195420
Αριθμός τεύχους
2022
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
16/11/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΛΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΠβΗ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 16 Νοεμβριού 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΛΡΑΧ 1 50 5
'■·»·"
„««»■■'
"Ετος 43ον, αριθ. φύλ. 2082 ί Δνΐυσυγτής - 'ίδιοκτήτης:
ΧΑΡ.
■««■"•«■"•■»"···1""'<"'"Μ^Τ1·""1"1·111"··"""····"·«·.··.«Μί|«»··1··.·.··||1^»».?!!<1ΜΜ.ΜΗ»ΜΜ§ί·η»«»·»» 25 — 'Λθϊ>«εχι — Τηλ. 3*9.708 *' -'·Γί
ΕΤΗΙΙΟΣ ΠΑΜΕΛΑΗΝΙΟΣ ΕΡΑΜΟΣ
0 ΤΟΥ ΕΒΝΟΦΕΑΟΥΣ ΚΑΙ ΛΝΘΡΟΠΙΣΤΙΚΟΥ
ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ {ΑΑΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΒΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Τοΰ συν)ρχου έν άπο
έκαστον ϊτος καί κα*ά αή
δι ενεργειαι άνά τό
Έψί'ος β έρανος οθτθς ττροβλέ
,;■,, «ο ί'ίοη, ηθη ·
-Είς τάς Αθήνας τήν 2αν, 3ην,
β1 4ην Δεκέμβριον
_£,ς τάς Αλλας πόλεις την 3-.ν
ύπαιθρον την 5«|ν Λ
γθύς Ελληνας εΤ αι
Εί
καί ττλο..·;
κθινωνική 5οα-ις
πασχόντων καί
V1
Η πίΡτίΐΡ0·111"! Κ ώτ'αι<ούφυ|% «Ι χαρά £'<: τί>ν μεγάλον πόνον
,κ; 63ρΐωζ ασθενών ή τρανματιον
Υ£»ικι5ς των δ
.Βν κα'ά Τώ
πίρΐσδους (θε°μηνίαι, Έττΐ-5'ι
ΐιΐοι Τϋχσία κσϊ ΤοοχαΤα άιυχήμσ
υ «ατγ ), αποτελεί την ωραιοτέρα»
εκδήλωσιν ψιλαλληλία·,
β/ά—<, τής άνθοωττίνης ψυχής οι. τί» ιπίσχθντο: πλησίον νό »σ αντιληφθώμεν ότί°ϊσν τ*,·, κι τ?· τΕθάστιον έπιτελ«σθ|ν μ» , το^ ίργον το0 Ε.Ε.Σ , τταμοτ »αι/ Τ1** στοΐχεϊα περΐ αύται" Ό Έλληνικός Έονθρός ΣταυρΛι, οιιμττληρ««« τό 88«ν ίτος καοιτοφά 6ρά3ΐως, ήτις αποτελεί έξόχου-, κ>ιίας τής "Ελληνικής Ιστορίαν
τον 'ΕΗνι-κόν, άνθρωπιστι«όν καΐ
Ίκο» τθμίβ. Είς τούς πθλέ
'ών άπεΑενΑτρωτικών άγ«ν<*,>
τούς Α' «αί Β' Παγκοσμίους
είς την Μ.Α
είς τον 'Αντισυμμθρΐοτχόν
η «α! ϊΐς τάς βεθμηνίας, ετπδηιΙ
ο; κλπ (ν τε τώ εσωτερικώ κσϊ τώ
ό Ε Ε Σ. ηγωνίσθη *ο
ρΐ)|ΐ£*ως δΆ την περίθαλψιν, την
ιρθβτασΐαν κσϊ διατροφήν
ρι.» ΐλλήνον «αί αλλοδο~ών
ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΗ
ΛΡΛΙΙΝ ΤΟΥ:
ΚΑΤ' ι&Οί.
ι 13^ 90 ασβινειι,
1 θ'.ΟΟΟ
.αί Γττεμίϋθ£ΐς
—ΈΛργθϋ'Ταΐ 10.000
|ΐΐ«οοβιολθγΐκαί, άκτινθλαγικαϊ και
!'ί»ΐ(Πκσι έξετάσεΐς κατά το ιτλεΤ
:™· Βωο.άν,
-Έξεΐταζονται είς τα *ξα>Γερικά
ΐοο'α 40 000 άσθενεϊς, ίΐ ών τα
05
ι δοήβεια καΐ ιτερΐβαλ
πό των Σταθμών Πρώτων Βοη
Ι'β» είς 120.000 &ν>μα.
Τορίχονται «ατά τό πλείστον
ν 10 περίπθυ τόννοΐ αΤμαΤο·,
°ύς έχθντας ανάγκην μ€ταγγί
·■:«(
—Διστΐ3ε»ται ε'ς άπόρονς καί
ΜϊΌ θεομηνΐών 1ματ»σμός, έφάβΐα
•«ρμαο 6»ω τού 15 000.000 δρ
-Διοαφαλίζεται ή λεΐτουργία μα
Κων συσσιτίω» είς 160 000 ,γι
καΐ υυντηροΰνο.1
ΜΛΥΤΩΣ:
—'5ιιταιδεύθνται 225
Τριαι μέ τρΐι,τή φοίτησιν είς Σχ< ι1» Νοαοκόμοιν, Έπΐσκεπτρΐών Ε. ΕΣ. ταιδεόονίαι καϊ όπτ»κτυ>
'ΕθελοντοΟ Αδελφής 300
400 'Ελληνίδες μετά φοίτησιν
χΐλιάδες μήτε
κλπ είς την «Οΐ«ο, Νοσηλίί
ι ί'ς Την «Ύγιεΐνήν διαβιώσιως»
'" τίς την «Φοοντίδα διά την μη
«οί τό παιδί».
Σ 470.000 έλληνό—αιδες, ώρ
είς 31.000 ό,μάδας, έκ
** είς τάς ποώτας Β°η
*'αί, τή» Ύγΐεινήν διαβιώσιως, καί
'Ί' ουνίΐ6ΐΓτθποίησιν των άθροπ'
^β» έιτιόιωξΕων τού Ε.Ε.Σ
Κοτά τό ανωτέρω χρονικόν διάστη
ιοι
ίμπκεόμενθι άπό τα Ί
«νιχα τού "ΕΒκβυς καΐ τοΰ Ε.Ε.Χ.
*' ΤΓΙΟ^ΐν |0ΓΜ ΑίΙνθΓΓ ί ι*ι ντ Ι
™? μέχρις αίτοβυσίας, πλεΐστοι
ζ ΟϋΓ(θι< ττίνντ«ιΛ^/ν^ν Το π.αρα ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ΑΙ τοΐοώτα, «Ινακώΐ,τουσα, σο6α θαί δυσχέρειαι άπαιτοΰν πρωτίστως ^ήν αάλ ΰν π ανάλογον κ—ανά—,ν ά ονμ μ "αράσταιο-ιν έκ μέρους δλ«ν άνεξαΐρέ τ« ν ίλλή '" <<Τι ή «οΐνον·*ή καί άνθρωητι ΤΊΊΙ_ δραστηρΐότης τού Ε.Ε.Σ. ί ^"είνετα, κα; πέραν τών Έλλην ι "'" όρίων, με δβθνη ιτροβολήν καί :"οι σήμερον είς έκ των σττ<Χ>
'Ειιβρών Στανρώι
«ο»
«*
11*
ιου Η συνεχιζομένη αλματώ
εξέλιξις τού άνθρωτΗ
κσί αί οσημίραι αύξανο
Γησεις τής κοΐνωνίας, ί
ργν κα·, δια την ώττρόσκο
' ^οκργία τού δΐ|μιο«ρ.γθΟν ή
™%1λ άνάγ,σς.
'β
ας άνάγ,σς.
ί έκ τούτου σΐίνα/τώνται ττλ<ι "· αι ΐ δι>οτ<έρειαι έν τή ττολυτί < αυτού έιτ' ωψίλιίσ σς τοο 'Ελληνΐκθύ Λαθύ. Χ· 'Εκσυγχρονΐσμός «αί »έων κτιριακών έτνκατα ^ __ χυγιιιΙ>άττρ1ς νίΐΛν .ΥγΕΐ
9 Μ*<>< Μονάδων, Ίατρείων, Στα " Πρώτων Βοηθεΐών κλττ. αΙτιν£ς ιτρο6λΐ(ματι«ήν την των ίιλλήνων ε"ί_ τ° ίύν€νές καί τού Ε.Ε.Σ., τος είς την καί μή εϋρίσκηται τον θέσ.ν κα[; την ε[ς τ(|/ς κσϊ δυο-τνχείς οννανθΡώ Ό Ε.Ε.Σ. διά την ήροσ τής υψΛλής νΐον
οανθν υπέρ αύτ°ύ.
Κατά τόν προσέχη έρανον καλοό
νά έπΐβείξυμί,ν ίμιπροκτως τα
μ:γαλόψι*χα χριττ ιανικά
καΐ άττερί'
τάν πάσχοντα ττλίισίον,
τό τινΐθμα καί τα έ>γα τού βεανθρώ
πον καΐ τού άττό Καΐσαρβίας Μέγα
'ΕΓΘνική καΐ κοινωνικαί ετπταΐγή', έ
πιβάλλεΐ κατά τόν εφετεινόν
νά συ«ΐειο·φ«ρωΐμβν όσ«ν
ιΓίυ·ΐ3"?ότ4!ρθν βιά την άποτβλοτματΐ
κοιτέραν έκ μέρονς τον Ε.Ε. Σ. διά
τής ύγείας ολθχλήρου τοΰ
μέχρι τθΰδε γενόμενο, κοοτά τό πά
εοανοι δϊν θΜΐδ«<ταν τα άνοι ΙκοινθτΓθιητ^ίο; άπ°τελέσμα τα ΟΙ ιύποροΰντίς νά δΐβχωρΐσωσ'ν ά.,ό τούδε αεταιξύ τΰν γ(.νικών ίξί ν των, έν σι>μαν·τικόν «ονδό'λιθτν',
5ιά τή>/ ενίσχυσιν των άγαθθεργών
ιύγενών *τπδίωρων τοΰ Ε.Ε.ί, Μΐνϊ
•πράξις Των είναι πα/τριωτΐ
«ή, εύγενική χαϊ ά.θ^οιπΐστκή άξκι
πx^^ης έξάρσεως «αί παντός ίπαι
νού
Εύνό»ττον τυγχάνει δτι οί Κροί
σοι τού χρήματος πρέπει νά ηρο
χωρήσονν «ΐς προσφοραι Δίβρεών
καί εύεργεσιών.
Άλλά καί οί λοιποί ελληνες κα-ό
ίάς οικονομικάς δυναηότητάς των,
έκ τού ύοτερήματος νά συμδάλλω
σιν προθύμως είς την ενίσχυσιν τοΰ
έράνου τοΰ 'Ερυθρον Σταύρον.
Είς τάς έκκλησίας, τα σχο-
λεϊα, τα έργοστάσια κλπ. πρέπει
άπό τούδε νά γίνωμεν διαπρνσιοι
κήρνκες τής προσπαθείας ταύτης
πρός πλήρη επιτυχίαν τοΰ Ιερόν
σκοπόν τοΰ εφετεινού έράνου.
Επί τή εύκαιρία ταύτη άπό των
βτηλών τής ύμετέρα; εγκρίτου ε¬
φημερίδος ύποδάλλομεν άφ' ενός
τα θερμότατα συγχαρητήρια πρός
τό Δ.Σ. τού Ε.Ε.Σ. καί ιδιαιτέ¬
ρως πρός τόν έξοχώτατον Πρόε¬
δρον αυτού κ. Κων)ντΐνον Γεο)ρ-
γακόπουλον διά τό μέχρι τούδε επι
τελεσθέν αξιοθαύμαστον 'Εθνωφί
λές καί Άνθρωπιστικόν ίργον τού,
άφ' ετέρου δέ τάς διαπύρους ευ¬
χάς διά την άπρόσκοπτον συνέχι¬
σιν αντ ού.
ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ Σ
Συνταγματάρχης
Παύλου Μελά 11
θεσ)νίκη (Τ.Τ.15)
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Τβν συνεργάτβν μας κ. Β. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
—' πόμονος είς την πνευματικήν τού
"Οπως ό οΰρανός ϊτσι και ή ψυ- ζωήν. Ή ενεργεια δμως τοϋ Πνεύ-
χή τον δίκαιον είναι τό κατοικητή- ματος άπαιτεΐ χρόνον διά νά σμι-
ριον τού θεόν. Βεβαίιος ό θε«ς ώς λεύση τόν νέον κατά Χριστόν δν-
δημιουργός καί συντηρητής τών όν θρωπον, τό ηθικόν καί πνευματικόν
των παρίβταται κατ' ανάγκην παν άριστούργημα πού είναι εικών καί
ταχοΰ τής δημιουργίας, άλλά κατά άμοίομα τοΰ Χριστοΰ καί τό ό.-ΐοΐ-
Ίδιαίτερον τρόπον κσποι.κεϊ είς τάς όν ό Άπ. ΙΙαΰλος άποκαλεί «καινήν
καρδίας εκείνον πού προσεφέρθη- κτίσιν». Ή ΰπομονή, όπως είς δ-
σαν νά τόν δεχθοΰν καί νά τόν φι- )&, Ίδιαιτέοιος είς την πνευματι-
λοξενήοουν, νά σννάψουν σχέσεις κήν ζίυήν είναι μεγάλη ήθική δύ-
μαζί τού. Αί σχέσεις αύται φαίνον- νιιμις. Ή άνυπομονησία είναι δρα-
ται ανισοι, διότι Θεός καί ψυχή ά- στικόν οπλον είς χείρας τοΰ άρχαί-
πείρως διαφέρουν αλλήλων, άλλ' ύ- ου εχθρόν τής πνευματικότητος τού
πάρχει κοινός σινδετικός κρίκος ή άνθρωπον τοΰ Σατάν. ΑΙ μεγάλαι
άγάπη διά τής οποίας ή ψνχή μ
χει τής θείας τελειότητος καΐ ούσί
άς. «Ό θεός άγάπη έστί, καΐ ό μέ
νοίν έν τή άγάπη έν τώ θεώ μένει
καί ό θεός έν αύτω». (Α' Ιω. 4,
16).
Είς τήν τοιαύτην διά τής άγάπης
κοινωνίαν τώκ ψΜχών πρός αλλή¬
λας καί μετά τοΰ θεοΰ συνίσταται
άοεταΐ τής άγάπης, τής πίστεως
καί τής έλπίδος, αυτή ή άγιότης,
ϋφίστανται τήν δοκιμασίαν τον χρό
νθν Ή Οπομθνή πού σημαίνει στα-
θερότητα είς τάς δοκιμασίας, δπως
ή ΰπομονή τών άγίων μαρτύρο)ν τής
πίστεως, είναι σωστιαή δύναμις. Εϋ
ρ:Ϊ3 χρήρΐς τής λέξεως αυτής γ;-
νεται είς την Αγίαν Γραφήν καί
ή αληθής εννοια τής πνευματικής παντοΰ έξαίρεται ή σημασία της.
ξοιής. '" '" " ■ ' " ' "
Αί μεγάλαι σιιμφοραΐ καί θλίψεις
τών άνθρώπων είς τόν επίγειον βί¬
ον ορθούνται, ώς άνυπέρβλητα έμ-
πόδια, διά την πραγματοποίησιν
τής πνευματικής ζωής καί θέτουν
υπό δοκιμασίαν τήν αγάπην. Χρειά
ζεται έπαγρύπνησις καί έπίμοχθος
αγών διά νά διατηρήση ό Χριστια-
Ό Χοΐστός, λέγει, «έν τή
νΐμων κτήσαβθε τάς ψυχάς υμών
(Λουκ. 21, 19) δ δέ Άπ. Παΰλος
είς τάς επιστολάς τού δέν παύει
νά συνιστά «έν ύπσμονή πολλή»
καί «έν πάση ΰπομονή» καί «ότι δι"
ύπαμονής τρέχωιμεν τόν προκειμέ¬
νον ημίν άγώνα». Ό ίδιος άπόστο
λος Λθΰ τόσον έδιώχθη καί έταλαι-
νός χαβαρόν καί άόπιλον τόν λευ- πω(?Τ»θη ει_ς ^, ζι"ην 7ου ^° τ.α
κόν χιτώνα πού ένεδνθη είς τό 6ά-
πτισμα. ,
Βεβαίως διά τοΰ βαΛτίβματος χο
ρηγεΐται αφεσις διά τό προπατορι-
κόν άμάρτημα, αί σΐ'νέπειαι δμως
τής άμαρτίας ύφίβτανται, δποις υ¬
φίσταται Ί δυνατότης νέων πτώσε-
ων καί ήθικής έξαθλιώοεως. Διό¬
τι ό άνθριοπος είναι δύσκαμπτος ΰ
στωχεΐα τής φΰσειος, άπό τούς ό-
μος-ύλους τού, άπό ψευδαδέλφους,
άπό ήγεμόνας καΐ όπως γράφει είς
την Β' πρός Κορινθίους (11, 23—
28) «ύπεβλήθην είς κόπους περισσό
τερον άπό δ,τι θά έπερίμενε κα-
νείς· ΰπέστην είς τό σώμα μου
κτυπήιματα καΐ πληγάς ΰπερβολι-
κάς" έρρίφθην είς φυλακάς περισ¬
σότερον άπό κάθε αλλου' διέτρεξα
λη, εχει πείσμονα θέλησιν, άκόρε- πολλάς φοράς κινδύνους ^ θανα.
στον περιέργειαν, Ισχυράν κλίσιν
πρός τα πάθη καί τάς ήδονάς καί
εΓναι έπίσης καθ* ύπερ^ολήν άνυ-
τωθω.
(Συνεχίζεται)
ΙιορεΙα διά ιών ιδέαν
Ο ΙΤΟΧΑΣΜΟΣ- Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΐθΜΟΙ
ΙΩ ΝΙΑ
Τού συνεργάτου μβς κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
Γ'
Πάντως κατά τόν Ήράκλειτον ό
Κόσμος είναι πΰρ «άείζωον», πού
τρέφεται άπό τα πράγματα πού
καταβροχθίζει διότι ό κόσμος δέν
Ιχει δημιουργηθή ποτέ άλλά μετα-
μορφώνεται αδιακόπως (Ίνδική κα
τα πρώτον σκέψις).
'Ειμφανίζεται ή δδός κάτιο ή ό-
Ιδός τής "Εριδος, όπον κατά τήν
διάρκειαν τής δισΛρομής της, δια-
χιορίζονται καί διακρίνονται τα στοι
' χεία καί αρα ή γένεσις τών ε'ιδών
' είναι διαίρεσις ώς έπίσης καί ή ό¬
δός ανο) δπου τα στοιχεϊα πού φαί-
I
αι δτι κατεατραφηοαν δύνανται
ι νά συγκεντρωθοϋν καί νά έπανέλ-
0 υ· είζ τό παγκόσ'μιθν πΰρ πού
τ ιαίνει ίκι άκολουθοΰν την οδόν
τής φιλότητος.
Οίΐτω τό γίγνεσθαι είναι διαδο-
χή γεννήσεως καί θανατον.
Κατά τόν Ήράκλειτον ή όδός
κάτο) καί ή όδός δνω είναι ?ν καί
τό ίΐύτό, είμεθα καί δέν είμεθα,
άλλ' οΰτε καί ημείς είμεθα πάντο-
τε οί ίδιοι μέ τόν εαυτόν μας.
Αί νεώτεραι άντιλήψεις τίς φυ-
σιχής, περί νλης καΐ άντιθλης χώ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΒΓΛΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΗΣΥΓΧΡΟΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΚΥΠΡΟΙ
Τ»ΰ ίυνεργάτον μσς κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛ-Ι'ΔΗ
τού.
9ον
ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
Τα καράόια, ποΰ φύγανε
πήρανε την ανοίξη μαζί τους...
Πήρανε τα χρώματα τιόν γαλανών
ματιών,
•οίις πόθους ποΰ φουσκώνουν τ'ς
καρδιές,
καΐ τή γλυκείαν άνυπομονησία τής
νίΐότης··.
Στήν πλώρη τους
χύθηκεν ή πλημμΰρα των (τνθών!
Στά ξάρτια τους
δέθηκε κόμπος ή φωνή μας!
Φεύγουν μπροστά στά θαμπιομένα
μάτια
σκαμπανεδάζοντας τα όνείρατα ά
κυβέρνητα
στήν κουπαστή τους, πού βυθίζεται
στό κΰμα...
Κι' έδώ δέ μένει τίποτε αλλο πιά
παρά ό άφρός, πού ράντιβε την πρύ
μνη τους,
καί («ιωπηλά νά κυκλοφε'ρνουνε).
δυό άσνλλόγιστα πουλιά,
ποθχανε χτίσει στ' δλμπουρά τονς
τή φωληά τους...
ΝΙΚΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
ΛΕΤΚΪ2ΣΙΑ
Γΰρα θαμμάτο-ν ώρα καί
πλημ-
μύρα,
λι>χνί«ν Ουμητικών οοδάτη φλόγα,
ν,ι' ώ Λευκιυσία, τό δείλι έκορφυ-
λόγει
τύν ούρανό σου σά θαυμασία μοϊρα.
θρύλος παλιός τα κάοτρα οου έ-
πλημμύρει
καθώς μελίσσι σέ ανοίξη ποΰ εΰ-
λόγα
λεπτους άνθούς, πού ξάμοναν τα
μτ>ρα
γυρα σα νέας παράκληση άνΒολ.όγα
"12 ξένε, έδώ τό κιαελλο ν' άδειά
υεις
μέ την εύχή την τριανταφυλλορόγα.
'Εδιυ τής Κύπρου βρίσκεται τ' ά-
φάλι.
Ί'ον ΰμνο, σά γιά ώραίο κι' άρ-
χαΐο κεφάλι
για το νησί μας, ξένε, νά ξοδιά-
σεις,
π' άνθεϊ, άπ' τοΰς ξένους άν κι'
έφνλλορόγα.
ΚΤΠΡΟΣ ΧΡΤΣΑΝΘΗΣ
ΗΡΘΕ2...
νΗρθες καΐ την καρδιά μου άπάλυ
νες!
'Λη ουτε πώ^, ήρθες τό πιστεύω ά-
κόμα
κι* ουτε κατάλαβα τό πώς!
Κι' άναρωτιέμαι μην είν' δνειρο,
καΐ ρόδα γέμισε τό χέρσο χώμα,
κι' άπό τ' άχνάρι σου ήλιοφώς.
2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
ρου καί άντιχώρου, χρόνου καί άν-
τιχρόνου, πλησιάζουν πρός τάς άν-
τΛήκ«ις τοθ "Ηρακλείου.
Μέ τόν Κλαζομενιον φιλόσοφον
Άναξαγόρα (499—128 π.Χ.) τό δ
πειρον τοΰ Άναξψιάνδρου γίνεται
εν μεϊγμα απείρως μέγα καΐ όμοιο
γενές δπου ή κίνησις άπαιτεί μίαν
αΐτίαν απλήν καί ή αΐτία αυτή πού
οιευθετεϊ τόν κόσμον είναι ό Νοΰς,
πνετ>ματική άρχή δυνάμεως καί τά-
ΐειος.
Ό Άναξαγόρας μετέφερε την
φιλοσοψίαν άπό τής Ίωνίας είς τάς
Αθήνας, υπήρξεν φίλος καί δι/δά
σκαλος τού Περικλέους, άναφέρεται
δέ ώς Ίδρυτής τής Φιλοσοφικής δυ
(ΐρχίας ("Τλη -Νοΰς).
Μετά την Ίωνικήν Σχολήν που
έπεόίωξε νά εξηγήση την συνίχή
ροήν τών φυσικων φαινομένίον, ά-
κολουθοΰν αί δύο Σχολαί τής Ι¬
ταλίας (Νέας "Ελλάδος).
Ή Έλεατική Σχολή καί ή Πυ-
θαγόρειος, δπου τό ενδιαφέρον τής
σκέψεως δέν έξετάζει την κίνησιν,
όπως σννέβη μέ τούς "Ιιονας φι-
λοσόφους, άλλά τήν άκινησίαν.
Ό Παρμενίδης άπό την 'Ελέαν
τής Ιταλίας (514 — 450 π.Χ.)
πού δύναται νά θεωρηθή πατέρας
της φιλοσοφίας, πρώτος διετύπιοσε
τό πρόβλημα τού όντος.
Τό ποίημά τού διά την Φύσιν,
τοποθετεΐ την πραγματικότητα είς
τό εν καί δχι είς τό πλήθος τών
τΐοικίλλων καί μεταιόλητών δντων.
«Πρέπει νά λές καί νά σκέπτε-
σαι δτι τό υπάρχον είναι τό εν, καί
είναι πράγματι τό εν, ένω τό μη¬
δέν δέν είναι».
Ό ΙΙαρμενίδης λοιπόν καί ό μα
θητής αυτού Ζήνων άπό τήν 'Ελαί
αν τής Ιταλίας ήπηρέασαν τήν 'Εϊλ
ληνικήν φιλοσοφίαν διά τού ίδεώ-
δους τής λογικής τελειότητος καί
αέ τάς προσπαθείας τοΰ Μελίσσου
χοΰ Σαμίου τού 'Εμπεδοκλή τού
Άκραγαντίνου (ίατροΰ, φυσικοΰ)
τής αυτής χρονικής περιόδου καί
τού Άναξαγόρου απεκατεστάθη ή
ίοέα τού άπειρυυ.
Ούτοι συνεφιλίοΜϊαν την άμετα-
βλητότητα τοΰ όντος μέ τήν πραγ
ααπκοτητα τής μεταβολάς χάρις
άς την ιδέαν απεριορίστου συν-
6υααμων πού πραγματοποιυυνααι
μεταξύ αίωνίων καί άμεταβλήτιον
στοιχεΐων μέ μίαν σειράν άναμείξε
ών καΐ διαχωρισμών.
Τοΰ προβλήιματος τού όντος, τό
οποίον παραιμένει άκίνητον, υπάρ¬
χον, αιώνιον, Οηλαδή τής λογικής
ταυτότητος νοήσεως καί όντος.
"Ο Ζήνον ΰπερεμαχησεν τής πε¬
ρί τού αμετάβλητον τού όντος τού
«είναι» θείορίας τού Παρμενίίου
διά τών πολυθρυλήτου αυτού κατά
τής κινήσεως άπαγωγικών άποδείξε
(όν. Πάσα κίνησις αξιοί ό Ζήνων
είναι μόνον φαινομενική διότι:
1) Ή κίνησις δέν δύναται νά
λάβη Αρχήν, έπειβή ουδέν σώμα δΰ
ναται νά φθάση είς τίνα τόπον πρίν
ή διέλθη πρότερον άπειρον πλήθο:;
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΒ
Τοϋ σννβργάτονμΛς κ. ΑΠΟΛΛΩ Ν02 ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΤΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΟΝ»
3ον
Ό Νικτκρόρος Φιοκάς δέν σή-
κ«νε παχειές κουβέντες. Κράτη-
σε, υπό τύπον φιλοξενίας, τον
Λουιτπράνδο επί τέσσερες μήνες
φυλακισμένο στό «Ιερόν Παλά-
τιθν» καί κάθε τόσο τού διεβίΰα-
ζε, μ' άλλον κάθε φορά παλατιανό,
τιΐηματικά την απαντήση τού. Κατ'
αρχήν, τοϋ άποκρίθηκε, δτι οί αύ-
■Μκράτορες των Ρωμαίοιν δέν συ-
ν^θιζοιν νά προικίζουν τίς βασιλο-
ΑτΛλες τους μέ χώρες τής Αΰτο-
κρατορίας. "Επειτα, ότι ήταν κά-
πως άταίραιστο, πορφυρογέννητη
κόρη,, πορφυρογέννητου αύτοκρά-
τορος των Ρωμαίιον, νά παντρεν-
τή γιό ξένου ρήγα. Καί τέλος, ά-
ςροΰ ό ρήγας τών Άλαμανών άνε-
γνώριζε ότι οί ίταλικές έπαρχίες
άποτελοϋσαν τμήμα τής ρο>μαϊκής
κληρονομίας, ώφειλε, άντί νά διεκ
διχή άπό τόν αύτοκράτορα των Ρω
μαΐων την Καλαβρία καί την Ά-
πουλία, νά τού επιστρέψη καί τίς
ϋϋόλοιπες άπό τή Ραβέννα καί
κάτω.
Ό "Οθων φυσικά πειραχτηκε
καΐ βάλθηκε νά πάρη τίς δύο έ¬
παρχίες μέ τό σπαθί τού. "Ομως
οί στρατιές τού νικήθηκαν πρώαα
στή Βάρη άπό τόν μάγιστρο Νι-
κηφόρο κι έ'πειηα στή Καπύνη καί
στό Βενεβίντο άπό τόν πατρίκιο
Εΰγένιο. Στό τέλος ΐστειλε τόν
περίφημο μαργκρά6ο Γκονθιέρο,
μ* δλη την ίπποσύνη τής Γερμα-
νίας καί τής Ιταλίας καί πολυά-
ριθμα στίφη, πού πέτυχε μιά πύρ-
ρεια νίκη κατά τοθ τουρμάρχη Ά-
βδιλά στά "Ασκουλο. Μά την πλή-
ρωσε μΕ τόσες άπώλε-ιες, ώστε πη-
ρε τών όμματιών τού, άπρακτος
νικητής καί τροπαιοΰχος, τα μπρός
πίοω.
Ή άπροσδόκητη Οολοφονία τοϋ
Νικηφόρου Φο>κά πρόσφερε στόν
'ΌΟωνα τήν εϋσχημη Οικαιολογία
νά σταματήση τόν πόλεμο καί νά
ξαναπροτείνη τό συνοικέσιο τοθ
δεκαοχτάχρονου γιοΰ τβυ μέ τήν
6«σιλοπούλα θεοφανώ. Αυτή τή
φορά δέν πρόβαλε αξιώσεις ί'δα-
(ρικ»ζ προίκας, μέ τήν ύστεροόου-
λία νά ζητήση τίς δύο έπαρχίες
με-(ά τό γάμο υπό τύπον κληρονο¬
μίας τής νύφης. Ό αύτοκράτωρ
Ιωάννης Α' Τσιμισκής Ιδωβε πρό
θυμα τή συγκατάθεσί τού. Ή 6α-
οτλοπούλα προιχίσθηκε μ' άμύθη-
τους θησαυρούς κι δ γάμος Ιγινε
την άνοιξι τοΰ 972 στή Ρωμη, μέ
τίς εύλογίες τοΰ πάπα Ίωάννη ΙΓ'
καί μέ λαμπρότητα πού δφησε έ-
ποχή.
Ή θεοφανώ τταν πάνω σττιν
δνθισι τής νιότης της, δεκαεφ»ρά
χρόνων, καταπληκτικά δμορφη,
πιό δμορφη καθώς λένε άπά τή
πολυθρύλητη σιινονόματη μητέρα
της. Ή καλλονή, οί άρετές, ή μορ
φωση καί τό βαοιλικό μεγαλεΐο
της σαγήνεψαν τόν δντρα της καί
καταγοήτευσαν τό πεθερό της. Τής
δώρισε τίς κομητείες της ΊστρΙας
καΐ ττίς Πεσκάρας, δυό βαρωνίες
στίς Κάττο Χώρες καί πεΎτε στη
ΒετσφαλΙα, τή φόρτωσε φεο>«δαλι
κούς τίτλους κι άνηγόρενσε τό γιό
τού συμβασιλέα τού γιά νά τής φο
ρέση μιά ωρα άρχίτερα καί τό αύ-
τοκραιορικό στέμαα.
Ώς τόσο ό φλογερός Εριοτας πού
τής ϊτο«φε δ νεαρός άπερίσκεπτος
καί δοξομανής δνδρας της, ,"Ό-
θοκν Β', δέν τόν έμπόδισε νά α¬
παιτήση, μετά τό θάνατο τού πα-
τέρα τού, ,έδαφική κληρονομία Από
τόν κουνιάδο τού αύτοκράτορα Βα-
σίλειο Β' τόν Βουλγαροκτόνο. Ό
Βασίλειος αν καί δέν ήταν πολύ
μεγαλυτέρας τού στά χρόνια και
καθόλου λιγώτερο μαχητικός προσ
πάθησε, χαρή τής αδελφής τού, ά
τόν λογικέψη. Μάταια. Ό "Οιθω-
Β' εΐσέβαλε δρμητικός στή Καλα¬
βρία μέ άποτέλεσμα νά υποστή πά
νωλεθρία στή μάχη τοΰ Τάραν-
τος.
'Τποχώρηοε γιά ν' άνασυγκροτή
ση τή στρατιά τού, ότε μιά επι
δρομή Δανών καί Βένδων είδωλο-
λατρών στίς βορειογερμανικές χώ
ρες τόν ύποχρέωσε νά κινήση δια
στικά πρός τα πάνω. Δέν πρόλαβε.
Άρρώστησε ξαφνικά καί πέθανε
στή Ρωμη, νεώτατος, μόλις εΐκο-
σιοχτώ χρόνων. Ή θεοφανώ α¬
νέλαβε τήν επιτροπεία τοΰ τρίχρο-
νου γιοΰ τους "Οθωνος Γ' καϊ
μιά άπό τίς πρωτες φροντίδες της
ήταν νά συνάψη σύμφωνο φιλίας
μέ τούς άδελφούς της Βασίλειο
Β' καί Κωνστηντΐνο Η'. Τό Ρι»)
μαιογερμανιχό αύτό σύμφωνο έγ-
καινίασε μιά περίοδο λυοΜ>φιλίας.
καΐ εΐρηνικων... έχθροπραξιών με
ταξύ των δύο αύτοκρατοριών, πού
έμελλε νά κρατήση δυό αίωνες.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Ο ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΕΑΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΑΗΜΑ
Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Β Α Ο 1
ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΕΝΗΤΕΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Μιά ζο)ή την Ιχομε τή ρημάδα.
Γιατί λοιπόν νά μή την γλεντήσου-
με; Τί θά καταλάβωμε καί τί θά
καζαντ<σ(ι>με, αν δέν τό κάνωμε,
άφοΰ όπως είναι γνωστό καί όπως
Ελεγαν καί οί άρχαΐοι μας πρόγο-
νοι, δταν πεθάνωμε, δέν άπομένει
τίποτε άπ' έμδς;
Όλημερίς μοχθούιιε γιά νά βγά-
λ.ωμε τα καρβέλι. Δικαιούμαστε λοι
πόν τα βράδυα, νά τό γλεντάμ.ε,
στά πλαίσια των ο'ικονομικών τού
δυνατοτήτων ό καθ* ενας μας. Καί
μέ λίγα δΰολα ημπορούμε νά τό ρί-
ξοιμε όξω καί νά εύφρανθοΰμε, δ¬
ταν εχοιμε πλοΰτο στή καρδιά. Τό
μυστικό τής εύτυχίας δέν βρίσκε-
ται στόν πλοΰτο, μά στήν όρθοφρο
σύνη τών άνθρώπων, στήν κατα¬
νοήση μεταξύ τους καί στήν καλή
καρδιά.
Ό πλοϋτος κάνει δυστυχισμέ-
νους τούς άνθρώπους, τούς δημι-
ουργεί ενα σο>ρό εννοιες καί δέν
τούς έπιτρέπει ν' άπολαμβάνουν
τίς χαρές τής ζωής.
Δέν εΐμαι εναντίον τών πλουσί-
ων όντε εΐμαι φθονερός δνθροοπος.
Ευχο.μαι στό θεά, νά τούς έχη κα-
λά καί νά τούς πολλαπλασιάζη, γιά
καί νά τούς χαρίζουν ϊτσι τήν εύ-
ττ<χία, πού μόνο αύτοι, πραγματι- νά δίνουν ψωμάκι στούς φτοιχούς καϊ την Απολαίμβανουν, "Ας πάρου- με σάν παράιδειγμα τόν πατριώτη μας τόν Άρίστο τύν 'Ωνάση, ό ο¬ ποίος, όπως μοϋ ελεγε τίς προάλ- λες ό φίλος καί γείτονος μου στή Σμύρνη, ό Πρόδρομος δ Άντώνο- γλου, ήτανε κι' αύτός Άρωναίος, σπούδαζε δηλαδή στό 'Ελληνογαλ- λικό Λύκειο τοΰ άξέχαστου τοϋ Χρήστου τού Άρώνη, πού πηγαίνα- με κι' εμείς, θάτ,ανε δμως σέ πιό μεγάλη τάξη, γιατί δέν τόν θυμά- Λαοβμπιπτόντων σταθμών. 2) Ή κίνησις δέν δύναται νά πε>
ρατω^ή (6 ταχύπθυς Άχιλλεύς δέν
δύναται νά καταλάβη τήν 6ραδυ-
πορούοτΐν χελο')νην).
:ΐ) Ίπτάμενον βέλος Γοταται.
4) ΙΙόνσα κίνησις είναι σχετική, ή
κίνησις λ.χ. τού αυτού αρματος
φαίνεται διάφορος άν ύπολογκτθή
πρός αημα Ίστάμενον ή πρός δρμα
κινούμενον κατ' αντίθετον διεύθυν¬
σιν.
Μέ τόν Έμπεδυκλή τόν Άκρα-
γαντίνον εμφανίξεται είς την ίση>
ρίαν τής Φιλοσοφίας ή έκ τής "Τ
λης ενεργεια δΰο αντιθέτων δυνΛ
μειον «τής φιλότητος καί τοΰ νεί
κους» ελξεοις καί άπώβεως).
ΤΕΛΟΣ
μαι. Μά οδτε καί μέ τόν Πρόδρο-
μο ήμουνα συμμαβητής. Αύτός εί¬
ναι πολύ πιό μεγάλος άπό μενά.
Άς πάρουμε λοιπάν δπως εϊπαμε,
σάν παράδειγμα αυτόν τόν Κροίσο,
τόν 'Ωνάση. Δυστυχιοιμένος δνθρο>
πος.
Μόλις πάρη τόν 6αρΰ γλ.υκύ τού,
πρωί - πρωί καί βγή στό δρόμο,
άρχίζουν τα βάσανά τού. Τόν δι-
πλαρώνει ενα τσοϋρμο άπό δημ.0-
σιογράςρους καί φιοτορεπόρτερ καί
άρχίζει τό μαρτΰριο:
Καλημέρα σας κ. 'Ωνάοη.
—Καλημέρα σας, τούς άπαντα
μέ μαχμουρλΐδικο ΰφος καί φυσικά
χωρίς κέφι.
—Πώς τα περνάτε;
—Κακά ψυχρά κι' άνάποδα.
Αύτό κρύβει πολλά. Κι' άρχίξει
ό βομβαρδισμός τών έρωτήσεων:
—Τί σάς συμβαίνει;
—Σάς στενοχώρησε ή Τζάκυ;
—Μήπως τα μούσκεψε ό Άλέ-
ξανδρος στήν Όλυμπιακή;
—ΜτΥττως ή Χρισ-τίνα, σήκωσε
κεφάλι καί ζητάει νά παντρολογη-
θή μέ κανένα μακρυμάλλη;
—Είναι άλήθεια πώς ή κ. Τζά¬
κυ, περιμένει εύτνχές γεγονός;
Ό 'Ωνάσης τα χάνει, ζαλίζεται
καί προσπαθώντας ν' ανοίξη δρό¬
μο, γ ι ά νά μπή στό αύτακίντρό τού,
τούς άπαντα έκνευρισμένος:
—Δέν στ,ιμβαίνει τίποτα άπ' αύ-
τά, δλα πάνε καλά. Μόνο άφήστε
με νά πάω στή δουλειά μου.
Οί δημοσιογράφοι δμως δέν τόν
άφήνουν. Άναγκάζεται νά δώση μά
χη γιά νά μπή στό αύτοκίνητό τού
καί νά φύγη, γιά νά συναντήβη
στήν είσοδο τών Γραφείων τού, δλ
λη όμάδα σταυριοτήδων (δημοσιο-
γράφιον), πού έννοοΰν βώνει καί
καλά, νά τοΰ πάρουν σννέντευξη.
Ξεγλικττράει κι' άπ' αύτούς καί ά-
νεβαίνει στό Γραφείο τού, δπου άρ¬
χίζει έκεΐ, αλλο δράμα. Συνεργα-
σία μέ τή Γραμ,ματέα τού, παροχή
διαφόρων έντολών, συνεργασία μέ
στελέχη τής Όλυμπιακής, λύσις
στό τάκα - τάκα διαφόριον προ€λη-
μάτίον των έρροπλιστηκόνν τού έπι-
χειρήσεοιν, ανάπτυξις σχεδίων διά
νέας επιχειρήσας, συνεργασία μέ
διαφόρους εΐδικοΰς παράγοντες τών
νέων «μπίζνες», ταξιδάκι ώς τή
Νέα 'Τόρκη, πού δέν πέρνει άναβο-
λή, γιά οίκογενειακούς λόγους, (Ή
Τζάκυ εβγαλε νόκ - αουτ μέ τζούν
το, έ'να φωτορεπόρτερ καί τού άνα
ψε φωτιές), δλλα συμ-βούλια καί
διαβούλια έκεΐ, ατχγν πόλη των οΰ-
ρανοξυβτών καί των νέγριον, ΰπνος
(ό θεός νά τόν κάνη ΰπνο) μέσα
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σβλίδα
III
(τελευιταΐο)
Τρία είναι τα βασικά στοιχεϊα
τών δρθρων τοΰ Σημηριώτη.
Πρώτο: Ή άνησυχία γιά την έ-
σαηερωίή — τήν ήθική — καί τήν
έξωτεριχή κατάσταση τοΰ "Ελληνι¬
σμόν.
Δεύτε^ο: Ή βαθειά τού πίστη
έν τούτοις, στίς δυνάμεις τοϋ λα-
οΰ τοϋ 'Ελληνισμοΰ.
Τρίτο: Πώς μόνο μέ τό σχολειό
θά σωθή καί θά αναγεννηθή ό 'Ελ-
ληνισμός.
Άνηβυχεί γιά τήν τότε κατά¬
σταση τοΰ "Ελληνισμόν καί τοΰ ε¬
λεύθερον καί τού άλύτρωτου· γιά
τίς μικρότητες καί τήν άστάθεια
της ίθυνούσης τάξει,ος:
«Γιά νά σιοθή, λέγει, ό 'Ελληντ-
σμός, πρέπει νά ξερριζώση άπό τα
στήθεια τού τή μικροψμχή τού, πού
τόν Ικανε μικρομπακάλη καί την
ψευτοψυχή τού, πού τόν εκανε ξε-
νομανή, καί νά νοιώση μέσα τού
μιά ψυχή γεμάτη άπό περηφάνεια
καί φλόγα καί αύτοθυσία καί Ι¬
δία Ελληνικήν.
Πιστεύει, παο' δλα αύτά ό Ση-
μηριώτης στό λαό. Κι' δλη τού την
πίστη στήν έλληνική λαϊκή ψυχή,
τή διαδϊΐλώνει καί την έκφράζει μέ
μιά πηγαία συναρπαστική εξαρση,
πρό πάναων στό δρθρο τού «Ή
'Ελληνίδα γυναίκα τού λαοΰ». Ά-
Τοϋ Κου ΝΙΚΟΤ Β. ΜΗΛΙΩΡΗ
φήνεται καΐ δίνεται στό δρθρο αύ¬
τό καΐ ό ποιητής Σημηριώτης. Εί¬
ναι τό σύμβολο, ή έλληνίδα γυναϊ-
κα, τού λαοΰ, τής Μάνας Ίδέας,
τής έλληνικής πατρίδος. Γράφει:
«...Ή έλληνίδα γυναίκα τον λαοΰ
στήν κάθε μιά ψυχική καί βιωτική
ι,ς έκ.δήλωοη, είναι ή άστείρευτη
πηγή τής έθνικής ζωής καί δημιουρ
γός 'Ωμορφιάς ύπερνψηλη... Τή
μόρφιοσε δχι τό σχολειό, άλλά ή
Γρηά Παράδοση καΐ ή λαϊκή Μοΰ-
σα. Πίνει τό άθάνατο νερό τής Ώ
μορφιάς και τής Γνώσης στό χρν-
σό ποτήρι, πού τής χάρισαν οί αί-
ώντς δουλεμένο καί μνριοσκαλισμέ
νο, άκριβά καί περίτεχνα σάν μιά
ώδή τοΰ ΙΙινδάρου: στή μητρική
της γλώβσα».
Τέλος μιά θεραπεία τού κακόν
βλέπει ό Σημηριώτης, τό σχολειό,
μέ άπαραίτητο δρο τή δημοτική
γλώσσα. "Ας σημειώσουμε έν τού¬
τοις πώς, ό Σημηριώτης, πού μέ
πάθος πραγματικά, μιλά γιά τή
δημοτική γλώσσα, δέν υπήρξε πο¬
τέ «ψυχαριστής» μέ τήν ίννοια τής
άνεξέλεγκτης ΰποταγής στά κελεύ-
σματα τού ήγέτη τοΰ δημοτικιστι-
κού αγώνος, καθώς καί μέ τήν
IV
νοια τής άλύγιστης προσκολλήσε-
ως στόν κανόνα. Ή γλώσσα ήταν
ζωή" καί γιά τό Σημηριώτη ό δη-
(Συνέχειεΐ είς τήν όην
Ό ,ιεγάλος ποιότης και σογγραψέα ς ττού 5έν ύτταρο<ει πιά: Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΑΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ Τής ΣΙΤΣΛΣ ΚΑΡΑ Ι Σ ΚΑΚΗ — ΜΠΑΧΜΑΝ ΔΡ. τοΰ Παν— ι—ημ'ιψυ το^ Μονάχοι; ΣΤΡΑΤΗΣ Μυριβήλης πέθανε ιΜά °1 Μυριτνιληδες δ^ν πεθαι- νθυν. Ό βάρδος τής Λέσβου, ϊ- γε, μά τό τραγοθδι τον Αντιλα λίϊ σί κάθε ράχτο καί σέ κάθι δι<4σολο τθθ Λεττέτυμνθυ καΐ τοΰ σέ κάθε πλαγιά των τής Λόσδον. "Ας μΐλή- σουιμε σήιμερα σάν κατευόβιο στό μετγάλο τού ταξίβι, άς θΜμηθοϋ μ·ί τ6 ττιό καιλό τού £ργο, τή «Παναγία τή Γοργόνα». "Ενβς ξβρΟτράιχαΛθς καΐ κακοδιά 6αΤθς δούμιος μάς κατέδασ* τό πρω ίνό .μΐάς τελευταίας Κνριακής στή Παναγία τή Γοργόνα τής οκάλας τής Σκαμιάς. 'Εγώ πήρα μέ χαρά ούτον τώ δρόμο μ£ δΐλες τίς άναπο- διές τού, γιά ίνα πρθσκΰνηιμα στή Πατναγιά τή Γοργόνα τού Μΐίριβήλη φαινώταντ. πώς ήΊμ-ννα ό Πάρ- στ ήμΐγάιλη ιτορεία τι<>ΰ άνέ-
λοβε κα'ι τΐού ό Βάγκνερ τοθ Β5<λ|0: για <τννοβίία στο δράμθ τθυ τίς ί- ξσ!ρ:τές τού μ'ελωδίες. Κάτι μοθ τρατγ-ιΛοϋσε κα! μενά κάτι πού τ6 μονΰκα Ιγώ ένώ σχόνταιφτα στά σκλΐ)^ ράχτα τής κατιβα σιάς τΓ(ρδς Τ6 θαυιμάσΐα τραγθυδι- σμένο λιμανάχικατάτικρυσττιν Άνα τολή. Ξέφτιζαν -ά ράματα στά πά ΐτούττιαι ψιου μά ή ττρθσδοχία £δΐνχ •χέσα ιμ<» χρυσές πλεξίδες τής άνσ μι οΊμενης γνωρΐμΐσς. ιΠ^ϊν άπό χρόνΚχ μαικρυά σ' οίλλες <ώχς καϊ σ' ίΐλΛα κλίιματα εζησα την όίΊμόσψα'οο: αθτοθ τ<>0 μικροϋ
•ψαράδιχου χωρίου λιμανιοΰ μέ τή
τή Γοργόνα τού
ΚλΙ σήμ«οα λέγω μέ μιά φοώση
Τή γνΑ,Μ) μου γι' αύτό τό τραγοϋβι
γΐατΐ «άθε γρατμμή τ<Η» είναι Ίίλω- 5ία, δέν μιπ^ρΛ δσο καΐ νά θελήση να τό καταίτάξω στά πεζογροοφήιματοΐ —λέγω πώς χλωμιάζ°ι>ν καΐ ξίίθω-
ριάζονν δλες οί Ιστορίες τού γαλά-
ζιες καί κόκκινες καί πράσινες καΐ
ψιενεΐχλΐες σάν τ' άο-τέρισ.
3τ6 λαμπεοί, άργνρο
γόρι τοΰ Αύγθώστου. Άκ&μα καΐ ·ο
Μτε -π-ροφού/τΐς «ή ζωή έν τάφω»
π»0 δρχισε νά τόν κάνει γν«σ-τΛ
δέν μπορεϊ νά παραβγεϊ μέ τή Πα-
τή Γορνώνσ Τότε ττοΰ ιτρωτόβ
ί τή «Ζωή έν τάψω» μοϋ τό ϊ-
^τϊιλε ίκεΐ απάνω στό Βορρδι πού
σπούδοοζα κι |γραψα κιόλας γΐ' αΛ·
γο αί φιΛ,ολογικά περΐοδικά ξενβ-
γλ4χτσα κ·3Ϊ δέν ύποψιαζάμβΐίνο; πώς
θά μποροΰ— ν3; τα βγάλεΐ πίρα τό
σο ώραΐα μέ μιά Παναγν& Γοργόνα.
Τότες εΤχε 6γεϊ καΐ τό διβιλΐθ" τού
Μαρία Ρεμάρκ πού τον 8κογλτ;
γνωατό στήν Εϋρώτηι «χΐ
(τού Εμεΐνε τό πιό καλό τού Ερν*.
Γράφοντας τή Παναγιά Γοργόναξβ
πεθασε τ6ν έαυτδ τού. Ό "Ερΐχ Μ«
οί3 Ρημάρκ Εκανε Ενα τεράσττο ιτή·
ίημα μέ τό «Ιμ βέστεν νίχτο τίτγι-
«■,» κι Επεΐτα Εχασε τώ ρεκόρ. Οβίι.
τ<5 «α?κ ντέΤρομφ» (τό τ6ξο τοθ βρι ϊμβ^υ) ούτε δλβ τα καΤαπινά *«ιι βι&λία £Τχαν Ικείνη τήν 'πιτυχία τοΰ πρώτον 1 Τοο ΜυοιΛηλη ή πιτυχία. Τ& ιύτό ΐσως νά μην μπορεί νβιχει παν. άττήχηση γιατΐ είναι Ινβ »α. έλλη-νΐκό, καθ' αύτό νησΐώη. κυ Ιστόρηιαΐ, μά Εχει μέσα τού κλει σμίνη τήν έλληνική τή νησιώτικη τήν αΐολική ψι*χή. Είναι γιά μδς τούς "ΕλληνΕς, τούς νησιώτες τούς ΑΙολεΐς πέρΛτ καΐ δώθε τής αίολικής γής. Αότό τ^ 2νν«ιω3α δταν στό ΒερολΤνο το 6β- στοθ^α τίς χεΐιμωνιάικ«ς νύχτες στό χ£ρι κσϊ ζοθσα ένώ δξω στιβάζοντσΛ' ο χοντρ£ς νοφάδες τοθ χιθνιοθ τύν άλαοψο6 μιτοι/νίντε τής σκάλας τής Σκαμιάς στή Λέσδο ποΰ έρχότανι (Συνέχεια είς τή» 6ην α(λ(οα) ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΒΝΤΑ Τλ λΙΜλΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΒΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 13 "Οπως εϊδαμε στήν προηγουμενη συνέχεια, ό Βενιζέλος κατεπλάγη μέ τό περιεχόμενο τής έπιστολής τοΰ Κλειμανσώ καί τούτο διότι, δέν αντεπεκρίνετο στήν πραγματικότη¬ τα ό ίσχυρκτμός τοΰ Πρόεδρον τού Συμβουλιον τών Τεσσάρων, ότι ή κατοχή τής Μ. Άσίας, άπό τόν έλ ληνικό στρατό ήταν προσωρινή. Τό Άνώτατο Συμβούλιο, κατόπιν α¬ ποφάσεως τοΰ οποίον καί μάλιστα δμοφώνου, εΐχε γίνει ή άπόβασις τών στρατευμάτων ίΐας στήν ίωνι κή πρωτεύουσα, δέν εΐχε κάνει καμ μιά μνεία περί προσωρινότητοο Τουναντίον ή κατοχή, 2στω καί σι ωπηρώς, ήτο ή πρώτη πράξις τής παραχωρήσεως είς την 'Ελλάβα μέ ρους τής Δυτοίής Μικραβίας. 'Τπό τό πνεΰμα αύτό, ό Βενιζέ¬ λος, είς τάς 20 Νοεμβριού (ν. ή.) 1919, μή θέλων νά ε"λθη είς δμρ- | σον ρήξιν μέ τόν Κλεμανσώ, άπέ- ο-τ-ειλεν «ίς τόν Σ'ρ Άύρε Κρώ6, την πα»3κόιτω επιστολήν· Παρίσιοι 20 Νοεμβριού 1919 Ενγενέστατε κύριε, "Ελαβον τήν άπό 18ης Νοεμβρι¬ ού 1919 νέαν επιστολήν τον Πρό¬ εδρον τής Συνδιασκέψεως. Μή θε λων νά έπιμείνω είς σύγκρονσιν μετ" αυτού δέν θά άπαντήσω έν αν τή έπισήμίος. Άλλά κρίνω άναγκαϊ υν νά βεβαιωθή) υμάς, δτι τό ανα¬ φερόμενον έν αύτη... «περί προσω- ρινού χαρακτήρος» τής κατοχής τής Σμύρνης, δέν είναι άκριβές. "Οτε ό κ. Λόνδ Τζώρτζ μοί ανεκοίνω¬ σεν πρώτος, τήν απόφασιν ταύτην, ουδένα λόγον μοί έκαμε, περί τής προσωρινότητος ταύτης. Καί δτε κατ' επανάληψιν έκλήθην ένο'Μαον τών κ.κ. Κλεμβνσώ, Λοϋδ Τζώρτζ καί Ούίλσων, διά νά συζητήσωμεν τα τής εκτελέσεως τής κατοχής, ουδείς λύγος περί προσωρινότητος. Μόνον μετά τήν γενομένην κατο¬ χήν δτε έκλήιθην νπό τοΰ Ανωτά¬ του Συμβουλιον καί διά πρώτην φοράν μετεϊχε τής Συνδιασκέψε¬ ως αυτού καί ό κ. Σοννίνο, εκα¬ νονίσθη δέ τό ζήτημα τής έκτάσε- (ος, ην ηδύνατο νά λάβη ή δλλη- νική κατοχή, τότε διά πρώτην φο¬ ράν Ιγινε λόγος περί προσωρινότη¬ τος. Δέν θέλω νά είπω μέ τουτο δ- είς την «τ- «■*»■)
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 16 Νοεμβριού 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΛΡΑΧ 1 50 5
'■·»·"
„««»■■'
"Ετος 43ον, αριθ. φύλ. 2082 ί Δνΐυσυγτής - 'ίδιοκτήτης:
ΧΑΡ.
■««■"•«■"•■»"···1""'<"'"Μ^Τ1·""1"1·111"··"""····"·«·.··.«Μί|«»··1··.·.··||1^»».?!!<1ΜΜ.ΜΗ»ΜΜ§ί·η»«»·»» 25 — 'Λθϊ>«εχι — Τηλ. 3*9.708 *' -'·Γί
ΕΤΗΙΙΟΣ ΠΑΜΕΛΑΗΝΙΟΣ ΕΡΑΜΟΣ
0 ΤΟΥ ΕΒΝΟΦΕΑΟΥΣ ΚΑΙ ΛΝΘΡΟΠΙΣΤΙΚΟΥ
ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ {ΑΑΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΒΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Τοΰ συν)ρχου έν άπο
έκαστον ϊτος καί κα*ά αή
δι ενεργειαι άνά τό
Έψί'ος β έρανος οθτθς ττροβλέ
,;■,, «ο ί'ίοη, ηθη ·
-Είς τάς Αθήνας τήν 2αν, 3ην,
β1 4ην Δεκέμβριον
_£,ς τάς Αλλας πόλεις την 3-.ν
ύπαιθρον την 5«|ν Λ
γθύς Ελληνας εΤ αι
Εί
καί ττλο..·;
κθινωνική 5οα-ις
πασχόντων καί
V1
Η πίΡτίΐΡ0·111"! Κ ώτ'αι<ούφυ|% «Ι χαρά £'<: τί>ν μεγάλον πόνον
,κ; 63ρΐωζ ασθενών ή τρανματιον
Υ£»ικι5ς των δ
.Βν κα'ά Τώ
πίρΐσδους (θε°μηνίαι, Έττΐ-5'ι
ΐιΐοι Τϋχσία κσϊ ΤοοχαΤα άιυχήμσ
υ «ατγ ), αποτελεί την ωραιοτέρα»
εκδήλωσιν ψιλαλληλία·,
β/ά—<, τής άνθοωττίνης ψυχής οι. τί» ιπίσχθντο: πλησίον νό »σ αντιληφθώμεν ότί°ϊσν τ*,·, κι τ?· τΕθάστιον έπιτελ«σθ|ν μ» , το^ ίργον το0 Ε.Ε.Σ , τταμοτ »αι/ Τ1** στοΐχεϊα περΐ αύται" Ό Έλληνικός Έονθρός ΣταυρΛι, οιιμττληρ««« τό 88«ν ίτος καοιτοφά 6ρά3ΐως, ήτις αποτελεί έξόχου-, κ>ιίας τής "Ελληνικής Ιστορίαν
τον 'ΕΗνι-κόν, άνθρωπιστι«όν καΐ
Ίκο» τθμίβ. Είς τούς πθλέ
'ών άπεΑενΑτρωτικών άγ«ν<*,>
τούς Α' «αί Β' Παγκοσμίους
είς την Μ.Α
είς τον 'Αντισυμμθρΐοτχόν
η «α! ϊΐς τάς βεθμηνίας, ετπδηιΙ
ο; κλπ (ν τε τώ εσωτερικώ κσϊ τώ
ό Ε Ε Σ. ηγωνίσθη *ο
ρΐ)|ΐ£*ως δΆ την περίθαλψιν, την
ιρθβτασΐαν κσϊ διατροφήν
ρι.» ΐλλήνον «αί αλλοδο~ών
ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΗ
ΛΡΛΙΙΝ ΤΟΥ:
ΚΑΤ' ι&Οί.
ι 13^ 90 ασβινειι,
1 θ'.ΟΟΟ
.αί Γττεμίϋθ£ΐς
—ΈΛργθϋ'Ταΐ 10.000
|ΐΐ«οοβιολθγΐκαί, άκτινθλαγικαϊ και
!'ί»ΐ(Πκσι έξετάσεΐς κατά το ιτλεΤ
:™· Βωο.άν,
-Έξεΐταζονται είς τα *ξα>Γερικά
ΐοο'α 40 000 άσθενεϊς, ίΐ ών τα
05
ι δοήβεια καΐ ιτερΐβαλ
πό των Σταθμών Πρώτων Βοη
Ι'β» είς 120.000 &ν>μα.
Τορίχονται «ατά τό πλείστον
ν 10 περίπθυ τόννοΐ αΤμαΤο·,
°ύς έχθντας ανάγκην μ€ταγγί
·■:«(
—Διστΐ3ε»ται ε'ς άπόρονς καί
ΜϊΌ θεομηνΐών 1ματ»σμός, έφάβΐα
•«ρμαο 6»ω τού 15 000.000 δρ
-Διοαφαλίζεται ή λεΐτουργία μα
Κων συσσιτίω» είς 160 000 ,γι
καΐ υυντηροΰνο.1
ΜΛΥΤΩΣ:
—'5ιιταιδεύθνται 225
Τριαι μέ τρΐι,τή φοίτησιν είς Σχ< ι1» Νοαοκόμοιν, Έπΐσκεπτρΐών Ε. ΕΣ. ταιδεόονίαι καϊ όπτ»κτυ>
'ΕθελοντοΟ Αδελφής 300
400 'Ελληνίδες μετά φοίτησιν
χΐλιάδες μήτε
κλπ είς την «Οΐ«ο, Νοσηλίί
ι ί'ς Την «Ύγιεΐνήν διαβιώσιως»
'" τίς την «Φοοντίδα διά την μη
«οί τό παιδί».
Σ 470.000 έλληνό—αιδες, ώρ
είς 31.000 ό,μάδας, έκ
** είς τάς ποώτας Β°η
*'αί, τή» Ύγΐεινήν διαβιώσιως, καί
'Ί' ουνίΐ6ΐΓτθποίησιν των άθροπ'
^β» έιτιόιωξΕων τού Ε.Ε.Σ
Κοτά τό ανωτέρω χρονικόν διάστη
ιοι
ίμπκεόμενθι άπό τα Ί
«νιχα τού "ΕΒκβυς καΐ τοΰ Ε.Ε.Χ.
*' ΤΓΙΟ^ΐν |0ΓΜ ΑίΙνθΓΓ ί ι*ι ντ Ι
™? μέχρις αίτοβυσίας, πλεΐστοι
ζ ΟϋΓ(θι< ττίνντ«ιΛ^/ν^ν Το π.αρα ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ΑΙ τοΐοώτα, «Ινακώΐ,τουσα, σο6α θαί δυσχέρειαι άπαιτοΰν πρωτίστως ^ήν αάλ ΰν π ανάλογον κ—ανά—,ν ά ονμ μ "αράσταιο-ιν έκ μέρους δλ«ν άνεξαΐρέ τ« ν ίλλή '" <<Τι ή «οΐνον·*ή καί άνθρωητι ΤΊΊΙ_ δραστηρΐότης τού Ε.Ε.Σ. ί ^"είνετα, κα; πέραν τών Έλλην ι "'" όρίων, με δβθνη ιτροβολήν καί :"οι σήμερον είς έκ των σττ<Χ>
'Ειιβρών Στανρώι
«ο»
«*
11*
ιου Η συνεχιζομένη αλματώ
εξέλιξις τού άνθρωτΗ
κσί αί οσημίραι αύξανο
Γησεις τής κοΐνωνίας, ί
ργν κα·, δια την ώττρόσκο
' ^οκργία τού δΐ|μιο«ρ.γθΟν ή
™%1λ άνάγ,σς.
'β
ας άνάγ,σς.
ί έκ τούτου σΐίνα/τώνται ττλ<ι "· αι ΐ δι>οτ<έρειαι έν τή ττολυτί < αυτού έιτ' ωψίλιίσ σς τοο 'Ελληνΐκθύ Λαθύ. Χ· 'Εκσυγχρονΐσμός «αί »έων κτιριακών έτνκατα ^ __ χυγιιιΙ>άττρ1ς νίΐΛν .ΥγΕΐ
9 Μ*<>< Μονάδων, Ίατρείων, Στα " Πρώτων Βοηθεΐών κλττ. αΙτιν£ς ιτρο6λΐ(ματι«ήν την των ίιλλήνων ε"ί_ τ° ίύν€νές καί τού Ε.Ε.Σ., τος είς την καί μή εϋρίσκηται τον θέσ.ν κα[; την ε[ς τ(|/ς κσϊ δυο-τνχείς οννανθΡώ Ό Ε.Ε.Σ. διά την ήροσ τής υψΛλής νΐον
οανθν υπέρ αύτ°ύ.
Κατά τόν προσέχη έρανον καλοό
νά έπΐβείξυμί,ν ίμιπροκτως τα
μ:γαλόψι*χα χριττ ιανικά
καΐ άττερί'
τάν πάσχοντα ττλίισίον,
τό τινΐθμα καί τα έ>γα τού βεανθρώ
πον καΐ τού άττό Καΐσαρβίας Μέγα
'ΕΓΘνική καΐ κοινωνικαί ετπταΐγή', έ
πιβάλλεΐ κατά τόν εφετεινόν
νά συ«ΐειο·φ«ρωΐμβν όσ«ν
ιΓίυ·ΐ3"?ότ4!ρθν βιά την άποτβλοτματΐ
κοιτέραν έκ μέρονς τον Ε.Ε. Σ. διά
τής ύγείας ολθχλήρου τοΰ
μέχρι τθΰδε γενόμενο, κοοτά τό πά
εοανοι δϊν θΜΐδ«<ταν τα άνοι ΙκοινθτΓθιητ^ίο; άπ°τελέσμα τα ΟΙ ιύποροΰντίς νά δΐβχωρΐσωσ'ν ά.,ό τούδε αεταιξύ τΰν γ(.νικών ίξί ν των, έν σι>μαν·τικόν «ονδό'λιθτν',
5ιά τή>/ ενίσχυσιν των άγαθθεργών
ιύγενών *τπδίωρων τοΰ Ε.Ε.ί, Μΐνϊ
•πράξις Των είναι πα/τριωτΐ
«ή, εύγενική χαϊ ά.θ^οιπΐστκή άξκι
πx^^ης έξάρσεως «αί παντός ίπαι
νού
Εύνό»ττον τυγχάνει δτι οί Κροί
σοι τού χρήματος πρέπει νά ηρο
χωρήσονν «ΐς προσφοραι Δίβρεών
καί εύεργεσιών.
Άλλά καί οί λοιποί ελληνες κα-ό
ίάς οικονομικάς δυναηότητάς των,
έκ τού ύοτερήματος νά συμδάλλω
σιν προθύμως είς την ενίσχυσιν τοΰ
έράνου τοΰ 'Ερυθρον Σταύρον.
Είς τάς έκκλησίας, τα σχο-
λεϊα, τα έργοστάσια κλπ. πρέπει
άπό τούδε νά γίνωμεν διαπρνσιοι
κήρνκες τής προσπαθείας ταύτης
πρός πλήρη επιτυχίαν τοΰ Ιερόν
σκοπόν τοΰ εφετεινού έράνου.
Επί τή εύκαιρία ταύτη άπό των
βτηλών τής ύμετέρα; εγκρίτου ε¬
φημερίδος ύποδάλλομεν άφ' ενός
τα θερμότατα συγχαρητήρια πρός
τό Δ.Σ. τού Ε.Ε.Σ. καί ιδιαιτέ¬
ρως πρός τόν έξοχώτατον Πρόε¬
δρον αυτού κ. Κων)ντΐνον Γεο)ρ-
γακόπουλον διά τό μέχρι τούδε επι
τελεσθέν αξιοθαύμαστον 'Εθνωφί
λές καί Άνθρωπιστικόν ίργον τού,
άφ' ετέρου δέ τάς διαπύρους ευ¬
χάς διά την άπρόσκοπτον συνέχι¬
σιν αντ ού.
ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ Σ
Συνταγματάρχης
Παύλου Μελά 11
θεσ)νίκη (Τ.Τ.15)
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Τβν συνεργάτβν μας κ. Β. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
—' πόμονος είς την πνευματικήν τού
"Οπως ό οΰρανός ϊτσι και ή ψυ- ζωήν. Ή ενεργεια δμως τοϋ Πνεύ-
χή τον δίκαιον είναι τό κατοικητή- ματος άπαιτεΐ χρόνον διά νά σμι-
ριον τού θεόν. Βεβαίιος ό θε«ς ώς λεύση τόν νέον κατά Χριστόν δν-
δημιουργός καί συντηρητής τών όν θρωπον, τό ηθικόν καί πνευματικόν
των παρίβταται κατ' ανάγκην παν άριστούργημα πού είναι εικών καί
ταχοΰ τής δημιουργίας, άλλά κατά άμοίομα τοΰ Χριστοΰ καί τό ό.-ΐοΐ-
Ίδιαίτερον τρόπον κσποι.κεϊ είς τάς όν ό Άπ. ΙΙαΰλος άποκαλεί «καινήν
καρδίας εκείνον πού προσεφέρθη- κτίσιν». Ή ΰπομονή, όπως είς δ-
σαν νά τόν δεχθοΰν καί νά τόν φι- )&, Ίδιαιτέοιος είς την πνευματι-
λοξενήοουν, νά σννάψουν σχέσεις κήν ζίυήν είναι μεγάλη ήθική δύ-
μαζί τού. Αί σχέσεις αύται φαίνον- νιιμις. Ή άνυπομονησία είναι δρα-
ται ανισοι, διότι Θεός καί ψυχή ά- στικόν οπλον είς χείρας τοΰ άρχαί-
πείρως διαφέρουν αλλήλων, άλλ' ύ- ου εχθρόν τής πνευματικότητος τού
πάρχει κοινός σινδετικός κρίκος ή άνθρωπον τοΰ Σατάν. ΑΙ μεγάλαι
άγάπη διά τής οποίας ή ψνχή μ
χει τής θείας τελειότητος καΐ ούσί
άς. «Ό θεός άγάπη έστί, καΐ ό μέ
νοίν έν τή άγάπη έν τώ θεώ μένει
καί ό θεός έν αύτω». (Α' Ιω. 4,
16).
Είς τήν τοιαύτην διά τής άγάπης
κοινωνίαν τώκ ψΜχών πρός αλλή¬
λας καί μετά τοΰ θεοΰ συνίσταται
άοεταΐ τής άγάπης, τής πίστεως
καί τής έλπίδος, αυτή ή άγιότης,
ϋφίστανται τήν δοκιμασίαν τον χρό
νθν Ή Οπομθνή πού σημαίνει στα-
θερότητα είς τάς δοκιμασίας, δπως
ή ΰπομονή τών άγίων μαρτύρο)ν τής
πίστεως, είναι σωστιαή δύναμις. Εϋ
ρ:Ϊ3 χρήρΐς τής λέξεως αυτής γ;-
νεται είς την Αγίαν Γραφήν καί
ή αληθής εννοια τής πνευματικής παντοΰ έξαίρεται ή σημασία της.
ξοιής. '" '" " ■ ' " ' "
Αί μεγάλαι σιιμφοραΐ καί θλίψεις
τών άνθρώπων είς τόν επίγειον βί¬
ον ορθούνται, ώς άνυπέρβλητα έμ-
πόδια, διά την πραγματοποίησιν
τής πνευματικής ζωής καί θέτουν
υπό δοκιμασίαν τήν αγάπην. Χρειά
ζεται έπαγρύπνησις καί έπίμοχθος
αγών διά νά διατηρήση ό Χριστια-
Ό Χοΐστός, λέγει, «έν τή
νΐμων κτήσαβθε τάς ψυχάς υμών
(Λουκ. 21, 19) δ δέ Άπ. Παΰλος
είς τάς επιστολάς τού δέν παύει
νά συνιστά «έν ύπσμονή πολλή»
καί «έν πάση ΰπομονή» καί «ότι δι"
ύπαμονής τρέχωιμεν τόν προκειμέ¬
νον ημίν άγώνα». Ό ίδιος άπόστο
λος Λθΰ τόσον έδιώχθη καί έταλαι-
νός χαβαρόν καί άόπιλον τόν λευ- πω(?Τ»θη ει_ς ^, ζι"ην 7ου ^° τ.α
κόν χιτώνα πού ένεδνθη είς τό 6ά-
πτισμα. ,
Βεβαίως διά τοΰ βαΛτίβματος χο
ρηγεΐται αφεσις διά τό προπατορι-
κόν άμάρτημα, αί σΐ'νέπειαι δμως
τής άμαρτίας ύφίβτανται, δποις υ¬
φίσταται Ί δυνατότης νέων πτώσε-
ων καί ήθικής έξαθλιώοεως. Διό¬
τι ό άνθριοπος είναι δύσκαμπτος ΰ
στωχεΐα τής φΰσειος, άπό τούς ό-
μος-ύλους τού, άπό ψευδαδέλφους,
άπό ήγεμόνας καΐ όπως γράφει είς
την Β' πρός Κορινθίους (11, 23—
28) «ύπεβλήθην είς κόπους περισσό
τερον άπό δ,τι θά έπερίμενε κα-
νείς· ΰπέστην είς τό σώμα μου
κτυπήιματα καΐ πληγάς ΰπερβολι-
κάς" έρρίφθην είς φυλακάς περισ¬
σότερον άπό κάθε αλλου' διέτρεξα
λη, εχει πείσμονα θέλησιν, άκόρε- πολλάς φοράς κινδύνους ^ θανα.
στον περιέργειαν, Ισχυράν κλίσιν
πρός τα πάθη καί τάς ήδονάς καί
εΓναι έπίσης καθ* ύπερ^ολήν άνυ-
τωθω.
(Συνεχίζεται)
ΙιορεΙα διά ιών ιδέαν
Ο ΙΤΟΧΑΣΜΟΣ- Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΐθΜΟΙ
ΙΩ ΝΙΑ
Τού συνεργάτου μβς κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
Γ'
Πάντως κατά τόν Ήράκλειτον ό
Κόσμος είναι πΰρ «άείζωον», πού
τρέφεται άπό τα πράγματα πού
καταβροχθίζει διότι ό κόσμος δέν
Ιχει δημιουργηθή ποτέ άλλά μετα-
μορφώνεται αδιακόπως (Ίνδική κα
τα πρώτον σκέψις).
'Ειμφανίζεται ή δδός κάτιο ή ό-
Ιδός τής "Εριδος, όπον κατά τήν
διάρκειαν τής δισΛρομής της, δια-
χιορίζονται καί διακρίνονται τα στοι
' χεία καί αρα ή γένεσις τών ε'ιδών
' είναι διαίρεσις ώς έπίσης καί ή ό¬
δός ανο) δπου τα στοιχεϊα πού φαί-
I
αι δτι κατεατραφηοαν δύνανται
ι νά συγκεντρωθοϋν καί νά έπανέλ-
0 υ· είζ τό παγκόσ'μιθν πΰρ πού
τ ιαίνει ίκι άκολουθοΰν την οδόν
τής φιλότητος.
Οίΐτω τό γίγνεσθαι είναι διαδο-
χή γεννήσεως καί θανατον.
Κατά τόν Ήράκλειτον ή όδός
κάτο) καί ή όδός δνω είναι ?ν καί
τό ίΐύτό, είμεθα καί δέν είμεθα,
άλλ' οΰτε καί ημείς είμεθα πάντο-
τε οί ίδιοι μέ τόν εαυτόν μας.
Αί νεώτεραι άντιλήψεις τίς φυ-
σιχής, περί νλης καΐ άντιθλης χώ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΒΓΛΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΗΣΥΓΧΡΟΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΚΥΠΡΟΙ
Τ»ΰ ίυνεργάτον μσς κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛ-Ι'ΔΗ
τού.
9ον
ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
Τα καράόια, ποΰ φύγανε
πήρανε την ανοίξη μαζί τους...
Πήρανε τα χρώματα τιόν γαλανών
ματιών,
•οίις πόθους ποΰ φουσκώνουν τ'ς
καρδιές,
καΐ τή γλυκείαν άνυπομονησία τής
νίΐότης··.
Στήν πλώρη τους
χύθηκεν ή πλημμΰρα των (τνθών!
Στά ξάρτια τους
δέθηκε κόμπος ή φωνή μας!
Φεύγουν μπροστά στά θαμπιομένα
μάτια
σκαμπανεδάζοντας τα όνείρατα ά
κυβέρνητα
στήν κουπαστή τους, πού βυθίζεται
στό κΰμα...
Κι' έδώ δέ μένει τίποτε αλλο πιά
παρά ό άφρός, πού ράντιβε την πρύ
μνη τους,
καί («ιωπηλά νά κυκλοφε'ρνουνε).
δυό άσνλλόγιστα πουλιά,
ποθχανε χτίσει στ' δλμπουρά τονς
τή φωληά τους...
ΝΙΚΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
ΛΕΤΚΪ2ΣΙΑ
Γΰρα θαμμάτο-ν ώρα καί
πλημ-
μύρα,
λι>χνί«ν Ουμητικών οοδάτη φλόγα,
ν,ι' ώ Λευκιυσία, τό δείλι έκορφυ-
λόγει
τύν ούρανό σου σά θαυμασία μοϊρα.
θρύλος παλιός τα κάοτρα οου έ-
πλημμύρει
καθώς μελίσσι σέ ανοίξη ποΰ εΰ-
λόγα
λεπτους άνθούς, πού ξάμοναν τα
μτ>ρα
γυρα σα νέας παράκληση άνΒολ.όγα
"12 ξένε, έδώ τό κιαελλο ν' άδειά
υεις
μέ την εύχή την τριανταφυλλορόγα.
'Εδιυ τής Κύπρου βρίσκεται τ' ά-
φάλι.
Ί'ον ΰμνο, σά γιά ώραίο κι' άρ-
χαΐο κεφάλι
για το νησί μας, ξένε, νά ξοδιά-
σεις,
π' άνθεϊ, άπ' τοΰς ξένους άν κι'
έφνλλορόγα.
ΚΤΠΡΟΣ ΧΡΤΣΑΝΘΗΣ
ΗΡΘΕ2...
νΗρθες καΐ την καρδιά μου άπάλυ
νες!
'Λη ουτε πώ^, ήρθες τό πιστεύω ά-
κόμα
κι* ουτε κατάλαβα τό πώς!
Κι' άναρωτιέμαι μην είν' δνειρο,
καΐ ρόδα γέμισε τό χέρσο χώμα,
κι' άπό τ' άχνάρι σου ήλιοφώς.
2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
ρου καί άντιχώρου, χρόνου καί άν-
τιχρόνου, πλησιάζουν πρός τάς άν-
τΛήκ«ις τοθ "Ηρακλείου.
Μέ τόν Κλαζομενιον φιλόσοφον
Άναξαγόρα (499—128 π.Χ.) τό δ
πειρον τοΰ Άναξψιάνδρου γίνεται
εν μεϊγμα απείρως μέγα καΐ όμοιο
γενές δπου ή κίνησις άπαιτεί μίαν
αΐτίαν απλήν καί ή αΐτία αυτή πού
οιευθετεϊ τόν κόσμον είναι ό Νοΰς,
πνετ>ματική άρχή δυνάμεως καί τά-
ΐειος.
Ό Άναξαγόρας μετέφερε την
φιλοσοψίαν άπό τής Ίωνίας είς τάς
Αθήνας, υπήρξεν φίλος καί δι/δά
σκαλος τού Περικλέους, άναφέρεται
δέ ώς Ίδρυτής τής Φιλοσοφικής δυ
(ΐρχίας ("Τλη -Νοΰς).
Μετά την Ίωνικήν Σχολήν που
έπεόίωξε νά εξηγήση την συνίχή
ροήν τών φυσικων φαινομένίον, ά-
κολουθοΰν αί δύο Σχολαί τής Ι¬
ταλίας (Νέας "Ελλάδος).
Ή Έλεατική Σχολή καί ή Πυ-
θαγόρειος, δπου τό ενδιαφέρον τής
σκέψεως δέν έξετάζει την κίνησιν,
όπως σννέβη μέ τούς "Ιιονας φι-
λοσόφους, άλλά τήν άκινησίαν.
Ό Παρμενίδης άπό την 'Ελέαν
τής Ιταλίας (514 — 450 π.Χ.)
πού δύναται νά θεωρηθή πατέρας
της φιλοσοφίας, πρώτος διετύπιοσε
τό πρόβλημα τού όντος.
Τό ποίημά τού διά την Φύσιν,
τοποθετεΐ την πραγματικότητα είς
τό εν καί δχι είς τό πλήθος τών
τΐοικίλλων καί μεταιόλητών δντων.
«Πρέπει νά λές καί νά σκέπτε-
σαι δτι τό υπάρχον είναι τό εν, καί
είναι πράγματι τό εν, ένω τό μη¬
δέν δέν είναι».
Ό ΙΙαρμενίδης λοιπόν καί ό μα
θητής αυτού Ζήνων άπό τήν 'Ελαί
αν τής Ιταλίας ήπηρέασαν τήν 'Εϊλ
ληνικήν φιλοσοφίαν διά τού ίδεώ-
δους τής λογικής τελειότητος καί
αέ τάς προσπαθείας τοΰ Μελίσσου
χοΰ Σαμίου τού 'Εμπεδοκλή τού
Άκραγαντίνου (ίατροΰ, φυσικοΰ)
τής αυτής χρονικής περιόδου καί
τού Άναξαγόρου απεκατεστάθη ή
ίοέα τού άπειρυυ.
Ούτοι συνεφιλίοΜϊαν την άμετα-
βλητότητα τοΰ όντος μέ τήν πραγ
ααπκοτητα τής μεταβολάς χάρις
άς την ιδέαν απεριορίστου συν-
6υααμων πού πραγματοποιυυνααι
μεταξύ αίωνίων καί άμεταβλήτιον
στοιχεΐων μέ μίαν σειράν άναμείξε
ών καΐ διαχωρισμών.
Τοΰ προβλήιματος τού όντος, τό
οποίον παραιμένει άκίνητον, υπάρ¬
χον, αιώνιον, Οηλαδή τής λογικής
ταυτότητος νοήσεως καί όντος.
"Ο Ζήνον ΰπερεμαχησεν τής πε¬
ρί τού αμετάβλητον τού όντος τού
«είναι» θείορίας τού Παρμενίίου
διά τών πολυθρυλήτου αυτού κατά
τής κινήσεως άπαγωγικών άποδείξε
(όν. Πάσα κίνησις αξιοί ό Ζήνων
είναι μόνον φαινομενική διότι:
1) Ή κίνησις δέν δύναται νά
λάβη Αρχήν, έπειβή ουδέν σώμα δΰ
ναται νά φθάση είς τίνα τόπον πρίν
ή διέλθη πρότερον άπειρον πλήθο:;
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΒ
Τοϋ σννβργάτονμΛς κ. ΑΠΟΛΛΩ Ν02 ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΤΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΟΝ»
3ον
Ό Νικτκρόρος Φιοκάς δέν σή-
κ«νε παχειές κουβέντες. Κράτη-
σε, υπό τύπον φιλοξενίας, τον
Λουιτπράνδο επί τέσσερες μήνες
φυλακισμένο στό «Ιερόν Παλά-
τιθν» καί κάθε τόσο τού διεβίΰα-
ζε, μ' άλλον κάθε φορά παλατιανό,
τιΐηματικά την απαντήση τού. Κατ'
αρχήν, τοϋ άποκρίθηκε, δτι οί αύ-
■Μκράτορες των Ρωμαίοιν δέν συ-
ν^θιζοιν νά προικίζουν τίς βασιλο-
ΑτΛλες τους μέ χώρες τής Αΰτο-
κρατορίας. "Επειτα, ότι ήταν κά-
πως άταίραιστο, πορφυρογέννητη
κόρη,, πορφυρογέννητου αύτοκρά-
τορος των Ρωμαίιον, νά παντρεν-
τή γιό ξένου ρήγα. Καί τέλος, ά-
ςροΰ ό ρήγας τών Άλαμανών άνε-
γνώριζε ότι οί ίταλικές έπαρχίες
άποτελοϋσαν τμήμα τής ρο>μαϊκής
κληρονομίας, ώφειλε, άντί νά διεκ
διχή άπό τόν αύτοκράτορα των Ρω
μαΐων την Καλαβρία καί την Ά-
πουλία, νά τού επιστρέψη καί τίς
ϋϋόλοιπες άπό τή Ραβέννα καί
κάτω.
Ό "Οθων φυσικά πειραχτηκε
καΐ βάλθηκε νά πάρη τίς δύο έ¬
παρχίες μέ τό σπαθί τού. "Ομως
οί στρατιές τού νικήθηκαν πρώαα
στή Βάρη άπό τόν μάγιστρο Νι-
κηφόρο κι έ'πειηα στή Καπύνη καί
στό Βενεβίντο άπό τόν πατρίκιο
Εΰγένιο. Στό τέλος ΐστειλε τόν
περίφημο μαργκρά6ο Γκονθιέρο,
μ* δλη την ίπποσύνη τής Γερμα-
νίας καί τής Ιταλίας καί πολυά-
ριθμα στίφη, πού πέτυχε μιά πύρ-
ρεια νίκη κατά τοθ τουρμάρχη Ά-
βδιλά στά "Ασκουλο. Μά την πλή-
ρωσε μΕ τόσες άπώλε-ιες, ώστε πη-
ρε τών όμματιών τού, άπρακτος
νικητής καί τροπαιοΰχος, τα μπρός
πίοω.
Ή άπροσδόκητη Οολοφονία τοϋ
Νικηφόρου Φο>κά πρόσφερε στόν
'ΌΟωνα τήν εϋσχημη Οικαιολογία
νά σταματήση τόν πόλεμο καί νά
ξαναπροτείνη τό συνοικέσιο τοθ
δεκαοχτάχρονου γιοΰ τβυ μέ τήν
6«σιλοπούλα θεοφανώ. Αυτή τή
φορά δέν πρόβαλε αξιώσεις ί'δα-
(ρικ»ζ προίκας, μέ τήν ύστεροόου-
λία νά ζητήση τίς δύο έπαρχίες
με-(ά τό γάμο υπό τύπον κληρονο¬
μίας τής νύφης. Ό αύτοκράτωρ
Ιωάννης Α' Τσιμισκής Ιδωβε πρό
θυμα τή συγκατάθεσί τού. Ή 6α-
οτλοπούλα προιχίσθηκε μ' άμύθη-
τους θησαυρούς κι δ γάμος Ιγινε
την άνοιξι τοΰ 972 στή Ρωμη, μέ
τίς εύλογίες τοΰ πάπα Ίωάννη ΙΓ'
καί μέ λαμπρότητα πού δφησε έ-
ποχή.
