195448
Αριθμός τεύχους
2026
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
14/12/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
«Β>Β|ΙΛ~"Τ
*Ν4
'ίΘΜΗΐ: ΟΜΟΙΠΟΝΐΜΛ
—ιοδικοτ τγπον
Α ΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΛΟΜΛΑ1ΑΙΑ ΠΟΛ4ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τί?Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κν'Οΐακή 14 Δεκεμβριού 19Β9
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 1
» ι ·4
Ι "Ετος (3ον — Αριθ. φύλ. 2.Ο2Ρ / Α'.ευθυντής -.,ΐοιοκ^της:
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ.
Ό&ς Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ...
• ι
II
ΘΥΜΗ.Κ ΤΟΥ ΠΑΙ2ΤΙΡΙ,,
Υπό τα3 συνεργάτου μας κ Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΛΔΗ
Αι/τά τά λί>σ λόγΐα άφΐεοωμένα
στή θύμησ1 τού ί
Πλυιπήοσ., ττθύ τό π
τ0 ίγινε τό μνημόαννό τού, σΤδν λ
το, καί άττέρρΐτο τάφο του> τό ίτή
σιθν μνη<Ι»ό°υνόν τού, έττΐ τή Όνο^-ΐ·" στι«ή τθυ 'Εορτή τού Άγ.' Νικολή ο«· Σι*ιπ«*ηΡ«β>Τ«*ν δέκα Κ χΡΟνια Α
ιτό τόΤϊ ττού πέ3σ.νε, δέν είναι ιΐόνο
£νσ χοέος τής φ'λίας, μιάς φΐλί;ί.
ιτοθ άΡχ'σε, άττό τότε τού, Εο&ίγ
τα Όρφανά τού Πολέμου, καΐ τ>ι
ΠοθσφσνικοΟ κόσ·μου, κατα την ,νΊ-
καΐ >μί<χ εκπληρώση, 9,5, λρ γαμε λαϊκής Έντολής, μέ τήν ενν.)ι<» ίτι διερμη^ύουν τό διάχι/το αϊσθηα<~- {,ος μεγάλον τμήιματθς τού Έλλ>»
νικον Κόσιμθυ, καΐ Ιδία τού σωθέν
τας Προσφυγικόν κόσμοι», άπό τόν
Στρατηγόν Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ.
Κι' όΜως μέσα στό λαό, στόν ό-
νύνυμο λαό, δσο καΐ νά φαίνεται π*
ρίΕΡγ5, 6έν όμεινε ζωηρή, -παΡα ή θυ
μησΐ) τ°ΰ ΠΛΑΣΤΗΡΑ, τής μοοφήΓ
τού μέ τ' άτΐτ,ρα μθυστάκΐα καϊ τή ■
κσθαρή, τήν άνυπόκριτη εκφράση
τού
Τό όνθμσ. τού Πλαστήρα δέν το πή
»ε, οπάδίΐξη ττώς μένετε συχνά μ έ
την έντύττωση δτι έξακολουθεΐ καΐ σή
μϊρα νά ζεί, νά δΐαΤηρεϊ τή θερ'ΐοΤΓ,
τά τού, την άλλστινή ζωντάνια.
Παυτό «αί ϊΥ'νε καΐ Άρχηγο··
τού λα»ΰ, μά καί ΚυβερνήΤης τθμ.
'Αλλά είναι κοινάς άνθρωττινθς κλ.ή
ρος 6 θάνατος. Άλλά εΤναι προνό,πο
ή δικαίασ'ς τής ζωής. Καΐ αύτό τό
ηρονάμΐο σ°ύ εΙχεν έπιφυλάεει ή Μοί
ια ΣτραΤηγέ Πλαστήρα.
Έγεννήιθης ταπτεινός, όπως ό Κύ
ριος, είς την φάτνην των άλόγων.
'Αλλά ίφίΡες είς τό αέτωττόν σθυ
την ο>οαγϊδα δωοεάς...
τών πρώτων χοΐστιανών Ιι
οί δμοιθί σ°ι/ι Άνβρωπ'·,
οί σΐτοίοι εχθυν καταργήσει τήν Ολην
«α! ότκητεύθυ,, ε(ς τόν
πή Ναόν τής Ιδίας.
Ώς Στρατιώτης, ή·
τον Βωμόν τής Πατρίδος μας.
Καί ώ<·. Πολίτης είς τόν Βωμόν τού Λαο}... Άψ' δτου εΐσήλθες ε|ς τόν Στοα 'όν, έγνώρισεν μόνον τό Μέττωπον. Κσΐ η φήμη ήρχισε νά δ'αλαλή την Σερνότητά Σου, την άττλότητα καΐ τήν άφ°6ίαν ενός -(^ννο.^} Άί'ωμα- τικθθ. Είς ελάχιστον χρόνον άιτό την άνωνυμίαν. "Εγινες: Ό Γενναΐθς ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Καΐ είς την μνήυην, είς την ψ- χή)ν, είς την φαντασίαν τοϋ λαοθ τής Ιωνίας, των άπλών άνθρώπ;ον τής Μεγάλης Ελλάδος, τών ουνβμερίοθης τήν αγωνίαν καΐ ψ£ς τήν φυγήν, τό δνομά Σον Εγινε 1«0θος- Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ^ Τότ£ έσήμανεν ή &οα τής μεγάλ-ς ευθυνής σου. Ή ήττα είχεν ανοίξη τάς πύλας τής ■Ελλάδος είς τόν εχ¬ θρόν Καΐ ο| δροι ήσαν βαρύτατοι· θρβκΐ|, ΑΙγαϊον, Άττοζημίωσ'ς. Καΐ ή οπτσγνοσΐς τού πλήθος των μιιριάδων προσφύγων ηπείλει Κοινω¬ νικήν 'Αναρχίαν. Τότε έ{επλήρωσ£ς τό ύττέρτατο χρέος. ΔΙ ν ϊλαβεν άπό τούς ζώντας την ιΤ>λήν "Ηνοοσες την μεγάλην
τοθ Γένους. Καΐ συνέβη
ΟΙ πΡοσφυγες απεδέχθησαν μέ ίγ
καρτέρησΐν την Συμφοράν. Καΐ Εγ'—
« δχι Άρν—ις «αί Καταστροφή, όλ
*ά θεΤική καί Δημ'θιογική Δύναμις
ΟΙ φϊύγοντες στρατιώται έγιναν
Στρατιώται τοθ 'Έδρου. Καί ό έ*-
θρός, ονΤ1 νά φθάση, δττω- ,γ—ίλε. ΐ
"'ΐΊϊΤής ε|ς τάς 'Α0ήνας, Εγινε Ικέ
"Κ είς τήν Λωζάνην.
Καΐ υπεγράφη ή ττμΐωτέρα οννθή
"1 Ηττημένοις Κράτθυς.
'ΑΡχΐ,γέ,
* Ή 'ΕττανάστασΙς Σου, μέ τήν ά
ναΒΐαργανω7ιν τοϋ Στοατοϋ, έτηλε-
ΥΡάψει (5(υό την Λωζάνην ό αεγά^ος
μο:ς 'Εθνάρχης ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΗ-
ΝΙΖΕΛΟΣ, άπέκτησεν άνεξίτηλον τί
τλον Τιμής.
Εις αύτην οφείλομεν 6τι φθάνθμιν
εις τούς καλυτόρθυς δρ°κς ΕΙρήνν,
^ όιτοίους ηδυνάμεθα νά έλπίσω-
I*
μετα την Μικρασιατικήν Κατα¬
στροφήν»,
Βραδύνει, συνή&ος, ή ·|στορΐκή
«ϊιβσύνη άλλα ^ οπτοδοθή είς
ΧΡον5νς ιτού ερχονται....
Κατόπιν π:ρέ5*«ε-, την Εξουσίαι-
είς την 'Εβνΐκή,, Συνέλευσιν. Καϊ *-
"«ύρθης ί|ς τον ίδιωτι.κόν βίον: Ά
'ίς
Συνταγιματάρχης Π λ α-
0 τ Π ρ α ς.
'Αλ',ά δέ ήτο πλέον δυνατόν1 Καί
την συνϊί8ησ,ν τοο λ=οΟ, καί είς
"ΐν ίδική,ν Σου «σο πλέ^ν «Ο ΑΡ-
ΧΗΓΟΣ».
Δέ
ιϊυ· Είς τήν συνείδησιν Σου ό
οι>. ό δηιμόσιος καΐ ό
«ταυτίζοντο πλέον.
Καΐ δμως: ΥΠΗΡΞΕ Σ Ο ΚΗΡΥΞ
ΤΗΣ ΕΙΡΗΝ€ΥΣΕΩΣ' Μέ την ά-
, Τήν καλωσύνην, Τήν ευγενεί
ης ψι/χής Σευ ^<αμες π£<ρισσότ: ηκμθν τόν πολιτικόν άνταγωνι- Κ3< τά Πολ.τ«α Σ ηνΓλ;.ς πλέον άττό τήν Κοινήν Λια- θήκην. Την Ειρήνην καΐ τή, Τ?ν Άγωνιστήν εΤχε διαδεχθή ό Α¬ ΠΟΣΤΟΛΟΣ... Πάντοτ; εΙχες περΐψρονήσί ΤΟ1Ι 9άνατον. Κα; ^ιθίΛΓ(σε νά έκδικηθή. Άλλά δέν ύττΓ,οξε τίμιος. Δέν £- Γτληξ; τήν ζωήν, ή όποαί Σού η"το ά 5 ίφθοο·-. "Επληξε έκεΐνο πού την ζωήν: ΜΙΚΡΑΣ ΙΛΤΙΚΑΙ ΑΝιΑΜΝΗΣΕΙΣ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ "Οταν κατά τ<Ί ετος 11114 έγι¬ ναν οί πώται δκογμοί ι ών Έλλή- νπιν τής Μικοϋς Άσίας όυτό τοίις Τοΰοκους, έκεί κάτοι, σ-ό χοριό μόν, ρφθαναν τά ποώτιι κα,ηαίίά- νια των ποοαίμ'ιγι.ιν. Στή Σκάλα τού ΙΙολυχνίτον αοαξ«ν καϊκές γε- μάτες άπό άνθοτό.πον; δυστυχιαμε- νους μέ τόν πόνο κιιί -ό πκράπονο στό πρόσοιπό τονς. Ήσαν (ΐνθοιοποι σι Ητη'θί'ϊς καί πολΰ έργατικοί καί οί πεςιισσότερσι τουρκάφ<,>νοι, αλ/.ά γνήσιοι "Ελλη-
νε-ς, προικισμένοι μέ τίς «γνότεοες
έλληνικέ; πίΐρ'ΐδύσεις. 'ίΐσιν ρ|>ι-
πνοι καί νομοταγείς «λθοιοποι -/«ι
οπο>ς άναΐΓΡο(,) ανωτέρω πολϋ έο-
γατικοί. "Ομος, παρ' ί»).η τή μικρ).
τοτ'ς ήλικία, έκείνης τής έποχής,
διεπίστωνα ότι οί ντύπιοι δέν τοΰς
εβλεπαν μέ καλό μάτι.
Παρ' ολα αύτά, οί ίϊνθριοποι α,ύ-
τοί, ρφεραν εΰημερί<ι στό χοιριύ. ΜΓτηξιι τους ΰπήοχε μιά οΐκογε'- νπα άπό τό Δεμήσι αέ ε'ιδικότΓ,ιΓΐι τας περισσότερον άπό ΤΗΝ ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΣΟΥ. Ήσ3άνθης αύτό τό πλήγιμα ώ-: τοοσωτπχήν Οβοιν. Καί ουδέποτε τό 4τί5έχ3ης. -Επί ε'ίκθσι μήνας δλ'^ ίζησε τό τραγικον μεγαλε^ν τής πάλης Σου. 'Εγνώριζ·;ς, περισσότερον άπό δ- λους, δτι ή τΗττα δέν είναι έξωτεοι τήν καπνοκαλλιεργεια. Μόλις κόν, είναι ψυχι.κόν γεγονός. Ύπάοχεΐ αΐ ?καμε μιά βύμβασι μέ κάποιον μόνον δταν γίνη άπ^δεκτή. Καί ί, «εφαλαιοΰχο τής πρωτευούσης καί άττλή, ή ύττε,ρήφανος, ή ήρω'ίκή Σο·.· ψυχή ούδέττθτε τήν απεδέχθη. Και οοπειθσ-νες^ χωρίς νά ίίχης νι- κηθή . Μ; τόν θάνατόν Σομ ή λατρ*·ι τού λαού εγινε θρήνος καΐ σήμερα ώ κάμη, έξακολομ^; κατά την ονόματι ι «ήν Σου έθρτή. 'Αιπό δλας τάς Μνιί μας εοθΐυσαν «αί ρέο^ν δάκρυα- ΟΙ Στρατιώται Σου, ο! σΤαΐ Σου, οί Πρσσφΐτ-γες, οί ν<>ι άνθρωπθι τού Λασύ, τούς
έθΡηνηθα
ούς ήγά—ρες τόσο)
«αί σέ θρηνοθν...
Δέν ύιτήρχε, διά την ψυχήν 0<λ>,
καμαία μεγαλυτέρα χαρά άττό την (,τ
δαιάτητα δτι οί άνθιρωιττοι ττθΰ, ήγα-
ττας τόσθ; σοο άνταττθδίδθυν καί ο< μερά καί τούτο διότι ήσουν Άξι^ τής Πατρίδος διά τάς μεγάλας Σο.) 'Ε3νικάς υπηρεσίας ττοϋ προσίφεοις, κατά τό διάβα τής ζωής Τού, ^I^ την Αιωνίαν μας ΕΛΛΑΔΑ κσί γ·::·· τό σέ ώνόμασαν μέσα στό Κο'νθΕΰο λιον "Αξιον τής Πατρίδος. Άρχηγέ, Μοιζϊ μέ τοΰς λυγμθύς τού λαόν, ο) όττοΐοι σέ συνώδ.ευσαν κατα την κι^δεαίν Σου, καί κατά τό Μνημόσυ· νό Σου, οί όττοϊοι ύψώνονται ώς &.- κηιδείαν Σου, καί κατά τό Μνημίν>
τάν ΰστατον χαιρετισμόν μ°υ, έγκάρ
διον βγαλμένον μέσα άιτό δλους ηθο
έτττόνεσες καί έβοήθησες και γιά μβς
Άοχηγϊ δέν πέθανες, ζής μέσα στίς
καοδιές των "Ελλήνων καϊ θά ζής
πάντα Αίωνία Σου άς είναι ή Μνήμη
σου άξέχαστε Άρχηγέ.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Αθήναι
ΤερψΐχόΡης 8
Π ΦάΑηρον
τα ίγκαίνια τής καπνοκαλλι-
έηγειας, ή όποία συνεχίξεται μέχοι
σήμερα. Στρατιές δλόκληοες άπό
κορίτσια καί νέοιις ποο<τλ(ΐμ6άνον- ταν μέ άδρό μεοοκάματο καί έ;τρε- χαν μέ χαοά (Ττή δουλειά. ΕίχΊ γνιιιρισθή μέ τόν μεγαλύτερο γυιό τής οικογενείας αυτής σέ τέτοιο (κχ θμό, (όβτε νά Οπορονμεθα σάν ,. δελφοί. "Αν καί οί γονεΐς ήσαν τονρκόφοινοι, τά τρί(ΐ παιδία το>ις
έφοιτοΰσαν στό ήμιγυμνάσιο κιιί φι-
λοδοξοΰσην γιά άνώτΓοες σποιοές.
Μέ τόν μεγαλύτερο, λοιπόν, γυιό,
έφοιτού<Τ(ίμε στό σχολειό κιιί άχο>-
Οΐστοι συμμαθητες ηχεδιάΐαμε τό
μέλλον μας. Μέ <τυγκίνη<τι Ουμαμαι ενα τοαγούδι, ποΰ κατά τίς τελετές το-ϋ σχολείου έι|ιάλλ(ΐμε κιιί ποίι πε- ρικ,λείει τόν πόνο καί την νοστ«λ- γία τοΰ πρόσΓ(>γος, τό όποΐο ΐταρπ-
θέτω:
Γλιηκειά μου πατρίδα Λγ«πημένη
κατατρεγ,μενη καί πονεμενη,
ρι'Η' ί-'να βλε'μμ« στ« όλόρφατα
(παιδία σου
πού λαχταροΰν τή θερμή άγκιι-
(λ.ιά σου.
Είμαι πρόσφυξ, τό (Ττήθος μου
(πάλλει,
τής κας>διά μου τό πόνο της λέγει
στής Αίολίδος .τετιο τήν άγκάλη
καί ή Πατρίς γι« τόν ,-ΐόνο μου
(κλαίει.
'Λληθινή μου Μητέρα, Μεγάλη
(Έλλάδα
φέρε με πίσο) είς την πατς>ίδ<χ ϊκεΐ ποΰ έτάφησ<ιν οί πρύγονοί (μου, έκεί τό φώς πού τής ημέρας είδα. ΠορεΙα ·διά των ίδεϋν ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ Γ' " ρεί ώς στοιχεϊα τάς υπό τής νειο- Ή αντίληψις αίίτη άνευοίσκετα,ι ρϊ: τοΰς Βεδικοΰς "Τμνους μέ τήν ιι.ορ(ίήν τού "Αγνι, κυκλοφοιιεί είς τήν θοησκιίιχν τού Ζοοοάοιΐίίου, δ · που τι λατοεί(ΐ τοϋ Μίθρα άντιποο· βοιπεύει τό εσωτερικόν μέρος, ό Μί θοας ρΓναι ή αϋλος φοτιά (άρσεν. άρχή) καί ή Μίτρα τό νοες>όν φώς
(θηλική άι>χή).
Είς τάς κηνπτας τής Αΐγνπ-ον
άναξητεΐται ό ϊδιος (ΐϋτός "Ηλιο;
είς τό όνοιια τού "Οσνοι.
"Οταν ό 'Εομής ό Τσισμργιστο;
άναίΐητή την αρχήν των πραγμά
ιτιον. αίσθάνεται νά βυθίζεται είς τά
αίθέοια κΰιιατα ενός ήδονικοϋ ^γ<■»- τος, ίίπου κινοΰνται ίίλ(χι αί ζώσαι υ ώς «Σκεθος Έ,κλσγης». ι τής Πατρίδος καί τού Αα- τό 6!ωμα καί ή Εύθύνη Σο« μα καί ή ύθύνη Σ« β·Αι1Γί> αυτήν τήν συνείδησιν έτηίγο-
^ Σου
0X01
*αν ϊ»τοτε δλαι
■ Καί αυτή σ
% λ ,^^^,ν Τήν εΤσο-
,|ς τάν Πολιτικόν Βίον ..
ενόμισαν δτι ή παρουσια
τόν ττολ,τΐκόν 6ί«ν έττρόκει-
ΐΤΓίθη τα πάβη. "Οτ, Οά
"Όταν Ουθίξετιιι είς τά σκύτη τής
"Τλης, άναγνιορίζει την ιΐιονήνπου
άκοΰει, τήν φωνήν τού φωτός, ταυ¬
τοχρόνως άναδρύζει άπύ τά Γ>άθη
ή φωτία, άμεσος τό χάος μεταμο·.·-
φιόνεται είς τάξιν.
Ό Μωύσής υΐοθέτησε καθ* δλο-
κληρίαν αυτήν τήν διδασκαλίαν.
Είς την Γένεσιν άναφέρεται (κ«
φάλ. Α παρ. 3) :
<Ήαί είπεν ό Έλοίμ γεννηθήτιο ιμός καί εγένετο ςρωςΐ·. Ή δημιουργία, λοιπόν, αΰτοΰ τοΓι φιοτός, είναι προγενεστέρα άπο τόν "Ηλιον καί άπύ τούς Άστίρας Τουτο σημχιίνει δτι, είς τήν τά¬ ξιν τής Κοσμογονίας τό νοερύν φώς προηγείται άπό τύ υλικόν φώς. ΟΙ "Ελληνες, ποϋ έδοαματοποιη- σιιν τάς πλέον άφημημένας ίννοί α: κ«.ί τάς παοουσίίΐααν με άνθοΐΊ- πίνην μορφήν, άποδίδουν την ιδίαν διδασκαλίαν μέ τόν μϋθον τού 'Τ- περβορείου Άπόλλιιινος. Τύ άνθριόπινον πνιΰμα μί την έ- σιοτρρικήν θειόρησιν τού Σύμπαν- τος, άντελής θη τύ νοερόν ιο>ς, την
ψυχήν στοιχείον, ποΰ χρησιιιρύρι
ώς ένδιάμεσον μεταςύ τής "Τλης
κιιί τού ΙΙνεύματος.
Οί νεοιτιεροι φνσικοΐ επεδί«')ξ«ν
νά π'.ησιάσοΐ'ν εις τό ίδιον (Τυμπέ-
ριισμα (5υτό αντίθετον δρόμον, από
τήν έρευναν τής συστάσεως τής "Τ
λης. την οποίαν δέν ηδύναντο νά έ-
ξηγήσουν άπύ αυτήν την Ιδίαν.
Ή θεοιρία. τής καθομοιώοεως
τέρας πυρηνικής φυσικής άνακαλυ-
φθεντον «■φιοτονίίον» (άτινα ένυ-
πάοχουν έντός τ'">ν ήλεκτρονίον καί
των πυρήνοιν τών άτομον τής "Τ¬
λης), τά ύποφοτόναι, οντα ψι·χικά
στοιχεϊα, τά κ6άντ« τής ψυχικής
μονάδος καί έξηγεί οΰτο ςιαινόμρ-
να Άναστενάρηδοιν κ.λ.π., θεορία
ταυτόσηαος πρός την θεωρίαν περί
ι|ηιχής την άνα(( εοομένην ιϊς τύν
Τίιιαιον τοΰ Πλ.άτονος.
(Σ ννεχίζεται)
ΤΟ ΕΥΧΟΜΕΘΑ ΕΓΚΑΡΔΙΩΣ
Μίαν δίωρθν πραγματικήν ττνει;μα
τ'κήν μσσταγωγίσν «ότι καλλιτεχνΐ-
κήν εύωχίαν ττ,ροσέφερεν είς "ούς
7Γ3θσκεκΛη.μένους της ή Ένωσις Έλ
λήνων Λογοτεχνών, τήν παρελθοΰσπν
Δει/τέραν, 8ην τρέχοντος, είς τή» σί
τής Στέγης Καλών
Γραημμάτω, μέ την ευκαιρίαν τής
ώσ·ίως 50 χρόνων λογοτεχ^ι-
<ής δοαστηοΐότηΤος τοϋ Προέδρο»· της διοπτρετΓθΰς λογθτίχνθυ και έτΐ- λοχτοκ συνεργάτου μας κ. Απόλλω¬ νος Γ Λεθγταρίτ»!- διά τής τΙιιγΚ- κής μερικής πρθδολής τοθ Εργον το»,, καθ" ήν, ένώττιον έ<λεκτοΟ καΐ τη.- κνοθ - ιτ3ρά την έκσιτάσασαν όλ^ίν ττοό καί κατά τή,ν εορτήν δροχήν - ιμετά εΰγλωτον σχ«τι είυήγησΐν ύττό τ°ΰ ειτιτίμθυ ττΕ' · υ της κ. Χο Εύαΐγγελάτου τ. Α<, ύττθυργθΰ, δή μ°σ ι ογΡσί όν; καί δΐαΐ<Έ.χρΐμένου συνεργάτου μας, ύ κ. Χοήστος Σολομωνίβής, τ. Οττουρ- γός ΐστοοΐικός συγγραφώς, λογοτ^- χνης καί έπιφανήζ συνεργάτης ιος, άνέλιχτε μέ συναριτάζο^σαν γλα*υρο τηΤα, λ£,τττομερώς καί έίήρε κα—αλ λήλως τό λογοτεχνικόν έπίτεμγιμα ι τη ήμισυ αίώνα, τοΰ τ'Μωμένθι;, αί δι κ κ. Δίκη ΣιτΐΡά'τσα, Σόφια ιΐή λΐκσ - Βουγΐουιχλάκη, Βεατρίκη αί αί δίδ^ς Μ ίνα Καλαν-τζοττούλθυ κοί Αθηνά Κασσαβέτη άπέδωσαν κ^ίιιε να καΐ ποιήματά τού, κρατήσαντε'. τό άκρθατήοιον αίχμάλωτον · ς λπ>·3
τεχνικής σαγήνης καΐ τ°ύ καλλι-ι-
χνΐκθθ των ταλέντον. Ή εφημερίς
μας εύχεΤαι είς τόν σγέοαστθν, π,-^ι;
τ μόν καΐ Λί'λτατον συνεργάτην .Λ
έίρτάση. έν πλήρει άκμή, καί τ,';ν
„ "^"ν- "'», ........<---------η'^ ι 75ετηΡίΐ5ο: τής λογθτεχνΐκής το,, ζ(0- (έλληνιχής προελεύσεως προταθει 75 τΠρ οα ι σα άπό τόν κον Δ. Ψυμούλη) θεώ- «ής- Το ε^ρμ^ί ΟΙ ΠΟΙΜΕΗΕ- ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΙΙϋΣ Αϋΐά καί ίίλλ« .-ϊοιήμ'ΐ.τα ίνά'-'. με κατά τίς σχολικές έορτες. "Οτιιν άπΐ)ΐ(οι-ήσ!ΐμε άπό ιύ ή- , μιγυμνάσιο, έκείνος έ'(("υγε γιά νά συνεχίση στό γυμνάβιο τής Μυτιλή- νης, έγώ δέ πιιηέμεινα στό χοιριό μέ τήν άνάμνησί τού. Μέ την ά?.- ληλογρηφία δμι,ις ποΰ εΓχίΐμε, δέν έ'παυε νά. μέ παριικινή νά πάο ναί έγώ έκεί καί να συντχίσιη. ΙΙαο' ίί- λο ποϋ τοΰ έδήλοεσα ότι δέν είχα τ ήν οικονομ,) κή δννίΐτότητα, έκ.εϊ- νος έξακολουθοΰσε νά μοΰ περιγρά φη μέ γλαφυρόν ΰφος ίίτι θ« μ-ΐο- ροΰβα νά συνεχίσιο αν τύ έπιθπιοΰ- σ«. Αύτύ καί επριιξΐι. Άλλά αύτά τά όποία περιγρά^θ) δέν ένδιαφρ- ρουν τρίτους, άλλά τό ατομό μου. Πως δηλαδή Γυτεφίίσισίΐ νά πάίο στήν προηιεύουσα σέ μίαν έποχή πού ό λαός καί ίίλη ή κοινιονίη ευ¬ ρίσκετο, λόγο.) τοϋ άποκλεκτμοΰ, σέ έίσχάτη ενδΐΐα. "Ολα τά τρό([ΐμα έδίδΌντο μί Λελτίον καί Ης μικοές ποσόΐητες. Έ κεΐ Είς Χήν Μυαιλήνην έφοίτησα επί ενα ετος, άλ.λό τύ ετ.ος έκεϊνο δέν είχε συναφθή ή άνακωχη τοΰ Με- γάλου πολέμου. Ήμουν (ΐίηόπτης μάρττ'ς σκηνών <παχο<ικτικό")ν τοΰ κοβμάκι, λόγιρ τής ίλλείτ|'ει»; τρο- ΙΙολλ.ές φορές, μέσα είς τήν ά- καταστασία τή;, έποχής μας καί εις τήν σΰγχυσΐ προσώπιον, ίδειΰν καί .-ΐςΜΐγαάτίυν, κινδυνεϋουμε νά λησμονήοοΐιμε ώρισμένες άρχές κκί θέσΐίΐς, ,-τ.οϋ ίχουν Οεμε^ακή καί ά- ναντίρρητη ση,μασία, γιά τό εργυ, 'Εκκλησίίίς μας. 'Επειδή ομως είν<χι άνάγκη, ό- σοι εργάζοντιχι, τουλάχιστον είς τύ 1εραποστο/4κόν έργον τής Έκκλη- σίας. νά εχουν σαφείς καί ξεκαθα- ριομενες [δέες, δέν είναι κιχθόλον .τεριττό, νά θι<μίσοιμε μερικά πρά- γματα, σχετικά μέ τύν ,ιοιμένα τής Έκκλησίας, ποΰ είναι ασφαλώς καί το ίερό πρόσοιπο, πού <ιθείο) θι- >.(χίο)/, εχει τήν πνεινχτικήν έ'ξου-
ΙΙλήΟος ε'ίνιιι οί άναίΐορές τοϋ
Ίησοΰ Χριβτοϋ, που καθοοίζουν τήν
αποστολήν καί την χάρη' τοϋ ίερέ-
(>ις μέσα είς τήν ζοή μας. «Ό ά-
κούοιν υμών, ι μοΰ Αν.οΰει καί ό «-
θετών υμάς, ΐμέ άθετΓΪ· ό δέ ίμέ
Λ&ετΛν, άθετεϊ τόν αποβτείλαντά
με», είναι τα τελεΐΜαί(ΐ λόγκι τοΰ
Κυρίου πρός τοΰς Απόστολον;.
«Λά6ε.τε πνεύμηι "Αγιον», είπε «-
5<όμη· «Καθώς άπΓσταλκέ με δ ΙΤ<ι 1 ,,.,, ,,, ί* , , , , Α/.λα πολλα είναι επιση; κια τιι Καί στήν προ)τεΰον«α εΓχε ς Οά- , σει πλήθος προσφύγ<ΐ)ν καί υΛορεί νά συμπεράνη κανείς πόσο ΰπέφε- οε, γιατί είχε σ-εγασθή σρ παηάγ- κ.ες. 1 Το 1918 έ'γινρ ή άνακΐ'ΐχή καί ε¬ τέθη τέραα στά δε'ΐνά τοϋ κόσμον. ' Μετά την καταιγίδα ή γαλήνη. 'Η κατάχΤΐασι ίτίη· τΛ χούνίο έκαλΐ'τέ- ρευε, ώσΛο» ήλθε ή χαρμόίΠ'νη εί- , δησι νά γίνη ή άπό()α<τι στή Σμύο- νη μας. Έκεί, λοιπόν, κατέφυγα καί έγώ καί γράφθηκα Λτήν ΕτΉχγ- γελική Σχολή. Άτε(;οίτΓ,ηα τό ιν καί είς τίς έπκττολές τοΰ Αποστόλου Παΰλον, ποΰ μαρτΐ'ροδν νιά την πνευματικήν έξοτ<σίαν ποΰ ^'λαθαν οί 'Είτίσκοποι καί δι' αυ¬ τών ό ίεούς κλήρος. ?Μή άμε'λη τοϋ έν σοί χαρίσμα τος, ο εδόθη βοι διά προφητείας μΕτά έπΐ'θέσπ'ΐς Άν χειρών...·> γρά
φεΐ πρός τόν μαθητή τον Τιμσ&εο
είς την "Κΐ(·εσο ό Απόστολος ΙΙαύ
λος.
Τό ?ργο λοιπά ν τ 66 ποιιμίνος τής
Έ>ο.λτ)σίας είναι εογο διδαβν/Λίας
καί άγιαημοί' ιιονοθικό. Κ-ιιΐ τ| ϊ-
ίθΐκτία τού, έΗοιττΊ'α θεϊκ.ή ί«ά ά-
ναντίρρητη: «Οίίτιυς ί>μ**ξ λί^γιίϊ-
σθω άνθροπος, ώς ύπηορτ<ις Χ<κ- σιοΰ καί οίκον(>μονς μνστηοίιον
Θεοΰ».
Ιδιαιτέρως μάλιστα ό Ίεοεϋς, ΰ-
πο>ς ϊ.ιονίσθη κιχί άλλοτε·, είν(« ό
έ'νθερμος σι·μπ<ιοαστάτης τού ολου έ'ργου καί τής άναγεννητικής προσ παθείας τής Ίερα; Μητροπόλ.ειός μας, καί έκείνος, πού ϋλοποιεί βα- σικά την σοχττική καί κοινωνική ά- ποστολή τής Έκκλ.ησίίΐς είς τίς πιό λ.επτές κ<ιί τ|)ΐιχολογιν.ές έκδηλοΊ,σεις της. Είναι ίκεϊνος, ό ποιμήν, ποΰ ά- νά παΐκιν στιγμήν βοίσκεται είς ά- μεση έπικοινιυνία μέ τόν ένορίτη καί έκτός άπό την ΜΐΌτηοιακή ζωή, τού μεταφέρεΊ καί τα διάφορα συν θήματα έποικοδοιμής, προόδοι% ιά- σιοδοξίας, έλΛΪδος κτχί άγάπης, πού βοηθοΰν είς την άσκΓ,σιν, χαλν- βδώνουν τόν χαςχίκτήοα, ίνισχνονν τό φρόνημα καί δδηγοΰν είς την σωτηρίαν. Άρμόξει λοιπόν κάθε σεβαημός καΐ τΐιμή εί; τοί>ς λίΐτουργούς τού
'Τψίστου, οχι μόνον διότι είναι έκ
πρόσιοποι τού Θεοΰ καί δι' αυτήν
ιιόνον θά όδηγΓ,ιθονμε είς την σι·)-
τηρίαν, άλλά καί διά τό κολοσβι-
αϊον πνειιματ ικόν καί κοινΜνικόν ΐ'ρ
γον, πού έπτΐελ-οΰν είς την Μητρό
πόλιν Νικαίας τρία τώρα χρόνια
καί φρρνοιιν τό βάρος μιάς δίίβκο-
λης, δσο καί μιεναλειώδονί Αποοτο-
λής: νά διδά/τκονν, νά κΐ'βερνοΰν
καί νά όδηγοΰν τόν λαό, ώς «οί-
κονόμοι μυστήριον Θεοΰ», είς τήν
άληθινή χαρά καί την σοιτηρία.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΙίΑΤΕΙΑ
1922 καί μετά τήν
θΰελλα, φεύγοντας την τουρκΐκή
0>>ρΐ(ι>δί(ΐ, βρέθηκα στήν Άλεξάν-
όρεια τής Αιγυπτου. Γιά λόγους ά-
νΐξαρτήτους τής θελήσεως μου πα-
ρέαε-ινα έκεΐ. Λόγω τόν σΐ'ν^θηκων
καί τή; έπρλ&ούσης έπαναστάβεος
άναγκ<Μΐιθηκα νά ίπαναπατοιαΟΛ ώ; συνταξιοΰχοζ πλέον. Χ. Ζ. Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΙί Τον συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΪΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» ίΣυνέχ-ϊΐα ίκ πραηγθι,ψένου) Λό/θι ύψηλής π^λΐτΐκής, άναπτι/χ τόν .Δάν^ολο_, ύπαγόί>ευ- Ι νά μή πρθ'κΐλέση τήν άντίδρασι
Ι Γξομανθύ αύτοκράτΰρος και τόν
, σαν
V
αποκλεισθή
| «Αύτσκράτοοος των
ό τίτλθς
Ρωμαίων»
γ'ά
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΗΑ
ΑΣΤΡΟΣ
Σεΐρά άαβρων τοθ κ ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
χ έκ τοϋ προηγούμενον)
Είναι αδύνατον νά μή σταθή κά¬
νης είς τό "Αστρος. Καί ή παλαιο-
τέρα, άλλά πρό παν,ύς ή μνημη
τή; 'Εθνικής ΙΙαλιγγενεσίας, τό έ
πι6(ΐλλει. Διότι, έδιο εχει σννέλθει
ή δευτρρίΐ. Έθνοσΐ'νε'λευσις των α-
γοινιζομένιυν Έλλήνον, ή όποία δι¬
ήρκεσε δεκαεννεα ήμέρα,ς, ήτοι Λ-
τής 30ής Μαρτίοτ' μέχρι τής 18ης
Απριλίου 1823. Καί, επί ιοϋ ση¬
μείον τούτου πρε.ιε» νά {·πομνησθή
κάτι, κατ' εξοχήν σημαντικόν και
ενδοξον διά την πορείαν τ<όν 'Ελ- λήνιον, πρός τό εθνικόν .τεπροιμέ- στων. Πέραν ΰμί'ΐ; τής ίστοοικής μνή- μης, ΰπάρχει καί ή φυσική όμορ ςιά. Τό τοπίον είναι άπό τά ώραιύ τερα τής ΙΙελοποννήσου. Τά γύρο>
(>ουνά συναντώνται έκεΐ, μέ ίόαν
κήν άπαλύτητα γραμμών, οί ό'γκοι
γίνονται σχεδόν Λέρινοι, μέσα είς
άπαθέοσιν τοΰ πρασίνον, πού κΐ'ΐκχ-
τίζει είς όλας τάς άποχρώσεις καί
ή πόλις, ή όποία εχει 2.000 κατοί
κους, είναι κυριολεκτικώς πνιγμένη
είς τά λουλούδια. Τά ελαιόδενδρα,
.ο των |σχν>ρών μοναρχών τής
κης Εύρώπης. Νά θεωρηθή τ
κράτος διάδθχθ κι' άχι
τής Ρωμανίας, ν' άττοφίυχθή κάβ^
συ'χέτισή τον μέ την οωμαίκήν <λη ρονομίαν γιά νά μή προκύψη 9ίμσ έττικυοιαρχίας τού Γειρμανοϋ αύτθκρ.τ τ^ρος καΐ γιά μεγαλύτερη άσφάλεΐα νά Τεθή άττό τή «ψιλή» έττικυριαοχία το3 πάττα. Τά τελευταΐο έτηεβάΛλε- τ» καΐ γ·ά νά μαλαχβή ό ττάττα: Ιννθικ,έντιος Γ' ποΰ εΤχε άτταγ~ρε<>-
^ει μέ άττειλή άφορισιμθϋ στο.νς
Στοωροφέ,ρους νά έττιτεθοΰν έναντ'ον
Χοιστΐανών. Στό γράμμα ττ«ύ τεΰ
Εστειλε 6 ΒοιλΙδθ'σΐνθς γιά να τοθ ■>
Αναγγείλη τήν
ττέγροοφε
θεία Χάρΐτΐ ΑντοκράίΓωρ τής
σταντιν(ΧΛτσλεως) ίπτθτελής τής
τέρας Άγιότητος».
"Η ύττθγροίφή αυτή τά
δλα. Κ«' την έττωννμία
τοθ
έξ άλλου πού άπλιόνονται έκεΐ, είς
εύρυτάτην έκτασιν, δίδουν τόνον εί-
νον τον. Είς την Συνέλευσιν αύ ρήνης καί ήπιότητος, ίίπιος δλλ.ιοσ- κράτθυς, «Αύτοκραιτορία τής Κων-
ιήν καθ(ΐιρίσθτ>σαν τά χρώματα τής Ι τε είναι καί το κλΐμα. Ή λίμνη, ε- Ι σσντινουιτσλεως», καί τόν τίτΑο τοΰ
ίτημαίας μιχς. "Εκτοτε ΰ.τάρχϊΐ ή κ>' [ πειτα, ποΰ καιθρεπ'ίζει τό τοπίον Ι λατίνου μονάρχθυ, «Αΰγθυστος» &>-
ανόλευκος, πού έμπνέει είς τοΰς τυ ' /αί ξεκουράζει τό μάτι. Λέγετιχι λά δχι καΐ «ρωιμαΤος οώτοκράτωρ'·.
σους άθλους καί που όδηγεί ύζ τύ- Μουστύ; καί εχε-ι ιδιαίτερον ένόια- καί τήν έπικυρΐαρχίσ τού πάπα. ΟΙ
σα έΐτικά κατορθιόιι<ιτ(ΐ. Θά πρέτ>;ι ΐ|έοον, άκόμη καί διά τούς κηνη- λατΤνοι κατακτι|τές
Οέατα. 'Η Μονή Λουκοΰς, αϊφνιις,
ή έξήγησίς τού. Πρόκειται περί των ' πυΰ είντχι άφιεριομένη είς τήν Με-
έξής: | ταμόρττίοστν τοΰ Σιο-ήρο;, μέ τήν
Τήν 9ην Ίονηΐοιι 1821, ό Γέοος περίφημον παλαιάν βυζαντινήν εί-
τοΰ Μορηά έφιλοξένει τόν άπεσταλ κόνα της, τήν θανματουργύν είκύνΐ'.
μένον τής άνιοτάτης άρχής τών Φι- ιθΰ Σωτήρος, είναι άπό τάς ώο:α
λικών Δημήτς>ιον 'Τιρηλάντην. Τοθ ετέρας. Κατά την άρχαιότητα, είς
Ι
τθυς την μοναδι
άττοσπάσουν άττο
ύπενθνμίσω τά περίφημα ροδάκινα τούς βυζαντινούς, νόμιμα καί όριστι
τοϋ Άστριηκ. Τό "Αστρον έ'τσι, κά, τόν όν·ε·κτίμητ<> τίτλο τοθ «Λύ-
μί ολ.ην την όμορφιά τού, είναι α- τθκράτορος των Ρωμαίων».
πό τά γοητυτικώτερα κέντρίΐ τοΰ
τουριστικοϋ ένδιαα;έροντος. Σηιιει-
ιϋτέον, ότι εχει καί σποιώαϊα άξιο-
άκόμη νά σημειοθή, ότι ή ίύία αύ- γοΰς, πού θηρενουν τόν χειμωνα ( δ'αίτϊρα
τή Συνέλεΐ'σις καθήρεσε τ<·ν Κο- «γηικ ύδρύίΐκι πτηνά. ΙΙίριτ-όν νά κή εύκαΐρία ν' λοκοτρώνην άπό άοχιστράτιιγον κπΐ ελαίίε μέτρα διά την προστασίαν τής έλευθεροτνπίας. Είς τό "Αστρος, έξ αλλ.ον, εδόθη τό περίφημον Κολοκοτςχονέϊκο Τρΐι πέξι. Τό άκοϋμε, τό μεταχπριϊόμιτ- θα ώς ιρράσιν, άλλ' Γσοις διαιρεύγρι παοέθεσε ποόγευμα χάχο> «πό μρ- ι
γάλυν φιλλύραν, ποϋ σιόζε-αι Αν.ό
μη κοντά είς τό Γυμνάσιον. Οί»8ε·
μία ίίμ'υς Αμηχα,νία διά τόν Κολο-
κοτρώνην. Επήρε ?ν(ΐ κο-μμάτι ιΐ·τι
μενο Αρνί καί έξήγησεν είς τόν 'Τ-
ψηλάντην:
— Τό άρνί θά τό <) άμρ μέ 'ύ χρνίτά πηοοννκι ποΰ μάς εδοσεν ί| μάννα μας! Ό 'Τψηλάντης εγέλασε καί -ό (Γαγοπότι, ώς ποσότης καί κέφι, «- πραγματικά αξιον πολεμι- περιοχήν της υπήρχεν Γπατιλις τού Ήρώδου τοΰ Άττικοΰ καί είς αυτήν Καρυάτις, κατά τόν τύπον τής Αμαξόνος τοΰ Φειδίου. Είναι καί τό μόνον Αρχαίον Αντίγραφον, τού όποίου διατηρείται ή κεςαλή. 'Επίσης διασιόίονται Ανάγλ.νφα των Άσκληπιαδών, μαρμάρινα Αγάλμα- τα θΐίόν, (Τΐλοτεχντ,μρνα κατά τήν κλασσικήν εποχήν καί ίδιαιτε'ρος ένδιαφέρονσαι επιγραφαί. (Συνεχίξεται) Χρήστος Εύαγγελ.άτος Ή ττρο^φο.ρά τής ύποτελείας τοϋ νέο,σ ΐράτονς στόν πάπα άΐΓ°δείχτ<ι κε πιροσψυεστάτη. Ό Ίννοκέντιο- Γ' 6ρΛκ€ τόν τ,ρότιο νά δεχθή την ίκτρθττή τής Σταυροψορίας χωρϊς ν' άπ!Λ<ηρύξη τγι^, ττΡοηγθ-^μένη πολιτι- κή τού. «Μολονότι θά ήταν άκόμη ττιό ίύχαρυτηιμένθς αν ή Μερουβα· λή,μ ξαναγΰριζε στήν έξθυσία τ^ν Χριστιανών, δέν ήταν δυνσ/τόν νά μή χαρή γ'ά την έπάνο6ο τής Κων- ^ταντινοΐΛττόλεως στή μητέΡα της «Άγία: Καθολΐική 'Είκκλησία». Έξε- φοαζε τά συγχαρητήριά τ°υ στόν Βαλ γιά τό έτπτελεσδέν θαθ«ΐ. ττοΰ εγΐνε πρός δόξαν τού τοΰ Κυρίον, πρός τιμήν το£ λΐικοθ ττατί'κοΰ θρόνου καί γΐά τ.'ΐ πρόοδο τής Χρΐισΐτιανωσύνης. Κα'1 τόν ονμ6ούλϊυε νά είναι ττΐστό και ύπά<θυο τέκνο τής (Συνέχεια «Ις τήν 6ην σκλΐδα) εύχρμ,θα έγκαρί,ος. Γιά τά Μικρασατικά ΚΕιμήλ'α ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Άς ττοοβθέσω καί τοθτο· καί |»»ά βδ»αίτερη οάοϊαστική πρωτοβθκλί-.'. Καί ν ά σκίψτή κανείς, ττώς δέν ηοο ήλθεν άττο παράγονΤίς) άιτό τ°ΰΐ" ό ΐίοίονς άττ&ίΊδήιτοτε ©ά τό περΐμένα μ«· άι»ό> τΛς άρμοδιότερθυς γι' τύ
Γές τίς ποκτοδθυλίίς· άπό μάς δή*.
· ?[ ίϊτομα ττού λέμε, ττώς
ϊ καΐ άγωνιζόμαστε γιά
τή διατηρήση τήζ μΐκρασΐατικής τγλ
νά μή σβύση ή
; λ>ι·ΐΐόν στά «Μαρία αιΡ^
Νέα» (φύλλον Ιουλίου - Αι/νο^
ί.ε), ο' αύτή|> την ΐΓ°λϋ οί1»
τταί3τ·τΐκή εφημερίδα τοθ
Νι'κον ΛαΜ-τΐδαρίδη, μέ τίς
δΐ3στάσεις? με τό ττ&λΰ ενδιαφέρον
δμιος πάντοτε καΐ ζουμερό ττεριεχομ*.
νό της;
«'Η "Εκθεσις τοθ «Περαμ'ώτικνυ
Σπΐτ·ο0» ιτοθ άργάνωσε τδ Σώμα
Έλληνίδων "Οδηγών τής Νέας Ικ.-
ράμθν Μεγαρίδος, ήταν μιά ι»ο^ίι
συγκΐνητική εκδήλωσις στή μνι*μ·(
τής Περάμθμ Κνζίχθν.
Ύφαντά, μεταξωτά, ΐνβυμαοία'
άρχαϊκές, χάλκινα σκεύη, μαγκάλι./.
καζάνΐα, μαστροατάδες καί άλλα άν-
Τικείιμενα οΐκιακής χρήσεως καθώς
καΐ φωιτογραφίες τής ΐτ. Περάυ°υ,
εΐχαν εκτεθή μέ καλαίσθητο γθθστο
στήν αϊθουκα τής Εκθέσεως, τού
ένβιαφίρον των £πι
καί τούς έδωκαν μ·ά ΐκρή
1$έα ττερΐ τοθ ττλοθΛου και τοθ πο>ι
τισμοϋ τών Περαιμίων κατά την ττρδ
Ό) έκιτατρισμοϋ έττθχήν»
Λυπήθηκα, πού δέν μ°0 δόθτκβ η
εθκαιρία, γΐατΐ δέν τό εΤχα ττληρθ-
φορηθή εγκαίρως, νά τή δώ άπω *ν*
τά την ίκθεοη αώτή. Πάντως και υ£
να με σι/γκίνηθε πολύ τό γεγον^',
ετσι καΐ σάν εΤδηση. «αί Τοΰτβ /ΐά
ουό λόγους:
Πρώτα, γ'ατϊ εΤδα ττρωτοβοι;» ϊες
σάν αυτή, π<Ό άφθροθν την |ερή ί,π-ο 9εση τής ΙσΤοΡικής μνήμης τ<Ό 'Ελ ΛηνισιμθΟ τών μαρτυρΐικών μικρασια¬ τικήν ποττρίδων μυς, να λαμβά'ον- ται καΐ άττό τταράΐγον'τες ττέραν ΐ4*ν τών Ιδικών μας, ημών δαων , λόγω κοτταγωγής "ννδΐβ μ^ατε μ^ τόν Έλληνισιμβν των - ί- ΐτ-^ν έκείν», Καΐ ακριβώς κατι 'ί- τοιο τΓΡΒττει νά εύχώμασΤί και »~ £ π'διώκοιμΐ σάν ?να άπό τά θΕΤ'*ύτ·! ρα έττΐτεύγμαΤα: ή Ιερή ι/ΐτόθ'ΛΤη τής δΐοΤηρήοΐεως καϊ τής καλλιέργειαν τής μκρασιατικής παραδόσεως, να καταστή καΐ τοθττη έθνΐκό ΙβανΙκο, 0 πόθεση καθολΐκότβρη των "[Ξλλήνων <Λ διοίφόρως τάττθυ καταγωγής των "Ενας δεύτερος λόγος, πού μ' ?κα νε> ιδιαιτέρα πράγ-μαιτι, να <τυγκ·.νη θώ άττό την πρωτοδουλία των Έλλη νίιδων Όδΐΐγών τής Νέας Περάμοα, ιΤναι γΐατϊ τήν εΤδα κ.αΐ σάν ττϊρά δεΐ'γιμα καΐ σάν ττρθιτραττή· σάν τιθϋρά δεΐγμα, γενικδτερο ττρός δλους το£>ς
έπΐστημονικθΰς κα! κθΐνωνικθ - ττνΐυ
ματΐκούς κύκιλθυς τγοΟ ίΤναι δυνατόν
ού κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΛ1ΩΡΗ
νά άπασχοληθοθν με τέτοιες δραστ·)
ττρο πάντων 5μως καΐ ·Λ-
, προτρθηή καΐ παράδϊιγμα,
1τρό^ Τά τρθαφυγικά το.ττΐκιο·τΐκά οω
ματεΐσ; νά π-ερισυλλέςοι>ν άττό τα
σπ-ιτικά των μελών των τά Ιστορ'κο·
καΐ λαθγραψΐκά στοιχεϊα τής ττατρι'
5ας των, άντΐκείμενα, σάν αύτά ττού
ΐναφερεται δτι, έξετέ&ησαν καί στήν
εκθέση τ°ΰ «Περχΐμι<^>τιι<ον ΣίγιτιοΟ» της Νέας Περάμθιτ- τά Τδΐα {) δλ,λθί ττ3ρόμοΐα καΐ άνάλθγα. Στήν εϊδησιι των «Μαρ'μαρΐνβν Νέων» διαδάζω έττίσης πώς, ό Σύλ λογος ΠΒραμίων Κνζικηνών- °ν»ττα· ϋαττάθηκε οικονομ ικά γΐά τήν Λρτνά νωση καΐ έττιτοχία τής έκβέσΐΙ.«, δ'αθέσας τό ποσόν των 3.0ΟΟ δβΐΓ μών. Ό άιγαιΐτητός μθυ ΠΡόεδρος κα» τά Λλ"α μέλη τού Συλιλόγθιτ των Γ* οαιμίων, ποθ καΐ ο' &λλ«ς ττερίΐΓΓώ οεις £χω Τονίσει Ρέ πόση φλόγα <αϊ άποτελεσιμσ/τικστητα έξίΛτηίΛτούν Τιν ίβέα τής ττατρίβας των, άς μθθ επι τρέψονν νά τούς ττροτείνω, νά μϊ τ άφήσουν νά χαθοθν αθτά τά κειοήλιβ τής τΓθΓτρίδας των· νά τά σι/γκεντΡω αουν τά άντΐκείιμενα τής έκθέ&εςος κ»! νά τά δΐαφϋλάιεουν ή και ν3 τά έκθέτθι/ν μονιμότερα ο' ίνα των Ιστορικό καϊ λαθγραφΐ-κό εως δτοα ϊβρυθή, δν κάητθτε Ιβρυβτι, τό Γενΐκό Ίστορϋκσ καΐ Λαογραφικό Μ'κρασιαιτικό Μονσεΐο, γιά την πη ρέ^τερη σ' αύτό έθνική καΐ 4ττΐ<ττη- μθνιχή καί τούτων άειοπτοίιιση. ,(5α είναι μιά ενεργεια σωστπ καΐ αΙοΊδ δόξης προδλέψϊωί άΐτθ5οτΐκίιτί{τος>
ττού θά εύχάμθκν νά τή λογαοιάσονν
καιΐ τα όίλλα μι*ρασιατΚίά, θρακ'κό
•'α! ποντιακά σωματεΐο.
