195434

ϋΙίΚΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝί /
ΠΙΠ·Λ1ΚΟΤ ΙΤΠΟΤ
Κκριακή 30 Νοεμδρίον 1969
ΤΙΜΗ
~™™™.!Α ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΤΡΟΣΦΥΓΙκϊήΙ^ϊφΕΡ^^
• " " ·■·■·■······■■■·»..........Μ11.....■■•■■■••■ιβ>1·εΐι1β#>«ιβ·>>β<#βΜΜΜΒ......•■•■·ε>·Η(«·ι····1··ι·····ιι«ι·ι·>.....ΗΐιΐηιιεΐιηΜΐΜΐ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,^,^
ΔΡΑΧ. 1.50
43ον - Άρ.θ. φύλ. 2024 | Δαυθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣβΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑλΊΔΗΣ [ Γρβ<)«ία: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΘΕΑΜΑΤΑ ΣΥΝΑΙΣθΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ τής νίώτερης Ιστορίσς τού ι ίθνους, τόν δλεβρο τού Μ Έλληνι»μθ3, τό ξερίζιθ μ άττό τίς οπτό αίώνων, το©γο,/ΐ ας τους ίοτί£!; εκατο.μμΐΛρίων Έλ- ι™·ι- τής ΆνοΛολής καΐ τόν τραγι Μ1ί*ν "'. ' σεαγΐασιμό μυράοων ολόκληρον. ^,γ τίς μβλοτγχοΛιΐκ'ές φθινχ-ωρ «α οκΤ'Ρα ΕίΤά Χ*°ν1<χ ά** τότε. Καΐ ΐο τστ° σκντοροκτικό αύτό ?ισ τή μθίρα τού "ΕΒνους ιμοτς, ΙΓί Ρ^ «αί «*έτος στίβον άτταρατήοη το ϊκχ μ^μόοννο σέ στενώτσ.τι·. νχΐβ στή Νέα Σ,μύρνη, ινα άΜο ^ Ηίχ Ί»νϊα τοίί Βόλ<, καί ίχω ~( £»τύπ(»ι» τίποτε δλλσ' στόν ΤιΛο, τοιιλάχι~ν καμιμιά άλλη σνί τκή ιτλοροψορία δέν άνεγοάψη. Έ «αί εφέτος, γΐατί, τής -π χ ρξ αυτής ψυχθλογικής άταρα- ξισς, Υ'ά νά ιμήν "^με «ότι 6οωι τΐρο, τθθ 'Έθνους μας καί άκάμη ν πΡ°σ*ύγων, πού άμί σκλτιοάτερα «αί ττοικιλό ίΛτέστη,μεν τα πλήγματα τής Κα»αστρθ·ης· τό ψαινόμε- »ο 6έν ίΤναι πρωτοφανές. Διαβάζω α' να άρθρθ μ°υ γραμιμίΐ'ο ιτάλη ίάΛ) στό "δο θέ,μα κατά τόν Όκτώ {ρΐον τού 1954 καΐ έξ <ί«φορ·μής τής ίθβιεΡώοεωζ τάτε τής 14ης Σεπτε.υ 6ρί«υ, της ημέρας τ»0 Σταυρού, ώς ημέροκ ΈθνικΙίί Μ~μοσύνης. τώ» μυρ·άδων ιμαρτύρων τής τ«ής Ελλάδος «αί τής —ρώτης «α τα 'όν χρόνον βχΐίνον έπΐμνημοούν<κ>
[ΐν)ΐιΕντρώσ*ως μιπροστά στό μ*η-
μίίο "Ο 'Εθνο,μάρτυρος Χρυσοστό-
μθν, ιτίσω άττό την Μ—ρόπολιν των
« . Σταθήκαμε ιύλαβι·κοί ρ
3ΐό στήν πανσΒβάβμια μθρφή 'θυ
χατά την ήμέρα τού Σταυρού. Μά
ψαθ'ταν λίγοι, πολύ λίγοι, μπρθστά
«ή στιμσσία τού γβγονότος. ©ά ί
ΐρίπΐ ϊά εΐχε γεμίσει ή ττλατεΐα'
«β δρίσκθιται έττίθτίμθι «αί άλλοι έκ
ιτρόσβττοι τής Κν6ερ*ήσΐ(ύς καί δχ«
μθνάχα 6 ϊνας, ό ττρόσφνγας Ύτπ:υρ
γοϊ" άαχτίγθί των κθμμ<5-τωνι Λίτβι των ττνο*ματι«ών 'ίΚ χώρΐς καί λαός ττολΰς καί κρο καί δλλθ' "ΕΑλ,νίς ..». (1) ,Η ίξτΓΤτρη τθθ κοινωνικον «αι κ&ογικο;) ςτύτθθ φοιι ι/θμίνοκ, έξήγη αι τΓθΟΤος μονάχοι »«ΐί άχι (, μτιθρεϊ νσ άττο6ο©ή ρα οίτια. ' Ισως στό ότι £λειψεν ή ι<*ίιη «ΟινωνκΐΓ| καί ττνεομαΤική γ θίο τού τίρασθκγικθθ ττρδ πόντον ιό'μΛ, ή ί—οία βυλλαιμ6άνθι»σα μέ ίοβθς «αί ρωμολεάτητα τό «αι ήθκό. ά»θρωΗτιθ'Τΐ«ό "*~β των αχβΠκών οί'ίος τού Μεγάλον 'ΕΒνικοΟ 9ρ* τού 1922. θά παρέσΐΛ·ϊε «αί ή μός «ίις ττρόσψυγις καί <ό ι>ττόλ<Η ιο» Κνθς, σ£ (μια στάση *αθοΛι«ό "ΡΊί εύ*αβικής τη.ρ'^υλλθγής κβι «*ο>σνθυ ψνχικής άνθ£τάσε<ος εκ, »*ηνψ των ,μυριάβων ,μαοτύοων μσςι Ι^ύ», όδελ^ών, παηο<ών μας καί τ» δλλων θνγγϊνών( άμοεθνών *α "· ΝΙΚΟΥ.ΜΗΛΙΩΡΗ ά ©Μμη,^με στήν £κταση που επεβάλλετο οώτούς πού μάς έλε παν "Ισως νά ύπάρχον,ν καΐ ίπταοχθυν ΐι αλλες ερμηνζΐες τού άλλά ή ιτεραιτέρω ίπΐμο νή στήν άνάλυσή των, θά είψΕυγε α τό τά δρια τοί αρθοου αυτού. Πά', τως όπτό δσα παρετηρήσαμεν ττροκύ πτει ασφαλώς καί ή συνα'σΒη,ματ κή καί ή η&κή - ή ή3ικθπνει»ματική πλ-ενρά τοθ θεματος. Καί δ,Τι κ>
είναι,
το: χρέους μας,
= ίς δλλο, ν
'ίς δύο αθτές ρς
Κάτι α*λο ττοΰ ιΐναι άνόγκη α
Γ-νιβτή ίττίσρς, είναι τό δΤι τταΡ-3
τίς ΤΓαρατη3ήσεις, πού έσημειώο-
με», τα Μικοουιατικά Σίίΐματεϊα, σε
5αίως καί τσ Ποντΐακά καί τα Βρα
κ'«β, δ^ν θά ττοίττει ν,α
3ο3ν καί να ττί,ριο,ρίσθιΛ' τή ρ|
οιότητά των·. τήν άναψί^μένΐ) στή.·
εκάστοτε καί καττα τίς ιτα
Ιαος έιτίστνς κοΐ ημείς οί προσψυ
κσΐ ο) άλλοι 'Ολληΐνες, μ·ετά
Μεγάλη έκείνη Καταστροψή <αι "τα κοτά την πρώτη περίοθο ό«ιμίΐ(ΛΓίσ«ωί, των κοπσ— ιεσΤι- •ΊΛΊττειών της, στά τόσα πού 4 την άνάγκη έ~ιβιώσεως ^ν μέ θίμαΤα: σχετικά ιτρός τόν '£>
ληνισμόν τής ΆναΤολής. Άπ' έναν
τίας καΐ έκεΐνο ττθύ £πτ.6άλλεται, .ι
ναι να μελετι)9ή ή συατη,μοηικότερη
τής όργανώσίως των σνγ-
αυτών, γιά νά άττοδό-
"ονν τα καλλίτεοα έκ των ίνττιδ ωκ-
μένων ΛττστιΑχτμάτων. ΟΙ σιτ/κενΐβα
3^ις αώτές, μνημόσυνα, έο^τές τοτιι
κιατι«ο0 χαριχκτήρα, οννδεόμίνες αί
την Ιστορία καΐ τή ζωή στούς άλη
σμόντηθος ίκίίνθυς έλληνικούς τά-
ττους, βιαλέ,ξεις όιμΐιλίες, σν»νε<»τΐά- ?εις κλη. εΤναι δυνατόν, δλα αθτα νά άττατελέσουν σ^μαντική ττροσφθρά, σάν ιμέ^α, νά δΐαττιρηθή τό Ιερό/ ττ.ρ τής Έθνικής Μνηιμοούνης/ ξϋ καί μάλιστα «ατό: κύριον καΐ των γ«νίών των διαδόχων μας. Ά<άμη δί ίχουν ύη' δψη τα>ν <.σ την ενισχύση κατά τό τταράιδεΐγμα το; Κεντρον Μικροοσΐατΐικών Σποο- δών, τής Ένώσΐως Σμυρναίων κ.τΐ ιτρθσφάτως τού Συλλάγθυ Περαμίων Κυζΐκηνών κάβε —ροστταθείας, ττοΐ άπ-ο&λέττίι στήν ερευνα τήζ Ιστορ;. ας, τής λαογραί,νίας καΐ των <3λλων ττολιτΐστΐκών στθΐχβίων τοθ 'ΕΧληνι 3μθΰ τής Άνατολής. Τα β 6λ!α μέ μέ τα νίσ δυσκολώτατα 6 έβνΐκά, κθιν«νι«σ Κ3ΐ δεδουένα, άττορροψτ,μένοι τόν σκλιιρότατο αί>τόν άγώνα
καΐ άτο^μ,κής καί έθνΐκής γεν,
άν—τροο-οοαμογής, δεν είχαμε
ό νά γνρίσθΜμ« πρός τα τί
καΐ τά κατσλληλάτε·
ρα δεδομένα, νά μή λτισμονηθοϋν ά¬
πό τό "Εθνθς, οί Ιστο,ρικές,
πθτε, έλληνικες ίκεΓνες
Μένει καί τό θέΐμοτ τής Ιδρύσεως
καΐ τής οργανώσεως ενός Μικρασια
Τικθΰ Ίστθρ'·κού κσΐ
Μοοτείθυ καΐ ενός άνάλθγα
κ«ν Μνη,μείον νά δΐαιωνίζη κι' αύτό
καί μέ αΐσθητΐική καί δαθύτερο: ή9'
κθιττνενματιικί) ίννοια, τή
καί τό μαρτύριο τοθ Μ
Έλληνια(υο3. Δ^ν επεκ,τιείνθιμοπ τι ε
οισσότερο στό θέμα αύτό, γ'ατί χρέ
νΐα τώοα, ιμόχοι φορτικότηΤθς ΐδιος,
τό &0ω αναπτύξη καΐ σέ δάφθρες πε
ΰΐπτώ^τεΐς. Τουτο ιμονάχσ. ας ιμού επι
τοαπή καί πάλιν νά τονίσω: £ν θά
6ρε3ούν οί όογανώ^εΐς έκεΐνες καΐ
οί άνθρωποι έκεϊνθ· πού θά θελήσ°υν
νά άναλάΑουν την προηΤ'ματοΐΓθίηση
τής (δέας οντής, θά οννττελβτθνν κα
τά τό θετΐκότερο τρόπο στήν ίκπλή
ρωση ΤΑ) ΐ€ροϋ χρέευς τής γενεάς
μας πρός τούς προγόνους μ<χς. Ή ιτίστις πρός κάποιαν υψηλήν Ιδέαν κα! ή δραστηριότητα γιά την έξιττηρέτιντη της εΤναι πάντοτ,ε έκεΐ νθ πού έ?ει/γΕνίζει τή ζωή καί των άτόμων καί των λαών. ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ (1) Βλ. Νίκου Ε. Μηλιώρη «Ή ή¬ μέρα τοθ Σταύρον ήμέρα τού Μΐκοα σιατΐκθ^ 'Ελληνισμθύ. ('ΕψΓ)μ. «Προ σψυγϋκός Κόσμθς» 3.10.1954). Ό ότνθρωπος *ΐσ τόν ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ Τού ηπειρώτου δημθσΐογράψου - τ. δήμαρχον "Αρτης Κου ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ °λ<>ι οί άϊθρωιτοί καί ίϊί τα ά
""««ν τταρελβάν καΐ είς τούς κα
'~» χρόνους ίως καΐ τοθς έσχατονς
^Λς καΐ σήμίρον όΐκάμη ίδοκιμά
«αί δοκΐ.μάζονταΐ άπό
τό φοβερόν πρβν,μα πού λέγε
*άλ%θς, 'Λινναλσγκηοι αί κα-
ί αυνΐπτ«4αΐ τού πολέμου
αΐμα κσΐ είς 5>λλας
,'·*« ζΉΐίας. Αλλοίμονον, παρ' 6
"""Λά, ό ώνθρωττος «ν ίννοίί νά
Ον*η°θΊ, νό άρθοψρονήσι,, νά είίρη
121 »ό όκολθυβ,ίρη τόν δρόμον τού
^, τόν δρόμον Τής ώγό—,ς καΐ
Τ|"; *%ήνης. ΒλβττομΕν τί γίνετσι
1Ι"ρον είς μακρίνας χώρας
Ι"1 Ίί ττληο-ίο,, ,πρός ημάς
α( εΤ«κΐι ψοβίρόν οώτά πού γί*
'«' Χ.λιάδες άΛβρωπο, χάνουν τήν
' ^<χ σ«μ6σίνουν ε|ς τα κράίΐττ αύ Καί δοξάζε,ς τόν θεόν δτι είς ^ ^Ρίιδα μας, γήν 'Ελ.λάβσ, ϊχο Τι άραγί θά έπ-κρατήση είς την καί ή βγήιη; Όλοι ο| ϋ μΐσ«ύν τοθς ττολίμον»; "'ιβν^ Τί|ν ζίΛίΐΥ εί^νι*'»ν· χρι τ '*Πν, Αναίμακτθν, ,μέ Ψ*ΊΟΠν δΐαβαζουν καΐ Ό ιμεγάλος "Ελ,λην ΙΩ. ΚΑΠΟΔ1 ΣΤΡΙΑΣ ΙΩΤΗΡ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ Πώς Φίλε κ. Σιιν3ν!δη, Σάς παρακαιλώ θερμώς να ι/ήυητε είς τόν όγ<ητη·τόν (ίΠρο<τψι/γι κόν κόσμον», την επιστολήν μο0 ού την, τό πβρΐίχάμενον τής οποίας α,Λ 5έετ3ι μέ τήν μνή,μην το^ ,μεγάλ€υ "Ελληνος "Ιωάννου Καποδίστρ'α, τ ου πρώτον Κυδερνήτου τής ΕΤΐ'αι γνωα,τή ή Ιστθρΐα τού ι Κατ^Βίστρια καΐ θά ήτο Ί'σως ττ£ριτ ■ή, δ'ά νά μην είπωμεν πρ=σ6ληττική δ'ά κά% "Ελληνο: πατριώτην, ή όνσ δ?3μη είς την δράσιν τού, κατά την πιοίοδον τής σνντόμο «ήσεως τής μεταεπαναστατ·ικής τρίδος μας. "Ο,τι δμως δέν γνωοίζουν άπο τοθς άμθγενεΐς μας δ ά τόν Ι. Καποδίστριαν, εΤναι δτι φάνηκε ο «άπό μηχανής ©εός» καί 6 σωτήρ τού Έλ&ιτικοΟ λαοϋ. ΕΤχε, φυσικό, ττίσω τθν την άττεριόρι<ττη εϋνθ'-χ, 5 γόητρο και τό κΰρθς τού Αύτθ- χράτορος τής Ρω^ίας Αλεξάνδρου τού Α'. Δ·ότι τήν εποχήν έκίίνη,ν ή το ττρεο-δευτής τής Ρωσσίας στήν Ελβετία. Άλλα ή πρωτοδθυλία των 'νεργειών τθν ύπήοξεν δ·κή τού. Σάν ενας φανατΐκός ΓΓΟίτολος μεταδαίνει άπό Καντόνι σέ Καντόνι καί συναντώμενθς <λ τάν λαόν καΐ τά ήγετικά στελέχη, &— ισεν δλονς τούς 'Ελδετούς νά 1η Γήσθυ» άττό τότ£ τήν ούδετερθποΐιΐ) σι τής χώρα<· των, να ξεχάσουν τάς ταττικάς των φιλοδοίίας καΐ νά 4<λί ςθυν στό «έντρο δλων των Καντονι- ■Δν, κϋά πόλι σ&ν τήν Βέρνη, γιί Πρωτεύοι/σα. Έπειτα δέ, στΛ συνί- 5ρΐο τής είρήνης σιτή Βιέννη υπήρ¬ ξεν 6 σθεναρώτερθς τής άνεξατη^ίας καΐ της τος τής Ελβετίας. Τότε δέ άκ'ίΐ- 6ώς ό μεγάλας αύτάς ΚερκυραΤ·>«.
κατήρτισε τόν συΜταΐγιματικό χάρτη
Της "Ελβετίας, ποΰ <πά βασ κά γ γ*· αρθοα ίίτχύει καΐ σήμε,ρσ. "Ετσι, χάρις στήν ούδετερόττ«τά της ή Ελβετία καί τα πράγ'ματι 8>»
μθκιρατικόν της ΠολίιτενΑμα,
ε|ς την ούδεΤΓρότη τ ά τθυ
γεν ολα τα 3εΐνά των κατ^πινών ττθ
Ίέμυν, ή δέ χώοσ αΐτή εγ'νε ή ϊ'ττί
α καΐ τό κατσφύγιο καθ: καταδ'ωκ"
γ<Λ Των πελιτικών το,σ ί>οΛ
πολίτον. ΟΙ 'ΕλβετοΊ εύ8.'
καί είναι ύπερΓφανο· δ ά τ''ν
ττο-τοίδα των, με υψηλόν ίθν'κέν ΦΡ'"
νημα. "Οταν δέ ό Μουσολίνι τόν τ'·
λευταΐο πόΜμο σκέψ3τιι<ε νά βάλη χ' ? στό Ιταλάγλωσσο Τι^σΐν, ποώτο· ^Ί άμόγλυταοΐ τού Τ νιασιώτες άο- τταξαν Τά δττλα γιά νά ύπεοασπι- 73'0ι την 'Ελββτία το^ς' ΟΊ 'Ελβιτοΐ σμγγο^φεϊς εχθν,'ν όφ· ερώσει σελίδας όλόκΑι»οες στήν εόερ· γετΐική δρό:7ΐ τού Καττοδίστοια. Έ- πσης τθ|} εχουν σιτήσ.-ι ά^δοιάντσ Ή πρθτθιμή πού είναι στημένη στόν 'ΕΘ»ικό μας κή(τΓθ εγεΐνε κι' αυτή «δαπάναι ς των 'Ελ6ετών φιλελλή- νων> δττως γράφει στήν όπσθία πλευ
ρά της. Άλλά, χάρις στόν Καποδί-
στρια, ο| 'Ελββτοΐ, έκιτός άπό τίς
διάφορες οικονομ ικές δα>οοές των
πρός τήν σγ°νη καΐ πτωχή 'Ελλάδα
Τής έπθχής έκείνης, εδωκαν και τά
δύο πρώτα μεγάλα δά.εια διά την ά
νασνγκρδτησι τής χώρας. Ή άμθ'βή
τ»υ εΤναι γνωστή: δνο σψαίίες ·λι!
μ'ά μαχαΐρΐά στό °τήθος άπό τούς
£ι»3 Μαιιρθμιχαλίους, ίσιρωσαν κάτω
ίίπνοιιν τόν μεγάλον αυτόν άνδρα,
π^ν το δνειρό τού ήτα·ν νά μεταβά¬
λη τόν τάπο μσς σέ μιά
"Ολα αΟτά ΐά δανεΐζωμαι ό—ό ί¬
να χειρόγραφο τ°0 άλησμθνήττου
μηΤοίθυ Βογαζλή, π00 ύττήρίε θ;·μα
των δ'ω/μών τής 'Ανοτολικής Ρομυ
λίας καΐ τού οποίον τα πολλά Ερ>α
τα σχΐτιζάμενσ ·μέ την Ιστοοίαν τήι.
Μαχεδθνίας κα ίτής ©οάικης, εΤνα·
γνωστά είς δλθυς ίκοίνο·Λ πού ά°°
λοθνται μέ τό μεγάλο θέμα. Τα ιτε-
ρισσότερα εΐδο» τό ψώς τής δΓμ""·»
τητθς καΐ ίττροξίνησ-αν μεγάληιν ίν»ί·
πωσιν δ'ά την άν1ΤΜ<εΐ|μενικότη·τά των καΐ τόν ίθνΐκόν των παλμόν Δεχθήτε τΠ θερ·μά φ'λικά μ«υ , σ3ήμ.αιτα χαΐ τα πολλά εύχαριβτώ Κ.Π. ^ ψ^ο^ ττρ<ίγ.μοοτα πθθ ν"*ί8' ι'ί άλλας χώρας. Αί τό τη—ίύσουν δλο< ο! σνθρω ιτθΐ: Τό ώραιάτερον ανθρώπινον Ιδα νικόν είναι τό χριστιανικόν Ιδανικόν τής άγάπης «αί τής είρήνης. "Ολοι οί άνθρωπθι ίχουν δνκαίωμα νά ζή- 7ΐΗ/ν είς τόν κόσμον αυτόν. Πρός τί οί πόλομοΐ; Διατί τάχα οί Ισχυοοί Τής γής δεν ήμπθρθύν ,ά χαρίσονν τήν ϊίρήνην ιΐς την άνβρωπΓΟτηΤβ; •Ενθυμούμαι αυτήν την σιγμτ>ν τά
σοψά, τά ΧΡΐΛν-β λόγΐα ενός μεγάλου
^τιιςττοθ, τού τόσον ανανδρα δ'·
λοφθνΓ>9ίντθς Νέγρθνι πάστορθς Μάρ
Τιν Λούπίρ Κΐνγκ, ττού ΐΐχε ώς γνω¬
στόν τι,μηθή ,με τά βραβείον Νήμπβλ
τής Είρηνης. "Ελεγεν 6 μαΰρος Είρη
νοποιόζ: ΛΌταν πιστεύσωμεν είς
την δικαιοσύνην καΐ την καλωσύνην
τοο ©ε<>ϋ, ιΊξιύρθμεν δτι αί δΛκολι'
αι τής ζοίής δέν ^νσΐ οί)τε όοισΤ'-
*3ί, ούτε αύται θά νΐκήβουν. Ήμ-π°
οο.>με νά βοοδίζωμεν μέσα είς την νύ
χτα μέ Τή»1 χαρούμενην βεβαιάτητα
δτ'. τα πάντα σ<Λ*ργ°ύν είς τό καλό έ«ι!νων πού όγο—ούν τόν θεόν». Λ,Χλά διατί τάχα ο| Νέγιρ^ι ττ-οέπει νά κιτρύ£οι/ν την άγάπτϊν και την εί ήνην, δταν οί πολι/τκημένοι λσοΐ - αύτοι π ού καυχώ/τα'- διά τάς προό δούς των - θά εττρειτε νά εΤχρν ποο είς τό Ιίιοαπθστολ'κόν» χο ν κήρυγιμα τής άγάπης μεταξύ των άνθρώπων κσΐ τής κοι- 1 νωνικής δικα'.οσύ«ηζ; ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝ- ΠΛηΑΒΛΣ ΙΛΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕί'ΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΑΙΤΗΣ σης Παντελή Μττΐστη, π°ύ, αα Η .ΥΓΧΡΟΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΙ Τ·ϋ συνεργάτον,μας κ. ΜΕΛΚ ΝΙΚΟΛΑΙ-ΔΗ Ιΐον ( ογραφικές καΐ αλλες. Δίπλα σ' αύτούς στίκθνται κα' Τέτοΐοΐ τ^σαν άπά τούς ίχλεκτούς πθιητές άναφέροΜμε π^ό πάνω καΐ πού είναι συγχρόνως καΐ αξι°ι πεζογ ά δπ·ως 6 Γλαύκθς Άλιθόρσης, ό Άνθίας, ό Νϊκθς Κρανιδιώ της, ό Κώττας ΜόνΛης, ά Νϊκος Βοαχίμης, ό Κύττρος Χρυσάνθης, 6 Τάσος ΣΤεψαΐνίδης. Άναφέρονμε επ! δέν είναι πιά άνάμεαά μας, άλλά κοατο^ιμε ά σβ.-Ό·τΐ) τή μνήιμη το^,ς ό άκαταττό νητθς έθνΐκός καΐ πνεν,ιματικός άγω νιστής Νικόλαος ΚΑ. Λανίτης" 6 δημοσισγράψθς κα! ρα πνευαατικός Δημοσ©£- νης Σταυρινίδηζ" ό γενναΤθς καΐ φω τΐσ,μίνος άγωνΌ'τής τής δηιμοτιικής Μϊνελαος ζί μέ ά£ιόλθγα πεζθγρ<χι(ιήιματα, ϊ- ι οοφός Ιστθρνκός Φίλιθς Ζαννίτος· ό ·; καί καλά θεαιτρ κά έργοτ. δπως καΐ τάν Γιάννη Κστττουλίδη, ττού £δω 3ε ζωνταΐνές καί τταραστατΐκές εΐκό νες ζωής Λΐέ μικρά καΐ χαρΐτωμένα Καΐ άκολουθοΰν λ! π<>0 φέανθυν στήν Κυπρια
κή πεζογραψία καινούριους τό>ιχ;ς
<αΐ άνανΐωμίνους έκφραστΐ-κοθς τοό ττονς, δττως ό Γιώογος Μαι*ί>οΐδης
ζή στήν Άθτ>να), ό Ζήνων Βύ
ου, ό Φωτός Χατζησωττιρίου, 6
δας Μαλίνης.
Στήν Κυτφΐακή διάλεκτο έγ<>αψα.ν
με ττθλλήν έπΠι^ία λίγθι πεζογρά-
φοι, δττως ό τταλαιότ£ρος Νικος Χατ
ζηγατίριήλ καί ά νεώτερθς
ΟΙκονομ ιδής.
ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ
Στάν τ°μία τοθ στοχασιμθϋ, τής
ν,ελίτης καΐ τής κριτΐκής ξεχωρίζθυν
ττολλοϊ Κύπιριοι, είτε άπ' όσους ά
ναψίραιμε π'ό ττάνω. είτε αίλλοι, ιτου
άξιόλθγες καΐ σηιμαιντικ^ς
ς (σέ βιβλία, σέ περιοδικές
καΐ °Τόν Τύπο), |στορι·
κές, άρχαΐολογικες, ι)>ιλολογΐ.κές. λα
έπίσης εκλεκτός Ιστορικάς Λοΐζος
φιλίπτττθυ' ό Ακθύροβστθς λαογράψος
Νεβκλής Κυρΐαζής' ό ψωτΐσιμένος όη
μ&θΊογράψος καί μελετητής Κ. /.
Κωνο-ταντινίδηζ. Καΐ άπ' δσους
κ3*ι έογάζονται άκάμη, καί π
ρ°υν πθλύτιμη συμβολή στόν ττνευμα
τικό ττθλιτισμό τής Κύπρου 6 Κων
Μιιριανθόπιουιλος, ό Σά6-
βας Χρίστης, ό Κωνσταντίνος Σα¬
ριδάκης, ό Νέαρχος Κλη;ίδης, ό Α
μίλιος Χθυριμούζιος (πού ζεΐ στή
Ά9ήνα καΐ άναπτύσσίι πθλύττλενοη
πινευματΐίκή δοάση), ό ΚώΠας
σής (πθθ ζϊϊ τώρα στήν "Α'ΐε
ό Άντώνης Ίντιάνος, ό Ν", 'ς Κρι
νιδιώτης, ά θ. Σοφ^κλέους, ό ΠαΟ-
λος Ξιούτας, ά Χο.
μθυ, ό Κ. Πηλαβάκης, ό
Καοοιμόινος, ό Γ. Παπταιχσοαλάμπθυς
ό Κλεάνθης Γεωργιάδης, ό ΦρΤξο
&ράχας, ό Π. Δικαίας, ό Κ<οιάκθ«, Χστζηϊωάννθυ, ό Κώστας Κύρρηί· 4 'Ανδοέας Ίωάννον, ό Γιάγκθς Ήλιά δης, ό Πάνος Φασουλ'ώτης καΐ άλ- λθι. (Συνεχίζετσι) ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Τα άρδρα τού κ. Ι. ΜΛΛΑΘΟΥΡΑ Άξ·ότιμε κύρΐί ί1ρ°σαγορ€ύθ|μεν δημοσία χάριτος καί άνθμθλθγοΟιμεν ΐώχαρκ—ίας πρός τόν αξιότιμον κύριον Ίωακεΐμ Μα- λαθούραν τόν ϊνδοξον τούτον άνδρα τής περΐλάμπρου, τετΐιμτΐιμίνης καί άστεροίσσης Ίωνικής γής, δστις διά τής σειράς των πσΐλλθμένον Ο πό ενθουσιασμόν θεολογικών άρθρων τού μά>· υετοιχ)>έρει, μάς άνυψώνεΐ,
μάς άττθγειώνει, μάς προογιιώνει
είς τάς θεολογικάς καΐ έκικλησ ι αστι¬
κάς δέλτθμς> μάς έντρι,φεΐ καί άνα
5 φέ! είς τάς περιλάμπρθυς εύωδΐσ-
ζούσας σελίδας των γράφων των θε
οπνεϋυ,των) έξάχων πατέρων τής Ά-
γιωτάτης Όρθοδόξον 'Εκκλησίας. Ό
Συγγραφεύς μ&μυημένθς καί γνώ-
στης τής Ίάδθς φιλοσοφίας, έττΐ
σειράν £τών εύδθιοίμως διοοκονήσας
Τάς Οικονομικάς επιστήιμας, γράψει
ο.ττ·αλά καΐ ώς θεο«»ργΐκός χρωστήρ
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖίΙΗΣ
Τό παοήγορον είναι δτι καί αί
Λλέον Οεδαοημέναι ψυχαί καί αί η¬
δη πνευματικώς νεκοαί, δέν είναι
δυνατόν νά συμμεθέξονν τής χα-
θάς καί νά γεΐίθοϋν τόν καρπόν
αυτόν τού Πνενματος μέ είλικρινή
σΐ'ντριβήν καί μέ τήν πίστιν.
/Εάν δέν γίνη αύτό, εϊιε διότι
δεν τύ θέλουν ή νομίζονν ότι δέν
ήμποροι>, τύτε· κά6ε εύΐνχία έχά-
•'βη.
Ό δαθμός τής εύττ«χί«ς έν τφ
Τβϋ <η>ν.βνιίτ·υ μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ
ματα τής ψυχής τού άνθρωπον διά
[ήν κατάκτησιν τής πνενματικής ζω
τ)ς. Ή ψυχή τού άνθρωπον, ώς
ί υπόστασις, ε?ναι υπό τήν
τής κάθε- ψυχής είναι άνάλο-
Ί">; της καθαρύτητος αυτής. Ή
ίΐνενματική ζιοή είναι Εν είδος διαρ
κοΰς θαύμα;ος, δπιος τό βλέπομεν
είς τάς ψυχάς των άναγεννημενων
κα ίτων άγί<ον. Έκείνος πού άγνο- εΐ, ή μάλλον θέλει νά άγΛ/οή τό θαϋ μα <ιύτό, (ίυθίζεται είς τήν 6ι><Τΐν- χίαν καΐ την άττσγνωσινι χοορΐς τήν δυνατότηΐα άπρλειΐ'βερώσεώς χον ά πό τήν πλάνην καί την άμαρτίαν. ΑΙ Φυαικαί καί 6μφι/τοι άρεταί μας τής εύφυίσς, τής καλωσύνης, <Λ διάφοροι έπιδεξιότητες, δέν ήμ- Λοροΰν νά έξασφαλίσονν την σιοτη- ι>ίαν τής ψυχής, τό σπουδαιότερον
καί άκρως έπείγον πράγμα είς τύν
κόσμον αυτόν. "Οχι διότι ή χάρις
'υύ θεοδ άχρηστεύει τά προτεοή-
5.μ.ΐβο έξάρτησιν τού θεόν, έξ αΰ-
'ού λαμβάνει φωτιομόν καί διινά-
κεις ενεργείας, έπομένιος κάθε άπο
«Όπή τού συνδέσμου μετ ά τού Θε-
οϋ, αναποφεύκτως όδηγεί είς την
ίΤνειιμ<ιτικήν νέκρωσιν, πον είναι ό δεντερος θάνατος, κατά ;ήν Αγίαν Γραφήν (Άποκ. 20,14). Ή ψνχή βέν ϊχει αλλο καταφύγιον διά την σωτηρίαν της, ϊ%ω άπό ι ήν λίτοοι· τΐν πού άιπέστίΐλεν ό Θεός διά τοθ Ίησοϋ Χμιστοΰ. Οΰτε πνενμα τική ζχή υφίσταται, Οπό τήν άλτ·9ή αυ¬ τής έννοιαν, χωρίς κοιννονίαν Θε- οΰ καί έπαχρήν πρός Αυτόν. Είς τό σημείον αύτό ό λάγος τοϋ Θεοΰ εί¬ ναι κατηγορηματικάς: «Καθώς τό νλήμα ού δύναται καρπόν φέ<)ειν άφ' έαυτοθ, εάν μή μείνη έν τή άμ .τέ'λω, ούτω; ούδε ΰμεϊς, εάν μή έν έμοί μείνητε. Έγώ είμί ή άνυτελος, ΰμείς τά κλήματα. Ό μένοιν έν έ- μθϊ κάγώ έν αύτω, οθτος φέρει καρ ττόν πολύνι δτι χωρΐς ΙμοΟ °ύ δύνσ σθε ποΐϊϊν ουδέν» (Ιωάν. 1δ, 4— 5). (Σ υνεχίζεται» ΙΣΤΟΡΙΚΗ Π.ΡΑΙ1ΙΑΤΒΙΑ Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡΛΤΟΡΙΛ Τού συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΪΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ>

Γΐορεία διά των
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού συνεβγάτβυ μας κ. ΑΓΤΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊ-ΤΙΔΟΤ
Β'
Ό ώνηλί,ής διωγ,μός πθΰ ύπίθτη ί
-λή τού Πυθατγάρου είς την Σ«>
λίαν καΐ ή τΓ.!;ττόλησις τών χειρογρσ
-ιαί το} ιμεγαλου δ-δαθκάλου, άπο
ί'ΤΐπαΧοιις δη,μανω<γ°ύς τής Πολΐΐι- ς, αυνετέλίσαν ώστ€ μόνον ή άνίί ίΓ*σις τής διδαισκαλίας τού νά ι1 ταβ 6α3θή άτό ταΰς Αττ^Γ^ταντας π'Ο 5 έφυγ^' εις την 'ΕΑλάδα. Ό Πλάτων ΟΛθιβοττλήρωσΕ £νσ τ ου Γίβαγόρου πθΰ ί- άττά τόν Άρχύταν (*) «όν Τ^αντΐνθν Κυ6ερνήτην τοθ Τλ δττου *η έσωτερι ύ κατά Τά κύριον έοτνον τοθ Πυ9αιγόρθυ δ ττως καί δλω* των μεταρρυθμΐθτών Ιγένετο κατά ποθψορικήν διδασ<ο>
^ίαν.
Ούσία -ίού συστήιμαιτος τής Διδτ
σ<αιίας το»; σώζεται είς τά επη» το^ Λύθιδθς, είς τά τοο Ίεροκλή (**), είς τα άποοΐκτ- σμάτια τού Φ λολάθκ καί τού Άρνύ τα καί είς τόν Τίιμαΐον Τού Π<νιτω νος, δπθυ περιέχεται ή κθσμθγθνίο τοΰ Γλθαγορα, Ή δδασκαΧία τθν παοθνσιάζει ϊ να Θ^Μμάΐιθν σύνολον πού πβριέχει ίνα βαιχικόν νόηιμα μίαν Χθγΐσΐμένην ανανέωσιν τής έσωτεοικής δδσσκα- λιας των Ίνδιών «αί τής Αιγυπτου Γήν οποίαν ενΕφάνισε μέ ελληνικήν 6'αύγειαν καΐ άπλότητα, συμπλη,ρί,'» νων αυτήν μ έ την ιδέαν τής ανθρω¬ πίνης 4λ*ι>0ερίας.
Κατά τήν Ιδίαν εποχήν είς διάφο
ρα σημε'ια τής 'ΥΙδρθγείου, ιμβγάλοι
μεταρυθ,μισταΐ έκλαϊκεύουν άνοτλόγους
Ο Λάο - Τσέ είς την Κί«α, ό
τελευταίας Βούβας Γκβυατάκα; - Σά
<·α - ΑΑοΟνι, έκήουττε είς τάς δχθσς τ=ΰ Γάγγη. Ό Βασιλεύς Ν^υμάς μέ σ'βυλλικά /(κ4μμ<ϊΤα άπιεστέλλετο είς την Ρώ- μην άττό τό 'Ετρουσίκΐκόν Ιερατεΐον νά οναο<αιτίση μ^ σοφούς θεσιμούς την όπτειλητκκήν φιλοδοξίαν τής Ρω υαίκής Σκγκλήτοο. Τό ίδιον πνευματικόν ρείιμα δια τοέχει ολόκληρον την άνδρωπότητα. Α Ό Πκθαγόρας ήτο υ! άς ενός ^ίθυ έμπόοου δακ,τυλιδ·ών τής χ Ι ΣΤΝΕΧΕΙΑ εί; την βην σελίδα Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ ΜΥΚΗΝΑΙ Σεΐρά ά=5ρων τοΰ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Άπό τό Ναύπλιον έπιστροφή είς τάς Μυκήνας, δττου άρχίζει τό τρίγωνον τής Ιστορίας: Μυκήναι — "Αργος — Τρί- τΐολις! Των άνθρώπων καΐ χά πεπρα γμένα τής Φύσεως είς συσχετι σμόν βαθυτάτης άρμονίας. Βε βαίως ή Πελοτΐόννησος £χει ξε χωριστόν θέλγητρον. "Ο,τι κυ ρίως αποτελεί χαρακτηριστι- κόν της είναι ή πιότης. Άκό- μη καί εκεϊ, δπου οί όρεινοί δγ κοι δεσπόζουν, ή συμμετρία δέν χάνεται. Κλιμακώνεται, ϊ- σως, άλλό; διατηρεΐται. Καΐ ι διατηρεΐται μέ κάποιαν Ιδιά- ' ζουσσν γλαφυρότητα γραμ- μών καΐ σχημάτων, πού νομί- ζεις δΐι δλα ρΐντπ ρυθμισμένα άπό αΐσθητικούς κανόνας, πει- θαρχημένα είς νόμους άναλο- γιών, προωρισμένων νά γοη- τειόσουν, νά έλκύσουν τό βλέμ- μα καί νά τοΰ έμπιστευθοθν άληθινοΰς ζωγραφικους ττίνο: κάς, γεμάτους φώς καΐ χρώ- μα, αβρότητα καί ηρεμίαν, στοχασμόν καί αύτοπεποίθη- σιν. θά ίλεγες, ό πολιτισμός (Χυνέχεια ε'ς ττιν 6ην ογΛ.) έμβοπττίζει τόι/ άλαβάστρινθν κάλα- μόν ε^ς τά θεθιλογ*ά νάμ^α διά νά μός δώσει φαεΐνάς είκόνας κα'ι ώς ήχ«ψό?ος σ,μίλη άνάγιλυψα έκματγεία ίστορικώίν μφφών Άνατθλής και τής Δύσ«ως. Έν τή κριτΐκή τού διατε¬ λεί έν πλήρει άμεροληι(·ία χωρΐς νά γίνεται έμπαθής, καοστΐκός ώς <ν- νήθως πολλάκις συμβάσει άλλά ώς λ.ειιΐ-ης καΐ ώς ούρανοδάμων άπόστο λος πιοθσπαθεΐ να γΐψυρώσει τό θεολο γικό χάομα των δθο Έκκλησΐών, μ "τε τα δύο πλΐιρώματα των δύο Χρι Έκκλησιών νά τεθώοΛίκ υπό την αύτην άρχηγίσν καΐ ττη κατά τήν διάδευσιν είς θεολογΐικόν διάλογθκ επί ϊσθις [ δροις. ( Διατελώ μετά ίδιαζοθσης τΐμής ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΧΡΙ'ΣΤΑΚΗΣ 5ον Τέλη τού 1106 εστειλε πρεαβεία στόν πά.τα Άλεξανδρο Γ' καί τοΰ δήλωσε δτι «σνμφυ>να μέ τήν άνέ-
καθεν ζοηρά τον έπιθυμία νά συμ-
6άλη στήν ενίυση των χριστιανικήν
έκκλησιών, ήταν πρόθνμος νά τιμή¬
ση την Ριομιακή Έκκλησία, σάν μη
τέρα τού καί νά τήν προστατεύση
Απά τόν Γεομανό διώκτη της. "Ε-
τρεφε, ΰιμως, παράλληλα καί την
έλπίδα ίίτι καί ό ΙΙάπας θά προσΐά-
ιευε τύ δυτικοοϋκμαίκό στέμμα ά¬
πό τούς σφετεριστές τού καί θά τοϋ
τό άπέδιβε, δπως απαιτούσε ό όρ-
θός λόγος καί τό όίκαιον. Ό ΙΙά-
πας βρέθηκε σέ δυσκολη θέση. Ή
εχθρά ταν κατά τοΰ Φρειδερίκου
καί τό συμφέρον των προστατευομ,έ
νων τού ίταλικών πολιτειών, σννη-
γορούσαν νά δεχθή. Μισοΰσε, δ¬
μως, ^έ έμπάθεια καί τούς Βυζαν-
ιινοΰς. Φοβότανε καί τήν αντιδρά¬
ση των β°λλων δικικών ήγεμόνων
καί των φανατισμένων φεουδαρ¬
χών. "Τστερα άπό'πολύωρες σνσκέ
ιρεις μέ Γθΰς κληρικούς καί κοσμι-
κούς συμβούλους τού, έ'δωσε στούς
Λρέσβεις τοΰ Μανονήλ μιά ΰπουλη,
ά6ρή άρνητική άπάντη<τη. «Εύγνω- μονοΰσε», είπε, «τόν βασιλέα της Ρωμανίοΐς γιά τίς άγαβές άπέναν» τι τής Άγίας "Εδρας Λοοθέσεις Τού, έπιδοκίμαζε τήν αίτησίν τού πε οί ενώσεως των έκκλησιών καί τοΰ εστελνε την πατρικήν εύλογί«ν τού. Άλλά δέν θεωροΰσε ευλογο νά συν- αινέση στήν έπιθυιμία τού γιά τό αύτοκρατοοικό στέμμα, γιατί ήταν αντίθετη στή γρσψιμή πού χάραξαν οί τηρθγεινέσιτεροί το^ άΊγ»οι παιτέρεί καί έπικίνδυνη γιά την γεν»κή ει¬ ρήνη». Ώς τόσο, £δεσε σέ ψιιλό ιμαντή- λι τόν ΰπαινιγμό τού Μανουήλ πε- ρί νποταγής τής έλληνικής Έκκλη¬ σία; στήν ρωμαϊκή —«νά τιμήση την ρωμα'ική Έκκλησία σάν μητέ- ρα τού»— κι' εσΐειλί δυό καρδινα- λίους στή Κωσταντινούπολη νά συ- ζητήσουν τό θέιμα. ΟΊ διαπραγμα- τεύσεις τράβηξα,ν σέ μάκρος, δυό όλόκληρα χρόνια, χιορίς άποτέλε- σμα. Ή άρνητική στάοη τού Πάπα, δέν έπηρέασε τή πολιτική τού Μα¬ νονήλ στό ίταλικό ζήτημα. Έξακο- λοΰθησε την χρηματοδότηΐτη των I- ταλικών πθλιτε'ώΐ', ξανάχτισε, μέ δικά τού σιινεργεία καί εξοδα, τά τείχη τοΰ Μιλάνοιι, πού γκρέμισαν °ί Γβριμανοί, ένισχυοε τούς Ιτα¬ λού;, μέ τεχνικούς, μέ έθελοντές, μέ δπλα, μέ έφόδια καί υπήρξε ό μεγάλος άφανής συντελεστής τής τελικής ήττας τοΰ Φρειδερίκου καί τής Ι'ξωσής τού άπό την Ιταλία. Ό Φρειδερίκος εβραζε εναντίον τοθ Μιχαήιλ, άλλά δέν άποφάσιζε νά καιτοΓ/ιγβίλη, τή λικόφιλΐ) σνμ,μα- χία τους γιά νά μή τόν εξωθήση σέ κηρύξη πολέμου. Μόνο ατά 1176, μετά τήν άΛρο- σδόκηιη άποτυχία τής τελευταίας καά των ΣελτζουκιΛών έκοτρατβί- ας τού Μανουήλ, θέριεψε καί τοΰ ιιτειλε 2να ίταμό γράιμ<μα, προκλητι- κώτατο στό λεικτικβ καί γελοίο <ττά επιχειρήματα. Τόν σνμβούλευε, δή- θεν σάν φίΑος καΐ σ^μιμοοχθς, ν/Ιχ πάψη νά τοΰ δημιουργή ζητήματα μέ τοΰς ΰπηκόους τού, νά άναγναε- ρίση τήν αύτοκρατορική τού έξου- σία κ«ί τήν έξουσία τοΰ Πάπα καί νά μην άνοοκατεύεπΌι στίς μ^ταξύ τους διαφορές. Στίς ύποθΐσεις τής Λντικής Ρωμαϊκής Αύτοκρατορίας, τοΰ γραφε, δέν τοϋ πεφτε λόγος, γιατί οί Γεβτμανοί αύτοκράτορες εί χαν κτληρονομήσει τήν δύνσ+ιή ιους άπό τούς ένδόξους Ρωμαίους αύτοκράτορες κι' ?πρεπε νά διοι- κοΰν οχι μόνο τήν Ρωμαϊκήν Αύ- τυκρατοοίαν, άλλά καί τό 6ασί- λειο τής Γραϋκίας. Καί τέλεκονε (Ιυνίχβια είς τήν 6ην βελΒα) βΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΒΝΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚλΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΠΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 15 την δηιμθσίεοσ'ν "*ϊς τής Ύπάτης Άρμοστείας Σμύρνης, τής άναφερομένης είς τά ■μέτρα τα όττοΤα ελα.6εν αντη άπό τής άρχής σχεδόν τής εγκαταστάσε¬ ως Της είς τήν πρωτεύουσαν τής Ί- ωνίας, διά την εμπέδωσιν τής τά- Ρεως. «Τελευταίως τά Στρατοδικείον Βα ϊνδιρίοο κο:τεδ!καθ'£ τούς Χωροφύλα- χας ΒαΪΜδιρίου, Ίμάμ Χουσε(ν όγ- λ»0, Μουσταφά καΐ Χουσεΐν όγλοθ Ζαδΐκ είς ίσόβΐα δεσιμά, ώς μετασχό ντσς είς τή.ν γενο,μένην ίσχάτως άνα τίναξιν τής γί$ύρα<; ΤσιπΛάκ, πλη¬ σίον τοθ Βαϊ^ιρίου Κειμάλ καΐ τΐν ίνωμθτάοχην Δαούτ, διότι, καίτοι ο) δύο οίτοι διατέλουν έν γνώσει τής μελετωμίνης άνατινάξεως, ουδέν £■ πραξαν πρός πρόληψιν ταύτης, ούτε ε(5θΐπθί,ησαν τάς ελληνικάς Στρατιω τ κάς Αρχάς, δπως λάβωσι τα δέ°ν !Χ πρός τταρειμπό5ισιν τής άνο/Τΐνά- ξ·:ως ταύτης μέτρα. Παραλείπω την συστηματικώς γενομένην διάδοσιν ψευδών είδήσε- ιον υπό των όργάνων τής τουρκι- κής Χωροφυλακής, εναντίον τής η¬ μετέρα; Κοοτοχής καί ήτις δέν εί¬ ναι δυνατόν παρά νά προκαλή επι¬ κίνδυνον έρεθισμόν των πνευμάτοιν. 'Τπό τοιούτους δρους, ήτο δυνατόν ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΧΟΡΙλ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΝ ΒΟΥΡΑΟΝ Ό κ. Νϊκος Ε. Μηλιώρης προκειμένου νά άοχο- ληθή είς μίαν Ιστορικήν μελέτην, εΐδικότερα καί λεπτο- με,ρέοτερΓΓ κοί μέ τά χωρία τής ττεριοχής των Βουρλών: Σκάλα των Βουρλων, Μεντέσι, "Ορυτατζας, Κόλιτζας, Γκιούλμπαξες, Γιατζιλάρι, Πάνω Ντεμερτζιλί, Κστω Ντεμερτζιλί καί Έγγλεζονίϊσι, παρακσλεΐ τοθς κατα· γομένους ή δπως δήποτε δυναμένους νά παράσχουν οιανδήποτε πληροφορίαν περΙ των κωμοπόλεων καί χω ριων ούτων. να άττευθυνθοθν άπ' εύθείας είς ούτον ήτοι : ΝΓκον Ε. ,Μηλιώρην Ά&ριανσυπόλεως 24 Παπά- γου — Αθήναι τηλ. 65ΟΟΙ5. καθ' ήν στιγμήν διεξάιγονται <'θ- 6αραί επιχειρήσας καί έξ άλλον διάφορα δογανα προσπαθοΰν νά Λιε γεΐρουν τό όθωμανικόν στοιχείον, νά εμπιστευθώμεν τήν ασφάλειαν τοο στρατόν «αί την εϊρήνευσΐν τής χώρας είς την τουρκικήν Χωροφυ¬ λακήν ; Έν τούτοις, παρ' δλα ταυτα, έ- πανειλημμένως παρενέβη ή 'Τ«ά- Τη Άρμοστίία πί»ός μετρΐασιμόν τής πθινής των καταδΐκασθέίντων άνδρών τής τονρκικής Χωροφνλα- κής, άπαγοοεύσασα νά εκτελεσθή θανατική τις εκτέλεσις καί πολλά¬ κις διατάξασα τήν άποφυλάκισιν πολλων αξιωματικών καί χωροφυ- λάκων, άποδεδειγμένως ένόχων, 6- πό τόν όρον μόνον τής απομακρύν¬ σεως αυτών εκ τής ημετέρας ζώ- νης. Άλλ' άνεξαριτήτως των κατά τής ασφαλείας τής κατοχής μας άδικη- μάτων των όργάνων τής τονρκικής Χωροφνλακής, διεπράχθησαν έπα- νειλημμένοος ΰπ' αυτών καί άδική- αιτα καθαρώς τοΰ ποινακοΰ δικαίον έκ τοΰ οποίον προκύπτει ότι τά ύ- π-άριχθντα έν τή περιοχή ,μας 6ρ- γανα τής τονρκικής Χωροφυλακής, Χαδίκ μπέης, κατεδικάσθη είς τεσ- σάρίθν μηνών φυλάκισιν επί άδί- κο.) επιθέσει μετά βιαιοπρανιών. Έ- πίσης οί χωροφύλακες Χαλίλ Ίμ- πραήμ, Άσήμ 'Μρίς, Χονσείν Χα¬ λίλ, Χονσείν Μεχμέτ καί Άλή Ό- γλον Γιουσούφ, κατεδικάσθησαν είς θάνατον επί ληοτεία καί φόνω. Έκ των άνωτέρτυ έκτεθέντων πραγματικήν στοιχείων, περί τής διαγιυγής τής τουρκικής Χωροφυ¬ λακής, φοονώ, πιστοποιείται πλή- ρως, δτι ήτο αδύνατον νά άφεθη είς τήν παλαιάν δράσιν τό Σώμα τούτο, χωρΐς νά κινδυνεύη οχι μό¬ νον ή άσφάλεια τοΰ στρατοΰ μας, άλλά καί αύτη ή δημοσία τάξις έν τή περιοχϋ μας. Σχετικώς πρός την τουρκικήν Αστυνομίαν, αυτή, έπειδή δέν πα- ρουσίασε διά την ημετέραν Κατο¬ χήν τόν κίνδυνον τόν οποίον παρου- σίαζεν ή τουρκική Χωροφνλακή, άλλ' άφέθη είς τήν εκτέλεσιν των άσνΐυνομικών αυτής καθηκόντων, (ΖυνΑχοα είς τΛν βην αελ.) ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΟΑΚΗ ΣΙΟΣ Άοχές Τ<>0 Ίουνίομ 1919.