Ή θεοφανώ τταν πάνω σττιν
δνθισι τής νιότης της, δεκαεφ»ρά
χρόνων, καταπληκτικά δμορφη,
πιό δμορφη καθώς λένε άπά τή
πολυθρύλητη σιινονόματη μητέρα
της. Ή καλλονή, οί άρετές, ή μορ
φωση καί τό βαοιλικό μεγαλεΐο
της σαγήνεψαν τόν δντρα της καί
καταγοήτευσαν τό πεθερό της. Τής
δώρισε τίς κομητείες της ΊστρΙας
καΐ ττίς Πεσκάρας, δυό βαρωνίες
στίς Κάττο Χώρες καί πεΎτε στη
ΒετσφαλΙα, τή φόρτωσε φεο>«δαλι
κούς τίτλους κι άνηγόρενσε τό γιό
τού συμβασιλέα τού γιά νά τής φο
ρέση μιά ωρα άρχίτερα καί τό αύ-
τοκραιορικό στέμαα.
Ώς τόσο ό φλογερός Εριοτας πού
τής ϊτο«φε δ νεαρός άπερίσκεπτος
καί δοξομανής δνδρας της, ,"Ό-
θοκν Β', δέν τόν έμπόδισε νά α¬
παιτήση, μετά τό θάνατο τού πα-
τέρα τού, ,έδαφική κληρονομία Από
τόν κουνιάδο τού αύτοκράτορα Βα-
σίλειο Β' τόν Βουλγαροκτόνο. Ό
Βασίλειος αν καί δέν ήταν πολύ
μεγαλυτέρας τού στά χρόνια και
καθόλου λιγώτερο μαχητικός προσ
πάθησε, χαρή τής αδελφής τού, ά
τόν λογικέψη. Μάταια. Ό "Οιθω-
Β' εΐσέβαλε δρμητικός στή Καλα¬
βρία μέ άποτέλεσμα νά υποστή πά
νωλεθρία στή μάχη τοΰ Τάραν-
τος.
'Τποχώρηοε γιά ν' άνασυγκροτή
ση τή στρατιά τού, ότε μιά επι
δρομή Δανών καί Βένδων είδωλο-
λατρών στίς βορειογερμανικές χώ
ρες τόν ύποχρέωσε νά κινήση δια
στικά πρός τα πάνω. Δέν πρόλαβε.
Άρρώστησε ξαφνικά καί πέθανε
στή Ρωμη, νεώτατος, μόλις εΐκο-
σιοχτώ χρόνων. Ή θεοφανώ α¬
νέλαβε τήν επιτροπεία τοΰ τρίχρο-
νου γιοΰ τους "Οθωνος Γ' καϊ
μιά άπό τίς πρωτες φροντίδες της
ήταν νά συνάψη σύμφωνο φιλίας
μέ τούς άδελφούς της Βασίλειο
Β' καί Κωνστηντΐνο Η'. Τό Ρι»)
μαιογερμανιχό αύτό σύμφωνο έγ-
καινίασε μιά περίοδο λυοΜ>φιλίας.
καΐ εΐρηνικων... έχθροπραξιών με
ταξύ των δύο αύτοκρατοριών, πού
έμελλε νά κρατήση δυό αίωνες.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Ο ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΕΑΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΑΗΜΑ
Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Β Α Ο 1
ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΕΝΗΤΕΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Μιά ζο)ή την Ιχομε τή ρημάδα.
Γιατί λοιπόν νά μή την γλεντήσου-
με; Τί θά καταλάβωμε καί τί θά
καζαντ<σ(ι>με, αν δέν τό κάνωμε,
άφοΰ όπως είναι γνωστό καί όπως
Ελεγαν καί οί άρχαΐοι μας πρόγο-
νοι, δταν πεθάνωμε, δέν άπομένει
τίποτε άπ' έμδς;
Όλημερίς μοχθούιιε γιά νά βγά-
λ.ωμε τα καρβέλι. Δικαιούμαστε λοι
πόν τα βράδυα, νά τό γλεντάμ.ε,
στά πλαίσια των ο'ικονομικών τού
δυνατοτήτων ό καθ* ενας μας. Καί
μέ λίγα δΰολα ημπορούμε νά τό ρί-
ξοιμε όξω καί νά εύφρανθοΰμε, δ¬
ταν εχοιμε πλοΰτο στή καρδιά. Τό
μυστικό τής εύτυχίας δέν βρίσκε-
ται στόν πλοΰτο, μά στήν όρθοφρο
σύνη τών άνθρώπων, στήν κατα¬
νοήση μεταξύ τους καί στήν καλή
καρδιά.
Ό πλοϋτος κάνει δυστυχισμέ-
νους τούς άνθρώπους, τούς δημι-
ουργεί ενα σο>ρό εννοιες καί δέν
τούς έπιτρέπει ν' άπολαμβάνουν
τίς χαρές τής ζωής.
Δέν εΐμαι εναντίον τών πλουσί-
ων όντε εΐμαι φθονερός δνθροοπος.
Ευχο.μαι στό θεά, νά τούς έχη κα-
λά καί νά τούς πολλαπλασιάζη, γιά
καί νά τούς χαρίζουν ϊτσι τήν εύ-
ττ<χία, πού μόνο αύτοι, πραγματι- νά δίνουν ψωμάκι στούς φτοιχούς καϊ την Απολαίμβανουν, "Ας πάρου- με σάν παράιδειγμα τόν πατριώτη μας τόν Άρίστο τύν 'Ωνάση, ό ο¬ ποίος, όπως μοϋ ελεγε τίς προάλ- λες ό φίλος καί γείτονος μου στή Σμύρνη, ό Πρόδρομος δ Άντώνο- γλου, ήτανε κι' αύτός Άρωναίος, σπούδαζε δηλαδή στό 'Ελληνογαλ- λικό Λύκειο τοΰ άξέχαστου τοϋ Χρήστου τού Άρώνη, πού πηγαίνα- με κι' εμείς, θάτ,ανε δμως σέ πιό μεγάλη τάξη, γιατί δέν τόν θυμά- Λαοβμπιπτόντων σταθμών. 2) Ή κίνησις δέν δύναται νά πε>
ρατω^ή (6 ταχύπθυς Άχιλλεύς δέν
δύναται νά καταλάβη τήν 6ραδυ-
πορούοτΐν χελο')νην).
:ΐ) Ίπτάμενον βέλος Γοταται.
4) ΙΙόνσα κίνησις είναι σχετική, ή
κίνησις λ.χ. τού αυτού αρματος
φαίνεται διάφορος άν ύπολογκτθή
πρός αημα Ίστάμενον ή πρός δρμα
κινούμενον κατ' αντίθετον διεύθυν¬
σιν.
Μέ τόν Έμπεδυκλή τόν Άκρα-
γαντίνον εμφανίξεται είς την ίση>
ρίαν τής Φιλοσοφίας ή έκ τής "Τ
λης ενεργεια δΰο αντιθέτων δυνΛ
μειον «τής φιλότητος καί τοΰ νεί
κους» ελξεοις καί άπώβεως).
ΤΕΛΟΣ
μαι. Μά οδτε καί μέ τόν Πρόδρο-
μο ήμουνα συμμαβητής. Αύτός εί¬
ναι πολύ πιό μεγάλος άπό μενά.
Άς πάρουμε λοιπάν δπως εϊπαμε,
σάν παράδειγμα αυτόν τόν Κροίσο,
τόν 'Ωνάση. Δυστυχιοιμένος δνθρο>
πος.
Μόλις πάρη τόν 6αρΰ γλ.υκύ τού,
πρωί - πρωί καί βγή στό δρόμο,
άρχίζουν τα βάσανά τού. Τόν δι-
πλαρώνει ενα τσοϋρμο άπό δημ.0-
σιογράςρους καί φιοτορεπόρτερ καί
άρχίζει τό μαρτΰριο:
Καλημέρα σας κ. 'Ωνάοη.
—Καλημέρα σας, τούς άπαντα
μέ μαχμουρλΐδικο ΰφος καί φυσικά
χωρίς κέφι.
—Πώς τα περνάτε;
—Κακά ψυχρά κι' άνάποδα.
Αύτό κρύβει πολλά. Κι' άρχίξει
ό βομβαρδισμός τών έρωτήσεων:
—Τί σάς συμβαίνει;
—Σάς στενοχώρησε ή Τζάκυ;
—Μήπως τα μούσκεψε ό Άλέ-
ξανδρος στήν Όλυμπιακή;
—ΜτΥττως ή Χρισ-τίνα, σήκωσε
κεφάλι καί ζητάει νά παντρολογη-
θή μέ κανένα μακρυμάλλη;
—Είναι άλήθεια πώς ή κ. Τζά¬
κυ, περιμένει εύτνχές γεγονός;
Ό 'Ωνάσης τα χάνει, ζαλίζεται
καί προσπαθώντας ν' ανοίξη δρό¬
μο, γ ι ά νά μπή στό αύτακίντρό τού,
τούς άπαντα έκνευρισμένος:
—Δέν στ,ιμβαίνει τίποτα άπ' αύ-
τά, δλα πάνε καλά. Μόνο άφήστε
με νά πάω στή δουλειά μου.
Οί δημοσιογράφοι δμως δέν τόν
άφήνουν. Άναγκάζεται νά δώση μά
χη γιά νά μπή στό αύτοκίνητό τού
καί νά φύγη, γιά νά συναντήβη
στήν είσοδο τών Γραφείων τού, δλ
λη όμάδα σταυριοτήδων (δημοσιο-
γράφιον), πού έννοοΰν βώνει καί
καλά, νά τοΰ πάρουν σννέντευξη.
Ξεγλικττράει κι' άπ' αύτούς καί ά-
νεβαίνει στό Γραφείο τού, δπου άρ¬
χίζει έκεΐ, αλλο δράμα. Συνεργα-
σία μέ τή Γραμ,ματέα τού, παροχή
διαφόρων έντολών, συνεργασία μέ
στελέχη τής Όλυμπιακής, λύσις
στό τάκα - τάκα διαφόριον προ€λη-
μάτίον των έρροπλιστηκόνν τού έπι-
χειρήσεοιν, ανάπτυξις σχεδίων διά
νέας επιχειρήσας, συνεργασία μέ
διαφόρους εΐδικοΰς παράγοντες τών
νέων «μπίζνες», ταξιδάκι ώς τή
Νέα 'Τόρκη, πού δέν πέρνει άναβο-
λή, γιά οίκογενειακούς λόγους, (Ή
Τζάκυ εβγαλε νόκ - αουτ μέ τζούν
το, έ'να φωτορεπόρτερ καί τού άνα
ψε φωτιές), δλλα συμ-βούλια καί
διαβούλια έκεΐ, ατχγν πόλη των οΰ-
ρανοξυβτών καί των νέγριον, ΰπνος
(ό θεός νά τόν κάνη ΰπνο) μέσα
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σβλίδα
III
(τελευιταΐο)
Τρία είναι τα βασικά στοιχεϊα
τών δρθρων τοΰ Σημηριώτη.
Πρώτο: Ή άνησυχία γιά την έ-
σαηερωίή — τήν ήθική — καί τήν
έξωτεριχή κατάσταση τοΰ "Ελληνι¬
σμόν.
Δεύτε^ο: Ή βαθειά τού πίστη
έν τούτοις, στίς δυνάμεις τοϋ λα-
οΰ τοϋ 'Ελληνισμοΰ.
Τρίτο: Πώς μόνο μέ τό σχολειό
θά σωθή καί θά αναγεννηθή ό 'Ελ-
ληνισμός.
Άνηβυχεί γιά τήν τότε κατά¬
σταση τοΰ "Ελληνισμόν καί τοΰ ε¬
λεύθερον καί τού άλύτρωτου· γιά
τίς μικρότητες καί τήν άστάθεια
της ίθυνούσης τάξει,ος:
«Γιά νά σιοθή, λέγει, ό 'Ελληντ-
σμός, πρέπει νά ξερριζώση άπό τα
στήθεια τού τή μικροψμχή τού, πού
τόν Ικανε μικρομπακάλη καί την
ψευτοψυχή τού, πού τόν εκανε ξε-
νομανή, καί νά νοιώση μέσα τού
μιά ψυχή γεμάτη άπό περηφάνεια
καί φλόγα καί αύτοθυσία καί Ι¬
δία Ελληνικήν.
Πιστεύει, παο' δλα αύτά ό Ση-
μηριώτης στό λαό. Κι' δλη τού την
πίστη στήν έλληνική λαϊκή ψυχή,
τή διαδϊΐλώνει καί την έκφράζει μέ
μιά πηγαία συναρπαστική εξαρση,
πρό πάναων στό δρθρο τού «Ή
'Ελληνίδα γυναίκα τού λαοΰ». Ά-
Τοϋ Κου ΝΙΚΟΤ Β. ΜΗΛΙΩΡΗ
φήνεται καΐ δίνεται στό δρθρο αύ¬
τό καΐ ό ποιητής Σημηριώτης. Εί¬
ναι τό σύμβολο, ή έλληνίδα γυναϊ-
κα, τού λαοΰ, τής Μάνας Ίδέας,
τής έλληνικής πατρίδος. Γράφει:
«...Ή έλληνίδα γυναίκα τον λαοΰ
στήν κάθε μιά ψυχική καί βιωτική
ι,ς έκ.δήλωοη, είναι ή άστείρευτη
πηγή τής έθνικής ζωής καί δημιουρ
γός 'Ωμορφιάς ύπερνψηλη... Τή
μόρφιοσε δχι τό σχολειό, άλλά ή
Γρηά Παράδοση καΐ ή λαϊκή Μοΰ-
σα. Πίνει τό άθάνατο νερό τής Ώ
μορφιάς και τής Γνώσης στό χρν-
σό ποτήρι, πού τής χάρισαν οί αί-
ώντς δουλεμένο καί μνριοσκαλισμέ
νο, άκριβά καί περίτεχνα σάν μιά
ώδή τοΰ ΙΙινδάρου: στή μητρική
της γλώβσα».
Τέλος μιά θεραπεία τού κακόν
βλέπει ό Σημηριώτης, τό σχολειό,
μέ άπαραίτητο δρο τή δημοτική
γλώσσα. "Ας σημειώσουμε έν τού¬
τοις πώς, ό Σημηριώτης, πού μέ
πάθος πραγματικά, μιλά γιά τή
δημοτική γλώσσα, δέν υπήρξε πο¬
τέ «ψυχαριστής» μέ τήν ίννοια τής
άνεξέλεγκτης ΰποταγής στά κελεύ-
σματα τού ήγέτη τοΰ δημοτικιστι-
κού αγώνος, καθώς καί μέ τήν
IV
νοια τής άλύγιστης προσκολλήσε-
ως στόν κανόνα. Ή γλώσσα ήταν
ζωή" καί γιά τό Σημηριώτη ό δη-
(Συνέχειεΐ είς τήν όην
Ό ,ιεγάλος ποιότης και σογγραψέα ς ττού 5έν ύτταρο<ει πιά: Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΑΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ Τής ΣΙΤΣΛΣ ΚΑΡΑ Ι Σ ΚΑΚΗ — ΜΠΑΧΜΑΝ ΔΡ. τοΰ Παν— ι—ημ'ιψυ το^ Μονάχοι; ΣΤΡΑΤΗΣ Μυριβήλης πέθανε ιΜά °1 Μυριτνιληδες δ^ν πεθαι- νθυν. Ό βάρδος τής Λέσβου, ϊ- γε, μά τό τραγοθδι τον Αντιλα λίϊ σί κάθε ράχτο καί σέ κάθι δι<4σολο τθθ Λεττέτυμνθυ καΐ τοΰ σέ κάθε πλαγιά των τής Λόσδον. "Ας μΐλή- σουιμε σήιμερα σάν κατευόβιο στό μετγάλο τού ταξίβι, άς θΜμηθοϋ μ·ί τ6 ττιό καιλό τού £ργο, τή «Παναγία τή Γοργόνα». "Ενβς ξβρΟτράιχαΛθς καΐ κακοδιά 6αΤθς δούμιος μάς κατέδασ* τό πρω ίνό .μΐάς τελευταίας Κνριακής στή Παναγία τή Γοργόνα τής οκάλας τής Σκαμιάς. 'Εγώ πήρα μέ χαρά ούτον τώ δρόμο μ£ δΐλες τίς άναπο- διές τού, γιά ίνα πρθσκΰνηιμα στή Πατναγιά τή Γοργόνα τού Μΐίριβήλη φαινώταντ. πώς ήΊμ-ννα ό Πάρ- στ ήμΐγάιλη ιτορεία τι<>ΰ άνέ-
λοβε κα'ι τΐού ό Βάγκνερ τοθ Β5<λ|0: για <τννοβίία στο δράμθ τθυ τίς ί- ξσ!ρ:τές τού μ'ελωδίες. Κάτι μοθ τρατγ-ιΛοϋσε κα! μενά κάτι πού τ6 μονΰκα Ιγώ ένώ σχόνταιφτα στά σκλΐ)^ ράχτα τής κατιβα σιάς τΓ(ρδς Τ6 θαυιμάσΐα τραγθυδι- σμένο λιμανάχικατάτικρυσττιν Άνα τολή. Ξέφτιζαν -ά ράματα στά πά ΐτούττιαι ψιου μά ή ττρθσδοχία £δΐνχ •χέσα ιμ<» χρυσές πλεξίδες τής άνσ μι οΊμενης γνωρΐμΐσς. ιΠ^ϊν άπό χρόνΚχ μαικρυά σ' οίλλες <ώχς καϊ σ' ίΐλΛα κλίιματα εζησα την όίΊμόσψα'οο: αθτοθ τ<>0 μικροϋ
•ψαράδιχου χωρίου λιμανιοΰ μέ τή
τή Γοργόνα τού
ΚλΙ σήμ«οα λέγω μέ μιά φοώση
Τή γνΑ,Μ) μου γι' αύτό τό τραγοϋβι
γΐατΐ «άθε γρατμμή τ<Η» είναι Ίίλω- 5ία, δέν μιπ^ρΛ δσο καΐ νά θελήση να τό καταίτάξω στά πεζογροοφήιματοΐ —λέγω πώς χλωμιάζ°ι>ν καΐ ξίίθω-
ριάζονν δλες οί Ιστορίες τού γαλά-
ζιες καί κόκκινες καί πράσινες καΐ
ψιενεΐχλΐες σάν τ' άο-τέρισ.
3τ6 λαμπεοί, άργνρο
γόρι τοΰ Αύγθώστου. Άκ&μα καΐ ·ο
Μτε -π-ροφού/τΐς «ή ζωή έν τάφω»
π»0 δρχισε νά τόν κάνει γν«σ-τΛ
δέν μπορεϊ νά παραβγεϊ μέ τή Πα-
τή Γορνώνσ Τότε ττοΰ ιτρωτόβ
ί τή «Ζωή έν τάψω» μοϋ τό ϊ-
^τϊιλε ίκεΐ απάνω στό Βορρδι πού
σπούδοοζα κι |γραψα κιόλας γΐ' αΛ·
γο αί φιΛ,ολογικά περΐοδικά ξενβ-
γλ4χτσα κ·3Ϊ δέν ύποψιαζάμβΐίνο; πώς
θά μποροΰ— ν3; τα βγάλεΐ πίρα τό
σο ώραΐα μέ μιά Παναγν& Γοργόνα.
Τότες εΤχε 6γεϊ καΐ τό διβιλΐθ" τού
Μαρία Ρεμάρκ πού τον 8κογλτ;
γνωατό στήν Εϋρώτηι «χΐ
(τού Εμεΐνε τό πιό καλό τού Ερν*.
Γράφοντας τή Παναγιά Γοργόναξβ
πεθασε τ6ν έαυτδ τού. Ό "Ερΐχ Μ«
οί3 Ρημάρκ Εκανε Ενα τεράσττο ιτή·
ίημα μέ τό «Ιμ βέστεν νίχτο τίτγι-
«■,» κι Επεΐτα Εχασε τώ ρεκόρ. Οβίι.
τ<5 «α?κ ντέΤρομφ» (τό τ6ξο τοθ βρι ϊμβ^υ) ούτε δλβ τα καΤαπινά *«ιι βι&λία £Τχαν Ικείνη τήν 'πιτυχία τοΰ πρώτον 1 Τοο ΜυοιΛηλη ή πιτυχία. Τ& ιύτό ΐσως νά μην μπορεί νβιχει παν. άττήχηση γιατΐ είναι Ινβ »α. έλλη-νΐκό, καθ' αύτό νησΐώη. κυ Ιστόρηιαΐ, μά Εχει μέσα τού κλει σμίνη τήν έλληνική τή νησιώτικη τήν αΐολική ψι*χή. Είναι γιά μδς τούς "ΕλληνΕς, τούς νησιώτες τούς ΑΙολεΐς πέρΛτ καΐ δώθε τής αίολικής γής. Αότό τ^ 2νν«ιω3α δταν στό ΒερολΤνο το 6β- στοθ^α τίς χεΐιμωνιάικ«ς νύχτες στό χ£ρι κσϊ ζοθσα ένώ δξω στιβάζοντσΛ' ο χοντρ£ς νοφάδες τοθ χιθνιοθ τύν άλαοψο6 μιτοι/νίντε τής σκάλας τής Σκαμιάς στή Λέσδο ποΰ έρχότανι (Συνέχεια είς τή» 6ην α(λ(οα) ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΒΝΤΑ Τλ λΙΜλΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΒΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 13 "Οπως εϊδαμε στήν προηγουμενη συνέχεια, ό Βενιζέλος κατεπλάγη μέ τό περιεχόμενο τής έπιστολής τοΰ Κλειμανσώ καί τούτο διότι, δέν αντεπεκρίνετο στήν πραγματικότη¬ τα ό ίσχυρκτμός τοΰ Πρόεδρον τού Συμβουλιον τών Τεσσάρων, ότι ή κατοχή τής Μ. Άσίας, άπό τόν έλ ληνικό στρατό ήταν προσωρινή. Τό Άνώτατο Συμβούλιο, κατόπιν α¬ ποφάσεως τοΰ οποίον καί μάλιστα δμοφώνου, εΐχε γίνει ή άπόβασις τών στρατευμάτων ίΐας στήν ίωνι κή πρωτεύουσα, δέν εΐχε κάνει καμ μιά μνεία περί προσωρινότητοο Τουναντίον ή κατοχή, 2στω καί σι ωπηρώς, ήτο ή πρώτη πράξις τής παραχωρήσεως είς την 'Ελλάβα μέ ρους τής Δυτοίής Μικραβίας. 'Τπό τό πνεΰμα αύτό, ό Βενιζέ¬ λος, είς τάς 20 Νοεμβριού (ν. ή.) 1919, μή θέλων νά ε"λθη είς δμρ- | σον ρήξιν μέ τόν Κλεμανσώ, άπέ- ο-τ-ειλεν «ίς τόν Σ'ρ Άύρε Κρώ6, την πα»3κόιτω επιστολήν· Παρίσιοι 20 Νοεμβριού 1919 Ενγενέστατε κύριε, "Ελαβον τήν άπό 18ης Νοεμβρι¬ ού 1919 νέαν επιστολήν τον Πρό¬ εδρον τής Συνδιασκέψεως. Μή θε λων νά έπιμείνω είς σύγκρονσιν μετ" αυτού δέν θά άπαντήσω έν αν τή έπισήμίος. Άλλά κρίνω άναγκαϊ υν νά βεβαιωθή) υμάς, δτι τό ανα¬ φερόμενον έν αύτη... «περί προσω- ρινού χαρακτήρος» τής κατοχής τής Σμύρνης, δέν είναι άκριβές. "Οτε ό κ. Λόνδ Τζώρτζ μοί ανεκοίνω¬ σεν πρώτος, τήν απόφασιν ταύτην, ουδένα λόγον μοί έκαμε, περί τής προσωρινότητος ταύτης. Καί δτε κατ' επανάληψιν έκλήθην ένο'Μαον τών κ.κ. Κλεμβνσώ, Λοϋδ Τζώρτζ καί Ούίλσων, διά νά συζητήσωμεν τα τής εκτελέσεως τής κατοχής, ουδείς λύγος περί προσωρινότητος. Μόνον μετά τήν γενομένην κατο¬ χήν δτε έκλήιθην νπό τοΰ Ανωτά¬ του Συμβουλιον καί διά πρώτην φοράν μετεϊχε τής Συνδιασκέψε¬ ως αυτού καί ό κ. Σοννίνο, εκα¬ νονίσθη δέ τό ζήτημα τής έκτάσε- (ος, ην ηδύνατο νά λάβη ή δλλη- νική κατοχή, τότε διά πρώτην φο¬ ράν Ιγινε λόγος περί προσωρινότη¬ τος. Δέν θέλω νά είπω μέ τουτο δ- είς την «τ- «■*»■)
•ι
(ΠΡΙΜ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΘΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
Ο ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
215
8. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΑ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ'—ΗΛΙΑ
Μέ το τραγοΰβι τού Έθν*χο# μας "Τμνου
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΗΣ
,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
τής Ενώσεως 'Ελλήνοιν Λογοτρχ νών
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Καιθώς προχωροΰμε στόν καρο-
τσόδρομο, άπτό ζερβί μας μας συν
χροφεύει τ' Αύλάκι καί δίπλα Τού
6 Μέλης. Άνάμεσα στά δυό τρε-
χούμΐνα αύτά νερά βλέπομε μιά
λουρίδα νής κατοιποάσινη καί φυ
τεμένη μέ σιγούτια (άμυγδαλό-
φυλλες ίτιές). Τα γκριζιωπά αύτά
δέντρα, πού ήκατςεφτίζανε μεσ'
στά ήρεμα νερά ήκάνανε την χο·
ποθεσΐα έτοΰτη ρα)μαντικιά καί ά-
γαπητή. Τηνέ 'λέανε τα «Σιγού-
τια τσή κόνα — Μερσίνας» γιατί
έκ«ί κο 'ντά ήτανε ό καφενές τση.
Άπιόν καροτσόδρομο, λοιπόν γιά
νά πάς στόν κανεφέ αύτόνανε, ή-
περνοΰσες ενα γεφυράχι άίΐάνω στ'
Αΰλάκι, ήπαιοΰσες στά «Σιγούτια»
κ' ΰστερις ήπερνοΰσες ίνα αλλο γε
φυρά-κι άπάνο στό Μέλη, ποϋ έδίο
τανε ριχός. Καί πατώντας στην
άποκεϊ άκροποταμιά έκεΐ δίπλα ή-
τανε δ καφενές. Μά πιό 'κεϊ ήτα¬
νε κ' Ινας άλλος καφενές πιό μι-
χρός, πού κι' αύτός είχε τα ίδιβ
γεφυράκια -τού, ξυλένια, όπως καί
τσή1 κόνα — Μερσίνας. Καί πολ-
λές φορβς, στσί δυνατές βροχές
τοΰ Γενάρη πού ήφούσκων' ό Μέ¬
λης, τα 'σήκωνε καί τα 'παιρνε
ή όρμή τοΰ νεροΰ.
Άφήναμε τα «Σιγούτια» καί
συνεχίζομε τόν καροτσόΒρομό μας.
Στό δεξί μα; έχομε τό άψήλωμα
μέ την έκκλησιά απάνω, καί στά
χαμηλά τ' αγιασμά τση. Καί πιό
'κεί τό καλντερίμι πού άνεθαίνει
γιά την έκκλησιά. Προτοϋ νά φτά
|ης στην έκκλησιά άπτά δεξιά χοΰ
καλνΤεριμιοΰ εϊτανε δυό σπίτια. Τα
'να τοΰ θοδιορή μέ τό φοϋρνο τού
καί τ' αλλο είχε μπαρμπέρικο. Ά-
φήνομε τό καλνχερίμι καί συνεχί-
ζομε τόν καροτσόδρομο, καί σέ λί-
γο φνάνομε στό «γεφϋρι τοϋ Προ-
φήτ' — Ήλία». "Ωσαμ' έδω στα
ματάει ή «δια&ρομή» μας. Τό σι-
δεροδεμένο αύτό γεφΰρι περνάΐΐ
άποπάν' άπτ' Αύλάκι καί τό Μελη
καί είναι ή καρδιά τοΰ χωρίου για¬
τί ένώνει τσοί δυό μαχαλάδες τού.
—Τόν άνατολικό, τό απάνω - χο>-
ρι> πού 'λένε, απού ήιανε καί τό
Σκογειό, μέ τό δυτικό, τό «κάτω -
χωριό» καί Τό άψή,λωμα δπου ή έκ-
κληστά. Προτοΰ νά φτάξωμε στό
γεφϋρι οττό δεξί μας βλέπομε τρείς
καφενέδες τοΰ ΓιαγουρΤσήϊ, τοΰ
Κουλουράκια καί χοΰ Κουξηνόπον-
λου.
Τώρα, & θέμε νά συνεχίσομε τόν
καροτσόδρομο αύτός περνάει άπο
πάν" άπτό γεφύρι καί τραβάει γιά
τήν Παραδεΐσο. Καθώς προχω-
ροϋμε στό ζερβί μας εΐν' τό σπ'τι
τοΰ Μπαρδακούλια, τό σπίτι μέ
χον κ.αφενέ (τόν καινούργιο) τοΰ
Κουξηνόοτουλου *"ί τό σπίτι μέ
τό μπακάλικο καί μπαρμπέρικο τού
Κουλουράκια. "Τστερις δ άνττκρο-
ρος δρόμος γιά τ' άπάνο) χοιριό
καί πιό 'κεϊ τό Καρακόλι (Αστν-
νομ. Σταιθμός) μέ πολίτσνα (ά-
σΤυνόμο) Ινανε δμπαση (δεκανέα).
Άπτό δεξί μας πάλι είναι πρεβό-
για. Προτοΰ νά φτάξωμε στην Πά
ραδεΐσο, δ Καροτσόδρομος χορί-
ζεται στά δυό. Ό ενας δ ζερβός |
τραβάει συνέχεια γιά χήν Παρα-
δεΐσο, κι' δ άλλος ό δεξίς περνάει
άποπάν' άπό 'να δλλο γεφΰρι ά-
πάνω στό Μέλη κι' Αύλάοα σιδε-
ροδεμένο κι' αύτό, μά πιό μεγάλο,
γιά νά περάση άπτήν άποδώ πάλι
άκροποΤαμιά. ΕΙν' ό καροτσάδρο-
μος πού χωρίΐξΐται κι' αύτός στά.
δυό. Ό δεξίς περνάει άπτά «Κα-
γιαλίκια» (βραχώβης πλαγιά τοΰ
Πάγου) γώ νά πάρη τή βόλτα καί
νά φτάξη στοΰ Κιατίπογλου κ' ν-
στερις στόν Τουρκομαχαλά. Κι' ό
ζερβίς τραβάει γιά τό Σε&δήκιοϊ.
Στό χώρισμα έδω τοΰ καροτσάδρο
μου Τίτον Ινας καφενές κ' εα κολ
τζήδικο, δπίος είδαμρ καί πιό πρίν.
"Α,μα οταθοΰμ' άπάνο) στό γε¬
φΰρι έτοΰτο, βλεπομε άπό μακριά
τσί δυό - ματζί «Καμάρες», την
μιά 'ποπίσ' άπτήν δλλη, πού ένώ-
νουνε χήν χαράδρα ποϋ στενεύει,
δπου τρέχει δ Μέλης μέ τ' Αύλά-
κι. Ή δ 'μπροστινή είν* πιό άψη-
λή ή «Καμάρα Τοΰ Μαγελέξαν-
τρου» πού λένε. Άποπάν' άπό 'φτή
κ' έδώ περνάει τό σούγελο (ύδρα-
γωγείο). Κι' άνάμεσ' άπτά μεγά¬
λο τόξα τση βλέπομε τήν όποσινή
«Καμάρα» πιό χαμηλή μά πιό φαρ-
διά (ώσαμ' δυό μέτρα) καί μπο-
ρεϊς νά περάσης ά—πάνω. Λένε,
πώς, στό 1870, ηπιέρασ' άποπάνω
δ καπετάν — Σιδέρης μέ τ' άλό-
γατό τουι, πού τονε 'κυνηγοΰσανε
οί Τούρκοι νά τονε πιάσουνε. Κ' ε"
τσι τώς ήξέΐρυε. 'Εβω στά νερά
τοΰ Μέλη πιάνουνε χέγια.
Ίούνιθς 1944.
—Άκοθς φ^νέ»,;... Άρχισαν ησ
λι'
—Ναί' Στάσ<Η) ν' άκούσωμί <το Θε ερχονταΐ τά βογιγηιτά... Δ'-»ό άξΐ'ΛμαΤικοΐ τοθ Ναυτικαι, ό ίνας πλώ σ^όν άλλον, κλειοιμένο. σ| κάποιαν βάιλαμο τοΐ Χσιδσρΐοι μθλυυσαν σιγαντά... Ξάφνου άκουαν φωνές 6ι>νατές Από γεΐτονΐκό θσΛη
μο... ΟΙ Γεομανοΐ τυραννοίχσαν κάθε
ττρωΐ βαρυποινίτίς, πού τούς σήκω
..—λ> ..λ.-, ι^ν— ιι,ίι^.. *> ττΐο'θ'άγκίο^'ίχ οτο·*1
9. ΤΟ ΤΡΕΛΛΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗΤ' — ΗΛΙΑ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΤ
«■ΛΩΛΟΤ»
Τα «Σπιτάγια» μας, όπως τό λέ
αμε τό «Γραικικδν Νοσοκομείον
Σμύρνης», κο 'ντά στά δλλα τού
«τμήματα» είχε καί χό «Φρενοκο¬
μείον Τού. Ή πάρτα. ου ήτανε στό
πλαϊνό σακάκι τοΰ χτίριου των
Σπιταγιωνε, στσή «Λωλής τό σο-
κάκι», δπως τό 'λέανε. Κ' ή πόρτ'
αυτή εΐχι,' άπόξω τό «51» νούμε-
ρο τού σοκακιοΰ, κι' άποφτοΰ ή '
μπάξανε κ' ήβγαζανΓ τσοί λα,λοΐ
πού 'πρεπε νΛ κλεκττοΰνε μέσα
στό Φρ&νοκομεΐο καί νά τώς 6ά-
λουνε τό ζουρλομαντύα. Κ' ετσι τό
νούμερ' αύτό είχε πάρει στή Σμύρ
νη τή σημασία πιά «λωλός». Κι'
αμάν ήθέλανε νά κακοχαραχτηρί-
σουνε κανένανε γιά λωλό, ήλέανε
«ανχός είν' γιά τό 51», εϊτες «αύ
τος βίν' 51, λωλός» καί «51, σπι-
ταγιώρος».
Ή λέξη «σπι/ταγιωρος» θά πή «έ-
κεΐνος πού ή ζωή τού πτά είναι γιά
νά 'ναι, κλεισμένος μέσ' στά Σπι¬
τάγια». Καί Ιτσι κλεισμένοι ήτα-
νε μόνε οί λωλοί. Γιά νά 'λεες σέ
κανένανε «σπιταγιωρε», γιά σέ καμ
μιά, «<—.ιταγιώρα» ήτανε μεγάλη δρκπά, γιατί, τόν καιρό έκεΐνο δ λωλός ήθεωρού 'ντανε πιά καταδι- κασμένος νά τονε άποφεύγη ή κοι- νωνία. "Ητανε Ινας ζωντανός ά- πβθαμένος, άφοϋ δέν ήβρισκοΰ'ντα- νε όπως σήμιερα κανένα ρεμέ'νχΐο (μ^σο θεραπείας) οΰτες καί καμ¬ μιά σωτηρία. Μά, κι' δμαν ηπαίζανε μέ τσι καρτέλλες τόμπολα, έκείνος ποϋ ή βαστοΰσε τή σακούλα γεμάτη μέ νουμερο>τά μΛΐ 'νχίνια, σάν ήτρα-
βοΰσε τό μπι 'ντίνι μέ τό νούμε,ρο
«51» ήλεε χαμογελώντας «51, λω-
λός>.
"Ενας δλλος κακός χαρακτηνΐ-
σμός γιά τ<ή γυναίκες ίίτανε οί λέξες «λωλοσερβάγια» καί "λωλο 'μπερλού». «Λτολοσερβάγια» είναι ή λωλή ή κακιά (σερβάτσια, ΐΤαλ. = κακιά καί χοοριάτα δούλα). Καί «λωλο 'μπερλού» είναι ή λωλή ή έπιπόλαια. «Λοιλή κι' άπόλωλη» ή δλωσδιόλου λοιλή. αΛώλα» είναι ή "Οοό γιά τοοί δντροι αμα τ)θε- λε νά τσοί χαρακτηρ·σουνε πώς είναι παράλογοι, τσοί όνοματίξανε μέ την άρχική λέξη «ντελί» (πού τουρκ. θά πή λωλός). Στό Μπουν- τζδ ήΤανε ενας τέτοιος ποΰ τόνε 'λέανε «ντελί—Στεφανή» κ' ενας δλλος πού τόνε 'λέανε «ντελί — Μοϋτσο» πού ήτανε ή φο€έρα των παιδιωνε καί στή Σμύρνη μερικοΐ. ΤΟ ΧΤΙΡΙΟ ΤΟΤ ΤΡΕΛΛΟΚΟΜΕΙΟΤ Στό 1911, δ Φωκίων Βουτσινάς ένας άπτσοί «λόγιοι» τσή Σμύρ¬ νης, δνθρωπος μέ άψηλές ίδέες μά καί πολύ πλούσιος είχε στό «Καρά — Καπί» (τουρκ. καρά—:μαΰρος, καπού=πόρτα) ενα βουναλάκι μέ έγιές δικό τού καί τρογύρω κι' άλ λα χτήματα. Αύτά οΰλα ήβρισκού 'ντοστε κο 'ντά στό σταθμό τσή Παραδεϊσος, μισή ιορα αλάργο άπτόν Προφήτ' — Ήλία. 'Εκεΐ λοι πόν ήχτισε ενα χτίριο μεγαλούτσι- κο καί τό 'χάρισε στά Σπιτάγια γιά ν' τό κάνουνε «Φρενοκομείον γιά τσοί άντοοι. 'Βνω τσί γυναϊ- κες τσί 'κρατησανε στό «Φρενο- κομεϊο» τώ Σπιταγιωνε. Τό χ"τί- ριο ήτανε σέ πλαγιά, άνάμεσα σέ έγιές, μονάπατο καί στενόμακρο. Μέ '2 μεγάλα πανάθυρα στό κά- θε καταμάκρος ντουβάρι τού καί μέ μιά πόρτα άνάμεσα σέ δυό πανά θυρα στό κάθε καταφάρδος ντουβά ρι τού. Είχε 22 «άμαρες, γραφεϊο, κουζίνα, μπάνιο καί «ίματιοθήικη». Καθώς τί 'μπαινες εΐχε ?να ίΐτενό- μακρο χαγιάτι (διάδρομο) κι' άπτή μιά καί Την δλλη ήτανε οί πόρ- τες των καμάρωνε. Τήν έπίβλεψη τοΰ Τρελλοκομείου τηνέ 'χε ό παπά — Χρύσανθος ωσαμ' τό 1914, πού ήπέθανε. Λ?. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΤΑ ΣΚΤΛΙΑ ΤΗΣ ΔΑΛΜΑΤΙΑΣ Τήν 16ην Νοεμβριού έ.ε. ημέραν Κυριακήν καί ώραν 11 π.μ. Θέλει λάβη χώραν είς την αίθουσαν τοϋ Κινηματογράιφου «ΠΑΛΛΑΣ» 2 ωρος κινηματογραφική παράστασις μέ Ιργον «100 σκυλιά τής Δαλμα- τίας» δλως ένδιαφέρουσα ταινία, προβληθεϊσα είς δλους τούς Εύρο)- παϊκούς Κινηματογράφους. ΟΙ άγαπίδντες τα ζώα καί οί ε¬ πι θυμοΰνχες νά παράσχωσι τήν πό λϋτιμον αυτών συμπαράστασιν είς τήν 'Εταιρίαν μας, παρακαλοΰν- Ται όπως εύαρεβτηθωσι καί τΐμήσιο- σι την παράστασιν ταύτην μετά χίδν οίκογενειίδν των. Ή τΐμή των εΐσιτηρίων καθωρί¬ σθη είς Δραχ. 30 καί 15 (έξώστης) καί οί βουλόμενοι δύνανται νά προ μηθευθώσιν άπό ώρας 10 π.μ. — 2.30' μ.μ. εκ τών Γραφείων Ξενο- φδνχος 15α — 4ος δροφος καί Σό λωνος 39, Δικηγορικόν Γραφείον Δημ. Βρανοπούλου, την Ιδίαν ίό- ραν. ε» . ■ -- -π ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ» 6ρίου τού περιοδΐκοθ «ΆκΐΤνίς». >Α
«ί τά <τερΐιχ6μενα· «"Ενα ο%&'ζ σμα συζητήσ.;ως γ,ά Τά πρθ6λήμ<3 Τ3 τη·ς νεολαίας μας» τοθ κ. Άρ. Λ. Άσττ.ωτηι «'ΑΑμπέοτ Καβμύ: Ή τττ©ο·ις» τού κ. Γ. Κωΐτάκ,, «Τό μάλλον τής «χτ—<ιή5ίως τής σελή "Πς» τόο κ. Άλ. ·Λρ. Φεοίτάικη, «Ή *γωγη τών ίνηλΓχων» το^ Λ. 'ίζάμ πορτ, «Κάρθλος Γιάσπεος» τοΰ κ. Β. Άλεξοπούλου, «Ή χάρίς Τοά μυστηρΓΟυ κ>0 γάμθυ* τοθ Λθυΐ ντέ
Νωρουα) «Ηλίας Μΐΐνιάτης τοο Λ.
Νικ. Άρ6ανίτΓΙι «Ό πνευματικίΐ
κδσιμος τοΰ Γ. ΒΕΡΝΑΝΟΣ» τ()ς
δ. Μ. Πατρικίθυ, «Μέ τούς ν£θκπ
5χΐ μόνον καλή πρόθεσις» τ<>ΰ «■
Ιω. 'Αλες'ίου, «.&.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ»
Ι '—
βρίου τού πίριοδικοθ «ό
τής 'Ελληνίβος». Άπό τά
μενά <ΤΟΙ άγώνες» τής κ. Δ. Ά κύλΐ «ΆτλαντΙς» τού κ. Γ. Σταυο' σήμ-ρα» τής δ. 'Ελ. Κόλμαν, «Ή άγω|γη> Τή,ς πρθι—-οτβε'ας» τής 8ί
δος Γ. Ζαχαρίου, •Κιβίο/Γος τοΰ
Νώε — 6 Πυργος τής Βαδέλ» Τής
κ. Βεν. Δραγώνο:, «Σελίδες χρΐστι
ανικής προνοίας» κ.α.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψόν καί καλοτυπωμένον
τόμον έκυκλοφόρησε τό νέον μυθι
(ΤΤόρημα «Άληθινή Άχλαντίδα»
τοΰ συνεργάτου μας κ. Μιχαήλ
Κουρμούλη.
έμα^τίγωναν, ώο-ΐτθυ τ°ΰς μά
Κοιϊ τότες τό σκοτάδι 6ττ£φ'τε
στά μάτια τους, ο| φ^νές "ούς Ε
ΐταυαν καϊ μ^νοτχά τ^ κθαμιά "Όυς
κοίμόντουσοίν στών τοϊ·χο/ μέ τό κ
φάλι γ;ρμένο στό στή3ος''
"Ετσι, ;ι'ά μέοα' — ή^αν Ίούν-
ος το^ 1944 — σ' ϊνα θάλαμο Τιχ>
Χαιδαρ^υ, δρχΐσε κατά τό ττμοΤ
τό μαρτύριθ κάπτΐ°υ βΐρνττοινίΤβυ.
π-οϋ τό μοναδικό τού ϊγκλημα ίγΓαν
ττώς δούλ:ψε στα κρυφά καΐ ο-χΐΐ
φανερά την Ποίτρίδ-α τού, την Έλ
λό'δα. . Ό καόμένος βογγοθσεν Λι-π'
τοΰς ττόνθγς ποΰ τοΰ προ|ενο0οττν
τά δ'άφορα &αχτ3:νιστή!>ι<ϊ.·· ΟΙ δι/δ ναυτικοΐ αξιωματικόν, ι& των βαλαοσσών, ήσαν στόν θάλαμθ ρ.έοπ καί μιλοΰσαν σιγανά, βλέποντας κα Τα τή θΰρα... Μαζύ μ' αώτοΰς ?)σο;ν κΑεΐσιμέν"! καϊ τθλλοι δλλοι τχοΐ τής ξηράς και τοΰ ν γιοτί άρνήβηχαν νσ δθΐλλέψίυν τοΰς Γβρμανοΰς καΐ δούλ£ψαν όλοφάνερα την Π—ρί^α τους .. Κάθε τόσο 5 Μ"Υ0ν Π θύρα τοθ θοΛάμου γισ νΛ ττροδάλΓ) ή άίταίσΐα μορ$τ τθν Γεη ν φύλακα... Μέ τή 6ραχνή τού τά όνόμαΧα των ί.τ°' πού τ^σαν γραμμένθ' ν κατάλογο τής ημέρας... "Οιτοΐ Ος όκοοε τ' δνομά ι°υ, &τρεπε ·α 5ρεθη στόν ΐδΐβ διάβρ'μο, χωοϊτ. νά χσινη καιρό... Κ-ϊΤνες τίς μέρες, κά'ΐΓθιρ θώμα Γβρμσνών οΤρατΐΜτικών ποϋ 6οί- σχοντ— στίγν Πελοιτόννησο, βγήκε στά δουνά νά κονηγήση Σέ μιά οΐΛΐίΤΓλοκή π' γ τους σχθτώθηκσ,ν καΐ ιτΐντε, ?ξ Γ*ο μοτνοί... Αύτό ήταν άοκϊτό, νά 8··ι τάξΐ| ή Γεριμανική Στρατΐωτική δι οίχηση τών Άθΐινών, γιά ά»*"ίπθι^τ νά τουφΒκισθοϋν ίκατό "Ελληνες ό πό τό Χαθδάρι... ΟΙ Γορμοτνοι διέτ.: ίαν τότες νά ανοιχθή οί ΘΟρΕι, των θαλάμων έκίίνων, πού συγκέν τρωναν τούς περισσότερθυς 'Ελλη ν^ς άξιωματικθύς... ΓΤτ)ραν έκατό— ο| περισσότεροι άξΐωμοίτικοΐ — και τούς άμπάρωσον σ^ά αύτοκίνητσ. Κανίΐς όπτό τούς έκατό θ|ν |α σε την ψυχρπιμία τουΐ Λές και Λα γυ!ν"ανε σέ ποτνηγύρΐ' ' "Βψβοχτοτν Λ λοι στόν τάττο τής έκτέλΐστ)ς... Κα τά αύτθκίνη·Τα; καΐ 6οέ μπροστά στ0 έκτείλεστικό α ττόσπασμα' ' Άνάμβσά τ°υς δό&Γ,κε φωνουκτά ι να ούν8Γ>αατ.. Καΐ τΟτ£ς στόν Τό
πυ έκΐΐ άκ^ύσθτ*,κε Μία Μσιχή, ?νοτς
άλαλοογμός' '
Ζήϊ-,ο ή Ελλάς*
Ό επί κΕψαλής τού οστθσπάσμσ
λυς Ι ορϋΐατνάς άξΐωματικός, κστέβα
στν Ο'αέσωτ τά ιμο^τρα τ^υ άπά την
νμαδ'κή σύτή έ<ίηΐλωσιι των 'Ελλή νιον καΐ διέταξε τούς στρατιώτες ---<υ *ά κάμουν γρήγορα. Οί Γερ.μα ;θΐ τθύς πί)Ρ<ΐν καΐ τούς τοποθέττ, οβν κατά δεκάδες' Κι' &λοι ήσσν 5:<α δ·;<ά5ες... Καΐ σαν δίθηχεν Λτ' τόν Γεομανό άξιωμοττικό τό πσ οάγγελμα Πίο δλθι έκείνοΐ ο) έκα τι δϊχΐσσν ι»1 ϊνα στόμα καΐ μ' ί.ν<χ παλμδ νά ψέλνθι/ν τόν 'Εβνκό »^ς ίίμνο' Έκοίτό στόματα εψελναν κο-ι έκοτό καρθιές κτυπούσαν τότ·:ς /Πά την αΐωνίσ 'Ελλάδα... ΟΙ ποώ τοι δέκα τρέφτουν.. ΟΙ φθόγγθι τού 1/μ Όυ μας κτυπούν, σδ» σφν-οιά στσ ητύτΐά των Οισννων. Τέ γνωρίζ' Λΐτό Την δψη ττθϋ μέ διά μετράει τή γή. Τώρσ έοχεται ή σεψά τής δίύ -■■οης δΐκόβαΓ... Τό παράγγΐλμα ΠΟο δίνεταΐ· κι" ό 'Εθνικός μας ΰ «ν°ς έξακο·λουθεΐ... Πέφτουν καϊ οί δ?ύτερθ| δέκα Τώρα ή Τρίτη δ:κά δα .. "Ολοι π£ριμένουν μ^ τήν σει ρά τους γιά νά 8υ3ΐασ8οΟν στό 6;ο μο τής Ελευθερίας τής μαΤωμένης Ελλάδος1... Νά τώρσ. κι' ή Τεταρ, τη δ:κάδα' Ό Έβνΐχός μας "Υμνος; έεακοΛουΘεϊ, μά όλΐγοσΤίύεΐ ό ήχόςϊ τοι·,. "ΕρχίΓαι καΐ ή Πίμπτη &εχά( δτ:1 Ό Γε-αανάς άξιωμ3τΐκός φω «ίίει Πύρ... Πέψτ·=υν δλλ°ι δέκα "Ελλι-,νες' 'Εκεΐ μέσα *'αν εϊκοσι καϊ εϊκθσι στόματα *·κχ ΐτϊυδοθν. . Ά<ούγεται Π>ο' Πέφΐί,'
<αΐ ή ?νατΓ» δ·εκάβα... Μένουν ΐ τελειταΤοι βέκα' Ό ήχθς ίΐ νθυ μας 'όλΐς Άπ' τά *6*Κ3λα των Έλλή>ων τά Ιερά
«.αί σαν ποώτα ά·νδρεΐ««μέν!ΐ
Καίο' ώ χαΐρε 'Ελευ9ερ·α'..
Μ; τίς τελευταϊες αύτές λέξΐκ,
τό τ£λιυταΐο ΠΓρ' κσ'ι πε
καΐ ο! Τελϊυταίοι' '
Ό ΤΟτθς πληιμμύρισεν απδ 'ίλ
ό αΐιμα' 'ΕκαίΤό «°ρμιά κοίτιν
τα·ν πεσ,αένα στό χώμα' ' Στο χιο
μα υύτά π°ύ γεννή0ηκε τό ττνίϋμα
τής Ελευθερίας καί ττθΰ σ·<οοπίσθη χ: σ' όλον τόν κόσ'.αο'.. Στό χώμα αύτό ιτού έττέ»ο?σεν ό σκλτράτηοθς τύρσ'νος Κ3Ϊ ό πιό 6άρ6αοος κατ·.» ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ■ΝΛ.ΚΛΤ' ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ ΜΑΝΤΟΛΑ «ει' ίνα στάμα —Ελαΐ πάλι, νά σοθ ττή!.. £απλωμένη κοίτεται τώρα καί δγδθη δεκάιδα άιτό τίς σφαΤοϊς ι Τοθ οννεργάτοι; μας 2ον — Τί γίνεται κεϊ κάτω Μαντόλα; πές μας κανένα νέο... ελα νά πιοϋ- αε κανένα τσίπουρο στό μΛουφέ... τί διάδολο! "Εχουμε νά Ιδοθοΰμε πάνο) άπά δυό χρόνια... — Κοΰλά ντέ... σΤοχτου ν' άνασά- νο)... ποϋ μένεις; Πάμε, τέλος πάν το)ν νά δοκιμάσουμε τό «τσίπουρό» σου... ίκανε σαστισμένος ό Γιάν¬ νης, καί τά μάτια τον στριφογυρίζα νέ δεξιά κι' άριστερά, γιά νά κά¬ νη άναγνώρισι... Ό Μίμης ήτανε σωφέρ στό Στρα τηγεϊο καί είχε, φυσικά, τά μέσα... έβύστησε, λοιπόν, στούς φίλους καί στοΰς άνώτεοους «Ινα σωφέρ μάλα- μα» κι' ετσι ό Μαντόλας βοήκε ά¬ πό τήν πρώτη μερά θέσι στόν δοχο αύτοκινήηων . Ό άέρας τής Σμύρνης δέν έσή- κο>νε τόσο πολύ τή ρετσίνα" έκεϊ
πίνουνε τσίπουρο μέ τό καραφάκι,
ποτ' τό σΐΛ'(ί>δει>αν πάντα μεζέδες
περίφημοι.
Κάθε βράδυ, λοιπόν, τό στρώνα
νέ στίς μεγάλες ταβέ'ρνες 6 Γιάν¬
νης, ό Μίμης καΐ δυό τρείς άλλοι
Άθηναίοι, ώς την ώρα πού χτΐΊΐτ,οΰ-
σε άποχώρησι.
Σιγά - σιγά, σμως, τό κακό με
γάλωνε ! Ό Γιάννης ό Μαντόλας,
εγινε άλκοολικός μέ τό πίνε - πίνε
άστόχαστα καί τό τσίπουρο δέν ά-
στειευώτανε!
Στό μεταξϋ αϋτό, ή κατά<ττα<τι εχειροτέρευε άπό μερά σέ μενά εΐ- χε άρχίσει στό μρτιοπο ή έχθρική έπίθεσι καί τά νέα δέν ήτανε καθό- λου εύχάριστα. Ό 2τοατός ύπο- χωρθΰσε! Μέσα στή Σμύρνη ό κόσμος εί¬ χε μουδιάσει. Ή Στοατιιά έφόοτοι- νε καθημερινώς άρχεία στά καρά- βια γιά τόν Πειραια" οί άξκοματι- κοί άνεβοκατεβαίνανε μέ νεΰρα τή σκάλα τοΰ Στβατηγείου καί ήταν άδύνατο νά τοϋς πάρη κανείς κου- βέντα... ΟΙ Τοΰρκοι τής Σμύρνης χαθήκα νέ άπό τή μέση' άπομον<ομένοι πά νω στόν Τουρκομαχαλά θά άκονίζα νέ, ίσως, τά μαχαίρια τους, τρίζον τας μέ λύσσα τά δόντια... Τοΰ κάκου ό άγιος Χουσόστομος ετρεχε νά μάθη άπό τή Στοατιά καί τήν Άρμοστεία νεώτερα, γιά νά εξασφαλίση τό χρκπιανικό στοι χεϊο τής Σμύρνης. "Ολοι (ρεύγανε παραγγέλλοντες τού νά μένη... ή- συχος! "Ωσπου ή Σμύρνη έρημώθηκε ά πό τά μεγαλρϊα καί τά γλέντια καΐ κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ό κόσμος κρατοΰσε μέ άγονία την άναπνοή τού, μή ξέροντας καλά - καλά τί γίνεται. ΙΙρίν φύγη γιά τόν Τσεσμέ ό διοι κητής τοΰ "Ορχου ?δοισε διαταγή στόν Μαντόλα, νά πάη μέ ενα φορ τΊΥό αύτοκίν^το στό Οώλαιτζάικ, νά χαλάση τίς έγκαταστάσεις τοΰ ά- συρμάτου, νά φορτώση δ,τι μπορεΐ καί ΰστερα νά γυρίση στή Σμυρ νη. Μιά στρατια>τική έντολή, πού ό
Γιάννης έννοοΰσε νά τήν έκπΐλέση,
έστω κι' αν αύτό έστοίχιζε τήν ζιοη
τού. "Εκατάλαβε τά σκοΰρα καί ά-
ιτθφάιτ.σε νά όπτ^δείξη πώς εΤχο κι'
αύτός κάποιαν άξία, πώς δέν τόν
Ικαναν δχρηστο ή ρετσίνα καί τό
τοίπουρο.
'Εαήγε στό Ούλουαξάκ, ξεμοντά-
ρησε μαστορικά τόν άσύρματο καί
- φόρτιοσε στό αύτοκίνητό τού,
δ σ α ιμηχανήματα μπόρεσε πε-
ρισσότερα. Στό δρόμο πού γύριξε
είδε πολλά στρατιαηικά τμήματα
σκορπισμένα στά βουνά, ςραντάρους
πού προχοιρούσανε γιά τή Σμύρ- .
νη τσακισμένοι τοΰ κάπου, μαΰροι
άπό τή σκόνη, μέ στολές κουρελια-
βμένες. _ _ |
Άπό μακρυά άντηχοΰσε τό κανό
νι άδιάκοπα. Δέν ήξερε τί ακριβώς '
σομβαίνει, κάτι σμως τοΰλεγε μέ- (
σα τού, πώς έ'πρεπε νά τρέξη μέ
ολητήν ταχύτητα στή Σμύρνη, για
■ώ άλλοιώς θά πήγαινε χαμένος ό
κόπος τού.
"Εφθασε στό Κοοδελλιό προη -
πρωί, καί πήγε νά ξανασάνη σέ μιά
μπύρα. Σταμάτησε τό αΰτοκίντντο
έ'ξω άπό τό κατάστημα, καί μπήχε
κατασκονισμένος μεσα. Μιά παρεα
ναΰτες, άποδραδυνοί, πού ξεχαστή-
κανε στό γλέντι, έπ'νανε τσίπουρο.
Έκύλλησε κι' αύτός κοντά τους,
γιά νά μην κάθεται όλομόναχος...
"ιΑ, καΐ νά πιοΓι/ϊ αίτό, «αί σώ-
νει... δ, καί τό τελευταίο καί φεύ-
γζ·4*ζ... καθήσανε κεΐ πέρα ώς τό
δειλινό, καί δ Γιάννης ίγινε στουπί
στό μεθϋσι.
— Οί Τοΰρκοι μπήκανε στή Σ μΰρ
νη! εΐπε κάποιος τρομαγμένος άπ'
Ιξω, καί μόλις τότε ήρθε στά κα¬
λά τού ό Γιάννης· τινάχθηκε τρικλί
ξοντας άπό τή θέσι τού, εφώναξε
στούς ναΰτες νά μποννε στό αΰτο-
κίνητο μαξί τού κι' εβαλε μπρός
γιά τή Σμύρνη. Φεΰγοντας αρπα-
ξε άπό Τουρκί, τό φεσάκι τού, τό
φόρεσε στό κεφάλι καί... δράμο!
(Συνεχίξεται)
αΐΙΓΑ-νΡΟΙ'ΤΟΥ ■ ΚΐΑΤίΠΟΓΛΟ1
•Από τό
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΜΝ010ΥΛΟΣ
Ό Δημήτριος Γληνος
Άγαπητέ "Προσφυγικέ Κόσμε»
Είς τό άρθρον Τοϋ κ. Παύλου
Φλώρου, τό δημοσιεικθέν είς τό ύπ'
άρ. 2010 φύλλον τής εγκρίτου ε¬
φημερίδος σας, μέ τόν τίτλον «Αύ
τοβιογραφικά ΣημειώμαΤα» παρει-
σέφρησε μ'α άνακρίβεια έπουσιώ-
δης μέν, πάνττος ομιος άνακρίΰεια
ώς πρός τά χαρακτηριστικά τής
μορφής Τοϋ Δημ. Γληνοϋ. Ό κ.
Φλώρος γράτρει δτι ό Δημ. Γληνός
ήτο όμορφάνθριοπος «Ιανθός» καί
«γαλανομάτης». Ό Δ. Γλ. ήτο πρά
γιμαΤι ώραϊος άνδρας άλλά ουτε
«ξανθός» ήτο οΰτε «γαλανομάτης».
Είχε σκοϋρα καστανά σχεδόν μαΰ
οα μαλλιά καί μαΰρα αάτια άστρα
φτερά. Γαλανά μάτια είχεν ό Άλ.
Δελμοΰξος.
Μέ την ευκαιρίαν αυτήν άναφέ-
ρω δτι ό Δημ. Γληνός δΐίτέλεσε κα
θηγητής έκτός τής Άναξαγορείου
Σιχολής Βριιούλωίν καΐ είς τό έν
Σμύρνη Λΰκειον Γιαννίκη κατά τά
ετη 1906 καΐ 1907. Είς την Σμύρ
νην δπου μέ σθένος καί μαχητικό-
Τητα έ|έ<ρραξε τάς περί τοΰ Δημο- τικισμοΰ Ιδέας τού συνεκεντρωνε είς τό πρόσωπον τού τήν οργήν Των καθαρευουσιάνων τής έποχής έκείνης καί έπειδή τότε έκεΐ ώς πρός τό γλωβσικόν ζήττιμα επεκρά¬ τει άκρατος λογιωΤατισμός δέν ή¬ το δυνατόν νά παραμείνη επί μα¬ κρόν καθηγητής καί διά τόν λόγον αυτόν ήλθεν είς τάς Αθήνας. Έ¬ δω έντός όλίγου κατέλαβε υψηλάς έκπαιδευτιχάς θέσεις διότι είχε καί τά τυπικά καί ούσιασΤικά ποο- σόντα. 'Εκτός τών σπουδών τού είς τό Πανεπιστήμιον των Αθη¬ νών εΐχε σπουδάσει καί είς τά γερ μανικά Πανρπιστήμια τής Ίενας καΐ της Λειψίας φιλοσοφίαν καί Παιδαγωγικήν. Διετελΐσε λοιπόν κα , τά τά ετη 1912 — 1916 Διεκθνν- τής τοΰ Διδασκαλείον Μέσης 'Ε«- παιδεύσεως καί κατά τό 1918 διω¬ ρίσθη υπό τοΰ Ελευθερίου Ηενιζέ- , λου, τοΰ μεγάλου, Γενικάς Γραμ¬ ματεύς τού 'Τπουργε'ου Παιδείας. Τό 1924 ίδρυσε καί διηύθυνε την ι Παιδαγο>γικήν Ακαδημίαν, τής ό- (
ποίας οικοπός ήτήρξε νά έφοδιάση
,μέ συγχρονισμένον καί παιδαγωγι
κώς κατηρτισμένον διδακτικόν προ .
σωπικόν τά διδασκαλεΐα ΔηιιοΤικής .
'Εκπαώεύσε(ι)ς καί είς την οποίαν] |
έφοίτησα καί έγώ ώς μετεκ.ιαι4
δευόμενΌς καθηγη^ής. Μετά την
κατάργησιν τής Άκαδημίας αυτής
υπό τού στρατηγοΰ Παγκάλου, κα¬
τά τόν Φεβρουάριον τοΰ 1926, σ
Δημ. Γληνός, βαρύθυμος καί άπο'
γοητευμένος έστράφη δι>σΤτ»χώς
πρός τόν κομμουνισμόν, έλπίαον δ'-
τι μέ τό σύστημα αύτό θά επραγμα
τοποιοΰσε τάς φιλοσοφικάς καί παι
δαγωγικάς ίδέας τού καί θά έδιδε
σάρκα καί όστά είς τόν έκπαιδευτι
κόν δημοτικισμόν καί τήν γενικωτ,έ-
ραν εκπαιδευτικήν μεταρρΰθμκτιν,
τά όποΐα μετά πάθους έπεδίωκρ.
Τό γεγονός καί ή εϊσοδός τον είς
τό κομμουνιστικόν κόμμα τού ό·
ποίον μάλιστα τ'ιπήρξε καί βουλευ-
τής Ιγινε αίτία διά την άπομάκρνν
σιν τού άπό την ένεργόν δημοσίαν
εκπαιδευτικήν υπηρεσίαν.
2δς εύχαριστώ διά την
νίαν καί διατελω μετά τιμής
Ι ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ
'Επίτιμος Γυμνασιάρχης
ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΝ
«Άργοναΰται - Κομνηνο!»
'Εκτός τοθ έχλίκτοΰ Δΐο^<. Συα ο^ Σΐίλλόγθυ «Άργονοοθται — Κομνηνοί») ύητάρχει τό Γυναΐ ίΐΐον τ,μήτ^3 το0 Σολλόιγου, πού άπό ΐτολλ30 χίόνθν δρά Φιλανβςωπικώς χαί 'Εθνικώς. Κατά τούς χοόνϊυς Τής μαϋρης Κατθχής, ήταν 6 άΥ νελος τής παοηγθριάς των σκελετω μέν<ύν καί άορω^τιάΡκ!ι)'ων μικρών τ:·5'ών. Καί άητό τότε δεν έτταΐΛτε "ά έργάζίται εΐτ τάν Φιλαν3ρ«πι <όν αυτόν τομέα. Σήμεοα Παόεδοος τοθ Γυναιχει'θυ τμήματος το0 Σύλλογον, εΤν'αι ή 'ριτι,μθς κ. Ούρανία Συ,μεωνίδθυ. Είς την Γενικήν Γραμματείαν εύρί ΐκετθΑ ή άξιάτιμθς κ. "Ελένη. Ρ.ύ θιιμίου. Τσμίας τού Γυναικίίθυ τμή ματος τοϋ Συλλόγθυ, τυγχάνει ή ,ϊεσποινΐς "Ελλτ, Πό—αδθπθύλου, ή όποία είναι ή ψυχή το^ κοΐνωνΐκοθ <α( φιλανθρωπτικοθ τομέως τοϋ Γυ ναΐχείου τμήματος τού Σύλλογον, Πολλάκις άκοθσαμε είς την Κα>
λιβέαν, γιά τό άλτρθυιστΐκο £ργ°
τής δος "Ελλης Παπαδοποΰλου. Εί¬
ναι οάτή ή όποία πεαιι^οχ^το
•ο παρϊΛ6όν τά σπίτια των
χω' Γρνΐτίων Καλλιθέας καί
' ττε 5ί?| βιανομή τ«ν τρθψίμων κσΐ
το·ο ρ<νχ·-συοΰ στά ψτωχα παιοώκκ- ^.Τναΐ αθτή ττού άντιττρθσίαπεύει τόν Ι άγγ·ε,3 τίς ,παο^γθριδς τών μΐκρ&ν ( πα-ήιών, πού τά έττισ*έπτετηΛ Κ0Γ·, τα πεοιοάλπίΐ... Ί ό π3?4δϊ'-γ3ΐαι της άλτρθυιστηΐ ΐς 53ς '^λλης Παιταδοττοθλθυ, ώ', ^2ΐ των £<λεχτών μελών τού Γυνο' ι^ν^ τμήι/ατος τ«ΰ Συλλάγθυ δς '-ό μιμτρονν καί ο! άΜες κυρίει; <3ΐ όεσττοΐνΐδες τ<5ν Ποντίων ΚΌλλι ϊέας... Καΐ δς εΤναι δέδαιες δτι θά μεγαΑην Εθνικήν Κα! Κοινωνικόν τομία τοΰ Σιιλλάγου των «ΆργονοΛ/τών». Μέλη τ<Ό ΓυνσΛκεΙου αύΤοΰ τμή ?3τος εΤναι οί παρσκάτχο -κοίες καΐ &£σποινίδεζ, κατ' διττικήν σειράν. 1. 'Λργνροποολου Άλεξάνβρ 2. Άργυροπθθλου Δέχ~το«ν« ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ 9ΕΟΛΟΓΟΥ Το& συνεογάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ γάρ ή άρετή, ίνα άρετή μείνη καί . πρός τό καλόν βλέπουσα. ι Βούλεσθε προσθώμεν τι καί νεα- νικώτερον; Όρατε τάς εναντίον Ι γλώοσας ήμερουμένας καί τοΰς θε- ι ύτητι πολεμοΰντας ήσυχάξοντας; Καί τουτο τοϋ Πνεύματος καί του¬ το τής ήμετέρας γεωργίας. Ού γάρ άπαιδεύτως παιδεύομεν, ουδέν ταίς υβρεσι, όπερ πάισχουσιν οί ηολλοΐ, μή τφ λόγφ μαχόμενοι, τοίς δέ λέ- γουσι, καί τήν ασθένειαν έ'στιν ότε τών λογισμών ταίς ΰβρεσι συγκαλύ- πτοντες' ώσπερ τάς σηπίας, λόγος εμείς τό μέλαν πρό έαυτών, ίνα τούς θηρεύοντας δια<ρ·ΰγο)οιν ή τό λανθάνειν θηράσιοσιν. Άλλά τό πε¬ ρί Χρκττόν πολεμεϊν δείκνι·μεν, εν τώ μάχεσθαι κααά Χριστόν, τόν εί ρηνικόν τε και πράον καί τάς ασθε¬ νείας ημών βαστάσαντα. Οδτε εί- ρηνεύομεν κατά λόγον τής αληθεί¬ ας, ύφιέντες τι διά δόξαν έπιεικεί- ας· ού γάρ κακώς τό καλόν θηρεύο- μεν καί είρηνεύομεν έννόμοις μαχό¬ μενοι καί εΕσω τ*όν ημέτερον δροον καί κανόνων τοΰ Πνεύματος. Περί μέν οΰν τούτων ούτω γινιίκΐκο) καί νόιθν τίθΓ'·αι πάη* τ°ΐς ψυχών ε!- κονόμοις καί τοΰ λόγου ττψ,ίαις' μή Τε τώ σκληοώ τραχύνειν, μήττε τώ ύπεσταλμένο) καταπαίρειν' άλλ' εύ- λόγονς είναι περί τόν λόγον, μηδε- τ,ό μέτρον υπερβαίνοντος... ΓΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Συ·ί.χεια έχ Τοιούτον ποτε τουτο τό ποίμναον, καί τοιούτον νυν, ουΤίος εύεκτοΰν τε καί πλατυνόμενον' εί δέ μήποο τελείο)ς, άλλ' είς τουτο γε ταίς κα¬ τά μέρος όδεΰον προσθήκαις' προφη τεύω δέ, καί όδεΰσον. Τοθτο μοί τό Πνεΰμα προλέγει τό δγτον, εί τι προ φητικός έγώ καί βλέπω τά έμπρο¬ σθεν... Άρον κύκλω τούς οφθαλμούς σου καί Ιδε, πάς ό των έμών λόγων έ- ξεταστής. "Ιδε τόν στέφανον, τόν πλακέντα τής δόξης, άντί των μι- σθωτων 'Εφραίμ καί τοΰ στεφάνου τής ΰβρειος. "Ιδε πρεσβυτέρων συν έδριον, πολιίϊ καί συνέσει τετιμημέ- νιον διακόνίον εύταξίαν, ού πόρρω τοΰ αυτού Πνεύματος, άναγνιοστών εύκοσμίαν, λαοΰ φιλομάθειαν, όσον έν άνδράσι, όσον έν γυναιξί, τήν α¬ ρετήν όμοτίμοις... Τούτου τοΰ στεφάνου (8 λαλί>,
ού κατά Κύριον λαλώ, λαλήσω δέ
δμως) κάγώ τι συνεοαλόμτιν εογθν,
ούχ' ούς έρρίψαμεν, άλλ' ούς ήγα-
πήσαμεν... Τούτων τις καί τοΰ έ-
μοΰ πνενματος γέννημα καί καρπάς,
ώς γεν«ά^ οΤ5ί Πνίίμα τούς άπανι-
σταμένονς σώματος. Μαρτυρήσον-
σιν, ώ οίδ' δτι, καί υμών οί εύγνώ-
μονες, ή καί πάντες, Ιπεί καί πάν¬
τας έγεωργήσαμεν καί μισθός, ή
όμολογία μόνη. Ού γάρ δλλο τι ε¬
πιζητούμεν ή έζητήσαμεν. "Αμισθος
228ον
Ή Άνίκα μπήκε γελαστή στό
κιόσκι μέ τόν άδελφό της κι' ένώ
οί μουσαφιραϊοι της σηκώθηκαν ο¬
λοι, άρχισε τίς συστάσεις:
—Κύριοι, τούς είπε, σάς παρου-
σιάζω τόν άδελφό μου Δανιήλ Κοκ
κάλα.
Πρόσχαρος κι' έκείνος, σά την
άδερφή τού, τσάκισε μέ άξιοπρέ-
πεια τή μέση τού κι' εσφιγγε χέρια.
Άπό τή πρώτη στιγμή κατέκτησε
τή συμπάθετα τοΰ Πατισάχ καί τών
φίλων τού, μά τό ντύσιμό τού τους
παραξένεψε δλους. Φοροΰσε μπλέ
ζακέτο τοϋ τελευταίου συρμοΰ, στε-
νό μπέζ πανταλόνι, τεζαρκτιίένο
καί μαϋρα λουστρινέ<νια μποιτίνια. Γύρω στό λαιμό τού είχε τυλιγμένο ενα γαλάξιο μεταξωτό λαιμοδετη, μέ έπιμέλεια σουρτομένο στό στή- θος καί στερεωμένο μέ μιά μαλαμα- τένια καρφίτσα, πού κάλυπτε τό κε φάλι της, ενα μεγάλο διαμάντι. ΕΙ- χε ξνρισμένο πηγοΰνι καί κάτω ά¬ πό τήν ϊσια τού μύτη, φύτροινε ε¬ να μάλλον μικρό μοτκττάκι, πολύ πε- ριποιημένο, ποΰ αφηνε ελευθέρα τά ρουθούνια καί τό πάνω τού χεϊλος. "Ως έδώ ήταν ενας τέλειος Φράγ- κος. Μά τήν έντύπωση αύτή^ τήν δλλαζε όλάτελα ενα μικρό άλικο φεσάκι, ώσάν κι' αύτά πού τόν τε- λευταϊο καιρό έπεβαλε ό Πατισάχ, τό όποίο φοροΰσε άσίκικα πρός τό δεξί τού αΰτί, καί πρός τά πίσω. — Μή ξεχνάς Βεζύρη μου, σνινέ- χισε ή Σουλτάνα, φίλε μου Ισμα¬ ήλ, πώς καί οί πέντε μουσαφιρέΌι τής Γκιαούριοοας, της εΐχαν παρου σιασθη σά Χριστιανοί, καί πώς δέν εΐχε κανένα λόγο αύτός, ό Γκιαού- ρης νά εμφανισθή μπροστά τους σά Μουσουλμάνος, καί μάλιστα, άπ' έ- κείνους πού έγκρίνουνε τίς μεταρρυ- θμίσεις τού Πατισάχ. Άπ' αύτό κι' άπό τό έπαναστατικό τραγούδι τής Άνίκας, εβγαλα τό συμπέρασμα, πώς ή συνάντηση εκείνη ήτανε σκη- νοθετημένη άπό τόν καταραμένο αυτόν Γκιαούρη. Μιά παγίδα πού εΌτησε στόν Παιτισάχ, γιά νά τόν γνωρίση, καί μάλιστα, νά τόν φέ¬ ρη μέσα στό ΐδιο τού τό σπίτι! Μυστήριο είναι γιά μενά μόνο, πώς τόν κατάφερε νά κατεβή στά Θεραπειά. Φαίνεται πώς αΰτός ό σεϊτάνης, θά εβαλε κάποιον δνθριο- πο άπό τό πολύ στενό περιβάλλον τοΰ Πατισάχ, γιά νά τόν πείση νά πάη σ' αύΐτό τό προάστειο, γιά νά γνοιρίση τήν ομορφη Γκιαούρισσα, μέ τό μεγάλο (όπως θά τοΰ είπαν) μονσικό ταλέντο. Μά ποίος είν' αϋ- τός; Ό Μποσταντξήιμπασης δέν ά- ποκλείει νά είναι ενα άπό τά μπεό- πουλα, πού τόνε συνοδεύανε έκείνο τό άπόγεμα. Μπορεΐ' μά έγώ δέν τ όφαντάζομαι, γιατί άπό την άνα- φοοα καϊ των δύ» άνθρώπων τού Μποστηντζήμπαση, βγαίνει, πώς ό Πα,τισί1 » κατηύθννε τά μπεόπουλα καί δχ> αύτά εκείνον. "Ισως, άρ-
γότερα νά τόν άνακαλύψουμε κι'
αυτόν τόν κιαφίρη, Βεξύρη μόν, άν
καί τώρα τό κακό έ"χει γίνει πιά.
Τό πώς ήταν παγίδα αυτή ή συ¬
νάντηση στά Θεραπειά, ομως, δέν
ύπάρχει γιά μενά καμμιά άμφιβο-
λι'α. Θά καταλάβης είτκολα κι' έσύ,
0^ ^"τό Τ11 συνέΐχεΐα.
Ό Δανιήλ, λοιπόν, τούς εύχαρί-
στησε δλους γιά τά καλά λόγια πού
τοΰ εϊπανε γιά τήν άδερφή τού, αχζ
τικά μέ τό μουσικό της ταλέντο,
τήν εύγένειά της καί γιά τή χαρή
της καί μέ μεγάλη προθυμία καί
Ίδιαί·τερη μάλιστα χαρά, τούς πα-
ρακάλεσε ν' άνεβοΰνε στό σαλόνι,
γιά νά τούς παίξη καί νά τούς τρα¬
γουθήθη δ,τι θέλανε. Κανένας φυ¬
σικά, δέν είχε άντίρρηση, άφοΰ δλ-
λο>στε γι' αΰτό τό σκοπό μπήκανε
στό σπίτι. Καί δλοι μαξί άνεβήκα-
νε στό σαλόνι.
Ή Άνίκα κάθησε πίσω άπό τό
πιάνο της καί δταν οί μουσαφιρέοι
στρώθηκαν στίς βαθειές δελουδένι-
ες πολυθρόνες, ό Δανιήλ τοΰς ζήτη-
σε σιτγγνώμη γιά νά παοαγγεΐλη
στή γρηά καφέδες.
Ή Άνίκα, λές κι' ήταν δασκα-
λεμένη, ά>χυε νά πΐίζη μέ ττάθ°ς
καί μαεστρία, τίς μελωδίες πού ά-
ρέσανε πιότερο στόν Πατισάχ. Τήν
δκουγε μαγεμένος καί άπό καιρό σέ
καιρό χτυποΰσε έλαφρά τά δάχτνλά
τού στά μπράτσα τής πολυθρόνας.
ΟΙ δνθρωποι τοΰ ΜποσταντζήμΛα
ση παρακολουθοΰσαν μέ τήν άκρη
τοΰ ματιοΰ τους κάθε τού κινήση
καί τά Μπεόπουλα άδιάφορα, πε-
ριεργάζονταν τό σαλόνι πού οί το
πετσαρισμένοι τοίχοι τού ήταν γε-
μάτθι άίίό μικρά Ταμπ>ώ ζωγραφι-
κής δλα μέ θέματα άπό τή ζωή τής
Άνατολής. Στό τμήμα τοΰ σαλο-
νιού πού βρίσκονταν π'σω άπό τό
πιάνο καί κοντά στό άναιχτό παρά-
θυρο ποΰ έ*6λεπε στό κήπο, ητανε
στημένο Ινα καβαλέττο, μέ μιά μι-
σοτελειοιμένη προσωπογραφία. Τό
πρόσεξαν κι' αύτό, δπιος τό πρόσε-
ξαν καί οί δυά πράκτορες τοΰ Μπο
σταντζήμπαση.
Σ τό μεταξύ γύρισε ό Δανιήλ καί
κάθησε κοντά στό Πατισάχ. Σ έ λί-
γο πατώντας στίς μύτες, μπήκε χαί
ή γρηά στό σαλόνι μέ τούς καφε-
δες. Τοΰς μοίρασε στούς μουσαφι-
ρέους καί βγήκε πάλι άθόρυβα. Ή
Άνίτα τώρα δρχισε νά παίξη ξο-
νά τό φραντσέζικο μάρς τής Στρα
τιδς τοΰ Ρήνου. Ό Δανιήλ σηχώ-
θηκε, πλησίασε την άδερφή τού,
τής χάϊδεψε τή πλατή, στάθηχε πί
σω της κι' άρχισε νά τό τραγουδάη
μαξί της, μέ τόση θέρμη, πού άπο
Τά πονηρά τού μάτια, τρίχανε τώρο
δάκρυα. Ό Πατισάχ κι' αύτός συγ
κινήθηκε, τά Μπεόπουλα ένθουσιά-
στηκαν καί ξέσπασαν σέ χειροκρο-
τήματα. Οί δνθρωποι τοΰ Μποστα
ντζήμπαση άναγκαστικά, τά μιμήθη
καν. "Οταν τό τραγούδι τελείωσε
ό Δανιήλ φίλησε τήν Άνίτα, μά ξο
φνικά δρχισαν νά γαυγίζουν μανια
σμένα τά σκυλιά στό κήπο καί ζη-
τιόντας πάλι συγγνώμη, βγήκε άπό
τ ό σαλόνι.
Ή Άνίτα σηκώθηκε άπό ΐό σκο
' μνί της καΐ ό Πατισάχ τήν πλησία¬
σε καί τής Εσφιγγε τό χέρι:
| — Νά μοΰ έπιτρέψης κοκκοινί-
τοα μου, τής εΐπε ένθουσιασμένος,
ι νά σού έκφράσω τό μεγάλο μόν
! θαυμασμό γιά την τέχνη σου.
ρ Ή Άνίκα κοκκίνισε καί τόν εί-
χαρίστησε μέ ταπεινόιτηηα.
(Συνεχίξεται)
Άνχορομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΑΠΝΙΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ χ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΆΠΑ ΔΟΙΙΟΥΛΟΪ
τ. Λ) ντοΰ Τοθ Τ πουργείου Γεωργίας
Οον
Γιά τό ϊδιο 6έια ό Βυζ<4ντιος «Τό 188?,' καθ' δ συνΐστηθη κα¬ τά πϊώτον ΚυδίθνΓςτΐς έν Ελλάδι, ίξΒδόβ-,^σν ίτ£ρα ψΓ>ίσιμαίΓο: τ& μέν
όφ'ρώντα την σύστασιν τακτικαί
έ'τ>ργήθΐη-
ή σύστασις ενός πεζ'κοθ
ΑΠΟ ΟΣα ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
35ον
Πρώτα μπήκανε χά παΐιδιά καί πί
σω δ Γιουβανάκης. 'Εκβϊ βρέθηκε
σέ μιά θολωτή στρογγυλή τρΰπα,
πού εμοιαξε πιό πολΰ σάν χωριάτι-
κος σπιτικός φοΰρνος, π«ρά μικρά
δωμάτιο, έ'τσι δς τό ποΰ(ΐε. Τό {5-
ψος τού ητανε 1.80 μ. καί τό εμβα
δόν τού περίπου δύο μέτρα. Στόν
τοϊχο άπό τά παληά χρόνια κρέμον-
ταν ενας μαΰρος, χοντρός, σιδερέ-
νιος χαλκάς, πού ό Γιουβανάκης
τόν ϊπιασε καί τόν κούνησε καί γιά
μιά στιγμή άναλογίστηκε δτι Πστε-
ρα άπό τό τελευταίο κούνημα τοϋ
χαλκά άπό κάποιο άλυσιθομένο κ.α-
χαλκά άπό κάποιον άλυσοδεμένο κα
τάΛικο αύτοκράτορα, ίσως, αΰτός
νσ ήταν, ΰστερα άπό πέντε ή δέκα
αίώνες, πού τόν ξανάπιανε, καί ρί
γηοε ή καρδιά τού άπό τή σκέψι,
πώς νά ξεψΰχησε ό δυστνχιομένος
έκεϊνος μέσα στή θεοσκότεινη έκεί-
ν.| μικρή φυλακή, πού Τσιος προηγον
μένιος νά τόν είχανε τυφλώσει ή καί
νά τόν εϊχανε ρινοτομήσει, 6π(ος σν-
νειθίξανε την έποχή έκείνη. Αϋτά
μύλις άρχισε νά τά σκέπτεται, τύν
1. Άμ.πΐδζίδθ
4. Γε^ργΐά5-υ Άφροΰλα
5. Δΐληχάρη "Ελένη
ο. Δ·:λφ<άοη Παρ'ίενθπη 7. Μ:τοίά Μάοι; 9. Τσαλθυχίδου ΌλυμπΓα 10. Τζιροζίδοκ Φρόσω Κ3Ϊ II. Φραγκθττοΰλυυ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟα ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ κπιασε φρίκη κια πετάχτηκε εξω γιά νά ξανασάνη λίγο. Ά<ροΰ έ'ρρι- ζε μιά τελί:υτα£α ματιά καί είδε -τώς σάν την πρώτη φυλακή ήτανε στή σειηά, καί δλλες πατανε γεμάτος λουλοι'·δια
*αΙ ώραϊα τριαντάφυλλα καί μο-
ιίχομύριξε όλόκληρος ό ιόπος. Μέ-
υα στόν κήπο ήτανε ενα μικρό κ«-
ψενεδάκι, άπ' δπου εβλεπε κανείς ό
λάχερη σχεδόν τήν Πόλη. ΆλήΘεια
τί είρίονεία τής τύχης, δταν σκε¬
φθή κανείς δτι σ' αυτή τή φτωχική
και δσημη σήμερα περιοχή, ποϋ βρι
σκότανε ό κήπος μέ τό καφκνεδόι·
η, άλλοτε ήτανε στυλιομένα τά πε-
1>ίφη·μα παλάτια των Βλαχερνων,
πού σήιμερα μόλις τά θεμέλια τους
διακρίνονται, γιατί οί πεοίλαμπρες
ο'ικοδομές πρό πολλοΰ ?χουν έξαφα
νισβή. Ή τοποθεσία εχει θέα μαγει'
τική. Κάτω, στό βάθος καί ακριβώς
σύρριξα στή βάσι τοΰ κάστρου, ά-
πλωνότανε ή συνοικία τής Ξνλόπορ-
τας, δπου τό περίψημο &·γίασμα
τών Βλαχερνίδν. Βλέποντας κανείς
στϋ βάθος, μπροστά τού, είχε· ?να
πανόραμα.
