195413
Αριθμός τεύχους
2021
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
9/11/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕ^,ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ0Ν
Κνρι«κή 9 Νοεμβριού 1969
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 Ι
} "Ετος 43ον—Αριθ. φύλ. 2021 | Διευσυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑ2ΟΔΗΣ
: Όδ^ Νί^ηΛ 25
— Τηλ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΑΛΗΝ1ΣΜ0Σ
«1.1 Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
, ΤΟ ΒΑΡΤΤΑΤΟΝ ΣΦΑΑΜΑ ΤΟΤ ΔΕΣΠΟΤΟΤ ΤΗΣ ΗΠΕΙ-
'· ΡΟΤ ΘΕΟΔΩ ΡΟΤ ΑΓΓΕΛΟΤ
Τοβ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΧ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
νά έμβαθύνη ό άναγνώστης
•Γτό μϊΥα σφάλμα τό οποίον διέ-
ωαξίν ό Δεσπότης τής Ηπείρου
ίίόοωρο; (αδελφάς καί όιάδοχος
,οθ ΐιρώτου Δεσπότου Μιχαήλ τού
Ί ί.τιδιώξας ή οεχθείς νά στε-
(ή χαί αΰτοκράτο>0 άπό τόν άρ-
Άχρ'δος Δηαήτριον
νΐΕίίβ
Χοιματηνόν πρέπει νά ένημεριοθτι
,τροτΓϊ·ον«μένο>ς περί τής «Τέψίω;
ί ί 0° 6^αντ'νοΰ "ϊ'το
ίιαί
^ορς χαί Τής ύπ' αυτού προ-
ίΙήβ«»; τοΰ εκάστοτε ίψηφισμί-
ι, Πατριάρχου ΚωνστανΤινουπό-
νοι,
'·Εωζ
Περιοριζόμενος ενταύθα εις το
'ό; τή» στέψειος καί χρίσΓως
ύά ό
Τού βιζαντινοΰ αυτοκρατορος μο-
»ν {αό τού ΙΙαριάρχου Κωνσταν
,,ϊθΐυτόλΕως καί αποκλειστικώς ύπ'
ού, όφίίλω νά τονίσιο ίδιαιΤέ-
. ^ήν σταθεράν καί κατά παρά-
ιν ί.ιικρατήβασαν έν τώ 6υ-
;αντινώ κράτει αύλικήν καί έκκλη-
αιαβτικήν αρχήν «αύτοκρατορία α
νίΐι στίψεω; οεν εύσταθεϊ, διότι
ί«ν Πατριάρχου Κιονσταντινου-
,ιολκο; είναι αδύνατον νά γίνη κα-
Το Βυζοντινόν κράτος επί τή
ΟάβΕΐ τής έκ παραδόσεως αύλικής
«ά έχχληοϊαστικής αυτής άρχής
,τροου,ιιάβεΐ —ϊτ°τε νά ίεευδβΐερώ-
νη ή νά περιστέλλη τάς ριζοσπα-
«ιχά; τάσεις των νεοφύτων Σ λαυ
ίίών χαί Βουλγαρικών ήγεμονιων
κο'ι νά άπογοητεύη τάς έμμόνους
φΐλοοοξία; τών Σλαύων καί τών
Βουλγαριαν ήγεμόνων δπως άνακη-
ουχβοΰν καί αύτοι βασιλείς καί αύ
τοχρβτοοες. Κατά τό Βυζάντιον,
α'ι τ^ιτικαί έκχλησίαΐ των ΣλαΐΛν
χοϊ των Βούλγαρον δέν είχον άρ-
χηγούς τιτλοφορουμένους Πατριάρ
χά; καί έπομένως δέν ηδύναντο κα
νονικώς νά στέψουν ή νά χρυσουν
αύτοκράτορας. Εντέυθεν έξηγεΐται
καί ή άγωνιώδης καί πείσμων προ-
ο,ιάβρια των Σλαύων καί ιδιαιτέ¬
ρως χών Βούλγαρον ήγεμόνων δ-
—ως έξαβφαλίσουν διά τόν άρχη-
γόν τής τοπικής Έκκλησίας των
καΐ τόν τίχλον τοΰ Πατριάρχου ώς
έταραιτήτιος άναγκαϊον πρός ϊδρυ-
οιν αύτοχοατορίας διά Πατριαρχι-
:ής πάντως οτέψεως.
Καί γεννάται τό λογικόν έρώτη-
ιια ,τώς χαί πότε τό Πατριαρχείον
Κωνσταντινουπόλεως απέκτησε τό
.ιρογομιακον αύτό δικαίωμα πρό
τή; Λατινοχρατίας; Είς τό ενδιαφ-έ
{όν αύτό έρώτημα ή ΈκκλησιασΤι-
<τ] ίστορία κατ' εμέ δίδει την κα- όρθήν απάντησιν. Τό Πα- ΐίΐαρχείον Κων)πόλεως έξεχριστιά νιβεν δχι μόνον τούς έντός τοΰ Βυ κράτους διαβιοΰντας άλ ίά καί χούς πέραν των όρίων τού ίίΐΐοχομίνους Ρώσσους, Σί'ρδους, Βουλγάρους καί Ρονμάνονς, των «οίων αί τοπικαί έκκλησίαι γαλου υπό των Βνζαντινων έ- .ιιβχόπων έξηρτήθησαν κανονικώς ά τού Πριοχοθρόνου Πατριαρχε'- •ΐ' τής Κίονοταντινουπόλεως. Έν- «δθεν χαί ό Πατριάρχης Κων) πό ω; άποκτ,ήσα; τά πρεσβεϊα τι- ί; έν τή Ανατολή κατά τόν 28 ΚανόνατήςΔ' Οίκουμενικής Συνό (451) έτιτλοφορείτο Παν«γιώ 'ϊτος χαί θ'ικουμενικός υφ' δλων Των έντός καί έκτός τού Βυξαντι- ι»δ κράτους Έκκλησιών τής Άνα Ι0'·ής πλήν των Έκκληοιων τής λύσεως ΰπαγομένων κανονικώς είς «ν Πάπαν Τής Ρώμης, διότι καί «"' αΰτοΰ Ιδρύθησαν. τόν άποκεφαλισ,μόν δμως "15 Βυζαντινής αύτοκρατορίας ύ- 10 τής Λατινοκρατίοις Κωνσταντι «ΐΒΟλεως (1204—1261) καί την «ογχαοτιχήν μετάθεσιν τού Πα- Κωνσταντινουπόλεως "? Την "Ελληνικήν Μικρασιατικήν τής Βιθννίας, οί αΰταεξό- ι Πατριάρχαι Κωνσταντινου- >Κ διέμενον μέν προσωρινώς
ίν Νιχαία, διετήρησαν δμως καί
Ιον τίτλον θίκουμενικός, πουμαίνον
Γ!> "«Υχρόνως καί την φιλοξενοΰ
«ν αΰτοϋς ΜηΤρόπολιν Νικαίας.
Μ·' ένώ πρό τής Λατινοκρατί-
α; κοί έντεύ&εν οί αύτοεξόριστοι
ϊν Νικαία ΓΙατριάρχαι Κωνβταντι
νονπόλεο>ς προσέθετον έκαστος είς
Ρ τέλος τής ϋπογραφής τού καί
υς
ων
«οί άνθιρωποι δταν χάνουν τά πράγ
μαΤα τότε δίδουν σημασίαν είς τοΰς
τίτλους». Άλλά τοιαύτη έξήγηοις
κατά την Ταπεινήν μου γνώμην θά
ήτο ίκανοποιητικώς εύλογοφανής
προκειμένου περί κοινών άνθρώπων
καί προσκαίρων υλικών πραγμάτων,
ού μέντοι καί περί τοΰ Πατριάρχου
Κωνσταντινουπόλεως καί περί των
πρεσ>6είων τιμής κατοχυρτομένων
μάλκττα υπό Οίκουμενικής Συνό-
δου. Λιότι ό τίτλος ΟΙκουμενικός
απεδόθη Ιστορικως καί εύστόχως
είς τόν Πατριάρχην Κωνσταντίνου
πόλεως, τόν προσφωνούμενον Οι¬
κουμενικόν, ώς πρωτόθρονον Τών
Έκκληοιων τής Άνατολής έντός
καί έκτός Τού Βνζαντινοΰ κράτους
και ίσοστάίτιον ή ισότιμον πρός τόν
Πάπαν τής Λύσεως, προηγούμενον
χρονικώς μόνον κατά τά πρεσβεϊα
τιμής.
Κατά την ταπεινήν μου γνώμην,
οί τότε αύτοεξόριοτοι καί έν Νι-
καια προσοιρινως διαμένοντες Πα¬
τριάρχαι Κίϋνσταντινοι-όλϊως ορ¬
θώς έ'πραξαν προσθέο·αντες είς τό
τέλος τής Πατριαρχικής ΰπογρα-
φής των καί τόν τίτλον Οίκουμε-
νικός μετά τήν εγκατάστασιν μάλι¬
στα έν Κωνσταντινουπόλει μονίμου
ΠαΐτισιμοΟ Λατίνθμ Πατριάοο(θυ. Καί
έπραξαν ορθώς διά δύο λόγους,
τοΰς όποίους καί όφείλιο νά βασί-
σω ίσοτρικώς. Πρώτον, διότι τά
Λατινοκρατηθέντα τότε τμήματα
τής Βυζαντινής αύτοκρατορίας
(θράκης, Μακεδονίας, Άττικής,
ΠΕλ'τΓΟννήσου, Ίονίου καί Κυκλά-
δων νήισων) είχον Λατίνους Πα-
πιστάς καί προπαγανδιστάς έπι-
σκόπους καί μοναχούς, έκδιοιχθέν-
των συστηματικώς των Βυζαντινών
επίσκοπον έκ Των έδρών τ(ον. ΑΙ
δέ Μοναστηριακαί καί έκκλησιαστι
καί περιουσίαι Τών Βυζαντινών
θριστιανών, τών 'Ελλήνων, διενε-
μήθησαν κατά τό πλείστον μέρος
μεταξύ των Λατίνων εύγενών καί
των Παπτστών. Καί ό άφελληνι-
σμός τών Βυζαντινών καί ό έκλα
τινισμός των ήτο άναπόφευκτος, ε¬
άν ή ΛατινοκραΤία ΰπερίσχυε. Καί
έστερεοΰτο. Έπομέντος κατά ποι-
μαντορικόν καθήκον έχρησιμοποίη-
σαν οί έν Νικαία αύτοεξόριστοι
Πατριάρχαι καί τόν τίτλον ΟΙκου¬
μενικός ένυπογράφως, διότι καί ό
Τίτλος αύτός παρεΐχεν είς τούς Λα
τινοκρατουμένους Βυζαντινούς Χρι
στιανούς γραπτήν απόδειξιν τού έν-
διαφέρονΤος τής Νικαίας, ένθάρρυν
σιν πρός καρτερίαν καί έλπιδοφό
ρον υπόσχεσιν είς τούς χειμαξομέ-
νους Βυζαντινούς Χριστιανούς πε-
ρί ταχείας άπελεΐ'θερώσετος αυτών
έκ Τοΰ ζυγοϋ τής Πολιτικής καί
θρησκεντικής δουλείας τιον μόνον
όοιτό τ" ) α'το τατθρία, τής 'ΞΛΙλη-
νικής Μικο"·Λΐκτικής Νικαίίτς, ε-
δρας Τοΰ αύτον.ηάτοοος κιΐ τοΰ Οι¬
κουμενικού Πατριάρχου Κωνσταν¬
τινουπόλεως Νέας Ρώμης.
Δεύτεβον, διότι τά μή ΛαΤινο
κοατηθέντα δύο ύπολείμματα τής
άποκεφαλιοιθείσης Βυξαντινής αύ¬
τοκρατορίας, τό Δίσποτάτον τής
Ηπείρου καί τό βασίλειον της Τρα
πεξοϋντος, είχον κυβερνητας άνΤι-
ποιουμένους έκαστος δι' ίδιον λο
γαριασμόν την ίδιότητα Τοΰ άπο
κλειστικοΰ συνεχιστοΰ τής Βυζαν¬
τινής αύτοκρατορίας καί τοΰ κατά
παραχώρησιν καί βουλήν έν
ίλευθοοωτοο τής Κων¬
σταντινουπόλεως άπό τούς ΛαΤί
νους κατακτητάς Της. Εντεύθεν έ
ξηγείται καΐ ή κατ' αρχάς παρα
ταθεϊσα αποφύγη αμφοτέρων (Ή
πείρου καί Τραπεζοΰντος) νά <·λ θουν είς οιανδήποτε συνεννόησιν μέ τά τρίτον ύπόλειμμα τής Βυζαν τινής αύτοκρατορίας, την Μικρασι ατικήν αΰτοκρατ'ορίαν τής Νικαίας. Έπ·εκ.Τ£ίνθ»τες δέ, δυστι^ώς · πολιτικήν αυτήν άντίθβσίν των ->ός
τό Κ,ράτθς τής ΝΐχαΙας καί έττί τ»
έκ.κλΛ3"ΐθίθ*τ ι κων ζ^τι^μορτ<ον οιετοΐζαιΐν τοθς 'ΕχχλΐΐΐΐαστικοΟς ά^χηΐγούς τω νά ιτροδαίνθυν «Ις χειροτονίαι άνΐυ πρ-ηγ°ΐί·αένης γνώ- μης η αυγ<ατα!3έσΕως κα'ι έγχοίσεω τού έχάττοτι Νικαία τονάμα—ος *α'. τέλος τής ύπογραφής τού καί τοάμς μ '»ν Τίτλον Οίκουμενικός Παριάρ- ι *<■τη ποιητική φλέβα, πού οί
πηγές της ξεκινοΰν άπό την κλα-
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
στίχους, έκφράζει έναν πονεμένο '
άνθριοπισμό' ·;όν Κώστα Μόντη μέ
την άνάλαφρη καί νταντελλένια '
ποίηισή του' τόν Λει>τέρη Γιαννίδη
μέ τα λι-ά, εύγενικά καί μουσικά
τοαγούδια του' τόν Μάνο Κράλη,
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΚΤΟΡΙΑ
Τοϋ συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΩΝΤΑΡΙΤΟΤ
Ι €ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΡΈΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ>
2ον
Ό Καρολομάγνος ήταν σοβαράς
άνθρωπος καί άρκεχά άξιοπρεπής
γιά νά σφετερισθή τόν τίτλο τοΰ
Ρωμαίου αϋτοκράτορος χωρίς ί-
χνος νομίμον δικαιώμαχος. Καλά,
δ,τι εγινε, εγινε. «Αύτοκράτωρ» ναί
άλλά «τών Ρωμαίων» δχι. Τιχλοφο
ρήθηκε προσο)ρινά «Αύτοκράτωρ
Κυβερνήτης τής Ρωμαϊκής Αύτο¬
κρατορίας» σχή Λύση. Κι' έπεδίω-
ξε νά παντρευτή χήν Ειρήνη, ώστε-
κι' έκείνη νά νομιμοποιηθή χή θέση
της μέ τή μεταβίβαση -ής αϋχοκρα
τορικής έξουσίας σ' αυτόν, κι' αύ¬
τάς νά κληρονομήση νάμιμα χον χίτ
λο τοΰ αύτοκράτορος τών Ρωμαίων
κι' ή Ρωμαϊκή Αύτοκρατορία νά έ-
κχαθή, μέ την Ινωση τών δύο κρα-
τών, στά προιτινά της δρια. Ή
λύση άοεσε στήν Ειρήνη. Άλλά την
τ,ορπίλλισαν έχθροί καί φίλοι, άπό
χίς δυό πλευρές, κοί τελικά την αα-
ταίωσε ή καθαίρεσι') της. Αί σχέ¬
σει ς των δύο αύτοκρατορΐ(ΰν ό£ΰν-
θηκαν τόχε κι' ακολουθήσαν μακοο
χρόνιες έχθροπραξίες σχίς
τή£ Ίστρίας καί των Δαλματκών
άκτών.
Ή ειρήνη άποκαταβτάθηκε στά
812. Ό Καρολομάγνος άπέαυοε τα
οτρατεύματά τού άπό χίς Δαλματι-
κές άκτές κι' ό βυζαντινός αύτοκοά
τωρ Μιχαήλ Α' Ραγκαόέ άναγνώ-
ρισε την έξουσία, τό «Ιμπέριουμ»,
τού Καρολομάγνου σ' δλες χίς εξω
«πό τα δρια τού βυζανχινοϋ κρα-
τους, χώρες τής Δυτικής Αύτοκρα
τορίας. Άπ' αύχό προήλθε ή παρε-
Εήγηση δχι οί πρέοδεις πού ?στειλε
ό Μιχαήλ στό ΆκυΙσγρανο, τή
προηεύουσα τοϋ Καρολομάγνου,
τόν προσφώνησαν «αύτοκράτθ(ΐα>.
Ή προ<κρώνηση άνεφέρετο στήν ίδιότητά τού σάν «κυβερνήτου χής Ρωμαίκής Αύτοικρατθρίας» στή Δύ ση κι' ί!χι στό μοναρχικό τίτλο τού πού γιά τούς βυζανχΐνοϋς ήταν «Ρή γας τής Φραγκίας καί τής Λογγο- βαρδίας». Ή αύχοκρατηρία τοΰ Καρολοΐίά ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα Ι Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι ...ΟΥΚΕΤΙ ΦΟΙΒΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΒΑΝ... Τού συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ 2. ΚΑΠΠΑ Ό ©ϊός ίττΐλασε τόν ανθρωιτο. Ό διάβολος, γιά νά διασκεδάζη χό τα πλάσμα τής δημιουργίας, μά καί γιά ν άτό κατατνρα/νάη τού δώρΐ- σε μιά κούκλα. Τή γυναίκα. Ό θε- ός, γιά ν' άνακουφίση χό δημιουργή μά τού, τοΰ χάρισε τό κρασί. Ό δνθρίοπος δέχτηκε τό θεϊο δώρο καί άπό χότε πνίγει χά ντέρτια καί τούς Κϋτ»μούς τού σ' αντό. Κι' άχι μόνο έκείνους πού τού προκαλεϊ ή μοιραία συντρόφισσά τού, μά καί ή ζωή. Ό πρώτος άνθριοπος πού χό γεύτηκε (γιατί σ' αυτόν ό θεός δίδαξε την καλλιέργεια τής άμπε¬ λου) ήταν ό Νωε-. Άπό τότε (καί ίή ξεχνάτε πώ; ό Νώε ήχαν άπό- γονος τού Αδαμ) δλοι οί ά,νθρωποι δρχιβαν νά πίνονν. "Ελληνες καί «6άρ6«ροι». Καί στήν άρχαιότηχα καί σχόν Μεσαίωνα καί στά χοόνια μας... Μόνο, που στήν έποχή μας, μερά μέ τί} μερά, οί πιοτοί λάτρεις τοΰ Βάκχου άραιώνουν. Καί οί να- οί, στοΰς όποίους συνέρρεαν γιά νά χον τιμήσουν καί νά τόν ύμνηοΌυν, άλλαξαν δψη. Τα παληά γραφικά ταβερνάκια, μέ την ύποβλητικη ά- τμόσφαιρα, μεταβληθηικανε σέ κο- σμικά κέντρα καί «τουριστικά μπάρ», στά όποία, κατά κανόνα, δέν προσφέρεται πιά κραοί, μά μπύ- ρα, ούΓ^κι καΐ &λλα δΓ,λητήρΐρ:. Κι' ή Πλάκα άκόμα μπαστάρδε·ψε. Ή ταβέρνα χοΰ Τζουτζούρη, στήν δ- ποία τα κοπανούσανε, γιά γούρι οί θεοί καί άπό την όποία φεύγανε δ- στερα σουρωμένοι καΐ κολώνα - κο- λώνα, πήγαιναν νά κοιμηιθούνε οτόν Παρθενωνα, δέν ύπάρχει πιά... Καί οί αλλες έκεΐ, ϊγιναν καταφύγια χής άθηναϊκής «σνομπαρίας» καί των έπηρμένων περιηγητων, ποΰ ά- σχημονοϋν κάχω άπό τό βλέμμα τής Παλλάδος καί μάς γράφουν στά πά ληά χους παπούτσια καί ο'σοι άπ' αϋτούς κι>κλοφορούν ξυπόλητοι, κά-
τω άπό χίς βρώμικες παχούσες
τους.
Καί μαζί μέ χά καπηλειό της,
Πλάκας, έξαφανίστηκαν καί δλβς
οί άλλες ταβέρνες, μέ τίς οποίες
ήταν γεμάτη ή Άθήνα μας.
Ποϋ είναι ή μπακαλοταβέρνα χοΰ
«Τάκα - Τάκα» στήν όδό Τζώρχζ,
μέ τό πάντα κ.αλό κ.ρασί, τό... <τκοα>
ρέντζο (οίγγα), τό σκθνιμ—>! καί
τό διορεάν προσφερόμενο κρεμμνδά
κι;
Ποΰ είναι «ΤΟ ΜΕΝΙΔΙ» τήί,
πλαχείας Λαυρίου, μέ τα παρατιΐ
γμένα βαρέλια σχίς κρεβατές, ποΰ
τό καθ* ενα τού, εΓχε καί τό δικό
τού ονομα; («Παυσ'πονο» — «Παυ
ίτίλυπο» — Βορονώφ» — «Νέκτ'ΐο
τών θίών» — «'Ερωτική φλόγα»—
«Φίλτρο τού μυαλού» καί άλλα),
μέ τόν «πατσά τής νυκτός» καί τα
δλλα διάφορα μεζελίκια χου, πού θά
τα ζήλευϊ τό κοολύτε-ρ» ίστιοίτόριο
τής Άνατολής;
Ποΰ είναι ή χαβέρνα «ΠΑΡΕ
ΚΓ Ε ΣΤ ΚΑΙ ΣΩΠΑ», τής όδού
Μεταξά, πού τή 6ά<ρτισε, δποις λέ- υγ, ?τσι, ό Ναπολέων ό Λαπαθιώ- τΐ(ς, μέ χίς λαϊκές λιθογραφίες τού Άθανάσιου Διάκου, χοΰ Καποδί- ατρια, τής μάχης τής Τζουμαγιάς, τής Γενοβέφας, χοΰ Βάκχου, πού τόν σχημάτιζαν δυό γυμνές γυναϊ- κες, ή αλλη τών δνό έμπόρων, τοΰ ενός πού πουλοΰσε «χοϊς μετρητοϊς>
ναί ήταν ξέγνοιαστος καί ευτυχή^
καί έκείνου πού πουλοΰσε «επί πι-
υτώσει» καί ήχαν άξιολύπητος καί
κουρελής, ένώ άπό τίς χσέπες, άπό
τα παπούτσια τού καί άπό χό άνοι-
πονχίκια;
Ποϋ είναι οί όνομαστές
ϊΕΐ; τού Μεταξουργείου, μέ τή λα
χίρνα καί χό σκουμπρί, ποϋ ήχαν..
πάντα στολισμένες μέ πλεξοΰδετ
σκόρδα καί κρεμμύδια, μέ άρμαθιές
Λπΰ τσίρους καί γιρλάντες άπό λου
κάνικα, μοσχαρίσια καί χοιρινά, ποΰ
«σερβίρανε» πραγμαχικά άγνή ρε-
τσίνα μέ άχνιστά μπακαλιαράκισ
/αί πλούσιες κρεμμυβοτοματοσαλα-
τας, πού κυριολεκ-ικά πλέανε στό
λάδι καί ήταν «γαρνιρισμενες» μέ
θροϋμπες εληές καί μυρωδάτες άν
τζούγιες;
Τί γίνανε εκεΐνοι οί κοιλαράΰες,
μά καλάκαοδοι τα6ερνιαρέοι, μέ χίς
.ριγγελωτές μουστάκες, τή κατσα-
ρωμένη χωρίσχρα καί την «καρρέ»
/οόιά, στή μεγάλη τσέπη τής οποί¬
ας φυλάγανε τό δικό τους ποτηράκι
γιά -ά κεράσματά τους άπό τούς φί
λους καΐ την άπαραίτητη κιμωλία
γιά τα βερεσέβια;
Ποΰ είναι «ό ποιητής» ό Άρθοΰ-
(?ος, πο{> ϊφερνε δόλχα κάθε νύχτα
τίς τα6^Ρινες "αί διασκέδαζε τοΰς
πότες άπαγγέλνοντας ψεν»δά, διά-
τρορα τραγούδια, πού χά πιό πολλά
δέν ήτανε δικά τού;
Ποϋ είναι ό σνμπαθέστατος «μα-
έσχρος», πού τόν βάζαμε γιά λίγες
οραχμές, νά γρατσουνάη κυριολε-
κτικά στό καταταλαιπτορημένο 6ιο-
λί τού, χίς πιό δύσκολες συμφονίες,
?τσι, γιά νά γελάμε;
Ποΰ είναι δλα αύτά τα τα6ερνά-
«,ια, μέ τό χωμαχένιο δάπεδο, τα
ηιότερα, καί τό νηνένο μέ χασο
ττόχαιρ^α ταιδάνι στά 4ητ°ΐα ώστόσο
τρέχανε οί Άθηναΐοι πάοης ήλικ(
άς καΐ τάξεο^ς καί τό γλενχοϋσαν
«οεμνα καί ώραϊα» ως τα μεσάνυ-
χτα, τραγουδώντας τα άναντικαχά-
οτταχα έκείνα τραγουίάκια τοϋ Χα-
τζηαποστόλου, τοϋ Σακελλαρ'δη,
καΐ χων δλλ(ον έπιθετορτκηογράφίον
χ.αί ποιητών;
"Ολα αΰτά τα καπηλειά τής 'Α
θήνας, άνήκουν πιά στό παρελθόν
Πρέπει νά κουραστής πολΰ, σ>ιμε
ρα, γιά ν' άνακαλύι(η)ς σέ καμμιά
μακρυνή καί άπόμερη γειχονιά, κα·
νένα, πού νά μοιάξη μέ τα παληά.
Κι' άν βέλης νά χιμήοης τόν Βά*
χο, νά συμπληρώσης μέ τή φαντ"
σία σου τίς έλλείψεις χου. Άπό τ
ταβερνάκια, δμΐος, τής παληάς έπο-
χής, δέν θά βρής κανένα.
Ό Φοίβος δέν εχει πιά καλύβα.
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
συναντοΰμε στδν «Προσφυγ*κό Κό
σμο» τέτοιες άνακολουθίες, θά υπο
ϋηαζύταν δτι τίς περιοσότερες φο
ρές προέρχονται άπό άβλεψία τού
στοιχειοθέτη. Τούτο, έγώ τουλαχι-
στο ήμπορω νά. τδ 6ε6αιώοω γιά
μέ, μιά καί ποτέ μήτε εγραψα μη
■-. ,----------^»ιν τε θά γράψω: της σοδαρότητος, .1
ίΐηστολογράφος συνεχίζει: <Ρθΰ γράφω οίχως έξαίρεση: η οο *ι (φυλλο σου 24—8 έ.2.) ά δαρότητα κ.ο.κ. Άπλοικττατα, για . -«« καί άπρόσεχτα μι« μ>· ! τή... «μιξοκαθαρεύουσά» μου, Λπευ
;ο*«βαοΕύοι.σα:δεϊνματήςσο6αρό- θυνος είναι δ στοιχειοθετης. Εχω
~°. "«ι τής ονναίσθησΗς». "Αν ' καί πρόσφατο «αοάβ«Υμ«. 2την
*· Π. Καρ. ποόσεχε πόσο ουχνβ ε«φ»λλίβα μου «Τα βιβλια και οί
*β1 <* διαφόρων συνεργάτην κε(- , "Ανθρο>ποι» (φύλλο 12 Οκτωβρίου
Κν(Ι. «ού γράφουΛ· νεοελληνική, ' έ.Ι.), στή δεύτερη στηλη, δ στοιχειο
„ " ειιοτολογράφο^ παραΒλίπίι
Μι τό θΕμϊλιακό στοιχειο στή γλωο-
'α.ί[να* ή διάρθρωσήτης, ή ύφή '
^ λβγου, μ· 5λλα λύγια τδ συνττσ '
"ΙΙ10· Ή νεοελληνική αλλαιστε ά-
^«λάθεται καί ό λογοτέχντις κυ
}< ε^ναι γλωοσοπλάσιήι, θέτης έτροποποίηβε τ& κείμενο ε- τγπ: «...τή στιγμή πού λόγοι έπικαι μότητος ή σπονδαιότητος...>, ένω
τό κείμενό μου ?λεγε καθαρά καί
ξάστερα'.έπικαιρότητας ή σποι»δαιό
τητας...». ΆπάδειΕη ότιάκολουΰεϊ
Λμέσως «... καί ή έλκυβτικότητα
τοΰ θέματος...». Μοΰ άρέσει νά ά-
κριβολογώ, γιά τουτο καΐ .-ταο«£ε-
νεύομαι μέ πόση δριμύτητα γρά<τει δ Π. Καρ... πού ασφαλώς (προφα νώς 2νεκα τής πολΰχρονης άπουσι- ας μου στό έξωτερυώ άπό τδ 3Η52 ΐυκ τδ 1966) δέν θά εχει γνωσκτει τό εργο μόν, μήτε θά ϊχη ύπύψη ιου δτι τό παιδικό μυθκττύρημα «Βλάσης Άσινάρης». ποΰ τώριι τυ- πώνεται, θά είναι κατά σειρά τό 15ον βιδαίο μου. Μένει ό τύπος ΕΙΣ (άντί τοΰ: ο·έ)ποΰ τό κβλοκαίρι μεταχειρ£σθτι- κα σέ δυύ τρία σημειώματά μου. Καί αύτό Ιχει την ίστορία τού. Στό βιβλίο τού «Ή Γλώβσα μα^, δ Κ. Ζουμπουλίδης καταδικάζει τό «σέ» χαί προτείνει νά υίοθετηθή στή δημοτική τέ* «είς». Φανατικός βέν εΐμαι καθώς μέ έχαρακτήρισε ό έ- πιστολογράφος. Στά 15 ως οη«*εοη βιβλία μου ποτέ δέν μεταχειρίββη- *α τό «είς» Όμολογω δτι ή δπσΦη τοΰ φίλου Ζοιιμπουλίδη μ' ϊκανε. 2- «ωςλέγουν οί Γερμανο{, νά στήβι» αύτί. Καΐ καθώς ή γλώσσα ε,Γναι χΐ πάθος μου, κυριολεκτικά, θά ελΐγα ύπόθεση ζωής, ήθέλησα νά δοκιμά στ» τή χρήβη τοΰ «είς» στή γλώβσϊ* αου, κοντολογής: νά πειραματι- σθώ. Τό πείραμα μοΰ έΌτάθηκε χρτι «ιμο: εΐδα δτι, έ"νώ σέ όρισμένες περιπτώσεις δέν ήταν άστοχο, α' δλλες δέν προσαρμοζόταν εδκολα στήν ύφή τής δημοτικής. Καΐ τό πά ράτησα. Τό δτι δέν είμαι δ μόνος ποΐ) ήθέλησα νά τόΛοκιμά<τω, τό ά- ποδείχνει δ υ-εταφραστής τοβ διβλί- ου τοϋ Τζίλας («Ή άτελής κοινω- νία», «Έλεύθερος Κόσμος») ποτ), βέ άρκετά καλλιεργημένη αν καί ί- 8ώ κ' έκεϊ κάπως δημοσιογραφική, στη γενικότητα της δμο)ς καλή νκο- ελληνική γλιίκτσα, μεταχειριΓετηι έ πίσης τό «εΙ;>.
θυμηδία μόνο «ροκαλοδν 3σα, δ-
λότελα δσχετα μέ την Ιδική μου πΐ
ρΐπττοση, δ Π. Καρ. άναφέρει παοα
κάτω στό γράμμα χου γιά τόν Κάλη
σμόνητο Μυριανθούση τό γραφικό
έκεϊνο τύπο δασκάλοι· τής Αθήνας
τοΰ 1880 ποΰ ηθελε καίτούλόγουτου
(καληώοα σόν τόν κ. Π. Φλώρο),
νά άνανεώση καθαρολογικά τή λα-
λοΰμενη γλώσβα μέ τα γίλοΐα κεΐ-
να (συγγνώμην: έκείνα) έπινοήαα-
τά ιου: κωλοκάθιον (καρέκλα). πυ
ριζόλη (μπριζόλα), κολοΰριον (κου-
λούρι) κ.τ.λ.». Καί δ έπιστολογρά-
ιρος κλείνει τό γεμάτο έμπάθε-ια καί
προκατάληψη γράμμα τού μέ τα
λόγια: «Άφήστε την, την καημέ-
νη μας τή γλωσσα, πού δέν μορφώ-
νεται σ' άργαστήρι των σχολοστι-
κών, μά καταξιώνεται πρδτα καί
στεριά άπό τό λαό μας!». "Ηθελα
νά έρωτήσω τόν κ. Π. Καρ.:
«Ποίον λαό αας; Τό άνεμομάζωμα
τής Αθήνας, αύτΤ(ς τής Βαβυλώ-
νας;». Τό πως δλοένα άποδαροα
ρώνεται ή καημένη» τωόντι γλαχτ-
σα μας, εΐχα συχνά την εύκαιρία νά
τό πραγματευθώ τόν τελευταΐο και-
ρό, τόσο στόν καθημερινό, δσο καΐ
στόν· περιοδικό τύπο. Πόσο άπήχη-
ση εΐχαν τα δημοσιεύματα αύτά, τό
μαρτυροθν τα δχι δλίγ« έπιβοκιμα-
στικά τηλεφωνήματα καί γράμματη
πού Ιλαβα άπό δχι «καθαρευουσιά-
νους». ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Ο ΑΓΤΕΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
-π- ,
Κοντά στό «Νουμά» τού Ταγκό- ,
πουλου, στήν «Τέχνη» τοΰ Χατζο-
πούλον καί στά περιοδικά τής Πό-
λης «Φιλολογική Ήχώ» τοϋ Νίκου '
Φαληρέα καί «Χρονικά» τοΰ Άχιλ. '
Γεωργιάιδη καί ή ^Ανατολή» τού
Σημηριώτη στή Σμύρνη, υπήρξεν
έ'να μέσο κι' αυτή νά εκδηλωθή ή
άγωνία πού κυριαρχοΰσε στίς έλλη- ,
νικές ·ψνχές μετά την ντροπή τοΰ :
97 καί ή λαχτάρα γιά μιά νεολλη
νίκη άναγέγνηση" άναγέννηση πραγ
ματική, ούσιαστική, πού νά μην ε¬
χει σχίση μέ τίς κούφιες μεγαλο-
ρημοσύνες Των διαφόρων ρητόροιν
κατά τίς ήμέρες έθνικών πανηγυ- '
ρισμων. Ή έλληνική ψνχή ποθονσε
μιά ζωντάνια· άναζητοΰσε νά βρή
τόν έαΐττό της, πού τόν σκέπαζε
ή ψευτιά μερικών ξεπερασμένι-ιν
πιά σν^μ,6ατικών καταστάσεων' αΰ
τό σήμαινε αλλωστε τ0 1909. Ό ρ
Σημηρίώτης ποΰ είχε ζήοει πρίν
καί στήν Άθήνα καί στήν Πόλη, '
τόν αΐοιθάνθηκε αυτόν τόν παλμό
τής έλληνικής ψυχής, τάτε στή '
Σμύρνη δπου 6ηκτκότπν αιΐτή την
έποχή, νά φουσκώνη μέσα Τού καί
νά δυνσ+ιώνη όλοένα, γιά νά φτά-
ση τελικά, σέ μιά δραστική, δημι-
ουργική έκτόνιοση. Τα μισά λόγια
άλλοτε, καί άλλοτε οί φανταχτε- '
ρές ρητορεΐες καί τα καθαρευουσιά
νικα άρθρα των έφημερίδοιν, είΛε
πώς δέν πιάνανε τάπο, πώς ζή-
μιοναν άπ' εναντίας. Χρειαζόταν
Τοΰ Κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
1 ίνα ριζιχό ξαναθεμέλιωμα καΐ ξα-
νακτίσιμο' ξανακτίσιμο στό πιό
σταθερό Ιδαφος" τή λαϊκή έλληντ-
*ή ψνχή' καί μέ τα πιό άγνά καΐ
τά πιό κατάλληλα καί στέρεα ύλι-
κά" την έλληνική λαϊκή παράδοση,
πού ξεκινοΰσε άπό τά πανάρχαια
χρόνια, τα χρόνια τών Άχαιών ά-
κόμη καί τή δημοτική γλώσσα, πού
είναι κόρη γνησια καί όίξια τής
γλώσσας τοΰ Όμήρου.
Ή ^Ανατολή» γράφεται τώρα,
στή δεύτερη αυτή περίοδο, γενακά
στή δημοτική. ΓίνεΤαι έ'να δργανβ
πάλης. "Εχει μάλιστα καί μιά
I-
διαίτερη έμίίράνιση καί στήν πολιτι-
κή της καί στά συνθήιματά της, πού
την ξεχωρίζει άπό τα άλλα πρω-
τοποριακά έλληνικά περιοδικά ποϋ
προαναφέραμε" εχει θά λέγαμε μιά
δική της ^προσωπικότητα». Τό
.τρόβλημα τού έλληνικοϋ ξαναγεν-
νημοΰ δέν τό έντοπίζει οϋΤε στό
γλωσστκό ζήτημα, ουτε στήν άνά-
πλαση καί άνακαίναση τής Τέχνης"
τό βλέπει πολύ πιδ πλατιά" έπιδιώ-
κει πρό πάντων μίαν έμβάιθυνση
στήν όργανική αΐτία τής έλληνι¬
κή ς κακοδαιμονίας καί σάν πόρι-
βμα άπ' αυτή τήν εξετάση, όια-
τυπώνει τίς ΰποδείξεις τού ό Ση-
μιΐριώτης' γιατί αύτός πρό πάντων
μίλησε μέ την «Ανατολή* γιά τή
θεραπεία τοϋ κακοΰ, πού αν χΤυπη-
θή στή ρίζα τού, πίστευε πώς ή
έλληνική άνάπλαση θά έπακολουθή-
(Συνέχβι· είς την 6ηΚ α«λΚ«)
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ Τΰιΐ ΕΛΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
— 12—-
Έν τή ίκθέΐίΐΐ ταύτη, τί-π-οτε ά-
πολύτως δέν είναι είλικρινές καί ά-
λιγθές, άφοΰ τθλμάται καί διαττποϋ
ται αΰτύ» ο τεραχώδης (πώς ά>.-
λως νά τόν άποκαλέσωμεν) ίσχυρι
σμός, δτι τό ήμιοΐ) Τοΰ 'Ελληντκοϋ
πληθυσμοΰ χής έλληνικωτάτης καί
μαρτυρικής πόλεως των Κυδοινιών
φ'.οϋ- 63)ρέω ςχαϊ δή άτο.7τέρ'γ«ι
την Ελληνικήν κατοχήν! ένώ εί¬
ναι πασίγνωστον ίίτι μέ μίαν σχι-
γμιαίαν επί ποδός επίσκεψιν τής
Έπΐχροπής ταύτης είς Κυδωνίας
δπου πρός ουδέν στοιχείον χοΰ τό¬
που ήλθεν είς σχέσιν καί επαφήν
καί δπου έκτός τών άκραιφνών
'Ελλήνων ουδέν άλλο, ήκιστα δέ
τουρκικόν στοιχείον, ύπάρχει, δέν ή¬
το δυνατόν νά έννοήση τίποτε ή 'Ε-
πιτροπή.
Έν τή εκθέσει ταύχη τίποτε δέν
άληθεύει, άφοΰ έν αύχή τολμάται
καΐ λέγεται, δτι άττό τής
μέχρι τής Έλληνικής Κατοχής, ή
θέσις των Χριστιανών έν μέσω των
Τούρκων ήτο ευχάριστος καί ου¬
δείς λόγος ύπήρχε νά γίνη ή Έλ¬
ληνική κατοχή, ένώ καί τοίς νη-
πίοις δέν είναι άγνοιστον δχι επί
ξυρού άκ,μής καΐ έκ μέσω των ιιε
γίσχων κινδύνων καθ* όλην την
Ανατολήν εΰρηχαι ή ζωή δλων ά-
νεξαιρέτως τών χριστιανικών λαών.
Τής άκρως μεροληπτικής διά την
μισελληνικόχηχα καί την τουρκοφι-
λίαν της, τής άορίστου, τής συγ-
κεχΐΊμένης, τής άντιφαχικής καί δυ
βτυχώς κακεντρεχοΰς ταύτης εκ¬
θέσεως, παρασκευάσας λεπτομερή
άπηκριβωμένην καί δι' επισήμων έγ
γράφων καχνχνρωμένην ανάλυσιν
καί ανασκευήν πρός χρήσιν τής "Τ
μετέρας Έξοχότητος, διά την πα¬
ρούσαν καί την περαιτέρω έξέλι-
(Συνέχεια «1ς τήν 6ην οτλ(5α)
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ
II
ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΊ ΖΩΗΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
Συνέγεια έκ τού ποογιγουιιένου
Οί άπόστολοι ήσαν άνθρωποι, ό¬
πως ολοι οί άνθςωποι. «Ό αγιος
δέν είναι ήρως, οδχε εχει προνομια-
κήν δύναμιν χαρ'ΐκτήρος ανωτέραν
τής των αλλων άνθρώπΐϋν. Ό ά-
γιος είναι καί αΰχός ανθρωπος ά
διά τής ενεργείας τοΰ άγίου Πνεύ
ματος ό δγιος άναλαμβάνει καί
πραγματοποιεϊ έργον ανώτερον
χών φυσικών τού δυνάμεων καί Ικα
νοχήτων» ΖΑΝ ΔΑΝΙΕΛΟΤ: ΟΙ
ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟΙ ΜΤΘΟΙ &
ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΚΟΝ ΜΤΣΤΗ-
ΡΟΝ. Σελ.Ι 100).
Ή πίστις ουνίσταχαι είς τό να
πιστεύωμεν δχι π^ραν τής άνθρωπί
νης λογικής καί των φυσικών δυνα-
τοτήτων τό άγιον ΙΙνεύμα ξοιοποιεϊ
καί χορηγεί θαυμασίας διορεάς, διά
τών οποίων πραγμαχοποιοϋνται Ι'ο
γα δχι άνθρώπου, άλλά τού Θεοδ.
Τό Πνεΰμα τό άγιον μάς έξυψώνει
άπό τοΰ κόσμοτι τούτου είς χον ο¬
ποίον ζώμεν είς χήν ύψηλ.οτέραν
πραγματικότητα καί μάς έμβολιάΐΐει
μέ θείαν ζωήν. πράγμα άκατόρθιη-
τον διά τάς ιδικάς μας άσθενεϊς δυ
νάμεις, διότι χύ Πνεΰμα, τό έκ τοΰ
Πατρός έκπορευόμενον καί έν ΤΙώ
άναπαυόμενον είναι θεός. Σκοπός
τής ελεύσεως τοΰ Χρισ-τ,οΰ είς τόν
κόσμον ήτο νά άναξηχήση τό άπο-
λωλός πρόβατον, νά μάς έξαγάγη
έκ τής φυστκής καί ήθικής άθλιόχη
τος καί νά μάς δώση την σωτηρίαν
καί χήν χάριν διά τοϋ αίματος καί
τής σαρκός αυτού.
Καίτοι ό θεός έπισκέπεται τήν
καρδίαν διά τής πίστεως, τής άγά-
πης, τής προσευχής καΐ τής μελέ-
της καί τής τηρήσεως χοΰ Βείου τού
λάγου, έν τ'/Λοις παρίσταχοιι άνάγ
κη νά πρ'^ίερχώμεθα είς την θείαν
διόχΐ μεταλαμβάνοντες
μέ σπόρον τής α»ίωνιόχη-
ομολογούμεν διά τής πί-
ς τό μυστήριον τής ένανθρωπϊ
κα τού υπέρ των άμαρτιών τοϋ κό-
σεώς τού καί δτι προσέφερε την σάρ
σμου.
Ή παρουσία χοΰ Πνει5μα,τος γίνβ
ται αίσθητή καί χειροπιαστή, άπά
τόν καρπόν τοϋ Πνεύματος. «Είναι
δέ δ καρπός χοΰ Πνεύματος άγάπη,
χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστό-
της, άγαθωσύνη, πίστις, πραόττις,
έγκράτεια» (Γαλ. 5, 22). Είς χήν
κατάστασιν τής χάριτος καί της έ-
πικοινωνίας μεχά χοΰ Θεοΰ ή ψυχή
όμοιάξει μέ σπόρον τής οΐωνιότη-
τος, δ δποίος περιέχει έκεϊνο πού
θά σχηματίση τό θείον φντδν, χον έ-
πουράνιον άνθρωπον, είς την 6α-
σιλείαν τοΰ θεοδ.
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ)
Γΐορβΐα διά των ΙΟεόβν
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΙθΜΟΣ
ΙΩ Ν1Α
Τβΰ βυνεβγάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ*ΙΤΙΔ·Τ
2ον
Έπομένως είναι αιώνιον καί άναλ-
λοίωχον.
Τά χέσσαρα στοιχεία, πΰρ, άήρ,
ίίδωρ, Γή, δέν παράγονται άμοι-
6αίως, δέν είναι τό ϋδωρ ή προέ-
λευσις των άλλον σύμφωνα μέ τάς
άπόψεις τοΰ θαλή.
Πρέπει νά παραδεχθώμεν άνχιθέ1
τως δχι τα φυσικά στοιχεία, πού δ¬
πως δλα τά δ ντα 2χουν Ινα δριον,
άπορρέουν άπό μίαν άπειρον αρ¬
χήν, κοινήν καί μοναδικήν μέ την
σαφη αντίληψιν τής άνακυκλίσεως
τών πραγμάχων, πρςότην Ιδέαν τοΰ
(,Ευνέχβια είς τΑν 6ην σε>Λ.)
Κνρι«κή 9 Νοεμβριού 1969
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 Ι
} "Ετος 43ον—Αριθ. φύλ. 2021 | Διευσυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑ2ΟΔΗΣ
: Όδ^ Νί^ηΛ 25
— Τηλ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΑΛΗΝ1ΣΜ0Σ
«1.1 Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
, ΤΟ ΒΑΡΤΤΑΤΟΝ ΣΦΑΑΜΑ ΤΟΤ ΔΕΣΠΟΤΟΤ ΤΗΣ ΗΠΕΙ-
'· ΡΟΤ ΘΕΟΔΩ ΡΟΤ ΑΓΓΕΛΟΤ
Τοβ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΧ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
νά έμβαθύνη ό άναγνώστης
•Γτό μϊΥα σφάλμα τό οποίον διέ-
ωαξίν ό Δεσπότης τής Ηπείρου
ίίόοωρο; (αδελφάς καί όιάδοχος
,οθ ΐιρώτου Δεσπότου Μιχαήλ τού
Ί ί.τιδιώξας ή οεχθείς νά στε-
(ή χαί αΰτοκράτο>0 άπό τόν άρ-
Άχρ'δος Δηαήτριον
νΐΕίίβ
Χοιματηνόν πρέπει νά ένημεριοθτι
,τροτΓϊ·ον«μένο>ς περί τής «Τέψίω;
ί ί 0° 6^αντ'νοΰ "ϊ'το
ίιαί
^ορς χαί Τής ύπ' αυτού προ-
ίΙήβ«»; τοΰ εκάστοτε ίψηφισμί-
ι, Πατριάρχου ΚωνστανΤινουπό-
νοι,
'·Εωζ
Περιοριζόμενος ενταύθα εις το
'ό; τή» στέψειος καί χρίσΓως
ύά ό
Τού βιζαντινοΰ αυτοκρατορος μο-
»ν {αό τού ΙΙαριάρχου Κωνσταν
,,ϊθΐυτόλΕως καί αποκλειστικώς ύπ'
ού, όφίίλω νά τονίσιο ίδιαιΤέ-
. ^ήν σταθεράν καί κατά παρά-
ιν ί.ιικρατήβασαν έν τώ 6υ-
;αντινώ κράτει αύλικήν καί έκκλη-
αιαβτικήν αρχήν «αύτοκρατορία α
νίΐι στίψεω; οεν εύσταθεϊ, διότι
ί«ν Πατριάρχου Κιονσταντινου-
,ιολκο; είναι αδύνατον νά γίνη κα-
Το Βυζοντινόν κράτος επί τή
ΟάβΕΐ τής έκ παραδόσεως αύλικής
«ά έχχληοϊαστικής αυτής άρχής
,τροου,ιιάβεΐ —ϊτ°τε νά ίεευδβΐερώ-
νη ή νά περιστέλλη τάς ριζοσπα-
«ιχά; τάσεις των νεοφύτων Σ λαυ
ίίών χαί Βουλγαρικών ήγεμονιων
κο'ι νά άπογοητεύη τάς έμμόνους
φΐλοοοξία; τών Σλαύων καί τών
Βουλγαριαν ήγεμόνων δπως άνακη-
ουχβοΰν καί αύτοι βασιλείς καί αύ
τοχρβτοοες. Κατά τό Βυζάντιον,
α'ι τ^ιτικαί έκχλησίαΐ των ΣλαΐΛν
χοϊ των Βούλγαρον δέν είχον άρ-
χηγούς τιτλοφορουμένους Πατριάρ
χά; καί έπομένως δέν ηδύναντο κα
νονικώς νά στέψουν ή νά χρυσουν
αύτοκράτορας. Εντέυθεν έξηγεΐται
καί ή άγωνιώδης καί πείσμων προ-
ο,ιάβρια των Σλαύων καί ιδιαιτέ¬
ρως χών Βούλγαρον ήγεμόνων δ-
—ως έξαβφαλίσουν διά τόν άρχη-
γόν τής τοπικής Έκκλησίας των
καΐ τόν τίχλον τοΰ Πατριάρχου ώς
έταραιτήτιος άναγκαϊον πρός ϊδρυ-
οιν αύτοχοατορίας διά Πατριαρχι-
:ής πάντως οτέψεως.
Καί γεννάται τό λογικόν έρώτη-
ιια ,τώς χαί πότε τό Πατριαρχείον
Κωνσταντινουπόλεως απέκτησε τό
.ιρογομιακον αύτό δικαίωμα πρό
τή; Λατινοχρατίας; Είς τό ενδιαφ-έ
{όν αύτό έρώτημα ή ΈκκλησιασΤι-
<τ] ίστορία κατ' εμέ δίδει την κα- όρθήν απάντησιν. Τό Πα- ΐίΐαρχείον Κων)πόλεως έξεχριστιά νιβεν δχι μόνον τούς έντός τοΰ Βυ κράτους διαβιοΰντας άλ ίά καί χούς πέραν των όρίων τού ίίΐΐοχομίνους Ρώσσους, Σί'ρδους, Βουλγάρους καί Ρονμάνονς, των «οίων αί τοπικαί έκκλησίαι γαλου υπό των Βνζαντινων έ- .ιιβχόπων έξηρτήθησαν κανονικώς ά τού Πριοχοθρόνου Πατριαρχε'- •ΐ' τής Κίονοταντινουπόλεως. Έν- «δθεν χαί ό Πατριάρχης Κων) πό ω; άποκτ,ήσα; τά πρεσβεϊα τι- ί; έν τή Ανατολή κατά τόν 28 ΚανόνατήςΔ' Οίκουμενικής Συνό (451) έτιτλοφορείτο Παν«γιώ 'ϊτος χαί θ'ικουμενικός υφ' δλων Των έντός καί έκτός τού Βυξαντι- ι»δ κράτους Έκκλησιών τής Άνα Ι0'·ής πλήν των Έκκληοιων τής λύσεως ΰπαγομένων κανονικώς είς «ν Πάπαν Τής Ρώμης, διότι καί «"' αΰτοΰ Ιδρύθησαν. τόν άποκεφαλισ,μόν δμως "15 Βυζαντινής αύτοκρατορίας ύ- 10 τής Λατινοκρατίοις Κωνσταντι «ΐΒΟλεως (1204—1261) καί την «ογχαοτιχήν μετάθεσιν τού Πα- Κωνσταντινουπόλεως "? Την "Ελληνικήν Μικρασιατικήν τής Βιθννίας, οί αΰταεξό- ι Πατριάρχαι Κωνσταντινου- >Κ διέμενον μέν προσωρινώς
ίν Νιχαία, διετήρησαν δμως καί
Ιον τίτλον θίκουμενικός, πουμαίνον
Γ!> "«Υχρόνως καί την φιλοξενοΰ
«ν αΰτοϋς ΜηΤρόπολιν Νικαίας.
Μ·' ένώ πρό τής Λατινοκρατί-
α; κοί έντεύ&εν οί αύτοεξόριστοι
ϊν Νικαία ΓΙατριάρχαι Κωνβταντι
νονπόλεο>ς προσέθετον έκαστος είς
Ρ τέλος τής ϋπογραφής τού καί
υς
ων
«οί άνθιρωποι δταν χάνουν τά πράγ
μαΤα τότε δίδουν σημασίαν είς τοΰς
τίτλους». Άλλά τοιαύτη έξήγηοις
κατά την Ταπεινήν μου γνώμην θά
ήτο ίκανοποιητικώς εύλογοφανής
προκειμένου περί κοινών άνθρώπων
καί προσκαίρων υλικών πραγμάτων,
ού μέντοι καί περί τοΰ Πατριάρχου
Κωνσταντινουπόλεως καί περί των
πρεσ>6είων τιμής κατοχυρτομένων
μάλκττα υπό Οίκουμενικής Συνό-
δου. Λιότι ό τίτλος ΟΙκουμενικός
απεδόθη Ιστορικως καί εύστόχως
είς τόν Πατριάρχην Κωνσταντίνου
πόλεως, τόν προσφωνούμενον Οι¬
κουμενικόν, ώς πρωτόθρονον Τών
Έκκληοιων τής Άνατολής έντός
καί έκτός Τού Βνζαντινοΰ κράτους
και ίσοστάίτιον ή ισότιμον πρός τόν
Πάπαν τής Λύσεως, προηγούμενον
χρονικώς μόνον κατά τά πρεσβεϊα
τιμής.
Κατά την ταπεινήν μου γνώμην,
οί τότε αύτοεξόριοτοι καί έν Νι-
καια προσοιρινως διαμένοντες Πα¬
τριάρχαι Κίϋνσταντινοι-όλϊως ορ¬
θώς έ'πραξαν προσθέο·αντες είς τό
τέλος τής Πατριαρχικής ΰπογρα-
φής των καί τόν τίτλον Οίκουμε-
νικός μετά τήν εγκατάστασιν μάλι¬
στα έν Κωνσταντινουπόλει μονίμου
ΠαΐτισιμοΟ Λατίνθμ Πατριάοο(θυ. Καί
έπραξαν ορθώς διά δύο λόγους,
τοΰς όποίους καί όφείλιο νά βασί-
σω ίσοτρικώς. Πρώτον, διότι τά
Λατινοκρατηθέντα τότε τμήματα
τής Βυζαντινής αύτοκρατορίας
(θράκης, Μακεδονίας, Άττικής,
ΠΕλ'τΓΟννήσου, Ίονίου καί Κυκλά-
δων νήισων) είχον Λατίνους Πα-
πιστάς καί προπαγανδιστάς έπι-
σκόπους καί μοναχούς, έκδιοιχθέν-
των συστηματικώς των Βυζαντινών
επίσκοπον έκ Των έδρών τ(ον. ΑΙ
δέ Μοναστηριακαί καί έκκλησιαστι
καί περιουσίαι Τών Βυζαντινών
θριστιανών, τών 'Ελλήνων, διενε-
μήθησαν κατά τό πλείστον μέρος
μεταξύ των Λατίνων εύγενών καί
των Παπτστών. Καί ό άφελληνι-
σμός τών Βυζαντινών καί ό έκλα
τινισμός των ήτο άναπόφευκτος, ε¬
άν ή ΛατινοκραΤία ΰπερίσχυε. Καί
έστερεοΰτο. Έπομέντος κατά ποι-
μαντορικόν καθήκον έχρησιμοποίη-
σαν οί έν Νικαία αύτοεξόριστοι
Πατριάρχαι καί τόν τίτλον ΟΙκου¬
μενικός ένυπογράφως, διότι καί ό
Τίτλος αύτός παρεΐχεν είς τούς Λα
τινοκρατουμένους Βυζαντινούς Χρι
στιανούς γραπτήν απόδειξιν τού έν-
διαφέρονΤος τής Νικαίας, ένθάρρυν
σιν πρός καρτερίαν καί έλπιδοφό
ρον υπόσχεσιν είς τούς χειμαξομέ-
νους Βυζαντινούς Χριστιανούς πε-
ρί ταχείας άπελεΐ'θερώσετος αυτών
έκ Τοΰ ζυγοϋ τής Πολιτικής καί
θρησκεντικής δουλείας τιον μόνον
όοιτό τ" ) α'το τατθρία, τής 'ΞΛΙλη-
νικής Μικο"·Λΐκτικής Νικαίίτς, ε-
δρας Τοΰ αύτον.ηάτοοος κιΐ τοΰ Οι¬
κουμενικού Πατριάρχου Κωνσταν¬
τινουπόλεως Νέας Ρώμης.
Δεύτεβον, διότι τά μή ΛαΤινο
κοατηθέντα δύο ύπολείμματα τής
άποκεφαλιοιθείσης Βυξαντινής αύ¬
τοκρατορίας, τό Δίσποτάτον τής
Ηπείρου καί τό βασίλειον της Τρα
πεξοϋντος, είχον κυβερνητας άνΤι-
ποιουμένους έκαστος δι' ίδιον λο
γαριασμόν την ίδιότητα Τοΰ άπο
κλειστικοΰ συνεχιστοΰ τής Βυζαν¬
τινής αύτοκρατορίας καί τοΰ κατά
παραχώρησιν καί βουλήν έν
ίλευθοοωτοο τής Κων¬
σταντινουπόλεως άπό τούς ΛαΤί
νους κατακτητάς Της. Εντεύθεν έ
ξηγείται καΐ ή κατ' αρχάς παρα
ταθεϊσα αποφύγη αμφοτέρων (Ή
πείρου καί Τραπεζοΰντος) νά <·λ θουν είς οιανδήποτε συνεννόησιν μέ τά τρίτον ύπόλειμμα τής Βυζαν τινής αύτοκρατορίας, την Μικρασι ατικήν αΰτοκρατ'ορίαν τής Νικαίας. Έπ·εκ.Τ£ίνθ»τες δέ, δυστι^ώς · πολιτικήν αυτήν άντίθβσίν των ->ός
τό Κ,ράτθς τής ΝΐχαΙας καί έττί τ»
έκ.κλΛ3"ΐθίθ*τ ι κων ζ^τι^μορτ<ον οιετοΐζαιΐν τοθς 'ΕχχλΐΐΐΐαστικοΟς ά^χηΐγούς τω νά ιτροδαίνθυν «Ις χειροτονίαι άνΐυ πρ-ηγ°ΐί·αένης γνώ- μης η αυγ<ατα!3έσΕως κα'ι έγχοίσεω τού έχάττοτι Νικαία τονάμα—ος *α'. τέλος τής ύπογραφής τού καί τοάμς μ '»ν Τίτλον Οίκουμενικός Παριάρ- ι *<■τη ποιητική φλέβα, πού οί
πηγές της ξεκινοΰν άπό την κλα-
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
στίχους, έκφράζει έναν πονεμένο '
άνθριοπισμό' ·;όν Κώστα Μόντη μέ
την άνάλαφρη καί νταντελλένια '
ποίηισή του' τόν Λει>τέρη Γιαννίδη
μέ τα λι-ά, εύγενικά καί μουσικά
τοαγούδια του' τόν Μάνο Κράλη,
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΚΤΟΡΙΑ
Τοϋ συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΩΝΤΑΡΙΤΟΤ
Ι €ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΡΈΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ>
2ον
Ό Καρολομάγνος ήταν σοβαράς
άνθρωπος καί άρκεχά άξιοπρεπής
γιά νά σφετερισθή τόν τίτλο τοΰ
Ρωμαίου αϋτοκράτορος χωρίς ί-
χνος νομίμον δικαιώμαχος. Καλά,
δ,τι εγινε, εγινε. «Αύτοκράτωρ» ναί
άλλά «τών Ρωμαίων» δχι. Τιχλοφο
ρήθηκε προσο)ρινά «Αύτοκράτωρ
Κυβερνήτης τής Ρωμαϊκής Αύτο¬
κρατορίας» σχή Λύση. Κι' έπεδίω-
ξε νά παντρευτή χήν Ειρήνη, ώστε-
κι' έκείνη νά νομιμοποιηθή χή θέση
της μέ τή μεταβίβαση -ής αϋχοκρα
τορικής έξουσίας σ' αυτόν, κι' αύ¬
τάς νά κληρονομήση νάμιμα χον χίτ
λο τοΰ αύτοκράτορος τών Ρωμαίων
κι' ή Ρωμαϊκή Αύτοκρατορία νά έ-
κχαθή, μέ την Ινωση τών δύο κρα-
τών, στά προιτινά της δρια. Ή
λύση άοεσε στήν Ειρήνη. Άλλά την
τ,ορπίλλισαν έχθροί καί φίλοι, άπό
χίς δυό πλευρές, κοί τελικά την αα-
ταίωσε ή καθαίρεσι') της. Αί σχέ¬
σει ς των δύο αύτοκρατορΐ(ΰν ό£ΰν-
θηκαν τόχε κι' ακολουθήσαν μακοο
χρόνιες έχθροπραξίες σχίς
τή£ Ίστρίας καί των Δαλματκών
άκτών.
Ή ειρήνη άποκαταβτάθηκε στά
812. Ό Καρολομάγνος άπέαυοε τα
οτρατεύματά τού άπό χίς Δαλματι-
κές άκτές κι' ό βυζαντινός αύτοκοά
τωρ Μιχαήλ Α' Ραγκαόέ άναγνώ-
ρισε την έξουσία, τό «Ιμπέριουμ»,
τού Καρολομάγνου σ' δλες χίς εξω
«πό τα δρια τού βυζανχινοϋ κρα-
τους, χώρες τής Δυτικής Αύτοκρα
τορίας. Άπ' αύχό προήλθε ή παρε-
Εήγηση δχι οί πρέοδεις πού ?στειλε
ό Μιχαήλ στό ΆκυΙσγρανο, τή
προηεύουσα τοϋ Καρολομάγνου,
τόν προσφώνησαν «αύτοκράτθ(ΐα>.
Ή προ<κρώνηση άνεφέρετο στήν ίδιότητά τού σάν «κυβερνήτου χής Ρωμαίκής Αύτοικρατθρίας» στή Δύ ση κι' ί!χι στό μοναρχικό τίτλο τού πού γιά τούς βυζανχΐνοϋς ήταν «Ρή γας τής Φραγκίας καί τής Λογγο- βαρδίας». Ή αύχοκρατηρία τοΰ Καρολοΐίά ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα Ι Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι ...ΟΥΚΕΤΙ ΦΟΙΒΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΒΑΝ... Τού συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ 2. ΚΑΠΠΑ Ό ©ϊός ίττΐλασε τόν ανθρωιτο. Ό διάβολος, γιά νά διασκεδάζη χό τα πλάσμα τής δημιουργίας, μά καί γιά ν άτό κατατνρα/νάη τού δώρΐ- σε μιά κούκλα. Τή γυναίκα. Ό θε- ός, γιά ν' άνακουφίση χό δημιουργή μά τού, τοΰ χάρισε τό κρασί. Ό δνθρίοπος δέχτηκε τό θεϊο δώρο καί άπό χότε πνίγει χά ντέρτια καί τούς Κϋτ»μούς τού σ' αντό. Κι' άχι μόνο έκείνους πού τού προκαλεϊ ή μοιραία συντρόφισσά τού, μά καί ή ζωή. Ό πρώτος άνθριοπος πού χό γεύτηκε (γιατί σ' αυτόν ό θεός δίδαξε την καλλιέργεια τής άμπε¬ λου) ήταν ό Νωε-. Άπό τότε (καί ίή ξεχνάτε πώ; ό Νώε ήχαν άπό- γονος τού Αδαμ) δλοι οί ά,νθρωποι δρχιβαν νά πίνονν. "Ελληνες καί «6άρ6«ροι». Καί στήν άρχαιότηχα καί σχόν Μεσαίωνα καί στά χοόνια μας... Μόνο, που στήν έποχή μας, μερά μέ τί} μερά, οί πιοτοί λάτρεις τοΰ Βάκχου άραιώνουν. Καί οί να- οί, στοΰς όποίους συνέρρεαν γιά νά χον τιμήσουν καί νά τόν ύμνηοΌυν, άλλαξαν δψη. Τα παληά γραφικά ταβερνάκια, μέ την ύποβλητικη ά- τμόσφαιρα, μεταβληθηικανε σέ κο- σμικά κέντρα καί «τουριστικά μπάρ», στά όποία, κατά κανόνα, δέν προσφέρεται πιά κραοί, μά μπύ- ρα, ούΓ^κι καΐ &λλα δΓ,λητήρΐρ:. Κι' ή Πλάκα άκόμα μπαστάρδε·ψε. Ή ταβέρνα χοΰ Τζουτζούρη, στήν δ- ποία τα κοπανούσανε, γιά γούρι οί θεοί καί άπό την όποία φεύγανε δ- στερα σουρωμένοι καΐ κολώνα - κο- λώνα, πήγαιναν νά κοιμηιθούνε οτόν Παρθενωνα, δέν ύπάρχει πιά... Καί οί αλλες έκεΐ, ϊγιναν καταφύγια χής άθηναϊκής «σνομπαρίας» καί των έπηρμένων περιηγητων, ποΰ ά- σχημονοϋν κάχω άπό τό βλέμμα τής Παλλάδος καί μάς γράφουν στά πά ληά χους παπούτσια καί ο'σοι άπ' αϋτούς κι>κλοφορούν ξυπόλητοι, κά-
τω άπό χίς βρώμικες παχούσες
τους.
Καί μαζί μέ χά καπηλειό της,
Πλάκας, έξαφανίστηκαν καί δλβς
οί άλλες ταβέρνες, μέ τίς οποίες
ήταν γεμάτη ή Άθήνα μας.
Ποϋ είναι ή μπακαλοταβέρνα χοΰ
«Τάκα - Τάκα» στήν όδό Τζώρχζ,
μέ τό πάντα κ.αλό κ.ρασί, τό... <τκοα>
ρέντζο (οίγγα), τό σκθνιμ—>! καί
τό διορεάν προσφερόμενο κρεμμνδά
κι;
Ποΰ είναι «ΤΟ ΜΕΝΙΔΙ» τήί,
πλαχείας Λαυρίου, μέ τα παρατιΐ
γμένα βαρέλια σχίς κρεβατές, ποΰ
τό καθ* ενα τού, εΓχε καί τό δικό
τού ονομα; («Παυσ'πονο» — «Παυ
ίτίλυπο» — Βορονώφ» — «Νέκτ'ΐο
τών θίών» — «'Ερωτική φλόγα»—
«Φίλτρο τού μυαλού» καί άλλα),
μέ τόν «πατσά τής νυκτός» καί τα
δλλα διάφορα μεζελίκια χου, πού θά
τα ζήλευϊ τό κοολύτε-ρ» ίστιοίτόριο
τής Άνατολής;
Ποΰ είναι ή χαβέρνα «ΠΑΡΕ
ΚΓ Ε ΣΤ ΚΑΙ ΣΩΠΑ», τής όδού
Μεταξά, πού τή 6ά<ρτισε, δποις λέ- υγ, ?τσι, ό Ναπολέων ό Λαπαθιώ- τΐ(ς, μέ χίς λαϊκές λιθογραφίες τού Άθανάσιου Διάκου, χοΰ Καποδί- ατρια, τής μάχης τής Τζουμαγιάς, τής Γενοβέφας, χοΰ Βάκχου, πού τόν σχημάτιζαν δυό γυμνές γυναϊ- κες, ή αλλη τών δνό έμπόρων, τοΰ ενός πού πουλοΰσε «χοϊς μετρητοϊς>
ναί ήταν ξέγνοιαστος καί ευτυχή^
καί έκείνου πού πουλοΰσε «επί πι-
υτώσει» καί ήχαν άξιολύπητος καί
κουρελής, ένώ άπό τίς χσέπες, άπό
τα παπούτσια τού καί άπό χό άνοι-
πονχίκια;
Ποϋ είναι οί όνομαστές
ϊΕΐ; τού Μεταξουργείου, μέ τή λα
χίρνα καί χό σκουμπρί, ποϋ ήχαν..
πάντα στολισμένες μέ πλεξοΰδετ
σκόρδα καί κρεμμύδια, μέ άρμαθιές
Λπΰ τσίρους καί γιρλάντες άπό λου
κάνικα, μοσχαρίσια καί χοιρινά, ποΰ
«σερβίρανε» πραγμαχικά άγνή ρε-
τσίνα μέ άχνιστά μπακαλιαράκισ
/αί πλούσιες κρεμμυβοτοματοσαλα-
τας, πού κυριολεκ-ικά πλέανε στό
λάδι καί ήταν «γαρνιρισμενες» μέ
θροϋμπες εληές καί μυρωδάτες άν
τζούγιες;
Τί γίνανε εκεΐνοι οί κοιλαράΰες,
μά καλάκαοδοι τα6ερνιαρέοι, μέ χίς
.ριγγελωτές μουστάκες, τή κατσα-
ρωμένη χωρίσχρα καί την «καρρέ»
/οόιά, στή μεγάλη τσέπη τής οποί¬
ας φυλάγανε τό δικό τους ποτηράκι
γιά -ά κεράσματά τους άπό τούς φί
λους καΐ την άπαραίτητη κιμωλία
γιά τα βερεσέβια;
Ποΰ είναι «ό ποιητής» ό Άρθοΰ-
(?ος, πο{> ϊφερνε δόλχα κάθε νύχτα
τίς τα6^Ρινες "αί διασκέδαζε τοΰς
πότες άπαγγέλνοντας ψεν»δά, διά-
τρορα τραγούδια, πού χά πιό πολλά
δέν ήτανε δικά τού;
Ποϋ είναι ό σνμπαθέστατος «μα-
έσχρος», πού τόν βάζαμε γιά λίγες
οραχμές, νά γρατσουνάη κυριολε-
κτικά στό καταταλαιπτορημένο 6ιο-
λί τού, χίς πιό δύσκολες συμφονίες,
?τσι, γιά νά γελάμε;
Ποΰ είναι δλα αύτά τα τα6ερνά-
«,ια, μέ τό χωμαχένιο δάπεδο, τα
ηιότερα, καί τό νηνένο μέ χασο
ττόχαιρ^α ταιδάνι στά 4ητ°ΐα ώστόσο
τρέχανε οί Άθηναΐοι πάοης ήλικ(
άς καΐ τάξεο^ς καί τό γλενχοϋσαν
«οεμνα καί ώραϊα» ως τα μεσάνυ-
χτα, τραγουδώντας τα άναντικαχά-
οτταχα έκείνα τραγουίάκια τοϋ Χα-
τζηαποστόλου, τοϋ Σακελλαρ'δη,
καΐ χων δλλ(ον έπιθετορτκηογράφίον
χ.αί ποιητών;
"Ολα αΰτά τα καπηλειά τής 'Α
θήνας, άνήκουν πιά στό παρελθόν
Πρέπει νά κουραστής πολΰ, σ>ιμε
ρα, γιά ν' άνακαλύι(η)ς σέ καμμιά
μακρυνή καί άπόμερη γειχονιά, κα·
νένα, πού νά μοιάξη μέ τα παληά.
Κι' άν βέλης νά χιμήοης τόν Βά*
χο, νά συμπληρώσης μέ τή φαντ"
σία σου τίς έλλείψεις χου. Άπό τ
ταβερνάκια, δμΐος, τής παληάς έπο-
χής, δέν θά βρής κανένα.
Ό Φοίβος δέν εχει πιά καλύβα.
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
συναντοΰμε στδν «Προσφυγ*κό Κό
σμο» τέτοιες άνακολουθίες, θά υπο
ϋηαζύταν δτι τίς περιοσότερες φο
ρές προέρχονται άπό άβλεψία τού
στοιχειοθέτη. Τούτο, έγώ τουλαχι-
στο ήμπορω νά. τδ 6ε6αιώοω γιά
μέ, μιά καί ποτέ μήτε εγραψα μη
■-. ,----------^»ιν τε θά γράψω: της σοδαρότητος, .1
ίΐηστολογράφος συνεχίζει: <Ρθΰ γράφω οίχως έξαίρεση: η οο *ι (φυλλο σου 24—8 έ.2.) ά δαρότητα κ.ο.κ. Άπλοικττατα, για . -«« καί άπρόσεχτα μι« μ>· ! τή... «μιξοκαθαρεύουσά» μου, Λπευ
;ο*«βαοΕύοι.σα:δεϊνματήςσο6αρό- θυνος είναι δ στοιχειοθετης. Εχω
~°. "«ι τής ονναίσθησΗς». "Αν ' καί πρόσφατο «αοάβ«Υμ«. 2την
*· Π. Καρ. ποόσεχε πόσο ουχνβ ε«φ»λλίβα μου «Τα βιβλια και οί
*β1 <* διαφόρων συνεργάτην κε(- , "Ανθρο>ποι» (φύλλο 12 Οκτωβρίου
Κν(Ι. «ού γράφουΛ· νεοελληνική, ' έ.Ι.), στή δεύτερη στηλη, δ στοιχειο
„ " ειιοτολογράφο^ παραΒλίπίι
Μι τό θΕμϊλιακό στοιχειο στή γλωο-
'α.ί[να* ή διάρθρωσήτης, ή ύφή '
^ λβγου, μ· 5λλα λύγια τδ συνττσ '
"ΙΙ10· Ή νεοελληνική αλλαιστε ά-
^«λάθεται καί ό λογοτέχντις κυ
}< ε^ναι γλωοσοπλάσιήι, θέτης έτροποποίηβε τ& κείμενο ε- τγπ: «...τή στιγμή πού λόγοι έπικαι μότητος ή σπονδαιότητος...>, ένω
τό κείμενό μου ?λεγε καθαρά καί
ξάστερα'.έπικαιρότητας ή σποι»δαιό
τητας...». ΆπάδειΕη ότιάκολουΰεϊ
Λμέσως «... καί ή έλκυβτικότητα
τοΰ θέματος...». Μοΰ άρέσει νά ά-
κριβολογώ, γιά τουτο καΐ .-ταο«£ε-
νεύομαι μέ πόση δριμύτητα γρά<τει δ Π. Καρ... πού ασφαλώς (προφα νώς 2νεκα τής πολΰχρονης άπουσι- ας μου στό έξωτερυώ άπό τδ 3Η52 ΐυκ τδ 1966) δέν θά εχει γνωσκτει τό εργο μόν, μήτε θά ϊχη ύπύψη ιου δτι τό παιδικό μυθκττύρημα «Βλάσης Άσινάρης». ποΰ τώριι τυ- πώνεται, θά είναι κατά σειρά τό 15ον βιδαίο μου. Μένει ό τύπος ΕΙΣ (άντί τοΰ: ο·έ)ποΰ τό κβλοκαίρι μεταχειρ£σθτι- κα σέ δυύ τρία σημειώματά μου. Καί αύτό Ιχει την ίστορία τού. Στό βιβλίο τού «Ή Γλώβσα μα^, δ Κ. Ζουμπουλίδης καταδικάζει τό «σέ» χαί προτείνει νά υίοθετηθή στή δημοτική τέ* «είς». Φανατικός βέν εΐμαι καθώς μέ έχαρακτήρισε ό έ- πιστολογράφος. Στά 15 ως οη«*εοη βιβλία μου ποτέ δέν μεταχειρίββη- *α τό «είς» Όμολογω δτι ή δπσΦη τοΰ φίλου Ζοιιμπουλίδη μ' ϊκανε. 2- «ωςλέγουν οί Γερμανο{, νά στήβι» αύτί. Καΐ καθώς ή γλώσσα ε,Γναι χΐ πάθος μου, κυριολεκτικά, θά ελΐγα ύπόθεση ζωής, ήθέλησα νά δοκιμά στ» τή χρήβη τοΰ «είς» στή γλώβσϊ* αου, κοντολογής: νά πειραματι- σθώ. Τό πείραμα μοΰ έΌτάθηκε χρτι «ιμο: εΐδα δτι, έ"νώ σέ όρισμένες περιπτώσεις δέν ήταν άστοχο, α' δλλες δέν προσαρμοζόταν εδκολα στήν ύφή τής δημοτικής. Καΐ τό πά ράτησα. Τό δτι δέν είμαι δ μόνος ποΐ) ήθέλησα νά τόΛοκιμά<τω, τό ά- ποδείχνει δ υ-εταφραστής τοβ διβλί- ου τοϋ Τζίλας («Ή άτελής κοινω- νία», «Έλεύθερος Κόσμος») ποτ), βέ άρκετά καλλιεργημένη αν καί ί- 8ώ κ' έκεϊ κάπως δημοσιογραφική, στη γενικότητα της δμο)ς καλή νκο- ελληνική γλιίκτσα, μεταχειριΓετηι έ πίσης τό «εΙ;>.
θυμηδία μόνο «ροκαλοδν 3σα, δ-
λότελα δσχετα μέ την Ιδική μου πΐ
ρΐπττοση, δ Π. Καρ. άναφέρει παοα
κάτω στό γράμμα χου γιά τόν Κάλη
σμόνητο Μυριανθούση τό γραφικό
έκεϊνο τύπο δασκάλοι· τής Αθήνας
τοΰ 1880 ποΰ ηθελε καίτούλόγουτου
(καληώοα σόν τόν κ. Π. Φλώρο),
νά άνανεώση καθαρολογικά τή λα-
λοΰμενη γλώσβα μέ τα γίλοΐα κεΐ-
να (συγγνώμην: έκείνα) έπινοήαα-
τά ιου: κωλοκάθιον (καρέκλα). πυ
ριζόλη (μπριζόλα), κολοΰριον (κου-
λούρι) κ.τ.λ.». Καί δ έπιστολογρά-
ιρος κλείνει τό γεμάτο έμπάθε-ια καί
προκατάληψη γράμμα τού μέ τα
λόγια: «Άφήστε την, την καημέ-
νη μας τή γλωσσα, πού δέν μορφώ-
νεται σ' άργαστήρι των σχολοστι-
κών, μά καταξιώνεται πρδτα καί
στεριά άπό τό λαό μας!». "Ηθελα
νά έρωτήσω τόν κ. Π. Καρ.:
«Ποίον λαό αας; Τό άνεμομάζωμα
τής Αθήνας, αύτΤ(ς τής Βαβυλώ-
νας;». Τό πως δλοένα άποδαροα
ρώνεται ή καημένη» τωόντι γλαχτ-
σα μας, εΐχα συχνά την εύκαιρία νά
τό πραγματευθώ τόν τελευταΐο και-
ρό, τόσο στόν καθημερινό, δσο καΐ
στόν· περιοδικό τύπο. Πόσο άπήχη-
ση εΐχαν τα δημοσιεύματα αύτά, τό
μαρτυροθν τα δχι δλίγ« έπιβοκιμα-
στικά τηλεφωνήματα καί γράμματη
πού Ιλαβα άπό δχι «καθαρευουσιά-
νους». ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Ο ΑΓΤΕΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
-π- ,
Κοντά στό «Νουμά» τού Ταγκό- ,
πουλου, στήν «Τέχνη» τοΰ Χατζο-
πούλον καί στά περιοδικά τής Πό-
λης «Φιλολογική Ήχώ» τοϋ Νίκου '
Φαληρέα καί «Χρονικά» τοΰ Άχιλ. '
Γεωργιάιδη καί ή ^Ανατολή» τού
Σημηριώτη στή Σμύρνη, υπήρξεν
έ'να μέσο κι' αυτή νά εκδηλωθή ή
άγωνία πού κυριαρχοΰσε στίς έλλη- ,
νικές ·ψνχές μετά την ντροπή τοΰ :
97 καί ή λαχτάρα γιά μιά νεολλη
νίκη άναγέγνηση" άναγέννηση πραγ
ματική, ούσιαστική, πού νά μην ε¬
χει σχίση μέ τίς κούφιες μεγαλο-
ρημοσύνες Των διαφόρων ρητόροιν
κατά τίς ήμέρες έθνικών πανηγυ- '
ρισμων. Ή έλληνική ψνχή ποθονσε
μιά ζωντάνια· άναζητοΰσε νά βρή
τόν έαΐττό της, πού τόν σκέπαζε
ή ψευτιά μερικών ξεπερασμένι-ιν
πιά σν^μ,6ατικών καταστάσεων' αΰ
τό σήμαινε αλλωστε τ0 1909. Ό ρ
Σημηρίώτης ποΰ είχε ζήοει πρίν
καί στήν Άθήνα καί στήν Πόλη, '
τόν αΐοιθάνθηκε αυτόν τόν παλμό
τής έλληνικής ψυχής, τάτε στή '
Σμύρνη δπου 6ηκτκότπν αιΐτή την
έποχή, νά φουσκώνη μέσα Τού καί
νά δυνσ+ιώνη όλοένα, γιά νά φτά-
ση τελικά, σέ μιά δραστική, δημι-
ουργική έκτόνιοση. Τα μισά λόγια
άλλοτε, καί άλλοτε οί φανταχτε- '
ρές ρητορεΐες καί τα καθαρευουσιά
νικα άρθρα των έφημερίδοιν, είΛε
πώς δέν πιάνανε τάπο, πώς ζή-
μιοναν άπ' εναντίας. Χρειαζόταν
Τοΰ Κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
1 ίνα ριζιχό ξαναθεμέλιωμα καΐ ξα-
νακτίσιμο' ξανακτίσιμο στό πιό
σταθερό Ιδαφος" τή λαϊκή έλληντ-
*ή ψνχή' καί μέ τα πιό άγνά καΐ
τά πιό κατάλληλα καί στέρεα ύλι-
κά" την έλληνική λαϊκή παράδοση,
πού ξεκινοΰσε άπό τά πανάρχαια
χρόνια, τα χρόνια τών Άχαιών ά-
κόμη καί τή δημοτική γλώσσα, πού
είναι κόρη γνησια καί όίξια τής
γλώσσας τοΰ Όμήρου.
Ή ^Ανατολή» γράφεται τώρα,
στή δεύτερη αυτή περίοδο, γενακά
στή δημοτική. ΓίνεΤαι έ'να δργανβ
πάλης. "Εχει μάλιστα καί μιά
I-
διαίτερη έμίίράνιση καί στήν πολιτι-
κή της καί στά συνθήιματά της, πού
την ξεχωρίζει άπό τα άλλα πρω-
τοποριακά έλληνικά περιοδικά ποϋ
προαναφέραμε" εχει θά λέγαμε μιά
δική της ^προσωπικότητα». Τό
.τρόβλημα τού έλληνικοϋ ξαναγεν-
νημοΰ δέν τό έντοπίζει οϋΤε στό
γλωσστκό ζήτημα, ουτε στήν άνά-
πλαση καί άνακαίναση τής Τέχνης"
τό βλέπει πολύ πιδ πλατιά" έπιδιώ-
κει πρό πάντων μίαν έμβάιθυνση
στήν όργανική αΐτία τής έλληνι¬
κή ς κακοδαιμονίας καί σάν πόρι-
βμα άπ' αυτή τήν εξετάση, όια-
τυπώνει τίς ΰποδείξεις τού ό Ση-
μιΐριώτης' γιατί αύτός πρό πάντων
μίλησε μέ την «Ανατολή* γιά τή
θεραπεία τοϋ κακοΰ, πού αν χΤυπη-
θή στή ρίζα τού, πίστευε πώς ή
έλληνική άνάπλαση θά έπακολουθή-
(Συνέχβι· είς την 6ηΚ α«λΚ«)
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ Τΰιΐ ΕΛΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
— 12—-
Έν τή ίκθέΐίΐΐ ταύτη, τί-π-οτε ά-
πολύτως δέν είναι είλικρινές καί ά-
λιγθές, άφοΰ τθλμάται καί διαττποϋ
ται αΰτύ» ο τεραχώδης (πώς ά>.-
λως νά τόν άποκαλέσωμεν) ίσχυρι
σμός, δτι τό ήμιοΐ) Τοΰ 'Ελληντκοϋ
πληθυσμοΰ χής έλληνικωτάτης καί
μαρτυρικής πόλεως των Κυδοινιών
φ'.οϋ- 63)ρέω ςχαϊ δή άτο.7τέρ'γ«ι
την Ελληνικήν κατοχήν! ένώ εί¬
ναι πασίγνωστον ίίτι μέ μίαν σχι-
γμιαίαν επί ποδός επίσκεψιν τής
Έπΐχροπής ταύτης είς Κυδωνίας
δπου πρός ουδέν στοιχείον χοΰ τό¬
που ήλθεν είς σχέσιν καί επαφήν
καί δπου έκτός τών άκραιφνών
'Ελλήνων ουδέν άλλο, ήκιστα δέ
τουρκικόν στοιχείον, ύπάρχει, δέν ή¬
το δυνατόν νά έννοήση τίποτε ή 'Ε-
πιτροπή.
Έν τή εκθέσει ταύχη τίποτε δέν
άληθεύει, άφοΰ έν αύχή τολμάται
καΐ λέγεται, δτι άττό τής
μέχρι τής Έλληνικής Κατοχής, ή
θέσις των Χριστιανών έν μέσω των
Τούρκων ήτο ευχάριστος καί ου¬
δείς λόγος ύπήρχε νά γίνη ή Έλ¬
ληνική κατοχή, ένώ καί τοίς νη-
πίοις δέν είναι άγνοιστον δχι επί
ξυρού άκ,μής καΐ έκ μέσω των ιιε
γίσχων κινδύνων καθ* όλην την
Ανατολήν εΰρηχαι ή ζωή δλων ά-
νεξαιρέτως τών χριστιανικών λαών.
Τής άκρως μεροληπτικής διά την
μισελληνικόχηχα καί την τουρκοφι-
λίαν της, τής άορίστου, τής συγ-
κεχΐΊμένης, τής άντιφαχικής καί δυ
βτυχώς κακεντρεχοΰς ταύτης εκ¬
θέσεως, παρασκευάσας λεπτομερή
άπηκριβωμένην καί δι' επισήμων έγ
γράφων καχνχνρωμένην ανάλυσιν
καί ανασκευήν πρός χρήσιν τής "Τ
μετέρας Έξοχότητος, διά την πα¬
ρούσαν καί την περαιτέρω έξέλι-
(Συνέχεια «1ς τήν 6ην οτλ(5α)
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ
II
ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΊ ΖΩΗΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
Συνέγεια έκ τού ποογιγουιιένου
Οί άπόστολοι ήσαν άνθρωποι, ό¬
πως ολοι οί άνθςωποι. «Ό αγιος
δέν είναι ήρως, οδχε εχει προνομια-
κήν δύναμιν χαρ'ΐκτήρος ανωτέραν
τής των αλλων άνθρώπΐϋν. Ό ά-
γιος είναι καί αΰχός ανθρωπος ά
διά τής ενεργείας τοΰ άγίου Πνεύ
ματος ό δγιος άναλαμβάνει καί
πραγματοποιεϊ έργον ανώτερον
χών φυσικών τού δυνάμεων καί Ικα
νοχήτων» ΖΑΝ ΔΑΝΙΕΛΟΤ: ΟΙ
ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟΙ ΜΤΘΟΙ &
ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΚΟΝ ΜΤΣΤΗ-
ΡΟΝ. Σελ.Ι 100).
Ή πίστις ουνίσταχαι είς τό να
πιστεύωμεν δχι π^ραν τής άνθρωπί
νης λογικής καί των φυσικών δυνα-
τοτήτων τό άγιον ΙΙνεύμα ξοιοποιεϊ
καί χορηγεί θαυμασίας διορεάς, διά
τών οποίων πραγμαχοποιοϋνται Ι'ο
γα δχι άνθρώπου, άλλά τού Θεοδ.
Τό Πνεΰμα τό άγιον μάς έξυψώνει
άπό τοΰ κόσμοτι τούτου είς χον ο¬
ποίον ζώμεν είς χήν ύψηλ.οτέραν
πραγματικότητα καί μάς έμβολιάΐΐει
μέ θείαν ζωήν. πράγμα άκατόρθιη-
τον διά τάς ιδικάς μας άσθενεϊς δυ
νάμεις, διότι χύ Πνεΰμα, τό έκ τοΰ
Πατρός έκπορευόμενον καί έν ΤΙώ
άναπαυόμενον είναι θεός. Σκοπός
τής ελεύσεως τοΰ Χρισ-τ,οΰ είς τόν
κόσμον ήτο νά άναξηχήση τό άπο-
λωλός πρόβατον, νά μάς έξαγάγη
έκ τής φυστκής καί ήθικής άθλιόχη
τος καί νά μάς δώση την σωτηρίαν
καί χήν χάριν διά τοϋ αίματος καί
τής σαρκός αυτού.
Καίτοι ό θεός έπισκέπεται τήν
καρδίαν διά τής πίστεως, τής άγά-
πης, τής προσευχής καΐ τής μελέ-
της καί τής τηρήσεως χοΰ Βείου τού
λάγου, έν τ'/Λοις παρίσταχοιι άνάγ
κη νά πρ'^ίερχώμεθα είς την θείαν
διόχΐ μεταλαμβάνοντες
μέ σπόρον τής α»ίωνιόχη-
ομολογούμεν διά τής πί-
ς τό μυστήριον τής ένανθρωπϊ
κα τού υπέρ των άμαρτιών τοϋ κό-
σεώς τού καί δτι προσέφερε την σάρ
σμου.