ζα άπό την Ελβετία, νίσρός
τής, πίσω στήν ίωνΐκή πατρίδα, Ι
^τεοο: Αττό ττέντε χρόνων άπθυσΐα
ατή Γηΐιμανία καί Έλ6ε.τία. Τό άτ
μόπ-λοιο εΤχε ττάρει στό Μπάο'. κάμπο
σους έιτιδάτες καί άπό την Κέρκν-
οα κατόπιν στρστιώτες, νεαροϋς
ίαντά?-υς γιά τόν ΠΕ'ραιά.
Νο
ευθύς ΰστΐερα άπό την άνακωχή
τοΰ 1918, ή γενΐκή κ2τά-
Στήν Ιταλία σιγόβραζε, έ
τητήδεια καλλιερτγιγμένη ^0 τόν κθμ
-ι°ννισμό, ή λαϊκή δνσαοέσκεα, οη
κιο'ε κεφάλι ή άνταρσίο; ενισχυμενΓ
άττο τίς χιλιάδας των
μέν»7 ιμαχητών π<>0 τούς
τους τοθς εΤχαν ξεο6αιλώσ£ι οί κα-
κουχίες καί ή λογής λογής ΦρίΜΊ
τού μετώπθυ* οί δηιμάσιες ι^ττηρεσί-
ες. καθώς εΤχα άντιληιφθεΐ στά Μ-
λάνο (άναζηιτώντας τού κάκου ο-τήν
άστυνθιμία κσΐ στά Ύραφΐα των αι
δίροδοόμων τού κιράτους τό κσλ·νον.>
γΐοραμμένο έπανωψόρι τής
ποϋ εΤχα λησ,μθνήσει στήΐν
τού σΤαβμ<Ό ή τοθ τελωνείον στήν Ντομθντόσσολα), ήταν κ ξεχαοβαλωμένίς' Στό Μ'λάνο με κλειΐβ:ΐ στό ξενοδθχεΐο, «Μηιμερΐ, ώοες όλόκληρες, άπό φό6ο ιιή χυμή^θμν μέ,ο-α δ'σδηλωτές ή ε πανάστάτες ΒιαοΤ'κά βΐαστικά, έμ πρός στό όηβρώπΐνο κύ,μα ποΰ όριμθυ σε στοθ; δοόμους, ή δεύβυνση τ-α) £Τχε άμπαρώσει καΐ Γ>ι
τήν έξώπτορτα, τη
άχάμα- μεγάλη, καστράτΓθρ
τα άπό παχύ ξύλο σάν έκεΐινες τοθ
καΐροθ. Στίς δχθες το0 Ίζόν
τσο ποταμοί) καΐ στΐς χαλΐκαριές
της ττίτρινης έρήιμου τοθ Κάρσο "Ι
ταλοΐ καΐ Αύστριακοί, άδελφο! εύρω
πσΐκοί λοοοί, εΤχα>" άλληλοεξοντω-
θεΐ. Τώρα ποΐνΐοϋ άκθλουβοΰσε ή νη
ψα<ν'οτητα τού ξνπνήιματος άπό τα ανόητο μεθύσι των πολειμικών, σ«6ι νιοτικών θθφίων πού τώρα ήχοϋσαν 3άν «κάΜτ.κη ιμονεδα» στά αύτΐά των ΙεγελασμίΛΐων ό—ό κούφες ήγεσΐ ες λαών. "Οποίος Εζησε τότε την Εύρώπη δέν θά τ^^τε νά ξεριζώση μέσα άπό τά φυλ Λοκαρ·5ια τού την άπογοήιτεμση κεΐ την πίκρα πθθ τά εΤχε δΐαττοτίσει ή ί>εα τοθ μεγόιλοι/ Ιικείνου μοοκελειοθ
και τοΰ
.Προερχάμενος άπό τήν άφανάττ-
στη, έλεύβερη, εΐρηνική Ελβετία, ξα
φνίσθ>|κο: δυσάρεστα δταν «την άπο
ίΐάθρα τού Μπάρι κάποιθς ανβρωττθς
Τιν άτιμθπλοίκού προοκτορείου ή τχΛ
Γταλΐκοο λιμεναρχείου, «κύρίος» σύμ-
Φωνα μ^ τ6 ντύσιμό τ011, μοί) ίκαιμ£
μέ αύταρχ'κό τράπο παρατήρηση για
τί νά μ'λήσω γερμανικά. ΕΤχα καττά
^ύμτπτωση συναντήρει μέσα στό δια
μέρισμα τής άμοβξθστοιχίας κάπθια
άπά τό Νιταβός γνωστή κνρίσ Νίκη
τα, γερμανικής κατατγωγής, ,μέ Γό
κθρΜσάκι της, καί την παραστάθηκα
στήν έπι6ίβαση) ,μιλώντας της 6ί-
6αια γεαμανικά. Ό Ιταλός έκ«ΐνος,
μ' δλο πού ό πάλβμθς εΤχε πάψει ά
πό τόν ΝοβμΛρη, τού 191 β, φύλοογε
άκόμσ ,μέσα τού τόν κοθφο σωβινι-
στΐκά φανατισιμό τού καΐ β&ηστ νά
μθνγγώση κάθε γερμανΐκή, φωνή. Νεα
,ρός κόκορας τότε έγώ, ποϋ δέν {-
χώνευα τβτοιες άδικίες άττό όποΐα-
δήιποτε πλευρά καΐ νά προέρ.χοντ<ϊν>
Τ^ΰ άποκρίθηκοΐ πώς ήμουν
ρος νά μΐλώ οπθιαδητττστε
μοθ &ρεσε. Όπότε αύτάς μ'
3·: πώς θά ϊβαζε νά μέ συλλάβουν.
Τέλος μέ άψΐσε ί}συχοΐ νά κοιτώ£ω
τίς άποσκευές καΐ σε ποίον θάλοχο
θά μέ έγκατάσταινσν.
Το έλληινυκό τιιλοίο, καθώς βέν βά
άογοθσα νά δΐοππστώσω μόλΐς θά
εΤχα πέσει νά ττλαΓγιάσω στόν θά*α
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την βην σελίοα.

■"' ■ ■"■»■—■■ -«■
Ο κ. ΤΣΑΓΛΑΓΙΑΝΓΚΙΛ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΗΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΜΑΝ. ΚΑ ΒΟΤΡΑ έπιτίμου Δικηγόρου
Είς την τελευταίαν Γενικήν Συ
νέλευσιν τοϋ Όργανισμοϋ Ήνωμέ-
νων Εθνών, ωμίλησε καί ό Τοΰρ
κος 'Τπουργός των Εξωτερικών
κ. Τσαγλαγιανγκίλ. Τόν λόγον
τού εδημοσίευσεν έν περιλήψει οί
Τουρκικές ίφημεοίδες καί τόν με-
ταφέρομεν είς τάς στήλας τού «Προ
σφυγικοΰ Κύσμου» διότι άξίζει νά
μάθη ό Έλληνικός Λαύ; τάς ίπι-
σήμους άπύψεις καί γνώμας τής γεί
τονος καί σύμμαχον Τουρκίας επί
των Διεθνών ξητηιμάτων.
Ό κ. Τσαγλαγιανγκίλ ετόνισε
την ανάγκην τής διατηρήσεως τής
Παγκοσμίου ε'ιρήνης, κεττεφέρθη ε¬
ναντίον των Φυλιτικών διακρίσεων
εκηρύχθη υπέρ τής εκκαθαρίσεως
τής άποικιοκρατίας καί έπέρινε την
στάσιν τής Κυβερνήσεως τής Ρο-
δεσίας καί την φυλετικήν πολιτι¬
κήν την οποίαν άσκεϊ αύτη.
Διά την κρίσιν τής Μέσης Άνα-
τολής ετόνισε ότι αυτή διατηοεϊ
■την σοβαρότητά της καί ηύχήθη
την ταχείαν αποκατάστασιν τής
ϊίρήνης είς την περιοχήν αύτην τού
κόσμου, τονίσας ότι ή πυρκαϊά είς
τό Τέμενος 'Ελ — Άκσά προσέ¬
θεσε νέον λεπτόν στοιχείον είς την
υπάρχουσαν επικίνδυνον κατάστα-
διά νά λυθή ή Άραβοϊσραηλινή
σιν. Πρέπει εΐπε, νά γίνη τό παν
διαφορά καί εξέφρασε την λύπην
τού διότι δέν γίνονται σεβασταί αί
άποφάσεις τής Γεν. Συνελεύσεως
καί τού Συμβουλιον Ασφαλείας
περί έγκαταλείψεως των μέτρων
τα όποϊα άποβλέπουν είς τροπο¬
ποίησιν τού καθεσταηος τής Ίε-
ρυυσαλήμ.
Ό κ. Τσαγλαγιανγκίλ άνεφέρθη
είς τάς άποφάσεις τής Πανισλα-
μικής Διασκέψεως τού Ραμπάτ, έ-
πέκρινε τα τετελεσμένα γεγονότ,α
καί την διά των δπλων προσάρτη-
σιν εδαφών καί εξέφρασε την έλ-
ηίδα ότι ή έπιδείνωσις τής κατα-
νους τού 'Ελ — Άκσά θά συντε-
οτάισεως καί ή πυρκαϊά τοϋ Τεμέ-
λέβουν είς τό νά έντείνωμεν τάς
προσπαθείας μας διά την εξεύρε¬
σιν λύσεως καί άρσιν τοϋ άδιεξό-
δου είς τό οποίον ευρίσκεται ή κρί
σις τής Μέσης Άνατολής.
Συνεχίζων την όμιλίαν τού ό κ.
Τσαγλαγιανγκίλ άνεφέρθη καί είς
τό Κυπριακύν ζήτημα ειπών τα
εξής: Έπιθυμώ νά άναφερθώ είς
Ινα θέμα τό οποίον ένδιαφέρει όπ'
εύθείαι, την Τουρκίαν: Τό Κυπρια
κόν. Παρήλθεν ετος άφ' ής ήρχι¬
σαν συνομιλίαι μεταξύ των έν Κύ
πρω δύο Κοινοτήτων. Αί συνομι¬
λίαι αύται σκοπόν εχουν την ανα¬
ζήτησιν των βάσεων αί οποίαι θά
άποκαταστήσουν ομαλάς είς την
νήσον συνθήκας καί συνταγματι-
κήν τάξιν είς αύτην. Πιστεύομεν
είς την ανάγκην όπως αί συνομι-
λίαι αύται καταλήξουν είς επιτυ¬
χίαν. Διότι τό μέλλον τής Κύπρου
έξαρτάται άπό την πλήρη κατανο¬
ήση μεταξύ των δύο έν τή νήικο
στοιχείων καί την συμδολην των
είς την δικαίαν καί ίσορροπημένην
λειτουργίαν τοΰ ανεξαρτήτου Κοά·
τους Καί διά νά τεθοΰν αί βάσει,
τής διοικήσεως ενός Κυπριακοΰ
Κράτους στηριζομένου είς τόν σε¬
βασμόν τής διαφόρου ιδιότητος
των 'Εθνικών Κοινοτήτων τής νή
σου πρέπει αύται νά έπιδείξουν χά
τανόησιν καί άνοχήν πρός αλλή¬
λας. Εάν ή μία έξ αυτών παρασυρ
θή άπό τό όνειρον ότι μόνον αυτή
λογικεΰεται καί άναμενει όλας τάς
ύποχωρήοεις άπύ την άλλην πλευ-
ράν όφείλει νά αντιληφθή δτι δέν
είναι δυνατόν νά φθάσουν είς μίαν
λύσιν. 'Τπό τό φχος των διδαγμά-
των τού παρελθόντος έ'χω την πε¬
ποίθησιν ΰτι ή Ελλάς καί ή Τουρ-
κία εχουν μεγάλας ευθύνας διά νά
μή φθάσουν αί δύο Κοινότητος έν
Κύπρω είς τοιαύτας στείρας ένερ
γείας.
Πρέπει αί διεξαγύμεναι συνοιμι-
λίαι νά προχωοήσουν διά νά απο¬
κατασταθή ή άμοιβαία έμΛΐστοσύ-
νη καί άσφάλεια. Συνεπώς πιστεύ
>μεν δτι πρέπει νά διατηρηθή κα-
τά τόν πλέον άποτελεσμα-τικόν τρό
πον ή εΐρηνευτική δύναμις τής Κύ
πρου.
Είς τα σημείον τουτο ό κ. Τσα¬
γλαγιανγκίλ άφοϋ ηύχαρίστησε τόν
Γεν. Γραμματέα καί τούς λοιπούς
έντεταλμένους τοϋ ΟΗΕ διά τό
έποικοδομητικόν ενδιαφέρον των
είς τό Κυπριακόν ώς καί την εί-
ρηνευτικήν δύναμιν τής Κύπρου, ου
νεχίζων ωμίλησε διά τό Βιετναμι-
κόν, τόν αφοπλισμόν, την χρήσιν
τοΰ βυθοϋ των 'Ωκεανών είς είρη-
νικούς σκοπούς, τόν Βακτηριολο-
γικόν πόλεμον, την Οικονομικήν
συνεργασίαν, τάς ύποαναπτύκτους
Χώρας καί έτερμάτισε την όμιλί¬
αν τού άναφερθείς είς την κατά-
κτηοιν τοΰ Διαστήματος. Αύτά εί¬
πεν έν περιλήψει είς τόν ΟΗΕ ό
κ. ΤσαγλαΎΐανγκίλ.
Καί μέ την ευκαιρίαν αύτην πού
μνημονεύεται καί πάλιν ή πυρπόλη
σις τού Τεμένους τοΰ Άλ — Άκ¬
σά είς την Ίερουσαλήμ διερωιτώ-
μεθα: Γιά ποίον λόγον διεπράχθη
αύτό τό ε"γκλημα; Ποίον σκοπόν
έπεδίωκαν οί όργανώσαντες αυτήν
την βάρβαρον πράξιν ή δποία δέν
θίγει απλώς τό Θρησκευτικόν συν-
αίσθημα τοΰ Μούσουλμανικοϋ Κό-
σμου άλλ' αποτελεί προσβολήν κατ'
αύτοΰ τοΰ Θεοΰ, ό οποίος είναι 2-
νας καί μόνος Παντοκράτωρ δι*
όλους τούς άνθρώαΐους, ανεξαρτή¬
τως τής Θρησκείας την οποίαν ού
τοι άκολουθοΰν. Καί δέν £χει ση¬
μασίαν διά τό θρησκευτικόν συν-
αίσθημα, δν λέγεται Ναός ή Τέ¬
μενος ή Παγόδα ό τόπος ένθα λα-
τρεύεται καλ προσκυνεΐται δ Θεός.
Κάθε έλεύθερος καί πολιτισμένος
άνθρωπος καταδικάζει μέ άπο-τρο-
πιασμόν την πυρπόληοιν των τόπων
λατρείας τοΰ Θεοϋ οΐασδήποτε Θρη
σκείας. Δέν Ιχει κανένα νόημα μία
τοιαύτη πράξις μισαλλοδοξίας, καί
φανατισμοΰ. Δείχνει απλώς ψυχι¬
κήν κοπίοτερότητα καί βάρβαρον
συνπεριφοράν.
ΜΑΝ. ΚΑΒΟΤΡΑΣ
ΑΛΗΘΙΝιΒΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΤΟ ΑΡΝΑΚΙ ΚΑΙ Η ΑΓΚΑθΙΑ
Ό Τάκης, ίνα άγθράκι 8ξτ|
άγο—οϋσε πολύ τό άσττρο άρνάκΐ τού
ττού εΐχε σττίτι. Τόν έλεύθορο καΐιρά
τό άγαράκΐ καί τό άγατττιμέν° τού
άονάκι ϊπα'ζαν καΐ χοροπηδούσαν
τρίλλά μέσ' στά χωράφια. Μ'ά με¬
ρά τό άρνάκι μττεριδεύτηιχί μέσα σ'
έναν άγκαθάβατο. "Οσ<> περισσότεοο
ττάλευε νά έλευθεοωθη, τόσο χεΐροτέ
ρΕι>ε ή κατάστασί τ°υ. Βέλαζε θλΐιι
μέν<χ ώσπ«υ νά μιττθρέση τό παιδάκΐ νά έλευ9^ρώση τό .μαλλί τού άττ' τ' άγκάθια. Τό τταιδάκι Ετρ£ξε ττοιτέοα τ°ι» κρατώντας Τροφερά μΐχρή τθγ άγικαλ'ά τό ζώο π Ί τού Ετιρεχε τό αΐμβ. (ίΜττοιμττά:», παοακάλεσε «Σέ ττα ραοχαλώ κόι|>; αυτήν την άγκαθΐά Ί·°ύ
πΐάσθηικε τ' άρνάκι μόν».
Ό πατέοας έ£έτασ'ε τ' άονάκι,
καθώρισε τίς πληγές καΐ άφηρε τ'
ίβ,ονάχι έλ«ύ9Ειρο νά ξανοπταίς'η "Ε
,τεΐτα, κρατώντας τό γυιό Τ°υ άττ'
τό χέρι. τ°ϋ εΤττε νά το0 δείξη την
άνκαθά. Μόλις το(> την εβειξε τό
ττα·δί> ήοθε £να ιμΐκρό ττ'χιλόκτ καΐ
κε6ρνΊοκτ£ στήν άγικαθιά ιτού ϊφτσ.ι-
γε, Τό ττθυλάιχ &:χΐσε νά
<άν»ντας <|>αΐν<ίμεν:κά ττατόρα καΐ τόν γυιό τού ακονγαν μαγβμ,μένοι. 'ΈΐΓε·τα κύττσζαν κα- θώς τό τγΟιΑϊ μάζευζ στό ρά,μφος γοιι τα ιμΐκρθ^*θΐτ.'*ά κοιμιμάτΐα τθί>
μαλλιοο τοθ άρνιοΰ ποΰ εΙχαν ττια-
ττπ στ' άγκάθια «αί ϊφυγε
(Τσέ'ίζ
σού κόψω την ιταληοαγκαθιά,»
«"Α, δχΐ'» φώναιξε τό τταιδάικι κα
θώς ή νέα γνώσι φώτΐσε τό -πρόσω
τό τού. «Είναι «αλή άγκαθιά». Καΐ
μ" αύτό εψκγε τρίχάτο γιά ν^ ·π·αί
ξη ττά>ι.
Συχνα ζηιτάμε άπ' χον Ποοτέοα
μας νά βγάλη τα έιμττόδα άττό "ό
^ρόμο μας καΐ άνακαλύ—·ο,μ,ε μετά
- κα3ώς Τόν άκο^με τκρθσεκ,τικά - δ
τι έχεΐνο ττθθ χοεΐοοζάμαστε δ£ν εΤ-
ναι λιγότε,ρα έμτταδκΐ, άλλά ττβρ'σ-
σότϊρί} άγάττη καΐ καιτσνότκη ν>ϋ λό
γον Τού.
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
(Μετάφρασις)
ΝΥΚΤΕΡΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Κωπηλατώντας ήρθε άττόψε ή
στή γή
Στίς χΐρδές τοθ χαμένθυ δΐολΐοθ,
Σιναιλά ιταί<ει μ'ά χαρούμενη μ£λω δία. ΚωττηΧατώνΤας ήίθε άττόψε ή νύχτα στή γή ήλιοτρόττιο ΙϊΐΓΟψε ν^ βλέττη τόν Τό ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου Ό φιλθγερός ιταΐτριωτισ·μό<; Τοί; άνδρας ύττερ!θχο3ε κα! ή σύστασις τού ΜηΤοοττοιλίτθν Ιωαννίνων Σ/πν»ρ! δωνος, το{) όποίΰν τή>ν γνώμην έζή
τησε ιτοΐν άπτοδΐφη τάν έ—εΐσοον ν'
αναλάβη τήν θλιβεράν εκείνην άττο-
Άνέκδοτος ίστορία έκ τού πολέμο ΰ 1940—41.
έπ*ίνα-
Ό γηραιός Ιεράρχας είχεν
ττιρόϊ αυτόν:
—(Πήγαΐνε, Στρατηγέ. καΐ κάμτ τό
καθήιχον σου ττρός τόν Λαόν όπως
τό εκαμες καί ώς στρατιώτας. Μή
λησμονής ττοτ^ τούς σΜμιιο
ο°υ Ήττεΐιρώτα·; καΐ κάμε δτι
ρεϊς ώζ ίπτουργόί τής Γεωργίας.
Ό ©εόζ νά εΤναι ττάιντα μαζί σου
καΐ νά σέ ένΐαΐχύη είς τό εαγον σθυ.
Παρέμΐ.ινεν έττί τινάς μήνας είς
την θέο-ιν τοθ ΰπτθυργοθ Γεωργίας
μεθ' δ -παρητήθη, καιτιδών δτι ήτο
αδύνατον νά έΕυπηιι^τήση κατά βε-
Τικόν τρόπον τόν δύαιμθιρθν έλληνι
κόν Λαόν, έφ> 5σον ο) 6άρ6αροΐ κα
τακ/τηταΐ προσχΐ)μο(τΐκώς μόνον
«I-
χον ίγκατα<~ήσ^ι την ψευδοικι;6έρνη σιν εκείνην, '(να 6ι' αυτής, οϋσης τι.· φλοθ, άνισχύρθυ καΐ άκει; Ιδίας γνώ όργάνων των, έκ «κτφαλοϋς καΐ έλήστ£ι*>ν κ,οιΐ
τόν ύττθδθυΛΐοθέντα Λαόν
Ήτο τττωχόζ ό Κατ<Ίμήτρος ττοό τής ύτΓθυργίας τθυ καί αττωχότ·ερος άπεχά?η3Έ.ν ίκ ταύτης. Ή οΙκθγ£· ά τού καΐ αύτός ό "διός "<χν κατά την έιτάρατον τής ΓερμανθΙΤαλικής κατθχής, κ^ θώς έιτείνοχταν ιτάντες οί γνήσΐ» "Ελληνες. Μ^ά δέ την άπτελει^έρωσι,ν τή. χώρας κατηγορρ.θεΐς «επί εσχάτη ττρθβασίΐα» διά τήν συμμετοχήν είς τήν Κι*6έρ«ησιν Γ. κατεδΐκάσθΓΐ είς φυλάκισιν 5'Λ έττών. Την όιτοίαν έξέτιεν έν μέσω το—ει- νώοχων, στερΓΐσε^,, καί δΐασυρυ 'Εκεϊ είς Την φνλακήν, διτθυ τόν έττίσικέφθην, άντελήιφθην ότι ύφ το την θλιδεράι/ τον τύχην μ£τά στ« Ικο-ητθς καί δτι δέν ε.ίτήρει εί την ψιιχήν τθυ μνησΐικο»ι«ίιχν Τ*νά διά την καταδίκην τοι;. ΕΤχεν εδραίαν τήν ττεττοίθηο-ιν δτι ή Ίστορία θά τδν δ·«αΐώση μίαν ημέραν. Ή 'ιέ συναίσθησις δΤι είναι ό δ τής Νίκης τού Καιλ-ιταικίθυ τόν ίνε φύχωνε μέ φλσγεράν ττνοήν καΐ τό' καθισΤα αίσιόδοξ,θν διά τό μέλλο»· "Οταν τόν ηρώτησα τότε; ττοία1 ευχήν «αί κληρονομίαν άφίνει ε[ς τόν δβκαθκταετή υϊόν τθν, άττεκρί θη γαλήνΐος τταρά τήν βαθυτάτην συγκίνησιν ήτις τόν κατεΤχεν: —Κληοοναμίαν, τό Κα·νάκι. Κα ευχήν. Την τοϋ Αϊοοντος: «''η παϊ γένοιο πατρός μέν εώτυχέστερος, τα δ' αλλα δμοιθς»ι ΣΥΙΝΈΧΙΖΕΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΟΣ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ 30 ΠΑΓΚΡΑΤΙ "Ηρχισπν αί εγγραφαί δι* βλας τάς τάξεις τοθ Γυμνασίου 9 π.μ. — 1. μ,μ. καί 5 — 8 μ μ. Τηλέφωνον : 732.963 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΊΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΦϋΡΜΤΩΝΟΣ καϊ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ 2, ΑΘΗΝΑΙ Τ.Τ. 516 ΤΗΛ 732.963 Επιστημονικόν γραφείον, διευθυνόμενον υπό πεπειραμένον τττυ χιούχων γεωπόνων διαφόρων εΐδικοτήτων. ΑΝΑΛΑ νΐΒΑΝΕΙ πραγματογνωμοσθνας, γνωμοδοτήσεις, μςλέτα επι γεωργικών θςμάτων ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ είς έκτιμήσεις πάσης φύσεως ζημιων είς τάς κσλ λιεργεισς και εί ιόπολογισμόν τής παραγωγικής άξιας το έδάφους, των ζώων καθώς καί δλων των παραγωγικω μέσω ν. ΔΙΔΕΙ συμβουλάς διά πα^ θέμα σχέσιν Ιχον μέ οίκονομίσν. ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ τάς πλέον νεωτέρας επιστημονικάς τήν οργάνωσιν καί διοίκησιν των γεωργικών ΔΥΝΑ Ι ΑΙ νσ έπιβλέττη όπωρωνας, άνθοκήπους, τιάρκα. Το ΓΡΑΦΕΙΟΜ ουνεργάζεται μετά οίκονομικων συμβούλων, μη χανικων, άρχιτεκτόνων κα'ι τεχνικων γραφείων. την άγροτική μεθόδους έττιχειρήσεων φυτώρια κα «Ή άγκαθά ϊπΐασε τό ιμσΛλί ποΰ πθυλάκΐ Θά τό χρησιμοπθιήστ· γιά ά ζεστάνη τήν (|>ωληά τ°υ», έξιτγη-
ό ιταιτΕοας. «©έλεις όκάμα νά
Κι' έρωμενη τού είναι τώρα ή Σε
λήνη.
ήρθε άπόψε ή νύχτα
στή γή
ΟΙ έ·5«ΤεΜμένοι ποΰ δλΐ} τή μερά πό
θοθσαν νά σ,μ ίξονν,
ΆγκαλιάσΛηκαν καϊ σφίχτηκαν πα-
ΜΑΡΙΤΣιΚΑ ΖΝΙΝΤΑΡΣΙΤΣ
ά—ό τα Σλοβενικά
ΜΑΡΙΠΑΝ ΤΑΒΤΣΑΡ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΑΛΚΙΝΟΗ ΠΑΡΚΑ
Τοθ συνεργάτου μας κ.
άπό τό ήμ*ραλόγΐο
λθχία
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1920. "Ελαβα
σήμερα τα γράμμα τής «Άνατθ-
λής» καί πηγά παράμερα νά τό δια
6άσω. Θέλω νά κρατήσω μυστικά
τα λόγια πού μοΰ γράφει, γιατί μοΰ
κάνει κακό σάν άκούω τούς δλλους
φαντάρους νά γελάνε άπό τό κορι-
τσίστικο ένθουσιασμό της. Είνε άλή
θεια πως εχω μέσα μου κάποια ύ-
στεροβουλία γιά τήν τάδελφή αυτή
οΰ στρατιώτη», πού έπιμένει τόσο
πολΰ νά μέ γράφει στά κομψά της
γραμματάκια «άδελφό». ΕΙμαι βε¬
βαία «αδελφάς» της στόν ίερό προ
ορισμό πού εχει κάθε φαντάρος γιά
τοΰς σκλάβους πού λευθερώσαμε,
μοϋ κάνει όμως κακό ή «άδελφική»
αυτή άγάπη μέ τή μεγάλη της είλι
κρίνεια.
Θά ήθελα νά λάβιυ ίνα γράμμα
έριοτικό μέ λόγια φλογερής άγά-
πης, γιά νά αΐσθανθώ μιά δαθύτε-
ρη χαρά, πώς κάποιο κορίτσι λαχ.τα
ρά γιά μενά. νΕχω στά χέρια μου
τό γράμμα της· είνε μιά κόλλα χαρ
τί γεμάτη δέν τολμώ νά διαβάσιο
τα πονετικά της λόγια... Θέλω νά
κυττάξιο τίς άρμονικές γραμμές μέ
τό βλέμμα μου άφηρημένο, γιά νά
νοιώσιο στήν αύταπάτη κάποια ήδο
νή άγάπης δχι «άδελφικής». "Ενα
γράμμα κος>ιτ<τιοΰ... Πόσην άίρα κά θησε στό καμψό της γραφειάκι γιά ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ εσπαζα ιά μοϋτρα... ..."Α καί νάξερε ή <Άνατολή», πού έ"χει τόσο άγνές σκέψεις γιά μενά, ναξερε πώς τό γενναϊο ιλεον τάρι της» πού συνΐρίβει τοΰς τούρ- κους στ' όρμητικό τού πέρασμα εί¬ νε έ'νας μικρούτσικος φαντάρος πού τήν άγαπά μέ τόση δειλία... Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό βάνατό Τού καΐ τ& 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τής εστειλα χθες μιά φωτογρα- φία μου. Τί ύπολογισμος γιά τό φτωχό κορίτσι άπό μέρους μου! Πώς θά τής φανω δραγε; Θά μοΰ γράψη τή γνώμη της; Θά την κα- τακτήχτο) επί τέλους; "Εφυγα νο>ρίς
άπό τίς προφυλακές καί κατέβηκα
στό Μπολγοΰς πού μένει τ<ό σύνταγ μα· έκεί βρήκα ενα πλανόδιο φωτο γράφο καί ποζάρισα μέ φόντο μιά ροδιά άνθισμένη· Ιφρόντισα νά εΐ- μοχι ςρέσκος, σιγυρισμένος καί γε- λαστός· ό φίοτογράφος έπηι'κτείε ττολθ στήν «Ιίιμψάνΐσΐ» καΐ 6γή|κε μιά φιοτογραφί περίφημη· θά νίκη στ» την «άδελφή» μου άραγε;... Περυχένο) μέ άγωνία τό γράμμα της... ?χα> άνάγκη ν' άγαπηθω δχι
δμως σάν «(Λδελφός»... θέλο) ή «Ά
ν(ΐτολή» ν' άγαπά ϊμένα μονάχα,
νά μή μοιράξη τό αϊσθημα καί τή
σκέψι της σ' δλλους. Ξέρο) πώς κά
θε τάδελφή τοϋ σ·ΐρατιώτου» άλλη
λογραφεΐ μέ πολλούς καί μέ διάφο
ρα ψευδώνυμα, γι' αύτό σάν άκού-
τά είρωνικά γέλια τών δλλιον
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοϋ Συμδουλου τής
(Συνέχεια έκ ιτρθηγθυμένο^)
Συνεδρΐασεΐς τής Ίερσς Σ«νόδου,
ίής Ίεοοο?χ!ας, μέ θθελλες καΐ ζη-
τήμ,ατα, μέ έττιθέσεΐς καί άντεττιθέ
ο-εις, πολλές ψσές γύρω άττό τό τί-
ποτε) έτΓΐκθινωνία μ^ τίς Κι/6ερνή.
σεις καί Ύττθυργοθς ©.οησκει/μάτων
καί Παΐδείας ττού ΐιρχόνταν γΐά νά πε
ριττλέξθυν τα ζητήματα γιά κθμμσπ-
κοϋς σκοατούς, άκροόοσεις δικαίων
καΐ άδίκων, ττΐέσεις λθγυκών καί ιτα
ραλόγων "αί σ' δλα αύτά - γιά τήν
άνάτταιΧΊ τοΰ ττολεμΛστοθ - θερατττεία
τής Έπισιτήμης, αύτός ήταν ό καρ
ττοφόρος, άλ>ά έξοντωτικός άττολογΐ
σμός αύτήϊ τής δεκαττενΤαετίαζ.
Άλλά μήιττως ή μιά Τού αποστόλη,
ή βοοθειά τού εύλά6εΐα, ή ττροσήλωσι
στά Άρχΐεράτικά τού καθήκονΤα, ή
—ιοεδρεία των θυελλωδών σμνεδριά-
αεων τήζ Ίεράς Συνόδου, ή ι/ττθβο
χή. «63ε ήμέρα δεκάιδων
ττθθ ό καθένας ζητούτε (ίτό
καί τό μοκρύ τού», τοΰ άιτοξήρανε
καί τού άχρήστεοε τό ϊκτο τού δά-
κτνλο/ την σωγγραφιικιί τΡυ ττέννα.
ττού ίΊταλλε άατά ττνεομα σ°ψ!ας;
Κσθόλθι»! "Αλλο τό ενα, «ι' αλλο
τό άλλο. Καΐ στό ίνα καΐ στό άλλο
ακάματος ττροσίψερε όλόκληρΛ τόν
έοντό τού, καί γιά νά μττορέστ) νά
κανείς {ΰιην αυτήν την άφάν
συγγραιφΐΚΓΐ τταραγωγή τής Ι
ττ^χής έκχίνης, δέν £χει τταρά νά
ρίψΓ» μιά ματΐά στά συγγράμματα
τής ΆρχιεοοΛι,κ,ής τθν πεοιόδου καΐ
στά άρθρα τών ΐΓερΐοδ'ικών «'Εκκλτ»
σία» καί «©ε,αλογία». καΐ στήν «Άινά
ττλασι» τής έττθχής έκείνης) ττοθ συ
νέχιζε κάτ« άΐτό την δΐεθβννσι τού
νεωτέρθ^ ά&ελψοθ τού καθηγΐιτοθ κ
' Ι. Π:ΐτΓαι5θιττοΟλου - ίκλεκτοθ τώρα
κληρικοθ καί ΤΓθΑυγιραψωτάτου συγ-
γραφέως - τί>ν Εκδοσή της.
Γιά τήν σνγγραιφικτ) τ°υ έργασία,
την τόσο ικαταττληκτΐικά καρττοφόρο,
π-ού κατέληξε στόν τεράστιο άιτολο
γΐσμό των 500 συγγραμμάτων "β5
μ.ελετών μέχρι τοθ θανατον του, κ-ιί
οττή δημθσί^νσΐ μετά Τόν θάνατόν
τΚΌδαιθΤάΤων κατοτλοίιτ(«νν
τ»υ, διέθετε μόνον 2, - 3 ώρες καθη
μερινά, άλλά μέ άρολογΐακή τάξι τό
ση, ώστε νά μή γίνεταΐ έξαίρ«σι
καί ιτα>ράι6ασι Το3 ττρθγράμματος καΐ
μεγάλας άκόμτ» γ'ορτές.
Όταν καταΊτιάνονταν μ' αύτό τό
γο, ζούσε τήν Ιστορία ττ<>0 ί>ΐτ»-
ξεργαζόνταν καΐ μέ άφασίω<Ί ρΐχνόν ταν στήν £ρε«να Τοΰ μικρόν ή μέγα θέματός τού, στό Ιδιαίτε,ρο ίπΐ στημονι,κό Τ°υ γραψεΐο, δίιττλα στό έττίσημ' τοί 'Αρχιβττΐσκόιτον»< έκεΐ άλλοτε ήταν τό ύττνοδωμάτιο τ<>0 Μητροιτθλ ίχοο καί τώρα είναι ή
συνεδριάσεων τής Άρχΐε—ι
σκθττής 'ΕκεΤ θά τόν £6Χειττε κ&'
νείς, αν μττ«ροθσε βεβαία νά
ρήση στά αδυτσ αύτά "Όΰ Ναού
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοτιης Αθηνών
Σοψιας, μέ άνασηκωμένα καΐ τα δι>
κάντε,ρΐού» τ^Ηί στίς ·ιε
γάλες ζέστες καί μέ τάν κονδνλ"
φόρο, μέ την ίιπ-ί'χρμση ττέννα Χ, στο
χέρι, νά γράφη τ<* ώραΤα, ταπικό καί εύανάγνωττα γράμματά τον, σ^ έκεϊΐ'α τα σνγγραμματά τού, πού κατέπλη,σσαν τόν έπΐστημθνΐκο κόσμο 'Εκεϊ τόν εϊ5ε μ'ά θερινή νυ χτα νά έργοβζεται κάποιθς, κάτω ά- ττό το φώς τής λάμΐπας τθ^ γοαψ·ει Ου τού, με το μάτι κατακόκκιν' Λ- πώ τού έρε3ισμό καΐ τόλμησε νά τού σταματήση, γιά νά μΐν την κατάστασί το«» Καΐ τότε... Τότε ό ήρ^μθς έκείν'ς άν πού «άνέδιΐλε ν( δική μου χάρι;... τίς στιγμές έκεί-1 φαντάρων γιά κανένα γράμμα «|ά- νες μέ συλλογιζότανε... Τάχα νά ' δελφής», φουρκίξομαι πολϋ καί ζη- πέ'οασε καί άπ' τό δικό της μυαλό ό ϊδιος πειρασιμός τής δλλης άγά¬ πης πού ΐρέθιξε έμένα; ίίμως έγώ ό φαντάρος Ίοως... δν δέ βρίσκο) την τόλμη νά τής ποοτείνω καθαρά τήν «δλλη» αύτη άγάπη, πώς θά μποροϋσε έκείνη νά τό κάμη; Τα λόγια της είνε γεμάτα πατρι ωτικό ένθουσιασμό' μαζύ της αίσθά νομαι καί 'γώ πόσο σπουδαίον είνε ό προορισμός μου καί σνγκινοΰμαι. Δέ θέλθ) νά δοϋνε οί δλλοι φαντά- ροι τα δάκρυα πού λάμπουνε στά μάτια μου, την ώρα πού διαβάζω αύτό τό γράμμα... "Αν κανένας τους ΐτολμούσε νά γελάση θά τοϋ λε,ύω... μέ πιάνει φοβερό πεισμα σιήν ίδέα πώς περιγελοϋνε τή δική μου τάδελφή», αυτή ποϋ μέ κάνει νά δακρΐ'ξω. Τής έζήτησα νά μή γράφη σ' δλ λους' μοϋ άπάντησε μέ κάτι λόγια πού έμεινα σάν άποσβολο>μένος γιά
τούς ταπεινοΰς μου ΰπολογισμοΰς:
«όπως έσύ πολεμάς γιά όλόκληρη
τήν 'Ελλάδα, μοΰ εγραφε, ετσι κι'
ΐγώ είμαι «άδελφή» γιά όλο τόν έ-
θνακό στρουτό: μην εΐσαι έγωϊστής»
Μιά τέτοια καρδιά ήτανε φυ<ηκό νά μέ κατακτήση στό ,τέλος!... ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΩΝ —Άν δέν ίργάζωμαΐ, ττρός τί ν;χ ζώ, Ν' οντοθάνω καλλίτεοον' Ν!" Σκοπός της ζωήζ ή έογασία και ή έπισΤημ,θνΐΛή ϊρ£υνα. Τί θά μ<π° ροί/ϊ£ κανεϊς ν' αντιτάξη, Αύτη ή τ αν ή ζωή τού. Τόσο πολύ μάλ'στα, ώστε καϊ δταν σήμανε ή ώοα τής μρ γάλί>ς καΐ συντο>μης άρρώστεια»,
τού, τήν ττοοοαμονή τής μΐταφοοάς
τού στό Νοσοκομείον τθθ ΈρυθροΓ,
ΣτανρθΟ, άχθυμττΐσμένθς στό κανα
ττέ τής τροπΓεζαρίας, όΐορωστος κ·'
νοςι μέ τό δεξϊ χέρι
θέσι το^ συκωτιοί, ττοθ -υν
στοθς ττόνθυς, ι/τταγόρει/ί τίς τελ^υ-
ϊς σ·ζλίδες τοϋ ττερΐ μοναχΐ*οϋ 6!
Κεφαλαίθυ τής Ίστθρίας τή,ς
ς Άντΐοχείας· >»τόν άνε-
ψ'ό Τοι» Άνέστη Παπαστεφανου. Κι'
δλα αώτά μέ την ψυχή στό στόμα,
γιά νά μην αφήση άτέλειωτο το έο-
γυ τού.
Ή έττισΤΐ^μονική τού όλοκληιρωσι,
Γδαίτερα στά τελευταία χρόνΐα τής
ζωής τθυ, εΤχε φθάσει στά κοοτακο
ρυφο, Όλόχληρη ή 6.6>>ιογοαφία γΐα
κάβε μελέτη 'ΕκκΑτιαΐαστ,κής Ίστθ-
ρίας, μέ τό σύυτημα των δελττίων
ττού χρόνια όλόκληρα άγρΜΐτνθς τη-
ρούσε, ήταν μττροστά τού σ^ κά&ε
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
—ιΤό καλλίτερον μοκ ίογον είναι
τό ιτερί τήζ Γ' ΟΙκθι/μενικής ΣιΛΌ
δου. Καί τ°ύτθ, διότι άφ' ής στιγ¬
μήν ηοχισα συγγράψων, μέχρι Τε-
λονς, 6έν έσταμάτησα ττρόζ αναζή¬
τησιν πηγών'
Αύτά τα λόγΐα ττού εΤττε δείχνθυν
την τελειότητα τής γνάσεως, σίήν 6
ττοίαν, τταρά τ,^ τταλι/τΓλοκα άρχΐερα
τΐ«ά τού καθήκθνΤα, εΤχε φθάσει.
ΕΙχε ζι/μωθή μέ τήιν 'ΕΞπτΐστήμΐ) χρό
■πηγών συναντοθσε καί μιλοθσε μέ
την Ίσταρία «αί ήταν πάντοτε έτοι
μος γιά νά δίνη, δταν χριιαζόνταν,
τίς άνάλογες άαττντήσεις, στηριγμί
νες ττάνω σέ ΙσΤορΐκά δεί·>μένα
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Ι.