Άλλωστε, άπ' 8/τι ?αΓρ», -παρ6-
μοιο σκοττθΐ 6τιδιώκονται καΐ ττοτ,γ
μαιτώνθνται. &τω καΐ καττως &μ(9ο·
δα, άττό ωρισμένα σωιιατεϊα των «α
τηγοριών ττθΰ Ιριγμΐ-'ίωσα.
Π.χ. μιά πρώττ; συλλογή κΐΐμαλί
ών τής ΣπτάρΤης Μ. Άσίας. {χβ>
σνγκροτήσει ή "Ενωσις των κατατ/β
μέναν ΟΓΓΓτό τή μικρασιαιτική αίη} ιτβ
ρ οχή καΐ τα δΐαφαλάττει κοίτάλλΐΐΛΟΐ
στόν Οίκον Σπάρτηζ οττή Νέα '!·»·
νία 'Επίσης ή "Ενωσις Σμυρνβί»^
Οκτόι; άττό τή Μικρασκχτική Βιβλιβ
θήκη καΐ διαφόρους φακέλλους άρ^ι.
3τ<ο0 ύλΐκοΰ, εχει καταιρτίσει ττολ{ι καλές συλλοτγίς σμυρναΐκών καί ·/« νικάτερα μικρασιατικών φωτσγοβφ» ών, εΐκόνων, βελτοορίων καί χαρτβν ΕΤναι καΐ θά γίνουν αύτά, 5ταν θά τό θελήσθυν νά ένεργήσοω1 γα καΐ τά άλλα μ'κρασΐατ«κ& τεΤα, μικροΐ πυρήνες. Δέν είναι καΐ δέν είναι δυνατόν νά είναι ενα Μικρασΐατικό Μθυσεϊο. Ά* λά έιττΐ τέλους βΤαι κάτΐ. Κρϊμο: 6ά ' ήταν μθνάχα, αν τδ κάΤ' οΛτό, Τ5 λίγο όττωσδήιτΓθτε, £μενε τό μόνο, »4 μόνΐιμθ καΐ τό δ'αρκές. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛίΟΡΗΣ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚλΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ Τά ναιΐΓτηγεΐα τ'ί Πό."«σ£στερ ^<■ "α^πι^γησαν διά τήν όλλανδικήν Ναν αγοσωσΤ'κήν Ύΐττηρεσίαν τό ε!κθ'' ζό μεν»ν μεγάλης ταιχύτΐ|Τος ναναγθσο· στΐκόν, πού θ;ωρεΐται τό ταχύτερον τής Εύρώπης είς τό εΤδος τθ« 17ον Καΐ ό Στεργιάδης συνεχίζί·: (("Ενεκα των λόγων τούτων, Λτθι πρός αποτελεσματικήν εξασφάλισιν τής ύγείας τών έλληνικών στοα »■■ μάτων καϊ έκ λόγων φΐλανβρωττια·, ηναγκάσθη ή ημετέρα 'Υγειονομική 'ΥττηρΕσία, νά ιέητεκτεΐνη την μέρι- μναν αυτής είς σημεία είς & ήτο άρ μθδία ή 'Ο3ωμαντκή 'Υττηρεσία νΑ μεριμνήση. Πανθθμολθγοΐίμίνως δέ τά άΐτοτειλίσιματα τής Τοιαύτης ένϊρ γείας τής ειλληνΐικής ΎττηρεσίσΛ; ή σαν λίαν καθαρά, διότι έγκαίΐρως έ ττετεύχ3η ή καταστοιλή έν τή κατεχο¬ μένη ζώνη των μο>υσιμστικών νό ·ιοΐ
καΐ δή των .μάλλον επικίνδυνον μϊ
είς τίνα σΐίνβδρίασιν τής Ύγβιονο,μΐ
κης "Εττΐτρθπηής Κωνσταντινοιητόλεωι1
υπό άντΐπροσώπου τινός των συμ μά¬
χω»·
'Εκ τής έττικτάσεως ώς άνω τής
μερίιμνης τής ελληνικάς 'Υγειονο··
κης Υπηρεσίας δέν επήλθε σύγκρ;·.
σις πιρός τήν Όθωμανικήν 'ΥγεΐΜΐ/
μικήν Ύητηρεσίαν καΐ εάν που, κα
τά την ενέργειαν άπολυμάνσεων, ί-
ττήλθον άσήμαντοι προσίριβαι μετα-
ύ κατωτέρων Ύγεΐονομικώ? όΡ»Ό>
νων Του,νσντίον ίν πλήρει αρμονΐΐ
άμψθ'τέρων των Ύτττιρεσιών, έξετελεί
το ή έογασία τής δηιμοσίας Ογειας,
δ' άψθόνων δέ μέσων, ιδία έμβθιλι
ών καΐ όοών, έφωδιάσ3η κατ' ί-ησ-
νάληψιν ττσρ' ήαών ή Όθωμανΐκή
"V
ττηρεσία. "Επί πλέον δέ πρός
ψιν, εστω καΐ τών άσημάνταν
προστρΐ6ών, άπό τοθ μηνός Αύγβο
στου :ϊχεμεν συνεννοήθη εγγράφως
μετά το;) Βάλη Τής Σμύρνης καΤ εν
-:λή5ϊ· σ^μφ^νία μετ* αϋτοϋ εΓχομίν
«α9σρίσει τα δοΐα τής ένεργβίας ί
κίστης Υπηρεσίας, είς τΡΟπον &?*"·
καΐ1 αύται αί μικραί προσίριβαι «Λ
έκλείψθυν Εκτοτε. Ούτως Εχει ή Ινίο
γεια ήιμών £ναντι τής Όθωμανικής Υ
γεΐονθμικής 'ΥπηοΗοίας μέιχρι τού
μηνός Σεπτέμβριον.
Κατά τόν μή»α τοοτον
, ή ΔιεθνΛς ·Υγει=»!ψΐική
ι ^ιτό τόν έλεγχον τής οποίας £πτή(χίη
] ή δημοσία ύγεία, άλλ' αθτη, οθσα ύ
ά χρησι,μαηοιήση —3»ις
ντού πρθορισμυΰ Της Τβ δρ
γανα καΐ τα μέσα τής 'Οθωμανΐκής
Ύγειονοιμΐκής 'Υ,πηΡβσίας καΐ βεβσι
ω3εΤσα, δτι ταύτα ήσαν εντελώς β-
νεπαρκή πρός τουτο, δέν προέβη Ης
την λήψιν ύγειοναμικΛν μέτρων, (3τφΑ
σασα νά έΕακολοοθήση ή αυτή πρός
την προηγουμένην κατάστασίς, υί-
χρις «Ο έξοΐκονομήση τά έσα ττρδς
τουτο. Κατ' επανάληψιν δέ οί έν τή
Ύγεΐρναμική 'Βπιτρθητη άντι—ρόοω-
πθι τών σκμιμάχων καΐτέιφυγον β|ς
Τήν "Ελληνικήν 'Υγειθναμ'κήν 'Υπηθε
σο: πρός προμήθειαν όρον, βμβολί
•^ν, ενέργειαν άπολυιμάνσεων καί Ηΐ
κροβιολογΐκών έξετάσεων; σνμμαχικίν
έν Σιμύρνη ίδρι*μάτων, πο*βμιΐώ»
ττλο ;ων κλπ.
"Εν τώ μεταξύ, έργαζομένΓ, ή Έ-
πΐτροπή αθτη, πρθσπαθεΐ νά έξ^ύρη·
πόρους διά τάς ώτΓαιτηθηΡ'Ίμένος
διά τόν σκοπόν αυτής δαπάνας καί
είς τουτο ττάνυ προθύμως ή Ύττ6ΥΓη
Άρμ:χττεία παρέσχε την συνδρομήν
της, διαθέσασα άστυιΛμΐκά δργανα
πρός εΐσίΐτραξΐν τού υπό τής Έπιτρο
πής επτΐ6ληθέντος φόροι» καθαριότη¬
τος Γενικώτεοον δ£ ή Ύπάτη Άομθ
τεα! παρβχει πάσαν συνδρομήν ε)|ς
την "Επιτροπήν ταύτην, δΐαθέΊσοχΐα
πρός το3το κατόπιν αΐτήσεως καί
τήν μΐ)χανολογικήν της Υπηρεσίαν,
δ'ά τόν έλεγχον τού προθττολογΐσμβϋ
τής δαπάνης, είς ήν ο—εφάσισεν ή
ΔιεΒνής 'ΕττΐΤιροπή νά προβή πρός ί
πι6ιόοθ»7ΐν τοθ έν ΣμύΡνη Δτιμθ'ί
οί; Όθωμανικοΰ Νοσοκομείον των
μολυσ'ματ'ικών νθσηιμάτων. Δι* δ,τι
δέ ήοξατο ,μεοΐ,μνώσα ή Δ'εβνης "Ε-
πιτρθπή, ή έλληνιική Ύγειον0ιμ'κή
Ύπηρεσία ευθύς παύει ^ά μβρΐμνά
Έν πάση τκριπτωσει δέον νο τθ
νισθη, δτι ββΤοτε ή έλληνική 'Υγειβ
νοιμΐκή 'Υπηρϊσία μετά πθλλής πίρ'
σκέψεως καΐ έντός δσον οΤ6ν τε στε
νωτέρων όρίων περΐορίζει την ενέρ¬
γειαν της, «αί διά τούτο> οθτε είς
τήν έπ-ίδλεψΐν καί επιθεώρησιν των
Ξενθιδρχί-ίων, πανδοχείων κλΐτ. έπΐδδ
θη, οΰτε είς τήν ίπτί'βλΕψΐν κο·νών ·>υ
νακών, μολονότι αμφότερα σιπουδαΐ-
ως ένδιαφέρουσι διά τήν ασφάλειαν
^Συνέχε1α είς την 6ην σελίβα)
*Ν4
'ίΘΜΗΐ: ΟΜΟΙΠΟΝΐΜΛ
—ιοδικοτ τγπον
Α ΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΛΟΜΛΑ1ΑΙΑ ΠΟΛ4ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τί?Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κν'Οΐακή 14 Δεκεμβριού 19Β9
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 1
» ι ·4
Ι "Ετος (3ον — Αριθ. φύλ. 2.Ο2Ρ / Α'.ευθυντής -.,ΐοιοκ^της:
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ.
Ό&ς Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ...
• ι
II
ΘΥΜΗ.Κ ΤΟΥ ΠΑΙ2ΤΙΡΙ,,
Υπό τα3 συνεργάτου μας κ Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΛΔΗ
Αι/τά τά λί>σ λόγΐα άφΐεοωμένα
στή θύμησ1 τού ί
Πλυιπήοσ., ττθύ τό π
τ0 ίγινε τό μνημόαννό τού, σΤδν λ
το, καί άττέρρΐτο τάφο του> τό ίτή
σιθν μνη<Ι»ό°υνόν τού, έττΐ τή Όνο^-ΐ·" στι«ή τθυ 'Εορτή τού Άγ.' Νικολή ο«· Σι*ιπ«*ηΡ«β>Τ«*ν δέκα Κ χΡΟνια Α
ιτό τόΤϊ ττού πέ3σ.νε, δέν είναι ιΐόνο
£νσ χοέος τής φ'λίας, μιάς φΐλί;ί.
ιτοθ άΡχ'σε, άττό τότε τού, Εο&ίγ
τα Όρφανά τού Πολέμου, καΐ τ>ι
ΠοθσφσνικοΟ κόσ·μου, κατα την ,νΊ-
καΐ >μί<χ εκπληρώση, 9,5, λρ γαμε λαϊκής Έντολής, μέ τήν ενν.)ι<» ίτι διερμη^ύουν τό διάχι/το αϊσθηα<~- {,ος μεγάλον τμήιματθς τού Έλλ>»
νικον Κόσιμθυ, καΐ Ιδία τού σωθέν
τας Προσφυγικόν κόσμοι», άπό τόν
Στρατηγόν Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ.
Κι' όΜως μέσα στό λαό, στόν ό-
νύνυμο λαό, δσο καΐ νά φαίνεται π*
ρίΕΡγ5, 6έν όμεινε ζωηρή, -παΡα ή θυ
μησΐ) τ°ΰ ΠΛΑΣΤΗΡΑ, τής μοοφήΓ
τού μέ τ' άτΐτ,ρα μθυστάκΐα καϊ τή ■
κσθαρή, τήν άνυπόκριτη εκφράση
τού
Τό όνθμσ. τού Πλαστήρα δέν το πή
»ε, οπάδίΐξη ττώς μένετε συχνά μ έ
την έντύττωση δτι έξακολουθεΐ καΐ σή
μϊρα νά ζεί, νά δΐαΤηρεϊ τή θερ'ΐοΤΓ,
τά τού, την άλλστινή ζωντάνια.
Παυτό «αί ϊΥ'νε καΐ Άρχηγο··
τού λα»ΰ, μά καί ΚυβερνήΤης τθμ.
'Αλλά είναι κοινάς άνθρωττινθς κλ.ή
ρος 6 θάνατος. Άλλά εΤναι προνό,πο
ή δικαίασ'ς τής ζωής. Καΐ αύτό τό
ηρονάμΐο σ°ύ εΙχεν έπιφυλάεει ή Μοί
ια ΣτραΤηγέ Πλαστήρα.
Έγεννήιθης ταπτεινός, όπως ό Κύ
ριος, είς την φάτνην των άλόγων.
'Αλλά ίφίΡες είς τό αέτωττόν σθυ
την ο>οαγϊδα δωοεάς...
τών πρώτων χοΐστιανών Ιι
οί δμοιθί σ°ι/ι Άνβρωπ'·,
οί σΐτοίοι εχθυν καταργήσει τήν Ολην
«α! ότκητεύθυ,, ε(ς τόν
πή Ναόν τής Ιδίας.
Ώς Στρατιώτης, ή·
τον Βωμόν τής Πατρίδος μας.
Καί ώ<·. Πολίτης είς τόν Βωμόν τού Λαο}... Άψ' δτου εΐσήλθες ε|ς τόν Στοα 'όν, έγνώρισεν μόνον τό Μέττωπον. Κσΐ η φήμη ήρχισε νά δ'αλαλή την Σερνότητά Σου, την άττλότητα καΐ τήν άφ°6ίαν ενός -(^ννο.^} Άί'ωμα- τικθθ. Είς ελάχιστον χρόνον άιτό την άνωνυμίαν. "Εγινες: Ό Γενναΐθς ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Καΐ είς την μνήυην, είς την ψ- χή)ν, είς την φαντασίαν τοϋ λαοθ τής Ιωνίας, των άπλών άνθρώπ;ον τής Μεγάλης Ελλάδος, τών ουνβμερίοθης τήν αγωνίαν καΐ ψ£ς τήν φυγήν, τό δνομά Σον Εγινε 1«0θος- Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ^ Τότ£ έσήμανεν ή &οα τής μεγάλ-ς ευθυνής σου. Ή ήττα είχεν ανοίξη τάς πύλας τής ■Ελλάδος είς τόν εχ¬ θρόν Καΐ ο| δροι ήσαν βαρύτατοι· θρβκΐ|, ΑΙγαϊον, Άττοζημίωσ'ς. Καΐ ή οπτσγνοσΐς τού πλήθος των μιιριάδων προσφύγων ηπείλει Κοινω¬ νικήν 'Αναρχίαν. Τότε έ{επλήρωσ£ς τό ύττέρτατο χρέος. ΔΙ ν ϊλαβεν άπό τούς ζώντας την ιΤ>λήν "Ηνοοσες την μεγάλην
τοθ Γένους. Καΐ συνέβη
ΟΙ πΡοσφυγες απεδέχθησαν μέ ίγ
καρτέρησΐν την Συμφοράν. Καΐ Εγ'—
« δχι Άρν—ις «αί Καταστροφή, όλ
*ά θεΤική καί Δημ'θιογική Δύναμις
ΟΙ φϊύγοντες στρατιώται έγιναν
Στρατιώται τοθ 'Έδρου. Καί ό έ*-
θρός, ονΤ1 νά φθάση, δττω- ,γ—ίλε. ΐ
"'ΐΊϊΤής ε|ς τάς 'Α0ήνας, Εγινε Ικέ
"Κ είς τήν Λωζάνην.
Καΐ υπεγράφη ή ττμΐωτέρα οννθή
"1 Ηττημένοις Κράτθυς.
'ΑΡχΐ,γέ,
* Ή 'ΕττανάστασΙς Σου, μέ τήν ά
ναΒΐαργανω7ιν τοϋ Στοατοϋ, έτηλε-
ΥΡάψει (5(υό την Λωζάνην ό αεγά^ος
μο:ς 'Εθνάρχης ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΗ-
ΝΙΖΕΛΟΣ, άπέκτησεν άνεξίτηλον τί
τλον Τιμής.
Εις αύτην οφείλομεν 6τι φθάνθμιν
εις τούς καλυτόρθυς δρ°κς ΕΙρήνν,
^ όιτοίους ηδυνάμεθα νά έλπίσω-
I*
μετα την Μικρασιατικήν Κατα¬
στροφήν»,
Βραδύνει, συνή&ος, ή ·|στορΐκή
«ϊιβσύνη άλλα ^ οπτοδοθή είς
ΧΡον5νς ιτού ερχονται....
Κατόπιν π:ρέ5*«ε-, την Εξουσίαι-
είς την 'Εβνΐκή,, Συνέλευσιν. Καϊ *-
"«ύρθης ί|ς τον ίδιωτι.κόν βίον: Ά
'ίς
Συνταγιματάρχης Π λ α-
0 τ Π ρ α ς.
'Αλ',ά δέ ήτο πλέον δυνατόν1 Καί
την συνϊί8ησ,ν τοο λ=οΟ, καί είς
"ΐν ίδική,ν Σου «σο πλέ^ν «Ο ΑΡ-
ΧΗΓΟΣ».
Δέ
ιϊυ· Είς τήν συνείδησιν Σου ό
οι>. ό δηιμόσιος καΐ ό
«ταυτίζοντο πλέον.
Καΐ δμως: ΥΠΗΡΞΕ Σ Ο ΚΗΡΥΞ
ΤΗΣ ΕΙΡΗΝ€ΥΣΕΩΣ' Μέ την ά-
, Τήν καλωσύνην, Τήν ευγενεί
ης ψι/χής Σευ ^<αμες π£<ρισσότ: ηκμθν τόν πολιτικόν άνταγωνι- Κ3< τά Πολ.τ«α Σ ηνΓλ;.ς πλέον άττό τήν Κοινήν Λια- θήκην. Την Ειρήνην καΐ τή, Τ?ν Άγωνιστήν εΤχε διαδεχθή ό Α¬ ΠΟΣΤΟΛΟΣ... Πάντοτ; εΙχες περΐψρονήσί ΤΟ1Ι 9άνατον. Κα; ^ιθίΛΓ(σε νά έκδικηθή. Άλλά δέν ύττΓ,οξε τίμιος. Δέν £- Γτληξ; τήν ζωήν, ή όποαί Σού η"το ά 5 ίφθοο·-. "Επληξε έκεΐνο πού την ζωήν: ΜΙΚΡΑΣ ΙΛΤΙΚΑΙ ΑΝιΑΜΝΗΣΕΙΣ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ "Οταν κατά τ<Ί ετος 11114 έγι¬ ναν οί πώται δκογμοί ι ών Έλλή- νπιν τής Μικοϋς Άσίας όυτό τοίις Τοΰοκους, έκεί κάτοι, σ-ό χοριό μόν, ρφθαναν τά ποώτιι κα,ηαίίά- νια των ποοαίμ'ιγι.ιν. Στή Σκάλα τού ΙΙολυχνίτον αοαξ«ν καϊκές γε- μάτες άπό άνθοτό.πον; δυστυχιαμε- νους μέ τόν πόνο κιιί -ό πκράπονο στό πρόσοιπό τονς. Ήσαν (ΐνθοιοποι σι Ητη'θί'ϊς καί πολΰ έργατικοί καί οί πεςιισσότερσι τουρκάφ<,>νοι, αλ/.ά γνήσιοι "Ελλη-
νε-ς, προικισμένοι μέ τίς «γνότεοες
έλληνικέ; πίΐρ'ΐδύσεις. 'ίΐσιν ρ|>ι-
πνοι καί νομοταγείς «λθοιοποι -/«ι
οπο>ς άναΐΓΡο(,) ανωτέρω πολϋ έο-
γατικοί. "Ομος, παρ' ί»).η τή μικρ).
τοτ'ς ήλικία, έκείνης τής έποχής,
διεπίστωνα ότι οί ντύπιοι δέν τοΰς
εβλεπαν μέ καλό μάτι.
Παρ' ολα αύτά, οί ίϊνθριοποι α,ύ-
τοί, ρφεραν εΰημερί<ι στό χοιριύ. ΜΓτηξιι τους ΰπήοχε μιά οΐκογε'- νπα άπό τό Δεμήσι αέ ε'ιδικότΓ,ιΓΐι τας περισσότερον άπό ΤΗΝ ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΣΟΥ. Ήσ3άνθης αύτό τό πλήγιμα ώ-: τοοσωτπχήν Οβοιν. Καί ουδέποτε τό 4τί5έχ3ης. -Επί ε'ίκθσι μήνας δλ'^ ίζησε τό τραγικον μεγαλε^ν τής πάλης Σου. 'Εγνώριζ·;ς, περισσότερον άπό δ- λους, δτι ή τΗττα δέν είναι έξωτεοι τήν καπνοκαλλιεργεια. Μόλις κόν, είναι ψυχι.κόν γεγονός. Ύπάοχεΐ αΐ ?καμε μιά βύμβασι μέ κάποιον μόνον δταν γίνη άπ^δεκτή. Καί ί, «εφαλαιοΰχο τής πρωτευούσης καί άττλή, ή ύττε,ρήφανος, ή ήρω'ίκή Σο·.· ψυχή ούδέττθτε τήν απεδέχθη. Και οοπειθσ-νες^ χωρίς νά ίίχης νι- κηθή . Μ; τόν θάνατόν Σομ ή λατρ*·ι τού λαού εγινε θρήνος καΐ σήμερα ώ κάμη, έξακολομ^; κατά την ονόματι ι «ήν Σου έθρτή. 'Αιπό δλας τάς Μνιί μας εοθΐυσαν «αί ρέο^ν δάκρυα- ΟΙ Στρατιώται Σου, ο! σΤαΐ Σου, οί Πρσσφΐτ-γες, οί ν<>ι άνθρωπθι τού Λασύ, τούς
έθΡηνηθα
ούς ήγά—ρες τόσο)
«αί σέ θρηνοθν...
Δέν ύιτήρχε, διά την ψυχήν 0<λ>,
καμαία μεγαλυτέρα χαρά άττό την (,τ
δαιάτητα δτι οί άνθιρωιττοι ττθΰ, ήγα-
ττας τόσθ; σοο άνταττθδίδθυν καί ο< μερά καί τούτο διότι ήσουν Άξι^ τής Πατρίδος διά τάς μεγάλας Σο.) 'Ε3νικάς υπηρεσίας ττοϋ προσίφεοις, κατά τό διάβα τής ζωής Τού, ^I^ την Αιωνίαν μας ΕΛΛΑΔΑ κσί γ·::·· τό σέ ώνόμασαν μέσα στό Κο'νθΕΰο λιον "Αξιον τής Πατρίδος. Άρχηγέ, Μοιζϊ μέ τοΰς λυγμθύς τού λαόν, ο) όττοΐοι σέ συνώδ.ευσαν κατα την κι^δεαίν Σου, καί κατά τό Μνημόσυ· νό Σου, οί όττοϊοι ύψώνονται ώς &.- κηιδείαν Σου, καί κατά τό Μνημίν>
τάν ΰστατον χαιρετισμόν μ°υ, έγκάρ
διον βγαλμένον μέσα άιτό δλους ηθο
έτττόνεσες καί έβοήθησες και γιά μβς
Άοχηγϊ δέν πέθανες, ζής μέσα στίς
καοδιές των "Ελλήνων καϊ θά ζής
πάντα Αίωνία Σου άς είναι ή Μνήμη
σου άξέχαστε Άρχηγέ.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Αθήναι
ΤερψΐχόΡης 8
Π ΦάΑηρον
τα ίγκαίνια τής καπνοκαλλι-
έηγειας, ή όποία συνεχίξεται μέχοι
σήμερα. Στρατιές δλόκληοες άπό
κορίτσια καί νέοιις ποο<τλ(ΐμ6άνον- ταν μέ άδρό μεοοκάματο καί έ;τρε- χαν μέ χαοά (Ττή δουλειά. ΕίχΊ γνιιιρισθή μέ τόν μεγαλύτερο γυιό τής οικογενείας αυτής σέ τέτοιο (κχ θμό, (όβτε νά Οπορονμεθα σάν ,. δελφοί. "Αν καί οί γονεΐς ήσαν τονρκόφοινοι, τά τρί(ΐ παιδία το>ις
έφοιτοΰσαν στό ήμιγυμνάσιο κιιί φι-
λοδοξοΰσην γιά άνώτΓοες σποιοές.
Μέ τόν μεγαλύτερο, λοιπόν, γυιό,
έφοιτού<Τ(ίμε στό σχολειό κιιί άχο>-
Οΐστοι συμμαθητες ηχεδιάΐαμε τό
μέλλον μας. Μέ <τυγκίνη<τι Ουμαμαι ενα τοαγούδι, ποΰ κατά τίς τελετές το-ϋ σχολείου έι|ιάλλ(ΐμε κιιί ποίι πε- ρικ,λείει τόν πόνο καί την νοστ«λ- γία τοΰ πρόσΓ(>γος, τό όποΐο ΐταρπ-
θέτω:
Γλιηκειά μου πατρίδα Λγ«πημένη
κατατρεγ,μενη καί πονεμενη,
ρι'Η' ί-'να βλε'μμ« στ« όλόρφατα
(παιδία σου
πού λαχταροΰν τή θερμή άγκιι-
(λ.ιά σου.
Είμαι πρόσφυξ, τό (Ττήθος μου
(πάλλει,
τής κας>διά μου τό πόνο της λέγει
στής Αίολίδος .τετιο τήν άγκάλη
καί ή Πατρίς γι« τόν ,-ΐόνο μου
(κλαίει.
'Λληθινή μου Μητέρα, Μεγάλη
(Έλλάδα
φέρε με πίσο) είς την πατς>ίδ<χ ϊκεΐ ποΰ έτάφησ<ιν οί πρύγονοί (μου, έκεί τό φώς πού τής ημέρας είδα. ΠορεΙα ·διά των ίδεϋν ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ Γ' " ρεί ώς στοιχεϊα τάς υπό τής νειο- Ή αντίληψις αίίτη άνευοίσκετα,ι ρϊ: τοΰς Βεδικοΰς "Τμνους μέ τήν ιι.ορ(ίήν τού "Αγνι, κυκλοφοιιεί είς τήν θοησκιίιχν τού Ζοοοάοιΐίίου, δ · που τι λατοεί(ΐ τοϋ Μίθρα άντιποο· βοιπεύει τό εσωτερικόν μέρος, ό Μί θοας ρΓναι ή αϋλος φοτιά (άρσεν. άρχή) καί ή Μίτρα τό νοες>όν φώς
(θηλική άι>χή).
Είς τάς κηνπτας τής Αΐγνπ-ον
άναξητεΐται ό ϊδιος (ΐϋτός "Ηλιο;
είς τό όνοιια τού "Οσνοι.
"Οταν ό 'Εομής ό Τσισμργιστο;
άναίΐητή την αρχήν των πραγμά
ιτιον. αίσθάνεται νά βυθίζεται είς τά
αίθέοια κΰιιατα ενός ήδονικοϋ ^γ<■»- τος, ίίπου κινοΰνται ίίλ(χι αί ζώσαι υ ώς «Σκεθος Έ,κλσγης». ι τής Πατρίδος καί τού Αα- τό 6!ωμα καί ή Εύθύνη Σο« μα καί ή ύθύνη Σ« β·Αι1Γί> αυτήν τήν συνείδησιν έτηίγο-
^ Σου
0X01
*αν ϊ»τοτε δλαι
■ Καί αυτή σ
% λ ,^^^,ν Τήν εΤσο-
,|ς τάν Πολιτικόν Βίον ..
ενόμισαν δτι ή παρουσια
τόν ττολ,τΐκόν 6ί«ν έττρόκει-
ΐΤΓίθη τα πάβη. "Οτ, Οά
"Όταν Ουθίξετιιι είς τά σκύτη τής
"Τλης, άναγνιορίζει την ιΐιονήνπου
άκοΰει, τήν φωνήν τού φωτός, ταυ¬
τοχρόνως άναδρύζει άπύ τά Γ>άθη
ή φωτία, άμεσος τό χάος μεταμο·.·-
φιόνεται είς τάξιν.
Ό Μωύσής υΐοθέτησε καθ* δλο-
κληρίαν αυτήν τήν διδασκαλίαν.
Είς την Γένεσιν άναφέρεται (κ«
φάλ. Α παρ. 3) :
<Ήαί είπεν ό Έλοίμ γεννηθήτιο ιμός καί εγένετο ςρωςΐ·. Ή δημιουργία, λοιπόν, αΰτοΰ τοΓι φιοτός, είναι προγενεστέρα άπο τόν "Ηλιον καί άπύ τούς Άστίρας Τουτο σημχιίνει δτι, είς τήν τά¬ ξιν τής Κοσμογονίας τό νοερύν φώς προηγείται άπό τύ υλικόν φώς. ΟΙ "Ελληνες, ποϋ έδοαματοποιη- σιιν τάς πλέον άφημημένας ίννοί α: κ«.ί τάς παοουσίίΐααν με άνθοΐΊ- πίνην μορφήν, άποδίδουν την ιδίαν διδασκαλίαν μέ τόν μϋθον τού 'Τ- περβορείου Άπόλλιιινος. Τύ άνθριόπινον πνιΰμα μί την έ- σιοτρρικήν θειόρησιν τού Σύμπαν- τος, άντελής θη τύ νοερόν ιο>ς, την
ψυχήν στοιχείον, ποΰ χρησιιιρύρι
ώς ένδιάμεσον μεταςύ τής "Τλης
κιιί τού ΙΙνεύματος.
Οί νεοιτιεροι φνσικοΐ επεδί«')ξ«ν
νά π'.ησιάσοΐ'ν εις τό ίδιον (Τυμπέ-
ριισμα (5υτό αντίθετον δρόμον, από
τήν έρευναν τής συστάσεως τής "Τ
λης. την οποίαν δέν ηδύναντο νά έ-
ξηγήσουν άπύ αυτήν την Ιδίαν.
Ή θεοιρία. τής καθομοιώοεως
τέρας πυρηνικής φυσικής άνακαλυ-
φθεντον «■φιοτονίίον» (άτινα ένυ-
πάοχουν έντός τ'">ν ήλεκτρονίον καί
των πυρήνοιν τών άτομον τής "Τ¬
λης), τά ύποφοτόναι, οντα ψι·χικά
στοιχεϊα, τά κ6άντ« τής ψυχικής
μονάδος καί έξηγεί οΰτο ςιαινόμρ-
να Άναστενάρηδοιν κ.λ.π., θεορία
ταυτόσηαος πρός την θεωρίαν περί
ι|ηιχής την άνα(( εοομένην ιϊς τύν
Τίιιαιον τοΰ Πλ.άτονος.
(Σ ννεχίζεται)
ΤΟ ΕΥΧΟΜΕΘΑ ΕΓΚΑΡΔΙΩΣ
Μίαν δίωρθν πραγματικήν ττνει;μα
τ'κήν μσσταγωγίσν «ότι καλλιτεχνΐ-
κήν εύωχίαν ττ,ροσέφερεν είς "ούς
7Γ3θσκεκΛη.μένους της ή Ένωσις Έλ
λήνων Λογοτεχνών, τήν παρελθοΰσπν
Δει/τέραν, 8ην τρέχοντος, είς τή» σί
τής Στέγης Καλών
Γραημμάτω, μέ την ευκαιρίαν τής
ώσ·ίως 50 χρόνων λογοτεχ^ι-
<ής δοαστηοΐότηΤος τοϋ Προέδρο»· της διοπτρετΓθΰς λογθτίχνθυ και έτΐ- λοχτοκ συνεργάτου μας κ. Απόλλω¬ νος Γ Λεθγταρίτ»!- διά τής τΙιιγΚ- κής μερικής πρθδολής τοθ Εργον το»,, καθ" ήν, ένώττιον έ<λεκτοΟ καΐ τη.- κνοθ - ιτ3ρά την έκσιτάσασαν όλ^ίν ττοό καί κατά τή,ν εορτήν δροχήν - ιμετά εΰγλωτον σχ«τι είυήγησΐν ύττό τ°ΰ ειτιτίμθυ ττΕ' · υ της κ. Χο Εύαΐγγελάτου τ. Α<, ύττθυργθΰ, δή μ°σ ι ογΡσί όν; καί δΐαΐ<Έ.χρΐμένου συνεργάτου μας, ύ κ. Χοήστος Σολομωνίβής, τ. Οττουρ- γός ΐστοοΐικός συγγραφώς, λογοτ^- χνης καί έπιφανήζ συνεργάτης ιος, άνέλιχτε μέ συναριτάζο^σαν γλα*υρο τηΤα, λ£,τττομερώς καί έίήρε κα—αλ λήλως τό λογοτεχνικόν έπίτεμγιμα ι τη ήμισυ αίώνα, τοΰ τ'Μωμένθι;, αί δι κ κ. Δίκη ΣιτΐΡά'τσα, Σόφια ιΐή λΐκσ - Βουγΐουιχλάκη, Βεατρίκη αί αί δίδ^ς Μ ίνα Καλαν-τζοττούλθυ κοί Αθηνά Κασσαβέτη άπέδωσαν κ^ίιιε να καΐ ποιήματά τού, κρατήσαντε'. τό άκρθατήοιον αίχμάλωτον · ς λπ>·3
τεχνικής σαγήνης καΐ τ°ύ καλλι-ι-
χνΐκθθ των ταλέντον. Ή εφημερίς
μας εύχεΤαι είς τόν σγέοαστθν, π,-^ι;
τ μόν καΐ Λί'λτατον συνεργάτην .Λ
έίρτάση. έν πλήρει άκμή, καί τ,';ν
„ "^"ν- "'», ........<---------η'^ ι 75ετηΡίΐ5ο: τής λογθτεχνΐκής το,, ζ(0- (έλληνιχής προελεύσεως προταθει 75 τΠρ οα ι σα άπό τόν κον Δ. Ψυμούλη) θεώ- «ής- Το ε^ρμ^ί ΟΙ ΠΟΙΜΕΗΕ- ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΙΙϋΣ Αϋΐά καί ίίλλ« .-ϊοιήμ'ΐ.τα ίνά'-'. με κατά τίς σχολικές έορτες. "Οτιιν άπΐ)ΐ(οι-ήσ!ΐμε άπό ιύ ή- , μιγυμνάσιο, έκείνος έ'(("υγε γιά νά συνεχίση στό γυμνάβιο τής Μυτιλή- νης, έγώ δέ πιιηέμεινα στό χοιριό μέ τήν άνάμνησί τού. Μέ την ά?.- ληλογρηφία δμι,ις ποΰ εΓχίΐμε, δέν έ'παυε νά. μέ παριικινή νά πάο ναί έγώ έκεί καί να συντχίσιη. ΙΙαο' ίί- λο ποϋ τοΰ έδήλοεσα ότι δέν είχα τ ήν οικονομ,) κή δννίΐτότητα, έκ.εϊ- νος έξακολουθοΰσε νά μοΰ περιγρά φη μέ γλαφυρόν ΰφος ίίτι θ« μ-ΐο- ροΰβα νά συνεχίσιο αν τύ έπιθπιοΰ- σ«. Αύτύ καί επριιξΐι. Άλλά αύτά τά όποία περιγρά^θ) δέν ένδιαφρ- ρουν τρίτους, άλλά τό ατομό μου. Πως δηλαδή Γυτεφίίσισίΐ νά πάίο στήν προηιεύουσα σέ μίαν έποχή πού ό λαός καί ίίλη ή κοινιονίη ευ¬ ρίσκετο, λόγο.) τοϋ άποκλεκτμοΰ, σέ έίσχάτη ενδΐΐα. "Ολα τά τρό([ΐμα έδίδΌντο μί Λελτίον καί Ης μικοές ποσόΐητες. Έ κεΐ Είς Χήν Μυαιλήνην έφοίτησα επί ενα ετος, άλ.λό τύ ετ.ος έκεϊνο δέν είχε συναφθή ή άνακωχη τοΰ Με- γάλου πολέμου. Ήμουν (ΐίηόπτης μάρττ'ς σκηνών <παχο<ικτικό")ν τοΰ κοβμάκι, λόγιρ τής ίλλείτ|'ει»; τρο- ΙΙολλ.ές φορές, μέσα είς τήν ά- καταστασία τή;, έποχής μας καί εις τήν σΰγχυσΐ προσώπιον, ίδειΰν καί .-ΐςΜΐγαάτίυν, κινδυνεϋουμε νά λησμονήοοΐιμε ώρισμένες άρχές κκί θέσΐίΐς, ,-τ.οϋ ίχουν Οεμε^ακή καί ά- ναντίρρητη ση,μασία, γιά τό εργυ, 'Εκκλησίίίς μας. 'Επειδή ομως είν<χι άνάγκη, ό- σοι εργάζοντιχι, τουλάχιστον είς τύ 1εραποστο/4κόν έργον τής Έκκλη- σίας. νά εχουν σαφείς καί ξεκαθα- ριομενες [δέες, δέν είναι κιχθόλον .τεριττό, νά θι<μίσοιμε μερικά πρά- γματα, σχετικά μέ τύν ,ιοιμένα τής Έκκλησίας, ποΰ είναι ασφαλώς καί το ίερό πρόσοιπο, πού <ιθείο) θι- >.(χίο)/, εχει τήν πνεινχτικήν έ'ξου-
ΙΙλήΟος ε'ίνιιι οί άναίΐορές τοϋ
Ίησοΰ Χριβτοϋ, που καθοοίζουν τήν
αποστολήν καί την χάρη' τοϋ ίερέ-
(>ις μέσα είς τήν ζοή μας. «Ό ά-
κούοιν υμών, ι μοΰ Αν.οΰει καί ό «-
θετών υμάς, ΐμέ άθετΓΪ· ό δέ ίμέ
Λ&ετΛν, άθετεϊ τόν αποβτείλαντά
με», είναι τα τελεΐΜαί(ΐ λόγκι τοΰ
Κυρίου πρός τοΰς Απόστολον;.
«Λά6ε.τε πνεύμηι "Αγιον», είπε «-
5<όμη· «Καθώς άπΓσταλκέ με δ ΙΤ<ι 1 ,,.,, ,,, ί* , , , , Α/.λα πολλα είναι επιση; κια τιι Καί στήν προ)τεΰον«α εΓχε ς Οά- , σει πλήθος προσφύγ<ΐ)ν καί υΛορεί νά συμπεράνη κανείς πόσο ΰπέφε- οε, γιατί είχε σ-εγασθή σρ παηάγ- κ.ες. 1 Το 1918 έ'γινρ ή άνακΐ'ΐχή καί ε¬ τέθη τέραα στά δε'ΐνά τοϋ κόσμον. ' Μετά την καταιγίδα ή γαλήνη. 'Η κατάχΤΐασι ίτίη· τΛ χούνίο έκαλΐ'τέ- ρευε, ώσΛο» ήλθε ή χαρμόίΠ'νη εί- , δησι νά γίνη ή άπό()α<τι στή Σμύο- νη μας. Έκεί, λοιπόν, κατέφυγα καί έγώ καί γράφθηκα Λτήν ΕτΉχγ- γελική Σχολή. Άτε(;οίτΓ,ηα τό ιν καί είς τίς έπκττολές τοΰ Αποστόλου Παΰλον, ποΰ μαρτΐ'ροδν νιά την πνευματικήν έξοτ<σίαν ποΰ ^'λαθαν οί 'Είτίσκοποι καί δι' αυ¬ τών ό ίεούς κλήρος. ?Μή άμε'λη τοϋ έν σοί χαρίσμα τος, ο εδόθη βοι διά προφητείας μΕτά έπΐ'θέσπ'ΐς Άν χειρών...·> γρά
φεΐ πρός τόν μαθητή τον Τιμσ&εο
είς την "Κΐ(·εσο ό Απόστολος ΙΙαύ
λος.
Τό ?ργο λοιπά ν τ 66 ποιιμίνος τής
Έ>ο.λτ)σίας είναι εογο διδαβν/Λίας
καί άγιαημοί' ιιονοθικό. Κ-ιιΐ τ| ϊ-
ίθΐκτία τού, έΗοιττΊ'α θεϊκ.ή ί«ά ά-
ναντίρρητη: «Οίίτιυς ί>μ**ξ λί^γιίϊ-
σθω άνθροπος, ώς ύπηορτ<ις Χ<κ- σιοΰ καί οίκον(>μονς μνστηοίιον
Θεοΰ».
Ιδιαιτέρως μάλιστα ό Ίεοεϋς, ΰ-
πο>ς ϊ.ιονίσθη κιχί άλλοτε·, είν(« ό
έ'νθερμος σι·μπ<ιοαστάτης τού ολου έ'ργου καί τής άναγεννητικής προσ παθείας τής Ίερα; Μητροπόλ.ειός μας, καί έκείνος, πού ϋλοποιεί βα- σικά την σοχττική καί κοινωνική ά- ποστολή τής Έκκλ.ησίίΐς είς τίς πιό λ.επτές κ<ιί τ|)ΐιχολογιν.ές έκδηλοΊ,σεις της. Είναι ίκεϊνος, ό ποιμήν, ποΰ ά- νά παΐκιν στιγμήν βοίσκεται είς ά- μεση έπικοινιυνία μέ τόν ένορίτη καί έκτός άπό την ΜΐΌτηοιακή ζωή, τού μεταφέρεΊ καί τα διάφορα συν θήματα έποικοδοιμής, προόδοι% ιά- σιοδοξίας, έλΛΪδος κτχί άγάπης, πού βοηθοΰν είς την άσκΓ,σιν, χαλν- βδώνουν τόν χαςχίκτήοα, ίνισχνονν τό φρόνημα καί δδηγοΰν είς την σωτηρίαν. Άρμόξει λοιπόν κάθε σεβαημός καΐ τΐιμή εί; τοί>ς λίΐτουργούς τού
'Τψίστου, οχι μόνον διότι είναι έκ
πρόσιοποι τού Θεοΰ καί δι' αυτήν
ιιόνον θά όδηγΓ,ιθονμε είς την σι·)-
τηρίαν, άλλά καί διά τό κολοσβι-
αϊον πνειιματ ικόν καί κοινΜνικόν ΐ'ρ
γον, πού έπτΐελ-οΰν είς την Μητρό
πόλιν Νικαίας τρία τώρα χρόνια
καί φρρνοιιν τό βάρος μιάς δίίβκο-
λης, δσο καί μιεναλειώδονί Αποοτο-
λής: νά διδά/τκονν, νά κΐ'βερνοΰν
καί νά όδηγοΰν τόν λαό, ώς «οί-
κονόμοι μυστήριον Θεοΰ», είς τήν
άληθινή χαρά καί την σοιτηρία.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΙίΑΤΕΙΑ
1922 καί μετά τήν
θΰελλα, φεύγοντας την τουρκΐκή
0>>ρΐ(ι>δί(ΐ, βρέθηκα στήν Άλεξάν-
όρεια τής Αιγυπτου. Γιά λόγους ά-
νΐξαρτήτους τής θελήσεως μου πα-
ρέαε-ινα έκεΐ. Λόγω τόν σΐ'ν^θηκων
καί τή; έπρλ&ούσης έπαναστάβεος
άναγκ<Μΐιθηκα νά ίπαναπατοιαΟΛ ώ; συνταξιοΰχοζ πλέον. Χ. Ζ. Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΙί Τον συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΪΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» ίΣυνέχ-ϊΐα ίκ πραηγθι,ψένου) Λό/θι ύψηλής π^λΐτΐκής, άναπτι/χ τόν .Δάν^ολο_, ύπαγόί>ευ- Ι νά μή πρθ'κΐλέση τήν άντίδρασι
Ι Γξομανθύ αύτοκράτΰρος και τόν
, σαν
V
αποκλεισθή
| «Αύτσκράτοοος των
ό τίτλθς
Ρωμαίων»
γ'ά
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΗΑ
ΑΣΤΡΟΣ
Σεΐρά άαβρων τοθ κ ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
χ έκ τοϋ προηγούμενον)
Είναι αδύνατον νά μή σταθή κά¬
νης είς τό "Αστρος. Καί ή παλαιο-
τέρα, άλλά πρό παν,ύς ή μνημη
τή; 'Εθνικής ΙΙαλιγγενεσίας, τό έ
πι6(ΐλλει. Διότι, έδιο εχει σννέλθει
ή δευτρρίΐ. Έθνοσΐ'νε'λευσις των α-
γοινιζομένιυν Έλλήνον, ή όποία δι¬
ήρκεσε δεκαεννεα ήμέρα,ς, ήτοι Λ-
τής 30ής Μαρτίοτ' μέχρι τής 18ης
Απριλίου 1823. Καί, επί ιοϋ ση¬
μείον τούτου πρε.ιε» νά {·πομνησθή
κάτι, κατ' εξοχήν σημαντικόν και
ενδοξον διά την πορείαν τ<όν 'Ελ- λήνιον, πρός τό εθνικόν .τεπροιμέ- στων. Πέραν ΰμί'ΐ; τής ίστοοικής μνή- μης, ΰπάρχει καί ή φυσική όμορ ςιά. Τό τοπίον είναι άπό τά ώραιύ τερα τής ΙΙελοποννήσου. Τά γύρο>
(>ουνά συναντώνται έκεΐ, μέ ίόαν
κήν άπαλύτητα γραμμών, οί ό'γκοι
γίνονται σχεδόν Λέρινοι, μέσα είς
άπαθέοσιν τοΰ πρασίνον, πού κΐ'ΐκχ-
τίζει είς όλας τάς άποχρώσεις καί
ή πόλις, ή όποία εχει 2.000 κατοί
κους, είναι κυριολεκτικώς πνιγμένη
είς τά λουλούδια. Τά ελαιόδενδρα,
.ο των |σχν>ρών μοναρχών τής
κης Εύρώπης. Νά θεωρηθή τ
κράτος διάδθχθ κι' άχι
τής Ρωμανίας, ν' άττοφίυχθή κάβ^
συ'χέτισή τον μέ την οωμαίκήν <λη ρονομίαν γιά νά μή προκύψη 9ίμσ έττικυοιαρχίας τού Γειρμανοϋ αύτθκρ.τ τ^ρος καΐ γιά μεγαλύτερη άσφάλεΐα νά Τεθή άττό τή «ψιλή» έττικυριαοχία το3 πάττα. Τά τελευταΐο έτηεβάΛλε- τ» καΐ γ·ά νά μαλαχβή ό ττάττα: Ιννθικ,έντιος Γ' ποΰ εΤχε άτταγ~ρε<>-
^ει μέ άττειλή άφορισιμθϋ στο.νς
Στοωροφέ,ρους νά έττιτεθοΰν έναντ'ον
Χοιστΐανών. Στό γράμμα ττ«ύ τεΰ
Εστειλε 6 ΒοιλΙδθ'σΐνθς γιά να τοθ ■>
Αναγγείλη τήν
ττέγροοφε
θεία Χάρΐτΐ ΑντοκράίΓωρ τής
σταντιν(ΧΛτσλεως) ίπτθτελής τής
τέρας Άγιότητος».
"Η ύττθγροίφή αυτή τά
δλα. Κ«' την έττωννμία
τοθ
έξ άλλου πού άπλιόνονται έκεΐ, είς
εύρυτάτην έκτασιν, δίδουν τόνον εί-
νον τον. Είς την Συνέλευσιν αύ ρήνης καί ήπιότητος, ίίπιος δλλ.ιοσ- κράτθυς, «Αύτοκραιτορία τής Κων-
ιήν καθ(ΐιρίσθτ>σαν τά χρώματα τής Ι τε είναι καί το κλΐμα. Ή λίμνη, ε- Ι σσντινουιτσλεως», καί τόν τίτΑο τοΰ
ίτημαίας μιχς. "Εκτοτε ΰ.τάρχϊΐ ή κ>' [ πειτα, ποΰ καιθρεπ'ίζει τό τοπίον Ι λατίνου μονάρχθυ, «Αΰγθυστος» &>-
ανόλευκος, πού έμπνέει είς τοΰς τυ ' /αί ξεκουράζει τό μάτι. Λέγετιχι λά δχι καΐ «ρωιμαΤος οώτοκράτωρ'·.
σους άθλους καί που όδηγεί ύζ τύ- Μουστύ; καί εχε-ι ιδιαίτερον ένόια- καί τήν έπικυρΐαρχίσ τού πάπα. ΟΙ
σα έΐτικά κατορθιόιι<ιτ(ΐ. Θά πρέτ>;ι ΐ|έοον, άκόμη καί διά τούς κηνη- λατΤνοι κατακτι|τές
Οέατα. 'Η Μονή Λουκοΰς, αϊφνιις,
ή έξήγησίς τού. Πρόκειται περί των ' πυΰ είντχι άφιεριομένη είς τήν Με-
έξής: | ταμόρττίοστν τοΰ Σιο-ήρο;, μέ τήν
Τήν 9ην Ίονηΐοιι 1821, ό Γέοος περίφημον παλαιάν βυζαντινήν εί-
τοΰ Μορηά έφιλοξένει τόν άπεσταλ κόνα της, τήν θανματουργύν είκύνΐ'.
μένον τής άνιοτάτης άρχής τών Φι- ιθΰ Σωτήρος, είναι άπό τάς ώο:α
λικών Δημήτς>ιον 'Τιρηλάντην. Τοθ ετέρας. Κατά την άρχαιότητα, είς
Ι
τθυς την μοναδι
άττοσπάσουν άττο
ύπενθνμίσω τά περίφημα ροδάκινα τούς βυζαντινούς, νόμιμα καί όριστι
τοϋ Άστριηκ. Τό "Αστρον έ'τσι, κά, τόν όν·ε·κτίμητ<> τίτλο τοθ «Λύ-
μί ολ.ην την όμορφιά τού, είναι α- τθκράτορος των Ρωμαίων».