(Συνεχίξεται)
συντάιγ'μοΐτος κλπ. Τά δέ
τή·1 ταιχ,τοποίησι,ν των ένσπλων στΐ-
φών τού έλληνικού λαΡύ, δι' ών ώ^ί
ζονΐο στρ—ΐωτ,ικοΐ βαβΐμο! άπό τοΰ
στρατηγόν μόχρΐ τοθ δ-»ανέως, ς\-
λά τά τελευταία ταύτα έμειναν
είς άχρηστίαν. ΟΙ όπλ—τχηγθΐ ττρο-
σΓΐγορΕύοντο πάντοτε υπό τών ύπ'
αύτ°ύς άρχΓ>γθί| στρατη,γθΐ ή κα—ε
τόοι κατά την έγχώρΐον ίιτιρροήμ
ιΰ'ώ; αάλλο·ν ή κατά τούς βαθμούς
Ου; 65ι5εν ή Κυ6έ:νΓ,αις είς αύ^ζύτ
Ή ;:κτο,τθίη·σις τοθ έίνάπλΉ» λσ
οθ τής Ελλάδος δ·ά δύο λόγοις δέν
εγένετο. α) δ1ατι ού5εμία Έλληνι-
κή ΚυδεονησΊς έ'σχε χρήμαΤα κα·! δύ
νουΐν ϊνα .μισθοτρΛροδθτεΐ κα! τα-
κτ°ιποιή στροττόν, Εστω καί ά;ται<τον. 6) ΑΙ πολΐτιχαΐ δια'οέτεΐς παρέιλν όν πάσσ,ν τάξι,ν εΐτε στ-οιτιωτικήν είνε δ'.οικΓ^τνιχΓΐν», Πάνω στό ΐ5ιο θέαα ό καθηιγΐιτής ΒακαλΟΓΓθιΛ'ίς γρό5φ·ιΐ «ΜοΛοτταΰΤσ Κυ5ϋνιεϊς [5ίος Λπετέλ—αν τόν πυ ρήνα τοθ ποώτου τοκτικοο στοατοθ τής νςωτίρίχς "Ελλάδος, ό οποίος τόσας ύπηοεσ'ίας ττοθσίφΐρζ κατά τό διάδημο: τής έπαναστάκτίως καΐ 6 όπθΓθς έγινεν ή 6ίσις τής σΤρα- τΐωτ:<ής οργανώσεως τής χώρ_2ς μας. ΈξΕΤάσας μςτά προσθχής τα; σνιΛήιχας, υφ' ατ δΐεδίουν τό-τ£ οί ■Έλονίς, καί τάς ποός αλλήλους δτι ή σύστασις τ°0 τα<τι<'ύ ο-το^τοσ βά ήτο .ξαιοε τικώς δόσχολος, ήν μή κ<χτ' Αρχήν ά δθν^τθς, ίάν έπράχ.;ιτο νά πρα^α- τοττθιηβή έξ '^λήνων μόνθν τής κυ ρίως 'Ελλάδος. Ή προσ~ά3ΐ£ΐα πρός δηυΚυ^γίαν τακτικθϋ στρατθύ πρθ- σέκρουε δΐο&κώς είς την ί^ τών διαφόρων πολιτικών «αί στρατΐωτι«ών άρχη- γώ,ν οί όποΐοι κατε,νόϋυν, &τι διά τής δ-αΐθυογίας ίβνικοΰ καΐ δχι τι ττ'.κ03 στροΐτοά εχαναν τήν δύνοιμΐν των δογανο τής οποίας ήσαν οί Λ°κ λονθοΰιντες αότούς §ν<>—λοι. Καΐ ού
ίΐό·οΐ( ο^τέδρασαν είς τή,,, γΐνίκεΐΛ
σ ν τής έφαρτμθγής τοθ θϊσμθύ τού
τοτατΐκο;) στρατοθ, άλλά "α! μετά
τήν σύστασιν αύτοϋ έπ«χε!ρ»ίσ^ν
πλιιστόκις νά κορτατστττσουν αυτόν «
πολιτικόν τ«ν όργανον. Ή κο5ά τοι
οθτον λοιπόν τρόπον γΐνθιμένη σύστσ
σις τοθ τοκτΐικοϋ στρατοθ πρέπτε'
ι»ά θεωρηθή ώς ςύτυχής άρχή τής «ι
σ-τοοηωτικής
λάδος».
3)νώσ·:ως τής 'Ελ-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΒΙΛΚΑ Λ.Ε.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΙΟΥΤΗΣ
ΛΙιΝΟΥ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΓΗΣ ΓΕΜΙΚΗΣ ΣΥΝίΞΛΕΥΣΕΟΣ
τώ δ:9θ-α 26 τ°3 Κ"-
κχλ"ΰ/ται ο) ΐ'.κ. Μέτο.
ΐ Τή. Άνκν^μου Έτοο.ρίσς ΒΙΛ
ΚΑ είς Γενικήν Συνέλί^ιν την 2,»ή
Α5κς;6^ίθυ 1969 έν τοίς γραφείοις
της Έτσοίας επί τή- οδού Ρογκο
Γκ1 5 ημέραν Σάβδατον καΐ ώρα»
10 π μ. μ£ τ^ν ακόλουθον ήυερησί-
?■> διάτσξΐν-
1) "Εγκρι-τις τοθ ΊσολογΐσμΛί
χρή7θος 7(Λ μίΤ' ό»«οόασιν των
ίπ' αυτού ίκ&έσζων το^ Λι·"*—""*
Σι»μ'5-υλί-υ καί τώ» έλίγκτών.
2) Απαλλαγή τ£>ν μελών τού Δι-
0Ί'<Γ>τιιοί» Συμδουλίου καΐ των έλεν
τών Αΐτό πάσης εύθύν*>:
;·;ως διά την α*« χρήσιν.
3) 'Ειτί/κύρωσΐς ίκλογης
το3 Δ.Σ. {ϊς άντικβτάσ'ασΐν
ποδ'ώσαντος τοιούτου
Αλεξάνδρου ΜιχαηλίόΑ; συμφώνως
τώ αοθρο; 13 το^ Κ*τσ7τοτικοΰ.
4) Άνσβίοχτΐς τής ιταλίας *1
Διορισμός έικοίθαοιστών.
Ο! κ.<. Μίτοχοι οί ιά μετάσχ»σιν τής 7ίως $έον νά τα- 28 -° Έν Τό 'ί '.9:ιν Συμβούλιον ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. γνώστης τής "Αγγλικής, μέ τετρσε- τή λογιστικήν προύπηρίσίαν ζητεί ανάλογον εργασίαν. Πληροφορίαι Ά9ανάο-ιον Κιθυρτζόγλου. Τηλ. 641. 393.
(ΠΡΙΜ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΘΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
Ο ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
215
8. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΑ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ'—ΗΛΙΑ
Μέ το τραγοΰβι τού Έθν*χο# μας "Τμνου
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΗΣ
,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
τής Ενώσεως 'Ελλήνοιν Λογοτρχ νών
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Καιθώς προχωροΰμε στόν καρο-
τσόδρομο, άπτό ζερβί μας μας συν
χροφεύει τ' Αύλάκι καί δίπλα Τού
6 Μέλης. Άνάμεσα στά δυό τρε-
χούμΐνα αύτά νερά βλέπομε μιά
λουρίδα νής κατοιποάσινη καί φυ
τεμένη μέ σιγούτια (άμυγδαλό-
φυλλες ίτιές). Τα γκριζιωπά αύτά
δέντρα, πού ήκατςεφτίζανε μεσ'
στά ήρεμα νερά ήκάνανε την χο·
ποθεσΐα έτοΰτη ρα)μαντικιά καί ά-
γαπητή. Τηνέ 'λέανε τα «Σιγού-
τια τσή κόνα — Μερσίνας» γιατί
έκ«ί κο 'ντά ήτανε ό καφενές τση.
Άπιόν καροτσόδρομο, λοιπόν γιά
νά πάς στόν κανεφέ αύτόνανε, ή-
περνοΰσες ενα γεφυράχι άίΐάνω στ'
Αΰλάκι, ήπαιοΰσες στά «Σιγούτια»
κ' ΰστερις ήπερνοΰσες ίνα αλλο γε
φυρά-κι άπάνο στό Μέλη, ποϋ έδίο
τανε ριχός. Καί πατώντας στην
άποκεϊ άκροποταμιά έκεΐ δίπλα ή-
τανε δ καφενές. Μά πιό 'κεϊ ήτα¬
νε κ' Ινας άλλος καφενές πιό μι-
χρός, πού κι' αύτός είχε τα ίδιβ
γεφυράκια -τού, ξυλένια, όπως καί
τσή1 κόνα — Μερσίνας. Καί πολ-
λές φορβς, στσί δυνατές βροχές
τοΰ Γενάρη πού ήφούσκων' ό Μέ¬
λης, τα 'σήκωνε καί τα 'παιρνε
ή όρμή τοΰ νεροΰ.
Άφήναμε τα «Σιγούτια» καί
συνεχίζομε τόν καροτσόΒρομό μας.
Στό δεξί μα; έχομε τό άψήλωμα
μέ την έκκλησιά απάνω, καί στά
χαμηλά τ' αγιασμά τση. Καί πιό
'κεί τό καλντερίμι πού άνεθαίνει
γιά την έκκλησιά. Προτοϋ νά φτά
|ης στην έκκλησιά άπτά δεξιά χοΰ
καλνΤεριμιοΰ εϊτανε δυό σπίτια. Τα
'να τοΰ θοδιορή μέ τό φοϋρνο τού
καί τ' αλλο είχε μπαρμπέρικο. Ά-
φήνομε τό καλνχερίμι καί συνεχί-
ζομε τόν καροτσόδρομο, καί σέ λί-
γο φνάνομε στό «γεφϋρι τοϋ Προ-
φήτ' — Ήλία». "Ωσαμ' έδω στα
ματάει ή «δια&ρομή» μας. Τό σι-
δεροδεμένο αύτό γεφΰρι περνάΐΐ
άποπάν' άπτ' Αύλάκι καί τό Μελη
καί είναι ή καρδιά τοΰ χωρίου για¬
τί ένώνει τσοί δυό μαχαλάδες τού.
—Τόν άνατολικό, τό απάνω - χο>-
ρι> πού 'λένε, απού ήιανε καί τό
Σκογειό, μέ τό δυτικό, τό «κάτω -
χωριό» καί Τό άψή,λωμα δπου ή έκ-
κληστά. Προτοΰ νά φτάξωμε στό
γεφϋρι οττό δεξί μας βλέπομε τρείς
καφενέδες τοΰ ΓιαγουρΤσήϊ, τοΰ
Κουλουράκια καί χοΰ Κουξηνόπον-
λου.
Τώρα, & θέμε νά συνεχίσομε τόν
καροτσόδρομο αύτός περνάει άπο
πάν" άπτό γεφύρι καί τραβάει γιά
τήν Παραδεΐσο. Καθώς προχω-
ροϋμε στό ζερβί μας εΐν' τό σπ'τι
τοΰ Μπαρδακούλια, τό σπίτι μέ
χον κ.αφενέ (τόν καινούργιο) τοΰ
Κουξηνόοτουλου *"ί τό σπίτι μέ
τό μπακάλικο καί μπαρμπέρικο τού
Κουλουράκια. "Τστερις δ άνττκρο-
ρος δρόμος γιά τ' άπάνο) χοιριό
καί πιό 'κεϊ τό Καρακόλι (Αστν-
νομ. Σταιθμός) μέ πολίτσνα (ά-
σΤυνόμο) Ινανε δμπαση (δεκανέα).
Άπτό δεξί μας πάλι είναι πρεβό-
για. Προτοΰ νά φτάξωμε στην Πά
ραδεΐσο, δ Καροτσόδρομος χορί-
ζεται στά δυό. Ό ενας δ ζερβός |
τραβάει συνέχεια γιά χήν Παρα-
δεΐσο, κι' δ άλλος ό δεξίς περνάει
άποπάν' άπό 'να δλλο γεφΰρι ά-
πάνω στό Μέλη κι' Αύλάοα σιδε-
ροδεμένο κι' αύτό, μά πιό μεγάλο,
γιά νά περάση άπτήν άποδώ πάλι
άκροποΤαμιά. ΕΙν' ό καροτσάδρο-
μος πού χωρίΐξΐται κι' αύτός στά.
δυό. Ό δεξίς περνάει άπτά «Κα-
γιαλίκια» (βραχώβης πλαγιά τοΰ
Πάγου) γώ νά πάρη τή βόλτα καί
νά φτάξη στοΰ Κιατίπογλου κ' ν-
στερις στόν Τουρκομαχαλά. Κι' ό
ζερβίς τραβάει γιά τό Σε&δήκιοϊ.
Στό χώρισμα έδω τοΰ καροτσάδρο
μου Τίτον Ινας καφενές κ' εα κολ
τζήδικο, δπίος είδαμρ καί πιό πρίν.
"Α,μα οταθοΰμ' άπάνο) στό γε¬
φΰρι έτοΰτο, βλεπομε άπό μακριά
τσί δυό - ματζί «Καμάρες», την
μιά 'ποπίσ' άπτήν δλλη, πού ένώ-
νουνε χήν χαράδρα ποϋ στενεύει,
δπου τρέχει δ Μέλης μέ τ' Αύλά-
κι. Ή δ 'μπροστινή είν* πιό άψη-
λή ή «Καμάρα Τοΰ Μαγελέξαν-
τρου» πού λένε. Άποπάν' άπό 'φτή
κ' έδώ περνάει τό σούγελο (ύδρα-
γωγείο). Κι' άνάμεσ' άπτά μεγά¬
λο τόξα τση βλέπομε τήν όποσινή
«Καμάρα» πιό χαμηλή μά πιό φαρ-
διά (ώσαμ' δυό μέτρα) καί μπο-
ρεϊς νά περάσης ά—πάνω. Λένε,
πώς, στό 1870, ηπιέρασ' άποπάνω
δ καπετάν — Σιδέρης μέ τ' άλό-
γατό τουι, πού τονε 'κυνηγοΰσανε
οί Τούρκοι νά τονε πιάσουνε. Κ' ε"
τσι τώς ήξέΐρυε. 'Εβω στά νερά
τοΰ Μέλη πιάνουνε χέγια.
Ίούνιθς 1944.
—Άκοθς φ^νέ»,;... Άρχισαν ησ
λι'
—Ναί' Στάσ<Η) ν' άκούσωμί <το Θε ερχονταΐ τά βογιγηιτά... Δ'-»ό άξΐ'ΛμαΤικοΐ τοθ Ναυτικαι, ό ίνας πλώ σ^όν άλλον, κλειοιμένο. σ| κάποιαν βάιλαμο τοΐ Χσιδσρΐοι μθλυυσαν σιγαντά... Ξάφνου άκουαν φωνές 6ι>νατές Από γεΐτονΐκό θσΛη
μο... ΟΙ Γεομανοΐ τυραννοίχσαν κάθε
ττρωΐ βαρυποινίτίς, πού τούς σήκω
..—λ> ..λ.-, ι^ν— ιι,ίι^.. *> ττΐο'θ'άγκίο^'ίχ οτο·*1
9. ΤΟ ΤΡΕΛΛΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗΤ' — ΗΛΙΑ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΤ
«■ΛΩΛΟΤ»
Τα «Σπιτάγια» μας, όπως τό λέ
αμε τό «Γραικικδν Νοσοκομείον
Σμύρνης», κο 'ντά στά δλλα τού
«τμήματα» είχε καί χό «Φρενοκο¬
μείον Τού. Ή πάρτα. ου ήτανε στό
πλαϊνό σακάκι τοΰ χτίριου των
Σπιταγιωνε, στσή «Λωλής τό σο-
κάκι», δπως τό 'λέανε. Κ' ή πόρτ'
αυτή εΐχι,' άπόξω τό «51» νούμε-
ρο τού σοκακιοΰ, κι' άποφτοΰ ή '
μπάξανε κ' ήβγαζανΓ τσοί λα,λοΐ
πού 'πρεπε νΛ κλεκττοΰνε μέσα
στό Φρ&νοκομεΐο καί νά τώς 6ά-
λουνε τό ζουρλομαντύα. Κ' ετσι τό
νούμερ' αύτό είχε πάρει στή Σμύρ
νη τή σημασία πιά «λωλός». Κι'
αμάν ήθέλανε νά κακοχαραχτηρί-
σουνε κανένανε γιά λωλό, ήλέανε
«ανχός είν' γιά τό 51», εϊτες «αύ
τος βίν' 51, λωλός» καί «51, σπι-
ταγιώρος».
Ή λέξη «σπι/ταγιωρος» θά πή «έ-
κεΐνος πού ή ζωή τού πτά είναι γιά
νά 'ναι, κλεισμένος μέσ' στά Σπι¬
τάγια». Καί Ιτσι κλεισμένοι ήτα-
νε μόνε οί λωλοί. Γιά νά 'λεες σέ
κανένανε «σπιταγιωρε», γιά σέ καμ
μιά, «<—.ιταγιώρα» ήτανε μεγάλη δρκπά, γιατί, τόν καιρό έκεΐνο δ λωλός ήθεωρού 'ντανε πιά καταδι- κασμένος νά τονε άποφεύγη ή κοι- νωνία. "Ητανε Ινας ζωντανός ά- πβθαμένος, άφοϋ δέν ήβρισκοΰ'ντα- νε όπως σήμιερα κανένα ρεμέ'νχΐο (μ^σο θεραπείας) οΰτες καί καμ¬ μιά σωτηρία. Μά, κι' δμαν ηπαίζανε μέ τσι καρτέλλες τόμπολα, έκείνος ποϋ ή βαστοΰσε τή σακούλα γεμάτη μέ νουμερο>τά μΛΐ 'νχίνια, σάν ήτρα-
βοΰσε τό μπι 'ντίνι μέ τό νούμε,ρο
«51» ήλεε χαμογελώντας «51, λω-
λός>.
"Ενας δλλος κακός χαρακτηνΐ-
σμός γιά τ<ή γυναίκες ίίτανε οί λέξες «λωλοσερβάγια» καί "λωλο 'μπερλού». «Λτολοσερβάγια» είναι ή λωλή ή κακιά (σερβάτσια, ΐΤαλ. = κακιά καί χοοριάτα δούλα). Καί «λωλο 'μπερλού» είναι ή λωλή ή έπιπόλαια. «Λοιλή κι' άπόλωλη» ή δλωσδιόλου λοιλή. αΛώλα» είναι ή "Οοό γιά τοοί δντροι αμα τ)θε- λε νά τσοί χαρακτηρ·σουνε πώς είναι παράλογοι, τσοί όνοματίξανε μέ την άρχική λέξη «ντελί» (πού τουρκ. θά πή λωλός). Στό Μπουν- τζδ ήΤανε ενας τέτοιος ποΰ τόνε 'λέανε «ντελί—Στεφανή» κ' ενας δλλος πού τόνε 'λέανε «ντελί — Μοϋτσο» πού ήτανε ή φο€έρα των παιδιωνε καί στή Σμύρνη μερικοΐ. ΤΟ ΧΤΙΡΙΟ ΤΟΤ ΤΡΕΛΛΟΚΟΜΕΙΟΤ Στό 1911, δ Φωκίων Βουτσινάς ένας άπτσοί «λόγιοι» τσή Σμύρ¬ νης, δνθρωπος μέ άψηλές ίδέες μά καί πολύ πλούσιος είχε στό «Καρά — Καπί» (τουρκ. καρά—:μαΰρος, καπού=πόρτα) ενα βουναλάκι μέ έγιές δικό τού καί τρογύρω κι' άλ λα χτήματα. Αύτά οΰλα ήβρισκού 'ντοστε κο 'ντά στό σταθμό τσή Παραδεϊσος, μισή ιορα αλάργο άπτόν Προφήτ' — Ήλία. 'Εκεΐ λοι πόν ήχτισε ενα χτίριο μεγαλούτσι- κο καί τό 'χάρισε στά Σπιτάγια γιά ν' τό κάνουνε «Φρενοκομείον γιά τσοί άντοοι. 'Βνω τσί γυναϊ- κες τσί 'κρατησανε στό «Φρενο- κομεϊο» τώ Σπιταγιωνε. Τό χ"τί- ριο ήτανε σέ πλαγιά, άνάμεσα σέ έγιές, μονάπατο καί στενόμακρο. Μέ '2 μεγάλα πανάθυρα στό κά- θε καταμάκρος ντουβάρι τού καί μέ μιά πόρτα άνάμεσα σέ δυό πανά θυρα στό κάθε καταφάρδος ντουβά ρι τού. Είχε 22 «άμαρες, γραφεϊο, κουζίνα, μπάνιο καί «ίματιοθήικη». Καθώς τί 'μπαινες εΐχε ?να ίΐτενό- μακρο χαγιάτι (διάδρομο) κι' άπτή μιά καί Την δλλη ήτανε οί πόρ- τες των καμάρωνε. Τήν έπίβλεψη τοΰ Τρελλοκομείου τηνέ 'χε ό παπά — Χρύσανθος ωσαμ' τό 1914, πού ήπέθανε. Λ?. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΤΑ ΣΚΤΛΙΑ ΤΗΣ ΔΑΛΜΑΤΙΑΣ Τήν 16ην Νοεμβριού έ.ε. ημέραν Κυριακήν καί ώραν 11 π.μ. Θέλει λάβη χώραν είς την αίθουσαν τοϋ Κινηματογράιφου «ΠΑΛΛΑΣ» 2 ωρος κινηματογραφική παράστασις μέ Ιργον «100 σκυλιά τής Δαλμα- τίας» δλως ένδιαφέρουσα ταινία, προβληθεϊσα είς δλους τούς Εύρο)- παϊκούς Κινηματογράφους. ΟΙ άγαπίδντες τα ζώα καί οί ε¬ πι θυμοΰνχες νά παράσχωσι τήν πό λϋτιμον αυτών συμπαράστασιν είς τήν 'Εταιρίαν μας, παρακαλοΰν- Ται όπως εύαρεβτηθωσι καί τΐμήσιο- σι την παράστασιν ταύτην μετά χίδν οίκογενειίδν των. Ή τΐμή των εΐσιτηρίων καθωρί¬ σθη είς Δραχ. 30 καί 15 (έξώστης) καί οί βουλόμενοι δύνανται νά προ μηθευθώσιν άπό ώρας 10 π.μ. — 2.30' μ.μ. εκ τών Γραφείων Ξενο- φδνχος 15α — 4ος δροφος καί Σό λωνος 39, Δικηγορικόν Γραφείον Δημ. Βρανοπούλου, την Ιδίαν ίό- ραν. ε» . ■ -- -π ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ» 6ρίου τού περιοδΐκοθ «ΆκΐΤνίς». >Α
«ί τά <τερΐιχ6μενα· «"Ενα ο%&'ζ σμα συζητήσ.;ως γ,ά Τά πρθ6λήμ<3 Τ3 τη·ς νεολαίας μας» τοθ κ. Άρ. Λ. Άσττ.ωτηι «'ΑΑμπέοτ Καβμύ: Ή τττ©ο·ις» τού κ. Γ. Κωΐτάκ,, «Τό μάλλον τής «χτ—<ιή5ίως τής σελή "Πς» τόο κ. Άλ. ·Λρ. Φεοίτάικη, «Ή *γωγη τών ίνηλΓχων» το^ Λ. 'ίζάμ πορτ, «Κάρθλος Γιάσπεος» τοΰ κ. Β. Άλεξοπούλου, «Ή χάρίς Τοά μυστηρΓΟυ κ>0 γάμθυ* τοθ Λθυΐ ντέ
Νωρουα) «Ηλίας Μΐΐνιάτης τοο Λ.
Νικ. Άρ6ανίτΓΙι «Ό πνευματικίΐ
κδσιμος τοΰ Γ. ΒΕΡΝΑΝΟΣ» τ()ς
δ. Μ. Πατρικίθυ, «Μέ τούς ν£θκπ
5χΐ μόνον καλή πρόθεσις» τ<>ΰ «■
Ιω. 'Αλες'ίου, «.&.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ»
Ι '—
βρίου τού πίριοδικοθ «ό
τής 'Ελληνίβος». Άπό τά
μενά <ΤΟΙ άγώνες» τής κ. Δ. Ά κύλΐ «ΆτλαντΙς» τού κ. Γ. Σταυο' σήμ-ρα» τής δ. 'Ελ. Κόλμαν, «Ή άγω|γη> Τή,ς πρθι—-οτβε'ας» τής 8ί
δος Γ. Ζαχαρίου, •Κιβίο/Γος τοΰ
Νώε — 6 Πυργος τής Βαδέλ» Τής
κ. Βεν. Δραγώνο:, «Σελίδες χρΐστι
ανικής προνοίας» κ.α.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψόν καί καλοτυπωμένον
τόμον έκυκλοφόρησε τό νέον μυθι
(ΤΤόρημα «Άληθινή Άχλαντίδα»
τοΰ συνεργάτου μας κ. Μιχαήλ
Κουρμούλη.
έμα^τίγωναν, ώο-ΐτθυ τ°ΰς μά
Κοιϊ τότες τό σκοτάδι 6ττ£φ'τε
στά μάτια τους, ο| φ^νές "ούς Ε
ΐταυαν καϊ μ^νοτχά τ^ κθαμιά "Όυς
κοίμόντουσοίν στών τοϊ·χο/ μέ τό κ
φάλι γ;ρμένο στό στή3ος''
"Ετσι, ;ι'ά μέοα' — ή^αν Ίούν-
ος το^ 1944 — σ' ϊνα θάλαμο Τιχ>
Χαιδαρ^υ, δρχΐσε κατά τό ττμοΤ
τό μαρτύριθ κάπτΐ°υ βΐρνττοινίΤβυ.
π-οϋ τό μοναδικό τού ϊγκλημα ίγΓαν
ττώς δούλ:ψε στα κρυφά καΐ ο-χΐΐ
φανερά την Ποίτρίδ-α τού, την Έλ
λό'δα. . Ό καόμένος βογγοθσεν Λι-π'
τοΰς ττόνθγς ποΰ τοΰ προ|ενο0οττν
τά δ'άφορα &αχτ3:νιστή!>ι<ϊ.·· ΟΙ δι/δ ναυτικοΐ αξιωματικόν, ι& των βαλαοσσών, ήσαν στόν θάλαμθ ρ.έοπ καί μιλοΰσαν σιγανά, βλέποντας κα Τα τή θΰρα... Μαζύ μ' αώτοΰς ?)σο;ν κΑεΐσιμέν"! καϊ τθλλοι δλλοι τχοΐ τής ξηράς και τοΰ ν γιοτί άρνήβηχαν νσ δθΐλλέψίυν τοΰς Γβρμανοΰς καΐ δούλ£ψαν όλοφάνερα την Π—ρί^α τους .. Κάθε τόσο 5 Μ"Υ0ν Π θύρα τοθ θοΛάμου γισ νΛ ττροδάλΓ) ή άίταίσΐα μορ$τ τθν Γεη ν φύλακα... Μέ τή 6ραχνή τού τά όνόμαΧα των ί.τ°' πού τ^σαν γραμμένθ' ν κατάλογο τής ημέρας... "Οιτοΐ Ος όκοοε τ' δνομά ι°υ, &τρεπε ·α 5ρεθη στόν ΐδΐβ διάβρ'μο, χωοϊτ. νά χσινη καιρό... Κ-ϊΤνες τίς μέρες, κά'ΐΓθιρ θώμα Γβρμσνών οΤρατΐΜτικών ποϋ 6οί- σχοντ— στίγν Πελοιτόννησο, βγήκε στά δουνά νά κονηγήση Σέ μιά οΐΛΐίΤΓλοκή π' γ τους σχθτώθηκσ,ν καΐ ιτΐντε, ?ξ Γ*ο μοτνοί... Αύτό ήταν άοκϊτό, νά 8··ι τάξΐ| ή Γεριμανική Στρατΐωτική δι οίχηση τών Άθΐινών, γιά ά»*"ίπθι^τ νά τουφΒκισθοϋν ίκατό "Ελληνες ό πό τό Χαθδάρι... ΟΙ Γορμοτνοι διέτ.: ίαν τότες νά ανοιχθή οί ΘΟρΕι, των θαλάμων έκίίνων, πού συγκέν τρωναν τούς περισσότερθυς 'Ελλη ν^ς άξιωματικθύς... ΓΤτ)ραν έκατό— ο| περισσότεροι άξΐωμοίτικοΐ — και τούς άμπάρωσον σ^ά αύτοκίνητσ. Κανίΐς όπτό τούς έκατό θ|ν |α σε την ψυχρπιμία τουΐ Λές και Λα γυ!ν"ανε σέ ποτνηγύρΐ' ' "Βψβοχτοτν Λ λοι στόν τάττο τής έκτέλΐστ)ς... Κα τά αύτθκίνη·Τα; καΐ 6οέ μπροστά στ0 έκτείλεστικό α ττόσπασμα' ' Άνάμβσά τ°υς δό&Γ,κε φωνουκτά ι να ούν8Γ>αατ.. Καΐ τΟτ£ς στόν Τό
πυ έκΐΐ άκ^ύσθτ*,κε Μία Μσιχή, ?νοτς
άλαλοογμός' '
Ζήϊ-,ο ή Ελλάς*
Ό επί κΕψαλής τού οστθσπάσμσ
λυς Ι ορϋΐατνάς άξΐωματικός, κστέβα
στν Ο'αέσωτ τά ιμο^τρα τ^υ άπά την
νμαδ'κή σύτή έ<ίηΐλωσιι των 'Ελλή νιον καΐ διέταξε τούς στρατιώτες ---<υ *ά κάμουν γρήγορα. Οί Γερ.μα ;θΐ τθύς πί)Ρ<ΐν καΐ τούς τοποθέττ, οβν κατά δεκάδες' Κι' &λοι ήσσν 5:<α δ·;<ά5ες... Καΐ σαν δίθηχεν Λτ' τόν Γεομανό άξιωμοττικό τό πσ οάγγελμα Πίο δλθι έκείνοΐ ο) έκα τι δϊχΐσσν ι»1 ϊνα στόμα καΐ μ' ί.ν<χ παλμδ νά ψέλνθι/ν τόν 'Εβνκό »^ς ίίμνο' Έκοίτό στόματα εψελναν κο-ι έκοτό καρθιές κτυπούσαν τότ·:ς /Πά την αΐωνίσ 'Ελλάδα... ΟΙ ποώ τοι δέκα τρέφτουν.. ΟΙ φθόγγθι τού 1/μ Όυ μας κτυπούν, σδ» σφν-οιά στσ ητύτΐά των Οισννων. Τέ γνωρίζ' Λΐτό Την δψη ττθϋ μέ διά μετράει τή γή. Τώρσ έοχεται ή σεψά τής δίύ -■■οης δΐκόβαΓ... Τό παράγγΐλμα ΠΟο δίνεταΐ· κι" ό 'Εθνικός μας ΰ «ν°ς έξακο·λουθεΐ... Πέφτουν καϊ οί δ?ύτερθ| δέκα Τώρα ή Τρίτη δ:κά δα .. "Ολοι π£ριμένουν μ^ τήν σει ρά τους γιά νά 8υ3ΐασ8οΟν στό 6;ο μο τής Ελευθερίας τής μαΤωμένης Ελλάδος1... Νά τώρσ. κι' ή Τεταρ, τη δ:κάδα' Ό Έβνΐχός μας "Υμνος; έεακοΛουΘεϊ, μά όλΐγοσΤίύεΐ ό ήχόςϊ τοι·,. "ΕρχίΓαι καΐ ή Πίμπτη &εχά( δτ:1 Ό Γε-αανάς άξιωμ3τΐκός φω «ίίει Πύρ... Πέψτ·=υν δλλ°ι δέκα "Ελλι-,νες' 'Εκεΐ μέσα *'αν εϊκοσι καϊ εϊκθσι στόματα *·κχ ΐτϊυδοθν. . Ά<ούγεται Π>ο' Πέφΐί,'
<αΐ ή ?νατΓ» δ·εκάβα... Μένουν ΐ τελειταΤοι βέκα' Ό ήχθς ίΐ νθυ μας 'όλΐς Άπ' τά *6*Κ3λα των Έλλή>ων τά Ιερά
«.αί σαν ποώτα ά·νδρεΐ««μέν!ΐ
Καίο' ώ χαΐρε 'Ελευ9ερ·α'..
Μ; τίς τελευταϊες αύτές λέξΐκ,
τό τ£λιυταΐο ΠΓρ' κσ'ι πε
καΐ ο! Τελϊυταίοι' '
Ό ΤΟτθς πληιμμύρισεν απδ 'ίλ
ό αΐιμα' 'ΕκαίΤό «°ρμιά κοίτιν
τα·ν πεσ,αένα στό χώμα' ' Στο χιο
μα υύτά π°ύ γεννή0ηκε τό ττνίϋμα
τής Ελευθερίας καί ττθΰ σ·<οοπίσθη χ: σ' όλον τόν κόσ'.αο'.. Στό χώμα αύτό ιτού έττέ»ο?σεν ό σκλτράτηοθς τύρσ'νος Κ3Ϊ ό πιό 6άρ6αοος κατ·.» ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ■ΝΛ.ΚΛΤ' ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ ΜΑΝΤΟΛΑ «ει' ίνα στάμα —Ελαΐ πάλι, νά σοθ ττή!.. £απλωμένη κοίτεται τώρα καί δγδθη δεκάιδα άιτό τίς σφαΤοϊς ι Τοθ οννεργάτοι; μας 2ον — Τί γίνεται κεϊ κάτω Μαντόλα; πές μας κανένα νέο... ελα νά πιοϋ- αε κανένα τσίπουρο στό μΛουφέ... τί διάδολο! "Εχουμε νά Ιδοθοΰμε πάνο) άπά δυό χρόνια... — Κοΰλά ντέ... σΤοχτου ν' άνασά- νο)... ποϋ μένεις; Πάμε, τέλος πάν το)ν νά δοκιμάσουμε τό «τσίπουρό» σου... ίκανε σαστισμένος ό Γιάν¬ νης, καί τά μάτια τον στριφογυρίζα νέ δεξιά κι' άριστερά, γιά νά κά¬ νη άναγνώρισι... Ό Μίμης ήτανε σωφέρ στό Στρα τηγεϊο καί είχε, φυσικά, τά μέσα... έβύστησε, λοιπόν, στούς φίλους καί στοΰς άνώτεοους «Ινα σωφέρ μάλα- μα» κι' ετσι ό Μαντόλας βοήκε ά¬ πό τήν πρώτη μερά θέσι στόν δοχο αύτοκινήηων . Ό άέρας τής Σμύρνης δέν έσή- κο>νε τόσο πολύ τή ρετσίνα" έκεϊ
πίνουνε τσίπουρο μέ τό καραφάκι,
ποτ' τό σΐΛ'(ί>δει>αν πάντα μεζέδες
περίφημοι.
Κάθε βράδυ, λοιπόν, τό στρώνα
νέ στίς μεγάλες ταβέ'ρνες 6 Γιάν¬
νης, ό Μίμης καΐ δυό τρείς άλλοι
Άθηναίοι, ώς την ώρα πού χτΐΊΐτ,οΰ-
σε άποχώρησι.
Σιγά - σιγά, σμως, τό κακό με
γάλωνε ! Ό Γιάννης ό Μαντόλας,
εγινε άλκοολικός μέ τό πίνε - πίνε
άστόχαστα καί τό τσίπουρο δέν ά-
στειευώτανε!
Στό μεταξϋ αϋτό, ή κατά<ττα<τι εχειροτέρευε άπό μερά σέ μενά εΐ- χε άρχίσει στό μρτιοπο ή έχθρική έπίθεσι καί τά νέα δέν ήτανε καθό- λου εύχάριστα. Ό 2τοατός ύπο- χωρθΰσε! Μέσα στή Σμύρνη ό κόσμος εί¬ χε μουδιάσει. Ή Στοατιιά έφόοτοι- νε καθημερινώς άρχεία στά καρά- βια γιά τόν Πειραια" οί άξκοματι- κοί άνεβοκατεβαίνανε μέ νεΰρα τή σκάλα τοΰ Στβατηγείου καί ήταν άδύνατο νά τοϋς πάρη κανείς κου- βέντα... ΟΙ Τοΰρκοι τής Σμύρνης χαθήκα νέ άπό τή μέση' άπομον<ομένοι πά νω στόν Τουρκομαχαλά θά άκονίζα νέ, ίσως, τά μαχαίρια τους, τρίζον τας μέ λύσσα τά δόντια... Τοΰ κάκου ό άγιος Χουσόστομος ετρεχε νά μάθη άπό τή Στοατιά καί τήν Άρμοστεία νεώτερα, γιά νά εξασφαλίση τό χρκπιανικό στοι χεϊο τής Σμύρνης. "Ολοι (ρεύγανε παραγγέλλοντες τού νά μένη... ή- συχος! "Ωσπου ή Σμύρνη έρημώθηκε ά πό τά μεγαλρϊα καί τά γλέντια καΐ κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ό κόσμος κρατοΰσε μέ άγονία την άναπνοή τού, μή ξέροντας καλά - καλά τί γίνεται. ΙΙρίν φύγη γιά τόν Τσεσμέ ό διοι κητής τοΰ "Ορχου ?δοισε διαταγή στόν Μαντόλα, νά πάη μέ ενα φορ τΊΥό αύτοκίν^το στό Οώλαιτζάικ, νά χαλάση τίς έγκαταστάσεις τοΰ ά- συρμάτου, νά φορτώση δ,τι μπορεΐ καί ΰστερα νά γυρίση στή Σμυρ νη. Μιά στρατια>τική έντολή, πού ό
Γιάννης έννοοΰσε νά τήν έκπΐλέση,
έστω κι' αν αύτό έστοίχιζε τήν ζιοη
τού. "Εκατάλαβε τά σκοΰρα καί ά-
ιτθφάιτ.σε νά όπτ^δείξη πώς εΤχο κι'
αύτός κάποιαν άξία, πώς δέν τόν
Ικαναν δχρηστο ή ρετσίνα καί τό
τοίπουρο.
'Εαήγε στό Ούλουαξάκ, ξεμοντά-
ρησε μαστορικά τόν άσύρματο καί
- φόρτιοσε στό αύτοκίνητό τού,
δ σ α ιμηχανήματα μπόρεσε πε-
ρισσότερα. Στό δρόμο πού γύριξε
είδε πολλά στρατιαηικά τμήματα
σκορπισμένα στά βουνά, ςραντάρους
πού προχοιρούσανε γιά τή Σμύρ- .
νη τσακισμένοι τοΰ κάπου, μαΰροι
άπό τή σκόνη, μέ στολές κουρελια-
βμένες. _ _ |
Άπό μακρυά άντηχοΰσε τό κανό
νι άδιάκοπα. Δέν ήξερε τί ακριβώς '
σομβαίνει, κάτι σμως τοΰλεγε μέ- (
σα τού, πώς έ'πρεπε νά τρέξη μέ
ολητήν ταχύτητα στή Σμύρνη, για
■ώ άλλοιώς θά πήγαινε χαμένος ό
κόπος τού.
"Εφθασε στό Κοοδελλιό προη -
πρωί, καί πήγε νά ξανασάνη σέ μιά
μπύρα. Σταμάτησε τό αΰτοκίντντο
έ'ξω άπό τό κατάστημα, καί μπήχε
κατασκονισμένος μεσα. Μιά παρεα
ναΰτες, άποδραδυνοί, πού ξεχαστή-
κανε στό γλέντι, έπ'νανε τσίπουρο.
Έκύλλησε κι' αύτός κοντά τους,
γιά νά μην κάθεται όλομόναχος...
"ιΑ, καΐ νά πιοΓι/ϊ αίτό, «αί σώ-
νει... δ, καί τό τελευταίο καί φεύ-
γζ·4*ζ... καθήσανε κεΐ πέρα ώς τό
δειλινό, καί δ Γιάννης ίγινε στουπί
στό μεθϋσι.
— Οί Τοΰρκοι μπήκανε στή Σ μΰρ
νη! εΐπε κάποιος τρομαγμένος άπ'
Ιξω, καί μόλις τότε ήρθε στά κα¬
λά τού ό Γιάννης· τινάχθηκε τρικλί
ξοντας άπό τή θέσι τού, εφώναξε
στούς ναΰτες νά μποννε στό αΰτο-
κίνητο μαξί τού κι' εβαλε μπρός
γιά τή Σμύρνη. Φεΰγοντας αρπα-
ξε άπό Τουρκί, τό φεσάκι τού, τό
φόρεσε στό κεφάλι καί... δράμο!
(Συνεχίξεται)
αΐΙΓΑ-νΡΟΙ'ΤΟΥ ■ ΚΐΑΤίΠΟΓΛΟ1
•Από τό
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΜΝ010ΥΛΟΣ
Ό Δημήτριος Γληνος
Άγαπητέ "Προσφυγικέ Κόσμε»
Είς τό άρθρον Τοϋ κ. Παύλου
Φλώρου, τό δημοσιεικθέν είς τό ύπ'
άρ. 2010 φύλλον τής εγκρίτου ε¬
φημερίδος σας, μέ τόν τίτλον «Αύ
τοβιογραφικά ΣημειώμαΤα» παρει-
σέφρησε μ'α άνακρίβεια έπουσιώ-
δης μέν, πάνττος ομιος άνακρίΰεια
ώς πρός τά χαρακτηριστικά τής
μορφής Τοϋ Δημ. Γληνοϋ. Ό κ.
Φλώρος γράτρει δτι ό Δημ. Γληνός
ήτο όμορφάνθριοπος «Ιανθός» καί
«γαλανομάτης». Ό Δ. Γλ. ήτο πρά
γιμαΤι ώραϊος άνδρας άλλά ουτε
«ξανθός» ήτο οΰτε «γαλανομάτης».
Είχε σκοϋρα καστανά σχεδόν μαΰ
οα μαλλιά καί μαΰρα αάτια άστρα
φτερά. Γαλανά μάτια είχεν ό Άλ.
Δελμοΰξος.
Μέ την ευκαιρίαν αυτήν άναφέ-
ρω δτι ό Δημ. Γληνός δΐίτέλεσε κα
θηγητής έκτός τής Άναξαγορείου
Σιχολής Βριιούλωίν καΐ είς τό έν
Σμύρνη Λΰκειον Γιαννίκη κατά τά
ετη 1906 καΐ 1907. Είς την Σμύρ
νην δπου μέ σθένος καί μαχητικό-
Τητα έ|έ<ρραξε τάς περί τοΰ Δημο- τικισμοΰ Ιδέας τού συνεκεντρωνε είς τό πρόσωπον τού τήν οργήν Των καθαρευουσιάνων τής έποχής έκείνης καί έπειδή τότε έκεΐ ώς πρός τό γλωβσικόν ζήττιμα επεκρά¬ τει άκρατος λογιωΤατισμός δέν ή¬ το δυνατόν νά παραμείνη επί μα¬ κρόν καθηγητής καί διά τόν λόγον αυτόν ήλθεν είς τάς Αθήνας. Έ¬ δω έντός όλίγου κατέλαβε υψηλάς έκπαιδευτιχάς θέσεις διότι είχε καί τά τυπικά καί ούσιασΤικά ποο- σόντα. 'Εκτός τών σπουδών τού είς τό Πανεπιστήμιον των Αθη¬ νών εΐχε σπουδάσει καί είς τά γερ μανικά Πανρπιστήμια τής Ίενας καΐ της Λειψίας φιλοσοφίαν καί Παιδαγωγικήν. Διετελΐσε λοιπόν κα , τά τά ετη 1912 — 1916 Διεκθνν- τής τοΰ Διδασκαλείον Μέσης 'Ε«- παιδεύσεως καί κατά τό 1918 διω¬ ρίσθη υπό τοΰ Ελευθερίου Ηενιζέ- , λου, τοΰ μεγάλου, Γενικάς Γραμ¬ ματεύς τού 'Τπουργε'ου Παιδείας. Τό 1924 ίδρυσε καί διηύθυνε την ι Παιδαγο>γικήν Ακαδημίαν, τής ό- (
ποίας οικοπός ήτήρξε νά έφοδιάση
,μέ συγχρονισμένον καί παιδαγωγι
κώς κατηρτισμένον διδακτικόν προ .
σωπικόν τά διδασκαλεΐα ΔηιιοΤικής .
'Εκπαώεύσε(ι)ς καί είς την οποίαν] |
έφοίτησα καί έγώ ώς μετεκ.ιαι4
δευόμενΌς καθηγη^ής. Μετά την
κατάργησιν τής Άκαδημίας αυτής
υπό τού στρατηγοΰ Παγκάλου, κα¬
τά τόν Φεβρουάριον τοΰ 1926, σ
Δημ. Γληνός, βαρύθυμος καί άπο'
γοητευμένος έστράφη δι>σΤτ»χώς
πρός τόν κομμουνισμόν, έλπίαον δ'-
τι μέ τό σύστημα αύτό θά επραγμα
τοποιοΰσε τάς φιλοσοφικάς καί παι
δαγωγικάς ίδέας τού καί θά έδιδε
σάρκα καί όστά είς τόν έκπαιδευτι
κόν δημοτικισμόν καί τήν γενικωτ,έ-
ραν εκπαιδευτικήν μεταρρΰθμκτιν,
τά όποΐα μετά πάθους έπεδίωκρ.
Τό γεγονός καί ή εϊσοδός τον είς
τό κομμουνιστικόν κόμμα τού ό·
ποίον μάλιστα τ'ιπήρξε καί βουλευ-
τής Ιγινε αίτία διά την άπομάκρνν
σιν τού άπό την ένεργόν δημοσίαν
εκπαιδευτικήν υπηρεσίαν.
2δς εύχαριστώ διά την
νίαν καί διατελω μετά τιμής
Ι ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ
'Επίτιμος Γυμνασιάρχης
ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΝ
«Άργοναΰται - Κομνηνο!»
'Εκτός τοθ έχλίκτοΰ Δΐο^<. Συα ο^ Σΐίλλόγθυ «Άργονοοθται — Κομνηνοί») ύητάρχει τό Γυναΐ ίΐΐον τ,μήτ^3 το0 Σολλόιγου, πού άπό ΐτολλ30 χίόνθν δρά Φιλανβςωπικώς χαί 'Εθνικώς. Κατά τούς χοόνϊυς Τής μαϋρης Κατθχής, ήταν 6 άΥ νελος τής παοηγθριάς των σκελετω μέν<ύν καί άορω^τιάΡκ!ι)'ων μικρών τ:·5'ών. Καί άητό τότε δεν έτταΐΛτε "ά έργάζίται εΐτ τάν Φιλαν3ρ«πι <όν αυτόν τομέα. Σήμεοα Παόεδοος τοθ Γυναιχει'θυ τμήματος το0 Σύλλογον, εΤν'αι ή 'ριτι,μθς κ. Ούρανία Συ,μεωνίδθυ. Είς την Γενικήν Γραμματείαν εύρί ΐκετθΑ ή άξιάτιμθς κ. "Ελένη. Ρ.ύ θιιμίου. Τσμίας τού Γυναικίίθυ τμή ματος τοϋ Συλλόγθυ, τυγχάνει ή ,ϊεσποινΐς "Ελλτ, Πό—αδθπθύλου, ή όποία είναι ή ψυχή το^ κοΐνωνΐκοθ <α( φιλανθρωπτικοθ τομέως τοϋ Γυ ναΐχείου τμήματος τού Σύλλογον, Πολλάκις άκοθσαμε είς την Κα>
λιβέαν, γιά τό άλτρθυιστΐκο £ργ°
τής δος "Ελλης Παπαδοποΰλου. Εί¬
ναι οάτή ή όποία πεαιι^οχ^το
•ο παρϊΛ6όν τά σπίτια των
χω' Γρνΐτίων Καλλιθέας καί
' ττε 5ί?| βιανομή τ«ν τρθψίμων κσΐ
το·ο ρ<νχ·-συοΰ στά ψτωχα παιοώκκ- ^.Τναΐ αθτή ττού άντιττρθσίαπεύει τόν Ι άγγ·ε,3 τίς ,παο^γθριδς τών μΐκρ&ν ( πα-ήιών, πού τά έττισ*έπτετηΛ Κ0Γ·, τα πεοιοάλπίΐ... Ί ό π3?4δϊ'-γ3ΐαι της άλτρθυιστηΐ ΐς 53ς '^λλης Παιταδοττοθλθυ, ώ', ^2ΐ των £<λεχτών μελών τού Γυνο' ι^ν^ τμήι/ατος τ«ΰ Συλλάγθυ δς '-ό μιμτρονν καί ο! άΜες κυρίει; <3ΐ όεσττοΐνΐδες τ<5ν Ποντίων ΚΌλλι ϊέας... Καΐ δς εΤναι δέδαιες δτι θά μεγαΑην Εθνικήν Κα! Κοινωνικόν τομία τοΰ Σιιλλάγου των «ΆργονοΛ/τών». Μέλη τ<Ό ΓυνσΛκεΙου αύΤοΰ τμή ?3τος εΤναι οί παρσκάτχο -κοίες καΐ &£σποινίδεζ, κατ' διττικήν σειράν. 1. 'Λργνροποολου Άλεξάνβρ 2. Άργυροπθθλου Δέχ~το«ν« ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ 9ΕΟΛΟΓΟΥ Το& συνεογάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ γάρ ή άρετή, ίνα άρετή μείνη καί . πρός τό καλόν βλέπουσα. ι Βούλεσθε προσθώμεν τι καί νεα- νικώτερον; Όρατε τάς εναντίον Ι γλώοσας ήμερουμένας καί τοΰς θε- ι ύτητι πολεμοΰντας ήσυχάξοντας; Καί τουτο τοϋ Πνεύματος καί του¬ το τής ήμετέρας γεωργίας. Ού γάρ άπαιδεύτως παιδεύομεν, ουδέν ταίς υβρεσι, όπερ πάισχουσιν οί ηολλοΐ, μή τφ λόγφ μαχόμενοι, τοίς δέ λέ- γουσι, καί τήν ασθένειαν έ'στιν ότε τών λογισμών ταίς ΰβρεσι συγκαλύ- πτοντες' ώσπερ τάς σηπίας, λόγος εμείς τό μέλαν πρό έαυτών, ίνα τούς θηρεύοντας δια<ρ·ΰγο)οιν ή τό λανθάνειν θηράσιοσιν. Άλλά τό πε¬ ρί Χρκττόν πολεμεϊν δείκνι·μεν, εν τώ μάχεσθαι κααά Χριστόν, τόν εί ρηνικόν τε και πράον καί τάς ασθε¬ νείας ημών βαστάσαντα. Οδτε εί- ρηνεύομεν κατά λόγον τής αληθεί¬ ας, ύφιέντες τι διά δόξαν έπιεικεί- ας· ού γάρ κακώς τό καλόν θηρεύο- μεν καί είρηνεύομεν έννόμοις μαχό¬ μενοι καί εΕσω τ*όν ημέτερον δροον καί κανόνων τοΰ Πνεύματος. Περί μέν οΰν τούτων ούτω γινιίκΐκο) καί νόιθν τίθΓ'·αι πάη* τ°ΐς ψυχών ε!- κονόμοις καί τοΰ λόγου ττψ,ίαις' μή Τε τώ σκληοώ τραχύνειν, μήττε τώ ύπεσταλμένο) καταπαίρειν' άλλ' εύ- λόγονς είναι περί τόν λόγον, μηδε- τ,ό μέτρον υπερβαίνοντος... ΓΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Συ·ί.χεια έχ Τοιούτον ποτε τουτο τό ποίμναον, καί τοιούτον νυν, ουΤίος εύεκτοΰν τε καί πλατυνόμενον' εί δέ μήποο τελείο)ς, άλλ' είς τουτο γε ταίς κα¬ τά μέρος όδεΰον προσθήκαις' προφη τεύω δέ, καί όδεΰσον. Τοθτο μοί τό Πνεΰμα προλέγει τό δγτον, εί τι προ φητικός έγώ καί βλέπω τά έμπρο¬ σθεν... Άρον κύκλω τούς οφθαλμούς σου καί Ιδε, πάς ό των έμών λόγων έ- ξεταστής. "Ιδε τόν στέφανον, τόν πλακέντα τής δόξης, άντί των μι- σθωτων 'Εφραίμ καί τοΰ στεφάνου τής ΰβρειος. "Ιδε πρεσβυτέρων συν έδριον, πολιίϊ καί συνέσει τετιμημέ- νιον διακόνίον εύταξίαν, ού πόρρω τοΰ αυτού Πνεύματος, άναγνιοστών εύκοσμίαν, λαοΰ φιλομάθειαν, όσον έν άνδράσι, όσον έν γυναιξί, τήν α¬ ρετήν όμοτίμοις... Τούτου τοΰ στεφάνου (8 λαλί>,
ού κατά Κύριον λαλώ, λαλήσω δέ
δμως) κάγώ τι συνεοαλόμτιν εογθν,
ούχ' ούς έρρίψαμεν, άλλ' ούς ήγα-
πήσαμεν... Τούτων τις καί τοΰ έ-
μοΰ πνενματος γέννημα καί καρπάς,
ώς γεν«ά^ οΤ5ί Πνίίμα τούς άπανι-
σταμένονς σώματος. Μαρτυρήσον-
σιν, ώ οίδ' δτι, καί υμών οί εύγνώ-
μονες, ή καί πάντες, Ιπεί καί πάν¬
τας έγεωργήσαμεν καί μισθός, ή
όμολογία μόνη. Ού γάρ δλλο τι ε¬
πιζητούμεν ή έζητήσαμεν. "Αμισθος
228ον
Ή Άνίκα μπήκε γελαστή στό
κιόσκι μέ τόν άδελφό της κι' ένώ
οί μουσαφιραϊοι της σηκώθηκαν ο¬
λοι, άρχισε τίς συστάσεις:
—Κύριοι, τούς είπε, σάς παρου-
σιάζω τόν άδελφό μου Δανιήλ Κοκ
κάλα.
Πρόσχαρος κι' έκείνος, σά την
άδερφή τού, τσάκισε μέ άξιοπρέ-
πεια τή μέση τού κι' εσφιγγε χέρια.
Άπό τή πρώτη στιγμή κατέκτησε
τή συμπάθετα τοΰ Πατισάχ καί τών
φίλων τού, μά τό ντύσιμό τού τους
παραξένεψε δλους. Φοροΰσε μπλέ
ζακέτο τοϋ τελευταίου συρμοΰ, στε-
νό μπέζ πανταλόνι, τεζαρκτιίένο
καί μαϋρα λουστρινέ<νια μποιτίνια. Γύρω στό λαιμό τού είχε τυλιγμένο ενα γαλάξιο μεταξωτό λαιμοδετη, μέ έπιμέλεια σουρτομένο στό στή- θος καί στερεωμένο μέ μιά μαλαμα- τένια καρφίτσα, πού κάλυπτε τό κε φάλι της, ενα μεγάλο διαμάντι. ΕΙ- χε ξνρισμένο πηγοΰνι καί κάτω ά¬ πό τήν ϊσια τού μύτη, φύτροινε ε¬ να μάλλον μικρό μοτκττάκι, πολύ πε- ριποιημένο, ποΰ αφηνε ελευθέρα τά ρουθούνια καί τό πάνω τού χεϊλος. "Ως έδώ ήταν ενας τέλειος Φράγ- κος. Μά τήν έντύπωση αύτή^ τήν δλλαζε όλάτελα ενα μικρό άλικο φεσάκι, ώσάν κι' αύτά πού τόν τε- λευταϊο καιρό έπεβαλε ό Πατισάχ, τό όποίο φοροΰσε άσίκικα πρός τό δεξί τού αΰτί, καί πρός τά πίσω. — Μή ξεχνάς Βεζύρη μου, σνινέ- χισε ή Σουλτάνα, φίλε μου Ισμα¬ ήλ, πώς καί οί πέντε μουσαφιρέΌι τής Γκιαούριοοας, της εΐχαν παρου σιασθη σά Χριστιανοί, καί πώς δέν εΐχε κανένα λόγο αύτός, ό Γκιαού- ρης νά εμφανισθή μπροστά τους σά Μουσουλμάνος, καί μάλιστα, άπ' έ- κείνους πού έγκρίνουνε τίς μεταρρυ- θμίσεις τού Πατισάχ. Άπ' αύτό κι' άπό τό έπαναστατικό τραγούδι τής Άνίκας, εβγαλα τό συμπέρασμα, πώς ή συνάντηση εκείνη ήτανε σκη- νοθετημένη άπό τόν καταραμένο αυτόν Γκιαούρη. Μιά παγίδα πού εΌτησε στόν Παιτισάχ, γιά νά τόν γνωρίση, καί μάλιστα, νά τόν φέ¬ ρη μέσα στό ΐδιο τού τό σπίτι! Μυστήριο είναι γιά μενά μόνο, πώς τόν κατάφερε νά κατεβή στά Θεραπειά. Φαίνεται πώς αΰτός ό σεϊτάνης, θά εβαλε κάποιον δνθριο- πο άπό τό πολύ στενό περιβάλλον τοΰ Πατισάχ, γιά νά τόν πείση νά πάη σ' αύΐτό τό προάστειο, γιά νά γνοιρίση τήν ομορφη Γκιαούρισσα, μέ τό μεγάλο (όπως θά τοΰ είπαν) μονσικό ταλέντο. Μά ποίος είν' αϋ- τός; Ό Μποσταντξήιμπασης δέν ά- ποκλείει νά είναι ενα άπό τά μπεό- πουλα, πού τόνε συνοδεύανε έκείνο τό άπόγεμα. Μπορεΐ' μά έγώ δέν τ όφαντάζομαι, γιατί άπό την άνα- φοοα καϊ των δύ» άνθρώπων τού Μποστηντζήμπαση, βγαίνει, πώς ό Πα,τισί1 » κατηύθννε τά μπεόπουλα καί δχ> αύτά εκείνον. "Ισως, άρ-
γότερα νά τόν άνακαλύψουμε κι'
αυτόν τόν κιαφίρη, Βεξύρη μόν, άν
καί τώρα τό κακό έ"χει γίνει πιά.
Τό πώς ήταν παγίδα αυτή ή συ¬
νάντηση στά Θεραπειά, ομως, δέν
ύπάρχει γιά μενά καμμιά άμφιβο-
λι'α. Θά καταλάβης είτκολα κι' έσύ,
0^ ^"τό Τ11 συνέΐχεΐα.
Ό Δανιήλ, λοιπόν, τούς εύχαρί-
στησε δλους γιά τά καλά λόγια πού
τοΰ εϊπανε γιά τήν άδερφή τού, αχζ
τικά μέ τό μουσικό της ταλέντο,
τήν εύγένειά της καί γιά τή χαρή
της καί μέ μεγάλη προθυμία καί
Ίδιαί·τερη μάλιστα χαρά, τούς πα-
ρακάλεσε ν' άνεβοΰνε στό σαλόνι,
γιά νά τούς παίξη καί νά τούς τρα¬
γουθήθη δ,τι θέλανε. Κανένας φυ¬
σικά, δέν είχε άντίρρηση, άφοΰ δλ-
λο>στε γι' αΰτό τό σκοπό μπήκανε
στό σπίτι. Καί δλοι μαξί άνεβήκα-
νε στό σαλόνι.
Ή Άνίκα κάθησε πίσω άπό τό
πιάνο της καί δταν οί μουσαφιρέοι
στρώθηκαν στίς βαθειές δελουδένι-
ες πολυθρόνες, ό Δανιήλ τοΰς ζήτη-
σε σιτγγνώμη γιά νά παοαγγεΐλη
στή γρηά καφέδες.
Ή Άνίκα, λές κι' ήταν δασκα-
λεμένη, ά>χυε νά πΐίζη μέ ττάθ°ς
καί μαεστρία, τίς μελωδίες πού ά-
ρέσανε πιότερο στόν Πατισάχ. Τήν
δκουγε μαγεμένος καί άπό καιρό σέ
καιρό χτυποΰσε έλαφρά τά δάχτνλά
τού στά μπράτσα τής πολυθρόνας.
ΟΙ δνθρωποι τοΰ ΜποσταντζήμΛα
ση παρακολουθοΰσαν μέ τήν άκρη
τοΰ ματιοΰ τους κάθε τού κινήση
καί τά Μπεόπουλα άδιάφορα, πε-
ριεργάζονταν τό σαλόνι πού οί το
πετσαρισμένοι τοίχοι τού ήταν γε-
μάτθι άίίό μικρά Ταμπ>ώ ζωγραφι-
κής δλα μέ θέματα άπό τή ζωή τής
Άνατολής. Στό τμήμα τοΰ σαλο-
νιού πού βρίσκονταν π'σω άπό τό
πιάνο καί κοντά στό άναιχτό παρά-
θυρο ποΰ έ*6λεπε στό κήπο, ητανε
στημένο Ινα καβαλέττο, μέ μιά μι-
σοτελειοιμένη προσωπογραφία. Τό
πρόσεξαν κι' αύτό, δπιος τό πρόσε-
ξαν καί οί δυά πράκτορες τοΰ Μπο
σταντζήμπαση.
Σ τό μεταξύ γύρισε ό Δανιήλ καί
κάθησε κοντά στό Πατισάχ. Σ έ λί-
γο πατώντας στίς μύτες, μπήκε χαί
ή γρηά στό σαλόνι μέ τούς καφε-
δες. Τοΰς μοίρασε στούς μουσαφι-
ρέους καί βγήκε πάλι άθόρυβα. Ή
Άνίτα τώρα δρχισε νά παίξη ξο-
νά τό φραντσέζικο μάρς τής Στρα
τιδς τοΰ Ρήνου. Ό Δανιήλ σηχώ-
θηκε, πλησίασε την άδερφή τού,
τής χάϊδεψε τή πλατή, στάθηχε πί
σω της κι' άρχισε νά τό τραγουδάη
μαξί της, μέ τόση θέρμη, πού άπο
Τά πονηρά τού μάτια, τρίχανε τώρο
δάκρυα. Ό Πατισάχ κι' αύτός συγ
κινήθηκε, τά Μπεόπουλα ένθουσιά-
στηκαν καί ξέσπασαν σέ χειροκρο-
τήματα. Οί δνθρωποι τοΰ Μποστα
ντζήμπαση άναγκαστικά, τά μιμήθη
καν. "Οταν τό τραγούδι τελείωσε
ό Δανιήλ φίλησε τήν Άνίτα, μά ξο
φνικά δρχισαν νά γαυγίζουν μανια
σμένα τά σκυλιά στό κήπο καί ζη-
τιόντας πάλι συγγνώμη, βγήκε άπό
τ ό σαλόνι.
Ή Άνίτα σηκώθηκε άπό ΐό σκο
' μνί της καΐ ό Πατισάχ τήν πλησία¬
σε καί τής Εσφιγγε τό χέρι:
| — Νά μοΰ έπιτρέψης κοκκοινί-
τοα μου, τής εΐπε ένθουσιασμένος,
ι νά σού έκφράσω τό μεγάλο μόν
! θαυμασμό γιά την τέχνη σου.
ρ Ή Άνίκα κοκκίνισε καί τόν εί-
χαρίστησε μέ ταπεινόιτηηα.
(Συνεχίξεται)
Άνχορομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΑΠΝΙΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ χ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΆΠΑ ΔΟΙΙΟΥΛΟΪ
τ. Λ) ντοΰ Τοθ Τ πουργείου Γεωργίας
Οον
Γιά τό ϊδιο 6έια ό Βυζ<4ντιος «Τό 188?,' καθ' δ συνΐστηθη κα¬ τά πϊώτον ΚυδίθνΓςτΐς έν Ελλάδι, ίξΒδόβ-,^σν ίτ£ρα ψΓ>ίσιμαίΓο: τ& μέν
όφ'ρώντα την σύστασιν τακτικαί
έ'τ>ργήθΐη-
ή σύστασις ενός πεζ'κοθ
ΑΠΟ ΟΣα ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
35ον
Πρώτα μπήκανε χά παΐιδιά καί πί
σω δ Γιουβανάκης. 'Εκβϊ βρέθηκε
σέ μιά θολωτή στρογγυλή τρΰπα,
πού εμοιαξε πιό πολΰ σάν χωριάτι-
κος σπιτικός φοΰρνος, π«ρά μικρά
δωμάτιο, έ'τσι δς τό ποΰ(ΐε. Τό {5-
ψος τού ητανε 1.80 μ. καί τό εμβα
δόν τού περίπου δύο μέτρα. Στόν
τοϊχο άπό τά παληά χρόνια κρέμον-
ταν ενας μαΰρος, χοντρός, σιδερέ-
νιος χαλκάς, πού ό Γιουβανάκης
τόν ϊπιασε καί τόν κούνησε καί γιά
μιά στιγμή άναλογίστηκε δτι Πστε-
ρα άπό τό τελευταίο κούνημα τοϋ
χαλκά άπό κάποιο άλυσιθομένο κ.α-
χαλκά άπό κάποιον άλυσοδεμένο κα
τάΛικο αύτοκράτορα, ίσως, αΰτός
νσ ήταν, ΰστερα άπό πέντε ή δέκα
αίώνες, πού τόν ξανάπιανε, καί ρί
γηοε ή καρδιά τού άπό τή σκέψι,
πώς νά ξεψΰχησε ό δυστνχιομένος
έκεϊνος μέσα στή θεοσκότεινη έκεί-
ν.| μικρή φυλακή, πού Τσιος προηγον
μένιος νά τόν είχανε τυφλώσει ή καί
νά τόν εϊχανε ρινοτομήσει, 6π(ος σν-
νειθίξανε την έποχή έκείνη. Αϋτά
μύλις άρχισε νά τά σκέπτεται, τύν
1. Άμ.πΐδζίδθ
4. Γε^ργΐά5-υ Άφροΰλα
5. Δΐληχάρη "Ελένη
ο. Δ·:λφ<άοη Παρ'ίενθπη 7. Μ:τοίά Μάοι; 9. Τσαλθυχίδου ΌλυμπΓα 10. Τζιροζίδοκ Φρόσω Κ3Ϊ II. Φραγκθττοΰλυυ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟα ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ κπιασε φρίκη κια πετάχτηκε εξω γιά νά ξανασάνη λίγο. Ά<ροΰ έ'ρρι- ζε μιά τελί:υτα£α ματιά καί είδε -τώς σάν την πρώτη φυλακή ήτανε στή σειηά, καί δλλες πατανε γεμάτος λουλοι'·δια
*αΙ ώραϊα τριαντάφυλλα καί μο-
ιίχομύριξε όλόκληρος ό ιόπος. Μέ-
υα στόν κήπο ήτανε ενα μικρό κ«-
ψενεδάκι, άπ' δπου εβλεπε κανείς ό
λάχερη σχεδόν τήν Πόλη. ΆλήΘεια
τί είρίονεία τής τύχης, δταν σκε¬
φθή κανείς δτι σ' αυτή τή φτωχική
και δσημη σήμερα περιοχή, ποϋ βρι
σκότανε ό κήπος μέ τό καφκνεδόι·
η, άλλοτε ήτανε στυλιομένα τά πε-
1>ίφη·μα παλάτια των Βλαχερνων,
πού σήιμερα μόλις τά θεμέλια τους
διακρίνονται, γιατί οί πεοίλαμπρες
ο'ικοδομές πρό πολλοΰ ?χουν έξαφα
νισβή. Ή τοποθεσία εχει θέα μαγει'
τική. Κάτω, στό βάθος καί ακριβώς
σύρριξα στή βάσι τοΰ κάστρου, ά-
πλωνότανε ή συνοικία τής Ξνλόπορ-
τας, δπου τό περίψημο &·γίασμα
τών Βλαχερνίδν. Βλέποντας κανείς
στϋ βάθος, μπροστά τού, είχε· ?να
πανόραμα.
(Συνεχίξεται)
συντάιγ'μοΐτος κλπ. Τά δέ
τή·1 ταιχ,τοποίησι,ν των ένσπλων στΐ-
φών τού έλληνικού λαΡύ, δι' ών ώ^ί
ζονΐο στρ—ΐωτ,ικοΐ βαβΐμο! άπό τοΰ
στρατηγόν μόχρΐ τοθ δ-»ανέως, ς\-
λά τά τελευταία ταύτα έμειναν
είς άχρηστίαν. ΟΙ όπλ—τχηγθΐ ττρο-
σΓΐγορΕύοντο πάντοτε υπό τών ύπ'
αύτ°ύς άρχΓ>γθί| στρατη,γθΐ ή κα—ε
τόοι κατά την έγχώρΐον ίιτιρροήμ
ιΰ'ώ; αάλλο·ν ή κατά τούς βαθμούς
Ου; 65ι5εν ή Κυ6έ:νΓ,αις είς αύ^ζύτ
Ή ;:κτο,τθίη·σις τοθ έίνάπλΉ» λσ
οθ τής Ελλάδος δ·ά δύο λόγοις δέν
εγένετο. α) δ1ατι ού5εμία Έλληνι-
κή ΚυδεονησΊς έ'σχε χρήμαΤα κα·! δύ
νουΐν ϊνα .μισθοτρΛροδθτεΐ κα! τα-
κτ°ιποιή στροττόν, Εστω καί ά;ται<τον. 6) ΑΙ πολΐτιχαΐ δια'οέτεΐς παρέιλν όν πάσσ,ν τάξι,ν εΐτε στ-οιτιωτικήν είνε δ'.οικΓ^τνιχΓΐν», Πάνω στό ΐ5ιο θέαα ό καθηιγΐιτής ΒακαλΟΓΓθιΛ'ίς γρό5φ·ιΐ «ΜοΛοτταΰΤσ Κυ5ϋνιεϊς [5ίος Λπετέλ—αν τόν πυ ρήνα τοθ ποώτου τοκτικοο στοατοθ τής νςωτίρίχς "Ελλάδος, ό οποίος τόσας ύπηοεσ'ίας ττοθσίφΐρζ κατά τό διάδημο: τής έπαναστάκτίως καΐ 6 όπθΓθς έγινεν ή 6ίσις τής σΤρα- τΐωτ:<ής οργανώσεως τής χώρ_2ς μας. ΈξΕΤάσας μςτά προσθχής τα; σνιΛήιχας, υφ' ατ δΐεδίουν τό-τ£ οί ■Έλονίς, καί τάς ποός αλλήλους δτι ή σύστασις τ°0 τα<τι<'ύ ο-το^τοσ βά ήτο .ξαιοε τικώς δόσχολος, ήν μή κ<χτ' Αρχήν ά δθν^τθς, ίάν έπράχ.;ιτο νά πρα^α- τοττθιηβή έξ '^λήνων μόνθν τής κυ ρίως 'Ελλάδος. Ή προσ~ά3ΐ£ΐα πρός δηυΚυ^γίαν τακτικθϋ στρατθύ πρθ- σέκρουε δΐο&κώς είς την ί^ τών διαφόρων πολιτικών «αί στρατΐωτι«ών άρχη- γώ,ν οί όποΐοι κατε,νόϋυν, &τι διά τής δ-αΐθυογίας ίβνικοΰ καΐ δχι τι ττ'.κ03 στροΐτοά εχαναν τήν δύνοιμΐν των δογανο τής οποίας ήσαν οί Λ°κ λονθοΰιντες αότούς §ν<>—λοι. Καΐ ού
ίΐό·οΐ( ο^τέδρασαν είς τή,,, γΐνίκεΐΛ
σ ν τής έφαρτμθγής τοθ θϊσμθύ τού
τοτατΐκο;) στρατοθ, άλλά "α! μετά
τήν σύστασιν αύτοϋ έπ«χε!ρ»ίσ^ν
πλιιστόκις νά κορτατστττσουν αυτόν «
πολιτικόν τ«ν όργανον. Ή κο5ά τοι
οθτον λοιπόν τρόπον γΐνθιμένη σύστσ
σις τοθ τοκτΐικοϋ στρατοθ πρέπτε'
ι»ά θεωρηθή ώς ςύτυχής άρχή τής «ι
σ-τοοηωτικής
λάδος».
3)νώσ·:ως τής 'Ελ-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΒΙΛΚΑ Λ.Ε.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΙΟΥΤΗΣ
ΛΙιΝΟΥ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΓΗΣ ΓΕΜΙΚΗΣ ΣΥΝίΞΛΕΥΣΕΟΣ
τώ δ:9θ-α 26 τ°3 Κ"-
κχλ"ΰ/ται ο) ΐ'.κ. Μέτο.
ΐ Τή. Άνκν^μου Έτοο.ρίσς ΒΙΛ
ΚΑ είς Γενικήν Συνέλί^ιν την 2,»ή
Α5κς;6^ίθυ 1969 έν τοίς γραφείοις
της Έτσοίας επί τή- οδού Ρογκο
Γκ1 5 ημέραν Σάβδατον καΐ ώρα»
10 π μ. μ£ τ^ν ακόλουθον ήυερησί-
?■> διάτσξΐν-
1) "Εγκρι-τις τοθ ΊσολογΐσμΛί
χρή7θος 7(Λ μίΤ' ό»«οόασιν των
ίπ' αυτού ίκ&έσζων το^ Λι·"*—""*
Σι»μ'5-υλί-υ καί τώ» έλίγκτών.
2) Απαλλαγή τ£>ν μελών τού Δι-
0Ί'<Γ>τιιοί» Συμδουλίου καΐ των έλεν
τών Αΐτό πάσης εύθύν*>:
;·;ως διά την α*« χρήσιν.
3) 'Ειτί/κύρωσΐς ίκλογης
το3 Δ.Σ. {ϊς άντικβτάσ'ασΐν
ποδ'ώσαντος τοιούτου
Αλεξάνδρου ΜιχαηλίόΑ; συμφώνως
τώ αοθρο; 13 το^ Κ*τσ7τοτικοΰ.
4) Άνσβίοχτΐς τής ιταλίας *1
Διορισμός έικοίθαοιστών.
Ο! κ.<. Μίτοχοι οί ιά μετάσχ»σιν τής 7ίως $έον νά τα- 28 -° Έν Τό 'ί '.9:ιν Συμβούλιον ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. γνώστης τής "Αγγλικής, μέ τετρσε- τή λογιστικήν προύπηρίσίαν ζητεί ανάλογον εργασίαν. Πληροφορίαι Ά9ανάο-ιον Κιθυρτζόγλου. Τηλ. 641. 393.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΕΠΙΜ)ΡΙΟΑ
ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
(19-25 Όκτιυβρίου) ; .
Τ,8 ΡΟΜΠΙΝ ΜΙΙΡΟΤΚ προέβη
Τό Εμπορικόν 'Επιμεληχήριον
0- Λονδίνον Ιδρύθη τό 1881 καί
Όο-εΊ μίαν βημαίνουσαν θέσιν είς
Ι Ηνωμένον Βασίλειον. Μέ τά
10.000 μίλη τού είναι -.ό μεγαλΰ-
ρρον Εμπορικόν 'Επιμελητήριον
·. -ύν κόσμον. Ή μεχαβαλλομένη
ίιίρθθΐ|Χ"? χ0^ δόσμου σημαίνει ό'-
Λίριθθότεραι άναπχυσίτόμεναι
χατασκευάζουν έφόδια καί
σι>μ<Γ11>νιων· Δια τ1Ί
,βννίαν εχει μεγάλην σημασίαν νά
βιατηΟΠ οτενοί»; δεσμούς έμποοι-
Χού; μ« τά; έν λόγω χ<ί>οας. Λιά
,όν λόγον αυτόν τό 'Επιμελητήοιον
ίρι μίαν μοναδικήν θέσιν χάρις
£;» -ό παγκόσμιον δίκτυον εμπορί¬
αν "«"μελτ>τηρ'ω ν καί τοϋς άπη·-
βίίας δεσμούς τού μέ όλας σχεδόν
ιάς χώΡ»; τοδ κόσμον.
Τό Έπιμελητήριον ευρίσκεται είς
χή επαφήν μέ τάς άγοοάς δλου
^ χόσμου μέσω τής 'Τπηρεσίας
'Εξωτεοικοΰ, ή όποία χωρίζεται είς
ιέντΕ τμήματα. Είς χά τμήματα
α,τα «ιταλοί" 33 καττ>γθρίαι άγο
0«ν άποτελοΰμεναι άπό όμάδας με
ϊίν ενδιαφερομένων διά ειδικόν
χλόδον —οχι μόνον βιομηχανικήν
ρηχΕΐρηβειυν, άλλά καί άσφαλιστι-
χδν, τριπεζικών καί ναυτιλιακών
ΒΐιχΕΐίήιθεων. Μέσω τής 'Τπηρεσί-
ο; 'Εξωχεριχοΰ τό 'Επιμελητήριον
Είναι είς θέσιν νά προωθη τόσον -ό
εξαγωγικόν, όσον καί τό είσαγο)γι-
χόν εμπόριον. "Οχι μόνον όργανώ-
νει εμπορικάς αποστολάς είς τό έ-
ΕοηΕθΐιόν, άλλά καί ΰποδέχεχαι καί
χαριοτρώνει προγράμματα διά άπο-
βίθλάς ί| όμάδας άπό άλλας χώρας,
—υ έιΐισκέπτονχαι την Βρεταννίαν.
Το 1968 τό 'Επιμελητήριον άπέστει
λί είς ό εξωτερικόν 14 εμπορικάς
αποστολάς καί εδεχθη -όν αυτόν
αριθμόν άποστολων άπό ξένας χώ¬
ρας, σΐ'μπεριλαμβανομενηις καί μι-
ά; άποοτολής το ύΈμπορικοϋ Έ-
.7ΐαελ.κΓΐηςίου Αθηνών τόν Όκχώ-
6ριον '968. Διά τάς συναλλαγάς
τού μέ τάς ξένας χώρας, είτε πρό-
χΕΐται διά έξαγωγάς είτε διά είσα-
■/ωγάς, τό 'Επιμελητήριόν εχει χ-ήν
τύχην νά διαθέτη είς τό Συμβούλ'ι-
όν-οΐ' διακεκριμένον^ έκπροσώπους
δλιην των τομέιον τής βιομηχανίας,
οί όποίοι προσφέρουν έθελοντικώς
τά; υπηρεσίας των.
Είς την προσπάθειαν τού προα-
γωγΐς τού 6ρεταννικοΰ εΊμπορίου έ-
ξιοΤΕρικοϋ, τό 'Επιμελητήριον δίδει
Ιδιαιτέραν σημασίαν είς χας έμπο-
ρικάς αποστολάς καί την συμμετο¬
χήν είς έκβέσεις. ΑΙ έμπορικαί άπο-
(πολαί είς τό εξωτερικόν άνήκουν
γ!; δύο χατηγορίας: Είς τάς μεγά¬
λας αποστολάς, μέ έκπροσώπους α¬
νωτάτου έπιπέδου, αί οποίαι άπο-
6).έπουν είς την δημιουργίαν τοΰ
ζαταλλήλου κλίματος διά την με¬
γαλιτέραν δυνατήν άνάπτυΐιν τού
εμπόριον μεταξΰ δύο χωρών καί είς
τβ; αποστολάς προωθήσεως πωλή-
σε<ον, χΰριος σκοπός των οποίων ίΐναι νά δοθή είς τά μέλη τής άπο- σχθλής ή εύκαιρία νά πραγματοποι ήσουν συναλλαγάς υπό τάς καλυτέ¬ ρα; δυνατάς συνθήκας. Αί έκθέσεις των μεγάλων άποστολών τού 'Επι- μί^ηρίου δημοσιεύονται υπό τόν τίτλον «Άνασκοπήσεις διά επιχει¬ ρηματίας» καί άποτελοΰν σημαντι- χήν συμβολήν είς χό κυκλοφοριακόν ίώόν πού ύπάρχει διαθέσιμον διά τοΰς έξαγωγεϊς. Ή όργάνοχτις μιάς άποστολής ά ται-εί πολλήν προκαταρκτικήν έρ- Υοοίαν καί είς τό σημείον αύχό εΐ- ν<κ πολύτιμοι αί είς όλον τόν κό- "μον έπαφαί τοΰ 'Επιμελητηρίου. 'Επίσης γίνεται χρήσις χών ύπηρε- 'ών χοϋ Διεθνοΰς Εμπορικον Έ- καί τοΰ Εμπορικον Έ τής Κοινοπολιχείας, ωθώς χαί -ών "Εμπορικόν τμημά- τι»ν των διπλΐΛμαχικών άποστολων η5 τό εξωτερικόν, αί οποίαι παρέ- Χονν λίαν χρησίμους πληροφορίας. "> εύρύ πρόγραμμα άποσχολων τοΰ
'^ιλί διά τό 1969, περι-
15 αποστολάς ήδη όργανω
, ένώ δλλαι εύρ'σικονται είς
« στάδιον τής μελέτης. Μέχρι χέ-
'ΊΛς τού εχους οιαΰαι αποστολαί
"ά ϊχονν επισκεφθή χα')ρας τής Δυ-
^ς καί Άνατολικϊίς Εύρώπης,
^5 Βορειον καί Νοχίου Άμερικής
*"* της Μέσης καί "Απω 'Ανατο-
%
Άπό τού 1957 ή βρεταννική κν
6*(?ντ|αις προσφέρει άμεσον βοήθει-
αν Λ?ός τοΰς Βρεχαννούς έξαγία-
^5'? πού έπιθυμοΰν νά έκθεσουν τά
^οΚντα χοιν είς τό εξωτερικόν,
μ "") -ού λεγόμενον «προγράμμα-
™? χοινής προσπαθείας». Βάσει
*οει τοΰ έν λόγω προγράμματος
1° Λπουογείον 'Εμπορείου προσφέ-
"' ^"ονομιχήν βοήθειαν πρό; όμά-
^δοεταννικών έταιρεΐίϋν πού με-
^ είς εμπορικάς έκθέσεις τού
ΰ. Ό άπαραίτητος σύνδε-
οτ· τού Έμπορικοΰ Έπιμελητηρίον
τού Λονδίνον
ομος είς τό πρόγραμμα κοινής προσ
παθείας, μεταξύ τού ύπονργείον
Έα—.ρίθυ καϊ των έκθετών, εΤναι ή
οργάνωσις ή όποία, μή πραγματο-
ποιοΰσα κέρδος, όργανώνει την σνμ-
Μ«τοχήν. Είς τόν τομέα αυτόν, χό
'Κπιμεληχήριον παίξει ενα ολοέν
πλέον ενεργητικόν ρόλον μέ 9 έκ¬
θέσεις έξωχερικοΰ τό 1966, 24 τό
1967, 29 τά 968 καί πλέον τών 60
τό 969. Μολονότι είναι δύσκολον
νά έκτιυήση κανεΐς έτταικριβώς τό ά
ποχελέσμαχα μιδς εκθέσεως, δεδο-
μένου δτι ή συμμετοχή Ης μίαν εκ-
%οιν αποτελεί συχνά τμήμα όνος
συνιχοΰς προγράμματος προαγιυ-
γής των έξαγωγων, ΰπολογίζεται
ί>τι αί στναλλαγαϊ πού άπερρετΌαν
Λπύ τάς 9 έκθέσεις τού 'Επιμελη¬
τηρίου τό 968, άπέφεραν έν πννό-
λιο ττλέο-ν των 20 ίικατοιμ. λΐρών.
Τά 'Επιμελητήριον παρακολονθεΐ
συνεχως τάς νέας τάσεις καί ένίβτε
λαμβάνει πρωΤο6ονλίας είς νέους
παράδϊΐγμα τούτον ήτο ή διεθνής
Διάσκεψις Συσχημάτίον Κονταίη-
νερ, ή όποία διεξήχθη είς Λονδί¬
νον χον Μάϊον 1968. «Η διάσκε¬
ψις ώργανώθη υπό το0 Έπιμελητη¬
ρίον έν συνεργασία μεΤά τής Λιε-
θνονς Ένώσεοις Συντονισμου Με-
χαφορών 'Εμπορει>μάτων καί τής
Ενώσεως Όργανισμων Λιμένων,
ιΐΐχίαχον Λέ έκπρόσωποι 45 χωρών.
Ακολούθως τό Έπιμελητήριον ώρ-
γάνωσεν ίν συνεργασίο; μετά τοΰ
υπουργείον 'Εμπορίον την βρεχαν-
νικήν συμμετοχήν είς έκθέσεις με-
θόδθ)ν κονταίηνερ είς Βαλτιμόρην,
ΗΠΑ καί Μελβούρνην.
Τό 1969 ήρχισεν μία νέα σειοά
τακτικών διασκέψεων καί σεμιναρί-
">ν υπό χήν αΐγίδα τού 'Επιμελητη-
ρ(ον. Είς «ύτάς τάς περιπτίόσεις,
ή έπίσημος διάσκεψις επί θεμάτων
έμπορικοΰ καί διομηχανικοΰ ένδιαφέ
ροντος διαρκεΐ μίαν ημέραν μί εύ-
ρύ περιθώριον συζητήσεοιν καί Λν-
χαλλαγών άπΛψεων μεταξύ των συν
έδρων. Τά Έπψ.ελητήριον τοΰ Λον¬
δίνον συνΐτέλεσεν είς την έπέκτα-
οιν των ένιπορικων σχέσεο)ν μετά
τής Άνατολικής Εύρώπης κατά τά
τελευχαϊα ετη, άλλά τό ένδιαφεοον
Κυ είς τόν τομέα αύτάν άνάγετκΛ
εις χθ παρελθόν, δταν πρό 60 έΤών
ιδρύθη τό ριοσικόν τμήμα τοΰ Έ-
πιμελητηρίου. Κατά τό 1968 ύπε-
ΎραφηίΤαν πριοχάκολλα συνεργασί-
ας μεταξΰ τοϋ 'Επιμελητηοίου τού
Λονδίνου καί τών Έπιιιελητηρϊί'ΐν
χίίς Βουλγαρίας, Τσεχοσλοβακίας,
ΙΙολοηΊας καί Ροι*μανίας.