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑιΚΗΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ!
Τοω συνεργάτου μ
Συνέχεια '-«■ προηγθυμένθυ)
"Η ταίς λοΐμΐκαΐς νόσ°ις τ°ΰς
θερσπευτάζ καί οΐικείους, αλλοιτ όπ
&λλο>ν διαιδομένπς ούχόλως τής άρ-
ρωστίας; Ού μόνον δέ, άλλά καϊ τα
τής οΊκ^υμένης Μμήμστα σι/μπίττ'-ι-
θότα τοίς στασΐάζοασΐν, ώ<"£ και είς αντίπαλον μοϊοαν άποκοιθηνοι Τό 'ε 'Εώον καΐ τό 'Εσπέρι°ν, καΐ κΐνδυ'εύειν τής γνώμης ούχ' ^ττθ» ή τών περάτων ταύτα γενέσ3αι τμ' ματα; Μέχρι τινος γάρ ό έμός καΐ ό σό;, καΐ ό τταλαΐός καΐ ό νεο,,, 6 λσγιώτιοος ή πνευματικώτερος, ό εύγΐνέστεοος ή ό δ^γεν*στερθςτ (. τώ ττλή3ει πλουσιώτερος ή πενέστε 3';, Α'σχύ-Όμαΐ- τό γήοας καλίύμενος) υπό Χοΐστο, νθς. Ού φέρω τοΰς ^ππικοθς, καϊ τα θέατρο:, και τήν άντίοοοπ-ον ταύτη* μανίαν εν τε δατταντιμασι καϊ σμασΐ. Μεταζευγνυμεν, μέν, ά^κρρυασσόμΐθα, μικρού καΐ Τόν άέοα πα!°αεν, ώσπερ έκεϊν.Μ καϊ βάλλομεν κόνΐν είς ουρανόν, ΰ σπερ οί έξεστη'κότες'* καϊ ΰπ άλ¬ λοις προσώποις τάς ήμετίρας έκττλΓ. φ λονεΐχίας, κακοί γινόμ·:νοΐ τής φιλοτΐιμίας δΐαιτηταί, καϊ κρι ταϊ των ποαγμάτων άγνώμθνΐς 1ή μΕοον σΰνβσθνοι καϊ ό^όδεξσι, ^ν οθ τω φέοωσΐν ήμός οί άγθντες- αΰρι όν άν'τί3ρονοι καϊ άντίδοξοι, εάν άντιττνεύση τό πνεΰμα Μετά τής ίχ- δραις καϊ «ιλίο^ τα όνάματα' καΐ το >ν, ούχ αΙ^χι/νόμιΣβα τοις
αυτοίς χοώμενθι των έναντίων άκρα
αταΐς· ουδέ έ—ι των αυτών βεβιίκα-
μεν, ήλλοτί άλλ^υς ιτοιουσης ήιμος
τής φιιλθνεΐκίας. Εύοίττων μετοοδοΑαι
Τίνες, ή άμιπώτιδες. "Ωσπε,ρ ούν εί
3χίων έν άγ^ρά παιζόντων έν μί
αί παΐζ^ιμένων, αίσχρόν αν ήν *ι
αν καί ούχ' ήιμών καταλΐπόντας τος
διαιτριδάς, έοείνο'ς
σθαι (ού γάο ωραίον γήοα,
ά3ύιομαιτα)' οϋτως ούδ' εί
κσ.ϊ «ερομένων τών αλλων, αύτόζ τι
των πολλών γινώσκων, δί-
ξαί'μην άν έκείνων είς εΤναι μάλλον,
ή δττεο είμί, μ8τό) τής άφανείας
Πρός γάρ αθ τοίς άλιλοις
τι καΐ τθιοθτον, ού τα ττολ-
ά σι>μφόρομαι τοίς πολλοϊς, ούδε
την αυτήν 6αί5ίζ:ΐν άνέχοιμαΐ· θρασε
ως υέν ΐσως καί άμαθώς, ττάσχω δ'
οίιν δμως. Άνιά με των αλλων τ«ρ-
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΏΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΓ,
τ. Δ) ντοθ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
Πον
'Εκίΐ δμως ό Πέτρου δέν ε
Ή πιθανή εξηγήση τής «φιλαρα γινε δεικτός σάν ττληρΒξούσιος μέ τή
Φίλε κ. Διευθυντά,
Έξ άφορμής των άρθρων τοΰ
κ. Πλάτωνος Σ. Κάππα περί των
δαιμόνων τοϋ Τυπογραφείου, των
καλλικαντξάρων όπως τούς χα-
ρακτηρίξε», άς μοΰ επιτραπή νά πά
ραθέσω κατιοτέρω δυό πρόσφατα
συγκεκρΐιμένα γεγονότα, σχετικά
μέ τα κατορΌώματά το>ν, είς τό
Τυπογραφείον τοΰ «Προσφυγικοΰ
Κόσμον».
Κατά τόν χρόνον δηλαδή κατά
τόν οποίον έστοιχειοθετείτο τό δρ-
θς>ον μου περί τοΰ Διδασκαλείου
τής Εύαγγελικής Σχολής Σμύρ¬
νης έ<—οι.χειοθετεΐτο έπίσης καί τό τελευταίον άρθρον πεοί των καλλι καντζάρων τοΰ κ. Πλάτ. Κ. καί έ δημοσιεύθηοαν ταυτοχρόνως καί τα δύο είς τό ύπ' άριβ. 2.018 τής 19 Όκτω6ρίου φύλλον τής εγκρίτου εφημερίδος σας καί μάλιστα πα¬ ραπλεύρως τό εν τοϋ άλλου. Καί τό μέν άρθρον τοϋ κ. Πλάτ. Κ. εΐ- δα δτι παρέμεινεν άλώβητον, ώρ- γίασαν 3μως οί καλλικάντζαροι επί τοΰ Ίδικοϋ μου αρθρον. Διεμέλκταν δηλαδή τόν κατάλογον τών καθηγη των τοΰ Διδασκαλείου ό οποίος ά- νεγράφετο είς τό χειρύγραφόν μου καί παρενέβαλον μεταξύ τών δύο τμημάττον κείμενον τό οποίον είχε τήν θέσιν τού άμέσως μετά τόν κατάλογον τών καθηγητήν, 'χαΐ τοϋ το διά νά ταοά|ουν τήν λογικήν σειοάν τών άρθρων μου. Εύτνχώς δέν επετεθησαν καί κατά τής όρ- θογραφίας τών λέξεων, πραγμα τό οποίον είναι είς τό σημείον αύτό «τό φύρτε» των. Έν τούτοις την τελενταίαν στιγμήν πού ϊφευγον έκ τοΰ Τυπογραφείον, μετά τήν ανω¬ τέρω πονηρόν δρασιν των, έφρόντι σαν καί δέν παρέλειψαν νά ρίψουν τρόπον τινά, τό «Πάρθιον 6έλος των», δια<ττρέ>φοντες τό επίθετον
«άρμοστειακόν» Διδα<τκασλεΐον, τό οποίον άνέγραφα περί τό τέλος τοΰ αρθρον μου είς «άρμοστασιακόν» Διδασκαλείον, διά νά ένοχλήσουν τούς αναγνώστας (άλλωστε ή ένό- χλησις είναι ή χαρά τών καλλικαν- τζάριον), οί όποΐοι θά τί νά ση- μαίνη τό μακαρονοε,ιδές αύτό επί¬ θετον καί ϊσως θά κατέφενγαν καί είς τό λεξικόν. Τέλος πάντων, είναι τών άδυνά- των αδύνατον, όπως λέγονν, νά έγ- καταλείν|Όυν τα «κοιττσοδαιμόνια» αύτά τό μοχθηρόν ϊργον των καί τα υπογραφεϊα τών εφημερίδ<ον είς -τα όποία εχουν τρ.υπ(ί)σει άπό τότε πού εδημιουργήθη ή δημοσιογραφία. Έ κείνοι οί καλλικάντζαροι πού έπι- σκέπτονται τα σπίτια κατά τάς ε¬ ορτάς τών Χρκπονγέννων, έξαφα- νίζονται τουλάχιστον κατά τα Φωτα Οί καλλικάντζαροι 6μ<ος τών Τυπο γραφείων έρρίζωσαν καί δέν ςρεν- γονν οδτε μέ τήν άγιαστούραν τοΰ Παπά. "Ας -τό πάρωμεν λοιπόν α¬ πόφασιν. Μετά τιμής ΒΑΣΙΛ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ Ήλιόπουλις 1.11.1969 ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ*Σ άπολυόμενος έκ των τάξεων τοΰ Στρατόν τήν 25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ί6ι- ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬ ροφορίαι τηλέφ. 772.193 ωρα 10— 12 π.μ. καΐ 8—9 μ.μ. ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. ννώστης τής Άγγΐλ'«ής, ,μέ τή λογιστικήν ττροι/—ρεσίαν ανάλογον εργασίαν. Άθανάσΐον Κιθυρτζόγλθυ. Τηλ. 641. 393. δικαιολαγία δτι ο| ΚιΛωνιεΐς καϊ Μοσχονήσιοι δέν άντιπροσωπεύΐη- καν στίς προηγουμένας Έθνοσυνε- λεύσεις. Ή είσοδος των Κυδωνιέ- ιον καί Μοσχονησίιυν στήν Έθνοσν νέλευση ευρήκε πολλούς ύποστηρι- κτάς μέσα σιοΰς πληρεξουσίους καί ιδιαιτέρα τύν Κωλέττη, δέν εγι νέ δμοος δεκτή γιατί προσέκρουε στό Νό,μο, ό οποίος ?λεγε ότι «τα δικαιώματα των αύάίχθόνοιν, παροί κων, ται διά ψηψίσματος. κα; ς£νων>> θά όρίζων
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Τα
γιάδικης» αυτής ενεργείας είναι ό¬
τι ό Τοΰρκος Διοικητής έντεταλμέ-
νος νά διαχειρίζεται γιά λογαρια-
σμό τοΰ Τουρκικοΰ Δημοσίου τα κτή
ματα των Έλλήνων τοΰ Άι6αλιοΰ
καί ΐτών Μοσχονησίων, εβλεπε δτι
χωρίς τούς καταλλήιλους καλλιεργη¬
τάς καί τεχνίτες οί έλαιοφυτείες
κατασιρρέφονταν καί οί σοδειές τών
έλαιοδένδρον κιιί τών άμπελιών σά
πιξαν πάνο) στά δένδρα καί κάτω
άπ' αύτά. "Ε6λεπε πώς μόνον οί ρα
γιάδες ίδιοκιήτες ήσαν σέ θέση νά
ΰλοποιήσουν αΰΐόν τόν πλοϋτο. Εί-
σηγήθηκαν λοιπόν αυτόν κι' οί σνν-
εργάτες τού, στή Κτ>6έρνησή τού
την έπτστροφή των ραγιάδιον γιά
νά έργασθοΰν μόνον σάν έργάτες
καί τεχνίτες γιατί δέν τούς ένδιέφε
ρε ή άποκαιτάσταση τής άδικίας άλ
λά ή έξεύρεση των καταλλήλων άν
θρώπων.
ΟΙ Χριστιανόν πάλι Ισπευσαν νά
γυρίσουν έ"στω καί σάν δουλοπάροι
κοι γιατί πίβτευαν πώς μέ τόν και
ρό καί μέ νέες ένέργειες θά έπειιιύγ
χανον περισσότερα δικαιώματα πά-
ντο στίς περιοναίες τονς.
Α
Ή κινήση τής έπιστροφής ήταν
σποραδική «τίς άρχές καί ούσιαστι
κά δρχισε άπό τα 1827 καί μέχρι
τα 1830 είχαν παλινοστήση δπο3ς εί
δαμε όκτώ ώς δέκα χιλιάδες άνθρω | να καί δνετα, στά διαγράμματα
ποι. ιτής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ή
δραματική κινήση, έξ άλλον, ιχει
ευστοχα τοποθετηθή στόν εσωτερι¬
κόν &νθρο>πο καί γίνεται ι|>ηλαφη-
τη η προσπαθεία οΰ σνγγροιψέιος
νά ύι)κί)ση τα πρόσοπα τών κυριω¬
τέρων ήρώων τού, σέ σύμδολα ξο-
ής. "Ας σημειωθή δτι παλιότεροι
λογοτέ^νες μοΛ, ,με αΰταττόδΐΐικτη
άξία, έπέτΐίχαν στό τόσο
αύτό είδος, πού χαρακτηρίζεται φα
νταστικό άφήγημα. Καί διωλίσθη-
σαν, άπό την ποιητική σύνθεση, ά¬
πό τή μορφή, τό μέτρο καί τό ΰψος
στήν άνιαρή θεματογραφία. Ό κ.
"ΑΛΗΘΙΝΗ^ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ,,
Σ' έπιμελημένη εκδοση κυκλοφο
ρεϊ τό νέο μακρόπνοο άφήγημα τοΰ
έπιλέκτου λογοτέχνη κ. Μιχ. Κουρ
μούλη: «Άληθινή Άτλανΐίδα». Εί¬
ναι ή πρώτη φορά, πού ό συγγρα¬
φεύς τοΰ περιφήμου έκείνου μυθο-
παιημένου χρονικοΰ: «Χίλια χρόνια
μιά γενιά», παρουσιάζεται άφηγη-
τής φανταστικών περ*πετειών, πλαι
σιωμένων δχι άπό πρωτάγονα ή ά-
πλοϊκά ντοκουμέντα, άλλά μέ περι-
στατικά, πού κινοΰνΐαι ϊμπνευσμέ-
ζητεί
'Ο Κ. Σαλτέλλης κατά τόν Ίού
λιον τοϋ 1841 εγραφε δτι πολύ λί-
γες οίκογένειες παρέμειναν στήν
Έλλάδα. Ό ϊδιος ύπολογίζει στά
1842 δτι οί επανελθόντες άνέρχον-
ταν σέ 18.000, ότι ο Ιπαραμείναν-
τες ατήν έλεύθεοη 'Ελλάδα άνήρ-
χονταν ττερί'ΐτκ'υ σέ ϊξη χΐλιάδες, κι'
έκείνους πού επεσαν στόν Άγώνα
υπέρ τής Ελευθερίας τής Ελλά¬
δος σέ πέντε χιιάδες. Πάντιος ό ά-
κριδής άριθμός τ"ίν πεσόνττον κι' έ
κείνων πού πέθαναν άπό τίς στερή-
σεις, τίς κακουχίες κι' έπιδημίες κα
θώς κι' έκείνων πού δέν θέλησαν
νά γνρίσουν στήν πατρίδα, δέν μπο
ρεϊ νά εξακριβωθή.
Ό καθηγητής Βακαλόπουλος
σχολιάζων τα γεγονόίΐα πού έπηρέ
ασαν την παλινόστηση, λέγει ότι
μέ τήν πάροδο τοΰ χρόνου, ή Αίγι-
να καί ή Έρ,μούπολη κατήντησαν
οί δυό πόλεις συγκέντρωσης των
περισσοτέρων Κυδωνέων καί Μο¬
σχονησίων. Έκεί συνέστησαν Δημο
γεροντίαν καί ώρισαν την έ'δρα
τους στήν Έρμούπολη. Άπό την
Έρμούπολη οί Κυδωνιείς καί Μο¬
σχονήσιοι έξέλεξαν σάν πληρεξοΰ-
σϊό τους τόν Εύστράτιον Πέτρου,
τόν οποίον εστειλαν νά τούς αντι¬
προσωπεύση στή Δ' Έθνική Σννέ
Μ. Κουρμούλης, αφήνοντας τή φα
ντασία τού έλεύθερη στή μυθοπλα
σία, δϊν ίστορεϊ ά).ιέλητα καί σάν
παραμΰθι τίς περιπέτειες των ήρώ
ών τής «Άληθινής Άτλαντίδος»,
άλλά μέ την άναμφισ6ήττ>τη ποιητι
κή τού πνοή, μέ τή ζωντανή άφήγη
σή τού, δΐατρανώνιι γιά ,μΐά άκόμη
φορά, σά χαρίσματα τοΰ άληθινοΰ
λογοτέχνη.
ΑΔ. Δ. 1ΙΑ1ΙΑΔΗΜΑΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΙ3ΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.724
1ΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τηλ. 547.888
ς. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
ττνά καϊ τέρττομαι τοίς έχέρων *«η-
στος, καί άνοηταίνεν δόξαιμΐ τοις
Ίς, δ τις λ£γ£ται των παρ' "Ε
φιΑοσοφτίσάνΤων πα9εϊνι έγκΛη.
3;ίς ώζ μανίαν την σωψοοσύνην, ^
τι διεγέλα τα ττάντα, γέλωτος ο^,^,
.α τα τοίς πΐ-λλσίς σποθ5α<άμ«.να ή καΐ γλ:ύκους νθμισθείην είναι αι στός, ώς ύστερον ο) Χοιοτού μαθη¬ ταί τώ λαλεϊν γλώτσα ϊ' άγνοιαν Τίς, δτι πνεύαοττι δύναμις {(ν, ού Σκαττείτε γάρ καϊ ήιμων τα έγκλη ματα ΤοσοΟτος χρόνος φησίν, ί^ 30 την 'ΒχικλΓσίαν αγεις, μετά τής Το3 κα'οο"/ οοττής «αί τής τοθ κοα. τοϋ.τςς όοιμή";, τοσούτον πράγ στθς τί τής μεταδολής ήιμϊν έ—εστ'ψανι Πόσοι κα;3' ημών ϊμπρ^σθ^ν γεγοκι σι υί>ρΐσταί, Τί δεΐνον ού
μεν, Ούχ' Οδοεις; Ούχ απειλάς,
Ού χρηιμάτων άίτταγάς;
Ού τηρεσδυτέρων έμ—
σμοΰς θαλοιτ'τ !ους; Ού ναοθς
λωμένβυς άγίων αΐμοίθ1
νενς άντ! ναών ττσλυάνβρισ, Ού —»
σδατέοων έητνσκόιΐτων, οΐχΐώτε,ρον (*
ττα;τριαρχών ί!ττείν σφαγάς δτιμοσι·
άς;...
'Εώ τ' δλλα' τα δέ Γ>μέτΐρο: Ινα
μή τα σά λέγθ,μεν, ού δεδιώγι εθο
Ούχ' ύδρίσμεθα; Ο"κ άητεληλάμεβϋι
έκικλΐγσιών, οΐκιών, έρή·μων αυτών το
δεινότατον; Ούχ ήνέγκσομΐν
μα<ινόμενονι ύττάρ,,ους υβρ Βασΐλέας ύβρΐζομένθυς καί μέγα τών ΐΓροτταγμάτων; ΕΤτο; τι, Γεγό ναιμ·:ν ίσχυρότερθι καΐ δΐαιτεφίύΐίϊτ σ.ν οί διώκθντες. Τοθτο γάρ αύτθμ κης έμθί τΐμ«ρία κατά των άδικούν των ή τού άντΐβράν ίξθυσία. Τοι<; δέ ούχ' ούτω δοχ£ϊ' λίαν γάρ εΐσΐ έντελεΤς καΐ δίικαΐθι ττερί την βνΤι δ^σΐν καί διά τούτο άτταιτούσι — ρϊ το3 κ,αιρο3. Τίς αΐταιρχθς ψησϊ* ι ζημίωταΐ, Τίς δή μος σεσωφρόνι σται; Τίνες δήμων άνάπΠαΐ; Τιν« φόβον ήμϊν αυτοίς καί ττρός τό μέλ λον έχο&ρι σάιμεθα; Τάχσι δ' αν καϊ ταϋτοτ ημίν όνειδί σαιειν (καΐ γάρ ώνεΐδίκασι)· τό δι τής τραπέζης φιλότΐμθν, το δέ τής έσ9ήτος αίδέσϋμο-ν, αί δέ ιτιρόοδο^ τό δ^ σο6α!ρόν ττρός τούς έντυγχά- νοντας. ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΓΑΙ τίς σ-ελίδες τής ττιό ζωντανής ΊσΤορίας ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Π3έπτει νά χρωστοίιμε χάρι στόν εκλεκτόν συνειργάτην τοΰ ΚόσιμΌνί», καΐ φίλτατον την στήν «Εύαγγελική Σχολή» Της Γτάγκαλης Σμύρνης κ. Βασ. Κουζη- ίάττθι,λον γιά την έ£ΐστόρησι δσων 6 φοοούν τό Δ'-δασκαλίϊθν της. Μά... 9ά μοθ συγχωοήση ό άγοτττηΤος μ°υ Βασιλάκης τήν τόλμη μ<Ί/ γιά Το σνιμττλήρωιμα τής ωραίας περιγραφής τ°υ στό φύλλο τού «Προσψυγΐκο^ κό τής 19 Όικτωβρίου 1969, ώ καί ή ιτορΐγραφή νά γίνη ττλήρης καί νά θΐΛμηθοΟμε πέντΐ άκόμη °υμ μαθητάς μσς, ττού, όπως είναι φυσ' κόν, τό ττέρασμα 59 χρόνω,, οπγο -τε, καϊ τό ασττρΐσιμα τών μαλλιών μας, μάς δκανε νά ςεχάσουιμε γιά λίγ». Κι' άκάμα με,ρΐκές λετττο,μΐιρε.ι £ζ ττού ϊγιναν σίτία νά τραττοβμ*, ττολλοΐ άττό μάς ττρός τό Διδασκα¬ λείον, ένώ σκέψις ιμας καΐ «ττιθυιμΐα των δ*ων μας ήταν νάπθοϋιμε νά σττουδάσθυμε στ6 Πο;νετΓΐο-ΤΓ|,μΐο τΠ", «Αθήνας» μια έττιστή,μη της έκλο- γής μαι,. 'Άί άρχίσθμμε λοιττόν άττό ι ο ττΐώτο ιμέρθς. ΟΙ ττρώτοι έγγραφε»- Τες στό Δ δασκαλεΐον φθάσαμε τούς ε'ίκθσι τρείς (23). Δηλαδή, πθί,οβλεί φ9ησαν οί εξής 5. 1) ό Κ. Λαγιδης άττό τό Άιβαλή, 2) ό Νικ. Γκαγκά νης άττό τή Λίυτιλήνη, πθύ ήλθε γιά νά πάρη το Δϊτηλωιμο: τοθ Διδασκ<»· λίίθυ, άφθν έδίΐδαξε στή Μκτιλήν^ ττε ρ σσότε,οο άπό 15 χρόνια, 3) ό Ά- ναστά^ΐος Τζαμτζής άπό τό 'Α£Λ- ρι, 4) ό Σωκράτης Πατσσγλου ό— ι Τή Σιττάρττΐ τής Πισιδίας, καΐ Ί) ό Ν. Φ^τά^Ογ1λου άττό τή ΣττάρΊηΐ τής Πισιδίας. ©ά ττρέπτει άκόμηι νά προσβέσθνμΐ στούς δ δάξαντας, τούς Ζάν Μικσύ των Γαλλι«ών τάν Μ δχάδ έφ. τών Τουρκικών, τόν Αεωνίδου τής Γυμναστι,κήζ; τ·^ Αιάδωρον, τούπί- κλρ,ν (δττως τοο αρεσε να πρθσθέΤη) Καράτζην, μ^τε7Γειτα επίσκοπον Μ" ί (πρό τοθ Μάρτυρος "Αμ Π,;ΐανθίδον) καί τόν Γρηγι» ριον Όρφοτνιδην, κρεουργηβέντα ο» γότίρθν άιτό τούς Το6ρκους( καθηγη τάς τών θοησκευτικών. "Οντως ή ζωή τού Διδασκαλε.ιοι. αύτοι/ υπήρξε ττθλθ σύντθμη. χΤπ 1913, θυμοθιμαι των δΐωγμόν ττού κη ρύχ3ηι<ε κατα τού γυμνασιάρχου και Διευ3ι»νΤοΰ το^ Διδαηκαλείου, ,μοοκο- ρίτου Ν ΚαΐΓΕΤανάκη. τΗταν "Ι Πρώτοι Χαΐρετΐσ,μοϊ καΐ χοροστατθιν σε στήκ Άγϊο: Φωτεινή ό Μεγαλο,μορ τυς Χουσόσιτοιμος, δταν, μόλις τελ,ί ωσε τό Εύαγγέιλιον τής ημέρας ί- '<είνης μπήκε στό "Αγιον Βή,μα λ τότε Καθηγι>τής των Άγγλι«ων(
στήν Εύαγγελική) μοκαρίΤη, Στυ*.
Καιτεδαινίδης καΊ τόν έπιληοοφόρη-
σεν δτι ο', Τοΰρκοι έψαχναν νά ν'Γ
ροιιν τόν Κο—ετανάκην γι^ νά Την
6άλουν σέ πλοϊον καί νά τόν διώ-
ξθνν. Σ έ 2 λε,πτά «Εεφάρεσεν» 6
Ώοαίσ Πύλτ} είττε τα εξής άλησμο
νητα «Αυτήν τήν στιγμήν, ό Ιΐρο·
αιώνιθς έχθρός τού Γένθυς πρθσΐπα-
θεϊ νά εΰρη τόν Διευθυντήν τοο
V-
θνκού Πι<ευματικθμ μας φάρθυ, ττΐς Εύαγγβλΐκής, διά νά τον έ£ορ!«~ Σπ.;ύδαμεν) καΐ μέ τήν βοήθειαν τού Θεοϋ θά προλάβωιμεν τό «Εγκλη,μα». Καΐ τό ττρόλαδε. Επεσκέφθη Των "Αγγλον Πρόξενον ό όπθιος «μέσ(τ στή νύχτα» έπεσ«έ<ρ9η τόν Βαλην πού διέταξε,, άρέσως καΐ Τοθ κ Δ.Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ σεν ή δίωίις. Καί τώρσ λίγα λόγια γ'ά την ι &3υσΐ το3 Διδσλ-—αλειου. Πάθος τοθ Χουσοστάμ<Η< ήταν η Πσ.ι<5είσ. Πρώ- <η τθυ φοοντϊς ήταν να ψρθ/τίΐτη γιά τό «Σχολειό» στήν 'Ειτσρχία τού. Κι' έ—έτυχε ιμίσα σέ 2, - 3 μή νες νά Ιδουθή. άπό τήν 'Ελληνικη' Κυδέρνησι, το Διδασκαλείον, μ{ διευθυντήν τόν Ν. Καπτ£τσνάκην (πού τόν διώρισαν τταίιρνοντάς τον αττο την 'Εμ-ΐΓθ,ρ'κή Σχολή τής Χάλκης) &φ<>3 Τη συστάσει Της άφηρέθΐ» ή
διεύ3υνσις τής Εύααγγελι«ής άητό τόν
Γεώργ. Σωτποίου, ΰστερσ άττό Ι υ·
μ.α^ιαιρχία 25 περιττον χρονων, «ε
τ"|ν ύττθχεωσΐν να παοαιμείνη σάν α
πλοθς ΚαθτνγηΤής καί καθοδηγητής
τοΐ νεου Γκμνασΐάρχθ»; επί 2 ϊτη.
Ή Ποοπαγάνδα γιά την ττρθσε*««
σι σπουδαιστών ή·ρχΐσον άμεσος. Δέ
κτοί ©ά γινόταν άττόφοΐτοι Γυιμνυθι
<^υ γιά δυό χοονια, καί άττόφοιτοι τής Γ' γι*μνο^ίου γιά 3 χρόνισ. Έ πειώή δέ οί άπόφθιτοι Γυ,μνασίθυ μ» νονΐκώς θά φ3ΐτούΙΟ!ν 2 μόνον χρό- νια, (ιμολθνότΐ καί στόν πρώτο χρό νο εΤχαν έγγροψή τουλάχιστον 6 4 ΐΓΟφσιτοΐ Γυμνασίθν) ,μσζϊ μ' δλ«·ς τίς ύπ-οσχεσεΐς εδόθη καϊ ή ύττόοχ£- σΐς δτι τα δύο τελευταία χρόνια τής φθ'Τήσεως θά λογαριάζονταν Ιίοτ, πιράγιμα ττού, έιτΐμελώς -ά τηρά£τ| τό Κράτος, οπτως άλλως ιε συνηθιζοι( χατρ><; στήν ττσνηράν ένέρ ωρισμένων «ιμονβαοοίνων» τής κής μηιχανής. Τ' άττοΤελόσμαΤα υπήρξαν άρι°τσ. Κατά τήν άλησιμόνη·ττ) έορτήν τής έττ'βόσεω·; των 'ΑπταλυΤηρίων είχα* συγκενΤο*»3ή στήν Αίθουσα των Τ£λε των τής Εύαγγιελ'κής, έκΐός άττο τούς έ—ισήιμους, τούς Πιοοξένθυς 'Ε* λάδος, "Αγγλίας καί Ρωσίας, Μη- τοοττολίτας Τού 'Εσωτερικού, Καθη¬ γητάς, διβασκάλουΓ, κλπ καί πλιί στοι έιχΛλησιοΐστΐκοί Πρθιστάμ6*01 Κίινοτήτων τού έσωτρρικού μέ "κο- πάν νά ττρολάδουν νά ττάρθι/ν ό «ο θένας γιά τό Σχολειό τού ίνα «Δ Ι ΔΑ Σ ΚΑΛΙ ΣΤΗΝ». Πατϊ δλοι συναγωνι ζονταν ποίος θά κάνη «άρτιώτ£ρ°» Τό Σχολειό τής Κοινότητος τού, ττΐδ Μά, εΤττα παλλά. Άλλά Τό βλέμμα στραμ>μένθ πρός τα ί
κϊϊ πάντα ϊχει γιά βθηθό τή θύμΐσι.
Έτσΐ θά διαΤηρτ)θή όλοζώντανος >.
θεϊος Νόστος.
Δ ΠΑΝΤΕΛΙΑΣ
ΑΡΓ. Π. 2ΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς χαί
Ο—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καΐ ΠΛΗΡΕΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ 'Ε,πι,μολήτριβ, ίζοη-
ρικαί διά τό Οικοτρο<ψ£ϊθν 'Αβψνν. Τ3θ 'Ε&ιΛκθι> Ίδρύματτος ί
άς Κωψαλάλων. Προσόντα:
τήοιθν Γνμνασίομ και ήλιχϊα 25 -
30 έττών. Έττινης ζι^ϊται Μάγε>ρ°ς
μέ 5ςτή τουλάΐχιστον 0τ~ρεσίσν
665.603.

Ή α«υ προηγούμενον ΐίί την
ρίαν τ0κΧε'αί ανάπτυξις τής βΐομΐνχα-
^ς Δυτικής Εύοώπης
κστά μέγα μίΡ°ϊ ώς άναγνω,ρίζεται
γενικώς, είς τά όκτώ ίκατθμιμύρΐα
ιω» ί5γατ«ν έκ τών μιυογεΐακών χω
ρω», οί άποίοι προσήλθον να καλύ¬
ψη τα μη δυνάμενα νά καλυιφθοϋν
βίλοθεν κ«νσ τοθ ί»γατΓΐκοο δυναμι¬
κόν τηζ. Τα φαινόμενον τουτο δημΐθυ
ργε! παραλλήλως προβλήμαΤα είς;
τας χώρο* τόΐον τής -προελεύσεως
5οον καί τής ί/ιτ^δοχής τών έργοίτών,
ειώ έν τώ μ—α£ύ ιτρθολοττονται &.
λοτγαί ρ*υμάτων. ΑΙ -πηγαι τής Ιτα¬
λίας καί τής Ίσπαινίας χάνουν σημα
βίαν, ή δι<"°°ή εργατΐκών χο.ρώΛ' 4ξ Ελλάδος κσϊ Πορτθγαλίσς θα όν >ΐχΐοθή «ατά τάς ύταρχούσα ς τΐρο-
6λέψ£ΐί μέ τόν αυτόν υίρίπθυ -..ιθ-
μόν |πτί τίνα ξτη, ένώ ή Τουρκί;;:,
Γΐοντκ°3λαι6ίο: τείνουν νά άναδε -
^βών είς τθϋς σττουδαιοτέρθυς ττρο-
μη&ει/τάς έργατικών χειοών διά τάς
6ιομΓ|χσνίας τής Δυτικής Εύοώπης.
Έττί μαοκρόν, αί βιομηχανικαί χώ-
ραΐ δέν Εβλεπον ποορα
τσ £ίς τη" ξένην ίργα°ίαν. ΟΙ
έογάτ* έκάλυπτον τα «ενά 01ς κλά·
8ους, 31 όποϊθι έ^χροΰντο ^ό των
£ντθττί«/ πθλύ κθπιασΤΐικοΐ, έδίχον-
ρ> κατωτέρας άμοιβάς καί συνέδα-
Χον είς την διατήρησιν τού μΐσθοϋ
είς επίπεδον άνεκτόν διά την εθνικήν
(Λονθμίσν, όητή^αθσον τάς χώρας
ύπθδοχής άπά τάς δα*άνας έπαγγελ
μΐτικής έχπαιδεύσεώς των. 'Αλλά μέ
την μαζΐκήν ε(<»ριθήν ξένων έργατών ιίς τάς χώρας τής Δυτΐκής Εύρύπης, αί κυδερνήτεΐς ά-χίζουν σήμερον ν" άντΐιιβτωττίζονν πθλλα—λά προβλήμα- τα Τβίοτ κμρίως ση·μίία τάς άνησυ- χθύν ΟΙ τομίΤς, ο! 6π-οίθι ττίριψρ,ο- νούντοτΐ ύττό τών έντθητ «ν είναι καΐ ο| ολιγώτερον παραγωγ'χθϊ. Ή έξάρ ολόκληρον τομέων άπά Τοθς εργάτας «αθ-θτά την οίκονο- μίαν τόσον περισσότερον τρωτήν, δ σον ή κινητικότης των είναι μεγαλυ- τίρα (π.χ. ή μαζι«ή αποχώρησις ίτο: *άν έργατύν έκ Γαλλίας είχε λίαν δυσαρέστους έπΐπτώσε^ Ιδίως είς γόν οίκθ5θμκόν τομία). Τέλος, πλη- ι αί περίπτωσις λαθοαίας έργατών, ο| οποΐοι τροψοβο- τοθν τα «ύττό - ιτρολεταρΐότον» των Ιΐίγάλον πόλεων. Ώζ ίκ τούτου, ό—ό τινών ίτών, αί κνβερνήσεις της Δο τ*ής Εώρώτ—ς προσο»αΤοΑίζονταΐ κρός πολιτικήν πλέον έκλβκτικήν καϊ πρός αύπηρθτίρους ίλίγχθυς τής ξένης ίργασίοΛ. Έν τούτοις, 6«α λόγους πρός την διάοθιρ(«7ΐν των κων κοιαωΜών, ή ιτρόδλαΐκς είναι, 6- τι αί άνάγιοαι ξέντνς ίρΎασίας δέν βά ύΐτοχωρήβο«ν κατά τα πρυΒΛΕΠΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΘΗ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕ.ΣΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΝ ΧΩΡΟΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΧΕΙΑΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΛΥΤ. ΕΥΡΩΠΗΣ Μέχρις ότου ό-οκαΤσσταΒή δημθ γραιφική 1σοΡΡοπία είς την Δύσ1ν ^ ή έ€°5ος έογατών ίδΐ ως έκ Τουρκίας «α! Γ.ουγχθσλαβίας «νάγκτν νά καλυφθή με,ταιξύ τών ±τών 1950 — 60 κενόν ε|ς την αγοράν £© γασίας της τάξεως τών 2&5.0Ο0 ερ¬ γαζομένων. Σήμερον, ή "Ελβετία ά- ριβμε" ΐν έκσ/Γίθ,μψιύριον ξένων^ η ίνα άνά τρείς εντοπίους εργάτας, Άνάλογθς ξτναι ή κατάστασις είς τα Βέλγιον. Έντός δύο έτών, ένώ ό 6ελγι«ός πληθυσ-μΟΓ ηυξήθη «ατά ε¬ κατόν χιλιάδας ό άριθμός των άτό- μον ή^ικίας μεταξύ 20—65 ΰιπεχώ- ρησε κατά 48 χιλιάδας. Ταυτοχρόνως δν κα! ηυξήθη ό άριθμός των είς την χώραν διαμενόντων ξένων, Τό π« αεσ-τόν τών μεΤ0Εξΰ τούτων δυναμέ¬ νων νά έργασθοθν ύττεχώρησε κατά 12%. Τώρα, αί αρμοδία, βελγΐκαϊ ύ πηρβσίαι ύπολογίζθυν δτι ιιέ πρόβ: Ψιν καθαρό:ς <τησίας είσάδθυ 17000 ξένων έογατών δέν ίίναι δυνατόν νά καλυφθή άνΐκανο—>ίητος ζήτησις ερ¬
γασίας, πού διά την περίοδΡν 1965
-70 φθάνε, τάς 55.000 βέσεΐς.
Λ
Ή γενΐκωτίρα πράβλίψΐς εΤναι δτι
δέν θά υποχωρήση είς την Δυτικήν
Ευρώπην ή ζήτησις ξ£νων ίργατών
ό τής παρελεύσεως 10—15 έτύν.
Τότε μόνον ύπολογ ίζεται δτι θά ξχη
θκατασταθή κάπως ή δημθγραφική
ίθίσις των δυτΐκ:ευρω—ΐΐκών πλη-
9υσμών, οπτό πλευράς ποθσφοράς ίρ
Αΐχώ^αι αί οποίαι τοοφοδοτθύν «ο
τα κύοΐον λόγον τάς άγοράς ίργαοΐ
άς τής 6ιο.μηχανΐ«ής ΔυΤΐκής Εύρώ-
ιτης είναι ή Ιταλία, ή "Ισπανία, ή
"Ελλάς, γ) ΤΡυρκιία καί ή Γιθυγκο-
σλαβΐα.
Ή μετανάστεοσις λύει διά τάς
χώρας αύτάς τό σύνθετον πρόβλημα
τού ίιπερπληθυοιμοθ καΐ τής άνενπαρ-
κοθς βιομηχανικώς άνα—τύξεως. Έν
τούτοις, προβλίρτεταΐ δτι ή έθνική
σύνθεσις τθ£ σώματι τώγ ξένων έρ*
γατώ', οί όπθίοι άναζηττοϋν άιτθσχό-
λησιν είς Δυτικήν Ευρώπην, ττρόκίΐ-
ται να μεταβληθή σημαντικώς. "Ο-
ταν μία χώρα άνατττύσοχΐ βΐομηχανί
■χν αύξάνονται σΐ άνάγικαι Της είς
:ργασίαν καΐ ϋπθχωρεΤ ή μετανά-
ατευσΐς ίογατών.
Μόχοΐ τού 1964, ή "Ιταλία άντι-
ποασώπευε τα Οθ% των έντός τής
ΕΟΚ μετακινουαένων άπό χώρας είς
χώραν έργατών. Άλλά διά τής προϊ¬
ούσης έκβιομηιχανίσεώς της, τό ρ*ύ-
μα μίΤαναιστεύσΕως των Καλών έρ-γσ
Των ηοχΐσεν άττό τοο 1962 να Οττο-
χωρή αίο6ίττώς. "Ηδη ά άριβμός τών
ίγκαθι<ίταμένων κοβΐ' Ετος είς την Γαλλίαν Ιταλών ίργατών εμειώθη ά¬ πό 51.146 Τα 1958 «ίς 5.860 τδ 1968. Ή "Ισπανία, ποΰ αποτελεί, τή^ Ιταλίαν, την διχ/τέροιν πη·γήιν νης εργασίας τής Δι/τικής Ε6οίσκ*ται είς τήν όρταρχΓ(ν άναλο- γου εξελίξεως. Διά την περίοδον τού πενταετοΰς πρθγράμματος 1968—^72 α! Ιοππϊνικαΐ αρχαί ύττολογίζοι/ν πε¬ ριορισμόν των μεταναστευόντων ε»< 40.000 κο,τ' Ετθς, Εναντι 74.000 τό 1965 καϊ 102.000 τό 1963. Έν τώ μεταξύ ίνώ δέν ται διά τα -προσέχη εΤι τής διαρροής έργατών έ€ Έλλάδο»; Είς τό πλαίσΐο,ν ττίς αναθεωρήσεως τής ΚΑΤΑΡΓΗΘΗ Ο ΦΟΡΟΣ ΚΥΚΑΟΥ ΕΡΓΑ.ΙΟΚ τοΰ Υπουργείον χυν επισήμως αί ττρθχθ«Ί.ναΐ -πληροφορίαι περί έπΐ- μεταρρυθμι'σ£ως τοϋ φορο¬ λογικόν συστήμαι~>ς/ ή όποία θά
I-
σχύσΐ), κατά -πάσα,, πιθανότητα, τπό
1ης Ίανο,ιαρίθυ 1971. Σχετικώς
καί είς δ,τι άψθρα τήιν μεταρρύθμΐ-
τής έμμέσου φορολογίας τό ΰπθυ
ργεΐον Συντονισ-μο^ έξέβωσε τήΓ^ α¬
κόλουθον άνακοίΜωσΐν
«*Εν τώ πλαισίω τής συνδΒσεως
τής χώοας μετά τής Κοΐνής Άγθράς
κατέστη άναγικαία, μεταξϋ &λλων,
καί ή μελέτη τοθ θέματος τής καταρ
γήΊτεως πθλλών εΐδικών φόρων, ώς
καί τοθ Φόοον Κύκλθυ Εργασιών, ου
τως ώστε νά έναρμονΐσθή ή "Ελλάς
ττρός τάς διαμΛρφονμένας είς τάς
χώρας τής Κοινότητος τάσεις. Πρός
τάν σκατΓΟν αύτόν Όμάς Εργασίας,
θΓτίβαλε σχέδιον νάμθν, τό οποίον με
λετάται π&η έκ μέρονς αρμοδίων ^α
τ««ών ύπηοβσιών. Πρό πάσης περαι¬
τέρω έιπχξεργασίας τού, τουτο ίδό-
θη είς την δι>μβσιότηίΓα Τνα έκψρα-
■^θο^ν α! άπόψεΐς των ένδΐαψερομί-
νων. Ή Κυβέρνησις &ίλ£< λάβει τελι κώς τάς άττοψάσεΐς Της %*] τού έν λόγω σχί&ίθι; Νθμ. Διατάγμσ~ς, 4- ψοθ εξετάση τάς προτάσχΐς τών ύπη οννδυασμώ καϊ πρός τάς άπόφεις των έκδιαψερομεν«ν». Έν τώ μ*ταξύ, καΐ σνμφώντος ρός δημοσιϊυθίίθας πληροφορίας α βασικά σημεία τθΟ καταρτιοθ£ν- ος ί/πό τ«ν αρμοδίων Οπτιρίσιών διά τού όποίου έπιβάλλίταΐ επί τής προστιθεμένης άξί 'Αττό τού 1955 ττερίτΓ<χ; ή εϊσθβος Είνων έργατών είς την εώρίαποϊκήν ά γοραν ίργοκτίαζ έττέτρεψε την ταχεί¬ αν ά«ά—[ιξΐν των ο(«ανομιών των. Είς την Γερμανίαν, ή ιπροσφθρά έογασκχς ήρχισεν ό—ό τού 1959 ·ό ύη«ρβαίνη τόν 4ρΐ3μάν των άνέργων. Τούτο όψεί>«το εΐϊ τόν ά—ο6ε·κοίτι-
ΐμό, των τταραγωγΐκΔν ήλικΐών °υνε
ϋε!α πολέμου. Κατά την περίιθδον
1962—1964 ό άριθμός των «λτόμων
ποθ ιτροσετίθεντο είς την ότγοράν ίρ
ργαοΐας ήτο «ατώτερθς των ίξ αυτής
άΐΓθχωρούντων. κα·, ε|ς χοίΛο ττρασ*-
'βΐ) ή κοινωνΐΛη νομθθεσ'σ, ή όπθία
<μ*ίωσί την τταραγωγ'«σΤΓ>τα τώ*
γερμανών έργοίΐών· Μακρά κατ'
β&Εΐσ μετ" ό—οδοχών καϊ
σμοϊ είς 42 ώοας τής δια;ρκείσί τή4.
£<6θμαιδΐαίας έογασίας. Ούτω ά^- ττύχθΐΐ ταχέως ή ζήτησις ξβνης έ>γα
σΙας. Τό 19&6 άΐΓησ'χθλοΰιντο είς την
ΔυτΐκΓ%.ν Γερμανίαν 1.314.00© ή τα
3 5% τοΰ ένεργοο ττλφυσμον.
Ρ°ν ό άριθμός των θά
Γ* ϊν «αί ήμισυ ίκατθμμΰρΐον. »ΑΛλ&
Χάρις είς τοΰς ξένον* έρτώτας ή
Γ*9μαν<ΐ κατώρθω— νά οώξήρι, τη" ιιαραγωγί|ν της «αί νά δ"α*ηρήση τ*ς τιμάς είς λαγΐκοΐ έττίιτεδσ. ΣΐΛΌλικώς ίργάζονται εΓς τπν Δο 11 «ήν Ε«>ρώτπ»ν ττερί τα 8.0ΟΟ.ΟΟΟ
ξίνοι έογάται, κατά κύριον λόγον
ε(ς ΒίλγΜ»-, Γαλλία,»-
^ 'Βλββτίαν καί Λθυξεμ-
δούογον.
Τό 1946, άπίΑογίζετο 8τι λόγω
τοϋ μ*ρθΟ άριβμού των γβννήσεων
«ατά ττρ π£ρίοδον 1940—45 ή Γαλ
Ίία έχρειάζετο σχβδον 5,5 ί«ατομμύ
Ρ'« ξένθυς εργάτας. Οίίτ« ή μ^Τα-
ξένον έογατών είς την Γαλ
άιτά 75.000 τό 1959
'ίί 185.000 τό 1964. Δι' εφέτος 4-
ν3|*ένεται, δτι θά ε|σέλθ<χ/ν £.|ς την Γαλλίαν σχεδόν 150.000 ξέν£>ι εργά¬
ται,
Ή ΈλβΕτία <:γνώρ'σε τό ίδιον φ~ »όμΕνον. Άπό τ*} 1940 εχει οώξητ ^ "ΐμσντΐκώς ή άναλαγίσ των ή%λι- κι<ομένων άτομον έν σχέσει πρός τοΰς ίογαζθμένομς, οΰτω δέ ιταρέστη Δυτικήν Ευρώπην πΐστιύουν, δτι αί μεγάλαι πηγαι ξίντ(ς εργασίας τού μέλλοντος θά είναι ή Τουρκία καΐ ή Γι°υγκοσλα6ία. Τό 1961 ή Τουρκία δ*ν εΤχε παρά μόνον 4.1ι27 εργάτας της είς το έ- ξωΤβοΐικόν «αί μετά τρία £τη 71. 141. Ή τουρκΐ«ή κυβέρνησις εύνοεί τήιν μϊτανάστευσΐν έογαίΐών, πιστ£ύ- £ΐ δέ δτι θά είναι εύεργετΐκή διά τήν οί*ο>)θιμ ίαν τής χώρας ή μ«τανά-
κατά τή» προσέχη δεκαπεν-
ταετίαν 1 .ΟΟΟΛΟΟ έργατών.