Ή παρουσία χοΰ Πνει5μα,τος γίνβ
ται αίσθητή καί χειροπιαστή, άπά
τόν καρπόν τοϋ Πνεύματος. «Είναι
δέ δ καρπός χοΰ Πνεύματος άγάπη,
χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστό-
της, άγαθωσύνη, πίστις, πραόττις,
έγκράτεια» (Γαλ. 5, 22). Είς χήν
κατάστασιν τής χάριτος καί της έ-
πικοινωνίας μεχά χοΰ Θεοΰ ή ψυχή
όμοιάξει μέ σπόρον τής οΐωνιότη-
τος, δ δποίος περιέχει έκεϊνο πού
θά σχηματίση τό θείον φντδν, χον έ-
πουράνιον άνθρωπον, είς την 6α-
σιλείαν τοΰ θεοδ.
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ)
Γΐορβΐα διά των ΙΟεόβν
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΙθΜΟΣ
ΙΩ Ν1Α
Τβΰ βυνεβγάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ*ΙΤΙΔ·Τ
2ον
Έπομένως είναι αιώνιον καί άναλ-
λοίωχον.
Τά χέσσαρα στοιχεία, πΰρ, άήρ,
ίίδωρ, Γή, δέν παράγονται άμοι-
6αίως, δέν είναι τό ϋδωρ ή προέ-
λευσις των άλλον σύμφωνα μέ τάς
άπόψεις τοΰ θαλή.
Πρέπει νά παραδεχθώμεν άνχιθέ1
τως δχι τα φυσικά στοιχεία, πού δ¬
πως δλα τά δ ντα 2χουν Ινα δριον,
άπορρέουν άπό μίαν άπειρον αρ¬
χήν, κοινήν καί μοναδικήν μέ την
σαφη αντίληψιν τής άνακυκλίσεως
τών πραγμάχων, πρςότην Ιδέαν τοΰ
(,Ευνέχβια είς τΑν 6ην σε>Λ.)
•ι
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ
ΚΑΙ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ "0X1,,
ής Γιο,πής άνέβηκε στι)ν >'·μ-
Οωνα 6 Ι'ρηγόριος. Στήν άρ<ο· ε καμε Ι'ν'ΐ πΐνΐομο άπολογισμι τΓ,ς- ξωής καί τοΰ ϋργου του. "ΕιπΤα μέ τ··· όσύγκριτη τέχνη τής εύ γλίοττίας του, κατεδίκασε την κε- νοδοξία μερικων έπισκόπων, τοιι; όποίους παροιμοίασε μέ τούς φ<ο- νασκοϋντας άθλητάς τοϋ ίπποδοομί ου στήν συνέχεια κα'. μέ 'ήν λο- γική συγκρότησι τής έπιχκ.ητιιια- τολογίας τού, απέκρουσε τίς κατη γορίες πού δια^υπώθηκα·1 εναντίον του. Πρός τό τέλος, γ η.ωνή Του ύ- ψώνεται στά έπονράνια καί μέ ν ν ΰστατο χαιρεΤισμό πού άπευθΐ'νει, συγκλονίζει άπ' άκρου είς άκρον τό έκκλησίασμα. Άπά την άστΐ'- ρευτη πηγή τής εΰγλοττίας τον, Άπό την γενικήν έορταστικήν ά νάμνησιν τής ημέρας κατά την ο¬ ποίαν όλόκληρος ό έλληνισμάς σάν ενα σώμα καί μέ μιά φωνή βοον- τοφώνηχί στόν θρΌτσύν έπΚδραμέαΙ «ΟΧΙ, δέν θά περάσης», άπ' ού¬ τον τόν έρχαβμόν τής μιάς ππό τίς πιό ίστορικές ήμέρες των νε- ωτέρων χρόνον τής πατρίδος μας, δέν ήταν δυνατόν νά άποΜΐιάση τή Λύκειον των Έλληνίδων. Κατά τόν πανελλήνιον τότε συν αγερμόν καί την ψυχικήν εξαρσιν ■ Τοδ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ | (Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι μΐν &χει τής ήμετέρας; Καί τίς δ Μέσο σι' μιά άτμόσφαιρα ■■•τα- ' ταύτης καρπός, μάλλον δέ τοΰ έν ημίν Πνεύματος, ώ χινούμειθά τε άεΐ καΑ νυν κεκινήμεθα, μηδέν ίδι¬ ον ίχειν επιθυμούντες μήτ' ίο"ος έχοντες;... ! Ι Τίς οδν ή άπολογία; Καί εί μέν ψευδής, έλέγξατε, εί δ' αληθής, μαρτυρήσατε ύμεϊς υπέρ ών καί έν ι οίς ό λόγος. 'Τμεϊς γάρ μοί καί άπολογία καί μάρτυρες καί καυχή- ' τού Ιθνους, ή γυναϊκα τής Έλλά· σεως στέφανος, ίνα τολμήσω κ'γο') δος στάθηκε στό ΐδιο ΰψος πατοιω Τι των Απόστολον νεανιεΰσασθαι. ' τισμοΰ μέ τόν άνδρα. Στά Λουνά Τουτο τό ποίμνιον ήν, ίίτε μικρόν τε καί άελές, όσον επί τοίς όρο- μένοις καί ούδε ποίμνιον, άλλά ποί μνης τι μικρόν ϊχνος, ή λείψανον άσύνΤακτον καί άνεπίσκοπον, καί α¬ όρατον, μήτε νομην ελευθέραν I- χον, μήτε μάνδρα περιεχόμενον, πλανώμενον έν όρεσι, καί σπηλα'οις άναβλύζουν αύθόριμητα ή άρμυνία | καΐ ταϊς όπαΐς τής γής, άλλο αλ- τών λέξεων καί των ρητορκών , λαχοϋ διεσπαρμενον τε καί διερρι- σχημάτων. Τα λόγια Τού, μετοισιώ νονΓαι καί παίρνοι>ν σάρκα χαί ό-
στδ. Ό λαός, μέ δάκρυα στά μά-
τια παρακολουθεί την όμιλία τ.>ο
καί συγκινητιικές σ^γμές διαδραμι-
τίζονται μέσα στήν έκκλησία.
Άπό τόν έμπνευσμένο αΰτό λό-
γο του, παραθέτομε μεοικά άποσ,τά
σμαΤα:
«Πώς ημίν τα ημετέρα ώ φίλο1,
ποιμένες καί συμπο*μένες, ών ώ-
ραΐοι μέν οί πόβες, εΰαγγελιζοιιέ-
νων ειρήνην καί άγαθά, μεθ' ών ί-
ληλύθατε, ώραίοι δέ τα πρός ημάς,
οίς είς καιρόν έληλύθαΤε, ούχ' ίνα
πρόβαΤον πλανώμενον έπιστοέψητε,
άλλ' ίνα ποιμένα Ικδημον έπισκέ-
ψησθε; Πίδς τα τής έκδημίας ύ-
μιενον, ώς εκα<7Τον Ετυχε σκέπό- μενον, ή νεμόμενον καί διακλέπ^ον άγαπητικώς την έαυτοΰ σωτηρίαν" οίον έκεϊνο τό ποίμνιον, ο λέονΤες έξώσαν, ή ξάλη διέλνσεν, ή σκο- τόμαινα διεσκέδασεν' δ θρηνοΰοι μέν προφήται, τοίς τοϋ Ίσραήλ ά- πεικάζοντες πάθεσι, παοαδεδομρνον τοίς Ιθνεσιν' έθρηνήσαμεν δέ καί ημείς, έφ' δσον θρήνων έπράττο- μεν δξια. Τω δ'ντι γάρ καί ημείς έ|ώσθημ.εν καί άπερρ[φθτ[μρν καί επί πάν όρον διεσπάρημεν, ώς έν έρημία ποιμένος' καί πονηρός τις χειμών κατέσχε την εκκλησίαν, καί δεινοί θήρες επιπεπτώκασι, οί μηδέ νυν μετά την αιθρίαν φειδόμενοι... (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ 0 ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοΰ βυνβργατοΌ 15ο ν ΕΤΟΣ 1951 22. Τό 'Τπουργεϊον Δικαιοσΐινης δία τοΰ ύπ' άρΐ'θ. 1813)11.1.51 έγ γράφου τού πρός τό "Υπουργείον Εξωτερικών παρακαλεϊ νά ειση¬ γηθή τουτο είς τό αρμόδιον Συμ¬ βούλιον την απονομήν τοΰ Άργυ- ροϋ Σταυροΰ τοΰ Βασιλικοΰ Τάγμα ος Γεωργίου Α' είς τόν π. Δω- ρόθεον διά τό εξαιρετικόν ε'ργον του. 23. Τό "Υπουργείον Δικαιοσύνης διά τοϋ ύπ' αριθ. 46706)15.5.51 έγ γρσχρου του πρός τό "Υπουργείον Έξωιτβρΐικών, ιταρακοίλεΐ νά εισηγη¬ θή την απονομήν τοϋ Χρυσοϋ Σ ταυ ροΰ τοΰ Βοκπλικοΰ ΤάγμαΤος Γειορ γίου τοϋ Α' είς τόν π. Δωράθεον. 24. Διά τής ύπ' αριθ. 65551)12.7. 51 Διαταγής τοΰ "Τποικ?γείου Δι¬ καιοσύνης όρίξεΤαι πρόεδρος τοΰ Δ.Σ. τής Έταιρίας ΠροσΤασίας Άποφυλακιζομένων Πειραιώς ό π. Δωροθϊος. Ειργάσθη ύπερανθρο')- πτος άφήσας εποχήν μέ την δρά¬ σιν του. 25. Τό Σώμα 'Ελλήνων Προσκό πων διά τοϋ ύπ' άριιθ. 2104)25.5. 51 έγγράφου τού πρός τόν π. Δω- ρόθΐον τώ γνοΜΐτοποιεϊ ότι τό Δι¬ οικητικόν Συμβούλιον τοΰ ΣΕΠ μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου Τώ άπένειμε τό «Μετάλλιον Φίλον τοΰ Προοκοπισμοϋ» διά τάς πολλάς υπηρεσίας, άς προσρΐρερε είς τόν Προσκοπισμόν. 26. Τό 518 Τάγμα Πεξικοΰ διά κοινοποιουμένου Άποσπάσματος Ή μερησίας Διαταγης του 6.9.51, έκ φράζει 8ιά θερμοΤάχιον χαρακτη- ρισμων την πλήρη εύαρέσκειάν τού πρός τό π. Δ'ορόθεον «διότι έσφυ- ρηλάτισεν τό αίσθημα τής θρησκεί άς είς πάντας ημάς» διά των τρλε- σθεισων Ιερουργικών πράξβων καί τοΰ θείου κηρύγματος. 27. Ή ΰποδιοίκησις Χοροφυλα- κής Σιδηρονέρου Δράμας διά τοϋ ύπ' αριθ. 19)23)4)22.8.51 έγγρά¬ φου τού πρός τόν π. Δωρόθεον έκ φράζει τάς ευχαριστίας καί τόν θαυμασμόν του πρός αυτόν διότι «άνεζωογόνη<τε τό θρη<τκρι>τικό·ν
καί Εθνικόν συναίσθημα των κά¬
τοικον καί συνετέλεσαν τα μέγι-
στα είς την θρησκευτικήν καί Ε¬
θνικήν εξύψωσιν τοΰ δεινοπαθήσαν
τος πληίθυσμοΰ τής περιοχής τού».
28. Διά τοΰ άπό 10.3.51 Βασι¬
λικοΰ Διατάγματος απενεμήθη είς
τόν π. ΔιορόΘεον ό Άργι/ροϋς Στοχι
ρός τού Β. Τάγματος Γεωργίου χοΰ
Α'
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΪ
ΛΕΟΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
34ον
"Οταν ό Γιουδανάκης ?φτασε
μπροστά στήν Τρύπα πδτανε στή
μέση, άναψε μιά έφημε-ρίδα καί την
Ιρριξε μέσα κι' δταν φωτίστηκε κα
λά όλάκληρο έκείνο τό χάος, τόν ε
πιασε σκοτσδίνη καί παρ' ολίγο νά
πέβη μέσα καί νά κατατσακκττή.
Σάν συνήλθε 6ιαστικά - διαστικά,
ξανακατέβηκε πάλι τίς σ,κάλες καί
βρέιθηκε «ττό πρώτο πάτωμα. Έδώ
θά πρέπει νά σημεκόσουμε ότι Την
έποχή πού έπισκέφθηκρ δ Γιο>6α-
νάκης τόν Πύργο, τα παιδία τής
γειτονιας καί Ιδίως τά τουρκάκια,
μέ μεγάλη εύκολ'α μπαινοδγαίνανε
στόν Πύργο καί εΐχανε σΐ'νειβίσει
τόσο πολύ, πού πολλές φορές παί-
ζανε μίσα κρι>φΤό. "Ο-^αν δλέπανε
κανένα ξένο, γιά νά πάροΐΎί μπα-
ξί<τι, κάμνανε τόν δδηγό, γιατ1 τίς πόρτες καί τα παραπόρτια Τοΰ Πύνγου 'ά ξέοανε άπ' ?ξο> κι' ά-
νακατωτά. "Ετσι σάν εϊδανε τόν
Γιουδανάκη τόν πλησιάσανε κι' αύ
τος πήρε δυό άπό δαι>τους γιά ό-
δηγούς ποϋ τοΰ εδειξαν καί τα ί'-
πόλοιπα μέρη τής φυλακής, ποΰ σέ
συνέχεια μέ τόν Πύργο, δρισκόντα-
νε ο^ά πλάγια τοΰ κάστρου πρός
τα δεξιά. Τοΰ δείξανε μιά σεδερέ-
νια πόρΤα καί είπανε πώς άπό κεί
πήτγαινε κανείς ΰπογείως στήν Ά-
γιά Σοςρπά, άλλά ό Γιουβανάκ.ης
δέν τό πίστεψρ, γιατί ή απόστα¬
σις ήτανρ τόση μεγάλ.η, ώστε ήταν
άδύνατο νά συγκοιν<ονη μέ την Ά γιά Σόφια. Κδτι δλλο θακουβρ ή κλειστή έκείνη πόρτα καί τα παιδία λέγανε ο,τι φτάσει. "Τστερα κά- μανε στροφή πρός τα δεξιά καί τόν δείξανε εν« σΤενό πέρασμη γρ- μάτο χώματα. Προχώρησαν μέ ποο σοχ ήκαί μόλις φτάσανε στήν ακρη στά ξαφνικά 6ρεθήκανε μπροστά σέ μ<ά άτελείιοτη σειρά άπό καμά- ρες, πού ή μιά βρισκότανε π'σω Απϊ Την άλλη καί κάτω άπ' αϋΤές αλ- λες κι' άλλες καί τελεκομό δέν εί χανε. 'Εόω ό φο>τια'μός έπειδή ή-
τανε καλός, στό σημεΐο πού 6ρι-
σκόν^ανε, έ'αριξε μιά ματιά κάΤ(.ι
πρός τό βάθος καί τί νά ιδή, μιά
αβυσσο πού παρ' ολίγο νά πάθη
ϊλινγο καί νά πέση μέσα. Αϊηό ποΰ
ϊβλεπε έκεϊ δέν ήτανε ουΤε φυλα-
κή, οδτε κάτι παρόμοιο κτίσμα. "Η
τανε σωστός λαδύρινθος, πού ουτε
άρχή εΐχε οδτε τέλος. ΕΙχε μεΤρή-
σει ρνα σωρό καμάρες, την μιά
πάνω στήν άλλη κι' άκόμα 6ρι-
σκόντανε κι' δλλε; μισοπαραχί·)μί·-
νες μέσα στό χιόμα. "Τστερα τα
παιδία τοϋ δείξανε πρός τα δεξιά
κατι τρύπες στή σειρά, πού ή κάθε
μιά άπεΐχε άπ' την δλλη περί τα
δύο μέτς«ι, κι' άπ' τίς οποίες μό¬
λις χωροΰσε νά μπή ?νας άν'θρο-
πος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΠΙΘΕς?ΡΗΣΙΣ»
Μέ έζαιρετικώς ενδιαφέρου¬
σαν Ολην κ,α! μέ τυποτεχνικΛν
εμφάνισιν πλήρως ανταποκρι¬
νομένην είς τα άντίστοιχα εύ
ρωπαϊκά πρότυπα, έκυκλοφόρη
σε τό νέον τεϋχος τής ί(Βιομη
χανικής Έπιβεωρήσειος»" (Τό
περιοδικόν έκτυποΰται έξ ολο¬
κλήρου κατά τό σΰστπμα 6φ-
<ρο€τ, είς δέ τό έζώφυλλόν τού εΐκονιζονται αί έγκαταστάσεις των μεταλλεΐων τοΰ Συγκροτή- ματος ΣικαΑιοτήρη στην περιθ- χπ Μαντουδΐου Εύβοίας). Είς τάς σελίδας των «Σημειωμά- των» έκτίθενται τα καρια ο! κονομικά καί κοινων:κά ζητή- μαπα τού τόπου, είς δέ τ ό τα¬ κτικόν — πάντοτε κατά παγ¬ κόσμιον άποκλειθτΐκότητα τής ^Βιομπχανικής Επιθεωρήσε¬ ως» — άρβον τής μεγαλυτέ¬ ρας οΐκονομικής εφημερίδος τοϋ κόσμου ΤΗΕ ΡΙΝΑΝΟΙΑΙ- ΤΙΜΕΣ τού Λονδίνου, άναλύον ται αί διαγραφόμεναι εύοΐωνοι προοπτικαΙ διά την βρεταννι- κήν οΐχοι/οιιίαν. 'Εκΐός τεύ'/ περιέχονται: Δηλώσεις τού Δι- οικητοΰ τής ΊΕβνικής Τραπέ¬ ζης κ. Άχ. Κομΐνού, σχετικώς μέ την άποφοσισ&εϊοαν υπό τής ΕΤΕ ίδρυσιν Ναυτιλιακής Τραπέζης. Άνακοινώσεις τοϋ Διοΐικητοϋ τής Τραπέζης 'Ελλά δος κ. Δ. Γαλάνη, επί των τε λευταων έζελίζιεων τής Έλλη νίκης ΟΙκονομΙας. Δοκίμ(ον τοϋ κ. Α. Παπαδήμα δα την ένίσχυ σιν τοϋ αιοζανομένου βιομηχα νικοθ δυναμισμοΰ. Άρθρον ά ναφερόμενον είς τάς δυνατό- τητας περαιτέρω άναπτυζεως τής έλληνικής χοιροτροφίας, καΐ δοκίμιον σχετικόν μέ την ΙυΤοοιχήν ΐΓΜέ:υ3·ιν των δ :. 5 ώ» ιιθνά5ων μετ0ή3εως_ ·£' άλλου, περιλαμβάνεται έρευ- να, σχετικά μέ την δραοτηριό τητα καί τα έπΐτεύγματα τοϋ Συγκροτήματος Σκαλιστήρη, άγ(ονίστηκε πλάϊ στόν γιά νά τόν βθΓ.βηση καΐ μετέβαλε τίς πόλεις σέ άπέρανΤα έργαστή ρια γιά νά τόν προφυλάξη άπά τίΐ. κακουχίες τοΰ χειμώνα. "Ετσι. πι- ρήφανα καί χόοα, τό Λύκειο των Έλληνίδων, σάν έκπροσο'ιπηση "- λιον τών γυναικών τής "Ελλάδος, καί είς ανάμνησιν τών ένδόξον ε¬ κείνον ημερών, εδιοσε στίο αϊ6ου- σρς τοΰ κένΤρου του, τής όδοΰ Δη- αοκρίτου, ωραίαν εορτήν ιιέ όαι- λίες κΐΐί πλούσιον μουσικόν πρό γραμμα. Κ^τ' άτχάς έψόΐλη άττό τήιν χθ- οοΛίαν τού Λικ.είου ό ΰμνος *τίϊ 'Τπερμάχο» καί ηκολούθησε σύντο- μος έπίκαιρος ομιλία, ώς εισήγη¬ σις, ί«πό τής Προέδρου Κάς Άγνής Διαμαντοπούλου, κατόπιν τής όποί άς ανήλθεν είς τό βήμα ό κύοιος 6μ Λητής τής ημέρας «. Γ. Κουρ- νοΰτος, ό οποίος έχειρίσθη τό θρμα του μέ χαρακτηρισΤικήν άνεσιν «αί έπαγιογόν φιλοσοφικότητα, ε£ο) ά πό τα συνήθως λεγόμενα κατά τάς πανηγυοικάς εορτάς. ΙΙυρήν τής ό μιλίας τοϋ κ. Κουρνούτου ηΤο τι πορεία τοτ* πεπερασμένου έντός τοΰ απολύτως άπειρον καί ή ίδιότυποί ύπαρξις καί πορεία τής Ελλάδος μέσα είς τόν πεπερασμένον καί προ¬ νομιούχον αυτής χώρον, ό οποίος εδημιούργησε την εξαιρετικήν προ- σωπικότητά της. Αί αντιδράσει ς τοΰ λαοΰ της, δπος ετόνισεν ό σο- φός όμιλητής, κατά τούς σημανΤι- κώτερους σταθμούς, πού έσημείο) σαν τα όρόσημα τής ϊνδοξης ί- στορικής της πορείας δέν είναι κά τι τό σιιμπτο»μαΤικόν. Είναι έπι6ο- λή τής μοίρας της, την οποίαν δέν τής είναι δυνατόν νά αποφύγη. Καί δ διακεκριμένος όμιλητής, τού έ- κράτησε αδιάπτωτον τό ενδιαφέρον των άκροαΤων τού, έτελείοσ<> μέ
την διαπίστωσιν ίίτ,ι ε'τσι Ιγινε σέ
διάφορες περιπτώσει ς στό παρελ
θόν, όπο)ς στίς θερμοπϋλες, στύ
Βυζάντ-.ον, στό ΕΙκοσιένα, £τσι £-
γινε καί μέ τό ΟΧΙ τής 28τ>.ς Ό-
κτο)6ρίου καί «τσι θά γίνεται πάν-
τοτε.
Μετά την όμιλίαν τοΰ κ. Κουρ-
ΐψάλρ^οτν: τό "Αγιθς __
"Αγ ?ς τοθ ΤΖΩΝ ΝΤΑΊ-ΚΣ
(μετάφρασις στίχων Βέτας Πεζο-
πούλου), ό "Τμνος στήν Έλλάδα
τοϋ Δημ. Ροδ'ου, τό Μολιν λαβέ
τοϋ Καλομοίρη (στίχοι Άθανασιά
δή Νόβα) καί τό δημοτικό Τραγοΰ
δι «Ό άετός» άπό τόν βαθήφοΛΌ
κ. ΣΤ. Παπαχρήστου. Άκολούθοις
κατετέθη στέφανος πρό τοΰ <ν τή αιθούση βιομοΰ τής Άγνωστον ή- ριοίδος καί ή έορτή εληξε |ιρ την άνάκρουσιν τοΰ Έθνικοΰ "Τιινον. Την χορο>δίαν τού Λυκείου Λιηόθν
νεν ή καθηγήτρια Κα Μαρίκη Πο-
λίτ,ου μέ συνοδίαν είς τό π-άνο τόν
κ. Δημ. Κατσίμπαν.
Διά την ωραίαν αυτήν έοοτήν
κάθε ε"παινος άνήκει είς τό Δ^οικη-
Τι<ό/ Συμβούλιον τθ3 ΛυΊθείου, τό οποίον άποτελείται άπό τάς κ.γ.. Ά γνήν Διαμαντοπούλου, Πρόεδρον, την Άντιπρόεδρον Καν Άσπασίαν Ήλιάσκου, την Γεν. Γραμματέα Ρίτσαν Βαρβιτσιώτη, την Γραμμα- τέα Λίλαν Καρανικόλα, Την Γεν. Ταμίαν Φωφώ Καλλιανεση, την "Ε φόρον Οίκον. "Ανναν Κριτσέλη καί τα λοιπά μέλη, Αικατερίνην *.Λιαν;0, "Α.ναν 'Αλζυ,οα, Δανά- ην Άναστασοπούλου, Ευγένιαν Άο γύρου, Άλεξάνδραν Βασσεν^ύβεν, ΙΙαναγιώταν Βαλινάκη, Γεναροποΰ *"'σ Ιωάννην Ζαΐιμη, Ποθο^τ-ν Καψαμπέλη, Χριστίναν Κουτλίδου, Ρίτσαν Κορομηλά, Άθηνδν Λαμε- ρα, Χαρίκλριαν Λύντοΐ', ΞανΗήν Μάνον, Κακίαν Όρλώ<ρ, Ηασιλι- κήν Παγουλάτου, Αικατερίνην ΙΙα παφλέσσα, Σοφίαν Σαββίδου, Ρί Τσαν Σερπιέρη καί Λελέν 2;κου- Κατύ τύν έορτασμόν διενεμήθη είς τοϋς παρευνεθέν-ΐας ϊντυπον, είς τό οποίον άναπτύσσονται οί ύ οί, οί δποϊοι, είς γενικάς γραμμάς, είναι ή διατήρησις των Έλληνικών έθίιιων καί παοαδόσεοιν. ή έξΐ'πη- ρέτησις τής προόδου τής Έλληνί- δος καί ό διαφιυτισμός Τής μη¬ τρός ώς πρός τα καθήκοντα καί τόν προορισμόν τ,ης καί ή προσΤα- σία αυτής καί τοΰ παιβιον τών λαϊ κον κυρίοις τάξεον. Διά την επί¬ τευξιν τών γενικόν τούτοιν σκο- ττώ/ ϋττάρχθυν 23 £Ϊ5.«ά Τιμή,ματοϊ, την δραστηοιότητα χών δποίιον πα- οακολονθοΰν και Οιενθύνονν ίσάριθ λ 3 ίττπτροιταΐ «υρΐώ νκατσρτιζόμε- ναι υπό τοΰ Συμβουλιον. Μέ ?να τέτοιο εθνικόν καί κοινοτικόν πρό γραμμα, ,τό Λύκειον τών Έλληνί¬ δων σννεχίζει την μακράν καΐ φο τεινήν ιστορικήν οταβιοδρομίαν τον μέ θάρρος καί προσήλο>σιν πρός
τόν υψηλόν προορισμόν τού.
Ν.Κ.
Άνχδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΝ ΚΥΑΩΝΙΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΌϊΆθΓ,
τ. Δ) ντοϋ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
8ον κός στρατός άπό τοΰ 1821 - 1833»
Έκ των πέντε άδελφων Πίσσα, ' γράφει: «Ό ώραΐος λοχαγός Πα-
ών ή μήτηρ ήτο άνηψιά έξ άδελ- ' ναγιώτης ΙΙίσσας (οΰτο) έπωνόμα-
φής Τοΰ πολλοΰ Παπά Ίιυάννου Οί ξε αυτόν ό Φαδιέρος) εφονεύθη ΰ-
κονόμοτ', ό πρεσδύτερος Παναγιώ- πό σφαίρας κανονίου έκ τοΰ φρου-
της ε'σπευσεν έκ τών πρώτων είς ρίου έντός τής κνριευθείσης ύπ'
την κραυγήν τής έξεγερθείσης πά- | αύτοΰ οίκίίίς...:
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΛ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ Μ.ΝΤΟΛΑ
Τού συνεργάτου
2ον
Στή γειτονιά τού άκουαε με-
ρικές φορές κάτΐ ηοντους ποϋ
τόν άγγίζανε οτήν καριά... «ό
Γιάννης ζέρει καλά τή δουλειά
τού .. άς πάνε τα παιδία τού
κόσμουι».
Έπάλαιψε κάμποοο καιρό με
τόν έαυτό τού, καϊ στό τέλος
έφθασε νά τα χαλάση μέ την
παρέπ τής ταβέρνας...
—Τ' (Ίποφάσισες λοιπόν Μαν
τόλο:
— .Μέ μιά λύπη μοναχα
πού.,. δργησαΙ.
—Καί .. πέτυχες άπό σβέρκο.
- "Α!.. μάστρο — Φώντα,
σέ παρακαλώ νάχης λίγα λό-
νια .. κι' Λσα κόβει τό δ>κο μου
£ ε ρ ό δέ χωρά τό δικό σου!
— -Λικαίωμά σου, άδελφέ!..,
ε'ιπαμε καί μ είς μιά κουβέν-
τα.. έκανε ό άλλος πειραγμέ-
νος
-Ηεοαια... γιατί Οποίος εΐν'
έζ,ω άπ' τό χορό ζέρει πολλά
τραγουόΐα... έσένα δέν ο' έζέ
τασε κανένας μπεκρολογάς
καί δέν πας σΤροιΤιώτης ... τα
διι<ά σου χρόνια 6λόττ£ΐς ττεμά. σανε ήσυχα γ<ά ρώτα 6μως και μενά... ό κόσμος 6λος δέν 6- χει μάτΐα νά μέ δή στά Πε- τθάλωνα! —Είσαι κ.ουτός, μέ ουμπάθ ο, -ού λογαριάζεις τόν κόσμο Ι — ..Άς μπ τα πολυζορίζου- με μαστρο - Φώντα, γιατϊ θά ποΰ πώ καμμιά βαρεία κουβέν τα. . έγώ τ' άποφάσιοα καί σέ λίγες μέρες φεύγω... έσύ τώ ρσ σφύριζε δσο θέλε<ς! —...Στήν ύγε<ά σου λοιπθν, κηί καλό κατευόδιο. •—"Ετσι ντέ!... στήν ύγειά οας. καλή άντάμωσι... —Χτήν ύγειά σου Γιάννη —Τϊ τρέχει;... ψώναζε υ μπάρμπα - Θόμιος άπ' τό τ£- ματα πρός την παρέα, σκουπί ζάκι τού. κι' έκαμε δυό βή- ζοντας τα χέρια μέ την ποδια τού. —Φεύγω μπάρμπα - Θύμιο! — Γιά ποϋ μέ τό καλό; —Πά τό μέτωπο!.. έκανε ο Μαντόλας καί τα μάτΐα τού ά- θτράψανε άπό περηφάνεα, πού γιά πρώτη φορά ένοιωθε νά φουσκώνη μέσα τού. —Μπράθο παιδΙ μου!.. άν δής έκεί κάτω καί τόν έδικό μου νά μοϋ τόν φιλήσης' μένει στά πυροθολικά, στή Μπαλτζο τώρα θά μου κάνετε την μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ θα· χάρι, εσυνέχισε συγκινημένος ό μπάρμπα - θύμιος, νά πιήτε κι' άπό μενά μιοη όκαδίΐσα.. άρθρον τής δ. Κ. Δασκαλάκη διά την έφετ'νήν Διεθνή "Εκ¬ θεσιν θεσ)κης, κα! καμπάνια αναφερομένη είς την πορεαν των εργασιών τής Α) Ε Βιομη- χα/ία.<; Άζωτούχων Λιπασμά- των. --Μετά χαράς σου μπάρμπα - Θύμιο. Α Ό Μαντόλας άποχαιρέτησε δ λο ιόν κόσμο πρΐν φύγη έν- νοοΰσε νά βουβάνη τα κακά στόματα κ' έφερε βόλτα σ' δ- λη τή γειτονιά του, αφήνοντας γειά σ' άρσενΜ<ούς καΐ θηλυ- κούς. Ή κυρά Σκευοϋλα τηϋ ψωμά, ενα οτύ^α ποϋ δέν έ- παυε νά μιλα ούτε στόν ΰπνο, άνοιζε την άγκαλιά της διά- πλατα κι' εσφιζε σά μάνα έ- κεϊ τόν Γιάννη --...Καρφί μέσα οχά μάτΐα τους εΐχες μπή πουλάκι μου, άς γίνει τό πείσμα τους, κακό χρόνο ναχουνε... πού πεθαί- νυυνε γιά ζένες έννοιες.. μέ τό καλό νά γυρίσης παιδΐ μου... ό Θεός μαζύ σου! ·— Εύχαριστώ κυρά - Γκευοΰ λα( εύχαριστώ εκανε συγκινηιμέ. νος ό Γιάννης, ζεχνώας πάνω Οτόν ένθουσιασμό τού πώς τό <ουρκοϋσούρεμά της έσπερνε ιά περισσότερα ζιζάνια στή γεΐτθνιά.. Α ..."Εφθασε στή Σμύρνη έν θουσιαομένος άπό τό ταζεϊδ» τού. Τό λιμάνι γεμάτο καρά- βια" ή δμορφη προκυμαα κα- ταστόλιθτη μέ σημαϊες έλλην ι κες καΐ ζένες κόσμος πολύς οί ττ-,ουσότίροι σΤρατιωΤικοί, ί. κάνανε τόν περίπατό τους ά¬ πό τό Στρατηγεΐο ώς την άκρη τής Πούντας. Χαρούμενος καΐ κάπως ζαλι σμενος άπό τόσες δυνατές έν τυπώσεις ό Γιάννης έτραβηζε κ.αα' ευθείαν στό Στρατηγείο. Έκεϊ παρουσ:άσθηκε μιά πα- ληά γνωρΐμΐα τής Αθήνας: ό ΜΙμης. τό σωφεράκι στή Δημαρ χία! —Καλώς τ ό Μαντόλα... πώς τδπαθες καί ήρθες! —Βρέ!.. γι' αύτό σ' έχασα τόσους μήνες!... πού βρσκε- σαι, πώς τα περνάς-,... έκανε ό Γιάννης όλόχαρος ποΰ έβλεηε άμέσως ενα κομμάτι τής Άθή νας, ένώ ό άλλος τόν καμά- ρωνε γελαστός καί τού έσφιγ γε τό χέρι μ' έγκαρδιότητα ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ■ι >ι ■!■ ■ ιιβ .λ_____ι. ι______.______-——————-—»»
ΑΡΓ.
II.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟ2
Χειρ. όδοντίίΐτρος
Κάνιγγος 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
Β—ϊ μ.μ. Τρίτη — ΙΓρμ.ιτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟ5 Ανωτ. ·Ε:ιπθρική-,
γνώατης τής Άγγλικής, μέ τετραε-
τ ] λΐγ 3
ανάλογον
τρίδος, πρίν ετι ή γενέτειρα
άποτεφροθή, άγιονισθείς δέ καί έν
Πελοποννήσο) μετά τοΰ Κυριακού-
λη Μαυρομιχάλη καί έν Κρήτη, υ¬
πό τόν Μπαλέστηαν καΤετάχθη με- '
τα ταϋτα είς τόν τακτικόν στρα¬
τόν τοΰ Φα6ιερου καί επεσε. γεν-
ναίοις μαχόμενος είς Κάρυοτον. Ό
δέ Νικόλαος Πίσσας μετά τοΰ ά-
δελφοΰ αΰτοϋ Είκττρατ'ου, άφοΰ
ώς έταίροι τής Φιλικής δκοργάνω-
σαν μεΤά των συντρόςκον αυτών έ
ξαίρετον αντίστασιν εναντίον των
δαρδάρτον έμπρηστών κατά την η¬
μέραν τής καταστροφής τής πό-
λεο>ς, έσπευσαν καί αϋτοί είς Τάς
τάξεις τών προ.μάχο>ν τής άγιονιζο-
μένης Ελλάδος. Καί ό μέν Νικό¬
λαος επιπτΡ μετ" ολίγον, ώς ελέ¬
χθη, παρά τύ "Αργος, ό δ' Εϋστρά
τιοςκαταταχ-θείςεύθΰς έξ άρχής είς
τόν τακτικόν στρατόν νπό τον Μπα
λε<ττοαν μρτέσχε καί αΰτός Τής είς Κρήτην εκστρατείας καί μετά ταυ¬ τα άγωνιξόμενος μέχρι τέλους υ¬ πό τόν Φαβιέοον διεκρίνετο είς πάσας τάς πολεμικάς έπιχειρήσεις, μετασχών ώς ταγματάρχης ήδη καί τής τολμ,ηράς έκείνης είσόδου των 'Ελλήνοιν είς την Ακροπολιν τών Αθηνών πρός βοήθειαν τ^,ν πολιορκονμένοΛ· τού Κιουταχή. Έ- πιξήσας δέ τοΰ αγώνος επί πολύ ανήλθεν εις τα άνώταΤα στρατκοτΐ- κά άξιώματα. Τής αυτής έν τή Α¬ κροπόλει πολεμικής έπιχειρήσεως μετέσχον καί οί δύο νεώτεροι αύ τοΰ άδελφοί, ό Άβανάστος καί ό Δημήτριος, ό πρώτος δέ τούτοιν διεκρίθη πρός τοίς άλλοις κατά την εκστρατείαν τοϋ Φαβιέρου είς Χί- ον (1828) έν τή μάχη τής Τουο- λο>Τής».
Γιά τόν θάνατο τοϋ Παναγιο'>τη
Πίσσα, ό Χρήστος Βυξάντιος στύ
βιβλίο του ί(Ί<ττορία των κατά την Έλλην. Επανάστασιν έκστραΤειον καί Μαχών καί των μετά ταϋτα σιν βάντοιν, ών συμμετείχεν ό Τακτΐ- Ό Παναγ. Πίσσας σκοτώυηικε στήν πολιορκία τής Καρύστου υ¬ πό τόν Φαίηερο, τό Μάρτιο τοΰ 1826. Ό ΧρήσΤος Βυζάντιος καταγο- ταν άπ' την Πόλη καί προσήλβεν έβελοντής στόν άπελευθεροιτικόν α γώνα, κατατάχθηκε άπό τοΰς προ) Τους στόν Τακτικό στρατό, οπου καί ϊφτασε στό Οαθμό τοΰ Συνταγ¬ ματάρχου. Γράφει λοιπύν ό Βν- ζάντιος γιά τίς προϊ»ποθέσεις πάνοι στίς οποίες έδράστηκε ή σύσταση τοΰ τακτικοΰ στραΤοΰ: «...Ή μέχρι τούδε λοιπόν διατή¬ ρησις Τοΰ τακτικοΰ σο'>μ°ιτος άπο
τής μάχης τοΰ ΙΙέτα όφείλεΤαι ά-
ναμφι6όλ(ος είς τόν συνταγματάρ¬
χην ΚουΟερνάΤην. Άλλ' έπραξεν
Ταυτα, 6ιότι έδιοίκει καί άνδρας &
γαν πατριώτας, άφιλοκερδεΐς, καρ
τεροΰς είς κακονχίας καί στερή-
σεις, άνδρείονς έν πολεμο> καί εΰ
πειθεστάτους. Ούτοι κατήγοντο ώς
επί τό πλείστον έκ τών καΤεστραμ
μένοιν υπό τόν Τούρκοιν έπαρχιων
καί πόλεων, θράκης, Μακεδονίβς,
Μικράς Άσίας, τών παρ' αυτοίς
νήσο>ν καί λοιπών μερών, πρό πάν-
το>ν δέ έκ νέον καλώς άνατεθραμ
μένων καί τίνων εύπαιδεύτοιν, έ-
χύντοιν καθαρόν αϊσθημα πατριο)Τι-
σμοΰ. Ουτοι ήλθον είς την Έλλά¬
δα, 'ινα ύπηηετήσοισι την πατρίδα,
μή έχοντες δ' ενταύθα ουτε οΐκεί-
ους, οΰτε γνο>ρίμους, εύρον κατα-
φύγιον εντιμον είς τό τακτικόν θώ¬
μα" ένώ δ Στερεολλαδίτης καί ό
Πελοποννήσιος είχον τδν καπετάνι-
ον τοϋ χιορίου των, ύπ' αυτόν ΰ-
πηρέτουν, οσάκις ήτο άνάγκη, άλ-
λ(ος έπανήρχοντο είς την έστίαν
( ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πριοβιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς— Καλαβρύτων)
Ιδού λοιπόν οί λύγοι δι' οΓις έ-
δυνήθη ό Κουβερνάτης νά διατη¬
ρήση τύ σόμα του άνευ μέσου ώς
καί οί μετά Ταυτα άρχηγοί τοϋ τα¬
κτικοΰ σώματος...».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΑΠΟΦίΣΕΙΣ Μ Κ£Ν ΡιΚΟΥ ΣϊΜΒΟΤΛΙΟΥ ΣΓΕΓΑΣΕΩΣ
393.
έργα3ΐαν.
Κιθυρτξόγλ-θν.
Τηλ 641
Γο έσιτίρίς τής ττ:οττα3.·ιλ3ούσηςΧ Τε
Τάρτης συνήλθεν υπό την προεδρί
αν τοΰ κ. Άντο:>νίου Μέξη Γεν.
Γ(>αμματέως υπουργείον Κοινωνι-
κ(7ιν 'Τπηρεσιόν μέ συμμετοχήν
τά)ν κ.κ. ΙΙαυλίδη, Χαριτζοπούλου,
τής κάς Καλημπόκα, κάς Ίερομνή
αονος καί Τοΰ πρόσφυγος μέλονς
χ. ^ωκρ. Σινανίδη τό Κεντρικόν
Συμβούλιον Στεγάσεως καί έλαβε
τάς κάτωθι άποφάσεις:
Περί προσκυρώσεων τινών είς
τάς ΰπ' αριθ. 11, 14, 15 ΊόιοκΤη-
σίας τοΰ Ο.Τ. 85 Συν)σμοΰ Ν.
ΙΩΝΙΑΣ.
ΙΙερί τροποποιήσεο)ν τίνων είς τό
ίιπ' άριθμ. 6340 Διάγρ. τοΰ Συν)
ομού ΤΜΗΤΤΟΤ καί προσκυοώσε
ως μή άρτίου οίκοπεδικοΰ Τμήμα-
τος,.
Περί διαχοιρισμοθ των ύπ' αριθ.
Κ τού Ο.Τ. 5 κ«ί 3 το0 Ο.Τ. 12
οίκοπέδων τοΰ σνν)σμοϋ ΑΜΑ-
ΡΟΤΣΙΟΤ ΜΑΓΚΟΤΦΑΝΑΣ
Περί τροποποιήΐτεοιν Τινών είς
ύπ' αριθ. 4757, 4753 κτημ. δια-
γράμματα συν)σμοϋ ΚΑΤΩ ΤΟΤΜ
ΠΑΣ ΘΕΣ) ΚΗΣ καί προσκυρώ
σεως οίκοπεδικον λοιρίδοιν.
"Εγκρισις άλλαγής μορα-ής οτρ-
γάσεως τοΰ πρόσφυγος Μπουντρο-
σιάν Άβεδις <^ό όριστικής παραχοι ρήσειος είς ίσόβιον οϊκησιν. Άναγνο')ρΐ(ΐις προσφΰγον ώς δι- καιούχον σεγάσειος είς "Αγιον Ίο) άνην Ρεντην. Μεταδίβασις στεγαστικών δικαι- ωμάκον κλπ. τοΰ άποθιιίκΐαντος πρόσίτυγος Καπλ.ανιάν Κιρκόρ είς λοιπά μέλη οικογενείας Τού. "Εγκρισις άλλαγής μορφής στε- γάσεως τοΰ πρόσιρυγος Λαχανά Με νελάου άπό όριστικής παραχοιρήσε- ος είς ίσόίηον οΓκησιν. Ηερί διαγραφής έκ τοΰ έπαγγελ ματικοϋ προγράματος, μόνον ώς πρός τό υπόλοιπον ποσόν τοΰ χορη γηθηιτομένου έπαγγελματικοϋ δανεί ου είς τόν πρόσ<τυγα Σαριγιαννίδη Ίοάννην. Περί έγκρίσεο>ς ή μή πιστώσεοις
δι' εκτέλεσιν εργιον κοινής ο')φελεί
άς παρά Τοΰ Δήμου Ταύρου.
"Εγκρισις πιστώσει>>; δρχ. 60.
«08 διά δαπάνην ήλεκτροδοτήσεοις
Λον τμήματος οίκ.ισμοϋ Δουργουτί-
ου.
Όμοίος δ(.)χ. 146.000 διά την
πληριομήν είς την Δ.Ε.
II.
δαπάνης
άποο^λοιώσεοις Τοΰ ίντογείου καί έ-
ναερίοΐ' καλίοΛίου αυτής είς τύν οί-
κισιιόν Περιστερίου.
"Ομοίιος δηχ. 50.000 διά δαπάνην
ά,ιομακρννσειος παρά τής ΔΕΗ ΰφι
σταμένων έγκαταστάσεοη' δίκτυον
της έν των οίκ.ισμώ ΔραπεΤσώνας.
Όαοίιυς δρχ. 32.400 διά δαπάνην
μεΤατοπίσεως παρά τής ΔΕΗ τού
οικτύου της έκ τοΰ χώρου Καναπί-
ισης Χαλκίδος ένθα έφαρμόξεΤαι
•'θογραμμα αύτοοεγάσεο)ς.
"Ομοίως συμπληρο>ματικής πιοτυ')
ιτεο>ς δρχ. 3.140 διά την παροχέτευ
σιν ηλεκτρικόν οεΰματος είς 88 κα
τοικίας Οίκισμοΰ Καισαριανής.
"Εγκρισις πιοτιόσειυς δρχ. 4.550.
ιιθθ διά συμμετοχήν ημών είς την
δαπάνην κατασκευής παρά τοΰ Ο.
Α.Π. κεντρικοΰ άγωγοϋ άποχετεΰ-
σεως τού νέον οίκισμοΰ ΠερισΤερίου
(προϋχολ. όλικύς όαπάνης άγο>γοΰ
δραχ. 9.100.000).
Περί άναστολής καταβολής ληξι-
προθέσμον δόσειον προσφύγων άρ-
μοΛιότητος ΟΗΕ ώς ακολούθως:
Κοσμίδη Στεφάνου, Λαξαρίδη
Ίιοάννον, Φοιτιάδη Πανλον, Χαριτί
δή Σωκοάτους, Ζαφειριάδη Ιωάν¬
νου, Προυτιάν Όχανές, Ναζαριάν
Όχανές, Άταμιάν Χωκούης, Χρη
ότου Λίζας, Γεωργίου Δήμητρα;.
"Εγκρισις πιστώσεοις δρχ. 50.398
διά την καταβολήν είς την ΔΕΗ
Χαλκίδος διάδαπάνηνμετατοπίσείος
ήλεκ.ρτοφόρον στύλο>ν έκ τοΰ Συν)
σμοϋ Όθωμ. Νεκροταφείον Χαλκί¬
δος είς όν άνεγείρονΤαι κατοικίαι
διά τού συστήματος τής αύτοστεγά
σεος. ι
Περί παραχο>ρήσεο:>ς Των κάτο>βι
οίκοπέδων συμφώνως πρός τα Ν.
Δ)Τα 4176)61, 4546)66 καί 8)1968.
Τοΰ ύπ' αριθ. θ. 4α έν τετρ. Π.
τοϋ Συνθσμοΰ Καλλιπόλειος έμβα
δοΰ 92,72 μ2 είς την Χρνσάφιο ρήσεο)ς οίκοπέδου
έμβαδοΰ 149,50 μ2 κειμένου έν τί)
Σνν)<τμώ Τουρκοβουνίοιν είς την Μαρίαν συζ. Γεώργιον Κονλουμπή σι>μφώνο)ς πρός τό αρθρον 119 τοΰ
Συν)τος τού ε"τους 1927.
ΈπανεισάγεΤαι ή υπόθεσις Έλ.
Κεντικελέμη καί Παν. Μαυρίδου
περί παραχιηρήσεος τών ΰπ' αριθ.
64 καί 65 οΐκοπέδην άντισΤοίχοις ώς
καί τής προσκνρόσεως οίκοπεδικον
τμήματος τού ύπ' αριθ. 65 είς μίαν
έκ των δύο ίδιοκ.Τησιών.
Περί δοσεάν παραχιορήσεοις οί-
κοπεδικοΰ χο'ιρον συν)ομοΰ 40 Έκ-
κλησιών θεσ) νίκης, είς την Σχολ.
Έφορίαν τοΰ 31ου Δημοτικοΰ Σχο
λείου Τής πόλεως ταύτης.
Ανάκλησις τής ΰπ' αριθ. Δ5)189
.)7)885)1967 "Τπουργικής άποφά-
σειος 6ι' ής παρεχορήθη οίκοπ. χώ
ρος είς "Αγιον Φανούριον Νικαίας
επί σκοπώ άνεγέρσειος όμωνύμου
Ναοΰ καί τής παραχωρήσεως τού
χιόρον είς Έκκλη<τιαστικόν Συμ)- λιον Το ΰ'Ι. Ναόν "Αγ. Ίτοάννου Χρυσοστόμον τής αύτήςπ εριφερεί- ας ί"πί σκοπώ άνεγερσειος έπ' αυτού τοΰ όμωνύμου Ναοΰ τούτον. "Εγκρισις χορηγήσεοις στεγαστι- κών δανείιον είς δικαιούχονς αΰΤο- στεγάσείος κατόχους οίκοπέδιον τού Λήμου ανευ τίτλον κνριότητος. "Ενταξις είς στεγαστικόν φορέαν ί(ΟΕΚ» δικαιονχον στεγάσεοις πα- ραπηγματοΰχου Βόλου. "Εγκρισις δανειοδοτήίΐεως μεμο- Ό)μένο)ν πυροπαθίδν. Με(ο>σις έγκριθέντιον στεγαστι¬
κόν δανείον.
ΙΙεοί έγκρίσεος άναλητρεως καί |
διαθέσεο); ποσοΰ δρχ. 3.600 διά την
καταβολήν άποζημκόσεοις μελών
Έκτιμητικής Έπιτροπής Νομοΰ Ρε
θΰμνης.
«Περί διαθέσεο)ς πιστώσειΑς 1.
255.000 Ορχ. διά σΤεγαστικά δάνεια
πρός πληγέντας μεμονωμένονς νπό
θεομηνιών».
Περί έγκρίσεος άναλήψειος δια-
θέσεως καί μεταφοράς ποσοΰ δρχ.
60.000 είς Νομαρχιακόν Ταμείον
Ρεθύμνης δι' εργα νποδομής μετ)-
νο)ν οίκισμών Μαρόκλης καί Μν-
λο>ν.
Κήρυξις άναγκαστικής άπαλλοτρ
ώσεως επί εκτάσεως μ2 4.250 έν τή
περιοχή Σερβίων—Κοζάνης είς θε
σιν ΜΑΗ διά την στέγασιν τών κα-
τοίκο)ν τού κατολισθαίνονΤος οί¬
κισμοΰ Λάβα—Κοζάνης.
Μερική αρσις (μ2 6.150) έκ τής
έπιβληθείσης άπαλοτριώσεο)ς έν τή
πεοιοχή Αίτωλικοΰ — Αίτο>λ)νίας
διά την στέγασιν άστέγο)ν κατοίκων
τής πόλειος Αίτο)λικοΰ.
Παροχή έγκρίσεως είς τύν Οίκο
δομικόν Συνεταιρισμόν Κ'Ολυμπια-
Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου
'!£ σύλληψις τοΰ Γερμανοϋ εγινε
την 21ν Ιανουάριον, ώς έξάγεται
έκ τής προηγουμένης έπιστολής τού
έκ Δίβρης καί ήμέρ<ιν Τετάρτην. Την επομένην (22αν Ίανοναρ'ον), ημέραν Πέμπτην, άνεχο')ρησαν έκ τής ΐεράς μονής καί ϊσος αυθημε¬ ρόν, άκολονθοΰντες την δνω διαγρα α-είσαν πορείαν, έφθασαν είς τύ χοι ρίον Δροβολόν. Έκεϊ, κατά την πα¬ ράδοσιν τών κάτοικον, ένεκλείσθη ό Γερμανύς, πρός ασφάλειαν, είς τόν έντός τοΰ σπήλαιον ευρισκόμε¬ νον ναόν τής Ζωοδόχου ΙΙηγής, κοι νώς «Παναγίας». Ή έκ τής ίεράς μονής Νεζερών όδήγησις τού Γερμανοϋ είς Γασ'ού- νην, διά τής όδοΰ τής άνά μέσον τοΰ δρους Έρυμάνθου καί Σαντα μέρι, διερχομένης καί διά τής μο¬ νής των Άγίο>ν Πάντιον, χωρίου
Κάλφα, Σ ιμοπούλου, Δελήμπαλη,
όδηγούσης είς Γαστούνην, ήτο εΰ-
κολοηέοα καί σύνΤομος. Έν τούτοις
οέν έπροτιμήθη ή άνω εδκολος μέν
άλλά ούχι άσφαλής, έκ φόδου τής
έλευθερώσεοις τού Γερμανοϋ καθ"
ίΛόν υπό των πολλών φίλο>ν τοι·,
κάθοδος πρός την Ήλείαν υπό τού
Σοφιανοπούλου. Έπροτιμήθη ή διά
τού Δήμου Άροανίας διέλευσις ώς
άσφαλής καί ίνα γίνη επίσκεψις είς
την έν Σοπωτώ διαμένουσαν οίκο
γένειάν τού. "Οταν έφθασαν είς
Δροβολόν, την ΙΙέμπτην ή την έπο
μένην ημέραν καί μετά την άσφαλή
φύλαξιν τοΰ Γερμανοϋ είς τόν άνιυ
ναόν. τόν ευρισκόμενον ανατολικώς
Τοΰ χωρίου, έντός άποκρήμνου καί
ΰΐ!>ηλοΰ βράχου, τού προμαχώνος,
των πέριξ κατοίκοιν κατά τα χρό>
νια τής δουλείας, Τοΰ διατηρούν¬
τος άκάμη μέχρι σήμερον *τίς πολε-
αίστρες τοΰ 21», μετέβη ούτος είς
τό πλησίον κείμενον χοιρίον Τού, καί
παρέμεινε πλησίον τής οικογενείας
τού επί τινάς ημέρας. Πάντως, χα-
τά την 24ην (Σάββατον) καί 25ην
(Κυριακήν), δ Νικόλαος 6ά ήτο
πλησίον τής έν Σοποιτό) οικογενεί¬
ας του. Πιθανώς ή έκ Δροβολοβοϋ
πατρίδος τοΰ καΤηχηΤοΰ τής Φιλι-
κής Έταιρείας Άντο)νίου Τσούνη
καίτοϋύπασπιστοϋ τού Αλεξάνδρου
"Τι|ιηλάνΤου Ιωάννου Άμβροοτά-
δου, άναχιόρησις νά εγινε την 26ην·
(Δευτέρα) διά την Δίβρην. Τίνα,
δμο>ς, διαδρομήν ηκολούθησεν; "Ε¬
χομεν δύο όδούς, ή μέν είναι διαρ-
κείας τριών (3) ώρών, ή δέ 2%.
Ή δευτέρα είναι ή εξής:
Δροβολοβάν — Καμενιάνυι — Δι
άσελον (τοποθεσία) — Τρανά Δέν-
δρα (τοποθεσία) — Ίσώματα (το·
-τοθεσία) — Κερέσοδα — Λειβάρζι
όν — Χόζοβα — Τριπόταμα (άρ-
χαία Ψωφίς) — Δίβρη.
Ή πρώτη, ή μάλλον πεόινή καί
ή πιθανή τής πορείας τοϋ Γερμανοϋ
λόγω τοϋ χειμώνος ν«ί των χιόνον,
είναι ή εξής: Ι
Λρο6ολο/)όν — Τσά<τ"τ Λάκχα (τοποθεσία) — Μεγάλη Βρύση (τ0 ποθεσία) — Καλύβια (Καμενιανί- τικα καί Λρχουρίτικα) — Λειβαρξι- ανό Ποτάμι — Λειβάρτζι — Χόγο- 6α — Τριπόταμα — Λίβρη. 'Εχ τής Δίβρης ανεχώρησαν την 28ην Ία! νουαρίου διά Γαστούνην. Τίνα ηκολούθησαν Λδόν; Πιθα¬ νώς την επομένην: Δίβρη — θεοφάνη Χάνι — Καλ λιμάνι — Σφακοβούνι—Κατον>ροΰ
—Κακό Λαγγάδι — Πανοπούλου
Χάνι Μπουρτάμι — Σιμόπουλον
(χο)ρίον) — Ποτάμι Κούλουγλ.ι—
Δελ.ήμπαλι — Γιάννη Τζαμί—Κα-
λαθά — Δάμιζα—Παλαιόπολις —ι
Μπουχιώτη—Κελεβή — Γαοτοννη.
Ή πορεία πρός την Γαστούνην
έκ Δίβρης δέν ήχο άνευ σταθμών
διαμονής, ώς έμ<ραίνεται έκ τοϋ υ πό ήμερομηνίαν 11ης Ίανουαρίου 1826 έπομένου έγγράφου χής έπτα μελοΰς έπιτροπής πρός τό υπουρ¬ γείον τοϋ Δικαίου. Έν Παλαιοπο- λει ευρισκόμενος ό Γερμανός οστη λε καί έδανείσθη είς Γαστούνην εί- κοσι τάλληρα, καί χά Ιδωκε τοΰ Νι κολέτου». Έκ Γαστούνης ϊγραψε πρός τθι· Γ. Κοτ'νΤουριώτην, ευρισκόμενον είς Ναύπλιον, την εξής επιστολήν; Έκ.λαμπρότατε, Τα αΐσθήματ" τής ψυχής μοί· σας Τα έ'κ<ιμα γνωστά έν όσο) βι(· τριβον εις τα αύτόθι. Ή φορά τοιι καιρου καί ή άτυχία μου με άπεμό κρυναν αύτόθεν καί διά Τουτο λε-1 ριεπε<τ« εις δεινά υπέρ την δύναμιν τού γηραιού καί ασθενούς σώματος μόν. Ήδη ευρίσκομαι κλινηρης έκ των πολλών κακοπαθειών καί έξ ενός δριμυτάτου ρει>ματισμοΰ είς το«ο
πόδας. Διά τούτο σάς παριχκολΛ
ώς συμπαθή καί όμογενή Χηισχιπ-
νόν νά μή στ'γχωρήσητε νά ϊ«το«γ·ρη
οο) περισσότερον, άλλ' αν είναι σχο-
πάς τής σεβασΤής Διοι·κήσειος διά
να μετακομιΛθώ αύτόθι, νά άναβλη
θ ήαύτός δ σκοπός μέχρις δτον ά-
ναλάβο όποοοΰν καί νά πΐοάσονν
τλ ψύχη καί ό χειμών καί τοΤγ ρ|.
μαι πρσβνμος νά άκολονθήσω ν.ητά
διαταγήν τής σεβαστής Διοικήσεως
μυι, Λαρακαλώ, εάν σας γοάφο) α¬
πλώς καί σιιντόμοις, έπειδή ή άσΐί
νεια τού σο>ματός μου, καί ό πόνο;
τής ψιιχής μοϋ αφήρεσαν τό πλεί¬
στον μέρος τής νοηΤικής μόν δννά
μ«<ος. Εό|ΐε· εύβαιμονοϋντες εν εύχλεία 1825 Φεδρουαρίου 6, έκ Γαστοΰνη; ' Οεύχέτης σας καΐ όλος ποάθυιιο; είς τάς έπιταγάς σας + ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ Πληροφορίας περί των δέν έχομεν έγγράφοτ'ς. Ό τος γνο>ρίξυμεν ότι απέθανε μεχά
Τινάς μήνας.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΠΑ ΤΑ ΚΤΥΠΗΜΑΤΑ
ΚαΘώς εμπαινε στήν κρεββατο-
κάμαρα τό πεντάχοονο κοριτσάκι
μου ή Σούζζν, γλίστρησε ττάνω σ'
ενα χαλί πού ϊφενγε κάτω απ' τα
πόδια καί χτύπησε τό κεφάλι Της.
Τό χτύπημα πονοΰσε πολΰ καί ή
Σούζαν άρχισε νά κλαι'ει. Την πα-
ρηγοροΰσα καθώς τής έ'6αξα ενα
κρνο πανί στό φοΰσκο>μα πού εΐχί
γίνει κιόλας στό κεφάλι Της. Σύν-
τομα σταμάτησιιν νά τρέχουν τα
δάκρυα καί ή Σούζαν Γιγηκε Τρεχά
τη νά παίξει.
Έκεϊνο τό βράδυ τελειωσαμε το
συνηθισμίνο πρόγοαμμα οτό κρε,β
6άτι καί ΰσΤερα άπό ?να παραμτΜΜ
ημαστε δτοιμοι γιά προσευχή. Πάν
τοτε μετά άπό την συνηθισμίντι
προσευχή ή Σούζαν κάνει μιά ξε-
χιοριστή προσευχή — κάθε βράβυ
κάτι βιαφορετικό — στήν δποίιΐ εύ
χαριστεϊ τό θεό γιά τό «πιά όμορ-
ψο πραγμα πού σννέβηκε οΐμνφι».
Μερικές ψορές είναι ενας πνρΐπα-
Τος στά πάρκο ή μιά βύλ^α ν' ά·
γοράσει ?να παγιοτό χονάκι Γ| τό
χιόνι πού ε'πεφτε μαλακά δλυ ιο
(ΦΤΛΛΙΣ ΧΟΤΑΤΤΣΕΝΘΩΛ)
βράδυ.
Αύχή την ξεχίοριστή νι<χτα, δ¬ ταν την ρώτησα: «Γιά πιά πράγ μα θέλεις νά εύχαριβτήσης τό θεύ άπόψε;» ϊμεινα εκπληκχος μέ την άπάντησι τής Σούξαν. «Γιά τό ιτρίξιμο», άπάνΤΓρε α· μέσως. ^Γιατί θέλιις νά Τόν είχαριστή •σης γι' αύτό;» ρώτησα εκπληχτος. «Γιατί τώρα μπορεϊ νά τό κάνει χπ λά» . Μ' αύτό μοϋ έ'δωσε ?να (τιλί, γι- ρισε άπ' την άλλη καί Εκλεισε τα •μάτια της. "Ομως έγώ κάθησα έ κεϊ καί σκεφτύμονν: «Ναί, Θϊρ, πό <»ο συχνά ξεχνοΰμε νά Σέ εύχα- ριστησουμε γιά τίς άνιίιμαλες χηί ιδΰσκολες περιστάσεις. Άπό ηΰ- τές ομιος παίρνουμε συχνά τ« μ?- γαλύτερα μαθήματα τής άγάπης Σου. , Θΐέ, γιά τα κτυ- πήματα». Μετάφρασις: Κατίνα Χ. Χ<ΐ·><>-
πονλον
II
ΕΙΚΟΣ ΤΗ ΟΓΔΟΗ ΟΚΤΩΒ
ΛΗΝΠΝ ΑΠΕΛΑΘ'ΕΝΤΩΝ ΕΚ
έ!θΐζω3έντω,
έστ.'
ΡΙΟΤ ΤΟΤ ΣΩΜΑΤΕΙΟΤ ΕΛ-
ΤΟΤΡΚΙΑΣ
Ιωαν
Π κ Ν θ η
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΡΟΓΛΟΥ
"Ολως αιφνιδίως έπληροφορήθη
ή εφημερίς μας τόν θάνατον τού
φίλου «αί συνεργάτου Της Νικολά-
ου Χαρόγλου, τ£ος Διενθυντοΰ Δη¬
μοσίου Ταμείον. "Ο άείιμνηστος κα¬
τέφυγε καί αύτός ώς πρόσφυξ ά¬
πό τάς αλησμονήτους πατρίδος ιμας
είς την Έλλάδα, κατώρθωσε διά
τής Ικανύτητος καί δραστηριότητος
νά κηταλάβη τάς άνωτάΤας βαθ-
μίδας τής δημοσιοϋπαλληλικής ίε-
Ο«θχίας. ^ΙΙράος, προσηνής, έξυπη
ρετικός είς τόν δημόσιον βίον τοιι
άπέκτησεν μόνον φίλους. Μετά την
συνταξιοδότησίν του άφο>σιώθη είς
την εξυπηρέτησιν τών σνμπολιΤών
τού τής Νέας Σμύρνης, οπου τε¬
λευταίως ήτο έγκατεστημένος, άνα
μιχθείς είς την προο')θησιν των έ-
πιδιο'ιξεων διαφόρί.ιν τοπικών όρ-
γανώ,σεον τής Ν. Σμύρνης.
Ή κηδεία του εγένετο τό άπό-
γευμα τής προπαρελθούσης Πέμ-
πτης έκ τοϋ ίεροΰ Ναοΰ Άγίας Φω
τεινής. Ή εφημερίς μας συλλυπεί
ται θερμώς την οικογένειαν τού, εύ
χομενη την έξ Βψους παοηγορίαν.
-----------------—«Ο--------------------
κη στέγη» διά την δι' οριστικόν
συμβόλαιον κτήσιν τής διά προσυμ
φώνον άγορασθείοης έχτάσεοις,
1.340 περίπου στρεμμάτων, είς θε
σιν ΚαΤρίπι—Πικερμίου Άτικής.
άς τι»ν τής Βουΐλίν,ϊύοτς
ζει σύντονον καΐ 4τταινΓΤικιν δ
υπό την Π?θ£δρίσν τοθ κ. Ε.
νί5η. ΠαβάλληΑα ττοόι; τάς άό
διά την Ιιΐί'λυσιν
των
ίιττίίνει την
ριότητά τ?υ καΐ ίίς όν Φιλ
<όν «αι! πνχοαατΐκο»; τθμίσ. Σιιρά ών διαΑέξίΜν καΐ διαφόρων τι-νξυ κώ/ ίχδηλώσΐων λαμθ^τνθί,'ν Χώ' ΜεΤς, τή; ιτανηγυ^ικήν ε»0"5^1" ΐΓ.Β.ϋ3Τ·.Λών {κδΓ.λώα-εων, τή» Τρίτη; εγένετο μέ ίθνι ό έθ2τα—μός τής 28ης ίΐς την Είραν τού Σιο- όμΐλία» ύ"ό "δ τ^ κ. Ε. Ίωανν!- δη. Τήκ Τίτά^την 5 τρ. ί,γκαινΐάζι Γ3ι ε<θυι·; φΛίΤθγραφιώ/ τής Άγ:- 2ς Σοφίας ;ιέ έχτίλυιν τής Βυζαντινής ττεριγροφνή. Έπα- ττλΕΪτται άλλαι «όν Δ Γ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ συσχβυώ Τ-ηλβοράσεως κχί τηλτπικοι νωνιακοθ ύλικοθ. Ή βτ πχγκοσμίως κασσιτετβρο-χό Χησις τοθ ΆγγλικοΟ Έργ«· στοκϊίου «Μουλτικορ Σόλντερί Λ.τ.δ.» Ζτττήσατε τιμάς χ«1 προ—ίέκτους 4πό την Γ»*· Αντιπροσωπείαν. Φ-ΤΗΣ Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΑΟΓ, θτ/^ί ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 226.024.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ
ΚΑΙ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ "0X1,,
ής Γιο,πής άνέβηκε στι)ν >'·μ-
Οωνα 6 Ι'ρηγόριος. Στήν άρ<ο· ε καμε Ι'ν'ΐ πΐνΐομο άπολογισμι τΓ,ς- ξωής καί τοΰ ϋργου του. "ΕιπΤα μέ τ··· όσύγκριτη τέχνη τής εύ γλίοττίας του, κατεδίκασε την κε- νοδοξία μερικων έπισκόπων, τοιι; όποίους παροιμοίασε μέ τούς φ<ο- νασκοϋντας άθλητάς τοϋ ίπποδοομί ου στήν συνέχεια κα'. μέ 'ήν λο- γική συγκρότησι τής έπιχκ.ητιιια- τολογίας τού, απέκρουσε τίς κατη γορίες πού δια^υπώθηκα·1 εναντίον του. Πρός τό τέλος, γ η.ωνή Του ύ- ψώνεται στά έπονράνια καί μέ ν ν ΰστατο χαιρεΤισμό πού άπευθΐ'νει, συγκλονίζει άπ' άκρου είς άκρον τό έκκλησίασμα. Άπά την άστΐ'- ρευτη πηγή τής εΰγλοττίας τον, Άπό την γενικήν έορταστικήν ά νάμνησιν τής ημέρας κατά την ο¬ ποίαν όλόκληρος ό έλληνισμάς σάν ενα σώμα καί μέ μιά φωνή βοον- τοφώνηχί στόν θρΌτσύν έπΚδραμέαΙ «ΟΧΙ, δέν θά περάσης», άπ' ού¬ τον τόν έρχαβμόν τής μιάς ππό τίς πιό ίστορικές ήμέρες των νε- ωτέρων χρόνον τής πατρίδος μας, δέν ήταν δυνατόν νά άποΜΐιάση τή Λύκειον των Έλληνίδων. Κατά τόν πανελλήνιον τότε συν αγερμόν καί την ψυχικήν εξαρσιν ■ Τοδ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ | (Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι μΐν &χει τής ήμετέρας; Καί τίς δ Μέσο σι' μιά άτμόσφαιρα ■■•τα- ' ταύτης καρπός, μάλλον δέ τοΰ έν ημίν Πνεύματος, ώ χινούμειθά τε άεΐ καΑ νυν κεκινήμεθα, μηδέν ίδι¬ ον ίχειν επιθυμούντες μήτ' ίο"ος έχοντες;... ! Ι Τίς οδν ή άπολογία; Καί εί μέν ψευδής, έλέγξατε, εί δ' αληθής, μαρτυρήσατε ύμεϊς υπέρ ών καί έν ι οίς ό λόγος. 'Τμεϊς γάρ μοί καί άπολογία καί μάρτυρες καί καυχή- ' τού Ιθνους, ή γυναϊκα τής Έλλά· σεως στέφανος, ίνα τολμήσω κ'γο') δος στάθηκε στό ΐδιο ΰψος πατοιω Τι των Απόστολον νεανιεΰσασθαι. ' τισμοΰ μέ τόν άνδρα. Στά Λουνά Τουτο τό ποίμνιον ήν, ίίτε μικρόν τε καί άελές, όσον επί τοίς όρο- μένοις καί ούδε ποίμνιον, άλλά ποί μνης τι μικρόν ϊχνος, ή λείψανον άσύνΤακτον καί άνεπίσκοπον, καί α¬ όρατον, μήτε νομην ελευθέραν I- χον, μήτε μάνδρα περιεχόμενον, πλανώμενον έν όρεσι, καί σπηλα'οις άναβλύζουν αύθόριμητα ή άρμυνία | καΐ ταϊς όπαΐς τής γής, άλλο αλ- τών λέξεων καί των ρητορκών , λαχοϋ διεσπαρμενον τε καί διερρι- σχημάτων. Τα λόγια Τού, μετοισιώ νονΓαι καί παίρνοι>ν σάρκα χαί ό-
στδ. Ό λαός, μέ δάκρυα στά μά-
τια παρακολουθεί την όμιλία τ.>ο
καί συγκινητιικές σ^γμές διαδραμι-
τίζονται μέσα στήν έκκλησία.
Άπό τόν έμπνευσμένο αΰτό λό-
γο του, παραθέτομε μεοικά άποσ,τά
σμαΤα:
«Πώς ημίν τα ημετέρα ώ φίλο1,
ποιμένες καί συμπο*μένες, ών ώ-
ραΐοι μέν οί πόβες, εΰαγγελιζοιιέ-
νων ειρήνην καί άγαθά, μεθ' ών ί-
ληλύθατε, ώραίοι δέ τα πρός ημάς,
οίς είς καιρόν έληλύθαΤε, ούχ' ίνα
πρόβαΤον πλανώμενον έπιστοέψητε,
άλλ' ίνα ποιμένα Ικδημον έπισκέ-
ψησθε; Πίδς τα τής έκδημίας ύ-
μιενον, ώς εκα<7Τον Ετυχε σκέπό- μενον, ή νεμόμενον καί διακλέπ^ον άγαπητικώς την έαυτοΰ σωτηρίαν" οίον έκεϊνο τό ποίμνιον, ο λέονΤες έξώσαν, ή ξάλη διέλνσεν, ή σκο- τόμαινα διεσκέδασεν' δ θρηνοΰοι μέν προφήται, τοίς τοϋ Ίσραήλ ά- πεικάζοντες πάθεσι, παοαδεδομρνον τοίς Ιθνεσιν' έθρηνήσαμεν δέ καί ημείς, έφ' δσον θρήνων έπράττο- μεν δξια. Τω δ'ντι γάρ καί ημείς έ|ώσθημ.εν καί άπερρ[φθτ[μρν καί επί πάν όρον διεσπάρημεν, ώς έν έρημία ποιμένος' καί πονηρός τις χειμών κατέσχε την εκκλησίαν, καί δεινοί θήρες επιπεπτώκασι, οί μηδέ νυν μετά την αιθρίαν φειδόμενοι... (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ 0 ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοΰ βυνβργατοΌ 15ο ν ΕΤΟΣ 1951 22. Τό 'Τπουργεϊον Δικαιοσΐινης δία τοΰ ύπ' άρΐ'θ. 1813)11.1.51 έγ γράφου τού πρός τό "Υπουργείον Εξωτερικών παρακαλεϊ νά ειση¬ γηθή τουτο είς τό αρμόδιον Συμ¬ βούλιον την απονομήν τοΰ Άργυ- ροϋ Σταυροΰ τοΰ Βασιλικοΰ Τάγμα ος Γεωργίου Α' είς τόν π. Δω- ρόθεον διά τό εξαιρετικόν ε'ργον του. 23. Τό "Υπουργείον Δικαιοσύνης διά τοϋ ύπ' αριθ. 46706)15.5.51 έγ γρσχρου του πρός τό "Υπουργείον Έξωιτβρΐικών, ιταρακοίλεΐ νά εισηγη¬ θή την απονομήν τοϋ Χρυσοϋ Σ ταυ ροΰ τοΰ Βοκπλικοΰ ΤάγμαΤος Γειορ γίου τοϋ Α' είς τόν π. Δωράθεον. 24. Διά τής ύπ' αριθ. 65551)12.7. 51 Διαταγής τοΰ "Τποικ?γείου Δι¬ καιοσύνης όρίξεΤαι πρόεδρος τοΰ Δ.Σ. τής Έταιρίας ΠροσΤασίας Άποφυλακιζομένων Πειραιώς ό π. Δωροθϊος. Ειργάσθη ύπερανθρο')- πτος άφήσας εποχήν μέ την δρά¬ σιν του. 25. Τό Σώμα 'Ελλήνων Προσκό πων διά τοϋ ύπ' άριιθ. 2104)25.5. 51 έγγράφου τού πρός τόν π. Δω- ρόθΐον τώ γνοΜΐτοποιεϊ ότι τό Δι¬ οικητικόν Συμβούλιον τοΰ ΣΕΠ μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου Τώ άπένειμε τό «Μετάλλιον Φίλον τοΰ Προοκοπισμοϋ» διά τάς πολλάς υπηρεσίας, άς προσρΐρερε είς τόν Προσκοπισμόν. 26. Τό 518 Τάγμα Πεξικοΰ διά κοινοποιουμένου Άποσπάσματος Ή μερησίας Διαταγης του 6.9.51, έκ φράζει 8ιά θερμοΤάχιον χαρακτη- ρισμων την πλήρη εύαρέσκειάν τού πρός τό π. Δ'ορόθεον «διότι έσφυ- ρηλάτισεν τό αίσθημα τής θρησκεί άς είς πάντας ημάς» διά των τρλε- σθεισων Ιερουργικών πράξβων καί τοΰ θείου κηρύγματος. 27. Ή ΰποδιοίκησις Χοροφυλα- κής Σιδηρονέρου Δράμας διά τοϋ ύπ' αριθ. 19)23)4)22.8.51 έγγρά¬ φου τού πρός τόν π. Δωρόθεον έκ φράζει τάς ευχαριστίας καί τόν θαυμασμόν του πρός αυτόν διότι «άνεζωογόνη<τε τό θρη<τκρι>τικό·ν
καί Εθνικόν συναίσθημα των κά¬
τοικον καί συνετέλεσαν τα μέγι-
στα είς την θρησκευτικήν καί Ε¬
θνικήν εξύψωσιν τοΰ δεινοπαθήσαν
τος πληίθυσμοΰ τής περιοχής τού».
28. Διά τοΰ άπό 10.3.51 Βασι¬
λικοΰ Διατάγματος απενεμήθη είς
τόν π. ΔιορόΘεον ό Άργι/ροϋς Στοχι
ρός τού Β. Τάγματος Γεωργίου χοΰ
Α'
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΪ
ΛΕΟΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
34ον
"Οταν ό Γιουδανάκης ?φτασε
μπροστά στήν Τρύπα πδτανε στή
μέση, άναψε μιά έφημε-ρίδα καί την
Ιρριξε μέσα κι' δταν φωτίστηκε κα
λά όλάκληρο έκείνο τό χάος, τόν ε
πιασε σκοτσδίνη καί παρ' ολίγο νά
πέβη μέσα καί νά κατατσακκττή.
Σάν συνήλθε 6ιαστικά - διαστικά,
ξανακατέβηκε πάλι τίς σ,κάλες καί
βρέιθηκε «ττό πρώτο πάτωμα. Έδώ
θά πρέπει νά σημεκόσουμε ότι Την
έποχή πού έπισκέφθηκρ δ Γιο>6α-
νάκης τόν Πύργο, τα παιδία τής
γειτονιας καί Ιδίως τά τουρκάκια,
μέ μεγάλη εύκολ'α μπαινοδγαίνανε
στόν Πύργο καί εΐχανε σΐ'νειβίσει
τόσο πολύ, πού πολλές φορές παί-
ζανε μίσα κρι>φΤό. "Ο-^αν δλέπανε
κανένα ξένο, γιά νά πάροΐΎί μπα-
ξί<τι, κάμνανε τόν δδηγό, γιατ1 τίς πόρτες καί τα παραπόρτια Τοΰ Πύνγου 'ά ξέοανε άπ' ?ξο> κι' ά-
νακατωτά. "Ετσι σάν εϊδανε τόν
Γιουδανάκη τόν πλησιάσανε κι' αύ
τος πήρε δυό άπό δαι>τους γιά ό-
δηγούς ποϋ τοΰ εδειξαν καί τα ί'-
πόλοιπα μέρη τής φυλακής, ποΰ σέ
συνέχεια μέ τόν Πύργο, δρισκόντα-
νε ο^ά πλάγια τοΰ κάστρου πρός
τα δεξιά. Τοΰ δείξανε μιά σεδερέ-
νια πόρΤα καί είπανε πώς άπό κεί
πήτγαινε κανείς ΰπογείως στήν Ά-
γιά Σοςρπά, άλλά ό Γιουβανάκ.ης
δέν τό πίστεψρ, γιατί ή απόστα¬
σις ήτανρ τόση μεγάλ.η, ώστε ήταν
άδύνατο νά συγκοιν<ονη μέ την Ά γιά Σόφια. Κδτι δλλο θακουβρ ή κλειστή έκείνη πόρτα καί τα παιδία λέγανε ο,τι φτάσει. "Τστερα κά- μανε στροφή πρός τα δεξιά καί τόν δείξανε εν« σΤενό πέρασμη γρ- μάτο χώματα. Προχώρησαν μέ ποο σοχ ήκαί μόλις φτάσανε στήν ακρη στά ξαφνικά 6ρεθήκανε μπροστά σέ μ<ά άτελείιοτη σειρά άπό καμά- ρες, πού ή μιά βρισκότανε π'σω Απϊ Την άλλη καί κάτω άπ' αϋΤές αλ- λες κι' άλλες καί τελεκομό δέν εί χανε. 'Εόω ό φο>τια'μός έπειδή ή-
τανε καλός, στό σημεΐο πού 6ρι-
σκόν^ανε, έ'αριξε μιά ματιά κάΤ(.ι
πρός τό βάθος καί τί νά ιδή, μιά
αβυσσο πού παρ' ολίγο νά πάθη
ϊλινγο καί νά πέση μέσα. Αϊηό ποΰ
ϊβλεπε έκεϊ δέν ήτανε ουΤε φυλα-
κή, οδτε κάτι παρόμοιο κτίσμα. "Η
τανε σωστός λαδύρινθος, πού ουτε
άρχή εΐχε οδτε τέλος. ΕΙχε μεΤρή-
σει ρνα σωρό καμάρες, την μιά
πάνω στήν άλλη κι' άκόμα 6ρι-
σκόντανε κι' δλλε; μισοπαραχί·)μί·-
νες μέσα στό χιόμα. "Τστερα τα
παιδία τοϋ δείξανε πρός τα δεξιά
κατι τρύπες στή σειρά, πού ή κάθε
μιά άπεΐχε άπ' την δλλη περί τα
δύο μέτς«ι, κι' άπ' τίς οποίες μό¬
λις χωροΰσε νά μπή ?νας άν'θρο-
πος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΠΙΘΕς?ΡΗΣΙΣ»
Μέ έζαιρετικώς ενδιαφέρου¬
σαν Ολην κ,α! μέ τυποτεχνικΛν
εμφάνισιν πλήρως ανταποκρι¬
νομένην είς τα άντίστοιχα εύ
ρωπαϊκά πρότυπα, έκυκλοφόρη
σε τό νέον τεϋχος τής ί(Βιομη
χανικής Έπιβεωρήσειος»" (Τό
περιοδικόν έκτυποΰται έξ ολο¬
κλήρου κατά τό σΰστπμα 6φ-
<ρο€τ, είς δέ τό έζώφυλλόν τού εΐκονιζονται αί έγκαταστάσεις των μεταλλεΐων τοΰ Συγκροτή- ματος ΣικαΑιοτήρη στην περιθ- χπ Μαντουδΐου Εύβοίας). Είς τάς σελίδας των «Σημειωμά- των» έκτίθενται τα καρια ο! κονομικά καί κοινων:κά ζητή- μαπα τού τόπου, είς δέ τ ό τα¬ κτικόν — πάντοτε κατά παγ¬ κόσμιον άποκλειθτΐκότητα τής ^Βιομπχανικής Επιθεωρήσε¬ ως» — άρβον τής μεγαλυτέ¬ ρας οΐκονομικής εφημερίδος τοϋ κόσμου ΤΗΕ ΡΙΝΑΝΟΙΑΙ- ΤΙΜΕΣ τού Λονδίνου, άναλύον ται αί διαγραφόμεναι εύοΐωνοι προοπτικαΙ διά την βρεταννι- κήν οΐχοι/οιιίαν. 'Εκΐός τεύ'/ περιέχονται: Δηλώσεις τού Δι- οικητοΰ τής ΊΕβνικής Τραπέ¬ ζης κ. Άχ. Κομΐνού, σχετικώς μέ την άποφοσισ&εϊοαν υπό τής ΕΤΕ ίδρυσιν Ναυτιλιακής Τραπέζης. Άνακοινώσεις τοϋ Διοΐικητοϋ τής Τραπέζης 'Ελλά δος κ. Δ. Γαλάνη, επί των τε λευταων έζελίζιεων τής Έλλη νίκης ΟΙκονομΙας. Δοκίμ(ον τοϋ κ. Α. Παπαδήμα δα την ένίσχυ σιν τοϋ αιοζανομένου βιομηχα νικοθ δυναμισμοΰ. Άρθρον ά ναφερόμενον είς τάς δυνατό- τητας περαιτέρω άναπτυζεως τής έλληνικής χοιροτροφίας, καΐ δοκίμιον σχετικόν μέ την ΙυΤοοιχήν ΐΓΜέ:υ3·ιν των δ :. 5 ώ» ιιθνά5ων μετ0ή3εως_ ·£' άλλου, περιλαμβάνεται έρευ- να, σχετικά μέ την δραοτηριό τητα καί τα έπΐτεύγματα τοϋ Συγκροτήματος Σκαλιστήρη, άγ(ονίστηκε πλάϊ στόν γιά νά τόν βθΓ.βηση καΐ μετέβαλε τίς πόλεις σέ άπέρανΤα έργαστή ρια γιά νά τόν προφυλάξη άπά τίΐ. κακουχίες τοΰ χειμώνα. "Ετσι. πι- ρήφανα καί χόοα, τό Λύκειο των Έλληνίδων, σάν έκπροσο'ιπηση "- λιον τών γυναικών τής "Ελλάδος, καί είς ανάμνησιν τών ένδόξον ε¬ κείνον ημερών, εδιοσε στίο αϊ6ου- σρς τοΰ κένΤρου του, τής όδοΰ Δη- αοκρίτου, ωραίαν εορτήν ιιέ όαι- λίες κΐΐί πλούσιον μουσικόν πρό γραμμα. Κ^τ' άτχάς έψόΐλη άττό τήιν χθ- οοΛίαν τού Λικ.είου ό ΰμνος *τίϊ 'Τπερμάχο» καί ηκολούθησε σύντο- μος έπίκαιρος ομιλία, ώς εισήγη¬ σις, ί«πό τής Προέδρου Κάς Άγνής Διαμαντοπούλου, κατόπιν τής όποί άς ανήλθεν είς τό βήμα ό κύοιος 6μ Λητής τής ημέρας «. Γ. Κουρ- νοΰτος, ό οποίος έχειρίσθη τό θρμα του μέ χαρακτηρισΤικήν άνεσιν «αί έπαγιογόν φιλοσοφικότητα, ε£ο) ά πό τα συνήθως λεγόμενα κατά τάς πανηγυοικάς εορτάς. ΙΙυρήν τής ό μιλίας τοϋ κ. Κουρνούτου ηΤο τι πορεία τοτ* πεπερασμένου έντός τοΰ απολύτως άπειρον καί ή ίδιότυποί ύπαρξις καί πορεία τής Ελλάδος μέσα είς τόν πεπερασμένον καί προ¬ νομιούχον αυτής χώρον, ό οποίος εδημιούργησε την εξαιρετικήν προ- σωπικότητά της. Αί αντιδράσει ς τοΰ λαοΰ της, δπος ετόνισεν ό σο- φός όμιλητής, κατά τούς σημανΤι- κώτερους σταθμούς, πού έσημείο) σαν τα όρόσημα τής ϊνδοξης ί- στορικής της πορείας δέν είναι κά τι τό σιιμπτο»μαΤικόν. Είναι έπι6ο- λή τής μοίρας της, την οποίαν δέν τής είναι δυνατόν νά αποφύγη. Καί δ διακεκριμένος όμιλητής, τού έ- κράτησε αδιάπτωτον τό ενδιαφέρον των άκροαΤων τού, έτελείοσ<> μέ
την διαπίστωσιν ίίτ,ι ε'τσι Ιγινε σέ
διάφορες περιπτώσει ς στό παρελ
θόν, όπο)ς στίς θερμοπϋλες, στύ
Βυζάντ-.ον, στό ΕΙκοσιένα, £τσι £-
γινε καί μέ τό ΟΧΙ τής 28τ>.ς Ό-
κτο)6ρίου καί «τσι θά γίνεται πάν-
τοτε.
Μετά την όμιλίαν τοΰ κ. Κουρ-
ΐψάλρ^οτν: τό "Αγιθς __
"Αγ ?ς τοθ ΤΖΩΝ ΝΤΑΊ-ΚΣ
(μετάφρασις στίχων Βέτας Πεζο-
πούλου), ό "Τμνος στήν Έλλάδα
τοϋ Δημ. Ροδ'ου, τό Μολιν λαβέ
τοϋ Καλομοίρη (στίχοι Άθανασιά
δή Νόβα) καί τό δημοτικό Τραγοΰ
δι «Ό άετός» άπό τόν βαθήφοΛΌ
κ. ΣΤ. Παπαχρήστου. Άκολούθοις
κατετέθη στέφανος πρό τοΰ <ν τή αιθούση βιομοΰ τής Άγνωστον ή- ριοίδος καί ή έορτή εληξε |ιρ την άνάκρουσιν τοΰ Έθνικοΰ "Τιινον. Την χορο>δίαν τού Λυκείου Λιηόθν
νεν ή καθηγήτρια Κα Μαρίκη Πο-
λίτ,ου μέ συνοδίαν είς τό π-άνο τόν
κ. Δημ. Κατσίμπαν.
Διά την ωραίαν αυτήν έοοτήν
κάθε ε"παινος άνήκει είς τό Δ^οικη-
Τι<ό/ Συμβούλιον τθ3 ΛυΊθείου, τό οποίον άποτελείται άπό τάς κ.γ.. Ά γνήν Διαμαντοπούλου, Πρόεδρον, την Άντιπρόεδρον Καν Άσπασίαν Ήλιάσκου, την Γεν. Γραμματέα Ρίτσαν Βαρβιτσιώτη, την Γραμμα- τέα Λίλαν Καρανικόλα, Την Γεν. Ταμίαν Φωφώ Καλλιανεση, την "Ε φόρον Οίκον. "Ανναν Κριτσέλη καί τα λοιπά μέλη, Αικατερίνην *.Λιαν;0, "Α.ναν 'Αλζυ,οα, Δανά- ην Άναστασοπούλου, Ευγένιαν Άο γύρου, Άλεξάνδραν Βασσεν^ύβεν, ΙΙαναγιώταν Βαλινάκη, Γεναροποΰ *"'σ Ιωάννην Ζαΐιμη, Ποθο^τ-ν Καψαμπέλη, Χριστίναν Κουτλίδου, Ρίτσαν Κορομηλά, Άθηνδν Λαμε- ρα, Χαρίκλριαν Λύντοΐ', ΞανΗήν Μάνον, Κακίαν Όρλώ<ρ, Ηασιλι- κήν Παγουλάτου, Αικατερίνην ΙΙα παφλέσσα, Σοφίαν Σαββίδου, Ρί Τσαν Σερπιέρη καί Λελέν 2;κου- Κατύ τύν έορτασμόν διενεμήθη είς τοϋς παρευνεθέν-ΐας ϊντυπον, είς τό οποίον άναπτύσσονται οί ύ οί, οί δποϊοι, είς γενικάς γραμμάς, είναι ή διατήρησις των Έλληνικών έθίιιων καί παοαδόσεοιν. ή έξΐ'πη- ρέτησις τής προόδου τής Έλληνί- δος καί ό διαφιυτισμός Τής μη¬ τρός ώς πρός τα καθήκοντα καί τόν προορισμόν τ,ης καί ή προσΤα- σία αυτής καί τοΰ παιβιον τών λαϊ κον κυρίοις τάξεον. Διά την επί¬ τευξιν τών γενικόν τούτοιν σκο- ττώ/ ϋττάρχθυν 23 £Ϊ5.«ά Τιμή,ματοϊ, την δραστηοιότητα χών δποίιον πα- οακολονθοΰν και Οιενθύνονν ίσάριθ λ 3 ίττπτροιταΐ «υρΐώ νκατσρτιζόμε- ναι υπό τοΰ Συμβουλιον. Μέ ?να τέτοιο εθνικόν καί κοινοτικόν πρό γραμμα, ,τό Λύκειον τών Έλληνί¬ δων σννεχίζει την μακράν καΐ φο τεινήν ιστορικήν οταβιοδρομίαν τον μέ θάρρος καί προσήλο>σιν πρός
τόν υψηλόν προορισμόν τού.
