195427
Αριθμός τεύχους
2023
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
23/11/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
,ΚυΚΗΛΤΙΟΝ
ΚΛΤΙθνΛ
ο-οίηο:. ι
.....*Ε-ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηθΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΛΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ -ΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΐίή 23 Νοεμβριού 1969
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 !.
: Βτος 43°·ν - "Αριθ. ψύλ. 2023
.......«•■,,,ι,νιιιιιηικιυΜν,ι
>········■■·.■■„,„......,
ί Δι*υ«υντής-Ίδτοχτήτης: ΣΩΚΡΑίΕΗΣ ΧΑΡ.
ΙΙ····Μ·.··ΙΙΙΙΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΑΣ ΕίΑΗΜΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
3 η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΨΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΗΣΕΩΣ
Τβί ουνβργάτου μβς κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
μον
η ι τής διερίΐ/νήσίΜς τοΰ βάσι¬
όψίίλω να
μν ή
αύτην την παρέκΛασΐν διά
ή ί Μΐκρασιάτΐ» φίλο
είς Μΐκρασιάτΐ»ν φίλον ά-
μ*.
ονγχαίρε' θερμώς διά τή,ν τ™
01<ουμ:νΐ«οΟ πρωτότυττον γνώμην θερ,μό- τ[*>» νά τόν «νημερώσω
μ3τι«ώς «α' «Ρ'
τού ίΠ» Ί»"0» Πατριάρχου
,ο; αύτοκράτορθς μόνον καί
τής στίψεως
υπο τού
ιτερι
Κσί έιτειβπ Ρωμαιοκαβολκ ο, ,.
έ—ρισζόμΐνθι καΐ
όιτό άρχαιθτέρθυς
συναδέλφβυς των
,$ Βυζάντιον &ί.ΐφ>φτ είς μικρ—
{ιότητσ χιλ'ετή 6.ότι ήτο συνεπεία
τήζ ΡωμαΙκης παραιδόαεως, ήτοι ρω
μαΐπόν Βυζαντινοί κ,ράτος, θά άπαν
τήαο διά της παρβκβάσεως αύτη;
καί ιίζ τούς μϊρθλτ—τθύντος ξένους
ύ ΐ ε:ϊς τον έπιστολογρά
ν.
Είναι Ιστορικώς άληθές δτΐ οτ
γον είς τή" Νέαν Ρώμην θισμούς
ίοΙ συνεπείας Ρωμαϊκάς, άλλ' στι
(]η «οί άττλο" συνιχΐσταΐ τού άι>-
^οΐα; ΡωμσνχοΟ κράτθυς μόνο·ν; ~0
τ< ί:ν άληθεύει κα! οΰσιαστΐχΛς Διότι οί Βυζαντινοί Χριστιανόν αύ- Λκράτορις μετβμόοφωσαν αρβην τό Ανατολικήν τμήμα τοο Ρωμαΐκθϋ «ρότΓθνς κσϊ τό μετετρ-ψαν ούσιαστι κώς καΐ άπθκλειστΐκώς είς "ΕΞλλη,νν «ό' Χριστιανικόν, χωρϊς βεβαίως νά τό ά»οχωρίσουν καΐ τυπικώς άπό τό άρχικόν Ρωμαϊκόν τον δνο,μα, <♦' 5σ°ν ή άρχΐ«ή πθλιτΐκή διθίκη- σις, ή στρατιωτΐβή διάρθρωσΐς, ή νο Ίΐαβεσία, καΐ ή οΐκθναμΐκή διθργάν» αίς ^αν Ρωμαϊκά συστήματα, είσα- ^βΡΤα ί« τής Παλαιάς Ρώμι,ς. Κατά τα ανωτέρω Ιστορ<«ά δίδο- μίνο, ο| Βυζσντινο; αύτοκράτο^ς ή «ολούβησαν τή» Ρωμαίκήν παράδοσιν «α! τάς συνηθείας της τνττΐ«ώς μό¬ ν* «αί κατ' δ*Όμα άλλα τό άξίωμά τη» (Δεοττάτΐ)ς, Αΰγοΐί^ττος, Βασι- Μς «αι αύτ*ρ<5!Τορ) καΐ ή &οκη- "'ς τής εξουσίας των έλαβε καΐ βοτ θύτβρον τηρΗχάμε,νον κατ' θυσίαν, 'ιλείος «α! όλοκληρωτικώς Χρκττια νικο, ττλίον Α·ότι Λΐτό τής έττθχης τ°3 ΧρΐστΐαΐοΟ αύτοκράτορθ ς Μεγά- λοκ Κωιτσταντίνου τό άρχικόν Ρωμα¬ ϊκόν αύιοκρατορκιόν άίίωμα διβπτο-Ί' ζίται συνεχώς «α! όλοκλτιρωτΐκώς «ό τάς νέας ηθικάς αρχάς Τ°ΰ Χριστιανισμόν. Καΐ ένώ είς την Δύ- ϊι» αί Χριστιανικαί αβταΐι καί ήθι· «αί αρχαί Ιδιώχβησαν υπο τούς Ρω· μαίους αύτοχράτορβς ΐΓρ/3σ«ττΐκ6ς «οί νομοϊιτικώς, ά'Τιθίτως είς τή; Νέαν Ρώμην τής Άν—ολής αί αύ¬ ται ή|9ι«αΊ καϊ ΧίΐστιαΛΊκα! αρχαί 5ιίγραψον σνσττ>μ<ΓΤΐ«ώς *αΐ ύτπγγό· ριισαν μάλιοτα τήν νέον Χρΐστιοτν» «ί» ττλίον καθηκοντολΐγίαν ι<>ό Β'->-
ζανπνοί οώτοκράτορος Λέοντος ΧΤ'
τ»0 Σοψού (886—912) διατνττωθερ·
5ον λειττομίρώς ίν τή «1Ειτα»αγι>-
ϊί» έξ ής τταροβέτω καΐ σιχετΐκά ά·
χρησιιμώταϊα είς τού·,
άντιβνζαντινοθς Ιστορΐκούς
ειδικώς.
«Βαΐΐλιΰς βο-ιι» Εννθμος
«ία, κβιν6ν ογαθόν ττδσι τοίς
%■■ αγωιΛθότης τ^ βςκφιϊα ιταρε-
εύεργέτης καΐ ήνί«α τή<; έκτονίσπ βο«Τ κιβδηλίθ- τό βασιλικόν χαρακτήρος. αύ»Δ ό μέν ίν '" 'ά έν τή βεία Γράφη γεγραμμένα :;ιτ«τα δέ καϊ τα τταρά των *ιττά ά- ϊίων Σύνοδον δογιμαίΤισθίντα... ττρβ "άτης τής ίκάΤΓηττΟς τής πϊσ*β»ι, «αί εύστοββείας τής 'Εκκλησία» δΐ|- λα6ή εΟΧοξ κ^;; ,ροσ-ΐάπης τής Όε>
^°5οξίας, βνυψωθϊίσης ΙκτίΛε είς
'Ε0νιχην ηλέ0ν [5ιότ—α, ίτΤ°ι Όρθό
5*ί = ϊλλην, Χριστΐανός, Βυ-
ο;—α την Ανωτέρω τια
, διά*, την ύττβ
κατωτέρω λογικόν
5σθν ό
ρ ή0 φύλαξ καΐ
0τ4"Ις μάλιο-ΐα τής Όρθο&^κΐς
*·" τΟς 4'ότητθς τής 'Εκκλησίας,
^ΕΤΐι δτι καΐ ο) αΐρετΐκθϊ &έν «ν»*1
»ό»»ν έχθρΛΪ καΐ ττθλέμΐθι τής ·Ε«-
^ΐαία; 4λλ' ή^αν σι/γχρόνως ττολέ-
'1»1 καΐ ίχθροΐ τής πολιτίίας. 'Εηο
μέ*"ί, Κράτθς καΐ Έκχλησίσ ώφε-
•ν οΐτό κοινοθ νά οΊ»μττράξουν άρμο
""ιδ<: «=Ί μεβοδολογικώς διά τήν <»Ρτι, τώ» αΐρέσεων καΐ β»ά την 4ττΐ ':*")σΐν καΐ τόν βρίαμβον τής Όρ- «δξί Χρΐστιανικής πίστεως, έςβΐτήγασε καΐ δικα'-ολθγιΐ '3' '*ηοως ό καθιερωθείς όρθός δ- "°ζ «Συνολληλία Κράτους καί 'Εκ- «ιρία, ^ τώ Βυζβντίω». Ή τθΐοα>ΐη Συναλλΐ)λία Κράτθυς
έν τ£ Βι/ζαντίω 5ι
καΐ βεβαιούται ιτν
*3' "^ τά δύο Ιστορΐκά
■1» ο-τ^ιν τού Βυζαντινού
Ρ3ξ μόνον ^^ τθ- Πατριάρχου
"Κ Κυ,ταντινο,—όλεως «αί «ή—ρό
το^
Πατρι<4ρχ°ι» "ΑνοΛόλιθς £. Λέοντα τόν Α' .μέ τό 6ασ·λ. διάδημα κατά τό ετθς 457. Ά¬ πό τής έττοχής δμως των αύτοκρατό ρων Κομνηνών (7081) ,^; έξής ά σήχθα καΐ χό χρίσμα τής κιψσλής τού αύτοκράτορθς θείω μύοω, άλλ' είς τήν τελετήν τού χρίσματος ουδέ εδόθη ούσιώδης χσραχτήρ ή ά- τής στέψϊως δύναμις. Εγίνετο δε ή στέψΐς τού αύτο- *Τ°ρος ώτΓθκλίΐστνκώς καί μόνον ύττό τού Πατριάρχου τής Κωνσταντ· ν^ττόλεως διά νά καταδεΐχθή *τΠσή μως καΐ κατά τρό-ον πανηγμρΐκόν ή άξία τής 'Εκκλΐισίας έν τώ Βυζαν τίω, εύλογούσΐ,ς απαραιτήτως τόν αρχηγόν Τού κράτους καί συνεργαζο μέ^ης μετ1 αυτού άρμονικώς τότο μόνον δταν καΐ έφ' δσον ό στεφόιιε »ος άρχηγός τού κράτ.οκς ήτο ττράγ ματι Όρθόδοξος κα5 τΓροστάτης συγχρόνως τής 'Εκ*λησΐαστι«ής ένό τητος, ήτοι τής Όρθοδοξίας. θεν καί ή τελετή τής στίψεως δροοδύτεοον άττό τ,ού Ζ' αιώνος θρη σχευτΐκόν χαρακτήρα, διότ, Εκτοτε Εγίνετο μόνον Ιν τώ ναώ τής Άγ[- οες Σοφίας έπευφιγμούντος τθ£ £κ- κλησιάσματος τόν έν τώ ναώ στ£- φβέντα νόμΐμον διά5θχον τού ττροκα- τόχθυ τού. Διότι κατά τόν Βυζαντι- νόν κλήρον καί λαόν τής Άνο?τολί)ς ό Βυζαντΐνός αθτθκράτωρ τής Νέας Ρώμης δι έφερεν ούσΐωδώς καί όλο- κληοωτΐκώς όπτό τόν εΒωλολάτρΐ,ν και ήμίθοον αύτθκράτορα τής Πα¬ λαιάς Ρώιμης, διατη,ρών καί κατ' δνομα μόνον τόν αΰτοκρατωρ άλλά μέ καινόν —ιρΐι- χάμενθν καί νίαν καθηχθντολογ ίαν άν τίθετον μάλιστα τής παλαιάς, τε- θείσαν δμως κοτ/τ' άνάγκην Ιστορικήν είς τόν παλαιόν άσ*όν, τόν Ρωμαϊ¬ κόν τίτλον αΰτθκιράτωρ. Εντεύθεν έετινείΤαι καΐ ή κατ' άοχάς χρήσις τών τίτλων Αΰγοιτ στος καί Δεο—όττ)ς πρό τού Ήοα- κλείου, διότι μόνον ό νικητής των Περσών Ήράκλεΐθς ώνθμάσθτ» πρώ- τ,ος καί επισήμως κατά τό ετος 62° Βασιλεύς. Καί βραδύτερον διά πρώ¬ την φοράν Κωνσταντίνος ά Ε' ώνο- μάσθη έπιπήμ«ς κατά τό £τος 680 βασιλεύς κοςί αϋτθκράτωρ Ρωμαίων ΑΑετά την διάλυσιν τού Δυ*κοδ Ρωμαικθύ κράττους ι>τό τών Γερμα·
νών (476) καί τόγ κατακιρματνσμον
τού είς ττθλλά κραττι καϊ κραττίδΐο
βραδύτερον, ή Νέα Ρωμη άντικαθί·
ττά ϋκτ^τε οριστικώς την Παλαιάν
Ρώμην καί ό πολιτικάς άρχηγός τη»,
δΐφΤηρε· |κ.τοτε μονοττώλιοι/, μόνον
τόν τίτλον βασιλεύς καί αύτθκράττωσ
Ρωμαίων, όρθής Ίΐράξεος. Καΐ υπό
την τι*πικήν αύτην πρθσωνυμίαν 5
6αο"ιλεύς καΐ αύτοκράτωρ τού Βυζαν-
τίου τόν μέν Κάρολθν τόν Μέγα»
καίτοι κατακτήσαντα όλόκλιηρον την
Ιταλίαν ό-νεγνώρΐσιν απλώς 6ασιλ*«
κατά τό £τος &12 «αί δχι
Ρ^μαίον. Τάν δέ ήγΕ,μόνα τής
γαρίας Πέτρθν (διάδοχον τού
λου ήγεμόνος Συμεών) άνεγνώρισίν
6—λώς βασιλίοΐ μόνον. Εντεύθεν έ
ξηγεϊται καΐ ή αντίδρασις τής Δυτ*
κης Ρώμης κατά τής Νέας
εκδηλωθείσα κατά το(
Νΐκΐΐψόρθυ Φΐοκσ (693—696) τόν *·
ποίον ωνόμαζον είς τή,, Δύσιν «Ιρω-
νικώς αύτθκράτθρα των Γραικών
(ΙΜΠΕΡΑΤΟΡΕΜ ΓΚΡΑΒΚΟΡΟΥΜ)
4·ώ "Οβωνα τόν Β' ώνόμασαν αύτυ-
κράτορα τ»ν Ρωμαίων (ΙΜΠΕΡΑΤΟ-
ΡΕΜ ΡΟΜΑΝΟΡΟΥΜ).
Είς τόν Βυζαντΐνόν τ!τλον «Οαθχ-
λεύς καί αύτοκράτωρ» προσετέθη άπω
τής δκνοΕθ-τείας των Κομνηνών καΐ
ή λέξις ηο.ρ*υρθγέννητος δ'ά νά Τ>
νώση τό αΤσθημα τής κληρθνθ,μΐκής
βαβιλείας τού διαβάχθυ, διότι °'
Πορφυρογένντ)τοι ήσαν καί οί κληρο-
νθμΐχώ δικαΐώματΐ νόμιμθ, βασιλείς
αύτ°κράτορες, έναντίον των όποί
δέν ήτο έπΐτιτρσμμέ'νον οθτε άν»
ι νά γίνου, στάσεις τού λαθύ Λ
ς τού στροίτού.
Η ΠΡΟΒΛΗΣΙΣ. Ή π
ΙΟ0 ίψηφισμί*'<Χ' Πστρΐάρχθν ντινουπόλεως μόνον άττό τ°ύ Βυζαντ· νοθ αύτοκράττορος άποτελϊϊ τ^ ϊιε- οϋσ*ώ5ες στοιχείον τό οποίον ττι 7τθιτοιεΤ αναμφισβητήτως τήν έιτ'- βαλλομένην άομονΐκή·ν σύ,μΐπραξιν (Σιιναλληλίαν) Πολιτιίας καί 'Εκ- κλΐ,σίας έν τώ Βυζαντίω. Μέχρι τού έκΛολησΐαστΐκΟύ Σ(χ(<»μα τος Ανατολή ς καί Δύαεως (1054) ό βασιλεύς καί αύΐβκράτωρ τοθ τίομ προσεφώνει απλώς τόν μένον υπό τής Ίίοάς Σκτόδθυ της Κων'σταντινουπόλεως λέγων: «ή θ*ία χβρις καΐ ή έξ αυτής βασιλεία ημών ττροβάλλετοι τόν εύλαΛέστοττσν τού¬ τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλε¬ ως». Άπ6 τ°ϋ Σχίσ,ματος δμως (1054) καί εξής, πρώτον ένεχίίρ'- ζεν είς τον έψηψισμένον Πατριάρχην τό δβκανϊκΐον και ε^π£ΐτα·τσν ττροσ* ψώνει λέγων «ή Άγία Τριάς διά τής δωρηθείσης ήμϊ» Βασίλειος προ βάλλεταΐ οί Άρχιεπίσκθ~θν Κων¬ σταντ ινοΐίττόλεως Νέας Ρώμης καΐ Ο1κουμεν»«σν Πατριάρχην». 'Επ°μέ- νως καί Πατριαρχείον άνευ τής ττρο- βλήσεως δέν εύσταθεϊ. διότ, άνευ σύ τοκράτορος είναι αδύνατον νά γίνη ττρόβλησΐς τ°0 ίψηψ'σμένου Πατριάο χον Κωνστ αντινουττόλεως. ΕΙΣ ΤΗΝ Μ5ΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ 1 Γβ··εϊ«: '056ς Ν'«~ 25 — 'Αβφβ, — Τηλ. 229.708 Η 2ΥΓΧΡ0ΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟ. ΑΡΘΒΑ ΣΥΝΙΕΡΓΑΤΏΝ Τ·ί βυνβργάτον μας κ. ΜΒΛΗ ΝΙΧΟΛΑΙ'ΔΗ ΙΟον Ύττάρχουν δμως καΐ άρκ~ο1 δλ λο, Κύττριοι ιτοι—ές, €Ττ« Αττό Την "δια γενεά με τ«ύς ττρθη,γθυμένους, εΤτε καΐ νεώτερθι. 'Αλλά ίΐττειδή δέν μοθ δόθτ>κε ή εύκαΐρία καΐ ή χαρά
νά γνωρίσω σ«ήν έ—άρκίΐα -ού £ττρε
ττε τό Εογο της! δέν ταλμώ νά κά
μω κ,αΐ γΐ' αυτήν ϊατω καΐ ϊναν λα
κωνι«ό χαρακτηρισμό, καΐ ττερΐθβίζο
μβι κατ' άνάγκτ,ν ,ά τούς *ναψ£ρ«
αττλώς, έκψράζοντας συγχρόνως την
Ακτίμηση μ«υ γιά τή συμβολή το^ς
ήν καΑλιίργοκχ καΐ την ίηύππυ
ξη τοθ ποι,>τι«οΟ λόγου στή
Μ' αύτά τα αίοθήματα άνοοφίρνί;
τόν Ζήνωνσ. Ρωσσΐδη, τόν Κώστα
Μαρ-χίβη, τάν 'Αγη Βοριάδη, τόν
θιοδόση Πιεοί&η, τόν Πάνο Ταλια-
δώρο, τόν Τώντ, Μελά άττό τ<>ύς ττα
λΐιότερους, τόν Άντώνη Κλόκκαρη,
τόν Π^ΰλο Λιασίδη, τό» Βάσο ΓΕρ
μασοΐΪΓ) άιτ' δσχχις ϊγραψαν στήν
Κυπρΐακή διάλΐκτο, τόν Κώκττα Κύο
ΡΠ, τόν Γιάννη Ποοτγαβάττθυλο, την
Ίίτσα, τόν ΠανΤελή ΜτιχανΚό, τδν
Ζήνωνα Εύοτταθίου, Γαλάζη, τόν Γ.
Σιοφρονίθυ, τόν Γιώργο ΔΑνθ, τή
Χρνσταλλέντι Σταύρθυ ά—ό τούς νι
ώτερους.
ΣΤΚΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Στήν ττεζογραφία την ιτρωτη βίση
καίτέκει ό Νίκθς ΜικΑλαΤδτις (πού ϊ
ζησι πολλά χρόνια «αί πέθανε στήν
^'ίγυ—το), ο έιμητνβΛτμένος δι»μιουρ-
γός καΐ λ—τθνογδς σμ'λειΑης τού
λόγον, πού «ι£ τή*
πλατιά λνρική ιτνοή τού, τίς Ανώτε
ρ*ς ΐΓθιτίΤΐεΕές τού συλλήψεΐς, τό ··
ξαίρετο ΰφος τομ καΐ την Αρτια *Τ
χνΐκή τού, κρατ«% δι«αιωματΐκά
ά—6 τίς ιττιό έξέχθνοχς κορνφες
μΛν<> στήν Κιητριακή, άλλά καΐ
Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΕΡλΝΟΣ ΤΟΥ Ε. Ε. Σ. ΚΑΙ ΤΟ
ΟΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΝ ΠΑΝΕΑΑΗΝΟΝ
Βττειΐτο: - μέ Την Τδια
σεΐρά - ά Γιάγκθς Πι«
(ττθύ ζό στήν Άθήνα) μέ τα
>τοβλητι*ά ψιιχθλογΐκά διηγήματα
°κ καΐ μέ τούς ζωντανθύς ττίνοΒκίς
ζοαής, ττθύ μέ ίμπνϊνση καΐ ίοτιβεξιθ
ττττα τειχνουργεΐ στΐς νουβέλες καϊ
στά ^ι<θιστορήματά τ°υ' ό Ατΐελής Νι κθλαΤδης, ττού δχ'ΐΐ την τι^ή νά γρά ♦η αι>Τά τό σημίίωιμα· ή Μαρία Ρθυσ
οιά (7Γού ζούσε στήν ΑΤγν—ιτο, 8
ΐΓ°υ καΐ πεθανε ττρΐν όπτό λίγα χρό
νΐα) μς τα £>ράϊα καΐ ουνοττά διη-
γήματά της· ό Άχιλλεύς ΑΓμίλιος,
ττοθ μέ ττνοή καΐ ΤΕχνη συνβυάζΐι βυ
Χ'ά στά διηγήιμοΜά τ«ν τήν Κυπτρίοΐ
κή Ιοττορία μέ τή λογθτεχνία· 4
Ανδρέας Γεωργιάδης Κι—ρολέων,
ττού ί5ωσε ττνοή κα! πλάτος σέ έξβΐ
ρετες ήθογραψικές ν«υ6έλ«ς' 6 άξί-
χαστθς Λουκής Άκρίτας, 6 όΐΓθΐος,
μέ ύψηλες ίμπνιώσίΐ-ς, ρωΐίαλέο β
ψος, τΓθ}ρασΤοτΐκώτατ«ς ιτεριγραφίς
καΐ έκψρα<ττι».ώταιττι Λφήγηρη, ζω*· τανεύεΐ καΐ μορψοττοιεϊ μέ τα ματά τού και τα θίατρικά τ°υ ύψτνλές και ιτλοΐτιές - Ι&νικςς «αί κοινωνικάς - Ιβέες. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΖΩΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ Άίΐτό τούς Ιουδαίους ττίνπε ψ>-
ράς έμαστι«γώθην μ^ Τεσσαιράκθντα
τταρά μίαν μαστΐγώσΐΐς. Τρεϊς »ο-
ράς έρραβδίσθην, μίαν φοράν Ιλιθο
βολήθην, τριΐς φοράς άπ-έστην ναυα-
γιόν, ίττΐ έ*ν ήμερθνύκτΐον Εμίΐνα είς
το ανοικτόν ττέλαγθς. Ύττηρίτησα
τδ* Κ0ριβν μέ όδοιττορίσς ττολλάς
φοράς, μέ κΐνβύνοιις μίσα είς ττλτ>μ
μυρισμένους κσΤά τόν χεΐιμώνα ιτθ-
ταμούς, μέ κΐνβύνους ότττό ληστάς,
ττού τταρεμόνευαν είς τα μ-έρτ) των
ΐΓεριοδεΐών μθν· μέ κινδύνους ά—ό
τό Β.κόν μο^ Ιουοαίκόν γένος, είς
τό οποίον |γΐνο: μΐσητός λόγω τού
9τι έκήρι/ττον την διά μόνθυ τού Ί-
η^°ύ Χριστού σωτηρίαν ιτάντων
των άνθρώ—»ν· μέ κΐνδύνους άττό έ-
9νιχούς καΐ εΐδωλολάτρας* μέ κινδύ-
ν°υς μέσα είς ιτόλε'ς, ιμέ κΐνδύνθυς
ίί?<ΐ είς έρήμθνις τόΐΓ°υς· μέ κΐνδύ νους μέσα είς θαλάσσας, πού βιέσχι ζα ταίειδεύων διά τό κηρυγμα τοθ εϋαγγελίθυ- ιμέ κινδύνοας όίττό άνβρώ «•ούς ττού ήσαν ιινευδάβελφοι. Ύτπιρί- τη^α τόν Κύριον με κοττον κχΐΐ μό- χθ^ν, μέ άγρΐΛτνίας τίολλάς ψ°ράς, μέ πείναν καΐ με δίψαν κοοτά τάς μακρυνάς όδοΐητορίας, μέ νηστϊίας πολλάς ψθράς, μέ ψύχ°ς ·»<*' γυμνό τητα, δταν με θερινά ρθύχα καΤε- λαμβανάμΐ)ν αιφνιδίως «ητό τόν χει- μώνα». Παρ' δλα τα τρομερά αύτά τταΘήματα δΐεκήρνττεν δτι «τα πάν Τα κατθρθώνω μέ τήν δύναμίν, ττθύ μον'δί&ι ό Χρΐστός» (Φιλ. 4,13). Καΐ 9χι μόνον ϋπέμενε τα —Ιντα, άλλά κ.αΐ ίκαυχώτο λέγων «*αυχί»με- 3α 4ν ταίς Ολίψεαιν". εΐδότες δτι η θλίψΐς ύττομοήν καΠεργάζεταΐ» (Ρ« μαΐων 5,3) καΐ ττλήρης χαράς ό Τ- διθς συνιστοθτε είς τ.ούς άλλοις τό: «ΧαίρεΤε έν Κυρίω πάντοτε· ιτα λι¥ έρώ, χαίρετε» (Φιλ. 4,4). Ή χιϊ ρά «έν Κορίω» είναι ό φυσικός κα,ρ- πάς τής άπίλευθιρώσεως άιτό τοο κακού «αί τής απολύτου έμιτ'στυον νης πρός τόν θεόν. Τόσον ή πβ,ραδεΐ σΐαική ζωή, τής 'Εβεμ, όσον καΐ τα μίλλοντα άγαθά τής αΙωνί«υ ζωής ΐτού ύ,πόσχεται ή Καινή Δΐαθή>(>) εΓ-
ναι χαρά καΐ »ύτισχία πτθύ ώττορνΛέ-
°υν ^/πό τήν 4ιτι«οινωνιαιν κα'ι την
σύνδετΐν μας μέ τόν θβόν.
(Συνεχίζεται)
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛΟΙ
ΜΟΝΟ ΜΕΓΑ ΙΑΘΥΡΑΚΙΑ «Ι-Χ» ΟΑ ΣΟΘΟΥΜΕ
-
""ν» ί~ό τού Βυζαντινού αύτθκρά- | Έ* των μέχρι τοθθε ίκτεθέντω^
Τ0(Μ!;. ττιρί ών ώ λόγος ενταύθα Ιστορικήν δεδομένων έίάγετσι άβιά-
*"όί έν,,μίρωσιν κ1(ρ!ως Τ(θ0 έ^,στο στως καί λθγικώς το ορθόν ουμττέ·
^Ρότβυ καί των αναγνωστών γί»Ί- ρο»μο δτ( καί ή στέψΐς καί ή ττρο-
*ωτερβ». βλΐρις ήσαν απολύτως άναγκαΤαΐ,
Η στίψις. Είναι Ιστορΐχώς 6έ- διότι αμφότεραι είχον καταστή ττθλι-
6*°» 6τ, πρώτος ό Πατ^άρχτ,ς ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ττν σελίδα
ΤσΟ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟ Σ Σ. ΚΑΠΠΑ
έττθχή, δχι πολή ,μαβρυ- νο, σουλοι—ωμενοι) τής "Ετο*ρείας
νή, στόν εύλογημένθ αύτό Ιόπ<>, ττ)ς /ννίΤαοφθρών, τής γινωστής μας: «ΠΑ^
έλαίας, τής πορτβκολέας, τής κ«ρα ι ΟΥΕΡ». ή όΐϊθία εΤχε συνάψει ούμ-
βεας, τού χρυοοϊ κο—νού καΐ ττς βαση μέ τό Διιμόσΐο, «ντι«ίΐ.μ€.νΗ«ός
σκοπός τής όιτοΐας ήταν ή «ξ«τ—ί>έ-
Τηση τού έπΐ'βατικοΰ κθινοθ τής πρω
τε»χ>ύσης, τθ« κοσμάκη...
Τώρα* ίνα άττό τά ιτοόσωπα τγλ>
ύπηρεταθν τό Λεωφθρεϊο, μΐπθρεΐ να
είναι ό έιτΐχίΐρη.μοΐτίας, ή συνιβιο·
κτήτης «αί τά βλλα, μίσθαρνα δργσ
νά τ°υ, τά 6πο!α άδιαφθροΰν γιά
την ί^πλήροο-η τής κοινωνικάς τβυϊ
άττοστολής, ένδΐαφερόμίνθι μόνο, γιά
τά "υμφέρσντα τής ίπιχειρήσεως, ή
όποΐα ώχτόσο χαρακ.ττ(ρ!ζετσι: «κοι.
νής ωφελείας». Καί είναι μερΐκά, εύ
τυχώς ολίγα, άττό τά πρόσω—: αύ¬
τά, άχούρεντα, άίύρνστα καί ρι—α
ρά. Λετσοειδή τήν εμφάνισιν, δι^τρο
ποθντ<χ ν ό: φορβαθνν τήν ο*ταλή καΐ τά πηλήκΐβ πού τούς δίνουν τ' άφε* τικά τους (τή χ*<·μ*ρινή, στολή τά κα λοχαίρι καί τή θίρινή τό χει μώνα) καΐ σνμπερΐφερόμενα ττρός τούς επι- βάτες μέ θράσος, αύθάδειαν καΐ οα τραιτησμόν. Τότε μετεβαινες <—η γνωστή, άττί τής γεννήσεως τοο στάση καί ήξί- ρες, μετά ττόσα Χβπτά ακριβώς, θά ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τήν 6ην σελίβα τα πάντα βρίσκβνταν στή θέση τονι; Άκόμα καΐ ο| στάσεις των Λεωφο- ρείων καΐ των Τράμ. 'Εκβίνη την ώ- ραία έττθχή, οί στάσεις αύτές ήττον άκόμα ίκ«Τ πού τΐς&ψησί θνήσκθυσα πλήρη ς ήμιρών ή ν£ν4 ,μας, τής &τιο; άς τιμώμεν Τνή μνήμην, άλλά τήν όψιν άϋ/5ρώς ενθυμούμεθα, διότι κα τα την εποχήν τού θλιβεροΰ γίγονή- Τ"ς εϊμαστε βυζαχταιρούδια. Τα <τρ€χ°ύμίνα» (κατά τό *πλβού μενά») τότε, δίν ττξρίμεναν νά ύπ*ρ στΐς άψετηρίίς, γιά νά «π^άτΐγο». Τα δρθμολόγ*α ί μέ έγγλέζι«η άκρίββΐα * πό τοθς ττρθγάστορες, τοθς ροδομά- γθυλους καΐ μυατακοφόρους στοτ*. μάαχες, οί άττοϊθι μέ τό ρθλοϊ στΑ χέ,οι καΐ τή σψυρίχτρα στά χείλη, ίζ- διναν στό «μθμίντο» τό σήμα τής οίναχωρήσεως τώ, όχημάΚων , &"!.· κ3Ϊ άν ήταν αύτά κενά ίπιβαττών Τότε δμως, οί σταθμάρχες καΐ οί '· λεγκτές καΐ οί άϊηιγοΐ καΐ οί εΐσττρά τορες, ήταν δλο1 τους ύπάλληλοι καΐ άνθρ^πθ* σεμνοΐ, πειθαρχη,μί- Τοθ έ.ά. συνταγματάρχου κ. ΑΛΕ ΞΑΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΤ Σέ λίγιες μέρες έθβλοντσΐ Ά6ελ καβ* όμΛδας, δϋδάσκθνταΐ ■παφά Δι ιτλωμ—ούχων Άΐ&βλφών τού ΕΕΣ. Την πιριττοίτριν τού άσθενοϋς κατ' οΤκο,ν! Την ♦ροντΓβα Μητρός καϊ βρί- •«1 τοο ΕΕΣ, έν στολή θά σουν τάς θύρας των οΐκιόν καϊ κα τοκτττιμάτων ·μας, διά νά ζήτησιν την οθσιαστικήν προφοράν μας, τού έργου —Ο 'ΕλλτΓΛιού Έ- Σταύρος Χοίος «αί καθή- δλων ημών €Τναΐ να εν«οτ(ύσω μέν τάς ••Αβιιλφάς ταύτας, είς τήν οινωψελή των «οστΓάβΚαν. Πρϊαικτλούμίβα δλο( οί 'Ελληνε-ς λλ ιΕλληνΓδες νά κοΛρτώσωμεν τή» ,, τού Ε.τΞ. ΣτακϊΧ>ϋ, βιά
Της ττνθτις τής ό.γύη—ς καΐ
την θείαν Δ*βασκαλίαν τοθ θεανβοω
υ, αΜμμετίχρντες ο&τω, {ατω και
ίμμίοως, είς την φιλάνθρωτθν δρό
Σι».ί—λπρώθη σχ€δόν
αΐω»,
' Λ* συνεκροτήθη στήν χώραν
μας Λ Ελληνικάς 'Ερυθρός Σταύ¬
ρος 11877). Εκτοτε διίρρευσαν έ
περιττον ίτη κατά ^ά
η χωρα μας είς δλας τάς
Τ£ΐώ5ετς περΐτττώσεις τής ένβόξθν
καΐ ήρω1<ής Ιστ°ρίας της ττοτντοΐο τρΛττως έ6οκίμασε ίύεργετικήν τοθ 'ΕλΛηνΐκού 'ΕρυθροΟ Πολεμθι, «ροσφυγες, ττΛτιμμιιροπα θιϊς, ϊενΐκή έπΐΛρομή, τραυματίαΐ, ά*9εν«ΐς, έτταναπατρισμός άτταχθέν τω' ίλληνοτταίδων, διανθμαΐ μων, Ιιματΐσμού, φαρμάκων, σία, Σταθμός Πρώτ»ν Βθηθεΐών. Γιθικίλη καί τΓαντοεΐβής ή φΐλάνθρω ΓΓΟς δρόττς τού ΕΕΣ και σι/γκβφι μΕνωι,. 1°ν; 'Εχιταιδεύονταΐ κατ' ίτος ϊίς δλην την χώραν, π*ρΐ τάς τ£- Ν<>σο«ό-
μυ·.
•Εϊτ—Ιως δέ άττθφοΐτοθν &ττό την
Σχολήν Δ'·πλωμα*ούχων 'Λδελφών
Νατβκόμαν, ητερΐ τάς* έβδοιμνντ"·
Οϋτω τό Σώμα των έθελ. 'Α&ελφώ'
άριθμΐΤ σημερον 10.500 'Αδελφάς.
Δήλον( 5Τ, μίαν ολόκληρον Μεραρ-
ίαν
2ον 'Εκ τής Σχολής Σαμ<τρεΐτβν άποφοιτουν ετησίως περΐ τούς ιιεν τήκθντα εΐοικευμένοι τρανματιθφθ- ρεΐς, έθελονταΐ Σοτμαρείταΐ, κατ>
τά πλείστον δέ φθιτηταί, Γυμνασιο
τκχιβες, χωροφύλοοκίς καϊ άστυφύλα
την -π-αίρθχή,, Πρ«
'ΕχλαΙικϊ/μΐνας
60ηΗ»;Ι
«ίλιττ.
Στήν δρασιν τοο —ϊΣ
καΐ τά ΊΑσκλιγτπεΙα της Βούλας καΐ
της Λίρου κλτ».
Αότή, ίν —Ρ'λήψει, εΐνβ» ή βρά
αίς τού ΕΕΣ είς την χώραν μαν
ΕΤ,νοπ δυνατόν νά ύπάρίτ}
αιθρωπθς ικ>ύ
μην είναι
Της είς τό ΕΕ Σταύρον;
Κατόπιν τούτων δίδεται ή εόχηι
ρία είς ίνα (καστ°ν έξ ή,μών να ί
νΐσχθση, δλλως ή διά λόγων, τδ Ιρ
·>ον τού ΕΕΣ κοβΐστάμίνος καΐ αθ
Τος μέτοχθς τής χαράς καΐ ήθικής
ενός
ν<*ο£> καθήκοντος.
Α! 'εΒταΐρεΐο*, οί Σύλλογθι, βϊ
Κοΐνότητες, οί Δήμθι, δλβι οί Πή
όφ«!λομίν νά
τό ίργθν αότό τού ΕΕ Σταυροϋ έν*
ίτχύθντις την κοινωφελή
τ=υ. Καΐ τθ^Το δ>ά νά δυνηθή
νά 6πε«τί·ντ| τήγ πολύτιμον Κα1 κ<>ι
νωφελή δράοιν τού «αί είς βλλοας
το,μεΤς καΐ εόρύτερους όρίζθνΤσς,
ώς άραματίζ—α* την πραγματτθ—3|η
σιν τον, ίνα εκλεκτόν ΔΚ>ικητΠ*:όν
Συμ6'ύλιθν ίμπτνεόμενον Αττό τ*ν Α
κάματον και όκατάβλητον Πρόεδρον
του καΐ ένθΧκτΐώδτι άνθρωτττιστή Δή
μιουργόν τόν κ. Κωνσταντϊνον ΓΕ-
ΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΝ, οδτΐνος ή εβτΐ-
μησις ΰιτερβό—α πρό ττθλλοΰ τά δ
ριαΕ τής ΠατρίΙδος μας κατέστη γνυ
στή βΤς τδ Διεθνες Κοινόν τοο Πλο·
μας.
Ο—ος δκΐπΐστώνεΐ κάθε άμερόλη
άνβρωπθς μίσα σ' αυτή τήν
·<Γΐριλ—'τική ιτεριγραφή ακτινοβολει ώς Φωτεινόν Σημείον 'Εθνΐχτις καϊ Κοινωνικής βράσΐως ό Σεττττός και άξι°σιέίαστος θβσμός τοΰ ΕΕΣ - κα θώς καί ή μβγάλΐ} εύλάβεΐα ιοχϊ /* τί μησις δ«ά τής οποίας δλοι Μ τάξί«ν χαΐ ήλικιών άτβνίζομιν κτς, ενδΐχοΊ των Βοηθεία ^, 3<>ν) Είς τόν Σταθμόν
Βοηβεΐών των Αθηνών καΐ
νίκης έξυτΓΓ|ρ:τ'ΛΑ^αι έτηρίως πΐρί ' καθήκοντός το^
τά 200.000 άτομα. Ύιτό των Ιδίων ! Μ' αύτό τό Συιμβούλΐον,
Ίατρικαί συμβουλαί θνώς άνεγνωρισθη τό
Ιίρόν Ιήιμα τοθ Ε.Ε. Στβΐίρθύ όαο
κης Τό βλέττωμεν νά δ»αιθΜ(ίζη τά;
4δούς των πόλεων μας ίν τή 4κττΑ«
τού Ιεροϋ «α! φ ιλανθρώιτ"1 ■
βιε
καιΐ προσφίρεΐν» προι
τον -πάσχοντα συνάνθρωπον, ΐξετιιΐΛ
θτ| δΐεθνώς ό Ε.Ε.Σ., ώς
καί οδηγίαι και πφρΐθάλττονταΐ άσθε
νϊΐς κλπ.
40ν) Ό ΕΕΣ Νεότητος άριθμει
480.000 μέλτ) μεταξύ μαθητριών /Ος θΐοάττων «οινωνικής
καΐ ,μαβΐντών καΐ έκδί&επ μηνιαίον ής τήν άιΚ>(αν έκφράζει
ττ£ριθδικόν παρέχον ηθι«απλαστικήν
πνευματικήν και ψυχΙκήν Τρθφή,ν ί(ς
τη·1 ΜΛιττιώσαν Νεολαίαν.
5ο'-') Μόνον έκ τοο έν Αθήναις
τΤρός απάσας τάς
πρώτος παρο>» «οί *—·
όττου είς «άθε Ιθνος ή ατομικήν α
νάγκην ό ΕΕΣ ποθσψέρίι δ.τΐ ίύ
ναται πρός ανακούφισιν καΐ νεί>·
Λρακοτιθυλειθυ Κεντρον ΑΙμοδθσί-
ας, 61 ετέθησαν κατα τό τταριελθόν
£τος περι τά 6.000 λίτρα αΤματος
έκ δε τών επαρχιακήν Κέντρον 4. ' θαλψιν των
000 λίτρα. 'Εκτός τώ» Αθηνών λϊ' | Καΐ Βοΰ ήδη ή εύκαΐρΕα δττως
ύπηροσ'ί^ς' αΐμοδοσίας ίν »αί τό Πα«Βλλήνΐον ίκβηλώσε, τΛν
π£ρϊ Αίτόν 'Αγάττη τ<>υ *αί εκτ!(ΐΐ)
σιν, ενισχύων τό ϋργον τού, {στ.
καΐ διά τού όβολοΰ τής χήρας ττρός
τής «οιν«»φβλοΰς
Ν)6ριος 1949
ΑΛ. ΧΑΤΖΗΘΑιΝΑΣΙΟΥ
θεσσαλονίκη, Βόλω, Λαρίση, Ρό&>,
Σίρραΐς «αί Χανιά.
Έν 'Αθή(να.ς καΐ θεσ)"Γ
κγ| καθώς καΐ είς δλην την
λβιτουργεΐ Ιδιαίτερον τιμήμα διδα
σκαλίας μαθημάτ«ιν «ΟΙ ΚΟΙ ΝΟ
ΣΗΛΕΙΑΣ> δπου κυρίαι καΐ Δίδες,
ΓΐθρβΙα διά νων ΙΟε&ν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τβϋ «υνζργήτ,ου μ*ς κ. ΑΡΓΒΛΟΤ Β. Μ0ΙΆ1-Τ1ΔΟΤ
Ή Ελλάς τ°ύ Όρφέως μέ δια
"'ότΐτιν μΐ&ς άγνής κθσιμθβββρίας
φυλατσοιμενης είς τούς Ναούς τι»ς.
μέ ψυχήν την πλαστΐκήν θρησκείαν
της καΐ σώμα ίνα ανώτατον δικα¬
στήριον τών Δελφών κατά τό» 7ον
π.Χ. αΐώνα ήρχισ» νά έκφυλίζεται.
Τά θίσμια των Δελφών δέν ήσαν
πλέον σεβαστά. Τό δΐανθητικόν καΐ
ηθικόν των Ναών «Ιχε ιτέσΐ1. ΟΙ '.
ερείς ήρχοντο β(ς συναλλογάς μέ
τήν πολιτικήν 4£ουσίαν.
Τήν παλαιάν Ιεροκρατικήν «α! &
γροτικήν βασ'λεία'ν δΐ-εδέχθη άλλ*Ο
ή άΐΓρθίάλιπττος τυραννίς, άλλού ή
στρατΐωτική άρΐστθιψατία, άλλοΰ
ή άναρχθυμίνΐ) Δη.μακρατία.
ΟΊ Ναοΐ ήοαν άνιοχνρθι νά άνα
χαιτ,ο<υν την απειλουμένην άττοσύν (Χυνέχεια ε'ς την 6ην σελ.) ΠΡΟΣΕΧΩΣ τόν «Προσφυγικόν Κόσμον» Η ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΗ Μυθιστόρημα τής ουνεργοτιδος μας ■κ. ΝΙΝ-ϊΣ Κ. Γ1ΛΝΝ"ΚΙΔΟΥ Βγολμένο άττό τόν πόλεμον τού 19<0 Ι2Τ0ΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑ'ΓΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΛ Τοδ σννβογάτονμβς χ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΔΤΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» 4ον ιτρώτα έ«~ό χρόνΚΐ των λυ σχέσεων τους, ή αντιδράση των βυζαντινών αότοκρατόραν κατά στΒΤΐρισμού το^ αύτοκραιτθρίκοθ ου όπτό τούς γερίΐανούς, θηκε ίνχελώς παθητΐκή. β πρασαγορίύουν τούς γερμοτ ς οώτοκράτορες «Ρήγες ών Α λαιμανών» καΐ δΐαμαιρτύρθνταν, χι*- ρΐς ώς τόσο νά φθανουν στά άκρα, κείνοι τούς πρσσαγ6(>ΐΛΚ^ ύ
ττλώς «ΒασιλίΤς τής Ρωμανίας» .
Στά 1096, ή Ιη Στανροψορία ϊ
άφορμή κσΐ ιύκα4.ρ[α στόν ου
τθκρθΓΓ>>ρα Άλίξιθ Λ' Κομνηνό ^
ίπιόάλτί την αναγνωρίση τού οόΛ
μθναδΐΛθυ φθρίως τού ρωμαϊκού <& ■»κρατ£>ρΐ«ού τίτλου. ΎΐΓτθχρεωθϊ
τάν ί/τΓ*τελή το!; γερμανού αύτά την άΛρεία καΐ την άγαθότητα
τ°υ «Καλθγιάννι>ς» έ—£ίω£ε νσ ου
νάψη ίπίσημτ) σκμιμαχία μ^ τόν γιρ
μανδ αότθκράτορο: Λοθάριθ Β' ύΐτιί
τόν, Ατταράβΐτο ιΐάντα, δρον νά μην
αναγνωρίση τό» αύτοκρατθρι·κό τιΐ
Χο τού. 'Επεκράτησι συμβιβαστΐκο
ττνεθμα κι' Οστερα άπά μακρές δία
πραγιματβΐσεΐς συμιφώνησαν σέ μΐά
δ.αΤΟπωση πού μνημονοχ τόν αότθ
κρατορικό τίτλο τού Λοθαρίον, χω-
ρΐς νά έξι—ακιούη τή^ αναγνωρίση
τθυ άπό τόν Ίωάννη. (ΤΌ Αότοκρά
τωρ των Ρωμσίων Ιωάννης «αί ό
τΐτλοφθρούμενος άπό Τόύς ϋιπηκόθυς
Γ0υ Αΰπθκράτωο των Γεριμανών Λν<>-
*ϋρκ>ς... κλπ.»,
ΟΙ διαπραγμα>τεύ~ΐς, ΰσ<τ«ρα ό—ό μικρή διακθπή έξ αίτίας τού θανά- του τού Λοθαρίου, ονν«ϊ(ίσθΐ|καιν μέ τόν διάδοχό τού Κονράβο Γ' Χθχεν- καΐ πρθ^ώρησαν Ικανθττθΐ Συζτντήθΐρςε κΐ' ίνα σννοΐκ^- αιο τής κθυνιάδας καΐ άνηψιάς τοθ Κονράδου, κόΡΓ)ς τού δουκός τής Σουηδίας, Βέοθας φόν Σούλσμηταχ, μέ τόν μικρότερο γνΐο τού Ίωάννη., τόν κατοτπνό βύτοκράτορα ΜανθνήΛ Α' Κομνηνό Δέ» όπτόμενε πθ&» ό δΐακανονΐσμος ώρισιμένων μΛψΝ»· τττομερειών, δταν ό ξαφνι«ός θανα- τθς τού ,Ιωάννη, πρθκάλεσε νέα δια κθττή των δΐοιττραγμοιτβύσεων. Κατά την ΐπανάληψή τους πρόσκρουσαν σ' ?ναν όΐΐτροσ*όκη.το σκάιτελο καΐ λ(γβ ίλλειψε νά νοναγησουν. Ό Μανθυήλ άπέκρουε κατιτγθρηματικά ««■' αυτή Α κόμη τη, συμφωνηιμίνη, τόσο χλΐαρή αν μή καί ύπθτΐ'μτντΐκή ιμνεία τοθ τιτλθυ τοθ γερμανού αύτοκράτθρθς, "Οχι' Αύτοκρό7τορ καΐ Βασιλεύς 1 ταν μόνο αύτός, ό βυζαντινός, και κανένας Λλλος. Δέν στ ούς γβρμανούς τό δικαίωιμα ττρθα-αγθρίύουν τόν ρήγα τοος κράτιθρα! Ό Κονράδος την ήΌελε τή βυμ,εβ (ΕυνΑχοα Είς τιΊν 6ην οαλ.) ΟΊΑΝ 0ΜΙΛΟΤΝ #Α ΝΤΟΚΟΪΜΒΝΦΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤβΝ ΕΑΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 14ον ι Τουρκίας διά τό ζήτημα τοθ- Συνεχίζομε, την δημοσιευθή ι τ°· Απήντησα δτι ουδέποτε 6ι- τοθ ύπ' αριθ. 11.433 της 12) 25 ΦεβρουαρΙου 1920 τηλεγρα φήματος τοΰ Έλευθ. Βενιζέ¬ λου άπό τό Λονδΐνο πρός τόν Ύπουργό τών Εξωτερικών, είς τό οποίον ό Έθνάρχης έκθέ- τει τά συζ>|τηθέντα κατά: τήν
συνεδρίασιν τοϋ Ανωτάτου
Συμμαχικοΰ Συμ&ουλίου της
11)24 Φεβρουαρίου 1920. Κα¬
τά τήν συνεδρίασιν αυτήν, εΐχε
προταθή είς τόν Βενιζέλον ά¬
πό τόν Λοϋδ Τζώρτζ, συμβιβα
στικόν σχέδιον πρός λύσιν τοΰ
ζητήματος τής Σμύρνης, καΐ
έζητεΐτο ή γνώμη τού έπ' αύ-
τοΰ. Κατά τό σχέδιον αύτό, τό
οποίον εδημοσιεύθη μέν είς τό
παρελθόν φύλλον, θά διετηρεί
το ή τουρκική σημαία ώς μόνη
εκδήλωσις τής τουρκικής έπι-
κυριαρχίας είς Σμύρνην, ή Δι¬
οίκησις θά ήτο είς χείρας των
Έλλήνων, θό: διετηρεΐτο ή Έλ
ληνική Στρατιωτική Κατοχή,
θά συνεκροτεΐτο καί θά λει-
τουργοθσε Ιδιαιτέρα Βουλή
είς ττ|ν Σμύρνην, ή Βουλή αυ¬
τή μετά διετίαν θά εΐχε τό δι-
καΐωμα: νά ζητήση άπό τήν Κοι
νωνίαν τών Εθνών τήν οριστι¬
κήν προσάρτησιν τής Σμύρνης
είς την Έλλάδα, τέλος δέ τ)
Κοινωνία των "Εθνών θά εϊχε
τ όδικαίωμα νά ζητήση ττΊν
τησα, συνεχίζε,ι ό
ίς τό λ^1
παρακαλώ
υργόν ν' άναβάλ
«Άπή'
νιζέλος
τού, δτι
το, άλλ< Πρωθυπ νεδρίασ τε πάλιν σω έπισι σχεδίου, άναγκα Γάλλον "Πρωθυπουργόν κσΐ προσπαθήσω νά πείσω νά υ¬ ποχωρήση. Αίτησις μου Μγινε δεκτή. Σήμερον είδον Γάλ¬ λον Πρωθυπουργόν, άλλ' εθ- ρον αυτόν άνένδοτον προδάλ- λοντα άσύστατα δλως έπιχει- ρήματα ών κυριώτερον ήτο δτι πρέπει νά διατυπωθοθν δ- ροι εϊρήνης ούτως ώστε νά δύ ναται νά υπογράψη αύτούς ή Τουρκία, διότι ή Γαλλία δέν θά ήτο διοττεθειμένη νά επα¬ ναλάβη πόλεμον μετά τής ενοήθην νά ζητήσω τοιαύτην συνδρομήν, παρετήρησα δέ δτι ή Ελλάς διά τοΰ έν Μικρα- σία στρατοΰ της, δχι μόνον τάς ελληνικάς διεκδικήσεις δύναται νά επιβάλη άλλ' εί¬ ναι καΐ ό κυριώτερος παράγων έπιβολής πάντων δρων εΐρή- νης είς Τουρκίαν. Επέτυχον έν τούτοις παρ' αύτοϋ την υ¬ πόσχεσιν, δχι μόνον νά υποστή ρίξη επέκτασιν ημών μεχρι Τσατάλτζας, άλλά καΐ νά λά¬ βη πρωτοβουλίαν έν ζητήμα¬ τι τούτω άφοΰ πράγματι, άρ- χήθεν εϊχε πρωτοβουλίαν υπο στηρίξεως έλληνικών διεκδι- κήσεων έν θράκη. Ακολούθως μετέβην είς συνεδρίασιν Ανω¬ τάτου ΣυμδουλΙου δπου έδήλω σα δτι καίτοι ό δρος τής με¬ τά διετίαν όλοσχεροθς προ- σαρτήσεως, έφ' δσον ζητηθΐϊ υπό κατοίκων, περιορίζει χρο νικώς είς μίαν διετίαν περίπου τά μειονεκτήμοπα προτεινομέ νης λύσεως, £χω καθήκον νά παρακαλέσω καΐ πάλιν, όπως άποκοπη άπό τοθδε καΐ ό τε- λευταϊος δεσμός μετά τής Τουρκίας. Άλλ* έν ή περιπτώ¬ σει εγίνετο δεκτή λύσις αυτή παρεκάλεσα νά ορισθή βτι έκ- δηλοΰσα τήν έπικυριαρχίαν σημαία θά ύψώνεται 8χι έν· άλλ' «Ις Ιν των ωμάτων. ' δψει δτι έν όγος περΐ ά- ιά τήν Σμύρ- ίσις νομΐζω δ- άλην έπιτυχί- εΐναι πλήρης 'ό διετή προ- υνδυασθή μέ σιωτάτην λύ¬ σιν θρακικοΰ ζητήματος δέν ημπορεί παρά νά κριθή ώς αληθής Ελληνικάς θρίαμβος. Πρέπει νά προσθέσω, δτι ό Ιταλός Πρωθυπουργός έτήρη σε άπέναντι ζητημάτων μας, στάσιν απολύτως σύμφωνον πρός τά μεταξϋ ημών συνομο λογηθέντα καΐ επέδειξε μάλι¬ στα Ιδιαιτέρως εθνουν καΐ φι¬ λικήν διάθεσιν. Παρακαλώ ου¬ δέν ν' άνακοινωθή έκ τών ανω¬ τέρω είς ουδένα, πλήν φυσικά (Συνέχβια «Ις την 6ην σβλ.) αυτήν όχι Εάν λι εΐσβολής λη-συ νην^διδο^ιένη λ Τ|τί1τ5'' «α "απτστελεΐ με ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ «"Α, ΕΙΣ ΤΕ ΔΙΠΛ ΩΜΑΤΗΣ..Λ Δεκέμί6ρης ήτ,αν τοΰ 1919, δτιαν έταξ£βευα πάλι γιά τήν «'Εσπερία», ' μέ κατίύθυνση τή Μασσαλίβ, επι- ' 6<4|της πρώτης θέσης τοϋ γαλλικοϋ ΰπερωικεάνειου (θιιμοϋμαι άκόμα τό δνομά τού: «Άρμάν Μπέϊκ»), πού είχε πιάσει στή Σμύρνη, προερχό- μενο άπό τίς γαλλικές Ίνδίες, την Ίνβοκίνα, τό Άννάμ, την Κα+ιπό- χζα. Τριχάταρτο, κάν τείτρακά-ταρ- το, άλλά, άπό δσο θνμοΰμαι, μακρό στενο ήταν τό καμαρο>τό, μεγαλό-
πρίπο έκεΐνο άτμόπλοιο, άπό τά κα
λύτεοα καΐ πολν)τε·λέ<ττερα της έπο- χής. Μ' δλο τού τό μεγαλεΐο, τό ύπερωχεάνίΐο κουνιάταν κάμ.τοσο, τόσο σφορδός ήταν δ άνρμος, πού άνατάοαζε τή Μεοόγειο. Ώς τόσο ό μακαρίτης Νΐκος Τβουρουτσό- γλου κ' έγώ άνΐτέξαιμε στή ναυτία, είτε καθιομένοι στό σαλον», είτε ά- ναγερμένοι στό θάλαμό μας. Τήν άδελφή μου μόνο τήν έπείραζε, λί- γο δμως μόνο, ή θάλοχτα καί εμεινε ξαπλωιμένη, δίχως περισσόιτερα δυ- σάρεστα, οτήν κλίνη τοϋ θαλάμου της. Σκοπός τοΰ ταξιδιοΰ μας έκεί- ν·ου ήιταν ό γάμος τής Μαρίτσας μέ τό γιό τοΰ έθνομάρτυρα Τσου- ρουτσόγλου, τόν Τζών, πού τού μελ λόταν νά μάς αφίση νέος, τό 1944, στήν Άθήνα, ίσα - ϊσα τήν ήμερα τοΰ βομβαοδισιμοΰ τοΰ Πειραια ά¬ πό τοΰς Άν-γλοαμεοΐΛανούς, άρχές τοΰ Γενάρη. Ό γάμος εγινε στό Παρίσι. Σέ μεγάλη αίθουσα ξενο- δοχείου, έδώσαμε γεύμα έορταστι- κό, 8που παρευρέθησαν, καλϊσμε- νοι άπό τόν πειθερό Τσουρουτσό- γλου, ενα σωρό γναχττοί καί φίλοι τού πού π<*ρεπιδημοϋσαν τότε στή Γαλλία. Ό μακαρίτης έθνομάρίιυς καθώς καί ό αμοιφος ό Τζών, δν- Θρωποι κοινωνικον, ήταν —γενναιό- δωροι καί άγαποϋσαν τήν κοσμιχό- τητα καΐ τά μεγαλεΐα. Άφοΰ τελείωσαν δλα μέ τό κα- λό ό Νΐκος Τσονρουτσογλου έγύρισε στή Σ μύρνη καί τό νιόνυφο ζευγά- ρι έγκαταοττάθη'κε προσωρινά στό Παρίοα, δπου ό Τζών άπό τό φθι- νόπωρο κιόλας τοΰ 1919, είχε άρχί- σει νά απουδάιζη νομικά. Κ' έγώ, έκτελώντας έπαγγελματικό τώρα πιά χρέος, συνέχιβα τό ταξίδι ποός τό Βέλγιο καί την Όλλανδία. Ή αποστόλη μου ήταν νά έπκτκεφθώ τούς άντιπροσώπους τού μεγάλου έμποροβιομηχανικοΰ καί έξαγωγι- κοΰ οίκου «Τίος Άθανασίου Φλώ- 0·ου καί Σία> τού Βουρλά τής
Σμύρνης, νά παρακολουθήσΉ) την
πούληση των σημαντικών ποσοτήΓ
τιων αταφίβας ,ποΰ είχαμε φορτώ- (
σει γιά τό "Αμστεχ?νταμ καΐ τό Ρότ
τερνταμ, γιά νά πουληθοΰν γιά λο-
γοριαΛμό μας, νά συνεννοήθη μέ
τίς Τράπεζες σχετικά, μέ τίς είβπρά
ξεις καΐ τά έιμβόχτματα, μετατρο- |
πές νομκρμάτων, διακανονκτμούς
είσαγωγών μας, άπό Βΐλγιο πρός
τή Σμύρνη, διαφόρων βιομηχανι-
κών είδών, όπως γυαλι*ά, χαρτί καί
δλλα παράμοι-α, άκόμα καί ζάχα-
ρες.
Σχεδόν δεκαπέντί μερίς εΐχα
μείνει τότ,ε στήν Άμδέρσα, τή φλα
μανδική Άντβέρπη (ΆντΜρπίν),
συνεννοοΰμενος επάνω σ' δ,τι άφο-
ροϋσε τίς έργασίες τοΰ οϊκου Φλώ-
ρου μέ τόν έξαίρετο ανθρωπο καΐ
φίλο, πού μοΰ έστάθηκε άπά τότε ό
Τξών Ρουσσώ, δ άντιπρόσωπός
μας. Είχε τό γραφεϊο τού. σέ πα-
λιό κτίσμα συνεχάμενο άμέοως μέ
τό σπίτι τοΰ παιτέρα τού. Καΐ ό
συγχρωτισμός μου μέ την οΐκογέ-
νεια Ρουσσώ, οταν κάπου - κάπου
μ' έκαλοΰσαν γιά γεΰμα, μέ εΐχε
φέρει σ' έπαφή μέ πατριαρχική 6ελ-
γική οίκογένεια, άπό έκεΐνες πού ά-
ποτελοΰσαν τότ,ε τό κοινωνικό ύπό-
6αΐθρο τής διηικής Εΰρώπης καΐ
πού τόσο ϊμελλε νά κλονίιση δ ή-
λίθιος πόλεμος τοϋ 1914 — 1918.
Ό άνταποκριτής μας όμιλοΰσε μέ
ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς τΐ»ν 5ην σ«λ.
ΚΛΤΙθνΛ
ο-οίηο:. ι
.....*Ε-ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηθΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΛΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ -ΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΐίή 23 Νοεμβριού 1969
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 !.
: Βτος 43°·ν - "Αριθ. ψύλ. 2023
.......«•■,,,ι,νιιιιιηικιυΜν,ι
>········■■·.■■„,„......,
ί Δι*υ«υντής-Ίδτοχτήτης: ΣΩΚΡΑίΕΗΣ ΧΑΡ.
ΙΙ····Μ·.··ΙΙΙΙΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΑΣ ΕίΑΗΜΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
3 η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΨΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΗΣΕΩΣ
Τβί ουνβργάτου μβς κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
μον
η ι τής διερίΐ/νήσίΜς τοΰ βάσι¬
όψίίλω να
μν ή
αύτην την παρέκΛασΐν διά
ή ί Μΐκρασιάτΐ» φίλο
είς Μΐκρασιάτΐ»ν φίλον ά-
μ*.
ονγχαίρε' θερμώς διά τή,ν τ™
01<ουμ:νΐ«οΟ πρωτότυττον γνώμην θερ,μό- τ[*>» νά τόν «νημερώσω
μ3τι«ώς «α' «Ρ'
τού ίΠ» Ί»"0» Πατριάρχου
,ο; αύτοκράτορθς μόνον καί
τής στίψεως
υπο τού
ιτερι
Κσί έιτειβπ Ρωμαιοκαβολκ ο, ,.
έ—ρισζόμΐνθι καΐ
όιτό άρχαιθτέρθυς
συναδέλφβυς των
,$ Βυζάντιον &ί.ΐφ>φτ είς μικρ—
{ιότητσ χιλ'ετή 6.ότι ήτο συνεπεία
τήζ ΡωμαΙκης παραιδόαεως, ήτοι ρω
μαΐπόν Βυζαντινοί κ,ράτος, θά άπαν
τήαο διά της παρβκβάσεως αύτη;
καί ιίζ τούς μϊρθλτ—τθύντος ξένους
ύ ΐ ε:ϊς τον έπιστολογρά
ν.
Είναι Ιστορικώς άληθές δτΐ οτ
γον είς τή" Νέαν Ρώμην θισμούς
ίοΙ συνεπείας Ρωμαϊκάς, άλλ' στι
(]η «οί άττλο" συνιχΐσταΐ τού άι>-
^οΐα; ΡωμσνχοΟ κράτθυς μόνο·ν; ~0
τ< ί:ν άληθεύει κα! οΰσιαστΐχΛς Διότι οί Βυζαντινοί Χριστιανόν αύ- Λκράτορις μετβμόοφωσαν αρβην τό Ανατολικήν τμήμα τοο Ρωμαΐκθϋ «ρότΓθνς κσϊ τό μετετρ-ψαν ούσιαστι κώς καΐ άπθκλειστΐκώς είς "ΕΞλλη,νν «ό' Χριστιανικόν, χωρϊς βεβαίως νά τό ά»οχωρίσουν καΐ τυπικώς άπό τό άρχικόν Ρωμαϊκόν τον δνο,μα, <♦' 5σ°ν ή άρχΐ«ή πθλιτΐκή διθίκη- σις, ή στρατιωτΐβή διάρθρωσΐς, ή νο Ίΐαβεσία, καΐ ή οΐκθναμΐκή διθργάν» αίς ^αν Ρωμαϊκά συστήματα, είσα- ^βΡΤα ί« τής Παλαιάς Ρώμι,ς. Κατά τα ανωτέρω Ιστορ<«ά δίδο- μίνο, ο| Βυζσντινο; αύτοκράτο^ς ή «ολούβησαν τή» Ρωμαίκήν παράδοσιν «α! τάς συνηθείας της τνττΐ«ώς μό¬ ν* «αί κατ' δ*Όμα άλλα τό άξίωμά τη» (Δεοττάτΐ)ς, Αΰγοΐί^ττος, Βασι- Μς «αι αύτ*ρ<5!Τορ) καΐ ή &οκη- "'ς τής εξουσίας των έλαβε καΐ βοτ θύτβρον τηρΗχάμε,νον κατ' θυσίαν, 'ιλείος «α! όλοκληρωτικώς Χρκττια νικο, ττλίον Α·ότι Λΐτό τής έττθχης τ°3 ΧρΐστΐαΐοΟ αύτοκράτορθ ς Μεγά- λοκ Κωιτσταντίνου τό άρχικόν Ρωμα¬ ϊκόν αύιοκρατορκιόν άίίωμα διβπτο-Ί' ζίται συνεχώς «α! όλοκλτιρωτΐκώς «ό τάς νέας ηθικάς αρχάς Τ°ΰ Χριστιανισμόν. Καΐ ένώ είς την Δύ- ϊι» αί Χριστιανικαί αβταΐι καί ήθι· «αί αρχαί Ιδιώχβησαν υπο τούς Ρω· μαίους αύτοχράτορβς ΐΓρ/3σ«ττΐκ6ς «οί νομοϊιτικώς, ά'Τιθίτως είς τή; Νέαν Ρώμην τής Άν—ολής αί αύ¬ ται ή|9ι«αΊ καϊ ΧίΐστιαΛΊκα! αρχαί 5ιίγραψον σνσττ>μ<ΓΤΐ«ώς *αΐ ύτπγγό· ριισαν μάλιοτα τήν νέον Χρΐστιοτν» «ί» ττλίον καθηκοντολΐγίαν ι<>ό Β'->-
ζανπνοί οώτοκράτορος Λέοντος ΧΤ'
τ»0 Σοψού (886—912) διατνττωθερ·
5ον λειττομίρώς ίν τή «1Ειτα»αγι>-
ϊί» έξ ής τταροβέτω καΐ σιχετΐκά ά·
χρησιιμώταϊα είς τού·,
άντιβνζαντινοθς Ιστορΐκούς
ειδικώς.
«Βαΐΐλιΰς βο-ιι» Εννθμος
«ία, κβιν6ν ογαθόν ττδσι τοίς
%■■ αγωιΛθότης τ^ βςκφιϊα ιταρε-
εύεργέτης καΐ ήνί«α τή<; έκτονίσπ βο«Τ κιβδηλίθ- τό βασιλικόν χαρακτήρος. αύ»Δ ό μέν ίν '" 'ά έν τή βεία Γράφη γεγραμμένα :;ιτ«τα δέ καϊ τα τταρά των *ιττά ά- ϊίων Σύνοδον δογιμαίΤισθίντα... ττρβ "άτης τής ίκάΤΓηττΟς τής πϊσ*β»ι, «αί εύστοββείας τής 'Εκκλησία» δΐ|- λα6ή εΟΧοξ κ^;; ,ροσ-ΐάπης τής Όε>
^°5οξίας, βνυψωθϊίσης ΙκτίΛε είς
'Ε0νιχην ηλέ0ν [5ιότ—α, ίτΤ°ι Όρθό
5*ί = ϊλλην, Χριστΐανός, Βυ-
ο;—α την Ανωτέρω τια
, διά*, την ύττβ
κατωτέρω λογικόν
5σθν ό
ρ ή0 φύλαξ καΐ
0τ4"Ις μάλιο-ΐα τής Όρθο&^κΐς
*·" τΟς 4'ότητθς τής 'Εκκλησίας,
^ΕΤΐι δτι καΐ ο) αΐρετΐκθϊ &έν «ν»*1
»ό»»ν έχθρΛΪ καΐ ττθλέμΐθι τής ·Ε«-
^ΐαία; 4λλ' ή^αν σι/γχρόνως ττολέ-
'1»1 καΐ ίχθροΐ τής πολιτίίας. 'Εηο
μέ*"ί, Κράτθς καΐ Έκχλησίσ ώφε-
•ν οΐτό κοινοθ νά οΊ»μττράξουν άρμο
""ιδ<: «=Ί μεβοδολογικώς διά τήν <»Ρτι, τώ» αΐρέσεων καΐ β»ά την 4ττΐ ':*")σΐν καΐ τόν βρίαμβον τής Όρ- «δξί Χρΐστιανικής πίστεως, έςβΐτήγασε καΐ δικα'-ολθγιΐ '3' '*ηοως ό καθιερωθείς όρθός δ- "°ζ «Συνολληλία Κράτους καί 'Εκ- «ιρία, ^ τώ Βυζβντίω». Ή τθΐοα>ΐη Συναλλΐ)λία Κράτθυς
έν τ£ Βι/ζαντίω 5ι
καΐ βεβαιούται ιτν
*3' "^ τά δύο Ιστορΐκά
■1» ο-τ^ιν τού Βυζαντινού
Ρ3ξ μόνον ^^ τθ- Πατριάρχου
"Κ Κυ,ταντινο,—όλεως «αί «ή—ρό
το^
Πατρι<4ρχ°ι» "ΑνοΛόλιθς £. Λέοντα τόν Α' .μέ τό 6ασ·λ. διάδημα κατά τό ετθς 457. Ά¬ πό τής έττοχής δμως των αύτοκρατό ρων Κομνηνών (7081) ,^; έξής ά σήχθα καΐ χό χρίσμα τής κιψσλής τού αύτοκράτορθς θείω μύοω, άλλ' είς τήν τελετήν τού χρίσματος ουδέ εδόθη ούσιώδης χσραχτήρ ή ά- τής στέψϊως δύναμις. Εγίνετο δε ή στέψΐς τού αύτο- *Τ°ρος ώτΓθκλίΐστνκώς καί μόνον ύττό τού Πατριάρχου τής Κωνσταντ· ν^ττόλεως διά νά καταδεΐχθή *τΠσή μως καΐ κατά τρό-ον πανηγμρΐκόν ή άξία τής 'Εκκλΐισίας έν τώ Βυζαν τίω, εύλογούσΐ,ς απαραιτήτως τόν αρχηγόν Τού κράτους καί συνεργαζο μέ^ης μετ1 αυτού άρμονικώς τότο μόνον δταν καΐ έφ' δσον ό στεφόιιε »ος άρχηγός τού κράτ.οκς ήτο ττράγ ματι Όρθόδοξος κα5 τΓροστάτης συγχρόνως τής 'Εκ*λησΐαστι«ής ένό τητος, ήτοι τής Όρθοδοξίας. θεν καί ή τελετή τής στίψεως δροοδύτεοον άττό τ,ού Ζ' αιώνος θρη σχευτΐκόν χαρακτήρα, διότ, Εκτοτε Εγίνετο μόνον Ιν τώ ναώ τής Άγ[- οες Σοφίας έπευφιγμούντος τθ£ £κ- κλησιάσματος τόν έν τώ ναώ στ£- φβέντα νόμΐμον διά5θχον τού ττροκα- τόχθυ τού. Διότι κατά τόν Βυζαντι- νόν κλήρον καί λαόν τής Άνο?τολί)ς ό Βυζαντΐνός αθτθκράτωρ τής Νέας Ρώμης δι έφερεν ούσΐωδώς καί όλο- κληοωτΐκώς όπτό τόν εΒωλολάτρΐ,ν και ήμίθοον αύτθκράτορα τής Πα¬ λαιάς Ρώιμης, διατη,ρών καί κατ' δνομα μόνον τόν αΰτοκρατωρ άλλά μέ καινόν —ιρΐι- χάμενθν καί νίαν καθηχθντολογ ίαν άν τίθετον μάλιστα τής παλαιάς, τε- θείσαν δμως κοτ/τ' άνάγκην Ιστορικήν είς τόν παλαιόν άσ*όν, τόν Ρωμαϊ¬ κόν τίτλον αΰτθκιράτωρ. Εντεύθεν έετινείΤαι καΐ ή κατ' άοχάς χρήσις τών τίτλων Αΰγοιτ στος καί Δεο—όττ)ς πρό τού Ήοα- κλείου, διότι μόνον ό νικητής των Περσών Ήράκλεΐθς ώνθμάσθτ» πρώ- τ,ος καί επισήμως κατά τό ετος 62° Βασιλεύς. Καί βραδύτερον διά πρώ¬ την φοράν Κωνσταντίνος ά Ε' ώνο- μάσθη έπιπήμ«ς κατά τό £τος 680 βασιλεύς κοςί αϋτθκράτωρ Ρωμαίων ΑΑετά την διάλυσιν τού Δυ*κοδ Ρωμαικθύ κράττους ι>τό τών Γερμα·
νών (476) καί τόγ κατακιρματνσμον
τού είς ττθλλά κραττι καϊ κραττίδΐο
βραδύτερον, ή Νέα Ρωμη άντικαθί·
ττά ϋκτ^τε οριστικώς την Παλαιάν
Ρώμην καί ό πολιτικάς άρχηγός τη»,
δΐφΤηρε· |κ.τοτε μονοττώλιοι/, μόνον
τόν τίτλον βασιλεύς καί αύτθκράττωσ
Ρωμαίων, όρθής Ίΐράξεος. Καΐ υπό
την τι*πικήν αύτην πρθσωνυμίαν 5
6αο"ιλεύς καΐ αύτοκράτωρ τού Βυζαν-
τίου τόν μέν Κάρολθν τόν Μέγα»
καίτοι κατακτήσαντα όλόκλιηρον την
Ιταλίαν ό-νεγνώρΐσιν απλώς 6ασιλ*«
κατά τό £τος &12 «αί δχι
Ρ^μαίον. Τάν δέ ήγΕ,μόνα τής
γαρίας Πέτρθν (διάδοχον τού
λου ήγεμόνος Συμεών) άνεγνώρισίν
6—λώς βασιλίοΐ μόνον. Εντεύθεν έ
ξηγεϊται καΐ ή αντίδρασις τής Δυτ*
κης Ρώμης κατά τής Νέας
εκδηλωθείσα κατά το(
Νΐκΐΐψόρθυ Φΐοκσ (693—696) τόν *·
ποίον ωνόμαζον είς τή,, Δύσιν «Ιρω-
νικώς αύτθκράτθρα των Γραικών
(ΙΜΠΕΡΑΤΟΡΕΜ ΓΚΡΑΒΚΟΡΟΥΜ)
4·ώ "Οβωνα τόν Β' ώνόμασαν αύτυ-
κράτορα τ»ν Ρωμαίων (ΙΜΠΕΡΑΤΟ-
ΡΕΜ ΡΟΜΑΝΟΡΟΥΜ).
Είς τόν Βυζαντΐνόν τ!τλον «Οαθχ-
λεύς καί αύτοκράτωρ» προσετέθη άπω
τής δκνοΕθ-τείας των Κομνηνών καΐ
ή λέξις ηο.ρ*υρθγέννητος δ'ά νά Τ>
νώση τό αΤσθημα τής κληρθνθ,μΐκής
βαβιλείας τού διαβάχθυ, διότι °'
Πορφυρογένντ)τοι ήσαν καί οί κληρο-
νθμΐχώ δικαΐώματΐ νόμιμθ, βασιλείς
αύτ°κράτορες, έναντίον των όποί
δέν ήτο έπΐτιτρσμμέ'νον οθτε άν»
ι νά γίνου, στάσεις τού λαθύ Λ
ς τού στροίτού.
Η ΠΡΟΒΛΗΣΙΣ. Ή π
ΙΟ0 ίψηφισμί*'<Χ' Πστρΐάρχθν ντινουπόλεως μόνον άττό τ°ύ Βυζαντ· νοθ αύτοκράττορος άποτελϊϊ τ^ ϊιε- οϋσ*ώ5ες στοιχείον τό οποίον ττι 7τθιτοιεΤ αναμφισβητήτως τήν έιτ'- βαλλομένην άομονΐκή·ν σύ,μΐπραξιν (Σιιναλληλίαν) Πολιτιίας καί 'Εκ- κλΐ,σίας έν τώ Βυζαντίω. Μέχρι τού έκΛολησΐαστΐκΟύ Σ(χ(<»μα τος Ανατολή ς καί Δύαεως (1054) ό βασιλεύς καί αύΐβκράτωρ τοθ τίομ προσεφώνει απλώς τόν μένον υπό τής Ίίοάς Σκτόδθυ της Κων'σταντινουπόλεως λέγων: «ή θ*ία χβρις καΐ ή έξ αυτής βασιλεία ημών ττροβάλλετοι τόν εύλαΛέστοττσν τού¬ τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλε¬ ως». Άπ6 τ°ϋ Σχίσ,ματος δμως (1054) καί εξής, πρώτον ένεχίίρ'- ζεν είς τον έψηψισμένον Πατριάρχην τό δβκανϊκΐον και ε^π£ΐτα·τσν ττροσ* ψώνει λέγων «ή Άγία Τριάς διά τής δωρηθείσης ήμϊ» Βασίλειος προ βάλλεταΐ οί Άρχιεπίσκθ~θν Κων¬ σταντ ινοΐίττόλεως Νέας Ρώμης καΐ Ο1κουμεν»«σν Πατριάρχην». 'Επ°μέ- νως καί Πατριαρχείον άνευ τής ττρο- βλήσεως δέν εύσταθεϊ. διότ, άνευ σύ τοκράτορος είναι αδύνατον νά γίνη ττρόβλησΐς τ°0 ίψηψ'σμένου Πατριάο χον Κωνστ αντινουττόλεως. ΕΙΣ ΤΗΝ Μ5ΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ 1 Γβ··εϊ«: '056ς Ν'«~ 25 — 'Αβφβ, — Τηλ. 229.708 Η 2ΥΓΧΡ0ΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟ. ΑΡΘΒΑ ΣΥΝΙΕΡΓΑΤΏΝ Τ·ί βυνβργάτον μας κ. ΜΒΛΗ ΝΙΧΟΛΑΙ'ΔΗ ΙΟον Ύττάρχουν δμως καΐ άρκ~ο1 δλ λο, Κύττριοι ιτοι—ές, €Ττ« Αττό Την "δια γενεά με τ«ύς ττρθη,γθυμένους, εΤτε καΐ νεώτερθι. 'Αλλά ίΐττειδή δέν μοθ δόθτ>κε ή εύκαΐρία καΐ ή χαρά
νά γνωρίσω σ«ήν έ—άρκίΐα -ού £ττρε
ττε τό Εογο της! δέν ταλμώ νά κά
μω κ,αΐ γΐ' αυτήν ϊατω καΐ ϊναν λα
κωνι«ό χαρακτηρισμό, καΐ ττερΐθβίζο
μβι κατ' άνάγκτ,ν ,ά τούς *ναψ£ρ«
αττλώς, έκψράζοντας συγχρόνως την
Ακτίμηση μ«υ γιά τή συμβολή το^ς
ήν καΑλιίργοκχ καΐ την ίηύππυ
ξη τοθ ποι,>τι«οΟ λόγου στή
Μ' αύτά τα αίοθήματα άνοοφίρνί;
τόν Ζήνωνσ. Ρωσσΐδη, τόν Κώστα
Μαρ-χίβη, τάν 'Αγη Βοριάδη, τόν
θιοδόση Πιεοί&η, τόν Πάνο Ταλια-
δώρο, τόν Τώντ, Μελά άττό τ<>ύς ττα
λΐιότερους, τόν Άντώνη Κλόκκαρη,
τόν Π^ΰλο Λιασίδη, τό» Βάσο ΓΕρ
μασοΐΪΓ) άιτ' δσχχις ϊγραψαν στήν
Κυπρΐακή διάλΐκτο, τόν Κώκττα Κύο
ΡΠ, τόν Γιάννη Ποοτγαβάττθυλο, την
Ίίτσα, τόν ΠανΤελή ΜτιχανΚό, τδν
Ζήνωνα Εύοτταθίου, Γαλάζη, τόν Γ.
Σιοφρονίθυ, τόν Γιώργο ΔΑνθ, τή
Χρνσταλλέντι Σταύρθυ ά—ό τούς νι
ώτερους.
ΣΤΚΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Στήν ττεζογραφία την ιτρωτη βίση
καίτέκει ό Νίκθς ΜικΑλαΤδτις (πού ϊ
ζησι πολλά χρόνια «αί πέθανε στήν
^'ίγυ—το), ο έιμητνβΛτμένος δι»μιουρ-
γός καΐ λ—τθνογδς σμ'λειΑης τού
λόγον, πού «ι£ τή*
πλατιά λνρική ιτνοή τού, τίς Ανώτε
ρ*ς ΐΓθιτίΤΐεΕές τού συλλήψεΐς, τό ··
ξαίρετο ΰφος τομ καΐ την Αρτια *Τ
χνΐκή τού, κρατ«% δι«αιωματΐκά
ά—6 τίς ιττιό έξέχθνοχς κορνφες
μΛν<> στήν Κιητριακή, άλλά καΐ
Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΕΡλΝΟΣ ΤΟΥ Ε. Ε. Σ. ΚΑΙ ΤΟ
ΟΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΝ ΠΑΝΕΑΑΗΝΟΝ
Βττειΐτο: - μέ Την Τδια
σεΐρά - ά Γιάγκθς Πι«
(ττθύ ζό στήν Άθήνα) μέ τα
>τοβλητι*ά ψιιχθλογΐκά διηγήματα
°κ καΐ μέ τούς ζωντανθύς ττίνοΒκίς
ζοαής, ττθύ μέ ίμπνϊνση καΐ ίοτιβεξιθ
ττττα τειχνουργεΐ στΐς νουβέλες καϊ
στά ^ι<θιστορήματά τ°υ' ό Ατΐελής Νι κθλαΤδης, ττού δχ'ΐΐ την τι^ή νά γρά ♦η αι>Τά τό σημίίωιμα· ή Μαρία Ρθυσ
οιά (7Γού ζούσε στήν ΑΤγν—ιτο, 8
ΐΓ°υ καΐ πεθανε ττρΐν όπτό λίγα χρό
νΐα) μς τα £>ράϊα καΐ ουνοττά διη-
γήματά της· ό Άχιλλεύς ΑΓμίλιος,
ττοθ μέ ττνοή καΐ ΤΕχνη συνβυάζΐι βυ
Χ'ά στά διηγήιμοΜά τ«ν τήν Κυπτρίοΐ
κή Ιοττορία μέ τή λογθτεχνία· 4
Ανδρέας Γεωργιάδης Κι—ρολέων,
ττού ί5ωσε ττνοή κα! πλάτος σέ έξβΐ
ρετες ήθογραψικές ν«υ6έλ«ς' 6 άξί-
χαστθς Λουκής Άκρίτας, 6 όΐΓθΐος,
μέ ύψηλες ίμπνιώσίΐ-ς, ρωΐίαλέο β
ψος, τΓθ}ρασΤοτΐκώτατ«ς ιτεριγραφίς
καΐ έκψρα<ττι».ώταιττι Λφήγηρη, ζω*· τανεύεΐ καΐ μορψοττοιεϊ μέ τα ματά τού και τα θίατρικά τ°υ ύψτνλές και ιτλοΐτιές - Ι&νικςς «αί κοινωνικάς - Ιβέες. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΖΩΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ Άίΐτό τούς Ιουδαίους ττίνπε ψ>-
ράς έμαστι«γώθην μ^ Τεσσαιράκθντα
τταρά μίαν μαστΐγώσΐΐς. Τρεϊς »ο-
ράς έρραβδίσθην, μίαν φοράν Ιλιθο
βολήθην, τριΐς φοράς άπ-έστην ναυα-
γιόν, ίττΐ έ*ν ήμερθνύκτΐον Εμίΐνα είς
το ανοικτόν ττέλαγθς. Ύττηρίτησα
τδ* Κ0ριβν μέ όδοιττορίσς ττολλάς
φοράς, μέ κΐνβύνοιις μίσα είς ττλτ>μ
μυρισμένους κσΤά τόν χεΐιμώνα ιτθ-
ταμούς, μέ κΐνβύνους ότττό ληστάς,
ττού τταρεμόνευαν είς τα μ-έρτ) των
ΐΓεριοδεΐών μθν· μέ κινδύνους ά—ό
τό Β.κόν μο^ Ιουοαίκόν γένος, είς
τό οποίον |γΐνο: μΐσητός λόγω τού
9τι έκήρι/ττον την διά μόνθυ τού Ί-
η^°ύ Χριστού σωτηρίαν ιτάντων
των άνθρώ—»ν· μέ κΐνδύνους άττό έ-
9νιχούς καΐ εΐδωλολάτρας* μέ κινδύ-
ν°υς μέσα είς ιτόλε'ς, ιμέ κΐνδύνθυς
ίί?<ΐ είς έρήμθνις τόΐΓ°υς· μέ κΐνδύ νους μέσα είς θαλάσσας, πού βιέσχι ζα ταίειδεύων διά τό κηρυγμα τοθ εϋαγγελίθυ- ιμέ κινδύνοας όίττό άνβρώ «•ούς ττού ήσαν ιινευδάβελφοι. Ύτπιρί- τη^α τόν Κύριον με κοττον κχΐΐ μό- χθ^ν, μέ άγρΐΛτνίας τίολλάς ψ°ράς, μέ πείναν καΐ με δίψαν κοοτά τάς μακρυνάς όδοΐητορίας, μέ νηστϊίας πολλάς ψθράς, μέ ψύχ°ς ·»<*' γυμνό τητα, δταν με θερινά ρθύχα καΤε- λαμβανάμΐ)ν αιφνιδίως «ητό τόν χει- μώνα». Παρ' δλα τα τρομερά αύτά τταΘήματα δΐεκήρνττεν δτι «τα πάν Τα κατθρθώνω μέ τήν δύναμίν, ττθύ μον'δί&ι ό Χρΐστός» (Φιλ. 4,13). Καΐ 9χι μόνον ϋπέμενε τα —Ιντα, άλλά κ.αΐ ίκαυχώτο λέγων «*αυχί»με- 3α 4ν ταίς Ολίψεαιν". εΐδότες δτι η θλίψΐς ύττομοήν καΠεργάζεταΐ» (Ρ« μαΐων 5,3) καΐ ττλήρης χαράς ό Τ- διθς συνιστοθτε είς τ.ούς άλλοις τό: «ΧαίρεΤε έν Κυρίω πάντοτε· ιτα λι¥ έρώ, χαίρετε» (Φιλ. 4,4). Ή χιϊ ρά «έν Κορίω» είναι ό φυσικός κα,ρ- πάς τής άπίλευθιρώσεως άιτό τοο κακού «αί τής απολύτου έμιτ'στυον νης πρός τόν θεόν. Τόσον ή πβ,ραδεΐ σΐαική ζωή, τής 'Εβεμ, όσον καΐ τα μίλλοντα άγαθά τής αΙωνί«υ ζωής ΐτού ύ,πόσχεται ή Καινή Δΐαθή>(>) εΓ-
ναι χαρά καΐ »ύτισχία πτθύ ώττορνΛέ-
°υν ^/πό τήν 4ιτι«οινωνιαιν κα'ι την
σύνδετΐν μας μέ τόν θβόν.
(Συνεχίζεται)
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛΟΙ
ΜΟΝΟ ΜΕΓΑ ΙΑΘΥΡΑΚΙΑ «Ι-Χ» ΟΑ ΣΟΘΟΥΜΕ
-
""ν» ί~ό τού Βυζαντινού αύτθκρά- | Έ* των μέχρι τοθθε ίκτεθέντω^
Τ0(Μ!;. ττιρί ών ώ λόγος ενταύθα Ιστορικήν δεδομένων έίάγετσι άβιά-
*"όί έν,,μίρωσιν κ1(ρ!ως Τ(θ0 έ^,στο στως καί λθγικώς το ορθόν ουμττέ·
^Ρότβυ καί των αναγνωστών γί»Ί- ρο»μο δτ( καί ή στέψΐς καί ή ττρο-
*ωτερβ». βλΐρις ήσαν απολύτως άναγκαΤαΐ,
Η στίψις. Είναι Ιστορΐχώς 6έ- διότι αμφότεραι είχον καταστή ττθλι-
6*°» 6τ, πρώτος ό Πατ^άρχτ,ς ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ττν σελίδα
ΤσΟ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟ Σ Σ. ΚΑΠΠΑ
έττθχή, δχι πολή ,μαβρυ- νο, σουλοι—ωμενοι) τής "Ετο*ρείας
νή, στόν εύλογημένθ αύτό Ιόπ<>, ττ)ς /ννίΤαοφθρών, τής γινωστής μας: «ΠΑ^
έλαίας, τής πορτβκολέας, τής κ«ρα ι ΟΥΕΡ». ή όΐϊθία εΤχε συνάψει ούμ-
βεας, τού χρυοοϊ κο—νού καΐ ττς βαση μέ τό Διιμόσΐο, «ντι«ίΐ.μ€.νΗ«ός
σκοπός τής όιτοΐας ήταν ή «ξ«τ—ί>έ-
Τηση τού έπΐ'βατικοΰ κθινοθ τής πρω
τε»χ>ύσης, τθ« κοσμάκη...
Τώρα* ίνα άττό τά ιτοόσωπα τγλ>
ύπηρεταθν τό Λεωφθρεϊο, μΐπθρεΐ να
είναι ό έιτΐχίΐρη.μοΐτίας, ή συνιβιο·
κτήτης «αί τά βλλα, μίσθαρνα δργσ
νά τ°υ, τά 6πο!α άδιαφθροΰν γιά
την ί^πλήροο-η τής κοινωνικάς τβυϊ
άττοστολής, ένδΐαφερόμίνθι μόνο, γιά
τά "υμφέρσντα τής ίπιχειρήσεως, ή
όποΐα ώχτόσο χαρακ.ττ(ρ!ζετσι: «κοι.
νής ωφελείας». Καί είναι μερΐκά, εύ
τυχώς ολίγα, άττό τά πρόσω—: αύ¬
τά, άχούρεντα, άίύρνστα καί ρι—α
ρά. Λετσοειδή τήν εμφάνισιν, δι^τρο
ποθντ<χ ν ό: φορβαθνν τήν ο*ταλή καΐ τά πηλήκΐβ πού τούς δίνουν τ' άφε* τικά τους (τή χ*<·μ*ρινή, στολή τά κα λοχαίρι καί τή θίρινή τό χει μώνα) καΐ σνμπερΐφερόμενα ττρός τούς επι- βάτες μέ θράσος, αύθάδειαν καΐ οα τραιτησμόν. Τότε μετεβαινες <—η γνωστή, άττί τής γεννήσεως τοο στάση καί ήξί- ρες, μετά ττόσα Χβπτά ακριβώς, θά ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τήν 6ην σελίβα τα πάντα βρίσκβνταν στή θέση τονι; Άκόμα καΐ ο| στάσεις των Λεωφο- ρείων καΐ των Τράμ. 'Εκβίνη την ώ- ραία έττθχή, οί στάσεις αύτές ήττον άκόμα ίκ«Τ πού τΐς&ψησί θνήσκθυσα πλήρη ς ήμιρών ή ν£ν4 ,μας, τής &τιο; άς τιμώμεν Τνή μνήμην, άλλά τήν όψιν άϋ/5ρώς ενθυμούμεθα, διότι κα τα την εποχήν τού θλιβεροΰ γίγονή- Τ"ς εϊμαστε βυζαχταιρούδια. Τα <τρ€χ°ύμίνα» (κατά τό *πλβού μενά») τότε, δίν ττξρίμεναν νά ύπ*ρ στΐς άψετηρίίς, γιά νά «π^άτΐγο». Τα δρθμολόγ*α ί μέ έγγλέζι«η άκρίββΐα * πό τοθς ττρθγάστορες, τοθς ροδομά- γθυλους καΐ μυατακοφόρους στοτ*. μάαχες, οί άττοϊθι μέ τό ρθλοϊ στΑ χέ,οι καΐ τή σψυρίχτρα στά χείλη, ίζ- διναν στό «μθμίντο» τό σήμα τής οίναχωρήσεως τώ, όχημάΚων , &"!.· κ3Ϊ άν ήταν αύτά κενά ίπιβαττών Τότε δμως, οί σταθμάρχες καΐ οί '· λεγκτές καΐ οί άϊηιγοΐ καΐ οί εΐσττρά τορες, ήταν δλο1 τους ύπάλληλοι καΐ άνθρ^πθ* σεμνοΐ, πειθαρχη,μί- Τοθ έ.ά. συνταγματάρχου κ. ΑΛΕ ΞΑΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΤ Σέ λίγιες μέρες έθβλοντσΐ Ά6ελ καβ* όμΛδας, δϋδάσκθνταΐ ■παφά Δι ιτλωμ—ούχων Άΐ&βλφών τού ΕΕΣ. Την πιριττοίτριν τού άσθενοϋς κατ' οΤκο,ν! Την ♦ροντΓβα Μητρός καϊ βρί- •«1 τοο ΕΕΣ, έν στολή θά σουν τάς θύρας των οΐκιόν καϊ κα τοκτττιμάτων ·μας, διά νά ζήτησιν την οθσιαστικήν προφοράν μας, τού έργου —Ο 'ΕλλτΓΛιού Έ- Σταύρος Χοίος «αί καθή- δλων ημών €Τναΐ να εν«οτ(ύσω μέν τάς ••Αβιιλφάς ταύτας, είς τήν οινωψελή των «οστΓάβΚαν. Πρϊαικτλούμίβα δλο( οί 'Ελληνε-ς λλ ιΕλληνΓδες νά κοΛρτώσωμεν τή» ,, τού Ε.τΞ. ΣτακϊΧ>ϋ, βιά
Της ττνθτις τής ό.γύη—ς καΐ
την θείαν Δ*βασκαλίαν τοθ θεανβοω
υ, αΜμμετίχρντες ο&τω, {ατω και
ίμμίοως, είς την φιλάνθρωτθν δρό
Σι».ί—λπρώθη σχ€δόν
αΐω»,
' Λ* συνεκροτήθη στήν χώραν
μας Λ Ελληνικάς 'Ερυθρός Σταύ¬
ρος 11877). Εκτοτε διίρρευσαν έ
περιττον ίτη κατά ^ά
η χωρα μας είς δλας τάς
Τ£ΐώ5ετς περΐτττώσεις τής ένβόξθν
καΐ ήρω1<ής Ιστ°ρίας της ττοτντοΐο τρΛττως έ6οκίμασε ίύεργετικήν τοθ 'ΕλΛηνΐκού 'ΕρυθροΟ Πολεμθι, «ροσφυγες, ττΛτιμμιιροπα θιϊς, ϊενΐκή έπΐΛρομή, τραυματίαΐ, ά*9εν«ΐς, έτταναπατρισμός άτταχθέν τω' ίλληνοτταίδων, διανθμαΐ μων, Ιιματΐσμού, φαρμάκων, σία, Σταθμός Πρώτ»ν Βθηθεΐών. Γιθικίλη καί τΓαντοεΐβής ή φΐλάνθρω ΓΓΟς δρόττς τού ΕΕΣ και σι/γκβφι μΕνωι,. 1°ν; 'Εχιταιδεύονταΐ κατ' ίτος ϊίς δλην την χώραν, π*ρΐ τάς τ£- Ν<>σο«ό-
μυ·.