Έπίσης ή γΐουγ«οσλαιβι«.ή κυβέρνη
σΐς εώνοιϊ τήν' μ«τανάστευσιν ίργα¬
τών πού είχον φθάσει 400.000 τό
1967. Άλλά ώιϊΐνο πθύ την άνησυ-
χεΐ είναι, δτι ή διοοοροή ττεριλαμβά-
καΐ σημαντικόν ποσοστόν είδικΐυ
εργασίαι.
Έν συ,μπεράσματι δύνοίΐαΐ νά λε-
χθή δτι ιταρά τήν μεταβολήν των ρευ
μάτων, ή £ένη Ιρ^αί'ία θά άττθτελή
ίπΐ μακρόν άκόμη ϊσως μίχρι τέλους
τού αΐώνος, στ|μ«*τΐχόν παράγοντα
άγ^ρβς ίργοκτίας τής Δυτικήν Εΰι
ρώπης.
ΤΕΛΗ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑ
ΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΑΚΟΜΗ ΑΚΙ-
ΝΗΤΑ
Τα τέλη καθαριότητος τα άττοϊα
ϊίσπράττοιιται άπό τ°ύς Δόμθυς καϊ
τάς Κοινάτητας άφορσύν τα
καί μή χοη,ϊΐμθποιούμιενα
άν£·κθίιν«σε,, τα ίπουργί~'°ν
κων τό όποΓθν «αί άπέστε,λε
κήν εγκυχλιον πρός τάς ναμαρχίας
μέ την εντολήν νά κοινοποιηθή αϋτη
πρός τούς Όργσνισμ^ύς Τοιτικής
τής πεοι$ερ·ζίαςτω
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρε«αι είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιπήαβων Ανβο-
Εταιρείαν κα* Έταιρειών ΠεριωΟιαμέ*νς Βύ·
δτι δι άηοφάσιως τοθ κ. Ύηηυργοϋ Εμπόριον
αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65 δνμοσιευ-
*·ία»ς ,/ς ,β ϋη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(ΔιΙτίον Άνωνύμων Εταιρείαν), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά σννεχίσωσι δημοσιεύονσαι έγηύρως τάς Προ
οπΐήοβις την Γεν. ΧυνεΧεύοεων παΐ τούς ΊσοΛογι-
«μούς των διά τής οΐχονομιπής μας δωημβρίδος «ΟΙ-
Ζ0ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ^,
Α /νένετο μ,χρ, τοθδβ διά τής *0ΐΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ·
'" πρό τής ουγχη*ενθ*ώς »9ί·
άς είναι
Δ'ά τού νέον συστήΊματος θά κα
αν«έμ<εται ό Φ. Κ.Ε. επί τού σιΛ'όλον ού κικΛώματος τής παραγωγής καΐ θά καταβάλλ—αι είς δλα τα ένδιά- στάδΐα τής παραγωγΐκής διαδι ς καΐ υφ' δλων των ενβναμέ- σ«ν μθινάθων καΐ δχι μόνον τής τελι ης τοιαύτης. Θά ένσ«ματωβούν είς τόν Φόρον 51 είδικοΐ φόρθι ώς φρ ς όρος ·πολι/τελείας, ό φόρθς τοΰ ύπ' δρβρ. 1 τοί Ν.Δ. 3829)5θ, ο φόρον άρθρον 5 τού Α.Ν. 483)4β κσί Γό χαρτόθημθν ίπΐ τώντιμολθγίων. 0ά καθΐερωθοθν άνΤΊκειμενΐκά κρι διά την άπαλλαγήΊν βιθμηχανι ων - 6ιθτεχν%κών έπΐχίΐρήσεων έττι ού Φ.Κ.Ε., περ<·ορι<θμένην ιίς τάς μιή Τη,ρούσας ίυβλία έπιχεΐρήσεΐς? αί 4τΓθΐαι δμως θά ύΐΓοκεΐ-νται είς φόρον τ«ν. ή φθρολογία κύ ,ργασΐ«ν επί τού χονδρικού καΐ λια ικ.ού έμΓπορίοι» καϊ ώρ^μένων υπη ιεσιών. Διά τάς χονβρικάς πωλήσης τροβλέπεται άμέσως ή ύπ-αγωγή των ττιχεΐοήσβων πθύ τηροϋν βιβλία Β' ατηγορίας, καϊ είδΐκό,, καθΐστώς ιά τάς τοιαύτας τάς τηρούσας 6ι- βλία Α' κατητγθρίας. θά ΐπκ.«χθ3ΰν είς τόν Φ.Χ.Ε. δλα τα ττρο'ιόντα τα όποία έξοορούντβι ', πλήν των ε·!βών ποώτης ά- , θά θΐατηρηθούν δέ άνταλλα- γαΐ ττρθολεπόμεναΐ υπό των Ν.Δ. 2687 καί 4171 εΤτ« έκ δι εθνών συμ· ή συμβάσεον τ°ύ Έλληνΐκού Δημοσίου. Προβόπθνται 4 φορολβγΐκοϊ συνΤε- ΐ, ήτοι ό κανονικάς 12%, ό μ*ι 3% καΐ οί ηύξημένοι 20^= ϊ 30%. ;ϋ 63% ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΙ¬ Σ ΕΠΡΑΧΘΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 454577 ΥΠΕΒΑΛΟΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΤΟ 1969 Τό συνολικόν οΙκογενΕΐακόν ι, τό ώττοΐον ίκτήΊθη άπό όσωπα «ατά τό <Ηκθνθμ*«όν Ετβς 1967 καϊ εδηλώθη τ0 1968, άνήλθβν «Ις 43,794,9 *κατ. δραχ, καϊ ΰ 6η το άντίστθιχο, τού προηγουμέ- νθυ Ετους κατά 13.403,3 εκατ. ββχ. 44,1%). πρός στοιχεΐα τής Έ- θνικής Στατΐστΐκής 'ΥτΓηρβσίας, τό άνωτέοω είσόδημα εδηλώθη υπό 454 577 φυσικών πρθσωπων, Εναντι 328. 766 τού 1967 καϊ προήλθε κστά 63, 1% άττό τούς φορθλογθκμένους τής περιφερείας πρωτενούσης (27.628,8 *κατ. δρχ.) καΐ κατά 36,9% άπο φοοθλογθυμένθυς τής ύπθλθί που -χώρας (16.166,1 έκατ. δραχ.Ι Άπό τα στθιχεΐα τή>; Στατισττ
κης "Υπηρεσίας πρθκΰπτει έπίσης
«τι:
Τό μέσον φορολογικόν
είς την περιοχήν τής πρωτευούσης
ανήλθεν είς 103.3β>9 δραχ. (π~ο>
στόν 58,8% έπϊ τού συνόλθυ τών φο-
ρολθγθυ,μένων) καΐ είς την
ητον χώραν είς 86.290 δραχ.
ΑΙ σπ·οι»δαΐότεραι πηγαί «ίσοδήμί»
τος κκχτά τό 1967 ήσαν: <χ) των. μΐ °θωτών ϋπη,οεσιών, 6) των έμΛτθρ1·1 καΐ βιομτχανικώ,, επιχείρησιν καί γ) των οίκοδθμών, άπό τάς όποί άς προήλθε τό 9*2,5% τού στΛΌλ'κώς δηλωβέντος εκτθδήύ,ματθς. ΟΙ φ3ρολογούμενοι κατετάγηοαν είς ϊξη κυρίαι έπαγγελιματΐκάς όμά δας. Πολυπληθεστέρα ήτο ή όμάς των έμπόρων, βιθμηχάνων, βιθτε- χνών καϊ έτταγγελματιών, οί φοοθλο- γούμενοι τής οποίας (191.071) έκά λυψαν τό 42,% τού συνόλθυ των Φ°Ρ° καί τό ύπ' αυτών κτηβέν οΙκογεν£ΐακόν εΐσόδη,μα ά- νήλβεν οΐς 16.643,5 έ*ατ. δρσχ. 38 Δευτέρα ήτο ή όμάς τών μΐβθω- των (143.144 φορθλογούμίνοΐ ή 31,6 % τού σννόλου) μ^ εΐσσδημα 15.064 2 έκατ. (34,4% τού συνολικόν). Αί ύπόλοι—χ όμάδες (ε(σοδΠιμσ- *.ών, συνταξιούχων, έλευθέοων έτταγ καΐ γειοιργών) όΐάλυψοτν τα 26,4% τοθ συνόλου των φορθλογθι; μένων μέ εΐσόδπ.μΐ 2<7,6% τ°ύ γενείας καί το υπόλοιπον (4.565,1 έ. δοαχ.) έττ» όνόμαη της ■Επτϊ τοθ ουνολΐκθϋ εΐοοδήματος τών 43 794,9 δραχ. πθ?όν 3^.229,8 έκατ. δρσχ Εδηλώθη καΐ ίφθρολοιγφη, *ΐτ' όνόμο- τοο συζύγθυ ή άρχηγοϋ τη< *· Μετά την άφαίρεσΐν των πάσης Φύσεως άπαλλαγών καί ίκηΛώσεων ίάφορολόγ—ο δριθν, οΐκθγενειακά βά Ρη κλπ.) τό ένα—>μεΤναν τελ<κώς φο ρολογητέον εϊσόδΐνμα ανήλθεν είς ' . 157,5 έ«ατ. 6ρσχ. κα! ό άντιοτβι- <ών σιινολικός φόρθς εΐσοδήματος όζ 2.976,4 έκατ. δραχ. παρθυσία- 3ε δέ αύξησιν κατά 382,2, £κατ. δρχ. (14,7% έναντι τού φόρου -εΐσοδήμα- τ°ς τού προηγθυμένου οΐκονομΐκθά ί τους 1967). Τούτο όφείλεται είς την κατά 48,3% αύξησιν τού άρ'θμθϋ των ύποβαλόντων δηλώο-εΐς «αι είς τό γε- Υ«νός δτι εδηλώθησαν ϋψτ|λά«ρα εϊ- σοδήματα, των οποίων ή φοροβοτι«ή Ικανότης «Τναι μεγαλυτέρα. Ή 4ΐέση ΐπΐβάρυνσΐς τοΰ δηλωθέν- τος είσθοήματος διά Τό σύνολον των φορθλογουμιένων ήτο 6,8%. Ή έπιδά ριινσις αυτή διά τό κατώτερον κλΐμά κιον τού οΐκογενεΐοκοΰ είσοδήμοττθς (μέχοΐ 22.000 δραχ.) ήτο ι,9% ίνώ διά τα Οη-όλοΐ'πα κλ',μάκΐα προοδευτι*ώς, καθώς τα τικά έπίπεδα ηύξάνοντο, διά νά φθά ση τα 32% δι τα εΙσοδΓίματσ μκτα- ξύ 2—5 έκατ. δραχ. καΐ τα 40,1% διά τα &ν« των 5 έκοΛ. Βραχ. ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑΣ ΧΩΡΑΣ ΠΑΡΙΣΙ.— Ή στρβψή τής γεώρ γΐκής παλιτικής των μεσογεΐοχών1 χ«ρών πρός την εΐδικΐυμένη καλλιίο γ:.α καϊ ττρόί τΛν κτηνοτροφίοο άπο τελεΤ σύμφωνα μ^ την γνώμη των »-■ δικών τοϋ 0ΟΣΑ, £να σηιμαντι«ό ττα οικονομ ι κης πρθόδου. Παρ'χ δτι σήμερα μόνον ή "Ελλάς, ή Τοιιρκία καί ή Γΐυγκθσλαβία εΤ*Ό:ΐ είς θέσιν άκόμα να άττοκ,θιμ[σουν ιτλε ονάσματα άπό τάς ίξωτ*ρι*άς γΐωρ γΐ«άς των άνταλλαγάς. Άντίθετα πρός την Ισπανία καϊ την Πθρτο- ιΌΛία, αί άπο?αι εχουν πίριέΑθει είς την άνάγχη ν^ εΐσαγάγονν άγρο- Ή κατάστασίς των μεσθγειακών Λωρών είς τή^ Γτωργία, ίξετάζεταΐ λεπτομερώς σέ ιμίον "έκθεσιν τού διε- θνούς Όργανισμοϋ διά τήν γεωργΐ- κήν άνάπτυξι». Άττά ττθλλά δμως ε- τη ό ΟΟΣΑ είχεν έ—ΐση,μανίΐ τήν ά- μ^ση άνάγκη άνααροσαρμθγής των στόχων τής γεωργΐκής πολιτικάς. 'Αφ' ενός, ή οΐκθνομική ανάπτυξις καΐ ή βελτίωσις των είοοδηιμάτων, προκαλοΰν Την αθίησιν τής ζητήσ*- ως των ζωϊκών προΐόντων (γάλα, κρέ άς). 'Αφ' έτερον έπΐτείνεται ή ό—6- υτασΐς μεταξύ των έσόδων Λΐτό τάς /ίωργικάς έξαγωγάς καΐ τού κό- στονς των εισαγομένων κεφαλαιουχι- κών αγαθών ή έτοιμον, βιθμηιχσνι- κών προ'ιόνΤων. Παράλληλα, ή παραγωγή γϊωργ<- <ών προίόντ«ν) τα όποία δέν είναι έλαστΐκά οβτε είς την εσωτερικήν ζή Ττνσιν, (δπμητριακά) ποοραμένΐι ύφη- λή ίν σχέσεΐι πρός τάς ανάγκας. Τό ΰψΐτλό πθσοστό πληθοσμθϋ, τό ό¬ ποιαν άπασχβλείται μ^ τή*ν γ£<οργί<ΐ (75 τοίς έκατό τοϋ σννόλου είς τήν Τθυρκία) σ£ άνελασΠκά πρθϊόντα καί μέ άπασχόλησΐν άνεπαρκώς Ιν ταττιχήν) Απιβαρύνονν την σημασία της γε«ργΐκής ττοιραγωγής, είς τό σύνολο τού έθνι«οΟ προϊόντος. Είς τήν Ιταλία μόνο τό 25 τοις ί«ατό τοϋ πληθθσ.μοϋ άπασχολείται μί την -γΛ^γία. Ή ά£ία τής άγρ»- τΐκης παραγωγής καλύτττει ίξ δλλου τό 13 τοίς έκατό τοθ συνολικοΰ ά- καθαιοΐστου ίσωτε,ρΐκού πρθϊ6ντος. Βς τή·ν 'Ελλάδα τό 71,5 τ°ίς εκατό τών ίξαγιιγών «αλύπτί,Ται άΐτό τα γΐωργΐκά, είς την ΤθΜρκία τό 80,4 Τοις *«ατό, είς την "Ισπανία τό 48,1 τοίς ίχατό, εις τή,, Πθρτογα- λία τό 25,6 Τοις έκαΤό καΐ είς την Ι ιοαγικοσΑαβία τό 27 τοϊς ίκατό. Ή ί^αρττ>σις άπό τήν γωογία έξακολου
θεΐ λοιπόν νά εΤναι κτχυρη. Παρ' δ
λον δτι αί φυσκαϊ συνθήκαι
ξεως τής γεωργΐ«ίϊς τταραγωγής
είναι άνοολόγως ευνοικαί.
Ή ζήτησις γεωργικών
είς τάς πέντε μεσογεΐακάς χώρος
έχει αυξηθή τα τ«λίυταϊο: |τη κσι
προσοονατολίζεται ταχύτερον πρός τα
ά. Άνάλθγθς είναι ή σδ
ξητις τής τιμής των πρ^ϊόντων δία
τροφης μ^ά τό 2960· Διά τόν Ο.Ο.
Σ Α. ή όοθολογΐστική άντΐμίτώπισις
τοθ ιτροβλήμσιτος τής γεωργικής ά-
ναπτώξεως των με^ογεακών χωρών
θα απαιτήση τήν Ιεράρχησιν τών προ
βλημάτων καϊ Ί'σως την αναθεώρησιν
άχθμη τής άκθλουθουμένης πολιτι-
κης, εάν δέν είναι σύμφωνη -·έ τάς
ττλεονεκτικωτέοσς λύσεις.
'ΕκΤός άπά τήν ποοσαρμογήν Τής
γεωργίας καί τής κτηνατροφίας ε(ς
τάς ανάγκας τής έσωτΐρικής καϊ
τής έξωτε,3ΐ*ής ζηιΤήσαος, έΐτιβάλλί-
ται δ>ά τ°ύς είδΐκούς τής ΟΟΣΑ
καΐ ή .μετατραπή των γεωργικών δβ·
μάν. Είναι γνωστόν πόσον είς τάς
μεσογέΐακάς Ιδίως χώρας, ή μικρά1
Εκτασις τής γεωργΐ»ής ίβιοκ,τησίσς,
ά τε,μαχΐσμός τής γής κατά την δια
δθχήν κα! ό άγροΤικός υπερπτληθν
σμός, βαρύνουν τό μΐγεθος τής γεωρ
γικής παραγωγής κσ! τ°ϋ γεωργι-
κοθ ϊϊσ^ιδήματος. Ή μετσοτροπή των
δθμών, λέγει ή έκθεσίς, όσον άναγ
καία καΐ άν φαίνετσΛ, ίξαρτόται δ¬
μως άπό την ανάπτυξιν Των ύπθλοί-
πων τομίων τής έθνικής οίκθνθμί'ας.
Ή βελτίωσις τής άποιρροφη,τικάτ<ΐ- τός των σέ έργατΐκά χέρΐα, θά έπέ- τρεπε είς την γεωργίαν νά Αναητρο· σαρμοσθή καΐ νά ανταποκριθή καλυ¬ τέρα ες τάς ανάγκας. Η ΣΥΜΜΕΓΤΟΧΗ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΩΝ ΕΙΣ Ε/Ι.Ε. Ή σομμ«τθο<ή αμφοτέρων τβν ου· ζύγων είς εταιρείαν ιτεριωρισμένης ευθυνής δέν σημαίνει δτ, ή σύζυγος νθμικώς έχ τθΰ συζύγθυ τηςι καθ' δ- σον ή επιχείρησις αθτη εχει κεφαλαι ουχΐ«άν χαρακτήρα. 'Εφ' δσον ουδέν £τβρθν στοιχείον υφίσταται πρός θε- μελίωσΐν τής έξαρτήσΐως ταύττις ΤΛ εΐσόδηαα τής συζύγθυ θά ληφθή κε¬ χωρισμένως πρθΚ£ΐμ£νθυ να ύπθλθγΐ σ3ή ό φόρος είσθδήματος. Τοιουτοόπως απεφάνθη τό Φορολο γΐκάν Πρωτο3«κϊίον Αθηνών διά τής ϋττ' αριθ. 28ΐ9)Λ9 αποφάσεως τού. ΔΩΡΕΑΝ ΑΛΕΥΡΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΜΕΓΙΣΤΗΣ Γν>άς ενίσχυσιν των κατοίκων τής
άγόνθυ νήρθυ Μεγίστης τοθ σν^πλέγ
ματος Δωδίκανήσθυ, έναιρίθη ή δω-
ράν πρός αότούς δΐανομή άλεύοων,
συνολΑ-κής πθσότΐντθς 18.000 χΐλΐο·
γράμμιαν, άντιστοιχούσης «Ις 500
γραμμάρια ήμερι^ΐίως κατ' άτομον
καΐ διά χρονΐκήν περίοδον 90 ήμ*
ρών.
Άνώτβραι αί δαπάναι κατά εϊκοσι πέντε τοίς εκατόν Ιναντι τού 1968
ΜΕ ΤίΧΥΤ/ίΤΟΝ
ΤΟ ΠΡΟΓΡΟΗΜΛ
«Κατά τό τρέχον Ετος 1969 δΐ€*έ
θησαν διά την εκτέλεσιν οτνμοσίων
Εογων έκ ττάσης φύσεως πηγών, 7.
967.ΟΟΟ.0Ο0 δρχ., έκ των οποίον
τα 4.408 έκ. δι' εργα όδοποιΐας,
489 διά λιμίηκά |ργα, 267 δι' Ερ
γα αϊρολιμίνων, 2.025 δι' ίγγ«ιο6ελ
ά Εργα, 553 δι' Εργα ύδρεύσί
ως Κ3Ϊ άτποχετεύσεως καί 235 δι'
Εργα οΐκισττκης φύσεως, Τό ποσόν
3υτά είναι άνώτερο κ—ά 20·—^25%
έναντι τοθ παρελθόντος ίτθυς καϊ ύ
περδΐ·πλάσι«ν εναντ, οιουδήποτε π<>-
διατεβέντος «ατά τό παρελθόν,
πολογίζβται δτι τή ιποσόν, τώ
οποίον θά διατεθή διά την εκτέλεσιν
τού προγράμματθς δημθσίων |ργων
τ»ΰ προσΐχοΰς Ετθυς 1970, θά είναι
τ°ν έιτΐπέδθυ των 10.000 έκατομμυ-
οίων δραχμών. 'Ε£ άλλ°υ, α! διατί·
θέμεναΐ πιστώσεΐς άπθρροφώνταΐ έξ
μεταφραζόμενα, είς Εργα
έκιτελούμενα μέ Ταχύτατον ρυθμόν καϊ
ττϊ.ρατθύμίνα ίντός των ττροβλεπομέ
νων πρθθεσμΐών».
Τα ανωτέρω, ετόνισεν ό θπθυργδς
Δΐ*μοσίων "Εργων κ. Κ. Πό—αδη,μη-
τρίου, άναφερόμενος είς τό υπό εκ¬
τελέση ττράγραμμα δημοσίαν Εργων
άρμοδιότητος τού υπουργείον χθυ τοϋ
1969, «ατά τήν πρώτη — άπό τής
άναλήψεως πρό δΐίτίας περίιτ'Χ;,
τών καθηκόνΤ«ιν τον ώς ύπθυργοϋ Δή
μθσίων 'ΕΞργων — συνάντησή τού
μ£ τοθς συντάκτας τού άθηναϊκοθ
Τύπου.
ΤΑ ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙ-Ι-ΑΣ
Ό τομεϋς τής ό5°ποιίαςι ετόνι¬
σε ό κ. ύπουργός, εΤναι ό—ό τούς
πλ«<>ν νευραιλγικθΰς τοο ι/πουργείου
Δημ">σίων 'Έργω* Ή χάρα μσς Ε-
χ*ι σήμερον έθνιχό καί έπαρχιακό
δίκτυο οννολΐκοϋ ,μήκθυς 39.000 χι-
λιομέτρων. Τό έθν»«ό δίκτυο, ξχει
υήχος 8 0Ο0 χιλιομΐτρων έκ των
V
ποίων τα 6.500 χΆιόμετρα είναι ά-
σφαλτοκΓτρωμένα καί είς κατάσΤοβη
άοίστης 6ατότ?*τΛς. Άπό τα 31.
000 χιλιόμιτρα τού έπαρχΐσχοο 6ι-
κτθου, τα 7.100 χιλ. είναι άσφαλτο-
ί-ΐέντ, τα 12.900 χιλ. είναι σ*υ
ρότΤρωτα καϊ τα ύπόλοιπα είνοη ΐ-
'.ζυ όδοττρώματος.
Διά την βελτιώση, άναμόρφωυι
καί ίπέκΤαση τού όδικοϋ δι«τύθυ
τής χώοας διετέθησαν κατά τό 1969
4.408 έκατομμύρΐα δραχιμών, μέ τα
όπθΤα χρηματαδοτίϊται ή «ατοισκ'-υη
75 άδων καί 19 μεγάλον γβφυρών.
ΑΙ κυριώτερα! των ανωτέρω άδων *'
ναΐ οί ίπόμενες- Ήγοι*μίνίτσης —
Θίσταλονίκης ^Τθνρκΐ«ών συνόρων,
μήκους 800 χιλ. ΚαΤερί'νης — ΑΙγι
νίθυ — θεσσαλονίκης, 90 χ^. θ«ρ-
μοπυλών — Ίτέας — ΝσΛίΐτάκτθυ
— ΆνΓιρίου, 148 χιλ. Κορίνθοι» —
Πατρών 135 χ>λ. Βθρεία άρτηρίσ
Κρήτης, 307 χιλ. θεοσολονίκης —
Εύζώνων 45 χιλ. κλπ.
ιΠιριλαμιβάνθχται επίσης α! γίψο
ρ:ς Τατάρνας, Στ.ρυμονΐκοΟ, Σταυ-
ΑΤσωνθς, Εύήνου καϊ Σέ
καί τό πρόγραιμ·μο: δημοσίων
ττϊ.ριφερειο»ής άναπτύξιε-
ως, πού θά καλύψη 1 500 χΐλιόμε-
τρα «πορχΐακού άδικοθ δικίτύου μέ
πρθϋπολογΐσμό δαττάνης 1.000 έκ
ΕΚΤΕΑΕΙΤΛΙ
ΕΡΓΟΝ 1969
τοο Οπουργο.3 Δημ. "Εργων κ. Κ. Παπαοημτγτ«ίου
ο 650 έκατομμι/ρίων δραχμών
Οά διατεθή διά τάς εργασίας συν-
τηρήσΐως τ°ό άδ*κ<>ϋ δ'κτύου ίίπϊ μή
κθυς 850 χιλ., ένώ ε[ς την πε,ριοχή
προΐτευθύσης ίκτελοιτντσι Εργα 50
χιλ., είς τάς όδούς Βθυλιαγ,μένη,ς,
Χαμοττέρνας καΐ Ίλισσ^ϋ, Σαραν-
τοητόρθυ, 'Ελευθΐρίσς Πεΐραώς, Πα-
νόοΐμου, Μίνωος «αί δα τήν διεύριΑ
ση τής παραλιακής λεωφόρ°υ, άπό
άερολ'μίνθς μέχρι Πη.γαδάκΐα καί
της όδοΰ Πέτρου Ράλλη.
ΤΑ ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
Διά την κατασκεΐΛη,, λΐμενικών Ερ
γ«ν, δΐετέθη «ατά τό τρέχον Ετος ιτβ
σόν 285 έκ,ατ. δραχμών. Μέ τό πο¬
σόν αύτό κατασκευάζονται καϊ θά ά
ποτττεοαΐτωθοθν έντός τ°ί) ίτονς ο| λι
μένες: Άλείανδρουπόλίως, Καβαλαν
θετσαλονίκης, Ήγουμενίτσης· Πρεβέ
ζης, Κερκύρας, Βόλου, ΣτοΛίβος,
Μυτιλήνης, Σύρου, Ρόδου, Μίσολθγ-
γίου. ΠαΠρώ'ν, Καλαμάτας καΐ Ήρα
κλείου. Θά κατασκευασθοθν τουριστι
κοϊ λ,μένες είς Σαμθθράκη, Σττίτ-
σες, Α'ίγινα, Νάξο, Μονε,μβαοσία καϊ
32 αλοι λιμένες τοπΐκής σημασίας
"Επίσης πίθβλέπεται ή διόθεσΐς πό
σοΰ 100 έκ:ττ. δραχμών διά την έκτέ
λΐμονικών εργω,, καΐ συντΐ^η-
ση ύφΐσταιμένων, ένώ ό ΟΛΠ κατά τό
1969 διέ&εσε ποσόν 157 έκατ. δρχ.
δ ά τήν εκτελή,} ττάσης φύσεως Ι^ί-
ν.
Είς τόν τομέα <ής Πολιτΐχής Ά* ροπορίας, κατά τή,, τριετία 1967 Ι ως 1969, διετέθησαν 702 έκατ. δρβχ μών Εναντι 728, πού διετέθησαν κα· τα την έττταετία 1960—1966. Κα¬ τά τό τρέχον Βτος διετέθησαν 257 εκατ. δραχ. μέ τα όποία έχρηματοδο τήθη ή κατασκενή των δι«θνών άΐ,ρο λΐμέ.ων Έλληνικοά, Θεσσαλονίκης. Κερκύρας. Ρόδου κσί Ηρακλείου καϊ τών άίρολι,μέίνων έσωΤίρΐκού: Καβά- λας, Λήμνου, Μυτιλήνης, Χίου, Χα¬ νίων, Σάμου καϊ Κώ. Πίραλλήλως, ίκπονεΤται πρόγραμ- μα δ*ά την εκτέλεσιν συναφών Εργον ε(ς διαφόρους άερολΐμένας τής χά- ρας πρός εξυπηρετήση τής τουριστ!- κης κινήσεως. ΤΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ ΕΡΓΑ Διά τήν εκτελέση, ίγγειββελτιοτ· κων |ργ«ν διετό&η άπό τόν προυπο¬ λογισμόν Δημόσιον έπτενδύσεων καΐ Γόν Κρατΐκό προί/π-ολογΐσμό ττοσΛν 2.025.000.ΟΟΟ δρχ., έναντι 4.945 ' «βτ. Τής έπτοιετίας 196Χ>—196Α
Τό υπό Ικτίλίση πρόγρσμμα το·;
1969 πβριλαμ-βάνε, την κατασκϊΐ/ή
αρδευτικών Εργων είς τάς ποδιάδας
Θεσσαλονίκης, Άχελώου, Λαρίσης,
Πηνειοΰ 'Ηλείας, Άρδα "Εβρθυ, Σ',
ρών, Νέστου> Άλφει;ο, Ταυρί^ττο^
Καρδίτσης Μεχτσηνίας κα! Ίωαννί·
νων. Είς τάς πΐδιάδας αότάς θά ά
έκτάσ ε ι ς 2.086 ΟΟΟ
'Ε*Τ£λοϋνΤαι ίπτίσης άντιπλημ,μυρι
κά, ό—οστραγγΐστΜιά καΐ άΐΓθξηραν-
τΐικά είτγσ επί ίκτάσεων 983.000
στρεμμάτω,, καί καταοκίυάζοται τ0
Εργον δεσ,μίύσίως των άτΓθθαλασσί-
ων πηγών Άναβάλθυ, διά την διρδευ
'η ίκτάσιων 220.000 στρεμμάτωι
Μς τήν πιδιάδα Άργολίδος
ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΜΟΡΝΟΥ
Ιδιαίτερον ενδιαφέρον *πΐδει.κνύ
ται διά τα Εργα υδρεύσεως καί άπο
χετεύσΐως. Κατά την τριετ!αν 1967
— 1969, διετέθησαν διά την εκιτίλε
7<-ν ξργων τής κατι>γ*ρίας αυτής ίτο
σό 1.290 έκατομμύρια δραχμών. Μέ
τα ττοσόν αύτό, ίκτελοϋνται 'έργα ά-
6ρ*ύσ*ως καί άττθχετεΰσεως Είς τάς
περιοχάς πρωτευούσης καϊ ©εσσαλο
νίκης, Οδρεύσίως είς τάς πόλεις Ξά»
3η;, Κοζάνης, Κερκύρας, Βόλου, Με
γαλοπάλεως, Χανίων, ΉρακλβίΙον,
Νααπλίου, Πτολί,μαΐοος κα ίτών Ί'έ
ρών Μονών Άγίθυ "Ορθυς. 'Εξ αλ-
Χομ έκιτελοθντσι Εργα άποχετεύοχως
είς τάς πόλεις- Κερκύρας, Βόλου,
Ζαοκύνθου, Νοα*πάκτου καΐ Λαρίσης.
Είς τή» κατηγορίαν των Β-νγων
οαΐτών τεραστία σημασία εχει τό Ερ
γον ύδοεύσεως τοθ λεκανθπΕδίου 'Μ
τΐκής άπό τόν ποτσιμό Μόρνο, τό 6-
ποίο θά πϊ.ρα(τ«θή τό 1976. Κατά
τό τρέχον £τος δρχισε νά κατοασκα;
άζεται ή σήραγξ Κιθαΐρώνος δο—ά-
νης 195 έκατ. ίδημοπ-ρατήθη ή σή-
ο;ΐγξ Γ*ιώνας ,δαπάνης 363 έκ. κα!
θά δημο—κχτηθή την ερχθμένη έβ6ο·
μάδα τό δεύτερο Τμή,μα τής αυτής
σήραγγος, δαβπάνης 280 έκ. 'Εξ 3λ
λου, έ/τός τοθ 1969 θά άποπίρσίΓω
θούν ο| ίργασίες κατασκίυής άγω-
γών Οδατθς είς την περιοχήν πρω¬
τευούσης 195.000 μ., ύδοοτοΐδεξαμε-
νών είς Τερψιθέα. Κυψέλΐ) καΐ Κστσΐ
ττόδι, συνολικόν δγκου 30-500 Μ3
καί πέντε αλλων μκροτέρων συνολι-
κο: δγκου 6.000 Μ3.
Τα Εογα τού Μόρνθυ θά στοι^ί-
σοον σγνθλΐκώς 3.500 έι^ατομμύρΐα
δριαΐχιμών καΐ θά λύσ°υν τό πρόβλημα
τής υδρεύσεως τοϋ Λεκανοπεδ!ου Άτ
έιτί 25 Ετη. Μετά την άττοπερά
ή των, θά ίξαχτφαλίσθυν ιτοσότη
τα ίίοοοτθς 600.000.000 κυβικών ε¬
τησίως Εναντι 129 ποΰ κατανολίσκε
ται σήμερα μίσω τοθ 'Υδραγωγεί-
ου τής Ε.Ε.Υ.
Μέ την αυτή £νταβη συνεχίζονται
Κ3Ϊ τα εργα υδρεύσεως τής Μείζονος
πϊριοχής θεσσαλονίκης. Ή Μακεβο
ακή τηρωτεύουσσ. διέβεΤί κατά τό
1964 ετησίως 20.ΟΟΟ.ΟΟΟ κυβΐκά
κιτϊ κατά τό 1968 36.500.000 κυβι
κά. Ή ποσότης αυτή κατά τα τέλη
τ°ύ τρέιχοντος §τ°υς, μέ τα ώ<τελού μενά Εογα θά φθάση τα 43.800.000 1967—1969 διέβησαν 650 έκατ<>4ΐ
μύρΐβ. Κατά την περίοδο αυτή δρχι
σε ή κατΓασκευή τού άποχ«ϊτ*υΤικ!θΰ ά
γωγοο τήςΆκτής Σαρωνΐ«οί) ό όπ<>»
ος θ' άρχίζη άπό τή Βάρκιζα και
διά τού φαλήρθκ, τής Πίΐραϊκή- χερ
νήσθυ καί τθΰ λΛμένθς Πειραιώς
θά καταλήγη στό Κεραττσίννι. Τό ίρ
γον μέ τό οποίον θά *ξυγιανθη ή θα
*.ασσ!α πβρΌχή'ΤθΟ Σαρωνικού, θά
πιερατωθή έντός τοΰ 1970. Μόχρι τέ
ς τού τρέχοντος Ετους, άπθτιερα"
τούνται- ΣυλλεΗτήρες άκοθάρΤωγ υ¬
δάτων 12.500 μέτρον, ή κΛΓασκευη
15 άντλΐοστασίων καΐ ή τοποθέίτησις
άνυψ«τΐκών άγωγών μήκους 6.000
μέτρων.
ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ
Τα άπθχετευτικά 'έργα Αθηνών—
Πειραιώς καϊ Πιρΐχώρων, είναι τής
τάξεως τών 7.000 έκατθμμωοίων δρα
χμών. Κατά τό 1932—1906, δι«τέ
βησαν διά τα εργα αύτά 1.500 έκα-
τομμύρΐ-α δραιχμών. Κατά τήν τριετία
έκτίίλούντβι είς
περιοχάς, ένώ έφαρμόζεταΐ ίΐπίσης
εύ,ρύ τό πρόγραμμα εκτελέσεως έΐτ«ι
γούση.ς μορφάς άντι~λη,μμυριικών Ιρ
γων ϋψΎς 80 έκαταμμυρίων δραχμών
τα εργα αύτά, πραγματοποΐούν-
καλύψεΐς καΐ διευθετήσεΐς χει-
καΐ ρ*υμάτων είς πλίίστας
περιοχάς Αθηνών, Πειραιώς καϊ Πε
ρΐχώρων. Είς τό πρόγραμμσ: αύτό ιτε
οιλαμβάνεταΐ ή καταθκβΛί άγωγών
14 526 μέτρον.
Ή άποχέτευσΐς τής θεσσαλονί¬
κης απησχόλησε Ιδιαιτέρως τό ΰΛβυρ
γεΐον Δημθσίων "Εργων, Μέχρι ττρό
τινος, εγίνετο «ατά τρόπο Λπηρχαΐ-
«μένο, μέ άποτέλβσιμα την ρύπανστι
ίΗρμάΐκού κόλπθυ. Καττά την
διάρκειαν τοθ 1969 τό υπουργείον
Δημθσίων "Εργων, ανέθεσεν είς όμά
δα μιλετητών την έκπόνηση μελέίτης
έργων άποχετεεύσεως τής μϊίζονος
θϊσσαλονίκης ίπϊ έκΐτάσε-
ος 220 τετραγωνΐκών χιλιοιμίτρων
μέ πρθϋττθλθγΐζθμένη δαιπάνη ".000
έκοοτομμυρίων δραχμών. Συνέστησε έ
ττίσης χο>ρΐστό Όργανισιμό Άποχε-
ϊεύσεως κατά τ0 πρότυτηθ ου ύφιστα
μένου καΐ είς την 'ΑΒψα.
Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ
Διά την εκτελέση οίκιστικών |ρ-
,<ον διετέθησαν ττθσά 2,35 *«ατ. βρα χμών. ΟΙ 'Υπηρεσίες τοϋ 'Υιπθυργίί ου συΜεπλήρωσαν 74 μβλέιτες έπίκτά σε«ς καϊ 120 μελίτες τραποπτοιήσει ων σχεβίων πόλ«ον, 10 ρυμοτΛΐμικές μ·ελέτες μεγάλων πήλεων διά την ά- 184 κοινωφελών κτιρίων. Επί συνετηληρώθη ή κατάρτιση τού σχεδίθυ τής μβίζονθς ιτερΐοχής Αθηνών, ένώ συνβχίοθη έν· τατικώς ό Βλβγχος επί τής Γδιωτι· <ής ο»^οδοιμικής δρασΛΓηριότηΤος. Τα στοΐχεΐα τ ής αρμοδίας "Υπη¬ ρεσίας τοο ύπθΜογείου άνθ3φίρουν δ- τι, κατά την εΛτΤαετία 19160—Ί966 ανηγέλθησαν οΐκοδο,μαϊ οννολΐκού δγ κου 170.000.000 μ3, Εναντι 138000 000 μ3 τής τρ^τίας 1967—1969. Κατά την έφεβτεινή περίοδο ο) 'Υιτη ρεσί*ς τ°ΰ ύπθυργεί°υ Δημοσίων "Ερ νων έτΓΐβλέιπθυν την άνέγιρση είς βκΐ ψόρθυς π-ερΐοχάς τής χώρας 12 Δι- ο'κητΓ|ρίων, 3 κτιρίων Χωροφυλακής •οί 8 κτιρίων πβικίλΉ» προορισιμθθ. Τα διαΠβέντα πθσά διά την καΤα- τκευή δημοσίων κτιρίων ικχτά ν τριετίί! 1967 — 1969 άνήλθαν β|ς 34Λ00ΟΟ0 δρχ. Εναντι 74.500 000 τής περιόδου 1960—1966. Είς την άρμσδιόΤηΤο; τού υΐκχβ- /είου Δημθσίων "Εργων ϋπάγονταΐ καΐ τα στεγαστΐκά προγράμμοττοΐ, ί σ*ισιμών καί ά τό 1969 ή πθρίία τού ο π,ρθγράμμβτος τής ΐύτής, είναι ή άκόλουθη· "Εγιι« ί- ναρξη τς κοττασκίυής με έργολοΛίες 3.400 κατοικΐών συνολΐκή,ς οαπάνης 612 έκατ. δρχ. ίνώ συνεχίζβται ή λ κτέλεσις ίπίσης μέ Ιργολαβ^ς, αλ- λ*»ν 3.515 κατθικιών, άπό τίς ίιποΤ- ες ο| 1.900 θά περατωθούν έντός τού ετθυς. Ή ίνταση τής δρβστηρΐότη,τοί τής "Υπηρεσίας Τθ[ΐτογραφήσίως άπ€ τίλεσε ϊνα άπά τα ίνδΐαφέρθντα τοϋ ϋττθυργείου Δη,μθσίων "Εργων κατά τό τ,ρέχ°ν Ετ°ς. Ή "Υττηρεσία αυτή έπραγματοποίησε άεροφωτογρα φ ή- σεΐς διαφόρων πίρΐθχώ,, τής χώρας, συνέταξε φωτθγρσΐμετρικά διοογράμμα τα έπά εκτάσεως 1.500 τετραγωνι- ' κων χΐλιθμ£τρων( προέβη είς κ*ηιμα- I τογράφηση πε,ρΐθχών, είς τάς όττθίας θά έγκατασταθοθν οΐκισμοί, μβταφε- ρόμενοι άπό αλλίς περιαχες, πθύ α¬ ' ττειλοΰνΐται άπθικατολΐσ&ήσεις. Τέλος έΕΐπόνησε τθπογραφΐκά διαγράμμαί- ! τα είς πόλεις τής Κρήτηις καΐ τής "ΗττεΓρου καί είς τάς Μονάς τού Ά (Συνέιχεια είς την 4ην σελίδα) Αύτθ«ίνητον μηχάνημα μέ άνυψω τήρα, δυνάμενος, να μεταφέρη άιτουδή ποτε καϊ κιβώτια (κονταίϊνερς) ϋψους 30 πό δών καί βάρους 20 τόννων. άνυψώση έμττορευματο Άπό τίς -π-ρόσφοΕΤες λεμβοδρθμ,ίες στ6ν Τάμΐση οούτοκτνήίΓων πλοιαρίων

"Αλλη απτθψις τοθ Πσνσμσϊκοί δέ ξαμενοπλοίθμ των 133 χιλ. τόννων, ττ3ϋ καθηλκύσθη εσχάτως
Σκωτ'κά Ναυπηγΐϊα «Κίίγκστον Σίπγυαμ*τ>.
είς
Τό σκ«ιττι«ό τής &ποφ<5ισβως το0 Συμβουλιον ΊΒπΐκρ—είας ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ κατωτέρω, λόγω τού γ ένδιαρφέρθντός της, εύ ρεία περίληψις τού σκ*πτι«ού τής δή μθσιευθείσης άπ' αριθμόν 2495)69 άποφάοτεως τής όλομελείας τού Συμ 6οολ!θυ τής ΈιπΊΐκρατεΙας, τής σχε τ<κής πρός την κατάργησιν των ίσχυ όντων τταλαιθτέρων πΐριθρΐσμών βνα ψορκώς πρός την Ιδρυσιν φαρμακεί- ων — μεταξύ των οποίων καϊ τού περι°ιΡι<Ίμο0 τής μεταξύ φαρμακεί- ων ό—οστάσίως τών πεντήκοντα μέ¬ τρων. Διά τού αρθρον 1 τού Α.Ν. 517) 1968 —ερ! απελευθερώσεως έπταγ- γεύματος φαρμακθποιοΰ κλπ.» έρου θμί°θησαν τα τήί χ°ρηΎήσ£ως άδεί άς Ιδρύσεως φαρμακείον (διαδΐκασία άπο!ΐτούμενα πρ°σόντα καιάρνητικαΐ προι/τιοθεσεΐς). Διά τού όΐρβρου 2 ττβργ 1 τού αυτού νόμον ωρίσθη δτΐ «4ιπφυλασσθμένης τής έψορμο γ ή <Γ τών δΐατάξβον τοθ αρθρου 1 Τού -τα ρόντος, ουδείς έτερος ττεριθρΐσμός τίθεται διά την χορήγησιν αδείας ι¬ δρύσεως φαρμακείον έν τή περΐφερεί α ο1°νδή>τοτε 5ήμ<χι ή κοινότητος». Περαιτέρω, διά τού αυτού νάμθυ, είς μέν τό αρθρον 3 ωρίσθη δ*ι διά 6α- σ*λ. διοττάιγματος ΐκδιβθμένοι; κατό¬ πιν προτάσεως τού ύπθυργού Κοινω- νΐκών Υπηρεσίαν, δύναται νά καθω- ρίζωνται τα τής έν γένει όργανώσε ωζ καί συγικροτήσεως των φαριμακεί ών, ε(ς δέ τό άρθρ. 9 ωρίσθη, ότι κσ ταργούνται άπό τής θέσεώς τ~ν έν ϊσχύί αλαι αί ισχύουσαι διατάξεις π* ρ! χορηγήσεως άδειών Ιδρύσεως φαιρ μακείων καϊ φαρμακ,απθθηικών βάσει τού πληβυσμθθ Τού δήμου ή τής κοΐ νότητος η τής πόλεως. Έπίσης, &τι καταογίϊται πάσα γενΐκή ή εΐδικη διάταξις άντικεΐμένη είς τάς δΐατά- ξεΐς τοο αυτού νόμον. Έκ τού συνδυοοσιμθύ τών ανωτέ¬ ρω δια*άξεων τίρακύπτει δτι δι' αυ¬ τών, εξαιρέσει των άναφερομένων είς τό αρθρον 1 τού Α.Ν. 517)1968 κατηργήθη κάθε αλλος περιθρΐσυός άφορών είς την Ιδρυσιν φαρμακείων, τοθ νθμοβέτου διατΐ)οήσαντος μόνον επιφύλαξιν ρυθμίσΐως τής έν γένει οργανώσεως τών φαρμακείων. "Εξ άλλον, «ίς τό αρθρον 20 πσρ. 1 τού Ν. 5607)1932, «ιτε,ρΐ κωδκο- πβιήρϊως καί £»υμ<π-ληρώσεως τής φαρμακειΛΐικής νρμοθεσίας» ώοίζεταΐ δ"τΐ, «τα εφεξής Ιδρυόμενα φαρμακεΐ α δέβν νά άφ ίστανται άπ' αλλήλων καΐ ώττό των ί}δη λειτ°ΐ'ργούντων 50 μέτρα, τής αποστάσεως κ 'αμετρου μένης είτε άπ' άκρθυ είς ακρον των φαρμακείω^, εΤτε άττό προσόψεως ε|ς ιτράσοψιν τοιούτων». Ό περΐορΐ σμώς αύτάς, συν&εόμινος πρός τό πρό τοθ Α.Ν. 517)1968 καθεστώς τού ττερΐωρΐσμίνου <4ριθμ°ύ φαριμα- κείων, άνεψίρετο είς την ϊδρυσιν ών φαρμακείον καί δχΐ ίίς την τουργίαν των. Έν δψει Των ανωτέ¬ ρω, επο,μένως, ό περι<*ριθιμός τής ά πθστά^εως των 50 μέίτρων δχει άττό τής ενάρξεως τή<: ίσχύος τοθ Α.Ν. 517)1968 καταργηθή. Καΐ εφεξής τα Ιβρυόμενα φαρμακίΤα δύνανται νά έγκαθίθΤανται έλενθέρως είς οΐανδή- ποτε άττόοταθ'>ν άιτό των λειτοκρ-
γοθντων ή^δη φαρμακείων.
Έν πρθχειιμένω, ή προσβαιλλομέ-
νη απόφασις, δεχθεΐσσ αντιθέτως
πρός τα ώς αν« έκτεθέντα, δτι ό ττ£
ρΐοοισιμός τήί αποστάσεως των 50
μέτρων μΓΤαξύ των φαρμαχΐΐων έξα
κολου9εϊ ίσχύων καί μετά τόν Α.Ν.