Ν.Κ.
Άνχδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΝ ΚΥΑΩΝΙΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΌϊΆθΓ,
τ. Δ) ντοϋ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
8ον κός στρατός άπό τοΰ 1821 - 1833»
Έκ των πέντε άδελφων Πίσσα, ' γράφει: «Ό ώραΐος λοχαγός Πα-
ών ή μήτηρ ήτο άνηψιά έξ άδελ- ' ναγιώτης ΙΙίσσας (οΰτο) έπωνόμα-
φής Τοΰ πολλοΰ Παπά Ίιυάννου Οί ξε αυτόν ό Φαδιέρος) εφονεύθη ΰ-
κονόμοτ', ό πρεσδύτερος Παναγιώ- πό σφαίρας κανονίου έκ τοΰ φρου-
της ε'σπευσεν έκ τών πρώτων είς ρίου έντός τής κνριευθείσης ύπ'
την κραυγήν τής έξεγερθείσης πά- | αύτοΰ οίκίίίς...:
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΛ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ Μ.ΝΤΟΛΑ
Τού συνεργάτου
2ον
Στή γειτονιά τού άκουαε με-
ρικές φορές κάτΐ ηοντους ποϋ
τόν άγγίζανε οτήν καριά... «ό
Γιάννης ζέρει καλά τή δουλειά
τού .. άς πάνε τα παιδία τού
κόσμουι».
Έπάλαιψε κάμποοο καιρό με
τόν έαυτό τού, καϊ στό τέλος
έφθασε νά τα χαλάση μέ την
παρέπ τής ταβέρνας...
—Τ' (Ίποφάσισες λοιπόν Μαν
τόλο:
— .Μέ μιά λύπη μοναχα
πού.,. δργησαΙ.
—Καί .. πέτυχες άπό σβέρκο.
- "Α!.. μάστρο — Φώντα,
σέ παρακαλώ νάχης λίγα λό-
νια .. κι' Λσα κόβει τό δ>κο μου
£ ε ρ ό δέ χωρά τό δικό σου!
— -Λικαίωμά σου, άδελφέ!..,
ε'ιπαμε καί μ είς μιά κουβέν-
τα.. έκανε ό άλλος πειραγμέ-
νος
-Ηεοαια... γιατί Οποίος εΐν'
έζ,ω άπ' τό χορό ζέρει πολλά
τραγουόΐα... έσένα δέν ο' έζέ
τασε κανένας μπεκρολογάς
καί δέν πας σΤροιΤιώτης ... τα
διι<ά σου χρόνια 6λόττ£ΐς ττεμά. σανε ήσυχα γ<ά ρώτα 6μως και μενά... ό κόσμος 6λος δέν 6- χει μάτΐα νά μέ δή στά Πε- τθάλωνα! —Είσαι κ.ουτός, μέ ουμπάθ ο, -ού λογαριάζεις τόν κόσμο Ι — ..Άς μπ τα πολυζορίζου- με μαστρο - Φώντα, γιατϊ θά ποΰ πώ καμμιά βαρεία κουβέν τα. . έγώ τ' άποφάσιοα καί σέ λίγες μέρες φεύγω... έσύ τώ ρσ σφύριζε δσο θέλε<ς! —...Στήν ύγε<ά σου λοιπθν, κηί καλό κατευόδιο. •—"Ετσι ντέ!... στήν ύγειά οας. καλή άντάμωσι... —Χτήν ύγειά σου Γιάννη —Τϊ τρέχει;... ψώναζε υ μπάρμπα - Θόμιος άπ' τό τ£- ματα πρός την παρέα, σκουπί ζάκι τού. κι' έκαμε δυό βή- ζοντας τα χέρια μέ την ποδια τού. —Φεύγω μπάρμπα - Θύμιο! — Γιά ποϋ μέ τό καλό; —Πά τό μέτωπο!.. έκανε ο Μαντόλας καί τα μάτΐα τού ά- θτράψανε άπό περηφάνεα, πού γιά πρώτη φορά ένοιωθε νά φουσκώνη μέσα τού. —Μπράθο παιδΙ μου!.. άν δής έκεί κάτω καί τόν έδικό μου νά μοϋ τόν φιλήσης' μένει στά πυροθολικά, στή Μπαλτζο τώρα θά μου κάνετε την μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ θα· χάρι, εσυνέχισε συγκινημένος ό μπάρμπα - θύμιος, νά πιήτε κι' άπό μενά μιοη όκαδίΐσα.. άρθρον τής δ. Κ. Δασκαλάκη διά την έφετ'νήν Διεθνή "Εκ¬ θεσιν θεσ)κης, κα! καμπάνια αναφερομένη είς την πορεαν των εργασιών τής Α) Ε Βιομη- χα/ία.<; Άζωτούχων Λιπασμά- των. --Μετά χαράς σου μπάρμπα - Θύμιο. Α Ό Μαντόλας άποχαιρέτησε δ λο ιόν κόσμο πρΐν φύγη έν- νοοΰσε νά βουβάνη τα κακά στόματα κ' έφερε βόλτα σ' δ- λη τή γειτονιά του, αφήνοντας γειά σ' άρσενΜ<ούς καΐ θηλυ- κούς. Ή κυρά Σκευοϋλα τηϋ ψωμά, ενα οτύ^α ποϋ δέν έ- παυε νά μιλα ούτε στόν ΰπνο, άνοιζε την άγκαλιά της διά- πλατα κι' εσφιζε σά μάνα έ- κεϊ τόν Γιάννη --...Καρφί μέσα οχά μάτΐα τους εΐχες μπή πουλάκι μου, άς γίνει τό πείσμα τους, κακό χρόνο ναχουνε... πού πεθαί- νυυνε γιά ζένες έννοιες.. μέ τό καλό νά γυρίσης παιδΐ μου... ό Θεός μαζύ σου! ·— Εύχαριστώ κυρά - Γκευοΰ λα( εύχαριστώ εκανε συγκινηιμέ. νος ό Γιάννης, ζεχνώας πάνω Οτόν ένθουσιασμό τού πώς τό <ουρκοϋσούρεμά της έσπερνε ιά περισσότερα ζιζάνια στή γεΐτθνιά.. Α ..."Εφθασε στή Σμύρνη έν θουσιαομένος άπό τό ταζεϊδ» τού. Τό λιμάνι γεμάτο καρά- βια" ή δμορφη προκυμαα κα- ταστόλιθτη μέ σημαϊες έλλην ι κες καΐ ζένες κόσμος πολύς οί ττ-,ουσότίροι σΤρατιωΤικοί, ί. κάνανε τόν περίπατό τους ά¬ πό τό Στρατηγεΐο ώς την άκρη τής Πούντας. Χαρούμενος καΐ κάπως ζαλι σμενος άπό τόσες δυνατές έν τυπώσεις ό Γιάννης έτραβηζε κ.αα' ευθείαν στό Στρατηγείο. Έκεϊ παρουσ:άσθηκε μιά πα- ληά γνωρΐμΐα τής Αθήνας: ό ΜΙμης. τό σωφεράκι στή Δημαρ χία! —Καλώς τ ό Μαντόλα... πώς τδπαθες καί ήρθες! —Βρέ!.. γι' αύτό σ' έχασα τόσους μήνες!... πού βρσκε- σαι, πώς τα περνάς-,... έκανε ό Γιάννης όλόχαρος ποΰ έβλεηε άμέσως ενα κομμάτι τής Άθή νας, ένώ ό άλλος τόν καμά- ρωνε γελαστός καί τού έσφιγ γε τό χέρι μ' έγκαρδιότητα ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ■ι >ι ■!■ ■ ιιβ .λ_____ι. ι______.______-——————-—»»
ΑΡΓ.
II.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟ2
Χειρ. όδοντίίΐτρος
Κάνιγγος 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
Β—ϊ μ.μ. Τρίτη — ΙΓρμ.ιτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟ5 Ανωτ. ·Ε:ιπθρική-,
γνώατης τής Άγγλικής, μέ τετραε-
τ ] λΐγ 3
ανάλογον
τρίδος, πρίν ετι ή γενέτειρα
άποτεφροθή, άγιονισθείς δέ καί έν
Πελοποννήσο) μετά τοΰ Κυριακού-
λη Μαυρομιχάλη καί έν Κρήτη, υ¬
πό τόν Μπαλέστηαν καΤετάχθη με- '
τα ταϋτα είς τόν τακτικόν στρα¬
τόν τοΰ Φα6ιερου καί επεσε. γεν-
ναίοις μαχόμενος είς Κάρυοτον. Ό
δέ Νικόλαος Πίσσας μετά τοΰ ά-
δελφοΰ αΰτοϋ Είκττρατ'ου, άφοΰ
ώς έταίροι τής Φιλικής δκοργάνω-
σαν μεΤά των συντρόςκον αυτών έ
ξαίρετον αντίστασιν εναντίον των
δαρδάρτον έμπρηστών κατά την η¬
μέραν τής καταστροφής τής πό-
λεο>ς, έσπευσαν καί αϋτοί είς Τάς
τάξεις τών προ.μάχο>ν τής άγιονιζο-
μένης Ελλάδος. Καί ό μέν Νικό¬
λαος επιπτΡ μετ" ολίγον, ώς ελέ¬
χθη, παρά τύ "Αργος, ό δ' Εϋστρά
τιοςκαταταχ-θείςεύθΰς έξ άρχής είς
τόν τακτικόν στρατόν νπό τον Μπα
λε<ττοαν μρτέσχε καί αΰτός Τής είς Κρήτην εκστρατείας καί μετά ταυ¬ τα άγωνιξόμενος μέχρι τέλους υ¬ πό τόν Φαβιέοον διεκρίνετο είς πάσας τάς πολεμικάς έπιχειρήσεις, μετασχών ώς ταγματάρχης ήδη καί τής τολμ,ηράς έκείνης είσόδου των 'Ελλήνοιν είς την Ακροπολιν τών Αθηνών πρός βοήθειαν τ^,ν πολιορκονμένοΛ· τού Κιουταχή. Έ- πιξήσας δέ τοΰ αγώνος επί πολύ ανήλθεν εις τα άνώταΤα στρατκοτΐ- κά άξιώματα. Τής αυτής έν τή Α¬ κροπόλει πολεμικής έπιχειρήσεως μετέσχον καί οί δύο νεώτεροι αύ τοΰ άδελφοί, ό Άβανάστος καί ό Δημήτριος, ό πρώτος δέ τούτοιν διεκρίθη πρός τοίς άλλοις κατά την εκστρατείαν τοϋ Φαβιέρου είς Χί- ον (1828) έν τή μάχη τής Τουο- λο>Τής».
Γιά τόν θάνατο τοϋ Παναγιο'>τη
Πίσσα, ό Χρήστος Βυξάντιος στύ
βιβλίο του ί(Ί<ττορία των κατά την Έλλην. Επανάστασιν έκστραΤειον καί Μαχών καί των μετά ταϋτα σιν βάντοιν, ών συμμετείχεν ό Τακτΐ- Ό Παναγ. Πίσσας σκοτώυηικε στήν πολιορκία τής Καρύστου υ¬ πό τόν Φαίηερο, τό Μάρτιο τοΰ 1826. Ό ΧρήσΤος Βυζάντιος καταγο- ταν άπ' την Πόλη καί προσήλβεν έβελοντής στόν άπελευθεροιτικόν α γώνα, κατατάχθηκε άπό τοΰς προ) Τους στόν Τακτικό στρατό, οπου καί ϊφτασε στό Οαθμό τοΰ Συνταγ¬ ματάρχου. Γράφει λοιπύν ό Βν- ζάντιος γιά τίς προϊ»ποθέσεις πάνοι στίς οποίες έδράστηκε ή σύσταση τοΰ τακτικοΰ στραΤοΰ: «...Ή μέχρι τούδε λοιπόν διατή¬ ρησις Τοΰ τακτικοΰ σο'>μ°ιτος άπο
τής μάχης τοΰ ΙΙέτα όφείλεΤαι ά-
ναμφι6όλ(ος είς τόν συνταγματάρ¬
χην ΚουΟερνάΤην. Άλλ' έπραξεν
Ταυτα, 6ιότι έδιοίκει καί άνδρας &
γαν πατριώτας, άφιλοκερδεΐς, καρ
τεροΰς είς κακονχίας καί στερή-
σεις, άνδρείονς έν πολεμο> καί εΰ
πειθεστάτους. Ούτοι κατήγοντο ώς
επί τό πλείστον έκ τών καΤεστραμ
μένοιν υπό τόν Τούρκοιν έπαρχιων
καί πόλεων, θράκης, Μακεδονίβς,
Μικράς Άσίας, τών παρ' αυτοίς
νήσο>ν καί λοιπών μερών, πρό πάν-
το>ν δέ έκ νέον καλώς άνατεθραμ
μένων καί τίνων εύπαιδεύτοιν, έ-
χύντοιν καθαρόν αϊσθημα πατριο)Τι-
σμοΰ. Ουτοι ήλθον είς την Έλλά¬
δα, 'ινα ύπηηετήσοισι την πατρίδα,
μή έχοντες δ' ενταύθα ουτε οΐκεί-
ους, οΰτε γνο>ρίμους, εύρον κατα-
φύγιον εντιμον είς τό τακτικόν θώ¬
μα" ένώ δ Στερεολλαδίτης καί ό
Πελοποννήσιος είχον τδν καπετάνι-
ον τοϋ χιορίου των, ύπ' αυτόν ΰ-
πηρέτουν, οσάκις ήτο άνάγκη, άλ-
λ(ος έπανήρχοντο είς την έστίαν
( ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πριοβιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς— Καλαβρύτων)
Ιδού λοιπόν οί λύγοι δι' οΓις έ-
δυνήθη ό Κουβερνάτης νά διατη¬
ρήση τύ σόμα του άνευ μέσου ώς
καί οί μετά Ταυτα άρχηγοί τοϋ τα¬
κτικοΰ σώματος...».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΑΠΟΦίΣΕΙΣ Μ Κ£Ν ΡιΚΟΥ ΣϊΜΒΟΤΛΙΟΥ ΣΓΕΓΑΣΕΩΣ
393.
έργα3ΐαν.
Κιθυρτξόγλ-θν.
Τηλ 641
Γο έσιτίρίς τής ττ:οττα3.·ιλ3ούσηςΧ Τε
Τάρτης συνήλθεν υπό την προεδρί
αν τοΰ κ. Άντο:>νίου Μέξη Γεν.
Γ(>αμματέως υπουργείον Κοινωνι-
κ(7ιν 'Τπηρεσιόν μέ συμμετοχήν
τά)ν κ.κ. ΙΙαυλίδη, Χαριτζοπούλου,
τής κάς Καλημπόκα, κάς Ίερομνή
αονος καί Τοΰ πρόσφυγος μέλονς
χ. ^ωκρ. Σινανίδη τό Κεντρικόν
Συμβούλιον Στεγάσεως καί έλαβε
τάς κάτωθι άποφάσεις:
Περί προσκυρώσεων τινών είς
τάς ΰπ' αριθ. 11, 14, 15 ΊόιοκΤη-
σίας τοΰ Ο.Τ. 85 Συν)σμοΰ Ν.
ΙΩΝΙΑΣ.
ΙΙερί τροποποιήσεο)ν τίνων είς τό
ίιπ' άριθμ. 6340 Διάγρ. τοΰ Συν)
ομού ΤΜΗΤΤΟΤ καί προσκυοώσε
ως μή άρτίου οίκοπεδικοΰ Τμήμα-
τος,.
Περί διαχοιρισμοθ των ύπ' αριθ.
Κ τού Ο.Τ. 5 κ«ί 3 το0 Ο.Τ. 12
οίκοπέδων τοΰ σνν)σμοϋ ΑΜΑ-
ΡΟΤΣΙΟΤ ΜΑΓΚΟΤΦΑΝΑΣ
Περί τροποποιήΐτεοιν Τινών είς
ύπ' αριθ. 4757, 4753 κτημ. δια-
γράμματα συν)σμοϋ ΚΑΤΩ ΤΟΤΜ
ΠΑΣ ΘΕΣ) ΚΗΣ καί προσκυρώ
σεως οίκοπεδικον λοιρίδοιν.
"Εγκρισις άλλαγής μορα-ής οτρ-
γάσεως τοΰ πρόσφυγος Μπουντρο-
σιάν Άβεδις <^ό όριστικής παραχοι ρήσειος είς ίσόβιον οϊκησιν. Άναγνο')ρΐ(ΐις προσφΰγον ώς δι- καιούχον σεγάσειος είς "Αγιον Ίο) άνην Ρεντην. Μεταδίβασις στεγαστικών δικαι- ωμάκον κλπ. τοΰ άποθιιίκΐαντος πρόσίτυγος Καπλ.ανιάν Κιρκόρ είς λοιπά μέλη οικογενείας Τού. "Εγκρισις άλλαγής μορφής στε- γάσεως τοΰ πρόσιρυγος Λαχανά Με νελάου άπό όριστικής παραχοιρήσε- ος είς ίσόίηον οΓκησιν. Ηερί διαγραφής έκ τοΰ έπαγγελ ματικοϋ προγράματος, μόνον ώς πρός τό υπόλοιπον ποσόν τοΰ χορη γηθηιτομένου έπαγγελματικοϋ δανεί ου είς τόν πρόσ<τυγα Σαριγιαννίδη Ίοάννην. Περί έγκρίσεο>ς ή μή πιστώσεοις
δι' εκτέλεσιν εργιον κοινής ο')φελεί
άς παρά Τοΰ Δήμου Ταύρου.
"Εγκρισις πιστώσει>>; δρχ. 60.
«08 διά δαπάνην ήλεκτροδοτήσεοις
Λον τμήματος οίκ.ισμοϋ Δουργουτί-
ου.
Όμοίος δ(.)χ. 146.000 διά την
πληριομήν είς την Δ.Ε.
II.
δαπάνης
άποο^λοιώσεοις Τοΰ ίντογείου καί έ-
ναερίοΐ' καλίοΛίου αυτής είς τύν οί-
κισιιόν Περιστερίου.
"Ομοίιος δηχ. 50.000 διά δαπάνην
ά,ιομακρννσειος παρά τής ΔΕΗ ΰφι
σταμένων έγκαταστάσεοη' δίκτυον
της έν των οίκ.ισμώ ΔραπεΤσώνας.
Όαοίιυς δρχ. 32.400 διά δαπάνην
μεΤατοπίσεως παρά τής ΔΕΗ τού
οικτύου της έκ τοΰ χώρου Καναπί-
ισης Χαλκίδος ένθα έφαρμόξεΤαι
•'θογραμμα αύτοοεγάσεο)ς.
"Ομοίως συμπληρο>ματικής πιοτυ')
ιτεο>ς δρχ. 3.140 διά την παροχέτευ
σιν ηλεκτρικόν οεΰματος είς 88 κα
τοικίας Οίκισμοΰ Καισαριανής.
"Εγκρισις πιοτιόσειυς δρχ. 4.550.
ιιθθ διά συμμετοχήν ημών είς την
δαπάνην κατασκευής παρά τοΰ Ο.
Α.Π. κεντρικοΰ άγωγοϋ άποχετεΰ-
σεως τού νέον οίκισμοΰ ΠερισΤερίου
(προϋχολ. όλικύς όαπάνης άγο>γοΰ
δραχ. 9.100.000).
Περί άναστολής καταβολής ληξι-
προθέσμον δόσειον προσφύγων άρ-
μοΛιότητος ΟΗΕ ώς ακολούθως:
Κοσμίδη Στεφάνου, Λαξαρίδη
Ίιοάννον, Φοιτιάδη Πανλον, Χαριτί
δή Σωκοάτους, Ζαφειριάδη Ιωάν¬
νου, Προυτιάν Όχανές, Ναζαριάν
Όχανές, Άταμιάν Χωκούης, Χρη
ότου Λίζας, Γεωργίου Δήμητρα;.
"Εγκρισις πιστώσεοις δρχ. 50.398
διά την καταβολήν είς την ΔΕΗ
Χαλκίδος διάδαπάνηνμετατοπίσείος
ήλεκ.ρτοφόρον στύλο>ν έκ τοΰ Συν)
σμοϋ Όθωμ. Νεκροταφείον Χαλκί¬
δος είς όν άνεγείρονΤαι κατοικίαι
διά τού συστήματος τής αύτοστεγά
σεος. ι
Περί παραχο>ρήσεο:>ς Των κάτο>βι
οίκοπέδων συμφώνως πρός τα Ν.
Δ)Τα 4176)61, 4546)66 καί 8)1968.
Τοΰ ύπ' αριθ. θ. 4α έν τετρ. Π.
τοϋ Συνθσμοΰ Καλλιπόλειος έμβα
δοΰ 92,72 μ2 είς την Χρνσάφιο ρήσεο)ς οίκοπέδου
έμβαδοΰ 149,50 μ2 κειμένου έν τί)
Σνν)<τμώ Τουρκοβουνίοιν είς την Μαρίαν συζ. Γεώργιον Κονλουμπή σι>μφώνο)ς πρός τό αρθρον 119 τοΰ
Συν)τος τού ε"τους 1927.
ΈπανεισάγεΤαι ή υπόθεσις Έλ.
Κεντικελέμη καί Παν. Μαυρίδου
περί παραχιηρήσεος τών ΰπ' αριθ.
64 καί 65 οΐκοπέδην άντισΤοίχοις ώς
καί τής προσκνρόσεως οίκοπεδικον
τμήματος τού ύπ' αριθ. 65 είς μίαν
έκ των δύο ίδιοκ.Τησιών.
Περί δοσεάν παραχιορήσεοις οί-
κοπεδικοΰ χο'ιρον συν)ομοΰ 40 Έκ-
κλησιών θεσ) νίκης, είς την Σχολ.
Έφορίαν τοΰ 31ου Δημοτικοΰ Σχο
λείου Τής πόλεως ταύτης.
Ανάκλησις τής ΰπ' αριθ. Δ5)189
.)7)885)1967 "Τπουργικής άποφά-
σειος 6ι' ής παρεχορήθη οίκοπ. χώ
ρος είς "Αγιον Φανούριον Νικαίας
επί σκοπώ άνεγέρσειος όμωνύμου
Ναοΰ καί τής παραχωρήσεως τού
χιόρον είς Έκκλη<τιαστικόν Συμ)- λιον Το ΰ'Ι. Ναόν "Αγ. Ίτοάννου Χρυσοστόμον τής αύτήςπ εριφερεί- ας ί"πί σκοπώ άνεγερσειος έπ' αυτού τοΰ όμωνύμου Ναοΰ τούτον. "Εγκρισις χορηγήσεοις στεγαστι- κών δανείιον είς δικαιούχονς αΰΤο- στεγάσείος κατόχους οίκοπέδιον τού Λήμου ανευ τίτλον κνριότητος. "Ενταξις είς στεγαστικόν φορέαν ί(ΟΕΚ» δικαιονχον στεγάσεοις πα- ραπηγματοΰχου Βόλου. "Εγκρισις δανειοδοτήίΐεως μεμο- Ό)μένο)ν πυροπαθίδν. Με(ο>σις έγκριθέντιον στεγαστι¬
κόν δανείον.
ΙΙεοί έγκρίσεος άναλητρεως καί |
διαθέσεο); ποσοΰ δρχ. 3.600 διά την
καταβολήν άποζημκόσεοις μελών
Έκτιμητικής Έπιτροπής Νομοΰ Ρε
θΰμνης.
«Περί διαθέσεο)ς πιστώσειΑς 1.
255.000 Ορχ. διά σΤεγαστικά δάνεια
πρός πληγέντας μεμονωμένονς νπό
θεομηνιών».
Περί έγκρίσεος άναλήψειος δια-
θέσεως καί μεταφοράς ποσοΰ δρχ.
60.000 είς Νομαρχιακόν Ταμείον
Ρεθύμνης δι' εργα νποδομής μετ)-
νο)ν οίκισμών Μαρόκλης καί Μν-
λο>ν.
Κήρυξις άναγκαστικής άπαλλοτρ
ώσεως επί εκτάσεως μ2 4.250 έν τή
περιοχή Σερβίων—Κοζάνης είς θε
σιν ΜΑΗ διά την στέγασιν τών κα-
τοίκο)ν τού κατολισθαίνονΤος οί¬
κισμοΰ Λάβα—Κοζάνης.
Μερική αρσις (μ2 6.150) έκ τής
έπιβληθείσης άπαλοτριώσεο)ς έν τή
πεοιοχή Αίτωλικοΰ — Αίτο>λ)νίας
διά την στέγασιν άστέγο)ν κατοίκων
τής πόλειος Αίτο)λικοΰ.
Παροχή έγκρίσεως είς τύν Οίκο
δομικόν Συνεταιρισμόν Κ'Ολυμπια-
Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου
'!£ σύλληψις τοΰ Γερμανοϋ εγινε
την 21ν Ιανουάριον, ώς έξάγεται
έκ τής προηγουμένης έπιστολής τού
έκ Δίβρης καί ήμέρ<ιν Τετάρτην. Την επομένην (22αν Ίανοναρ'ον), ημέραν Πέμπτην, άνεχο')ρησαν έκ τής ΐεράς μονής καί ϊσος αυθημε¬ ρόν, άκολονθοΰντες την δνω διαγρα α-είσαν πορείαν, έφθασαν είς τύ χοι ρίον Δροβολόν. Έκεϊ, κατά την πα¬ ράδοσιν τών κάτοικον, ένεκλείσθη ό Γερμανύς, πρός ασφάλειαν, είς τόν έντός τοΰ σπήλαιον ευρισκόμε¬ νον ναόν τής Ζωοδόχου ΙΙηγής, κοι νώς «Παναγίας». Ή έκ τής ίεράς μονής Νεζερών όδήγησις τού Γερμανοϋ είς Γασ'ού- νην, διά τής όδοΰ τής άνά μέσον τοΰ δρους Έρυμάνθου καί Σαντα μέρι, διερχομένης καί διά τής μο¬ νής των Άγίο>ν Πάντιον, χωρίου
Κάλφα, Σ ιμοπούλου, Δελήμπαλη,
όδηγούσης είς Γαστούνην, ήτο εΰ-
κολοηέοα καί σύνΤομος. Έν τούτοις
οέν έπροτιμήθη ή άνω εδκολος μέν
άλλά ούχι άσφαλής, έκ φόδου τής
έλευθερώσεοις τού Γερμανοϋ καθ"
ίΛόν υπό των πολλών φίλο>ν τοι·,
κάθοδος πρός την Ήλείαν υπό τού
Σοφιανοπούλου. Έπροτιμήθη ή διά
τού Δήμου Άροανίας διέλευσις ώς
άσφαλής καί ίνα γίνη επίσκεψις είς
την έν Σοπωτώ διαμένουσαν οίκο
γένειάν τού. "Οταν έφθασαν είς
Δροβολόν, την ΙΙέμπτην ή την έπο
μένην ημέραν καί μετά την άσφαλή
φύλαξιν τοΰ Γερμανοϋ είς τόν άνιυ
ναόν. τόν ευρισκόμενον ανατολικώς
Τοΰ χωρίου, έντός άποκρήμνου καί
ΰΐ!>ηλοΰ βράχου, τού προμαχώνος,
των πέριξ κατοίκοιν κατά τα χρό>
νια τής δουλείας, Τοΰ διατηρούν¬
τος άκάμη μέχρι σήμερον *τίς πολε-
αίστρες τοΰ 21», μετέβη ούτος είς
τό πλησίον κείμενον χοιρίον Τού, καί
παρέμεινε πλησίον τής οικογενείας
τού επί τινάς ημέρας. Πάντως, χα-
τά την 24ην (Σάββατον) καί 25ην
(Κυριακήν), δ Νικόλαος 6ά ήτο
πλησίον τής έν Σοποιτό) οικογενεί¬
ας του. Πιθανώς ή έκ Δροβολοβοϋ
πατρίδος τοΰ καΤηχηΤοΰ τής Φιλι-
κής Έταιρείας Άντο)νίου Τσούνη
καίτοϋύπασπιστοϋ τού Αλεξάνδρου
"Τι|ιηλάνΤου Ιωάννου Άμβροοτά-
δου, άναχιόρησις νά εγινε την 26ην·
(Δευτέρα) διά την Δίβρην. Τίνα,
δμο>ς, διαδρομήν ηκολούθησεν; "Ε¬
χομεν δύο όδούς, ή μέν είναι διαρ-
κείας τριών (3) ώρών, ή δέ 2%.
Ή δευτέρα είναι ή εξής:
Δροβολοβάν — Καμενιάνυι — Δι
άσελον (τοποθεσία) — Τρανά Δέν-
δρα (τοποθεσία) — Ίσώματα (το·
-τοθεσία) — Κερέσοδα — Λειβάρζι
όν — Χόζοβα — Τριπόταμα (άρ-
χαία Ψωφίς) — Δίβρη.
Ή πρώτη, ή μάλλον πεόινή καί
ή πιθανή τής πορείας τοϋ Γερμανοϋ
λόγω τοϋ χειμώνος ν«ί των χιόνον,
είναι ή εξής: Ι
Λρο6ολο/)όν — Τσά<τ"τ Λάκχα (τοποθεσία) — Μεγάλη Βρύση (τ0 ποθεσία) — Καλύβια (Καμενιανί- τικα καί Λρχουρίτικα) — Λειβαρξι- ανό Ποτάμι — Λειβάρτζι — Χόγο- 6α — Τριπόταμα — Λίβρη. 'Εχ τής Δίβρης ανεχώρησαν την 28ην Ία! νουαρίου διά Γαστούνην. Τίνα ηκολούθησαν Λδόν; Πιθα¬ νώς την επομένην: Δίβρη — θεοφάνη Χάνι — Καλ λιμάνι — Σφακοβούνι—Κατον>ροΰ
—Κακό Λαγγάδι — Πανοπούλου
Χάνι Μπουρτάμι — Σιμόπουλον
(χο)ρίον) — Ποτάμι Κούλουγλ.ι—
Δελ.ήμπαλι — Γιάννη Τζαμί—Κα-
λαθά — Δάμιζα—Παλαιόπολις —ι
Μπουχιώτη—Κελεβή — Γαοτοννη.
Ή πορεία πρός την Γαστούνην
έκ Δίβρης δέν ήχο άνευ σταθμών
διαμονής, ώς έμ<ραίνεται έκ τοϋ υ πό ήμερομηνίαν 11ης Ίανουαρίου 1826 έπομένου έγγράφου χής έπτα μελοΰς έπιτροπής πρός τό υπουρ¬ γείον τοϋ Δικαίου. Έν Παλαιοπο- λει ευρισκόμενος ό Γερμανός οστη λε καί έδανείσθη είς Γαστούνην εί- κοσι τάλληρα, καί χά Ιδωκε τοΰ Νι κολέτου». Έκ Γαστούνης ϊγραψε πρός τθι· Γ. Κοτ'νΤουριώτην, ευρισκόμενον είς Ναύπλιον, την εξής επιστολήν; Έκ.λαμπρότατε, Τα αΐσθήματ" τής ψυχής μοί· σας Τα έ'κ<ιμα γνωστά έν όσο) βι(· τριβον εις τα αύτόθι. Ή φορά τοιι καιρου καί ή άτυχία μου με άπεμό κρυναν αύτόθεν καί διά Τουτο λε-1 ριεπε<τ« εις δεινά υπέρ την δύναμιν τού γηραιού καί ασθενούς σώματος μόν. Ήδη ευρίσκομαι κλινηρης έκ των πολλών κακοπαθειών καί έξ ενός δριμυτάτου ρει>ματισμοΰ είς το«ο
πόδας. Διά τούτο σάς παριχκολΛ
ώς συμπαθή καί όμογενή Χηισχιπ-
νόν νά μή στ'γχωρήσητε νά ϊ«το«γ·ρη
οο) περισσότερον, άλλ' αν είναι σχο-
πάς τής σεβασΤής Διοι·κήσειος διά
να μετακομιΛθώ αύτόθι, νά άναβλη
θ ήαύτός δ σκοπός μέχρις δτον ά-
ναλάβο όποοοΰν καί νά πΐοάσονν
τλ ψύχη καί ό χειμών καί τοΤγ ρ|.
μαι πρσβνμος νά άκολονθήσω ν.ητά
διαταγήν τής σεβαστής Διοικήσεως
μυι, Λαρακαλώ, εάν σας γοάφο) α¬
πλώς καί σιιντόμοις, έπειδή ή άσΐί
νεια τού σο>ματός μου, καί ό πόνο;
τής ψιιχής μοϋ αφήρεσαν τό πλεί¬
στον μέρος τής νοηΤικής μόν δννά
μ«<ος. Εό|ΐε· εύβαιμονοϋντες εν εύχλεία 1825 Φεδρουαρίου 6, έκ Γαστοΰνη; ' Οεύχέτης σας καΐ όλος ποάθυιιο; είς τάς έπιταγάς σας + ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ Πληροφορίας περί των δέν έχομεν έγγράφοτ'ς. Ό τος γνο>ρίξυμεν ότι απέθανε μεχά
Τινάς μήνας.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΠΑ ΤΑ ΚΤΥΠΗΜΑΤΑ
ΚαΘώς εμπαινε στήν κρεββατο-
κάμαρα τό πεντάχοονο κοριτσάκι
μου ή Σούζζν, γλίστρησε ττάνω σ'
ενα χαλί πού ϊφενγε κάτω απ' τα
πόδια καί χτύπησε τό κεφάλι Της.
Τό χτύπημα πονοΰσε πολΰ καί ή
Σούζαν άρχισε νά κλαι'ει. Την πα-
ρηγοροΰσα καθώς τής έ'6αξα ενα
κρνο πανί στό φοΰσκο>μα πού εΐχί
γίνει κιόλας στό κεφάλι Της. Σύν-
τομα σταμάτησιιν νά τρέχουν τα
δάκρυα καί ή Σούζαν Γιγηκε Τρεχά
τη νά παίξει.
Έκεϊνο τό βράδυ τελειωσαμε το
συνηθισμίνο πρόγοαμμα οτό κρε,β
6άτι καί ΰσΤερα άπό ?να παραμτΜΜ
ημαστε δτοιμοι γιά προσευχή. Πάν
τοτε μετά άπό την συνηθισμίντι
προσευχή ή Σούζαν κάνει μιά ξε-
χιοριστή προσευχή — κάθε βράβυ
κάτι βιαφορετικό — στήν δποίιΐ εύ
χαριστεϊ τό θεό γιά τό «πιά όμορ-
ψο πραγμα πού σννέβηκε οΐμνφι».
Μερικές ψορές είναι ενας πνρΐπα-
Τος στά πάρκο ή μιά βύλ^α ν' ά·
γοράσει ?να παγιοτό χονάκι Γ| τό
χιόνι πού ε'πεφτε μαλακά δλυ ιο
(ΦΤΛΛΙΣ ΧΟΤΑΤΤΣΕΝΘΩΛ)
βράδυ.
Αύχή την ξεχίοριστή νι<χτα, δ¬ ταν την ρώτησα: «Γιά πιά πράγ μα θέλεις νά εύχαριβτήσης τό θεύ άπόψε;» ϊμεινα εκπληκχος μέ την άπάντησι τής Σούξαν. «Γιά τό ιτρίξιμο», άπάνΤΓρε α· μέσως. ^Γιατί θέλιις νά Τόν είχαριστή •σης γι' αύτό;» ρώτησα εκπληχτος. «Γιατί τώρα μπορεϊ νά τό κάνει χπ λά» . Μ' αύτό μοϋ έ'δωσε ?να (τιλί, γι- ρισε άπ' την άλλη καί Εκλεισε τα •μάτια της. "Ομως έγώ κάθησα έ κεϊ καί σκεφτύμονν: «Ναί, Θϊρ, πό <»ο συχνά ξεχνοΰμε νά Σέ εύχα- ριστησουμε γιά τίς άνιίιμαλες χηί ιδΰσκολες περιστάσεις. Άπό ηΰ- τές ομιος παίρνουμε συχνά τ« μ?- γαλύτερα μαθήματα τής άγάπης Σου. , Θΐέ, γιά τα κτυ- πήματα». Μετάφρασις: Κατίνα Χ. Χ<ΐ·><>-
πονλον
II
ΕΙΚΟΣ ΤΗ ΟΓΔΟΗ ΟΚΤΩΒ
ΛΗΝΠΝ ΑΠΕΛΑΘ'ΕΝΤΩΝ ΕΚ
έ!θΐζω3έντω,
έστ.'
ΡΙΟΤ ΤΟΤ ΣΩΜΑΤΕΙΟΤ ΕΛ-
ΤΟΤΡΚΙΑΣ
Ιωαν
Π κ Ν θ η
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΡΟΓΛΟΥ
"Ολως αιφνιδίως έπληροφορήθη
ή εφημερίς μας τόν θάνατον τού
φίλου «αί συνεργάτου Της Νικολά-
ου Χαρόγλου, τ£ος Διενθυντοΰ Δη¬
μοσίου Ταμείον. "Ο άείιμνηστος κα¬
τέφυγε καί αύτός ώς πρόσφυξ ά¬
πό τάς αλησμονήτους πατρίδος ιμας
είς την Έλλάδα, κατώρθωσε διά
τής Ικανύτητος καί δραστηριότητος
νά κηταλάβη τάς άνωτάΤας βαθ-
μίδας τής δημοσιοϋπαλληλικής ίε-
Ο«θχίας. ^ΙΙράος, προσηνής, έξυπη
ρετικός είς τόν δημόσιον βίον τοιι
άπέκτησεν μόνον φίλους. Μετά την
συνταξιοδότησίν του άφο>σιώθη είς
την εξυπηρέτησιν τών σνμπολιΤών
τού τής Νέας Σμύρνης, οπου τε¬
λευταίως ήτο έγκατεστημένος, άνα
μιχθείς είς την προο')θησιν των έ-
πιδιο'ιξεων διαφόρί.ιν τοπικών όρ-
γανώ,σεον τής Ν. Σμύρνης.
Ή κηδεία του εγένετο τό άπό-
γευμα τής προπαρελθούσης Πέμ-
πτης έκ τοϋ ίεροΰ Ναοΰ Άγίας Φω
τεινής. Ή εφημερίς μας συλλυπεί
ται θερμώς την οικογένειαν τού, εύ
χομενη την έξ Βψους παοηγορίαν.
-----------------—«Ο--------------------
κη στέγη» διά την δι' οριστικόν
συμβόλαιον κτήσιν τής διά προσυμ
φώνον άγορασθείοης έχτάσεοις,
1.340 περίπου στρεμμάτων, είς θε
σιν ΚαΤρίπι—Πικερμίου Άτικής.
άς τι»ν τής Βουΐλίν,ϊύοτς
ζει σύντονον καΐ 4τταινΓΤικιν δ
υπό την Π?θ£δρίσν τοθ κ. Ε.
νί5η. ΠαβάλληΑα ττοόι; τάς άό
διά την Ιιΐί'λυσιν
των
ίιττίίνει την
ριότητά τ?υ καΐ ίίς όν Φιλ
<όν «αι! πνχοαατΐκο»; τθμίσ. Σιιρά ών διαΑέξίΜν καΐ διαφόρων τι-νξυ κώ/ ίχδηλώσΐων λαμθ^τνθί,'ν Χώ' ΜεΤς, τή; ιτανηγυ^ικήν ε»0"5^1" ΐΓ.Β.ϋ3Τ·.Λών {κδΓ.λώα-εων, τή» Τρίτη; εγένετο μέ ίθνι ό έθ2τα—μός τής 28ης ίΐς την Είραν τού Σιο- όμΐλία» ύ"ό "δ τ^ κ. Ε. Ίωανν!- δη. Τήκ Τίτά^την 5 τρ. ί,γκαινΐάζι Γ3ι ε<θυι·; φΛίΤθγραφιώ/ τής Άγ:- 2ς Σοφίας ;ιέ έχτίλυιν τής Βυζαντινής ττεριγροφνή. Έπα- ττλΕΪτται άλλαι «όν Δ Γ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ συσχβυώ Τ-ηλβοράσεως κχί τηλτπικοι νωνιακοθ ύλικοθ. Ή βτ πχγκοσμίως κασσιτετβρο-χό Χησις τοθ ΆγγλικοΟ Έργ«· στοκϊίου «Μουλτικορ Σόλντερί Λ.τ.δ.» Ζτττήσατε τιμάς χ«1 προ—ίέκτους 4πό την Γ»*· Αντιπροσωπείαν. Φ-ΤΗΣ Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΑΟΓ, θτ/^ί ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 226.024.
ΝΕΟΣ ΚΟΔΙΞ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ
Οί ΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ_|ΗΣ_ΙΑΗΟΥΑΡΙΟΥ 1970
Αια»ο1»ώη.ς τού ύπο«ργοΟ Οίκον ομικών κ. Α; ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛ ΟΥ
Ό ύπουργός τών Οικονομικήν
,^νδοοντβόπουλος ανεκοίνωσε
}έ- πρός τοΰς άνΤιπροσώπους τοΰ
ΤΛιοΐ', δή ενεκρίθη υπό τοΰ 'Τ-
(θϋ Συμβουλιον καί τίθεται
ιρμογήν άπό των άρχών τθΰ
ίς ετονς 1970 νέος Κώδιξ
ροοίχοί'? «ονς ς ξ
Λΐ|μοβίου ΛογισΤικοΰ. Διά Τού νέ-
οι, Κώοικος, είπεν, εξέρχονται ά-
ΐοεις είς τάς σχετικάς δια
καί έκσνγχρονίζεται τ0 σύ
δί λτϋ
χοΰ δημοσίου λογιστικοϋ
Το .ΐτ.ήοες κείμενον τών ανακοί¬
νωσιν τοϋ κ. ύπουργοΰ εχει ώς
Ή Έθνική Κυβέρνησις, αποδί-
5ονοα Ιδιαιτέραν σημασίαν είς τόν
£χίυγχρονισμόν τής οργανώσεως
ωί λίΐ'ουργίας *οΰ κραΤικοΰ μηχα-
νιθμοϋ, Είς τρόπον ώοΤε ν' άντα-
ίΜβίνεται ούτος πρός τάς άπαιτή-
«ις ίξελιγμένης ΙΙολιΤείας, περιέ
>α6εν, ευθύς άπό τής άναλήψεως
'η; άοχηζ ύπ' αυτής, είς τάς έπι-
βίδλημένας θεσμικάς μεταβολάς
ιύ τα; έπιδιώξεις της, τήν ςιζι-
,ιήν άναδιοργάνωοιν τοΰ συστήμα-
ΐος καί τής νομοθεσίας τής άφορώ
Πόντον καί το λογιστικόν τοΰ Κρά
ίΐΚ "? ^ν διοίκησιν τοΰ δημοσίου
ι) ούτον καί τό λογιστικόν τού κρά
τους.
Τό ίσχϋον σύστημα, ε'ισαχθέν
διΐί τού δημοσιολογικοΰ νάμου
2ΕΒ Τοϋ ετους 1852, παρά τάς έ-
κ,νειλπμμένας έκτοτε συμπληρω¬
θή χαί τροποποιήσεις αύτοϋ, έπι-
Βληθείσας έκ τών έν τώ μεΤαξύ έ-
ξίλίξεων, δέν άνταποκρίνεΤαι, ώς
ίΐναι φυβιχόν, πρός τάς σνγχρό-
>οΐ'ί άπαιτήσεις καί δέν δύναται
νά παρακολουθήση την ταχύτητα
κα'ι τήν εΰελιξίαν, μέ την οποίαν
δέον νά στ»ντελήται μία σύγχρονος
εγχείρισις.
ΑΠΟ 1ης ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΤ
Πρός έχσνγχρονισμόν τού Δημο
5ΐοι Λογιστικοΰ, ή Έθνική Κυόερ
ηοις ανέθεσεν, πρό διεπίας περί-
ιον. είς όμάδα εργασίας έξ εΐδι
χιόν την μελέτην τοΰ θέματος καί
Εξήγησιν επί τής ένδεδειγμένης
Οεσμικης μεταβολής. "Ηδη, βάσει
των είστΓΥήσεων τής "Ομάδος έργα
οίιις άλλά χαί μετά σύντονον προ-
ικνασίαν, ή Έθνική Κυβέρνησις
ίΐιοιαχε'αι είς την ευχάριστον θε
ο,ν νά αναγγείλη δτι ενεκρίθη ΰ-
μι τού 'Τπουργικοΰ Συμβουλίου Ι
νίο; Κώδιξ Δημοσίου Λογιστικοϋ
ό ί'ποΐος θέλει ισχύση άπό 1ης "Τ
ονοναρίου 1970.
Ό νέος Κώδιξ, συνεπής πρός
το νέον πνεϋμα καί την άπό τής
21ης Απριλίου 1967 άναληςρθεϊοα
ο'αΐ'ροφορίαν άπλουστεύσεως τώ1
δ'αδιχασιών καί περιορισμόν τής
ΐοαφειοχρατίας, διά την δσον τ
δΐ'νατόν ταχυτέραν έξυπηρέτησι
των συναλλασσομένων, έν προκειμέ
VI»,
μετά τοΰ Δημοσίου, άλλά καί
νενικώτεςον τοΰ πολίτον, είναι ά
αηλλαγμένος των δυσχερειών κα
άδΐ'ναμιών τού παρελθόντος, αί ό
.Ίοίαι καί τόν συναλλασσόμενον πό
'ίτην νπέβαλλον είς ταλαιπωρία
καί τό Δημόσιον έξέθεΤον είς δχνσμε
«ίς έηι-πώσεις καί δικαίας ή ά
Ί'χοΐ'ς έπικρίσεις.
ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ
Οΰτιο, διά τοΰ νέου κώδικος αί
«ΕΤαι ή άπαράδεκτος άναβολή πλη
θωμής υποχρεώσεων τοΰ Δημασίοχ
**· 'ή δικαιολογία λήξεως τοΰ οί
«•νομικοΰ ϊτονς καί ή ΰποδολή των
τοιούτων υποχρεώσεων είς ειδικήν
διαδικασίαν, τής προηγουμένης έκ
δοοΐων κοινών άποφάσεων ή τή
ψηφίσεως εΐδικών καθ" υπουργείον
νόμων, ή όποία καΤεταλαιπώρει
'θνς δικαιούχους καί υπεχρέωνε
αϋτοΰς είς διαβήμαΤα πρός τάι
οΐκίίας υπηρεσίας, ένίοτε δέ κα:
ίιΐ την προσφυγήν είς τα δικαστί
»ια πρός επιδίωξιν τής πληρομή
■1 διακοπήν τής παραγραφής. Ή
'ληρωμή, τ0{; λοιποΰ, των τΟιον
'ων υποχρεώσεων θά γίνεται άνε
'ίΐρτήτοις χρονικής περίοδον εί
την οποίαν άνάγονται.
'Επίσης παύει ή μετά την λήξΐ1
τ°δ οίκονομικοΰ ετους άκύρωσι
™ν δι' οιονδήποτε λόγον παραμε
'οντων άνεξοφλήττον χρηματικήν
>ηαλμάτων παρά τής δημοσίοι
ταμείοις καί ή ΰποβολή Των δικαι
ο«χων είς τήν ταλαιπο>ρίίΐν νέι»'
«ίτήσεων καί τής άπ' άρχής έκδ
; νέων χρηματικών ένΤαλμάτω
. Τοϋ λοιπού τα χρημα
«α έντάλματα, τα παραμένοντι
"«ξόφλητα μετά τήν λήξιν τοΰ οί
^"νομικοϋ Ετους, θά εξαπλούνται
"ιοθεν παρά Των όημοσίων Ταμεί*
Ιον, υπέρ των διακιούχων, διά τής
Εχ6όσε<°ς γρα,μματίων υπό λογαρια "Ι^ν έκτός προϋπολογισμοϋ, οΰτοις δικαιοϋχοι, προσερχόμενοι τού¬ εΰχε- Λογ,οτικοΰ θεομοθετεΐται ώς ύπο- χρεωτ,κή ή κατάρτησις τού Κρα- *ικοϋ Προϋπολογισμοϋ κατά τό δε- καδικόν σύστημα κατατάξεως έσό δών καί έξόδων, κατά τα πρότυπα των άνεπτυγμένων χωρών, ωσΤε νά καθίσταται ευχερής ή χρη(Τις και παρακολουθήση των έξελίξεων τών μεγεθών αυτών κατά τήν λε·σιν άλλά καί διά σύγκρισιν "ών διαχρονικώς πρός συναγωγήν συμπερασμάτων καί παραΤηρτ Ετι δέ τούτου καί ίνα είναι ϊήζ ή χρησιμοποίησις έξειλιγμένων τεχνολογικών μέθοδον καί αηχανι κων μέσον δι' επεξεργασίαν των μεγεθών τού Προϋπολογισμοϋ καί άντλησιν των εκάστοτε έπιθυμη- τών στοιχείων. Καθόσον άφορά είς τήν εκτέλε¬ σιν τού Προϋπολογισμοϋ καθιεροΰ τ,αι δριστικώτερον, μικτόν σύστη¬ μα ταμειακοϋ προϋπολογισμοϋ, καθ" δ ή χρήσις συμπίπτει πρός τ0 οίΧ0. νομικόν εΤΟς, μετά παρατάσεως τής εκτελέσεως αντοΰ επί βραχύ άπά τής λήξεως τοΰ οικονομικόν ε τους χρονικόν διάοτημα. Τοιουτο¬ τρόπως, άπλουστεύεται ή τήρησις των λογαριασμόν τοϋ Προυπολογι σμοϋ, καθ ίσταται δυνατή ή κανο- νική αυτού εκτέλεσις καί παρέχε- ται ή χρονική άνεσις διά τήν έν¬ τός των συνΤαγματικών προθεσμ*- ών κατάθεσιν άρμσδίως καί τού "Ισολογισμοΰ καί τοΰ Άπολογι- σμοϋ. Τό ψήφισμα τής 7ης Ίουνίου 1927, χατά τό οποίον ό ΰπουργός τών Οίκονομικών ηδύνατο ν' ανα¬ βάλη την εκπλήρωσιν υποχρεώσε¬ ως τινος άν αί ταμειακαί συνθήκαι δέν έπιτρέπουν τήν επιβάρυνσιν τοΰ Δημοσίου Ταμείον, καταργεΐ- Ται, τής σχετικής ευθυνής μεταΤι- θειμένης είς τούς διατάκΤας υπουρ γούς. Οντω, οί άρμόδιοι ΰπουργοί θά επιμελούνται τής ύπευθύνου δια- χειρίσεως τών πιστώσεοιν Τοϋ Προ ϋπολογισμοϋ δαιπανών τοΰ 'Τπουρ γείου των, άνευ τής κατά περίπτω¬ σιν παρεμβάσεως Τοΰ ύπουργοΰ Των Οίκονομικών, ή όποία ωδήγει κατά τό παρελθόν είς ύπέρχρησιν τοΰ σχετικόν δικαιώματος καί διαδικα- στικάς έμπλοκάς καί καθυστέρησιν, καί θά δύνανται νά ύλοποιοΰν έγ- καίρο^ς καί κατά πρόσφορον τρόπον τούς προγραμματισθέντας στόχονς. Κατά τόν τρόπον τοΰτον έδραιοΰ ται τό αϊσθημα ευθυνής των οίκεί ών ίβτηρεσιών των καθ" έκαστον ύ πουργείων, τερ,ματίζεται ή μετάθε¬ σις τοιούτθ)ν εύθυνων μεταξύ αυ¬ τών καί τοΰ 'Τπουργείου Οίκονομι¬ κών καί έπιτνγχάνεται ταχεΐα ε¬ ξυπηρέτησις των συναλλασσομένων — πολιτών πρός τό Δημόσιον διά τικών διαΤυπώσεων. Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟ Σ Έξ ότέρου, πρός έπιτάχυνσιν τοϋ ϊργου τής έκδόσεοις των χρη ματικών ένταλμάτων πληρωμής ό- ρίζεΤαι, ύποχρεωτικώς δτι δ προ- βλεπόμενος προληπτικός 'έλεγχος έ- νεργεΐται προκειμένον περί των δα πανων τών κυρίτον διατακτικων υπό Παρέδρων τοϋ Έλεγκτικοΰ ΣΐΛ'ε- δρίου έδρευόντοιν, ομοίως, είς τήν έδραν των δευτερευόντων διαΤα- κτών. Ή ανάθεσις άσκήσεως προ- ληπτικοΰ έλέγχου είς ετέρα δργα- να πλήν τών ανωτέρω άπαγορεύ- ε'αι. Πρός διασφάλισιν ϊναντι δημο- σιονομιικών διακυμάνσεον άλλά καΐ προοαρμογήν τοΰ δλον μηχανισμοΰ πρός τήν οικονομικήν καί νομισμα- τικήν έν γένει πολιτικήν προβλέ- πεται δπως διά πράξειον τοΰ ύπονρ γοϋ τών Οικονομικόν καθορίζον- ται, δι' ωρισμένην χρονικήν περί¬ οδον, τό ποσοστόν των δυναμένων νά διατεθοΰν πιοτώσεον καί αί πληρωμα'. Κατά ταυτα ό νέος Κώδιξ Δη¬ μοσίου Λογιστικοϋ είναι απολύτως προσηρμοσμένος πρός τάς σημερι¬ νάς άπαιτήοεις καί διά τής χαρα- κτηριζούσης αυτόν εύελιξίας καί των εϋρειών έξονσιοδοτήσεοιν εί¬ ναι βέβαιον δτι θά συντελέση είς τήν ευρνθμον διαχείρισιν τοΰ δη¬ μοσίου πλούτον καί την περαιτέρω ανάπτυξιν τής άμοιβαίας έμπιστο- σύνης με^αξϋ Κράτους καί πολί¬ του. Ό Νέος Κώδιξ, είπεν έπίσης, ΠΟΑΙΤΙΚΗ ίΗηΠΤΥΞΕΠϊ ΚΛΙ ΠΡΟΓΡΛΜΜΔΤΙΪΜΟί Αρδρα τοϋ Ύπουργοϋ ΣυντονΝσμοϋ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ 'Τπό τής Έπιτροπής δημοσιεύσε ών των Τραπεξών διά τό Κρατικόν | Δάνειον Οίκονομικής Άναπτύξεως | 1969 απεστάλη πρός δλας τάς έ<ρη ] μερίδας σειρά άρθρων τού ΰπουρ- γοΰ Σι»ντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου είς τό πλαίσιον τής εκδόσεως τοΰ νέον κρατικοϋ δανίίου άναπτύξεως. Τό πρώτον έκ τών άρθρων τού κ. ύ πουργοΰ ΣυνΤονισμοΰ, μέ τίτλον *'Ε3Θνιχο1 στάχοι — Πολιτική βνα- ΐττύξΐως καϊ ττρογρσιμμαΕΤισμος», έ- οει ώς εξής: Ή έθνική ήττα τής ^ικρασιοτ»·- :ής καταστροψής ιπτεχρέωσε χον Ελλη»ισιμό/ είς μίαν ριζιιτήν δαον καί ρίοΛιστικήνι άναθίώρησιν καΐ ίντιμΕΤώπτισιν της Ιστορικής τού ττο ιεΐα^. Ή ιτ-ρό ταύτης —τώσις τοθ Βυζα» ινοϋ Κρβτους «αί ή διάλυσις τού ',τιλανητικοθ συστήιματος. τό όστοΤθν ά τοθ καΐ άμ«ντι«6ν θώρσκα Είθνους, ώς ττροσφοώς τος ό Ιο-το,οικός ΝΤΗΛ, ώθησε μέν των άνθόν τοϋ ελληνικόν ττνεύμοίτο., ττοός την διοσττοράν. δέν ΐητεχρί:«- σϊν δμως τούς έλληνικοϋς ττλτιθυ. είς άνοοδιάρθωσιν των γεωγ α των όρίων. Ή τοιοώτη οναδιάρθρωσις οττήο- ξεν 6 τραγικον άντίλογος τής έλλη. νίκης !}ττης είς τσ ύψίττ€δα τής Ά, κύρας, σωρευτικά δέ διΐθνή γ€γχ>νό<-< ξαν τόν 'Ελη-νισμόν ιτέριξ τού ΛΙγοίον, ϊ~οχρ·εούμίνον· τό ηίν ίντατικήν καΐ ούχι έκτ—ικτν λιτικήν· τ6 δε είς όβιάΑίΐαττον διμί τωιτον επαγρυπνήση: ττρος δποι; άσκεΐται ή πίεσις ενός οκκου κα! ή σιμυνσ διήκο έιτΐ ατενης λωρίΐ5ος έΜφους καΐ ττμύς οπτου κυρίως διαγρά^- ή μοϊρα τής ΆνβρίοΠΓστη'Τος καΐ 6 άντοτγωνιονός των Δυνάμιων είναι τό ζέον ίίδωρ είς την διιθνή ττολιτ ιικη ^. ται Έ< των ττροεκΤ£θίντων σαφύς ή έθνική προδληιματική τοϋ .;υγιχρον<χι 'Ειλλτ|νισμοΟ καΐ ή είς ταύτην άντο—οκ,ρινομένη έΦνική πολι τική ένιτοίΓικής Άνα~τθξεως, 1£ύρθτα?ται ύπήιο^αν α! εριδτς καΐ ύψϊσταντσι εΙ^έΤι αί συζη<ήσ«.ς είς τήν '*Εττι3>τήιμην επί τής άναγ«αι
οτητος καί τώ/ δυναΤοΊήιτων ή των
αναα·χβτικών φραγμών ενός προγράμ
είς τί> λειτουργικόν κύκλωμα
τικ,ής οίκονομίσς.
Έν τούτοις, ττροσεκτική τταρατή.
|3ΐς τοθ κυικλώματος τούτου είς έκά
εθνικήν 6μά5α. άλλά καί ίΐς
διεθνή κλίιμαοκα ττοίρέθίει
την διαπί^-τω^ιν, 6τι ή τάσις ^Πί
ί-αιρροής τής δύναμις) εϊτ« τ°0 ΐδι
Λίτικοϋ είτε το;«οινωνικοΰ ή έΐνικο0
5>αρεως, εΤ>αι άνθρο—ίντ» ροττή Ιστο
ρικως ίτπδεδαιουμένη Κα! ίκ των
ττ^αγ,μάτων ΑνακυττΤΐι ώς άνάγκη ο
ττρογοοΐμιματισ μό ς.
ΆΛλ' έαν ό προγραΐμματισμός Λ-
π-οΤίλεί ώικϊγκην, Τα δρια καί τα σν
ναψι ττρός την κατάρ/τισ'ιν τού ττοο.
5ΑήμαΤα
την ττολλήν 6άσα-
νον των εί5ικών έπιστηιμόνχον κα! τε
την
δέ μεγαλυτέραν
τής πολιΤικής, 6 οποίος
καλείται είς την κατ&Γτρωσ ι ν μι«ί
ρεαλιο-τικής πορ€Ϊας διά Της οχι».
των επ! μίρους
ψΐιον με την ιδικήν τού φιλοσοφίαν
Με τοιαυτη,ν σύνθεσιν ή 6<χρθτης, ;ήν Λποιαν άπΐδώ7σιμεν τίς τάς «^1 %ονο·ιικας άΕίσς» καθ" εαυτάς. Το- 7θύτυ μάλλον, καθόσον ιτιστίύοιμ£ν 5τι ή ίοιωτική ΐτρωΤοδουΑία διά τ^,ν 'Ελληνα άπτοτελεΐ τό^ ττυρήνσ Της ι. π-αρ^,εως τού καΐ τ4 ισχυρότερον »ί. Της οΙκονι>μικής τού δράσιωι;.
Ή τταγκοσμιβς έπίδοσΐς τού είς τς
ίμττόοιον άττοδεικνύί! τοθ λώγου τό
'Αλλ' είς οώτον τ6ν Τδιθν "Ελλΐι-
σ τον άτκμιστήν καΐ ταιηοχρονΐος
'Λτεράγαν αίσβηιματίαν, τό «κέρδος»,
^τον ώς ιτροχοθηΐΓική δίινα.
μις, δέν Αποτελεί καΐ
τής ζωής τού. Δι>μιονργιΐ την
μΐν τού μέ τον νάστο.ν τής «Μθάκης»
Γον. Εδημιούργησε τάς
ττιγμάς τής ΊσΤορίας τού,
ρων 6ιά τό «κέριδος» Κ3Ϊ ρέττων πρός
το ,μ<.γαλεϊον τή ςθυσίας. Ή <—.οα ξισ» δ'ά τόν "Βλληνα ί.ττ6ρ«ειται της «άξίας». Καί την ιτοώτΓν θέσιν εΙς τάς έλ ό κ. Άνδρουτσόπουλος, συμπληροΰ λην.κάς «ύττεραοξίας» ται άπό 7 Β.Δ. καί 10 ύπουργι- τ° «"—'^ϊ» κάς άποφάσεις, πού θά δημοστεν- θοΰν συντόμως. Δέν περιλαμβάνε- Αλλά τό ^ί ^ *"ΐβ<ών»ι είς σύγχρονον «όσμον χα-ρΐς «σψα. Ι ε , χ, ρρμ Ει? τα Δημοσία Ταμεϊα, όποτεδή- * νά δύνανται νά έξοφλήσουν ο Τής σΐ'μπληρώσεως Χθόνου τής παραγραφής δνευ διατυπώοεως. Η ΛΙΑΚΟΠΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ Περαιτέροι, λύε·Όι υπέρ τοΰ συν '/·'·«Λσομένου πολίτου μετά τού ^ημοβίου τό λίαν άμφισβηΤηθέν ,Γ ίπ"<°ιθέν θέμα τής διακοπής 1? «αραγραφής άπαιτήσεως κατά '° δημοσίου. Κατά τό ίσχϋον Δή «Λον Λογιστικόν πολλαί άπαιτή- ι? ά τού Δημοσίου ύπέκυΛτον ΟοΥθαφήν, λόγω τής πολυ- χαΐ μακράς διαδικασίας έγ "ληριομής υποχρεώσεων ή αίτήοεως πληρο>μ.ής
ΓΚ «<οι*ήοιως. «ΠΡΟΤΠΟΛΟΠΣΜΟΣ Λι« τού νέου Κώδικος Δημοσίου Ται είς αυτόν τό σύστημα τής εΐσ- λΠ τι«τρίδο:· Καΐ δέν υφίσταται ά- πράξεως τών Δημοσίων Έσόδων, σφαλής ττο?τ·ρ!ς, χωρΐς αύτοδύναμ >ν
τό οποίον, ώς είπεν, θά άποτελέ- ( διαττ?<τγιματ€υτ.κήν Ι«αν6τητα, «αρ. τωμένην έκ τής αύτοβι/νάιαθυ '~ '" αυτής. 'Ποος τι αν έ«τός ση αντικείμενον είδικής κής ρυβμίσειος. Ανεκοίνωσε, τέλος, δτι συντό¬ μως 6ά λειτουργήσουν είς τάς I- ελληνικήν ν συναρτήσΐων τής $ιε δρας των Νομών είδικά Σεμινάρια, ι 9νοΰς ττολιτιχής. ό-οβλό— ι, τφωτί διά την ένημέρωσιν των ΰπαλλή-] ^τ"ί, Π οϊχονοιμική καί, ε-έκεινα λων επί τοΰ νέου Κώδικος. τ<*>της. ή Άνο-τυξιοκή μας ττοΛ,τ,.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέ8εται είς γν&οιν τών Αξιοί. Διοικήσβων Άνω·
νύμων Έταιρειώγ καί ΈταίρειΛν ϋεριωρισμένης Εύ-
&ύνης 8χι δι' άηοφάσπας τοΰ κ. Ύηηνογοϋ Εμπόριον
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιβυ-
θείο-ης είς «ό ύη' αρι». 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιβ8ΐών(, δρίζεται δτι δύναν¬
ται νά ουνεχίαωοι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς Προ-
σπλήαβις τΛν Γεν. ΣννεΙεύσίων ααΐ τονς ΙαοΙογι-
α α ούς των διά τής οίκονομ.κής μας εφημερίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μηχρι τνΰδε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ.
ΚΗΣ» πρό τής *υγχα>νεύσ·ίώς της.
των στρατιωτικών άλλη
αί όπτοΐαι ύφίσ*αν*αι
Λμυντι«ήν Συμΐμαχίαν τής
ειλικρινώς
την
Λάσεως,
την μεΐζενα δυνοίτήν π·ροσπτάθειοιν.
πρός ανάπτυξιν τής όιμιτνΓικής δι/νά
μεως το^ι 'Ελληνιικον 'ΈΒνους. Καί
τώ λόγω, γνωρίζομεν, πόσον1
ίπσχείμεθα είς άπέρταΓΓον, κα" άνα
λογίαν, βάρος.
Όρθώς προχθές άκόμη, έτυνίσ^η
είς τήν Σ><μμο!χίαν. τό χρέος τών I- σχυροτέοων |ΐελών της, βττως συ^ΐ. λέσουν είς την τόνοοσιν τής κοινής άμυντιχής δυνάμεως διά τής οΙχ>
νομικής άληΐλίγγύης τκρός Τού' αι.
τό μεΤζον, κατ'
τό βάρος τού όττοίον δέον
να 4χΤιμη9ή κοτΐ ώς έκ τής
στραΤί|γι«ής θέσεως ενός
μέλους.
Αυτή ή οΐχονομική άρχή είναι ή
μόνη τολιτική άρχή, ή όπτοία
ς μέχρι τού 1964 ήτοι τού |τους
πλήρους έντάξίως τής Χώρας ϊΐς
την Εύρωπα^κήν Κοι νότηΤα.
Βασική κατευθυνΤηριθς γροι(ΐι»ή
τοθ Προγράμματος εΤναι ή δημιθυρ-
γία τής απαραιτήτου οικονομικάς
καΐ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ίπτοδαμής, 3ια
τή^ ύποβοήβησιν κα! συμπλήρωσιν
τής δοαιστηριότητος των Ιδιωτικών
ί—ιχειρη,ματιχών φορέων τής ήμεθα,
τής καΐ όΑλοδαπής, οί όττοϊοι διά
των ιτρογραΐμματισθεισών έπενδύσεων
θά ύπολσγίσονν βασίμως επί τού
ό.^θαλσνιχοΰ. τοθ άκινδύνου καΐ τοΰ
ττάσης ττροϊτοβουλίσς τω
ΐτοός άννάληψιν έπενδύσεων είς τούς
διινςίμικούς
τής έλλην ι κης οί
"Ετταναστ<ΐτικ6ς καινοτόμον το Πρόγρο:μμα( άττοδίδει Εμφασιν ε|ς τής τάτται μέ την ο-τρατι«τι«ήιν ό—οστο λήν τής Συμμαχίας. Χρήζει δέ ί- ΐτειγούΐης άντιμ£)Τωιττίσεως. Ή ένδΊ' νάμω^ις τής όιμκντικής άοτττίδος, ή όττοία ,μάς ύττοχρεώνει είς την ιστιν άνάτΛυίιν τ£>ν δυνάμιεών
ττρος άντιμίΤώττισιν τταπης
νης κρίσεως, πρέττει νά είναι
Ον συιλλογικόν μέληιμα. Ή γνωστή
ώς στρατιωτική φιλοσοφία τού ■§·-
ί|νονς καϊ τής άσπίδος», ή δττοία έκ
φράζΐι την ώποστολήν τού ΝιΑΤΟ έ
ΐτιβάλΑει την άξιθΐτοίησιν δλ«ν τώ/
ιίατοτήτων, πρός ενίσχυσιν χο0
στρατιωΤ',κοό ρόλον τής «ά—'ίδος·».
"Ολας τάςθδίας αυτής δυνατότη-
έίαντλίϊ ή "Ελλάς ^ίέσω τής Ρ.
τταναττασχως. Καΐ δύναται, νσ -ι!-
ανθή ύΐτφηψάνως ΕνσΛΛι δλων διά
τι, μΐ δλον τό βάρος, πραγΐμοΛώνπ
ί»*£ίνο, τώ οττοϊον «Λ* τόν ίδιον
πρόσφατον χρόνον, ετόνισεν ώς άνά
νκηιν ό Ζτρσ/τιωτικός Άρχηγός τή<, Συμμαχίας καϊ ττού άττοΤεΑεϊ κατ' ίλαψράν τταραλλαγήν, έττανάληψΊ/ τής Ιστορικής ρτρυας τοΙ Ποι^μττΧι. λίο υΣκροκ: «Πρέίττεΐ νά ττροβλέιτω- μεν έν εΐρήνη έκίΐνο, ττού χρ αζόμί 93 έν ττολε>μω».
την Πιρ«|>εριιακήν Άνά-τυξιν
έκάστ-ν Χώρας, δι1 εΙ6ι«6ν είτενδυτικών στό
χυν προδλτ,πομίνου Οψους τής τάξε
ν)ς των 95 δισεχαταμιμυρ'ων δρα*-
μων, ήτοι τού 15,3% τού σννολιΛοί
των δ Γ αυτού προβλεπομέντον
καΐ διανοίγει οριστικώς
Βίς την διά Το
σύνυεσιν των «ώπεραξ.
τάς «οίκοναμικσς άίίας» αν
ΤαιτοκρίνονΤαι ή οΐκονομ. καΐ άνοοπτυ
ξιαρκή, γενικώτερον πολιτική τής
Έθνικ,ής 'ΒπανασΤατικής Κυβερνή¬
σεως αί καΤ ίψαορμογήν τής οποίας
ίττερχομενα, θ€θ-μικα! «αι διαρβρ»τι
καϊ μιταδολαΐ θ άβηιμιουργήσουν, ώς
ετονίζον πιρολογίζων τό Πρόγραμψια
ΟΙχοναιμικής Άνατττύξεως τής "Ελλά
δος 1968—1972, τάς προύποθέιΤίΐς
ΐοτχείας κα! συνΐ,χθύς οΐκονομιχής
κοινωνΐικής καΐ πολιτιστικής άναιττνυ
£εως τής Χώρας.
Δπτολικόν είναι τό τπρόδλη,μα, τδ
οποίον άνΤιιμβτωτπζομΐν διά τής ώς
δνΐ» πολιτικής. Ό ίΤς πόλος
είς την αύξησιν τού 'ΕϊθνικοΟ Είσο
δήιμαΤος· 4 ϊτερος είς την άναιδιανο
μην του. Τοντόχρονος δέ πρέπει »Λ
εΤναι ή πορεία μας «αί ττρός τούς
δύο πόλους, διότι μονομερής έξίλι-
κτική ττορεία πρός τόν Ετερον μόν^ν
είναι άδύνατος έξ αυτών τούτων τώ>
Ή άποτ€λεσ,μ<χτική των οίκονομικών μας πόρων, ττρβς Λιεύρυνσιν τοΰ σχετικώς μικροΰ με. γέθους τής ίσωτερικής άγοράς, Λ- ναι άδύνατος. ττίρο:ν ενός περιωοι. τή./ Λεωφόοον τής Άναπτύςΐως 'Επαρχιακής κσι Ύπαίβρου 'Ελλά. 5ος, διά τής οποίας δαβμιαίως θα μειοΰται καΐ τό χάσμα κοινωνικήν προάδου μεταξύ Κένιτρου κα! Περι¬ φερείας. Ή 'ΕπανάσΤασις ιτραγμοΐ. την στροφήν τής μερίμνης κα! τοθ Κΐάτους ιτρός τό «'Ελ ληνικό Χωριο» πρός αυτήν τή* άπύθ μινον δεξσΐ^νήν των ζωτικωτέρων 6υ "Εθνους στροφήν, την ό ναμεον ποίαν εΐθέως διετύπωσεν άΐτό πρώτης η5η δ·.ακΐ>ρΰξεως της ττοοι,
το/ "Ελληνικόν Λαόν την 2,1 ην Άπρ^
λίου 1967.
Λ
'Εθ/ικά_ κοινω/ιικα καί οτκ,ονσμι-
<ά κριτήρια έποκ,ράτη,σαν είς την διά τοθ Προγράμιματος έφαρμοζομί. νην ύλοπο!ΐ}σιν τής 4μφάσεως, μέ την όποιαν ή Έττανάιστασις στρίψει τήν 'Αναπιτυξιοκήν προσπάθειαν γο3 Έ3νους τιρός την Περιφέρειαι. Γκΐρόμοια κριτή,ρια. είς τα όΐΓΐΙα ως ά.χφέρθην χατά την ποό Διάσκεψιν Τύπου. έπε*ράτη. σαν καΐ είς την πσράλληλο,ν στροφή διά μεγαλυτέρας αυξήσεως τού ποαο στού σκμιμετοχής είς τάς έπενδυιτ. κάς δαπάνας τού τομέως τής "Εχεται 5εύσ««ς. 'Ενώ κατά την πενταετίαν 1964—67 διετέθησαν είς τή,ν 'Εκττα! 6ευ·σιν 6,3% των συνολικών κρατικήν έττεν5ύσΓΜ^ κατά τήν διανυαμΑνην πενταετίαν 196δ—72 τό ποσοστόν συμ·μ;Τοχής τής 'Εκτραιδεύσιως :Ις τάς ϊπενδύσεις προβλέιττ£. ται ν' αίρίΐηθή είς 10-1%. Είς άπό- λοτα μίγέθη, τα διαΤιθόμΐνα έπενδι; τικά κο/5ύλια οώξάνονται άιτό 1.892 έ'ατομιμύρια 6ρχ. είς 6.186 έκαταυ, μ^ρια, ήτοι κατά, 227%. Δία των έπ.εν<δκ·τικών δαιπαΛ'ών «,ίς την "Βίπαίβευσιν τό μέν παρέχο¬ μεν ττροωθηΤιικήν δύναμιν δι' όλονέν αυξανομένην εϋτΐμερία,ι, τ»ν έν δοά. σει γχνε«ν, τό δέ ώς συνετο! οίκο- γενειαρχαι, άποταμιεύομεν υπέρ των μελλοι^σών γενεών τού "Εθνθνς. έκαΐΐημιμύρια δρο(. εΐΐ 6.186 έκατομ Αύεησις καΐ άναδιανομή τών δή. '. μοσϊων δαττανών άπσδθιμής, ώς κιχι ' 6ελτίωσις των συνβηκών των δρω» διαβιώσεως των άσθενεστίρων οίκονο μ ι κώς όμάδων τού ττληθυσιμοϋ· ϋψη- λός ρι»9'αός αυξήσεως τού κατ' άπα σχολούμ£νον προ)_·όντος ΐΐς τόν γεωρ γ κόν τομέα τής οίικονομίας' έφαρμ' γή όρθολογ;*ής πολιτιυής εΐσοδηαα 3μένου στΐμείου, &νευ τής τσντοχρό τικών τταροχών καί ένισχύοτεων τής νού έττ.διώξαος ριζικής μίτσβο>ής ^ ΥίωΑγι«ης τταραγωγής- άσκησις 'κοι¬
τών υφισταμένων σιΛβηκών είς την ι ΤαλλήΧου πολιΤικής είσοδη.μάτων είς
διανομήν Τού 'Εβν,κϋύ εΐτοδήιματος. ι τούί Μ γεωργικούς τομεϊς τής οί.
ττρός δψελος των οΐκονομικώς άσθε- Ιχοναμίας· εΤνα, μέτρα ττολιτ,κής, τ*
'^εττίοων ύμάδων Τού ττληβυσμού καΐ
γεωγροοφ'κων περιοχών τής Χώιχχς.
Το Ανθρώπινον δυναμικόν «αί χό ί>υ
7ΐχό/ ττεριβάλλον τής χώραι; είναι
ο διαβέσιιμοι ττόροι οί όττοΐοι άνα
μένουν τήν ττλουτοτΓαραγωίγικήν άξιο
ΠΌΐιριν κατά τρόττον ,ρεολισΤικόν.
Α
ΓΙοιοτικήν καί ποσοτικήν εκψρασ·ν
τής ετταΐνσοστατικής πολιτικής, πρός
έττίλναιν τού έν λόγω προβιλήματος
καΐ τώ/ είδκωτέρων σνναφών ττρος
τουτο αποτελ:ϊ ή Νέα Πολιτιχή Έ-
ττε/δύοεων, 6 ατυπτωθεϊσα είς τό δρ.
Τι ίκττονηδέν συμφώνως ταίς όδηγί-
αις μου κσΐ είς ίκτ£λεσιν ήμίΤέρας
άποψά3ε»ς) Πϊντοοετές Πρόγρσιμμα
Δημο^ίων Έττίνδύΐεκιν (1968.72)
συνολικοΰ υψους ττληρωμών 61.000 έ
δραχμών. τό οποίον «ΐι1
καί υπό τοό άντισΤοιχ->ι/
ΠοουτοΑογισιΐιοΰ Χρηιματοβοτήσεως.
Δίν ύιτ£Ρ<5άλλει ή Κεντρική ^ττι τροπή Εη£ίξερ.γασ!ας τού ποογρόιμ>μα
τος Δημοσίων "Εττενδύσίων, ττοος
ήν καί ίνττύθε.ν έκφράζω την &κρα>
εΰΐρέτκίΐάν μου, τονίζουσα είς την
ττρώς τ©ν ύττογραφόμενον εΐσήγησιν
της 4τι τούτο «οβττοΤελεΐ σταθαόν
ιΐς Την οΚθνομικήν πολιτικην κα!
ΐον δημόσιον βίον τής χώρας, διότι
διά πρώτην φοράν έκπονείται μακρο
χμΟνιον Ι Ιρόγραμιμα Δηιμοσί»ν 'Ε-τεν
δΰτεων, τ0 όττοΐον εΤναι συνεττές
ττμός τους στώχους «αί τβς κατευ-
όποΐα καί αΐσθητώς ήγαγον έν
ονασιμώ καί μ£ &λλα
καί αίσθητότερον όλονέν θά άγουν
είς τήν επί τα 6ελτ;ω άναδιανομήν
χο3 εI^οδήι^ατος, είς Ικανοττοίηοι»
ού ,μόνον Τού ήθικού αΐτήματος τού
'Ελληνιχού Λαού πρός έτηκράτησ:ν
τής άρχής τής ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙ,.
ΚΑΙΟΣΥΝΗΣ άλλά καί οικονομικήν
άρχής, άττοτ.3λούσης μίαν τΰν κυοι»
τίρων ττρουτΓοθίσεων ρεαλιστικής
Άνατπ-τυξιοΐχής ΠολιΤιιιής.
Δι' δλους, δπως ημείς, πού άπο-
κρούουν τόν «ΰλιστικόν» παράγον-
Τα ώς τόν προσδιοριστικόν των ί-
στορικών έξελίξετον καί διέπονται
υπό τής άρχής, δτι αί «ύπεραξίαι»
— έθνικά, ήθικά, πνευματικά καί
πολιτιστικά αίτήματα — άποτε- (
λοΰν τα κίνητρα τής οίκονομικής {
δράσεώς, ή σύνθεσις τής άτομικής
δράσεώς μέ τάς έιπδιώξεις τών
κοινωνικών όμάδων ή τής εύρυτά-
ης, δπως είναι τό Κράτος, αποτε¬
λεί την αναγκαίαν προϋπόθεσιν όρ
θολογικής διατυπώσεως καί έφαρ
μογής τής Άναπτυξιακής ΠολιΤι-
κής.
"Εν πρόγραμμα είναι ώλοκληρω-
μένον μόνον δταν συνθέτη είδικά
προγράμματα δλοιν τών τομεων τής
κοινωνικής ζωής, έντός τής οποί¬
ας δρά τό άτομον, άντιμεΤωπίζον
την προσωπικήν τού μοίραν" γεγο-
νός, τό δποϊον αρκούντως, νομί-
τβξ κατευ- ι Υι"=, <■« ι>Λ«ιυν ιινκυιπω^, »υ>*ν-
του Πεντοκτοθς Προγράμ,μα. ] ζ">, ύπηνίχθην είς τό πρώτον άρ¬
»ος Οικονομικής Άναπτύξεως κα!
Βετει τα ©εμέιλια όρθολογικής ίτπιλο-
>ης μιας σειράς Εργων έβνι,κής καΐ
ττί.ριφερεια'κή'ς κλίιμακος, τ^ όποία
ανταπτοκρίνονται είς τάς ιτραγματι
κάς ανάγκας τής Άνο—τνίιακής Πό
λιτικης της Χώρας».
Κ.ατά τήν σύνταξιν τυΰ Προγράμ
ματος τούτου, συμβάλλοντος εί- τήν
δημιουργίαν τής άπαρακτήιτου ύποίο
μης διά την προπαρασκευήν τήν εν.
'θί^μ πτώσεως τής χώρας είς τδν α π.
πτυγμένθν χώρον τής Ε.Ο. Κ. ελή¬
φθησαν Οπ' όψιν αί μακροχρόνΐϊ|
θρον μου.
Έν προκειμένον, ή έπαλήθευσις
δνός προγράμματος είς την έλευθέ
| ραν οίκονομίαν έξαρτάται άπό την
, δννατότητα έναρμονίσεως των οί¬
κονομικών διαδικασιών, αί οποίαι
| διεξάγονται μεταξύ των ελευθερίαν
δυνάμεων τής άγοράς, μέ τάς κοι¬
νωνικάς διαδικασίας, ή παραγωγή
των οποίων έπηρεάζεται υπό των
πρώτων. Μόνον, εάν ληφθή ύπ' δ
ψιν καί άντιμετωπισθή δι" εΰστό-
χων μέτρων, θετικών η άποθετι-
κων, ή άλληλεξάρτησις οίκονομι-
πμοοτττικαί άνα/ιττύξεως
διαφό. κων καί λοιπών τομέων τής κοινω
ρων τομέον τής έλλη,νικής οίκονομ!- νίκης ξωής είναι δυνατή ή έναρ-
μόνιοτς.
Μία τοιαύτη έναρμόνισις είναι
άδύνατος σήμ,ερον διά μόνης τής
λειτουργίας Τού νόμον της προσ-
φοράς καί τής ζητήσεως, άνευ κιν
δύνου καταλύσεως των παραδεδε-
γμένων τρόπο)ν κοινωνικής ζωης
καΐ πλήρους άνατροπής της Πολι-
τειακής δομής.
Εάν τό Κράτος δέν ανελάμβανε
τό ίδιον την φροντίδα τών Ιργων
τής ύποδομής ή τοϋ έλέγχου Των
δασικών τομέων τής ενεργείας, τής
έπικοινωνίας, των μεταφοράν κ.5.
ή δέν ίθετεν υπό την προστασίαν
τού, διά τής παροχής τών κοινω-
νικών του ΰπηρεσιών, τάς άδυνά-
τους κοινωνικάς όμάιδας, τάτε, πέ¬
ραν τού ρηθεντος κινδύνου, θά ήτο
αναπότρεπτος καΐ ή καθυστέρησις
τών έξελίξεων, όπότε θά ΰπέκυ-
πτεν αύτό Τουτο τό "ΕΘνος είς τόν
διεθνή άνΤαγωνισμόν.
Κατ' αναλογίαν, όσον περισσο-
τέρα καί καλυτέρα είναι ή προσαρ-
μογή τής Πολιτείας — Κράτους,
Κοινωνίας καί άτόμων — πρός τα
άνωτέρω, τόσο περισσότερον έξα-
σφαλίζονται αί προϋποβέσεις έφαρ
μογής τής Άναπτυξιακής Πολ.ιτι-
κής.
Α
Τόσον έκ τού διεθνοΰς άνταγωνι
σμοϋ, δσον καί έκ των εσωτερικήν
συνθηκών έκάστης κοινωνίας, μέγι¬
στον, κατά τήν μεταπολεμικήν ε¬
ποχήν, εγεννήθη πρόδλημα δι' έκεί
νας των κοινωνιών, αί οποίαι κα-
λοΰνται νά καλΰψουν διά ταχέιον
άλμάτων προάδου, έτών ή καΐ αιώ¬
νιον καθυστέρησιν.
Τό πρόβλημα Τούτο διηρευνήθη
καί συζητεϊται άπό πολλάς σκο-
πιάς. Άλλ' έν τή πράξει, εκάστη
κοινωνία άνοίγει τόν ιδικόν της
δρόμον καί πολύ ολίγον έρωτά τάς
άλλας. Τό «εθνικόν συμφέρον» εί¬
ναι ή παγκοσμίως επικρατήσασα
διαπραγματευτική άρχή. Καί τί,
^εθνικόν συμφέρον» τό προσδιορί-
ζουν καί τό έκφράζουν αί ύγιέστε-
ραι καί ζωτικόαερα*, έν ταυτώ καί
άντιπροσοοπευτικώτεραι, δυνάμεις
έκάστης κοινωνίας. Δοθείσης δέ
τής Θέσεως τού Στρατοϋ είς εκά¬
στην ΠολΐιΤείαν, ούτος άπέδη καΐ
άποβαίνει δσημέραι τό συνηθέστε-
ρον όργανον, είς τάς μή κομμουνι¬
στικάς, διά την δράσιν πρός κά-
λνψιν των έν λόγω άλμάτων.
Ενθυμούμαι μίαν πρό ολίγων,
σχετικώς, χρόνων διατύπωσιν σχί-
τικής Θεοιρίας, δημοσιευθείσης είς
τό δελτίον τού ΝΑΤΟ, υπό τοΰ
Άμερικανοΰ καθηνητοΰ Σλέσιγκερ
σύμβουλον, εάν καλώς ενθυμούμαι,
τού αειμνήστου πρόεδρον ΚέννενΤυ.
Δι' αυτής άνεγνωρίξετο ό Ίστορι-
σεων υπό δυνάμεων, καλονμένων
κός ρόλος μεταβαΤικων κυβερνή-
είς τό προσκήνιον τής δράσεώς ά
νευ τών συνήθων έκφράσεων τής
πολιτυκής διαδικασίας, άρκεί ή ά¬
σκησις τού ρόλου τούτου νά έπιση-
μαίνεται δι' Ιργων ύποδομής, τα
όποία δγουν είς μίαν ταχυτέραν
καί άσφαλεβτέραν πρόοδον τής κοι
νωνίας, χαί, έπομένως, είς μίαν ά
ναθεμελίωσιν τής Δημοκρατικής Ί
δέας, έπέκεινα δέ ταύτης είς κα-
τοχύρωσιν τής διεθνοϋς Είρήνης.
Άλλά ταυτα αναποφεύκτως κλιμα-
κούμενα είς βάθος χρόνον.
Ή θεωρία αυτή ήτο σοφόν άπαύ
γασμα ίστορικης πείρας. Διότι, δ-
πον επεκράτησαν διά παρομοίαν
δράσιν αί δυνάμεις τον Στρατόν,
ή Δημοκρατία ασφαλώς ωφεληθή.
Καί δέν είναι άνάξιον Ισορικής
παραΤηρήσεως τό είς παγκόσμιον
κλίμακα λαμβάνον χώραν γεγονός
τού καλπασμοΰ πρός την πολιτι¬
κήν εξουσίαν των τε στρατιωτικών
καί των κομμοννισΤικών δυνάμεων,
δπον ή καθνστέρησις δημιουργεί Ι¬
στορικόν «χάσμα».
Ή επί τής πολιτικής σκηνης μά
χη μεταξύ Στρατοΰ καΐ κομμοννι-
σμοΰ αποτελεί την Ιστορικήν δια-
πίστωβτν τοΰ παρόντος.
Α
Ερχόμενοι είς τά καθ1 ημάς, δι-
απιστοΰμεν τήν διττήν αποστολήν
Τής 'Επαναστάβεως, άποθετικήν
·<αί Θετικήν. Άποθετικώς δρωσα ή 'Επανάστα σις, άπέτρεψε τόν άμεσον κομμου νιστικόν κίνβννον. Καί θετικώς έ- δραίακιε καί έφαρμόζει ώλοκληρω- μένον σύστημα οίκονομικής, κοινω¬ νικής καί πολιτιστικής προάδου, τό σχηματικόν άποτέλεσμα τής οποί¬ ας θά είναι, καθόσον είς εμέ μό¬ νον έν γενακότηΤι άνήκει νά δια- τυπώσω, μία άνθοΰσα πολιτική δη- μοκραΤία, άντάξιον σύγχρονον πρό τύπον τής κοιτίδος τής κλασσικής δημοκρατίας, την οποίαν πολλοί είς τόν κόσμον διαμνημονεύουν, άλ¬ λά ημείς πουθενά δέν τήν βλέπο¬ μεν. Ή νέα πτλιτειακή δομή, έντός τής οποίας το.ιοθεΤεϊΤαι ή τροχιά τής Έλληνικής Άναπτύξεως διετν πώθη είς τό "Εθνικόν Σνμβάλαιον Τής 28.9.1903, ή επί τοϋ οποίον 'ΕΘνική σνμφωνία των 'Ελλήνων υ¬ πήρξεν αϋτόχρημα ή πλέον Ιστο- ρική. Ή σύνθεβις τής ελευθέρας οίκο ■> ομικής δράσεώς μέ τα οίκονομι-
κά, κοινωνικά, άτομικά καί πολιτι-
κά δικαιώμαΤα, τα όποϊα κατοχυ-
οοϋντα», έν τή ούσία καί τή πρά¬
ξει, δι' ευθυνής άποτελοΰσης τόν
Λντέλεγχον τής ελευθερίας, υπήρ¬
ξεν ή Τελειοτέρα δννατή, πρός ά-
ναμόρφωσιν τοϋ Πολιτειακοΰ —
Κρατικοϋ Κοινωνικον καί Άτομι-
νοΰ βίον μας.
Ή άναμορφωτική βάσις Τοϋ Σω
ύολαίου ϊσχεν ώς πρώτον άποτί
λεσμα την διαμόρφωσιν μιάς νί
ΣΥΜΕΧΕΙΛ: Είς ττ,ν 4ην σελ.