Τό Εμπορικόν Έπιμελητήριον
τοϋ Λονδίνου εκτελεί έπίσης χρέη
έξετασ-τικοϋ σιόμαχος επί πολλών
έμπορικών θεμάχων, άκόμη καί τής
/λώτΐτ>ς. Τό τμήμα Έμιτθρικής
Έκπαιδενσεως τοΰ Έπιμελητηρίον.
τό οποίον εφέτος σνμπληρώνει 70
έχη λειτουργίας, εχει έξϊτΛσει πλέ-
υν τού ενός έκατομμυρίον σποχ'δα-
τίτων. Τό τμήμα Πληροφοριών τοϋ
Έπιμ,ελητηρίον άποχελε! τόν άπα-
ραΐίτητον κρΐκον μεταξύ τών ύπηρε-
σιων τοΰ σώμαχος καί των μελών
τον καί διεκπεραιώνει πλέον των
120.000 αιτήσεων πληροφοριών ε¬
τησίως. Ή διβλιοθή,κη τού, μέ 12.
<Κ>() χόμους, περιλαμβάνει μίαν άπό
τάς καλυτέρας συλλογάς είς τόν
κόσμον, έμπορικών βιβλίων καί κα-
ταλόγων, Λιά την Βρεταννίαν καί
χό εξωτερικόν. Τό Έπιμελητήριον
έκδΐδει τό μΐ|νιαϊον περιοΛικόν «Έμ
ιΐόριον», πού κυκλο<ρορεΐ είς 13.000 άντίτυπα είς όλον τόν κόσμον. "Ο λαι αί ανωτέρω υπηρεσίαι προσψέ· ρονχαι είς τά 10.000 μέλη τοΰ Έ- πιμελητηρίον είς Βρεταννίαν, χά δ -τοΐα βτ,θοθν ω3τε τούτο να εΤι/αι χό μεγαλύτερον καί σημαντικώτε¬ ρον Εμπορικόν Έπιμελητήριον εϊ< τόν κόσμον. ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΟΓΉΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ Τό υπουργείον Έμπορίου διά κοι- ••ποιηθείσης πρός την Τράπεζαν τής Ελλάδος άποφάσειός τού, έγκρί νει όπως αύτη χορηγήση αδείας έξαγωγής βάμδακος έγχο)ρίο»> πα-
ραγωγής είς την Πολο)νίαν καί μέ
χρι συμπληρώσεα)ς τοΰ προβλεπομέ
νόν υπό της έλληνοπολωνικής έμπο
ρικής σν^μδάσεως «κοντεξάν» έκ
5.000 τόννων τοϋ έν λόγω προϊόν-
χος. Ή απόφασις αυτή διέπει τάς
έξαγογάς βάμβακος πρός την Πο¬
λωνίαν κατά την τρέχουσαν συμβα
τικήν περίοδον άπό 1ης "Οκτώβριον
1969 μέχρι τής 30ής Σεπτέμβριον
1970.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΚΩΝ Σ ΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΙΣ.
' Είς την αγοράν της Σμύρνης έπω-
λήβησαν 700 χόννοι βάμβακος. ΑΙ
Ι χΐμαί των έκνμάνθησαν μεταξΰ 5,05
1 λιρων Τουρκίας τό κιλάν διά χήν
πρώχην ποιότητα καί μεχαξύ 5,'5
—5,25 λιρών χό κιλόν διά χήν εξαι¬
ρετικήν ποιόχητα.
ΠΘΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΙΕΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜβΤΙΣΜΟΣ
„.«, ■
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρβΐαι είς γνώσιν ιών Άξιον. Διοικήπων Άνω-
Εταιρείαν καί Εταιρείαν ΙΙερΐαιρισμένης Εϋ-
**">; ότι δι' άηοφάαηος τοθ κ. Ύηηυονοϋ Έμηοαίον
·"' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν-
*«ί»»ς είς ,ό οπ' ό αι.». 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
Μελΐίον Άνωνύμα>ν Έταιοειών), όβίζεται δτι δύναν
*»« νά συνίχίσωσι δημοσιβύουσαι εγκύρως τάς ΙΓρβ
«"«^•ίσεις τα¥ Γεν. Ζυνελιύσεων χαΐ τσί»ς ΊαοΧογι-
Ίϋχύς των διά τής οΙκονομΐΜής μας έψνμεοΐδος ^01-
*°ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
** «έ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬
της-
'^ρθρα τού Υπουργοΰ Συντονισμου κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ
είς ταχείαν άνοδον των έν γένπ ε'ι-
σοδημάτω-. επί σταθεράς πάντοτε
νομισματικής 6άσεως.
*°ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦ
** «νένβ,ο μ(χβι ,οβοε διά «ής
ΚΆΣ» πρό τής συγχω*ενσ(ώς
■ Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου
"Εάν χρειάζεται μία διεθνοϋς ΐ-
πιπέδου εγκυρος περί τούτου μαο-
τυρία, την παραθέ-τχο δι' άποσπα-
σματικής άναφοράς είς τήν περί
φημον έκθεσιν τού Μακναμάρα επί
Τοϋ «χάσματος».
«Είς τόν σύγχρονον κόσμον ή έ-
θνική άμυνα καί ή άσφάλεια είναι
είς την πραγματικότητα ζήτημα ιί-
κονομικής καί έπιστημονικής άνο·
πτύξεως... Ή Λοφάλεια εχει τάς
στρατιωτικάς της πλευράς. Άλλα
θά διεπραττομεν επικίνδυνον λά-
θος, φαντιζίμ^νοι, ότι ή στρατιω-
τική ίσχΰς ν αί ή άσφάλεια θά πα-
ραμείνουν σννώνυμοι... Αί κοινωνι¬
καί έκρήξεις, πού είναι παλύ περισ
σότερον έπικίνδννοι καί φονικαί ά¬
πό τάς φυσικάς ήφαιστειακάς έκοη
ξεις, εχουν μίαν διαφοράν άπό τάς
τελευταίας: "Οτι μποροΰν νά προ-
βλεφθοΰν. Καί άφοΰ μπορούν·/ νά
προβλεφθοΰν, θά πρίπίΐ νά μποροθν
καί νά προληφθοϋν».
Σημαντική, έξ άλλον, είναι ή ό
ναφορά είς τόν ρόλον τής «δ· ι
χειρίσεως», τών μέθοδον συλλογι-
κής εργασίας, οριζομένης ώς εύφο-
οΰς άντιμετωπίσεως τής «άλλαγτίς»
ώς μέσον διά τοΰ οποίον αί κοινιο-
νικαί, οικονομικαί, τεχνολογικηί
>.αί πολιτικαί άλλαγαί, δύνανται νά
όργανωθοΰν όρθολογικώς καί νά δι
(, δοθούν είς τό σύνολον τοΰ κοιν ·>-
νικοΰ σώματος.
«Ή άνεπαρκής οργάνωσις, ή ά
νιπαοκής διαχείρισις μιάς κοιν ο-
νίας, δέν αποτελεί ΣΕΒΑΣΜΟΝ
τής ελευθερίας. Σημαίνει, άπλοΰ-
στατα, δτι άφίνονται δννάμεις &'·,-
λαι, έκτός τής λογικής, νά δια-
μοοφώνονν την πραγματικύτητα.
Αύται αί δννάμεις ημπορεί νά εί¬
ναι ή συγκίνησις, τό μΐσος, ή επί¬
θεσις, ή όμάιθεια, ή άδράνεια, δ,τι
δηλαδή άλλβ έκτός τής λογικής.
Αλλ' δταν ή δύναμις, ποΰ και εν
θύνει τήν άνθρ'οπίνην δρασΤηριο-
τητα, δέν είναι ή δύναμις τής λΐ
γικής, τότε ό άνθρωπος παύει νά
είναι κύοιος των μέσον πον διαθέ-
Ποίας έγκνροτέρας μαρτυρίας
χοείαν εχομεν, διά νά έπισημάνω-
μεν: α) την εθνικήν άναγκαιόι,Ί-
τα τής 'Επαναστάσεΐΰς; β) Τήν όο-
θήν πορείαν της, σκοποϋσαν, κ.ι-
θώς πρόσφατα έτόνισα, είς τό τ«ί
γωνον τής 'Ενοποιημένης Πολιτ -
κης Κρατικής "Οργανώσεως ·~
'Εθνικής Οίκοομίας — 'Επιστή-
μης καί Τεχνικής; γ) Τήν αβυσ-
σαλεαν απόστασιν τής Έπαναστα-
τικής άπό την ΙΙροεπαναστατικήν
'Ελλάδα, απόστασιν μή δυναμ -
νην, ώς έκ τοΰ έθνικο» συμφέρον·
τος, νά καλυφθή δι' οιουδήποτε
συμβιβαστικοΰ αλματος άλλά μόνο^
δι' ένίμου προσαρμογής πρός τη·
Επανάστασιν, οί στόχοι τής οποί¬
ος είναι όρθολογικώς προσηρμοσμ-:
νοι πρός ιας ανάγκας τοΰ "Εθνους;
δ) Τήν ανάγκην τής άπροσκόπΐ/θ
καί όσον Ινεστιν δι' έπιΤαχυνομ'-
νιον διαδικασιών τής ώς είρηται Πό
λιτικής;
'Επισημαίνω, άλλά καί μέ ύπερη
ςάνειαν έξαίρω τάς «διαχειριστι-
>άς μεθόδους» τής 'Επανασάσεως
πρός επίτευξιν τής «Άλλαγής·».
Έκ τούτων άποχωρίζω τάς άφορο')
σας είς ιήν Οικονομικήν - Άνο;-
πτυξιακήν Πολιτικήν, πρός διατ·Ί-
πωσιν ενός έν συνόψει άπολογι-
Γμοΰ.
Είς ποίον τομέα οίκονομικής δοι
οηριότητος ίλήφθη έπουσιωδες ί-
(-το, μέτρον καί άνεπαισθήτου, ε-
στο, καταναγκασμοΰ; Τουναντίον,
ώζ προείπον, άπεδεσμεύσαμεν πό ι-
>ούς τομείς έκ καταναγκασμοΰ, χι-
ταστήσαντες την οίκονομίαν μας μ»
αν των πλέον ελεύθερον είς τό.'
Κόσμον.
Ποία παρέμβασις ήσκήθη πρός
.-αραβίασιν ή διαστολήν των ισχυ-
όνων περί Τήν χρηματοδότησιν της
ίδιωτικής οίκονομίας κανόνων; Ο Λ
δεμία. "Εκαστος τών 'Ελλήνων έπι-
/ειρηματιόν γνωρίζει είς ποία κρι
τήρια ύπάγεται καί ουδεμίαν ?χει
ανάγκην πολιτικών παρεμβάσεων.
Είς ποίον Τομέα τών δημοσί ι ν
■,.ρατικών έπενύύσεων παρεβιάσθη :
όρχή τής αύστι ράς ίεραρχήσεως,
βάσει Τού άφοοώντος είς τήν Πο¬
λιτικήν τής Άγαπτύξεως τοπΐΜθΟ
η ν^ινωνικοΰ χώρον; είς ουδένα.
Τοΐ'νοντίον, απεδόθη ή δέονσα πρϋ
'.ίθαιότης είς ιήν 'Εκπαίδευσι,·,
τ^Γ-ον είς τθν.·ς είδικοΰς τομεϊς τη:,
^ς.όο κάλυψιν έπειγουσών άναγκών
τής οίκονομίας μας, όσον καί είς
τόν γενικόν, αποβλέποντες είς συνϊ
χή βελτίωσιν τής παραγωγικότη·
τος.
Όφείλω δέ νά τονίσω, ότι πολϋ
περισσότερον ένΤυπωσιακά θά υ¬
πήρξαν τά έπιτεύγματα, εάν ό κ^ι
τικός μηχανισμός, τόν όποΐυν .ια-
ρελάβομεν, εΐχε ποιάν τίνα συ/χρο
νόν διάρθρωσιν καί ηδύνατο ν' άν
ταποκριθή πρός τό ίίψος τής άπορ-
ςοφητικότητος, τό οποίον επ τρέ-
πονν αί διαμορςρωθεϊσαι ήδη συνθή
και τής οίκοναμίας μας.
Είμαι ΰποχρεωμένος νά έπιτημά-
νω ωρισμένας άδνναμίας άνχφερο-
μένας τόσον είς τήν οΰσιαστι/ήν,
όσον καί την πρακτικών πλειιραν
τής έπεξεργασίας καί έφαομογτις
τού έκπονηθέντος Προγράμ .ίτο*
Έπενδύσεων, αμφοτέρας έγ·/ίνίί;
μέ την τρέχουσαν οργάνωσιν τής
ί,οικήσεως καί τήν μή έπαρκή ςιτε-
λέχωσιν αυτής, ιδίως μέ τεχικ6ν
,τροστοπικόν.
Αί άδνναμίαι αυται άπετε' εσοιν
πρόσθετον λόγον είς τήν άπ<κρα"ίν μας πρός διατύπωσιν Πενταετο ΙΙρογράιμμαχος Δημοσίων 'Ε-ενϊύ σεων. "Ηόη, τό Πρόγραμμα -ιαρο.: σιάζει την προσπάθειαν τής ΧοΊ- ^ας είς ολόκληρον τήν !κΤασ·.ν των Ι ίψοσ'ων - κρατικών έπενδύσίων, τό οποίον «-υνιοτα συγχρόνως θεμ*- λΐΜσιν της. άπό Έπαναστά. > :μς
καί εντεύθεν, προσπαθείας ίίλχ ώ-
ί'ως τής χαθόλου ποιότητος τού
Γρογράμμτιτο;, άφ' ενός καΐ Λδηγ^ϊ
σφ έτέρ >υ, είς την λήψιν ά.τοΐτα-
σεοιν επί των ένδεδειγμέν<ι}ν όργά- νο>τικών ιιέτρων, άποβλεπό.των
Είς τήν επίτευξιν μείζονος καί τα-
χυτέρον άποτελέσμαΤος διά τίϋν αί,
των δια!) ,σιμων οίκ.ονομικων .ιο-
ς-ιον.
Πέραν το">ν μέτρ(ον τά όποϊα έ,^·.-
Ρηλώθησα/ καί έλαβον σι»γκ <ίθΐ- μένην μορφήν κατά Την διάρ '.γ.ά τής τελευ.αίας διετίας, β·ΰρίσ/'-'ντ,ιι ίπά έπεξρργασίαν πρόσθετα το ·ιίι- τα, όργα Ιδικής κυρίως μο,ιο,ης έκτεινόμενα είς ολόκληρον ϊο εί- ρος τής Λ,,μοσίας διοικήσεως, τ.όν υιλετών, ·ί"ις εκτελέσεως - έπι'Λέ- ■ψεως καί τΓς έκαεταλλεύσε ος ι'·ν έργιον. Τά μέτρα ταΰτα σνν^ύΊ.:ο<· τα. μέ μίαν συνεχή επέκτασιν τί: άποκεντρώσεως, συνοδεικνμένη άπό την έπάν',ςκοσιν τώ·· .ΐίριφερεια/'Λν μονάδιον [ής διοικήσεως. Λαμβα¬ νομένων οί ΰπ' όψιν των πράμμα:· Τεραστίων περιθωρίων φ·ίτ·;ιθ πλούτον και άναπτύξεως αύτοΊ. [ά όποϊα διηθετει ή Χώρα μας, ι!αι δυνατόν, νά όδηγηθώμεν συντύ 'α>ς
είς περαιτέρω έντυπωσιακά Απ),ε-
λέσματα, πολύ πέραν τών ήδη γ.τι-
τενχθέντυν, μέ άμεσον έπίπτ οσ ·,
Έξ δλω· των προεκτεθτντ >ν πμ-
<(ώς καταδεικννεται, ότι ή Έτχνά- οτασις ώς ίποδομή τής Πολι:ί;α: -ιοποθετεϊ τάν ΑΝΘΡΩΠΟΝ, .·ι>
λογίζουσα επί τής ποιότητος αΰτοΓι
ϊκ την οΐΓξαγ<ογή^ δλων τώ.' νθι· νοινικών διαδικασίαν. ΣΕΒΟ.νΙΕ- ΝΗ ΤίΙΝ ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΝ, .<},..?- ροζει πολιΤιχήν κοι· .υνικών μην σχηματκταΐον, πρός οικονομικήν χοί πολιτιστικήν άνοδον των κατωτέουυ εισοδήματος κοινωνικών »μ>1οι»ν
/αί όργανώ.·ει όρθολογικώς ΙίΟΛΙ
ΤΕΙΑΝ ΜΕΤΘΕΡΙΑΣ ΚΑι ΑΙ-
ΚΑΙΟΣΤΝΗΣ, έντός τής άπο' <ς ΐιόνον είνον διΐνατή Η ΚΑΛΗ ΛΚΙ ΤΟΤΡΠα ΕΝ»·Σ ΣΤΓΧΡΟ- ΝΟΤ ΚΟΙΝΟΒΟΤΛΙΟΤ, ό>...-ι.
ΐομένου τοΰ κινδύνου ΔΙΑ>)Γ·
ΣΕΩΣ ιίοινοβονλίντΐ(τμοΰ καί Λη
μοκρατίας, ι κ τής οποίας, κατα 0γ·
μελιώδη λόγ.ιν, προέρχεται ή Κ Ι'Ι
II
Σ ΤΗ 2 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Ώς δ' γ'λλι ευνόητον, ή Έππν.ά-
σΤασις άξΌποιεϊ είς τό επακ.'. ο.'
αήν γεωσ.χιατηγικήν θέσιν τής λώ
οας καί ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΑΠΕίΡ'^Σ
τάς νεωΛοΗτικάς οννθήκας «ύ'Γς,
Τάς όπο'ας παρέλαβε είς ΚΓΓΙ-
ΚιΝΛΤΝΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ
Χ'ΐΐιηλην πιάθμην.
ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ'
ΑΥΤΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΟ
3°» ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΝ
Έντός των άμεσος ττροσεχών ή-
μερών, σμμιφώνως &λλωστ£ καϊ ττρός
τήν γνωστήν ττιρωΘΐΛΓθυργΐικήν δήλω¬
σιν, έ^αγγελλονϊαι αί κυβερνητικαί
ά^το^ά^£ι ς δία τό 3-^ν ΔιϋΑΐστήριον.
"Ηδη, κατά τάς πληροφορίας μας,
τό ίιττθυργεΤθν Συντονισιμοΰ ύπεράχ^
σε την μ·3λέτΐ}ν τού καϊ ισττέβαλε σ-χε
ικήν εξήγησιν ττρός τόν κ. ΠρωΘυ-
ττουργόν.
Υπήρχον τΓληοιθιφθρίαΐ, δτι ή ει-
Τ°ύ ϊ/ττθνργε ίοι; Σνντονι^ιμοΟ
ττρθ^ανστθΑισιμί-νη ττρός τήν
τής διατηρή^ίως τού
καΐ των τριών διεχδι
κητών, ήτοι τής Κθι<νοττραξίας των 3 Έταΐρειών Μόμτπλ, ΒΡ κα! Σελλ τού κ. Ώνάση καί τ°ΰ κ. Νιάρχθυ, διά τό Διϋιστήοι°ν καΐ τάς παραλ Δέον να σηι·.ιεΐ4»9ή β-Γι αί πντ(07φορία(. έδίΐμσο-ΐίίβησαν χειλΐυ- ταίως, έκτός τοθ άβτναίκ.ού καί είς τόν ξένον τύπον και έτέοας έλλη νίκας ίφΓ)μ'ερίδας. ΕΙδκκώτθρον είς τό τβλενταΐ3ν (1—7 ΝοβμδρίΛυ) ή γΐκωστή «Έκόνσμΐ—» είς 6ρ- της άκχψΕρρμενθν είς τήν οΐκο ΐν κατάστασιν τής 'ΕΛΑόή&ος, ει έν σχέσει μέ τό ον τ «Ή ιμθνοοδική ελπίς τής έλληνΐκής ΚυδεονΛΓΚως νά συμβάλη ούσιωδώς — δ" καϊ μάλλον ^οοκροπτροθέσμως — είς την οικονομικήν ανάπτυξιν τής χώοας, ύττήριξεν ή έπικερδής έκ χώρησις τ«0 ιτρονοιμίου δηιμΐουργίαΓ, ΐ έκιμεταλλεύοχως νέον ;υ ΐΓ;τρ.£λα!ου, έναντι σεων ΐίς Ηυ;γόΑΓ)ν κλίμακα. Το^το 3- μως κατέΐτη τή ΛμήΑνΐν τής Εριδος·» μεταξύ δύο ττ-αΑαΐών άντοογκ,νΐστών, τώ/ κ.κ. 'ΩΑίτη καΐ Νιάθ'χου, °0τω 51 ούΒεμία έλήφ3η άτόφ3σΐς — εΤ- κ°σι μήνας μ£Τά την προκήρυξιν τού 7χετΐκο> διαγωνισιμοθ — 4ττΐ τώ ισι
μαΐ'ικών προΐφθρών των, άφθρωσών
£ ί ~ έτε^5ύυεΐΓ ττθλλώ!/ έκατΛμιμυρί-
Οών δολλαρΐων. Α! τελευταίαι πλτ>ρο
Φ ρίϋ έΐτΐ των ττ:.5σ3'<η·.τοκών σιι- ζΓ,τήυε^ν, α! οποίαι διεξάγονταΐ έν ιτλήί·;, μυΐτκχότητι, Αναφΐρθυΐν δτι ή Κυ6έαν·η3ΐς ίκδέχεται νά πρθκρί- νη μίαν ΚΣολομώντϊΐον λύσιν», ήτοι τή/ ά.άΒυΐν ·:ΐς εχαυτεΛ τ^ν δύο άν τΐπάλων, τής 15ρύ?£ως μι.<ρθΰ δι.'ί- λΐστηοία», έν όψει τής των νά πα^αιμίοίΐσθνιν την κί/ έχθοότητά των, σι/νενώνοντες τάς δυνάμεις Των είς μίαν δραστη- ρΐότητα κΐτανεμαμίνην κατ' Ιαϊμοι- ρίακ». ΝΕΑ ΑΤΜΟΊΛΟΊ ΚΗ ΓΡΑΜΜΗ Ι ΔΙΑ ΚΥΠΡΟΝ Τό όχΐϊματαιγωγάν «Άφροδίιτη» "ε τό δρομολόγιον του μέΐχρι Λβμε- σ>0 καΐ Χάϊφας. Ποοερχόμνεον έκ
Βρινδτισίθυ, τό «Άφροδΐτη» άναχ>ν
ρεϊ ΐκ Πειραιώς εκάστη Δει>τ£ρα διά
Κύποον καΐ Ίσραήλ και έπτισ'ρέφεΐ
τό Σά66αοτθν είς τόν Πειραια άιν
δπ°υ συνϊχίζει τό ταξίδι τού δι' Ι
ταλίαν
ΤΑ ΣΥΜΒΟΑΑΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΕΑΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Είς τό πρί>βλ—όμενον ^ΐτό τάς
κεΐμέκΐς δια?τά|εΐς πάγιον τέλος
χαρτο^ήΊμθυ δέν ι>τόχεΐ'ν(ται «αθ' έαυ
τάς αί συμβάσει ς δωρεάς ή προικός
<&λλά τό εγγροοφον επί ιο^ όττοιου συνετάγησαν αδταΐ. Το0τ° Κέχθη τό Φορολογικόν 'Ε- φετεΊον Πειραιώς μέ τήν ύπ1 *ρ*β- μόν 488)69 πρόσφατον απόφασιν τού, διά τής οποίας ί.ρμι>νΐύε'Γαι ^
διάταξις το;) αρ&ρου 7 τ°ΰ Ν.Δ
3842)58 τού τρθπ&ποΐτρανος των
δασικόν Νόμον τοϋ 1019 «όπερ ι φό-
οου κιληρ^νθμΐών, δωρεών, πρθικών
κα! κ&ρδών έκ λαιχείων».
Ή διάταξις όρίζει &τΐ· «Συμβά
σει ς προικός καΐ δωχάς έν ζωή ή
αΐτία θανάτθυ, ανεξαρτήτως άριθ-
μοθ φίιλλων καΐ εγγοάφων, μέχρ1 π"
σού 300.000 δραΐχιμών Οπόχεΐνιται
είς πάγιον τέλθς χα.οτθσή,μθυ 100
δοαιχμών/ιτέοαν δέ τού ποαοϋ τούτου
είς τέλος 2(>0 δρατχιμών. Είς τό ήωι
7υ πάγιον τέλος τής προηγουμένης
ύττάκειται καΐ ή μ«τα-
των συμβασεων δωρεός κσΐ
Είς την ά^ωτίρω κρίσιν
ξε Τό Δικαστήριον, άνοΛρέξαιν καί
είς ΤΓ|ν εΐσηγιττΐ'κήν ΕκΛχτιν επί τ°*
σχβδίου τού έν λόγω νομοβεΤΊκθύ δι
, δπου άναφίριεται δτι «4
τά δωρΓϊΤήρΐο: καΐ
σί|μφω«α θά σνντάσσωνται ίτττϊ
γίθυ κλι,μακωτ'Ό τβλθυς
μθυ 100 ή 200 δροοχμών».
'Επθμένιως — σΜμητεραίνΐι ή όπο'.
φασις — επί σιιμ'βάσΐΐον δωρεδς ή
ηροΐκός, αί οποίαι ξχουν ώς αντΐ-
κΕΪιμενθι; τήν μεταβίβασΐν, διά τού 1
δί°υ έγγραφον, πράγιματ°ς άνήκΡν
τ^ς είς πλείονας, τό τέλος χαρτ>
σήαου ίπιβάλλετσι απαε μόνον,
Έξ δλλθν, — παραιτηρίίτσι εί·;
τά σκετττικάν τής αποφάσεως —συμ
φώ.ιως πρός 6οοσΐκή<ν αρχήν κα! αύ· τθθ ΤΟ3 «ά»5ικθς των νόμων περί » λώ/ χαρτοσήμου, τό τόλθς χαρτοση μου δέν πλήττεΐ τή^ σύμβασιν, ολ¬ λά τό είς άπΓσδεΐςιν αυτής σι»ντοχτ- σόαενσν εγγραφ°ν. 'Άν, πρθστίθττ^ι 4 νθιμθθέτης ή9ελε νά άττθιμθίκρυνβή άπό την αρχήν αυτήν, βά τδ δλεγε ρητώς, ίΐτως εττρα^ε ττρίκει,μέ'νον ά έτΓΐδάλη τέλος χσοτοσήμον ινι'ι είς ώρΐσιμενας ιτερηττώσεΐς δττο». ίιέν έκ6ί6°νταΐ εγγραφσ. είς την τταορ. 2 τού αρθρου 3 Ν.Δ. 4535)66 «οιτερϊ ί^ς φορολογικών τινών 6ρίζεται, δτι τό τ£λος «όφείλίται καϊ οσάκις, κατά παρά¬ δοσίν των κεΐ-μίνων δ'αταξε«ν, 8εν ^δ^νΤαι τΐίμαλόγισ, όητοδείξε'ξ Ή ώς ά«ο άηύφο-Ό: <; τού Φορολο ρ-^εΐθςι εξεδόθη ΐπτΐ έψίαίυ· Μεταγραίψοψι>λοικθς έηταρχκΐχτΐς τιόλι
ως κατ' άιτοφάσεως
δΐκεΐθυ. Είς τούτον εΐχΐν
ό ο[χ.;ΐος ΟΙχονομικός
ρος τέλη χαρτοσπμου έξ 20.0ΟΟ
ττερίττθυ καΐ 6ιττννάσιον
μ°ν, διότι «δέν είχεν ϋπτολογίσεΐ ώ>,
νοιμΐ,μον χαοτόσημθν την καταχώ«Λ|-
σιν είς τά 6ι6λ!α ιμεταγραψών τώ>
>ν ποθκός ή δωρεάς, τ«ν
καταρτΐαθεισών δ'ά τού αυτού σνμ-
ιπτό ττλειόνων ττροσώΐΓθ.*
ν έξ άδΐαΐΓέτον*. Κατ<* την δΐτοψΐν τ°0 Οΐκθνομικθΰ 'Εφόρ°^' είς τοιαύτας ττΕθΚΐττώθ'ει ς *τά τέλ') ίπτιβ3λ]Χοντ<ΐι έττι των καθ" £καστο: σνμ6άΐίω·ν) £στω καΐ αν αθται κοτΐκ ρτίζονται διά τα} οώτοθ έγγράφου» Κατά τόν άρ|όνμ«νον μήνα Νοέμ βριον ΦΟΡΟΑΟΓΙΚϋ ΥΠ0ΧΡΕ9ΣΕΙ! ΕΜΗΝΕΣ ΤΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΤΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Τρείς "Ελληνες άνώτεροι ίιπάλληλοι των {«τουργεί- ιον Βιομηχανίας, Εργασίας καί Σνγκοινονιών οί κ.κ. 'Ελ. Πεντα- ράκης, Γ. Άσλανίδης καί Παν. Μα ρΐνος, συμπληρώνουν σειράν μάθη μάτων διαοκείας 2% μηνών είς τό ΒτΜΤΐλικόν Ίνστιτοντον Δημοοίας Διοτκήσειος είς Λονδίνον. Τά μάθη ματα περιλαμβάνουν πρακτΐκήν ε¬ ξάσκησιν είς άνεγνωρισμένην μονά δα όργανώσειος καί μεθόδων, πρα κτική εξάσκησιν είς δημοσίαν αρ¬ χήν ώς καί εκπαίδευσιν είς την χρησιμοποίησιν των ήλεκτρονικών διερευνητών. ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1. ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των παρεχομένων έξ έμπορικών συναλλαγών ή τραπε ξιτνκών καταθέσειον καί των δανεί ών ή πιστώσεων τοΰ Α,Ν. 412)68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλ.ώσε- οιν φυσικά ή νομικά πρόβωπα διά τόκους κατα6ληθέντας ή .-ΐιβτωθέν ■τας διά λογαριασμόν -;οΰ δικαιού- χου έντός τοϋ μηνός Σ επτ;εμ6ρίου. Άομόδιος Οίκονομικός "Εφορος ό -ής περιφερείας τοΰ ΰποχρέου. Κα ταβολή τοΰ φόρου συν τή ΰποβολή τής δηλώσεως. Παρά των ΰποχρέ- <ον παρακραιήσεων τοΰ φόρου δέον νά υποβληθή καί ύπε'ύθννος δήλωσις είς τόν οικονομικόν εφορον της περι φερείας τού δικαιούχου των τόκων περιέχουσα τά υπο τοΰ αρθρου 71 παρ. 1 Ν.Δ. 3321)55 όριξόμενα στοιχεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣ ΜΑΤΩΝ, ΑΜΟΙ- ΒΩΝ κλπ.: 'Τΐτόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσεοις: ΑΙ ήμεδαπαί Α.Ε. καί οί συνεταιρισμοί Ν. 602 διά τά κα- χά μήνα Σ)βριον διανεμη6έντα με ρίσματα, προμερίσματα, τόκους, έξ ίδρυτικών τίχλων, άμοιΰάς καί πο- σοστά διοικητικών συμβούλιον, ώς καί έκτός μκτθοΰ άμοιβάς διευθυν- χών, διαχειριστών, άνωνύμων έ- ταιρειών. ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ: 'Τ πόχρεοι οί κατά μήνα Σ επτέμβριον α) 'Εξαργυρώβαντες τοκομερίδια δμολογιών καί λοιπών χρεογράφιον χοΰ Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν.Π., 6) οί καταβαλόντες μερίσματα προε¬ λεύσεως έξωτερικοϋ είς φυσικά ή Ν.Π. Ή παρακράτησις ένεργεϊχαι κατά την έξαογύρωσιν των τοκομε ριδίων ή την καταβολήν τών μερι- ομάτων. Ή απόδοσις τού φόρου συν χχ[ ύποβολϋ τής δηλώσεως. 2. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ: ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤΕΡΓΟΛΑ ΒΩΝ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΠΡΑ ΚΤΟΡΩΝ, ΜΕ2ΙΤΩΝ, ΠΡΟ- ΜΗΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΠΡΟ ΣΟΛΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι : 'Εργαδόται κλπ. (ή καί τα Ιδία ώς άνο πρόσωπα έφόσον ό βαρύνιον οΰχά φόρος δέν παρε- κρητήθη), καταβαλ.όντρς κατά τόν μήνα Αύγουστον την αξίαν τοΰ ¥ρ- γου ή την αμοιβήν ή προμήθειαν ή τό σιιμπεφιονημένον μί<ΐθιομα. Ή δήλοκΐις έπιδίδεται είς τόν οίκονο μικόν εφορον τής έ'δρας χοΰ ύποχρέ ου. Συν τή δηλώσει καί ή *ατα6ο- λή τοΰ φόρου ύπολογιζομένου είς 1, 5% επί έργολάβων καί ένοικιαστών προσόδων καί 15% επί άντιπροσώ- πιον, πρακτόρων κλπ. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΤΤΠΟΤ. 'Τ- ποβολή δηλώσεως καί καταβολή τού παρακρατηθέντος κουτά μήνα Αδγου στον εΐδικοϋ φόρου υπό των πρα- κθγείων ήμερησίου καί περιοδικοΰ Τύπου. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑ ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι οί καταβαλόνχες έντός τοΰ μηνός Σεπτεμβρίου άποζημιώσεις είς άλλοδαπάς έπιχειρήσεις διά την παραχώρησιν τής χρήσεως μεθόδων παραγωγής, σημάτων, προνομίων, κινημοντογραφιβΜϋν ταινιών κλπ. πε ρί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή Τοΰ φόροιι. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε¬ ων καί καταβολήν χοΰ αναλογούν¬ τος <ρόρου επί των ακαθόριστον έ- σόδων μηνός Σεπτεμβρίου 1) Βιο- μηχανικαί καί βιοχεχνικαί έπιχειρή σεις Α.Ν. 660)37, 2) έπιχειρήσεις έμπορίας καί εκμεταλλεύσεως κι- νηματογραφικών ταιναων, 3) μετα φορικαί έπιχειρήσεις. Αί τραπεζικαί καί παραγωγής ή- λεκχρικοϋ ρεύματος έπιχειρήσεις διά τά άκαθόριστα ?σοδα αυτών μη νός Αύγούστου. Αί άσφαλιστικαί έπιχειρήσεις δέ όν νά κα-αβάλουν τήν 2αν δόσιν (1)3) τοΰ φόρου διά τά άκαθόρι- στα ε'σοδά των έξ άβφαλίβτρων χοΰ τριμήνου Απριλίου—Ιούνιον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ.Κ.Ε. (Β.Δ. 1)2)51) 'Τπόχρεοι: 1) Αί Γηομηχανικ.αί καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι' εί- σαγωγάς είδών ίιποκειμένων είς εί δικόν Φ.Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς κά¬ τωθι: Δι' εΐσαγωγάς μηνός Σε¬ πτεμβρίου, επίδοσιν τής δηλώσεως Ι 1 Ι "^ Δηλώσεις μέχρι 10 καί καταβολήν τής 1ης δόσεως (1)3) τοΰ φόρου. Δι' είσαγωγάς μηνός Αύγούσχου καταβολήν τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγωγάς μη νός Ιουλίου καταβολήν τής 3ης δόσεως. 2) Παραγωγοί ή κατασκευ α<ηαί ή ε'ισαγωγεΐς (μή άσκοϋντε-ς βιομηχανικήν ή βιοχεχνικήν επιχεί¬ ρησιν) είδών ύποκειμένιον είς τόν ώς άνοι ειδικόν Τ.Κ.Ε. διά χά άκα θόριστα εσοδα τών κατά χον μήνα 2) βριον πωληθένχων ή διά την α¬ ξίαν χών ίδιοχρησιμοποιηθέντων ή δλλ.ως πως διατεθέντιυν ώς άνιυ εί δών. Καταβολή χοΰ φόρου έφ' ά¬ παξ συν τη δηλώσει. ( Σ ημ.: Περΐ χών άπαλλαγ&ν έκ τοΰ είδικοΰ Φ. Κ.Ε. καί λοιπων λ.επτομερειων 6λ.έ πέτε Α.Ν. 154)57). 3) Βιοτεχνι- καί έπιχειρήσεις σακχαρωδών προ- ϊόντων έ·τησίας άγοράς σακχάρεως άνω χών 6.000 κιλών διά τάς καχτ μήνα Σ)βριον άγοροισθείσας ή είσπραχθείσας ποσότητας. Συν τή δηλανσει καί ή καχαβολή τού φόρο.) επί συνχελεστή 3% ή 2% προκειμε- νου περί βιοτεχνιών έγκατεστημέ- νων είς νήσους, πληθΐ'σμοϋ κάχο) τών 50.000. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕ ΛΕΙΑΣ 'Τπόχρεοι: 1) Αί έπιχειρήσεις χεχνητής μετάξης διά τά άκαθόρι- σχα εσοδά των μηνός ΌΜτοι6οΙου έκ πωλήσεοίν τού προίόντος (συν- τελεσχής φόρου 20% επί τής τιμης χονδρικής πωλήσεως). 2) Οί είσα γωγεΐς φαβενΤιανών είδών καί πορ σελάνης ΠΡΟ ΤΉΣ ΠΑΡΑΛΑ¬ ΒΗ Σ ΑΤΤΩΝ εκ τού τελωνείον υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσε ως καί καχαβολήν τοΰ φόρου πολυ τελείας υπολογιζόμενον επί τής ά- ξίας της λαμβανομένης ΰπ' δψιν διά την επιβολήν τών δασμών καί επί συνχελεσχή 10% διά χϊι φαβεν τιανά καί 15% διά τά έκ πορσελά νης. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58' 'Τ πόχρεοι: Οί είσαγωγεϊς ή διασκεν ασταί είδών περιλαμβανομένων είς Τόν πίνακα τοΰ αρθρου 1 παρ. 4 χοΰ ώς άνιο Ν.Δ. (τυροί εΰρωπαΐ- κοί, δοΰγαι κλπ.) όιά τό ΣΤΝΟ- ΛΟΝ των Ακαθοοίπχοιν έσόΰονν μη νός Σεπτεμβρίου (τής έκπχώσεοις 20% καταργηθείσης διά χοΰ Ν. Δ. 53)68). β) ΟΙ είσαγωγεϊς ή παραγωγοί κηρωδών ύλών (πλήν κηροϋ μελ.ισ σών) διά τά άκαθόρισχα εσοδα τών κατά μήνα Σεπτέμβριον πιοληθει- σών ύλών αποκλειστικώς πρός κα¬ τασκευήν κηρίων, λαμπάδων, σπαρ μαχσέτων. ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τπόχρεοι οί εϊσαγωγεϊς ή κατασκευασταί εί δών τβΰ αρθρου 11 τοΰ νόμον 4169 )61. Ή είσφορά (10%) ύπολογίξε ται επί χής άξ'ας των κατά μήνα Σεπτέμβριον πιοληθέντοιν είδών. Ή είσφορά χής ανωτέρω περιπτώ σεως, ώς καί ό φόρος των δύο προ ηγουμένιον καταβάλλονται συν τή δηλώσει. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΊΌΤ Κ. Φ. Σ. ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ- ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΊ ΟΝ ΤΩΝ. Μέχρι 10.11.1969 δέον νά ύ ποβληθή ή διπλ.ότυπος δήλωσις α¬ ποδόσεως χελών χαρτοσήμου, είσίρο ρών ΟΓΑ καί δακοκτονίας ελαιών, μετ" άποδεικτ,ικοϋ καταβολής αυ¬ τών, επί χής άξίας τών κατά μήνα Σ) βριον έκδοθένχων στοιχείον ά- γοράς γεωργικών προϊόντων, πωλή σεως γεωργικών προϊόντων ιδίας παραγωγής καί εκκαθαρίσεως επί πωλήσεως διά λογαριασμόν χών παραγιογών. ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Τ- ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΏΓΕΩΝ διά τάς άναγγελθείσας διαφοράς καχά μή¬ να Σ ) βριον επί Τών θεωρημένοιν τιμολογίων των (δοθο. 53 παρ. 2 ΚΦΣ). ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ- ΜΟΤ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΤ Κ.Λ.Π. Οί έκδόσανχες κατά χό τρίμηνον Ί- ονλίου — Σεπτεμβρίου τιμολόγιον έκκαθαρίσεις καί φορτωτικάς, οί καταβαλόνχες ή πιστώσαντες είς λ)σμόν, ένοίκια αύτοκινήτων, προ¬ μηθείας, μεσιτείας καί λοιπάς ά- μοιβάς τρίχιον περί ών τό αρθρον 50 ΚΦΣ υποχρεούνται είς υποβο¬ λήν διπλότυπον δηλώσεως μετ' ά- οδεικτικοΰ καχαβολής τού χαρτοσή μόν επί ής άξίας τών ανωτέρω σοι Νοεμβριού έ.Ι. χείων. ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ ΜΑΤΟΣ 1. ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Μέχρι 10.11.69 ή 8η δόσις (1)10) χοΰ φόρον επί είσοιδήματος 1969 καί 8η (1)10) τοΰ προκαταβλητέου φόρον επί εισοδήματος 1969. Ό- μοίως καί διά τά φυσικά πρόσωπα αχΐνα κατ' εξαίρεσιν έδικαιούντο είς υποβολήν δηλώσεως μέχρι 10.4.69. 2. ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κερδο σκοπικοΰ χαρακτήρος, άτινα ϊκλει σαν Ισολογισμόν τήν 30)6)69. Τ- ποβολήν δηλώσεως φόρον είσοδήμα τος καί καταβολή χής 1ης δόσεως τοΰ φόρον (1)6) ώς καΐ τής 1ης δόσεως τού προκαχαβλητέον (1)8). 3. ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπό έκ καθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.11. 69 ή ΰποβολή τής δ'ηλώσεως καί ή καχαβολή (έφ' άπαξ) τού φόρου, έφ' όσον ή έκκαθάρισις Ιληξεν ή ή διάλυσις εγένετο χήν 30.9.69. "Αλλως έντός μηνός άπό τής «κκα θαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 16— 11—69 ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήοεις, Φυσικά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς έγγρα φείσας είς χά βιβλία κατά μήνα "Οκτώβριον ποάξεις δανείον διανο μής κεοδων καί πάσης φύσεως ά- πολήψεων των έταίρων. Συν χή ΰποβολή τής δηλώσεως καί ή καχα 6ολή τοΰ χαρχοσήμ.ον. ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΤΠΟ¬ ΧΡΕΩΣΕΙΣ 1. ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΰποχρεοΰνχαι είς υ¬ ποβολήν δηλώσεως καί καταβολήν φόρου διά την σύνταξιν μελετών, έ πίβλεψιν τεχνικών "έργων, κλπ. πρό τής χορηγήσεως τής σχετικής α¬ δείας ή τής θεωρήσεως των σχεδί ών κλπ. 2. ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ άρχόμενοι τών εργασιών των έπιτηδευμαχίαι ΰποχρεοϋντοΐ1 νά ΰποβάλουν σχετι¬ κήν δήλωσιν πρός χον Οίκον. "Εφο ρον τής περιφερείας άσκήσεως τοΰ επιτηδεύματος καί νά έφοδιασθοΰν μέ χήν υπό χοΰ Ν. 4045)60 προ βλεπομένην άδειαν. Ή δήλοχτις δέ¬ ον νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως τών εργασιών. 3. ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ άκι- νήτον κείμενον είς την περιφέρειαν χ. Δ) σεως Πρωτ>υούσης ύφίσταν-
ται ύποχρέωσις νποβολής είς τόν
αρμόδιον Οίκον. "Εφορον αντίγρα¬
φον (είς διπλούν) τού ίδκοτΐκοΰ μι
σθωχηρίον κατά τάς άνωχέρο δια-
κρίσεις: α) Επί καταστημάτων α¬
νεξαρτήτως ποσοΰ μισθώμαχος. 6)
"Επί οΐκιώ·ν"*>ώνο.' είς περίπτωσιν
συμβιβαστικοΰ μισθώμαχος δνω
τών 2.000 δρχ. μηνιαίως.
4. ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ:
"Τπόχρεοι οί έπιτηδευμαχίαι, οί προ
χΐθέμενοι νά χρησιμοποιήοονν χώ¬
ρον πρός άποθήκευοιν αγαθών, ή
έτερον, πλήν τής κυρίας, έπαγνελ
ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις
άποσχίλλεται είς τόν οίκον, εφορον
τής περιφερείας τού ΰποχρέου πρό
πάσης χρησιμοποιήσεως τών άποθη
κων ή τής επαγγελματικήν έγκατα
στάσεως (αριθρον Ι^ΚΦΣ).
5. ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΆΣΕ
ΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. ενός δίμηνον άπό
τής έγκρίσεως τοϋ Ισολογισμόν,
αί ήμεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά
ΰποβάλουν διά τάς όνομαστΐκάς με¬
τοχάς ατομικήν κατάστασιν δι' ϊ-
κασον μέτοχον «αί συγκεντρωχικήν
τοιαύτην με τά έν άρθρφ 52 & 1 δρι
ζάμενα σχοιχεϊα. 'Επίσης έντός τής
αυτής προθεσμίας υποχρεούνται είς
ύποβολ.ήν καταστά<νεον διά τάς ά- μοιβάς χού Δισιχητικόΰ Συμβουλίου καί τού προσωπικού, τάς παρεχομέ νας διά τού εγκριθέντος ίσολογι- σμοϋ. Η ΠΡΟΜΗΘ3ΕΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΠΟ ΣΤΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΤΣ Δι' έγγραχρου τού κρός χον υ¬ πουργόν Συντονισμου ό Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς ζητεί παρέμ- 6αο"ιν διά τήν λήψιν μέτρων είς τρό πον ό>σχε «οί Γεωργικοί Σννεταιρι
σμοί» νά περιορισθούν είς την κατά
νόμον αποστολήν των καί οΰτω νά
άφεθούν έλεύθεροι οί αγρόται νά
άγοράζουν χά τρόφιμά τον άπό ό-
πον νομίξονν καλύτερον ή μάλλον
άπό δπον νομίζονν σι^μφερώτερον».
Είς τό Ιγγραφον προστίθεται δτν
«οί Γεωργικοί Σννεταιρισμοί έξα-
ναγκάζονν τονς αγρότας διά διαφό
ρων μέσων νά πραγματοποιοΰν τάς
άγοράς χων είς τρόφμμα άποκλεισχΐ
κώς άπό τάς 'Ενώσεις Γεωργικών
Συνεταιρισμών».
Τό νέον αυτοκίνητον Βώξχωλλ Β Χ 4) 90 εΐςτήν "Εκθεσιν Κινητήρω ν τού Λονβίνου
ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
(19-25 Όκτιυβρίου) ; .
Τ,8 ΡΟΜΠΙΝ ΜΙΙΡΟΤΚ προέβη
Τό Εμπορικόν 'Επιμεληχήριον
0- Λονδίνον Ιδρύθη τό 1881 καί
Όο-εΊ μίαν βημαίνουσαν θέσιν είς
Ι Ηνωμένον Βασίλειον. Μέ τά
10.000 μίλη τού είναι -.ό μεγαλΰ-
ρρον Εμπορικόν 'Επιμελητήριον
·. -ύν κόσμον. Ή μεχαβαλλομένη
ίιίρθθΐ|Χ"? χ0^ δόσμου σημαίνει ό'-
Λίριθθότεραι άναπχυσίτόμεναι
χατασκευάζουν έφόδια καί
σι>μ<Γ11>νιων· Δια τ1Ί
,βννίαν εχει μεγάλην σημασίαν νά
βιατηΟΠ οτενοί»; δεσμούς έμποοι-
Χού; μ« τά; έν λόγω χ<ί>οας. Λιά
,όν λόγον αυτόν τό 'Επιμελητήοιον
ίρι μίαν μοναδικήν θέσιν χάρις
£;» -ό παγκόσμιον δίκτυον εμπορί¬
αν "«"μελτ>τηρ'ω ν καί τοϋς άπη·-
βίίας δεσμούς τού μέ όλας σχεδόν
ιάς χώΡ»; τοδ κόσμον.
Τό Έπιμελητήριον ευρίσκεται είς
χή επαφήν μέ τάς άγοοάς δλου
^ χόσμου μέσω τής 'Τπηρεσίας
'Εξωτεοικοΰ, ή όποία χωρίζεται είς
ιέντΕ τμήματα. Είς χά τμήματα
α,τα «ιταλοί" 33 καττ>γθρίαι άγο
0«ν άποτελοΰμεναι άπό όμάδας με
ϊίν ενδιαφερομένων διά ειδικόν
χλόδον —οχι μόνον βιομηχανικήν
ρηχΕΐρηβειυν, άλλά καί άσφαλιστι-
χδν, τριπεζικών καί ναυτιλιακών
ΒΐιχΕΐίήιθεων. Μέσω τής 'Τπηρεσί-
ο; 'Εξωχεριχοΰ τό 'Επιμελητήριον
Είναι είς θέσιν νά προωθη τόσον -ό
εξαγωγικόν, όσον καί τό είσαγο)γι-
χόν εμπόριον. "Οχι μόνον όργανώ-
νει εμπορικάς αποστολάς είς τό έ-
ΕοηΕθΐιόν, άλλά καί ΰποδέχεχαι καί
χαριοτρώνει προγράμματα διά άπο-
βίθλάς ί| όμάδας άπό άλλας χώρας,
—υ έιΐισκέπτονχαι την Βρεταννίαν.
Το 1968 τό 'Επιμελητήριον άπέστει
λί είς ό εξωτερικόν 14 εμπορικάς
αποστολάς καί εδεχθη -όν αυτόν
αριθμόν άποστολων άπό ξένας χώ¬
ρας, σΐ'μπεριλαμβανομενηις καί μι-
ά; άποοτολής το ύΈμπορικοϋ Έ-
.7ΐαελ.κΓΐηςίου Αθηνών τόν Όκχώ-
6ριον '968. Διά τάς συναλλαγάς
τού μέ τάς ξένας χώρας, είτε πρό-
χΕΐται διά έξαγωγάς είτε διά είσα-
■/ωγάς, τό 'Επιμελητήριόν εχει χ-ήν
τύχην νά διαθέτη είς τό Συμβούλ'ι-
όν-οΐ' διακεκριμένον^ έκπροσώπους
δλιην των τομέιον τής βιομηχανίας,
οί όποίοι προσφέρουν έθελοντικώς
τά; υπηρεσίας των.
Είς την προσπάθειαν τού προα-
γωγΐς τού 6ρεταννικοΰ εΊμπορίου έ-
ξιοΤΕρικοϋ, τό 'Επιμελητήριον δίδει
Ιδιαιτέραν σημασίαν είς χας έμπο-
ρικάς αποστολάς καί την συμμετο¬
χήν είς έκβέσεις. ΑΙ έμπορικαί άπο-
(πολαί είς τό εξωτερικόν άνήκουν
γ!; δύο χατηγορίας: Είς τάς μεγά¬
λας αποστολάς, μέ έκπροσώπους α¬
νωτάτου έπιπέδου, αί οποίαι άπο-
6).έπουν είς την δημιουργίαν τοΰ
ζαταλλήλου κλίματος διά την με¬
γαλιτέραν δυνατήν άνάπτυΐιν τού
εμπόριον μεταξΰ δύο χωρών καί είς
τβ; αποστολάς προωθήσεως πωλή-
σε<ον, χΰριος σκοπός των οποίων ίΐναι νά δοθή είς τά μέλη τής άπο- σχθλής ή εύκαιρία νά πραγματοποι ήσουν συναλλαγάς υπό τάς καλυτέ¬ ρα; δυνατάς συνθήκας. Αί έκθέσεις των μεγάλων άποστολών τού 'Επι- μί^ηρίου δημοσιεύονται υπό τόν τίτλον «Άνασκοπήσεις διά επιχει¬ ρηματίας» καί άποτελοΰν σημαντι- χήν συμβολήν είς χό κυκλοφοριακόν ίώόν πού ύπάρχει διαθέσιμον διά τοΰς έξαγωγεϊς. Ή όργάνοχτις μιάς άποστολής ά ται-εί πολλήν προκαταρκτικήν έρ- Υοοίαν καί είς τό σημείον αύχό εΐ- ν<κ πολύτιμοι αί είς όλον τόν κό- "μον έπαφαί τοΰ 'Επιμελητηρίου. 'Επίσης γίνεται χρήσις χών ύπηρε- 'ών χοϋ Διεθνοΰς Εμπορικον Έ- καί τοΰ Εμπορικον Έ τής Κοινοπολιχείας, ωθώς χαί -ών "Εμπορικόν τμημά- τι»ν των διπλΐΛμαχικών άποστολων η5 τό εξωτερικόν, αί οποίαι παρέ- Χονν λίαν χρησίμους πληροφορίας. "> εύρύ πρόγραμμα άποσχολων τοΰ
'^ιλί διά τό 1969, περι-
15 αποστολάς ήδη όργανω
, ένώ δλλαι εύρ'σικονται είς
« στάδιον τής μελέτης. Μέχρι χέ-
'ΊΛς τού εχους οιαΰαι αποστολαί
"ά ϊχονν επισκεφθή χα')ρας τής Δυ-
^ς καί Άνατολικϊίς Εύρώπης,
^5 Βορειον καί Νοχίου Άμερικής
*"* της Μέσης καί "Απω 'Ανατο-
%
Άπό τού 1957 ή βρεταννική κν
6*(?ντ|αις προσφέρει άμεσον βοήθει-
αν Λ?ός τοΰς Βρεχαννούς έξαγία-
^5'? πού έπιθυμοΰν νά έκθεσουν τά
^οΚντα χοιν είς τό εξωτερικόν,
μ "") -ού λεγόμενον «προγράμμα-
™? χοινής προσπαθείας». Βάσει
*οει τοΰ έν λόγω προγράμματος
1° Λπουογείον 'Εμπορείου προσφέ-
"' ^"ονομιχήν βοήθειαν πρό; όμά-
^δοεταννικών έταιρεΐίϋν πού με-
^ είς εμπορικάς έκθέσεις τού
ΰ. Ό άπαραίτητος σύνδε-
οτ· τού Έμπορικοΰ Έπιμελητηρίον
τού Λονδίνον
ομος είς τό πρόγραμμα κοινής προσ
παθείας, μεταξύ τού ύπονργείον
Έα—.ρίθυ καϊ των έκθετών, εΤναι ή
οργάνωσις ή όποία, μή πραγματο-
ποιοΰσα κέρδος, όργανώνει την σνμ-
Μ«τοχήν. Είς τόν τομέα αυτόν, χό
'Κπιμεληχήριον παίξει ενα ολοέν
πλέον ενεργητικόν ρόλον μέ 9 έκ¬
θέσεις έξωχερικοΰ τό 1966, 24 τό
1967, 29 τά 968 καί πλέον τών 60
τό 969. Μολονότι είναι δύσκολον
νά έκτιυήση κανεΐς έτταικριβώς τό ά
ποχελέσμαχα μιδς εκθέσεως, δεδο-
μένου δτι ή συμμετοχή Ης μίαν εκ-
%οιν αποτελεί συχνά τμήμα όνος
συνιχοΰς προγράμματος προαγιυ-
γής των έξαγωγων, ΰπολογίζεται
ί>τι αί στναλλαγαϊ πού άπερρετΌαν
Λπύ τάς 9 έκθέσεις τού 'Επιμελη¬
τηρίου τό 968, άπέφεραν έν πννό-
λιο ττλέο-ν των 20 ίικατοιμ. λΐρών.
Τά 'Επιμελητήριον παρακολονθεΐ
συνεχως τάς νέας τάσεις καί ένίβτε
λαμβάνει πρωΤο6ονλίας είς νέους
παράδϊΐγμα τούτον ήτο ή διεθνής
Διάσκεψις Συσχημάτίον Κονταίη-
νερ, ή όποία διεξήχθη είς Λονδί¬
νον χον Μάϊον 1968. «Η διάσκε¬
ψις ώργανώθη υπό το0 Έπιμελητη¬
ρίον έν συνεργασία μεΤά τής Λιε-
θνονς Ένώσεοις Συντονισμου Με-
χαφορών 'Εμπορει>μάτων καί τής
Ενώσεως Όργανισμων Λιμένων,
ιΐΐχίαχον Λέ έκπρόσωποι 45 χωρών.
Ακολούθως τό Έπιμελητήριον ώρ-
γάνωσεν ίν συνεργασίο; μετά τοΰ
υπουργείον 'Εμπορίον την βρεχαν-
νικήν συμμετοχήν είς έκθέσεις με-
θόδθ)ν κονταίηνερ είς Βαλτιμόρην,
ΗΠΑ καί Μελβούρνην.
Τό 1969 ήρχισεν μία νέα σειοά
τακτικών διασκέψεων καί σεμιναρί-
">ν υπό χήν αΐγίδα τού 'Επιμελητη-
ρ(ον. Είς «ύτάς τάς περιπτίόσεις,
ή έπίσημος διάσκεψις επί θεμάτων
έμπορικοΰ καί διομηχανικοΰ ένδιαφέ
ροντος διαρκεΐ μίαν ημέραν μί εύ-
ρύ περιθώριον συζητήσεοιν καί Λν-
χαλλαγών άπΛψεων μεταξύ των συν
έδρων. Τά Έπψ.ελητήριον τοΰ Λον¬
δίνον συνΐτέλεσεν είς την έπέκτα-
οιν των ένιπορικων σχέσεο)ν μετά
τής Άνατολικής Εύρώπης κατά τά
τελευχαϊα ετη, άλλά τό ένδιαφεοον
Κυ είς τόν τομέα αύτάν άνάγετκΛ
εις χθ παρελθόν, δταν πρό 60 έΤών
ιδρύθη τό ριοσικόν τμήμα τοΰ Έ-
πιμελητηρίου. Κατά τό 1968 ύπε-
ΎραφηίΤαν πριοχάκολλα συνεργασί-
ας μεταξΰ τοϋ 'Επιμελητηοίου τού
Λονδίνου καί τών Έπιιιελητηρϊί'ΐν
χίίς Βουλγαρίας, Τσεχοσλοβακίας,
ΙΙολοηΊας καί Ροι*μανίας.
Τό Εμπορικόν Έπιμελητήριον
τοϋ Λονδίνου εκτελεί έπίσης χρέη
έξετασ-τικοϋ σιόμαχος επί πολλών
έμπορικών θεμάχων, άκόμη καί τής
/λώτΐτ>ς. Τό τμήμα Έμιτθρικής
Έκπαιδενσεως τοΰ Έπιμελητηρίον.
τό οποίον εφέτος σνμπληρώνει 70
έχη λειτουργίας, εχει έξϊτΛσει πλέ-
υν τού ενός έκατομμυρίον σποχ'δα-
τίτων. Τό τμήμα Πληροφοριών τοϋ
Έπιμ,ελητηρίον άποχελε! τόν άπα-
ραΐίτητον κρΐκον μεταξύ τών ύπηρε-
σιων τοΰ σώμαχος καί των μελών
τον καί διεκπεραιώνει πλέον των
120.000 αιτήσεων πληροφοριών ε¬
τησίως. Ή διβλιοθή,κη τού, μέ 12.
<Κ>() χόμους, περιλαμβάνει μίαν άπό
τάς καλυτέρας συλλογάς είς τόν
κόσμον, έμπορικών βιβλίων καί κα-
ταλόγων, Λιά την Βρεταννίαν καί
χό εξωτερικόν. Τό Έπιμελητήριον
έκδΐδει τό μΐ|νιαϊον περιοΛικόν «Έμ
ιΐόριον», πού κυκλο<ρορεΐ είς 13.000 άντίτυπα είς όλον τόν κόσμον. "Ο λαι αί ανωτέρω υπηρεσίαι προσψέ· ρονχαι είς τά 10.000 μέλη τοΰ Έ- πιμελητηρίον είς Βρεταννίαν, χά δ -τοΐα βτ,θοθν ω3τε τούτο να εΤι/αι χό μεγαλύτερον καί σημαντικώτε¬ ρον Εμπορικόν Έπιμελητήριον εϊ< τόν κόσμον. ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΟΓΉΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ Τό υπουργείον Έμπορίου διά κοι- ••ποιηθείσης πρός την Τράπεζαν τής Ελλάδος άποφάσειός τού, έγκρί νει όπως αύτη χορηγήση αδείας έξαγωγής βάμδακος έγχο)ρίο»> πα-
ραγωγής είς την Πολο)νίαν καί μέ
χρι συμπληρώσεα)ς τοΰ προβλεπομέ
νόν υπό της έλληνοπολωνικής έμπο
ρικής σν^μδάσεως «κοντεξάν» έκ
5.000 τόννων τοϋ έν λόγω προϊόν-
χος. Ή απόφασις αυτή διέπει τάς
έξαγογάς βάμβακος πρός την Πο¬
λωνίαν κατά την τρέχουσαν συμβα
τικήν περίοδον άπό 1ης "Οκτώβριον
1969 μέχρι τής 30ής Σεπτέμβριον
1970.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΚΩΝ Σ ΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΙΣ.
' Είς την αγοράν της Σμύρνης έπω-
λήβησαν 700 χόννοι βάμβακος. ΑΙ
Ι χΐμαί των έκνμάνθησαν μεταξΰ 5,05
1 λιρων Τουρκίας τό κιλάν διά χήν
πρώχην ποιότητα καί μεχαξύ 5,'5
—5,25 λιρών χό κιλόν διά χήν εξαι¬
ρετικήν ποιόχητα.
ΠΘΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΙΕΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜβΤΙΣΜΟΣ
„.«, ■
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρβΐαι είς γνώσιν ιών Άξιον. Διοικήπων Άνω-
Εταιρείαν καί Εταιρείαν ΙΙερΐαιρισμένης Εϋ-
**">; ότι δι' άηοφάαηος τοθ κ. Ύηηυονοϋ Έμηοαίον
·"' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν-
*«ί»»ς είς ,ό οπ' ό αι.». 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
Μελΐίον Άνωνύμα>ν Έταιοειών), όβίζεται δτι δύναν
*»« νά συνίχίσωσι δημοσιβύουσαι εγκύρως τάς ΙΓρβ
«"«^•ίσεις τα¥ Γεν. Ζυνελιύσεων χαΐ τσί»ς ΊαοΧογι-
Ίϋχύς των διά τής οΙκονομΐΜής μας έψνμεοΐδος ^01-
*°ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
** «έ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬
της-
'^ρθρα τού Υπουργοΰ Συντονισμου κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ
είς ταχείαν άνοδον των έν γένπ ε'ι-
σοδημάτω-. επί σταθεράς πάντοτε
νομισματικής 6άσεως.
*°ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦ
** «νένβ,ο μ(χβι ,οβοε διά «ής
ΚΆΣ» πρό τής συγχω*ενσ(ώς
■ Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου
"Εάν χρειάζεται μία διεθνοϋς ΐ-
πιπέδου εγκυρος περί τούτου μαο-
τυρία, την παραθέ-τχο δι' άποσπα-
σματικής άναφοράς είς τήν περί
φημον έκθεσιν τού Μακναμάρα επί
Τοϋ «χάσματος».
«Είς τόν σύγχρονον κόσμον ή έ-
θνική άμυνα καί ή άσφάλεια είναι
είς την πραγματικότητα ζήτημα ιί-
κονομικής καί έπιστημονικής άνο·
πτύξεως... Ή Λοφάλεια εχει τάς
στρατιωτικάς της πλευράς. Άλλα
θά διεπραττομεν επικίνδυνον λά-
θος, φαντιζίμ^νοι, ότι ή στρατιω-
τική ίσχΰς ν αί ή άσφάλεια θά πα-
ραμείνουν σννώνυμοι... Αί κοινωνι¬
καί έκρήξεις, πού είναι παλύ περισ
σότερον έπικίνδννοι καί φονικαί ά¬
πό τάς φυσικάς ήφαιστειακάς έκοη
ξεις, εχουν μίαν διαφοράν άπό τάς
τελευταίας: "Οτι μποροΰν νά προ-
βλεφθοΰν. Καί άφοΰ μπορούν·/ νά
προβλεφθοΰν, θά πρίπίΐ νά μποροθν
καί νά προληφθοϋν».
Σημαντική, έξ άλλον, είναι ή ό
ναφορά είς τόν ρόλον τής «δ· ι
χειρίσεως», τών μέθοδον συλλογι-
κής εργασίας, οριζομένης ώς εύφο-
οΰς άντιμετωπίσεως τής «άλλαγτίς»
ώς μέσον διά τοΰ οποίον αί κοινιο-
νικαί, οικονομικαί, τεχνολογικηί
>.αί πολιτικαί άλλαγαί, δύνανται νά
όργανωθοΰν όρθολογικώς καί νά δι
(, δοθούν είς τό σύνολον τοΰ κοιν ·>-
νικοΰ σώματος.
«Ή άνεπαρκής οργάνωσις, ή ά
νιπαοκής διαχείρισις μιάς κοιν ο-
νίας, δέν αποτελεί ΣΕΒΑΣΜΟΝ
τής ελευθερίας. Σημαίνει, άπλοΰ-
στατα, δτι άφίνονται δννάμεις &'·,-
λαι, έκτός τής λογικής, νά δια-
μοοφώνονν την πραγματικύτητα.
Αύται αί δννάμεις ημπορεί νά εί¬
ναι ή συγκίνησις, τό μΐσος, ή επί¬
θεσις, ή όμάιθεια, ή άδράνεια, δ,τι
δηλαδή άλλβ έκτός τής λογικής.
Αλλ' δταν ή δύναμις, ποΰ και εν
θύνει τήν άνθρ'οπίνην δρασΤηριο-
τητα, δέν είναι ή δύναμις τής λΐ
γικής, τότε ό άνθρωπος παύει νά
είναι κύοιος των μέσον πον διαθέ-
Ποίας έγκνροτέρας μαρτυρίας
χοείαν εχομεν, διά νά έπισημάνω-
μεν: α) την εθνικήν άναγκαιόι,Ί-
τα τής 'Επαναστάσεΐΰς; β) Τήν όο-
θήν πορείαν της, σκοποϋσαν, κ.ι-
θώς πρόσφατα έτόνισα, είς τό τ«ί
γωνον τής 'Ενοποιημένης Πολιτ -
κης Κρατικής "Οργανώσεως ·~
'Εθνικής Οίκοομίας — 'Επιστή-
μης καί Τεχνικής; γ) Τήν αβυσ-
σαλεαν απόστασιν τής Έπαναστα-
τικής άπό την ΙΙροεπαναστατικήν
'Ελλάδα, απόστασιν μή δυναμ -
νην, ώς έκ τοΰ έθνικο» συμφέρον·
τος, νά καλυφθή δι' οιουδήποτε
συμβιβαστικοΰ αλματος άλλά μόνο^
δι' ένίμου προσαρμογής πρός τη·
Επανάστασιν, οί στόχοι τής οποί¬
ος είναι όρθολογικώς προσηρμοσμ-:
νοι πρός ιας ανάγκας τοΰ "Εθνους;
δ) Τήν ανάγκην τής άπροσκόπΐ/θ
καί όσον Ινεστιν δι' έπιΤαχυνομ'-
νιον διαδικασιών τής ώς είρηται Πό
λιτικής;
'Επισημαίνω, άλλά καί μέ ύπερη
ςάνειαν έξαίρω τάς «διαχειριστι-
>άς μεθόδους» τής 'Επανασάσεως
πρός επίτευξιν τής «Άλλαγής·».
Έκ τούτων άποχωρίζω τάς άφορο')
σας είς ιήν Οικονομικήν - Άνο;-
πτυξιακήν Πολιτικήν, πρός διατ·Ί-
πωσιν ενός έν συνόψει άπολογι-
Γμοΰ.
Είς ποίον τομέα οίκονομικής δοι
οηριότητος ίλήφθη έπουσιωδες ί-
(-το, μέτρον καί άνεπαισθήτου, ε-
στο, καταναγκασμοΰ; Τουναντίον,
ώζ προείπον, άπεδεσμεύσαμεν πό ι-
>ούς τομείς έκ καταναγκασμοΰ, χι-
ταστήσαντες την οίκονομίαν μας μ»
αν των πλέον ελεύθερον είς τό.'
Κόσμον.
Ποία παρέμβασις ήσκήθη πρός
.-αραβίασιν ή διαστολήν των ισχυ-
όνων περί Τήν χρηματοδότησιν της
ίδιωτικής οίκονομίας κανόνων; Ο Λ
δεμία. "Εκαστος τών 'Ελλήνων έπι-
/ειρηματιόν γνωρίζει είς ποία κρι
τήρια ύπάγεται καί ουδεμίαν ?χει
ανάγκην πολιτικών παρεμβάσεων.
Είς ποίον Τομέα τών δημοσί ι ν
■,.ρατικών έπενύύσεων παρεβιάσθη :
όρχή τής αύστι ράς ίεραρχήσεως,
βάσει Τού άφοοώντος είς τήν Πο¬
λιτικήν τής Άγαπτύξεως τοπΐΜθΟ
η ν^ινωνικοΰ χώρον; είς ουδένα.
Τοΐ'νοντίον, απεδόθη ή δέονσα πρϋ
'.ίθαιότης είς ιήν 'Εκπαίδευσι,·,
τ^Γ-ον είς τθν.·ς είδικοΰς τομεϊς τη:,
^ς.όο κάλυψιν έπειγουσών άναγκών
τής οίκονομίας μας, όσον καί είς
τόν γενικόν, αποβλέποντες είς συνϊ
χή βελτίωσιν τής παραγωγικότη·
τος.
Όφείλω δέ νά τονίσω, ότι πολϋ
περισσότερον ένΤυπωσιακά θά υ¬
πήρξαν τά έπιτεύγματα, εάν ό κ^ι
τικός μηχανισμός, τόν όποΐυν .ια-
ρελάβομεν, εΐχε ποιάν τίνα συ/χρο
νόν διάρθρωσιν καί ηδύνατο ν' άν
ταποκριθή πρός τό ίίψος τής άπορ-
ςοφητικότητος, τό οποίον επ τρέ-
πονν αί διαμορςρωθεϊσαι ήδη συνθή
και τής οίκοναμίας μας.
Είμαι ΰποχρεωμένος νά έπιτημά-
νω ωρισμένας άδνναμίας άνχφερο-
μένας τόσον είς τήν οΰσιαστι/ήν,
όσον καί την πρακτικών πλειιραν
τής έπεξεργασίας καί έφαομογτις
τού έκπονηθέντος Προγράμ .ίτο*
Έπενδύσεων, αμφοτέρας έγ·/ίνίί;
μέ την τρέχουσαν οργάνωσιν τής
ί,οικήσεως καί τήν μή έπαρκή ςιτε-
λέχωσιν αυτής, ιδίως μέ τεχικ6ν
,τροστοπικόν.
Αί άδνναμίαι αυται άπετε' εσοιν
πρόσθετον λόγον είς τήν άπ<κρα"ίν μας πρός διατύπωσιν Πενταετο ΙΙρογράιμμαχος Δημοσίων 'Ε-ενϊύ σεων. "Ηόη, τό Πρόγραμμα -ιαρο.: σιάζει την προσπάθειαν τής ΧοΊ- ^ας είς ολόκληρον τήν !κΤασ·.ν των Ι ίψοσ'ων - κρατικών έπενδύσίων, τό οποίον «-υνιοτα συγχρόνως θεμ*- λΐΜσιν της. άπό Έπαναστά. > :μς
καί εντεύθεν, προσπαθείας ίίλχ ώ-
ί'ως τής χαθόλου ποιότητος τού
Γρογράμμτιτο;, άφ' ενός καΐ Λδηγ^ϊ
σφ έτέρ >υ, είς την λήψιν ά.τοΐτα-
σεοιν επί των ένδεδειγμέν<ι}ν όργά- νο>τικών ιιέτρων, άποβλεπό.των
Είς τήν επίτευξιν μείζονος καί τα-
χυτέρον άποτελέσμαΤος διά τίϋν αί,
των δια!) ,σιμων οίκ.ονομικων .ιο-
ς-ιον.
Πέραν το">ν μέτρ(ον τά όποϊα έ,^·.-
Ρηλώθησα/ καί έλαβον σι»γκ <ίθΐ- μένην μορφήν κατά Την διάρ '.γ.ά τής τελευ.αίας διετίας, β·ΰρίσ/'-'ντ,ιι ίπά έπεξρργασίαν πρόσθετα το ·ιίι- τα, όργα Ιδικής κυρίως μο,ιο,ης έκτεινόμενα είς ολόκληρον ϊο εί- ρος τής Λ,,μοσίας διοικήσεως, τ.όν υιλετών, ·ί"ις εκτελέσεως - έπι'Λέ- ■ψεως καί τΓς έκαεταλλεύσε ος ι'·ν έργιον. Τά μέτρα ταΰτα σνν^ύΊ.:ο<· τα. μέ μίαν συνεχή επέκτασιν τί: άποκεντρώσεως, συνοδεικνμένη άπό την έπάν',ςκοσιν τώ·· .ΐίριφερεια/'Λν μονάδιον [ής διοικήσεως. Λαμβα¬ νομένων οί ΰπ' όψιν των πράμμα:· Τεραστίων περιθωρίων φ·ίτ·;ιθ πλούτον και άναπτύξεως αύτοΊ. [ά όποϊα διηθετει ή Χώρα μας, ι!αι δυνατόν, νά όδηγηθώμεν συντύ 'α>ς
είς περαιτέρω έντυπωσιακά Απ),ε-
λέσματα, πολύ πέραν τών ήδη γ.τι-
τενχθέντυν, μέ άμεσον έπίπτ οσ ·,
Έξ δλω· των προεκτεθτντ >ν πμ-
<(ώς καταδεικννεται, ότι ή Έτχνά- οτασις ώς ίποδομή τής Πολι:ί;α: -ιοποθετεϊ τάν ΑΝΘΡΩΠΟΝ, .·ι>
λογίζουσα επί τής ποιότητος αΰτοΓι
ϊκ την οΐΓξαγ<ογή^ δλων τώ.' νθι· νοινικών διαδικασίαν. ΣΕΒΟ.νΙΕ- ΝΗ ΤίΙΝ ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΝ, .<},..?- ροζει πολιΤιχήν κοι· .υνικών μην σχηματκταΐον, πρός οικονομικήν χοί πολιτιστικήν άνοδον των κατωτέουυ εισοδήματος κοινωνικών »μ>1οι»ν
/αί όργανώ.·ει όρθολογικώς ΙίΟΛΙ
ΤΕΙΑΝ ΜΕΤΘΕΡΙΑΣ ΚΑι ΑΙ-
ΚΑΙΟΣΤΝΗΣ, έντός τής άπο' <ς ΐιόνον είνον διΐνατή Η ΚΑΛΗ ΛΚΙ ΤΟΤΡΠα ΕΝ»·Σ ΣΤΓΧΡΟ- ΝΟΤ ΚΟΙΝΟΒΟΤΛΙΟΤ, ό>...-ι.
ΐομένου τοΰ κινδύνου ΔΙΑ>)Γ·
ΣΕΩΣ ιίοινοβονλίντΐ(τμοΰ καί Λη
μοκρατίας, ι κ τής οποίας, κατα 0γ·
μελιώδη λόγ.ιν, προέρχεται ή Κ Ι'Ι
II
Σ ΤΗ 2 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Ώς δ' γ'λλι ευνόητον, ή Έππν.ά-
σΤασις άξΌποιεϊ είς τό επακ.'. ο.'
αήν γεωσ.χιατηγικήν θέσιν τής λώ
οας καί ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΑΠΕίΡ'^Σ
τάς νεωΛοΗτικάς οννθήκας «ύ'Γς,
Τάς όπο'ας παρέλαβε είς ΚΓΓΙ-
ΚιΝΛΤΝΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ
Χ'ΐΐιηλην πιάθμην.
ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ'
ΑΥΤΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΟ
3°» ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΝ
Έντός των άμεσος ττροσεχών ή-
μερών, σμμιφώνως &λλωστ£ καϊ ττρός
τήν γνωστήν ττιρωΘΐΛΓθυργΐικήν δήλω¬
σιν, έ^αγγελλονϊαι αί κυβερνητικαί
ά^το^ά^£ι ς δία τό 3-^ν ΔιϋΑΐστήριον.
"Ηδη, κατά τάς πληροφορίας μας,
τό ίιττθυργεΤθν Συντονισιμοΰ ύπεράχ^
σε την μ·3λέτΐ}ν τού καϊ ισττέβαλε σ-χε
ικήν εξήγησιν ττρός τόν κ. ΠρωΘυ-
ττουργόν.
Υπήρχον τΓληοιθιφθρίαΐ, δτι ή ει-
Τ°ύ ϊ/ττθνργε ίοι; Σνντονι^ιμοΟ
ττρθ^ανστθΑισιμί-νη ττρός τήν
τής διατηρή^ίως τού
καΐ των τριών διεχδι
κητών, ήτοι τής Κθι<νοττραξίας των 3 Έταΐρειών Μόμτπλ, ΒΡ κα! Σελλ τού κ. Ώνάση καί τ°ΰ κ. Νιάρχθυ, διά τό Διϋιστήοι°ν καΐ τάς παραλ Δέον να σηι·.ιεΐ4»9ή β-Γι αί πντ(07φορία(. έδίΐμσο-ΐίίβησαν χειλΐυ- ταίως, έκτός τοθ άβτναίκ.ού καί είς τόν ξένον τύπον και έτέοας έλλη νίκας ίφΓ)μ'ερίδας. ΕΙδκκώτθρον είς τό τβλενταΐ3ν (1—7 ΝοβμδρίΛυ) ή γΐκωστή «Έκόνσμΐ—» είς 6ρ- της άκχψΕρρμενθν είς τήν οΐκο ΐν κατάστασιν τής 'ΕΛΑόή&ος, ει έν σχέσει μέ τό ον τ «Ή ιμθνοοδική ελπίς τής έλληνΐκής ΚυδεονΛΓΚως νά συμβάλη ούσιωδώς — δ" καϊ μάλλον ^οοκροπτροθέσμως — είς την οικονομικήν ανάπτυξιν τής χώοας, ύττήριξεν ή έπικερδής έκ χώρησις τ«0 ιτρονοιμίου δηιμΐουργίαΓ, ΐ έκιμεταλλεύοχως νέον ;υ ΐΓ;τρ.£λα!ου, έναντι σεων ΐίς Ηυ;γόΑΓ)ν κλίμακα. Το^το 3- μως κατέΐτη τή ΛμήΑνΐν τής Εριδος·» μεταξύ δύο ττ-αΑαΐών άντοογκ,νΐστών, τώ/ κ.κ. 'ΩΑίτη καΐ Νιάθ'χου, °0τω 51 ούΒεμία έλήφ3η άτόφ3σΐς — εΤ- κ°σι μήνας μ£Τά την προκήρυξιν τού 7χετΐκο> διαγωνισιμοθ — 4ττΐ τώ ισι
μαΐ'ικών προΐφθρών των, άφθρωσών
£ ί ~ έτε^5ύυεΐΓ ττθλλώ!/ έκατΛμιμυρί-
Οών δολλαρΐων. Α! τελευταίαι πλτ>ρο
Φ ρίϋ έΐτΐ των ττ:.5σ3'<η·.τοκών σιι- ζΓ,τήυε^ν, α! οποίαι διεξάγονταΐ έν ιτλήί·;, μυΐτκχότητι, Αναφΐρθυΐν δτι ή Κυ6έαν·η3ΐς ίκδέχεται νά πρθκρί- νη μίαν ΚΣολομώντϊΐον λύσιν», ήτοι τή/ ά.άΒυΐν ·:ΐς εχαυτεΛ τ^ν δύο άν τΐπάλων, τής 15ρύ?£ως μι.<ρθΰ δι.'ί- λΐστηοία», έν όψει τής των νά πα^αιμίοίΐσθνιν την κί/ έχθοότητά των, σι/νενώνοντες τάς δυνάμεις Των είς μίαν δραστη- ρΐότητα κΐτανεμαμίνην κατ' Ιαϊμοι- ρίακ». ΝΕΑ ΑΤΜΟΊΛΟΊ ΚΗ ΓΡΑΜΜΗ Ι ΔΙΑ ΚΥΠΡΟΝ Τό όχΐϊματαιγωγάν «Άφροδίιτη» "ε τό δρομολόγιον του μέΐχρι Λβμε- σ>0 καΐ Χάϊφας. Ποοερχόμνεον έκ
Βρινδτισίθυ, τό «Άφροδΐτη» άναχ>ν
ρεϊ ΐκ Πειραιώς εκάστη Δει>τ£ρα διά
Κύποον καΐ Ίσραήλ και έπτισ'ρέφεΐ
τό Σά66αοτθν είς τόν Πειραια άιν
δπ°υ συνϊχίζει τό ταξίδι τού δι' Ι
ταλίαν
ΤΑ ΣΥΜΒΟΑΑΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΕΑΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Είς τό πρί>βλ—όμενον ^ΐτό τάς
κεΐμέκΐς δια?τά|εΐς πάγιον τέλος
χαρτο^ήΊμθυ δέν ι>τόχεΐ'ν(ται «αθ' έαυ
τάς αί συμβάσει ς δωρεάς ή προικός
<&λλά τό εγγροοφον επί ιο^ όττοιου συνετάγησαν αδταΐ. Το0τ° Κέχθη τό Φορολογικόν 'Ε- φετεΊον Πειραιώς μέ τήν ύπ1 *ρ*β- μόν 488)69 πρόσφατον απόφασιν τού, διά τής οποίας ί.ρμι>νΐύε'Γαι ^
διάταξις το;) αρ&ρου 7 τ°ΰ Ν.Δ
3842)58 τού τρθπ&ποΐτρανος των
δασικόν Νόμον τοϋ 1019 «όπερ ι φό-
οου κιληρ^νθμΐών, δωρεών, πρθικών
κα! κ&ρδών έκ λαιχείων».
Ή διάταξις όρίζει &τΐ· «Συμβά
σει ς προικός καΐ δωχάς έν ζωή ή
αΐτία θανάτθυ, ανεξαρτήτως άριθ-
μοθ φίιλλων καΐ εγγοάφων, μέχρ1 π"
σού 300.000 δραΐχιμών Οπόχεΐνιται
είς πάγιον τέλθς χα.οτθσή,μθυ 100
δοαιχμών/ιτέοαν δέ τού ποαοϋ τούτου
είς τέλος 2(>0 δρατχιμών. Είς τό ήωι
7υ πάγιον τέλος τής προηγουμένης
ύττάκειται καΐ ή μ«τα-
των συμβασεων δωρεός κσΐ
Είς την ά^ωτίρω κρίσιν
ξε Τό Δικαστήριον, άνοΛρέξαιν καί
είς ΤΓ|ν εΐσηγιττΐ'κήν ΕκΛχτιν επί τ°*
σχβδίου τού έν λόγω νομοβεΤΊκθύ δι
, δπου άναφίριεται δτι «4
τά δωρΓϊΤήρΐο: καΐ
σί|μφω«α θά σνντάσσωνται ίτττϊ
γίθυ κλι,μακωτ'Ό τβλθυς
μθυ 100 ή 200 δροοχμών».
'Επθμένιως — σΜμητεραίνΐι ή όπο'.