517)1968, ιΊονήδη την χορήγησιν α¬
δείας λειτομιργίας φαρμακείον είς
τάν αίτούντα, μέ την απολογίαν δ
Τι τό ΰπ' αώτο^ καιΤαρτισθέν φαομα-
κεΐον ίθρίοκετο είς άπάστα<"ν μΐ- κροτέοαν τής υπό τού &οθρθυ 20 πά ραγρ. 1 τού Ν. 5607) 1932 προβλε¬ πομένης των 50 μέτρων άπό τού. κοττά την άπόφαετΐν, ποότερον ίγκα- τοσΤαθέντθς φαρμακείον τοθ Κ.Χ., διά το οποίον έχαρηγήθη διά τής αώ τής αποφάσεως αδεία λειχουργίας. Τούτο: όμως δεχθεϊσα ή ποοσδαλλο- μένη όπτόφασις, εσφαλμένος ήρμήνευ σε καί έφήομοσε τόν νόμον. Σηιμ»ιωτέον/ %πι κατά τό αρθρο» 1 τού Α.Ν. 517)1968. εις τό οποίον άναφΐρΐται δίς τό ανωτέρω σκεπτΐ- ΛΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΈΜΓίΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Σταθερώς άν<>5ι«ήν πορείαν ση-
μεΐβνουν, ώς Ανεκοινώθη, αί Ιργα&'-
σι τής 'Εμιπορνκής Τροπέζηί τής
'ΕλΧάδος. Ούτω, κατα τήν 30 10.69
αί κατάθεσις πάθης φύσί«ς έσημεί
ωσαν αύξησιν έναντι τής άντΐστοι-
χου ΙΓίρυσινής ήμϊρομηνίας ίξ 28%
ιτεοίιπου. Ίδιτ)~έρως
Οπήοξεν ή έξ 26% πεοίποιι
των καθαιοώς όίπθταιμιευτΐκών κατα-
θέσεων, πρδγμα τό όττθΐον
κνύεΐ. ώς τονίζβτσ, «|ς την
νωσ<νν, την εύνοΊκήν πθρείσ,, τής *λ- ληνΐκής Οι'κονθμίας καϊ την ίμπι- ο·τ<>σύνην τού ό—οταμιει/τΐικού «οίνου
πρός την Εμπορικήν Τράητεζαν,
Δέν ίοτχύει ή παλαιά διάταξις περ)
άν αποφάσεως, διά τήν απόκτησιν
ής αδείας Ιδρύσεως φαρμακείον δ£ν
άττα-τεΐταΐ παρά ό αίτών νά είναι
Ελλην ^ττήκοος, πτυχιθθχος φαρμα-
::υτικής σχθλής καί κάτοΐχθς αδείας1
ίσκήτίως τού έ,ποεγγέιλματος, νά έχη
κττληοώσει τάς στρατΐωτΐικάς τού ύ-
Γθχρεώσεις, νά έμφορήται άπό ύγΐ-
;ΐς κο νωνικάς άντιλήψεις καί νά ,μή
:χη κατεδικάσθη ή παραπεμφθή 5ι'
Λθΐσμένα ποινικά οβΐκήματα.
Τέλος δέν χθρηγεΐται αδεία είς
$>α>ρμΟκθτΓθιθύς λαμδάνοντας όποθεν-
δήίττοτε σύνταξΐ'ν, είς λαμδάνοντας δ
δεΐαν Ιδρύσεως φαριμακείον κατά τήν
τελευταίαν 1 ΟΤετίαν καΐ μετοο6ι6ά<Ό·ν τας ταύτην ή τταιραιΤηθένας αυτής καΐ ή τιμωϊηθέντοΛ διά παρα6ά- σεις τής φαρμακεντιική,ς νομο3εσίας την πθΐνήν τής όρΐστι«ής άνα- ά5ΐίας Ιδρύσεως ττϋ ^ τής φσι?μ<ΐκαπτοθηκης. Ούδΐίς αλλθς περΐθρισμός ύφ ίστα¬ ται . μέ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΗ Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΕΘΝ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΟΔΟΠΟΓΓΑΣ ΔΙ' ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚαΠά τάς υπαρχούσας ενδείξεις ; άποικλείεταΐ άνακίνησις τού καί τταλαΐότε,ρον τεθέντθς βέΐμαιτος Ιδρύ¬ σεως Έθνιικού Ό'ργαντσ'μού Όδ°ττοι Γ άς. ΣυγκΐΕκρ'.μένζως, ύττολογ ίζεται 6 Τι Θά αρχίση να λειτθκργή ή πρό μηνών συσταβίϊσα, άλλ' άτονήσασα ομάς εργασίας, &ν αύτό άκοΐβώς τό ενον, όιφοΰ έν τώ ιμεταξΰ ήοθησαν ώοντ'μέναιι άντΐρρήσεις &χΐ τόσον ώς πρός τόν σκοπόν καί τάς ενός τοιούτου όργανι- εΐς τό δλον σύ- τής διθκητΐκιής ,μηχανής. Πέραν τούτων, ή ίδρυσις τού Ε. 0.0. ευρίσκετο ήδη Ιντόζ τής γενι- κής άοχής τής δημΐθυργίας φορέων πρός ένΐαίαν διαχείρισιν κιρατικής πολΐτικής μ;ταξύ πολλών ι>πηρεσΐών κλιττ.
Τό Θέμα εχει όπταισχθλήσει καί πά
^αιότερον τό ύπθυργεΐον Δημθσίων
Έργων, τό οποίον μάλΐστα είχεν ά-
είς οίκ.ονομολόγον τήν έκπΓΟ-
μ<ελέτης μέ βάσ^ν στθιχεϊα τού ετθκς 1964. Έξ αυτού εΤχε προκύ¬ ψει 3ττ ή κατασκεκή τςύ οδ'ίκού δ^κτύ οι> είναι δυνατόν νά πραγιματοΐττθιη-
θή έντός 15ετίας, άντί τής 40ετίας
ίποία άπαιτεϊταΐ βάσει τού ρυθ-
μ°ύ χρημαΤοδοτήκτεως των τελευταί-
ων έτών κοτί μάλιστα μέ μΐικροτόραν
Τής σ^μΐρινής έττρπας επιχορηγήσε¬
ως έκ των δημοσίων έσάδων, υπό
τάς άκθλούθους τρείς προϋιποθέσει ς:
Συστάσεως νέου άντί τού Ταμεί-
?υ ΈΘνι,κής Όβο,πθιΐας.
θεστττίσίως έηταρκών πόρων υπέρ
τού νέου φορέως καΐ
ιΠαροχής δυνατοτήτων σμνάψεως
δανείων.
ΔέΡν νά σηιμίΐωθή ότι ή άνάγκη
Ιδρύσεως αύτοτελοϋς φορέως όδοποι
Γας ποοέκυψεν εντόνως άπό τού
1964, όπότε ή Εύρωπαίκή Τράητεζα
Έττενδύσε^ν ίζήτησε τόν ειδικόν Όΰ
τον φαρέα διά νά συνάψη μετ" αυτού
Βάνειον ίκατασκευής όδών. Τα δάνει-
~>ι συνήφθη τελι.κώς μέ τό Ταμείον
ΈΘνΐκής Όδαποιΐας, διά τάς τέσσα
οας κυρ ωτέρας έθνιικάς άοτηρίας.
Τα Θ£μα έτκχνήλθεν είς τήν έπΐκαι
οότητο; ττρό εΤΟι/ς, δταν ή Έθνΐκή
Έττιτρθπή Όδών υιοθετήση σχέδιον
Α.Ν. «ττεοΐ Ιδρύσεως ΈΘνικού Όργα
νΐσμθύ Όδών», ύπθγραμμίζθι/σα δτι
με τόν σημερινόν ρυθμόν χρημαΤοδο-
ρίσταται έτητο^Τική άνάγκη
τίοπίσεως τοΰ ποδλήματος, δι' ο ά
παιτείται ή δημιουργία τοΰ κατάλ¬
ληλον οικονομικόν φοοέιος».
"Ηδη δΐαφαίνεται δτι, είς ήν
περίπτωσιν λειτουργήση ή ομάς ερ¬
γασίας διά τήν επίσημον πλέον με
λέτην τοΰ προδλήματος βασικόν
πρός επίλυσιν θέμα θά αποτελέση
ό σκοπός καί αί δικαιοδοσίαι τού
"Οργανισμόν Όδοποιίας.
Δέον νά σημειωθή δτι τό πρόδλη
μα «όδοποιΐας» είναι πάντοιε σο6ο
ρόν. Πρό ημερών μόλις ό ΰπουργός
Δημόσιον "Εργον κ. Παπαδημη-
τρίου, εδιβσεν-ό'ϊδιος άριθμοΰς, οί
όποίοι «,παρέχουν τό μέγεθος τοΰ
προδλήμνατος*, ώς είπεν. Οΰπυ τό
εθνικόν δίκτυον εχει μήκος 8.000
χιλιόμετρον έκ των οποίων 6.500
χιλιόμετρα είς αρίστην κατάστα¬
σιν. 1.400 χιλιόμετρα είναι άμμοχα
λικόστςκυτον ή σκυρόστρίατον καΐ
100 χιλιόμετρα είναι ήμιδιηνοιγμέ-
νον ή άδιάνοικτον. Τό έπαρχιακόν
δίκτυον καλ.ύπτει μήκος 31.000 χι-
λιοιμ. έκ τών όποίοιν 7.100 χιλιόμε¬
τρα είναι άσφαλτοστρωμένον καί
είς καλήν κατάστασιν βατότητος,
12.900 χιλιόμερα είναι σκνρόστρω-
τον ή άμμοχαλικόσςκοτον είς με-
τρίαν κατάστασιν βαΤότητος, 6.800
χιλιόμετρα είναι ανευ &&οστρώμα-
τος καί 4.200 χιλιόμετρα ήμιδιηνοι
γμένβν ή άδιάνοικτον.
1ΔΡΥΗ1ΑΙ ΜΟΝΑΣ ΔΙΑ ΣΥΝΑΡ
ΑΛΟΛΟΓΗΣΙΝ ΓΕΩΡΓ! ΚΩΝ ΕΛ-
ΚΥΣΤΗΡΩΝ
Μ°ναδα σ«ιναρμολογήσεως γεωρ*ΐ -
κων έλκυστήρων, πρόκειΤσΛ νά έ" κα¬
ταστήση είς τήν περιοχήν Αθηνών,
ή Συνετα'ρΐστική Προμηβιυτική "Ε·
νωκις, βν συνεργασία μετά γερμανι¬
καί σΤκβυ. "Ηδη τό δλον Θέμα εύρ
υχ^ταΐ ίπτο έίέτασιν είς τ0 ίπτουογεϊ
°ν Βιθμηχανίας άναμέν«ται 6ε δπτως
συντόμως χθρηγηθή ή απαιτουμένη
αδεια εγκαταστάσεως τής μαναδος
Σ»μ<(ιώνως πρός τάς κεΐμένας 6<α ταξεΐς τα 53% τής αξιοί των έλκκ- στήρων θά εΐσάγωνται είς Έλλάδα ίκ Γερμανΐας, νώ τό ύττόλοιιτθν 47% θά καλυπτεται βπο τάς ελληνικάς Βιομηχανίαν, συμιπερΐλαμβοίνθν>ται δέ
είς τό ανωτέρω ποσοστόν καϊ τα Ιρ
/ατΐικά ήμ«ρθμί|σθια. Έκ Γερ,μανΙας
άποψις τής μσγνητΐκής α ναρττρτεως βαρών,
τνγλο, έτπστήμονες.
άνβκσ>υ«κιν 2
ΕΚ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΉΝ ΚΛΑΔΟΝ
ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗ Η ΚΑΛΑΙΕΡΓΕΙΑ
ΤΟΝ ΤΕΥΤΑΟΝ
Νέον υύναλΐ,ν κοοζίνας, κστεσκευσ τμίνον είς άνίξάαΐτητα τεμάγΐα. τα όττοΤα ημτι-ορ^ν νά ττοθσοορμοοθούν
όιΐτό την νο κοκνρά έντάς ολίγων /ιπτών.
"Εοευνα τού καθηγητοθ
Πανεπΐ στημίου τής ©εσ-σαλονίκης κ. Γ.
«Ή τευτλοκαλλ'έργεΐα δύναται
ά Κ3ΐταστή ϊνατ έκ τών τίλέον παρκΐ
γωγικών κλάδων τής γ<ίω:?γ!ας μα1, £φ' δσον σταθεοθ|ττθ·η8ούν α! άποδό σεΐς είς υψΓΛά έπίπεδα καΐ επι¬ τευχθή ή πλήοης μη,χανοιποίηο-ΐς τής καλλιεργείας, μέ ανάλογον μείωσιν τής τιμής ότγθράς «αί τοΖ κόστευί των μηχανημάτων». Τούτο τ°νίζει είς εΐίικήν, υπό έκδοσιν, τ νομκή μελέτη τού διά τα τλα, ό καθηγητής το3 η μ[οι> Θεσσαλονίκης κ. Γ. Κιτσσπανί
δης. Σκοπάς τής ερεύνης ήτο ή τ·-
χν«ή καί οΐκονομΐκή ανάλυσις τού
άδθυ τούτου τής γεω,ργΐκής παρα
γωγήζ πρός διαπίστ«θΊν τής παρα
γωγΐκότητός τού καΐ τής οικονομι-
κής τού θέσεως έν ουγκρίσει πμος
ύς πλέον άνταγωνΐστΐκ«0ς κλά
δούς γεωργΐκής παοαγωγής. "Η ιτμ·Λ
Τοτοπία τής μελέτας στηρίζεται ι.»{
τό γ€Ύ»ν6ς δτι διά πρώτην φοράν
παρουσιάζοντα, τα τε
άποτελέχτματα συναρτΐγσει τής
σεως παραγωγός ύττθλείπεται ιιόν
Τού χαμηλής άποδόσίως καλλιεργΐτ-
Τθΰ, είς τήν τΊμήν πωλήσεως, ύττερ
τϊοεί δμως έκίίνθυ άπό απόψεως ο
τ<·υ προσόδου, λόγω ύψηιλοτί Έκ τής μελέτης των σΤοΐχειων των έχμετσλλεύσεων είς τας άτΐοία<, διεξήχθη ή έοεμνα προέκυψεν ότι η μέση άπόδασΐς τεύτλων είς όλοκΛ-, ί'ν την χώραν άνέοχεταΐ είς 4.849 κιλά κατά στρέμμα καΐ ή τοΐανίη ο σακχάοεως είς 642, κιλά. Ές ίχλλου προίκυψε μέσος σακχαρΐκός 16,14% κια! άκαθάριστος πρό σοδος 24Α7 δρχ. κατά ο-τρέμιμα. Έκ. τής αναλύσεως των σΐίγκεντρωδίντων τοΐχείων προέκυψεν δτι ή άκαϋαρι· σχθς πρόσοδ'ς αύξώνει ταχέως ο ν αρτήσει τής αποδόσεως, αν καΐ η τΐμή πωλήσεως μεΐο&ται. Τουτο ι-,, μοτίνει δτι σνμφέρει οΐκονθμ'κώς ή ίττίτεμξις ύψηλής άπαδόσοως μέ μ^-. ωμένην τιμήν, παρά χσιμιιλής άΐτοδό "εως μέ ηύξημίνην τιμήν ύττό τάς ο φ'αταιμένας οχ»νθτ|κας παραγωγήι καί δΐαβέσεως των τεύτλων. Έπίαιι^ αύξάνει σάκ.χα·ρ'.ν άττ' δ,ι ■ αθ· ή απόδοσις είς κα3αράν ολ^ ταχύτερον ό θαοκ^αρΐΛΟς τίτλθς ξαναμένης τής στρεμματ:«ής σεως των τεύτλων. Πράγμοβτΐ, πΐστώθη δτι τριττλα<7ΐαζαμέ,.ης αποδόσεως τής σακχάρεως, ό ρικός τίτλθς μειούταΐ μόνον κς<α 1,6%. Τούτο έκ,φραζο,μένου οΐκονομ. κώς, σημαίνεΐ δτι ό ύψηλής αποδό¬ 5 ε- 'ής δτι ή Ώς ποός την μηχανΐκήν συγκθμι δήν των τεύτλων) προέικΐλ|ιεν δτι α! μέν δαττάναι παραγωγής -ατά 274 ■ 396 δρχ. κατά μα (18,5 - 19%), τδ δέ «όστος πό. ραγωγής κοοτ αί08 ■ 53 δρχ. τόνον άναολόγως Τής άποδόσεως. Ή μείωσις αότΓ-| (ίε«- ρεΤτα· άξιοσημεΐωτος <αϊ δεικνύει άρχ'ιιν είιρέα περΐθώρισ μίι· τοΰ κόστοος παραγωγής τής αναλύσεως των ιεχνικο νκώ^ δεδθιμένω, εύρίίη ί,πίσην, απόδοσις είναι ο,νάρττ(σιν τής ποιότητος των άγρών, τής άρδει,ι σεως καΐ τής λΐπάνθεως, ένώ ή με, ωσις των συνθλΐκών δαττανών ίξαρ- τάται έκ τού Τρόποκ εκτελέσεως τή- ττροετθιμασίας τ°ΰ άγροΰ, τοΰ άρσΛ ώματος χλΊ σκαιλίσματθς καΐ τή συγικομ-,δή;. Οίίτω ή παραιγωγΐ*ότης κ.αΐ άνταγωνΐστ·ι«ότη·ς τής τεντλοκαλ λΐεργείας άνσιμένεται νά αυξηθή άφ' ενός μέν διά τής σννδΐίααμένης χρη σιμ^ΐτοιή-οεως κοΛι/τέρας ποιότητος άγρών, άνο^όγθν άρδεύσεως καΐ λι· πάνσεως, άφ' ετέροι; δ| διά τής πλή ρους μηχανοποιήσΐως τώνΗ(καιλλιεργη τΐκών φροντίδων «αί τής συγκοιμι¬ δής. ΥΠΞΡΕΚΑΛΥΦΘΗ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΑΝΑΓΓΤΎΞΕητ: ΔΗΛΩΣΕΙσ ΤΟΥ ΔΙΟΙ ΚΒΤΟΥΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. ΓΑ- ΛΑΝΗ Κατά 2,84 έκατ. δραχμήν βησαν τό ίίψθς τού κρατικού γιακοθ δαΐνίίον αί ■πραγματοποιηθε'ι σαι σι/νολΐκώς ίγγ,ραφαΐ Ιδωτών είς ατ>τό, άνελθοθσαι είς τό ποσόν των
2.284 έκ. συμφώνως πρός τα συγ
Τα υπό τού ύτΐο-^θιγείθυ Συν
στοΐχ·εϊα. Κατόπιν τής ;/-
περκαλύψε«ς αυτής, ό ύπαυργός 01-
κονομικών θά πιρ°6ή, δι' άττοφάσεώο
τ/θυ, είς τόν καθορισμόν τών δρων,
6άθΈι των οποίων αί Τράπεζαι θά "
οιχόψουν τάς αίτήσεις διά
ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΣΙ-
ΜΒΝΙΤΟΝ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ
©ά συνεχισθή ή έγκρισις ι>ττο τθο
κι/πριακοο ίπτθυργείου ΈμτΓθρ!0"» και
Βιο,μηχανίας άδειών, β'ά τήιν είοα><«; γήν ε*ς τΠν νήσον τσΐμένΤθν έξ Έλ λάδος. Πρός τουτο ελήφθη απόφασις '/ιτό τού ύπεΐίογεϊθυ, ή όττοία, έκοι- ν«ττθιήθη ήδη «αί είς τάί ελληνικάς αρχάς διά τα περαιτέρω. Είς τάς α¬ δείας αίΛάς δμως τίθεται π*ρι°ρι- ομάς δσον άφορά τον εκτελωνισμό" τω^ έλληνι«ής τταοαγωγής τσΐμέντων τα όποία, βάσει της προαναφε,ρθεί σ»)ς αποφάσεως, δέ°ν δ~ως εκτελή νίσθούν μέχρι τής 31ης Δεκεμβριού Υ969 ΕΠΑΝΑΡΧΙΖΟΥΝ ΑΙ ίΡΓΑίΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ ΤΩΝ ΔΑΣΟΝ τήσεως άπο;ιτε1ταΐ όλάκλΐ|ρθς 4θετία Ι θα ςισάγωνται βασικώς οί κιντΥΓήρίς πρός όλοκλήοωσΐν τού όδι·κθΟ &|κτύ- μ. Ή Έθνική Έπιτροπή Όδών ε- χεΐ ΰπθλθγίαει ότι τα ιμήκος τού ά- παιτουμένθν όδκού δίκτυον πρός συμπλήρωσιν τού ύττάοχθντος άνέρχε ται είς 35.000 χιλιόμετρα. ή δαπτά- "η κατασκ,ευής τού όποίου ύπερβαί 'ε' τα 89 δΐσ-κατομμύοΐα δραχμών. Ή Έπι-τρ&πή διαπΐστώνει δτι «πα- των ελικυ^τήοων «αί τα άνταλλακτι- κ6, τα δττο'ια δέν παρότγονταΐ έγχ«- Ή μονβς σι,ναρμολογήσεως θά '· δρυΰή μέ σκοπόν άφ' ένός μ^ν την ίςοΐκθνομησιν σνναλλάγματος, άφ' ί τεουυ δι την εξαγωγήν μελλοντΐκώς των συναρμολογΐ»μίνων έλκυστήοων είς χώρας τής Μίσης Ά/ατολής ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΡΓΟΝ Σονέχεια ίκ τής 3ης οε>ίδος
γίου "Ορονς. ΠραγματβττθιεΤ, έξ ίχλ
λπυ τήν πτηματογράφηση τής περιο
χής δπίυ θά βΐΐγεο^ή ό Ίερός Νσός
τού Σωτήρος.
ΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΠΟΝ
Άλλά τό μεγαιλύτε^ο άντι<είμενθ τής 'Υπηρεΐίας Τθπθγοαφήσεων τού θπουογβίθυ ΔΠμ-σ'ον "Εργων, είναι ή σύνταξις συγχρθνισμένθυ κτη,μο,το λθγίου τής Ελλάδος. Διά τό £ογον ύ θά 6αττανη9ο3ν πθ3·α ττ;ρίπθυ » χιλ'άδων έκατομμυρίων δρχ. έν¬ ς 12 έτών. Μΐ τό Κτηματθλόγΐο αναγνωρισθή καί θά διαοφαιλισθή ή Εγγειος ίδιοκτησία, θά άπθσαφη- νΐσθή ή νθμική κατάσταση έκάσΤης Ιδιθι<τηο;ας. θά κσδιε;ωβή δί·ο:ιο καΐ άτοδοτΐκό σύσΤΓμα έγγείου φο- ρθλθγίας μέ άποτέλεσμα την όο3ή έκτίμηση καί την επιτύχη αντιμετω¬ πίση των δημογοαφΐκών καΐ πλουτο παραγωγικών προβλη,μάτων Αυτή <;Ιναι ή δοαστηριότης τού ι"ι πουργείου Δημοσ. "Εργκν κατά τα 196°, δπως την άνέλιισε ήδη, όμ'- λών επί δύο συνεχεΐς ώρας, πρός Γούς συντάκτας τού "Αθηναϊκον Τύ- ττθυ ό ύπθυργος Δημοσίων "Εργων κ. Κ. ΠαπταδημηΤρίου. Ό κ. ϋΐΓΓθνρ· γός καταλήγων ετόνισε τα άκόλουθα τό λήγθν ετος) δύναται νά 'ξαχθή ώς γενΐκό συμπέρασμα τό ,ί γονός δτι τα υπό μϊλέτην καΐ ίκΐί λεσιν εογα καλύτΐ-τθυν ολόκληρον τ4ν έλ'ληνΐκό-' χύιον, εΤ,αι δέ τοιαύτης έχτάσεως καί μεγέθ-υς, ώσΤΓ κα'ι δρ 3ώς χο·οο3<.τΐ)οίζετ3, ττλέον ή χώ^οΐ μας ώς Ι* άττέοαντον έογοτάξ Ον. "Α ττλο^ν 6λέαμα έτί τού χάρτου πε!3ιΐ απολύτως δτι ό πρθγοαμματισ,μός ίγέν;το μ^ μθιαδ'^κόν κριτπρΐθιν τό έλλην :κόν συ :φέρον». ΑΙ ΠΛΗΡΩν,ΛΙ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜ- ΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥ ΣΕΩΝ Είς τό συνοΐχό·ν ιτ;σόν τών 6 426 έ.<ατ. δραχ. άνήλθθν, κατά τούς πρώτθυς 10 μήνας τού 1969 αί πλη ρωμαί τού Ποογ,ράμματθς Δημοσίων Έπ·εν5ύσεων< κσλύψασαι οίίτω τό 80% των έκ 10,5 δΐτεχατ. δρχ. προ δλεπθμένων πληρωμών Το3 εφετεινού Προγοάμματος. ΑΙ πληοωμαΐ τού πρώτου ΙΟμήνθυ των έτών 1968 καί 1967, αί κοττα- δληθεϊσαι διά την κατασκευήν Εργων ύποδ°μής, είχον άνέλθει είς 6.640 καί 5.439 έκατ. δρ·χ. Μελετάται άρμοδίος, πρός σχετικάς πληροφορίας, ή έπα νάληι)ης τί>ν εργασιών διά την όλο
κλήρωσιν τοΰ προγράμμα-ΐος άπο-
γηαφής των έλληνικώΛ' δασών, τής
όρθοςιιοτογραφήβεώς τον κώ τής
γράφισις τών δασων. Ή ταχεϊα, ά
κιριβής καΐ οίκονοιμική σύνταξις χά
ρτών των δασών μέ τεχνικάς πλη¬
ροφορίας, άναγκαίας διά την ανά¬
πτυξιν τού δασικοΰ πλούτου, είναι
δυνατίν νά γίνη εύχερως είς την
Έν τώ μεταξΰ, καΐ έπ' εύκαΐρία
τής λήξεως των εγγράφων, ό διθικη-
τής τής Τραπέζης τής Ελλάδος κ.
Δ. Γαλάνης προέβη €[ς δηλώσε.ς)
είς τάς οποίας, μεταΐϋ άλλων, τονί
δτι «ή έντός ολίγων ήμιερών ύττεο
κάλυψΐς άπθκιλειστικώς άττό [δι«τσί
όμολογιακοΰ δανείον, συνολιικοθ 2-
ψους 2-000 έκατ. οτττοτελεϊ λίαν ά-
ξιόλθγθν έττίτευγιμα τής «λλην^ής ά
ποταιμΐεύσεως καΐ καταδεΐκνύει τάς
σημαντικάς δυνατότητας τής έλλη>ι
κης κεφαλαιαγαράς».
Έν ο-υνεχίία ό κ. Γοιλάνης 4ζαί·
ρει την καθολικότητα τής σοιμμετο-
χής τοθ τι·λη3ΐί7μθύ είς τό δάνειον
κ3Ϊ καταλήγει «Ή καθολΐική άντα-
πόκρισις τού εντός καΐ έκτάς τής
Ελλάδος ελληνισμόν είς τό ττροσκλη
τήριον τής Έ3νΐ«ής Κυβερνήσεως ά-
ττο-ελΕΪ την καλΐίΤέοαν άττόδτιξΐν πε
ρί τής έϋΐπΐστοσύνης Τ°ν π·ρός την
δραχμήν καΐ τό έΐτιτβλούμενον ιμέγα
παραγωγΐκόν εργ°ν. Συγχρόνως η
άνταπάκρΐσις αύτη τταρέχίΐ τα μέσα
διά Την έξ ύγιών πάρων χρηματοδό-
Τησ.ν ενός εύρντέρθυ πρθγράμιματος
Δημθοίων ΈττεΜδύσεων, μέσω τ»ΰ Λ
παίθΐί έξασ<|>αλίζ£ταΐ ή άτταραίτηΤος
διά την οικονομικήν ανάπτυξιν Τής
χώρας ύπθδθμή».
Άνεχοινώβη, τέλθς; δτι ούδεμία;
αίτησις Ν.Π.Δ.Δ. δι' έγγραφήν είς
τό δάνειον ενεκρίθη υπό τής 'Υποε-
πΐτροπής; Πΐστώσεων. ΑΙ αΙτήο·εΐς
αύται άντετφοσώπτευον έν συνόλω
736
ΝΕΑ ΔΔΣΜΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. — Ό Πρόεδρος
Νί€ον έζήιτησε άπό τό
εΙΒ'κήν έξουσιοδότησιν διά »ά
ται νά προβαίνη είς μΐ«ράς πρσσαρι
μογάς των δασιμΰν καί λαμβάνη μ έ-,
τρα πρός προστασίαν τής άμερ'κα-
νική,ς βιθμη^ανίας άπό τόν ύφιστά-
μ^ον ά^αγωνΐσμόν έκ τής είσαγωγής.
ξένων αγαθών.
Είς ΕκΤα«Γον μήνυμά Τ°υ πρός τό
Κθγκρίσσον> ό Τρόεδοος Νίξον τΟν!
ζει, δτι δ'άκειται άπ^ρ τού πλέον,
ίλευ9£:'υ παγκθσμί-υ έμττθρίου, πολι
τι*ή ή όττοία άκολουθείται δλλωστε,
άττό 35βτίας, καί δτι προτίθεται νά.
συγκροτήση είδικήν έπΐτρθττήν διά)
ι χάραξιν πλέον μακροττνόθυ πό-.
λιΤ'κής πρός άνΐμτΐώπισιν τών έμπθ·
ρικών προβλημάτων τής προσεχούς
δεκοβτίας 1970 — 80. Τα ττροβλήτ
ματα αύτά. προσέθεσεν/ διαφέ'ρθυν,
σημαντικώς άπό έκεΐνα τού ιταρίλ-
Θόντθς.
Ό Πρόεδρθς δηλ°' *·'
ται, είς τό οΰτω όΛθκαλούμενον «α¬
μερικανικόν σύστημα τιμών πωλήσε,
ως», συμφώνως πρός τό οποίον ή ά-
ξία των εισαγομένων αγαθών, διά-
δασμολθγικθύς λόγους, «αθορίζετα£ΐ·
επί τή βάσει τής Τι,μής των αντί¬
στοιχον άμερ'χανικών πεθϊόντων, 6υ
τί τώ-ν πραγματ'-κών Τ'μών τών ξέ¬
νων τίρθΐόντων. Ό κ. Νίξον ύττθγραμ
μίζει, δτι ή καταστήσας τού συστή-
ματος τής Κτιμής πωλήσίως» θά έ
πέφερεν άμοιβαίας μεΐώσεΐς των ε|σα
γωγΐκών δασμών καΐ τών διαπιιλίων
τελών, ίδ'α €ίς την Εύρώιτη·ν, δττου
ταύτα έττ-βαρύνουν ι>τΓί.ρμίτρως τα
μεγαλύτεοα, είς όγκον, όΐμερικανικά
όχήματα.
Καταλήγων, ό κ. Νίξον λέγει δτι,
ναΐ μέν «τό (πλέον ίλήθερον έμπόρΐ
ον ίΐτιφέρίΐ· όφέλη είς ολόκληρον τήν
<θινωνίαν, άλλά δύναται νά 7η έ,πίστις δυσχερείας δι" κατηγθρίας 6ιομτ|χανιών, ίταΐρειών καί έργατών». ίϋΚ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ ΒΡΥΞΞΛΛΑΙ.— Έττείγθντα προβλή μ^τα μιταςϋ Ε.Ο.Κ. «αί Άμερικής τ ο-τευεται δτι θά εί*ρ°υν ΐσως τήν λύσιν ιν' δταν ό άντΐττρόεδρος τής Έκτελϊστΐκής 'ΕτΝ-τρθιτής τής Κοι- /ής Ά/θράς κ. Σ ίκθκ ΝΛά«αχθλτ θά έιπσκεφθή την Ούάσΐγκτον τήν προ¬ σέχη Πέμπτην. Είς τάς πρθγραμιματισθείοας σ«- νομΛίας τθυ μ€τά τού ύπουργού Γε¬ ωργίας των ΗΠΑ χ. Κλί^ορντ Χαρ ντιν θά ο-υζι»τη0ούν Τα *ξής βέματβ: Ή Διεθνής Σύμβασις Σίτθυ, ό φό- οος έν—■ των λιπών καΐ έλαιων, τόν οποίον προτίθϊται νά έττιβάλη ή Β. Ο. Κ., ή ιμελλοντικη, πθλιτική Της διά τάς ειααγωγάς κα~νού καί έσττερι- δθ£'3ών, ώς καί αί δνΛΌΤότηΤες έφορ μογής σνστήματθς εϋσοτγωγίίς καΐ 1 ξαγωγής κθν^ερΛοιτσιημένων ψρθύ- την γνώμην τού κ. Μάν- τα διεθνή ποοβλήματα τα *· λίπη, ελαια καΐ σίτον, 8ΰ· να/ται νά έ-ιλυβοΰν μόνον διά τής σννάψεως διεθνούς συμφωνίας. Έ- κ€Ϊνο τό άπτοΤον δυσχιραίνεΐ την διιυ θέτησΐν διεθνώς τθΰ σίτου εΤνα, ή άρνησις των κυριωτέρων χωρών ττα- ΐαγωγής σίτου νά σεβασθούν τα έκά στοτε καθοριζόμβνα κατώτατα βρια τιμών . ΝΕΟ^Σ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ Δ'ά δη.μθσΐευ3έντΟς Β.Δ. ό άντι- αώΐΐχος κ. Γ. Παπάς δικρίσθη κυ- ί>ε:ν^τΐ«ός εττίιτροιττ'ς είς την Ανω¬
τάτην Βιομηχανικήν Σχθλή Πειραιώς
ΑΤΕΛΗΣ
ΤΟΝ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΛΙΠΑΣΜΑ
ταξινοιμήρεως τών γαιών. Τό άνιο- | Έλλάδα διά των είσαχθένττον
τέρο; πρύγραμμα ήοχισε νά έςραρ- | λειοτάτον μηχανημάτων. Πρέπει
μόςεται τό πρώτον τό 1903, αί σχε νά σημειο/θή έπ' αύτοΰ, ότι ή Ελ¬
λάς είναι ή πρώ,η χώρα είς την Εύ
τικαί δέ έογοιοίαι συνεχίσθησαν μέ
κανονικόν ρυθμόν μέχρι τοΰ 1967, '
όπότε διετάχθη ή άναστολή των '
σχετικών εργασιών, προκει,μένου τό
8λον πρόγραιΐιμα «νά τεθή επί νέον
βάσεων». "Εκτοτε δμως ούδεμία
πρόοδος έσΐίμειώθη είς τό θέμα, μέ
άποτέλεσμα νά καθυσιερή ή όλο-
κλή'κοσις τοΰ προγράμμαιος, μέ
σημαντικές έπιπτώσεις είς τήν δα-
σικήν οίκονομίαν.
Μέχοι τής διακοπής των εργασι¬
ών τού προγράμματος, είχε μελετη
θή μία τεραστία έκτασις καλύπΐου
σα τα 2)3 περίπου τής ήπειρωΐικής
Ελλάδος, μέ τήν πρόοδον δέ ι ών
έργαβιών ήλπίζετο νά πεοατοιθή ό
λόκλήρον τό έργον ένΐός 2—3 έ¬
τών.
Ή πλήρης έφαρμογή τοΰ άνοπέ
ριυ πηογράμματος, θεοιρείται ώς α
κριος άπαραίτηΐος, όιά νά τΡθί)1 ^πί
όρθολβγικών πλέον βάσεοιν ή οίκο-
νομική εκμετάλλευσις τού δασικοϋ
πλούτου. Ή έπένδυσις ύπολογισί-
μιυ κεφαλαίων είς μεγάλα σνμπ?.έγ
ματα, άπαιτεΐ λ.επτομερή, μ<, θημα- τΐκώς άκ-οιβή καΐ ηγγυηιμένην ίτη στημονικήν ες#^'αν τής όιαθεσί- μου πρός άξιοποίησιν ΰλης. Διά τού το ακριβώς είχε θεωρηθή έπ^ίγόυ- σα ή άπογραφή των δασών δι' άε- ροφωτογρατρικών κπί στατιπΐικών μέθοδον καί διά τής χρησιμοποιή¬ σεως ήλεκτρονικών ΰπολογκττιον. Πρός τόν σκοπόν μάλιστα αΰΐόν, είχον κληθή είδικοί ξένοι έμπειρο- γνώμονες καί έξεπαιδεύθη έπιστη- μονικόν καί βοηθητικόν προσωπικόν Διά τής όλοκληρώσεως τής άπογοα φής των δασών θά καθορισθή καί τό υφος τοΰ άναδασοηικού προδλή ματος δι' ολόκληρον τήν χώραν. Τουτο είναι σήμερον άγνωστον καί ακαθόριστον. Παραλλήλως πρός ττ|» απογρα¬ φήν, άπαιτεϊται καί ή δρθοφοπο- ριόπην, ή όποία είσήγαγεν τό όρθο φωΐοσκόπιον, τό οποίον παςιάγει χάοτας είς εθνικήν κλίμβκα. Διά τής μέθοδον» αυτής είναι δυνατόν νά παραχθοΰν χαρ αι κ.λ.ίμακος 1: ίυ.000 ή καί μικοοτέρας, Αναλό¬ γως τών ανάγκην, καλύπτοντες ο¬ λόκληρον τήν χ(ίνρ«ν, έντός 6—8 έ των. Τέλυς, διά τήν εκμετάλλευσιν ο- λον των φυσικών δυνατοτήτων τής όρεινής καί νησιωτικής γής, (ίάσπ τοΰ .ιρογράμμπΊος θά καθορισθοΰν οί χΛροι έντός τών όποίιον θά ά- σκηθή μία δασοπονία «πολλαπλών σκοπώ ν». «ΛΥΡΙΚΗ ΖΩΗ* ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΙ ΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ Ή «Λυρική Ζωή». το ν£ο 6ιβλίο το> Νίκου Τ:-τθυντςάκη, άντΐητρ-σ·»
η'ΰζι μ'ά εκοοάχρονη πθρεία στόν
π: η" <ο χώοθ. ΓΗοιλαμβάνεΐ άπο- ο~πάσματα άπό τίς συλλθγές τθυ ιτ'Ι^νίσ», «Ίκεσία», «Άττόβλητοι», «Άπολογία», «Πολιτϊία τού Μόχ- Διά Ν. ΔιατάγμαΠθς (Φ.Ε.Κ 233 Α'). έ<υ?ώθη ή &ττ' άοΐθ. Δ 180)2) 8.1·ΐν6ι8 αττάφασις τού ύφ^ττουργού ΟΙκθνομιικών, ττερϊ άτίλούς είσαγω- γής χηψικών ιλΐττασιμάτων, γεωργΐ- κών φαιομάκων. σττόοων πρός σποράν κλπ. καΐ άτειλούς είσαγωγής υλικών ουσκβΐΛχσίας χημΐκών λΐποοσμάτων καί λοιιττά. Συμφώνως πρός τό ανωτέρω Ν Διάταγμα ίγκρίνεταΐ ή άτελής είσα γωιγή έκδα,σμών «αι λοιπών φόρων. των ίϊσπραττομίνων κατά ΤΠν εΐσα- γωγήν, έν οίς καί τού Φό^ου Κύκλοκ ών καί τ°ύ είδικοΰ φόρθυ τοθ 17 τού Ν.ιΔ. 3092)54, πό- σης φύσεως ε15ών χημΐκών λΐιπαομά- των, έφ' δ«ον δμθια αυτών δέν τταρά γονταΐ «ν Ελλάδι υπό τής έγχωρίου διομηχανίας καί υπο τόν δρον, δτι ή προμήθεια αυτών ένεργείΐα, κατό¬ πιν έγκρισις τού ύπουργείθυ Γεωρ γίας, όΐτό τή- Α.Τ.Ε. η άΐΐγνωρι- σμένχν έμπό.Γων λ·.πα-σμάτων. Κατ' ί'ζαίι;εσΐ.ν έ-τιτςβπεΤοΛ επί τή τηρή· σει των ανωτέρω δοων, ή άτελής εΐ- σαγωγή ύιπό τής ΑΤΕ νιτρΐκής ά ι- μωνίας, λόγω άϊν.αμίσς, επί τού πιχοόντος, καλύψΓως των ι^φισταμί- ναν γεοοργικών ά"αγκ^ν υπό τής έγ- χιορίθυ 6ιομ>»χαν!ας, ή όποία παρά¬
γει ταύτην £ίς άνίπαρικεϊς ποσότη¬
τας
τόν τίτλο (ΓΠαλιά Μοτίβα», τή νέα
συλλθγή «Σιωπηλή Κρήνη», καί τό
πολύστΐχο «θάνατος». Ό κ. Χρή-
«Τ01; Σολομωινίδης άναλύει είσαγωγι
«ά τό όλον
ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑι ΚΑΠΝΟΊΑΡΑΓΩ-
ΓΟΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΜΗΧΑ
ΝΗΜΑΤΩΝ
Διά την πρεώ3ησιν τής έκμηιχανί
σ·:ως τής καπνθκαλλ'εργείας, κατενε
μή3η ύπέο των δΐ£ΐί3ύνσεων Γεωργί¬
ας Σεαοών, Κιλκίς, ΓιαννιΤαών, 'Η-
μαθίας καί Βϊΐωτίας, τό ποσόν
469.320 δοχ., διά •«ή* καταβολήν
οΐκο/ομικής ένΐσχύσεως είς ποοο-
20% £ΐτΐ τής άξίας άγαρ&Γ κα
ών μηχανημάτων,
ζομένων υπό καπνθτταραγωγών.
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
Το0 κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθήση
τής εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΪΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΟΙ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟΙ
ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΡΕΙΤΑΙ ΝΕΑ ΠΟΛΙΣ
.Ό Β' άντιπρόβδρος τής Κυβίο-
νήσεως, κ. Δημ. Πατίλης, μβτέ6η·
την παρελθούσαν ίβδομάδα ε[ς την
Δοοοπετσώναν, δποι> προέβη είς την
παράΐδοσιν έτέρων 237 διαιμερΐσμά-
των, είς ίσαρίθμους πσραΐττη»γιμοίΓού-
χθυς προαφυγΐκάς οικογενείας. Είς
την τελετήν —αρέστησαν, έ,ττίσης, ό
ύπουργός Δημοσίων "Εργων, «. Κ.
Γτατταδημητρίου, ό ύφυπομργός Κοΐνω
νι <ών 'Υιττιρε,σΐών, κ. Ηλ. ΔηιμηΤρός, "1 γίνικοί γρααμμαΤεΤς τών 6ηθυργ|:ί ών Κοινωνΐικών 'Υπηρεσιών καί Οί- κονθμΐικών, κ.κ. Μέξης και Παπτσν- δρέου, αί τοττΐκαί "Αρχαί τού Πει¬ ραιώς καΐ τών πέριξ δήμων, ώς »αΐ πλή3ο; λαοθ. Ή κλήρωσις εγένετο είς τό κινηιματοθέατρον «Όλύμττΐα», πο^ ό κ. Ποττίλης έ>ίν€ΐτο 6«ιιτός
μέ Θ'^μοτάτας εδήλωσε ς έκ μέρβυς
των κατοίκων.
"Ομιλών κατά την τελετήν, ό
δήμαρχος Δοαττετσώνας, κ. Πά—αν-
Τωνίθμ, ϊΤττΐν δτι θά εΙ<»η>ηθή είς
τίι Διμ3Τΐκάν Συμβούλιον^ δπως -'ι
νέΐ πόλις τής Δοο—ετσώνας, ϊργθν
εξ όλοικλήοον τής Έ9νΐκής Κι/βερνή
σεως, ονομασθή «Άναγέννΐ}σΐς».
Έξ άλλοις ό κ. Δημ. Π*τίλης, ό
μιλών ποός τό π'οκνότσ/τον άκρθαιτή
ρ όν, ετόνισε, μεταξϋ των αλλων, δ
τι ή ΈΘνική Κυβέρνησις θά ΜοκΛη
ρώ'η τό ποόγραμιμα τής όπτοβατα-
στάσεω", δλων των προσφύγων τής
ττερΐοχής, έντός τού 1970 Συγκί-
κιο.μένως, Θά «ατασκευασθοΰν 1 000
εΐσέτι διαιμϊρίσμα,τα, τα όττθΐα θά
τταραδ-θούν ;ίς τούς παραττηγιματού-
χους δι' αλλεπαλλήλων κληρώσεων.
Ο ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΓΕ¬
ΡΩΝ ΝΑΩΝ
Είς την Έ$>ΐ>μΐρί&2 τής Κυ&ονη-
! σεως (Τΐύχος 235 Α') έ5ι..
ι σαν ό ύπ' αριθ. 5 Κανονι.3μός
τροπθττο,ή^εως κα; σμμτΐΛηρώσιως
τού Κανονισ,μού περΐ Ίε,ρών Ναών.
έιΌριών καΐ έφημίρίων καί τού Κα·
νονισμού περΐ διοργανώσεως, συγκοο
τήσϊως καί λειτουργίΐας τού Ο.Δ.Δ.
Ε.Π. ώς καί ή ύπ' άοιθ. 6 ΚανονΊ
στική Διάταξτς πεοΐ Τροποποιήσεως
.-α! συιμιτληρώσίος ι£>ν Κανθνΐσττι-
·<ών Διατάξεων περΐ Ο.Δ.Δ.Ε.Π. καΤ περί εκμισθώσεως των κΤη^άΤων τςή υ ΕΚΤΗΛΩΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥ- ΑΣΜΕΝΩΝ ΚΡβΑΤΩΝ Ό Έμτΐο?ι*ό; Σύλλθγος Πΐιραι- ν>ς όι' έγγρόφου τον πρός τούς {—υ
ι'βν «αί ϋφΐΛΓθυριγάν Έμτταρίου, ό>α
«ερομενος ε[ς την όπταγόρευσι* έκτε
των έκ τού έξοϊτε,οικού εί-
κρεάτων (ζαμϋτονάκΐβ),
όσον Τούτο:, κατά την χημικήν
Γταροι»σιάζθ(.ν χρωοτι«ήν
ούαίαν, ύττογρα,μμίζει, ότι οννίΐτϊία
τοθ μέτρθυ «τταραμέινουν είς τας α¬
ποθήκας τα} Τελωνείθυ αφιχθεισαι ε¬
σχάτως σοβαοαί ττοσότητες τού εΤ·
5οιΛ, διά τάς όϋτοίας έχει «αταβλη·
9ή ή άξία είς τό εξωτερικόν» καί συ
'επύς δέον νά ίτητρα—ή ό έκτελωνι
σμός αύτώΐ'. Άνίξαρτήτως, καταλή-
γο τό ϊγγρο.'φον, τοο γεγονότθς, 5τΐ
ή άνωιτέρω απόφασις δέν πρέιτει νά
εφαρμοσθή, δεδο,ΐΓνθν δτι «υπάρχον»
ήδη έν κυ^λοφορία κεχρωσ^ίνα καί
αλλαεϊδη τρ°ψί·μων» ώς τσραμάς, π>>
τα κλττ.».