•Εϊτ—Ιως δέ άττθφοΐτοθν &ττό την
Σχολήν Δ'·πλωμα*ούχων 'Λδελφών
Νατβκόμαν, ητερΐ τάς* έβδοιμνντ"·
Οϋτω τό Σώμα των έθελ. 'Α&ελφώ'
άριθμΐΤ σημερον 10.500 'Αδελφάς.
Δήλον( 5Τ, μίαν ολόκληρον Μεραρ-
ίαν
2ον 'Εκ τής Σχολής Σαμ<τρεΐτβν άποφοιτουν ετησίως περΐ τούς ιιεν τήκθντα εΐοικευμένοι τρανματιθφθ- ρεΐς, έθελονταΐ Σοτμαρείταΐ, κατ>
τά πλείστον δέ φθιτηταί, Γυμνασιο
τκχιβες, χωροφύλοοκίς καϊ άστυφύλα
την -π-αίρθχή,, Πρ«
'ΕχλαΙικϊ/μΐνας
60ηΗ»;Ι
«ίλιττ.
Στήν δρασιν τοο —ϊΣ
καΐ τά ΊΑσκλιγτπεΙα της Βούλας καΐ
της Λίρου κλτ».
Αότή, ίν —Ρ'λήψει, εΐνβ» ή βρά
αίς τού ΕΕΣ είς την χώραν μαν
ΕΤ,νοπ δυνατόν νά ύπάρίτ}
αιθρωπθς ικ>ύ
μην είναι
Της είς τό ΕΕ Σταύρον;
Κατόπιν τούτων δίδεται ή εόχηι
ρία είς ίνα (καστ°ν έξ ή,μών να ί
νΐσχθση, δλλως ή διά λόγων, τδ Ιρ
·>ον τού ΕΕΣ κοβΐστάμίνος καΐ αθ
Τος μέτοχθς τής χαράς καΐ ήθικής
ενός
ν<*ο£> καθήκοντος.
Α! 'εΒταΐρεΐο*, οί Σύλλογθι, βϊ
Κοΐνότητες, οί Δήμθι, δλβι οί Πή
όφ«!λομίν νά
τό ίργθν αότό τού ΕΕ Σταυροϋ έν*
ίτχύθντις την κοινωφελή
τ=υ. Καΐ τθ^Το δ>ά νά δυνηθή
νά 6πε«τί·ντ| τήγ πολύτιμον Κα1 κ<>ι
νωφελή δράοιν τού «αί είς βλλοας
το,μεΤς καΐ εόρύτερους όρίζθνΤσς,
ώς άραματίζ—α* την πραγματτθ—3|η
σιν τον, ίνα εκλεκτόν ΔΚ>ικητΠ*:όν
Συμ6'ύλιθν ίμπτνεόμενον Αττό τ*ν Α
κάματον και όκατάβλητον Πρόεδρον
του καΐ ένθΧκτΐώδτι άνθρωτττιστή Δή
μιουργόν τόν κ. Κωνσταντϊνον ΓΕ-
ΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΝ, οδτΐνος ή εβτΐ-
μησις ΰιτερβό—α πρό ττθλλοΰ τά δ
ριαΕ τής ΠατρίΙδος μας κατέστη γνυ
στή βΤς τδ Διεθνες Κοινόν τοο Πλο·
μας.
Ο—ος δκΐπΐστώνεΐ κάθε άμερόλη
άνβρωπθς μίσα σ' αυτή τήν
·<Γΐριλ—'τική ιτεριγραφή ακτινοβολει ώς Φωτεινόν Σημείον 'Εθνΐχτις καϊ Κοινωνικής βράσΐως ό Σεττττός και άξι°σιέίαστος θβσμός τοΰ ΕΕΣ - κα θώς καί ή μβγάλΐ} εύλάβεΐα ιοχϊ /* τί μησις δ«ά τής οποίας δλοι Μ τάξί«ν χαΐ ήλικιών άτβνίζομιν κτς, ενδΐχοΊ των Βοηθεία ^, 3<>ν) Είς τόν Σταθμόν
Βοηβεΐών των Αθηνών καΐ
νίκης έξυτΓΓ|ρ:τ'ΛΑ^αι έτηρίως πΐρί ' καθήκοντός το^
τά 200.000 άτομα. Ύιτό των Ιδίων ! Μ' αύτό τό Συιμβούλΐον,
Ίατρικαί συμβουλαί θνώς άνεγνωρισθη τό
Ιίρόν Ιήιμα τοθ Ε.Ε. Στβΐίρθύ όαο
κης Τό βλέττωμεν νά δ»αιθΜ(ίζη τά;
4δούς των πόλεων μας ίν τή 4κττΑ«
τού Ιεροϋ «α! φ ιλανθρώιτ"1 ■
βιε
καιΐ προσφίρεΐν» προι
τον -πάσχοντα συνάνθρωπον, ΐξετιιΐΛ
θτ| δΐεθνώς ό Ε.Ε.Σ., ώς
καί οδηγίαι και πφρΐθάλττονταΐ άσθε
νϊΐς κλπ.
40ν) Ό ΕΕΣ Νεότητος άριθμει
480.000 μέλτ) μεταξύ μαθητριών /Ος θΐοάττων «οινωνικής
καΐ ,μαβΐντών καΐ έκδί&επ μηνιαίον ής τήν άιΚ>(αν έκφράζει
ττ£ριθδικόν παρέχον ηθι«απλαστικήν
πνευματικήν και ψυχΙκήν Τρθφή,ν ί(ς
τη·1 ΜΛιττιώσαν Νεολαίαν.
5ο'-') Μόνον έκ τοο έν Αθήναις
τΤρός απάσας τάς
πρώτος παρο>» «οί *—·
όττου είς «άθε Ιθνος ή ατομικήν α
νάγκην ό ΕΕΣ ποθσψέρίι δ.τΐ ίύ
ναται πρός ανακούφισιν καΐ νεί>·
Λρακοτιθυλειθυ Κεντρον ΑΙμοδθσί-
ας, 61 ετέθησαν κατα τό τταριελθόν
£τος περι τά 6.000 λίτρα αΤματος
έκ δε τών επαρχιακήν Κέντρον 4. ' θαλψιν των
000 λίτρα. 'Εκτός τώ» Αθηνών λϊ' | Καΐ Βοΰ ήδη ή εύκαΐρΕα δττως
ύπηροσ'ί^ς' αΐμοδοσίας ίν »αί τό Πα«Βλλήνΐον ίκβηλώσε, τΛν
π£ρϊ Αίτόν 'Αγάττη τ<>υ *αί εκτ!(ΐΐ)
σιν, ενισχύων τό ϋργον τού, {στ.
καΐ διά τού όβολοΰ τής χήρας ττρός
τής «οιν«»φβλοΰς
Ν)6ριος 1949
ΑΛ. ΧΑΤΖΗΘΑιΝΑΣΙΟΥ
θεσσαλονίκη, Βόλω, Λαρίση, Ρό&>,
Σίρραΐς «αί Χανιά.
Έν 'Αθή(να.ς καΐ θεσ)"Γ
κγ| καθώς καΐ είς δλην την
λβιτουργεΐ Ιδιαίτερον τιμήμα διδα
σκαλίας μαθημάτ«ιν «ΟΙ ΚΟΙ ΝΟ
ΣΗΛΕΙΑΣ> δπου κυρίαι καΐ Δίδες,
ΓΐθρβΙα διά νων ΙΟε&ν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τβϋ «υνζργήτ,ου μ*ς κ. ΑΡΓΒΛΟΤ Β. Μ0ΙΆ1-Τ1ΔΟΤ
Ή Ελλάς τ°ύ Όρφέως μέ δια
"'ότΐτιν μΐ&ς άγνής κθσιμθβββρίας
φυλατσοιμενης είς τούς Ναούς τι»ς.
μέ ψυχήν την πλαστΐκήν θρησκείαν
της καΐ σώμα ίνα ανώτατον δικα¬
στήριον τών Δελφών κατά τό» 7ον
π.Χ. αΐώνα ήρχισ» νά έκφυλίζεται.
Τά θίσμια των Δελφών δέν ήσαν
πλέον σεβαστά. Τό δΐανθητικόν καΐ
ηθικόν των Ναών «Ιχε ιτέσΐ1. ΟΙ '.
ερείς ήρχοντο β(ς συναλλογάς μέ
τήν πολιτικήν 4£ουσίαν.
Τήν παλαιάν Ιεροκρατικήν «α! &
γροτικήν βασ'λεία'ν δΐ-εδέχθη άλλ*Ο
ή άΐΓρθίάλιπττος τυραννίς, άλλού ή
στρατΐωτική άρΐστθιψατία, άλλοΰ
ή άναρχθυμίνΐ) Δη.μακρατία.
ΟΊ Ναοΐ ήοαν άνιοχνρθι νά άνα
χαιτ,ο<υν την απειλουμένην άττοσύν (Χυνέχεια ε'ς την 6ην σελ.) ΠΡΟΣΕΧΩΣ τόν «Προσφυγικόν Κόσμον» Η ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΗ Μυθιστόρημα τής ουνεργοτιδος μας ■κ. ΝΙΝ-ϊΣ Κ. Γ1ΛΝΝ"ΚΙΔΟΥ Βγολμένο άττό τόν πόλεμον τού 19<0 Ι2Τ0ΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑ'ΓΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΛ Τοδ σννβογάτονμβς χ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΔΤΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» 4ον ιτρώτα έ«~ό χρόνΚΐ των λυ σχέσεων τους, ή αντιδράση των βυζαντινών αότοκρατόραν κατά στΒΤΐρισμού το^ αύτοκραιτθρίκοθ ου όπτό τούς γερίΐανούς, θηκε ίνχελώς παθητΐκή. β πρασαγορίύουν τούς γερμοτ ς οώτοκράτορες «Ρήγες ών Α λαιμανών» καΐ δΐαμαιρτύρθνταν, χι*- ρΐς ώς τόσο νά φθανουν στά άκρα, κείνοι τούς πρσσαγ6(>ΐΛΚ^ ύ
ττλώς «ΒασιλίΤς τής Ρωμανίας» .
Στά 1096, ή Ιη Στανροψορία ϊ
άφορμή κσΐ ιύκα4.ρ[α στόν ου
τθκρθΓΓ>>ρα Άλίξιθ Λ' Κομνηνό ^
ίπιόάλτί την αναγνωρίση τού οόΛ
μθναδΐΛθυ φθρίως τού ρωμαϊκού <& ■»κρατ£>ρΐ«ού τίτλου. ΎΐΓτθχρεωθϊ
τάν ί/τΓ*τελή το!; γερμανού αύτά την άΛρεία καΐ την άγαθότητα
τ°υ «Καλθγιάννι>ς» έ—£ίω£ε νσ ου
νάψη ίπίσημτ) σκμιμαχία μ^ τόν γιρ
μανδ αότθκράτορο: Λοθάριθ Β' ύΐτιί
τόν, Ατταράβΐτο ιΐάντα, δρον νά μην
αναγνωρίση τό» αύτοκρατθρι·κό τιΐ
Χο τού. 'Επεκράτησι συμβιβαστΐκο
ττνεθμα κι' Οστερα άπά μακρές δία
πραγιματβΐσεΐς συμιφώνησαν σέ μΐά
δ.αΤΟπωση πού μνημονοχ τόν αότθ
κρατορικό τίτλο τού Λοθαρίον, χω-
ρΐς νά έξι—ακιούη τή^ αναγνωρίση
τθυ άπό τόν Ίωάννη. (ΤΌ Αότοκρά
τωρ των Ρωμσίων Ιωάννης «αί ό
τΐτλοφθρούμενος άπό Τόύς ϋιπηκόθυς
Γ0υ Αΰπθκράτωο των Γεριμανών Λν<>-
*ϋρκ>ς... κλπ.»,
ΟΙ διαπραγμα>τεύ~ΐς, ΰσ<τ«ρα ό—ό μικρή διακθπή έξ αίτίας τού θανά- του τού Λοθαρίου, ονν«ϊ(ίσθΐ|καιν μέ τόν διάδοχό τού Κονράβο Γ' Χθχεν- καΐ πρθ^ώρησαν Ικανθττθΐ Συζτντήθΐρςε κΐ' ίνα σννοΐκ^- αιο τής κθυνιάδας καΐ άνηψιάς τοθ Κονράδου, κόΡΓ)ς τού δουκός τής Σουηδίας, Βέοθας φόν Σούλσμηταχ, μέ τόν μικρότερο γνΐο τού Ίωάννη., τόν κατοτπνό βύτοκράτορα ΜανθνήΛ Α' Κομνηνό Δέ» όπτόμενε πθ&» ό δΐακανονΐσμος ώρισιμένων μΛψΝ»· τττομερειών, δταν ό ξαφνι«ός θανα- τθς τού ,Ιωάννη, πρθκάλεσε νέα δια κθττή των δΐοιττραγμοιτβύσεων. Κατά την ΐπανάληψή τους πρόσκρουσαν σ' ?ναν όΐΐτροσ*όκη.το σκάιτελο καΐ λ(γβ ίλλειψε νά νοναγησουν. Ό Μανθυήλ άπέκρουε κατιτγθρηματικά ««■' αυτή Α κόμη τη, συμφωνηιμίνη, τόσο χλΐαρή αν μή καί ύπθτΐ'μτντΐκή ιμνεία τοθ τιτλθυ τοθ γερμανού αύτοκράτθρθς, "Οχι' Αύτοκρό7τορ καΐ Βασιλεύς 1 ταν μόνο αύτός, ό βυζαντινός, και κανένας Λλλος. Δέν στ ούς γβρμανούς τό δικαίωιμα ττρθα-αγθρίύουν τόν ρήγα τοος κράτιθρα! Ό Κονράδος την ήΌελε τή βυμ,εβ (ΕυνΑχοα Είς τιΊν 6ην οαλ.) ΟΊΑΝ 0ΜΙΛΟΤΝ #Α ΝΤΟΚΟΪΜΒΝΦΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤβΝ ΕΑΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 14ον ι Τουρκίας διά τό ζήτημα τοθ- Συνεχίζομε, την δημοσιευθή ι τ°· Απήντησα δτι ουδέποτε 6ι- τοθ ύπ' αριθ. 11.433 της 12) 25 ΦεβρουαρΙου 1920 τηλεγρα φήματος τοΰ Έλευθ. Βενιζέ¬ λου άπό τό Λονδΐνο πρός τόν Ύπουργό τών Εξωτερικών, είς τό οποίον ό Έθνάρχης έκθέ- τει τά συζ>|τηθέντα κατά: τήν
συνεδρίασιν τοϋ Ανωτάτου
Συμμαχικοΰ Συμ&ουλίου της
11)24 Φεβρουαρίου 1920. Κα¬
τά τήν συνεδρίασιν αυτήν, εΐχε
προταθή είς τόν Βενιζέλον ά¬
πό τόν Λοϋδ Τζώρτζ, συμβιβα
στικόν σχέδιον πρός λύσιν τοΰ
ζητήματος τής Σμύρνης, καΐ
έζητεΐτο ή γνώμη τού έπ' αύ-
τοΰ. Κατά τό σχέδιον αύτό, τό
οποίον εδημοσιεύθη μέν είς τό
παρελθόν φύλλον, θά διετηρεί
το ή τουρκική σημαία ώς μόνη
εκδήλωσις τής τουρκικής έπι-
κυριαρχίας είς Σμύρνην, ή Δι¬
οίκησις θά ήτο είς χείρας των
Έλλήνων, θό: διετηρεΐτο ή Έλ
ληνική Στρατιωτική Κατοχή,
θά συνεκροτεΐτο καί θά λει-
τουργοθσε Ιδιαιτέρα Βουλή
είς ττ|ν Σμύρνην, ή Βουλή αυ¬
τή μετά διετίαν θά εΐχε τό δι-
καΐωμα: νά ζητήση άπό τήν Κοι
νωνίαν τών Εθνών τήν οριστι¬
κήν προσάρτησιν τής Σμύρνης
είς την Έλλάδα, τέλος δέ τ)
Κοινωνία των "Εθνών θά εϊχε
τ όδικαίωμα νά ζητήση ττΊν
τησα, συνεχίζε,ι ό
ίς τό λ^1
παρακαλώ
υργόν ν' άναβάλ
«Άπή'
νιζέλος
τού, δτι
το, άλλ< Πρωθυπ νεδρίασ τε πάλιν σω έπισι σχεδίου, άναγκα Γάλλον "Πρωθυπουργόν κσΐ προσπαθήσω νά πείσω νά υ¬ ποχωρήση. Αίτησις μου Μγινε δεκτή. Σήμερον είδον Γάλ¬ λον Πρωθυπουργόν, άλλ' εθ- ρον αυτόν άνένδοτον προδάλ- λοντα άσύστατα δλως έπιχει- ρήματα ών κυριώτερον ήτο δτι πρέπει νά διατυπωθοθν δ- ροι εϊρήνης ούτως ώστε νά δύ ναται νά υπογράψη αύτούς ή Τουρκία, διότι ή Γαλλία δέν θά ήτο διοττεθειμένη νά επα¬ ναλάβη πόλεμον μετά τής ενοήθην νά ζητήσω τοιαύτην συνδρομήν, παρετήρησα δέ δτι ή Ελλάς διά τοΰ έν Μικρα- σία στρατοΰ της, δχι μόνον τάς ελληνικάς διεκδικήσεις δύναται νά επιβάλη άλλ' εί¬ ναι καΐ ό κυριώτερος παράγων έπιβολής πάντων δρων εΐρή- νης είς Τουρκίαν. Επέτυχον έν τούτοις παρ' αύτοϋ την υ¬ πόσχεσιν, δχι μόνον νά υποστή ρίξη επέκτασιν ημών μεχρι Τσατάλτζας, άλλά καΐ νά λά¬ βη πρωτοβουλίαν έν ζητήμα¬ τι τούτω άφοΰ πράγματι, άρ- χήθεν εϊχε πρωτοβουλίαν υπο στηρίξεως έλληνικών διεκδι- κήσεων έν θράκη. Ακολούθως μετέβην είς συνεδρίασιν Ανω¬ τάτου ΣυμδουλΙου δπου έδήλω σα δτι καίτοι ό δρος τής με¬ τά διετίαν όλοσχεροθς προ- σαρτήσεως, έφ' δσον ζητηθΐϊ υπό κατοίκων, περιορίζει χρο νικώς είς μίαν διετίαν περίπου τά μειονεκτήμοπα προτεινομέ νης λύσεως, £χω καθήκον νά παρακαλέσω καΐ πάλιν, όπως άποκοπη άπό τοθδε καΐ ό τε- λευταϊος δεσμός μετά τής Τουρκίας. Άλλ* έν ή περιπτώ¬ σει εγίνετο δεκτή λύσις αυτή παρεκάλεσα νά ορισθή βτι έκ- δηλοΰσα τήν έπικυριαρχίαν σημαία θά ύψώνεται 8χι έν· άλλ' «Ις Ιν των ωμάτων. ' δψει δτι έν όγος περΐ ά- ιά τήν Σμύρ- ίσις νομΐζω δ- άλην έπιτυχί- εΐναι πλήρης 'ό διετή προ- υνδυασθή μέ σιωτάτην λύ¬ σιν θρακικοΰ ζητήματος δέν ημπορεί παρά νά κριθή ώς αληθής Ελληνικάς θρίαμβος. Πρέπει νά προσθέσω, δτι ό Ιταλός Πρωθυπουργός έτήρη σε άπέναντι ζητημάτων μας, στάσιν απολύτως σύμφωνον πρός τά μεταξϋ ημών συνομο λογηθέντα καΐ επέδειξε μάλι¬ στα Ιδιαιτέρως εθνουν καΐ φι¬ λικήν διάθεσιν. Παρακαλώ ου¬ δέν ν' άνακοινωθή έκ τών ανω¬ τέρω είς ουδένα, πλήν φυσικά (Συνέχβια «Ις την 6ην σβλ.) αυτήν όχι Εάν λι εΐσβολής λη-συ νην^διδο^ιένη λ Τ|τί1τ5'' «α "απτστελεΐ με ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ «"Α, ΕΙΣ ΤΕ ΔΙΠΛ ΩΜΑΤΗΣ..Λ Δεκέμί6ρης ήτ,αν τοΰ 1919, δτιαν έταξ£βευα πάλι γιά τήν «'Εσπερία», ' μέ κατίύθυνση τή Μασσαλίβ, επι- ' 6<4|της πρώτης θέσης τοϋ γαλλικοϋ ΰπερωικεάνειου (θιιμοϋμαι άκόμα τό δνομά τού: «Άρμάν Μπέϊκ»), πού είχε πιάσει στή Σμύρνη, προερχό- μενο άπό τίς γαλλικές Ίνδίες, την Ίνβοκίνα, τό Άννάμ, την Κα+ιπό- χζα. Τριχάταρτο, κάν τείτρακά-ταρ- το, άλλά, άπό δσο θνμοΰμαι, μακρό στενο ήταν τό καμαρο>τό, μεγαλό-
πρίπο έκεΐνο άτμόπλοιο, άπό τά κα
λύτεοα καΐ πολν)τε·λέ<ττερα της έπο- χής. Μ' δλο τού τό μεγαλεΐο, τό ύπερωχεάνίΐο κουνιάταν κάμ.τοσο, τόσο σφορδός ήταν δ άνρμος, πού άνατάοαζε τή Μεοόγειο. Ώς τόσο ό μακαρίτης Νΐκος Τβουρουτσό- γλου κ' έγώ άνΐτέξαιμε στή ναυτία, είτε καθιομένοι στό σαλον», είτε ά- ναγερμένοι στό θάλαμό μας. Τήν άδελφή μου μόνο τήν έπείραζε, λί- γο δμως μόνο, ή θάλοχτα καί εμεινε ξαπλωιμένη, δίχως περισσόιτερα δυ- σάρεστα, οτήν κλίνη τοϋ θαλάμου της. Σκοπός τοΰ ταξιδιοΰ μας έκεί- ν·ου ήιταν ό γάμος τής Μαρίτσας μέ τό γιό τοΰ έθνομάρτυρα Τσου- ρουτσόγλου, τόν Τζών, πού τού μελ λόταν νά μάς αφίση νέος, τό 1944, στήν Άθήνα, ίσα - ϊσα τήν ήμερα τοΰ βομβαοδισιμοΰ τοΰ Πειραια ά¬ πό τοΰς Άν-γλοαμεοΐΛανούς, άρχές τοΰ Γενάρη. Ό γάμος εγινε στό Παρίσι. Σέ μεγάλη αίθουσα ξενο- δοχείου, έδώσαμε γεύμα έορταστι- κό, 8που παρευρέθησαν, καλϊσμε- νοι άπό τόν πειθερό Τσουρουτσό- γλου, ενα σωρό γναχττοί καί φίλοι τού πού π<*ρεπιδημοϋσαν τότε στή Γαλλία. Ό μακαρίτης έθνομάρίιυς καθώς καί ό αμοιφος ό Τζών, δν- Θρωποι κοινωνικον, ήταν —γενναιό- δωροι καί άγαποϋσαν τήν κοσμιχό- τητα καΐ τά μεγαλεΐα. Άφοΰ τελείωσαν δλα μέ τό κα- λό ό Νΐκος Τσονρουτσογλου έγύρισε στή Σ μύρνη καί τό νιόνυφο ζευγά- ρι έγκαταοττάθη'κε προσωρινά στό Παρίοα, δπου ό Τζών άπό τό φθι- νόπωρο κιόλας τοΰ 1919, είχε άρχί- σει νά απουδάιζη νομικά. Κ' έγώ, έκτελώντας έπαγγελματικό τώρα πιά χρέος, συνέχιβα τό ταξίδι ποός τό Βέλγιο καί την Όλλανδία. Ή αποστόλη μου ήταν νά έπκτκεφθώ τούς άντιπροσώπους τού μεγάλου έμποροβιομηχανικοΰ καί έξαγωγι- κοΰ οίκου «Τίος Άθανασίου Φλώ- 0·ου καί Σία> τού Βουρλά τής
Σμύρνης, νά παρακολουθήσΉ) την
πούληση των σημαντικών ποσοτήΓ
τιων αταφίβας ,ποΰ είχαμε φορτώ- (
σει γιά τό "Αμστεχ?νταμ καΐ τό Ρότ
τερνταμ, γιά νά πουληθοΰν γιά λο-
γοριαΛμό μας, νά συνεννοήθη μέ
τίς Τράπεζες σχετικά, μέ τίς είβπρά
ξεις καΐ τά έιμβόχτματα, μετατρο- |
πές νομκρμάτων, διακανονκτμούς
είσαγωγών μας, άπό Βΐλγιο πρός
τή Σμύρνη, διαφόρων βιομηχανι-
κών είδών, όπως γυαλι*ά, χαρτί καί
δλλα παράμοι-α, άκόμα καί ζάχα-
ρες.
Σχεδόν δεκαπέντί μερίς εΐχα
μείνει τότ,ε στήν Άμδέρσα, τή φλα
μανδική Άντβέρπη (ΆντΜρπίν),
συνεννοοΰμενος επάνω σ' δ,τι άφο-
ροϋσε τίς έργασίες τοΰ οϊκου Φλώ-
ρου μέ τόν έξαίρετο ανθρωπο καΐ
φίλο, πού μοΰ έστάθηκε άπά τότε ό
Τξών Ρουσσώ, δ άντιπρόσωπός
μας. Είχε τό γραφεϊο τού. σέ πα-
λιό κτίσμα συνεχάμενο άμέοως μέ
τό σπίτι τοΰ παιτέρα τού. Καΐ ό
συγχρωτισμός μου μέ την οΐκογέ-
νεια Ρουσσώ, οταν κάπου - κάπου
μ' έκαλοΰσαν γιά γεΰμα, μέ εΐχε
φέρει σ' έπαφή μέ πατριαρχική 6ελ-
γική οίκογένεια, άπό έκεΐνες πού ά-
ποτελοΰσαν τότ,ε τό κοινωνικό ύπό-
6αΐθρο τής διηικής Εΰρώπης καΐ
πού τόσο ϊμελλε νά κλονίιση δ ή-
λίθιος πόλεμος τοϋ 1914 — 1918.
Ό άνταποκριτής μας όμιλοΰσε μέ
ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς τΐ»ν 5ην σ«λ.
2
ΊΧ> ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑ2
Ο ΜΙΛΤΟΣ
Της συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
—Ποίος;
—Ό Μίλτος!
— Πάλι αύτός; "Ολο άνακατεύε
•τα* μέ ,μάς! Γιατί; Αύτός μάς ϊ-
βπασε τα τζάμια. Αύτός μάς γκρέ-
μισε τόν τοϊχο. Αύτός σκότωσε τή
κόττα μας. Αύτάς έΊτνιξε τό σκύλο
μας. Αύτάς χτύπησβ τό Γκ&ργο!
Γιατί τα κάνει ολ' αύτά; Ποίος ά-
πό μάς τόν πείραξε ποτέ; "Ο,τι ί-
καν' ό παπποΰς τού κάνει τώρα καί
τ' άγγόνι! Ώστόσο, στά -τελευταία
τού, κατάλαβε τό κακό, πού μάς
ίκανε χωρίς κανένα λόγο καί με-
τάνοιωσε. Πεθαίνοντος δΛρησε την
εύχή τού σία παιδία νά ζοΰνε μο-
νιασμένα μέ τούς γειτόνους τους.
Μά πέρασε τόσος καιρός άπό τότε,
ποΰ τό ξέχασαν, φαίνεται...
Αύτά Ιλεγε ή μάννα τού Γιώρ-
γου κάθε φορά, πού ό Μίλτος κάτι
κακό σκάρωνε.
Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδία
μεγάλωσαν, κι' δμΐΰΐ;, ό Μίλτος έ-
ξακολουθοΰσε νά στενοχωρή τοΰς
γειτόνους τού. Καί μιά μερά τούς
ϊκανε τό μεγαλύτερο κακό. Δέ γι-
νόταν χαρότερο. Ήταν 6ράδυ καί
ή Κάκια, ή κόρη τής κυρά - Πέτραι
νας, ή άδελφή τού Γιώργον, γύρι-
ζε <ττό σπίτι της. Ξαφντκά δυό χέ- ρια την δρπαξαν μέσα στό σκοτάδι, τής βούλωοαν τό στόμα, τή δέσα- νε καί σηκωτή την πήγανε πολύ μα κρυά, σ' έ!να κτήμα τού Μίλτου! Γελώντας Θριαμβευτικά γιά. τό κα- τόρθωμά τοτ>, ό κακάς έκεΐνος άν-
θρωπος την κλείδωσε στό σπιτάκι,
πού εΐχε χτίσει έκεϊ κι' εφυγε ήσυ-
χος! Τό δύστυχο κορίτσι κατώρθιυ-
σε νά σπάση τό παράθυρο πού ή-
τανε καρφωμένο κι' άπό μέσα κι'
άπ' όξω. Πήρε τό δρόμο τής έπι-
στροφής μέ δυνατή 6ροχή καί φο6ε
ρή κακοκαιρία. Την άλλη μερά τό
μεσημέρι Ιφτασε στό σπίτι της.
Περπατοΰσε άπό τα ξημερώματα
κι' τίτανε σέ τρομερά χάλια! Μ*
πολύ κόπο διηγήθηκε στούς δικού;
της τί συνέβηκε, δν καί εϊχανε κα-
ταλάβει πώς ήτανε δουλειά τού Μίλ
τού κι' αυτή, μά διστάξανε νά την
γυρέψουν άπό κεΐνον γιατί δέν μπο
ροΰσαν νά τό βεβαιώσονν στήν άστυ
νομία. Τούς ελειπαν οί άποδείξεις!
Κι' έ/ψαχναν, έψαχναν όπουδήποτε
άλλού, καί μόνο την πόρτα τού δέ
χτύπησαν...
Την αλλη μερά τούς Ιστειλε. προ
ξεναά! Μά κανείς δέν τόν ήθελε
καί πιό πολύ τό κορίτστ. Στό χω-
ριό ϊγινε μεγάλο σούσουρο κι' ά-
οερφός της, ό Γιώργος, τόν κυνή-
7αγε παντοΰ, μά έκεΐνος κρυβόταν.
Μιά μερά τόν πέτυχε δξω άπ' τα
χωριό. Τόν χτύπησε μέ τό δίκαννο
κι' δλοι τόν δικαιώσανε. Μά τό βι-
καβτήριο εΐχε άντίθετη γνώμη. Ό
Μίλτος κάθισε είκοσι μέρες στό
κρεΛβάτι κι' δστερα σηκώθηκε φρέ
σκος καί χουμογελαστός γιά νά ξα-
•ναρχίση τίς άνδραγαθίες τού, Ινω
4 Γιώργος ίδμεινε έξη μήνες φυλα-
κή... "Οσο νά'βγη άπό κεϊ μέσα.
ή κακομοΐρα ή κυρά Πέτραινσ. κι*
ή Κάκια «ϊχανε μαραζώσει. Ή χα¬
ρή τους ήταν άπερίγραπτη δταν τόν
σφίζανε στήν άγκαλιά τους. Είχα¬
νε άποφασίσει νά πουλήσουνε δοα
ιΟΜς άνήκανε καί νά φύγουνβ μα-
*ρυά άπ' τόν κακό γείτονα, πηγαί
■νυντας σ' αλλο χωριό νά έγκατα
σταθοΰνε, μά δέν πρόφτασαν νά
)ΐρ*γματοποιήσουν τό σκοπό τους.
Ό πόλεμος κηρνχτηκε κι' ό Γιωρ
γος ϊπρεπε νά πάη στρατιώτης. Μά
θά πήτγαινε κι' ό Μίλτος κι' ετσι θά
γλύτωναν ή μάννα καί ή άδερφή
τού άπ' τόν κακό τονς δαίμονα.
"Ενα Θλιβερό καί μελαγχολικΛ
πρωί εχρυγε γιά τό μέτωπο την ι
8ια Λρα ποδφευγε κι' 6 αλλος.
Πέρασαν δυό μήνες. Τα ~ι./.ευ
ταίο γράμ.μα τοΰ Γιώργου ίί ιαν»·
μιά δδαμάδα ποίχε ί-ρθει, δταν τους
είβοποιήσανε πώς τρανματίστηνβ
βαρεία. Τόν είχανε μεταφέρει οτ!ι
Γιρατιωτικό νοσοκομεΐο τής χώρας.
Ή δόλια μάννα, πάλι ενα Θλιιβεν!ι>
πρωϊ, ξεκίνησε. Δνό μέρες παιδεύ< ι| κε ώσπου νά φτάση στόν προορισιΐ<>
της. Μέ τρεμονλα άνέΰηκε τίς σκά
λίς. Ό κόσμος περνοδιάβαινε, <<)- λοι ιμέ στολές, άλλοι μέ κάτασπρα, αλλοι ·ιέ πολιτικά. ΡοΊτησε μιά νο- <τοκόμ«. Έκείνη την κΰτταξε περί- εργα καί φάνηκε σά νά κόμπιαξε. Στά τέλος τής εΐπε νά ριοτήση τό γΐΛτρό καί τής εδειξε τό γραφεϊο τού. "Ετσν ίμαθε την πικρή άλή- Οεια. Ό Γι»ργος της τή νύχτα εί χε πεθάνει. Τέτοια είδηση δέν την περίμενε ή ιμάννα καί ή καρδιά της λιγοψύχησε. Σο>ριάστηκε στά πάιο
μα άναίσθητη.
"Οταν (Τννήλθε δέν ήθελε νά πι-
στέψη.
— Νά τόν δίδ! Νά τόν δώ! φώ-
ναξε μέ βραχνή φχι>νή καί ό γι«-
τρός τή λυπήθηκε. Μόνος τού την
πήγε στό νεκροθάλαμο. "Ενα σιο-
ρό κορμιά σκεπασμένα ώς άπάν<ο, κοίτονταν έκεϊ μέσα, οί λίγοι περι- μένοντας τούς δικούς τους νά τού δούνε γιά τελευταία φορά καί νά τούς ξάψουν καί οί πολλοί τή νεκρο φόρα τοϋ ατρατοΰ! Τα γόνατα τής μάννας λύγισαν, οτό θέαμα έκεϊνο. Τής δείξανε ενο ί'ακρόστενον δγκο. Σήκιοσε τό σεν- τόνι τρέχοντας καί πάγιοσε. 'Ήτα- νε τρομερά αύτό πού άντίκρυσε. Τό πρόσωπο τοϋ παιΰιοϋ της ήταν ικροθαλαμο κι' εΐπε κάτι δ»νατοι
στό γιατρό. Ή φιυνή της, γνώρΐ'ΐη,
εφτασε στ' αύτιά τής χαροκ '.μμί-
τις μάννας. Σταμάτησε τους Ορή-
νους καί γύρισε τό κεφάλι νά ίδη
ιήν δλλη μάννα ποίτκλαιγε, π'^γ.'
τόν ΐδιο πόνο, τόν ίδιο σπαυαγμό
ίΐϊ τό δι<ύ της. Ήταν ή μάννα τοΰ Μίλτου!*.. "Εοκυψε κι' έκείνη πάνω στύ πτώ μο τού παιδιοΰ της καί τράβηξτ τό οίντόνι. Μ' άμέσως Εκανε 8νι ·>ή-
μα Λίσω καί φώναξε:
— Δέν εΐν' αύτό τό παιδί μου:
Ξαφνικά ή κυρά Πέτραινα τάχα
ι,,ε καί πετάχτηκε όρθή. Στό οΐΓ.λα
-,ό κρε66άτι ήταν ό Γιώσγος της
λ'1 αύτη φιλοΰσε τα χέρια τοΰ Μ'λ-
ιιιυ... Ή δική τού μάννα τόν γνώ-
ι ισΐ άπο κε.ϊνα τα χέρια, ηου τόσο
*ακό είχανε κάνει σ' αύτην καί σττ
,ιαιδιά της. "Εκανε μιά κίνητη (Γςιί-
ν.ης κι' άηδιασμένη γύρισε την π/.ι-
ιτι στ' διι·)ρφο κουφάρι, μά τα (ι)ίμ
μο της οτα|ΐάτησε στήν ή > ■ ιη νε-
>ρική μορφτ* τοΐ) Γιώργου της. Κι'
Κτανε σά ■ Λ τής ϊλεγε:
— Μάν/α. συγχώρεσέ τον! Πέ-
θονε γιΊ ιήν ατρίδα. Ε'.ν ιι ενός
ήρωας, δπως κι' έγώ.
Γύρισε πάλι την πλίτ,ι. άντί-ι,ι
οε τό νεκοο κορμΐ τού Οαααν,στη
τ·ις καί χω^ίς δισταγμά ί-'.ϊ/.μψε καί
ξαναφίλησε τα χέρια ΐο1) Μθυιί-
ζοντας:
—Άναπι'/ψου, Μίλτΐ). Λί οι·ΰ (ια
οτάω πιά χοκία!
"Τστεοα, δίνοντας τί; θέση της
στήν δλλη φαρ.μακωμένη μάνν,ι, πή
γε κοντά στό δικό της παιοί. νονά-
τισε κι' δφησε τό σπαραγμό τής ψυ
χής της νά ξεσπάση.
<ίΧ!>®®®®®®β®®®<8>ί^^
Καλοΰνται νά ύπηρετήσουν
είς τόν Τουρκικόν Στρατόν
Κς την εφημερίδα «Τζουχμου-
ριγέτ» τής Κωνσταντινουπόλεως
τής 3ης Όχτωβρίου 1969 έδημοσι-
εύθη πρόσκλησις τού Στρατολογι
κου Γραχρείου τοϋ Νομοϋ Τσανάκ-
καλε είς τόν οποίον ύπάγεται καί
ή νήσος "Ιμβρος διά τής οποίας
καλοΰνται ώς έκπρόθεσμοι μή ΐκ-
τελέσαντες την στρατιωτιοίήν των
θητείαν οί κατωτέρα) ονομάστι ά-
ναφερόμενοι στρατεύσιμοι "Ιμ6ριοι
οί όποϊοι εάν δέν εμφανισθούν έν-
τός τριών μηνων άπό τής προσκλή
σεως (3.10.1969) πρός εκτέλεσιν
τής θητείας των θά χάσουν την
Τουρκικήν ύπηκοάτητα.
ΟΙ καλούμενοι "Ιμβριοι είναι οί
εξής:
'Ε·κ τοϋ χωρίου Τσιναρλή (Πα-
ναγία): Γεώργιος Παναγιώτοτι,
Μάρκος Καρνέζος, Βασίλειος Στα
ματέλος, Δημήτριος Ίψεφτέλος,
Νϊκος Δουλάρης, Παναγιώτης Τε-
νεβιός, Γεώργιος Μπίρης, Νϊκος
Χάριτος, Ιωάννης Πορτοκέλης,
Μιχαήλ Σταματόλας, Βασιλ.άκης
Άποστολάρος, Γεώργιος Τσαμ-
πούρης, Κωνσταντίνος Καραπτάς,
Φώτιος Πόπας, Νικόλαος Χάγιας.
Έκ -τοΰ χωρίου Γενή Μαχαλέ:
Γεώργιος Δαμπάνας, Παναγιώτης
Μποδούρης, Ιωάννης Βολίκης, Κυ
ριάκος Κοβούκ.
Έκ τοΰ χοιρίου Δερέκιοϊ: Πανα
γιώτης Μαυρειδής, Ιωάννης Μπ«
τούρας, Βασΐλης Ζαμπέλλης,, Νι¬
κόλαος Μάγερας, Μιχαήλ Σιναχ?έλ
λης, Στυλιανός Στόμας, Άθανά-
σιος Ξυπνός, Κώστας Κουφός, Κοιν
σταντϊνος Κανλής, Γεώργιος Καν
λής, θεόδωρος Καραηλίας, Χρι-
στόδουλος Κρατούμ, θεάδιορος-
Κανλής, Ίίικΐκείμ Τσΐρπος.
Έν. τοϋ χωρίου Τεπέκιοϊ: Σ<7>-
ξος Μαυρογιάννης, Παναγιώτης
Σώτος, Βασίλειος Λένιτς, Πανα¬
γιώτης Κοκκινάκης,, Δημήτριος
Χαγιαμοΰντος, Δημήτριος Γραφια-
δέλλης, Χαράλαμπος Έμμανουηλί-
δης, Στυλιανός Ίχπίνας, Γεώργι¬
ος Γραφειαδέλλης.
Έκ τοΰ χίορίου Ζεϊτινλή: Άλ-
κιδιάδης Σ ταυρόπουλος, Ιωάννης
Σταυρόπουλος, Στυλιανός Ταλια-
δωρος, Στυλιανός Λήρος, Σά6-
6ας Δεμδές.
Έκ τοΰ "ωρίου Καλέ (Κά-
στρου) : Δημήτριος Γιανάκης, Πά
ραρκευάς Γιαλιάς, καί έκ τοϋ χω¬
ρίου: Μπατεμλή: ό Άγγελος Μπά
νος.
ΛΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΓΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σίοκοάτους Γ)9, Αθήναι
Τηλ. 547.888
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πεμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολνόμενος
έκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν β'ις Ίδι-
ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη
ροφορίαι τηλέφ. 772.193 ωρα 10—
12 π.μ. καί β—ί μ.μ.
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. Έ,μττορΐχη;
γνώ^της τής 'Λγγλικής, μέ τεΐραε-
τή ογίσ^ι<τ^ προΐΛτηρ.;3ίσν ζητεί ανάλογον εργασίαν, ΠλΓ)ροφΛρίαι 'Αθανάσΐον Κιθυρτζόγλθν. Τηλ. 641. 393. ..■..■■■.*^ΙΙ·..Ι1Ι·*........«■·.■■■■■■.·.■■......... ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΈΐΓΓΐμολήτριβ, έοοτε- οικαι διά τό Οίκοτρθψεΐθν Αθηνών, τοΰ 'Εβν.κο/ Ίδρθμοοτος ΠοοσταϊΙ άς Κωφαλσλων. Π.οθσ6ντα: Άττολιτ τήοιον Γυμνασίου κσί ήλικίο 25 - 30 έτών. Έττί^ης ζητ;Τται μέ 5ΓΓή τθυλάί(ΐ<ττον · Σιχττάσίΐς <5πτο?κχίτΐιτοι. 665.603. ΩΔΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 'Ω' Μήτρα τής 'Ανατολής1 Καημέ πού δεν πιθαίνεις ξερό κλωνάρι άττόμίΐνες μΐάς δάφνης ματωμίνης. Κ, &ν κλάψαιμε σάν "Ελληνες τόν δδικο χαμό σου, δκΐμάντΐα τ^ συντρίμμια σου, μέ τόν Χρυσάστθμό σου Χάθηκες άττ' τα ιμόΥτΐα μας· μά στήν ψι»χή μας μίνεΐς, άγγελιικη κορμθσταιαιά μισς μάνας γής «χαιμένης» Κι άν στά σκοτάδΐα τής ζωής σφραγίσσ,με τα χείλη στό γυρΐσμό σου άν<46寜 χήν πίσΤη μας κσντήΥλιΐ (Χίος) Κ. ΧΑΛΛΙΌΡΗΣ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άτιό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΪΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Ι868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΛΚΉ, Δικηγόρου Νομικοϋ Συμβούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπη'ς "Αθηνών λ; τε γιά νά ν<*ρθσταιίτήση. ΓΤοοΐτρε- γγ; δλους καΐ τούς ένε&άρρυνε νά κτί ζί^ν νέες μεγάλες έκκλησίες καΐ πούτος αύτάς, άπέρΐττος καΐ τποΐ νό^, αιτως εαβινε μβχρι τέλθυς, ττή- γαΐνε δπο- ι»τόν πρθσκαλοθσαν καί Ι έκ πρθητγθμμένου) Σ' δλη αυτή την ίπτερδεκοοπεντόν Αρχΐΐ,ρατεία τού, παρά τίς ί Γτιθέσεις τού ΤύπΛυ, ττοϋ πολλές φο- οές άβνκίΐ κ α ι άπό δύναμις έλέγχ"υ γίνεταΐ πρόξενος ττράιζεων τού άξί- ζονν οτσστηοόταττ) κρίσι καΐ τΐιμωρία , ιμ» Τό μέτρο το^ Εύαγγί , την άγά—η, σέ δλους τοϋς τθ- μεΐς να ττΐοΉυΐάστ!, παρ' δλες τίς 5ΐί7<ολίες, 'ινα εργ° κατοπτλτϊκτικό σέ δήΛΐθυ?·γία. Στ)ς μέοϊς τίς δι«!ς τον, τό Κή ουγμα καί ή 'Εξσμθλόγησΐς — γιά την όττείαν μάλιατα έξέδωκο κα! εΙ- 5'κο (ΐυλλάδιο — ττή,οαν την σνχττηιμ^ τική τθυς μθρφή. Τότε ίδρύθιχκαν τα Κατη,χητικά Σχθλεϊα — ττού εΤ6ε καΐ παρΛ^λούθηΐε στό ταξίβι τθσ στήν Ά>ΐ£3ΐκιϊ, στά 8 ιι γ (Ι 3 ν
Στΐς μ£ρες τίς δΐχές τού, ή &ε!σ
λατοίία
1;ροΰς
ϊΤχε
ιδιαίτερη εξαοσΐ. Νέθι ναο! Ιδρύθη-
<αν καί νέες άκθλουθίες γράφτηκαν. Ή λειτουογία τ°ΰ Ίαικώβοΐ) —ν«ς τελετές — ό 'Εοττκρινός των Άτγί- «ν 'Αττοστόλων Πέτρου καί Παύλου στόν Άρειο Πάγο μέ τόν Άρχΐειτι- ;π<οιπο ττπρόντα στήν έχτέλεσΐ τοθ κα3ρ^κθντος καί σ^ίς άγρ^ητνίβς άκό υη —■ στό Έκκληο-άκι τοθ Άγίου Άν$οέ^υ, ττλάι στήν Άρχΐειΐησκοιτή τα μεΐσΛΊ/κΤα έρχόνταν μ'^ο';^ε ττυός τό Π^ίανΐον, γΐατί πί- ?τ:υε στήν δύναμι το5 Κηρύγματθς, τοο άλλοτε «έ&ωοεΐτο εθσεδής φλ·>
καί στϊς ήμέ.;ίς τίς Γδικές
ττήρς την συστηματική τού
Λαί διάδ^σΐ, μ^ τταοσχή
ς Ιερ^κήουκε';
γιά την ό,μΐλία τής Κυοιακής,
«ένου άητό τό χερι τού
Σε6. Μ-)ΤροιτολΙτου Κώου,
Άο-
χΐμ
Καρτταθίθυ.
Στΐς μέοες τίς δικές τού, ή φι-
λαν3ρΐϊττιι<ή ίκδήλωσι τής Άοχΐϊτη- οκ>της ττήο-ε την ωργανωμένη μθρ-
ΦΤ ΤΓ|ζ. Τό Γενικόν φιλάτττωιχαν Τοτ-
ΐί:ΐον τή; ΆρχΐίτποχοτΓης καί τα Έ
νθρΐακά θευελιώθηκαν. Τό 'Εκ,κλησΐα
στ κό Όοφανοτρθφεΐο Βονλιαγμένης
άττέκ,τησε την σημερινή
μορφή,
τό Άσυλον τοΟ Άγίο« Άνδοίον κσϊ
τό Άσυλον τοΟ Άγίου Σιπυρίδωνθς
Ιδρύθηκαν. Τα ττΐριοβΐκά τής 'Εκκλη
σίας «ή 'Εκκλησία», τό έΐτίσημον
5ελτίον τής Έκκλησίας τής 'Εϊλλά-
6ος, ή «θεθλθγία», τό ίιπ'σΤκ1ιμονικο
θεαλογΐκόν Περιοδικόν, γραιμμένα μέ
σλη, κατά τό πλεΐστθν δική "Όν, έξε
δίθη^αν άπο τόν Υ5ιο μέ άπΌψασε'*ς
γιά νά μιλήση καΐ αναπτύξη τό Εύ- τής Ίεοσς Συν6δου κο:1 κυχλοφοροθ
αγγέλιον. σοϊν ένιαιχυμένα μέ χρήιματτα δ*-!ΐ
Κάθε Κυριακή καϊ έ'>ρτή *^ατΐ κά- τού, δσες φθρές, — καΐ οώτό γινο-
θε Έσιΐτϊοΐνό Σα66άιτου ή Πανηγύρε- τανε κατά κσνόνα — οί άξιάτΐμοι
•αι, έπ'σ<;ΐΓτόντα.ν τίς περισσήν- κ χ «συνδροαηταΐ», ένώ τα ϊπαιρ- -:ς φΓθέ;, αίφνιδιαστικά, τούς να- αν, δέν έπλή;ωναν την σιΛδοθ·μή. νά λεηθυργήση, αλ ( Συνεχίζεται» ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΛΟΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΛΡΔΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ 17ον Καΐ σπουδάζων έτΐ, άλλ' ί5!α μι τα την άψ' ήιμών ώττοφ^ίΐησΐν τ«υ δέν περιωρίσθη είς απλήν εφημερισ» μετά το3 Κυριαικοθ κηρύγματος, λκ. τθυργός ών αοιστθς καΐ κήρυ£ πλοι· σί^ς δρέττων τούς καρπθύς, άλλ' εοοίφθη είς την δίνην τής κης εργασίας καΐ εύττθιΐοτς, ώς κύοΐον Τοαέα δοάσεως τάς ΦοΛα- κάς. 'Έχύ ανέπτυξεν εργασίαν σν- σΤηαατρ^κήν, άποδλέττ5ΐ»σαν είς την ήθ.κοθρησχει/τιικήν οικοδομήν τών έ* καθείρκτων, άφ' ενός καΐ άφ' είς την προπαρασκευήν των διά μετά την Εκτΐσΐν τής π^ινής στάδιονι είς δ καΐ παρηκολούθει νονς. ΤοιουτΛτρόπτως κατώοβωνε ν' ά ναδι6ά»η τή σιτάθμην τής ζωής τών έγκαθείρτων είς άξΐοζή^ιττον έπίττε 5ον πολιτΐσμοθ, πα'δα>ωγήσας αΰ-
τοΰς ι(ς Χοΐστόν καί είς την ίργπ·-
τίαν καΐ έογασάμενος άπό έγκλημσ-
Τ'«ώι< φυσιθγνωμιών χρησ*ά καΐ εύι ρ«στα τής Κοινωνίας στελέ'χη. Υ¬ πό την έττ!€ιλειψ1ν τού έκδίβεταΐ *ν ταίς Φυλακαΐς χεΐρόγραφος ι>τό των
έγκαθείρκτων έφιίμερ'ις μεγάλον σχ<ί μα—>ς, μεγαλυτέρου τοο τών
ρίδων) τα ολίγα χειρόγραφα
γραοφα τής οποίας μετά κ.αλλιτβ)ίνι·
κων διακοσμήσεωνι στΐλλόμϊνα εΐτ
Πνενματΐκά Ιδρύματα, έφελκύθυν τόν
9αυμασμον. Ό λόγθς τ°0 ΘεοΟ ττλθι'
τίος κηρύσσεΐαΐ ύπ' αυτού έν ταϊϊ
1>υλα,καϊς καΐ άθρόαΐ ίττισΐρθφαΐ εί·
Χριστόν σημειούνται, διά τής έττΐδρ'
τέως καΐ ττνϊΐ/ματικής εργασίας το£
'-ν λόγ.ο Κληοικοϋ. Άλλά καΐ ίξ^
Των φυλακών ^χ»ι άνοτπτύξεΐ άβόοι·
βον καί ανεπίβεΐκτον πνευματικήν
καΐ εκκλησιαστικήν δράσιν πλουσί¬
αν, δι' ην εξόχως τψάταΐ ϊ*ό τ;
της 'Ε<χλησίας και ύττό τής 'Ελλη Ίκής Κολωνίας, ήτις έν τώ πρθσώ ■^^ τ "υ 6λέπει τόν τ;πον ίδανΐκ»- ■<λΓρΐκοΟ. "Ο ΐϊιθς δέν Εχει έ·πίγνω- 7ΐν το πόσον ί~ι6οά διά το; γταρΐ- δ:ίγιμα:τός τευ πρώτον κα1 τής δρά¬ σεώς τού επειτα, ο>5έποτε δέ θή Ρ-
α ν^ μάθη τί λεγόμενον ^ γρσ-
ον ιτερί αύτοθ Ημείς ο) £ν τ>ΐ
Σχολή ύπερηφανΐυόμεθα έν Κυρ'ω
διά τόν κληοικόν αυτόν, ποτ£ αθι
τ3!7 μας.
Άναλογίζ-σβε ηδη την Ικσνοττοίη-
71» μ ου, άι<ούσαντός πθιι δι εγνώσθη .κεϊ τό 8ιΌμα αύτοθ διά την ύπ^σύ- ΓΤ3-.ν ^ άνα.αύστασ·ν Μητρόπ'λιν Καίτοι ό. 'Ε«λησία τής Ελλάδος >ά στ-εεηθή ενός των άλιγίστων ά5σ
·αάντ«ν της, δμως ή ίμή έλαιχιστό-
της, ψ.^χή τε καΐ καρδία άνήκθυσα
;Ις τ0 κλΐμα τού Πατρΐαρχείθυ δ
λΐμπρύνει ή Προσωπικότης παλαΐοΰ
πρθσωπ· κοθ μθυ σ;πτοΟ φίλου, Εκοΐ-
νά μθι έττΐδαλλόμενον ν^
Ιωάν. Α. Βερνάρδου
πρός την Ύμειτέραν σεπτήν Παναγιο
τητα εύχ' δλην την αλήθειαν, άλλ4
αυτής -σκιάν καΐ μέρ*ς καΐ ύπθτύ·
πωσΐν, ίνα την &λην κατίδητε Ύ|ίεΐ<, ί' καιρώ, συνεργούσης καΐ τής παν σθίνούς χάριτος τού Παναγίου Τιλε- ταοχικοθ Πνεύματθς. "Επί τούτοις κατασπαζόμενος συν τοίς πεοΐ εμέ την σεπτήν δεξιάν τή; Ύμετέρας περιποθήτου μθι καί ττΑ- νΐί Πΐφΐλημένης Μσκαριότητος,, Δΐατελώ μετά ΣεδασμοΟ καΐ Λ- ΐτείρου άγάιπης Φ.Λ (Συνεχίζεται) ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΛΙΟΓΛΟΥ ΕΝΑΣ ΜΑΚΕΔΩΝ ΓΛΥΠΤΗΣ Ό Παλιόγλοο έγεννήβη το 1939 είς τό Ροδολίβος Σερρών. Αποτε¬ λεί μια έξέχθυσα μθρφή είς τή» σύγχοονπ ·Ελλτ»ν·ιοή Γλι,τττική. Άπό πθλΰ μικράς ήτο ΐής γλυπτικής καί τής Άπ3Π£?ατώσας τάς τού σπθνϊάς εισήχθη αέ ύποτοοφίσ· νίς τήν Ανωτάτην Σχολήν Καλ'Γι^ Γ-χν<όν τού ΕίΛΠ. Λπ-φοιτ^σας εδΐ»μΐοώργησε λοοκ ιρά' ι/ταδιοδρθμίαν εΤΐα! πτιο<ι«0χος τής Άνωτάτης Σχαλής Καλών Τεχνών τού 'ΕΘνι- ·ι) Μ:τσ36!ειι Πολυ^χνείου Άθ<ι- «Δν. Εσττ^ύδαοε μέ καθηγητάς τού^ 'Αβανάσΐον ΆτταρΤη Γλυπτική, Άν δρέα Γιωργιάδη σ.ί Ίυάννη Μέρ- Αη Ζωγροτφΐ-κή . π'-νσκοθήκαι. -ΐ«αι πόλίΐς τής Ελλάδος τα' μ^ £ογα τού Συμμίτέοχε είς την *Εκ3«σΐ>
καΐ Τεχνών»
ΤΟ ΝΕΟΝ ΤΕΥΧθΣ ΤΗι
ΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΣ»
Πολυχρώμως είκ^νογραφημέ ν 0 ν
καΐ μέ πλοάΊθν ϋλης — πολλαί σι>
λίδες τής οποίας άναφέροντσΛ ^ς
Την εθνικήν επέτειον τής 2,8ης Ό-
κ,τωβρίοι» 1940 — έκυκλοφόρησε τό
22ον (μηνός Όκτωβρίου) Τεύχθς
τού περιοδικ,οΰ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕ
ΩΡΗΣΙΣ», τό όποΐον έκδίδίι ή 'Ερ
γατΐκή 'Εστία διά την μόοφωσΐν, έ-
νημέρωσΐν καΐ ψυχαγωγίαν των 'Ε>-
λήνων ίργαζθμένων, ιδίως δέ τών ά-
πσδήμων είς τό έξωτίρκιόν
ώ μας.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς ογχώδΐ] (σ;λ. 458) κσ,ΐ κα.-
τοπωμένον τύπον έκυκλοφόρησε τό
6:6λίθν τοϋ κ. Κωνστ. Ν. Ράλλη ύ
ιτό τόν τίτλον «ψή>ος,, ίΌιαγαΐ καΐ
ονγχρονα έχλογΐκά συστήματα»
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μαβήμστο
ί Γαλλικής καΐ μαβηματικών Γιι
μνασίου καΐ Λυκβίοιι κατ' οΐκο
τού μαβτντοθ. οττό Σ. Κουρί —>
363.065 καΐ 36056« ''
Ό μβγάλος ποιηιτής καΐ συγγροψέα ς ποΰ δέ* ίπτάριχει πιά:
Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΑΗΣ
ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ
Ή Σχολή τών Ποντιακων Χορώντοϋ
Συλλόγου «'Αργοναϋται - ΚομνηνοΙ»
Τού συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου
Τής ΣΙΤΣΑΣ Κ.ΑΡΑΙΣΚΑΚΗ —ΜΠΑΧΜΑΝ ΔΡ. τού Πανεπιστΐ}μί»υ
— Β' —
ϊάν δια6άζέις τήν περιγραφή έ-
νοϋς 6ειλανού σοΰ θυμίζει Ρόρμαν
η την πε.(Μγοαφή μιδς τρικυμίας ά-
ναθυιιιέσαι ιόν Όλλανδό Σίμονντέ
Φλ.ίνκεο.Κοατάτό πινέλο κι άνιίς
χοί>μσ μεΐαχϋΐρίζεται τό λόγο ?να
λύγο λαγαοό καί ΰ.τοίλητικό. Σώ-
οιασε ιιέσα τού τή γλώσσα των θα-
λασσινών καί των ξωμάχων πού τή
ιιρτανειοίζεται μέ μεγάλη μαεστοία.
Αύτα είναι τα χαςάσματά τού .τού
τόν νάνονν άξιοπρόσεχτο. Είναι ό
κα-' εξοχήν πι'Ζογραφικ.ός συγγρα·
νέαζ. Γι αύτό ?χει περισοότερη έ-
-•τιτυγία στή ΙΙαναγιά τή Γοργόνα.
'Εκεϊ βρίσκει πολύ καί κατάλληλο
ΰλικό γιά νά τό μετεξεργαβΐεϊ καί
νά τό ιιεταχει<)ΐστεϊ. "Οση δύναμη ?χει γιά τήν περιγραφή δέν εχει γιά τή όοάση. Μά στήν Παναγιά τή Γοο γόντι άφήνει τα άληβινά πς>όσιιιπ«
νά δουλέβουν τό εργο τού. Τα ζου-
γραφίϊει στό μεγάλο αύτό τκμ.τλο')
κα ίτά άφηνει νά δοοΰν. Γι' αύτό
είναι καί ζιυντανά. "Οταν .τιΐοηι6άλ
λεις τα πρόσωπά τού πού ιιιλοϋν π.
γ. μέσα σ' ί-'να άθηνέικο σαλόνι (νά
βρής τή διαίΐοοά τής ζωντάνιας.
Φαίνβνται σάν 6ιώματα τής ατιγμής
πού δέν επιασαν ρίζες μέσα στήν
ιρυχή τού σι*γγο«<ρέ''. Βτ-Γιακι ε'νας συννοαφέα: τής τάξεως τοΰ Μνρι- Ολη ααστοίοέδει καί σ' αύτη την πε- οίπτιοση την κατάσταση. 'Όμος κι ενας πολ.ϋ διαδασμένος άνογνώίΐτης καί γνώστης νοιώθει άμέσως τή δια ςροοά καί πΛρακολουβεϊ μέ μισό αύ- τί την ποοσποίηβη καί ττιν παοα- τοίηση. Ή ΙΙαναγιά ή Γοργόνα ε-Ι- να ιτό ιργο τοϋ Μυριβήλη. Μποροΰ- σε μόνο αύ;ό τό 6ι6λίο νά γράιΐτ καί νά είναι ό ίδια άνεβασΜενος ποι ητής καί συγγραφέας πού είναι σή· αε.οα. Δέν θά τού χ
Μ.τοοοϋσε μόνο μέ τή Παναγιά Γοο
γόνα νά γίνει Άκαδηιμαϊκός. Οα
σάς διαβάσια ενα κομαάτι ποίημα
πού Θά τοϋ δτίκτι» τό ονομα «ή Φοτη>
τούνα ένάρια στό ράχτο τής Πανα¬
γίας Γοργόνας: «Τα κΰιιατα 6ν«ί-
νουν άπό τή θολοΰοα τής κπ,ταχνιαι:
μουλο^χτά πυργιόνοΐ'ν ψηλά σ«ν ποά
κοι κατεδαίνονν ιιε ΓΓθβεσή τάΕτι τα
πολεμικά τους ςρον<τάτα. "Οσο σιαώ νουλ· τεντώνουν μποοστά (τουσκιοιιί να στέρνα, παο-δαλά σάν τής τίγοισ σας. Πίσω άνεμίζοι·ν στόν άγέρα ά- φρισμένη χήτη. Φοον^άίουν νι' εο- χουνται ψυχο)μρνα άπό τιτανικήν όο- γή. Στό τέλος παίρνοττν φόοα άνα πτΐβοθν χουγιάϊο>·ν πέφτουν νατά-
στηθα πάνω στό 6οάχο τής ΤΙανα
γιάς. Πελώοιρ; μαϊες νερό χτνπιοϋν
τοι τρίϊουν τα βόντια καί βρουγιοϋν
ται. Καί καλά νά τα
τού Μονάιχου
τα οάχτα νά τα ψιχουλιάσουν νά τα
καταπιοΰν. "Ολη τήν ώρα ποϋ βα¬
στά ή μπαλακτιά τής Παναγίας τα
οάχτα τρ,ρμουν (τνθέμελα ως τίς <τκο τεινές ςήζες τονς. Μυστικές χορδές άπό σκλτ>οό μεταλλο δονοΰνται καΐ
ηχοΰν μί'σα τονς. "Ο^κος δέν πι-
ιωτλατίϊουν πατηιιασιά. Ό 6ρά
χος βτνλόΥντι μεσα στά μαϋοα βα
Θη τα πετηρνια πόδια τού. κα.τνί
£ρι σύγκοομος άπό θνμό. Ό αγώνας
τόν γεμίζει ψν^χή καί δύναμι οπιυς
ενα Θεριό. Βροντά καΐ τραντάϊετιΐι
κάτιο άπό τή νεοροποντή τΐτύνει μκ
τίς ξεδοντιασμένες μασέλες τού
τούς άφοούς ής λύσσας τον κατάμοι»
τοα στή θάλασσα. "Οσο πιό 6αοια
τόν δέρνει ή άνεμική τόσο πιό θε—
ριακοΜΐένα πυρ,γώνει τα στερνά τον
καττι,τάνιιι της. Ξε'ρει πώς πίσο άπί.
τις φαρ/όιίς πλάτες τού όιαφεντέδΐΊ
τυϋ κόσμοι< τά ψαροκαγίκια τίς τρι» τες καί λαφριά τρεχαντήρια». Καί παρακάτ(ο ή λύση τού δράμσ τος τής πάλης τών σΐοιχειών: «"Επειτα μπροβάλλ.ρι θάιιαξη ό ήλιος τοΰ ΘεοΟ πάνω μαπύ τή ράχη τής Βίγλας καί στάξουν ρ'ιρήνη τα λιόδεντοα. Βλέπει; πιά τό βράχο νά στέκεται γε?Λστός μρσα στό χοι σό φως. Είναι άκόιια (ίοειμμένος καϊ χπτΓπημένος άχνί·ζπ κουρασμρνος καί στάζρι διαιμαντόπετρρς μεσα «τή λιακάδα δμιος στέκεται δυνατός καί ήσυχος. Φορά στήν χορφή τού μετε- ρ;ίξι μάχης τό κλησάκι τής Πανα γιάς., Φορά μιά τοΰφα άγριοσωθκιά ποΰ εχειπιεΐ δλες τίς αομες τοϋ πε- /.ά^ον καί δέ μαράθηκε. "Ετσι ίί.τως 6άίει ό μερακλής ενα κλίονί 6ασιλι ν.η στ' αΰτί τίιν ωοα ποΰ χτυ.τα καί χτιιπιεται στόν κανγά. "Εχει μιά παλληκαοίσια όμοο<Γΐά τέτοιες ώ- ρες ό βράχος». ΙΙές τε μου αν αΰιό τύ κομμάτι δέν είναι μιά πράξη άπό 6(?άαα τής πάλ.ης των στοιχιών μέ τή λαμ περή τον λύση μέ μαεστρικά σκηνι- κά κ(ά μέ ΰ-τόκ{ιοιση μιά (ίαγνέηια {•περδύναμη μουοική. Ό Μυριδήλ.ης έ'γραψϊ δεΰαια καί πολλά άλλα διΰλία. "Οπως άναφέ- ραμρ τ ό «Ζο>ή έν τάφίο». Διηγήιιοι-
(α, πού τύ.το>νε στήν άρ/ή σέ άθλιο
χαοτί τής ίφΐ^με-οίδΐις τού «Κπιι
πάνας» ϊδώ καί ,-ιού τοϋ ϊστελννα
κι έγώ άνταποκρίσεις άπό τή Γερ-
αανία φοιτήτρια. «Κόκ.κινες ίστο-
ρίε-ς», «ή Δασκάλα μέ τα χρυσά
μάτια», «τό πράσινο 6ι6λίο» «Ό
Άογοναύτης τό τραγούδι τής Γής»,
«Τα γαλάζιο θιδλίο». Μιν.ρές φω-
ιιές», .-ΐοιήματα, «δ Βασίλης ό Άο
6ανίτης», «Τα παγανά», «Τό κόκκι-
νο 6ι€λίο>/, μά πάνιυ στήν καρντρή
τού έ'ργου τού στέ·κει «ή Παναγιά ή
Γοργόνα».
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙ'ΣΙΑ
υπό Δρθς ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΑ ΑΝΑΤΟΑΙΣΤΙΚλ ΤΟΥ ΠΑΥΑΟΥ ΧΙΑΙΡΟΓΑΟΥ
Ό άνατολ.ισιής λέκτωρ τοΰ Παν
επιστημίου Βοννης Γεριμανίας κ.
Παΰλος Χιδίρογλου, ποϋ άσχολεϊ-
ται ε'ιδικά μέ τήν Τοΐ'ρκολογία, δέν
παύει νά δημοσιεΰη θέματα σχετι-
κά μέ την άλληλεπίόρασι τοΰ Τοΰρ
κου κατακτητοϋ μέ τόν τιπόδονλ.ο έλ
ληνισμό, κα9ώς καί μέ τα ώφίλη τ»0
τ:ορκικ:ΰ ε3'°υς ά~ό την ελληνΐ-
κή αϊγλη. "Ετσι, βλρποαε δηιιοσι-
ευόμενα όΰο ϊνδι»/(ΐ-ρηοντα θέματά
τού.
Ι.— ΕΛΛΗΝΟΤΟΤΡΚΙΚΑ
(Έλληνικά έν Τουρκίο: καί τούρ¬
κικα έν Ελλάδι).
Ποώτο μέρος τής μελέτης τον,
ποΰ δημοσιεύτηκρ στόν Ο' τόμο
τοϋ περιοδικόν «Αθηνά) (Αθήναι
1968).
'Εδώ ό 6ρ κ. Π. Χιδίρογλου δια-
πιοτώνει μέ πικρία, ότι ή "Ελλάς,
ιιολονότι γειτνιάζει καί ?χει βτενό
τατη σχρσι μέ τόν άνατολικό χώ-
ρο, δέ» έχει νά έττΐιδείξη κάΐποια
δραστηριότητα γιά τή σπουδή καί
καλλιέογεια τής γλϋισστις καί ιρι-
λολογίας των άνατολικών χωρίον.
Κι' ά<ίν Του^κία λόγω των ανω¬
τέρων ίστορικων (νχίσειον ποΰ ε-
χου 6(/σιχώτερη σημασία, διότι ή
Τουρκία τείνρι τώρα ν' άφομοιω-
Θή πρός τόν δντικό πολ.ιτισμό.
Άναφέρει, ότι ό Κεμάλ Άτα-
τιιϋρκ νποσιήριΐε την μετάφρρίΐσι
τ<Όν ελληνικήν ; λασσικων ?ργων. "Οτι τα καραμανλήδικα σνγγηάμ- ματα, ποΰ γράφτηκαν άπό τουρκο- φώνονς "Ελληνες στήι τουρκική γλωσσα μέ στοιχεϊα τοΰ έλληνικοϋ άλφαβήΐον, τα πιότερα εχουν θρη- (Τκρντικό χαρακτήρα, ο.τος άγιογρα φίες, άπολογητικ.ά, κ.ατηχητικές, λ.Ρΐτουογινά, προπενχητάριτι, σΐ'λλ.ο γές κηρυγμάττον, ί·μνοι, ψαλμοί χ. λ.π. "Οτι, έδώ σΐήν Άκαδημία Α¬ θηνών, βρίσκονται παραπάνω Από 500 τόμοι τής φιλολογίας αΰ ής τών Καραμανλήδιον καί στήν Έθνι κή Βιίλιοθήκη, 6νσττ>χ<ός, καμαιά οΐ'μδολή στήν ερευνα τούτων δέν νπάρχει. Άναφέρει τονς "Ελληνες λεξικογράφονς των τουοκο - γραι- κικων καί έλληνο - τουρκικών λε- ξικιον. Τήν μετάφρασι ώρισμρνιον Τούρκων Ιστορικών άηί> τόν Νικη-
ψόρο Μοσχόπονλο. Τήν μετάφρασι
της ίσΐορί(ΐς τής 'Ελλην.κής Έπ,:-
ναστάσειυς τού Σπτ'ρίδοινος Τρι-
νονπη άπό τόν Τοτρκο Μιόραλη Μι
/.ί/. μπεη, ποΰ προσέθεσε κ«ί όικά
τού σχόλια καί πού αυτήν εΐχε {«'
ϊψ'ν ό Τοΰιχθς Ι^τθρΐογράφος Α¬
χμέτ Τΐε6ντέτ πό «άς καθώς καί
μετάφρασΊ στά τούρκικα τοΰ ίστο-
οΐκο3 Δ'Μμίθυ τθΟ Ι. φιλήμονος,
οταν συνέγραψε τήν '1<ττοηία τή; Τουρκίας γιά τα έ'τη 1773—1826 σέ 12 τόμους. Άπό αύτοϋς τοΰς τό- μους, οί δνο τελενταϊοι πρρκττοί- φονται (Τχεδόν Λποκλειστικά γύρω άπό τα γεγονότα τής Έλληνικής 'Επαναστάσειος μεχρι τή; κατα- στρ'φής τοΟ σώιμαιτος τών ρων (1826). Ό κ. Π. Χιδίρογλου καί έδώ διαπΐιθτώνει, ότι στό ζήτη- μα τής χρησιμοποιήσε<>)ς των πη-
γών τοΰ έτερον μέρους, οί Τοϋρκοι
μάς πρόλαβαν πρό πολλοϋ.
2.—ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΙΝΑ ΤΟΤ
ΝΑΙΜΑ
Διά τα Μονσονλμανικά τεμένη
ιών Χανίον.
Μελέτη πού δημοσιεύτηκε στώ
*Κρητικά Χρονικά» έξαμηνιαία ΐ-
/ασΐημονική εκδοσις, τόμος ΚΛ',
'εϋχος 1 (Ηράκλειον Κρήτης ε-
Γος 1969).
Άναφέρει, ότι ό Τοϋρκος ίσορι-
κός Μουσαφά Ναία Γ| Ναϊμά γεν-
ί>Θη·κε στήν Άντιόχιια τής Σνο
κτητοί·. Ιίσρίτσ* Ήλιώββυ, 4*ός
Ά>ιξ. Σ»»τσου 24
ρβι 5—7 μ.μ.
Τόν παρελθόντα Ιανουάριον, τό
Διοικητικόν Συμβούλιον ι ου Σνλ-
λόγου «,Αργοναΰται - Κομνηνοί»,
παρ' όλην τήν σκέι)ην καί τό έν^ια
φέρον πού διέθεΐαι 5ιά τήν αποπε¬
ράτωσιν τοΰ αεγαλοπρε.τοΰς κτιρίου
τού, ί'δρυσε Σχολήν Ποντιακων Χο
ρών, σκοπός τής οποίας είναι ή με-
ταλ.αμΛίΊδευσις των Ποντιακων πά
4)αδόσεων είς τήν Ποντιακήν μας
Νεολαίαν.
Είς την 2 χολήν ενεγράφησαν ά-
νω των όβδσαήκοντα μαθητών καί
μαθητριών. Σήμερα περίπον τεσσα
οάκοντα μαθηταί καί μαθήτριαι ε-
ςακολουθοΰν νά φοιτοΰν είς τήν
Σχολήν.
Έδιδάχθηοαν καί υΐόάσκονται
περί τούς 18 Ποντιακούς Χορούς.
Οί περισσότερον φέρνουν μίαν Ί-
διαίτερη σφραγϊΟαΒακχικοΰ Χυροϋ,
μέ ζωηρές καί γρήγορες /ινήσεις
ποΰ φέρνουν πιό κονιά τό νόηιια
τοϋ Διοννσιασμοΰ.
'Τπάρχουν χοροί, σάν νά τούς συ-
νέθεσε κάποιο; άρχαΐος λάτρης τής
Θεδς Άρτε.μιδος, γιά νά τόν άφιε-
ρώση είς τόν βωμόν τής Θεάς τί>ν
ΙΙαρΘέντον.
Οί μαθηταί Χρϊσΐος ΙΙετρίόης
καί Παϋλος Ήλιάδης, ίμφανίζον-
ται ώς καλλπέχναι είς τούς χορούς
Τ ί τ α ρ α καί Χ α ι ρ ε α ν ν ί-
τ σ α .
Οί μαιθηταί χαράλαμπος Ιωαν¬
νίδης κ.αί Νικόλ.αος Σα66ίδης, ποω-
ταγωνκττοϋν, σάν καλλιτρχναι είς
τόν Σέρα - Χορόν. ,Ενώ οί μάθη
τιες Ελένη Πετρί&ου καί Λίζα Τε-
λ.αδερίδον, ώς Άμαξόνες, μέ Θαυ-
μάσιες κινήσεις δρμά ή μία εναν¬
τίον τής άλ.λης καί την χτυ.τά μέ
τό ξίφος. 'Εδώ ?χομε τόν Πυορί-
χιο χορό.
Γιά τόν Σέρα - Χορό, έ'γραψε
είδικά ό Κων. Παπαμιχαλ.ό.τουλος
είς τό σϋγγραμμά τού «Περιήγησις
είς τόν Πόντον» σελ. 224.:
« ΑΙ κατά πάσας τάς διεύθυνσις
» κινήβεις τοϋ σώματος, ή στενή
» πρός άλλ.ήλ ούς των χορευτών
» σύσφιγξις, ή διαία στροφή πρός
» τό δάπεδον, τών ποδών οί κτύ-
» ποι καί τών δπλων οί γδοϋποι,
» αί συσπάσεις των μυών τοϋ σιό-
» ματος, ό Ινθονσιασμός ό κατα-
» λαμβάνων τούς χορευτάς, τών
» Θεωμένιον αί έπευφημίαι, ή παν-
» ταχοΰ έν είδει σπινθήρος με-
» ταδιδομένη σΐ'γκίνησι;, πάντα
» ταύτα προσδίδουσι τοιαύτην
» πρωτοτυπίαν καί τοσαύτην αί-
» γλ.ην είς τό χορειηικόν σύμπλε
» γμα, ωστε δικαίιος Θά ηδύνατο
» τις νά κατατάξη τόν Σέρα -
>"■ Χορόν, μεταξύ τών διασημο-
> τέρτον χορών ολοκλήρου τού κό-
» σμόν».
Είς την Μητερίτσα, χορεύουν μέ
χάρι καί όμορφιά, «άν πειαλονύί-
τσες, οί μαθήτριες "Αννα βεοδι,ιρί
δου, Γιώτα ΆΘανασιάδοΐ' κ.αί "Ελε¬
να ΙΙαπαΘεοοώρου. Πολλές Σχολες
Μπαλλέτου, άοφαλέστατα Θά τίς
ζήλευαν.
Μά καί τα αλλα κορίτσια τής
— χολ.ής των Ποντιακών Χορών,
ώς καί οί μαθηταί τής Σ χολ.ής, χο-
ρεύονν μέ άκρίβεια τούς χοροΰς στό
ρνθμό καί στά πατήματα.
Λίαν προσεχώς πρόκειται νά κά¬
μη εμφάνισιν των χορο>ν ή Σχολ.ή
κατά τήν οποίαν Θά επακολουθήση
ή δράβευσ.ς των μαθητίδν καί μο-
Θητριών.
Κατωΐί'υω δημοοιεύομεν τα όνό-
ματα έκείνων, πού ανελλιπώς έξα-
κολουθοΰν νά δΐιδάσκωνται τούς Πον
τιακούς Χορούς μέ την συνοδείαν
τής Λύρας ι ου καλλ.ιτίχνον Νικό¬
λαον Λαζαρίδον.
ΜΑΘΗΤΡΙί^Σ:
11 θεοδιορίδου "Αννα
2) Πετρίδου Ελένη
3) Τελαβερίδον Λίζα
4) ΆΘανασιάδον Γιώτα
5) Χωλίσον Μαρία
Β) Βαοιλειάδου Φοππνή
7) Τελ.α6ερίδου Άνθούλα
8) Τελαβερίδου 'ΕΙενη
9) Τορτο.τίδου Στέλ.λα
10) Δεληκαστίδου Μαρία
11) Τορτοπίδου Άναστασία
12) Ίοίσηςρίδου Σος-ία
13) Πετρίδου Φιλαώ
1 4) Παπαθεοδώρον "Ελενα
15) Πΐτρίδου Μάρθα
16) Καλουσίδου Ελένη
17) Άβραμίδου Σουμέλα
18) Άβραμίδου Παρθένα
19) ΙΙανλίοΌν θεοδώρα καί
20) Μαντελη Αίκατερίνη
ΜΑΘΗΤΑΙ:
1) Πετρίδης Χρίστος
2) Ήλιάδης Παΰλος
3) Δημητριάδης Κωνσταντίνος
4) Χίολαδης Χρϊστος
.">) ΦωτιάΛης ΠαναγιοΉης
6) Φιοτιάδης Νικόλαος
7) Σαββίδη; Νικόλαος
8) Δημητριάδης Δημήτριος
9) Χρονό.-ΐουλος Κνοιάκος
10) Χρονό.τουλος "Αγγελος
11) Ναδοοζίβης ημήτριος
12) Σπυρόπουλος Εΐιστάβιος
13) Μαοαντίδης Σάδβας
14) Κωνσταντινίδης Ζαχαρίας
15) Λαξαρίδης Δημήτριος
16) Μανρίδης Χαράλαμπος
17) Ιωαννίδης Χαράλαμπος
18) Κωνσταντινίδης Γεώργιος
19) Φοπιάδης Τ^λέμαχος κπί
20) Πανλΐβης Ιωάννης.
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΑΝΑΝΝΗΙΕΙΙ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΠΡΟ 60 ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΟΙ τελευταίας έκλογές πού έγι¬
ναν σιήν Τονρκία μοΰ φέρανε στή
μνήμη μου τίς πρώτες βουλευτικές
έκλογές πού έγιναν έκεϊ, μετά τήν
άνακήρνςι τοϋ Σ»ντάγματος τού
1908. Πολ.λά πράγματα δέν ε"χει
συγκρατήσει ή παιδική μου μνή¬
μη. Πάντως άπ' δ«α ενθυμούμαι μπο
ρω νά σταχυολογήσθ) μερικά καί νά
γράψω στόν άγαπητό «Προσφυγικύ
ΑΛ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΤΛΛΗΣ
στειλα διάφορες άναμνήσεις μου,
Από τα ίερά μας έκεϊνα χώματα, τα
ο.τοϊα καί έδημοσίίνσε μέ μεγάλη
προθνμία. ό
Καί τώρα δς προχιορήβω σιίς έ-
κλ.ογές πού έγιναν τότε στό χιοριό
μου Χατζηλάρ τής Σμύρνης τω
1910 —δν δέν μέ ά,τατά ή μνήμη—
&ν μέ άπατά ή μνήμη στήν χρονο
λογία, δέν μέ άπατά ίίιιιος στήν ή-
μερομηνία γιατί πολύ κ.αλά ένθν-
μοϋμαι ότι ήταν Κυριακή 9 Μάρ¬
τιον.
Σ τήν ήλικία πού βρκτκόμοτΛ· τότε
δέν μποροΰσα νά καταλάβω πώς γι
νόταν οί έκλογές ό'χι μόνον έγώ, άλ
λά κα'ι μεγαλύτεροι καί πρεσδύτε-
Χρισΐιανοί καί Τοϋρκοι. Δέν είχαν
ίδέα άπό βουλευτικές έκλογές, ήταν
ή πρώτη φορά ποϋ γινόνταν.
Βά έξελέγοντο τότε έκλεκτορες
Α.τό τόν λαόν καί οί έκλέκτορ.ες κα
τόπιν Θά ίξέλργαν τούς βουλευτάς.
"Ενα άλλο άκάμη ανεξήγητον γιά
τ ήν παιδική μου γνιόμη. Γιατί άνε-
κατέψανε τα χιοριά καί ι ά δάλανε
νά ψηφίσονν άνιικατειμένα. Τό χο)
ριό μου Χατζηλάρ Θά ψήφιζε μαξί
μ έτό γειτονικό χωριό Μποι-ναρμπά
«ι. Τα δνό χο>ριά ήταν κοντά τό ε'-
να μέ τ ό άλλο, άλλά νά βάλουν μα-
ζί αέ τα άνω χωρία τοΰ Βαϊοακλή,
.τού διοικητικώς ύπαγόντανε σέ αλ
λ.ο Μουδορλίκι (Δήμο) Ναχιγέ ε¬
πί τής σιδηροδρομικώς γραμμής
Σμύρνης — Μαγνησίας, καί ν' ά-
ιτήσουν έκτό; τό πιό κονΐινό χιοριό
Ναρλή - κιόι, δέν μπορούσα νά τό
καταλάβτυ.
Στούς έκλογικούς καταλόγους
ποΰ εΐχαν καταρτίσει τρέρονταν έγ·
γργοαμμίνοι μόνον Χριστιανοί. Οί
Τοΰρκοι ποΰ ψήφιζαν δέν ξέρω.
Οί έκλεκτορες είχαν ορισθή εκ
των προτέρων καί δέν είχε Χό όικαί
ωμα ό έκλογεύς νά άλλάΐη τα όνό-
ματα.
Είχαν όρκτθή έκλεκτορες γιά τα
χωρία Μπουνάρμπασι καί Χατξηλάρ
Ό Ξενοφών γιαγτξόγλου κάτοιοχς
Μπουνάομπασν καΐ γιά τό χωριό
Βαίρακλή ό Ίωάνν. Άγγειάδης
φαΐίμακοποιός, άντικρύ στό Βαβμα
χανέ, κάτοικο; Βαϊρακλή.
IV
Κυριακήν 9 Μαρτίοτ' ήλθεν
ή Επιτραπή στό χωρ<ό μου μέ τα δεφτέρια της. καΐ μέ μιά κάλπη. Ή 'Επιτροπή άπαρτίζετο άπό Ινα Ιερω μένο (χόντζα - ίμάμη) καί δι·ό πολϊ τες. Έκάθησαν στό καφενεΐο τού Θείον μου Α. Αντωνοπούλου ίβτου ήσαν μαξεμένοι οί κάτοικοι τού χιο- ριοΰ είδοποιηιμένοι άπό πρίν μερΐκές ήμέρες καί άρχισε ή ψηφοφορία. Διάβαξΐ όνόματα ό Χόντζας Από τό τεφτέρι τού (έκλογικός κατάλο- γος) πώς καταρτισθήκανε οί ν.ά- τάλογοι αύτοι κανείς δέν εμαθϊ— καί Ιδινε στόν καθένα άπό εναλεν- κό χαρτί —ψηφοθίλτιον— μέ μια τουρκική σφραγϊδα. Στό χαρτί —ψη^οδέλτιον— έ πρεπε νά γραφοϋν τα δύο όνόμητη των έκλεκτόοιον. Πολλοί άπό τογ, χωρικούς ήσαν άγράμματοι καί δε~ μποροΰσαν νά σινμπληρώσουν τό ψη φοδέλτιόν τους γι αύτό άναλάμ(>α
ναν νά τό συμπληρώβονν άλλοι .τού
ήΕεραν γράμματα.
Έδώ ηγέρθη ενα αλλο ζήτημα
"Επρεπε νά γραφούν τα όνάματα
τών έκλεκτόρων καί στήν Τονρκιχη.
καί τούρκικα νά γράφη κανείς δεν
ήξερε.
'ΕΛεστράτενσαν τότε έμένα ποΐ'
ήμονν μαθητής τοΰ γι>μνα<τίου τής Εύαγγελικής Σχολής οπου μαβοί- ναμε (ύποχρεωτικοις) τούρκικα χιιι μοϋ άνέθεσαν νά γράψω σέ κάθε ψη φοδέλτιον άνο)Θεν των έλληνικών ό νομάτων καί τούρκικα τα δύο όνο ματα. "Επαιρνε ό ψηφοφόρος τό χίω τί γοαμμένο σέ δτΌ γλώσσες χιιι πήγαινε μπροστά στό χόντζα καί τη ρ Ούτος πρίν τό ρίξη στήν κάλπη ι ρο)τοΰσε τό Μονχτάρη καί τούς άγηι 6ες Λού πλ.αισίωναν την έπιτροπη, νά βεβαιώσουν δν είναι ό ίδιος ό <1 ναγραφόαενος σ-οΰς καταλόγοι·ί. Ενθυμούμαι την ερώτησιν τον &Μ.τούμι διρ έφένδη.λϊρ; δηλ. αί' τό; είναι κνριοι; καί άςροϋ έ6εβ«ι ώνετο ότι ήτο πράγματι αύτός, κ ριχνε τό ψη<ιοδέλ.τιον είς την κα/ .•την·. Ή ίίλη διαδικασία τής έκλ.ογη: δέν έκράτησε παρά όλίγ'ΐς ώρας κηι καιάπιν φόρτωσαν τίς κάλπες χαί ί φυγαν γιά τό Μπουνάρμπασι νά σι νεχΐβοιιν έκεϊ τήν έκλογή. Σάν ήλ.Θα στά; Αθήνας τώ 191.Ί καί είδα πώς γινύταν έδώ οί έκλο γές σκεπτάμοιΐΛ' τί παρωδία έκλο- γών ήσαν έκεΐνίς, ποι) ϊκαναν τότε οί Τσΰρκοι. ΣΠΤΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Καλλιθέα ΟΜΙΛΙΛΙ ΤΟΥ κ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Την πρΛπαριΧδούσαν Κυριακήν ί σνν£3γ4της μας κ. ΧθήσΤθς Σολο- υ«/ι'6ης ωμίλησαν είς Ν. ΊωνίανΝ^ ττ ΟΒόλθμ διά τό Χριστιανικόν θέα τρον, τήν -παρελθούσαν πάλιν Κυρΐα Μ] κήν ωμίλησεν κατόπιν προσκλήσωες **Ι τοο όμιλον φιλοτέοονων Χίον είς Την αίθ:νσαν τελετών τοΰ Δτ^μο Χίο», τταρΐσταμίνων τού Σ«6. ·—,(,,- τρθττολίτον Χίθν κ. ΓεωργΙου, Τ·" *■ Νομάρχου Χίοι», τοΟ ΔηιμάρχΛ/, *° Στροοτι<οτΐκοΟ Διθικτ^τοί/ κι' ^ΐκλεκτή μερί|5ος της Χΐακής κοιν«νίσς, ι! θέμα «Κων)τπ>λΐς καΐ Σμύρνη» «βϊ+·1
σήμερον όμΐλΐΐ είς την ΆκΓγνασ1""1!!^
κήν Έταΐρίαν Κερκύρας, μέ θέμα»^
σύγχροντ! έλληνι«ή καΐ ξένη ι^^ν*
ηση» »[ς δέ τόν έκ-εΐ Ροτοφΐοτνόν "Οκ^
μΐλον μ£ βίμσ «ή ελλιρτική
ΊΧ> ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑ2
Ο ΜΙΛΤΟΣ
Της συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
—Ποίος;
—Ό Μίλτος!
— Πάλι αύτός; "Ολο άνακατεύε
•τα* μέ ,μάς! Γιατί; Αύτός μάς ϊ-
βπασε τα τζάμια. Αύτός μάς γκρέ-
μισε τόν τοϊχο. Αύτός σκότωσε τή
κόττα μας. Αύτάς έΊτνιξε τό σκύλο
μας. Αύτάς χτύπησβ τό Γκ&ργο!
Γιατί τα κάνει ολ' αύτά; Ποίος ά-
πό μάς τόν πείραξε ποτέ; "Ο,τι ί-
καν' ό παπποΰς τού κάνει τώρα καί
τ' άγγόνι! Ώστόσο, στά -τελευταία
τού, κατάλαβε τό κακό, πού μάς
ίκανε χωρίς κανένα λόγο καί με-
τάνοιωσε. Πεθαίνοντος δΛρησε την
εύχή τού σία παιδία νά ζοΰνε μο-
νιασμένα μέ τούς γειτόνους τους.
Μά πέρασε τόσος καιρός άπό τότε,
ποΰ τό ξέχασαν, φαίνεται...
Αύτά Ιλεγε ή μάννα τού Γιώρ-
γου κάθε φορά, πού ό Μίλτος κάτι
κακό σκάρωνε.
Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδία
μεγάλωσαν, κι' δμΐΰΐ;, ό Μίλτος έ-
ξακολουθοΰσε νά στενοχωρή τοΰς
γειτόνους τού. Καί μιά μερά τούς
ϊκανε τό μεγαλύτερο κακό. Δέ γι-
νόταν χαρότερο. Ήταν 6ράδυ καί
ή Κάκια, ή κόρη τής κυρά - Πέτραι
νας, ή άδελφή τού Γιώργον, γύρι-
ζε <ττό σπίτι της. Ξαφντκά δυό χέ- ρια την δρπαξαν μέσα στό σκοτάδι, τής βούλωοαν τό στόμα, τή δέσα- νε καί σηκωτή την πήγανε πολύ μα κρυά, σ' έ!να κτήμα τού Μίλτου! Γελώντας Θριαμβευτικά γιά. τό κα- τόρθωμά τοτ>, ό κακάς έκεΐνος άν-
θρωπος την κλείδωσε στό σπιτάκι,
πού εΐχε χτίσει έκεϊ κι' εφυγε ήσυ-
χος! Τό δύστυχο κορίτσι κατώρθιυ-
σε νά σπάση τό παράθυρο πού ή-
τανε καρφωμένο κι' άπό μέσα κι'
άπ' όξω. Πήρε τό δρόμο τής έπι-
στροφής μέ δυνατή 6ροχή καί φο6ε
ρή κακοκαιρία. Την άλλη μερά τό
μεσημέρι Ιφτασε στό σπίτι της.
Περπατοΰσε άπό τα ξημερώματα
κι' τίτανε σέ τρομερά χάλια! Μ*
πολύ κόπο διηγήθηκε στούς δικού;
της τί συνέβηκε, δν καί εϊχανε κα-
ταλάβει πώς ήτανε δουλειά τού Μίλ
τού κι' αυτή, μά διστάξανε νά την
γυρέψουν άπό κεΐνον γιατί δέν μπο
ροΰσαν νά τό βεβαιώσονν στήν άστυ
νομία. Τούς ελειπαν οί άποδείξεις!
Κι' έ/ψαχναν, έψαχναν όπουδήποτε
άλλού, καί μόνο την πόρτα τού δέ
χτύπησαν...
Την αλλη μερά τούς Ιστειλε. προ
ξεναά! Μά κανείς δέν τόν ήθελε
καί πιό πολύ τό κορίτστ. Στό χω-
ριό ϊγινε μεγάλο σούσουρο κι' ά-
οερφός της, ό Γιώργος, τόν κυνή-
7αγε παντοΰ, μά έκεΐνος κρυβόταν.
Μιά μερά τόν πέτυχε δξω άπ' τα
χωριό. Τόν χτύπησε μέ τό δίκαννο
κι' δλοι τόν δικαιώσανε. Μά τό βι-
καβτήριο εΐχε άντίθετη γνώμη. Ό
Μίλτος κάθισε είκοσι μέρες στό
κρεΛβάτι κι' δστερα σηκώθηκε φρέ
σκος καί χουμογελαστός γιά νά ξα-
•ναρχίση τίς άνδραγαθίες τού, Ινω
4 Γιώργος ίδμεινε έξη μήνες φυλα-
κή... "Οσο νά'βγη άπό κεϊ μέσα.
ή κακομοΐρα ή κυρά Πέτραινσ. κι*
ή Κάκια «ϊχανε μαραζώσει. Ή χα¬
ρή τους ήταν άπερίγραπτη δταν τόν
σφίζανε στήν άγκαλιά τους. Είχα¬
νε άποφασίσει νά πουλήσουνε δοα
ιΟΜς άνήκανε καί νά φύγουνβ μα-
*ρυά άπ' τόν κακό γείτονα, πηγαί
■νυντας σ' αλλο χωριό νά έγκατα
σταθοΰνε, μά δέν πρόφτασαν νά
)ΐρ*γματοποιήσουν τό σκοπό τους.
Ό πόλεμος κηρνχτηκε κι' ό Γιωρ
γος ϊπρεπε νά πάη στρατιώτης. Μά
θά πήτγαινε κι' ό Μίλτος κι' ετσι θά
γλύτωναν ή μάννα καί ή άδερφή
τού άπ' τόν κακό τονς δαίμονα.