φασις — επί σιιμ'βάσΐΐον δωρεδς ή
ηροΐκός, αί οποίαι ξχουν ώς αντΐ-
κΕΪιμενθι; τήν μεταβίβασΐν, διά τού 1
δί°υ έγγραφον, πράγιματ°ς άνήκΡν
τ^ς είς πλείονας, τό τέλος χαρτ>
σήαου ίπιβάλλετσι απαε μόνον,
Έξ δλλθν, — παραιτηρίίτσι εί·;
τά σκετττικάν τής αποφάσεως —συμ
φώ.ιως πρός 6οοσΐκή<ν αρχήν κα! αύ· τθθ ΤΟ3 «ά»5ικθς των νόμων περί » λώ/ χαρτοσήμου, τό τόλθς χαρτοση μου δέν πλήττεΐ τή^ σύμβασιν, ολ¬ λά τό είς άπΓσδεΐςιν αυτής σι»ντοχτ- σόαενσν εγγραφ°ν. 'Άν, πρθστίθττ^ι 4 νθιμθθέτης ή9ελε νά άττθιμθίκρυνβή άπό την αρχήν αυτήν, βά τδ δλεγε ρητώς, ίΐτως εττρα^ε ττρίκει,μέ'νον ά έτΓΐδάλη τέλος χσοτοσήμον ινι'ι είς ώρΐσιμενας ιτερηττώσεΐς δττο». ίιέν έκ6ί6°νταΐ εγγραφσ. είς την τταορ. 2 τού αρθρου 3 Ν.Δ. 4535)66 «οιτερϊ ί^ς φορολογικών τινών 6ρίζεται, δτι τό τ£λος «όφείλίται καϊ οσάκις, κατά παρά¬ δοσίν των κεΐ-μίνων δ'αταξε«ν, 8εν ^δ^νΤαι τΐίμαλόγισ, όητοδείξε'ξ Ή ώς ά«ο άηύφο-Ό: <; τού Φορολο ρ-^εΐθςι εξεδόθη ΐπτΐ έψίαίυ· Μεταγραίψοψι>λοικθς έηταρχκΐχτΐς τιόλι
ως κατ' άιτοφάσεως
δΐκεΐθυ. Είς τούτον εΐχΐν
ό ο[χ.;ΐος ΟΙχονομικός
ρος τέλη χαρτοσπμου έξ 20.0ΟΟ
ττερίττθυ καΐ 6ιττννάσιον
μ°ν, διότι «δέν είχεν ϋπτολογίσεΐ ώ>,
νοιμΐ,μον χαοτόσημθν την καταχώ«Λ|-
σιν είς τά 6ι6λ!α ιμεταγραψών τώ>
>ν ποθκός ή δωρεάς, τ«ν
καταρτΐαθεισών δ'ά τού αυτού σνμ-
ιπτό ττλειόνων ττροσώΐΓθ.*
ν έξ άδΐαΐΓέτον*. Κατ<* την δΐτοψΐν τ°0 Οΐκθνομικθΰ 'Εφόρ°^' είς τοιαύτας ττΕθΚΐττώθ'ει ς *τά τέλ') ίπτιβ3λ]Χοντ<ΐι έττι των καθ" £καστο: σνμ6άΐίω·ν) £στω καΐ αν αθται κοτΐκ ρτίζονται διά τα} οώτοθ έγγράφου» Κατά τόν άρ|όνμ«νον μήνα Νοέμ βριον ΦΟΡΟΑΟΓΙΚϋ ΥΠ0ΧΡΕ9ΣΕΙ! ΕΜΗΝΕΣ ΤΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΤΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Τρείς "Ελληνες άνώτεροι ίιπάλληλοι των {«τουργεί- ιον Βιομηχανίας, Εργασίας καί Σνγκοινονιών οί κ.κ. 'Ελ. Πεντα- ράκης, Γ. Άσλανίδης καί Παν. Μα ρΐνος, συμπληρώνουν σειράν μάθη μάτων διαοκείας 2% μηνών είς τό ΒτΜΤΐλικόν Ίνστιτοντον Δημοοίας Διοτκήσειος είς Λονδίνον. Τά μάθη ματα περιλαμβάνουν πρακτΐκήν ε¬ ξάσκησιν είς άνεγνωρισμένην μονά δα όργανώσειος καί μεθόδων, πρα κτική εξάσκησιν είς δημοσίαν αρ¬ χήν ώς καί εκπαίδευσιν είς την χρησιμοποίησιν των ήλεκτρονικών διερευνητών. ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1. ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των παρεχομένων έξ έμπορικών συναλλαγών ή τραπε ξιτνκών καταθέσειον καί των δανεί ών ή πιστώσεων τοΰ Α,Ν. 412)68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλ.ώσε- οιν φυσικά ή νομικά πρόβωπα διά τόκους κατα6ληθέντας ή .-ΐιβτωθέν ■τας διά λογαριασμόν -;οΰ δικαιού- χου έντός τοϋ μηνός Σ επτ;εμ6ρίου. Άομόδιος Οίκονομικός "Εφορος ό -ής περιφερείας τοΰ ΰποχρέου. Κα ταβολή τοΰ φόρου συν τή ΰποβολή τής δηλώσεως. Παρά των ΰποχρέ- <ον παρακραιήσεων τοΰ φόρου δέον νά υποβληθή καί ύπε'ύθννος δήλωσις είς τόν οικονομικόν εφορον της περι φερείας τού δικαιούχου των τόκων περιέχουσα τά υπο τοΰ αρθρου 71 παρ. 1 Ν.Δ. 3321)55 όριξόμενα στοιχεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣ ΜΑΤΩΝ, ΑΜΟΙ- ΒΩΝ κλπ.: 'Τΐτόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσεοις: ΑΙ ήμεδαπαί Α.Ε. καί οί συνεταιρισμοί Ν. 602 διά τά κα- χά μήνα Σ)βριον διανεμη6έντα με ρίσματα, προμερίσματα, τόκους, έξ ίδρυτικών τίχλων, άμοιΰάς καί πο- σοστά διοικητικών συμβούλιον, ώς καί έκτός μκτθοΰ άμοιβάς διευθυν- χών, διαχειριστών, άνωνύμων έ- ταιρειών. ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ: 'Τ πόχρεοι οί κατά μήνα Σ επτέμβριον α) 'Εξαργυρώβαντες τοκομερίδια δμολογιών καί λοιπών χρεογράφιον χοΰ Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν.Π., 6) οί καταβαλόντες μερίσματα προε¬ λεύσεως έξωτερικοϋ είς φυσικά ή Ν.Π. Ή παρακράτησις ένεργεϊχαι κατά την έξαογύρωσιν των τοκομε ριδίων ή την καταβολήν τών μερι- ομάτων. Ή απόδοσις τού φόρου συν χχ[ ύποβολϋ τής δηλώσεως. 2. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ: ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤΕΡΓΟΛΑ ΒΩΝ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΠΡΑ ΚΤΟΡΩΝ, ΜΕ2ΙΤΩΝ, ΠΡΟ- ΜΗΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΠΡΟ ΣΟΛΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι : 'Εργαδόται κλπ. (ή καί τα Ιδία ώς άνο πρόσωπα έφόσον ό βαρύνιον οΰχά φόρος δέν παρε- κρητήθη), καταβαλ.όντρς κατά τόν μήνα Αύγουστον την αξίαν τοΰ ¥ρ- γου ή την αμοιβήν ή προμήθειαν ή τό σιιμπεφιονημένον μί<ΐθιομα. Ή δήλοκΐις έπιδίδεται είς τόν οίκονο μικόν εφορον τής έ'δρας χοΰ ύποχρέ ου. Συν τή δηλώσει καί ή *ατα6ο- λή τοΰ φόρου ύπολογιζομένου είς 1, 5% επί έργολάβων καί ένοικιαστών προσόδων καί 15% επί άντιπροσώ- πιον, πρακτόρων κλπ. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΤΤΠΟΤ. 'Τ- ποβολή δηλώσεως καί καταβολή τού παρακρατηθέντος κουτά μήνα Αδγου στον εΐδικοϋ φόρου υπό των πρα- κθγείων ήμερησίου καί περιοδικοΰ Τύπου. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑ ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι οί καταβαλόνχες έντός τοΰ μηνός Σεπτεμβρίου άποζημιώσεις είς άλλοδαπάς έπιχειρήσεις διά την παραχώρησιν τής χρήσεως μεθόδων παραγωγής, σημάτων, προνομίων, κινημοντογραφιβΜϋν ταινιών κλπ. πε ρί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή Τοΰ φόροιι. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε¬ ων καί καταβολήν χοΰ αναλογούν¬ τος <ρόρου επί των ακαθόριστον έ- σόδων μηνός Σεπτεμβρίου 1) Βιο- μηχανικαί καί βιοχεχνικαί έπιχειρή σεις Α.Ν. 660)37, 2) έπιχειρήσεις έμπορίας καί εκμεταλλεύσεως κι- νηματογραφικών ταιναων, 3) μετα φορικαί έπιχειρήσεις. Αί τραπεζικαί καί παραγωγής ή- λεκχρικοϋ ρεύματος έπιχειρήσεις διά τά άκαθόριστα ?σοδα αυτών μη νός Αύγούστου. Αί άσφαλιστικαί έπιχειρήσεις δέ όν νά κα-αβάλουν τήν 2αν δόσιν (1)3) τοΰ φόρου διά τά άκαθόρι- στα ε'σοδά των έξ άβφαλίβτρων χοΰ τριμήνου Απριλίου—Ιούνιον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ.Κ.Ε. (Β.Δ. 1)2)51) 'Τπόχρεοι: 1) Αί Γηομηχανικ.αί καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι' εί- σαγωγάς είδών ίιποκειμένων είς εί δικόν Φ.Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς κά¬ τωθι: Δι' εΐσαγωγάς μηνός Σε¬ πτεμβρίου, επίδοσιν τής δηλώσεως Ι 1 Ι "^ Δηλώσεις μέχρι 10 καί καταβολήν τής 1ης δόσεως (1)3) τοΰ φόρου. Δι' είσαγωγάς μηνός Αύγούσχου καταβολήν τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγωγάς μη νός Ιουλίου καταβολήν τής 3ης δόσεως. 2) Παραγωγοί ή κατασκευ α<ηαί ή ε'ισαγωγεΐς (μή άσκοϋντε-ς βιομηχανικήν ή βιοχεχνικήν επιχεί¬ ρησιν) είδών ύποκειμένιον είς τόν ώς άνοι ειδικόν Τ.Κ.Ε. διά χά άκα θόριστα εσοδα τών κατά χον μήνα 2) βριον πωληθένχων ή διά την α¬ ξίαν χών ίδιοχρησιμοποιηθέντων ή δλλ.ως πως διατεθέντιυν ώς άνιυ εί δών. Καταβολή χοΰ φόρου έφ' ά¬ παξ συν τη δηλώσει. ( Σ ημ.: Περΐ χών άπαλλαγ&ν έκ τοΰ είδικοΰ Φ. Κ.Ε. καί λοιπων λ.επτομερειων 6λ.έ πέτε Α.Ν. 154)57). 3) Βιοτεχνι- καί έπιχειρήσεις σακχαρωδών προ- ϊόντων έ·τησίας άγοράς σακχάρεως άνω χών 6.000 κιλών διά τάς καχτ μήνα Σ)βριον άγοροισθείσας ή είσπραχθείσας ποσότητας. Συν τή δηλανσει καί ή καχαβολή τού φόρο.) επί συνχελεστή 3% ή 2% προκειμε- νου περί βιοτεχνιών έγκατεστημέ- νων είς νήσους, πληθΐ'σμοϋ κάχο) τών 50.000. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕ ΛΕΙΑΣ 'Τπόχρεοι: 1) Αί έπιχειρήσεις χεχνητής μετάξης διά τά άκαθόρι- σχα εσοδά των μηνός ΌΜτοι6οΙου έκ πωλήσεοίν τού προίόντος (συν- τελεσχής φόρου 20% επί τής τιμης χονδρικής πωλήσεως). 2) Οί είσα γωγεΐς φαβενΤιανών είδών καί πορ σελάνης ΠΡΟ ΤΉΣ ΠΑΡΑΛΑ¬ ΒΗ Σ ΑΤΤΩΝ εκ τού τελωνείον υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσε ως καί καχαβολήν τοΰ φόρου πολυ τελείας υπολογιζόμενον επί τής ά- ξίας της λαμβανομένης ΰπ' δψιν διά την επιβολήν τών δασμών καί επί συνχελεσχή 10% διά χϊι φαβεν τιανά καί 15% διά τά έκ πορσελά νης. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58' 'Τ πόχρεοι: Οί είσαγωγεϊς ή διασκεν ασταί είδών περιλαμβανομένων είς Τόν πίνακα τοΰ αρθρου 1 παρ. 4 χοΰ ώς άνιο Ν.Δ. (τυροί εΰρωπαΐ- κοί, δοΰγαι κλπ.) όιά τό ΣΤΝΟ- ΛΟΝ των Ακαθοοίπχοιν έσόΰονν μη νός Σεπτεμβρίου (τής έκπχώσεοις 20% καταργηθείσης διά χοΰ Ν. Δ. 53)68). β) ΟΙ είσαγωγεϊς ή παραγωγοί κηρωδών ύλών (πλήν κηροϋ μελ.ισ σών) διά τά άκαθόρισχα εσοδα τών κατά μήνα Σεπτέμβριον πιοληθει- σών ύλών αποκλειστικώς πρός κα¬ τασκευήν κηρίων, λαμπάδων, σπαρ μαχσέτων. ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τπόχρεοι οί εϊσαγωγεϊς ή κατασκευασταί εί δών τβΰ αρθρου 11 τοΰ νόμον 4169 )61. Ή είσφορά (10%) ύπολογίξε ται επί χής άξ'ας των κατά μήνα Σεπτέμβριον πιοληθέντοιν είδών. Ή είσφορά χής ανωτέρω περιπτώ σεως, ώς καί ό φόρος των δύο προ ηγουμένιον καταβάλλονται συν τή δηλώσει. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΊΌΤ Κ. Φ. Σ. ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ- ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΊ ΟΝ ΤΩΝ. Μέχρι 10.11.1969 δέον νά ύ ποβληθή ή διπλ.ότυπος δήλωσις α¬ ποδόσεως χελών χαρτοσήμου, είσίρο ρών ΟΓΑ καί δακοκτονίας ελαιών, μετ" άποδεικτ,ικοϋ καταβολής αυ¬ τών, επί χής άξίας τών κατά μήνα Σ) βριον έκδοθένχων στοιχείον ά- γοράς γεωργικών προϊόντων, πωλή σεως γεωργικών προϊόντων ιδίας παραγωγής καί εκκαθαρίσεως επί πωλήσεως διά λογαριασμόν χών παραγιογών. ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Τ- ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΏΓΕΩΝ διά τάς άναγγελθείσας διαφοράς καχά μή¬ να Σ ) βριον επί Τών θεωρημένοιν τιμολογίων των (δοθο. 53 παρ. 2 ΚΦΣ). ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ- ΜΟΤ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΤ Κ.Λ.Π. Οί έκδόσανχες κατά χό τρίμηνον Ί- ονλίου — Σεπτεμβρίου τιμολόγιον έκκαθαρίσεις καί φορτωτικάς, οί καταβαλόνχες ή πιστώσαντες είς λ)σμόν, ένοίκια αύτοκινήτων, προ¬ μηθείας, μεσιτείας καί λοιπάς ά- μοιβάς τρίχιον περί ών τό αρθρον 50 ΚΦΣ υποχρεούνται είς υποβο¬ λήν διπλότυπον δηλώσεως μετ' ά- οδεικτικοΰ καχαβολής τού χαρτοσή μόν επί ής άξίας τών ανωτέρω σοι Νοεμβριού έ.Ι. χείων. ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ ΜΑΤΟΣ 1. ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Μέχρι 10.11.69 ή 8η δόσις (1)10) χοΰ φόρον επί είσοιδήματος 1969 καί 8η (1)10) τοΰ προκαταβλητέου φόρον επί εισοδήματος 1969. Ό- μοίως καί διά τά φυσικά πρόσωπα αχΐνα κατ' εξαίρεσιν έδικαιούντο είς υποβολήν δηλώσεως μέχρι 10.4.69. 2. ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κερδο σκοπικοΰ χαρακτήρος, άτινα ϊκλει σαν Ισολογισμόν τήν 30)6)69. Τ- ποβολήν δηλώσεως φόρον είσοδήμα τος καί καταβολή χής 1ης δόσεως τοΰ φόρον (1)6) ώς καΐ τής 1ης δόσεως τού προκαχαβλητέον (1)8). 3. ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπό έκ καθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.11. 69 ή ΰποβολή τής δ'ηλώσεως καί ή καχαβολή (έφ' άπαξ) τού φόρου, έφ' όσον ή έκκαθάρισις Ιληξεν ή ή διάλυσις εγένετο χήν 30.9.69. "Αλλως έντός μηνός άπό τής «κκα θαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 16— 11—69 ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήοεις, Φυσικά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς έγγρα φείσας είς χά βιβλία κατά μήνα "Οκτώβριον ποάξεις δανείον διανο μής κεοδων καί πάσης φύσεως ά- πολήψεων των έταίρων. Συν χή ΰποβολή τής δηλώσεως καί ή καχα 6ολή τοΰ χαρχοσήμ.ον. ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΤΠΟ¬ ΧΡΕΩΣΕΙΣ 1. ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΰποχρεοΰνχαι είς υ¬ ποβολήν δηλώσεως καί καταβολήν φόρου διά την σύνταξιν μελετών, έ πίβλεψιν τεχνικών "έργων, κλπ. πρό τής χορηγήσεως τής σχετικής α¬ δείας ή τής θεωρήσεως των σχεδί ών κλπ. 2. ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ άρχόμενοι τών εργασιών των έπιτηδευμαχίαι ΰποχρεοϋντοΐ1 νά ΰποβάλουν σχετι¬ κήν δήλωσιν πρός χον Οίκον. "Εφο ρον τής περιφερείας άσκήσεως τοΰ επιτηδεύματος καί νά έφοδιασθοΰν μέ χήν υπό χοΰ Ν. 4045)60 προ βλεπομένην άδειαν. Ή δήλοχτις δέ¬ ον νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως τών εργασιών. 3. ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ άκι- νήτον κείμενον είς την περιφέρειαν χ. Δ) σεως Πρωτ>υούσης ύφίσταν-
ται ύποχρέωσις νποβολής είς τόν
αρμόδιον Οίκον. "Εφορον αντίγρα¬
φον (είς διπλούν) τού ίδκοτΐκοΰ μι
σθωχηρίον κατά τάς άνωχέρο δια-
κρίσεις: α) Επί καταστημάτων α¬
νεξαρτήτως ποσοΰ μισθώμαχος. 6)
"Επί οΐκιώ·ν"*>ώνο.' είς περίπτωσιν
συμβιβαστικοΰ μισθώμαχος δνω
τών 2.000 δρχ. μηνιαίως.
4. ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ:
"Τπόχρεοι οί έπιτηδευμαχίαι, οί προ
χΐθέμενοι νά χρησιμοποιήοονν χώ¬
ρον πρός άποθήκευοιν αγαθών, ή
έτερον, πλήν τής κυρίας, έπαγνελ
ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις
άποσχίλλεται είς τόν οίκον, εφορον
τής περιφερείας τού ΰποχρέου πρό
πάσης χρησιμοποιήσεως τών άποθη
κων ή τής επαγγελματικήν έγκατα
στάσεως (αριθρον Ι^ΚΦΣ).
5. ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΆΣΕ
ΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. ενός δίμηνον άπό
τής έγκρίσεως τοϋ Ισολογισμόν,
αί ήμεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά
ΰποβάλουν διά τάς όνομαστΐκάς με¬
τοχάς ατομικήν κατάστασιν δι' ϊ-
κασον μέτοχον «αί συγκεντρωχικήν
τοιαύτην με τά έν άρθρφ 52 & 1 δρι
ζάμενα σχοιχεϊα. 'Επίσης έντός τής
αυτής προθεσμίας υποχρεούνται είς
ύποβολ.ήν καταστά<νεον διά τάς ά- μοιβάς χού Δισιχητικόΰ Συμβουλίου καί τού προσωπικού, τάς παρεχομέ νας διά τού εγκριθέντος ίσολογι- σμοϋ. Η ΠΡΟΜΗΘ3ΕΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΠΟ ΣΤΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΤΣ Δι' έγγραχρου τού κρός χον υ¬ πουργόν Συντονισμου ό Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς ζητεί παρέμ- 6αο"ιν διά τήν λήψιν μέτρων είς τρό πον ό>σχε «οί Γεωργικοί Σννεταιρι
σμοί» νά περιορισθούν είς την κατά
νόμον αποστολήν των καί οΰτω νά
άφεθούν έλεύθεροι οί αγρόται νά
άγοράζουν χά τρόφιμά τον άπό ό-
πον νομίξονν καλύτερον ή μάλλον
άπό δπον νομίζονν σι^μφερώτερον».
Είς τό Ιγγραφον προστίθεται δτν
«οί Γεωργικοί Σννεταιρισμοί έξα-
ναγκάζονν τονς αγρότας διά διαφό
ρων μέσων νά πραγματοποιοΰν τάς
άγοράς χων είς τρόφμμα άποκλεισχΐ
κώς άπό τάς 'Ενώσεις Γεωργικών
Συνεταιρισμών».
Τό νέον αυτοκίνητον Βώξχωλλ Β Χ 4) 90 εΐςτήν "Εκθεσιν Κινητήρω ν τού Λονβίνου
ΚΑΤΗΡΤΙΣΘΗ ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ
ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ
Ή ίίκονιξομένη κόττα, προϊον δια σταυρώσεως, γιννά μόνον σκοΰρα
αύγά καί ή γονιμότης της φθάνει τα 275 αύγά ετησίως1.
ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ ΑΠΟ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 1971
Επεράτωσε- τάς εργασίας της ή
εΐδική επιτραπή, ή ό.τοία είχεν έ.τι-
((ορτισθή μέ τό έργον τής συνχάξε
ως τού 'Λγοοανοιιικοΰ κώδικοο
Σχετικώς εγνώσθη, ότι τό σχέδι¬
ον -οΓι εν λόγω κώδικος είναι ήδη
έτοιμον, .-τρήκειται δέ τουτο πρίν ■
ή καχοχιιοωθή νοαοθετικως νά τε¬
θή ΰπ' όψιν των ίνδκιφΓρομε'νοιν
επαγγελματικήν τάξεων, προκειμε
νού αύται νά έκθέσουν χάς άπόψεις
των έπ' αυτού.
Αί γνήιιαι των ενδιαφερομένων
Οά ίίποτελε-σουν τό αντικείμενον
καί νέας συνεδριάσεως τής έπιχρκ
.-τής, δεδοιιένου ι'ίτι βάσει αυτών θά
καταρτισθή τό τελικήν σχεδιον τού
κώδικος.
Ό Άγορανομικός Κώδιξ θά α-
νπφροεται, ώς εγνώσθη, καί είς Τά
ποσοστά νρρδους επί των καχανα-
λοτικών Λγαθών κατά την χονδρι
κήν καί λι.-ινικήν πιόλησιν των. Διά
;ήν μελέτην χοΰ θεματος αύτοΰ εί
χε συστοθή είδική ομάς εργασίας
αποτελούμενη έξ ύπηρεσιακων πά
ραγόντων καί εκπροσωπών των πά
ραγιογικών τάξεων.
Τό όλον θέμα περί τών έν λόγι,>
ποσοστών. των οποίων .γενικώς γί-
νεαι ρύθμισις άπό νομικής πλευ-
ράς είς τόν άγορανομικόν κιόδικα
ανεκοινώθη άπό μέρους των ενδια¬
φερομένων λόγω τοΰ ότι ΐξ αίτίας
ριξικών άλλαγών είς τό εμπόριον.
.
έξαρτάται υπό χάς παροίσας συν¬
θήκας τό ποσοστόν κίοίονς.
Η ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ
ΕΙΠΤΡΟΠΗ
Έξ άλλου, ό άγορανομικός κώ·
Λϊ βλΓ.-ΐίΐ ΐή ι}αϋιηργάωοι
τής Άγορανομικ.ής Έπΐχροπής Α¬
θηνών — Πειραιώς, τής οποίας ΰ
ρόλος (!»; πρό; τόν άγορανομικύν
έλεγχον τιΊν πιολοτΐαένοιν ε'ιθων πε
ριυυίζεται, δεδομένου οχι ό κώδιΐ
θ('< προίίλέπη έϊ ΰπαρχής θέιιατο τής άρμοδιότητος τής ώς άνω γ ίτι-ροπϊίς. ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΙΜΑ 'Άρθρα τού ύπουργοθ ΣυντονισμοΟ κ. Μακαρέζου Γ' Ή Έλληνική Οίκονομία διανύει τό τρίτον Έπαναστατικόν "Εχος ύ πό τάς δυναχώτερον ίδεώδεις συν¬ θήκας. Αύται άντικατοπτρίεονται διά μακράς σειράς κάτοπτρον, δι ηκοΰβτΐς υπό καθεβτώς νομκτματι- κ.ής σταθερότητος, Ικανοποιητικόν ρυθμοΰ αΰξηΛειυς τ°ΰ είσοδήματος ρυθμοΰ έπενδύσεων, έν συνδυασμώ καί προοδευτικάς έπιταχννσε-ως τοΰ μέ την βελτίωσιν, άνΐί τής σιιιιπι έσεως, τής λαϊκής καταναλώσεως καί την ευσυνείδητον συνδρομήν, γε νικώτερον, τού Ελληνικόν Λαοΰ γεγονός, τό οποίον Αποδεικνύη την 'Τπεγράφησαν αυμ6άσ«ις ασφαλι ! πλήρη ΰπ' αυτού άφομοίωσιν τής οιιυς εις -ό ΝΑΤ των υπό λ.ιδε^ια Άναπτΐ'ξιακής Πολιτικής τής 'Κ- νήν σημαίαν ελληνικής Ίδιοκτησίας ' παναστάσεως. πλοίων «Μίνοαν Μποϋλ» 10.490 λυ Ι Είναι έξώφθαλμον, ότι ή έπέλευ- ρων, όλικής χωρητικότητος καί «Ά ■' αίς τοΰ γεγονότος τούτου όφείλε- τλαντική Κληρονομία», 15.500 χό-Ί ται είς την έπαλήθευσιν τής πίσ-ϋ ι (ος τοΰ Λαοΰ επί την Έπανάατα σιν, διά τής όρθολογικής έπιλογη1! ' καί αποτελεσματικώς έφαουογής ">
Ι λιυν των λαμβανομένων μέτρον Οΐ-
κονομικής καί Κοινωνικάς Πολΐχ.
κης υπο τής Έθνικής Κυ6ερνήσ«
ως.
Προλογίξων τό Πενταετές Πρό-
γραμμα Ο'ικονομικής Άναπτύξεως
ρων.
Έξ αλλου, υπεγράφη υπό των ύ
πουργών Συντονισμοΰ καί Ναυτι-
λίας κοινή απόφασις διά την εγκα¬
τάστασιν είς τήν Έλλάδα τής ναυ-
τ'λιακής έταιρείας «Φουνχάτορ
Κομπάνια Ναβιέρα» έκ Παναιιδ.
Η «ΒΕΑ» ΔΙΑΚΟΠΤΕΙ
ΤΑΣ ΠΤΗΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10. — Έκπροσω-
πος τής «Β.Ε.Α.» εδήλωσεν ότι τα
Εχουν μεταβληθή αί συνήθεις συν- άεοοπλάνα αύχής θά τερματίξουν
Νέον φορολογικόν σιχττηιμ α τφό-
•οειτσΐ νά Ισκύση άπ ότοθ οίκονομΐ-
κοθ Ετους 1971, πιθανώς δ£ μερι-
κώς τουλάχιστον, «αι άττό των μ£-
σων Τού ττροσεχοθς ϊτους 1970
ΑΙ ,μίταρρυβμίσϊΐ ς τοθ δλθυ συ-
στήματος τής φοροιλογίας, τάς 6-
ττοίσς έττεξίργάιζοντα1 οιΐ άριμόδιαΐ
ίππ>ρεαίσΐ — ή σιχβτικ,ή ττροεργσισί
α είχεν ό)ρχίσει άττό αρκετόν ίτών
— θά καολύπττθυν κσ'ι την διμεσον
καί την Βμμ«σ<χν φορσλθκ/ίαν. Οώσιωδέιστεραΐ πάντως ψαί'νετσΐ δτι θά είναι αί τροητσηοιήσ£ΐς τής έμιμέσθυ φορολογίας δπθυ δοχτικώς Θ6 ίσ'χώτη η φθροιλογΐα έΐτΐ τής ιτρθ στιβειμένης ά£ίας ή άττοία θά άντΐ- κο*τ««ΓΤΐ1ρη τάν Ισχύο/τα σήμερον ι^ίι ρον κύκλον έργσσιώι/ καϊ ιΐς την 6- ττοίαν θά ένσωιμοιτ(θθονν οί ·πν£Ϊστοι έκ τώ» ίμιμέοχοΐν φόρων, καΐ κατά βάσιν οί ψσρ°ι έττί τής «αττα^Ι^ώσε ως. Δέν είναι βέβαιον εάν θά 4νσω- μοΤωθη κα! ή φθραλθγ'α τοί χοηρτο σήμθυ. Σημιιωιτέθν, δτΛ ή υΐοθέτη- σΐς τού φόρον ιτροσ'Τιθ^μένης <5αξίο#; συνΗστά ύ—οχρέωσιν είς τα ττλσίσια τής ίνόορ.μθνίσ«ώς μας ιμέ τήν Κθι- νή·ν "Αγοράν είς τα θέμαΤοο τής δή μοσΐο<νθιμ*κτ>ς ιτοιλιτικής.
"Οσον άφορά την, φορολογίαν τού
είσθοτίμ<ΐτος) ορ] έΐτικ!>μ*ναι μεΤαρ-
ρυδμίσεις δέν ιτρακεΐται, κατά τάς
πληροψορίας ιμας, νά θίξ°υν τοθς ί
σνΐ'Τελβοιτάς ο] όπθΐθι θά
άμετσιδλητοι . Κι»ρίως
ψ δτι θά άττοβλέτΓθυν είς μί¬
αν εύνοίκωτέραν μεταχείρασΐ'ν τοθ εί
σθδήματος τού ττρβεροεβμένου έε ίρ
γοισίας — κο«ά βάσιν έκ μισθω-
τών ί'—,ρεσιών — διά τής καθΐΕι(*ύ
σεως μεγαΐλίΐ/τέρωιν έκιΐττώσΐων. Πιθα¬
νώς θά άφοροΰν ώττίση,ς κσΐ τα οΐκο
γενβΌκά βάρΐ «α! τήν φορολογίαν
είσιθδήιματθς τής σύζυγον.
ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΕΙΑΚΩΝ ΥΠιΑΛ
ΛΗΛΩΝ
Δι' όπτοφάσΐως τοθ ύπτοΜργθΟ Οί-
κονθιμικών (ΦΕΚ 371 Γ') μβτβτέθη
σ«ν οί κάτωθι ταμειακΌϊ ύπάλληλοι
ώς ακολούθως:
Ταομίας α' τάξεως επί
4ω Στ£φ. "ΗμβλΛος έκ τού Ταιμεί-
ον ΝΑξθυ είς το Ταιμ&ϊον ΑΙγάλίω,
Δημ. Γεωργόιτοι/λος έκ τ°ΰ Τα|μεί°ν
'Αμοαλιάδος είς τό Ταμείον Α' Βό¬
λου, Παν. Σπανός έκ τοθ Το)μείον
Α' ΠοίΤρών «Ις τό Ταμείον Άμαλιά
δος, Παν. Λερ3ΰνης έκ τού Ταμείου
Μβγα,ρίιδος είς το Ταμείον Παγκρα-
τίθυ καΐ οί Δ. Πλεΐώνηςι Βασ. Μγγι
σικΐντζής, Έμιμ, Γλνστρίδΐ)ς, Νικ.
ΧοΛβατζής, Χαρ. Σταμ^άς, Γεώργ
Μαν^ς, Κων. Δημάκθς Ζησης Τσ/αί
δης, Νικ. Τσακίρης, Εύ. Κυρΐαζής
είς ετέρα κατά τόττους Τοομεία οιμι
ιτρός τάς ανάγκας το3 Κρά-
'Επίσης μβτατιθεινταΐ ό γραμμα¬
τεύς έΐτΐ δαθμώ 6ω Κων. Τράκας
έκ τοΰ Ταμείου Κλί[ρονθιμι«ν Θεσσα
είς τό Ταμίϊθν Βοΐου.
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΦΟ
ΡΕΩΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝ1
ΚΩΝ ΠΡΟ ΙΌΝΤΩΝ
Ή δημιθυργία εξαγωγικόν φοοέ-
ως διά την διάθεσιν είς τάς ογθρέτ;
το} εξωτερικόν διοτοχνΐκών ττροιάν-
των θά ά—ασχοΐλήση ώς π-ληροφ°ρ°ύ
μεθα, τήν σημερινήν κοινήν σύσχί·-
ψιν τού 'Ειμιπθρικού Σαλλόγου Άθη
νών μετά τθΰ διοικηϊτοθ τής 'Εβνΐ-
:ής Τοαπτέζης κ. Άιχ. ΚθμινοΟ. Ό
<|>ορεύς οώτός θά συσ^τα&ή ΰπτό τών
κατωτέρων έμιτθρικών συλιλόγων τής
ρας μέ τήν οίκονθιμΐκήν καΐ όργα
ν*»τικήν ένίίτχνσιν τραϋτεζικών Ιδρο
οί
Ή έν λόγω κοινή σύοκεψις, είς
όιτοίαν θά λάβουν μέρθς καΐ
έμττΐιρΐκθΐ σύλλθγθι ΠειραΊώς,
ης καΐ Πωτρών, 6 ΣιΧ>€
σιμος 'Εμττοριικών ΆνΤΐιπ'ρθσώτΓων
καΐ τραττεζΐκοΐ παράγθντες, θά 6-
σχθληθή έττίσης μέ την ό—ό
εξέτασιν των γενΐκωτέρων
Των τά 6ττΐ>ία όιπαχηχολολτ σήιμερον
Γο έ^■^^ό?ιον. Είδΐικώτερθν αίίτη 6ά
ΐί·: την ιμελότην των 6ργανω-
ζηΤιΐαάΤων τοθ κλάδον, έν ονν
ώ μέ την όλην θέσιν γθυ είς
τα γενιικώτεοα πλαίσΐα τής
κής οίκθνομίας.
Η
ΔΙΛΔΙ-
ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΙΣ ΤΩΝ
ΚΑΣ ΙΩΝ ΕΞΑΓΩΓΗΣ
λήνΐον Σύνδϊίΐμον Έξαιγογέιον ή ττρ°
ΐύτκίίψ'ς, σχετικώς μέ την ϊΐΐήτνη-
σΐν ττερΐ λήψεως μέτρον διά τήν ώ
■πΛοΟαΤΕυαΊ^ των έξαγωγΐκών διαδι-
κασΐώ/. Τά ττορίσιματα τής έν λόγω
αι/σικέψεως θά ύποβιληθούν αρμοδίως,
πιρθχειιμίνου να ληφθούν &π' δψι*
διά την σύνκλησΊν είς τό υπουργείον
Έμιττορίου ευρυτέρας συσκέψεως
πρός αντιμετώπισιν τοΰ δλθυ βέμτ
τος Είς την ιτρ°σύσικεψιν θα λάβη
Ι μέο.ος κσιϊ ίκττρόσωττος τ°0 Έμτταοΐ
καΐ Βιομηχανικοΰ 'ΕΐΓΐμβληΤηρί
Αθηνών.
θήχαι αύχοΰ. μέ άποτέλεσμα νά έ-
πιβάλλεται ή ούσιαστική άντιμετώ-
πισίς τού. Τό έργον τής ομάδος
αυτής θά συμπεριλάθη τά είδη δια
τροφής, ένδύσεοις κλπ. άνεξαρτή-
το:>ς εάν ταύτα εχουν υπαχθή δι'
άγορανομικων διατάξειον είς διαφό
οους κατηγορίας, έκ των οποίων
άπό τής σήμερον Δευτέρας τάς πρός
τήν Τουρκίαν πτή<τεις των είς τά>;
Αθήνας, άντί νά προσγειοΰνται είς
τήν "Αγκυραν.
Οί έπιδάται θά συνεχίζουν τό τα-
ξίδιόν χων είς Κϋ)νσταντινούπολιν
καί Άγκυραν δι' αλλιον άεροπλά
νων».
τής Ελλάδος, ετονίζον ότι τήν Ε-
ΠΡΟίΙΟΕΙΤΑΙ Η ΣΥΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΦΟΡΕΟΣ ΔΙΑ
ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΊ ΟΝΤΩΝ ΜΑΣ
Ή δημΐθκργία φορέως διά την έ
ττί έμιτθρίικής βάσεως
τώ/ έίαιγωγών 6ι°τεχνικών καΐ
τεχνικών τΓροιό^ων ώτίροτάβη ύπτό
'ού Έ,ιπορικοΰ Σύλλογον Ά9η*ών
κατά την χθεσινήν σύσκεψιν τού υέ
γκαία καΐ συμφέρουσσ δ'ά την (ν
γένει οίκονομίσν τής χώρας, ή δη,ιι
' -ιογία τοΓ· ττοΛΐναφερ
οος, μέ την ««έργον
καΐ συμιταράσ τάσιν της
Τραπέζης.
τόν διοικητήν τής 'Εβνΐκής Τροητί- | 'ΛΐΓαντών είς τας ώς 6>νΜ
ζης κ. Κθμΐνάν καΐ έγίνβτο ύιτ' αύ- γο> έμπθρι^θύ κόσιμθυ τής
τού άττο&3<'τή. Είς την σύσκεψιν με 4 κ. Κθμινός -,Γοοέτεΐνε. τήν Τέτχον έπίσης 6 ύττ«6ιοΐ«τ>τής τής Ι σιν μΐσς όλιγομελούς ιμ<«τής έιτιτ " *ΕΓΑ.ιι·νή^ ΎΓχη·ττί^Λί' * ΓϊΎπτ*τ*π*Γ*ηϊ)ίΓΤ ΤγΛγ ΑΡ ί*1ΤΓ>ΟΤτώΐΓί.ϊν Των 'Ρ-ιυΐΤθΓΜΚ^Ι
Παιπαχαοαλά ' ΐτής
νικής Τραπέζης κ.
μστους, στβλέχΐι τής Τρα—έζης καΐ
έκπρσσωποι των 'Βμ—ορΐκών ΣιΛλό-
γων τής
Σ χ ετ ι κ ώ ς άνε+έρ&η δ¬
ή δημι°υργ!α τ°0 έξαγω,γΐ«οθ αύ
φ"·ρέως μέ την οώσκκπτιικήν ονμ Ι δκρεύνΐ}31 ν των γεν»ιχΌ>τέ'ρων θεμα-
θ έί ή ώβ
Ταμίαι 6' τάξεως επί δαβμώ 5^
Δημ. Μάρτζιος έκ τοΰ Ταμείοι/ Παν
ρατίου είς τό Ταμίιϊον Νάξι°υ καΐ
Γεώργ. Τθ"άκαλτ>ς έκ τοο Ταιμείου
ΠλΓνρα.·|μών Άθτινών είς τ ό Ταμείον
"Αρτης.
ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΗΓΟΡΑΣΟΗΣΑΝ
ΔΥΟ ΣΚΑΦΗ
"Ελληνες ήγόρασαν τό άτμοκί
νηΐον ίουτωνικόν φορτηγόν «ΕΙ-
ΖΑΝΜΑΡΟΤ», 9.980 τόνν. ναυ
πηγήσετος 1953, έφα>δια<τμένον μέ τουρμπίνας. Έπίσης τό άτμοκίνητον άγγλι κόν φορτηγόν «ΤΑΝΤΑΛΟΤΣ» 7. 313 τόνν. ναυπηγήσειος 1945, άντί 100.000 λιρών. Τό σκά<ρος θά επαναπωληθή άντί 70 δολλ. Τι τής '£0νι«ιτκ Τραπέζης κϊΐν^ται ώς άΐΓαιθσίτητον μέτοθν, ΐτρ-κΕΐμέ-θυ νά αϋξη9ή ή άνταγων'- ατικότης τής Ιλληνικής οίκθνθμίας οιά τής έτιτεύξίως ίοΌοροτπας £ίς τό Ισοζύγιον εξωτερικών τπληρωμών "Η ύττά τας τταοούτας συνθήκας έξ^ιγωγή των ώς ανω ττρθιοντιον. Γτρ^στίβεται, είναι δικτχ,ερπς ϊϊτε λόγω τής μικράς ίττϊ μέοθυς τταρα- /■ωγτς των^ εΤτε ελλείψεως ττείρο»; καϊ γνώσεων περϊ τή- έξοτγωγικΓ,|; δραστηριότητος υττό τών τταραιγω- γώ^ των. Ό έμπτ°ρΐ«ός κόσιμος τής %ύ>ρα^, έτ°νίσθη σχετικώς, ψιλοδο-
ξεΐ νά δώυη μίαν νέαιν διέξοδον εΓς
τα διοτεχνΐκα ττοθιόντα τής χώρας.
Έξ αλλΊι, έτονίσθη δτι ή έξίτασΐς
ίίδιι<ώιΤι;ρον χθθ ττρο6λήματος τή χρηιϋΐα:τ''δοτή7εως τοθ έσωΤ£.ρΐ«οϋ ί- μττθρίθυ διά τάς τρεχθθσας ανάγκας τού, είναι έκτών διμάτων τού ώμέ- 3°ν ίνβΐαφέοοντος των εμπορικήν ΟΙ κανσν^ς χοηματοδ^ °ύ έιΐΛτορίον θεσιττίζονται ιττό τώ/ Νειμι^ματΐκών Άρχών *ν ΐούτοΐς δμως -π-ιστεύεται δτι ή Οπτο 0-λή ιτρός αύτάς κοιτών σχετι«ώ'ν ι/ττο5ε ί ^^ν τοθ κλάδο^ ©ά ήτο Ι£ισ.ι τέρ«ς ΣιΛλόγων κλϊ Της 'Ε9νΐ*ής Τρεχτχί- ζης διά την ιμβλίτην δλων των 9ιμπ τω' ττ°ύ άττασιχθλοθν τόν κλάδον κοι την έκττόνιρΐ'ν πρθτάσϊων δράσίωι, Παοα^ΑΓ^λως κύριον θέμα τής έττιΤρ^ ττής αυτής θά Ηναΐ έκτός οπτό την Τούτο καθίσταται άναγκαΐον &6ο μένου δΤι οί ττιστωτΐκοΐ περιορΐσμθΐ τίς 6άρος τού έμιτ^ρίοι; έγένον-τ» σο&αυών δΐθϊταραχών εις λειτοι/ργίαν των έπιχειρησεω* κλάδου, κατά τή άνΠ)μίτώ(ιτ4σιν αυτών των τρΕχθκσών άναγκών κατά τόννον έλαφράς χιορητικό- ' Τ"ν. ένώ συγχρόως ή όητοη'όρεΐΛΐς ττόσης χρηματοδοτήισεώς τού, 8ια δοπτάνας μονιιμθι» ίγκατοοστάσϊων καΐ όργανώοΐώς τού, έστέρινε τοτ». γο τίς δυνατότητ°ς δημιθκργΐαί έκ¬ τητος. Έν τώ μεταξύ εζητήθη ή Ικ- δοσις έγκριτικής πράξεως διά τήν έγγραφήν τοΰ φορτηγοϋ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ» 10.000 τόν¬ νων είς τά όλληνικά νηολόγια υ¬ πό τής ΚΙΟΝΑ ΣΗΙΡΡΙΝΚ ΚΟΜΠΛΝΙΑ Σ.Α. ΠΑΝΑΜΑ. άναιττύξεως καΐ Κατά σννέπειαν, καθίσταΤαι τον έαττθρί^υ καϊ ή πρθώβησιι τής καοΤ3ναλωτικής ττίστίως, δια τήν οποίαν ή 'Εθνΐκή Τραπέζα και 5 Έ,Μτθοΐ·κός ΣύλΑθγθς Αθηνών | γασ ίαν. Έν συν€χεία ώμίληαεν ό υψυιιονο /6ς Έμιττορίθν κ. Γεωργοικίλος ή»^ ί>εο8ιΐς εί&ΐίκώτί,ρθν είς τό σύν&ηιμ<ι «άγθράζετε ίΑληνικά» καΐ ΐξέψοαν).. τήν ίλπίδα δτι ή έγ«αινΐαζθμίνγ| 6ΐα τής συσκέψεως σι»"εργα3Ϊα ί,ιττορι -'υ — Έθνικής θά έχη άγαβά ίτττο τολΕσιματα. Ά<θιλθυθως Βλαέον τόν Αογ^ν ν/τ κ κ. Κούμς ΐΓρόεβρθς τοθ ΈμιΠΌ!>ικ>*>
Σιιλλόγ^υ Πειραιώς, ΠλατώνΓς Λνι.
π-ρόεδρθς τού ΈμτΓθρικοΰ Συλλο>'ιΑ< Αθηνών, Κα βλλσποιΑος ττοόεδρθ; το.Ί ΕΒΕΑ, Τσιμττ<Η>ης
τού Έ.ιπ·οοικοΟ Σν/λλάγθν Βόλου,
' δραυίδης π-ρόεδρθς τοθ
Έμΐτ=ρ:κων Άντΐπρθσώπων καΐ Κ»,
ριαζής πρόθδρθς ■χοΰ 'Ειμττορικο»
Συιλλόγθυ Ιωαννίνων.
1 'Όλοι οί όμιλι»ται 0ι»ε^ερ3η^νΑ»
είς τό σύ'θηαα Κάγοράζίτε
κά» κσ! έν τώ συνόλω σχεδόν
ο αν δτι το^το ε)ά έχη ττλήοη ήνταιτι,
, κρίσιν, έφ' διον τά ττροιόντ:ΐ τής
£λληνΐ*ής παραγο,'γής «Τναι πρά>μ«
τι άν-ταγωνιστΐικά άπό πλευράς τι»
μώ^ καΐ ΐΓουθτήτων,, Ότι, έπίυην
Τό ττρσδλημα ττεοισσότερον εγκεΐτ-Λ
είς τό κ4 κατιυτή ίξαγωγΐική γ ίλ
ληνική 6ιΐ>μηχα*ία ττολλώ μάλλ' »
τά την όιτοίαν Θά ένΤσιχΘώιμεν ·π-λή.
Ρως είς την Κοννή Αγοράν καΐ δι»
έν ττάση ·π·εριτ™ώ3ε< τό σύνθηιμα ά ττΐυΧνίΤαι ττερισο·άτεοον ττρός τή· κατανάιλωσιν. Ιδιαιτέρως έττέμεΐνοτν έττΐ τής άνάγκης νά άρθο> αί εΙ< δάρθς τοο έμττορίθυ πιστν/τικαΐ 8» σ'μενεΐς διοτκοίσεΐς κα! ο) ττΐστοτι, κοΐ ττεριορισιμθΐ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑ!ΚΗ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Γενικός ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1. Άχίνητα : α) Κτίσμαΐα Μεΐον άποσβέσ. β) Γήπεδα 2. Μηχαναί καί Μηχανήματα : Μεϊον άποσβέσε^ 1967 1968 !)78.502.- 394 114. — 584 ;188.- 241 491,60 .'! 10.853.- 240.444.ίΊ0 825.879,60 978.5"2 — 3:14.114.- 584 388.- 241 4ί)1,(ί() 8. Ταμείον 4. Έκκρεμβΐς Λογηριασμοί 5. Άποτελέοματα χρήσεως 7Ο.4Ο8,.ΓΌ 240.444.Λ ) 36Ο.Π51,3Ο 1.1.600.- 79.160.60 Δρχ. 82ό 87ί·,«Ο 70.408.ΓιΟ 408 87!),80 44 832,10 Δρχ 1 ;!."0 Ουο — 1. Μρτοχιχόν Κιφάλιιιον Άξ.'η Μ ε τόχω ν 9.000 ΠροσηρμθΓμένη πρός δρχ 150. — ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1967 19 8 .300.000.— 1350 0Γ0.·— Δ<>χ 1.35»·.00ί>
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
1. Ζημία έκ προηγουμένης χρήσεως
2. Μισθοδοσίαι
,'!. 'Επισκευαΐ κτιρίιον
4. Φόροι κκί Είσφοραί
5. Γενικά εϊοδο
6. Ζημία έ£ άπαιτήσε-ως άνεπι-
δέκτου εΐσπράξεως
1967
115.603,40
9.600.-
6.450.— ·
1.431,60
13.971,60
15 504.-
1968
79.160,60
19 60Ό —
9.349 —
17,907,50
14.815.-
Ό Λογιστής
Γ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ
Δρχ. 162.560,60 Δρχ. 140.832,10
Έν Κερκύρα τ[ί 10 Ίανουαρίου 1959
Ό Πρόεδρος
Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ
1967
1968
1. 'Ενοίκια
83.400.—
96.000.—
2. Ζημία έκ προηγου¬
μένης χρήσεως 115.603
,40
7ί)
.160
60
ΙΙιστωτική διαφορά
κλειομένης χρήσεως 36.442,
,80
79.160,60
34
.328
,50
44.832, ίθ
Δρχ. 162 560,60
140 8-52,10
Ό Διευθύνων Σύμβουλος
Ν. χανγζαρησ;
|
πιίττιχίαν τού έγγυάχαι ή ένεργός
συμπαράστασις τοΰ ΙΙαραγιυγικο»
Κόσμου καί τοΰ συνόλου τοΰ Έλ-
ληνικοΰ Λαοΰ, ώς καί ή δύναμις
καΐ απόφασις τής παρούσης Κυβερ
νηοειος νά προβή είς τήν εφαρμ·,
γήν τών προ6λεπομρν<ον μέτρον II·"» λιτικής καί θεσμικων μεχηρρυθμΓ- σεων. Ούτω, Λαός καί Κυόερνησσις Ε- πηλήιθευσαν, επί τού δκμονος τή. καβημερινής δοκιμασίας, τήν «έπ' άμοιβαιότητι πίστιν των», μέ άπυ- τέλεσμα ή άρχική αισιοδοξ'α ν' ά- ποΰή άκρως συνχηρητική καί οί προβλεπόμενοι στόχοι νά ύπολείποΛ ται, μάλλον, τών έν δψει. Άρχήθεν έθειορήσαμεν την νομι σματικήν σταθερότητα ώς απαραί¬ τητον, τόσον διά χήν προστασίαν τοΰ οικονομικαί ς άβθενεοτέρου πλη- θυσμοΰ, έναντι των δυσμενών επι πτώσεων ίκ τής αύξήβειος των τι- μων, όσον καί διά χήν αποφυγήν των δυβμενων έπιπΤώ<ΐειον τοΰ πλη θυσμοϋ επί τής κατανομής των δια θεσίμων πόριον, τής άνταγωνκπι- κότητος -ής οΐκονομίας καί τής Ι σορροπιας τοΰ ίσοζυγίου πληρω- μτον" πέραν δέ τούτων διά τήν δη¬ μιουργίαν καί σταθεροποίησιν τοΰ ΐ(»υχολογικοΰ κλίματος τής αΐβιοδο- ξίας, άναγκαίου διά τήν επιτύχη ε¬ φαρμογήν πάσης πολιτικής. ΈΟεωρήσαμεν τήν Δραχμήν ώς την μίαν των πλευ^ών τ·ΰ τριγώ- νου, αί επί τοϋ όποίου θέσεις τής Έθνικής Έπαναστατικής Κυβερνή οειος έδηλο'ιθησαν ώς άνΐ'ποχώρη -οί. Αί δύο άλλαι πλευοαί είναι ή έσωτερική καί έξιοτερική άσψάλεια τής Χώρας. Ή εξέλιξις των πραγμάτιον μάς έδικαίωσε, μέχρι στιγμής, έν γο) σννόλοι. Είχον πρόσφατος την ευκαιρίαν, νά θεωρήσω τήν Δραχμήν ώς μίαν σύγχρονον Ελληνικήν Νίκην, παγ κοσμίου προβολής. Τά παρατεθέν τ,α στατιστικά, έν γένει, στοιχεΐα, τής Νίκης, τόσον άπό ελληνικόν όσον καί ξένον πηγών, υπήρξαν ά διάσειστα. Έπανάληψίς τον θ' α- πειτέλει πλατι>ασμόν.
Άλλ' έκεϊνο, πού θειορω άναγ-
καϊον, νά έξάρο, είναι ή «άλλαγή>-
τής προεπηναστατικής «,πληθιορισ-ι
κης ψυχολογίας» των συναλλασσο-
μένοιν καί τοΰ άποταμιευτικοΰ κοι-
νοϋ διά τής έπαναατατικής «αΐσιο
δόξον έθνικής Ί|»υχολογίας» επί το
οικονομικόν καί τό βν γένει μέλ-
λον τής Ελλάδος.
'Τπό την δυναμικήν επιρροήν
τής ώς άνο συξεύξεοις, ή άλληλεπί
δράσις τών συντελεστών έπενδύσε
ο>ν, είσοδήμα-ος καί νομισματικής
σταθερότητος, δημιουργεΐ 6νιαΐον,
πράγματι καί αίσιοδόξως άναπτυ-
ξιακόν, λειτουργικόν κύκ.λιομα καί
ανάγκην ένότητος είς τήν διατρι¬
βήν.
Ισχυρόν κάτοπτρον άπεικονίσε-
ιυς τής κατά τομεΐς δραστηριοτή-
-ιον καί κατά διαιμερ'σματα τής
Χώρας ποσοτικής αυξήσεως τών
κρα)τι·κω(ν έπενδύσεων αποτελεί τό
άναφεριθέν Πρόγροψιμα Δημοσίο)ν ι
Έπεν·δύ<τεοιν, συνοόευόμενον καί υ¬ πό τοΰ Προυπολογισμόν τούτων καί είς όπερ γενικοηερον άνεφέρθην ι είς τά προηγούμενα άρθρα μου. Έπανέρχονται σήμερον επί τού Προγράμματος τούτου διά μίαν Α- ναλυτικοηέραν έπισήιμανσιν τόν γραμμών τού, μέσο) των οποίον | διανοίγεται ή Λειοφόρος προσπε- { λάσεο)ς τών εύρείιον μαζών τοΰ Έλληνικοΰ Λαοΰ πρός άνώχερα έ- πίπεδα διαθιώσειος, καταλ.ειπομέ- ' ντον είς τήν σωρείαν τών πικρόν άναμνήσεων τοΰ παρελθόντος παν¬ τός στίγματος τής εν άναπτΰξει ή ύπαναπτύξει διαβιώσεος, χχδν πά¬ σης φύσεο>ς έμποδίων διά μίαν
πρός τά πρόσω πορείαν καί τοΰ
δγχους έκ τής άνασφαλείας.
Τήν κατά ποσοστόν 488% Ιναντι
τής τελευταίας προεπανασταχικής
πενταετίας αύξησιν των έπενδύσε¬
ων είς τόν τομέα τής Περιψερεια-
κής Άναπτύξεο)ς άκολοι·θεί ή αύ¬
ξησις είς χοϋς τομεΐς κοινωνικάς
ύπηρεσιών (οίκισμοΰ, ύγείας—προ
νοίας, {«δρεύσριος — άποχετεύσε-
ως). "Εναντι τών δαπανηθένττον
1.8 διοεκατομμυρίον δραχμών κα¬
τά την περίοδον 1963 — 67, υπό
τοΰ έν όψει Προγράμματος Έπεν¬
δύσεων προβλέπονται δαπάναι έκ
5.9 διβεκαταμμυρίιον. Τό ποσοστόν
αυξήσεως τούτο καί μόνον αποτε¬
λεί απόδειξιν περί τής σταθεράς
άποφάβεοις τής Κυβερνήσεως πρός
εξοδον τών πτωχοτέρων τμημάχοιν
τοθ Έλληνακοϋ Λαοΰ έκ τού πεόίου
τής αθλιότητος.
Ή καχά ποσοστόν μείωσις (είς
άπολύτους άριθμούς ϋπάρχει ση-
μαν^ική αίίξησις, ήτοι 1963 — 67
δρχ. 7.926 έκατομ., 1968 — 72 δρχ.
11.940 έκατομ.) των έπενδυτικών
δαπανών είς χον γεωργικόν τομία
άποδεικνύει τήν οικονομικήν πρ^ιγ-
ματΐκό-ητα τής αναπτυσβομίνης
οίκονομίας μας, έπισημαινομένην εκ
τής φθινούσης συμβολής τοΰ τομέ-
(ος τούτου είς τό εθνικόν προιόν.
ΑΙ μακροχρόνιαι έ,τι6ΐ(.ι'>ξεις άνα
πτύξεως τού γειοργικοϋ τομέοις δια
τυποΰνται είς τό ΙΙρύγραμμα Έπεν
δύσεων ώς άκολούθτος:
α) Αύξησις των άποδόσε·ο>ν και
τής παραγογικότητος.
|() Βελτίίοσις τής διαρθρώοευ»ς
τής παραγωγής.
γ) Μείωσις τής ύφισταμίνης ση
μαντικής διαφοράς είς χό νψυ,
τής παοαγωγικότητος τής εργασίας
καί τοΰ κατά κεφαλήν είσοδήματυ<: μετα?ύ τής γεωργίας καί των μι"ι γεωογικών χομέων τής Ελληνικήν Οίκονομίας. β) Αύξησις τής άποδοτικό-,,ιιτυς, τών γεωργικων έκμεταλλεΰσεον ε) Άξιοποίησις των ΰφισταμΡ- νο>ν γεωργικών πύρον, Ιδία διά τή'
έκτελίσεος σημαντικών έγγειοδελ
χΐίοτικών εργιον ύπολογιζομένου, ο
τι ύφίστανται δυνατότητες άρδεύσι
οκ έκτάσεων 16.005.000 στρεμμά-
των, έν συγκρίσει πρός 6.300.000
άρδευόμενα σήμερον.
στ) Συμπλήρωσις τής απαιχου |
μένης βασικής ύποδομής έμπορίας.
διακινήσεως καί έπεξεργαοίας των
γρΜργικων προϊόντο)ν.
Έν όψει τών μακροχρονίων τοτ)-
' τόν γειοργικόν τομέα, οί δασικοί πό
Τίον έπιδιώξειον άναπτύξειος είς
σοτικοί (τ-ύχοι είς τό Πενταετές
Πρόγραμμα Άναπτύξειος προσδιω
ρίσθησαν ώς: α) Πραγματοποίη-
σις ύνηλοΰ μέσου ρνθμοΰ αυξήσεως
τοΰ προΐόντος καί της παραγίογι-
κάτητος, ήτοι 5,2% καί 6,5% ετη¬
σίως άντΐίτχοίχως, μέ ειδικώτερον
ε'μφασιν είς τήν αΡξηβιν τής παο«-
γωγής προιόνχον, διά των όπο'ων
έπιτυγχάνονται: βελτάυσις τοΰ διαι
τολογίου τοΰ Ελληνικόν πληβυ-
σμοΰ, ΰποκατάστασις ε'ισαγιβγών
καί αύξησις των έξαγογών. β) Μεί
ωττις τοΰ άριθμοϋ τών άπασχολουμέ
νίον είς την γεωργίαν κατά 1,3% έ
τησΐως.
Ή επίτευξις των ώς άνω σχό-
χο) θά επιδιωχθή διά πραγματο¬
ποιήσεως, έντός πενταετίας, έπενδύ
οεο>ν συνολικοΰ ΰψους 39 δισε-
κατομμυρίων δραχμόν, έξ ών 15 ΰ
λο τοΰ Δημοσίου Τομέος καί 24 υ¬
πό τοΰ Ίδιοτικοΰ, ώς καί διά λή-
■ψϊίος διαφόρον δλλων μέτρων, οί
κονομικίδν, πκτχωτΐκών, βργανωτι-
κων καί θεσιμικόδν.
Αί προβλεπόμεναι υπό τοΰ Προ
7',άμματ,ος ΈπενΒύσείον κρατικαί
πληρωμαί συνολικοΰ ΰψους 11.940
εκατομ. δραχμων διατίθενται κα¬
τά ύποτομεΐς ώς ακολούθως:
Έγγειο6ελτιο)χικά 9.100 έκ.
Γεωργικά προγράμματα 12.00 έκ.
Δάση 1.550 έκ.
Άλιεία 100 έκ.
ΤΙΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
παραγωγής, ώς καΐ παραγο)γικό-τη-
τος, ίν γένει, π'ς τήν ελληνικήν
γεωργίαν, τό δέ διά τήν έπιτάχυν
σιν τής αυξήσεως τοΰ γϊο>ργικοΰ
είσοδήματος καί δι' ένδιαμέσων ά-
.τοτελεσμάχων μέχρις Λποπβοατώ-
σειος των έργων, αυξήσεως άντα-
ποκοινομένης, ώς Κχω τονίσει, ε·ίς
αΰτήν ταύτην την ίδεολογικήν μας
βάσιν.
Έπιδιώκομεν, όπως ή άρβευομε--
νη κατά τό 1967 Εκτασις έξ 6.100.
000 σχρεαμάτων αυξηθή είς 7.750
000 τό ετος '972.
Προσθέτω, <"τι ίκτός τών υπό τοΰ Προγράμματος Δημοσίων Έ- πενδύσειον διατιθεμέντον πιστώσί- ων, σημαντικά ποσά θά διαχεθοϋν καί υπό Όργανισμών Τοπικής Αυ¬ τοδιοικήσεως, Νομαρχιακώ^· Ταμεί ών, Άγροτικής Τραπέζης κ.ά. Τά σημηντικϋ')τεοα έκ των έν λόγω ε"ργο>ν, μεγίστης σπουΛαιό- '
τητος οιά την εθνικήν υίκονομίατ,
είναι τά άρδευχικά τών πεδιάδων
Θεσσαλονίκης, Σερρών καί Νέ-
στου, "Αρδα — "Εβρον, θεσσαλί-
άς, Άϊελώον, Πηνειον καί Άλφει
ου Ήλείας, Κρήτης, τά άντιπλημ-
μυρικά τού Στρΐ'μόνος, ή άξιοποί-
ησις την ΙΙαμίσου Μεσσηνίας. Πα-
ραλλήλϋ)ς δέ θά πραγματοποιηθονν
καί άλλαι έγγειοδελτιώσεις, έκτός
χών άοδευτικών, σημαντικώς μεγά-
λων έκτάβεων.
Λέν έπεκτείνο-μαι είς τάς έπεν-
δύσεις τών άλλτον γειυργικών ΰπο-
τομέων καί περιορίζομαι νά έπιση-
μάντο τας επί πλέον τών άνεφερ-
θεισών έπιπτοκτεων, άξιολόγους ε'-
πίσης έκ τής αυξήσεως καί βελτιώ·
σεοις τής διαρθρο')σεως τής πρρ>τ»>-
-νοΰς παραγαγί^: α) επί τοΰ ί-
σοϊ,υγίου έξϋ)χερικ(όν συναλλαγο>ν.
β) επί τής βιομηχανικής άναπτύ-
ξεως, ιδία τής ύπα'θρου καί γ)
επί τής βελτιώσεως της διατροφής
τού πληθυσμοΰ, διά τής αυξήσεως
τής καταναλώσεως ζωϊχών πρωχεί
νών (κρέας, ίχθείς, ώά, γαλακτοκ.ο-
μικά).
Τακτΐκήί Γενικής Σ;
τών Μετόχον τής Άν(·ιύμον Κρο-
κνραϊχής Έμποροβιοιιηχανικής Έ¬
ταιρείας
"Εδρα ίν Κερκύρα
Συμφώνως τ·φ Νόμο> καλοΰνται
οί κ.·κ. Μέτοχοι τής Έταιρείας διά
την 20ήν Λεκεμβρίον 1969 ημέραν
ΙΤέμπχην καί ώραν 6ην μ.μ., ε15
τό έν Κερκύρα, καΐ επί τής όβοθ
Ήλία Πολίτη Γραχρεϊον τοΰ Πρόε¬
δρον τής Έταιρείας κ. ΣπυρίΛΐο
νος Πολίτη πρός συγκρότησιν Τη-
κτικής ΓεΛ·ικής Συνελεύσεως διά
την χρήσιν 1968 μέ τά κάτωθι Θρ-
ααχα τής ημερησίας διατάξεο.ς:
1) 'Τποβολή Ισολογισμόν χρή¬
σεως 1968 καί άνάγνοσις χίόν σχρ.
τικών έκθέσευ>ν Διοικητικοΰ Σι·ιι-
βουλίου καί Έλεγκτών.
2) "Εγκρισις Ίσολογισμοΰ χοί|
σειος 196" καί απαλλαγή τών Μγ-
καΐ των Έλεγκτών άπό πάσης π>
θύνης διά την χρήσιν 1968.
3) Έκλογή Έλεγκτών διά την
χρήσιν 1970 καί καθορισμός άμοι
βής αϋχών.
4) Έκλογή νέον Διοικητικόν
2υμ6ουλίου διά την τριετίαν 197η
—1!)71 — 1972.
Μέτοχοι έπιθνμοΰντες νά μετό
σχωσι τής ΣΐΛ-ελεύσεως δέον νο
καταθέσωσι τάς Μεχοχάς των εί;
τό έν Κερκύρα Γραφείον τοΰ ν
Πρόεδρον τής Έταιρείας ή παο«
τώ Τσαεί-ο Παραοχαταθηκών κσι
Δανείων ή τταρά τινι Τραπέζη και
νά προσαγάγωσι τάς σχετικάς άπο
δείξεις, οί δέ τυχόν αναπληροί-;»;
το)ν καί τα πληρεξούσια, πέντε τοι
λάχιστον ημέρας πρό τής ώς δνΐιι
ορισθείσης διά τήν Γενικήν Συντ
λευσιν.
Έν Κερκύρα τή 6 Νοεμβρ. 196Ί
Έντολή τοΰ Διοικητικοΰ Συμβοΐ'-
λίου
Ό Πρόεδρος
ΣΠΥΡΙΔΩΝ Μ. ΠΟΛΙΤΗΣ
Προβλίπετ,αι, έξ αλλου, ή προο-
©ήκη άνο των 3 δισεκατομμυρίων
βραχμών είς τά ποσα ταυτα έκ
πραγματοποιήσεως παράλληλον έ-
πενβύσεων υπό Δημόσιον Όογανι-
σμών ώς καΐ Όργανισμων Τοπι·
κης Αυτοδιοικήσεως είς τρόπον, ώ
στβ τό ΰψος των Δημοσίου Έπεν-
βύσεων είς την γεωργίαν ν' ανέλθη
-κατά τήν διάρκειαν τής διανυομέ-
νης πενταετίας, είς 15 δισεκατυμ-
μύρια, καχά τήν πρόβλεψιν τού
Ιΐενταετοΰς Άναπτΐ'ξιακοΰ Προ
Δεδομένου δτι αί ί»πό τοΰ Δημο¬
σίου έπενδύσεις είς τήν γεοίργίαν
κατά τήν πενταετίαν 1963 — 67
«νηλθον είς 9.000 έκαχομ., αί πραγ
ματοποιούμεναι ήδη θά είναι άνο>τε-
<}αι κατά 66%. Κατά τήν πρόσφατον Διάσκεψιν Τύπου έπεσήμανον την κατά παράλ ληλον προτεραιότητα προσπάθειαν είς χά έγγειοδελτκοτικά ε"ργα, πρός Ικανοποίησιν τής διπλής απολύτου άνάγκης: τό μέν διά τήν επίτευ¬ ξιν των στόχων βελτιώβεος τής διαρθριόσεως καΐ αυξήσεως τοΰ βγ ν.ου τής φυχικής καΐ κτηνοτροφικής Ό ύπερΛιπλασιασμός, έν σχέσει μέ τήν προηγουμένην πενταετίαν, τών κρατικών έπενουτικών βαπα- ν'Λν είς χον τομέα Τουρισμοΰ, α¬ φορών μόνον σχέδια άναπτύξεως καί ή κατά πολύ μεγαλύτερον πο- τής είδικής τουριστικής ύποδομής σοστόν παρομοία αύξησις τής Ιδι- ιοτικής έπενδυτικής πρωτοδουλίας, χήν οποίαν ιδιαιτέρως προωθεϊ ή έπενδυτική πολιτική τής Κυβερνή- «ε-ως, ώς συμβαίνει καί είς τοΰς τομείς βιομηχανίας — μεταλλείων οπου ή ίδιωτική πρωτοβουλία προ- ηγείται ώς έχουσα μεγαλυτέραν ά- ποχελεσμαχικότητα, παρέχει εν ά- κόμη μέτρον έκτιμήσεους τής προσ¬ παθείας πρός δημιουργίαν νέων έ- παγγελματικών απασχολήσείον ίν συνδυασμώ μέ την άναμενομένην είσροήν συναλλάγματο·,. Δέν Οεοιρώ Αναγκαίαν τήν ίν συνόλω αναφοράν μου «Ις τά παντα χόθεν έξαιρόμενα θεαματικά Λπο- χελέσματα τής Ν&μισματικής καί Πιστωτικής Πολιχικής μας, είς τό εδκρατον κλίμα τών δπο'οον δρά καθημερινώς ό Παραγοιγικύς μας Κόσμος· οίηε είς τήν σταθερώς εΰνοϊκήν εξέλιξιν τής ουναρχήσε- ως Τιμαί — Άπασχόλησις — Άμοι 6ή εργασίας, ένχός τής οποίας ζή την καθημερινήν τού ζοαήν δ μοχ θών πληθυσμός. Προήχθην μόνον είς τήν έπισήμανσιν ΛποΛείξεών τί¬ νων, αί οποίαι έμφαΐνονν, άφ' ε¬ νός, την εξοδον ιής Οίκονομίας μας έκ των ψαυλων κύκλων τοϋ παρελθόνχος, πού ^χαρακτήριζον τήν παθογένειάν χηι, καί άφ' ετέ¬ ρου την θέσιν είς τροχιάν σταβια κης προωθήσεως είς ύψηλοχέρους τύπους τής σνναρτήσεοις τών διαδι κασιών ύλι,κής άναπτύξειος καί άνα πχύξεΐ')ς τού ανθρωπίνου σνντελε- στοϋ, υπό τύ αΐσιόδοξον κλΐμα τή. οποίας τό μέν έκερδίσαμεν χήν παγ κόσιον νίκην τής ΔΡΑΧΜΗΣ, το δέ προιοθείται ή ολη Έλληνική Ά νάπτυξις. ΓΙΟ1ΤΚΟΣΛΑΒΟ1 ΛΑΣΟΛΟΓΟΙ ΕΙ 5" ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΛ Όμάς 15 Γιουγκοβλάβων θαοη- λόγων - χειμαρρολόγων άφίχθηοιιν είς την ΈλλάΛα πρός έπίσκεψιγ δή σοτεχνικών ?ργων καί περιοχών δα αικοΰ καί τουριστικοΰ ένδιαφέουν τος. ΟΊ ξένοι έπιστήμονες έπεσχί φ»τ)σαν τά άντιχειμαρρικά βργη τής πεοιοχής Σερρών, τά ?ογ» τής περιοχης ΆριΑαίας, χυθ χα· *ν' μάρρου Λουτρακίου, την Πέλλσν *' "Εδεσσαν, Νάουσαν, Βέροιαν, τό δασικόν ψτΛτώριον Ν. Χαλκηδονος, καθώς καί τα βασοτεχνικά ίργα ^"^ τής περιυχής ΛαμΙας — Σπερχβι *& ου. ΟΙ Γιονγκοσλάβοι Λασολόγοι ** ■*" θά επισκεφθούν τόν Γενικόν Δι?ν- — θυντήν Δασών πρός συζήττκΐιν θί- αίΙ<Ν μάχων σχετικώς μέ τό άντιχείμε- :5ι*ί νόν τής έπισκέψειός των είς την ^ ΈλλάΛα. Ο κ. Λ. ΠΑΤΡΑΣ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΤ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΤ ΣΤΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙ ΤΗΣ ΓΣΕΒ Είς χήν γενικήν σι·νέλευσιν τής. Σ υνομοσπονδίας Έπαγγελμβτιών , καί Βιοτεχνών αί εργασίαι τής 6-, ποίας άρχίζουν σήμερον θά προοέλ-. θη καί θά ομιλήση επί τού άσφαλι-^ 0( ^ στικοΰ δ ύπουργός Κοινιονικων 'Τ· ^ ^ πηρεσιών κ. Λ. Πάτρας. Ή άνακοϊνιοσις τΠς Συνομσοτον δίας άναφέρει δτι ό κ. ΰπουογός θα Ομιλήση επί τού άσφαλιστι/κοΰ θέμο- τος Τών έπαγγελματιών καΐ χνών. * ^ ΕΝΤΟΣ 5ΕΤΙΑΣ ΘΑ ΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΠΛΗΡΗ! ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έντός πενταετίας, νπολογίζεται άρμοδίοος, θά έχη όλοκληρωθη ή «πό τ.νος αρξαμένη προσπαθεία διά την πλήρη άναδιοργάνωσιν, Α τοΰ όλον στΛχήματος λειτονργίασ ποκέντρυ)σιν καί έκσυγχρονισμόν ■ααϊ διοικήσεως τής Έθνικής Τρα¬ πέζης. Βασικοί στόχοι τοΰ έγχει- ματος, ώς καί άλλοτε άνι-φέρθη άπό τών στηλών αυτών είναι: τι σπλοι'Ότενσις των διαδικασιών, ή «όμαδοποίησις» τών ί»ποκαταστη- μάτων, ή δοθή έπιλογή τοΓ» πρόσω πικοΰ είς δλα τά ΰπηρεσιακά ί- πίπεδα καί ή πλήρης άξιοποίηηις τοΰ μηχανολογιστικοΰ σΐ'στήματος. Ή άπλοποίησις των διαδικασιώΐ' αποβλέπει, — τονίζεται αρμοδίως —, είς την χαχντέραν καί καλν- τέραν έξνπηρέτησιν Τοΰ πελάτου. Τουτο ίπιδιώκεται διά τοΰ περιο- ρισμ«ΰ τόν έπαφών τοΰ πελάτου -ής Τραπέζης εί δυνατόν είς μίαν δι' εκάστην συναλλαγήν ρουχίνας πρός τόν σκοπόν δέ αυτόν βαιτι- κόν ρόλον πρόκειται νά διαδραμα- τίση ή καθιέροισις τοΰ «παμιολο- γιστοΰ·!· (Τέλλερ κατά χήν άμερι- κανικήν τραπεζικήν όρολογίαν), ή όποία θά περιορίση τάς περιττάς περιπλαντκτεις τοΰ πελάτου έντός τού τραπεξικοΰ καχαστήματος είς πολλάς «θέοεις». Τουτο βεβαίως θά ισχύση, ώς προελέχθη, μόνον διά. τάς συναλλαγάς «ρουτίνας», ένώ προκειμένου περί μεγαλυτέρας ση- μασι'ας συναλλαγών θά άπαιτττται ή σύμπραξις καί δευτέρου ΰπαλλ.ή- λου πλήν χοΰ «χαμιολογιστοϋ». "Ηδη, ώς πληροφορούμεθα, I- χουν μελετηθή υπό τής συσταθεί- σης κατόπιν έπιστημονικής έπιλο- γής «ομάδος άναλυτών» έκ 17 ά- τόμων τέσσαρες βασικαί διαδικαοί αι, ήτοι α) τής κινήσεως κεφαλαί¬ ων, β) χοΰ συναλλάγματος, γ) των καταθέσεων καί δ) τών γραμματι- ων. Αί διαδικασίαι αύται ύποδιαι ρούμεναι είς 80 περίπου επί μίρους διαδικασίας έμελετήθησαν υπό τής 6 μάδος τών άναλυτών, οί όποιοι καΐ κατέληξαν είς συγκεκριμένιιις προ- τάσεις διά την άπλούοχκυσίν τοιν, ή δποία θά επιφέρη ίξοικονύμηοιν χρόνου διά τόν πελάτην καθώς ι- πίσης καί προσο>πικοϋ. Αί προτά-
σεις (ΐύταί ίίχθησαν ενώπιον ιης
λεγομένης Έπιτροπής Παραλαβής
άπαρτιζομένης άπό μόνιμα μέλη -·
σχελέχη τής Τραπέζης καθώς και
άπό αλλα σχελέχη τών Κατασχημ»!
των, αναλόγως τής
διαδικασίας.
ΑΊ νέαι αύται διαδικαοιαι
μόζονται ήδη πειραματικως είς ι,
ύποκατάστημα τής όδοΰ Καλαμιώ-
τού μέ προοπχικήν την προοδευτι¬
κήν μεταφοράν των, αναλόγως και
τής κτηθησομένης έκ τής πειραμα-
τικης έφαρμογής Των
αι Λ
πρώχον στάδιον νά δώση είς τον Ο ϊΐι
;τεύθυνον μιάς ομάδος καταστημβ- »;
των τήν δυναχότητα παραχολοΐ'Οτι *·μ»ι
σεώς των μέ προοπτικήν την έ ^
χιορησιν, προοδεττικώς, είς αυτόν ι τ»,
ουσιαστικώτερον άρμοδιοτήΐΐων. Ό ,^^
"Ηοη, πειραματική έφαρμογή γίνε-':
ται είς την περιοχήν τής θεσσαλι)"·!;,
νίκης, καθώς καί είς την Κΰπρον ϊΒο
Ταυτοχρόνως προχώρει καί ή ί- ο, ^ ί(
πέκτασις τοΰ ρόλον χού Κέντρον»! ^,^
Μηχανογραφίας τής Τραπέζης, μΐ"^
χ»ι τέλους δέ τοΰ τρέχοντος
δλα τά 'Τποκαταστημαχα τοΰ
δρύματος θά έξνπηοετοΰντοιι λογι-
στικώς διά τοΰ Κέντρου Μιιχανο-
γραφίας. Τό Κεντρον θά 4χβ£Λ«ι.
έπίσης καθημερινώς Δελχίον
φοριών Διοικήσεως.
Τέλος, καί είς τα πλαίσια
άναμορφώσεως αι>τής προχώρει ^
ή ίπιλογή τοΰ προσιυπιχοΰ, ηδη 51 ς
τά αρμοδία δργανα ίχουν
ληθή μέ 600 πεοίπου
είς τά λοιπά καταστήμαχα. .Η ππ
ραματική έφαρμογή τής νΐας δια¬
δικασίας διά τό συνάλλαγμα έφαρ-
μόζε-ιαι είς τό ΰποκατάΛτημοι τή^
όδοΰ Πανεπιστημίου.
Έκ παράλληλον προχώρει καί η
προσπαθεία διά την άποκέντρωοιν
ή άκριβέσχερον διά την «όμαθοπο·
ησιν» των καταστημάτων τής Τρα
πέζης. ΟΙ ξένοι σύμβουλοι, οί δ-
ποϊοι Κχουν μεαακληθή συγκενχρώ
νούν αυτήν την στιγμήν οτοιχεϊα
διά νά άποφανθοΰν ώς πρός την
δρθοτέραν κατανομήν των μεγάλων
περιοχών, γεωγραφικών ή οίκονομι
κων, έΎτός των οποίων θά πραγ
μαχοποιηθή αύτη ή «όμαδοποίησι;>.
Ή άρχή αΐ^τή θά αποβλέπει είς τό
Τό
5' συυφώνως τφ
1090)1938
1δο<τήτης — ΔιευθυντΛς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστο κια Ναύαρχον Βότση 55 ι^ ■'ροϊοτό,ενος Τυπογρβββιο1^.' ΓΑΒΡι>ιΛ ΓΑΒΡΙΗΑΙΔΗΤ ■
ΚατοικΙα Ιποοτήκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι
ρ'.ας 40 χυλ. δροχμών καβ«ρ< τοίς μετρητθΐς οίκόπεθον σχεδίου είς Απόστασιν 600 Ιπό την θάλασσαν είς Αγ. πβστόλβυς Κ«λάμ·υ Άττιχής έ κτάσεως 300 τ.μ. έντός ρομο ^ Γομημένης έκτάσε-ως καί άλλωννα ^ οΐΓΓοττβοων μέ δυνατότητα χής ΰορεύσεως κοί ήλε τΐ'αεως. Τηλεφωνήσατε 316.406 8—10 π.·μ. κοθημερινώς. ΖΠΤΕΙΤΑΙ μικρός χρήσιν ρίαι βίς χά γρ-αφεϊα μχς, κης 25, τηλ529.708. Ο ΑΦΡΟΔ1ΣΙΟΛΟΓ0Σ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέκεται Βηλαρ6 7 Πλατ. Άγΐου ΚωνσταντΙνΟ V ,, ('Ομόνοια) 9 — ! κα' 4 - · »Η;« μ. Τηλ. 586-387.
ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ
Ή ίίκονιξομένη κόττα, προϊον δια σταυρώσεως, γιννά μόνον σκοΰρα
αύγά καί ή γονιμότης της φθάνει τα 275 αύγά ετησίως1.
ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ ΑΠΟ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 1971
Επεράτωσε- τάς εργασίας της ή
εΐδική επιτραπή, ή ό.τοία είχεν έ.τι-
((ορτισθή μέ τό έργον τής συνχάξε
ως τού 'Λγοοανοιιικοΰ κώδικοο
Σχετικώς εγνώσθη, ότι τό σχέδι¬
ον -οΓι εν λόγω κώδικος είναι ήδη
έτοιμον, .-τρήκειται δέ τουτο πρίν ■
ή καχοχιιοωθή νοαοθετικως νά τε¬
θή ΰπ' όψιν των ίνδκιφΓρομε'νοιν
επαγγελματικήν τάξεων, προκειμε
νού αύται νά έκθέσουν χάς άπόψεις
των έπ' αυτού.
Αί γνήιιαι των ενδιαφερομένων
Οά ίίποτελε-σουν τό αντικείμενον
καί νέας συνεδριάσεως τής έπιχρκ
.-τής, δεδοιιένου ι'ίτι βάσει αυτών θά
καταρτισθή τό τελικήν σχεδιον τού
κώδικος.
Ό Άγορανομικός Κώδιξ θά α-
νπφροεται, ώς εγνώσθη, καί είς Τά
ποσοστά νρρδους επί των καχανα-
λοτικών Λγαθών κατά την χονδρι
κήν καί λι.-ινικήν πιόλησιν των. Διά
;ήν μελέτην χοΰ θεματος αύτοΰ εί
χε συστοθή είδική ομάς εργασίας
αποτελούμενη έξ ύπηρεσιακων πά
ραγόντων καί εκπροσωπών των πά
ραγιογικών τάξεων.
Τό όλον θέμα περί τών έν λόγι,>
ποσοστών. των οποίων .γενικώς γί-
νεαι ρύθμισις άπό νομικής πλευ-
ράς είς τόν άγορανομικόν κιόδικα
ανεκοινώθη άπό μέρους των ενδια¬
φερομένων λόγω τοΰ ότι ΐξ αίτίας
ριξικών άλλαγών είς τό εμπόριον.
.
έξαρτάται υπό χάς παροίσας συν¬
θήκας τό ποσοστόν κίοίονς.
Η ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ
ΕΙΠΤΡΟΠΗ
Έξ άλλου, ό άγορανομικός κώ·
Λϊ βλΓ.-ΐίΐ ΐή ι}αϋιηργάωοι
τής Άγορανομικ.ής Έπΐχροπής Α¬
θηνών — Πειραιώς, τής οποίας ΰ
ρόλος (!»; πρό; τόν άγορανομικύν
έλεγχον τιΊν πιολοτΐαένοιν ε'ιθων πε
ριυυίζεται, δεδομένου οχι ό κώδιΐ
θ('< προίίλέπη έϊ ΰπαρχής θέιιατο τής άρμοδιότητος τής ώς άνω γ ίτι-ροπϊίς. ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΙΜΑ 'Άρθρα τού ύπουργοθ ΣυντονισμοΟ κ. Μακαρέζου Γ' Ή Έλληνική Οίκονομία διανύει τό τρίτον Έπαναστατικόν "Εχος ύ πό τάς δυναχώτερον ίδεώδεις συν¬ θήκας. Αύται άντικατοπτρίεονται διά μακράς σειράς κάτοπτρον, δι ηκοΰβτΐς υπό καθεβτώς νομκτματι- κ.ής σταθερότητος, Ικανοποιητικόν ρυθμοΰ αΰξηΛειυς τ°ΰ είσοδήματος ρυθμοΰ έπενδύσεων, έν συνδυασμώ καί προοδευτικάς έπιταχννσε-ως τοΰ μέ την βελτίωσιν, άνΐί τής σιιιιπι έσεως, τής λαϊκής καταναλώσεως καί την ευσυνείδητον συνδρομήν, γε νικώτερον, τού Ελληνικόν Λαοΰ γεγονός, τό οποίον Αποδεικνύη την 'Τπεγράφησαν αυμ6άσ«ις ασφαλι ! πλήρη ΰπ' αυτού άφομοίωσιν τής οιιυς εις -ό ΝΑΤ των υπό λ.ιδε^ια Άναπτΐ'ξιακής Πολιτικής τής 'Κ- νήν σημαίαν ελληνικής Ίδιοκτησίας ' παναστάσεως. πλοίων «Μίνοαν Μποϋλ» 10.490 λυ Ι Είναι έξώφθαλμον, ότι ή έπέλευ- ρων, όλικής χωρητικότητος καί «Ά ■' αίς τοΰ γεγονότος τούτου όφείλε- τλαντική Κληρονομία», 15.500 χό-Ί ται είς την έπαλήθευσιν τής πίσ-ϋ ι (ος τοΰ Λαοΰ επί την Έπανάατα σιν, διά τής όρθολογικής έπιλογη1! ' καί αποτελεσματικώς έφαουογής ">
Ι λιυν των λαμβανομένων μέτρον Οΐ-
κονομικής καί Κοινωνικάς Πολΐχ.
κης υπο τής Έθνικής Κυ6ερνήσ«
ως.
Προλογίξων τό Πενταετές Πρό-
γραμμα Ο'ικονομικής Άναπτύξεως
ρων.
Έξ αλλου, υπεγράφη υπό των ύ
πουργών Συντονισμοΰ καί Ναυτι-
λίας κοινή απόφασις διά την εγκα¬
τάστασιν είς τήν Έλλάδα τής ναυ-
τ'λιακής έταιρείας «Φουνχάτορ
Κομπάνια Ναβιέρα» έκ Παναιιδ.