πό τά γοητυτικώτερα κέντρίΐ τοΰ
τουριστικοϋ ένδιαα;έροντος. Σηιιει-
ιϋτέον, ότι εχει καί σποιώαϊα άξιο-
άκόμη νά σημειοθή, ότι ή ίύία αύ- γοΰς, πού θηρενουν τόν χειμωνα ( δ'αίτϊρα
τή Συνέλεΐ'σις καθήρεσε τ<·ν Κο- «γηικ ύδρύίΐκι πτηνά. ΙΙίριτ-όν νά κή εύκαΐρία ν' λοκοτρώνην άπό άοχιστράτιιγον κπΐ ελαίίε μέτρα διά την προστασίαν τής έλευθεροτνπίας. Είς τό "Αστρος, έξ αλλ.ον, εδόθη τό περίφημον Κολοκοτςχονέϊκο Τρΐι πέξι. Τό άκοϋμε, τό μεταχπριϊόμιτ- θα ώς ιρράσιν, άλλ' Γσοις διαιρεύγρι παοέθεσε ποόγευμα χάχο> «πό μρ- ι
γάλυν φιλλύραν, ποϋ σιόζε-αι Αν.ό
μη κοντά είς τό Γυμνάσιον. Οί»8ε·
μία ίίμ'υς Αμηχα,νία διά τόν Κολο-
κοτρώνην. Επήρε ?ν(ΐ κο-μμάτι ιΐ·τι
μενο Αρνί καί έξήγησεν είς τόν 'Τ-
ψηλάντην:
— Τό άρνί θά τό <) άμρ μέ 'ύ χρνίτά πηοοννκι ποΰ μάς εδοσεν ί| μάννα μας! Ό 'Τψηλάντης εγέλασε καί -ό (Γαγοπότι, ώς ποσότης καί κέφι, «- πραγματικά αξιον πολεμι- περιοχήν της υπήρχεν Γπατιλις τού Ήρώδου τοΰ Άττικοΰ καί είς αυτήν Καρυάτις, κατά τόν τύπον τής Αμαξόνος τοΰ Φειδίου. Είναι καί τό μόνον Αρχαίον Αντίγραφον, τού όποίου διατηρείται ή κεςαλή. 'Επίσης διασιόίονται Ανάγλ.νφα των Άσκληπιαδών, μαρμάρινα Αγάλμα- τα θΐίόν, (Τΐλοτεχντ,μρνα κατά τήν κλασσικήν εποχήν καί ίδιαιτε'ρος ένδιαφέρονσαι επιγραφαί. (Συνεχίξεται) Χρήστος Εύαγγελ.άτος Ή ττρο^φο.ρά τής ύποτελείας τοϋ νέο,σ ΐράτονς στόν πάπα άΐΓ°δείχτ<ι κε πιροσψυεστάτη. Ό Ίννοκέντιο- Γ' 6ρΛκ€ τόν τ,ρότιο νά δεχθή την ίκτρθττή τής Σταυροψορίας χωρϊς ν' άπ!Λ<ηρύξη τγι^, ττΡοηγθ-^μένη πολιτι- κή τού. «Μολονότι θά ήταν άκόμη ττιό ίύχαρυτηιμένθς αν ή Μερουβα· λή,μ ξαναγΰριζε στήν έξθυσία τ^ν Χριστιανών, δέν ήταν δυνσ/τόν νά μή χαρή γ'ά την έπάνο6ο τής Κων- ^ταντινοΐΛττόλεως στή μητέΡα της «Άγία: Καθολΐική 'Είκκλησία». Έξε- φοαζε τά συγχαρητήριά τ°υ στόν Βαλ γιά τό έτπτελεσδέν θαθ«ΐ. ττοΰ εγΐνε πρός δόξαν τού τοΰ Κυρίον, πρός τιμήν το£ λΐικοθ ττατί'κοΰ θρόνου καί γΐά τ.'ΐ πρόοδο τής Χρΐισΐτιανωσύνης. Κα'1 τόν ονμ6ούλϊυε νά είναι ττΐστό και ύπά<θυο τέκνο τής (Συνέχεια «Ις τήν 6ην σκλΐδα) εύχρμ,θα έγκαρί,ος. Γιά τά Μικρασατικά ΚΕιμήλ'α ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Άς ττοοβθέσω καί τοθτο· καί |»»ά βδ»αίτερη οάοϊαστική πρωτοβθκλί-.'. Καί ν ά σκίψτή κανείς, ττώς δέν ηοο ήλθεν άττο παράγονΤίς) άιτό τ°ΰΐ" ό ΐίοίονς άττ&ίΊδήιτοτε ©ά τό περΐμένα μ«· άι»ό> τΛς άρμοδιότερθυς γι' τύ
Γές τίς ποκτοδθυλίίς· άπό μάς δή*.
· ?[ ίϊτομα ττού λέμε, ττώς
ϊ καΐ άγωνιζόμαστε γιά
τή διατηρήση τήζ μΐκρασΐατικής τγλ
νά μή σβύση ή
; λ>ι·ΐΐόν στά «Μαρία αιΡ^
Νέα» (φύλλον Ιουλίου - Αι/νο^
ί.ε), ο' αύτή|> την ΐΓ°λϋ οί1»
τταί3τ·τΐκή εφημερίδα τοθ
Νι'κον ΛαΜ-τΐδαρίδη, μέ τίς
δΐ3στάσεις? με τό ττ&λΰ ενδιαφέρον
δμιος πάντοτε καΐ ζουμερό ττεριεχομ*.
νό της;
«'Η "Εκθεσις τοθ «Περαμ'ώτικνυ
Σπΐτ·ο0» ιτοθ άργάνωσε τδ Σώμα
Έλληνίδων "Οδηγών τής Νέας Ικ.-
ράμθν Μεγαρίδος, ήταν μιά ι»ο^ίι
συγκΐνητική εκδήλωσις στή μνι*μ·(
τής Περάμθμ Κνζίχθν.
Ύφαντά, μεταξωτά, ΐνβυμαοία'
άρχαϊκές, χάλκινα σκεύη, μαγκάλι./.
καζάνΐα, μαστροατάδες καί άλλα άν-
Τικείιμενα οΐκιακής χρήσεως καθώς
καΐ φωιτογραφίες τής ΐτ. Περάυ°υ,
εΐχαν εκτεθή μέ καλαίσθητο γθθστο
στήν αϊθουκα τής Εκθέσεως, τού
ένβιαφίρον των £πι
καί τούς έδωκαν μ·ά ΐκρή
1$έα ττερΐ τοθ ττλοθΛου και τοθ πο>ι
τισμοϋ τών Περαιμίων κατά την ττρδ
Ό) έκιτατρισμοϋ έττθχήν»
Λυπήθηκα, πού δέν μ°0 δόθτκβ η
εθκαιρία, γΐατΐ δέν τό εΤχα ττληρθ-
φορηθή εγκαίρως, νά τή δώ άπω *ν*
τά την ίκθεοη αώτή. Πάντως και υ£
να με σι/γκίνηθε πολύ τό γεγον^',
ετσι καΐ σάν εΤδηση. «αί Τοΰτβ /ΐά
ουό λόγους:
Πρώτα, γ'ατϊ εΤδα ττρωτοβοι;» ϊες
σάν αυτή, π<Ό άφθροθν την |ερή ί,π-ο 9εση τής ΙσΤοΡικής μνήμης τ<Ό 'Ελ ΛηνισιμθΟ τών μαρτυρΐικών μικρασια¬ τικήν ποττρίδων μυς, να λαμβά'ον- ται καΐ άττό τταράΐγον'τες ττέραν ΐ4*ν τών Ιδικών μας, ημών δαων , λόγω κοτταγωγής "ννδΐβ μ^ατε μ^ τόν Έλληνισιμβν των - ί- ΐτ-^ν έκείν», Καΐ ακριβώς κατι 'ί- τοιο τΓΡΒττει νά εύχώμασΤί και »~ £ π'διώκοιμΐ σάν ?να άπό τά θΕΤ'*ύτ·! ρα έττΐτεύγμαΤα: ή Ιερή ι/ΐτόθ'ΛΤη τής δΐοΤηρήοΐεως καϊ τής καλλιέργειαν τής μκρασιατικής παραδόσεως, να καταστή καΐ τοθττη έθνΐκό ΙβανΙκο, 0 πόθεση καθολΐκότβρη των "[Ξλλήνων <Λ διοίφόρως τάττθυ καταγωγής των "Ενας δεύτερος λόγος, πού μ' ?κα νε> ιδιαιτέρα πράγ-μαιτι, να <τυγκ·.νη θώ άττό την πρωτοδουλία των Έλλη νίιδων Όδΐΐγών τής Νέας Περάμοα, ιΤναι γΐατϊ τήν εΤδα κ.αΐ σάν ττϊρά δεΐ'γιμα καΐ σάν ττρθιτραττή· σάν τιθϋρά δεΐγμα, γενικδτερο ττρός δλους το£>ς
έπΐστημονικθΰς κα! κθΐνωνικθ - ττνΐυ
ματΐκούς κύκιλθυς τγοΟ ίΤναι δυνατόν
ού κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΛ1ΩΡΗ
νά άπασχοληθοθν με τέτοιες δραστ·)
ττρο πάντων 5μως καΐ ·Λ-
, προτρθηή καΐ παράδϊιγμα,
1τρό^ Τά τρθαφυγικά το.ττΐκιο·τΐκά οω
ματεΐσ; νά π-ερισυλλέςοι>ν άττό τα
σπ-ιτικά των μελών των τά Ιστορ'κο·
καΐ λαθγραψΐκά στοιχεϊα τής ττατρι'
5ας των, άντΐκείμενα, σάν αύτά ττού
ΐναφερεται δτι, έξετέ&ησαν καί στήν
εκθέση τ°ΰ «Περχΐμι<^>τιι<ον ΣίγιτιοΟ» της Νέας Περάμθιτ- τά Τδΐα {) δλ,λθί ττ3ρόμοΐα καΐ άνάλθγα. Στήν εϊδησιι των «Μαρ'μαρΐνβν Νέων» διαδάζω έττίσης πώς, ό Σύλ λογος ΠΒραμίων Κνζικηνών- °ν»ττα· ϋαττάθηκε οικονομ ικά γΐά τήν Λρτνά νωση καΐ έττιτοχία τής έκβέσΐΙ.«, δ'αθέσας τό ποσόν των 3.0ΟΟ δβΐΓ μών. Ό άιγαιΐτητός μθυ ΠΡόεδρος κα» τά Λλ"α μέλη τού Συλιλόγθιτ των Γ* οαιμίων, ποθ καΐ ο' &λλ«ς ττερίΐΓΓώ οεις £χω Τονίσει Ρέ πόση φλόγα <αϊ άποτελεσιμσ/τικστητα έξίΛτηίΛτούν Τιν ίβέα τής ττατρίβας των, άς μθθ επι τρέψονν νά τούς ττροτείνω, νά μϊ τ άφήσουν νά χαθοθν αθτά τά κειοήλιβ τής τΓθΓτρίδας των· νά τά σι/γκεντΡω αουν τά άντΐκείιμενα τής έκθέ&εςος κ»! νά τά δΐαφϋλάιεουν ή και ν3 τά έκθέτθι/ν μονιμότερα ο' ίνα των Ιστορικό καϊ λαθγραφΐ-κό εως δτοα ϊβρυθή, δν κάητθτε Ιβρυβτι, τό Γενΐκό Ίστορϋκσ καΐ Λαογραφικό Μ'κρασιαιτικό Μονσεΐο, γιά την πη ρέ^τερη σ' αύτό έθνική καΐ 4ττΐ<ττη- μθνιχή καί τούτων άειοπτοίιιση. ,(5α είναι μιά ενεργεια σωστπ καΐ αΙοΊδ δόξης προδλέψϊωί άΐτθ5οτΐκίιτί{τος>
ττού θά εύχάμθκν νά τή λογαοιάσονν
καιΐ τα όίλλα μι*ρασιατΚίά, θρακ'κό
•'α! ποντιακά σωματεΐο.
Άλλωστε, άπ' 8/τι ?αΓρ», -παρ6-
μοιο σκοττθΐ 6τιδιώκονται καΐ ττοτ,γ
μαιτώνθνται. &τω καΐ καττως &μ(9ο·
δα, άττό ωρισμένα σωιιατεϊα των «α
τηγοριών ττθΰ Ιριγμΐ-'ίωσα.
Π.χ. μιά πρώττ; συλλογή κΐΐμαλί
ών τής ΣπτάρΤης Μ. Άσίας. {χβ>
σνγκροτήσει ή "Ενωσις των κατατ/β
μέναν ΟΓΓΓτό τή μικρασιαιτική αίη} ιτβ
ρ οχή καΐ τα δΐαφαλάττει κοίτάλλΐΐΛΟΐ
στόν Οίκον Σπάρτηζ οττή Νέα '!·»·
νία 'Επίσης ή "Ενωσις Σμυρνβί»^
Οκτόι; άττό τή Μικρασκχτική Βιβλιβ
θήκη καΐ διαφόρους φακέλλους άρ^ι.
3τ<ο0 ύλΐκοΰ, εχει καταιρτίσει ττολ{ι καλές συλλοτγίς σμυρναΐκών καί ·/« νικάτερα μικρασιατικών φωτσγοβφ» ών, εΐκόνων, βελτοορίων καί χαρτβν ΕΤναι καΐ θά γίνουν αύτά, 5ταν θά τό θελήσθυν νά ένεργήσοω1 γα καΐ τά άλλα μ'κρασΐατ«κ& τεΤα, μικροΐ πυρήνες. Δέν είναι καΐ δέν είναι δυνατόν νά είναι ενα Μικρασΐατικό Μθυσεϊο. Ά* λά έιττΐ τέλους βΤαι κάτΐ. Κρϊμο: 6ά ' ήταν μθνάχα, αν τδ κάΤ' οΛτό, Τ5 λίγο όττωσδήιτΓθτε, £μενε τό μόνο, »4 μόνΐιμθ καΐ τό δ'αρκές. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛίΟΡΗΣ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚλΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ Τά ναιΐΓτηγεΐα τ'ί Πό."«σ£στερ ^<■ "α^πι^γησαν διά τήν όλλανδικήν Ναν αγοσωσΤ'κήν Ύΐττηρεσίαν τό ε!κθ'' ζό μεν»ν μεγάλης ταιχύτΐ|Τος ναναγθσο· στΐκόν, πού θ;ωρεΐται τό ταχύτερον τής Εύρώπης είς τό εΤδος τθ« 17ον Καΐ ό Στεργιάδης συνεχίζί·: (("Ενεκα των λόγων τούτων, Λτθι πρός αποτελεσματικήν εξασφάλισιν τής ύγείας τών έλληνικών στοα »■■ μάτων καϊ έκ λόγων φΐλανβρωττια·, ηναγκάσθη ή ημετέρα 'Υγειονομική 'ΥττηρΕσία, νά ιέητεκτεΐνη την μέρι- μναν αυτής είς σημεία είς & ήτο άρ μθδία ή 'Ο3ωμαντκή 'Υττηρεσία νΑ μεριμνήση. Πανθθμολθγοΐίμίνως δέ τά άΐτοτειλίσιματα τής Τοιαύτης ένϊρ γείας τής ειλληνΐικής ΎττηρεσίσΛ; ή σαν λίαν καθαρά, διότι έγκαίΐρως έ ττετεύχ3η ή καταστοιλή έν τή κατεχο¬ μένη ζώνη των μο>υσιμστικών νό ·ιοΐ
καΐ δή των .μάλλον επικίνδυνον μϊ
είς τίνα σΐίνβδρίασιν τής Ύγβιονο,μΐ
κης "Εττΐτρθπηής Κωνσταντινοιητόλεωι1
υπό άντΐπροσώπου τινός των συμ μά¬
χω»·
'Εκ τής έττικτάσεως ώς άνω τής
μερίιμνης τής ελληνικάς 'Υγειονο··
κης Υπηρεσίας δέν επήλθε σύγκρ;·.
σις πιρός τήν Όθωμανικήν 'ΥγεΐΜΐ/
μικήν Ύητηρεσίαν καΐ εάν που, κα
τά την ενέργειαν άπολυμάνσεων, ί-
ττήλθον άσήμαντοι προσίριβαι μετα-
ύ κατωτέρων Ύγεΐονομικώ? όΡ»Ό>
νων Του,νσντίον ίν πλήρει αρμονΐΐ
άμψθ'τέρων των Ύτττιρεσιών, έξετελεί
το ή έογασία τής δηιμοσίας Ογειας,
δ' άψθόνων δέ μέσων, ιδία έμβθιλι
ών καΐ όοών, έφωδιάσ3η κατ' ί-ησ-
νάληψιν ττσρ' ήαών ή Όθωμανΐκή
"V
ττηρεσία. "Επί πλέον δέ πρός
ψιν, εστω καΐ τών άσημάνταν
προστρΐ6ών, άπό τοθ μηνός Αύγβο
στου :ϊχεμεν συνεννοήθη εγγράφως
μετά το;) Βάλη Τής Σμύρνης καΤ εν
-:λή5ϊ· σ^μφ^νία μετ* αϋτοϋ εΓχομίν
«α9σρίσει τα δοΐα τής ένεργβίας ί
κίστης Υπηρεσίας, είς τΡΟπον &?*"·
καΐ1 αύται αί μικραί προσίριβαι «Λ
έκλείψθυν Εκτοτε. Ούτως Εχει ή Ινίο
γεια ήιμών £ναντι τής Όθωμανικής Υ
γεΐονθμικής 'ΥπηοΗοίας μέιχρι τού
μηνός Σεπτέμβριον.
Κατά τόν μή»α τοοτον
, ή ΔιεθνΛς ·Υγει=»!ψΐική
ι ^ιτό τόν έλεγχον τής οποίας £πτή(χίη
] ή δημοσία ύγεία, άλλ' αθτη, οθσα ύ
ά χρησι,μαηοιήση —3»ις
ντού πρθορισμυΰ Της Τβ δρ
γανα καΐ τα μέσα τής 'Οθωμανΐκής
Ύγειονοιμΐκής 'Υ,πηΡβσίας καΐ βεβσι
ω3εΤσα, δτι ταύτα ήσαν εντελώς β-
νεπαρκή πρός τουτο, δέν προέβη Ης
την λήψιν ύγειοναμικΛν μέτρων, (3τφΑ
σασα νά έΕακολοοθήση ή αυτή πρός
την προηγουμένην κατάστασίς, υί-
χρις «Ο έξοΐκονομήση τά έσα ττρδς
τουτο. Κατ' επανάληψιν δέ οί έν τή
Ύγεΐρναμική 'Βπιτρθητη άντι—ρόοω-
πθι τών σκμιμάχων καΐτέιφυγον β|ς
Τήν "Ελληνικήν 'Υγειθναμ'κήν 'Υπηθε
σο: πρός προμήθειαν όρον, βμβολί
•^ν, ενέργειαν άπολυιμάνσεων καί Ηΐ
κροβιολογΐκών έξετάσεων; σνμμαχικίν
έν Σιμύρνη ίδρι*μάτων, πο*βμιΐώ»
ττλο ;ων κλπ.
"Εν τώ μεταξύ, έργαζομένΓ, ή Έ-
πΐτροπή αθτη, πρθσπαθεΐ νά έξ^ύρη·
πόρους διά τάς ώτΓαιτηθηΡ'Ίμένος
διά τόν σκοπόν αυτής δαπάνας καί
είς τουτο ττάνυ προθύμως ή Ύττ6ΥΓη
Άρμ:χττεία παρέσχε την συνδρομήν
της, διαθέσασα άστυιΛμΐκά δργανα
πρός εΐσίΐτραξΐν τού υπό τής Έπιτρο
πής επτΐ6ληθέντος φόροι» καθαριότη¬
τος Γενικώτεοον δ£ ή Ύπάτη Άομθ
τεα! παρβχει πάσαν συνδρομήν ε)|ς
την "Επιτροπήν ταύτην, δΐαθέΊσοχΐα
πρός το3το κατόπιν αΐτήσεως καί
τήν μΐ)χανολογικήν της Υπηρεσίαν,
δ'ά τόν έλεγχον τού προθττολογΐσμβϋ
τής δαπάνης, είς ήν ο—εφάσισεν ή
ΔιεΒνής 'ΕττΐΤιροπή νά προβή πρός ί
πι6ιόοθ»7ΐν τοθ έν ΣμύΡνη Δτιμθ'ί
οί; Όθωμανικοΰ Νοσοκομείον των
μολυσ'ματ'ικών νθσηιμάτων. Δι* δ,τι
δέ ήοξατο ,μεοΐ,μνώσα ή Δ'εβνης "Ε-
πιτρθπή, ή έλληνιική Ύγειον0ιμ'κή
Ύπηρεσία ευθύς παύει ^ά μβρΐμνά
Έν πάση τκριπτωσει δέον νο τθ
νισθη, δτι ββΤοτε ή έλληνική 'Υγειβ
νοιμΐκή 'Υπηρϊσία μετά πθλλής πίρ'
σκέψεως καΐ έντός δσον οΤ6ν τε στε
νωτέρων όρίων περΐορίζει την ενέρ¬
γειαν της, «αί διά τούτο> οθτε είς
τήν έπ-ίδλεψΐν καί επιθεώρησιν των
Ξενθιδρχί-ίων, πανδοχείων κλΐτ. έπΐδδ
θη, οΰτε είς τήν ίπτί'βλΕψΐν κο·νών ·>υ
νακών, μολονότι αμφότερα σιπουδαΐ-
ως ένδιαφέρουσι διά τήν ασφάλειαν
^Συνέχε1α είς την 6ην σελίβα)
©6ο κοΛχργήβΐΙ Τ°ύς ττθλεμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣΊΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου ,μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Είναι πασίγνωστον σήιμερθν δτι ή ταοΌτική διότι ήμερα μέ την ήρέρα
ΘΡησκεία έξ«~εσε σέ τοιούτον ίη,ιι^ι
όν ώστε άπό ίνα δισβκατο,μμυριον
Των ιχριστΐανών είναι ζήτημα εάν υ
ττάρχη ε^α πθσοστό 2,0% οί όποίυ.
νά επισκέπτωνται τάς εκκλησίαν,
νά έκτελοθν τα θρησκευτικά Των κα
θήκοντα, νά είναι τ,άλειοΐ άνΐΐρωιπθι,
τβλίΐοΐ χρι<ΤιανθΓ «Ή έλάττωσι τής θρησκευτΐκής ττΙ στεως, ή χαλάΡωσι τού οίκογΐνεια- κού σν/νιδέσιμθι; κ<τί ή άπουσία το3 ή θιικού σκοττού στήν έκπαίδευσι, ατίί- τελούν τήν αΐτία γιά τήν τοΰ πσλιτΐσιμθθ ιμας». ΊΕκε» "«ως όφείλίται καί το νός δτι αί κοΐνωνίαι βχο«ν ξεχαρβα λωθή, αί οΐκογέινεΐαι διελύθησαν, αι μοιχεΤαι, αί πορνίαι, αί όμ°φυ*οβι. λίαι καΐ ό κυναΐδισιμός άνεγνωρίσθη· σαν επισήμως άπό τήν Αγγλίαν Ι δίως. ΟΙ φόνοι γιά ψύλλου πήδημα, καϊ τα άκατονάμαστα όργια μή ί- ξαι ρου,μένων «αί αυτών των άνωτά· Των κληρΐκών άκόμη, πθύ ώποβ'οθ- ζουν τόν άνθρωττο κάτω άπ' τα ζώ'.τ, είναι είς την ημερησίαν διάταξιν. Ό άνβρωπτος τεχνολογΐκώς Τα σημερινά κατορδώματό: ι αν μέ τ0υΊ ήλεκτ,ρθνΐικούς εγκέφαλον ν τα διαστηιμάπΛοια, Τοθς πυραύλθν'. πού έξερευνά τό σύμτταν άφθύ ΑπαΤη σεν τγδ— τό πόδι τού σ,τή Σβλήνπ, κατασκενάζει έξέδρας είς τό διάσιη μα, έτοΐμαζεται νά έπτκ^κβφθή καί αλλα ούράνια ^οΐτρα τα όποϊα ύττέ·- χθυν έκαΐτομμύρια καί βΐσβκατομμι}· Ρια £τη φωτός δττως ό Άρης, ι"ι Ά- φρθδίττ>, ό Οώρανός, ώ Πθσειδώ»
κΛ|τγ. , άλιλά ψυχΐκώς άχι μόνον δέν Ι
κανε καμμίαν τΓρόηδον, άλλά οττΐσθθ
δράμησε κατά χιλιάδας χρόν<α. *Εγΐ νέ Δ'άοΑος. Ύιτάρχουν αναμφισβητήτως «αί καλοί ανθρωττοι χριστιανόν Ίνδοί, ΜθυσοιΑμάνοι, ,Βουδΐσταί, άφ«ΰ 6λέ· ττομίν ΐίί τάν τύπον καθημερινώς νά αύτοττι/ΡπτθλούιΛαι διά τ6ν τεριματι σμόν των πθλέμων, νά Ιδρύουν Νο,το κ<Ίμε!α διά τόν συνανβρωττόν των. καΐ διά τα ζώα άκόμη. Καί οί κτ λοΐ αύτοϊ σΛθρΗΐποι έκκλησ'άζοντν ανελλιπώς, έκτελούν τα θρησκευτικά των καθηκοντα τόσον ο) Χριοΐτΐ<χνοί, δσον καί °Ι άλλόφυλοΐ Ίνδοί, Μωα μεθανοί, Ίνδουϊσταί, ΒθυδισΤαΐ κλπ. Κσί °Ι εύσεδεΐς αύτοι είναι άλλοτε μέν άγράμιμαιτοι «ότι άλλοτε μεγάλοι έ—ιστήμονες ιμέ βραβεΐα Νόμττελ κλπ 'ΟιλΌι ο| ΠΡαεδρθι τής Άμερΐκής <5πτό τόν Λί/κολν, Ροϋσβελτ, Ούτλ- σων, Τρούμαν, Άϊζεν«Χαουερ) Κένεν τυ, Τζόνσον κλττ. προσηύχοντο πριν λά6οι»ν σοβαράς άποφόσεις καΐ έκτε- *ο&σαν τα θρησκ£υτι«ά των Τα άνιελλπτώς. "ΟΧο' αύτοι χ την Άιγίαν Ρρ<χφήν κάτω οπτό τό ττροσκεφάλαΐόν των. Τα περσοιμΐνα Χριοτούγεννα ο Ά στρθναύτης ΣυνΤαγμοοτάρχπς Άμ^ρι- κανός Φράνκ Μττόρμαν, ένω περΐε- στρέψετο γύΡ« άττό την Σ€λήνη·/, ιιε τόδιδε ΛττοσΐΐτάαΐμαίΓα άπό την Αγί¬ αν Γραφήν βΐς την Γήν, ώς θά »βι- μοθντβι οί αναγνώσται μας. ^Εχω την γνώμην 8τι ίάν Ιδβυθη μία Παγικόσμΐος ίδανΐκή βρησκεία, βά συντελέση είς τήν εξύψωσιν τής ψυχής Τοΰ άνβρώπου. ΟΙ δ'άψθοοι ΧίτΒΊτυς, τα άνθρωΙΐΓΟμορφα αίτά άη- δρωΐμερά ζώα 0ά θεραπειι- Λγγό την νόσον ποΰ ύπθφέοο·.. ν ή ότΓθία ώς φαίνεται εΤναι και μϊ- πληθύνονται. Τό περίεργο εΤναι δτι οί τεροι άπό αύτούς είναι Γάλλοι, οί όποΓθι Γάλλοι έφημίζθντο διά την λ« πτάτητα τού χαρακτήρος των, την κοκκετταριαν των, την ευγένειαν των. Καί αλλίο άνΐειξήγη-τον φαινόμενον διά Τ°ύς άλήΊτας τοξικθμανεΐς Χίπ- πνς. Στήν Αγγλία ,μόλΐς ό Χίππυ άνεγνωρίσθη επισήμως υπό τής ύγει θνσιμικής κροπικής υπηρεσίας ώς το ξΐκθμανής, τού παρέχονται δωρεάν τα ναρκωτΐκά, ήρωΐνη, μθ,ρφίνη, μσ- Ριχθυάνα κλπ. Τό ττιστεύω αυτώ» των 6οωμερών ,μακρνμάλληδων εΤνχι, κάτω ή έργασία. Ζήιτω ή τεμπϊΊά. Την έογασίαν την Θεωρούν ώς κστά ραν τής άνθρω—όΤηΚος. Καί τό εξω¬ φρενικόν εΤναι δτι τό επίσημον Αγ γλΐκόν ΚΡάτθς) τούς έπιδοτεϊ γ£ν· ναιάδωρα μάλΐσΤα άπό τό Ταιμεϊον άνεργίας. ΕΤναι ή δέν είναι γ'ά τό φοενακθμε7ο ο) λεγόμενοι πολΐτΚ'μέ- νοι καί πνενματικοΐ "Αγγλοι; Τί θά γίνη 3ταν ανξηθθνν οί γεμπέληδ*-- αύτοί; Ποΐοι θά εΤναι οί κουτοί ίκεΐ *"οι ποΰ θά έργάζωνται σκΛηρά γιά νά τρέφθνν μέ τούς φόρους των 6- αώτθθς τούς έιπικίνβυνο· τεμ Μία τταγκόσμΐος Θ*νη<Ίιεία, την όνεΐρε6χ>ντα< οί θεόσοφοι ©ά συν τελέση Τσωί είς τό νά άνακαλύψοι,ν τόν ε^ϋ δρόμον τής σωτηρίας, τής αξιοπρεπείας, τής εύτοχίας, τής ά- νόδον πρός τόν τελείαν άνθρο—ο/, ή όιτοία θρηοΐκεία θά διαλύση καί τίς παρε.ξηιγήσεις οί οποίες ύττάρ- χ«υν άνάμεσα στίς διάφορες αΐρέσίις δλων τών θρησκείαν. Μία θρησκεία ή όπθία νά ώ'1 λή διά τό Ύιπΐριπέραν, δηως εΤναι 9 ττνευματΐσιαός, ή Θεοσθφία καΐ ή όρ θοιδο£ία. Εύτυχώς καί ή ττλειονότΐ)ς των ά βέων κθμμοιΛ·ιοτ/ϋν αντελήφθη δτι £· σψαλΑε καί συρρέει είς τα- ΈΚκΛησί άς, έφ' όσον έπετράτπη ή λειτοι/ργία των περισοότεοοι <5ιπό δσους συρρέ- θυν είς τα μη κομμθυνιστΐκά κράτη, οί ήλικΐωμένοι 6έ6α>α, 6χ· ή νεολαία
διότι ώ<είνη εΤναι αθεη. Πρωτθπόροΐ σ' αύτή,ν την Πανκό- σιμιον Θρησκείαν θά εΤναι οί Ίνδοί. ΊΕκεΤ εις τάς Ίνδίας παρθυσαάζον ται οί Μεγάλοΐ Μίίσται, οί μεγότλοι 5'δάσικαλοι, ο| Χριστοι^ οί Βοΰδ?ς, ο| σύγιχρθνθι Γκάκτι Ραμακρίσνα, Βαβεκανάντα, οί φημίζονται δτι £χΐουν τό τοθ Άποσιτόλου Παύλου, τοί) νεως τής Χριστιαν'κής θρησκείας, τοθ μεγίσΤου μετά Χριστόν άνθρώ- πθμ τής Ίοιτορίας. Άς άκούσωμε λοι<πόν Ενα όπτό αύ τοΰς τοθς Ίνδούζ τάν τελειΛαΐον τόν Β'ββχανάντα πώς όραματτίζετοΐ τήν Ί6ανικί)ν Παγκόσμιον ©ρηοκεί αν: «Στήν καρδιά «άθε Θρησκεϊατ ά- γωνίζεται ιμΐά ιταναν3ρώπ·ΐνη ιλαχτά- Ρα γιά τό ύπερπίραν. Βαθειά σ' 6>ι
τ' δικαμπτα καί μισαλλόδοξα δάγ-
ματα ποθ χωρίζουν τίς θρη°1κεΐες
τρόμει, μιά πνοή, μΐά άναπνθή, 6 Τ
διός πάντα στεναογμός τοθ άνθρω¬
πον, π°ΰ δέ χωράει σιτή γή τούτη.
Καί πίσω άπό τίς παρβαλές, άκα-
τανόηιτες συχνά θρησικεντΐικές ιμυθολο
γίες κ.ρύ6εται μιά άλήΊθεΐα, άπτλή,
χωρίς φανταχτερά σΤοΜδια, αίώνια.
ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΚΟΡΟΒΙΤΣ
Ό Κωοτήϊ Κθκόροβιτς γεννήθη«ε
στίς ΣττίΙτσϊς τό 1*11. Κατάγβτα»
άττό οιΐίθγιένειαν άγωνισ^ών τοΰ 182(,
των οποίων κε'μήλΐα σώζονται «τί
Μουσίϊον Σιτβτοών. Στά γρσιμιματα
προΛΌφάντ|κε σΤά 19131 μέ τήν πρό
Τη τθυ ,ποιη'τΐκη, συλλθγή «'Ερωτΐκςς
Ζίφκρθς» ποθ τπρολοιγίζει ό Πα'Τε-
λής Χάρν. Τό 1933 ίΚυκΧθφόΡησ^ ή
δε«ϊϊερη σιΑλογή τού «Ό «ύκλος των
Άντιθέσεων» μέ ττρθλογικά γριίιμμο·-
τα ΞενθτΓοίΑον, Μαλακάση. Τό 1943
τό τρίτο Του 6ι6λίο·( καΐ τό 1964
τό τέταρΐτο μέ τίτλο «Κάτι βλλο Ιρ
χετα1». Μεταφράστηκε σέ διάφορες
γλώοτο-ες. ΕΤναι γνωστάς από τα Φ λο
λογιικά σαλόνια ποθ διοπηροθσ*» 'ίαί
μέ τ'ζ περίφημες 6'αλόΡεΐς τθυ. Π!
ναι δηλοίδή Ενΰς μεγάλθς έργάτης
τής Τέχντις, δ^ν ιταθει νά έργάίτ-
ται. ΕΤναι ή πνευματική τρθφή ττοθ
τού δίνει δύναμτ) καί προχώρει ατΛ
ζωή «αί δέν θά πάψη ιμέχρΐ τ
ταία τού ττνοή Παρακόττω θά
τε ίνα άττό τα ποΐΐϊμαιτα τοΰ Κί·>·
στή Κ°«όροι6ιτς.
ΠΑιΡΑιΑΛΑΓΗ Νο
II
ΜενεξίεΒένια
φεγγαράφωίΓηι
ή αίώνια
'Ατπ' τή
κι' άπ' τού βουνοθ
ώς κάπου,
άλάργα
μαριόλα ή βάλαοχτ<ΐ καί άνταριασμένη μαριόλα κα'ι φοιρμακερή και άστράφ'τει άπό ήλιαχττίβες τό γιγανίόκο 'ΑνοΛρομή βΐς την *Ιβτορί*ν καΐ μαρμαράττετρίς Άλίκΐ) Τής όχφοπθταιμΐάς φλογέρα - μάγ'σσα, άττ' τό κσΜμι σ<>υ
φωνές καί όπτόηχθι
τής· γης,
τής θύλαΐσσας, τών ζωνΤανών
καί των νοψών
ύ άφρού τίς
Σιτά κύματα
καΐ δέ βονλιάζεις!
Γυναίκα άπό 6νειμθ%
*ρό
καΐ άπό φωτιά!
Μές τό καμίνι τού ήλιον
σά νά
Καΐ
Οψώνβσσι
μέσ' οτόν
νά γίνεσαι
καί άγίαθμα
καΐ είδύλλΐο
Πλάσμ<χ άπό χώιμα καί σάν τοθς νεκροθς, τοθς ζωνίτανούς καί τ°ύς άγ Κ ι άν ττρέπτει σθυ ■ έφήΐμερθ - τού κόσμον τούτου μονάχα Άλίκη θά σ°ΰ Ταίρΐοοζε Σΐτό θάναττο καί στή ζωή. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΟΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ, τ. Δ) ντοθ το0 'Τπουργείου Γεωργίας μεταξθ ο| 13ον Ιδιθκτησία μας είναι Ρ£νη καΐ δπο·; ;λΐνοστήσα/τΐς ή λογΐζομένη ίδιοκτησία δέν εΤν-οΐ δι' άπεσταλμένων τους στήν ΓΤόλη. <<«ν ν' άνεγείρη τ^ς έρείττιά ,μας; ΐ)Τούσαν την όλθκληρωτική άπόί,ο Αίτούμεν λοιπόν καί παρακαλο>
ση των άγροτικών καΐ άστικών ·δ·° μέν ν' άναγνωρισθώσιν αΙ ΙδιοκΤησί-
κτησιών τουί. ΕΤχαν πληροφορίες δ- [ αι μας υπό την άναπαλλοτρίωτον κυ
Τι ή Τθνρκική Κι/6έί>νηση έσκέιΓτετο
τό ττροσωρινό αύτό καβαττώς τής ^ε
ρΐωρισμένης κυριότη,τας επί τών κτη
μάτων τους καί τών Ασοδεΐών αυτών,
νά όρΐστικαποιήση, γ>' αύτό δι' άπε
σταλμένων στήν Κωνσταντ ινοΰπολη έ
πΐζηιτούσαν την έπίσηιμη1 άττόδοση
τών άγροτικών καΐ άστικών αυτών
I-
διοκΤησ'ών. Κατά τής «ελετώιμενης
στά πατριαιΡχεΤα μέ άναφορά στήν
οποίαν Εγραφαν:
«Τοιαύτη απόφασις, Παναγΐώτατε
Δέσ-πθτα, δέν μάς άναγνωρίζει Ιδιο-
κτήτορες των ελαιόδενδρα^, δ^ν μάς
άποκαθιστά κυρίονς ίδι°κτησΐών, τάς
όττθίας άνεστήσαμ€ν καΐ έζωογθνήοα
μέν μέ την φιλοτιμίαν καΐ μέ τούς
Ριότηιτά ιμας, ύττθσιχήμενοι ν' άΐτοιπλιι
είς την Υψηλήν Πύλην όττοί
ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΚΟΡΟιΒΓθ:
Ο ΒΛΡΥΤΟΝΟΣ ΚΟΣΤΑΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΣΤΗΝΕ.Λ.Σ.
Ό βιεθνοΰς φήμης δαρύτθνος Κώ
σττας Παισχαιλης τής δπΐεΡας τής Β'έττ
νης, 4θριό)μ6ευσε στό Ρ·γολ£ττο τού
Ιωσήφ Βέρντι, ττοΰ άνέβασε ή 'Ε-
θνΐική Λυρΐκή Σκηνή γιά έναρκτήριο
6ργο τής φετεΐνής χειμερινής περιό
δου. Ό λαμττιρός αώτός καλλκτί^ν,-ις
μέ τα καταφαντι του προσόντα: μόν
σικής έρμην£ίας( ίκφρασις κσί κα-
θάρΐοτς δρθρωσις - έπραΎμοπθηοΙησε
μ'ά β§°χη παρουσίαθη. 'Ηταν 4)Κ>-
γος στό ρόλο τθν. ΕΤχε πράγματι
έξαιΡίΐτνκή φδρμα. 'Εττέτυχε ιμιά δΡ'·-
στη με*οδροιματΐΚΓ| νίκη. Μάς κατΐ-
ττληξε. Μάς συγκλόνισε. Ήΐταν ή κύ
ρια μορφή τού μελοβοάματθς.
ΕΤναι άλήθεια, δτι ό πραγ^ατΐκός
άοΐ|δός. δέν έξυψώνβται στή σκΓίνη μό
νο μέ την κραυγή τον καί τό θόρυ
6ο, άλλά μέ τήν άληθινά άρ·κ>νικτ
μ°υσΐ*ήΊ αποδοθή.
Πάντως, ό περίφη^θς αώΐός μελ»
δός τιθύ £χει φΐτάσει στό κορύφωμα
Τής καρΐέΡβς τού, εΤναι £νας ώΡ·μος
καί ώλοκληοωμενοζ τραγοαδιστής
τού μελο5ράματος. Καΐ είμεθα εϋτι^
χεϊς πού τόν άκθύσαμε καΐ στή Τό
σκα τού Ίακώ&χ, Ποι/τσίνι στή ρό
λο τοΰ ΣκάΡπΐα, καί θά τόν θαυμά
σο,με σέ δύο άκόμα έμφανίσιις το·»:
στόν 'Εονάνη τοθ ,μεγάλθυ συνθέτθυ
Γκιουζέιππε Βέ#>ν.τι ώς Δόν Κάοιλρς
καθώς καΐ στήν ώπΐρέττα Όρ*ώφ
τού 6ιεννέ<<χ» ιμουσουργοΰ Μιπρθθνο Γκρανιχσταΐτεν. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟιΥΛΟΣ αν αγοράν προαέψερεν άΐλλος τις διά τόν καρπόν τούτον... Εάν δμως πα- οά πάσαν ίλττίδα άνθρωτποΐ Τσως κι- νούμενθι άπό φθόνον καί άπό τήν ηι γάζθυσαν έκ μ'σανβρωπίας ζηιλοτι—ί- αν άδΐκήσωσι τα διθμολογηθέντα ά- ναλλοίωτα δίκαια μας» ημείς ίκΤ'θέ- μενοι τέλος είς δλο^ς τοθς κινδύνονς καΐ συγκαθαΐπτόμείνοι υπό τήν κοτΤο:- κρηιμνιζο^μένην στέγην τών οΤκων μας θέλρμεν παραπόμψει ψνχθρραγούντ ες ι μέ τάς αύτάς έκιφράσεις τής παοοό σης άναφοράζ τα έσχατα παράπτθνΛ μας ιτρός τόν "Υψιστον, καΐ άφθύ ' παύυωμεν τοΰ ζήν μέ Τοιαύτην έε*.ι , νήν καιτάβ'Τασΐν, θέλομεν παρακαλρ- ν* ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΣ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΙ.ΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ αΙμοσταγεΤς Ιδρώτας μας καϊ τάς ο ποίας ή δικσιοσύνη τής Αυτού Μέγα ! ση εσχάτως την άθωάτηΤα μας λειότητος δέν ελπίζομεν ν' αφαιρέση. , ίτνκαΛΒση τάς συνε'βήσεις των .^ή ή φαινομένη αναγνωρίση τής | διοκτησίας, ένώ μάς ύστερεϊ τό ημ'- συ, μάς άφαιρεΐ καϊ τό υπόλοιπον έττειίή χήραι καϊ όΡφανά, έλ^εινά τής περιστάσεως θίίμοΛΐ, καΐ ιτολ- λοΐ έξ ημών, άνίκανθι νά συνάξωμεν κραιτορΐκό φιρμάνι τόν ιτροϊόντα καρπόν, δχι μόνον θί- λομ·εν εΐσθαι ύπτόχρεοι καΐ έμπθ6·σμ£ νοι άπό οΐανδή—οτε άλλην πρός έξοΐκθνόμησιν τού αΡτου... Πώς εΤναΐ δυνατόν νά συντη.ρηθή κθινωνία άνθρώπων χω ρΐς ίδιοκτησίαν; Πώς θέλομεν κατοι κήση είς ττς»λΐν τοιαύτην, δττθν δλη ή πων είς τό βήιμα τής δικαΐθσΰνης». ΟΙ άντΐπράσοποι των Άϊβαλιο τών στή Πόλη έντείνθυν τίς ένέργει* ες τους καΐ τ£ιλικά ιτέτυχαν να ίκδο , θή τόν Σβπτβμβριο τού 1832 Αώτο- τό όποΐο ώριζε; «Μέ τόν σκθιπόν νά άνακαινΐσθή ή έτταριχία των Κυδωνιών, έττανερχθ- μένων καΐ έγκαθισταμένων είς αδ^ν 20 χιλ. ραγιάδον^ ευρισκομένων είς καΐ άυηχανίαν δΐατόσσο- (Συνεχί<ζε,τα|) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΑΛΚΙΝΟΗ ΠΑΡΚΑ ΤβΟ συΛργάτου μας κ. ΙΩΛΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Γ' Σέ λίγες μέΐρες 4πήγα ττάλι άνγο ρεία ιμ^ άλλους δεκαπτέντε, γιά νά θάιρουμε κάττοΐθυς πεθαμένθυς, δπως μσς εϊπανε οί τοΰ,ρικθΐ. Βγήκομε ά· πό τό Ούσάκ ιμέ δρθχή. Τα γυμνωιιε Μα πόδια ·μας βοατοΰσανε μέσα °τά λασίπόνερα, καΐ τό κορμ! μας £τρε<ιι άπό τό κΡθο. Φθάσαιμε 7ε μ·ά τιά κατά τό 6ορ€·νό φφο τοΰ καί σταμαΐτήσαιμε κάτω άττό μιά τωμένη καρνδιά έπτεψτε δυνατή χή άκόμη, κ' ένώ εμείς τουρτουρίζο- με ο! τοθρκοΐ ούρλιάζανε σά» πει/α- σμένο· λύκο·. Μήιττ(»ς μάς φέροτνε δώ πεΡα γιά νά ψιάς εεκάνθυνε; ΕΤχομε δλοι μιά σκέφι: ποΰ είναι οί πεοζ- μένοι π°ύ θά θάψονμε; Τήν Τδ'α στ'γ μή Εφθασε κάττοιος κακαμούτσθυνθς όμπασης (1), άληθΐνός δήμιθς στήν ΒκφιραΟΊ, καΐ ιμάς ττήιοε ώς τό 6άθος τής ρε,ματιάς. ΓλιΛΤρώντας πανω στή λάσττη «ατεδήκαμε βς έκεΤ μέ ά γωνία- έχεΐνος εβριζε. Σ' ?ν<χ 6αθύ λάκκο εΤδαμε τοτε μέ φρίκη πέντε γνΛ»αικεΤα κουφάβ'α ποταγμϊνα σωρό τό £να πάνω στ* βλ λο καί μισθκρυιμιμένα μέσα στΑ λα- σττόνερα... Σταθήκσμε κεί κοντΑ τρί μο^τας. Τό ιμοαλό μας ττήγε νά βα- Λέψη άπό τή φοδερήι έντύττωσι ίτθ& μάς ϊκανε τό άπαίσιο θέοομα, καί α φωνθι καρφώθΌιμε τα μάτΐα βτό μα κάβρισ σύμττλβγιμα. Ό δμπασης μβί πρσσιτοτίί: αγΡια νά θάψουιμε τα ιτ*ΐν μαΤα βαθειά, καί μάς βδωσε άπό ί¬ να κα°Ίμά. ΟΙ αλλοι τοΰρκθι, κβί>*
τώνταί τα διπλα σιτό χέρΐ, προσεχός
νέ άπό πάνω. Τα τττώματα σκοβττί-
ζανε άνυπόφθρη βρώμα δτΠΗς τα με-
τακΐνήσαμε- μάς Ιίπιασε ζάλη. Ό
Τοθρκος παραμέρΐσε γιά νά μή φθά¬
ση ώς τα ρθυθούνια: τον, καί άτιο
κεϊ ,μάς φώναζε νά τελειώνουιμε νλ^
γθρα... 'Εσκάψοομε λάκκο 6αθΰ «βι
Οστερα κυλή^σ,με τα πτώματα μέσα
τα σκεπάσαμε μέ σιφθονο χώμα. κ τι
τσαχισιμένοι τοθ κόπου συρθήκαμ*
ώς τό δρόμο- ο! τθΰρχο, γειλούσσν».
Όκτώβρΐος 1923. Πώς 6γή*σ α
πό τή φοβερή έκείνη κόλασΐ; Καί δ
μως σήιμερα εΤμαι έλεύθερος.
ρος νά θρηνήβω τήν άνείττωΤη σΐ··μφ<>
ρά μας, καί νά θκμηθώ δλες τίς λί-
πτο^μέρειες τής ατοχης εκστρατείας.
'ΕίκεΤνο ττού ?μαθα δμως γιά τα πίν
τε γι>ναΐκεΐα τττώμαΤα, π<Ό βάψαμε στή ρδμαίΓιά τοΰ Ούσάκ, μέ κάν«ι *ά τρέμω άκάμη. Πός δ^ν χτύττησε τότί ή καρδιά ν<Κ> γ·ά νά μοΰ πή την ά-
λήθε'α; Θά εΐχα τόση λύσσα μέσα
μου αν εγνώριζα, πώς ίθοτψα τή μέ-
Ρα κείνη τήν «Άνατολή»( ώστε 9ά
σκστωνα μέ ,μιά κασμαιδΐά στό κ£φά-
λι τόν κακθμθύτσοιΛΌ έκϊίνθν δμπα-
ση. καί ΰστερα άς μέ θάδαινε οί ά>-
λοι «ιμαζΐι της'». Βλέιπω άκόμη ίμ-
πρός βτά ,μάτΐα μου τό φοβερό έκεί-
νο σύμττλεγμα, καΐ π-λάϊ τθυ ξεττΡτβ
στήν φαντασία μου τα άρμ°νΐκό γρά
ψψο τής άλησιμόνητης «αδελφής»,
τής «ίβελφήζ» δλου ΤςΟ 'ΕθνικεΟ
στραττοϋ, ποθ εΐχα τότε τόν ·■·. ο <- γωϊσ,μό νά θέλω μθνάχα δική μθυ. "Εχκχΐα -πολλά δάκρυα σάν ίμαθα τό φοβερό περισταΤικό. Μιά γΡηοΟλα ποΰ δοέθηκε κεΓ πάνω °τό Ούσάκ μέ τίς δυό κόρςς της; καΐ εΤδε νά χά- νουν τα κορίΓΓσΐα μέ βασανιστήρη την παρθενιά τθυς, εγνώριζε την Άλ κΐνόη Πάρκα πού εΤχε τό ψευδώνΐίμο «Άναίτολή» καί ήΥταν «άδελφή τοθ στραΤιώτηι»· τήν ώρσ πού τής ριχθή κανε ο! άΤιμοι Τοθρκοι πέρα-κεΐ στ^ διοΐχητήρΐο τού Ούσάκ, ή Άλκι'ότ, έχύβηκε σάν λύκισθα νά τούς -π-νίξΓΐ ττροτΐιμώντας τό θάναιτο άττό τή /φρι. χτή άτίμωση.. Την έσκοτώσανε άμέ- σως μέ δυό φθδερά χτυπήιμαΤα στά κεφάλι, καί ίίττβρα την πήγανε σ:ή ρε,ματιά μέ άλλα τέσσιρα κορίτσΐ<", ιτού δασανιστήκοίνε τροιμερά, δπως ί κείνη ή γ,ρηούλα μθθ εΤπε· ϊμαθα ά¬ κόμη πώς μαζύ τομς 6ρισκόντουσαν καί τα δυό χθρίτσια της. Άπό τα θολά της ματάκια ίιεν δγήκε οϋτ' ίνα δάκον, ένώ μο·*' μΐλοθ σε· ήταν άιδύνατο -ττειά νά τ ίξθνμε άλλα δάκρυα... Ό πόνος τα εΤχε στε ρέψεΐ! (1) Δεκανέοτς ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ ΝΕΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ —Μέ τό νέο τού μυθΐστσρηιμα, την «Άληθινή ■Α^λαντίβα», ό Μιχάλης Κ°υρμ°ύλιν<; μεταττήΐοησε άπό τόν κό σιμο τής έλληνΐικής Ιστορίας στ'Λς κόσιμους τής σθγ,χρονης -ιυθολογικής φαντασίας, τής ίπηρεασμένης άπό τί ,μ£)γαλ£ιώ6εις τεχνικάς προόδους τής έπθ,χής μας, άλλά καϊ άΐτό τό αγχος των λογής ττΡθβλημάίΓων κοτί διληιμιμάτων πού γεννούν αύτές τίς έξελίξεις. "Ετσΐ ίγραψε μιά Ιστορία καθαρά φανττασΤική, σάν κι' έκείνες τού Βέρν ή τού Ούέλς, άλλά ή 1»ι ■>
ρία π°ύ €χί· νόη^μα καί καταλήγει
σ' £να δίδαγιμα. Ό Μ'χάλης Κ°υρ-
ξαναπΐάνΕΐ τή γνωστή μας ύ
τή;ς χαμίνη^ς· ηπείρου, τής
γιά νά πλέξβι ιμιά ττθ
λΰ άξ'θδιάδαστη καϊ εύφάντοοστΐ» |-
στορία, καιτά. την οττοία ή Άτλαν-
τίβα, ήταν κάττθτε ,μιά περιοχή τής
/ής μέ Ιξαΐρετιικ^ άνα—τυγμένο τε
χνικώ πολιτισνό, τόσθ( ιτού οί έπ-
στήμονές της άποφάσΐσαν νά έκτΐνώ
ξθυν ίνα ιπύραυλο ττού νά φιτάσει
καΐ νά ξεατΕοάθεΐ τόν Ήλιο! *Εκτι
Τού κ. ΑΜΔΡΕΑ ΚΑΡΑΝΤΠΝΗ
νάσσεται ό πύρσυλος, άλλά 6 "Ηλι·
ος, έκιπ-ροσωπώντας τό πνεθμα τού
θε°ύ ποθ τΙμοΛρεΐ την άνθρώτττνη βρΐ
σύ*ητα, στέλνει τόν ιπύραυλο
στήν 'Ατλαντίδα 6 πύραυλος
γνυται στά χώματά της καΐ την κτ;-
ταστρίφει ίκ θβμελίων. Ο ονμβοΧι-
σμός είναι νθητός: Ό σνγγραιφεύς.