"Ενα Θλιβερό καί μελαγχολικΛ
πρωί εχρυγε γιά τό μέτωπο την ι
8ια Λρα ποδφευγε κι' 6 αλλος.
Πέρασαν δυό μήνες. Τα ~ι./.ευ
ταίο γράμ.μα τοΰ Γιώργου ίί ιαν»·
μιά δδαμάδα ποίχε ί-ρθει, δταν τους
είβοποιήσανε πώς τρανματίστηνβ
βαρεία. Τόν είχανε μεταφέρει οτ!ι
Γιρατιωτικό νοσοκομεΐο τής χώρας.
Ή δόλια μάννα, πάλι ενα Θλιιβεν!ι>
πρωϊ, ξεκίνησε. Δνό μέρες παιδεύ< ι| κε ώσπου νά φτάση στόν προορισιΐ<>
της. Μέ τρεμονλα άνέΰηκε τίς σκά
λίς. Ό κόσμος περνοδιάβαινε, <<)- λοι ιμέ στολές, άλλοι μέ κάτασπρα, αλλοι ·ιέ πολιτικά. ΡοΊτησε μιά νο- <τοκόμ«. Έκείνη την κΰτταξε περί- εργα καί φάνηκε σά νά κόμπιαξε. Στά τέλος τής εΐπε νά ριοτήση τό γΐΛτρό καί τής εδειξε τό γραφεϊο τού. "Ετσν ίμαθε την πικρή άλή- Οεια. Ό Γι»ργος της τή νύχτα εί χε πεθάνει. Τέτοια είδηση δέν την περίμενε ή ιμάννα καί ή καρδιά της λιγοψύχησε. Σο>ριάστηκε στά πάιο
μα άναίσθητη.
"Οταν (Τννήλθε δέν ήθελε νά πι-
στέψη.
— Νά τόν δίδ! Νά τόν δώ! φώ-
ναξε μέ βραχνή φχι>νή καί ό γι«-
τρός τή λυπήθηκε. Μόνος τού την
πήγε στό νεκροθάλαμο. "Ενα σιο-
ρό κορμιά σκεπασμένα ώς άπάν<ο, κοίτονταν έκεϊ μέσα, οί λίγοι περι- μένοντας τούς δικούς τους νά τού δούνε γιά τελευταία φορά καί νά τούς ξάψουν καί οί πολλοί τή νεκρο φόρα τοϋ ατρατοΰ! Τα γόνατα τής μάννας λύγισαν, οτό θέαμα έκεϊνο. Τής δείξανε ενο ί'ακρόστενον δγκο. Σήκιοσε τό σεν- τόνι τρέχοντας καί πάγιοσε. 'Ήτα- νε τρομερά αύτό πού άντίκρυσε. Τό πρόσωπο τοϋ παιΰιοϋ της ήταν ικροθαλαμο κι' εΐπε κάτι δ»νατοι
στό γιατρό. Ή φιυνή της, γνώρΐ'ΐη,
εφτασε στ' αύτιά τής χαροκ '.μμί-
τις μάννας. Σταμάτησε τους Ορή-
νους καί γύρισε τό κεφάλι νά ίδη
ιήν δλλη μάννα ποίτκλαιγε, π'^γ.'
τόν ΐδιο πόνο, τόν ίδιο σπαυαγμό
ίΐϊ τό δι<ύ της. Ήταν ή μάννα τοΰ Μίλτου!*.. "Εοκυψε κι' έκείνη πάνω στύ πτώ μο τού παιδιοΰ της καί τράβηξτ τό οίντόνι. Μ' άμέσως Εκανε 8νι ·>ή-
μα Λίσω καί φώναξε:
— Δέν εΐν' αύτό τό παιδί μου:
Ξαφνικά ή κυρά Πέτραινα τάχα
ι,,ε καί πετάχτηκε όρθή. Στό οΐΓ.λα
-,ό κρε66άτι ήταν ό Γιώσγος της
λ'1 αύτη φιλοΰσε τα χέρια τοΰ Μ'λ-
ιιιυ... Ή δική τού μάννα τόν γνώ-
ι ισΐ άπο κε.ϊνα τα χέρια, ηου τόσο
*ακό είχανε κάνει σ' αύτην καί σττ
,ιαιδιά της. "Εκανε μιά κίνητη (Γςιί-
ν.ης κι' άηδιασμένη γύρισε την π/.ι-
ιτι στ' διι·)ρφο κουφάρι, μά τα (ι)ίμ
μο της οτα|ΐάτησε στήν ή > ■ ιη νε-
>ρική μορφτ* τοΐ) Γιώργου της. Κι'
Κτανε σά ■ Λ τής ϊλεγε:
— Μάν/α. συγχώρεσέ τον! Πέ-
θονε γιΊ ιήν ατρίδα. Ε'.ν ιι ενός
ήρωας, δπως κι' έγώ.
Γύρισε πάλι την πλίτ,ι. άντί-ι,ι
οε τό νεκοο κορμΐ τού Οαααν,στη
τ·ις καί χω^ίς δισταγμά ί-'.ϊ/.μψε καί
ξαναφίλησε τα χέρια ΐο1) Μθυιί-
ζοντας:
—Άναπι'/ψου, Μίλτΐ). Λί οι·ΰ (ια
οτάω πιά χοκία!
"Τστεοα, δίνοντας τί; θέση της
στήν δλλη φαρ.μακωμένη μάνν,ι, πή
γε κοντά στό δικό της παιοί. νονά-
τισε κι' δφησε τό σπαραγμό τής ψυ
χής της νά ξεσπάση.
<ίΧ!>®®®®®®β®®®<8>ί^^
Καλοΰνται νά ύπηρετήσουν
είς τόν Τουρκικόν Στρατόν
Κς την εφημερίδα «Τζουχμου-
ριγέτ» τής Κωνσταντινουπόλεως
τής 3ης Όχτωβρίου 1969 έδημοσι-
εύθη πρόσκλησις τού Στρατολογι
κου Γραχρείου τοϋ Νομοϋ Τσανάκ-
καλε είς τόν οποίον ύπάγεται καί
ή νήσος "Ιμβρος διά τής οποίας
καλοΰνται ώς έκπρόθεσμοι μή ΐκ-
τελέσαντες την στρατιωτιοίήν των
θητείαν οί κατωτέρα) ονομάστι ά-
ναφερόμενοι στρατεύσιμοι "Ιμ6ριοι
οί όποϊοι εάν δέν εμφανισθούν έν-
τός τριών μηνων άπό τής προσκλή
σεως (3.10.1969) πρός εκτέλεσιν
τής θητείας των θά χάσουν την
Τουρκικήν ύπηκοάτητα.
ΟΙ καλούμενοι "Ιμβριοι είναι οί
εξής:
'Ε·κ τοϋ χωρίου Τσιναρλή (Πα-
ναγία): Γεώργιος Παναγιώτοτι,
Μάρκος Καρνέζος, Βασίλειος Στα
ματέλος, Δημήτριος Ίψεφτέλος,
Νϊκος Δουλάρης, Παναγιώτης Τε-
νεβιός, Γεώργιος Μπίρης, Νϊκος
Χάριτος, Ιωάννης Πορτοκέλης,
Μιχαήλ Σταματόλας, Βασιλ.άκης
Άποστολάρος, Γεώργιος Τσαμ-
πούρης, Κωνσταντίνος Καραπτάς,
Φώτιος Πόπας, Νικόλαος Χάγιας.
Έκ -τοΰ χωρίου Γενή Μαχαλέ:
Γεώργιος Δαμπάνας, Παναγιώτης
Μποδούρης, Ιωάννης Βολίκης, Κυ
ριάκος Κοβούκ.
Έκ τοΰ χοιρίου Δερέκιοϊ: Πανα
γιώτης Μαυρειδής, Ιωάννης Μπ«
τούρας, Βασΐλης Ζαμπέλλης,, Νι¬
κόλαος Μάγερας, Μιχαήλ Σιναχ?έλ
λης, Στυλιανός Στόμας, Άθανά-
σιος Ξυπνός, Κώστας Κουφός, Κοιν
σταντϊνος Κανλής, Γεώργιος Καν
λής, θεόδωρος Καραηλίας, Χρι-
στόδουλος Κρατούμ, θεάδιορος-
Κανλής, Ίίικΐκείμ Τσΐρπος.
Έν. τοϋ χωρίου Τεπέκιοϊ: Σ<7>-
ξος Μαυρογιάννης, Παναγιώτης
Σώτος, Βασίλειος Λένιτς, Πανα¬
γιώτης Κοκκινάκης,, Δημήτριος
Χαγιαμοΰντος, Δημήτριος Γραφια-
δέλλης, Χαράλαμπος Έμμανουηλί-
δης, Στυλιανός Ίχπίνας, Γεώργι¬
ος Γραφειαδέλλης.
Έκ τοΰ χίορίου Ζεϊτινλή: Άλ-
κιδιάδης Σ ταυρόπουλος, Ιωάννης
Σταυρόπουλος, Στυλιανός Ταλια-
δωρος, Στυλιανός Λήρος, Σά6-
6ας Δεμδές.
Έκ τοΰ "ωρίου Καλέ (Κά-
στρου) : Δημήτριος Γιανάκης, Πά
ραρκευάς Γιαλιάς, καί έκ τοϋ χω¬
ρίου: Μπατεμλή: ό Άγγελος Μπά
νος.
ΛΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΓΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σίοκοάτους Γ)9, Αθήναι
Τηλ. 547.888
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πεμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολνόμενος
έκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν β'ις Ίδι-
ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη
ροφορίαι τηλέφ. 772.193 ωρα 10—
12 π.μ. καί β—ί μ.μ.
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. Έ,μττορΐχη;
γνώ^της τής 'Λγγλικής, μέ τεΐραε-
τή ογίσ^ι<τ^ προΐΛτηρ.;3ίσν ζητεί ανάλογον εργασίαν, ΠλΓ)ροφΛρίαι 'Αθανάσΐον Κιθυρτζόγλθν. Τηλ. 641. 393. ..■..■■■.*^ΙΙ·..Ι1Ι·*........«■·.■■■■■■.·.■■......... ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΈΐΓΓΐμολήτριβ, έοοτε- οικαι διά τό Οίκοτρθψεΐθν Αθηνών, τοΰ 'Εβν.κο/ Ίδρθμοοτος ΠοοσταϊΙ άς Κωφαλσλων. Π.οθσ6ντα: Άττολιτ τήοιον Γυμνασίου κσί ήλικίο 25 - 30 έτών. Έττί^ης ζητ;Τται μέ 5ΓΓή τθυλάί(ΐ<ττον · Σιχττάσίΐς <5πτο?κχίτΐιτοι. 665.603. ΩΔΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 'Ω' Μήτρα τής 'Ανατολής1 Καημέ πού δεν πιθαίνεις ξερό κλωνάρι άττόμίΐνες μΐάς δάφνης ματωμίνης. Κ, &ν κλάψαιμε σάν "Ελληνες τόν δδικο χαμό σου, δκΐμάντΐα τ^ συντρίμμια σου, μέ τόν Χρυσάστθμό σου Χάθηκες άττ' τα ιμόΥτΐα μας· μά στήν ψι»χή μας μίνεΐς, άγγελιικη κορμθσταιαιά μισς μάνας γής «χαιμένης» Κι άν στά σκοτάδΐα τής ζωής σφραγίσσ,με τα χείλη στό γυρΐσμό σου άν<46寜 χήν πίσΤη μας κσντήΥλιΐ (Χίος) Κ. ΧΑΛΛΙΌΡΗΣ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άτιό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΪΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Ι868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΛΚΉ, Δικηγόρου Νομικοϋ Συμβούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπη'ς "Αθηνών λ; τε γιά νά ν<*ρθσταιίτήση. ΓΤοοΐτρε- γγ; δλους καΐ τούς ένε&άρρυνε νά κτί ζί^ν νέες μεγάλες έκκλησίες καΐ πούτος αύτάς, άπέρΐττος καΐ τποΐ νό^, αιτως εαβινε μβχρι τέλθυς, ττή- γαΐνε δπο- ι»τόν πρθσκαλοθσαν καί Ι έκ πρθητγθμμένου) Σ' δλη αυτή την ίπτερδεκοοπεντόν Αρχΐΐ,ρατεία τού, παρά τίς ί Γτιθέσεις τού ΤύπΛυ, ττοϋ πολλές φο- οές άβνκίΐ κ α ι άπό δύναμις έλέγχ"υ γίνεταΐ πρόξενος ττράιζεων τού άξί- ζονν οτσστηοόταττ) κρίσι καΐ τΐιμωρία , ιμ» Τό μέτρο το^ Εύαγγί , την άγά—η, σέ δλους τοϋς τθ- μεΐς να ττΐοΉυΐάστ!, παρ' δλες τίς 5ΐί7<ολίες, 'ινα εργ° κατοπτλτϊκτικό σέ δήΛΐθυ?·γία. Στ)ς μέοϊς τίς δι«!ς τον, τό Κή ουγμα καί ή 'Εξσμθλόγησΐς — γιά την όττείαν μάλιατα έξέδωκο κα! εΙ- 5'κο (ΐυλλάδιο — ττή,οαν την σνχττηιμ^ τική τθυς μθρφή. Τότε ίδρύθιχκαν τα Κατη,χητικά Σχθλεϊα — ττού εΤ6ε καΐ παρΛ^λούθηΐε στό ταξίβι τθσ στήν Ά>ΐ£3ΐκιϊ, στά 8 ιι γ (Ι 3 ν
Στΐς μ£ρες τίς δΐχές τού, ή &ε!σ
λατοίία
1;ροΰς
ϊΤχε
ιδιαίτερη εξαοσΐ. Νέθι ναο! Ιδρύθη-
<αν καί νέες άκθλουθίες γράφτηκαν. Ή λειτουογία τ°ΰ Ίαικώβοΐ) —ν«ς τελετές — ό 'Εοττκρινός των Άτγί- «ν 'Αττοστόλων Πέτρου καί Παύλου στόν Άρειο Πάγο μέ τόν Άρχΐειτι- ;π<οιπο ττπρόντα στήν έχτέλεσΐ τοθ κα3ρ^κθντος καί σ^ίς άγρ^ητνίβς άκό υη —■ στό Έκκληο-άκι τοθ Άγίου Άν$οέ^υ, ττλάι στήν Άρχΐειΐησκοιτή τα μεΐσΛΊ/κΤα έρχόνταν μ'^ο';^ε ττυός τό Π^ίανΐον, γΐατί πί- ?τ:υε στήν δύναμι το5 Κηρύγματθς, τοο άλλοτε «έ&ωοεΐτο εθσεδής φλ·>
καί στϊς ήμέ.;ίς τίς Γδικές
ττήρς την συστηματική τού
Λαί διάδ^σΐ, μ^ τταοσχή
ς Ιερ^κήουκε';
γιά την ό,μΐλία τής Κυοιακής,
«ένου άητό τό χερι τού
Σε6. Μ-)ΤροιτολΙτου Κώου,
Άο-
χΐμ
Καρτταθίθυ.
Στΐς μέοες τίς δικές τού, ή φι-
λαν3ρΐϊττιι<ή ίκδήλωσι τής Άοχΐϊτη- οκ>της ττήο-ε την ωργανωμένη μθρ-
ΦΤ ΤΓ|ζ. Τό Γενικόν φιλάτττωιχαν Τοτ-
ΐί:ΐον τή; ΆρχΐίτποχοτΓης καί τα Έ
νθρΐακά θευελιώθηκαν. Τό 'Εκ,κλησΐα
στ κό Όοφανοτρθφεΐο Βονλιαγμένης
άττέκ,τησε την σημερινή
μορφή,
τό Άσυλον τοΟ Άγίο« Άνδοίον κσϊ
τό Άσυλον τοΟ Άγίου Σιπυρίδωνθς
Ιδρύθηκαν. Τα ττΐριοβΐκά τής 'Εκκλη
σίας «ή 'Εκκλησία», τό έΐτίσημον
5ελτίον τής Έκκλησίας τής 'Εϊλλά-
6ος, ή «θεθλθγία», τό ίιπ'σΤκ1ιμονικο
θεαλογΐκόν Περιοδικόν, γραιμμένα μέ
σλη, κατά τό πλεΐστθν δική "Όν, έξε
δίθη^αν άπο τόν Υ5ιο μέ άπΌψασε'*ς
γιά νά μιλήση καΐ αναπτύξη τό Εύ- τής Ίεοσς Συν6δου κο:1 κυχλοφοροθ
αγγέλιον. σοϊν ένιαιχυμένα μέ χρήιματτα δ*-!ΐ
Κάθε Κυριακή καϊ έ'>ρτή *^ατΐ κά- τού, δσες φθρές, — καΐ οώτό γινο-
θε Έσιΐτϊοΐνό Σα66άιτου ή Πανηγύρε- τανε κατά κσνόνα — οί άξιάτΐμοι
•αι, έπ'σ<;ΐΓτόντα.ν τίς περισσήν- κ χ «συνδροαηταΐ», ένώ τα ϊπαιρ- -:ς φΓθέ;, αίφνιδιαστικά, τούς να- αν, δέν έπλή;ωναν την σιΛδοθ·μή. νά λεηθυργήση, αλ ( Συνεχίζεται» ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΛΟΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΛΡΔΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ 17ον Καΐ σπουδάζων έτΐ, άλλ' ί5!α μι τα την άψ' ήιμών ώττοφ^ίΐησΐν τ«υ δέν περιωρίσθη είς απλήν εφημερισ» μετά το3 Κυριαικοθ κηρύγματος, λκ. τθυργός ών αοιστθς καΐ κήρυ£ πλοι· σί^ς δρέττων τούς καρπθύς, άλλ' εοοίφθη είς την δίνην τής κης εργασίας καΐ εύττθιΐοτς, ώς κύοΐον Τοαέα δοάσεως τάς ΦοΛα- κάς. 'Έχύ ανέπτυξεν εργασίαν σν- σΤηαατρ^κήν, άποδλέττ5ΐ»σαν είς την ήθ.κοθρησχει/τιικήν οικοδομήν τών έ* καθείρκτων, άφ' ενός καΐ άφ' είς την προπαρασκευήν των διά μετά την Εκτΐσΐν τής π^ινής στάδιονι είς δ καΐ παρηκολούθει νονς. ΤοιουτΛτρόπτως κατώοβωνε ν' ά ναδι6ά»η τή σιτάθμην τής ζωής τών έγκαθείρτων είς άξΐοζή^ιττον έπίττε 5ον πολιτΐσμοθ, πα'δα>ωγήσας αΰ-
τοΰς ι(ς Χοΐστόν καί είς την ίργπ·-
τίαν καΐ έογασάμενος άπό έγκλημσ-
Τ'«ώι< φυσιθγνωμιών χρησ*ά καΐ εύι ρ«στα τής Κοινωνίας στελέ'χη. Υ¬ πό την έττ!€ιλειψ1ν τού έκδίβεταΐ *ν ταίς Φυλακαΐς χεΐρόγραφος ι>τό των
έγκαθείρκτων έφιίμερ'ις μεγάλον σχ<ί μα—>ς, μεγαλυτέρου τοο τών
ρίδων) τα ολίγα χειρόγραφα
γραοφα τής οποίας μετά κ.αλλιτβ)ίνι·
κων διακοσμήσεωνι στΐλλόμϊνα εΐτ
Πνενματΐκά Ιδρύματα, έφελκύθυν τόν
9αυμασμον. Ό λόγθς τ°0 ΘεοΟ ττλθι'
τίος κηρύσσεΐαΐ ύπ' αυτού έν ταϊϊ
1>υλα,καϊς καΐ άθρόαΐ ίττισΐρθφαΐ εί·
Χριστόν σημειούνται, διά τής έττΐδρ'
τέως καΐ ττνϊΐ/ματικής εργασίας το£
'-ν λόγ.ο Κληοικοϋ. Άλλά καΐ ίξ^
Των φυλακών ^χ»ι άνοτπτύξεΐ άβόοι·
βον καί ανεπίβεΐκτον πνευματικήν
καΐ εκκλησιαστικήν δράσιν πλουσί¬
αν, δι' ην εξόχως τψάταΐ ϊ*ό τ;
της 'Ε<χλησίας και ύττό τής 'Ελλη Ίκής Κολωνίας, ήτις έν τώ πρθσώ ■^^ τ "υ 6λέπει τόν τ;πον ίδανΐκ»- ■<λΓρΐκοΟ. "Ο ΐϊιθς δέν Εχει έ·πίγνω- 7ΐν το πόσον ί~ι6οά διά το; γταρΐ- δ:ίγιμα:τός τευ πρώτον κα1 τής δρά¬ σεώς τού επειτα, ο>5έποτε δέ θή Ρ-
α ν^ μάθη τί λεγόμενον ^ γρσ-
ον ιτερί αύτοθ Ημείς ο) £ν τ>ΐ
Σχολή ύπερηφανΐυόμεθα έν Κυρ'ω
διά τόν κληοικόν αυτόν, ποτ£ αθι
τ3!7 μας.
Άναλογίζ-σβε ηδη την Ικσνοττοίη-
71» μ ου, άι<ούσαντός πθιι δι εγνώσθη .κεϊ τό 8ιΌμα αύτοθ διά την ύπ^σύ- ΓΤ3-.ν ^ άνα.αύστασ·ν Μητρόπ'λιν Καίτοι ό. 'Ε«λησία τής Ελλάδος >ά στ-εεηθή ενός των άλιγίστων ά5σ
·αάντ«ν της, δμως ή ίμή έλαιχιστό-
της, ψ.^χή τε καΐ καρδία άνήκθυσα
;Ις τ0 κλΐμα τού Πατρΐαρχείθυ δ
λΐμπρύνει ή Προσωπικότης παλαΐοΰ
πρθσωπ· κοθ μθυ σ;πτοΟ φίλου, Εκοΐ-
νά μθι έττΐδαλλόμενον ν^
Ιωάν. Α. Βερνάρδου
πρός την Ύμειτέραν σεπτήν Παναγιο
τητα εύχ' δλην την αλήθειαν, άλλ4
αυτής -σκιάν καΐ μέρ*ς καΐ ύπθτύ·
πωσΐν, ίνα την &λην κατίδητε Ύ|ίεΐ<, ί' καιρώ, συνεργούσης καΐ τής παν σθίνούς χάριτος τού Παναγίου Τιλε- ταοχικοθ Πνεύματθς. "Επί τούτοις κατασπαζόμενος συν τοίς πεοΐ εμέ την σεπτήν δεξιάν τή; Ύμετέρας περιποθήτου μθι καί ττΑ- νΐί Πΐφΐλημένης Μσκαριότητος,, Δΐατελώ μετά ΣεδασμοΟ καΐ Λ- ΐτείρου άγάιπης Φ.Λ (Συνεχίζεται) ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΛΙΟΓΛΟΥ ΕΝΑΣ ΜΑΚΕΔΩΝ ΓΛΥΠΤΗΣ Ό Παλιόγλοο έγεννήβη το 1939 είς τό Ροδολίβος Σερρών. Αποτε¬ λεί μια έξέχθυσα μθρφή είς τή» σύγχοονπ ·Ελλτ»ν·ιοή Γλι,τττική. Άπό πθλΰ μικράς ήτο ΐής γλυπτικής καί τής Άπ3Π£?ατώσας τάς τού σπθνϊάς εισήχθη αέ ύποτοοφίσ· νίς τήν Ανωτάτην Σχολήν Καλ'Γι^ Γ-χν<όν τού ΕίΛΠ. Λπ-φοιτ^σας εδΐ»μΐοώργησε λοοκ ιρά' ι/ταδιοδρθμίαν εΤΐα! πτιο<ι«0χος τής Άνωτάτης Σχαλής Καλών Τεχνών τού 'ΕΘνι- ·ι) Μ:τσ36!ειι Πολυ^χνείου Άθ<ι- «Δν. Εσττ^ύδαοε μέ καθηγητάς τού^ 'Αβανάσΐον ΆτταρΤη Γλυπτική, Άν δρέα Γιωργιάδη σ.ί Ίυάννη Μέρ- Αη Ζωγροτφΐ-κή . π'-νσκοθήκαι. -ΐ«αι πόλίΐς τής Ελλάδος τα' μ^ £ογα τού Συμμίτέοχε είς την *Εκ3«σΐ>
καΐ Τεχνών»
ΤΟ ΝΕΟΝ ΤΕΥΧθΣ ΤΗι
ΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΣ»
Πολυχρώμως είκ^νογραφημέ ν 0 ν
καΐ μέ πλοάΊθν ϋλης — πολλαί σι>
λίδες τής οποίας άναφέροντσΛ ^ς
Την εθνικήν επέτειον τής 2,8ης Ό-
κ,τωβρίοι» 1940 — έκυκλοφόρησε τό
22ον (μηνός Όκτωβρίου) Τεύχθς
τού περιοδικ,οΰ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕ
ΩΡΗΣΙΣ», τό όποΐον έκδίδίι ή 'Ερ
γατΐκή 'Εστία διά την μόοφωσΐν, έ-
νημέρωσΐν καΐ ψυχαγωγίαν των 'Ε>-
λήνων ίργαζθμένων, ιδίως δέ τών ά-
πσδήμων είς τό έξωτίρκιόν
ώ μας.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς ογχώδΐ] (σ;λ. 458) κσ,ΐ κα.-
τοπωμένον τύπον έκυκλοφόρησε τό
6:6λίθν τοϋ κ. Κωνστ. Ν. Ράλλη ύ
ιτό τόν τίτλον «ψή>ος,, ίΌιαγαΐ καΐ
ονγχρονα έχλογΐκά συστήματα»
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μαβήμστο
ί Γαλλικής καΐ μαβηματικών Γιι
μνασίου καΐ Λυκβίοιι κατ' οΐκο
τού μαβτντοθ. οττό Σ. Κουρί —>
363.065 καΐ 36056« ''
Ό μβγάλος ποιηιτής καΐ συγγροψέα ς ποΰ δέ* ίπτάριχει πιά:
Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΑΗΣ
ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ
Ή Σχολή τών Ποντιακων Χορώντοϋ
Συλλόγου «'Αργοναϋται - ΚομνηνοΙ»
Τού συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου
Τής ΣΙΤΣΑΣ Κ.ΑΡΑΙΣΚΑΚΗ —ΜΠΑΧΜΑΝ ΔΡ. τού Πανεπιστΐ}μί»υ
— Β' —
ϊάν δια6άζέις τήν περιγραφή έ-
νοϋς 6ειλανού σοΰ θυμίζει Ρόρμαν
η την πε.(Μγοαφή μιδς τρικυμίας ά-
ναθυιιιέσαι ιόν Όλλανδό Σίμονντέ
Φλ.ίνκεο.Κοατάτό πινέλο κι άνιίς
χοί>μσ μεΐαχϋΐρίζεται τό λόγο ?να
λύγο λαγαοό καί ΰ.τοίλητικό. Σώ-
οιασε ιιέσα τού τή γλώσσα των θα-
λασσινών καί των ξωμάχων πού τή
ιιρτανειοίζεται μέ μεγάλη μαεστοία.
Αύτα είναι τα χαςάσματά τού .τού
τόν νάνονν άξιοπρόσεχτο. Είναι ό
κα-' εξοχήν πι'Ζογραφικ.ός συγγρα·
νέαζ. Γι αύτό ?χει περισοότερη έ-
-•τιτυγία στή ΙΙαναγιά τή Γοργόνα.
'Εκεϊ βρίσκει πολύ καί κατάλληλο
ΰλικό γιά νά τό μετεξεργαβΐεϊ καί
νά τό ιιεταχει<)ΐστεϊ. "Οση δύναμη ?χει γιά τήν περιγραφή δέν εχει γιά τή όοάση. Μά στήν Παναγιά τή Γοο γόντι άφήνει τα άληβινά πς>όσιιιπ«
νά δουλέβουν τό εργο τού. Τα ζου-
γραφίϊει στό μεγάλο αύτό τκμ.τλο')
κα ίτά άφηνει νά δοοΰν. Γι' αύτό
είναι καί ζιυντανά. "Οταν .τιΐοηι6άλ
λεις τα πρόσωπά τού πού ιιιλοϋν π.
γ. μέσα σ' ί-'να άθηνέικο σαλόνι (νά
βρής τή διαίΐοοά τής ζωντάνιας.
Φαίνβνται σάν 6ιώματα τής ατιγμής
πού δέν επιασαν ρίζες μέσα στήν
ιρυχή τού σι*γγο«<ρέ''. Βτ-Γιακι ε'νας συννοαφέα: τής τάξεως τοΰ Μνρι- Ολη ααστοίοέδει καί σ' αύτη την πε- οίπτιοση την κατάσταση. 'Όμος κι ενας πολ.ϋ διαδασμένος άνογνώίΐτης καί γνώστης νοιώθει άμέσως τή δια ςροοά καί πΛρακολουβεϊ μέ μισό αύ- τί την ποοσποίηβη καί ττιν παοα- τοίηση. Ή ΙΙαναγιά ή Γοργόνα ε-Ι- να ιτό ιργο τοϋ Μυριβήλη. Μποροΰ- σε μόνο αύ;ό τό 6ι6λίο νά γράιΐτ καί νά είναι ό ίδια άνεβασΜενος ποι ητής καί συγγραφέας πού είναι σή· αε.οα. Δέν θά τού χ
Μ.τοοοϋσε μόνο μέ τή Παναγιά Γοο
γόνα νά γίνει Άκαδηιμαϊκός. Οα
σάς διαβάσια ενα κομαάτι ποίημα
πού Θά τοϋ δτίκτι» τό ονομα «ή Φοτη>
τούνα ένάρια στό ράχτο τής Πανα¬
γίας Γοργόνας: «Τα κΰιιατα 6ν«ί-
νουν άπό τή θολοΰοα τής κπ,ταχνιαι:
μουλο^χτά πυργιόνοΐ'ν ψηλά σ«ν ποά
κοι κατεδαίνονν ιιε ΓΓθβεσή τάΕτι τα
πολεμικά τους ςρον<τάτα. "Οσο σιαώ νουλ· τεντώνουν μποοστά (τουσκιοιιί να στέρνα, παο-δαλά σάν τής τίγοισ σας. Πίσω άνεμίζοι·ν στόν άγέρα ά- φρισμένη χήτη. Φοον^άίουν νι' εο- χουνται ψυχο)μρνα άπό τιτανικήν όο- γή. Στό τέλος παίρνοττν φόοα άνα πτΐβοθν χουγιάϊο>·ν πέφτουν νατά-
στηθα πάνω στό 6οάχο τής ΤΙανα
γιάς. Πελώοιρ; μαϊες νερό χτνπιοϋν
τοι τρίϊουν τα βόντια καί βρουγιοϋν
ται. Καί καλά νά τα
τού Μονάιχου
τα οάχτα νά τα ψιχουλιάσουν νά τα
καταπιοΰν. "Ολη τήν ώρα ποϋ βα¬
στά ή μπαλακτιά τής Παναγίας τα
οάχτα τρ,ρμουν (τνθέμελα ως τίς <τκο τεινές ςήζες τονς. Μυστικές χορδές άπό σκλτ>οό μεταλλο δονοΰνται καΐ
ηχοΰν μί'σα τονς. "Ο^κος δέν πι-
ιωτλατίϊουν πατηιιασιά. Ό 6ρά
χος βτνλόΥντι μεσα στά μαϋοα βα
Θη τα πετηρνια πόδια τού. κα.τνί
£ρι σύγκοομος άπό θνμό. Ό αγώνας
τόν γεμίζει ψν^χή καί δύναμι οπιυς
ενα Θεριό. Βροντά καΐ τραντάϊετιΐι
κάτιο άπό τή νεοροποντή τΐτύνει μκ
τίς ξεδοντιασμένες μασέλες τού
τούς άφοούς ής λύσσας τον κατάμοι»
τοα στή θάλασσα. "Οσο πιό 6αοια
τόν δέρνει ή άνεμική τόσο πιό θε—
ριακοΜΐένα πυρ,γώνει τα στερνά τον
καττι,τάνιιι της. Ξε'ρει πώς πίσο άπί.
τις φαρ/όιίς πλάτες τού όιαφεντέδΐΊ
τυϋ κόσμοι< τά ψαροκαγίκια τίς τρι» τες καί λαφριά τρεχαντήρια». Καί παρακάτ(ο ή λύση τού δράμσ τος τής πάλης τών σΐοιχειών: «"Επειτα μπροβάλλ.ρι θάιιαξη ό ήλιος τοΰ ΘεοΟ πάνω μαπύ τή ράχη τής Βίγλας καί στάξουν ρ'ιρήνη τα λιόδεντοα. Βλέπει; πιά τό βράχο νά στέκεται γε?Λστός μρσα στό χοι σό φως. Είναι άκόιια (ίοειμμένος καϊ χπτΓπημένος άχνί·ζπ κουρασμρνος καί στάζρι διαιμαντόπετρρς μεσα «τή λιακάδα δμιος στέκεται δυνατός καί ήσυχος. Φορά στήν χορφή τού μετε- ρ;ίξι μάχης τό κλησάκι τής Πανα γιάς., Φορά μιά τοΰφα άγριοσωθκιά ποΰ εχειπιεΐ δλες τίς αομες τοϋ πε- /.ά^ον καί δέ μαράθηκε. "Ετσι ίί.τως 6άίει ό μερακλής ενα κλίονί 6ασιλι ν.η στ' αΰτί τίιν ωοα ποΰ χτυ.τα καί χτιιπιεται στόν κανγά. "Εχει μιά παλληκαοίσια όμοο<Γΐά τέτοιες ώ- ρες ό βράχος». ΙΙές τε μου αν αΰιό τύ κομμάτι δέν είναι μιά πράξη άπό 6(?άαα τής πάλ.ης των στοιχιών μέ τή λαμ περή τον λύση μέ μαεστρικά σκηνι- κά κ(ά μέ ΰ-τόκ{ιοιση μιά (ίαγνέηια {•περδύναμη μουοική. Ό Μυριδήλ.ης έ'γραψϊ δεΰαια καί πολλά άλλα διΰλία. "Οπως άναφέ- ραμρ τ ό «Ζο>ή έν τάφίο». Διηγήιιοι-
(α, πού τύ.το>νε στήν άρ/ή σέ άθλιο
χαοτί τής ίφΐ^με-οίδΐις τού «Κπιι
πάνας» ϊδώ καί ,-ιού τοϋ ϊστελννα
κι έγώ άνταποκρίσεις άπό τή Γερ-
αανία φοιτήτρια. «Κόκ.κινες ίστο-
ρίε-ς», «ή Δασκάλα μέ τα χρυσά
μάτια», «τό πράσινο 6ι6λίο» «Ό
Άογοναύτης τό τραγούδι τής Γής»,
«Τα γαλάζιο θιδλίο». Μιν.ρές φω-
ιιές», .-ΐοιήματα, «δ Βασίλης ό Άο
6ανίτης», «Τα παγανά», «Τό κόκκι-
νο 6ι€λίο>/, μά πάνιυ στήν καρντρή
τού έ'ργου τού στέ·κει «ή Παναγιά ή
Γοργόνα».
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙ'ΣΙΑ
υπό Δρθς ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΑ ΑΝΑΤΟΑΙΣΤΙΚλ ΤΟΥ ΠΑΥΑΟΥ ΧΙΑΙΡΟΓΑΟΥ
Ό άνατολ.ισιής λέκτωρ τοΰ Παν
επιστημίου Βοννης Γεριμανίας κ.
Παΰλος Χιδίρογλου, ποϋ άσχολεϊ-
ται ε'ιδικά μέ τήν Τοΐ'ρκολογία, δέν
παύει νά δημοσιεΰη θέματα σχετι-
κά μέ την άλληλεπίόρασι τοΰ Τοΰρ
κου κατακτητοϋ μέ τόν τιπόδονλ.ο έλ
ληνισμό, κα9ώς καί μέ τα ώφίλη τ»0
τ:ορκικ:ΰ ε3'°υς ά~ό την ελληνΐ-
κή αϊγλη. "Ετσι, βλρποαε δηιιοσι-
ευόμενα όΰο ϊνδι»/(ΐ-ρηοντα θέματά
τού.
Ι.— ΕΛΛΗΝΟΤΟΤΡΚΙΚΑ
(Έλληνικά έν Τουρκίο: καί τούρ¬
κικα έν Ελλάδι).
Ποώτο μέρος τής μελέτης τον,
ποΰ δημοσιεύτηκρ στόν Ο' τόμο
τοϋ περιοδικόν «Αθηνά) (Αθήναι
1968).
'Εδώ ό 6ρ κ. Π. Χιδίρογλου δια-
πιοτώνει μέ πικρία, ότι ή "Ελλάς,
ιιολονότι γειτνιάζει καί ?χει βτενό
τατη σχρσι μέ τόν άνατολικό χώ-
ρο, δέ» έχει νά έττΐιδείξη κάΐποια
δραστηριότητα γιά τή σπουδή καί
καλλιέογεια τής γλϋισστις καί ιρι-
λολογίας των άνατολικών χωρίον.
Κι' ά<ίν Του^κία λόγω των ανω¬
τέρων ίστορικων (νχίσειον ποΰ ε-
χου 6(/σιχώτερη σημασία, διότι ή
Τουρκία τείνρι τώρα ν' άφομοιω-
Θή πρός τόν δντικό πολ.ιτισμό.
Άναφέρει, ότι ό Κεμάλ Άτα-
τιιϋρκ νποσιήριΐε την μετάφρρίΐσι
τ<Όν ελληνικήν ; λασσικων ?ργων. "Οτι τα καραμανλήδικα σνγγηάμ- ματα, ποΰ γράφτηκαν άπό τουρκο- φώνονς "Ελληνες στήι τουρκική γλωσσα μέ στοιχεϊα τοΰ έλληνικοϋ άλφαβήΐον, τα πιότερα εχουν θρη- (Τκρντικό χαρακτήρα, ο.τος άγιογρα φίες, άπολογητικ.ά, κ.ατηχητικές, λ.Ρΐτουογινά, προπενχητάριτι, σΐ'λλ.ο γές κηρυγμάττον, ί·μνοι, ψαλμοί χ. λ.π. "Οτι, έδώ σΐήν Άκαδημία Α¬ θηνών, βρίσκονται παραπάνω Από 500 τόμοι τής φιλολογίας αΰ ής τών Καραμανλήδιον καί στήν Έθνι κή Βιίλιοθήκη, 6νσττ>χ<ός, καμαιά οΐ'μδολή στήν ερευνα τούτων δέν νπάρχει. Άναφέρει τονς "Ελληνες λεξικογράφονς των τουοκο - γραι- κικων καί έλληνο - τουρκικών λε- ξικιον. Τήν μετάφρασι ώρισμρνιον Τούρκων Ιστορικών άηί> τόν Νικη-
ψόρο Μοσχόπονλο. Τήν μετάφρασι
της ίσΐορί(ΐς τής 'Ελλην.κής Έπ,:-
ναστάσειυς τού Σπτ'ρίδοινος Τρι-
νονπη άπό τόν Τοτρκο Μιόραλη Μι
/.ί/. μπεη, ποΰ προσέθεσε κ«ί όικά
τού σχόλια καί πού αυτήν εΐχε {«'
ϊψ'ν ό Τοΰιχθς Ι^τθρΐογράφος Α¬
χμέτ Τΐε6ντέτ πό «άς καθώς καί
μετάφρασΊ στά τούρκικα τοΰ ίστο-
οΐκο3 Δ'Μμίθυ τθΟ Ι. φιλήμονος,
οταν συνέγραψε τήν '1<ττοηία τή; Τουρκίας γιά τα έ'τη 1773—1826 σέ 12 τόμους. Άπό αύτοϋς τοΰς τό- μους, οί δνο τελενταϊοι πρρκττοί- φονται (Τχεδόν Λποκλειστικά γύρω άπό τα γεγονότα τής Έλληνικής 'Επαναστάσειος μεχρι τή; κατα- στρ'φής τοΟ σώιμαιτος τών ρων (1826). Ό κ. Π. Χιδίρογλου καί έδώ διαπΐιθτώνει, ότι στό ζήτη- μα τής χρησιμοποιήσε<>)ς των πη-
γών τοΰ έτερον μέρους, οί Τοϋρκοι
μάς πρόλαβαν πρό πολλοϋ.
2.—ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΙΝΑ ΤΟΤ
ΝΑΙΜΑ
Διά τα Μονσονλμανικά τεμένη
ιών Χανίον.
Μελέτη πού δημοσιεύτηκε στώ
*Κρητικά Χρονικά» έξαμηνιαία ΐ-
/ασΐημονική εκδοσις, τόμος ΚΛ',
'εϋχος 1 (Ηράκλειον Κρήτης ε-
Γος 1969).
Άναφέρει, ότι ό Τοϋρκος ίσορι-
κός Μουσαφά Ναία Γ| Ναϊμά γεν-
ί>Θη·κε στήν Άντιόχιια τής Σνο
κτητοί·. Ιίσρίτσ* Ήλιώββυ, 4*ός
Ά>ιξ. Σ»»τσου 24
ρβι 5—7 μ.μ.
Τόν παρελθόντα Ιανουάριον, τό
Διοικητικόν Συμβούλιον ι ου Σνλ-
λόγου «,Αργοναΰται - Κομνηνοί»,
παρ' όλην τήν σκέι)ην καί τό έν^ια
φέρον πού διέθεΐαι 5ιά τήν αποπε¬
ράτωσιν τοΰ αεγαλοπρε.τοΰς κτιρίου
τού, ί'δρυσε Σχολήν Ποντιακων Χο
ρών, σκοπός τής οποίας είναι ή με-
ταλ.αμΛίΊδευσις των Ποντιακων πά
4)αδόσεων είς τήν Ποντιακήν μας
Νεολαίαν.
Είς την 2 χολήν ενεγράφησαν ά-
νω των όβδσαήκοντα μαθητών καί
μαθητριών. Σήμερα περίπον τεσσα
οάκοντα μαθηταί καί μαθήτριαι ε-
ςακολουθοΰν νά φοιτοΰν είς τήν
Σχολήν.
Έδιδάχθηοαν καί υΐόάσκονται
περί τούς 18 Ποντιακούς Χορούς.
Οί περισσότερον φέρνουν μίαν Ί-
διαίτερη σφραγϊΟαΒακχικοΰ Χυροϋ,
μέ ζωηρές καί γρήγορες /ινήσεις
ποΰ φέρνουν πιό κονιά τό νόηιια
τοϋ Διοννσιασμοΰ.
'Τπάρχουν χοροί, σάν νά τούς συ-
νέθεσε κάποιο; άρχαΐος λάτρης τής
Θεδς Άρτε.μιδος, γιά νά τόν άφιε-
ρώση είς τόν βωμόν τής Θεάς τί>ν
ΙΙαρΘέντον.
Οί μαθηταί Χρϊσΐος ΙΙετρίόης
καί Παϋλος Ήλιάδης, ίμφανίζον-
ται ώς καλλπέχναι είς τούς χορούς
Τ ί τ α ρ α καί Χ α ι ρ ε α ν ν ί-
τ σ α .
Οί μαιθηταί χαράλαμπος Ιωαν¬
νίδης κ.αί Νικόλ.αος Σα66ίδης, ποω-
ταγωνκττοϋν, σάν καλλιτρχναι είς
τόν Σέρα - Χορόν. ,Ενώ οί μάθη
τιες Ελένη Πετρί&ου καί Λίζα Τε-
λ.αδερίδον, ώς Άμαξόνες, μέ Θαυ-
μάσιες κινήσεις δρμά ή μία εναν¬
τίον τής άλ.λης καί την χτυ.τά μέ
τό ξίφος. 'Εδώ ?χομε τόν Πυορί-
χιο χορό.
Γιά τόν Σέρα - Χορό, έ'γραψε
είδικά ό Κων. Παπαμιχαλ.ό.τουλος
είς τό σϋγγραμμά τού «Περιήγησις
είς τόν Πόντον» σελ. 224.:
« ΑΙ κατά πάσας τάς διεύθυνσις
» κινήβεις τοϋ σώματος, ή στενή
» πρός άλλ.ήλ ούς των χορευτών
» σύσφιγξις, ή διαία στροφή πρός
» τό δάπεδον, τών ποδών οί κτύ-
» ποι καί τών δπλων οί γδοϋποι,
» αί συσπάσεις των μυών τοϋ σιό-
» ματος, ό Ινθονσιασμός ό κατα-
» λαμβάνων τούς χορευτάς, τών
» Θεωμένιον αί έπευφημίαι, ή παν-
» ταχοΰ έν είδει σπινθήρος με-
» ταδιδομένη σΐ'γκίνησι;, πάντα
» ταύτα προσδίδουσι τοιαύτην
» πρωτοτυπίαν καί τοσαύτην αί-
» γλ.ην είς τό χορειηικόν σύμπλε
» γμα, ωστε δικαίιος Θά ηδύνατο
» τις νά κατατάξη τόν Σέρα -
>"■ Χορόν, μεταξύ τών διασημο-
> τέρτον χορών ολοκλήρου τού κό-
» σμόν».
Είς την Μητερίτσα, χορεύουν μέ
χάρι καί όμορφιά, «άν πειαλονύί-
τσες, οί μαθήτριες "Αννα βεοδι,ιρί
δου, Γιώτα ΆΘανασιάδοΐ' κ.αί "Ελε¬
να ΙΙαπαΘεοοώρου. Πολλές Σχολες
Μπαλλέτου, άοφαλέστατα Θά τίς
ζήλευαν.
Μά καί τα αλλα κορίτσια τής
— χολ.ής των Ποντιακών Χορών,
ώς καί οί μαθηταί τής Σ χολ.ής, χο-
ρεύονν μέ άκρίβεια τούς χοροΰς στό
ρνθμό καί στά πατήματα.
Λίαν προσεχώς πρόκειται νά κά¬
μη εμφάνισιν των χορο>ν ή Σχολ.ή
κατά τήν οποίαν Θά επακολουθήση
ή δράβευσ.ς των μαθητίδν καί μο-
Θητριών.
Κατωΐί'υω δημοοιεύομεν τα όνό-
ματα έκείνων, πού ανελλιπώς έξα-
κολουθοΰν νά δΐιδάσκωνται τούς Πον
τιακούς Χορούς μέ την συνοδείαν
τής Λύρας ι ου καλλ.ιτίχνον Νικό¬
λαον Λαζαρίδον.
ΜΑΘΗΤΡΙί^Σ:
11 θεοδιορίδου "Αννα
2) Πετρίδου Ελένη
3) Τελαβερίδον Λίζα
4) ΆΘανασιάδον Γιώτα
5) Χωλίσον Μαρία
Β) Βαοιλειάδου Φοππνή
7) Τελ.α6ερίδου Άνθούλα
8) Τελαβερίδου 'ΕΙενη
9) Τορτο.τίδου Στέλ.λα
10) Δεληκαστίδου Μαρία
11) Τορτοπίδου Άναστασία
12) Ίοίσηςρίδου Σος-ία
13) Πετρίδου Φιλαώ
1 4) Παπαθεοδώρον "Ελενα
15) Πΐτρίδου Μάρθα
16) Καλουσίδου Ελένη
17) Άβραμίδου Σουμέλα
18) Άβραμίδου Παρθένα
19) ΙΙανλίοΌν θεοδώρα καί
20) Μαντελη Αίκατερίνη
ΜΑΘΗΤΑΙ:
1) Πετρίδης Χρίστος
2) Ήλιάδης Παΰλος
3) Δημητριάδης Κωνσταντίνος
4) Χίολαδης Χρϊστος
.">) ΦωτιάΛης ΠαναγιοΉης
6) Φιοτιάδης Νικόλαος
7) Σαββίδη; Νικόλαος
8) Δημητριάδης Δημήτριος
9) Χρονό.-ΐουλος Κνοιάκος
10) Χρονό.τουλος "Αγγελος
11) Ναδοοζίβης ημήτριος
12) Σπυρόπουλος Εΐιστάβιος
13) Μαοαντίδης Σάδβας
14) Κωνσταντινίδης Ζαχαρίας
15) Λαξαρίδης Δημήτριος
16) Μανρίδης Χαράλαμπος
17) Ιωαννίδης Χαράλαμπος
18) Κωνσταντινίδης Γεώργιος
19) Φοπιάδης Τ^λέμαχος κπί
20) Πανλΐβης Ιωάννης.
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΑΝΑΝΝΗΙΕΙΙ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΠΡΟ 60 ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΟΙ τελευταίας έκλογές πού έγι¬
ναν σιήν Τονρκία μοΰ φέρανε στή
μνήμη μου τίς πρώτες βουλευτικές
έκλογές πού έγιναν έκεϊ, μετά τήν
άνακήρνςι τοϋ Σ»ντάγματος τού
1908. Πολ.λά πράγματα δέν ε"χει
συγκρατήσει ή παιδική μου μνή¬
μη. Πάντως άπ' δ«α ενθυμούμαι μπο
ρω νά σταχυολογήσθ) μερικά καί νά
γράψω στόν άγαπητό «Προσφυγικύ
ΑΛ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΤΛΛΗΣ
στειλα διάφορες άναμνήσεις μου,
Από τα ίερά μας έκεϊνα χώματα, τα
ο.τοϊα καί έδημοσίίνσε μέ μεγάλη
προθνμία. ό
Καί τώρα δς προχιορήβω σιίς έ-
κλ.ογές πού έγιναν τότε στό χιοριό
μου Χατζηλάρ τής Σμύρνης τω
1910 —δν δέν μέ ά,τατά ή μνήμη—
&ν μέ άπατά ή μνήμη στήν χρονο
λογία, δέν μέ άπατά ίίιιιος στήν ή-
μερομηνία γιατί πολύ κ.αλά ένθν-
μοϋμαι ότι ήταν Κυριακή 9 Μάρ¬
τιον.
Σ τήν ήλικία πού βρκτκόμοτΛ· τότε
δέν μποροΰσα νά καταλάβω πώς γι
νόταν οί έκλογές ό'χι μόνον έγώ, άλ
λά κα'ι μεγαλύτεροι καί πρεσδύτε-
Χρισΐιανοί καί Τοϋρκοι. Δέν είχαν
ίδέα άπό βουλευτικές έκλογές, ήταν
ή πρώτη φορά ποϋ γινόνταν.
Βά έξελέγοντο τότε έκλεκτορες
Α.τό τόν λαόν καί οί έκλέκτορ.ες κα
τόπιν Θά ίξέλργαν τούς βουλευτάς.
"Ενα άλλο άκάμη ανεξήγητον γιά
τ ήν παιδική μου γνιόμη. Γιατί άνε-
κατέψανε τα χιοριά καί ι ά δάλανε
νά ψηφίσονν άνιικατειμένα. Τό χο)
ριό μου Χατζηλάρ Θά ψήφιζε μαξί
μ έτό γειτονικό χωριό Μποι-ναρμπά
«ι. Τα δνό χο>ριά ήταν κοντά τό ε'-
να μέ τ ό άλλο, άλλά νά βάλουν μα-
ζί αέ τα άνω χωρία τοΰ Βαϊοακλή,
.τού διοικητικώς ύπαγόντανε σέ αλ
λ.ο Μουδορλίκι (Δήμο) Ναχιγέ ε¬
πί τής σιδηροδρομικώς γραμμής
Σμύρνης — Μαγνησίας, καί ν' ά-
ιτήσουν έκτό; τό πιό κονΐινό χιοριό
Ναρλή - κιόι, δέν μπορούσα νά τό
καταλάβτυ.
Στούς έκλογικούς καταλόγους
ποΰ εΐχαν καταρτίσει τρέρονταν έγ·
γργοαμμίνοι μόνον Χριστιανοί. Οί
Τοΰρκοι ποΰ ψήφιζαν δέν ξέρω.
Οί έκλεκτορες είχαν ορισθή εκ
των προτέρων καί δέν είχε Χό όικαί
ωμα ό έκλογεύς νά άλλάΐη τα όνό-
ματα.
Είχαν όρκτθή έκλεκτορες γιά τα
χωρία Μπουνάρμπασι καί Χατξηλάρ
Ό Ξενοφών γιαγτξόγλου κάτοιοχς
Μπουνάομπασν καΐ γιά τό χωριό
Βαίρακλή ό Ίωάνν. Άγγειάδης
φαΐίμακοποιός, άντικρύ στό Βαβμα
χανέ, κάτοικο; Βαϊρακλή.
IV
Κυριακήν 9 Μαρτίοτ' ήλθεν
ή Επιτραπή στό χωρ<ό μου μέ τα δεφτέρια της. καΐ μέ μιά κάλπη. Ή 'Επιτροπή άπαρτίζετο άπό Ινα Ιερω μένο (χόντζα - ίμάμη) καί δι·ό πολϊ τες. Έκάθησαν στό καφενεΐο τού Θείον μου Α. Αντωνοπούλου ίβτου ήσαν μαξεμένοι οί κάτοικοι τού χιο- ριοΰ είδοποιηιμένοι άπό πρίν μερΐκές ήμέρες καί άρχισε ή ψηφοφορία. Διάβαξΐ όνόματα ό Χόντζας Από τό τεφτέρι τού (έκλογικός κατάλο- γος) πώς καταρτισθήκανε οί ν.ά- τάλογοι αύτοι κανείς δέν εμαθϊ— καί Ιδινε στόν καθένα άπό εναλεν- κό χαρτί —ψηφοθίλτιον— μέ μια τουρκική σφραγϊδα. Στό χαρτί —ψη^οδέλτιον— έ πρεπε νά γραφοϋν τα δύο όνόμητη των έκλεκτόοιον. Πολλοί άπό τογ, χωρικούς ήσαν άγράμματοι καί δε~ μποροΰσαν νά σινμπληρώσουν τό ψη φοδέλτιόν τους γι αύτό άναλάμ(>α
ναν νά τό συμπληρώβονν άλλοι .τού
ήΕεραν γράμματα.
Έδώ ηγέρθη ενα αλλο ζήτημα
"Επρεπε νά γραφούν τα όνάματα
τών έκλεκτόρων καί στήν Τονρκιχη.
καί τούρκικα νά γράφη κανείς δεν
ήξερε.
'ΕΛεστράτενσαν τότε έμένα ποΐ'
ήμονν μαθητής τοΰ γι>μνα<τίου τής Εύαγγελικής Σχολής οπου μαβοί- ναμε (ύποχρεωτικοις) τούρκικα χιιι μοϋ άνέθεσαν νά γράψω σέ κάθε ψη φοδέλτιον άνο)Θεν των έλληνικών ό νομάτων καί τούρκικα τα δύο όνο ματα. "Επαιρνε ό ψηφοφόρος τό χίω τί γοαμμένο σέ δτΌ γλώσσες χιιι πήγαινε μπροστά στό χόντζα καί τη ρ Ούτος πρίν τό ρίξη στήν κάλπη ι ρο)τοΰσε τό Μονχτάρη καί τούς άγηι 6ες Λού πλ.αισίωναν την έπιτροπη, νά βεβαιώσουν δν είναι ό ίδιος ό <1 ναγραφόαενος σ-οΰς καταλόγοι·ί. Ενθυμούμαι την ερώτησιν τον &Μ.τούμι διρ έφένδη.λϊρ; δηλ. αί' τό; είναι κνριοι; καί άςροϋ έ6εβ«ι ώνετο ότι ήτο πράγματι αύτός, κ ριχνε τό ψη<ιοδέλ.τιον είς την κα/ .•την·. Ή ίίλη διαδικασία τής έκλ.ογη: δέν έκράτησε παρά όλίγ'ΐς ώρας κηι καιάπιν φόρτωσαν τίς κάλπες χαί ί φυγαν γιά τό Μπουνάρμπασι νά σι νεχΐβοιιν έκεϊ τήν έκλογή. Σάν ήλ.Θα στά; Αθήνας τώ 191.Ί καί είδα πώς γινύταν έδώ οί έκλο γές σκεπτάμοιΐΛ' τί παρωδία έκλο- γών ήσαν έκεΐνίς, ποι) ϊκαναν τότε οί Τσΰρκοι. ΣΠΤΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Καλλιθέα ΟΜΙΛΙΛΙ ΤΟΥ κ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Την πρΛπαριΧδούσαν Κυριακήν ί σνν£3γ4της μας κ. ΧθήσΤθς Σολο- υ«/ι'6ης ωμίλησαν είς Ν. ΊωνίανΝ^ ττ ΟΒόλθμ διά τό Χριστιανικόν θέα τρον, τήν -παρελθούσαν πάλιν Κυρΐα Μ] κήν ωμίλησεν κατόπιν προσκλήσωες **Ι τοο όμιλον φιλοτέοονων Χίον είς Την αίθ:νσαν τελετών τοΰ Δτ^μο Χίο», τταρΐσταμίνων τού Σ«6. ·—,(,,- τρθττολίτον Χίθν κ. ΓεωργΙου, Τ·" *■ Νομάρχου Χίοι», τοΟ ΔηιμάρχΛ/, *° Στροοτι<οτΐκοΟ Διθικτ^τοί/ κι' ^ΐκλεκτή μερί|5ος της Χΐακής κοιν«νίσς, ι! θέμα «Κων)τπ>λΐς καΐ Σμύρνη» «βϊ+·1
σήμερον όμΐλΐΐ είς την ΆκΓγνασ1""1!!^
κήν Έταΐρίαν Κερκύρας, μέ θέμα»^
σύγχροντ! έλληνι«ή καΐ ξένη ι^^ν*
ηση» »[ς δέ τόν έκ-εΐ Ροτοφΐοτνόν "Οκ^
μΐλον μ£ βίμσ «ή ελλιρτική
•Τκογοάφίται σύμβασΐί συνεταιρι
σμοΰ
Ε.ΟΙ - ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΛΦΡΙΚΗ
Κατάργησ,ς τελωνε,ακών δασμώ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ.) — Όλίγο.ς
Ε{5ομα53ς μϊ'ά Τη» έν'οοξΐν τής ί-
,νις τώ; έ)*πορικών συμφωνίαν
*' ίιό<: τί'': Ρ^^ής οί Κ°ι*ότητος κα! άφ' ί,τέ- ρθιι της Τιμίας καϊ το;) Μαρό¬ κω ί| Ε.Ο. Κ. υπέγραψε κατά τα β έ ύ ΐίλη νέαν τιίν Κοινότητα -.ής ή; Άορικής ,,ν ά»ό τάς Δημοκρατίας τής Κ->
Η/Ιςι τή; Ούγάνδας καΐ τής Τα.ζσ
νι·ας) Ή *ττί"μος
χβΜν
Κ»1''
τίς
ϊϊραν τής
τής Άνστοιλϋιής Άφρι
Ή συμφω*ία αυτή — 3—ος κ τί
η μ:τα#/ τήί εύρωπαϊκής οίκς. ?μΐ
„-,. Κοινότητος, των 17 άψρ :νι-
Σύμβασις τής Γιβ
οιντϊ — εΤναι δΐαρκείσς ιτέντ; ί-
τώ«, έκι^έονσα τά άογότερο. την
3ΐην Ίανθυβρίίυ 1975, άλλά ,.·-ό-
κ£ΐΤ3ι π?ό ^ής έφαρμογής Της, 4ίς
Γην κύ:ωσΐν των αρμοδίων έννεα ε-
β^ικύν κοινοβούλιον. Μ!α ποώτη τσμ
^νία ΕΟΚ — Άοο^σα εΤχεν υπο».
γρα»ή κατά Ιούλιον τού 1968, άλ-
>α £λ«ΐξε πρό πέντε μηνών, χωρίς
νά τ;9η εν Ισχύϊ διότι ώοΐΓμένα κοι
νο6«ιΑι3 δέν είχον άχάμη προβή ΐίς
αυτής.
Ή ιύοωιτιΐίκή οΐκθνθμική κοινάτης
ωρ:! σημαντΐκά έμιττορικά πλε<>
είς τάς τρείς άν—ολιχο
χώ^ας- αί έξαγωγα!
τής Κίνας, της Ούγάνβας καί τής
ΤανζθΗΊ'ας πρός την Κοινήν Άγβραν
9α χΐίρθυν τελωχεκχχής ατελείας, έ-
ξαΐρέσεΐ τώ» άχρ^τικών πριιάντων
ΐό οΐτοΐα ευρίσκονται τίς συναγωνι
ομό μ£ ταυτόσΓμα προίόντα τής
β)ρκ—«ής οΐχθνθμικής Κοινότητος.
Έξ 4>Λοβ, εί5!«αί δι—αδεις άφο-
ροϋ' τό,- «ατφέν, τα
ΐας κενυέρ&ας ά·"«νά
καί
των οποίω/
η
είς
000
.ών
άτβλεΐα περΐορίζετο.ι
ποσότητας· Καφές, 56
μθσχοχάρυα, 12,0 τόν·
νοι καΐ κιονσέρδαι άνανόΊ 860 τόν.
τά βτνατολΐκο —
, *ατσλΐκο
Λψρικανικά κράτη παρέχθυν είς τ
ΕΟΚ τελΐ^νεακά λθ
ά-
χρημ
ιΰρω
πό 2 έως 9%) διά 60 ...Γ____ „,
φώς καβαριζόμενα πρθιόντα.
Αντιθέτως μέ την Σύμβασιν τή
Γιαονντέ, ή όττ'ία πρθδλίπει
Γικήν ενίσχυσιν ίχ μέρο,,ς τής „
παίκής οικονομικάς Κ°ΐνότητο-
νός περιττον δΐσχκατθιμιμυρίου δολλι
ρίων έντός ττέντε έτών, κα9ώς κσ
τεχνική βθτίβειαν, ή νέα συμφι
τής 'Αρθοσα δέν όρίζει άκόμη
τε τεχνικήν βοηθεία^. 'Αλλά ή έ< λόγφ συμφωνία περιλα,μδάνεΐ διά πρώτην φοράν διατά|ξεις επί τής ϊ σστητος είς τόν τθμέα τοΰ δικαίω ματθς εγκαταστάσεως καΐ παρθχής θπηοεσιών, καθώς καΐ επί τής ί «κινήσεως πληρωψιών κσ 'Εκφράζεταΐ ή γνώμη δτ1 ( ον.^φωνία Θά συμδάλη είς την έ τής ένδοαφρΐκανικής περι συνεργασίας. Μ; έκτασιν 1,75 *«ατομ, τετρσ. γων^χών χιλιόμετρον, ή Κοινότης τής Άνορτολικής Άφρΐκής ύπερδαί η. κοβτά 50% τόν γεωγραφΐκίΛ1 ρον τής εώρωπαϊκής οίκονοιμικής νότητος (1,17 έκατο,μμ. τετραγωνι χώ-" χιλιο-μίτρων), άλλά δέν διαβέτι ιταοά τό έκτον (30 άριθμθχ) των ΛΚΙΙΠΤΤΞΙ- ΚΛΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ '^ρδρα τού Ύπουργού Συντονισμοΰ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ Κατά τόν Νέον Άσφαλιστικόν Κώ βικα 4ον Ή σειρά των δρθρων μοιι τύτων εΐχ£ μίοτν καΐ .μόνην άψετηοίαν. τή» έκτλή δ έκιττλήρω^ιν τού δηιμθυίθυ μθυ χρέ- ούς, δττως δώυω μ!α συνοτττΐκήν; 6 τον κα! απολύτως Αληθή ιίικόνα τί- Άνατττυεκχιχής ττθρείας τής χώρας, V σννζοΎ&ΐι μέ τα έγγίνή πρός ταύτην -ΐτρο&λΐχιαοτα, τάς έττελθούσας ί-εο·χ^μίνας ΐ χ:ο ω τής Ε.Ο.Κ. (185 έχατομ(μύρΐα). Με τ» την Μεγάλην Βρ«ταννίαν, ή Ε.Ο. Κ. έοχεται είς την δευτέραν σειράν των έμπθριχών σι/ναλλαγών μέ τάς ώς ανω χώρας. Τα 1968, ή Κένυσ, ή Ούγάνδα καΐ ή Ταν-ζανία είσή γΐν ττρονόντα ό£ίας 640 έκστομμυ ρίΜν δολλαρί-«ν. ΧΕΝΤΡΙΚ ΠΗΤΕΡΣ ΚΑΘΙΕΡΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ Ή Νομισματικ.ή Έ.τιτοοπή, συν- εις εκτέλεσιν τής παρ. 4 τού άοθρου ίλ.θοϋβα υπό τήν προεβρίαν τοϋ ν- ϋυντονισμοΰ χ. Ν. χαρέζον, ενέκρινεν ειδικόν σχέδιον, υποβληθέν είς αύτην υπό τον έν Α¬ θήναις ύποκαταστήματος τής Κανα διχής Τρα,τέζης ^πάνχ.όφ ^ο6α Σχότσϊα», αποολεπον εις την χορή- γηβιν πρόσθετον παροχής υπό τάς άκολονθους προνποθέσεις: Ή «Μπάνκ δφ Νό6α Σκότσια», ε!; περίπτωσιν Θανατον έξ άτυχή- ματος τοΰ καταθέτον της είς συν- άλλανμα "Ελληνος ναυτικοΰ, Θά δι ώαβιάξη το υπέρ τοΰ δικαιούχου πισΤωτικον υπόλοιπον, τό οποίον ύ- φίστατο κατά τήν προηγουμένην ή- ι*έραν τοΰ προξενήσαντος τόν Θάνα τον άτυχήματος. Ό Έλλην ναυτικός νά διατηρή Βς τό έν Πειραιεί ΰποκατάστημα τής ανωτέρα) Τραπέζης λογαρια- βμόν χατοθέσεως είς ελεύθερον συν άλλαγμα ή είς δραχμάς, προελθον- 0α; εξ ολοκλήρου έκ τοιούτον λο¬ γαριασμόν. Ή καταβολή τής είδικής ταύτης ■τροσθέτου παροχής δέν δύναται νά τό ποσόν τών 3.000 δολλα- θίιον κατά καταθέτην, Θά ένεργήται ίέ είς σννάλλαγμα ή είς δραχμάς «ξ ίδίων διαθεσίμων τής Τραπέ¬ ζης, δνευ ούδεμιάς απολύτως έπιβα τοΰ καταθέτον. Δέν θεωρεϊται Θάνατος έξ άτι·- χήματος ό δφειλόμενος άμέσως ή 2 καί τού ΐίρ·θρου ό-τοϋ Ν.Δ. 43)68 «περί καθοριβμοΰ των κινήτρων διό τήν ανάπτυξιν τής χοιγεϊα καί τά μηχα-
ή έξαρτήματα, τά όποία
αποκλειστικώς καί μό
άποκλειβτικώς καί μό
ον διά Τα- ανάγκας των χοιροτρο
τού ίδρυάμεναι χοιοοτροφικαί έπι-
χειρήσεις μεγάλου μεγέθους, άπ«λ
λάσσονται όλοσχερώς τής φορολο-
γίας ε'ισοδήιματος επί μίαν πενταε¬
τίαν άπό τής ενάρξεως τής λειτσι>-
γϊίας των.
Ώς γνωστόν, διά τού ώς ανω
Νομ. Διατάγματος (ΦΕΚ 288)6β
Α'), αί έντός μιας πενταετίας άπό
τής ενάρξεως τής Ισχύος τού Ιδρυό
μεναι χοιροτροφικαί έπιχειρήσεις
μεγάλον μεγέθους, άπαλλάσσονται
όλοσχερώς τής φορολογίας είσοδή
ματος επί μίαν πενταετίαν άπό τής
ενάρξεως τής λενΐουργίας των.
Συμφώνως πρός τό αρθρον 5τής
κοινοποιουμένης αποφάσεως, ή έν
λόγω δασμολογική καί φορολογική
απαλλαγή των άνοηέρο) είσαγομέ
νων είδών καλύπτει πάντα δασμόν
τέλος, φόρον ή έτέραν επιβάρυνσιν
σ|μπεριλαμ6ανομένου καί τού φό¬
ρον κύκλου εργασιών, ώς καί τού
ε'ιδικοΰ φόρου τού αρθρον 17 τον
Ν.Δ. 3092)54.
Ή ώς δνω άτέλεια, παρεχομένη
προσωρινώς, έν άρχή, όριστικοποιεϊ
ται κατά τό όίρθρον 7, επί τή προ-
σαγωγή είς τήν Τελωνειακήν Άρ
χήν έντός εξαμήνου άπό τής παρα
λαβής των ώς δνω είδών: α) 6ε6αι
ώσεως τής αρμοδίας Άρχής τού ύ
πουργείου Γεωργίας, ίίτι ταύτα έγ
κατεστάθησαν είς την χοιροτροφι-
ήν έΛΐχείρηοιν τοΰ δικαιούχου καΐ
6) ΰπευθΰνου δηλώσεως τούτου πε¬
ρί τής καταγραφής των παραληφ-
Θέντιον είς τα παρ' αυτών τηροΰμε
να σχετικά 6ι6λία.
ΕΤνχΐι έξώφθαλμονι δτι
τά χαρακτηρίσωμεν ώςλίανίκανοποι
Γ)τικον, άπό απόψεως κινητοΐποΐήσν
ος πάοων είς την πρβι<—άθεΐαν ο|«< ν3Γιικής άναπτύξεως τής χώρας, *' έξ 61 δυικατομμυρίων δραχμών ί· μθς τ°ύ Έπαναατατΐιχού ν Έπενδύσεων. ργρμμσθϊί τας, διά ©ΓΓΐκών προβλέψΐων, λύσεις τω/, τάς μακρθχρονΐους ΤΓροοπτικάς <αΐ άκόμη, τ°0ς έτταναστατιιιούς ό- ΟθΐΜΓθί μ0:ς/ καθ,ίοον ή 'Εττα- την γόνψον σι>
'&ξ
ή έ*ττνηοο»ις τού χρί
ης
ούς £χ£ΐ δΐττλήν κατεύθυνσιν- Πρός
'ό σύνολον τοο 'ΕΜηνικοϋ
«αί τό "ΕΘ>Ός γ^νΐκώτΐρθν, δ»ότι
' τής £ύθύνης έκ τού γ£.γο-
δτι κατ£στη κυοία τ«ν ,τρο
μων τ'υ καΐ ύπεύβυνοι;
Ι5ιαχεΐρισ·τής» τής πορείας τού.
Π^ός το0ς έν δψει «δανειστάς»,
'.Ιδικώτΐρον, δ'ότι δεν έ-ιθυμοθμεν,'
'ά «πρθσελχύσωμΐν» τούτουςΐ απλώς
δι' έκκλήσεων. <5,λλα νά το0ς ^^ μ«ν διά την ττλέον παραΐγωγ ικήν άπο ταιμΐευσΐν των, ή οποία έντός τού χρόνου καΐ τού ά-νατττυσ'σθ,μενθυ 'Ελ V έξ ίσον ίξθφθάλιμως θετική ή άν. ιιονή δτι ή συιμβολή τού Κράτους είς τήν άναπτυξιακήνε'ντα τΐν 0α συντ£λ03η είς τή £Τι περαΐτέ κοιν0νι«ού θά 6αίνη , τό¬ σον διά τ°0ς Βίθυς, 6οον κα! διά Γάς γενεάς των τέκνον των, Ή 'Επανάστασις βέν βλέπει την ΈΧιλά5α «ΐτατικώς». Την βΛέΛτει 'δυΐΌημΐικώς»· ώς Κοινωνίαν μέ βΛ^νί χή κίνησιν ποός τα πρόσω καΐ μέ 7ΐΛ*χτικοΰς δεσ^ούς τάς παράδοσι ικός έβνΐίκάς Αξίας. "Ο Ιττοοικός άναγνωριζάμενθς :<5υνοιμκός» ^ν ττολέμω τοθ 'Βλληνι } Λ δεν ηδύνατο να Εχη |στο- οικ6ν άντίκουτμο: έν εΐρήνη., έφ' δ- 8'ν άττΜαθίσΤατθ ή «5>;ναιμΐκ?ι»
τής οΐχονοαιχής, κοιν»νΐκής καΐ π3
τ<^υ κΐνήαιως. 'Επτΐ τής των συντελίστών αύ- της τής «ΰυνιαιμικής:!· θϊιμελιών£ΐ την Ελληνικήν Άνάτττυξιν ή Έττανάστα Ά»ΐφέρβη ηδη είς τάς τής Νέας ΠΛιτικής Δηϊΐ°σίων 'Εά- δπως αΐίτη δκχτυττθθταΐ ιίς τό Πενταετές Πρσγρσψιμα τ°ίτων ΑΙ έμψίβτεις αθται πρός την Περι Βν) τ&ν Γεωο-Ύ'κόν, ΈκιΐΓαιδει*τι Τουρΐστκόν ταμία, έν μί τή' Βιομηχανικήν μ·^αίνονν τήν όητβκοΛάστασ ι ν τής «δυνσμικής» τής οίκθνθ,μίκής κ' ή^ς ανευ τής όττοίας ήτο άδύνο ή θί^ελίωτις της «'ΕλΑτ|νΐκής ή όποία, ώς ΐ<ττη»ί- ι 4ν Γ_>5ς τό
ής Ισχύος καΐ ασφαλείας τής Πα-
3·δι>ς τόν στρατιωτικόν.
ΠροτθϊΤω σήμερον *τ£ραν «>τανσ
τατιχήν κΐΛθτθμίαν, εΐσαγομίνηυ
είς την έπενδυτικήν πολιτικήν τού
τήν χρΐ>σΐιμοπθίΓΐσιν τού
Πεντα<ετ<Ος Ποογράμιμα,τος Δη·μ°σ· ώς μέσο^ άσκήσεως πσλιτιικής, δ*ά τής δή τής έττενδυτικής πρθΐπαθείας έχ μέρθυς των λοιπών φορέ ^ν τής Διοικήσεως, διά τής άναλή. ψεως εύουτέρων Πρθγρσ^μ,μάτων Πα· ιΐλλήλων 'Επβνιδύσεων, δσον καΐ <* τώ Ιδ'ωτικών φορέων. Λ ι «ν τάς 86» εόνοϊχάς τώσεις, αί όπ°ίαι σηιμεΐοθνται την χρηιματοδότησιν τού 'Επαναστα τικοο Πρθγράιμιματθς Δημθσίων 'Ε- πενβύσεων: Πρώτον, την φθίνονσαν ονμβολήν τ°ΰ έξωτερι-κοΰ δαν'εισμοθ είς τήν χρηματοδόττισΐν των ξργω». Καΐ δεύ τερθν, την αυξανομένην συμιμ€Τθχήν τοθ τακτικόν ΠροϋπολογΐσιμοΟ. Ώς πρός την πρώτην) σημίΐθνμεν την πτώσιν της άπό 20,6% τό 1966 :ίς 12,2% τό 1972,, είς άττολύτους όε ή σΜμβολή αυτή σταβε ροποιεΤται είς επίπεδον χαμηλότε- ο-ν τώ/ 2 δισεκαταμ,μυρίϋγ δρσζ^ών ίτΐ)σίως. Ώς ττρός την δευτέραν, την ποαγΓ αν σημβολήν τοΰ τακ.τικοΰ προνπολο /'σ,μοΰ είς την κάλυψιν των πληρω- μών τοΰ Προγράμμβιτος Έπενδύσε Λ-ν, τήν δ«δόν της είς 33,6% τδ 1972, άπό 2,3,8% πθύ ήτο Τά 1968 '&< τούτων ά—οδίικνύεΤα, ή λίαν άξ'θσημΐϊωτος 6ελτί<Λης ε|ς τήν Βι άρ3ρωσΐν των μεγεθών χρτιιματοδοτη τ°0 Προγιράμιματος Δημθσί«ν ΕττεΜ9ύαεωνι διαπισ'Τθυμένη ώς ίκ- τής γενικωτέρας άργσΛΊκής τής διαρθρώ^ίως των ί>ηιαθαΐονθμΐκών μεγεβών τής χώρα<·· Τούτο δέ οηιμσ.ί»£ι μετάθεσΐν των οΙχονο·μι«ών άττΛ δισεκατομμυρίων δραχ. περίπου γενΐκ°ύ άιττοβΕμαΤικοΟ έκ 3.65β *κ- οαχ. καΐ άττοθπματΐκών τομίων ίκ 320 ίκατ. δοοιχ.), πέοαν τθθ όπτυ -μαιτικοΰ το3 Περιψ£ρειο»κού Προ ν 5.144 έκατ δραχ. δι" ά ι ν των ήβη 4κΤίλοθμένο>ν
έργων κα! εΒικών
μη παραγωΥΐκούς σκθπούς ώς εΤ»αι
αί κατοτναιλωτικαί δααπάίναι τοθ ττα-
κτΐκοϋ πρθιπτολθγΐσιμθϋ, είς Εργα ^>'
κονομ «ής άναπτύξεως. Δηλαδή, £κ-
Γτλήρωαιν τής έπανασΤα-τικής ήβικής
άο·χής διά πατάν δυνατήν σκμδολή"
είς Κράτος λΐτότΐ»τθς υπέρ τής Κθι
νίοίας τής Ενημερίας.
Λ
Αί υπό τ^ύ ΓΐρθγράιμιμαΤθς Άνη-
ΐττύ^εως προβλεφΘεΙται έ&λ!ξε»
τή; δΐί^οτίας καΐ Ιβιωτι-κής άποΤα
μιεύτεως, τής προσφερσς κα! ζητή
ίΐιος κεφαλαίθυ είς την Κ£φαλα·ιαιγ«>
°ά», Τής ζητήαίω- ττΐστώοίων τΛν
διαφόρων τομέων τής οΐκθνθιμίσς ίκ
^ο^ τραιπιεζΐκο; σ'ττήματος καΐ τΛν
ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΙΔΡΤΜΑΤΟΣ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΣ
ΑΝΑΠΤΤΞΕΩΣ
'Τπό Γτοΰ Εθνικον Όργανιβμον
Έλληνικής Χειροτεχνίας παρασχε¬
θή Θετική ενίσχυσις είς τό "Ιδρνμα
προστασίας τής έλληνικής καί μι-
^ιχειρήσεων^ ίφ' δσον τά ] κρασιατικής χειροτεχνίας ('Ελληνι-
ΕιβΊ αύτά δέν κατασκενάζονται υπό κές καί Μικρασιατικές Τέχνες), διά
τ?ί> ίνχωρίου βιομηχανίας ή διοτε- την προώθησιν τοΰ υπό τούτου έ-
^5· φαρμοξομένον έν Μντιλήνη προ-
Τούτο όοίζεται είς τ,ήν ύπ' άριβ. γράμματος άναπτύξεως τής τοπι-
■ 8448)117)69 απόφασιν τού ΰ- | κΤ|ς χειροτεχνίας καί λαϊκης τέ-
""«νΥοϋ θ!κ.ονομικών, έκβοθεΐσαν
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
ς γ ζών Άξιοχ. Διοιχήνρων Άνω·
Έταιρειών καί '^ταιββιών Πεοιω<ιισμέ*ης Εΰ- ?/ς ϋτι β^ αποωάο·ί«{ τοθ χ. Ύηηυογοϋ ΈμπορΙον Ι* αριθ. 66376)4126 τής 16)12)65, δημοαιεν *?'»« «ίς .ό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Μελ,ίον 'Λνωνύμων Έταΐβειών), δβ/ζεται ότι δύναν- Ιβι *■ συνίγίσωο-ι δημοσαύουσαι εγκύρως τάς ΧΓρο σ"λΐί»εις νί,ν Γιν. Χυνελβύσεων καί τούς ΊσοΧογι- των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙ- ΜθΑθ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· τής σνγχω+ίύσιώς «ής. Δ·ά τώ* έν λόγω ά καταιττή δυνατή ή άφ' ενός μέν τής ε'μφανιζαμένηςδια ,υιαάνσεως τοθ ριΛμοΟ οΐ*ονομι«ή·, νατττύξίως έκ τοθ δΐετ°ϋς κύκλον ής γ·εως>γι«ής παραγωγής, άφ' *τέ
ρου δέ των *γγροβλέΐττωτ έξελίξεων
τής οίκονομικήςδραστηριότηαος. 'Ε
νώ, ταυτοχρόνως ίεασφοιλίζεται ή Ι
λοοστικάτίΐς τού 'ΒπβνδυτΐκοΟ Προ-
/ράιμματθς ίκ τής αυξήσεως τοδ κό
οΤ°«ς κατασκχί,ής των ϊργων, τής
άναπτροσαιρμβγής των τιιμών καΐ τής
των άοχΐκών σχβδΓων
διά τή* 6-κχλήν καΐ ά-
ττρο~θ'!ττον σι/νίχισΐν τής έκτκτϊδϊν
ΐΐχής δραστηριότητος τοθ Κοάτθυς.
Τό έ5 61 6ισεκατο<μΐμυοίΜν δροΐχ- μών είς τΡΓχόύτοΐς τιμίας Οψ'ς τοί5 Π;»τα·ίτοϋς Π3ί>γ:κ4μιματος Δη-μοσί
■ύ' Έττ£ν5^7εων διοιμθρψοθταΐ βάσεν
των ττοανματικων δυνατοτιγτων τής
ΙλλΓ»νικής οίίθνομίας καΐ ούχι ίτπ*
τήν επήρειαν φιλοδόξων ποοβέσεων.
Άαφαίλώς δι τούτο ΐΤνβι λίαν ση-
μαντ'κόν καΐ ύπερβσ.ίνςΐ τάς προβλί
ψεΐς τοθ πρό διετίας συτοβχθέντος
ΐτρογράιμματος Οίκθ^μικής Άναπττό
ξεως τής χώ3ας κατά 5 δισεκατειμ-
μύρια δραχ^ών. Ή πρός τ' άνω ώπό
κλίσις αυτή όφείιλίταΐ κατά 3,5
δισοκατο,μμύρΐα βροτχ. είς τό γΐγ°-
νός τής διαφοράς τών είς τι,μάς
1967 άναφεραμένων προβλέψεων τού
Ποογράοματος Άνοβπτύξεως καΐ κα
τά 1,5 δισΐ^ατθμψιύρια είς την κά¬
λυψιν ώοισμένων 'μη προβλεφθεισών
δοιπανών άποίλλοτρΐώσ£ω ς, ώς καΐ
τίς την δκίβεσιν ηύξηιμένων δΐαθεσΓ-
ν,'ωκ πόρων υπέρ τού
Ποθγρσιμματος.
*
Τά 'Ε/πσΛ'ασ'τατΐ'κόν
Ποόγραμμα Δΐιμοσίων Έττίνδύσεων,
κοίτά 10,3% ϊνανΤι τοθ άν
ώς καί αί
»3ΐ έξελίξεις £ίς τάς άγθράς
Γ»ς καϊ κεφαλαίθυ τής άλλοδαπής,
Απετέλεσαν τά κριτήοια των έκτψη
τεων ΰιά τήν χρίΐματοδστησΐν τού
Επαναστατικαί Πρθγράμιμσ/τος '&
ιτ-νβύσεων.
Ώς πρός τάς πηγάς σημειοΰμεν:
α) τό πρός συμβ3(λήν ττλεθνασιυ
τ"ύ τακτικθθ πρθθπ^λθγισμοθ, πονι
5λεπάμε»ον δτι $ά βαίντι οβΐεανάμ»·
κ^ν καϊ θ' ανέλθη άττό 2.200 έκα>
τό 19-68 είς 4.800 έκατ. τα 197?,
ήτοι είς 17.500 έκατ. δι" όλά<λη οον τήν πενταετίαν Ή προοδευτική εξέλιξις τού γε- νικωτίρου μεγέθους τής αποΤαμιι"0 είς 5.450 έκατομ. δρχ. γ) Τόν δανεισμόν έκ χον έσωτε- ρι«οΰ, υπό την μορφήν, βασικώς, δμολογιακων δανείων καί ένχάκων γραμματίονν καΐ προβλεπόμενον νά |"*α>μανθή μεταξύ 27.000 έκατ. καί
28.900 έκατ. δρχ., αναλόγως των
άγοράς κεφαλαίου τοΰ έ- „
"ΑΙ ΣΥΝΤΑΙΕΙΣ, ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ
ΑΙ ΕΙΣΦΟΡΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑΙ
- .·* ''-■}-■'-■· - Καί άλλαι όργανώσεις κατά της ό μαδοποιήοϊθβς
Άπό τάς βοκΓΐκωτέρας δΚϊτάξεΐς | κσ.1 έντός οώτής τής ήγ€σίο:ς τής
^ 07Γ<"σν α1 *η<***™ μ ~·°σ°Χής, λόγω τών «τω-τερικον καί εξωτερικόν. "Ηδη, κα*ά τό 1968 επραγματοποιήθη 8α- 'ς 4.300 έκατ. 8ρχ., εχΐ) ή τυχόν έφαρμθγή της, ιΐναι έ- δ«ά τής οποίας τταρίχΐται δυ ψς τ. 8ρχ., διά δέ χό 1969 προ6λέπονται {"πό λΐκίας διά την τοΰ προνπολογισ,μοΰ δάνεια ΰψονς 5.000 έκατ. δρχ., τά δποϊα, βάσει τών μέχρι τοϋδε Ιξελίξεων, άναμέ- νεται, νά έξασφαλισθονν ανέτως. Ή πρόόλεψις διά χά όμολογια- κά δάνεια στηρίξεται είς την δια πιστωθεϊσαν, κατά τά δνο έπανα- ^"° . . σχατικά ετη, σημαντικήν προσφο- ?ς "' Τ.ης θάν κεφαλαίων έκ μέρονς ών 18ι- ε'ς *ΛΑαΥσς ωτ,ών είς την κεφαλαιαγοράν, πρός απορρόφησιν των έκδοθέντων όμο- , λογιακών δανείον τοϋ Δημοσίου, ί γνωστόν, θά ζετ°, αϊσθηιμα άνασφα λείας, τόσον είς τοθς ίν ένεργεί-χ δσον καΐ είς τούς έ1 σχομένους, λόγ» τής παρέχεΐ πρβθποβέσϊων συ^ Των ; ;>"■"™.' Τ'""",1""". —'ΤΎΓ· 5τως ΐητώρΓη εύχέρεΚχ χε»ρισ4»ών ϊ-
δ) Τον δανεισμόν εκ τού εςω- ν3Λι τυχ6ν άπρΟώπτωνΐ πού εΤναι
χερικοΰ, προβλεπόμενον έν σνναρ- /ΜΒ€χ6μενον να 4μ1Κ3[νί- κατά τή/
τήσει μέ την κατάστασιν, ή όποία ' έφαρμογήν του τδ νέον σύστη,μσ. Α¬
Ί Επικρατή είς την έγχώριον καί [ _^^;„„,.. λ~χ -*....--- -,-...
χήν διεθνή αγοράν κεφάλαιον.
Τά ίίψος τοΰ έκ τοΰ έξωτερικυ»)
δανεισμοΰ ευρίσκεται έντός των δν
ναχοτήτων τοΰ Δημόσιον καί τής
Ο'ικονομίας μας, γενικώτερον, μηδ'
ΰπερβαίνη τά πλαίσια τά διαγραφό
μενά υπό τοϋ Πενταετοΰς Προγράμ
μαχος ξς
Ελπίζομεν Θετικώς δτι κα^ά τά
προσέχη ?τη Θά πραγματοποιηθονν
πλεονάσμαχα είς τόν τακτικόν προ
ισολογισμόν, τά όποία Θά ΰπερ-
ίαίνουν τάς ήδη γενομένας προδλέ
ί
σεως χοΰ Δημοσίου
διά
την τριετ£αν 1970 — 72 στηρίζε
ται είς τάς άκολούθους προυπο-
Θέσεις, έκχιμήσεις καί δεδομένα:
α') Είς τόν μέσον ετήσιον ρυθ¬
μόν άνόδου των φορολογικών έσύ
δών κατά ποσοστιαϊον ΰψος μετα
ξν 14 καί 15%.
'Τποσημειοΰμεν, δχι ή έκτίμ,ηοης
των έσάδοον τοΰ τακτικόν προϋπο·
λογισμοΰ έβασίσΘη είς τόν μέσον
έτήσιον ρυθμόν αυξήσεως χοϋ είς
τρεχούσας τιμάς ακαθόριστον έθνι
κου εϊσοδήματος, ένώ, παραλλήλως,
λαμδάνεται ύπ' όψιν ή επίδρασις
άφ' ενός, έκ χών προβλεπομένων
υπό τοΰ ίδιον προγράμματος φορο¬
λογικών μεταρρυθμίσεο>ν καί ή 6-
ψηλή είσοδημαχική έλαστικότης,
άφ' έχέρου, την οποίαν έμφανίζουν
*ά φορολογικά Ισοδα καί ιδία ή α¬
πόδοσις τής άμεσον φορολογίας κα¬
τά τά Ιτη 1967 εως 1969.
Ή δνοδος τών φορολογικών έ-
σόδων, καχά την τελευταίαν έπανα
σταχικήν τριετίαν, μέ ρυθμόν ον-
σιωδώς ανώτερον τοΰ άνχιστοίχον
τοΰ εθνικον εϊσοδήματος, υπήρξε,
κατά μέγα μέρος, άποτέλεσμα χής
άποφασιο-τικής προοδον ή όποία ε¬
σημειώθη σννεπεία τών ληφθέντων
κυβερνητικών μέχρων, είς την προ
σπάθειαν περιορισμοϋ τής φοροδια
φυγής καί Ής έν γένει συλλήψεως
τής φορολογητέας νλης.
Έξ δλλου, κατά χήν εκτίμησιν
τών δαπανών τοΰ τακχικοϋ προϋ¬
πολογισμόν ελήφθησαν ύπ' δψιν: ή
έξαγγελθεϊσα κυβερνητική πολιτική
χής κατ' εχος 6ελτιώσεως Των ά-
ποδοχών των δημοσίων λειτουργων
ή προβλεπομένη επέκτασις καί βελ¬
τίωσις τών ύπηρεσιών έκπαιδεΰσε-
ο)ς, προνοίας καί ύγείας, ώς καί
ή άναδιοργάνωσις τής δημοσίας δι
οικήσεως καΐ ή έφαρμογή τής νέ¬
ας πολιχικής έπενδύσεων ή έπιβά-
τής προ—σΛΌστο^ΐκής ρυνστς πρός εξυπηρέτησιν τού δη-
πενταετίας, όφείλεΐ την Αξόχως αί- μοσίου χρέους, λαμβανομένων ΰπ'
σΐόδοξον διαμόρφωσΐν του £|ς Ττν δψιν καί των προβλεπομένων νά συ
5ιαπίσΤωσιν τών εύρυτέρων δυνατο. ναφθοϋν, κατά τά ϊτη 1969—1972
τήτων χρηιματοβοτήσεώς τού έκ τοθ νεων δανείων διά χήν χρηματοδό-
τακ.τικοΰ προϋπολογισμοϋ καί τής έ τησιν Τοϋ Προγράμματος Λημοσί-
ΐ)'εις καί δτι Θά μειωθή
χιως ό δανεισμός έκ τε χοϋ έσω-
τερικον καί χον έξωΤερικοΰ.
Είναι διεθνές καθεστώς ό δα¬
νεισμός. 'Τπεραναπτνγμέναι, άνε-
πχνγμέναι, ύπανάπτνκΤοι ή άνανά-
πχνκτοι οίκονομίαι προσφεύγουν
είς τούτον. Ώς δ' έτόνι<τα κατά χήν πρόσφατον Διάσκεψιν Τύπον, γ,ο δημόσιον χρέος χής Ελλάδος, είναι σημαντικώς κατώτερον, έν συγκρί- «ΐει, μέ τό δημόσιον χρέος πολλών δλλων χωρών, ώς λ.χ. τοΰ "Ηνω¬ μένον Βασιλε'ου τής Μ. Βρεχτανί άς. Πέραν δέ τοντον, έτόντσα καί Ρπαναλαμβάνο, δχι είναι βεβαία ή λίαν προσεχής έναρξις τής κάμψε- ος έκ τής όριακής του αίχμής ε'- νηνχι τού έθνικοΰ εϊσοδήματος. Α Τό έπ' ε μοί, φοονΛ, 'ό'.ι έξεπλή- τήν έ,τ;ι>'ιαγήν τής συνειδήσε¬
ως μόν, όπως, καί νυν, έν όψει τού
Νέον Όμολογιακοΰ Δανείον Οίκο
νομικής Άναπτνξεως χΐς Χο'χρας,
δϋ>σω μίαν συνοπχικήν, δσον καΐ
απολύτιος αληθή, ώς έτόνισα, εΐ-
κόνα τής άναπτνξιακής, άλλά ναί
τής ιδικής μας «διαχειρισχΐκής»
πορείας.
Είς τόν Ελληνικόν Λαόν άπόκει-
ται, νά έκχιμήση τδ βάθος καί χήν
ν γένει αξίαν τής εικόνος.
Ημείς, ή Έπανάσχασις, πορευ
όμεθα καί νυν, οπ<»ς είς "'ά Βοννά χί]ς Πίνδου, τής Άλβανίας καί τού Βίτσι - Γράμμου, μέ τήν συνείδη¬ σιν, την πνευματικήν καί ψυχικήν έντασιν, δτι διεξάγομεν ?να νέον «υπέρ πάντων Άγώνα». "Οπο)ς δέ τόιε, άντικρύζομεν τό ροδοχάρπγ μα μιδς Νέας Έλληνικής Νίκης, την όλοκλήρίοσιν της οποίας Θά συντρέξη καί ί'ις τό μέλλον, δπίος άπό τής 21ης Απριλίου 1967, β Α, πρΟσΙχ£;ς ^^ δέν εΤναΐ άκάμη γν»στσ1, Γ.Σ.Ε.Ε. Μέλΐ> τής ίκτβλκ—ικής της ίπιτρ»
πής ΕΘεσαν, καοτά τάς ϊπταρχούοαί
η-ληρθφορίας, $ίμο: παρα«ήσεως
τοΰ γενΐ«οο γροβμψιατϊως της, διά
χ6> δλον χΐΐρισμόν τοο
ΑΙ ανωτέρω πληροφορίαι, ΰν καΐ
διεψΛθησαν δ»' άνακοινώσιως τί>;
Συ.Ό,μοσπονδίας, 4ν τούτοις δέ» φί
νεται νά άπέχθν> τής
ΝΕΑΙ ΟΡΓΑΝΟΣΕΙΣ ΚΑΤΛ
ϋΜΑΔΟΠΟΙΗΣΕΩΣ
Ή κρίσις πάντως έντός τοθ συν
δι«οολισ*ικο0 κΐνηνατος σοβεΤ νίοτι
δ?. ό»γοΕν·ϊσεις πρθστίθεν-ται είς των
αριθμόν ίχϊίνων, αί όπ°Ταΐ 8ια·ω-
νούν μέ την ΣυνΛμ^ΐΓθνδία* 6ητ»ι,
ΒΚΛμηκανίας Χάρτου καΐ ή Πανΐλλή
νιος Όιμθσπθΐίβίοι Θεάματος — Ά-
Ή τκρώιτη είς ανακοίνωσιν της,
όνειπιφυλάκτως ΰπ|ρ τής
διατηρήσεως τής αύτθτελείας τ°ύ
Γαμϊίθυ Άσφαιλίσεως ΤυπογράφίΛ'
κ3ΐ Μισθωτών Γοαφΐκών Τεχνώ» κ«!