Η «ΒΕΑ» ΔΙΑΚΟΠΤΕΙ
ΤΑΣ ΠΤΗΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10. — Έκπροσω-
πος τής «Β.Ε.Α.» εδήλωσεν ότι τα
Εχουν μεταβληθή αί συνήθεις συν- άεοοπλάνα αύχής θά τερματίξουν
Νέον φορολογικόν σιχττηιμ α τφό-
•οειτσΐ νά Ισκύση άπ ότοθ οίκονομΐ-
κοθ Ετους 1971, πιθανώς δ£ μερι-
κώς τουλάχιστον, «αι άττό των μ£-
σων Τού ττροσεχοθς ϊτους 1970
ΑΙ ,μίταρρυβμίσϊΐ ς τοθ δλθυ συ-
στήματος τής φοροιλογίας, τάς 6-
ττοίσς έττεξίργάιζοντα1 οιΐ άριμόδιαΐ
ίππ>ρεαίσΐ — ή σιχβτικ,ή ττροεργσισί
α είχεν ό)ρχίσει άττό αρκετόν ίτών
— θά καολύπττθυν κσ'ι την διμεσον
καί την Βμμ«σ<χν φορσλθκ/ίαν. Οώσιωδέιστεραΐ πάντως ψαί'νετσΐ δτι θά είναι αί τροητσηοιήσ£ΐς τής έμιμέσθυ φορολογίας δπθυ δοχτικώς Θ6 ίσ'χώτη η φθροιλογΐα έΐτΐ τής ιτρθ στιβειμένης ά£ίας ή άττοία θά άντΐ- κο*τ««ΓΤΐ1ρη τάν Ισχύο/τα σήμερον ι^ίι ρον κύκλον έργσσιώι/ καϊ ιΐς την 6- ττοίαν θά ένσωιμοιτ(θθονν οί ·πν£Ϊστοι έκ τώ» ίμιμέοχοΐν φόρων, καΐ κατά βάσιν οί ψσρ°ι έττί τής «αττα^Ι^ώσε ως. Δέν είναι βέβαιον εάν θά 4νσω- μοΤωθη κα! ή φθραλθγ'α τοί χοηρτο σήμθυ. Σημιιωιτέθν, δτΛ ή υΐοθέτη- σΐς τού φόρον ιτροσ'Τιθ^μένης <5αξίο#; συνΗστά ύ—οχρέωσιν είς τα ττλσίσια τής ίνόορ.μθνίσ«ώς μας ιμέ τήν Κθι- νή·ν "Αγοράν είς τα θέμαΤοο τής δή μοσΐο<νθιμ*κτ>ς ιτοιλιτικής.
"Οσον άφορά την, φορολογίαν τού
είσθοτίμ<ΐτος) ορ] έΐτικ!>μ*ναι μεΤαρ-
ρυδμίσεις δέν ιτρακεΐται, κατά τάς
πληροψορίας ιμας, νά θίξ°υν τοθς ί
σνΐ'Τελβοιτάς ο] όπθΐθι θά
άμετσιδλητοι . Κι»ρίως
ψ δτι θά άττοβλέτΓθυν είς μί¬
αν εύνοίκωτέραν μεταχείρασΐ'ν τοθ εί
σθδήματος τού ττρβεροεβμένου έε ίρ
γοισίας — κο«ά βάσιν έκ μισθω-
τών ί'—,ρεσιών — διά τής καθΐΕι(*ύ
σεως μεγαΐλίΐ/τέρωιν έκιΐττώσΐων. Πιθα¬
νώς θά άφοροΰν ώττίση,ς κσΐ τα οΐκο
γενβΌκά βάρΐ «α! τήν φορολογίαν
είσιθδήιματθς τής σύζυγον.
ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΕΙΑΚΩΝ ΥΠιΑΛ
ΛΗΛΩΝ
Δι' όπτοφάσΐως τοθ ύπτοΜργθΟ Οί-
κονθιμικών (ΦΕΚ 371 Γ') μβτβτέθη
σ«ν οί κάτωθι ταμειακΌϊ ύπάλληλοι
ώς ακολούθως:
Ταομίας α' τάξεως επί
4ω Στ£φ. "ΗμβλΛος έκ τού Ταιμεί-
ον ΝΑξθυ είς το Ταιμ&ϊον ΑΙγάλίω,
Δημ. Γεωργόιτοι/λος έκ τ°ΰ Τα|μεί°ν
'Αμοαλιάδος είς τό Ταμείον Α' Βό¬
λου, Παν. Σπανός έκ τοθ Το)μείον
Α' ΠοίΤρών «Ις τό Ταμείον Άμαλιά
δος, Παν. Λερ3ΰνης έκ τού Ταμείου
Μβγα,ρίιδος είς το Ταμείον Παγκρα-
τίθυ καΐ οί Δ. Πλεΐώνηςι Βασ. Μγγι
σικΐντζής, Έμιμ, Γλνστρίδΐ)ς, Νικ.
ΧοΛβατζής, Χαρ. Σταμ^άς, Γεώργ
Μαν^ς, Κων. Δημάκθς Ζησης Τσ/αί
δης, Νικ. Τσακίρης, Εύ. Κυρΐαζής
είς ετέρα κατά τόττους Τοομεία οιμι
ιτρός τάς ανάγκας το3 Κρά-
'Επίσης μβτατιθεινταΐ ό γραμμα¬
τεύς έΐτΐ δαθμώ 6ω Κων. Τράκας
έκ τοΰ Ταμείου Κλί[ρονθιμι«ν Θεσσα
είς τό Ταμίϊθν Βοΐου.
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΦΟ
ΡΕΩΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝ1
ΚΩΝ ΠΡΟ ΙΌΝΤΩΝ
Ή δημιθυργία εξαγωγικόν φοοέ-
ως διά την διάθεσιν είς τάς ογθρέτ;
το} εξωτερικόν διοτοχνΐκών ττροιάν-
των θά ά—ασχοΐλήση ώς π-ληροφ°ρ°ύ
μεθα, τήν σημερινήν κοινήν σύσχί·-
ψιν τού 'Ειμιπθρικού Σαλλόγου Άθη
νών μετά τθΰ διοικηϊτοθ τής 'Εβνΐ-
:ής Τοαπτέζης κ. Άιχ. ΚθμινοΟ. Ό
<|>ορεύς οώτός θά συσ^τα&ή ΰπτό τών
κατωτέρων έμιτθρικών συλιλόγων τής
ρας μέ τήν οίκονθιμΐκήν καΐ όργα
ν*»τικήν ένίίτχνσιν τραϋτεζικών Ιδρο
οί
Ή έν λόγω κοινή σύοκεψις, είς
όιτοίαν θά λάβουν μέρθς καΐ
έμττΐιρΐκθΐ σύλλθγθι ΠειραΊώς,
ης καΐ Πωτρών, 6 ΣιΧ>€
σιμος 'Εμττοριικών ΆνΤΐιπ'ρθσώτΓων
καΐ τραττεζΐκοΐ παράγθντες, θά 6-
σχθληθή έττίσης μέ την ό—ό
εξέτασιν των γενΐκωτέρων
Των τά 6ττΐ>ία όιπαχηχολολτ σήιμερον
Γο έ^■^^ό?ιον. Είδΐικώτερθν αίίτη 6ά
ΐί·: την ιμελότην των 6ργανω-
ζηΤιΐαάΤων τοθ κλάδον, έν ονν
ώ μέ την όλην θέσιν γθυ είς
τα γενιικώτεοα πλαίσΐα τής
κής οίκθνομίας.
Η
ΔΙΛΔΙ-
ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΙΣ ΤΩΝ
ΚΑΣ ΙΩΝ ΕΞΑΓΩΓΗΣ
λήνΐον Σύνδϊίΐμον Έξαιγογέιον ή ττρ°
ΐύτκίίψ'ς, σχετικώς μέ την ϊΐΐήτνη-
σΐν ττερΐ λήψεως μέτρον διά τήν ώ
■πΛοΟαΤΕυαΊ^ των έξαγωγΐκών διαδι-
κασΐώ/. Τά ττορίσιματα τής έν λόγω
αι/σικέψεως θά ύποβιληθούν αρμοδίως,
πιρθχειιμίνου να ληφθούν &π' δψι*
διά την σύνκλησΊν είς τό υπουργείον
Έμιττορίου ευρυτέρας συσκέψεως
πρός αντιμετώπισιν τοΰ δλθυ βέμτ
τος Είς την ιτρ°σύσικεψιν θα λάβη
Ι μέο.ος κσιϊ ίκττρόσωττος τ°0 Έμτταοΐ
καΐ Βιομηχανικοΰ 'ΕΐΓΐμβληΤηρί
Αθηνών.
θήχαι αύχοΰ. μέ άποτέλεσμα νά έ-
πιβάλλεται ή ούσιαστική άντιμετώ-
πισίς τού. Τό έργον τής ομάδος
αυτής θά συμπεριλάθη τά είδη δια
τροφής, ένδύσεοις κλπ. άνεξαρτή-
το:>ς εάν ταύτα εχουν υπαχθή δι'
άγορανομικων διατάξειον είς διαφό
οους κατηγορίας, έκ των οποίων
άπό τής σήμερον Δευτέρας τάς πρός
τήν Τουρκίαν πτή<τεις των είς τά>;
Αθήνας, άντί νά προσγειοΰνται είς
τήν "Αγκυραν.
Οί έπιδάται θά συνεχίζουν τό τα-
ξίδιόν χων είς Κϋ)νσταντινούπολιν
καί Άγκυραν δι' αλλιον άεροπλά
νων».
τής Ελλάδος, ετονίζον ότι τήν Ε-
ΠΡΟίΙΟΕΙΤΑΙ Η ΣΥΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΦΟΡΕΟΣ ΔΙΑ
ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΊ ΟΝΤΩΝ ΜΑΣ
Ή δημΐθκργία φορέως διά την έ
ττί έμιτθρίικής βάσεως
τώ/ έίαιγωγών 6ι°τεχνικών καΐ
τεχνικών τΓροιό^ων ώτίροτάβη ύπτό
'ού Έ,ιπορικοΰ Σύλλογον Ά9η*ών
κατά την χθεσινήν σύσκεψιν τού υέ
γκαία καΐ συμφέρουσσ δ'ά την (ν
γένει οίκονομίσν τής χώρας, ή δη,ιι
' -ιογία τοΓ· ττοΛΐναφερ
οος, μέ την ««έργον
καΐ συμιταράσ τάσιν της
Τραπέζης.
τόν διοικητήν τής 'Εβνΐκής Τροητί- | 'ΛΐΓαντών είς τας ώς 6>νΜ
ζης κ. Κθμΐνάν καΐ έγίνβτο ύιτ' αύ- γο> έμπθρι^θύ κόσιμθυ τής
τού άττο&3<'τή. Είς την σύσκεψιν με 4 κ. Κθμινός -,Γοοέτεΐνε. τήν Τέτχον έπίσης 6 ύττ«6ιοΐ«τ>τής τής Ι σιν μΐσς όλιγομελούς ιμ<«τής έιτιτ " *ΕΓΑ.ιι·νή^ ΎΓχη·ττί^Λί' * ΓϊΎπτ*τ*π*Γ*ηϊ)ίΓΤ ΤγΛγ ΑΡ ί*1ΤΓ>ΟΤτώΐΓί.ϊν Των 'Ρ-ιυΐΤθΓΜΚ^Ι
Παιπαχαοαλά ' ΐτής
νικής Τραπέζης κ.
μστους, στβλέχΐι τής Τρα—έζης καΐ
έκπρσσωποι των 'Βμ—ορΐκών ΣιΛλό-
γων τής
Σ χ ετ ι κ ώ ς άνε+έρ&η δ¬
ή δημι°υργ!α τ°0 έξαγω,γΐ«οθ αύ
φ"·ρέως μέ την οώσκκπτιικήν ονμ Ι δκρεύνΐ}31 ν των γεν»ιχΌ>τέ'ρων θεμα-
θ έί ή ώβ
Ταμίαι 6' τάξεως επί δαβμώ 5^
Δημ. Μάρτζιος έκ τοΰ Ταμείοι/ Παν
ρατίου είς τό Ταμίιϊον Νάξι°υ καΐ
Γεώργ. Τθ"άκαλτ>ς έκ τοο Ταιμείου
ΠλΓνρα.·|μών Άθτινών είς τ ό Ταμείον
"Αρτης.
ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΗΓΟΡΑΣΟΗΣΑΝ
ΔΥΟ ΣΚΑΦΗ
"Ελληνες ήγόρασαν τό άτμοκί
νηΐον ίουτωνικόν φορτηγόν «ΕΙ-
ΖΑΝΜΑΡΟΤ», 9.980 τόνν. ναυ
πηγήσετος 1953, έφα>δια<τμένον μέ τουρμπίνας. Έπίσης τό άτμοκίνητον άγγλι κόν φορτηγόν «ΤΑΝΤΑΛΟΤΣ» 7. 313 τόνν. ναυπηγήσειος 1945, άντί 100.000 λιρών. Τό σκά<ρος θά επαναπωληθή άντί 70 δολλ. Τι τής '£0νι«ιτκ Τραπέζης κϊΐν^ται ώς άΐΓαιθσίτητον μέτοθν, ΐτρ-κΕΐμέ-θυ νά αϋξη9ή ή άνταγων'- ατικότης τής Ιλληνικής οίκθνθμίας οιά τής έτιτεύξίως ίοΌοροτπας £ίς τό Ισοζύγιον εξωτερικών τπληρωμών "Η ύττά τας τταοούτας συνθήκας έξ^ιγωγή των ώς ανω ττρθιοντιον. Γτρ^στίβεται, είναι δικτχ,ερπς ϊϊτε λόγω τής μικράς ίττϊ μέοθυς τταρα- /■ωγτς των^ εΤτε ελλείψεως ττείρο»; καϊ γνώσεων περϊ τή- έξοτγωγικΓ,|; δραστηριότητος υττό τών τταραιγω- γώ^ των. Ό έμπτ°ρΐ«ός κόσιμος τής %ύ>ρα^, έτ°νίσθη σχετικώς, ψιλοδο-
ξεΐ νά δώυη μίαν νέαιν διέξοδον εΓς
τα διοτεχνΐκα ττοθιόντα τής χώρας.
Έξ αλλΊι, έτονίσθη δτι ή έξίτασΐς
ίίδιι<ώιΤι;ρον χθθ ττρο6λήματος τή χρηιϋΐα:τ''δοτή7εως τοθ έσωΤ£.ρΐ«οϋ ί- μττθρίθυ διά τάς τρεχθθσας ανάγκας τού, είναι έκτών διμάτων τού ώμέ- 3°ν ίνβΐαφέοοντος των εμπορικήν ΟΙ κανσν^ς χοηματοδ^ °ύ έιΐΛτορίον θεσιττίζονται ιττό τώ/ Νειμι^ματΐκών Άρχών *ν ΐούτοΐς δμως -π-ιστεύεται δτι ή Οπτο 0-λή ιτρός αύτάς κοιτών σχετι«ώ'ν ι/ττο5ε ί ^^ν τοθ κλάδο^ ©ά ήτο Ι£ισ.ι τέρ«ς ΣιΛλόγων κλϊ Της 'Ε9νΐ*ής Τρεχτχί- ζης διά την ιμβλίτην δλων των 9ιμπ τω' ττ°ύ άττασιχθλοθν τόν κλάδον κοι την έκττόνιρΐ'ν πρθτάσϊων δράσίωι, Παοα^ΑΓ^λως κύριον θέμα τής έττιΤρ^ ττής αυτής θά Ηναΐ έκτός οπτό την Τούτο καθίσταται άναγκαΐον &6ο μένου δΤι οί ττιστωτΐκοΐ περιορΐσμθΐ τίς 6άρος τού έμιτ^ρίοι; έγένον-τ» σο&αυών δΐθϊταραχών εις λειτοι/ργίαν των έπιχειρησεω* κλάδου, κατά τή άνΠ)μίτώ(ιτ4σιν αυτών των τρΕχθκσών άναγκών κατά τόννον έλαφράς χιορητικό- ' Τ"ν. ένώ συγχρόως ή όητοη'όρεΐΛΐς ττόσης χρηματοδοτήισεώς τού, 8ια δοπτάνας μονιιμθι» ίγκατοοστάσϊων καΐ όργανώοΐώς τού, έστέρινε τοτ». γο τίς δυνατότητ°ς δημιθκργΐαί έκ¬ τητος. Έν τώ μεταξύ εζητήθη ή Ικ- δοσις έγκριτικής πράξεως διά τήν έγγραφήν τοΰ φορτηγοϋ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ» 10.000 τόν¬ νων είς τά όλληνικά νηολόγια υ¬ πό τής ΚΙΟΝΑ ΣΗΙΡΡΙΝΚ ΚΟΜΠΛΝΙΑ Σ.Α. ΠΑΝΑΜΑ. άναιττύξεως καΐ Κατά σννέπειαν, καθίσταΤαι τον έαττθρί^υ καϊ ή πρθώβησιι τής καοΤ3ναλωτικής ττίστίως, δια τήν οποίαν ή 'Εθνΐκή Τραπέζα και 5 Έ,Μτθοΐ·κός ΣύλΑθγθς Αθηνών | γασ ίαν. Έν συν€χεία ώμίληαεν ό υψυιιονο /6ς Έμιττορίθν κ. Γεωργοικίλος ή»^ ί>εο8ιΐς εί&ΐίκώτί,ρθν είς τό σύν&ηιμ<ι «άγθράζετε ίΑληνικά» καΐ ΐξέψοαν).. τήν ίλπίδα δτι ή έγ«αινΐαζθμίνγ| 6ΐα τής συσκέψεως σι»"εργα3Ϊα ί,ιττορι -'υ — Έθνικής θά έχη άγαβά ίτττο τολΕσιματα. Ά<θιλθυθως Βλαέον τόν Αογ^ν ν/τ κ κ. Κούμς ΐΓρόεβρθς τοθ ΈμιΠΌ!>ικ>*>
Σιιλλόγ^υ Πειραιώς, ΠλατώνΓς Λνι.
π-ρόεδρθς τού ΈμτΓθρικοΰ Συλλο>'ιΑ< Αθηνών, Κα βλλσποιΑος ττοόεδρθ; το.Ί ΕΒΕΑ, Τσιμττ<Η>ης
τού Έ.ιπ·οοικοΟ Σν/λλάγθν Βόλου,
' δραυίδης π-ρόεδρθς τοθ
Έμΐτ=ρ:κων Άντΐπρθσώπων καΐ Κ»,
ριαζής πρόθδρθς ■χοΰ 'Ειμττορικο»
Συιλλόγθυ Ιωαννίνων.
1 'Όλοι οί όμιλι»ται 0ι»ε^ερ3η^νΑ»
είς τό σύ'θηαα Κάγοράζίτε
κά» κσ! έν τώ συνόλω σχεδόν
ο αν δτι το^το ε)ά έχη ττλήοη ήνταιτι,
, κρίσιν, έφ' διον τά ττροιόντ:ΐ τής
£λληνΐ*ής παραγο,'γής «Τναι πρά>μ«
τι άν-ταγωνιστΐικά άπό πλευράς τι»
μώ^ καΐ ΐΓουθτήτων,, Ότι, έπίυην
Τό ττρσδλημα ττεοισσότερον εγκεΐτ-Λ
είς τό κ4 κατιυτή ίξαγωγΐική γ ίλ
ληνική 6ιΐ>μηχα*ία ττολλώ μάλλ' »
τά την όιτοίαν Θά ένΤσιχΘώιμεν ·π-λή.
Ρως είς την Κοννή Αγοράν καΐ δι»
έν ττάση ·π·εριτ™ώ3ε< τό σύνθηιμα ά ττΐυΧνίΤαι ττερισο·άτεοον ττρός τή· κατανάιλωσιν. Ιδιαιτέρως έττέμεΐνοτν έττΐ τής άνάγκης νά άρθο> αί εΙ< δάρθς τοο έμττορίθυ πιστν/τικαΐ 8» σ'μενεΐς διοτκοίσεΐς κα! ο) ττΐστοτι, κοΐ ττεριορισιμθΐ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑ!ΚΗ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Γενικός ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1. Άχίνητα : α) Κτίσμαΐα Μεΐον άποσβέσ. β) Γήπεδα 2. Μηχαναί καί Μηχανήματα : Μεϊον άποσβέσε^ 1967 1968 !)78.502.- 394 114. — 584 ;188.- 241 491,60 .'! 10.853.- 240.444.ίΊ0 825.879,60 978.5"2 — 3:14.114.- 584 388.- 241 4ί)1,(ί() 8. Ταμείον 4. Έκκρεμβΐς Λογηριασμοί 5. Άποτελέοματα χρήσεως 7Ο.4Ο8,.ΓΌ 240.444.Λ ) 36Ο.Π51,3Ο 1.1.600.- 79.160.60 Δρχ. 82ό 87ί·,«Ο 70.408.ΓιΟ 408 87!),80 44 832,10 Δρχ 1 ;!."0 Ουο — 1. Μρτοχιχόν Κιφάλιιιον Άξ.'η Μ ε τόχω ν 9.000 ΠροσηρμθΓμένη πρός δρχ 150. — ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1967 19 8 .300.000.— 1350 0Γ0.·— Δ<>χ 1.35»·.00ί>
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
1. Ζημία έκ προηγουμένης χρήσεως
2. Μισθοδοσίαι
,'!. 'Επισκευαΐ κτιρίιον
4. Φόροι κκί Είσφοραί
5. Γενικά εϊοδο
6. Ζημία έ£ άπαιτήσε-ως άνεπι-
δέκτου εΐσπράξεως
1967
115.603,40
9.600.-
6.450.— ·
1.431,60
13.971,60
15 504.-
1968
79.160,60
19 60Ό —
9.349 —
17,907,50
14.815.-
Ό Λογιστής
Γ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ
Δρχ. 162.560,60 Δρχ. 140.832,10
Έν Κερκύρα τ[ί 10 Ίανουαρίου 1959
Ό Πρόεδρος
Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ
1967
1968
1. 'Ενοίκια
83.400.—
96.000.—
2. Ζημία έκ προηγου¬
μένης χρήσεως 115.603
,40
7ί)
.160
60
ΙΙιστωτική διαφορά
κλειομένης χρήσεως 36.442,
,80
79.160,60
34
.328
,50
44.832, ίθ
Δρχ. 162 560,60
140 8-52,10
Ό Διευθύνων Σύμβουλος
Ν. χανγζαρησ;
|
πιίττιχίαν τού έγγυάχαι ή ένεργός
συμπαράστασις τοΰ ΙΙαραγιυγικο»
Κόσμου καί τοΰ συνόλου τοΰ Έλ-
ληνικοΰ Λαοΰ, ώς καί ή δύναμις
καΐ απόφασις τής παρούσης Κυβερ
νηοειος νά προβή είς τήν εφαρμ·,
γήν τών προ6λεπομρν<ον μέτρον II·"» λιτικής καί θεσμικων μεχηρρυθμΓ- σεων. Ούτω, Λαός καί Κυόερνησσις Ε- πηλήιθευσαν, επί τού δκμονος τή. καβημερινής δοκιμασίας, τήν «έπ' άμοιβαιότητι πίστιν των», μέ άπυ- τέλεσμα ή άρχική αισιοδοξ'α ν' ά- ποΰή άκρως συνχηρητική καί οί προβλεπόμενοι στόχοι νά ύπολείποΛ ται, μάλλον, τών έν δψει. Άρχήθεν έθειορήσαμεν την νομι σματικήν σταθερότητα ώς απαραί¬ τητον, τόσον διά χήν προστασίαν τοΰ οικονομικαί ς άβθενεοτέρου πλη- θυσμοΰ, έναντι των δυσμενών επι πτώσεων ίκ τής αύξήβειος των τι- μων, όσον καί διά χήν αποφυγήν των δυβμενων έπιπΤώ<ΐειον τοΰ πλη θυσμοϋ επί τής κατανομής των δια θεσίμων πόριον, τής άνταγωνκπι- κότητος -ής οΐκονομίας καί τής Ι σορροπιας τοΰ ίσοζυγίου πληρω- μτον" πέραν δέ τούτων διά τήν δη¬ μιουργίαν καί σταθεροποίησιν τοΰ ΐ(»υχολογικοΰ κλίματος τής αΐβιοδο- ξίας, άναγκαίου διά τήν επιτύχη ε¬ φαρμογήν πάσης πολιτικής. ΈΟεωρήσαμεν τήν Δραχμήν ώς την μίαν των πλευ^ών τ·ΰ τριγώ- νου, αί επί τοϋ όποίου θέσεις τής Έθνικής Έπαναστατικής Κυβερνή οειος έδηλο'ιθησαν ώς άνΐ'ποχώρη -οί. Αί δύο άλλαι πλευοαί είναι ή έσωτερική καί έξιοτερική άσψάλεια τής Χώρας. Ή εξέλιξις των πραγμάτιον μάς έδικαίωσε, μέχρι στιγμής, έν γο) σννόλοι. Είχον πρόσφατος την ευκαιρίαν, νά θεωρήσω τήν Δραχμήν ώς μίαν σύγχρονον Ελληνικήν Νίκην, παγ κοσμίου προβολής. Τά παρατεθέν τ,α στατιστικά, έν γένει, στοιχεΐα, τής Νίκης, τόσον άπό ελληνικόν όσον καί ξένον πηγών, υπήρξαν ά διάσειστα. Έπανάληψίς τον θ' α- πειτέλει πλατι>ασμόν.
Άλλ' έκεϊνο, πού θειορω άναγ-
καϊον, νά έξάρο, είναι ή «άλλαγή>-
τής προεπηναστατικής «,πληθιορισ-ι
κης ψυχολογίας» των συναλλασσο-
μένοιν καί τοΰ άποταμιευτικοΰ κοι-
νοϋ διά τής έπαναατατικής «αΐσιο
δόξον έθνικής Ί|»υχολογίας» επί το
οικονομικόν καί τό βν γένει μέλ-
λον τής Ελλάδος.
'Τπό την δυναμικήν επιρροήν
τής ώς άνο συξεύξεοις, ή άλληλεπί
δράσις τών συντελεστών έπενδύσε
ο>ν, είσοδήμα-ος καί νομισματικής
σταθερότητος, δημιουργεΐ 6νιαΐον,
πράγματι καί αίσιοδόξως άναπτυ-
ξιακόν, λειτουργικόν κύκ.λιομα καί
ανάγκην ένότητος είς τήν διατρι¬
βήν.
Ισχυρόν κάτοπτρον άπεικονίσε-
ιυς τής κατά τομεΐς δραστηριοτή-
-ιον καί κατά διαιμερ'σματα τής
Χώρας ποσοτικής αυξήσεως τών
κρα)τι·κω(ν έπενδύσεων αποτελεί τό
άναφεριθέν Πρόγροψιμα Δημοσίο)ν ι
Έπεν·δύ<τεοιν, συνοόευόμενον καί υ¬ πό τοΰ Προυπολογισμόν τούτων καί είς όπερ γενικοηερον άνεφέρθην ι είς τά προηγούμενα άρθρα μου. Έπανέρχονται σήμερον επί τού Προγράμματος τούτου διά μίαν Α- ναλυτικοηέραν έπισήιμανσιν τόν γραμμών τού, μέσο) των οποίον | διανοίγεται ή Λειοφόρος προσπε- { λάσεο)ς τών εύρείιον μαζών τοΰ Έλληνικοΰ Λαοΰ πρός άνώχερα έ- πίπεδα διαθιώσειος, καταλ.ειπομέ- ' ντον είς τήν σωρείαν τών πικρόν άναμνήσεων τοΰ παρελθόντος παν¬ τός στίγματος τής εν άναπτΰξει ή ύπαναπτύξει διαβιώσεος, χχδν πά¬ σης φύσεο>ς έμποδίων διά μίαν
πρός τά πρόσω πορείαν καί τοΰ
δγχους έκ τής άνασφαλείας.
Τήν κατά ποσοστόν 488% Ιναντι
τής τελευταίας προεπανασταχικής
πενταετίας αύξησιν των έπενδύσε¬
ων είς τόν τομέα τής Περιψερεια-
κής Άναπτύξεο)ς άκολοι·θεί ή αύ¬
ξησις είς χοϋς τομεΐς κοινωνικάς
ύπηρεσιών (οίκισμοΰ, ύγείας—προ
νοίας, {«δρεύσριος — άποχετεύσε-
ως). "Εναντι τών δαπανηθένττον
1.8 διοεκατομμυρίον δραχμών κα¬
τά την περίοδον 1963 — 67, υπό
τοΰ έν όψει Προγράμματος Έπεν¬
δύσεων προβλέπονται δαπάναι έκ
5.9 διβεκαταμμυρίιον. Τό ποσοστόν
αυξήσεως τούτο καί μόνον αποτε¬
λεί απόδειξιν περί τής σταθεράς
άποφάβεοις τής Κυβερνήσεως πρός
εξοδον τών πτωχοτέρων τμημάχοιν
τοθ Έλληνακοϋ Λαοΰ έκ τού πεόίου
τής αθλιότητος.
Ή καχά ποσοστόν μείωσις (είς
άπολύτους άριθμούς ϋπάρχει ση-
μαν^ική αίίξησις, ήτοι 1963 — 67
δρχ. 7.926 έκατομ., 1968 — 72 δρχ.
11.940 έκατομ.) των έπενδυτικών
δαπανών είς χον γεωργικόν τομία
άποδεικνύει τήν οικονομικήν πρ^ιγ-
ματΐκό-ητα τής αναπτυσβομίνης
οίκονομίας μας, έπισημαινομένην εκ
τής φθινούσης συμβολής τοΰ τομέ-
(ος τούτου είς τό εθνικόν προιόν.
ΑΙ μακροχρόνιαι έ,τι6ΐ(.ι'>ξεις άνα
πτύξεως τού γειοργικοϋ τομέοις δια
τυποΰνται είς τό ΙΙρύγραμμα Έπεν
δύσεων ώς άκολούθτος:
α) Αύξησις των άποδόσε·ο>ν και
τής παραγογικότητος.
|() Βελτίίοσις τής διαρθρώοευ»ς
τής παραγωγής.
γ) Μείωσις τής ύφισταμίνης ση
μαντικής διαφοράς είς χό νψυ,
τής παοαγωγικότητος τής εργασίας
καί τοΰ κατά κεφαλήν είσοδήματυ<: μετα?ύ τής γεωργίας καί των μι"ι γεωογικών χομέων τής Ελληνικήν Οίκονομίας. β) Αύξησις τής άποδοτικό-,,ιιτυς, τών γεωργικων έκμεταλλεΰσεον ε) Άξιοποίησις των ΰφισταμΡ- νο>ν γεωργικών πύρον, Ιδία διά τή'
έκτελίσεος σημαντικών έγγειοδελ
χΐίοτικών εργιον ύπολογιζομένου, ο
τι ύφίστανται δυνατότητες άρδεύσι
οκ έκτάσεων 16.005.000 στρεμμά-
των, έν συγκρίσει πρός 6.300.000
άρδευόμενα σήμερον.
στ) Συμπλήρωσις τής απαιχου |
μένης βασικής ύποδομής έμπορίας.
διακινήσεως καί έπεξεργαοίας των
γρΜργικων προϊόντο)ν.
Έν όψει τών μακροχρονίων τοτ)-
' τόν γειοργικόν τομέα, οί δασικοί πό
Τίον έπιδιώξειον άναπτύξειος είς
σοτικοί (τ-ύχοι είς τό Πενταετές
Πρόγραμμα Άναπτύξειος προσδιω
ρίσθησαν ώς: α) Πραγματοποίη-
σις ύνηλοΰ μέσου ρνθμοΰ αυξήσεως
τοΰ προΐόντος καί της παραγίογι-
κάτητος, ήτοι 5,2% καί 6,5% ετη¬
σίως άντΐίτχοίχως, μέ ειδικώτερον
ε'μφασιν είς τήν αΡξηβιν τής παο«-
γωγής προιόνχον, διά των όπο'ων
έπιτυγχάνονται: βελτάυσις τοΰ διαι
τολογίου τοΰ Ελληνικόν πληβυ-
σμοΰ, ΰποκατάστασις ε'ισαγιβγών
καί αύξησις των έξαγογών. β) Μεί
ωττις τοΰ άριθμοϋ τών άπασχολουμέ
νίον είς την γεωργίαν κατά 1,3% έ
τησΐως.
Ή επίτευξις των ώς άνω σχό-
χο) θά επιδιωχθή διά πραγματο¬
ποιήσεως, έντός πενταετίας, έπενδύ
οεο>ν συνολικοΰ ΰψους 39 δισε-
κατομμυρίων δραχμόν, έξ ών 15 ΰ
λο τοΰ Δημοσίου Τομέος καί 24 υ¬
πό τοΰ Ίδιοτικοΰ, ώς καί διά λή-
■ψϊίος διαφόρον δλλων μέτρων, οί
κονομικίδν, πκτχωτΐκών, βργανωτι-
κων καί θεσιμικόδν.
Αί προβλεπόμεναι υπό τοΰ Προ
7',άμματ,ος ΈπενΒύσείον κρατικαί
πληρωμαί συνολικοΰ ΰψους 11.940
εκατομ. δραχμων διατίθενται κα¬
τά ύποτομεΐς ώς ακολούθως:
Έγγειο6ελτιο)χικά 9.100 έκ.
Γεωργικά προγράμματα 12.00 έκ.
Δάση 1.550 έκ.
Άλιεία 100 έκ.
ΤΙΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
παραγωγής, ώς καΐ παραγο)γικό-τη-
τος, ίν γένει, π'ς τήν ελληνικήν
γεωργίαν, τό δέ διά τήν έπιτάχυν
σιν τής αυξήσεως τοΰ γϊο>ργικοΰ
είσοδήματος καί δι' ένδιαμέσων ά-
.τοτελεσμάχων μέχρις Λποπβοατώ-
σειος των έργων, αυξήσεως άντα-
ποκοινομένης, ώς Κχω τονίσει, ε·ίς
αΰτήν ταύτην την ίδεολογικήν μας
βάσιν.
Έπιδιώκομεν, όπως ή άρβευομε--
νη κατά τό 1967 Εκτασις έξ 6.100.
000 σχρεαμάτων αυξηθή είς 7.750
000 τό ετος '972.
Προσθέτω, <"τι ίκτός τών υπό τοΰ Προγράμματος Δημοσίων Έ- πενδύσειον διατιθεμέντον πιστώσί- ων, σημαντικά ποσά θά διαχεθοϋν καί υπό Όργανισμών Τοπικής Αυ¬ τοδιοικήσεως, Νομαρχιακώ^· Ταμεί ών, Άγροτικής Τραπέζης κ.ά. Τά σημηντικϋ')τεοα έκ των έν λόγω ε"ργο>ν, μεγίστης σπουΛαιό- '
τητος οιά την εθνικήν υίκονομίατ,
είναι τά άρδευχικά τών πεδιάδων
Θεσσαλονίκης, Σερρών καί Νέ-
στου, "Αρδα — "Εβρον, θεσσαλί-
άς, Άϊελώον, Πηνειον καί Άλφει
ου Ήλείας, Κρήτης, τά άντιπλημ-
μυρικά τού Στρΐ'μόνος, ή άξιοποί-
ησις την ΙΙαμίσου Μεσσηνίας. Πα-
ραλλήλϋ)ς δέ θά πραγματοποιηθονν
καί άλλαι έγγειοδελτιώσεις, έκτός
χών άοδευτικών, σημαντικώς μεγά-
λων έκτάβεων.
Λέν έπεκτείνο-μαι είς τάς έπεν-
δύσεις τών άλλτον γειυργικών ΰπο-
τομέων καί περιορίζομαι νά έπιση-
μάντο τας επί πλέον τών άνεφερ-
θεισών έπιπτοκτεων, άξιολόγους ε'-
πίσης έκ τής αυξήσεως καί βελτιώ·
σεοις τής διαρθρο')σεως τής πρρ>τ»>-
-νοΰς παραγαγί^: α) επί τοΰ ί-
σοϊ,υγίου έξϋ)χερικ(όν συναλλαγο>ν.
β) επί τής βιομηχανικής άναπτύ-
ξεως, ιδία τής ύπα'θρου καί γ)
επί τής βελτιώσεως της διατροφής
τού πληθυσμοΰ, διά τής αυξήσεως
τής καταναλώσεως ζωϊχών πρωχεί
νών (κρέας, ίχθείς, ώά, γαλακτοκ.ο-
μικά).
Τακτΐκήί Γενικής Σ;
τών Μετόχον τής Άν(·ιύμον Κρο-
κνραϊχής Έμποροβιοιιηχανικής Έ¬
ταιρείας
"Εδρα ίν Κερκύρα
Συμφώνως τ·φ Νόμο> καλοΰνται
οί κ.·κ. Μέτοχοι τής Έταιρείας διά
την 20ήν Λεκεμβρίον 1969 ημέραν
ΙΤέμπχην καί ώραν 6ην μ.μ., ε15
τό έν Κερκύρα, καΐ επί τής όβοθ
Ήλία Πολίτη Γραχρεϊον τοΰ Πρόε¬
δρον τής Έταιρείας κ. ΣπυρίΛΐο
νος Πολίτη πρός συγκρότησιν Τη-
κτικής ΓεΛ·ικής Συνελεύσεως διά
την χρήσιν 1968 μέ τά κάτωθι Θρ-
ααχα τής ημερησίας διατάξεο.ς:
1) 'Τποβολή Ισολογισμόν χρή¬
σεως 1968 καί άνάγνοσις χίόν σχρ.
τικών έκθέσευ>ν Διοικητικοΰ Σι·ιι-
βουλίου καί Έλεγκτών.
2) "Εγκρισις Ίσολογισμοΰ χοί|
σειος 196" καί απαλλαγή τών Μγ-
καΐ των Έλεγκτών άπό πάσης π>
θύνης διά την χρήσιν 1968.
3) Έκλογή Έλεγκτών διά την
χρήσιν 1970 καί καθορισμός άμοι
βής αϋχών.
4) Έκλογή νέον Διοικητικόν
2υμ6ουλίου διά την τριετίαν 197η
—1!)71 — 1972.
Μέτοχοι έπιθνμοΰντες νά μετό
σχωσι τής ΣΐΛ-ελεύσεως δέον νο
καταθέσωσι τάς Μεχοχάς των εί;
τό έν Κερκύρα Γραφείον τοΰ ν
Πρόεδρον τής Έταιρείας ή παο«
τώ Τσαεί-ο Παραοχαταθηκών κσι
Δανείων ή τταρά τινι Τραπέζη και
νά προσαγάγωσι τάς σχετικάς άπο
δείξεις, οί δέ τυχόν αναπληροί-;»;
το)ν καί τα πληρεξούσια, πέντε τοι
λάχιστον ημέρας πρό τής ώς δνΐιι
ορισθείσης διά τήν Γενικήν Συντ
λευσιν.
Έν Κερκύρα τή 6 Νοεμβρ. 196Ί
Έντολή τοΰ Διοικητικοΰ Συμβοΐ'-
λίου
Ό Πρόεδρος
ΣΠΥΡΙΔΩΝ Μ. ΠΟΛΙΤΗΣ
Προβλίπετ,αι, έξ αλλου, ή προο-
©ήκη άνο των 3 δισεκατομμυρίων
βραχμών είς τά ποσα ταυτα έκ
πραγματοποιήσεως παράλληλον έ-
πενβύσεων υπό Δημόσιον Όογανι-
σμών ώς καΐ Όργανισμων Τοπι·
κης Αυτοδιοικήσεως είς τρόπον, ώ
στβ τό ΰψος των Δημοσίου Έπεν-
βύσεων είς την γεωργίαν ν' ανέλθη
-κατά τήν διάρκειαν τής διανυομέ-
νης πενταετίας, είς 15 δισεκατυμ-
μύρια, καχά τήν πρόβλεψιν τού
Ιΐενταετοΰς Άναπτΐ'ξιακοΰ Προ
Δεδομένου δτι αί ί»πό τοΰ Δημο¬
σίου έπενδύσεις είς τήν γεοίργίαν
κατά τήν πενταετίαν 1963 — 67
«νηλθον είς 9.000 έκαχομ., αί πραγ
ματοποιούμεναι ήδη θά είναι άνο>τε-
<}αι κατά 66%. Κατά τήν πρόσφατον Διάσκεψιν Τύπου έπεσήμανον την κατά παράλ ληλον προτεραιότητα προσπάθειαν είς χά έγγειοδελτκοτικά ε"ργα, πρός Ικανοποίησιν τής διπλής απολύτου άνάγκης: τό μέν διά τήν επίτευ¬ ξιν των στόχων βελτιώβεος τής διαρθριόσεως καΐ αυξήσεως τοΰ βγ ν.ου τής φυχικής καΐ κτηνοτροφικής Ό ύπερΛιπλασιασμός, έν σχέσει μέ τήν προηγουμένην πενταετίαν, τών κρατικών έπενουτικών βαπα- ν'Λν είς χον τομέα Τουρισμοΰ, α¬ φορών μόνον σχέδια άναπτύξεως καί ή κατά πολύ μεγαλύτερον πο- τής είδικής τουριστικής ύποδομής σοστόν παρομοία αύξησις τής Ιδι- ιοτικής έπενδυτικής πρωτοδουλίας, χήν οποίαν ιδιαιτέρως προωθεϊ ή έπενδυτική πολιτική τής Κυβερνή- «ε-ως, ώς συμβαίνει καί είς τοΰς τομείς βιομηχανίας — μεταλλείων οπου ή ίδιωτική πρωτοβουλία προ- ηγείται ώς έχουσα μεγαλυτέραν ά- ποχελεσμαχικότητα, παρέχει εν ά- κόμη μέτρον έκτιμήσεους τής προσ¬ παθείας πρός δημιουργίαν νέων έ- παγγελματικών απασχολήσείον ίν συνδυασμώ μέ την άναμενομένην είσροήν συναλλάγματο·,. Δέν Οεοιρώ Αναγκαίαν τήν ίν συνόλω αναφοράν μου «Ις τά παντα χόθεν έξαιρόμενα θεαματικά Λπο- χελέσματα τής Ν&μισματικής καί Πιστωτικής Πολιχικής μας, είς τό εδκρατον κλίμα τών δπο'οον δρά καθημερινώς ό Παραγοιγικύς μας Κόσμος· οίηε είς τήν σταθερώς εΰνοϊκήν εξέλιξιν τής ουναρχήσε- ως Τιμαί — Άπασχόλησις — Άμοι 6ή εργασίας, ένχός τής οποίας ζή την καθημερινήν τού ζοαήν δ μοχ θών πληθυσμός. Προήχθην μόνον είς τήν έπισήμανσιν ΛποΛείξεών τί¬ νων, αί οποίαι έμφαΐνονν, άφ' ε¬ νός, την εξοδον ιής Οίκονομίας μας έκ των ψαυλων κύκλων τοϋ παρελθόνχος, πού ^χαρακτήριζον τήν παθογένειάν χηι, καί άφ' ετέ¬ ρου την θέσιν είς τροχιάν σταβια κης προωθήσεως είς ύψηλοχέρους τύπους τής σνναρτήσεοις τών διαδι κασιών ύλι,κής άναπτύξειος καί άνα πχύξεΐ')ς τού ανθρωπίνου σνντελε- στοϋ, υπό τύ αΐσιόδοξον κλΐμα τή. οποίας τό μέν έκερδίσαμεν χήν παγ κόσιον νίκην τής ΔΡΑΧΜΗΣ, το δέ προιοθείται ή ολη Έλληνική Ά νάπτυξις. ΓΙΟ1ΤΚΟΣΛΑΒΟ1 ΛΑΣΟΛΟΓΟΙ ΕΙ 5" ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΛ Όμάς 15 Γιουγκοβλάβων θαοη- λόγων - χειμαρρολόγων άφίχθηοιιν είς την ΈλλάΛα πρός έπίσκεψιγ δή σοτεχνικών ?ργων καί περιοχών δα αικοΰ καί τουριστικοΰ ένδιαφέουν τος. ΟΊ ξένοι έπιστήμονες έπεσχί φ»τ)σαν τά άντιχειμαρρικά βργη τής πεοιοχής Σερρών, τά ?ογ» τής περιοχης ΆριΑαίας, χυθ χα· *ν' μάρρου Λουτρακίου, την Πέλλσν *' "Εδεσσαν, Νάουσαν, Βέροιαν, τό δασικόν ψτΛτώριον Ν. Χαλκηδονος, καθώς καί τα βασοτεχνικά ίργα ^"^ τής περιυχής ΛαμΙας — Σπερχβι *& ου. ΟΙ Γιονγκοσλάβοι Λασολόγοι ** ■*" θά επισκεφθούν τόν Γενικόν Δι?ν- — θυντήν Δασών πρός συζήττκΐιν θί- αίΙ<Ν μάχων σχετικώς μέ τό άντιχείμε- :5ι*ί νόν τής έπισκέψειός των είς την ^ ΈλλάΛα. Ο κ. Λ. ΠΑΤΡΑΣ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΤ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΤ ΣΤΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙ ΤΗΣ ΓΣΕΒ Είς χήν γενικήν σι·νέλευσιν τής. Σ υνομοσπονδίας Έπαγγελμβτιών , καί Βιοτεχνών αί εργασίαι τής 6-, ποίας άρχίζουν σήμερον θά προοέλ-. θη καί θά ομιλήση επί τού άσφαλι-^ 0( ^ στικοΰ δ ύπουργός Κοινιονικων 'Τ· ^ ^ πηρεσιών κ. Λ. Πάτρας. Ή άνακοϊνιοσις τΠς Συνομσοτον δίας άναφέρει δτι ό κ. ΰπουογός θα Ομιλήση επί τού άσφαλιστι/κοΰ θέμο- τος Τών έπαγγελματιών καΐ χνών. * ^ ΕΝΤΟΣ 5ΕΤΙΑΣ ΘΑ ΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΠΛΗΡΗ! ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έντός πενταετίας, νπολογίζεται άρμοδίοος, θά έχη όλοκληρωθη ή «πό τ.νος αρξαμένη προσπαθεία διά την πλήρη άναδιοργάνωσιν, Α τοΰ όλον στΛχήματος λειτονργίασ ποκέντρυ)σιν καί έκσυγχρονισμόν ■ααϊ διοικήσεως τής Έθνικής Τρα¬ πέζης. Βασικοί στόχοι τοΰ έγχει- ματος, ώς καί άλλοτε άνι-φέρθη άπό τών στηλών αυτών είναι: τι σπλοι'Ότενσις των διαδικασιών, ή «όμαδοποίησις» τών ί»ποκαταστη- μάτων, ή δοθή έπιλογή τοΓ» πρόσω πικοΰ είς δλα τά ΰπηρεσιακά ί- πίπεδα καί ή πλήρης άξιοποίηηις τοΰ μηχανολογιστικοΰ σΐ'στήματος. Ή άπλοποίησις των διαδικασιώΐ' αποβλέπει, — τονίζεται αρμοδίως —, είς την χαχντέραν καί καλν- τέραν έξνπηρέτησιν Τοΰ πελάτου. Τουτο ίπιδιώκεται διά τοΰ περιο- ρισμ«ΰ τόν έπαφών τοΰ πελάτου -ής Τραπέζης εί δυνατόν είς μίαν δι' εκάστην συναλλαγήν ρουχίνας πρός τόν σκοπόν δέ αυτόν βαιτι- κόν ρόλον πρόκειται νά διαδραμα- τίση ή καθιέροισις τοΰ «παμιολο- γιστοΰ·!· (Τέλλερ κατά χήν άμερι- κανικήν τραπεζικήν όρολογίαν), ή όποία θά περιορίση τάς περιττάς περιπλαντκτεις τοΰ πελάτου έντός τού τραπεξικοΰ καχαστήματος είς πολλάς «θέοεις». Τουτο βεβαίως θά ισχύση, ώς προελέχθη, μόνον διά. τάς συναλλαγάς «ρουτίνας», ένώ προκειμένου περί μεγαλυτέρας ση- μασι'ας συναλλαγών θά άπαιτττται ή σύμπραξις καί δευτέρου ΰπαλλ.ή- λου πλήν χοΰ «χαμιολογιστοϋ». "Ηδη, ώς πληροφορούμεθα, I- χουν μελετηθή υπό τής συσταθεί- σης κατόπιν έπιστημονικής έπιλο- γής «ομάδος άναλυτών» έκ 17 ά- τόμων τέσσαρες βασικαί διαδικαοί αι, ήτοι α) τής κινήσεως κεφαλαί¬ ων, β) χοΰ συναλλάγματος, γ) των καταθέσεων καί δ) τών γραμματι- ων. Αί διαδικασίαι αύται ύποδιαι ρούμεναι είς 80 περίπου επί μίρους διαδικασίας έμελετήθησαν υπό τής 6 μάδος τών άναλυτών, οί όποιοι καΐ κατέληξαν είς συγκεκριμένιιις προ- τάσεις διά την άπλούοχκυσίν τοιν, ή δποία θά επιφέρη ίξοικονύμηοιν χρόνου διά τόν πελάτην καθώς ι- πίσης καί προσο>πικοϋ. Αί προτά-
σεις (ΐύταί ίίχθησαν ενώπιον ιης
λεγομένης Έπιτροπής Παραλαβής
άπαρτιζομένης άπό μόνιμα μέλη -·
σχελέχη τής Τραπέζης καθώς και
άπό αλλα σχελέχη τών Κατασχημ»!
των, αναλόγως τής
διαδικασίας.
ΑΊ νέαι αύται διαδικαοιαι
μόζονται ήδη πειραματικως είς ι,
ύποκατάστημα τής όδοΰ Καλαμιώ-
τού μέ προοπχικήν την προοδευτι¬
κήν μεταφοράν των, αναλόγως και
τής κτηθησομένης έκ τής πειραμα-
τικης έφαρμογής Των
αι Λ
πρώχον στάδιον νά δώση είς τον Ο ϊΐι
;τεύθυνον μιάς ομάδος καταστημβ- »;
των τήν δυναχότητα παραχολοΐ'Οτι *·μ»ι
σεώς των μέ προοπτικήν την έ ^
χιορησιν, προοδεττικώς, είς αυτόν ι τ»,
ουσιαστικώτερον άρμοδιοτήΐΐων. Ό ,^^
"Ηοη, πειραματική έφαρμογή γίνε-':
ται είς την περιοχήν τής θεσσαλι)"·!;,
νίκης, καθώς καί είς την Κΰπρον ϊΒο
Ταυτοχρόνως προχώρει καί ή ί- ο, ^ ί(
πέκτασις τοΰ ρόλον χού Κέντρον»! ^,^
Μηχανογραφίας τής Τραπέζης, μΐ"^
χ»ι τέλους δέ τοΰ τρέχοντος
δλα τά 'Τποκαταστημαχα τοΰ
δρύματος θά έξνπηοετοΰντοιι λογι-
στικώς διά τοΰ Κέντρου Μιιχανο-
γραφίας. Τό Κεντρον θά 4χβ£Λ«ι.
έπίσης καθημερινώς Δελχίον
φοριών Διοικήσεως.
Τέλος, καί είς τα πλαίσια
άναμορφώσεως αι>τής προχώρει ^
ή ίπιλογή τοΰ προσιυπιχοΰ, ηδη 51 ς
τά αρμοδία δργανα ίχουν
ληθή μέ 600 πεοίπου
είς τά λοιπά καταστήμαχα. .Η ππ
ραματική έφαρμογή τής νΐας δια¬
δικασίας διά τό συνάλλαγμα έφαρ-
μόζε-ιαι είς τό ΰποκατάΛτημοι τή^
όδοΰ Πανεπιστημίου.
Έκ παράλληλον προχώρει καί η
προσπαθεία διά την άποκέντρωοιν
ή άκριβέσχερον διά την «όμαθοπο·
ησιν» των καταστημάτων τής Τρα
πέζης. ΟΙ ξένοι σύμβουλοι, οί δ-
ποϊοι Κχουν μεαακληθή συγκενχρώ
νούν αυτήν την στιγμήν οτοιχεϊα
διά νά άποφανθοΰν ώς πρός την
δρθοτέραν κατανομήν των μεγάλων
περιοχών, γεωγραφικών ή οίκονομι
κων, έΎτός των οποίων θά πραγ
μαχοποιηθή αύτη ή «όμαδοποίησι;>.
Ή άρχή αΐ^τή θά αποβλέπει είς τό
Τό
5' συυφώνως τφ
1090)1938
1δο<τήτης — ΔιευθυντΛς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστο κια Ναύαρχον Βότση 55 ι^ ■'ροϊοτό,ενος Τυπογρβββιο1^.' ΓΑΒΡι>ιΛ ΓΑΒΡΙΗΑΙΔΗΤ ■
ΚατοικΙα Ιποοτήκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι
ρ'.ας 40 χυλ. δροχμών καβ«ρ< τοίς μετρητθΐς οίκόπεθον σχεδίου είς Απόστασιν 600 Ιπό την θάλασσαν είς Αγ. πβστόλβυς Κ«λάμ·υ Άττιχής έ κτάσεως 300 τ.μ. έντός ρομο ^ Γομημένης έκτάσε-ως καί άλλωννα ^ οΐΓΓοττβοων μέ δυνατότητα χής ΰορεύσεως κοί ήλε τΐ'αεως. Τηλεφωνήσατε 316.406 8—10 π.·μ. κοθημερινώς. ΖΠΤΕΙΤΑΙ μικρός χρήσιν ρίαι βίς χά γρ-αφεϊα μχς, κης 25, τηλ529.708. Ο ΑΦΡΟΔ1ΣΙΟΛΟΓ0Σ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέκεται Βηλαρ6 7 Πλατ. Άγΐου ΚωνσταντΙνΟ V ,, ('Ομόνοια) 9 — ! κα' 4 - · »Η;« μ. Τηλ. 586-387.
ΧΑΡΗ ΦΙΛ. ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΤ
,Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΟΥ»,
Σύντομη άνάλυση τοϋ έργον
ός είς την ά9ην<11 ■0 , ,^βιιιΜΪβϊ ώ ης (ί μ£γα/.π«ορος ταπήτων καί ώς λ"ογ10ι>> οπό θοωμααίας άμΐλίας χ".;
Ι ονγκ^Ρ"3*15 τ"ν Ρ^Τοηρυ
ι!ς τούς όττο'θυς άνήκ«ι, άλλΐτ
^['εΙς τούς αναγνώστας τής έ*ΐ)
Ίοίδος αυτής ο1Γ° συνί.ηγασί'-ς α
Ε,ολ6ν:ν:, αί άπβΐίΐ έ5ημ~σΐί65η
Λ», κΐτά «3ΐρθυς
•ό ιυλ«σχ»βής, λοΐπόν,
— εΤναι. ώ<= ης καΤητγωγής, δότ, » Γ»·τ· " - σ'^ τ . το:χ.)ν ίτΐιτι,'χώς συνβυάζεται υ 11 ίορμθ»^11* ° "«Ρδ^ί ε·έ τ°ν *° ον ΕομΦ, έίέδωαε, ττρθ ^ψ4τκ.,. ί(3 6ι6λιον, ώς ίητικορωνϊδα τώ· ΙιΛ, ιτίυ μττ°Ρ«' νά χαρακτηρίση",. ρ,ς καμμίαν υποβολήν, ώς «μνο μ-ιώδίίν τοίθν ως εμφάνισις, Α ά ο'α την «Ιστορίαν ι,,ι, ΧίΜθϋ» ι—3·ισ», αν δχι μθναδιχή ηυλσχΐστ°ν «'« τΠν Ελλαδι, διοο λ £κδο3ις αποτελεί δθλο» καλλι π ,^κβν ΧΛ?"3 άφθαλμών, 4—ι ττθλι. τΐΛθυς χθΡτ3υ «ίλλουΐτοαυιδν» (ζ-χ ρ^ος). »τύιτωσις έξ ολοκλήρου £Ις βαθΐ'τινττ'αν (δτριρσετ), σελίδες 380 £1{ μέγ^ οχή·μ<ΐ.' δ'ακθομημένα Λ ύ ίιΐίΜΐσκθσισς πολνχρώμονς Λςΐί «-^μαύρον; π(νακας καί ματ/ικά καΐ σιτάι*ο: σχέδΐα «ρχαυν, μ«σ^ν »ο „», «Γ~ς τι οθελεύσεως · άκαμη 6£ ι» ίπαιιωφ»*ιλον (ΐπικάλυμ ια) τοΓ/ κομψν βκιμστοχρυτοδέτθι, δεσΐιμα «3ς ε:ρ:ι τ:?ϊτ€Χνον Αρχαίαν περσ* εΐκονα τλ -Ρ6:τίί«ον μθ ^,σ,ρο, πΑή ρες ώ/Ηων καΐ άΐτωρών είς τον κα λο άγγολον -ί,τΓΐσβεν μέρθς) Τι όέ νά είπωμεν ώς πρός το',τεριε- Χδμ^θν; ·ο κ. Χαρής Κατχραμ,Λνθς 'ι'α, ασφαλώς —νγαίος πο1ηΤής κα1 ζωγράφος γνησιυς, μέ Ανώτερ€ς βέ δ είς Τδ ΠθΛΜΙεχνιΤθν κα; τα ττατραγονΐκήν παράδοσιν τδ «χά λ"«» τό ϊχίι είς τώ αΤμα τβν εΤναι γΐ' αυτόν άληθ.νόν «6ίωμσ», —ο ίμφυχωνετα* καΐ μετοι/ίηώνεται άττό την ττθ,ησ,ν, τήν τέχνην τ^, πατρο παρ653τον ίμιτειρίαν καΐ την έ,πσ,ή μην, ττοϋ τόν καβιστσ — να μη 0έ λησμονώμεν ότι είναι δ μόν^ παρασκευαστης άνά τόν κόβμον τοι>
Λερίφημου «άναγλύφου» τάίτητος__
μοναδικήν αύθεντίαν είς τόν τοαία
αυτόν καί είς τό ιδιαιτέρως άνα-
τολικόν αύτό εΐδος οΐκοτεχνία4,
τοθ τάπητος.
Μέ τέτοιο προσόντα και τβτοιις
'ικανότητες καί ποοδιαθέσεις δέν εί¬
ναι καθόλου παράξενο πώς μπόνο·
σε νά ξετυλίξη μπροστά στά ?χ-
θαμβα μάτια τοϋ άναγνάκπου, χά
τα τρόπον άραΓτουργηματικόν, την
«ιστορίαν τού χαλιοϋ», ιστορίαν έ-
ξήκοντα αίώνων—^παραθέτει χιορία
άπό τόν "Ομηρον καί τούς άλλους
κλασιχούς συγγραφεϊς, δπου γίνον-
ται λόγος καί χαρακ-ΐηριομοί πε-
ρί ταπήτοιν — ώς έ'να μαγευτικό
Ι παραμύθι, χωρίς πουθενά νά πρ»
δώση τό θέμα τού ή ν' άπομακρύ
νεται ά>ό αύτό πού διαδάξεται μυ-
ι νοροΰφι.
' μ.σ.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ (ΙΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σΰλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
(ΣννίχΕΐα έκ Τού προηγουμένου)
Το έΐΓομίν°ν |τ3ς (ΜαΓου 311
1826) δμως άπ-Είίωσε καΐ ό Πάλαι
β; Πττρών Μετά τάν θάνατον τού
υ, καΐ ιτοό τοθ θανατον τού
οΰ, μΐταξύ των διαφόρων τής
άρχών βντηλλάγτκτοίν τα
φα-, τα άιτθΐα μσς ττ,α
νωΐτα μέχρΐ σήμε
στοΐχΕΪ3 τής συλλήψεως "Ό1"
υπό τού Νικσλέτ°ο Σοψια
νοιΐθυλου
Το πρώτον έγγραφον ά—.υθύνεται
ττρρς τα ιπαοχεϊον ΚαλαΛούτων, έ< μίρθιις τού Εκτελεστικόν Σώματος, «3ΐ έχεΐ οΰτω· Π.ρί<:δ»ς Γ'. Αριθ. 14*78 Π()03ω?ινη Διοίκησις της Ελλάδος Το Έϊτιλεο-τικόν Σώμα Π:ος τό 'Βττορχίϊον τών Καλαβρύ¬ των "τό ό αφοοάν τού ττανΐίρωτάτο^ Μητ?(3τΓίλίτθυ Π Πατρών, ττληροφο Γ^-Τταιι ή Διοίκησις, 6τι ό Λττοβανώκ Νκολέτος Σοφΐανάττβΐίλθς κατά τόν Ιανουάριον τού τρέχοντος έ'τους, έ ■ηγτ μέ πεντήκοντα ττερίιτθι; στρα- 'ωτυς είς το μοναστήριθν των Νσ>
ζηό' δπου διέτρΐβεν ή Πανιεράτης
13» κϊϊ συλλαβών αυτόν επήρε κσι
&α (κτρΐ}χό: ΐθρ'κε έττάινω τού, ί-
πάνιο είς τοϋς άνθοώαους τους, έ-
£ΐς τό κστάλοΜά τομι καθώς καΐ δ ο
,<Λϊ, ψορέματα, κα'ι άΛΑα διάφαρα ιτΜγματα τα σηοίατ τώραι ευρίσκον¬ ται ε|ς το0ς κληρονάμους τ°ΰ Νι«ο- λ£Τ0υ, οΐτινες 5^ν θέλουν μετά ««- λ<ί τρόπον ^ τα ^τΓκττρεψονν. ΠεϊΐκΑΐίεται αντίγραφον ,μαρτυρ* «ου, τόν οποίον ίπαρουαίασεν ή παν χον, καί είς τό οποίον εΰ- κατά Τα γράμματα τα άϊ>
ηφ-ια χρήμθΓτα καΐ πράγ·ματσ
Αι<η<ίττετσι δέ τα ώπαρχεΐον νό εΐ- 4ΐτό τοθς κατα»φα;τοΰντας καί νά τα παραδώση είς *όν «■•τηδες σηλλόμίνον άνθρωπον τού Π2»ΐ£5ωτάτου Π. Πατρών. Έν ΝαυΛλίΐι) τή Ίπ Φ)ρίον 1825 Ό οντιητρόε&ρος ττ τολογήτη εκατόν ή να μό- ΣιτηΑΐωτάκης Γραιμματευς Ό "Οττιββε» Άγρψ Μ '°ϋ 'ΕικΓίλεστΐκοΰ πρός τή Ι- "«ΡΧΐϊο» Κοβλαδρντων» Η ίιαταγή τοθ Κωλέττη άνα·*- Ρ;1 στρο^ολογίαν έ.κ:χτόν (1Ο0) «Ρίτιωτώ», ή τοϋ Γκούοα «δλθυς ΤΟυϊ οτρατιότιίς όποθ είχεν» ό Σ° ♦Ι3ν6ηουλος, τό δέ προηγούμενον έγγραφον κάμνει λόγθν περί «ττενΤή ""«α τΐιερ!ΐΓθυ στρσΤιωΤών» "Ισοι· η ίή Τίυνήθη ό Νικολέτος νσ στρτ να^ είς —εντηκοντα στρατιώτας. '" τυχόν διέλευΐΐς καΐ καθοδθς τθν Ν κολέτθυ έκ τής Μονή,ς είς την | α. ττούνην διά τής Μητροπόλεως Π-«- , θά απήτει π-εοΐσσθτέρους τιμκ α στρβΤιωτών. Ύτ.ήριχεν τής άτΓελίυθερώσεως τ<»ϋ Γερ Ή κάθοδος δμως είς την Ή διά τής επαρχίας Καλαβρύ¬ των, φιλίον οΰΐης τ°0 Νΐκαλέτον. απήτει στρατιώτας όλΐγωτέρους των εκατόν. Είς την επαρχίαν 6ρύτων ό Γιρμανος είχεν ρ-υς φίλους καί γωυτούζ έν συγ <ρίσει ;ιέ τόν Νιχολέτον. "Η άΐτόφαίΐς Της συσταθείσ · ί ιτταμελοθς " Επιτραπή ς, πρός έξέτα νομικην τού ζη"ήαατθς £χει ώς τοθ Κατά τΛν υπ' αριθ. 2013 διατα¬ γήν τοθ ύιτοι/ργείθυ τούτον ίκδοθεί- πρό- την έπταμελή επΐτρθπήν, Ινα «ττοφααίαη εγγράφως ιτερί τ"ν έν τώ έμμαοτύρω παρρηαΐα- Π·)ός τό |ίοχον · Π Πατρώΐί π-αρα των κΐιρονάμ«ν ου, σννρ>θομίν είς έ'ν οί 6-
, κα'ι μετακαιλεσώμε-
νοι την σύζυγον τοθ ττοτέ Νι«ολέτου
Βεωοησαιμ€ν τα Ιδιάχειρα Ζγγροαρα
χον συζύγου της καϊ τάς διά ζώσης
τής γυναικός όητολογίας, ώσαύτωε
δέ «αί τα συμμθΕΡτυρ'κά τής αώ1""
Πανιερότ—ος καΐ τάς διά ζώσης ό
ττθλοιγι^ς, εττεΐτα δΐΛΟμει τών ργ)-
θέντων
ων ξ
σκεμμένως περί ταύτης τής διαφο-
οας καΐ θιωρησαντες ν°ιμιμως καΐ
ής τα δίκαια των άκχφ*.-
, διά τών περΐκλειομίνων
γρφ τονις κα'ι των διά λόγου
£κθέσί/5ν τ°υς, εύρομεν δίκαια αί
νόμιμα τα παρά της 1^αVι^ρΑτητό^
τού δι' άναφθράς αΐτηθέιντσ: ,ά»Ό-
'α',ος δ| καϊ ληστρικΛς παιρ6 τοθ Ν'
«οΛ£του Σο^ιανθττούλθυ 8ιαρτταγέν
τα, καθότι ώς έν των ίδίων έγγρο
ψων άπθδειχνύεται μή^ε ή διοίκησις
μΓΤΤε ό στρατηγός Γκθύρας, (ΐταρό
τοϋ άπ°ί°υ έστάλη νά φέρη τόν 8ε-
σττότην, διέταξεν ττοτέ ν^ έπιθέοτ
όντος χείρας άδίκους καί ΰβριστι-
κάς πρός την Πανΐερότητά τού,
άλλ' απεδείχθη, προψανώς δτΐ οΤκθ-
θεν, ϋβρισεν, έδίασεν, έγΟμνωνΓΐ, «ι.
ριέφερεν ώς λησΐήν είς τα δάαη πρό
σοπον Ιερόν καί άξιοσέβαστον άπό
τό ττολίτευμα των χ·ρ.ιστΚΐνών '—λ-
λήνων, άντ! νά τό σιΑλάβη «αί Α
τό ψέοη τιμίως πρός τδν στρατη¬
γόν
(Σ υνεχίζεται>
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ !
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΟΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ,
29 ΤΛ, 24—5—51 ό ΈλΑηνΐκδς
Έοι/3:ός Σταύρος άττένεΐμεν είς
τόν π. Δωοάθίον τον Σταύρον τοϋ
'ΕΘλκοΙ Αγώνος
30 Διά τ°0 υπ' αριθ. 40)195.
ίγγρά^οο τοο Πατριάοχου ΆνΤιθχ^.!
τις >Λλεξάϊ·53θυι αττενρμήθη ίΐς τόν
π. Δωράθεον ό άνώτβοος Ταιξιάρχης
Τ-0 παοασήμθυ των Άγίων πρωτο-
Άττοστόλων
Ίαϊάν. Α. Βερνάρδου
31. Τό 207 Τάγμα ρψ^
διά τού ι—» αριθ. Κ.Π.Φ. 30)740°)
18—8—51 έγγραφον» τού πρός τον
ΐτ Δα->5θΕθν έκψοάζει αυτώ την ττλη
οη εύαρέσκειαν Αξιωματικών καϊ
Όττλΐτών τ»υ διότι «μή φίΐβόμενος
κόπων καϊ μάχθων, όφιλοκερδώς καΐ
ώς άξιθς λειτον,ργός τού Ύιμΐστοι,
διεΐρεξεν τα δεΐνθΛταθοΟνΤα χωοία
τής ζώνης ευθυνής τ0ο Τάγ'ματος,
λεΐτ=ΜΡΥών καΐ κηρύΤτο;,, τόν λόγον
τού θε°"Λ>. Καί τόν έγγράφει «Έττί
Τΐμον Φίλον» τού Τάγματος.
32 'Επισ·τολΓ) Καθτιγΐιιτο"; ττρος
τά^ Οικουμενικόν Πατριάρχην — ε.
τος 15Μ.9 — εκθέτοντος πρός ούτον
περΐ τού π. Δωχ>θίθυ κρί—ΐς τού:
Σεπτή μο( Μοκαρΐότης,
ΜζκαοιώταΤί Καίτοι <>—0 χαρα¬
κτήρος δέν έκψέρω γνώμην ειμή μό¬
νον οσάκις &ν έοωτηθώ,
δ' οΙακδιγΐΓθτ^ Εστω κα!
ά'άμίΐξιν είς τα των φίλων ιόπεύθι>
να, δμως έχρΐνα, δτΐ μοί 4πει6ά!λλί.-
το> όκούσανΓι ττερΐ τινος Κληρι*°ύ
ώς γνωοισθέντος Υμίν έξ
τής μι3λ·3Τωμίνης (άνα)
τής Ί. Μητροπόλεως Καρχηδόνο;
καί Μΐυριιτανίας, να ιταράσχω τη
Ύια^Γί^3 Μακαριότητι
κ 3Ϊ άνερωτήτως ΐητευθύν^υς
Φ^ρίας περί αυτού, τοθ Πανθσΐ°λ?·
γΐωτάτου Άρχΐ'μανδρίτου Δωρ°θέ-
θυ Βενάρβθυ. "Ον παροίκαλουθώ άπό
τής τταρ' ήΐαΐν «ν τή Θε°λογική Σχ^
λή μαθΐ>τείας τού αχρι τής ώοαν
ταύτης. ΟΟτος εΤναι είς έκ των άλι
γίστων άοισιτων κληρικών τής έν 'ΙτΛ
λάβι Έκκληαίας, είς 6^ τόν τύπον
«αί τρόπον τής εώρείας τού έκκλη-
τΐαΐτ^χής καΐ κοινωνικής δράσεώς
σχοδον είπΐϊν μθναδΐκός καί ώς ά-
ληθώς δακτυλοδεΐ'κτο0μ·ενος. Έν ν
θεολογική μας Σχολή ήοϊστει»αϊν
καί διεκρίθη διά τό ήθος τού, την ά-
ξιοποβττεΐάν τού, την εύττρ£πε·αν
καί ευγένειαν τ°υ, την βαθι/τΛτη»
καΐ ζέουταν πΊστιν τού, την σεμν»·
τΓ)Τα καί ταπεινοψρθσύνην το^, καΐ
Τον φλθγερόν ζτλ°ν τΟυ 'τρός την
τής Έκκλησίας
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ
μέσω πολυπληθοϋς συγκεν-
ως εγένοντο την παρελθού- ,
'αν Τ»άρτην είς την έδραν τού
Σωματείου Έλλήνων Άπελαθέν-
™ν έχ Τουρκίας (Πολιπιεχνείου
5' ια έγχαίνια λίαν ενδιαφερούσης
!*βΕως μέ θέμα την Αγίαν Σ ο-
Φων.
®ς την εύπρεπή αίθουσαν τού
Σ(0Ι*ατείου έξετέθη μέγα πλήθος
^ογραφιων καταλλήλως τοποθε-
™°ν μβτά σχετικών επιγραφήν
V*
πλήθος φωτογραφιών, αί ό .
""«ι Μδονν διαφόρους άπόψεις έκ ί
τ°υ ^Ιιοτερικοΰ καί έσωτερικοΰ
τι»ν ά(ϊΐστουργηματικων άρχαεκτο
^ μελ.ών, τού διάκοσμον καί |
ιων Μ*>βαϊκών τού μεγαλουργήμα-
|,"5 «ΰτου τής Βυζαντινής τέχνης, '
'ς τγάτον ώστε νά ζϋ)ντανεύη είς Ι
τη* Ί'οντασΙαν τού έπισκέπτου.
ι% τελετής των έγκαινίοιν προ
έμπνευσμένη δμιλία, Ιστορι-
,Γ^*^ δφής. έκ μέρους τού
·βοίθοο« χοϋ Σωματείου Καθηγη
τού κ. Ε. Ίωαννίδου, ηκολούθησε
μαγνητοφωνημένη λογοτεχνική πε-
ριγραφή υπό τοϋ Βΐ'ζαντινολόγου
κ. Κ. Γρίβα καί εκτέλεσις έκλεκτών
τεμαχίον Βυξαντιντίς μουσικής χο
ρωδίας Κων)πολιτών φοιτητών υ¬
πό την Δ)νσιν τού κ. Γουτσε.
Τό παρευρεθέν εκλεκτόν ακροα¬
τήριον, μεταξύ τοΰ όποίου παρευ-
ρίσκοντο έκπρόσωποι πνευματικών
κ.ά. Σωμααείο)ν, ανθρωποι των
γραμμάτων καί τής διανοήσεως^,
ένθουσιασθέντες έκ τής ωραίας ταύ
της εκδηλώσεως συνεχάρησαν θερ
μότατα τόν κ. Πρόεδρον τοΰ Σω-
ματείου, τόν κ. Γρ(6α καΐ τό Δ.
Συμβούλιον εϋχηιθέντες νά συνεχι¬
σθή τό πλουσιώτατον είς πνευμα¬
τικάς έκδηλώσεις πρόγρα,μμα τού
Σωματείου, καθώς καί την αϊσίαν
επίλυσιν των ζο>τνκών προβλημά-
των συντάξεως καί στεγαοτικής ά
πακαταατάοεο)ς των δεινοπαθηβάν-
των Άπελαθέντων Έλλήνων τής
Κοον) πόλεως.
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41.
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Άπό τοΰ πρώτου δεκαήμερον τοΰ
μηνός Φεόρουαρίου 1941, τα Α' καί
Β' Σώματα Στρατοΰ, δρώντα έν
συμπαρατάξει άπό τοΰ όρους Τρεμ-
πεσίνα μέχρι τοΰ Ίονίου Πελάγους,
ετέθησαν υπό ενιαίον διοίκησιν, ά-
ποκληβεϊσαν «Τ,μήμα Στρατιάς ,Η
πείρου». Επρόκειτο περί συντονι-
σμοΰ τοΰ αγώνος διά την κατάλη¬
ψιν τοΰ όρεινοϋ δγκου Σεντέλι, τοΰ
αύχένος, Μετζκόρανη, όστις ένώνει
τοΰτον έκ νότου μέ τα όρος Τρεμπε
σίνα καί τής περιοχής Πεστάνη.
Αί πρός τουτο Ιπιχειρήσεις ήρχισαν
την 13ην Φε6ρουαρίου καί αυθημε¬
ρόν επετεύχθη υπό μέν τής Τ Με-
ραρχίας — Κρήτης (1) ή κατάλη-
ψις τοϋ αύχένος Μετζκόρανη καί
τής βορείας κορυφής τοΰ δρους Σ εν
τέλι, επί δέ τής
II
Μεραρχίας τή;
περιοχής Πεστάνη καί τοΰ δρους
Γκόλικο, παρά τάς δυσμενεστάιτας
καιρικάς συνθήκας καί την πείσμονα
αντίστασιν τοΰ έχθροΰ.
Μετά την έαρΐνήν επίθεσιν των Ί
ταλών κατά τοΰ Κεντρικοΰ Τομέως
τοΰ μετωπον τής Άλβανίας, αρξα¬
μένην την 9ην Μάρτιον 1941 καί λή
ξασαν, μέ πλήρη άποτνχίαν των ύ-
περανθρώπων προσπαθειών τοΰ αν¬
τίπαλον, την 22αν τοΰ μηνός ή Γερ-
μανία, συμπληρώσασα τάς προπα-
ρασκενάς της καί κατι·δοΰσα δτι ό
ίταλικός Στρατός ήτο άνίσχυρος
νά κάμψη την ελληνικήν ένεργόν
άμυναν, είσέβαλε διά τής Ουγγαρί¬
ας καί Βουλγαρίας είς την Γιονγκο
σλαυίαν καί την 'Ελλάδα.
Διεξήχθη 6 έπικός αγών είς τα
όχυρά τής Μακεδονίας άπό τής 6ης
Απριλίου 1941 μέχρι καί τής 9ης
τοΰ μηνός, δπάτε καμφθείσης τής
γιουγκοσλαυϊκτϊς άντιστάσεως παρά
τόν ποταμόν Στρυμόνα, ύπερεφα-
λαγγίσθησαν υπό τών γερμανικών
μηχανοκινητων μονάοων τα όχυρά
μας καί διετάχθησαν υπό τοΰ Γε-
νικοΰ Στρατηγείου νά συνθηκολογήΙ
σουν.
Λ
Είς την Αλβανίαν αί έλληνικαΓ
δυνάμεις, παραμείνασαι άκλόνητβι
είς τάς θέσεις τ(«ν, διετάχθησαν ά-
πο τής 13ης τού μηνός Απριλίου,
νά έγκαταλείψουν ταύτας καί νά
συμπτυχθοΰν είς τα έλληνοαλβανικά
τύνορα. "Ομως, αί μονάδες ήριχι-
ταν συμιπτντσάμιναι, ίν έτταφήπΓρός
τούς παρακολουθούντας ταύτας ,1-
ταλονς, καί βιεξάγονσαι ΰπερόχονς.
άμυντικάς μάχας, κατά τάς οποίας
' συνελάμβανον α'ιχμαλώτους.
| Άλλ' έν τω μεταξύ, ό γεομανι-
' κός Στρατός, ένεργών ραγδαίως
διά των μηχανοκινήΐτων μονάβων
τού έκ τής κατενθύνσεως τοΰ Μο-
ναστηρ'ου, ήπείλησε τό δεξιάν πλευ
ρόν καί τάς όδούς άνεφοδιασμοΰ
τοΰ Στρατόν Ηπείρου, επεβάλλετο
δ' ώς έκ τοΰτον μία έπείγουσα λύ¬
σις. "Η νά <4γωνισθή ή Στρατιά Ή πείρον κατά των Ίταλών πρός βορ ράν καί τών Γερμανών πρός ανατο¬ λάς καί πρός νότον ή νά συνθηκο λογήση. Ή γερμανική άεροπορία είχεν άρ χίβει. τρομακτικοϋς έκ μικροϋ δψους βομβαρδισμούς εναντίον τμημάτων τής Στρατιάς Ηπείρου καί τών πό λεων. (Συνεχίξεται) (1) Ίδε τό Ιστορικόν σύνγραιμιιιά — ε"6οσις 1955 σ.τ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό βάνατό Τού καΐ τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοϋ Συμδούλου τής 'Συνίχεια έν —. Όμολογώ δτΐ δέν Γ>5υνάμην
ϋά ^αντασθώ δι' αυτόν τόσον μι,γά»
λ ην τιμωοίΐν1 'Υπήρ£€ πθλϋ άνόη
τος ι Ή τι;ι«ρ!α τοο υπερέβη τάς
ψ ς
Την ϊδΐα λύττη, &ν ϋή «αί ίνΤονώ
ρη, εξεδήλωνε καί γιά τόν συμπα-
τριώτη τθυ πρ Φλορίντνς Χρυσόστο
μο, ποϋ λευκός ϋνθρωπος αύτός, ώ-
5Γΐγή(9τϊκε στό σφάλμα, ϊσως παρα-
σύρθΐίκί, άπό τόν Δημητριάδος Γερ
μανό, πού Αμίσως μετά τό κίν^μα
τώτοανακηρύχθηκί σέ αΆρχΐεττίσκο
το Αθηνών καΐ πάσης Ελλάδος»1
«Έν φΐΛλακή ήμην καί ηλθαΤί
πρός με»... Κιίητοτε ξί*ίνησε γΐό
τίς καΤεδαφΐσ'μέινες τώρο: Φυλακάς
Συγνρού. Ζιγτησε <5πτό τον Δι&.Λίν- τή των Φυλακών «ι τόν αφήση νά έπυκ:φφή τ°ΐις 6αρυποινίτί·ς, *Ο ΔιιΛβυντής *ον άττέτρεψί. — Ποό θά πάτε, ΜακαριώτσΤε, Στήν φωλιό τοθ λύκθυ; Στάθίτκε ό)δύνα!τον νότ τδν ρ€ΐ» τ€ΐ'ση "Εϊπρεπΐ νά τούς Ιδή τΗτσν στο πράγραμμά τού. Νά τοθς μΐΑή ση. Νά τους νουθετήση, Ήταν *·' αύτοι ψυχές «Οπερ ών Χρΐστός απέ¬ θανε». ' Ανοιξαν ο! σΐΛερίνιες, κατάλλη ^ες γιά θηρία, κοςγκελσπβρτες και ττρθχώρησί Τόν ύπθδέχτηκαν μέ ·„·■>
6αΐ:ς είοων'ΪΕς μέ τίς συνηθισμένες
5?ιο-ιίς, δλασιΤΓνμΐες καί φράσεΐς
ϋβν τριΰδων. Έίκίϊνος, όμως, όϊ*
πτοήθτ|Κί, ήρεαος τούς ώμΐλησ», κΛ
θ-σ£ μαζύ τους καί αρχισε να τοί·ς
διΰάσκη. Τούς εΤπε, δτι γιά τα έν-
ΛΛΓ,αΐτά των θιωρεΐ συνι/πε63υνο κ,αι
το π^ρΐδάλλθν τους, «αί τόν έαι»τί·
-^ <3^κ6^η, γτατϊ στήν Ίϊκκλησίι 06/ ιμπόρεσε να τούς ττροσψέρη εγ¬ καίρως την ήθ.κή δθναμι της άντι στσσίως· Τ°ϋς ιμίλ——: γιά τή δύν^- μι τής μετανοίας. Την ίξομολόγηθ'· Καί στά τελευταία δλ'ι ενλαΐγ»», ένώ ίκεϊνθς έξαικολθιβοθσε. Γό σκηνΐχό τότε δλλαξε. Τού- ε>
«ε δτι φεύγει, άλλά θά τούς θι>μα-
ναι, θά Τ°ύς στείλη Ιερέα γιά τις
Οοηυκίυτικίές καί τίς πνενματΐ«έ
ιω» Λνάγκες. θά τούς στείλη βι
6λία.
ί Κ,αί δέν τούςΜχοοι...