καΐ μαζί τού ττολλά ίκατσμμύρια άν
Ορώπων, Τσως καϊ δλοι, πΐστεύουν
ττώς άνάματα στά πθλλά ένδεχόμε|>α
των άπθτελβαπμάτων τής προόδου, εί
ναι «αί ή Γπλήρης καταστρθφή "κ ύ
δρογείθϊΛ Τήν <5ποψιί τ°^ αύτη, 4 Μ· χάλης ΚονΡιμούλης τή υυθο—οιεΐ μέ έπ'τυχία, πθλλτ) φαντασία, μέ άνά- πη γιά τόν &νθρ<—> καί μέ αΤσθηση
τής διαστηιμΐκής ψυχήί τθν ττθθ |νει
περιιτυλίξ€ι τή γή μας. Άς *όχη-
χοΰμε καΐ δς έλπίσονμε πώς οί μύχΐ
ο· αύτοι φάβοι Τού δ^ θά
σο ■ν> κι' Ιτσι θα ιμίίνει τό
ρημά τ°υ, σάν μ·ά πρωτότνττη, ιαρυ
τυρία τής τόσο ένδΐαφέρουσας τε.
χνολαγικής έιτοχήζ ιμσς.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
ΦΟΡΜΙΩΝΟΣ καΐ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ 2, ΑΘΗΝΑΙ Τ.Τ. 516
ΤΗΛ. 732.963
Επιστημονικόν γραφείον, διευθυνόμενον υπό πεπειραμένον τττυ·
χιούχων γεωττόνων διαφόρων εΕδικοτήτων.
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ πραγματογνωμοσύνος, γνωμοδοτήσεις, μελέτας
επί γεωργικθν θεμάτων.
ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ είς έκτιμήσεις πάσης φύσεως ζημιών είς τάς καλ-
λιεργείας καΐ εΚ- ύπολογιομόν τής παρσγωγικής άξίας τοθ
έδάφ^ους, των ζώων κσθώς καί δλων τών παραγωγικών
μέσω ν.
ΔΙΔΕΙ συμβουλάς διά πάν θέμα σχέσιν Εχον μέ τήν άγροτικήν
οΕκονομίαν.
ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ τάς πλέον νεωτέρας επιστημονικάς μεθόδους είς
τήν οργάνωσιν καί διοίκησιν των γεωργικών έιτιχειρήσεων.
ΔΥΝΑΤΑΙ νά έτπβλέπη όπωρώνας, άνθοκήπους, φυτώρια καϊ
πάρκσ.
Τό ΓΡΑΦΕΙΟΝ ουνεργάζεται μετά οΐκονομικων συμβούλων, μη.
χσνικθν, άρχιτεκτόνων καί τεχνικών γραφείων.
(Συνέχε'α έκ προηγούμενον)
39.— Ή Άρχι&ττΐοκθπή Αθηνών
διά τού ύπ' αριθ. 1062)3—7—51
έγγραφον της πρός τάν π. Δωρόθτ-
ον ώκφράζεΐ την εύαρέσκεΐάν της) τοθ
Προκαθηιμένοι; δντος: «Ικανοττοιημέ-
νού έκ τθθ ζήλον καί τής καθόλου,
ένεΡγθϋ καί δΡαστηρίας συμιμβτοχής
(τού) είς την διοργάνωθιν τοο ϋπέο
Άνοικοιδομήσεως Ίερών Ναών 'Εεό-
νου τής 4ης Άπιριλίθυ έ.Ιί. έν τή
Μερά Μητροπόλει Καλαβρύτων καί
Αίγ'αλείας».
40.— Ή Μερά Μητρόπολις Καλε
βρύτων και ΑΙγιαλείας διά τού ύπ'
αριθ. 408)4—4—51 έγγραφον της
πρός τόν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών
καΐ Πάσης "Ελλάδος Σιπυρίδωνα πλη
ροφορεί τοΰτσν ττερί των ίξαΐρετκών
ύπηρεσιών, οτς ό π. Δωρόθεθς προ^έ
φερεν είς την εκκλησιαστικήν το>; "Ε
παρχίαν.
ΕΤΟιΣ 1952
41.— Δ'ά τοθ ύπ' αριθ. 2799)9
■2'—52 έγγραφον Της ή Κυρία των
Τΐμών τής Α.Μ. Βασΐλίσοτις ττΡ&'
τόν π. Δωρόβεον τώ έκφράζει την εί
αρίσκειαν τής Α.Μ. διά την «θαυϋα-
σΓαν δράσιν τού» είς την 'Εταιρίαν
Προοιτασίας ΆτΓθφυλακιζοιμίνων.
ΑΙ.— Την 25—2—52, ό έττίτΐυο;
γενικάς ΰπασιπιστής τής Α.Μ. τοΰ Βα
σιλέως, άντιστράτηγος Κ. Βεντήρης
ίκθινθ|ποίησ€ πΡόίτασΐν τού περΐ άπο
νομής τού μεταλλίον έίαιρέτων πΡά
ζα'ν είς τόν π. Δωρόφεον, άποτελοΰ
σαν συγκινητικόν καί σημαντΐχώτα-
τον 5μνθν διά την πρθσωιπΐκότητα
καί την δράσιν τού προτεινομένου.
ΕΤΟΣ 1953
43.— Ό Παίΐριάρχης τής Άγίβς
πόλεως ΊεοουσαΛήμ καϊ πάσης Πσ
λα·στίνης Τΐιμόθεος ό Α' δια Τοΰ ύττ*
άΡιθ. 86)30—Ί0—^53 διττΧώματος &
ττένειμεν είς τόν π. Δωρόθεον το
Χρυσουν ΜετάλΛιον τής Μητρός »£>ν
'Ε/κκληο-ιών.
ΕΤΟΣ 1952
44.— Διά τού άπά 24—3—52
Βασιλικοϋ Διατάτ/ιματος άπενεμήθΐ)
είς τόν π. Δωρά&εον τό Μετάλλ'β»
'ΕΡαΐρέταν πράξεων.
45.— Δ<ά τού άπό 18—6—52 Βασιλικόν Δ·ατάγμαιΤθς απενεμήθη είς τόν τγ. Δωρόθε<>ν ό Χρυσοΰς Σταυ
δός τοΰ Βασιλικοϋ Τάγματος Γεωρ
γίου Τού Α'.
ΕΤΟΣ 1954
46.— Ή Δι«θνής "Εκθεσις θ*σσα
λονίκης δι' έγγραφον της άπό 12—
12—54 πρός τόν π. Δωρόθεον έκ-
φράζει αυτώ τα θβρμά σνγχαρηιτήρΐα
τού προέδρθυ της Α.Γ. Τσίτση &ιά
τα φΐλάνβοο—όν καί χριστιανικόν ϊρ
γθν.
47.— Τήν 1?ι—7—54 τό Διοικη
τικόν Συμβούλιον τής ΈταΙρίας Προ
στασίας Άποφνλακΐζομένων Πειρ;τ'·
ώς άπένεΐμεν εΙς τόν π. Δωρόθεον
τό Χρυσουν Μετάλλιον παραθέτον αε
τα λίαν συγκΐνηττικών έκφράσεων την
αίτιθλογίαν τής άπονο,μής ταυΓΤ^^
-»8·— Ή έν Αθήναις Γαλλ,κή
Πρεσιδεία διά των ΰπ' αριθ. 129)
14—5—54 καϊ 175)6—7—54 εγ¬
γράφων της πρός τόν π. Δωρόθεον
<4φ' ενός μέν γ-νωσιτθπθιεΓ είς την παρατη'μθφαρΐαν τού υπό τής (■αλΛικής κυ6ειρνησεως διά τού Πσρα σΓιμθν τού Άκαβημαίκού Φοίνικος, άΦ' έτερον δέ τδν τταρακαλεΐ δττοΛ παραστίί την 14ΐ>ν Ιουλίου, ήμέοοτν
τής 'Εθνιικής εορτής των Γάλλων,
είς την £ν τή γαΛλ'κή ποεσδεία τε-
Αεοθησομένην δεξίωσΐν, καθ* ήν θά
ίπτ'δοθή αυτώ τό παιράσημον τούτον.
49.— Τα Ύπθνργεΐον Δικαΐοσό-
ντ>ς δ·ά τού ΰπ' αριθ. 16042)6 -2
—54 έγγραφον πρός τόν ττ. Δωρόο5
ο», τόν παρακαλεΐ νά αή έπιμείν,ι
βΐς την επιθυμίαν το^, δπως απαλλα¬
γή των καθηχόντον τού Πρόεδρον τής
ίι Πειραιεί 'Εταΐρίας ΠροσΤασίας Ά
ιτοφνλακιζομένων καϊ έξιστορεϊ δι' έ
Λαινετικωτάτων ίκφράσεων την είς
<ο Εργον της κνρΐαιρχΐκήν συ.μ6ολήν <"υ. 50.— Ή Δΐεύθννσις Τ°υριστικής Άστυνθμίας διά Τού ϋπ' αριθ. 7312 ;5)5)30—9 —54 έγγραφον της ΐΓρδς τόν π. Δωρόθεον παρακαλεϊ τούτον σπως δ'ά τής εκτελέσεως ό'α λ£εεων τής έκλογής τθυ ε|ς την Σχο λήν Μετε*πα'δεύσε<ος των '6ργα·:.νν τής Τουριστικής Άσ<τυνομ(ας ή λ<"ΐ ΓονΡγία τής οποίας θά ήτο έπταωή- νθυ δισρκείας, σννιτρέξη· είς την προ <τπάθε'άν τηζ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Γεν. Δ)νσις Ποΐν. Δ)σύνης Διεύθυνσις !' Αριθ. Πρωτ. 6-585 οΤκ Έν ·Α©ήναις τή 20—1—1955 Άπόφασι ς "Εχοντες Οπ' δψ«ν τάς βΐΛΤοτςϊ ς Γ°ύ δρθρθυ 1 παρ. 6 τον άπό 1$ Μ^'θυ 1954 Β. Δ)τος «περΐ δργανώ σεως τής Σχολήζ τού ττροσωτΓΐιιοΰ φυ λάξεως των φυλακών» όρίζομεν ή,μέ- ραν ενάρξεως των μαθημάτων Της 23ης ■περίοδον τής Σχολής ταθτης την Ιην Φε6ρουο(ρίου 1955. "Ως πρός τό διδακτικόν προσ<Λ«ι- κόν τής Σχθλής) τάς ώΡας διδσσκα- λίας κλπ. θέλονσΐν Ισχύσει αί ΰπ' ά ρΐβ. 27*73)5—3—54 καί 110305) 23—9^—53 άπθφάσεις ή,μών μέ τάς κάτωθι τροπτοττθιήσεις. Την διενέργειαν διαλέξεων επί ρε. μάτων Χοΐστιανι,κής ήθικής άναΓτίθε- μίν είς τόν ΊίΡέα τής Α' ΔΐκασΤι- κής Φνλακής Αθηνών Άρχψανδρίτη Δωρόθεον Βενάρδον. Όρίζομεν άνοπτΑηρωιτήν τού Γεν Διευθυντού Ποινΐικής Δικαΐοσύνης -1ς την δ'βαΐσκαλίαν τού μαθήιματος «Στοιχείον Σωφρονισίτΐκής 'Επιστή- μης» τόν 'Επιθεωρητήν Φυλακών Ά» δρέαν Χριστοδούλου. Ό 'Υΐπθυργός Κ Λ. ΘΕΌΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ 1) Πρός τοθς διδάσκοντας 2) Δ)νΐσ'ν Δ)ν<»εως καΐ Γεν. Έ π'θ)σεως 3) Δ)νσΐν Προσωττικοΰ φυλακών 4) Δ)ντήν φνλακών Άδέρωφ Άκριδές αντίγραφον Ό Τμτι,ματάρχης (τ.σ.) υπογραφή ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ Β' ΕΚΔΟΣΕΩΣ Ποιρήλθον 28 6τη άπό τής ίτπθ- χής καθ' ήν βιβδροιμαΤίσθησαν τα έν τώ έργω μθυ τούτω έξΐστορούμε να στθλομιικά γεγονότα καί 14 £τη, ά πό τής είς βιβλίον ΐκδόσιεώς τού. "Ο ταν εκυκλοφόρησεν είς τΡ|σχίλ<α άν τίτνττα, ή^λπτισα δτι τάχΐστα θά '. ξην,τλοΰντο, άφ' ενός ιμέν διότι ύ- πάθιχονν πλείονες των τρισχΐλίων ο( κθγίνε'αΐ ΚιρηΠών, έφ' δσον ή Υ Με ραοχία Κρήτης ήρίθίμει κατά τόν πό λεμθν δωδε,καικισχιλίους περιττον ΚΡη τοτς πολ£|μΐσιτάς καΐ ήτο φυσικόν νά δ·ά την άπόκτησιν τοθ ύ Ιστορικόν δργθυ δπϊ,ρ πε ρΐγράφει λοπτομερόοΓτατα τα τίς δράσεώς των καΠά τόν πόλεμον 1940 - 1941, άφ' ετέρου δέ διότι καί δλ- λοι στρατιωτικόν άλλά καϊ αί 6ι6λυ θήκαι των διαφόρων στρατ. μοναδων, κστα.στημά/Γων καί ύππρεσιών ^το δι' εμέ σχεδόν βέβαιον δτι θά Εσπευ δ^ν νά τό προμηθευθούν. Δέν όμιλώ περΐ βιβλιοθηκών έκτταΐδεντικών Ιδρο μάτ«ν, δήμων καϊ κ0ινΟτήτων, αΤρΐ- Λζ θά 6πιρεπε νά είίρθνν ώς χρήσι¬ μον διά την νεολαίαν ίν Ιστορικόν - ιτολεμικόν σύγιγραιμιμα, τό όποΐον ο' κέταΕε στρατΐο>τΐκός συγγραιφεύς -
ίτ»λε,μιο-τής γνωστός εΐί ϊό Πανελλή
νιθν καί εξ 6λλων όκτώ Ιστορικών
6ι6λίων ΤΛυ τής τττωχής έλληνικής
στσατιωτΐχής λθγοτετχνίας, τα 6πθ?α
εκυκλοφόρησαν ε-Ις τΡ^σχΐλια έκαστον
άνΤι'ίΤυπα, τό δ' έξ αυτών «Δαβώκης
- Πίνίδος» είς έτττακισχίλια άντΐΐν-
πα, έξαντληθέντα έν τώ
Ίδιαζόντως 6' ί—Ικράθην, δταν οί
άνβρωττοι τού στενοθ ΐΓεοιβ&λλ^ντος
τού αειμνήστου ττολιτικού και έ^ι-
κού άνδρός Σοφθκλή Ε. Βενιζίλθν,
<τρός τους Αποίθυς εΤιχον άποσΤ»-Γλ'ι μετ' έττιστολής μθυ αντίτυπον τής «ΤΡεμιπεσίνας», Γνα τό θεσθυν ύτ" Τ°ϋ αρχηγόν των, ού μόνον δέν τό καθήκον Των τούτο πΜ' άτ—ξίωσ<ΐν ν' άπαντήσουν, ι"θ"τω και δι' εύβχήμον άΡνήσεως, είς τήν πά ΤρΌτικήν πρθσφθράν καΐ έκκλησιν μόν. Άπτιυθύνθην τΓροσωττΐκώς καΐ διοικητάς μεγάλων μονόιδων, ϋπί αίτησίν «αί πρός τό Γενικόν "Είπηε λεΤον Στρατού, ίνα πρθιμηθενθούν τΛ 6ιβλίον μ°ν, πανταχθύ δμως συγί'ιντη αα την άρνησιν. Πολλάκις Βιηρωτήθΐίν, εάν κσλόςς επιραία άφθσιωθε'ις κατά προτίιμηβι» είς την οτοατΐωτ^ήν λογοτεχνίαν, άντϊ νά τροητώ πρός τήν συγιγραφήν κοΐνωνΐκών έργων; ιμυθιστόρημα, 5ιή- γημα, θέατρον, κινη,ματο,γράφθς - 4φ' βσον έκ φύσεως β<ω τήν τού εύχερώς γράφειν καΐ θά ήβι,να μην νά χε'ρισθώ ΐτάν θέμα, %κ»οιί· θών τό παράδιεΐγμα τών κατ' έττσν- γελιμα «λθγοτεχνών», άπότε θ' βηίτ- κ,των καί φήμην εώρντέραν καί ττ'σθ τον έκ τής πνευ,ματΐκής μόν έργαο' άς. Διεΐπίστωσα δμως, μέχΡι και οή μεΡθν, δτ· άφθΰ σκθπός μου 6^ν ^τί νά έπιδεΐχθώ ή νά πιλουτήσω γράφων άλλ' άιπ'λώς να έξιστθρήσω τάς έ* των έκστραττειών, των πολέιμων καΐ ων έθνΐκών άγώνων άναμνήσεις και νΤνπώσεΐς μόν, ώς πολί,μιστού, 9ιΛ νά μβταίδίβω είς τούς αναγνώστα μου τάς σντ/κΐνήσεις μόν καϊ τοος δυδάξω τί σηιμαί'νει άγωνιστική ί· θνική άειθτΓιοέπεια, δέν θά ήτο ορθόν ν' άττΌσ,χοληθώ «αί ιμέ αλλα *ύρίν. ρα θέματα, έφ' δσον 0 βασικάς ιον σικοπός έττΐιτυγχάνβταΐ διά τής Ιστο Ρίοτς καί τού δΐηιγήμαιτος. Είς τούτο ήΓ<ο1λούθησα πιστώς μ£χρι καϊ σήμε Ρ°ν την πρός με διοΚΤνπωθεΤσαν *π* μόνως γνώμην τού αειμνήστου άκα- δημαϊκού Πρηγορίθυ Ξενοπούλου, οε- βαστού όδηγθΰ μόν άπό τ& πρώτσ μ'ο βήματα έν τή λογοτΐχνία. Άλλ' 6πρ—ε να έκτΐμηθή ή εθν<· κή μου π·ρθισπάθιια καί μετά γο Χ τος 1955, ότε έξέ8ωσα είς τρισ^' λ·α άνΐτίτν—α τάν ίίΤρειμττεσίναν», ώς εγένετο δηλ. ά™ τού 1930 ϊ- ως τό 1946, ϊτος τής β' εκδόσεως τού ίΡγθυ μου «Δαβάκης - Πίνδος». Νά έκτΐιμηθή άπό στρατ ιωτικοθς καΐ πθΛιτΐκθύς άΡμο&ίθνς, ώς θά συνίββΐ νεν ασφαλώς είς οΙανδήποτε. άλ>ην
Χώραν, ίαν αυτή διέθετε πολεμΐστΛν
στιρατιωΤικάν σι/γγραφέα σι/νεχίζονΠί
■πί υίαν Τρΐοοκονταετίαν τόν Οπτέο
τού "Εθνονς άγώνα τθν διά τής ΥΡα
Φίβος.
Δέν έξετΚμήθη διμως ή ττροσητάθειΛ
μόν, διότι καί έγώ διετήρησα τή»
όσφΰν άκαμπτον ένώπτιον τών ΓσχΐΛ-
ρών καί δέν ήθέλησα νά κρούσω ιτσ-
33κλη(τΐκώς την 0ύραν των έκλΐτταοών
αντούς διά την αγοράν τού δΐβλίομ
μου, καθώς συκέοβΐνε μ^ ττλήθθς δλ
λων σνγιγραφέων ή έκδοτών τα δι-
βλία των οποίων ήγθράζοντο «ατά χτ
λιάδας καί έτττλή.ρουν τάς Οπογεΐβμ;
άτοθήΊκας τθ0 ΓΒΣ τος £ντυπτθς 5
χάρτηςΐ
ϋτό είναι παράπονον κσ; τό έκ-
φράζω παραδίδων είς την δημοσΐότη
τα τήν δαΛέοαν βκδοσιν τής «Τρε;:
πεΐσίναςχ^ άπό την σ' έκδοσιν τής
οποίας εΤχον λάβει έξακόσΐα άντ'-
Τυπα ώς συγιγραφικά μ°ν δικαΐώματ^
καί τα... δωρίζω έκτοτε πρός φί-
λους καί γνωστοΰς...
ΙΩΑΝιΝιΗΣ Α. ΒΕΡΝΑ,ΡΔΟΣ
1969
ν
ίι'γορικό αναγν.ώσμα
■Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟϊ
πό τό άριατούργημ'ΐ π1;"
- Ό ΑΙΑΒΟΛΟ- 1'
ΣΤΗΦΑ.ΝΟΤ 5ΕΝ·:·Τ
Ί-ΤΝ ΤΟΊΓΓΚΤλ»
302ον
Ή πληροΐρορ·ία πού ό Παπάζο¬
γλου άπέσπασε άπό τόν Κοκκάλα,
γιά τίς σιτνι>θριες τών σκύλον τού,
τού ητανε, οπιος καταλαδαίνεις, Βε
ζύρη μου, πολύ χρήσιμη, συνέχιοΐ
ή Έμινέ Σουλτάνα. "Εμαθε πώς
δύσκολα θά μποροΰοαν νά έξουήε-
χερώσονν τ ούς καινούργιους ΐχ-
θρούς μας, άν δέν φρύντιζαν πο<ο- τα νά άχοηστέψουν τα σκυλιά τού;. Μά άς συνεχίσοτιμε: —Ό Δανιήλ Κοκκαλάς κάθησϊ καί ή Άνίκα τόν κατατόπισε πάνω στή συζητήση ποΰ ε'κανε μέ τοτ»ς μβυσαιφιρέους τοι*ς, γιά τίς με- τη,ρηι-θμίσεις τοΰ Πατιοάχ, πού τίς 6θίσκανε δλοι, δχι μόνο χρήσιμες, μά καί άπαοαίτητες. Τού εΐπε άκό¬ μα, γιά την άπόφα<ττ) ποϋ πήραντ να Λτίίλουλ' στό Σουλτάνο έ'να ΰ- πόμνημα, μέ τό όποίο, άφοϋ θά τόν 6ε6««όνανε πώς δλοι οί φοπισμένοι Γκιαοΰρηδες τής Πόλης είναι ατό πλευρό τού, θά τού ξητούσανε νά κάνη μιά έπιτροπή, ποϋ θά έρχότα- νε σέ έπαςιή μαζί τους καί ποϋ ά- παρ«ίτιητα, θά έ'παιρνε δλα τα 8- π*6αλλόμενα μέτρα, γιά τήν άσφά- λεια τής ζοής έκείνο)ν ποϋ θά ποο- πανάνδιζαν άνάμεσα στό λαό, τίς νέες ίδέες . Ό Κοκκαλάς συμφώνησιε μέ τίς άποφάσεις τους, πού τίς 6ρήκε σιο- στές καί ποοθυμοπαιήθηκε νά στει'- λη, μέ σίγουρο τοόπο, τό ύπόιινη- μα στόν Πατισάχ. — Σέ τέτοΐΛ σηιιεϊο έξευτελι- σμοΰ ειρτασε ό Πατισάχ μας, να τονε καοοϊδεύουνε οί Γκιαονρηήες: Ρώτησε ό Μαζάρ Πασάς τό Βε- — Σέ τιέτοιο, τοΰ άπάντησε ό Βεζΰοης, καί ό Άλλάχ μονάχα ξέ- ρει ως ποϋ θά κυλίση άκόμα, μέ. τό κεφάλι ποΰ εχει... Τα ιδία μοϋ ρΙ- πε μέ σπαοαγμό καί ή Έμινέ Σονλ τάνα: — Ποτέ, μοΰ είπε Βεζύρη μου, καί τα μάτια της δάκουσαν, δέν έ- ξευτελίσιηκε τόσο άλλος Σουλτα- νος, οσο ό άντρας μου. Σκεψου, πώς δλοι έκείνοι. οί όίντρες ξέρανε. πώς κάτο) άπό τό ψεύτικο όνομ,α τοΰ Μεντένογλου, κρύβονταν ό ΓΛΗ- ος ό Πατισάχ καί μΛοοστά τΛν συ- ζητοΰσαν τόν τρόπο ποϋ θά εφτα- ναν ώς αυτόν οί άποφάχτεις τους! ! Καί τό κακο είναι, πώς ή κο>μωδία
δέ σταμάττκτε έκείνο τό 6ράδυ, μά
είχε καί συνέγεια...
"Οταν πιά δέν είχανε τί άλλο
νά ποΰνε, ό Πατισάχ σηκώθτικε
— Σ' εύχαριστώ γιά μιά άκόμη
φορά, εΐπε <ηήν Γκιαονρι<ΐσ«, πού είχες τήν καλ«>σύνη να μάς δεχθής
στό φιλόξενο σπίτι σου καί νά μάς
ψυχαγιογήσης μέ τή μουσική καί τό
τραγούδι σου. κοκκωνίτσα ιιου. Καΐ.
τής φίλησε τρυφερά τό χέρι, πού
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ "ΦΩΝΗΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,,
Πασά τής έν Ν. Ίω-νία
σης 'Ενώΐεω*; Σ—άρτης Μικράς Ά-
σίας «αι Π^ριχώρων απεστάλη ι[ς
τόν κ. Εύδόκιμθν Δουρ.μούσην, Διευ¬
θυντήν τής «Φωνής τού "Εθνους» ή
κάτωθι εύχαριστήρΐος έπΐστοΛή, έν
σχέσει ιμ£ τάς ενεργείας του δ>ά την
θ·^γατέρα τού έ^νθμάρτυρος Γεωργ [-·/
Κλημάνογλθυ-
ΕΝΩΣΙΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ
ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ
Σωματείον Άνεγνωρισμένο,,
Άιλα,τσάτων άοιθ. 21 - Νέα Ί»νία
ΑΘΗΝΑΙ
Έν Ν. Ίωνία τή 10.10.1969
Άξιότι,μον Κύριον
Εύδόχιμον Δουρμούσην
Διενθυντήν τής 'ΕφΓίμερδος
«ιΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»
ΔΕρΐγνΰ 9 - ΑΘΗΜΑΣ
φίλτατε Κύριε Δονρμθύση^
Τό Διοικητικόν μας Συμβούλιον
τό οποίον Ελαβεν γνώσιν των ένε>γει
ών Σας όπερ τής θνγατρός τ ν σ»ι
μνήρτου Γ. Κλη,μάνθγΛου. Ερχεται
διά ταύτης νά Σάς εκφράση τάς βίρ
μάς τού ευχαριστίας, τόσον διά τάς
ενεργείας Σας υπέρ τής δεσποινίδος
Κλημάνογλου όσον καί διότι τΐμ&τΐ
την μνήμην τού άοιδίιμθυ 'Εθνο,μαρτκ
ρος Κλημάνθγλου> τού όττ°ίον ή έθνω
φελής δράσις έν Σμύρνη καΐ ό Τρανι
κδς θάνατος τείνουν νσ άπαλεΐφθοθν
έκ τής μνήμης τής γενεάς μας
Επί τούτοις ιταρακαλοΰμεν 5κ«ος
δ-ιχθή,Τε την «κφρασΐν τών φιλικωτβ-
των αίσθηιμάτων μίθ1 &ν διατελοΰ-
μεν.
Διά τό Διοικητικόν Συμβούλιον
(Τ.Σ.) Ό Πρό&δρος
ΚΟΣΜΑΣ ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΙ
Ό Γεν. Γραμματεύς
ΦΩΤΗΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ
τοΰ άπλιοσε χαμογελώντας. Την
κύτταξε κατάμματα κ*ιί (τυνέχκτΕ:
Ό Άλλάχ, δπως τβν λένε τόν Κΰ-
ςαο οί Τοΰοικοι, μά πού είναι ενας
γιά δλους τούς άνθρώπους, μέ ά|ί-
ωσε νά γνωρίσω τήν .πιό δμορφη,
τήν ιηο εξΐ'πνη, την πιό καλόκαρ-
δη, την πιό προοδευτική. την πιό
δυναμική καί την πιό εύγενική χη
πέλλα τής Τοι>οκίας. "Ας είναι εί,-
λσγημένο τό δνομά τού. Ή σημερι-
νή μερά είναι μιά άπό τίς πιό εΰ-
τυχισμένες της ζοιής μου. ΕΙμαι π».
^ήφανος ποίι άπόκτησα μ«ά τέτοτο
φιλή σάν τήν άφεντιά σου, κοκκαι-
•νίτσα μου. Θέλιο νά τό πιστέψης
αύτό. θέλο άκόμα νά πισ·τέψτ(ς,
πώς ποτέ δέν θά κάνω κατάχρηση
■τής έμπιστοσύλτις μέ τήν όποία μέ
περιέδαλες. Καί δχι μονάχα αυτή
μά σάν φωτισμένος άνθροΜϊος κι'
έγο'), δπως κχιί δλοι οί άλλοι φίλοι
μας, πού μας τριγυρίζουν άπόψε,
θά άγωνκΓθώ μαζί σου, γιά την έ-
πιχράτηση τ<ων ώραίιυν ίθεών σου, πού άποβλέπουν στήν πρόοδο τοΰ Κράτους μας καί στήν ευτυχία δ· λο^ν τών λαών πού έξουσιάξει. Καΐ ό Πατισάχ κατ,έληξε: ΕΙμαι 6έ6«ιος, κοκκιυνίτσα μου, πώς τα ιδία αίσθήματα πλημμυρί- ζοιτν τίς καρ·διές όλον τών φίλων μας. "Ολοι μέ ενθονσιασμό έπι6ε6αίο>-
σαν τα λόγια του καί ό Κοκκαλάς
άΛευθυνόμενος σέ δλους, εΐπε:
—Ό Πατκτάχ μας, φύτεψε, τρί-
λοι μου, τό δέντιρο τής ελευθερίας,
σ' έμάς πέφτει τό χρέος νά τό προ-
(ΐτατέψουμε καί νά τό ποτίζονμε
γιά ν' άναπτΐκχθή. "Ας τό κάνονμ*
μέ πίστη καί μέ καθαοή καροιά,
γιά νά γευτιθΰμε σύντομα τούς γλ«·
κόχυμονς καριπούς του καί νά ξε-
κουρ<ιστοΰμε κάτο) άπό την πλού- σια σκιά του. —Ό θεός νά δώση! εκανε ό Παπάζογλου. —Ό θεός, είπε ό Χατζή Αδαμ, πού μάς ωδήγησε σ' αύτό τό σπίτι, θά μας βοηθήση στό εργο μας, για τί άγαπάει τιά πλάσαμτά του κοί σίγουρα θά θέλη νά δοΰνε καλύτε· ρες μερίς κι' έκεϊνα πού ζοΰνε καί σ' αυτόν τόν εύλογημένο τόπο. — Βάϊ, 6άϊ, Σουλτάνα μου, ή σεϊτάνηδες είναι αύτοι! Ικανε μέ θαυμασμό. — Ποιοί; μέ ρώτησε. — Αύτοι, τιζάνεμ, οί Όσμανλή- δες τού Μπο<~αντξήμπαση. Ό Προ κόπης Παπάζογλου καί ό Γαβρίλης Χατξησάββας, τής άπάντησα. Κι' έμένα θά ξεγελούσανε. — Πραγματικά τζίνια, μοΰ είπε, άφοϋ ξεγελάσανε τύν παμΛΟνηρο τόν Δανιήλ Κοκκάλα, άκόμα καί τόν ίδιο τόν Πατισάχ, καί τοΰ άπο- σπάσανε την έμπιστοσύνη, δπο>ς θά
σοΰ πίδ στή συνέχεια.
Ό Πατισάχ χαμογέλασε ίκανο-
ποιημένος άπό τα λόγια τοΰ Κοκκά¬
λα καί τοΰ Χατζησά66α καί άφοΰ
τούς χαιρέτησε δλους καί υποσχεθή-
κε στήν Άνίκα πώς την μεθεπομρ-
νη στίς έξη θά ξαναπήγαινί στό
σπίτι της, εφυγε συνοδευόμενος ά¬
πό τα Μπεόπουλα. Πίσο) τονς 6γή-
καν άπό τό σπίτι καί οί ανθρωποι
τοΰ Μποσταντ,ξήμπαση καί τςιά^η-
^αν τόν ανήφορο. Ή συγκομιδή
τών πληροφοριών τους, ήτανε πλοΰ
σία. Τώρα δέν είχανε κανένα /ο-
γο νά παρακολουθήσουν τόν Πατι¬
σάχ, άφοϋ ϊέρανε πώς θά γΰριζε
στό Σεράϊ, δπως καί γύρισε καί ό·
που θά τόν ξανασυναντήσονμε σέ
λίγο. Στό μεταξύ ξαναγυρίξονμε
στό σπίτι τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα.
(Συνεχίζεται)
«Ο ΚΟΣΑΑΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔ0Σ»
τό τεύχος
βρίου τού περιοδ'κού «Ο
τής 'Ελληνίδος» Άπό τά π
να. «Μοναδική άλήθεια ή άγάϊτη»
τού κ. Ραοΰλ φολλερώ, «Τό ■ δϊκ'
τής Βηθλεέμ» τής Σέλμας ΛάγιΈθ-
λεφ, «Σττασιμένοι κρίκοι, χαμένη Ι-
σορροπία» τής κ. Άννας Ράπτη «Τη
μουσεΐο τής Βραυρώνος» τής κ. Δ.
Άγγελοπούλον, «Κάτ« άπό την Ιδ'2
στέγη» τής κ. Κ.Δ. Σπήλιου, «Σελ!
δες χρ·στιανικής Ποονοίας» κ.5.
ΑΙ «ΑΚΤΤΝΕΣ»
ιεΚνκλοψόοησε Τ6 τίυχος Δεκεμ&ρΙ
Ον τού περιοδικόν «'ΑιιτΓνες». 'Αττί
τα ΐΓ£ρι«·χόμενα: «οΣχεδιάγρανμα Φ1^
χσπαιδαγωγικής ίργοασ'ισς είς τό σΧβ
λεΐον» τού κ. Άο. Α. Άοϊτ«ώτ<1, «Τέιχνη καί λύτρωση» τού κ. Δηίΐ- Γ«:νάκου, «Ό γάμος είναι άφιέρο- σ>ς» τοθ Λ°υΐ Ντέ Νωρθνά», «Ό
Άοχΐμ. Γεώργιος Κοντής» τον «
Άγγ. ΠαπακωνσΤαντίνου, «ΟΙ "τι^
μές» τού κ. Ιω. Κάνδυλα κ.δ.
ΦΡΟΝΤΙΠΗΡΙΟΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Όδός ΑΡΧΙΜΗΔΟΥΣ καί ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΥ 7, ΠΑΓΚΡΑΤΙ
(όπισθεν Σταδίου)
•
Διά την όρθήν έκμάθηοιν τής Άγγλικής Γλώσσης έγ-
γραψητε είς τό Φροντιστήρ.όν μας. Λιδάσκουν άπόφθΐ·
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίαν
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άριθμός σπουδοιστών περιωριομένος
Αί_εγγραφαί ήρχισαν καί ουνεχίζονται ίν τώ Γραφείω
τού Φροντιστηρίου. Τηλ. 730.137 — 722 944. ΤΩραι 9-Ί
καί 5 — 9 μ.μ.
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣΊΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου ,μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Είναι πασίγνωστον σήιμερθν δτι ή ταοΌτική διότι ήμερα μέ την ήρέρα
ΘΡησκεία έξ«~εσε σέ τοιούτον ίη,ιι^ι
όν ώστε άπό ίνα δισβκατο,μμυριον
Των ιχριστΐανών είναι ζήτημα εάν υ
ττάρχη ε^α πθσοστό 2,0% οί όποίυ.
νά επισκέπτωνται τάς εκκλησίαν,
νά έκτελοθν τα θρησκευτικά Των κα
θήκοντα, νά είναι τ,άλειοΐ άνΐΐρωιπθι,
τβλίΐοΐ χρι<ΤιανθΓ «Ή έλάττωσι τής θρησκευτΐκής ττΙ στεως, ή χαλάΡωσι τού οίκογΐνεια- κού σν/νιδέσιμθι; κ<τί ή άπουσία το3 ή θιικού σκοττού στήν έκπαίδευσι, ατίί- τελούν τήν αΐτία γιά τήν τοΰ πσλιτΐσιμθθ ιμας». ΊΕκε» "«ως όφείλίται καί το νός δτι αί κοΐνωνίαι βχο«ν ξεχαρβα λωθή, αί οΐκογέινεΐαι διελύθησαν, αι μοιχεΤαι, αί πορνίαι, αί όμ°φυ*οβι. λίαι καΐ ό κυναΐδισιμός άνεγνωρίσθη· σαν επισήμως άπό τήν Αγγλίαν Ι δίως. ΟΙ φόνοι γιά ψύλλου πήδημα, καϊ τα άκατονάμαστα όργια μή ί- ξαι ρου,μένων «αί αυτών των άνωτά· Των κληρΐκών άκόμη, πθύ ώποβ'οθ- ζουν τόν άνθρωττο κάτω άπ' τα ζώ'.τ, είναι είς την ημερησίαν διάταξιν. Ό άνβρωπτος τεχνολογΐκώς Τα σημερινά κατορδώματό: ι αν μέ τ0υΊ ήλεκτ,ρθνΐικούς εγκέφαλον ν τα διαστηιμάπΛοια, Τοθς πυραύλθν'. πού έξερευνά τό σύμτταν άφθύ ΑπαΤη σεν τγδ— τό πόδι τού σ,τή Σβλήνπ, κατασκενάζει έξέδρας είς τό διάσιη μα, έτοΐμαζεται νά έπτκ^κβφθή καί αλλα ούράνια ^οΐτρα τα όποϊα ύττέ·- χθυν έκαΐτομμύρια καί βΐσβκατομμι}· Ρια £τη φωτός δττως ό Άρης, ι"ι Ά- φρθδίττ>, ό Οώρανός, ώ Πθσειδώ»
κΛ|τγ. , άλιλά ψυχΐκώς άχι μόνον δέν Ι
κανε καμμίαν τΓρόηδον, άλλά οττΐσθθ
δράμησε κατά χιλιάδας χρόν<α. *Εγΐ νέ Δ'άοΑος. Ύιτάρχουν αναμφισβητήτως «αί καλοί ανθρωττοι χριστιανόν Ίνδοί, ΜθυσοιΑμάνοι, ,Βουδΐσταί, άφ«ΰ 6λέ· ττομίν ΐίί τάν τύπον καθημερινώς νά αύτοττι/ΡπτθλούιΛαι διά τ6ν τεριματι σμόν των πθλέμων, νά Ιδρύουν Νο,το κ<Ίμε!α διά τόν συνανβρωττόν των. καΐ διά τα ζώα άκόμη. Καί οί κτ λοΐ αύτοϊ σΛθρΗΐποι έκκλησ'άζοντν ανελλιπώς, έκτελούν τα θρησκευτικά των καθηκοντα τόσον ο) Χριοΐτΐ<χνοί, δσον καί °Ι άλλόφυλοΐ Ίνδοί, Μωα μεθανοί, Ίνδουϊσταί, ΒθυδισΤαΐ κλπ. Κσί °Ι εύσεδεΐς αύτοι είναι άλλοτε μέν άγράμιμαιτοι «ότι άλλοτε μεγάλοι έ—ιστήμονες ιμέ βραβεΐα Νόμττελ κλπ 'ΟιλΌι ο| ΠΡαεδρθι τής Άμερΐκής <5πτό τόν Λί/κολν, Ροϋσβελτ, Ούτλ- σων, Τρούμαν, Άϊζεν«Χαουερ) Κένεν τυ, Τζόνσον κλττ. προσηύχοντο πριν λά6οι»ν σοβαράς άποφόσεις καΐ έκτε- *ο&σαν τα θρησκ£υτι«ά των Τα άνιελλπτώς. "ΟΧο' αύτοι χ την Άιγίαν Ρρ<χφήν κάτω οπτό τό ττροσκεφάλαΐόν των. Τα περσοιμΐνα Χριοτούγεννα ο Ά στρθναύτης ΣυνΤαγμοοτάρχπς Άμ^ρι- κανός Φράνκ Μττόρμαν, ένω περΐε- στρέψετο γύΡ« άττό την Σ€λήνη·/, ιιε τόδιδε ΛττοσΐΐτάαΐμαίΓα άπό την Αγί¬ αν Γραφήν βΐς την Γήν, ώς θά »βι- μοθντβι οί αναγνώσται μας. ^Εχω την γνώμην 8τι ίάν Ιδβυθη μία Παγικόσμΐος ίδανΐκή βρησκεία, βά συντελέση είς τήν εξύψωσιν τής ψυχής Τοΰ άνβρώπου. ΟΙ δ'άψθοοι ΧίτΒΊτυς, τα άνθρωΙΐΓΟμορφα αίτά άη- δρωΐμερά ζώα 0ά θεραπειι- Λγγό την νόσον ποΰ ύπθφέοο·.. ν ή ότΓθία ώς φαίνεται εΤναι και μϊ- πληθύνονται. Τό περίεργο εΤναι δτι οί τεροι άπό αύτούς είναι Γάλλοι, οί όποΓθι Γάλλοι έφημίζθντο διά την λ« πτάτητα τού χαρακτήρος των, την κοκκετταριαν των, την ευγένειαν των. Καί αλλίο άνΐειξήγη-τον φαινόμενον διά Τ°ύς άλήΊτας τοξικθμανεΐς Χίπ- πνς. Στήν Αγγλία ,μόλΐς ό Χίππυ άνεγνωρίσθη επισήμως υπό τής ύγει θνσιμικής κροπικής υπηρεσίας ώς το ξΐκθμανής, τού παρέχονται δωρεάν τα ναρκωτΐκά, ήρωΐνη, μθ,ρφίνη, μσ- Ριχθυάνα κλπ. Τό ττιστεύω αυτώ» των 6οωμερών ,μακρνμάλληδων εΤνχι, κάτω ή έργασία. Ζήιτω ή τεμπϊΊά. Την έογασίαν την Θεωρούν ώς κστά ραν τής άνθρω—όΤηΚος. Καί τό εξω¬ φρενικόν εΤναι δτι τό επίσημον Αγ γλΐκόν ΚΡάτθς) τούς έπιδοτεϊ γ£ν· ναιάδωρα μάλΐσΤα άπό τό Ταιμεϊον άνεργίας. ΕΤναι ή δέν είναι γ'ά τό φοενακθμε7ο ο) λεγόμενοι πολΐτΚ'μέ- νοι καί πνενματικοΐ "Αγγλοι; Τί θά γίνη 3ταν ανξηθθνν οί γεμπέληδ*-- αύτοί; Ποΐοι θά εΤναι οί κουτοί ίκεΐ *"οι ποΰ θά έργάζωνται σκΛηρά γιά νά τρέφθνν μέ τούς φόρους των 6- αώτθθς τούς έιπικίνβυνο· τεμ Μία τταγκόσμΐος Θ*νη<Ίιεία, την όνεΐρε6χ>ντα< οί θεόσοφοι ©ά συν τελέση Τσωί είς τό νά άνακαλύψοι,ν τόν ε^ϋ δρόμον τής σωτηρίας, τής αξιοπρεπείας, τής εύτοχίας, τής ά- νόδον πρός τόν τελείαν άνθρο—ο/, ή όιτοία θρηοΐκεία θά διαλύση καί τίς παρε.ξηιγήσεις οί οποίες ύττάρ- χ«υν άνάμεσα στίς διάφορες αΐρέσίις δλων τών θρησκείαν. Μία θρησκεία ή όπθία νά ώ'1 λή διά τό Ύιπΐριπέραν, δηως εΤναι 9 ττνευματΐσιαός, ή Θεοσθφία καΐ ή όρ θοιδο£ία. Εύτυχώς καί ή ττλειονότΐ)ς των ά βέων κθμμοιΛ·ιοτ/ϋν αντελήφθη δτι £· σψαλΑε καί συρρέει είς τα- ΈΚκΛησί άς, έφ' όσον έπετράτπη ή λειτοι/ργία των περισοότεοοι <5ιπό δσους συρρέ- θυν είς τα μη κομμθυνιστΐκά κράτη, οί ήλικΐωμένοι 6έ6α>α, 6χ· ή νεολαία
διότι ώ<είνη εΤναι αθεη. Πρωτθπόροΐ σ' αύτή,ν την Πανκό- σιμιον Θρησκείαν θά εΤναι οί Ίνδοί. ΊΕκεΤ εις τάς Ίνδίας παρθυσαάζον ται οί Μεγάλοΐ Μίίσται, οί μεγότλοι 5'δάσικαλοι, ο| Χριστοι^ οί Βοΰδ?ς, ο| σύγιχρθνθι Γκάκτι Ραμακρίσνα, Βαβεκανάντα, οί φημίζονται δτι £χΐουν τό τοθ Άποσιτόλου Παύλου, τοί) νεως τής Χριστιαν'κής θρησκείας, τοθ μεγίσΤου μετά Χριστόν άνθρώ- πθμ τής Ίοιτορίας. Άς άκούσωμε λοι<πόν Ενα όπτό αύ τοΰς τοθς Ίνδούζ τάν τελειΛαΐον τόν Β'ββχανάντα πώς όραματτίζετοΐ τήν Ί6ανικί)ν Παγκόσμιον ©ρηοκεί αν: «Στήν καρδιά «άθε Θρησκεϊατ ά- γωνίζεται ιμΐά ιταναν3ρώπ·ΐνη ιλαχτά- Ρα γιά τό ύπερπίραν. Βαθειά σ' 6>ι
τ' δικαμπτα καί μισαλλόδοξα δάγ-
ματα ποθ χωρίζουν τίς θρη°1κεΐες
τρόμει, μιά πνοή, μΐά άναπνθή, 6 Τ
διός πάντα στεναογμός τοθ άνθρω¬
πον, π°ΰ δέ χωράει σιτή γή τούτη.
Καί πίσω άπό τίς παρβαλές, άκα-
τανόηιτες συχνά θρησικεντΐικές ιμυθολο
γίες κ.ρύ6εται μιά άλήΊθεΐα, άπτλή,
χωρίς φανταχτερά σΤοΜδια, αίώνια.
ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΚΟΡΟΒΙΤΣ
Ό Κωοτήϊ Κθκόροβιτς γεννήθη«ε
στίς ΣττίΙτσϊς τό 1*11. Κατάγβτα»
άττό οιΐίθγιένειαν άγωνισ^ών τοΰ 182(,
των οποίων κε'μήλΐα σώζονται «τί
Μουσίϊον Σιτβτοών. Στά γρσιμιματα
προΛΌφάντ|κε σΤά 19131 μέ τήν πρό
Τη τθυ ,ποιη'τΐκη, συλλθγή «'Ερωτΐκςς
Ζίφκρθς» ποθ τπρολοιγίζει ό Πα'Τε-
λής Χάρν. Τό 1933 ίΚυκΧθφόΡησ^ ή
δε«ϊϊερη σιΑλογή τού «Ό «ύκλος των
Άντιθέσεων» μέ ττρθλογικά γριίιμμο·-
τα ΞενθτΓοίΑον, Μαλακάση. Τό 1943
τό τρίτο Του 6ι6λίο·( καΐ τό 1964
τό τέταρΐτο μέ τίτλο «Κάτι βλλο Ιρ
χετα1». Μεταφράστηκε σέ διάφορες
γλώοτο-ες. ΕΤναι γνωστάς από τα Φ λο
λογιικά σαλόνια ποθ διοπηροθσ*» 'ίαί
μέ τ'ζ περίφημες 6'αλόΡεΐς τθυ. Π!
ναι δηλοίδή Ενΰς μεγάλθς έργάτης
τής Τέχντις, δ^ν ιταθει νά έργάίτ-
ται. ΕΤναι ή πνευματική τρθφή ττοθ
τού δίνει δύναμτ) καί προχώρει ατΛ
ζωή «αί δέν θά πάψη ιμέχρΐ τ
ταία τού ττνοή Παρακόττω θά
τε ίνα άττό τα ποΐΐϊμαιτα τοΰ Κί·>·
στή Κ°«όροι6ιτς.
ΠΑιΡΑιΑΛΑΓΗ Νο
II
ΜενεξίεΒένια
φεγγαράφωίΓηι
ή αίώνια
'Ατπ' τή
κι' άπ' τού βουνοθ
ώς κάπου,
άλάργα
μαριόλα ή βάλαοχτ<ΐ καί άνταριασμένη μαριόλα κα'ι φοιρμακερή και άστράφ'τει άπό ήλιαχττίβες τό γιγανίόκο 'ΑνοΛρομή βΐς την *Ιβτορί*ν καΐ μαρμαράττετρίς Άλίκΐ) Τής όχφοπθταιμΐάς φλογέρα - μάγ'σσα, άττ' τό κσΜμι σ<>υ
φωνές καί όπτόηχθι
τής· γης,
τής θύλαΐσσας, τών ζωνΤανών
καί των νοψών
ύ άφρού τίς
Σιτά κύματα
καΐ δέ βονλιάζεις!
Γυναίκα άπό 6νειμθ%
*ρό
καΐ άπό φωτιά!
Μές τό καμίνι τού ήλιον
σά νά
Καΐ
Οψώνβσσι
μέσ' οτόν
νά γίνεσαι
καί άγίαθμα
καΐ είδύλλΐο
Πλάσμ<χ άπό χώιμα καί σάν τοθς νεκροθς, τοθς ζωνίτανούς καί τ°ύς άγ Κ ι άν ττρέπτει σθυ ■ έφήΐμερθ - τού κόσμον τούτου μονάχα Άλίκη θά σ°ΰ Ταίρΐοοζε Σΐτό θάναττο καί στή ζωή. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΟΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ, τ. Δ) ντοθ το0 'Τπουργείου Γεωργίας μεταξθ ο| 13ον Ιδιθκτησία μας είναι Ρ£νη καΐ δπο·; ;λΐνοστήσα/τΐς ή λογΐζομένη ίδιοκτησία δέν εΤν-οΐ δι' άπεσταλμένων τους στήν ΓΤόλη. <<«ν ν' άνεγείρη τ^ς έρείττιά ,μας; ΐ)Τούσαν την όλθκληρωτική άπόί,ο Αίτούμεν λοιπόν καί παρακαλο>
ση των άγροτικών καΐ άστικών ·δ·° μέν ν' άναγνωρισθώσιν αΙ ΙδιοκΤησί-
κτησιών τουί. ΕΤχαν πληροφορίες δ- [ αι μας υπό την άναπαλλοτρίωτον κυ
Τι ή Τθνρκική Κι/6έί>νηση έσκέιΓτετο
τό ττροσωρινό αύτό καβαττώς τής ^ε
ρΐωρισμένης κυριότη,τας επί τών κτη
μάτων τους καί τών Ασοδεΐών αυτών,
νά όρΐστικαποιήση, γ>' αύτό δι' άπε
σταλμένων στήν Κωνσταντ ινοΰπολη έ
πΐζηιτούσαν την έπίσηιμη1 άττόδοση
τών άγροτικών καΐ άστικών αυτών
I-
διοκΤησ'ών. Κατά τής «ελετώιμενης
στά πατριαιΡχεΤα μέ άναφορά στήν
οποίαν Εγραφαν:
«Τοιαύτη απόφασις, Παναγΐώτατε
Δέσ-πθτα, δέν μάς άναγνωρίζει Ιδιο-
κτήτορες των ελαιόδενδρα^, δ^ν μάς
άποκαθιστά κυρίονς ίδι°κτησΐών, τάς
όττθίας άνεστήσαμ€ν καΐ έζωογθνήοα
μέν μέ την φιλοτιμίαν καΐ μέ τούς
Ριότηιτά ιμας, ύττθσιχήμενοι ν' άΐτοιπλιι
είς την Υψηλήν Πύλην όττοί
ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΚΟΡΟιΒΓθ:
Ο ΒΛΡΥΤΟΝΟΣ ΚΟΣΤΑΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΣΤΗΝΕ.Λ.Σ.