κατσ τής συγχωνεύσεως ή 6μα6οπ«ι
των άσφαλιστΐ'κών όργανιοαώ'
διότι τοιοώτη ενεργεια μοιραίως θα
δυσχεράνη την θέσιν των
τή» παρέμ.6αισΐν τ°0 κ.
Πρω3υπ<ϊυργοΰ κα! την τελικήν κρίσιν τ^ ίττΐ τοθ σχ*5ίου. ΔΗΛΩΙΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΤΡΑ Ό 'Υπουογός Κθινωνΐκών "Υπηρβ σιών κ. Λ. Πάτρας, ερωτηθείς ίττβ νέλτβεν δτι είς ουδένα έςχϊΐ δοθή ό Κώ5ιξ καΐ δτΐ 4φ' δσον ιμίχρι σπτι^ ■μής ή Κυβέρνησις δέν Εχει λάβει οζ, δβμία^ απόφασιν επτ' αυτού, πασά τνζητηισις επι τού θειμοπο? €ίννχΐ α- χαιρος. ΔΙΑΦ12ΜΙΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ Γ.Σ.Ε.Ε. 'Ε' τώ μεταίύ, έγνώση δτι τΐΛήν των 6ργανώσεων, αί οποίαι διεχώ· ρ.σσ,ν την θέσιν των ξναντι έκείνης τής Συ^θΐίθσπονδίας επί τοΰ άσφα- λυτικοθ κα'ι άντιιμεΤωπίζοιΛ' οητοχώ εχ3μίν«υ τού άσφαλιστΐκοϋ κώδΐκος. ρήσιν των, ά>«φύησαν δΐαφ«ν!αι | Ίτίπ-ιμίνοντες είς την διατυττωβΐΐ-
Ή ετίρα άττοχρούει δι' άνακοινώ
σεβς της κάβ: Ιδέα-ν μεταβ^Χής τής
νομικής σν/γκροτήσεως τού Τοημε ίθυ
Συντάξεων Ήθοπτοιών κΑττ.
Έκητρθΐωιπθθντες τάς σνΛΤ>ι«αΐΛ>-
στ-κάς όργσνώαίΐς των 'Ελλήνων Ή
θ^πθιών καΐ λοιπών ετταγγΐΛμαιτικών
ΟεατρικΔ, ΐνλάδων, τονίζ»ται είς τΛ"
ί μεταιφέρομεν τάς Εθλο
ανησυχίας τών διοικήσεως κσί
τώ' μελών αυτών δπί τής τύχης τού
άυφαλιατικοθ
των, ίξ άφοο
μη ς τής τελείας άγνοίας τοθ πεοι
σα; άποψιν — θέσιν μας, τιβρ} μή
6ΐ»μιθν>ργίας ίνιαίθυ άσψοΑΐστΐκοϋ
φθρέως καΐ διατίμησεως αύτοτελεί-
ας των βιωσιιμων Λσφαλΐστΐ«ών όργα
/ΐσιμών, ζητοθμεν καΐ αύθις επίδοσιν
Γ^ΰ σχβδίοο ώσψοΛιστικού «Φδικος.
νΐς τους βκπροσώπθι/ς τής ίργατοϋ
π-οπλληλιΐκής Τάςεως καί έν 03>τω ποό
6λεψΐν έττεκτάσεως άσφαΑιστΐΐίής ττρο
στοσΐας».
ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΊΟΝ κ. ΚΑΑϊΤΑΝί*Λ
ΛΗΝ
ΟΙ Σύλλθγοΐ τοθ προσωπτικοθ τή*ς
ΔΕΗ, έποον6ρχ°νται ίπιθεΐτικΛτερ0*
κα*ά ΕΟ0 /«ννκθθ γραματέως τής
)υνο.μθσπονβιας κ. Ι. Κοψιπανέλλτ,
με τήν κύττωθι ανακοίνωσιν των:
«'β Γεν. Ι'ραμμοοτεύς τής ΓΣΕΕ
βπιχίΐρεϊ 6ι' έπαλλήΑων δηλώ τω»
μ: ουσκοτίση την οόσίοΐν τοο δημΐ-
κυργηθέντθς δι' οκϊτβν καί ύφιοταΐί4|Ε
^'Λ) εισέτι τεραστίου ήθ<κοϋ θέ|μο>
τος». Πρός τερματΐοιμόν τοθ διο&ό
γο« μθρφής άντοητανγήσεων, κο.1 μι
ιατροπής τοο είς ζιβντανόν διάλ*-
γ°ν, προτείνθμ£ν δπως ό κ. ΚαιμΐΓΓα
νέλλτ>ς ορίση τ6π«ν κ<χΐ χρόνον συζηι δπμθσία καΐ ττοιρθνο-ίβ άν"τ« τ°0 Τύπου, τόσον τθύ ιτροικύψαντθς ήθικοο Θέματθς, δσθν <αΙ των συγχεκ.ριμένων άπόψεών τού ίιττί της διατΐ|ρήσε<Λϊς τής ύφι<ττο)μί· νης μθρφής άσφ(ΐλίσε«ς. Χιωτακθς, Ε. Σειδβράκης, Δ. ΐίτζολας, Α. Κανέλλθς, Κ. Καραδήνιας». Ό Σύλλογθς προσωπικθθ — Ήιτείρθυ καΐ ό ΣιΑ λογος έργατουποολλήλοιν ΔΕΗ νομού Καδάλας, διαχωρίζ°υν τή* θέσιν των ενανττι των ώς &νω όρν«νώσ*ων τής ΛΕΗ καΐ συ,μφωνούν με τήν '0ιμθσ<ηθ νδίαν, ένώ ή "Ενωσις ΈργαΓΤΌτβννΐ των καΐ 'Υπαλλιίλων Λιγνΐτο>ρυιχεί«»ν
Άλιβερίου, ζητΐί την διατηρηθή···
τ«0 ταμεί°υ αύτασφαλίσεώς τού ι»
πό την σημερινήν τθυ μορφήν.
ΠΕΡΑΤΟΥΤΑΙΟ ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΖ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ
«Ή προεργασία διά τόν Κώδικα
Κοινωνικής Άσφαλίσεως ίίχει περα
τωθή άπό τής πλευράς τοϋ 'Τπουο
γείου Κοινωνικών 'Τπηρεσιών καί
ευρισκόμεθα έγγύς τής βιατυπώσε
υ>ς τοΰ όρκττικοΰ σχεδίοΐ'», ετόνισεν
ό νπουργύς Κοινίονακών 'Τπηρεσι¬
ών κ. Πάτρας ομιλών είς τήν γενι
κήν συνέλευσιν της Γενικής Σννο
μοσπονδίας Έπαγγελ,ματιών καί
Βιοιτεχνών Ελλάδος.
Έ συνεχεία είπεν δτι δταν έπι-
στή ή στιγμή ό κ. Προ>Θυπουργός
Θά έξαγγείλη τάς βασικάς Θέσεις
τοΰ άσφαλιστικοΰ κώδικος, Θά έπο
(Ης μέ τούς έκπροσώπονς πών ένδια
φερομέν<.ον τάξεων, προκειμένοτι νά γίνη ή όριστίκή κατάρτισι.ς τοΰ Κο') δικος. Ό κ. ύπονργός είπεν ακολούθως, δτι Θά δοθή πλήρης Ιατροφαρμακεν τική περίθαλψις είς τούς έπαγγελμτί τίας, τοΰς βιοτέχνας καί τούς έμπό ρους, ϊχει δέ καταρτισθή είς τά^ λεπτομερείας του τό σχετικόν σχέ διον. Έπίσης άντιμε-τωπίζεται ή έν τος τών όρίίον τών σημερινών δυνιχ τοτήτων τοΰ ΤΕΒΕ αύξησις τών τουν τάς άσςραλκΐτικάς είσφοράς. Άναφερόμενος είς τό γενικδ- κοινοιντκοασ'φαλιστικόν πρόβλημ< Τ(ής χώρας ό κ. Πάτρας ετόνισεν δτι ή κοινωνική άσφάλισις είς την Έλλάδα, £%ΐΐ υψηλόν κόστος. Λιλ τό 1969 ή δαπάνη προβλέπεται (διά την υγείαν καί την κοινωνικήν Α- σφάλισιν, είς 26.70Ο.ΟΟΟ.0ΟΟ δρχ. (13,4% τοϋ εθνικον είσοθήματος; έναντι. 6.700.000.000 τού 1960 καί 14.500.000.000 τοΰ 1966. Τά άσφα λιστικά Ταμ-εΐα εχονν έλλείμματα Διά τήν σνμπλήρίΰσιν τον έλλεξμμο. τος τοΰ ΙΚΑ Θά άπαιτηθοΰν κατό τήν προσέχη δεκαετίαν σνμχληοο ματικοΐ πόροι δ.θθθ.θθθ.θυθ δραχ. χωρίς νά γίνη όελτίιοσις τών σννιά ξεων ή τών παροχων. Έπίσης τρία δλλα Ταμεϊα μέ 40.000 ήσφαλισμί νονς Θά Ιχονν έλλείμματα κατά τή προσέχη δεκαετίαν 3.000.000.000 θρχ. 'Τπάρχει, προσέθεσεν ό κ. Πά τρας, όίνισος άσφαλιστική κάλνψις τον πληθνσμοΰ καί τ όχάος τών κοι νωνικων άσφαλίσειον μέ τά 338 ιι* μεΐα δέν άποτίλεί σύστημα ίκ το* οποίον μπορεΐ νά άπορρέη τό μέγι στον κοινωνικόν δφελος. Άναφερό Ελληνικάς Λαός. Ή Ελλάς !πα· καταδαλλομένιον ύπ' αύτοΰ συντάξ» | μενος είς τάς έκδηλώσεις τών δια- φίε·Όι ού μόνον είς τό αΓσΘημα, ών. Έπίσης είπεν, δτι Θά συστα ) φόρον συνδικαλιστικων όργανώσε- άλλά καί είς τόν ορθολογισμόν τού , θοΓ»ν έντός τών πλαισίων τού Κώδι είς την καθολικήν περί χοΰ "Εβνοΐ'ς συνείδησιν των 'Ελλήνων. κος, Ταμεϊα Έσόδων Κοινωνικίΐς Ασφαλείας, τά Λποΐα Θά είσπράχ ΔΙΑ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΕΙΣ ΝΟΜ. Δ)ΜΑ ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ σωτερικής κεφαλαιαγοράς λόγω τής διαρθρωτικής βελτιώσεως άμφοτ£ρ«ν τούτων των τομέων τής μας. ών Έπενδύσεων. 6) Τά βίδικά Ησοδα έπενδύσε¬ ων, προβλεπόμενα δ*ι Θ' άνέλθονν, Διά διατάξείον περιληφθεισών είς υπό έκθεσιν Νομοθετικόν Διά- ταγμα (σχετικόν μέ ετέρα προβλή ματα, άλλον κλάδων ή περιπτώσε- ων) ίκανοποιοννται συμφώνως πρός τάς άπόψεις των όργανώσεών τοιν αίτηματα τον κατασκευαοτικοϋ κό¬ σμον διά την φορολογίαν είσοδή- ματος. Τούτο εδήλωσεν ό νέος ν- φνπονργός Οίκονομικών κ. Άρχης είς τήν διοίκησιν τής ΠΕΔΜΕΔΕ, ή όποία τόν επεσκέφθη πρός τουτο. Είς τόν κ. νφνπονργόν άνελύθη- σαν τα καί παλαιότερον αίτηθέντα δνο σημεΐα: 1. Τού διπλοΰ χαρτο- σήμου καί 2. Τοΰ τεκιμαρτον καθο>·
ρισμοΰ τοΰ φορολογητέου κέρδονς
των άνωνύμων τεχνικών έταιρειών.
Συγκεκριμένως, ή ΠΕΔΜΕΔΕ
ίχει έπισημάνει πρός τό ύπονργεϊον
δτι:
1. Αί φορολογικαί υπηρεσίαι δννά
μει τής ύπ' αριθμόν 2711)22)4..7.
1968 εγκύκλιον τής Γεν. Δ) σεως
Φορολογίας Εσπευσαν νά χαρακτηρί
βονν ώς «ΰπεργολαβία'ν» τήν έται-
βμα νά τυγχάνουν δυσμενεστέρας
φορολογικής μεταχειρίσεως οί έκ
των έργοληπτών ΟημοσίωΎ ϊργων
μέτοχοι άνωνύμων έταιρειών ίναν-
τι των συνάδελφον των τών άσκούν
των ατομικήν έργοληπτικήν επιχεί¬
ρησιν.
Πρός θβρααΐείαν τών ανωτέρω, ή
ΠΕΔΜΕΔΕ Ιχει ξητήσει δπως διεν
κρινισθή σαφώς τά φορολογικά δρ·
γανα δτι:
α) Ή ε'ισφορά έ'ργον είς εταιρεί¬
αν ή κοινοπραξίαν είς ήν μετέχει
ό άνάδοχος, δέν αποτελεί ΰπεργο-
λ.α6ίαν καί σννεπώς δέν υφίσταται
περίπτωσις ιδιαιτέρας φορολογίας
εϊσοδήματος τοΰ ανάδοχον καί Ιδιαι
τέρας τής έκτελούσης τό έργον ε¬
πηρείας ή κοινοπραξίας, ουδέ ίδι
αιτέρας πληρωμής τέλους χαρτοσή
μόν υπό τοΰ ανάδοχον καί τής έται-
ρείας καΐ β) Τά φορολογητέα ϊσο
δα έκ μ.ερι<ΐμάτων καί άμοιβών 8ι- οικητικών συμβονλίων άνωνΰμϋ)ν έ· ταιρειών νά προσδτορίζωνται ϊσα πρός τα τεκμαρτά τοιαϋτα τοΰ δρ- ρικήν εκτέλεσιν άναλαμ6αν»μένου ί Ορον 14 τοϋ Α.Ν. 239)67 διά τήν υπό πτνχιούχον έργολήπτον δημοσί- ι περίπτιοσιν καθ1 ήν τά λογιστικάς ον έργον καί ίιπήγαγον είς πληρω¬ μήν διπλοϋ τέλους χαρτοσήμον τάς περιπτώβεις ταύτας. 2. Έξ άλλον, προκειμένον περί ά¬ νωνύμων τεχνικών έταιρειών διά τής ύπ' αριθμόν Α 5877)1969 διοικ. λύσεως τοΰ υπουργείον Οίκονομι¬ κών καταστρατηγεΐται έπίσης ό τε- κμαρτός καθορισμός τοΰ φορολογη- τέου κέρδους διά τάς περιπτώσεις καθ" δίς τά λογιστικώς προσδιορι- ξόμενα κέρδη είναι διάφορα των δι' είδικής διατάξεως, ένώ τό αί»· τεκμαρτών τοιούτων (τοϋ δρθρου τημα διά τά κέρδη των άνωνύμω έξαγόμενα τοιαΰτα καί διανεμόμε- να τοιαΰτα είναι μεγαλύτερα των τεκμαρτών τοιούτων, ίσα δέ πρός τά λογιστικά άποτελέσματα διά τήν περίπτωσιν καθ* ήν ταύτα είναι ο¬ λιγώτερα τών τεκμαρτών (δεδομέ- νον δτι είς την περίπτωσιν ταύτην διά την επί πλέον διαφοράν φορο- λογεϊται ή άνώννμος έταιρεία). Ό κ. Άχής είπεν δτι τό αίτημα διά τό χαρτόσημον ίκανοποιειται Ι κατά την πενταετίαν 1968—1972, 14 τοΰ Α.Ν. 239)67) μέ άποτέλνε- | τεχνικών έταιρειών Θά μελετηθή. ιυν δ κ. Πάτρας είπεν δτι ένώ δ μ* γάλος δγκος των ήσφαλισμένων τοΰ ΙΚΑ οί ϊμποροι, οί έπαγγελμα το&οτέχναι, οί δικηγόρο», οί ύγειο νομικοί, οί ιμηχανικοί καΐ τ ό σύνο¬ λον τοϋ ελληνικόν λαοΰ άναμέ νούν μέ εμπιστοσύνην τό οριστικόν σχέδΊ ον τοθ άσφαλιοπ»κον κώδικος 23 έ πώννμοί. όργανώσεις καί άλλαι 25 ολιγώτερον έπώνυμοι, Ιναντι 2.500 όργανώσείον τής ΓΣΕΕ καί 300 *ής Χρκττιανικής ΓΣΕΕ προέβησαν είς έκδηλώσεις ανησυχίας διά τό καθεστώς καί τό πρόΰλημα τής κοι¬ νωνικάς άσφαλίσεως. Έπίσης ό άρμάδιος βπουργός ε¬ τόνισεν δτι διά τοΰ άσφαλιοτικοθ κώδικος δέν Θά επέλθη Ισοπέδακης είς τά ταμεία, άλλά δτι ή λύσις ή δποία Θά δοθή Θά είναι άνταξ£α τής έλληννκής πραγματικότητος, ώς αυτή διαμορφοΰται είς τό πενταετές πρόγραμμα οίκονομικής άναπτύξε- ως τής χώρας. ΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ Σ Ένώ δμως άναγγέλλεται υπό τοΰ αρμόδιον ύπουργοΰ, δτι τύ οριστικόν σχέδιον τοΰ Κώδικος Κοννοινικής Άσφαλίσεως ευρίσκεται είς τό τελι κόν στάδιον τής καταρτήσεως του, χο>ρίς νά βιαψεύδωνται ή νά έπ»6ε
βαιοΰνται οί σχετικαί μέ τό περιεχό
μενον τον πληροφορίαι, σννεχίζον-
ται αί αντιδράσει; έργατοϋπαλληλι
κων όργανώσεών διά τήν Ίσοπέδω-
οτ,ν των κεκτημένων άσφαλιβτικων
των δικαιωμάτων. Ούτω, τό Έργα
τοϋπαλληλικόν Κέντιρον Πειραιώς
τάσσεται υπέρ διατηρήσεως τών
δικαιο)μάτων κνρίας καί έπικουρ»-
κής άσφαλασεως καί τής έπίκτάβε
ως αυτών είς δλους τούς κλάδονς
τών εργαζομένων. Παραλλήλως ζή
τείται ή αΰξηοις τών «τυντάξεων,
είς έπίπεβα έπιτρέποντα τήν έπιδίο)
σιν τών σννταξιούχων, ή δρσις των
τιθέμενων υπό τού ΙΚΑ περιβρι
σμών, αναφορικώς μέ τό νψος τών
χορηγονμένων σν·ντάξεων, ή μείω
σις τοΰ όριον ήλικίας συνταξιοδοτή
σεως, ή βελτίωσις τής Ιατροφαρμα
κευτικής περιθάλψεως έργαζομένιον
καί συνταξιοΰχοη' καί ή διατήρησις
τοΰ θεσμόν τών βαρειάν καί άνθυγι
κινών έπαγγελμάτων. Έπίσης, υπό
τοΰ Ε.Κ.Π. έτονίσθη είς συνάντη
σιν τής διοικήσεως τον μετά τοΰ
αρμόδιον υπουργόν, δτι πρέπει νά
τοΰ δοθή σχέδιον τοΰ Κώδικος, προ
κειμένου νά μελετηθή καί διατυπω
θοΰν έπ' αυτού συγκεκριμέναι άπό
ψεις τών έργατοϋπαλλήλων τής γε£
τονος.
Παραλλήλως ή "Ενωσις Συντα
ξιούχΐι)ν Κυρίας Άσφαλίσεως Δομι
κων — Ξυλουργικών Εργασιών καί
ΈπικουρικΛν Ταμείίον Αθηνών—
Πειραιώς καΐ Περιχώρων, είς ψή
φισμα τής γενικής συνελεύσεως της
ζητεί την μή συγχώνενσιν τοϋ 'Ε
πικονρικοΰ Ταμείον τής τάξεως είς
οιονδήποτε νέον άσφαλιστίκόν δρ
γανισμόν καί την παράλληλον άνα
σνντάξεων.
Σχετικώς μέ την παρεχομένην
υπό τοΰ ΤΕΒΕ άσφαλιστικήν κάλυ
ψιν είς τονς έπαγγελματοβίθτέχνας
έτονίσθη κατά τήν χθεσινήν συνέ
?.ενσιν τής ΓΣΕΒΕ, δτι τά οΐκονο
μικά τοΰ Ταμείον ευρίσκονται είς
ανοδον, οφειλομένην δμίος ούχι είς
τάς είσςροράς των ήσ<ραλιλι>πληθών επ ισκεπτών τό ώ
οαΤσν Περίπτερον τού 'ΕβνικοΟ Όρ
γανιΐσ'μθύ 'Ελληνΐικής Χίειρθ'Τϊχνίας.
Έν τούτω, καλαΐσθήτος δΐηυθείΊ|
μενά, έκτίβεντα, πθικίλα καΐ χαρο
<ηοΐστικά προίόντα τής συγχρώνου χ£ΐροτ£χ"Λκής παραγιογής τής Χ«*· ρας, μετα£ύ των οποίων δελτιωμέ νης ποιότητος καί εξαίρει ου σεως χειροποίητοι τάπητες των είς διαφόρους περιοχάς λειτονογουσών σχολών—ίργσστηρίων τού Όργανι νισμοο Χίΐροτεχνίας καί, έητίσης, εΤδΐ), κεραίμΐκής, ξιΛθγλΐΛττιβής, χοΛ κθπλαστικής, κθσμή,ματα χουσοιχθΐας καϊ κθμψοιτεχνήμοίτα. Ή "Ρκθεσΐς 'Ελληνικής Ο1κο»ο μίας θά διαρκέση μέχρι τής 16τ|ς τρέχοντος μηνός, λεΐ-τουργεΐ δ£ κο>
θημεοινώς, ώρας 10 π.μ.—·2 ιμ.μ,
<σ.ΐ 5—9 μ.μ. μέ ελευθέραν είσοδον διά τό κοινόν. ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ ΕΙΣ ΕΟΚ Μι5ισμένη έίοικθιλουθεϊ νά ) <α'ι δ'ά ήν τρίχουισαν έ6δ°μάδα ή άντισταθμική είσφορά επί τοΰ εΐσα- γομένον είς τήν ΕΟΚ έλληνικοδ υσικοΰ έλοοΐολάδβν. Ή ώς &νω ε! σφθρά διά τ^, έκ Τύνιβος καί Μα- ρόκον έλαιόλαβθν τής αότής πθ»ό τΐκής στάθμης εΙνσΛ καΐ αυτή ιμηίδβ νισμένη ένώ διά τό έκ ΤρίΤων χ»· ρών ελαιόλαδον αθτη ωρίσθη βΐς 18,58 δολλόρια κατά τόννον. Διά τδ ραφινέ ελαιόλαδον ή εΐσφορά είναι διά μέν τό ελληνικόν μηδέν διά δέ ΐό έκ Μαρόκου καΐ Τύνιδος καΐ έκ τρίτον χωρών 20,61 καΐ 52,62 δολ- λάρια κατά τόννον άντνστοίχως.
σμοΰ
Ε.ΟΙ - ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΛΦΡΙΚΗ
Κατάργησ,ς τελωνε,ακών δασμώ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ.) — Όλίγο.ς
Ε{5ομα53ς μϊ'ά Τη» έν'οοξΐν τής ί-
,νις τώ; έ)*πορικών συμφωνίαν
*' ίιό<: τί'': Ρ^^ής οί Κ°ι*ότητος κα! άφ' ί,τέ- ρθιι της Τιμίας καϊ το;) Μαρό¬ κω ί| Ε.Ο. Κ. υπέγραψε κατά τα β έ ύ ΐίλη νέαν τιίν Κοινότητα -.ής ή; Άορικής ,,ν ά»ό τάς Δημοκρατίας τής Κ->
Η/Ιςι τή; Ούγάνδας καΐ τής Τα.ζσ
νι·ας) Ή *ττί"μος
χβΜν
Κ»1''
τίς
ϊϊραν τής
τής Άνστοιλϋιής Άφρι
Ή συμφω*ία αυτή — 3—ος κ τί
η μ:τα#/ τήί εύρωπαϊκής οίκς. ?μΐ
„-,. Κοινότητος, των 17 άψρ :νι-
Σύμβασις τής Γιβ
οιντϊ — εΤναι δΐαρκείσς ιτέντ; ί-
τώ«, έκι^έονσα τά άογότερο. την
3ΐην Ίανθυβρίίυ 1975, άλλά ,.·-ό-
κ£ΐΤ3ι π?ό ^ής έφαρμογής Της, 4ίς
Γην κύ:ωσΐν των αρμοδίων έννεα ε-
β^ικύν κοινοβούλιον. Μ!α ποώτη τσμ
^νία ΕΟΚ — Άοο^σα εΤχεν υπο».
γρα»ή κατά Ιούλιον τού 1968, άλ-
>α £λ«ΐξε πρό πέντε μηνών, χωρίς
νά τ;9η εν Ισχύϊ διότι ώοΐΓμένα κοι
νο6«ιΑι3 δέν είχον άχάμη προβή ΐίς
αυτής.
Ή ιύοωιτιΐίκή οΐκθνθμική κοινάτης
ωρ:! σημαντΐκά έμιττορικά πλε<>
είς τάς τρείς άν—ολιχο
χώ^ας- αί έξαγωγα!
τής Κίνας, της Ούγάνβας καί τής
ΤανζθΗΊ'ας πρός την Κοινήν Άγβραν
9α χΐίρθυν τελωχεκχχής ατελείας, έ-
ξαΐρέσεΐ τώ» άχρ^τικών πριιάντων
ΐό οΐτοΐα ευρίσκονται τίς συναγωνι
ομό μ£ ταυτόσΓμα προίόντα τής
β)ρκ—«ής οΐχθνθμικής Κοινότητος.
Έξ 4>Λοβ, εί5!«αί δι—αδεις άφο-
ροϋ' τό,- «ατφέν, τα
ΐας κενυέρ&ας ά·"«νά
καί
των οποίω/
η
είς
000
.ών
άτβλεΐα περΐορίζετο.ι
ποσότητας· Καφές, 56
μθσχοχάρυα, 12,0 τόν·
νοι καΐ κιονσέρδαι άνανόΊ 860 τόν.
τά βτνατολΐκο —
, *ατσλΐκο
Λψρικανικά κράτη παρέχθυν είς τ
ΕΟΚ τελΐ^νεακά λθ
ά-
χρημ
ιΰρω
πό 2 έως 9%) διά 60 ...Γ____ „,
φώς καβαριζόμενα πρθιόντα.
Αντιθέτως μέ την Σύμβασιν τή
Γιαονντέ, ή όττ'ία πρθδλίπει
Γικήν ενίσχυσιν ίχ μέρο,,ς τής „
παίκής οικονομικάς Κ°ΐνότητο-
νός περιττον δΐσχκατθιμιμυρίου δολλι
ρίων έντός ττέντε έτών, κα9ώς κσ
τεχνική βθτίβειαν, ή νέα συμφι
τής 'Αρθοσα δέν όρίζει άκόμη
τε τεχνικήν βοηθεία^. 'Αλλά ή έ< λόγφ συμφωνία περιλα,μδάνεΐ διά πρώτην φοράν διατά|ξεις επί τής ϊ σστητος είς τόν τθμέα τοΰ δικαίω ματθς εγκαταστάσεως καΐ παρθχής θπηοεσιών, καθώς καΐ επί τής ί «κινήσεως πληρωψιών κσ 'Εκφράζεταΐ ή γνώμη δτ1 ( ον.^φωνία Θά συμδάλη είς την έ τής ένδοαφρΐκανικής περι συνεργασίας. Μ; έκτασιν 1,75 *«ατομ, τετρσ. γων^χών χιλιόμετρον, ή Κοινότης τής Άνορτολικής Άφρΐκής ύπερδαί η. κοβτά 50% τόν γεωγραφΐκίΛ1 ρον τής εώρωπαϊκής οίκονοιμικής νότητος (1,17 έκατο,μμ. τετραγωνι χώ-" χιλιο-μίτρων), άλλά δέν διαβέτι ιταοά τό έκτον (30 άριθμθχ) των ΛΚΙΙΠΤΤΞΙ- ΚΛΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ '^ρδρα τού Ύπουργού Συντονισμοΰ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ Κατά τόν Νέον Άσφαλιστικόν Κώ βικα 4ον Ή σειρά των δρθρων μοιι τύτων εΐχ£ μίοτν καΐ .μόνην άψετηοίαν. τή» έκτλή δ έκιττλήρω^ιν τού δηιμθυίθυ μθυ χρέ- ούς, δττως δώυω μ!α συνοτττΐκήν; 6 τον κα! απολύτως Αληθή ιίικόνα τί- Άνατττυεκχιχής ττθρείας τής χώρας, V σννζοΎ&ΐι μέ τα έγγίνή πρός ταύτην -ΐτρο&λΐχιαοτα, τάς έττελθούσας ί-εο·χ^μίνας ΐ χ:ο ω τής Ε.Ο.Κ. (185 έχατομ(μύρΐα). Με τ» την Μεγάλην Βρ«ταννίαν, ή Ε.Ο. Κ. έοχεται είς την δευτέραν σειράν των έμπθριχών σι/ναλλαγών μέ τάς ώς ανω χώρας. Τα 1968, ή Κένυσ, ή Ούγάνδα καΐ ή Ταν-ζανία είσή γΐν ττρονόντα ό£ίας 640 έκστομμυ ρίΜν δολλαρί-«ν. ΧΕΝΤΡΙΚ ΠΗΤΕΡΣ ΚΑΘΙΕΡΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ Ή Νομισματικ.ή Έ.τιτοοπή, συν- εις εκτέλεσιν τής παρ. 4 τού άοθρου ίλ.θοϋβα υπό τήν προεβρίαν τοϋ ν- ϋυντονισμοΰ χ. Ν. χαρέζον, ενέκρινεν ειδικόν σχέδιον, υποβληθέν είς αύτην υπό τον έν Α¬ θήναις ύποκαταστήματος τής Κανα διχής Τρα,τέζης ^πάνχ.όφ ^ο6α Σχότσϊα», αποολεπον εις την χορή- γηβιν πρόσθετον παροχής υπό τάς άκολονθους προνποθέσεις: Ή «Μπάνκ δφ Νό6α Σκότσια», ε!; περίπτωσιν Θανατον έξ άτυχή- ματος τοΰ καταθέτον της είς συν- άλλανμα "Ελληνος ναυτικοΰ, Θά δι ώαβιάξη το υπέρ τοΰ δικαιούχου πισΤωτικον υπόλοιπον, τό οποίον ύ- φίστατο κατά τήν προηγουμένην ή- ι*έραν τοΰ προξενήσαντος τόν Θάνα τον άτυχήματος. Ό Έλλην ναυτικός νά διατηρή Βς τό έν Πειραιεί ΰποκατάστημα τής ανωτέρα) Τραπέζης λογαρια- βμόν χατοθέσεως είς ελεύθερον συν άλλαγμα ή είς δραχμάς, προελθον- 0α; εξ ολοκλήρου έκ τοιούτον λο¬ γαριασμόν. Ή καταβολή τής είδικής ταύτης ■τροσθέτου παροχής δέν δύναται νά τό ποσόν τών 3.000 δολλα- θίιον κατά καταθέτην, Θά ένεργήται ίέ είς σννάλλαγμα ή είς δραχμάς «ξ ίδίων διαθεσίμων τής Τραπέ¬ ζης, δνευ ούδεμιάς απολύτως έπιβα τοΰ καταθέτον. Δέν θεωρεϊται Θάνατος έξ άτι·- χήματος ό δφειλόμενος άμέσως ή 2 καί τού ΐίρ·θρου ό-τοϋ Ν.Δ. 43)68 «περί καθοριβμοΰ των κινήτρων διό τήν ανάπτυξιν τής χοιγεϊα καί τά μηχα-
ή έξαρτήματα, τά όποία
αποκλειστικώς καί μό
άποκλειβτικώς καί μό
ον διά Τα- ανάγκας των χοιροτρο
τού ίδρυάμεναι χοιοοτροφικαί έπι-
χειρήσεις μεγάλου μεγέθους, άπ«λ
λάσσονται όλοσχερώς τής φορολο-
γίας ε'ισοδήιματος επί μίαν πενταε¬
τίαν άπό τής ενάρξεως τής λειτσι>-
γϊίας των.
Ώς γνωστόν, διά τού ώς ανω
Νομ. Διατάγματος (ΦΕΚ 288)6β
Α'), αί έντός μιας πενταετίας άπό
τής ενάρξεως τής Ισχύος τού Ιδρυό
μεναι χοιροτροφικαί έπιχειρήσεις
μεγάλον μεγέθους, άπαλλάσσονται
όλοσχερώς τής φορολογίας είσοδή
ματος επί μίαν πενταετίαν άπό τής
ενάρξεως τής λενΐουργίας των.
Συμφώνως πρός τό αρθρον 5τής
κοινοποιουμένης αποφάσεως, ή έν
λόγω δασμολογική καί φορολογική
απαλλαγή των άνοηέρο) είσαγομέ
νων είδών καλύπτει πάντα δασμόν
τέλος, φόρον ή έτέραν επιβάρυνσιν
σ|μπεριλαμ6ανομένου καί τού φό¬
ρον κύκλου εργασιών, ώς καί τού
ε'ιδικοΰ φόρου τού αρθρον 17 τον
Ν.Δ. 3092)54.
Ή ώς δνω άτέλεια, παρεχομένη
προσωρινώς, έν άρχή, όριστικοποιεϊ
ται κατά τό όίρθρον 7, επί τή προ-
σαγωγή είς τήν Τελωνειακήν Άρ
χήν έντός εξαμήνου άπό τής παρα
λαβής των ώς δνω είδών: α) 6ε6αι
ώσεως τής αρμοδίας Άρχής τού ύ
πουργείου Γεωργίας, ίίτι ταύτα έγ
κατεστάθησαν είς την χοιροτροφι-
ήν έΛΐχείρηοιν τοΰ δικαιούχου καΐ
6) ΰπευθΰνου δηλώσεως τούτου πε¬
ρί τής καταγραφής των παραληφ-
Θέντιον είς τα παρ' αυτών τηροΰμε
να σχετικά 6ι6λία.
ΕΤνχΐι έξώφθαλμονι δτι
τά χαρακτηρίσωμεν ώςλίανίκανοποι
Γ)τικον, άπό απόψεως κινητοΐποΐήσν
ος πάοων είς την πρβι<—άθεΐαν ο|«< ν3Γιικής άναπτύξεως τής χώρας, *' έξ 61 δυικατομμυρίων δραχμών ί· μθς τ°ύ Έπαναατατΐιχού ν Έπενδύσεων. ργρμμσθϊί τας, διά ©ΓΓΐκών προβλέψΐων, λύσεις τω/, τάς μακρθχρονΐους ΤΓροοπτικάς <αΐ άκόμη, τ°0ς έτταναστατιιιούς ό- ΟθΐΜΓθί μ0:ς/ καθ,ίοον ή 'Εττα- την γόνψον σι>
'&ξ
ή έ*ττνηοο»ις τού χρί
ης
ούς £χ£ΐ δΐττλήν κατεύθυνσιν- Πρός
'ό σύνολον τοο 'ΕΜηνικοϋ
«αί τό "ΕΘ>Ός γ^νΐκώτΐρθν, δ»ότι
' τής £ύθύνης έκ τού γ£.γο-
δτι κατ£στη κυοία τ«ν ,τρο
μων τ'υ καΐ ύπεύβυνοι;
Ι5ιαχεΐρισ·τής» τής πορείας τού.
Π^ός το0ς έν δψει «δανειστάς»,
'.Ιδικώτΐρον, δ'ότι δεν έ-ιθυμοθμεν,'
'ά «πρθσελχύσωμΐν» τούτουςΐ απλώς
δι' έκκλήσεων. <5,λλα νά το0ς ^^ μ«ν διά την ττλέον παραΐγωγ ικήν άπο ταιμΐευσΐν των, ή οποία έντός τού χρόνου καΐ τού ά-νατττυσ'σθ,μενθυ 'Ελ V έξ ίσον ίξθφθάλιμως θετική ή άν. ιιονή δτι ή συιμβολή τού Κράτους είς τήν άναπτυξιακήνε'ντα τΐν 0α συντ£λ03η είς τή £Τι περαΐτέ κοιν0νι«ού θά 6αίνη , τό¬ σον διά τ°0ς Βίθυς, 6οον κα! διά Γάς γενεάς των τέκνον των, Ή 'Επανάστασις βέν βλέπει την ΈΧιλά5α «ΐτατικώς». Την βΛέΛτει 'δυΐΌημΐικώς»· ώς Κοινωνίαν μέ βΛ^νί χή κίνησιν ποός τα πρόσω καΐ μέ 7ΐΛ*χτικοΰς δεσ^ούς τάς παράδοσι ικός έβνΐίκάς Αξίας. "Ο Ιττοοικός άναγνωριζάμενθς :<5υνοιμκός» ^ν ττολέμω τοθ 'Βλληνι } Λ δεν ηδύνατο να Εχη |στο- οικ6ν άντίκουτμο: έν εΐρήνη., έφ' δ- 8'ν άττΜαθίσΤατθ ή «5>;ναιμΐκ?ι»
τής οΐχονοαιχής, κοιν»νΐκής καΐ π3
τ<^υ κΐνήαιως. 'Επτΐ τής των συντελίστών αύ- της τής «ΰυνιαιμικής:!· θϊιμελιών£ΐ την Ελληνικήν Άνάτττυξιν ή Έττανάστα Ά»ΐφέρβη ηδη είς τάς τής Νέας ΠΛιτικής Δηϊΐ°σίων 'Εά- δπως αΐίτη δκχτυττθθταΐ ιίς τό Πενταετές Πρσγρσψιμα τ°ίτων ΑΙ έμψίβτεις αθται πρός την Περι Βν) τ&ν Γεωο-Ύ'κόν, ΈκιΐΓαιδει*τι Τουρΐστκόν ταμία, έν μί τή' Βιομηχανικήν μ·^αίνονν τήν όητβκοΛάστασ ι ν τής «δυνσμικής» τής οίκθνθ,μίκής κ' ή^ς ανευ τής όττοίας ήτο άδύνο ή θί^ελίωτις της «'ΕλΑτ|νΐκής ή όποία, ώς ΐ<ττη»ί- ι 4ν Γ_>5ς τό
ής Ισχύος καΐ ασφαλείας τής Πα-
3·δι>ς τόν στρατιωτικόν.
ΠροτθϊΤω σήμερον *τ£ραν «>τανσ
τατιχήν κΐΛθτθμίαν, εΐσαγομίνηυ
είς την έπενδυτικήν πολιτικήν τού
τήν χρΐ>σΐιμοπθίΓΐσιν τού
Πεντα<ετ<Ος Ποογράμιμα,τος Δη·μ°σ· ώς μέσο^ άσκήσεως πσλιτιικής, δ*ά τής δή τής έττενδυτικής πρθΐπαθείας έχ μέρθυς των λοιπών φορέ ^ν τής Διοικήσεως, διά τής άναλή. ψεως εύουτέρων Πρθγρσ^μ,μάτων Πα· ιΐλλήλων 'Επβνιδύσεων, δσον καΐ <* τώ Ιδ'ωτικών φορέων. Λ ι «ν τάς 86» εόνοϊχάς τώσεις, αί όπ°ίαι σηιμεΐοθνται την χρηιματοδότησιν τού 'Επαναστα τικοο Πρθγράιμιματθς Δημθσίων 'Ε- πενβύσεων: Πρώτον, την φθίνονσαν ονμβολήν τ°ΰ έξωτερι-κοΰ δαν'εισμοθ είς τήν χρηματοδόττισΐν των ξργω». Καΐ δεύ τερθν, την αυξανομένην συμιμ€Τθχήν τοθ τακτικόν ΠροϋπολογΐσιμοΟ. Ώς πρός την πρώτην) σημίΐθνμεν την πτώσιν της άπό 20,6% τό 1966 :ίς 12,2% τό 1972,, είς άττολύτους όε ή σΜμβολή αυτή σταβε ροποιεΤται είς επίπεδον χαμηλότε- ο-ν τώ/ 2 δισεκαταμ,μυρίϋγ δρσζ^ών ίτΐ)σίως. Ώς ττρός την δευτέραν, την ποαγΓ αν σημβολήν τοΰ τακ.τικοΰ προνπολο /'σ,μοΰ είς την κάλυψιν των πληρω- μών τοΰ Προγράμμβιτος Έπενδύσε Λ-ν, τήν δ«δόν της είς 33,6% τδ 1972, άπό 2,3,8% πθύ ήτο Τά 1968 '&< τούτων ά—οδίικνύεΤα, ή λίαν άξ'θσημΐϊωτος 6ελτί<Λης ε|ς τήν Βι άρ3ρωσΐν των μεγεθών χρτιιματοδοτη τ°0 Προγιράμιματος Δημθσί«ν ΕττεΜ9ύαεωνι διαπισ'Τθυμένη ώς ίκ- τής γενικωτέρας άργσΛΊκής τής διαρθρώ^ίως των ί>ηιαθαΐονθμΐκών μεγεβών τής χώρα<·· Τούτο δέ οηιμσ.ί»£ι μετάθεσΐν των οΙχονο·μι«ών άττΛ δισεκατομμυρίων δραχ. περίπου γενΐκ°ύ άιττοβΕμαΤικοΟ έκ 3.65β *κ- οαχ. καΐ άττοθπματΐκών τομίων ίκ 320 ίκατ. δοοιχ.), πέοαν τθθ όπτυ -μαιτικοΰ το3 Περιψ£ρειο»κού Προ ν 5.144 έκατ δραχ. δι" ά ι ν των ήβη 4κΤίλοθμένο>ν
έργων κα! εΒικών
μη παραγωΥΐκούς σκθπούς ώς εΤ»αι
αί κατοτναιλωτικαί δααπάίναι τοθ ττα-
κτΐκοϋ πρθιπτολθγΐσιμθϋ, είς Εργα ^>'
κονομ «ής άναπτύξεως. Δηλαδή, £κ-
Γτλήρωαιν τής έπανασΤα-τικής ήβικής
άο·χής διά πατάν δυνατήν σκμδολή"
είς Κράτος λΐτότΐ»τθς υπέρ τής Κθι
νίοίας τής Ενημερίας.
Λ
Αί υπό τ^ύ ΓΐρθγράιμιμαΤθς Άνη-
ΐττύ^εως προβλεφΘεΙται έ&λ!ξε»
τή; δΐί^οτίας καΐ Ιβιωτι-κής άποΤα
μιεύτεως, τής προσφερσς κα! ζητή
ίΐιος κεφαλαίθυ είς την Κ£φαλα·ιαιγ«>
°ά», Τής ζητήαίω- ττΐστώοίων τΛν
διαφόρων τομέων τής οΐκθνθιμίσς ίκ
^ο^ τραιπιεζΐκο; σ'ττήματος καΐ τΛν
ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΙΔΡΤΜΑΤΟΣ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΣ
ΑΝΑΠΤΤΞΕΩΣ
'Τπό Γτοΰ Εθνικον Όργανιβμον
Έλληνικής Χειροτεχνίας παρασχε¬
θή Θετική ενίσχυσις είς τό "Ιδρνμα
προστασίας τής έλληνικής καί μι-
^ιχειρήσεων^ ίφ' δσον τά ] κρασιατικής χειροτεχνίας ('Ελληνι-
ΕιβΊ αύτά δέν κατασκενάζονται υπό κές καί Μικρασιατικές Τέχνες), διά
τ?ί> ίνχωρίου βιομηχανίας ή διοτε- την προώθησιν τοΰ υπό τούτου έ-
^5· φαρμοξομένον έν Μντιλήνη προ-
Τούτο όοίζεται είς τ,ήν ύπ' άριβ. γράμματος άναπτύξεως τής τοπι-
■ 8448)117)69 απόφασιν τού ΰ- | κΤ|ς χειροτεχνίας καί λαϊκης τέ-
""«νΥοϋ θ!κ.ονομικών, έκβοθεΐσαν
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
ς γ ζών Άξιοχ. Διοιχήνρων Άνω·
Έταιρειών καί '^ταιββιών Πεοιω<ιισμέ*ης Εΰ- ?/ς ϋτι β^ αποωάο·ί«{ τοθ χ. Ύηηυογοϋ ΈμπορΙον Ι* αριθ. 66376)4126 τής 16)12)65, δημοαιεν *?'»« «ίς .ό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Μελ,ίον 'Λνωνύμων Έταΐβειών), δβ/ζεται ότι δύναν- Ιβι *■ συνίγίσωο-ι δημοσαύουσαι εγκύρως τάς ΧΓρο σ"λΐί»εις νί,ν Γιν. Χυνελβύσεων καί τούς ΊσοΧογι- των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙ- ΜθΑθ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· τής σνγχω+ίύσιώς «ής. Δ·ά τώ* έν λόγω ά καταιττή δυνατή ή άφ' ενός μέν τής ε'μφανιζαμένηςδια ,υιαάνσεως τοθ ριΛμοΟ οΐ*ονομι«ή·, νατττύξίως έκ τοθ δΐετ°ϋς κύκλον ής γ·εως>γι«ής παραγωγής, άφ' *τέ
ρου δέ των *γγροβλέΐττωτ έξελίξεων
τής οίκονομικήςδραστηριότηαος. 'Ε
νώ, ταυτοχρόνως ίεασφοιλίζεται ή Ι
λοοστικάτίΐς τού 'ΒπβνδυτΐκοΟ Προ-
/ράιμματθς ίκ τής αυξήσεως τοδ κό
οΤ°«ς κατασκχί,ής των ϊργων, τής
άναπτροσαιρμβγής των τιιμών καΐ τής
των άοχΐκών σχβδΓων
διά τή* 6-κχλήν καΐ ά-
ττρο~θ'!ττον σι/νίχισΐν τής έκτκτϊδϊν
ΐΐχής δραστηριότητος τοθ Κοάτθυς.
Τό έ5 61 6ισεκατο<μΐμυοίΜν δροΐχ- μών είς τΡΓχόύτοΐς τιμίας Οψ'ς τοί5 Π;»τα·ίτοϋς Π3ί>γ:κ4μιματος Δη-μοσί
■ύ' Έττ£ν5^7εων διοιμθρψοθταΐ βάσεν
των ττοανματικων δυνατοτιγτων τής
ΙλλΓ»νικής οίίθνομίας καΐ ούχι ίτπ*
τήν επήρειαν φιλοδόξων ποοβέσεων.
Άαφαίλώς δι τούτο ΐΤνβι λίαν ση-
μαντ'κόν καΐ ύπερβσ.ίνςΐ τάς προβλί
ψεΐς τοθ πρό διετίας συτοβχθέντος
ΐτρογράιμματος Οίκθ^μικής Άναπττό
ξεως τής χώ3ας κατά 5 δισεκατειμ-
μύρια δραχ^ών. Ή πρός τ' άνω ώπό
κλίσις αυτή όφείιλίταΐ κατά 3,5
δισοκατο,μμύρΐα βροτχ. είς τό γΐγ°-
νός τής διαφοράς τών είς τι,μάς
1967 άναφεραμένων προβλέψεων τού
Ποογράοματος Άνοβπτύξεως καΐ κα
τά 1,5 δισΐ^ατθμψιύρια είς την κά¬
λυψιν ώοισμένων 'μη προβλεφθεισών
δοιπανών άποίλλοτρΐώσ£ω ς, ώς καΐ
τίς την δκίβεσιν ηύξηιμένων δΐαθεσΓ-
ν,'ωκ πόρων υπέρ τού
Ποθγρσιμματος.
*
Τά 'Ε/πσΛ'ασ'τατΐ'κόν
Ποόγραμμα Δΐιμοσίων Έττίνδύσεων,
κοίτά 10,3% ϊνανΤι τοθ άν
ώς καί αί
»3ΐ έξελίξεις £ίς τάς άγθράς
Γ»ς καϊ κεφαλαίθυ τής άλλοδαπής,
Απετέλεσαν τά κριτήοια των έκτψη
τεων ΰιά τήν χρίΐματοδστησΐν τού
Επαναστατικαί Πρθγράμιμσ/τος '&
ιτ-νβύσεων.
Ώς πρός τάς πηγάς σημειοΰμεν:
α) τό πρός συμβ3(λήν ττλεθνασιυ
τ"ύ τακτικθθ πρθθπ^λθγισμοθ, πονι
5λεπάμε»ον δτι $ά βαίντι οβΐεανάμ»·
κ^ν καϊ θ' ανέλθη άττό 2.200 έκα>
τό 19-68 είς 4.800 έκατ. τα 197?,
ήτοι είς 17.500 έκατ. δι" όλά<λη οον τήν πενταετίαν Ή προοδευτική εξέλιξις τού γε- νικωτίρου μεγέθους τής αποΤαμιι"0 είς 5.450 έκατομ. δρχ. γ) Τόν δανεισμόν έκ χον έσωτε- ρι«οΰ, υπό την μορφήν, βασικώς, δμολογιακων δανείων καί ένχάκων γραμματίονν καΐ προβλεπόμενον νά |"*α>μανθή μεταξύ 27.000 έκατ. καί
28.900 έκατ. δρχ., αναλόγως των
άγοράς κεφαλαίου τοΰ έ- „
"ΑΙ ΣΥΝΤΑΙΕΙΣ, ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ
ΑΙ ΕΙΣΦΟΡΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑΙ
- .·* ''-■}-■'-■· - Καί άλλαι όργανώσεις κατά της ό μαδοποιήοϊθβς
Άπό τάς βοκΓΐκωτέρας δΚϊτάξεΐς | κσ.1 έντός οώτής τής ήγ€σίο:ς τής
^ 07Γ<"σν α1 *η<***™ μ ~·°σ°Χής, λόγω τών «τω-τερικον καί εξωτερικόν. "Ηδη, κα*ά τό 1968 επραγματοποιήθη 8α- 'ς 4.300 έκατ. 8ρχ., εχΐ) ή τυχόν έφαρμθγή της, ιΐναι έ- δ«ά τής οποίας τταρίχΐται δυ ψς τ. 8ρχ., διά δέ χό 1969 προ6λέπονται {"πό λΐκίας διά την τοΰ προνπολογισ,μοΰ δάνεια ΰψονς 5.000 έκατ. δρχ., τά δποϊα, βάσει τών μέχρι τοϋδε Ιξελίξεων, άναμέ- νεται, νά έξασφαλισθονν ανέτως. Ή πρόόλεψις διά χά όμολογια- κά δάνεια στηρίξεται είς την δια πιστωθεϊσαν, κατά τά δνο έπανα- ^"° . . σχατικά ετη, σημαντικήν προσφο- ?ς "' Τ.ης θάν κεφαλαίων έκ μέρονς ών 18ι- ε'ς *ΛΑαΥσς ωτ,ών είς την κεφαλαιαγοράν, πρός απορρόφησιν των έκδοθέντων όμο- , λογιακών δανείον τοϋ Δημοσίου, ί γνωστόν, θά ζετ°, αϊσθηιμα άνασφα λείας, τόσον είς τοθς ίν ένεργεί-χ δσον καΐ είς τούς έ1 σχομένους, λόγ» τής παρέχεΐ πρβθποβέσϊων συ^ Των ; ;>"■"™.' Τ'""",1""". —'ΤΎΓ· 5τως ΐητώρΓη εύχέρεΚχ χε»ρισ4»ών ϊ-
δ) Τον δανεισμόν εκ τού εςω- ν3Λι τυχ6ν άπρΟώπτωνΐ πού εΤναι
χερικοΰ, προβλεπόμενον έν σνναρ- /ΜΒ€χ6μενον να 4μ1Κ3[νί- κατά τή/
τήσει μέ την κατάστασιν, ή όποία ' έφαρμογήν του τδ νέον σύστη,μσ. Α¬
Ί Επικρατή είς την έγχώριον καί [ _^^;„„,.. λ~χ -*....--- -,-...
χήν διεθνή αγοράν κεφάλαιον.
Τά ίίψος τοΰ έκ τοΰ έξωτερικυ»)
δανεισμοΰ ευρίσκεται έντός των δν
ναχοτήτων τοΰ Δημόσιον καί τής
Ο'ικονομίας μας, γενικώτερον, μηδ'
ΰπερβαίνη τά πλαίσια τά διαγραφό
μενά υπό τοϋ Πενταετοΰς Προγράμ
μαχος ξς
Ελπίζομεν Θετικώς δτι κα^ά τά
προσέχη ?τη Θά πραγματοποιηθονν
πλεονάσμαχα είς τόν τακτικόν προ
ισολογισμόν, τά όποία Θά ΰπερ-
ίαίνουν τάς ήδη γενομένας προδλέ
ί
σεως χοΰ Δημοσίου
διά
την τριετ£αν 1970 — 72 στηρίζε
ται είς τάς άκολούθους προυπο-
Θέσεις, έκχιμήσεις καί δεδομένα:
α') Είς τόν μέσον ετήσιον ρυθ¬
μόν άνόδου των φορολογικών έσύ
δών κατά ποσοστιαϊον ΰψος μετα
ξν 14 καί 15%.
'Τποσημειοΰμεν, δχι ή έκτίμ,ηοης
των έσάδοον τοΰ τακτικόν προϋπο·
λογισμοΰ έβασίσΘη είς τόν μέσον
έτήσιον ρυθμόν αυξήσεως χοϋ είς
τρεχούσας τιμάς ακαθόριστον έθνι
κου εϊσοδήματος, ένώ, παραλλήλως,
λαμδάνεται ύπ' όψιν ή επίδρασις
άφ' ενός, έκ χών προβλεπομένων
υπό τοΰ ίδιον προγράμματος φορο¬
λογικών μεταρρυθμίσεο>ν καί ή 6-
ψηλή είσοδημαχική έλαστικότης,
άφ' έχέρου, την οποίαν έμφανίζουν
*ά φορολογικά Ισοδα καί ιδία ή α¬
πόδοσις τής άμεσον φορολογίας κα¬
τά τά Ιτη 1967 εως 1969.
Ή δνοδος τών φορολογικών έ-
σόδων, καχά την τελευταίαν έπανα
σταχικήν τριετίαν, μέ ρυθμόν ον-
σιωδώς ανώτερον τοΰ άνχιστοίχον
τοΰ εθνικον εϊσοδήματος, υπήρξε,
κατά μέγα μέρος, άποτέλεσμα χής
άποφασιο-τικής προοδον ή όποία ε¬
σημειώθη σννεπεία τών ληφθέντων
κυβερνητικών μέχρων, είς την προ
σπάθειαν περιορισμοϋ τής φοροδια
φυγής καί Ής έν γένει συλλήψεως
τής φορολογητέας νλης.
Έξ δλλου, κατά χήν εκτίμησιν
τών δαπανών τοΰ τακχικοϋ προϋ¬
πολογισμόν ελήφθησαν ύπ' δψιν: ή
έξαγγελθεϊσα κυβερνητική πολιτική
χής κατ' εχος 6ελτιώσεως Των ά-
ποδοχών των δημοσίων λειτουργων
ή προβλεπομένη επέκτασις καί βελ¬
τίωσις τών ύπηρεσιών έκπαιδεΰσε-
ο)ς, προνοίας καί ύγείας, ώς καί
ή άναδιοργάνωσις τής δημοσίας δι
οικήσεως καΐ ή έφαρμογή τής νέ¬
ας πολιχικής έπενδύσεων ή έπιβά-
τής προ—σΛΌστο^ΐκής ρυνστς πρός εξυπηρέτησιν τού δη-
πενταετίας, όφείλεΐ την Αξόχως αί- μοσίου χρέους, λαμβανομένων ΰπ'
σΐόδοξον διαμόρφωσΐν του £|ς Ττν δψιν καί των προβλεπομένων νά συ
5ιαπίσΤωσιν τών εύρυτέρων δυνατο. ναφθοϋν, κατά τά ϊτη 1969—1972
τήτων χρηιματοβοτήσεώς τού έκ τοθ νεων δανείων διά χήν χρηματοδό-
τακ.τικοΰ προϋπολογισμοϋ καί τής έ τησιν Τοϋ Προγράμματος Λημοσί-
ΐ)'εις καί δτι Θά μειωθή
χιως ό δανεισμός έκ τε χοϋ έσω-
τερικον καί χον έξωΤερικοΰ.
Είναι διεθνές καθεστώς ό δα¬
νεισμός. 'Τπεραναπτνγμέναι, άνε-
πχνγμέναι, ύπανάπτνκΤοι ή άνανά-
πχνκτοι οίκονομίαι προσφεύγουν
είς τούτον. Ώς δ' έτόνι<τα κατά χήν πρόσφατον Διάσκεψιν Τύπον, γ,ο δημόσιον χρέος χής Ελλάδος, είναι σημαντικώς κατώτερον, έν συγκρί- «ΐει, μέ τό δημόσιον χρέος πολλών δλλων χωρών, ώς λ.χ. τοΰ "Ηνω¬ μένον Βασιλε'ου τής Μ. Βρεχτανί άς. Πέραν δέ τοντον, έτόντσα καί Ρπαναλαμβάνο, δχι είναι βεβαία ή λίαν προσεχής έναρξις τής κάμψε- ος έκ τής όριακής του αίχμής ε'- νηνχι τού έθνικοΰ εϊσοδήματος. Α Τό έπ' ε μοί, φοονΛ, 'ό'.ι έξεπλή- τήν έ,τ;ι>'ιαγήν τής συνειδήσε¬
ως μόν, όπως, καί νυν, έν όψει τού
Νέον Όμολογιακοΰ Δανείον Οίκο
νομικής Άναπτνξεως χΐς Χο'χρας,
δϋ>σω μίαν συνοπχικήν, δσον καΐ
απολύτιος αληθή, ώς έτόνισα, εΐ-
κόνα τής άναπτνξιακής, άλλά ναί
τής ιδικής μας «διαχειρισχΐκής»
πορείας.
Είς τόν Ελληνικόν Λαόν άπόκει-
ται, νά έκχιμήση τδ βάθος καί χήν
ν γένει αξίαν τής εικόνος.
Ημείς, ή Έπανάσχασις, πορευ
όμεθα καί νυν, οπ<»ς είς "'ά Βοννά χί]ς Πίνδου, τής Άλβανίας καί τού Βίτσι - Γράμμου, μέ τήν συνείδη¬ σιν, την πνευματικήν καί ψυχικήν έντασιν, δτι διεξάγομεν ?να νέον «υπέρ πάντων Άγώνα». "Οπο)ς δέ τόιε, άντικρύζομεν τό ροδοχάρπγ μα μιδς Νέας Έλληνικής Νίκης, την όλοκλήρίοσιν της οποίας Θά συντρέξη καί ί'ις τό μέλλον, δπίος άπό τής 21ης Απριλίου 1967, β Α, πρΟσΙχ£;ς ^^ δέν εΤναΐ άκάμη γν»στσ1, Γ.Σ.Ε.Ε. Μέλΐ> τής ίκτβλκ—ικής της ίπιτρ»
πής ΕΘεσαν, καοτά τάς ϊπταρχούοαί
η-ληρθφορίας, $ίμο: παρα«ήσεως
τοΰ γενΐ«οο γροβμψιατϊως της, διά
χ6> δλον χΐΐρισμόν τοο
ΑΙ ανωτέρω πληροφορίαι, ΰν καΐ
διεψΛθησαν δ»' άνακοινώσιως τί>;
Συ.Ό,μοσπονδίας, 4ν τούτοις δέ» φί
νεται νά άπέχθν> τής
ΝΕΑΙ ΟΡΓΑΝΟΣΕΙΣ ΚΑΤΛ
ϋΜΑΔΟΠΟΙΗΣΕΩΣ
Ή κρίσις πάντως έντός τοθ συν
δι«οολισ*ικο0 κΐνηνατος σοβεΤ νίοτι
δ?. ό»γοΕν·ϊσεις πρθστίθεν-ται είς των
αριθμόν ίχϊίνων, αί όπ°Ταΐ 8ια·ω-
νούν μέ την ΣυνΛμ^ΐΓθνδία* 6ητ»ι,
ΒΚΛμηκανίας Χάρτου καΐ ή Πανΐλλή
νιος Όιμθσπθΐίβίοι Θεάματος — Ά-
Ή τκρώιτη είς ανακοίνωσιν της,
όνειπιφυλάκτως ΰπ|ρ τής
διατηρήσεως τής αύτθτελείας τ°ύ
Γαμϊίθυ Άσφαιλίσεως ΤυπογράφίΛ'
κ3ΐ Μισθωτών Γοαφΐκών Τεχνώ» κ«!
κατσ τής συγχωνεύσεως ή 6μα6οπ«ι
των άσφαλιστΐ'κών όργανιοαώ'
διότι τοιοώτη ενεργεια μοιραίως θα
δυσχεράνη την θέσιν των
τή» παρέμ.6αισΐν τ°0 κ.
Πρω3υπ<ϊυργοΰ κα! την τελικήν κρίσιν τ^ ίττΐ τοθ σχ*5ίου. ΔΗΛΩΙΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΤΡΑ Ό 'Υπουογός Κθινωνΐκών "Υπηρβ σιών κ. Λ. Πάτρας, ερωτηθείς ίττβ νέλτβεν δτι είς ουδένα έςχϊΐ δοθή ό Κώ5ιξ καΐ δτΐ 4φ' δσον ιμίχρι σπτι^ ■μής ή Κυβέρνησις δέν Εχει λάβει οζ, δβμία^ απόφασιν επτ' αυτού, πασά τνζητηισις επι τού θειμοπο? €ίννχΐ α- χαιρος. ΔΙΑΦ12ΜΙΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ Γ.Σ.Ε.Ε. 'Ε' τώ μεταίύ, έγνώση δτι τΐΛήν των 6ργανώσεων, αί οποίαι διεχώ· ρ.σσ,ν την θέσιν των ξναντι έκείνης τής Συ^θΐίθσπονδίας επί τοΰ άσφα- λυτικοθ κα'ι άντιιμεΤωπίζοιΛ' οητοχώ εχ3μίν«υ τού άσφαλιστΐκοϋ κώδΐκος. ρήσιν των, ά>«φύησαν δΐαφ«ν!αι | Ίτίπ-ιμίνοντες είς την διατυττωβΐΐ-
Ή ετίρα άττοχρούει δι' άνακοινώ
σεβς της κάβ: Ιδέα-ν μεταβ^Χής τής
νομικής σν/γκροτήσεως τού Τοημε ίθυ
Συντάξεων Ήθοπτοιών κΑττ.
Έκητρθΐωιπθθντες τάς σνΛΤ>ι«αΐΛ>-
στ-κάς όργσνώαίΐς των 'Ελλήνων Ή
θ^πθιών καΐ λοιπών ετταγγΐΛμαιτικών
ΟεατρικΔ, ΐνλάδων, τονίζ»ται είς τΛ"
ί μεταιφέρομεν τάς Εθλο
ανησυχίας τών διοικήσεως κσί
τώ' μελών αυτών δπί τής τύχης τού
άυφαλιατικοθ
των, ίξ άφοο
μη ς τής τελείας άγνοίας τοθ πεοι
σα; άποψιν — θέσιν μας, τιβρ} μή
6ΐ»μιθν>ργίας ίνιαίθυ άσψοΑΐστΐκοϋ
φθρέως καΐ διατίμησεως αύτοτελεί-
ας των βιωσιιμων Λσφαλΐστΐ«ών όργα
/ΐσιμών, ζητοθμεν καΐ αύθις επίδοσιν
Γ^ΰ σχβδίοο ώσψοΛιστικού «Φδικος.
νΐς τους βκπροσώπθι/ς τής ίργατοϋ
π-οπλληλιΐκής Τάςεως καί έν 03>τω ποό
6λεψΐν έττεκτάσεως άσφαΑιστΐΐίής ττρο
στοσΐας».
ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΊΟΝ κ. ΚΑΑϊΤΑΝί*Λ
ΛΗΝ
ΟΙ Σύλλθγοΐ τοθ προσωπτικοθ τή*ς
ΔΕΗ, έποον6ρχ°νται ίπιθεΐτικΛτερ0*
κα*ά ΕΟ0 /«ννκθθ γραματέως τής
)υνο.μθσπονβιας κ. Ι. Κοψιπανέλλτ,
με τήν κύττωθι ανακοίνωσιν των:
«'β Γεν. Ι'ραμμοοτεύς τής ΓΣΕΕ
βπιχίΐρεϊ 6ι' έπαλλήΑων δηλώ τω»
μ: ουσκοτίση την οόσίοΐν τοο δημΐ-
κυργηθέντθς δι' οκϊτβν καί ύφιοταΐί4|Ε
^'Λ) εισέτι τεραστίου ήθ<κοϋ θέ|μο>
τος». Πρός τερματΐοιμόν τοθ διο&ό
γο« μθρφής άντοητανγήσεων, κο.1 μι
ιατροπής τοο είς ζιβντανόν διάλ*-
γ°ν, προτείνθμ£ν δπως ό κ. ΚαιμΐΓΓα
νέλλτ>ς ορίση τ6π«ν κ<χΐ χρόνον συζηι δπμθσία καΐ ττοιρθνο-ίβ άν"τ« τ°0 Τύπου, τόσον τθύ ιτροικύψαντθς ήθικοο Θέματθς, δσθν <αΙ των συγχεκ.ριμένων άπόψεών τού ίιττί της διατΐ|ρήσε<Λϊς τής ύφι<ττο)μί· νης μθρφής άσφ(ΐλίσε«ς. Χιωτακθς, Ε. Σειδβράκης, Δ. ΐίτζολας, Α. Κανέλλθς, Κ. Καραδήνιας». Ό Σύλλογθς προσωπικθθ — Ήιτείρθυ καΐ ό ΣιΑ λογος έργατουποολλήλοιν ΔΕΗ νομού Καδάλας, διαχωρίζ°υν τή* θέσιν των ενανττι των ώς &νω όρν«νώσ*ων τής ΛΕΗ καΐ συ,μφωνούν με τήν '0ιμθσ<ηθ νδίαν, ένώ ή "Ενωσις ΈργαΓΤΌτβννΐ των καΐ 'Υπαλλιίλων Λιγνΐτο>ρυιχεί«»ν
Άλιβερίου, ζητΐί την διατηρηθή···
τ«0 ταμεί°υ αύτασφαλίσεώς τού ι»
πό την σημερινήν τθυ μορφήν.
ΠΕΡΑΤΟΥΤΑΙΟ ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΖ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ
«Ή προεργασία διά τόν Κώδικα
Κοινωνικής Άσφαλίσεως ίίχει περα
τωθή άπό τής πλευράς τοϋ 'Τπουο
γείου Κοινωνικών 'Τπηρεσιών καί
ευρισκόμεθα έγγύς τής βιατυπώσε
υ>ς τοΰ όρκττικοΰ σχεδίοΐ'», ετόνισεν
ό νπουργύς Κοινίονακών 'Τπηρεσι¬
ών κ. Πάτρας ομιλών είς τήν γενι
κήν συνέλευσιν της Γενικής Σννο
μοσπονδίας Έπαγγελ,ματιών καί
Βιοιτεχνών Ελλάδος.
Έ συνεχεία είπεν δτι δταν έπι-
στή ή στιγμή ό κ. Προ>Θυπουργός
Θά έξαγγείλη τάς βασικάς Θέσεις
τοΰ άσφαλιστικοΰ κώδικος, Θά έπο
(Ης μέ τούς έκπροσώπονς πών ένδια
φερομέν<.ον τάξεων, προκειμένοτι νά γίνη ή όριστίκή κατάρτισι.ς τοΰ Κο') δικος. Ό κ. ύπονργός είπεν ακολούθως, δτι Θά δοθή πλήρης Ιατροφαρμακεν τική περίθαλψις είς τούς έπαγγελμτί τίας, τοΰς βιοτέχνας καί τούς έμπό ρους, ϊχει δέ καταρτισθή είς τά^ λεπτομερείας του τό σχετικόν σχέ διον. Έπίσης άντιμε-τωπίζεται ή έν τος τών όρίίον τών σημερινών δυνιχ τοτήτων τοΰ ΤΕΒΕ αύξησις τών τουν τάς άσςραλκΐτικάς είσφοράς. Άναφερόμενος είς τό γενικδ- κοινοιντκοασ'φαλιστικόν πρόβλημ< Τ(ής χώρας ό κ. Πάτρας ετόνισεν δτι ή κοινωνική άσφάλισις είς την Έλλάδα, £%ΐΐ υψηλόν κόστος. Λιλ τό 1969 ή δαπάνη προβλέπεται (διά την υγείαν καί την κοινωνικήν Α- σφάλισιν, είς 26.70Ο.ΟΟΟ.0ΟΟ δρχ. (13,4% τοϋ εθνικον είσοθήματος; έναντι. 6.700.000.000 τού 1960 καί 14.500.000.000 τοΰ 1966. Τά άσφα λιστικά Ταμ-εΐα εχονν έλλείμματα Διά τήν σνμπλήρίΰσιν τον έλλεξμμο. τος τοΰ ΙΚΑ Θά άπαιτηθοΰν κατό τήν προσέχη δεκαετίαν σνμχληοο ματικοΐ πόροι δ.θθθ.θθθ.θυθ δραχ. χωρίς νά γίνη όελτίιοσις τών σννιά ξεων ή τών παροχων. Έπίσης τρία δλλα Ταμεϊα μέ 40.000 ήσφαλισμί νονς Θά Ιχονν έλλείμματα κατά τή προσέχη δεκαετίαν 3.000.000.000 θρχ. 'Τπάρχει, προσέθεσεν ό κ. Πά τρας, όίνισος άσφαλιστική κάλνψις τον πληθνσμοΰ καί τ όχάος τών κοι νωνικων άσφαλίσειον μέ τά 338 ιι* μεΐα δέν άποτίλεί σύστημα ίκ το* οποίον μπορεΐ νά άπορρέη τό μέγι στον κοινωνικόν δφελος. Άναφερό Ελληνικάς Λαός. Ή Ελλάς !πα· καταδαλλομένιον ύπ' αύτοΰ συντάξ» | μενος είς τάς έκδηλώσεις τών δια- φίε·Όι ού μόνον είς τό αΓσΘημα, ών. Έπίσης είπεν, δτι Θά συστα ) φόρον συνδικαλιστικων όργανώσε- άλλά καί είς τόν ορθολογισμόν τού , θοΓ»ν έντός τών πλαισίων τού Κώδι είς την καθολικήν περί χοΰ "Εβνοΐ'ς συνείδησιν των 'Ελλήνων. κος, Ταμεϊα Έσόδων Κοινωνικίΐς Ασφαλείας, τά Λποΐα Θά είσπράχ ΔΙΑ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΕΙΣ ΝΟΜ. Δ)ΜΑ ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ σωτερικής κεφαλαιαγοράς λόγω τής διαρθρωτικής βελτιώσεως άμφοτ£ρ«ν τούτων των τομέων τής μας. ών Έπενδύσεων. 6) Τά βίδικά Ησοδα έπενδύσε¬ ων, προβλεπόμενα δ*ι Θ' άνέλθονν, Διά διατάξείον περιληφθεισών είς υπό έκθεσιν Νομοθετικόν Διά- ταγμα (σχετικόν μέ ετέρα προβλή ματα, άλλον κλάδων ή περιπτώσε- ων) ίκανοποιοννται συμφώνως πρός τάς άπόψεις των όργανώσεών τοιν αίτηματα τον κατασκευαοτικοϋ κό¬ σμον διά την φορολογίαν είσοδή- ματος. Τούτο εδήλωσεν ό νέος ν- φνπονργός Οίκονομικών κ. Άρχης είς τήν διοίκησιν τής ΠΕΔΜΕΔΕ, ή όποία τόν επεσκέφθη πρός τουτο. Είς τόν κ. νφνπονργόν άνελύθη- σαν τα καί παλαιότερον αίτηθέντα δνο σημεΐα: 1. Τού διπλοΰ χαρτο- σήμου καί 2. Τοΰ τεκιμαρτον καθο>·
ρισμοΰ τοΰ φορολογητέου κέρδονς
των άνωνύμων τεχνικών έταιρειών.
Συγκεκριμένως, ή ΠΕΔΜΕΔΕ
ίχει έπισημάνει πρός τό ύπονργεϊον
δτι:
1. Αί φορολογικαί υπηρεσίαι δννά
μει τής ύπ' αριθμόν 2711)22)4..7.
1968 εγκύκλιον τής Γεν. Δ) σεως
Φορολογίας Εσπευσαν νά χαρακτηρί
βονν ώς «ΰπεργολαβία'ν» τήν έται-
βμα νά τυγχάνουν δυσμενεστέρας
φορολογικής μεταχειρίσεως οί έκ
των έργοληπτών ΟημοσίωΎ ϊργων
μέτοχοι άνωνύμων έταιρειών ίναν-
τι των συνάδελφον των τών άσκούν
των ατομικήν έργοληπτικήν επιχεί¬
ρησιν.
Πρός θβρααΐείαν τών ανωτέρω, ή
ΠΕΔΜΕΔΕ Ιχει ξητήσει δπως διεν
κρινισθή σαφώς τά φορολογικά δρ·
γανα δτι:
α) Ή ε'ισφορά έ'ργον είς εταιρεί¬
αν ή κοινοπραξίαν είς ήν μετέχει
ό άνάδοχος, δέν αποτελεί ΰπεργο-
λ.α6ίαν καί σννεπώς δέν υφίσταται
περίπτωσις ιδιαιτέρας φορολογίας
εϊσοδήματος τοΰ ανάδοχον καί Ιδιαι
τέρας τής έκτελούσης τό έργον ε¬
πηρείας ή κοινοπραξίας, ουδέ ίδι
αιτέρας πληρωμής τέλους χαρτοσή
μόν υπό τοΰ ανάδοχον καί τής έται-
ρείας καΐ β) Τά φορολογητέα ϊσο
δα έκ μ.ερι<ΐμάτων καί άμοιβών 8ι- οικητικών συμβονλίων άνωνΰμϋ)ν έ· ταιρειών νά προσδτορίζωνται ϊσα πρός τα τεκμαρτά τοιαϋτα τοΰ δρ- ρικήν εκτέλεσιν άναλαμ6αν»μένου ί Ορον 14 τοϋ Α.Ν. 239)67 διά τήν υπό πτνχιούχον έργολήπτον δημοσί- ι περίπτιοσιν καθ1 ήν τά λογιστικάς ον έργον καί ίιπήγαγον είς πληρω¬ μήν διπλοϋ τέλους χαρτοσήμον τάς περιπτώβεις ταύτας. 2. Έξ άλλον, προκειμένον περί ά¬ νωνύμων τεχνικών έταιρειών διά τής ύπ' αριθμόν Α 5877)1969 διοικ. λύσεως τοΰ υπουργείον Οίκονομι¬ κών καταστρατηγεΐται έπίσης ό τε- κμαρτός καθορισμός τοΰ φορολογη- τέου κέρδους διά τάς περιπτώσεις καθ" δίς τά λογιστικώς προσδιορι- ξόμενα κέρδη είναι διάφορα των δι' είδικής διατάξεως, ένώ τό αί»· τεκμαρτών τοιούτων (τοϋ δρθρου τημα διά τά κέρδη των άνωνύμω έξαγόμενα τοιαΰτα καί διανεμόμε- να τοιαΰτα είναι μεγαλύτερα των τεκμαρτών τοιούτων, ίσα δέ πρός τά λογιστικά άποτελέσματα διά τήν περίπτωσιν καθ* ήν ταύτα είναι ο¬ λιγώτερα τών τεκμαρτών (δεδομέ- νον δτι είς την περίπτωσιν ταύτην διά την επί πλέον διαφοράν φορο- λογεϊται ή άνώννμος έταιρεία). Ό κ. Άχής είπεν δτι τό αίτημα διά τό χαρτόσημον ίκανοποιειται Ι κατά την πενταετίαν 1968—1972, 14 τοΰ Α.Ν. 239)67) μέ άποτέλνε- | τεχνικών έταιρειών Θά μελετηθή. ιυν δ κ. Πάτρας είπεν δτι ένώ δ μ* γάλος δγκος των ήσφαλισμένων τοΰ ΙΚΑ οί ϊμποροι, οί έπαγγελμα το&οτέχναι, οί δικηγόρο», οί ύγειο νομικοί, οί ιμηχανικοί καΐ τ ό σύνο¬ λον τοϋ ελληνικόν λαοΰ άναμέ νούν μέ εμπιστοσύνην τό οριστικόν σχέδΊ ον τοθ άσφαλιοπ»κον κώδικος 23 έ πώννμοί. όργανώσεις καί άλλαι 25 ολιγώτερον έπώνυμοι, Ιναντι 2.500 όργανώσείον τής ΓΣΕΕ καί 300 *ής Χρκττιανικής ΓΣΕΕ προέβησαν είς έκδηλώσεις ανησυχίας διά τό καθεστώς καί τό πρόΰλημα τής κοι¬ νωνικάς άσφαλίσεως. Έπίσης ό άρμάδιος βπουργός ε¬ τόνισεν δτι διά τοΰ άσφαλιοτικοθ κώδικος δέν Θά επέλθη Ισοπέδακης είς τά ταμεία, άλλά δτι ή λύσις ή δποία Θά δοθή Θά είναι άνταξ£α τής έλληννκής πραγματικότητος, ώς αυτή διαμορφοΰται είς τό πενταετές πρόγραμμα οίκονομικής άναπτύξε- ως τής χώρας. ΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ Σ Ένώ δμως άναγγέλλεται υπό τοΰ αρμόδιον ύπουργοΰ, δτι τύ οριστικόν σχέδιον τοΰ Κώδικος Κοννοινικής Άσφαλίσεως ευρίσκεται είς τό τελι κόν στάδιον τής καταρτήσεως του, χο>ρίς νά βιαψεύδωνται ή νά έπ»6ε
βαιοΰνται οί σχετικαί μέ τό περιεχό
μενον τον πληροφορίαι, σννεχίζον-
ται αί αντιδράσει; έργατοϋπαλληλι
κων όργανώσεών διά τήν Ίσοπέδω-
οτ,ν των κεκτημένων άσφαλιβτικων
των δικαιωμάτων. Ούτω, τό Έργα
τοϋπαλληλικόν Κέντιρον Πειραιώς
τάσσεται υπέρ διατηρήσεως τών
δικαιο)μάτων κνρίας καί έπικουρ»-
κής άσφαλασεως καί τής έπίκτάβε
ως αυτών είς δλους τούς κλάδονς
τών εργαζομένων. Παραλλήλως ζή
τείται ή αΰξηοις τών «τυντάξεων,
είς έπίπεβα έπιτρέποντα τήν έπιδίο)
σιν τών σννταξιούχων, ή δρσις των
τιθέμενων υπό τού ΙΚΑ περιβρι
σμών, αναφορικώς μέ τό νψος τών
χορηγονμένων σν·ντάξεων, ή μείω
σις τοΰ όριον ήλικίας συνταξιοδοτή
σεως, ή βελτίωσις τής Ιατροφαρμα
κευτικής περιθάλψεως έργαζομένιον
καί συνταξιοΰχοη' καί ή διατήρησις
τοΰ θεσμόν τών βαρειάν καί άνθυγι
κινών έπαγγελμάτων. Έπίσης, υπό
τοΰ Ε.Κ.Π. έτονίσθη είς συνάντη
σιν τής διοικήσεως τον μετά τοΰ
αρμόδιον υπουργόν, δτι πρέπει νά
τοΰ δοθή σχέδιον τοΰ Κώδικος, προ
κειμένου νά μελετηθή καί διατυπω
θοΰν έπ' αυτού συγκεκριμέναι άπό
ψεις τών έργατοϋπαλλήλων τής γε£
τονος.
Παραλλήλως ή "Ενωσις Συντα
ξιούχΐι)ν Κυρίας Άσφαλίσεως Δομι
κων — Ξυλουργικών Εργασιών καί
ΈπικουρικΛν Ταμείίον Αθηνών—
Πειραιώς καΐ Περιχώρων, είς ψή
φισμα τής γενικής συνελεύσεως της
ζητεί την μή συγχώνενσιν τοϋ 'Ε
πικονρικοΰ Ταμείον τής τάξεως είς
οιονδήποτε νέον άσφαλιστίκόν δρ
γανισμόν καί την παράλληλον άνα
σνντάξεων.
Σχετικώς μέ την παρεχομένην
υπό τοΰ ΤΕΒΕ άσφαλιστικήν κάλυ
ψιν είς τονς έπαγγελματοβίθτέχνας
έτονίσθη κατά τήν χθεσινήν συνέ
?.ενσιν τής ΓΣΕΒΕ, δτι τά οΐκονο
μικά τοΰ Ταμείον ευρίσκονται είς
ανοδον, οφειλομένην δμίος ούχι είς
τάς είσςροράς των ήσ<ραλιλι>πληθών επ ισκεπτών τό ώ
οαΤσν Περίπτερον τού 'ΕβνικοΟ Όρ
γανιΐσ'μθύ 'Ελληνΐικής Χίειρθ'Τϊχνίας.
Έν τούτω, καλαΐσθήτος δΐηυθείΊ|
μενά, έκτίβεντα, πθικίλα καΐ χαρο
<ηοΐστικά προίόντα τής συγχρώνου χ£ΐροτ£χ"Λκής παραγιογής τής Χ«*· ρας, μετα£ύ των οποίων δελτιωμέ νης ποιότητος καί εξαίρει ου σεως χειροποίητοι τάπητες των είς διαφόρους περιοχάς λειτονογουσών σχολών—ίργσστηρίων τού Όργανι νισμοο Χίΐροτεχνίας καί, έητίσης, εΤδΐ), κεραίμΐκής, ξιΛθγλΐΛττιβής, χοΛ κθπλαστικής, κθσμή,ματα χουσοιχθΐας καϊ κθμψοιτεχνήμοίτα. Ή "Ρκθεσΐς 'Ελληνικής Ο1κο»ο μίας θά διαρκέση μέχρι τής 16τ|ς τρέχοντος μηνός, λεΐ-τουργεΐ δ£ κο>
θημεοινώς, ώρας 10 π.μ.—·2 ιμ.μ,
<σ.ΐ 5—9 μ.μ. μέ ελευθέραν είσοδον διά τό κοινόν. ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ ΕΙΣ ΕΟΚ Μι5ισμένη έίοικθιλουθεϊ νά ) <α'ι δ'ά ήν τρίχουισαν έ6δ°μάδα ή άντισταθμική είσφορά επί τοΰ εΐσα- γομένον είς τήν ΕΟΚ έλληνικοδ υσικοΰ έλοοΐολάδβν. Ή ώς &νω ε! σφθρά διά τ^, έκ Τύνιβος καί Μα- ρόκον έλαιόλαβθν τής αότής πθ»ό τΐκής στάθμης εΙνσΛ καΐ αυτή ιμηίδβ νισμένη ένώ διά τό έκ ΤρίΤων χ»· ρών ελαιόλαδον αθτη ωρίσθη βΐς 18,58 δολλόρια κατά τόννον. Διά τδ ραφινέ ελαιόλαδον ή εΐσφορά είναι διά μέν τό ελληνικόν μηδέν διά δέ ΐό έκ Μαρόκου καΐ Τύνιδος καΐ έκ τρίτον χωρών 20,61 καΐ 52,62 δολ- λάρια κατά τόννον άντνστοίχως.
ΟΙ Σ.Ε.Κ. ΚΑΙ ΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ ΔΙ' ΕΜΠΟ ΡΕΥΜΑΤΟ ΚΙΒΩΤΙΩΝ
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΟΝ
ΙΝΤΕΡΚΟΝΤΑΙΊ ΝΕΡ
"Αμα τή έμφανίσει των Μεγαδε-
κτών (μεγάλων έμιπορουμοττθκΐ.&ο'τίων)
ύηερβοκεανεΐου προελεύσεως, τα σι-
δικ»°δρομΐικά δίχτυα ένδιεφερθησαν
δι' αύτα έττΐ δΐ€θνοΰς επίπεδον μέ-
σα είς τό ττλαίσιον τής Διεθνοϋς
Ενώσεως Σ"δη>ρθ'δρσμων. Μίσ έ—ι
τούτω έντός τ»ν κόλπων της ονστα
βείσα ομάς εργασίας όΗμασβεϋσα
Όμάς πρ°ωθήσεως Διηκτειρωτΐκών
μίγαΐδεκτών (ΠΑΣΙΝΓΚ ΚΡΟΥΠ
ΤΡΑΝιΣΚΟΝΤΑΙ Ι'ΝΕΡΣ) ανέλαβε
νά μελετήση καΐ αποφασίση τα μέ-
τρα τσ ότοϊα θά ίττροΐτεν άττό κθΐνΧ)
νά ληφθούν ύττώ τώ,, σΐ<δΐ)ροδρόΐμων διά να άντιμ£ίτ<*τΓΐσβοών αί υπό "τής νεας τβχνΐκής ίτπβαλλάμενοοι Λΐτσΐτή σεΐς. Οίίτως, έντός βραχέος δΐαστή μοττος ή δμάς εργασίας 1<>€Ρ«ν ε<ί ■πΐρας ίύρωΐτΓθΛκόν τιμαλόγι°ν διά τάς μίταφοράς διά μεγαδεκτών προ ελεύσεως ή πρθορισ>μοΰ λιμένα βσ
λάσσης. Ή ομάς ττροωθήθΈως έπτί-
σης άπεφάσ^ε τό 1967 την Ιδρν
σΐν μΐός θι/γατρός έταιρείας των
δικτύων. Οΰτως εγεννήθη ή Ι ΝΤΕε>
ΚΟΜΤΑΙΙ-ΝβΡ τή συμΐμετθγή- 11
δικτύων σ*δηροδρθμι«ών, «αι τής
ΙΝΤΕΦΡΙΓΚΟ. Τό 1968 προσετέθη
σ«ν 4 όχάμη δίκαυα καΐ ο£}τω τΛ
συμμετέχο'ντα δίκτυα ό>ήλθον ε!<. 15 άπό τάς κάτωθι χώρας. Αγγλία, Αυστρία, Ββλγΐον> Γαλ¬
λία, Γερμανία Διιτ, Γερμανία Ά*
Δανία, "Ελβετία, ΛουΕειμβοΰργον,
ΊρλβΜδίσ Ισπανία Ιταλία Όλλαν-
δία, Ούγγαρία, Σουηδίσ.
'Αιτό τού ]969 πρθσετέθτ)σαν &α
λα τρία δ'ίικτυα:
Γιουγκιοσλαιβίας, Ν°ρ6ηγίας, Γτ^ρ
τογαλίας, μέχρι δέ τ£λσυς τού 1
τθυς θά ΐχει πραγματθττθιηθή καΐ ή
αυμμετθχή τής Ελλάδος διά των
Σ.Ε.Κ.
■Περιττόν νά σημειωθή &" ΙΝΤΕΡ
ΚΟΝΤΑΙΤ ΝΒΡ στ>μαί**ι «Σιδηρό-
δρθμος 100%» είς εύρωπταΙκήν κλί
μακα.
Ή ΙΚ (ΙΝΤΕΡιΚΟΜΓΓΑ Ι-ΙΝΕΡ)
ήρχισε τάς εργασίας της τόν Μάϊον
τού 1968.
Νομΐκως ή ΙΚ είναι έταΐρεία κοι
νθΐΓροικΤούν<των δικ^ΰων βελγικου δι κσίου μΐ Εδραν τάς Βρι/ξίλλας, άλ λά έχουσα τήν διοίκησιν της διά νέ Μγραψΐικοΰς λόγους είς Βασΐλεία^. Ή έταιρεία δέν έΐτί,μδαίνιΐ παρά είς τάς δ^εθν^Τς μίταφοράς. Ή ορ¬ γάνωσις καΐ λιιτουργία των οκροτ! ών ο-ταθμών (ΤΒΡΜΙΝΑΛΣ) χρησΐ μθ—οιθυμένων τόσον διά τάς διε θνεΐς 6σον κσΐ διά τάς εσωτερικάς μιταφθράς παραμίνει τής άρμοδιότη τος τ«ν δίκτυον — μβλών. Διά τής δημΐουργίας τής ΙΚ άφ' ενός μέν, διά τάς δ'εθνεΐς μεταφθ ράς ίίΤΓθκοβθίστοντοΛ αί -πολλαί έν διαφερόμοκχΐ σιδηρθδρθμΐκαι έππχιΐ μι^τϊις υπό μΐάς και μάνης ερχο¬ μένης &'ς επαφήν μέ τόν πελάτην, άφ' ετέρου δ' διεοχολύνίται ή σνγ κέντρωσις των ο—οστβλών έμπορευ |»άτων ττρ&γμα ττθϋ καταδιβάζει τό κόοιτος τής μεΤαφθράς. Είς τό ττλαί 4/ΐθν αότης τής δραστηριότητος ή ΙΚ έΧ£ΐ ώς Αποστολήν τήν οργά¬ νωσιν δΐκτύου διεθν'ών έξειδικευμέ- νων άμαξοστθΐχιών 4*εγάλων κέντρων. Ήν σιΛΤομία ό τρόττος τής ΙΚ είς τάς μετοψθράς, τ»»ρΐγράφετοι εμπορικάς ώς όικολού θως· Ή ΙΚ «άγθράζει χονδρικώς», τάς προσφερομένας υπηρεσίας των σ·6ηροδρομικών δικτύων ίπτό τύττον κυρίως ττλήρων άμαξθστθιχιών, έν τος ττλαΐσίθι; συμφωνημόνί^ν ιτρο γραμμΑΤων, καΐ «μεΤοοπωλεΤ λΐακΐ ■κώς» ή «ή,μι-χανδρικώς» τάς ύιτδ τής πελατείας αΐτουμενσς ΟττηοκσΓ »ς. 'Έναντι τοο σΐδηροδρόμΐν Α ΙΚ είναι άττοστολεύς καϊ ττα^χχλή τιτης Ή κλίμαξ των ύΐτηρϊθ'ιών τής ΙΚ έξι<νιΓταΐ άπό τής &νπηρ<. νήσ«ως «Λΐτό σταδμοθ είς σταθμόν» μίχοτ τής «άττό θύρας είς θύραν» Ή δραστηριότης τής ΙΚ άσκίί ται ιΐς τα διάφθρα κράτη ,μίσω ** βνικων έκΐΓρθσώττω"» ο) ίην^θχ κοι τα πε:>ΙιτΓτω:τΐν δύνανται νά είναι £Τ
Τε ή Ιδία ή Σΐδηροδρομική Δι°ίκη
υ 11, ή θυγάτηρ αυτής έταιρεία
(ώς ή ΤΣΕΜΑΤ είς Ιταλίαν, η
ΙΝΤΕΡΦΕΡΡΥ €Ις Βέλγιον κλπ.).
Λ1 πρθσφε,οάμεναί' ύττό τής ΙΚ
<ΐμα' διά τάς μεταψθράς είναι οτ<ε τ ι καΐ μί τό μέγεθ^ς καΐ κανθνΐκό τηΐϊ τοϋ προσφερομένας ϊργου ύττά ενός πελάτου (είς ώηιεΛμΐέ>η|ν δια-
βρθμήιν. ΑΙ τιμαί αύται
είς τΐμθλόγΐα, κυρίως τό
κόν τι,μολόγΐον «Λΐμένες Θαλάσσης»·
καΐ ιά είδικά τΐιμολόγια «Αγγλία
— Ήπερωτική Εύρώττη» Διά τας
καθαοώς ήιπ-εΐροτΐκάς ,μεταφοράς ι
ιτάρχεΐ ττρόσφατθς τΐμολογιακή σν»υ
φυνία μεταξύ ΙΚ και τής ττλειθ'ό
τητθς τών δικτύων - μελών
'Εξυπακούεταΐ δτι ή 1Κ λόγω
τού δυθνοΰς άττθκιλεΐστικώς σΐδηρβ
δρθ,μΐκοΰ χαρακτήρος της τηρεΐ 0;
ιταλικόν ούί»ΐερότητα τόσ°ν £ναντ>
των ασχολουμένων ,μέ τάς 4μττ»>ρκ/
ματικάς μεταφοράς (ναυτιλΐακαΐ ί
σεις μεγαδεκτών κλπ ) δσον καΐ ϋ
ναντι των διαφόρων 'Εθνι«ών συμφε
ρόντων καΐ των διαφόρων λΐιμίν*»ν
'Εττΐ τοΰ έκτελεστΐκού ττίδίθΐί ή
ΙΚ άτχολείται νά όργανώνη καΐ ί
ΐΓΐδλέπη τάς αποστολάς, κυρίως ϊ/πό
την ,μορφή> μθναδιαίων άμα?οστ»ι
χΐών, οννήθων κα! ταχε·ών, κυκλο
μ€γάλων κέντρω,
νά άποτελέσ^ον άργί
τέραν δίκτυον «ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ -
ΚΟΝΤΑΙ·|·Ν€Ρ ΕΞΠΡΕΣ.
Ώς τοιαύται άμαξοστοΐχΐαι *νόι,
υπό εμδρυακήν μορφήν άκόμη δικτύ
»υ ΤΕ Κ Ε δύνανται ν^ βναφβρβοϋν
αί κάτωθι συνδόσεις.
— Ή καθηιμίρινή σύνδεσις ΖεεμπρΟ
γκε) Άμβέρσα - Μιλάνον.
— Ή καθηιμερΐνή σύνδισςΐ "Αμ-
στεονταμ) ΡόττερνΤαιμ - Μιλάνον
— Ή καβηιιερινή σύνδεσις Ζεΐττμυ
γκε - Άμ&έρία - Ρόττερνταμ - "Αμ
στερνταμ.
—■ Ή τρΐς τής εβδομάδος άΐμαξο
στοΐχία «ΝΤΕΛΤΑ ■ Ε5ΠΡΕΣ»
Ρόττερνταμ - Φραγικφούρτη) Μαν-
χάΐμ ) Στομχγάρδη
— Ή καθτιμερινή σύνδεσις.
— Ή καθημερΐνή σύνδεσις ΦΡΕ-|·
ΓΛΑ-Ι ΝΕΡ» Λθνδίνου - Παρισίων.
Άφ' ετέρου ύπάρχουν κσΐ πολλαί
ϊλΑαι συνδέΐεις χρησΐίμθττθΐιο«μίνων
των καθημερΐνών ταχέΐον δρομθλθγι
,ον ΤΕΕΜ (ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ - ΕΓ
ΠΡΕΣ - ΜΑΡΣΑΝΤΙΣ).