ΤΟ ΦΛΕΓΟΝ ΘΕΜΑ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΙΦΑΛΙΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
•Τπό τοΰ κ. ΣΠΤΡΟΤ Γ. ΒΛΑΧΑΚΗ, Προέορου ιΤλ Γενιχτίς
Συνομοσπονδίας — 'Επαγγελματικων καΐ Βιοτεχνών Ελλάδος
Είναι γεγονός αναμφισβήτητον,
δτι ή δλη δομή τοϋ θεσμοϋ τής Κο»
νωνικής Άοφαλίσεως έν Ελλάδι,
παοουσιάίει περίεργον, ίδιορρυθμί
αν συνεπεία μιάς δαιδαλώοους νο
μοθεσίας άλληλοσυγκρονομένων διο
τάξεων. ποικιλομόρφου διαδικαβί-
ας, διαφόρου μεταχειρίσεως καθ" 6-
αάδας ήσφαλισμένων, πολλάκις βέ
θεσπίσεως κανόνων έκτός των πλα»
σ£ων τοϋ οίκονομικοΰ καΐ μαθημα-
τικοΰ άναλογισμοϋ. Τό άποτέλτσμο
τής ούτω διαμορφωθείσης κατα<Γτά σεως είναι ή δνισος μεταχείριστς των διαφόρων ήσφαλισμένων κατ' έπάγγελμα όμάδων, δντικρυς άντί- θετος πρός πάσαν ΙΎνοιαν κοινωνη κίίς Οικαιοσύνης, ή δποία άποτβλεΐ τό βάθρον πάσης εύνομουμένης Πό λιτείας. Δέν πρόκειται ϊνταθθα νά άτβζη τήσωμεν καί εξετάσωμεν τα αΐτια τίΐς βαθμιαίως δημιουργηθείσης τοι αυτής καταστάσεως. ΟΙ λόγοι είναι γνωστοί καί άνεπτύξαμεν καί δλλο- τε δημοσ(<ι τάς άπόψεις μαο έπ' αύτοϋ. Τό ζήτημα Ιγκειτοα είς την όρθήν διάγνοκτιν τής τοιαύτης πρα γματικύτητος καΐ τήν ανεύρεσιν των μέσων εθροΛείας. Τήν τοιαύτην κατάσταβιν ορθώς διεπίστωσεν, Λμα Τη άναλήψει των τυχών τοϋ "Εθνους μας, ή ΈθντκΛ Κυβέρνησις καΐ ώς Ινα έκ των κυ ρίων στόχων της Ιθεσεν την έξυνί- ανσιν, την άναονγκρότηστν, ή, Θά ελέγαμεν δρθώτερον, τήν έζ ύπαο- χ^ς άναμόρφωσιν τοί1 θεβμοϋ επί 0- γειών κοινωνικών, οίκονομικών καΐ άοχραλιστικων 6ά«εων Τό πρόβλημα προθάλλίΐ τβράστι- ον καί άκανθώδες ενώπιον τών ήδη δημιουργηθείσαν συνθηκών καί «α ταβτάσεων καί χρήζει άοφαλώς μβ- γάλης προσοχής καί έπι-δεξίου χϊΐ()ΐ βμοϋ, δι' δ καΐ όρθώς τό αρμόδιον υπουργείον Κοινωνικων 'ΤπηρεοΊ ών μετά μεγίστης περισκέψεως κοΐ έμβριθοΰς μελέτης, προχωρεϊ βίς τό δύσκολον τουτο ?ργον. 'ΙΙ κοινωνικη άσφλλισις είς τήν χώραν μας, υπό την Εννοιαν καλύ- ψεως πάντων των κινδύνων κατά τής ζωής, τής ίιγήας καΐ τοϋ γή- ρατος ολοκλήρου τού πληθυσμοϋ. είναι ζήτημα καθολικής σημαβΐας διά την εδραίωσιν τοΰ κοινωννκοί) μας καθεβτώτος έντός τών πλσιβί- ων τής αληθοϋς δημοκρατίας, ην θεμελιοϊ τό νέον Σύνταγμα της Ελλάδος, ή όποία όφείλει νό. προ- οαρμοσθή πρός τάς αρχάς αύτάς έντός τοΰ πλαιοίον τόίν αιαρκφς <ΐύ ξουσών κοινωνικών άπαιτήιτίίη ν τον λαοϋ ώς καΐ τής προοδον κα» ουνεχοΰς μετβπλαστικής τής έθνικής μας ζωής- Διά τοϋ παρόντος δέν νά ύπεισέλθωμεν είς την τοΰ δλου ξητήματος τής άναμορφ«» σεως τοϋ θεσμοΰ της κοινωνικαί ρας άσφαλίσεως, θέμα, δπεο &± προαναφέραμεν χειρίζεται τΛ ιΐο- μόδιον υπουργείον Κοινωνίαν 'Τ πηρεσιών καΐ τοΰ οποίον, Ας γν(ι·- στόν, προϊοιαΐαι δ διακεκριμένον καθηγητής κ. Λοοκάς Πάτρας, Αλ λά έπιθυμ,οΰμκν απλώς νά θίζωμεν μίαν πτιαήν τοθ δλου ΘέμαΤος καί Λή την άφορόνσαν την αβφαλισιν των 'Επαγγελματιών κια Βΐιΐτρ- χνών τής Ελλάδος. Ή διακριτική θέατ μας είς την διαχείρισιν τών ζητημάτων πού έν διαφέρουν άμέσως % έμμέσως τΑζ αδελφάς τάξεις τόιν 'Επαγγελματι ών καί Βιοτεχνών. μάς εΛΐβάλλ.ΐΗ την υποχρέωσιν όπως λάβωμεν <τα- φή θέσιν Εναντι τοΰ φλέγοντος θί- ματος τής άσφα>ΪΛεως των τάξεων
αυτών, ή δποία Αττφάλισις καλύπτει
υπέρ Τα 700.000 άμέσως καί έμιιέ-
σως ήσφαλισμένα πρόσωπα.
Ό μοναδικός Όογανιομ,ός κυοί-
ας άσφαλίσεως των προσώπων αυ¬
τών, τα Τ.Ε.Β.Ε , εκλεκτεν ήδη 30
έτών ζωήν πραγματικάς λειτουργί-
ας καί συνταξιοδοτεΐ ϊ>δη υπέρ τούς
65.000 άτομα, μέ κυμαινομένην μη¬
νιαίαν σύνταξιν άπό 720 εως 2.000
δρχ-, ταντοχρόνως δέ παρέχει είς
τούς ήσφαλισμένους συνταξιούχους
καί τα μέλη των οικογένειαν των,
πλήρη νοσοκ»μειακήν περίθαλψιν
καί τινάς άλλας παροχάς δπως επί
δομα τοκετοΰ. κηδείας, άεροθεοα-
πίίας κ.λ.π.
Πολλαί υπήρξαν αί διακνμάνσεις
είς την ά<κραλιστι.κήν κατάστασιν τοΰ Όργανισμοϋ, άπό τής ιδρύσε¬ ως του μέχρι σήμερον. Ουδέποτε τό Τ.Ε.Β Ε. κατώρθωσε νά εκπλη¬ ρώση πλήρως την αποστολήν τού καί τούτο όφείλετο τόσον είς τάς εξωτερικάς έπιδράσεις, δσον καί είς τα όραννικά έσωτερικά αίτια. Ή πλέον δμως τραγική ερίο·δος υπήρξεν τό τέλος τοΰ 1966 —άρχή τοΰ 1967, όπότε ευρέθη, λόγω τε¬ ραστίου οίκονομικοΰ άνοίγματος, είς πλήρη αδυναμίαν έκπληρώσεως των πρός τούς συνταξιούχους τού καί τρίτους υποχρεώσεων τον, ταντο¬ χρόνως δτι ήτο μέ μαθηματικήν α¬ κρίβειαν άποδεδειγμένον, ότι είς τό άμέσως προσεχές μέλλον ή χρεωκο- πία τοΰ Όργανισμοϋ ήτο πλέον ή βεβαία, μέ συνέπειαν τόν άφανισμ,όν αύτοΰ. Έχρειάσθη τότε ή τόλμη τής νέας Διοικήσεως —ήτις άνέλα βεν έκτάκτως τάς τύχας τοϋ Όργα- νιομοΰ— οεαλιστικής καί σθΐναράς άντιμετωπίσεως τής τραγικής όν¬ τως καταστάσεως καί ή άμεσος υΐ- οθέτησις των προταθέντων μέτρων σωτηρίας υπό τής 'Επαναστατικής Κυβερνήοεως μετά την 21ην Απρι¬ λίου 19674 ώστε την τελευταίαν στι γμήν νά άνακοπή μέν άμέσως ή πρός τόν κρημνόν πορεία, έν συνε- χεία. δέ νά επέλθη ή δέουσα άσφα- λιστική καί οίκονομιχή έξυγίανστς ιϋ Όργανισμοϋ, είς τρόπον ώστβ νά δυνηβή ούτος, άφ' ενός μέν νά εκπληρώση τάς άπό μακρον συσ- σωοευθβίσας τεραστίας οικονομικάς ύποχρεώβεις τον, άφ" έτερον δέ νά εξάλειψη βαθμιαίως τα έλλείμματά τού καί νά Ισοσκελίση τό οικονομι¬ κόν τού ίσοζύγιον, μετατρέπον ταδ τα 6α9μιαΧως είς πλεονάσματα. Τα μέτρα ταυτα, τόσον είς τόν άσφαλιστικόν τομέα (άναπροσαρμο γή άσφαλιοΤικων κλάσεων, εξάλει¬ ψη χαρι—ικών διατάξεων παροχών κ.λ.π.) δσον καί είς τόν οΐκονομι- κόν τομέα (άναπροσαρμογή τοδ 4- σφαλίστρούΤ, έπεβάρυναν σημανττ- κώς τό σύνολον των ήσφαλιομένων τοΰ Τ.Ε.Β.Ε , οί δποΐοι έπωμίσθη- ΐαν ούτω δυσβάστακτον οίκονομι- κώς φορτίον, ώς τίμημα τής σωτη ρίας τοΰ άσφαλκττικον των Όργα- νιομοΰ. "Εναντι τής έπιβαρύνσεως ταύ¬ της τών ήσφαλισμένων τοϋ ΤΕΒΕ ανέλαβε την υποχρέωσιν χορηγήσε¬ ως άμέσως ή έντός μικροΰ μελλον- τικού χρονικόν διαστήματος, ώρισμέ νων άντιπαροχών. Έκ τούτων τινές μέν έχορηγήθησαν άμέσως (ίξοδ'α κηδείας, βελτίωσις θέσεως νοσηλεΐ λείας, επέκτασις περιθάλψεως είς ■ψυχικάς παθήσεις, άναπροσαρμογή, συντελεστήν συνταξιοοοτήσεως διά τα έφ' εξής Ιτη κ.λ.π.), παραμένει όμως έν έκκρεμότητι ή άναληφθεϊ- σα ύποχρέωσις τής επεκτάσεως τής άσφαλίσεΛς ΰγείας είς τόν τομέσ των έξωνοσοκομειακών παρακλινι- κών έξετάσεων καί τουτο έν όψει καθολνκής επιλύσεως τοΰ θέματος τής άνοικτής ίατροφαρμακεντικής περιθάλψεως υπό τοΰ Κράτους δια τοΰ αρμόδιον υπουργείον Κοινωνι¬ κών 'Τπηρεσιων. Τό θέμα τοΰ ΤΕΒΕ, μετά την ε¬ πιτευχθείσαν οικονομικήν του έξυ- γίανσιν, ήτις εφεξής προβλέπει την δημιουργίαν πλεονασμάτων είς αμ¬ φοτέρους τοΰς κλάδους άσφαλίσε- ώς του (συντάξεως — ασθενείας) καί μέχρι τής δριστικής άναμορφώ- σεως καΐ θεσμικής κατοχυρώσεως; τής καθ' δλου κοινωνικής άσφαλί¬ σεως έν Ελλάδι, ώς έν άρχή άνβ- φέραμεν, προβάλλει άμέσως είς δύο σνγκεκριμένονς σκοπονς, ήτοι: τόν της δλοκληρώσεως τής άσφαλίσεως ύγείας καί τόν τής βελτιώσεως τδν νυν ύπ' αύτοδ παρεχομένου συντά- ξεων. Τό πρώτον ζήτημα τής καθολι¬ κής δηλονότι άσφαλίσεως ύγείας (άνοικτή ίατρική, φαρμακευτική καΐ νοσοκομειακή περνθαλψις), τρρο νοΰμεν δτι είναι τό πρωτ«ϋον καΐ δτι πρέπει ριζικώς καί ταχέως νά τε καί πρός τάς υπό τοΰ κ. ύπουρ- άντιμετωπισθή, συμφώνως Αλλως γοΰ Κοινωνικών 'Τπηρεσιων έκπε- φρασμένας άπόψεις. Ώς είμεθα δέ κίς θέσιν νά γνωρίζωμεν, είναι έγ- γνς ή ώρα τής έξαγγελίας ενιαίον «τχεδίου άσφαλίσεως ϋγείας έντός ενός γενικοϋ πλαισίου Ισης καΐ δι¬ καίας μεταχειρνσεως έν πνεύματι κοινωνικής δικαιοσΰνης. "Αλλως τε βασική άρχή τής κοινωντχής πολιτι κης είς τόν τομέα τής άσφαλίσεως, κΐναι ή προστασία τής ΰγείας. Άν- τί τής δημιουργίας χιλιάδων συντα ξιούχων άναπηρίας, άνικανότητος ή θανατον, δέον νά καταβληθή πά¬ σα προσπαθεία προλήψεως των προ καλούντων ταύτας αίτίων διά κα- ταλλήλου άγωγης ύγείας καί παρο χής ύγειονομικής περιθάλψεως, ή¬ τις αποδίδει τα ίαθέντα ατομα πα- οαγωνικώς ένεργά είς την κοινωνί αν. Έν προκειμένφ, τό ΤΕΒΕ παρέ¬ χει ήδη Ικανοποιητικήν νοσοκομεια- κήν περίθαλψιν, ή δέ κατά τα ά¬ νωτέρω επέκτασις της άσφαλίσεως είς τόν τομέα τής ίατροφαρμακευ- τικής περιθάλψεως, θά δλοκληράκτη τόν κλάδον άσφαλίσεως ΰγείας. Ώς πρός τό έτερον θέμα τής ά- ναπροσαρμογής (αυξήσεως) τών υ¬ πό τοΰ ΤΕΒΕ χορηγουμένων συντά ξεων έχομεν νά παρατηρήσωμεν τα άκόλουθα: Ή προβλεπομένη ένιαία ρύθμι¬ σις υπό τοΰ Κράτους τοΰ δλου συν- ταξιοδοτικοΰ ζητήματος έν Ελλά¬ δι, τείνει είς τήν απάλειψιν τδν ά- παραδέκτων διαφόρων, τάς οποίας παΰουσιάζουν άπό άπόψεις ΰψονς παοοχών, αί χορηγούμεναι υπό τών διαφόρων Άσφαλκττικών "Οργανι¬ σμόν σνντάξεις, διά της έφαρμο- γής δνιαίων βασικών άσφαλιβτικων άρχών καί μεθοθεύθ'εως τοΰ τρόπου λειτονργίας τούτων άφ' ενός, άφ' έτερον δέ διά της ένοποιήσεως έκ- συχωνενσεως όμοειδών ή συγγενόϊν αοφαλιστικων Όργαντσμων είς με γαλντέρας καί δμοιομόρφους κατά κατηγοοίας άσφαλιστικούς φορεΐς. Τό ΤΕΒΕ, τό γε νυν διά των υ¬ φισταμένων άποθεματικων τού καΐ τών προβλεποχιένων πλεονασμάτων τηθ κλάδον σνντάξεως, δύναται νά ίντιιιετωπίο'η μίαν μικράν βελτίίθ- Λΐν τών συνταξιοδοτικων του πα¬ ροχών τής τάξεως 10—15%. Αύτη ομως, κάθε δλλο παρά Ικανοποιητι- κή δύναται νά θεωρηθή. ΈνταΰΘα είιιεθα ύποχρεωμένοι νά Θέσωμεν δύο βασικάς αρχάς, αί οποίαι δέον νά Ισχύσωσι διά τάς συντάξεως τοΰ ΤΕΒΕ. Πρώτον, 8τι ή άνάγκη τής άναπροσαρμογής των είναι άμεσος διά τούς προαναφερθέντας λόγονβ
Οί ΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ_|ΗΣ_ΙΑΗΟΥΑΡΙΟΥ 1970
Αια»ο1»ώη.ς τού ύπο«ργοΟ Οίκον ομικών κ. Α; ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛ ΟΥ
Ό ύπουργός τών Οικονομικήν
,^νδοοντβόπουλος ανεκοίνωσε
}έ- πρός τοΰς άνΤιπροσώπους τοΰ
ΤΛιοΐ', δή ενεκρίθη υπό τοΰ 'Τ-
(θϋ Συμβουλιον καί τίθεται
ιρμογήν άπό των άρχών τθΰ
ίς ετονς 1970 νέος Κώδιξ
ροοίχοί'? «ονς ς ξ
Λΐ|μοβίου ΛογισΤικοΰ. Διά Τού νέ-
οι, Κώοικος, είπεν, εξέρχονται ά-
ΐοεις είς τάς σχετικάς δια
καί έκσνγχρονίζεται τ0 σύ
δί λτϋ
χοΰ δημοσίου λογιστικοϋ
Το .ΐτ.ήοες κείμενον τών ανακοί¬
νωσιν τοϋ κ. ύπουργοΰ εχει ώς
Ή Έθνική Κυβέρνησις, αποδί-
5ονοα Ιδιαιτέραν σημασίαν είς τόν
£χίυγχρονισμόν τής οργανώσεως
ωί λίΐ'ουργίας *οΰ κραΤικοΰ μηχα-
νιθμοϋ, Είς τρόπον ώοΤε ν' άντα-
ίΜβίνεται ούτος πρός τάς άπαιτή-
«ις ίξελιγμένης ΙΙολιΤείας, περιέ
>α6εν, ευθύς άπό τής άναλήψεως
'η; άοχηζ ύπ' αυτής, είς τάς έπι-
βίδλημένας θεσμικάς μεταβολάς
ιύ τα; έπιδιώξεις της, τήν ςιζι-
,ιήν άναδιοργάνωοιν τοΰ συστήμα-
ΐος καί τής νομοθεσίας τής άφορώ
Πόντον καί το λογιστικόν τοΰ Κρά
ίΐΚ "? ^ν διοίκησιν τοΰ δημοσίου
ι) ούτον καί τό λογιστικόν τού κρά
τους.
Τό ίσχϋον σύστημα, ε'ισαχθέν
διΐί τού δημοσιολογικοΰ νάμου
2ΕΒ Τοϋ ετους 1852, παρά τάς έ-
κ,νειλπμμένας έκτοτε συμπληρω¬
θή χαί τροποποιήσεις αύτοϋ, έπι-
Βληθείσας έκ τών έν τώ μεΤαξύ έ-
ξίλίξεων, δέν άνταποκρίνεΤαι, ώς
ίΐναι φυβιχόν, πρός τάς σνγχρό-
>οΐ'ί άπαιτήσεις καί δέν δύναται
νά παρακολουθήση την ταχύτητα
κα'ι τήν εΰελιξίαν, μέ την οποίαν
δέον νά στ»ντελήται μία σύγχρονος
εγχείρισις.
ΑΠΟ 1ης ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΤ
Πρός έχσνγχρονισμόν τού Δημο
5ΐοι Λογιστικοΰ, ή Έθνική Κυόερ
ηοις ανέθεσεν, πρό διεπίας περί-
ιον. είς όμάδα εργασίας έξ εΐδι
χιόν την μελέτην τοΰ θέματος καί
Εξήγησιν επί τής ένδεδειγμένης
Οεσμικης μεταβολής. "Ηδη, βάσει
των είστΓΥήσεων τής "Ομάδος έργα
οίιις άλλά χαί μετά σύντονον προ-
ικνασίαν, ή Έθνική Κυβέρνησις
ίΐιοιαχε'αι είς την ευχάριστον θε
ο,ν νά αναγγείλη δτι ενεκρίθη ΰ-
μι τού 'Τπουργικοΰ Συμβουλίου Ι
νίο; Κώδιξ Δημοσίου Λογιστικοϋ
ό ί'ποΐος θέλει ισχύση άπό 1ης "Τ
ονοναρίου 1970.
Ό νέος Κώδιξ, συνεπής πρός
το νέον πνεϋμα καί την άπό τής
21ης Απριλίου 1967 άναληςρθεϊοα
ο'αΐ'ροφορίαν άπλουστεύσεως τώ1
δ'αδιχασιών καί περιορισμόν τής
ΐοαφειοχρατίας, διά την δσον τ
δΐ'νατόν ταχυτέραν έξυπηρέτησι
των συναλλασσομένων, έν προκειμέ
VI»,
μετά τοΰ Δημοσίου, άλλά καί
νενικώτεςον τοΰ πολίτον, είναι ά
αηλλαγμένος των δυσχερειών κα
άδΐ'ναμιών τού παρελθόντος, αί ό
.Ίοίαι καί τόν συναλλασσόμενον πό
'ίτην νπέβαλλον είς ταλαιπωρία
καί τό Δημόσιον έξέθεΤον είς δχνσμε
«ίς έηι-πώσεις καί δικαίας ή ά
Ί'χοΐ'ς έπικρίσεις.
ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ
Οΰτιο, διά τοΰ νέου κώδικος αί
«ΕΤαι ή άπαράδεκτος άναβολή πλη
θωμής υποχρεώσεων τοΰ Δημασίοχ
**· 'ή δικαιολογία λήξεως τοΰ οί
«•νομικοΰ ϊτονς καί ή ΰποδολή των
τοιούτων υποχρεώσεων είς ειδικήν
διαδικασίαν, τής προηγουμένης έκ
δοοΐων κοινών άποφάσεων ή τή
ψηφίσεως εΐδικών καθ" υπουργείον
νόμων, ή όποία καΤεταλαιπώρει
'θνς δικαιούχους καί υπεχρέωνε
αϋτοΰς είς διαβήμαΤα πρός τάι
οΐκίίας υπηρεσίας, ένίοτε δέ κα:
ίιΐ την προσφυγήν είς τα δικαστί
»ια πρός επιδίωξιν τής πληρομή
■1 διακοπήν τής παραγραφής. Ή
'ληρωμή, τ0{; λοιποΰ, των τΟιον
'ων υποχρεώσεων θά γίνεται άνε
'ίΐρτήτοις χρονικής περίοδον εί
την οποίαν άνάγονται.
'Επίσης παύει ή μετά την λήξΐ1
τ°δ οίκονομικοΰ ετους άκύρωσι
™ν δι' οιονδήποτε λόγον παραμε
'οντων άνεξοφλήττον χρηματικήν
>ηαλμάτων παρά τής δημοσίοι
ταμείοις καί ή ΰποβολή Των δικαι
ο«χων είς τήν ταλαιπο>ρίίΐν νέι»'
«ίτήσεων καί τής άπ' άρχής έκδ
; νέων χρηματικών ένΤαλμάτω
. Τοϋ λοιπού τα χρημα
«α έντάλματα, τα παραμένοντι
"«ξόφλητα μετά τήν λήξιν τοΰ οί
^"νομικοϋ Ετους, θά εξαπλούνται
"ιοθεν παρά Των όημοσίων Ταμεί*
Ιον, υπέρ των διακιούχων, διά τής
Εχ6όσε<°ς γρα,μματίων υπό λογαρια "Ι^ν έκτός προϋπολογισμοϋ, οΰτοις δικαιοϋχοι, προσερχόμενοι τού¬ εΰχε- Λογ,οτικοΰ θεομοθετεΐται ώς ύπο- χρεωτ,κή ή κατάρτησις τού Κρα- *ικοϋ Προϋπολογισμοϋ κατά τό δε- καδικόν σύστημα κατατάξεως έσό δών καί έξόδων, κατά τα πρότυπα των άνεπτυγμένων χωρών, ωσΤε νά καθίσταται ευχερής ή χρη(Τις και παρακολουθήση των έξελίξεων τών μεγεθών αυτών κατά τήν λε·σιν άλλά καί διά σύγκρισιν "ών διαχρονικώς πρός συναγωγήν συμπερασμάτων καί παραΤηρτ Ετι δέ τούτου καί ίνα είναι ϊήζ ή χρησιμοποίησις έξειλιγμένων τεχνολογικών μέθοδον καί αηχανι κων μέσον δι' επεξεργασίαν των μεγεθών τού Προϋπολογισμοϋ καί άντλησιν των εκάστοτε έπιθυμη- τών στοιχείων. Καθόσον άφορά είς τήν εκτέλε¬ σιν τού Προϋπολογισμοϋ καθιεροΰ τ,αι δριστικώτερον, μικτόν σύστη¬ μα ταμειακοϋ προϋπολογισμοϋ, καθ" δ ή χρήσις συμπίπτει πρός τ0 οίΧ0. νομικόν εΤΟς, μετά παρατάσεως τής εκτελέσεως αντοΰ επί βραχύ άπά τής λήξεως τοΰ οικονομικόν ε τους χρονικόν διάοτημα. Τοιουτο¬ τρόπως, άπλουστεύεται ή τήρησις των λογαριασμόν τοϋ Προυπολογι σμοϋ, καθ ίσταται δυνατή ή κανο- νική αυτού εκτέλεσις καί παρέχε- ται ή χρονική άνεσις διά τήν έν¬ τός των συνΤαγματικών προθεσμ*- ών κατάθεσιν άρμσδίως καί τού "Ισολογισμοΰ καί τοΰ Άπολογι- σμοϋ. Τό ψήφισμα τής 7ης Ίουνίου 1927, χατά τό οποίον ό ΰπουργός τών Οίκονομικών ηδύνατο ν' ανα¬ βάλη την εκπλήρωσιν υποχρεώσε¬ ως τινος άν αί ταμειακαί συνθήκαι δέν έπιτρέπουν τήν επιβάρυνσιν τοΰ Δημοσίου Ταμείον, καταργεΐ- Ται, τής σχετικής ευθυνής μεταΤι- θειμένης είς τούς διατάκΤας υπουρ γούς. Οντω, οί άρμόδιοι ΰπουργοί θά επιμελούνται τής ύπευθύνου δια- χειρίσεως τών πιστώσεοιν Τοϋ Προ ϋπολογισμοϋ δαιπανών τοΰ 'Τπουρ γείου των, άνευ τής κατά περίπτω¬ σιν παρεμβάσεως Τοΰ ύπουργοΰ Των Οίκονομικών, ή όποία ωδήγει κατά τό παρελθόν είς ύπέρχρησιν τοΰ σχετικόν δικαιώματος καί διαδικα- στικάς έμπλοκάς καί καθυστέρησιν, καί θά δύνανται νά ύλοποιοΰν έγ- καίρο^ς καί κατά πρόσφορον τρόπον τούς προγραμματισθέντας στόχονς. Κατά τόν τρόπον τοΰτον έδραιοΰ ται τό αϊσθημα ευθυνής των οίκεί ών ίβτηρεσιών των καθ" έκαστον ύ πουργείων, τερ,ματίζεται ή μετάθε¬ σις τοιούτθ)ν εύθυνων μεταξύ αυ¬ τών καί τοΰ 'Τπουργείου Οίκονομι¬ κών καί έπιτνγχάνεται ταχεΐα ε¬ ξυπηρέτησις των συναλλασσομένων — πολιτών πρός τό Δημόσιον διά τικών διαΤυπώσεων. Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟ Σ Έξ ότέρου, πρός έπιτάχυνσιν τοϋ ϊργου τής έκδόσεοις των χρη ματικών ένταλμάτων πληρωμής ό- ρίζεΤαι, ύποχρεωτικώς δτι δ προ- βλεπόμενος προληπτικός 'έλεγχος έ- νεργεΐται προκειμένον περί των δα πανων τών κυρίτον διατακτικων υπό Παρέδρων τοϋ Έλεγκτικοΰ ΣΐΛ'ε- δρίου έδρευόντοιν, ομοίως, είς τήν έδραν των δευτερευόντων διαΤα- κτών. Ή ανάθεσις άσκήσεως προ- ληπτικοΰ έλέγχου είς ετέρα δργα- να πλήν τών ανωτέρω άπαγορεύ- ε'αι. Πρός διασφάλισιν ϊναντι δημο- σιονομιικών διακυμάνσεον άλλά καΐ προοαρμογήν τοΰ δλον μηχανισμοΰ πρός τήν οικονομικήν καί νομισμα- τικήν έν γένει πολιτικήν προβλέ- πεται δπως διά πράξειον τοΰ ύπονρ γοϋ τών Οικονομικόν καθορίζον- ται, δι' ωρισμένην χρονικήν περί¬ οδον, τό ποσοστόν των δυναμένων νά διατεθοΰν πιοτώσεον καί αί πληρωμα'. Κατά ταυτα ό νέος Κώδιξ Δη¬ μοσίου Λογιστικοϋ είναι απολύτως προσηρμοσμένος πρός τάς σημερι¬ νάς άπαιτήοεις καί διά τής χαρα- κτηριζούσης αυτόν εύελιξίας καί των εϋρειών έξονσιοδοτήσεοιν εί¬ ναι βέβαιον δτι θά συντελέση είς τήν ευρνθμον διαχείρισιν τοΰ δη¬ μοσίου πλούτον καί την περαιτέρω ανάπτυξιν τής άμοιβαίας έμπιστο- σύνης με^αξϋ Κράτους καί πολί¬ του. Ό Νέος Κώδιξ, είπεν έπίσης, ΠΟΑΙΤΙΚΗ ίΗηΠΤΥΞΕΠϊ ΚΛΙ ΠΡΟΓΡΛΜΜΔΤΙΪΜΟί Αρδρα τοϋ Ύπουργοϋ ΣυντονΝσμοϋ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ 'Τπό τής Έπιτροπής δημοσιεύσε ών των Τραπεξών διά τό Κρατικόν | Δάνειον Οίκονομικής Άναπτύξεως | 1969 απεστάλη πρός δλας τάς έ<ρη ] μερίδας σειρά άρθρων τού ΰπουρ- γοΰ Σι»ντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου είς τό πλαίσιον τής εκδόσεως τοΰ νέον κρατικοϋ δανίίου άναπτύξεως. Τό πρώτον έκ τών άρθρων τού κ. ύ πουργοΰ ΣυνΤονισμοΰ, μέ τίτλον *'Ε3Θνιχο1 στάχοι — Πολιτική βνα- ΐττύξΐως καϊ ττρογρσιμμαΕΤισμος», έ- οει ώς εξής: Ή έθνική ήττα τής ^ικρασιοτ»·- :ής καταστροψής ιπτεχρέωσε χον Ελλη»ισιμό/ είς μίαν ριζιιτήν δαον καί ρίοΛιστικήνι άναθίώρησιν καΐ ίντιμΕΤώπτισιν της Ιστορικής τού ττο ιεΐα^. Ή ιτ-ρό ταύτης —τώσις τοθ Βυζα» ινοϋ Κρβτους «αί ή διάλυσις τού ',τιλανητικοθ συστήιματος. τό όστοΤθν ά τοθ καΐ άμ«ντι«6ν θώρσκα Είθνους, ώς ττροσφοώς τος ό Ιο-το,οικός ΝΤΗΛ, ώθησε μέν των άνθόν τοϋ ελληνικόν ττνεύμοίτο., ττοός την διοσττοράν. δέν ΐητεχρί:«- σϊν δμως τούς έλληνικοϋς ττλτιθυ. είς άνοοδιάρθωσιν των γεωγ α των όρίων. Ή τοιοώτη οναδιάρθρωσις οττήο- ξεν 6 τραγικον άντίλογος τής έλλη. νίκης !}ττης είς τσ ύψίττ€δα τής Ά, κύρας, σωρευτικά δέ διΐθνή γ€γχ>νό<-< ξαν τόν 'Ελη-νισμόν ιτέριξ τού ΛΙγοίον, ϊ~οχρ·εούμίνον· τό ηίν ίντατικήν καΐ ούχι έκτ—ικτν λιτικήν· τ6 δε είς όβιάΑίΐαττον διμί τωιτον επαγρυπνήση: ττρος δποι; άσκεΐται ή πίεσις ενός οκκου κα! ή σιμυνσ διήκο έιτΐ ατενης λωρίΐ5ος έΜφους καΐ ττμύς οπτου κυρίως διαγρά^- ή μοϊρα τής ΆνβρίοΠΓστη'Τος καΐ 6 άντοτγωνιονός των Δυνάμιων είναι τό ζέον ίίδωρ είς την διιθνή ττολιτ ιικη ^. ται Έ< των ττροεκΤ£θίντων σαφύς ή έθνική προδληιματική τοϋ .;υγιχρον<χι 'Ειλλτ|νισμοΟ καΐ ή είς ταύτην άντο—οκ,ρινομένη έΦνική πολι τική ένιτοίΓικής Άνα~τθξεως, 1£ύρθτα?ται ύπήιο^αν α! εριδτς καΐ ύψϊσταντσι εΙ^έΤι αί συζη<ήσ«.ς είς τήν '*Εττι3>τήιμην επί τής άναγ«αι
οτητος καί τώ/ δυναΤοΊήιτων ή των
αναα·χβτικών φραγμών ενός προγράμ
είς τί> λειτουργικόν κύκλωμα
τικ,ής οίκονομίσς.
Έν τούτοις, ττροσεκτική τταρατή.
|3ΐς τοθ κυικλώματος τούτου είς έκά
εθνικήν 6μά5α. άλλά καί ίΐς
διεθνή κλίιμαοκα ττοίρέθίει
την διαπί^-τω^ιν, 6τι ή τάσις ^Πί
ί-αιρροής τής δύναμις) εϊτ« τ°0 ΐδι
Λίτικοϋ είτε το;«οινωνικοΰ ή έΐνικο0
5>αρεως, εΤ>αι άνθρο—ίντ» ροττή Ιστο
ρικως ίτπδεδαιουμένη Κα! ίκ των
ττ^αγ,μάτων ΑνακυττΤΐι ώς άνάγκη ο
ττρογοοΐμιματισ μό ς.
ΆΛλ' έαν ό προγραΐμματισμός Λ-
π-οΤίλεί ώικϊγκην, Τα δρια καί τα σν
ναψι ττρός την κατάρ/τισ'ιν τού ττοο.
5ΑήμαΤα
την ττολλήν 6άσα-
νον των εί5ικών έπιστηιμόνχον κα! τε
την
δέ μεγαλυτέραν
τής πολιΤικής, 6 οποίος
καλείται είς την κατ&Γτρωσ ι ν μι«ί
ρεαλιο-τικής πορ€Ϊας διά Της οχι».
των επ! μίρους
ψΐιον με την ιδικήν τού φιλοσοφίαν
Με τοιαυτη,ν σύνθεσιν ή 6<χρθτης, ;ήν Λποιαν άπΐδώ7σιμεν τίς τάς «^1 %ονο·ιικας άΕίσς» καθ" εαυτάς. Το- 7θύτυ μάλλον, καθόσον ιτιστίύοιμ£ν 5τι ή ίοιωτική ΐτρωΤοδουΑία διά τ^,ν 'Ελληνα άπτοτελεΐ τό^ ττυρήνσ Της ι. π-αρ^,εως τού καΐ τ4 ισχυρότερον »ί. Της οΙκονι>μικής τού δράσιωι;.
Ή τταγκοσμιβς έπίδοσΐς τού είς τς
ίμττόοιον άττοδεικνύί! τοθ λώγου τό
'Αλλ' είς οώτον τ6ν Τδιθν "Ελλΐι-
σ τον άτκμιστήν καΐ ταιηοχρονΐος
'Λτεράγαν αίσβηιματίαν, τό «κέρδος»,
^τον ώς ιτροχοθηΐΓική δίινα.
μις, δέν Αποτελεί καΐ
τής ζωής τού. Δι>μιονργιΐ την
μΐν τού μέ τον νάστο.ν τής «Μθάκης»
Γον. Εδημιούργησε τάς
ττιγμάς τής ΊσΤορίας τού,
ρων 6ιά τό «κέριδος» Κ3Ϊ ρέττων πρός
το ,μ<.γαλεϊον τή ςθυσίας. Ή <—.οα ξισ» δ'ά τόν "Βλληνα ί.ττ6ρ«ειται της «άξίας». Καί την ιτοώτΓν θέσιν εΙς τάς έλ ό κ. Άνδρουτσόπουλος, συμπληροΰ λην.κάς «ύττεραοξίας» ται άπό 7 Β.Δ. καί 10 ύπουργι- τ° «"—'^ϊ» κάς άποφάσεις, πού θά δημοστεν- θοΰν συντόμως. Δέν περιλαμβάνε- Αλλά τό ^ί ^ *"ΐβ<ών»ι είς σύγχρονον «όσμον χα-ρΐς «σψα. Ι ε , χ, ρρμ Ει? τα Δημοσία Ταμεϊα, όποτεδή- * νά δύνανται νά έξοφλήσουν ο Τής σΐ'μπληρώσεως Χθόνου τής παραγραφής δνευ διατυπώοεως. Η ΛΙΑΚΟΠΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ Περαιτέροι, λύε·Όι υπέρ τοΰ συν '/·'·«Λσομένου πολίτου μετά τού ^ημοβίου τό λίαν άμφισβηΤηθέν ,Γ ίπ"<°ιθέν θέμα τής διακοπής 1? «αραγραφής άπαιτήσεως κατά '° δημοσίου. Κατά τό ίσχϋον Δή «Λον Λογιστικόν πολλαί άπαιτή- ι? ά τού Δημοσίου ύπέκυΛτον ΟοΥθαφήν, λόγω τής πολυ- χαΐ μακράς διαδικασίας έγ "ληριομής υποχρεώσεων ή αίτήοεως πληρο>μ.ής
ΓΚ «<οι*ήοιως. «ΠΡΟΤΠΟΛΟΠΣΜΟΣ Λι« τού νέου Κώδικος Δημοσίου Ται είς αυτόν τό σύστημα τής εΐσ- λΠ τι«τρίδο:· Καΐ δέν υφίσταται ά- πράξεως τών Δημοσίων Έσόδων, σφαλής ττο?τ·ρ!ς, χωρΐς αύτοδύναμ >ν
τό οποίον, ώς είπεν, θά άποτελέ- ( διαττ?<τγιματ€υτ.κήν Ι«αν6τητα, «αρ. τωμένην έκ τής αύτοβι/νάιαθυ '~ '" αυτής. 'Ποος τι αν έ«τός ση αντικείμενον είδικής κής ρυβμίσειος. Ανεκοίνωσε, τέλος, δτι συντό¬ μως 6ά λειτουργήσουν είς τάς I- ελληνικήν ν συναρτήσΐων τής $ιε δρας των Νομών είδικά Σεμινάρια, ι 9νοΰς ττολιτιχής. ό-οβλό— ι, τφωτί διά την ένημέρωσιν των ΰπαλλή-] ^τ"ί, Π οϊχονοιμική καί, ε-έκεινα λων επί τοΰ νέου Κώδικος. τ<*>της. ή Άνο-τυξιοκή μας ττοΛ,τ,.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέ8εται είς γν&οιν τών Αξιοί. Διοικήσβων Άνω·
νύμων Έταιρειώγ καί ΈταίρειΛν ϋεριωρισμένης Εύ-
&ύνης 8χι δι' άηοφάσπας τοΰ κ. Ύηηνογοϋ Εμπόριον
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιβυ-
θείο-ης είς «ό ύη' αρι». 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιβ8ΐών(, δρίζεται δτι δύναν¬
ται νά ουνεχίαωοι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς Προ-
σπλήαβις τΛν Γεν. ΣννεΙεύσίων ααΐ τονς ΙαοΙογι-
α α ούς των διά τής οίκονομ.κής μας εφημερίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μηχρι τνΰδε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ.
ΚΗΣ» πρό τής *υγχα>νεύσ·ίώς της.
των στρατιωτικών άλλη
αί όπτοΐαι ύφίσ*αν*αι
Λμυντι«ήν Συμΐμαχίαν τής
ειλικρινώς
την
Λάσεως,
την μεΐζενα δυνοίτήν π·ροσπτάθειοιν.
πρός ανάπτυξιν τής όιμιτνΓικής δι/νά
μεως το^ι 'Ελληνιικον 'ΈΒνους. Καί
τώ λόγω, γνωρίζομεν, πόσον1
ίπσχείμεθα είς άπέρταΓΓον, κα" άνα
λογίαν, βάρος.
Όρθώς προχθές άκόμη, έτυνίσ^η
είς τήν Σ><μμο!χίαν. τό χρέος τών I- σχυροτέοων |ΐελών της, βττως συ^ΐ. λέσουν είς την τόνοοσιν τής κοινής άμυντιχής δυνάμεως διά τής οΙχ>
νομικής άληΐλίγγύης τκρός Τού' αι.
τό μεΤζον, κατ'
τό βάρος τού όττοίον δέον
να 4χΤιμη9ή κοτΐ ώς έκ τής
στραΤί|γι«ής θέσεως ενός
μέλους.
Αυτή ή οΐχονομική άρχή είναι ή
μόνη τολιτική άρχή, ή όπτοία
ς μέχρι τού 1964 ήτοι τού |τους
πλήρους έντάξίως τής Χώρας ϊΐς
την Εύρωπα^κήν Κοι νότηΤα.
Βασική κατευθυνΤηριθς γροι(ΐι»ή
τοθ Προγράμματος εΤναι ή δημιθυρ-
γία τής απαραιτήτου οικονομικάς
καΐ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ίπτοδαμής, 3ια
τή^ ύποβοήβησιν κα! συμπλήρωσιν
τής δοαιστηριότητος των Ιδιωτικών
ί—ιχειρη,ματιχών φορέων τής ήμεθα,
τής καΐ όΑλοδαπής, οί όττοϊοι διά
των ιτρογραΐμματισθεισών έπενδύσεων
θά ύπολσγίσονν βασίμως επί τού
ό.^θαλσνιχοΰ. τοθ άκινδύνου καΐ τοΰ
ττάσης ττροϊτοβουλίσς τω
ΐτοός άννάληψιν έπενδύσεων είς τούς
διινςίμικούς
τής έλλην ι κης οί
"Ετταναστ<ΐτικ6ς καινοτόμον το Πρόγρο:μμα( άττοδίδει Εμφασιν ε|ς τής τάτται μέ την ο-τρατι«τι«ήιν ό—οστο λήν τής Συμμαχίας. Χρήζει δέ ί- ΐτειγούΐης άντιμ£)Τωιττίσεως. Ή ένδΊ' νάμω^ις τής όιμκντικής άοτττίδος, ή όττοία ,μάς ύττοχρεώνει είς την ιστιν άνάτΛυίιν τ£>ν δυνάμιεών
ττρος άντιμίΤώττισιν τταπης
νης κρίσεως, πρέττει νά είναι
Ον συιλλογικόν μέληιμα. Ή γνωστή
ώς στρατιωτική φιλοσοφία τού ■§·-
ί|νονς καϊ τής άσπίδος», ή δττοία έκ
φράζΐι την ώποστολήν τού ΝιΑΤΟ έ
ΐτιβάλΑει την άξιθΐτοίησιν δλ«ν τώ/
ιίατοτήτων, πρός ενίσχυσιν χο0
στρατιωΤ',κοό ρόλον τής «ά—'ίδος·».
"Ολας τάςθδίας αυτής δυνατότη-
έίαντλίϊ ή "Ελλάς ^ίέσω τής Ρ.
τταναττασχως. Καΐ δύναται, νσ -ι!-
ανθή ύΐτφηψάνως ΕνσΛΛι δλων διά
τι, μΐ δλον τό βάρος, πραγΐμοΛώνπ
ί»*£ίνο, τώ οττοϊον «Λ* τόν ίδιον
πρόσφατον χρόνον, ετόνισεν ώς άνά
νκηιν ό Ζτρσ/τιωτικός Άρχηγός τή<, Συμμαχίας καϊ ττού άττοΤεΑεϊ κατ' ίλαψράν τταραλλαγήν, έττανάληψΊ/ τής Ιστορικής ρτρυας τοΙ Ποι^μττΧι. λίο υΣκροκ: «Πρέίττεΐ νά ττροβλέιτω- μεν έν εΐρήνη έκίΐνο, ττού χρ αζόμί 93 έν ττολε>μω».
την Πιρ«|>εριιακήν Άνά-τυξιν
έκάστ-ν Χώρας, δι1 εΙ6ι«6ν είτενδυτικών στό
χυν προδλτ,πομίνου Οψους τής τάξε
ν)ς των 95 δισεχαταμιμυρ'ων δρα*-
μων, ήτοι τού 15,3% τού σννολιΛοί
των δ Γ αυτού προβλεπομέντον
καΐ διανοίγει οριστικώς
Βίς την διά Το
σύνυεσιν των «ώπεραξ.
τάς «οίκοναμικσς άίίας» αν
ΤαιτοκρίνονΤαι ή οΐκονομ. καΐ άνοοπτυ
ξιαρκή, γενικώτερον πολιτική τής
Έθνικ,ής 'ΒπανασΤατικής Κυβερνή¬
σεως αί καΤ ίψαορμογήν τής οποίας
ίττερχομενα, θ€θ-μικα! «αι διαρβρ»τι
καϊ μιταδολαΐ θ άβηιμιουργήσουν, ώς
ετονίζον πιρολογίζων τό Πρόγραμψια
ΟΙχοναιμικής Άνατττύξεως τής "Ελλά
δος 1968—1972, τάς προύποθέιΤίΐς
ΐοτχείας κα! συνΐ,χθύς οΐκονομιχής
κοινωνΐικής καΐ πολιτιστικής άναιττνυ
£εως τής Χώρας.
Δπτολικόν είναι τό τπρόδλη,μα, τδ
οποίον άνΤιιμβτωτπζομΐν διά τής ώς
δνΐ» πολιτικής. Ό ίΤς πόλος
είς την αύξησιν τού 'ΕϊθνικοΟ Είσο
δήιμαΤος· 4 ϊτερος είς την άναιδιανο
μην του. Τοντόχρονος δέ πρέπει »Λ
εΤναι ή πορεία μας «αί ττρός τούς
δύο πόλους, διότι μονομερής έξίλι-
κτική ττορεία πρός τόν Ετερον μόν^ν
είναι άδύνατος έξ αυτών τούτων τώ>
Ή άποτ€λεσ,μ<χτική των οίκονομικών μας πόρων, ττρβς Λιεύρυνσιν τοΰ σχετικώς μικροΰ με. γέθους τής ίσωτερικής άγοράς, Λ- ναι άδύνατος. ττίρο:ν ενός περιωοι. τή./ Λεωφόοον τής Άναπτύςΐως 'Επαρχιακής κσι Ύπαίβρου 'Ελλά. 5ος, διά τής οποίας δαβμιαίως θα μειοΰται καΐ τό χάσμα κοινωνικήν προάδου μεταξύ Κένιτρου κα! Περι¬ φερείας. Ή 'ΕπανάσΤασις ιτραγμοΐ. την στροφήν τής μερίμνης κα! τοθ Κΐάτους ιτρός τό «'Ελ ληνικό Χωριο» πρός αυτήν τή* άπύθ μινον δεξσΐ^νήν των ζωτικωτέρων 6υ "Εθνους στροφήν, την ό ναμεον ποίαν εΐθέως διετύπωσεν άΐτό πρώτης η5η δ·.ακΐ>ρΰξεως της ττοοι,
το/ "Ελληνικόν Λαόν την 2,1 ην Άπρ^
λίου 1967.
Λ
'Εθ/ικά_ κοινω/ιικα καί οτκ,ονσμι-
<ά κριτήρια έποκ,ράτη,σαν είς την διά τοθ Προγράμιματος έφαρμοζομί. νην ύλοπο!ΐ}σιν τής 4μφάσεως, μέ την όποιαν ή Έττανάιστασις στρίψει τήν 'Αναπιτυξιοκήν προσπάθειαν γο3 Έ3νους τιρός την Περιφέρειαι. Γκΐρόμοια κριτή,ρια. είς τα όΐΓΐΙα ως ά.χφέρθην χατά την ποό Διάσκεψιν Τύπου. έπε*ράτη. σαν καΐ είς την πσράλληλο,ν στροφή διά μεγαλυτέρας αυξήσεως τού ποαο στού σκμιμετοχής είς τάς έπενδυιτ. κάς δαπάνας τού τομέως τής "Εχεται 5εύσ««ς. 'Ενώ κατά την πενταετίαν 1964—67 διετέθησαν είς τή,ν 'Εκττα! 6ευ·σιν 6,3% των συνολικών κρατικήν έττεν5ύσΓΜ^ κατά τήν διανυαμΑνην πενταετίαν 196δ—72 τό ποσοστόν συμ·μ;Τοχής τής 'Εκτραιδεύσιως :Ις τάς ϊπενδύσεις προβλέιττ£. ται ν' αίρίΐηθή είς 10-1%. Είς άπό- λοτα μίγέθη, τα διαΤιθόμΐνα έπενδι; τικά κο/5ύλια οώξάνονται άιτό 1.892 έ'ατομιμύρια 6ρχ. είς 6.186 έκαταυ, μ^ρια, ήτοι κατά, 227%. Δία των έπ.εν<δκ·τικών δαιπαΛ'ών «,ίς την "Βίπαίβευσιν τό μέν παρέχο¬ μεν ττροωθηΤιικήν δύναμιν δι' όλονέν αυξανομένην εϋτΐμερία,ι, τ»ν έν δοά. σει γχνε«ν, τό δέ ώς συνετο! οίκο- γενειαρχαι, άποταμιεύομεν υπέρ των μελλοι^σών γενεών τού "Εθνθνς. έκαΐΐημιμύρια δρο(. εΐΐ 6.186 έκατομ Αύεησις καΐ άναδιανομή τών δή. '. μοσϊων δαττανών άπσδθιμής, ώς κιχι ' 6ελτίωσις των συνβηκών των δρω» διαβιώσεως των άσθενεστίρων οίκονο μ ι κώς όμάδων τού ττληθυσιμοϋ· ϋψη- λός ρι»9'αός αυξήσεως τού κατ' άπα σχολούμ£νον προ)_·όντος ΐΐς τόν γεωρ γ κόν τομέα τής οίικονομίας' έφαρμ' γή όρθολογ;*ής πολιτιυής εΐσοδηαα 3μένου στΐμείου, &νευ τής τσντοχρό τικών τταροχών καί ένισχύοτεων τής νού έττ.διώξαος ριζικής μίτσβο>ής ^ ΥίωΑγι«ης τταραγωγής- άσκησις 'κοι¬
τών υφισταμένων σιΛβηκών είς την ι ΤαλλήΧου πολιΤικής είσοδη.μάτων είς
διανομήν Τού 'Εβν,κϋύ εΐτοδήιματος. ι τούί Μ γεωργικούς τομεϊς τής οί.
ττρός δψελος των οΐκονομικώς άσθε- Ιχοναμίας· εΤνα, μέτρα ττολιτ,κής, τ*
'^εττίοων ύμάδων Τού ττληβυσμού καΐ
γεωγροοφ'κων περιοχών τής Χώιχχς.
Το Ανθρώπινον δυναμικόν «αί χό ί>υ
7ΐχό/ ττεριβάλλον τής χώραι; είναι
ο διαβέσιιμοι ττόροι οί όττοΐοι άνα
μένουν τήν ττλουτοτΓαραγωίγικήν άξιο
ΠΌΐιριν κατά τρόττον ,ρεολισΤικόν.
Α
ΓΙοιοτικήν καί ποσοτικήν εκψρασ·ν
τής ετταΐνσοστατικής πολιτικής, πρός
έττίλναιν τού έν λόγω προβιλήματος
καΐ τώ/ είδκωτέρων σνναφών ττρος
τουτο αποτελ:ϊ ή Νέα Πολιτιχή Έ-
ττε/δύοεων, 6 ατυπτωθεϊσα είς τό δρ.
Τι ίκττονηδέν συμφώνως ταίς όδηγί-
αις μου κσΐ είς ίκτ£λεσιν ήμίΤέρας
άποψά3ε»ς) Πϊντοοετές Πρόγρσιμμα
Δημο^ίων Έττίνδύΐεκιν (1968.72)
συνολικοΰ υψους ττληρωμών 61.000 έ
δραχμών. τό οποίον «ΐι1
καί υπό τοό άντισΤοιχ->ι/
ΠοουτοΑογισιΐιοΰ Χρηιματοβοτήσεως.
Δίν ύιτ£Ρ<5άλλει ή Κεντρική ^ττι τροπή Εη£ίξερ.γασ!ας τού ποογρόιμ>μα
τος Δημοσίων "Εττενδύσίων, ττοος
ήν καί ίνττύθε.ν έκφράζω την &κρα>
εΰΐρέτκίΐάν μου, τονίζουσα είς την
ττρώς τ©ν ύττογραφόμενον εΐσήγησιν
της 4τι τούτο «οβττοΤελεΐ σταθαόν
ιΐς Την οΚθνομικήν πολιτικην κα!
ΐον δημόσιον βίον τής χώρας, διότι
διά πρώτην φοράν έκπονείται μακρο
χμΟνιον Ι Ιρόγραμιμα Δηιμοσί»ν 'Ε-τεν
δΰτεων, τ0 όττοΐον εΤναι συνεττές
ττμός τους στώχους «αί τβς κατευ-
όποΐα καί αΐσθητώς ήγαγον έν
ονασιμώ καί μ£ &λλα
καί αίσθητότερον όλονέν θά άγουν
είς τήν επί τα 6ελτ;ω άναδιανομήν
χο3 εI^οδήι^ατος, είς Ικανοττοίηοι»
ού ,μόνον Τού ήθικού αΐτήματος τού
'Ελληνιχού Λαού πρός έτηκράτησ:ν
τής άρχής τής ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙ,.
ΚΑΙΟΣΥΝΗΣ άλλά καί οικονομικήν
άρχής, άττοτ.3λούσης μίαν τΰν κυοι»
τίρων ττρουτΓοθίσεων ρεαλιστικής
Άνατπ-τυξιοΐχής ΠολιΤιιιής.
Δι' δλους, δπως ημείς, πού άπο-
κρούουν τόν «ΰλιστικόν» παράγον-
Τα ώς τόν προσδιοριστικόν των ί-
στορικών έξελίξετον καί διέπονται
υπό τής άρχής, δτι αί «ύπεραξίαι»
— έθνικά, ήθικά, πνευματικά καί
πολιτιστικά αίτήματα — άποτε- (
λοΰν τα κίνητρα τής οίκονομικής {
δράσεώς, ή σύνθεσις τής άτομικής
δράσεώς μέ τάς έιπδιώξεις τών
κοινωνικών όμάδων ή τής εύρυτά-
ης, δπως είναι τό Κράτος, αποτε¬
λεί την αναγκαίαν προϋπόθεσιν όρ
θολογικής διατυπώσεως καί έφαρ
μογής τής Άναπτυξιακής ΠολιΤι-
κής.
"Εν πρόγραμμα είναι ώλοκληρω-
μένον μόνον δταν συνθέτη είδικά
προγράμματα δλοιν τών τομεων τής
κοινωνικής ζωής, έντός τής οποί¬
ας δρά τό άτομον, άντιμεΤωπίζον
την προσωπικήν τού μοίραν" γεγο-
νός, τό δποϊον αρκούντως, νομί-
τβξ κατευ- ι Υι"=, <■« ι>Λ«ιυν ιινκυιπω^, »υ>*ν-
του Πεντοκτοθς Προγράμ,μα. ] ζ">, ύπηνίχθην είς τό πρώτον άρ¬
»ος Οικονομικής Άναπτύξεως κα!
Βετει τα ©εμέιλια όρθολογικής ίτπιλο-
>ης μιας σειράς Εργων έβνι,κής καΐ
ττί.ριφερεια'κή'ς κλίιμακος, τ^ όποία
ανταπτοκρίνονται είς τάς ιτραγματι
κάς ανάγκας τής Άνο—τνίιακής Πό
λιτικης της Χώρας».
Κ.ατά τήν σύνταξιν τυΰ Προγράμ
ματος τούτου, συμβάλλοντος εί- τήν
δημιουργίαν τής άπαρακτήιτου ύποίο
μης διά την προπαρασκευήν τήν εν.
'θί^μ πτώσεως τής χώρας είς τδν α π.
πτυγμένθν χώρον τής Ε.Ο. Κ. ελή¬
φθησαν Οπ' όψιν αί μακροχρόνΐϊ|
θρον μου.
Έν προκειμένον, ή έπαλήθευσις
δνός προγράμματος είς την έλευθέ
| ραν οίκονομίαν έξαρτάται άπό την
, δννατότητα έναρμονίσεως των οί¬
κονομικών διαδικασιών, αί οποίαι
| διεξάγονται μεταξύ των ελευθερίαν
δυνάμεων τής άγοράς, μέ τάς κοι¬
νωνικάς διαδικασίας, ή παραγωγή
των οποίων έπηρεάζεται υπό των
πρώτων. Μόνον, εάν ληφθή ύπ' δ
ψιν καί άντιμετωπισθή δι" εΰστό-
χων μέτρων, θετικών η άποθετι-
κων, ή άλληλεξάρτησις οίκονομι-
πμοοτττικαί άνα/ιττύξεως
διαφό. κων καί λοιπών τομέων τής κοινω
ρων τομέον τής έλλη,νικής οίκονομ!- νίκης ξωής είναι δυνατή ή έναρ-
μόνιοτς.
Μία τοιαύτη έναρμόνισις είναι
άδύνατος σήμ,ερον διά μόνης τής
λειτουργίας Τού νόμον της προσ-
φοράς καί τής ζητήσεως, άνευ κιν
δύνου καταλύσεως των παραδεδε-
γμένων τρόπο)ν κοινωνικής ζωης
καΐ πλήρους άνατροπής της Πολι-
τειακής δομής.
Εάν τό Κράτος δέν ανελάμβανε
τό ίδιον την φροντίδα τών Ιργων
τής ύποδομής ή τοϋ έλέγχου Των
δασικών τομέων τής ενεργείας, τής
έπικοινωνίας, των μεταφοράν κ.5.
ή δέν ίθετεν υπό την προστασίαν
τού, διά τής παροχής τών κοινω-
νικών του ΰπηρεσιών, τάς άδυνά-
τους κοινωνικάς όμάιδας, τάτε, πέ¬
ραν τού ρηθεντος κινδύνου, θά ήτο
αναπότρεπτος καΐ ή καθυστέρησις
τών έξελίξεων, όπότε θά ΰπέκυ-
πτεν αύτό Τουτο τό "ΕΘνος είς τόν
διεθνή άνΤαγωνισμόν.
Κατ' αναλογίαν, όσον περισσο-
τέρα καί καλυτέρα είναι ή προσαρ-
μογή τής Πολιτείας — Κράτους,
Κοινωνίας καί άτόμων — πρός τα
άνωτέρω, τόσο περισσότερον έξα-
σφαλίζονται αί προϋποβέσεις έφαρ
μογής τής Άναπτυξιακής Πολ.ιτι-
κής.
Α
Τόσον έκ τού διεθνοΰς άνταγωνι
σμοϋ, δσον καί έκ των εσωτερικήν
συνθηκών έκάστης κοινωνίας, μέγι¬
στον, κατά τήν μεταπολεμικήν ε¬
ποχήν, εγεννήθη πρόδλημα δι' έκεί
νας των κοινωνιών, αί οποίαι κα-
λοΰνται νά καλΰψουν διά ταχέιον
άλμάτων προάδου, έτών ή καΐ αιώ¬
νιον καθυστέρησιν.
Τό πρόβλημα Τούτο διηρευνήθη
καί συζητεϊται άπό πολλάς σκο-
πιάς. Άλλ' έν τή πράξει, εκάστη
κοινωνία άνοίγει τόν ιδικόν της
δρόμον καί πολύ ολίγον έρωτά τάς
άλλας. Τό «εθνικόν συμφέρον» εί¬
ναι ή παγκοσμίως επικρατήσασα
διαπραγματευτική άρχή. Καί τί,
^εθνικόν συμφέρον» τό προσδιορί-
ζουν καί τό έκφράζουν αί ύγιέστε-
ραι καί ζωτικόαερα*, έν ταυτώ καί
άντιπροσοοπευτικώτεραι, δυνάμεις
έκάστης κοινωνίας. Δοθείσης δέ
τής Θέσεως τού Στρατοϋ είς εκά¬
στην ΠολΐιΤείαν, ούτος άπέδη καΐ
άποβαίνει δσημέραι τό συνηθέστε-
ρον όργανον, είς τάς μή κομμουνι¬
στικάς, διά την δράσιν πρός κά-
λνψιν των έν λόγω άλμάτων.
Ενθυμούμαι μίαν πρό ολίγων,
σχετικώς, χρόνων διατύπωσιν σχί-
τικής Θεοιρίας, δημοσιευθείσης είς
τό δελτίον τού ΝΑΤΟ, υπό τοΰ
Άμερικανοΰ καθηνητοΰ Σλέσιγκερ
σύμβουλον, εάν καλώς ενθυμούμαι,
τού αειμνήστου πρόεδρον ΚέννενΤυ.
Δι' αυτής άνεγνωρίξετο ό Ίστορι-
σεων υπό δυνάμεων, καλονμένων
κός ρόλος μεταβαΤικων κυβερνή-
είς τό προσκήνιον τής δράσεώς ά
νευ τών συνήθων έκφράσεων τής
πολιτυκής διαδικασίας, άρκεί ή ά¬
σκησις τού ρόλου τούτου νά έπιση-
μαίνεται δι' Ιργων ύποδομής, τα
όποία δγουν είς μίαν ταχυτέραν
καί άσφαλεβτέραν πρόοδον τής κοι
νωνίας, χαί, έπομένως, είς μίαν ά
ναθεμελίωσιν τής Δημοκρατικής Ί
δέας, έπέκεινα δέ ταύτης είς κα-
τοχύρωσιν τής διεθνοϋς Είρήνης.
Άλλά ταυτα αναποφεύκτως κλιμα-
κούμενα είς βάθος χρόνον.
Ή θεωρία αυτή ήτο σοφόν άπαύ
γασμα ίστορικης πείρας. Διότι, δ-
πον επεκράτησαν διά παρομοίαν
δράσιν αί δυνάμεις τον Στρατόν,
ή Δημοκρατία ασφαλώς ωφεληθή.
Καί δέν είναι άνάξιον Ισορικής
παραΤηρήσεως τό είς παγκόσμιον
κλίμακα λαμβάνον χώραν γεγονός
τού καλπασμοΰ πρός την πολιτι¬
κήν εξουσίαν των τε στρατιωτικών
καί των κομμοννισΤικών δυνάμεων,
δπον ή καθνστέρησις δημιουργεί Ι¬
στορικόν «χάσμα».
Ή επί τής πολιτικής σκηνης μά
χη μεταξύ Στρατοΰ καΐ κομμοννι-
σμοΰ αποτελεί την Ιστορικήν δια-
πίστωβτν τοΰ παρόντος.
Α
Ερχόμενοι είς τά καθ1 ημάς, δι-
απιστοΰμεν τήν διττήν αποστολήν
Τής 'Επαναστάβεως, άποθετικήν
·<αί Θετικήν. Άποθετικώς δρωσα ή 'Επανάστα σις, άπέτρεψε τόν άμεσον κομμου νιστικόν κίνβννον. Καί θετικώς έ- δραίακιε καί έφαρμόζει ώλοκληρω- μένον σύστημα οίκονομικής, κοινω¬ νικής καί πολιτιστικής προάδου, τό σχηματικόν άποτέλεσμα τής οποί¬ ας θά είναι, καθόσον είς εμέ μό¬ νον έν γενακότηΤι άνήκει νά δια- τυπώσω, μία άνθοΰσα πολιτική δη- μοκραΤία, άντάξιον σύγχρονον πρό τύπον τής κοιτίδος τής κλασσικής δημοκρατίας, την οποίαν πολλοί είς τόν κόσμον διαμνημονεύουν, άλ¬ λά ημείς πουθενά δέν τήν βλέπο¬ μεν. Ή νέα πτλιτειακή δομή, έντός τής οποίας το.ιοθεΤεϊΤαι ή τροχιά τής Έλληνικής Άναπτύξεως διετν πώθη είς τό "Εθνικόν Σνμβάλαιον Τής 28.9.1903, ή επί τοϋ οποίον 'ΕΘνική σνμφωνία των 'Ελλήνων υ¬ πήρξεν αϋτόχρημα ή πλέον Ιστο- ρική. Ή σύνθεβις τής ελευθέρας οίκο ■> ομικής δράσεώς μέ τα οίκονομι-
κά, κοινωνικά, άτομικά καί πολιτι-
κά δικαιώμαΤα, τα όποϊα κατοχυ-
οοϋντα», έν τή ούσία καί τή πρά¬
ξει, δι' ευθυνής άποτελοΰσης τόν
Λντέλεγχον τής ελευθερίας, υπήρ¬
ξεν ή Τελειοτέρα δννατή, πρός ά-
ναμόρφωσιν τοϋ Πολιτειακοΰ —
Κρατικοϋ Κοινωνικον καί Άτομι-
νοΰ βίον μας.
Ή άναμορφωτική βάσις Τοϋ Σω
ύολαίου ϊσχεν ώς πρώτον άποτί
λεσμα την διαμόρφωσιν μιάς νί
ΣΥΜΕΧΕΙΛ: Είς ττ,ν 4ην σελ.
ΤΟ ΦΛΕΓΟΝ ΘΕΜΑ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΙΦΑΛΙΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
•Τπό τοΰ κ. ΣΠΤΡΟΤ Γ. ΒΛΑΧΑΚΗ, Προέορου ιΤλ Γενιχτίς
Συνομοσπονδίας — 'Επαγγελματικων καΐ Βιοτεχνών Ελλάδος
Είναι γεγονός αναμφισβήτητον,
δτι ή δλη δομή τοϋ θεσμοϋ τής Κο»
νωνικής Άοφαλίσεως έν Ελλάδι,
παοουσιάίει περίεργον, ίδιορρυθμί
αν συνεπεία μιάς δαιδαλώοους νο
μοθεσίας άλληλοσυγκρονομένων διο
τάξεων. ποικιλομόρφου διαδικαβί-
ας, διαφόρου μεταχειρίσεως καθ" 6-
αάδας ήσφαλισμένων, πολλάκις βέ
θεσπίσεως κανόνων έκτός των πλα»
σ£ων τοϋ οίκονομικοΰ καΐ μαθημα-
τικοΰ άναλογισμοϋ. Τό άποτέλτσμο
τής ούτω διαμορφωθείσης κατα<Γτά σεως είναι ή δνισος μεταχείριστς των διαφόρων ήσφαλισμένων κατ' έπάγγελμα όμάδων, δντικρυς άντί- θετος πρός πάσαν ΙΎνοιαν κοινωνη κίίς Οικαιοσύνης, ή δποία άποτβλεΐ τό βάθρον πάσης εύνομουμένης Πό λιτείας. Δέν πρόκειται ϊνταθθα νά άτβζη τήσωμεν καί εξετάσωμεν τα αΐτια τίΐς βαθμιαίως δημιουργηθείσης τοι αυτής καταστάσεως. ΟΙ λόγοι είναι γνωστοί καί άνεπτύξαμεν καί δλλο- τε δημοσ(<ι τάς άπόψεις μαο έπ' αύτοϋ. Τό ζήτημα Ιγκειτοα είς την όρθήν διάγνοκτιν τής τοιαύτης πρα γματικύτητος καΐ τήν ανεύρεσιν των μέσων εθροΛείας. Τήν τοιαύτην κατάσταβιν ορθώς διεπίστωσεν, Λμα Τη άναλήψει των τυχών τοϋ "Εθνους μας, ή ΈθντκΛ Κυβέρνησις καΐ ώς Ινα έκ των κυ ρίων στόχων της Ιθεσεν την έξυνί- ανσιν, την άναονγκρότηστν, ή, Θά ελέγαμεν δρθώτερον, τήν έζ ύπαο- χ^ς άναμόρφωσιν τοί1 θεβμοϋ επί 0- γειών κοινωνικών, οίκονομικών καΐ άοχραλιστικων 6ά«εων Τό πρόβλημα προθάλλίΐ τβράστι- ον καί άκανθώδες ενώπιον τών ήδη δημιουργηθείσαν συνθηκών καί «α ταβτάσεων καί χρήζει άοφαλώς μβ- γάλης προσοχής καί έπι-δεξίου χϊΐ()ΐ βμοϋ, δι' δ καΐ όρθώς τό αρμόδιον υπουργείον Κοινωνικων 'ΤπηρεοΊ ών μετά μεγίστης περισκέψεως κοΐ έμβριθοΰς μελέτης, προχωρεϊ βίς τό δύσκολον τουτο ?ργον. 'ΙΙ κοινωνικη άσφλλισις είς τήν χώραν μας, υπό την Εννοιαν καλύ- ψεως πάντων των κινδύνων κατά τής ζωής, τής ίιγήας καΐ τοϋ γή- ρατος ολοκλήρου τού πληθυσμοϋ. είναι ζήτημα καθολικής σημαβΐας διά την εδραίωσιν τοΰ κοινωννκοί) μας καθεβτώτος έντός τών πλσιβί- ων τής αληθοϋς δημοκρατίας, ην θεμελιοϊ τό νέον Σύνταγμα της Ελλάδος, ή όποία όφείλει νό. προ- οαρμοσθή πρός τάς αρχάς αύτάς έντός τοΰ πλαιοίον τόίν αιαρκφς <ΐύ ξουσών κοινωνικών άπαιτήιτίίη ν τον λαοϋ ώς καΐ τής προοδον κα» ουνεχοΰς μετβπλαστικής τής έθνικής μας ζωής- Διά τοϋ παρόντος δέν νά ύπεισέλθωμεν είς την τοΰ δλου ξητήματος τής άναμορφ«» σεως τοϋ θεσμοΰ της κοινωνικαί ρας άσφαλίσεως, θέμα, δπεο &± προαναφέραμεν χειρίζεται τΛ ιΐο- μόδιον υπουργείον Κοινωνίαν 'Τ πηρεσιών καΐ τοΰ οποίον, Ας γν(ι·- στόν, προϊοιαΐαι δ διακεκριμένον καθηγητής κ. Λοοκάς Πάτρας, Αλ λά έπιθυμ,οΰμκν απλώς νά θίζωμεν μίαν πτιαήν τοθ δλου ΘέμαΤος καί Λή την άφορόνσαν την αβφαλισιν των 'Επαγγελματιών κια Βΐιΐτρ- χνών τής Ελλάδος. Ή διακριτική θέατ μας είς την διαχείρισιν τών ζητημάτων πού έν διαφέρουν άμέσως % έμμέσως τΑζ αδελφάς τάξεις τόιν 'Επαγγελματι ών καί Βιοτεχνών. μάς εΛΐβάλλ.ΐΗ την υποχρέωσιν όπως λάβωμεν <τα- φή θέσιν Εναντι τοΰ φλέγοντος θί- ματος τής άσφα>ΪΛεως των τάξεων
αυτών, ή δποία Αττφάλισις καλύπτει
υπέρ Τα 700.000 άμέσως καί έμιιέ-
σως ήσφαλισμένα πρόσωπα.
Ό μοναδικός Όογανιομ,ός κυοί-
ας άσφαλίσεως των προσώπων αυ¬
τών, τα Τ.Ε.Β.Ε , εκλεκτεν ήδη 30
έτών ζωήν πραγματικάς λειτουργί-
ας καί συνταξιοδοτεΐ ϊ>δη υπέρ τούς
65.000 άτομα, μέ κυμαινομένην μη¬
νιαίαν σύνταξιν άπό 720 εως 2.000
δρχ-, ταντοχρόνως δέ παρέχει είς
τούς ήσφαλισμένους συνταξιούχους
καί τα μέλη των οικογένειαν των,
πλήρη νοσοκ»μειακήν περίθαλψιν
καί τινάς άλλας παροχάς δπως επί
δομα τοκετοΰ. κηδείας, άεροθεοα-
πίίας κ.λ.π.
Πολλαί υπήρξαν αί διακνμάνσεις
είς την ά<κραλιστι.κήν κατάστασιν τοΰ Όργανισμοϋ, άπό τής ιδρύσε¬ ως του μέχρι σήμερον. Ουδέποτε τό Τ.Ε.Β Ε. κατώρθωσε νά εκπλη¬ ρώση πλήρως την αποστολήν τού καί τούτο όφείλετο τόσον είς τάς εξωτερικάς έπιδράσεις, δσον καί είς τα όραννικά έσωτερικά αίτια. Ή πλέον δμως τραγική ερίο·δος υπήρξεν τό τέλος τοΰ 1966 —άρχή τοΰ 1967, όπότε ευρέθη, λόγω τε¬ ραστίου οίκονομικοΰ άνοίγματος, είς πλήρη αδυναμίαν έκπληρώσεως των πρός τούς συνταξιούχους τού καί τρίτους υποχρεώσεων τον, ταντο¬ χρόνως δτι ήτο μέ μαθηματικήν α¬ κρίβειαν άποδεδειγμένον, ότι είς τό άμέσως προσεχές μέλλον ή χρεωκο- πία τοΰ Όργανισμοϋ ήτο πλέον ή βεβαία, μέ συνέπειαν τόν άφανισμ,όν αύτοΰ. Έχρειάσθη τότε ή τόλμη τής νέας Διοικήσεως —ήτις άνέλα βεν έκτάκτως τάς τύχας τοϋ Όργα- νιομοΰ— οεαλιστικής καί σθΐναράς άντιμετωπίσεως τής τραγικής όν¬ τως καταστάσεως καί ή άμεσος υΐ- οθέτησις των προταθέντων μέτρων σωτηρίας υπό τής 'Επαναστατικής Κυβερνήοεως μετά την 21ην Απρι¬ λίου 19674 ώστε την τελευταίαν στι γμήν νά άνακοπή μέν άμέσως ή πρός τόν κρημνόν πορεία, έν συνε- χεία. δέ νά επέλθη ή δέουσα άσφα- λιστική καί οίκονομιχή έξυγίανστς ιϋ Όργανισμοϋ, είς τρόπον ώστβ νά δυνηβή ούτος, άφ' ενός μέν νά εκπληρώση τάς άπό μακρον συσ- σωοευθβίσας τεραστίας οικονομικάς ύποχρεώβεις τον, άφ" έτερον δέ νά εξάλειψη βαθμιαίως τα έλλείμματά τού καί νά Ισοσκελίση τό οικονομι¬ κόν τού ίσοζύγιον, μετατρέπον ταδ τα 6α9μιαΧως είς πλεονάσματα. Τα μέτρα ταυτα, τόσον είς τόν άσφαλιστικόν τομέα (άναπροσαρμο γή άσφαλιοΤικων κλάσεων, εξάλει¬ ψη χαρι—ικών διατάξεων παροχών κ.λ.π.) δσον καί είς τόν οΐκονομι- κόν τομέα (άναπροσαρμογή τοδ 4- σφαλίστρούΤ, έπεβάρυναν σημανττ- κώς τό σύνολον των ήσφαλιομένων τοΰ Τ.Ε.Β.Ε , οί δποΐοι έπωμίσθη- ΐαν ούτω δυσβάστακτον οίκονομι- κώς φορτίον, ώς τίμημα τής σωτη ρίας τοΰ άσφαλκττικον των Όργα- νιομοΰ. "Εναντι τής έπιβαρύνσεως ταύ¬ της τών ήσφαλισμένων τοϋ ΤΕΒΕ ανέλαβε την υποχρέωσιν χορηγήσε¬ ως άμέσως ή έντός μικροΰ μελλον- τικού χρονικόν διαστήματος, ώρισμέ νων άντιπαροχών. Έκ τούτων τινές μέν έχορηγήθησαν άμέσως (ίξοδ'α κηδείας, βελτίωσις θέσεως νοσηλεΐ λείας, επέκτασις περιθάλψεως είς ■ψυχικάς παθήσεις, άναπροσαρμογή, συντελεστήν συνταξιοοοτήσεως διά τα έφ' εξής Ιτη κ.λ.π.), παραμένει όμως έν έκκρεμότητι ή άναληφθεϊ- σα ύποχρέωσις τής επεκτάσεως τής άσφαλίσεΛς ΰγείας είς τόν τομέσ των έξωνοσοκομειακών παρακλινι- κών έξετάσεων καί τουτο έν όψει καθολνκής επιλύσεως τοΰ θέματος τής άνοικτής ίατροφαρμακεντικής περιθάλψεως υπό τοΰ Κράτους δια τοΰ αρμόδιον υπουργείον Κοινωνι¬ κών 'Τπηρεσιων. Τό θέμα τοΰ ΤΕΒΕ, μετά την ε¬ πιτευχθείσαν οικονομικήν του έξυ- γίανσιν, ήτις εφεξής προβλέπει την δημιουργίαν πλεονασμάτων είς αμ¬ φοτέρους τοΰς κλάδους άσφαλίσε- ώς του (συντάξεως — ασθενείας) καί μέχρι τής δριστικής άναμορφώ- σεως καΐ θεσμικής κατοχυρώσεως; τής καθ' δλου κοινωνικής άσφαλί¬ σεως έν Ελλάδι, ώς έν άρχή άνβ- φέραμεν, προβάλλει άμέσως είς δύο σνγκεκριμένονς σκοπονς, ήτοι: τόν της δλοκληρώσεως τής άσφαλίσεως ύγείας καί τόν τής βελτιώσεως τδν νυν ύπ' αύτοδ παρεχομένου συντά- ξεων. Τό πρώτον ζήτημα τής καθολι¬ κής δηλονότι άσφαλίσεως ύγείας (άνοικτή ίατρική, φαρμακευτική καΐ νοσοκομειακή περνθαλψις), τρρο νοΰμεν δτι είναι τό πρωτ«ϋον καΐ δτι πρέπει ριζικώς καί ταχέως νά τε καί πρός τάς υπό τοΰ κ. ύπουρ- άντιμετωπισθή, συμφώνως Αλλως γοΰ Κοινωνικών 'Τπηρεσιων έκπε- φρασμένας άπόψεις. Ώς είμεθα δέ κίς θέσιν νά γνωρίζωμεν, είναι έγ- γνς ή ώρα τής έξαγγελίας ενιαίον «τχεδίου άσφαλίσεως ϋγείας έντός ενός γενικοϋ πλαισίου Ισης καΐ δι¬ καίας μεταχειρνσεως έν πνεύματι κοινωνικής δικαιοσΰνης. "Αλλως τε βασική άρχή τής κοινωντχής πολιτι κης είς τόν τομέα τής άσφαλίσεως, κΐναι ή προστασία τής ΰγείας. Άν- τί τής δημιουργίας χιλιάδων συντα ξιούχων άναπηρίας, άνικανότητος ή θανατον, δέον νά καταβληθή πά¬ σα προσπαθεία προλήψεως των προ καλούντων ταύτας αίτίων διά κα- ταλλήλου άγωγης ύγείας καί παρο χής ύγειονομικής περιθάλψεως, ή¬ τις αποδίδει τα ίαθέντα ατομα πα- οαγωνικώς ένεργά είς την κοινωνί αν. Έν προκειμένφ, τό ΤΕΒΕ παρέ¬ χει ήδη Ικανοποιητικήν νοσοκομεια- κήν περίθαλψιν, ή δέ κατά τα ά¬ νωτέρω επέκτασις της άσφαλίσεως είς τόν τομέα τής ίατροφαρμακευ- τικής περιθάλψεως, θά δλοκληράκτη τόν κλάδον άσφαλίσεως ΰγείας. Ώς πρός τό έτερον θέμα τής ά- ναπροσαρμογής (αυξήσεως) τών υ¬ πό τοΰ ΤΕΒΕ χορηγουμένων συντά ξεων έχομεν νά παρατηρήσωμεν τα άκόλουθα: Ή προβλεπομένη ένιαία ρύθμι¬ σις υπό τοΰ Κράτους τοΰ δλου συν- ταξιοδοτικοΰ ζητήματος έν Ελλά¬ δι, τείνει είς τήν απάλειψιν τδν ά- παραδέκτων διαφόρων, τάς οποίας παΰουσιάζουν άπό άπόψεις ΰψονς παοοχών, αί χορηγούμεναι υπό τών διαφόρων Άσφαλκττικών "Οργανι¬ σμόν σνντάξεις, διά της έφαρμο- γής δνιαίων βασικών άσφαλιβτικων άρχών καί μεθοθεύθ'εως τοΰ τρόπου λειτονργίας τούτων άφ' ενός, άφ' έτερον δέ διά της ένοποιήσεως έκ- συχωνενσεως όμοειδών ή συγγενόϊν αοφαλιστικων Όργαντσμων είς με γαλντέρας καί δμοιομόρφους κατά κατηγοοίας άσφαλιστικούς φορεΐς. Τό ΤΕΒΕ, τό γε νυν διά των υ¬ φισταμένων άποθεματικων τού καΐ τών προβλεποχιένων πλεονασμάτων τηθ κλάδον σνντάξεως, δύναται νά ίντιιιετωπίο'η μίαν μικράν βελτίίθ- Λΐν τών συνταξιοδοτικων του πα¬ ροχών τής τάξεως 10—15%. Αύτη ομως, κάθε δλλο παρά Ικανοποιητι- κή δύναται νά θεωρηθή. ΈνταΰΘα είιιεθα ύποχρεωμένοι νά Θέσωμεν δύο βασικάς αρχάς, αί οποίαι δέον νά Ισχύσωσι διά τάς συντάξεως τοΰ ΤΕΒΕ. Πρώτον, 8τι ή άνάγκη τής άναπροσαρμογής των είναι άμεσος διά τούς προαναφερθέντας λόγονβ
Τό πρώτον στήν Εύρώπη κατασκευ ασθέν ήλεκΤρομικροσκόπιον δυναμι-
κότητος ενός έκατομμυρίου βόλτ
ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΟΝ ΦΑΣΙΝ Η ΚΟΙΝΗ
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
ΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΤΥΛΟΥΣ ΤΗΣ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ.— 'Ένας άττσ τοϋς
δύο στΰλους τής Εύρωπταϊκής Ο&κσ-
νομικής Κοινότητος ή κοινή άγροτι
κή —σλιτιιχή. ίτοΐλσντεύετο σήμερον
τταρα τό γεγονός δτι ώρισιμένοι πσ
ρατηρηται παρη7ορογντο μέ την σκϊ.
ψιν δΤ| αθτη -π-ρόκειται νά Αναβεω-
ρηθή όπωσδήπτατε, ειδικώτερον εάν
πράκειται νά εΐσέλθη ή Βρείττανια
είς την Ε.Ο.Κ.
Ή Γαλλία και ή Δ. Γερμανία, ο!
Βύο μΐιγάλοι τής Κοινής 'Λγοοβς,
Βεν εώθνγραμιμίζοΐ'Ται πτλέον, νέ->
δέ φραγιμοι £χουν τβθή είς την έλευ.
θίραν διακίνηριν των ττρο'ιόνΤων Των.
Έν τούτοις ύττάρχει τό Ετερον στή.
ριγιμα ΤοΟ όργανισμού, ή Τβλων€ΐττ-
κή έν&κτις των χωρών . μΒλών> δ.σ
την εμπορίαν των βιομηχανικώς πο^
ιόντων. Άλλά οί ΓΛλλοι ηγέται κα¬
τέστησαν σνχνο σακρές, &Τι τα σνυ.
φέροντά των είς την Ε Ο. Κ. συγκο
τρώνον<ται ειδικώτερον, είς τό τϊ 5υ- ναται αυτή νά προσφέρη είς τόν ά- γρΟΤην τής χώρας των. 'Ωριοιμένηι οΐκονθμολόγοι φρονούν &τι τό σταθε ρόν πλεόνΐασιμα των γοΛλυκών εΐσο γωγών 6ιαμηκ<χνικών εΐδων Θ6 ηδύ¬ νατο νσ δδηγήαη Τήν Γαλλίαν ί'ί την επιβολήν φαρολογίας διά την ά ποθάρρυνσΐν Των, ώς Ακριβώς Βπρα- ξεν ή Γεριμανία επί των γεωργικών ιτρο^ό/των, δταν άφέθη ελευθέρα π διαμόρφωσις τής τιμής τοθ μάρκου Έττ1 μίαν και πλέον δεκαετίαν ή κοινή άγροτική πολιτική εΐχε άνα- πτυχθή €ΐς σημείον, ΰχτ^ε δλα οχί δόν τα άγρο-πκά προ'ιόντα επώλουν το βϊς ένιαίσς τιιμσς είς δλας τας χώρας- ιμέλη τής Ε Ο.Χ. ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ ΝΟΜΙΣΜΑ Πλή'γιμα καβτά τής κοινής αυτή , παλιτιχής ΐπτήρξε τό γεγονός δτι οί "Εξ απέτυχον να δηιμιοωργήσονν τρΙ τον στόλον: ενιαίον κοινοτικόν νο- μισμ'α. Διά λσγους λογιστικής έξυ πΓ,ρβΤησεως, έθα™ίσθη ϊΰστοχοΓ «μονάς λογαριασμόν» — τό δολά¬ ριον. 'Λλλ' δταν τό τράγικον κια! τό μάρκον ιμετέβαλον την Εναντι τούτου ίσοτιμίαν των> αί "Εξ Κυβερνήσεις
ευρέθησαν είς «Κϊυναμίαν νά ττροονρ
μοσθοΰν.
"Οταν ή άξία τοΰ μάρκου
αί τιμαί των άγροτικώΐ' ζ
τής Γερμανίας ύττέσΤπσαν αντίστοι¬
χον μείωσιν. 'Αιλιλά 6 νέος ιπ-ρωθυ
πουργός αυτής τής χώρας δέν ^βύ-
νά Ανεχθή την μείο*τΐν τοθ εΙ-
των Γίρμανών ΑγροτΓ;ν,
δέ οθτοι θά είσ—ράττουν εΐδι·
κάς έΐτιβοτήσ-Εΐς,
Διάχι/Γος είναι ή εντύπωσις ε!ς
τούς κόλττους τής Ε.Ο.Κ. δτι, κά.
τι τό 6α<τικόν πρέπει νά γίνη. Ή Βρίττατνκχ, ή 6ττοία διατηρεϊ είς χο>
μπλά έπίπτεδα τάς τΐΐμάς των γεωο.
γικώ./ προιόντων της, θά επιδιώξη
την περαιτέρω συιμπίεσΐν τα>ν τόσο
κατά την διάρκειαν των διλ την εΐ-
τσδόν της διο—ραγιμοίΓεΰσεων, δσον
καΐ άογάτερον, δταν α&ΐαι θά έδρυν
ΕΙΣΑΓΩΜΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ
"Εν τώ μεταξύ είς τό Λον/ξ 6ο<.ρ ν οί ύπκΛΐργοΙ ΟΙκονοιμικών και Γε ωργίας. των χωρών - μβλών τής ζ Ο. Κ. συνξφώνησαν χθές τήν νύκτα ύθα δττως ή Δ**τική Γερμανία έιτανέλθη μετά έξ έβδοιμάδσς είς τ6 κοινών τιιμών των άγρ<χτι. κων πρ3ΐοντων τής Ε Ο.Κ , τα ότοΐ όν έγκατέίειψ«ε ττρδ τριών έβδομά 6ων δταν ή τιιμή τού μάρκου εΐχε >-α
θορισθή. Κατά την διάρκειαν τής
—ριόοου των Εξ έβδο.
θά επι τρ—τή είς τήν Κυβέρ¬
νησιν τής Βόννης νά έ~ι6άλΓ» δα.
σμό.» 8.5% έι)>' δλων των είσαγιοιγών
άγροτικών ττρο^όντων είς τήν Δι/τι-
κήν Γ€θμανίαν. ΟΙ αγρόται τής Δυ
τικής Γερματνίας θά ττωλοθν τα προ
ιόντα των είς τάς πρό τής ονατψή.
σετος τοΰ μάρκου τιμάς. Μετά τήν
6οττνοήν τής μεταΛατικής αυτής πε¬
ρίοδον, δ επι των άγροτικώι/ είσϊ-
γωγ»ν δβσ.μός θά καταργηθή.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΙΌ «ΕΥΡΑ.
ΤΟΜ»
Άνω τ»ν 1.000 άπεργών Ο
λων, οτνηκόντων «Ις τό προσωπικόν
της Κοινής Άγορσς, ώργάνωσσν
σήυερ^ν διαδήλωσιν έξωθι Τού Μί"ΐ
9α εύ,ΛΛταίκοΰ κέντρον, καθ" ήν στ ι
γμήν, έντός αύτοϋ συνεδρίαζον οί ι'1
ιτοοργοι των "Εξ συζητούντες περ!
τσ'; μέλλοντος τοό κοινού προγρΰω
ματος πυοηνικών έρευνών (ΕΥΡΛ
ΤΟΜ) τής Κοινής Άγοράς. ΟΙ
πουργοΐ οέν ηδυνήθησαν ν
θϋΐ>ν, έαν θά παρατε!νοι/ν ή βχΐ
',ωήν τού «ΗΥΡΑΤΟΜ» μετά '
Ιανουάριον 1970 όπτότε έκπνέει
παροάσα 12ετής έντολή το«#. Τό
μα θά συζητηθή έκ νέου τόν ΐτρ
χή μήνα, είς έττίποδον ίητουργών 'Ρ
ΟΙ διαδηλωΤαί ύπάλληλοι έκρά.
τουν πλακάτ είς τα όποΤα άνεγο./'-
φοντο φράσεις ώς «ΑΙ Η.Π.Α.. δέ*ι>
ΒΓη διά την Σελήνην, ή Εΰρώ— δ'Λ
τί;» και ίνοπτέθ—αν στέψανον, υμ
δολίζοντο: τον «θάνατον» τής
ττης^ είς τάς βαθμίδας ΤοΟ
φού μογάρου τώ,, Διασκέψεων
Η ΚΟΙΝΟΝΙΚΗ βΙΦΑΑΙΙΙΣ
Ή Πριγκήπισσα Μαργαοίτα μέ τόν σύϊυγό της Λόρόο Σόουτον και τα ούο παιδία τους.
ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ ΤΟ
ΠΡΟΓΡΔΜΜΑ ΤΔΚΤΟΠ ΟΙ ΗΣ ΕΩ1
ΕΞΑΓΩΠΜΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΣΙ ΤΟΥ
Θά εφαρμοσθή καΐ κο(Τ& τό νέον
Χλιεργητικόν ετος 1969—70 τ0
πρόγροιμμα τυποποιήσεως τού έξο(-
γωγί'μου σκληοού σίτου. Είς σχί.τι_
κήν απόφασιν τοθ υπουργείον Γεωο
γΐας άναφίρεται δτι οί παραΐγωγο]
οί όητοΤοι θά παραδίδοι/ν είς τήν ά-
γοραστικήν παρέιμβοισ ι ν τοΰ Δήμισι
ου, τι/τΓοπο. ημέν^ν σκληρόν σΤτον, θά
είσπράττονν τιμήν κατά 50 λεπτά ά
ή 6ττοια θά ίο··χύση διά τόν κοινόν
σκληρόν σΠον.
καθϊατσται κατά τδ ύποιη
γετον βαταραΐτητον^ άφ' £.ογ μέν
οθς βντιιμετώπιθΊν ηύξηυένω» κα?-
λιεο/ηιτικών £ογσ!^ιών και δαττα',ών
·>τό ι#ν παραγωΐγών διά την βίλτι.
ωμΐνην καλλιέργειαν, διαλογήν κσΐ
τόν καθαρισιμόν τοθ σίτου κλπ. δσον
αί την ύττο«ϊντ(αιν τού έ
τος αυτών ποός ευρύτερον
ίψαομογην τού μέτρον. ΟΙ
γο'ι εΤναι έλεύβεροι, παρά ταύτ·α,
νά πΐοαδίιδουν τδ ττροϊόν των είς Τ£
γωγιΐίσν ίιμποριον.
Δ·ά τήν ίφΐο,αογήν το5 ττρογμαμ
θά έπιλεγοθν καΐ θά διαιχ^μι
(ϊθοΰν υμογενεΐς καί συνεχόμεναι
ζώναι οθχι μικοστεραι των 3^Γ
7-ραμμ*τ<ον. πρός καλλιέργειαν σκλι; α3 σίτου. ΟΙ £ν€·σι(>ερ<ίιμ*νοι τταια. γιογοί θά ύπογράψουνύπευ>θύνουςδη
<ϊ>τ£ΐς, διά των οποίων θά «>ναλαμ
5άνοι/ν τήν ευθύνην τής διενεογειο^
καΑλΐίργείας των άττοβει
χβησαμίνων ποικιλιών σκληροΰ αί
γοβ Ός κατάλΑηΛοι ττερισχαΐ 3 ά
την παοαγίογήν σκλπροΰ σίτου ττοο
σψεροναι οί νομοΐ Θ>Γθ-σαλονΓκης
Κιλ<ΐς Χαλκιδικής, Πιερίας, Ροδό ΐτης, Άλεξανδοουπόλεως, Τρικάλων Μαγνΐιι'ας^ Φ3ιώΤιδος, ΒοιωτΚτς, "Αττικής «αί ΕΟβοίας. Ό ποός τυποτταιηοιν σχληρίς ο-ι τος 8ά ανήκη είς μίαν τών άιμιγώ'1 πό κΐΛΐών Λήυ ος (Γ-5770), Ήλ·'·» τρα (Γ. 58128) καΐ Μεθώνης (Γ. 58301 )καί θά προέρχεται έκ καλλι· εογ:Ιας σττόοων^ τής Υπηρεσίας Κοατ·«ής ϊΐς Τοθς μετίχοντας τοϋ π^ογοάιμμα τος καλΑιεργιιιτάς κατ^ πρ;ΤΕραι6τη τα είς εκάστην περιφέρειαν μ€ρ'- α,.η των οΐκείων Δ'ενθύνσεων Γεωο. Υ'α'. Κατά τάς προόλέψεις τού υπουρ γΐΐου Ι εωσγίας, ή τυποποΐησις βά ηδύνατο νδ έψαρ·μοσθή είς τάς κν. ρΐωι, ττοορθΓγωγικΛς περιοχάς τΊς χθοιαι; έΐτϊ σι/νολικτΐς εκτάσεως 000 περΐιτου στρε,μιμάτων διά νωγί)ν ^0.000 τοννω1" σκληοοθ οΊΤιλ,ι δ οποίος ποοτιμάται ίδιαιτέρο)ς είς τή/ ΕΟΚ. , 100 ΤΟ ΜΑΡΚΟΝ Είς την ενταύθα τή·α;ρον, τ ι ή.μ£οαν τής άνσ ;!ς 3·69 μάοκα έναντι τής έπιτήι μου 3,66. Ή Κ,εντο'κή Τράτεζα διε θπτεν α^'ω των 100 έκ<χτο.'μυρίων δο^Ααοίων. Είς την Μϊδοίτη/ η Ι^οΤιμίο: μΆό κοΐ) . πεΐέτα: κα9^τ!αθττ είς 19 125 ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΥΑΡΠΑΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΙΣ ΑΙΑΦΟΡΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ καΐ δεύτερον, δτι δέον νά έκπληροι- θή ή συνταγματική έπιταγή περί έ- Ι £ασφαλίο"εο3ς ενός κατ(«τάτου όρί- ου συντηρήσεως (2τάνταρ δφ λά- ϊφ) μιάς στοιχειώδους άξιοπρεποϋς Λιαβιώσεως τών συνταξιούχων τού, ' πέραν δέ τούτου ή πιθανή αδξησις δέον νά κλιμοΛαοθή διά τα επί πλέ¬ ον ποσά, αναλόγως τών ύπαρχου- σήν οίκονομικών δυνατοτήτων έν- ! τος τής λογικής τών αριθμών και ' πάντοτε έν πνεύματι κοινωνικής δι καιοσύνης. Ι Ή τοιαύτη διαμόρφωοΊς τών συν τάξεων τού ΤΕΒΕ είναι κατάστα¬ σις άμεσον άνάγκης διά τάς τάξεις τών Έπαγγελματιων καΐ Βιοτε- χνών, οί δποΐοι κνπτοντες υπό δυσ- βάστακτα οίκονομικά 6άρη ποικΐλων ύποχρεώσεοιν και παρουσιάξουσαι εισέτι άνελαστικότητα προσαρμο- ' γής είς την συνεχή πρόοδον της τε- χνικής και τοΰ έλευθέρου άνταγωνι σμοϋ, ύφίοτανται κατά τό μεγαλύ¬ τερον ποσοστόν το>ν καΐ είς ολόκλη¬
ρον τό εύρος τοΰ 'Ελλαδικοΰ χώρου
έν γεντκότητι λαμβανομένου, πρα¬
γματικήν κονιορτοποίησνν τοϋ είσο-
δημβτικοΰ τοιν δυναμικόν, είς τρό¬
πον ώστε, άπόμαχοι καθιστάμενοι
τής εργασίας, νά έξαρτώσΐ τήν δια-
δίιοσίν των έξ αυτής μόνης τής πε-
νιχράς συντάξεως των.
Μία όμως τοιαύτη άναπροσαρμο- '
γή -τών συντάξεων, άνταποκρινομέ-
νη είς την ανωτέρω κοινοινικήν ά- !
ναγκαιότητα, άπαιτίί διάθεσιν ση-
μαντικων κονδυλίων υπέρ τάς ση¬
μερινάς οΐκονομικάς δυνατότητας
το Ο ΤΕΒΕ.
Ή υπό τοΰ γεΛΊκοΰ σχεδίου προ-
δλεπομένη δημοσιοποίησις τών ά-
σφαλιστικών εισφορών, τής είσπρά
ξεως δηλονότι τούτων, άναλαμβανο '
μένης υπό ενιαίον όργάνου, έξαοφα [
λιζομένης ούτω τής καθολικής κα-
ταδολής τοΰ άσφαλίστρου παρά Ι
παντός ΰποχρέου έπαγγελματίοιι
καΐ βιοτέχνου, ώς καΐ ή κατά δικαι
ότερον τρόπον κατανομή τίδ·ν κοινω¬
νικήν πόρτον, αναλόγως τής δυναμι-
κότητος τών ένοποιουμένοον καθ* ό-
μάθας άσφαλιστικων φορέων, άσφα
λώς θά άποδώσοισι λ.ίαν προσεχώς,
τα άναγκαϊα κεφάλαια διά την δια-
μόρφωσιν τοΰ νέου συνταξιοδοτικοΰ
καθεστώτος.
Μέχρις ϋτον, δμως, έπιτεινχθτΤνσι
τα έν προκειμέν(ι) άναμενόμενα γε-
νικά οίκονομικά άποτελέσματα, φρο
νοΰμεν δτι ολιος ίδιαιτεριυς διά τό
ΤΕΒΕ καΐ βι' ούς λόγονς άνεπτύ-
ξαμεν ηδη, μία μοναδική λΰσις ΐ-
πάρχει. Ή δμεσος κρατική παρέμ-
6ασις, διά χορηγήσεως μιά; έφ' ά¬
παξ οίκονομικής ένισχΰσεοις άναλύ-
γου νψους πρός τάς άπαιτηθησομέ
νας ανάγκας πρός συμπλήρωσιν
τών πόρων τού Όργανισμοΰ διά
τήν άμεσον κατά τα προεκτεθέντα
άναπροσαρμογήν των σνντάξεων.
Ή 'Εθνική 'Επαναστατικ.ή Κυβέρ¬
νησις καλείται, όθεν, νά έκδηλο'κτη
τήν στοργήν της πρός τούς "Ελλη¬
νας 'Επαγγελματίας καΐ Βιοτέχνας
δπαξ ίτΐ ώς έπραξεν διά τόν ά-
γροτικόν κόσμον, όστις ησθάνθη ζω
ηράν τήν στοργήν καΐ τήν μέριμναν
τής Έπαναστάσεως τής 21ης Α¬
πριλίου 1967, διά τής άλλαγής τού
έκ τών άγροτικών χρεών.
Τούτο αποτελεί δεδικαιολογημέ-
νην αξίωσιν τοΰ κόσμον τών ήστρα-
λιαμένο>ν καί σννταξιονχων τοϋ ΤΕ
ΒΕ, τών προφανώς μέχρι τοΰτε τι-
δικημένο)ν ώς πρός τό άσφαλιστι-
κόν τους θέμα, καί οί όποϊοι δικαί-
ιος διεκδικώσι τήν άξιοπρεπή δια¬
τήρησιν τιον έντός των κόλπιον τής
'Ελληνικής Κοινωνίας, άποδιώκον-
τες τόν φό6ον τής άβεδαιότητο;
κ.αί άτενίξοντες πλήρεις έλπίδων είς
εν αΐσιώτερον μέλλον.
ΣΠΤΡΟΣ Γ. ΒΛΑΧΑΚΗΣ
«Τα ν<:οά πού χάνονται σήμερα ύ ία *ίς την θάΐλαισσαν, ό ξιαποιούμενα θά Βώσουν είς την αύ>
5311 18 διο-ίκατουμύρια κιλο6ϊτ<^· οών ήλεχτοικοθ ρεύματος». Τουτο * δήλωσε ήδη ό διοικητής τής ΔΕΗ <. Κασδιχΐμάκΐις, κατά την ύπογο^ ψήν σκμβάτοον — 4 μετ^ τού κανα δ *οΟ τεχνικοθ οΐκου Μένν'ιγκερ και "ΖένιεβεοΤ» καί 2 τοΰ ΙσττανοπαρτογαιλΐικοΟ οΪκγιι «Κλ *ττ<χ Κουσουλπρέσσ» —- διά τήν * κΤέλεσιν μελετών άξιπτοιήσ>^)ς τοθ
Λοοδυνοιμ■ κο3 τήί "Ελλάδος πσοπχ
τία το} Οπου^γοΰ Βιθιμηιχανίας ι-
Κυττοατίοι/, ξένων ποεα'δευτών κοΐί
στελεχών τής ΔΕΗ.
ΑΙ ύτΓαγρα^ΐΐσα! σι;μ6άαεις ττοτ
6λέπουν την έντάς 18 έ'ως 28 υη_
νόν σύνταξιν μ<3λετών άξιοτοιήσίως τού ύδρα5υνοΐ'ϋ κου έννία ποταυώ» καΐ πΐρα—οτάμων· μέ ποόδΛΕψιν μ* λέτης 28 φουγιμάιτων διά την κα-τ<' οκευήν άντιστοΐιχων ύδοοηΑβκτρικίιν σταθμών, Τό σύνολον το3 κατά τΛ ανωτέρω υπό υβλέτην ύδροδυναιμικ;») ύπολογίζοται είς άπάδοτιν ήλεκτοι. κης ένεογείας 4 76Ο.ΟΟΟ.ΌΟΟ κι»ο< δατωρών Μέ τάς ύπογραφείασιι ήδη συμβάσεις επιτελείται σημαν τικόν 6ή·μα ίκίΤελΐσίως τού ποογράιι μοΠος Της ΔΕΗ διά την Αξιοητοίη. , σιν όλο<λήο;υ τού τ^Λτυσίιμου ΰττολοίητον , κο5 τής χώρατ, ύΐτολοΎΐζομένοι; ?1ς 18 δισεκατομΰρΐσ κιλο6ατο>ρών
Ι Όμιλών πρό τής ύπογραφήςΤίον
σ'^^6ί)τε'^ν, ό κ. Καρδα-μάικης εΤπ?ν
8τι ίτνιιφώνος π;όι; παλαιοτί·.·. ,
' μτλέτας τΛ ΟΗΕ «αί τής ΔΕΗ -ο
ι θεωρητ κώς έ'ΐμεταιλλεύσιμον Οδοτδ .
ναακό/ τής Ελλάδος ύ-τιιλογίτΐη
ίΐπο άττοψΐω: δυνοίΓστηΓΓος Λ— οδό7ΐ
«ς ε'ς ήλεχτοική» ένέογί'αν, είς Α»
δοήκοντα έξ δ'σεκατο,.ιυύοια κιλσ6·«
τώ: άς έτηΐΓως
Βάο-ι αυντηοητικώ/ κριτηοίων νχ*
τέΒ-^ιε, τό βχ το" ύϊρσνλΐχοθ Τοι'
τού δυναμικόν οικονομικάς έκμεταλ
λενσιμον έξετιμήθη είς ίίκοσι ενα 'ν
κιλο6ατώ-ας ίτηΐί-^Γ
£>'' σή'ϋεοον, μέ τα έν λ;ιτονογ!ο
: Εογα σνμητςοιλαιμδσ.
καΐ Τού Καστρΐκίευ άξιο.
μόνον τ^ τρία δισοκαι-οΐι
ιιύρια ήτοι ποσοτΐόν μόλις 14,3°ί.
Τοθτο σημαίνει δτι δτοιν προοδη/τι
χώς — Ογ ποο/οαμματιζομϊν ~
καΐ έν οχι^Βυασΐ'αώ πρός τήν λοιπήν
ανάπτυξιν τού σι/ττηματος τής Δ
Ε Η.. φθάσωμεν κάποτε ίίς την οξι
οποίησιν καΐ τοΰ υπόλοιπον αυτού
ΟδροδνναμικοΟ τών 18 δισβκατο^μυ.
οί<ον κιλοδα.τωρών, ή έεοικονόμησ» ς τυνοΐλλάγματος Αττό καύσΐιμα δάχτ'ΐ των σηιμεοινών δεδομένων, θά είναι τής τάσεως των 180 έκαΤουμυρίων 5οΐλλαοίων έττρίως, ήτοι -ττϊρίποκ 5,4 δ·3-:χατομ'μυρίων δραΐκμών. Άνα<|>ϊρόμεν3ς είς τάς συμβάν ι ς
6 κ Καοδιχμάκης εΙΗττν, δι, ή άνά
9ετ·ς προΓΛΐατοποΐίίται κατ&ΐτιν δι
εθ.οθς δΐαγωνσιαο3. είς τόν οποίον
ιιετέτχον 12 έν σν.όλ<ο έκ τών μέγα λντέρων έν τώ κόσμω εΐδικών τεχνι «ών οϊκω/, άφοοά δέ είς τήν σόνΤοΐ ξιν μελετών περίπου διά τό ήμισυ των υδραυλικόν ιτηγών τώ/ πεοιλοομβΐνομέιων €Ϊς τδ κ^τυ τΐ3·9έν υπό τής ΔΕΗ Α' Ποόγο~|.. ΐ!ΐ <5β? οτοιΐί^ΐως τοό ύδοοδ'.ν:μ·κοϋ τής Ελλάδος. Δ1 ά την κάλυψιν τών δΏϋτανΛν τώ/ μτλετώ/, χο-οηγεϊται πρός τή ΔΕΗ κοίνα5'«όν δάνειον 2·* έχατ.μ | μυρίων δολλαοίωνι μέ τόχον 6 5% ι 5'ά 10 ετρ κ;ΐ 5·ετή ποοίοδον χα ΟΐΤος. ΑΙ υυμδά^ζις άψοοοϋν είς τή. σύνταιξιν μελετών ά^ιοποιήσεως ΐοϋ 05»ο5υνσΐΊ κο3, τοθ δνω τοθ άνατ^ λικοθ κ-χΐ .κάτω Άχίλώου, τοθ "Αλ. ου, τού κάτιο Άλιάκμοινος καΐ τοΰ τής τάξ;ως τώ, 4,760 δ σ* ίω^ κιλοβατωοών. ΑΙ ποι_ ΝΑΥΛΟΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΣΚΑΦΩΝ Κατόπιν αίτήσεως τών Χρή- στου καί Αναστασίου Παγουλά- τον, συμπλοιοκτητών τβΰ Β)Γ <>;ΕΛΕΝΑΠ», καθωρίσθη υπό τού
νπουργοϋ Έμπορικής Ναυτιλίας
ό ναϋλος γ' θέσετυς έπιβατών τής
γραμμής Ραφήνας — Γαυρίου —
Μπατσίον, είς δρχ. τεσσαράκοντα
δΰο (42).
Ή άνωτέρο) απόφασις εδημο¬
σιεύθη είς τήν «Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως» (4-ΕΚ, Β' 677).
Δι' δλλής αποφάσεως δημοσιευ
θείσης είς τό ώς δνω φύλλον τής
«Εφημερίδος τής Κυβερνήσεως»,
καθωρίσθη καΐ ό ναΰλος έπιβατων
τής γραμμής Σφακίων — Λου-
τροΰ — Άγίας Ρούμελης είς δρχ.
30.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΕΙΔΙΚΗΝ
ΔΕΞΑΜΕΝΟΠΛΟΙΩΝ
Παρηγγέλθησαν έκ τοΰ Οΐκου
Ρεθυμνη — Κονλοι>κονντή είς τα
νανπηγεϊα Γκοταβέργκεν, 3 είδι-
κά δεξαμενόπλοια, διά λογαρια¬
σμόν ;; έταιριών, διά με
ταφοράν παραγώγων διύλίσεως
πετρέλαιον, 27.000 τόννων έ'κα-
στον. ώ
Διαστάσεις: Μήκος 560 πόδες,
πλάτος 84 πόδες καί 115)8 ϊν-
το"ες. Μηχανή έξακνλινδρος Γκο¬
ταβέργκεν 11.400 ϊππιον, ταχύτης
Ιό,δμιλίων.
Τα σκάφη θά κοστίσουν συνο-
λικώς 18.500.000 λίρας καί θά πα-
ριιδοθοΰν τό 1971.
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΣΗΜΑΙΑΝ
"Εγινε ή ΰποδολή δύο νέων αι¬
τήσεων, πρός τόν ϋπονργόν Έμ¬
πορικής Ναντιλίας κ. Ι. Χολέβαν,
διά τήν έγγροφήν είς τα έλληνι-
κά νηολόγια των πλοίων πλοιοκτη-
σίας ΡΑΟΟΜΑΗ ΟΟΜΡΑ Ν Ι Α
ΑΝνΐΕΗΑ 8.Α καί τοΰ φορτηγοΰ
«ΜΑΚΟ ΠΡΟΓΚΡΕΣ», κόρων
όλικής χωρητικότητος 4.720, ναυ-
πηγήβεο)ς 1Ϊ43 καί πλοιοκτησίας
ΜΑΟΟ ΡΚΟΟΗΕε8 8ΗΙΡΡΙΝΤ,
ΟΟΜΡΑΝΥ δ.Α. ΡΑΝΑΜΑ.
ΕΠΈΚΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΜΟΝΑΔΟΣ ΥΑΟΗΤ ΗΕ^^Α8
Τό έταιοικόν κεφάλαιον τής έ-
ταιρίας Ο^ΥIν^ΡI^ ΥΑΟΗΤ Ηϊ_-
Ι-^Α8, ή δποία εχει την έδραν της
είς τόν Πειριά, θά αυξηθή διά πο-
σοΰ 90.000 δολλαρίων, τό οποίον
χορηγείται υπό τής έν Καναδ^
ευρισκόμενος όταιρίας Ο^ΥΜΡI^
ΟΗΑΚΤ ΟΟΗΡ. πρός επέκτασιν
των έγκαταστάσεών της είς Πάν-
ορμον δήμον Λαυρεωτικής κατα-
σκευήςίστιοφόρΐον καί μηχανημά-
τωνσκαφών άναψυχής.
ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ
των μεΛε.
τώ' αυτών πο'κίλλ;υν άΐτό 18 Ειος
23 μ"νώ'
Μ;Τά τόν κ. Καοο^μάκη,ι ώμίλΐ:
7α/ οί κ κ Α Μιτο1α, γ:νικό% δι.
«Α/ν'τής το; καναδ κο3 οΐκο-σ «Σ;ρ
6έγιε?» «αί Στοαφϊΐμ τοΰ Ιοτταν'ο.
ο'ίκου «Κόμπα Κου
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ,.
Τών Μετάχ(ΐ)ν τής άνονύμον ί-
ταιρείας «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ» Α. Ε.
Βιομηχανικήν καί 'Τδρανλικων
| Είόών είς Εκτακτον Γενικήν Συνε-
' λετ'σιν.
Αποφάσει τον Διοικητικοΰ Σμι-
ίιονλίον καί σναφώνος τ(7) κτατστα
τικώ καλοΰνΤαι οί κ.κ. Μέτοχοι τής
Άν'οννμου Έταιρείας «ΑΡΧΙΜΗ¬
ΔΗΣ» Α.Ε. Βιομηχανικήν καί 'Τ-
δραυλικιον Είδών. είς έκτακτον Γε¬
νικήν Σννέλενσιν τήν ιην Δεκεμ¬
βριού 196!) ημέραν Δετνραν καί ά»
ραν ΙΟην π.μ. είς τά γραφεϊα τής
ίΤαιρείας όδός Λριυχάρους αριθ. 3
έν Πειραιεί, πρός συζήτπτιν καί λή
ψιν άποφάσεον επί το»* κάτωθι θε»
ματος:
Ι '
ΘΕΜΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
«Άγορά υπό τής έταιρείας τον έν
Πειραιεί καί επί τής οδόν Λεοιχά-
ρους άρ. 3 ακινήτου ανήκοντος είς
μΐλη τού Διοικητικόν Συμβουλιον»,
Οί κ.κ. Μέτοχοι η οί <Λντιπρό<Τ(ΐ| ποι ΐοΐ)Τ(ΐιν, επιθυμούντες νά μετά- <τχο>σι τής Γενικής Συνελεύσεως
δέον συμφώντης τώ καταστατικί) νά
καταθέσωσι τοΰς τίτλονς των μετο-
χών τΐ'ΐν είς τό Κεντρικόν Κατά-
στημα τή; Έταιρείας η παρά τ(τ,
Ταμείο) Παρακαταθηκών καί Δανεί
(»ν ή παρ' οιαδήποτε έν Ελλάδι Ά
νιοννμΐΊ Τραπεζιτική Έταιρεία καί
νά προσκομίσ<ι)σι τάς αποδείξει ς κα τα6έσεο>ν των τ-ίτλοιν ώς καί τά
πληρεξονσια είς την διοίκη<τιν τής έταιρείας πέντε (Γ>) τουλάχιστον
ημέρας πρό τής ώς ανο> όριζηυένης
Γενικής Συνελεύσεως.
Έν Πειραιεί Τή 30η ΌκΤο)6ρ{οι< 196!). ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤ- ΛΙΟΝ Κατεσκευάσθη στήν Αγγλία πλήρο>ς αΰτόματη μηχανή, ποΰ
τυλίγει καί σφραγίζει προιύντα
μέσα σέ πλαστικό φίλμ.
Ό κατασκεναστής ΰποστηοί-
£ει ότι είναι πολΰ οίκονομική λό
γΐι) τοΰ δτι χρησιμοποιεί πλαστι
κά πού (Τυστέλλονται. Μπορρΐ
νά περιτνλίξη άκόμη καί λεπτά
προίόντα, οποις δίσκους γραμμο-
φώνου.
ΟΊ λειτοιιργίες γίνονται δια-
δοχικά, αυτομάτως καί ενα ΐν-
σωματιομένο σΰστημα άπο6ολής
άπορριμμάτων δίνει καθαρή, ά-
διάκοπη λειτουργία μέ ταχύτη¬
τος μέχοι 22 τεμαχίων στό λε-
! πτύ.
Ι Άκοιβής ρύθμισις τής σφρα-
γίσεο)ς δίνει πλήρη ελργχο τής
θε'σεος τής σψραγιστικής γραμ¬
μής σέ δριιατα διαφόρτον σχη-
μάτων καί ό'γκο)ν.
Τό στινολικόν μέγεθος τής μη-
χανής είναι 2,25 μ. Χ 1,50 μ.
/τα ή ιιργίστη περιοχή σφοαγί-
σροις είναι Ο,.ΊΟ Χ 0,70 μ.
ΤΟ Ε Β Ε. ΑΘΗΝίίΝ Δ'Λ ΓΑΙ
ΣΥΝΛΛΓΑΣ ΜΕ ΓΙΟΥΓΚΟ
ΣΛ^ΒΆΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑΝ
Τό 'αίηιζο χό' καΐ Β':ιμηχ3νι«ό/
Ξτ νζΊ~ήτ Ον Ά9-] ών, 8ά Οπΐϋ.-».
λ^ τα- άπίψ-ις τού πρός τό ϋ1τ^υ^
ν:"ον Έιτ::'ου. σχετικώς με τας
Ίμπ33·<άς αυ"α·λλ3γάς τής χώθ":ς '^ετά τής Ε Σ.Σ.Δ. κα! τής Ποι/γκο γ;5!3-. Είδ 'ώτ-οον^ ^ οψϊ: τοο καταοτιΐιμοΰ ίω' ΕΊμπορικών συμ^ο ■ 'ώ» :ιεΤά Τ"ν χω-ών αύ'&ν τό άομύ 5 όν ^-το'^:γΐΪ3ν χ;λίΐ τοθς Εχοντος Ιαιτ5ΐ χάς σχέτε ς μέ αύτάς δπίος '^ποδάλουν τα·; άπόψεις καΐ παραΤη ~ήιι~ 'α έτΐ τοθ έπτικρίΤονντος 'Λ'.μΐΓος άναφ:ο κώς μέ τάς ,'ίαγ.Λ κάς. Π·:ό- τ^ύτο τό ΕΒΕΑ καλ-:Γ "ά μ&Ί Τ:υ νά γ ωίίσευν είς αύτό ίγγοάψ^: τάς τ^χόμ δυτχερβίας και '!μτό5ΐ3, κατά την εξαγωγήν έλληνι κώ'' ποϊζό τ^ν καΐ νά ποοτεί ο·.ί ίν5-·<Γ^ένως β-Γλτιύυεις είς τούς [. αχύοντας πίναικας των έκατ£ρω3£. 4'ταΑλακιΤεων έμπ3·>ίΐ»μάτων μετ.'ΐ
τή; Σο6·ετικής 'Ενώαεως καΐ τής
Γ ι ουγκ ο α λοοδ ί α ς.
υπεύθυνοι συυιρώνως τν νόμι*
1090)1938
ΊδοκτΛτπς — ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατο κια Ναύαρχον Βότση 55
Προϊο-ί.ενος Τυπογραψε οί
ΓΑ3ΡΛ.Λ ΓΑΒΡΙΗΛ1ΔΗΧ
ΚατοκΙα ΣπσΛτακου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
Είς την "Εκθεσιν Όπτικο - Άκουστικών Έφοδίων τοΰ Λονδίνου
έξετέθη μία νέα σειρά άκονστικών έφοδίων ποΰ μπορεϊ νά τεθοΰν
σέ λειτουργία χωρίς νά ϊχη κανείς γνώσεις σχετικές μέ μαγνητόφω-
να καΐ είναι τόσο άπλά ωστε μποροϋν νά χρησιμοποιηθοΰν σωστα
καΐ άκινδύνως άπό μικρά παιδία.
^
ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΒΕΝΤΑ ΚΕΡΑΗΤΩΝ ΑΝΩΝ. ΕΤΑΙΡ.
ΔΙΑ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Διά των Οπ' άοιθ 2.1 1 8—1123)
(,9 όπχο^άιίών της, η 6λομέλίΐα τού
Συμβουλιον τής Έπικοατείας ήρμή
νει>3·£ την διάταξιν τής παροογοάφο-σ
3 τοΰ διοθοου 2 τ3ΰ Α.Ν. 942)49
χττεοΐ τροποποιήσΐως κα ισυμττληρω
τού κώδικος φορελογίας ε-^θα
ιών ποοσόϊω.».
γχνως Βλυ^ε την διαφωνία"
ώς πρός την Αληθή έννοιαν τής δι7
τάξοως, ή Οιποία περιέχεται είς την
πάλαιοτέ,ραν ύπ" αριθμόν 1980)59
το3 Α' ΤμήμαΤος τού Δι
η Τούτου άχρ' ενός καΐ τάς
εψετεινάς ύιττ' άοιθμ. 351)·6° καΐ έ
ττομ. τού Β' τ,μήματος άφ' έτέ,οου
Λόγω τής δισφωνίας αυτής. άλλσ
χαί τής σττουϊαιότηΤος τού θεμσ/τα·:
τ^ΧενιταΤαι αύται αποφάσει ς ιΤ.
χον παραπέμψει τουτο πρός τελικήν
είς την ό>λουέλε αν τού Σω-
Ή 6ν»τέ:ω διάταξις κΐθυΐώ εί
ενήριο·· κατά τό οποίον τα άπό 1
.1945 καΐ εφεξής άη-^ουβέντπ κί.υ
5η ήμεδαιττης Α.Ε. δι' άνολήψεως .«ι.
σκών στοιχείων αυτής διετέ.
κατ' Ιτομοιρίαν είς τοΰς διευ
Ούνονϊαι, ή έντεΤα'λ'μίΐ'ους ονμ6ου.
λους της.
Ή όΛοιμέλε α τού Σ.τ.Ε εδέχθη,
ά·ολου3ο0ο-α την πεοΐδχοιμε^ην «·«,
"άς ώς ανω ττροίφατους Οποφο^ε. ς
το3 Γ ' τΐήμττός τού γνώμην, οΐι
Γό τε<αηοιον εΐαάχβη διά τήν ι/ΐι_ <·^γι-|ν των κ;ρδών αύΐών είς τον 40 ^^ν καθ^ρών προσόδων ί ' κατη,γο-τΐ :χς και πεααιτερω είς τόν συνοχτι. Δότι ή κα9ιερο;σ3 τ ;ις, ώ; φορολογ κο} π τμ^π;ι νά εομην·:ύεται στενώς. Κατ' άχολουθίαν — — καί αν άχό.ΐιι γίνη δεκτόν τα άποκρι»6έντα κέρδη 5 ατί^τα είς τοΰς συιμδούλους ο άμοιδαΐ^ τό Τεκ,μήριον δέν ϊχ£ι παν ν εφαρμογήν καΐ διά τήν »·αταθ» λήν το^ ποοβλεπ^μένου, πρ3κβι·μ£νον ΐτ:ρΐ έξοφλήΐεως άμοιβών, Μέ τόν συΛλογ σιμόν αυτόν ή ολ.' τού Σ.τ.Ε. άνήρ«7£ λόγω ». έο·μη·νε!ας καΐ κακής ι. }>3ρμθγής τοθ νσ-ιου, άΐτοψάσος τοθ
Δ·:υτεο;63θμίου ΦοοσλογιικοΟ Δικ-
ΐΤηοίου Αθηνών τοΰ 1966, τό οιτρι
τι, δίχ6£ν ακριβώς τα άντίβετα, εί.
χει κρίνει δτι νομίμως ό οίκ. ?φορος
Α.Ε εΤ'χ·:ν έΐηβάΐλλει είς δάοος^
Ί 'ατεσΐιού"ς έτ;ΐιρϊίας τό υπο
Γο> κώ5 χος των νάμων π;ρΐ
■χί ου περΐ έ50<Ι>λπσ£ωζ άμοιδών^ ·■< Χος, διά πασά Λττοκρι»5έντων (βι' 4"α)λήψΕοος π.Ε,οιου3ΐακών στοιχε!»») κερδών, ά'ςρχομένων είς πολλά έκ» τομμύοια δραχυώι/ κατά την δίΤ 1947—52. — τονιζεται είς τας ^^ιι ς της — δέν ήμπορίΤ να τό τ©κμήρ·ιον πέραν τη., ϊως αύτής^ δηλαβή πρός 4 άλνης φορολογικής ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΑΣ Καιτ' ανακοίνωσιν το' ·>.· Συντονιοιμθθ, ή χρη·μ3το6ότησι«
ΐοΖ ΙΒ ωτιικοΰ Ταμίως τής 01x0*011!
γονστον κατά τό ποσόν τών 1.411
έκατ δοα^υώ/ Κατά τό τέλος το< έν λόγω αηνός αί ττυτώυεις ποόί τόν τομέα αΰτόν ανήρχοντο είς τί ΐτ33·6ν τώ; 92.512 δοχ. συνντταλογ ζαμέ/ης καΐ τής διαγραφής άγροτι κων χ3ΐών ίίψους 6 399 έκατ. ΠΟΛΙΤιΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΚΑ! ΠΡ0ΓΡΑΜ11ΑΤΙΣΜ3Σ Συνέχεια έ< τής 3ης ^ελ. ίΐί ψΐ'χολογίας παρά Τ(Τ, 'Ελλην- λώ Λαώ, ή όποία ήδη καθρεπτίϊ· - ται είς τάς έξελίξεις τής αίκο"ιι- | μ.κής καΐ κοινωνικής μας ζωής. Έν αί ο'ικονομικαΐ διαδικασΐαι ? ( τ>>χον ενός σπανίου, δχι μόνον δια
τήν Έλλάδα, άλλά καΐ δι' δλο< τόν κόσμον κρΛ.τικοΰ άποπαρεμβ-· τισμοΰ, αί διεργασίαι πού λαμβα νούν χώραν είς τάς κοινωνικάς ό- ι,άδας καί είς Την κοινα>νίαν μα? '
εν συνόλω, καταλήγουν, όλονέν
καί περισσότερον, είς μίαν ένοννει
δητον ίςταρμογήν τοΰ ε'ιρηνικοΰ
Ριαλόγου κ«ί τής κοινιονικής κατα'.
λαγής μεταξύ Των Έλλήνων.
Δέν άναφερόμεθα ένταϋθα εί,
τόν πολιτικόν διάλογον καΐ λόγιθ
τής προθεσεώς μου, όπως κινοϋ'ΐαι
ούστηρώς είς τό πλα'οιον Τής άρ
μοδιότητός μόν επί τοΰ Άναπεο-
ό,ακοϋ τομέως τής Έπαναστιΐτΐ-
κής Πολιτικής, άλλά καί διότι ρο
νώ, ότι ό Ελληνικάς Λαός, ('ίπως
καί ή 'Εθνική Κυβέρνησις, έμαέ-
νονν, ώς εντιμοι άντΐ(ττ«μ6αλλόα<·- νοι επί σχέσει έντολής, είς τήν τή¬ ρησιν των όριον τοΰ Εθνικον Συν ϋολαίου τοΰ 1968. Οΰδ' άσκοΰν <- πιρροήν επί των Ιν γενιι εϊδικών ί ξελίξεων αί μηδενιστικαί, ή μάλ¬ λον, μαΕοχιστικαί Τιίσεις ενίων, οί οποίαι κο,ί πνίγονται ότε εΙ- τύν γέ λωτ(ΐ ότι είς τήν περιφρόνησιν κ ιι ί Ν Δ Υ Ε Γ θ Ε είς τήν ΠΝγΧΗ Μ Ο Δ Α Τοΰ κ. Κ0Ν.ΜΑΛΛΙΑΡΙ4Η Παρχκολούθησις τής εξελίξεως τής ανδρικώς Μόδας ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 ότε είς την αγανάκτησιν τής σι ι' τριπτικής πλειοψηιρίας τοΰ Έλληνι κου Λαοΰ. Είναι γνιοστά τά ίδεώδη καί α' συνθήκαι διεξαγτογης τού Δειτιέ- ρον Παγκοσμίου Πολέμου, ώς νιαΐ τά σνμπεράσματτ καί αί νέαι 'ι-ιυ στρατηγικαί κια γεο>πολιτικαΙ ττλ
θήναι, ποΰ προρ·κντ|»αν έκ τοντηι
καί τών μετέ-πειτα έξελίξεοιν εί
την επιστήμην, την τεχνολι)*'ί(·
ναΐ τήν διεθνή ζιοήν.
θειορΛ περιττολογίαν την Λν ι-
οροράν μου είς δλας. Έπισημαί ί«
μόνον:
Τά ίδεώδη »ής Έλεΐ'θερίας κο
*Γς Δημοκρατίας των όποίοιν ό δ.
ναμικο'ηερυς τρόμαχος {"πήρξεν ί
Έλληνικός Στρατός είς τα 6οτ^ ϊ
τής Ελλάδος καί τής Άλβανία-
Σννεπώς, ό Έλληνικός Στοατός
Γχει καί τήν ήθιικήν καί πνευματι¬
κήν ΰποδομήν τών ίδειοδών Τοντυ>
όλλά καί την ιστορικήν έιιπειρία.'
οργανώσεως της νίκης Των επί τοΰ
ναϊισμον, τον φασισμον καί Τον
λομμοννισμοϋ. θά μόν ήτο συνα.
σθηματικ(7)ς δύσκολον, ν' άναφεοβο
τίς τήν τότρ θέσιν ένί(>)ν ξένον, Λ
ί'ποΐοι πολϋ (Τιονασκοΰν σήμερον διά
τήν ελει»θερίαν.
Άλλ' ή μεΤαπολεμική
σις τής κοινωνικάς ξιοής, βάσει ιών
ίδρωδών τούτρ,ν, πρός άναξήτησ .·
όδων διεθνοΰς συνεργασίας καί ίι
τοχΰριοσιν τής διεθνοΰς είρήνιι,
δέν άφρθη μόνον είς τό ενδυμα μι¬
άς τνπικής κοινοδονλευτικής διαδι-
κασι'ας. Κείμενα διεθνών σνιι6άσ>'-
ων, άλλά καΐ δράσις διεθνών όργ.ι-
νισμων οϋσιαστικής {ιπάρξειος καί
δχι άρχοσχόλου πολιτικολογίας συν
ιστοΰν ή καί δεσμεύουν την δή ι.-
ονργίαν νγιών ψνχοσωματικών μο
νάδων, δοβιουσών Τουλάχιστον ί.-
πό άνεκ.'Ί,· κοινωνικάς σννθήκα;
καί ού".1 ·>.ο τοιαύτας έξαθλιώσρ-
ως.
Δηλ ι^ή, όπιδόθη προτεραιότη;
είς την ο'οιαστικοποίησιν Τής έ '
λεκθερί'ΐς. μεσο) τής άτομικής ιΐ-
ξιοπρεπΓί,;ς, ή όποία άπαιΤεϊ Γν
ίλάχιστ.ν όριον οικονομικάς ύπόιτ
ξεως *(■[ (τνμμετοχής είς τ' Αγ „-
θά τοΰ πνιιιματικοϋ πολιτιομοΰ καΐ
τής έμπ ιρι.ςής άγορας. Καί ορθώς,
διότι τό >Γΐν·03νικόν χάσμα μεταξΰ
άνεπτυ-'μΐνοιν καί ύπαναπτύκτων
λαών 7 νο'νωνικων όμάοων είναι ή
έπικινδυ.ωί,.ίτέρα θρυαλλΐς τής
παγκοσιΐ'.ιν ασφαλείας. ,
ΧΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ
ΙΔΙΠΤΠΝ ΚΑΤΑ
ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
11ύίηΙ),,σα αί κ'ΐταθε'σιι; ί6ιΐι
των είς τάς έμπιιρικύς τρ(ΐ.ι^(ι;
χ«1 τοϋς λοιπονς πιστϋπιχον; όμ-
γανισμούς.
Έκ τυΰ υπουργείον Συντονι-
σμοϋ Λνρκοινώθη δτι αί καταθέ-
σεις κατά τό τέλος τοϋ Σεπτεμ-
βρίου ϋπερέβησαν τάς τοΰ μηνός
Αύγουστον κατά 1.057 όκατομμΰ-
ρια δρχ., τάς δέ τού περυσϊνοθ
Σ επτεμίΊρίον κατά 14.794 έκατ.
6ρχ. καΐ άνήλθον είς 75.882. Ή
ανο&ος των καταθέσεων ταμ<εντη ρίον καλύπτιι τό ποσόν των 391 ίκατ. δραχμών έκ τής σημειωθ^. σης συνολικής αυξήσεως κατό τόν μήνα Σεπτέμβριον. Αί καταθρ. σεις προθεσμίας έσημείιυσαν αί ξησιν κ<Λτά 245 6κατ. δρχ. Καθ' όλην την 9μηνον περίδον Ιανουάριον— Σεπτέμβριον τρ, ετους έπαρουσιάσθη σταθερό &νο- δος καταθέσεων, ή δέ αύξησις χοί τιυν ήτο 10.072 έκατομ. ΘΕΜΑΤΑ Τ Α Ε ΕΞΗΤΤΑΣΕ Ο Ε ΣΠ· Τό Λ.Σ. τοΰ Έμπορικοΰ Συλ λόγον Πειραιώς, επί παρουσίΐ} καί τών κατά κλάδους εκπροσω¬ πών, ήσχολήθη μέ θέματα Τ ΑΕ. Ό πρόεδρος τοΰ Ε.Σ.Π. χ. Δ. Κούμς, εισηγηθή επί τοΰ θέ- ματος, άκολούθίος δέ ό πρόε- δρος τού Ταμείον Εμπόριον χ, Δ. Εύθυμιάδης, έκθέσας τά επι λνθέντα υπό τής διοικήσεως τού Τ.Α.Ε. θέαμτα ετόνισε ότι ό άσφαλιοτικός όργανισμός τδν έμπορικών τάξεων ευρίσκεται είς αρίστην κατάστασιν καί δπ τά έ'θοδα τοΰ Ταμείον έμειώθη- σαν αίσθητώς, ένώ τά. Ισοδά τού ηυξήθησαν σημαντικώς. Έν συνεχεί({ προσέθεσεν δτι διά τήν διατήρησιν τής άνοδι- κής πορείας τοϋ άσφαλισιιχοθ όργανιβμοΰ καί διά την άντα- πόκρισιν αύτοΰ είς τάς πολλα- πλάς μελλοντικάς νποχρεώσΕΐς —διά τήν καλντέραν περίθαλ¬ ψιν των ήσφαλισμένιον έπιβάλλε ται δπο>ς καταβληθή προσπάθΕΐα
έγγραφής είς τα μητρώα τοΰ
ΤΑΕ ΟΛαντων των ύποχρέων
πρός άσφάλισιν.
ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΠΑΟΙΩΝ
Μέ σκοπόν τήν συστηματιχή
προβολήν όλληνικών προΐόντων
είς τήν άλλοδαπήν, συνε<πή·θη υ¬ πό τοΰ ΚΕΠΕ Όμάς έργαοίο; ή όποία θά αναλάβη τό Εργον υποδείξεως μέτρο>ν διά τόν έφο
διασμόν των έλληνικών ποντοπο-
οων πλοίοιν με έλληνικά προιον-
τα. Είς τήν όμάδα εργασίας μρ-
τέχονν έκπρόσωποι τών βιομηχα
νίκων καί έμπορικών όργανώσεων
καΐ έκπρόσωποι τοΰ έφοπλιστιχοϋ
κόσμον.
ΕΠΙΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΙ
ΕΞΑΓΏΓΑΙ ΜΗΛΙ2Ν
Μέ 60 καΐ 40 λεπτά κατά χι-
λόν θά έπιδοτηθοΰν αί έξαγιογαί
μήλο)ν εσοδείας 1969—70, αί ό-
τ.τοϊαι θά πραγμαοίΐοιηθοδν μέ¬
χρι τής 31.5.1970.
Σχετικώς απεφασίσθη υπό τής
ΚΣΟΠ, {«0 τήν προεδρίαν τοϋ
ΰπουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Μαχα-
ρέξον.
Τό ϋψος τής ένισχύσεως καθω¬
ρίσθη:
Είς 40 λεπτά κατά μικτοβαρές
χιλιόγραμμον μήλων, έξαγομένων
διά πλοίτον — ψνγίων, ή χρσαίων
έλληνικών ψνκτικών μταφοριχών
μέσο>ν, πρός πάσαν χώραν τής Εΰ
ρώπης, πλήν χιοοων τής Ε.Ο.Κ.
Είς 60 λεπτά κατά μικτόν χι¬
λιόγραμμον έξαγομένων μήλων
διά πλοί(ον - ψυγείιον, είς χώρας
τής Άφρικής, τής Μέ—ς Άνατο
λής, τής Βορειον καΐ Νοτίου Α¬
μερικήν, ώς καί είς τάς Καναρί-
ονς Νήσονς.
Διά τής Ιδίας αποφάσεως χαθιο
ρίσβη ή διαδικοσία καταβολής
τών άνω ένισχύσεων είς τοϋς βι-
κ.αιούχονς έξαγοιγείς.
ΛΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙ Ι Α. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ
Τό υπουργείον Έιμπ;?:ου
5ό"τρ·ε τή/ Τράπϊζαν τής '
5ΐτως χ33τνγή Λδ:ίαςι διά τήν έξϊ.
'ωγήν άκατ.ί.ρ·γάσ'των δίρμάτω»,
I»-
;ω;ίου πο:?αγωτνής, ίΐς την 'ΑναΊ;-
κήν Γερμανίαν. ΑΙ αδειαι θά χ·
^γού.ται :»έχοι ■σϋμίττΑτρώσΐΜς Λ-
;ίας 55.000 δολλαρ!ων( είς ΧΡ»»·
τι ι τού ύτ
":ζάν» τής
τΐρ ό5:υ υπο Ιρς Ίανίυαρίευ
αέχρι 31ης Δεκίωβρίου Το3 αύτοί
ΤΑ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠ0«»1-'
ΜΑΤΑ ιΉΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑΙ
Ά-το την φ^ατγκφοθρτην μιΤαβιί-
'^ι 6τι τά είς σι/νάλλ<τγ'μα όπτοθί'·," ττίζης, έμ€ιώθησαν κίττά 220 '"*1 ' αΐο 3 δ^λλάοισ. κατίτ τή» μ£ΤσΟ 17 Κ3τΐ 23 * Οκτώβριον ε6δομά6β ο ·επ';ί3 των ύπ' αυτής Αθρόαν ιτωλι' ^Ε«ν άκεοικανικών νθιμισ άτων, Ά τό τής 29ης Σεπτβμιβρίου, έξ ί? ον< ή υΐίωσς των έν λόγω μάτων τής ΜΐΓσύντ£σμπτσ/Μ ■:Ις 738 έκατομ,μύρια δολλάρια. Ι«· Χος τό κατά την 23ην ΌκτυββιΛ. ΐίψος Των εΤκαι τής τάξεως τώκ 4,1)9 δϊλλσρίων. ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι- ρΐσς 40 χιλ. δραχμών καθαρά τοίς μετρητοΐς οικόπεδον έκτός σχεδίου είς απόστασιν 600 μ. άττό την θάλασσαν είς "Αγ. Ά- πβστβλβνς Καλβμον Άττιχής έ- κτάσεως 300 τ.μ. έντός τομημένης εκτάσεως κσί οΙκοτι4δων μέ δυναττότητα ^Ο χής υδρεύσεως κσΐ ήλεκτροθω- τίοεως. Τηλεψωνήσατε 316.406 θ—10 π..μ. καθημερινώς. Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛ0ΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡϊΑΔΗΧ Δ^^^εται ΒηλαρΛ 7 Πλατ ΆνΙου Κονοτοτντΐνβυ (Όμόναια) 9 - Ι καΐ 4 · Ι μΜ· Τηλ. 5 «.387________ ___ ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι •αρμακοποιυς πρ*σ· φυζ δι' έπικερδεοτάτην ·αρ· Μακευτικτιν εργασίαν εις ε¬ παρχίαν. Πληροφορίαι είς τα γραφκΐα μας.
κότητος ενός έκατομμυρίου βόλτ
ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΟΝ ΦΑΣΙΝ Η ΚΟΙΝΗ
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
ΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΤΥΛΟΥΣ ΤΗΣ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ.— 'Ένας άττσ τοϋς
δύο στΰλους τής Εύρωπταϊκής Ο&κσ-
νομικής Κοινότητος ή κοινή άγροτι
κή —σλιτιιχή. ίτοΐλσντεύετο σήμερον
τταρα τό γεγονός δτι ώρισιμένοι πσ
ρατηρηται παρη7ορογντο μέ την σκϊ.
ψιν δΤ| αθτη -π-ρόκειται νά Αναβεω-
ρηθή όπωσδήπτατε, ειδικώτερον εάν
πράκειται νά εΐσέλθη ή Βρείττανια
είς την Ε.Ο.Κ.
Ή Γαλλία και ή Δ. Γερμανία, ο!
Βύο μΐιγάλοι τής Κοινής 'Λγοοβς,
Βεν εώθνγραμιμίζοΐ'Ται πτλέον, νέ->
δέ φραγιμοι £χουν τβθή είς την έλευ.
θίραν διακίνηριν των ττρο'ιόνΤων Των.
Έν τούτοις ύττάρχει τό Ετερον στή.
ριγιμα ΤοΟ όργανισμού, ή Τβλων€ΐττ-
κή έν&κτις των χωρών . μΒλών> δ.σ
την εμπορίαν των βιομηχανικώς πο^
ιόντων. Άλλά οί ΓΛλλοι ηγέται κα¬
τέστησαν σνχνο σακρές, &Τι τα σνυ.
φέροντά των είς την Ε Ο. Κ. συγκο
τρώνον<ται ειδικώτερον, είς τό τϊ 5υ- ναται αυτή νά προσφέρη είς τόν ά- γρΟΤην τής χώρας των. 'Ωριοιμένηι οΐκονθμολόγοι φρονούν &τι τό σταθε ρόν πλεόνΐασιμα των γοΛλυκών εΐσο γωγών 6ιαμηκ<χνικών εΐδων Θ6 ηδύ¬ νατο νσ δδηγήαη Τήν Γαλλίαν ί'ί την επιβολήν φαρολογίας διά την ά ποθάρρυνσΐν Των, ώς Ακριβώς Βπρα- ξεν ή Γεριμανία επί των γεωργικών ιτρο^ό/των, δταν άφέθη ελευθέρα π διαμόρφωσις τής τιμής τοθ μάρκου Έττ1 μίαν και πλέον δεκαετίαν ή κοινή άγροτική πολιτική εΐχε άνα- πτυχθή €ΐς σημείον, ΰχτ^ε δλα οχί δόν τα άγρο-πκά προ'ιόντα επώλουν το βϊς ένιαίσς τιιμσς είς δλας τας χώρας- ιμέλη τής Ε Ο.Χ. ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ ΝΟΜΙΣΜΑ Πλή'γιμα καβτά τής κοινής αυτή , παλιτιχής ΐπτήρξε τό γεγονός δτι οί "Εξ απέτυχον να δηιμιοωργήσονν τρΙ τον στόλον: ενιαίον κοινοτικόν νο- μισμ'α. Διά λσγους λογιστικής έξυ πΓ,ρβΤησεως, έθα™ίσθη ϊΰστοχοΓ «μονάς λογαριασμόν» — τό δολά¬ ριον. 'Λλλ' δταν τό τράγικον κια! τό μάρκον ιμετέβαλον την Εναντι τούτου ίσοτιμίαν των> αί "Εξ Κυβερνήσεις
ευρέθησαν είς «Κϊυναμίαν νά ττροονρ
μοσθοΰν.
"Οταν ή άξία τοΰ μάρκου
αί τιμαί των άγροτικώΐ' ζ
τής Γερμανίας ύττέσΤπσαν αντίστοι¬
χον μείωσιν. 'Αιλιλά 6 νέος ιπ-ρωθυ
πουργός αυτής τής χώρας δέν ^βύ-
νά Ανεχθή την μείο*τΐν τοθ εΙ-
των Γίρμανών ΑγροτΓ;ν,
δέ οθτοι θά είσ—ράττουν εΐδι·
κάς έΐτιβοτήσ-Εΐς,
Διάχι/Γος είναι ή εντύπωσις ε!ς
τούς κόλττους τής Ε.Ο.Κ. δτι, κά.
τι τό 6α<τικόν πρέπει νά γίνη. Ή Βρίττατνκχ, ή 6ττοία διατηρεϊ είς χο>
μπλά έπίπτεδα τάς τΐΐμάς των γεωο.
γικώ./ προιόντων της, θά επιδιώξη
την περαιτέρω συιμπίεσΐν τα>ν τόσο
κατά την διάρκειαν των διλ την εΐ-
τσδόν της διο—ραγιμοίΓεΰσεων, δσον
καΐ άογάτερον, δταν α&ΐαι θά έδρυν
ΕΙΣΑΓΩΜΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ
"Εν τώ μεταξύ είς τό Λον/ξ 6ο<.ρ ν οί ύπκΛΐργοΙ ΟΙκονοιμικών και Γε ωργίας. των χωρών - μβλών τής ζ Ο. Κ. συνξφώνησαν χθές τήν νύκτα ύθα δττως ή Δ**τική Γερμανία έιτανέλθη μετά έξ έβδοιμάδσς είς τ6 κοινών τιιμών των άγρ<χτι. κων πρ3ΐοντων τής Ε Ο.Κ , τα ότοΐ όν έγκατέίειψ«ε ττρδ τριών έβδομά 6ων δταν ή τιιμή τού μάρκου εΐχε >-α
θορισθή. Κατά την διάρκειαν τής
—ριόοου των Εξ έβδο.
θά επι τρ—τή είς τήν Κυβέρ¬
νησιν τής Βόννης νά έ~ι6άλΓ» δα.
σμό.» 8.5% έι)>' δλων των είσαγιοιγών
άγροτικών ττρο^όντων είς τήν Δι/τι-
κήν Γ€θμανίαν. ΟΙ αγρόται τής Δυ
τικής Γερματνίας θά ττωλοθν τα προ
ιόντα των είς τάς πρό τής ονατψή.
σετος τοΰ μάρκου τιμάς. Μετά τήν
6οττνοήν τής μεταΛατικής αυτής πε¬
ρίοδον, δ επι των άγροτικώι/ είσϊ-
γωγ»ν δβσ.μός θά καταργηθή.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΙΌ «ΕΥΡΑ.
ΤΟΜ»
Άνω τ»ν 1.000 άπεργών Ο
λων, οτνηκόντων «Ις τό προσωπικόν
της Κοινής Άγορσς, ώργάνωσσν
σήυερ^ν διαδήλωσιν έξωθι Τού Μί"ΐ
9α εύ,ΛΛταίκοΰ κέντρον, καθ" ήν στ ι
γμήν, έντός αύτοϋ συνεδρίαζον οί ι'1
ιτοοργοι των "Εξ συζητούντες περ!
τσ'; μέλλοντος τοό κοινού προγρΰω
ματος πυοηνικών έρευνών (ΕΥΡΛ
ΤΟΜ) τής Κοινής Άγοράς. ΟΙ
πουργοΐ οέν ηδυνήθησαν ν
θϋΐ>ν, έαν θά παρατε!νοι/ν ή βχΐ
',ωήν τού «ΗΥΡΑΤΟΜ» μετά '
Ιανουάριον 1970 όπτότε έκπνέει
παροάσα 12ετής έντολή το«#. Τό
μα θά συζητηθή έκ νέου τόν ΐτρ
χή μήνα, είς έττίποδον ίητουργών 'Ρ
ΟΙ διαδηλωΤαί ύπάλληλοι έκρά.
τουν πλακάτ είς τα όποΤα άνεγο./'-
φοντο φράσεις ώς «ΑΙ Η.Π.Α.. δέ*ι>
ΒΓη διά την Σελήνην, ή Εΰρώ— δ'Λ
τί;» και ίνοπτέθ—αν στέψανον, υμ
δολίζοντο: τον «θάνατον» τής
ττης^ είς τάς βαθμίδας ΤοΟ
φού μογάρου τώ,, Διασκέψεων
Η ΚΟΙΝΟΝΙΚΗ βΙΦΑΑΙΙΙΣ
Ή Πριγκήπισσα Μαργαοίτα μέ τόν σύϊυγό της Λόρόο Σόουτον και τα ούο παιδία τους.
ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ ΤΟ
ΠΡΟΓΡΔΜΜΑ ΤΔΚΤΟΠ ΟΙ ΗΣ ΕΩ1
ΕΞΑΓΩΠΜΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΣΙ ΤΟΥ
Θά εφαρμοσθή καΐ κο(Τ& τό νέον
Χλιεργητικόν ετος 1969—70 τ0
πρόγροιμμα τυποποιήσεως τού έξο(-
γωγί'μου σκληοού σίτου. Είς σχί.τι_
κήν απόφασιν τοθ υπουργείον Γεωο
γΐας άναφίρεται δτι οί παραΐγωγο]
οί όητοΤοι θά παραδίδοι/ν είς τήν ά-
γοραστικήν παρέιμβοισ ι ν τοΰ Δήμισι
ου, τι/τΓοπο. ημέν^ν σκληρόν σΤτον, θά
είσπράττονν τιμήν κατά 50 λεπτά ά
ή 6ττοια θά ίο··χύση διά τόν κοινόν
σκληρόν σΠον.
καθϊατσται κατά τδ ύποιη
γετον βαταραΐτητον^ άφ' £.ογ μέν
οθς βντιιμετώπιθΊν ηύξηυένω» κα?-
λιεο/ηιτικών £ογσ!^ιών και δαττα',ών
·>τό ι#ν παραγωΐγών διά την βίλτι.
ωμΐνην καλλιέργειαν, διαλογήν κσΐ
τόν καθαρισιμόν τοθ σίτου κλπ. δσον
αί την ύττο«ϊντ(αιν τού έ
τος αυτών ποός ευρύτερον
ίψαομογην τού μέτρον. ΟΙ
γο'ι εΤναι έλεύβεροι, παρά ταύτ·α,
νά πΐοαδίιδουν τδ ττροϊόν των είς Τ£
γωγιΐίσν ίιμποριον.
Δ·ά τήν ίφΐο,αογήν το5 ττρογμαμ
θά έπιλεγοθν καΐ θά διαιχ^μι
(ϊθοΰν υμογενεΐς καί συνεχόμεναι
ζώναι οθχι μικοστεραι των 3^Γ
7-ραμμ*τ<ον. πρός καλλιέργειαν σκλι; α3 σίτου. ΟΙ £ν€·σι(>ερ<ίιμ*νοι τταια. γιογοί θά ύπογράψουνύπευ>θύνουςδη
<ϊ>τ£ΐς, διά των οποίων θά «>ναλαμ
5άνοι/ν τήν ευθύνην τής διενεογειο^
καΑλΐίργείας των άττοβει
χβησαμίνων ποικιλιών σκληροΰ αί
γοβ Ός κατάλΑηΛοι ττερισχαΐ 3 ά
την παοαγίογήν σκλπροΰ σίτου ττοο
σψεροναι οί νομοΐ Θ>Γθ-σαλονΓκης
Κιλ<ΐς Χαλκιδικής, Πιερίας, Ροδό ΐτης, Άλεξανδοουπόλεως, Τρικάλων Μαγνΐιι'ας^ Φ3ιώΤιδος, ΒοιωτΚτς, "Αττικής «αί ΕΟβοίας. Ό ποός τυποτταιηοιν σχληρίς ο-ι τος 8ά ανήκη είς μίαν τών άιμιγώ'1 πό κΐΛΐών Λήυ ος (Γ-5770), Ήλ·'·» τρα (Γ. 58128) καΐ Μεθώνης (Γ. 58301 )καί θά προέρχεται έκ καλλι· εογ:Ιας σττόοων^ τής Υπηρεσίας Κοατ·«ής ϊΐς Τοθς μετίχοντας τοϋ π^ογοάιμμα τος καλΑιεργιιιτάς κατ^ πρ;ΤΕραι6τη τα είς εκάστην περιφέρειαν μ€ρ'- α,.η των οΐκείων Δ'ενθύνσεων Γεωο. Υ'α'. Κατά τάς προόλέψεις τού υπουρ γΐΐου Ι εωσγίας, ή τυποποΐησις βά ηδύνατο νδ έψαρ·μοσθή είς τάς κν. ρΐωι, ττοορθΓγωγικΛς περιοχάς τΊς χθοιαι; έΐτϊ σι/νολικτΐς εκτάσεως 000 περΐιτου στρε,μιμάτων διά νωγί)ν ^0.000 τοννω1" σκληοοθ οΊΤιλ,ι δ οποίος ποοτιμάται ίδιαιτέρο)ς είς τή/ ΕΟΚ. , 100 ΤΟ ΜΑΡΚΟΝ Είς την ενταύθα τή·α;ρον, τ ι ή.μ£οαν τής άνσ ;!ς 3·69 μάοκα έναντι τής έπιτήι μου 3,66. Ή Κ,εντο'κή Τράτεζα διε θπτεν α^'ω των 100 έκ<χτο.'μυρίων δο^Ααοίων. Είς την Μϊδοίτη/ η Ι^οΤιμίο: μΆό κοΐ) . πεΐέτα: κα9^τ!αθττ είς 19 125 ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΥΑΡΠΑΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΙΣ ΑΙΑΦΟΡΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ καΐ δεύτερον, δτι δέον νά έκπληροι- θή ή συνταγματική έπιταγή περί έ- Ι £ασφαλίο"εο3ς ενός κατ(«τάτου όρί- ου συντηρήσεως (2τάνταρ δφ λά- ϊφ) μιάς στοιχειώδους άξιοπρεποϋς Λιαβιώσεως τών συνταξιούχων τού, ' πέραν δέ τούτου ή πιθανή αδξησις δέον νά κλιμοΛαοθή διά τα επί πλέ¬ ον ποσά, αναλόγως τών ύπαρχου- σήν οίκονομικών δυνατοτήτων έν- ! τος τής λογικής τών αριθμών και ' πάντοτε έν πνεύματι κοινωνικής δι καιοσύνης. Ι Ή τοιαύτη διαμόρφωοΊς τών συν τάξεων τού ΤΕΒΕ είναι κατάστα¬ σις άμεσον άνάγκης διά τάς τάξεις τών Έπαγγελματιων καΐ Βιοτε- χνών, οί δποΐοι κνπτοντες υπό δυσ- βάστακτα οίκονομικά 6άρη ποικΐλων ύποχρεώσεοιν και παρουσιάξουσαι εισέτι άνελαστικότητα προσαρμο- ' γής είς την συνεχή πρόοδον της τε- χνικής και τοΰ έλευθέρου άνταγωνι σμοϋ, ύφίοτανται κατά τό μεγαλύ¬ τερον ποσοστόν το>ν καΐ είς ολόκλη¬
ρον τό εύρος τοΰ 'Ελλαδικοΰ χώρου
έν γεντκότητι λαμβανομένου, πρα¬
γματικήν κονιορτοποίησνν τοϋ είσο-
δημβτικοΰ τοιν δυναμικόν, είς τρό¬
πον ώστε, άπόμαχοι καθιστάμενοι
τής εργασίας, νά έξαρτώσΐ τήν δια-
δίιοσίν των έξ αυτής μόνης τής πε-
νιχράς συντάξεως των.
Μία όμως τοιαύτη άναπροσαρμο- '
γή -τών συντάξεων, άνταποκρινομέ-
νη είς την ανωτέρω κοινοινικήν ά- !
ναγκαιότητα, άπαιτίί διάθεσιν ση-
μαντικων κονδυλίων υπέρ τάς ση¬
μερινάς οΐκονομικάς δυνατότητας
το Ο ΤΕΒΕ.
Ή υπό τοΰ γεΛΊκοΰ σχεδίου προ-
δλεπομένη δημοσιοποίησις τών ά-
σφαλιστικών εισφορών, τής είσπρά
ξεως δηλονότι τούτων, άναλαμβανο '
μένης υπό ενιαίον όργάνου, έξαοφα [
λιζομένης ούτω τής καθολικής κα-
ταδολής τοΰ άσφαλίστρου παρά Ι
παντός ΰποχρέου έπαγγελματίοιι
καΐ βιοτέχνου, ώς καΐ ή κατά δικαι
ότερον τρόπον κατανομή τίδ·ν κοινω¬
νικήν πόρτον, αναλόγως τής δυναμι-
κότητος τών ένοποιουμένοον καθ* ό-
μάθας άσφαλιστικων φορέων, άσφα
λώς θά άποδώσοισι λ.ίαν προσεχώς,
τα άναγκαϊα κεφάλαια διά την δια-
μόρφωσιν τοΰ νέου συνταξιοδοτικοΰ
καθεστώτος.
Μέχρις ϋτον, δμως, έπιτεινχθτΤνσι
τα έν προκειμέν(ι) άναμενόμενα γε-
νικά οίκονομικά άποτελέσματα, φρο
νοΰμεν δτι ολιος ίδιαιτεριυς διά τό
ΤΕΒΕ καΐ βι' ούς λόγονς άνεπτύ-
ξαμεν ηδη, μία μοναδική λΰσις ΐ-
πάρχει. Ή δμεσος κρατική παρέμ-
6ασις, διά χορηγήσεως μιά; έφ' ά¬
παξ οίκονομικής ένισχΰσεοις άναλύ-
γου νψους πρός τάς άπαιτηθησομέ
νας ανάγκας πρός συμπλήρωσιν
τών πόρων τού Όργανισμοΰ διά
τήν άμεσον κατά τα προεκτεθέντα
άναπροσαρμογήν των σνντάξεων.
Ή 'Εθνική 'Επαναστατικ.ή Κυβέρ¬
νησις καλείται, όθεν, νά έκδηλο'κτη
τήν στοργήν της πρός τούς "Ελλη¬
νας 'Επαγγελματίας καΐ Βιοτέχνας
δπαξ ίτΐ ώς έπραξεν διά τόν ά-
γροτικόν κόσμον, όστις ησθάνθη ζω
ηράν τήν στοργήν καΐ τήν μέριμναν
τής Έπαναστάσεως τής 21ης Α¬
πριλίου 1967, διά τής άλλαγής τού
έκ τών άγροτικών χρεών.
Τούτο αποτελεί δεδικαιολογημέ-
νην αξίωσιν τοΰ κόσμον τών ήστρα-
λιαμένο>ν καί σννταξιονχων τοϋ ΤΕ
ΒΕ, τών προφανώς μέχρι τοΰτε τι-
δικημένο)ν ώς πρός τό άσφαλιστι-
κόν τους θέμα, καί οί όποϊοι δικαί-
ιος διεκδικώσι τήν άξιοπρεπή δια¬
τήρησιν τιον έντός των κόλπιον τής
'Ελληνικής Κοινωνίας, άποδιώκον-
τες τόν φό6ον τής άβεδαιότητο;
κ.αί άτενίξοντες πλήρεις έλπίδων είς
εν αΐσιώτερον μέλλον.
ΣΠΤΡΟΣ Γ. ΒΛΑΧΑΚΗΣ
«Τα ν<:οά πού χάνονται σήμερα ύ ία *ίς την θάΐλαισσαν, ό ξιαποιούμενα θά Βώσουν είς την αύ>
5311 18 διο-ίκατουμύρια κιλο6ϊτ<^· οών ήλεχτοικοθ ρεύματος». Τουτο * δήλωσε ήδη ό διοικητής τής ΔΕΗ <. Κασδιχΐμάκΐις, κατά την ύπογο^ ψήν σκμβάτοον — 4 μετ^ τού κανα δ *οΟ τεχνικοθ οΐκου Μένν'ιγκερ και "ΖένιεβεοΤ» καί 2 τοΰ ΙσττανοπαρτογαιλΐικοΟ οΪκγιι «Κλ *ττ<χ Κουσουλπρέσσ» —- διά τήν * κΤέλεσιν μελετών άξιπτοιήσ>^)ς τοθ
Λοοδυνοιμ■ κο3 τήί "Ελλάδος πσοπχ
τία το} Οπου^γοΰ Βιθιμηιχανίας ι-
Κυττοατίοι/, ξένων ποεα'δευτών κοΐί
στελεχών τής ΔΕΗ.
ΑΙ ύτΓαγρα^ΐΐσα! σι;μ6άαεις ττοτ
6λέπουν την έντάς 18 έ'ως 28 υη_
νόν σύνταξιν μ<3λετών άξιοτοιήσίως τού ύδρα5υνοΐ'ϋ κου έννία ποταυώ» καΐ πΐρα—οτάμων· μέ ποόδΛΕψιν μ* λέτης 28 φουγιμάιτων διά την κα-τ<' οκευήν άντιστοΐιχων ύδοοηΑβκτρικίιν σταθμών, Τό σύνολον το3 κατά τΛ ανωτέρω υπό υβλέτην ύδροδυναιμικ;») ύπολογίζοται είς άπάδοτιν ήλεκτοι. κης ένεογείας 4 76Ο.ΟΟΟ.ΌΟΟ κι»ο< δατωρών Μέ τάς ύπογραφείασιι ήδη συμβάσεις επιτελείται σημαν τικόν 6ή·μα ίκίΤελΐσίως τού ποογράιι μοΠος Της ΔΕΗ διά την Αξιοητοίη. , σιν όλο<λήο;υ τού τ^Λτυσίιμου ΰττολοίητον , κο5 τής χώρατ, ύΐτολοΎΐζομένοι; ?1ς 18 δισεκατομΰρΐσ κιλο6ατο>ρών
Ι Όμιλών πρό τής ύπογραφήςΤίον
σ'^^6ί)τε'^ν, ό κ. Καρδα-μάικης εΤπ?ν
8τι ίτνιιφώνος π;όι; παλαιοτί·.·. ,
' μτλέτας τΛ ΟΗΕ «αί τής ΔΕΗ -ο
ι θεωρητ κώς έ'ΐμεταιλλεύσιμον Οδοτδ .
ναακό/ τής Ελλάδος ύ-τιιλογίτΐη
ίΐπο άττοψΐω: δυνοίΓστηΓΓος Λ— οδό7ΐ
«ς ε'ς ήλεχτοική» ένέογί'αν, είς Α»
δοήκοντα έξ δ'σεκατο,.ιυύοια κιλσ6·«
τώ: άς έτηΐΓως
Βάο-ι αυντηοητικώ/ κριτηοίων νχ*
τέΒ-^ιε, τό βχ το" ύϊρσνλΐχοθ Τοι'
τού δυναμικόν οικονομικάς έκμεταλ
λενσιμον έξετιμήθη είς ίίκοσι ενα 'ν
κιλο6ατώ-ας ίτηΐί-^Γ
£>'' σή'ϋεοον, μέ τα έν λ;ιτονογ!ο
: Εογα σνμητςοιλαιμδσ.
καΐ Τού Καστρΐκίευ άξιο.
μόνον τ^ τρία δισοκαι-οΐι
ιιύρια ήτοι ποσοτΐόν μόλις 14,3°ί.
Τοθτο σημαίνει δτι δτοιν προοδη/τι
χώς — Ογ ποο/οαμματιζομϊν ~
καΐ έν οχι^Βυασΐ'αώ πρός τήν λοιπήν
ανάπτυξιν τού σι/ττηματος τής Δ
Ε Η.. φθάσωμεν κάποτε ίίς την οξι
οποίησιν καΐ τοΰ υπόλοιπον αυτού
ΟδροδνναμικοΟ τών 18 δισβκατο^μυ.
οί<ον κιλοδα.τωρών, ή έεοικονόμησ» ς τυνοΐλλάγματος Αττό καύσΐιμα δάχτ'ΐ των σηιμεοινών δεδομένων, θά είναι τής τάσεως των 180 έκαΤουμυρίων 5οΐλλαοίων έττρίως, ήτοι -ττϊρίποκ 5,4 δ·3-:χατομ'μυρίων δραΐκμών. Άνα<|>ϊρόμεν3ς είς τάς συμβάν ι ς
6 κ Καοδιχμάκης εΙΗττν, δι, ή άνά
9ετ·ς προΓΛΐατοποΐίίται κατ&ΐτιν δι
εθ.οθς δΐαγωνσιαο3. είς τόν οποίον
ιιετέτχον 12 έν σν.όλ<ο έκ τών μέγα λντέρων έν τώ κόσμω εΐδικών τεχνι «ών οϊκω/, άφοοά δέ είς τήν σόνΤοΐ ξιν μελετών περίπου διά τό ήμισυ των υδραυλικόν ιτηγών τώ/ πεοιλοομβΐνομέιων €Ϊς τδ κ^τυ τΐ3·9έν υπό τής ΔΕΗ Α' Ποόγο~|.. ΐ!ΐ <5β? οτοιΐί^ΐως τοό ύδοοδ'.ν:μ·κοϋ τής Ελλάδος. Δ1 ά την κάλυψιν τών δΏϋτανΛν τώ/ μτλετώ/, χο-οηγεϊται πρός τή ΔΕΗ κοίνα5'«όν δάνειον 2·* έχατ.μ | μυρίων δολλαοίωνι μέ τόχον 6 5% ι 5'ά 10 ετρ κ;ΐ 5·ετή ποοίοδον χα ΟΐΤος. ΑΙ υυμδά^ζις άψοοοϋν είς τή. σύνταιξιν μελετών ά^ιοποιήσεως ΐοϋ 05»ο5υνσΐΊ κο3, τοθ δνω τοθ άνατ^ λικοθ κ-χΐ .κάτω Άχίλώου, τοθ "Αλ. ου, τού κάτιο Άλιάκμοινος καΐ τοΰ τής τάξ;ως τώ, 4,760 δ σ* ίω^ κιλοβατωοών. ΑΙ ποι_ ΝΑΥΛΟΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΣΚΑΦΩΝ Κατόπιν αίτήσεως τών Χρή- στου καί Αναστασίου Παγουλά- τον, συμπλοιοκτητών τβΰ Β)Γ <>;ΕΛΕΝΑΠ», καθωρίσθη υπό τού
νπουργοϋ Έμπορικής Ναυτιλίας
ό ναϋλος γ' θέσετυς έπιβατών τής
γραμμής Ραφήνας — Γαυρίου —
Μπατσίον, είς δρχ. τεσσαράκοντα
δΰο (42).
Ή άνωτέρο) απόφασις εδημο¬
σιεύθη είς τήν «Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως» (4-ΕΚ, Β' 677).
Δι' δλλής αποφάσεως δημοσιευ
θείσης είς τό ώς δνω φύλλον τής
«Εφημερίδος τής Κυβερνήσεως»,
καθωρίσθη καΐ ό ναΰλος έπιβατων
τής γραμμής Σφακίων — Λου-
τροΰ — Άγίας Ρούμελης είς δρχ.
30.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΕΙΔΙΚΗΝ
ΔΕΞΑΜΕΝΟΠΛΟΙΩΝ
Παρηγγέλθησαν έκ τοΰ Οΐκου
Ρεθυμνη — Κονλοι>κονντή είς τα
νανπηγεϊα Γκοταβέργκεν, 3 είδι-
κά δεξαμενόπλοια, διά λογαρια¬
σμόν ;; έταιριών, διά με
ταφοράν παραγώγων διύλίσεως
πετρέλαιον, 27.000 τόννων έ'κα-
στον. ώ
Διαστάσεις: Μήκος 560 πόδες,
πλάτος 84 πόδες καί 115)8 ϊν-
το"ες. Μηχανή έξακνλινδρος Γκο¬
ταβέργκεν 11.400 ϊππιον, ταχύτης
Ιό,δμιλίων.
Τα σκάφη θά κοστίσουν συνο-
λικώς 18.500.000 λίρας καί θά πα-
ριιδοθοΰν τό 1971.
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΣΗΜΑΙΑΝ
"Εγινε ή ΰποδολή δύο νέων αι¬
τήσεων, πρός τόν ϋπονργόν Έμ¬
πορικής Ναντιλίας κ. Ι. Χολέβαν,
διά τήν έγγροφήν είς τα έλληνι-
κά νηολόγια των πλοίων πλοιοκτη-
σίας ΡΑΟΟΜΑΗ ΟΟΜΡΑ Ν Ι Α
ΑΝνΐΕΗΑ 8.Α καί τοΰ φορτηγοΰ
«ΜΑΚΟ ΠΡΟΓΚΡΕΣ», κόρων
όλικής χωρητικότητος 4.720, ναυ-
πηγήβεο)ς 1Ϊ43 καί πλοιοκτησίας
ΜΑΟΟ ΡΚΟΟΗΕε8 8ΗΙΡΡΙΝΤ,
ΟΟΜΡΑΝΥ δ.Α. ΡΑΝΑΜΑ.
ΕΠΈΚΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΜΟΝΑΔΟΣ ΥΑΟΗΤ ΗΕ^^Α8
Τό έταιοικόν κεφάλαιον τής έ-
ταιρίας Ο^ΥIν^ΡI^ ΥΑΟΗΤ Ηϊ_-
Ι-^Α8, ή δποία εχει την έδραν της
είς τόν Πειριά, θά αυξηθή διά πο-
σοΰ 90.000 δολλαρίων, τό οποίον
χορηγείται υπό τής έν Καναδ^
ευρισκόμενος όταιρίας Ο^ΥΜΡI^
ΟΗΑΚΤ ΟΟΗΡ. πρός επέκτασιν
των έγκαταστάσεών της είς Πάν-
ορμον δήμον Λαυρεωτικής κατα-
σκευήςίστιοφόρΐον καί μηχανημά-
τωνσκαφών άναψυχής.
ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ
των μεΛε.
τώ' αυτών πο'κίλλ;υν άΐτό 18 Ειος
23 μ"νώ'
Μ;Τά τόν κ. Καοο^μάκη,ι ώμίλΐ:
7α/ οί κ κ Α Μιτο1α, γ:νικό% δι.
«Α/ν'τής το; καναδ κο3 οΐκο-σ «Σ;ρ
6έγιε?» «αί Στοαφϊΐμ τοΰ Ιοτταν'ο.
ο'ίκου «Κόμπα Κου
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ,.
Τών Μετάχ(ΐ)ν τής άνονύμον ί-
ταιρείας «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ» Α. Ε.
Βιομηχανικήν καί 'Τδρανλικων
| Είόών είς Εκτακτον Γενικήν Συνε-
' λετ'σιν.
Αποφάσει τον Διοικητικοΰ Σμι-
ίιονλίον καί σναφώνος τ(7) κτατστα
τικώ καλοΰνΤαι οί κ.κ. Μέτοχοι τής
Άν'οννμου Έταιρείας «ΑΡΧΙΜΗ¬
ΔΗΣ» Α.Ε. Βιομηχανικήν καί 'Τ-
δραυλικιον Είδών. είς έκτακτον Γε¬
νικήν Σννέλενσιν τήν ιην Δεκεμ¬
βριού 196!) ημέραν Δετνραν καί ά»
ραν ΙΟην π.μ. είς τά γραφεϊα τής
ίΤαιρείας όδός Λριυχάρους αριθ. 3
έν Πειραιεί, πρός συζήτπτιν καί λή
ψιν άποφάσεον επί το»* κάτωθι θε»
ματος:
Ι '
ΘΕΜΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
«Άγορά υπό τής έταιρείας τον έν
Πειραιεί καί επί τής οδόν Λεοιχά-
ρους άρ. 3 ακινήτου ανήκοντος είς
μΐλη τού Διοικητικόν Συμβουλιον»,
Οί κ.κ. Μέτοχοι η οί <Λντιπρό<Τ(ΐ| ποι ΐοΐ)Τ(ΐιν, επιθυμούντες νά μετά- <τχο>σι τής Γενικής Συνελεύσεως
δέον συμφώντης τώ καταστατικί) νά
καταθέσωσι τοΰς τίτλονς των μετο-
χών τΐ'ΐν είς τό Κεντρικόν Κατά-
στημα τή; Έταιρείας η παρά τ(τ,
Ταμείο) Παρακαταθηκών καί Δανεί
(»ν ή παρ' οιαδήποτε έν Ελλάδι Ά
νιοννμΐΊ Τραπεζιτική Έταιρεία καί
νά προσκομίσ<ι)σι τάς αποδείξει ς κα τα6έσεο>ν των τ-ίτλοιν ώς καί τά
πληρεξονσια είς την διοίκη<τιν τής έταιρείας πέντε (Γ>) τουλάχιστον
ημέρας πρό τής ώς ανο> όριζηυένης
Γενικής Συνελεύσεως.
Έν Πειραιεί Τή 30η ΌκΤο)6ρ{οι< 196!). ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤ- ΛΙΟΝ Κατεσκευάσθη στήν Αγγλία πλήρο>ς αΰτόματη μηχανή, ποΰ
τυλίγει καί σφραγίζει προιύντα
μέσα σέ πλαστικό φίλμ.
Ό κατασκεναστής ΰποστηοί-
£ει ότι είναι πολΰ οίκονομική λό
γΐι) τοΰ δτι χρησιμοποιεί πλαστι
κά πού (Τυστέλλονται. Μπορρΐ
νά περιτνλίξη άκόμη καί λεπτά
προίόντα, οποις δίσκους γραμμο-
φώνου.
ΟΊ λειτοιιργίες γίνονται δια-
δοχικά, αυτομάτως καί ενα ΐν-
σωματιομένο σΰστημα άπο6ολής
άπορριμμάτων δίνει καθαρή, ά-
διάκοπη λειτουργία μέ ταχύτη¬
τος μέχοι 22 τεμαχίων στό λε-
! πτύ.
Ι Άκοιβής ρύθμισις τής σφρα-
γίσεο)ς δίνει πλήρη ελργχο τής
θε'σεος τής σψραγιστικής γραμ¬
μής σέ δριιατα διαφόρτον σχη-
μάτων καί ό'γκο)ν.
Τό στινολικόν μέγεθος τής μη-
χανής είναι 2,25 μ. Χ 1,50 μ.
/τα ή ιιργίστη περιοχή σφοαγί-
σροις είναι Ο,.ΊΟ Χ 0,70 μ.
ΤΟ Ε Β Ε. ΑΘΗΝίίΝ Δ'Λ ΓΑΙ
ΣΥΝΛΛΓΑΣ ΜΕ ΓΙΟΥΓΚΟ
ΣΛ^ΒΆΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑΝ
Τό 'αίηιζο χό' καΐ Β':ιμηχ3νι«ό/
Ξτ νζΊ~ήτ Ον Ά9-] ών, 8ά Οπΐϋ.-».
λ^ τα- άπίψ-ις τού πρός τό ϋ1τ^υ^
ν:"ον Έιτ::'ου. σχετικώς με τας
Ίμπ33·<άς αυ"α·λλ3γάς τής χώθ":ς '^ετά τής Ε Σ.Σ.Δ. κα! τής Ποι/γκο γ;5!3-. Είδ 'ώτ-οον^ ^ οψϊ: τοο καταοτιΐιμοΰ ίω' ΕΊμπορικών συμ^ο ■ 'ώ» :ιεΤά Τ"ν χω-ών αύ'&ν τό άομύ 5 όν ^-το'^:γΐΪ3ν χ;λίΐ τοθς Εχοντος Ιαιτ5ΐ χάς σχέτε ς μέ αύτάς δπίος '^ποδάλουν τα·; άπόψεις καΐ παραΤη ~ήιι~ 'α έτΐ τοθ έπτικρίΤονντος 'Λ'.μΐΓος άναφ:ο κώς μέ τάς ,'ίαγ.Λ κάς. Π·:ό- τ^ύτο τό ΕΒΕΑ καλ-:Γ "ά μ&Ί Τ:υ νά γ ωίίσευν είς αύτό ίγγοάψ^: τάς τ^χόμ δυτχερβίας και '!μτό5ΐ3, κατά την εξαγωγήν έλληνι κώ'' ποϊζό τ^ν καΐ νά ποοτεί ο·.ί ίν5-·<Γ^ένως β-Γλτιύυεις είς τούς [. αχύοντας πίναικας των έκατ£ρω3£. 4'ταΑλακιΤεων έμπ3·>ίΐ»μάτων μετ.'ΐ
τή; Σο6·ετικής 'Ενώαεως καΐ τής
Γ ι ουγκ ο α λοοδ ί α ς.
υπεύθυνοι συυιρώνως τν νόμι*
1090)1938
ΊδοκτΛτπς — ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατο κια Ναύαρχον Βότση 55
Προϊο-ί.ενος Τυπογραψε οί
ΓΑ3ΡΛ.Λ ΓΑΒΡΙΗΛ1ΔΗΧ
ΚατοκΙα ΣπσΛτακου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
Είς την "Εκθεσιν Όπτικο - Άκουστικών Έφοδίων τοΰ Λονδίνου
έξετέθη μία νέα σειρά άκονστικών έφοδίων ποΰ μπορεϊ νά τεθοΰν
σέ λειτουργία χωρίς νά ϊχη κανείς γνώσεις σχετικές μέ μαγνητόφω-
να καΐ είναι τόσο άπλά ωστε μποροϋν νά χρησιμοποιηθοΰν σωστα
καΐ άκινδύνως άπό μικρά παιδία.
^
ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΒΕΝΤΑ ΚΕΡΑΗΤΩΝ ΑΝΩΝ. ΕΤΑΙΡ.
ΔΙΑ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Διά των Οπ' άοιθ 2.1 1 8—1123)
(,9 όπχο^άιίών της, η 6λομέλίΐα τού
Συμβουλιον τής Έπικοατείας ήρμή
νει>3·£ την διάταξιν τής παροογοάφο-σ
3 τοΰ διοθοου 2 τ3ΰ Α.Ν. 942)49
χττεοΐ τροποποιήσΐως κα ισυμττληρω
τού κώδικος φορελογίας ε-^θα
ιών ποοσόϊω.».
γχνως Βλυ^ε την διαφωνία"
ώς πρός την Αληθή έννοιαν τής δι7
τάξοως, ή Οιποία περιέχεται είς την
πάλαιοτέ,ραν ύπ" αριθμόν 1980)59
το3 Α' ΤμήμαΤος τού Δι
η Τούτου άχρ' ενός καΐ τάς
εψετεινάς ύιττ' άοιθμ. 351)·6° καΐ έ
ττομ. τού Β' τ,μήματος άφ' έτέ,οου
Λόγω τής δισφωνίας αυτής. άλλσ
χαί τής σττουϊαιότηΤος τού θεμσ/τα·:
τ^ΧενιταΤαι αύται αποφάσει ς ιΤ.
χον παραπέμψει τουτο πρός τελικήν
είς την ό>λουέλε αν τού Σω-
Ή 6ν»τέ:ω διάταξις κΐθυΐώ εί
ενήριο·· κατά τό οποίον τα άπό 1
.1945 καΐ εφεξής άη-^ουβέντπ κί.υ
5η ήμεδαιττης Α.Ε. δι' άνολήψεως .«ι.
σκών στοιχείων αυτής διετέ.
κατ' Ιτομοιρίαν είς τοΰς διευ
Ούνονϊαι, ή έντεΤα'λ'μίΐ'ους ονμ6ου.
λους της.
Ή όΛοιμέλε α τού Σ.τ.Ε εδέχθη,
ά·ολου3ο0ο-α την πεοΐδχοιμε^ην «·«,
"άς ώς ανω ττροίφατους Οποφο^ε. ς
το3 Γ ' τΐήμττός τού γνώμην, οΐι
Γό τε<αηοιον εΐαάχβη διά τήν ι/ΐι_ <·^γι-|ν των κ;ρδών αύΐών είς τον 40 ^^ν καθ^ρών προσόδων ί ' κατη,γο-τΐ :χς και πεααιτερω είς τόν συνοχτι. Δότι ή κα9ιερο;σ3 τ ;ις, ώ; φορολογ κο} π τμ^π;ι νά εομην·:ύεται στενώς. Κατ' άχολουθίαν — — καί αν άχό.ΐιι γίνη δεκτόν τα άποκρι»6έντα κέρδη 5 ατί^τα είς τοΰς συιμδούλους ο άμοιδαΐ^ τό Τεκ,μήριον δέν ϊχ£ι παν ν εφαρμογήν καΐ διά τήν »·αταθ» λήν το^ ποοβλεπ^μένου, πρ3κβι·μ£νον ΐτ:ρΐ έξοφλήΐεως άμοιβών, Μέ τόν συΛλογ σιμόν αυτόν ή ολ.' τού Σ.τ.Ε. άνήρ«7£ λόγω ». έο·μη·νε!ας καΐ κακής ι. }>3ρμθγής τοθ νσ-ιου, άΐτοψάσος τοθ
Δ·:υτεο;63θμίου ΦοοσλογιικοΟ Δικ-
ΐΤηοίου Αθηνών τοΰ 1966, τό οιτρι
τι, δίχ6£ν ακριβώς τα άντίβετα, εί.