Ό βιεθνοΰς φήμης δαρύτθνος Κώ
σττας Παισχαιλης τής δπΐεΡας τής Β'έττ
νης, 4θριό)μ6ευσε στό Ρ·γολ£ττο τού
Ιωσήφ Βέρντι, ττοΰ άνέβασε ή 'Ε-
θνΐική Λυρΐκή Σκηνή γιά έναρκτήριο
6ργο τής φετεΐνής χειμερινής περιό
δου. Ό λαμττιρός αώτός καλλκτί^ν,-ις
μέ τα καταφαντι του προσόντα: μόν
σικής έρμην£ίας( ίκφρασις κσί κα-
θάρΐοτς δρθρωσις - έπραΎμοπθηοΙησε
μ'ά β§°χη παρουσίαθη. 'Ηταν 4)Κ>-
γος στό ρόλο τθν. ΕΤχε πράγματι
έξαιΡίΐτνκή φδρμα. 'Εττέτυχε ιμιά δΡ'·-
στη με*οδροιματΐΚΓ| νίκη. Μάς κατΐ-
ττληξε. Μάς συγκλόνισε. Ήΐταν ή κύ
ρια μορφή τού μελοβοάματθς.
ΕΤναι άλήθεια, δτι ό πραγ^ατΐκός
άοΐ|δός. δέν έξυψώνβται στή σκΓίνη μό
νο μέ την κραυγή τον καί τό θόρυ
6ο, άλλά μέ τήν άληθινά άρ·κ>νικτ
μ°υσΐ*ήΊ αποδοθή.
Πάντως, ό περίφη^θς αώΐός μελ»
δός τιθύ £χει φΐτάσει στό κορύφωμα
Τής καρΐέΡβς τού, εΤναι £νας ώΡ·μος
καί ώλοκληοωμενοζ τραγοαδιστής
τού μελο5ράματος. Καΐ είμεθα εϋτι^
χεϊς πού τόν άκθύσαμε καΐ στή Τό
σκα τού Ίακώ&χ, Ποι/τσίνι στή ρό
λο τοΰ ΣκάΡπΐα, καί θά τόν θαυμά
σο,με σέ δύο άκόμα έμφανίσιις το·»:
στόν 'Εονάνη τοθ ,μεγάλθυ συνθέτθυ
Γκιουζέιππε Βέ#>ν.τι ώς Δόν Κάοιλρς
καθώς καΐ στήν ώπΐρέττα Όρ*ώφ
τού 6ιεννέ<<χ» ιμουσουργοΰ Μιπρθθνο Γκρανιχσταΐτεν. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟιΥΛΟΣ αν αγοράν προαέψερεν άΐλλος τις διά τόν καρπόν τούτον... Εάν δμως πα- οά πάσαν ίλττίδα άνθρωτποΐ Τσως κι- νούμενθι άπό φθόνον καί άπό τήν ηι γάζθυσαν έκ μ'σανβρωπίας ζηιλοτι—ί- αν άδΐκήσωσι τα διθμολογηθέντα ά- ναλλοίωτα δίκαια μας» ημείς ίκΤ'θέ- μενοι τέλος είς δλο^ς τοθς κινδύνονς καΐ συγκαθαΐπτόμείνοι υπό τήν κοτΤο:- κρηιμνιζο^μένην στέγην τών οΤκων μας θέλρμεν παραπόμψει ψνχθρραγούντ ες ι μέ τάς αύτάς έκιφράσεις τής παοοό σης άναφοράζ τα έσχατα παράπτθνΛ μας ιτρός τόν "Υψιστον, καΐ άφθύ ' παύυωμεν τοΰ ζήν μέ Τοιαύτην έε*.ι , νήν καιτάβ'Τασΐν, θέλομεν παρακαλρ- ν* ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΣ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΙ.ΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ αΙμοσταγεΤς Ιδρώτας μας καϊ τάς ο ποίας ή δικσιοσύνη τής Αυτού Μέγα ! ση εσχάτως την άθωάτηΤα μας λειότητος δέν ελπίζομεν ν' αφαιρέση. , ίτνκαΛΒση τάς συνε'βήσεις των .^ή ή φαινομένη αναγνωρίση τής | διοκτησίας, ένώ μάς ύστερεϊ τό ημ'- συ, μάς άφαιρεΐ καϊ τό υπόλοιπον έττειίή χήραι καϊ όΡφανά, έλ^εινά τής περιστάσεως θίίμοΛΐ, καΐ ιτολ- λοΐ έξ ημών, άνίκανθι νά συνάξωμεν κραιτορΐκό φιρμάνι τόν ιτροϊόντα καρπόν, δχι μόνον θί- λομ·εν εΐσθαι ύπτόχρεοι καΐ έμπθ6·σμ£ νοι άπό οΐανδή—οτε άλλην πρός έξοΐκθνόμησιν τού αΡτου... Πώς εΤναΐ δυνατόν νά συντη.ρηθή κθινωνία άνθρώπων χω ρΐς ίδιοκτησίαν; Πώς θέλομεν κατοι κήση είς ττς»λΐν τοιαύτην, δττθν δλη ή πων είς τό βήιμα τής δικαΐθσΰνης». ΟΙ άντΐπράσοποι των Άϊβαλιο τών στή Πόλη έντείνθυν τίς ένέργει* ες τους καΐ τ£ιλικά ιτέτυχαν να ίκδο , θή τόν Σβπτβμβριο τού 1832 Αώτο- τό όποΐο ώριζε; «Μέ τόν σκθιπόν νά άνακαινΐσθή ή έτταριχία των Κυδωνιών, έττανερχθ- μένων καΐ έγκαθισταμένων είς αδ^ν 20 χιλ. ραγιάδον^ ευρισκομένων είς καΐ άυηχανίαν δΐατόσσο- (Συνεχί<ζε,τα|) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΑΛΚΙΝΟΗ ΠΑΡΚΑ ΤβΟ συΛργάτου μας κ. ΙΩΛΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Γ' Σέ λίγες μέΐρες 4πήγα ττάλι άνγο ρεία ιμ^ άλλους δεκαπτέντε, γιά νά θάιρουμε κάττοΐθυς πεθαμένθυς, δπως μσς εϊπανε οί τοΰ,ρικθΐ. Βγήκομε ά· πό τό Ούσάκ ιμέ δρθχή. Τα γυμνωιιε Μα πόδια ·μας βοατοΰσανε μέσα °τά λασίπόνερα, καΐ τό κορμ! μας £τρε<ιι άπό τό κΡθο. Φθάσαιμε 7ε μ·ά τιά κατά τό 6ορ€·νό φφο τοΰ καί σταμαΐτήσαιμε κάτω άττό μιά τωμένη καρνδιά έπτεψτε δυνατή χή άκόμη, κ' ένώ εμείς τουρτουρίζο- με ο! τοθρκοΐ ούρλιάζανε σά» πει/α- σμένο· λύκο·. Μήιττ(»ς μάς φέροτνε δώ πεΡα γιά νά ψιάς εεκάνθυνε; ΕΤχομε δλοι μιά σκέφι: ποΰ είναι οί πεοζ- μένοι π°ύ θά θάψονμε; Τήν Τδ'α στ'γ μή Εφθασε κάττοιος κακαμούτσθυνθς όμπασης (1), άληθΐνός δήμιθς στήν ΒκφιραΟΊ, καΐ ιμάς ττήιοε ώς τό 6άθος τής ρε,ματιάς. ΓλιΛΤρώντας πανω στή λάσττη «ατεδήκαμε βς έκεΤ μέ ά γωνία- έχεΐνος εβριζε. Σ' ?ν<χ 6αθύ λάκκο εΤδαμε τοτε μέ φρίκη πέντε γνΛ»αικεΤα κουφάβ'α ποταγμϊνα σωρό τό £να πάνω στ* βλ λο καί μισθκρυιμιμένα μέσα στΑ λα- σττόνερα... Σταθήκσμε κεί κοντΑ τρί μο^τας. Τό ιμοαλό μας ττήγε νά βα- Λέψη άπό τή φοδερήι έντύττωσι ίτθ& μάς ϊκανε τό άπαίσιο θέοομα, καί α φωνθι καρφώθΌιμε τα μάτΐα βτό μα κάβρισ σύμττλβγιμα. Ό δμπασης μβί πρσσιτοτίί: αγΡια νά θάψουιμε τα ιτ*ΐν μαΤα βαθειά, καί μάς βδωσε άπό ί¬ να κα°Ίμά. ΟΙ αλλοι τοΰρκθι, κβί>*
τώνταί τα διπλα σιτό χέρΐ, προσεχός
νέ άπό πάνω. Τα τττώματα σκοβττί-
ζανε άνυπόφθρη βρώμα δτΠΗς τα με-
τακΐνήσαμε- μάς Ιίπιασε ζάλη. Ό
Τοθρκος παραμέρΐσε γιά νά μή φθά¬
ση ώς τα ρθυθούνια: τον, καί άτιο
κεϊ ,μάς φώναζε νά τελειώνουιμε νλ^
γθρα... 'Εσκάψοομε λάκκο 6αθΰ «βι
Οστερα κυλή^σ,με τα πτώματα μέσα
τα σκεπάσαμε μέ σιφθονο χώμα. κ τι
τσαχισιμένοι τοθ κόπου συρθήκαμ*
ώς τό δρόμο- ο! τθΰρχο, γειλούσσν».
Όκτώβρΐος 1923. Πώς 6γή*σ α
πό τή φοβερή έκείνη κόλασΐ; Καί δ
μως σήιμερα εΤμαι έλεύθερος.
ρος νά θρηνήβω τήν άνείττωΤη σΐ··μφ<>
ρά μας, καί νά θκμηθώ δλες τίς λί-
πτο^μέρειες τής ατοχης εκστρατείας.
'ΕίκεΤνο ττού ?μαθα δμως γιά τα πίν
τε γι>ναΐκεΐα τττώμαΤα, π<Ό βάψαμε στή ρδμαίΓιά τοΰ Ούσάκ, μέ κάν«ι *ά τρέμω άκάμη. Πός δ^ν χτύττησε τότί ή καρδιά ν<Κ> γ·ά νά μοΰ πή την ά-
λήθε'α; Θά εΐχα τόση λύσσα μέσα
μου αν εγνώριζα, πώς ίθοτψα τή μέ-
Ρα κείνη τήν «Άνατολή»( ώστε 9ά
σκστωνα μέ ,μιά κασμαιδΐά στό κ£φά-
λι τόν κακθμθύτσοιΛΌ έκϊίνθν δμπα-
ση. καί ΰστερα άς μέ θάδαινε οί ά>-
λοι «ιμαζΐι της'». Βλέιπω άκόμη ίμ-
πρός βτά ,μάτΐα μου τό φοβερό έκεί-
νο σύμττλεγμα, καΐ π-λάϊ τθυ ξεττΡτβ
στήν φαντασία μου τα άρμ°νΐκό γρά
ψψο τής άλησιμόνητης «αδελφής»,
τής «ίβελφήζ» δλου ΤςΟ 'ΕθνικεΟ
στραττοϋ, ποθ εΐχα τότε τόν ·■·. ο <- γωϊσ,μό νά θέλω μθνάχα δική μθυ. "Εχκχΐα -πολλά δάκρυα σάν ίμαθα τό φοβερό περισταΤικό. Μιά γΡηοΟλα ποΰ δοέθηκε κεΓ πάνω °τό Ούσάκ μέ τίς δυό κόρςς της; καΐ εΤδε νά χά- νουν τα κορίΓΓσΐα μέ βασανιστήρη την παρθενιά τθυς, εγνώριζε την Άλ κΐνόη Πάρκα πού εΤχε τό ψευδώνΐίμο «Άναίτολή» καί ήΥταν «άδελφή τοθ στραΤιώτηι»· τήν ώρσ πού τής ριχθή κανε ο! άΤιμοι Τοθρκοι πέρα-κεΐ στ^ διοΐχητήρΐο τού Ούσάκ, ή Άλκι'ότ, έχύβηκε σάν λύκισθα νά τούς -π-νίξΓΐ ττροτΐιμώντας τό θάναιτο άττό τή /φρι. χτή άτίμωση.. Την έσκοτώσανε άμέ- σως μέ δυό φθδερά χτυπήιμαΤα στά κεφάλι, καί ίίττβρα την πήγανε σ:ή ρε,ματιά μέ άλλα τέσσιρα κορίτσΐ<", ιτού δασανιστήκοίνε τροιμερά, δπως ί κείνη ή γ,ρηούλα μθθ εΤπε· ϊμαθα ά¬ κόμη πώς μαζύ τομς 6ρισκόντουσαν καί τα δυό χθρίτσια της. Άπό τα θολά της ματάκια ίιεν δγήκε οϋτ' ίνα δάκον, ένώ μο·*' μΐλοθ σε· ήταν άιδύνατο -ττειά νά τ ίξθνμε άλλα δάκρυα... Ό πόνος τα εΤχε στε ρέψεΐ! (1) Δεκανέοτς ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ ΝΕΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ —Μέ τό νέο τού μυθΐστσρηιμα, την «Άληθινή ■Α^λαντίβα», ό Μιχάλης Κ°υρμ°ύλιν<; μεταττήΐοησε άπό τόν κό σιμο τής έλληνΐικής Ιστορίας στ'Λς κόσιμους τής σθγ,χρονης -ιυθολογικής φαντασίας, τής ίπηρεασμένης άπό τί ,μ£)γαλ£ιώ6εις τεχνικάς προόδους τής έπθ,χής μας, άλλά καϊ άΐτό τό αγχος των λογής ττΡθβλημάίΓων κοτί διληιμιμάτων πού γεννούν αύτές τίς έξελίξεις. "Ετσΐ ίγραψε μιά Ιστορία καθαρά φανττασΤική, σάν κι' έκείνες τού Βέρν ή τού Ούέλς, άλλά ή 1»ι ■>
ρία π°ύ €χί· νόη^μα καί καταλήγει
σ' £να δίδαγιμα. Ό Μ'χάλης Κ°υρ-
ξαναπΐάνΕΐ τή γνωστή μας ύ
τή;ς χαμίνη^ς· ηπείρου, τής
γιά νά πλέξβι ιμιά ττθ
λΰ άξ'θδιάδαστη καϊ εύφάντοοστΐ» |-
στορία, καιτά. την οττοία ή Άτλαν-
τίβα, ήταν κάττθτε ,μιά περιοχή τής
/ής μέ Ιξαΐρετιικ^ άνα—τυγμένο τε
χνικώ πολιτισνό, τόσθ( ιτού οί έπ-
στήμονές της άποφάσΐσαν νά έκτΐνώ
ξθυν ίνα ιπύραυλο ττού νά φιτάσει
καΐ νά ξεατΕοάθεΐ τόν Ήλιο! *Εκτι
Τού κ. ΑΜΔΡΕΑ ΚΑΡΑΝΤΠΝΗ
νάσσεται ό πύρσυλος, άλλά 6 "Ηλι·
ος, έκιπ-ροσωπώντας τό πνεθμα τού
θε°ύ ποθ τΙμοΛρεΐ την άνθρώτττνη βρΐ
σύ*ητα, στέλνει τόν ιπύραυλο
στήν 'Ατλαντίδα 6 πύραυλος
γνυται στά χώματά της καΐ την κτ;-
ταστρίφει ίκ θβμελίων. Ο ονμβοΧι-
σμός είναι νθητός: Ό σνγγραιφεύς.
καΐ μαζί τού ττολλά ίκατσμμύρια άν
Ορώπων, Τσως καϊ δλοι, πΐστεύουν
ττώς άνάματα στά πθλλά ένδεχόμε|>α
των άπθτελβαπμάτων τής προόδου, εί
ναι «αί ή Γπλήρης καταστρθφή "κ ύ
δρογείθϊΛ Τήν <5ποψιί τ°^ αύτη, 4 Μ· χάλης ΚονΡιμούλης τή υυθο—οιεΐ μέ έπ'τυχία, πθλλτ) φαντασία, μέ άνά- πη γιά τόν &νθρ<—> καί μέ αΤσθηση
τής διαστηιμΐκής ψυχήί τθν ττθθ |νει
περιιτυλίξ€ι τή γή μας. Άς *όχη-
χοΰμε καΐ δς έλπίσονμε πώς οί μύχΐ
ο· αύτοι φάβοι Τού δ^ θά
σο ■ν> κι' Ιτσι θα ιμίίνει τό
ρημά τ°υ, σάν μ·ά πρωτότνττη, ιαρυ
τυρία τής τόσο ένδΐαφέρουσας τε.
χνολαγικής έιτοχήζ ιμσς.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
ΦΟΡΜΙΩΝΟΣ καΐ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ 2, ΑΘΗΝΑΙ Τ.Τ. 516
ΤΗΛ. 732.963
Επιστημονικόν γραφείον, διευθυνόμενον υπό πεπειραμένον τττυ·
χιούχων γεωττόνων διαφόρων εΕδικοτήτων.
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ πραγματογνωμοσύνος, γνωμοδοτήσεις, μελέτας
επί γεωργικθν θεμάτων.
ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ είς έκτιμήσεις πάσης φύσεως ζημιών είς τάς καλ-
λιεργείας καΐ εΚ- ύπολογιομόν τής παρσγωγικής άξίας τοθ
έδάφ^ους, των ζώων κσθώς καί δλων τών παραγωγικών
μέσω ν.
ΔΙΔΕΙ συμβουλάς διά πάν θέμα σχέσιν Εχον μέ τήν άγροτικήν
οΕκονομίαν.
ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ τάς πλέον νεωτέρας επιστημονικάς μεθόδους είς
τήν οργάνωσιν καί διοίκησιν των γεωργικών έιτιχειρήσεων.
ΔΥΝΑΤΑΙ νά έτπβλέπη όπωρώνας, άνθοκήπους, φυτώρια καϊ
πάρκσ.
Τό ΓΡΑΦΕΙΟΝ ουνεργάζεται μετά οΐκονομικων συμβούλων, μη.
χσνικθν, άρχιτεκτόνων καί τεχνικών γραφείων.
(Συνέχε'α έκ προηγούμενον)
39.— Ή Άρχι&ττΐοκθπή Αθηνών
διά τού ύπ' αριθ. 1062)3—7—51
έγγραφον της πρός τάν π. Δωρόθτ-
ον ώκφράζεΐ την εύαρέσκεΐάν της) τοθ
Προκαθηιμένοι; δντος: «Ικανοττοιημέ-
νού έκ τθθ ζήλον καί τής καθόλου,
ένεΡγθϋ καί δΡαστηρίας συμιμβτοχής
(τού) είς την διοργάνωθιν τοο ϋπέο
Άνοικοιδομήσεως Ίερών Ναών 'Εεό-
νου τής 4ης Άπιριλίθυ έ.Ιί. έν τή
Μερά Μητροπόλει Καλαβρύτων καί
Αίγ'αλείας».
40.— Ή Μερά Μητρόπολις Καλε
βρύτων και ΑΙγιαλείας διά τού ύπ'
αριθ. 408)4—4—51 έγγραφον της
πρός τόν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών
καΐ Πάσης "Ελλάδος Σιπυρίδωνα πλη
ροφορεί τοΰτσν ττερί των ίξαΐρετκών
ύπηρεσιών, οτς ό π. Δωρόθεθς προ^έ
φερεν είς την εκκλησιαστικήν το>; "Ε
παρχίαν.
ΕΤΟιΣ 1952
41.— Δ'ά τοθ ύπ' αριθ. 2799)9
■2'—52 έγγραφον Της ή Κυρία των
Τΐμών τής Α.Μ. Βασΐλίσοτις ττΡ&'
τόν π. Δωρόβεον τώ έκφράζει την εί
αρίσκειαν τής Α.Μ. διά την «θαυϋα-
σΓαν δράσιν τού» είς την 'Εταιρίαν
Προοιτασίας ΆτΓθφυλακιζοιμίνων.
ΑΙ.— Την 25—2—52, ό έττίτΐυο;
γενικάς ΰπασιπιστής τής Α.Μ. τοΰ Βα
σιλέως, άντιστράτηγος Κ. Βεντήρης
ίκθινθ|ποίησ€ πΡόίτασΐν τού περΐ άπο
νομής τού μεταλλίον έίαιρέτων πΡά
ζα'ν είς τόν π. Δωρόφεον, άποτελοΰ
σαν συγκινητικόν καί σημαντΐχώτα-
τον 5μνθν διά την πρθσωιπΐκότητα
καί την δράσιν τού προτεινομένου.
ΕΤΟΣ 1953
43.— Ό Παίΐριάρχης τής Άγίβς
πόλεως ΊεοουσαΛήμ καϊ πάσης Πσ
λα·στίνης Τΐιμόθεος ό Α' δια Τοΰ ύττ*
άΡιθ. 86)30—Ί0—^53 διττΧώματος &
ττένειμεν είς τόν π. Δωρόθεον το
Χρυσουν ΜετάλΛιον τής Μητρός »£>ν
'Ε/κκληο-ιών.
ΕΤΟΣ 1952
44.— Διά τού άπά 24—3—52
Βασιλικοϋ Διατάτ/ιματος άπενεμήθΐ)
είς τόν π. Δωρά&εον τό Μετάλλ'β»
'ΕΡαΐρέταν πράξεων.
45.— Δ<ά τού άπό 18—6—52 Βασιλικόν Δ·ατάγμαιΤθς απενεμήθη είς τόν τγ. Δωρόθε<>ν ό Χρυσοΰς Σταυ
δός τοΰ Βασιλικοϋ Τάγματος Γεωρ
γίου Τού Α'.
ΕΤΟΣ 1954
46.— Ή Δι«θνής "Εκθεσις θ*σσα
λονίκης δι' έγγραφον της άπό 12—
12—54 πρός τόν π. Δωρόθεον έκ-
φράζει αυτώ τα θβρμά σνγχαρηιτήρΐα
τού προέδρθυ της Α.Γ. Τσίτση &ιά
τα φΐλάνβοο—όν καί χριστιανικόν ϊρ
γθν.
47.— Τήν 1?ι—7—54 τό Διοικη
τικόν Συμβούλιον τής ΈταΙρίας Προ
στασίας Άποφνλακΐζομένων Πειρ;τ'·
ώς άπένεΐμεν εΙς τόν π. Δωρόθεον
τό Χρυσουν Μετάλλιον παραθέτον αε
τα λίαν συγκΐνηττικών έκφράσεων την
αίτιθλογίαν τής άπονο,μής ταυΓΤ^^
-»8·— Ή έν Αθήναις Γαλλ,κή
Πρεσιδεία διά των ΰπ' αριθ. 129)
14—5—54 καϊ 175)6—7—54 εγ¬
γράφων της πρός τόν π. Δωρόθεον
<4φ' ενός μέν γ-νωσιτθπθιεΓ είς την παρατη'μθφαρΐαν τού υπό τής (■αλΛικής κυ6ειρνησεως διά τού Πσρα σΓιμθν τού Άκαβημαίκού Φοίνικος, άΦ' έτερον δέ τδν τταρακαλεΐ δττοΛ παραστίί την 14ΐ>ν Ιουλίου, ήμέοοτν
τής 'Εθνιικής εορτής των Γάλλων,
είς την £ν τή γαΛλ'κή ποεσδεία τε-
Αεοθησομένην δεξίωσΐν, καθ* ήν θά
ίπτ'δοθή αυτώ τό παιράσημον τούτον.
49.— Τα Ύπθνργεΐον Δικαΐοσό-
ντ>ς δ·ά τού ΰπ' αριθ. 16042)6 -2
—54 έγγραφον πρός τόν ττ. Δωρόο5
ο», τόν παρακαλεΐ νά αή έπιμείν,ι
βΐς την επιθυμίαν το^, δπως απαλλα¬
γή των καθηχόντον τού Πρόεδρον τής
ίι Πειραιεί 'Εταΐρίας ΠροσΤασίας Ά
ιτοφνλακιζομένων καϊ έξιστορεϊ δι' έ
Λαινετικωτάτων ίκφράσεων την είς
<ο Εργον της κνρΐαιρχΐκήν συ.μ6ολήν <"υ. 50.— Ή Δΐεύθννσις Τ°υριστικής Άστυνθμίας διά Τού ϋπ' αριθ. 7312 ;5)5)30—9 —54 έγγραφον της ΐΓρδς τόν π. Δωρόθεον παρακαλεϊ τούτον σπως δ'ά τής εκτελέσεως ό'α λ£εεων τής έκλογής τθυ ε|ς την Σχο λήν Μετε*πα'δεύσε<ος των '6ργα·:.νν τής Τουριστικής Άσ<τυνομ(ας ή λ<"ΐ ΓονΡγία τής οποίας θά ήτο έπταωή- νθυ δισρκείας, σννιτρέξη· είς την προ <τπάθε'άν τηζ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Γεν. Δ)νσις Ποΐν. Δ)σύνης Διεύθυνσις !' Αριθ. Πρωτ. 6-585 οΤκ Έν ·Α©ήναις τή 20—1—1955 Άπόφασι ς "Εχοντες Οπ' δψ«ν τάς βΐΛΤοτςϊ ς Γ°ύ δρθρθυ 1 παρ. 6 τον άπό 1$ Μ^'θυ 1954 Β. Δ)τος «περΐ δργανώ σεως τής Σχολήζ τού ττροσωτΓΐιιοΰ φυ λάξεως των φυλακών» όρίζομεν ή,μέ- ραν ενάρξεως των μαθημάτων Της 23ης ■περίοδον τής Σχολής ταθτης την Ιην Φε6ρουο(ρίου 1955. "Ως πρός τό διδακτικόν προσ<Λ«ι- κόν τής Σχθλής) τάς ώΡας διδσσκα- λίας κλπ. θέλονσΐν Ισχύσει αί ΰπ' ά ρΐβ. 27*73)5—3—54 καί 110305) 23—9^—53 άπθφάσεις ή,μών μέ τάς κάτωθι τροπτοττθιήσεις. Την διενέργειαν διαλέξεων επί ρε. μάτων Χοΐστιανι,κής ήθικής άναΓτίθε- μίν είς τόν ΊίΡέα τής Α' ΔΐκασΤι- κής Φνλακής Αθηνών Άρχψανδρίτη Δωρόθεον Βενάρδον. Όρίζομεν άνοπτΑηρωιτήν τού Γεν Διευθυντού Ποινΐικής Δικαΐοσύνης -1ς την δ'βαΐσκαλίαν τού μαθήιματος «Στοιχείον Σωφρονισίτΐκής 'Επιστή- μης» τόν 'Επιθεωρητήν Φυλακών Ά» δρέαν Χριστοδούλου. Ό 'Υΐπθυργός Κ Λ. ΘΕΌΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ 1) Πρός τοθς διδάσκοντας 2) Δ)νΐσ'ν Δ)ν<»εως καΐ Γεν. Έ π'θ)σεως 3) Δ)νσΐν Προσωττικοΰ φυλακών 4) Δ)ντήν φνλακών Άδέρωφ Άκριδές αντίγραφον Ό Τμτι,ματάρχης (τ.σ.) υπογραφή ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ Β' ΕΚΔΟΣΕΩΣ Ποιρήλθον 28 6τη άπό τής ίτπθ- χής καθ' ήν βιβδροιμαΤίσθησαν τα έν τώ έργω μθυ τούτω έξΐστορούμε να στθλομιικά γεγονότα καί 14 £τη, ά πό τής είς βιβλίον ΐκδόσιεώς τού. "Ο ταν εκυκλοφόρησεν είς τΡ|σχίλ<α άν τίτνττα, ή^λπτισα δτι τάχΐστα θά '. ξην,τλοΰντο, άφ' ενός ιμέν διότι ύ- πάθιχονν πλείονες των τρισχΐλίων ο( κθγίνε'αΐ ΚιρηΠών, έφ' δσον ή Υ Με ραοχία Κρήτης ήρίθίμει κατά τόν πό λεμθν δωδε,καικισχιλίους περιττον ΚΡη τοτς πολ£|μΐσιτάς καΐ ήτο φυσικόν νά δ·ά την άπόκτησιν τοθ ύ Ιστορικόν δργθυ δπϊ,ρ πε ρΐγράφει λοπτομερόοΓτατα τα τίς δράσεώς των καΠά τόν πόλεμον 1940 - 1941, άφ' ετέρου δέ διότι καί δλ- λοι στρατιωτικόν άλλά καϊ αί 6ι6λυ θήκαι των διαφόρων στρατ. μοναδων, κστα.στημά/Γων καί ύππρεσιών ^το δι' εμέ σχεδόν βέβαιον δτι θά Εσπευ δ^ν νά τό προμηθευθούν. Δέν όμιλώ περΐ βιβλιοθηκών έκτταΐδεντικών Ιδρο μάτ«ν, δήμων καϊ κ0ινΟτήτων, αΤρΐ- Λζ θά 6πιρεπε νά είίρθνν ώς χρήσι¬ μον διά την νεολαίαν ίν Ιστορικόν - ιτολεμικόν σύγιγραιμιμα, τό όποΐον ο' κέταΕε στρατΐο>τΐκός συγγραιφεύς -
ίτ»λε,μιο-τής γνωστός εΐί ϊό Πανελλή
νιθν καί εξ 6λλων όκτώ Ιστορικών
6ι6λίων ΤΛυ τής τττωχής έλληνικής
στσατιωτΐχής λθγοτετχνίας, τα 6πθ?α
εκυκλοφόρησαν ε-Ις τΡ^σχΐλια έκαστον
άνΤι'ίΤυπα, τό δ' έξ αυτών «Δαβώκης
- Πίνίδος» είς έτττακισχίλια άντΐΐν-
πα, έξαντληθέντα έν τώ
Ίδιαζόντως 6' ί—Ικράθην, δταν οί
άνβρωττοι τού στενοθ ΐΓεοιβ&λλ^ντος
τού αειμνήστου ττολιτικού και έ^ι-
κού άνδρός Σοφθκλή Ε. Βενιζίλθν,
<τρός τους Αποίθυς εΤιχον άποσΤ»-Γλ'ι μετ' έττιστολής μθυ αντίτυπον τής «ΤΡεμιπεσίνας», Γνα τό θεσθυν ύτ" Τ°ϋ αρχηγόν των, ού μόνον δέν τό καθήκον Των τούτο πΜ' άτ—ξίωσ<ΐν ν' άπαντήσουν, ι"θ"τω και δι' εύβχήμον άΡνήσεως, είς τήν πά ΤρΌτικήν πρθσφθράν καΐ έκκλησιν μόν. Άπτιυθύνθην τΓροσωττΐκώς καΐ διοικητάς μεγάλων μονόιδων, ϋπί αίτησίν «αί πρός τό Γενικόν "Είπηε λεΤον Στρατού, ίνα πρθιμηθενθούν τΛ 6ιβλίον μ°ν, πανταχθύ δμως συγί'ιντη αα την άρνησιν. Πολλάκις Βιηρωτήθΐίν, εάν κσλόςς επιραία άφθσιωθε'ις κατά προτίιμηβι» είς την οτοατΐωτ^ήν λογοτεχνίαν, άντϊ νά τροητώ πρός τήν συγιγραφήν κοΐνωνΐκών έργων; ιμυθιστόρημα, 5ιή- γημα, θέατρον, κινη,ματο,γράφθς - 4φ' βσον έκ φύσεως β<ω τήν τού εύχερώς γράφειν καΐ θά ήβι,να μην νά χε'ρισθώ ΐτάν θέμα, %κ»οιί· θών τό παράδιεΐγμα τών κατ' έττσν- γελιμα «λθγοτεχνών», άπότε θ' βηίτ- κ,των καί φήμην εώρντέραν καί ττ'σθ τον έκ τής πνευ,ματΐκής μόν έργαο' άς. Διεΐπίστωσα δμως, μέχΡι και οή μεΡθν, δτ· άφθΰ σκθπός μου 6^ν ^τί νά έπιδεΐχθώ ή νά πιλουτήσω γράφων άλλ' άιπ'λώς να έξιστθρήσω τάς έ* των έκστραττειών, των πολέιμων καΐ ων έθνΐκών άγώνων άναμνήσεις και νΤνπώσεΐς μόν, ώς πολί,μιστού, 9ιΛ νά μβταίδίβω είς τούς αναγνώστα μου τάς σντ/κΐνήσεις μόν καϊ τοος δυδάξω τί σηιμαί'νει άγωνιστική ί· θνική άειθτΓιοέπεια, δέν θά ήτο ορθόν ν' άττΌσ,χοληθώ «αί ιμέ αλλα *ύρίν. ρα θέματα, έφ' δσον 0 βασικάς ιον σικοπός έττΐιτυγχάνβταΐ διά τής Ιστο Ρίοτς καί τού δΐηιγήμαιτος. Είς τούτο ήΓ<ο1λούθησα πιστώς μ£χρι καϊ σήμε Ρ°ν την πρός με διοΚΤνπωθεΤσαν *π* μόνως γνώμην τού αειμνήστου άκα- δημαϊκού Πρηγορίθυ Ξενοπούλου, οε- βαστού όδηγθΰ μόν άπό τ& πρώτσ μ'ο βήματα έν τή λογοτΐχνία. Άλλ' 6πρ—ε να έκτΐμηθή ή εθν<· κή μου π·ρθισπάθιια καί μετά γο Χ τος 1955, ότε έξέ8ωσα είς τρισ^' λ·α άνΐτίτν—α τάν ίίΤρειμττεσίναν», ώς εγένετο δηλ. ά™ τού 1930 ϊ- ως τό 1946, ϊτος τής β' εκδόσεως τού ίΡγθυ μου «Δαβάκης - Πίνδος». Νά έκτΐιμηθή άπό στρατ ιωτικοθς καΐ πθΛιτΐκθύς άΡμο&ίθνς, ώς θά συνίββΐ νεν ασφαλώς είς οΙανδήποτε. άλ>ην
Χώραν, ίαν αυτή διέθετε πολεμΐστΛν
στιρατιωΤικάν σι/γγραφέα σι/νεχίζονΠί
■πί υίαν Τρΐοοκονταετίαν τόν Οπτέο
τού "Εθνονς άγώνα τθν διά τής ΥΡα
Φίβος.
Δέν έξετΚμήθη διμως ή ττροσητάθειΛ
μόν, διότι καί έγώ διετήρησα τή»
όσφΰν άκαμπτον ένώπτιον τών ΓσχΐΛ-
ρών καί δέν ήθέλησα νά κρούσω ιτσ-
33κλη(τΐκώς την 0ύραν των έκλΐτταοών
αντούς διά την αγοράν τού δΐβλίομ
μου, καθώς συκέοβΐνε μ^ ττλήθθς δλ
λων σνγιγραφέων ή έκδοτών τα δι-
βλία των οποίων ήγθράζοντο «ατά χτ
λιάδας καί έτττλή.ρουν τάς Οπογεΐβμ;
άτοθήΊκας τθ0 ΓΒΣ τος £ντυπτθς 5
χάρτηςΐ
ϋτό είναι παράπονον κσ; τό έκ-
φράζω παραδίδων είς την δημοσΐότη
τα τήν δαΛέοαν βκδοσιν τής «Τρε;:
πεΐσίναςχ^ άπό την σ' έκδοσιν τής
οποίας εΤχον λάβει έξακόσΐα άντ'-
Τυπα ώς συγιγραφικά μ°ν δικαΐώματ^
καί τα... δωρίζω έκτοτε πρός φί-
λους καί γνωστοΰς...
ΙΩΑΝιΝιΗΣ Α. ΒΕΡΝΑ,ΡΔΟΣ
1969
ν
ίι'γορικό αναγν.ώσμα
■Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟϊ
πό τό άριατούργημ'ΐ π1;"
- Ό ΑΙΑΒΟΛΟ- 1'
ΣΤΗΦΑ.ΝΟΤ 5ΕΝ·:·Τ
Ί-ΤΝ ΤΟΊΓΓΚΤλ»
302ον
Ή πληροΐρορ·ία πού ό Παπάζο¬
γλου άπέσπασε άπό τόν Κοκκάλα,
γιά τίς σιτνι>θριες τών σκύλον τού,
τού ητανε, οπιος καταλαδαίνεις, Βε
ζύρη μου, πολύ χρήσιμη, συνέχιοΐ
ή Έμινέ Σουλτάνα. "Εμαθε πώς
δύσκολα θά μποροΰοαν νά έξουήε-
χερώσονν τ ούς καινούργιους ΐχ-
θρούς μας, άν δέν φρύντιζαν πο<ο- τα νά άχοηστέψουν τα σκυλιά τού;. Μά άς συνεχίσοτιμε: —Ό Δανιήλ Κοκκαλάς κάθησϊ καί ή Άνίκα τόν κατατόπισε πάνω στή συζητήση ποΰ ε'κανε μέ τοτ»ς μβυσαιφιρέους τοι*ς, γιά τίς με- τη,ρηι-θμίσεις τοΰ Πατιοάχ, πού τίς 6θίσκανε δλοι, δχι μόνο χρήσιμες, μά καί άπαοαίτητες. Τού εΐπε άκό¬ μα, γιά την άπόφα<ττ) ποϋ πήραντ να Λτίίλουλ' στό Σουλτάνο έ'να ΰ- πόμνημα, μέ τό όποίο, άφοϋ θά τόν 6ε6««όνανε πώς δλοι οί φοπισμένοι Γκιαοΰρηδες τής Πόλης είναι ατό πλευρό τού, θά τού ξητούσανε νά κάνη μιά έπιτροπή, ποϋ θά έρχότα- νε σέ έπαςιή μαζί τους καί ποϋ ά- παρ«ίτιητα, θά έ'παιρνε δλα τα 8- π*6αλλόμενα μέτρα, γιά τήν άσφά- λεια τής ζοής έκείνο)ν ποϋ θά ποο- πανάνδιζαν άνάμεσα στό λαό, τίς νέες ίδέες . Ό Κοκκαλάς συμφώνησιε μέ τίς άποφάσεις τους, πού τίς 6ρήκε σιο- στές καί ποοθυμοπαιήθηκε νά στει'- λη, μέ σίγουρο τοόπο, τό ύπόιινη- μα στόν Πατισάχ. — Σέ τέτοΐΛ σηιιεϊο έξευτελι- σμοΰ ειρτασε ό Πατισάχ μας, να τονε καοοϊδεύουνε οί Γκιαονρηήες: Ρώτησε ό Μαζάρ Πασάς τό Βε- — Σέ τιέτοιο, τοΰ άπάντησε ό Βεζΰοης, καί ό Άλλάχ μονάχα ξέ- ρει ως ποϋ θά κυλίση άκόμα, μέ. τό κεφάλι ποΰ εχει... Τα ιδία μοϋ ρΙ- πε μέ σπαοαγμό καί ή Έμινέ Σονλ τάνα: — Ποτέ, μοΰ είπε Βεζύρη μου, καί τα μάτια της δάκουσαν, δέν έ- ξευτελίσιηκε τόσο άλλος Σουλτα- νος, οσο ό άντρας μου. Σκεψου, πώς δλοι έκείνοι. οί όίντρες ξέρανε. πώς κάτο) άπό τό ψεύτικο όνομ,α τοΰ Μεντένογλου, κρύβονταν ό ΓΛΗ- ος ό Πατισάχ καί μΛοοστά τΛν συ- ζητοΰσαν τόν τρόπο ποϋ θά εφτα- ναν ώς αυτόν οί άποφάχτεις τους! ! Καί τό κακο είναι, πώς ή κο>μωδία
δέ σταμάττκτε έκείνο τό 6ράδυ, μά
είχε καί συνέγεια...
"Οταν πιά δέν είχανε τί άλλο
νά ποΰνε, ό Πατισάχ σηκώθτικε
— Σ' εύχαριστώ γιά μιά άκόμη
φορά, εΐπε <ηήν Γκιαονρι<ΐσ«, πού είχες τήν καλ«>σύνη να μάς δεχθής
στό φιλόξενο σπίτι σου καί νά μάς
ψυχαγιογήσης μέ τή μουσική καί τό
τραγούδι σου. κοκκωνίτσα ιιου. Καΐ.
τής φίλησε τρυφερά τό χέρι, πού
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ "ΦΩΝΗΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,,
Πασά τής έν Ν. Ίω-νία
σης 'Ενώΐεω*; Σ—άρτης Μικράς Ά-
σίας «αι Π^ριχώρων απεστάλη ι[ς
τόν κ. Εύδόκιμθν Δουρ.μούσην, Διευ¬
θυντήν τής «Φωνής τού "Εθνους» ή
κάτωθι εύχαριστήρΐος έπΐστοΛή, έν
σχέσει ιμ£ τάς ενεργείας του δ>ά την
θ·^γατέρα τού έ^νθμάρτυρος Γεωργ [-·/
Κλημάνογλθυ-
ΕΝΩΣΙΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ
ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ
Σωματείον Άνεγνωρισμένο,,
Άιλα,τσάτων άοιθ. 21 - Νέα Ί»νία
ΑΘΗΝΑΙ
Έν Ν. Ίωνία τή 10.10.1969
Άξιότι,μον Κύριον
Εύδόχιμον Δουρμούσην
Διενθυντήν τής 'ΕφΓίμερδος
«ιΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»
ΔΕρΐγνΰ 9 - ΑΘΗΜΑΣ
φίλτατε Κύριε Δονρμθύση^
Τό Διοικητικόν μας Συμβούλιον
τό οποίον Ελαβεν γνώσιν των ένε>γει
ών Σας όπερ τής θνγατρός τ ν σ»ι
μνήρτου Γ. Κλη,μάνθγΛου. Ερχεται
διά ταύτης νά Σάς εκφράση τάς βίρ
μάς τού ευχαριστίας, τόσον διά τάς
ενεργείας Σας υπέρ τής δεσποινίδος
Κλημάνογλου όσον καί διότι τΐμ&τΐ
την μνήμην τού άοιδίιμθυ 'Εθνο,μαρτκ
ρος Κλημάνθγλου> τού όττ°ίον ή έθνω
φελής δράσις έν Σμύρνη καΐ ό Τρανι
κδς θάνατος τείνουν νσ άπαλεΐφθοθν
έκ τής μνήμης τής γενεάς μας
Επί τούτοις ιταρακαλοΰμεν 5κ«ος
δ-ιχθή,Τε την «κφρασΐν τών φιλικωτβ-
των αίσθηιμάτων μίθ1 &ν διατελοΰ-
μεν.
Διά τό Διοικητικόν Συμβούλιον
(Τ.Σ.) Ό Πρό&δρος
ΚΟΣΜΑΣ ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΙ
Ό Γεν. Γραμματεύς
ΦΩΤΗΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ
τοΰ άπλιοσε χαμογελώντας. Την
κύτταξε κατάμματα κ*ιί (τυνέχκτΕ:
Ό Άλλάχ, δπως τβν λένε τόν Κΰ-
ςαο οί Τοΰοικοι, μά πού είναι ενας
γιά δλους τούς άνθρώπους, μέ ά|ί-
ωσε νά γνωρίσω τήν .πιό δμορφη,
τήν ιηο εξΐ'πνη, την πιό καλόκαρ-
δη, την πιό προοδευτική. την πιό
δυναμική καί την πιό εύγενική χη
πέλλα τής Τοι>οκίας. "Ας είναι εί,-
λσγημένο τό δνομά τού. Ή σημερι-
νή μερά είναι μιά άπό τίς πιό εΰ-
τυχισμένες της ζοιής μου. ΕΙμαι π».
^ήφανος ποίι άπόκτησα μ«ά τέτοτο
φιλή σάν τήν άφεντιά σου, κοκκαι-
•νίτσα μου. Θέλιο νά τό πιστέψης
αύτό. θέλο άκόμα νά πισ·τέψτ(ς,
πώς ποτέ δέν θά κάνω κατάχρηση
■τής έμπιστοσύλτις μέ τήν όποία μέ
περιέδαλες. Καί δχι μονάχα αυτή
μά σάν φωτισμένος άνθροΜϊος κι'
έγο'), δπως κχιί δλοι οί άλλοι φίλοι
μας, πού μας τριγυρίζουν άπόψε,
θά άγωνκΓθώ μαζί σου, γιά την έ-
πιχράτηση τ<ων ώραίιυν ίθεών σου, πού άποβλέπουν στήν πρόοδο τοΰ Κράτους μας καί στήν ευτυχία δ· λο^ν τών λαών πού έξουσιάξει. Καΐ ό Πατισάχ κατ,έληξε: ΕΙμαι 6έ6«ιος, κοκκιυνίτσα μου, πώς τα ιδία αίσθήματα πλημμυρί- ζοιτν τίς καρ·διές όλον τών φίλων μας. "Ολοι μέ ενθονσιασμό έπι6ε6αίο>-
σαν τα λόγια του καί ό Κοκκαλάς
άΛευθυνόμενος σέ δλους, εΐπε:
—Ό Πατκτάχ μας, φύτεψε, τρί-
λοι μου, τό δέντιρο τής ελευθερίας,
σ' έμάς πέφτει τό χρέος νά τό προ-
(ΐτατέψουμε καί νά τό ποτίζονμε
γιά ν' άναπτΐκχθή. "Ας τό κάνονμ*
μέ πίστη καί μέ καθαοή καροιά,
γιά νά γευτιθΰμε σύντομα τούς γλ«·
κόχυμονς καριπούς του καί νά ξε-
κουρ<ιστοΰμε κάτο) άπό την πλού- σια σκιά του. —Ό θεός νά δώση! εκανε ό Παπάζογλου. —Ό θεός, είπε ό Χατζή Αδαμ, πού μάς ωδήγησε σ' αύτό τό σπίτι, θά μας βοηθήση στό εργο μας, για τί άγαπάει τιά πλάσαμτά του κοί σίγουρα θά θέλη νά δοΰνε καλύτε· ρες μερίς κι' έκεϊνα πού ζοΰνε καί σ' αυτόν τόν εύλογημένο τόπο. — Βάϊ, 6άϊ, Σουλτάνα μου, ή σεϊτάνηδες είναι αύτοι! Ικανε μέ θαυμασμό. — Ποιοί; μέ ρώτησε. — Αύτοι, τιζάνεμ, οί Όσμανλή- δες τού Μπο<~αντξήμπαση. Ό Προ κόπης Παπάζογλου καί ό Γαβρίλης Χατξησάββας, τής άπάντησα. Κι' έμένα θά ξεγελούσανε. — Πραγματικά τζίνια, μοΰ είπε, άφοϋ ξεγελάσανε τύν παμΛΟνηρο τόν Δανιήλ Κοκκάλα, άκόμα καί τόν ίδιο τόν Πατισάχ, καί τοΰ άπο- σπάσανε την έμπιστοσύνη, δπο>ς θά
σοΰ πίδ στή συνέχεια.
Ό Πατισάχ χαμογέλασε ίκανο-
ποιημένος άπό τα λόγια τοΰ Κοκκά¬
λα καί τοΰ Χατζησά66α καί άφοΰ
τούς χαιρέτησε δλους καί υποσχεθή-
κε στήν Άνίκα πώς την μεθεπομρ-
νη στίς έξη θά ξαναπήγαινί στό
σπίτι της, εφυγε συνοδευόμενος ά¬
πό τα Μπεόπουλα. Πίσο) τονς 6γή-
καν άπό τό σπίτι καί οί ανθρωποι
τοΰ Μποσταντ,ξήμπαση καί τςιά^η-
^αν τόν ανήφορο. Ή συγκομιδή
τών πληροφοριών τους, ήτανε πλοΰ
σία. Τώρα δέν είχανε κανένα /ο-
γο νά παρακολουθήσουν τόν Πατι¬
σάχ, άφοϋ ϊέρανε πώς θά γΰριζε
στό Σεράϊ, δπως καί γύρισε καί ό·
που θά τόν ξανασυναντήσονμε σέ
λίγο. Στό μεταξύ ξαναγυρίξονμε
στό σπίτι τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα.
(Συνεχίζεται)
«Ο ΚΟΣΑΑΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔ0Σ»
τό τεύχος
βρίου τού περιοδ'κού «Ο
τής 'Ελληνίδος» Άπό τά π
να. «Μοναδική άλήθεια ή άγάϊτη»
τού κ. Ραοΰλ φολλερώ, «Τό ■ δϊκ'
τής Βηθλεέμ» τής Σέλμας ΛάγιΈθ-
λεφ, «Σττασιμένοι κρίκοι, χαμένη Ι-
σορροπία» τής κ. Άννας Ράπτη «Τη
μουσεΐο τής Βραυρώνος» τής κ. Δ.
Άγγελοπούλον, «Κάτ« άπό την Ιδ'2
στέγη» τής κ. Κ.Δ. Σπήλιου, «Σελ!
δες χρ·στιανικής Ποονοίας» κ.5.
ΑΙ «ΑΚΤΤΝΕΣ»
ιεΚνκλοψόοησε Τ6 τίυχος Δεκεμ&ρΙ
Ον τού περιοδικόν «'ΑιιτΓνες». 'Αττί
τα ΐΓ£ρι«·χόμενα: «οΣχεδιάγρανμα Φ1^
χσπαιδαγωγικής ίργοασ'ισς είς τό σΧβ
λεΐον» τού κ. Άο. Α. Άοϊτ«ώτ<1, «Τέιχνη καί λύτρωση» τού κ. Δηίΐ- Γ«:νάκου, «Ό γάμος είναι άφιέρο- σ>ς» τοθ Λ°υΐ Ντέ Νωρθνά», «Ό
Άοχΐμ. Γεώργιος Κοντής» τον «
Άγγ. ΠαπακωνσΤαντίνου, «ΟΙ "τι^
μές» τού κ. Ιω. Κάνδυλα κ.δ.
ΦΡΟΝΤΙΠΗΡΙΟΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Όδός ΑΡΧΙΜΗΔΟΥΣ καί ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΥ 7, ΠΑΓΚΡΑΤΙ
(όπισθεν Σταδίου)
•
Διά την όρθήν έκμάθηοιν τής Άγγλικής Γλώσσης έγ-
γραψητε είς τό Φροντιστήρ.όν μας. Λιδάσκουν άπόφθΐ·
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίαν
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άριθμός σπουδοιστών περιωριομένος
Αί_εγγραφαί ήρχισαν καί ουνεχίζονται ίν τώ Γραφείω
τού Φροντιστηρίου. Τηλ. 730.137 — 722 944. ΤΩραι 9-Ί
καί 5 — 9 μ.μ.
Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙβ ΤΩΝ ΙΕΝΙΚΩΝ
ΚΑΠΝΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Ίνα ή χώρα μας έπωφεληθή είς
τόν μέγιστον βαθμόν των έκ τής
συνδέσεως αυτής μετά τής Κοινής
Άγοράς διανοίγομένιον εΰνοίκών
προοπτικών, άπό καπνικής πλενράς
είναι άπαραί-ητον νά εξετασθή τί)
,ιοόβλημα τής καλλιεργείας των άλ
δώ κιιπνών είς τόν ελληνικόν
χώρον
Κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πό¬
λεμον είς τό διεθνές εμπόριον εκυ¬
ριάρχει ό καπνός άνατολικοΰ τύπον·
ώς έλαφρότερος, διά την κατασκευ
ήν σιγαρέττων. Μετά. τόν Β' Παγ¬
κόσμιον Πόλεμον ήρχισε νά εκδη¬
λούται μεγαλυτέρα προτίμησις διά
τόν καπνόν Βιρτζίνια υπό μορφήν
βιγορέττοιν. Ούτω τα διεθνές εμ¬
πόριον έστράφη πρός τόν καπνόν
Βιρτζίνια, μέ συνέπειαν την αδξη-
αν τής παραγωγής τού είς πολλάς
χώρας. 'Τπό την πίεσιν τής Ίατρι-
κής έπιβτήμης καί ενός παγκοσμίου
φόβον διά τάς συνεπείας τοΰ καπνί
σικϊτος, αί πλείσται καπνοβιομηχα-
νίαι προβίθεσαν φίλτρον επί των
σιγαρέττων. 'Επειδή δμως τό φίλ-
τρον, ώς είναι γνωστόν, καταργεϊ
την ποιότητα τού κανοϋ, τόν «οΰ-
δίτεροποιεϊ», παοουσιάσθη ό κα¬
πνός τής μόδας, ώς είναι ό καπνός
Μπέρλεϋ, λόγω κυρίως γεύσεως, ά-
Οωματος καί άπορροφητικής ίκανό-
τητος είς διαφόρους άριομα-τικάς,
γλυκανικάς καί άλλας γευσΐικάς
θυσίας είς τα «χαρμάνηα» των σι¬
γαρέττων, άφ' ενός καί τής χαμη-
λής τιμής τού άφ' ετέρου.
Διά τούς άναπέριο λόγους ή πιι-
ραγιογή τών Βιρτζίνια έν ΗΠΛ,
ηύξήιθη κατά 46% καί ή τών Μπέρ-
λευ εδιπλασιάσθη. Μεταξϋ τών έ-
τών 1904 καί 1!)«1 αί τιμαί ίξαγιο-
γής καπνών ΗΙΙΑ ηυξήθησαν κατά
17% διά τα καπνά Βιονανια καί
κατά 58% διά τα καπνά Μπέρλεϋ.