"Οσον άφορά τάς εργασίας €Γς
Γθυς άκραίους σΤα0μ'χ;ς δηλ. φορτο
ς Καΐ όδΐκή έίιπτηρέτη
Π ΙΚ χρησ'ιμθττθΐεΐ τα μέσα τα
ται τα σιδηροδρ^μΐκά δίκ.τυα. ΕΤ
να» προφανές δτι ή άνώτττυζΐς τού
δΐκτύου ' ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ ■ ΚΟΝ
ΤΑΙΜ'ΝΕΡ ΕΞΠΡΕΣ είναι συνβεδε
μένη μέ τήν των άκραίων
σταθμών, 4 άριθμός τώ,,
αύξάνει σι*ν£χώς καΐ θά πρίπη νά Ι"
. χη υπερβή τοθς 120 είς τό τέλθς
| χ>ύ 1*69.
| Τό δίκτυον ΤΡΑΝιΣ · ΕΡΟΠ
ΚΟΝΤΑΙΊ ΝΕΡ Ε5ΠΡΕΣ θά εΤνα·
ονντονισιμ£νον μέ τα έθνΐκά δίκτνο
Τύπον «ΦΡΕΊΤΛΑΊ'ΝΕΡ» τα 6
ποία όκτός ήδη των Αγγλικών σ ""τ
ίχθνν τήν πρόθεσιν νά κα
και αλλα δίκτκα, τιν6
των δπθίων £χ°υν ήδη άρχίσεΐ νΐϊ
την δι' αύτά Απαΐτθυμένην
(Σιδ^ιθόβρθιμοι Δυτι«ής καΐ
Γερμανίσς καΐ ΓαΑλ<- «I Σιδηοόδοομοΐ). Ό^ον άφορίι τ{ τρθχαΐθν ύΛικον ν ι Κ, άοχίζΐΐ νά χρησιμοποιή εΐίι ·<* όχήιμστα 60 ποδών επί ψορε'- νόν. Άξίζίι ν4 σημε'ωθή ή οτενή τής ΙΚ μετά τής διλλην εταιρείαι; τών σιδηοεβμι} ,ικών δικτύων τής ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ Ή ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ ϊχθι,σα αττ»^ .ττθλήν την οργάνωσιν καΐ άνάτιι»» •ΐν τώ^ μ>;ταφθρώ« ιμ^ ρυθμΐ<ομ£ νην θΕρμθκρασίαν, συγκενΤρώνει 1/ τΐδηροδρ^μ'κά δί*τυα καΐ εΤναι ι :οιττι*όν μέΑος τής ΙΚ Βάσει σχι. ·ικο3 πρωΐτοκόλλθυ μεΤαξΰ αθτή^ 3Ϊ τής |Κ, ή ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ δια -ηρ·£ΐ δι' εαυτήν τάν το,μέα τ6σο» γΟ^ εμπορικόν δσον και τδν τεχνι ,ονι των μιεταφ^ρών ύττό )·' θερμακρααίαν (ψύξιν), ; δΐ;λαβή ή όιτθία οϋΓαιτε" Μσιν οπηρεσΐΛν έκτός τής καθαρώς ι;ΐταφοράς ώς είναι ή διάθεσις με γα3ε<τών μέ ψύξιν πάγου (ή δλλου τ-νος ό//·αλόγομ μέσεΐί) ή αθτοψύ κτων καΐ ή επίβλεψις τής ψύξεως βπ' (ϊκρθυ είς Άκρον τής διαδρομής. "Οπα)ς σι/νάγεται έκ τώι/ άνωτέ- αω ή ΙΚ ϊχεΐ θέσει είς εαυτήν ιτρβ ί-ραμμα ίύρθ καΐ φιλόΒοξον πιό- γραμα δΆ τό οποίον οί εύρωπταΐκοί 7-6ηοό5ρθμοΐ άπέδειξαν άλλην μίαν ρ'-ίρΛν τΑ πνεΰμα συνεργασΐας τ:.ιν Ή ίιπαοΕΐς τού πνιύματθς αύ- ΓΟ3 Ι«ι διαπιστωθη πολλάκις «,α- τΛ το ττ^ρειλθόν καΓά την ΠΡΟΧΩΡΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΛΟΤ ΣΠΑΡΤΗΣ — ΚΑΛΑΜΑΤΑ2 Συνεχίζονται αί εργασίαι «ατα- σκευής τής 'Εθνικής όδοΰ Σπάρτης — Καλαμάτας. ΑΙ διατεθεϊσαι κα- τά τάς αρχάς τού τρέχοντος ϊτους πιστώσετς 15 ε-κατομ. δραχμων ά- περροφήθησαν ενός τού πρώτου ε¬ ξαμήνου. Διά τήν χοηματοδότηβιν τών έργαοιών τοΰ β' όξαμήνου ε¬ νεκρίθη δι' απόφασις τοΰ υπουρ- γοΰ Σνντονισμοΰ, ή διάθεσις προσ- θέτοιι πιστώσεως 12 έκατ. δραχμών Οϋτο), τό σύνολον τών διατιθεμέ- νωντ έφέος πισιώσεοη' διά τήν κα¬ τασκευήν τής ανωτέρω όδοϋ, άνερ- χονται είς 27 δκατοιμμύρια δρχ. Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ "Ηρχισαν χθές είς τό ίαουογίϊ όν Έμπορίου, αί συνομίλίαι μεταΐύ Ελλάδος καί Σοβιετικάς 'Ενώσι ιος, διά την ανανέωσιν τής ϋφ«ττα- μένης διμεροΰς διμεροΰς ίμπορικης συμφτοτίας. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤυΥ Κ£ΝΓΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ τΑν Αί και Ι ά συνΐργαΐσϊας. <))λΑ^ τήι| φοράν αύ τή-ν, είς την περίιττ«σΐν τής ΙΝΤΕΓ' ΚΟΝΤΑΙΊ'ΝΕΡ οί σιδηρόδροαιθΐ ί ΐΓρΛχώρτραν πβλΰ ττεοισσότερθν, ιιη 5ι·στάσαντες να έκχωρήσουν είς κηι 'ήν θυγοηέοα εταιρείαν έ«Γΐτα»Λΐ ν"ας έ'-ιποροχάς ευθύνας ΔύνηίΓπτ! τις νά είπη δή ή περίπτωσις είναι ϊν πρώτον 6ήμα πρός «Εύ.βϋτταιϊκΡν σιδηρόδοθμον» την εύουτέοαιν δυνατήν ϊννοΐαν τδ τ6 σημαντΐικόν βήιμα είναι μία απόδειξις πϊρΐ τοΰ τΐθίο 7χνρδν παράγοντα ένθποιήοεω» «•οτιελίί τό έμπορΐϊφα Τα 4ν γένει ιπρόγραμμα *ής ΙΚ ευρίσκεται τώρα είς τήν άρχΐκήν τού μονον φάσιν, προχώρει δμως νέ ' ρυθμόν χάρις είς τή» δλων των συμμετεχίν τ (όν δι«τύ»ν επιθυμούντων νά επ» φ-&νβ& πλήχος β ά τής κοΐνής δράσεώς των) τής ιθχα'ρίας τή» 6 ποίον τταρουτιιάζεΐ ,τό ίμιπθρευμα ^κιβώτιον β<4 τόν σιδηρόδρομον. Ή σΐρασία την 6π-οίαν άποβί- τα δ'κτυα είς αυτήν την προ ΐαν άποδΐΐκνι3Γ,ταΐ καΐ «πό την Απόφασιν των νά άναθέσου- είς την εταιρείαν ΜΑΚ ΚΙΝΖ Εν «τί ΣΙΑ, ΙΝΚ, παγκοσμίου ίται'ρ'ΐία'ν Σιιμ6Ό(λων (ΜΑΙ ΝΖ Ι ΜΕΝ!Τ Κ ΟΝ)Σ ΑΛΤΑΝ,Τί ί 5ιά λογαρΐασμδν τής ΙΚ την νόν άγοράς ώ; καί οΙκθνσμΐΙχίΊΐν μΐΑέτην. Ή ΜΑΚ ΚΙΝΣΕΥ ϊχε, ή*ι μβγάλην ΐτεΓραν ίιπΐ τ<>0 θέματθς των μετα
δι' έμπ^^μοίΐθκιβωτ'ίων έκ-
α σχετικάς μίλέιτας διά τό
ΜΠΡΙΤΙΣ ΤΡΑΝΣΠΟΡΤ ΝΤΑΚΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α.
Ε.
Π-οΐ προτκλή^εως των μετόχων τής
ΆνιονύμΛ; 'ΕταΊρείας υπό τήν <—1.< νυμίαν «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝ¬ ΔΙΟΥ Άνώνυμθς 'Εταιρία» είς Τ«· κτοικήν Γενικήν Συνέλευσιν. Αποφάσει τ°0 ΔιοΐκητικοΟ Συυ- δθυλίου καί συμφώνως τώ Νόμο κ«ΐ τώ Καταστατικώ, καλοθνται ο! κ κ Μέτοχοι τής 'Ανωνύμθυ 'ΕΤαιρίαί «Βιομηιχακί'αι ΚορθιΛϊδίου» είς Τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τήν 27ον ΔιιχΕμ5?ίου 1969 ήμίοαν Σάβ&ττον καΐ ώααν 9,30 π μ. είς τα ίν Αθή¬ ναις κα! ίπΐ τής οδοί Σόλωνθς 40« ■ α' δοοφ. γοαφεΐα τής 'Εταιρίας'^ί τα κάτωθι θέμαιτα τής ήμεοησίοτϊ δ'ατάξϊως · 1. 'Υιποβολή, άνάγνωσις καΐ |·.- κρΐσις τοθ ίσολογΐσμοΟ· τής έταοΐ κήί χοήκως 1968 ώς καΐ των ίπ' αΰτοθ έ«9έσε«ν τθϋ Διοικ Σμμβον λίου καΐ τ«ν ίλεγκτών. 2. Άποίλλαγή τον Διοικ. Συμ6ο λίθυ καϊ των Έλετγικτών ό— ό ιτάσης εύ3ύνης ονττοζημιώσίως διά τήν χρή- 7ΐν 1968 κα! 3. 'Εκλθγή δύο Τακτικών και δύο άναπληοωματΐκών Έλεγκτών διά την έταιοΐκήν χοή^ιν 1969 «σΐ καθο.ρι- τμός άμοιβή·; αυτών ΟΙ έττΐβκμούντες έκ των κ.«. Με· τόχκν νά μετάσχουν τής αυνοΧίύσΓ- :ος όφείλΐυν νά συμμορφω9ώσν ποός τάς διατάξεΐς τού δρθρου 26 το3 καταττατικοθ τής 'Εταΐρίας. Έν Άθναας τή 17 1969 Τό Διοικητικόν ΜΠΟΡΝΤ τ0 1967 και 4λΑην διά ν ούς άγγλΐκθθς σΐδηροδρόμους ίπΐ Τώ σχοπώ θ:σπίσί«ς υπηρεσίας ϊά μ<ίγαδεκτών μεΤαΕΟ Αγγλίας ■ ΊρΛα'ΐ'δίας. Ή υπό τής ΙΚ ότνατεβεΤυα «τς Γήν ΜΑΚ ΚΙΝΣΕΥ μελέτη εΤναι Ο -τιλέον έχτεταιμέν») ίκ των άναιληφθεΐ ^&ν ύΐτό Της τελυταίας μέχρΐ το"· β·, πράγματι αίίτη^καλύπτει 18 ι" ί>ωττ3ΐκας χώοας καΐ τάς ά.τσλλ"
όν υ
νάς αύ'ών μέ τόν υπόλοιπον κύ
σμ»ν. Πρ°3φάτως δύο ςϊδ^κθι μελι
• ητα'ι τής εταιρίίας έπ·£σ«έφθη7θτν
<^1 την 'Ελλάδα συλλέςαντις οται χϊΪ3 καί πληροφορίας ό—ό άομθδι 'υς ίΐΓΓΐυογείων τώ, ΣΕΚ, ΟΛΠ, α«γάλω/ μΐταφορ'κών έπΐχειρήΊτεων <.λ π. Ή ι Κ μέ την απόφασιν Της να άναβέυη την έκπσνησ'ν μΐάς τοιού 'ης μβλέτης άπέιδειξεν δτι τα εύμ>·< ιτΐϊκά δί^τκα εχ'υν τή^ απόφασιν να καθ£ξουν την θίοΐν ή όποία τοθς άνή«;ΐ είς τόν τθμέα των δΐίθνών διά μεγαδ&κτών βάσϊΐ όρθολθγισιμένης καΐ ο| <ονοα κώς στέρεος Τό έυττέοας τΠϊ πρθπταρειλθούσηςΤρι της συνήλθεν υπό την προεδρίαν τοΰ Γεν. Γραμματέιος τοΰ &ΐουργρί ου Κοινωνικήν 'Τπηρεσιων κ. Άν- τονίου Μέξη, τό Κεντρικόν Συμ¬ βούλιον Στεγάσεοις. Παρευρέθη¬ σαν έπίσης οί ΰπηρεσιακοΐ παράγον ■τες έκ των κ.κ. Καραμπελοπούλου, Νομ. Σιιμβούλου, Παυλίδη, Παπά θαΐΜΧΐτθτΓθύλίυ Κάς Καλαμπόκα κα! τού πρόσφυγος έκπροσώίτου κ. Σο>
κράτη Σινανίδη. Κατ' αύτην ελή¬
φθησαν αί κάτωθι άποφάσεις:
Περί προσκυρώσεως μή άρτίου
καί τυφλοΰ οΐκοπεδικοΰ τμήματος
κειμένου μεταξύ τ«ν ϋπ' άριθμ· 64
καί 65 Ίδιοκτησιών τοΰ Συν)σμοΰ
Τριγώνου Πρΐ'κακίιον Νικαίας (ε¬
πί δΐκθν).
"Εγκρισις των νη' άρι&μ. 6755,
6756, 6757 διαγραμμάτον Δραπετ
σώνας.
Τροποποιήση διαχωριστικοΰ όρί-
ου μεταξύ των ύπ' άριθμ. 1 καί 5
οίκοπέδίον τού Ο.Τ. 159 Σνν)σμοΰ
"Ανω Τούμπας Θεσ) νίκης.
Περί προσκυρώσεως προβλεπομέ
ντον ο'ικοπεδικών λο)ρίδ(ον είς τετρά
γ(ονα τίνα τοΰ Συν)σμοϋ Νικαίας
Πειραιώς.
Περί χορηγήσειος Αδείας ταξει¬
δίου είς τό έξιοιτερικόν είς την έκ
Κίνας πρόσφυγα "Αννα Νατζελί-
δου.
Περί διαγραφής εκ τοΰ προγράμ
ματος έπιοοτήσεως ύπερήλικος πρό
σφυγος.
Περί άντικαταστάσείος ο'ικοπέ-
δου Χαρίκλ.ειας Ζαχαράτου μέ έτε¬
ρον τοιούτον τού Δημοσίου κ αί συμ
ψϊΐφισμοΰ τής άξίας αυτών.
Περί έγκρίσειος άγοράς δύο κα-
τοικιών καί άπορρίψειος έτέροιν τοι
ούτων κατόπιν τοΰ διενε-ργηθέντος
δημοσίου μειοδοτικόν διαγιονισμοϋ
είς Σέρρας.
"Εγκρισις πΐΛτώσεως δραχμων
160.000 διά την παρά τής ΝΤ με¬
τατόπισιν άγωγών υδρεύσεως έν
τή περιοχή Ταύρου ΐνθα θά Λνεγεο
θοΰν αί πολυκατοικίαι.
Όμοίοος δραχμ. 9.000 δια σι·μ6ο
λαιβγραφικά καί λοιπά ?ξοδα μετο
6ι6άσεο>ς κιιριότητος τής υπό τοΰ
τέως Δήμου Σταυρουπόλεοις δωρη
θείσης είς τό 'Τπουργεϊον εκτάσε¬
ως 4 οίκοπέδων, έν τή περιοχή
Σται,ιρουπόλεΜς θεσ) νίκης.
"Ομοίως δραχμ. 276.730 διά την
ύδροδότησιν 5 πολυκατοικιων Άγί-
ου Ιωάννου Ρρντη άρμοδιότητος
Ο.Η.Ε.
Πϊρί άναβολής καταιβολής ληξι-
προ6έσμ(ον δόσεων προσφύγων άρ¬
μοδιότητος Ο.Η.Ε. ώς άκολ.ούθιος.
α. Διληγιαννίοη Άβραάμ
6) ΔημητρΓου Δημητρίου
γ) Μπετικιάν Χα,τσάρ
δ) Καραγιάννη Δημήίτρ.
ε) Τσιχαριάν Καραμπέτ
στ) Πιπερίδη Χαραλάμπους
ξ) Μαυρίδη Θρα<η>6ούλου
1) Χ3τζαντ:υριάν Χοεψιμέ
θ) Κουντριάτσεφ ΧαρουκιοΛι
ια) Μπουκρατξιάν Καρίίιμπέτ
ι6) Χαλβατξιάν Καραμπέτ
ιγ) Νασιπιάν Νασίπ
ιδ) Τσουμπασίδη Αναστασίου
ιε) Σαρκισιάν Μαρδυρός
Περί έγκρίσειος στεγάσεο>ς
τοΟ συστήαατος τής
οις των κατεχόντοον Ιδιόκτητα ο'ικό
πεβα Λαραπηγματούχίον τοΰ προ-
γράμματος 1968.
Περί άνακλήσεως τών έπ' όνάμα
τι τών Μουσσά καί Στατγάκη έκδο
θέντων παραχο>ρηι:ηρ((ον περί πα¬
ραχωρήσεως εκάστω τοΰ ^ έξ άδι-
αιρέτου τοΰ Α έν ΟΤ 173 ο'ικοπέ-
δου τοΰ Συν)σμοΰ Νικαίας διαχω-
ρισμοϋ τοϋ ο'ικοπέδου τούτου είς δύ
ο αϋτοτελή οίκόπεδα καί εκδόσεως
νέτον παραχοιρητηρίο^ν.
Περί άπορρίψεως αίτήσεος τοΰ
διά
ΒΙΟΝΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α. Ε.
Σόλωνος 40 - Αθήναι Τηλ. 615.087 - 610.815 - Εργοστάσιον : 563 030
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 3ΙΠ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
ΟΙκόπεδα
Κτίρια
Μηχανήμαΐα
Μεταφορικά μέσα
"Επιπλα — Σκεύη
1907
1968
,790.064.—
1.966 52 Λ-
9.886.861.55
433.733,90
87.589.-
13 170.778,45
Κυκλοφορούν είς χείρας μας
Πρώται δλαι 209.689,40
Λ)ς παραγωγής ήμιτελή πρ. 2.288.046,20
"Έτοιμα προϊόντα 1.470 720.10
'ΕμπορειΊματα 52.469,50
Μή βεδονλευμένα εξοδα 83.510.—
Κυκλοφοροϋντα παρά Τρίτοις
Λ)Σ πελατών 1.Π99.017.—
Γρ)τια εΐσπραχτέα 165 152.—
Γρ)τια πρός εΐσπρ. πηρά τρίτ. 12.534.—
Προσωρινοί Λ)υμοί 254.784,6)
Προμηθευταί προκ)λαί 61.152,80
4.104.435,20
Διαθέσιμον
Ταμείον 11.877,80
Τράπεζηι Λ)Σ ιίψεως 10.013,75
'Ελλ. Τράπ. Βιομηχ. Άναπτι'ιξεως —
Κέρδη καϊ Ζημίαι
Ζημίαι παρελθούσαν χρήσ. 5.600.705,55
Άποτελ χρήσεως (1967
κέρδος 1968 2.400) 703.105,85
2.0)2 640.40
21 81)1,55
4,892.599,70
24.282.;345,.:0
843.100.-
1 966.527 -
9.891. Μ, 55
433 7.Ί3.90
107.912.—
237 004 -
480 100.-
2.105.520,50
52.469,50
24 380.—
1.657.714.-
50.330.—
127.6^2,00
5*>.227,05
ί58.ί>87,:ίθ
5.586,75
4.528.702.
4 892.599,70
2.337.711,45
13 242 467,45
2.899 474.-
1 891 943,65
4.623.276,05
7.230.311,15
29.887.472,30
II
ΘΗΤΙΚΟ.Ν'
1!)67 1968
Ύποχρεώσεις πρός Μετόχους
Μριοχικόν Κεφάλαιον 7.0ό6.(0) — 7 0">6.000 —
Λ)Σ μετοχών δτοκοι καταθ. 4.717 033,00 11.803 03Ί,50 4..Ί26 5Τί.45 11.382.533,15
Ύποχρεώσεις πρός Τρίτους
Προμηίίρυταϊ
Γρ) τια πληριοτέα
Λ)Σ Πελατων προκ)λαί
Προσωρινοί Λ)σμοί
Κρατήσεις υπέρ τρίΐων
Ετεραι Ύποχρεώσεις
Τράπεζιι ΡΙΚ3Τ Ν ΑΓ ΟΙΤΥ
256.182,15
1.112.120,20
297 652,50
145.734.80
2.250 407.-
790 924,50
ΒΑΝΚ
Μακροπρόθεσμα δανεια ΕΤΒΑ
3.22Ί.904.63
" 318 388.80
747 4^1 —
287.662,50
149 111,70
2.484 48Η —
1.001. !'6 1,90
3.47· .779.25
082.925,80 5.000.000.- 23 480815,15
Άποσβέσεις
Άποσβεσθεντα Κτίρια 460 186.—
» Μηχανήμαΐα 3.7.Ί8.414 —
» Μεταφ. μέση ΓΊ9.172 —
Έπιπλα-Σκει'η 38.614.- 4.".ί·6.33() -
558.514,35
4 252.7.,7,25
Ι6"Λ'Λ,7Ο
42.99.}.40 5.015.121,70
282.340,30
29 887.472,30
Άνά/υαις ΑογοριασμοΟ Άποτελέσμστα Χρήσεως 31)12)1968
ΔΑΠΑΝΑΙ
Πρ)αι καί Ιξοδα πωλήσίων
Διαφημίσεις
Τόχοι
Φόροι — Τέλη
Άμοιβαϊ Τρίτ. καί "Κλευθ. έπαγγ.
"Εξοδα διοχειρίσΓος
ΕΙσφοραί — Χαρ)μα
Δαπάναι οργανώσεως
Άποσβέσεις Κτιρίων
» Μηχανημάτων
» Μεταφορ. Μέσων
» 'Επίπλων — Σκευών
66.576 —
32 640.—
340 833,30
81.349.—
90 500.—
859.708 40
81.01.·}.—
19Η7
Ι 551 619,70
1968
61.203.-
104.241.-
364 669.—
240.151,50
76 955.—
925 075.8.Ϊ
112 313 -
81.854.- 1 969 462,35
98.328.35
494.343,25
21.686,70
4.379,40 618.737,70
Καθαρά Κέρδη Χρήιΐεως
1.554.619,70
708.105,85
2.588.200,05
2.262.725,55
2.588.200,05
1967
ΙΙηοκιιψαν μικτόν χέρδοε 2.241.111,55
Κε-ρδη έκ πωλήιΐ. παγ. οτθιχ. 21.614.— 2.262.725,55
ΕΣΟΔΑ
Γ63
2.Ϊ0 483,60
- 250.488,60
Ζημία Χρήσεως
2.262.725,55
250.488,60
2.337.711.45
Ό Γενικός Διευθυντής
ΑΛΕΞ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
Αθήναι τ[) 31)3)1969
Ό Άντιτΐρόεδρος
ΓΕΩΡΓ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
2.262 725,Γ:5 2 588.200,05
Ό Προϊοτόμενος Λογιστηρίου
ΑΝ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΤΡΩΠΑ ΓΚΑ ΟΙΚ ΟΝΟΜΙΚΑ ΘΚΜΑΤΑ
Γ. Μαρουφίδη μέ την παραμονήν
τού είς τό ό διαιμένει οίκημα κλπ.
Περί παραχωρήσεως τών κάτω¬
θι οΐκοπέδοιν συμφώνως τα Ν. Λ)
τα 4176)61, 4546)66 καί 8)1968.
Τοΰ ΰπ' άριθμ. 4 έν τετραγ. 2Α
τοΰ Συν)σμοΰ Τουοκοβουνίων έμ¬
βαδοΰ 122,88Μ2 είς τήν ΕΤΤΤΧΙ-
ΑΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ κλπ.
Τοϋ ύπ' άριθμ. 5 έν τετραγ. 60Α
τοΰ Συν)σμόν Τοιγώνου Πευκακί-
ιον έμβαδοΰ 151,83 Μ2 είς τούς
κληοονόμους Χρ. Νικ. Πα,τέλη.
Τοΰ ΰπ' άρι&μ. 51 οίκ. τοΰ Συν) ι
ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.;
'Τπό συζήτησιν προτάσεις τής 'Επιτροπής
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) — Αί
δι-εθνεϊς έντάσεις είς τό επίπεδον
τής ναμισματικής καί χοηματικηζ
πολιτικής άποδεικνύουν σαακός ότι
τό νόμισμα παίζει ποΜΤαρχικόν ρό
λον είς τήν συνεργασίαν μεταξϋ
τών κυδερνήσεων. Διά τήν Εύρω
παϊκήν οικονομικήν Κοινότητα, τοϋ
οίοσδήΛθτε πολιτι
• .« σημαινει
σμοϋ Νικαίας έμβαδοΰ 116,80 Μ2 ( , ΟλΗ1^ααμ;)ζ ?χρι δμεσον οί
είς τόν ΙΩΑΝΝΗΝ ΒΟΤΡΟΤ- ^^^ ίπί—ωσιν επί τών έβνι-
ΝΗΝ. Ι κων προΐ'πολογισμών, τόσον δσον
Τοΰ ύπ' άριθμ. 14 έν τετραγ.^ 45 άφο(?α ^ βιαμηχανιΧήν πολιτικήν
τοΰ Συν)σμοΰ Τουοκοδουνιων έμ- (π(<ττώσεις)) τήν εμπορικήν πολι- δαδοϋ 242,90 Μ2 είς την Φοοσω , τ|κήν (τελ(,Λ.ΡΙακά δαβμολόγια η Μπαμπούση. έπιοοτήβεις επί τών εξαγωγήν) η Τοΰ (V άριθμ. 3α οίκ. εν τετρ. < τ^ πολιτικην μΕταφοο«ν (βοειαι, Ρ τοΰ Σι*ν)σμο6 Ν. Καλλιπολεως ν1π ) ,Τπή τό χο1αιΜ α<η6> το
νην
Περί δρσεως έκ τής άπαλλ)σεως
οίκοπέιδου έ,μβαδοΰ 125,00 τοϋ συ-
νετ)·σμοΰ Τουρκοβουνίίον υπέρ τής
Πολυμνίας συξ. Εύσταθίου Σκάρ-
λα, σι>μφώνως πρός τό αρθρον 119
τοΰ Συν)τος τοΰ ίτονς 1927.
Περί καταβολής άποζημιώσεως
βάσει τής τρεχούσης άξίας είς κλη
ρονόμους Ίθίάνν. Μαυρίκη διά τα
500 τετρ. μέτρα της έν τώ Συν)
ίΐμώ Παλαιών Σφαγείων Αθηνών
άπαλλοτριωθείσης ίδιοκτησίας τών
άτινα ρξηρουλ'το τής ΐΐπαλλοτριώσε
οϊς συμφώνιος πρός την ύπ' άριθμ.
1666)1969 απόφασιν τού Πολυμε-
λοΰς Πριοτοδικείου Αθηνών.
"Εγκρισις έφαριμογής σιιιιπληρω
ματικοϋ προγράιμιατος Λποκατα-
εμβαδοΰ 83,20 Μ2 είς την Άναστ. ' χαχ» εξοχήν παράδειγμα παρέχει ή
Δημ. Μπέρκο. Ι βγροτική πολιτ^ή τής Ε.Ο.Κ.
Τοΰ να' άριθμ. 16α έν τετραγ. Ε ι Κατόπιν επίπονον πολιτικών προ
τοΰ Συν)σ,μοΰ Ν. Καλλιπολεως έμ ,—^Ε,ων, οί "Κξ κατώρθιβσαν —
βαδοΰ 103,15 Μ2 είς την Άντιγό- | δι άι-ς θεσπ[σε0)ς κοινών διατά-
ξεων επί των άγοοων καί επί τής
κατασφαλίσεως τών τιμών — νά
δημιουργήσουν έσοηερικήν άγροτι-
κήν αγοράν, άπηλλαγμένην τελω-
νειακών φραγμ-ίον. Διά την χρημα
τοδότησιν τής άγροτικής πολιτικής,
Ιδρύθη τό κοινόν Άγροτικόν Τα¬
μείον τό 1964, όπως εΐχαν ιδρύθη
πρίν τό Κοινωνικόν Τοψιεϊον διά
την κοινωνικήν πολιτικήν τής ΕΟΚ
τό ΕΰρωπσΛκύν Ταμείον Άναπτύ-
ξε<ος υπέρ τών υπό ανάπτυξιν ά- ψρικανικών χωρών, ώς καί τό Εύ- ριοπαϊκόν Ταμείον 'Επενδύσείυν διά την εσωτερικήν πολιτικήν άναπτύ ξεως. "Ενεκα τής αύξούσης ύπερπαρα- γωγής (βουτύρου, γάλακτος, σίτου σακχάρεως, κτλ.) καί λόγω τών στάσεως 6ομ6οπλήκτων πόλεως ι κατα6ολών τάς οποίας Θα άπηιΧή Θεσ) νίκης. "Εγκρισις Εφαρμογής στεγαστι- κοΰ προγράιιματος διαβέσεως 20 οροπέδιον τών Οίκισμίον Άμφίσ- σης Ίτέας καί Χρυσοΰ είς άστε- γους οικογενείας. "Εγκρισις δανειοβοτήσεως δικαι οΰχων μεμονωμένως στερουμένων τής στέγης τιον, πυροπαθδν. Περί έγκρίσειος τής έπιστροφής ιΐχρειοστήτως καταβληθένττον πο- σών υπέρ τοϋ Κεφ. 3 προύπολογι- σμοΰ έσάδων παρά τή Ε.Κ.Τ.Ε. Λαϊκής Στέγης δραχμ. 3,732. Περί περιορισμόν τής επί τών είς τόν οίκισμόν Πύργου Τριφυλίας Ν. Μεσσηνίας κείμενον οίκοπέδων τοΰ Αγγέλου Γειοργίου Πτυταδοπού λου έγγεγραμμένης ύποθήκης είς τό εν έκ τών οίκοπέδων τούτων. Περί περιορισμοϋ τής επί τών είς τόν Οΐκισμόν Παρνασίου Κοριν θίας κειμένων οίκοπέβιον τοΰ Έπα μεινο>νδα Γερασ. Πιτσαδιώτη έγγί
γραμμένης ΰποθήκης είς τό ε'ν έκ
τών οίκοπέδων τούτιον.
Περί παραχωρήσεως Σχολικοι»
γηπέοου είς Σχολικήν Έφορείαν
Αημοΐικοϋ Σχολείου οίκισμοΰ Σου
λίου Άχαϊας επί σκοπώ άνεγέρσε-
ο)ς βιδακτηρίου.
"Εγκρισις άναλήψεως καί διαθέ-
σειο; πιστώσεως δραχμ. 2.000.000
είς Κεφ. 35 άριθμ. 11 τοΰ παρά τή
Ε.Κ.Τ.Ε. Λ)σμοΰ Λαϊκής Στέγης
διά δαπάνας εργασιών οίκισμοΰ Βα
νιανίϊς Εύρυτανίας.
ΓΙερί μερικής τής έπιβληθείσης Λ
παλλοτριώ<τεως είς την περιοχήν ΠΕΛΟΠΙΟΥ — ΠΛΑΤΑΝΟΥ Η- ΛΚΙΑΣ επί εκτάσεως 12,361 Μ2. Περί μερικής αρσεο)ς τής έπιβλη θείσης απαλλοτριώσεως είς την πρ ριοχήν ΜΕΣΣΗΝΕΖΗ ΑΧΑΊ- Α 2 επί εκτάσεως 36161 Μ2. ση ή θεμελιώδης μετατροπή τών διαρβράκτεων τής άγροτικής οίκο νομίας ή προγραμματισθεϊσα διά τήν γεωργίαν αύξάνουν επί μάλ- τά προσεχ ήϊτη, αί δαπάναι διά λον καί άλλον καί τείνουν νά υ¬ περβούν τα προκαθορισθέντα δ- ρια. Έξ ού καί άντίκτυπος επί τών οίκονομικών των κρατών — μελών έφόσον τδ Άγροτικόν Ταμείον τρο φοδοτείται σχεδόν αποκλειστικώς μέχρι τούδε ά.τό τάς είς τούς έ- θνικοϋς προυπολογισμούς τών ε"ξ χωρών άναγραφομένας άρωγάς. Δι' ωρισμένα Κράτη — μέλη τής ΕΟΚ αί ύπ' αυτών καταβαλλόμε- ναι άρωγαί ΐυτερβαίνουν αίσθητώς τάς είς αύτάς έπιδοτήσεις τοδ Τα- μείου. Ή διευθέτησις αυτή των πραγμάτων ίσχνσεν επί ετη, άλλά δέν φαίνεται δτι θά γίνη άποδε- κτ ήκαί διά τ όμέλλον, λόγοι τής διογκώσεοις των δαπανών. ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ: " 2650 ΕΚΑΤΟΜΜΤΡΙΑ ΔΟΛ ΛΑΡΙΩΝ ΑΙ καταβολαί τού Ταμείου διά την διασφάλιστν των τιμΛν ·κηΙ τον έκσυγχρονισμόν τής άγροτικής οί- οκνομίας ένΐός τής ΕΟΚ θά ά- νέλθουν είς 2550 έκατομύρια δολ λαρίιον κατά τό τρέχον ^τος. Τό ποσόν αύτό αντιπροσωπείαι τα 94% τοΰ όλικοΰ προϋπολογισμοΰ τής Ε. Ο.Κ. καί τα 98% τοΰ προϋπολο- γισμοϋ τής 'Εκτελεστικής 'Επιτρο πής, ή όποία διαχειρίζεται τό έν λ^όγω Ταμείον (ώς έπίσης καί τό Κοινωνικόν Ταμείον). Άπό τόν έκ 2681 έκατομμυοίων δολλαρίιον προϋπολογισμόν της, ή Έπιτροπή δέν δύναται νά διαθέση παρά 95,8 έκατομμύρια δολλαρίων διά τήν Διαχείρισιν καί διά τό Ποο σοΜΐικόν καί 33,4 έκατομμύρια δολ λαρίο>ν διά τ όΚοινωνικόν Ταμεί¬
ον. Άπό τόν όλικόν προυπολογι¬
σμόν τής Εύριοπαϊκής Οίκονομιχής
Κοινότητος τού τρέχοντο ίτους .__
περίπου 2700 όκατομμυρΐων δολλα
ρίοον — αί "Υπηρεσίαι τοΰ Συμβου
λίου ύπουργών λαμβάνουν 10 έκατ.
δολλ.αρίων περίπον, τό Εύρωπαϊχόν
Δικαστήριον, 2 έκατομμύρια βολ-
λαρίο^ν. Ό προϋπολογισμός τής Έ-
/τιτροπής διά τό 1973 ύπολογίζεται
βψους 4 δκτεκατομμυρίων δολλαρί-
ών περίπου, έκ των οποίων 3285
έκατ. βολλ. αποκλειστικώς υπέρ
τού Άγροτιχοΰ Ταμείου.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟ-
ΣΙΑΙ ΕΛΕΓΧΟΤ ΤΠΕΡ ΤΟΤ
ΕΤΡΩΠΑΓΚΟΤ ΚΟ"ΤΝ"ΟΒΟΤ-
ΛΙΟΤ
Ή τελική φάσις τής Κοινής Ά¬
γοράς θά ϊχτ ώς άπαρχήν τήν Ιην
Ίανουαρίου 1970. Μέχρι τής ημέ¬
ρας αυτής, τό Συμβούλιον ύπουρ-
γών όφείλει νά λάβη άποφάσεις
δι* έ'να οριστικόν διακανονισμόν τής
χρηματοδοτήσεως τής άγροτιχής
πολιτικής. Τούτο ύπεμφαίνει δτι
πρέπει ταυτοχρόνως νά εξευρεθή
λύσις καί διά τό πρόβλημα δημι-
ουργίας ίδίων πόρων, οί όποϊοι θά
άντικαταστήσουν τάς άπ' εΰθείας
άριογάς τάς παρεχαμένας άπό τα
ρξ Κράτη — μέλη καί αί οποίαι
έπιβαρύνουν τούς προϋπολογισμοϋς
ΐοιν. Άλλά ή κοινοτική αυτή εΰ-
θύνη είς τόν οικονομικόν τομέα δέν
είναι δυνατή άνευ άποτελεσματικοΰ
έλεγχον, τόν οποίον ένδείχνυται νά
αναλάβη τό Εύρωπαϊκόν Κοινοβον
λιον. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, ή Έ
πιτροπή προτείνει την αίσθητήν δι
εύρυνσιν των έξουστών έλεγχον τού
κοινοτικόν αυτού όργάνου.
Τό σχέδιον χρηματοοΌτήσεως
τής κοινοτικής πολιτικής πρέπει νά
τεθή είς έμπρακτον εφαρμογήν εί;
δύο φάσεις. "Ηδη, κατά τό παρόν,
τα "Εξ κράτη—μέλη καταβάλλουν
είς τό Κοινόν Ταμείον τών Βρυξελ
λών, είς τα «λαίσια τών τακτικών
τ£ον άροιγών, τα 90% τών άναλήψε
τον επί τών άγροτικων ε!σαγ«)γων
(προελεύσεως ϋξα> τής Ε.Ο.Κ. χω¬
ρών). Είς μίαν πρώτην φάσιν άπό
τοΰ 1971, θά πρέπη νά προστεθοΰν
είς τάς άρωγάς αύτάς τα έκ τών
τελωνειακόν δασμών (κοινόν εξω¬
τερικόν δασμολόγιον τής Ε.Ο.Κ.)
εΐσπραττόμενα ϊσοδα επί τών 6ιο-
μηχανικών προϊόντων σιιμφώνως
μέ τήν εξής αναλογίαν: κατά τα
δύο τρίτα τό 1971, κατά τρία τέ-
ταρτα τό 1972 καί έξ ολοκλήρου
κατά τό 1973. Είς την δευτέραν φά
σιν, αρχομένην άπό τοΰ 1974, αί ί'-
πό Τ<ον "Εξ κοατών—μελ.ών χοςη- γούμεναι άριογαί πρός κάλυψιν τοΰ έλλίίμματος, θά πρέπη νά άντικα- τασταθούν διά τής θεσπίσεως είδι- κών έσόδιον. Τό πρόβλημα χρηματοδοτήσεως τής κοινοτικής δραστηριότητος δι' ίδίων μέσων έμφανίζεται, έν πάση περιπτώσει, ώς κύριον θέμα είς την ημερησίαν διάταξιν τών προσεχών σννεδριών τοΰ Συμδονλίου {ιπου?· ■γών. Χόρστ Κόλλμαν εΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΎΗ ΤΗΧ ΟΔΟΥ ΔΩΔΩΝΗΣ Π?6 τής *ή·ξεωί τοί, 968 ■ 72, ττροβλέ δτι θά συντβλεσβη ή άπθ-η τής κατασκευαζομένης ^ 3σ Δωδώνης . Παραμυθιάς. ΔιΟ τής 65οΟ αυτής θά εξασφαλισθή β θ ίρίο: ροταξύ των νο μών Ιωαννίνων καί θ-σττρωτίας κοι ΰ ττροσ'Γτήλασις έκ τοΟ κέν τρθμ τής Ήιτείιριθυ ττρός τα τιαρα λ/α ΠΑΡΕΔΟΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΓΓΑΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ : ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΑΕΡΙΟΦΟΤΟΣ Πΐρ;5ό3η είς τάς αρμοδίας Ο- , πηρχσίας ή «κθατΐς τοΰ 6ρε/«οιινι- κοΰ γραφεί°υ μελ*τΔν, έττΐ τής ά νατττύξεως τής τταραγωγής άερΐό φωτ°ς είς τό ιτολ£οδ9μΐκδν συγκρό τη,μα τής πρωτευούσης. Ή όγκώδης μΐλί,Τη^ σιιμφώνως ιτρός ■3ς μας έξ εγκύϋ'ον τηγών. ττει, μεταεο άλλων, καΐ τα Τήν συνέχισιν τής παραγωγής φ^τα:οιθυ δτά κώχ είς τό έν Άθή <αις εργοστάσιον τή< ΔΕΦΛ, ένι ^χιομένθυ τ°ί> ιιηχανικοθ έξθττλισιμοϋ
τού.
Την ταρόλληλο^ κατασ«£υήν ν«-
ι; μονά5ος τταραγωγής δι' άργοθ
•κευάζη «1ς τάς νέας ττ<»λ*Λ«ΐτθΐΜ 'ς κεντρικήν ίγκατάσ-τασΐν, δια :ή/ σύνδεσιν μ^ τώ 8ί«τυον άεριό ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ — ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ Εδημοσιεύθη είς την «Εφημερί¬ δα τής Κυβερνήσειος» (ΦΕΚ 222 Α), ή άνακοίνΐοσις περί παρατάσε¬ ως δι' Ιν εισέτι ετος, ήτοι μέχρις 9 Ιουλίου 1970, τής ίττχύος τής έλ- ληνοβουλγαρικής ναι>τιλιακής συμ¬
φωνίας τού 1964.
ΕΝΔΥΕΣθΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
Το0 κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τής
ΘΔΟΣ ΒΟΓΑΜ: 41
Τηλέφ. 235.572
Γήν
τθθ
Δ·ά νά ί—ιτευχθή αύξησις της
«τταναλώαεως είς ανωτέρα <πτίπε 5λ, τ μΐλέτη τΓθθΤίί,ν€ΐ θεσμ'ΐκάς Συγκ€ΐφΐμένως ιτρθτεί- διά Τής νο,μΟθίΤΙκής 65ΟΟ τής Οττοχρίώσιως είς την ίκοδο,μικήν 6*οιμηχανίαν νά μέ το κόστος #σ- ^^γω^ης αί άρμόδιαι ύπηρισΐα' θίν·Χιν δΤτι τοθτθ ιίϋαΐ υψηλόν ίυγκ,ριτΐκή έργασία όττέβίίείν, ίτ>
η Τι·μή 6 αθέ^εως το
ϊΐς, την *ΌΛ<ΐνώλ<Λ3ΐν, ιρός την ϋΐλέτην, θά άνέλ»η «Γς (,?,> &3χ άνά κΐλοκαλορ', (1 000
βϊρμιδες) (ναντι 1,30 δΡΧ· ΤΙ>< Δ Ε.Φ Α, 1,21 δρχ. τοθ θ μώματος (Τ3) καΐ 1 δρχ των γραϊρ.ίων, ονά 1.000 πάνΤοΤε βίβ μΐδας. ή μίλέτη ττροβλίπει κοί ιίδικόν τιμί>λόγι<>ν', διΛ
αεγάλην κατανάλωσιν (λ.χ. δι ι
κεΐΤρΐκάς Θίρμάνσιΐς) - 0,73 βρΧ
ά,νά κΐλθτκοολορΐ - άλλά καΐ τθΰτο
χ.ρίν£Ται υψηλόν έότν σι»γ<φιθή ι>ί
τό όκάθαρτον ττίτρίλαιον - Ο 37
δρχ · καϊ μέ τό μαζούτ - 0,13 δοκ
άνά 1 000 θΓ=.μί5ας
ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΠΙ ΚΕΡΔΩΝ ΠΗ ΑΝΑΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
Δέν όθίίλτταΐ τέλρς
δι' αΰ^ρΐν κ^οάλαΐον, έφ' δσον
;<η άναληψβεϊντα κέρδη ; ιτίστωσΤν τοθ λΟγοιριοχΓμοο «κί,, βί| καί ζημίαι» «αί δεν έγγράψο» τα, ιΐς τα έμπθρΐ,κά 6ιί5λ!α, ·|ι, τρόπ-ον Ο3Τ* νά έμφαίνβται λθγιστι κώς ή αύξησις Τού κεφάλαιον. Τού τ° έδέχθί) διά τής προστάτου ■>»'
αριθμόν 2694)69 αποφάσεως τ««
τή φορολογικόν 'ΕφττεΤον Άβηνών
Είς τό σκεπτικόν τής άποφάσε»Γ
άναφέρ*ται, Οτι, κατά την διάτα¬
ξιν τής τταρ. 2 τού άρ3ρΛ> 15 τού
κώδικθς των ν6μων —ρ) ^χ^^, χαρ
τοσήμου, είς τ£λθς χαρΤθσήμθυ 1(
5% υπόκεΐ·νται τα «ατο—τατικ^ των
ίν "Ελλάδι παντός 6Τδονς ίμιττορι-
κών εταΐρειών, καθώς «αι «άθε ττρβ
Εις σχιτική πρός τήν α£ίξησΐν τοθ
κΕφαλαίου των. Είς τό εν λ^νω
τελθς χαρ—ϊσήμθυ - προστΐθβταΐ
εις την ό-όφασιν - ι>*6κ£.ιντα< εκ τος τώ» «αταστατΐκών των άνωτέ Ρ» έταΐριιών καί κάθε αλλη ιτράξις •ή ίνβργΐΐα -τής ϊτα<ο«ίας, «διά τή; άποιας έπέρκεται ί δηλοθττα! σκ τού ίταιρΐκοθ κιφαλαΐου, π«ς καΐ ή λθγΐστι«ώς νη Οιά σχετΐκής έγγραφής είς τό έμττορικΑ βιβιλία». Ή επί μακρόν άναφέρ*ται άκολοίβως . μή ύττό τών έταίρΜν τβ» η έταΐρΐ«ών κιρ- δών καί ή ιταραμονή τούτων είς λθγαριασμού «κέρδη ζημίαι» βεν βύνοίΓσΐ, έγγραφήν £ϊς τά αΰίηαΐν κβφαλαίον, (Α τοι ε^νραφήν ε|ς τόν λ«>γαριασ<ιόν «κεφάλοίον»), κΐ θεωρηθή ώς τρ* ξις αυξήσεως τού *ταψι*οο λϊΓου. Καΐ διά τούτο, τα έν κέρδη δέ» ύττσχεΐνται είς *ό ώς 5 νω τέλθς. Μέ τόν συλογΐσμόν αό»όν τό *° ρολογνκόν ΈφβτΕίΟν Αθηνών βιτέρ- ρ'ψΐν ίφβσΐν οίκονομικοθ έφόρου *<χτ> όπτθφάσεως Φ>ρθΛθγ4«ΰ·> Πρω
τσδικΐίου.
ΑΚΟΥΧΤΙΚΑ ΒΑΡ¥ΚΟΊΑΧ
Πωλοθνται βίς τιμήν έκτάκτσ.)
•ύκαΐρΐας. ΤηΑ*·ωνον 233
847 Κύριον Στβλιον Λ Κώ-
οταν.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΟΝ
ΙΝΤΕΡΚΟΝΤΑΙΊ ΝΕΡ
"Αμα τή έμφανίσει των Μεγαδε-
κτών (μεγάλων έμιπορουμοττθκΐ.&ο'τίων)
ύηερβοκεανεΐου προελεύσεως, τα σι-
δικ»°δρομΐικά δίχτυα ένδιεφερθησαν
δι' αύτα έττΐ δΐ€θνοΰς επίπεδον μέ-
σα είς τό ττλαίσιον τής Διεθνοϋς
Ενώσεως Σ"δη>ρθ'δρσμων. Μίσ έ—ι
τούτω έντός τ»ν κόλπων της ονστα
βείσα ομάς εργασίας όΗμασβεϋσα
Όμάς πρ°ωθήσεως Διηκτειρωτΐκών
μίγαΐδεκτών (ΠΑΣΙΝΓΚ ΚΡΟΥΠ
ΤΡΑΝιΣΚΟΝΤΑΙ Ι'ΝΕΡΣ) ανέλαβε
νά μελετήση καΐ αποφασίση τα μέ-
τρα τσ ότοϊα θά ίττροΐτεν άττό κθΐνΧ)
νά ληφθούν ύττώ τώ,, σΐ<δΐ)ροδρόΐμων διά να άντιμ£ίτ<*τΓΐσβοών αί υπό "τής νεας τβχνΐκής ίτπβαλλάμενοοι Λΐτσΐτή σεΐς. Οίίτως, έντός βραχέος δΐαστή μοττος ή δμάς εργασίας 1<>€Ρ«ν ε<ί ■πΐρας ίύρωΐτΓθΛκόν τιμαλόγι°ν διά τάς μίταφοράς διά μεγαδεκτών προ ελεύσεως ή πρθορισ>μοΰ λιμένα βσ
λάσσης. Ή ομάς ττροωθήθΈως έπτί-
σης άπεφάσ^ε τό 1967 την Ιδρν
σΐν μΐός θι/γατρός έταιρείας των
δικτύων. Οΰτως εγεννήθη ή Ι ΝΤΕε>
ΚΟΜΤΑΙΙ-ΝβΡ τή συμΐμετθγή- 11
δικτύων σ*δηροδρθμι«ών, «αι τής
ΙΝΤΕΦΡΙΓΚΟ. Τό 1968 προσετέθη
σ«ν 4 όχάμη δίκαυα καΐ ο£}τω τΛ
συμμετέχο'ντα δίκτυα ό>ήλθον ε!<. 15 άπό τάς κάτωθι χώρας. Αγγλία, Αυστρία, Ββλγΐον> Γαλ¬
λία, Γερμανία Διιτ, Γερμανία Ά*
Δανία, "Ελβετία, ΛουΕειμβοΰργον,
ΊρλβΜδίσ Ισπανία Ιταλία Όλλαν-
δία, Ούγγαρία, Σουηδίσ.
'Αιτό τού ]969 πρθσετέθτ)σαν &α
λα τρία δ'ίικτυα:
Γιουγκιοσλαιβίας, Ν°ρ6ηγίας, Γτ^ρ
τογαλίας, μέχρι δέ τ£λσυς τού 1
τθυς θά ΐχει πραγματθττθιηθή καΐ ή
αυμμετθχή τής Ελλάδος διά των
Σ.Ε.Κ.
■Περιττόν νά σημειωθή &" ΙΝΤΕΡ
ΚΟΝΤΑΙΤ ΝΒΡ στ>μαί**ι «Σιδηρό-
δρθμος 100%» είς εύρωπταΙκήν κλί
μακα.
Ή ΙΚ (ΙΝΤΕΡιΚΟΜΓΓΑ Ι-ΙΝΕΡ)
ήρχισε τάς εργασίας της τόν Μάϊον
τού 1968.
Νομΐκως ή ΙΚ είναι έταΐρεία κοι
νθΐΓροικΤούν<των δικ^ΰων βελγικου δι κσίου μΐ Εδραν τάς Βρι/ξίλλας, άλ λά έχουσα τήν διοίκησιν της διά νέ Μγραψΐικοΰς λόγους είς Βασΐλεία^. Ή έταιρεία δέν έΐτί,μδαίνιΐ παρά είς τάς δ^εθν^Τς μίταφοράς. Ή ορ¬ γάνωσις καΐ λιιτουργία των οκροτ! ών ο-ταθμών (ΤΒΡΜΙΝΑΛΣ) χρησΐ μθ—οιθυμένων τόσον διά τάς διε θνεΐς 6σον κσΐ διά τάς εσωτερικάς μιταφθράς παραμίνει τής άρμοδιότη τος τ«ν δίκτυον — μβλών. Διά τής δημΐουργίας τής ΙΚ άφ' ενός μέν, διά τάς δ'εθνεΐς μεταφθ ράς ίίΤΓθκοβθίστοντοΛ αί -πολλαί έν διαφερόμοκχΐ σιδηρθδρθμΐκαι έππχιΐ μι^τϊις υπό μΐάς και μάνης ερχο¬ μένης &'ς επαφήν μέ τόν πελάτην, άφ' ετέρου δ' διεοχολύνίται ή σνγ κέντρωσις των ο—οστβλών έμπορευ |»άτων ττρ&γμα ττθϋ καταδιβάζει τό κόοιτος τής μεΤαφθράς. Είς τό ττλαί 4/ΐθν αότης τής δραστηριότητος ή ΙΚ έΧ£ΐ ώς Αποστολήν τήν οργά¬ νωσιν δΐκτύου διεθν'ών έξειδικευμέ- νων άμαξοστθΐχιών 4*εγάλων κέντρων. Ήν σιΛΤομία ό τρόττος τής ΙΚ είς τάς μετοψθράς, τ»»ρΐγράφετοι εμπορικάς ώς όικολού θως· Ή ΙΚ «άγθράζει χονδρικώς», τάς προσφερομένας υπηρεσίας των σ·6ηροδρομικών δικτύων ίπτό τύττον κυρίως ττλήρων άμαξθστθιχιών, έν τος ττλαΐσίθι; συμφωνημόνί^ν ιτρο γραμμΑΤων, καΐ «μεΤοοπωλεΤ λΐακΐ ■κώς» ή «ή,μι-χανδρικώς» τάς ύιτδ τής πελατείας αΐτουμενσς ΟττηοκσΓ »ς. 'Έναντι τοο σΐδηροδρόμΐν Α ΙΚ είναι άττοστολεύς καϊ ττα^χχλή τιτης Ή κλίμαξ των ύΐτηρϊθ'ιών τής ΙΚ έξι<νιΓταΐ άπό τής &νπηρ<. νήσ«ως «Λΐτό σταδμοθ είς σταθμόν» μίχοτ τής «άττό θύρας είς θύραν» Ή δραστηριότης τής ΙΚ άσκίί ται ιΐς τα διάφθρα κράτη ,μίσω ** βνικων έκΐΓρθσώττω"» ο) ίην^θχ κοι τα πε:>ΙιτΓτω:τΐν δύνανται νά είναι £Τ
Τε ή Ιδία ή Σΐδηροδρομική Δι°ίκη
υ 11, ή θυγάτηρ αυτής έταιρεία
(ώς ή ΤΣΕΜΑΤ είς Ιταλίαν, η
ΙΝΤΕΡΦΕΡΡΥ €Ις Βέλγιον κλπ.).
Λ1 πρθσφε,οάμεναί' ύττό τής ΙΚ
<ΐμα' διά τάς μεταψθράς είναι οτ<ε τ ι καΐ μί τό μέγεθ^ς καΐ κανθνΐκό τηΐϊ τοϋ προσφερομένας ϊργου ύττά ενός πελάτου (είς ώηιεΛμΐέ>η|ν δια-
βρθμήιν. ΑΙ τιμαί αύται
είς τΐμθλόγΐα, κυρίως τό
κόν τι,μολόγΐον «Λΐμένες Θαλάσσης»·
καΐ ιά είδικά τΐιμολόγια «Αγγλία
— Ήπερωτική Εύρώττη» Διά τας
καθαοώς ήιπ-εΐροτΐκάς ,μεταφοράς ι
ιτάρχεΐ ττρόσφατθς τΐμολογιακή σν»υ
φυνία μεταξύ ΙΚ και τής ττλειθ'ό
τητθς τών δικτύων - μελών
'Εξυπακούεταΐ δτι ή 1Κ λόγω
τού δυθνοΰς άττθκιλεΐστικώς σΐδηρβ
δρθ,μΐκοΰ χαρακτήρος της τηρεΐ 0;
ιταλικόν ούί»ΐερότητα τόσ°ν £ναντ>
των ασχολουμένων ,μέ τάς 4μττ»>ρκ/
ματικάς μεταφοράς (ναυτιλΐακαΐ ί
σεις μεγαδεκτών κλπ ) δσον καΐ ϋ
ναντι των διαφόρων 'Εθνι«ών συμφε
ρόντων καΐ των διαφόρων λΐιμίν*»ν
'Εττΐ τοΰ έκτελεστΐκού ττίδίθΐί ή
ΙΚ άτχολείται νά όργανώνη καΐ ί
ΐΓΐδλέπη τάς αποστολάς, κυρίως ϊ/πό
την ,μορφή> μθναδιαίων άμα?οστ»ι
χΐών, οννήθων κα! ταχε·ών, κυκλο
μ€γάλων κέντρω,
νά άποτελέσ^ον άργί
τέραν δίκτυον «ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ -
ΚΟΝΤΑΙ·|·Ν€Ρ ΕΞΠΡΕΣ.
Ώς τοιαύται άμαξοστοΐχΐαι *νόι,
υπό εμδρυακήν μορφήν άκόμη δικτύ
»υ ΤΕ Κ Ε δύνανται ν^ βναφβρβοϋν
αί κάτωθι συνδόσεις.
— Ή καθηιμίρινή σύνδεσις ΖεεμπρΟ
γκε) Άμβέρσα - Μιλάνον.
— Ή καθηιμερΐνή σύνδισςΐ "Αμ-
στεονταμ) ΡόττερνΤαιμ - Μιλάνον
— Ή καβηιιερινή σύνδεσις Ζεΐττμυ
γκε - Άμ&έρία - Ρόττερνταμ - "Αμ
στερνταμ.
—■ Ή τρΐς τής εβδομάδος άΐμαξο
στοΐχία «ΝΤΕΛΤΑ ■ Ε5ΠΡΕΣ»
Ρόττερνταμ - Φραγικφούρτη) Μαν-
χάΐμ ) Στομχγάρδη
— Ή καθτιμερινή σύνδεσις.
— Ή καθημερΐνή σύνδεσις ΦΡΕ-|·
ΓΛΑ-Ι ΝΕΡ» Λθνδίνου - Παρισίων.
Άφ' ετέρου ύπάρχουν κσΐ πολλαί
ϊλΑαι συνδέΐεις χρησΐίμθττθΐιο«μίνων
των καθημερΐνών ταχέΐον δρομθλθγι
,ον ΤΕΕΜ (ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ - ΕΓ
ΠΡΕΣ - ΜΑΡΣΑΝΤΙΣ).
"Οσον άφορά τάς εργασίας €Γς
Γθυς άκραίους σΤα0μ'χ;ς δηλ. φορτο
ς Καΐ όδΐκή έίιπτηρέτη
Π ΙΚ χρησ'ιμθττθΐεΐ τα μέσα τα
ται τα σιδηροδρ^μΐκά δίκ.τυα. ΕΤ
να» προφανές δτι ή άνώτττυζΐς τού
δΐκτύου ' ΤΡΑΝΣ - ΕΡΟΠ ■ ΚΟΝ
ΤΑΙΜ'ΝΕΡ ΕΞΠΡΕΣ είναι συνβεδε
μένη μέ τήν των άκραίων
σταθμών, 4 άριθμός τώ,,
αύξάνει σι*ν£χώς καΐ θά πρίπη νά Ι"
. χη υπερβή τοθς 120 είς τό τέλθς
| χ>ύ 1*69.
| Τό δίκτυον ΤΡΑΝιΣ · ΕΡΟΠ
ΚΟΝΤΑΙΊ ΝΕΡ Ε5ΠΡΕΣ θά εΤνα·
ονντονισιμ£νον μέ τα έθνΐκά δίκτνο
Τύπον «ΦΡΕΊΤΛΑΊ'ΝΕΡ» τα 6
ποία όκτός ήδη των Αγγλικών σ ""τ
ίχθνν τήν πρόθεσιν νά κα
και αλλα δίκτκα, τιν6
των δπθίων £χ°υν ήδη άρχίσεΐ νΐϊ
την δι' αύτά Απαΐτθυμένην
(Σιδ^ιθόβρθιμοι Δυτι«ής καΐ
Γερμανίσς καΐ ΓαΑλ<- «I Σιδηοόδοομοΐ). Ό^ον άφορίι τ{ τρθχαΐθν ύΛικον ν ι Κ, άοχίζΐΐ νά χρησιμοποιή εΐίι ·<* όχήιμστα 60 ποδών επί ψορε'- νόν. Άξίζίι ν4 σημε'ωθή ή οτενή τής ΙΚ μετά τής διλλην εταιρείαι; τών σιδηοεβμι} ,ικών δικτύων τής ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ Ή ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ ϊχθι,σα αττ»^ .ττθλήν την οργάνωσιν καΐ άνάτιι»» •ΐν τώ^ μ>;ταφθρώ« ιμ^ ρυθμΐ<ομ£ νην θΕρμθκρασίαν, συγκενΤρώνει 1/ τΐδηροδρ^μ'κά δί*τυα καΐ εΤναι ι :οιττι*όν μέΑος τής ΙΚ Βάσει σχι. ·ικο3 πρωΐτοκόλλθυ μεΤαξΰ αθτή^ 3Ϊ τής |Κ, ή ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ δια -ηρ·£ΐ δι' εαυτήν τάν το,μέα τ6σο» γΟ^ εμπορικόν δσον και τδν τεχνι ,ονι των μιεταφ^ρών ύττό )·' θερμακρααίαν (ψύξιν), ; δΐ;λαβή ή όιτθία οϋΓαιτε" Μσιν οπηρεσΐΛν έκτός τής καθαρώς ι;ΐταφοράς ώς είναι ή διάθεσις με γα3ε<τών μέ ψύξιν πάγου (ή δλλου τ-νος ό//·αλόγομ μέσεΐί) ή αθτοψύ κτων καΐ ή επίβλεψις τής ψύξεως βπ' (ϊκρθυ είς Άκρον τής διαδρομής. "Οπα)ς σι/νάγεται έκ τώι/ άνωτέ- αω ή ΙΚ ϊχεΐ θέσει είς εαυτήν ιτρβ ί-ραμμα ίύρθ καΐ φιλόΒοξον πιό- γραμα δΆ τό οποίον οί εύρωπταΐκοί 7-6ηοό5ρθμοΐ άπέδειξαν άλλην μίαν ρ'-ίρΛν τΑ πνεΰμα συνεργασΐας τ:.ιν Ή ίιπαοΕΐς τού πνιύματθς αύ- ΓΟ3 Ι«ι διαπιστωθη πολλάκις «,α- τΛ το ττ^ρειλθόν καΓά την ΠΡΟΧΩΡΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΛΟΤ ΣΠΑΡΤΗΣ — ΚΑΛΑΜΑΤΑ2 Συνεχίζονται αί εργασίαι «ατα- σκευής τής 'Εθνικής όδοΰ Σπάρτης — Καλαμάτας. ΑΙ διατεθεϊσαι κα- τά τάς αρχάς τού τρέχοντος ϊτους πιστώσετς 15 ε-κατομ. δραχμων ά- περροφήθησαν ενός τού πρώτου ε¬ ξαμήνου. Διά τήν χοηματοδότηβιν τών έργαοιών τοΰ β' όξαμήνου ε¬ νεκρίθη δι' απόφασις τοΰ υπουρ- γοΰ Σνντονισμοΰ, ή διάθεσις προσ- θέτοιι πιστώσεως 12 έκατ. δραχμών Οϋτο), τό σύνολον τών διατιθεμέ- νωντ έφέος πισιώσεοη' διά τήν κα¬ τασκευήν τής ανωτέρω όδοϋ, άνερ- χονται είς 27 δκατοιμμύρια δρχ. Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ "Ηρχισαν χθές είς τό ίαουογίϊ όν Έμπορίου, αί συνομίλίαι μεταΐύ Ελλάδος καί Σοβιετικάς 'Ενώσι ιος, διά την ανανέωσιν τής ϋφ«ττα- μένης διμεροΰς διμεροΰς ίμπορικης συμφτοτίας. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤυΥ Κ£ΝΓΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ τΑν Αί και Ι ά συνΐργαΐσϊας. <))λΑ^ τήι| φοράν αύ τή-ν, είς την περίιττ«σΐν τής ΙΝΤΕΓ' ΚΟΝΤΑΙΊ'ΝΕΡ οί σιδηρόδροαιθΐ ί ΐΓρΛχώρτραν πβλΰ ττεοισσότερθν, ιιη 5ι·στάσαντες να έκχωρήσουν είς κηι 'ήν θυγοηέοα εταιρείαν έ«Γΐτα»Λΐ ν"ας έ'-ιποροχάς ευθύνας ΔύνηίΓπτ! τις νά είπη δή ή περίπτωσις είναι ϊν πρώτον 6ήμα πρός «Εύ.βϋτταιϊκΡν σιδηρόδοθμον» την εύουτέοαιν δυνατήν ϊννοΐαν τδ τ6 σημαντΐικόν βήιμα είναι μία απόδειξις πϊρΐ τοΰ τΐθίο 7χνρδν παράγοντα ένθποιήοεω» «•οτιελίί τό έμπορΐϊφα Τα 4ν γένει ιπρόγραμμα *ής ΙΚ ευρίσκεται τώρα είς τήν άρχΐκήν τού μονον φάσιν, προχώρει δμως νέ ' ρυθμόν χάρις είς τή» δλων των συμμετεχίν τ (όν δι«τύ»ν επιθυμούντων νά επ» φ-&νβ& πλήχος β ά τής κοΐνής δράσεώς των) τής ιθχα'ρίας τή» 6 ποίον τταρουτιιάζεΐ ,τό ίμιπθρευμα ^κιβώτιον β<4 τόν σιδηρόδρομον. Ή σΐρασία την 6π-οίαν άποβί- τα δ'κτυα είς αυτήν την προ ΐαν άποδΐΐκνι3Γ,ταΐ καΐ «πό την Απόφασιν των νά άναθέσου- είς την εταιρείαν ΜΑΚ ΚΙΝΖ Εν «τί ΣΙΑ, ΙΝΚ, παγκοσμίου ίται'ρ'ΐία'ν Σιιμ6Ό(λων (ΜΑΙ ΝΖ Ι ΜΕΝ!Τ Κ ΟΝ)Σ ΑΛΤΑΝ,Τί ί 5ιά λογαρΐασμδν τής ΙΚ την νόν άγοράς ώ; καί οΙκθνσμΐΙχίΊΐν μΐΑέτην. Ή ΜΑΚ ΚΙΝΣΕΥ ϊχε, ή*ι μβγάλην ΐτεΓραν ίιπΐ τ<>0 θέματθς των μετα
δι' έμπ^^μοίΐθκιβωτ'ίων έκ-
α σχετικάς μίλέιτας διά τό
ΜΠΡΙΤΙΣ ΤΡΑΝΣΠΟΡΤ ΝΤΑΚΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α.
Ε.
Π-οΐ προτκλή^εως των μετόχων τής
ΆνιονύμΛ; 'ΕταΊρείας υπό τήν <—1.< νυμίαν «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝ¬ ΔΙΟΥ Άνώνυμθς 'Εταιρία» είς Τ«· κτοικήν Γενικήν Συνέλευσιν. Αποφάσει τ°0 ΔιοΐκητικοΟ Συυ- δθυλίου καί συμφώνως τώ Νόμο κ«ΐ τώ Καταστατικώ, καλοθνται ο! κ κ Μέτοχοι τής 'Ανωνύμθυ 'ΕΤαιρίαί «Βιομηιχακί'αι ΚορθιΛϊδίου» είς Τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τήν 27ον ΔιιχΕμ5?ίου 1969 ήμίοαν Σάβ&ττον καΐ ώααν 9,30 π μ. είς τα ίν Αθή¬ ναις κα! ίπΐ τής οδοί Σόλωνθς 40« ■ α' δοοφ. γοαφεΐα τής 'Εταιρίας'^ί τα κάτωθι θέμαιτα τής ήμεοησίοτϊ δ'ατάξϊως · 1. 'Υιποβολή, άνάγνωσις καΐ |·.- κρΐσις τοθ ίσολογΐσμοΟ· τής έταοΐ κήί χοήκως 1968 ώς καΐ των ίπ' αΰτοθ έ«9έσε«ν τθϋ Διοικ Σμμβον λίου καΐ τ«ν ίλεγκτών. 2. Άποίλλαγή τον Διοικ. Συμ6ο λίθυ καϊ των Έλετγικτών ό— ό ιτάσης εύ3ύνης ονττοζημιώσίως διά τήν χρή- 7ΐν 1968 κα! 3. 'Εκλθγή δύο Τακτικών και δύο άναπληοωματΐκών Έλεγκτών διά την έταιοΐκήν χοή^ιν 1969 «σΐ καθο.ρι- τμός άμοιβή·; αυτών ΟΙ έττΐβκμούντες έκ των κ.«. Με· τόχκν νά μετάσχουν τής αυνοΧίύσΓ- :ος όφείλΐυν νά συμμορφω9ώσν ποός τάς διατάξεΐς τού δρθρου 26 το3 καταττατικοθ τής 'Εταΐρίας. Έν Άθναας τή 17 1969 Τό Διοικητικόν ΜΠΟΡΝΤ τ0 1967 και 4λΑην διά ν ούς άγγλΐκθθς σΐδηροδρόμους ίπΐ Τώ σχοπώ θ:σπίσί«ς υπηρεσίας ϊά μ<ίγαδεκτών μεΤαΕΟ Αγγλίας ■ ΊρΛα'ΐ'δίας. Ή υπό τής ΙΚ ότνατεβεΤυα «τς Γήν ΜΑΚ ΚΙΝΣΕΥ μελέτη εΤναι Ο -τιλέον έχτεταιμέν») ίκ των άναιληφθεΐ ^&ν ύΐτό Της τελυταίας μέχρΐ το"· β·, πράγματι αίίτη^καλύπτει 18 ι" ί>ωττ3ΐκας χώοας καΐ τάς ά.τσλλ"
όν υ
νάς αύ'ών μέ τόν υπόλοιπον κύ
σμ»ν. Πρ°3φάτως δύο ςϊδ^κθι μελι
• ητα'ι τής εταιρίίας έπ·£σ«έφθη7θτν
<^1 την 'Ελλάδα συλλέςαντις οται χϊΪ3 καί πληροφορίας ό—ό άομθδι 'υς ίΐΓΓΐυογείων τώ, ΣΕΚ, ΟΛΠ, α«γάλω/ μΐταφορ'κών έπΐχειρήΊτεων <.λ π. Ή ι Κ μέ την απόφασιν Της να άναβέυη την έκπσνησ'ν μΐάς τοιού 'ης μβλέτης άπέιδειξεν δτι τα εύμ>·< ιτΐϊκά δί^τκα εχ'υν τή^ απόφασιν να καθ£ξουν την θίοΐν ή όποία τοθς άνή«;ΐ είς τόν τθμέα των δΐίθνών διά μεγαδ&κτών βάσϊΐ όρθολθγισιμένης καΐ ο| <ονοα κώς στέρεος Τό έυττέοας τΠϊ πρθπταρειλθούσηςΤρι της συνήλθεν υπό την προεδρίαν τοΰ Γεν. Γραμματέιος τοΰ &ΐουργρί ου Κοινωνικήν 'Τπηρεσιων κ. Άν- τονίου Μέξη, τό Κεντρικόν Συμ¬ βούλιον Στεγάσεοις. Παρευρέθη¬ σαν έπίσης οί ΰπηρεσιακοΐ παράγον ■τες έκ των κ.κ. Καραμπελοπούλου, Νομ. Σιιμβούλου, Παυλίδη, Παπά θαΐΜΧΐτθτΓθύλίυ Κάς Καλαμπόκα κα! τού πρόσφυγος έκπροσώίτου κ. Σο>
κράτη Σινανίδη. Κατ' αύτην ελή¬
φθησαν αί κάτωθι άποφάσεις:
Περί προσκυρώσεως μή άρτίου
καί τυφλοΰ οΐκοπεδικοΰ τμήματος
κειμένου μεταξύ τ«ν ϋπ' άριθμ· 64
καί 65 Ίδιοκτησιών τοΰ Συν)σμοΰ
Τριγώνου Πρΐ'κακίιον Νικαίας (ε¬
πί δΐκθν).
"Εγκρισις των νη' άρι&μ. 6755,
6756, 6757 διαγραμμάτον Δραπετ
σώνας.
Τροποποιήση διαχωριστικοΰ όρί-
ου μεταξύ των ύπ' άριθμ. 1 καί 5
οίκοπέδίον τού Ο.Τ. 159 Σνν)σμοΰ
"Ανω Τούμπας Θεσ) νίκης.
Περί προσκυρώσεως προβλεπομέ
ντον ο'ικοπεδικών λο)ρίδ(ον είς τετρά
γ(ονα τίνα τοΰ Συν)σμοϋ Νικαίας
Πειραιώς.
Περί χορηγήσειος Αδείας ταξει¬
δίου είς τό έξιοιτερικόν είς την έκ
Κίνας πρόσφυγα "Αννα Νατζελί-
δου.
Περί διαγραφής εκ τοΰ προγράμ
ματος έπιοοτήσεως ύπερήλικος πρό
σφυγος.
Περί άντικαταστάσείος ο'ικοπέ-
δου Χαρίκλ.ειας Ζαχαράτου μέ έτε¬
ρον τοιούτον τού Δημοσίου κ αί συμ
ψϊΐφισμοΰ τής άξίας αυτών.
Περί έγκρίσειος άγοράς δύο κα-
τοικιών καί άπορρίψειος έτέροιν τοι
ούτων κατόπιν τοΰ διενε-ργηθέντος
δημοσίου μειοδοτικόν διαγιονισμοϋ
είς Σέρρας.
"Εγκρισις πΐΛτώσεως δραχμων
160.000 διά την παρά τής ΝΤ με¬
τατόπισιν άγωγών υδρεύσεως έν
τή περιοχή Ταύρου ΐνθα θά Λνεγεο
θοΰν αί πολυκατοικίαι.
Όμοίοος δραχμ. 9.000 δια σι·μ6ο
λαιβγραφικά καί λοιπά ?ξοδα μετο
6ι6άσεο>ς κιιριότητος τής υπό τοΰ
τέως Δήμου Σταυρουπόλεοις δωρη
θείσης είς τό 'Τπουργεϊον εκτάσε¬
ως 4 οίκοπέδων, έν τή περιοχή
Σται,ιρουπόλεΜς θεσ) νίκης.
"Ομοίως δραχμ. 276.730 διά την
ύδροδότησιν 5 πολυκατοικιων Άγί-
ου Ιωάννου Ρρντη άρμοδιότητος
Ο.Η.Ε.
Πϊρί άναβολής καταιβολής ληξι-
προ6έσμ(ον δόσεων προσφύγων άρ¬
μοδιότητος Ο.Η.Ε. ώς άκολ.ούθιος.
α. Διληγιαννίοη Άβραάμ
6) ΔημητρΓου Δημητρίου
γ) Μπετικιάν Χα,τσάρ
δ) Καραγιάννη Δημήίτρ.
ε) Τσιχαριάν Καραμπέτ
στ) Πιπερίδη Χαραλάμπους
ξ) Μαυρίδη Θρα<η>6ούλου
1) Χ3τζαντ:υριάν Χοεψιμέ
θ) Κουντριάτσεφ ΧαρουκιοΛι
ια) Μπουκρατξιάν Καρίίιμπέτ
ι6) Χαλβατξιάν Καραμπέτ
ιγ) Νασιπιάν Νασίπ
ιδ) Τσουμπασίδη Αναστασίου
ιε) Σαρκισιάν Μαρδυρός
Περί έγκρίσειος στεγάσεο>ς
τοΟ συστήαατος τής
οις των κατεχόντοον Ιδιόκτητα ο'ικό
πεβα Λαραπηγματούχίον τοΰ προ-
γράμματος 1968.
Περί άνακλήσεως τών έπ' όνάμα
τι τών Μουσσά καί Στατγάκη έκδο
θέντων παραχο>ρηι:ηρ((ον περί πα¬
ραχωρήσεως εκάστω τοΰ ^ έξ άδι-
αιρέτου τοΰ Α έν ΟΤ 173 ο'ικοπέ-
δου τοΰ Συν)σμοΰ Νικαίας διαχω-
ρισμοϋ τοϋ ο'ικοπέδου τούτου είς δύ
ο αϋτοτελή οίκόπεδα καί εκδόσεως
νέτον παραχοιρητηρίο^ν.
Περί άπορρίψεως αίτήσεος τοΰ
διά
ΒΙΟΝΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α. Ε.
Σόλωνος 40 - Αθήναι Τηλ. 615.087 - 610.815 - Εργοστάσιον : 563 030
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 3ΙΠ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
ΟΙκόπεδα
Κτίρια
Μηχανήμαΐα
Μεταφορικά μέσα
"Επιπλα — Σκεύη
1907
1968
,790.064.—
1.966 52 Λ-
9.886.861.55
433.733,90
87.589.-
13 170.778,45
Κυκλοφορούν είς χείρας μας
Πρώται δλαι 209.689,40
Λ)ς παραγωγής ήμιτελή πρ. 2.288.046,20
"Έτοιμα προϊόντα 1.470 720.10
'ΕμπορειΊματα 52.469,50
Μή βεδονλευμένα εξοδα 83.510.—
Κυκλοφοροϋντα παρά Τρίτοις
Λ)Σ πελατών 1.Π99.017.—
Γρ)τια εΐσπραχτέα 165 152.—
Γρ)τια πρός εΐσπρ. πηρά τρίτ. 12.534.—
Προσωρινοί Λ)υμοί 254.784,6)
Προμηθευταί προκ)λαί 61.152,80
4.104.435,20
Διαθέσιμον
Ταμείον 11.877,80
Τράπεζηι Λ)Σ ιίψεως 10.013,75
'Ελλ. Τράπ. Βιομηχ. Άναπτι'ιξεως —
Κέρδη καϊ Ζημίαι
Ζημίαι παρελθούσαν χρήσ. 5.600.705,55
Άποτελ χρήσεως (1967
κέρδος 1968 2.400) 703.105,85
2.0)2 640.40
21 81)1,55
4,892.599,70
24.282.;345,.:0
843.100.-
1 966.527 -
9.891. Μ, 55
433 7.Ί3.90
107.912.—
237 004 -
480 100.-
2.105.520,50
52.469,50
24 380.—
1.657.714.-
50.330.—
127.6^2,00
5*>.227,05
ί58.ί>87,:ίθ
5.586,75
4.528.702.
4 892.599,70
2.337.711,45
13 242 467,45
2.899 474.-
1 891 943,65
4.623.276,05
7.230.311,15
29.887.472,30
II
ΘΗΤΙΚΟ.Ν'
1!)67 1968
Ύποχρεώσεις πρός Μετόχους
Μριοχικόν Κεφάλαιον 7.0ό6.(0) — 7 0">6.000 —
Λ)Σ μετοχών δτοκοι καταθ. 4.717 033,00 11.803 03Ί,50 4..Ί26 5Τί.45 11.382.533,15
Ύποχρεώσεις πρός Τρίτους
Προμηίίρυταϊ
Γρ) τια πληριοτέα
Λ)Σ Πελατων προκ)λαί
Προσωρινοί Λ)σμοί
Κρατήσεις υπέρ τρίΐων
Ετεραι Ύποχρεώσεις
Τράπεζιι ΡΙΚ3Τ Ν ΑΓ ΟΙΤΥ
256.182,15
1.112.120,20
297 652,50
145.734.80
2.250 407.-
790 924,50
ΒΑΝΚ
Μακροπρόθεσμα δανεια ΕΤΒΑ
3.22Ί.904.63
" 318 388.80
747 4^1 —
287.662,50
149 111,70
2.484 48Η —
1.001. !'6 1,90
3.47· .779.25
082.925,80 5.000.000.- 23 480815,15
Άποσβέσεις
Άποσβεσθεντα Κτίρια 460 186.—
» Μηχανήμαΐα 3.7.Ί8.414 —
» Μεταφ. μέση ΓΊ9.172 —
Έπιπλα-Σκει'η 38.614.- 4.".ί·6.33() -
558.514,35
4 252.7.,7,25
Ι6"Λ'Λ,7Ο
42.99.}.40 5.015.121,70
282.340,30
29 887.472,30
Άνά/υαις ΑογοριασμοΟ Άποτελέσμστα Χρήσεως 31)12)1968
ΔΑΠΑΝΑΙ
Πρ)αι καί Ιξοδα πωλήσίων
Διαφημίσεις
Τόχοι
Φόροι — Τέλη
Άμοιβαϊ Τρίτ. καί "Κλευθ. έπαγγ.
"Εξοδα διοχειρίσΓος
ΕΙσφοραί — Χαρ)μα
Δαπάναι οργανώσεως
Άποσβέσεις Κτιρίων
» Μηχανημάτων
» Μεταφορ. Μέσων
» 'Επίπλων — Σκευών
66.576 —
32 640.—
340 833,30
81.349.—
90 500.—
859.708 40
81.01.·}.—
19Η7
Ι 551 619,70
1968
61.203.-
104.241.-
364 669.—
240.151,50
76 955.—
925 075.8.Ϊ
112 313 -
81.854.- 1 969 462,35
98.328.35
494.343,25
21.686,70
4.379,40 618.737,70
Καθαρά Κέρδη Χρήιΐεως
1.554.619,70
708.105,85
2.588.200,05
2.262.725,55
2.588.200,05
1967
ΙΙηοκιιψαν μικτόν χέρδοε 2.241.111,55
Κε-ρδη έκ πωλήιΐ. παγ. οτθιχ. 21.614.— 2.262.725,55
ΕΣΟΔΑ
Γ63
2.Ϊ0 483,60
- 250.488,60
Ζημία Χρήσεως
2.262.725,55
250.488,60
2.337.711.45
Ό Γενικός Διευθυντής
ΑΛΕΞ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
Αθήναι τ[) 31)3)1969
Ό Άντιτΐρόεδρος
ΓΕΩΡΓ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
2.262 725,Γ:5 2 588.200,05
Ό Προϊοτόμενος Λογιστηρίου
ΑΝ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΤΡΩΠΑ ΓΚΑ ΟΙΚ ΟΝΟΜΙΚΑ ΘΚΜΑΤΑ
Γ. Μαρουφίδη μέ την παραμονήν
τού είς τό ό διαιμένει οίκημα κλπ.
Περί παραχωρήσεως τών κάτω¬
θι οΐκοπέδοιν συμφώνως τα Ν. Λ)
τα 4176)61, 4546)66 καί 8)1968.
Τοΰ ΰπ' άριθμ. 4 έν τετραγ. 2Α
τοΰ Συν)σμοΰ Τουοκοβουνίων έμ¬
βαδοΰ 122,88Μ2 είς τήν ΕΤΤΤΧΙ-
ΑΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ κλπ.
Τοϋ ύπ' άριθμ. 5 έν τετραγ. 60Α
τοΰ Συν)σμόν Τοιγώνου Πευκακί-
ιον έμβαδοΰ 151,83 Μ2 είς τούς
κληοονόμους Χρ. Νικ. Πα,τέλη.
Τοΰ ΰπ' άρι&μ. 51 οίκ. τοΰ Συν) ι
ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.;
'Τπό συζήτησιν προτάσεις τής 'Επιτροπής
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) — Αί
δι-εθνεϊς έντάσεις είς τό επίπεδον
τής ναμισματικής καί χοηματικηζ
πολιτικής άποδεικνύουν σαακός ότι
τό νόμισμα παίζει ποΜΤαρχικόν ρό
λον είς τήν συνεργασίαν μεταξϋ
τών κυδερνήσεων. Διά τήν Εύρω
παϊκήν οικονομικήν Κοινότητα, τοϋ
οίοσδήΛθτε πολιτι
• .« σημαινει
σμοϋ Νικαίας έμβαδοΰ 116,80 Μ2 ( , ΟλΗ1^ααμ;)ζ ?χρι δμεσον οί
είς τόν ΙΩΑΝΝΗΝ ΒΟΤΡΟΤ- ^^^ ίπί—ωσιν επί τών έβνι-
ΝΗΝ. Ι κων προΐ'πολογισμών, τόσον δσον
Τοΰ ύπ' άριθμ. 14 έν τετραγ.^ 45 άφο(?α ^ βιαμηχανιΧήν πολιτικήν
τοΰ Συν)σμοΰ Τουοκοδουνιων έμ- (π(<ττώσεις)) τήν εμπορικήν πολι- δαδοϋ 242,90 Μ2 είς την Φοοσω , τ|κήν (τελ(,Λ.ΡΙακά δαβμολόγια η Μπαμπούση. έπιοοτήβεις επί τών εξαγωγήν) η Τοΰ (V άριθμ. 3α οίκ. εν τετρ. < τ^ πολιτικην μΕταφοο«ν (βοειαι, Ρ τοΰ Σι*ν)σμο6 Ν. Καλλιπολεως ν1π ) ,Τπή τό χο1αιΜ α<η6> το
νην
Περί δρσεως έκ τής άπαλλ)σεως
οίκοπέιδου έ,μβαδοΰ 125,00 τοϋ συ-
νετ)·σμοΰ Τουρκοβουνίίον υπέρ τής
Πολυμνίας συξ. Εύσταθίου Σκάρ-
λα, σι>μφώνως πρός τό αρθρον 119
τοΰ Συν)τος τοΰ ίτονς 1927.
Περί καταβολής άποζημιώσεως
βάσει τής τρεχούσης άξίας είς κλη
ρονόμους Ίθίάνν. Μαυρίκη διά τα
500 τετρ. μέτρα της έν τώ Συν)
ίΐμώ Παλαιών Σφαγείων Αθηνών
άπαλλοτριωθείσης ίδιοκτησίας τών
άτινα ρξηρουλ'το τής ΐΐπαλλοτριώσε
οϊς συμφώνιος πρός την ύπ' άριθμ.
1666)1969 απόφασιν τού Πολυμε-
λοΰς Πριοτοδικείου Αθηνών.
"Εγκρισις έφαριμογής σιιιιπληρω
ματικοϋ προγράιμιατος Λποκατα-
εμβαδοΰ 83,20 Μ2 είς την Άναστ. ' χαχ» εξοχήν παράδειγμα παρέχει ή
Δημ. Μπέρκο. Ι βγροτική πολιτ^ή τής Ε.Ο.Κ.
Τοΰ να' άριθμ. 16α έν τετραγ. Ε ι Κατόπιν επίπονον πολιτικών προ
τοΰ Συν)σ,μοΰ Ν. Καλλιπολεως έμ ,—^Ε,ων, οί "Κξ κατώρθιβσαν —
βαδοΰ 103,15 Μ2 είς την Άντιγό- | δι άι-ς θεσπ[σε0)ς κοινών διατά-
ξεων επί των άγοοων καί επί τής
κατασφαλίσεως τών τιμών — νά
δημιουργήσουν έσοηερικήν άγροτι-
κήν αγοράν, άπηλλαγμένην τελω-
νειακών φραγμ-ίον. Διά την χρημα
τοδότησιν τής άγροτικής πολιτικής,
Ιδρύθη τό κοινόν Άγροτικόν Τα¬
μείον τό 1964, όπως εΐχαν ιδρύθη
πρίν τό Κοινωνικόν Τοψιεϊον διά
την κοινωνικήν πολιτικήν τής ΕΟΚ
τό ΕΰρωπσΛκύν Ταμείον Άναπτύ-
ξε<ος υπέρ τών υπό ανάπτυξιν ά- ψρικανικών χωρών, ώς καί τό Εύ- ριοπαϊκόν Ταμείον 'Επενδύσείυν διά την εσωτερικήν πολιτικήν άναπτύ ξεως. "Ενεκα τής αύξούσης ύπερπαρα- γωγής (βουτύρου, γάλακτος, σίτου σακχάρεως, κτλ.) καί λόγω τών στάσεως 6ομ6οπλήκτων πόλεως ι κατα6ολών τάς οποίας Θα άπηιΧή Θεσ) νίκης. "Εγκρισις Εφαρμογής στεγαστι- κοΰ προγράιιματος διαβέσεως 20 οροπέδιον τών Οίκισμίον Άμφίσ- σης Ίτέας καί Χρυσοΰ είς άστε- γους οικογενείας. "Εγκρισις δανειοβοτήσεως δικαι οΰχων μεμονωμένως στερουμένων τής στέγης τιον, πυροπαθδν. Περί έγκρίσειος τής έπιστροφής ιΐχρειοστήτως καταβληθένττον πο- σών υπέρ τοϋ Κεφ. 3 προύπολογι- σμοΰ έσάδων παρά τή Ε.Κ.Τ.Ε. Λαϊκής Στέγης δραχμ. 3,732. Περί περιορισμόν τής επί τών είς τόν οίκισμόν Πύργου Τριφυλίας Ν. Μεσσηνίας κείμενον οίκοπέδων τοΰ Αγγέλου Γειοργίου Πτυταδοπού λου έγγεγραμμένης ύποθήκης είς τό εν έκ τών οίκοπέδων τούτων. Περί περιορισμοϋ τής επί τών είς τόν Οΐκισμόν Παρνασίου Κοριν θίας κειμένων οίκοπέβιον τοΰ Έπα μεινο>νδα Γερασ. Πιτσαδιώτη έγγί
γραμμένης ΰποθήκης είς τό ε'ν έκ
τών οίκοπέδων τούτιον.
Περί παραχωρήσεως Σχολικοι»
γηπέοου είς Σχολικήν Έφορείαν
Αημοΐικοϋ Σχολείου οίκισμοΰ Σου
λίου Άχαϊας επί σκοπώ άνεγέρσε-
ο)ς βιδακτηρίου.
"Εγκρισις άναλήψεως καί διαθέ-
σειο; πιστώσεως δραχμ. 2.000.000
είς Κεφ. 35 άριθμ. 11 τοΰ παρά τή
Ε.Κ.Τ.Ε. Λ)σμοΰ Λαϊκής Στέγης
διά δαπάνας εργασιών οίκισμοΰ Βα
νιανίϊς Εύρυτανίας.
ΓΙερί μερικής τής έπιβληθείσης Λ
παλλοτριώ<τεως είς την περιοχήν ΠΕΛΟΠΙΟΥ — ΠΛΑΤΑΝΟΥ Η- ΛΚΙΑΣ επί εκτάσεως 12,361 Μ2. Περί μερικής αρσεο)ς τής έπιβλη θείσης απαλλοτριώσεως είς την πρ ριοχήν ΜΕΣΣΗΝΕΖΗ ΑΧΑΊ- Α 2 επί εκτάσεως 36161 Μ2. ση ή θεμελιώδης μετατροπή τών διαρβράκτεων τής άγροτικής οίκο νομίας ή προγραμματισθεϊσα διά τήν γεωργίαν αύξάνουν επί μάλ- τά προσεχ ήϊτη, αί δαπάναι διά λον καί άλλον καί τείνουν νά υ¬ περβούν τα προκαθορισθέντα δ- ρια. Έξ ού καί άντίκτυπος επί τών οίκονομικών των κρατών — μελών έφόσον τδ Άγροτικόν Ταμείον τρο φοδοτείται σχεδόν αποκλειστικώς μέχρι τούδε ά.τό τάς είς τούς έ- θνικοϋς προυπολογισμούς τών ε"ξ χωρών άναγραφομένας άρωγάς. Δι' ωρισμένα Κράτη — μέλη τής ΕΟΚ αί ύπ' αυτών καταβαλλόμε- ναι άρωγαί ΐυτερβαίνουν αίσθητώς τάς είς αύτάς έπιδοτήσεις τοδ Τα- μείου. Ή διευθέτησις αυτή των πραγμάτων ίσχνσεν επί ετη, άλλά δέν φαίνεται δτι θά γίνη άποδε- κτ ήκαί διά τ όμέλλον, λόγοι τής διογκώσεοις των δαπανών. ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ: " 2650 ΕΚΑΤΟΜΜΤΡΙΑ ΔΟΛ ΛΑΡΙΩΝ ΑΙ καταβολαί τού Ταμείου διά την διασφάλιστν των τιμΛν ·κηΙ τον έκσυγχρονισμόν τής άγροτικής οί- οκνομίας ένΐός τής ΕΟΚ θά ά- νέλθουν είς 2550 έκατομύρια δολ λαρίιον κατά τό τρέχον ^τος. Τό ποσόν αύτό αντιπροσωπείαι τα 94% τοΰ όλικοΰ προϋπολογισμοΰ τής Ε. Ο.Κ. καί τα 98% τοΰ προϋπολο- γισμοϋ τής 'Εκτελεστικής 'Επιτρο πής, ή όποία διαχειρίζεται τό έν λ^όγω Ταμείον (ώς έπίσης καί τό Κοινωνικόν Ταμείον). Άπό τόν έκ 2681 έκατομμυοίων δολλαρίιον προϋπολογισμόν της, ή Έπιτροπή δέν δύναται νά διαθέση παρά 95,8 έκατομμύρια δολλαρίων διά τήν Διαχείρισιν καί διά τό Ποο σοΜΐικόν καί 33,4 έκατομμύρια δολ λαρίο>ν διά τ όΚοινωνικόν Ταμεί¬
ον. Άπό τόν όλικόν προυπολογι¬
σμόν τής Εύριοπαϊκής Οίκονομιχής
Κοινότητος τού τρέχοντο ίτους .__
περίπου 2700 όκατομμυρΐων δολλα
ρίοον — αί "Υπηρεσίαι τοΰ Συμβου
λίου ύπουργών λαμβάνουν 10 έκατ.
δολλ.αρίων περίπον, τό Εύρωπαϊχόν
Δικαστήριον, 2 έκατομμύρια βολ-
λαρίο^ν. Ό προϋπολογισμός τής Έ-
/τιτροπής διά τό 1973 ύπολογίζεται
βψους 4 δκτεκατομμυρίων δολλαρί-
ών περίπου, έκ των οποίων 3285
έκατ. βολλ. αποκλειστικώς υπέρ
τού Άγροτιχοΰ Ταμείου.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟ-
ΣΙΑΙ ΕΛΕΓΧΟΤ ΤΠΕΡ ΤΟΤ
ΕΤΡΩΠΑΓΚΟΤ ΚΟ"ΤΝ"ΟΒΟΤ-
ΛΙΟΤ
Ή τελική φάσις τής Κοινής Ά¬
γοράς θά ϊχτ ώς άπαρχήν τήν Ιην
Ίανουαρίου 1970. Μέχρι τής ημέ¬
ρας αυτής, τό Συμβούλιον ύπουρ-
γών όφείλει νά λάβη άποφάσεις
δι* έ'να οριστικόν διακανονισμόν τής
χρηματοδοτήσεως τής άγροτιχής
πολιτικής. Τούτο ύπεμφαίνει δτι
πρέπει ταυτοχρόνως νά εξευρεθή
λύσις καί διά τό πρόβλημα δημι-
ουργίας ίδίων πόρων, οί όποϊοι θά
άντικαταστήσουν τάς άπ' εΰθείας
άριογάς τάς παρεχαμένας άπό τα
ρξ Κράτη — μέλη καί αί οποίαι
έπιβαρύνουν τούς προϋπολογισμοϋς
ΐοιν. Άλλά ή κοινοτική αυτή εΰ-
θύνη είς τόν οικονομικόν τομέα δέν
είναι δυνατή άνευ άποτελεσματικοΰ
έλεγχον, τόν οποίον ένδείχνυται νά
αναλάβη τό Εύρωπαϊκόν Κοινοβον
λιον. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, ή Έ
πιτροπή προτείνει την αίσθητήν δι
εύρυνσιν των έξουστών έλεγχον τού
κοινοτικόν αυτού όργάνου.
Τό σχέδιον χρηματοοΌτήσεως
τής κοινοτικής πολιτικής πρέπει νά
τεθή είς έμπρακτον εφαρμογήν εί;
δύο φάσεις. "Ηδη, κατά τό παρόν,
τα "Εξ κράτη—μέλη καταβάλλουν
είς τό Κοινόν Ταμείον τών Βρυξελ
λών, είς τα «λαίσια τών τακτικών
τ£ον άροιγών, τα 90% τών άναλήψε
τον επί τών άγροτικων ε!σαγ«)γων
(προελεύσεως ϋξα> τής Ε.Ο.Κ. χω¬
ρών). Είς μίαν πρώτην φάσιν άπό
τοΰ 1971, θά πρέπη νά προστεθοΰν
είς τάς άρωγάς αύτάς τα έκ τών
τελωνειακόν δασμών (κοινόν εξω¬
τερικόν δασμολόγιον τής Ε.Ο.Κ.)