χει κρίνει δτι νομίμως ό οίκ. ?φορος
Α.Ε εΤ'χ·:ν έΐηβάΐλλει είς δάοος^
Ί 'ατεσΐιού"ς έτ;ΐιρϊίας τό υπο
Γο> κώ5 χος των νάμων π;ρΐ
■χί ου περΐ έ50<Ι>λπσ£ωζ άμοιδών^ ·■< Χος, διά πασά Λττοκρι»5έντων (βι' 4"α)λήψΕοος π.Ε,οιου3ΐακών στοιχε!»») κερδών, ά'ςρχομένων είς πολλά έκ» τομμύοια δραχυώι/ κατά την δίΤ 1947—52. — τονιζεται είς τας ^^ιι ς της — δέν ήμπορίΤ να τό τ©κμήρ·ιον πέραν τη., ϊως αύτής^ δηλαβή πρός 4 άλνης φορολογικής ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΑΣ Καιτ' ανακοίνωσιν το' ·>.· Συντονιοιμθθ, ή χρη·μ3το6ότησι«
ΐοΖ ΙΒ ωτιικοΰ Ταμίως τής 01x0*011!
γονστον κατά τό ποσόν τών 1.411
έκατ δοα^υώ/ Κατά τό τέλος το< έν λόγω αηνός αί ττυτώυεις ποόί τόν τομέα αΰτόν ανήρχοντο είς τί ΐτ33·6ν τώ; 92.512 δοχ. συνντταλογ ζαμέ/ης καΐ τής διαγραφής άγροτι κων χ3ΐών ίίψους 6 399 έκατ. ΠΟΛΙΤιΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΚΑ! ΠΡ0ΓΡΑΜ11ΑΤΙΣΜ3Σ Συνέχεια έ< τής 3ης ^ελ. ίΐί ψΐ'χολογίας παρά Τ(Τ, 'Ελλην- λώ Λαώ, ή όποία ήδη καθρεπτίϊ· - ται είς τάς έξελίξεις τής αίκο"ιι- | μ.κής καΐ κοινωνικής μας ζωής. Έν αί ο'ικονομικαΐ διαδικασΐαι ? ( τ>>χον ενός σπανίου, δχι μόνον δια
τήν Έλλάδα, άλλά καΐ δι' δλο< τόν κόσμον κρΛ.τικοΰ άποπαρεμβ-· τισμοΰ, αί διεργασίαι πού λαμβα νούν χώραν είς τάς κοινωνικάς ό- ι,άδας καί είς Την κοινα>νίαν μα? '
εν συνόλω, καταλήγουν, όλονέν
καί περισσότερον, είς μίαν ένοννει
δητον ίςταρμογήν τοΰ ε'ιρηνικοΰ
Ριαλόγου κ«ί τής κοινιονικής κατα'.
λαγής μεταξύ Των Έλλήνων.
Δέν άναφερόμεθα ένταϋθα εί,
τόν πολιτικόν διάλογον καΐ λόγιθ
τής προθεσεώς μου, όπως κινοϋ'ΐαι
ούστηρώς είς τό πλα'οιον Τής άρ
μοδιότητός μόν επί τοΰ Άναπεο-
ό,ακοϋ τομέως τής Έπαναστιΐτΐ-
κής Πολιτικής, άλλά καί διότι ρο
νώ, ότι ό Ελληνικάς Λαός, ('ίπως
καί ή 'Εθνική Κυβέρνησις, έμαέ-
νονν, ώς εντιμοι άντΐ(ττ«μ6αλλόα<·- νοι επί σχέσει έντολής, είς τήν τή¬ ρησιν των όριον τοΰ Εθνικον Συν ϋολαίου τοΰ 1968. Οΰδ' άσκοΰν <- πιρροήν επί των Ιν γενιι εϊδικών ί ξελίξεων αί μηδενιστικαί, ή μάλ¬ λον, μαΕοχιστικαί Τιίσεις ενίων, οί οποίαι κο,ί πνίγονται ότε εΙ- τύν γέ λωτ(ΐ ότι είς τήν περιφρόνησιν κ ιι ί Ν Δ Υ Ε Γ θ Ε είς τήν ΠΝγΧΗ Μ Ο Δ Α Τοΰ κ. Κ0Ν.ΜΑΛΛΙΑΡΙ4Η Παρχκολούθησις τής εξελίξεως τής ανδρικώς Μόδας ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 ότε είς την αγανάκτησιν τής σι ι' τριπτικής πλειοψηιρίας τοΰ Έλληνι κου Λαοΰ. Είναι γνιοστά τά ίδεώδη καί α' συνθήκαι διεξαγτογης τού Δειτιέ- ρον Παγκοσμίου Πολέμου, ώς νιαΐ τά σνμπεράσματτ καί αί νέαι 'ι-ιυ στρατηγικαί κια γεο>πολιτικαΙ ττλ
θήναι, ποΰ προρ·κντ|»αν έκ τοντηι
καί τών μετέ-πειτα έξελίξεοιν εί
την επιστήμην, την τεχνολι)*'ί(·
ναΐ τήν διεθνή ζιοήν.
θειορΛ περιττολογίαν την Λν ι-
οροράν μου είς δλας. Έπισημαί ί«
μόνον:
Τά ίδεώδη »ής Έλεΐ'θερίας κο
*Γς Δημοκρατίας των όποίοιν ό δ.
ναμικο'ηερυς τρόμαχος {"πήρξεν ί
Έλληνικός Στρατός είς τα 6οτ^ ϊ
τής Ελλάδος καί τής Άλβανία-
Σννεπώς, ό Έλληνικός Στοατός
Γχει καί τήν ήθιικήν καί πνευματι¬
κήν ΰποδομήν τών ίδειοδών Τοντυ>
όλλά καί την ιστορικήν έιιπειρία.'
οργανώσεως της νίκης Των επί τοΰ
ναϊισμον, τον φασισμον καί Τον
λομμοννισμοϋ. θά μόν ήτο συνα.
σθηματικ(7)ς δύσκολον, ν' άναφεοβο
τίς τήν τότρ θέσιν ένί(>)ν ξένον, Λ
ί'ποΐοι πολϋ (Τιονασκοΰν σήμερον διά
τήν ελει»θερίαν.
Άλλ' ή μεΤαπολεμική
σις τής κοινωνικάς ξιοής, βάσει ιών
ίδρωδών τούτρ,ν, πρός άναξήτησ .·
όδων διεθνοΰς συνεργασίας καί ίι
τοχΰριοσιν τής διεθνοΰς είρήνιι,
δέν άφρθη μόνον είς τό ενδυμα μι¬
άς τνπικής κοινοδονλευτικής διαδι-
κασι'ας. Κείμενα διεθνών σνιι6άσ>'-
ων, άλλά καΐ δράσις διεθνών όργ.ι-
νισμων οϋσιαστικής {ιπάρξειος καί
δχι άρχοσχόλου πολιτικολογίας συν
ιστοΰν ή καί δεσμεύουν την δή ι.-
ονργίαν νγιών ψνχοσωματικών μο
νάδων, δοβιουσών Τουλάχιστον ί.-
πό άνεκ.'Ί,· κοινωνικάς σννθήκα;
καί ού".1 ·>.ο τοιαύτας έξαθλιώσρ-
ως.
Δηλ ι^ή, όπιδόθη προτεραιότη;
είς την ο'οιαστικοποίησιν Τής έ '
λεκθερί'ΐς. μεσο) τής άτομικής ιΐ-
ξιοπρεπΓί,;ς, ή όποία άπαιΤεϊ Γν
ίλάχιστ.ν όριον οικονομικάς ύπόιτ
ξεως *(■[ (τνμμετοχής είς τ' Αγ „-
θά τοΰ πνιιιματικοϋ πολιτιομοΰ καΐ
τής έμπ ιρι.ςής άγορας. Καί ορθώς,
διότι τό >Γΐν·03νικόν χάσμα μεταξΰ
άνεπτυ-'μΐνοιν καί ύπαναπτύκτων
λαών 7 νο'νωνικων όμάοων είναι ή
έπικινδυ.ωί,.ίτέρα θρυαλλΐς τής
παγκοσιΐ'.ιν ασφαλείας. ,
ΧΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ
ΙΔΙΠΤΠΝ ΚΑΤΑ
ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
11ύίηΙ),,σα αί κ'ΐταθε'σιι; ί6ιΐι
των είς τάς έμπιιρικύς τρ(ΐ.ι^(ι;
χ«1 τοϋς λοιπονς πιστϋπιχον; όμ-
γανισμούς.
Έκ τυΰ υπουργείον Συντονι-
σμοϋ Λνρκοινώθη δτι αί καταθέ-
σεις κατά τό τέλος τοϋ Σεπτεμ-
βρίου ϋπερέβησαν τάς τοΰ μηνός
Αύγουστον κατά 1.057 όκατομμΰ-
ρια δρχ., τάς δέ τού περυσϊνοθ
Σ επτεμίΊρίον κατά 14.794 έκατ.
6ρχ. καΐ άνήλθον είς 75.882. Ή
ανο&ος των καταθέσεων ταμ<εντη ρίον καλύπτιι τό ποσόν των 391 ίκατ. δραχμών έκ τής σημειωθ^. σης συνολικής αυξήσεως κατό τόν μήνα Σεπτέμβριον. Αί καταθρ. σεις προθεσμίας έσημείιυσαν αί ξησιν κ<Λτά 245 6κατ. δρχ. Καθ' όλην την 9μηνον περίδον Ιανουάριον— Σεπτέμβριον τρ, ετους έπαρουσιάσθη σταθερό &νο- δος καταθέσεων, ή δέ αύξησις χοί τιυν ήτο 10.072 έκατομ. ΘΕΜΑΤΑ Τ Α Ε ΕΞΗΤΤΑΣΕ Ο Ε ΣΠ· Τό Λ.Σ. τοΰ Έμπορικοΰ Συλ λόγον Πειραιώς, επί παρουσίΐ} καί τών κατά κλάδους εκπροσω¬ πών, ήσχολήθη μέ θέματα Τ ΑΕ. Ό πρόεδρος τοΰ Ε.Σ.Π. χ. Δ. Κούμς, εισηγηθή επί τοΰ θέ- ματος, άκολούθίος δέ ό πρόε- δρος τού Ταμείον Εμπόριον χ, Δ. Εύθυμιάδης, έκθέσας τά επι λνθέντα υπό τής διοικήσεως τού Τ.Α.Ε. θέαμτα ετόνισε ότι ό άσφαλιοτικός όργανισμός τδν έμπορικών τάξεων ευρίσκεται είς αρίστην κατάστασιν καί δπ τά έ'θοδα τοΰ Ταμείον έμειώθη- σαν αίσθητώς, ένώ τά. Ισοδά τού ηυξήθησαν σημαντικώς. Έν συνεχεί({ προσέθεσεν δτι διά τήν διατήρησιν τής άνοδι- κής πορείας τοϋ άσφαλισιιχοθ όργανιβμοΰ καί διά την άντα- πόκρισιν αύτοΰ είς τάς πολλα- πλάς μελλοντικάς νποχρεώσΕΐς —διά τήν καλντέραν περίθαλ¬ ψιν των ήσφαλισμένιον έπιβάλλε ται δπο>ς καταβληθή προσπάθΕΐα
έγγραφής είς τα μητρώα τοΰ
ΤΑΕ ΟΛαντων των ύποχρέων
πρός άσφάλισιν.
ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΠΑΟΙΩΝ
Μέ σκοπόν τήν συστηματιχή
προβολήν όλληνικών προΐόντων
είς τήν άλλοδαπήν, συνε<πή·θη υ¬ πό τοΰ ΚΕΠΕ Όμάς έργαοίο; ή όποία θά αναλάβη τό Εργον υποδείξεως μέτρο>ν διά τόν έφο
διασμόν των έλληνικών ποντοπο-
οων πλοίοιν με έλληνικά προιον-
τα. Είς τήν όμάδα εργασίας μρ-
τέχονν έκπρόσωποι τών βιομηχα
νίκων καί έμπορικών όργανώσεων
καΐ έκπρόσωποι τοΰ έφοπλιστιχοϋ
κόσμον.
ΕΠΙΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΙ
ΕΞΑΓΏΓΑΙ ΜΗΛΙ2Ν
Μέ 60 καΐ 40 λεπτά κατά χι-
λόν θά έπιδοτηθοΰν αί έξαγιογαί
μήλο)ν εσοδείας 1969—70, αί ό-
τ.τοϊαι θά πραγμαοίΐοιηθοδν μέ¬
χρι τής 31.5.1970.
Σχετικώς απεφασίσθη υπό τής
ΚΣΟΠ, {«0 τήν προεδρίαν τοϋ
ΰπουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Μαχα-
ρέξον.
Τό ϋψος τής ένισχύσεως καθω¬
ρίσθη:
Είς 40 λεπτά κατά μικτοβαρές
χιλιόγραμμον μήλων, έξαγομένων
διά πλοίτον — ψνγίων, ή χρσαίων
έλληνικών ψνκτικών μταφοριχών
μέσο>ν, πρός πάσαν χώραν τής Εΰ
ρώπης, πλήν χιοοων τής Ε.Ο.Κ.
Είς 60 λεπτά κατά μικτόν χι¬
λιόγραμμον έξαγομένων μήλων
διά πλοί(ον - ψυγείιον, είς χώρας
τής Άφρικής, τής Μέ—ς Άνατο
λής, τής Βορειον καΐ Νοτίου Α¬
μερικήν, ώς καί είς τάς Καναρί-
ονς Νήσονς.
Διά τής Ιδίας αποφάσεως χαθιο
ρίσβη ή διαδικοσία καταβολής
τών άνω ένισχύσεων είς τοϋς βι-
κ.αιούχονς έξαγοιγείς.
ΛΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙ Ι Α. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ
Τό υπουργείον Έιμπ;?:ου
5ό"τρ·ε τή/ Τράπϊζαν τής '
5ΐτως χ33τνγή Λδ:ίαςι διά τήν έξϊ.
'ωγήν άκατ.ί.ρ·γάσ'των δίρμάτω»,
I»-
;ω;ίου πο:?αγωτνής, ίΐς την 'ΑναΊ;-
κήν Γερμανίαν. ΑΙ αδειαι θά χ·
^γού.ται :»έχοι ■σϋμίττΑτρώσΐΜς Λ-
;ίας 55.000 δολλαρ!ων( είς ΧΡ»»·
τι ι τού ύτ
":ζάν» τής
τΐρ ό5:υ υπο Ιρς Ίανίυαρίευ
αέχρι 31ης Δεκίωβρίου Το3 αύτοί
ΤΑ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠ0«»1-'
ΜΑΤΑ ιΉΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑΙ
Ά-το την φ^ατγκφοθρτην μιΤαβιί-
'^ι 6τι τά είς σι/νάλλ<τγ'μα όπτοθί'·," ττίζης, έμ€ιώθησαν κίττά 220 '"*1 ' αΐο 3 δ^λλάοισ. κατίτ τή» μ£ΤσΟ 17 Κ3τΐ 23 * Οκτώβριον ε6δομά6β ο ·επ';ί3 των ύπ' αυτής Αθρόαν ιτωλι' ^Ε«ν άκεοικανικών νθιμισ άτων, Ά τό τής 29ης Σεπτβμιβρίου, έξ ί? ον< ή υΐίωσς των έν λόγω μάτων τής ΜΐΓσύντ£σμπτσ/Μ ■:Ις 738 έκατομ,μύρια δολλάρια. Ι«· Χος τό κατά την 23ην ΌκτυββιΛ. ΐίψος Των εΤκαι τής τάξεως τώκ 4,1)9 δϊλλσρίων. ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι- ρΐσς 40 χιλ. δραχμών καθαρά τοίς μετρητοΐς οικόπεδον έκτός σχεδίου είς απόστασιν 600 μ. άττό την θάλασσαν είς "Αγ. Ά- πβστβλβνς Καλβμον Άττιχής έ- κτάσεως 300 τ.μ. έντός τομημένης εκτάσεως κσί οΙκοτι4δων μέ δυναττότητα ^Ο χής υδρεύσεως κσΐ ήλεκτροθω- τίοεως. Τηλεψωνήσατε 316.406 θ—10 π..μ. καθημερινώς. Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛ0ΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡϊΑΔΗΧ Δ^^^εται ΒηλαρΛ 7 Πλατ ΆνΙου Κονοτοτντΐνβυ (Όμόναια) 9 - Ι καΐ 4 · Ι μΜ· Τηλ. 5 «.387________ ___ ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι •αρμακοποιυς πρ*σ· φυζ δι' έπικερδεοτάτην ·αρ· Μακευτικτιν εργασίαν εις ε¬ παρχίαν. Πληροφορίαι είς τα γραφκΐα μας.
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκβοτος ίστορία έκ τού πολέμο ΰ 1940-41.
θονσεως τοϋ 'Αργοοροκάοτρου
Συνδεδυασμένη ένέργε,α τό
τε των Μεραρχιών 111 δρώσης
έκ νοτοδυσμών καΐ ΥΙΠ, επ,.
έκ προηγουμένου)
ρρθΐ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
τ,αντομος περιγραφΛ των έν
Ηπείρω έπιχειρΛσεων μέχρι
θηκολογήσεως
νίτσηζ.
τής 9ης μέχρι τής 13ης
ίου 1^40 αί ίταλκα! δυ
είς τόν Τομέα Έλαας
σθησαν είς θομθαρδι-
νν,^ διά ΓτορΌβολικοΰ καΐ ά-
!^οπλάνων. Είς τόν Τομέα
θεοπρωτ'βζ συνεπτοχβησαν κα
ΤΟδ,(Λχ6μενοι υπό των ημετέ¬
ραν δυνάμεων τής τοπσβεσΐβις
Άχέροντος ποτομοϋ, αΐτινες
^ οχυβείσαι άντεπετέθησαν
^ τΛν εσπέραν τής 13ης τού
μηνός έφθασαν περί τά 20 χι-
ιοτίως τής Ήγοαμε.
ιν τής τοιαύτης τραττής
τής καταστάσεως άπεφασ,σθη
υπο τοΰ Γενικού Στρατηγείου
η όνάληψις έπιθέσεως πρός έ
«δίωξιν των Ίταλών έκ τοΰ
πο,ρΐου έάφους Έν τώ μετα-
ζύ έψθαοον είς την Ήπειρον
τά πρώτα κλιμάχια των Μεραρ
χιών
II
καΊ
III
τό σύνολον δέ
,ήν έλληνικών δυνάμεων τοϋ
βεότρου έπιχειρήσεων Ήπεί
ρου, ήτοι α! Μεραρχίαι ΥΙΙΙ,
ΙΙ_
III
καί ή 3η Ταζιαρχα
πίζικοί, ύπήχθησαν είς τό Α'
Σώμα Στρατθΰ, τό οποίον άπό
τής Ι4ης Νοεμβριού ανέλαβε
την διοίκησιν των.
■Από τής Κης τοΰ μηνός μέ-
χρι τής
ς μ
την επίθεσιν διε-
χρι τής ς ν
ζήγαγον ή ΥΠΙ Μεραρχία καΙ
ή
III
Ταζιαρχα πεζικού, από
$ τής 17ης ον>μμετέσχεν είς
τΓΐν καί ή
II
Μεραρχία.
Ή έζόρμησις των έλληνικών
δυνάμεων εγένετο έκ τής το-
ποβεοΐας Έλαίας, μέ την
II
Ιεραρχίαν δρώσον έκ τού ά-
νοΐθλικοό πλευροΰ ταύτης καΐ
τηνΥΠΙ Μεραρχΐαν μετά τής
Ι ι Ι Ταξ'ίαρχίας έττιχειρούσας
έκ τθ« δυτΐκοϋ πλευροϋ.
Ή επίθεσις επέτυχε ν' άπω
ΒιΊοη πρός δυσμάς τόν αντίπα¬
λον και μετά δ'ήμερον πεΐομο
να πάλην είς μέν τό δεζιόν
κατελήφθη τ ό 6ρος Ντθύοκα,
είς δέ τό άριστερόν ή στενω-
πός τοϋ Δελβινακίου.
Τη; 22αν το3 μη·νός τα κύμχ.
τα τής έπιθέοεως έφθασαν έγ-
νύς των συνόρων μος είς την
διάβασιν Δρυμάδων καιί την
Καστάνιανην, 'Εντός τοϋ αύ-
τθϋ δεκαημέρου αί δυνάμεις
τού Τομέως θεσπρωτΐας, συνε-
χίζουσαι την προέλασίν των,
τόν ττοταμόν Κα λ σ.
, επ
: ρο.'ΐης κατά μέ τρίτον 5ι
έλιγμου άπό Μπουράτο, έζη-
νάγκαοε τοος Ίταλούς να ύ-
ποχωρΛσουν έκ τής περ,οχής
Κακαβιάς τήν 4ην Δεκεμβριού.
Αί ελληνικάς δυνάμεις απο¬
φεύγουσα ι τόν πεδινόν διάδρο
μόν, όστις άγει ταχέως καΐ ευ
ώ ό 6
,ττρός
εΤν3ι
μόν παρό την Μενίναν καΐ κα
τέλοβον τοΰς Φιλιάτες.
Πρό τής χειμαρρώδους όρ-
μής των έπΐτεθεμένων έζ δ-
λου τθϋ Μετώπου τής Ηπείρου
'Ελληνων, οί Ιταλοί ένέπλε-
ζαν διαδοχικως είς τόν άγώ-
να καί νέος δυνάμεις έκ των
Μερορχιών Μοντένα καΐ Που-
οτερία, εν Σάνταγμα Ιππικοθ
καΐ μονόδας Μελανοχιτώνων,
διεξεδΐκουν δέ τό έδαφος μετά
λυοοώδους έπιμονής. Ιδίως δ'
είς την περιοχήν Καικαβιάς, δ
που έμάχετο ή Υ Π Ι Μεραρχιο.
Περί τα τέλη τοϋ μηνός έφθα¬
σεν είς τό Μέτωπον καΐ όλό-
ταυτοχρόνως λ,αν κατάλληλος
τ^ός δράσ,ν των ίτ<χλ κων άοηιά των μάχης καΐ τής άεροπορί άς, έσυνέχιοαν διά δυσβάπων επ. των εκατέρωθεν όρέων δρομοΛογίων την προέλασίν των, άνατρέποντες πανταχοϋ τόν εχθρόν καΐ τΠν 8πν Δεικεμ βρίου καιτέλαβον τό 'Αργυρό- καστρον. Είς τον Τομέα Θεσπρωτίας συνεχιοθη ή προέλαοις των ή- μετέρων, οΐτινες έφθασαν κα¬ τόπιν σκληρων μαχών είς τά σύνορα, καί, άπώθησαν τούς Ίταλούς πρός βορράν, κατέ¬ λαβον την 1ην Δεκεμβριού την νοτίαν οχβην τοϋ ποταμοϋ Μπίθτρι-τσα καί την 6ην τοΰ μη¬ νός τοϋς 'Αγ,ους Σαράντα. Την 8ην Δεκεμθρίου έφθα¬ σεν είς τό Μέτωπον "Ηπείρου καΐ ή ΙΥ Μεραρχία, όπότε ά- πεσύρβηοαν έκ τής γραμμής μάχης η ΥΠΙ Μεραρχία καΐ ή III Ταζιαρχία πεζικοϋ καΐ αί δυνάμεις το0 Τομέως Θεσπρω "πας πρός άνασυγκρότησιν. Τοι ουτθτροπως τό Α' Σώμα Γτρα Τοΰ άττά τής ημέρας ταύτας διέ θετεν έξ άνατολών πρός δυ- σμάς τάς Μεραρχίας II, ΙΥ καί III. Άλλ' ένόσκηψεν έν τώ μεταζύ θορύτατος χειμών, παρακωλύων την συνέχισιν των έπιχειρήσεων ευρύτερον. Άπό τής 15ης τθϋ μηνός διε¬ κόπη κατ' ούσίαν ό αγών καί μόνον π δυτικώς δρίύοα III Μεραρχία είς τόν παραλιακόν Τομέα, αΐτου τό κλΐμα ήτο ήτΓΐώ- τερον, συνέχιοε μέχρι τής 28 ής Δεκεμβριού τάς έπθετΐκάς έπιχειρηοεις, όπότε κατελή¬ φθη ή γραμμΛ: Χειμάρα—^Βρσ. νιθτα—Μπολιένα. Ή Ι γ Μερορχία, ύποοτάσα μεγάλην φθοράν, τόσον έκ φρ, ν έκ σκληροτάτων μαχών, όσον καΐ κυριως, έκ των άγρίων χιο νοθυελλών αΐτινες ένέσκηψαν είς τΛν περιοχήν Σεφέρ Άγα Ττ καΐ Κουρβελέσι απεσύρθη έκ τού Μετώπου κατά τό τε¬ λευταίον δεκαήμερον τού μη¬ νός Δεκεμβριού καί άντΐκατε στάθη υπό των μονάδων τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, τής III Τα- ζιαρχΐας πεζικοϋ καί τοΰ Άπο- σπάσματος θεσπρωτίας αΐτι¬ νες είχον άνασυνταχθή έν τω μεταζύ. Κατά την χρυνικήν περίοδον άπό τέλους Δεκεμβριού μέχρι της 25ης Ίανουαρίου 1941, πε ρίοδον οτασιμότητος των έπι¬ χειρήσεων, ή III Ταζιαρχΐα πεζικοϋ καί τό Άπόσπαομα Θεσπρωτίας διελύθησαν ίνα συρπΛηρώσουν τα κενά των Με ραρχιών τθϋ Α' Χώματος Σ-ιρα 11 ΥΙ II · ΐ ι Υ ΐ κλήρος ή III Μεραρχία, ή ό-' τοϋ 11, ΥΙ II, ι·ι καΐ ι Υ, αΐτινες ποία ένεπλάκη άμέσως είς τόν άνασυγκροτηβησαν, καΐ αί μέν άγωνα. "Εϊιρεπε πάση θυσία νά δια- νοιχθή ή διάβασις τής Κακαβι- άς κα! Ιδία τό ϋψωμα 669' τό οποίον διετήρει πεισμόνως ό εχθράς διαθέτων αδιακόπως νέας δυνάμεις έκ τής κατευ- τρεϊς πρώται έτάχθησαν έν τώ πρώτω κλτμακιω, Λ δέ ΙΥ διε¬ τηρήθη ώς γενική εφέδρ α είς την περιοχήν Λίμπχοβα — Κα καβιά. ΤΟ ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΉΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑΣ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ —Άλήβεια — ΓΤώς τ τό ρώτη.μα αύτό. 'Ήταν ή άττό τή,ν Λ "Αλλις φ^ρές. σΤά τγιο την ρίττ μου. "Ενο.ίΛαι ξσνά, κεϊνο τ* 9όοιττο σνναισθήτα να σχηιμαιτΐί,ει — ό5ηγούμενθ, ττοιός ξίρει άπό ττια 5υ ορμη — ι(,ν προααναίΤοΑισ'μό τής ράτίας... 'Ηταν λοΟκΛρος- σ«υφ·τός πάνιο στή δουλιιά. Γέρος στά χοό. νχ "Ιςτως άξιολύΐτητος στά κοινώ μίτρα τής εάτυχίας. "Ετσι, πού Ι τιαο-ί τίς βοΰρτσις καΐ πηγε ν' ά-χίΐει, τόν ρώτησα: —Λ..... εΤσαΐ, —Νΐΐ — Πού τ0 κατώλοβες, Κεϊ»ες οί ρντίβες ττοϋ χάραζαν { τί,μο,α τώ τίράσωΐτο, «ίνα τα τιπ^ μενά 6άσ-ινα στή κιτρι.νάμαυβη δψη ί'ί ή δικιά μας γνώση. τΗταν γ, ό. 'Ακόμα. άοχισα νά —ι οτ, κ<—0 α ο,);,;^ 2£ε-ε τ;ς αυτής τής ράτσας καΐ πώς έ ^ώ ί)μου« έν'α ποοοακλόδι 5ιινατά σ' ίνα μαγικό κι' κορμό. Πίο-τεψοτ πια — τώρα ελ — δτι αύτοι οί 6^3ρ«ποι μέ ΐτοωτόγονους τράπους έχουν τ' κ<ΐ9αοό ό ή ζή ζ 3Το. Άττλοί, ΤαττΕΐνοί, Μέ μιά λέξη. ΜΑΚΑΡΙΟΙ. Κι' έττια^α νά εύλογώ τόν πεβα μένο παΐτίοα μου γιά τα λόγιο τού, νιά τίς 4»ι»ρές ΛνΘρώητινι.ς (Συν*χίζεΤαι) ΓΟΪΜΚΟ II ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 22,7 Έτσι βεζύρη μόν, βυνέχισε ή Έ εΐινέ Σουλ.τάνα, μα,ζί μέ τό Πατι- "όχ καί τή παρέα τού, μπηκαν <ττό κηπο τού σπιΤιοΰ τής γκιαούριοβας "ώ οί δν<ό δνθροΜτοι τού Μποσταν τϊήμπαση. _ Ή γρηά τούς ωδήγησε δλους α' "α ξυλένιο κιόσκι μέ μαρμ(ΐρένι« «ιβίσμαΤα καΐ άφοϋ τοϋς παρα- Χαλεσε νά κίΐθήσουν, ώς πού νά Ελθη ή κνρά της, τούς άςρησε μ' ^να τεμενά κι' Ιφνγε. Καί δέ χρει αοττιΧΕ νά πεοιμένουν πολύ. 2 έ λίγες στιγμές, παροΐΌΐάοτ1! '« ποόσχαρη καί άλέγρα ή γκιαού καί τοΰς απλοισε τό. χέ- —Κάλλος ήλθατε αφεντάδες στό ""ίτι μου, τούς είπκ γελαστή. Όλαι σηκώθηκαν καί ό ΠαΤΐ- "όχ πρώτος, τής φίλησε τό χέοι !»' εΰγένεια καί τής συστήθηκε. —·ΝτόκΤωρ... Μεντενογλον. —-Χάρηκα πολύ τοΰ εΐπε καί τοΰ ^«τήθηκε κι' αυτή: Δεσποσύνη Ά ^α Κοκκάλα. "Τβτερα τόν έτώ τησε εΰγενικά: Όθο)μαός; ~"Οχι Ρωμηός, τής άπάντησε, Ι^Χνοντας τό δλέμμα Τού α' ενα Χθνσό οταυρό πού κρέμονταν στό ατί|βος Της, άπό μιά έπίσης μαλα- Ι'"ΤΕνια καδένα. —Λές Σιιυλτάνα μου, τή ρώτη "α φίλε μου Ισμαήλ, ν&θελε ό Πατιοάχ νά πιάση φιλία μέ τή Υχιαούρισοα καί γι' (ΐΰτύ κηί ττϊζ **ν«ψί την πραγματική το· π' θΓτι; —-Βάϊ Βεζύοη μοί·, μοί» άπάντίΐ- "^ ο'ενα 6αθύ στεν<ινμό ή Έμι- *'» αύτός ήταν δ σκοπύς τού καί ""ό δσα θά σού έμπιστευθώ στή β«νέχεια, θά δής ώς ποΰ ΙΊρτασε ή "λΐα αϋτή τή 0 Πατισάχ ϋστερα, συνίχισε ή -ώ^^Α'ΝΟΤ _ΚΝ(>Τ.
Ν ΤΟΤΡΚ% ..'
Σουλτάνα, βύατησε στήν Άνίκα,
χίί Μπεόπουλα. Κι' αύτά σά... Χρι
' οτιανούς.
' —Τούς αφεντάδες τής είπε άπ'
έδώ (καί τής εδειξε τούς άνθρώ-
«ους τοΰ Μποοταντζήμπαση), δέν
| τοϋς ξέοω. "Οπως 6μως «ι' ί-
μεϊς, είναι κι' αύτοι θαυμαστές
' οου, γιατί ήρθαν καί στάθηκαν κά-
ιω άπό τό παράθυρό σου γιά ν'
Ακούσουν τύ τραγούδι σοτ·.
Ή Άνίκα χαμογελώνΤας άπλιοσε
καί σ' αύτούς τα χέρια κι' έκεϊνοι
«τυστήθηκαν μέ τή σειρά τους χι'
"ύτοί, μέ χριστιανικά όνόματα. Ό
ενας τής είπε πώς τόν έλέγανε Προ
' κοπή Παπάζογλου καί ό άλλος, Τα
Λρίλη Χατζή Αδαμ. "Ετσι ή Ά-
νικα ΐμεινε μέ την έντύπωση, πώς
βθίσκονταν άνάμεσα σέ γκισούρη-
δες.
—Καί τώρα τοΰς είπε, έπιτρέψι»;
μου νά σάς Λφήσοι, γιά νά σάς φέ-
νκι) Τόν άδελφό μου, πού κάπου μέ-
αα στό περιδόλι ποέπει νά βρίσκε
ται. Καθηβτε. Καί χάθηκε άνάλα-
τρρη καί βδέλτη πίσο) ('υτό τή πο<%- σινάδα. —Τσόκ γκιουζέλ, ίκανε τό εν<χ Μπεόπουλο μέ θαυμα^μό καί κοί- τα|ε χαμογελώντας χό Πατισάχ Έκεϊνος κούνησε τό κεφάλι τού έ- ^^ιδοκιμαστικά, ένω τα αλλο Μπεο- πουλο χαμογέλασε, ξύνοντ,ας τή μύ Τη τού καί παρακολουθούντας μέ τό βΛέμμα ενα πουλάκι πού μέ τιχιίΑαματα. άπό τό ενα στό αλλο. ΟΙ δυό άνθρωποι τού Μποσταν- τζήμπαιση, καμάριοναν τό περιβολι καί μιλοΰσαν μέ θαυμασμό γιά τΐξ όμορφες τριανταφυλλιές Τού, που πλημμύριζαν τό τόπο καί άο<ομά- τιζαν ΤΛΐν άτμόβφαιρα. Ή γρηά ξαναγύριζε. Άκούβτη- καν πάλι τα κουρασμένα βήματά —ΕΤΐαι Λ... Ποτέ δέν θα μποοί σης νά ξεψύγεΐς ό—ό την μοΙΟ3 σου .. Άπ' τό αΐμα σου. Λ βττ6 μιά νειτονιά μια Ιικκλησία. «ΐ»δε!α. ί^ζα. μ' ίπιιασε μιά ταραχή μιά αυνκίνηση, ά«ξι>γητη. "Ενά
63ύ:κωιμα ήθελε μέ πεϊΐμα νά μοθ
^λείσει τα μάτ1(Λ. έγω τ66ιωχνα...
Ύτ^οα δμως κατόλαΛα. Ζυγοχτ.!
π-ερισοΌΤερο ρω^ησα. Μ' Απάντ,,
. Πήρΐ τό «ναΐ» καί ττροχώρησα
την ιμοϊρα γιατΐ μου
χάρισε Ί'αως μιώ τκχερή θέση Λ>ά
μ·εαα στήν μαΐαιότητα τής ζωής
Γιοτΐ μοθ ττρόσφε,ο'. τή^ ΠσΐριΒα
τής ράτσας μοιι.
' Αοχισα νά κοταΑαβοιν^ υιο.
ΕΤχα την απαντήση μιάς αΙο>νΐι>
τητας πού έναιαφέρονταν γιά Τ6 <,„, ^το κ:ί,μ;κ3 στα ^τετ^ραγ^έν0[ κ-τι ψοόκτιζε καΐ γιά τή μεγέθιΛΌ-ν, τους στοϋς κληοονάμους. Ό ρόλο η'αν κυ.»ιαρχΐικός κι' αούτόν, μού τόν προόριζαν ήταν δικός μιχ;. Κο Γ| τραιγ,χά κατασ«ει;άσμο5α μέ Αρ 5ία Κ3ΐ σάπΐΛ σκέψη εΤχαν εξαψαν» τ3η πια. Ξαναγύοιζα στό γενος μου, σΧη, ά.αποιρη τής Πατρίδας μου. Προ οποΦο^οι νά φαντασδώ τα 6ου>α
όϊ τη θάλα^σα. Νά ζήσω τή,ν ,.
7Τ33;α τους Διάδαζα μέ μα*ία τ0
<άβε τί πού γράψτηκί καϊ πολΑιι; ?>αρϊς( παοαμερίζοντας τα ση.μΐρινά
<οόνια, φανταζόμ(3νν δτ, ζοθσα ιίίί τή μακριι/ή έποχή. Τότε πού η στά χοοοτια των έττισήιμ«3ΐ>
Τ3αι Λ... ΠοΤε δέν θά μπ&ρε-
χης, απάνω στά χοχλάδια τού μο-
νοπατιοΰ. Ξεπρόδαλε άνάμεσα άπό
δυό άναρριχητικές τριανταφυλλ.ιές
μέ κίτοινα καί ρόζ Τριοντάφυλλα,
κρατώντας μέ τα βυό της χέρια,
έ'να έ3ΐαογυς)(ι>μένο δίσκο πού ήταν
φορΤωμένος μέ πέντε κρτ^στάλλι-
να ποτήρια, τή κανάτα τους. γε-
μάτη νερό κα'ι ιμέ ιμιά άΐημένια πΐα-
τελίτσα μέ λουκούμια. Πλησίασε
χαμογελαστή, μπή«ε στό κιόβκι κι'
δφησε τό δίσκο στά μαομαοένιο
τοαπεζάκι πού 6ρίσΐκοντο.ν στή μί-
ση:
—"Ενα μπουζιαβμένο νεράκι κι'
ενα μυρωδάτο ραχάτ τού Χατξή
Μπεκήο έφεντάόες μου γιά νά
βοοσιστ}ήτε καί νά γλυκα'θήτε, εΐπε
καί πισιοπλάτησε δυό βήματα.
Νδσαι καλά, τής άπάντησε ό 2
νας άπό Τούς άνθρώπους τού Μ.το
τταντζήμπαση.
Ή γρηά ξαναπροσκύνησε σταυ
:».ονιτας τα χίρΐα της στό στή-
θος καί στρέφοντας τίς πλάτες βγή
κε σκυφχή άπό τό κιόσκι γιά νά
χαθή σέ λίγο, πίσω άπό τί; τριαν-
ταφυλλιές.
—ΆλήΟεια είπε ό Πατισάχ, αΰ-
τό τό κέρασμα, άξίζει ολο τό ντον-
νιά. "Εχει ξεραβεΐ τό λαρύγγι μου.
Τό ενα ΜνΧεόπουλο σηκώθηκε, γέ
μισε ίίλα τα ποτήρια, πήρε τό δί¬
σκο καί τόν ?φερε γύριο άνάμεσα
στούς άλλους πού ήταν μεγαλύτε.-
ροί τού, άρχίξοντας φυσικά τό κε-
ρασμα πρώτα άπό τό Πατισάχ.
Γεύτηκαν τα λουκούμια τους μέ
κέφι, Λδειασαν ολο σχεδόν τό νε-
ρό τής μεγάλης κανάτας κι' άκόμα
δέν είχε ςρανεί ή γκιαούριβσα.
—Μάς δργησε πολύ ή κοκκωνί-
τσα, εΓπε ό Πατισάχ κοιτάζοντας
τό χρυσό τού ρολοί.
ΟΙ αλλοι δέν μίλησαν. "Ενα σμά
ρι πονλιά πέρασε πάνω άπό τα δέν-
τρη, πηγαίνοντας γιά ΰ«νο. Τα
γκρίζα πουπουλένια συννεφάκια
ιτ>ύ σττθύο-ο, € τή μονοτθνία τού γο:
λάζιου ούρανοΰ, είχατε τώρα γίνει
θόζ, κίτρινα καί μα6ιά... Σέ λίγο
θά πέρνανε πάλι τό μολυβί τους
χρώμα, γιά νά γκριζάρουν σιγά -
σνγά πιότεοο σ' δλους τούς τό-
νους, ωσπου σύννεφα καί οΰρανός
νά καλυφθούν μέ τό κατάμαυρο μαν
δύα τής νύχτας... Δέν χρειάοΤηκε
δμως, εϋτυχώς, νά μείνουν στό κιό
«κι, ώς τα τότε, γιατί άπό τό δρο-
μάκο φάνηκαν νά ίρχουνται ή Ά¬
νίκα μέ τόν άδελφό της.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Τοΰκ. ΜΑΝΩΛΗΠΡΑΤΣΙΚΑ—Μέλους τής Έβνικής Έταιοίας
των Έλλήνων Λογβτβχνών
Β'
Κείνη ή δαίσ·3ηση, αύτΟΓ ά ττε
Ρ'ϊργος π(κχ7α.αταλισ·υός τής ^υ
ΧΠζ... Αχόμα καϊ στή Ίτοοτελεΐ,ταία
λεπ·το.μέρεια τής ζωής ^ 0 ο^,α_
Τ3ς ήταν οίτνλα ήταν κο>τά, ζυ-
να ξβφιθγο ς άπ' τή ράΜτα -τ ^
κι 6 θάνοττός σου θαχιΐ
αχέ^η μ$ τή στασιι, Τσως Κ"Ί "£
την δ'αμαρΤυρία γι' αύτά ττβύ θσ
^Ο4! γίνει.
Ναί. Ξαναγύριζα στή μνήμη τηι,
Πατρίδας «έ την άπλή Ικεσίσ ένϋς
άνθρώπου πού μέχρι τώ"/α
Γ Ι
' Ημουν πρωτόγονος άληθινός Ι
ιως στά λόγια, στά £ργσ. Τούτη
^ κ,3ΐ»ωνι'α μέ ψούτιζϊ' προσκταθοθσε
Λ μί ξΕυτελΙσει μέσα σ' ?»να 'Λ.
>«ώτικο κόσμο τόσο διαψορ€Τικό
άπ' την ψι^ή τής μαικρυνής γής. Μΐ
πίεζσν ν' άπομακρυνθώ άπ' τό φερ
σΐιμό τους ττού λογάριαζε τόν ήά-
νατο
—<Εΐ·ςτοι Λ... Ναί. Πού τ4 κχτόλαβες δμωί, Ποοο-παβο^α νά έξη,γήσω τουίη τή μεΤαβολή, σύτό τό χάρισιμα. Ά οωτιόμονν μηιτΜς ήταν καμμιά και νοώργια αΐσθΓνοη. Μήπως ή"τ<χ/ κοΐμιμιά εώλογίσ τ<ιΐ4 &μ3 ρης Πατρίδσς πού ζεΤ παν>α
μέσα στά κυμσττα «αί στούς πα»"ο
μέ.ονς βοοιάδες. Πού ζεί συνέχεια
μΕ3α στήν άιτελπ·ισϊα των νεκ.οών.
*
Τούτη είναι έπιστροφή. Γυ-
ρίζω στή ράτσα μου, ΟτΛ φυ-
τρα μου. Μέχρι τώρα πελαγο-
δρομοϋοα. "Εχω τΛν έθχΐα
μου, πιά.
Όστόσο εΤμαι άρκετά μεγά-
λος" δέν έχω παιδία. Χκέφτπ
κα λοιπόν σαν λύση να πάω
νά βγαλω μιά φωτογραφΐα μέ
κείνη τη λ... στολή πού τόσο
μέ έζαγριωνε καΐ την άηδίαζα
στά μικρά μου χρόνια. θά φω-
τογΡ3φΐ3&ό. ·Ύ3τερσ θά τή ν
μοιράσω οτούς φίλους, οτούς
ννωοτοος. Αύτη ή πραζη θά εί¬
ναι κι' ό τροπος τής διαδοχής
μου. Μόν1 αύτό μ' άπόμεινε. Ή
φωτογραφΐα. Άνάμνηση. Άκό-
μα λογαριάζω — άν θρω εύ-
καιρια — νά πάω καΐ νά θάψω
κρυφά στόν τάφο τοϋ πατέρα
μοί» μιά τέτοιοο φωτογραφία. Νο.
μίζω πώς έτθΐ θά έπιοημοποιή
σω την εγγραφή μου στούς κα-
ταλόγους των παιδιών τής Πά-
τΡίδας.
"Επειτα άπ' αύτό, σίνοιχρα
θά οι^νεννοηθοθμε καΐ μέ τόν
παραπονούμενο γονιό μου. 'Υ
πάρχει περιθώριο.
Ή Μακρυνή ΠατρΙδα εναι κύ
ματα, βράχια, βουνό»—έρημιά.
Όμως εμείς έδώ ΟΛΟ Ι την
ϋκεφτόμαοτε.
Προσωπικά έγώ φάχνω νά
βρώ τόν τρόπο γιά νά τΛν ά-
ναοτησω. 'Εδώ στόν ζενο τό¬
πο " Ισως μιά εκδοση ενός με
γαλου βιβλίου μέ πρόσφατες
φωτογραφ ίες δέν θά ήταν ά-
σκοιΐο.
Χρειαζονται 6μως χρήματα,
αδειες, κοοραγιο. πεΐσμα.
'Εμείς 6μως οί Λ... δέν λο-
γαριάζονμε κάτι τέτθΐες δ»ι-
σκολίες. Πκτπευουμε, πολέμου
με. Συνεχϋς πολεμοΰμ€, κι'
άρνιόμασθε τόν θάνατο σάν
φιχΐιολογικό γεγονός. Τα σχέ-
διά μου θά τα πραγρατοποιή-
οω. Όττωοδήποτε.
Λ
Ό κ. Μ.Π. πήρε μιά Κυρια-
κή πρωϊ ίνα γραμμα. Τ' άνοι-
ζε, Τό έστελνε ό φΐλος τού
Μ.Π. Μόλις εΤχε πεθανει. Ξα-
φνιάθτηκε. Ή Λμερομηνία ή-
ταν γραμμένη πρωτύτερα. Ή
έπιβυμία, ή λαχτάρα τού γιά
νά γνωρισει την υακρυνΛ Πα-
τρίδα, δέν π ραγματοπΦΐηβηκε,
Ήταν τυχερό.
Ό κ. Μ.Π. καί ό άλλος — ό
πεθαμενος — είχαν την Ιδία
Πατ,ρΙδα. Καϊ την Ιδία λαχτό-
ρα. 'Ανηκουν καΐ οί δυό στήν
ομοία περίπτωση κα« στ'θ δ-
μοιες συνέπειες. "Ισως μόνο
6 θανατος νά τούς ταξι&ύσει
δπου ποοτιμοθν — χωριοτά βέ
βαια — Όστόοο ά κ. Μ.Π. θά
προοπαθΛοει νά γνωρίσει την
ΠατρΙδα τού. Μέ κάθε τΡόπο.
ΜΑΝΟΛΗΧ ΠΡΑΤΣΙΚΑΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΜΑΛΑΚΟΤ ΣΙ-
ΤΟΤ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟ-
ΦΙΑΝ
Η £ΐΓΐτροπή Συντονιο#οΟ Οΐιιο-
ναμιχής ΠολΐιΤικης ένέχρινε Τήν ,τυμ
δκϊθεσιν 600 πΐοίποι/
μαλακοθ σίτου πρός κάλυψιν
των άναγκών τής τττηνοτροφί ς τή
χώρας, ώς Κ3.1 των βιομηχανιών «ΐΐ
β'οτβχνΐών ΐΓΤηνοκΤηνθΤροφικών Κ>ι<.. :ι«ής πρωτοβουλίας. Ό σίτος οδτοι; 6 3τ!θεται ί,κ των άποθεμάττων τήί ΚΥΔΕΠ^ εσοδείας 1967 καΐ 1968, πέραν τής βάοει προγόνςστίρας Α- ποφ<Ϊ3εως χορτίγηβείσης έ: 23.000 τόννων καΐ αέ την τι.μή.· διαβίυιως. ήτοι 2,10 δρχ. ά. νά ¥ ι λάν. Η ΕΙΣΑΓβΓΉ ΦΑΚΗΣ Έν συνεχεία παλαιοτέρου διαόή- ματός τού, ό 'Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς απέστειλε χθές εί; τοΰς ΰπουργούς καί υπουργόν 'ΕμΛορίου ΰπόμνημα, διά τοΰ οποίον ζητεϊται όπως άναγνωοιξομένης τής ΰφιστα μένης άνάγκης «ίσαγωγής τρακής χορηγηθή άπό τούδε δδεια είσαγω γής δι' έκτελιονΐΛμόν, αν μή άπό 1ης Ίανουαρίου τουλάχιστον άπό 15ης Ιδιον μηνός ή άπό 1ης Φεβρου¬ άριον 1970, όπότε ποέπει νά είναι τό έσχατον όριον. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΑΡΓΤΡΟΤ ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ "Αργυρον, συνολικής άξίας 393. 540 μάρκων, θά προμηθευθή έκ τού εξωτερικόν δ 'ΕΘνικός Όρνα- νισμός 'Ελληνικής Χειροκ*εχνίας διά τάς παραγωγικάς ανάγκας των έργαστηρίων τού. Πρός Τουτο εξε¬ δόθη κοινή απόφασις τών αρμοδί¬ ων ύπουργών διά τής οποίας έγκρ' ν~αι ή ώς όννω προμήθεια. ΕΚΚΛΗΣΙΣ Ή «'ΕστΙα Ν. Σμύρνης άπηύ θυνε την κατωτέρω εγκύκλιον πρός τα μελη καΐ τοος φίλους της: Έκατοντάδες άναζιοπαθούν των συμπολΐτών μας στεροϋν- ται καταλλήλων θειρμών ένδυ ιμαο-ιών ,κοί άναμένουν την —μ- παράθταοίν μας διά νά διέλ- θουν τόν έπερχομενον βαρύν χειμωνα μέ μίαν θερμήν ένδυ μαοίαν. Πρό τής κοινωνικής αυτής ά νάγκης καΐ είς εφαρμογήν σχετΐκής διατάξεως τοϋ κατα- οτατικοϋ τοϋ Ίδρυμαΐτός μας, κατελήζαιμεν είς την απόφα¬ σιν ν' άναλάβωμεν πρωτοβουλί αν συγκεντρώσεως δσον τό δυ νατόν περισσοτέρων χειμερι- νών ένδυμασιΰν, καταλληλων διά μικρούς καΐ μεγάλους. Ποάς το3το άποΛΟνο,μ€ν ,.. μϊν τή,ν παρούσαν έκκλησιν καί παρακαλούμεν θερμώς, ό¬ πως διαθέσητε τό ταχύτερον δυνατόν μίαν των παρ· υμίν με. ταχειρισμένων, πλήν χρησΙ- μων, θερμών χειμερινών ένδυ μαοιών, συοκευάζονες ταύτην είς κατάλληλον δέμα καΐ θε- τθντες έπ' αύτθΰ τό κατωτέρω δελτίον, δεόντως συμπεηληοω μένον. Τό οθτω συσκευαζόμε- νον δέμα θέλει παραλάβει 0- πάλληλος τής 'Εστίας εύβυς ώς μσς είδοιποΐΓΐ—Τι εΙς τ0 τη. λέφωνον 933.702. Είμεθα βεβαιοί, δτι οί φίλοι καΐ τα μέλη τθϋ Πνευματι,κοΰ μας Ίδρύματος, διακρινόμενα πάντθτε διά τα ευγενή καΐ άν- θρωπιστικά των αΐσθήματα, θά έκδηλώσουν στοργήν καΐ αγά¬ πην καΐ ίν τή προκεΐιμέντι πΐρι. πτώσει καΐ θά συμβάλουν διά τής ανωτέρω προσφοράς των είς τό ν' αποκτήσουν οί στερού μενοι συμπολίται μας καΐ τα τέκνα των άνά μίαν θερμήν ενδυμασίαν πρό τής ελεύσεως τού χειμώνος, έπισοροντα ου τω τήν ευγνωμοσύνην τών εώ εργετηθησομένων καί την βνω θεν εύλογίαν καΐ άνταμοισΥιν των. ΟΝΟΜΑ ΑΠΟΧΤΟΛΕΟΣ Δ)ΣΙΧ ΚΑΤΟΙΚΙΑΝ ΠΟΛΙΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ 'Εμ,πορική 'Εταΐιρία «ΣΤΙΑΡΡ» Α.Ε. Π:03κίη·3ΐς 'Ετηΐίας Γίνικής Συμφώ'ως τώ αρθρω 25 τοθ Κα- κοϋ Κ3Ϊ άποφάαει τοθ Διοΐ Συι-ι6ε·Λίθυ καλούΛα, οί κ. κ. αέτοχοι τής ήαετέρας 'Εταΐρίας είς Τ3κτ'«ήν γενικήν συνέΑίυσΐν την 13ην Δ-<ομ6ρίθυ 196° ήιμέραν Σά5 δΐτ>^ καΐ ώ?3ν 2αν μ.ιμ. Ιν 'Αθή-
ναιις <α! είς τ6 ίν τή Στοα Άρσα- ««ίθυ 12 κατά^τηιαα τής 'Εταιρίας πρός σνζήτησΐΛ. καί λρψιν άπεφίσε ως -ηΙ των κάτω9ι θβμάτων τής ή- μερητίοις διατάξεως· ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ 1) Ύιπ»6ολή εκθέσεως τού Διθικ. ; κα! των Αλεγκτών χρή- 2) Υποβάλη καΐ ξγικρισις το^ Ί σολ=·γΐαμού τής 30)ι6)69. 3) "Απόφασις -περΐ απαλλαγή ς τού Δι°ικ. Συμβο»Λίθυ καΐ των ίλεν κΐών άπά πά^ης ΐϋθύνης σ*ως διά την Οπόλογον 4) Διθριοιμός &/* ταικιτικών κα! 503 άν3ττλΓ(οομα:τιικών ίιλίγικτών διά τήιν χρτρ'ν 1969 — 70 καΐ καθορΐ- σιμός τής άμοι6ής αυτών. 5) "Εγκρισις άνΤιμισθίας ίργαζο 6) "Εγκρισις πεπραγιμένων άττεο χομέ,ιθυ Δι^»«. ΣυμΛονλίς'ί. 7) 'Εκλθγΐ νέων μβλών τού Δι- οικ Συμβουλιον συμφώνως τω &ρ- 6ρω 14 τ°ύ Κατοτοιτατιιχοΰ. 8) Τροητ<ίποίησις τοθ δρθρον 34 ΟΙ Επιθυμούντες να μετύκηχωσι τής γιν'ικής συν»ελεύ3€ως κ.κ. χθι πρ°σωπικώς ή δι' δίθν νά καΠαθέσωτι τάς «αί τα πιληοοεούσΐα των ώς καΐ τάς άττα5Είξ:ις καταβέσεων αυτών ποορά Τινΐ τώ-1 έ*1 "Ελλάδι ΤραπΈζών ή πα- Ρά τώ Ταιμείω ΠοτραχοίΤαβηκών καί ΔανΐΪΜ* (5) πίΐ'τε τουλάχιστον πλπ ρεις ημέρας πρό τής ώς α*'ω όοιζο μένης ?ιΛ την σύγικλησιν τής γε.Ικής συνΐελεύΐεως ήιμε?ομτινίας ο!ς τήν Διοίκησιν τής Εταιρίαι; ε.Ώντι άπο δεί£ως Έν ΆθΓΐναις τή 6η Σ€πτβμ6ρί°υ 1969 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΕΠΕΤΕΙΟΣ Η 28" ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 "Οπως σ' όλη τήν χώρα μας γτ- ορτάσχηκε καί στήν αίθουσα τής Στέγης Καλών Τεχνων καί Γραμ μάτων την 29 "Οκτώβριον άπό την "Ένωσι Έλλήνων Λονοτεχνων ή 'Ε- θνική μας έπέχειος τού 1940. Ή αϊθουσα αύτη ήταν γεμάτη άπό Ικ- λεκτό κόσμο τού πνεύματος Μίλη τής Ενώσεως Έλλήνων Λογοχε- χνών, έκλείίχά στελέχη τής Έλλη- νικής Λογοτεχνίας, ό τ· ύπουργός καί μοναδικός Ιστορικός χης Σμύρ νης μας κ. Χρήστος Σολομωνΰδης οί έκλεκτοί συνεργάτες τοΰ προσφυ γικοΰ Κόσμον κ.κ. Κουτβογιαννό- πουλος καί Τρ. θεοδωρίιδης, ολο τό Διοικητικόν Σ υμβούλιον τής Ένώσε ως, ό "Εξαρχος τού Παναγίον Τα φού Άρχιεπίσκοπος Έλενΐθεραυπό λεως, ό κ. Άρβανίτης, Διευθνντής τού νπονργείου Παιδείας ό χ. Επι τελάρχης κ. Δημ. Μάχας, Άηι- σ>ράτηγος έ.ά. καί πολλοί αλλοι.
Ό Πρόεδρος τής Ενώσεως Έλ
λήνων Λογοτεχνών κ' .Απόλλων Λε
ον-αρίτης ωμίλησε περί τον προ
γράμματος καί τής έορχήςκαί περί
τής όμιλίας τοΰ κ. Εύαγγελάτου
τονίβας δτι ό πόλεμος χοϋ '40 υ¬
πήρξε πόλεμος έθνικής αξιοπρεπεί¬
ας καί άρετής, ή άξίωσις τοΰ έπι-
δρομέως δέν ήταν καθόλου μικρή,
ή άρετή μας δέν μάς έπέτρεπε νά
νικηθοΰμε, ή Ελλάς σχούς συμμά-
χονς της δφείλει έλάχιστα, γιά νά
μή πώ μηδέν, ήταν τό τέλος τής
όμιλίας τοΰ έξαιρεχικοΰ μας πρό¬
εδρον κ. Απόλλωνος Λεονταρίτη.
Καί άμέσως ό έπίτιμος Πρόειδρος
της Ένώσεος τ. Δήμαρχος Μεσο-
λογγίον καί ύπονργός, άνεβαίνει στά
βήμα.
Τόν λόγον χοΰ κ. Χρ. Εύαγγελά
τού δημοσιεύομεν κατωτέρα).
Κι' ήταν άνείπωτος ό ένθουσια-
σμός χοϋ ακροατήριον, πού άπεχε-
λεϊτο άπό περισσότερον^ δνδρας
πον εζησαν τόν πόλεμο αύχό καί πό
λέμησαν στά βοννά τής πίνδου, σχό
Τεπελένι, στήν Κορντσά κι' ό ένθον
σιασμός τονς εφθανε σχό κατακόρυ
φι καί χειροκροχήματα παρατετα-
μένα άπ' άκρου είς ακοον τής αι¬
θούσας, πρόσο)πα χαρούμενα, πρό-
σωπα γελαστά, μικρά καί μεγάλα
αύχοί είναι οί Έλληνες, αύτός ό έλ
ληνικός ίνθουσιασμός!
Έπακολοΰθησαν απαγγελίαι ποιη
μάτων εθνικον περιεχόμενον τών έ-
ξαιρεχικών ποιηχών καί ποιητριών
!<. Απόλλωνος Λεονταρίτη, κ. Μπ ρίας Μπουομπουρέλη, κ. Κούλας Παπαδημητρίου, κ.α. καί τοΰ αλη¬ σμονήτου Στέλιον Σπεράντσα, πού τα άπήγγειλαν αί κ.κ. Δίκη Σπε¬ ράντσα, Σόφια Πήλικα - Βονγιου κλάκη καί Βεαχρίκη. Κι' ή δμορτρη αύτη καί άπλή γιορ τή τής Ενώσεως Έλλήνων Λογο- τεχνίδν Ικλεισε μέ τίς γλυκές φω- νοΰλες τεβσάρων κοριτσιών χης ό- μαδικής άπαγγελίας τής κ. Καί¬ της Βέλλιου - Τσουγιοπονλον ποϋ άπήγγειλαν ώραιόχατα .-τοιήματα. θερμά συγχαρητήρια σχονς έξαι- ρεχιχούς μας: Πρόεδρον κ. Άπόλ- λωνα Λεονταρίτη καί τήν Γεν. Γραμματέα κ. Μαίρη Μπουβμπου- ρέλη καί σ'όλους δσονς συνέδαλον σχήν έθνική μας αύτη γιορτή, την άξέχαστη γιά τό "Εθνος μας μερά τοΓ· ΟΧΙ, τής Νίκης καί της Δό- ξας. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ Ό λόγος τοΰ κ. Εύαγγελάτου Ι- χει ώς εξής. Σεβασμιώτατε Άρχιεπίσκοπε Έ λευθερονπόλεως καί "Εξαρχε τοΰ Παναγίαν Τάφον έν Ελλάδι — Στρατηγοί — Κΰριε Γενικέ Πρό ξενε τής Ελλάδος έν Χιλή — Κύ ριε Πρόεδρε τής Ενώσεως Έλλή¬ νων ΛογοτεχνΛν — Κυρίαι καί Κύ ριοι. Αίσθάνομαι μεγάλην τιμήν δτι θά παρέλθω, τό γνώριμον τουτο βή¬ μα, είς τό οποίον μέ εκάλεσε ή πανηγυρίζουσα τήν εθνικήν εορτήν τής 28ης "Οκτώβριον 1940 "Ενο>-
σις Έλλήνων Λογοτεχνών, διά τού
άξίον Πρόεδρον μας κυρίον Άπόλ-
λο>νος Λεονταρίτον, ύπηρετήσαντος
καί τ,μήβαντος επί πεντηκονταετί·
αν ολόκληρον τα Έλληνικά Γράμ-
ματα.
Ό κ. Λεονταρίτης μέ τήν Ζακυν
θινήν φλέδα καΤαγωγής, άνήκει
είς τήν εϋγενή χορείαν των διανο-
ουμένον τής Σμύρνης δπιος οί φ!
λοι κ.κ. Χρήστο; Σπανομανώλης
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
'Τπό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
«ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ»
ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Μέ τόν τίχλο «Πόλεμος καί Θε-
ός» ό έξαίρετος λογοτέχνης καί ί-
στορικός τής Σμύρνης κ. Χοή-
στος Σωκρ. Σολομωνίοης μδς
παρουσιάζει τό 26ο βιβλίο τον σέ
πολντελή εκδοση μέ 45 σελίδες (Ά
θήνα 1969), μίαν αρίστη Ιρευνα,
τό πώς έκφράστηκε άνά τούς αίώ
νες ή ανθρωπίνη διάνοια γιά τόν
πόλεμο καί την ειρήνη καί ποία
ή θρηθιειολογική άποψη τού πολέ¬
μου.
Ό συγγραφεύς άρχίζει μέ τό ό
λοκαύτωμα τής Ίο)νικής πολιτεί-
ας, τίς σφαγές καί τό ξερίζωμα
καί είσέρχεται σχήν κατοχική πε-
ρίοδο τής Ελλάδος άπό τούς Γερ·
μανούς. Έπεξεργάζεται τίς έρμη-
νείες καί γνό>μες πού δόθηκαν γε-
νικά γιά τόν πόλεμο καί τίς σν-
νέπειές τού άπό ποιητές, φιλοσό-
φους, Ιστορικονς, θεολόγους, ίπι-
στήμονες κ>Λ. ,Ανθολογεί τα ποι-
ήμαχα Έλλήνων καί ξένον ποιη-
τών, πον περιγράφονν τόν ζό<ρο χαί τόν δλεθρο τοΰ πολέμου. Πά ραθέχει φράσεις καί άποσπάβματα άπό τήν Παλαιά Διαθήκη γιά τόν πόλεμο καί την ειρήνη καί γιά τα πολεμικά χαρακτηρίσασα πού άπο- δίδονται στό θεό. Καί σνγκρίνει τό πολεμικό πνεΰμα της μέ τό πνεΰ μα της Καινης Διαθήκης γεμάτο ειρήνη καί άγάπη. Άναφέρει την υπέρτατη θυσία ποΰ προσέφερε σ' δλους τοΰς πολέμονς δ Κλήρος. Προσθέτει τίς κρίσεις φιλοσόφων καί λογοτεχνών Χριστιανών καί μή κατά της μή έφαρμογής τής διδα- σκαλ'ας τής άγάπης τοΰ Χριστοΰ άπό αύτούς τονς ίδίους Χρκττια- οΰς. Καί τελειώνει μέ τίς γνώ- μες συγχρόνων πού κυβέρνησαν τίς τύχες τοΰ Κόσμον, ότι, μόνο μέ χήν άγάιπη πον δίδαξε δ Χρισχός, είναι δυνατόν νά καταπολεμηθή ό πόλεμος. Ή έμπνευσμένη έργασία πον μας παρουσιάζει δ κ. Χρήστος Σωκρ. 2ολομων£δης στό 6ι6λίο Τού «Πό¬ λεμος καί θεός» είναι μιά Ιρεννα πού φθάνει ώς τα μύχια τής άνθρώ πινης διανοίας καί πίστης γιά ενα θέμα πού άφορά τή συμβίωση τής ανθρωπότητος άλλά καί τήν έπιβίοι σή της. Ό συγγραφεύς μας άνα- ζητεΐ καί έκλέγει θέματα άνερεύνη τα καί ξέρει νά τα στοιχειοθεΤή καί έπεξεργάζεται μέ τέτοια άρι- στοτεχνία πού μάς προκαλεΐ τόν θαυμασμό καί την έκτίμηση. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ Λόγος τού κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑ ΓΓΈΛΑΤΌΤ, Έ-τίμου Ποοέβρου "Ενώσεως Έλλήνων Λονοτεχνων Χ'ρήΌττος Σολομωνίδης, Νικόλαος Τουτουτξάκης, Νικόλαος Μηλιώρης Νΐκος Άρώνης, οί άείμνηστοι Στέ λιος Σπεράτσης, Μιχαήλ Άργυρό Λουλος, οί Σημηριώται καί ό αγω νιστής όημοσιογράφος Διευθυντή; (ής εφημερίδος «Πρσφυγικός Κ6- υμος» κ. Σωκράτης Σι>νανίδης,
πού είδαν την ωραίαν πατνίδα τονς
πυρπολουμένην κατά την συμφοραν
πού υπέστη τό "Εθνος είς τό 1922
κα! Ιφθασαν έδώ μέ τήν ψυχήν
είς τό στόμα, ψυχήν άκρακρνώς Έλ
ληνικήν ποτισμένην μέ τά άγνά νά
μαΓα τής Όμηρικής ποιήσεως καί
καυηγιασμένην υπό τών θρησκεντι-
κδν καί πατριωτικών έποχών. ΚαΙ
πρέπει νά διακηρυχβή διά μίαν άκο
μη φοράν ότι τό λογοτεχνικόν δέν-
δρον τών Αθηνών έκεντρώθη με
τό Σμνρναΐκάν έμβόλιον καΐ ϊκτο-
ιε οί ώριμοι καρποί τον έκτρέφονν
τας λογοτεχννκάς γενεάς, πον θά
υυνεχΐσουν τό Σολο>μικόν καί 11α
λαμαϊκόν Ιργον καί ταζ παραοό
ι»εις τών μεγάλων Έλλήνων 6ι>ιγΐ|
ματογράφων.
θά προσπαθήσο) νά άνΤαποκριθώ
είς την επιθυμίαν τής Ενώσεως
μας νά "άνο) έν τόσω εκλεκτώ Λ
κροατηρίι» ό ΰμνωδός τής 28 'Ο-
κΤω6ρίου 1940, ημέρας των οποίων
εξησα έν Αθήναις, εϋρεθείς έκ
Μεσολογγίου ακριβώς την ώραν
Λΐ>ν έσήμαινον αί σειρήνες τής πρω
τευούσης σνναγερμόν. "Εσπευοα
εις την επί τής όδοΰ Εενοορώντος
3 οικίαν Τοΰ φιλτάτου μου, αίων'-
ας μνήμης 'Τπουργοΰ Πρωτευού¬
σης έν τή Κυβερνήσει Μεταξά, Δή
μάρχον Άθηναίιον Κώστα Κοτζιίι
καί μαζί κατευθύν"θημεν είς τό ξε¬
νοδοχείον τής «Μεγάλης Βρεταννι
άς» όπου είχε έγκατασταθή τό Γε¬
νικόν Επιτελείον των Ένόπλων Δυ
νάμεων, μέ Ήγέτην τόν γενναιον
ΆνΤιστράτηγον καί κατόπιν Στρα¬
τάρχην καί Πρωθυπουργόν, Άρχη
γόν τοΰ Ελληνικόν Συναγερμοΰ,
Αλέξανδρον Παπά7ον. "Οταν άνέ-
6αινα τά ολίγα σκαλοπάτια τής
ΤΜεγάλης ΒρεΤαννίας» ήλθε είς
τόν νοΰν μόν τό Στρατηγείον τοΰ
1912 είς τό Χάνι τού Έμίν Άγδ,
πρό τού Μπιζανίον. "Αλλαι πλέον
αί συνθήκαι καί ή τακτική τοϋ πο¬
λέμου. Καί άπό τής πλαΤείας τοΰ
Συντάγματος μέ τούς άσνρμάτους
καί τά τηλέφωνα έρρυ&μίζοντο αί
κινήσεις των δύο μετωπον Ήπειρω
τικοΰ καί Μακεδονικοΰ, οί πλόες
των στόλων, αί πτήσεις των άερο-
πλάνων καί ή παθητική δμυνα τής
Χώρας. Καί έγγύς τοΰ Αρχιστρά¬
τηγόν ό σοφός καί ήρωϊκός Βασι¬
λεύς Γεώργιος Β' καί ό μεγαλουρ-
γδς Ίο>άννης Μεταξάς, διά τόν ό-
,-τοϊον ουδέν &λντον πρόβλημα κα-
τα την Πολεμικήν Γερμανικήν Α¬
καδημίαν υπήρχεν.
Άντίκρυσα άμέσοις χαοοίιμενα
πρόσο^πα 'Τπουργών. Ό κ. Κώ-
οτας Μανιαδάκης συνωμίλει μέ τόν
άείμνηστον 'Τπουργόν τβν Εσωτε¬
ρικώ ν Ιωάννην Δουρέντην. Έκε'
νην την στιγμήν φθάνει δ Ιωάννης
Μεταξάς, μέ ενα γλνκύταΤο χαμό-
γελο. Τόν νποδεχόμεθα μέ χειροκρο
τηματα. Χαιρετά τόν Κοτζιά καί
εμέ καί άπευθυνόμενος σ' εμέ μοΰ
λέγει άπό πότε είμαι είς Αθήνας.
Τοΰ άπαντώ ότι μόλις εΐχα φθάσει
καί μοΰ άπαντα: «Πρέπει νά φύγηι,
άμέσως. Συνεννοηβήτε μέ τόν Μα.-
νιαδάκη διά τήν ταχίστην άποπερό.
τωσιν τοΰ αεροδρόμιον Αγρινίου.
Πάρτε δλα τα κάρρα Τής περιοχής
σου καί δσα χέρια μπορεϊτε περισ-
σότερα καί έργασθήτε είς τό Ά-
γρίνιο. Είναι άνάγκη νά άποπερατοι
θή τό άεροδρόμιο» καί τελειώνον-
τας μέ εμέ άφηγεΓΓαι είς τούς 'Τ-
πουργούς τα δσα σι>νέ6ησαν είς την
έν Κηφισία κατοικίαν τού.
Τήν 2 καί 55, άρχίζει ό Έθνν
κός Κι>6ερνήτης, ό χοροφύλαξ ά¬
πό Τηλέφωνον μοΰ ίΤπε: 'Κύριε
Πρόεδρε. Ό πρεσόειτής τής Γαλ
λίας ζητεί νά σάς ιδή αυτήν τήγ
ώραν». (Είς τό σημείον αντό άκον
εται άπό τό ακροατήριον: Ό Πρε
σδεντής τής Ιταλίας). Παρακαλώ
θά άκούσετε. Καί ακριβώς ή όμι-
λία μόν ή άποψινή είναι χρήσιμος,
διότι μετά 29 χρόνια, θά σάς πα-
ρονσιάίτω τά γεγονόΤα μέ άκρίβει
αν όπως τά διατηρή ή μνήμη μόν.
Άπό τό στόμα τοΰ ίδιον άλησμονή
Του Έθνικοΰ Κυβερνήτου. Καί χθές
εΐδα είς τόν κινηματογράφον μίαν
πολύ καλήν ταινίαν υπό τόν τίτ¬
λον «ΟΧΙ»' "Εχει δμως λάθος είς
την σκηνήν αύτην τήν οποίαν σάς
άφηγοϋμαι, ή δποία συνΐΰη είς την
έν Κηφνσία Ιπαυλιν τοΰ Μεταξά,
οπου δέν νπήρχε τήν στιγμήν εκεί¬
νην ό νπασπιστής τον κ. Ζαχαρίας
Νόμπιλης. Άντιλαμβάνομαι την ά
πορίαν διά τόν Γάλλον Πρεσβευ-
ήν. Άλλά Τό "Εθνος ήτο παρεσκευ
ασμένον άπό τοΰ τορπιλλισμοϋ τής
«'Έλλης» είς την Τήνον δτι θά ΐ-
νεπλέκεΤο μέ την Ιταλίαν. Καί τοΰ
το άκριβές διότι τό Β' Σώμα
Στρατοΰ έδρεΰον έν Λαρίση ήΤο
έτοιμον. Τό σχέδιον τής αμύνης
καί έπιθέσεως είς την Πίνδον είχε
(τυνταχθή τή συνεργασία τού αει¬
μνήστου Μεταξά μετά τού Έπιτε-
λάρχου τού Σώματος Συνταγμα¬
τάρχου τότε καί νυν Άρχιστρατή-
γου έν άπ. διατελέσαντος κατ' ε¬
πανάληψιν καί ύπουργοΰ κ. Δημητ
τρίου Μαχάτ, όστις μοΰ κάνει τήν
τιμήν παριστάμενος νά μέ άκούη.
(ζοηρά χειροκροτήμαΤα).
Σννεχίζω την σκηνήν όπως την
περιέγραψε ό Μεταξάς, άνατρέπον
οαν τήν απορίαν τοΰ άκροατοϋ
μου. «Πές Του λέγει ό Μεταξάς —
νά άνεβή έπάνο) ένώ διαλογιξάμην
τί άραγε ζητεί ό Πρεσβ. τής Γαλ-
λίας εκείνην την ώραν». Έφόρεοα
την ρόμπ - νέ σάμπρ κατ έΌπενσα
νά άνοίξο) τήν έξοιτερικήν θύραν,
Έξεπλάγην ίδών οΤι άντί τοΰ Πρέ
ίΐβειος τής Γαλλίας ήτο ενώπιον !
μου ό Πρεσβευτής Τής Ιταλίας Ι
Γκράτσι. Προφανώς ό χωροφύλαξ !
είς τό σκότος έξέλαβε την Ίταλι-1
κήν σημαίαν ώς Γαλλικήν.
μαι καί αί δΰο. Τοΰ ίθωσα θέσιν
είς τόν καναπέ τοΰ σαλονιοΰ ένώ
έγώ έκάθησα είς τήν πολνθρόναν
άπέναντί τού. Μοΰ είπε: «Έξοχώ-
τατε εχω εντολήν έκ μέρους της
Κυίερνήσΐώς μου νά σάς έγχειρί-
σιυ τό αρόν». Ανέγνωσα τελεσια-
γραφιν.ήν διακοίνωσιν καταλήγου
σαν: «Ή Ίταλική Κυβέρνησις ζη¬
τεί άπό τήν Ελληνικήν Κυβέρνη¬
σιν όπως δώση αύθωοει είς τάς
στρατιωτικάς αρχάς τας άναγκαι-
ούσας διαταγάς, ίνα ή καΤοχή αντη
δυνηθή νά πραγματοποιηθή κατά εί
ρηνικόν τρόπον. Εάν τα Ίταλικά
στρατεύματα ΤτΘελαν συναντήβη άν¬
τ "στάσιν, ή άντίστασις αδτη θά
καμφθή διά των δπλων καΐ ή Έλ-
ληνική Κυβέρνησις θά εφεοε τάς
ευθύνας, αί οποίαι ήθελον προκύ¬
ψη έκ τούτου». Καί έξακολουθεί ό
άείμνηστος Μεταξάς λέγων: «ΚαΙ
έντός πόσον χρονικόν διαστήμαΤος
άναμένεται ή απάντησις;» Ό Γκρά
τσι μόν απήντησε: «Μέχρι τής 6ης
πρωϊνής». Καί τού προσέθεσα: «Δή
λαδή έντός τρ^ν ώρών ζητεί ή
Ιταλία νά ληφθή απόφασις τής Έλ
λάδος... Άλλά καί αν υποθέσωμεν
— όπερ δέν πρόκειται νά συμβή —
δτι Θά συνεζηΤείτο τό Τελεσίγρα¬
φον, εως ότου λάβη γνώσιν ή Α.Μ.
δ Βασιλεύς, τό "Υπουργικόν Συμ¬
βούλιον, ό Άρχιστράτηγος τό τρί-
ωρον Θά έχη ήδη παρέλθη... «Άν-
τιλαμβάνομαι, λοιπόν ότι είναι πό¬
λεμος». Κα'ι ό Γκράτσι θορυβημέ-
νος είπε: «Δέν στ'μφο)νεϊτε διά τήν
δίοόον των στρατευμάτων;» ΚαΙ
αΰθιορεί δ Ιωάννης Μεταξάς α¬
πήντησε ΟΧΙ, ένω κατέρυθρος έ-
γείρετο τής θέσεώς τού, δ δέ Με¬
ταξάς τοΰ ηνοιγε την θύραν διά νά
απέλθη.
Ό Μεταξάς άπό τηλέφωνον έ-
νημέρωσεν τόν ΒασιλέΌ, τόν Άρ-
χιστράτηγο, Ιδοκτε έντολάς πρός
ΐούς Σωματάρχας καΐ εκάλεσε 'Τ-
πονργικόν Συμβούλιον είς τό Στρα
τηγεϊον την προ)ϊνήν εκείνην ώραν.
Μέ τύ ίδιο αυτοκίνητον τοΰ Νο¬
μάρχου αειμνήστου καί αύτοΰ Μι¬
χαήλ Λνμπούση έφΰγαμε διά τό
Μεσολύγγι. Είς τδν Σκαραμαγκάν
εσταματήσαμεν διότι τα Ίταλικά
άεροπλάνα έβομβάρδιζαν. Τό Ιδιο
καί είς τόν Ίσθμον καΐ έφθάσαμβ
είς τόν Ψαθόπυργον δταν κόσμος
πολύς έκ ΠαΤρών είχε καταφύγει
μετά τόν τρομερόν εκείνον βομβαρ
δισμόν πού τάσας ζημίας καί θα-
νάτους έπέτρερε είς τοΰς ΠαΤρι-
νούς, πον έκλαβόντες τά άεροπλά¬
να ώς Έλληνικά, κατευθυνόμενα
είς τό μέτωπον ά έχαιρέτων.
Διεπεραιώθημεν άργά την νύ¬
κτα είς τήν Ναύπακτον — δέν υ¬
πήρχον τά σημερινά φέρυ μπώτ
τοΰ Ρίου—Άντιρρ'ου καί έφθάσα
μ«ν είς τό Μεσολόγγι διά νά έκτε-
λέσωμεν μέ τόν Νομάρχην Λυμ
πούσην Την διαταγήν Τοΰ Μεταξά
διά τό αεροδρόμιον τοΰ Αγρινίου.
Καί άπό της σκοπιάς μόν είς τό Με
σολόγγι Κδλεπα καθαρά δτι ή Ελ¬
λάς δέν υπήρξε ποτέ άριθμός όγκώ
δης. Ήέα έπιβληΤτκή, παλμώδης,
φωτεινή, υπήρξε πάντοτε. Καί ώς
"Ιδία εξησφάλισε καί διά τοϋς αλ-
λους λαούς την πρώτην ΰλην αυ¬
τής τής ύπερόχου πραγματινάτη-
τος, πού λέγεται πολιτισμός. Ή
I-
δέα λοιπόν πρώτον. ΚαΙ άκολου-
θεΐ πάντοτε ώς Ιστορικως κεκυ-
ρωμένη 6εβαιότης τό θαΰμα.
θαΰμα έθνικοΰ ίδεαλισμοΰ υπήρ¬
ξεν ή 28η Όκτωβρίου 1940. θαΰμα
φανατικής πίστεως είς την αρχήν
τής δικαιοσύνης καί τής ανθρωπί¬
νης αξιοπρεπείας Θαΰμα άφοσιιίκτε-
ος είς την ΠαΤρίδα, είς την δόξαν
τού παρελθόντος καί είς τόν δραμα
τισμόν τοΰ μέλλοντας Της. θαΰμα
τό οποίον έκράτησεν είς έκπληκτι-
κήν ατμόσφαιραν έξάρσεως, ή ψυ-
χική ένότης τοΰ Λαοΰ, δ οποίος ά-
καριαίως ευρέθη ηνωμένος είς κοι¬
νόν μέτοπον διά την νίκην καΐ την
απόφασιν τής θυσίας.
Καί ιδού ό πυρήν τοΰ θρίαμβον.
Ή ψνχική καϊ ήθική ένότης τοΰ
Λαοΰ, είς άδιάσπαστον σύνολον
σθένονς. "Ετσι δέν έπρόλαβεν δ 1
ωάννης Μεταξάς νά έκφωνήση τό
ΟΧΙ καί τό "Εβνος είχε κηρύξει
τόν πόλεμον. "Ολοι οί παλμοΐ εΐ-
χαν γίνει ενας, παλμός συγκλονι-
στικός, πού άνέτρεπε την παντοδν-
ναμίαν τών αριθμών καί άπεδεί-
κνυεν δτι δέΛτ νπάρχει ίσχυροτέρα
άλήθεια άπά την πίστιν είς την Πα-
τρίδα, άπό τό χρέος πρός αυτήν,
άπό Την υπεράσπισιν τής τιμήξ
της. Καί ακριβώς αύτοΰ φρονήμΛ-
τος, τοΰ δποίου έν άπωτάτη άνα-
λύσει, έμί»νχωταί υπήρξαν δ ϊνδο-
ξος Βασιλεύς Γεώργιος δ Β' καΐ
ό ύπέροχος Κυβερνήτης Ίοκΐννης
Μεταξάς, καί δ Άρχκκράηηνγος
Άλέξανδρος Παπάγος, επιβεβαίω¬
σιν άπετέλεσεν ή έπική έξόρμησις.
Έζωντάνευε τότε δ Ελληνικάς
θρΰλος. Καί Ιγινεν πάλιν πραγμα¬
τικότης, πτερωμένη άπό τήν ευγέ¬
νειαν καί την ?ξαρσιν τοΰ "Ελλη¬
νος στρατιώτου, δ οποίος έρριπτε
το είς τό δραματικώς προνομια-
κδν άθλημα τοΰ αγώνος διά τήν
Ελευθερίαν μέ βαθυτάτην συνείιδη
σιν ευθυνής καί ύπεροχής.
Επίστευεν δνΤως δ "Ελλην, δτι
ίνήργει ώς έντολοδόχος τής ΟΙκου
μένης, ή όποία διέτρεχεν ϊσχααον
κίνύυνον. Επίστευεν 8τι εκαλείτο
αύτός ν άσηκώση τό χρέος τής ύ-
«ερασπίσεως τών ίδεωδών έκείνων,
τά όποΐα Τοΰ ?χουν εξασφαλίση κα¬
τά την διαδρομήν τών αίώνων τι-
μητικόν προβάδισμα. Επίστευεν 8
τι ό θεματοφΰλαξ τοΰ πεπρωμένου
ώφειλε νά ποοτάξη τό σΤηιθος τού
άσπίδα Τής Ίδέας, χάριν τίίς ο¬
ποίας καΐ μόνον άξίζει ή ζωή, νά
καταστήση τό δίκαιον ξίφος ατρο
μόν τής Ελευθερίας, νά θεμελκί)-
ση εποχήν, νέαν, μεγάλην, ωραί¬
αν. ΚαΙ μέ αυτόν τδν εύγενέστα-
τον δραματισμόν έξεκίνησε διά την
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην οελίδα
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκβοτος ίστορία έκ τού πολέμο ΰ 1940-41.
θονσεως τοϋ 'Αργοοροκάοτρου
Συνδεδυασμένη ένέργε,α τό
τε των Μεραρχιών 111 δρώσης
έκ νοτοδυσμών καΐ ΥΙΠ, επ,.
έκ προηγουμένου)
ρρθΐ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
τ,αντομος περιγραφΛ των έν
Ηπείρω έπιχειρΛσεων μέχρι
θηκολογήσεως
νίτσηζ.
τής 9ης μέχρι τής 13ης
ίου 1^40 αί ίταλκα! δυ
είς τόν Τομέα Έλαας
σθησαν είς θομθαρδι-
νν,^ διά ΓτορΌβολικοΰ καΐ ά-
!^οπλάνων. Είς τόν Τομέα
θεοπρωτ'βζ συνεπτοχβησαν κα
ΤΟδ,(Λχ6μενοι υπό των ημετέ¬
ραν δυνάμεων τής τοπσβεσΐβις
Άχέροντος ποτομοϋ, αΐτινες
^ οχυβείσαι άντεπετέθησαν
^ τΛν εσπέραν τής 13ης τού
μηνός έφθασαν περί τά 20 χι-
ιοτίως τής Ήγοαμε.
ιν τής τοιαύτης τραττής
τής καταστάσεως άπεφασ,σθη
υπο τοΰ Γενικού Στρατηγείου
η όνάληψις έπιθέσεως πρός έ
«δίωξιν των Ίταλών έκ τοΰ
πο,ρΐου έάφους Έν τώ μετα-
ζύ έψθαοον είς την Ήπειρον
τά πρώτα κλιμάχια των Μεραρ
χιών
II
καΊ
III
τό σύνολον δέ
,ήν έλληνικών δυνάμεων τοϋ
βεότρου έπιχειρήσεων Ήπεί
ρου, ήτοι α! Μεραρχίαι ΥΙΙΙ,
ΙΙ_
III
καί ή 3η Ταζιαρχα
πίζικοί, ύπήχθησαν είς τό Α'
Σώμα Στρατθΰ, τό οποίον άπό
τής Ι4ης Νοεμβριού ανέλαβε
την διοίκησιν των.
■Από τής Κης τοΰ μηνός μέ-
χρι τής
ς μ
την επίθεσιν διε-
χρι τής ς ν
ζήγαγον ή ΥΠΙ Μεραρχία καΙ
ή
III
Ταζιαρχα πεζικού, από
$ τής 17ης ον>μμετέσχεν είς
τΓΐν καί ή
II
Μεραρχία.
Ή έζόρμησις των έλληνικών
δυνάμεων εγένετο έκ τής το-
ποβεοΐας Έλαίας, μέ την
II
Ιεραρχίαν δρώσον έκ τού ά-
νοΐθλικοό πλευροΰ ταύτης καΐ
τηνΥΠΙ Μεραρχΐαν μετά τής
Ι ι Ι Ταξ'ίαρχίας έττιχειρούσας
έκ τθ« δυτΐκοϋ πλευροϋ.
Ή επίθεσις επέτυχε ν' άπω
ΒιΊοη πρός δυσμάς τόν αντίπα¬
λον και μετά δ'ήμερον πεΐομο
να πάλην είς μέν τό δεζιόν
κατελήφθη τ ό 6ρος Ντθύοκα,
είς δέ τό άριστερόν ή στενω-
πός τοϋ Δελβινακίου.
Τη; 22αν το3 μη·νός τα κύμχ.
τα τής έπιθέοεως έφθασαν έγ-
νύς των συνόρων μος είς την
διάβασιν Δρυμάδων καιί την
Καστάνιανην, 'Εντός τοϋ αύ-
τθϋ δεκαημέρου αί δυνάμεις
τού Τομέως θεσπρωτΐας, συνε-
χίζουσαι την προέλασίν των,
τόν ττοταμόν Κα λ σ.
, επ
: ρο.'ΐης κατά μέ τρίτον 5ι
έλιγμου άπό Μπουράτο, έζη-
νάγκαοε τοος Ίταλούς να ύ-
ποχωρΛσουν έκ τής περ,οχής
Κακαβιάς τήν 4ην Δεκεμβριού.
Αί ελληνικάς δυνάμεις απο¬
φεύγουσα ι τόν πεδινόν διάδρο
μόν, όστις άγει ταχέως καΐ ευ
ώ ό 6
,ττρός
εΤν3ι
μόν παρό την Μενίναν καΐ κα
τέλοβον τοΰς Φιλιάτες.
Πρό τής χειμαρρώδους όρ-
μής των έπΐτεθεμένων έζ δ-
λου τθϋ Μετώπου τής Ηπείρου
'Ελληνων, οί Ιταλοί ένέπλε-
ζαν διαδοχικως είς τόν άγώ-
να καί νέος δυνάμεις έκ των
Μερορχιών Μοντένα καΐ Που-
οτερία, εν Σάνταγμα Ιππικοθ
καΐ μονόδας Μελανοχιτώνων,
διεξεδΐκουν δέ τό έδαφος μετά
λυοοώδους έπιμονής. Ιδίως δ'
είς την περιοχήν Καικαβιάς, δ
που έμάχετο ή Υ Π Ι Μεραρχιο.