Συνεπώς, καθήκον διά την 'ϋλλά-
δα είναι, όπως προσανα,τολίξη, κα-
τά τό δυνατόν, την παραγωγήν ξε-
νικών καπνών πρός τάς έκάστοτΐ'
έπικ*?ατούσας συνθήκας έν τή διε-
θνεΐ καταναλωτικίί
Πρός τουτο συνιστώνται τα εξής:
1) Ή παραγωγή των ξενικών
τύπον καπνών καί κατά προτίμησιν
τών Μπέρλεϋ, νά έπεκταθή είς την
χώραν μας, επί τοΰ παρόντος, μέ-
χρι καλύψεως των εξαγωγικόν δυ-
^ νατοτήιτων τής Ελλάδος. Ό παρε-
τιθέμενος πίναξ εμφαίνει την καλ
λιέργειαν, παραγωγήν, έξαγωγάς
, καί άποβέματα έλληνικοΰ καπνοΰ
Μπέρλεϋ άπό 1960—1967.
ΠΙΝΑΞ 1
•Εξέλιξις καλλιέργειαν Ελληνικήν καπνών Μπέρλεϋ
τική Απόδοσις είς κΐλά.
"Ετη <πΐέμματα Παοαγωγή ώς κιλά Μέση στρεμματι- 8.000 190 111.300 200 546.780 213 1.891.650 233 3.617.580 243 4.271.394 245 5.979.720 267 9.714.000 242 9.431.088 279 11.463.000(1) 273 (1) Ή παραγιογή 1969 ΰπελογίσθη βάσει προσωρινήν στοιχείον 1960 42 1961 556 1962 2.56<; 1963 8.096 1964 14.829 1965 17.398 1966 22.337 1967 39.992 1968 33.714 1969 41.985 2) Νά συνεχισθή συστηματικώτε- ρον ή πειραματική καλλιέργεια τών άλλοδαπων ξενικών τύπων υπό τοΰ ΚαπνολογΐΛΌϋ Ίνστιτούτου τής Έλ λάδος, ωστε κατόπιν συστηματικής χαί άντικειμενικής ερεύνης νά προσ διορισθοΰν αί πρόσφοροι περιοχαί καί ζώναι καλλιεργε-ίας δι' έκα¬ στον τύπον ξεντκόν καπνών. Άξι- ον νά σημειωθή ότι ή γείτων μας Ιταλία, κατώρθιυσεν διά συβτημα «κης προσπαθείας νά επιτύχη έγ- κλιματισμόν ποικιλίας Βιρτζίνια καί νά αναπτύξη παραγωγήν 15. 000 τόννων, ίκανοποιητικής ποιότη¬ τος, γνωσ,τοΰ υπό τό ονσμα Μπρά- ίτ Ιταλία. Τό παράδειγμα τής Ιταλίας πρέ .ΐΕΐ νά ακολουθήση καί ή Ελλάς, ένθαρρυνομένη άπό τάς άπόψεις Έλλήνων καί ξένων έρευνητών (Δ. Άργυρούδης, Κάρτες, Βέμπερ, Θ. Άνδρεάδη κ.ά.) ότι ή έπανχής καλ λιέργεια καπνών Μπέρλεϋ καί Βιρ- τζίνια έν Ελλάδι είναι είς εΰουιτά- την έκτασιν δυνατή. Είς την επέκτασιν τής καλλιερ- γείος των ξενικών καπνών, ή Ελ¬ λάς πρέπει νά είναι πανέτοιμος (μέ τό δπλον παρά πόδας), ωστε είς δεδομένην στιγμήν νά δύναται νά Τϊτραπλασιάση καί πενταπλασιάση την παραγωγήν αυτών διά νά άν- ταγωνισθή την αντίστοιχον ποοσφο- οον αλλων χωρών. 3) Δέον νά έπισημανθοΰν καπνα- Υ&οί εγχωρίων καπνών καί δεδομέ¬ νης βτιγμής νά δτατεθοΰν πρός καλ λιέργειαν καπνών, όμοίοιν πρός τά .ΐΛραγόμίνα είς Αμερικήν. Έπι- τακτική άνάγκη είναι έπίσης ή σχο- λαοτική παρακολούθηίΠς καί ό ε- λ^Υχος των ηδη καλλιεργούμενον ξενικών ποικιλιών, καθώς καί έξεύ ίβσιν ποικιλιών μέ μεγαλυτέρας οτοεμματικάς αποδόσεως, μέ αντι¬ κειμενικόν σκοπόν άφ' ενός τήν αί>
'ησιν τοΰ είσαδήματΌς των παρα-
γωγών καί άφ' ετέρου μείωσιν τοϋ
χοοτους παραγ<ι>γτ)ς. Διά τήν επί¬
τευξιν τών ανωτέρω έργάξεται, βε¬
βαίως τό άπό τοΰ 1930 Ιδρι«θέν έν
Αράμα Καπνολογικόν Ίνστιτοΰτον
Τής Ελλάδος, μέ ίκανοποιητικά ά-
κοτελέσματα, άλλά ή προσπαθεία
α"τη έπιβάλλεται νά ένταθή καί νά
ηή
Πρός χον σκοπόν δέ όπως άντα-
ποκριβή πλήρο)ς είς τβν προορισμόν
™υ, δέον νά {«πάρχη είς τόν ενιαί¬
ον φαρέα τής γενικής γε(»>ρ7ΐ·κής
ί«εύνης. Επί τή εύκαιρία, είναι α-
ξ'ον νά ύπογραιμμισ'Θή ότι είς την
Έλλάδα ό τομεύς τής ερεύνης ε-
Χ«ι μέχοι τούδε σχεδόν παραμελη-
βή Τα διάφορα Ιδρύματα ερεύνης
άζ κατά τρόπον άσυντόνι-
"ϊον, ανευ ένιαίας κατευθύνσεοις,
ιαι πρό παντός, χο>ρίς μακροπρόθε
°Μ<>ν προοπτικήν είς τα πλαίσια
"°5 Λραγματικοΰ προγράμματος ά
ύξ Είς τόν τομ*α τής έλλη
γεωργίας, ή Ιλλειψις οχύτο-
καί γενικής γεοργικής έ-
μάς (ωδήγησαν πολλάκις είς
ύ
^ης μάς (ωδήγησαν πολλάκις είς
επικινδύνους αΰτοσχεδιασιμιούς καί
πειραματισμούς, οί όποϊοι, ϊπληξαν
καί τούς αγρότας καί περιέπλεξαν
άκόμη περισσότερον τά ήδη ϋπάο-
χοντα ποοβλήματα είς την άγρο-
τικήν ο'ικονομίαν. Προσέτι ή ΰφιστα
μένη διοικητική όργάνιοσις καί διάρ
θρωσις τής ερεύνης δέν έπιτρέπει
τόν ικανοποιητικόν συντονισμόν κ<χΙ την αποτελεσματικήν κατεύθυνσιν τής έρευνητικής προσπαθείας, ελ¬ λείψει ενιαίον φορέως. Ή έξάριτη σις τής ερεύνης άπό τόν διοικητι¬ κόν καί γρκιψεμοκρατικόν μηχανι- σμόν διαβπάρτων ΰπηρεσΊών, έμπο- δίξει τήν άποτιελεσματικήν συναγί)- γήν σκμπερασμάτίυν. Τό κακόν αύ τό, δυστυχίας, έπεκ.τείνεται άκόμη καί έντός τής αυτής υπηρεσίας. "Ας ελπίσωμεν ότι τό κράιος Θά καί συντονισμόν τής γεωργικής ε¬ ρεύνης τής Ελλάδος πρός ώφΐλος τής έλληνικής γεωργίας. Ή έφαρμογή έντατικοΰ καί ά- ποτελεσματικοΰ προγράμματος γε¬ ωργικής ερεύνης, είναι άποοραίτη- τος, διά νά δοθή ό όρθός προσανα τολισμός είς τήν ελληνικήν γεωργί¬ αν. Πάντως, μέχρι ύπαγωγής τοΰ Κα πνολογικοΰ Ίνστπούτου τής χώρας μας είς τόν μέλλοντα ενιαίον φορήα τής γενικής γεωργικής ερεύνης καί ίνα ανταποκριθή τουτο είς την έν γένει αποστολήν τού, έπιβάλλεται νά ενισχυθή διά των εξής: α) Νά γίνη άναόιάρθρο>σις τών
διαφόρων ύπηρεσιών τού.
β) Νά γίνη ή πυραμιδαειδής έ-
πάνδροσίς τού δι' έπιστημονικοΰ
καί έργατοτεχνικοΰ προσιοπικοϋ,
καί
γ) Έμπλουτισμός αυτού δι' έπι-
σττ>μονικών όργάνων, μηχανημά-
των, έργαλείων καί ά'λλιον μέσων,
δεδομένου ότι ώς λϊΐτουργεί σήμε¬
ρον (ελλείψει κυρίίος έπιστημόντον)
αδυνατεί νά άντιμετιοπίση καί τά
ήδη ΰπάρχοντα προβλήμίΐτα.
Τέλος, έπιτακτική άνάγκη όπως
μεταφερθή τό Καπνολογικόν Ίν-
στιτούτον άπό Δράμας είς περιοχήν
πλη/τίον τής Θεσσαλονίκης, ινα δυ¬
νηθή, συν των άλλον ώφελημάτον
(ΣυνέχΕΐα είς Την 4ην σελίδα)
ΕΠΙΣΠΕΤΛΟΝΤΑΙ
ΑΙΠΩΛίΙΣΕΙΣ ΚΑΠΝΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΚΩΝΣΤ)ΠΟΛΙΣ, Δεκεμθριος.
Μεταδίδεται έκ Σμί·ρνης ότι θά
έπισπευσθή ή έναρξις των πολήσε-
<»>ν καπνών, παραγογής τής περιο-
χής Αίγαίον. 'Τπό των παρίΐγογόν
τής Δυτικής Μικφασίας έζτιτήθη ό¬
πως αί πο)λήσεις άρχίσουν τόν π-ρο
σεχή Ιανουάριον.
ΤΡΟΠΟΟΟΙΟΥΝΤΑΙ
ΡΥΜΟΤΟΜΙιΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΛΙΙιίΝ
Διά Β.Δ. δημθσιευθΐντων είς την
"Εφημερίδα τής Κυδερνήάίως (ΦΕΚ
Δ' ά^ιθ. 130), τροιποπϋΐθθνται τά
ρυμθτΛ>μικά σχέδια:
1) Χοολκίοος, κατά τά 26 --*'
231 οΐκαδομΐκά τετράγωνα, 2,1 Άμα
Άττικής, κατά τό 339 .»·
κοδ3μίκόν τετράγωνον.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρεται είς γνώ<τιν των "_{ιοτ. Διοιχήαεων 'Ανω- ν«μων Έταιρβιών καί Έταιρβιώ* Πεαιωοιομένης Εύ- ^νης ότι δι' άηοφάοιως τοϋ κ. Ύηηυογοϋ Έμηθβίου **" αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- *βίσης <ις τ6 ύπ'αρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έχαιοει&ν), όρίζεται ότι ίύναν- «οί νά σνν€χίσωσι όημοσιεύουσαι έγχύο&ς »άδ —'β" ^λήο-εις χϊ,ν Γβν. Συνελΐύθίων παΐ τούς Ίαολογι- "βούς των διά τής ο/«ονοα/κής μας έα>ημϊ(ΐίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΖΗ- ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
* «νένετο μ«χβί τσΰδε διά νής μΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ-
Σ πρό τής; αυγχω*«ύσβώς «ής.
:"· ΕΚΠΡΟΙΩΠΟΣ
ΕΛΒΕΤίΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΆΣ
"Βν> 4ττ! πλίον, 6'0μηχα«ικόν βυγ
*Ρότη.μα τής Εύρώππς καί
Ρόημα ής Εύρώππς καί δή ί< των μεγαιλιιτέρων τής 'ελβετία»,, ή ?ίρ (ίΗ.Ο ΜΞΙ51ΤΕΚ Α.Ο.» ,^λ- ?:ν είς συμφωνίαν με Έλλη»βς ίηΐ (διά τ=0 Έμπθρ. Άντ- Β. ΣΚΟΥΒΑΡΑ Τη» 327 - 635) καί <άπό τής 1ης Νο^μ- δσ τρ υ άνντΐττοεσωπεύεται ι* ό δ Γωιτ προι>πο;£<ΐεων Ιδρύσεως έργοστ3 τί-υ έδώ, είς τΛ έγγνς μίλλον. Ή δοαο-τηριότης των -ν Η Ο. ΜΞΙ8ΤΕΕ Α Ο 1. Περμανίιες (ΙΤ) Χαμκ.λών Υψηλών τιέσεων. Ζ. Ή Νέα επίτευξις τής κίΐς, έφαοϋθζθμίντ} υπό τής Μ^ι- 5ΤΕΗ Α Ο. διά σωληνώσ£ΐς μ*γά- λων άιπαΐτήσεων καΐ παρουσΐαζβιμένη οιά τοΰ νέον σωλήνος «ΡΟΙ_.ΥνΡ- ΚΙΧ». 'Επ' αυτών, τών σωλήνων «ΡΟ ί,ΥνΕΚΙΧ» δέν έττιδοά ούδε.μία Χρ- μΐ«ή σύνθεσ,ς, ουδέν Όξύ, ύψηλή Θ^Ρ μστης, άτμός υπό πίεσιν, ΟψηΛαΐ άτ Διά των τίχνικώ,, ποοδΐαγραφίν, ο| σιοληνες «ΡΟΙ^ΥνεΚΙΧ» παρθυ7, άζονται ΑΝΩΤΕΡΟΙ των έκ σιδήρο.) <αϊ χάλυβος. 3 ΚοητασκΕυάζεχαΐ ίπίσης: ΦΕΡ ΜΟΥ Ι-Τ, ΦΧάντζες δλων τ«ν τύΐτων μηχανών ώς καί κάβε πρόσμιγπμα έκ τεχνικών ρητινών, Ρ.ν.Ο., κλπ. Ό έττικεφαλής τών 'Ελλήνων ίττι χ·;ιοηιματιών, πού επέδειξαν ένδιαφέ Ρ°ν διά τδ θι^ιμηχανικόν συγκρΜΤ-- μα Η.Ο. ΛΛΕΙ3ιΤΕΚ Α Ο , Κος Β ΣΚΟΥΒΑΡΑΣ έν καιρώ θέλει παρθυ σιάαη τά εύΐργε/ϊήματα διά την Ελ¬ ληνικήν Οικονομ ίαν τής αυτής, μετά των 'Βλδετών. ΛΕΞΑΜΕΝΟΐΠΛΟΙΟιΝ ΥΨΩΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ Ενεγράφη είς τα γ'α τό «δεξοιμενέίτΐΛοιον - 1»οο|ΐμο0β της ίταιρίίας 'Λ!5ελφ(> Γοι«λ<ϊΐδρη «"Άνδρος - Τέξας» 212.000 τόννον Είναι τώ δεύτερον κατά μέγ»ίθος σκά φ°ς ύττό ελληνικήν σηιμαίαν. Προηγίϊ Τα' ^έ μικράν δΐαφίιράν χωρητκότπ τος τό δεξαιμ^νόττλοιον «Όλύιιτΐτι» Άρμαρ» 216.0ΟΌ τόννων. Η ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ έκ Τού ύττουογείχι ΣιιντονισμοΟ δτι, ιμεχοι τίλους Ό- κτωβρίοο 1969, ύπεβλήθησαν ί/πο όν διακρε,ρομένων 'Ελλήνων έξοτγωγέων ΐτο-ός τόν "Οργανισμόν «Κΐφάλαΐθν Ά 7ψ3ΐλίτε«ς Πιατώσεον» (ΚΑΠ) αίτή σεΐζ διά την άσφάλι<Ίν ττιστώσεϋν ττρός διαφόρους αγοραστάς τού £ξω ΤεΡ'κο0, αφορώσαι ε|ς έξαγόμίνα έλ ληνιικά ιπροϊόν|τα, συνολΐκής άξίας 418,3 έκατ. δρτχ. . ΙΕΣΣΑΡΕΣ ΑΚΟΜΗ ΞΒΝΑΙ £ΤΑΙ ΡΕΙΑΙ ΕΓΚΛιθΙΣΤΟΥΝ ΠΆ- ΦΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Έκ τ°ύ ΰττοκιργείου ανΐκοινώ9η δτι ενεκρίθη ή βάσει τ&ν ατάξίων τών Α.Ν. 89)67 καΐ 378) 68 εγκατάστασις έν "Ελλάδι γραφεί ών των ι&κΟιλούθων ζένων 4 : Ιηζ έν Τόκ,ΐο έδΡενούσης λου»μένηζ μέ νσυπτηιγικάς και λθυργικάς έργαοσίας. Της έν Ν. Ύόρκη έδρευούσης ρείας «Άισσοσι έϊεντ Μειρ άσχθ^θυμένης είς 'Γήν ώργάνςοσιν μών καί την έξι-ηΡβτησΐν έμττορικών «αταστηιμάτων. Τα ύττό ίδρυσιν γραφΐΧα τών »ί ".ν τέοω ξένων έττΐχειρήσχων ουδεμίαν ττρίϊξιν έμττορΐικής φύσεί,^ς 0ά δύνσν ταΐ νά διενεργούν έντός τής κης έπικρσ/τεΐας. Έξ αλλου, δι" έτέρ«ν των ίπΓο»οργείων ΣυντονΐσμοΟ καΐ '!ζ μττορΐκής ΝαυτιλΙας ίνεκρίβη ή έγκα ταθτασις έν ΈλλάΊδι γραφείων τ«» ίν Ιΐανοομά έδρ«ιχχ«Γών ξένων ναι/τι λιακων έτΓ·>^ΐρήσεων «"'Ξνωμένα Ιιτι-
ττιγκ Κθιρττθρέϊσΐον» και «Πρόδρθ,ιος
Λαϊνς».
Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΣ
&ΞΑΙΓΩΠΑΣ ΕΛΑΙΟΛΛΔΟΥ
Τό υπουργείον "Ε.μτΓορίυυ ίκο»νο
ποΓηβ£ ττρός τάς ένδιαιφερθμένα'; όο
γαν(Λσεΐς έγικιϋχλιον, δ»ά τής όττοίας
γνωρίζει <5τΐ αί έφοορμθζόμεναι άπο- . σχετικώς μ£ την κα*α6ολήν « 8,50 δΡαχ. κατά χΐλ«ό γι>αι··μον έξαινοιμένου έ^αιολάδθυ μί
προορισμόν χώρας έκτάς ίκείνων τήο
ΕΟΚ, εχ°νν ισχύν δι' έξοιγωγάς αί ό
ιτοΐαι θά ττμαγΜαπθΤΓΐΐηθούν μίχμ'
καΐ τής 3Ί ηζ ΔΕκεμδρίου, τα σχ"ι
κά δέ δικαΐαλθγηΐτικά ττρέιτει νά ΰτο
δληθούν αρμοδίως Το«Αάχΐστθν μέχρι
τής 31ης Ίανοκαρίθυ 1970. ΑΙ άκο
φάσιε'ς τπερΐ ένισίχύσβως τών ίξαγω-
γών τΐ/τΟπ<>ιΤ'ίνΟυ ίλαιο^άδθυ ϊχονν
έφοοριμ°γήν ττροκίΐμένθυ καΐ ττερΐ έ<5Κ>-
διαομαΰ ττλοίων διά δοχείων έλαΐολά
δου μικτοθ 6άρθυς μέχρι 5 χιλιθγρ*μ
μων.
ΕΜΕΙΩΘΗ Ο ΑΡΙΘΛίΟΣ ΤΩΝ Α-
ΝΕΡΓΟΝ ΕΙΣ ΗΠΑ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΏΝ, 8.— Τήν
τέραν μείωσιν —0,5% — άπό
σιόν τής άνίργίας, τόν Νοέμδρ· 'ν
IX.
Κατ^ν τοτύου οί άνίργθ, β^3
[•εΛοϋν τό 3,4% τού συνολικθΰ έρνι-
τικ<>υ δυναμΐικοθ τώ» Η.Π.Α , ώς ώνα
σχίτική <4ν<3!κοίνωσις το·" 4με- Εργασίας. Η ΤΗΡΙΣ ΤΗ! ΤΡΛΠΕΖΗΪ ΕΜΠ0ΡΙΚΗ5 \\Μ Η ΟΜ1ΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥΔ.Σ. κ, ΣΠΥΡΟΥ Ι. ΚΟΣΤΟΠΟ' ΛΟΥ 'Εττι τή εύκαιρία τή; σΐΛ»τί·ληοώ»?ε ως 90 4τών άττό της πρώτης «αΤοτ 5ολής τής έπΊχειΐή^.ΐως, ή ΟΊτοία · ξε'ΐλίχθ>| ε|ς τόν σ-μεο·νόν ό
τρ—·εζικόν οργανισμόν, την
ζαν 'Εμπορΐίκής Πίστεως, εδόθη την
,ι ι'ΐι ΐΐ
Ό κ. Σπ. Κοστίαουλος Πρόεδρος
καί διευθύνων σίιμβουλ,ος τής Τρα¬
πέζης.
παρελθούσαν ΓΤίΤΓοασκ€υήν 5 άρξαμί-
νου, είς τό ίδι«τητον Μέγαρον τηι,
συ»έ»"τευ£ις Τύττον, κατά τήν οττοίαν
ό Πρόβδρος τοϊ· Δ. Συμβθυιλίοϋ (ϊ6·
τής κ. Σττθρος Ι. ΚωττότΓθυλ<*ς ί>
μέικο τής γενικής πρθσοχής των πά
ρΐστα:μένων διακεκρψένίο 1
ττων τοΰ Τύπον εΤττε τα
Έκ μέρθυς το^ Διθικητι«ο0 Σν:<- δουλίου, σάς εύχαριατώ θερμώς. Κ^ ριοι, διά την ττροθι/μίαν, μ£ τή/ ό¬ ποιαν άνταητεχρίθ^ΤΕ είς την πρύ'■ κλησίν ,μας. ΕΤμαΐ ττράγιμαιι ττολύ σι;γκινημ^ Ός νά βλέπω συγκεντρωμένίθυς ίδώ τ°Ος έκλεικτοθς 6χ.προαί/>·πους τ<ιί Κοινής γνώμην τής Χώρας αα;,, ποΰ ή^λθαν δ'ά ν' άκθύσθυν ποίον ιΓ >'<χ τ© αντικείμενον τού ίορΤ(χθα<·υ, τόν οποίον ώργανοόσαμεν διά την ττροιτοχή Τρίτην, 9 Δεκεμβριού. "Οπως θά δήΊτε <3—ό τό πανηγυρι- κόν τεθχυς, ποΰ κυκλοφοροθμεν μέ την εΰκα:ΐρίαν αυτήν, κατά τό ϊττς κ)Το συν/ετι-λΐ)ρώ9ησαν 90 χρόνια ά¬ πό την εποχήν, ιτοθ 6 πατέρας μοα Ίωάννης φ. Κωσιτάπ 3ίς την Καλαμάτα τόν πρώτον ο ρ'ν τής έπΐιχε'ρή^ε^ς, ιίπτό την ίν εγεννήθη ή σημερινή 'Εμπορικής Πί<ίτεως. Ή άρχή 2γινε μέ τήν ανάγκην »τι») εΤχε ό πατέρας μου άπό συνά-Μλαγ· μα, διότι ήσχαλεΐτο μέ εϊσαγωγάς ίι κατ' ευθείαν άττό τό '?- όν, καΐ δχΐ, δττως οί πλεΐστ ι έπαριχιώται ίμπθρθΐ; ά—ό τάς Αθήνας. "Ετσι ήρχισε νά τό σνινάλλαγιμα των πρώτων ών μειταναστών κατ' αρχάς, άργότι ρο δέ καΐ των Μίσσηνίων έξαγωγεΐΛ. τθΰς όποίοκς καί έχρηματοδότεΐ. Τό τειϊχος, ποϋ £χετι στά χέρια 1 ξΐσταρε; δλην την έξέλιί,ιν αυτής της ξιπαριχιακής έμητθρικής καΐ Τραττεζ.- κής έπΐχειρήσϊως, ή όπθία ΰστερ» άττό 90 χρόνια ζωης, εφθαΡεν εί; τήν σημερινήν μορφήν καΐ ε|ς τώ °|; μερινόν μέγεθος. Τό έργον τοθ ΙδρυτοΟ τό έθι/ν»χι 7αμίν Τά παιδία τ°υ. Είς τα 19'ί οί τρα—ε£ιι<£ς έργασίες άπίχωρίοθΐτ ταν καΐ απετέλεσαν τήν Τράπεζαν Τ. φ. Κωοτοπούλου, μέ την συνεργα τίαν τής Λαϊκής ΤΡαιτέζης, και ? 5ρατν τήν Καλαμάταν. Είς τα 1918 • πρίν άπό πενήντα καΐ πλέον χρδ· νια - ή Τραπέζα επήρε την Άνωνύμου Έταιρίας μέ την μίαν «Τραπέζα Καλαμών» καΐ μέ ϊ δραν πάντοτε τήν Καλαμάταν. ΕΙ»: τά 192,4 ή £5ρα μειτεφέ.θη είς Άθή νας, ή έττωνυμία έγινε «Τραπέζα 'Εμποοΐκής Πίστεως» και ε|ς τό Μ€ τθχικόν Της Κεφάλαιον συμμετέαχ* ή ·Ε9νική Τραπέζα μέ σοβαρόν τ»^ σαοιτόν. "Ετσι ή Τραπέζα ίιτσυοε νά εΤναι Γδρυμα έπαρχιακόν καί νχ' σε νά «έ™εκτείνη τό ενδιαφέρον της είς 5λ=£ τά διαμερίσματα τήί Χώοσς Δέν θά σάς κουράσω μ^ την έίι- στάρησιν των δΐοτδθχικών σταθ|μών έ ξελίξεως τού Ίβρύματος, τήν οττιν! αν θά Ι3χειτ£ τή» καλωσύνην νά Ιίή τε είς τό είς χείρας σας τεΰχΟς. Θά ί)3ελα ίδιαΐτέοως νά σηιμειώθω, δτι άττό τ°ύ 1965 μετσξϋ των κυριωτέ¬ ρων μβτόχων μας πεοιλαιμδάνοντα^ πλήν τής "Ε^νικής Τραπέζης, καί οιΙ ξέναι ΤράπΈζαι Μινκχ,φάκτσθοε^ς Χάνοθεο Τράστ ΚΥ, Νέας 'Υό^-ς, τετάρτη είς όγκον Τραπέζα τού κό ομού, ΓΙΟΥΝΑ·| ΤΕΝΤ ΚΑΛΙΦΟΡ- ΝΙΑ ΜΠΑΝ'Κ. ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΣΛΑΒΕΝΜΠΟΥΡΠΚ' Σ ΜΠΑΝΚ", ΡΟΤΤεΡΝιΤΑΜ ΑΙ Τράπίζαι αύται εζήτησαν μίαν είδικήν δι' αί>τάς >""
ξησΐν τοθ κεφάλαιον μας, καΐ ε'νο
ιτερΐττόν νά τ'-νίσω πθίαν σηιμαοί-
ιν εΤχί διά τό "Ιδρι/μά μσς ή τόο"»ν
έκιδηλωθεϊαα ^ιεθνής
προβολή τού.
Κοττά τά τελειοταϊα εΐη είς την
Διοίκησιν καί τήν Διεύθυνσιν '"ΐ<ί Τραπέζης συμ,μετί^ι καΐ ή Τρίτη >*
»εά τής οικογενείας μΐς, έκΐΓτροαω·
πθυμένη άπό τούς κυρίθυς Γιά/νη
Σπ. Κ^τάπουλον, Φώτη Π· Κωστό
πουλον καΐ Νϊκον ^ φιλαρετον Μί
τ6 νέον <χ^α, πθύ τάς δυνάμεις μας, ετέθη είς έφαρμθγήν καΐ μία πλήρης Α»^- διοργάνωσΐς των ι>πΐ)ο£<"ών "<*»;. διά τής χρησιμοποιήσεως των πλεο» έξϊλιγμένων μηΓχανι*ών μέ^ων, χα¬ ριν τής δσον τό δυνατόν μεγαλυτέ¬ ρας αποδόσεως είς τήν έξυπηρί,ιτ,- σ1ν τΠς πελατείας ,μας διά τοθ 8- σον τό δννατόν μικροτέρου κά -Ι; τό πλσίσι'ν τής άκαβΐοργανώσι ■■>% ούτής, καΐ κατόπιν τής κατά τα
τελ^ταϊα Ετη σημοντικής αι>ξήθϊ«αν
-'" κύκλθυ έργο3σιών μΐς, έχρειατί·,
μία νέα διεύθυνσις τοθ χώρον τ^
Κϊ/τ? κΟΰ μας «πτΐαστ^αατος, τ,ι»
Οποίαν έπ^τύχοιμεν διά τής ένσωμα
"ώσεω- εί- τό ιδιόκτητον «έγαρον
μας τε^άιτων όρόφων έ< τού γειτη νικο0 «Ικΐνήτι,ν των Γενικών Άσ.ΐα- λεΐών Τεογέστης, άνεγερθέντος δι^ ΤΠ? χρη^α,τ^δ^τή^σεως τίς Τραπέ/,η1 μας Τής νέαζ αυτής σημαντικής ί πεκτάσ-^ς μας τα έγκα;νια τελο". μεν έπι'σΓς την προσεχή Τρίτην 4 Δ^κ έμβρίου. Σάς ιύχαριστώ, Κύριοι? καΐ π«Μν θε:μώς κα! εΤιμαι είς την διάθεΐΐν σας δ ά κά3; σι»απιληρα.·ιμσ/τικήν ττλη φΓοίαν, τήν όττοί-αν κανείς <5«τό : θά ή3ελε νά ζητήση. περιττόν νά τονισθή πόο.ΐ'·· ποούξένησαν τα άπιλσ, άλ¬ λά μεστά έννοίαςι αύτά λόγΐα είς τοϋς έ<ποοσώπους τής Κοινής γνό μηζ καΐ πόσον αύθόριμΓ(Τα τά χειροκροτήΊματά των. ΕΤναι πραγιματι, συγκινητικόν παραχαλιχιθηση κανΐΐς πώς ται έκ τοθ μηδ£νός σχεδον και πβς έξΞ^ίσσεται δαβμιαίως κα! γΐγα»τΓ·0 ται μία έττιχείρησΐς, τόσον είς τόν , οσον καΐ είς τήν Κωσ-τοπούλου. "Η αΰξθικτα δραστη^ιιότης τής Τ'έζη< 'ΕμποΡ κης Πίστεως, Τ2ι τόσον μέ την δημιουργίαν ./! Ύτνο><πταστημάτων της Είς τάς '.*»θή να< καΐ τάς κυριωτέοας πόλεις ι >"ι
Κοάτθί,ςι ;ιέ προο—τικήν προσεχθθτ
πρησθή«ης 2 εισέτι τοιούτων, 8σοιι
Κ3· μέ τή" αύξησιν τοθ μετογκθθ
ΚεψαλοιιΌι; της, τό ήτπχίον διπλσ>^ιά
ζεται τό 1961, ήτοι άπό 13.530 000
δοχ. εϊς 27 06Ο 000, καΐ κατά τό
1965 αύξάνεται πάλιν είς 32 800
000, όπότε ξέναι Τράπεζαι
την σνιμμετοχή^ των είς τά
μ; σοβαρά πθσά, γεγθνός πού επι·
σφραγίζεΐ την διεθνή πλέον πο°6ο-
λήν τής Τραπέζης, ώς σημαντικης
οίκονομικής μθνάδ°ς.
Άφ' ίτέρθο ή ένεργητΐκή επίδρα¬
σις της είς την οικονομικήν ζΐον
τπς χώρας έμφαίνεΐαΐ καΐ έκ τής κυ
ρίως σι/νδρομής της ε{ς την ϊδρκν.ν
πλείστων βιομηχανίαν κα! έμπθοι-
κών έπΐχειρήσεων, ώς ή ΠρονομιοΟχθΓ
'Ελληνΐκή Έταΐρεία Ίπποδρομΐών
ή Α. Β Ε. Κω^τόπουλος καΐ Σία, ή
Α.Ε ΛοιΛρά Καίάψα, ή Α.Ε.Ε Ι.
Φ. ΚίοστόττειΛος, ή Α Ε Ι .Φ Κ Ο Σ
ή Α.Ε.Ε. Γενικών Άσφαλεΐών 'Ευπθ
Ρ*κή κ.ά.
Ή όλονέν κΡαταιοι/μένη έμπΐστο-
σύνη τού κοίνον πρός την Τ.Ε.Π. ά-
'Εξο)τε·ρική άποψις τοϋ νέου έπταοοόφου κτιρίου επί τοϋ όποίου
έπεξέτεινεν τάς έγκαταστάβεις της ή Τραπέζα 'Εμπορικής Πίσττε-
ως. ΠαραπλεύρΜς τό παλαιόν κτίριον μετά τοϋ όποίου (Τυνδέεται
τό νέον κτίριον.
ξένην, δταν πρωττοστατε; τό έλληνι·
κόν δαιμόνιον, Άτπτόν παράδειγμα,
ή περίπτωσις το3 Ιδρυτοϋ τής Τρα
πεικονίζεται σαφώς έκ των προοδευ-
τΐκώς αύξανοιμένων καταθέσεων, αί
οποίαι άπό 6ο. 378 000 τό 1945,
I-
καθορίζονται αί σχέσει ς
Ε.Ο.Κ. -ΝΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ
Περιθρισμός δασιμθλθγΐκώ»- παρςΐχωρή'
ΒΡυξέλλαι (ΣΕΠ). Ή 'Εκτελεστι
(ή 'Επιτραττή τής Κοινής 'Αγοοά'
ττίδαλ·; ποοσφάτως τάς ττρθτάσεις
της δα την έντο.'ΤΐκθτΓθίησιν των
τχέσε^ν μζ^αΐϋ τής ΕΟΚ καΐ τής
Νοτίου 'Αίΐερικής, ή έπΐτροπή προ
κρίνεΐ συντονισμέν^ν πολιτικήν άντ
ΓτΤϋ'ξ'ως τής ΕΟΚ ίητέρ τής ίν λόγω
ήπείρθυ,
Κατά τήν γνώμην τής 'ΕπιΤοο
ΐτής, θά πρέπει νά ληφθούν {η' 5ιμ ν
αί εΐδικαΐ οικονομικαί συνθήκαι «Ι
διέπουσαΐ την Νότιον Άμεοΐκήν, Ι¬
δίως δσον άφθρά την εμπορικήν *τΐ
οΐκθνσμικήν πολιτικήν, καθώς κσΐ
την τεχνθλθγίαν.
Σχετικώς μέ τάς προσθέτους τε-
λωνειοκάς μ£ΐώσεις, τάς οποίας ζη-
Τοΰν ώΡ!σ»ιέναι άμερικανικο:! χώ-
ραΐ, ή εύΡωτταϊκή ο(κθνθμική Κοΐνιίτ
της αναφί,ρεται είς τό γεγθνός ΐΛι,
ί}5η, ό Γΰρος Κέννεντυ, ε|ς" τά Φι
σία τ°ύ ΓΚΑΤΤ, κατέληξε^ είς την
παοαχώρησΐν ο^σκοδών πλεονεκτηιμά-
των υπέρ των ώς άνω χωρών. "Ηδη
κατά τό παρόν, πλέοκ τοθ ήμίσεβς
των είσαγωγών προελεύσεως Νοτίου
Άμερι«ής ονπο»λλάσσο«ται τελωνεισ-
κών δασμών κατά την είσοδον των
εις την Κοινήν Αγοράν. Τά διατη
ρούμενα άκόμη κθινά τελωνειακά τί-
λη τής ΕΟΚ εΤναι σχετικώς χαμη
λά, Ιδίως έν σι/γκρίθει μέ τά τον
άλλων 6·ομηιχανικων περιοχήν, ώ·;,
π χ., τών Ήνωμίνων Πολΐτειών, της
Μεγάλης ΒρΒΤτανίας η τής Σκανβι
ναβίας,
'Υπογραμμίζετα^ έξ άλλον, τδ γ»
γονός δτι, κατά τά τελευταία βίκο
ίτη, ή ΕΟΚ ηθξησε τάςβΐσαγωγάν.
της άπό τάς χώρας τής Νοτίου Α
μερικής είς ττθλΰ ιμεγοολύτεΡον β,τβ
μόν παρά άπό τάς έκ των ίπτδ &νά
πτυξιν άφιρΐκανικών χωρών, συνεταί
ρων της ή μή.
Ή 'Επΐτροπή ύπενθυιμίίει <5τι τ& περιθώριον εώχΓιρείας τής Ε.Ο Κ.. διά την χορήγησιν 4τέρων δαθ'μοίλβν κων παραχωρήσεων 'έχε', έν τώ «ϊτο ξύ, αίσθητών περιορισθή. Πολλά 0έ- ματα, μεταξθ των οποίων καΐ αί τ» μ αί των πρώτων »>ών ή εύρι>Τΐ,ραι τ«
λ^νειαοκαΐ διευκολύνσεις, δέον να κ»
νονίζωνται είς τέ μέλλον #—ϊ πα>/κΓ>
σμίθυ δάσεως. Επιπροσθέτως, ιτΛν
Τε κατά την γνώΐμην τώ
μόνων τής Ε Ο.Κ., πρέττει νά π
ξάρχη είς τό έ£ής ή άρχή τής
τιι.ής κσΐ τεχνΐκής συνεργασίας ίττΐ
παροτρ&ίγματι, διά ι»ιάς έντατΐκΠς
σννεργασαίς μεταξθ εύρωηταϊκών Τοα
ττεζών καΐ τής Δΐσμερικανικής Τρσ-
πέζης Άναπττύξεως.
Σιχετικώς, δέον ν^ σημ€ΐ«ωθίϊ βτ
τό Ιυμδούλιον ι>ΐτθυργών τής ΕΟΚ
έπελήψθτ) τής έξετάσεως ειδικόν 7-»»·
τασΕ-ον, υπθβληθεισών ι>πό τής Έτ.
τροπης των Βρυξβλλών, <5ναφορΐ«8ι, μ^ προσφοράν τής Ε.Ο.Κ. πρός τ^ψ 'Επιτρθιπήν 'Εμπορίθυ κα! Άναπτ>
των Ήνωιμένων "Εθνών, &πβ»κ/>
είς την παραιχώρισΐν τεΑων»·
προτιμήσεων υπέρ δλων τώ, ^>
πό «ΐνάπτυξΐν χωρών. Άνα|ΐ£νεΤα»ι
τελική άπ<6φα<Ίς επ! τ»! Χέντρικ Πήτερς ΤΕΧΝΌΛΟΠΑ Η Ε.Ο.Κ. ΕΠΙΔΙΟΚΕΙ ΔΙΕΘΝ'Κ ΓΕΧΜΟΛΟΠΚΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΧι ΑΝ Πρστάσεις είς έννέσ. Χ»ν>ρας τήι
Δυτΐκής Εϋρώπης.
Βρυς'εΜαι (ΣΕΠ).— ΟΙ ίπτου»ν«ί
τον £ξ χωρών — μελών τής Ε.Ο.Κ.
Ίς την άριμαδιότηΤα τώ,, >6πθίων 6πα
γο/ταΐ ή έτηστήμη καΐ ή Ερευνο, «
ιιυφάσισαν κατά τό τέλος τοΰ
»5όντθς μηνός, νά νουν
ίννέα χώρας τής Δυτικής Ευρώπας,
ϋπ(>μνημα ΐΓεριλαμδάνο,, σνγκεκοΐμέ-
>ας προτάο'εις τεχνολογικής σννενΥΟ
«ίίας. Πρόκεΐταΐ πΕρί των ίιπτά κρα-
ιών — μ&λών τής Ε.Ζ.Ε.Λ., δηλαδή
ιής Μετγάλης ΒοεΛΤανίας, τής Δανΐ-
ιΐς, τής Νορβηγίας, τής Σουηδία1;,
τής Ελβετίας, τής Αυστρίας αϊ
τής Πορτογολίας, καθώς καΐ π*Ρΐ
τής Ίρλακδίας καΐ τής Ίσπανίας.
'Ενδεχομένης, ή Ε.Ο.Κ. θά ύπτο&ύ-
>τ) άργότειρθν πρόσκλησιν συνεργο:-
σίάς και είς βλλας χώρας.
Βάσιν τής προσκλήσεως αυτής 64
ο—οτελ£ση πΐθάνώταίΤα ή «"Εκβ·σ««
Λιγκραίν», άπό τό δνομα τοθ ττροέ-
δρου τής ομάδος έμπει ρθγνωμόνων,
ή οιτοία, κατά τό πράΐτον έξάμη»Γν
τοΰ 1969, διετύπωσεν, ίν οννοογα
σία μέ την "Επιτροπήν τής Ε.Ο.Κ.
αυγκεκιριμένας προτάσίις δ·ά σύμΐτρο
ξιν είς έπτά μή πυρηνικοθς τβμϊϊς:
πληροφοριών, τηλεπΐκοινωνίας, νία
μέσσ. μεταφοράς, μιάνσεις, ιμ«τ»ϊωρο
λογαίν, ώκβανογρ»3φ ίαν καί μεταίλ·
λονργίαν.
■Ήδη, τά 8ε κρΑτη — μέΑη τΐξς
Ε; Ο.Κ. έφθασαν είς Σωρείαν ονΡφϊ-
νίσ,ν επί 50 περίπτ«υ προσχεδίωγ εΐϊ
τούς έν λόγω τομεΤς. 'Εκτός τούτου
ή Ε.Ο Κ. άναμένει, ίκ μέρονς των
πρθσκληθέντων είς συνεργασίοίν χ,χτ·
των, την υποβολήν προτάσεων "ίβΐ 6
τΓοδείξεων.
Τέο
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
ΗΝ. ΕΘΝΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
πεζης 'Εμπορικής Πίστεως μσκηοί- ' ψθοοσαν κατά τήν 30—^9—69 είς
τού "Ιωάννου φ. Κωστοπούλον. Τί|ν ι ίίιΐ»-κ των ι 8^9.392.000, μ^ άντί-
έποχήν κατά την οποίαν το Τραπεζι στοιχον μάλΐστα χορηγήσεως ήιτοι δρ.
κόν πνεύ,μα δέν ήτο τόσον
νον( ή βΐοφυΐα τοΰ έ'μπνενοτοθ
της
έδημιούργηο-ε τάς πρώτας αυτής τρα
πεζικάς συναλλαγάς κα! ίν συνεχΡια
τθνς έπΐτυχεΐς σννδυασιμοθς μετ* βλ
λων Τρσ/πεζών, ήιμεβαπτών καΐ άλλο-
1.50Ί.2ΐ4.θιθΟ'
Κατόπιν τής τεραστίας αυτής αώ
ξήσεως τού κύκλον των εργασιών τής
Τραπέζης καϊ τής, χάριν τής
τέρας έ£υ,πηρετήΐσεως τής διθγκουμί-
' νης ττϊΐλατείας, έφαρμθσθείσης
<5ο—ών είς σημείον ωστε επί τών υΙ Οργανώσεως των ύπηρεσιών καΐ μν ών καΐ δΐαδόχων τού νά φθάση η χανογραψ'κώς, προέκυψεν ή άνάγκη Τραπέζα, κατόπιν ά-λματώδους άνοδ κης πορείας καΐ χάρις είς τήν έπαν γελιματΐικήν ττεΐραν, έντιμότητα και ά των κυρίων στελεχών «ής, τή επεκτάσεως Τού ΚεντρικοΟ στήματος ή όπθία επετεύχθη διά τή* 4 άρόφων £κ ΤοΟ παρα κειμένου ακινήτου. Καί τής ΗΝΩΜΕΝΑ ΕβΝΗ, Δεικβμδριος.— Σο6οορωιτάτη·ν σΤσθηθΐν προεκάλεσεν ή χαρακτηρισθεΐσα ώς άσυνήθως εΐ- λΐικρινής Εκθεσις επί των διεθνών ά- . ναιπτκξιαικών πο°γραμιμάτων των ο¬ ποίων ή ριζΐκή άναθεώρησις, ώς ιο , νίζεται οίς αυτήν, θεωρεΤται άναγκαί α 6ιά νό: πΐΒΡΐσωθούν Ταυτα άπό την άδράνιειαν είς τήν όποιαν ϊχοιΛ1 πιρι Ι έλθεΐ. Είς την έκθεσιν, τήν όπθίαμ συνέταξεν ό Αύστ,ραλός σέρ Ρ6μπ«·ρτ Τζακσον — βετεράνθς σύιιβουλος διά τήν ανάπτυξιν — 4παΐνθΰνται μ£ν τα επιτευχθέντα είς τόν Τομέα τής βοηθείας ΰτπό τών ,Ήνωιμένων 'Εθνώ/ καί των ίϊβ'κών Όργανισμών, έπΐση μαί«ε(ταΐ δμως τό δτι ή έφαρμογή τού δλθυ συστήμ<χτος δΡαδυπορεΤ κσΐ ΰτι μέ τδν καιρόν καθίσταται πλέον δι/σ'χεοής. ιΠθλλαΐ έκ των παρατηρήσεων τού κ. Τζακσον, μολονότι άφορούν άμΐ- σως είς τό Πρόγραιμιμα των 'Ηνωμί- : νων 'Εθνών διά τήν Ανάπτυξιν, «ν τε0τοις; έτίΐτρόίΓθυν νά εννοηθή δτι έμμέσως «αί κατά *«ν νρ^- ψειθκρατΐκών .μεθόδων των ε|Αΐκ«τέ· μιον διεθνών όργόΐν*^ ώς λ.χ> τοθ
Όργανΐσΐμοϋ Τρο<ρίιμ<ον καΐ Γεωογ'- άς, τοΰ όπθίθυ αί 6'κχστηριόΤτιτες καταβάλλονται προσπάθειαι νά ίναρ μονΐσθ»ϋν πρός τόν ανωτέρω Όργανι ο μόν, φι}ρέα τού γενικωτέρου ττρ>
γράμματος οίκονο,μικής άναπττύεβως.
ΜΒταξϋ των βασικωτέρωιρ εΐσηγήοτ
«ν τής εκθέσεως Τζ<4κσον περΐλαμβά νεται καΐ ή πρσταοις δπως ή Ιβρα τ<>ΰ Πρθγράμιματος των Ήνωμ£νων Έ
θνών διά την Ανάπτυξιν
είς την Γενεύην, δπου θά εϋρίσ
πλησιέστερον πρός τοΰς έν λόγω *1-
οικοΰς "Οργανΐσιμθθς.
"Επΐσημαίνων, περαιτέ;ρ», την σι»
μασίσν τού συντθνΐσμοΰ των ο|κ*νο
μικών πρθγραμμάτων των κ<3ίτ' Βίαν ;.μαΥών, ό κ. Τζακσον εξαίρει την σι/μ6ολήν των τείχνικών είτ τάς συνα Φείς προσπαθείας των άνατττυοΐο-θιιέ άποψις τής αΊ<θοί«ιτης συν«λ)αγών τοϋ νέου κτιρίου τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεο>ς.
ε|ς τήν σημερινήν θαυμασίαν περιι>-
πήν. Αληθής είναι δτι είς την το< αύτην έττιτΐίχή εξέλιξιν «υνετ£Χεσί· μεγάλως ή συνεργασία τών υ!ώ» τοΰ Ίωάνθκ φ. Κωστοπούλου, Δηιμητρί- ο«ο, Πάνοι;, Σπύρου, καΐ Στβύτ-ου, οί οποΤοι πρ0ΐκΐσ,μένΟ| μέ την «λη- ρονομΐκήν πατρώαν ΙβΊθφυΤαν καΐ άγίΐ θότι,Τα καί ,μειτά λαιμττΡάς ο»<ονομι κάς θτΓονδάς είς τό Εξωτερικώ» α¬ νέλαβον την ήγεσίαν τής έπιχειριίσε ως, Ιδίως οί δύο τελη/ταίοΐ, ποΰ ί- κράτησαν σταθειρά τό πηδάλιθν κο- τά την άγχώδη περίοδον τής κατ^χής καΐ τού συμμοριτθποΑέμου καί ιιΛ λιστα ό κ. Σπύρος Ι. ΚωστόητουλθΓ, είς τόν οποίον, μετά τ^ν θάνίττον τού Σταύρον, μετετοττίσθη τό βάΜι, τής Διευθύνσεως καί Διοικήσεως τ Ο Ίδρύματθς τού όπθίθι; ύττήρξε διο δ^χΐκως Γενικάς Διευθυντής, Άν»·, πράδδρος καΐ άπό τοο 1968 «ΙλΡ' 3ήμεοον έμπνευθμένος Πρόεδρθς, Ά πό τή 1966 είς τόν στίβον είσηλθε καί ή τΡ'τη γ6»^ τή*» °Ικθγ*νειί.ς έπατάσεως Ταύτης τά έγκαίνΐα ώρί σ^ησαν διά τήν 9ην Τρέχοντος) τά όποΤα ούδεμΐα όπάρχει άμφΐβολία 5 τι θά συνοβώσουν αί ε(ιλΐκρινεΤς εϋ- χαί δλων έκείνων, ποΰ ένδιαφέρθιιται διά την ο(κονο,μΐκήν άνάτττυειν Όί τόπου. ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙί ΤΟΝ ΛΙ ΜΕΝΑ ΣΤΥΛΙΔΟΣ Ό Γενικάς γραμματεύς τοθ οη^ν γείου ΣυντονΐσμοΟ κ. Άρ. Δηιμδπ<Χ/ λος έθειμελίωσε χθές τα ?ργα έκβαθύ νσεως κσΐ έτκχτάσεως τού λιμένος τής Στυλίδος. Α»ά τής άπθπερατώσε <ος των έν χόγω εογων, συνολΐΜ'ις δαπάνης 55 έκ. &ρχ., ό λιιιήν ΣτυΑΙ ο«ς θά καταστή δυνατόν νά δέχϊΤαι οκάφη χωρητικότητος μέχρι ΐθ 0Ο0 τόνν«νι πρός εξυπηρέτησιν τής έμπο ρΐκής κινήσεως ώς καΐ τής τθμρΐστι «ής καΐ βιομηχανικώς έν γένει άια- ιττύξεως τής περιοχής ΦθιώτΙδος. Ο ΥΠΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ 6°)ο ΥΠΕΡ ΤΡΙΤΟΝ ΕΙΣ 8ΑΡ0Σ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΟΝ- ΒΙΟΤΕΧΝΙΩΝ Τόν ι/ΐΓθλθγισιμόν τοΰ υπέρ τρίΐων γνωοΐτοΰ φάρου 6% τοΰ έπΐβαλλομε- νθυ είς βάρος των βιομηχανικώς καί διοτεχνΐκών ίνη-ιχε'ρήισεων -τπό τόν Α. Ν. 843)1948 «περί καταργήσεως τών φόρων επί τής κυκλοφορίας τδν αγαθών», εχει ώς αντικείμενον ή ΐπτ* αριθ. 2601)1969 απόφασις τοθ 6' τμήιματθς το ΰΣκμβθμλίθυ τής Επί κρατείας. Κοττά τήν αληθή Εννοιαν των ο-χ^- τΐκών διατάξεων — τονίζεταΐ ϊΐς την απόφασιν — ό έν λόγω φόρος ύ πθλογίζεται επί των μισθών, ήιμερθμΐ σθίων κλττ., των καΤαβαλΑοιένων εί¬ τα προσωπικόν έν γένε^ τό χρησιμο ποΐούμενον όπωσδήποτε διά την επί¬ τευξιν τού σκοπόν των έπιχειρήσεω», δη^οώή διά την παραγωγήν των °ιο μη^ανΐικών ή βιοτεχνΐκών προϊόντων των. Είς τό προσωπικόν, δμως, του¬ το — διευκρΐνίζεται περαιτέρω — δέν περΐλαμβάνονται καΐ οί λ^ιτο^ργούσης βιθμηχανΐκής <5 χνικής έπιχειρήσίως, οί όποϊοι άπα σχολοΰνται είς τήν κατασκευήν ή ί- πόκτασιν τών κτιρΐακών ή μηχανικόν έγ'καΤαστάσεων αυτής. («Διότι» — 6 ίτθγραμιμίζεται — «αί εργασίαι τώ» μΐσθωτών τούτων τής επιχειρήσας ημπορεί μέν νά σνμβάλθνν είς τ4 μέλλον είς την έπίτευειν παρσγοίγήρ βιομηχανικών ή βιοτεχνΐκών τΐρο'ίόν- των, ή όποία αποτελεί χον σκοττον τής έπιχε'Ρΐίσε6Λ, άλλά δέν συνβέον- ταΐ πρός την ένεστώσαν παοο?γ»γΐ- κήν δραστηριότητα αυτής. Σι/νβπάς, αί άπ°δθιχαΐ των άπασχιΛηβέντ«ν είς τάς εργασίας αύτάς μισθωτΗν δ^ν ύπθλογίζονται διά τήν ϊοθ πρθκειμένου φόρον είς τής έπΊχεΐρήσεως». ΒΠΙΤΡΟΠΑΙ ΚΛΑΔΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΝ Ό Πρωδυπουργός κ. Γ. Παπσδο- πουλος «δεχθή χβές αλληλοδιαδόχως έκπρθσώπθυς των έμπόρων, 6κ>ρΠί{ά
νων, επαγ·γεΛματο6ιοτε<χνών) ίφοπλι· «των, τής 'Εθνικής φθιτ^τΐκής Ένώ σεως ■Ελ,χάδος (ΕΦΕΕ) καΐ τοί)ς πρυτάνεις των Άνωτάτων 'Εκπγαιβ«^ τΐκών Μδρυμάτων τής χώρας, μ£·τ* τών όπθίων καί σι/νειργάσθη, πΐ βισ. ,^οοων θδμάτων άιπασχολούντων τάς παιραγωγΐκάς τάξεις τής χώρας, τί,ν σπθνδάζονσσν νεολαίαν «αί ϊον έτπ σΐτηιμθνΐικόν κόσμον ΔΥΟ ΟΜΟΓΒΝΕΙΣ ΕΚ ΤΕΝΒΔΟΫ ΕΤΥΧΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΉ— ΟΙ καταφυγόν—ς ενταύθα έκ Τενέδθυ 6μογενεΐς>
τουρκΐικής ΰπηκθότ^τος, |
καί Γ. Λνμττέρΐος εζήτησαν καΐ β*ι>
χον αρμοδίως πολιτικόν άσυλον.
ΚΑΠΝΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Ίνα ή χώρα μας έπωφεληθή είς
τόν μέγιστον βαθμόν των έκ τής
συνδέσεως αυτής μετά τής Κοινής
Άγοράς διανοίγομένιον εΰνοίκών
προοπτικών, άπό καπνικής πλενράς
είναι άπαραί-ητον νά εξετασθή τί)
,ιοόβλημα τής καλλιεργείας των άλ
δώ κιιπνών είς τόν ελληνικόν
χώρον
Κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πό¬
λεμον είς τό διεθνές εμπόριον εκυ¬
ριάρχει ό καπνός άνατολικοΰ τύπον·
ώς έλαφρότερος, διά την κατασκευ
ήν σιγαρέττων. Μετά. τόν Β' Παγ¬
κόσμιον Πόλεμον ήρχισε νά εκδη¬
λούται μεγαλυτέρα προτίμησις διά
τόν καπνόν Βιρτζίνια υπό μορφήν
βιγορέττοιν. Ούτω τα διεθνές εμ¬
πόριον έστράφη πρός τόν καπνόν
Βιρτζίνια, μέ συνέπειαν την αδξη-
αν τής παραγωγής τού είς πολλάς
χώρας. 'Τπό την πίεσιν τής Ίατρι-
κής έπιβτήμης καί ενός παγκοσμίου
φόβον διά τάς συνεπείας τοΰ καπνί
σικϊτος, αί πλείσται καπνοβιομηχα-
νίαι προβίθεσαν φίλτρον επί των
σιγαρέττων. 'Επειδή δμως τό φίλ-
τρον, ώς είναι γνωστόν, καταργεϊ
την ποιότητα τού κανοϋ, τόν «οΰ-
δίτεροποιεϊ», παοουσιάσθη ό κα¬
πνός τής μόδας, ώς είναι ό καπνός
Μπέρλεϋ, λόγω κυρίως γεύσεως, ά-
Οωματος καί άπορροφητικής ίκανό-
τητος είς διαφόρους άριομα-τικάς,
γλυκανικάς καί άλλας γευσΐικάς
θυσίας είς τα «χαρμάνηα» των σι¬
γαρέττων, άφ' ενός καί τής χαμη-
λής τιμής τού άφ' ετέρου.
Διά τούς άναπέριο λόγους ή πιι-
ραγιογή τών Βιρτζίνια έν ΗΠΛ,
ηύξήιθη κατά 46% καί ή τών Μπέρ-
λευ εδιπλασιάσθη. Μεταξϋ τών έ-
τών 1904 καί 1!)«1 αί τιμαί ίξαγιο-
γής καπνών ΗΙΙΑ ηυξήθησαν κατά
17% διά τα καπνά Βιονανια καί
κατά 58% διά τα καπνά Μπέρλεϋ.
Συνεπώς, καθήκον διά την 'ϋλλά-
δα είναι, όπως προσανα,τολίξη, κα-
τά τό δυνατόν, την παραγωγήν ξε-
νικών καπνών πρός τάς έκάστοτΐ'
έπικ*?ατούσας συνθήκας έν τή διε-
θνεΐ καταναλωτικίί
Πρός τουτο συνιστώνται τα εξής:
1) Ή παραγωγή των ξενικών
τύπον καπνών καί κατά προτίμησιν
τών Μπέρλεϋ, νά έπεκταθή είς την
χώραν μας, επί τοΰ παρόντος, μέ-
χρι καλύψεως των εξαγωγικόν δυ-
^ νατοτήιτων τής Ελλάδος. Ό παρε-
τιθέμενος πίναξ εμφαίνει την καλ
λιέργειαν, παραγωγήν, έξαγωγάς
, καί άποβέματα έλληνικοΰ καπνοΰ
Μπέρλεϋ άπό 1960—1967.
ΠΙΝΑΞ 1
•Εξέλιξις καλλιέργειαν Ελληνικήν καπνών Μπέρλεϋ
τική Απόδοσις είς κΐλά.
"Ετη <πΐέμματα Παοαγωγή ώς κιλά Μέση στρεμματι- 8.000 190 111.300 200 546.780 213 1.891.650 233 3.617.580 243 4.271.394 245 5.979.720 267 9.714.000 242 9.431.088 279 11.463.000(1) 273 (1) Ή παραγιογή 1969 ΰπελογίσθη βάσει προσωρινήν στοιχείον 1960 42 1961 556 1962 2.56<; 1963 8.096 1964 14.829 1965 17.398 1966 22.337 1967 39.992 1968 33.714 1969 41.985 2) Νά συνεχισθή συστηματικώτε- ρον ή πειραματική καλλιέργεια τών άλλοδαπων ξενικών τύπων υπό τοΰ ΚαπνολογΐΛΌϋ Ίνστιτούτου τής Έλ λάδος, ωστε κατόπιν συστηματικής χαί άντικειμενικής ερεύνης νά προσ διορισθοΰν αί πρόσφοροι περιοχαί καί ζώναι καλλιεργε-ίας δι' έκα¬ στον τύπον ξεντκόν καπνών. Άξι- ον νά σημειωθή ότι ή γείτων μας Ιταλία, κατώρθιυσεν διά συβτημα «κης προσπαθείας νά επιτύχη έγ- κλιματισμόν ποικιλίας Βιρτζίνια καί νά αναπτύξη παραγωγήν 15. 000 τόννων, ίκανοποιητικής ποιότη¬ τος, γνωσ,τοΰ υπό τό ονσμα Μπρά- ίτ Ιταλία. Τό παράδειγμα τής Ιταλίας πρέ .ΐΕΐ νά ακολουθήση καί ή Ελλάς, ένθαρρυνομένη άπό τάς άπόψεις Έλλήνων καί ξένων έρευνητών (Δ. Άργυρούδης, Κάρτες, Βέμπερ, Θ. Άνδρεάδη κ.ά.) ότι ή έπανχής καλ λιέργεια καπνών Μπέρλεϋ καί Βιρ- τζίνια έν Ελλάδι είναι είς εΰουιτά- την έκτασιν δυνατή. Είς την επέκτασιν τής καλλιερ- γείος των ξενικών καπνών, ή Ελ¬ λάς πρέπει νά είναι πανέτοιμος (μέ τό δπλον παρά πόδας), ωστε είς δεδομένην στιγμήν νά δύναται νά Τϊτραπλασιάση καί πενταπλασιάση την παραγωγήν αυτών διά νά άν- ταγωνισθή την αντίστοιχον ποοσφο- οον αλλων χωρών. 3) Δέον νά έπισημανθοΰν καπνα- Υ&οί εγχωρίων καπνών καί δεδομέ¬ νης βτιγμής νά δτατεθοΰν πρός καλ λιέργειαν καπνών, όμοίοιν πρός τά .ΐΛραγόμίνα είς Αμερικήν. Έπι- τακτική άνάγκη είναι έπίσης ή σχο- λαοτική παρακολούθηίΠς καί ό ε- λ^Υχος των ηδη καλλιεργούμενον ξενικών ποικιλιών, καθώς καί έξεύ ίβσιν ποικιλιών μέ μεγαλυτέρας οτοεμματικάς αποδόσεως, μέ αντι¬ κειμενικόν σκοπόν άφ' ενός τήν αί>
'ησιν τοΰ είσαδήματΌς των παρα-
γωγών καί άφ' ετέρου μείωσιν τοϋ
χοοτους παραγ<ι>γτ)ς. Διά τήν επί¬
τευξιν τών ανωτέρω έργάξεται, βε¬
βαίως τό άπό τοΰ 1930 Ιδρι«θέν έν
Αράμα Καπνολογικόν Ίνστιτοΰτον
Τής Ελλάδος, μέ ίκανοποιητικά ά-
κοτελέσματα, άλλά ή προσπαθεία
α"τη έπιβάλλεται νά ένταθή καί νά
ηή
Πρός χον σκοπόν δέ όπως άντα-
ποκριβή πλήρο)ς είς τβν προορισμόν
™υ, δέον νά {«πάρχη είς τόν ενιαί¬
ον φαρέα τής γενικής γε(»>ρ7ΐ·κής
ί«εύνης. Επί τή εύκαιρία, είναι α-
ξ'ον νά ύπογραιμμισ'Θή ότι είς την
Έλλάδα ό τομεύς τής ερεύνης ε-
Χ«ι μέχοι τούδε σχεδόν παραμελη-
βή Τα διάφορα Ιδρύματα ερεύνης
άζ κατά τρόπον άσυντόνι-
"ϊον, ανευ ένιαίας κατευθύνσεοις,
ιαι πρό παντός, χο>ρίς μακροπρόθε
°Μ<>ν προοπτικήν είς τα πλαίσια
"°5 Λραγματικοΰ προγράμματος ά
ύξ Είς τόν τομ*α τής έλλη
γεωργίας, ή Ιλλειψις οχύτο-
καί γενικής γεοργικής έ-
μάς (ωδήγησαν πολλάκις είς
ύ
^ης μάς (ωδήγησαν πολλάκις είς
επικινδύνους αΰτοσχεδιασιμιούς καί
πειραματισμούς, οί όποϊοι, ϊπληξαν
καί τούς αγρότας καί περιέπλεξαν
άκόμη περισσότερον τά ήδη ϋπάο-
χοντα ποοβλήματα είς την άγρο-
τικήν ο'ικονομίαν. Προσέτι ή ΰφιστα
μένη διοικητική όργάνιοσις καί διάρ
θρωσις τής ερεύνης δέν έπιτρέπει
τόν ικανοποιητικόν συντονισμόν κ<χΙ την αποτελεσματικήν κατεύθυνσιν τής έρευνητικής προσπαθείας, ελ¬ λείψει ενιαίον φορέως. Ή έξάριτη σις τής ερεύνης άπό τόν διοικητι¬ κόν καί γρκιψεμοκρατικόν μηχανι- σμόν διαβπάρτων ΰπηρεσΊών, έμπο- δίξει τήν άποτιελεσματικήν συναγί)- γήν σκμπερασμάτίυν. Τό κακόν αύ τό, δυστυχίας, έπεκ.τείνεται άκόμη καί έντός τής αυτής υπηρεσίας. "Ας ελπίσωμεν ότι τό κράιος Θά καί συντονισμόν τής γεωργικής ε¬ ρεύνης τής Ελλάδος πρός ώφΐλος τής έλληνικής γεωργίας. Ή έφαρμογή έντατικοΰ καί ά- ποτελεσματικοΰ προγράμματος γε¬ ωργικής ερεύνης, είναι άποοραίτη- τος, διά νά δοθή ό όρθός προσανα τολισμός είς τήν ελληνικήν γεωργί¬ αν. Πάντως, μέχρι ύπαγωγής τοΰ Κα πνολογικοΰ Ίνστπούτου τής χώρας μας είς τόν μέλλοντα ενιαίον φορήα τής γενικής γεωργικής ερεύνης καί ίνα ανταποκριθή τουτο είς την έν γένει αποστολήν τού, έπιβάλλεται νά ενισχυθή διά των εξής: α) Νά γίνη άναόιάρθρο>σις τών
διαφόρων ύπηρεσιών τού.
β) Νά γίνη ή πυραμιδαειδής έ-
πάνδροσίς τού δι' έπιστημονικοΰ
καί έργατοτεχνικοΰ προσιοπικοϋ,
καί
γ) Έμπλουτισμός αυτού δι' έπι-
σττ>μονικών όργάνων, μηχανημά-
των, έργαλείων καί ά'λλιον μέσων,
δεδομένου ότι ώς λϊΐτουργεί σήμε¬
ρον (ελλείψει κυρίίος έπιστημόντον)
αδυνατεί νά άντιμετιοπίση καί τά
ήδη ΰπάρχοντα προβλήμίΐτα.
Τέλος, έπιτακτική άνάγκη όπως
μεταφερθή τό Καπνολογικόν Ίν-
στιτούτον άπό Δράμας είς περιοχήν
πλη/τίον τής Θεσσαλονίκης, ινα δυ¬
νηθή, συν των άλλον ώφελημάτον
(ΣυνέχΕΐα είς Την 4ην σελίδα)
ΕΠΙΣΠΕΤΛΟΝΤΑΙ
ΑΙΠΩΛίΙΣΕΙΣ ΚΑΠΝΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΚΩΝΣΤ)ΠΟΛΙΣ, Δεκεμθριος.
Μεταδίδεται έκ Σμί·ρνης ότι θά
έπισπευσθή ή έναρξις των πολήσε-
<»>ν καπνών, παραγογής τής περιο-
χής Αίγαίον. 'Τπό των παρίΐγογόν
τής Δυτικής Μικφασίας έζτιτήθη ό¬
πως αί πο)λήσεις άρχίσουν τόν π-ρο
σεχή Ιανουάριον.
ΤΡΟΠΟΟΟΙΟΥΝΤΑΙ
ΡΥΜΟΤΟΜΙιΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΛΙΙιίΝ
Διά Β.Δ. δημθσιευθΐντων είς την
"Εφημερίδα τής Κυδερνήάίως (ΦΕΚ
Δ' ά^ιθ. 130), τροιποπϋΐθθνται τά
ρυμθτΛ>μικά σχέδια:
1) Χοολκίοος, κατά τά 26 --*'
231 οΐκαδομΐκά τετράγωνα, 2,1 Άμα
Άττικής, κατά τό 339 .»·
κοδ3μίκόν τετράγωνον.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρεται είς γνώ<τιν των "_{ιοτ. Διοιχήαεων 'Ανω- ν«μων Έταιρβιών καί Έταιρβιώ* Πεαιωοιομένης Εύ- ^νης ότι δι' άηοφάοιως τοϋ κ. Ύηηυογοϋ Έμηθβίου **" αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- *βίσης <ις τ6 ύπ'αρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έχαιοει&ν), όρίζεται ότι ίύναν- «οί νά σνν€χίσωσι όημοσιεύουσαι έγχύο&ς »άδ —'β" ^λήο-εις χϊ,ν Γβν. Συνελΐύθίων παΐ τούς Ίαολογι- "βούς των διά τής ο/«ονοα/κής μας έα>ημϊ(ΐίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΖΗ- ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
* «νένετο μ«χβί τσΰδε διά νής μΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ-
Σ πρό τής; αυγχω*«ύσβώς «ής.
:"· ΕΚΠΡΟΙΩΠΟΣ
ΕΛΒΕΤίΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΆΣ
"Βν> 4ττ! πλίον, 6'0μηχα«ικόν βυγ
*Ρότη.μα τής Εύρώππς καί
Ρόημα ής Εύρώππς καί δή ί< των μεγαιλιιτέρων τής 'ελβετία»,, ή ?ίρ (ίΗ.Ο ΜΞΙ51ΤΕΚ Α.Ο.» ,^λ- ?:ν είς συμφωνίαν με Έλλη»βς ίηΐ (διά τ=0 Έμπθρ. Άντ- Β. ΣΚΟΥΒΑΡΑ Τη» 327 - 635) καί <άπό τής 1ης Νο^μ- δσ τρ υ άνντΐττοεσωπεύεται ι* ό δ Γωιτ προι>πο;£<ΐεων Ιδρύσεως έργοστ3 τί-υ έδώ, είς τΛ έγγνς μίλλον. Ή δοαο-τηριότης των -ν Η Ο. ΜΞΙ8ΤΕΕ Α Ο 1. Περμανίιες (ΙΤ) Χαμκ.λών Υψηλών τιέσεων. Ζ. Ή Νέα επίτευξις τής κίΐς, έφαοϋθζθμίντ} υπό τής Μ^ι- 5ΤΕΗ Α Ο. διά σωληνώσ£ΐς μ*γά- λων άιπαΐτήσεων καΐ παρουσΐαζβιμένη οιά τοΰ νέον σωλήνος «ΡΟΙ_.ΥνΡ- ΚΙΧ». 'Επ' αυτών, τών σωλήνων «ΡΟ ί,ΥνΕΚΙΧ» δέν έττιδοά ούδε.μία Χρ- μΐ«ή σύνθεσ,ς, ουδέν Όξύ, ύψηλή Θ^Ρ μστης, άτμός υπό πίεσιν, ΟψηΛαΐ άτ Διά των τίχνικώ,, ποοδΐαγραφίν, ο| σιοληνες «ΡΟΙ^ΥνεΚΙΧ» παρθυ7, άζονται ΑΝΩΤΕΡΟΙ των έκ σιδήρο.) <αϊ χάλυβος. 3 ΚοητασκΕυάζεχαΐ ίπίσης: ΦΕΡ ΜΟΥ Ι-Τ, ΦΧάντζες δλων τ«ν τύΐτων μηχανών ώς καί κάβε πρόσμιγπμα έκ τεχνικών ρητινών, Ρ.ν.Ο., κλπ. Ό έττικεφαλής τών 'Ελλήνων ίττι χ·;ιοηιματιών, πού επέδειξαν ένδιαφέ Ρ°ν διά τδ θι^ιμηχανικόν συγκρΜΤ-- μα Η.Ο. ΛΛΕΙ3ιΤΕΚ Α Ο , Κος Β ΣΚΟΥΒΑΡΑΣ έν καιρώ θέλει παρθυ σιάαη τά εύΐργε/ϊήματα διά την Ελ¬ ληνικήν Οικονομ ίαν τής αυτής, μετά των 'Βλδετών. ΛΕΞΑΜΕΝΟΐΠΛΟΙΟιΝ ΥΨΩΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ Ενεγράφη είς τα γ'α τό «δεξοιμενέίτΐΛοιον - 1»οο|ΐμο0β της ίταιρίίας 'Λ!5ελφ(> Γοι«λ<ϊΐδρη «"Άνδρος - Τέξας» 212.000 τόννον Είναι τώ δεύτερον κατά μέγ»ίθος σκά φ°ς ύττό ελληνικήν σηιμαίαν. Προηγίϊ Τα' ^έ μικράν δΐαφίιράν χωρητκότπ τος τό δεξαιμ^νόττλοιον «Όλύιιτΐτι» Άρμαρ» 216.0ΟΌ τόννων. Η ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ έκ Τού ύττουογείχι ΣιιντονισμοΟ δτι, ιμεχοι τίλους Ό- κτωβρίοο 1969, ύπεβλήθησαν ί/πο όν διακρε,ρομένων 'Ελλήνων έξοτγωγέων ΐτο-ός τόν "Οργανισμόν «Κΐφάλαΐθν Ά 7ψ3ΐλίτε«ς Πιατώσεον» (ΚΑΠ) αίτή σεΐζ διά την άσφάλι<Ίν ττιστώσεϋν ττρός διαφόρους αγοραστάς τού £ξω ΤεΡ'κο0, αφορώσαι ε|ς έξαγόμίνα έλ ληνιικά ιπροϊόν|τα, συνολΐκής άξίας 418,3 έκατ. δρτχ. . ΙΕΣΣΑΡΕΣ ΑΚΟΜΗ ΞΒΝΑΙ £ΤΑΙ ΡΕΙΑΙ ΕΓΚΛιθΙΣΤΟΥΝ ΠΆ- ΦΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Έκ τ°ύ ΰττοκιργείου ανΐκοινώ9η δτι ενεκρίθη ή βάσει τ&ν ατάξίων τών Α.Ν. 89)67 καΐ 378) 68 εγκατάστασις έν "Ελλάδι γραφεί ών των ι&κΟιλούθων ζένων 4 : Ιηζ έν Τόκ,ΐο έδΡενούσης λου»μένηζ μέ νσυπτηιγικάς και λθυργικάς έργαοσίας. Της έν Ν. Ύόρκη έδρευούσης ρείας «Άισσοσι έϊεντ Μειρ άσχθ^θυμένης είς 'Γήν ώργάνςοσιν μών καί την έξι-ηΡβτησΐν έμττορικών «αταστηιμάτων. Τα ύττό ίδρυσιν γραφΐΧα τών »ί ".ν τέοω ξένων έττΐχειρήσχων ουδεμίαν ττρίϊξιν έμττορΐικής φύσεί,^ς 0ά δύνσν ταΐ νά διενεργούν έντός τής κης έπικρσ/τεΐας. Έξ αλλου, δι" έτέρ«ν των ίπΓο»οργείων ΣυντονΐσμοΟ καΐ '!ζ μττορΐκής ΝαυτιλΙας ίνεκρίβη ή έγκα ταθτασις έν ΈλλάΊδι γραφείων τ«» ίν Ιΐανοομά έδρ«ιχχ«Γών ξένων ναι/τι λιακων έτΓ·>^ΐρήσεων «"'Ξνωμένα Ιιτι-
ττιγκ Κθιρττθρέϊσΐον» και «Πρόδρθ,ιος
Λαϊνς».
Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΣ
&ΞΑΙΓΩΠΑΣ ΕΛΑΙΟΛΛΔΟΥ
Τό υπουργείον "Ε.μτΓορίυυ ίκο»νο
ποΓηβ£ ττρός τάς ένδιαιφερθμένα'; όο
γαν(Λσεΐς έγικιϋχλιον, δ»ά τής όττοίας
γνωρίζει <5τΐ αί έφοορμθζόμεναι άπο- . σχετικώς μ£ την κα*α6ολήν « 8,50 δΡαχ. κατά χΐλ«ό γι>αι··μον έξαινοιμένου έ^αιολάδθυ μί
προορισμόν χώρας έκτάς ίκείνων τήο
ΕΟΚ, εχ°νν ισχύν δι' έξοιγωγάς αί ό
ιτοΐαι θά ττμαγΜαπθΤΓΐΐηθούν μίχμ'
καΐ τής 3Ί ηζ ΔΕκεμδρίου, τα σχ"ι
κά δέ δικαΐαλθγηΐτικά ττρέιτει νά ΰτο
δληθούν αρμοδίως Το«Αάχΐστθν μέχρι
τής 31ης Ίανοκαρίθυ 1970. ΑΙ άκο
φάσιε'ς τπερΐ ένισίχύσβως τών ίξαγω-
γών τΐ/τΟπ<>ιΤ'ίνΟυ ίλαιο^άδθυ ϊχονν
έφοοριμ°γήν ττροκίΐμένθυ καΐ ττερΐ έ<5Κ>-
διαομαΰ ττλοίων διά δοχείων έλαΐολά
δου μικτοθ 6άρθυς μέχρι 5 χιλιθγρ*μ
μων.
ΕΜΕΙΩΘΗ Ο ΑΡΙΘΛίΟΣ ΤΩΝ Α-
ΝΕΡΓΟΝ ΕΙΣ ΗΠΑ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΏΝ, 8.— Τήν
τέραν μείωσιν —0,5% — άπό
σιόν τής άνίργίας, τόν Νοέμδρ· 'ν
IX.
Κατ^ν τοτύου οί άνίργθ, β^3
[•εΛοϋν τό 3,4% τού συνολικθΰ έρνι-
τικ<>υ δυναμΐικοθ τώ» Η.Π.Α , ώς ώνα
σχίτική <4ν<3!κοίνωσις το·" 4με- Εργασίας. Η ΤΗΡΙΣ ΤΗ! ΤΡΛΠΕΖΗΪ ΕΜΠ0ΡΙΚΗ5 \\Μ Η ΟΜ1ΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥΔ.Σ. κ, ΣΠΥΡΟΥ Ι. ΚΟΣΤΟΠΟ' ΛΟΥ 'Εττι τή εύκαιρία τή; σΐΛ»τί·ληοώ»?ε ως 90 4τών άττό της πρώτης «αΤοτ 5ολής τής έπΊχειΐή^.ΐως, ή ΟΊτοία · ξε'ΐλίχθ>| ε|ς τόν σ-μεο·νόν ό
τρ—·εζικόν οργανισμόν, την
ζαν 'Εμπορΐίκής Πίστεως, εδόθη την
,ι ι'ΐι ΐΐ
Ό κ. Σπ. Κοστίαουλος Πρόεδρος
καί διευθύνων σίιμβουλ,ος τής Τρα¬
πέζης.
παρελθούσαν ΓΤίΤΓοασκ€υήν 5 άρξαμί-
νου, είς τό ίδι«τητον Μέγαρον τηι,
συ»έ»"τευ£ις Τύττον, κατά τήν οττοίαν
ό Πρόβδρος τοϊ· Δ. Συμβθυιλίοϋ (ϊ6·
τής κ. Σττθρος Ι. ΚωττότΓθυλ<*ς ί>
μέικο τής γενικής πρθσοχής των πά
ρΐστα:μένων διακεκρψένίο 1
ττων τοΰ Τύπον εΤττε τα
Έκ μέρθυς το^ Διθικητι«ο0 Σν:<- δουλίου, σάς εύχαριατώ θερμώς. Κ^ ριοι, διά την ττροθι/μίαν, μ£ τή/ ό¬ ποιαν άνταητεχρίθ^ΤΕ είς την πρύ'■ κλησίν ,μας. ΕΤμαΐ ττράγιμαιι ττολύ σι;γκινημ^ Ός νά βλέπω συγκεντρωμένίθυς ίδώ τ°Ος έκλεικτοθς 6χ.προαί/>·πους τ<ιί Κοινής γνώμην τής Χώρας αα;,, ποΰ ή^λθαν δ'ά ν' άκθύσθυν ποίον ιΓ >'<χ τ© αντικείμενον τού ίορΤ(χθα<·υ, τόν οποίον ώργανοόσαμεν διά την ττροιτοχή Τρίτην, 9 Δεκεμβριού. "Οπως θά δήΊτε <3—ό τό πανηγυρι- κόν τεθχυς, ποΰ κυκλοφοροθμεν μέ την εΰκα:ΐρίαν αυτήν, κατά τό ϊττς κ)Το συν/ετι-λΐ)ρώ9ησαν 90 χρόνια ά¬ πό την εποχήν, ιτοθ 6 πατέρας μοα Ίωάννης φ. Κωσιτάπ 3ίς την Καλαμάτα τόν πρώτον ο ρ'ν τής έπΐιχε'ρή^ε^ς, ιίπτό την ίν εγεννήθη ή σημερινή 'Εμπορικής Πί<ίτεως. Ή άρχή 2γινε μέ τήν ανάγκην »τι») εΤχε ό πατέρας μου άπό συνά-Μλαγ· μα, διότι ήσχαλεΐτο μέ εϊσαγωγάς ίι κατ' ευθείαν άττό τό '?- όν, καΐ δχΐ, δττως οί πλεΐστ ι έπαριχιώται ίμπθρθΐ; ά—ό τάς Αθήνας. "Ετσι ήρχισε νά τό σνινάλλαγιμα των πρώτων ών μειταναστών κατ' αρχάς, άργότι ρο δέ καΐ των Μίσσηνίων έξαγωγεΐΛ. τθΰς όποίοκς καί έχρηματοδότεΐ. Τό τειϊχος, ποϋ £χετι στά χέρια 1 ξΐσταρε; δλην την έξέλιί,ιν αυτής της ξιπαριχιακής έμητθρικής καΐ Τραττεζ.- κής έπΐχειρήσϊως, ή όπθία ΰστερ» άττό 90 χρόνια ζωης, εφθαΡεν εί; τήν σημερινήν μορφήν καΐ ε|ς τώ °|; μερινόν μέγεθος. Τό έργον τοθ ΙδρυτοΟ τό έθι/ν»χι 7αμίν Τά παιδία τ°υ. Είς τα 19'ί οί τρα—ε£ιι<£ς έργασίες άπίχωρίοθΐτ ταν καΐ απετέλεσαν τήν Τράπεζαν Τ. φ. Κωοτοπούλου, μέ την συνεργα τίαν τής Λαϊκής ΤΡαιτέζης, και ? 5ρατν τήν Καλαμάταν. Είς τα 1918 • πρίν άπό πενήντα καΐ πλέον χρδ· νια - ή Τραπέζα επήρε την Άνωνύμου Έταιρίας μέ την μίαν «Τραπέζα Καλαμών» καΐ μέ ϊ δραν πάντοτε τήν Καλαμάταν. ΕΙ»: τά 192,4 ή £5ρα μειτεφέ.θη είς Άθή νας, ή έττωνυμία έγινε «Τραπέζα 'Εμποοΐκής Πίστεως» και ε|ς τό Μ€ τθχικόν Της Κεφάλαιον συμμετέαχ* ή ·Ε9νική Τραπέζα μέ σοβαρόν τ»^ σαοιτόν. "Ετσι ή Τραπέζα ίιτσυοε νά εΤναι Γδρυμα έπαρχιακόν καί νχ' σε νά «έ™εκτείνη τό ενδιαφέρον της είς 5λ=£ τά διαμερίσματα τήί Χώοσς Δέν θά σάς κουράσω μ^ την έίι- στάρησιν των δΐοτδθχικών σταθ|μών έ ξελίξεως τού Ίβρύματος, τήν οττιν! αν θά Ι3χειτ£ τή» καλωσύνην νά Ιίή τε είς τό είς χείρας σας τεΰχΟς. Θά ί)3ελα ίδιαΐτέοως νά σηιμειώθω, δτι άττό τ°ύ 1965 μετσξϋ των κυριωτέ¬ ρων μβτόχων μας πεοιλαιμδάνοντα^ πλήν τής "Ε^νικής Τραπέζης, καί οιΙ ξέναι ΤράπΈζαι Μινκχ,φάκτσθοε^ς Χάνοθεο Τράστ ΚΥ, Νέας 'Υό^-ς, τετάρτη είς όγκον Τραπέζα τού κό ομού, ΓΙΟΥΝΑ·| ΤΕΝΤ ΚΑΛΙΦΟΡ- ΝΙΑ ΜΠΑΝ'Κ. ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΣΛΑΒΕΝΜΠΟΥΡΠΚ' Σ ΜΠΑΝΚ", ΡΟΤΤεΡΝιΤΑΜ ΑΙ Τράπίζαι αύται εζήτησαν μίαν είδικήν δι' αί>τάς >""
ξησΐν τοθ κεφάλαιον μας, καΐ ε'νο
ιτερΐττόν νά τ'-νίσω πθίαν σηιμαοί-
ιν εΤχί διά τό "Ιδρι/μά μσς ή τόο"»ν
έκιδηλωθεϊαα ^ιεθνής
προβολή τού.
Κοττά τά τελειοταϊα εΐη είς την
Διοίκησιν καί τήν Διεύθυνσιν '"ΐ<ί Τραπέζης συμ,μετί^ι καΐ ή Τρίτη >*
»εά τής οικογενείας μΐς, έκΐΓτροαω·
πθυμένη άπό τούς κυρίθυς Γιά/νη
Σπ. Κ^τάπουλον, Φώτη Π· Κωστό
πουλον καΐ Νϊκον ^ φιλαρετον Μί
τ6 νέον <χ^α, πθύ τάς δυνάμεις μας, ετέθη είς έφαρμθγήν καΐ μία πλήρης Α»^- διοργάνωσΐς των ι>πΐ)ο£<"ών "<*»;. διά τής χρησιμοποιήσεως των πλεο» έξϊλιγμένων μηΓχανι*ών μέ^ων, χα¬ ριν τής δσον τό δυνατόν μεγαλυτέ¬ ρας αποδόσεως είς τήν έξυπηρί,ιτ,- σ1ν τΠς πελατείας ,μας διά τοθ 8- σον τό δννατόν μικροτέρου κά -Ι; τό πλσίσι'ν τής άκαβΐοργανώσι ■■>% ούτής, καΐ κατόπιν τής κατά τα
τελ^ταϊα Ετη σημοντικής αι>ξήθϊ«αν
-'" κύκλθυ έργο3σιών μΐς, έχρειατί·,
μία νέα διεύθυνσις τοθ χώρον τ^
Κϊ/τ? κΟΰ μας «πτΐαστ^αατος, τ,ι»
Οποίαν έπ^τύχοιμεν διά τής ένσωμα
"ώσεω- εί- τό ιδιόκτητον «έγαρον
μας τε^άιτων όρόφων έ< τού γειτη νικο0 «Ικΐνήτι,ν των Γενικών Άσ.ΐα- λεΐών Τεογέστης, άνεγερθέντος δι^ ΤΠ? χρη^α,τ^δ^τή^σεως τίς Τραπέ/,η1 μας Τής νέαζ αυτής σημαντικής ί πεκτάσ-^ς μας τα έγκα;νια τελο". μεν έπι'σΓς την προσεχή Τρίτην 4 Δ^κ έμβρίου. Σάς ιύχαριστώ, Κύριοι? καΐ π«Μν θε:μώς κα! εΤιμαι είς την διάθεΐΐν σας δ ά κά3; σι»απιληρα.·ιμσ/τικήν ττλη φΓοίαν, τήν όττοί-αν κανείς <5«τό : θά ή3ελε νά ζητήση. περιττόν νά τονισθή πόο.ΐ'·· ποούξένησαν τα άπιλσ, άλ¬ λά μεστά έννοίαςι αύτά λόγΐα είς τοϋς έ<ποοσώπους τής Κοινής γνό μηζ καΐ πόσον αύθόριμΓ(Τα τά χειροκροτήΊματά των. ΕΤναι πραγιματι, συγκινητικόν παραχαλιχιθηση κανΐΐς πώς ται έκ τοθ μηδ£νός σχεδον και πβς έξΞ^ίσσεται δαβμιαίως κα! γΐγα»τΓ·0 ται μία έττιχείρησΐς, τόσον είς τόν , οσον καΐ είς τήν Κωσ-τοπούλου. "Η αΰξθικτα δραστη^ιιότης τής Τ'έζη< 'ΕμποΡ κης Πίστεως, Τ2ι τόσον μέ την δημιουργίαν ./! Ύτνο><πταστημάτων της Είς τάς '.*»θή να< καΐ τάς κυριωτέοας πόλεις ι >"ι
Κοάτθί,ςι ;ιέ προο—τικήν προσεχθθτ
πρησθή«ης 2 εισέτι τοιούτων, 8σοιι
Κ3· μέ τή" αύξησιν τοθ μετογκθθ
ΚεψαλοιιΌι; της, τό ήτπχίον διπλσ>^ιά
ζεται τό 1961, ήτοι άπό 13.530 000
δοχ. εϊς 27 06Ο 000, καΐ κατά τό
1965 αύξάνεται πάλιν είς 32 800
000, όπότε ξέναι Τράπεζαι
την σνιμμετοχή^ των είς τά
μ; σοβαρά πθσά, γεγθνός πού επι·
σφραγίζεΐ την διεθνή πλέον πο°6ο-
λήν τής Τραπέζης, ώς σημαντικης
οίκονομικής μθνάδ°ς.
Άφ' ίτέρθο ή ένεργητΐκή επίδρα¬
σις της είς την οικονομικήν ζΐον
τπς χώρας έμφαίνεΐαΐ καΐ έκ τής κυ
ρίως σι/νδρομής της ε{ς την ϊδρκν.ν
πλείστων βιομηχανίαν κα! έμπθοι-
κών έπΐχειρήσεων, ώς ή ΠρονομιοΟχθΓ
'Ελληνΐκή Έταΐρεία Ίπποδρομΐών
ή Α. Β Ε. Κω^τόπουλος καΐ Σία, ή
Α.Ε ΛοιΛρά Καίάψα, ή Α.Ε.Ε Ι.
Φ. ΚίοστόττειΛος, ή Α Ε Ι .Φ Κ Ο Σ
ή Α.Ε.Ε. Γενικών Άσφαλεΐών 'Ευπθ
Ρ*κή κ.ά.
Ή όλονέν κΡαταιοι/μένη έμπΐστο-
σύνη τού κοίνον πρός την Τ.Ε.Π. ά-
'Εξο)τε·ρική άποψις τοϋ νέου έπταοοόφου κτιρίου επί τοϋ όποίου
έπεξέτεινεν τάς έγκαταστάβεις της ή Τραπέζα 'Εμπορικής Πίσττε-
ως. ΠαραπλεύρΜς τό παλαιόν κτίριον μετά τοϋ όποίου (Τυνδέεται
τό νέον κτίριον.
ξένην, δταν πρωττοστατε; τό έλληνι·
κόν δαιμόνιον, Άτπτόν παράδειγμα,
ή περίπτωσις το3 Ιδρυτοϋ τής Τρα
πεικονίζεται σαφώς έκ των προοδευ-
τΐκώς αύξανοιμένων καταθέσεων, αί
οποίαι άπό 6ο. 378 000 τό 1945,
I-
καθορίζονται αί σχέσει ς
Ε.Ο.Κ. -ΝΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ
Περιθρισμός δασιμθλθγΐκώ»- παρςΐχωρή'
ΒΡυξέλλαι (ΣΕΠ). Ή 'Εκτελεστι
(ή 'Επιτραττή τής Κοινής 'Αγοοά'
ττίδαλ·; ποοσφάτως τάς ττρθτάσεις
της δα την έντο.'ΤΐκθτΓθίησιν των
τχέσε^ν μζ^αΐϋ τής ΕΟΚ καΐ τής
Νοτίου 'Αίΐερικής, ή έπΐτροπή προ
κρίνεΐ συντονισμέν^ν πολιτικήν άντ
ΓτΤϋ'ξ'ως τής ΕΟΚ ίητέρ τής ίν λόγω
ήπείρθυ,
Κατά τήν γνώμην τής 'ΕπιΤοο
ΐτής, θά πρέπει νά ληφθούν {η' 5ιμ ν
αί εΐδικαΐ οικονομικαί συνθήκαι «Ι
διέπουσαΐ την Νότιον Άμεοΐκήν, Ι¬
δίως δσον άφθρά την εμπορικήν *τΐ
οΐκθνσμικήν πολιτικήν, καθώς κσΐ
την τεχνθλθγίαν.
Σχετικώς μέ τάς προσθέτους τε-
λωνειοκάς μ£ΐώσεις, τάς οποίας ζη-
Τοΰν ώΡ!σ»ιέναι άμερικανικο:! χώ-
ραΐ, ή εύΡωτταϊκή ο(κθνθμική Κοΐνιίτ
της αναφί,ρεται είς τό γεγθνός ΐΛι,
ί}5η, ό Γΰρος Κέννεντυ, ε|ς" τά Φι
σία τ°ύ ΓΚΑΤΤ, κατέληξε^ είς την
παοαχώρησΐν ο^σκοδών πλεονεκτηιμά-
των υπέρ των ώς άνω χωρών. "Ηδη
κατά τό παρόν, πλέοκ τοθ ήμίσεβς
των είσαγωγών προελεύσεως Νοτίου
Άμερι«ής ονπο»λλάσσο«ται τελωνεισ-
κών δασμών κατά την είσοδον των
εις την Κοινήν Αγοράν. Τά διατη
ρούμενα άκόμη κθινά τελωνειακά τί-
λη τής ΕΟΚ εΤναι σχετικώς χαμη
λά, Ιδίως έν σι/γκρίθει μέ τά τον
άλλων 6·ομηιχανικων περιοχήν, ώ·;,
π χ., τών Ήνωμίνων Πολΐτειών, της
Μεγάλης ΒρΒΤτανίας η τής Σκανβι
ναβίας,
'Υπογραμμίζετα^ έξ άλλον, τδ γ»
γονός δτι, κατά τά τελευταία βίκο
ίτη, ή ΕΟΚ ηθξησε τάςβΐσαγωγάν.
της άπό τάς χώρας τής Νοτίου Α
μερικής είς ττθλΰ ιμεγοολύτεΡον β,τβ
μόν παρά άπό τάς έκ των ίπτδ &νά
πτυξιν άφιρΐκανικών χωρών, συνεταί
ρων της ή μή.
Ή 'Επΐτροπή ύπενθυιμίίει <5τι τ& περιθώριον εώχΓιρείας τής Ε.Ο Κ.. διά την χορήγησιν 4τέρων δαθ'μοίλβν κων παραχωρήσεων 'έχε', έν τώ «ϊτο ξύ, αίσθητών περιορισθή. Πολλά 0έ- ματα, μεταξθ των οποίων καΐ αί τ» μ αί των πρώτων »>ών ή εύρι>Τΐ,ραι τ«
λ^νειαοκαΐ διευκολύνσεις, δέον να κ»
νονίζωνται είς τέ μέλλον #—ϊ πα>/κΓ>
σμίθυ δάσεως. Επιπροσθέτως, ιτΛν
Τε κατά την γνώΐμην τώ
μόνων τής Ε Ο.Κ., πρέττει νά π
ξάρχη είς τό έ£ής ή άρχή τής
τιι.ής κσΐ τεχνΐκής συνεργασίας ίττΐ
παροτρ&ίγματι, διά ι»ιάς έντατΐκΠς
σννεργασαίς μεταξθ εύρωηταϊκών Τοα
ττεζών καΐ τής Δΐσμερικανικής Τρσ-
πέζης Άναπττύξεως.
Σιχετικώς, δέον ν^ σημ€ΐ«ωθίϊ βτ
τό Ιυμδούλιον ι>ΐτθυργών τής ΕΟΚ
έπελήψθτ) τής έξετάσεως ειδικόν 7-»»·
τασΕ-ον, υπθβληθεισών ι>πό τής Έτ.
τροπης των Βρυξβλλών, <5ναφορΐ«8ι, μ^ προσφοράν τής Ε.Ο.Κ. πρός τ^ψ 'Επιτρθιπήν 'Εμπορίθυ κα! Άναπτ>
των Ήνωιμένων "Εθνών, &πβ»κ/>
είς την παραιχώρισΐν τεΑων»·
προτιμήσεων υπέρ δλων τώ, ^>
πό «ΐνάπτυξΐν χωρών. Άνα|ΐ£νεΤα»ι
τελική άπ<6φα<Ίς επ! τ»! Χέντρικ Πήτερς ΤΕΧΝΌΛΟΠΑ Η Ε.Ο.Κ. ΕΠΙΔΙΟΚΕΙ ΔΙΕΘΝ'Κ ΓΕΧΜΟΛΟΠΚΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΧι ΑΝ Πρστάσεις είς έννέσ. Χ»ν>ρας τήι
Δυτΐκής Εϋρώπης.
Βρυς'εΜαι (ΣΕΠ).— ΟΙ ίπτου»ν«ί
τον £ξ χωρών — μελών τής Ε.Ο.Κ.
Ίς την άριμαδιότηΤα τώ,, >6πθίων 6πα
γο/ταΐ ή έτηστήμη καΐ ή Ερευνο, «
ιιυφάσισαν κατά τό τέλος τοΰ
»5όντθς μηνός, νά νουν
ίννέα χώρας τής Δυτικής Ευρώπας,
ϋπ(>μνημα ΐΓεριλαμδάνο,, σνγκεκοΐμέ-
>ας προτάο'εις τεχνολογικής σννενΥΟ
«ίίας. Πρόκεΐταΐ πΕρί των ίιπτά κρα-
ιών — μ&λών τής Ε.Ζ.Ε.Λ., δηλαδή
ιής Μετγάλης ΒοεΛΤανίας, τής Δανΐ-
ιΐς, τής Νορβηγίας, τής Σουηδία1;,
τής Ελβετίας, τής Αυστρίας αϊ
τής Πορτογολίας, καθώς καΐ π*Ρΐ
τής Ίρλακδίας καΐ τής Ίσπανίας.
'Ενδεχομένης, ή Ε.Ο.Κ. θά ύπτο&ύ-
>τ) άργότειρθν πρόσκλησιν συνεργο:-
σίάς και είς βλλας χώρας.
Βάσιν τής προσκλήσεως αυτής 64
ο—οτελ£ση πΐθάνώταίΤα ή «"Εκβ·σ««
Λιγκραίν», άπό τό δνομα τοθ ττροέ-
δρου τής ομάδος έμπει ρθγνωμόνων,
ή οιτοία, κατά τό πράΐτον έξάμη»Γν
τοΰ 1969, διετύπωσεν, ίν οννοογα
σία μέ την "Επιτροπήν τής Ε.Ο.Κ.
αυγκεκιριμένας προτάσίις δ·ά σύμΐτρο
ξιν είς έπτά μή πυρηνικοθς τβμϊϊς:
πληροφοριών, τηλεπΐκοινωνίας, νία
μέσσ. μεταφοράς, μιάνσεις, ιμ«τ»ϊωρο
λογαίν, ώκβανογρ»3φ ίαν καί μεταίλ·
λονργίαν.
■Ήδη, τά 8ε κρΑτη — μέΑη τΐξς
Ε; Ο.Κ. έφθασαν είς Σωρείαν ονΡφϊ-
νίσ,ν επί 50 περίπτ«υ προσχεδίωγ εΐϊ
τούς έν λόγω τομεΤς. 'Εκτός τούτου
ή Ε.Ο Κ. άναμένει, ίκ μέρονς των
πρθσκληθέντων είς συνεργασίοίν χ,χτ·
των, την υποβολήν προτάσεων "ίβΐ 6
τΓοδείξεων.
Τέο
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
ΗΝ. ΕΘΝΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
πεζης 'Εμπορικής Πίστεως μσκηοί- ' ψθοοσαν κατά τήν 30—^9—69 είς
τού "Ιωάννου φ. Κωστοπούλον. Τί|ν ι ίίιΐ»-κ των ι 8^9.392.000, μ^ άντί-
έποχήν κατά την οποίαν το Τραπεζι στοιχον μάλΐστα χορηγήσεως ήιτοι δρ.
κόν πνεύ,μα δέν ήτο τόσον
νον( ή βΐοφυΐα τοΰ έ'μπνενοτοθ
της
έδημιούργηο-ε τάς πρώτας αυτής τρα
πεζικάς συναλλαγάς κα! ίν συνεχΡια
τθνς έπΐτυχεΐς σννδυασιμοθς μετ* βλ
λων Τρσ/πεζών, ήιμεβαπτών καΐ άλλο-
1.50Ί.2ΐ4.θιθΟ'
Κατόπιν τής τεραστίας αυτής αώ
ξήσεως τού κύκλον των εργασιών τής
Τραπέζης καϊ τής, χάριν τής
τέρας έ£υ,πηρετήΐσεως τής διθγκουμί-
' νης ττϊΐλατείας, έφαρμθσθείσης
<5ο—ών είς σημείον ωστε επί τών υΙ Οργανώσεως των ύπηρεσιών καΐ μν ών καΐ δΐαδόχων τού νά φθάση η χανογραψ'κώς, προέκυψεν ή άνάγκη Τραπέζα, κατόπιν ά-λματώδους άνοδ κης πορείας καΐ χάρις είς τήν έπαν γελιματΐικήν ττεΐραν, έντιμότητα και ά των κυρίων στελεχών «ής, τή επεκτάσεως Τού ΚεντρικοΟ στήματος ή όπθία επετεύχθη διά τή* 4 άρόφων £κ ΤοΟ παρα κειμένου ακινήτου. Καί τής ΗΝΩΜΕΝΑ ΕβΝΗ, Δεικβμδριος.— Σο6οορωιτάτη·ν σΤσθηθΐν προεκάλεσεν ή χαρακτηρισθεΐσα ώς άσυνήθως εΐ- λΐικρινής Εκθεσις επί των διεθνών ά- . ναιπτκξιαικών πο°γραμιμάτων των ο¬ ποίων ή ριζΐκή άναθεώρησις, ώς ιο , νίζεται οίς αυτήν, θεωρεΤται άναγκαί α 6ιά νό: πΐΒΡΐσωθούν Ταυτα άπό την άδράνιειαν είς τήν όποιαν ϊχοιΛ1 πιρι Ι έλθεΐ. Είς την έκθεσιν, τήν όπθίαμ συνέταξεν ό Αύστ,ραλός σέρ Ρ6μπ«·ρτ Τζακσον — βετεράνθς σύιιβουλος διά τήν ανάπτυξιν — 4παΐνθΰνται μ£ν τα επιτευχθέντα είς τόν Τομέα τής βοηθείας ΰτπό τών ,Ήνωιμένων 'Εθνώ/ καί των ίϊβ'κών Όργανισμών, έπΐση μαί«ε(ταΐ δμως τό δτι ή έφαρμογή τού δλθυ συστήμ<χτος δΡαδυπορεΤ κσΐ ΰτι μέ τδν καιρόν καθίσταται πλέον δι/σ'χεοής. ιΠθλλαΐ έκ των παρατηρήσεων τού κ. Τζακσον, μολονότι άφορούν άμΐ- σως είς τό Πρόγραιμιμα των 'Ηνωμί- : νων 'Εθνών διά τήν Ανάπτυξιν, «ν τε0τοις; έτίΐτρόίΓθυν νά εννοηθή δτι έμμέσως «αί κατά *«ν νρ^- ψειθκρατΐκών .μεθόδων των ε|Αΐκ«τέ· μιον διεθνών όργόΐν*^ ώς λ.χ> τοθ
Όργανΐσΐμοϋ Τρο<ρίιμ<ον καΐ Γεωογ'- άς, τοΰ όπθίθυ αί 6'κχστηριόΤτιτες καταβάλλονται προσπάθειαι νά ίναρ μονΐσθ»ϋν πρός τόν ανωτέρω Όργανι ο μόν, φι}ρέα τού γενικωτέρου ττρ>
γράμματος οίκονο,μικής άναπττύεβως.
ΜΒταξϋ των βασικωτέρωιρ εΐσηγήοτ
«ν τής εκθέσεως Τζ<4κσον περΐλαμβά νεται καΐ ή πρσταοις δπως ή Ιβρα τ<>ΰ Πρθγράμιματος των Ήνωμ£νων Έ
θνών διά την Ανάπτυξιν
είς την Γενεύην, δπου θά εϋρίσ
πλησιέστερον πρός τοΰς έν λόγω *1-
οικοΰς "Οργανΐσιμθθς.
"Επΐσημαίνων, περαιτέ;ρ», την σι»
μασίσν τού συντθνΐσμοΰ των ο|κ*νο
μικών πρθγραμμάτων των κ<3ίτ' Βίαν ;.μαΥών, ό κ. Τζακσον εξαίρει την σι/μ6ολήν των τείχνικών είτ τάς συνα Φείς προσπαθείας των άνατττυοΐο-θιιέ άποψις τής αΊ<θοί«ιτης συν«λ)αγών τοϋ νέου κτιρίου τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεο>ς.