θ ΑΥΞΗβΟΥΝ ΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑΙ
ΘΕΣΕΙΣ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕ-
ΔΡΙΟΥ
Έγνώσθι» δτι τρείς θέσεΐς πσρέ-
δρων, 32 Θέσεις ίλεγ,κτών - %μι$νχ·
τασχών 5ο« Ιως 4ου δαδΐμού καί 1ί>
θέσεις λογιστών 8ου *ως 6ου 6αΘ-
μού ττρσχεΐτσι ν ά πθθστεθούν είς τάς
όργανικάς Θέσεις τού
τού Έλεγκτικού Σιινε-
δοίθυ έν δψει τών διαιτ στουμένων ύ
ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΙΣΑΓΩ-
| ΓΗΣ ΣΗΣΑΜΟΥ
Ι Ενεκρίθη υπό τού ύττθυργείθς, '£μ
πθρίοκ ή χορήγησΐς ύττό των είδικών
επιτροπών έλέγχου τι,μολογίων των
Ε.Β.Ε. άδειών, διά τήν εισαγωγήν
ση-σάμθν ΐίς άπεριόρστθν πθσότητα
|>~ό την προϋπόθεσιν δτι ό
τιιός τού έμποοού,ματος $ά
σθή μέχοι καΐ τής 31ης Ιουλίου
"70. Τα άπο-σργείον άναψέρε» επί-
σης δτι κατά τόν έκτελωνισιμόν το5
*Ισΐχ3έντος σ—άμθυ είναι ένβεχάιιί-
νον νσ επιβληθή βντισ<»αθ)μι—ιχή ίί σφορά, διά τΑν ποοστασίαν της εγ χωοίοι» παραγωγής υπεύθονοι συμφώνως τφ νόμι. 1090)1938 ΊδιοκπΊπνς — Διευθυντάς ΣΟΚν. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστοικία Ναυαρχου Βότο- 55 ΠροΤστ6,·ςνος ΤυπονραΦε οί ΓΑβΡιί^Λ ΓΑΒΡ^ΗΑΙΔΗΤ Κατοικΐα ΧπαοτΑκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΕ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Λέχεται Βπλαρδ 7 Πλατ. ΆγΙου Καινσταντίνου ('Ομόνοια) 9 - ί κο 4 -.· μ μ. Τηλ. 525-387. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκρά-τους 59 Τηλ. 547.888 ΝΕΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ "Υπό τού Έθνικού ΌργανΐσμοΟ χειοθτχχνίας άνε,τέθΐ» ε|ς χειροτέιχνας ή «αΤασκευή δέ γματθλογικής σεΐοσς χίΐοθτβχν- κών ττοοιόντων τοπΐ«ού χαρακίΐήοθς, τά όπ-οία θιά διατεβούν πρός ττλουτι σμόν τού έν Βόλω λεΐτοιιργούντος - ,μερίμνη τού αύτόθι ΠαραρτΓΐμαΤος το3 ΕΟΕΧ - μίνίιμθν *·3«τηρίου χε οθτεχνημάτων καΐ εΙδων λαϊκής τέ ΝΕΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥ· ΣΕΙ Σ ΥΠΗΧΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟΝ Α.Ν. 147)69 Ενεκρίθη βάσει τού Α.Ν. 147)67 ή χορήγη<ης ενίσχυσις υπό μθρφήν έπιδοττ|σΐως τού έπΐτοκίο» είς δεχα βιομηχαννκάς έιτιχεΐρήβος αί όττοΐα' συμφώνως ττρός την σχετική» άνακ°Ι νωσιν τού ύπθυργςίου Συντονισμοϋ πραγμοίτοποΐο>ν νέας έπ*ν6ύσεις Ον
νολιΚού ίίψους 350.643 000 δραχ.
ΖΏΤΕΙΤΑΙ μικρός γνιορίζων
χρήσιν ποδαΐλάτου. Ηληροφβ
ρίβι βίς τά γρ«ρβΙα μ«ς, Ν'
χης 26, &βΜ*
1

*«|| '■ —'«*'--· ■ '■* -'
Άπό την δράσιν των Προσφυγικήν Όργανώσεων
ΪΤΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡλΜΙΟΝ - ΚΥΖΙΚΗΜΟΜ
Τί έπετέλεσεν άπό τής ιδρύσεως τ ου
«τυμπλήρωση δεκαετίας ά- τού Συλλόγου κ. "Εμμανουήλ Πα¬
παναστασίου. "Ας σημειωθή ότι
I-
ή μ
Ιδρύ^ύί τού ό Σύλλογος
,,5, ΠίΟ«ε"ων Κυζικηντΰν εκρινε
νά έκδόση μία σύντομη
των πεΛοαγμένιον κατά τό
^χόν αύΐό διΟΛΓημα τής ίδρύ-
β<0 Σί'λλ-ογος των ΙΙεραμίων Κυ «(Χηνών ίδρύθηκε είς τάς Αθήνας ' Απρίλιον τού 1959 μέ σκοπόν - ν άναφέοεται στό καταστατι¬ κόν «Τ»1ν διατήρησιν τής άνα- * ής γενέτειρας Περάμου την ανάπτυξιν σχέσε Νν χαλής γνωριμίας μεταξϋ των ίβνταχοτ» τής νήζ εγκαταστημένον Περαμίων, ιΐήν παροχήν ήθικής καί διά την ^ανάπτυξιν τών έν '-λλά,όι Κοι οΤΜων Νέας Περάμου Μεγαρίδος ι Ιίρας Περάμου Καόάλας, ώς ^ ,'ν άσκησιν έν γένει Εργων εύ ,ιοιία; Χ«'ι φιλανθρωπίας». Αντοϋς τούς σκοπούς ό Σ ύλλογος ηθή πη νά τοϋς πραγματοποι¬ η' όπως θά ίδητε άπό ιΐά ερ- ώ Λο« εξετέλεσε κατώρθωσε νά "" στίς προσδοκίες τών τού καί γενικά τών σι·μπα- του. ΕΠΙΤΕΤΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ ΗνΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ' ΚΟΙΝΟΤΗΤΟ Σ ΜΕΓΑ ΡΙ - ΛΟΣ 1) Σιΐά παλαιότερα χρόνια, πρίν 4,4 τόν Πόλεμο τού 1940, ή Κοι- οΐη; ε'Χε Μ** ίδιωτική έπιχείρη- ιη ήλεχτρισμοΰ καί έδόλευε τίς ά- ™γχ£ζ των κατοίκων της. Άπό τήν (1941) κ»ί ΰσιΐερα τήν στε χαί τό χωριό εΐχε ςαναγυ- πίσω στίς λάμπες τοΰ πετρέ¬ λαιον χαί τής άσε-τυλίνης. Μετά ην άπΕλευθέρωση ήταν άνάγκη δ- μίοη καί έπιτακιΐική νά έπεκταθή ,ο ήλεκτρικό ρεϋμα στή Νέα ΙΙέ- {θμο, άλλά ή Δημοσία Επιχείρη¬ σις Ήλεκτριβμού, πού είχε άναλά- 6ει την παροχή τού ηλεκτρικόν ρεύ (ΐατος β' ό'λη τή χώρα, είχε άρχίσει ίαιυς είναι φυσικό, άπό τα μεγάλα ιΐΤρα «οί *α χωρ<σ θά έμεναγ τε «ιπαΐα. Ήταν άγνωστο ΰστερα ά,το τόσα χρόνια πότε θά ΐρχόταν ηι ή σίΐρα τής Νέας Περάμου. Γιά να ίΐροτιμηθή ή Νέα Πέραμος νά ,ιαοη τό ρεύμα χωρίς νά περιμένη ΐιτν οειρά ιτης, θά επρεπε νά κατα 6ελη είς την ΛΕΗ την δαπάνην τής ίΤχαΐαοτάσεως, ήτοι δραχ. 1.200. («Ο, πράγμα άδύνατο γιά τήν Κοι- νοΐητα πού δέν μποροϋσε νά δια- Ιίβΐ) παρά μόνο 250.000 δραχ. Ό Σύλλογος ιτότε επήρε στά χέρια κ» αύτο τό θέμΛ καί μέ σύντονες ενεργειες άπό κοίνοΰ μέ την Κοι- νοτητα, κατώρθωσε νά μειώση την άταίτηίτη τής ΔΕΗ σέ 450.000 δρχ. "Βΐβι μέ τό ποσόν ποϋ διέθετε ή Κοινοτης χαί μέ ενα χρεοΛλυτικό δα ειο 200.000 δραχμων ποϋ επέτυχε ολο το Ταμείον Παρακαταθήκην ώΑανείων, χατορθώθη νά έπεκτα ίή ΐό ήλεικτρικό ρεΰμα στή Νέα Πΐραμο άπό χον Άπρίλιο τού 1960. Απο έκείνη τή στιγμή τό χωριό έ χαινούργια ζωή καί σημείον «£ άλματιχή πρόοδο. ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΤ ΣΧΟΛΕΙΟΤ Μία έπίσης 6ασική καί έπιτακτι ΐη άνάγκη τής Νέας Περάμου Με '«{ίδος ήταν νά κτιστή έκεϊ νέο «ΐολιχο χιΐίριο. Τό παλιό Σ χολεϊο, ;[ΐινο οίκοδόμημα άπό τα λυόμε- τών-πολεμικών άποζημι- «ων ποΰ πήρε ή Έλλάδα άπό α, είχε κτιστή στά 1926 «ι την έποχή έκείνη εκάλυπτε τίς ηαγχες τής Κοινόιτητος. Μέ τό «θασμα δμιος τού χρόνου, τό κτί- ϊΐο αύτό είχε καταντήσει όλότελα «ταλληλο άπό τή φυσιολογική *ά τής οίκοδομής καί άπό ιτήν «.τορχεια νά χιορέση τα παιδία 11111 ό άριθμός τους είχε αυξηθή τότε σημαντικά. Ό Σύλλογος ανέλαβε τότε αυτή 'Ψ προσπαθεία νά κτίση δηλαδή ^ οχολείο καινούργιο εύρΰχωρο ' δλες τίς σύγχρονες άνέσεις κ» νά έξυπηρετή γιά πολλά χρό- | ιϊς άνάγκες τής Κοινότητος. Όταν ξεκίνησε δέν διέθετε τί- αλλο έκτός άπό την πίστη Ίερότηχα τοΰ σκοποθ καί τή1 ιθηση πού είχε «τόν πατριω 'ΐβμο των Περαμιωτών. "Εστειλε '«ί έγχυχλίους καί ξεσήκοχτε 8- '*> τούς Περαμίους στήν 'Ελλά-
*"χαί —ό 'Εξωτερικό. Ή άνταπό-
*<") «[ήν εκκληση τού Συλλόγου Ι» άργησε νά εκδηλωθή καί σέ "ϊ0 ΧΡονικό διάστημα ό έξαίρετος ημή ότι I χει προ&λρφθή καί όεύΐερος ορο- ψος γιά μελλοντική έγκατάσταση Γυμνασίου, όπως είναι πολύ π,θανό καί άναμενεται τούτο μέ τήν άλμ<χ- τική αυξήση τού πληθυσμοΰ καί την έξέλιξη ,ής Νέας ΐΐεραμου. Άνάλογα μέ τή μεγαλοπρεπεία τού δλου κτιρίου, ό Σύλλογος ά- νέαβε έν συνεχεία δλα τα εξοδα διά την εκτελέση συμπληρωματικών £ <3ό τόν Κρατικό ΙΙρουπολογισμό. "Η¬ τοι εστρωσε μέ μάρμαρα την κυρία ίϊσοόο καί μέ μωσαικά πολν>τελεί-
ας την εύρύχωρη αι'θουσα τής είσ-
όδ 'Εθ' σιόεοένιους
όδου.
'Εΐοποθε'τησε
τγοΟ
τών
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ_ΔΟΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. "Ιωάν. Α. Βερνάρδου
μας Δημήτριος Νι-
Πέτκα, έγκατεστημένοθς
"Ι* Άτλάντα ^τών Η.Π.Α. εστει-
τ<> πρώτο εμβασμα άπό 5.000
«ι. Αύτό τό ποσόν καί άλλες
ΧΛιάδΕς δραχμές άπό τύ κλη-
;ι'?θά)(ου, Σμυρναίου ζωγράφου,
"·'") τοίις ηρώτους οίκιστάς πού ά-
τήν Νέα Πέραιια καί έ-
το διώροφο σπίτι τού στήν
ιν<«Τίτα γι' αυτόν τόν σκοπό, ή- 1 ποωτη μαγιά γιά τό ξεκίνη- ^ Ποράλληλα ό Σύλλογος άρχι- ^^νέογειές του ατήν Κ»6έ<)- ό 'Τπουργεΐο Παιδείας έ- τήν προσπαθεία τού Συλ- τήν υίοθέτησε καί ανέλαβε ™ «Ίοπ «σι εοάτωση τού ολου εργοτ». ,τόν Άπρίλιο τού 1962 λ ρ Π ΐελετή τής θεμελιώσεως τοΰ Ίί. σέ εϋρύχο}ρο κατάλ- παρεχώρησε ή Κοι "βι μίσα σέ δύο χρύνια τόν ιο 1904 έγιναν ιτά ίγκαί- τ"ϋ νέου σχολικοΰ κτιρίου. 0 («γαλόηρεπο αύτό οΐκοδύμη- 1 *°ύ στολίζει σήμερα τή Νέα περιλαμβάνει εξ αϊθουσες γιά τίς εξ τάξει ς τοΰ :|Χοΰ, μία αΐθουσα νηπιαγω- ΓίΓ' ^"^""'εΐένες ΰλες μέ όλο- )/ °υργια βοανία, γραφεϊα διευ- ος Χβί διδακτικοΰ προσοιπι- *ηί συγχρονα αφοοεπηρια τα—νΐΛΤΪ'ί?.ες Χα1 έπ*· πλέον έγκα" """ έσοιτερικής θεομάνσεος :·1 δωρεά τβϋ Προέορου *>τ
σχεοιο καί μεταλλικές κρεμάοτρες
στίς ίματιοθήκες. 'Επρομήθευσε
τραπέζια καί καρέκλες σέ δλις τίς
αϊθουσες, καινούργια επιπλα, γρα-
, 6ι6λιο3ήκες, άργανοβήικες 5
μεταλλικά, γραφομηχανήν, εγ¬
κατάστασιν τηλεφώνου καί αλλα μι-
κ.ροΤέοας άίίας ττού ήσαν άπαραί-
τητα γιά τήν συμπληρώση τού τε-
Έν .τέλει, σ' αύτό τό σχολικό κτί-
ριον δρίσκουν ολες τίς άνέσεις τού
συγχρόνου πολΐτισμοΰ δχι μόνο τα
.ταιδιά άλλά καί τό διδακτικό προ-
σοιπικό.
Έν τφ μεταξύ αρχισαν νά καιΐα-
φθάνουν καί αλλα ίμβάσματα άπύ
τοϋς άποδήμους ΙΙεραμίους των
Η.Π.Α.
Στήν πρώτη γραμμή ό άείμνη-
στος Παναγτϊς Νικολάου Πέτκας,
έγκατεστημένος είς τό Χιοΰστον
τών Η.Π.Α. καί μετά τόν θάνατόν
του, έπισυμβάντα έκεϊ τό 1964, ή
άείμνηστος σΰζυγός του Ελένη Πα-
ναγή Πέτκα συνέχισε μέ άκόμη με¬
γαλύτερον ζήλον αίς δωρεές. Οί
γενναΐες δωρεές τών μεγάλον αυ¬
τών εύεργετών καί τό ενδιαφέρον
των διά τόν Σύλλογον καί γενικά
διά τήν Νέα Πέραμο εχουν άπο-
σπάση τήν πάνδημον εύγνωμοσύνη
τών 1Ιεραμίυ:>ν. Άιτυχώς ενα χρό-
νο μετά τόν θάνατο τοΰ Παναγή
Πέτκα, άπεβίωσε καί ή σύζυγός
τού, άλλά τό ενδιαφέρον καί ή ά-
γάπη των στόν Σύλλογο συνεχί-
οι:ηκε μέ τήν ιδίαν θέρμη άπό τήν
κατ ά πάντα άξια θυγατέρα των κυ¬
ρίαν Πήν^ Ι. Κο6άτζου ή όποία
μέχρι οήμερον δέν παύει νά εκδη¬
λώνη τήν εμπρακιτον καί γενναίαν
συμπαράστασίν της είς τό έ'ργο ιτοΰ
Συλλόγου.
Σημαντικά έπίσης έμβάσματα α¬
πέστειλαν άπύ τάς Η.Π.Α. Άμερι-
κής ή κυρία Κυριακούλα Ι. Τζόν¬
σον, τό γένος Νικολ. Πέτκα, ό κ.
Άλέξανδρος Μανίτσας καί αλλα
ποσά άπό τοΰς άποδή-
Περαΐμίους πού ιμέ συγκινητι-
χο ενδιαφέρον παοακολουθοΰσαν τό
Εργο τού Συλλόγου.
Τήν Ιδία ανταποκριθή εδειξαν
καί οί έν Ελλάδι συμπατριώτες
μας καί αλλοι φίλοι τή; Νέας Πε¬
ράμου. Μεταξύ τούτων αναφέρομεν
■τόν κ. Εύάγγελον Κουμαριανόν άπό
τούς πρώτους λάτρεις καί οίκιβτάς
τής Νέας Περάμου πού τήν άγά-
πησε καί σέ κάθε περίστααη προσ-
έφερε καί προσφέρει γενναιόδωρα
τήν συμπαιράστασή του είς τό έρ¬
γον το ΰΣυλλόγου.
Είναι μακρϋς ό κατάλογος των
δωρητών τόσον άπό τοϋό άποδή¬
μους Περαμίους, ΰσον καί άπό τούς
έγκατεστημένους στήν Έλλάδα.
Πρός ολους αΰτούς τούς γεννί οδώ-
ρους χορηγητάς καί πρός ολους
τούς άγαπητούς συμπατριώτες μας
καί φίλους ποϋ μέ τήν οίκονοιμική
τους ένίσχικΐη καί τήν ήθική τους
συμπαράίσταση έβοήθησαν Ι.ό πα¬
τριωτικόν ^ργο τοΰ Συλλόγου, τό
Διοικητικόν Συμβούλιον άπευθύνει
τάς θερμάς του εϊ>χαριστίας.
3) ΗΡΩΟΝ
Μία άλλη δο>ρεά τοΰ Συλλόγου
σ|;ή Νέα Πέραμο Μεγαρίδος είναι
ενα μαρμάρινο μνημεΐο μέ χαρα-
γμένα επάνω σέ τιμητικές στήλες
τα όνόματα τών παιδιών τής Νέας
Περάμου πού Ι'πεσαν κατά τούς
I-
στορικούς αγώνας τού "Εθνονς
στόν Πόλεμο τού 1940—1941. Τό
μνημεΐο αύτό εστήθη στήν Πλατεΐα
Ήρώων τής Κοινότητος Νέας Πε¬
ράμου καί τα έγκαίνια έγιναν στίς
13 Μαρτίου 1966.
4) ΝΑΟΣ ΑΓΊΑΣ ΕΛΕΝΗΣ
Ό Ναός αύτός ανηγέρθη μέσα
στό χώρο τοΰ Νεκροταφείου ιτης
Κοινότητος. Έκτίσθη μέ δωρεάς
πρός τόν Σύλλογον τής άειμνή<που Ελένης Παν. ΠέΐΓ*α καί έν συνε¬ χεία τής θυγατρός της κυρίας Πή- ντ>ς Ι. Κοόάτσου. Τήν εσωτερικήν
δΐίίκόοιμηση καί τήν συμπληρώση
τών απαραίτητον διά ιτήν λειτουρ¬
γίαν τοΰ ναοΰ ανέλαβε έξ ολοκλή¬
ρου ό Σύλλογος. "Ητοι. Αγίαν
Τράπεζαν, μέ τα καθίσματά της,
δισκοπάτηρον, Ευαγγέλιον, Τέμπλο,
Άγίας Είκόνας, έξαπτέρυγα, καμ-
πάνα, άναλύγιον παγκάρι, καθίσμα-
τα καί όιλλα.
Τα έγκαίνια ετελέσθησαν άπό τόν
Μητροπολίτη Άττικής καί Μεγαρί¬
δος κ. Νικύδημον μέ μεγάλη έπι-
σημόκητα την 26ην Μαίου 1968.
Παρέστησαν δέ είς αύτά καί αί θυ-
γατέρες τής αειμνήστου Ελένης Π.
Πέτκα κυρίαι Πήνη Κο6άτσου καί
Δο>ροθέα Μπούτου, πού ήλθαν επί
τούτω άπό τό Χιοΰοτον των Η.ΓΙ.
Α. πού διαμένουν.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΠΕΡΑΜΟΝ
ΚΑΒΑΛΑΣ — ΑΝΕΓ. ΙΕΡ.
ΠΡΟΣ)ΤΟΣ ΠΑΝ. ΦΑΝΕ-
ΡΟΜΕΝΗΣ
Κατόπιν αίτήσεως τών Πεοαμί-
ο> Καβάλας καί τών κατοίκων τής
έκεϊ Νέας Περάμου δπως ό Σύλλο¬
γος προσέλθη άρωγός είς την προσ¬
πάθειαν 'των πρός ανέγερσιν είς
Νέαν Πέραμον Καβάλας ίεροΰ
προσκυνήμαιτος τής Παναγίας Φα-
νρρο>μένη.ς, ό Σύλλογος εψήφισε
τό 1964 ποσόν δραχμων 60.000, τό
οποίον θά εθετε είς την διάθεσιν
των ευθύς μόλις θά αρχιζαν τα εργα
τής θεμελιώσεως. Ατυχώς μέχρι
18ον
33.—Έπιστολή τοΰ Μητροίΐολί-
ιου Βερροίας καί Νιιούσης πρός
τόν Μητροπολίτην Νανπακτίας άεί-
μνηστον Χριστόφορον, περί ·τοΰ Δω
ροϋέΌυ, ώς έγγραφησομίνου είς
τόν κατάλογον των ,τρί,ς άρχιβρα-
ίε.ίαν έκλογίμτον κληρικών:
Βασίλειον τής Ελλάδος
Ίερά Μη·ΐρόπολις
Ιίερροίας - Ναοΰσης
Άγαπητέ έν Χριστω άόελφέ,
'Αγιε Ναυπακτίας,
Είδοποιοΰμεν υμάς 6ιά τής παρού¬
σης ότι λίαν ευχαρίστως καί προ¬
θύμως θά όιόσομεν ψήφον είς τόν
υπό .τής ϋμετέοας Λγάπης συνιστώ¬
μεν άρχιμανθρίτην κ. Δωρόθεον
Βενάρδον, κληρικόν άριστον, Ίνα
ίγγραφή είς τούς καταλόγους τών
ίκλογίμων αρχιερέων καί μένετε ή
Έν Βερροία τϋ 22.2.1951
Μει' άδελφικής άγάπης δ,τι πλεί-
στης
Ό Βερροίας καί Ναούσης
34.—Έπιστολή τού Μητροπολί-
του Διδυμοτείχου - Όρεστιάδος
πρός τ ήν "Ιεράν Σύνοδον τής Έκ-
κλησίας τής Ελλάδος, Ικφράζον-
τος την πεηί τοΰ Δΐΰροθέου γνώμην
τού, ίνα γίνη άρχιερεύς:
Βασίλειον τής Ελλάδος
Ίερά Μητρόπολις
Διδυμοτείχου - Όρεστιάδος
Έν Διδυμοτείχφ τίί 16.3.1951
Αριθ. πρίοτ. 247
Αριθ. Δ*εκ. 102
Πρός
Τήν Ιεράν Σύνοδον τής
Έκκλησίας τής Ελλάδος
Είς ΑΘΗΝΑΣ
Εκ τών έν τϋ άπ.ό 6.2.51 καί ΐ»π'
αριθ. πρα>τ. 371.613 δέ έγκυκλίφ
διαλαμβανοιιιένων άρχιιιανδριτών,
περί τών οποίων Ιςκΰτώμεθα ποίαν
γνιόμην πρός έγγραφήν είς τόν κα¬
τάλογον τών πρός άρχιερατείανέκ-
λογίμο)ν, αναφέρομεν ότι διά μέν
τούς άρχιμαν&ρίτας Μ.Κ. καί Θ.
Σ., ουδέν γνωρίζομεν, πλήν τών δι-
δομένιον υπό τής έγκυκλίου πληρο¬
φοριών.
Διά δέ τούς λοιπούς άρχιμανδρί-
τας Ν.Β., Χ.Δ. καί Δωρόθεον Βε¬
νάρδον, Ιχοιμεν ζητήσει καί λάδει
τάς άρίστας πληροφορίας ώς εύδο-'
κίμως μέχρι τούδε ύπηρετήσαντας
καί έπισπασαντας έπαίνους διά τε
τήν φιλανθρωπικόν καί χριστιανι¬
κήν αϋ'Λν δράσιν καί πολιτείαν.
Διατελούμεν δέ μετά τοΰ όφειλο-
μενου τσε&ίιΐσμου
Ό Διδυμοείχου καί Όρεστιάδος
Ι.
35.—Έπιστολή τοΰ Μητιροπολί-
του Ναυπακτίας καί Εϋρυτανΐας
Λρός ίεράρχην Χ.Χ.λ. προτείνον-
ιος νά ψηφίση >τόν π. Δωρόθεον
καί έκφραζοντος επί τού προκΐΐμέ
νού την περί τούτου γνώμην τού.
Ό Μητροπολίτας
Ναυπακτίας - Εύρυτανίας
'Κν Αθήναις τί) 9.2.1951
Άγαπητέ έν Χριστφ άδελφέ,
Ιΐροκειμένου κατ' αύτάς νά ξηΐηθή
ίιπο τής Άγίας καί Ίεράς Συνό-
δου καί τής ΰιιετέρ<ΐς άγαπητής μου Σεβασμιότητος καί ή έγκρισις διά την άναγραφήν είς τόν κατάλο¬ γον πρός άρχιερατείαν έκλογίμων ιιερικών άρχιμανδριτών, δέν θά θε- υ>ρηθώ άδιάκρι-ΐος εάν διά .τής πα¬
ρούσης μου προάγωμαι νά παρακα¬
λέση ί»μάς ίίπως μοΰ έπιτρέψητε
κι ι θε'σω ύπ' οι|»ιν σας τόν διά τής
Λθλΐ'χοονίου είς τάς φυλακάς μορ-
ψιυτικής καί χρισ.ιανικής μέ κατα¬
πλήσσουσαν καί υπό τής Πολιτείας
/■.ατ' επανάληψιν ϊπαινεθεϊσαν καί
διά τιμητικήν διακρίσεων έπιδρα-
Οευθείσαν επιτυχίαν δράσεώς τού,
γνωστόν ϊσως καί υμίν πανοσιολο-
γιιοτατον άρχιμ<ινδρύτην κ. Δοιρό- Οεον Βενάς>δον καί νά ζητήσω την
ψήφον σας πρός έγγραφήν -τού είς
ιόν πίνακα τοθτον, δχι μόνον πρός
ηθικήν αμοιβήν τού άξίου πρός τοΰ
το κληρικοϋ αύτοΰ, άλλά καί διά
τύ καλόν αυτής ταύτης τής Άγίας
ημών ,Εκκλησίας.
Μίτ' ευχαριστών καί άγάπης
Ό έν Χριστφ άγαπητός αδελφάς υ¬
μών
Ό Ναυπακτίας καί Εύρυτανίας
Χρισιτόφορος
36.— Κρίσεις τοΰ Μητροπολίτου
Λευκάδος καί Ίθάκης περί τοΰ π.
Δωροθέου:
Έν Λευκάδι τϋ 8η Απριλίου 1951
Ό Μητροπολίτης
Λευκάδος καί Ίθάκης
(. Συνεχίζι&ται)
Στά χρόνια τής Κατθχής
ΗΚΑΤΑ.ΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΕΙΟΒΟΥΝΙΟΥ
' Τού συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΥ ΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Της Ενώσεως «Έλλήνων Λογοτε χνών»
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
(Συνεχεία έκ τοΰ προηγουμένου)
"Οθεν έκ τών άνωιθεν χρεοκπου-
μένων ταλλήρ<ον τα εκατόν ογδοή¬ κοντα νά δοΟοΊΐτιν είς μετηητά, οί εκατόν τριάκονΐα έπτά μαχμουξέ- δες καί τα ένενήκοντα πέντε βενέ- 'Τΐκα, τό δέ τονφέκι νά δοθή άντί τών πνετήκοντα ταλλήρων, ωσαύ¬ τως άντί τών άλλων πεντήκοντα ή όμολογία τών πεντήκοντα ταλλή- ρων. Άττό δέ τα εϊκθσι τάλληρα, 5;·ΐ τού ζαχιρέδες δέν ενεκρίθη νά δώ- σουν οί κληρονάμοι τίποτε. Ωσαύ¬ τως καί δέκα τάλληρα διά τούς ξα- χιρέρες ιοΰ μοναστηριοΰ. Ούτως έγκρίναντες έσκεμμένως, άπεφασίσαμεν την άνοοιθεν διαφο¬ ράν, έκ συμφώνου, καί βάλλαμεν ύπ' (ή|ιιν τοΰ 'Τποι^γείου τούτου^ τήν. κοινήν ημών απόφασιν, διά νά ένεργηθώσι τα είκότα. Τή Ιΐχι Ίανουαρίου, 1826, έν Ναυπλίο). Ή έπταμελή; έπιτροπή 4-Ό ΤρΊττόλεως Δανιήλ, ό Κο,μά- νων Εύγένιος, Νικηφόρος Παμπού κης, Άρχιδιάκονος Άθατνάσιος, Πά πά - Άναγνώστης Ρουντόπουλος, Ίΐοά-ίνης Κ. Γιαννόπουλος. Αριθ. 2948 ίσον άπαράλλακτον τα) πρωτο·τ-ύπο.). Τϋ 14τ) Ίανουαρίου, έν Ναυπλίφ. Ό Γεν. Γραμματεύς τού 'Τπουργεί ου τού Δικαίου Τ.Σ. Α. Μιλτιάιδης "Οπισθεν τοΰ έγγράφου: «Αριθ. 3925, αντίγραφον άποφά σεως τής περί τής διαφοράς Παλαι¬ ών Πατρών καί κληρονόμων Νικο- λέτου Σ οαριανοπούλου διορισθείσης παρά τοΰ 'Τπουργείαυ τού Δικαίου έπταμελοϋς έπιιτροπής». Τό υπουργείον τοΰ Δίκαιον διαβ' βάζει την απόφασιν τής έπταμε¬ λοϋς έπιτροπής είς τό 'Τπουργεϊον ής Θρησκείας διά τα περαιτέρω. Περ. Γ' Αριθ. 2149 Προσωρινή Διοίκησις τής Ελλάδος Τό "Υπουργείον τοΰ Δι·καίου Πρός τύ τής Θρηοκιίας. Κοοτά την ύπ' ά?ιβ. 3829 ττρόσ- κλ.ησιν τού ΰπουργείου Αύτοΰ τύ "Τ πουργεϊον τοΰ Δικοτίου θειορήσαν τα δίκακι ΐοΰ σεβασμοπανιερωτάτου ά γι'θυ Π. ΠαΤρώνΐ διώρσο*" έττταμε- λή επιτροπήν, ήτις θεορήσασα τό πράγμα έσκεμμένιυς επέφερε τήν καιτά τούτου δικαίαν απόφασιν της. Άλλ' έπειδή καί διά τοΰ 'Τπουργεί ου αϋτοΰ διευθΰνθτ) πρός τό 'Τ- πουργείον τουτο ή υπόθεσις αύτοΰ έπάναγκες καί ή εκτέλεσις παρ' αύ- χοΰ γεννηθήβειται. "Οθεν προσκαλεΐται τό τής Θρη¬ σκείας νά διευθύνη αυτήν... πρός... Τή 14γ> "Ιανουάριον 1826,
Έν Ναυπλίω
Ελλείψει ύπουργοΰ
Ό Γεν. Γραμματεύς
Λ. Μιλτιάδης
Τ.Σ. Α. Μιλτιάοης
"Οπισθεν ·ιοΰ έγγράφου:
«Άρι,θ. 3918, πρόσκλησις τοΰ ύ-
πουργείου τοΰ Δικαίου».
Ό έπίσκοπος καί ΰπο-τ'ργός 'Ιο)-
νάς, διά τοΰ όπομένου έγγράφου
γνωστοποιεϊ τάς ενεργείας τού υ¬
πουργείον αύτοΰ καί τού ύπουργεί-
ου τοΰ Δικαίου, είς τό Εκτελεστι¬
κόν Σ ώμα.
Αριθ. 3926
Πρός τό Σον Εκτελεστικόν Σώμα
Ό πανιερ. αγιος Π. Ποοΐρών ά-
νηνέχθη δι' άναφοράς τού, ώς έκ-
κλησιαστικός, πρός τό υπουργείον
τουτο, δι' ήν εΐχε διαφοράν μετά
τών κληρονόιμων τοΰ πο-ΐέ Νικολέ-
του Σ οφιανοπούλου, Σ («ποτινοΰ.
Τό υπουργείον τουτο ώς ούσαν
την διαφοράν αυτήν την έγκλη,μα-
τιχήν τήν διεύθυνε πρός τό τοΰ Δί¬
καιον.
Τό τοΰ Δικαίου διώρισε περί αυ¬
τής έπΐαμελή επιτροπήν, τής οποί¬
ας ή απόφασις διενθννθη πρός τό
τοΰ Δικαίου. Αύτό έπιθειορήσαν τα
έ'γγραφα τής αποφάσεως διηύθυ¬
νεν άντίγραφα αυτών πρύς τό υ¬
πουργείον τουτο τής Θρησκείας.
Τουτο λοιπόν καθυποβάλλει ύπ'
δψιν τού Σοΰ τούτου Σώματος καί
τούτων άντίγραφα καί τής ύπ' α¬
ριθ. 3769 άναφοράς τού άγιον Πα¬
λαιών Παιτοών, καταχωρ'σθείσης
είς τα άρχεϊα καί γνωμοδοτεϊ οπ<ος τό Σον τουτο Σώμα διατάξη ενθ' άνήκει, διά νά τελειοποιηθή ένεργη θεϊσ·α ή τής έτΓΊΤρθΓπης αυτή άττόφα σις. Τή 15η Ίανουαρίου 1826 Έν Ναυπλάο Ό ύπουργός τής Θρησκείας + Δαμαλών Ίωνάς, ό γεν. γραμμα¬ τεύς Ίωάσαφ Βυζάντιος. (Συνεχίζεται) ΠΕΝΘΟΣ Την 23 Νοεμδοίθυ, ή,μέραν Κυρία κήν έκφο0η είς τό νεκροταφείον Χσ λανδοίου Άττικής ό ττοός Κύριον ά πθδηιμήαας τό άπόγευιμα τοθ Σα66α τ Ου Κυριακάς Μαργαρίτης αρίστου χος τής ©εολογικής Σχθλής Χάλκηι, συνταξιώτης τού ΟϊκουμενΐκοΟ Πά τριάρχου Άθηναγόρα τοθ Α'. Ή Έστία Θεολόγων Χάλκης ονμ- Ις τό ττένθος τής ο!«°- ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1941 Στή Λυτΐική ΑΛαικ6δονία, στήν ΠτολεμαΤ5α, διρΐσκότανε κάττοιθ χωριό, κατθικΓ,μένο άπό τΓράσ<|>υγες,
ύ τό §λεγαν Μεσοβούνι... ΟΙ «άτοι
κθ ιτοιι, ττάνω άττό διακόσιες ο{κθγ£
ν^^ζ, ήΐαν δλοι πρθικο,μενοι δουλευ-
τάδες τής γής κα; ζοθσαν μ^ τή
φτώιχεια Τ0υζ κα·ι μ-, Τήν κοκομοΐρισ
τού άγράτί). Μά δτο καλοΐ «ι' &ν ή¬
σαν ,εΐχαν μέσα τίς γρίνιες. 'Ήταν
τό χ»ρΐό χωριοίμένο σέ δυό κάμιματτα.
Αλλοι ύπο^^ήαιζαν τόν πρόεδρο τήι,
κοινότητος των κ<1·, ο) άντίηταιλοι πού ή^αν καϊ ο! περισσότερθι δέν τόν Ά- την έπ-οοοή <ττοιν άπταγυρΐν μένη ώ,τ· τ;ς Γερμανικές άρχές ή 6- λί ιμέ ττοινή θανάτου γονείας τού άΐτέστειλε στέφανον ε!;" ανθέων, ανέθεσεν £ΐς τρψ£λή ίιπιτρο πήν να παραστή είς την κηδείαν τοΰ 6μ<>γαλά<του αδελφόν «αί παρε κάλεσε τόν Ίωακείιμ Μαλαθοΰραν νά έκφωνήαη τσν ώττ·«ή6ειον. "Ο καθηγητής Ίωακειμ ΑΛαιλαβοι;- ρας, σνμμαθητής τ°0 μίταστάντος ί άπό ιτόν έκεΐ ιδρυθέντα Σύλλογον'ττΊ έξαετίαν εν τή ©εολογική Σχαή πρύς τόν σκοπόν αυτόν καί συνε- ' τής Χάλκης εξήρε τάς άρετάς καΐ πω- τό άνω ποσόν παραμένει ά- την φιλοσοφΐκήν καΐ θεολογΐκήν σήμερον ούδεμία ενεργεια έ'γινε χρησιιιοποίητον, τ<>ΰ ιμεταστάντος,
ΚΩΔΩΝΟΣΤΑΣΙΟΝ ΝΑΟΤ Α- συγχρόνως καί
έναίσιμθν διατρΐ
ΓΙΟΤ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΝΕΑΣ
ΠΕΡΑΜΟΤ ΚΑΙ3ΑΛΑΣ
Διά την ανέγερσιν τοΰ Κοδωνο-
στασίου ιτοΰ Ναοΰ Άγίου Νικολά¬
ου, ό Σύλλογος απέστειλε δοαχιιάς
20.0Ο0. ·
Περαιτέρω γίνεται λόγος διά
σειράν έργων πού συνετελέσθησαν
είςΝ. Πέραμον καί άλλας σημαν¬
τικάς έκδηλώσεις «τοΰ συλλόγου. | μηνευτήν τής Άγίας
καί
μέ κυνηγετ,κά δπλα.
Μιά ιαέρα, ί>~ερα ά—ό μία 6ξύτα
τι» λογ-αμαχία; στο Γ,ραψεΤο Τής Κοιν6
τητ^ς ιμεταξθ φίλ«ν το^ ττΜβδρον
καϊ τών αντιθέτων, οί τελ&ηαΤοι £-
πνρο6όλησαν καΐ σκάτυιΐαν τόν ττοόε
δρο τού χωρίου.
"Ούτως ήτο,ν έττόμενο, οί δράστίι,
άνέ6ηκσν στα γύρω 6οιΛά ο—ό φό61
μή συλλ^οθν. Την έττθμ£ντ), σάν αα
θεύτηκε ό φόνθς, μττήικαν μέαα <Τί^ χωριό χωθ2ψύλοκες γι<^ νά συλλάβ-ιυ τούς φ^ν,άβες, Μά ξεπέσασαν τα δ ρ<α τής δικαιοδοσίσς των κα'ι άνάγκα σακ μ^ τόν Τραπ-ο το^ς ^ άνέβουν στά 6°ννά κι' αλλοι χωοικοϊ καί νά ένωθοθν μέ τοθς δράστες τού φόου Ο χωρθφθιλαχες ττθύ τπγγαν γιά να τούς κι/νηηνή^ουν, 6ρήΊκ<Χν άντίστσχΐη καΐ άν·αγ«<άστηικα(ν ν,ΐ γιιρίσουν ττίσω κσί ν' άναψίρθυν τό γεγονός στή Νο μαοχία Κοζάνης. Μά τό κακό ήτο^ ττθύ τό ττλη,οοφο ρήθη.καν κ^' ο| Γερμαίνοι καΐ τα έχα ραιιοτιίοισαιν σάν έξέγίρση τού χω- ριοθ' ! τειλα,, ιμερικθύς Γ^ριμανούς πά νω στά δθυνά τοθ Μεσοδουνΐού, γΐώ να συλλάβουν τούς χωοικοΰς ιτού °*<ί τό πιρόεδρο τοΰ χωρίου... Μά ■> τελευταίαι, άντΐς να τταραδοθ°ΰν.
6ήν τοθ μεταστάντος «ή ττερι εσχά¬
των διδαυκαλία τοΰ Αποστόλου Ποώ
λου» καΐ συνεκινήσας τούς ττσραστάν
τας είς τ^ κΓ)δ:ίαν καΐ μάλιστα
τούς πολλούς έττΐστήμονας. Καΐ ίδι-
κα'-ώθη ό ΟΙκουιμενΚίός Πατράρχΐ}ς,
όιομάσας κατά τό παρΐλβάν ετθς διά
Πατριαρχικοΰ Πιττακίου τόν μετα-
στάντα Κι»ρΐακόν Μαργαρίτην «Έο-
μάντεκΐν τΐ τούς περίιμενε, έ-
νά άμ^'θοί'ν... Πίνω στή
τηικ<ΐν ,μβρ'κοΐ μανοΐ...._ ήτοίν ορκετό γιά νά κατά τοθ χωρίου όλόκληρθ σ-ο μα Γεημανών... ο! κάτθικο·, σάν εΤ άπο μακρυά τούς Γερμοονούς, ίί. πετάχΤη,<αν στά γύρω βουνά «1' δφη- σαν στό χωριουβάκι τονς τούς ιτιό «αί τα μορά. Σάν μττήκαν οί Γερμανοΐ στό Με σ°δούνι, ιμεταχ€ιρ;στηκαν τόν δόλο κΐ' εΤτταίν οιτούς γί,ρ°υς ττ^ύ έμειναν έκεϊ, ττώς δέν θά ττ^Ίρσχθή κανίνας, άοχεϊ νά έΓΤ-θΤρέψοι/ν 6λ°ι στά σιτί- στες τού φόνου καΐ άιτο ποΰ προέβλεψαν την έπικειμίνη Οί Γεαμαινοΐ, γιά νά τταραττλσνή- τοΰς άττλοϊκούς χωρχΐούς, ση«ώ θηκαν «ι' εφυγαν, γ'ά νά ψθυν τα υίσάννχτα τής ώπ~λισιμέν°ι σάν άατοοκοΐ καΐ νά τΚ>-
λιορκήσουν τό Μεσοδούνι.
Τό πρωΐ, δλοι βρέθηκαν ττθλιθρκη
μένοι. ΟΙ Γερμανοί διάΤαξαν νά χω
οισθ^άν β! αν6ρες άττά ήλικίας 1ύ
χοονων μέχρις 60
Μαζεύτηκαν 148, ανδρες καΐ ται
διά καί απετέλεσαν ίνα στιρατόπεδο
ΟΙ Γερμανοΐ, άφού
τούς |διεσαν ανά δύο, τού;
μετέφερσΑ' δ€ω ά—ό τό χωΡ'ό. Τ ι
τια
Ο! άπλοικοΐ χωρικοϊ έττίστεψίχν
ά λάγ'α τών Γεριμανών κ<χΐ γύρΐ- ν στό χωριό, έκτός ό—ό τούς δρ<4 στΐγ,μές άγωνίας' ' Τάτες κατάλαιδαν οί «αυμένθι τί τούς ττερί μεν«. Σέ τίτΓοτσ δέν ώφέλτσαν τρ κΑάμιματα, οί ίΤΓαρακλιίσεκ,, ο| όδυρ ιί'0". Ή ΓεριμανΐικΓ| διαπατγή ελεγε, να &λ°ι οί $νβρες τοθ Με Ολοι εττεσαν ιμέ Γερμα- σφαϋρες, έκτός άττό δύο ττού να δ'^ΐΐωθούν! Τα γυνσ'.κάπεδα πθύ έμειναν οτί χωριό, διατάχθηκαν την ϊδια ψιέρα νά τό έγκαταλείψουν καΐ να φύγιΛί^ μέσα στήν κρύα έκίίνηι έττοχή Γ>0
Ό«τώ6ρτ|. Γυναίκες «αί .μωρά 6°υ-
τηγ.μένα «τή θάλασσα τής ναραφρο-
σύνης, πού την έδΐ)μ(ούργησεν ό γε¬
νικάς ούτος άφσνΐσμός, ττήΊραν δ,τι
πό-^σαν μαζύ τους, τ" αβαλαν ιπά·
νω <Τΐζ δωδάμοοξές τους καΐ τράδη- ςοτν τόν δράμο τής έξορίας καΐ τού αγνώστου. Μέ λυγιμούς καΐ μέ 6ογγη τα έγιχαίΤέλεπτοιίν τό άγαττηιμένθ τους χωρία11 Τα ττρώτα ά~έρΐα τής φθι νοττωρινής έκείνης νθχτας ψάνηκαν στο ό:πΐ»)ρο καΐ ή τραγική έκείνΐ) συ νοδ>:ία των γυναικόπαιδων, ττού ττή-
γα'^ε στό άγν«στθ) σταμάτησε σ' Ε
να ΰψιοιμα ενός δθυνοΰ, γιά νά ρίξη
μ'α τελευταία ματιά στό άγο—ηιμέ-
νο τομς Μεσοδούνι. Καΐ τστες οί λυγ
μοί καΐ τα 6ογγη(τά έξέσττασαν χαί
πάλι σάν εΤδοον σπτό μακρυά τα χω-
ρου5ώ<ι τους να καίεται σάν Εναι, μ.-γάλθς —^ρσός Ι ' Καΐ μΐ μοΙρθΧό γΐ στά χο·λη, τραδοΰετε ή σι/νοδε!α έκείνη. τό μθνοιττάτι της έξορίαςΜ "Υστε,ρα άπό λίγ«ς ιμέρες δέν ? μεινε τίποηε έκεϊ' Λίγα μθνάχα χόρ τα καΐ άγκάβια 6ρ'σ«όντθυσα<ν στο μέοος έκεΤνο, πού όολλοτες υπήρχεν Π ζωή· Στόν τόπθ πού τουφεκίσθηκαν οί 246 χωοΐχοί, βρέθηκαιν Οοττερα άττό καΐρό ,μερικοΐ &>λινθι σταΜΡ°ΐ, γιά
νά δείχνθυν τό όμαδ'κό κοΐιμτντήτρι
τοθ χωρίου Ι
Καί ττιό πέρα °ε ιμέρος πού να
δΐαβάζεται άπό τόν κάθε περαστΐκό
δΐαβάτη, γράψτηκαν οί παρά κοτγο
λέξεις'
Άττ' έδώ επέρασεν ό Γϊριμοίνος ·
Δημ. Κουτσογιαννόπθ«λος
,ΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ2- ΠΛΟΚΗΣ-
ΙΣΤΟΡ-ΙΚΌ ΑΝΑΓΝΪβΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό ά§Μττούργημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΤ 3ΕΝ0Τ:
- "Ο ΑΙΑΈΟΛΟΣ ΣΓΗ.Ν ΤΟΤΡΚί.> ·
300°ν
Ό Πχτΐσάχ ικοίίταίε μέ θαυμασμό
Τη μι«ρή γκΐαούρισσα καΐ γιά νά μή
τήν συγκινηθή, καΐ τόν έν- ι
θ-νσιοίσμό ποΰ τού τπροχάλοσαν τα
λάγΐα της κατέ6ασε τό κεφάλι.