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών
Άπένσντι δλων έκείνων ^οο ϊΐ-
χαν β;αγ-κη ποτ' δέν στάθηχε φ'-
λάργυρθς "Ο λογαριασιμός τ°0 Έκ
κΛηαιαστΐκΟΟ Όρφανοτροφείομ Βου-
Μαγμένης κιΐί των δλλων Ιδρυμάτυν
ΐτ^ο λίΐτονργΌταν μ' Βλλειιμμσ,
I-
<Λΐΐνε νέ πρθσωπική ένίσιχοσΐ γοι και τα τΐμολόγια γιά τήν πληρωμή χοα ιμωμιθ^) των τταιδιών άπό τό 1<-ραΤι«Τικό Άρτθποΐ€ΐθ Άθτ(νών, 8 χι μιβ φθρά καί δνό, ώπδ ΐδΐκά τσνι χρήματα ξωφλήθη«αν. Κάθε ένέογίΐα τού, στόν τβιμίσ ιΐύτό, γινόνταν μέ αύστηρή τηχα κ,αϊ εφαρμογήν τοθ «μή ή άρΐ<ττερά, τί πθΐΐΐ ή δειξΐα». Καί κβποτε, ίίστίοα άπτό έργασΓ<ΐ , γιά τό δρθρο τού «η Τκ τΐίς Ελλάδος» στήι/ ΜΕιγύλη Έλληνική ΈγιαοολΑπαίδεΐα, ττοθ ά- ποΤΕλο^^ 5.000 γραιμ'μές, πήρί. μ£ .τα σ^ φάκελλο 5 000 δραχμές, ·*(<ύ τότε — πρ^πολεμικά— ήτανε 5αΐο ιτοσόν, δέν δνοιξε τό κδν γιά ·νσ «αμαρώση τό νο, άΛλά στήν πρώτη συίιθριασ'μένη γυναΐχα, πού ^πηκ£ στό γραψεΐο το^ καί αρχ^σ^ νά τού έξΐστορή τήιν 8*^ ττυχία της; τής χό Εδωσε λέγοντάς της — Παραχαλώ, πάοετε αύτό »α! Τό ιδία γινόνταν σέ πτωχούς φ'ι κ.3Ϊ σέ δλλθκς πθλλούς πού δοη9ούσε, χωοΐς νύ φαίνεται κ&ν ή δοήθίΐά τοκ σίίτη, τ^ύ γΐνόνΤαν ιΐε σα στά πλαίσια τής χωρΐς έπίδιι- ξι καί τυμιτανοκρουσία χρΐστιοτνι- κής άγά—ης. τού, θυυάται κανείς αύτό πού : ό Λνσίας «Γνωρίζω πώς ν' 4ρχίσω, βλλά δέν γνωρίζω ττώς νά τιλειώι—ο..». Πώς νά τελειώση ή άψήγησις τ^ς ζωής αυτής, τής οποίας κάθε καθ; στΐγ!μή ήταν £να «αταρά ποός μίμησιν» καί μιά προσφθοβ θυσίας στό βω,μό τού καθήκοντος; ιΠιστεύον-τας τόν έαυτό τού «χοιΐ» μένη λαμιτάδα», δέν αφήκε, σ' βλα τά χρόνια τής άρχΐίρστείας τον>, ρί
ρα χωρίς δουλεΐά καί χωρίς προσφθ
ρά Καΐ £τσ<· στά δεκαπένΤ£ χρόνΐβ πού κύλησαν 192,3—1938 ρέσα σ' ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΛΒΟΗΣ Ό Άνδρειότερος Έλληνοαμεριχαν άς Σ τοατιώαης τοθ Α' Παγκοσμίου Πολ εμού Μέ την ευκαιρίαν τής έπισκέψε- "ς είς Αθήνας κλιμακίον τής «Έν τιμοτάτης Πνροβολαρχίας τής Μασ σαχουσέτης», οί ανδρες τού όποίου ύπηρέτησαν είς τάς τάξεις της κα τά τόν πρώτον Παγκόσμιον Πόλε¬ μον τού 1918, άξίξει νά αναμνη¬ σθώμεν καί ώς "Ελληνες νά τιμή- σωμεν ?να δξιον τέκνον τής Ελ¬ λάδος, τό οποίον διά τής υπέροχον άνδρείας τον έτίμησεν τό Ελληνι¬ κόν δνομα, άλλά καί την δευτέραν πατρίδα τον "Αμερικήν. Πρόκειται διά τόν Γεώργιον Διλ βόην, τόν πολυτιμημένον καί ϊνδο ξον στρατιώτην τής 26ης Μεραρ- χίας Μασσαχουσέτης. Γενέτειρά τον είναι τα Άλάτσα τα Μ. Άσίας. Γεννήθηκε στίς 5 Φεβροναρίον 1896. Τήν έποχή έ- κείνη οί Τοϋρκοι κατεδυνάστεναν τό Ελληνικόν στοιχείον, μέ άποτέ λεσμα οί όμογενεϊς, δσοι μποροΰ- σαν, νά μεταναστενουν είς ξένας χώρας διά νά σωθοΰν. "Ενας έξ αυτών ήταν καί δ πα¬ τήρ Διλβόης. Μετά μυρίων κινδύ- νων καί κόπων, κατώρθωσε νά πά ρη τήν οίκογέΎειά τον καί νά έγ- κατασταθή είς Αμερικήν. ΟΓεώργιος ήτο τότε είκοσι έ- τών. Τότε ακριβώς έξέσπαβαν οί τα θαχες στά μεξικανικά σύνορα. -την πρόσκληση τής Άμερικαντ- κής Κυβερνήσεως, δ νεαρός καί ενθερμος Διλβόης έσπευσε νά κα- ταταγή έθελοντής στήν Έθνοφρου ρά τοΰ Νιού Χαμσάϊρ, στό πρώτο σύνταγμα πεζικοΰ. Τί) 1917 άποστρατεύθηκε καί άρ γότερα έ'φυγε γιά την Μασσαχου- σέτη, δπου έπεστρατεύθηκε πάλι καί κατετάγη στήν 26ην Μεραρ- χία Μασσαχουσέτης. Σέ λίγους μήνες ό Λόχος τον βρέθηκε στή Γαλλία, δπου ίλαβε μερος στή μάχη τοΰ Μάρνη. Σ' αύτη τή μάχη επεσε κι' δ Διλβό- ης, άλλά πρίν ξεψυχήση, έ'γινε δ μεγαλύτερος ήρως τής Άμερικής άλλά καί τής Ελλάδος. "Οταν ό λόχος τον ένεπλάκη στό Μπελλώ τής Γαλλίας στήν πιό φο- βερή μάχη τού πολέμου στόν Μάρ¬ νη, καί αντιμετωπίση νικηφόρως κάθε έχθρική άντίσταση, ό Διλβό- ης δέχτηκε νά συνοδεύση μόνος τόν άρχηγό τοΰ ούλαμοΰ τού σέ μιά έπικίνδυνη αναγνωρίση. Σέ κάπβια στιγμή δμ<ος δέχτη¬ κε τά πνρά ενός πυροβόλου πού ή¬ ταν καμουφλαρισμένο σέ μικρή άπ' αυτόν άπόσταση. Παρά τόν τραυματισμό καί τούς πόνους τού, δέν πτοήθηκε. Σηκώ- θηκε δλόρθος καί δρχισε νά τρέχη ηταν κρυ,Ιμένο τό έχθρικό πυρο- πνροβολώντας πρός τό σημείον πού ήταν κρυμμίνο τό έχθρικό πυροβό λο. Βλέποντας δμως πώς μέ τόν τρό πον αυτόν δέν κατάφερνε τίποτα, πότε ερποντας, πότε δρθιος κι' ί- νώ οί σφαϊρες σφύριζαν γύρω τού, τραβα τήν ξιφολόγχη καί όρμά ά- κάλυπτος σ' ενα χωράφι δπου πίσω άπό κάτι χαμόκλαδα ήταν κρυμμέ νο τό έχθρικό πυροβόλο, τό όποϊο κρατοΰσε σέ άδράνεια καί σέ κίν- δυνο όλον τόν λόχο τού. "Ομως κι' έδώ υπήρξε ατυχος! Γιατί ένώ είχε πλησιάσει τρέχον¬ τας σέ άπόσταση είκοσι μέτρων, μία όμοβροντία τόν ξαπλώνει χά¬ μω διάτρητο άπό τίς σφαϊρες καί τό δεξί πόδι κομμένο! Δέν λυγίζει δμως πάλι. Σκυμμέ- νος μπρούμυτα, τραβά τό πκττόλι τού καί σημαδεύει. Δύο άπό τούς πολυβολητές πέφτουν νεκροί, οί δλλοι δύο τρέχουν νά σωθοΰν, έ- ξαφανίζονται. Κι' ετσι όπως ήταν μ' έ'να πόδι καΐ τήν ψυχή στά δόντια, σέρνεται ώς τό πολυβόλο, τό άγκαλιάζει καί παραδίδει τό πνεΰμα μέ τό χαμόγε λο στά χείλη... Ό ήρωϊσμός τού αύτός Εγινε θρϋ λος, Εγινε παραμύθι καί παράδειγ- μα αΰτοθνσίας καί άνδρείας, πού σπανίιο; συναντά κανείς στήν ίστο ρία. Μέ τόν ήρωϊκό θάνατό τον, δ Γεώργιος Διλβόης ετίμησε τίς δύο Πατρίδες τού, την Έλλάδα καί τήν Άμερική. Τό σώμα τού μεταφέρθηκε στήν Άμερική πάνω στό πολνβόλο, δ¬ πως τόν βρήκαν, γιά νά τακρή στό Έθνικό Νεκροταφεΐο. Ό πατέρας τού δμως παρεκάλεσε καί τόν ε- θαψαν μέ τιμές στήν ιδιαιτέρα πατρίδα τ' Άλάτσατα. Μετά τήν καταστροφή τού 1922 ό τάφος τον άνασκά<ρθηκε. Ή Ά μερικανική Κυβέρνησις διαμαρτυρή θηκε γιά την ίεροσυλία καί ή Τουρ κική Κυβέρνησις εζήτησε συγγνώ¬ μην καί απέδωκε μέ τιμές τ ά όοτά τού στούς Άμερικανούς, πού μετα- φέρθηκαν μέ πολεμικό στήν Άμε¬ ρική. Έκεϊ τά άπέθεσαν στό Έθνικό Νεκροταφεΐο, δπου βρίσκεται καί τό Μνημεϊο τοϋ Άννώστον Στρα- ιώτου, στήν Ούασιγκτων. Πάνοι άπ' τόν τάφο τού άνηγειραν, δ¬ πως καί στούς μεγάλους έθνιχονς ήρωες, περίλαμπρο αγαλμα μέ την προτομή τον. Μετά την λήξιν τού πολέμου, τό Κογκρέσσο απεφάσισε νά άπονεί- μη τιμητικό μετάλλιο στόν άνδρειό τερο στρατιώτη τοΰ Άμερικανικοΰ Στρατοΰ. Διωρίσθη λοιπόν μιά έ- πιτροπή, πού απεφάνθη παμψηφεί πώς τό μετάλλιο άνδρείας άνηκε στόν "Ελληνα Γεώργιο Διλβόη. ΤΪΙταν δμως καί πολλοί δλλοι μντκΐτήρες γιά τό μετάλλιο. Μετα- ξύ α·άτών καί ό γιός τοΰ Προέ- δρου Ρούσβελτ πού είχε χάσει τό ενα τού χέρι στόν πόλεμο. Τόσα ήταν τ ά παράπονα, ώστε τό ΚόγκρέΌσο άναγκάσθηκε νά διο ρίση δεύτερη έπιτροπή γιά την έ- πανεξέταση τοΰ ζητήματος. Άλλά κι' αυτή απεφάνθη υπέρ τού Διλ- βόη, δίνοντας τήν εξής εξηγήση: «Πώς μέχρι τής σηγμής πού ό Διλβόης εχασε τό πόδι τού, ήταν άνθρωπος, άλλά επειτα πού έξα/κο- λούθηοε νά μάχεται μέ τό πόδι κομ μένο καί τό σώμα διάτρητο άπό σφαΐρες, ήταν «ύπεράνθρωπος»! Καί κανείς δέν μπορεΐ νά διεκδι- κήση τό μετάλλιο τής άνδρείας» Τότε ή Άμερικανιχή Κυβέρνη¬ σις απέστειλε στή Βοστώνη στρα- τηγό γιά νά επιδώση τό μετάλλιο στόν πατέρα τού. Αύτός θέλησε νά τοΰ δοθή άνεπίσημα. "Οταν δμως ή Κυβέρνησις ϊλα- 6ε την άναφορά τοΰ Στρατηγοϋ, θεώρησε άνεπαρχή τόν τρόπο πού έ" γινε ή έπίδοσις. "Εοτειλε τιμητι- κή φρουρά, διέταξε νά κλείσουν δλα τά καταστήματα τής Βοστώνης κατά τήν τελετή χόχ μπροστά σέ χιλιάδες κόσμο, ό στρατηγός έπέ- δωσε πάλι τό μετάλλιο προσφω- νώντας τον ώς εξής: «Κύριε Διλβόη, άνέθρεψες τόν γιό σου έλληνοπρεπέστατα, κι' δ- ταν ή θετή τον Πατρίδα Ελαβε τήν άνάγκη τον, τήν ύπεράσπισε μέ τό σο ΰψος άφθάστου ήρωϊομοΰ, ώστε άπέδειξε στόν κόσμον δλον ότι οί άπόγονοι των Μαραθωνομάχο>ν καί
Σ αλαμινομάχων ύπάρχουν άκόμη!»
Έπίσης ή "Οργάνωσις ΑΧΕΠΑ ά
νήγειρε μέ εοανο χάλκινο δγαλμα
στό Σικάγο. Ή "Οργάνωσις τής
Άμερ. Λεγεωνος Παλ. Πολεμι-
στών ίδωσε σ' ?να άπό τά τμήαα-
τά της τό δνομα τοΰ Διλβόη.
Στήν Έλλάδα βρίσκεται έπίσης
χρυσουν αγαλμα τοΰ Διλβόη καί
στόν Συνοικιβμό Βύρωνος ενας
δρόμος φέρει τ' δνομά τού.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΛΒΟΗΣ
Εθ ΙΚΟΣ ΗΡΩΣ ΤΩΝ Η Π Α
Ημερολόγιον τοό θ. Θεο6»ρ(οου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝΕΠΙΣΚΕΨΙΝΕΙΣΤΗΝ Μ.ΑΣΙΑΝ
Καΐ Ιδιαιτέρως είς ΚαπαοοχΙαν τό 1969
έναν πθλιτικό κόσμο
προ-—άβτρε καί την Έκκλησίβ να
έ?υψώΐη, το—οθετώντας την ύττερά-
νω Κομμάτων, καί τό εργθ της νά
τονώ-τη. Στό Κίνημα το3 ΛϊΡναρδο
πούλοο, αύτός Ετρεξε πρώτος γιά νά
μίσολαδήοη ιμεταξύ <4ντεπαιν<χστ<ΐΤ«ν καί Έτταναστάσεως. Στήν έκθοόνισι τού Βασιλέως Γεωογίοι; τοΰ Β', αυτόν μόνος — κοο/ένας δλλος — συνώδίυσε τόν 1· ξοριζόμ«νον ΆνακΤα μέχρ* τού ττλοί °", γιά νά τού εΐιτή προψητικά: — Μή στίνοχωρήσθε, Μεγαλειότα τε' Θά έπανίλθεΤ€ είς τήν Έλλάΐα συντόμως. Ο 'Ελληνικος λαός γΤ· ναι εΰμετάβολος... Ή Άδελιφότης Άλατσατΐανών Νέας Έρυ9ρα!ας Άττΐκής είς τά πλαίσια τ°ΰ εΤη,σίθν έορτα^ιμθθ τώ* Εϊ?οδίο>ν γής θεοτόκου και έν αι>
ϊ»εργοο3Ϊα μετά τής Κοινότητος Ν.
'Ερΐ/3ραίας, την 23ην Νθίιμβρίθυ ί.
ε. καϊ ώραν 10,45 ττ.'μ., θέλει -προ
δή είς τά όΐπθκαλυιπτήρια τής προτο
μής τού Γεωσγίθυ Α Διλβόη. Ή
ττροτομή ανηγέρθη είς τήν έττί Τούτω
σαραχωρηθεΐσαν υπό τής Κοινότη¬
τος πλατείαν £π! των όδων 21ης Α¬
πριλίου καί Βίτσι .
Διά τοΰς λησιμονήσαντας ή καΐ
νθο^νΓας πρόσφυγας, σημειώνοψΐίν
8τΐ ό Γεώργιος Διλβόης (ΟΕΟΗΟΕ
είναι ό 4ξ Αλατσάτων
Άσίας ήρωςτοΰ Α' Παγκβ
σμίθυ Πολέμου. Είς την Αμερικήν α
καί έτψήθη ώς δ μεΓα-
λώτερθς άνήρ( ώς ύπΐράνθρωσΐο ς.
ώς τό ευγενέστερον τέκνον τής 'ΕλλΛ
δθς ποϋ εδω^ε τήν ζωήν τθυ διά
τή δευτέραν πατρίδα τού, την Άμι
ρικήν ΕΤναι θαμμένος είς τό "Εθνι¬
κον Νεκροταφείον, είς τήν Ούασΐγ·
κτων. 'Εττάνω είς τόν τάφον τ°« 1
Αμερικανΐκή Κυβέρνησις ην'Ρε π*,
ρίλβμπτρθν αγαλμα μέ τήν προτοιμήν
τού 'Εττίσης είς τό Σΐκάγθ ύπταμ-
χάλκινο αγαλμα
ΟΙ έξ Αλατσάτων Μ. Άστυτς
ττράαφνγες τής Ν. 'Εουθραίας, ον·
ιι τό χρέΡς πρός τον
Μεγάλον Συμπατριώτην, απεφάσι¬
σαν νά άποδύσ>3νν έ'να έλάχιοτο»
τι,μής διά της ανεγέρσεως ά
δριαντος το^ είς Ν. 'Ερυθραίιχι·
Κατόπιν τούτου 0ΐτέ6·αλλον τό αΤτι>-
μά το^ν είς την Κοινότητα ή όποία,
3χι μόν?ν τό εκανε άτΓθδειΚΤό, άλλά
καί ανέλαβε ίπτά την αΐγίδα της
Γήν διοργάνωσιν τής τελετής των ο
ΐΓθκαλυπ'τΐΊρίων^ τα όττοΤα θέλ°νν Τί
λΐσθή μέ πόκ7αν έπισιΐμότητα.
Ή παρουτία δλων των προσφύ¬
γων είναι άπαιραίτητη.
Τό Λουλουδάκι σου
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοϋ θύμησε
τά περασμένα σου τά χρόνια τά
παιδιάστυκα
τό καρδιοχτύπι τίς λαχτάρες πού
δέ βιάστηκα
νά σβήσω άπ' μνήμη ποΰ τα κοίμησε
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοΰ θύμησε
τό φιλντιοένιο προβωπάκι* τα χρυ
σά μαλλιά
μέ τό κορδόνι τό οΰρανί δεμένα" τή
λαλιά
στά χείλη σου πού ή μνήμη μου τα
κοίμησε
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοΰ θύμηβε
τδν κόσμο των δνείρων' καί σιοχά
στηκα
τή ξωγραφιά σου' καί μ' αυτή ξε
χάβτηκα
μέσα στό ξύπνημα τής μνήμης πού
πού τά κοίμησε.
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
(Συνέχεια έκ τού
1)9)1959 ήμέοα Τρίτη
ΕΠΑΦΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥχ ΤΟΥΡ-
ΚΟ/Σ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΛΗ
Ό σημερινός μας κόπος ήτο με-
γαλΰτερος άπ' τούς τών δλλων η¬
μερών, γιατί δλη τήν ήμέρα είμα-
στε στό πόβι, μέσ' τόν ήλιο καί την
σκόνη καΐ είχαμε τό νού μας συγ-
κεντρωμένο στής παρατηρήβεις καί
τόν καταμ ρισμύ έντυπώσεων γιά
τά χωρία τοΰ Ποτηάκ - ό6ά.
Τήν κούνασή μας τήν σινμπληρώ-
νει ή στενοχώρια πού δέν μπορέσα-
με νά δοϋμε καί τα δλλα ρωμεικα
χωρία καΐ άκόμη, δτι μέ τήν σημε-
ρινη μας περιοδείας συμΛληρώσα-
με τήν έπίσκεψη μας στΐήν Καππα-
δοκία. Άλήθβια, πόσο πτωχή είναι
ή έπίσκεψη αυτή στήν άπέραντη
Καππαδοκία, πού ?χει τόσο ρο>μει-.
κο θησαυρό τού παρελθόντος άπ'
τό έλληνικό της στοιχεϊο, ώστε νά
άπαοτήται μακρότατος καί έπίπονος
χρόνος γιά νά τήν έπισκεφθοΰμε.
Άλλ' άς ποΰμε πώς ή παρούσα
μας επίσκεψις είναι σάν απαρχή
καί σάν δοκιμαστική τοιαύτη καί
δς έλπίσουμε δτι προσεχώς θά γίνη
πληρέστερη καί άποόοτικώτερη.
"Ότιαν τό πούλμαν μπηκε στήν
Νεάπολη, ή δρα σημείίονε τήν ε-
κτη άπογευματινή.
Στό ξενοδοχεϊο προσπαθήβαμε
νά ξεσκονισθοΰμε καί νά φρεσκα-
ρκΚοΰμε λίγο. Κι' ϊτσι δέν μάς πε-
ρίσεψε χρόνος γιά νά βγοΰμε μέ
τ'ιμερήσιο φώς στήν πόλη νά σεογια
νίβονμε λίγο. Τραβήξαμε σιγά - σι-
γά γιά τό έστιατόριο, γιατί στήν
Τονρκία δειπνοΰνε ενωρίς. "Οταν
τελείωσε τό δεϊπνο στίς 9 περίπου,
καθήοαμε μέ τόν κ. Μανώλη Τσα-
λίκογλον στό γρακρεϊο τού ξενοδο¬
χείον «Κότζ - Παλλάς Ότέλ», γιά
λίγη έπαφή καί κοτ<6έντα μέ τούς Νεαπολΐτες. Βοηθός τρΰ διευθυντού τοΰ μονα δικοΰ αύτοΰ συγχρονκτμένου κάπως, ξενοδοχεΐου, είναι ενα Τουρκόπου- λο ως 20 χρονών καί λέγεται Χεμ- κετ Πολάτ. Είναι Ινα Ιξιανο παλ- ληκαράκι καί άπ' τά χθές πιάσαμε ς-ιλία. Τακτοποιήσαμε μα!:ί, δσο μπορέσαμε τά δο>μάτια, τοΰ συμ-
πληρώσαμε τό δελτίο γιά την άστυ-
νομία καΐ μέ τά άστεϊα μείναμε
σνμφωνοι νά προσληφβω βοηθόα
τού.
Ό Πολάτ γιά νά μέ καλοπιάση
μοΰ παραχώρησε τή θέση τού διευ-
θνντοΰ σαό γραφεΐο. Μόλις πτνρα
την τιμητική θέση άρχίζουν οί έ-
ρωτήσεις. Στό μεταξύ ό κύκλος μ£
γάλτοσε καί οί έρωΐτήσεις σοβαρεύτη
καν. ' "■»■'
—^Πώς σάς φαίνεπαι ή πατρίσα
μας; είναι ή πρώτη ερώτησις.
— Πολύ ώραία, τούς διαβββαιώ^
σαμε μέ τόν Τσαλίκογλον. Ίδιαιτέ-
ρο>ς άγαπήσαμε την πάλη σας καί
εΐμαστε ένθοΐσνασμένοι άπ' τή φι-
λόξενη συμπερκρορά σας, άπ' την
πρόοδό σας καί μάλιστα άπ' τήν
φτήνια σας.
Δεύτερη ερωτήση:
—Τί διαφορά βρίσκετε στή ξωή
μας νενιαά^ία1 στή δι*ή αας; Πώς
σάς φαίνεται δ τιμάριθμος;
Καΐ άπαντοΰμε:
— Διαφορά ζωής μεταξύ δύα χυ
Οδν πάνττα ύπάρχει. Έδώ, σέ σδς
ύπάρχει μιά σχετι«ή φτήνια στά
τρόφιμα καΐ αύτό συμβαίνει έπηδή
αύτά τιά παράγετε σεΐς σέ άφθονία
καί έπεώή έσείς δέν δοκιμάσατέ
τίς άπάνθρωπες καταστροφές τής
κατοχής τριών λαών καί άκόμη
τήν αύτοκαιταστροφή μας μέ τήν
κοιμμουνκττική άνταρσία κσπά τίς
μεταπολεμικές μέρες.
—Ό θεός νά μή τό δείξη καΐ
στόν έχθρό μας! είπανε δλοι τους
μέ μιά φωνή συμπόνιας.
"Αλλη ερωτήση ήτο ή άμοιβή
της εργασίας, ό ΰπαλληλικός μι-
σμός καί αά ήμερομίσθια.
— Στήν Έλλάιδα, τοϋς άπαντοΰ-
μζ, σέ άναλογία πρός τή λίρα σας,
καΐ Ιχει δΰο δραχμές, τδ κατ,ώτα-
το ήμερομίοθιο φθάνει τίς 25—20
λνρες άλλ' άνάλογα μέ την έννα-
σία καί την τέχνη καί ήμει>ηηίσθια
σΐτό υψος των 40—100 λιρών σας,
δηλαδή 80—200 δραχμέ·;.
Ή απαντήση μας 'ού; στενο-
χώρησε άφάνηαστα, γιαΐί μάθανε
ξαφνικά τήν τεραστία 8ιαφ("θά π'
τά δικά τους ήιμεροκάιματα, πού άρ-
χίζουν άπό δ λίρες και φάνηυν ό
πολύ στίς 25 λίοες, δηλαδή Από 10
—50 δραχμές.
— Δέν μάς είπατε γιά τούς αηντ-
αίονς μισθούς των ΰπαλλήλων, ρώ-
τησαν.
— Γιά τούς μισθούς, λέμε (Τάς
πληροφοροΰμε ότι δ κατώτατος άρ-
χίζει άπό τίς 900 δραχμές καΐ φθά
νεις τίς 5.000, δηλαδή άπά 450—
2.500 δικές σας λίρες (Αύτά τα 2-
γραψα οτά 1959). Κι' ϊτσι ή Ιπο-
ρία τους μέ τίς γενυιές αύτές πλη-
ροφορίες, γίνηκε κατάπληξις,
Κοντά μας είναι Ενας Ιμάμ/ης, 8η
λαδή έπίσημος Ιερεύς τους. Μέ ρώ
τησε καί αητός γιά τήν μκτθοδοσία
των Ίερέων μας γιά νά συγκρίνη
τόν δικό τού μισθό.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΤΙΜΗΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΝΕίΜΑΤΟΙ, ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
τής Συνεργάτιδός
Την Δευτέρα 10 τρέχ. στάς 7 τά
βράδυ ίγινε στήν Αΐθουσα τοΰ Φ.
Ε. «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ» άπό τό Σω
ματεϊον Καλλιτεχνικών Άνταλλα-
γών Ελλάδος μιά ώραιοτάτη τελε¬
τή γιά την απονομήν βραβείων καί
μεταλλίων τής «Σθσιετέ — Σιάν;
— Λέτρ» τής πόλεως τών Παρισί¬
ων τού Βραβείον Κύπρου Δρ. Ίω-
άννη Σολομίδη καΐ μεταλλίου τοΰ
Διεθνοΰς «Σαλον ντέ λ' δρ» Παρι¬
σίων γιά την δημιουργικήν προσφο
ράν των κ.κ. Ήλία Βενέζη, Άκα-
δημοϊκοΰ Λογοτέχνη, Τάκη Παπα-
τσώνη Άκαδημαϊκοΰ — Ποιητοΰ,
Χρνσικοΰ Ίωάννη Καθηγητού τοΰ
Πανεπιστημίου, Βαβαγιάννη θεο-
δώρον Άρχιμουσικοΰ, Παλλαντίου
Μενελάου Μουσουργοΰ, Κώσ τ α
Μουσούρη Θιασάρχου, Ελένης Χά
λκούση Ήθοποιοΰ τού Εθνικον μας
θεάτρου καί Καθηγηιτρίας τοΰ Έ-
θνικοΰ Ώδείου, Δημητρίου Γιαννου
κάκη Ζωγράφου — Χαράκτη καί
Λαζαρή Θεοδώρου Ζωγράφου.
Ή Αίθουσα αυτή ήταν γεμάτη ά
Ε.ΒΙ-Ε. «ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ> Α.Ε.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Περί προσκλήσεως των Μετόχων
τής Άνωνύ,μου Έταιρείας Έμ-
πορικών καί Βιομηχανικων Έ-
πιχειρήσεων «Α. ΜΙΧΑΗΛΙ—
ΔΗΣ» είς Τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν.
Συμφώνως τώ άρθρω 20 τού Κα
ταστατικοΰ, καλοΰνται οί κ.κ. μέτο
χοι τής Άνωνύμου Έταιρείας Έμ
πορικων καί Βιομηχανικων Έπιχει
ρήσεων «Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ2Γ» ό¬
πως προσέλθωσιν είς την έν θεσσα
λονίκη έδραν τής Έταιρείας καΐ
είς τά επί τής όδοΰ Γ. Φίλιππον 23
Σταυρούοτολις, κείμενα γραφεΐα
αυτής την 13ην Δεκεμβριού 1969,
ημέραν Σ άδβατον καί ώραν 6ην μ.
μ. πρός συγκρότησιν τής έτησίας
τακτικής Γενικής Συνελεύσεως επί
τής έταιρικής χρήσεως 1968)1969
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
1. "Εγκρισις Ίσολογκτμοΰ χρήσε
ως 1968)69, ήτοι τής διαχειριατι-
κής περίοδον 1.7.68 — 30.6.69 μετ
ακρόασιν των έπ' αύτοΰ έκθέσεων
τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλιον και
τών έλεγκτών.
2. Διάθεσις κερδών χρήσεως
1968)69.
3. "Εγκρισις πράξεων καίένεργει
ών Διοικ. Συμβουλιον κατά τήν
χρήσιν 1968)69 καί απαλλαγή τών
μελών αυτού καθώς καί τών Έλεγ
κτών άπό πάσης ευθυνής άποζημιώ
σεως διά την ανωτέρω χρήσιν.
4. "Εγκρισις άποζημιώοεως με¬
λών τού Διοικητικοΰ Συμβουλιον
κα'ι άμοιτΐών {«αλλήλων τής Έται¬
ρείας.
5. Έκλογή νέον Διοικητικόν Συ
μβουλίολυ.
6. Έκλογή δύο τακτικών καί 8ύ
ο άναπληρα>ματι.κων έλεγκτών έκ
τοΰ Σώματος Όρκωτών λογιστών
διά τήν έταιρι/κήν χρήοιν 1969)70.
7. Διάχροροι άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. μέτοχοι, οί επιθυμούντες
νά συμμετάσχωσιν είς την Γενικήν
Συνέλευσιν δέον όπως συμμορφω-
Θωσι μέ τάς διατάξεις τού αρθρον
21 τού Καταστατικόν.
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
μας Κάς Νικ. Κ Γιαννακιίου
πό έκλε.κτύ κόσμο τής πρωτευού¬
σης μας, άκόμη καί τό ύπερωον ή¬
ταν κι-' έκείνο γεμάτο. Έπρόκειηο
νά βραβευθούν προσωπικότητες
τοΰ τόπου μας καί ό πνευματικάς
μας κόσιμος καί οί θαυμασταΐ των
έτρεξαν νσ τούς χειροκροτήσουν.
Ή κ. ΧαρΐκΛέΐκ Χατξησόνββα —
Φωτίου έντεταλμέντΡ-ίΐΗ^ίίΣοσιετέ
— Σιάνς — Λέτρ» προσεφωνΤιτΗ^^
τοϋς τιμωμένους καθώς έπίσης καΐ
δ κ. Ν. Ροσινιόλ Μορφωτικός Ά-
κόλοιΛος τής Γαλικής Πρεσβείας.
Έν συνεχεία έμίλησαν οί κ.κ. Ή
λίας Βενέζης, Παλλάντιος Μενέλα
ος Κώστας Μουσούρης καΐ ή κ. Έ
λένη Χαλκούστι ή δποία έχομε καί
ώραιότατο χιούμορ καΐ ή Πρωτα-
γωνίστρια τοΰ θεάτρου κ. Μιράν-
τα Μυράτ άπήγγειλε ποιήματα τοΰ
Ακαδημαϊκοΰ — Ποιητοΰ κ. Τ. Πά
πατσώνη.
Καΐ μέ τήν απονομήν των βρα¬
βείων καί μεταλλίων στούς τιμωμέ
νους τής βραδυάς άπό τήν Τιμητι¬
κήν Επιτροπήν συνισταιμένη άπό
τόν Δήμαρχον Άθηναίων κ. Δ. Ρί-
τσον, τόν κ. Ροσινιόλ καί. την κ.
Χαρίκλεια Χατζησάββα — Φωτίου
έτελείωσε ή δμορφη αυτή τελετή.
Νίνα ΓιαννακΙδου
Ο κ. ΠΑΤΛΟΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΤ
'Ε5πανή(λθεν οριστικώς είς τάς
Αθήνας ό κ Παΰλος Χιδίρθγλοι/)
Λέκτωρ το£> Πανεπιστημίου τής Βόν
νης. "Ο κ. Χιδίρογλου είδΐκεύθη είς
τό Παν)μιθν τής Βόννης ώς ύττάτρο
τής Γεριμανικής Κυβερνήσεως
καί τού κρατικαί) Ιδρθματθς 'Υγ—
είς την Τθιιρχολαγίαν, 'Α-
διδάκτωρ τής Φιλθσοφικής
Σχθλής τής ΒόννΥις τό 1966 καί έ
παρουσίασε Εκτοτε πρωτοτύπους με
λέτας. Ή συγγραφιική τού έργασία
άναφίρεται είς θέματα τής Τουρκο
κρατίας έττΐ τή βάσει τών Όθωμανι
κων πηγών. Ή δΐατριβή τΟυ, ή σχετι
κή ,μέ τόν 'Εβλΐγΐά Τσελειμ—ή καϊ
τήν Κοήτην, ή όττοία είχεν εκδοθή
ά-6 ΤαΠαν)μιθν τής Βόννης τδ
1967, έττανεξειδόθη άΐτό τόν 4κ6οΠ-
κόν οίκον £ Μπρίλλ τής Όλλαν
δίας. Κατ' αύτάς ΟΜαμίνεται καΐ ή
ΕκΒοσις τής Τουρκικής Γραμματΐ-
κής τθυ υπό τοθ ΊδρύματΓθς Μελε-
τών Χερσθνήσου τού Αΐμου.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καΐ
6—8 μ,μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμβνβς
έ« των τάξεων τοΰ ϊτρατοδ ττ|ν
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς 1οι-
ωτικόν ή »1ς Φρονπστήριον. Πλν(-
ροψοοίαι τηλέφ. 772.18· 4ρα 10—
12 π.μ. ΝαΙ β)—· μ4».
ΔΙΚΗΓβΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΒΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΌΠΟΥΛΟΥ
ΚσραΤσκου 111 - Τηλ. 418.024
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Σωκράτους 59 'ΑΘΛναι
Τηλ. 584.71·
,Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΟΥ»,
Σύντομη άνάλυση τοϋ έργον
ός είς την ά9ην<11 ■0 , ,^βιιιΜΪβϊ ώ ης (ί μ£γα/.π«ορος ταπήτων καί ώς λ"ογ10ι>> οπό θοωμααίας άμΐλίας χ".;
Ι ονγκ^Ρ"3*15 τ"ν Ρ^Τοηρυ
ι!ς τούς όττο'θυς άνήκ«ι, άλλΐτ
^['εΙς τούς αναγνώστας τής έ*ΐ)
Ίοίδος αυτής ο1Γ° συνί.ηγασί'-ς α
Ε,ολ6ν:ν:, αί άπβΐίΐ έ5ημ~σΐί65η
Λ», κΐτά «3ΐρθυς
•ό ιυλ«σχ»βής, λοΐπόν,
— εΤναι. ώ<= ης καΤητγωγής, δότ, » Γ»·τ· " - σ'^ τ . το:χ.)ν ίτΐιτι,'χώς συνβυάζεται υ 11 ίορμθ»^11* ° "«Ρδ^ί ε·έ τ°ν *° ον ΕομΦ, έίέδωαε, ττρθ ^ψ4τκ.,. ί(3 6ι6λιον, ώς ίητικορωνϊδα τώ· ΙιΛ, ιτίυ μττ°Ρ«' νά χαρακτηρίση",. ρ,ς καμμίαν υποβολήν, ώς «μνο μ-ιώδίίν τοίθν ως εμφάνισις, Α ά ο'α την «Ιστορίαν ι,,ι, ΧίΜθϋ» ι—3·ισ», αν δχι μθναδιχή ηυλσχΐστ°ν «'« τΠν Ελλαδι, διοο λ £κδο3ις αποτελεί δθλο» καλλι π ,^κβν ΧΛ?"3 άφθαλμών, 4—ι ττθλι. τΐΛθυς χθΡτ3υ «ίλλουΐτοαυιδν» (ζ-χ ρ^ος). »τύιτωσις έξ ολοκλήρου £Ις βαθΐ'τινττ'αν (δτριρσετ), σελίδες 380 £1{ μέγ^ οχή·μ<ΐ.' δ'ακθομημένα Λ ύ ίιΐίΜΐσκθσισς πολνχρώμονς Λςΐί «-^μαύρον; π(νακας καί ματ/ικά καΐ σιτάι*ο: σχέδΐα «ρχαυν, μ«σ^ν »ο „», «Γ~ς τι οθελεύσεως · άκαμη 6£ ι» ίπαιιωφ»*ιλον (ΐπικάλυμ ια) τοΓ/ κομψν βκιμστοχρυτοδέτθι, δεσΐιμα «3ς ε:ρ:ι τ:?ϊτ€Χνον Αρχαίαν περσ* εΐκονα τλ -Ρ6:τίί«ον μθ ^,σ,ρο, πΑή ρες ώ/Ηων καΐ άΐτωρών είς τον κα λο άγγολον -ί,τΓΐσβεν μέρθς) Τι όέ νά είπωμεν ώς πρός το',τεριε- Χδμ^θν; ·ο κ. Χαρής Κατχραμ,Λνθς 'ι'α, ασφαλώς —νγαίος πο1ηΤής κα1 ζωγράφος γνησιυς, μέ Ανώτερ€ς βέ δ είς Τδ ΠθΛΜΙεχνιΤθν κα; τα ττατραγονΐκήν παράδοσιν τδ «χά λ"«» τό ϊχίι είς τώ αΤμα τβν εΤναι γΐ' αυτόν άληθ.νόν «6ίωμσ», —ο ίμφυχωνετα* καΐ μετοι/ίηώνεται άττό την ττθ,ησ,ν, τήν τέχνην τ^, πατρο παρ653τον ίμιτειρίαν καΐ την έ,πσ,ή μην, ττοϋ τόν καβιστσ — να μη 0έ λησμονώμεν ότι είναι δ μόν^ παρασκευαστης άνά τόν κόβμον τοι>
Λερίφημου «άναγλύφου» τάίτητος__
μοναδικήν αύθεντίαν είς τόν τοαία
αυτόν καί είς τό ιδιαιτέρως άνα-
τολικόν αύτό εΐδος οΐκοτεχνία4,
τοθ τάπητος.
Μέ τέτοιο προσόντα και τβτοιις
'ικανότητες καί ποοδιαθέσεις δέν εί¬
ναι καθόλου παράξενο πώς μπόνο·
σε νά ξετυλίξη μπροστά στά ?χ-
θαμβα μάτια τοϋ άναγνάκπου, χά
τα τρόπον άραΓτουργηματικόν, την
«ιστορίαν τού χαλιοϋ», ιστορίαν έ-
ξήκοντα αίώνων—^παραθέτει χιορία
άπό τόν "Ομηρον καί τούς άλλους
κλασιχούς συγγραφεϊς, δπου γίνον-
ται λόγος καί χαρακ-ΐηριομοί πε-
ρί ταπήτοιν — ώς έ'να μαγευτικό
Ι παραμύθι, χωρίς πουθενά νά πρ»
δώση τό θέμα τού ή ν' άπομακρύ
νεται ά>ό αύτό πού διαδάξεται μυ-
ι νοροΰφι.
' μ.σ.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ (ΙΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σΰλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
(ΣννίχΕΐα έκ Τού προηγουμένου)
Το έΐΓομίν°ν |τ3ς (ΜαΓου 311
1826) δμως άπ-Είίωσε καΐ ό Πάλαι
β; Πττρών Μετά τάν θάνατον τού
υ, καΐ ιτοό τοθ θανατον τού
οΰ, μΐταξύ των διαφόρων τής
άρχών βντηλλάγτκτοίν τα
φα-, τα άιτθΐα μσς ττ,α
νωΐτα μέχρΐ σήμε
στοΐχΕΪ3 τής συλλήψεως "Ό1"
υπό τού Νικσλέτ°ο Σοψια
νοιΐθυλου
Το πρώτον έγγραφον ά—.υθύνεται
ττρρς τα ιπαοχεϊον ΚαλαΛούτων, έ< μίρθιις τού Εκτελεστικόν Σώματος, «3ΐ έχεΐ οΰτω· Π.ρί<:δ»ς Γ'. Αριθ. 14*78 Π()03ω?ινη Διοίκησις της Ελλάδος Το Έϊτιλεο-τικόν Σώμα Π:ος τό 'Βττορχίϊον τών Καλαβρύ¬ των "τό ό αφοοάν τού ττανΐίρωτάτο^ Μητ?(3τΓίλίτθυ Π Πατρών, ττληροφο Γ^-Τταιι ή Διοίκησις, 6τι ό Λττοβανώκ Νκολέτος Σοφΐανάττβΐίλθς κατά τόν Ιανουάριον τού τρέχοντος έ'τους, έ ■ηγτ μέ πεντήκοντα ττερίιτθι; στρα- 'ωτυς είς το μοναστήριθν των Νσ>
ζηό' δπου διέτρΐβεν ή Πανιεράτης
13» κϊϊ συλλαβών αυτόν επήρε κσι
&α (κτρΐ}χό: ΐθρ'κε έττάινω τού, ί-
πάνιο είς τοϋς άνθοώαους τους, έ-
£ΐς τό κστάλοΜά τομι καθώς καΐ δ ο
,<Λϊ, ψορέματα, κα'ι άΛΑα διάφαρα ιτΜγματα τα σηοίατ τώραι ευρίσκον¬ ται ε|ς το0ς κληρονάμους τ°ΰ Νι«ο- λ£Τ0υ, οΐτινες 5^ν θέλουν μετά ««- λ<ί τρόπον ^ τα ^τΓκττρεψονν. ΠεϊΐκΑΐίεται αντίγραφον ,μαρτυρ* «ου, τόν οποίον ίπαρουαίασεν ή παν χον, καί είς τό οποίον εΰ- κατά Τα γράμματα τα άϊ>
ηφ-ια χρήμθΓτα καΐ πράγ·ματσ
Αι<η<ίττετσι δέ τα ώπαρχεΐον νό εΐ- 4ΐτό τοθς κατα»φα;τοΰντας καί νά τα παραδώση είς *όν «■•τηδες σηλλόμίνον άνθρωπον τού Π2»ΐ£5ωτάτου Π. Πατρών. Έν ΝαυΛλίΐι) τή Ίπ Φ)ρίον 1825 Ό οντιητρόε&ρος ττ τολογήτη εκατόν ή να μό- ΣιτηΑΐωτάκης Γραιμματευς Ό "Οττιββε» Άγρψ Μ '°ϋ 'ΕικΓίλεστΐκοΰ πρός τή Ι- "«ΡΧΐϊο» Κοβλαδρντων» Η ίιαταγή τοθ Κωλέττη άνα·*- Ρ;1 στρο^ολογίαν έ.κ:χτόν (1Ο0) «Ρίτιωτώ», ή τοϋ Γκούοα «δλθυς ΤΟυϊ οτρατιότιίς όποθ είχεν» ό Σ° ♦Ι3ν6ηουλος, τό δέ προηγούμενον έγγραφον κάμνει λόγθν περί «ττενΤή ""«α τΐιερ!ΐΓθυ στρσΤιωΤών» "Ισοι· η ίή Τίυνήθη ό Νικολέτος νσ στρτ να^ είς —εντηκοντα στρατιώτας. '" τυχόν διέλευΐΐς καΐ καθοδθς τθν Ν κολέτθυ έκ τής Μονή,ς είς την | α. ττούνην διά τής Μητροπόλεως Π-«- , θά απήτει π-εοΐσσθτέρους τιμκ α στρβΤιωτών. Ύτ.ήριχεν τής άτΓελίυθερώσεως τ<»ϋ Γερ Ή κάθοδος δμως είς την Ή διά τής επαρχίας Καλαβρύ¬ των, φιλίον οΰΐης τ°0 Νΐκαλέτον. απήτει στρατιώτας όλΐγωτέρους των εκατόν. Είς την επαρχίαν 6ρύτων ό Γιρμανος είχεν ρ-υς φίλους καί γωυτούζ έν συγ <ρίσει ;ιέ τόν Νιχολέτον. "Η άΐτόφαίΐς Της συσταθείσ · ί ιτταμελοθς " Επιτραπή ς, πρός έξέτα νομικην τού ζη"ήαατθς £χει ώς τοθ Κατά τΛν υπ' αριθ. 2013 διατα¬ γήν τοθ ύιτοι/ργείθυ τούτον ίκδοθεί- πρό- την έπταμελή επΐτρθπήν, Ινα «ττοφααίαη εγγράφως ιτερί τ"ν έν τώ έμμαοτύρω παρρηαΐα- Π·)ός τό |ίοχον · Π Πατρώΐί π-αρα των κΐιρονάμ«ν ου, σννρ>θομίν είς έ'ν οί 6-
, κα'ι μετακαιλεσώμε-
νοι την σύζυγον τοθ ττοτέ Νι«ολέτου
Βεωοησαιμ€ν τα Ιδιάχειρα Ζγγροαρα
χον συζύγου της καϊ τάς διά ζώσης
τής γυναικός όητολογίας, ώσαύτωε
δέ «αί τα συμμθΕΡτυρ'κά τής αώ1""
Πανιερότ—ος καΐ τάς διά ζώσης ό
ττθλοιγι^ς, εττεΐτα δΐΛΟμει τών ργ)-
θέντων
ων ξ
σκεμμένως περί ταύτης τής διαφο-
οας καΐ θιωρησαντες ν°ιμιμως καΐ
ής τα δίκαια των άκχφ*.-
, διά τών περΐκλειομίνων
γρφ τονις κα'ι των διά λόγου
£κθέσί/5ν τ°υς, εύρομεν δίκαια αί
νόμιμα τα παρά της 1^αVι^ρΑτητό^
τού δι' άναφθράς αΐτηθέιντσ: ,ά»Ό-
'α',ος δ| καϊ ληστρικΛς παιρ6 τοθ Ν'
«οΛ£του Σο^ιανθττούλθυ 8ιαρτταγέν
τα, καθότι ώς έν των ίδίων έγγρο
ψων άπθδειχνύεται μή^ε ή διοίκησις
μΓΤΤε ό στρατηγός Γκθύρας, (ΐταρό
τοϋ άπ°ί°υ έστάλη νά φέρη τόν 8ε-
σττότην, διέταξεν ττοτέ ν^ έπιθέοτ
όντος χείρας άδίκους καί ΰβριστι-
κάς πρός την Πανΐερότητά τού,
άλλ' απεδείχθη, προψανώς δτΐ οΤκθ-
θεν, ϋβρισεν, έδίασεν, έγΟμνωνΓΐ, «ι.
ριέφερεν ώς λησΐήν είς τα δάαη πρό
σοπον Ιερόν καί άξιοσέβαστον άπό
τό ττολίτευμα των χ·ρ.ιστΚΐνών '—λ-
λήνων, άντ! νά τό σιΑλάβη «αί Α
τό ψέοη τιμίως πρός τδν στρατη¬
γόν
(Σ υνεχίζεται>
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ !
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΟΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ,
29 ΤΛ, 24—5—51 ό ΈλΑηνΐκδς
Έοι/3:ός Σταύρος άττένεΐμεν είς
τόν π. Δωοάθίον τον Σταύρον τοϋ
'ΕΘλκοΙ Αγώνος
30 Διά τ°0 υπ' αριθ. 40)195.
ίγγρά^οο τοο Πατριάοχου ΆνΤιθχ^.!
τις >Λλεξάϊ·53θυι αττενρμήθη ίΐς τόν
π. Δωράθεον ό άνώτβοος Ταιξιάρχης
Τ-0 παοασήμθυ των Άγίων πρωτο-
Άττοστόλων
Ίαϊάν. Α. Βερνάρδου
31. Τό 207 Τάγμα ρψ^
διά τού ι—» αριθ. Κ.Π.Φ. 30)740°)
18—8—51 έγγραφον» τού πρός τον
ΐτ Δα->5θΕθν έκψοάζει αυτώ την ττλη
οη εύαρέσκειαν Αξιωματικών καϊ
Όττλΐτών τ»υ διότι «μή φίΐβόμενος
κόπων καϊ μάχθων, όφιλοκερδώς καΐ
ώς άξιθς λειτον,ργός τού Ύιμΐστοι,
διεΐρεξεν τα δεΐνθΛταθοΟνΤα χωοία
τής ζώνης ευθυνής τ0ο Τάγ'ματος,
λεΐτ=ΜΡΥών καΐ κηρύΤτο;,, τόν λόγον
τού θε°"Λ>. Καί τόν έγγράφει «Έττί
Τΐμον Φίλον» τού Τάγματος.
32 'Επισ·τολΓ) Καθτιγΐιιτο"; ττρος
τά^ Οικουμενικόν Πατριάρχην — ε.
τος 15Μ.9 — εκθέτοντος πρός ούτον
περΐ τού π. Δωχ>θίθυ κρί—ΐς τού:
Σεπτή μο( Μοκαρΐότης,
ΜζκαοιώταΤί Καίτοι <>—0 χαρα¬
κτήρος δέν έκψέρω γνώμην ειμή μό¬
νον οσάκις &ν έοωτηθώ,
δ' οΙακδιγΐΓθτ^ Εστω κα!
ά'άμίΐξιν είς τα των φίλων ιόπεύθι>
να, δμως έχρΐνα, δτΐ μοί 4πει6ά!λλί.-
το> όκούσανΓι ττερΐ τινος Κληρι*°ύ
ώς γνωοισθέντος Υμίν έξ
τής μι3λ·3Τωμίνης (άνα)
τής Ί. Μητροπόλεως Καρχηδόνο;
καί Μΐυριιτανίας, να ιταράσχω τη
Ύια^Γί^3 Μακαριότητι
κ 3Ϊ άνερωτήτως ΐητευθύν^υς
Φ^ρίας περί αυτού, τοθ Πανθσΐ°λ?·
γΐωτάτου Άρχΐ'μανδρίτου Δωρ°θέ-
θυ Βενάρβθυ. "Ον παροίκαλουθώ άπό
τής τταρ' ήΐαΐν «ν τή Θε°λογική Σχ^
λή μαθΐ>τείας τού αχρι τής ώοαν
ταύτης. ΟΟτος εΤναι είς έκ των άλι
γίστων άοισιτων κληρικών τής έν 'ΙτΛ
λάβι Έκκληαίας, είς 6^ τόν τύπον
«αί τρόπον τής εώρείας τού έκκλη-
τΐαΐτ^χής καΐ κοινωνικής δράσεώς
σχοδον είπΐϊν μθναδΐκός καί ώς ά-
ληθώς δακτυλοδεΐ'κτο0μ·ενος. Έν ν
θεολογική μας Σχολή ήοϊστει»αϊν
καί διεκρίθη διά τό ήθος τού, την ά-
ξιοποβττεΐάν τού, την εύττρ£πε·αν
καί ευγένειαν τ°υ, την βαθι/τΛτη»
καΐ ζέουταν πΊστιν τού, την σεμν»·
τΓ)Τα καί ταπεινοψρθσύνην το^, καΐ
Τον φλθγερόν ζτλ°ν τΟυ 'τρός την
τής Έκκλησίας
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ
μέσω πολυπληθοϋς συγκεν-
ως εγένοντο την παρελθού- ,
'αν Τ»άρτην είς την έδραν τού
Σωματείου Έλλήνων Άπελαθέν-
™ν έχ Τουρκίας (Πολιπιεχνείου
5' ια έγχαίνια λίαν ενδιαφερούσης
!*βΕως μέ θέμα την Αγίαν Σ ο-
Φων.
®ς την εύπρεπή αίθουσαν τού
Σ(0Ι*ατείου έξετέθη μέγα πλήθος
^ογραφιων καταλλήλως τοποθε-
™°ν μβτά σχετικών επιγραφήν
V*
πλήθος φωτογραφιών, αί ό .
""«ι Μδονν διαφόρους άπόψεις έκ ί
τ°υ ^Ιιοτερικοΰ καί έσωτερικοΰ
τι»ν ά(ϊΐστουργηματικων άρχαεκτο
^ μελ.ών, τού διάκοσμον καί |
ιων Μ*>βαϊκών τού μεγαλουργήμα-
|,"5 «ΰτου τής Βυζαντινής τέχνης, '
'ς τγάτον ώστε νά ζϋ)ντανεύη είς Ι
τη* Ί'οντασΙαν τού έπισκέπτου.
ι% τελετής των έγκαινίοιν προ
έμπνευσμένη δμιλία, Ιστορι-
,Γ^*^ δφής. έκ μέρους τού
·βοίθοο« χοϋ Σωματείου Καθηγη
τού κ. Ε. Ίωαννίδου, ηκολούθησε
μαγνητοφωνημένη λογοτεχνική πε-
ριγραφή υπό τοϋ Βΐ'ζαντινολόγου
κ. Κ. Γρίβα καί εκτέλεσις έκλεκτών
τεμαχίον Βυξαντιντίς μουσικής χο
ρωδίας Κων)πολιτών φοιτητών υ¬
πό την Δ)νσιν τού κ. Γουτσε.
Τό παρευρεθέν εκλεκτόν ακροα¬
τήριον, μεταξύ τοΰ όποίου παρευ-
ρίσκοντο έκπρόσωποι πνευματικών
κ.ά. Σωμααείο)ν, ανθρωποι των
γραμμάτων καί τής διανοήσεως^,
ένθουσιασθέντες έκ τής ωραίας ταύ
της εκδηλώσεως συνεχάρησαν θερ
μότατα τόν κ. Πρόεδρον τοΰ Σω-
ματείου, τόν κ. Γρ(6α καΐ τό Δ.
Συμβούλιον εϋχηιθέντες νά συνεχι¬
σθή τό πλουσιώτατον είς πνευμα¬
τικάς έκδηλώσεις πρόγρα,μμα τού
Σωματείου, καθώς καί την αϊσίαν
επίλυσιν των ζο>τνκών προβλημά-
των συντάξεως καί στεγαοτικής ά
πακαταατάοεο)ς των δεινοπαθηβάν-
των Άπελαθέντων Έλλήνων τής
Κοον) πόλεως.
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41.
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Άπό τοΰ πρώτου δεκαήμερον τοΰ
μηνός Φεόρουαρίου 1941, τα Α' καί
Β' Σώματα Στρατοΰ, δρώντα έν
συμπαρατάξει άπό τοΰ όρους Τρεμ-
πεσίνα μέχρι τοΰ Ίονίου Πελάγους,
ετέθησαν υπό ενιαίον διοίκησιν, ά-
ποκληβεϊσαν «Τ,μήμα Στρατιάς ,Η
πείρου». Επρόκειτο περί συντονι-
σμοΰ τοΰ αγώνος διά την κατάλη¬
ψιν τοΰ όρεινοϋ δγκου Σεντέλι, τοΰ
αύχένος, Μετζκόρανη, όστις ένώνει
τοΰτον έκ νότου μέ τα όρος Τρεμπε
σίνα καί τής περιοχής Πεστάνη.
Αί πρός τουτο Ιπιχειρήσεις ήρχισαν
την 13ην Φε6ρουαρίου καί αυθημε¬
ρόν επετεύχθη υπό μέν τής Τ Με-
ραρχίας — Κρήτης (1) ή κατάλη-
ψις τοϋ αύχένος Μετζκόρανη καί
τής βορείας κορυφής τοΰ δρους Σ εν
τέλι, επί δέ τής
II
Μεραρχίας τή;
περιοχής Πεστάνη καί τοΰ δρους
Γκόλικο, παρά τάς δυσμενεστάιτας
καιρικάς συνθήκας καί την πείσμονα
αντίστασιν τοΰ έχθροΰ.
Μετά την έαρΐνήν επίθεσιν των Ί
ταλών κατά τοΰ Κεντρικοΰ Τομέως
τοΰ μετωπον τής Άλβανίας, αρξα¬
μένην την 9ην Μάρτιον 1941 καί λή
ξασαν, μέ πλήρη άποτνχίαν των ύ-
περανθρώπων προσπαθειών τοΰ αν¬
τίπαλον, την 22αν τοΰ μηνός ή Γερ-
μανία, συμπληρώσασα τάς προπα-
ρασκενάς της καί κατι·δοΰσα δτι ό
ίταλικός Στρατός ήτο άνίσχυρος
νά κάμψη την ελληνικήν ένεργόν
άμυναν, είσέβαλε διά τής Ουγγαρί¬
ας καί Βουλγαρίας είς την Γιονγκο
σλαυίαν καί την 'Ελλάδα.
Διεξήχθη 6 έπικός αγών είς τα
όχυρά τής Μακεδονίας άπό τής 6ης
Απριλίου 1941 μέχρι καί τής 9ης
τοΰ μηνός, δπάτε καμφθείσης τής
γιουγκοσλαυϊκτϊς άντιστάσεως παρά
τόν ποταμόν Στρυμόνα, ύπερεφα-
λαγγίσθησαν υπό τών γερμανικών
μηχανοκινητων μονάοων τα όχυρά
μας καί διετάχθησαν υπό τοΰ Γε-
νικοΰ Στρατηγείου νά συνθηκολογήΙ
σουν.
Λ
Είς την Αλβανίαν αί έλληνικαΓ
δυνάμεις, παραμείνασαι άκλόνητβι
είς τάς θέσεις τ(«ν, διετάχθησαν ά-
πο τής 13ης τού μηνός Απριλίου,
νά έγκαταλείψουν ταύτας καί νά
συμπτυχθοΰν είς τα έλληνοαλβανικά
τύνορα. "Ομως, αί μονάδες ήριχι-
ταν συμιπτντσάμιναι, ίν έτταφήπΓρός
τούς παρακολουθούντας ταύτας ,1-
ταλονς, καί βιεξάγονσαι ΰπερόχονς.
άμυντικάς μάχας, κατά τάς οποίας
' συνελάμβανον α'ιχμαλώτους.
| Άλλ' έν τω μεταξύ, ό γεομανι-
' κός Στρατός, ένεργών ραγδαίως
διά των μηχανοκινήΐτων μονάβων
τού έκ τής κατενθύνσεως τοΰ Μο-
ναστηρ'ου, ήπείλησε τό δεξιάν πλευ
ρόν καί τάς όδούς άνεφοδιασμοΰ
τοΰ Στρατόν Ηπείρου, επεβάλλετο
δ' ώς έκ τοΰτον μία έπείγουσα λύ¬
σις. "Η νά <4γωνισθή ή Στρατιά Ή πείρον κατά των Ίταλών πρός βορ ράν καί τών Γερμανών πρός ανατο¬ λάς καί πρός νότον ή νά συνθηκο λογήση. Ή γερμανική άεροπορία είχεν άρ χίβει. τρομακτικοϋς έκ μικροϋ δψους βομβαρδισμούς εναντίον τμημάτων τής Στρατιάς Ηπείρου καί τών πό λεων. (Συνεχίξεται) (1) Ίδε τό Ιστορικόν σύνγραιμιιιά — ε"6οσις 1955 σ.τ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό βάνατό Τού καΐ τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοϋ Συμδούλου τής 'Συνίχεια έν —. Όμολογώ δτΐ δέν Γ>5υνάμην
ϋά ^αντασθώ δι' αυτόν τόσον μι,γά»
λ ην τιμωοίΐν1 'Υπήρ£€ πθλϋ άνόη
τος ι Ή τι;ι«ρ!α τοο υπερέβη τάς
ψ ς
Την ϊδΐα λύττη, &ν ϋή «αί ίνΤονώ
ρη, εξεδήλωνε καί γιά τόν συμπα-
τριώτη τθυ πρ Φλορίντνς Χρυσόστο
μο, ποϋ λευκός ϋνθρωπος αύτός, ώ-
5Γΐγή(9τϊκε στό σφάλμα, ϊσως παρα-
σύρθΐίκί, άπό τόν Δημητριάδος Γερ
μανό, πού Αμίσως μετά τό κίν^μα
τώτοανακηρύχθηκί σέ αΆρχΐεττίσκο
το Αθηνών καΐ πάσης Ελλάδος»1
«Έν φΐΛλακή ήμην καί ηλθαΤί
πρός με»... Κιίητοτε ξί*ίνησε γΐό
τίς καΤεδαφΐσ'μέινες τώρο: Φυλακάς
Συγνρού. Ζιγτησε <5πτό τον Δι&.Λίν- τή των Φυλακών «ι τόν αφήση νά έπυκ:φφή τ°ΐις 6αρυποινίτί·ς, *Ο ΔιιΛβυντής *ον άττέτρεψί. — Ποό θά πάτε, ΜακαριώτσΤε, Στήν φωλιό τοθ λύκθυ; Στάθίτκε ό)δύνα!τον νότ τδν ρ€ΐ» τ€ΐ'ση "Εϊπρεπΐ νά τούς Ιδή τΗτσν στο πράγραμμά τού. Νά τοθς μΐΑή ση. Νά τους νουθετήση, Ήταν *·' αύτοι ψυχές «Οπερ ών Χρΐστός απέ¬ θανε». ' Ανοιξαν ο! σΐΛερίνιες, κατάλλη ^ες γιά θηρία, κοςγκελσπβρτες και ττρθχώρησί Τόν ύπθδέχτηκαν μέ ·„·■>
6αΐ:ς είοων'ΪΕς μέ τίς συνηθισμένες
5?ιο-ιίς, δλασιΤΓνμΐες καί φράσεΐς
ϋβν τριΰδων. Έίκίϊνος, όμως, όϊ*
πτοήθτ|Κί, ήρεαος τούς ώμΐλησ», κΛ
θ-σ£ μαζύ τους καί αρχισε να τοί·ς
διΰάσκη. Τούς εΤπε, δτι γιά τα έν-
ΛΛΓ,αΐτά των θιωρεΐ συνι/πε63υνο κ,αι
το π^ρΐδάλλθν τους, «αί τόν έαι»τί·
-^ <3^κ6^η, γτατϊ στήν Ίϊκκλησίι 06/ ιμπόρεσε να τούς ττροσψέρη εγ¬ καίρως την ήθ.κή δθναμι της άντι στσσίως· Τ°ϋς ιμίλ——: γιά τή δύν^- μι τής μετανοίας. Την ίξομολόγηθ'· Καί στά τελευταία δλ'ι ενλαΐγ»», ένώ ίκεϊνθς έξαικολθιβοθσε. Γό σκηνΐχό τότε δλλαξε. Τού- ε>
«ε δτι φεύγει, άλλά θά τούς θι>μα-
ναι, θά Τ°ύς στείλη Ιερέα γιά τις
Οοηυκίυτικίές καί τίς πνενματΐ«έ
ιω» Λνάγκες. θά τούς στείλη βι
6λία.
ί Κ,αί δέν τούςΜχοοι...
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών
Άπένσντι δλων έκείνων ^οο ϊΐ-
χαν β;αγ-κη ποτ' δέν στάθηχε φ'-
λάργυρθς "Ο λογαριασιμός τ°0 Έκ
κΛηαιαστΐκΟΟ Όρφανοτροφείομ Βου-
Μαγμένης κιΐί των δλλων Ιδρυμάτυν
ΐτ^ο λίΐτονργΌταν μ' Βλλειιμμσ,
I-
<Λΐΐνε νέ πρθσωπική ένίσιχοσΐ γοι και τα τΐμολόγια γιά τήν πληρωμή χοα ιμωμιθ^) των τταιδιών άπό τό 1<-ραΤι«Τικό Άρτθποΐ€ΐθ Άθτ(νών, 8 χι μιβ φθρά καί δνό, ώπδ ΐδΐκά τσνι χρήματα ξωφλήθη«αν. Κάθε ένέογίΐα τού, στόν τβιμίσ ιΐύτό, γινόνταν μέ αύστηρή τηχα κ,αϊ εφαρμογήν τοθ «μή ή άρΐ<ττερά, τί πθΐΐΐ ή δειξΐα». Καί κβποτε, ίίστίοα άπτό έργασΓ<ΐ , γιά τό δρθρο τού «η Τκ τΐίς Ελλάδος» στήι/ ΜΕιγύλη Έλληνική ΈγιαοολΑπαίδεΐα, ττοθ ά- ποΤΕλο^^ 5.000 γραιμ'μές, πήρί. μ£ .τα σ^ φάκελλο 5 000 δραχμές, ·*(<ύ τότε — πρ^πολεμικά— ήτανε 5αΐο ιτοσόν, δέν δνοιξε τό κδν γιά ·νσ «αμαρώση τό νο, άΛλά στήν πρώτη συίιθριασ'μένη γυναΐχα, πού ^πηκ£ στό γραψεΐο το^ καί αρχ^σ^ νά τού έξΐστορή τήιν 8*^ ττυχία της; τής χό Εδωσε λέγοντάς της — Παραχαλώ, πάοετε αύτό »α! Τό ιδία γινόνταν σέ πτωχούς φ'ι κ.3Ϊ σέ δλλθκς πθλλούς πού δοη9ούσε, χωοΐς νύ φαίνεται κ&ν ή δοήθίΐά τοκ σίίτη, τ^ύ γΐνόνΤαν ιΐε σα στά πλαίσια τής χωρΐς έπίδιι- ξι καί τυμιτανοκρουσία χρΐστιοτνι- κής άγά—ης. τού, θυυάται κανείς αύτό πού : ό Λνσίας «Γνωρίζω πώς ν' 4ρχίσω, βλλά δέν γνωρίζω ττώς νά τιλειώι—ο..». Πώς νά τελειώση ή άψήγησις τ^ς ζωής αυτής, τής οποίας κάθε καθ; στΐγ!μή ήταν £να «αταρά ποός μίμησιν» καί μιά προσφθοβ θυσίας στό βω,μό τού καθήκοντος; ιΠιστεύον-τας τόν έαυτό τού «χοιΐ» μένη λαμιτάδα», δέν αφήκε, σ' βλα τά χρόνια τής άρχΐίρστείας τον>, ρί
ρα χωρίς δουλεΐά καί χωρίς προσφθ
ρά Καΐ £τσ<· στά δεκαπένΤ£ χρόνΐβ πού κύλησαν 192,3—1938 ρέσα σ' ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΛΒΟΗΣ Ό Άνδρειότερος Έλληνοαμεριχαν άς Σ τοατιώαης τοθ Α' Παγκοσμίου Πολ εμού Μέ την ευκαιρίαν τής έπισκέψε- "ς είς Αθήνας κλιμακίον τής «Έν τιμοτάτης Πνροβολαρχίας τής Μασ σαχουσέτης», οί ανδρες τού όποίου ύπηρέτησαν είς τάς τάξεις της κα τά τόν πρώτον Παγκόσμιον Πόλε¬ μον τού 1918, άξίξει νά αναμνη¬ σθώμεν καί ώς "Ελληνες νά τιμή- σωμεν ?να δξιον τέκνον τής Ελ¬ λάδος, τό οποίον διά τής υπέροχον άνδρείας τον έτίμησεν τό Ελληνι¬ κόν δνομα, άλλά καί την δευτέραν πατρίδα τον "Αμερικήν. Πρόκειται διά τόν Γεώργιον Διλ βόην, τόν πολυτιμημένον καί ϊνδο ξον στρατιώτην τής 26ης Μεραρ- χίας Μασσαχουσέτης. Γενέτειρά τον είναι τα Άλάτσα τα Μ. Άσίας. Γεννήθηκε στίς 5 Φεβροναρίον 1896. Τήν έποχή έ- κείνη οί Τοϋρκοι κατεδυνάστεναν τό Ελληνικόν στοιχείον, μέ άποτέ λεσμα οί όμογενεϊς, δσοι μποροΰ- σαν, νά μεταναστενουν είς ξένας χώρας διά νά σωθοΰν. "Ενας έξ αυτών ήταν καί δ πα¬ τήρ Διλβόης. Μετά μυρίων κινδύ- νων καί κόπων, κατώρθωσε νά πά ρη τήν οίκογέΎειά τον καί νά έγ- κατασταθή είς Αμερικήν. ΟΓεώργιος ήτο τότε είκοσι έ- τών. Τότε ακριβώς έξέσπαβαν οί τα θαχες στά μεξικανικά σύνορα. -την πρόσκληση τής Άμερικαντ- κής Κυβερνήσεως, δ νεαρός καί ενθερμος Διλβόης έσπευσε νά κα- ταταγή έθελοντής στήν Έθνοφρου ρά τοΰ Νιού Χαμσάϊρ, στό πρώτο σύνταγμα πεζικοΰ. Τί) 1917 άποστρατεύθηκε καί άρ γότερα έ'φυγε γιά την Μασσαχου- σέτη, δπου έπεστρατεύθηκε πάλι καί κατετάγη στήν 26ην Μεραρ- χία Μασσαχουσέτης. Σέ λίγους μήνες ό Λόχος τον βρέθηκε στή Γαλλία, δπου ίλαβε μερος στή μάχη τοΰ Μάρνη. Σ' αύτη τή μάχη επεσε κι' δ Διλβό- ης, άλλά πρίν ξεψυχήση, έ'γινε δ μεγαλύτερος ήρως τής Άμερικής άλλά καί τής Ελλάδος. "Οταν ό λόχος τον ένεπλάκη στό Μπελλώ τής Γαλλίας στήν πιό φο- βερή μάχη τού πολέμου στόν Μάρ¬ νη, καί αντιμετωπίση νικηφόρως κάθε έχθρική άντίσταση, ό Διλβό- ης δέχτηκε νά συνοδεύση μόνος τόν άρχηγό τοΰ ούλαμοΰ τού σέ μιά έπικίνδυνη αναγνωρίση. Σέ κάπβια στιγμή δμ<ος δέχτη¬ κε τά πνρά ενός πυροβόλου πού ή¬ ταν καμουφλαρισμένο σέ μικρή άπ' αυτόν άπόσταση. Παρά τόν τραυματισμό καί τούς πόνους τού, δέν πτοήθηκε. Σηκώ- θηκε δλόρθος καί δρχισε νά τρέχη ηταν κρυ,Ιμένο τό έχθρικό πυρο- πνροβολώντας πρός τό σημείον πού ήταν κρυμμίνο τό έχθρικό πυροβό λο. Βλέποντας δμως πώς μέ τόν τρό πον αυτόν δέν κατάφερνε τίποτα, πότε ερποντας, πότε δρθιος κι' ί- νώ οί σφαϊρες σφύριζαν γύρω τού, τραβα τήν ξιφολόγχη καί όρμά ά- κάλυπτος σ' ενα χωράφι δπου πίσω άπό κάτι χαμόκλαδα ήταν κρυμμέ νο τό έχθρικό πυροβόλο, τό όποϊο κρατοΰσε σέ άδράνεια καί σέ κίν- δυνο όλον τόν λόχο τού. "Ομως κι' έδώ υπήρξε ατυχος! Γιατί ένώ είχε πλησιάσει τρέχον¬ τας σέ άπόσταση είκοσι μέτρων, μία όμοβροντία τόν ξαπλώνει χά¬ μω διάτρητο άπό τίς σφαϊρες καί τό δεξί πόδι κομμένο! Δέν λυγίζει δμως πάλι. Σκυμμέ- νος μπρούμυτα, τραβά τό πκττόλι τού καί σημαδεύει. Δύο άπό τούς πολυβολητές πέφτουν νεκροί, οί δλλοι δύο τρέχουν νά σωθοΰν, έ- ξαφανίζονται. Κι' ετσι όπως ήταν μ' έ'να πόδι καΐ τήν ψυχή στά δόντια, σέρνεται ώς τό πολυβόλο, τό άγκαλιάζει καί παραδίδει τό πνεΰμα μέ τό χαμόγε λο στά χείλη... Ό ήρωϊσμός τού αύτός Εγινε θρϋ λος, Εγινε παραμύθι καί παράδειγ- μα αΰτοθνσίας καί άνδρείας, πού σπανίιο; συναντά κανείς στήν ίστο ρία. Μέ τόν ήρωϊκό θάνατό τον, δ Γεώργιος Διλβόης ετίμησε τίς δύο Πατρίδες τού, την Έλλάδα καί τήν Άμερική. Τό σώμα τού μεταφέρθηκε στήν Άμερική πάνω στό πολνβόλο, δ¬ πως τόν βρήκαν, γιά νά τακρή στό Έθνικό Νεκροταφεΐο. Ό πατέρας τού δμως παρεκάλεσε καί τόν ε- θαψαν μέ τιμές στήν ιδιαιτέρα πατρίδα τ' Άλάτσατα. Μετά τήν καταστροφή τού 1922 ό τάφος τον άνασκά<ρθηκε. Ή Ά μερικανική Κυβέρνησις διαμαρτυρή θηκε γιά την ίεροσυλία καί ή Τουρ κική Κυβέρνησις εζήτησε συγγνώ¬ μην καί απέδωκε μέ τιμές τ ά όοτά τού στούς Άμερικανούς, πού μετα- φέρθηκαν μέ πολεμικό στήν Άμε¬ ρική. Έκεϊ τά άπέθεσαν στό Έθνικό Νεκροταφεΐο, δπου βρίσκεται καί τό Μνημεϊο τοϋ Άννώστον Στρα- ιώτου, στήν Ούασιγκτων. Πάνοι άπ' τόν τάφο τού άνηγειραν, δ¬ πως καί στούς μεγάλους έθνιχονς ήρωες, περίλαμπρο αγαλμα μέ την προτομή τον. Μετά την λήξιν τού πολέμου, τό Κογκρέσσο απεφάσισε νά άπονεί- μη τιμητικό μετάλλιο στόν άνδρειό τερο στρατιώτη τοΰ Άμερικανικοΰ Στρατοΰ. Διωρίσθη λοιπόν μιά έ- πιτροπή, πού απεφάνθη παμψηφεί πώς τό μετάλλιο άνδρείας άνηκε στόν "Ελληνα Γεώργιο Διλβόη. ΤΪΙταν δμως καί πολλοί δλλοι μντκΐτήρες γιά τό μετάλλιο. Μετα- ξύ α·άτών καί ό γιός τοΰ Προέ- δρου Ρούσβελτ πού είχε χάσει τό ενα τού χέρι στόν πόλεμο. Τόσα ήταν τ ά παράπονα, ώστε τό ΚόγκρέΌσο άναγκάσθηκε νά διο ρίση δεύτερη έπιτροπή γιά την έ- πανεξέταση τοΰ ζητήματος. Άλλά κι' αυτή απεφάνθη υπέρ τού Διλ- βόη, δίνοντας τήν εξής εξηγήση: «Πώς μέχρι τής σηγμής πού ό Διλβόης εχασε τό πόδι τού, ήταν άνθρωπος, άλλά επειτα πού έξα/κο- λούθηοε νά μάχεται μέ τό πόδι κομ μένο καί τό σώμα διάτρητο άπό σφαΐρες, ήταν «ύπεράνθρωπος»! Καί κανείς δέν μπορεΐ νά διεκδι- κήση τό μετάλλιο τής άνδρείας» Τότε ή Άμερικανιχή Κυβέρνη¬ σις απέστειλε στή Βοστώνη στρα- τηγό γιά νά επιδώση τό μετάλλιο στόν πατέρα τού. Αύτός θέλησε νά τοΰ δοθή άνεπίσημα. "Οταν δμως ή Κυβέρνησις ϊλα- 6ε την άναφορά τοΰ Στρατηγοϋ, θεώρησε άνεπαρχή τόν τρόπο πού έ" γινε ή έπίδοσις. "Εοτειλε τιμητι- κή φρουρά, διέταξε νά κλείσουν δλα τά καταστήματα τής Βοστώνης κατά τήν τελετή χόχ μπροστά σέ χιλιάδες κόσμο, ό στρατηγός έπέ- δωσε πάλι τό μετάλλιο προσφω- νώντας τον ώς εξής: «Κύριε Διλβόη, άνέθρεψες τόν γιό σου έλληνοπρεπέστατα, κι' δ- ταν ή θετή τον Πατρίδα Ελαβε τήν άνάγκη τον, τήν ύπεράσπισε μέ τό σο ΰψος άφθάστου ήρωϊομοΰ, ώστε άπέδειξε στόν κόσμον δλον ότι οί άπόγονοι των Μαραθωνομάχο>ν καί
Σ αλαμινομάχων ύπάρχουν άκόμη!»
Έπίσης ή "Οργάνωσις ΑΧΕΠΑ ά
νήγειρε μέ εοανο χάλκινο δγαλμα
στό Σικάγο. Ή "Οργάνωσις τής
Άμερ. Λεγεωνος Παλ. Πολεμι-
στών ίδωσε σ' ?να άπό τά τμήαα-
τά της τό δνομα τοΰ Διλβόη.
Στήν Έλλάδα βρίσκεται έπίσης
χρυσουν αγαλμα τοΰ Διλβόη καί
στόν Συνοικιβμό Βύρωνος ενας
δρόμος φέρει τ' δνομά τού.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΛΒΟΗΣ
Εθ ΙΚΟΣ ΗΡΩΣ ΤΩΝ Η Π Α
Ημερολόγιον τοό θ. Θεο6»ρ(οου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝΕΠΙΣΚΕΨΙΝΕΙΣΤΗΝ Μ.ΑΣΙΑΝ
Καΐ Ιδιαιτέρως είς ΚαπαοοχΙαν τό 1969
έναν πθλιτικό κόσμο
προ-—άβτρε καί την Έκκλησίβ να
έ?υψώΐη, το—οθετώντας την ύττερά-
νω Κομμάτων, καί τό εργθ της νά
τονώ-τη. Στό Κίνημα το3 ΛϊΡναρδο
πούλοο, αύτός Ετρεξε πρώτος γιά νά
μίσολαδήοη ιμεταξύ <4ντεπαιν<χστ<ΐΤ«ν καί Έτταναστάσεως. Στήν έκθοόνισι τού Βασιλέως Γεωογίοι; τοΰ Β', αυτόν μόνος — κοο/ένας δλλος — συνώδίυσε τόν 1· ξοριζόμ«νον ΆνακΤα μέχρ* τού ττλοί °", γιά νά τού εΐιτή προψητικά: — Μή στίνοχωρήσθε, Μεγαλειότα τε' Θά έπανίλθεΤ€ είς τήν Έλλάΐα συντόμως. Ο 'Ελληνικος λαός γΤ· ναι εΰμετάβολος... Ή Άδελιφότης Άλατσατΐανών Νέας Έρυ9ρα!ας Άττΐκής είς τά πλαίσια τ°ΰ εΤη,σίθν έορτα^ιμθθ τώ* Εϊ?οδίο>ν γής θεοτόκου και έν αι>
ϊ»εργοο3Ϊα μετά τής Κοινότητος Ν.
'Ερΐ/3ραίας, την 23ην Νθίιμβρίθυ ί.
ε. καϊ ώραν 10,45 ττ.'μ., θέλει -προ
δή είς τά όΐπθκαλυιπτήρια τής προτο
μής τού Γεωσγίθυ Α Διλβόη. Ή
ττροτομή ανηγέρθη είς τήν έττί Τούτω
σαραχωρηθεΐσαν υπό τής Κοινότη¬
τος πλατείαν £π! των όδων 21ης Α¬
πριλίου καί Βίτσι .
Διά τοΰς λησιμονήσαντας ή καΐ
νθο^νΓας πρόσφυγας, σημειώνοψΐίν
8τΐ ό Γεώργιος Διλβόης (ΟΕΟΗΟΕ
είναι ό 4ξ Αλατσάτων
Άσίας ήρωςτοΰ Α' Παγκβ
σμίθυ Πολέμου. Είς την Αμερικήν α
καί έτψήθη ώς δ μεΓα-
λώτερθς άνήρ( ώς ύπΐράνθρωσΐο ς.
ώς τό ευγενέστερον τέκνον τής 'ΕλλΛ
δθς ποϋ εδω^ε τήν ζωήν τθυ διά
τή δευτέραν πατρίδα τού, την Άμι
ρικήν ΕΤναι θαμμένος είς τό "Εθνι¬
κον Νεκροταφείον, είς τήν Ούασΐγ·
κτων. 'Εττάνω είς τόν τάφον τ°« 1
Αμερικανΐκή Κυβέρνησις ην'Ρε π*,
ρίλβμπτρθν αγαλμα μέ τήν προτοιμήν
τού 'Εττίσης είς τό Σΐκάγθ ύπταμ-
χάλκινο αγαλμα
ΟΙ έξ Αλατσάτων Μ. Άστυτς
ττράαφνγες τής Ν. 'Εουθραίας, ον·
ιι τό χρέΡς πρός τον
Μεγάλον Συμπατριώτην, απεφάσι¬
σαν νά άποδύσ>3νν έ'να έλάχιοτο»
τι,μής διά της ανεγέρσεως ά
δριαντος το^ είς Ν. 'Ερυθραίιχι·
Κατόπιν τούτου 0ΐτέ6·αλλον τό αΤτι>-
μά το^ν είς την Κοινότητα ή όποία,
3χι μόν?ν τό εκανε άτΓθδειΚΤό, άλλά
καί ανέλαβε ίπτά την αΐγίδα της
Γήν διοργάνωσιν τής τελετής των ο
ΐΓθκαλυπ'τΐΊρίων^ τα όττοΤα θέλ°νν Τί
λΐσθή μέ πόκ7αν έπισιΐμότητα.
Ή παρουτία δλων των προσφύ¬
γων είναι άπαιραίτητη.
Τό Λουλουδάκι σου
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοϋ θύμησε
τά περασμένα σου τά χρόνια τά
παιδιάστυκα
τό καρδιοχτύπι τίς λαχτάρες πού
δέ βιάστηκα
νά σβήσω άπ' μνήμη ποΰ τα κοίμησε
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοΰ θύμησε
τό φιλντιοένιο προβωπάκι* τα χρυ
σά μαλλιά
μέ τό κορδόνι τό οΰρανί δεμένα" τή
λαλιά
στά χείλη σου πού ή μνήμη μου τα
κοίμησε
Τό λουλουδάκι σου πού μουδωσες
μοΰ θύμηβε
τδν κόσμο των δνείρων' καί σιοχά
στηκα
τή ξωγραφιά σου' καί μ' αυτή ξε
χάβτηκα
μέσα στό ξύπνημα τής μνήμης πού
πού τά κοίμησε.
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
(Συνέχεια έκ τού
1)9)1959 ήμέοα Τρίτη
ΕΠΑΦΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥχ ΤΟΥΡ-
ΚΟ/Σ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΛΗ
Ό σημερινός μας κόπος ήτο με-
γαλΰτερος άπ' τούς τών δλλων η¬
μερών, γιατί δλη τήν ήμέρα είμα-
στε στό πόβι, μέσ' τόν ήλιο καί την
σκόνη καΐ είχαμε τό νού μας συγ-
κεντρωμένο στής παρατηρήβεις καί
τόν καταμ ρισμύ έντυπώσεων γιά
τά χωρία τοΰ Ποτηάκ - ό6ά.
Τήν κούνασή μας τήν σινμπληρώ-
νει ή στενοχώρια πού δέν μπορέσα-
με νά δοϋμε καί τα δλλα ρωμεικα
χωρία καΐ άκόμη, δτι μέ τήν σημε-
ρινη μας περιοδείας συμΛληρώσα-
με τήν έπίσκεψη μας στΐήν Καππα-
δοκία. Άλήθβια, πόσο πτωχή είναι
ή έπίσκεψη αυτή στήν άπέραντη
Καππαδοκία, πού ?χει τόσο ρο>μει-.
κο θησαυρό τού παρελθόντος άπ'
τό έλληνικό της στοιχεϊο, ώστε νά
άπαοτήται μακρότατος καί έπίπονος
χρόνος γιά νά τήν έπισκεφθοΰμε.
Άλλ' άς ποΰμε πώς ή παρούσα
μας επίσκεψις είναι σάν απαρχή
καί σάν δοκιμαστική τοιαύτη καί
δς έλπίσουμε δτι προσεχώς θά γίνη
πληρέστερη καί άποόοτικώτερη.
"Ότιαν τό πούλμαν μπηκε στήν
Νεάπολη, ή δρα σημείίονε τήν ε-
κτη άπογευματινή.
Στό ξενοδοχεϊο προσπαθήβαμε
νά ξεσκονισθοΰμε καί νά φρεσκα-
ρκΚοΰμε λίγο. Κι' ϊτσι δέν μάς πε-
ρίσεψε χρόνος γιά νά βγοΰμε μέ
τ'ιμερήσιο φώς στήν πόλη νά σεογια
νίβονμε λίγο. Τραβήξαμε σιγά - σι-
γά γιά τό έστιατόριο, γιατί στήν
Τονρκία δειπνοΰνε ενωρίς. "Οταν
τελείωσε τό δεϊπνο στίς 9 περίπου,
καθήοαμε μέ τόν κ. Μανώλη Τσα-
λίκογλον στό γρακρεϊο τού ξενοδο¬
χείον «Κότζ - Παλλάς Ότέλ», γιά
λίγη έπαφή καί κοτ<6έντα μέ τούς Νεαπολΐτες. Βοηθός τρΰ διευθυντού τοΰ μονα δικοΰ αύτοΰ συγχρονκτμένου κάπως, ξενοδοχεΐου, είναι ενα Τουρκόπου- λο ως 20 χρονών καί λέγεται Χεμ- κετ Πολάτ. Είναι Ινα Ιξιανο παλ- ληκαράκι καί άπ' τά χθές πιάσαμε ς-ιλία. Τακτοποιήσαμε μα!:ί, δσο μπορέσαμε τά δο>μάτια, τοΰ συμ-
πληρώσαμε τό δελτίο γιά την άστυ-
νομία καΐ μέ τά άστεϊα μείναμε
σνμφωνοι νά προσληφβω βοηθόα
τού.
Ό Πολάτ γιά νά μέ καλοπιάση
μοΰ παραχώρησε τή θέση τού διευ-
θνντοΰ σαό γραφεΐο. Μόλις πτνρα
την τιμητική θέση άρχίζουν οί έ-
ρωτήσεις. Στό μεταξύ ό κύκλος μ£
γάλτοσε καί οί έρωΐτήσεις σοβαρεύτη
καν. ' "■»■'
—^Πώς σάς φαίνεπαι ή πατρίσα
μας; είναι ή πρώτη ερώτησις.
— Πολύ ώραία, τούς διαβββαιώ^
σαμε μέ τόν Τσαλίκογλον. Ίδιαιτέ-
ρο>ς άγαπήσαμε την πάλη σας καί
εΐμαστε ένθοΐσνασμένοι άπ' τή φι-
λόξενη συμπερκρορά σας, άπ' την
πρόοδό σας καί μάλιστα άπ' τήν
φτήνια σας.
Δεύτερη ερωτήση:
—Τί διαφορά βρίσκετε στή ξωή
μας νενιαά^ία1 στή δι*ή αας; Πώς
σάς φαίνεται δ τιμάριθμος;
Καΐ άπαντοΰμε:
— Διαφορά ζωής μεταξύ δύα χυ
Οδν πάνττα ύπάρχει. Έδώ, σέ σδς
ύπάρχει μιά σχετι«ή φτήνια στά
τρόφιμα καΐ αύτό συμβαίνει έπηδή
αύτά τιά παράγετε σεΐς σέ άφθονία
καί έπεώή έσείς δέν δοκιμάσατέ
τίς άπάνθρωπες καταστροφές τής
κατοχής τριών λαών καί άκόμη
τήν αύτοκαιταστροφή μας μέ τήν
κοιμμουνκττική άνταρσία κσπά τίς
μεταπολεμικές μέρες.
—Ό θεός νά μή τό δείξη καΐ
στόν έχθρό μας! είπανε δλοι τους
μέ μιά φωνή συμπόνιας.
"Αλλη ερωτήση ήτο ή άμοιβή
της εργασίας, ό ΰπαλληλικός μι-
σμός καί αά ήμερομίσθια.
— Στήν Έλλάιδα, τοϋς άπαντοΰ-
μζ, σέ άναλογία πρός τή λίρα σας,
καΐ Ιχει δΰο δραχμές, τδ κατ,ώτα-
το ήμερομίοθιο φθάνει τίς 25—20
λνρες άλλ' άνάλογα μέ την έννα-
σία καί την τέχνη καί ήμει>ηηίσθια
σΐτό υψος των 40—100 λιρών σας,
δηλαδή 80—200 δραχμέ·;.
Ή απαντήση μας 'ού; στενο-
χώρησε άφάνηαστα, γιαΐί μάθανε
ξαφνικά τήν τεραστία 8ιαφ("θά π'
τά δικά τους ήιμεροκάιματα, πού άρ-
χίζουν άπό δ λίρες και φάνηυν ό
πολύ στίς 25 λίοες, δηλαδή Από 10
—50 δραχμές.