εΐσπραττόμενα ϊσοδα επί τών 6ιο-
μηχανικών προϊόντων σιιμφώνως
μέ τήν εξής αναλογίαν: κατά τα
δύο τρίτα τό 1971, κατά τρία τέ-
ταρτα τό 1972 καί έξ ολοκλήρου
κατά τό 1973. Είς την δευτέραν φά
σιν, αρχομένην άπό τοΰ 1974, αί ί'-
πό Τ<ον "Εξ κοατών—μελ.ών χοςη- γούμεναι άριογαί πρός κάλυψιν τοΰ έλλίίμματος, θά πρέπη νά άντικα- τασταθούν διά τής θεσπίσεως είδι- κών έσόδιον. Τό πρόβλημα χρηματοδοτήσεως τής κοινοτικής δραστηριότητος δι' ίδίων μέσων έμφανίζεται, έν πάση περιπτώσει, ώς κύριον θέμα είς την ημερησίαν διάταξιν τών προσεχών σννεδριών τοΰ Συμδονλίου {ιπου?· ■γών. Χόρστ Κόλλμαν εΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΎΗ ΤΗΧ ΟΔΟΥ ΔΩΔΩΝΗΣ Π?6 τής *ή·ξεωί τοί, 968 ■ 72, ττροβλέ δτι θά συντβλεσβη ή άπθ-η τής κατασκευαζομένης ^ 3σ Δωδώνης . Παραμυθιάς. ΔιΟ τής 65οΟ αυτής θά εξασφαλισθή β θ ίρίο: ροταξύ των νο μών Ιωαννίνων καί θ-σττρωτίας κοι ΰ ττροσ'Γτήλασις έκ τοΟ κέν τρθμ τής Ήιτείιριθυ ττρός τα τιαρα λ/α ΠΑΡΕΔΟΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΓΓΑΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ : ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΑΕΡΙΟΦΟΤΟΣ Πΐρ;5ό3η είς τάς αρμοδίας Ο- , πηρχσίας ή «κθατΐς τοΰ 6ρε/«οιινι- κοΰ γραφεί°υ μελ*τΔν, έττΐ τής ά νατττύξεως τής τταραγωγής άερΐό φωτ°ς είς τό ιτολ£οδ9μΐκδν συγκρό τη,μα τής πρωτευούσης. Ή όγκώδης μΐλί,Τη^ σιιμφώνως ιτρός ■3ς μας έξ εγκύϋ'ον τηγών. ττει, μεταεο άλλων, καΐ τα Τήν συνέχισιν τής παραγωγής φ^τα:οιθυ δτά κώχ είς τό έν Άθή <αις εργοστάσιον τή< ΔΕΦΛ, ένι ^χιομένθυ τ°ί> ιιηχανικοθ έξθττλισιμοϋ
τού.
Την ταρόλληλο^ κατασ«£υήν ν«-
ι; μονά5ος τταραγωγής δι' άργοθ
•κευάζη «1ς τάς νέας ττ<»λ*Λ«ΐτθΐΜ 'ς κεντρικήν ίγκατάσ-τασΐν, δια :ή/ σύνδεσιν μ^ τώ 8ί«τυον άεριό ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ — ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ Εδημοσιεύθη είς την «Εφημερί¬ δα τής Κυβερνήσειος» (ΦΕΚ 222 Α), ή άνακοίνΐοσις περί παρατάσε¬ ως δι' Ιν εισέτι ετος, ήτοι μέχρις 9 Ιουλίου 1970, τής ίττχύος τής έλ- ληνοβουλγαρικής ναι>τιλιακής συμ¬
φωνίας τού 1964.
ΕΝΔΥΕΣθΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
Το0 κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τής
ΘΔΟΣ ΒΟΓΑΜ: 41
Τηλέφ. 235.572
Γήν
τθθ
Δ·ά νά ί—ιτευχθή αύξησις της
«τταναλώαεως είς ανωτέρα <πτίπε 5λ, τ μΐλέτη τΓθθΤίί,ν€ΐ θεσμ'ΐκάς Συγκ€ΐφΐμένως ιτρθτεί- διά Τής νο,μΟθίΤΙκής 65ΟΟ τής Οττοχρίώσιως είς την ίκοδο,μικήν 6*οιμηχανίαν νά μέ το κόστος #σ- ^^γω^ης αί άρμόδιαι ύπηρισΐα' θίν·Χιν δΤτι τοθτθ ιίϋαΐ υψηλόν ίυγκ,ριτΐκή έργασία όττέβίίείν, ίτ>
η Τι·μή 6 αθέ^εως το
ϊΐς, την *ΌΛ<ΐνώλ<Λ3ΐν, ιρός την ϋΐλέτην, θά άνέλ»η «Γς (,?,> &3χ άνά κΐλοκαλορ', (1 000
βϊρμιδες) (ναντι 1,30 δΡΧ· ΤΙ>< Δ Ε.Φ Α, 1,21 δρχ. τοθ θ μώματος (Τ3) καΐ 1 δρχ των γραϊρ.ίων, ονά 1.000 πάνΤοΤε βίβ μΐδας. ή μίλέτη ττροβλίπει κοί ιίδικόν τιμί>λόγι<>ν', διΛ
αεγάλην κατανάλωσιν (λ.χ. δι ι
κεΐΤρΐκάς Θίρμάνσιΐς) - 0,73 βρΧ
ά,νά κΐλθτκοολορΐ - άλλά καΐ τθΰτο
χ.ρίν£Ται υψηλόν έότν σι»γ<φιθή ι>ί
τό όκάθαρτον ττίτρίλαιον - Ο 37
δρχ · καϊ μέ τό μαζούτ - 0,13 δοκ
άνά 1 000 θΓ=.μί5ας
ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΠΙ ΚΕΡΔΩΝ ΠΗ ΑΝΑΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
Δέν όθίίλτταΐ τέλρς
δι' αΰ^ρΐν κ^οάλαΐον, έφ' δσον
;<η άναληψβεϊντα κέρδη ; ιτίστωσΤν τοθ λΟγοιριοχΓμοο «κί,, βί| καί ζημίαι» «αί δεν έγγράψο» τα, ιΐς τα έμπθρΐ,κά 6ιί5λ!α, ·|ι, τρόπ-ον Ο3Τ* νά έμφαίνβται λθγιστι κώς ή αύξησις Τού κεφάλαιον. Τού τ° έδέχθί) διά τής προστάτου ■>»'
αριθμόν 2694)69 αποφάσεως τ««
τή φορολογικόν 'ΕφττεΤον Άβηνών
Είς τό σκεπτικόν τής άποφάσε»Γ
άναφέρ*ται, Οτι, κατά την διάτα¬
ξιν τής τταρ. 2 τού άρ3ρΛ> 15 τού
κώδικθς των ν6μων —ρ) ^χ^^, χαρ
τοσήμου, είς τ£λθς χαρΤθσήμθυ 1(
5% υπόκεΐ·νται τα «ατο—τατικ^ των
ίν "Ελλάδι παντός 6Τδονς ίμιττορι-
κών εταΐρειών, καθώς «αι «άθε ττρβ
Εις σχιτική πρός τήν α£ίξησΐν τοθ
κΕφαλαίου των. Είς τό εν λ^νω
τελθς χαρ—ϊσήμθυ - προστΐθβταΐ
εις την ό-όφασιν - ι>*6κ£.ιντα< εκ τος τώ» «αταστατΐκών των άνωτέ Ρ» έταΐριιών καί κάθε αλλη ιτράξις •ή ίνβργΐΐα -τής ϊτα<ο«ίας, «διά τή; άποιας έπέρκεται ί δηλοθττα! σκ τού ίταιρΐκοθ κιφαλαΐου, π«ς καΐ ή λθγΐστι«ώς νη Οιά σχετΐκής έγγραφής είς τό έμττορικΑ βιβιλία». Ή επί μακρόν άναφέρ*ται άκολοίβως . μή ύττό τών έταίρΜν τβ» η έταΐρΐ«ών κιρ- δών καί ή ιταραμονή τούτων είς λθγαριασμού «κέρδη ζημίαι» βεν βύνοίΓσΐ, έγγραφήν £ϊς τά αΰίηαΐν κβφαλαίον, (Α τοι ε^νραφήν ε|ς τόν λ«>γαριασ<ιόν «κεφάλοίον»), κΐ θεωρηθή ώς τρ* ξις αυξήσεως τού *ταψι*οο λϊΓου. Καΐ διά τούτο, τα έν κέρδη δέ» ύττσχεΐνται είς *ό ώς 5 νω τέλθς. Μέ τόν συλογΐσμόν αό»όν τό *° ρολογνκόν ΈφβτΕίΟν Αθηνών βιτέρ- ρ'ψΐν ίφβσΐν οίκονομικοθ έφόρου *<χτ> όπτθφάσεως Φ>ρθΛθγ4«ΰ·> Πρω
τσδικΐίου.
ΑΚΟΥΧΤΙΚΑ ΒΑΡ¥ΚΟΊΑΧ
Πωλοθνται βίς τιμήν έκτάκτσ.)
•ύκαΐρΐας. ΤηΑ*·ωνον 233
847 Κύριον Στβλιον Λ Κώ-
οταν.
ΙΟΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνίκδοτβς ίστορία έκ τού πολβμο ΰ 1940—41.
' ι»-·"1 :;'-ΤΓ Γ * Ο'·'»'■_' —
ΑΠΟ ΟΣΑ Ε3ΝΘΥΜΟΥΜΒΘΑ
τοΰ
Οί Ίτίΐλ.οί, άναθαρρήσαντες έκ
Λαροΐ'σίας των Γεομανών συμ-
τή{
^χω των, έχρηβι*ιο«οίουν ωσαύ¬
τως μει' έντάσεοις άβυνήθους την
μ6αρδιβτ«·*ήν άεροπορίαν των.
Έτερωθεν, οί άνδρες τής Στοα-
Ή«ίί°ου, οΐτινες έπληροφορή
τα τής συνθηκολογήοεως έν
Τιάς
)(αχρδονία, εγνώριζον δτ< οί Γερ ' ^ προήλαυνον άκάθεκτοι πρός Λν τοΰ "Ολύμπου κοί ΰπέστησαν .■«κροτάτην απογοήτευσιν νά έκμηδενιζομένους -τοΰς τύ 90ν α'ιματηροϋς καί τόσον ένδόξους αγώνας των, δέν ήσαν πλέον άξιό- Τουτο μονον οί εν τφ Μετωπφ ίμΕίοι ήγήτορες αυτών βά ήτο δυ¬ νατόν ασφαλώς νά διαγνώσονν. οΓ>
ίίίς δ' έτερος! Ή συντριβή τού
,ιλή<π«ν όγκον τής Στρατιάς Ή ίΕίρον έκ των άεροπορικ.όνν 6ομ6αρ 5ιΛμων των Γϊρμανοϊταλών κοα ή αΐχμολιοσία τοΰ υπόλοιπον ταύτης. ήτο χαθτρερινώς βεβαία. Κατά τάς δραματικωτάτας ε'νει νας ωθοξ ε'? του» άνωτάτους ήνή- Τ0δας των Μονάδοιν της Σ τρατιά:; ή λήψις όπτ°<ράσ€ως καί ς γοργής, ΐκότι πάσι· ή- χαί πάσα ώρα έν άδοα-, ιί;;, ήτο καταστρεπτ.κή διά τα τέκνα τού ελληνικόν λαόν. Ό διοικητής τής Σιρατιάς Ή- «ίρου αντιστράτηγος Ίωάννησ II»- τβίχος, άκέραιΐος καί ακαμπτβι. ο βον χαί εδψυχος παλαίμαχος παλι- ήζ» δ«ταξε την συνέχισιν των χ εναντίον των στρατιυ μαΐων καί των δύο αύτοκρατοοίών, άναμένων έξ ΆΘηνίόγ όδηγίας κο'» οιαταγάς περί τού πρακτεου. Είς τάς Αθήνας, δμος, έπεκρά- τίι τόιε κατάστασις χαώδης... Διο¬ ν ό πρωθυπουργός Άλεξανδρυς Κορυζής ηύτοκττόνησε..., ή κατόπιν μόχθοΐ' πολλοΰ σχηματισθείσα κυ¬ βέρνησις τοΰ Εμμανουήλ ΤσουΛ«- ροϋ, προητοιμάζετο μετά τοΰ βασι¬ λέως Γεωργίου τού Β', νά άναχωρή βη διά την Κρήτην... Ό λαός ήτο ίν έπογνώσει! Τό Γενικόν Στ*οα."τ,η γιίον, έκ λόγων μάλλον π:λΐτικώ», χριθέντιον δμως ώς υψίστης έθνικής —ιασίας, άπέφενγε νά διατάξη την Στρατιάν Ηπείρου νά ουνθη- χολογήση, είς δέ τάς άπευθυνοαέ- «; πρός αύτό Ικκιλή—ις των διθΐ*η των των Μονάδων Ηπείρου καί τού Μτντοτβιολίτου Ιωαννίνων Σ πυρΓΑω νος άΐτήντα μέ την σύστασιν «νλ ά- ναμίγοΐΎ διαταγάς μετά τινάς ημε- »ας». 'Τπ' αυτού απεστάλη ύ άν- ιστοάτηγος Γναλίστρας 1 ί!ΗΐΑν?Οί ΤΟΥ ΚιΑΤϊιίΰίΛθ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙ^ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΛΝΙΔΛ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΟΝ είς Ίωάνντνα, διά νά άνιιληφβή . πΐτοπίως τήν κατάστασιν, διαβι&χ στ) έκεΐ τάς άντιλήψεις τού Κεν- τρου καί, έπιστ,ρέφων άναψέρτ). Έν τώ με-ταξύ, δμως, οί Γερμυ. νοί... δέν ανέμενον. Ό χλοιός περΐ την Στρατιάν συνεσ·Γγγείΐο επι¬ κινδύνως. ΟΙ οπλίται, τίλος τ<Τ>ν ' .'Τ™"" 7*".'Α^β *αί ο1 «
διαφόρων μονάδων εδειξαν 'ένιΓ ' ""^ "°" "" **** ** ^
νους τάσεις άνηαρσΐας, διότι
'Από τό άρΐΛτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΙίΟΤ:
- "Ο Δ·ΙΑ!ΒΟΛΟ"_ ΣΓΚΝ ΤΟΤΡΚΙ.>
Λ»:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΑΛΒΟ
ιΠλΐ)?ίαβηιν
229ον
Άνίκα καΐ οί αλ ι
Ό
τούς
Τότε, ό άντιβτράτηγος Τσολο,κο-
γλου Γεώργιος, βιοικτϊτής του Γ' Ι
Σώματος Στραχού, ϊν συνεννθήσει
μετά των: άντϊο-Γρατήγου Δεμ,έατι-
χα Παναγιώτου, διοικητοϋ ου Α'
-ώμα,τος Στρατοϋ καί ύποστραττι
γου Μπάκου Γεωργίου, οιοικτττοδ
τού Β' Σώΐματος Στρατού, σι/ναν-
τηθέντες είς Ίωάννινα απεφάσισαν
νά προτίίνουν είς τούς Γερμανού,
συνοηκολόγησιν, παρά πήν εναντί¬
ον γνώμί(ν τού διοΐκ—οΰ τής Στρα
τιδς Ηπείρου άντ«πρα,τήγου Πιτβί
Τκα Ιωάννου, θυτις ανεχώρησεν άε
ροποοικώς δι' Αθήνας, άφήσας 4
ναπληρ;οτήν τού τόν
Τσολάκογλου Γεώργιον.
Ή συνθηκολόγησις συνήφθη. Δέν
θά σχολιάσωμεν αν καλώς ή κακώς
εγένετο αυτή, οΰτε 6ά έξιστορή-
σωμεν ,τάς παοασπονδΐας των Γερ-
μανών καΐ τάς στΐμίας τ£ν Ίτα-
λων, διότι δέν αποτελούσι ταυτα άν
συγγρα
φής.
Άλλά κρίνομεν έπάναγκβς νά α¬
σχοληθώμεν δι' ολίγων μέ (ιήν τΰ-
χην τοΰ διοικητοϋ τής ΤΙΙΙ Μεοαρ-
χίας ΰποστραττνγου Κατσιμήτρου
Χαραλάμπους, δσ!τί.ς κατά γενικήν
αντίληψιν, πρός την οποίαν συμ«ρα>
νοθμεν απολύτως, υπήρξεν ό πρωτα
γωνιστής τής Μάχης καΐ τής Νίκης
τού Καλπακίου.
Τήν 30ήν Απριλίου 1941 ευρέθη
οθτος διωρισιμένος ίπτουργός τής Έρ
γασΐας κ«ί προσωρινώς ττ}ς Γεωρ¬
γίας είς ιτήν σχημΛτισθείοαν τόΐί
κατοχικήν κυβέρνησιν τοϋ Γεωονί-
ου Τσολάκογλου, χωρίς νά ερω-τη-
θή.
"Οιταν έπληραψορήθη τ&ν Βΐορι-
σμόν τού, ευρέθη πρό φοβεροΰ 6ι·
λήμματος, αν ίπρίπε νά τόν αποδε¬
χθή ή δχι, καθόσον παρηγγελθη είς
αυτόν δτι πρόκειται περί έκΛληοώ-
σεως υπερτάτου πρός τήν δεινοπα·
θοΰσαν πατρίδα καθήκοντος, περί
πραγματικής θυσίας.
(Σ υνεχΐζειται)
Ημερολόγιον τ«£ θ θεοδωρΐθου έκ Φαράσων
ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως (Ης Κα~ΐαδοκΐαν τ· 1959
Συνέχ«Μ έν. τθϋ προηγούμενον ν3γκοΛα αντκτλημμυρικά ϊργα, *Α
σχολεΐα, ή 6γΐ€ΐνή, ή περίθαλψιν
κλπ. καρκΐνοβατοΰν στή, εύρύτητα
τα εγραψα τό 1959).
ίζω 8τι ή "Αγκύρα γιά να κα
λύψ·| την ίώυναμία της αυτή βναν
τι των κΡινωνΐχων ό—αιτήσεων τού
λαοθ της στάθηκε Εμμονα στό ζήτ»η
μ3 τής Κύπρου «αί £Τσΐ άττασχθλίΐ
τό ενδιαφέρον και τή* προσοχήν
των Τούρκων στό δή|9εν ψλίγον τού
το ζτντΓτμοι.
Τό συμπιέραοιμα το βνάζω όττ*
Γήν Χΐγη. αυτή σνζήτηση ποΰ κώνου
με πι/τλ την στιγμή γΐατΐ μόλις ά
τταντήσαιμε στΐς ίρωτήσεις αύτές ό
μέσως αΐνοιξαν τό θύμα τής Κύ-
'6γώ( τθθ άπ·αντώ, τρ
ρο μΐβό 2.060 δρχ. δηλ. 1.030 λί
ρ<ς Τ°υρ. άλλ' όπάρχθμν καΐ 1ε- «ϊ; ~ώ τταΓ.ονουν μόνον 800 δρχ. {ηλ, 400 λίρες καΐ φτάνουν ώς τόν 5ΐκό μθυ μισθό. 'Βκτός αυτών δΧ0" Κ κοΙ τα τι»χ£ΐρά μας τού πολλές »ορΕς ^τονθνν καΐ ξεπ*ρνοθν τ6ν ιμισβό μας. Ό Ιμάμης μέ χαροχτηρΐστική ιΐι κρία μού λέγει δτι αύτάς λαμβάνη 200 λ!)χς δΐ)λ. 400· δρχ. 'Αλλά γΐά νά τοϋς &γάλει>με
4"' ^ν άγωνία τούς λέιμε, δτι ή
8ι|(ή Κθς ζωή εΐ'αι ττΐό πθλυβάιτα
ι«ς έΐΜΐβή ή ζωή ο^ήν μίγαλούττο
*η εΓΊϊ, 4τται.τη(τυ<ή καί τΐβιλλές ψ' ί«ξ °1 άττολαδές μας δί,ν έτταρκοΰν. Ό Β' ποτγκόΐμιθς -ΐτάλβμος, ιτρθ οίίτουμε άκόμη, μάς τελείως καΐ ώ—· τα ττθλλΑ οήϋΓρθν οί ιτ£ρΐ<ΐαότ«,ρ£ς ΐζ ίχουν ττέ»θ3ς καΐ είναι Ρ£|ΐί»<>ι ττολλοί ΪΑληνες. Στό δι*!!
<^ΐ|μσ τού 1940 - 1944 ττοθ εϊ»ιοι ότε ΐπτό την Γίρμανθ - 'ταλο - Βον λγαρΐκή κ—Οχ^ μός τα άοπάξ,α»». 5λα 5σα κινητά είχαμε καϊ <ΤΡ«Ψαν τσ ιτερισαχΐτΐρα Ιΐϊζ καΐ καταντήσσμ* σέ τέτοισ »·α 'ίυτοίσΐι ώ3ΤΕ μόνον άπ' την ττει>Όι
•ό τΓχαμί Ικβτοντάδις ·■ ιάδες »».
κρούς.
λλλ' οί ιτεΐνες καΐ °1
£ί, μαζΐ με τα δααανισ^ήρ'α
Ι«ς κάμβν^ πολλοί ό—ό μός
»έ?Λ»με βττό δΐοτφθρ,ες
«· οί θάνατο, ο] σημεοΐνοΐ
«ίτία τίς άαβένϊΐες αύτές.
Ενβς, <^ΐτ' 'ιτούς σ<ΑΌ|μι ΙΊς μας ρωτά για τοθς κομμοονΐ ΐΤάς ποθ κάμ,ο^ τ^ Διεχεμβρΐσνά ") 1944 καΐ μετά τόν άνττσατθπή λεμο. Αύτοι, τούς άιτιχν—ΰμ£, αύτοι ' &»βν την χαριστΐκή βολή στΐς <α τ^ς κοττοχης. Ήσαν ί- έζττριω,μίνθς συρφετός άνθοώ- ηοθ €Τχαν χόαει κάθε »'α' Πΐιβήνΐα δργανα κσΐ Τ ά»£5οΑαν κάθε "χν^ς καί ίιτεδώθηααν σέ ό-άνβρω ι'/ττο Γιστϊ οί λαοΓ μας τα χάλοχτβν ήν ύτττόθτα— της Κύπιρ£υ; μός ρω ^ν, άφθϋ ή Κύττρθς ήτο ούσα καϊ -·;ΐ Γουρκΐ«ή; Δέν βλόΐτθνν δτι εί'αι στά χωρικβ μας ίίδατσ! Άττλθυστατα τούς ν ΐχουμε νσ ·λ
φεληθοθμε οΰτε μεϊς οΰτε «αί βεϊς.
Νά, λέγει κέπτ°ιθς τής τταρέας,
Κ3Ϊ αύτοι μιλοϋνε σάν καΐ μάς' Τί
δΐαθθρίς έχοκμε;
Καμμιά, τούς λίμε, καμμιά δ·θι
Τα
ή ζημιά τής Πβτρίδ0·.
*"■' την καΤοχή δΐπιλασιάσθη-
Ό λόγθς τής άνεπσρκείας των
μας κατσ τό μέγιστον μέ
♦ίς.
'Τ»αι ο] δυό αύτέι;
ιϋκολα. Καΐ Ιδού γΚχτί
Εμείς, το7°ι άν3ρο.~οι ξίκινήσι:
μ: άΐτό δυό καΐ ιτλί.ον χΐλιάδες χ·
μακρυά μέ μόνο σκθττό νά
μ τίς τταλΐϊές μας παΤρίδκ,
καΐ τούς ιταλιοθς μας ψίλθυς, καΐ
ήΧθαμε έ'δώ στήν Τθΐλθκία χωρΐ',
την ελαχίστη ύττοψία δτι ή τταρθνσία
μας θά σάς δυταρεστβϋίτε.
Καΐ ττράγματι ίτσΐ τα
γυοίζοντας τότα μέρη τής
3ς. Πτΐγαμ.ε σέ ττόλίΐς, δρήκαμε χσ
ύττε5οχή καΐ έξιτ—ιρετηοη'
σέ χωρία Τα Τδ'α κσΐ καλύ
τεοα. Και διτου μιλήσαμε μέ εΓ*.ι
κοίν.ίΐ<χ καΐ ά— λότητα, διτως αύτη την στιγμή μαζ! σας, τα Τ6·α μοί Αττ' τήν συναναστροψή μας αά δΌπτιστώνω δτι ό Τουρκικαί λ τ στην γ£νι«ότητα δ£ν 033Τ)(θλείτβ.· 1 τόίο μέ τα γενικά καί παγκώ- Υβγθνότα καΐ πρθδλήματα. Ό ' λαός νομίζη, δτι μόνον Λ 'β ιΐναι ό κόσμος δλθς καϊ ότι αυτή είναι τό ' ιτέοιΐν Άν μ 5τι στήν δέκ κν,κλοψοοθθν έψημερίδες σλ «ο.νό δεν θά είναι ί~ερ6ο - "3ως ί—Γΐδή ττολλοί δέν ξέρθυν 'Ίς διαβά,ονν. "Αλλωστε τα ν·» μ2θαίνουν &„< τ;ς ραδΐοφωνκές θέ "Ο(Τι τοθς σερβίρε. ι*, έ«εί»α εΤνχχ, τα νέα καί τα χεοικά γϊνΐκά ϊργα ττοΰ έχτελθι>
δΐΓ"ς δηλαβή ή 6δα-οιΐα, τα ά
Τί έχθυμε μ' αώτοθς έδώ; Γά
Ί'δια λέμε καΐ τα ίδ'α αΐσθανόμιΐ-
ατε!
Άν Ελθετε καΐ σεΤς αί ,μ&ς, «αί
μ^ μΓγάλη εύχαρίσΤη— σ&ς
·3λο:ιμε, ιά "δια θα 6ρη.τε
καί τα ιδία θα άκούσετε.
Ή δ'3φθρα των δύο χωρών ι»αι:
δέν είναι τοΜλάκΐιστ<*ν στήν έιτοχπ μας ούτΐαστ ιικτϊ, είναι ψσΛνθμενκή, έττιφανειοοκή καΐ α' αύτό, φΤαίε ή ττΐλιτική τ«» δϋο χωοών, οί τγ°Λι τ <οί μας καΐ ττολιτΐκθί σας. (Συνεχίζεται) γαστή στό μεΤαξύ δλα τα κια τα κρεμασμένα στοθς καϊ είχε πρθσέΕίΐ πώς δλα είχαμε την υπογράψη της, τής Εδωοχ καί γι' αύτά συγιχαρητήρΐα. — ΕΤστε καί ζοϊγράψθς, τή ρώτη σε μέ θαυμασμό ό Πατισάχ, τΐθΰ Οί >ς άπό τή μουσΐ^ή της δ*
ξιοτεχνία, δέν ετΧ€ £,ς ίκείνη τή στι
γμή τποοο-έξεΐ δχι τα καντράκια της,
μά οϋτε τό καβσλλετο πού 6ρίσκο»-
πίσω της.
■ Σπούδασα στό Παρίσι μαζί
μέ τή μθυαική καί τή ζωγραφική,
τού ό~4ντησε χωρίς βπαρση καί £
'Τερα άπό μΐκρή σκαπή σννέχΐσε.
Ετσι, γά νά σκθτώνω την &ρα μο^,
—ΛΛιπράδο' ΑΑττράιβο,
μοί», τής ίΤπε ό Πατσάχ καΐ
ρησε πρός τό κα6αλλέτοι άκολουθού
μενος άπ' αυτήν καί ά-ττό τοΰς ^λ-
λομς. Σταθΐικε μττρθστά στό άτελίί
ωτο κάντρθ καί κυττάζοντάς τ° έ"
σ·ς>ιξε τα δοντια τοι» καί σούρωσ*
τα φρύδια τού. Ή είκόνα 65εΐχν£ το»
ϊδιο, με φίσ( καί μέ στολή
βασιληά1
ός είναι αύτός; τή
μέ σι/γκρατημέντι ταραχή «αί ττολλή
σνγχίνηση.
•^-Α^ά ό Πατισάχ μας, τού άπον-
μέ αφελεία ή Άνίκα καί τόν
Δέν ίτυχε νά τόν δή^ε;
—^Πώς, πώς, έκανε σά χοομίνος ί
ενω ο) άλλθι με δυσκο-
λία κράτησαν τα γέλ'α τομς_ Τόν
6χω δή πολλες ψορίς. Κι' έσεϊς πο^
τόκ εΐδατε; Τή ρώτησε.
—'Κάΐποτε στό Άτ ίΑείντάν καί
τόν σκΐτσάρησα στά Ύρή^ορα, τού
άπάντησε.
Ό ΠαΤισόιχ πρόσβξε πάλι τό
καντρο καί ί)3τερα στράψηκε στήν
Άνϊκα:
—-Μπρά6ο Της εΧπε, τοΰ μοιάζεΐ.
ΜόΌ πθΰ τό^ φραγκεψατε.
Ή Άνίκα χαμογέλασε καί τα
μάτια της Ακττράψανι..
—"Ενας ζωγραψθς ντοχτωρ, ορ
άπάντησε, έκφράζει στά ΪΡΎα τ0^
τίς προσωττΐκές τού έπιθυμίες. ΒΛέ
πεΐ τα ττράγματα μ£ τό δΐκό τ"υ
τ ό μάτι. Κ Γ έγώ τόν (πθλυχρΛν*-
με,ν» μας Ι Κχτισάχ, Ιτσι τόν θέλω
κΐ' ϊτσι τόν
Ό Πατισάχ
>αυ καΐ της εΤττε μέ χαμηλή ωνιί
κσΐ λυπημενο ίίφος.
—Μακάρι κοκκονΐιτσα μου να τον
καί οί αλλοι
—"Ολθι ο! φωτισμίνο,
τής Αύτοκρατορίας καΐ οί
και οί Γραικοϊ καί δλ°ι οί αλλοι φω
, ϊτσι τόν βλέπ°υν κι' Ετσι
τόν θέλομν ντάκττωρ, τ°ΰ
ζωηρά. Καί ό Τδιος, σά
θά τό ήθελε νά τόν βλεπθον
Τα σκυλιά ίπαφαν ν' άλυκτοθν
λές πώς ήΌελαν κι' αύτά νά τταρα
κθλσυθήσουν τή τόσο άττθκαΑΐΛτττική
καΐ τόσο ένδΐαψέρθυσα συζητήση
ττοϋ άνθΐξε ή γκιαθύρΐσισα.
ΟΙ διιά ανθρίίΐτοι τιοΰ
μτταση την κοίταξαν μέ μΤσος. Μά
γλύκαναν τήν εκφράση τονς καϊ τίν
τωΐαν τ' αύτΐα τονς. Τ« Μιτϊο-
ΐτθυλα .μέ δυσκθλία συγκροπθθσαιν
τόν ένθουσιασμό τ°νς καΐ ό Πατισαχ
σίγουρα, άν μπορονσε θά εσψιγγε τή
μιικρή γκΐαούρισσα στήν άγκαλιά τον
καί θά τή γέμΐζε φΐλιά. Μά δέ μτ°
ρθύΐε' Καί γι' αύτό,ίξακθλουθοθσν
νσ τταίζι» θέαηρο.
—Λύτά τής είττε, νά μή τα λες
κο.<κωνίιτσα ,μθυ σέ άνθρώτΓθΐίς πθι'ι δέν τούς ξέριις καΐ πού τούς βλί- ττϊΐς γιά ττρώτΐ) φθρά. Μιτθρεί να είναι άπτ' έκείν=υς ττοΰ δέ θέλομν ν' άλλάξΓΐ τό ιούρκικο, είτε γιατΐ Ε- χούν συμφέοθν, είτε γΐατ'ι δέν —ι- α^εύουν στΐς μεταρρυθ|μ!ισεΐς τ<3& Πατισάχ μας. Καΐ ιτρό τταντδς, ν* μή τα λέ>: μιτρθστά σε Μθυσθνλμά
'ους, άν δέν είσαι σίγ°υρη πώς ε'·
να<· πρθιηδευτΐχοί καΐ δττως είττες, &νθρ<— ο*. δλοι, τ«ΰ ό—ά«τη<ί» καΐ κάθησε σέ μΐ4 ·πθιλυθρόνα, εΐσβΐ δλθι χριστΐανθΐ κα! ψωτισμένοΐ ντο κτωρ μθν! Κάθησαν δλθι γύρω τι;ς καΐ ο —Καί ττού ξέρεΐς ττώς —-Ώ1 εκανε χαμσγελώντας *>>■
λΐκά ή Άνίκα, οί άνθρωττοί φαίνον¬
το!. Καί τόν ρώτησε- ΜττορεΤ ντ4-
κτωρ, &νβρ<— οί ττθύ άγαττοθν τή κα λή μ0ιΐ3Μ«ή νά ,μήν είναι φωτιβΊ»*» νοι; —"Είχίΐ δτκηο ή κοκκωνίτσα, ϊ κα«ε κθλακεκμένο τό έ'να ά—' τΑ Μττίόττθυλα. —"Ας πθθμε δμως, συνέχΐσε βαρ ή Άνίκα ιτώς σ«άμ«σα στούς μέ τούς όιτοίους θά τι· χη νά μΐλάω, βρίσκοθνται καΐ άν τιδραστκοί. 0α ιτρέ—ει σ' αυτή ίή ΐΓερίπττωση νά είμαι 4ττΐφυλσκΤΐκΑ· "Ε1 δχι ντοχτορ μου. Εΐμαΐ κι' ίγώ τούρκΐσσα. Γέννημα καΐ θρέμμα τής Πάλης. Ή θρησντεία μόνθ μέ χωρί- ζίι άττά τίς αλλες συμπατριώτΐ*- σές μθυ... τίς Μουσουλμάνες. Κσΐ δττως έκεΐνες άγαπάνε τό Δοβλέτ' καΐ τα πονόνε, τό ϊδιθ καί Τσως ττιότερο έγώ, πού μεγάλωσα καΐ υττούδασα στήν Εώρώττη. Καΐ τ5 Χίω ντό«τωρ αύτό, γΐατΐ έκεϊ Ιιμαθα ιτΑ· σ° μεγάλΐ) <4ξία Ιχεΐ γιά τόν δνβρ» ττο καΐ την ιτροκθ'ΤΓή' τθυ, νσ μττοοεΐ νά λέη ό καθ' ϊνας ίλιΐβιρα τή γνώ μη τού. "Ετσι κι' αν βρεβώ άνάιμε· σα σ£ άντιδραστΐκούς, θά 0ποσ^ι· ρίξω τα ι'5ανιικά μου. Καί έττειδή ώς αύτά έζι—ηρετοΰν ΤΑ θά ιτροστταθήσω να τβύς πείσω γΐά την όρθότητά τους καϊ νά τούς μεταβάλω ώττά άντιβραστι- κούς σέ ττρ,οο&'Τΐ'^'ύς·.. Καΐ κατί" λη£ε· Αύτό νομίζω ττώς ΐΓρέπει νσ δλο, οί φ^Τισμένοι Τοώρκοι. να βθΓθή^ο^/ν τό Πατ«- σ«χ μας, στήν έφ3?.μο·γή τού μι/ταβ ρυθμκττΐικθθ Τού πρθγράμιματθς... "Ο λοι καΐ δλες, τόνΐσε, αντρες καΐ γυναεχες. (Συνιεχίζεται) 36ον Όλόκληρος ό Κεράτιος κόλπος μέ τα γαλάζια τού νερά ξαπλώνον- ταν άνάμεχτα στής δυό πλαγιές πού σχημάτιζαν οί έπτά λόφοι τής Πόλης κλΊ τα άντΐιερα ύψο>ματ<ι, άπό τό Χάσκιοϊ μέχρι τ ό Γαλατά. Ό Γιονβανάκης κάθησε στό καφε- νεδάκι κι' αρχυσ-ρ νά ρεμβάζη, πα- ρακολουθώντας τίς βάρκες καί τα βαποράκια πού πλέανε μέσα στόν κόλπο, μεταφέροντας τούς επιβά¬ τας καί δλλα πράγματα, άπό τήν ^αά βαποράσχαλα στήν άλλη. Δίξιά κι' άριστερά τοΰ κόλπου φαινόν- τανε τα γραφικά σπίτια των διαφό ρ*)ν συνοικίαι, ποΰ κρεμόντανε στής πλαγιές των ΰψωμάτων σΛν σταφύλια, οί μεγαλο.τρεπιεϊς θόλοι μέ τούς πανύ»ηλους μιναρίδες των τζαμιών, ό μεγαλοπρεπής τερά<Ττι- ος οίκοδομιοίός δγκος τής Μεγά- λης τού Γένους Σχολής, πού μαζύ μέ τόν πύργο τοΰ άστεροσκοπΐίον της, άπ' την πρώτη στιγμή κινεΐ τόν θαυμασμό έκείνων πού άντι- κρνζουνε τό περικαλλές αύτό οίκο- δόμημα καΐ πού παρόμοιο οί τοΰρ- κοι δέν Εχουν. Πιό πέρα φαίνε- ται δ περικαλλής καί ϋψηλός σάν μΐναρές πυργος τ0ο Σουλιτά» Μττα- γιαζίτ, πιό πέρα ή Άγία Σόφια κι' άκάμη πιό πέρα ή θάλασοα μέ τ6ν Πύργο τοϋ Λεάνδρου, καί στό {5άθος ή άσιατική δχθη τοΰ Βοσπό οου μέ τα μίΐγευτικά τοπεΐα. Άπ' την άριστερά πάλη πλενρά πάνω στά ΰψώματα τοΰ Γαλατά φνγου- ράρει ό Πυργος τοΰ Γαλατά, πού σήμερα οί τοΰρκοι τόν χρηβιμο- ποιοϋν γιά νά άναγγέλουνε την 'έ- ναρ'ξ» των πυρικαϊών, καί άκόμη παρά δώ ιΐλίπει κανεΐς τα όγκώδη κτίρια των τοαπεζων καΐ άλλον δημοσίιον καί ίδιοηικών κτκιίοιν. "Οπως εϊπαμε παραπάνω, ό Γιου- βανάκης άπ' τή θέσι αύτη θαύμα- ζε τίς ςρυσικές καλλονές τής ΙΙό- λης, πού ήτανε πραγματικάς Πα- ράδειοος, Αλλωβτε καί ή προτίμη <»ις νά χτιστοΰνε έκεΐ τα άνάκτο- ρα, όέν είναι δσχετη μέ την ώ- μορφίά τής τοποθεσίας αΐτής. Κι' οταν τό μυαλό τοΰ Γιουδανάκη, ξα ναγύρισε στά παληά έκεΐνα χρό¬ νια, μόνο πού δέ δάκρι>σε. "Ολα
ι εκεΐνα τα μεγαλεϊα των προγόνον
μας, σάν κινηματογ^αφική ταινία,
περνοϋσαν άπ' τα μάτια του. Καί
τώρα... αλλοίμονον!... Σκλαδιά
καί θρύψαλα άπό μάβμΛρα καί πέ-
τρες, μαρτνροΰν τό ενδοξον πα¬
ρελθόν!... Άκάμη κι' άλλα πολλά
σκεφιότανε, άλλά τίς Θλι6ερές του
σκέψεις, διέκοψε ό καφεΐζής, ε-
νας καλάς καί αγαθάς ανθροκΐος
άπό τή Χίο, φέρνοντας τόν καφέ
πού είχε παραγγείλει ό Γιουβανά-
κης. "Ετ,βι κουοίΐβμένος καθώς ή¬
τανε άπ' την έπίσκ,ει|ή τού «πάν
Πύογο τού Άνεμά, ή συντροφιά
τοϋ κύρ Χρήστου, τού καφετζή,
τού ήτανε άπαραίτητη. Ά<ροΰ τάν ρώτηβε μερικά πράγματα γύρω άπ' τήν ίστορία των παλατιών, πού δλλοτε ήτανε έκεΐ κτκτμένα, τοΰ εΐπε έπίσης ότι τή σιιγμή έ- κείνη επέστρεψε, άπ' τόν Ιϋργο τοϋ Άνε^ιά, καιθώς καί τί εΐδε μέσα. Τότε ό κύρ Χρήστυς τοΰ εΐ- πε ότι πρό ημερών σ' αύτό τό Εδιο μέρος καί μέσα σέ μιά άπ' τίς με- γάλες κάμαρες, βρέθηκε ί'νας σκο τωμένος, ποΰ τόν ρίξανε άπό μιά μεγάλη τρΰπα πού βρκχκόντανε στήν όροφή. Ή άστυνομία πού ά- ναί,ητοΰσε αύτό τό ποάσωπο, ανε¬ κάλυψε τό πτωμα τού μέ πολύ κό πό, γιατί δεν μποοοΰσε νά φαν- τασθη, πώς ό δολοφόνος 0ά φρόν- τιζε νά εύρη τόσο σίγουρο μέρος, γιά νά εξαφανίση, τό θϋμα τού. Ό Γιουδανάκης σάν άκουσε αυτήν ί«τορία τοϋ σκοτομένου, Ιχασε τό χοώμα τού. Τόν περιέλουσε κρύος Ιδρώτας, γιά τό πως πήρε τήν ά- πόφασι νά μ«τή μόνος τού μέσα στόν Πΰργο, μή γνωρίζοντας πώς μποροΰσαν έκεΐ νάνοα κρυμμένοι κακοποιοί καί νά τόν κάνουν άφαν- το. "Εκαμε τό <παυρό τού πού σώ- θηκε άπ' ενα τέτοιο κίνδυνο κι' ε- 6αλε στό νοϋ τού νά μην ξαναπα- τήβη σ' αύτό τό μέρος. "Τστερα Λ κύρ Χρήστος τοΰ εΐπε πως τό καλοκαϊρι Ιδίως, έρχόντανε στό κα ψενεϊο τού πολλοί περιηγηταί, θυ- ιιήθηκε μάλιστα πως μιά φορά καί ε'δειξε κάπου στό βάθος τοϋ κή- Λυν, καμανε καί άναοκαφές καί βρή κανε κόίτι μαρμάρινες σκάλες, πού •ιυγκοινωνού/τανε δπως φαίνεται μέ τα ύπόγεια τού Παλατιοϋ. Κάπο- τε κατέβηκα κι' έγώ, άλλά δέν προχώνησα καΐ πολ.ύ, γιατί μέ πή¬ ρε φόβος μέσα σ' έκεϊνο τό αγριο σκοτάοι καί τή μοναξιά. 'Εκεϊνο ποί' εΓδα ήτανε ύπόγεια καί κομά· ρες. "Τστίρα άπό λίγο καιρ'ο ήλθα νέ κάτι τοΰρκοι ύπάλληλοι τού 'Τ- πουργείου καί τα κλεί«τανε. Ποίος ξέρει δν καμμιά μερά τα ξανανοί- ξουνε, τί θά βροϋνε μέσα σ' ' · κεϊνα τα ύπόγεια, γιατί δπως είναι γνΐ'ΜΤτό, στήν παληά έκείνη ί^υ- χή, τ ά ύπόγεια χρησίμευαν σάν ά- ποθήκε; πού ςρυλάγανε τα πολύιι- μα πράγματα τοΰ παλατίοΰ, άπ' τούς κινδύνους τοΰ πολέιμου καί τί(ς φοτιας. Καί όπως γνωρίζουμε ολοι άπ' την Ιστορία τα παλάτι των Βλαχερνών καταστράφηκε άαύ φοπιά. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Άν«δρομή είς τήν Ίστορί*ν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΡΝ ΚΥΑΩΝΙΟΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΠΛ ΠΑΠΑ_____ τ. Δ) ντοθ τοθ 'Τ πουργείου Γεωργίας . σκεχρθην καί τήν θέβΊν τής —ρι- φήμου σχολής, σωρόν ηδη λίθων ένθα σώζονται οί τοΐχοι μόνον είς Β' ΠΑΛΙΝΟΣΤΗΣΗ Μβτά τή καττχβτροφή τής πολι- τβίας, όλόκληρη ή άκίνητη περιου- σία των «ιφυγάδων» πέοασε στό Κράτος καί μέ διαταγή τής Πύλης, ή διαχείριβή της ανετέθη στόν τό- τ« Φρούραρχο τής Λέσβου, Μοτ- σταςρά άγά Κουλαξίξ Ζαντέ, ό ό- ποΤθς ύπενοίΐκΐαζε τα κτήμαιτα αύ¬ τά κατά τμ.ήματα. Σέ τουτο τό μβταξύ «πινές των άΛ γράφει 6 Γ. Σακκάρης, ήρχισαν να *ΐτανφχωνται είς τό πά τοιον δδαφος, δπου ζώντΐς επί των θλιβεράν αυτού έρειπίων βίον σχ« δόν δουλοπαροίκων ανέμενον τήν ανατολήν καλιπέρων ημερών». Ή κίνηβη τής επιστροφήν ζωή- ρεψε άπό τα 1827 καί ώς τό τέ- λος τοϋ 1830 είχε σνγκ*ντρωθΐί τό τέταρ/το πίρίπου τοΰ παλαιοΰ πλη θΐΗΤμοΰ. Ό "Αγγλος Ίεοεύς ΑΚυΝI>Ε^
πού έπίσχέφθηκε τό Άϊβαλί στά
1830, γράφει στίς έντυπώσεις τον:
«Σνγκινητικώτατον θέαμα παρί
στα ή αθλιότης καί ή κατιΐβτρο-
φή, ήν πανταχοΰ οτ,ινηνώμεν περι¬
ερχόμενοι άνα την πόλιν. ΑΙ οίκίαι,
σιν επί τής πεδιάδος καί των κλι
τύων ύψηλού λόφου, ήσαν ήδη σχε·
δόν κατηΰαφισμέναι. Άντί των πό
λναρίθμων ΰψορόφων ονκιών, αΐτι¬
νες υπήρχον πρό όκταετίας, ύψοΰν-
το γυμνοί τοϊχοι άπά πέντ* μέχρι
δεκαπέντε ποδών ΰψους. Όκτώ μέ
χρι δέκα χιλιάδιον κάτοικον είχον
έπιστρέψει καί άνέκτιξον τάς κα-
οικίας αυτών. 'Ε,τε-
ΰψος τΐσσάοων μέχρ* πέντε πο-
Πραγματικά, δταν άκόμα Αιαο-
κουσέ ή 'Επανάσταση, άπό τό
1823, ή Τουρκική Κυδέρνηση επέ¬
τρεψε τή παλινόστηση των ΚυΛιο-
νιέων καί Μοσχονησίων καί τούς
?.δο>σε τό δικαίωμα νά ξαναχτίσουν
τ& κα,τ«πραμμένα σπίτια τους. Δέν
χθύς έττέτρεψεν δμως νά &ιγοκτ|5-
σονν καί τή κυρίότητα των άγρο-
κττυιάτων τους. Τούς εδω<τε τό δν καίωμα νά καλλιβργοΰν τα κτημα- τά τους, νά συγκομίζουν τόν έλαι- οκαρπό κρατώντες γιά άμοιβή των κάπων τους, ώρισμένο ποσοστό τού έλαιοκαρποϋ. "Οσο γιά τίς ενεργείας ποϋ Λρο ηγήθησαν ώστε νά δοβή ή άδει« τής έπιστροφής, οί Κυδωνιεϊς καΐ Μοσχονήσιοι ΰπέδαλαν στή Πύλτ» αίτηση στήν οποίαν παρίσταναν τό δδικο τής συμχροράς, τα κύρια αί· τια αυτής, την Ιχθρα καί τίς δια- 6ολές των γύρω τοπαρχών καΐ έκ- λιπαροϋσαν την αύεια νά έπανέλ- θουν στή πατρίδα καί έπαναποκτή σουν τίς πεοωυσί«ς τους. Τό βέδαιο είναι, δτι ή Παλινό- βτηση είναι £ργο τοϋ Γ«νικοΰ Διοι- κητή, τοΰ Έφόρου καί τοΰ Φρου- ράρχου τής Μιττιλήνης οί όποΐοι άπά τό 1823 άκομη μεσολάβησαν στήν 'Τψη/.ή Πύλη καί έπέτυχαν νά δοθή ή δδεια τής έπιστροφής των Κυδωνιέο>ν καί Μοσχονηβίων
στίς έστίες τους μέ τούς περωρι-
σμοΰς ποΰ άναφέραμε.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιβοίως
ΓΕΡΗΑΝϋΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολβμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — Λοςΐία, καί επι¬
τροπεία της Έπισκοπί|ς Κεο/νΐτζη ς—ΚαλαβρίΗων)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕ0Λ0Γ9Υ
Ταξιδιωτικές έντυπώσες
ΝΗΣΟΣ ΠΑΤΜΟΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δεχβται Βπλαρβ 7
Πλατ. "ΑγΙου ΚΐονσταντΙνου
(Όμονοια) 9 - ι κα Α - Ι μ
μ. Τηλ. »β§-3β7.
Τής συνεργάτιδός
"Οταν ό νοϋς διψά γιά δυζανχι
νές θΰμισες κι' ή καρδιά σκιρτδ
γιά... «Βυζαντινές π' άνάσαινα
πνοές στά μοναστήρια μέ πύργους,
καστροφύλαχτα, δαντελλωτά άκρι-
νάρια»... δέν ίχη παθμό. "Ενα άπ' αύτά καί τού
Φιλικοΰ Εμμανουήλ Ξάνθου.
Τα βήματα τού ταξιδιώχη, οταν
κουραστή άπ' τή Βυζαντινή άναπό
ληβη, θά τραθήξουν τώρα γιά τόν
Σπήλαιο τής Άποκαλύψεως. Τό
Ίεοό αύτό καί μον«δικό Σπήλαιο,
άλλο πόλο ελξεως τού νησιοΰ, τό
στό Νάτιο μέρος τού νησιοΰ, στό
βράχο τής Άγίας "Αννης, είναι ά¬
πά μόνο τού &να κάλεσμα πού τό
βαραίνουν οί αίώνες. Μπαίνοντας
άπότομα έκεΐ άπ' τό έκτυφλωτικό
μας ΔΑΝΑΗΣ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΥ
τρως τού μεσοκαλάκαιρου, στό μι-
σοσκόταδο πού βσΛΐλεύει πάντσ. μέ
σα, Ιχεις την έντύπωση δτι κατα-
δύθηκες στά Άόυχα των Άδϋτων.
Τότε, δέν είναι τα μανουάλια, οί
καντήλες ή τα απειρα άφιερώματα
πού θά σοΰ κρατήσουν τό βλέμμα,
άλλά ή τρομερή σχισμή τοΰ βράχου
άπ' δπου άκούστηκαν χά θεΐα κε-
λεύσμαχι».
Έκεΐ, κλειβμένος ό "Αγιος Ίιο-
άννης, άπό τα 95 εως τό 97 μ.Χ.,
Λκοικτε καί χατάγραψε τό φοβερό
έκεϊνο μήνυμα πού άπευθυνόχαν σ
σλη τήν άνθρωπότητα. Ή σκέψη,
τώρα, άκινηχεϊ καΐ ό νοΰς θαυμάζει
μόνο τή βαρεία αποστόλη τού τα-
πεινοΰ σπηλαίου. "Εξω, στήν ^ξο-
δο 2νας χρυσός ήλιος καί κάποια...
ζουζούνια πού βομβοϋν χαρούμενα
περιμένουν νά σοΰ διαλυθοΰν τα ϊ-
ερά σκοχάδια καί τούς τρόμους ποβ
δάραιναν μέσα την ψνχή — Ιργα
χοΰ θεοΰ καί τα πιό μικρά ϊντο-
μα μιλοΰν γιά τή θεία μεγαλωσύ-
νη.
Τα 6ήμα>τα τώρα, ξανά αΑΛφρω
μενά, θά ζητήσουν ν« περιδιαβά-
σονν τό νησί. θά διατρέξοι»ν την
ΰπαΐ'θρο μέ τίς συκιές, τα άμπέλια
καί τίς κονχούλες εληές, ποΰ δια-
σχίζουν ποΰ καΐ ποϋ χαρωπές πινελ
λιές κανένα σπιτάκι ή στάνη ή κο-
πάδι. θά έπισκεφθοΰν τα δλλα μυ
ναστήρια τής Μεγάλης Παναγίας
τοΰ Χρισσοΰ, χης Παναγίας τού Ά
πολλοΰ ή τής Παναγίας τού Γει)β
νού, ποΰ παρουσιάζουν άξιόλογυ έν
διαφέρον. θά χαροΰν μερικοΰς Ιύ-
πους γιά παραθεριαμό, τό Γροϊχο
μέ θαυμασία άμμουδιά καί ξενοδβ
χείο, τό Κάμπο ή τή Λάμπη μέ τθ
δάσος άπά κουμαριές, καί θά κατα,·
λήξουν, τέλος, στή Σκάλα, πάλι
άπ' δπου ξεκίνησαν καί πού είναι
σήμερα χό μεγαλύτερο καχοικημένο
μέρος τού νησιοΰ.
Άπ' έκεΐ ρίχνοντας ενα όλέμμα.
στό περήφανο Μοναστήρι, πού μάς
άγναντεύει άπό ψηλά, αϊωνόόιο, θά
άποχαιρετήσουμε τό μοναδικό τοθ-
το νησί, πού σέ τόσο μικρά χΛρο,
μπόρεσε νά χοιρέση ?να τόσο με-
γάλο γεγονός δποις ήχαν τα θεία
όράματα καί ή Άαΐοκάλυψη τού Ά
γίου Ιωάννου. Φεύγοντας, άπ' έ¬
κεΐ, θάχουμε σίγο,υρα νοιώσει κά¬
τι τό μεγάλο, μέσα μας.
ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΤ
Τοδ ουνβργάτου μ
(Συνέχει έκ τοδ προηγουμένου)
Τάς μέν ού·" φιλονείκθυς ίπϊ θά
Τερα μεταβλίσεΐς τοϋ λάγθυ καί
άνΤιοΊίκώσεΐζ1 χαΓρε^ν έάσοΛμεν Ο}
τε τω ενί ΣαδελλίΙζοντες κατά των
τριών, καΐ συναΐιρίσεΐ κακή τήν
δΐαίρεσΐν λύβντες' οΰτε τοίς τρσ
ΆρειανίζονΓ«ς κατά τού ενός καΐ
πονηρά δΐαιρέσβι τό 2ν άνατρέττο·ν
ϊες... Αύτ°ΐ δέ την μέσην βαδίζον
τες καΐ δασιλι,κήν, εν & καί τό των
άρετών (:ττΓ(κεν) ώς δοκεΐ τοίς ΤαΟ
τα δεινοΤς, πιστεύομεν είς Πατέοα
καί Πνεΰμα άγιον, όιμθοόβ-ιά τε καΐ
τό μέν 2ν έν τή ο^ία
καΐ τώ άμίρίστω τής
τα δέ τρία, ταΐί ι)
πΌστάσεσιν, εΤτουν πρθσώποις Ρ·
Τ^Τι φίλον... Τί γάο φαίτέ ο'κ τάς
τρεΤς ύστθστά^εις εκτφέρθντες; Μή
τρείς ούυίες ίπτολα'μβάνοντες τοδτο
λέγετΐ; Μέγα οΐδ' δτι δοήσείτε κα
τα των οθτως ύΐτεΐληψοτων. Μί<«ν γάρ καί την οώτήν δθγματίζεΤί. Τί δαϊ ο| τα τιιροσοοίπα; ιμή ϊν, οΤθν τι σύνθί,τον άναΐπλασσεΤε καί τρΐπρό- ααπτον ή άνθρωπόμορφθν δλως; "Λιμ /ε καΐ ύμεΐς άντιβθησετε, μηδέ πρό σω—όν, δ τι ποτε εστίν, Τδο, Θ«θ0, δς ούτος Βχει. Τί οθν ημίν αί ύττο στάΐεΐς βούλονΤαΐ, )) ύμ"ν τα προ σωττα; Πο^σίρήσομαΐ γάρ. Τα ^ρϊα είναι τα διαιρούμενα, ού φύσεσιν άλλ' Ιβιάτηυΐ. 'Υπέοευγε. Πώς δν τίνες σι/)χφρονθιεν μάλλον κσΐ τδ αύτό λέγ«ιεν, ή οΰτως Εχοντες κβν ταΤς συλλαβαίς διαφέρωσιν; Όρ&τε ο!"3ς εγώ δ.οολλακτής ^μΐν πρός το< νθθν αγων άπό το^ γράιμματος ώ^τ- πίρ την Παλαιάν «αί την Νέαν. Τί ο0ν εστίν δ φημί; ού γάρ Ί μΐσθθς έγώ τής άρετής, οϋδ' είς Λοετης άφΐκόμην. ΔΛε άς κ. ΓΟΛΝΝΟΥ Α. ΛΟβΡΚΙΔΗ μοί τώ» πόνον μισβόν. Τίνα τούτον; Ούχ' δν αν τίνες ύπθλαβοΐίν τ«ν όντα ραδί^;·; ά'λ' δ' έι·οΐ ζητεί/ άσφαλές Άναπαύσατε τ«ν μοκρών τόνων ημάς- αϋδίσθηιΤε την ττθλιάν ταύτην, τΐιμήσατε την ξενιτείαν άλ λο άντ. σαγάγ τ€. τόν υπέρ διω- κόμΐΒκθν, δα-τΐς «αβαρός χείρας, δ στΐς φωνήν ούκ άσύνετος, δστΐς I- κανός τα πάνΤα ύμΐν χοορίζεσθαΐ «αί ,συ^οΊιαφέρκΐν τάς έκ)κλησίας ψρο^'ΊΙδας' ώπειδή μάλιστα τούτων νυν ό καΐρός. Έμοΐ δέ όράτε καί Τό σώμα ώς δχίΐ τούτο, καΐ χρόνω, καΐ νόσω, καί πόνω δο— ανηθέν. Τί δεί χόροντος ύμϊν δτιλοθ «αί άνάν- καΐ ,καβ' εβάστην, ώς ειπείν ά τήν ήιμέοαν, ού τώ σώ ματι μόνον, άλλά καΐ ταίς ψροντί αι, δς μόλις καί τα^τα υμίν διάλε γσμαι; Ιλτ *τηστήσΓ)Τε φ»νή διδα¬ σκάλου· καΐ γάρ ού&£ ήρτιστήσατε πώποτε. ΚέκμΓκα την ει»ιεί«ί.>χν
έγκαλ'θύμενθς. Κίκ.^ηκα, καί λόγω
καί φθόνω μαχόμενθς καΐ ιταλεμίοΐς
καί ήιμετέρθΐς.. ΟΙ μέν τα
παίουίτ* καΐ ήττον
τό γάρ πρσδιτΛως εχθρόν εύφύλα-
κτον. ΟΙ δέ, τα νώτα ττκνοθσΐ, καϊ
μάλλον Ο3ΐ λοπτ|ρο|· τό γάρ ανθ
ποπτον καιρΐώτιρθν.
Τί αλλα δεί λέγεΐν; Αλλά πώς
οϊσω τόν Ιεοόν τούτον ττόλε+ιον;
Αεγέσθω γάο τις καί ττόλιμθς Ιο-
ρός, ώτπερ καί βαοβαρικές. Πώς
συνάψω καί είς £ν άγάγω τούς άν-
ένίυς1 τούτους καΐ άντΐποΐ
, καί τόν σν'αΐτερρογότα
τούτοις λαόν καί άντίβίίτον, ώοττερ
£ν τοίς χασμασΐ των σεισμών, τα
καί πλνριάζανι<χ, Συνέγεια έκ τοθ ποοηγουμένου Διά ταύτα πάντα ίντκρίναμ·ϊν άπαντες, μηδενός δταφωνοΰντος έκ τώ" έπτά, δή ή μέν Πανΐΐρότης τού νά συγχωρήογι τόν ρηθένΐα Νικθλέτον Σοψΐανόπθνλον είς δσα λόγω τε καΐ ϊργω άνό- μως Επραξεν είς τό Σ. υποκείμε¬ νον τής παντερότητός τού, κατά τό «&<ρετ£ καί άφεθήσεται» εύαγ- γελικόν θέσπκτμα, οί δέ κληρονό- μοι τού ποτΐ Νικολέτου Σοφιανο- πούλ.ου νά έπιστρέψουν άπροφασί- στως πρός την Πανιερότητά τού, τα άκόλουθα: α) 140 τάλ., ήτοι εκατόν σαράν- τα τάλληρα, όπού έμέτρησεν ό κύ- ριος Παναγ. Γιαννάπουλος, τα μέν 90 είς μετρητά, τα δέ 60 είς χρεωστιαήν όμολογίαν, ήδη εύρι- ηκομένην είς χείρας τής γυναικός, ώς ή ιδία ώμολάγησε, καί διά τοΰ- -ο νά την επιστρέψη πρός την Πά νιερότητά τον. Β) 10 τάλ., ήτοι δέκα όπού εΰ- θέθησαν είς την τζιάντα τού θ. διακόνου τού. γ; 20 τάλ., ήτοι είκοσι, όποΰ Ιστειλε καί έδανείσθη είς τήν Γα- ατοβνην καί τα εδοικε τώ Νικολέ- τφ είς Παλαιόπολιν. β) 10 τάλ., ήτοι δέ«α, δι' άγώ- για είς τάν δρόμον. ι) 30 τάλ., ήτοι τριάντα, διά τα ρούχα, δπού επήρε των άνθρω¬ πον τής Πανιερότητός τού. οτ) 20 τάλ., ήτοι είκοοι, διά ζη¬ μίαν τοΰ Μοναστηρίου άπό πράγμα ια δίτού τούς ήρπασαν έξαιρουμέ- νοίν των ζαχιρέδων είς δέκα τάλ. άπά τα άναφερόμενα τριάντα. ς) 50 τάλληρα, ήτοι π*νηντα, δι' εν τουφέκι όπού επήρεν δ Νι- Λθλέτος, νά δώση τό Ιδιον τουφέκι ι-ρδς την παναερότηττά τού είς χ«ι- ρας τής γυναικός τού ευρισκόμε¬ νον, άντί των 50 ταλλήρων. η) 137 ήτοι εκατόν τριάκοντα Ιπτά, μαχμουξέβες, καΐ 95 ήτοι έ- νενήκοντα πέντε, βενΓτικα, τα δ- ποΐα έδάστα επάνω τού ή πανιερό- της τού, τα επήρεν δέ ό άνωθεν Νικολέτος. Αύτά είναι δλα τα παρό. τοθ &· νωθεν Νικολέτ.ου αρπαγέντα τάλ- ληρα, παρά δέ τής έπιτροπής έγ- κριθέντα νά δοθώσι πρός την πα- ντερότηΐτά τού άπό τούς ΙΛίους κλη ρονόμους τΛυ, άφ' δσην κληρονο- μίαν πατρικήν ήθελίν ευρεθή είς την έξουο-ίαν των, κωρΐς δι όλον» νά πειραχθή ή προΐκα τής γυναι¬ κός τού, ώς Ιερά καί άπαραδία- στος. (Σννεχίζΐται) Αύτοβιογρ^φιαά Στιγμιότυπα (Συνεχίση αι) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ ΗΑΝΤΟΛΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ —3ον— —'Εσεϊς νά |απλο>σετε χαμη-
λά... μή φανήτε καθόλου εξω άπό
τα παραπετι, ο;ώναξΐ στούς ναΰ-
τι;...
...Ιΐραγματικά, οί τοΰρκοι είχα-
νε μπή μέσα στή Σμύρνη άπά τό
μεσημέρι!....
Τό αύτοκίνητο έφθασε όλοταχως
στήν ΙΙούντα- εστριψε υστερα μέ
τρομακτική ταχύτητα σΐόν παρα-
λιακά θρόμο' χιορίς νά προσέξη
ίππεΐς τούρκους καί τουρκόκοσμο
πού πανηγύρ»ζ«, πίΐτώντας άνθρω-
πθυς καί δλογα, καί γκρεμίζοντας
κάτω καθ' έμπόδιο έ'ορθασε στό
στρατηγεϊο· άπύ κεί μόλις άναγνίο-
}Ισα.Υΐ τό αύτοκίνητυ άρχίσανε κ.α-
ταπάνω τού μπαταριές.
Τίποτκ ό Γιάννης!... έπροχώρη
σε χωρίς να λθγαρΐάση οΰτε σΤ<- γμή τό φοβερό κίνδννο τής ξο)ής τού, καί σέ λίγες ώρες εςρθασε χοι- ρίς βλάβη στάν Τσεσμέ! ...Εφρόντισε νά φορτώση μηχα- νήματιι καί αύτοκίνητο σ' ?να άπά τα καράβια μας, καΐ την αλλη με¬ ρά προ){ — πρωΐ, ίπαιρνε τόν άέ- ρα τού στή Χίο. ...Αυτή τή ψορά οί άτμοί τού κεφαλιυΰ τού τόν βοηθήσανε άνέλ- πιστα, *αί τούς τούρκους νά κοροϊ- δέψπ καΐ τό καιθήκον τού νά κάμη μέ περηφάνεια, άδιαφορίδντας γιά τή ζ<οή τού! Στήν ταβέρνα τοΰ μπάομπα— Θύμιου μιλοΰνε άκόμα γιά τό /.η- τόρθωμα τοΰ Μαντόλα... ΤΕΛΟΣ υπεύθυνοι συμφώνως τφ 1090)1938 Ίδ.οκτήτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙ4ΗΧ Κοποικία Νσυαρχου Βοτση 55 Προϊοτ6·,'ενος ΤυπογραφβΙου ΓΑΒΡΙΛΛ ΓΑΓ3Ρ^ΗΛιΑΗΣ ΚατοικΙα Ζπορτάχου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος την Ιδία εύχέρεια τόσο τα φλαμαν- δικά, τή μητρική τού γλωοσα, δσο καί τα γαλλυιά, τίς δύο τρέχουοες κα! έπίσημες γλώσσες τού Βελγίου. Μαζί μέ τό φίλο μου Ρουσσώ, ίπιβκέφθηκα τό Ζαιμπλού, ε'να άπό τα κέντρα τής «ύαλουρνίας» τής χώρας. Σέ δυό - τρία έργοστάσια γυαλιοΰ αρακολΌύθησα (μέ ζωηρ« ενδιαφέρον νά είπω, είναι πολύ ά- τονο) μέ ποανματική εκσταση τή μεταμόρφωση στήν κυριολεξ ί α —γιά τέτοια, αν θνιμοΰμαι καλά, τωόντι πρόκειται— τής άνάερης έ- κείνης φούστιας, πού μέ τό φύση- μά τού παράγει ό ύαλουργός, σέ στερεό, διάφανο σώμα. Κάτι, λοι- πόν, έστάθηκε τό τα|ίδι έκεϊνο σάν τή μαθηπεία στή ζωή, πού περιγρά- φει ό Γκοέτε στά «Χρόνια περιο- δείας τού Βίλχελμ Μάϊστερ», άς τα είποΰμε «Ή πολύχρονη όδοιπο- ρία ή περι£ιά<5αση τοΰ Β.Μ.». "Έίρθασε, τέλος, ή ήμέρα' ψυχρό πρωϊνό, τέλη Γενάρη ή Φλεβάρη, νά άναχωρήσω γιά τήν Όλλανιδία. Μιά άπό τίς μαχαιριές πού είχε κα- θήσει ό δγριος πόλεμος στά μορμΐ τής Εύρώπης, ήταν καί τό κομμά- αιασμα τού άλλοτινοΰ θαυμαστοϋ σι δηοοδρομ.ικοΰ διχτύου. Οί άμα,ξο- στοιχίες δέν διασχίζοτΛ' πιά όπως τό 1914 καί δπως σήμερα, τα σύ- νορα, άλλά στά σύνορα κάθε χώ¬ ρας ό ταξΐιδιώτης ήταν ΰποχρε(.ο- μένος νά άλλάξη συρμό. "Ομοια κ' εμείς, στάν όλλανδκκό συνοριακό σταθμό "Ολντετσάαλ, κατεβήικαμε άπό τή βελγική άμαξοστοιχεία καί περι^ναμε ωρα πολλή νά σχημα¬ τισθή ό δλλανδικός συρμός. Είχε τελειώσει ή εξετάση διαδα- τηρίων καί άποσκευών, ή ώρα. περ- νοΰσε, οί έπιβάτες τουρτούριζαν α;ό γυαλωτά ύπάστεγο τοΰ σταθμοΰ δίχως θέρμανση, ένώ άπό τίς χα- ηαμάβες χυμοΰσε μέσα, έδώ κ' έ¬ κεΐ, τό παγερό ξεροβόρ*. τον Βορ- ρά. Μέ τή βαλίζα μου στό χέρι έ- κοίταζα μέσα άπό τα γυαλωτό, δρ- θιος πλάγι στή θύρα, πού εδινε ά- μέσως στόν πρώτον έξώστη τοΰ σταθμοΰ, νοσταλγικά πρός τόν δεύ τερο έξιίχ>τη, δπου σιγά - σιγά σχη-
ματιζόταν ό όλλανδικός συρμός.
Δοκιμά'ζω νά άνοίξω τή θύρα.
Δέν ήταν κλειδωμένη. Γυρόφερα τα
6λ?μμα, μή τύχη καΐ μ' επαιρνε τό
μάτι κανενός σιοηροβρομΜίοΰ ή τε-
λωνειακοδ. Ή στιγμή ηταν ευνοϊ-
κή. ΕΙχα βαρεθή νά στέκωμαι έκεΐ,
δίρα όλόκληρη, στήν κλειβτή, άορι-
λάξενη αΰλή, μέσα στό κρΰο. Πάν¬
τα ή όίχαρδη προσήλαχτη σέ γρα-
φειοχρα,τικούς παράλογους ή ίιδι-
κους περιορισμούς, ξεσήκωνε μέσα
μου τόν έπανοχΐτάτη. "Η τοΰ δψους
ή τοΰ δάιθους. Άνοίγω, λοιπόν, την
πόοτα καί οτχεδόν τρέχοντας διασχί
ζω τόν έξώστη, τίς σιδηρο,τροχιές,
περνώ στόν δεντερο έξώστη καΐ
μπαίνω στό διαμέρισμα πρώτης θέ¬
ση ς όλλανδικοϋ βαγοντοΰ, τού πρώ-
του πού έΗυχε έμπρός μου. Ό σνρ-
μός ήταν ό σακϋτός: μεγάλες πινα-
κίδες εγραφαν «Ράττερνταμ».
Εύεργετική θαλπωρή μέ τύλιξε.
Τό όαγόνι ήταν θερμασμένο. Ά-
κούω τάν ξεθυμαστήρα άπ' Ιξω,
νά φυσά άτμό. Κάθησα ατό παρά-
θυρο, μέ τα βλέμμα γυρισμένο πρός
τάν στα&μό, άπ' δπου είχα δραπετεύ
σει. Ξαφνικά, αχουσα βήματα στόν
διάδρομχ). Ό έλενκτής άνοίγει την
πόρτα τοΰ διαμερίσματος. «ΤΗρβε
ή ώρα νά μέ κατεβάση», εΐπα άπό
μέσα μου. Έτοΐιμαζόμουν, στήν πρό»
τη τού παρατήρηση, καθώς γενακά
είμαι πειθαρχικός δπου πρέπει νά
εΐμαι, νά σηκωθώ καί νά κατεβω
άπό τό βαγόνι. ΤΙποτε άπ' δλα αύ¬
τά. Ό καλοθρεμένος, καλοντυμέ-
νος Όλλανδός, καλοκοιμισμένος
καΐ καλοδιάθετος, μέ χαιρετά στρα-
τια>τικά, μέ προσήνεια καΐ μοΰ λέ¬
γει στή γλωοσα τού:
—Ά, είστε διπλωμάτης!...
Ήρ&μα, ήρε<μα ξανακλείνει μέ διάκριβη τήν πόρτα τοΰ διαμερίομα τος. Τα βήματά τού άνΊήχησαν πά¬ λι στόν διάδρομο. Διακριτικά, νά μην ένοχ,λήση τάν ξένο διπλωμάτη. «Χρειάξεται τόλμη σΐτή ζωή», ψι- θύρισα εύχαριστημένος. «Τόλμη, χά χά», λέγω τώρα σα
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνίκδοτβς ίστορία έκ τού πολβμο ΰ 1940—41.
' ι»-·"1 :;'-ΤΓ Γ * Ο'·'»'■_' —
ΑΠΟ ΟΣΑ Ε3ΝΘΥΜΟΥΜΒΘΑ
τοΰ
Οί Ίτίΐλ.οί, άναθαρρήσαντες έκ
Λαροΐ'σίας των Γεομανών συμ-
τή{
^χω των, έχρηβι*ιο«οίουν ωσαύ¬
τως μει' έντάσεοις άβυνήθους την
μ6αρδιβτ«·*ήν άεροπορίαν των.
Έτερωθεν, οί άνδρες τής Στοα-
Ή«ίί°ου, οΐτινες έπληροφορή
τα τής συνθηκολογήοεως έν
Τιάς
)(αχρδονία, εγνώριζον δτ< οί Γερ ' ^ προήλαυνον άκάθεκτοι πρός Λν τοΰ "Ολύμπου κοί ΰπέστησαν .■«κροτάτην απογοήτευσιν νά έκμηδενιζομένους -τοΰς τύ 90ν α'ιματηροϋς καί τόσον ένδόξους αγώνας των, δέν ήσαν πλέον άξιό- Τουτο μονον οί εν τφ Μετωπφ ίμΕίοι ήγήτορες αυτών βά ήτο δυ¬ νατόν ασφαλώς νά διαγνώσονν. οΓ>
ίίίς δ' έτερος! Ή συντριβή τού
,ιλή<π«ν όγκον τής Στρατιάς Ή ίΕίρον έκ των άεροπορικ.όνν 6ομ6αρ 5ιΛμων των Γϊρμανοϊταλών κοα ή αΐχμολιοσία τοΰ υπόλοιπον ταύτης. ήτο χαθτρερινώς βεβαία. Κατά τάς δραματικωτάτας ε'νει νας ωθοξ ε'? του» άνωτάτους ήνή- Τ0δας των Μονάδοιν της Σ τρατιά:; ή λήψις όπτ°<ράσ€ως καί ς γοργής, ΐκότι πάσι· ή- χαί πάσα ώρα έν άδοα-, ιί;;, ήτο καταστρεπτ.κή διά τα τέκνα τού ελληνικόν λαόν. Ό διοικητής τής Σιρατιάς Ή- «ίρου αντιστράτηγος Ίωάννησ II»- τβίχος, άκέραιΐος καί ακαμπτβι. ο βον χαί εδψυχος παλαίμαχος παλι- ήζ» δ«ταξε την συνέχισιν των χ εναντίον των στρατιυ μαΐων καί των δύο αύτοκρατοοίών, άναμένων έξ ΆΘηνίόγ όδηγίας κο'» οιαταγάς περί τού πρακτεου. Είς τάς Αθήνας, δμος, έπεκρά- τίι τόιε κατάστασις χαώδης... Διο¬ ν ό πρωθυπουργός Άλεξανδρυς Κορυζής ηύτοκττόνησε..., ή κατόπιν μόχθοΐ' πολλοΰ σχηματισθείσα κυ¬ βέρνησις τοΰ Εμμανουήλ ΤσουΛ«- ροϋ, προητοιμάζετο μετά τοΰ βασι¬ λέως Γεωργίου τού Β', νά άναχωρή βη διά την Κρήτην... Ό λαός ήτο ίν έπογνώσει! Τό Γενικόν Στ*οα."τ,η γιίον, έκ λόγων μάλλον π:λΐτικώ», χριθέντιον δμως ώς υψίστης έθνικής —ιασίας, άπέφενγε νά διατάξη την Στρατιάν Ηπείρου νά ουνθη- χολογήση, είς δέ τάς άπευθυνοαέ- «; πρός αύτό Ικκιλή—ις των διθΐ*η των των Μονάδων Ηπείρου καί τού Μτντοτβιολίτου Ιωαννίνων Σ πυρΓΑω νος άΐτήντα μέ την σύστασιν «νλ ά- ναμίγοΐΎ διαταγάς μετά τινάς ημε- »ας». 'Τπ' αυτού απεστάλη ύ άν- ιστοάτηγος Γναλίστρας 1 ί!ΗΐΑν?Οί ΤΟΥ ΚιΑΤϊιίΰίΛθ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙ^ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΛΝΙΔΛ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΟΝ είς Ίωάνντνα, διά νά άνιιληφβή . πΐτοπίως τήν κατάστασιν, διαβι&χ στ) έκεΐ τάς άντιλήψεις τού Κεν- τρου καί, έπιστ,ρέφων άναψέρτ). Έν τώ με-ταξύ, δμως, οί Γερμυ. νοί... δέν ανέμενον. Ό χλοιός περΐ την Στρατιάν συνεσ·Γγγείΐο επι¬ κινδύνως. ΟΙ οπλίται, τίλος τ<Τ>ν ' .'Τ™"" 7*".'Α^β *αί ο1 «
διαφόρων μονάδων εδειξαν 'ένιΓ ' ""^ "°" "" **** ** ^
νους τάσεις άνηαρσΐας, διότι
'Από τό άρΐΛτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΙίΟΤ:
- "Ο Δ·ΙΑ!ΒΟΛΟ"_ ΣΓΚΝ ΤΟΤΡΚΙ.>
Λ»:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΑΛΒΟ
ιΠλΐ)?ίαβηιν
229ον
Άνίκα καΐ οί αλ ι
Ό
τούς
Τότε, ό άντιβτράτηγος Τσολο,κο-
γλου Γεώργιος, βιοικτϊτής του Γ' Ι
Σώματος Στραχού, ϊν συνεννθήσει
μετά των: άντϊο-Γρατήγου Δεμ,έατι-
χα Παναγιώτου, διοικητοϋ ου Α'
-ώμα,τος Στρατοϋ καί ύποστραττι
γου Μπάκου Γεωργίου, οιοικτττοδ
τού Β' Σώΐματος Στρατού, σι/ναν-
τηθέντες είς Ίωάννινα απεφάσισαν
νά προτίίνουν είς τούς Γερμανού,
συνοηκολόγησιν, παρά πήν εναντί¬
ον γνώμί(ν τού διοΐκ—οΰ τής Στρα
τιδς Ηπείρου άντ«πρα,τήγου Πιτβί
Τκα Ιωάννου, θυτις ανεχώρησεν άε
ροποοικώς δι' Αθήνας, άφήσας 4
ναπληρ;οτήν τού τόν
Τσολάκογλου Γεώργιον.
Ή συνθηκολόγησις συνήφθη. Δέν
θά σχολιάσωμεν αν καλώς ή κακώς
εγένετο αυτή, οΰτε 6ά έξιστορή-
σωμεν ,τάς παοασπονδΐας των Γερ-
μανών καΐ τάς στΐμίας τ£ν Ίτα-
λων, διότι δέν αποτελούσι ταυτα άν
συγγρα
φής.
Άλλά κρίνομεν έπάναγκβς νά α¬
σχοληθώμεν δι' ολίγων μέ (ιήν τΰ-
χην τοΰ διοικητοϋ τής ΤΙΙΙ Μεοαρ-
χίας ΰποστραττνγου Κατσιμήτρου
Χαραλάμπους, δσ!τί.ς κατά γενικήν
αντίληψιν, πρός την οποίαν συμ«ρα>
νοθμεν απολύτως, υπήρξεν ό πρωτα
γωνιστής τής Μάχης καΐ τής Νίκης
τού Καλπακίου.
Τήν 30ήν Απριλίου 1941 ευρέθη
οθτος διωρισιμένος ίπτουργός τής Έρ
γασΐας κ«ί προσωρινώς ττ}ς Γεωρ¬
γίας είς ιτήν σχημΛτισθείοαν τόΐί
κατοχικήν κυβέρνησιν τοϋ Γεωονί-
ου Τσολάκογλου, χωρίς νά ερω-τη-
θή.
"Οιταν έπληραψορήθη τ&ν Βΐορι-
σμόν τού, ευρέθη πρό φοβεροΰ 6ι·
λήμματος, αν ίπρίπε νά τόν αποδε¬
χθή ή δχι, καθόσον παρηγγελθη είς
αυτόν δτι πρόκειται περί έκΛληοώ-
σεως υπερτάτου πρός τήν δεινοπα·
θοΰσαν πατρίδα καθήκοντος, περί
πραγματικής θυσίας.
(Σ υνεχΐζειται)
Ημερολόγιον τ«£ θ θεοδωρΐθου έκ Φαράσων
ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως (Ης Κα~ΐαδοκΐαν τ· 1959
Συνέχ«Μ έν. τθϋ προηγούμενον ν3γκοΛα αντκτλημμυρικά ϊργα, *Α
σχολεΐα, ή 6γΐ€ΐνή, ή περίθαλψιν
κλπ. καρκΐνοβατοΰν στή, εύρύτητα
τα εγραψα τό 1959).
ίζω 8τι ή "Αγκύρα γιά να κα
λύψ·| την ίώυναμία της αυτή βναν
τι των κΡινωνΐχων ό—αιτήσεων τού
λαοθ της στάθηκε Εμμονα στό ζήτ»η
μ3 τής Κύπρου «αί £Τσΐ άττασχθλίΐ
τό ενδιαφέρον και τή* προσοχήν
των Τούρκων στό δή|9εν ψλίγον τού
το ζτντΓτμοι.
Τό συμπιέραοιμα το βνάζω όττ*
Γήν Χΐγη. αυτή σνζήτηση ποΰ κώνου
με πι/τλ την στιγμή γΐατΐ μόλις ά
τταντήσαιμε στΐς ίρωτήσεις αύτές ό
μέσως αΐνοιξαν τό θύμα τής Κύ-
'6γώ( τθθ άπ·αντώ, τρ
ρο μΐβό 2.060 δρχ. δηλ. 1.030 λί
ρ<ς Τ°υρ. άλλ' όπάρχθμν καΐ 1ε- «ϊ; ~ώ τταΓ.ονουν μόνον 800 δρχ. {ηλ, 400 λίρες καΐ φτάνουν ώς τόν 5ΐκό μθυ μισθό. 'Βκτός αυτών δΧ0" Κ κοΙ τα τι»χ£ΐρά μας τού πολλές »ορΕς ^τονθνν καΐ ξεπ*ρνοθν τ6ν ιμισβό μας. Ό Ιμάμης μέ χαροχτηρΐστική ιΐι κρία μού λέγει δτι αύτάς λαμβάνη 200 λ!)χς δΐ)λ. 400· δρχ. 'Αλλά γΐά νά τοϋς &γάλει>με
4"' ^ν άγωνία τούς λέιμε, δτι ή
8ι|(ή Κθς ζωή εΐ'αι ττΐό πθλυβάιτα
ι«ς έΐΜΐβή ή ζωή ο^ήν μίγαλούττο
*η εΓΊϊ, 4τται.τη(τυ<ή καί τΐβιλλές ψ' ί«ξ °1 άττολαδές μας δί,ν έτταρκοΰν. Ό Β' ποτγκόΐμιθς -ΐτάλβμος, ιτρθ οίίτουμε άκόμη, μάς τελείως καΐ ώ—· τα ττθλλΑ οήϋΓρθν οί ιτ£ρΐ<ΐαότ«,ρ£ς ΐζ ίχουν ττέ»θ3ς καΐ είναι Ρ£|ΐί»<>ι ττολλοί ΪΑληνες. Στό δι*!!
<^ΐ|μσ τού 1940 - 1944 ττοθ εϊ»ιοι ότε ΐπτό την Γίρμανθ - 'ταλο - Βον λγαρΐκή κ—Οχ^ μός τα άοπάξ,α»». 5λα 5σα κινητά είχαμε καϊ <ΤΡ«Ψαν τσ ιτερισαχΐτΐρα Ιΐϊζ καΐ καταντήσσμ* σέ τέτοισ »·α 'ίυτοίσΐι ώ3ΤΕ μόνον άπ' την ττει>Όι
•ό τΓχαμί Ικβτοντάδις ·■ ιάδες »».
κρούς.
λλλ' οί ιτεΐνες καΐ °1
£ί, μαζΐ με τα δααανισ^ήρ'α
Ι«ς κάμβν^ πολλοί ό—ό μός
»έ?Λ»με βττό δΐοτφθρ,ες
«· οί θάνατο, ο] σημεοΐνοΐ
«ίτία τίς άαβένϊΐες αύτές.
Ενβς, <^ΐτ' 'ιτούς σ<ΑΌ|μι ΙΊς μας ρωτά για τοθς κομμοονΐ ΐΤάς ποθ κάμ,ο^ τ^ Διεχεμβρΐσνά ") 1944 καΐ μετά τόν άνττσατθπή λεμο. Αύτοι, τούς άιτιχν—ΰμ£, αύτοι ' &»βν την χαριστΐκή βολή στΐς <α τ^ς κοττοχης. Ήσαν ί- έζττριω,μίνθς συρφετός άνθοώ- ηοθ €Τχαν χόαει κάθε »'α' Πΐιβήνΐα δργανα κσΐ Τ ά»£5οΑαν κάθε "χν^ς καί ίιτεδώθηααν σέ ό-άνβρω ι'/ττο Γιστϊ οί λαοΓ μας τα χάλοχτβν ήν ύτττόθτα— της Κύπιρ£υ; μός ρω ^ν, άφθϋ ή Κύττρθς ήτο ούσα καϊ -·;ΐ Γουρκΐ«ή; Δέν βλόΐτθνν δτι εί'αι στά χωρικβ μας ίίδατσ! Άττλθυστατα τούς ν ΐχουμε νσ ·λ
φεληθοθμε οΰτε μεϊς οΰτε «αί βεϊς.
Νά, λέγει κέπτ°ιθς τής τταρέας,
Κ3Ϊ αύτοι μιλοϋνε σάν καΐ μάς' Τί
δΐαθθρίς έχοκμε;
Καμμιά, τούς λίμε, καμμιά δ·θι
Τα
ή ζημιά τής Πβτρίδ0·.
*"■' την καΤοχή δΐπιλασιάσθη-
Ό λόγθς τής άνεπσρκείας των
μας κατσ τό μέγιστον μέ
♦ίς.
'Τ»αι ο] δυό αύτέι;
ιϋκολα. Καΐ Ιδού γΚχτί
Εμείς, το7°ι άν3ρο.~οι ξίκινήσι:
μ: άΐτό δυό καΐ ιτλί.ον χΐλιάδες χ·
μακρυά μέ μόνο σκθττό νά
μ τίς τταλΐϊές μας παΤρίδκ,
καΐ τούς ιταλιοθς μας ψίλθυς, καΐ
ήΧθαμε έ'δώ στήν Τθΐλθκία χωρΐ',
την ελαχίστη ύττοψία δτι ή τταρθνσία
μας θά σάς δυταρεστβϋίτε.
Καΐ ττράγματι ίτσΐ τα
γυοίζοντας τότα μέρη τής
3ς. Πτΐγαμ.ε σέ ττόλίΐς, δρήκαμε χσ
ύττε5οχή καΐ έξιτ—ιρετηοη'
σέ χωρία Τα Τδ'α κσΐ καλύ
τεοα. Και διτου μιλήσαμε μέ εΓ*.ι
κοίν.ίΐ<χ καΐ ά— λότητα, διτως αύτη την στιγμή μαζ! σας, τα Τ6·α μοί Αττ' τήν συναναστροψή μας αά δΌπτιστώνω δτι ό Τουρκικαί λ τ στην γ£νι«ότητα δ£ν 033Τ)(θλείτβ.· 1 τόίο μέ τα γενικά καί παγκώ- Υβγθνότα καΐ πρθδλήματα. Ό ' λαός νομίζη, δτι μόνον Λ 'β ιΐναι ό κόσμος δλθς καϊ ότι αυτή είναι τό ' ιτέοιΐν Άν μ 5τι στήν δέκ κν,κλοψοοθθν έψημερίδες σλ «ο.νό δεν θά είναι ί~ερ6ο - "3ως ί—Γΐδή ττολλοί δέν ξέρθυν 'Ίς διαβά,ονν. "Αλλωστε τα ν·» μ2θαίνουν &„< τ;ς ραδΐοφωνκές θέ "Ο(Τι τοθς σερβίρε. ι*, έ«εί»α εΤνχχ, τα νέα καί τα χεοικά γϊνΐκά ϊργα ττοΰ έχτελθι>
δΐΓ"ς δηλαβή ή 6δα-οιΐα, τα ά
Τί έχθυμε μ' αώτοθς έδώ; Γά
Ί'δια λέμε καΐ τα ίδ'α αΐσθανόμιΐ-
ατε!
Άν Ελθετε καΐ σεΤς αί ,μ&ς, «αί
μ^ μΓγάλη εύχαρίσΤη— σ&ς
·3λο:ιμε, ιά "δια θα 6ρη.τε
καί τα ιδία θα άκούσετε.
Ή δ'3φθρα των δύο χωρών ι»αι:
δέν είναι τοΜλάκΐιστ<*ν στήν έιτοχπ μας ούτΐαστ ιικτϊ, είναι ψσΛνθμενκή, έττιφανειοοκή καΐ α' αύτό, φΤαίε ή ττΐλιτική τ«» δϋο χωοών, οί τγ°Λι τ <οί μας καΐ ττολιτΐκθί σας. (Συνεχίζεται) γαστή στό μεΤαξύ δλα τα κια τα κρεμασμένα στοθς καϊ είχε πρθσέΕίΐ πώς δλα είχαμε την υπογράψη της, τής Εδωοχ καί γι' αύτά συγιχαρητήρΐα. — ΕΤστε καί ζοϊγράψθς, τή ρώτη σε μέ θαυμασμό ό Πατισάχ, τΐθΰ Οί >ς άπό τή μουσΐ^ή της δ*
ξιοτεχνία, δέν ετΧ€ £,ς ίκείνη τή στι
γμή τποοο-έξεΐ δχι τα καντράκια της,
μά οϋτε τό καβσλλετο πού 6ρίσκο»-
πίσω της.
■ Σπούδασα στό Παρίσι μαζί
μέ τή μθυαική καί τή ζωγραφική,
τού ό~4ντησε χωρίς βπαρση καί £
'Τερα άπό μΐκρή σκαπή σννέχΐσε.
Ετσι, γά νά σκθτώνω την &ρα μο^,
—ΛΛιπράδο' ΑΑττράιβο,
μοί», τής ίΤπε ό Πατσάχ καΐ
ρησε πρός τό κα6αλλέτοι άκολουθού
μενος άπ' αυτήν καί ά-ττό τοΰς ^λ-
λομς. Σταθΐικε μττρθστά στό άτελίί
ωτο κάντρθ καί κυττάζοντάς τ° έ"
σ·ς>ιξε τα δοντια τοι» καί σούρωσ*
τα φρύδια τού. Ή είκόνα 65εΐχν£ το»
ϊδιο, με φίσ( καί μέ στολή
βασιληά1
ός είναι αύτός; τή
μέ σι/γκρατημέντι ταραχή «αί ττολλή
σνγχίνηση.
•^-Α^ά ό Πατισάχ μας, τού άπον-
μέ αφελεία ή Άνίκα καί τόν
Δέν ίτυχε νά τόν δή^ε;
—^Πώς, πώς, έκανε σά χοομίνος ί
ενω ο) άλλθι με δυσκο-
λία κράτησαν τα γέλ'α τομς_ Τόν
6χω δή πολλες ψορίς. Κι' έσεϊς πο^
τόκ εΐδατε; Τή ρώτησε.
—'Κάΐποτε στό Άτ ίΑείντάν καί
τόν σκΐτσάρησα στά Ύρή^ορα, τού
άπάντησε.
Ό ΠαΤισόιχ πρόσβξε πάλι τό
καντρο καί ί)3τερα στράψηκε στήν
Άνϊκα:
—-Μπρά6ο Της εΧπε, τοΰ μοιάζεΐ.
ΜόΌ πθΰ τό^ φραγκεψατε.
Ή Άνίκα χαμογέλασε καί τα
μάτια της Ακττράψανι..
—"Ενας ζωγραψθς ντοχτωρ, ορ
άπάντησε, έκφράζει στά ΪΡΎα τ0^
τίς προσωττΐκές τού έπιθυμίες. ΒΛέ
πεΐ τα ττράγματα μ£ τό δΐκό τ"υ
τ ό μάτι. Κ Γ έγώ τόν (πθλυχρΛν*-
με,ν» μας Ι Κχτισάχ, Ιτσι τόν θέλω
κΐ' ϊτσι τόν
Ό Πατισάχ
>αυ καΐ της εΤττε μέ χαμηλή ωνιί
κσΐ λυπημενο ίίφος.
—Μακάρι κοκκονΐιτσα μου να τον
καί οί αλλοι
—"Ολθι ο! φωτισμίνο,
τής Αύτοκρατορίας καΐ οί
και οί Γραικοϊ καί δλ°ι οί αλλοι φω
, ϊτσι τόν βλέπ°υν κι' Ετσι
τόν θέλομν ντάκττωρ, τ°ΰ
ζωηρά. Καί ό Τδιος, σά
θά τό ήθελε νά τόν βλεπθον
Τα σκυλιά ίπαφαν ν' άλυκτοθν
λές πώς ήΌελαν κι' αύτά νά τταρα
κθλσυθήσουν τή τόσο άττθκαΑΐΛτττική
καΐ τόσο ένδΐαψέρθυσα συζητήση
ττοϋ άνθΐξε ή γκιαθύρΐσισα.
ΟΙ διιά ανθρίίΐτοι τιοΰ
μτταση την κοίταξαν μέ μΤσος. Μά
γλύκαναν τήν εκφράση τονς καϊ τίν
τωΐαν τ' αύτΐα τονς. Τ« Μιτϊο-
ΐτθυλα .μέ δυσκθλία συγκροπθθσαιν
τόν ένθουσιασμό τ°νς καΐ ό Πατισαχ
σίγουρα, άν μπορονσε θά εσψιγγε τή
μιικρή γκΐαούρισσα στήν άγκαλιά τον
καί θά τή γέμΐζε φΐλιά. Μά δέ μτ°
ρθύΐε' Καί γι' αύτό,ίξακθλουθοθσν
νσ τταίζι» θέαηρο.