Τα Μπεό,πθυλα, τα εχασαν «ι' αύ-
τά- μιπ-ρο·στά <~ήν δμθρφη, έκείνη γυ να'Μα μ£ τίς τόσο προοδευτικάς Ιδέ ες καΐ τόν τόσ° δι»ναμισ,μό, πού 85ιν<ε μοτΒτίμαΤα παττρΐωτισμού' ΆλληΛ^κοιτάχιτηικαν κι' ϋσΐΐερα στοα στό Πατισάχ, πού έξαικθλουθού σε νά μένη σιωπηλός μέ σκυμμένο τό κεφάλι. Ή ΆνίΙκα τούς κοίτ<χξε δλους διαΐδοχΐκά, κάτω άπό τίς πυκνές καί μακρυ,ές βλεφαοίδες ΤΤ[ς, περΐ>'»€
νοντας τίς κρίσεις τομς, σέ δσα
τούς εΐπε. 'Επειδιί δμως, οΰτε 6
οΰτ€ τα Μκτεάπουλα/ άπθ-
ν' άνο!ιε°νν τό στόμο: τους,
6ρήν<ε την εύχαΐιθία ό £νας άττό τούς άνθρώπους τ°ϋ Λ^ΐΓοσΤαντζήιμπαση, έ κεΐνθς ^ού συστήθηκ* μέ τό γκΌθύ ρικο δνομα Ποοκόπης Παητάζογλου κι' ελυσε τή σιωπή μ^ σκοπό νά έ" εοο»ρι6ώση μήπως ή γκΐαούρΐσο·α ήτα νέ μΐΓϊ,ρβε,μένη στΐς μεταρροθμίσεΐς, νά άποστττάστι την έμπΠσιτθσεύνη, τοθ Πατισάχ καΐ νά επιδιώξη, νά μπή στό στενό πε.ρι 6άλλον ίτου. —^Κοκικθνίτσα μου, τής £Τπε μέ θέ^μη, τα λσγΐα σ°υ φτάσανε ώς τα 6άθη τής καρδίας μοκ κσΐ φώτισσΛ' τό νού μου. Μάς εδειξες τό δοόμο πού πρέπε( νά πάρθνιμε, γιά νά 6οη θήσθυμε τό παλυχρονε,μένο μας Πατΐ σάχ στή προσπαθεία τ<>υ, να βγάλη
άπό τή 6αο6αρότιϊΤα το τοθρκΐκο
Δοδλέτι καΐ νά τό «υγχρονίση» γιά
νά πρθκόψη, καΐ νά δή καΐ τό με
λέτι μιά ατπρη μερά. Νά νοιώση
τή λει,τερΐά, π«ύ γιά να λέμε την
άλιίθεΐα, δέν τήν στερθύμαστί μονά
χά εμείς οί ραγΐάβες μά καΐ
ο'ι ψτωχοΐ Μωαμετάνο, τής
τορίας... Άπό τίς γυναίκας μας,
γιά πολλούς λόγους, δέν μποροΰμε
νά περΐιμένουμε πολλά ποάγματτσ.
Είναι δλετ άγράμ.ματες, ζ°ύν μέσατ
στίς προλήψεΐς καί £χουν μ4ά νχ»
τρθττίοτ. παλύ δΐαφθρετ'κή άπ' έκείνη
των γυνσκών τής φραγκιάς πού γνώ
ριοΐ-ς έσύ. Γι' αύτούς τοΰς λόγ°υς,
νομίζω πώς δέν συ,μφέρει νά τίς ά
3χοΐτέψουμε σττόν άγώνα μας, ττ°ύ
πρέττεΐ νά τόν κάνοιιμε εμείς οί άν-
τρεΐ,, δσ»ι πΐστεύθΜμε στά καλά
των μετοιρρυθμίσεων τοθ ΠαΤΐσάχ
μας. Γιά ν' άρχίσουμε δμως νά προ
παγναδίζθυ,με τίς (δέ«ς τθυ, ό καθέ
νας μας στό κύχλο τθκ, άκόμα καί
£ξ« άττ' αυτόν, θά πρέττει νομ,ίζω,
τπρώτα νά κάνη ό Πατισάχ μας ενα
Κομιτότο, πού νά ε*θη σ' έπαιρή μέ
τούς π,οοοιδευτΐΛούς ΜθυοθυλμάΜϊυς
καΐ Χρΐστΐανούς, νά τούς αναπτύξη
μέ κάθε λε—αμέριε'α τό μετσ,ρρυθΐμι
στΐιχό πρόγιραμμα καΐ άτταραί'τητα
νά προσταιτέψΓν «αί τή ζωή τους α
πό τούς άντιδραστικούς. Αύτό τό τε
Χευταΐ» κοκκωνίιτσα μου, πρέπει νά
τό βαλης καλά στό μ«αλό σθυ. Κα
ν£νας φαμεΑΊτης, δ^ θά βάλη τό κε
φάλι τού στό ντορβσ. Στό λίω αύτό
κακκωνΐτσα μου, συνέχισε 6 Παπτάζο
γλ°υ, γιατΐ εΤπες ττώς κα! αν άκόμα
6?ιε9ής άνάμεσα σέ άντιδραστΐκούς,
6έ θά διθτάσης νά τ°ύς άναΐττίτυξης
τίς ίδέες σ°υ. ΕΤσαι δξια θαυ,μα
"μο"> γιά τό κθυράγΐο σου, μά νά £Τ
σαΐ σϊγθυρη, πώς α,μσ. δέν θά 6χης
φΐ/λαγμένες τίς πλάτες αθυ, θά χα-
Οης τό κβφάλι σου. Πρέπε, ,£ ξέ,ρτνς,
πώς δλα τα πόστα τα «ραιτόνε σήμε
ρα ο) άντιβοσι—ικοι κι' αύτοι εΤναΐ
άδίισταχτοι
—"Εχει δίκηο «οκκωνΗσα μου ό
Παπάζογλου έφέντης £τσ( είναι, τής
εΤπε ό άλλος πράκτορας μας, 4...
Γαδρίλης Χατ<ί> Αδαμ. Κι' έγώ,
συμπλήρω<'ε) δέν έχω καμμιά διάθε ση να χάσω τή ζ^ή ιμου, στή ττρθ- μου νά γυρίσω τα άγύρΐστ,τ των Τούρκων άντκδρσοτικώιν καΐ τοθ λεφουσΐού, τή στιγμή μσλ>.
στα πού θά ξέρω, πώς Λ θυσία μβυ
δέ θά ώφ£λήση σέ τί/ττθτα.
'Εδώ ό... ΓαβρίΛης σταμάΐηοε
κα! στό μΐσοακόταιδο τής σάλλακ, α
πλώβηκε πάλι σιωπή. Καν^ΐς δ^> μ»
λοΰσε. "ΟίλχΗ σκ£τπτονταν. 'Ριττΐ τέ-
λθυς ό... Παπάζογλου, είττε;
νά βρεθή τρΛπθς, νά πλ«
σιάση κάττοΐθς τό Πατισάχ μας, τλν
ϊδ«> καΐ να τού μιλτίση γιά δλττ
αύτά. 'Εγώ δέ θά δίσταζα νά τοίι
έκθέσω τίς σκέψεως μου, αν μττοροΛ
σα νά τόν πλησιάσω, άλλά οώτό Τό
θεωρώ σχειδόν άδύνατο.
—'Υΐπάριχεΐ τράπος νά τοθ κάνου
με γνωστές τίς άπόψεΐς μας, ω-
ρΐς νά κιν5ι>νευσουμε) έκανε ή Α»
νίκα.
"Ολοι την κοίτοο&χν μέ ττεριέργεΐα,
—Μποροΰμε συνέχισε ή γκιαούριο·-
σα, νά τού κάνουμε ίνα ύπόμινηιμο:
Ό Παπάζογλοι; μειδίοτσε εΐρωνΐκά.
—Πού δέ θά φτάσπ ποτέ στά χέρΐιΐ
τού, τής εΤπε. ©^ τό «ίχχτήσουν οί
δνβρωπο, τοΰ Σεραγιοο μακρυά ό**
αυτόν.
Ή Άνΐκα ττήρε σοβαρή, ίκφραση.
κθίταξε ενοον ϊνοον συνοιμωτικά τ°ί»;
μουσαφιρέους της καΐ τούς εΤττε.
— Άκθϋστε. Ύττάρχει τράπος
τό Χ0»"1· σΐά χέΡ'α Τ°υ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑίίΑΜΝΗΣΕΙ£Α1Τ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΟΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
37ον
'Υστερα γυρίθανε
τήν κουβένΤα
γύρω άττ' τίς δουλειές καΐ σέ συνί.
χεΐα ό κύρ Χρήστος εΤπε πώς τό κ«
τό καλοικαΐρι
ύ καλά/ δμως τό χειμώνα ε|χε με
γάλα κεσάτια. ΟΙ μ.ονοοδι«οί εδά·"
πελάται τθυ ήτανε κάτι χασομέρΓ>-
δες, πού δλλο τίποτα δέν κάμνα^ε
γ<ά νά «κοτώσοννε τήν ώρα τους, ί ς παρά νά παίζουνε χαρτΐά καΐ νά λε ίνα σωρό άνέκδοτα κσΐ παραμύ α. Ό Γιθυβανάκΐις σάν δκουσε άν» δοτα, θαρρεΤς καΐ ηλεκ,τρίσΤηκε. Ιη κώθηκε καΐ τόν τταρίκάλεσχ να τοθ διηγηθή τίποτα άπ' αύ-,^ πο^, ^«^, , γΐατΐ δπ«ς ξεύρονμε ένβ'αφέρουν τν πολύ γιά τέτοια, νά τ^ 6άλη ό νέο 6ι&λίο πού αριχΚ'ε νά γράφη. Καΐ ό κίρ Χρήστος σάν κοολόβο- ς καΐ τφοθυμθς, μ^ εύχαρίστησΐ Ο διηγήθηκε μισ Ιστθρία πού την άκουσε άπά καπθ'Λ γνωθτό παραμυ- θά τόν κύρ Γιάννη, μεγάλο χιθυμρ ρίστσ) κθσμογυρισμένο καΐ ττολύξε- 30 πού κ&τθτε ήτανε πρώτος καπε τάνΐος σ' έλΛηνΐκά καράδι, πού έ¬ καμε ταξείδια «αί μέχρι τήν Άμε- ρΐκή. Μιά μέοα στό κοφενεΐο τού καθό τανε μιά τέτοια παρέα, πού στά ξα: ϊνβς όπτ' αύτοΰς δλέπθντας άπ' τό τταραθυαο στό δρόμο, φώ» ναξε: —·Βρέ ιταυδιά, νά 6 κύρ Γιάν- νΐ|ς. Νά τόν φωνάίουμε γιά νά μάς ττή καμμιά Ιστο^ρία. Νά γελάσονμε λιγάκι' Κι' άμ' έπος, άμ' ίργθν'... άπό δαΰτθι/ς ττετάχτηκε ο'ΐό δρόμο τόν άριπαξ' άπ^' τό χέρΐ καΐ τόν έμπασί μέσα. Κι' αύτός άλλο ποΰ δέν ήθελε (τράδαμε κΐ' δς κλα!- «'..). Όαως ΤΓροσπθιούντο- νε τό ζόρΐκο, τα παιδία γιά νά τόν καλο,ττΐάσοι,νε, τοθ παραγγείΑανε ίν τώ αμα, γλυκύ τοΰ κθυταλιοθ μετί< αφέ καϊ τσΐγάρθυ. 'Ετσι τόν φέρσ νέ στό φΐλότΐμο καί μετά ττολλά τόν κατ<»|ιέρ(ΐνε νά πή καποια Ιστορίοτ, άπ' έκΐΐνες τίς ξεκαρδιατΐκές πού ?λεγε καμμιά φ°ρά «αί κρστοϋσα»β την κθιλιά τθυς νά μή •ά γέλοΐα!.. Άφθύ ροΰφηιξε καί τόν καφέ καί ηπΐε τό τρίτο μο, απεφάσισε έτπ τέλους ν' άνοί£η τό στόμα τού. ΆλΑά ττάλι άφθ& £6 γαλε ϊνα μεγάλο κόκχινθ μαντήλι^ πού ϊμ.οιαζε —ό πολύ μέ σενδόνι γιά νά περνά ή ώρα, ήρχισε νά τόν μελιτζανοειβή μύταρό τού. ΣΥΝΕΧΙΖΒΤΑΙ ΧΗΛΗ Η ΑΞΕΧΑΣ.ΤΗ ΚΩΜΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΙ0ΥΝΙΑΣ Την Ιστορία τής 'Ελλά&ος τουν μεγάλα καΐ ιμιικρά γεγονότ(Ι) μεγάλα «αί μΐ«ρά όνάματα, μεγάλο-. καΐ μΐκρθΐ τόποι, πθύ δ>α μαζύ, α-
σχετα άπό τό ιμέγεθος «αί την εκτα
ση πθθ καταλαιμβάνθνν στό χάρτη
ή στίς ΐγικυκλοπαίδειες, ποϋ πθλλέι,
ψορές παραλείπουν πθιλλά, συνέΐ6αλα·ν
άτΓθτελεοιματικά μέ τίς μΐκρέζ Γ) μ^
γάλες δυνάμεις τους στή σϋνβεση
τοθ θαώματος ττοΰ ώνομάστηκε 'ΕΛ-
λΓννισιμόί, έλλ^νΐκή ζ^τΐκότιιτα, ελ¬
ληνικάς πθλΐτιοιμός, έλλην, κοσμοθε-
ωρία. Στά μιΐφά όνάμαΓα άνήχει
αύτό γ*ά τό άποϊο θά μΐλήσθυμε σή_
μερά, άλλά στή χθρασ: των έλληΐ"·
κων τάττων κράτησε χαλά τόν ελΑη-
νικό τού ράλο «αί την έλληνιχή <*ν θρωπΐά τού. Πρόκειται γιά τή Χίννή, δπως ο τίτλθς τοΰ ϊχ£βρ&/ δείχ<νει/ ιμ-ια: μ<- (ίρή κωμόττθλη τής Βιθι/νίας που κα θηιμερΐνά άγναντ€ώεΐ τή^ σχεδον πά» τα φθυ,ρτουνΐασιμένη ΑΑαύρηι ΘάΑα^ σα, Ό ταξιδιώτης βγαίνοντας &ηο τό βαρεωσ στόμιο τού Βοσττδρ"υ. ιμετά τό Άνατολ Χΐσάρ τό περΛΦο νο «άστρο ποϋ διγλίζεΐ τή Μαθμη θάλασσα, θά αντικρύση πλέοντας μ« ρΐκά μίλλια άνατολικώτερα κάποιοι δράχ'α πετσιμένα σάν όγκάλιθθυ·, στή θάλασσα - άνάμΐση; σ' αύτά κι' ίνα μέ Βι>ζαντΐνό κάτρθ - καί μ«α
μιά ρηιμαγιμένη, μαυ,ρισμίνΓ) ίΐΐτ' τη
φωτία κωμάττολη.
ΕΤναΐ ή Χΐ)λή ή· Χηλαϊ που «ίνο-
φέφετ» καί στά Ιστορικά σΐΛγγραμ-
ματα τ ου Άρριανοΰ (Περίττλονς Εύ·
ξείνου), τοθ Ξένοφώντος κ.α. Μ.ά
άοχαία δηλαδή έλληνΐκή έστία ποΰ
65τγεΐ τρείς χιλιάδες καί πλέον έλ
ληνι*ό 6ίο καϊ ποθ έπέζησε, σκυ{<- φοολωμέντι στά 6ράχια της καϊ κρα- τησε την έλλτ>νΐκότητά της, παρ
δλες τίς εΐοτδολ^ς χών 6οιρ6άρων ποό
'/ιτέστη. "Αγνωστη μάλλον ή άρχακι
της πορείσ-, ακολουθήση στήν άρχη
τήν τθχτ* των άλλων πόλεωΐν τής πε
ο'αχής, περνώντας άπό τίς πρωτΐκ
έλληνικές άποικίες των Δωριέων < τής Μιλήτθυ, στό πρόακαιρα άνεξαρ τητο 6^^σίλ£ιο τής Βιθυνίας, ύΐτύ τόν Νΐκθιμιίδη, «αί άπό έκεΤ στή Κν μα1«ή κατάκτΐ>ση κ<ϊϊ μετα στή χ. λιετή Βυζαντινή αώτοκρατθρία, >ια
νά καταλήξη τέλος) δπως καί τ' £>·
δλλοι τόποι τής πείρΐθχής, στήν «ι
κρή και σκληρή σκλαδ ά των Όοΐμαν
Ληδω>". Τότ« ό κατακτητής μέ 6ιπΑω
ματιικότητα στήν άρχή - ποΰ δεν
εΤχε στό τέλος . χής παραχώρησϊ
τορθνόμισ; πολΰτι,μα, π°0 Ο
είτε στό αγονο τού έΰα
φους της , είτε στό σκληροτράχηλο
των κατοίκων.
Τα προνόμΐα αύτά ή"ταν νά ιτη
ττληοώνη φόρθυς στό δυνάστη καί να
μή δΐανυκτερεύη Τοΰρκθς οτή κωμό
ιτολΓ), μετά τή δύστ τοΰ ηλίου, πράγ
μα ττοθ συνέβαλε «αί στή διαψυλσςη
τής έΛληνΐικότητάς της. ΓιατΙ Ιτσι
Εζησε, έργάστηκε καΐ μέ τό ττίρα*
σμα των αί<*νων τταρουσΐασε την β" θολτα έκείνΐ) έλλΐ,νΐκή ϊστια, γιΛ την όποία ιμΐλεΐ τό πρ^σ<)>ατως εκ
δοθέν 6ν6λίο τού παττίρα μθυ «Χη-
λή, μ*ά έλληνική ίστία στόν Ι^ζίι
νο Πόντο».
'Ενας πινακας συνυεΤιικδι.
κρής έλληνας πόλεως ήταν ή Χΐΐ·
λή, ιμέ τις έκκλησ-ίες τΐ)ς (μΐ£ μ^
τ ό θαυματουργό σκήνωμοΐ τού Άν Ι
°υ Εϋθι/,μ ίου) τα σχολιΐα της, σχολββ
χεία αρρενων κα! θηλέων, τούς σΑ
λόγους της άθληττΐκθύς,
°υς ή 4πχϊγγ£λμο)Τικθύς,
πανηγυρια της καί τόσα άλλα τ«<>ι>
εδιναν ζωή σέ κιΓνα τα βραχθΊΟΓη-ιι.
κα! συγκροτοϋσαν ίνα κόσμο δηιμΐονο
γικό. Ή καθαρώς έλληνική φορεο**
των γ^ναΐκών της π°ΰ 6μ<>ιαζε ιΐ|
άκείνη των νΐνσιών, διανβισμένη σΤΛ
κ£φάλι μέ τό Δ'κέφοαλο Άτ,τό, τ4>·
ζαν την περήφανη κθρμοστοκηά Τί4ν
κοριτσιών τι;ς. Μαζύ μ' αύτά ϊλ
ηνικοϊ χορθί, τα δηιμθτικά τραγβύ-
δια σέ μΐά καθάρΐα έλληνΐκή γλϋκτ,
.^α, τα περίφηιμα δίστΐχά Της &πως
το τταρακάτω:
«Νάχα τοΰ Σολωμοΰ τό νού καΐ τ»3
ΔαβΙδ τή γνώση
«ά σοβλεγα παινέματα ιμέχρι νΑ
τόν άκραιφνή
σμό των κατοίικων, ττού ιμέ τα κ"*·
ράβ'α τους ϊρχο/ΐαν σέ συχνή έτΠ-
κοινωνία: μέ τόν πολιτΐσμένο κόσ|μ<Ί καί Εφερναν ττθλΛά στοιχίία ΐιθλ,ΐϊ* <ίμοΰ στ0 τόπο τους, δπως ή εύρω- τταική ,μονσιική ιμέ τή μανβοΛΐνάτο: ποΰ Ιδρΰθηκε, τα περίφημα κίντι^μο τα στά κοπανΐλια των γι/ναΐκών τ>|ς
κ.λ.π.
Ή σίκθνθμίο: των «ατοίκων στηρί
ζ°νταν στή θάλασσα ,μάλλθν, &ΐτ«ς
πρθαναφέραμε, καί λΐγώτερο οτή
στερηά μέ λ[γα άμΊτέλια καί μερΐκά
ττοίμνια. "Ολ' αύτά, δμως, πού
τραΐδοθσαν μΐά ζωή άνέμελη, τα 6ρτ>
κ,ϊ άπιρθετοίιμαστο: έκείνη ή θύελλσ,
ή λΐίλαπτα πού παο' δλες τίς 6Χβτί
ες καϊ την ήρω«ή άντίσταση των
κατοίκων ποΰ καταφύγανε στά 6ου-
νά, τα σάρωσε «ότι σκόριτισε τα α
ξια παιδία τή; Χηλής, στά τεσσΐρα
σηαεΤα τής ύδρογείομ καί τής Έ
5ος. "Ετσι; άλλους θά βραθιμΐ
στόν οίκημα «Νέα Χηλή» Άλεξαν-
δρθιιΐτόλεωΓ, αλλους, τοϋς πό πολ-
λοΰς σΤήν Εϋγένια Πειραιώς, δπθι»
σέ νέα ναό τού Άγίου ιΕύθυμίου φυ-
λάσσοκν χήν Άγία Κάρα τοθ Άν ι
-υ, κ5ϊ ιμέ νέομς συλλόγθμς, τταΐΚ1--
κές χθοωδίες κλττ. συνεχίζθυν την
ιτθλιτιστι,κιή τους παράδοσις Άλλους,
τέλος, ©ά δροΰμε διασκθρττισμένονε
στά πΐό άττίθαν<χ σημεΐα τής 'Ελλά δ'ς ή τ°0 εξωτερικόν νά συνεχίζουν τή 6ΐ)μιουργι«ή ζωή τους. Τα άξΐα τέχνα τής Χι>*ή^, 4ιτ«ς
καί τα αλλα άξια τέκνα τοΰ Μικοα
σιατικοΰ καί Θροκΐκθϋ ελληνισμόν,
δττου κι' αν δρίσικοντοςΐ τώρα σφί<γ. γθυν την καρβιά τους, ,μετροϋν τα δήματά τοι^ς Μέ σύ^^ση, διαμιονργών τας μέ ύπθμθντν καί Αττΐιμονή τή ζωή τους καί όραιματ ίζθνΤαι τή νέα έλληι νίκη Άναγέννησΐ) πού - είναι 6έ6αίο - Θ5οβί; στά δ'κά τους «6ΌσκθτόΊτπα» ή σέ τθϋτα τα «βοσκθτόπΐα» Χηις φι λόξενης έλληνΐκής γής - μόνο ίνας | Οεός ξαίρει. | ΔΑΝΑΗ Γ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΥ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΕΙΣ ΔΗΜΟΥ — ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ Δθικι,μαστική, άπογραφή είς 100 πε,ρίητθυ δήμους «αί κοινάτΓΐτας, προ κείται νά διεξαχθή, πρθκειιμένθυ »ά εγχθού" τα έρωτηιματολόγια, ή μέ- θαδος καί έν γένει τό σχέδιον ό>*γα
νώσεως των άπθγραφών πληθυσμόν .
οΙκ°τεχνίας, οΐκοδοιμών - κατοικίαν
καί γεωργίας «τ^οτροφίας, αί Οποΐ
αι θά πραγματοπθιηθοΰν καττά τό
1970. Έν τώ μεταξύ, τό ύττουργεΐθν
Συντονΐσιμοΰ ώργ'άνωσε άπό χθές σε-
μιΐ νάρ'αν έκιτταιθευσεως ύπαλΐλήλων
τής 'Εθνΐκή,ς Σιτατιστΐκής Ύπηρεσ.
επί θβμάτων σχετΐικών ποός τάς προ
σεχεΤς ώς δνω άπογραιφάς.
Πατισάχ, χωρΐς νά περάση καθόλου
άπό τρ Σε,ράϊ.
—τΔέ σ£ καταλαβαίνω κθκκωνίτσα
μου, μά τγ πίστη μθν, μθυρμούρΐσε
ά Παπάζογλου.
—ιΓιοοτί; ρώτησε μειδιώντας ή
Άνίκα. Τό ϋπόμνημα θά τό στίίλου
με σ<τό Χαρεμλίκι καΐ θά τό πάρη έκεϊ. —Δέ θά τό πάρη. Τής άπάντηοε ό Παπάζογλου ζωηρά. θά χά πάρη 6 Κΐσλάραγας καΐ θά τό εξαφανίση. —ιΘά τό πάρη, τού είιττε μέ πεΤ σμα ή Άνίκα, δπως πήρε καΐ τό Ο Γτόμνημα πού έδώ κα! λίγο καιρο τοΰ ίσιτειλε σχεχΐκά μέ τίς μεταρρυ θμίσεις ό άδελφός μουΙ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Είς τό υπουργείον Ναυττλίας 6λή0ι>σαν αιΓΐΐσεΐς διά την έγγραψή»
είς τα έλληνικά ντνολόγΐα των φβρτι,
γών «'Επιμέλεια» (υπό νσνπήιγησι»
Ο00 κόρων όλΐκής χωρηΐτικότηίτος)
ί» 4 210 κ ο.χ. (να«π. 1*56)
καί «Μύσων» 4.358 κ.ο.χ. (195.1).
— ΥΠΕΓΡΑΦΗ! ΑΝ συμβάσει %
είς τό ΝΑΤ των πληρω-
μάτων των υπό ξένας ακμαίας ιττλοι-
ων «^πτάρταικος», «Κοομάλια» καί
— Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ Ναντΐλίας ..
Ι. Χαλέβας ενέκρινε ττρά€ιν τού Δ.
Σ. τού ΟΛΠ περί καθιερώσεως εύνθι'
κωτίρου τιιμθιλογίου φορτώσεως μαρ
μάρων προοριζθιμένων διά τό εξωτε¬
ρικόν.
«ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓβΝΝΑ»
Τα γνωστόν Γραφείον «Στέλλα»
Τουρσ,μός — Ταξίιδια ('ΕριμοΟ 7, 7
ος δροφος τηλ. 211.171) ώριγανώνει
διά τα Χοΐστούγεννοο δίκαήιμερτ) έκ-
δοοιμή (άττό 22.12.69 ιμέχρ* 2.1.70^
ΰττά συιμφίρθντας δρους.
Ένοικιάζεται κατάστημα γωνιαΐ-
ον επί τής όδοΰ Καραγεώργη τής
Σερβίας 3 καί στοάς έξ 22 ιετρ.
μέτρων. Πληροφορίαι παρά τή Ιδιο
κτητρία Μαρίτσα Ηλιάδου, όδός
Άλιξ. Σούτσου 24 Κολωνάκι. Ώ¬
ραι δ—7 μ.μ.

ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(Συνέχβκχ έκ τής 5ης <τελίΛος) καίτοι επανειλημμένας Ισχομεν α¬ φορμάς καί εναντίον τού Σώματος τούτου, ούτινος ιτθλλακις δργανα ή" χθησαν ενώπιον τοΰ στρατοδικείον, τόσον δι' άδικήματα κατά τής ήμε- τέρας Κατοχής, δσον καί δι' άδι¬ κήματα τοΰ κοινοϋ ποινικοϋ δικαί- ου, ύπ' αυτών διαπραχθέντα. Χά¬ ριν ιταραδείγιματος, σάς άκχφέρω, δ τι εσχάτως τό στρατοδικείον Σμύρ νης κατεδίκασε τόν Τοϋρκον άστυ- νόμον Κορδελιοϋ Χασάν Καξήμ είς βύο έτών φυλάκισιν, διότι σχημα- τίοσς μετ' &λλων πολιτών, γνωστών κοκθπθιών στοιχείων( αληθή λωττοδι» τικήν συμιμθρίαν, είσήλθε μετ' >ύ*
των, κατά την νύκτα τής 3ης Αύ¬
γουστον, είς την έν Κορδελιφ οι¬
κίαν τού Αχμέτ Άγά, έξ ής εκλε-
ψε διάφοραι τιμαλφή άντικείμενα,
κακοττοιήσας καϊ τ©ύς έν αυτή ίνοί
κους.
Τό αύτό στρατοδικείον κατεδίκα¬
σε τόν ·—οϊσ<ιάμ*νον τής ΆσΤννο- μίας Κορδελιοϋ Ρασήτ Κεμάλ, είς βύο μηνών φυλάκισιν επί αδίκω ε¬ πιθέσει. "Οσον άφορό; είς την δρά¬ σιν τής 'Ελληνικής Χωροφυλακήν, φέρω είς γνώσιν υμών, ότι τόσον είς τάς πόλεις, δσον καί είς την ύπαιθρον χώραν, τα άποτελέσματα υπήρξαν λίαν Ικανοποιητικά. Διά την περιοχήν τής ήμετέρας Κατο¬ χής, διετέθησαν έν συνόλω 3.000 χωροφυλάκων καί 500 αξιωματικόν καί ϋπαξιωματικοί. Έκ τούτων μό¬ νον διά την ύπαιθρον χώραν, έξαι- ρουμένων δηλαδή των πόλεων καί κωμοπόλεων, διετέθησαν 220 άξιω- ματικοί καί ύπαξιωματικοί καί 2. 000 χωροφύλακες. Πλήν τής δυνά¬ μεως ταύτης τής Χα>ροφυλακής, κα
τηρτίσθησαν στρατιωτικά μεταδα-
τικά άποσπάσματα, τα όποία κυκλο
φοροΰν τακτικώς είς την ύπαιθρον,
μέ αποκλειστικόν σκοπόν την κατα¬
δίωξιν των κακοποιών στοιχείον.
'Επίσης, πρός στρατολογίαν εντο¬
πίων στοιχείων, τα όποία λόγφ τής
γνώσεως αυτών τοΰ τόπου, θά ηδύ¬
ναντο νά προσφέρουν σοβαράν ύπη
ρεσίαν είς την δημοσίαν ασφάλει¬
αν, συνεστήθη υφ' ημών ενταύθα
σχολείον Χωροφυλακής, χό οποίον
άπέ-δωκε μέχρι τούδε 290 χωροφύ-
λακας καί έξακολουθεϊ λειτουργοϋν
Χάρις είς τα μέτρα ταυτα καί
παρ' βλας τάς δυσμενεϊς συνθήκας
επετεύχθη λίαν αίσθητή βελτίωσις
τής ασφαλείας, όχι μόνον είς τάς
πόλεις των όποίων το ήμερήσιον ά-
στυνομικόν δελτίον είναι πολύ συ-
χνά λευκόγ, άλλά καί είς την δπαι-
θρον χώραν.
ΈΙνσι άληθές ότι διεπράχθησαν
έσχάτοις μερικαί ληστείαι είς την
ύπαιθρον, άλλ' απεδείχθη απ αί
συμμορίαι αΐτινες διέπραξαν ταύ¬
τας, είχον κέντρον όργα-νώσειος αύ
τά·ν την τουρκικήν ζώνην καί ίνα
ήσαν μάλλον άνταρτικαί παρά λη-
στρικαί συμμορίαι. Καί κατά τΓον
συμμοριών αυτών ελήφθησαν ύιρ'
ημών δραστηριώτατα μέτρα καί αί
πλείσται έξ αυτών έξηφανίσθησαν
ίίδη έκ τής ήμετέρας ζώνης.
ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΤΝΗ
"Οσον άφορςί είς την άσκησιν
τής Ποινικής Δικαιοσύνης υπό των
ελληνικών στρατοδικείων, αθτη δι-
καιολογεϊται πλήρως έκ τοϋ σκοποϋ
τής έλληνικής Κατοχής καί τού τό
που, δπου αυτή εκλήθη νά δράση
Κυρία α'ιτία «τής έλληνικής Κατο¬
χήν δ£ν ήτο ώς συνήθως πολίτη
τις επιχείρησις επί έχΘρικού έδά-
φους, οϋτε έξ όίλλου επρόκειτο νά
δράση ή ημετέρα Κατοχή είς περιο
χήν Κράτους, είς την δικαιοσύνην
τοϋ δποίου δύναται αίς νά έχη α¬
πόλυτον εμπιστοσύνην.
Έκ των πρωτϊστων σκοπων τής
έν Μικρά; Άσία Κατοχής ημών, υ¬
πήρξεν ή εξασφάλισις τής δημοσί¬
ας τάξεως έν .τή κατεχομένη περιο
χή καί διά την εκπλήρωσιν τοϋ σκο
ποΰ αυτού έδάρυνε τάς ελληνικάς
Αρχάς σοδαρωτάτη εύθύνη. Παρά
| των Άρχών αυτών θά έζητεΐΤο λό-
γος διά πάσαν διασάλευσιν τής δη¬
μοσίας τάξεως. 'Τπό τοιούτους 6-
ρους ήτο αδύνατον νά έγκαταλεί-
ψωμεν τό σπουδαιότερον μέρος τοϋ
Ιργου ημών είς την τουρκικήν δι¬
καιοσύνην, πρός την οποίαν είναι
γνωβτή ή άνέκαθεν κρατήσασα έκ
μέρους ολοον των πεπολιτισμένων
Κρατών δυσπιστία, έφ' δσον ή"θτ
μάλιστα τα πλείστα των όργάνων
αυτής, ό'ργανα τοϋ Νεοτουρκικοϋ
Κομιτάτου, ουδεμίαν έμπνέοντα έμ
πκττοσύνην·, οϋτε είς τό ελληνικόν
στοιχείον, οΰτε είς τούς άλλους ξέ-
νους έδω πληθυσμούς, Ινδιεφέρον-
το, ώς ευνόητον, διά την άποτυχί-
αν τής άποστολής τής έλληνικής
Κατοχής.
(Συνεχίζεται)
ΜΥΚΗΝΑΙ
ΠΥΟΑΓΟΡΑΣ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
ρον, τού καΐ δακτνλιθγλύφον Μντϊ-
σάρχθυ καϊ ιμΐάς ώραΐοτάτης γυναι¬
κός ίγοΟ ελέγετο Πυθαΐς τ} Παρθενΐς.
Τό ΜαντεΤθν τών Δβλφών ποθ έρώ
τησσν οί νεόνυμφθι κατά την επί¬
σκεψίν των τοΰς ύττεο^έθη «υϊόν
χρήσψον είς δλους το0ς άνθρ»ΐτθυς
δλων τ»ν «πσχών».
'Α/ρού παρηκολούθησε μαοθήμςίτα
τοθ 'Εριμθβάμανττος τθθ Σαμίου.
τθθ Φβρεβύβη είς τήν Σύρον, Τ°ύ
θσλή και! τοθ Άναξΐιμάν&ρθυ ε[ς την
Μΐληττον, έγκοπέλϊΐψε τήν 'Ελλάδα.
καΐ καΐτά σύστασιν τού Σαμίθυ Τυ-
ράννον Πσλυκράτους —ρός τόν Φα-
ραώ "Αμ—τν εΐσήλθεν είς τάς Σν©
λάζ τής Αίγύπ·τού.
Είς τοθς Ναιθός της Μέμψιδος
των θηβών έμαβήτευσε 20 ττερίτΚΗ·
Ετ— καί «Τκε φθά»*ι είς τήν κθρυψήν
τοθ Αδγυ—Ίθχού Ιερατείου.
Την ίποχήν εκείνην 6 υ1άς τΟΟ νΐ
κητοθ τής Βαβνλώνος ό Κοομβύσης
κστέλυσβ την Δνναστείαν των φα·
ροοώ ττθύ ή άρχή της έκάνετο ε·ς Το
σκότος τον χρόνον.
Μετεφέρθη λοιπήν ,μετ' αλ>ων ΛΙ
νυτητίων Ιερέων αί·χ]μάλωτος είς την
ττοορέμεινεν <3|λλα δώ Ης τό ανώτατον ΙερατεΤο» τής Βοββνίλόνθς οννοττήρχον τρείς βκχ*ορ· τικαΐ θρηρκεκχΐ. ΟΙ τταλαιοΐ Χσλδα»ι ΙερεΤς, οί ί ττΐζώντίς <)ίΐΓΟ τήν ττίρσικήν Μοογεία» *χχ{ οί ίΐτίλίικτοι τής Ίουδαϊκής α(χ Ένεβάθι/νε λοιττ&ν είς τάς 7νώ «είς των Μάγων, των κληρονόμυν τοθ Ζωρθάοτροι» ττού κοοτεΙχον τ6ν χίφΐσμόν των πθρ, α- στρ»ο6ν φώς, ηλίκτρικά ρεύματο: τής άτιμοσψαίρας καί τον Μσγνη;Τΐσμύν τής Γής). ν*·τά την συμττλήρωθΊν τής τττιοκής καί τής Χοολδαϊκής ως, ό Πυθοαγόρας εγνώριζε ΐΐΓθλϋ λιϊ- άττό τοθς διδαο·κάλο.ις τής ΦΐΛΐικής καϊ άττό κ6θε της *ττοχής τον Ιερέο: λαϊκόν. *Εμα0ε τάς αΐωνίους αρχάς Σύμπαντος, ή φύαις Τ«0 είχε ξει τάς ώβύσονς της, οί ιτνκνοί ιε- ινλ°ι τή"ς "Υλης εΤχον σχισθη ίμττρός τθυ καί τοθ άττεκάλυιττον τάς μααιτάς αφαίιρας τής φύσεως τής πνεΐίματΐκης άνθρωητότηΤΟς 'Ηβυνήδη, ν,^ συγ«ρίντ> τα
κτήματα «αί τα ιμειονβκτήμοτο: το;
ΊουδαΙκοΰ Μθνθθεϊσμού, τοϋ '
κου ΠΐΑ«εϊσ|μο0( τού Ίνβκοϋ
οΐμοθ κα'ι τθθ Γμς>σκΡύ Δι&τιμοί;.
Εγνώριζε δτι δλαι αί θρησκ«ίαι
^ταν άκτ!ν«ς ιμΐότς καί τής αυτής ά
ληθείας, διβρχοιμένης άηό διάφθρα
στάδ'α διανοίας καΐ ά—ό πολλάς κβι
νωνικάς ταφείς.
*Ητο κάτοτχθς τής σννθέσεως ύ
λο,ν των δνδαοτκοτλιών τής έττοχήί
τού, τό 6λ£μ'μα τού καθώς
Τό ιταρ«λθόν καΐ έβυθίζετο ε[ς
μ£λλον £κρινε το ττ«ρ6ν
κτιχήν 5'αύγειαν.
ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ
(*) Ό περιφη,μστερθς κσι απού-
δαΐάτερος των Πυθαγορείων (423
365 ττ.Χ.) έτπδράσσϊ είς την Ανά-
τττιιξΐν των ,μοβθηιματικών κα! τής
μηχανικής
(**) Βυζαντΐνός Ιστορΐικός «αι
Γεωγράψος ΤοΟ Ζ' ιμ.Χ. αΐώνος
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
2ΤΝΕΑΕΙΑ έκ της 1ης σβλν&Ός
μέ την άπειληιτιική δήλωοη δτι οηό
μέλλον θά κανόνιζε τή στάση τού
απένανη τοΰ Μανουηλ, άνάλογα
μέ την σνμπεριφορά ·τον.
Τό άστόχαστο αύτό γράμμα τού
Φρειδερίκου Βαρβαρόσσβ είχ-τε καί
«η σοβαρή τού πλεΜρα. Μέ τ6 Ιλαοό
τού έπιχείρημα, δτι οί Γερμανοί αύ
τακιράτορϊς ^σαν «Λττρονόμοι των
Ρωμαίον αύοκρατόρων, ό Φρειδε-
ρΐκος ξεχώριζε τούς πρώτους άπό
τούς δεύτερους καί ώμολογοϋσε κα-
θαρά δτι δέν ήταν «Ρωμαϊος», άλ¬
λά «Γερμανός». Καί γιά νά στηρί-
ξη την Λδιά,ντροπη προβολή τοΰ δι-
κακόματος νά διοικϊί τήν Ρωμαϊ¬
κόν ΑύτσκρατΓθρία, οάν Γερμ<χνός τα <κόν Μανουηλ την Ιβιότητα τοΰ «Ρ<0£ΐα£ου Αύτοκράτορος» καί τόν άποκαλοϋσε ύποτιμητικά «Βαβι.λέα τής Γραικίας». "Ε, όχι! Ό Μανου¬ ηλ δέν θά τού τό χάριζε. ΟΙ πεο^- στάσεις ήσαν δύσκολες καί οί πε- ρισπασμοί τού σ··τήν Ανατολή πολ- λο£, νιά νά δώση άμέσως καί κατευ θείαν στόν Φρειδερίκο τό μάττημα πού τοΰ χρειαζάτανε. Οδτε καί θά βγαινε αίποτα μ' ένα νικτιφόνθ πό- λεμο εναντίον τού. Ό μόνος τρόπος νβ άνακτηση την 4—χλ£ιστ ι«6τη- τα τοΰ αύοκρατορικοΰ τίτλου, ηταν νά διαλύση τήν Γερμανικήν Αύτο- κραιτορία. Αύτό ξεπβρνοϋσε τίς δυ¬ νάμεις τον. Άλλά δέν ήταν καί ά- κατόμμαχία τού.
Τό φατίλι γιά τή (ΐεγάλη, πνρκαϊά
τ'ύλιξε τόν ΦρειΛερϊκο άπό παντοϋ,
δέν Ιμενε στόν Μανουηλ, παρά ν'
άνώψτ, των <%ΐνθήρα. "Ε-ρε,πε, δ- μως νά κλείση πρωτα τή γάγγραι- να τοΰ άτελεί<ι>του πολέμου κατά
τοΰ Σ'ελτζουκΧδη σουλτάνου τοϋ Ι¬
κονίου, Άξεντίν. Δέν πρόλαβε. Πέ-
βανε στά 1180, σέ ήλικίβ. έξηνταο-
χτώ χρόνων.