Περί τα τέλη τοϋ μηνός έφθα¬
σεν είς τό Μέτωπον καΐ όλό-
ταυτοχρόνως λ,αν κατάλληλος
τ^ός δράσ,ν των ίτ<χλ κων άοηιά των μάχης καΐ τής άεροπορί άς, έσυνέχιοαν διά δυσβάπων επ. των εκατέρωθεν όρέων δρομοΛογίων την προέλασίν των, άνατρέποντες πανταχοϋ τόν εχθρόν καΐ τΠν 8πν Δεικεμ βρίου καιτέλαβον τό 'Αργυρό- καστρον. Είς τον Τομέα Θεσπρωτίας συνεχιοθη ή προέλαοις των ή- μετέρων, οΐτινες έφθασαν κα¬ τόπιν σκληρων μαχών είς τά σύνορα, καί, άπώθησαν τούς Ίταλούς πρός βορράν, κατέ¬ λαβον την 1ην Δεκεμβριού την νοτίαν οχβην τοϋ ποταμοϋ Μπίθτρι-τσα καί την 6ην τοΰ μη¬ νός τοϋς 'Αγ,ους Σαράντα. Την 8ην Δεκεμθρίου έφθα¬ σεν είς τό Μέτωπον "Ηπείρου καΐ ή ΙΥ Μεραρχία, όπότε ά- πεσύρβηοαν έκ τής γραμμής μάχης η ΥΠΙ Μεραρχία καΐ ή III Ταζιαρχία πεζικοϋ καΐ αί δυνάμεις το0 Τομέως Θεσπρω "πας πρός άνασυγκρότησιν. Τοι ουτθτροπως τό Α' Σώμα Γτρα Τοΰ άττά τής ημέρας ταύτας διέ θετεν έξ άνατολών πρός δυ- σμάς τάς Μεραρχίας II, ΙΥ καί III. Άλλ' ένόσκηψεν έν τώ μεταζύ θορύτατος χειμών, παρακωλύων την συνέχισιν των έπιχειρήσεων ευρύτερον. Άπό τής 15ης τθϋ μηνός διε¬ κόπη κατ' ούσίαν ό αγών καί μόνον π δυτικώς δρίύοα III Μεραρχία είς τόν παραλιακόν Τομέα, αΐτου τό κλΐμα ήτο ήτΓΐώ- τερον, συνέχιοε μέχρι τής 28 ής Δεκεμβριού τάς έπθετΐκάς έπιχειρηοεις, όπότε κατελή¬ φθη ή γραμμΛ: Χειμάρα—^Βρσ. νιθτα—Μπολιένα. Ή Ι γ Μερορχία, ύποοτάσα μεγάλην φθοράν, τόσον έκ φρ, ν έκ σκληροτάτων μαχών, όσον καΐ κυριως, έκ των άγρίων χιο νοθυελλών αΐτινες ένέσκηψαν είς τΛν περιοχήν Σεφέρ Άγα Ττ καΐ Κουρβελέσι απεσύρθη έκ τού Μετώπου κατά τό τε¬ λευταίον δεκαήμερον τού μη¬ νός Δεκεμβριού καί άντΐκατε στάθη υπό των μονάδων τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, τής III Τα- ζιαρχΐας πεζικοϋ καί τοΰ Άπο- σπάσματος θεσπρωτίας αΐτι¬ νες είχον άνασυνταχθή έν τω μεταζύ. Κατά την χρυνικήν περίοδον άπό τέλους Δεκεμβριού μέχρι της 25ης Ίανουαρίου 1941, πε ρίοδον οτασιμότητος των έπι¬ χειρήσεων, ή III Ταζιαρχΐα πεζικοϋ καί τό Άπόσπαομα Θεσπρωτίας διελύθησαν ίνα συρπΛηρώσουν τα κενά των Με ραρχιών τθϋ Α' Χώματος Σ-ιρα 11 ΥΙ II · ΐ ι Υ ΐ κλήρος ή III Μεραρχία, ή ό-' τοϋ 11, ΥΙ II, ι·ι καΐ ι Υ, αΐτινες ποία ένεπλάκη άμέσως είς τόν άνασυγκροτηβησαν, καΐ αί μέν άγωνα. "Εϊιρεπε πάση θυσία νά δια- νοιχθή ή διάβασις τής Κακαβι- άς κα! Ιδία τό ϋψωμα 669' τό οποίον διετήρει πεισμόνως ό εχθράς διαθέτων αδιακόπως νέας δυνάμεις έκ τής κατευ- τρεϊς πρώται έτάχθησαν έν τώ πρώτω κλτμακιω, Λ δέ ΙΥ διε¬ τηρήθη ώς γενική εφέδρ α είς την περιοχήν Λίμπχοβα — Κα καβιά. ΤΟ ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΉΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑΣ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ —Άλήβεια — ΓΤώς τ τό ρώτη.μα αύτό. 'Ήταν ή άττό τή,ν Λ "Αλλις φ^ρές. σΤά τγιο την ρίττ μου. "Ενο.ίΛαι ξσνά, κεϊνο τ* 9όοιττο σνναισθήτα να σχηιμαιτΐί,ει — ό5ηγούμενθ, ττοιός ξίρει άπό ττια 5υ ορμη — ι(,ν προααναίΤοΑισ'μό τής ράτίας... 'Ηταν λοΟκΛρος- σ«υφ·τός πάνιο στή δουλιιά. Γέρος στά χοό. νχ "Ιςτως άξιολύΐτητος στά κοινώ μίτρα τής εάτυχίας. "Ετσι, πού Ι τιαο-ί τίς βοΰρτσις καΐ πηγε ν' ά-χίΐει, τόν ρώτησα: —Λ..... εΤσαΐ, —Νΐΐ — Πού τ0 κατώλοβες, Κεϊ»ες οί ρντίβες ττοϋ χάραζαν { τί,μο,α τώ τίράσωΐτο, «ίνα τα τιπ^ μενά 6άσ-ινα στή κιτρι.νάμαυβη δψη ί'ί ή δικιά μας γνώση. τΗταν γ, ό. 'Ακόμα. άοχισα νά —ι οτ, κ<—0 α ο,);,;^ 2£ε-ε τ;ς αυτής τής ράτσας καΐ πώς έ ^ώ ί)μου« έν'α ποοοακλόδι 5ιινατά σ' ίνα μαγικό κι' κορμό. Πίο-τεψοτ πια — τώρα ελ — δτι αύτοι οί 6^3ρ«ποι μέ ΐτοωτόγονους τράπους έχουν τ' κ<ΐ9αοό ό ή ζή ζ 3Το. Άττλοί, ΤαττΕΐνοί, Μέ μιά λέξη. ΜΑΚΑΡΙΟΙ. Κι' έττια^α νά εύλογώ τόν πεβα μένο παΐτίοα μου γιά τα λόγιο τού, νιά τίς 4»ι»ρές ΛνΘρώητινι.ς (Συν*χίζεΤαι) ΓΟΪΜΚΟ II ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 22,7 Έτσι βεζύρη μόν, βυνέχισε ή Έ εΐινέ Σουλ.τάνα, μα,ζί μέ τό Πατι- "όχ καί τή παρέα τού, μπηκαν <ττό κηπο τού σπιΤιοΰ τής γκιαούριοβας "ώ οί δν<ό δνθροΜτοι τού Μποσταν τϊήμπαση. _ Ή γρηά τούς ωδήγησε δλους α' "α ξυλένιο κιόσκι μέ μαρμ(ΐρένι« «ιβίσμαΤα καΐ άφοϋ τοϋς παρα- Χαλεσε νά κίΐθήσουν, ώς πού νά Ελθη ή κνρά της, τούς άςρησε μ' ^να τεμενά κι' Ιφνγε. Καί δέ χρει αοττιΧΕ νά πεοιμένουν πολύ. 2 έ λίγες στιγμές, παροΐΌΐάοτ1! '« ποόσχαρη καί άλέγρα ή γκιαού καί τοΰς απλοισε τό. χέ- —Κάλλος ήλθατε αφεντάδες στό ""ίτι μου, τούς είπκ γελαστή. Όλαι σηκώθηκαν καί ό ΠαΤΐ- "όχ πρώτος, τής φίλησε τό χέοι !»' εΰγένεια καί τής συστήθηκε. —·ΝτόκΤωρ... Μεντενογλον. —-Χάρηκα πολύ τοΰ εΐπε καί τοΰ ^«τήθηκε κι' αυτή: Δεσποσύνη Ά ^α Κοκκάλα. "Τβτερα τόν έτώ τησε εΰγενικά: Όθο)μαός; ~"Οχι Ρωμηός, τής άπάντησε, Ι^Χνοντας τό δλέμμα Τού α' ενα Χθνσό οταυρό πού κρέμονταν στό ατί|βος Της, άπό μιά έπίσης μαλα- Ι'"ΤΕνια καδένα. —Λές Σιιυλτάνα μου, τή ρώτη "α φίλε μου Ισμαήλ, ν&θελε ό Πατιοάχ νά πιάση φιλία μέ τή Υχιαούρισοα καί γι' (ΐΰτύ κηί ττϊζ **ν«ψί την πραγματική το· π' θΓτι; —-Βάϊ Βεζύοη μοί·, μοί» άπάντίΐ- "^ ο'ενα 6αθύ στεν<ινμό ή Έμι- *'» αύτός ήταν δ σκοπύς τού καί ""ό δσα θά σού έμπιστευθώ στή β«νέχεια, θά δής ώς ποΰ ΙΊρτασε ή "λΐα αϋτή τή 0 Πατισάχ ϋστερα, συνίχισε ή -ώ^^Α'ΝΟΤ _ΚΝ(>Τ.
Ν ΤΟΤΡΚ% ..'
Σουλτάνα, βύατησε στήν Άνίκα,
χίί Μπεόπουλα. Κι' αύτά σά... Χρι
' οτιανούς.
' —Τούς αφεντάδες τής είπε άπ'
έδώ (καί τής εδειξε τούς άνθρώ-
«ους τοΰ Μποοταντζήμπαση), δέν
| τοϋς ξέοω. "Οπως 6μως «ι' ί-
μεϊς, είναι κι' αύτοι θαυμαστές
' οου, γιατί ήρθαν καί στάθηκαν κά-
ιω άπό τό παράθυρό σου γιά ν'
Ακούσουν τύ τραγούδι σοτ·.
Ή Άνίκα χαμογελώνΤας άπλιοσε
καί σ' αύτούς τα χέρια κι' έκεϊνοι
«τυστήθηκαν μέ τή σειρά τους χι'
"ύτοί, μέ χριστιανικά όνόματα. Ό
ενας τής είπε πώς τόν έλέγανε Προ
' κοπή Παπάζογλου καί ό άλλος, Τα
Λρίλη Χατζή Αδαμ. "Ετσι ή Ά-
νικα ΐμεινε μέ την έντύπωση, πώς
βθίσκονταν άνάμεσα σέ γκισούρη-
δες.
—Καί τώρα τοΰς είπε, έπιτρέψι»;
μου νά σάς Λφήσοι, γιά νά σάς φέ-
νκι) Τόν άδελφό μου, πού κάπου μέ-
αα στό περιδόλι ποέπει νά βρίσκε
ται. Καθηβτε. Καί χάθηκε άνάλα-
τρρη καί βδέλτη πίσο) ('υτό τή πο<%- σινάδα. —Τσόκ γκιουζέλ, ίκανε τό εν<χ Μπεόπουλο μέ θαυμα^μό καί κοί- τα|ε χαμογελώντας χό Πατισάχ Έκεϊνος κούνησε τό κεφάλι τού έ- ^^ιδοκιμαστικά, ένω τα αλλο Μπεο- πουλο χαμογέλασε, ξύνοντ,ας τή μύ Τη τού καί παρακολουθούντας μέ τό βΛέμμα ενα πουλάκι πού μέ τιχιίΑαματα. άπό τό ενα στό αλλο. ΟΙ δυό άνθρωποι τού Μποσταν- τζήμπαιση, καμάριοναν τό περιβολι καί μιλοΰσαν μέ θαυμασμό γιά τΐξ όμορφες τριανταφυλλιές Τού, που πλημμύριζαν τό τόπο καί άο<ομά- τιζαν ΤΛΐν άτμόβφαιρα. Ή γρηά ξαναγύριζε. Άκούβτη- καν πάλι τα κουρασμένα βήματά —ΕΤΐαι Λ... Ποτέ δέν θα μποοί σης νά ξεψύγεΐς ό—ό την μοΙΟ3 σου .. Άπ' τό αΐμα σου. Λ βττ6 μιά νειτονιά μια Ιικκλησία. «ΐ»δε!α. ί^ζα. μ' ίπιιασε μιά ταραχή μιά αυνκίνηση, ά«ξι>γητη. "Ενά
63ύ:κωιμα ήθελε μέ πεϊΐμα νά μοθ
^λείσει τα μάτ1(Λ. έγω τ66ιωχνα...
Ύτ^οα δμως κατόλαΛα. Ζυγοχτ.!
π-ερισοΌΤερο ρω^ησα. Μ' Απάντ,,
. Πήρΐ τό «ναΐ» καί ττροχώρησα
την ιμοϊρα γιατΐ μου
χάρισε Ί'αως μιώ τκχερή θέση Λ>ά
μ·εαα στήν μαΐαιότητα τής ζωής
Γιοτΐ μοθ ττρόσφε,ο'. τή^ ΠσΐριΒα
τής ράτσας μοιι.
' Αοχισα νά κοταΑαβοιν^ υιο.
ΕΤχα την απαντήση μιάς αΙο>νΐι>
τητας πού έναιαφέρονταν γιά Τ6 <,„, ^το κ:ί,μ;κ3 στα ^τετ^ραγ^έν0[ κ-τι ψοόκτιζε καΐ γιά τή μεγέθιΛΌ-ν, τους στοϋς κληοονάμους. Ό ρόλο η'αν κυ.»ιαρχΐικός κι' αούτόν, μού τόν προόριζαν ήταν δικός μιχ;. Κο Γ| τραιγ,χά κατασ«ει;άσμο5α μέ Αρ 5ία Κ3ΐ σάπΐΛ σκέψη εΤχαν εξαψαν» τ3η πια. Ξαναγύοιζα στό γενος μου, σΧη, ά.αποιρη τής Πατρίδας μου. Προ οποΦο^οι νά φαντασδώ τα 6ου>α
όϊ τη θάλα^σα. Νά ζήσω τή,ν ,.
7Τ33;α τους Διάδαζα μέ μα*ία τ0
<άβε τί πού γράψτηκί καϊ πολΑιι; ?>αρϊς( παοαμερίζοντας τα ση.μΐρινά
<οόνια, φανταζόμ(3νν δτ, ζοθσα ιίίί τή μακριι/ή έποχή. Τότε πού η στά χοοοτια των έττισήιμ«3ΐ>
Τ3αι Λ... ΠοΤε δέν θά μπ&ρε-
χης, απάνω στά χοχλάδια τού μο-
νοπατιοΰ. Ξεπρόδαλε άνάμεσα άπό
δυό άναρριχητικές τριανταφυλλ.ιές
μέ κίτοινα καί ρόζ Τριοντάφυλλα,
κρατώντας μέ τα βυό της χέρια,
έ'να έ3ΐαογυς)(ι>μένο δίσκο πού ήταν
φορΤωμένος μέ πέντε κρτ^στάλλι-
να ποτήρια, τή κανάτα τους. γε-
μάτη νερό κα'ι ιμέ ιμιά άΐημένια πΐα-
τελίτσα μέ λουκούμια. Πλησίασε
χαμογελαστή, μπή«ε στό κιόβκι κι'
δφησε τό δίσκο στά μαομαοένιο
τοαπεζάκι πού 6ρίσΐκοντο.ν στή μί-
ση:
—"Ενα μπουζιαβμένο νεράκι κι'
ενα μυρωδάτο ραχάτ τού Χατξή
Μπεκήο έφεντάόες μου γιά νά
βοοσιστ}ήτε καί νά γλυκα'θήτε, εΐπε
καί πισιοπλάτησε δυό βήματα.
Νδσαι καλά, τής άπάντησε ό 2
νας άπό Τούς άνθρώπους τού Μ.το
τταντζήμπαση.
Ή γρηά ξαναπροσκύνησε σταυ
:».ονιτας τα χίρΐα της στό στή-
θος καί στρέφοντας τίς πλάτες βγή
κε σκυφχή άπό τό κιόσκι γιά νά
χαθή σέ λίγο, πίσω άπό τί; τριαν-
ταφυλλιές.
—ΆλήΟεια είπε ό Πατισάχ, αΰ-
τό τό κέρασμα, άξίζει ολο τό ντον-
νιά. "Εχει ξεραβεΐ τό λαρύγγι μου.
Τό ενα ΜνΧεόπουλο σηκώθηκε, γέ
μισε ίίλα τα ποτήρια, πήρε τό δί¬
σκο καί τόν ?φερε γύριο άνάμεσα
στούς άλλους πού ήταν μεγαλύτε.-
ροί τού, άρχίξοντας φυσικά τό κε-
ρασμα πρώτα άπό τό Πατισάχ.
Γεύτηκαν τα λουκούμια τους μέ
κέφι, Λδειασαν ολο σχεδόν τό νε-
ρό τής μεγάλης κανάτας κι' άκόμα
δέν είχε ςρανεί ή γκιαούριβσα.
—Μάς δργησε πολύ ή κοκκωνί-
τσα, εΓπε ό Πατισάχ κοιτάζοντας
τό χρυσό τού ρολοί.
ΟΙ αλλοι δέν μίλησαν. "Ενα σμά
ρι πονλιά πέρασε πάνω άπό τα δέν-
τρη, πηγαίνοντας γιά ΰ«νο. Τα
γκρίζα πουπουλένια συννεφάκια
ιτ>ύ σττθύο-ο, € τή μονοτθνία τού γο:
λάζιου ούρανοΰ, είχατε τώρα γίνει
θόζ, κίτρινα καί μα6ιά... Σέ λίγο
θά πέρνανε πάλι τό μολυβί τους
χρώμα, γιά νά γκριζάρουν σιγά -
σνγά πιότεοο σ' δλους τούς τό-
νους, ωσπου σύννεφα καί οΰρανός
νά καλυφθούν μέ τό κατάμαυρο μαν
δύα τής νύχτας... Δέν χρειάοΤηκε
δμως, εϋτυχώς, νά μείνουν στό κιό
«κι, ώς τα τότε, γιατί άπό τό δρο-
μάκο φάνηκαν νά ίρχουνται ή Ά¬
νίκα μέ τόν άδελφό της.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Τοΰκ. ΜΑΝΩΛΗΠΡΑΤΣΙΚΑ—Μέλους τής Έβνικής Έταιοίας
των Έλλήνων Λογβτβχνών
Β'
Κείνη ή δαίσ·3ηση, αύτΟΓ ά ττε
Ρ'ϊργος π(κχ7α.αταλισ·υός τής ^υ
ΧΠζ... Αχόμα καϊ στή Ίτοοτελεΐ,ταία
λεπ·το.μέρεια τής ζωής ^ 0 ο^,α_
Τ3ς ήταν οίτνλα ήταν κο>τά, ζυ-
να ξβφιθγο ς άπ' τή ράΜτα -τ ^
κι 6 θάνοττός σου θαχιΐ
αχέ^η μ$ τή στασιι, Τσως Κ"Ί "£
την δ'αμαρΤυρία γι' αύτά ττβύ θσ
^Ο4! γίνει.
Ναί. Ξαναγύριζα στή μνήμη τηι,
Πατρίδας «έ την άπλή Ικεσίσ ένϋς
άνθρώπου πού μέχρι τώ"/α
Γ Ι
' Ημουν πρωτόγονος άληθινός Ι
ιως στά λόγια, στά £ργσ. Τούτη
^ κ,3ΐ»ωνι'α μέ ψούτιζϊ' προσκταθοθσε
Λ μί ξΕυτελΙσει μέσα σ' ?»να 'Λ.
>«ώτικο κόσμο τόσο διαψορ€Τικό
άπ' την ψι^ή τής μαικρυνής γής. Μΐ
πίεζσν ν' άπομακρυνθώ άπ' τό φερ
σΐιμό τους ττού λογάριαζε τόν ήά-
νατο
—<Εΐ·ςτοι Λ... Ναί. Πού τ4 κχτόλαβες δμωί, Ποοο-παβο^α νά έξη,γήσω τουίη τή μεΤαβολή, σύτό τό χάρισιμα. Ά οωτιόμονν μηιτΜς ήταν καμμιά και νοώργια αΐσθΓνοη. Μήπως ή"τ<χ/ κοΐμιμιά εώλογίσ τ<ιΐ4 &μ3 ρης Πατρίδσς πού ζεΤ παν>α
μέσα στά κυμσττα «αί στούς πα»"ο
μέ.ονς βοοιάδες. Πού ζεί συνέχεια
μΕ3α στήν άιτελπ·ισϊα των νεκ.οών.
*
Τούτη είναι έπιστροφή. Γυ-
ρίζω στή ράτσα μου, ΟτΛ φυ-
τρα μου. Μέχρι τώρα πελαγο-
δρομοϋοα. "Εχω τΛν έθχΐα
μου, πιά.
Όστόσο εΤμαι άρκετά μεγά-
λος" δέν έχω παιδία. Χκέφτπ
κα λοιπόν σαν λύση να πάω
νά βγαλω μιά φωτογραφΐα μέ
κείνη τη λ... στολή πού τόσο
μέ έζαγριωνε καΐ την άηδίαζα
στά μικρά μου χρόνια. θά φω-
τογΡ3φΐ3&ό. ·Ύ3τερσ θά τή ν
μοιράσω οτούς φίλους, οτούς
ννωοτοος. Αύτη ή πραζη θά εί¬
ναι κι' ό τροπος τής διαδοχής
μου. Μόν1 αύτό μ' άπόμεινε. Ή
φωτογραφΐα. Άνάμνηση. Άκό-
μα λογαριάζω — άν θρω εύ-
καιρια — νά πάω καΐ νά θάψω
κρυφά στόν τάφο τοϋ πατέρα
μοί» μιά τέτοιοο φωτογραφία. Νο.
μίζω πώς έτθΐ θά έπιοημοποιή
σω την εγγραφή μου στούς κα-
ταλόγους των παιδιών τής Πά-
τΡίδας.
"Επειτα άπ' αύτό, σίνοιχρα
θά οι^νεννοηθοθμε καΐ μέ τόν
παραπονούμενο γονιό μου. 'Υ
πάρχει περιθώριο.
Ή Μακρυνή ΠατρΙδα εναι κύ
ματα, βράχια, βουνό»—έρημιά.
Όμως εμείς έδώ ΟΛΟ Ι την
ϋκεφτόμαοτε.
Προσωπικά έγώ φάχνω νά
βρώ τόν τρόπο γιά νά τΛν ά-
ναοτησω. 'Εδώ στόν ζενο τό¬
πο " Ισως μιά εκδοση ενός με
γαλου βιβλίου μέ πρόσφατες
φωτογραφ ίες δέν θά ήταν ά-
σκοιΐο.
Χρειαζονται 6μως χρήματα,
αδειες, κοοραγιο. πεΐσμα.
'Εμείς 6μως οί Λ... δέν λο-
γαριάζονμε κάτι τέτθΐες δ»ι-
σκολίες. Πκτπευουμε, πολέμου
με. Συνεχϋς πολεμοΰμ€, κι'
άρνιόμασθε τόν θάνατο σάν
φιχΐιολογικό γεγονός. Τα σχέ-
διά μου θά τα πραγρατοποιή-
οω. Όττωοδήποτε.
Λ
Ό κ. Μ.Π. πήρε μιά Κυρια-
κή πρωϊ ίνα γραμμα. Τ' άνοι-
ζε, Τό έστελνε ό φΐλος τού
Μ.Π. Μόλις εΤχε πεθανει. Ξα-
φνιάθτηκε. Ή Λμερομηνία ή-
ταν γραμμένη πρωτύτερα. Ή
έπιβυμία, ή λαχτάρα τού γιά
νά γνωρισει την υακρυνΛ Πα-
τρίδα, δέν π ραγματοπΦΐηβηκε,
Ήταν τυχερό.
Ό κ. Μ.Π. καί ό άλλος — ό
πεθαμενος — είχαν την Ιδία
Πατ,ρΙδα. Καϊ την Ιδία λαχτό-
ρα. 'Ανηκουν καΐ οί δυό στήν
ομοία περίπτωση κα« στ'θ δ-
μοιες συνέπειες. "Ισως μόνο
6 θανατος νά τούς ταξι&ύσει
δπου ποοτιμοθν — χωριοτά βέ
βαια — Όστόοο ά κ. Μ.Π. θά
προοπαθΛοει νά γνωρίσει την
ΠατρΙδα τού. Μέ κάθε τΡόπο.
ΜΑΝΟΛΗΧ ΠΡΑΤΣΙΚΑΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΜΑΛΑΚΟΤ ΣΙ-
ΤΟΤ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟ-
ΦΙΑΝ
Η £ΐΓΐτροπή Συντονιο#οΟ Οΐιιο-
ναμιχής ΠολΐιΤικης ένέχρινε Τήν ,τυμ
δκϊθεσιν 600 πΐοίποι/
μαλακοθ σίτου πρός κάλυψιν
των άναγκών τής τττηνοτροφί ς τή
χώρας, ώς Κ3.1 των βιομηχανιών «ΐΐ
β'οτβχνΐών ΐΓΤηνοκΤηνθΤροφικών Κ>ι<.. :ι«ής πρωτοβουλίας. Ό σίτος οδτοι; 6 3τ!θεται ί,κ των άποθεμάττων τήί ΚΥΔΕΠ^ εσοδείας 1967 καΐ 1968, πέραν τής βάοει προγόνςστίρας Α- ποφ<Ϊ3εως χορτίγηβείσης έ: 23.000 τόννων καΐ αέ την τι.μή.· διαβίυιως. ήτοι 2,10 δρχ. ά. νά ¥ ι λάν. Η ΕΙΣΑΓβΓΉ ΦΑΚΗΣ Έν συνεχεία παλαιοτέρου διαόή- ματός τού, ό 'Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς απέστειλε χθές εί; τοΰς ΰπουργούς καί υπουργόν 'ΕμΛορίου ΰπόμνημα, διά τοΰ οποίον ζητεϊται όπως άναγνωοιξομένης τής ΰφιστα μένης άνάγκης «ίσαγωγής τρακής χορηγηθή άπό τούδε δδεια είσαγω γής δι' έκτελιονΐΛμόν, αν μή άπό 1ης Ίανουαρίου τουλάχιστον άπό 15ης Ιδιον μηνός ή άπό 1ης Φεβρου¬ άριον 1970, όπότε ποέπει νά είναι τό έσχατον όριον. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΑΡΓΤΡΟΤ ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ "Αργυρον, συνολικής άξίας 393. 540 μάρκων, θά προμηθευθή έκ τού εξωτερικόν δ 'ΕΘνικός Όρνα- νισμός 'Ελληνικής Χειροκ*εχνίας διά τάς παραγωγικάς ανάγκας των έργαστηρίων τού. Πρός Τουτο εξε¬ δόθη κοινή απόφασις τών αρμοδί¬ ων ύπουργών διά τής οποίας έγκρ' ν~αι ή ώς όννω προμήθεια. ΕΚΚΛΗΣΙΣ Ή «'ΕστΙα Ν. Σμύρνης άπηύ θυνε την κατωτέρω εγκύκλιον πρός τα μελη καΐ τοος φίλους της: Έκατοντάδες άναζιοπαθούν των συμπολΐτών μας στεροϋν- ται καταλλήλων θειρμών ένδυ ιμαο-ιών ,κοί άναμένουν την —μ- παράθταοίν μας διά νά διέλ- θουν τόν έπερχομενον βαρύν χειμωνα μέ μίαν θερμήν ένδυ μαοίαν. Πρό τής κοινωνικής αυτής ά νάγκης καΐ είς εφαρμογήν σχετΐκής διατάξεως τοϋ κατα- οτατικοϋ τοϋ Ίδρυμαΐτός μας, κατελήζαιμεν είς την απόφα¬ σιν ν' άναλάβωμεν πρωτοβουλί αν συγκεντρώσεως δσον τό δυ νατόν περισσοτέρων χειμερι- νών ένδυμασιΰν, καταλληλων διά μικρούς καΐ μεγάλους. Ποάς το3το άποΛΟνο,μ€ν ,.. μϊν τή,ν παρούσαν έκκλησιν καί παρακαλούμεν θερμώς, ό¬ πως διαθέσητε τό ταχύτερον δυνατόν μίαν των παρ· υμίν με. ταχειρισμένων, πλήν χρησΙ- μων, θερμών χειμερινών ένδυ μαοιών, συοκευάζονες ταύτην είς κατάλληλον δέμα καΐ θε- τθντες έπ' αύτθΰ τό κατωτέρω δελτίον, δεόντως συμπεηληοω μένον. Τό οθτω συσκευαζόμε- νον δέμα θέλει παραλάβει 0- πάλληλος τής 'Εστίας εύβυς ώς μσς είδοιποΐΓΐ—Τι εΙς τ0 τη. λέφωνον 933.702. Είμεθα βεβαιοί, δτι οί φίλοι καΐ τα μέλη τθϋ Πνευματι,κοΰ μας Ίδρύματος, διακρινόμενα πάντθτε διά τα ευγενή καΐ άν- θρωπιστικά των αΐσθήματα, θά έκδηλώσουν στοργήν καΐ αγά¬ πην καΐ ίν τή προκεΐιμέντι πΐρι. πτώσει καΐ θά συμβάλουν διά τής ανωτέρω προσφοράς των είς τό ν' αποκτήσουν οί στερού μενοι συμπολίται μας καΐ τα τέκνα των άνά μίαν θερμήν ενδυμασίαν πρό τής ελεύσεως τού χειμώνος, έπισοροντα ου τω τήν ευγνωμοσύνην τών εώ εργετηθησομένων καί την βνω θεν εύλογίαν καΐ άνταμοισΥιν των. ΟΝΟΜΑ ΑΠΟΧΤΟΛΕΟΣ Δ)ΣΙΧ ΚΑΤΟΙΚΙΑΝ ΠΟΛΙΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ 'Εμ,πορική 'Εταΐιρία «ΣΤΙΑΡΡ» Α.Ε. Π:03κίη·3ΐς 'Ετηΐίας Γίνικής Συμφώ'ως τώ αρθρω 25 τοθ Κα- κοϋ Κ3Ϊ άποφάαει τοθ Διοΐ Συι-ι6ε·Λίθυ καλούΛα, οί κ. κ. αέτοχοι τής ήαετέρας 'Εταΐρίας είς Τ3κτ'«ήν γενικήν συνέΑίυσΐν την 13ην Δ-<ομ6ρίθυ 196° ήιμέραν Σά5 δΐτ>^ καΐ ώ?3ν 2αν μ.ιμ. Ιν 'Αθή-
ναιις <α! είς τ6 ίν τή Στοα Άρσα- ««ίθυ 12 κατά^τηιαα τής 'Εταιρίας πρός σνζήτησΐΛ. καί λρψιν άπεφίσε ως -ηΙ των κάτω9ι θβμάτων τής ή- μερητίοις διατάξεως· ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ 1) Ύιπ»6ολή εκθέσεως τού Διθικ. ; κα! των Αλεγκτών χρή- 2) Υποβάλη καΐ ξγικρισις το^ Ί σολ=·γΐαμού τής 30)ι6)69. 3) "Απόφασις -περΐ απαλλαγή ς τού Δι°ικ. Συμβο»Λίθυ καΐ των ίλεν κΐών άπά πά^ης ΐϋθύνης σ*ως διά την Οπόλογον 4) Διθριοιμός &/* ταικιτικών κα! 503 άν3ττλΓ(οομα:τιικών ίιλίγικτών διά τήιν χρτρ'ν 1969 — 70 καΐ καθορΐ- σιμός τής άμοι6ής αυτών. 5) "Εγκρισις άνΤιμισθίας ίργαζο 6) "Εγκρισις πεπραγιμένων άττεο χομέ,ιθυ Δι^»«. ΣυμΛονλίς'ί. 7) 'Εκλθγΐ νέων μβλών τού Δι- οικ Συμβουλιον συμφώνως τω &ρ- 6ρω 14 τ°ύ Κατοτοιτατιιχοΰ. 8) Τροητ<ίποίησις τοθ δρθρον 34 ΟΙ Επιθυμούντες να μετύκηχωσι τής γιν'ικής συν»ελεύ3€ως κ.κ. χθι πρ°σωπικώς ή δι' δίθν νά καΠαθέσωτι τάς «αί τα πιληοοεούσΐα των ώς καΐ τάς άττα5Είξ:ις καταβέσεων αυτών ποορά Τινΐ τώ-1 έ*1 "Ελλάδι ΤραπΈζών ή πα- Ρά τώ Ταιμείω ΠοτραχοίΤαβηκών καί ΔανΐΪΜ* (5) πίΐ'τε τουλάχιστον πλπ ρεις ημέρας πρό τής ώς α*'ω όοιζο μένης ?ιΛ την σύγικλησιν τής γε.Ικής συνΐελεύΐεως ήιμε?ομτινίας ο!ς τήν Διοίκησιν τής Εταιρίαι; ε.Ώντι άπο δεί£ως Έν ΆθΓΐναις τή 6η Σ€πτβμ6ρί°υ 1969 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΕΠΕΤΕΙΟΣ Η 28" ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 "Οπως σ' όλη τήν χώρα μας γτ- ορτάσχηκε καί στήν αίθουσα τής Στέγης Καλών Τεχνων καί Γραμ μάτων την 29 "Οκτώβριον άπό την "Ένωσι Έλλήνων Λονοτεχνων ή 'Ε- θνική μας έπέχειος τού 1940. Ή αϊθουσα αύτη ήταν γεμάτη άπό Ικ- λεκτό κόσμο τού πνεύματος Μίλη τής Ενώσεως Έλλήνων Λογοχε- χνών, έκλείίχά στελέχη τής Έλλη- νικής Λογοτεχνίας, ό τ· ύπουργός καί μοναδικός Ιστορικός χης Σμύρ νης μας κ. Χρήστος Σολομωνΰδης οί έκλεκτοί συνεργάτες τοΰ προσφυ γικοΰ Κόσμον κ.κ. Κουτβογιαννό- πουλος καί Τρ. θεοδωρίιδης, ολο τό Διοικητικόν Σ υμβούλιον τής Ένώσε ως, ό "Εξαρχος τού Παναγίον Τα φού Άρχιεπίσκοπος Έλενΐθεραυπό λεως, ό κ. Άρβανίτης, Διευθνντής τού νπονργείου Παιδείας ό χ. Επι τελάρχης κ. Δημ. Μάχας, Άηι- σ>ράτηγος έ.ά. καί πολλοί αλλοι.
Ό Πρόεδρος τής Ενώσεως Έλ
λήνων Λογοτεχνών κ' .Απόλλων Λε
ον-αρίτης ωμίλησε περί τον προ
γράμματος καί τής έορχήςκαί περί
τής όμιλίας τοΰ κ. Εύαγγελάτου
τονίβας δτι ό πόλεμος χοϋ '40 υ¬
πήρξε πόλεμος έθνικής αξιοπρεπεί¬
ας καί άρετής, ή άξίωσις τοΰ έπι-
δρομέως δέν ήταν καθόλου μικρή,
ή άρετή μας δέν μάς έπέτρεπε νά
νικηθοΰμε, ή Ελλάς σχούς συμμά-
χονς της δφείλει έλάχιστα, γιά νά
μή πώ μηδέν, ήταν τό τέλος τής
όμιλίας τοΰ έξαιρεχικοΰ μας πρό¬
εδρον κ. Απόλλωνος Λεονταρίτη.
Καί άμέσως ό έπίτιμος Πρόειδρος
της Ένώσεος τ. Δήμαρχος Μεσο-
λογγίον καί ύπονργός, άνεβαίνει στά
βήμα.
Τόν λόγον χοΰ κ. Χρ. Εύαγγελά
τού δημοσιεύομεν κατωτέρα).
Κι' ήταν άνείπωτος ό ένθουσια-
σμός χοϋ ακροατήριον, πού άπεχε-
λεϊτο άπό περισσότερον^ δνδρας
πον εζησαν τόν πόλεμο αύχό καί πό
λέμησαν στά βοννά τής πίνδου, σχό
Τεπελένι, στήν Κορντσά κι' ό ένθον
σιασμός τονς εφθανε σχό κατακόρυ
φι καί χειροκροχήματα παρατετα-
μένα άπ' άκρου είς ακοον τής αι¬
θούσας, πρόσο)πα χαρούμενα, πρό-
σωπα γελαστά, μικρά καί μεγάλα
αύχοί είναι οί Έλληνες, αύτός ό έλ
ληνικός ίνθουσιασμός!
Έπακολοΰθησαν απαγγελίαι ποιη
μάτων εθνικον περιεχόμενον τών έ-
ξαιρεχικών ποιηχών καί ποιητριών
!<. Απόλλωνος Λεονταρίτη, κ. Μπ ρίας Μπουομπουρέλη, κ. Κούλας Παπαδημητρίου, κ.α. καί τοΰ αλη¬ σμονήτου Στέλιον Σπεράντσα, πού τα άπήγγειλαν αί κ.κ. Δίκη Σπε¬ ράντσα, Σόφια Πήλικα - Βονγιου κλάκη καί Βεαχρίκη. Κι' ή δμορτρη αύτη καί άπλή γιορ τή τής Ενώσεως Έλλήνων Λογο- τεχνίδν Ικλεισε μέ τίς γλυκές φω- νοΰλες τεβσάρων κοριτσιών χης ό- μαδικής άπαγγελίας τής κ. Καί¬ της Βέλλιου - Τσουγιοπονλον ποϋ άπήγγειλαν ώραιόχατα .-τοιήματα. θερμά συγχαρητήρια σχονς έξαι- ρεχιχούς μας: Πρόεδρον κ. Άπόλ- λωνα Λεονταρίτη καί τήν Γεν. Γραμματέα κ. Μαίρη Μπουβμπου- ρέλη καί σ'όλους δσονς συνέδαλον σχήν έθνική μας αύτη γιορτή, την άξέχαστη γιά τό "Εθνος μας μερά τοΓ· ΟΧΙ, τής Νίκης καί της Δό- ξας. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ Ό λόγος τοΰ κ. Εύαγγελάτου Ι- χει ώς εξής. Σεβασμιώτατε Άρχιεπίσκοπε Έ λευθερονπόλεως καί "Εξαρχε τοΰ Παναγίαν Τάφον έν Ελλάδι — Στρατηγοί — Κΰριε Γενικέ Πρό ξενε τής Ελλάδος έν Χιλή — Κύ ριε Πρόεδρε τής Ενώσεως Έλλή¬ νων ΛογοτεχνΛν — Κυρίαι καί Κύ ριοι. Αίσθάνομαι μεγάλην τιμήν δτι θά παρέλθω, τό γνώριμον τουτο βή¬ μα, είς τό οποίον μέ εκάλεσε ή πανηγυρίζουσα τήν εθνικήν εορτήν τής 28ης "Οκτώβριον 1940 "Ενο>-
σις Έλλήνων Λογοτεχνών, διά τού
άξίον Πρόεδρον μας κυρίον Άπόλ-
λο>νος Λεονταρίτον, ύπηρετήσαντος
καί τ,μήβαντος επί πεντηκονταετί·
αν ολόκληρον τα Έλληνικά Γράμ-
ματα.
Ό κ. Λεονταρίτης μέ τήν Ζακυν
θινήν φλέδα καΤαγωγής, άνήκει
είς τήν εϋγενή χορείαν των διανο-
ουμένον τής Σμύρνης δπιος οί φ!
λοι κ.κ. Χρήστο; Σπανομανώλης
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
'Τπό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
«ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ»
ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Μέ τόν τίχλο «Πόλεμος καί Θε-
ός» ό έξαίρετος λογοτέχνης καί ί-
στορικός τής Σμύρνης κ. Χοή-
στος Σωκρ. Σολομωνίοης μδς
παρουσιάζει τό 26ο βιβλίο τον σέ
πολντελή εκδοση μέ 45 σελίδες (Ά
θήνα 1969), μίαν αρίστη Ιρευνα,
τό πώς έκφράστηκε άνά τούς αίώ
νες ή ανθρωπίνη διάνοια γιά τόν
πόλεμο καί την ειρήνη καί ποία
ή θρηθιειολογική άποψη τού πολέ¬
μου.
Ό συγγραφεύς άρχίζει μέ τό ό
λοκαύτωμα τής Ίο)νικής πολιτεί-
ας, τίς σφαγές καί τό ξερίζωμα
καί είσέρχεται σχήν κατοχική πε-
ρίοδο τής Ελλάδος άπό τούς Γερ·
μανούς. Έπεξεργάζεται τίς έρμη-
νείες καί γνό>μες πού δόθηκαν γε-
νικά γιά τόν πόλεμο καί τίς σν-
νέπειές τού άπό ποιητές, φιλοσό-
φους, Ιστορικονς, θεολόγους, ίπι-
στήμονες κ>Λ. ,Ανθολογεί τα ποι-
ήμαχα Έλλήνων καί ξένον ποιη-
τών, πον περιγράφονν τόν ζό<ρο χαί τόν δλεθρο τοΰ πολέμου. Πά ραθέχει φράσεις καί άποσπάβματα άπό τήν Παλαιά Διαθήκη γιά τόν πόλεμο καί την ειρήνη καί γιά τα πολεμικά χαρακτηρίσασα πού άπο- δίδονται στό θεό. Καί σνγκρίνει τό πολεμικό πνεΰμα της μέ τό πνεΰ μα της Καινης Διαθήκης γεμάτο ειρήνη καί άγάπη. Άναφέρει την υπέρτατη θυσία ποΰ προσέφερε σ' δλους τοΰς πολέμονς δ Κλήρος. Προσθέτει τίς κρίσεις φιλοσόφων καί λογοτεχνών Χριστιανών καί μή κατά της μή έφαρμογής τής διδα- σκαλ'ας τής άγάπης τοΰ Χριστοΰ άπό αύτούς τονς ίδίους Χρκττια- οΰς. Καί τελειώνει μέ τίς γνώ- μες συγχρόνων πού κυβέρνησαν τίς τύχες τοΰ Κόσμον, ότι, μόνο μέ χήν άγάιπη πον δίδαξε δ Χρισχός, είναι δυνατόν νά καταπολεμηθή ό πόλεμος. Ή έμπνευσμένη έργασία πον μας παρουσιάζει δ κ. Χρήστος Σωκρ. 2ολομων£δης στό 6ι6λίο Τού «Πό¬ λεμος καί θεός» είναι μιά Ιρεννα πού φθάνει ώς τα μύχια τής άνθρώ πινης διανοίας καί πίστης γιά ενα θέμα πού άφορά τή συμβίωση τής ανθρωπότητος άλλά καί τήν έπιβίοι σή της. Ό συγγραφεύς μας άνα- ζητεΐ καί έκλέγει θέματα άνερεύνη τα καί ξέρει νά τα στοιχειοθεΤή καί έπεξεργάζεται μέ τέτοια άρι- στοτεχνία πού μάς προκαλεΐ τόν θαυμασμό καί την έκτίμηση. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ Λόγος τού κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑ ΓΓΈΛΑΤΌΤ, Έ-τίμου Ποοέβρου "Ενώσεως Έλλήνων Λονοτεχνων Χ'ρήΌττος Σολομωνίδης, Νικόλαος Τουτουτξάκης, Νικόλαος Μηλιώρης Νΐκος Άρώνης, οί άείμνηστοι Στέ λιος Σπεράτσης, Μιχαήλ Άργυρό Λουλος, οί Σημηριώται καί ό αγω νιστής όημοσιογράφος Διευθυντή; (ής εφημερίδος «Πρσφυγικός Κ6- υμος» κ. Σωκράτης Σι>νανίδης,
πού είδαν την ωραίαν πατνίδα τονς
πυρπολουμένην κατά την συμφοραν
πού υπέστη τό "Εθνος είς τό 1922
κα! Ιφθασαν έδώ μέ τήν ψυχήν
είς τό στόμα, ψυχήν άκρακρνώς Έλ
ληνικήν ποτισμένην μέ τά άγνά νά
μαΓα τής Όμηρικής ποιήσεως καί
καυηγιασμένην υπό τών θρησκεντι-
κδν καί πατριωτικών έποχών. ΚαΙ
πρέπει νά διακηρυχβή διά μίαν άκο
μη φοράν ότι τό λογοτεχνικόν δέν-
δρον τών Αθηνών έκεντρώθη με
τό Σμνρναΐκάν έμβόλιον καΐ ϊκτο-
ιε οί ώριμοι καρποί τον έκτρέφονν
τας λογοτεχννκάς γενεάς, πον θά
υυνεχΐσουν τό Σολο>μικόν καί 11α
λαμαϊκόν Ιργον καί ταζ παραοό
ι»εις τών μεγάλων Έλλήνων 6ι>ιγΐ|
ματογράφων.
θά προσπαθήσο) νά άνΤαποκριθώ
είς την επιθυμίαν τής Ενώσεως
μας νά "άνο) έν τόσω εκλεκτώ Λ
κροατηρίι» ό ΰμνωδός τής 28 'Ο-
κΤω6ρίου 1940, ημέρας των οποίων
εξησα έν Αθήναις, εϋρεθείς έκ
Μεσολογγίου ακριβώς την ώραν
Λΐ>ν έσήμαινον αί σειρήνες τής πρω
τευούσης σνναγερμόν. "Εσπευοα
εις την επί τής όδοΰ Εενοορώντος
3 οικίαν Τοΰ φιλτάτου μου, αίων'-
ας μνήμης 'Τπουργοΰ Πρωτευού¬
σης έν τή Κυβερνήσει Μεταξά, Δή
μάρχον Άθηναίιον Κώστα Κοτζιίι
καί μαζί κατευθύν"θημεν είς τό ξε¬
νοδοχείον τής «Μεγάλης Βρεταννι
άς» όπου είχε έγκατασταθή τό Γε¬
νικόν Επιτελείον των Ένόπλων Δυ
νάμεων, μέ Ήγέτην τόν γενναιον
ΆνΤιστράτηγον καί κατόπιν Στρα¬
τάρχην καί Πρωθυπουργόν, Άρχη
γόν τοΰ Ελληνικόν Συναγερμοΰ,
Αλέξανδρον Παπά7ον. "Οταν άνέ-
6αινα τά ολίγα σκαλοπάτια τής
ΤΜεγάλης ΒρεΤαννίας» ήλθε είς
τόν νοΰν μόν τό Στρατηγείον τοΰ
1912 είς τό Χάνι τού Έμίν Άγδ,
πρό τού Μπιζανίον. "Αλλαι πλέον
αί συνθήκαι καί ή τακτική τοϋ πο¬
λέμου. Καί άπό τής πλαΤείας τοΰ
Συντάγματος μέ τούς άσνρμάτους
καί τά τηλέφωνα έρρυ&μίζοντο αί
κινήσεις των δύο μετωπον Ήπειρω
τικοΰ καί Μακεδονικοΰ, οί πλόες
των στόλων, αί πτήσεις των άερο-
πλάνων καί ή παθητική δμυνα τής
Χώρας. Καί έγγύς τοΰ Αρχιστρά¬
τηγόν ό σοφός καί ήρωϊκός Βασι¬
λεύς Γεώργιος Β' καί ό μεγαλουρ-
γδς Ίο>άννης Μεταξάς, διά τόν ό-
,-τοϊον ουδέν &λντον πρόβλημα κα-
τα την Πολεμικήν Γερμανικήν Α¬
καδημίαν υπήρχεν.
Άντίκρυσα άμέσοις χαοοίιμενα
πρόσο^πα 'Τπουργών. Ό κ. Κώ-
οτας Μανιαδάκης συνωμίλει μέ τόν
άείμνηστον 'Τπουργόν τβν Εσωτε¬
ρικώ ν Ιωάννην Δουρέντην. Έκε'
νην την στιγμήν φθάνει δ Ιωάννης
Μεταξάς, μέ ενα γλνκύταΤο χαμό-
γελο. Τόν νποδεχόμεθα μέ χειροκρο
τηματα. Χαιρετά τόν Κοτζιά καί
εμέ καί άπευθυνόμενος σ' εμέ μοΰ
λέγει άπό πότε είμαι είς Αθήνας.
Τοΰ άπαντώ ότι μόλις εΐχα φθάσει
καί μοΰ άπαντα: «Πρέπει νά φύγηι,
άμέσως. Συνεννοηβήτε μέ τόν Μα.-
νιαδάκη διά τήν ταχίστην άποπερό.
τωσιν τοΰ αεροδρόμιον Αγρινίου.
Πάρτε δλα τα κάρρα Τής περιοχής
σου καί δσα χέρια μπορεϊτε περισ-
σότερα καί έργασθήτε είς τό Ά-
γρίνιο. Είναι άνάγκη νά άποπερατοι
θή τό άεροδρόμιο» καί τελειώνον-
τας μέ εμέ άφηγεΓΓαι είς τούς 'Τ-
πουργούς τα δσα σι>νέ6ησαν είς την
έν Κηφισία κατοικίαν τού.
Τήν 2 καί 55, άρχίζει ό Έθνν
κός Κι>6ερνήτης, ό χοροφύλαξ ά¬
πό Τηλέφωνον μοΰ ίΤπε: 'Κύριε
Πρόεδρε. Ό πρεσόειτής τής Γαλ
λίας ζητεί νά σάς ιδή αυτήν τήγ
ώραν». (Είς τό σημείον αντό άκον
εται άπό τό ακροατήριον: Ό Πρε
σδεντής τής Ιταλίας). Παρακαλώ
θά άκούσετε. Καί ακριβώς ή όμι-
λία μόν ή άποψινή είναι χρήσιμος,
διότι μετά 29 χρόνια, θά σάς πα-
ρονσιάίτω τά γεγονόΤα μέ άκρίβει
αν όπως τά διατηρή ή μνήμη μόν.
Άπό τό στόμα τοΰ ίδιον άλησμονή
Του Έθνικοΰ Κυβερνήτου. Καί χθές
εΐδα είς τόν κινηματογράφον μίαν
πολύ καλήν ταινίαν υπό τόν τίτ¬
λον «ΟΧΙ»' "Εχει δμως λάθος είς
την σκηνήν αύτην τήν οποίαν σάς
άφηγοϋμαι, ή δποία συνΐΰη είς την
έν Κηφνσία Ιπαυλιν τοΰ Μεταξά,
οπου δέν νπήρχε τήν στιγμήν εκεί¬
νην ό νπασπιστής τον κ. Ζαχαρίας
Νόμπιλης. Άντιλαμβάνομαι την ά
πορίαν διά τόν Γάλλον Πρεσβευ-
ήν. Άλλά Τό "Εθνος ήτο παρεσκευ
ασμένον άπό τοΰ τορπιλλισμοϋ τής
«'Έλλης» είς την Τήνον δτι θά ΐ-
νεπλέκεΤο μέ την Ιταλίαν. Καί τοΰ
το άκριβές διότι τό Β' Σώμα
Στρατοΰ έδρεΰον έν Λαρίση ήΤο
έτοιμον. Τό σχέδιον τής αμύνης
καί έπιθέσεως είς την Πίνδον είχε
(τυνταχθή τή συνεργασία τού αει¬
μνήστου Μεταξά μετά τού Έπιτε-
λάρχου τού Σώματος Συνταγμα¬
τάρχου τότε καί νυν Άρχιστρατή-
γου έν άπ. διατελέσαντος κατ' ε¬
πανάληψιν καί ύπουργοΰ κ. Δημητ
τρίου Μαχάτ, όστις μοΰ κάνει τήν
τιμήν παριστάμενος νά μέ άκούη.
(ζοηρά χειροκροτήμαΤα).
Σννεχίζω την σκηνήν όπως την
περιέγραψε ό Μεταξάς, άνατρέπον
οαν τήν απορίαν τοΰ άκροατοϋ
μου. «Πές Του λέγει ό Μεταξάς —
νά άνεβή έπάνο) ένώ διαλογιξάμην
τί άραγε ζητεί ό Πρεσβ. τής Γαλ-
λίας εκείνην την ώραν». Έφόρεοα
την ρόμπ - νέ σάμπρ κατ έΌπενσα
νά άνοίξο) τήν έξοιτερικήν θύραν,
Έξεπλάγην ίδών οΤι άντί τοΰ Πρέ
ίΐβειος τής Γαλλίας ήτο ενώπιον !
μου ό Πρεσβευτής Τής Ιταλίας Ι
Γκράτσι. Προφανώς ό χωροφύλαξ !
είς τό σκότος έξέλαβε την Ίταλι-1
κήν σημαίαν ώς Γαλλικήν.
μαι καί αί δΰο. Τοΰ ίθωσα θέσιν
είς τόν καναπέ τοΰ σαλονιοΰ ένώ
έγώ έκάθησα είς τήν πολνθρόναν
άπέναντί τού. Μοΰ είπε: «Έξοχώ-
τατε εχω εντολήν έκ μέρους της
Κυίερνήσΐώς μου νά σάς έγχειρί-
σιυ τό αρόν». Ανέγνωσα τελεσια-
γραφιν.ήν διακοίνωσιν καταλήγου
σαν: «Ή Ίταλική Κυβέρνησις ζη¬
τεί άπό τήν Ελληνικήν Κυβέρνη¬
σιν όπως δώση αύθωοει είς τάς
στρατιωτικάς αρχάς τας άναγκαι-
ούσας διαταγάς, ίνα ή καΤοχή αντη
δυνηθή νά πραγματοποιηθή κατά εί
ρηνικόν τρόπον. Εάν τα Ίταλικά
στρατεύματα ΤτΘελαν συναντήβη άν¬
τ "στάσιν, ή άντίστασις αδτη θά
καμφθή διά των δπλων καΐ ή Έλ-
ληνική Κυβέρνησις θά εφεοε τάς
ευθύνας, αί οποίαι ήθελον προκύ¬
ψη έκ τούτου». Καί έξακολουθεί ό
άείμνηστος Μεταξάς λέγων: «ΚαΙ
έντός πόσον χρονικόν διαστήμαΤος
άναμένεται ή απάντησις;» Ό Γκρά
τσι μόν απήντησε: «Μέχρι τής 6ης
πρωϊνής». Καί τού προσέθεσα: «Δή
λαδή έντός τρ^ν ώρών ζητεί ή
Ιταλία νά ληφθή απόφασις τής Έλ
λάδος... Άλλά καί αν υποθέσωμεν
— όπερ δέν πρόκειται νά συμβή —
δτι Θά συνεζηΤείτο τό Τελεσίγρα¬
φον, εως ότου λάβη γνώσιν ή Α.Μ.
δ Βασιλεύς, τό "Υπουργικόν Συμ¬
βούλιον, ό Άρχιστράτηγος τό τρί-
ωρον Θά έχη ήδη παρέλθη... «Άν-
τιλαμβάνομαι, λοιπόν ότι είναι πό¬
λεμος». Κα'ι ό Γκράτσι θορυβημέ-
νος είπε: «Δέν στ'μφο)νεϊτε διά τήν
δίοόον των στρατευμάτων;» ΚαΙ
αΰθιορεί δ Ιωάννης Μεταξάς α¬
πήντησε ΟΧΙ, ένω κατέρυθρος έ-
γείρετο τής θέσεώς τού, δ δέ Με¬
ταξάς τοΰ ηνοιγε την θύραν διά νά
απέλθη.
Ό Μεταξάς άπό τηλέφωνον έ-
νημέρωσεν τόν ΒασιλέΌ, τόν Άρ-
χιστράτηγο, Ιδοκτε έντολάς πρός
ΐούς Σωματάρχας καΐ εκάλεσε 'Τ-
πονργικόν Συμβούλιον είς τό Στρα
τηγεϊον την προ)ϊνήν εκείνην ώραν.
Μέ τύ ίδιο αυτοκίνητον τοΰ Νο¬
μάρχου αειμνήστου καί αύτοΰ Μι¬
χαήλ Λνμπούση έφΰγαμε διά τό
Μεσολύγγι. Είς τδν Σκαραμαγκάν
εσταματήσαμεν διότι τα Ίταλικά
άεροπλάνα έβομβάρδιζαν. Τό Ιδιο
καί είς τόν Ίσθμον καΐ έφθάσαμβ
είς τόν Ψαθόπυργον δταν κόσμος
πολύς έκ ΠαΤρών είχε καταφύγει
μετά τόν τρομερόν εκείνον βομβαρ
δισμόν πού τάσας ζημίας καί θα-
νάτους έπέτρερε είς τοΰς ΠαΤρι-
νούς, πον έκλαβόντες τά άεροπλά¬
να ώς Έλληνικά, κατευθυνόμενα
είς τό μέτωπον ά έχαιρέτων.
Διεπεραιώθημεν άργά την νύ¬
κτα είς τήν Ναύπακτον — δέν υ¬
πήρχον τά σημερινά φέρυ μπώτ
τοΰ Ρίου—Άντιρρ'ου καί έφθάσα
μ«ν είς τό Μεσολόγγι διά νά έκτε-
λέσωμεν μέ τόν Νομάρχην Λυμ
πούσην Την διαταγήν Τοΰ Μεταξά
διά τό αεροδρόμιον τοΰ Αγρινίου.
Καί άπό της σκοπιάς μόν είς τό Με
σολόγγι Κδλεπα καθαρά δτι ή Ελ¬
λάς δέν υπήρξε ποτέ άριθμός όγκώ
δης. Ήέα έπιβληΤτκή, παλμώδης,
φωτεινή, υπήρξε πάντοτε. Καί ώς
"Ιδία εξησφάλισε καί διά τοϋς αλ-
λους λαούς την πρώτην ΰλην αυ¬
τής τής ύπερόχου πραγματινάτη-
τος, πού λέγεται πολιτισμός. Ή
I-
δέα λοιπόν πρώτον. ΚαΙ άκολου-
θεΐ πάντοτε ώς Ιστορικως κεκυ-
ρωμένη 6εβαιότης τό θαΰμα.
θαΰμα έθνικοΰ ίδεαλισμοΰ υπήρ¬
ξεν ή 28η Όκτωβρίου 1940. θαΰμα
φανατικής πίστεως είς την αρχήν
τής δικαιοσύνης καί τής ανθρωπί¬
νης αξιοπρεπείας Θαΰμα άφοσιιίκτε-
ος είς την ΠαΤρίδα, είς την δόξαν
τού παρελθόντος καί είς τόν δραμα
τισμόν τοΰ μέλλοντας Της. θαΰμα
τό οποίον έκράτησεν είς έκπληκτι-
κήν ατμόσφαιραν έξάρσεως, ή ψυ-
χική ένότης τοΰ Λαοΰ, δ οποίος ά-
καριαίως ευρέθη ηνωμένος είς κοι¬
νόν μέτοπον διά την νίκην καΐ την
απόφασιν τής θυσίας.
Καί ιδού ό πυρήν τοΰ θρίαμβον.
Ή ψνχική καϊ ήθική ένότης τοΰ
Λαοΰ, είς άδιάσπαστον σύνολον
σθένονς. "Ετσι δέν έπρόλαβεν δ 1
ωάννης Μεταξάς νά έκφωνήση τό
ΟΧΙ καί τό "Εβνος είχε κηρύξει
τόν πόλεμον. "Ολοι οί παλμοΐ εΐ-
χαν γίνει ενας, παλμός συγκλονι-
στικός, πού άνέτρεπε την παντοδν-
ναμίαν τών αριθμών καί άπεδεί-
κνυεν δτι δέΛτ νπάρχει ίσχυροτέρα
άλήθεια άπά την πίστιν είς την Πα-
τρίδα, άπό τό χρέος πρός αυτήν,
άπό Την υπεράσπισιν τής τιμήξ
της. Καί ακριβώς αύτοΰ φρονήμΛ-
τος, τοΰ δποίου έν άπωτάτη άνα-
λύσει, έμί»νχωταί υπήρξαν δ ϊνδο-
ξος Βασιλεύς Γεώργιος δ Β' καΐ
ό ύπέροχος Κυβερνήτης Ίοκΐννης
Μεταξάς, καί δ Άρχκκράηηνγος
Άλέξανδρος Παπάγος, επιβεβαίω¬
σιν άπετέλεσεν ή έπική έξόρμησις.
Έζωντάνευε τότε δ Ελληνικάς
θρΰλος. Καί Ιγινεν πάλιν πραγμα¬
τικότης, πτερωμένη άπό τήν ευγέ¬
νειαν καί την ?ξαρσιν τοΰ "Ελλη¬
νος στρατιώτου, δ οποίος έρριπτε
το είς τό δραματικώς προνομια-
κδν άθλημα τοΰ αγώνος διά τήν
Ελευθερίαν μέ βαθυτάτην συνείιδη
σιν ευθυνής καί ύπεροχής.
Επίστευεν δνΤως δ "Ελλην, δτι
ίνήργει ώς έντολοδόχος τής ΟΙκου
μένης, ή όποία διέτρεχεν ϊσχααον
κίνύυνον. Επίστευεν 8τι εκαλείτο
αύτός ν άσηκώση τό χρέος τής ύ-
«ερασπίσεως τών ίδεωδών έκείνων,
τά όποΐα Τοΰ ?χουν εξασφαλίση κα¬
τά την διαδρομήν τών αίώνων τι-
μητικόν προβάδισμα. Επίστευεν 8
τι ό θεματοφΰλαξ τοΰ πεπρωμένου
ώφειλε νά ποοτάξη τό σΤηιθος τού
άσπίδα Τής Ίδέας, χάριν τίίς ο¬
ποίας καΐ μόνον άξίζει ή ζωή, νά
καταστήση τό δίκαιον ξίφος ατρο
μόν τής Ελευθερίας, νά θεμελκί)-
ση εποχήν, νέαν, μεγάλην, ωραί¬
αν. ΚαΙ μέ αυτόν τδν εύγενέστα-
τον δραματισμόν έξεκίνησε διά την
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην οελίδα
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνκχ άπό τό «άντ—6 Τού
καΐ τα 100 χρόνια <*πό τή γβννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ (1868 -1968) (Συνέχει έκ τοϋ προηγούμενον) ών, Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου ΝομικοΟ Συμδούλου τής "Ι. Άρχιεπισκοττης Αθηνών ζήτησε ν£ διαδάση τά γροπττό καΐ τότε διεττίστωοε — αύτάς, αώστ,η- Ή κλήρος, ή άττίραντη, ή όπτό- ρός τηοιιτής των κανόνων τής γΛώσ λυτη, ή ανευ δρων άποδοχή τοϋ . σης, με βλες τίς βαρΐΐες καΐ τ.ς τής άγάττης καΐ ή είτνχία όξείες — £να λάθος1 Στήν θέσι μιάς βαρείας εΤχε μιτή μία... Λ ξεΐα' —Φίλιτπτε' 'Εδώ θέλει βαρείαν... Διόοθωιέ το; σέ παρακαιλώ' Όλο τό κϊνηιμα, 6 θόο*/βος( οτ ψω^ές δέν ήτανε ιταρά μ <χ ττέτμ ' ΐτ°ύ ρίχτηικε μέ βιαΐότητα στά νίΐΛΐ μιάς ήΜμης Αίφνης, τά τάραξί καΐ ίίθ'Τςοα χάθηκε... Χάβηκε ιοσ>*,
ώστε καΐ ή βαρεία νά κερδίζη την
θέσι χης μπραστά στήν... όξεία!
Μ' αύτές τίς πΐητοΐθήσιι ς,
λήψ;ις καΐ δΐαθέτεις άγάττης ττ
τήν 'ΕκκλησΙα καΐ τόν έ&νβρωτΓθ,
αθά-θηκί εΐλικρινά δαβύταττη
γιά την καθαίο·σι τού ττρώην Λη
ΐμητριάΐδ'ς Γ"|εριμανθ} καΐ τόν ιΙπιλ-
6'6ασμό τ°υ στήιν τάξι τοθ μθνσχοθ
Πίστ£νε δτι θά διάλεγε τόν δοάμο
τής ύποχωρήσίως, ττθύ, δΊμως, ήτανί
ΐτ-ιλύ δύσκαλθς &ί μή ώ5ύνοοτος,
γιατί ό δυστυχής εΤχε «τπάσιϊΐ έ^'αν
κλέφτη», καΐ δ£ν μτΓθρθΟσ*ε °ΰτε να
•Ί))έοη τόν κλέφτη», άλλ' οΰτε καΐ
«νά ξεφύγη άιτό τόν κλέκρτη» γιατί
θε; τόν αψινε ά κλέφτης' ΕΤχε! έ*ι-
χεΐ·οήσ·ι να ττΐάπιη, αττως εΤττε στό
σΜΛμα9ΐ)Τή τού Πρωτθττρεσβύτερο 'Ιω-
άννηΝεαμονιχάκη, «τό μεγάλο ψά-
ρι», άλλά κατέληξε νά πιάση άντ'
αύτοΰ «...έΎα κακικοβιό».
ττού στθχάζονταν μόνθν στήν ίκτιίλή
ρωσι Τού ήθΐκοΰ νόμ°υ κσϊ δχι σέ
όττθιοΐδηΐπθτε αλλη εύχαρίστ>ίσι ή β
ττόλανσΐ, τοθ χάριζΐ την άττάλυττι ή
ρεμία «αί την ψυχραιιμία και στίς
πΐό 66σικ»λίς ώρες. "Ετσι σ' αύτό
τό Τδιο Τραγικό κίνιν,μα των Τρι¬
ένώ 6 Θρόνος τον κΐΛριολεκτικά
θηκε ά—ό την έκδήιλωσΐ τής άν
ταρσίας, ίκεϊ»/ος κράττησε άττάλυτιι
τήιν γαΛήνη τής ψυχής κσϊ σταν ο
κάμη οί αιλλο ττ°Ο τόν ύττηοετθθσαν
ν, δτι θά έΐτρεπβ νά άντιμε
την ,μεγαλύτερη ψυχΐκή τρι-
κυιμΐα. Τότε, ένώ ο) ίφη,μέριο» τώ^
Αθηνών, μέ τόν Ί«ρ6 ΣΟνβίσιμτ,
αίιθόριμΐττα συνήρχθνΤο σέ Σι>νέλενσι
γιά νά άιτθδο«ΐιμάσθ«ν τήν ψυχοψθόρο
άνΤαρσία «αί νά δκχπρανώο-ονν
■πρός τό κατάπτληκτο χριστεττώνυμ'-^
ττλήρωμα δτι, μΐά καΐ
όιναγ'νωρίζοι>ν) τόν
Χροσ03τομσ, έκείνθς στό φ
τού ύτταγόρ€υε στόν έκλεκτό νέο
καϊ Γ,»θιτΐ)τή τότε τής ©ξθλογικής
Σχολής τ°ύ Παν—ΐστ»μιίον Αθηνών
Φίλιπτπτο Κ«ρομάνη - τώρα καθηγη
Τή σ"ή Λέσβο - ττοΰ ττρθστάτενι.
μ ίοτφ ίΐτίστιμη οθΌκοί,νοκτι ττρός ά
"Οταν τελείωσε την ίιπαγόρευσι
Άρχή
"Οταν τελίίωσε την ι>ττσγόρτικ3ΐ,
οί
ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΟΤΗΣ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος Έλλήνων, οτήν κάθε περίσΤαση, ά
ση άνεμπόδιστη σ' ολους τοΰς κλά νάλογη μέ τίς συνθήκες τής καιρι-
δους καί στήν πολιτική καΐ στίς έκ ' κης πραγματικότητος. ΚαΙ ό Άγ-
οηλώσεις τής πρακτικής ζωής καί γελος Σημηριώτης, ό πνευματικάς
στήν τέχνη καί στίς έπιστήμες. | ό;ν6ριο«·τυς, Ιδωσε τό <παρών» έ- Τό κήρυγμα άπλώνεΤαι σέ μιά πίσης σ' αυτόν τόν άγώνα τόν πα- σειρά δρθρων, πού φέρνουν τήν ΰ- λιό τοΰ "Εθνους, νά ξεφύγη άπό δρόμους βρώμικους καί επικινδύ¬ νους καί νά ξαναβρή τά «άρχαία μονοπάηα» μιάς καινοΰριας έλλη¬ νικής ανοίξεως. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ φή ιοΰ "Αγγελου Σημηριώ- τη σ' δλα άνεξανρέτο>ς τα τεύχη
Της «Άνατολής» άπό Δ&κεμβρίου
τού 1911 καί πέρα έξετάξονται καί '
άναλύονται σ' αύτά, χά θεμελιωδέ- ,
στερα κατά την άντίληψή τού, ή-
θ«ά καί πνευματικά ξητήματα τής '
τότε νεολληνικής πραγματικότη¬
τος.
Καί μιά άπόπειρα άκόμη αν έπι-
χειρήσουμε νά άναπΤύξουμε κάπως
πλατντερα τό περιεχόμενο των δρ-
θρων αυτών, θά μάς πήγαινε πό-
λύ σέ μάκρος καί πάλι δέ θόίδΐΛ'ε
δλη την οΰσία τους.
(1) Τό α(Ιθρο αύτό -τοΰ "
λου Σημηςκάτη στήν άποβελτίω-
ιτη των περιεχομένων τής «Άνα-
τολής» τοϋ κ. Εύθυμίου Σουλογιάν-
νη, άναγράφεται έκ παραδρομης ή
τυπογραφικον λάθους, ώς *'Η Δή
μοΤική οργανο σχολής τού "Ε¬
θνους» («Μικρασιατικά ΧρονικαΛ
τόμος ΙΒ' σελ. 291).
Μιί ίιδέα ΐσως παίρνουμε καί ά- ; ' ·
πό τούς τίτλους: Ι Η ΣΤΓΧΡΟΝΟΣ ΚΤΠΡΟΣ
«Ό Έλληνκτμός καί ή Εύρωπαϊ-
κή κατάκτηση».
«Ή δημοτική δργανο συνοχής
τοθ "Εθνους». (1)
«Ή Έλληνίοα γυναίκα».
«Ή γυναϊκα τοΰ κόσμου».
«Ή γυναϊκα τοΰ λαοΰ».
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
σική παράοοση τής Τέχνης καί |ε-
πετοϋν μέ χαρούμενη δημιουργική
όρμή πολύκλαδες καί δροσερές νε-
ροσυομές πού κελαρύζουν μέ (Ί
νικοΰς 'Ελληνικούς ήχους" χήν Αύ
ή
«Ή σύγχρονη έλληνική
δ ευστρ.
«Τό ψέμμα Τοΰ σχολειοΰ».
«Ή δημοτική έκπαίδευση».
Κάποτε νομίζω θά πρέπει νά τυ·
πωθοΰν σ' Ενα 6ι6λίο *ά άρθρα αύ-
τό, καί νά διαβάζωνται άπό τούς
"Ελληνες, όπως ή Έλληνική Νο-
μαρχία, οί έθνακές ύποθήκες τοϋ
Κοραή καί δλλες, παλαιοτέροιν καί
μεταγενεστέρων έθνικων παιδαγο-
γών, σάν συνεπεία καί αύτοι τής έλ
ληνικής άνωνίας, άλλά καί σάν μιά
προσπαθεία νά ξεπεραοτή ή άγ(ο-
νία αυτή, πού όφείλεται καί στίς
ίπιθράσεις εξωτερικών περιστατι-
κών, άλλά καί σέ σφάλμαΤα τοΰ
Έλληνισμοΰ καί σέ άτέλειες τής
ίλληνικής ίδιοβυγκρασίας.
Ό Άνώνυμος "Ελλην τής Έλ-
ληνικής Νομαρχίας, ό Κοραής, ό
"Ιων Δραγούμης, άποτελοδν πράγ
ματι κάποια χαρακτηριστικά όρό-
σημα των έξελικτικών κύκλων αύ
τής τής έλληνικής άγωνίας, άπό
τά τέλη τοϋ προπερασμένου αίώνα
ώς τίς ήμέρες μας, είναι δμως καί
δείκτες γιά την έβνική πορεία των Ι
έκπαί- γή Σακαλλή (ποΰ ζή στήν Άθή-
να), μέ τή γνήσια ποιητική πνοή
καί τή θερμή καλλιτεχνική ψυχή,
άπ' απού άναβρΰζει τό λεπταίσθη-
χο εύγενιπό καί στοχαστικό τρα-
γούδι της" τόν Κύπρο Χατζηγειορ
γίου, πού τραγουδά μέ προσωπι-
κούς μουσικούς τόνους τόν ίρωτα,
χή φύση καΐ τόν άνθρ«Μΐινο μό-
χθο' τόν Δημήττρη Χαμπουλ'δη,
πού τραγουδά τίς μικρές άλλά χά
ρακτηριστικές έκδηλώσεις χής ζωής
καΐ χής ψυχής μέ χαμηλή άλλά ζε-
στή καί καθαρή φωνή, μέ λιτή καΐ
άπέριττη άλλά καί ζωνχανή ««Ι
Λαραστατική Εκφράση" χον Τά0θ
Στεφανίδη, πού, όπως δείχνει και
ό ϊδιος μέ τόν χαρακχηριστικό τίχ
τλο των ποιημάτων χου, δονεϊτοκ
άπό βαθιές «άνησυχίες» πού χί;
έκφράζει μέ προσωπικό έτι
ιτκόιτου τής Ναιπτάχτομ Ίωά.νου Λ
^ι άφ^εά την ττροσθήκην τοΰ τίι-
>^υ Ο'κθνμενι,κός καί είς την Π«
ΐοΐα-χικήν υπογραφήν ΤοΟ Πατριώο
χ-υ ΓερμανοΟ το^ Β' εΤχε καί ττλέο^
λυττη,οάν συνέχειαν διυτυχώς. Διότι
άνετττύχθιι καί είς ϊριδα καϊ άνο>
κτήν σΰγικοθυΐιν ιμεταξΰ τοΰ άρχΐι
ττΐίχόττου Άχοίδος Δημητρίου ΧωαΛ
τηνοθ, τ°ϋ στέψ^ν-ίθς έττισήιμως ι*
θϊ.τσαλ5νίικη αύτακράτβρα των Λ·
αΊτότη τής Ήπειρον Θεόδωρον α*
ίνός καί άφ' έτ£ρου το0
τή<; Νΐκαίας, ττοεσϋρινής το} αύτοκράτορθς καϊ τοΰ Πατρια(>
χθυ, έξ άφοριμής τής έν Νΐκαίά ή
ττοι|>αοσισθεί?ης Ιδρύσεως τήί ι·£οφο
ο:ος
την
τής
κης
περί ής 6 Μγΐΐς
τά την έ» Νικαία
διά πθλιτΐκθθς μάλλον λλ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ| ^ς γβρ^ιν τή,ς άρχιεττΐακθττης
κίου, ό έν Νικαία
Πατρ'άρχης Κωνσταν
έν Νικαία τόν έκ.ί
τρρεσβύτερθν Σά66α^
(Σέρβον ήγεμθνότταιδα)
ττον Π·3χί«υ. Έναντίηιν τής
'χ>ς τής άρχιειτΐσκαττής Πΐκίοΐ' «υ»
τής ύΐτό τ»3 Πατριάρχου
ς Μοίνουήλ Α' τοθ
άντικανονικής
τ°0 ΣίοΒ'υ ποιαδ'σ-ΐ
και τής τΓ,οθοτγωγής τού είς την ν*
άοχιεπΐσκοτΓή'·1 Πεκίθν; *>ι«
καιονικώς ό άρχΐοτίσκ-
ττ^ς Άχρίδθς Δημήτριος Χωματη
'ός. Διότι καΐ ή άρχιειτισκθπή τ>λ
εάρΊσ>χοΤ>> έντός τού άνεξαριτήΊΐΓυ
τής Ήιτείρθι/ καΐ αί
την νέαιν άρχΐ^ττισκ'-'
την Πεκίθν έΐταριχίαι άνήκον τοτι
ίΐς την δικαιοδοσίαν τής άρχιεττ
τκθιτής Άχρίδος καί σνκεττώς αντ»
κανονικώς άΐτεοηττίοσβησαν έξ αυτής.
Άλλ' 6 άρ^ιθττίσικοττθς
νίκη τά' θεάδωρον άντικανονικως,
·αύτο<ράτ»ρα (1 220·) κοτϊ ή αώτοκρα τ-οική Μ <..32ΐιατ<«ή Νίκαΐα ηντϊ νά έξΐτάση τάς κανονικάς άντιρρη τεις καΐ αΐτιάσ'εΐς· τοθ <χρχι£ττΐ»σκι'>
ττ-'^ τής Ά^ρίδθς Δηιμη)Τρί*>υ ο '-'
,κάλ;σε Σύ'-'οδον έκ
^τυκάπ<,ιν, των καί μμ τάς ά-τΐρρήτεις τοθ άργιειτι Άχρίιδθς ΔημηΓρίθν. Διότι ή Συνοι5·.1<ή άητάφασις των τεσσα :άι<οντα έτησκόπων τής Νικαίας ι» έλλΕΤίΛ.ι τόν σΌεφθέντο: ύττο τού ά·?<-ε-ΓΤυχόττου Άχρίδ'ς ρα ©εάδωοον νά άποθέ'στ) τό αύτοκρατορΐκόν στέμιμα διά τΛι/ λόγον δΠ δεν ήτο όρβόν άλλά εαϊ ·;3"':,<ώ; 8ά ήτθ άα'ψιφθρθνί ιτΐ υοι τΤ3··Γα( συγχρόνως δύ» αύτακρατυρι ιι καί δύο Πατριαριχεΐα κατά την Ίτοχήι> μάΑιατα τής ΛατινοκβαΓι
τις. Συνεπώς, ή αύτοκρατορία τ?ις
^λλτνν κης Μι«ραιαΐατΐ*ής Νικαΐας
Βδρας πΓρθσωρινής τ<>ΰ αύτο«ράτ·~
ρυς καί τοθ Πατριάρχου ΚωνσιχΛ
τινθυττσλεως ύπογράφΉτθς «αί Οίκ'ν
^Γνΐικθ3% εθεώρει τα δΰο ι/ττθλίίμμ^
τα τής Ήιτείρου καί τής Τρπτ«
ζοϋ»τ·»ς έξα»τώ.μενα έκ τού έν Νι
καίαί Πστρΐαριχείθυ Κωνσταντ ι νπ~Λ
τέλη άττθκλεισ^ιικώς την στέψιν »<μ χρίσΐν τ°Γ; Βυ<αίντι'νον' αώτ.οκράι» ρος κατά την έττΐΛρατήρχισαν σκτ θερά' οώλιικ^ν καί έκικλησιαοτι*Λ« τταράβ30·ιν. Έντεϋθειν έξΐϊγεϊται ττλή καί ή διαλλσικτικότης Μανονήλ, άναλα6όντ°ς ον τής ©εσσαλονίκΐι^ μετ^ ή» ζώγρησΐν «αί έκτύφιλωσ'ν τοβ ά ά,Αψο} τού ΘεοδώρΓυ Οΐτό των Βουλ ,ά:ων (1230). Τόν Μ,χνουήΛ έχαρακ-τήμΐ-σα δικαΤ ως καί πρΞΐτάντως συνετόν κ<>ί
, διότι δλέπτων ά Μ-τ
την ήγεμοινίαν τ°υ «ατο—ί
«αί βαΘ,ιηβόν ίΕασΒΐε'νο:·
σαν( εστήοιξε τάς ελπίδας τού ε|ς
τή σΤρατΐωτΐΐχή^ υποστήριξίν καί
την οίκοινομικήν 63ιί3·:ιαν έκ μέρθυς
αύτ'χροττθρίας τής Μικ<χκτια·Η Ν καίας Εντεύθεν ίξηγίΤΐαι καί ή άκ,ρΐδής καί πΐστή σι*μμόρφω αίς τού πρός την άττοφασ.ν τή; Συνόδ'ΐ; των τεσσατάκον.α έπισκό- τ^ν (άπόβ;σις τοθ σΤίμματθς) Κι-χ! ή πρός τόιν έν Νΐ'ΚΓ.ια Ο1.<οι.'μενικόν Πατοιάρχην έττΐστ'/λή Τού δι' ής Ι πρότεινεν είς '/5ν Οικουμενικόν Πά χριάρχην Γορμανόν χον Β' ή νά αποστείλη έκ Νικαίας Πατριαρχι¬ κόν έ'ξαρχον είς την Θεσσαλονίκην ή νά διορίση ενα έκ των εν Ήαΐεί- ριο άρχιερέον ώς Πατριαρχικόν ε- Ιαρχον. Ό Μητροπολίχης Άγκυ¬ ρας Χριστόφορος απεστάλη τότε έκ Νικαίας είς θεσσαλονίκην πρώτος Πατριαρχικός εξαρχος καχά τό Κ- τος 1332. Μετ' αυτόν ίίμοος διωρί¬ σθη ό Μηχροπολίτης Θεσσαλονίκης μ ό ν ι μ ο ς Πατριαρχικός εξαρ¬ χος βιθΗΐών την Εκκλησίαν ώς ε¬ ξαρχος τοΰ Οικουμενικού Πατριαρ- χείου μέχρι τής προσαρτήσειος χοΰ κράχους τής Θεσσαλονίκης είς την αύτοκραχορίαν τής Μικρασιατικής Νικαίας καί τής ένσωματιόσεώς χου είς αύτην (1246). ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΟΙ αύτοεξό- ριβχοι έν Νικαία Πατριάρχαι Κων¬ σταντινουπόλεως κατά την εποχήν χής Λατινοκρατί«ς (1204—1261) προσθέσαντες πολύ ορθώς είς χάς Παχριαρχικάς υπογραφάς των καί τόν τίτλον Οίκουμενικός, χον έχρη σιμοποίησαν καί λίαν εύστόχω^, διό ιι έπρόλαδαν εγκαίρως τάς άνχε- θνικά,ς διασπασχικάς τάσεις τού δατέρου Δεσπόχου τής Ηπείρου Θεοδώρου καί έξεκόλαψαν την διαλ λακχικότητα καί τοϋ ίδίου τοΰ άδελφοΰ χου τοίτου Δεσπότον χής Ηπείρου Μανουήλ καί των δύο δια δόχων τοϋ Μανουήλ Δημητρίου καί Ίωάνου, υίών τοϋ τυψλωθέντος Θε οδώρου. Επί πλέον, ύπαγαγόνχες χήν "Η¬ πειρον καί χήν Μακεδονίαν είς την Εκκλησιαστικήν δικαιοδοσίαν τού Οικουμενικού Πατριαρχείον μέ προ σιυρινην ?8ραντήν Νίκαιαν, σννη νωσαν αΰχάς καί πολιχικώς μέ χήν Νίκαιαν, έδραν προσωρινήν τού αΰτοχράτορος Ρωμαίιον, ήτοι των 'ΕλΛηνοχρκττιανων. Καί ή αύχοκρα τορία χής Μικρασιατικήν Νικα'ας ένι<ΐχτ·βεΊσα σημαντικώς εκ τής Λι- πλής αΰχής συνενώσεως τού έλλη νισμού, τής χε πολιτικής καί τής έκκλησιαστικής, κατέλ.υσεν εγκαί¬ ρως χήν Λατινοκοατίαν έν τή Ά- ουμφοράς χυύ έλληνοχριαστιανικοΰ εθνους, τό οποίον έξ οφειλομένης νατολή καί έματαίωσε μελλοντικώς ευγνο)μοσύνης πρός χό Οικουμενι¬ κόν Πατυιαρχεΐον όφείλει νά τό περιδάλλη πανταχοΰ καί πάναοχε- μϊ είλικρινη αγάπην καί 6αθΰταχον σε δασμόν άμετάπτοχον! 1ΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ ΑΚΑΤΕΡΙΆΣΊΆ ΛΕΡΜΑΤΑΕΙΣ ΠΟΛΩΝΙΑΝ Αδείας έϊ;αγρ)γης ακατεργίιοΐΐ'ΐν οερμΛτων είς Πολιονίαν καί μίχ·,,ι (Τυμ,τληοιίκτεως τοΰ ποοΓίλεπομενοιι υπό τή» έλληνοπολωνικής έμπορικής σι»(ΐφωνίας «κοντεξάν» έξ 1,1 ϊκιι τομμυρίου δολλαρ'ων θά χορηγή είς τοΰς ενδιαφερομένους έδαγ(ΐ) γείς ή ΤράπεΙα της Ελλάδος. Σχ* τική απόφασις έγκρίνουσα χήν χο ρήγησιν των έν λόγο.) άδειών διά χήν τρέχουσαν συμβατικήν περίο δόν άπό 1ης Όκτωορίου 1969 μέ¬ χρι καί τής 30ής Σεπχεμβρίου 1970 υπεγράφη υπό τοΰ ύπουργοΰ Έμ;ιυ οίου καί εκοινοποιήθη πρός την Τρά πεξαν τής Ελλάδος διά τα περαι¬ τέρω. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΗΣ Τού συνεργάτου μας Α. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Μέσα στήν κάψα τοϋ θερισχή, ή κατάληψη δλης τής Ελλάδος είχε συμπληρο>θη άπό τούς κατακχη-
τές... Στόν Ίερό βράχο τοΰ Έλλη
νικοϋ πνεύμαχος, στήν Άκρόπολη
των Αθηνών, κυμάτιξεν άπό τ' δν«
μέρος ό άγκυλο)τός Σταύρος, σΰμ-
βολο Τοΰ Γερμανικοΰ Ιμπεριαλ!-
σμοΰ καί άπό χ' άλλο κυμάτιζεν ή
παν*τιέρα έκείνη, πού συμβόλιξε τήν
τυραννία τών Δώδεκα νησιών καί
τής Βορείου Ηπείρου...
Μέσα στήν Έλλάδα ζοϋσαν χό-
τες οί κύριοι καί οί σκλάβοι... Οί
πρώτοι εΓχαν ι;ιηλά τό μέτωπο άπό
εγωϊσμό καί περίοντια ίταμόχητα!
Οί δεύτεροι, εδιάβαιναν στόν δρό
μο άμίλητοι, χιορίς δρεξη γιά κά¬
θε τί!!
Τά μεγάλα έ!ργα, τά γράμμαχα,
ή τέχνη, ή άτομική πρωτοβουλία, δ
λα έκείτοντο άρροκΐχεμένα πάνω
στό κρεββάτι τοΰ Έθνικοΰ πόνυυ...
Ή μιλιά, ή σ;ωνή, τό γέλοιο δεν
άκουόνχουσαν... Κανείς δέν τολμοΰ
σε νά μιλήση, παρά κρυο^ά... Κρυ- |
φά ελεγε τόν πόνο τού, κρυφι'ι και
τίς σικέψεις τού... Ήρθεν ήμίοα,
πού οί καΤακτηχές δέν επέτρεπον
στή·1 Ά9ήναΐ, στήν αίιο;ία αυτή ττό (
λη τής σκεψης, νά περπατοδν οί
πολίχες άνά δΰο... τΗρθεν ήμΡρα
πού ό Γερμανός διοικητής τών Α¬
θηνών — άνάθεμα — σήκωνε τ«
μαστίγιό τού καί κττ^ποϋσε μέ δια '
φοοες ηκληρίς διαχαγες τόν Λαό
των Αθηνών... Τήν μιά φοριι Λ- ,
παγόρενε την κυκλοφοοία, ΰοτερα
άπό τίς 6 μψι. Την άλλη, ΙβαΙε
χρηματική φορολογία στόν Λαό, ή
ΰποβίβαξε χά 60 δράμια ψωμ.ιυι>,
πού ετρο>γαν οί ραγιάδες σέ 30
δράμια ψίομιοϋ!... Παντοϋ έξευτΕ
λισμοί! Παντοΰ δυστυχία...
Καί δλα αύτά χά ΰποφερνε Ο
Λαός μας μέ μεγάλη ΰπομονή, εΛ-
πίξοντας πώς μιά μερά γρήγορα η
άργά, θά σημάνη ή καμπάνα τή,
λευθεριας τού... Οί "Ιταλοί έξεφιι-
λίξονχ«ς κάθε τί Έλληνικό, έ'γρα-
ψαν στοΰς τοίχους τών Γραφείων
Τους: «Νά χαιρετάχε φασκττικά, ο
ταν μπαίνετε στό Γραφείον»1 'ΕνΟ
οί Γεριμανοί, άργά, μα σι«σχηματι-
κά, κατάοτρεφαν την Έλληνική ε.
φηβική ήλικία, άφαιρώντας την
τροφή χοϋ Έλληνικοΰ Λαοΰ, ίόσιτ^
νά έξακριβοΐθή άπό Την ΰγειονομι-
κή Έλλ.ηνική ΰπηρεσία τό γεγονύς,
δτι τό τέταρτον Τοϋ Έλληνικοΰ λι«
ου, εΐχε- παθει άπό ποοφυματίω
ση...
Τέοια ήταν ή κατάνχια μας... 'Γιΐ
πεινώσεις καΐ ξερίζοιμα... Οί νίοι
ραγιάιδες μπήκαν στόν μεγάλο Έ
θνικό χειμώνα... "Ολα ήσαν μαΰ-
ρα... Κανείς δέν ήξερε, πόσυι θ'
άνθέξονν στήν παγτονιά αύτη... *Ο
λοι μας — ραγιάδες — κατεβάσα-
με χον αύχένα καί δεχόμασταν τής
μοίρας τα σκληοά κτυπήματα...
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
(άκολουθεί)
28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
(Συνέχεια έκ τής 5ης «τελίδος)
μεγαλειώδη έποποιίαν.
Τί καί αν ό εχθράς είχε άριθμη-
τικήν ΰπεροχήν; Ουδέποτε αχ'^τό τό
ΰπελόγισεν άπό τού Μαραθώνος
τής Σαλαμϊνος, των θερμοπυλόιν
των Δερβενακίοιν, τοϋ Χανιοΰ τί)-,
Γραβιάς, τοΰ Μεσολογγίου την χΐ
τραετή πολιορκίαν καί τάς θυσίατ
καί τά όλοκαυτο'ιματα. Ό "Ελλην
διέθε^ε εκείνον χον πανίσχυρον μτν
χανισμόν τής ήθικής άνωΤερότητος
πού καθορι'ζει τήν Μοίραν των Λιχ
ών καϊ τών άτόμων. Τί καί αν χό
ίχθρικά δπλα ήσαν πολλά, Τελειο
ποιημένα, σύγχρονα; Ό "Ελλην διέ
θετε τό αίωνίας επίκαιρον δπλον,
ποΰ λέγεται πίστις είς τό δίκαιον.
Καί μέ την φλόγα Τού εχάραξεν
την οδόν τής δόξης.