—Λύτά τής είττε, νά μή τα λες
κο.<κωνίιτσα ,μθυ σέ άνθρώτΓθΐίς πθι'ι δέν τούς ξέριις καΐ πού τούς βλί- ττϊΐς γιά ττρώτΐ) φθρά. Μιτθρεί να είναι άπτ' έκείν=υς ττοΰ δέ θέλομν ν' άλλάξΓΐ τό ιούρκικο, είτε γιατΐ Ε- χούν συμφέοθν, είτε γΐατ'ι δέν —ι- α^εύουν στΐς μεταρρυθ|μ!ισεΐς τ<3& Πατισάχ μας. Καΐ ιτρό τταντδς, ν* μή τα λέ>: μιτρθστά σε Μθυσθνλμά
'ους, άν δέν είσαι σίγ°υρη πώς ε'·
να<· πρθιηδευτΐχοί καΐ δττως είττες, &νθρ<— ο*. δλοι, τ«ΰ ό—ά«τη<ί» καΐ κάθησε σέ μΐ4 ·πθιλυθρόνα, εΐσβΐ δλθι χριστΐανθΐ κα! ψωτισμένοΐ ντο κτωρ μθν! Κάθησαν δλθι γύρω τι;ς καΐ ο —Καί ττού ξέρεΐς ττώς —-Ώ1 εκανε χαμσγελώντας *>>■
λΐκά ή Άνίκα, οί άνθρωττοί φαίνον¬
το!. Καί τόν ρώτησε- ΜττορεΤ ντ4-
κτωρ, &νβρ<— οί ττθύ άγαττοθν τή κα λή μ0ιΐ3Μ«ή νά ,μήν είναι φωτιβΊ»*» νοι; —"Είχίΐ δτκηο ή κοκκωνίτσα, ϊ κα«ε κθλακεκμένο τό έ'να ά—' τΑ Μττίόττθυλα. —"Ας πθθμε δμως, συνέχΐσε βαρ ή Άνίκα ιτώς σ«άμ«σα στούς μέ τούς όιτοίους θά τι· χη νά μΐλάω, βρίσκοθνται καΐ άν τιδραστκοί. 0α ιτρέ—ει σ' αυτή ίή ΐΓερίπττωση νά είμαι 4ττΐφυλσκΤΐκΑ· "Ε1 δχι ντοχτορ μου. Εΐμαΐ κι' ίγώ τούρκΐσσα. Γέννημα καΐ θρέμμα τής Πάλης. Ή θρησντεία μόνθ μέ χωρί- ζίι άττά τίς αλλες συμπατριώτΐ*- σές μθυ... τίς Μουσουλμάνες. Κσΐ δττως έκεΐνες άγαπάνε τό Δοβλέτ' καΐ τα πονόνε, τό ϊδιθ καί Τσως ττιότερο έγώ, πού μεγάλωσα καΐ υττούδασα στήν Εώρώττη. Καΐ τ5 Χίω ντό«τωρ αύτό, γΐατΐ έκεϊ Ιιμαθα ιτΑ· σ° μεγάλΐ) <4ξία Ιχεΐ γιά τόν δνβρ» ττο καΐ την ιτροκθ'ΤΓή' τθυ, νσ μττοοεΐ νά λέη ό καθ' ϊνας ίλιΐβιρα τή γνώ μη τού. "Ετσι κι' αν βρεβώ άνάιμε· σα σ£ άντιδραστΐκούς, θά 0ποσ^ι· ρίξω τα ι'5ανιικά μου. Καί έττειδή ώς αύτά έζι—ηρετοΰν ΤΑ θά ιτροστταθήσω να τβύς πείσω γΐά την όρθότητά τους καϊ νά τούς μεταβάλω ώττά άντιβραστι- κούς σέ ττρ,οο&'Τΐ'^'ύς·.. Καΐ κατί" λη£ε· Αύτό νομίζω ττώς ΐΓρέπει νσ δλο, οί φ^Τισμένοι Τοώρκοι. να βθΓθή^ο^/ν τό Πατ«- σ«χ μας, στήν έφ3?.μο·γή τού μι/ταβ ρυθμκττΐικθθ Τού πρθγράμιματθς... "Ο λοι καΐ δλες, τόνΐσε, αντρες καΐ γυναεχες. (Συνιεχίζεται) 36ον Όλόκληρος ό Κεράτιος κόλπος μέ τα γαλάζια τού νερά ξαπλώνον- ταν άνάμεχτα στής δυό πλαγιές πού σχημάτιζαν οί έπτά λόφοι τής Πόλης κλΊ τα άντΐιερα ύψο>ματ<ι, άπό τό Χάσκιοϊ μέχρι τ ό Γαλατά. Ό Γιονβανάκης κάθησε στό καφε- νεδάκι κι' αρχυσ-ρ νά ρεμβάζη, πα- ρακολουθώντας τίς βάρκες καί τα βαποράκια πού πλέανε μέσα στόν κόλπο, μεταφέροντας τούς επιβά¬ τας καί δλλα πράγματα, άπό τήν ^αά βαποράσχαλα στήν άλλη. Δίξιά κι' άριστερά τοΰ κόλπου φαινόν- τανε τα γραφικά σπίτια των διαφό ρ*)ν συνοικίαι, ποΰ κρεμόντανε στής πλαγιές των ΰψωμάτων σΛν σταφύλια, οί μεγαλο.τρεπιεϊς θόλοι μέ τούς πανύ»ηλους μιναρίδες των τζαμιών, ό μεγαλοπρεπής τερά<Ττι- ος οίκοδομιοίός δγκος τής Μεγά- λης τού Γένους Σχολής, πού μαζύ μέ τόν πύργο τοΰ άστεροσκοπΐίον της, άπ' την πρώτη στιγμή κινεΐ τόν θαυμασμό έκείνων πού άντι- κρνζουνε τό περικαλλές αύτό οίκο- δόμημα καΐ πού παρόμοιο οί τοΰρ- κοι δέν Εχουν. Πιό πέρα φαίνε- ται δ περικαλλής καί ϋψηλός σάν μΐναρές πυργος τ0ο Σουλιτά» Μττα- γιαζίτ, πιό πέρα ή Άγία Σόφια κι' άκάμη πιό πέρα ή θάλασοα μέ τ6ν Πύργο τοϋ Λεάνδρου, καί στό {5άθος ή άσιατική δχθη τοΰ Βοσπό οου μέ τα μίΐγευτικά τοπεΐα. Άπ' την άριστερά πάλη πλενρά πάνω στά ΰψώματα τοΰ Γαλατά φνγου- ράρει ό Πυργος τοΰ Γαλατά, πού σήμερα οί τοΰρκοι τόν χρηβιμο- ποιοϋν γιά νά άναγγέλουνε την 'έ- ναρ'ξ» των πυρικαϊών, καί άκόμη παρά δώ ιΐλίπει κανεΐς τα όγκώδη κτίρια των τοαπεζων καΐ άλλον δημοσίιον καί ίδιοηικών κτκιίοιν. "Οπως εϊπαμε παραπάνω, ό Γιου- βανάκης άπ' τή θέσι αύτη θαύμα- ζε τίς ςρυσικές καλλονές τής ΙΙό- λης, πού ήτανε πραγματικάς Πα- ράδειοος, Αλλωβτε καί ή προτίμη <»ις νά χτιστοΰνε έκεΐ τα άνάκτο- ρα, όέν είναι δσχετη μέ την ώ- μορφίά τής τοποθεσίας αΐτής. Κι' οταν τό μυαλό τοΰ Γιουδανάκη, ξα ναγύρισε στά παληά έκεΐνα χρό¬ νια, μόνο πού δέ δάκρι>σε. "Ολα
ι εκεΐνα τα μεγαλεϊα των προγόνον
μας, σάν κινηματογ^αφική ταινία,
περνοϋσαν άπ' τα μάτια του. Καί
τώρα... αλλοίμονον!... Σκλαδιά
καί θρύψαλα άπό μάβμΛρα καί πέ-
τρες, μαρτνροΰν τό ενδοξον πα¬
ρελθόν!... Άκάμη κι' άλλα πολλά
σκεφιότανε, άλλά τίς Θλι6ερές του
σκέψεις, διέκοψε ό καφεΐζής, ε-
νας καλάς καί αγαθάς ανθροκΐος
άπό τή Χίο, φέρνοντας τόν καφέ
πού είχε παραγγείλει ό Γιουβανά-
κης. "Ετ,βι κουοίΐβμένος καθώς ή¬
τανε άπ' την έπίσκ,ει|ή τού «πάν
Πύογο τού Άνεμά, ή συντροφιά
τοϋ κύρ Χρήστου, τού καφετζή,
τού ήτανε άπαραίτητη. Ά<ροΰ τάν ρώτηβε μερικά πράγματα γύρω άπ' τήν ίστορία των παλατιών, πού δλλοτε ήτανε έκεΐ κτκτμένα, τοΰ εΐπε έπίσης ότι τή σιιγμή έ- κείνη επέστρεψε, άπ' τόν Ιϋργο τοϋ Άνε^ιά, καιθώς καί τί εΐδε μέσα. Τότε ό κύρ Χρήστυς τοΰ εΐ- πε ότι πρό ημερών σ' αύτό τό Εδιο μέρος καί μέσα σέ μιά άπ' τίς με- γάλες κάμαρες, βρέθηκε ί'νας σκο τωμένος, ποΰ τόν ρίξανε άπό μιά μεγάλη τρΰπα πού βρκχκόντανε στήν όροφή. Ή άστυνομία πού ά- ναί,ητοΰσε αύτό τό ποάσωπο, ανε¬ κάλυψε τό πτωμα τού μέ πολύ κό πό, γιατί δεν μποοοΰσε νά φαν- τασθη, πώς ό δολοφόνος 0ά φρόν- τιζε νά εύρη τόσο σίγουρο μέρος, γιά νά εξαφανίση, τό θϋμα τού. Ό Γιουδανάκης σάν άκουσε αυτήν ί«τορία τοϋ σκοτομένου, Ιχασε τό χοώμα τού. Τόν περιέλουσε κρύος Ιδρώτας, γιά τό πως πήρε τήν ά- πόφασι νά μ«τή μόνος τού μέσα στόν Πΰργο, μή γνωρίζοντας πώς μποροΰσαν έκεΐ νάνοα κρυμμένοι κακοποιοί καί νά τόν κάνουν άφαν- το. "Εκαμε τό <παυρό τού πού σώ- θηκε άπ' ενα τέτοιο κίνδυνο κι' ε- 6αλε στό νοϋ τού νά μην ξαναπα- τήβη σ' αύτό τό μέρος. "Τστερα Λ κύρ Χρήστος τοΰ εΐπε πως τό καλοκαϊρι Ιδίως, έρχόντανε στό κα ψενεϊο τού πολλοί περιηγηταί, θυ- ιιήθηκε μάλιστα πως μιά φορά καί ε'δειξε κάπου στό βάθος τοϋ κή- Λυν, καμανε καί άναοκαφές καί βρή κανε κόίτι μαρμάρινες σκάλες, πού •ιυγκοινωνού/τανε δπως φαίνεται μέ τα ύπόγεια τού Παλατιοϋ. Κάπο- τε κατέβηκα κι' έγώ, άλλά δέν προχώνησα καΐ πολ.ύ, γιατί μέ πή¬ ρε φόβος μέσα σ' έκεϊνο τό αγριο σκοτάοι καί τή μοναξιά. 'Εκεϊνο ποί' εΓδα ήτανε ύπόγεια καί κομά· ρες. "Τστίρα άπό λίγο καιρ'ο ήλθα νέ κάτι τοΰρκοι ύπάλληλοι τού 'Τ- πουργείου καί τα κλεί«τανε. Ποίος ξέρει δν καμμιά μερά τα ξανανοί- ξουνε, τί θά βροϋνε μέσα σ' ' · κεϊνα τα ύπόγεια, γιατί δπως είναι γνΐ'ΜΤτό, στήν παληά έκείνη ί^υ- χή, τ ά ύπόγεια χρησίμευαν σάν ά- ποθήκε; πού ςρυλάγανε τα πολύιι- μα πράγματα τοΰ παλατίοΰ, άπ' τούς κινδύνους τοΰ πολέιμου καί τί(ς φοτιας. Καί όπως γνωρίζουμε ολοι άπ' την Ιστορία τα παλάτι των Βλαχερνών καταστράφηκε άαύ φοπιά. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Άν«δρομή είς τήν Ίστορί*ν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΡΝ ΚΥΑΩΝΙΟΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΠΛ ΠΑΠΑ_____ τ. Δ) ντοθ τοθ 'Τ πουργείου Γεωργίας . σκεχρθην καί τήν θέβΊν τής —ρι- φήμου σχολής, σωρόν ηδη λίθων ένθα σώζονται οί τοΐχοι μόνον είς Β' ΠΑΛΙΝΟΣΤΗΣΗ Μβτά τή καττχβτροφή τής πολι- τβίας, όλόκληρη ή άκίνητη περιου- σία των «ιφυγάδων» πέοασε στό Κράτος καί μέ διαταγή τής Πύλης, ή διαχείριβή της ανετέθη στόν τό- τ« Φρούραρχο τής Λέσβου, Μοτ- σταςρά άγά Κουλαξίξ Ζαντέ, ό ό- ποΤθς ύπενοίΐκΐαζε τα κτήμαιτα αύ¬ τά κατά τμ.ήματα. Σέ τουτο τό μβταξύ «πινές των άΛ γράφει 6 Γ. Σακκάρης, ήρχισαν να *ΐτανφχωνται είς τό πά τοιον δδαφος, δπου ζώντΐς επί των θλιβεράν αυτού έρειπίων βίον σχ« δόν δουλοπαροίκων ανέμενον τήν ανατολήν καλιπέρων ημερών». Ή κίνηβη τής επιστροφήν ζωή- ρεψε άπό τα 1827 καί ώς τό τέ- λος τοϋ 1830 είχε σνγκ*ντρωθΐί τό τέταρ/το πίρίπου τοΰ παλαιοΰ πλη θΐΗΤμοΰ. Ό "Αγγλος Ίεοεύς ΑΚυΝI>Ε^
πού έπίσχέφθηκε τό Άϊβαλί στά
1830, γράφει στίς έντυπώσεις τον:
«Σνγκινητικώτατον θέαμα παρί
στα ή αθλιότης καί ή κατιΐβτρο-
φή, ήν πανταχοΰ οτ,ινηνώμεν περι¬
ερχόμενοι άνα την πόλιν. ΑΙ οίκίαι,
σιν επί τής πεδιάδος καί των κλι
τύων ύψηλού λόφου, ήσαν ήδη σχε·
δόν κατηΰαφισμέναι. Άντί των πό
λναρίθμων ΰψορόφων ονκιών, αΐτι¬
νες υπήρχον πρό όκταετίας, ύψοΰν-
το γυμνοί τοϊχοι άπά πέντ* μέχρι
δεκαπέντε ποδών ΰψους. Όκτώ μέ
χρι δέκα χιλιάδιον κάτοικον είχον
έπιστρέψει καί άνέκτιξον τάς κα-
οικίας αυτών. 'Ε,τε-
ΰψος τΐσσάοων μέχρ* πέντε πο-
Πραγματικά, δταν άκόμα Αιαο-
κουσέ ή 'Επανάσταση, άπό τό
1823, ή Τουρκική Κυδέρνηση επέ¬
τρεψε τή παλινόστηση των ΚυΛιο-
νιέων καί Μοσχονησίων καί τούς
?.δο>σε τό δικαίωμα νά ξαναχτίσουν
τ& κα,τ«πραμμένα σπίτια τους. Δέν
χθύς έττέτρεψεν δμως νά &ιγοκτ|5-
σονν καί τή κυρίότητα των άγρο-
κττυιάτων τους. Τούς εδω<τε τό δν καίωμα νά καλλιβργοΰν τα κτημα- τά τους, νά συγκομίζουν τόν έλαι- οκαρπό κρατώντες γιά άμοιβή των κάπων τους, ώρισμένο ποσοστό τού έλαιοκαρποϋ. "Οσο γιά τίς ενεργείας ποϋ Λρο ηγήθησαν ώστε νά δοβή ή άδει« τής έπιστροφής, οί Κυδωνιεϊς καΐ Μοσχονήσιοι ΰπέδαλαν στή Πύλτ» αίτηση στήν οποίαν παρίσταναν τό δδικο τής συμχροράς, τα κύρια αί· τια αυτής, την Ιχθρα καί τίς δια- 6ολές των γύρω τοπαρχών καΐ έκ- λιπαροϋσαν την αύεια νά έπανέλ- θουν στή πατρίδα καί έπαναποκτή σουν τίς πεοωυσί«ς τους. Τό βέδαιο είναι, δτι ή Παλινό- βτηση είναι £ργο τοϋ Γ«νικοΰ Διοι- κητή, τοΰ Έφόρου καί τοΰ Φρου- ράρχου τής Μιττιλήνης οί όποΐοι άπά τό 1823 άκομη μεσολάβησαν στήν 'Τψη/.ή Πύλη καί έπέτυχαν νά δοθή ή δδεια τής έπιστροφής των Κυδωνιέο>ν καί Μοσχονηβίων
στίς έστίες τους μέ τούς περωρι-
σμοΰς ποΰ άναφέραμε.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιβοίως
ΓΕΡΗΑΝϋΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολβμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — Λοςΐία, καί επι¬
τροπεία της Έπισκοπί|ς Κεο/νΐτζη ς—ΚαλαβρίΗων)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕ0Λ0Γ9Υ
Ταξιδιωτικές έντυπώσες
ΝΗΣΟΣ ΠΑΤΜΟΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δεχβται Βπλαρβ 7
Πλατ. "ΑγΙου ΚΐονσταντΙνου
(Όμονοια) 9 - ι κα Α - Ι μ
μ. Τηλ. »β§-3β7.
Τής συνεργάτιδός
"Οταν ό νοϋς διψά γιά δυζανχι
νές θΰμισες κι' ή καρδιά σκιρτδ
γιά... «Βυζαντινές π' άνάσαινα
πνοές στά μοναστήρια μέ πύργους,
καστροφύλαχτα, δαντελλωτά άκρι-
νάρια»... δέν ίχη παθμό. "Ενα άπ' αύτά καί τού
Φιλικοΰ Εμμανουήλ Ξάνθου.
Τα βήματα τού ταξιδιώχη, οταν
κουραστή άπ' τή Βυζαντινή άναπό
ληβη, θά τραθήξουν τώρα γιά τόν
Σπήλαιο τής Άποκαλύψεως. Τό
Ίεοό αύτό καί μον«δικό Σπήλαιο,
άλλο πόλο ελξεως τού νησιοΰ, τό
στό Νάτιο μέρος τού νησιοΰ, στό
βράχο τής Άγίας "Αννης, είναι ά¬
πά μόνο τού &να κάλεσμα πού τό
βαραίνουν οί αίώνες. Μπαίνοντας
άπότομα έκεΐ άπ' τό έκτυφλωτικό
μας ΔΑΝΑΗΣ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΥ
τρως τού μεσοκαλάκαιρου, στό μι-
σοσκόταδο πού βσΛΐλεύει πάντσ. μέ
σα, Ιχεις την έντύπωση δτι κατα-
δύθηκες στά Άόυχα των Άδϋτων.
Τότε, δέν είναι τα μανουάλια, οί
καντήλες ή τα απειρα άφιερώματα
πού θά σοΰ κρατήσουν τό βλέμμα,
άλλά ή τρομερή σχισμή τοΰ βράχου
άπ' δπου άκούστηκαν χά θεΐα κε-
λεύσμαχι».
Έκεΐ, κλειβμένος ό "Αγιος Ίιο-
άννης, άπό τα 95 εως τό 97 μ.Χ.,
Λκοικτε καί χατάγραψε τό φοβερό
έκεϊνο μήνυμα πού άπευθυνόχαν σ
σλη τήν άνθρωπότητα. Ή σκέψη,
τώρα, άκινηχεϊ καΐ ό νοΰς θαυμάζει
μόνο τή βαρεία αποστόλη τού τα-
πεινοΰ σπηλαίου. "Εξω, στήν ^ξο-
δο 2νας χρυσός ήλιος καί κάποια...
ζουζούνια πού βομβοϋν χαρούμενα
περιμένουν νά σοΰ διαλυθοΰν τα ϊ-
ερά σκοχάδια καί τούς τρόμους ποβ
δάραιναν μέσα την ψνχή — Ιργα
χοΰ θεοΰ καί τα πιό μικρά ϊντο-
μα μιλοΰν γιά τή θεία μεγαλωσύ-
νη.
Τα 6ήμα>τα τώρα, ξανά αΑΛφρω
μενά, θά ζητήσουν ν« περιδιαβά-
σονν τό νησί. θά διατρέξοι»ν την
ΰπαΐ'θρο μέ τίς συκιές, τα άμπέλια
καί τίς κονχούλες εληές, ποΰ δια-
σχίζουν ποΰ καΐ ποϋ χαρωπές πινελ
λιές κανένα σπιτάκι ή στάνη ή κο-
πάδι. θά έπισκεφθοΰν τα δλλα μυ
ναστήρια τής Μεγάλης Παναγίας
τοΰ Χρισσοΰ, χης Παναγίας τού Ά
πολλοΰ ή τής Παναγίας τού Γει)β
νού, ποΰ παρουσιάζουν άξιόλογυ έν
διαφέρον. θά χαροΰν μερικοΰς Ιύ-
πους γιά παραθεριαμό, τό Γροϊχο
μέ θαυμασία άμμουδιά καί ξενοδβ
χείο, τό Κάμπο ή τή Λάμπη μέ τθ
δάσος άπά κουμαριές, καί θά κατα,·
λήξουν, τέλος, στή Σκάλα, πάλι
άπ' δπου ξεκίνησαν καί πού είναι
σήμερα χό μεγαλύτερο καχοικημένο
μέρος τού νησιοΰ.
Άπ' έκεΐ ρίχνοντας ενα όλέμμα.
στό περήφανο Μοναστήρι, πού μάς
άγναντεύει άπό ψηλά, αϊωνόόιο, θά
άποχαιρετήσουμε τό μοναδικό τοθ-
το νησί, πού σέ τόσο μικρά χΛρο,
μπόρεσε νά χοιρέση ?να τόσο με-
γάλο γεγονός δποις ήχαν τα θεία
όράματα καί ή Άαΐοκάλυψη τού Ά
γίου Ιωάννου. Φεύγοντας, άπ' έ¬
κεΐ, θάχουμε σίγο,υρα νοιώσει κά¬
τι τό μεγάλο, μέσα μας.
ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΤ
Τοδ ουνβργάτου μ
(Συνέχει έκ τοδ προηγουμένου)
Τάς μέν ού·" φιλονείκθυς ίπϊ θά
Τερα μεταβλίσεΐς τοϋ λάγθυ καί
άνΤιοΊίκώσεΐζ1 χαΓρε^ν έάσοΛμεν Ο}
τε τω ενί ΣαδελλίΙζοντες κατά των
τριών, καΐ συναΐιρίσεΐ κακή τήν
δΐαίρεσΐν λύβντες' οΰτε τοίς τρσ
ΆρειανίζονΓ«ς κατά τού ενός καΐ
πονηρά δΐαιρέσβι τό 2ν άνατρέττο·ν
ϊες... Αύτ°ΐ δέ την μέσην βαδίζον
τες καΐ δασιλι,κήν, εν & καί τό των
άρετών (:ττΓ(κεν) ώς δοκεΐ τοίς ΤαΟ
τα δεινοΤς, πιστεύομεν είς Πατέοα
καί Πνεΰμα άγιον, όιμθοόβ-ιά τε καΐ
τό μέν 2ν έν τή ο^ία
καΐ τώ άμίρίστω τής
τα δέ τρία, ταΐί ι)
πΌστάσεσιν, εΤτουν πρθσώποις Ρ·
Τ^Τι φίλον... Τί γάο φαίτέ ο'κ τάς
τρεΤς ύστθστά^εις εκτφέρθντες; Μή
τρείς ούυίες ίπτολα'μβάνοντες τοδτο
λέγετΐ; Μέγα οΐδ' δτι δοήσείτε κα
τα των οθτως ύΐτεΐληψοτων. Μί<«ν γάρ καί την οώτήν δθγματίζεΤί. Τί δαϊ ο| τα τιιροσοοίπα; ιμή ϊν, οΤθν τι σύνθί,τον άναΐπλασσεΤε καί τρΐπρό- ααπτον ή άνθρωπόμορφθν δλως; "Λιμ /ε καΐ ύμεΐς άντιβθησετε, μηδέ πρό σω—όν, δ τι ποτε εστίν, Τδο, Θ«θ0, δς ούτος Βχει. Τί οθν ημίν αί ύττο στάΐεΐς βούλονΤαΐ, )) ύμ"ν τα προ σωττα; Πο^σίρήσομαΐ γάρ. Τα ^ρϊα είναι τα διαιρούμενα, ού φύσεσιν άλλ' Ιβιάτηυΐ. 'Υπέοευγε. Πώς δν τίνες σι/)χφρονθιεν μάλλον κσΐ τδ αύτό λέγ«ιεν, ή οΰτως Εχοντες κβν ταΤς συλλαβαίς διαφέρωσιν; Όρ&τε ο!"3ς εγώ δ.οολλακτής ^μΐν πρός το< νθθν αγων άπό το^ γράιμματος ώ^τ- πίρ την Παλαιάν «αί την Νέαν. Τί ο0ν εστίν δ φημί; ού γάρ Ί μΐσθθς έγώ τής άρετής, οϋδ' είς Λοετης άφΐκόμην. ΔΛε άς κ. ΓΟΛΝΝΟΥ Α. ΛΟβΡΚΙΔΗ μοί τώ» πόνον μισβόν. Τίνα τούτον; Ούχ' δν αν τίνες ύπθλαβοΐίν τ«ν όντα ραδί^;·; ά'λ' δ' έι·οΐ ζητεί/ άσφαλές Άναπαύσατε τ«ν μοκρών τόνων ημάς- αϋδίσθηιΤε την ττθλιάν ταύτην, τΐιμήσατε την ξενιτείαν άλ λο άντ. σαγάγ τ€. τόν υπέρ διω- κόμΐΒκθν, δα-τΐς «αβαρός χείρας, δ στΐς φωνήν ούκ άσύνετος, δστΐς I- κανός τα πάνΤα ύμΐν χοορίζεσθαΐ «αί ,συ^οΊιαφέρκΐν τάς έκ)κλησίας ψρο^'ΊΙδας' ώπειδή μάλιστα τούτων νυν ό καΐρός. Έμοΐ δέ όράτε καί Τό σώμα ώς δχίΐ τούτο, καΐ χρόνω, καΐ νόσω, καί πόνω δο— ανηθέν. Τί δεί χόροντος ύμϊν δτιλοθ «αί άνάν- καΐ ,καβ' εβάστην, ώς ειπείν ά τήν ήιμέοαν, ού τώ σώ ματι μόνον, άλλά καΐ ταίς ψροντί αι, δς μόλις καί τα^τα υμίν διάλε γσμαι; Ιλτ *τηστήσΓ)Τε φ»νή διδα¬ σκάλου· καΐ γάρ ού&£ ήρτιστήσατε πώποτε. ΚέκμΓκα την ει»ιεί«ί.>χν
έγκαλ'θύμενθς. Κίκ.^ηκα, καί λόγω
καί φθόνω μαχόμενθς καΐ ιταλεμίοΐς
καί ήιμετέρθΐς.. ΟΙ μέν τα
παίουίτ* καΐ ήττον
τό γάρ πρσδιτΛως εχθρόν εύφύλα-
κτον. ΟΙ δέ, τα νώτα ττκνοθσΐ, καϊ
μάλλον Ο3ΐ λοπτ|ρο|· τό γάρ ανθ
ποπτον καιρΐώτιρθν.
Τί αλλα δεί λέγεΐν; Αλλά πώς
οϊσω τόν Ιεοόν τούτον ττόλε+ιον;
Αεγέσθω γάο τις καί ττόλιμθς Ιο-
ρός, ώτπερ καί βαοβαρικές. Πώς
συνάψω καί είς £ν άγάγω τούς άν-
ένίυς1 τούτους καΐ άντΐποΐ
, καί τόν σν'αΐτερρογότα
τούτοις λαόν καί άντίβίίτον, ώοττερ
£ν τοίς χασμασΐ των σεισμών, τα
καί πλνριάζανι<χ, Συνέγεια έκ τοθ ποοηγουμένου Διά ταύτα πάντα ίντκρίναμ·ϊν άπαντες, μηδενός δταφωνοΰντος έκ τώ" έπτά, δή ή μέν Πανΐΐρότης τού νά συγχωρήογι τόν ρηθένΐα Νικθλέτον Σοψΐανόπθνλον είς δσα λόγω τε καΐ ϊργω άνό- μως Επραξεν είς τό Σ. υποκείμε¬ νον τής παντερότητός τού, κατά τό «&<ρετ£ καί άφεθήσεται» εύαγ- γελικόν θέσπκτμα, οί δέ κληρονό- μοι τού ποτΐ Νικολέτου Σοφιανο- πούλ.ου νά έπιστρέψουν άπροφασί- στως πρός την Πανιερότητά τού, τα άκόλουθα: α) 140 τάλ., ήτοι εκατόν σαράν- τα τάλληρα, όπού έμέτρησεν ό κύ- ριος Παναγ. Γιαννάπουλος, τα μέν 90 είς μετρητά, τα δέ 60 είς χρεωστιαήν όμολογίαν, ήδη εύρι- ηκομένην είς χείρας τής γυναικός, ώς ή ιδία ώμολάγησε, καί διά τοΰ- -ο νά την επιστρέψη πρός την Πά νιερότητά τον. Β) 10 τάλ., ήτοι δέκα όπού εΰ- θέθησαν είς την τζιάντα τού θ. διακόνου τού. γ; 20 τάλ., ήτοι είκοσι, όποΰ Ιστειλε καί έδανείσθη είς τήν Γα- ατοβνην καί τα εδοικε τώ Νικολέ- τφ είς Παλαιόπολιν. β) 10 τάλ., ήτοι δέ«α, δι' άγώ- για είς τάν δρόμον. ι) 30 τάλ., ήτοι τριάντα, διά τα ρούχα, δπού επήρε των άνθρω¬ πον τής Πανιερότητός τού. οτ) 20 τάλ., ήτοι είκοοι, διά ζη¬ μίαν τοΰ Μοναστηρίου άπό πράγμα ια δίτού τούς ήρπασαν έξαιρουμέ- νοίν των ζαχιρέδων είς δέκα τάλ. άπά τα άναφερόμενα τριάντα. ς) 50 τάλληρα, ήτοι π*νηντα, δι' εν τουφέκι όπού επήρεν δ Νι- Λθλέτος, νά δώση τό Ιδιον τουφέκι ι-ρδς την παναερότηττά τού είς χ«ι- ρας τής γυναικός τού ευρισκόμε¬ νον, άντί των 50 ταλλήρων. η) 137 ήτοι εκατόν τριάκοντα Ιπτά, μαχμουξέβες, καΐ 95 ήτοι έ- νενήκοντα πέντε, βενΓτικα, τα δ- ποΐα έδάστα επάνω τού ή πανιερό- της τού, τα επήρεν δέ ό άνωθεν Νικολέτος. Αύτά είναι δλα τα παρό. τοθ &· νωθεν Νικολέτ.ου αρπαγέντα τάλ- ληρα, παρά δέ τής έπιτροπής έγ- κριθέντα νά δοθώσι πρός την πα- ντερότηΐτά τού άπό τούς ΙΛίους κλη ρονόμους τΛυ, άφ' δσην κληρονο- μίαν πατρικήν ήθελίν ευρεθή είς την έξουο-ίαν των, κωρΐς δι όλον» νά πειραχθή ή προΐκα τής γυναι¬ κός τού, ώς Ιερά καί άπαραδία- στος. (Σννεχίζΐται) Αύτοβιογρ^φιαά Στιγμιότυπα (Συνεχίση αι) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΟΙ ΑΤΜΟΙ ΤΟΥ ΗΑΝΤΟΛΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ —3ον— —'Εσεϊς νά |απλο>σετε χαμη-
λά... μή φανήτε καθόλου εξω άπό
τα παραπετι, ο;ώναξΐ στούς ναΰ-
τι;...
...Ιΐραγματικά, οί τοΰρκοι είχα-
νε μπή μέσα στή Σμύρνη άπά τό
μεσημέρι!....
Τό αύτοκίνητο έφθασε όλοταχως
στήν ΙΙούντα- εστριψε υστερα μέ
τρομακτική ταχύτητα σΐόν παρα-
λιακά θρόμο' χιορίς νά προσέξη
ίππεΐς τούρκους καί τουρκόκοσμο
πού πανηγύρ»ζ«, πίΐτώντας άνθρω-
πθυς καί δλογα, καί γκρεμίζοντας
κάτω καθ' έμπόδιο έ'ορθασε στό
στρατηγεϊο· άπύ κεί μόλις άναγνίο-
}Ισα.Υΐ τό αύτοκίνητυ άρχίσανε κ.α-
ταπάνω τού μπαταριές.
Τίποτκ ό Γιάννης!... έπροχώρη
σε χωρίς να λθγαρΐάση οΰτε σΤ<- γμή τό φοβερό κίνδννο τής ξο)ής τού, καί σέ λίγες ώρες εςρθασε χοι- ρίς βλάβη στάν Τσεσμέ! ...Εφρόντισε νά φορτώση μηχα- νήματιι καί αύτοκίνητο σ' ?να άπά τα καράβια μας, καΐ την αλλη με¬ ρά προ){ — πρωΐ, ίπαιρνε τόν άέ- ρα τού στή Χίο. ...Αυτή τή ψορά οί άτμοί τού κεφαλιυΰ τού τόν βοηθήσανε άνέλ- πιστα, *αί τούς τούρκους νά κοροϊ- δέψπ καΐ τό καιθήκον τού νά κάμη μέ περηφάνεια, άδιαφορίδντας γιά τή ζ<οή τού! Στήν ταβέρνα τοΰ μπάομπα— Θύμιου μιλοΰνε άκόμα γιά τό /.η- τόρθωμα τοΰ Μαντόλα... ΤΕΛΟΣ υπεύθυνοι συμφώνως τφ 1090)1938 Ίδ.οκτήτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙ4ΗΧ Κοποικία Νσυαρχου Βοτση 55 Προϊοτ6·,'ενος ΤυπογραφβΙου ΓΑΒΡΙΛΛ ΓΑΓ3Ρ^ΗΛιΑΗΣ ΚατοικΙα Ζπορτάχου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος την Ιδία εύχέρεια τόσο τα φλαμαν- δικά, τή μητρική τού γλωοσα, δσο καί τα γαλλυιά, τίς δύο τρέχουοες κα! έπίσημες γλώσσες τού Βελγίου. Μαζί μέ τό φίλο μου Ρουσσώ, ίπιβκέφθηκα τό Ζαιμπλού, ε'να άπό τα κέντρα τής «ύαλουρνίας» τής χώρας. Σέ δυό - τρία έργοστάσια γυαλιοΰ αρακολΌύθησα (μέ ζωηρ« ενδιαφέρον νά είπω, είναι πολύ ά- τονο) μέ ποανματική εκσταση τή μεταμόρφωση στήν κυριολεξ ί α —γιά τέτοια, αν θνιμοΰμαι καλά, τωόντι πρόκειται— τής άνάερης έ- κείνης φούστιας, πού μέ τό φύση- μά τού παράγει ό ύαλουργός, σέ στερεό, διάφανο σώμα. Κάτι, λοι- πόν, έστάθηκε τό τα|ίδι έκεϊνο σάν τή μαθηπεία στή ζωή, πού περιγρά- φει ό Γκοέτε στά «Χρόνια περιο- δείας τού Βίλχελμ Μάϊστερ», άς τα είποΰμε «Ή πολύχρονη όδοιπο- ρία ή περι£ιά<5αση τοΰ Β.Μ.». "Έίρθασε, τέλος, ή ήμέρα' ψυχρό πρωϊνό, τέλη Γενάρη ή Φλεβάρη, νά άναχωρήσω γιά τήν Όλλανιδία. Μιά άπό τίς μαχαιριές πού είχε κα- θήσει ό δγριος πόλεμος στά μορμΐ τής Εύρώπης, ήταν καί τό κομμά- αιασμα τού άλλοτινοΰ θαυμαστοϋ σι δηοοδρομ.ικοΰ διχτύου. Οί άμα,ξο- στοιχίες δέν διασχίζοτΛ' πιά όπως τό 1914 καί δπως σήμερα, τα σύ- νορα, άλλά στά σύνορα κάθε χώ¬ ρας ό ταξΐιδιώτης ήταν ΰποχρε(.ο- μένος νά άλλάξη συρμό. "Ομοια κ' εμείς, στάν όλλανδκκό συνοριακό σταθμό "Ολντετσάαλ, κατεβήικαμε άπό τή βελγική άμαξοστοιχεία καί περι^ναμε ωρα πολλή νά σχημα¬ τισθή ό δλλανδικός συρμός. Είχε τελειώσει ή εξετάση διαδα- τηρίων καί άποσκευών, ή ώρα. περ- νοΰσε, οί έπιβάτες τουρτούριζαν α;ό γυαλωτά ύπάστεγο τοΰ σταθμοΰ δίχως θέρμανση, ένώ άπό τίς χα- ηαμάβες χυμοΰσε μέσα, έδώ κ' έ¬ κεΐ, τό παγερό ξεροβόρ*. τον Βορ- ρά. Μέ τή βαλίζα μου στό χέρι έ- κοίταζα μέσα άπό τα γυαλωτό, δρ- θιος πλάγι στή θύρα, πού εδινε ά- μέσως στόν πρώτον έξώστη τοΰ σταθμοΰ, νοσταλγικά πρός τόν δεύ τερο έξιίχ>τη, δπου σιγά - σιγά σχη-
ματιζόταν ό όλλανδικός συρμός.
Δοκιμά'ζω νά άνοίξω τή θύρα.
Δέν ήταν κλειδωμένη. Γυρόφερα τα
6λ?μμα, μή τύχη καΐ μ' επαιρνε τό
μάτι κανενός σιοηροβρομΜίοΰ ή τε-
λωνειακοδ. Ή στιγμή ηταν ευνοϊ-
κή. ΕΙχα βαρεθή νά στέκωμαι έκεΐ,
δίρα όλόκληρη, στήν κλειβτή, άορι-
λάξενη αΰλή, μέσα στό κρΰο. Πάν¬
τα ή όίχαρδη προσήλαχτη σέ γρα-
φειοχρα,τικούς παράλογους ή ίιδι-
κους περιορισμούς, ξεσήκωνε μέσα
μου τόν έπανοχΐτάτη. "Η τοΰ δψους
ή τοΰ δάιθους. Άνοίγω, λοιπόν, την
πόοτα καί οτχεδόν τρέχοντας διασχί
ζω τόν έξώστη, τίς σιδηρο,τροχιές,
περνώ στόν δεντερο έξώστη καΐ
μπαίνω στό διαμέρισμα πρώτης θέ¬
ση ς όλλανδικοϋ βαγοντοΰ, τού πρώ-
του πού έΗυχε έμπρός μου. Ό σνρ-
μός ήταν ό σακϋτός: μεγάλες πινα-
κίδες εγραφαν «Ράττερνταμ».
Εύεργετική θαλπωρή μέ τύλιξε.
Τό όαγόνι ήταν θερμασμένο. Ά-
κούω τάν ξεθυμαστήρα άπ' Ιξω,
νά φυσά άτμό. Κάθησα ατό παρά-
θυρο, μέ τα βλέμμα γυρισμένο πρός
τάν στα&μό, άπ' δπου είχα δραπετεύ
σει. Ξαφνικά, αχουσα βήματα στόν
διάδρομχ). Ό έλενκτής άνοίγει την
πόρτα τοΰ διαμερίσματος. «ΤΗρβε
ή ώρα νά μέ κατεβάση», εΐπα άπό
μέσα μου. Έτοΐιμαζόμουν, στήν πρό»
τη τού παρατήρηση, καθώς γενακά
είμαι πειθαρχικός δπου πρέπει νά
εΐμαι, νά σηκωθώ καί νά κατεβω
άπό τό βαγόνι. ΤΙποτε άπ' δλα αύ¬
τά. Ό καλοθρεμένος, καλοντυμέ-
νος Όλλανδός, καλοκοιμισμένος
καΐ καλοδιάθετος, μέ χαιρετά στρα-
τια>τικά, μέ προσήνεια καΐ μοΰ λέ¬
γει στή γλωοσα τού:
—Ά, είστε διπλωμάτης!...
Ήρ&μα, ήρε<μα ξανακλείνει μέ διάκριβη τήν πόρτα τοΰ διαμερίομα τος. Τα βήματά τού άνΊήχησαν πά¬ λι στόν διάδρομο. Διακριτικά, νά μην ένοχ,λήση τάν ξένο διπλωμάτη. «Χρειάξεται τόλμη σΐτή ζωή», ψι- θύρισα εύχαριστημένος. «Τόλμη, χά χά», λέγω τώρα σα
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛπΊΙΙΣΜΟΣ
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελΐδος
τΐκή κσι έκκλησιο^ΐκή καθολΐκή ου
νΐίδησις κλήρου καϊ λαθύ "Όΰ Βυζαν
τΐου, τήν δποίσν ύπ-θσταλώνθκν και
τταραδείγματα Παττριαρχών καϊ αύτο
κραταρων τού Βυζαντίου. Ό μέν Πά
τρ*4ρντ|ς Κωνσταντινουπόλεως Εύθύ
,μΐος (489—495) ηρνήθη νά στέφη
αύτοκράτορα Άναστάσιον τόν Α' &ν
δέν 85ι6ε προηγουμένως δρκον πίοτε
ως Όρβοδόξοιι. Δύο δέ δλλβι ΠατριοΙ
ρχαι Κωνοτσντινονττόλ€ως, συνετέλε¬
σαν «αί τίς την έκθρόνΐσΐν αύτοκρα
τόρων. Ό μέν Πατρΐάρχης Σέργιος
(610—636) τού αύτοκράτορθς Φω¬
κά· τό 610, ό δέ Πατριάρχης Καλλί-
νικος 6 Α' (693—705) τοθ αύτοκρά
τορος Ίουστινιανού τού Β' τό 69!3
Παραλλήλως δμ«ς καΐ δύο βυζαν¬
τινοί αύτθκράταρες όΛ'η,γορεύ&ιί'αν
μέν οώτοκρ,ΧΓορες ύπδ τού σιτρατοΰ
ό πρώτος καΐ υπό τού λαού ό δεύτε
ρος άλλά μόνον μετσ την στέψιν των
υπό τού Πατριάρχου Κωνσταντίνον/
πόλεως ών<Ίμάσθΐ»σ<ϊν καί άνεκΐ|ρύχ&η σαν Βυζαντινοί αΛτακ,ράτορες πράγ ματι. Ό μέν Μανουήλ Κοψινηνός άνεκη ρύχθη αύτακ,ράτωρ ύττό τού στραίΓθΰ κα'ι τού βαρέως πληγωθέντθς αύτ^- κράτορθς πατρός τθμ Ιωάννου Β' τ' Καλοιωάννοιι δστις «ταΐνία δΐα&.Τ τή βασιλική τόν Μανουήλ (τέταρτον υϊόν τού) καΐ την χλαμϊδα έπενδύει την πίοκπόρφυρον» έν Πιστισ περ) τ6ν Ταύρον. 'Αλλά τούτο δέν ήτο άρ κΐτόν «αί ορθώς εστέφθη καΐ ϋτπδ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μι χαήλ τοθ Β' (1143) άμα τή έπΐστρο φή τ°υ ίκ τής εκστρατείας είς Κων¬ σταντ ινοθπτολιν, όνθμαοθείς αύτθκρά- τωρ Μανουήλ Α' Κομνηνός. Ό %έ ©εώδωρθς Λά<*καρης εξελέγη ,μέν διά 6οής έν τώ ναώ τής Άγίας ΣοφΓα', αύτοχράτωρ την -παραμονήν τής κα- ταλήψεως της Κ«*νο-τανΤινθντΓΟλεωι, ύττό των Λατίνων (12 Απριλίου 1204) άλλά μόνο, μετά την έν Νι- καία 4ττίσΐ)μΛν στέψιν του υπό τοΰ νέου Πατριάρχου Κωνσταν-ρνουπολε ως Μιχαήλ Δ' τού ΑύτορείανοΟ τδ 1206 άνεγνωρίσβΐ} επισήμας καΐ ώ- νομάοθη αύτθκ,ράτωρ Ρωμαίαν ©εόδω ρος Α' ό Λάσκαρης. "Επομένως, η εύλογία τής έκκλησίας διδομένη δια χΕΐοθς τού Πατριάρχου Κωνσταντι¬ νουπόλεως σι*
τής βασιλική^ έεουσίας τού.
Όφεΐλω δμως νά όμολογήσω δτι
4 κανών της Συναλληλίας Κράτους
καϊ Έκκλησίας έν τώ Βυζαντίω Ιγ3-
ρεδιάζετο ττρθσκαίρως, οσάκις ττα-
ρβκσιάζοντο αύτοκροίΤορες ττολιτι-
κώς μύωιπες καί σύγχοονο; των Πα-
τριάρχαι Κωνσταντινουπόλεως 6<κλη σιαστι«ώς δξυδερκέστεροι καί τα^ά- πάλιν. ΤΌΐαΰτο τταραδείγμαοτα ιτορ£χ£ι ή ΐστορία τοΰ Βυζαντίοι; την Πατρΐαρ χείαν τοΰ φωτίου (858 — 867 *Λ πρώτον) καί (877—&8ό τδ δίύΤί.- ρον) καί την ΠαΛιρΐαρχείαν ΜΐιχοΐήΑ Α' τού Κηρουλαρίθυ (1043 - 1059). Έ< τών αύτοκρατόρ«ν δέ τόν Βασιλί 7κ^ν (476) τόν Ζάνωνα (476-491) ίκ δίντέρου) τόν Μέγαν Ίουστινΐο.- νί>ν(527—565) τόν Ήρακλ€ΐθν (610
—641) τδν Λέοντα Γ' τον "ο<Μ>°*
(717—741) καΐ τθϋς Κθμνηνού»
Άλίξιον τδν Α' (1081—1118) καΐ
Μανοιήλ τόν Α' (1143—118Ο0 προ
εξάριχοντας διαρκώς είς δογματΐκά,
συζΐ)τήσεΐς, διότι κατά τόν Ιστορι¬
κόν Νκκήτταν Χωνιόττην ήθελον νά φσί
νωνταΐ μόολλον «δογ,ματιοταΐ θίΐστη-
τθ| καί άτπροσφαλείς γνώμονες θεί-
^ν καί άνθοωητίνων ττραγμάτων» ·
(ϋησαυρος Όρθοΰοξίας 7, 5). ΕΤ-
ι>αΐ δμως κα! Ιστορικώς 6ε6σι6τοτ
τον Αρθόδοξος έκκλησία τής Άναττ~
'ής ττάντοτς διεμαρτύρετο τταντθι»-
τοόττως καΐ ήγωνίΐσ3η σθεναρώς καί
*ιτοτελεσ,ματικώς κοίτά των αι/Όιρ»-
σ'ών ενίων αύτοχρατόρων καί κατά
' των αύλικώιν θεολόγων και τών αύλ»
<ολά«»ν λαϊκών και κηρικών των ά- ΐτοττειραθεντων άνβιτιτυχώς νά δικα1» λθγήσουν τάς αύτοκρατορΐκάς έττΐμ ι δασεΐς ώς άπορςεοθο'ας έκ ίκ τ°β δήθεν άρχιερατικου χαρακτήίιθς των :ων. Άλλά τάς αστηρί δικαιολογίας των καιταρρΓ. άρχαιόθεν καΐ οί λόγθι τοθ Μεγάλον, Κωνσταντίνου ττρ6ς τοΰς { ιτ'σκώττθυς «οάλλ' 6μ*Τς μέν των εΤσω τής ίκκλΐ)ο·ίας Ιτγώ δ£ τών ίκτός ί>
ττδ τού ©εού καθεσΤαμέΐνος ί-πίθκσ
ΐτθς (έπτάτττης) αν εϊην» καί ή άπαν
τησΐς τού Όσίθυ Κορδούης ττρός
τον Μέγαν Κωνσταντίνον «μηδέ ού
ττερΐ τούτω» (τ£,ν £Ϊσω τής έκκλησί
άς) ημίν ττοΕρακελεύου, άλλά μάλλον
παρ' ημών σύ μάνθαΐε ταύτα». Εΰ-
γε είς αμφοτέρους καί αίωνία αυτών
ή μνήμη!
ΚΛΑΥΣΙΓΕΛΟΙ
(Σ«νέχβια έκ τής 1ης σελίδος)
ιτερνο0σ£ τό Τράμ ή τέ Λεωφορεϊο
νά οί έφΛ—ρεΓή*1»!. Καΐ περνο&σϊ
ιτραγίματι στήν ώοα τού καΐ σί ττα
ρβλάμβανε. Κι' δν τ}σοι;ν φορτωμίνο;
άντμπορθς, γρηά ?ΐ γόρ«ς, ττρόθι«μα
καλόκαρβα καΐ μέ εύγέΧεια σέ 6°τι·
ό βΐσιτράκϊτθρας. Καΐ τηίντθτε
θέθη να «αθήσης γιά να
ετσι, ανετα καΐ ξεκούρα-
στα.
Γιά »ά κο<ταλό)6ετε ιτώς αντελαμ¬ βάνοντο τ6τε οί έτπβάτες τά δικαίω μαιτά τους, θά σάς άφηγηΐβώ ίνα ττε- ριστατΐκο, πθθ άνέτττυξΐ άιτό τήν ?- δρσ, κστά τά φοιΤκΤτι*ά Ι»ου χρόνα, «ύΗτοιθς καθηγιτίτής τού άστΐκσΰ δ>-
καίου*
ιΚάττο/τε ένας ί-ιβόίΓΐνς Τράμ, Βκα
μ£ <5τγωγί| στη «ηΑΟΥΕΡ» καΐ άξίω σε αποζημιωθή γιατΐ ύπταιτ'ό—ντΐ της δέν μ«τβφίρ$η εγκαίρως (μέσα στά αυστηρώς ωρισμένα χΡ°νιικά 6>
ρΐα) ατδν πρθορΐσμδ τού καΐ τοΰ χά
λασε άττ' αύτό μ·ά δονλεΐά, μέ άττο-
τέλυσμο: νά ζτνμιωθη.
Ή ύπόθεσΐ| αύτη Εφτασε ώς τόν
"Αρειο Πάγο, ττοΰ παρΒδίΙχθτι ττώς 6
ί—ιβάτης εΤχε δίκηο «αί ή έναγθμένη
4ττιχείρηση δδΐκο, γΐαΐτϊ τκχρε6τ> τή
σύμιβαση μεταφοράς ττοΰ εΤχε σι/νόΤ-
ψε* μέ τόν ένάγοντα.
Την αποδοθή αύτή( μιτθρεϊ νά μΊν
την ξέρ°υν ιταλλοΐ άττό τοΰς σημ«ρι
νοί,ς έΐτιχειρημοΐτίες λεωφορεΐούχους,
άκόμα καΐ νά μην §ιχοι/ν πθτέ σκε¬
φθή* ττώς άιτό τή στΐγμή ττού ό έΐτΐ
6άττ)ς 6(νει τό Αντί'Πμο τής διαβοςι-
μής στδν εϊσττρόκτορα (νόμΐμθ έκττρό
<*ωττό του)' καΐ τταίρνϊι ύπτ' οώΐδν τό εΐσιτήριο, συνάίΐΓτεταΐ σύμβαση μβτοοφθράς μεταξϋ τους καί δημιθυρ γοΟΜταΐ άντί«ττοιχα, δΐκαιώματα και 'Αλλά ΐΓΟσθι *ττό τοϋς ελευθέρους λεωφθρειούχθυς ίπτιχειρηματίες, αφέρονται γιά τίς ύττθχρεώσεΐς ό—έναντι τού κοΐνοθ; 'Εκεϊνο τΓθϋ τοΰς ένδιαφέρει, είναι να πραγματο- ττοιοΰν ττίρΐοσότερες εΐσττράξεΐς καΐ νά μεΐώνουν τά Ε5°δά τ<>υς στό έλά
χιστο Μερικοί γιά νά τό ίπτιτύχου»
αύτό, φτάνουν ώς τδ σημείο, να μή
«ποβοκάρθυν» τίς νύχΤες τ' άμάξιη
τθυς στό συνεργεΤο — «γκαράζ»,
άλλά £ξω άιτό τόσττίτΐ τους ή σέ πά
ρά&θιις «θντα στήν
καΐ να ί—σχρϊώνθυν
ρες να τα κα&αρ'ιζθυν, έφόσον δέν
την κάνουν οί Τδιθι αυτή τή δουλειά,
ή συγγενικά τθυς ττρίισωτΓα. Συνε¬
πεία αθτθθ είναι νά έκτιλεϊται
μολώς ή συντήρηση των
αυτών, ή οτττοία γΐα την
τής ζωής τ^ν έττιβατών, έττΐ6άλλετοι
νά γί»*το:ΐ καθημιρινά καΐ φυσικά
κατά τό διάστημα ιτού δεν 6ρίσ«ον·
Ται στή κίνηση τ' άμάξια, έν πάση
δέ περΐίττώσει μέσα συνειογεΐο ιτού
νά διαθέτΓΐ δλα τά σύγχρονα μέσα
έλέγχθυ καΐ συντηρήσεως καΐ άιτό 'Ι
δικθύς καΐ πεπχΐραμίνχίυς τεχνΐτες.
ΟΙ λεωφορειοθχθι αύτοι, ποΰ ά·
ττοτβλοθ» τροχθΓπέδη, γιά τή λύση
Τού π'ρθβληματος τής άστΐκής μαι,
συγκοινωνίας, καλυπτόμενθι τίίσω ά
ττό τ^ μιγάλη κιικλοφορΐακή συμφό
ρτνση, π«ΰ ττοορατηρεΤται τά τελίυ·
ταΤα χρόνια στή προιτεύουΐα, δ^ν
ττάντοτε τά δρομολόγια
μβσα στά καθορΐσμένα άττό
τούς άρμοδίους 6ρια, γιά νά στοι.
δάζουν δίκην σφαγίων, δσθ τό δυ¬
νατόν ΐΓΐρισσοτέρθυς έπτιτ3άτεςι στη
καθ; διαδρθμή χο5 Λεωψορείου τους
καΐ δημιθυργοΰν ίνα σωρό ττροσκόμ
ματα στό Ύττουργεϊο Συγκοινωνίαν,
κάθε φορά ποΰ κατοππάνεται μέ ττ
μελέτη τ<>0 ιτιρθ6λήματθς τής ονγκ««
νωνίας καΐ συνιστά την αυξήση τού
άριθμοϋ των άχηιμάτων στϊς γραμ-
μίς, ΤΓθύ άττοδΐδειγμένως ύττάρχει
Λεωφορείων, μέ τή βΐκαιολο
γία πώς, συμφόρηβη παρσίΤτ|ρ£ΐται
μόνο στΐς ώρες τής μεγάλης κυκλο
φθρΐαιχής αΐχμής, ένώ δλη τήν δλ>η
μέοα τά αύτβκι'νιττο: τους, άνεβοκα-
τε6αίν°υν σχβδόν βδεια. Μά σ' σώ-
τές τίς ώρες τής μϊ,γάλης αΐχμής
ϊσα - "σα, χρεΐάζεται ό λαός τό
Λαοφορεϊο, γιαττΐ αύτές οί ώρϊς εί
νο:ι έκεϊνες πού ττηγαίνει στΐς δου·
λειές τού καΐ γυρίζεΐ άττ' οώτές ι—3.
Γάκθιτθς σ^ό σττίτι τού. ΟϋΤε Λμως
καΐ στίς αλλες ώρες, κ·*λοφθ(ροΟν
αδεία τά ΛίωφορεΤα.
Τί πιρέ—ει νά γίνη λοιττόν; ΕΤνα'
δίικαιο νά εξακολουθή νσ «ο?Γοπαλαΐ
ΐΓωρίίται «αί νά έ£ει/τελίζεταει ό μ>
σμάκης, σπρώχνοντας «αί σ-πρωιχνο
μενος, γ,ά νά μπτή σ' ένα λεωφθρεί"
καΐ δταν τα καταφέρη, νά
ττΐς χε«ιριθλαι6ές, σά μοσχάρ*
τσΐγκέλι? γιατΐ ϊτσι τό θβλουν
κ.κ. λεωφορειθΰχοΐ;
Σήμερα, δττως ϋχθυν τά πραγμα
τα, όπτθτελίΤ ήρωϊοιμό καΐ δίχως ο
ό—ονενοηΐμιένο δ>ά6η|μα, νά
Λεωφθιρ£ίοι για νά
κινηθής, «*τά τϊζ ώρες τής κυκλοφο
ρΐαχής αίχμής μέσα <~ήν ιτόλη. Ά <άμα δ'ατρέχεις τό σοβαρά κϊνδυνο, έχτός άπό τά ροΰχα σθυ, ττού μπ° >εϊ νά τά δής τταρασηιμοιφθρεμένα
α^ «βιολογικοθς» λεκέιδες (ιτού κα
Τά την γνωστή, διαφημίση «μέ
δέν 6γαίνθυν»)) νσ τσαλακώσης καΐ
Γήν άξιοττρέττειά °ου.
ΟΙ στάσεις μβτοοκΐνοίτνιται σέ άΐτο
στά^εΐς ά—ρόσκτες καΐ σ| άφε/Γηρίες
μετοτφέρθνται μακρυά ό—ό τά κεντρΐ
κά σημΐϊα τής πόλεως. Τά
:-Ϊ3, ποΰ τά ττεριμένεις
ως, (γΐατΐ κάπθτε έτττΐ τέλονς πρί
πε( να ιτάς στή δουλεΐα σου ι) ν*
γυρίσης στό σττίτΐ σου), στΐς νέ«ς
στάσεις ποΰ ώοισε τό
δέ φθάνουν ττάντοτε στήν βρα τους
καΐ δταν φθάσθυν, είναι ύπεριτλήρΓΐ,
όπότε καΐ αν σταθή κσνένα, εΐσαι ύ
ττθχρεωμένος να δώΐης μάχη, γΐά νά
κρεμααθής στή πόρτα του, ώς ττού
νά «ποθχωρήσθυ»... έμιπρός» λίΐ
καΐ μπθρεΐ κανείς νσ τρροχωρήση. .
ιτίσωι διτως τούς φωνάζεΐ ό είσττρα
κτθρας, οί στριμωγμένοι στό δχημα
έττιδάτες καΐ να μπής κΐ' ίσΰ ό τθ.
λαίπωο'ς σ' αύτό καΐ νά κρεμασθήι;
σέ κανένα τσιγκέιλι..
Κάτω Οητ' αύΐ|ς τίς συι
5έν άττάρχει συγκοινωνία στή
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΒΕΝ
ΠΡΟΣΟΠΙΚΟΝ ΗΑΑΕΡΟΑΟΓΙΟΝ
ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ
τα όπτό τό ιτροσωΐΓΐκάν ημερολό¬
γιον τού Ιωάννου Μεταξά τ& 6-
ποΤα μός παρεχωρήθησαν ευγε¬
νώς άιτό τόν τότε ιδιαίτερον
γραμμαΐτέα τού κ. Μΐ(χ. ΜυρΚδα-
27 - 8 - 1°4θ. Μι έξενεύρισεν
«ΣΧρατηιγός έ.ά.» πού
ϊν Γερμανόφιλον ντεφετι-
σιμόν, κια! τόν Βδκαξα.
33 - 10 - 1940. ΠρωΓ συγκέντρω
σ.ς δτιμοσΐογιράφων. Τοΰς εκθέτω κα
πολιτικήν στρατιώτην.
'Εχιφοάζω π!στΐν μ'υ τελικήν νίκην.
Αλλά πρ°σθέτω περιπέτειαι «ν τώ
μ£Ταξύ κσ.ΐ άτυχήιματα. Λαός μή πα-
ραπλανάται άπό ψευδεΐς επιτυχίας.
Χρειάίεταΐ, ψυχρ=πιμία, υτταμθνή καρ
τερία.
30 - 10 - 1940. Λόγθς Ιωάννου
ίά είς τούς ιδιοκτήτας καΐ άρχΐ
συντάκτας τού Άθηναϊκού Γύπθυ,
είς τούς αττοίους ιμεταιξύ των 4λλ«ν
τούς ετόνισεν.
Μ'·| νομίσετε δτι ή απόφασις τού
«ΟΧΙ» πάρθηκε έτσι σέ μιά στιγ-
μή. Μή φαντασθήτε δτι έμπτήκαμε
στάν πόλεμον αΐφνι,διαστικά. "Η δτι
εγινε ιτάν δ(τι έπετρέητετο νά
γίνη διά να τόν Λττοφύγωιμϊν. Άττό
την εποχήν τής «αταλήψεως τής'Αλ
δανίας τά Πασχα πέρυσι, τό πράγ-
μα άρχισε νά φαίνεται.
'Λπά τάν περασμένο Μάϊον. εΤπα
)α£ά στόν Γκράτσι, δτι ίΐν ίτηρθσε-
δαλλόμεθα, είς τά έθνυχά κυριαρ<χΐ- κά δικαιώιματα, θά άνβιστάμεθα άν- τί πάσης θυσίας, καί δι" δλων των μέσων μας. Πρθσεπάθησο: νά άπθφυγω τήν ά- νάμιζιν είς τόν πόλεμον καΐ Εκαμο- οσλιδοσικο,πήσεΐς. Μού εδόθη νά έννο ήσω σαφώς, σΤ| ή μόνη λύσις θά ή- μπτθρούσε νά ϊΤνα», μί<χ έκουσία προ σχώρτρις τής Ελλάδος είς την Νέ αν Τάξιν καί θά εγένετο δεκΠή άπό τίιν Χίτλερ. Συγχρόνως όΊμως, 4ΐού εδόθη να έννοήΊσυ, δτι ή ϊντσξΐς είς Γήν Νέαν Τάξιν πιρούποβέτεΐ ττρακα- δι αφορών μέ τούς γείτονάς μας» καΐ αύτό θά συνεττάγετο «αισΐκά θυ¬ σίας τινάς διά την 'Ελλάδα. Τελΐβώς μάς ίδόθη, νά καταλάβω¬ μεν, δΤι τούτο σννίσταττο, τίς («Ρ1 κάς ΙκανΐίΓΓΟΐήσϊΙς πρός την Ιταλί¬ αν, δυτικώς μέ,χρ1 Πρεδέζης, ΐσως καϊ πρός Βουλγαρίαν, μίΐχρι Δεδέ- Δΐν δύναμαι άφ' ετέρου νά μή πά ραδεχθώ, δτι «Ις μίαν τοιαμτΐτν πϊ- ρίτπτατΐν τό δίκαιον δέν εώοίσκττο μ| τό μέρθς τής κυβερνήσΐως Άθη- νώ» και ν& μί,ν άναγνωρίσω. δτι ε νας λαός δΐκαίως θά έτάσσετο έναν τίον τής κυβερνήσεως, ή όατοία διά νά τόν προφυλάξη άπό τόν ττόλεμον θά τόν κατε-δίκαζεν ςΐς την έθελθιοι' αν υποδούλωσιν, μετ' έθνΐκοθ άκρω (ΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ 1922) ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Δηλαδή θά ξττροτε, διά ν^, ώΐτοφύ γωμεν τάν •ττόλεμον, νά γίνωμεν ίθε- ν«<τα1 δοΰλοι κσ,ΐ νά ττλ!)ρώσω.μεν αυτήν τήν τΐμήν( μέ τδ όητλωιμα τοΰ 8εξι°ύ χβριθΰ τής 'Βλλάδος, ττρός ά κρωτη,οιασμόν άττό τήν Ιταλίαν και τού άριστεροθ όπτό τήν Βουλγαρία.ν Ή Ελλάς δητως την έσκιαγράφη οα, δέν 0ά ήτ° δΐχασμός, άλλά τρι- χασμός, τόν κίνδυνον αυτόν θίωρώ κυοίως διά τό Ε3νος καΐ τό μέλλθ/ τού, ασυγκρίτως χεΐρότερον ό—^ τδν πόλεμον, ώπό τόν οποίον εΤνσ· δυ αττόν καΐ ζημιωμένη νά &Υή ττΛο· 7<-03ΐνώς ή 'Είλλάς, λέγω προσωρ- ν£.ς, διότι πΐστεύω ακραδάντως, δτι τ·:λικώς ή νίκη θά εΤναι μέ τδ μίρζ'φ; μας. Γιατΐ οί Γερμανοΐ δ^ν θά νικήσ<^/.» ΔΙ' ή^Ίτοροΰν νά νΐχήσ^υν, υπάρχουν πΊ>λλά έμπόδΐα.
Αυτή ή πολιτικαί |5ωσ£ν είς τδν
λαό. την άττάλκΤη ψυχΐκή καΐ πανε-
9νική ίίνκοσΐ του.
4 Ίανουαρίθυ 1941.
Καΐ τότε έξηγθύνται πραεΐβθττοιή
σεις Γερμανών δ'ά Ρα7«α6.ΐ τελίυ-
ταΐαι χβεσινα! διά ΑΝΓΚΕΓΚΕΡ
ττρός Διάδοχον καΐ διά πατρός
] Φρεΐδβρίκης νά ΰττθταχθώμεν είς ι
Ι τλερ.
Ι ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ Ν Α ΠΕΘΑΝΩΜΕΝ
( ΡωσσέΤης άτμφ'βάλλει διά στάιπ'
Ι Σέρδων οώοΐον απάντησις στού θε-
ο; τό χέρι.
"Ολα γυρίζουν στό κεφάλι ,μου.
ΑΛΛΑ ΑΤΑΡΑΧΟΣ
Άπό "Αγ/λους έγκατάλειψις. Ά
πό Γερμανθύς έπ-ίθεσΐς. Ό Χομώ-
νας άττεΐλπτΐκός. ©ΑΡΡΟΣ ΘΑΡ-
ΡΟΣ.
ΑΣ ΠΕΣΩΜΕΝ ΣΑΝ ΑΝιΔΡΕΣ
5 Ίανουαρίθυ 1941.
Μιά φθρά ϊχω την άττόφαοιν <ά άγωνιυθώμεν μέχρις εσχάτων. Δ>σ
τάν Χίτλερ τδ π,ράγιμα δέν είναι καΐ
φανεοδ. Βεβαία δέν ττερίμεΜ.
ς νά μεταχειριίόμ^ι»να οίσ ό5τ«
νο στήν Ίταιλία διά νά σταμστή
7γι. Άλιλά πςρίμενοτ έγώ τούλάχιστο
δτι δέν θά εΤιχε ευθύς έξ άρχήο ξί-
πουλήσει την 'Ελλάδα στήν Μταλίο
σά νά ήταν άντΐικείμίνον καΐ χωρΐς
άξία μάλιστσ. Καΐ ίίΐΓθμέν«ς «αι
^ύτός τιηγαίνεΐ σχ«τι«ά μέ τήν 'Ελ
λά&α στήν κ<*ττ|γθρία τθ3 Μουσοιλίνι Μιά φθρά είναι &χι μόνον μωρός. άλλά καί κακάπιστος ό "Ελΐληνσς ίτού πΐττεύεΐ άκόυη τώρα ιτλέον μ^ σύτά πού 6έπτομε γύρω ιμας σέ Ιδε- λογί-:ς των χίτλεο καί ιτολύ περιο τότεοον τού Μουσολίνι είναι μεγά- ιτολϋ χα· Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ —"Ε τότες κύρΐθς, νά πάρης «γιώτα - χί», άφοθ εμείς δέν μττο να σ' έξυπηρΞΤΐ>αθυμε, μοθ
κάποτε. ίνα θοασθτατο εΐΐποα
ΐ, δταν αγανοκΤ[σμενθς τού
τά Εψαλα καί πού, άττά άφηρημάδα
(γιατΐ ΐΓαρακολουθούσε μέ άγωνίΛ
τί) ιτα-δοσψαιρΐκό ίίμάτς» τίς ήμί..
ρας, άιτό τδ «τρανζίστθρ» ενός κα
ποι-υ έπιβατη) ή για νά μέ έκδιχη-
θη, «έ κατέδασε φθρτωμένο, δκ-ί
^τάΐεΐς πέοα ό—ό τή διχή μου, συ-,
κτκρΐμένα, στή στάση... «Βθυλγαρ"
·<τόνων» (μά ττόσοι τέλος πάντων εΐ-'αι αύτοι οί... «Βουλγαοθκτό· ν:>ι»;), μ; άποτέλεσμα, καραδοίτσα-
κΐσμένος δπως ημθυνα, νά πάοω ι α
εί, γιά νά ττάω στό σΐΓΐτάκι μου
Τί νά τού Ελεγα, νά &Πανα «ουδέν
τα μαζύ τού καί νά τό πλί(ρθφθρού-
σα, &τι γιά νά έξυττιιρετοΰμαι, άγθ
καΐ «Ι - Χ», ποΰ δμως μ£ τί«
τοθ παρκαρίσματος,
τό έχω καΐ σκθυρΐάζει καΐ τό που
λάω τώρα κοψοχρονιός? γιά ν άπαΛ
λαγώ άττό τά τέλη κυκλθφθρίας καΐ
τήν άσφάλεια;
Ή άλήθεια είναι (γιά νά καΐαλή
γω), πώς σήμερα σ<·ήν Άθήνα δέν σέ έξι/ιτηιρετεϊ οΰτε τό Λεωφορεΐο, οϋτε τδ (διωτΐκό αύτθκίνητο. Πρέττεΐ νά ύιτολογίζης μόνο υτ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος χΐα. Σθφίστηκε μ^ άριστοτίχνΐκή φόρμουλα πού Ικαναττοιοΰσε την 4 ξίωση τού Μανθυήλ χωρΐς νά μεΌ νη τδν έαβίτό τού. Μ' Ενα γρΛμμα Γθυ σέ αϋτταισττι έλλι>νι*ή τάν τταοώ
Γρυνε να παντρΓυΤή την κθιινιάβο
του μέ τή π&ποίθηση δτι ό γάμ0·,
σ,ύτός θά θεμελίωνε μιά σΐαθερή καϊ
μδνΐμη συ,μμαιχία. Καΐ θ' άΐποτελ^Γσί
ίγγύηση *τι δ «γερμανός Άρχων»
9ά ίϊΌν «φίλθς των φίλων τηϊ Αί
τοκρατορΐας καΐ πβλέμιθς των τκ>λέ
α ών- της» ""Εϊτΐσι μέ τή χρησΐ'μθπ.ί
ηση, γιά τδν έαντδ τού, τού *λλτ
««ού δρθυ ΙΆρχαν», ιτθϋ σημαίνΐι
"όν άνώτοιτο ήγέτη τής ττολιτείο-ί
•ΐσχ'Τα πρός τόν όττοιονδήπθτε εΐδι
κδ τί*λο τού, τταρασΐίοιΐτθυσε ευτχτΐ!"'·
τδν αύτθκ,ρατορϋκό το^ χωρΐς νΑ
τδν άπταρνιέται Καΐ μέ την 4όρ~
ίΤΐ} Εχφραο-η «Αύτοκρατορία» δίχωι,
νά διευκρινίζη ιτοιά, Κι-νε την έντύ
ττο»ση ττθς άνεγνώρΐζε τήν μθναβΐκό
τητα Τής Ρωμσ,νικής, έν& άϋτλώς πσ
ρέλεΐπε τήν δΐ£υκρίνιση σάν αύτονο
ητη, άφο3 μέ την Ρωμανΐκή |>πρ6κΐι
τ» νά συμμαχήση.
Δ^ν νωρεϊ ΛμφΐβολιΌί 5τι ο) Αι-
ττολόγοι βυζαντινοί θά ιμιλοκοσκΐνι
>αν τό γράμιμα τού Κονράδθυ. Πάν
τως ή συμμτχια μεταξύ τ°ΰ «Αύτ0-
'::άτορθς των Ρωμαίων» καΐ ίθί.
«':ο,αανο3 Άρχοντος» ύΐτεγράφη κσι
ό γσ;αος τ^ Μανουήλ μέ την Βέοθο
πραγ μ αίτοττθ ι ήθηκ ε.
*Ο?ο ζοθ^ε δ Κονράβος, ο! υχί
.Ί'ς τϊυ μέ τδν Μανουήλ, παρ' Λ·
λες τις ιτσοστριδές τους στή 2η
ϊτΐυ^οφθοία, διατηρήθηΛαν φιλικίΐ
κι· όπωσΒήιηοτε εΙλικρινΐΤς. Ό &ντ.
ψΐός Τ°υ, δμως, φοεΊδερ»<ος Α' Βαο ^μ , η ύττθχβί νΐα έχθρική ποληική πρός τά Οι/ιι φΐοθντα καΐ τδ γόητοο τής Ρωμη ιΊ-ας Άντίθετα τϊός τδ θίϊο τον, ττιστευε, ή ΐΓρθσπ^ιόταν πώς π' σ'ευε, στήν άπόλι^τΐ) νο,μΐ,μάτητα κίϊΐ 7το άπΊοιό?:στο τής αύτθκρατθρι. κης τού έξ-·-σ!ας Άπθκαλούσε τ4ν Μσ,νουήλ, «δασιλέα τής Γραΐκίας», ύ ιτ-στηρΐζε δτι οί Τδιοι οί της ΚωνσΤαι-τινούτΓθλης ιτοιθτίμ άπά τδ καιρό τοθ Ηρακλειον, έλληνΐκό δσσιλικό τίτλο κι' ρ !)ηχαν π-ερφρονηιτιχά τόν ρωμαϊκδ β" Γθχοατ:ρ:κό, κσΐ στό τέλος άξίωσΐ Λ την έτίκ." ,-ρη των κυριαρχΐκί»» τί)ς «Άγίας Ρωμαϊκής ΑύτθχραΓθρι άς», την ύπ&ταγή των, κΐα σου, δ"ο μπτθρεΐς νά τά χρησι- ιιοττθ.ής κσ.ί δταν τό εττιτοέπουν οί άΐΓθστάσε,ς, 'Αιλλοιώς νά ττέρνη; ταξί, δταν τά βρίσκεΐς κι' αύτό. Ή ττιό καλή δμως λύση κατά τή γνώ μη μθυ, εΤναι νά πρθμηθευθοώμε δ- λθι γαϊδθυράκΐα «γιώτα - χί» καΐ ^ά κυκλοφθροϋμε μ' αύτά. Δέν θέλθυν &ενιζίνη, ίχθυν μΐκ.ρή έφορία, («Φρθ λογητέοι Ίτπτθΐ: "Ενας... όνος»), τά... τταρκάρεις «αί στό π*ζοδρόιμΐο, είναι υπθμθνετΐκά δέν... μαιιλαοώ- νουντ δσο τα αύτοκίνητα καΐ τταρέ- χουν άσφάλεια. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΓ1ΑΣ μίνων τού ττάπα, άνεξαρΐτήτων 1τ^ Μκ63ν ΐΓ3λιτειων. Ό πώηας ώπέκρΐν 31 την άξίωσή του κι' ή δ^τμάιχη μ» ταξύ της Γερμανίας καΐ τής 'Αγίβ^ ξαναφθύνιτωσε. Τά στραΤΕΐ'· Ο Φρειδερίκου κατέκλαταν τή 5δοεια Ιταλία, οί ίταλΐκές πόλε'ς 3ΐμύνθηί3ν κι' δ πόλβμθς άητλώθηκ» ττή καΤάσπαρτη άπτό ταιχη καΐ ξοντωΤικός μ^ προθτττική άτ£ρμονης δ-αρκείας. ΟΙ Ιταλΐκίς πολιτεΓίς θσμήθηκ,χ·· δτι κάιτθτε τελοθσαν ύιτό την έιττ <α>
:<·αριχία τής Ρωμανίας κι' έπεχαλί σθηκαν τή βοήβτ,ά της. "Ο ΜανουήΧ ■ ΐς ένίσχυσί άφανώς μέ χρήιμα κ-τί έφό5ΐα άλλά γιά τά ττάφσ καίτοι Ι π:φυλάχ3ηκε. Θά κατήγγελε τή Ρ& μοΐνογε;μα:νι«ή συμμοοχία καΐ θά μΐΓ^' νέ στό ΐΓΟλίμο, μδνο αν ονναντοθσί ίατανόηση άητό μέρους τού πάπα Καΐ πάλι, γΐά χαρή τους, θά κανί Γό πρώττο διάβτΐμα αώτός. ( Συνεχίϊεται) ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος θέσιν. Διά νά επιζήση κβϊ νά διαδοθή τ !5έα τού Όρφέως, 6τρε'ΐΓε ή ίνι στήμη των Ναών νά γίνη κτήμα των λαίκών τάξεων. Διωχετεύθη λο<<πόν ιΐς τάς Μορψ-Λΐ <άς Σχολάς, είς τάς Σχολάς των πθΐητών, ή τά φιλοαθφΐκάς Στοάς κα! τούς Κήττθυς. "Η διδασκαλία αυτή παΐρθυσ'άζε· ται κατά δύο μορφάς καΐ δύο με- τρα. Ή μια δημοσία καΐ ή αλλη μυ· ΐτική, αναλόγως μέ την διανθητΐκήν νάιττυξιν των μαθηιτών. Ή εξέλιξις της εχάρισε είς την 'Ελλάδα τούς τρϊΐς αιώνος τής κογλ λιτεχνΐκης δηιμΐθυργίας καΐ πνί^μ^- ίικής λαμπρότητθς Επέτρεψε είς την Όρφικήν Οκί ψιν νά άΛτινχ>6ολήση είς δλον τον
Κόσαον ττρΐκ ουγκλονισθή τό πολΐτι
κδν οΐκοδόμη,μα τής 'Ελλάβθς άπό
τα πλήγμαΐτα τής Περσικής κυριαρχί
^ς καΐ την σιδηράν πυγμήν τή-
Ρώμης.
Κσ/τά τρύς τρείς αύτοθς α|ώνας
τής έξελΐξίώς τητ ή "Ελλάς άνέ<5εΐ- !;:. Φυσικθύς, Νϊμοθίτας, "Ηρωαν Ή μιγαλυτέρα δημΐθυργΐκή καί 5:γαι»ωτι*.ή διάνοια τής έποχής ού Της έμφανίζεται είς τδ ττρόβι#ττον τοθ Πυ^αγόρου (572, - 800 ττ.Χ.). ΕΤ"αι ό διδάσκαλος τής λαϊκΐ^τι κης "Ελλάδος δπως καΐ δ Όρψιΰς είναι δ διδάσκαλος τής Ίϊρατΐκής Ελλάδος. 'Ερ,μιινεύει, ουνϊχίζΜ τήν Ιίρησκίΐ/ΓΊκήν σκέψιν τού Όρφέως «α! την προσαρμόζει είς νΐωτέρα·; συνθήκας. Ή έρμηνεία τού είναι δημιουργία διότι ίψαρμάζΕΐ τήν επι στη.μ°νι«ήν ό—όδιΐξιν ,μ^ την διδασκα λίαν του καΐ την "Ηθικήν μέ τοΰς θεούς της άγωγής τού, μέ την Πυ- θαγόρε'ον τάξιν, πού έπέζησε Τού Δημιθυργοΰ της. (ΣυΛχίζΠαι) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Υπό τού συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ 216 10. ΠΑΝΈ-1 ΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ ΟΙ Βνζ~.ντΐνθΐ παπσ&ες, ιττθύ 'χα νέ τότες χτίσει απάνω στ* άψήλωμα Τή ΒασΊλιχή τού Πρθφήτ' - Ήλίσ, ήξέρανε τί 'κάν'ανε 'Εκβΐ, οΰλ" ή Γοττο33σία ήτανε μαγεοτική. ΆποχίΤ απάνω εΤχΐ' ώραία βίστσ. (θέα). Ηκσρσ λά 'ν'τΐζίς (Λοτντίκρυζες) ά¬ πό μακρΐά τόν καΤσίπράσινο κά 'μπο ττού στ& κατοπινά χρόνκχ οί Φράγ- - Ταγ'άιλοι τονέ όνομοττίσανε <Παι>σ. 'ντϊζο» κ' εμείς τονε 'λέα>με
«·Παρο!δεΤσο». Ζτά χαμηλά, οί τρείς
ς μεγάλες «Καμάρες»,
ή μιά ^'δώ κ' π, άλλη πΐό κο, ήενω
νάνε τσΙ δυό πλαγΐές τσή χαράδρας
δπθιι ησίογοκυλοθσε δ ληριοττός Μέ
."έ τ' Αύλάικΐ συ 'ντροφΐά στό
ιτλάϊ. Μά, τό πιό σποθδαΐο Γγτανϊ
τ-ύ απάνω στ' άψήλωμ' αύτό τ*|βρι-
'ντανε μιά νερομάννα, ττού
'ς μ*σ' άπό δράΐχο καΐ π>3ΰ "1
Τοθρκοι τηνέ 'χανε όνοματίσ.ει «κα¬
γιά σου ■ γΐού» δηλ. τού δράιχου
νεοό.
Τσοί τελΕυτΐίθι αίώνίς, ποΰ Εύρω
τταϊ'ι ήερχού 'ντοστε νά δοϋνι τή
Σιμύρνη, ήνοΐκιάζανί γαδουράκια κ'
ήπααίνανι καβάλλα σύρΐζα στην ά-
γ'ά νά ρεμβάσουνε καί
νά θΐυμάσουνε τά άρχαΐα αύτά θεώ
«ΎδραγωγεΤα».
Άπτό 184ό πού ήχτίστηκ" ή και
Βασιλική τοθ Πρθφήτ' Ή
λΪ3 Λπίτ.'ω στ' άχνάρΐα τσή ίρειπω
μένης Βυζαντινής, ήμαζεάτηκί έκεΐ
<ο 'ντά κόσμος κ' ήχτΐσε σττίτια. Στήν πλαγ'ά. ιτού ή5οι<~ού 'ντσν« Καρσινή (Ανττικρ«/νή) άκρθπο- καΐ κο "ντά στήν ΠαραδεΤσο, μέ τά χοόνια, ήχτίστηικε τδ χωριό ',τό αΐτάνω) τού Ποοφήιτ' - Ήλίοτ άπά ϊΐνθμεοίτηδοΐ. ττθύ οί πιδτεροι ήτσ'ε λεσιπέρηδο, (γεωργθί). Αύτοΰ 13 ε ή πά καλή μερΐά, γιατΐ άπο ■ *Γ κο "ντά ήπερνοϋσε κ' ή γροιμ.μη τού σιδερο5οόμθυ «Σιμΰριη ■ Αί 'νΙΓ « » πού Γ,ξεχινθ".σ' άπτήν Πούν 'τα τσή Ιμυονης. ΟΙ ράγιες ίΐχανε μιπή ττό 1Β56. καΐ στό 1872 ή Παρα- ήγένηκε Σταθμος μέ κλειδΐ γιά μ'ά γρσ,μμή π^ύ ήητάαινε ώσαμ' τό Μπθυτζά γιά νά ένώση τό ώραϊο Κ3ΐ πλούσιο αύτδ χωρ*ό μέ τή Σμύρ νη. Κ' έτσι, οί χϋρΐο(νο1 τού Ποθ- φήτ' ■ Ήλία ή 'μττθρούσανε κ' ήα- >/ε6ο«ατϊ.6αίνανε °τή Σμύρνη Μά
Ν^ά κπΐ ποϋ καΐ πθύ κβτά
ττσ! άκρθττοταμιές τού Μέλη. ήχτι-
οττίτΐα μέ «αφενέδες γιά νά
νταΐ καί ξεκουράζου *νται οί
κά»3υ
τΐρατστΐκοί. Ήχτίστηκΐ καΐ τό σιδί
γεφύοΐ, πού ήένωνε τα ι δυό
Μέλη, κ' £τσ( 4
Προφήτ' - Ηλίας εΤχε καταντήση
λ ά εύχάριστη ίξοχΐκή τοποθεσία,
ϋΐταυ οί Σμυρνιοΐ, την Καθαρή Δε«
τή Δβυτέρο: τσή Λοι 'μιτρτϊς
ην Ποωτομαγΐά ηξεπθρτ!ζαν·ε
πάρουνε καθαρό ά
<σι ήπααίνανε οα καϊ νά Καΐ ά τσή Σμύονης όκόμη ήκάνα κ. !Κ·:ΐ μή Τδ χωριό τού Πι3θφήτ' · Ήλίοΐ εΤχε δ|ν ΐίχε καμμιά έξηνταρΐά φα α;/ιές κα! στσοΐ λεΐτουργιές, ,εΐμώΐα, ιΐ έκκλησία δέν «/Τχε πολύ όσμο. Τό ΛθλοκαΤρΐ διμως Κυριακό 5ες καϊ Σκολάδΐς ήτανε γεμάτη, νΐατΐ ήερχθύ 'ντανε καΐ κόσμος άΐτ την Παοαδεΐσ-ί, μέ τά πολλά σττ! Τια. ποΰ έ<«" δέν εΤχ' έκχλησιά, Στσοΐ Χα'ριτιομοί ήερχθύ 'ντανε <σ.ί κόσμος άπ' τή Σμύρνη. 'Ενώ "ά δυά πΐνέϊρΐοι τση τό 'να στή 2-κόλη "Άγιθυ, στσϊ 20 Ίουλί ■>υ, καί τ" δίλλο τή Λα 'μττρο - Πά
^σκενή «τσή Ζωθδόχβς Πηγής», η
ϊεχε'-λοθισ' άπό κδσμο ττού ήε,ο·<ού ντανΐ άπ' οθλα τά μέρ»η. ^ ΤΟ ΠΑΝΕΤ-ΡΙ ΣΤΗ ΣΚΟΛΜ ΓΟΥ ΠΡΟΦΗΤ' — ΗΛΙΑ Άτττσί πΐραμονές ήερχθύ νΐοστε νοίλοί κΐϊ άγΐάτρευτθι μαζΐ μί τσοί δικο| τως κ' ήκαθεύ'ντοστε στά ι«γ:ά τοθ αώλάγυοου, πού τά 'νθΐ- κιάζανε. ΟΙ φΤωχθΐ πάλι ιτού δεν ·> μιττθρούσανε νά πλίιοώσ(χ/νε ήκα-
ϊού 'ντρστε στά δνό πλαϊνά μσκρΛ·
στΐ,να «λίτη τσή, έκκλησιάς, τζα
απα. Ή Τίλευταία ίλπίβα τσή για
τρειάς τως ή^Γανε ό "Αγΐθς, πού
ήθεωρού 'νΤανε θαματθυργός. Κ' ή
ΐτ'κΐμε'νανε ώσαμ' άνήμιρα,
λίγες μέρες άκάμης. Αώτ»!
άπτή Σμύρνη «ι* αττττά τρι»-
γΰ-0 κο 'ιτακιανά καΐ μακρινά χω
οΐα, μέ τσοί άθ3 ΊμπόΛες γιά με
τσΐ καοότσϊς. κ' ήή>έρνανε ματζΐ
τως στοώματα. μπλαγγέίΤα (<ον- τ«ς καΐ φσ,γώσ μα, κι' δ,τι χρειαζούμενο γιά νά πεοάσουνε το) λίγ:ς αΰτές μέρες. Άπτήν ιτΐραμ^νή τδ πιΐωΤ ή 'μηταΙ ν"»νε τα στθλίσ,ματα το; πανεϊρΐοί^. Καμάρίς όπτό ΐΓαχιές <μΐ;ο·ίν»:ς σία ι 4 πάοτες τεΰ αύλάγυρθυ, στσϊ 3 (τόϊΤΐς τής έικληθιάς καϋ στή» πόρτα τού Άγιασμάτου. Παντιερά· κια χσρτένΐα λογιώ - λογΐώ κολό- ρΐ3 (χρωμο5σ) <ί»πτό 'ν ϊτ' διλλα τοιί αύλόγυοθυ. 'λλπνιχές, τούρκικες, οούσΐκες, έγ- ν'.έζι*ες καΐ ψραντσέζ'χες στ' άψηλά κο'ντάρια τως μέσ' στόν αύλόγυ- ιο. 'Βινχαρ-σΤθυσουνε νά 6λέπης "ά π3ρτίρια τ' άν3ισμενα. Μ κρά ^ΐ/' ντρ.6ά>ΐα έ5ώ κ' έ^εί ,μέσ' στόν
■χ&όγυρο κσ,ΐ στή με°η τό μϊγάλ">
/ι 'ντρίάνι άπό "φθυ 'γγαράτη ττ£
τρα μ' 'κπνο τό νιζο τού πού ήσσ'
ε άψηλά κ' ηπεφΤε
οω °"ά ψ!λή άοοχή. Στά χαμηλά τοο
νύοω τον ό χο;ζιν£ς (στέενα) πσ^Τρ,
κδς μέ τά χο·ου<»ά ψΐράκΐα τού. Καΐ στ' άψηλά τού τρογύρω πάλι, ϊ.·α μΐγάλο στρο 'γγυλό κλουβί, δ πο^ λογιώ - λογιώ χρώματα >Λυικο
ΐ'έλαϊδι πουλιά ήΐτετούσανε άπτό
V.!
καλα^ά<ι στ' αλλο. Καΐ πού ή πααίνανε κ' ήλουζ'ύ 'ντθστε στδν ά·<οιανό γΰ.-ο τού κΛθυβιού «ατ' <5~ την ψ λή 65->χή το^ σι 'ντρΐβανΐοθ.
Τά ποάσινα παγώνια πθΰ καμαοωτά
μέ ά^θιγμένη σά ρίΐτίδι τήν δργΐά
τως ήσΐ,ργιθίν3ύσσ.νε έλεύτερα άνό·
δΐαζε, ήανάβανε άττό δ«ο μασαλάιδες
σέ κο 'ΐ'τάρΐ άπαν», ό "μπρός στή»
κάθε πόρτα τού ονλόγυοου.
Ή έκικλησια μέσ<ϊ, ούλοπαστρΐ α Τά μαρμαροπλακοστρωιμΕνθ ιτά τωμα ήλαμΓποκθπσϋσε. Ή άσημθκτ ΐτλ<χ 'ντισμένη μΐγάλη είκόνα τ°ϋ Προφήτ' - Ήλία ή στη,μένη «τί· 3σκυνητάιρ< τση ήτανε στολισμένη τοθγύοω μέ φοέσκσ μυρωδάτα π<ν /δσ. Τό Ϊ$Ό κ' ή είκόνα τού ατο τέμ 'πλο. Κ' ήχαΐΓ·ούσοι>νε νά 6λί
πού 'ΐιχν;
Γιατί, έζο>
της την έκκλησΐά
πλούσια σέ είκόνε:.
άπτσΐ ώρ^ϊες είκόνΐς τού τέμ
'Τχε ζουγραφιστή κσΐ τή συρτή π&>
τ<τ Τσή ωραίας Πύλπς. "Ητανε Λ μέσα σ' ίνα άγΐο Ποτήρ''. ήφαΐνού'ντανε άττό τα μποϋστο Οί>ραικα) κι' απάνω. Ό χΐτώνας *<ν μπλού κι' ό μαντύας Γθυ κόκκινον Και μέ τσοί δυό άγκώνοι δΐιτλωιμένο1 καί τά χέχα στ(κωμένα ό 'μπρθστα του ήευλογοόσε. Κι' όκόμης καΐ τά δυό μακοΐά πλαινά ντθυβάρΐα τση ζοι/γραφισιμένα. Τό κάθε νΤου ΐΤχε όπτό 5 Πρθφήτηδοΐ, τδν 39ένα»ε χωριστά. ΟΙ 10 αύτοι Ποο τανε: ο| Ήσαΐας. Ίερε- μιας, Ίεζε«<ιήλ, Δανιήλ, 'Ωσηέ, Ά- μώς, V. χαίας, Ναούμ, Άδακούμ χαί Ίω-άς. Ό ψο^ρνος τ°"/ Θ2βωρή, πού 'τσνι <° 'ντά στήν καλή τήν πδρτα τσο ΐΰλόγυ^κ, παοαμονή άπόε-μα κ' β ■ ήμερα ο[)λ' τή μερά τ)ψηνε μυρωδθ τα καΓη,μέρια καΐ λουχθυμ&δες Τά ίδΐο κι' ό φθύρνος Τού Χο •η στήν Παραδεϊσο κι' άς κριά 'πτήν έκκλησιά. ΟΙ άκρθτκ>ταμΐ£ς τ°ΰ Μέλη Ατττά
ια» ώσαμ' τδ γεφ^ρ* τού Προ
Ήλίΰ; εΤχανε έτοΐμαστή νά
ον κόσιμο, ττού κουραθ*μ4-
νς Οττερις άτττδ ποθσκύνημα 0ά
»' ήερχού 'ντανε νά κάτση καϊ «ι
ιτ'ή. Κ' εΐχοτνε στοΛιστή, μί -π<χνι ι)ΐ»τΐκα παντί ε,ράικ ι α καϊ άπτά δέντρα τως φανάρια γιά τό 3ράδυ. Μϊρΐκο! τ>φίρνανε «ι' όργανο
κια 'πτή. Σμύρνη. Μά ό πιό
5α?0ς καϊ μεγάλθς καφενές
«τσή κόνα - Μερσίνας».
Τά τοαΐ^α ποΰ ηφεύγοτνΐ Ίπτο
Σταϊμό τσή Πούν 'τας κ'
χθύ 'ντοττε Σμύρνη . Μπθτ/τζά
Σμύονη · Σεδδήκΐο'ι, ήοτεκού '
έπίτηιδίς γιά τό πανέϊρι έτοϋτο λί
γο πιό πρίν άΐττό Σιταθμδ τσή Πσ
οαβεϊσθς, έχεΐ πθύ οί ράιγΐ€ς
πιδ κο 'ντά στό χ«ριό τού
Ήία γ'ά τόν κόσμο ττθύ
'ντανε, ε'ίτες Γ|φίυγ·ε άπτό πανέίοι.
Γήν ποοραμονήι ήστ^κού 'ντοστε ατττ
άποιμεσή,με,ρο ώσαμ' τό 6ράδυ. Κ'
ίνΛμεοα οϋλ' τή μερά. Τά
τραίνο >ί(τανε οτσΐ 9 τδ
'ΟΐΊ ήκαβού 'ντοστε στσϊ
<ο'ντακ.ανοί μαχαλάδες δπως στήν Άγια - ν - "Αννα, στδν "Αη Κων ^τ^^ντΐνο, στά Μορτάκια και Άη Νι«άλα# ήπααίνανε μέ τα δάοΐα. ΟΙ φτωχθΐ μ' οθλη τή Υ<ά τως μέ τσοί άρα'μπάδες, κι' '^Ι πιό πλούσΐοι οί μερακλήΐδες ή- •αατζενού 'ντοστε τταρέα ήπταίρνανΐ υατζ! τως κιθάρες, μαντ,ολίνα γιά ίυσαομόνι^ίς (άκκθρντεόν) κ' ήμπαί νάνε σέ καοοτσα ΠΐρσΛε'-πόμενα γιά τδ Κεφάλαιο »Τδ Τρελλοκομεΐο τ<Ό Πρθφήτ' - Η λ'α». Τόν πάοα πολύ λωλά, ήλέσμε «αί 'ός εΓν' λωλός ώσαιμ' τα μπούνΐα» Οί Τούιρκο, τδ Τίρίλλοκομεΐο τδ 'λί χ^ε «Τιμάο χανέ», Τρελλί>κθμεΤο εΤχ'
<' ή Μανησιά πού 'τανκ σπουδαίο Μιά φθρά, λέει, ήματζεύανε ·>^,
^οΐ γιά νά γεμώσουνε τή Τρελλθκο
υεΤο τσή Μΐνησΐάς, πού 'χε άδϊΐά
ίει. Ήξεκΐνήσανε> τό λοιπόν,, άπτή
νΐανησ,ά κ' ήιχατειβαίνανί. γιά τι>
Σμύρνη ψάχνοΜΤας στά διάφορα χ«ι
■Μά πάς δοοίνΐ: κα;ένανε λωλό. Στή
Μα-λεμένη ήδρσ,νε ϊνανε - δυό, στό
Γσιλί, τρείς - τέσσερις. στοο Το-
ιάζου. στήν «Παπά ■ σκάλα» καΐ
'τ3 Κορδεγιδ τίον~ρΐς . ,^ντε καΐ
;άν ήφτάξοινε ^τή Σμύρ,η, καμμιά
-Ικοσαιριά. "Οσοι (δσους) ήμαζέψα-
ι, δ> τώς ήφτάνα.νε, κ' ήτρα6ήξα-
νΐ γ^ά τό Κσραιτάσΐ, Καραν 'τίνα,
Γκιοστεντέ, Κοκαργΐαλί. 'Εικεΐ στό
Κοκα^γ'άλι τώς λένε «Γιά σταοίήτε,
■απρ' ά3.οεφ;, γυο^ιετε λωλοί, Νά,
ΐτα3ίν€τ' δξ' άπττά Τρία - πηγάδΐα,
καΐ πέρα οθλοι είναι
<·■' αΐτθχεΐ μΐσα στόν κό^μο. Καΐ μόλις ήδοά Δο ΛΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗ ΔΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝιΝΑ Ή Παν^λΧΓί.ιος Χρΐστιανική "Ρ- Όοθ3δόεων Πρθσκυνη,τών Ά- Τόττων ΤΑ Ι Ρ.ΡΟ'ΣΟΛΥΜΑ, ά ο νο! ε|ς τά μέλη της, καΐ φί- λ=υς, δΤτι διοογανώνπ ίκδρθμήν τπ ΧΡΙΣΤθνΤΕΝτΜΑ, ε[ς ΚΟΝ)ΠΟΛΙΝ κ3ί ΣΜΥΡΝΗΝ, κα! μί τιμήν άπό δ^χ. 1.250. Πληροφορίας εγγραφαί είς τά Κέ>
■Ρ'χά γρ3ϊφεϊ3 τη.ς Σταδίου 28. Τηλ.