*Λέ τόν θάνατό τού 2ληξε 6ρ'στι-
κα ή διαμάχη γιά τό αύτοκρατορι-
■ΐχό ο-τέμμα τής Λύσεως. ΟΙ άτρεί
Λιες οίκογενειατιές τραγωδίες τών
διαδόχων τθυ Καί ή ραγδαΐα τκφσ·
κμή τής^ Ρωμανχκής Αύτοικςκηορί-
ας, δέν έπιτς^πανε πιά οδτε σάν ά-
πλη σκέψη, ττ>ν διεκδίκησή η<Λ'. "Ομως οί Βυζαντινοί μονάρχες, εμεναν πάντα οί μόνοι άπό νόμιμη διαδοχή Αύτοκράτορες ίΐών Ρωμαί «ν καί τόν τίτλο αύτό θά τόν δια- τηροΰσαν κατ' άποκλεισικότητα, ά- νεξάρτητα άπό τήν όποναδήποτε γε- 2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ -τής 1ης σελίβος ι τής Φύσεως, πού προσαρμόζει μέ την Ιδικήν τού αόρατον δύναμιν, καί τόν ανθρώπινον πολιτισμόν, είς κάποιαν συναρ πάζουσαν τάξιν εγκαρδίου εύ- γενίας. Καί φαίνεται, δτι πάντοτε, Ι- τσι συνέβαινε έδώ, είς τήν πε ριοχήν τών Μυκηνών. "Εχει κσ νεΐς τήν αίσθησιν τής Ιερότη- τος τοό χώρου. Νοεϊ, δτι κάπο τε, κάτι μέγα ύπηρχε καί διε μόρφωνε τήν Ολην ενός τρομα κτικοϋ συγκλονιστικοθ, προκα λοθντος, είς τάς άνελίξεις τού τό δέος, μύθου. ΑΙ ΜυκήναιΙ Ή χρυσωμένη πηγή κάποιας άκτινοβολίας, πού φωτίζει τάς πλέον ύποβλη τικάς στροφάς τής Ίλιάδος καί τοθ άρχαίου τραγικοθ λό' γου. ΑΙ ΜυκήναιΙ Τό έξαίσιο μυστικό κάποιας αΐωνιότητος, μυστικόν, πού καί μετο: τόν με γάλον Σλήμαν μένει, έν πολ- λοϊς, άπσραβίαστον. ΑΙ Μυκήναι! Τό μεγαλείον ττ|ς άπωτάτης αρχαιότητος, τό ηθικόν καί πνευματικόν της αΐνιγμα, ό θρΰλος πού τόν κα τευθύνουν αί πελώριαι μορφαΐ τών Άτρειδών. ΑΙ ΜυκήναιΙ Δεσπόζει ή πε ρίφημος άκρόπολίς των. Δηλα δή τα έρείπιά της, επάνω είς αΐχμηρόν βράχον, είς τούς πρό πόδας τοθ δρους ΤρωτοΟ. Έν- τός αυτής ευρίσκετο ή ξακου- σμένη πόλις, μέ τόν πλοθτον την δόξοτν καί τήν τραγικήν Μοίραν. Επ! τών Πελοπιδών καί Ιδιαιτέρως επί Άγαμέμνο νος ή Ισχύς μεγίστη. Τό κρά- τος τών Μυκηνών επεκράτει είς ολόκληρον τήν Πελοπόννη σον καί ή φήμη τού Εφθασε μέ χρι καί τής Αιγυπτου. "Επί Τι σαμινοΰ, υΐοϋ τού Όρέστη καί έγγονοθ τοθ Άγαμέμνονος κα τέρχονται οί Ήρακλεϊδαι καί ή πόλις καταστρέφεται, διά νά έρημωθή τελείως, άπό τούς Άργείους. "Εκτοτε δέν άπασχολεΐ, πλέ όν. Καί μόλις τ 01876 ή σκα- πάνη τοθ Σλήμαν πίπτει, ώς α¬ ποκάλυψις. Τό ενδιαφέρον κεν τρίζει. Καί αί έρευναι συνεχί- ζονται μέ έντατικόν ρυθμόν μέ χρι τών ημερών μας. Κάθε τα φός πού άνοίγεται γίνεται καί μία νέα πηγή πολυτίμων πληρο φοριών, διά τόν ΜυκηναΧκόν πολιτισμόν, συνέχειαν τοθ Μι νωικοΰ, πού καί αύτός άνήκει είς τό ΑΙγαϊον. Εντύπωσιν, φυσικά, προκα λοθν τ όπερίφημον Κυκλώπει- ον Τεϊχος, μέ την Πύλην τών Λεόντων, τα άνάκτορα καί οί θολωτοΐ τάφοι, ό τάχρος τοθ Άγαμέμνονος, τί)ς Κλυταιμνή στρας καί τοϋ ΑΙγίσθου. Τούς αποθαυμάζουν, τώρα, οί επι¬ σκέπται πού συρρέουν έκ πά¬ σης κατευθυνσεως. Είναι, κυ ρΐως, ξένοι καί, φυσικά, θαυμά σία κατατοπισμένοι. Άλλά καί δταν ύπάρχουν γνωσιολογικά κενά, δύνανται νά καλυφθοθν επί τόπου. Ή τουριστική όργά νωσις, ή όποία έδώ λειτουργεΐ κατά θαυμάσιον τρόπον έχει προβλέψει, ώστε ή παροχή πλη ροφοριών νά είναι ευχερής καί πλήρης. Ποικίλσ ίντυπα είς ξένας γλώσσας καί ζώντες άφηγη- ταΐ τής ίστορίας βοηθοϋν τήν σκέψιν τοϋ έκθάμβου ξένου, 5ιά νά επιστρέψη Ης τό βα^ύ φορτον άπό δόξαν καί δραμα μακρινόν παρελθόν. Άφήνομεν τάς Μυκήνας, έ- νώ ή έλληνική μεσημβρία προ χωρεϊ μέσα είς άποθέωσιν φω τος. Τυλιγμένον, ώσάν είς μα γικάς νεφέλας διαχύτου χρυ- σοθ, χάνεται σιγά - σιγά τό τοπίον. Καί ΰστερα άπό διαδρο μην πραγματικά μαγευτικήν, μέ θαυμάσιον δρόμον καί έν- διαφέροντας ένδιαμέσους στα θμούς, νά τό "Αργος, πρωτεύ ούσα τής γθνιμωτάτης έπαρχί άς, μέ τό Βενετσιάνικο κάστρο πολύ καλά βιατηρημένο. "Επάνω είς τόν λόφον τής Αψίδας, είς τόν Προφήτην Ή λίαν, ϋπήρχε παλαιά καί άλλη άκρόπολίς. Μεταξΰ αυτών κι- λά ή Ιστορία της πόλεως. Χά¬ νεται είς τα βάθη τοϋ χρόνου καί είναι άπό τάς ένδοξοτέρας των 'Ελληνίδων πόλεων. Διό¬ τι καί πρώτον, πάντοτε, διεδρσ μάτισεν, είς τήν άρχαιότητα, ρόλον τ ό"Αργος. Άναφέρεται είς δλους τούς έσωτερικοΰς καί έξωτερικούς πολέμους, είς τούς όποίους οί κάτοικο,ί τού διεκρίνοντο μέ όνομαστούς άρ χηγούς. Κατά την κλασσικήν, μάλιστα εποχήν, τό "Αργος ε¬ θεωρείτο όμόδαθμος πόλις μέ τάς Αθήνας. ΟΙ τίτλοι τού συ νεχίσθησαν, έκτοτε, λαμπροί. Πρωτοβουλίαι τών Άργείων ά νακύπτουν έπιβλητικαΐ είς όλό κλήρον τήν Ιστορίαν καί είς τοΰς νεωτέρους χρόνους ή πά ρουσία τού σημειώνεται μέ τήν πρώτην "Εθνικήν Συνέλευ¬ σιν πραγματοποιηθείσας έκεΐ τό 1821. Σήμερον τό "Αργος, μέ τόν ώραιότατον ναόν τοϋ Άγίου Πέ¬ τρου, είς τό κέντρον καί την όμώνυμον πλατείαν, πλαισιω- μένην άπό νεραντζιές, πού γε μίζουν άπό λεπτότατον άρωμα τήν ατμόσφαιραν, κατά τήν ε¬ ποχήν τής άνθοφορίας των, εί¬ ναι πόλις άκμάζουσα. Τα τέ¬ κνα τού είς οιονδήποτε τομέα καί αν έπιδοθοΰν, διακρίνον- ται. Παραλλήλως μέ τήν ευγενεί αν πού είναι συμφυής μέ τόν χαρακτηρα, διαθέτουν ζωηράν εφεσιν, διά τα πνευματικά ερ- γα. Είναι χαρακτηριστικόν δ¬ τι ό μορφωτικός των σύλλο- γος «Δανός» ημπορεί νά χαρα κτηρκΐθή', διά τούς προσανατο- λισμούς καί τάς πραγματοποι ήσεις τού, ώς ύποδειγματικός. Έξ άλλου, είς άνοδον ευρί¬ σκεται ό βιοτεχνικός κτί βιο- μηχανικός τομεύς. Δεκαπέντε, περίπου, ύφαντουργεΐα έργά- ζονται, μέ εξαιρετικήν επιτυ¬ χίαν, δπως έπίσης τα έκκοκκι στήρια βάμβακος καί τα με- ταλλουργεΐα. Λειτουργοθν έπίσης τΐρότυ- «όν εργοστάσιον έπεξεργασί- άς χ υμών καί εργοστάσιον ψΰ- χους. Έν τώ μεταξύ είς άνο¬ δον καί ή τουριστική κίνησις. Ώραιότατα κέντρα καί πεντα κάθαρα, άνταποκρινόμενα είς τήν τελευταίαν λέξιν τοΰ έκ- συγχρονισμοθ. Τα ξενοδοχεΐα πλημοϋν δλας τάς προϋποθέ- σεις, ώστε νά άναπτυχθτ| καί περαιτέρω ή εΐσροή ξένων επι σκεπτών. χρηστοσ: γ. ευαγγελατοσ (Συνέχεια είς τό προσεχές) ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΗΣ "ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ,, ΣΜΥΡΝΗΣ Α. ΖΑΚΑΣ, Κ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Ι. ΜΟΣΧΟΠΟΥΑΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ Τό έσπτίρας τήϊ τταρβλβοθσης Τρί της σνΛΐτλβιιν τό Κεντρικόν Συμβού λιον Στεγάο·εως καΐ ελσιδε,, τάς κά τωθι ώ—οφάσεΐς: Περι τροΐΓθΐΓθιήσεως ιμή άρτίθυ °>
κοιτεδικθΰ Τμή,ματος ϊ|ς τήν ά-
ρΐθμ. 13 ΙδιοικΤτισ-ίαν τού Ο.Τ. 34
Συν)σιμοί> Είτγενείας Πβιραιώς.
Περϊ ΤρθΐτοΐΐΓθιήυεως τών ϊπτ' ά-
ρ·θμ. 2940, 6377 διαΐγραιμιμάτων Ν.
ΆνοΕΤίΛής καΐ Καισαρ*ανής διά ττρο
σαρμθγής σ>>τών ητρος άοδοθέντο: Β.
Δ«θΓτάγιμαΤα τού Ύιτουργείθυ Δηαθ-
σί«ν "Εργων.
ίΤερι ί(γ·φίσεως ιτροσκυρώσ*ως λω
ρίδων «Ις τετρόγωνα τινά τ°ΰ Συν)
μης οΙκίας έν Σύρω είς τό ζεύγος
ΰ Νικαίας Πειραιώς .
ιτταρβ5(ωρη|θ£·ίστ»ς έτοΐ-
θανάτοι; τ«ν.
Μετοο6ί·βα<Ίς των στεγα°Τ'«ών δι καιωμάτων «λ—, τού όητοβ'ώσαντος Ζαρτανιάν Ζ<·ραΐρ, είς ιμΐλη τής οίκογενβίας τού. ιμθρψης σττβγάσΐως τού Γκάγκου Γεώργιον, ότττό |σο6(ου οΜ)σ*ως; είς όριοτικηιν πά ραχύρτρην. ΑΛεΤαβίβασΐς στεγοίθΐτΐκών δικαίω μαΐων κλπ. τού όπτθβιώσστνΤθς ιτρό ϋ ββμ. είς Αο~α υέ*η τού. ίκ τού ίΐτρθγρώμιμθΓΤος τού ττρόσφι>ιγος Μοορχαριάν
Χοοζάίρ, λόγω είσσΐγο5γής τού είς Γ.
Στέγτ,ν ΝΐΑιΝΣΕΝ βεσ)νί·οης.
Άναγΐνώριστς τού ττρόσφυγθς Μςτ
οτνροσΐάν ΑΙκ. ώς δικαιθύχου
γάσίως είς Σέρρας, δι' Λγοιράς
μτ>ς οΐκίας «αί
"Ανοτγνώρισΐς τής
Σκάλιαρχ Μάχ> ώς δ*αιοΟιχθυ στε-
γάσεως ε(ς Βίρρθιαν 6«' άγορός ε
τοίιμης οικίας.
ΜεΤατρθιΐΐή ιμθρψής στΐ,γόί'εως τοϋ
—ρόσιφνΓνθς ΣβλΐγνΤιάν 'Αιγκσπ άπό
άριστ ικής παραχωρήσεως είς Ισόβιθν
οΤκησ'ν.
Περΐ ώναγνωρίσεως ώς δκαιούχρυ
στογαστΐιοϊς ώπθκαταστάσ£ως ιτροσ
ί-ιιγικής οικογενείας ε(ς διαμίριθαα
Αΐγάλΐω.
Πίρ'ι τροο—τοιήσεως τής ι>—' ά-
ριβμ. Δ6)'Β)ι299 )20.1.66
^ς ώς και έκΐδόσϊως νίας τοιαύτης,
έττ' ονόματι τής ανφγου τού ύητο6ιύ>
σαντθς Πολυμίοη Ν^ολάθυ τοθ Χά
ραλάμτττοι/ς. Τ
Π^ρΐ τρθπτσποιήσείος τής ί—' ά-
ριβα. Δ6)β)20420)ι1.1.69 άπτθψά-
<»εως ώς και 4κδόσ*«ς νέας Τοιαύ¬ της, ίπ' ονόματι των νομίμων νόμων ΤοΟ ό—οβιώσαντθς -ττ Η. Ε. Δΐ>μητράκτ( θεοδώρου τοθ Λη
ιΠε.ρί γ
ττρθγράμιματος ίππδοτήσεως ύιτερηλί.
κων προσφύγων οδκονο,μΐικού βτθνς
1970.
Περΐ παραχωρήσεως των κάτωθι οί
κοττίι5ων συμφώνως πρός τα Ν. Δ)
τα 4176)61, 4546)ι66 καί 8)1969.
Τού ι!—" άρΐθμ. 20 οίκθητ. έν τε
τραγ. ΙβΓ τού Σι>ν)σιμθν Δρα—ετσώ
νος - Πειραιώς ΐμβαιδοΰ ?,17,55 Μ2
είς την Βάρβαρον σνζ. Πακΐγ. ΑΛα-
κ-ρίβον.
Τοΰ ίπτ' άριθμ. 6 οΐκ. έν τετρατγ.
45 τ»ϋ Συν)ΕπμθΟ Τουρκοβουνίων ^μ
δαδοϋ 200,97 Μ2 είς τόν ΦΑΙΔ.
ΠΙιΝΑΤΣΗΝ.
ΤοΟ ύπ' άριβμ. 31 <Λί. έν τετραγ. Β τού Συν)ομού Ν. Καλλιιτόλίως ίμβαδοϋ 251,00 Μ2 είς τήν Δή,ιΐ)- Τί>α Σ ιβηραΐτοθλθυ.
ΤΗρΐ παραχωρήσεως ο[κ·αΐτέδου έμ
δοοδοΰ 1&5-4Ο λΑ2 κειμένου ίν τώ
Ιυν)σ,μ« ΚαΛοομαριάς
ίΐς Τόν Γεώργιον Κ<«ν. είς Αντάλλαγιμα τής έν τώ αύτω συν ΐΜκ.ισιμώ βνιταλλοιτρΐωθείστις μικρθίδ'θ κτΐ)σϊας Τού συμφώνως πρός τό άρ¬ θρον 119 τού Συν) τος 1927 εν συν δνασιμώ πρός τό άρθρον 5 τού Α.Ν. ωγραψική εκταση τής Αύτοκρατο- ρίας τού. «Βασιλείς κο.1 Αύτοκρά¬ τορες των Ρωμαίων» καί «πάσης Ρωμανίας» Ανατολικώς καΐ ΔυΤι- κης. (Συνεχίξεται) διά Τ<>ύ
τος τής αώτοστεγάσε«ς τών άπόρων
προσφύγων άφών Ραδάνβ^ς καΐ Βα
! σιλε-Γας Τσοκίριΐ είς Ν. Ίωνίαν Βό
ι λου.
ΓΊερΐ δωρεαι παραχωρήσεως είς
τας Σχολικάς 'Εφθρείας τού 2ου
καί 3ου Δτ»μοτ'ΐιών Σχολείων των
κατεχομένων άττ' αυτών χώρ«*ν συν)
ομού Ν<«αίας Πειραιώς, "Εγκρισις ίφαρμθγής στεγαβτι- κθύ προγράμματθς πρός στέΐγασ.ν ά ο|κθγενοών τού ο&ασιμού Πιερίας, αίτινες δέν συμ ιτι-ρ«ελήφθησαν είς τό Ή «Εύαγγελική Σχολή» Σμύρ¬ νης, ό οράρος έκεϊνος τής Άνατο- λής, <γγο Γνμνάσιό αης —Φιλολο- γικό τμήμα, Διδασκαλείο, 'ΕμΛορι- κό τμήμα— καθώς καί στά 5 έξαρ- τήματά της, τίς Άσιτικές σχολές της, είχε άξιύλο.γον>ς καθηγητές
καΐ διδασκιάλους, πού δλοι τους
προβπαθοΰσαν νά δώσοτ'ν μίαν άρ¬
τια μόρφοκτι στή μα'&ητιώσα τότες
νεολαία.
Τα διάφορα άρθρα, τα σχε·τι«ά
μέ τούς κα,βηγητές τοΰ Γυμνασίου
τής Εύαγγελικής Σχολης Σμύρ¬
νης, ποΰ δημοσιεύθηκαν προβχρά-
τως στήν εφημερίδα μας, κα&ώς
καί στόν ·τΚήρυκ« τής Νεας Σμύρ
νης», μοϋ ίφεραν στή μνήμη μου —
καθότι <Εύαγγίλι«άνος» καί έγώ καί τελειόφοιτος τοϋ Φιλολογικοΰ τμήματός της στό 1916— ώρ«τμέ- νες διδαβκαλίες τους, γλοκτσολογι- κοΰ ένδιαφέροντος. Ό Άνακττάβιος Ζάκας, γτ>μναστ-
άρχης μας κατά τό σχολικό ?τος
1914—1915 καί καθηγητής μας στά
άρχαΐα έλληνικά, 6 έμβριθείς έκεί-
νος έλληνιστής, ήταν σχολαστικός
άττικΜΤτής.
"Ο'ταν είχαμε τα "Επη τοϋ Όμή-
τρου, Ίλιάόα καί 'Ο&ύσσηα, καί
μάς εδγαζε νά πούμε μάθημα, ά-
«αιτοϋσε ν' άναγινώσκωμε τούς στί
χους μέ την μετρική. Άλλοίμονο σ'
εκείνον πού 8έν διέκρινε τόν μετα-
τρεπόμενο σέ «σπονδεΐο» δάκτυλο.
Τήν δέ Ιίονίκο - αίολική αύτήδιάλε-
κτο των δμηοικών στίχων, ϊπρεπε
ν>ά μεταφράσωμε δχι στήν καθαρεύ
οιντα, δπκ»ς θά είπρεπε, άλ?Λ στήν
ονιτική διάλεκτο. Τό ίδιο καί δταν
είχαμε Ήρόδοτο, που ή ίστορία
τού είναι γραμμένη στήν ίωνακή.
Άλλά αυτή εύτυχώς, μάς ήταν πιό
εϋκολη νά τήν μεταφέρωμε στήν
άττική.
ΤΗταν πολύ σχολαστιαός στήν έ-
τυομολογία των λέξειον κι' άκόμα
πιόΐερο στό Συντακτοιό. "Επρεπε
κάθε άρχαίο κείμενο νά τοΰ τό δια-
6άσα>με μιά - μιά πρόταθΊ καί νά
βοοΰμε τό ρημα της, τό ύποκείμενο,
τό άντωίείμενο, ν' άναφέρωμε τόν
τυχόντα έπιθετικό ή έπιρρηματικό
προσδιορισμό κατί νά ξεχο)ρί<ΐα>με
τήν κυρία πρόταβι άπό την ύποτελή
Κ' δστερα άπό τή σνντακτική αύτη
έξονύχνη, τότε πιά νά προχωρήΊτσω
με στήν έξήγιησι. Μέ δλα αύτά, δ-
μως, περνοΰσε ή ώρα τής παραδό¬
σεως καί δέν Ιμενε καιρός νά μάς
δώση τήν καττάλληλη έρμηνεία γιά
νά νοιώσωμε τίς υψηλές κ«ί ήθνκές
άξίες, πού περιεϊχαν τα άρχαϊα αύ¬
τά συγγράιμμα.τα.
Ό Κωνσταντίνος Στυλιανόπον
λος είχε πάρει τή θέσι τοΰ Ζάκα
ώς γτ'μνασιάρχης, περΐ τα μέσα τοΰ
1914—1915, παρά τή νεαρή τού ή-
λικία, καί τούτο έξ άνάγκης, λόγω
τής γερμανομαιθείας τού, καττά τίς
κρίσυμες έαείνες έτΚνκες μας σ*τι-
γμές χοΰ Πρώτου Παγκοσμίου Πο¬
λέμου (1914 - 1918), παρέμεινε δέ
επί τριετίαν. Είχε έ'ρθει προσ<τά- τ»ς άπό τήν Εύρώπη, δπου είχε κά νει είδΊ,κές σπουδές στή τριλολογία, τα παιδαιγωγικά καί τίς πολιτικές έ- πκττήμες, Ιδίως στή Γερμανία καί Ιταλία. Καί ήταν καθηγηιτής μας στά άρχαϊα έλληνικά, τήν Ψυχολο γία, Λογική καί ΑΙσΘητική. Στά τε λευταία δέ αύτά τρία μαθήματα, ϊδινε τήν περισσότερη σημασία. 'Εφαρμόζοντας τήν νεο>τερίζου-
σα τότε Παιδαγςογική, ή·ταν άντί-
Θετος πρός τό παλαιό καί σχολα<ττι- κό σύστημα τοΰ Ζάκα καί προσπτα- Θοΰσε νά εφαρμώση τήν ευρεί» άν ιίληψι <ττή οιΛασκαλία τού. τΗταν άκόμα καί λάτρης των καλών τε- χνων καί μάς έμφυσοΰσε τό ενδια¬ φέρον γιά τήν Ζωγραιρική, Γλυπτι- κή καί Μουβική. "Οταν μάς δΐδασκε άρχαΐα 'Ελ- ληνικά, δδινε λιγώτερη σημαισία στό συντακτικό, άρκεΐ νά τού έξη- γουσαμε τό κείμενο καΐ νά δείχνα- με δπ είχαμε έμβαθύνει στά νόημα. Καΐ περιβσότερη ό>ρα κατανάλισκε
νά μάς παρα<ηήση τίς υψηλές καί ήιθικές άξίες, ποΰ πεοιεΐχε τό κεί¬ μενο. Μάς ϊλεγε, «δταν ή γλτόσσα τοϋ κειμένου δέν μάς ξενίζει καί βέ μάς κουοάζει, τότε μόνο 8ά μποροΰ- με πλέρτα νά ναιώσωμε τό νόημα τοΰ κ€ΐμένου>. Καΐ γιά παράδειγμα
μάς Ιφερνε καί μάς διάβαξε ό ίδιος
τή μετάφρασι τής Ίλιάδος σέ δε-
καπεντασύλλα&ονς (Ττίχους τοΰ Ά-
λέξανδρου Πάλλη. Καί δλα αύτά
πήγαιναν ως τ' αΰτιά τοΰ Ζάκα,
ποΰ μέ στωπηρή πικρία παρακολου-
Θοΰσε άπό μακφιά τόν νεωτερίζον-
τα άνταγωντσμό.
Ό Ιωάννης Μο<τχόπουλος, κα- 'Βγκρισις πυτώσεως δραιχ,μ. 2-543,000 *ιτ! Κεφ. 7 βρθρ. 1 τού —»ρά τής ΕΚιΤΕ Λ»γ)σμοΟ κατά δρο$ομ. 10.000 λό- ανβι<>8οτησίως δι-
Πυροτταβούί; Στελ. Καρα-
"Εγκρισις καΐ
ιτρός
οανίΐοδάτησιν
ΓΗρ'ι ιτεριορισμοΰ τής ί/ττΐ των
-Ις τόν οίκ'σιμόν Κθνανακίου Μεσση
νίας οίκθττέδων Γεώργιον Ίωάνν.
Κσ(τσιικάρτ> ίγγεγραμιμένης ύποθήκης
ϊ|ς |ν έκ. των ολοητίδων τούτων·.
■Πεοϊ έφαρμογής σΜμπτληρ»μα(Τικθΰ
βτε,γαστΐιιού πρθγράμιματος πρός
στόγασιν τών ύΐτολοΐπων δικαιούχων
τού οΕκισιμθύ Ποίντελεήιμθνθς Πιερίας.
ιΓΤερΐ άρσεως τής έ~6ληθείσης α
παλλοτρΐώσβως 6<ά τής ύπ' άοιθμ. Υ. 1694)23&7)ι68 κοΐνής ΎττΌυργι- χής άιτοφάσεως έκ Μ2 177066 είς την πεοιοχήν ΧΡΥΣΟβΙΤΣΗΣ 1£>
ΑΝΝΙΝΩΝ.
Περι άρσίως τής ί~ιβληθ*(σης ά
—ϊλλοτριώσεως διά τής ύπτ' άριθιι
Υ. 2107)3 ΙΑΝ. 1969 κθινής ·γ.
ττθυργ'κής αποφάσεως έκ Μ2 787<7 είς πίριοχήν ΒΑΛΤΕ ΙΝΑ τής Κοινό τητος Μ. ΓΟ'ΝΙιΤΣΗΣ ΙΩιΑιΝιΝΙΝΩΝ Άγορά τταρά τής Δ.Α.Π. ΗΡΑ¬ ΚΛΕΙΟΥ οίχοττεδΐκής εκτάσεως (κ. *Α2 842,10 κειμένη,ς (_ν -^ Ί^ριΟχ^ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ ΛΑΣΗΘΙΟΥ ΚΡΗ¬ ΤΗΣ, «V ής έχουν άνεγερθεϊ ηνρη νες π<χρό: των ύττηρεσιών τού τέως ο: Δρος ΔΗιΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΝΗ θηγητής μας στή Βυζαντινή Ίστο- ρία, δ ίΐοφός καί εύρνμαθής έκεί- νος έπκττήμων, σέ κάθε παράδοσι δέν σηκωνε κανένα μαΘητή νά τού πή τα μάθημα, άιλλά μάς ελεγε: «Παιδία μου, ξέρο> πώς εχετε δια-
δάσει καί μά&ει καλά τό μάθημά
σας. Άλλά τό 6ι6λίο σας Ιχει την
περιορισμένη διδακτική ΰλη, πού
δέν περιέχει ώριοίμένες άξιοπράσε-
κτες πτυχές τής ίστορίας τοΰ Γέ-
νους καιί πού πρέπει καί σεϊς νά τίς
γνωρίΐζετε». Καί τότε, σύμψ<υνα μέ τό κεφάλαιο τής Βυζαντινής Ίστο¬ ρίας πού είχαμε, μάς έξηγοϋσε ω¬ ρισμένα γεγο+άτα πού άπόδειχναν φανερά, ποιοί ήσαν οί φθονεροί έ- χθροί τοϋ 'Ελληναοιμοΰ καί τής Όρ- Θοβοξίας, καί δέν παρέλειπε νά τα συγκρίνη μέ τα σύγχρονα. Καί σέ μιά έποχή, πού μάς δίδα- σκε Συντακτικό, τού άρεοε νά μάς σχολιάζη τή μιλούμενη σμυρναϊκή διάλεκτο καί νά μάς έξηγή τούς Ί- διοματιβμούς της. Νά τί μάς ελε- νε: Ό έγχώριος σμυρναϊκός Ιδίωτι- σμδς είναι πολύ εΰδιάκρυτος καΐ στή κλίσι καί στή σύνταξι καί στό λεξιλόγιο, άκόμη καί δταν μιλιέται άπό τή μορφωμένη κοινωνική τάξι. "Ε:σι, βλεπαμε, πώς οί γηγενείς Σμυρναϊοι προφέρουν τό «λυ· σάν «γι» ούρανκτκόφωνο, δταν αϋτό 6ρί οκετατ. μεταξύ δυό φοητιεντικών φθόγγων π.χ. λένε «σκογιό», «φρο- <αγιά» άντί «οκολιό, φροκαλιά». Πράμα πού δέν μποροϋν νά προφέ¬ ρουν οί έπήλυδες Σμυρναϊοι, άκό- μη καί αύτά τα στή Σμύρνη γεννη- Θέντα καί άνατραφέντα παιοιά τους καΐ πού τούς προδίδει την ξενομερί Τικη καταγο>γή τους. Ή έτερορρο-
πή τοΰ «λι» σέ «γι» ούρανισκάορωνο,
είναι καθαρώς έλληνική άρχαϊκή
καί κακώς τήν χαρακτηρίζουν οί έ¬
πήλυδες Σμυρναϊοι ώς ξενικήν.
(1). Οί Σμυρναϊοι διετήρησαν ά-
κάμη καί την τροπήν τοΰ φθόγγου
«ε» σέ φθόγγο «ι», τροπή προσιδιά
ζουσα στήν αίολική καί Ιωνική διά¬
λεκτο τής Άσίας. Τήν βιατήρτ>σαν
δμως μόνο στήν αΰξησι τών ρημά-
των στούς παριοχημένους χρόνους
παρατατικό καί άάριστο, πράμα πού
ΥΦΟΥΣ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ 66 ΔΙΣ. ΔΡΑΧΜΩΝ
Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΤΠΟΛΘΠΣΜΟΣ 1970
τού
τού
Ή Κυβέρνησις άναοίνωσε χθές
τόν νέον κρατικόν ττροϋττολογισιιόν
ττρθσεχοΰς ίτονς 1°70. Τούτον
χθές πρός τόν κ. Πρω&ΐλ·
πουργόν είς την ΑΚβουσαν τού Ύ-
ιτουργικθύ Συμβουλίου, παρ°υσία
καΐ των λοιπών ιιελύν τής Κυβερνή¬
σεως ό ϊητθμργός των Ο1κθνθμΐκών
κ. ΆΜ5οουτσοτΐΌΐ;λος. 'Εν συνεχεία,
6 κ. ΠοωθΛτουργός προέβη είς όΛοτ-
προς τούς άντΐτΓρθσώΐτβυς
καΐ απήντησεν είς τπθ-
ίρωτήσεις. Είς έκτενβστχ
ρας άνακοινώσε'ς προέβη έττίσης
χθές την μεσημβρίαν ό κ. υπουργόν
των Οικονομ ι κων.
Ώς ΐΓροκύτττει άπό τάς άναχοΗω
σεις καΐ την είσηγητ'«ήν ίκθεσ'ν ί·
ϊ τού προύπθλθγκτμθύ τούτοΐΑ, τα
βασικά τού μεγίβη Εχονν ώς εξής·
Α'. Τό συνολικόν ϋψος των δατο.
ν«ν τού ωρίσθη είς τα ποσόν των
66.741 ί,κατ. δραχμών, έκ των Λ-
ποίων 53.800 τού ταχτΐκού προίπτο-
λ:γΐ«μού καΐ τα ύττόλοιπα 12.Φ41
τοθ πρθγράμματος έΐτενδ6σεων Τα
άντίστοχα ττοσά τού ττροϋπολθγι-
σμού 19ο9 'τ'θν Προβλητόμεναι δα
■:άναι 59.107 έκοπ., *κ των όΐποίω>
48-607 τού τακ,τιν,οθ ιτροϋπθλογΐ·
σμού καΐ 10.500 τού ττροϋπσλονΐ-
σμοϋ έττενβθσιων.
Β'. Τα συνολΐκά ίσοδα τού ττ /Ο
σεχοΰς πρθύπολογισμού ύττολο.γ!ζον
ται είς 5θ.60Ο «*ατ., έκ τών όττθί
«ν τα 57. Μ>0 τού τοκ,τικού ττροϋτττο
λ!>γιο|μού καΐ τα 1.100 τού προϋπτο
λογκτμοθ ίτΓΐνδυσεων. Κατά τό 1969
αί προδλέψεις έσόδων εΤχον όρ·σθή
είς 52.107 έ«ατ. δραχμών, ίκ των
οιτοίων τα 51.107 μέσω τού τοκτι
κοθ προθττολογισμού καΐ τα ϋττό*οι
ττα 1.000 έκατ. έκ τοο προθπολογ ι
8,4
δα
σμού έττενδΰσίων.
Γ'. 'Εκ τού συθχετισμού των
δαπανών (τοοκτικού κο!
πρός τα ΑντίστοιΧα
δα σ«>βγεταΐ ή Οιταρεΐς ά
Οψους 8.141 ίκαΐτ. δραχιμών, ή
λ^ψις τ°ύ Αποίου ΐΓροθπολογίζε
να γίνη: κατα τά 5.β41 έκατ.
της ιτροσφυγής είς εσωτερικόν
νε'σμον κα'ι κατά τα 2.30ο
Οιβ προσ<)>υγής είς ττόρους τής
δαπή.ς (δά>«ΐα, π«~ώσης κ
Είς τόν Λν~θινωθεντα
σμόν τού 1969
κόν £λλεΐμμα ΐίψος 7.0Ο0 έκ—., Γ|
κάλυψις τού όιτοίου πρθεβλέπϊτο κτ
τα τα 5 δΐς νά προέλθη άπό έσ«τε
οικον δανεΐσμόν καΐ κατά τα ύΐτό.
Χο.πΊ δύο δΐς έξ εξωτερικών πόρ«ν.
Δ'. Ό ΐτρθϋπολογισμός
ών καθωρίσθη, άπό Απόψεως
μών, είς τό Οψος των 12.941 ίκατ.
δρτχμών ϊναντι τώ,, 10.500 τοθ
1969. Ή χΡηματοδότ—ίς τού —«
υττολογίζίτα" θά προέλθη· κατά 1.
100 έκ. Από έσοδα προγενεστέρων 1
πεν56σεων (2ναντι 1 000 τοο 1969)
κ^τά 3.700 έκατ. ό—ό ττλεόνασμο
τού τακτι«ού ττρθοΓτολθγισμού ϊ»βντι
?-500 έκατ. προβλεφβεντον δ'ά τ4
1969), «ατά 5.β4·1 Ιχοτ. διά ίσ<ο τερικού δανεισμού υπό την μορφήν άμολογιακθύ δανείον καΐ έντόκων γραι*ματίων (έναν,τι 5.000 έκ—, τοθ 1969) καΐ κατά τα ύιτόλοΐι»! 2.300 έ*ατ. δ»ά δανείων καΐ—στώσι ών τού έξω,τίρικθύ ((ναντς 2.0ΟΟ ί κατ. τού 19*69). Είς τόν νέον τίροϋπολθγΐσμόν προ βλβττεται ή αύξησις των ό—οδοχών των δημθσίων ίίΐταλλήλων καΐ των συνταζ>ούχων κατά 5% Λπό τής Ι/ης
Ιανουάριον 1970.
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΠΡΟΤΟΝΗΣ
ΓΡΩΡΠΟΥ ΑΙΛΒΟΗ
'Πς πιρθανηγγςίλαιμεν, την ττσοεΛ
(*ούσ— Κυριακήν Εγιναν ιμβτά πάση»,
Επτ'-σ-ηιμότητος κοτΐ κατανύξεως τα β
παρατηρείται καί στά νηστά τού Αί [ ποκαλνπτττήρια τής ττροτομής τού &
γαίου, καιθώς καί στή Κρήτη. Καί ( Αλατσάτων τής Μ. Άσίας ήοωος
λένε «ήγραφα» άντί «Ιίγραφα». Καί . τού Α' Παγκοσμίου πολί,μθν Γεωρ-
σέ τέτοια κατάχρησι πού λέε ά- γίου Διλβόη, πού εστήθη είς τήν {
κόμα «ήαγόρασα» καί δχι «άγόρα- | πΊ τούτω παοαχωμηθεϊο-αν υπό τί|ς
σα» σάν νά ήταν «έαγόρασα» τό Κοινότητος 'Ερυθραίας Πλατείαν.
τής καθαρεύουσας. |τήν τΓροτο,μήν ότιτεκόιλνψε, τιαιανιζβυ
Οί Σμυρναϊοι λένε «οί μπακάλη σης τής ιμπάντας τού Δήΐμου Κηφ'-
δοι» καί δχι «οί μιπακάλΐ)δες!>, γία- σιάς, ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
τί τήν πλτ|Θυντική κατάληξι <«ς» *, Δ. Αναγνώστου, ό όττοΐος τήν Θεωροϋν σάν πιότερο Θηλυαά. ψωνών Λένε «τσοί άνθρώποι», άντί «τούς άνθρώπους». Καί τήν αίτιατική αύ¬ τη την κληρονόμησθίν άπό την άρ- χαία αίολική διάλεκτο, πού χρησιμο ποιοϋσε τή δίφθογγο <οι» άντί «ου» σε.μνόν (^ρ*»α εΤττε τα ί καί £λεγαν τόΤϊ οί ΑΙολεΙς «Τοίς άν θρώποις» άντί «τούς άνθρώπους». Μέ την πάροδο των αΐώνων δημι- ουργήθηκε άναγρα,μματισμός τού δρθρου, πού άπό «τοίς» προφέρθη- κε «τσοί», τό δέ «άνθρώϊΐοις» προ- φέρθηκε «άνθρώπσοι» καί τό «σ» ϊ- πα/Θε άφαίρεσι σάν κακόηχο, ώστε παρέμεινε ή λέξι «άνβρώπθι» γΐα νά υπάρχη ό φθύγγος «π» καί δχι «πσ =ψ», ΰπως καί στίς δλλες πτώσεις. Τήν πληθνντική αύτη αίτιατική τοϋ άρσενικοΰ, τήν διατήρησε καί ή Μυτιληναϊκή διάλεκτος, πού μι- λιέται άκόμα τώρα, καθώς καί στά γειτονικά παράλια τής Μικράς Ά- σίθΕς καί δυτικής θράκης, όπως στό Άϊβαλί, την Μάδυτο κ.α. Ό τόσο συνηθισμένος άναγραμματισμός, ι¬ δίως στά όίρθρα (δπως καί τσή άν- τί τής) στή νεοελληνική γλίόσσα, καλλιεργήθηκε καί στήν καφελλο- νίτιχη διάλεκτο καί οί Κεφαλλονί τες λένε «τσού άνθρώπους», ένώ οί Κρητικοί λένε «τσί άνθρώπους». Έ&ω ό φθόγγος <οι·» ϊπαθε τροπή σέ «ι» σάν πιό εδηχος, λένε, δμιος, καί «τσ' άνθρώπους». ΟΙ Σμυρνιοί λένε, οπιυς κθί οί Κρηπκοί, Αίγαιοπελαγΐτες, 'Ε,ττα- νήσιοι καί άλλων μερών "Ελληνες, <τσή» άντί «τής» γιά τό αρβρο, καί «τση» άντΐ ««τις» γιά Τήν κτητική άντωνυμία. Π.χ. «τσή μάς τση» άν τί «τής μαμάς της». Πολλοί δέ γιά νά δώσουν ?μφασι στήν άντωνυμία, λένε «τσή μαμάς τσης», προσθέτοντας ε·α «ς» γιά νά συμ¬ φωνήση μέ την γεντκή «μ«μάς«. Τέτοια εμ-φασι κάνουν άκομο: οί Σμυρναϊοι καί στούς παρωχημέ- νους χρόνους, παρακείμεν., ΰπερσυ ντέλ. καί τετελεσμένο μέλλ., πού ιτχηματίζονται μέ τό ρημα «ϊχω». Π.χ. λίνε (ϊχω γράψει) «έ'χεις γρά ■ψεις», άντί «Ιχεις γράψει». Λένε άκόμα «τώς εγραψα», άντί «Γτούς Ιγραψα». Τό «τώς» αΰτό είναι ή άρχαία δοτική «τοίς». Μάς ελεγε έπίσης, δτι τό πελο- Λοννησιακό «πουλος» παράγεται ά- Λο τό λατινικό «πουέλλους», πού Θά Λή «παιδί» καί πολλά άλλα. Καί οί μέν καθηγηταί καί οί δέ, βύμσρίονα μέ τό σύστημά τους, μάς όφέλησαν γιατί μάς ϊκαμαν νά γνιο ρίσωμε τό γλωσσολογικό πλοϋτο τής αίωνίας γλώσσας μας. Στή μνήμη τους ή εύγνωμοσύνη μας εί¬ ναι >ιεγάλη.
Σημείωμα: (1) Στήν Μεγάλη
Έλλην. Έγκυκλοπαίδεια (τού Πυ ττατβί·
δος καΐ Μεγάλης μας σύμμαχον χίί
ρας, των Η. Π. τής Άμ«ρικής. Είς
τόν Μέγαν ίκεϊνθν ύπέιρ τής έλευβε
οίας των λαών άγώνα, έπέπρωτο η
'Ελληνΐκή άνδρίία νά καταλάβη, δια
τού ήρωϊκού αυτού τέκνον της - τοβ
Γϊωργίου Διλβόη - τήν κορυφήν τής
Πυ>αιμίδθς δλων των ήρώων έκείνων
τού Α' Παγκοσμίου Πολέμου καΐ ν.^
ίπισκιά^η καΐ ύπεμκίράση τα κο~Ό
δώματα αλλων ήρώων σνναδέλφ>^ν
ιου, τιμώνΤας ούτω - δχι ψιονον
την μεγάλη. Θεττ τον ττοιτρίδσ;, τβ<; Η. Π. Άμεριικής, άλλά πολύ π*ρι·» σότίρθν την γενάτειρα πατρίδα τού, την Άθάνατη 'Ελλάδα μας. Ό Γεώργιος Δΐλβόης όητοτεΑίιί {ν σάρκωσιν τού έλληνΐκού ίδεώδους. Α ποτελεΐ π'στόν τταράδειγμα δχι ρν" νον ήρωΐσιμού καΐ αώταπταρνήσΐως β* λά καΐ τής δρθής Θίσης "π°ύ παΙρΐΝ.ι πάντοτε ό 'Ελληνΐοΐμός - καΐ ώς *Έ Θ>Ογ κ:τί ώς "ΑΤομα - σέ κάθε 8ι«-
θνή σΰρραΐξιν, ύτκιραμυνόμενος λ'·0
Δ'-ίΤΐκθΰ Πολιτισιμού καΐ άγων'ζόι»»
νος έν ονόματι τού ίδεώδους, πολβ-
μώντας διά λ)ο(μόν τής ανθρωπότη¬
τος καί ΘυθΊαζάμ€ΐ>ος διά την έλιν
θερίαν αυτής.
|3 κ>ισ
ΠΟ133Ι
Λ1
: 1Υ1131ΗΖ
καΐ δόξα στό άθάνσιτο '^Α
πού τίιμησε την πατρώα
τον γή, άντάξια ττρός τοϋς ΤΓρθγύ
νους τθυ. Σήμερον, μέ την άξιίπα.
νον ττρωτοβθυλίαν τής άδ£λφόΤη.ΓθΓ
Άλσιτσοηιανών, πρός την όποιαν 6κ
ωρώ υποχρέωσιν δητως ό—ευθύνω Θ«ρ
μότοτα συγχαίΜ>τήρ*α, ήλθομεν Τ»ιλ
-Μήσ&ίμβν την μνήμην σώτού τού Λ
ξίθυ καΐ ύπεραξίον τέκνθυ τής φιλ
τάτης μας ττατρίδος, τού Γεώργιον
Δ·λβόη. Χαιρετίζςψεν γήν στΐγ,μήν
τϋτήν την ίν μέσω ήιμών παρουσίαν
τθν. Χαΐρεττίζο,με,, την έν μέσω ή
μών άρενωιπήν μορφήν τού Γ. Διλ-
βόη
καΐ άθάνατον έττΐ
Ενλαβικά' σήμερον άς
φύλλον τής Ιστορίας τού Μεγά¬
λον ιμας ήρωθς:
—Έν συνεχεία ό όμιλητής άνεφφ
θη είς τό Ιστορικόν τής γεννήσεως
θ τΐ,μΐ>μένου, τής ,μεταναστεύσΐώς
τού είς ΗΠΑ, τής θρυλΐκής τθυ έ-
ιΐας κατά τό,, Α' Παγκόθμιθν
«αί τού ήαωϊκού τού θσντί
τθυ, τής άποθίώσεώ»; τθν βιτό την
Άμερ'κανικήν Κνβέρνησιν κσί τό
Κογικιρέσσον ώς τού άνδρίιοτέρου
στρσττιώτον τού Αμερικανικόν Στρσ
Τ°ύ κλπτ., γεγονότα, τα όποΐο εχ0"»
έξιστορηθή ήδη ε|ς τό εΐδικόν ίηιύ
τόν τίτλον «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΛΒΟ¬
Η Σ» άοθρον τ°ΰ φύλλον μας τή»
16.11.1969
Περαίνων την πρθσφώνησί, τβυ
6 κ. Αναγνώστου *Τπεν: Αύτό εΤνσι
τό ϊϊβοξθν τέκνον τής 'ΒίΑβδος
μας καΐ 6 μεγαλύτίρθς Ι^ρος τού
Α' Παγκοσμίον Πολέμου, δν Τιμώμεν
σήμερον. Ή ττρατο,μή τον αθτη ΘΛ
ανμβολίζει άνά τούς αΐώνας, δχι αό
νόν τήν ελληνικήν όΛδρείαν, την τόλ
μην καΐ την αντα—άρνησιν άλλά
καί την άρρηκτθν φιλίαν καΐ αλλη
λ-εγγύην τοΰ έλληνιθιμού πρός τή»
μεγάλην μας σύμμαχον - χώρον των
ΗΠΑ, πρός τήν άττοίαν π
ώς ττροστάτΐιδα, δχι μόνον ό
ρος κόαιμος, άλλ' άκάμα καΐ δλοι 1
κείνοι ο| λαοί, οί όποϊοι στεναζουΐ'
κάτω άπό τόν κσιμιμθυνισΤικόν ζυγό».
Βρωυκ»! Διλβότν' Συνέχισες καϊθ:-
πληικτικήν τήν μεγάλην παράβοοιν
τής έλληνΐκής παλληκαριάς, άιτό το»
Κυνέγίΐρον μέχρι τον ήοωθς τ«·
Βαλκανικών πθλέιμων. Τό δναμά σ<Μ θά φέρεται οΐωνε'ι χαραγμένον είς τάς ψυχάς δλων ιμας. Ή ή<Χ»ϊκή σον σώτοθυαία εΤνσΛ τό μνη;μ£τον σ«υ - καΐ έ/πειδή τούτο εΤναι διαόί δοιμένον πανταχθύ τής γής. Πάσα Α γή. Δικαίως λοΐίΐτόν καΐ πλήρίς βο ψίας εξήλθεν άιτό τού στάματος τβί>
π^ρΐφήιμου Περΐκλίους τό άθάνστ"»
οητόν: Άνδρών έπΐφανών πάσα ή
γη τάφθς.
Είς την τελετήν παρέστησαν Εκ
π,αόσωποΐ: των ένόπλων ιμας δυνάμΐ
ών, τ°ύ άιμερικανκού Στρατού, τής
45£λφότι>τος Άλαησατιανών Ν. 'Κο"
3οαίας, τής Κοινότητος 'ΕρυΘροίας,
των τοτηκών άθλητικών «αί φΐλπν
δοωττΐκιών Σωματε!βν) πολλοΐ δλλοι ί
ττ.3ΐ»μοι καΐ πλήβος κοοΐμου έ* Ν
'Ερν9ραίας καΐ έξ Αθηνών. Έπΐση*.
-ΐ}έστη3αν ώς βκΐπρόσωπθι τού Κ»*
τοικού Σωματείον «"Ενωση Μΐκροΐ;'
ατώ/ περιφερείας Κρήνης (Τθϊ&α()
<αΐ ττεοιχώρων» ο) κ.κ. Φώτΐθς Τ·τί χλ^ς (όΜτιπρόεδρος) καί Τσίχλας (ταμίας), Στεφάινονς Ήιαν: ό Πρόεδρος Κοινότητος Έουβραίας, ό Πρόεδρος τής τητος 'ΑλατσαΤιανών Ν. 'ΕρυΒραΙπΐ. ό Πανερυθραΐκάς ΆΘλητΐκός Σύλλ»- Ν· γος καί άλλο(. Μέ την άνάκρθνσ'* όρεΐχάλκου, ΙΕργθυ τού καθηγ—ού κ Ι δέ των ίβνΐκών "Υιμνων Άμίρική· Γεντέκθν καΐ δαττάναις των συγχω Ι καΐ Ελλάδος |λΐ>ξεν ή σ^μ
ριανών τοο }}ρωος (Άλατσατιονών). σνγκινη-τι,κή αυτή τελετή.
καϊ
Αύτοβιογρ^φΐαά Στιγμιότυπα
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
μό μου, ^ταν γεμάτο κθρ1ούς,
«υς» δηλαδή. Άητοφάσΐσο: νά έγκατ^
πλώθω στήν αϊθονσα τής ιηρώττ(ς ς
σης, επάνω στόν μακρΰ κανοτττέ. Κ'
έκ«ί τ^ ίδια. Τα ζωΰφΐα εΤχαν βγίι
Ο>ΙΓΟ τίς Τρύττες τους, γιά τόν νυ-
χτβρινό τονς ττερίτΐΌθτο καΐ χαΡ>χάλΕν
αν, πληβθς όλόκληρο, στσ Αρτσίνςι
Τα τού καναπί. "Εμ£ΐνα 6τγρυπ«>ς δ
λη τή νύχτα.
"Ετσΐ, τό προμεσήιμερο, άνέβηκα
ατή γέφυρα, νά άναπλη,ρώβω τόιν ^^
ΰπνο, άναγίριμένθς σέ ττάνι··,
καΐ όπτολαιμιβάνθντας την
ιτελαγίσιο: δροσιά. Γέφυρα λίγονΤας,
;νοώ τό άνυψ^μένο μέρος τού κατ·τ
στρώιματθς, τό ττοοορΐσιμένο γιά
τούς έίπ'βάτις τής πρώΤης Θέσης,
στό έττιΐτεδο τής γέφυρας τού ττλοιάρ
χθμ, δττ=υ οί ίπιβάτες ήταν την 2
ρα έκείνη μίτρηιμένθι στά
Μ ά στΐγιμή, ξυττνώντοΛ (θά
ττρ3χωρεμένο μίσημίρι),
κάπτθΐον σννΤσ£ιδ ώτη πού,
^ιαμίνος ιτρός τό μέί>ος
αζε κάτι. Τόν κοίταξα μέ διαοκεδα
σμένθ έρωτηματκό δλέιμιμσ.. Ι^"1^
όντος τή δΐκαΐολογηιμέντ} πΐριέργϊΐ ι
μου, ό αγνωστος συνεπιοάτης μ°"
εΤπε χαμθγίλώντας ι
—Μ' ίνδ αφέρει ή καΤατομή «β1
«αί ΘέλττΡσ. νά σ,,^διάσω Τό κεφά*1
σας.
'Ποιόε ήταΐν ό ζωγράφος; Τό«-
μόλις τόν πρωτθγνώρισα: ήταν ύ
Βασίλης ΊΘακήσΐος, πού
στήν ΆΘήνα. "Αν τύχη
Τα σ»υ»ειώιματά μ°υ
άς τα Θεωρήση ώς φΐλικά
ττοός δ αλεχτόν σν.μτπατριώτη πίρο
2-ί έττάνω άττό τα ιτενήντα ακριβώς
χρόνια πού μός χωρίζευν όπο Το τα
είδι έχεΐνο τής «ιτΐλΐνόσττισηζ» στήν
ίωνική ττατρίδα.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