Τήν ηκολούθησεν αυτήν την οδόν
συνησπισμενη είς ήν θέλησιν
Τής νίκης, όλόκληρος ή Ελλάς. Μέ
τομιο δέν ήτο μόνον είς τά χιονι
σμένα διάσελλα τά όποία κατέκτα
τό Κν κατόπιν τοΰ άλλον1 ό φαντά-
,_>ος μας. "ΕπιπΤαν τότε ή μία κατύ
πιν τής άλλης αί πόλεις. Πρώτη ή
ΚορνΤσά, τής οποίας ό πρωτος
φρονραρχος ήτο ό στρατηγός κ. Δή
μήτριος Θεοδωράκης όστις μοΰ κά
νει την Τιμήν νά είναι άκροατής
(ζί,οηρά χειροκρο*ήματα) καΐ είς
τόν Καλαμδν τό 2)39 Σύνταγμα
τών Εύξώνων υπό τόν άντκτυνταγ-
ματάρχην τότε κ. Παυσανίαν Κα
στώταν, άνηκόπτει την επίθεσιν
καί κάμπει τούς Ίταλούς, οί όποί-
οι πρέπει νά τό Τονίσοιμεν επολέ¬
μησαν λυσσωδως. Μέτωπον ήτ0
παντοΰ. Είς τό χωριό, είς τάς πό¬
λεις, μέσα είς τά σπίτια δπου έ-
πλέκεΤο, κάτω άπό τό κεκαλνμμε-
νο φ<Τ>ς τό μάλλινο, πού θά προεφΰ
λασσε τύν μαχητήν. Καί πρό παν¬
τός μέτίοπον ήτο μέσα είς την καρ-
διά, τής οποίας κάθε παλμός ήτο
καί μία προσευχή διά τά μαχόμενα
τέκνα τής Πατρίδος, μία εύχή διά
τόν θρίαμβον των, μία ένθάορυν-
σις διά την άντιμετο»τισιν των άν
τιξοοτήτων.
"Εσι ή νίκη τοΰ 1940 ήλθεν ώς
καρπός καθολικής θελήσεως, καρ-
πός πίστης καί εύψυχίας. Ή ήθι-
κή δύναμις ή όποία πάντοτε καΤευ-
θύνει τούς αγώνας αϋτοΰ τοΰ "Ε¬
θνους, είχε δώσει τό άποτέλεσμα.
Ή Ελλάς, έν μέσω των καπνιζόν-
τ(ον έρειπίων, είχε στήσει περ'λ.αμ-
προν, πάμφωτον, έξαστράπΤοντα
τόν ναόν τής Έλπίδος. Καί προσκυ
νηταί κατάπληκΤοι οί Εϋρωπαίοι ΐ
νοιγαν είς την λάμψιν τού τούς όφ
θαλμούς, διά νά συλλάβουν κάποι-
ον δλλον κόσμον αΐσιοδοξίας καί
εύημερίας.
Προσκυνηταί καί ημείς άπόψε
προσερχόμεθα είς άφιέροιμα μνή-
μης, εϋγνίομοσΰνης καί ΰπερηφα-
νείας διά τήν μεγάλην εκείνην έ-
ξύρμησιν. Έξόρμησιν, πρωτίστως
ηθικήν καί πνευματικήν. Διότι άς
μή διαφεύγη τήν προσοχήν. Πνευ
ματικόν γεγονός άπό έκείνα πού
γράφουν Ιστορίαν αιώνιον ύπρ-
ξεν Τό 1940. ΚαΙ τεραστία ή σνμ-
βολή τοϋ πνευματικοΰ Κόσμον. "Ε
διοσεν αίμα. Καί ΰπώρχουν είς τύν
κατάλογον τής τιμής διακεκριμένοι
έκπρόσιοποι τών γραμμάτων πού 2·
ττιν. ΚαΙ εδωσε πνεΰμα διά να
τονώθη έτι περισσότερον ή καρ·
δία Τού "Εθνους, πού έστάθη όδη-
γός πρός τήν Δόξαν. Αυτήν την
δόξαν, αΰτό τό ?πος, άς κρατοϋ-
μεν πάντοτε είς *ήν ψυχήν μας.
Καί θά αίσθανώμεθα τί ακριβώς
σημαίνει Ελλάς.
Η ΓΡΑΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ. τής 1ης σελίδος
γνου δέν άξιώθηκε νά χά όκαχοοτί-
ση. Ό γυιός καί διάδοχός τού Λου
ίνοδίκος ό Εύσεδής την μοίρασε
βτοΰς τρείς γυιούς τού. Τά 6αο'-
λκια έγιναν επί των έγγονών χον
έφτά καί τό αύχοκραχο
χούς βασιλείς τής 'Ίταλίας, τής
Προδηγγίας, τής Άκουϊτανίας ώς
στά 888, όπότε ή Καρολιγγιανή αύ
τοκ.ρατορία καχαλ.ύθηκε καί χνπικά.
ΟΙ πάπαι δέν άπεγοητεύθηκαν.
Περίμεναν νά φανερωθή κανίνας
καινούργιος κραχαιός δυνάισχης για
νά έπαναλάδουν την άπόπειρα.
Στά 962, ό βασιλεύς τής Γερμανίας
καί Βουργουνδίας "Ο'θων Α'. α-
πλίοσε τή κνριαρχία τού σχή Λογ-
γοβαρ&ία καί στή μέση Ίτίΐλάη,
άναγορεύθηκε μέ τό ετσι θέλω βα¬
σιλεύς τής Ιταλίας καί πήγε ντκη-
τής κ«ί τροπαιοΰχος στή Ρωμη. Ό
πάπας Ιωάννης ΙΒ' προθυμοποιή-
θηκε νά τόν σχέψη αύχοκράτορα 6ι
αστικά καί γρήγορα μή τοΰ ξεφύγη
ή εύκαιρία! "Ομοις, ό "Οθοιν γερ¬
μανός σοιβινιστής ώς τό κόκκαλο,
δέν είχε καμμιά διαθέση ν<Ί θεωρή- ση χήν αύτοκραχορία τού νεκ.ρανά- σταση χής Δυτιν.ής Ρο»μαϊχής χαι νά βάλη τόν πάπα στό κεφάλι χον. Την ήθελε καί την έννοοΰσε Γερμα νίκη καί μέ χήν ϋστεροβουλία νά διεκδικήση χή ρωμαϊκή κληρονομίιι τής εδωσε τή σόλικη έπο)νι|μία «Ά γία Ριομαϊκή Αύτοκρατοοίπ τοϋ Γερμανικοΰ "Εθνους». Μοιραία συνΐ πειά χής δίπχτ^χης αυτής όνομασίας ήχαν νά υπερισχύση σύντομα ή οϋ- σιαστική άπό την πλασματι-κή. Ή ήΐ«ινι·μία συντομεύθηικε σέ «Ά γία Ρωμαϊκή Γερμανική Αύχοκρατο- ρία» κι' οί μονάρχες της δέν άπέ- καλοΰντο «Ρωμαίοι» άλλά «Γερμα νοί Αύχοκράτορες>.
Ό πάπας Ίιοάννης ΙΒ' μετάνοι
ςοσε πικρά, μά ήχαν άργά πιά. Προ
σπάθησε νά ξεοηκώση χοίις Λογγο
6άρδοιις κατά τοϋ "Οθωνος, ζήτησε
την έπέμβαση χοΰ Βυζαντινού αϋχο
κράχορος, Νικηφόρου Β' Φο«ά,
καί τοϋ δουκός τή: Ουγγαρίας, Τύ
5ου. Τό άποτέλεσμα ήχαν νά συγ¬
καλέση ό "Ο'θων αύθαίρετα ?ν«
συμβοΰλιο έ;ΐισκόπο)ν καί φεοι·δαρ-
χών ίχαλών καί γερμανων καί νά
τόν καθαι*ρέοη. "Ετσι άρχισε ή ή-
ΛυσϋΜΐητη διηιμάχη μεταξύ ΙΙαπο)-
σύνης καί Γερμανικής Αύχοκρατορί
αε πού έμελλε νά διαιωνισθη καί νά
καχεξευτελίση διαδοχικά καί τούς
ποντκρηκες τής Ρώμτις καί τοΰς
γεομανούς αϊ·τοκράχορες.
Ό "Οθων έπεδίωξε, κατη τυ
προηγοΰμενο τοϋ Καοολομάγνο»
ν' άρθή σέ συνεννόση μέ τή Κων-
στανχινούπολη. Δέν σκοτιζότανε πό
λυ πολύ, γιά τ?ιν αναγνωρίση
τού αύτοκρατοοικοΰ τίχλου χον άπό
ιυυς βυζανχινοΰς, πού ήταν άλ-
λωστε έκ των προχέροιν βέβαιο,
πώς δέν θά την πετύχαινε. Τόν
ένδιέφερε νά βάλη σχό χέρι τη
Καλαβρία καί την Άπουλία, τίς δνό
6υζανχΐνές έπαρχίες τής κάτοι Ίτα
λίας, καί ήξερε δχι μέ τόν πολεμικώ
ίατο καί άήττηχο Νικη<ρόρο Φωκά σόν αύτοκραχορικό θρόνο, περίπχοι «η νά τίς κυριεύση μέ πόλεμο, οέν {«ήρχε. Τοϋ ζήτησε, λοιπόν, γιά τό γτηό τού, χον καχοπινό "Οθωνα Β', τό χίρι τής προγονής τού θεο- φανοΰς, κόρης τοΰ αύτοκράχορος Ρο;μανοΰ Β'. μέ προίκα τίς διιό έπαρχίες. Ό άπεσταλμένος τού, ομως, έπίσν.οπος τής Κρεμόνας Λουϊτπράνδος χειρίσχηκε ασχημα χό ζήτημα. "Οχι μόνο διετύπωσε την αίτηση άγέροιχα σάν νά περι- ποιοΰσε χΐμή στούς 6ν«ζαντινούς, άλλά είχε καί τή χακή εμπνευβη νά τονίση Άχι στήν ούσία, ό κύριός τού δέν ζητοϋσε προϊκα γιά χό γυιό ου. Γιατί οί δυό ίταλικές άποτελοΰσαν χμήμα τής Αΰοκρατορίας καί τοϋ άνηκαν δι- καιιι>μαικά.
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
φυσικοϋ Νόμου.
Λι' αΰτό , τό «γίγνεσθαι» δέν ·-
χει δΐ' αιτίαν καί αρχήν την με¬
ταβολήν χών στοιχείων άλλά τόν ά
ποχκ>οισμόν ποΰ προερχεται άπό
την αΐωνίαν κίνησιν, άπό χά άντί-
θετα.
Κατά χον Άναξίμανδρον «νεν-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΤΑΡΡ Α. Ε.
Ίσολογισμός τής 30ης ΊουνΙου 1969 ("Ετος 40ον)
Αριθ. Μητρώου 66
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 80)6)1969 Χρήσις 30)6)1968
Άκίνητα 1.698.704,50 1.694.994,50
Μεϊον άποσβέσεις 579.254,50 1.119.510,00 650.059,50 1,144.935,00
•Εγκατάστασις 1.082.705,70
Μεϊον άποσβέσεις 1.073.977,10
1 082.706,70
8,729,60 1.006 690,10
Μέσα Μεταφορός 109.000,00
Μεΐον άποσβέσεις 96.755,00
12.245,00
109.000.00
83.675,00
"Επιπλα καί Σκεύη 985.427,00
Μεΐον άποσβέσεις 949.493,40
Κυκλοφορούν
Έμπορβύματα 1.033.883,40
Χρεώοται 1.015.648,70
983,795,00
35.933,00 940.917,40
1.062.908,10
947.230,70
16 016,60
25 325,00
42 877,60
Άπαιτήσεις Διάφορ. 70.647,50 2.120.179,60 70.647,50 2.080,787,10
Διαθέσιμον
Καταβέσ. παρά Τραπ. 566,00
Ταμείον 21.469,00
Ζημίαι καί Κέρδη
22.035,00
247.^57,90
3.560 490,70
5Ϊ0 00
8.011,00
8 531,00
32.791,40
3.351.263,70
Χρήσις 30)6)1969
Κ ε φ Λ λ α ι α
. Κεφάλ. Μετοχαί
2Ο.ΟΟ0 Χ 101,718 2.Ο;!4.378,ΟΟ
Τακ. άποί). Κεφάλ. 62 318.60 ?.096.6!)7,20
'Υ π ο χ ρ ε ώ ο ε ι ΰ
Γραμμάτ. πληρι-'τέα 732.453,00
ΙΚστωταί 142.595,50
Ποοβλέψεις 410 548,00
Έγγυήσπς ένοικίων 4.2ΟΟ,( Ο
Τραπεζ χοοηγήσεις 150.000,00 1.46'.)."93,δΟ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις Μ, 6) 1968
[.034.378,60
02.318,60 2.096.097,20
7"7 12-!, 00
ΐθβ.6.ν,5υ
4;}ό.58(','»0
4 200,00
— 1 254.566,50
3 560 490,70
3.351.203,70
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ «Ζημίαι καΐ Κέρδη»
'Εξοδα Διοικήσ. 1.106.397,40 1.482.998,70
ΕΙσφοραί Άσφαλ.
Ταμείων 107,846,90 188.608,00
Άποσ. Παγίου Έ-
νεογ. 58.138,00 66,065,00
Άποσ. Έπισ. Ά-
παιτ. 31.950,00 65.135,00
Φόροι Δημοσίου 34.375,00 1.338,707,30 26.408,00
Ζημίαι καί Κέρδη
32.791,40
1.371.498,70
Ύπ)πον παρ. Χρήσευιε —
Μικτ. Κέρδ. έκ πώλ. έμ) των 999.477,80
Διάφορα εσοδα 124.091,0ί3
"Εσοδα έκ Τόκων 72,00
■Υπόλοιπον είς Νέον 247.857,90
208 977.70
1 442.808,6)
144.593,00
104,00
32.791,10
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
ΒΑΧΑΝ .Μ. ΝΙΓΚΟΓΟΣΙΑΝ
1.829.274,70
Έν Αθήναις τρ 30η Ίουνίου 1969
Ή Σομβουλος
ΑΡΑΞΙ Β. ΝΙΓΚΟΓΟΣΙΑΝ
1.371.498.70
1.829.274,70
Ό Λογιστής
ΕΛΕΥ. θ, ΣΚαΛΙΔλΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ξιν τοΰ ζητήματος τούτου, άναμέ-
νω εχοιμος καθ* ολα χήν αιτίαν ά¬
φιξιν τής Τμετερας Έξοχότητος
είς τό ίοστεφές Άσχυ, οπου αΰχο
προσώπω ς θέλω προίτέλθει ίνα και
προσωπικώς γνωρίσο) καί ίστορήσω
τόν Μέγαν τής Φνλής Άρχηγρτην,
επί χοΰ μεχώπον τοϋ δποίου είναι
ή σφραγίς τοΰ Θεοΰ καί καταθέτο)
πρό χών ποδών αύτοΰ, δχι μόνον
τόν ύπερχειλίζοντα πλούτον τ<δν αίσθημάτων χοΰ θαυμασμοΰ καί χής άγάπης μου, άλλά καί τά έπί χοΰ άκμονος τής αληθείας καί των Λραγμάτων, άλλά καΐ χών πόνων καί των δεινών μας έσφυρηλατη- μένα έκείνα δπλα καί έπιχειρήμα- χα ,διά τών οποίων ϊΐκττεύω, δχΐ θά κατακρημνισθή είς έρείπια όλον τό τερατώδες χοΰτο οϊκοδόμημα τής άναληθονς καί άθλ'ας ταύτης ίκθέ οεως χί)ς μεγάλης άναχριτικης έ- πιτροπής, ήτις ήλθεν εί; Μικράν Ασίαν, χωρΐς τίποτε νά θελήσΐι νά διδαχθή καί μάθη έκ τής θλιβεράς ίσχορία των τόσον σκληρώς δοκι- μασΰέντων χριστιανικίόν λαίόν ττ]ς Άνατολής καί των περί αύχί|ν εν τή ι|Λ'χολογΐα χών έλευθερουμένων λαών τής Άνατολής χελονμένων. Καί απήλθεν εντέυθεν ή Επιτρα¬ πή, χωρίς τίποχε νά άπομάθη άπό δσα ή τυφλή προκαχάληψις υπέρ της καινοφανοθς νεοτουρκικΐ|ς κινή σεο^ς, ήτις χούς έθάμβωσε καί ιί ί*σχερολογισμοί έκαστον χων μελών υπηγόρευσαν είς τήν άνεπίδεκτον οίκτου καί σνμπαθείας πρός χον; Χριστιανικονς μας λαούς, ι]>ι·χρ(ίν
ώς πάγος καΐ σκληηρας ώς γρανΐ-
της ψυχής τ(ι)ν·
Εύχνχώς ή θεία ΙΙρόνοια επί των
,Ιθλ» 3-Ο1Γ13Ϊ) Λ(,Χ))Θ·Ι) ΛΟ)1 Π)·(ν<ύ3Χ πνονσα, άνηγειρεν έν ταίς μεγάλαι ς ταύταις ήμέρες έν τω Γένει μαι, «Γέρα; σωχηρίας ημίν έξ έχθρών ημών καί έκ χειρός πάνχο>ν τών μι
σούντιον ημάς (Λουκ. Κ.Α.' 71)
2 έ τό ΐνδαλμα τής φυλης μας,
τών κολοσσιαίων διασχάσεων Μέ
γαν πρωθυπουργόν μας, τοΰ όποίου
?ν νεΰμα όφθαλμοΰ, μία χειρονο-
μία τοϋ δακχύλου καί εν μειδία¬
μα τών χειλέων μετακινεί δρη όλό-
κληρα προλήψείυν καί παθών καί
άναβιβάξει έκ τοΰ χάους καί τής
άβυσσον εθνη καί λαοΰς είς τόν
θρόνον καί τήν δόξαν καί διά χοΰ
το δέν ταράσσεται ουδέ δειλιά ή
ψνχή καί ή καρδία μας.
Γνωρίζομεν, δλλωσχε, ημείς, έκ
τής τοισχιλιετοϋς ίστορίας μας καΐ
πισχεΰομεν άκραδάντοος, δχι είς μά-
ην οί άνθρ<όπ νοι ύπιλογ σμοί πηοσ- ΐΓ23'ϋ3Ί νά δ'αίατρέψ'^^ι «αί 1"νιι· δενίσωσι τάς ϋουλάς τής θείας Προ 'Ξΐας ((δ γένοοιττΤσι ττεοι τής άνα στάσεως χοΰ Ρθνον; μας, γίγρα- πται»· καί δ γέγραπται άμεχακλή- τ(ος περί τοΰ θανάχου τοϋ αίονίοτ1 καί μεγάλου άσθενοϋς χοϋ Βοσπό- ρου, γέγραπται. Επί τούτοις διαχελώ πλήρης θαυ μασμοΰ διά τό πρόσωπον καί διά τό έργον σας. Φίλος καΐ άδελφός καί ευχέχης Έν Σμύρνη τη 29η "Οκτώβριον 19. +'Ο Σμύρνης Χρυσόσχομος Ή άμαρτοιλή έκ.είνη έκθεσις τής Συμμαχικής Άνακριτικής Έπιχρο- πής, παρ' δλα χαΰτα, έφθασεν ώς τό Ανώτατον Συμβούλιον χών Συμμάχων καί έπηρέασε δυσμενέ- τά μέιλη τομ £ναιντι τής Έλ- Ό ττρόεϊρθς οΐτθθ ττρο;3.- τής ΓοΐλΙλίας Κΐλεμανσώ, 6 περίφημος «τίγρις», πού καχά χήν έκφρασιν τοΰ ίδιον τού Βενιζέλου, ((έπηρεάζεχο βαθύχατα άπό τοϊις χρηματιστικούς κύκλοΐ'ς» καί σνμ- παθοΰσε τήν Τουρκίαν, άφοΰ αυτή έξνπηρεχοϋσε χά καπΐχαλιστικά (τνμ τΕΪροντα τής χώρας τού, Ιστειλε τό παρακάχοί γράμμα σχό Βενιζέλο, πού δπιος ήχο φτ'σικό, τόν κατέπλη- Παρίσιοι 18 Νοεμβριού 1919 Κύριε Πρόεδρε, Τό Ανώτατον Συμβούλιον έλα¬ βε γνώσιν χής ύμεχέρας έπιστολής τής 15ης Νοεμβριού, άπανχώσης είς την άνακοίνΐοσιν, ήτις εγένετο υμίν, άφ' ού τό Συμβούλιον έ'κανε χήν ανάγνωσιν τής εκθέσεως τής Άνακριτικής Έπιτροπής τής Σμνρ νης, καί χάς έξηγήισεις, δς εύηρε- στήθηχε νά δώσηχε επί τού προκει μένον. "Εχο) την τιμήν νά σάς πληροφο- ρήσιο, δτι τό Συμβούλιον έκρινεν δχι αί ένχυπώσεις, άς έκφράξετε έν σχέσει πρός την κατοχήν τής Σμύρ νης, καχ' ουδέν τροποποιοϋσι την παρά χοϋ Άνιοτάτου Συμβουλιον γενομένην δήλοοσιν, επί τοϋ προσω- ρινοϋ χαρακχήρος τής Έλληνικής 2 χρατιοηικής Καχοχής. ΕΙδοποιή- ΑΙΕΦΕΤΕΙΝΑΙΕΞΑΓΩΓΑΙ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ /♦Ενδιαφέρον τής Γαλλία; Βιά πορχοκ.άλια Σοθαρδν ενδιαφέρον ίκδηλοθχαι άπό γαλλικής πλευρά; διά τήν διετ) ρννσιν των έξαγωγών {λληνικών έσπεριδοειδών πρός τήν Γαλλίαν, αί άνάγκαι τής οποίας είς χά προϊ- όντα αύτοι έμφανίξονχαι εφέτος ϊδι αιχέρως ηΰξημέναι. Τό έκδηλωθέν ενδιαφέρον άφορα κυρίοις είς την άπό τής αρχομένης έξαγωγικής πε ριόδου πραγματοποίησιν έμΐτορικων πράξεων έ^ των πορχοκαλίο;ν ώς καί είς χήν αύξησιν τών εΙσαγο>γΛν
είς Γαλλίαν λεμονίων. Τό ΰπουργεί
όν Έμπορίου κατόπιν σχεχικίδν
πληροφοριών ίνημίροκΐε τούς έΈα-
γωγικοος φορεΤς επί των διανοιγο
μένων μετά χής Γαλλίας προο.τιΐ
κων καί συνέστησε την λήψιν των
γαλλικών π.αραγγελιών.
Λ Έν χώ μεχαξύ είς τό υπουρ·
γείον Έμπορίου επραγματοποιήθη
χθέ; σι'«τκεν)Ης διά χό θέμα των ί·
φετεινών έξαγιογών ίσπεριδοε^
δών. Διά χό "διον θέμα, συνήλθε
καΐ ή συνχονιστική έπιτροπή ρυθμί
σειος ϊξαγωγων έσπεριδοειδών, ■?)
όποία ήσχολήθη αέ τό θέμα τής
διαμορφώσεως χών οιεθνών τιμων·
Ουδέν άνεκοινιόθη σχετικώς μέ
χά (η>ζητητ)έντα είς αμφοτέρας χις
ιτνοκέψεις.
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΑΤΤΙΚΗΣ
Ταχυχάτην άνάπχυξιν των έργα
σιών της ένεφάνισε προσφάτως ή
Τράιπεζα Άτχικής—έκ των συνερ-
γαζομένο)ν μεχά τής Έμπορικής
Τραπέζης—άργανο>θεΐσα καϊ έπαν
δρω·θείσα δι' έ,μπείρων σχελεχων.
Οΰχω, κατά την 31.8.1969 καί έν
συγκρίσει πρός τό Ιον ?τος χής λει
χουργίας της (1964), αί πάσης φύ
σειος συναλλαγαί της παρουσίασαν
την ακόλουθον είκόνα:
Λ Ό έχήσιο; κΰκλος εργασιών
της ηυξήθη κατά 195%. Αί πάσης
φύσεως καταθέσεις χης ηύξήθησαλ'
κατά 128%. Αί χορηγήοεις της
ηυξήθησαν καχά ΐ2β%. Ή άγορά
(τυναλλ'άγματός της έχρι.τλασιάσθη
σχεδόν, αύξηθεΐσα κατά 17,Γ)%.
θητε κατηγορημαχικως, καχά την
στιγμήν καθ" ήν ελήφθη ή απόφα¬
σις παρά χοΰ Συμβουλίου των Τεσ-
σάριον.
Είς χήν Διάσκεψιν τής Βίρήνης
άπόκειται νά άΛθφασίση, οταν θά
μελετηθή παρ' αυτή; χό σύνολον
τοΰ Άναχολικοΰ ζητήματος, όποία
Τίς θά εΤνα, ή τύχη των διαφόρων
χίορών τής παλαιάς Όθωμανικής
Αϋτοκρατορίας.
Λέξασθε κ.λ.π.
ΖΩΡΖ ΚΛΕΜΑΝΣΩ»
Άλλά ό Βενιζέλος, ποΰ δέν ήχο
«τσιράκι» κανενός, διά νά έκχελή
θελήματα καί ποΰ αν εστειλε χον έλ
ληνικό στραχό σχήν Σμύρνη, δέν
τό έκανε γιά άλλο λόγο, παρά γιά
νά έλευθερώση ΰσχερα άπό μακραί-
ιονα δουλεία τόν μικρασιατικό Έλ-
ληνισμό, καί συνέπώ; διά νά μείνη
ή Έλλά; σχήν Μικράν Άσία, άν-
τιμετ(ίκτισε μέ θάρρος τοΰς έχθροΰς
τής "Ελλάδος μέ τό τεράοχιο κΰ-
οθς Τ;ο καΐ τάς ΛΐταρΜμίλΑους δι¬
πλωματικάς χου ίκανότητας, καί ό¬
πως θά δοΰμε στήν σννέχεια, εκέρ¬
δισε την μάχη.
(Συνεχίζεται)
νάσβαι» σημαίνει «γίγνεσθαι» πε-
περασμίνον» «άποθνηπχ.ειν» σημαί¬
νει έπιστρΐκρήν είς την αρχήν7λων
τών πραγμάτων.
Ή Ιννοια δμιος αυχη τής άπεί-
ρου θυσίας, ποΰ δέν ϊΓναι άχόμη
ούσία, ήδύναχο νά γίνη άμεσος άν
χιληπτή;
Ό Άναξιμένη; Μιλήσιος φιλυ-
σοφο; (585 — 528 π.Χ.) μαβη-
τής καί φ'λος τοϋ Άναξίμανορου
αποδίδει είς τόν ά'ρα τήν ίβιόχη-
ΐα νά είναι άπειρος, έξ ού προέρ-
χονται δλα τά στοιχεία, πΰρ, ΰβτορ,
Γη.
ΆντΙ νά Λφήση άόρισχον τήν ύ¬
λην πού είναι τό σχοιχεϊον των εΐ-
δικών στοιχείον <)| όρίζει ώσην τόν άίρα. Περισσότερον λεπτός ήήρ εΓνοι τό πΰρ, ονμπεπυκνωμ^ς καί έντ,ο νώτερα αίσθητάς με^Λτρέπεται είς δνεμον, νσχερα νερό, γή καί χίλος λίβος. Ή Γή αποτελεί, κατά χον 'Ανα- ξιμένην 6ίσκον ποΰ έπιπλέει μίοα είς χον άέρα, άπό τόν οποίον ά- πορρέουν ό Ήλιος, ή Σβλήνη κπί τά άλλα άσχρα. Ό Ήράκλειχο; (^35 — 4(5 π.Χ.) πού κατά τά; άρχΑς τοΰ Ε' π.Χ. αίώνο; αποτελεί τήν δόξαν χή; ΈφέΌου παρουσιάζεται σήμε ρον υπό χων φιλοσάφιον τής έττο- χής μας ώς Ιχων διπλήν προοι>«ΐι-
δα καί διατυπώνουν δτι ό Πλάτιον
είς τό χέλος τοϋ Κραχύλ.ον 6ε6αιώ·
νει δτι άπολύτιος χίποτε δέν είναι
δι' αύχόν σταθεράν καί δχι κάθετ'
πάσχει μίαν πλημμυρίδα καί μίβν
έκροήν.
Είς χον αυτόν διάλογον δ Πλατω
νικός Σωκράτης τόν παροι<σιάζη λέγονχα ότι «πάπα χωρεί καί ου¬ δέν μένϊϊ» καί δτι «ποταμώ οίικ Ι (ττίν έμβήναι δίς τώ αύχώ». Ό Χέγκελ τόν παρουοιάζίΐ 6ε- βαιώνονχα δτι ύπάρχουν τόσο «μή ονχα» δσα καί «δντα». Ή διατύπιοσις είναι τοθ Δημο- κρίτου ποΰ «γελοΰσε» καί ποΰ ή πα¬ ράδοσις χον συνδέ'ει μέ τόν Έφί- στο φιλόσοφο, σδν τόν Γιάννη ποΰ γελάει μέ χον Γιάννη ποΰ κλαίει, (άπαισιοδοξ'α καί αίσιοδοξία). ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α Τό Διοικητικόν Συμβούλιον χής Ενώσεως Ίδιοκτητών Περιοδικοΰ Τύπ-θυ, σννολθόν έιττάχτως τή» 1 ην Νοεμβριού 1969, επί χώ θλιβερώ άγγέλματι τοΰ άδοκηχου θανάτου Τ>0 έ< των 15?ι.·τών καΐ Τσ«ιτ!«ού μέ λονς της Έ»ώΐ£ως. ΙΙΑΝΑΓΙΩΤΟΤ ΒΑΡΤΜΠΟΠΙΩΤΗ άκοΰσαν την εΐσήγησιν τοΰ Πρόε¬ δρον, έξάραντος τάς άρεχάς τοϋ 4><ΐ(ΤΓΟνΤ0ς, ώ οποίας έτίμΓ.σεν £"' 7ει<:άι' ίτώ^ χά μέγισ·τα τό δημθ7ΐ° γραφικόν έπάγγελμα, άποφασίζει Νά παραστή χό Διοικητικόν Σι»μ βούλιον είς την κηδείαν. Νά άποστ-σλή συλλΐΑΐΤΓΐτήιρι ν χηλεγράχρημα είς την οικογένειαν τοΰ έκλιπόντος. Ν ά άργήσουν τά Γραφεία τή? Έ νακΐεως καχά την ημέραν τίίς κη* δε'ας. Νά κατατεθή στέφανος επί τή? σοροθ τοθ βανόντθς. Νά άναρτηθη (Λϊτΐστιος ή στΜ^·'α τής Ενώσεως επί διήμερον είς τα Γραφεϊα. καί νά δημοσιευθή τό παρόν ψήφι- σμα διά τού Τύπου. Ό πρόεδρος Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ό Γεντχός Γραμματεύς ΕΜΜ. ΤΣΑΓΓΑΡΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΕΙΌΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καραΐσκου 111 — Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΛΙΕΥ.Ι Σωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 584.763
καΐ τα 100 χρόνια <*πό τή γβννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ (1868 -1968) (Συνέχει έκ τοϋ προηγούμενον) ών, Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου ΝομικοΟ Συμδούλου τής "Ι. Άρχιεπισκοττης Αθηνών ζήτησε ν£ διαδάση τά γροπττό καΐ τότε διεττίστωοε — αύτάς, αώστ,η- Ή κλήρος, ή άττίραντη, ή όπτό- ρός τηοιιτής των κανόνων τής γΛώσ λυτη, ή ανευ δρων άποδοχή τοϋ . σης, με βλες τίς βαρΐΐες καΐ τ.ς τής άγάττης καΐ ή είτνχία όξείες — £να λάθος1 Στήν θέσι μιάς βαρείας εΤχε μιτή μία... Λ ξεΐα' —Φίλιτπτε' 'Εδώ θέλει βαρείαν... Διόοθωιέ το; σέ παρακαιλώ' Όλο τό κϊνηιμα, 6 θόο*/βος( οτ ψω^ές δέν ήτανε ιταρά μ <χ ττέτμ ' ΐτ°ύ ρίχτηικε μέ βιαΐότητα στά νίΐΛΐ μιάς ήΜμης Αίφνης, τά τάραξί καΐ ίίθ'Τςοα χάθηκε... Χάβηκε ιοσ>*,
ώστε καΐ ή βαρεία νά κερδίζη την
θέσι χης μπραστά στήν... όξεία!
Μ' αύτές τίς πΐητοΐθήσιι ς,
λήψ;ις καΐ δΐαθέτεις άγάττης ττ
τήν 'ΕκκλησΙα καΐ τόν έ&νβρωτΓθ,
αθά-θηκί εΐλικρινά δαβύταττη
γιά την καθαίο·σι τού ττρώην Λη
ΐμητριάΐδ'ς Γ"|εριμανθ} καΐ τόν ιΙπιλ-
6'6ασμό τ°υ στήιν τάξι τοθ μθνσχοθ
Πίστ£νε δτι θά διάλεγε τόν δοάμο
τής ύποχωρήσίως, ττθύ, δΊμως, ήτανί
ΐτ-ιλύ δύσκαλθς &ί μή ώ5ύνοοτος,
γιατί ό δυστυχής εΤχε «τπάσιϊΐ έ^'αν
κλέφτη», καΐ δ£ν μτΓθρθΟσ*ε °ΰτε να
•Ί))έοη τόν κλέφτη», άλλ' οΰτε καΐ
«νά ξεφύγη άιτό τόν κλέκρτη» γιατί
θε; τόν αψινε ά κλέφτης' ΕΤχε! έ*ι-
χεΐ·οήσ·ι να ττΐάπιη, αττως εΤττε στό
σΜΛμα9ΐ)Τή τού Πρωτθττρεσβύτερο 'Ιω-
άννηΝεαμονιχάκη, «τό μεγάλο ψά-
ρι», άλλά κατέληξε νά πιάση άντ'
αύτοΰ «...έΎα κακικοβιό».
ττού στθχάζονταν μόνθν στήν ίκτιίλή
ρωσι Τού ήθΐκοΰ νόμ°υ κσϊ δχι σέ
όττθιοΐδηΐπθτε αλλη εύχαρίστ>ίσι ή β
ττόλανσΐ, τοθ χάριζΐ την άττάλυττι ή
ρεμία «αί την ψυχραιιμία και στίς
πΐό 66σικ»λίς ώρες. "Ετσι σ' αύτό
τό Τδιο Τραγικό κίνιν,μα των Τρι¬
ένώ 6 Θρόνος τον κΐΛριολεκτικά
θηκε ά—ό την έκδήιλωσΐ τής άν
ταρσίας, ίκεϊ»/ος κράττησε άττάλυτιι
τήιν γαΛήνη τής ψυχής κσϊ σταν ο
κάμη οί αιλλο ττ°Ο τόν ύττηοετθθσαν
ν, δτι θά έΐτρεπβ νά άντιμε
την ,μεγαλύτερη ψυχΐκή τρι-
κυιμΐα. Τότε, ένώ ο) ίφη,μέριο» τώ^
Αθηνών, μέ τόν Ί«ρ6 ΣΟνβίσιμτ,
αίιθόριμΐττα συνήρχθνΤο σέ Σι>νέλενσι
γιά νά άιτθδο«ΐιμάσθ«ν τήν ψυχοψθόρο
άνΤαρσία «αί νά δκχπρανώο-ονν
■πρός τό κατάπτληκτο χριστεττώνυμ'-^
ττλήρωμα δτι, μΐά καΐ
όιναγ'νωρίζοι>ν) τόν
Χροσ03τομσ, έκείνθς στό φ
τού ύτταγόρ€υε στόν έκλεκτό νέο
καϊ Γ,»θιτΐ)τή τότε τής ©ξθλογικής
Σχολής τ°ύ Παν—ΐστ»μιίον Αθηνών
Φίλιπτπτο Κ«ρομάνη - τώρα καθηγη
Τή σ"ή Λέσβο - ττοΰ ττρθστάτενι.
μ ίοτφ ίΐτίστιμη οθΌκοί,νοκτι ττρός ά
"Οταν τελείωσε την ίιπαγόρευσι
Άρχή
"Οταν τελίίωσε την ι>ττσγόρτικ3ΐ,
οί
ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΟΤΗΣ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος Έλλήνων, οτήν κάθε περίσΤαση, ά
ση άνεμπόδιστη σ' ολους τοΰς κλά νάλογη μέ τίς συνθήκες τής καιρι-
δους καί στήν πολιτική καΐ στίς έκ ' κης πραγματικότητος. ΚαΙ ό Άγ-
οηλώσεις τής πρακτικής ζωής καί γελος Σημηριώτης, ό πνευματικάς
στήν τέχνη καί στίς έπιστήμες. | ό;ν6ριο«·τυς, Ιδωσε τό <παρών» έ- Τό κήρυγμα άπλώνεΤαι σέ μιά πίσης σ' αυτόν τόν άγώνα τόν πα- σειρά δρθρων, πού φέρνουν τήν ΰ- λιό τοΰ "Εθνους, νά ξεφύγη άπό δρόμους βρώμικους καί επικινδύ¬ νους καί νά ξαναβρή τά «άρχαία μονοπάηα» μιάς καινοΰριας έλλη¬ νικής ανοίξεως. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ φή ιοΰ "Αγγελου Σημηριώ- τη σ' δλα άνεξανρέτο>ς τα τεύχη
Της «Άνατολής» άπό Δ&κεμβρίου
τού 1911 καί πέρα έξετάξονται καί '
άναλύονται σ' αύτά, χά θεμελιωδέ- ,
στερα κατά την άντίληψή τού, ή-
θ«ά καί πνευματικά ξητήματα τής '
τότε νεολληνικής πραγματικότη¬
τος.
Καί μιά άπόπειρα άκόμη αν έπι-
χειρήσουμε νά άναπΤύξουμε κάπως
πλατντερα τό περιεχόμενο των δρ-
θρων αυτών, θά μάς πήγαινε πό-
λύ σέ μάκρος καί πάλι δέ θόίδΐΛ'ε
δλη την οΰσία τους.
(1) Τό α(Ιθρο αύτό -τοΰ "
λου Σημηςκάτη στήν άποβελτίω-
ιτη των περιεχομένων τής «Άνα-
τολής» τοϋ κ. Εύθυμίου Σουλογιάν-
νη, άναγράφεται έκ παραδρομης ή
τυπογραφικον λάθους, ώς *'Η Δή
μοΤική οργανο σχολής τού "Ε¬
θνους» («Μικρασιατικά ΧρονικαΛ
τόμος ΙΒ' σελ. 291).
Μιί ίιδέα ΐσως παίρνουμε καί ά- ; ' ·
πό τούς τίτλους: Ι Η ΣΤΓΧΡΟΝΟΣ ΚΤΠΡΟΣ
«Ό Έλληνκτμός καί ή Εύρωπαϊ-
κή κατάκτηση».
«Ή δημοτική δργανο συνοχής
τοθ "Εθνους». (1)
«Ή Έλληνίοα γυναίκα».
«Ή γυναϊκα τοΰ κόσμου».
«Ή γυναϊκα τοΰ λαοΰ».
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
σική παράοοση τής Τέχνης καί |ε-
πετοϋν μέ χαρούμενη δημιουργική
όρμή πολύκλαδες καί δροσερές νε-
ροσυομές πού κελαρύζουν μέ (Ί
νικοΰς 'Ελληνικούς ήχους" χήν Αύ
ή
«Ή σύγχρονη έλληνική
δ ευστρ.
«Τό ψέμμα Τοΰ σχολειοΰ».
«Ή δημοτική έκπαίδευση».
Κάποτε νομίζω θά πρέπει νά τυ·
πωθοΰν σ' Ενα 6ι6λίο *ά άρθρα αύ-
τό, καί νά διαβάζωνται άπό τούς
"Ελληνες, όπως ή Έλληνική Νο-
μαρχία, οί έθνακές ύποθήκες τοϋ
Κοραή καί δλλες, παλαιοτέροιν καί
μεταγενεστέρων έθνικων παιδαγο-
γών, σάν συνεπεία καί αύτοι τής έλ
ληνικής άνωνίας, άλλά καί σάν μιά
προσπαθεία νά ξεπεραοτή ή άγ(ο-
νία αυτή, πού όφείλεται καί στίς
ίπιθράσεις εξωτερικών περιστατι-
κών, άλλά καί σέ σφάλμαΤα τοΰ
Έλληνισμοΰ καί σέ άτέλειες τής
ίλληνικής ίδιοβυγκρασίας.
Ό Άνώνυμος "Ελλην τής Έλ-
ληνικής Νομαρχίας, ό Κοραής, ό
"Ιων Δραγούμης, άποτελοδν πράγ
ματι κάποια χαρακτηριστικά όρό-
σημα των έξελικτικών κύκλων αύ
τής τής έλληνικής άγωνίας, άπό
τά τέλη τοϋ προπερασμένου αίώνα
ώς τίς ήμέρες μας, είναι δμως καί
δείκτες γιά την έβνική πορεία των Ι
έκπαί- γή Σακαλλή (ποΰ ζή στήν Άθή-
να), μέ τή γνήσια ποιητική πνοή
καί τή θερμή καλλιτεχνική ψυχή,
άπ' απού άναβρΰζει τό λεπταίσθη-
χο εύγενιπό καί στοχαστικό τρα-
γούδι της" τόν Κύπρο Χατζηγειορ
γίου, πού τραγουδά μέ προσωπι-
κούς μουσικούς τόνους τόν ίρωτα,
χή φύση καΐ τόν άνθρ«Μΐινο μό-
χθο' τόν Δημήττρη Χαμπουλ'δη,
πού τραγουδά τίς μικρές άλλά χά
ρακτηριστικές έκδηλώσεις χής ζωής
καΐ χής ψυχής μέ χαμηλή άλλά ζε-
στή καί καθαρή φωνή, μέ λιτή καΐ
άπέριττη άλλά καί ζωνχανή ««Ι
Λαραστατική Εκφράση" χον Τά0θ
Στεφανίδη, πού, όπως δείχνει και
ό ϊδιος μέ τόν χαρακχηριστικό τίχ
τλο των ποιημάτων χου, δονεϊτοκ
άπό βαθιές «άνησυχίες» πού χί;
έκφράζει μέ προσωπικό έτι
ιτκόιτου τής Ναιπτάχτομ Ίωά.νου Λ
^ι άφ^εά την ττροσθήκην τοΰ τίι-
>^υ Ο'κθνμενι,κός καί είς την Π«
ΐοΐα-χικήν υπογραφήν ΤοΟ Πατριώο
χ-υ ΓερμανοΟ το^ Β' εΤχε καί ττλέο^
λυττη,οάν συνέχειαν διυτυχώς. Διότι
άνετττύχθιι καί είς ϊριδα καϊ άνο>
κτήν σΰγικοθυΐιν ιμεταξΰ τοΰ άρχΐι
ττΐίχόττου Άχοίδος Δημητρίου ΧωαΛ
τηνοθ, τ°ϋ στέψ^ν-ίθς έττισήιμως ι*
θϊ.τσαλ5νίικη αύτακράτβρα των Λ·
αΊτότη τής Ήπειρον Θεόδωρον α*
ίνός καί άφ' έτ£ρου το0
τή<; Νΐκαίας, ττοεσϋρινής το} αύτοκράτορθς καϊ τοΰ Πατρια(>
χθυ, έξ άφοριμής τής έν Νΐκαίά ή
ττοι|>αοσισθεί?ης Ιδρύσεως τήί ι·£οφο
ο:ος
την
τής
κης
περί ής 6 Μγΐΐς
τά την έ» Νικαία
διά πθλιτΐκθθς μάλλον λλ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ| ^ς γβρ^ιν τή,ς άρχιεττΐακθττης
κίου, ό έν Νικαία
Πατρ'άρχης Κωνσταν
έν Νικαία τόν έκ.ί
τρρεσβύτερθν Σά66α^
(Σέρβον ήγεμθνότταιδα)
ττον Π·3χί«υ. Έναντίηιν τής
'χ>ς τής άρχιειτΐσκαττής Πΐκίοΐ' «υ»
τής ύΐτό τ»3 Πατριάρχου
ς Μοίνουήλ Α' τοθ
άντικανονικής
τ°0 ΣίοΒ'υ ποιαδ'σ-ΐ
και τής τΓ,οθοτγωγής τού είς την ν*
άοχιεπΐσκοτΓή'·1 Πεκίθν; *>ι«
καιονικώς ό άρχΐοτίσκ-
ττ^ς Άχρίδθς Δημήτριος Χωματη
'ός. Διότι καΐ ή άρχιειτισκθπή τ>λ
εάρΊσ>χοΤ>> έντός τού άνεξαριτήΊΐΓυ
τής Ήιτείρθι/ καΐ αί
την νέαιν άρχΐ^ττισκ'-'
την Πεκίθν έΐταριχίαι άνήκον τοτι
ίΐς την δικαιοδοσίαν τής άρχιεττ
τκθιτής Άχρίδος καί σνκεττώς αντ»
κανονικώς άΐτεοηττίοσβησαν έξ αυτής.
Άλλ' 6 άρ^ιθττίσικοττθς
νίκη τά' θεάδωρον άντικανονικως,
·αύτο<ράτ»ρα (1 220·) κοτϊ ή αώτοκρα τ-οική Μ <..32ΐιατ<«ή Νίκαΐα ηντϊ νά έξΐτάση τάς κανονικάς άντιρρη τεις καΐ αΐτιάσ'εΐς· τοθ <χρχι£ττΐ»σκι'>
ττ-'^ τής Ά^ρίδθς Δηιμη)Τρί*>υ ο '-'
,κάλ;σε Σύ'-'οδον έκ
^τυκάπ<,ιν, των καί μμ τάς ά-τΐρρήτεις τοθ άργιειτι Άχρίιδθς ΔημηΓρίθν. Διότι ή Συνοι5·.1<ή άητάφασις των τεσσα :άι<οντα έτησκόπων τής Νικαίας ι» έλλΕΤίΛ.ι τόν σΌεφθέντο: ύττο τού ά·?<-ε-ΓΤυχόττου Άχρίδ'ς ρα ©εάδωοον νά άποθέ'στ) τό αύτοκρατορΐκόν στέμιμα διά τΛι/ λόγον δΠ δεν ήτο όρβόν άλλά εαϊ ·;3"':,<ώ; 8ά ήτθ άα'ψιφθρθνί ιτΐ υοι τΤ3··Γα( συγχρόνως δύ» αύτακρατυρι ιι καί δύο Πατριαριχεΐα κατά την Ίτοχήι> μάΑιατα τής ΛατινοκβαΓι
τις. Συνεπώς, ή αύτοκρατορία τ?ις
^λλτνν κης Μι«ραιαΐατΐ*ής Νικαΐας
Βδρας πΓρθσωρινής τ<>ΰ αύτο«ράτ·~
ρυς καί τοθ Πατριάρχου ΚωνσιχΛ
τινθυττσλεως ύπογράφΉτθς «αί Οίκ'ν
^Γνΐικθ3% εθεώρει τα δΰο ι/ττθλίίμμ^
τα τής Ήιτείρου καί τής Τρπτ«
ζοϋ»τ·»ς έξα»τώ.μενα έκ τού έν Νι
καίαί Πστρΐαριχείθυ Κωνσταντ ι νπ~Λ
τέλη άττθκλεισ^ιικώς την στέψιν »<μ χρίσΐν τ°Γ; Βυ<αίντι'νον' αώτ.οκράι» ρος κατά την έττΐΛρατήρχισαν σκτ θερά' οώλιικ^ν καί έκικλησιαοτι*Λ« τταράβ30·ιν. Έντεϋθειν έξΐϊγεϊται ττλή καί ή διαλλσικτικότης Μανονήλ, άναλα6όντ°ς ον τής ©εσσαλονίκΐι^ μετ^ ή» ζώγρησΐν «αί έκτύφιλωσ'ν τοβ ά ά,Αψο} τού ΘεοδώρΓυ Οΐτό των Βουλ ,ά:ων (1230). Τόν Μ,χνουήΛ έχαρακ-τήμΐ-σα δικαΤ ως καί πρΞΐτάντως συνετόν κ<>ί
, διότι δλέπτων ά Μ-τ
την ήγεμοινίαν τ°υ «ατο—ί
«αί βαΘ,ιηβόν ίΕασΒΐε'νο:·
σαν( εστήοιξε τάς ελπίδας τού ε|ς
τή σΤρατΐωτΐΐχή^ υποστήριξίν καί
την οίκοινομικήν 63ιί3·:ιαν έκ μέρθυς
αύτ'χροττθρίας τής Μικ<χκτια·Η Ν καίας Εντεύθεν ίξηγίΤΐαι καί ή άκ,ρΐδής καί πΐστή σι*μμόρφω αίς τού πρός την άττοφασ.ν τή; Συνόδ'ΐ; των τεσσατάκον.α έπισκό- τ^ν (άπόβ;σις τοθ σΤίμματθς) Κι-χ! ή πρός τόιν έν Νΐ'ΚΓ.ια Ο1.<οι.'μενικόν Πατοιάρχην έττΐστ'/λή Τού δι' ής Ι πρότεινεν είς '/5ν Οικουμενικόν Πά χριάρχην Γορμανόν χον Β' ή νά αποστείλη έκ Νικαίας Πατριαρχι¬ κόν έ'ξαρχον είς την Θεσσαλονίκην ή νά διορίση ενα έκ των εν Ήαΐεί- ριο άρχιερέον ώς Πατριαρχικόν ε- Ιαρχον. Ό Μητροπολίχης Άγκυ¬ ρας Χριστόφορος απεστάλη τότε έκ Νικαίας είς θεσσαλονίκην πρώτος Πατριαρχικός εξαρχος καχά τό Κ- τος 1332. Μετ' αυτόν ίίμοος διωρί¬ σθη ό Μηχροπολίτης Θεσσαλονίκης μ ό ν ι μ ο ς Πατριαρχικός εξαρ¬ χος βιθΗΐών την Εκκλησίαν ώς ε¬ ξαρχος τοΰ Οικουμενικού Πατριαρ- χείου μέχρι τής προσαρτήσειος χοΰ κράχους τής Θεσσαλονίκης είς την αύτοκραχορίαν τής Μικρασιατικής Νικαίας καί τής ένσωματιόσεώς χου είς αύτην (1246). ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΟΙ αύτοεξό- ριβχοι έν Νικαία Πατριάρχαι Κων¬ σταντινουπόλεως κατά την εποχήν χής Λατινοκρατί«ς (1204—1261) προσθέσαντες πολύ ορθώς είς χάς Παχριαρχικάς υπογραφάς των καί τόν τίτλον Οίκουμενικός, χον έχρη σιμοποίησαν καί λίαν εύστόχω^, διό ιι έπρόλαδαν εγκαίρως τάς άνχε- θνικά,ς διασπασχικάς τάσεις τού δατέρου Δεσπόχου τής Ηπείρου Θεοδώρου καί έξεκόλαψαν την διαλ λακχικότητα καί τοϋ ίδίου τοΰ άδελφοΰ χου τοίτου Δεσπότον χής Ηπείρου Μανουήλ καί των δύο δια δόχων τοϋ Μανουήλ Δημητρίου καί Ίωάνου, υίών τοϋ τυψλωθέντος Θε οδώρου. Επί πλέον, ύπαγαγόνχες χήν "Η¬ πειρον καί χήν Μακεδονίαν είς την Εκκλησιαστικήν δικαιοδοσίαν τού Οικουμενικού Πατριαρχείον μέ προ σιυρινην ?8ραντήν Νίκαιαν, σννη νωσαν αΰχάς καί πολιχικώς μέ χήν Νίκαιαν, έδραν προσωρινήν τού αΰτοχράτορος Ρωμαίιον, ήτοι των 'ΕλΛηνοχρκττιανων. Καί ή αύχοκρα τορία χής Μικρασιατικήν Νικα'ας ένι<ΐχτ·βεΊσα σημαντικώς εκ τής Λι- πλής αΰχής συνενώσεως τού έλλη νισμού, τής χε πολιτικής καί τής έκκλησιαστικής, κατέλ.υσεν εγκαί¬ ρως χήν Λατινοκοατίαν έν τή Ά- ουμφοράς χυύ έλληνοχριαστιανικοΰ εθνους, τό οποίον έξ οφειλομένης νατολή καί έματαίωσε μελλοντικώς ευγνο)μοσύνης πρός χό Οικουμενι¬ κόν Πατυιαρχεΐον όφείλει νά τό περιδάλλη πανταχοΰ καί πάναοχε- μϊ είλικρινη αγάπην καί 6αθΰταχον σε δασμόν άμετάπτοχον! 1ΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ ΑΚΑΤΕΡΙΆΣΊΆ ΛΕΡΜΑΤΑΕΙΣ ΠΟΛΩΝΙΑΝ Αδείας έϊ;αγρ)γης ακατεργίιοΐΐ'ΐν οερμΛτων είς Πολιονίαν καί μίχ·,,ι (Τυμ,τληοιίκτεως τοΰ ποοΓίλεπομενοιι υπό τή» έλληνοπολωνικής έμπορικής σι»(ΐφωνίας «κοντεξάν» έξ 1,1 ϊκιι τομμυρίου δολλαρ'ων θά χορηγή είς τοΰς ενδιαφερομένους έδαγ(ΐ) γείς ή ΤράπεΙα της Ελλάδος. Σχ* τική απόφασις έγκρίνουσα χήν χο ρήγησιν των έν λόγο.) άδειών διά χήν τρέχουσαν συμβατικήν περίο δόν άπό 1ης Όκτωορίου 1969 μέ¬ χρι καί τής 30ής Σεπχεμβρίου 1970 υπεγράφη υπό τοΰ ύπουργοΰ Έμ;ιυ οίου καί εκοινοποιήθη πρός την Τρά πεξαν τής Ελλάδος διά τα περαι¬ τέρω. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΗΣ Τού συνεργάτου μας Α. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Μέσα στήν κάψα τοϋ θερισχή, ή κατάληψη δλης τής Ελλάδος είχε συμπληρο>θη άπό τούς κατακχη-
τές... Στόν Ίερό βράχο τοΰ Έλλη
νικοϋ πνεύμαχος, στήν Άκρόπολη
των Αθηνών, κυμάτιξεν άπό τ' δν«
μέρος ό άγκυλο)τός Σταύρος, σΰμ-
βολο Τοΰ Γερμανικοΰ Ιμπεριαλ!-
σμοΰ καί άπό χ' άλλο κυμάτιζεν ή
παν*τιέρα έκείνη, πού συμβόλιξε τήν
τυραννία τών Δώδεκα νησιών καί
τής Βορείου Ηπείρου...
Μέσα στήν Έλλάδα ζοϋσαν χό-
τες οί κύριοι καί οί σκλάβοι... Οί
πρώτοι εΓχαν ι;ιηλά τό μέτωπο άπό
εγωϊσμό καί περίοντια ίταμόχητα!
Οί δεύτεροι, εδιάβαιναν στόν δρό
μο άμίλητοι, χιορίς δρεξη γιά κά¬
θε τί!!
Τά μεγάλα έ!ργα, τά γράμμαχα,
ή τέχνη, ή άτομική πρωτοβουλία, δ
λα έκείτοντο άρροκΐχεμένα πάνω
στό κρεββάτι τοΰ Έθνικοΰ πόνυυ...
Ή μιλιά, ή σ;ωνή, τό γέλοιο δεν
άκουόνχουσαν... Κανείς δέν τολμοΰ
σε νά μιλήση, παρά κρυο^ά... Κρυ- |
φά ελεγε τόν πόνο τού, κρυφι'ι και
τίς σικέψεις τού... Ήρθεν ήμίοα,
πού οί καΤακτηχές δέν επέτρεπον
στή·1 Ά9ήναΐ, στήν αίιο;ία αυτή ττό (
λη τής σκεψης, νά περπατοδν οί
πολίχες άνά δΰο... τΗρθεν ήμΡρα
πού ό Γερμανός διοικητής τών Α¬
θηνών — άνάθεμα — σήκωνε τ«
μαστίγιό τού καί κττ^ποϋσε μέ δια '
φοοες ηκληρίς διαχαγες τόν Λαό
των Αθηνών... Τήν μιά φοριι Λ- ,
παγόρενε την κυκλοφοοία, ΰοτερα
άπό τίς 6 μψι. Την άλλη, ΙβαΙε
χρηματική φορολογία στόν Λαό, ή
ΰποβίβαξε χά 60 δράμια ψωμ.ιυι>,
πού ετρο>γαν οί ραγιάδες σέ 30
δράμια ψίομιοϋ!... Παντοϋ έξευτΕ
λισμοί! Παντοΰ δυστυχία...
Καί δλα αύτά χά ΰποφερνε Ο
Λαός μας μέ μεγάλη ΰπομονή, εΛ-
πίξοντας πώς μιά μερά γρήγορα η
άργά, θά σημάνη ή καμπάνα τή,
λευθεριας τού... Οί "Ιταλοί έξεφιι-
λίξονχ«ς κάθε τί Έλληνικό, έ'γρα-
ψαν στοΰς τοίχους τών Γραφείων
Τους: «Νά χαιρετάχε φασκττικά, ο
ταν μπαίνετε στό Γραφείον»1 'ΕνΟ
οί Γεριμανοί, άργά, μα σι«σχηματι-
κά, κατάοτρεφαν την Έλληνική ε.
φηβική ήλικία, άφαιρώντας την
τροφή χοϋ Έλληνικοΰ Λαοΰ, ίόσιτ^
νά έξακριβοΐθή άπό Την ΰγειονομι-
κή Έλλ.ηνική ΰπηρεσία τό γεγονύς,
δτι τό τέταρτον Τοϋ Έλληνικοΰ λι«
ου, εΐχε- παθει άπό ποοφυματίω
ση...
Τέοια ήταν ή κατάνχια μας... 'Γιΐ
πεινώσεις καΐ ξερίζοιμα... Οί νίοι
ραγιάιδες μπήκαν στόν μεγάλο Έ
θνικό χειμώνα... "Ολα ήσαν μαΰ-
ρα... Κανείς δέν ήξερε, πόσυι θ'
άνθέξονν στήν παγτονιά αύτη... *Ο
λοι μας — ραγιάδες — κατεβάσα-
με χον αύχένα καί δεχόμασταν τής
μοίρας τα σκληοά κτυπήματα...
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
(άκολουθεί)
28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
(Συνέχεια έκ τής 5ης «τελίδος)
μεγαλειώδη έποποιίαν.
Τί καί αν ό εχθράς είχε άριθμη-
τικήν ΰπεροχήν; Ουδέποτε αχ'^τό τό
ΰπελόγισεν άπό τού Μαραθώνος
τής Σαλαμϊνος, των θερμοπυλόιν
των Δερβενακίοιν, τοϋ Χανιοΰ τί)-,
Γραβιάς, τοΰ Μεσολογγίου την χΐ
τραετή πολιορκίαν καί τάς θυσίατ
καί τά όλοκαυτο'ιματα. Ό "Ελλην
διέθε^ε εκείνον χον πανίσχυρον μτν
χανισμόν τής ήθικής άνωΤερότητος
πού καθορι'ζει τήν Μοίραν των Λιχ
ών καϊ τών άτόμων. Τί καί αν χό
ίχθρικά δπλα ήσαν πολλά, Τελειο
ποιημένα, σύγχρονα; Ό "Ελλην διέ
θετε τό αίωνίας επίκαιρον δπλον,
ποΰ λέγεται πίστις είς τό δίκαιον.
Καί μέ την φλόγα Τού εχάραξεν
την οδόν τής δόξης.
Τήν ηκολούθησεν αυτήν την οδόν
συνησπισμενη είς ήν θέλησιν
Τής νίκης, όλόκληρος ή Ελλάς. Μέ
τομιο δέν ήτο μόνον είς τά χιονι
σμένα διάσελλα τά όποία κατέκτα
τό Κν κατόπιν τοΰ άλλον1 ό φαντά-
,_>ος μας. "ΕπιπΤαν τότε ή μία κατύ
πιν τής άλλης αί πόλεις. Πρώτη ή
ΚορνΤσά, τής οποίας ό πρωτος
φρονραρχος ήτο ό στρατηγός κ. Δή
μήτριος Θεοδωράκης όστις μοΰ κά
νει την Τιμήν νά είναι άκροατής
(ζί,οηρά χειροκρο*ήματα) καΐ είς
τόν Καλαμδν τό 2)39 Σύνταγμα
τών Εύξώνων υπό τόν άντκτυνταγ-
ματάρχην τότε κ. Παυσανίαν Κα
στώταν, άνηκόπτει την επίθεσιν
καί κάμπει τούς Ίταλούς, οί όποί-
οι πρέπει νά τό Τονίσοιμεν επολέ¬
μησαν λυσσωδως. Μέτωπον ήτ0
παντοΰ. Είς τό χωριό, είς τάς πό¬
λεις, μέσα είς τά σπίτια δπου έ-
πλέκεΤο, κάτω άπό τό κεκαλνμμε-
νο φ<Τ>ς τό μάλλινο, πού θά προεφΰ
λασσε τύν μαχητήν. Καί πρό παν¬
τός μέτίοπον ήτο μέσα είς την καρ-
διά, τής οποίας κάθε παλμός ήτο
καί μία προσευχή διά τά μαχόμενα
τέκνα τής Πατρίδος, μία εύχή διά
τόν θρίαμβον των, μία ένθάορυν-
σις διά την άντιμετο»τισιν των άν
τιξοοτήτων.
"Εσι ή νίκη τοΰ 1940 ήλθεν ώς
καρπός καθολικής θελήσεως, καρ-
πός πίστης καί εύψυχίας. Ή ήθι-
κή δύναμις ή όποία πάντοτε καΤευ-
θύνει τούς αγώνας αϋτοΰ τοΰ "Ε¬
θνους, είχε δώσει τό άποτέλεσμα.
Ή Ελλάς, έν μέσω των καπνιζόν-
τ(ον έρειπίων, είχε στήσει περ'λ.αμ-
προν, πάμφωτον, έξαστράπΤοντα
τόν ναόν τής Έλπίδος. Καί προσκυ
νηταί κατάπληκΤοι οί Εϋρωπαίοι ΐ
νοιγαν είς την λάμψιν τού τούς όφ
θαλμούς, διά νά συλλάβουν κάποι-
ον δλλον κόσμον αΐσιοδοξίας καί
εύημερίας.
Προσκυνηταί καί ημείς άπόψε
προσερχόμεθα είς άφιέροιμα μνή-
μης, εϋγνίομοσΰνης καί ΰπερηφα-
νείας διά τήν μεγάλην εκείνην έ-
ξύρμησιν. Έξόρμησιν, πρωτίστως
ηθικήν καί πνευματικήν. Διότι άς
μή διαφεύγη τήν προσοχήν. Πνευ
ματικόν γεγονός άπό έκείνα πού
γράφουν Ιστορίαν αιώνιον ύπρ-
ξεν Τό 1940. ΚαΙ τεραστία ή σνμ-
βολή τοϋ πνευματικοΰ Κόσμον. "Ε
διοσεν αίμα. Καί ΰπώρχουν είς τύν
κατάλογον τής τιμής διακεκριμένοι
έκπρόσιοποι τών γραμμάτων πού 2·
ττιν. ΚαΙ εδωσε πνεΰμα διά να
τονώθη έτι περισσότερον ή καρ·
δία Τού "Εθνους, πού έστάθη όδη-
γός πρός τήν Δόξαν. Αυτήν την
δόξαν, αΰτό τό ?πος, άς κρατοϋ-
μεν πάντοτε είς *ήν ψυχήν μας.
Καί θά αίσθανώμεθα τί ακριβώς
σημαίνει Ελλάς.
Η ΓΡΑΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ. τής 1ης σελίδος
γνου δέν άξιώθηκε νά χά όκαχοοτί-
ση. Ό γυιός καί διάδοχός τού Λου
ίνοδίκος ό Εύσεδής την μοίρασε
βτοΰς τρείς γυιούς τού. Τά 6αο'-
λκια έγιναν επί των έγγονών χον
έφτά καί τό αύχοκραχο
χούς βασιλείς τής 'Ίταλίας, τής
Προδηγγίας, τής Άκουϊτανίας ώς
στά 888, όπότε ή Καρολιγγιανή αύ
τοκ.ρατορία καχαλ.ύθηκε καί χνπικά.
ΟΙ πάπαι δέν άπεγοητεύθηκαν.
Περίμεναν νά φανερωθή κανίνας
καινούργιος κραχαιός δυνάισχης για
νά έπαναλάδουν την άπόπειρα.
Στά 962, ό βασιλεύς τής Γερμανίας
καί Βουργουνδίας "Ο'θων Α'. α-
πλίοσε τή κνριαρχία τού σχή Λογ-
γοβαρ&ία καί στή μέση Ίτίΐλάη,
άναγορεύθηκε μέ τό ετσι θέλω βα¬
σιλεύς τής Ιταλίας καί πήγε ντκη-
τής κ«ί τροπαιοΰχος στή Ρωμη. Ό
πάπας Ιωάννης ΙΒ' προθυμοποιή-
θηκε νά τόν σχέψη αύχοκράτορα 6ι
αστικά καί γρήγορα μή τοΰ ξεφύγη
ή εύκαιρία! "Ομοις, ό "Οθοιν γερ¬
μανός σοιβινιστής ώς τό κόκκαλο,
δέν είχε καμμιά διαθέση ν<Ί θεωρή- ση χήν αύτοκραχορία τού νεκ.ρανά- σταση χής Δυτιν.ής Ρο»μαϊχής χαι νά βάλη τόν πάπα στό κεφάλι χον. Την ήθελε καί την έννοοΰσε Γερμα νίκη καί μέ χήν ϋστεροβουλία νά διεκδικήση χή ρωμαϊκή κληρονομίιι τής εδωσε τή σόλικη έπο)νι|μία «Ά γία Ριομαϊκή Αύτοκρατοοίπ τοϋ Γερμανικοΰ "Εθνους». Μοιραία συνΐ πειά χής δίπχτ^χης αυτής όνομασίας ήχαν νά υπερισχύση σύντομα ή οϋ- σιαστική άπό την πλασματι-κή. Ή ήΐ«ινι·μία συντομεύθηικε σέ «Ά γία Ρωμαϊκή Γερμανική Αύχοκρατο- ρία» κι' οί μονάρχες της δέν άπέ- καλοΰντο «Ρωμαίοι» άλλά «Γερμα νοί Αύχοκράτορες>.
Ό πάπας Ίιοάννης ΙΒ' μετάνοι
ςοσε πικρά, μά ήχαν άργά πιά. Προ
σπάθησε νά ξεοηκώση χοίις Λογγο
6άρδοιις κατά τοϋ "Οθωνος, ζήτησε
την έπέμβαση χοΰ Βυζαντινού αϋχο
κράχορος, Νικηφόρου Β' Φο«ά,
καί τοϋ δουκός τή: Ουγγαρίας, Τύ
5ου. Τό άποτέλεσμα ήχαν νά συγ¬
καλέση ό "Ο'θων αύθαίρετα ?ν«
συμβοΰλιο έ;ΐισκόπο)ν καί φεοι·δαρ-
χών ίχαλών καί γερμανων καί νά
τόν καθαι*ρέοη. "Ετσι άρχισε ή ή-
ΛυσϋΜΐητη διηιμάχη μεταξύ ΙΙαπο)-
σύνης καί Γερμανικής Αύχοκρατορί
αε πού έμελλε νά διαιωνισθη καί νά
καχεξευτελίση διαδοχικά καί τούς
ποντκρηκες τής Ρώμτις καί τοΰς
γεομανούς αϊ·τοκράχορες.
Ό "Οθων έπεδίωξε, κατη τυ
προηγοΰμενο τοϋ Καοολομάγνο»
ν' άρθή σέ συνεννόση μέ τή Κων-
στανχινούπολη. Δέν σκοτιζότανε πό
λυ πολύ, γιά τ?ιν αναγνωρίση
τού αύτοκρατοοικοΰ τίχλου χον άπό
ιυυς βυζανχινοΰς, πού ήταν άλ-
λωστε έκ των προχέροιν βέβαιο,
πώς δέν θά την πετύχαινε. Τόν
ένδιέφερε νά βάλη σχό χέρι τη
Καλαβρία καί την Άπουλία, τίς δνό
6υζανχΐνές έπαρχίες τής κάτοι Ίτα
λίας, καί ήξερε δχι μέ τόν πολεμικώ
ίατο καί άήττηχο Νικη<ρόρο Φωκά σόν αύτοκραχορικό θρόνο, περίπχοι «η νά τίς κυριεύση μέ πόλεμο, οέν {«ήρχε. Τοϋ ζήτησε, λοιπόν, γιά τό γτηό τού, χον καχοπινό "Οθωνα Β', τό χίρι τής προγονής τού θεο- φανοΰς, κόρης τοΰ αύτοκράχορος Ρο;μανοΰ Β'. μέ προίκα τίς διιό έπαρχίες. Ό άπεσταλμένος τού, ομως, έπίσν.οπος τής Κρεμόνας Λουϊτπράνδος χειρίσχηκε ασχημα χό ζήτημα. "Οχι μόνο διετύπωσε την αίτηση άγέροιχα σάν νά περι- ποιοΰσε χΐμή στούς 6ν«ζαντινούς, άλλά είχε καί τή χακή εμπνευβη νά τονίση Άχι στήν ούσία, ό κύριός τού δέν ζητοϋσε προϊκα γιά χό γυιό ου. Γιατί οί δυό ίταλικές άποτελοΰσαν χμήμα τής Αΰοκρατορίας καί τοϋ άνηκαν δι- καιιι>μαικά.
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
φυσικοϋ Νόμου.
Λι' αΰτό , τό «γίγνεσθαι» δέν ·-
χει δΐ' αιτίαν καί αρχήν την με¬
ταβολήν χών στοιχείων άλλά τόν ά
ποχκ>οισμόν ποΰ προερχεται άπό
την αΐωνίαν κίνησιν, άπό χά άντί-
θετα.
Κατά χον Άναξίμανδρον «νεν-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΤΑΡΡ Α. Ε.
Ίσολογισμός τής 30ης ΊουνΙου 1969 ("Ετος 40ον)
Αριθ. Μητρώου 66
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 80)6)1969 Χρήσις 30)6)1968
Άκίνητα 1.698.704,50 1.694.994,50
Μεϊον άποσβέσεις 579.254,50 1.119.510,00 650.059,50 1,144.935,00
•Εγκατάστασις 1.082.705,70
Μεϊον άποσβέσεις 1.073.977,10
1 082.706,70
8,729,60 1.006 690,10
Μέσα Μεταφορός 109.000,00
Μεΐον άποσβέσεις 96.755,00
12.245,00
109.000.00
83.675,00
"Επιπλα καί Σκεύη 985.427,00
Μεΐον άποσβέσεις 949.493,40
Κυκλοφορούν
Έμπορβύματα 1.033.883,40
Χρεώοται 1.015.648,70
983,795,00
35.933,00 940.917,40
1.062.908,10
947.230,70
16 016,60
25 325,00
42 877,60
Άπαιτήσεις Διάφορ. 70.647,50 2.120.179,60 70.647,50 2.080,787,10
Διαθέσιμον
Καταβέσ. παρά Τραπ. 566,00
Ταμείον 21.469,00
Ζημίαι καί Κέρδη
22.035,00
247.^57,90
3.560 490,70
5Ϊ0 00
8.011,00
8 531,00
32.791,40
3.351.263,70
Χρήσις 30)6)1969
Κ ε φ Λ λ α ι α
. Κεφάλ. Μετοχαί
2Ο.ΟΟ0 Χ 101,718 2.Ο;!4.378,ΟΟ
Τακ. άποί). Κεφάλ. 62 318.60 ?.096.6!)7,20
'Υ π ο χ ρ ε ώ ο ε ι ΰ
Γραμμάτ. πληρι-'τέα 732.453,00
ΙΚστωταί 142.595,50
Ποοβλέψεις 410 548,00
Έγγυήσπς ένοικίων 4.2ΟΟ,( Ο
Τραπεζ χοοηγήσεις 150.000,00 1.46'.)."93,δΟ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις Μ, 6) 1968
[.034.378,60
02.318,60 2.096.097,20
7"7 12-!, 00
ΐθβ.6.ν,5υ
4;}ό.58(','»0
4 200,00
— 1 254.566,50
3 560 490,70
3.351.203,70
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ «Ζημίαι καΐ Κέρδη»
'Εξοδα Διοικήσ. 1.106.397,40 1.482.998,70
ΕΙσφοραί Άσφαλ.
Ταμείων 107,846,90 188.608,00
Άποσ. Παγίου Έ-
νεογ. 58.138,00 66,065,00
Άποσ. Έπισ. Ά-
παιτ. 31.950,00 65.135,00
Φόροι Δημοσίου 34.375,00 1.338,707,30 26.408,00
Ζημίαι καί Κέρδη
32.791,40
1.371.498,70
Ύπ)πον παρ. Χρήσευιε —
Μικτ. Κέρδ. έκ πώλ. έμ) των 999.477,80
Διάφορα εσοδα 124.091,0ί3
"Εσοδα έκ Τόκων 72,00
■Υπόλοιπον είς Νέον 247.857,90
208 977.70
1 442.808,6)
144.593,00
104,00
32.791,10
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
ΒΑΧΑΝ .Μ. ΝΙΓΚΟΓΟΣΙΑΝ
1.829.274,70
Έν Αθήναις τρ 30η Ίουνίου 1969
Ή Σομβουλος
ΑΡΑΞΙ Β. ΝΙΓΚΟΓΟΣΙΑΝ
1.371.498.70
1.829.274,70
Ό Λογιστής
ΕΛΕΥ. θ, ΣΚαΛΙΔλΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ξιν τοΰ ζητήματος τούτου, άναμέ-
νω εχοιμος καθ* ολα χήν αιτίαν ά¬
φιξιν τής Τμετερας Έξοχότητος
είς τό ίοστεφές Άσχυ, οπου αΰχο
προσώπω ς θέλω προίτέλθει ίνα και
προσωπικώς γνωρίσο) καί ίστορήσω
τόν Μέγαν τής Φνλής Άρχηγρτην,
επί χοΰ μεχώπον τοϋ δποίου είναι
ή σφραγίς τοΰ Θεοΰ καί καταθέτο)
πρό χών ποδών αύτοΰ, δχι μόνον
τόν ύπερχειλίζοντα πλούτον τ<δν αίσθημάτων χοΰ θαυμασμοΰ καί χής άγάπης μου, άλλά καί τά έπί χοΰ άκμονος τής αληθείας καί των Λραγμάτων, άλλά καΐ χών πόνων καί των δεινών μας έσφυρηλατη- μένα έκείνα δπλα καί έπιχειρήμα- χα ,διά τών οποίων ϊΐκττεύω, δχΐ θά κατακρημνισθή είς έρείπια όλον τό τερατώδες χοΰτο οϊκοδόμημα τής άναληθονς καί άθλ'ας ταύτης ίκθέ οεως χί)ς μεγάλης άναχριτικης έ- πιτροπής, ήτις ήλθεν εί; Μικράν Ασίαν, χωρΐς τίποτε νά θελήσΐι νά διδαχθή καί μάθη έκ τής θλιβεράς ίσχορία των τόσον σκληρώς δοκι- μασΰέντων χριστιανικίόν λαίόν ττ]ς Άνατολής καί των περί αύχί|ν εν τή ι|Λ'χολογΐα χών έλευθερουμένων λαών τής Άνατολής χελονμένων. Καί απήλθεν εντέυθεν ή Επιτρα¬ πή, χωρίς τίποχε νά άπομάθη άπό δσα ή τυφλή προκαχάληψις υπέρ της καινοφανοθς νεοτουρκικΐ|ς κινή σεο^ς, ήτις χούς έθάμβωσε καί ιί ί*σχερολογισμοί έκαστον χων μελών υπηγόρευσαν είς τήν άνεπίδεκτον οίκτου καί σνμπαθείας πρός χον; Χριστιανικονς μας λαούς, ι]>ι·χρ(ίν
ώς πάγος καΐ σκληηρας ώς γρανΐ-
της ψυχής τ(ι)ν·
Εύχνχώς ή θεία ΙΙρόνοια επί των
,Ιθλ» 3-Ο1Γ13Ϊ) Λ(,Χ))Θ·Ι) ΛΟ)1 Π)·(ν<ύ3Χ πνονσα, άνηγειρεν έν ταίς μεγάλαι ς ταύταις ήμέρες έν τω Γένει μαι, «Γέρα; σωχηρίας ημίν έξ έχθρών ημών καί έκ χειρός πάνχο>ν τών μι
σούντιον ημάς (Λουκ. Κ.Α.' 71)
2 έ τό ΐνδαλμα τής φυλης μας,
τών κολοσσιαίων διασχάσεων Μέ
γαν πρωθυπουργόν μας, τοΰ όποίου
?ν νεΰμα όφθαλμοΰ, μία χειρονο-
μία τοϋ δακχύλου καί εν μειδία¬
μα τών χειλέων μετακινεί δρη όλό-
κληρα προλήψείυν καί παθών καί
άναβιβάξει έκ τοΰ χάους καί τής
άβυσσον εθνη καί λαοΰς είς τόν
θρόνον καί τήν δόξαν καί διά χοΰ
το δέν ταράσσεται ουδέ δειλιά ή
ψνχή καί ή καρδία μας.
Γνωρίζομεν, δλλωσχε, ημείς, έκ
τής τοισχιλιετοϋς ίστορίας μας καΐ
πισχεΰομεν άκραδάντοος, δχι είς μά-
ην οί άνθρ<όπ νοι ύπιλογ σμοί πηοσ- ΐΓ23'ϋ3Ί νά δ'αίατρέψ'^^ι «αί 1"νιι· δενίσωσι τάς ϋουλάς τής θείας Προ 'Ξΐας ((δ γένοοιττΤσι ττεοι τής άνα στάσεως χοΰ Ρθνον; μας, γίγρα- πται»· καί δ γέγραπται άμεχακλή- τ(ος περί τοΰ θανάχου τοϋ αίονίοτ1 καί μεγάλου άσθενοϋς χοϋ Βοσπό- ρου, γέγραπται. Επί τούτοις διαχελώ πλήρης θαυ μασμοΰ διά τό πρόσωπον καί διά τό έργον σας. Φίλος καΐ άδελφός καί ευχέχης Έν Σμύρνη τη 29η "Οκτώβριον 19. +'Ο Σμύρνης Χρυσόσχομος Ή άμαρτοιλή έκ.είνη έκθεσις τής Συμμαχικής Άνακριτικής Έπιχρο- πής, παρ' δλα χαΰτα, έφθασεν ώς τό Ανώτατον Συμβούλιον χών Συμμάχων καί έπηρέασε δυσμενέ- τά μέιλη τομ £ναιντι τής Έλ- Ό ττρόεϊρθς οΐτθθ ττρο;3.- τής ΓοΐλΙλίας Κΐλεμανσώ, 6 περίφημος «τίγρις», πού καχά χήν έκφρασιν τοΰ ίδιον τού Βενιζέλου, ((έπηρεάζεχο βαθύχατα άπό τοϊις χρηματιστικούς κύκλοΐ'ς» καί σνμ- παθοΰσε τήν Τουρκίαν, άφοΰ αυτή έξνπηρεχοϋσε χά καπΐχαλιστικά (τνμ τΕΪροντα τής χώρας τού, Ιστειλε τό παρακάχοί γράμμα σχό Βενιζέλο, πού δπιος ήχο φτ'σικό, τόν κατέπλη- Παρίσιοι 18 Νοεμβριού 1919 Κύριε Πρόεδρε, Τό Ανώτατον Συμβούλιον έλα¬ βε γνώσιν χής ύμεχέρας έπιστολής τής 15ης Νοεμβριού, άπανχώσης είς την άνακοίνΐοσιν, ήτις εγένετο υμίν, άφ' ού τό Συμβούλιον έ'κανε χήν ανάγνωσιν τής εκθέσεως τής Άνακριτικής Έπιτροπής τής Σμνρ νης, καί χάς έξηγήισεις, δς εύηρε- στήθηχε νά δώσηχε επί τού προκει μένον. "Εχο) την τιμήν νά σάς πληροφο- ρήσιο, δτι τό Συμβούλιον έκρινεν δχι αί ένχυπώσεις, άς έκφράξετε έν σχέσει πρός την κατοχήν τής Σμύρ νης, καχ' ουδέν τροποποιοϋσι την παρά χοϋ Άνιοτάτου Συμβουλιον γενομένην δήλοοσιν, επί τοϋ προσω- ρινοϋ χαρακχήρος τής Έλληνικής 2 χρατιοηικής Καχοχής. ΕΙδοποιή- ΑΙΕΦΕΤΕΙΝΑΙΕΞΑΓΩΓΑΙ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ /♦Ενδιαφέρον τής Γαλλία; Βιά πορχοκ.άλια Σοθαρδν ενδιαφέρον ίκδηλοθχαι άπό γαλλικής πλευρά; διά τήν διετ) ρννσιν των έξαγωγών {λληνικών έσπεριδοειδών πρός τήν Γαλλίαν, αί άνάγκαι τής οποίας είς χά προϊ- όντα αύτοι έμφανίξονχαι εφέτος ϊδι αιχέρως ηΰξημέναι. Τό έκδηλωθέν ενδιαφέρον άφορα κυρίοις είς την άπό τής αρχομένης έξαγωγικής πε ριόδου πραγματοποίησιν έμΐτορικων πράξεων έ^ των πορχοκαλίο;ν ώς καί είς χήν αύξησιν τών εΙσαγο>γΛν
είς Γαλλίαν λεμονίων. Τό ΰπουργεί
όν Έμπορίου κατόπιν σχεχικίδν
πληροφοριών ίνημίροκΐε τούς έΈα-
γωγικοος φορεΤς επί των διανοιγο
μένων μετά χής Γαλλίας προο.τιΐ
κων καί συνέστησε την λήψιν των
γαλλικών π.αραγγελιών.
Λ Έν χώ μεχαξύ είς τό υπουρ·
γείον Έμπορίου επραγματοποιήθη
χθέ; σι'«τκεν)Ης διά χό θέμα των ί·
φετεινών έξαγιογών ίσπεριδοε^
δών. Διά χό "διον θέμα, συνήλθε
καΐ ή συνχονιστική έπιτροπή ρυθμί
σειος ϊξαγωγων έσπεριδοειδών, ■?)
όποία ήσχολήθη αέ τό θέμα τής
διαμορφώσεως χών οιεθνών τιμων·
Ουδέν άνεκοινιόθη σχετικώς μέ
χά (η>ζητητ)έντα είς αμφοτέρας χις
ιτνοκέψεις.
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΑΤΤΙΚΗΣ
Ταχυχάτην άνάπχυξιν των έργα
σιών της ένεφάνισε προσφάτως ή
Τράιπεζα Άτχικής—έκ των συνερ-
γαζομένο)ν μεχά τής Έμπορικής
Τραπέζης—άργανο>θεΐσα καϊ έπαν
δρω·θείσα δι' έ,μπείρων σχελεχων.
Οΰχω, κατά την 31.8.1969 καί έν
συγκρίσει πρός τό Ιον ?τος χής λει
χουργίας της (1964), αί πάσης φύ
σειος συναλλαγαί της παρουσίασαν
την ακόλουθον είκόνα:
Λ Ό έχήσιο; κΰκλος εργασιών
της ηυξήθη κατά 195%. Αί πάσης
φύσεως καταθέσεις χης ηύξήθησαλ'
κατά 128%. Αί χορηγήοεις της
ηυξήθησαν καχά ΐ2β%. Ή άγορά
(τυναλλ'άγματός της έχρι.τλασιάσθη
σχεδόν, αύξηθεΐσα κατά 17,Γ)%.
θητε κατηγορημαχικως, καχά την
στιγμήν καθ" ήν ελήφθη ή απόφα¬
σις παρά χοΰ Συμβουλίου των Τεσ-
σάριον.
Είς χήν Διάσκεψιν τής Βίρήνης
άπόκειται νά άΛθφασίση, οταν θά
μελετηθή παρ' αυτή; χό σύνολον
τοΰ Άναχολικοΰ ζητήματος, όποία
Τίς θά εΤνα, ή τύχη των διαφόρων
χίορών τής παλαιάς Όθωμανικής
Αϋτοκρατορίας.
Λέξασθε κ.λ.π.
ΖΩΡΖ ΚΛΕΜΑΝΣΩ»
Άλλά ό Βενιζέλος, ποΰ δέν ήχο
«τσιράκι» κανενός, διά νά έκχελή
θελήματα καί ποΰ αν εστειλε χον έλ
ληνικό στραχό σχήν Σμύρνη, δέν
τό έκανε γιά άλλο λόγο, παρά γιά
νά έλευθερώση ΰσχερα άπό μακραί-
ιονα δουλεία τόν μικρασιατικό Έλ-
ληνισμό, καί συνέπώ; διά νά μείνη
ή Έλλά; σχήν Μικράν Άσία, άν-
τιμετ(ίκτισε μέ θάρρος τοΰς έχθροΰς
τής "Ελλάδος μέ τό τεράοχιο κΰ-
οθς Τ;ο καΐ τάς ΛΐταρΜμίλΑους δι¬
πλωματικάς χου ίκανότητας, καί ό¬
πως θά δοΰμε στήν σννέχεια, εκέρ¬
δισε την μάχη.
(Συνεχίζεται)
νάσβαι» σημαίνει «γίγνεσθαι» πε-
περασμίνον» «άποθνηπχ.ειν» σημαί¬
νει έπιστρΐκρήν είς την αρχήν7λων
τών πραγμάτων.
Ή Ιννοια δμιος αυχη τής άπεί-
ρου θυσίας, ποΰ δέν ϊΓναι άχόμη
ούσία, ήδύναχο νά γίνη άμεσος άν
χιληπτή;
Ό Άναξιμένη; Μιλήσιος φιλυ-
σοφο; (585 — 528 π.Χ.) μαβη-
τής καί φ'λος τοϋ Άναξίμανορου
αποδίδει είς τόν ά'ρα τήν ίβιόχη-
ΐα νά είναι άπειρος, έξ ού προέρ-
χονται δλα τά στοιχεία, πΰρ, ΰβτορ,
Γη.
ΆντΙ νά Λφήση άόρισχον τήν ύ¬
λην πού είναι τό σχοιχεϊον των εΐ-
δικών στοιχείον <)| όρίζει ώσην τόν άίρα. Περισσότερον λεπτός ήήρ εΓνοι τό πΰρ, ονμπεπυκνωμ^ς καί έντ,ο νώτερα αίσθητάς με^Λτρέπεται είς δνεμον, νσχερα νερό, γή καί χίλος λίβος. Ή Γή αποτελεί, κατά χον 'Ανα- ξιμένην 6ίσκον ποΰ έπιπλέει μίοα είς χον άέρα, άπό τόν οποίον ά- πορρέουν ό Ήλιος, ή Σβλήνη κπί τά άλλα άσχρα. Ό Ήράκλειχο; (^35 — 4(5 π.Χ.) πού κατά τά; άρχΑς τοΰ Ε' π.Χ. αίώνο; αποτελεί τήν δόξαν χή; ΈφέΌου παρουσιάζεται σήμε ρον υπό χων φιλοσάφιον τής έττο- χής μας ώς Ιχων διπλήν προοι>«ΐι-
δα καί διατυπώνουν δτι ό Πλάτιον
είς τό χέλος τοϋ Κραχύλ.ον 6ε6αιώ·
νει δτι άπολύτιος χίποτε δέν είναι
δι' αύχόν σταθεράν καί δχι κάθετ'
πάσχει μίαν πλημμυρίδα καί μίβν
έκροήν.
Είς χον αυτόν διάλογον δ Πλατω
νικός Σωκράτης τόν παροι<σιάζη λέγονχα ότι «πάπα χωρεί καί ου¬ δέν μένϊϊ» καί δτι «ποταμώ οίικ Ι (ττίν έμβήναι δίς τώ αύχώ». Ό Χέγκελ τόν παρουοιάζίΐ 6ε- βαιώνονχα δτι ύπάρχουν τόσο «μή ονχα» δσα καί «δντα». Ή διατύπιοσις είναι τοθ Δημο- κρίτου ποΰ «γελοΰσε» καί ποΰ ή πα¬ ράδοσις χον συνδέ'ει μέ τόν Έφί- στο φιλόσοφο, σδν τόν Γιάννη ποΰ γελάει μέ χον Γιάννη ποΰ κλαίει, (άπαισιοδοξ'α καί αίσιοδοξία). ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α Τό Διοικητικόν Συμβούλιον χής Ενώσεως Ίδιοκτητών Περιοδικοΰ Τύπ-θυ, σννολθόν έιττάχτως τή» 1 ην Νοεμβριού 1969, επί χώ θλιβερώ άγγέλματι τοΰ άδοκηχου θανάτου Τ>0 έ< των 15?ι.·τών καΐ Τσ«ιτ!«ού μέ λονς της Έ»ώΐ£ως. ΙΙΑΝΑΓΙΩΤΟΤ ΒΑΡΤΜΠΟΠΙΩΤΗ άκοΰσαν την εΐσήγησιν τοΰ Πρόε¬ δρον, έξάραντος τάς άρεχάς τοϋ 4><ΐ(ΤΓΟνΤ0ς, ώ οποίας έτίμΓ.σεν £"' 7ει<:άι' ίτώ^ χά μέγισ·τα τό δημθ7ΐ° γραφικόν έπάγγελμα, άποφασίζει Νά παραστή χό Διοικητικόν Σι»μ βούλιον είς την κηδείαν. Νά άποστ-σλή συλλΐΑΐΤΓΐτήιρι ν χηλεγράχρημα είς την οικογένειαν τοΰ έκλιπόντος. Ν ά άργήσουν τά Γραφεία τή? Έ νακΐεως καχά την ημέραν τίίς κη* δε'ας. Νά κατατεθή στέφανος επί τή? σοροθ τοθ βανόντθς. Νά άναρτηθη (Λϊτΐστιος ή στΜ^·'α τής Ενώσεως επί διήμερον είς τα Γραφεϊα. καί νά δημοσιευθή τό παρόν ψήφι- σμα διά τού Τύπου. Ό πρόεδρος Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ό Γεντχός Γραμματεύς ΕΜΜ. ΤΣΑΓΓΑΡΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΕΙΌΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καραΐσκου 111 — Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΛΙΕΥ.Ι Σωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 584.763