227.312, Αθήναι.
ΜΕΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
«Αίχμάλωτοΐ των Τού,ρχων» -τού
Σπανοιμαν«*Χη (Β' έκδο-
Πϊοΐγράφει λετττομερώς την μέγα
λνέοτ^ μάχην τού ΑΛΗ ΒΕΡΑΝ
(ι· οιλάς τού θανάτου) πού εδόθη είς
τή' Μκοάν Ασίαν τόν Αυγουστον
Τ--"; 1922.
ΆπΡκαλύπτίΐ πώς ίπτήλ&ε ή μοι-
ραία κα/ταστροφή. καΐ πώς έξοντώθη-
σαν στά φσράγγΐα τής Μ. Άσίος
60.000 "Ελληνες στρατΐωτΐχθΐ ώττδ
δλα τα μέρη τή,ς "Ελλάδος.
Μιά ζ*»ντο)νή μαρΓτυρϊα τού συγ¬
γραφεύς πού ίζησε δλο τό δράμα
τής αΐχααλοσίας. Τό «ΑΙχιμάλωτοί
τών Τούρκο^ν» ομοφώνως εκρίθη ε&·
υπό τών κριτικών καΐ θε
δτι αποτελεί °υυπλήρ«!ΐα
τής ν.;^τέ.οας Ελληνικάς Ίστορίας.
6 «'Εστία»
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
είς κ. Ρέπουλην.
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Άλλό: τ όμικρασιστικόν ζή-
τημα, είχεν άκόμα πολλάς δι-
ακυμάνσεις καί έηέρσσε άπύ
πολλάς φάσεις, μέχρις ότου
καταλήξη είς τήν τελικήν καΐ
ευτυχή δι' ημάς λύσιν τού, μέ
τήν συνθήκην τών Σεβρών. Τά
μέχρις αυτής γεγονότα, δέν
πρόκειται νά τά άναπτύξωμεν
διότι δέν είναι (ΐΰτό τό θέμα
ς . .
"Εάν, διακόπτοντες τήν α¬
φήγησιν, παρενεβάλλομεν τά
ανωτέρω Ίστορικά στοιχεία,
τό έκάμαμεν, διότι αύτά απο-
δεικνύουν τήν τροπήν τήν ο¬
ποίαν έλαβε τό εθνικόν μας
θέμα, μετά τήν δημοσίευσιν
τής άνεντίμου καί ψευδοθς εκ¬
θέσεως τή ςΣυμμαχικής Άνα-
κριτικής 'ΕπιτροτΓης επί των
αΐματηρών γεγονότων τής
Σμύρνης καί τής ένδοχώρας
της κατά τάς πρώτας ημέρας
-:ής άποβάσεως τοϋ Στρατοϋ
μα είς τήν Μ. Ασίαν κ.αΙ τάς
τεραστίας δυσκολίας τάς ο¬
ποίας αντιμετώπισεν ό Βενιζέ-
λος ενώπιον τοϋ Ανωτάτου
Συμμαχικον ΣυμδουλΙου, διά
νά σώση τήν διαταραχθεΐσαν
έκ τών σκευωριών τών καπι-
τσλιστών, θέσιν μας είς τήν
Σμύρνην.
Καΐ είδομεν, δτι ό Βενιζέ-
λος, ό άνυπέρβλητος καΐ άκα
ταμάχητος έκεΐνος πολιτικάς
άνδρας, κατώρθωσε νά συντρί
ψη τόν διεθνή καπιταλισμόν,
ό οποίος ύπεραμυνόμενος τών
βρώμικων συμφερόντων τού
καΐ διά νά εξακολουθή νά ά
ιτομυζά τήν Τουρκίαν, έσκη
ιοθέτησε τά αΐματηρά γεγονό¬
τα τής Σμύρνης, εξήγειρε τοϋς
Τουρκους εναντίον μας, ένί
σχυσε παντοιοτρόπως τάς όρ
δάς τού Κεμάλ καί μέ την
ψευδη καΐ συκοφαντικήν εκεί¬
νην έκθεσιν τής Συμμστχικής
Άνακριτικής Έπιτροπης, τήν
οποίαν υπέγραψαν τά άνέντι-
μα «τσιράκιο> τού, έττεδίωξε
νά μας έξώση άπό την Μ. Α¬
σίαν. Δέν τό επέτυχε, διότι ό
Βενιζέλος ήτο Ισχυρότερός
του. Καί δταν 6 Βενιζέλος έ"
πεσε καί μαζί μέ αυτόν έπεσε
καΐ ή "Ελλάς των πέντε θαλασ
σών καί τών δύο 'Ηττείρων, πά·
λιν απέτυχεν τού σκοποΰ του
διότι ό Κεμάλ τοΰ έκοψε τούς
όνυχας, τού εξερρίζωσε τούς
οδόντας καί τόν κατέστησε α¬
νίκανον νά βλάψη τήν νέαν
Τουρκίαν.
'Αλλά άς επανέλθωμεν είς
τό θέμα μας.
Ό άείμνηστος Στρατηγός
Άλέξανδρος Μαζαράκης, ώς
άντιπρόσωπος τής Ελλάδος
(ήτο τότε Συνταγματάρχης)
άνευ ψήφου, είς την Συμμαχι-
κήν Ανακριτικήν ΈπιτροτΓην
διά τά αίματηρά γεγονότα τής
Σμύρνης, μεταξύ άλλων, γρά
φεΐ είς τό ύπόμνημά του πρός
την Επιτροπήν αυτήν, δτι:
«πλήρης τάξις έπικρατεΐ έν
κατειλημμένη ζώνη υπό τού
Έλληνικοΰ Στρατοϋ, τελεία
δέ άναρχία έξωθεν τής ζώνης
ταύτης». Τουτο ήτο άληθέ
στατον άπό τά αύστηρά μέ
τρα τά όποϊα εϊχε λάδει ή Άρ
μοστεία Σμύρνης διά τήν επι
βολήν τής τάξεως ες την κα
τεχομένην ζώνην. Καί εΐνα
γνωστόν δτι ό Στεργιάδης δέν
έπαιζεν.
Διαβάσετε τήν παρακάτω
έκθεσιν τής Άρμοστείας Σμύρ
νης, διά νά άντιληφθήτε τά μέ
τρα τά όποϊα εΐχε λάίει αυ¬
τή, διά τήν οργάνωσιν τής δι¬
οικήσεως καί τήν εμπέδωσιν
τής τάξεως είς τήν Μ. Ασίαν :
«Είναι ώκριδές, άρχίζει ή
Εκθεσις, δτι ή 'Υπάτη Άρμο-
στεία ηναγκάσθη νά περιορί¬
ση προσωρινώς καί δια την
μεταβατικήν ταύτην περίοδον,
την άρμοδιότητα τής έν τί^ η¬
μετέρα περιοχή τουρκικής Χω
ροφυλακής, ύποχρεωθεΐσα νά
πράξη τουτο χάριν τής ασφα¬
λείας τοΰ στρατοϋ τής Κατο-
χής καί τής εΐρηνικής συμβι-
ώσεως τοΰ έλληνικοΰ καί μου-
σουλμανικοθ στοιχεΐου, διότι
τά πλείστα τών όργανον τοθ
Σώματος τούτου, άφωσιωμέ-
να είς τό νεοτουρκικόν καθε-
στώς, προσεπάθησαν δπως,
άφ' ενός μέν άντιδράσωσιν
είς τήν συνδιαλλαγΤ|ν τοϋ χρι-
στιανικο ϋκαί μουσουλμανικοϋ
στοιχείου, άφ' ετέρου δέ φιλι-
κώτατα διακείμενα πρός τάς
εναντίον ημών δριόσας κομματι-
Κάς όργανώσεις, προσεπάθη.
σαν νά παράσχωσιν είς αύτάς
πάσαν δυνατήν συνδρομήν καΐ
νά συνεργασθώσι μετ' αυτών.
Οϋτω κατεδιώχθησαν υπό τής
τουρκικής Χωροφυλακής Μου
σουλμάνοι Ιδίως, είς τό εσω¬
τερικόν της ήμετέρας Κατο-
χής, διότι κατέφυγον είς τήν
ελληνικήν "Αστυνομίαν πρός
υποβολήν συνήθων παράπο¬
νον ή, διότι συνηλλάσσοντο
μέ "Ελληνας. Έξ άλλου ή συμ
πράξις τής τουρκικής Χωρο¬
φυλακής, μετά τών άνταρτών
έβεβαιώθη έπανειλημμένως.
Ούτω, Τοόρκοι χωροφύλακες,
έξερχόμενοι μετά τοϋ οπλι-
σμοϋ των είς την ύπαιθρον χώ
ραν, παραδίδουσι τά δπλα
των είς τούς άντάρτας καί ί-
πανέρχονται άναφέροντες δτι
τοίς άφηρέθησαν βία. "Αλλοι
λιποτακτοθσι καί κατατάσσον
ται είς τάς άνταρτικάς συμμο-
ρίας. Τοιαύται έτιανειλημμί-
ναι λιποταξίαι εσημειώθησαν
είς διάφορα μέρη τής Κατοχής
ημών, Ιδία δέ είς τήν περιφέ-
ρειαν ΌδεμισΙοο καΐ Βαϊνδι-
ρίου, δτιου έλιποτάκτησε, μετά
ιτολλών έκ τών ύπ' αυτόν άν-
δρών, ό Άξιωματικός Διοικη
τής της έκεΐ Χωροφυλακην
Άρϊφ - εφέντης.
Πρός τούτοις, χάριν παρα-
δείγματος, σάς άναφέρω έπί-
σης, δτι είς συμπλοκήν γενο¬
μένην παρά τό χιορίον Πυρ-
γί, πλησίον τοϋ ΌδεμισΙου με¬
ταξύ άνταρτών κα Ιήμετέρων,
ευρέθησαν τέσσαρα πτώμοττα
Τούρκων Χωροφυλάκων μετα¬
ξύ τών τττωμάτων τών άνταρ¬
τών. Έννοεϊται δτι υπό τοιαύ¬
τας συνθήκας, πλήν τών σλ-
λων δέν είναι δυνατόν νά τη-
ρηθη ή απαιτουμένη είς τάς
στρατιωτικάς έτΐιχειρήσεις μυ¬
στικότης, διότι ή στρατιωτική
μας κατάστασις καταδΐδεται
συνεχώς υπό τής τουρκικής
Χωροφυλακής είς τούς άντάρ¬
τας. Έπανειλημμένως τά ημε¬
τέρα Στρατοδικεϊα έττελήφθη-
σαν τής έκδικάσεως άδικημά-
των, διοπτραχθέντων υπό όρ·
γάνων τής τουρκικής Χωροφυ
λακής, εναντίον τής ασφαλεί¬
ας τής ήμετέρας Κατοχής. Α¬
πεδείχθη δέ πλήρως η ένοχή
τών όργανον αυτών, ενώπιον
τών δικαστηρίων τούτων. Οϋ¬
τω μεταξύ άλλων τελευταίως,
ό Διοικητής τής Χωροφυλα¬
κής θείρων Έμίν Μπέης, κα¬
τεδικάσθη υπό τοϋ Στρατοδι-
κείου Βαϊνδιρίου είς θάνατον,
διότι απεδείχθη δτι αύτός πα-
ρεκίνησε τόν Όθωμανόν Γκΐ-
ουζέ, περίφημον άρχιληστήν,
είς τό νά σχηματίση εναντίον
ημών σοβαράν ληστοσυμμορί-
αν, την όποιαν δέν έπαυε νά
συντρέχη ό εΐρημένος Άξιω¬
ματικός, παρέχον αυτή πάσαν
δυνατήν συνδρομήν καί παρα-
κινον τούς ύπ' αυτόν άνδρας,
δπως λιποτακτήσωσι καί κα-
ταταγοσιν είς αυτήν. Έπίσης
δ υπομοίραρχον Όδεμισίου Ί
σχάν, κατεδικάσθη είς διετή
φυλάκισιν υπό τοΰ Στρατοδι-
κείου, διότι απεδείχθη, δτι δι-
ατελον έν πλήρει γνώσει τών
ένεργειών τών συμμοριτών,
ουδέν έπραξεν, δπος παρεμπο
δίση ή άποκαλύψη αυτάς είς
τάς ελληνικάς Αρχάς. Έηί-
σης ό ύπομοίραρχος τής τουρ-
κικής Χωροφυλακής ΝυμφαΙου
Άλή Φουάτ κατεδικάσθη είς
τεσσάρων μηνων φυλάκισιν υ¬
πό τοϋ Στρατοδικείον διότι ά-
ττεδείχθη, δτι κατά τόν χρόνον
τής ήμετέρας Κατοχής παρώρ-
μα τούς Όθωμανούς τιολίτας,
δπως όπλισθωσι καί επιτεθώσι
κατά τών Χριστιανών κατοί-
κων τής πόλεως.
(Συνεχίζεται)
"ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΗΜΗΤΡΙΑ Δ' ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΛ0ΝΙΚΗ7,,
Κα'ι φίτΓθς *σημ.;|ω3αν «πιΤυχία
τά Δημήΐτρια δ' στή Νύφη τού Β^ο
μαϊκθ^. Πολύς κόσμθς παρακθλού-
9ηαε τίς «αλλιτβχνΐκές ΐκ5ηλώσ«ις
Τό Κρατι«ό ©έατρο ΒορειΌυ 'Ελλά-
5^ς Εΐυσε στίς 7,3 Όκτωδρίου την
ίΐτίσημη παράσταση τ»; Έ^ωτάκοι
τθο^ ιτού τόν ίΤγραψε ό Βιτζέντζος
Κορνάρος κατά τόν ΙΖ' αΐώνα, δ¬
πως άΛΐφέρε, ό άοχαΐολάγος Κρητι
ό Στέφανος Ξανθθυδίβης. Ή σ«η
ήΐαν τοθ έξαίρίτθυ καλλι-
τέχνη θ. ΚωτσάττθιΛου, ή σκηνθγρα
φίες - ένδτ^μασϊιες τής Ρ. Γεωργιά-
6:υ καΐ ή μθυσΐκ^ ύττόκιρθυσΓΐ τοί
Η· Μαμαγχάκη. Τό Ιξθχο αύτό ήρο
|-ά καΐ έρωτι«ό π^ΪΓ,ιμο:, μέ τίς δέ-
κα χΐλιάδες δίκαιπεντασύλλαβθυς δ-
μοθκατάλητκΤους στίχθυς, τό διο-
σι<.εύα:σε γιά τό θέατρθ ό όΕίμνησΓΓος 3εατρι«ός συγγραφέας θΐόβωρος Συ ,νοΐδ'.νός. Τήν παιρΐκσ ίαση τού ίργθυ έτίιμησαν. δ α' άντπτρόεδρθς τής Κι^δερνήσεως καΐ ύπουργός των 'Γ7 -^·2ρικών «. Στ. Παττσκός καί ττολλοϊ άνώτϊ;ρο, άξιωματ'κοί. Έπίσης στά ϊδΐο θέατρο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΘΥ Όρθο/ιεδικός — Χεΐοούργος Έηιμβλητής τής Όρθοπεόι- κήςΚλινικής Πανεπιστημίου Αθ Δέχειαι καθ* εκάστην 6-8 πλήν Σάββατον είς τό Ια¬ τρείον τού Σεμιτέλνν 4 τηίέφ. 785.894 Πλ. Μαβίλη Αθήναι Τ.611 με μιά θωδβί.αμελή '|ταλι«ή ίγχ°Ρ" 8°^ όριχήιστρα δοματίου πού 6ΐταΐξε κλασι(κές μούσικο - σννβέσ*ϊς Γα>
αανών καΐ ΊταΛών μθνβουργών.
Πα;·χίλλι>λα στό Ναό τοο Άγιον Γ'·
Μργίίυ (Ροτόντα) ή έναρ,μόνιος κσ'
μελωδνκή χθρωβία δωμαΠίου τού Πά
ντπιστηιμίθυ τής Θεσταλονίκτις, μός
χάρισε δυό εύχάρΐστες ώρις Έρμύ
«υσε διβλ'ικά όοατόρια τών Ίτα-
ών μουσουργών: Λΐμίλιο *τ| Κα*·?
ιέι5ΐ, Τζΐακαμο Καρ!<"ι<«ι κσϊ <3ύ6·ο Μοντεβέρντι. Διινθυντής χ^ιχιδίας ό Γάννης ΜάνΤ~σς. Σ«- λίττ: 5ύι σσπράνες, έ"νας τενόρος, ίνα βΐρύτονος ρέ σο/θδ£ία, τσέλλβ <σ.ΐ τσέμτταλο δογσΐο. Δίυστυχώς ττολλοΐ θίσσαλονικείς δέν μττάο*σαν νά βούν καϊ νά όκού ?°νν τήν δττερα Άίντα ~ύ Ίωσήί Βέρντι, πού ϊ5ωσε μόνο 6ύο παρΐτ στάσεΐς ή 'ΕΒνκή Λυρ4«ή Σκηνή «"ό Μίγαρο τής 'Εταιρίας Μακίδονι <ων Σπουδών. Τά είσιττιοιο: εΤχσν 1;αν.τλ,ηβεΐ. Τ«λι«ά, τό <ά ΓραφεΤο 'δομής τής κης, ;ιέ την εώχαΐρία τών Δ' τοίων, παρθνσίασϊ στό δ:ε ο Μέλαδοο (Πάλαι ντέ Σττόρ) Ι να ρίσιτάλ έΛαφρθύ τραγοιιδιοθ, μ^ «ούς βετεράνους τού μιτουζθυκΐοθ· Πά—αΐδάπουλο - Καπνίζη «αϊ μέ τούς Τραγονβΐσΐτές· Μπιβικώτση) Κοκο¬ τα καΐ Χοηστάκη. Ή αΐθθυ°"α ΤΟ" , πού πρώτη φορά την έίτ< ή"ταν γειμάτη. 'Εχ«ι θέσεΐι, γιά δέ*α χΐλιάδΐς Λατές σττως £μυ θα. Τό άβροχτήοΐο χεΐρθκρίττησε τη ρΌ-σότερο τδν Μπιβικώτση καΐ τ*ν Χρηστάκΐΐ «αί τούς π-ροβέφειθί Α*^ μία άνθο*£σμη. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελΐδος
τΐκή κσι έκκλησιο^ΐκή καθολΐκή ου
νΐίδησις κλήρου καϊ λαθύ "Όΰ Βυζαν
τΐου, τήν δποίσν ύπ-θσταλώνθκν και
τταραδείγματα Παττριαρχών καϊ αύτο
κραταρων τού Βυζαντίου. Ό μέν Πά
τρ*4ρντ|ς Κωνσταντινουπόλεως Εύθύ
,μΐος (489—495) ηρνήθη νά στέφη
αύτοκράτορα Άναστάσιον τόν Α' &ν
δέν 85ι6ε προηγουμένως δρκον πίοτε
ως Όρβοδόξοιι. Δύο δέ δλλβι ΠατριοΙ
ρχαι Κωνοτσντινονττόλ€ως, συνετέλε¬
σαν «αί τίς την έκθρόνΐσΐν αύτοκρα
τόρων. Ό μέν Πατρΐάρχης Σέργιος
(610—636) τού αύτοκράτορθς Φω¬
κά· τό 610, ό δέ Πατριάρχης Καλλί-
νικος 6 Α' (693—705) τοθ αύτοκρά
τορος Ίουστινιανού τού Β' τό 69!3
Παραλλήλως δμ«ς καΐ δύο βυζαν¬
τινοί αύτθκράταρες όΛ'η,γορεύ&ιί'αν
μέν οώτοκρ,ΧΓορες ύπδ τού σιτρατοΰ
ό πρώτος καΐ υπό τού λαού ό δεύτε
ρος άλλά μόνον μετσ την στέψιν των
υπό τού Πατριάρχου Κωνσταντίνον/
πόλεως ών<Ίμάσθΐ»σ<ϊν καί άνεκΐ|ρύχ&η σαν Βυζαντινοί αΛτακ,ράτορες πράγ ματι. Ό μέν Μανουήλ Κοψινηνός άνεκη ρύχθη αύτακ,ράτωρ ύττό τού στραίΓθΰ κα'ι τού βαρέως πληγωθέντθς αύτ^- κράτορθς πατρός τθμ Ιωάννου Β' τ' Καλοιωάννοιι δστις «ταΐνία δΐα&.Τ τή βασιλική τόν Μανουήλ (τέταρτον υϊόν τού) καΐ την χλαμϊδα έπενδύει την πίοκπόρφυρον» έν Πιστισ περ) τ6ν Ταύρον. 'Αλλά τούτο δέν ήτο άρ κΐτόν «αί ορθώς εστέφθη καΐ ϋτπδ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μι χαήλ τοθ Β' (1143) άμα τή έπΐστρο φή τ°υ ίκ τής εκστρατείας είς Κων¬ σταντ ινοθπτολιν, όνθμαοθείς αύτθκρά- τωρ Μανουήλ Α' Κομνηνός. Ό %έ ©εώδωρθς Λά<*καρης εξελέγη ,μέν διά 6οής έν τώ ναώ τής Άγίας ΣοφΓα', αύτοχράτωρ την -παραμονήν τής κα- ταλήψεως της Κ«*νο-τανΤινθντΓΟλεωι, ύττό των Λατίνων (12 Απριλίου 1204) άλλά μόνο, μετά την έν Νι- καία 4ττίσΐ)μΛν στέψιν του υπό τοΰ νέου Πατριάρχου Κωνσταν-ρνουπολε ως Μιχαήλ Δ' τού ΑύτορείανοΟ τδ 1206 άνεγνωρίσβΐ} επισήμας καΐ ώ- νομάοθη αύτθκ,ράτωρ Ρωμαίαν ©εόδω ρος Α' ό Λάσκαρης. "Επομένως, η εύλογία τής έκκλησίας διδομένη δια χΕΐοθς τού Πατριάρχου Κωνσταντι¬ νουπόλεως σι*
τής βασιλική^ έεουσίας τού.
Όφεΐλω δμως νά όμολογήσω δτι
4 κανών της Συναλληλίας Κράτους
καϊ Έκκλησίας έν τώ Βυζαντίω Ιγ3-
ρεδιάζετο ττρθσκαίρως, οσάκις ττα-
ρβκσιάζοντο αύτοκροίΤορες ττολιτι-
κώς μύωιπες καί σύγχοονο; των Πα-
τριάρχαι Κωνσταντινουπόλεως 6<κλη σιαστι«ώς δξυδερκέστεροι καί τα^ά- πάλιν. ΤΌΐαΰτο τταραδείγμαοτα ιτορ£χ£ι ή ΐστορία τοΰ Βυζαντίοι; την Πατρΐαρ χείαν τοΰ φωτίου (858 — 867 *Λ πρώτον) καί (877—&8ό τδ δίύΤί.- ρον) καί την ΠαΛιρΐαρχείαν ΜΐιχοΐήΑ Α' τού Κηρουλαρίθυ (1043 - 1059). Έ< τών αύτοκρατόρ«ν δέ τόν Βασιλί 7κ^ν (476) τόν Ζάνωνα (476-491) ίκ δίντέρου) τόν Μέγαν Ίουστινΐο.- νί>ν(527—565) τόν Ήρακλ€ΐθν (610
—641) τδν Λέοντα Γ' τον "ο<Μ>°*
(717—741) καΐ τθϋς Κθμνηνού»
Άλίξιον τδν Α' (1081—1118) καΐ
Μανοιήλ τόν Α' (1143—118Ο0 προ
εξάριχοντας διαρκώς είς δογματΐκά,
συζΐ)τήσεΐς, διότι κατά τόν Ιστορι¬
κόν Νκκήτταν Χωνιόττην ήθελον νά φσί
νωνταΐ μόολλον «δογ,ματιοταΐ θίΐστη-
τθ| καί άτπροσφαλείς γνώμονες θεί-
^ν καί άνθοωητίνων ττραγμάτων» ·
(ϋησαυρος Όρθοΰοξίας 7, 5). ΕΤ-
ι>αΐ δμως κα! Ιστορικώς 6ε6σι6τοτ
τον Αρθόδοξος έκκλησία τής Άναττ~
'ής ττάντοτς διεμαρτύρετο τταντθι»-
τοόττως καΐ ήγωνίΐσ3η σθεναρώς καί
*ιτοτελεσ,ματικώς κοίτά των αι/Όιρ»-
σ'ών ενίων αύτοχρατόρων καί κατά
' των αύλικώιν θεολόγων και τών αύλ»
<ολά«»ν λαϊκών και κηρικών των ά- ΐτοττειραθεντων άνβιτιτυχώς νά δικα1» λθγήσουν τάς αύτοκρατορΐκάς έττΐμ ι δασεΐς ώς άπορςεοθο'ας έκ ίκ τ°β δήθεν άρχιερατικου χαρακτήίιθς των :ων. Άλλά τάς αστηρί δικαιολογίας των καιταρρΓ. άρχαιόθεν καΐ οί λόγθι τοθ Μεγάλον, Κωνσταντίνου ττρ6ς τοΰς { ιτ'σκώττθυς «οάλλ' 6μ*Τς μέν των εΤσω τής ίκκλΐ)ο·ίας Ιτγώ δ£ τών ίκτός ί>
ττδ τού ©εού καθεσΤαμέΐνος ί-πίθκσ
ΐτθς (έπτάτττης) αν εϊην» καί ή άπαν
τησΐς τού Όσίθυ Κορδούης ττρός
τον Μέγαν Κωνσταντίνον «μηδέ ού
ττερΐ τούτω» (τ£,ν £Ϊσω τής έκκλησί
άς) ημίν ττοΕρακελεύου, άλλά μάλλον
παρ' ημών σύ μάνθαΐε ταύτα». Εΰ-
γε είς αμφοτέρους καί αίωνία αυτών
ή μνήμη!
ΚΛΑΥΣΙΓΕΛΟΙ
(Σ«νέχβια έκ τής 1ης σελίδος)
ιτερνο0σ£ τό Τράμ ή τέ Λεωφορεϊο
νά οί έφΛ—ρεΓή*1»!. Καΐ περνο&σϊ
ιτραγίματι στήν ώοα τού καΐ σί ττα
ρβλάμβανε. Κι' δν τ}σοι;ν φορτωμίνο;
άντμπορθς, γρηά ?ΐ γόρ«ς, ττρόθι«μα
καλόκαρβα καΐ μέ εύγέΧεια σέ 6°τι·
ό βΐσιτράκϊτθρας. Καΐ τηίντθτε
θέθη να «αθήσης γιά να
ετσι, ανετα καΐ ξεκούρα-
στα.
Γιά »ά κο<ταλό)6ετε ιτώς αντελαμ¬ βάνοντο τ6τε οί έτπβάτες τά δικαίω μαιτά τους, θά σάς άφηγηΐβώ ίνα ττε- ριστατΐκο, πθθ άνέτττυξΐ άιτό τήν ?- δρσ, κστά τά φοιΤκΤτι*ά Ι»ου χρόνα, «ύΗτοιθς καθηγιτίτής τού άστΐκσΰ δ>-
καίου*
ιΚάττο/τε ένας ί-ιβόίΓΐνς Τράμ, Βκα
μ£ <5τγωγί| στη «ηΑΟΥΕΡ» καΐ άξίω σε αποζημιωθή γιατΐ ύπταιτ'ό—ντΐ της δέν μ«τβφίρ$η εγκαίρως (μέσα στά αυστηρώς ωρισμένα χΡ°νιικά 6>
ρΐα) ατδν πρθορΐσμδ τού καΐ τοΰ χά
λασε άττ' αύτό μ·ά δονλεΐά, μέ άττο-
τέλυσμο: νά ζτνμιωθη.
Ή ύπόθεσΐ| αύτη Εφτασε ώς τόν
"Αρειο Πάγο, ττοΰ παρΒδίΙχθτι ττώς 6
ί—ιβάτης εΤχε δίκηο «αί ή έναγθμένη
4ττιχείρηση δδΐκο, γΐαΐτϊ τκχρε6τ> τή
σύμιβαση μεταφοράς ττοΰ εΤχε σι/νόΤ-
ψε* μέ τόν ένάγοντα.
Την αποδοθή αύτή( μιτθρεϊ νά μΊν
την ξέρ°υν ιταλλοΐ άττό τοΰς σημ«ρι
νοί,ς έΐτιχειρημοΐτίες λεωφορεΐούχους,
άκόμα καΐ νά μην §ιχοι/ν πθτέ σκε¬
φθή* ττώς άιτό τή στΐγμή ττού ό έΐτΐ
6άττ)ς 6(νει τό Αντί'Πμο τής διαβοςι-
μής στδν εϊσττρόκτορα (νόμΐμθ έκττρό
<*ωττό του)' καΐ τταίρνϊι ύπτ' οώΐδν τό εΐσιτήριο, συνάίΐΓτεταΐ σύμβαση μβτοοφθράς μεταξϋ τους καί δημιθυρ γοΟΜταΐ άντί«ττοιχα, δΐκαιώματα και 'Αλλά ΐΓΟσθι *ττό τοϋς ελευθέρους λεωφθρειούχθυς ίπτιχειρηματίες, αφέρονται γιά τίς ύττθχρεώσεΐς ό—έναντι τού κοΐνοθ; 'Εκεϊνο τΓθϋ τοΰς ένδιαφέρει, είναι να πραγματο- ττοιοΰν ττίρΐοσότερες εΐσττράξεΐς καΐ νά μεΐώνουν τά Ε5°δά τ<>υς στό έλά
χιστο Μερικοί γιά νά τό ίπτιτύχου»
αύτό, φτάνουν ώς τδ σημείο, να μή
«ποβοκάρθυν» τίς νύχΤες τ' άμάξιη
τθυς στό συνεργεΤο — «γκαράζ»,
άλλά £ξω άιτό τόσττίτΐ τους ή σέ πά
ρά&θιις «θντα στήν
καΐ να ί—σχρϊώνθυν
ρες να τα κα&αρ'ιζθυν, έφόσον δέν
την κάνουν οί Τδιθι αυτή τή δουλειά,
ή συγγενικά τθυς ττρίισωτΓα. Συνε¬
πεία αθτθθ είναι νά έκτιλεϊται
μολώς ή συντήρηση των
αυτών, ή οτττοία γΐα την
τής ζωής τ^ν έττιβατών, έττΐ6άλλετοι
νά γί»*το:ΐ καθημιρινά καΐ φυσικά
κατά τό διάστημα ιτού δεν 6ρίσ«ον·
Ται στή κίνηση τ' άμάξια, έν πάση
δέ περΐίττώσει μέσα συνειογεΐο ιτού
νά διαθέτΓΐ δλα τά σύγχρονα μέσα
έλέγχθυ καΐ συντηρήσεως καΐ άιτό 'Ι
δικθύς καΐ πεπχΐραμίνχίυς τεχνΐτες.
ΟΙ λεωφορειοθχθι αύτοι, ποΰ ά·
ττοτβλοθ» τροχθΓπέδη, γιά τή λύση
Τού π'ρθβληματος τής άστΐκής μαι,
συγκοινωνίας, καλυπτόμενθι τίίσω ά
ττό τ^ μιγάλη κιικλοφορΐακή συμφό
ρτνση, π«ΰ ττοορατηρεΤται τά τελίυ·
ταΤα χρόνια στή προιτεύουΐα, δ^ν
ττάντοτε τά δρομολόγια
μβσα στά καθορΐσμένα άττό
τούς άρμοδίους 6ρια, γιά νά στοι.
δάζουν δίκην σφαγίων, δσθ τό δυ¬
νατόν ΐΓΐρισσοτέρθυς έπτιτ3άτεςι στη
καθ; διαδρθμή χο5 Λεωψορείου τους
καΐ δημιθυργοΰν ίνα σωρό ττροσκόμ
ματα στό Ύττουργεϊο Συγκοινωνίαν,
κάθε φορά ποΰ κατοππάνεται μέ ττ
μελέτη τ<>0 ιτιρθ6λήματθς τής ονγκ««
νωνίας καΐ συνιστά την αυξήση τού
άριθμοϋ των άχηιμάτων στϊς γραμ-
μίς, ΤΓθύ άττοδΐδειγμένως ύττάρχει
Λεωφορείων, μέ τή βΐκαιολο
γία πώς, συμφόρηβη παρσίΤτ|ρ£ΐται
μόνο στΐς ώρες τής μεγάλης κυκλο
φθρΐαιχής αΐχμής, ένώ δλη τήν δλ>η
μέοα τά αύτβκι'νιττο: τους, άνεβοκα-
τε6αίν°υν σχβδόν βδεια. Μά σ' σώ-
τές τίς ώρες τής μϊ,γάλης αΐχμής
ϊσα - "σα, χρεΐάζεται ό λαός τό
Λαοφορεϊο, γιαττΐ αύτές οί ώρϊς εί
νο:ι έκεϊνες πού ττηγαίνει στΐς δου·
λειές τού καΐ γυρίζεΐ άττ' οώτές ι—3.
Γάκθιτθς σ^ό σττίτι τού. ΟϋΤε Λμως
καΐ στίς αλλες ώρες, κ·*λοφθ(ροΟν
αδεία τά ΛίωφορεΤα.
Τί πιρέ—ει νά γίνη λοιττόν; ΕΤνα'
δίικαιο νά εξακολουθή νσ «ο?Γοπαλαΐ
ΐΓωρίίται «αί νά έ£ει/τελίζεταει ό μ>
σμάκης, σπρώχνοντας «αί σ-πρωιχνο
μενος, γ,ά νά μπτή σ' ένα λεωφθρεί"
καΐ δταν τα καταφέρη, νά
ττΐς χε«ιριθλαι6ές, σά μοσχάρ*
τσΐγκέλι? γιατΐ ϊτσι τό θβλουν
κ.κ. λεωφορειθΰχοΐ;
Σήμερα, δττως ϋχθυν τά πραγμα
τα, όπτθτελίΤ ήρωϊοιμό καΐ δίχως ο
ό—ονενοηΐμιένο δ>ά6η|μα, νά
Λεωφθιρ£ίοι για νά
κινηθής, «*τά τϊζ ώρες τής κυκλοφο
ρΐαχής αίχμής μέσα <~ήν ιτόλη. Ά <άμα δ'ατρέχεις τό σοβαρά κϊνδυνο, έχτός άπό τά ροΰχα σθυ, ττού μπ° >εϊ νά τά δής τταρασηιμοιφθρεμένα
α^ «βιολογικοθς» λεκέιδες (ιτού κα
Τά την γνωστή, διαφημίση «μέ
δέν 6γαίνθυν»)) νσ τσαλακώσης καΐ
Γήν άξιοττρέττειά °ου.
ΟΙ στάσεις μβτοοκΐνοίτνιται σέ άΐτο
στά^εΐς ά—ρόσκτες καΐ σ| άφε/Γηρίες
μετοτφέρθνται μακρυά ό—ό τά κεντρΐ
κά σημΐϊα τής πόλεως. Τά
:-Ϊ3, ποΰ τά ττεριμένεις
ως, (γΐατΐ κάπθτε έτττΐ τέλονς πρί
πε( να ιτάς στή δουλεΐα σου ι) ν*
γυρίσης στό σττίτΐ σου), στΐς νέ«ς
στάσεις ποΰ ώοισε τό
δέ φθάνουν ττάντοτε στήν βρα τους
καΐ δταν φθάσθυν, είναι ύπεριτλήρΓΐ,
όπότε καΐ αν σταθή κσνένα, εΐσαι ύ
ττθχρεωμένος να δώΐης μάχη, γΐά νά
κρεμααθής στή πόρτα του, ώς ττού
νά «ποθχωρήσθυ»... έμιπρός» λίΐ
καΐ μπθρεΐ κανείς νσ τρροχωρήση. .
ιτίσωι διτως τούς φωνάζεΐ ό είσττρα
κτθρας, οί στριμωγμένοι στό δχημα
έττιδάτες καΐ να μπής κΐ' ίσΰ ό τθ.
λαίπωο'ς σ' αύτό καΐ νά κρεμασθήι;
σέ κανένα τσιγκέιλι..
Κάτω Οητ' αύΐ|ς τίς συι
5έν άττάρχει συγκοινωνία στή
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΒΕΝ
ΠΡΟΣΟΠΙΚΟΝ ΗΑΑΕΡΟΑΟΓΙΟΝ
ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ
τα όπτό τό ιτροσωΐΓΐκάν ημερολό¬
γιον τού Ιωάννου Μεταξά τ& 6-
ποΤα μός παρεχωρήθησαν ευγε¬
νώς άιτό τόν τότε ιδιαίτερον
γραμμαΐτέα τού κ. Μΐ(χ. ΜυρΚδα-
27 - 8 - 1°4θ. Μι έξενεύρισεν
«ΣΧρατηιγός έ.ά.» πού
ϊν Γερμανόφιλον ντεφετι-
σιμόν, κια! τόν Βδκαξα.
33 - 10 - 1940. ΠρωΓ συγκέντρω
σ.ς δτιμοσΐογιράφων. Τοΰς εκθέτω κα
πολιτικήν στρατιώτην.
'Εχιφοάζω π!στΐν μ'υ τελικήν νίκην.
Αλλά πρ°σθέτω περιπέτειαι «ν τώ
μ£Ταξύ κσ.ΐ άτυχήιματα. Λαός μή πα-
ραπλανάται άπό ψευδεΐς επιτυχίας.
Χρειάίεταΐ, ψυχρ=πιμία, υτταμθνή καρ
τερία.
30 - 10 - 1940. Λόγθς Ιωάννου
ίά είς τούς ιδιοκτήτας καΐ άρχΐ
συντάκτας τού Άθηναϊκού Γύπθυ,
είς τούς αττοίους ιμεταιξύ των 4λλ«ν
τούς ετόνισεν.
Μ'·| νομίσετε δτι ή απόφασις τού
«ΟΧΙ» πάρθηκε έτσι σέ μιά στιγ-
μή. Μή φαντασθήτε δτι έμπτήκαμε
στάν πόλεμον αΐφνι,διαστικά. "Η δτι
εγινε ιτάν δ(τι έπετρέητετο νά
γίνη διά να τόν Λττοφύγωιμϊν. Άττό
την εποχήν τής «αταλήψεως τής'Αλ
δανίας τά Πασχα πέρυσι, τό πράγ-
μα άρχισε νά φαίνεται.
'Λπά τάν περασμένο Μάϊον. εΤπα
)α£ά στόν Γκράτσι, δτι ίΐν ίτηρθσε-
δαλλόμεθα, είς τά έθνυχά κυριαρ<χΐ- κά δικαιώιματα, θά άνβιστάμεθα άν- τί πάσης θυσίας, καί δι" δλων των μέσων μας. Πρθσεπάθησο: νά άπθφυγω τήν ά- νάμιζιν είς τόν πόλεμον καΐ Εκαμο- οσλιδοσικο,πήσεΐς. Μού εδόθη νά έννο ήσω σαφώς, σΤ| ή μόνη λύσις θά ή- μπτθρούσε νά ϊΤνα», μί<χ έκουσία προ σχώρτρις τής Ελλάδος είς την Νέ αν Τάξιν καί θά εγένετο δεκΠή άπό τίιν Χίτλερ. Συγχρόνως όΊμως, 4ΐού εδόθη να έννοήΊσυ, δτι ή ϊντσξΐς είς Γήν Νέαν Τάξιν πιρούποβέτεΐ ττρακα- δι αφορών μέ τούς γείτονάς μας» καΐ αύτό θά συνεττάγετο «αισΐκά θυ¬ σίας τινάς διά την 'Ελλάδα. Τελΐβώς μάς ίδόθη, νά καταλάβω¬ μεν, δΤι τούτο σννίσταττο, τίς («Ρ1 κάς ΙκανΐίΓΓΟΐήσϊΙς πρός την Ιταλί¬ αν, δυτικώς μέ,χρ1 Πρεδέζης, ΐσως καϊ πρός Βουλγαρίαν, μίΐχρι Δεδέ- Δΐν δύναμαι άφ' ετέρου νά μή πά ραδεχθώ, δτι «Ις μίαν τοιαμτΐτν πϊ- ρίτπτατΐν τό δίκαιον δέν εώοίσκττο μ| τό μέρθς τής κυβερνήσΐως Άθη- νώ» και ν& μί,ν άναγνωρίσω. δτι ε νας λαός δΐκαίως θά έτάσσετο έναν τίον τής κυβερνήσεως, ή όατοία διά νά τόν προφυλάξη άπό τόν ττόλεμον θά τόν κατε-δίκαζεν ςΐς την έθελθιοι' αν υποδούλωσιν, μετ' έθνΐκοθ άκρω (ΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ 1922) ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Δηλαδή θά ξττροτε, διά ν^, ώΐτοφύ γωμεν τάν •ττόλεμον, νά γίνωμεν ίθε- ν«<τα1 δοΰλοι κσ,ΐ νά ττλ!)ρώσω.μεν αυτήν τήν τΐμήν( μέ τδ όητλωιμα τοΰ 8εξι°ύ χβριθΰ τής 'Βλλάδος, ττρός ά κρωτη,οιασμόν άττό τήν Ιταλίαν και τού άριστεροθ όπτό τήν Βουλγαρία.ν Ή Ελλάς δητως την έσκιαγράφη οα, δέν 0ά ήτ° δΐχασμός, άλλά τρι- χασμός, τόν κίνδυνον αυτόν θίωρώ κυοίως διά τό Ε3νος καΐ τό μέλλθ/ τού, ασυγκρίτως χεΐρότερον ό—^ τδν πόλεμον, ώπό τόν οποίον εΤνσ· δυ αττόν καΐ ζημιωμένη νά &Υή ττΛο· 7<-03ΐνώς ή 'Είλλάς, λέγω προσωρ- ν£.ς, διότι πΐστεύω ακραδάντως, δτι τ·:λικώς ή νίκη θά εΤναι μέ τδ μίρζ'φ; μας. Γιατΐ οί Γερμανοΐ δ^ν θά νικήσ<^/.» ΔΙ' ή^Ίτοροΰν νά νΐχήσ^υν, υπάρχουν πΊ>λλά έμπόδΐα.
Αυτή ή πολιτικαί |5ωσ£ν είς τδν
λαό. την άττάλκΤη ψυχΐκή καΐ πανε-
9νική ίίνκοσΐ του.
4 Ίανουαρίθυ 1941.
Καΐ τότε έξηγθύνται πραεΐβθττοιή
σεις Γερμανών δ'ά Ρα7«α6.ΐ τελίυ-
ταΐαι χβεσινα! διά ΑΝΓΚΕΓΚΕΡ
ττρός Διάδοχον καΐ διά πατρός
] Φρεΐδβρίκης νά ΰττθταχθώμεν είς ι
Ι τλερ.
Ι ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ Ν Α ΠΕΘΑΝΩΜΕΝ
( ΡωσσέΤης άτμφ'βάλλει διά στάιπ'
Ι Σέρδων οώοΐον απάντησις στού θε-
ο; τό χέρι.
"Ολα γυρίζουν στό κεφάλι ,μου.
ΑΛΛΑ ΑΤΑΡΑΧΟΣ
Άπό "Αγ/λους έγκατάλειψις. Ά
πό Γερμανθύς έπ-ίθεσΐς. Ό Χομώ-
νας άττεΐλπτΐκός. ©ΑΡΡΟΣ ΘΑΡ-
ΡΟΣ.
ΑΣ ΠΕΣΩΜΕΝ ΣΑΝ ΑΝιΔΡΕΣ
5 Ίανουαρίθυ 1941.
Μιά φθρά ϊχω την άττόφαοιν <ά άγωνιυθώμεν μέχρις εσχάτων. Δ>σ
τάν Χίτλερ τδ π,ράγιμα δέν είναι καΐ
φανεοδ. Βεβαία δέν ττερίμεΜ.
ς νά μεταχειριίόμ^ι»να οίσ ό5τ«
νο στήν Ίταιλία διά νά σταμστή
7γι. Άλιλά πςρίμενοτ έγώ τούλάχιστο
δτι δέν θά εΤιχε ευθύς έξ άρχήο ξί-
πουλήσει την 'Ελλάδα στήν Μταλίο
σά νά ήταν άντΐικείμίνον καΐ χωρΐς
άξία μάλιστσ. Καΐ ίίΐΓθμέν«ς «αι
^ύτός τιηγαίνεΐ σχ«τι«ά μέ τήν 'Ελ
λά&α στήν κ<*ττ|γθρία τθ3 Μουσοιλίνι Μιά φθρά είναι &χι μόνον μωρός. άλλά καί κακάπιστος ό "Ελΐληνσς ίτού πΐττεύεΐ άκόυη τώρα ιτλέον μ^ σύτά πού 6έπτομε γύρω ιμας σέ Ιδε- λογί-:ς των χίτλεο καί ιτολύ περιο τότεοον τού Μουσολίνι είναι μεγά- ιτολϋ χα· Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ —"Ε τότες κύρΐθς, νά πάρης «γιώτα - χί», άφοθ εμείς δέν μττο να σ' έξυπηρΞΤΐ>αθυμε, μοθ
κάποτε. ίνα θοασθτατο εΐΐποα
ΐ, δταν αγανοκΤ[σμενθς τού
τά Εψαλα καί πού, άττά άφηρημάδα
(γιατΐ ΐΓαρακολουθούσε μέ άγωνίΛ
τί) ιτα-δοσψαιρΐκό ίίμάτς» τίς ήμί..
ρας, άιτό τδ «τρανζίστθρ» ενός κα
ποι-υ έπιβατη) ή για νά μέ έκδιχη-
θη, «έ κατέδασε φθρτωμένο, δκ-ί
^τάΐεΐς πέοα ό—ό τή διχή μου, συ-,
κτκρΐμένα, στή στάση... «Βθυλγαρ"
·<τόνων» (μά ττόσοι τέλος πάντων εΐ-'αι αύτοι οί... «Βουλγαοθκτό· ν:>ι»;), μ; άποτέλεσμα, καραδοίτσα-
κΐσμένος δπως ημθυνα, νά πάοω ι α
εί, γιά νά ττάω στό σΐΓΐτάκι μου
Τί νά τού Ελεγα, νά &Πανα «ουδέν
τα μαζύ τού καί νά τό πλί(ρθφθρού-
σα, &τι γιά νά έξυττιιρετοΰμαι, άγθ
καΐ «Ι - Χ», ποΰ δμως μ£ τί«
τοθ παρκαρίσματος,
τό έχω καΐ σκθυρΐάζει καΐ τό που
λάω τώρα κοψοχρονιός? γιά ν άπαΛ
λαγώ άττό τά τέλη κυκλθφθρίας καΐ
τήν άσφάλεια;
Ή άλήθεια είναι (γιά νά καΐαλή
γω), πώς σήμερα σ<·ήν Άθήνα δέν σέ έξι/ιτηιρετεϊ οΰτε τό Λεωφορεΐο, οϋτε τδ (διωτΐκό αύτθκίνητο. Πρέττεΐ νά ύιτολογίζης μόνο υτ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος χΐα. Σθφίστηκε μ^ άριστοτίχνΐκή φόρμουλα πού Ικαναττοιοΰσε την 4 ξίωση τού Μανθυήλ χωρΐς νά μεΌ νη τδν έαβίτό τού. Μ' Ενα γρΛμμα Γθυ σέ αϋτταισττι έλλι>νι*ή τάν τταοώ
Γρυνε να παντρΓυΤή την κθιινιάβο
του μέ τή π&ποίθηση δτι ό γάμ0·,
σ,ύτός θά θεμελίωνε μιά σΐαθερή καϊ
μδνΐμη συ,μμαιχία. Καΐ θ' άΐποτελ^Γσί
ίγγύηση *τι δ «γερμανός Άρχων»
9ά ίϊΌν «φίλθς των φίλων τηϊ Αί
τοκρατορΐας καΐ πβλέμιθς των τκ>λέ
α ών- της» ""Εϊτΐσι μέ τή χρησΐ'μθπ.ί
ηση, γιά τδν έαντδ τού, τού *λλτ
««ού δρθυ ΙΆρχαν», ιτθϋ σημαίνΐι
"όν άνώτοιτο ήγέτη τής ττολιτείο-ί
•ΐσχ'Τα πρός τόν όττοιονδήπθτε εΐδι
κδ τί*λο τού, τταρασΐίοιΐτθυσε ευτχτΐ!"'·
τδν αύτθκ,ρατορϋκό το^ χωρΐς νΑ
τδν άπταρνιέται Καΐ μέ την 4όρ~
ίΤΐ} Εχφραο-η «Αύτοκρατορία» δίχωι,
νά διευκρινίζη ιτοιά, Κι-νε την έντύ
ττο»ση ττθς άνεγνώρΐζε τήν μθναβΐκό
τητα Τής Ρωμσ,νικής, έν& άϋτλώς πσ
ρέλεΐπε τήν δΐ£υκρίνιση σάν αύτονο
ητη, άφο3 μέ την Ρωμανΐκή |>πρ6κΐι
τ» νά συμμαχήση.
Δ^ν νωρεϊ ΛμφΐβολιΌί 5τι ο) Αι-
ττολόγοι βυζαντινοί θά ιμιλοκοσκΐνι
>αν τό γράμιμα τού Κονράδθυ. Πάν
τως ή συμμτχια μεταξύ τ°ΰ «Αύτ0-
'::άτορθς των Ρωμαίων» καΐ ίθί.
«':ο,αανο3 Άρχοντος» ύΐτεγράφη κσι
ό γσ;αος τ^ Μανουήλ μέ την Βέοθο
πραγ μ αίτοττθ ι ήθηκ ε.
*Ο?ο ζοθ^ε δ Κονράβος, ο! υχί
.Ί'ς τϊυ μέ τδν Μανουήλ, παρ' Λ·
λες τις ιτσοστριδές τους στή 2η
ϊτΐυ^οφθοία, διατηρήθηΛαν φιλικίΐ
κι· όπωσΒήιηοτε εΙλικρινΐΤς. Ό &ντ.
ψΐός Τ°υ, δμως, φοεΊδερ»<ος Α' Βαο ^μ , η ύττθχβί νΐα έχθρική ποληική πρός τά Οι/ιι φΐοθντα καΐ τδ γόητοο τής Ρωμη ιΊ-ας Άντίθετα τϊός τδ θίϊο τον, ττιστευε, ή ΐΓρθσπ^ιόταν πώς π' σ'ευε, στήν άπόλι^τΐ) νο,μΐ,μάτητα κίϊΐ 7το άπΊοιό?:στο τής αύτθκρατθρι. κης τού έξ-·-σ!ας Άπθκαλούσε τ4ν Μσ,νουήλ, «δασιλέα τής Γραΐκίας», ύ ιτ-στηρΐζε δτι οί Τδιοι οί της ΚωνσΤαι-τινούτΓθλης ιτοιθτίμ άπά τδ καιρό τοθ Ηρακλειον, έλληνΐκό δσσιλικό τίτλο κι' ρ !)ηχαν π-ερφρονηιτιχά τόν ρωμαϊκδ β" Γθχοατ:ρ:κό, κσΐ στό τέλος άξίωσΐ Λ την έτίκ." ,-ρη των κυριαρχΐκί»» τί)ς «Άγίας Ρωμαϊκής ΑύτθχραΓθρι άς», την ύπ&ταγή των, κΐα σου, δ"ο μπτθρεΐς νά τά χρησι- ιιοττθ.ής κσ.ί δταν τό εττιτοέπουν οί άΐΓθστάσε,ς, 'Αιλλοιώς νά ττέρνη; ταξί, δταν τά βρίσκεΐς κι' αύτό. Ή ττιό καλή δμως λύση κατά τή γνώ μη μθυ, εΤναι νά πρθμηθευθοώμε δ- λθι γαϊδθυράκΐα «γιώτα - χί» καΐ ^ά κυκλοφθροϋμε μ' αύτά. Δέν θέλθυν &ενιζίνη, ίχθυν μΐκ.ρή έφορία, («Φρθ λογητέοι Ίτπτθΐ: "Ενας... όνος»), τά... τταρκάρεις «αί στό π*ζοδρόιμΐο, είναι υπθμθνετΐκά δέν... μαιιλαοώ- νουντ δσο τα αύτοκίνητα καΐ τταρέ- χουν άσφάλεια. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΓ1ΑΣ μίνων τού ττάπα, άνεξαρΐτήτων 1τ^ Μκ63ν ΐΓ3λιτειων. Ό πώηας ώπέκρΐν 31 την άξίωσή του κι' ή δ^τμάιχη μ» ταξύ της Γερμανίας καΐ τής 'Αγίβ^ ξαναφθύνιτωσε. Τά στραΤΕΐ'· Ο Φρειδερίκου κατέκλαταν τή 5δοεια Ιταλία, οί ίταλΐκές πόλε'ς 3ΐμύνθηί3ν κι' δ πόλβμθς άητλώθηκ» ττή καΤάσπαρτη άπτό ταιχη καΐ ξοντωΤικός μ^ προθτττική άτ£ρμονης δ-αρκείας. ΟΙ Ιταλΐκίς πολιτεΓίς θσμήθηκ,χ·· δτι κάιτθτε τελοθσαν ύιτό την έιττ <α>
:<·αριχία τής Ρωμανίας κι' έπεχαλί σθηκαν τή βοήβτ,ά της. "Ο ΜανουήΧ ■ ΐς ένίσχυσί άφανώς μέ χρήιμα κ-τί έφό5ΐα άλλά γιά τά ττάφσ καίτοι Ι π:φυλάχ3ηκε. Θά κατήγγελε τή Ρ& μοΐνογε;μα:νι«ή συμμοοχία καΐ θά μΐΓ^' νέ στό ΐΓΟλίμο, μδνο αν ονναντοθσί ίατανόηση άητό μέρους τού πάπα Καΐ πάλι, γΐά χαρή τους, θά κανί Γό πρώττο διάβτΐμα αώτός. ( Συνεχίϊεται) ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος θέσιν. Διά νά επιζήση κβϊ νά διαδοθή τ !5έα τού Όρφέως, 6τρε'ΐΓε ή ίνι στήμη των Ναών νά γίνη κτήμα των λαίκών τάξεων. Διωχετεύθη λο<<πόν ιΐς τάς Μορψ-Λΐ <άς Σχολάς, είς τάς Σχολάς των πθΐητών, ή τά φιλοαθφΐκάς Στοάς κα! τούς Κήττθυς. "Η διδασκαλία αυτή παΐρθυσ'άζε· ται κατά δύο μορφάς καΐ δύο με- τρα. Ή μια δημοσία καΐ ή αλλη μυ· ΐτική, αναλόγως μέ την διανθητΐκήν νάιττυξιν των μαθηιτών. Ή εξέλιξις της εχάρισε είς την 'Ελλάδα τούς τρϊΐς αιώνος τής κογλ λιτεχνΐκης δηιμΐθυργίας καΐ πνί^μ^- ίικής λαμπρότητθς Επέτρεψε είς την Όρφικήν Οκί ψιν νά άΛτινχ>6ολήση είς δλον τον
Κόσαον ττρΐκ ουγκλονισθή τό πολΐτι
κδν οΐκοδόμη,μα τής 'Ελλάβθς άπό
τα πλήγμαΐτα τής Περσικής κυριαρχί
^ς καΐ την σιδηράν πυγμήν τή-
Ρώμης.
Κσ/τά τρύς τρείς αύτοθς α|ώνας
τής έξελΐξίώς τητ ή "Ελλάς άνέ<5εΐ- !;:. Φυσικθύς, Νϊμοθίτας, "Ηρωαν Ή μιγαλυτέρα δημΐθυργΐκή καί 5:γαι»ωτι*.ή διάνοια τής έποχής ού Της έμφανίζεται είς τδ ττρόβι#ττον τοθ Πυ^αγόρου (572, - 800 ττ.Χ.). ΕΤ"αι ό διδάσκαλος τής λαϊκΐ^τι κης "Ελλάδος δπως καΐ δ Όρψιΰς είναι δ διδάσκαλος τής Ίϊρατΐκής Ελλάδος. 'Ερ,μιινεύει, ουνϊχίζΜ τήν Ιίρησκίΐ/ΓΊκήν σκέψιν τού Όρφέως «α! την προσαρμόζει είς νΐωτέρα·; συνθήκας. Ή έρμηνεία τού είναι δημιουργία διότι ίψαρμάζΕΐ τήν επι στη.μ°νι«ήν ό—όδιΐξιν ,μ^ την διδασκα λίαν του καΐ την "Ηθικήν μέ τοΰς θεούς της άγωγής τού, μέ την Πυ- θαγόρε'ον τάξιν, πού έπέζησε Τού Δημιθυργοΰ της. (ΣυΛχίζΠαι) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Υπό τού συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ 216 10. ΠΑΝΈ-1 ΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ ΟΙ Βνζ~.ντΐνθΐ παπσ&ες, ιττθύ 'χα νέ τότες χτίσει απάνω στ* άψήλωμα Τή ΒασΊλιχή τού Πρθφήτ' - Ήλίσ, ήξέρανε τί 'κάν'ανε 'Εκβΐ, οΰλ" ή Γοττο33σία ήτανε μαγεοτική. ΆποχίΤ απάνω εΤχΐ' ώραία βίστσ. (θέα). Ηκσρσ λά 'ν'τΐζίς (Λοτντίκρυζες) ά¬ πό μακρΐά τόν καΤσίπράσινο κά 'μπο ττού στ& κατοπινά χρόνκχ οί Φράγ- - Ταγ'άιλοι τονέ όνομοττίσανε <Παι>σ. 'ντϊζο» κ' εμείς τονε 'λέα>με
«·Παρο!δεΤσο». Ζτά χαμηλά, οί τρείς
ς μεγάλες «Καμάρες»,
ή μιά ^'δώ κ' π, άλλη πΐό κο, ήενω
νάνε τσΙ δυό πλαγΐές τσή χαράδρας
δπθιι ησίογοκυλοθσε δ ληριοττός Μέ
."έ τ' Αύλάικΐ συ 'ντροφΐά στό
ιτλάϊ. Μά, τό πιό σποθδαΐο Γγτανϊ
τ-ύ απάνω στ' άψήλωμ' αύτό τ*|βρι-
'ντανε μιά νερομάννα, ττού
'ς μ*σ' άπό δράΐχο καΐ π>3ΰ "1
Τοθρκοι τηνέ 'χανε όνοματίσ.ει «κα¬
γιά σου ■ γΐού» δηλ. τού δράιχου
νεοό.
Τσοί τελΕυτΐίθι αίώνίς, ποΰ Εύρω
τταϊ'ι ήερχού 'ντοστε νά δοϋνι τή
Σιμύρνη, ήνοΐκιάζανί γαδουράκια κ'
ήπααίνανι καβάλλα σύρΐζα στην ά-
γ'ά νά ρεμβάσουνε καί
νά θΐυμάσουνε τά άρχαΐα αύτά θεώ
«ΎδραγωγεΤα».
Άπτό 184ό πού ήχτίστηκ" ή και
Βασιλική τοθ Πρθφήτ' Ή
λΪ3 Λπίτ.'ω στ' άχνάρΐα τσή ίρειπω
μένης Βυζαντινής, ήμαζεάτηκί έκεΐ
<ο 'ντά κόσμος κ' ήχτΐσε σττίτια. Στήν πλαγ'ά. ιτού ή5οι<~ού 'ντσν« Καρσινή (Ανττικρ«/νή) άκρθπο- καΐ κο "ντά στήν ΠαραδεΤσο, μέ τά χοόνια, ήχτίστηικε τδ χωριό ',τό αΐτάνω) τού Ποοφήιτ' - Ήλίοτ άπά ϊΐνθμεοίτηδοΐ. ττθύ οί πιδτεροι ήτσ'ε λεσιπέρηδο, (γεωργθί). Αύτοΰ 13 ε ή πά καλή μερΐά, γιατΐ άπο ■ *Γ κο "ντά ήπερνοϋσε κ' ή γροιμ.μη τού σιδερο5οόμθυ «Σιμΰριη ■ Αί 'νΙΓ « » πού Γ,ξεχινθ".σ' άπτήν Πούν 'τα τσή Ιμυονης. ΟΙ ράγιες ίΐχανε μιπή ττό 1Β56. καΐ στό 1872 ή Παρα- ήγένηκε Σταθμος μέ κλειδΐ γιά μ'ά γρσ,μμή π^ύ ήητάαινε ώσαμ' τό Μπθυτζά γιά νά ένώση τό ώραϊο Κ3ΐ πλούσιο αύτδ χωρ*ό μέ τή Σμύρ νη. Κ' έτσι, οί χϋρΐο(νο1 τού Ποθ- φήτ' ■ Ήλία ή 'μττθρούσανε κ' ήα- >/ε6ο«ατϊ.6αίνανε °τή Σμύρνη Μά
Ν^ά κπΐ ποϋ καΐ πθύ κβτά
ττσ! άκρθττοταμιές τού Μέλη. ήχτι-
οττίτΐα μέ «αφενέδες γιά νά
νταΐ καί ξεκουράζου *νται οί
κά»3υ
τΐρατστΐκοί. Ήχτίστηκΐ καΐ τό σιδί
γεφύοΐ, πού ήένωνε τα ι δυό
Μέλη, κ' £τσ( 4
Προφήτ' - Ηλίας εΤχε καταντήση
λ ά εύχάριστη ίξοχΐκή τοποθεσία,
ϋΐταυ οί Σμυρνιοΐ, την Καθαρή Δε«
τή Δβυτέρο: τσή Λοι 'μιτρτϊς
ην Ποωτομαγΐά ηξεπθρτ!ζαν·ε
πάρουνε καθαρό ά
<σι ήπααίνανε οα καϊ νά Καΐ ά τσή Σμύονης όκόμη ήκάνα κ. !Κ·:ΐ μή Τδ χωριό τού Πι3θφήτ' · Ήλίοΐ εΤχε δ|ν ΐίχε καμμιά έξηνταρΐά φα α;/ιές κα! στσοΐ λεΐτουργιές, ,εΐμώΐα, ιΐ έκκλησία δέν «/Τχε πολύ όσμο. Τό ΛθλοκαΤρΐ διμως Κυριακό 5ες καϊ Σκολάδΐς ήτανε γεμάτη, νΐατΐ ήερχθύ 'ντανε καΐ κόσμος άΐτ την Παοαδεΐσ-ί, μέ τά πολλά σττ! Τια. ποΰ έ<«" δέν εΤχ' έκχλησιά, Στσοΐ Χα'ριτιομοί ήερχθύ 'ντανε <σ.ί κόσμος άπ' τή Σμύρνη. 'Ενώ "ά δυά πΐνέϊρΐοι τση τό 'να στή 2-κόλη "Άγιθυ, στσϊ 20 Ίουλί ■>υ, καί τ" δίλλο τή Λα 'μττρο - Πά
^σκενή «τσή Ζωθδόχβς Πηγής», η
ϊεχε'-λοθισ' άπό κδσμο ττού ήε,ο·<ού ντανΐ άπ' οθλα τά μέρ»η. ^ ΤΟ ΠΑΝΕΤ-ΡΙ ΣΤΗ ΣΚΟΛΜ ΓΟΥ ΠΡΟΦΗΤ' — ΗΛΙΑ Άτττσί πΐραμονές ήερχθύ νΐοστε νοίλοί κΐϊ άγΐάτρευτθι μαζΐ μί τσοί δικο| τως κ' ήκαθεύ'ντοστε στά ι«γ:ά τοθ αώλάγυοου, πού τά 'νθΐ- κιάζανε. ΟΙ φΤωχθΐ πάλι ιτού δεν ·> μιττθρούσανε νά πλίιοώσ(χ/νε ήκα-
ϊού 'ντρστε στά δνό πλαϊνά μσκρΛ·
στΐ,να «λίτη τσή, έκκλησιάς, τζα
απα. Ή Τίλευταία ίλπίβα τσή για
τρειάς τως ή^Γανε ό "Αγΐθς, πού
ήθεωρού 'νΤανε θαματθυργός. Κ' ή
ΐτ'κΐμε'νανε ώσαμ' άνήμιρα,
λίγες μέρες άκάμης. Αώτ»!
άπτή Σμύρνη «ι* αττττά τρι»-
γΰ-0 κο 'ιτακιανά καΐ μακρινά χω
οΐα, μέ τσοί άθ3 ΊμπόΛες γιά με
τσΐ καοότσϊς. κ' ήή>έρνανε ματζΐ
τως στοώματα. μπλαγγέίΤα (<ον- τ«ς καΐ φσ,γώσ μα, κι' δ,τι χρειαζούμενο γιά νά πεοάσουνε το) λίγ:ς αΰτές μέρες. Άπτήν ιτΐραμ^νή τδ πιΐωΤ ή 'μηταΙ ν"»νε τα στθλίσ,ματα το; πανεϊρΐοί^. Καμάρίς όπτό ΐΓαχιές <μΐ;ο·ίν»:ς σία ι 4 πάοτες τεΰ αύλάγυρθυ, στσϊ 3 (τόϊΤΐς τής έικληθιάς καϋ στή» πόρτα τού Άγιασμάτου. Παντιερά· κια χσρτένΐα λογιώ - λογΐώ κολό- ρΐ3 (χρωμο5σ) <ί»πτό 'ν ϊτ' διλλα τοιί αύλόγυοθυ. 'λλπνιχές, τούρκικες, οούσΐκες, έγ- ν'.έζι*ες καΐ ψραντσέζ'χες στ' άψηλά κο'ντάρια τως μέσ' στόν αύλόγυ- ιο. 'Βινχαρ-σΤθυσουνε νά 6λέπης "ά π3ρτίρια τ' άν3ισμενα. Μ κρά ^ΐ/' ντρ.6ά>ΐα έ5ώ κ' έ^εί ,μέσ' στόν
■χ&όγυρο κσ,ΐ στή με°η τό μϊγάλ">
/ι 'ντρίάνι άπό "φθυ 'γγαράτη ττ£
τρα μ' 'κπνο τό νιζο τού πού ήσσ'
ε άψηλά κ' ηπεφΤε
οω °"ά ψ!λή άοοχή. Στά χαμηλά τοο
νύοω τον ό χο;ζιν£ς (στέενα) πσ^Τρ,
κδς μέ τά χο·ου<»ά ψΐράκΐα τού. Καΐ στ' άψηλά τού τρογύρω πάλι, ϊ.·α μΐγάλο στρο 'γγυλό κλουβί, δ πο^ λογιώ - λογιώ χρώματα >Λυικο
ΐ'έλαϊδι πουλιά ήΐτετούσανε άπτό
V.!
καλα^ά<ι στ' αλλο. Καΐ πού ή πααίνανε κ' ήλουζ'ύ 'ντθστε στδν ά·<οιανό γΰ.-ο τού κΛθυβιού «ατ' <5~ την ψ λή 65->χή το^ σι 'ντρΐβανΐοθ.
Τά ποάσινα παγώνια πθΰ καμαοωτά
μέ ά^θιγμένη σά ρίΐτίδι τήν δργΐά
τως ήσΐ,ργιθίν3ύσσ.νε έλεύτερα άνό·
δΐαζε, ήανάβανε άττό δ«ο μασαλάιδες
σέ κο 'ΐ'τάρΐ άπαν», ό "μπρός στή»
κάθε πόρτα τού ονλόγυοου.
Ή έκικλησια μέσ<ϊ, ούλοπαστρΐ α Τά μαρμαροπλακοστρωιμΕνθ ιτά τωμα ήλαμΓποκθπσϋσε. Ή άσημθκτ ΐτλ<χ 'ντισμένη μΐγάλη είκόνα τ°ϋ Προφήτ' - Ήλία ή στη,μένη «τί· 3σκυνητάιρ< τση ήτανε στολισμένη τοθγύοω μέ φοέσκσ μυρωδάτα π<ν /δσ. Τό Ϊ$Ό κ' ή είκόνα τού ατο τέμ 'πλο. Κ' ήχαΐΓ·ούσοι>νε νά 6λί
πού 'ΐιχν;
Γιατί, έζο>
της την έκκλησΐά
πλούσια σέ είκόνε:.
άπτσΐ ώρ^ϊες είκόνΐς τού τέμ
'Τχε ζουγραφιστή κσΐ τή συρτή π&>
τ<τ Τσή ωραίας Πύλπς. "Ητανε Λ μέσα σ' ίνα άγΐο Ποτήρ''. ήφαΐνού'ντανε άττό τα μποϋστο Οί>ραικα) κι' απάνω. Ό χΐτώνας *<ν μπλού κι' ό μαντύας Γθυ κόκκινον Και μέ τσοί δυό άγκώνοι δΐιτλωιμένο1 καί τά χέχα στ(κωμένα ό 'μπρθστα του ήευλογοόσε. Κι' όκόμης καΐ τά δυό μακοΐά πλαινά ντθυβάρΐα τση ζοι/γραφισιμένα. Τό κάθε νΤου ΐΤχε όπτό 5 Πρθφήτηδοΐ, τδν 39ένα»ε χωριστά. ΟΙ 10 αύτοι Ποο τανε: ο| Ήσαΐας. Ίερε- μιας, Ίεζε«<ιήλ, Δανιήλ, 'Ωσηέ, Ά- μώς, V. χαίας, Ναούμ, Άδακούμ χαί Ίω-άς. Ό ψο^ρνος τ°"/ Θ2βωρή, πού 'τσνι <° 'ντά στήν καλή τήν πδρτα τσο ΐΰλόγυ^κ, παοαμονή άπόε-μα κ' β ■ ήμερα ο[)λ' τή μερά τ)ψηνε μυρωδθ τα καΓη,μέρια καΐ λουχθυμ&δες Τά ίδΐο κι' ό φθύρνος Τού Χο •η στήν Παραδεϊσο κι' άς κριά 'πτήν έκκλησιά. ΟΙ άκρθτκ>ταμΐ£ς τ°ΰ Μέλη Ατττά
ια» ώσαμ' τδ γεφ^ρ* τού Προ
Ήλίΰ; εΤχανε έτοΐμαστή νά
ον κόσιμο, ττού κουραθ*μ4-
νς Οττερις άτττδ ποθσκύνημα 0ά
»' ήερχού 'ντανε νά κάτση καϊ «ι
ιτ'ή. Κ' εΐχοτνε στοΛιστή, μί -π<χνι ι)ΐ»τΐκα παντί ε,ράικ ι α καϊ άπτά δέντρα τως φανάρια γιά τό 3ράδυ. Μϊρΐκο! τ>φίρνανε «ι' όργανο
κια 'πτή. Σμύρνη. Μά ό πιό
5α?0ς καϊ μεγάλθς καφενές
«τσή κόνα - Μερσίνας».
Τά τοαΐ^α ποΰ ηφεύγοτνΐ Ίπτο
Σταϊμό τσή Πούν 'τας κ'
χθύ 'ντοττε Σμύρνη . Μπθτ/τζά
Σμύονη · Σεδδήκΐο'ι, ήοτεκού '
έπίτηιδίς γιά τό πανέϊρι έτοϋτο λί
γο πιό πρίν άΐττό Σιταθμδ τσή Πσ
οαβεϊσθς, έχεΐ πθύ οί ράιγΐ€ς
πιδ κο 'ντά στό χ«ριό τού
Ήία γ'ά τόν κόσμο ττθύ
'ντανε, ε'ίτες Γ|φίυγ·ε άπτό πανέίοι.
Γήν ποοραμονήι ήστ^κού 'ντοστε ατττ
άποιμεσή,με,ρο ώσαμ' τό 6ράδυ. Κ'
ίνΛμεοα οϋλ' τή μερά. Τά
τραίνο >ί(τανε οτσΐ 9 τδ
'ΟΐΊ ήκαβού 'ντοστε στσϊ
<ο'ντακ.ανοί μαχαλάδες δπως στήν Άγια - ν - "Αννα, στδν "Αη Κων ^τ^^ντΐνο, στά Μορτάκια και Άη Νι«άλα# ήπααίνανε μέ τα δάοΐα. ΟΙ φτωχθΐ μ' οθλη τή Υ<ά τως μέ τσοί άρα'μπάδες, κι' '^Ι πιό πλούσΐοι οί μερακλήΐδες ή- •αατζενού 'ντοστε τταρέα ήπταίρνανΐ υατζ! τως κιθάρες, μαντ,ολίνα γιά ίυσαομόνι^ίς (άκκθρντεόν) κ' ήμπαί νάνε σέ καοοτσα ΠΐρσΛε'-πόμενα γιά τδ Κεφάλαιο »Τδ Τρελλοκομεΐο τ<Ό Πρθφήτ' - Η λ'α». Τόν πάοα πολύ λωλά, ήλέσμε «αί 'ός εΓν' λωλός ώσαιμ' τα μπούνΐα» Οί Τούιρκο, τδ Τίρίλλοκομεΐο τδ 'λί χ^ε «Τιμάο χανέ», Τρελλί>κθμεΤο εΤχ'
<' ή Μανησιά πού 'τανκ σπουδαίο Μιά φθρά, λέει, ήματζεύανε ·>^,
^οΐ γιά νά γεμώσουνε τή Τρελλθκο
υεΤο τσή Μΐνησΐάς, πού 'χε άδϊΐά
ίει. Ήξεκΐνήσανε> τό λοιπόν,, άπτή
νΐανησ,ά κ' ήιχατειβαίνανί. γιά τι>
Σμύρνη ψάχνοΜΤας στά διάφορα χ«ι
■Μά πάς δοοίνΐ: κα;ένανε λωλό. Στή
Μα-λεμένη ήδρσ,νε ϊνανε - δυό, στό
Γσιλί, τρείς - τέσσερις. στοο Το-
ιάζου. στήν «Παπά ■ σκάλα» καΐ
'τ3 Κορδεγιδ τίον~ρΐς . ,^ντε καΐ
;άν ήφτάξοινε ^τή Σμύρ,η, καμμιά
-Ικοσαιριά. "Οσοι (δσους) ήμαζέψα-
ι, δ> τώς ήφτάνα.νε, κ' ήτρα6ήξα-
νΐ γ^ά τό Κσραιτάσΐ, Καραν 'τίνα,
Γκιοστεντέ, Κοκαργΐαλί. 'Εικεΐ στό
Κοκα^γ'άλι τώς λένε «Γιά σταοίήτε,
■απρ' ά3.οεφ;, γυο^ιετε λωλοί, Νά,
ΐτα3ίν€τ' δξ' άπττά Τρία - πηγάδΐα,
καΐ πέρα οθλοι είναι
<·■' αΐτθχεΐ μΐσα στόν κό^μο. Καΐ μόλις ήδοά Δο ΛΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗ ΔΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝιΝΑ Ή Παν^λΧΓί.ιος Χρΐστιανική "Ρ- Όοθ3δόεων Πρθσκυνη,τών Ά- Τόττων ΤΑ Ι Ρ.ΡΟ'ΣΟΛΥΜΑ, ά ο νο! ε|ς τά μέλη της, καΐ φί- λ=υς, δΤτι διοογανώνπ ίκδρθμήν τπ ΧΡΙΣΤθνΤΕΝτΜΑ, ε[ς ΚΟΝ)ΠΟΛΙΝ κ3ί ΣΜΥΡΝΗΝ, κα! μί τιμήν άπό δ^χ. 1.250. Πληροφορίας εγγραφαί είς τά Κέ>
■Ρ'χά γρ3ϊφεϊ3 τη.ς Σταδίου 28. Τηλ.
227.312, Αθήναι.
ΜΕΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
«Αίχμάλωτοΐ των Τού,ρχων» -τού
Σπανοιμαν«*Χη (Β' έκδο-
Πϊοΐγράφει λετττομερώς την μέγα
λνέοτ^ μάχην τού ΑΛΗ ΒΕΡΑΝ
(ι· οιλάς τού θανάτου) πού εδόθη είς
τή' Μκοάν Ασίαν τόν Αυγουστον
Τ--"; 1922.
ΆπΡκαλύπτίΐ πώς ίπτήλ&ε ή μοι-
ραία κα/ταστροφή. καΐ πώς έξοντώθη-
σαν στά φσράγγΐα τής Μ. Άσίος
60.000 "Ελληνες στρατΐωτΐχθΐ ώττδ
δλα τα μέρη τή,ς "Ελλάδος.
Μιά ζ*»ντο)νή μαρΓτυρϊα τού συγ¬
γραφεύς πού ίζησε δλο τό δράμα
τής αΐχααλοσίας. Τό «ΑΙχιμάλωτοί
τών Τούρκο^ν» ομοφώνως εκρίθη ε&·
υπό τών κριτικών καΐ θε
δτι αποτελεί °υυπλήρ«!ΐα
τής ν.;^τέ.οας Ελληνικάς Ίστορίας.
6 «'Εστία»
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
είς κ. Ρέπουλην.
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Άλλό: τ όμικρασιστικόν ζή-
τημα, είχεν άκόμα πολλάς δι-
ακυμάνσεις καί έηέρσσε άπύ
πολλάς φάσεις, μέχρις ότου
καταλήξη είς τήν τελικήν καΐ
ευτυχή δι' ημάς λύσιν τού, μέ
τήν συνθήκην τών Σεβρών. Τά
μέχρις αυτής γεγονότα, δέν
πρόκειται νά τά άναπτύξωμεν
διότι δέν είναι (ΐΰτό τό θέμα
ς . .
"Εάν, διακόπτοντες τήν α¬
φήγησιν, παρενεβάλλομεν τά
ανωτέρω Ίστορικά στοιχεία,
τό έκάμαμεν, διότι αύτά απο-
δεικνύουν τήν τροπήν τήν ο¬
ποίαν έλαβε τό εθνικόν μας
θέμα, μετά τήν δημοσίευσιν
τής άνεντίμου καί ψευδοθς εκ¬
θέσεως τή ςΣυμμαχικής Άνα-
κριτικής 'ΕπιτροτΓης επί των
αΐματηρών γεγονότων τής
Σμύρνης καί τής ένδοχώρας
της κατά τάς πρώτας ημέρας
-:ής άποβάσεως τοϋ Στρατοϋ
μα είς τήν Μ. Ασίαν κ.αΙ τάς
τεραστίας δυσκολίας τάς ο¬
ποίας αντιμετώπισεν ό Βενιζέ-
λος ενώπιον τοϋ Ανωτάτου
Συμμαχικον ΣυμδουλΙου, διά
νά σώση τήν διαταραχθεΐσαν
έκ τών σκευωριών τών καπι-
τσλιστών, θέσιν μας είς τήν
Σμύρνην.
Καΐ είδομεν, δτι ό Βενιζέ-
λος, ό άνυπέρβλητος καΐ άκα
ταμάχητος έκεΐνος πολιτικάς
άνδρας, κατώρθωσε νά συντρί
ψη τόν διεθνή καπιταλισμόν,
ό οποίος ύπεραμυνόμενος τών
βρώμικων συμφερόντων τού
καΐ διά νά εξακολουθή νά ά
ιτομυζά τήν Τουρκίαν, έσκη
ιοθέτησε τά αΐματηρά γεγονό¬
τα τής Σμύρνης, εξήγειρε τοϋς
Τουρκους εναντίον μας, ένί
σχυσε παντοιοτρόπως τάς όρ
δάς τού Κεμάλ καί μέ την
ψευδη καΐ συκοφαντικήν εκεί¬
νην έκθεσιν τής Συμμστχικής
Άνακριτικής Έπιτροπης, τήν
οποίαν υπέγραψαν τά άνέντι-
μα «τσιράκιο> τού, έττεδίωξε
νά μας έξώση άπό την Μ. Α¬
σίαν. Δέν τό επέτυχε, διότι ό
Βενιζέλος ήτο Ισχυρότερός
του. Καί δταν 6 Βενιζέλος έ"
πεσε καί μαζί μέ αυτόν έπεσε
καΐ ή "Ελλάς των πέντε θαλασ
σών καί τών δύο 'Ηττείρων, πά·
λιν απέτυχεν τού σκοποΰ του
διότι ό Κεμάλ τοΰ έκοψε τούς
όνυχας, τού εξερρίζωσε τούς
οδόντας καί τόν κατέστησε α¬
νίκανον νά βλάψη τήν νέαν
Τουρκίαν.
'Αλλά άς επανέλθωμεν είς
τό θέμα μας.
Ό άείμνηστος Στρατηγός
Άλέξανδρος Μαζαράκης, ώς
άντιπρόσωπος τής Ελλάδος
(ήτο τότε Συνταγματάρχης)
άνευ ψήφου, είς την Συμμαχι-
κήν Ανακριτικήν ΈπιτροτΓην
διά τά αίματηρά γεγονότα τής
Σμύρνης, μεταξύ άλλων, γρά
φεΐ είς τό ύπόμνημά του πρός
την Επιτροπήν αυτήν, δτι:
«πλήρης τάξις έπικρατεΐ έν
κατειλημμένη ζώνη υπό τού
Έλληνικοΰ Στρατοϋ, τελεία
δέ άναρχία έξωθεν τής ζώνης
ταύτης». Τουτο ήτο άληθέ
στατον άπό τά αύστηρά μέ
τρα τά όποϊα εϊχε λάδει ή Άρ
μοστεία Σμύρνης διά τήν επι
βολήν τής τάξεως ες την κα
τεχομένην ζώνην. Καί εΐνα
γνωστόν δτι ό Στεργιάδης δέν
έπαιζεν.
Διαβάσετε τήν παρακάτω
έκθεσιν τής Άρμοστείας Σμύρ
νης, διά νά άντιληφθήτε τά μέ
τρα τά όποϊα εΐχε λάίει αυ¬
τή, διά τήν οργάνωσιν τής δι¬
οικήσεως καί τήν εμπέδωσιν
τής τάξεως είς τήν Μ. Ασίαν :
«Είναι ώκριδές, άρχίζει ή
Εκθεσις, δτι ή 'Υπάτη Άρμο-
στεία ηναγκάσθη νά περιορί¬
ση προσωρινώς καί δια την
μεταβατικήν ταύτην περίοδον,
την άρμοδιότητα τής έν τί^ η¬
μετέρα περιοχή τουρκικής Χω
ροφυλακής, ύποχρεωθεΐσα νά
πράξη τουτο χάριν τής ασφα¬
λείας τοΰ στρατοϋ τής Κατο-
χής καί τής εΐρηνικής συμβι-
ώσεως τοΰ έλληνικοΰ καί μου-
σουλμανικοθ στοιχεΐου, διότι
τά πλείστα τών όργανον τοθ
Σώματος τούτου, άφωσιωμέ-
να είς τό νεοτουρκικόν καθε-
στώς, προσεπάθησαν δπως,
άφ' ενός μέν άντιδράσωσιν
είς τήν συνδιαλλαγΤ|ν τοϋ χρι-
στιανικο ϋκαί μουσουλμανικοϋ
στοιχείου, άφ' ετέρου δέ φιλι-
κώτατα διακείμενα πρός τάς
εναντίον ημών δριόσας κομματι-
Κάς όργανώσεις, προσεπάθη.
σαν νά παράσχωσιν είς αύτάς
πάσαν δυνατήν συνδρομήν καΐ
νά συνεργασθώσι μετ' αυτών.
Οϋτω κατεδιώχθησαν υπό τής
τουρκικής Χωροφυλακής Μου
σουλμάνοι Ιδίως, είς τό εσω¬
τερικόν της ήμετέρας Κατο-
χής, διότι κατέφυγον είς τήν
ελληνικήν "Αστυνομίαν πρός
υποβολήν συνήθων παράπο¬
νον ή, διότι συνηλλάσσοντο
μέ "Ελληνας. Έξ άλλου ή συμ
πράξις τής τουρκικής Χωρο¬
φυλακής, μετά τών άνταρτών
έβεβαιώθη έπανειλημμένως.
Ούτω, Τοόρκοι χωροφύλακες,
έξερχόμενοι μετά τοϋ οπλι-
σμοϋ των είς την ύπαιθρον χώ
ραν, παραδίδουσι τά δπλα
των είς τούς άντάρτας καί ί-
πανέρχονται άναφέροντες δτι
τοίς άφηρέθησαν βία. "Αλλοι
λιποτακτοθσι καί κατατάσσον
ται είς τάς άνταρτικάς συμμο-
ρίας. Τοιαύται έτιανειλημμί-
ναι λιποταξίαι εσημειώθησαν
είς διάφορα μέρη τής Κατοχής
ημών, Ιδία δέ είς τήν περιφέ-
ρειαν ΌδεμισΙοο καΐ Βαϊνδι-
ρίου, δτιου έλιποτάκτησε, μετά
ιτολλών έκ τών ύπ' αυτόν άν-
δρών, ό Άξιωματικός Διοικη
τής της έκεΐ Χωροφυλακην
Άρϊφ - εφέντης.
Πρός τούτοις, χάριν παρα-
δείγματος, σάς άναφέρω έπί-
σης, δτι είς συμπλοκήν γενο¬
μένην παρά τό χιορίον Πυρ-
γί, πλησίον τοϋ ΌδεμισΙου με¬
ταξύ άνταρτών κα Ιήμετέρων,
ευρέθησαν τέσσαρα πτώμοττα
Τούρκων Χωροφυλάκων μετα¬
ξύ τών τττωμάτων τών άνταρ¬
τών. Έννοεϊται δτι υπό τοιαύ¬
τας συνθήκας, πλήν τών σλ-
λων δέν είναι δυνατόν νά τη-
ρηθη ή απαιτουμένη είς τάς
στρατιωτικάς έτΐιχειρήσεις μυ¬
στικότης, διότι ή στρατιωτική
μας κατάστασις καταδΐδεται
συνεχώς υπό τής τουρκικής
Χωροφυλακής είς τούς άντάρ¬
τας. Έπανειλημμένως τά ημε¬
τέρα Στρατοδικεϊα έττελήφθη-
σαν τής έκδικάσεως άδικημά-
των, διοπτραχθέντων υπό όρ·
γάνων τής τουρκικής Χωροφυ
λακής, εναντίον τής ασφαλεί¬
ας τής ήμετέρας Κατοχής. Α¬
πεδείχθη δέ πλήρως η ένοχή
τών όργανον αυτών, ενώπιον
τών δικαστηρίων τούτων. Οϋ¬
τω μεταξύ άλλων τελευταίως,
ό Διοικητής τής Χωροφυλα¬
κής θείρων Έμίν Μπέης, κα¬
τεδικάσθη υπό τοϋ Στρατοδι-
κείου Βαϊνδιρίου είς θάνατον,
διότι απεδείχθη δτι αύτός πα-
ρεκίνησε τόν Όθωμανόν Γκΐ-
ουζέ, περίφημον άρχιληστήν,
είς τό νά σχηματίση εναντίον
ημών σοβαράν ληστοσυμμορί-
αν, την όποιαν δέν έπαυε νά
συντρέχη ό εΐρημένος Άξιω¬
ματικός, παρέχον αυτή πάσαν
δυνατήν συνδρομήν καί παρα-
κινον τούς ύπ' αυτόν άνδρας,
δπως λιποτακτήσωσι καί κα-
ταταγοσιν είς αυτήν. Έπίσης
δ υπομοίραρχον Όδεμισίου Ί
σχάν, κατεδικάσθη είς διετή
φυλάκισιν υπό τοΰ Στρατοδι-
κείου, διότι απεδείχθη, δτι δι-
ατελον έν πλήρει γνώσει τών
ένεργειών τών συμμοριτών,
ουδέν έπραξεν, δπος παρεμπο
δίση ή άποκαλύψη αυτάς είς
τάς ελληνικάς Αρχάς. Έηί-
σης ό ύπομοίραρχος τής τουρ-
κικής Χωροφυλακής ΝυμφαΙου
Άλή Φουάτ κατεδικάσθη είς
τεσσάρων μηνων φυλάκισιν υ¬
πό τοϋ Στρατοδικείον διότι ά-
ττεδείχθη, δτι κατά τόν χρόνον
τής ήμετέρας Κατοχής παρώρ-
μα τούς Όθωμανούς τιολίτας,
δπως όπλισθωσι καί επιτεθώσι
κατά τών Χριστιανών κατοί-
κων τής πόλεως.
(Συνεχίζεται)
"ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΗΜΗΤΡΙΑ Δ' ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΛ0ΝΙΚΗ7,,
Κα'ι φίτΓθς *σημ.;|ω3αν «πιΤυχία
τά Δημήΐτρια δ' στή Νύφη τού Β^ο
μαϊκθ^. Πολύς κόσμθς παρακθλού-
9ηαε τίς «αλλιτβχνΐκές ΐκ5ηλώσ«ις
Τό Κρατι«ό ©έατρο ΒορειΌυ 'Ελλά-
5^ς Εΐυσε στίς 7,3 Όκτωδρίου την
ίΐτίσημη παράσταση τ»; Έ^ωτάκοι
τθο^ ιτού τόν ίΤγραψε ό Βιτζέντζος
Κορνάρος κατά τόν ΙΖ' αΐώνα, δ¬
πως άΛΐφέρε, ό άοχαΐολάγος Κρητι
ό Στέφανος Ξανθθυδίβης. Ή σ«η
ήΐαν τοθ έξαίρίτθυ καλλι-
τέχνη θ. ΚωτσάττθιΛου, ή σκηνθγρα
φίες - ένδτ^μασϊιες τής Ρ. Γεωργιά-
6:υ καΐ ή μθυσΐκ^ ύττόκιρθυσΓΐ τοί
Η· Μαμαγχάκη. Τό Ιξθχο αύτό ήρο
|-ά καΐ έρωτι«ό π^ΪΓ,ιμο:, μέ τίς δέ-
κα χΐλιάδες δίκαιπεντασύλλαβθυς δ-
μοθκατάλητκΤους στίχθυς, τό διο-
σι<.εύα:σε γιά τό θέατρθ ό όΕίμνησΓΓος 3εατρι«ός συγγραφέας θΐόβωρος Συ ,νοΐδ'.νός. Τήν παιρΐκσ ίαση τού ίργθυ έτίιμησαν. δ α' άντπτρόεδρθς τής Κι^δερνήσεως καΐ ύπουργός των 'Γ7 -^·2ρικών «. Στ. Παττσκός καί ττολλοϊ άνώτϊ;ρο, άξιωματ'κοί. Έπίσης στά ϊδΐο θέατρο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΘΥ Όρθο/ιεδικός — Χεΐοούργος Έηιμβλητής τής Όρθοπεόι- κήςΚλινικής Πανεπιστημίου Αθ Δέχειαι καθ* εκάστην 6-8 πλήν Σάββατον είς τό Ια¬ τρείον τού Σεμιτέλνν 4 τηίέφ. 785.894 Πλ. Μαβίλη Αθήναι Τ.611 με μιά θωδβί.αμελή '|ταλι«ή ίγχ°Ρ" 8°^ όριχήιστρα δοματίου πού 6ΐταΐξε κλασι(κές μούσικο - σννβέσ*ϊς Γα>
αανών καΐ ΊταΛών μθνβουργών.
Πα;·χίλλι>λα στό Ναό τοο Άγιον Γ'·
Μργίίυ (Ροτόντα) ή έναρ,μόνιος κσ'
μελωδνκή χθρωβία δωμαΠίου τού Πά
ντπιστηιμίθυ τής Θεσταλονίκτις, μός
χάρισε δυό εύχάρΐστες ώρις Έρμύ
«υσε διβλ'ικά όοατόρια τών Ίτα-
ών μουσουργών: Λΐμίλιο *τ| Κα*·?
ιέι5ΐ, Τζΐακαμο Καρ!<"ι<«ι κσϊ <3ύ6·ο Μοντεβέρντι. Διινθυντής χ^ιχιδίας ό Γάννης ΜάνΤ~σς. Σ«- λίττ: 5ύι σσπράνες, έ"νας τενόρος, ίνα βΐρύτονος ρέ σο/θδ£ία, τσέλλβ <σ.ΐ τσέμτταλο δογσΐο. Δίυστυχώς ττολλοΐ θίσσαλονικείς δέν μττάο*σαν νά βούν καϊ νά όκού ?°νν τήν δττερα Άίντα ~ύ Ίωσήί Βέρντι, πού ϊ5ωσε μόνο 6ύο παρΐτ στάσεΐς ή 'ΕΒνκή Λυρ4«ή Σκηνή «"ό Μίγαρο τής 'Εταιρίας Μακίδονι <ων Σπουδών. Τά είσιττιοιο: εΤχσν 1;αν.τλ,ηβεΐ. Τ«λι«ά, τό <ά ΓραφεΤο 'δομής τής κης, ;ιέ την εώχαΐρία τών Δ' τοίων, παρθνσίασϊ στό δ:ε ο Μέλαδοο (Πάλαι ντέ Σττόρ) Ι να ρίσιτάλ έΛαφρθύ τραγοιιδιοθ, μ^ «ούς βετεράνους τού μιτουζθυκΐοθ· Πά—αΐδάπουλο - Καπνίζη «αϊ μέ τούς Τραγονβΐσΐτές· Μπιβικώτση) Κοκο¬ τα καΐ Χοηστάκη. Ή αΐθθυ°"α ΤΟ" , πού πρώτη φορά την έίτ< ή"ταν γειμάτη. 'Εχ«ι θέσεΐι, γιά δέ*α χΐλιάδΐς Λατές σττως £μυ θα. Τό άβροχτήοΐο χεΐρθκρίττησε τη ρΌ-σότερο τδν Μπιβικώτση καΐ τ*ν Χρηστάκΐΐ «αί τούς π-ροβέφειθί Α*^ μία άνθο*£σμη. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