— Δέν μάς είπατε γιά τούς αηντ-
αίονς μισθούς των ΰπαλλήλων, ρώ-
τησαν.
— Γιά τούς μισθούς, λέμε (Τάς
πληροφοροΰμε ότι δ κατώτατος άρ-
χίζει άπό τίς 900 δραχμές καΐ φθά
νεις τίς 5.000, δηλαδή άπά 450—
2.500 δικές σας λίρες (Αύτά τα 2-
γραψα οτά 1959). Κι' ϊτσι ή Ιπο-
ρία τους μέ τίς γενυιές αύτές πλη-
ροφορίες, γίνηκε κατάπληξις,
Κοντά μας είναι Ενας Ιμάμ/ης, 8η
λαδή έπίσημος Ιερεύς τους. Μέ ρώ
τησε καί αητός γιά τήν μκτθοδοσία
των Ίερέων μας γιά νά συγκρίνη
τόν δικό τού μισθό.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΤΙΜΗΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΝΕίΜΑΤΟΙ, ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
τής Συνεργάτιδός
Την Δευτέρα 10 τρέχ. στάς 7 τά
βράδυ ίγινε στήν Αΐθουσα τοΰ Φ.
Ε. «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ» άπό τό Σω
ματεϊον Καλλιτεχνικών Άνταλλα-
γών Ελλάδος μιά ώραιοτάτη τελε¬
τή γιά την απονομήν βραβείων καί
μεταλλίων τής «Σθσιετέ — Σιάν;
— Λέτρ» τής πόλεως τών Παρισί¬
ων τού Βραβείον Κύπρου Δρ. Ίω-
άννη Σολομίδη καΐ μεταλλίου τοΰ
Διεθνοΰς «Σαλον ντέ λ' δρ» Παρι¬
σίων γιά την δημιουργικήν προσφο
ράν των κ.κ. Ήλία Βενέζη, Άκα-
δημοϊκοΰ Λογοτέχνη, Τάκη Παπα-
τσώνη Άκαδημαϊκοΰ — Ποιητοΰ,
Χρνσικοΰ Ίωάννη Καθηγητού τοΰ
Πανεπιστημίου, Βαβαγιάννη θεο-
δώρον Άρχιμουσικοΰ, Παλλαντίου
Μενελάου Μουσουργοΰ, Κώσ τ α
Μουσούρη Θιασάρχου, Ελένης Χά
λκούση Ήθοποιοΰ τού Εθνικον μας
θεάτρου καί Καθηγηιτρίας τοΰ Έ-
θνικοΰ Ώδείου, Δημητρίου Γιαννου
κάκη Ζωγράφου — Χαράκτη καί
Λαζαρή Θεοδώρου Ζωγράφου.
Ή Αίθουσα αυτή ήταν γεμάτη ά
Ε.ΒΙ-Ε. «ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ> Α.Ε.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Περί προσκλήσεως των Μετόχων
τής Άνωνύ,μου Έταιρείας Έμ-
πορικών καί Βιομηχανικων Έ-
πιχειρήσεων «Α. ΜΙΧΑΗΛΙ—
ΔΗΣ» είς Τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν.
Συμφώνως τώ άρθρω 20 τού Κα
ταστατικοΰ, καλοΰνται οί κ.κ. μέτο
χοι τής Άνωνύμου Έταιρείας Έμ
πορικων καί Βιομηχανικων Έπιχει
ρήσεων «Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ2Γ» ό¬
πως προσέλθωσιν είς την έν θεσσα
λονίκη έδραν τής Έταιρείας καΐ
είς τά επί τής όδοΰ Γ. Φίλιππον 23
Σταυρούοτολις, κείμενα γραφεΐα
αυτής την 13ην Δεκεμβριού 1969,
ημέραν Σ άδβατον καί ώραν 6ην μ.
μ. πρός συγκρότησιν τής έτησίας
τακτικής Γενικής Συνελεύσεως επί
τής έταιρικής χρήσεως 1968)1969
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
1. "Εγκρισις Ίσολογκτμοΰ χρήσε
ως 1968)69, ήτοι τής διαχειριατι-
κής περίοδον 1.7.68 — 30.6.69 μετ
ακρόασιν των έπ' αύτοΰ έκθέσεων
τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλιον και
τών έλεγκτών.
2. Διάθεσις κερδών χρήσεως
1968)69.
3. "Εγκρισις πράξεων καίένεργει
ών Διοικ. Συμβουλιον κατά τήν
χρήσιν 1968)69 καί απαλλαγή τών
μελών αυτού καθώς καί τών Έλεγ
κτών άπό πάσης ευθυνής άποζημιώ
σεως διά την ανωτέρω χρήσιν.
4. "Εγκρισις άποζημιώοεως με¬
λών τού Διοικητικοΰ Συμβουλιον
κα'ι άμοιτΐών {«αλλήλων τής Έται¬
ρείας.
5. Έκλογή νέον Διοικητικόν Συ
μβουλίολυ.
6. Έκλογή δύο τακτικών καί 8ύ
ο άναπληρα>ματι.κων έλεγκτών έκ
τοΰ Σώματος Όρκωτών λογιστών
διά τήν έταιρι/κήν χρήοιν 1969)70.
7. Διάχροροι άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. μέτοχοι, οί επιθυμούντες
νά συμμετάσχωσιν είς την Γενικήν
Συνέλευσιν δέον όπως συμμορφω-
Θωσι μέ τάς διατάξεις τού αρθρον
21 τού Καταστατικόν.
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
μας Κάς Νικ. Κ Γιαννακιίου
πό έκλε.κτύ κόσμο τής πρωτευού¬
σης μας, άκόμη καί τό ύπερωον ή¬
ταν κι-' έκείνο γεμάτο. Έπρόκειηο
νά βραβευθούν προσωπικότητες
τοΰ τόπου μας καί ό πνευματικάς
μας κόσιμος καί οί θαυμασταΐ των
έτρεξαν νσ τούς χειροκροτήσουν.
Ή κ. ΧαρΐκΛέΐκ Χατξησόνββα —
Φωτίου έντεταλμέντΡ-ίΐΗ^ίίΣοσιετέ
— Σιάνς — Λέτρ» προσεφωνΤιτΗ^^
τοϋς τιμωμένους καθώς έπίσης καΐ
δ κ. Ν. Ροσινιόλ Μορφωτικός Ά-
κόλοιΛος τής Γαλικής Πρεσβείας.
Έν συνεχεία έμίλησαν οί κ.κ. Ή
λίας Βενέζης, Παλλάντιος Μενέλα
ος Κώστας Μουσούρης καΐ ή κ. Έ
λένη Χαλκούστι ή δποία έχομε καί
ώραιότατο χιούμορ καΐ ή Πρωτα-
γωνίστρια τοΰ θεάτρου κ. Μιράν-
τα Μυράτ άπήγγειλε ποιήματα τοΰ
Ακαδημαϊκοΰ — Ποιητοΰ κ. Τ. Πά
πατσώνη.
Καΐ μέ τήν απονομήν των βρα¬
βείων καί μεταλλίων στούς τιμωμέ
νους τής βραδυάς άπό τήν Τιμητι¬
κήν Επιτροπήν συνισταιμένη άπό
τόν Δήμαρχον Άθηναίων κ. Δ. Ρί-
τσον, τόν κ. Ροσινιόλ καί. την κ.
Χαρίκλεια Χατζησάββα — Φωτίου
έτελείωσε ή δμορφη αυτή τελετή.
Νίνα ΓιαννακΙδου
Ο κ. ΠΑΤΛΟΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΤ
'Ε5πανή(λθεν οριστικώς είς τάς
Αθήνας ό κ Παΰλος Χιδίρθγλοι/)
Λέκτωρ το£> Πανεπιστημίου τής Βόν
νης. "Ο κ. Χιδίρογλου είδΐκεύθη είς
τό Παν)μιθν τής Βόννης ώς ύττάτρο
τής Γεριμανικής Κυβερνήσεως
καί τού κρατικαί) Ιδρθματθς 'Υγ—
είς την Τθιιρχολαγίαν, 'Α-
διδάκτωρ τής Φιλθσοφικής
Σχθλής τής ΒόννΥις τό 1966 καί έ
παρουσίασε Εκτοτε πρωτοτύπους με
λέτας. Ή συγγραφιική τού έργασία
άναφίρεται είς θέματα τής Τουρκο
κρατίας έττΐ τή βάσει τών Όθωμανι
κων πηγών. Ή δΐατριβή τΟυ, ή σχετι
κή ,μέ τόν 'Εβλΐγΐά Τσελειμ—ή καϊ
τήν Κοήτην, ή όττοία είχεν εκδοθή
ά-6 ΤαΠαν)μιθν τής Βόννης τδ
1967, έττανεξειδόθη άΐτό τόν 4κ6οΠ-
κόν οίκον £ Μπρίλλ τής Όλλαν
δίας. Κατ' αύτάς ΟΜαμίνεται καΐ ή
ΕκΒοσις τής Τουρκικής Γραμματΐ-
κής τθυ υπό τοθ ΊδρύματΓθς Μελε-
τών Χερσθνήσου τού Αΐμου.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καΐ
6—8 μ,μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμβνβς
έ« των τάξεων τοΰ ϊτρατοδ ττ|ν
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς 1οι-
ωτικόν ή »1ς Φρονπστήριον. Πλν(-
ροψοοίαι τηλέφ. 772.18· 4ρα 10—
12 π.μ. ΝαΙ β)—· μ4».
ΔΙΚΗΓβΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΒΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΌΠΟΥΛΟΥ
ΚσραΤσκου 111 - Τηλ. 418.024
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Σωκράτους 59 'ΑΘΛναι
Τηλ. 584.71·
Πλούσιοχ ααι πένητες
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
στό άεροπλάνο καί έπιστροφή στό
"Αστυ τής Παλλάδος, την νύκτα
ττ5ς επομένης.
Κ' δβτερα άγαπητοί μόν άπ' αύ
τό τό τρκχνταβξάωρο μαρτύριο, *α
ταλήγει ό δύστυχος στή Γλυφάδα
γιά νά πιάση μιά μπουκιά καί νά
ξεκουράβη τό καταταλαιπωρπμένο
τού κορμί. Καί νά φάη τί παρα'κα-
λώ; δυό άντίδωρα Λλειμμένα μέ |
βούτυρο καί χαβιάοι καί μιά πηοον- (
-νιά άστακό.
Είναι νά μην τόν λνπάοαι τό φού
καρά; Σκοτίξει τό μναλουδάκι τού ,
καί κατατυραννεϊ τό κορμί τού, γιά Ι
νά κάνη τί; Μήπως γιά νά κερδίση
■τόν έπιούοαο; Αυτόν τόν εξησφά¬
λισε. Βαβανίζεται καί θά βασανίξε-
ται ώς την τελευταία τού πνοή, γιά '
ν' αύγατίση πιότερο την περιουσία (
πού θ' αφήση στό γιό τον καί στή
κόρΐ) τού, (γιά νά τή φάη ό γαμ-
πρός τού). Ό Γβιος δέν θά πάρη
τίποτα στό τάφο τού. Καί δ Άλέ-
ξανδρος, ό κανακάκης τού, τό έδή-
λο>σε. Δέν τόν ένδιαφέρουν οί ναυ
τιλιακές επιχειρήσας τού μπόμπα
τού. θό. επιδοθή σέ άεροπορικές έ
πιχειρήσεις, ποΰ τόν τραβάνε πε-
Οΐσσότερο.
Ό Άρΐστος όμ.ι»ς, μέ τίς έπιχει
ρήσεις τού, έφόσον ζή καί ύπάρ-
χουν κι' αύτές, δίνει τή ζωή καί
την πραγματική χαρά, κι' έγώ δέν
ξερω, σέ πόσες χιλιάδες άνθρώ-
πους, πού τόν δουλενουν. Αύτοι ξέ-
ρουν νά ξοϋν καί νά άπολαμ6άνο'ν
τό μόχθο τους. Αύτοι δέν πίνουν
οΰίσκυ, όντε τρώνε άστακούς καί
χαβιάρι.
Γεμίζουν κάθε 6ράδυ, τα ταβερ
νάκια τής γειτονιάς τους καί πίνον
τας την μπυροΰλα τους ή τή ρρ
τσινούλα τους, άπολαμβάνουν τα
ναστιμώτατα σονβλάκια τους, τα 6
στα> καί κατεψυγμένα, παγιδάκια
τους, ξεμερδάνε καί καμμιά ψητή
κόττα κι' δταν ΙρΘουν στό κεφι, ση
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΠΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ "Α, ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΣ,,
(Ε ΒΙΕ Α, ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΣ ΑΙ)
ΓΕΝΙΚΟΣ 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 30ης ΊουνΙου 1969 (Έτος 34ον)
κώνουν χά χέρια τους στόν ούρα-
νό καί φιονάξονν: «θεέ μου 6ρέχε
'Ωνάσηδες, γιά νά ζοϋμε νι' εμείς
τα φτιοχαδάικια».
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΙΙΠΑΣ
1967)1968
Άζίοτ Κτήσεως
Άττοσβέσεις
"Υπόλοιπον
Ι. Πάγιον "Ενεργητικόν
8.426.474
_
8.426.474
Γήπεδα
30 786.741
23.853.799
6.932.942
Κτίσματα
11 085.860
10.473.574
582.286
Μηχανήματα
"Επιπλα καϊ 'Εγκαταστάσεις καπνών
860.518
90.678
769.840
Ξηραντήρια καπνών ΒϋΙΗιΕΥ
784.040
452.231
331.809
ΤροχαΙον υλικόν
1.240.366
212.319
1.028.047
Γεωργικά Μηχανήματα καί Έλκυστήρες
742.183
429.090
313.093
"Επιηλα χαί Μηχαναί Γραφείων
119.127
44.313
74.814
'Εγχαταστήσεις
23.252
23.252
'Εγκαταστάσεις υπό εκτέλεσιν
Πιοτβεσεις εξωτερικόν
5.192.500
5 192.500
'Επενδύσεις συμμετοχαϊ
69.231.061
35.550,004
23.675.057
- - -
6.0ΟΟ.ΟΟΟ
Μεΐον : Μακροπρόθε,σμοι 'Υποχρεώσεις
17.675.057
II.
Κυκλοφορούν Ένεργητ
Άποθέματα
49.402.810
Χωρικά καπνά
6.272.548
Καπνα υπό επεξεργασίαν
37.814.839
Καπνά επεξειργασμένα
1968)1969
Άξία Κτήσεως Άττοσβέσεις "Υπόλοιπον
1/.819.114 17 81Ρ.Ί4
39.775.199 27.114.449 12.660.750
11.085.589 8.085.585 3 ΟΟΟ.ΟΟ4
3 679 595 3.119.975 559.620
820 379
231.083
589.296
1
.286.887
.%'1.651
925.236
806.355
499.33Τ
307.022
119.127
00.458
58.169
115.487
115.487
1
821 446
1.821.446
133.500
133 500
77
.462 678
39.473.034
37 989.644
~τ —~
5.Ο0Ο.000
32.989 644
1.761.601
287.509
489.627 96.028.934
Μίΐον : Διαφοραί κοστολογήσεων
Δαπάναι επί καπνών έσοδ. 1968
Κατεψυγμένα όπωροκηπευτικά
Δαπάναι επί κατεψυγμένων
Άνταλλαχτικά — Παρασιτοκτόνα
'Υλικά συσκευασίας
42.653.008
1.594 447
56.02^.100
100,270.555
180.100
— Βοηθητικαί Ολαι
100 090.455
1.432.541
707.711
61.932
288 795
479 634 103 061.068
2.077.721
30.000
182.756
622.383
Άπσιτήσεις
2.912.860
Διάφοροι χρεΛσΐαι
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Προκαταβολαί φόρων
Δαπάναι επομένης χρήσεως
24.652
4.811
1.274.7ΟΟ 1.304.163
Ταμείον
Τράπεζαι
Χρεώγραφα
Διαθέσιμον
3.192.806
823 568
703.720
608 128
87.991
6.456.147
5.393 222
6.544 138
100.245.957
81.932.713
218.128
604.850
90.464
850.000
607.500
122.514
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρίώσεις
Τράπεζαι '
Αιάφοροι ΙΙιστωταί
Ελληνικόν Δημόσιον
"Οργανισμόν καί Ίδρνματα
Άποζημκόσεις Μελών Δ.Σ., Ποσοστά κλπ. Τϊχνικ. καί Διοικ. Προσωπικού
Μερίσματα πληρωτεα
84.426.169 15.819.788 Πρόσοδοι επομένης χρήσεως
114.998 428
90.166 045
651.466
580 716
168.471
955 00Ο
1.62Ο.ΟΟΟ
— 94.141.698 20.856.730
33.494.845
53.846.374
6.76Ο.ΟΟΟ
2.140.000
2.0ΟΟ.ΟΟΟ
15.203.200
6.354.300
1.376.ΟΟΟ
162.049
33.975.549
III.
Καθαρά Έΐαιρική ΠεριουσΙα
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Διηρημένον είς 12Ο.ΟΟΟ μετοχάς βνομαστικής
άξίας βρχ. 225 ΐκάστης)
Τακτικόν άποθεματικέν
"Εκτακτον άποθεματικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 147)67
Άφορολ. ποσόν &ρ·ρ. 8, Ν. 3213)55
Κράτησις Ν. 2176)52
Κράτησις Ν. 2901)54
Άποθεματικά ύπεραξίας άκινήτων
27.ΟΟΟ.ΟΟΟ
2.391 300
2.ΟΟ0 000
1.160 000
14.149 200
7.411 000
241.321
17.809 33.993.358 Υπόλοιπον είς Νέον
498.513 Μεΐον : Ζημία έκ κατεοαφίσεως άκινήτων
54.344.881
498.51!
33.494 845
53.846.374
Λογαριασμβϊ Τάξεως — Έγγυήσεις υπέρ ημών . 80.000
Σημείωσις : Κστά ίήν παρούσαν χρήσιν εγένετο άναπροσσρμογή των γηπέδων καί βιομηχανοστσσίων, βάσει τοθ άρθ^ου 1 τού Ά Ν. 148)67 Εχουσα ούτω :
α) Γήπεδα άξία». κτήσεως 6ρχ. 660.995 άναπροσηρμόσθ, οοτν *(ς δρχ. 9.986.000.— !.'
β) Βιομηχσνοστάσια άξίας κτήσεως δρχ. 21.716.133 άναπροοηρμόοθηοαν είς δρχ. 30,300,000— *
Περαιτέρω κατά την αυτήν χρήσιν εγένετο κεφαλαιοποίησις άφ' ενός μέν τής άφορολογήτου κρατήσεως τοθ Ν.Δ. ΪΙ90Ι)"54 καί διά τό
σύνολον αυτής ε"κ βρχ. 1 376.ΟΟΟ άφ' ετέρου δέ μέρους τής σ.φς>ρολογήτου κρατήοεω; τοθ Ν 3213)55 έ« δρχ. 1 034.0 Κ). -
Ανάλυσις ΑογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως»
18.443.800
3.349.862
4.866.339
6.626.201
4.3Ο9.ΟΟ4
129.923
19.981.329
406.215
213.276
2.646.846
837.629
3.266.337
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως καπνών
Μ εισ ν :
Δαπάναι Διοικήσεως
» Χρηματοοικονομικαί
» Διαθέσεως προϊόντων
Άποσβέσεις παγίου Ενεργητικόν
Φόροι παλαιών χρήσεων
Κέρδη έκ καπνών
Ζημία έκ καπνών
Πλέον :
Άνόργανα ίσοδα
Έκ τοκων καταθέσεων καί ιοκομεριδίων
Κέρδη έκ συμμ,ετοχής
Έπαναφορά υπεραποσβέσεων 1967)68
3.776.253
3.759 243
6.822.613
4 331.148
59.433
22 623.188
18.748.590
3.874.698
2.428.808
Μεΐον : "Εκτακτοι έπιβαρύνσεις
601.121
89.080
475 242
117.193 1.282.636
5.157.234
58.590
339.571 Μεΐον : Φόροι εΐσοδήματος καί ΟΓΑ
2,089.237 Καθαρά κέρδη πρός διανομήν
Διανομή Κερδών
"Υπόλοιπον προηγουμένης χρήσεως
5 098.644
81,387
5.017.257
1.597.572
2.089.237
3.686,809
211.500
2.ΟΟΡ.ΟΟΟ
850.ΓΧΟ
607.500
17.809
3.686 809
ρηγμ
Πλέον κέρ8η χρήσεως
Τακτικόν άπο·εματικόν
"Εκτακτον άποθεματικόν
Άφορολόγητος χράτησις Ν. 2176)52
Άποθεματικόν Α.Ν. 147)67
Άποξημίωσις Μελών Δ.Σ.. Ποσοστά κλπ. Τεχνικοΰ
καί Διοικ. Προσωπικού
Μικτόν μέρισμα
"Υπόλοιπον είς Νέον
17.809
5.017.257
5.Ο35.Ο66
~ 251.300
1 057.300
1 150.0Ο0
955.ΟΓ0
1.62ΟΟΟΟ
1.466
Ό Άντιπρόεδρος τοθ Δ.2.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
'Ό Διευθύνων τό Λονιστήριον
ΑΝΑΣΤ.'Β. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
5.035X66
Επί τμήματος των ανωτέρω γηιέδων καί κπσμάτων παρεσχέθη προ·3ημε(ωοις
υπέρ "Εθνικης Τραπέζης τής "Ελλάδος διά δρχ. 5.300.000.-
Έν θεσσαλονίκΓ) τό 10η Σεπτεμβρίου 1969
Είς Σύμβουλος
ΑΝΑΣΓ. Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΑΙΔΗΣ
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ
ΟΡΚΩΤΩΝ ΑΟΠΙΤΩΝ
Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής Α.Ε. ΕΒΓΕ Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
€ Ήλέγζαμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Α. Ε. Ε 8 Ι Ε Λ. Μ Ι Χ Α Η Λ Ι λ Η Σ τής 30ης τί,υνίου Ι9ό9
ϊ&ο* ταατ[0.τελέσματαέκ των εργασιών αυτής τ* προκοψαντα κατά τήν λήζασαν την ^Οιν Ίουνίου
1969 έταιρικην χρήσιν. ,
Κατά τόν διενεργηθέντα Ιλενχον έφηρμόοθησαν αί διατάξεις τοϋ αρθρου 37 Μ. 2190 ττερί "Ανωνύμων "Εταιρειων
και αί κατά την ημετέραν κρίσιν προσήκουσαι ίλεγκτικαί διαδικασία.ι, έν τφ πλαισίω τΛν υπό τοΰ Σώαατοο ΌοκωτΛν
Λογιστών άκολουθουμένων άρχων έλεγκτικης. ' «μ«χος ^π^ωι
Έτηρήθησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεΐα άτινα ετέθησαν {[ς τήν διάθεσιν
μας διά την διενέργειαν τού έλέγχου καί παρεσχέθησαν ημίν αί πληροφορίαι καί επεξηγήσεις τάς οποίας έζητήσαμεν,
"Εν τοίς βιβλίοις τηρεΐται κανονικώς λογαριασμός κόστους τταραγωγής καί
Δέν επήλθεν τροποποίησις είς την μέθοδον άπογραφής έν σχέσει πρός την προηγουμένην χρήσιν.
Ό άνωτίρω Ίσολογισμός καϊ αί σννοδεύουαα» αυτόν άναλύσεΐΰ άποτελεηαάτηιν ·,ηΛη*«^ ν«ι Λ.,.Λί^,
έκ των ώς άνω β "" '
όμοιομόοφων πρός
την 30ην Ίουνίου
Έν "Αθήναις τβ 21 χ) Όκτωβρίου
Οί Όρκωτοί Λογισται
θ. ΜΠΟΓΕΑΣ — Ε.
Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΣ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(Σννέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τι ή έμπιστευθεϊσα είς την 'Ελλά-
δα κατοχή, ισοδυνάμει μέ τήν ορι¬
στικήν αναγνώρισιν της κυριαρχί-
ας τής Ελλάδος επί τοΰ κατεχο-
αένου έδάφους, θέλ<ι> μόνον νά εϊ-
χω, δτι δτε προσεκλήθην νά προ-
βώ είς την κατοχήν, δχι μόνον ου¬
δείς λόγος προσοίρινόττϊτος αυτής
μοί εγένετο, άλλά τουναντίον ώς
βάσις τής προσκλήσεως αυτής, ε¬
τίθετο ε<Γτω καί σιοχπηρώς δτι ή κα τοχή αυτή, ήτο ή πρώτη πράξις τής παραχωρήσεως είς την 'Ελλά- δα μέρους τής Δυτικής Μικρασίας. 'ήν άκρίοειαν ττίς αντιλήψεως μου ταύτης, δύναται νά 6ε6ακόση ό κ. Λ. Τζώρτζ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Διά την 'Ελλάδα ομως τοΰ Βενι ζέλου ή, μάλλον (γιά νά μην πα- ρε|ηγηθχ)ΰμε άπό τούς άντιφρονοΰν τας) διά τήν 'Ελλάήα τής έποχής τού Βενιζέλου, δέν ήταν άστεία αύ τα. Ή 'Ελλάδα επήγε στήν Μικρά Ασίαν καί θά ί?μενε. Καί θά τήν βοηθοϋσαν σ' αύτό, δχι μόνον οί "Αγγλοι, μά καί οί Γάλλοι, άκόμα καί οί Ιταλοί, πού μέ τόσην λύσ- σαν πολεμοϋσαν τήν μετά αιώνος επάνοδον μας, είς τήν γήν τής Ί- ωνίας. Κι' άς λέγανε, υ,τι θέλα·νε.. Είδομεν, δτι ό Βενιζέλος δέν ή- θελε νά 2λθη σέ άντίθεση μέ τόν Γάλλο Πρα>θυπουργό, γι' αύτό 6ά-
ζει τόν Λόί<δ Τζώρτζ, νά τόν πεί¬ ση γιά τήν όρθότητα των άπόψε- ών τού. Ό τίγρις, μή μπορώντας νά διαψεύση τό Βενιζέλο, γιατί ϊ- τσι θά διέψευδε καί τόν ίδιο τόν ίαυτό τού, ύποχωρεϊ. 'ΕξακολοιιΘεϊ δμως τα παζαρέματα, γιά λογαρια- σμό τής Τουρκίας καί έπιτυγχάνει απόφασιν τού Ανωτάτου Συμμα¬ χικον» Συμδουλίου, εύνοϊκήν δι' αύ την, άλλά επιζημίαν διά τα ίδικά μας τα σνμφέροντα. Άλλά δς δοΰ με πως έκβέτει ό ίδιος ό Βεντζέ- λος είς τό 'ΤπουργεΙον των Έξϋ)- τεοικών τα διαδραματισθίντα ϊίς τό Συμδούλιον έκεϊνο καί τάς απο¬ φάσει ς τού: Λονδίνον 3.16.2.20 Ϊ.5Η •Αριθ. 1496 Α)4 'ΤπουργεΙον Εξωτερικών ΙΙροσιαπικόν. Νά άναγνυισθή ί>πό
'Τπουργοΰ.
Αθήνας
Λληθείς μετέσχον σήμερον της
συνεδριάσεΐΰς τοΰ Ανωτάτου Συμ-
βονλίου. Πρόεδρος 'Τπουργικοΰ
Συμδουλίου άνεκοίνοβέ μοί, δτι κα
τα την συνεδρίασιν Σαβδάτου, ά-
πεφασίσθη κατ' αρχήν διατήρησις
Τουρκίας Κωνσταντινούπολιν καί
παςαχώρησις είς ημάς περιοχάς
Σμύρνης, πλήρες δικαίωμα διοική
σεως, άλλά διατηρουμένης όνομα-
στικής κυριαρχίας Σονλτάνου καί
εζήτησε νά έκθέσω άντιλήψεις επί
ζητήματος θράκης καί Σμύρνης.
Άνέπτυξα, δτι διατ Γ,ρονμένου
Σουλτάνου έν Κωνσταντινουπόλει
έπιδάλλεται δπιος Τουρκικόν εδα-
φος έν Εύρώπη περιορισθή είς δυ¬
νατόν ελάχιστον μή ύπερβαΐνον
γραμμή Τσατάλτζας καί ότι όλό-
κληρος λοιπή θράκη περιλαμβανο-
μ^νης χερσόνησον Καλλιπόλεως
πρέπει νά παραχίορηθή ημίν. "Επί
έρωτήσεως "Αγγλου 'Τπονργοΰ Έ
ξυ)τερυκών έδήλωσα άποδεχάμεθα
διά πόλιν Άδριανοτντόλεως Ιδιαίτε¬
ρον καθεστώς Ικανοποιοΰν μο)αμεθα
νικόν αϊσθημα σχετικόν πρός τζα-
μιά καί αύτοκρατορικοϋς τάφους
πόλειος ταύτης. 'Ό,τι άφορδ εξα¬
σφάλισιν Βουλγαρική; έμπορικής
διεξόδου διά Δεδεαγάτς, έδήλωσα
δτι δέχομαι σύστασιν Επιτροπήν
έξ ενός "Ελληνος, ενός Βουλγά¬
ρου καί ενός άντιπροσώπου Κοινιονί
ος "Εθνών, ήτις εδρεύουσα είς λι¬
μένα τούτον, θά ε"χη διαχείρισιν σι
δηροδρομικων γραμμών μέχρι τής
βουλγαρική; μεθορίου. 'Ό,τι άφορά
είς Σμύρνην, άφοΰ εξέθεσα τήν ε¬
ί θέσιν μας άπό έθνογραφικής ό
πόψεος παρετήρησα δτι διατήρησις
■ψιλής κυριχιρχίας Σουλτάνου, ίνω
οδτε άναγκαία θά ήτο μετά τήν
υπερτάτην ικανοποίησιν διδομρνην
είς Τουρκίαν διά διατηρήσεως Κων
σταντινοιιπόλειος οίπε όριστική Ικα-
νοποίησις θά εθεωρείτο ί«ό των
Τούρκαιν, θά ένείχε μειονεκτήματα
καί θά έγέννα κινδύνους, των οποί¬
ων κρητικόν ζήτηιια μδς δίδει άκρι-
6ή είκόνα. Ζήτημα μετοχής 'Ελλ.ή
νιον Βουλευτιον (μικρασιατων) είς
Βουλήν Αθηνών Οά έγεννάτο άμέ-
σ<ι)ς κοί ό'χι ιιόνον κανονικός 6ίος Ελλάδος Αλλά καί είρηνικαί σχέ¬ σει; μετά Τουρκίας θά καθίσταντο άδύνατοι. Μβτά λήξιν συνεδριάσε ος έπρογευ,μάτισα μετά "Αγγλου Προθυπουργον παρόντος μόνΌν Ι διαιτέρου Γικφ,ματέιος καί ήμετε ρου Γενικοδ Προξένου. "Αγγλος Πρωθΐντουργός ,μοί Ιδήλοκτεν δτι εί ναι εύτυχής καθορθώσα; νά λύση ίντέρ Ελλάδος ξήτημκ Σμύρνης, προσθέσας δτι έν τούτοις εΐχε νά παλαίση δχι μόνον πρός Γάλλον Πρωθυπουργόν, όστις ύπεστήριξε την πρός ημάς παραχώρησιν σφα, ρας οίκονομικής ίπιρροής, άλλα καί πρός "Αγγλον 'Τπουργόν 'Εξα) τερικών. Εζήτησε παρ' έμοΰ παν¬ τός είδους πληροφορίας ώς πρός το ζήτημα τής θράκης καί Σμύρνης ' νά είναι είς καλλιτέραν θέσιν νά υποστηρίξη άποψιν ήιμων, αν ά ναιγκασθή νά δεχθή διατήρηοιν τουρκικτΐς έπικυριαρχίας έν Σμύρ¬ νη θά φροντίση σαιφως νά έξηγη- θή δτι τούτο ουδέν δικαίομα άνα- μίξεοις τού Σουλτ>άνου είς τήν δι
οίκησιν παράσχη καί νά άναγνίορι-
σθή δέ ρητώς ημίν τό δικαίιομα
μετοχής Βουλευτών Μικρασιατικής
'Ελλάιδος είς Βουλήν Αθηνών.
ΒΕΝΙΖΕΛΟ Σ
Είς τήν όπομένην συνεδρίασιν
τού Ανωτάτου Σν«μμαχικοΰ Σ>μ-
βουλίου, ή δποία Ιγινε είς τάς 24
Φεβροναρίου (ν.ή.), δ Βενιξέλος,
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Ήοθες σέ Γεναριοΰ μεσάνυχτι
μέ την Λντάρα, τή 6ροχή!
ΤΗρθες,>θαρραι, στό πιύ ;ΐικρό μονι
βράβυ...
Κι' άμέσιος τό μπουρίνι σίγασε,
κι' δλα γύροίθε γίνανε σά χάδι
κα'ι γαληνά σάν προσευχή.
Τό ντΰμα τοΰ χεΐιμωνα μοΰ ϊβγα-
λες
μέ της στΛργής σου τό φιλί,
καί σ' άλαφρί ,μέ τΰλιξες μετάξι!
ΤΗρθες, κι' άπό 6αρΰ τό σώμα μου,
τώρα γτ>ρεύει σάν πουλί,
στοΰς ούρανοΰς τ' Άπρίλη να πρ-
τάξει! .
ΤΗρθες καί τήν καοδιά μόν άπάλι··
νες!
Μά οίτΐ' πώς ηρθες τό πιστεύω ά-
κό»ι<τ, οδτε κατάλαβα τό πως! Κι' δ,μως τό μΰρο τής άνάσας σου μέ όνειρο6ό<τκει στό ώραϊο έτούτο ι γιόμα! Ήρθες κι' εΐσαι στά στήθια μου Υερτός!.. ΑΤΓΗ ΣΑΚΑΛΛΗ Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ της 1ης σελ.) άττό <4ΐτβναντι ^ττό τό κάβο Α^ιταμιΐτίι 'ά μ "Ο χοτβίιδει τό "Πόοτμιιτο κσϊ τή |ι^χή. ΕΤχσ διαδοαει ττροτήτερα τεΰ "Ερνστ Χαίμΐνγικγουαίη τό «ό Γέρ°ς καί ή θάλασσα» ττού μ' ένβουσίασ'. μέ την περιγραφή καί την ο'ικονομία τού κι Ε6οισ«α πώς ή Παν<τγιά ή Γθργ6«3 εϊχΐ κάττοιο μθιασιδι μέ αύτό τό ύ παράξενου Άμίρικαν°ϋ συγγρι φέα π»0 -πηκ κατάττΐν τό δραδείο ^ Νό^ττεΑ. Μ άρ&σανι βέδαια πάν τα τα θαλαοΌΐνά σάν νησώτισα γεν μένη, μά κάτΐ και ιτάνω σ' αύτΛ τό θέμ» κακθγραμμένο μέ έξ»ργίζΐ'. Γιατί τό θεω:ό ά,ααρ^ία νσ τταίρ^ι <α'·:ΐς £να βέμα ττού εχει σχίση μ^ τή θάλυαα Τ^ μεγάλη μθ^ άγώττη καί νά τό μωλωπίζει καί νά τό 6α- Ό Μνριδήλης γεν.τιμενθς κι ΟΙ» τος νη^ιώτης σίό μαγευτίκδ Τουτο νησί τής ΛέσβουκαίΣκαμιώτηςεχει μέσα τού δλα Τά θέλγρ- τής θαλάσσας ιγΧι άντίκρι/σί. ττοτιδί και ττοΰ άγάτηϊε μεγαλώνθν- τας κι άναααίνοντας τον μΐτΓθυχό των κυ^ώτων της Καί δέν Εέρω ττθλ λές δλλες τόα^ γεμάΤες ιτοίηση καί ζωντανια πΐριγραφές διτως ίκείνες τίς λι/3ασμενες τρι*υμΙΐς καί ιτΟΑίμονς τής Οάλαζσας μέ τά ράχτα τού λΐμανΐοθ πθθ ττοΑ- λ^ς φοοές βγαΐνουν ττληγί^μένα 4τγ» τή/ άμάχη αυτή των γΐγάντων μά στό τέλθς γίλούμενα κι Λκομα μα- τωμέ,α γι/οΑίζ.^υν καϊ νελοθν στ·"ς άχοϊδίς τθΟ ήλΐΛΐ. ι σ' αώτ6 τ& ραχτο ττθύ στίκει σα κορώνα τθυ τό έ*κλησάχι Τςη τής Γοργάνας στα*ίη».αΓ ο*· ττ, ζούλι τθυ Λγ»άντΐα στδ ττέΛσγο π-ρθς τά θαμπά 6ουν& τής α[ολι«ης αφηαα νΑ μέ Γ|>ντήξιι ή
κι εννιωσα μιά άπεριο
-•στη εύτνχία ίχεΤ Αττάνω, Πλά[ μου
ΓννΚο33 τόν μττάρμιτα Λιά τόν ΝτΕν
γ- ττθύ ζουγμόιφΐ'σί αυτή τή Πβνα-
γιύ τή Γοργόνα πθύ κρατά στα χ{.
ο α της τό «αραβάκι κα'ι την τρΐαι
ι κι άχόμα είχε την συντρθφΐ£ τού
τού τόσθυ δνν^τοί» στη
π άνάμισα στοθς ττολλθνς
τί; στό λαό τού ττθΰ το»
σάν τό δηιιιουργό.
'Ηΐα^ε μιά ευτυχία 4κείνη ή ο^.,
·, ·μη μέσα στό τταράίενο ψώς τοΰ α
ΐΜμισήιμερου, ττού έρχόταν ττλαγια
*α! φύτιζ» τό έκκλΐράικι ίξωτικα.
Ο ήλιος κι αύτός μιά λατρείο τού
^νγγοΐψέα Π^ρΐγρόφει κάπτ'ηε στιγ
μές τής μίρας άττό τό νηλιθ κατσιι
γασιμένες σά« ειδωλολάτρης σάν ιτν
ρολάτρης. Καΐ θυμόίμαι ίνα
ττ3ΐίί ίβττό χοόν*α στό
τοΰ Ζηχάκη, έκθοτικοθ ο"«θυ/ ηοθ
ττήοα κι έγώ αέοθς. Έ«€ίνος βραβΐύ
τη<; μέ τό διηγηϋΐά το^ «Θυσία στ4ν ήλιο» κι ίγώ μ^ τό δκ«ό μθυ ττθΰ ϊ στεΐλα άττό τή Γίρμανία «ό θαλασσι ν6ς ττοθ Εγΐνε μετσΜωρΟχος». Τό διβλίο τού Μίριβήλτι ή Πανσ- γιά ή Γοογόναί είναι 1,/ας μεγαλβιβ) δικ,·>ς ττίνΌΐκας ζωγραιφικής.
ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΟΤΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
μοτικιβμός, παρ' δλο πού τόν θεω-
ροϋσε προηαρχικό στοιχεΐο τής νε-
οελληνικής άναπλάσειος, ουδέποτε
υπήρξε γι' αυτόν αΰτοσκοπός.
Τό νεοελληνικό πρόδλημα τό αί
σθάνθηκε ό Σημηριώτης τήν επο¬
χήν έκείνη σάν πρόβλημα παιδευ-
τικό' χωρίς σχολειά, σχολειά πού
νά μή διδάσκουν τό ψέμ,μα, "Ελλη
νες δέν γίνονται" χωρίς ήθος καί
χο>ρίς χαρακτήρες, ό "Ελληνισμόν
κινδυνεύει καί σάν πνευματική καί
σάν φυλετική όντότης.
Δέν ξαίρω αν προχωρήσοιιμε α'
αύτά τά έξήντα χρόνια πού πέρασαν
άπό τότε ώς σήμερα, δέν ξαίρι»
άν είναι δυνατό νά τεθή καί σή¬
μερα σέ διαφορετική 6άση τό πρό-
δλημα τού μέλλοντος τοΰ "Εβνον;
μας καί τοΰ λαοϋ μας.
Τά δρθρα τοϋ Σημηριώτη έπρο·
ξένησον πραγματικά εξαιρετικήν
έντύπωση στήν έποχή τους· άναδη-
μοσιεύτηκαν τότε στίς 6λληνι«ές
έφη;ιερίιδες τής Σμύρνης καί σχο-
λιάστηκαν ευρύτατα. Άργότερα
κατά τό 192ι, τά άναδημοαίεΐΌε
καί Λ «Λόγος», τ ό σπουδαίο πε
ριοδιπό ποΰ έξέδιδαν στήν Πόλη
οί Ί. Χαλκούσης καί Λ. Πράπι
νος. Ίδιαίτερη ένδεικτικό έκείνου
πού καί προηγονμένος έτόνισα, πώς
ή άξία δλον αυτών, τά όποία **-
γραψε ά "Αγγελος Σημηριώτ»]:·.
πάνιο σέ ζητήματα σνετικά ηέ τί·
νεοελληνικό πρόβλημα, δεν φαίνε-
ται νά είναι καιρικά περιτορισμε-
νη. "Εχοι'ν καί σήαιερα, Γσος μάλι-
μέανεσιν ανέπτυξε τάς ελληνικάς
άπόψεις, αί οποίαι συνοψίζονται είς
τά κάτο»θι τηλεγραφήματά τού
πρό; τό 'Τπουργεΐον Εξωτερικών.
Λονδίνον 12)25 Φευρουάριον· 1920
Αριθ. 11.433
Άπόρρητον
'Τπουργεϊον 'Εξί,,τερι,κ(τ,ν
Νά Αναγνοχτθή υπό 'Τποΐ'ργο ν
"Αθήνας
Παρελθόν Σάββατον "Αγγλος
Προ>θυπουργός, μοί απέστειλε ίδιαί
τερον Γραιμματέα τού, διά νά μοί
ανακοινώση, δτι άμα τή αφίξει τοϋ
Γάλλου ΙΙριοθιντουργοΰ, θά προσπη
θήση νά έπιτϊ-χη συγκατάθεσίν τον,
είς κατάργησιν- ψιλής κυριαρχίας
Σουλτάνον έν Σιμύρνη, άλλ' εάν
ευρεθή πρό έπι,μονής τούτου θά ζη¬
τήση νά κληθώ καί πάλιν ενώπιον
Ανωτάτου Συμβουλιον·, διά νά α¬
κουσθή διά μίαν άκόμη φοράν.
Χ6ές Τρίτην προ>ϊαν ίκλ.ήθην πράγ
ματι καί εξέθεσα έπιχειρτ>ματα η¬
μών κατά διατηρήσεως έπικυριαρ-
χίας έστω καί ψιλής. 'Ετελείιοσα
περί μεσημβρίαν δτε διεκόπη συνε-
δρίασι; διά νά επαναληφθή μετά
μεσημβρίαν, παρεκλήθην δέ υπό
Πρόεδρον, νά .ροσέλθιο καί μετά
μεσημβρίαν, είς οικίαν Προ>Θι-ουρ
γοΰ, δπου συνεδριάζει Ανώτατον
Συμβούλιον, ίνα έν άνάγκη ζητη-
θή καί πάλιν γνώμη μου. Πράγμα-
τι διαρκούσης άπογευματινής σννε
δριάσεω; Ίδιαίτερος Γραμματεύς
"Αγγλου Πρωθυπουργόν εζήτησε
γνώμην μόν επί σνμβιβαστικοΰ σχε
δίου ϊχοντος ώς ί'πεται:
1) Διατήρησις Τουρκικής στιμαί-
ας ώς μόνης εκδηλώσεως τής τουρ
κικής έπικυριορχίας έν Σμύρνη.
2) 'Ελληνική Διοίκησις. ,,) Έλλη-
νική Στρατκοτική Κατοχή. 4) Ί-
διαιτέρο Βουλή έν Σμύρνη. δ)
Μετά διετίαν Βουλή αυτή θά ΐίχη
τ ό δικαίιομα νά ζητήση Κοινωνίαν
Εθνών όλοσχερή προσάρτησιν είς
•Ελλάδα. Τό Συμβούλιον τής Κοι-
νωνίας των Εθνών θά δικαιοϋται
νά ζητήση την διεξαγο>γήν δημο-
ψηφίσματος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
(Πα σήμερο περισσότερο άπό κά¬
θε δλλη περίσταση, σέ πολλά τίι
θέση τονς. Περιλαμβάνονται παοα
τηρήσεις καί κρίσεις, όπωσδήποτε ά
ξιοπρόσεχτες καί ύποβάλλονται λΐ-
σεις, πού δέν μπορω νά πώ αν εί¬
ναι άπό πάσης πλενράς αρτιες, «όν
τίος δι νούν άφορμές καί νύξεις γιά
σκέψεις καί αποφάσεις, πού ίπι-
βάλλονται μέ μιά μάλιστα, άνεπί-
δεκτη άναβολής έπιτακτικότητσ.
'Εχείνη πρό πάντων ή Ίδιοίτερη πί
στη τοδ Σημηριύτη στή νέα γε¬
νεά, μαζί μέ τή συναίσθηση τού
χρέονς νά πταθοΰμε παραστάτες
καί μέ τό λόγο, άλλά πρό πάντων
ιέ τήν πράξη, μέ τό παράδειγμα,
στούς νέους κατά τήν περίοδο τής
άρχικής διαιιορςρώσεως τοϋ χαοα-
κτήρά τους — άρχές γνοχπές καί
πολύ παλιές βεβαία, πού άξιώνονν
τούτοις μιά διαρκή έφαρμογι'ι —
είναι ή πι'στη ΑκριβΛς πού χρειά-
ζεται νά τήν ένστερνισθοΰιιε χι'
εμείς, όλοχληροιτικά καί άνεπκϊΐ'ι-
λακτα, δν θίλουμε μέ εΐλικοΐνεΐ'ΐ
νά καθησνχάσουμε τή σννείδησή
μας δτι. πράττομε τό καθτ|κον μας
καί στόν τόπον αυτόν καί στό λ.αά
το>'. Τό παράδειγμα τού ΣημηριοΊ
τη θά μποροθσε· νά μάς έμπνει'στι.
Μιά στοογή πραγματική τόν χαρα-
κτήριζρ νιά τούς νέους" μέ τή ζε-
στασιά τη; τούς δεχόταν σε κάθε
περίσταση· δσοι άπ' αίτοϋς ίλθαν
γιά ό-ποιαδήιποαε αίτία σέ έπαφή
μαζύ τού, τό ξαίριο άπό πολλά πο
ρκττατικά, διατηρούνε μιά πολύ ζω
ηρή, συγκινητική άνάμνηση άπό ττι
στάση τον άπένοντί τους:
«Οί νέοι, είναι τό μέλλον τοΰ "Ε
θνους καί της διανοητική'ς καί αί-
σθητικίΐς μας εξελίξεο>ς» γράφει
στήν «Ανατολή» καί ύπογ&αμμίζει
αύτό τό «μέλλον» μέ τήν εύκαιρία
ενός γράμματος πού τοϋ !γραψ?
κάποιος νέος άπό τό Άϊδαλί.
Πραγματικά οί νέοι είναι τό μέλ
λον τοϋ "Εθνους. Τό είπαν πολλοί
πρίν' τό έπανέλαβε δ Σημηραότης'
τό έπαναλαμβάνονμε κι' εμείς. Καί
δμως φοβοΰμαι πώς πολύ λίγο κά-
μνομε γιά τήν εξασφαλίση τού μέλ
λοντος αυτού.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος βϊς ?ργ«
Ιητείται δι' έργεισίαν ε(ς
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
τής έξβλίξβως
τής ετνδρικί)ς Μό*·:;
ΟΔΘΣ ΒΟΓΑΪΕ 41
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
στό άεροπλάνο καί έπιστροφή στό
"Αστυ τής Παλλάδος, την νύκτα
ττ5ς επομένης.
Κ' δβτερα άγαπητοί μόν άπ' αύ
τό τό τρκχνταβξάωρο μαρτύριο, *α
ταλήγει ό δύστυχος στή Γλυφάδα
γιά νά πιάση μιά μπουκιά καί νά
ξεκουράβη τό καταταλαιπωρπμένο
τού κορμί. Καί νά φάη τί παρα'κα-
λώ; δυό άντίδωρα Λλειμμένα μέ |
βούτυρο καί χαβιάοι καί μιά πηοον- (
-νιά άστακό.
Είναι νά μην τόν λνπάοαι τό φού
καρά; Σκοτίξει τό μναλουδάκι τού ,
καί κατατυραννεϊ τό κορμί τού, γιά Ι
νά κάνη τί; Μήπως γιά νά κερδίση
■τόν έπιούοαο; Αυτόν τόν εξησφά¬
λισε. Βαβανίζεται καί θά βασανίξε-
ται ώς την τελευταία τού πνοή, γιά '
ν' αύγατίση πιότερο την περιουσία (
πού θ' αφήση στό γιό τον καί στή
κόρΐ) τού, (γιά νά τή φάη ό γαμ-
πρός τού). Ό Γβιος δέν θά πάρη
τίποτα στό τάφο τού. Καί δ Άλέ-
ξανδρος, ό κανακάκης τού, τό έδή-
λο>σε. Δέν τόν ένδιαφέρουν οί ναυ
τιλιακές επιχειρήσας τού μπόμπα
τού. θό. επιδοθή σέ άεροπορικές έ
πιχειρήσεις, ποΰ τόν τραβάνε πε-
Οΐσσότερο.
Ό Άρΐστος όμ.ι»ς, μέ τίς έπιχει
ρήσεις τού, έφόσον ζή καί ύπάρ-
χουν κι' αύτές, δίνει τή ζωή καί
την πραγματική χαρά, κι' έγώ δέν
ξερω, σέ πόσες χιλιάδες άνθρώ-
πους, πού τόν δουλενουν. Αύτοι ξέ-
ρουν νά ξοϋν καί νά άπολαμ6άνο'ν
τό μόχθο τους. Αύτοι δέν πίνουν
οΰίσκυ, όντε τρώνε άστακούς καί
χαβιάρι.
Γεμίζουν κάθε 6ράδυ, τα ταβερ
νάκια τής γειτονιάς τους καί πίνον
τας την μπυροΰλα τους ή τή ρρ
τσινούλα τους, άπολαμβάνουν τα
ναστιμώτατα σονβλάκια τους, τα 6
στα> καί κατεψυγμένα, παγιδάκια
τους, ξεμερδάνε καί καμμιά ψητή
κόττα κι' δταν ΙρΘουν στό κεφι, ση
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΠΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ "Α, ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΣ,,
(Ε ΒΙΕ Α, ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΣ ΑΙ)
ΓΕΝΙΚΟΣ 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 30ης ΊουνΙου 1969 (Έτος 34ον)
κώνουν χά χέρια τους στόν ούρα-
νό καί φιονάξονν: «θεέ μου 6ρέχε
'Ωνάσηδες, γιά νά ζοϋμε νι' εμείς
τα φτιοχαδάικια».
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΙΙΠΑΣ
1967)1968
Άζίοτ Κτήσεως
Άττοσβέσεις
"Υπόλοιπον
Ι. Πάγιον "Ενεργητικόν
8.426.474
_
8.426.474
Γήπεδα
30 786.741
23.853.799
6.932.942
Κτίσματα
11 085.860
10.473.574
582.286
Μηχανήματα
"Επιπλα καϊ 'Εγκαταστάσεις καπνών
860.518
90.678
769.840
Ξηραντήρια καπνών ΒϋΙΗιΕΥ
784.040
452.231
331.809
ΤροχαΙον υλικόν
1.240.366
212.319
1.028.047
Γεωργικά Μηχανήματα καί Έλκυστήρες
742.183
429.090
313.093
"Επιηλα χαί Μηχαναί Γραφείων
119.127
44.313
74.814
'Εγχαταστήσεις
23.252
23.252
'Εγκαταστάσεις υπό εκτέλεσιν
Πιοτβεσεις εξωτερικόν
5.192.500
5 192.500
'Επενδύσεις συμμετοχαϊ
69.231.061
35.550,004
23.675.057
- - -
6.0ΟΟ.ΟΟΟ
Μεΐον : Μακροπρόθε,σμοι 'Υποχρεώσεις
17.675.057
II.
Κυκλοφορούν Ένεργητ
Άποθέματα
49.402.810
Χωρικά καπνά
6.272.548
Καπνα υπό επεξεργασίαν
37.814.839
Καπνά επεξειργασμένα
1968)1969
Άξία Κτήσεως Άττοσβέσεις "Υπόλοιπον
1/.819.114 17 81Ρ.Ί4
39.775.199 27.114.449 12.660.750
11.085.589 8.085.585 3 ΟΟΟ.ΟΟ4
3 679 595 3.119.975 559.620
820 379
231.083
589.296
1
.286.887
.%'1.651
925.236
806.355
499.33Τ
307.022
119.127
00.458
58.169
115.487
115.487
1
821 446
1.821.446
133.500
133 500
77
.462 678
39.473.034
37 989.644
~τ —~
5.Ο0Ο.000
32.989 644
1.761.601
287.509
489.627 96.028.934
Μίΐον : Διαφοραί κοστολογήσεων
Δαπάναι επί καπνών έσοδ. 1968
Κατεψυγμένα όπωροκηπευτικά
Δαπάναι επί κατεψυγμένων
Άνταλλαχτικά — Παρασιτοκτόνα
'Υλικά συσκευασίας
42.653.008
1.594 447
56.02^.100
100,270.555
180.100
— Βοηθητικαί Ολαι
100 090.455
1.432.541
707.711
61.932
288 795
479 634 103 061.068
2.077.721
30.000
182.756
622.383
Άπσιτήσεις
2.912.860
Διάφοροι χρεΛσΐαι
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Προκαταβολαί φόρων
Δαπάναι επομένης χρήσεως
24.652
4.811
1.274.7ΟΟ 1.304.163
Ταμείον
Τράπεζαι
Χρεώγραφα
Διαθέσιμον
3.192.806
823 568
703.720
608 128
87.991
6.456.147
5.393 222
6.544 138
100.245.957
81.932.713
218.128
604.850
90.464
850.000
607.500
122.514
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρίώσεις
Τράπεζαι '
Αιάφοροι ΙΙιστωταί
Ελληνικόν Δημόσιον
"Οργανισμόν καί Ίδρνματα
Άποζημκόσεις Μελών Δ.Σ., Ποσοστά κλπ. Τϊχνικ. καί Διοικ. Προσωπικού
Μερίσματα πληρωτεα
84.426.169 15.819.788 Πρόσοδοι επομένης χρήσεως
114.998 428
90.166 045
651.466
580 716
168.471
955 00Ο
1.62Ο.ΟΟΟ
— 94.141.698 20.856.730
33.494.845
53.846.374
6.76Ο.ΟΟΟ
2.140.000
2.0ΟΟ.ΟΟΟ
15.203.200
6.354.300
1.376.ΟΟΟ
162.049
33.975.549
III.
Καθαρά Έΐαιρική ΠεριουσΙα
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Διηρημένον είς 12Ο.ΟΟΟ μετοχάς βνομαστικής
άξίας βρχ. 225 ΐκάστης)
Τακτικόν άποθεματικέν
"Εκτακτον άποθεματικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 147)67
Άφορολ. ποσόν &ρ·ρ. 8, Ν. 3213)55
Κράτησις Ν. 2176)52
Κράτησις Ν. 2901)54
Άποθεματικά ύπεραξίας άκινήτων
27.ΟΟΟ.ΟΟΟ
2.391 300
2.ΟΟ0 000
1.160 000
14.149 200
7.411 000
241.321
17.809 33.993.358 Υπόλοιπον είς Νέον
498.513 Μεΐον : Ζημία έκ κατεοαφίσεως άκινήτων
54.344.881
498.51!
33.494 845
53.846.374
Λογαριασμβϊ Τάξεως — Έγγυήσεις υπέρ ημών . 80.000
Σημείωσις : Κστά ίήν παρούσαν χρήσιν εγένετο άναπροσσρμογή των γηπέδων καί βιομηχανοστσσίων, βάσει τοθ άρθ^ου 1 τού Ά Ν. 148)67 Εχουσα ούτω :
α) Γήπεδα άξία». κτήσεως 6ρχ. 660.995 άναπροσηρμόσθ, οοτν *(ς δρχ. 9.986.000.— !.'
β) Βιομηχσνοστάσια άξίας κτήσεως δρχ. 21.716.133 άναπροοηρμόοθηοαν είς δρχ. 30,300,000— *
Περαιτέρω κατά την αυτήν χρήσιν εγένετο κεφαλαιοποίησις άφ' ενός μέν τής άφορολογήτου κρατήσεως τοθ Ν.Δ. ΪΙ90Ι)"54 καί διά τό
σύνολον αυτής ε"κ βρχ. 1 376.ΟΟΟ άφ' ετέρου δέ μέρους τής σ.φς>ρολογήτου κρατήοεω; τοθ Ν 3213)55 έ« δρχ. 1 034.0 Κ). -
Ανάλυσις ΑογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως»
18.443.800
3.349.862
4.866.339
6.626.201
4.3Ο9.ΟΟ4
129.923
19.981.329
406.215
213.276
2.646.846
837.629
3.266.337
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως καπνών
Μ εισ ν :
Δαπάναι Διοικήσεως
» Χρηματοοικονομικαί
» Διαθέσεως προϊόντων
Άποσβέσεις παγίου Ενεργητικόν
Φόροι παλαιών χρήσεων
Κέρδη έκ καπνών
Ζημία έκ καπνών
Πλέον :
Άνόργανα ίσοδα
Έκ τοκων καταθέσεων καί ιοκομεριδίων
Κέρδη έκ συμμ,ετοχής
Έπαναφορά υπεραποσβέσεων 1967)68
3.776.253
3.759 243
6.822.613
4 331.148
59.433
22 623.188
18.748.590
3.874.698
2.428.808
Μεΐον : "Εκτακτοι έπιβαρύνσεις
601.121
89.080
475 242
117.193 1.282.636
5.157.234
58.590
339.571 Μεΐον : Φόροι εΐσοδήματος καί ΟΓΑ
2,089.237 Καθαρά κέρδη πρός διανομήν
Διανομή Κερδών
"Υπόλοιπον προηγουμένης χρήσεως
5 098.644
81,387
5.017.257
1.597.572
2.089.237
3.686,809
211.500
2.ΟΟΡ.ΟΟΟ
850.ΓΧΟ
607.500
17.809
3.686 809
ρηγμ
Πλέον κέρ8η χρήσεως
Τακτικόν άπο·εματικόν
"Εκτακτον άποθεματικόν
Άφορολόγητος χράτησις Ν. 2176)52
Άποθεματικόν Α.Ν. 147)67
Άποξημίωσις Μελών Δ.Σ.. Ποσοστά κλπ. Τεχνικοΰ
καί Διοικ. Προσωπικού
Μικτόν μέρισμα
"Υπόλοιπον είς Νέον
17.809
5.017.257
5.Ο35.Ο66
~ 251.300
1 057.300
1 150.0Ο0
955.ΟΓ0
1.62ΟΟΟΟ
1.466
Ό Άντιπρόεδρος τοθ Δ.2.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
'Ό Διευθύνων τό Λονιστήριον
ΑΝΑΣΤ.'Β. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
5.035X66
Επί τμήματος των ανωτέρω γηιέδων καί κπσμάτων παρεσχέθη προ·3ημε(ωοις
υπέρ "Εθνικης Τραπέζης τής "Ελλάδος διά δρχ. 5.300.000.-
Έν θεσσαλονίκΓ) τό 10η Σεπτεμβρίου 1969
Είς Σύμβουλος
ΑΝΑΣΓ. Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΑΙΔΗΣ
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ
ΟΡΚΩΤΩΝ ΑΟΠΙΤΩΝ
Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής Α.Ε. ΕΒΓΕ Α. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
€ Ήλέγζαμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Α. Ε. Ε 8 Ι Ε Λ. Μ Ι Χ Α Η Λ Ι λ Η Σ τής 30ης τί,υνίου Ι9ό9
ϊ&ο* ταατ[0.τελέσματαέκ των εργασιών αυτής τ* προκοψαντα κατά τήν λήζασαν την ^Οιν Ίουνίου
1969 έταιρικην χρήσιν. ,
Κατά τόν διενεργηθέντα Ιλενχον έφηρμόοθησαν αί διατάξεις τοϋ αρθρου 37 Μ. 2190 ττερί "Ανωνύμων "Εταιρειων
και αί κατά την ημετέραν κρίσιν προσήκουσαι ίλεγκτικαί διαδικασία.ι, έν τφ πλαισίω τΛν υπό τοΰ Σώαατοο ΌοκωτΛν
Λογιστών άκολουθουμένων άρχων έλεγκτικης. ' «μ«χος ^π^ωι
Έτηρήθησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεΐα άτινα ετέθησαν {[ς τήν διάθεσιν
μας διά την διενέργειαν τού έλέγχου καί παρεσχέθησαν ημίν αί πληροφορίαι καί επεξηγήσεις τάς οποίας έζητήσαμεν,
"Εν τοίς βιβλίοις τηρεΐται κανονικώς λογαριασμός κόστους τταραγωγής καί
Δέν επήλθεν τροποποίησις είς την μέθοδον άπογραφής έν σχέσει πρός την προηγουμένην χρήσιν.
Ό άνωτίρω Ίσολογισμός καϊ αί σννοδεύουαα» αυτόν άναλύσεΐΰ άποτελεηαάτηιν ·,ηΛη*«^ ν«ι Λ.,.Λί^,
έκ των ώς άνω β "" '
όμοιομόοφων πρός
την 30ην Ίουνίου
Έν "Αθήναις τβ 21 χ) Όκτωβρίου
Οί Όρκωτοί Λογισται
θ. ΜΠΟΓΕΑΣ — Ε.
Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΣ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(Σννέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τι ή έμπιστευθεϊσα είς την 'Ελλά-
δα κατοχή, ισοδυνάμει μέ τήν ορι¬
στικήν αναγνώρισιν της κυριαρχί-
ας τής Ελλάδος επί τοΰ κατεχο-
αένου έδάφους, θέλ<ι> μόνον νά εϊ-
χω, δτι δτε προσεκλήθην νά προ-
βώ είς την κατοχήν, δχι μόνον ου¬
δείς λόγος προσοίρινόττϊτος αυτής
μοί εγένετο, άλλά τουναντίον ώς
βάσις τής προσκλήσεως αυτής, ε¬
τίθετο ε<Γτω καί σιοχπηρώς δτι ή κα τοχή αυτή, ήτο ή πρώτη πράξις τής παραχωρήσεως είς την 'Ελλά- δα μέρους τής Δυτικής Μικρασίας. 'ήν άκρίοειαν ττίς αντιλήψεως μου ταύτης, δύναται νά 6ε6ακόση ό κ. Λ. Τζώρτζ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Διά την 'Ελλάδα ομως τοΰ Βενι ζέλου ή, μάλλον (γιά νά μην πα- ρε|ηγηθχ)ΰμε άπό τούς άντιφρονοΰν τας) διά τήν 'Ελλάήα τής έποχής τού Βενιζέλου, δέν ήταν άστεία αύ τα. Ή 'Ελλάδα επήγε στήν Μικρά Ασίαν καί θά ί?μενε. Καί θά τήν βοηθοϋσαν σ' αύτό, δχι μόνον οί "Αγγλοι, μά καί οί Γάλλοι, άκόμα καί οί Ιταλοί, πού μέ τόσην λύσ- σαν πολεμοϋσαν τήν μετά αιώνος επάνοδον μας, είς τήν γήν τής Ί- ωνίας. Κι' άς λέγανε, υ,τι θέλα·νε.. Είδομεν, δτι ό Βενιζέλος δέν ή- θελε νά 2λθη σέ άντίθεση μέ τόν Γάλλο Πρα>θυπουργό, γι' αύτό 6ά-
ζει τόν Λόί<δ Τζώρτζ, νά τόν πεί¬ ση γιά τήν όρθότητα των άπόψε- ών τού. Ό τίγρις, μή μπορώντας νά διαψεύση τό Βενιζέλο, γιατί ϊ- τσι θά διέψευδε καί τόν ίδιο τόν ίαυτό τού, ύποχωρεϊ. 'ΕξακολοιιΘεϊ δμως τα παζαρέματα, γιά λογαρια- σμό τής Τουρκίας καί έπιτυγχάνει απόφασιν τού Ανωτάτου Συμμα¬ χικον» Συμδουλίου, εύνοϊκήν δι' αύ την, άλλά επιζημίαν διά τα ίδικά μας τα σνμφέροντα. Άλλά δς δοΰ με πως έκβέτει ό ίδιος ό Βεντζέ- λος είς τό 'ΤπουργεΙον των Έξϋ)- τεοικών τα διαδραματισθίντα ϊίς τό Συμδούλιον έκεϊνο καί τάς απο¬ φάσει ς τού: Λονδίνον 3.16.2.20 Ϊ.5Η •Αριθ. 1496 Α)4 'ΤπουργεΙον Εξωτερικών ΙΙροσιαπικόν. Νά άναγνυισθή ί>πό
'Τπουργοΰ.
Αθήνας
Λληθείς μετέσχον σήμερον της
συνεδριάσεΐΰς τοΰ Ανωτάτου Συμ-
βονλίου. Πρόεδρος 'Τπουργικοΰ
Συμδουλίου άνεκοίνοβέ μοί, δτι κα
τα την συνεδρίασιν Σαβδάτου, ά-
πεφασίσθη κατ' αρχήν διατήρησις
Τουρκίας Κωνσταντινούπολιν καί
παςαχώρησις είς ημάς περιοχάς
Σμύρνης, πλήρες δικαίωμα διοική
σεως, άλλά διατηρουμένης όνομα-
στικής κυριαρχίας Σονλτάνου καί
εζήτησε νά έκθέσω άντιλήψεις επί
ζητήματος θράκης καί Σμύρνης.
Άνέπτυξα, δτι διατ Γ,ρονμένου
Σουλτάνου έν Κωνσταντινουπόλει
έπιδάλλεται δπιος Τουρκικόν εδα-
φος έν Εύρώπη περιορισθή είς δυ¬
νατόν ελάχιστον μή ύπερβαΐνον
γραμμή Τσατάλτζας καί ότι όλό-
κληρος λοιπή θράκη περιλαμβανο-
μ^νης χερσόνησον Καλλιπόλεως
πρέπει νά παραχίορηθή ημίν. "Επί
έρωτήσεως "Αγγλου 'Τπονργοΰ Έ
ξυ)τερυκών έδήλωσα άποδεχάμεθα
διά πόλιν Άδριανοτντόλεως Ιδιαίτε¬
ρον καθεστώς Ικανοποιοΰν μο)αμεθα
νικόν αϊσθημα σχετικόν πρός τζα-
μιά καί αύτοκρατορικοϋς τάφους
πόλειος ταύτης. 'Ό,τι άφορδ εξα¬
σφάλισιν Βουλγαρική; έμπορικής
διεξόδου διά Δεδεαγάτς, έδήλωσα
δτι δέχομαι σύστασιν Επιτροπήν
έξ ενός "Ελληνος, ενός Βουλγά¬
ρου καί ενός άντιπροσώπου Κοινιονί
ος "Εθνών, ήτις εδρεύουσα είς λι¬
μένα τούτον, θά ε"χη διαχείρισιν σι
δηροδρομικων γραμμών μέχρι τής
βουλγαρική; μεθορίου. 'Ό,τι άφορά
είς Σμύρνην, άφοΰ εξέθεσα τήν ε¬
ί θέσιν μας άπό έθνογραφικής ό
πόψεος παρετήρησα δτι διατήρησις
■ψιλής κυριχιρχίας Σουλτάνου, ίνω
οδτε άναγκαία θά ήτο μετά τήν
υπερτάτην ικανοποίησιν διδομρνην
είς Τουρκίαν διά διατηρήσεως Κων
σταντινοιιπόλειος οίπε όριστική Ικα-
νοποίησις θά εθεωρείτο ί«ό των
Τούρκαιν, θά ένείχε μειονεκτήματα
καί θά έγέννα κινδύνους, των οποί¬
ων κρητικόν ζήτηιια μδς δίδει άκρι-
6ή είκόνα. Ζήτημα μετοχής 'Ελλ.ή
νιον Βουλευτιον (μικρασιατων) είς
Βουλήν Αθηνών Οά έγεννάτο άμέ-
σ<ι)ς κοί ό'χι ιιόνον κανονικός 6ίος Ελλάδος Αλλά καί είρηνικαί σχέ¬ σει; μετά Τουρκίας θά καθίσταντο άδύνατοι. Μβτά λήξιν συνεδριάσε ος έπρογευ,μάτισα μετά "Αγγλου Προθυπουργον παρόντος μόνΌν Ι διαιτέρου Γικφ,ματέιος καί ήμετε ρου Γενικοδ Προξένου. "Αγγλος Πρωθΐντουργός ,μοί Ιδήλοκτεν δτι εί ναι εύτυχής καθορθώσα; νά λύση ίντέρ Ελλάδος ξήτημκ Σμύρνης, προσθέσας δτι έν τούτοις εΐχε νά παλαίση δχι μόνον πρός Γάλλον Πρωθυπουργόν, όστις ύπεστήριξε την πρός ημάς παραχώρησιν σφα, ρας οίκονομικής ίπιρροής, άλλα καί πρός "Αγγλον 'Τπουργόν 'Εξα) τερικών. Εζήτησε παρ' έμοΰ παν¬ τός είδους πληροφορίας ώς πρός το ζήτημα τής θράκης καί Σμύρνης ' νά είναι είς καλλιτέραν θέσιν νά υποστηρίξη άποψιν ήιμων, αν ά ναιγκασθή νά δεχθή διατήρηοιν τουρκικτΐς έπικυριαρχίας έν Σμύρ¬ νη θά φροντίση σαιφως νά έξηγη- θή δτι τούτο ουδέν δικαίομα άνα- μίξεοις τού Σουλτ>άνου είς τήν δι
οίκησιν παράσχη καί νά άναγνίορι-
σθή δέ ρητώς ημίν τό δικαίιομα
μετοχής Βουλευτών Μικρασιατικής
'Ελλάιδος είς Βουλήν Αθηνών.
ΒΕΝΙΖΕΛΟ Σ
Είς τήν όπομένην συνεδρίασιν
τού Ανωτάτου Σν«μμαχικοΰ Σ>μ-
βουλίου, ή δποία Ιγινε είς τάς 24
Φεβροναρίου (ν.ή.), δ Βενιξέλος,
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Ήοθες σέ Γεναριοΰ μεσάνυχτι
μέ την Λντάρα, τή 6ροχή!
ΤΗρθες,>θαρραι, στό πιύ ;ΐικρό μονι
βράβυ...
Κι' άμέσιος τό μπουρίνι σίγασε,
κι' δλα γύροίθε γίνανε σά χάδι
κα'ι γαληνά σάν προσευχή.
Τό ντΰμα τοΰ χεΐιμωνα μοΰ ϊβγα-
λες
μέ της στΛργής σου τό φιλί,
καί σ' άλαφρί ,μέ τΰλιξες μετάξι!
ΤΗρθες, κι' άπό 6αρΰ τό σώμα μου,
τώρα γτ>ρεύει σάν πουλί,
στοΰς ούρανοΰς τ' Άπρίλη να πρ-
τάξει! .
ΤΗρθες καί τήν καοδιά μόν άπάλι··
νες!
Μά οίτΐ' πώς ηρθες τό πιστεύω ά-
κό»ι<τ, οδτε κατάλαβα τό πως! Κι' δ,μως τό μΰρο τής άνάσας σου μέ όνειρο6ό<τκει στό ώραϊο έτούτο ι γιόμα! Ήρθες κι' εΐσαι στά στήθια μου Υερτός!.. ΑΤΓΗ ΣΑΚΑΛΛΗ Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ της 1ης σελ.) άττό <4ΐτβναντι ^ττό τό κάβο Α^ιταμιΐτίι 'ά μ "Ο χοτβίιδει τό "Πόοτμιιτο κσϊ τή |ι^χή. ΕΤχσ διαδοαει ττροτήτερα τεΰ "Ερνστ Χαίμΐνγικγουαίη τό «ό Γέρ°ς καί ή θάλασσα» ττού μ' ένβουσίασ'. μέ την περιγραφή καί την ο'ικονομία τού κι Ε6οισ«α πώς ή Παν<τγιά ή Γθργ6«3 εϊχΐ κάττοιο μθιασιδι μέ αύτό τό ύ παράξενου Άμίρικαν°ϋ συγγρι φέα π»0 -πηκ κατάττΐν τό δραδείο ^ Νό^ττεΑ. Μ άρ&σανι βέδαια πάν τα τα θαλαοΌΐνά σάν νησώτισα γεν μένη, μά κάτΐ και ιτάνω σ' αύτΛ τό θέμ» κακθγραμμένο μέ έξ»ργίζΐ'. Γιατί τό θεω:ό ά,ααρ^ία νσ τταίρ^ι <α'·:ΐς £να βέμα ττού εχει σχίση μ^ τή θάλυαα Τ^ μεγάλη μθ^ άγώττη καί νά τό μωλωπίζει καί νά τό 6α- Ό Μνριδήλης γεν.τιμενθς κι ΟΙ» τος νη^ιώτης σίό μαγευτίκδ Τουτο νησί τής ΛέσβουκαίΣκαμιώτηςεχει μέσα τού δλα Τά θέλγρ- τής θαλάσσας ιγΧι άντίκρι/σί. ττοτιδί και ττοΰ άγάτηϊε μεγαλώνθν- τας κι άναααίνοντας τον μΐτΓθυχό των κυ^ώτων της Καί δέν Εέρω ττθλ λές δλλες τόα^ γεμάΤες ιτοίηση καί ζωντανια πΐριγραφές διτως ίκείνες τίς λι/3ασμενες τρι*υμΙΐς καί ιτΟΑίμονς τής Οάλαζσας μέ τά ράχτα τού λΐμανΐοθ πθθ ττοΑ- λ^ς φοοές βγαΐνουν ττληγί^μένα 4τγ» τή/ άμάχη αυτή των γΐγάντων μά στό τέλθς γίλούμενα κι Λκομα μα- τωμέ,α γι/οΑίζ.^υν καϊ νελοθν στ·"ς άχοϊδίς τθΟ ήλΐΛΐ. ι σ' αώτ6 τ& ραχτο ττθύ στίκει σα κορώνα τθυ τό έ*κλησάχι Τςη τής Γοργάνας στα*ίη».αΓ ο*· ττ, ζούλι τθυ Λγ»άντΐα στδ ττέΛσγο π-ρθς τά θαμπά 6ουν& τής α[ολι«ης αφηαα νΑ μέ Γ|>ντήξιι ή
κι εννιωσα μιά άπεριο
-•στη εύτνχία ίχεΤ Αττάνω, Πλά[ μου
ΓννΚο33 τόν μττάρμιτα Λιά τόν ΝτΕν
γ- ττθύ ζουγμόιφΐ'σί αυτή τή Πβνα-
γιύ τή Γοργόνα πθύ κρατά στα χ{.
ο α της τό «αραβάκι κα'ι την τρΐαι
ι κι άχόμα είχε την συντρθφΐ£ τού
τού τόσθυ δνν^τοί» στη
π άνάμισα στοθς ττολλθνς
τί; στό λαό τού ττθΰ το»
σάν τό δηιιιουργό.
'Ηΐα^ε μιά ευτυχία 4κείνη ή ο^.,
·, ·μη μέσα στό τταράίενο ψώς τοΰ α
ΐΜμισήιμερου, ττού έρχόταν ττλαγια
*α! φύτιζ» τό έκκλΐράικι ίξωτικα.
Ο ήλιος κι αύτός μιά λατρείο τού
^νγγοΐψέα Π^ρΐγρόφει κάπτ'ηε στιγ
μές τής μίρας άττό τό νηλιθ κατσιι
γασιμένες σά« ειδωλολάτρης σάν ιτν
ρολάτρης. Καΐ θυμόίμαι ίνα
ττ3ΐίί ίβττό χοόν*α στό
τοΰ Ζηχάκη, έκθοτικοθ ο"«θυ/ ηοθ
ττήοα κι έγώ αέοθς. Έ«€ίνος βραβΐύ
τη<; μέ τό διηγηϋΐά το^ «Θυσία στ4ν ήλιο» κι ίγώ μ^ τό δκ«ό μθυ ττθΰ ϊ στεΐλα άττό τή Γίρμανία «ό θαλασσι ν6ς ττοθ Εγΐνε μετσΜωρΟχος». Τό διβλίο τού Μίριβήλτι ή Πανσ- γιά ή Γοογόναί είναι 1,/ας μεγαλβιβ) δικ,·>ς ττίνΌΐκας ζωγραιφικής.
ΑΓΓΕΑΟΣ ΣΗΜΗΡΙΟΤΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
μοτικιβμός, παρ' δλο πού τόν θεω-
ροϋσε προηαρχικό στοιχεΐο τής νε-
οελληνικής άναπλάσειος, ουδέποτε
υπήρξε γι' αυτόν αΰτοσκοπός.
Τό νεοελληνικό πρόδλημα τό αί
σθάνθηκε ό Σημηριώτης τήν επο¬
χήν έκείνη σάν πρόβλημα παιδευ-
τικό' χωρίς σχολειά, σχολειά πού
νά μή διδάσκουν τό ψέμ,μα, "Ελλη
νες δέν γίνονται" χωρίς ήθος καί
χο>ρίς χαρακτήρες, ό "Ελληνισμόν
κινδυνεύει καί σάν πνευματική καί
σάν φυλετική όντότης.
Δέν ξαίρω αν προχωρήσοιιμε α'
αύτά τά έξήντα χρόνια πού πέρασαν
άπό τότε ώς σήμερα, δέν ξαίρι»
άν είναι δυνατό νά τεθή καί σή¬
μερα σέ διαφορετική 6άση τό πρό-
δλημα τού μέλλοντος τοΰ "Εβνον;
μας καί τοΰ λαοϋ μας.
Τά δρθρα τοϋ Σημηριώτη έπρο·
ξένησον πραγματικά εξαιρετικήν
έντύπωση στήν έποχή τους· άναδη-
μοσιεύτηκαν τότε στίς 6λληνι«ές
έφη;ιερίιδες τής Σμύρνης καί σχο-
λιάστηκαν ευρύτατα. Άργότερα
κατά τό 192ι, τά άναδημοαίεΐΌε
καί Λ «Λόγος», τ ό σπουδαίο πε
ριοδιπό ποΰ έξέδιδαν στήν Πόλη
οί Ί. Χαλκούσης καί Λ. Πράπι
νος. Ίδιαίτερη ένδεικτικό έκείνου
πού καί προηγονμένος έτόνισα, πώς
ή άξία δλον αυτών, τά όποία **-
γραψε ά "Αγγελος Σημηριώτ»]:·.
πάνιο σέ ζητήματα σνετικά ηέ τί·
νεοελληνικό πρόβλημα, δεν φαίνε-
ται νά είναι καιρικά περιτορισμε-
νη. "Εχοι'ν καί σήαιερα, Γσος μάλι-
μέανεσιν ανέπτυξε τάς ελληνικάς
άπόψεις, αί οποίαι συνοψίζονται είς
τά κάτο»θι τηλεγραφήματά τού
πρό; τό 'Τπουργεΐον Εξωτερικών.
Λονδίνον 12)25 Φευρουάριον· 1920
Αριθ. 11.433
Άπόρρητον
'Τπουργεϊον 'Εξί,,τερι,κ(τ,ν
Νά Αναγνοχτθή υπό 'Τποΐ'ργο ν
"Αθήνας
Παρελθόν Σάββατον "Αγγλος
Προ>θυπουργός, μοί απέστειλε ίδιαί
τερον Γραιμματέα τού, διά νά μοί
ανακοινώση, δτι άμα τή αφίξει τοϋ
Γάλλου ΙΙριοθιντουργοΰ, θά προσπη
θήση νά έπιτϊ-χη συγκατάθεσίν τον,
είς κατάργησιν- ψιλής κυριαρχίας
Σουλτάνον έν Σιμύρνη, άλλ' εάν
ευρεθή πρό έπι,μονής τούτου θά ζη¬
τήση νά κληθώ καί πάλιν ενώπιον
Ανωτάτου Συμβουλιον·, διά νά α¬
κουσθή διά μίαν άκόμη φοράν.
Χ6ές Τρίτην προ>ϊαν ίκλ.ήθην πράγ
ματι καί εξέθεσα έπιχειρτ>ματα η¬
μών κατά διατηρήσεως έπικυριαρ-
χίας έστω καί ψιλής. 'Ετελείιοσα
περί μεσημβρίαν δτε διεκόπη συνε-
δρίασι; διά νά επαναληφθή μετά
μεσημβρίαν, παρεκλήθην δέ υπό
Πρόεδρον, νά .ροσέλθιο καί μετά
μεσημβρίαν, είς οικίαν Προ>Θι-ουρ
γοΰ, δπου συνεδριάζει Ανώτατον
Συμβούλιον, ίνα έν άνάγκη ζητη-
θή καί πάλιν γνώμη μου. Πράγμα-
τι διαρκούσης άπογευματινής σννε
δριάσεω; Ίδιαίτερος Γραμματεύς
"Αγγλου Πρωθυπουργόν εζήτησε
γνώμην μόν επί σνμβιβαστικοΰ σχε
δίου ϊχοντος ώς ί'πεται:
1) Διατήρησις Τουρκικής στιμαί-
ας ώς μόνης εκδηλώσεως τής τουρ
κικής έπικυριορχίας έν Σμύρνη.
2) 'Ελληνική Διοίκησις. ,,) Έλλη-
νική Στρατκοτική Κατοχή. 4) Ί-
διαιτέρο Βουλή έν Σμύρνη. δ)
Μετά διετίαν Βουλή αυτή θά ΐίχη
τ ό δικαίιομα νά ζητήση Κοινωνίαν
Εθνών όλοσχερή προσάρτησιν είς
•Ελλάδα. Τό Συμβούλιον τής Κοι-
νωνίας των Εθνών θά δικαιοϋται
νά ζητήση την διεξαγο>γήν δημο-
ψηφίσματος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
(Πα σήμερο περισσότερο άπό κά¬
θε δλλη περίσταση, σέ πολλά τίι
θέση τονς. Περιλαμβάνονται παοα
τηρήσεις καί κρίσεις, όπωσδήποτε ά
ξιοπρόσεχτες καί ύποβάλλονται λΐ-
σεις, πού δέν μπορω νά πώ αν εί¬
ναι άπό πάσης πλενράς αρτιες, «όν
τίος δι νούν άφορμές καί νύξεις γιά
σκέψεις καί αποφάσεις, πού ίπι-
βάλλονται μέ μιά μάλιστα, άνεπί-
δεκτη άναβολής έπιτακτικότητσ.
'Εχείνη πρό πάντων ή Ίδιοίτερη πί
στη τοδ Σημηριύτη στή νέα γε¬
νεά, μαζί μέ τή συναίσθηση τού
χρέονς νά πταθοΰμε παραστάτες
καί μέ τό λόγο, άλλά πρό πάντων
ιέ τήν πράξη, μέ τό παράδειγμα,
στούς νέους κατά τήν περίοδο τής
άρχικής διαιιορςρώσεως τοϋ χαοα-
κτήρά τους — άρχές γνοχπές καί
πολύ παλιές βεβαία, πού άξιώνονν
τούτοις μιά διαρκή έφαρμογι'ι —
είναι ή πι'στη ΑκριβΛς πού χρειά-
ζεται νά τήν ένστερνισθοΰιιε χι'
εμείς, όλοχληροιτικά καί άνεπκϊΐ'ι-
λακτα, δν θίλουμε μέ εΐλικοΐνεΐ'ΐ
νά καθησνχάσουμε τή σννείδησή
μας δτι. πράττομε τό καθτ|κον μας
καί στόν τόπον αυτόν καί στό λ.αά
το>'. Τό παράδειγμα τού ΣημηριοΊ
τη θά μποροθσε· νά μάς έμπνει'στι.
Μιά στοογή πραγματική τόν χαρα-
κτήριζρ νιά τούς νέους" μέ τή ζε-
στασιά τη; τούς δεχόταν σε κάθε
περίσταση· δσοι άπ' αίτοϋς ίλθαν
γιά ό-ποιαδήιποαε αίτία σέ έπαφή
μαζύ τού, τό ξαίριο άπό πολλά πο
ρκττατικά, διατηρούνε μιά πολύ ζω
ηρή, συγκινητική άνάμνηση άπό ττι
στάση τον άπένοντί τους:
«Οί νέοι, είναι τό μέλλον τοΰ "Ε
θνους καί της διανοητική'ς καί αί-
σθητικίΐς μας εξελίξεο>ς» γράφει
στήν «Ανατολή» καί ύπογ&αμμίζει
αύτό τό «μέλλον» μέ τήν εύκαιρία
ενός γράμματος πού τοϋ !γραψ?
κάποιος νέος άπό τό Άϊδαλί.
Πραγματικά οί νέοι είναι τό μέλ
λον τοϋ "Εθνους. Τό είπαν πολλοί
πρίν' τό έπανέλαβε δ Σημηραότης'
τό έπαναλαμβάνονμε κι' εμείς. Καί
δμως φοβοΰμαι πώς πολύ λίγο κά-
μνομε γιά τήν εξασφαλίση τού μέλ
λοντος αυτού.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος βϊς ?ργ«
Ιητείται δι' έργεισίαν ε(ς
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
τής έξβλίξβως
τής ετνδρικί)ς Μό*·:;
ΟΔΘΣ ΒΟΓΑΪΕ 41