ε|ς τήν σημερινήν θαυμασίαν περιι>-
πήν. Αληθής είναι δτι είς την το< αύτην έττιτΐίχή εξέλιξιν «υνετ£Χεσί· μεγάλως ή συνεργασία τών υ!ώ» τοΰ Ίωάνθκ φ. Κωστοπούλου, Δηιμητρί- ο«ο, Πάνοι;, Σπύρου, καΐ Στβύτ-ου, οί οποΤοι πρ0ΐκΐσ,μένΟ| μέ την «λη- ρονομΐκήν πατρώαν ΙβΊθφυΤαν καΐ άγίΐ θότι,Τα καί ,μειτά λαιμττΡάς ο»<ονομι κάς θτΓονδάς είς τό Εξωτερικώ» α¬ νέλαβον την ήγεσίαν τής έπιχειριίσε ως, Ιδίως οί δύο τελη/ταίοΐ, ποΰ ί- κράτησαν σταθειρά τό πηδάλιθν κο- τά την άγχώδη περίοδον τής κατ^χής καΐ τού συμμοριτθποΑέμου καί ιιΛ λιστα ό κ. Σπύρος Ι. ΚωστόητουλθΓ, είς τόν οποίον, μετά τ^ν θάνίττον τού Σταύρον, μετετοττίσθη τό βάΜι, τής Διευθύνσεως καί Διοικήσεως τ Ο Ίδρύματθς τού όπθίθι; ύττήρξε διο δ^χΐκως Γενικάς Διευθυντής, Άν»·, πράδδρος καΐ άπό τοο 1968 «ΙλΡ' 3ήμεοον έμπνευθμένος Πρόεδρθς, Ά πό τή 1966 είς τόν στίβον είσηλθε καί ή τΡ'τη γ6»^ τή*» °Ικθγ*νειί.ς έπατάσεως Ταύτης τά έγκαίνΐα ώρί σ^ησαν διά τήν 9ην Τρέχοντος) τά όποΤα ούδεμΐα όπάρχει άμφΐβολία 5 τι θά συνοβώσουν αί ε(ιλΐκρινεΤς εϋ- χαί δλων έκείνων, ποΰ ένδιαφέρθιιται διά την ο(κονο,μΐκήν άνάτττυειν Όί τόπου. ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙί ΤΟΝ ΛΙ ΜΕΝΑ ΣΤΥΛΙΔΟΣ Ό Γενικάς γραμματεύς τοθ οη^ν γείου ΣυντονΐσμοΟ κ. Άρ. Δηιμδπ<Χ/ λος έθειμελίωσε χθές τα ?ργα έκβαθύ νσεως κσΐ έτκχτάσεως τού λιμένος τής Στυλίδος. Α»ά τής άπθπερατώσε <ος των έν χόγω εογων, συνολΐΜ'ις δαπάνης 55 έκ. &ρχ., ό λιιιήν ΣτυΑΙ ο«ς θά καταστή δυνατόν νά δέχϊΤαι οκάφη χωρητικότητος μέχρι ΐθ 0Ο0 τόνν«νι πρός εξυπηρέτησιν τής έμπο ρΐκής κινήσεως ώς καΐ τής τθμρΐστι «ής καΐ βιομηχανικώς έν γένει άια- ιττύξεως τής περιοχής ΦθιώτΙδος. Ο ΥΠΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ 6°)ο ΥΠΕΡ ΤΡΙΤΟΝ ΕΙΣ 8ΑΡ0Σ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΟΝ- ΒΙΟΤΕΧΝΙΩΝ Τόν ι/ΐΓθλθγισιμόν τοΰ υπέρ τρίΐων γνωοΐτοΰ φάρου 6% τοΰ έπΐβαλλομε- νθυ είς βάρος των βιομηχανικώς καί διοτεχνΐκών ίνη-ιχε'ρήισεων -τπό τόν Α. Ν. 843)1948 «περί καταργήσεως τών φόρων επί τής κυκλοφορίας τδν αγαθών», εχει ώς αντικείμενον ή ΐπτ* αριθ. 2601)1969 απόφασις τοθ 6' τμήιματθς το ΰΣκμβθμλίθυ τής Επί κρατείας. Κοττά τήν αληθή Εννοιαν των ο-χ^- τΐκών διατάξεων — τονίζεταΐ ϊΐς την απόφασιν — ό έν λόγω φόρος ύ πθλογίζεται επί των μισθών, ήιμερθμΐ σθίων κλττ., των καΤαβαλΑοιένων εί¬ τα προσωπικόν έν γένε^ τό χρησιμο ποΐούμενον όπωσδήποτε διά την επί¬ τευξιν τού σκοπόν των έπιχειρήσεω», δη^οώή διά την παραγωγήν των °ιο μη^ανΐικών ή βιοτεχνΐκών προϊόντων των. Είς τό προσωπικόν, δμως, του¬ το — διευκρΐνίζεται περαιτέρω — δέν περΐλαμβάνονται καΐ οί λ^ιτο^ργούσης βιθμηχανΐκής <5 χνικής έπιχειρήσίως, οί όποϊοι άπα σχολοΰνται είς τήν κατασκευήν ή ί- πόκτασιν τών κτιρΐακών ή μηχανικόν έγ'καΤαστάσεων αυτής. («Διότι» — 6 ίτθγραμιμίζεται — «αί εργασίαι τώ» μΐσθωτών τούτων τής επιχειρήσας ημπορεί μέν νά σνμβάλθνν είς τ4 μέλλον είς την έπίτευειν παρσγοίγήρ βιομηχανικών ή βιοτεχνΐκών τΐρο'ίόν- των, ή όποία αποτελεί χον σκοττον τής έπιχε'Ρΐίσε6Λ, άλλά δέν συνβέον- ταΐ πρός την ένεστώσαν παοο?γ»γΐ- κήν δραστηριότητα αυτής. Σι/νβπάς, αί άπ°δθιχαΐ των άπασχιΛηβέντ«ν είς τάς εργασίας αύτάς μισθωτΗν δ^ν ύπθλογίζονται διά τήν ϊοθ πρθκειμένου φόρον είς τής έπΊχεΐρήσεως». ΒΠΙΤΡΟΠΑΙ ΚΛΑΔΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΝ Ό Πρωδυπουργός κ. Γ. Παπσδο- πουλος «δεχθή χβές αλληλοδιαδόχως έκπρθσώπθυς των έμπόρων, 6κ>ρΠί{ά
νων, επαγ·γεΛματο6ιοτε<χνών) ίφοπλι· «των, τής 'Εθνικής φθιτ^τΐκής Ένώ σεως ■Ελ,χάδος (ΕΦΕΕ) καΐ τοί)ς πρυτάνεις των Άνωτάτων 'Εκπγαιβ«^ τΐκών Μδρυμάτων τής χώρας, μ£·τ* τών όπθίων καί σι/νειργάσθη, πΐ βισ. ,^οοων θδμάτων άιπασχολούντων τάς παιραγωγΐκάς τάξεις τής χώρας, τί,ν σπθνδάζονσσν νεολαίαν «αί ϊον έτπ σΐτηιμθνΐικόν κόσμον ΔΥΟ ΟΜΟΓΒΝΕΙΣ ΕΚ ΤΕΝΒΔΟΫ ΕΤΥΧΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΉ— ΟΙ καταφυγόν—ς ενταύθα έκ Τενέδθυ 6μογενεΐς>
τουρκΐικής ΰπηκθότ^τος, |
καί Γ. Λνμττέρΐος εζήτησαν καΐ β*ι>
χον αρμοδίως πολιτικόν άσυλον.
"Ενας αγγλος κτηνατρόφος επέτυχε διά δΐασταυρώσεως καταλλήλων > ενών κθνίκλων να παραγάγη κουντ-
λΐσ νέ πίλιμαΤα ποδών παχύτερό < αί σκληρότερα , ώστε να δΐαβιοίν σέ ονρμόΐΤινα κλουβιά, χωρΐς να δλά πτουν τα ττόδια των. Κατά τόν άρξάμεν% μήνα Δεκέιδρι όν Σύστημα επιγείου οαντάρ διά την ανί'χνευσι, καί ερώτησιν των κινή σε<ον άνδρών «αί σχημάτων είς τα μϊ τάπισθεν. ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΊ ΥΠΟαγΈΟΣΕΙΣ Δ'ά την Εύρωπαϊκήν Πολιτικήν ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ «ΟΡΟΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟιΚΩΝ (πλήν τώ,, τφθεΡχσμίνον ίς 6μπ°ρικών συναλλαγών ή τρα—εζΐκών καταθβσεων κσί των δσ.νείων τ) ττΐ-ΓΤω σιων τοθ Α.ιΝ. 412)68). 'ΥΗτσχρεοι είς υποβολήν δηλώο». ν φυσικά ή νοιμικά ·πιρόσ«τΐΓα διά τό Ούς καΓΓαβληθέντας ή πιστωθέντας οΐά λογαριαΒιμόν τού δΐκαΐούχον έντδ* τοθ μηνός 8)ιβρίθυ. Άρμάδιος ΟΓ«<- νομΐκός "Εφορος 6 τής —ριφειοείας τοθ ύττσχρίου. Καταιβολή τοθ συν τή ί/πθ6ολή τής δηλώσεως. των ύπθχρέων τταροηκρατήσεων φάροι; βέον νσ υποβληθή και ύ νος δήλωσις είς τόν βίκθνσμικδν ρ°ν τής περιφερείας τού τών τόκων τκριέχθντα τα υπό τού αρβρου 71 ττσρ. 1 Ν Δ. 331255 ό- ριζάμενα στοΐιχιεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΙΜΑ,ΤΩΝ, ΑΜΟΙΒΩΝ ν.: ·Υττόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσ"· ως: ΑΙ ήιμ-εδαπτητΐ Α. Ε. καί οί σι/ν1 ταιρΐσιροί Ν. 602 διά τα κατά μτν 8)βριον διανεμηθΐέΐ'τα μερίσματα πρ1» μερίοιματα, τόκοος έ£ Ιδρυτικών τι- τλων, ά-μοιβά»: καϊ πασοσΤά διοι«ητι κων συμβουλήν, ώς και έκτός «ΐισ6«Γ>
άμοιβάς διευθκντών, διαχεΐρ'στών, ά
νωνύμων ίχαιρειών.
ΒΠΙ ΛΟιΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΜ
ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ· Ύπόχ^οι
οί κατά μήνοτ "Οκτώβριον σ) Ήξαρν».
ρώσανΤϊς τοκαμερίδΐα ώμολογιών καί
λονπών χρεογιράφων τοΰ Δημοσίου ή
ί»μεδο—ών Ν Π., 6) οί καταβαλόντες
μερίσματα -πιροελεύ—ως έξωτεοιχοΰ
είς φυσΐκά π Ν.Π. Ή παρακράτησις
ένεργεΓτσι καττά την ίξαργύοωσΐν
των τοκθμεριδίων ή τήν καταβολήν
των μβρΐσιμστων. Ή απόδοσις το0
φόρου συν τη ύποβθλή τής δηλώσίως
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ ΠΑ-
ΡΙΑΙΚΡιΑΓΓΜΣιΕΩΣ ΦΟΡΟΥ:
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΕΡΓΟΛΑΒίΙΝ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ, ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ,
ΜΕΣΙΤΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩΝ ΕΙΔΟΝ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΛ
Σ-ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΠΡΟΣΟΔΟΝ
Ύττάχρεοι 'Εργοδόται κλττ. (ή καϊ
τα ιδία ώς &ν<ο πρόσωπα έφάσθν Λ δαρύνω,, οούτά Φαρός δέν πσρε«οατή- θη), καταβαλάντες κατά τόν μήνα 8)βρΐον τή, αξίαν Τοΰ ξργου ή τήν αμοιβήν π' προμήθειαν ή τό <Όμπτείκο ντ»μένον μίσβωμα. Ή δήλωσις έτΠδΐ- δεται είς τόν οικονομικόν ϊφθρον τ."|<; Βδρας τοΰ ύπαχρέθυ. Συν 'ή 8>λώ-
σει καί ή κοίΤσι6οΧΓ| τοθ φόρθυ ύττθλο
γΐζομένον ε[ς 1,5% έτττϊ έργολάβων
καί έ,νοιικιαστών -πρόσοδον «αί 15%
έΐτι Α/τι—ροσώττων, ττρακτάρων κλπ.
ΠΡΛΚΤΟΡΕΙΑ ΤΥΠΟΥ. €ΥτΓθβολί|
δΐνλώσεως καί καταδοιλτι τού παρακοα
τηθόντος κατά μηνα Σ)6ριον εΐδικοθ
φόρον υπό των τφακτθρείων ήιμ*ρη<Γί Ου καϊ ττεριαδΐκού Τύιτθυ. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Ύπάχρίοι <>) κα
ταβαλόντες ίντός το0 μηνός 8)6ρ(.ι/
άττοζηιμιώσεις είς όΑλοδ—-άς έπΐχει
ς διά την παραχώρησιν τής χρή
μίβάδων ττορραγωγής, σηιμάτων
ττρονοίΐίων, κΐνημοοτθγραφΐκώι, ταινι-
ών κλπ-., π«ρί ών τό αρθρον 8 Ν Δ.
4444)64. Συν τή δηλώσει καί Λ κα
τσΛσλη τοφ φόρου.
ΔΗΛΩΣιΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡ-
ΠΑΣιΙΩΝ
'Υτο5χρεθι είς υποβολήν
καί καταβολήν τοθ άναιλθγοί>ντος
Ρου έττι των άκαθαρίστων
μηνός ΌκίΓωβρίου 1) Βιομηχσνικβ»
και βιοτεχνικαί έΐτηχΐ'ρήισεις Α.Ν.
660)37, 2) ώΐτικεΐιρήσεΐς έμπθοίας
ί ώ κιν^μαΐταγραφι-
καί
«ών ταινΐών. 3) μοταφορικαι
ΑΙ τροπτεζΐκαί καί τταραγοανης ή··
λιοοτρικοθ ρεύμαίΓος έ—ιχεΐρή~,ς 5ιά
τα όκαβαριστα ίσοδα αότών μηνός
ΣβτΠβμβρΙθν.
ί'Σημ.: Είς ιτασας τάς άνωτίβω
■««Οΐ—Γώτ-ις ό φαρός καταβάλλεται
έξ ολοκλήρου κατά: τόν χρόνΐον τής
έπιθσσΐεως τής δηλώσ«ως5.
ΑΙ άσφοΛΐστΐικαί έττιχΕιρήσεΐς »ί
οννα κοΛαβάλουν την 3ιΐν δόσΐν (1)3)
τού* φόοου βιά τα <5καβάριο·τα δσοδά των ίξ άσφαλίστρων τού τρΐμήνθι Απριλίου - Ίουνίαυ. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ Φ.Κ.Ε. (Β. Δ. 1)2)51) •Υπτόοορεοι: 1) ΑΙ μηχ καϊ βιοτεχνικαί έπιιχεΐρήσεΐς δι* ΊτΧί/άς €ίδών ύποκί«μένων είς 6.κον φ,Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς β*: Δ«· «(σαγωγάς μηΐνός 8)βροίι», ί- -ίδθσΐν τής δηλώσας καί καατάβο- ίλήν Τής 1ης βόοτως (1)3) τοΰ *ό- ρθ". Δι' είσαγωτγάς ,μην^ς Σ)6ρίο<; καταβολή τής 2ας δόσεως καϊ δ·' ι! σατγωιγάς μηνός Αύγούστου καταβο¬ λήν τής 3ης δοσβως. 2) Παβαγογβί (ί καίτα<~ευο»τσϊ ΐ είσαγωγεΐς (μή βιομηχανικήν β βιοτ«χνι· Ποΐαΐ α! προθεσιμίαι καθ" &ς θά ϊίγο βληθοΰν δηλώσεις ή ύποβολή τής δηλώσεως καί ή κα¬ ταβάλη (έφ' άπαξ) τοϋ φόρου, έφ δσον ή έκκαθάρΜΤΐς Ιληξεν ή ή δι¬ άλυσις εγένετο την 30.10.1969. Άλλως ϊντός μηνός άπό τής εκ¬ καθαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15.12.69 ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΊΌΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήσεις, Φνοι- κά ή Νομικά ΠοόσοΜΐα διά τάς ΐγ- γραφείσας είς τά βιβλία κατά μή· να Νοέμβριον πράξεις δανείων δια νομής κερ>δών καί πάσης φύσεως ά
πολήψεοη· τιών έταίρων. Συν τη ό
ποβολή τής δηλώσεως καί ή κατα-
6ολή τοΰ χαρτοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί Άοχιτέκτονες καΐ Μηχα-
νικοί υποχρεούνται είς υποβολήν
δηλώσεως καί καταβολήν φόρου διά
την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν
τεχνικών έργων κ.λ.π. πρό τής χο¬
ρηγήσεως τής σχετικής αδείας ή
τής θεωρήσεως τών σχεδία>ν κλπ.
2 ΟΙ τό πρώτον άρχόμενοι τών
εργασιών των έπιτηδεΐ'ματίαι υπο¬
χρεούνται νά ύποβάλουν σχετικήν
δήλιοσιν πρός τόν Οίκον. "Εφορον
τής περιφερείας άσκήσεως τοΰ ε¬
πιτηδεύματος καί νά έφοδιασθοΰν
μέ την υπό τοϋ Ν. 4045)60 προβλε¬
πομένην άδειαν. Ή δήλωσις δέον
νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως των
εργασιών.
3) Επί έκμισθώσεο>ς άκινήτων
είς την περιφέρειαν τέιος Διοικήσε-
ίος Πρωτευούσης υφίσταται, ύπο-
χρραισις ΰποβολής είς τόν αρμόδιον
Οικονομικόν "Εφορον αντίγραφον
(ει'ις διπλούν) τοΰ ίδιωτυκοϋ μισΐθω
τηρίου κατά τάς ανωτέρω διακρί-
σεις: α) Επί καταστημάτων άνε-
ξαοτήτως ποσοΰ μκτθώματος. β)
Επί οίκιών μόνον είς περίπτωσιν
συμβατικού μισθώματος άνω τών 2
000 δρχ. μηνιαίως.
4) Δήλωσις άποθηκών: Τπόχρε-
οι οί έπιτηιδευματίαι οί προτίθέμε-
νοι νά χρησιμοποιήσουν χώρον πρός
άποθήκεχ'στν αγαθών ή έτέραν πλήν
τής κυρίας επαγγελματικήν έγκατσ
στάσιν. Ή δήλωσις ύποβάλλεται
είς τόν οικονομικόν εφορον τής πε¬
ριφερείας τοΰ ΰποχρέου πρό πάσης
χρησιμοποιήσεως τών άποθηκών ι")
τής έπαγγελματικής εγκαταστάσε¬
ως (άρθρον 13 ΚΦΣ).
5) 'Τποβολή καταστάσεων υπό
Α.Ε. έντός διμήνου άπό τής έγκρί-
σεως τοϋ Ισολογισμόν, αί ήμεδα-
παί Α.Ε. υποχρεούνται νά ΰποβά-
λουν διά. τάς όνομαστικάς μετοχάς,
ατομικήν κατάστασιν δι* έκαστον
μέιοχον καί συγκεντρωτικήν τοιαύ¬
την μέ τά έν &ρ'θρ<ρ 52 παρ. 1 όρι- ζόμενα στοιχεΐα. 'Επίσης έντός τής αυτής προθεσμίας ύΛοχρεοΰνται είς υποβολήν καταστάσ'εων διά τάς ά- μοιβάς τού Διοικηΐΐκοϋ Συμβουλι¬ ον καί τοΰ ποοσοΜπκοΰ, τάς παρε- χομένας διά τού εγκριθέντος Ίσολο γισμοΰ. κήν έπΐιχείρησΐν) είδον είς τάν ώς άνω εΐβικόν Φ.Κ.Ε. δ'4 τα όκαθαριστα £σοδα των κατά τον ιμ'να 8)6?·ον ττωληθέντοίν ?[ διά ΐην αξίαν τών Ιδιθχρησΐιμθττοΐηθέντων η αιλλως πως δ'ατεθήτων ώς ανω εΐβώι/ Καταβάλη τού φάρ°υ έφ' ατταξ σ>ν
Τή δηλώσει. (Σημ.· Περί των ά—Λ-
λαογών έκ τοΰ εΐδικοΰ Φ.Κ.Ε. καί λοι
ττών λε—-αμερειών βλόπϊ,τε Α.Ν. 154
)57). 3 . Βιοτβχνΐκαί
ααικχαρωδών ττροϊόντων έτησίας
Ρ&ς σ^31κχάρεως άν« τών 6.000
διά τάς κατά μήνα 8)6οκ>ν
σθείσας ή ε1^οοχθείο·ας ποσότητας.
ΣΟν τή δηλώο-ει καί ή καταβολΛ τού
φάρου επί συντελεστή 3% ή 2% ττρο-
κε'μέν°ιι περί 6ιοτειχΐνιών έγκατεσ*^
μένων είς νήσθυς, πληθυσμόν κάτ«
των 50.000-
ΔΗΛΩΣιΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙ¬
ΑΣ
Ύπρχρεοΐ: ι) ΑΙ επ ι χει ρήσεις -ι»
χνη.τής μετάξης διά τα άκαθάριστ·.
έσοδά των μη/νός Νοβμδρίου έκ ττ»
λήσ^ων τοΰ προϊόντος (συντελεστή·
φόρθυ 2,0% επί τής τιμής χθνδρικ,ν,
πωλήσεως). 2) ΟΙ εΐσαγοϊγεΐς φσ-
βεντιανών ε>ϋ5ών καί πορσελάνης ΠΡΟ
ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΑΥΤΩΝ έκ τοθ
υποχρεούνται είς ΐητοβολΛν
καί καταβολήν τού φόρον
ίπΐθλθγΐζομένου επί τή;
τής λαμ6*νοιμ£νης ύπ" 5ψιν
διά Τήν επιβολήν των δσσμών καί
I-
πί σοντειλειστή 10% διά τα φαβεντιο
νά καί 15% διά τα έκ -π-ορσελάνης.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
α) Δήλωσις καταναλώσεως είδών
Ν.Δ. 3829)1958. 'Τπόχρεοι: ΟΙ εί-
σαγοιγείς ή διασκευασταί ε'ιδών π-ϋ
ριλαμβανομένίον είς τόν πίνακα τοο
αρθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς άνο Ν.Δ.
(τυροί εύρο)Λαϊκοί, δοϋγοιι κλΛ.
κλιματιστικαί συσκευαί, άνελκυστή
ρες κ.λ.π.) δώ τό σίΎολον τίδν άν
καθαρίστίον έσάδων μηνύς 'Οκτω^
βρίου (τής έκπτώσεος 20% καταο-
γηθείσης διά τού Ν.Δ. 53)68).
β) Οί είσαγωγείς ή παραγογοί
κηρώδων ύλών (πλήν τού κηοοΐ)
μελισσών) διά τα άκαιθάριστα έ'σο-
δα των κατά μήνα "Οκτώβριον πω-
ληθεισών ΰλών αποκλειστικώς πρύ^
κατασκευήν κηρίιον, λαμπάδον,
σπαρματσέτων.
Είδική είσφορά υπέρ ΟΓΑ Νο-
μου 4169)1961. 'Τπόχρεοι οί είσα-
γιογείς ή κατασκευασταί είδών τοί;
ίϊρθρου 11 τού νόμου 4149)1961.
Ή είσφορά (10%) ύπολογίζεται έ
πί τής άξίας των κατά μήνα Όκ
τώβριον π«ληθέντο)ν ΐϊδών. Ή εισ
ώς καί ό φόρος τών δύο προηγού¬
μενον καταβάλλονται συν τϋ δηλώ-
τει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟ1
Κ.Φ.Σ.
Απόδοσις χαρτοσήμου άγρστι-
κών προϊόντων. Μέχρι 10.12.1969
5εον νά υποβληθή ή διπλότυπος δή
λωσις άποδόσεοις τελών χαρτοσή¬
μου, εισφορών ΟΓΑ καί δακοκτο-
νίας ελαιών, μετ" άποδεικτικοΰ κα-
ιαβολής αυτών, επί τής άξίας των
κατά μήνα 'Οκτώ&ριον έκδοθέντων
στοιχίίοιν άγοράς γεωςγικων προϊ¬
όντων, πωλήσεως γεωογικών προϊ
όντων ιδίας παραγωγής καί έκκα-
θαρίσειον επί πωλήσεως διά λογα¬
ριασμόν των παραγωγήν.
'Τποβολή Στοί.χεί(Λκν υπό τών 'Ε-
ξαγοιγέιον διά τάς άναγγελ&είσας
διαφοράς κατά μήνα "Οκτώβριον έ
πί των θεωρημένων τιμολογίιον
τοιν (άρι&ρ. 53 παρ. 2 ΚΦΣ).
Απόδοσις Χαρτοσήμου υπό το>·
Άσφαλιστικών Έπιχειρή<ΐεϋ3ν. Ε¬ πί τής άξίας τών καταβληθεισών η πιστΜθεισών είς τα βιβλία των άμοιβών ή άποζημιώσεων τού τρΐΓ μήνου Ιουλίου — Σεπτεμβρίου (έγκ. 'Τπ. Οίκον. 67*6)1969). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟ2 1) Φυσικων Πρόσωπον. Μέχοι 10.12.1969 ή 9η δόσις (1)10) τοθ φόρου επί τού είσοδήματος 196». Όμοίίος καί διά τα φυσικά πρόσιο πά, άτινα κατ' εξαίρεσιν έ·δι*αιονν το είς υποβολήν δηλώσεως μέχρ» 10.4.1969. 2) Νομ. Προσώπων. Κεριδοσκο- πικοϋ χαρακτήρος, άτινα εκλεισαν Ισ·ολογ»σμόν την 30.6.1969. 'Τποβ& λή δηλώσεως φάρου εΐσοόήματος καί καταβολή τής 2ας δόσεως τού φόρου (1)6) ώς καί τής 2ας δόσε¬ ως τοΰ προκαταβλητΐου (1)8). Τα κλείσαντα Ισολογισμόν την 31.12Ί968 δέον νά καταβάλουν την 8ην δόσιν τού ποοκαταβλητέου φό¬ ρου. 3) Νομ. Προσώπων υπό εκκαθά¬ ρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.12'69 ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Αί προβλεπόμεναι θεΤικαΐ άντιδρά σειζ πα'ικοΰς νόμους) τάς οποίας ένέκρι- ναν αί κυβερνήσει ς των ΙδρυτΙκών Κρατών ε|ς εφαρμογήν των έν λόγω Συκθηικών. 'Εφόσον τά νέα μέλη δέν 0α ηδύ¬ ναντο νά φθάθΌυν άμέσως είς τήν Ι¬ δίαν μοίραν μέ τούς εξ είς τήν δι3 κλιμακωσιν τής ένσωματώσεως, δέον νά προβλεφβοΰν μεταβατΐκσ.1 περίο- δοι διά τήιν βαβμιαίαν ;—' οώτών Ι- φαομβγήν τών κοινοχικών' μΐ>χανι·
σμών.
ώπεύβυνοι ουμοώνως τφ
1090)1938
Ίβιοκτήτπς —
Χ*ΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΕ
Καταικΐα ΚΙαυοφκου Βότση 55
ΠροΤστσνβνος Τυτ»νραφβ[
ΓΑΒΡΓΗΑ ΓΛΒΒΙΗΛΙΔΗΕ
ΚατοικΙα ΧΗο^ππκου 12
ΑΜΟΑΛΗ
ΕΝΑΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολβύθησις
τής εξελίξεως
τής ανδρικώς Μάδας
ΘΔΟΣ ΒΟΓΑΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ι (ΣΕΠ).— Τα
σμοττα τής συνΓδρίσ,ς το0
θυ ύΐτθυργών των Εύιροίπαϊκών Κοΐνο
τήίΓων τής 17ης Όκτωβοίου ίπτηρ-
ξεν Ικανοποιητικόν διά τάς Βρυξέλ-
λας. ΟΙ ύπουργοί των Εξωτερικών
δμεΐναν σύμφωνοι £ιπί τ°ί) σημείον 2
τι ή 'Ε3πΐτροπή έξβττάνιισεν ?να «πΌ-
λθ καλόν» κείμενον εργασίας διά τής
γνω|μΜ5οτήσεως τής σχετικώς μ£ τάς
ΐς είσδθχής είς την Κοινήν Ά
της Μεγώλης Βρϊίττανίας, τής
Ίρλανδκχς, τής Δανίας καί τής Νορ
βηγίας. Τό έγγραφον αύτό, συνιστά
μενον άιτό 100 ττζρίττθυ σελίδας, θά
εξετασθή έξονυχΐστΐκώς άιτό τ£ Συ«
6ούλιον; κατά την πρώτην
θημίρίσιν τοΰ Ν*>3μ6ρίθυ.
τό Συμβούλιον Ανέθεσεν είς
Πρέσβεις των "Εξ -καρά τή Κ°ινη
Άγορπ είς Βρυξέλλας δττωί προβούν
είς την συνήθη ιμελότην τού κειμένου
( ή'Επ-ΐτρθττή αυτή πρθπαρασκευάζίΐι
δλας τάς άποψάαεΐς τού Συμβουλι¬
ον ύιτθυργών).
Έν τούτοις, σΐίγκϊκριμέναι άπθφά
σεις των £ζ κυβερνήσ£ων δέν πρέιτο
να άναμένωνται παρά μετά τήν δ'ά-
σκιεψιν «θιρυφής, ή οητοία ωρίσθη διά
τήιν 17ην καΐ 18ην Νοέμβριον 1969
Οίίτω, δέν εΤναι δυνατόν νά προβλε.
φθή άπό τούδε εάν — δπως πολλαί
έλττίζουν έντός χαϊ έκτός τής ΕΙ Ο !
Κ. — θά δοθή, ώς Χο'στουγεννιάτ'-
κον δώρον τοθ Ετθυς αυτού, τό «ποά
σΐνον φώς» διά τήν Εναρξιν δι<χπο;χγ μοίτεθσίων ή( τθαλάΐχιστον, προκοτ- ΤοοΡκτικώ,, τοιούτων, έιτί τής είσοδον των ώς ανω ίπταψηφίων είς την εό>-
ρωπαϊκής οικονομικήν Κοΐνότηία,
Είς την γνωμοδότησιν τής σγετ'-
κώς μέ τάς αΓτήσεΐς ττρο^ωρήσεοζ.
ή "Επιτραπή άναΛύει τα προβλήιματα
τα άνοχύτττοντα ίκ τής
παραλλήλως μ| το: δεδομένα τής
σφάτου έεελίξεωί. ΚσΛά
μέ τάς ποθγενεστέρας γνωμθδθτή-
σεΐς ή ανάλυσις αυτή 6ασ!ζεται έττι
τής άρχής τού συσχετΐσμοΰ τής δ'ευ
ούνσεως ,μέ την εσωτερικήν ένδυνάμ^
σιν τής Κοινότητος. Έττί τού θέμα
τος αώτοθ άριχής, δέν ύπάοχει πλέον
δΐαφορά αντιλήψεων είς τοΰς κόλπθι,ς
τής Κοινότητος.
Όιπωο^δή,πθτε, τό Συμβούλιον υ¬
πουργόν όψείιλει νά -προβή ε|ς λε,π^ο
μερή εξέτασιν δλων των στοικείων
των άφθρώιιτων τόΐον την βρεττηΐνΐ
κτΊν γεωργίαν, δσον καί τόν σνγχοο-
νισμόν τής οίκονοιμικής καί χρημιτι
κης πθλιτικής. Μαρίκα άττό τα στο»
χεΐα αώτά άπστειλούν «εΰφλεκτον ί>
λην». ΟΙ κύκλοι των ΒΡυξελλών 5έν
διατείνονται δτι κατήγαγον τεραστί¬
αν επιτυχίαν, άλλά θεωρούν ώς ση¬
μαντικόν δτι ή σχ^τΐική διαδικασία
ετέθη είς κίνησιν καΐ δτι χωρεϊ πρός
τόν καλόν δρόμον, "Οταν -δέ άρχϊ-
σθμν αί δια—ραγμαΐτεύσεις, θά ττοέπη
νά διεξαχθοΰν μέ άδιάλειτττον ρυθαόν.
Έν πάση περιπτώσει, καΓΓά τ^ν
γνώμη,, Τής Επιτραπή ς, ένδείκννται
να έξίτασθούν ομού αί αίτήσεΐς των
τβσσάρων ίΛτοψηψίων. Λύσις βνει;
τής Μεγάλης Βρεττανίας ή μ| μό-
νον την Μεγάλην Βρετταΐνίαΐ' δέν θά
έλθγίζβτο ΙκανοτΓθΐητιική. "Ετερος δ
ροί, άπορρέων (!ίπό τήν φάσιν τόν
πραγμάτων, άφορά την ύποιχρέωσιν
Των ΟπΟψίΐφίων νά άττθ&ε-χβοί,ν δχι
μόνον τάς Συνθήκας Παριοίων (Ε.Γ.
Α.Χ. 1952) καί Ρώ,μης (Ε.Ο.Κ. καί
Εύρατόμ τού 1957), άλλά καί δλας
τάς αποφάσει ς (δηλαδή τοθς
Ο ΖΑΝ ΡΕΎ- ΑΠΕΥΟΥΝΕΙ ΕΚ¬
ΚΛΗΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΚΥβΕΡ
ΝΗΣΕΙΣ
ί£Ις τό τέλος τής γνωμοδοτήσΐως
της επί τής διευρύνσεως, ή Έπ-ιτρθ-
πή άνανεώνει τήν πρότασιν Της διά
την δσ-ον τό δυνατόν τοΕχι/τέραν £^αρ
ξΐν τών δια—ραγματεύσε^ν ΚαίΓά τάς
ττροο-φάτθυς δηλώσεΐς τού πρός τόν
τύπον, 6 πρόεδρος Ζάν Ρέϋ διηνκρί
νησεν δτι, τΐιχνικώς, ή απαρχή τών
διαιπραγΐμσ/Γεύσεων εΤναι έφι«τή άπό
τού θέρους τού 1970. Άπηύθιινε» εκ
κλήσιν πρός τάς Εξ κι,'βερνήσεις ιΑς
ΕΟΚ ίνα έιτιΐδείξουν πολιτικήν θέλη
°ιν καί νά ίξεύρθυν επί τέλους λύ'ΐν
είς τό διττόν πρόβ,λημα τής «έσωτε-
ρ··κής ένδνναιμώσεως» καί τής «6ιευ-
ρύν,σεως». Σ,χετι,κώς, ή 17η Όκτο)6ρί
οί/ θεωρεΐται ΐγδη ώς πρώτ σταθ-
μός έπτιτυιχΐας διότι έσημείίοσΕ σει¬
ράν κοΐνών άΐτοφάσεων, ώς π.χ. την
Μ τής κοΐνίς έμιπθρΐκής πολιτικής
καί την ίπί τής ενάρξεως συνοαΐλιών
καί διαττραγΙΌΤεΟσίων μέ διαφόοοιτς
μεσαιγειακάις χώρας.
ΑΙ αποφάσει ς αύται είχον έτοΐμ,·
σθή άττο καρού άπό την
ή άποία ύπέΐβαλε λεπτθιμερίΐς
αεις καϊ επί δλων των αλλων θεμί
των, τών οποίων ή λύσις πρέπει νά
έπιτευχθή έντός τών έναπομενου1'ώτ
έβϊθιμάΐδων μέχρι τού τέλους τού
1969 (σπότε καί όλοκληροΰται ή με
τοοβατιική φάσΐς τής Κοινής Ά·,ο-
Ράς). Κνριαριχεΐ ή γνώμη δτι — 5-
πως σμνέβη καί μέ τάς περιωνύμο· ς
«μαραβωνίους θΊΛίεδριάσεις» — τ^,
Συμβούλιον ύπθυργών θά έξεύρη «μς
ζικήν λύσιν».
Χόρστ Κόλλ<μαν ΕΜΠΟΡ.ΙιΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤ' ΑΡΧΗΝ ΣΥΜΦΠΝΙΑ ΕΠΙ ΚΟΙΝΗΣ ΕΜΠΟ'ΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙ- Ωρισμέναι διμε,ρείς συμβάσεις ρ,' νανΤαι άκό^η νά συναφθοΰν διά 3 £ τη. ΎιπθχρεωΤική ή γνωμάτευ".ς τής Έπιτρθΐττής Β,ρυξέλλαι (ΣιΒΠ)— Κατά την Λ· νβδρίαν των ύττθι/ργών των Έξωτεοι- κών, την 17ην Ό'κτωδρίου είς Ληΐ' ξβμβούργον, έττετεύχθή κατ' άοχην συμφωνία επί τής συνάψεως κοινών έμνπορΐχών συμβάσεων τής ΕΟΚ <«4 τρίτας χώρας. Ή ΈπιΤρθπτή των μονίμων έκττροσώττων τών Εξ κυβερνή σεων ττοοΡά τή ΕΟιΚ έκπονεΐ ήδη τ ό άπίσημθν'κείμενον. Δι' δ,Τι άφορά τό ίμιπάοΐον Ι*έ τόν άναΤολικόν σμν.τ σητισιμόν, τα Συμ6ούλιον ενέκρινε τήν πρότασιν καθ" ήν τα Κράτη-—υέΛη χαίρουν άκόμη τής δυνατότητος νά συνάπτθυν διιμερεΐς συμφωνίας (ΐέ- χρι τέλους 1972. "Ηδη, είς τό π. ο σΐίχές μέλλον, ή συνομθιλόγησις νίων σομβάσεων δέν θά ϊΐναι δυνατή π^- Ρά κατόπιν ΐπροηγουμένων δΐαβομλίυ σεων ιμ£ταξύ των χωρών - με*ών καί τής ΙΕττιτρθπής, Ρ. Μάιρν ΔΙΑ Ν.Δ. ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ ΕΦ 'ΟΑΩΝ ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΛΩΝ ΥΠΕΡ ΑΙΜΕΝΙΚ, ΤΑΜΕΙΟΝ Τέλη έττί των ττεΤρειλοειδών μένων έκ τού εξωτιερικοθ η τταρσ.γ'>
μένων υπό των ήιμεδαπτών ΔιίΑιστηοΙ
ών έπιβάλλονται διά τοθ ίιπ' άριβ
357>196Ί9 Ν. Διατάγματος δημοσία
θβντος είς τό ϋπ' αριθ. 248 Φ.Ε.Κ-
Τα τέλη ^πιβάλΛονταΐ ύιττέρ· α) τώ»
Λ'μενικών Ταμείων τής χώρας ,β)
τού ΌργανισμοΟ Λιμένος Πειραιεί,
γ) τής "Ελευθέρας Ζώνης τοΰ λι,μένο*.
0εσσαλοινίκης καί 6) τοθ ΕΙΒιχού
Ταμείον Μηχανημάτων Λιμενικώ>'
"Εριγων.
Τα έν λόγω τέλη ωρίσθησαν ώς έ
ίής·
Επί τής έσωτίρΐκής καύσε«ς πε-
τρελαίθυ καί ιμοοζοϋτ δρσχ. 8 κατά
τόννον.
ΊΕιτΐ τής βενζίνης 6ραχ. 16 κα*ά
τόννον.
Επί τού φωτιστικοΰ π-ρτρβλαίου
δοαχ. 2 κατά τόννον.
'Υττόχρεος διά την καταβολήν τού
τέλους είναι ό ικαραλήπττης £π' όνί-
ματι τοο όττοίου λαμβάνει χώραν ό
έκτελωνισμός πρός ανάλεσιν διά τα
είσαγάμενα ίκ τής άλλοδαπτής ττετρε
λαιοειβή καί ό παραλήιτττης έπ' ονό¬
ματι τού όττοίου έκδίδονται τα παρα
σταΐτικά ιταραλσιβής προκειμένον ττε-
(ρί των παροτγαμένων είς την ήμεβ^-
πή».
Ή καΤανομή τοΰ προϊόντος των
έν λόγω τελών μεταξύ των ανωτέρω
Όργανΐσμώιν, είς τούς λιιμένας -ιών
ώττο!«»ν λαμβάνει χώρα 6<ακί<νησις πετρελοειίών, πραιγματοποΐίΤται διά κοινής αποφάσεως των 6πουΡγών 01- κθ,νθμικών, Δηιμοσίων "Εργων καί Έ μπαρΐικής Ναυτιΐλίας τ0 δέ Είδ·<όν Τοβμεϊον Μηιχαντ»μάτων Λιψενΐκών Έρ γων δικαιούται ποσοστόν 6%. Όοίζε ται έπίσης δτι τό τέλος καταβάλλε¬ ται είς άς ίπ^ρ'ΠΓτώσει ς υφίσταται ύπαχρέωοις καταβολής δασμών ή ·οι πών φόρων. Διά τ°5 νέ0" Ν.Δ. καταργοθνται ό Ν. 2790)1954 «ΠεΡι έ.ττ·βολής δι Η ΚΑΔΛΙΕΡΓΕΙΑ ΓΩΝ ΞΕΝΟΝ ΚΑΠΝίΐΝ|ΕΝ ΕΛΛ-ΔΙ Συνέχεια έκ τής 3ης ζζ. νά αποκτήση κιιί άοιστα έρευνητικά στελέχη. ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΈΙ ΑΣ ΤΩΝ ΞΕΝΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ Ή καλλιέργεια των άλλνθδοιπιον καπνών είς την χώραν μας εΐνιι οίκονομικώς συμφέρουσα, οιά τοΰς κά·ο)θι λόγοιις: 1) Άποδίδουν υψηλήν άκαθάοι- (Τΐον στρεμματικήν πρόσοδον. Σ η- μειωθήτο) ότι ή άκηθάριστος στρεμ ματική πρόοδος τών Μπέρλευ, εί- νηα κατά μέσον (ίσον 4.14Γ> δρα-
χμ«ί (247 χιλιόγραιμμιοι πρός 18
δραχμάς), τής δέ Βιοτίίνα 5.000
δρχ. (200 χιλ. πρός 25δρχ.).
2) Ή έσοδεία τίιν κίΐπνίόν πιιο-
(ίτατιεύεται άπό τάς δικνμενεϊς και¬
ρικάς συνθήκας, καθ* όσον ή μέν
καλλιέργεια είναι απαραιτήτως πο-
τνστική, ή δέ άποξήοανσις τών ςύλ-
λων γίνεται έντός ξηραντηρίον ή
κλιβάνοιν καί ούχι διά τής ηλιάκης
άκτινοβολίας, ώς γίνετω τών άνα-
τολικών καπνών.
3) Δεδομένου δτι ή πλήοης αο-
σις τών δασμών επί τών έκ των χ<ο ρών τής Κοτνής Άγοράς εισαγομέ¬ νων 0Ίγαρέ·ττων, Θά επέλθη μιετά 22 έ'τη καί επί τοϋ καπνοϋ μετά 12 ετη, είναι ενδεχόμενον νά εχωμεν εισαγωγήν καπνών Μπέρλεύ καί Βιρτζίνια τόσον έκ τών μελών τής Κοινότητος (Ιταλίας), δσον καί έκ χωρών έκτός τής Κοινής Άγο¬ ράς, πρός παραγωγήν σιγαρέττον τύπου Μπλέντιτ, ήτοι μΐγμα άνατο- λικών καί καπνών Μπέρλευ κια Βιρ τξίνια έν Έλλάδ. Τό ένδεχόιμενον τουτο είναι λίαν πιθανόν διότι ή "Ελλάς θά επιβάλη δασμόν μετά 12 έ'τη άπό τής ε'ισόδου της είς τήν Κοινότητα, επί τοΰ είσαγομένου καπνοΰ κατά μέγιστον μόλις 12 πε- ρίπου δραχμάς, κατά χιλαόγραμμον, έναντι 126 σήμερον. Διά τούς α¬ νωτέρω λόγους ή έλληνική σιγαρετ τοβιομηχανία θά αρχίση νά παρά- γη σιγαρέττα τύπου Μπλέντιτ καί, σννεπώς, έπιτα-κτικόν άνακύπτει τό κα'θήκον παραγιογής τών ξενικών καπνών πρός κάλυψιν των άναγκών αυτής, διότι άλλως θά άπαιτηθή σε βαστόν συνάλλαγμα διά τήν εισα¬ γωγήν ξενακοΰ καπνοΰ. ΟΡΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΈΙΑΣ ΤΩΝ ΞΕΝΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ Ή ανάπτυξις τής καλλιεργείας τών ξενικών καπνών έν Ελλάδι, πρέπει νά επιδιωχθή υπό τούς κά¬ τωθι δρους: Πρώτον ή ανάπτυξις τής καλλι¬ εργείας τών ξενικών τύπον καπνοΰ δέν πρέπει νά γίνη επί των ήδη διά τα άνατολικά καπνά καλλιεργούμε¬ νον εδαφών, διότι αί οικονομικαί άπαιτήσεις (πλήν ολίγων περιο- χών) τών εγχωρίων καπνών καί ξενικών τοιούτιον, είναι βασικώς α- δίάφοροι. Είναι επιβεβλημένον ό¬ πως ήπαραγωγή τών άλλσδαπών καπνών προέρχεται έκ περιοχών ά- σθενοΰς οίκονομ^κής βάσεοις (Θεσ- σαλίας, Ηπείρου, Πελοποννήσοι» κ. λ.π.). Διά τοΰ τρόπον αυτού θά ε¬ πιτευχθή αύξησις τού είσοδήματος τών παραγωγών, οΐτινες καλλιεο- γοΰν ήδη προϊόντα χαιμηλης προ¬ σόδου (σττ'ηρά, δσπρια κ.λ.π.). 'Εκτός, βεβαία, εάν ή μόδα των κα πνών Μπέρλεύ επικρατήση καί πα¬ ρουσιασθή μεγάλη ζήτησις ελληνι¬ κόν τοιούτων, όπότε ϊπιβάλλεται δ- πος ή Ελλάς άπο&εσμεύση εβά¬ φη καλλιεργοΰμενα δι' άνατολικών καπνών, ίνα ταυτα διατεθοΰν πρός καλλιέργειαν κ*ιπνοΰ Μπέρλευ ή Βιρτζίντα. Διεύτερον, έπιβάλλεται δπο)ς με- ταξΰ τών καλλιεργειών τών έγχο)- ρίων καί ξενικών καπνών ύπάρχει ή έδαφική ζώνη ασφαλείας, λόγοο τοΰ κινδύνου άνεπιθυμήτο)ν δίασταυ ρώσεων, μέ συνέπιειαν τήν άλλοίω- σιν των ποιοτικων ίδιοτήτΐον αμφο¬ τέρων τών κατηγοριών καπνοΰ. Μία ζο'ινη άοφαλείας 5 χιλιομέτρων μεταξύ των καλλιεργειών καί ή καττ' Ιτος χορήγησις καθαροΰ καπνοσπό ρου υπό τοΰ 'Εθνικοΰ ΌργαΎΐσμοδ Καπνοΰ, είναι δυνατόν νά άποτιρέ- ψουν τόν κίνδυνον των διασταυρώ- σεων. Τρίτον, ή καλλ*έργεια τών κα¬ πνών αυτών, πρέπει νά γίνη επί με- γάλων άγροτ^ιαχίων, διότι οί μι- κροσκ-οπικοί άγροί των πέντε, των δέκα, τών δεκαπέντε καί των τριάν- τα τριών άκσμη στριεμιμάτιον είναι αδύνατον νά μας άποδϋ')σουν μεγά¬ λην παραγοιγήν χαμηλοΰ κόστους. Διότι είς τοιούτους άγρούς, δέν εί¬ ναι δυνατή ή ευχερής χρησιμοποίη¬ σις μηχανών κατεργασίας εδάφους, μεταφτ,^εύσεως, άρμαθιάσματος κ. λ.π. Ή κατατετμημένη γή αποτε¬ λεί έ'να έκ των κυριωτέρων σιιντελε στίδν τής χαμηλής παραγωγικάτη- τος τής γειαργίας μας. 'Επττακτική, όθεν, άνακύπτει ή άνάγκη συνενώ- οεως τών μικρίδν άγρών κατά τα εύρωπαϊκά καί άμερικανιικά πρότυ- πα. Οί είδικοί τής Κοινής Εΰριοπαϊ κης Άγορδς ΰποστηρίζουν ότι εκά¬ στη μονάς γεωργικής έπιχειρήσεως δέον νά ίχη τουλάχιστον 1.000 στρέμματα, κατά τα άμερικανικά πρότυπα, ίνα είναι βιώσιμη καί νά μή έπιξητή συνεχώς ένισχύσεις άπό τύ Κράτος. Τό ελληνικόν πενταετές πρόγραμ αα είς τόν γεωργικόν τομέα, ΰπο- δεικνύει διαφόρους λύσεις διά τήν θεραπείαν τοΰ πολυτεμαχκτμοΰ τής έλληνικής γής. Τα μέτρα αύτά, ασφαλώς, θά συμβάλλουν είς τόν σνγχρο'νκτμόν καί ανάπτυξιν τής καπνικής οΐκονο- μίας μας. Κοσμάς Παρασκευόπουλος Γεωπόνος Τό μ&γαλύΤίρον τού κόσμου Γιώτ άπό Ί'νες ύάλου «Σόλ - Κ°υέστ» έ- τοΐ'μάζεται νά έπΐχε'Ρήση τάν διόττ λουν τού Άτλαντΐκού, άναχωρούν ά· π-ό τ ό Ποϋλ Χάρμττουο. ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΥΠΟΤΟΥΠ.Σ.Ε. ΟΠΩΣ ΑΥΞΗΘΗ ΗΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΙΣΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓ. ΒΑΜΒΑΚΟΣ Ττν ανάγκην αυξήσεως τής^ πΡ'μο· δοτήσεως των 6οομ6αικθπαΡαιγωγώ.· Α πό 1,40 είς 2 τουλάχιστον δραχμάς ύποστηρίζει ό Πανελιληνΐθς Σύνβεσ- μθς 'Εξαγωγέων, ττροιτεΐμένου νά ττα- ρασχΒθοϋν κίνητρσ. είς τ°ϋς παρι/γω γοΰς διά τή-ν διεύρυνσΐν τής καλλΐϊο γί,ίας τού προϊόντος, τό όποϊο,, έ ι φανίζει ,μεγάλας έξατγωγικάς δυ'ατ^ι Τη τ άς. Τούτο έτονίσθηι καττά την νθε σινήν σύοκεψΙν τ°ΰ Συνδέσμθυ σχίτι κώς μέ την έξότασ'ν τής μένης είς την εσωτερικήν καί ρΐ,κνή αγοράν καταστάσεως διά "ί>ν
βάμιβαικα.
Ή άνάγκη αύξήσΐεως τής εΐσοδπιμ^
τικής ένισίχύθΐως τών παραγωγώ, 'ί
παγορίύεται, ώς έτονίσθη, έκ λόγων
άναφερθμένων είς την δνοδον τών
στθιχείων τοθ κόστους κσλλιεργείας
καί συλλογής τού προιότθς κατά τα
τελε«Ααϊα δτη. Παραλλήλως, άπό τή»,
πλευράς τών έξαγωγέων, τίθΐεται έττι
τάπητος καί τό θόμα τής ρνθμίστως
τής έμπορίας βάμβαικος μέ τάς Άντ
τολικάς χώρας, ώς καΐ ή άνάγκη ί-
νι^χύ:ΐιεως τής έξαγωγής τού πρ^'όν-
τθς ττρός τάς χώοας τοθ έλεαθέρου
συναλλάγματος. Παραλλήλως, πρόκΐ
ταΐ νά τεθή ύπ' όψιν τών αρμοδίων
καί Τό θέυα τής έπ'στροφής τού χαο
τοσήμθ^ 3% τοΰ τΓρθβλεΐποιμένθυ 6πό
τοΰ Ν.Δ. 226)1969, είδικώς διά τ^ς
έξαγωγάς βάίμβαικθς, δοδομένου 6τι
έκκρεμοΰν ευέτ^ αίτήσεις των ένβΐα
φΐιρομένων -π-ερί ίπΚττροφής τθυ, άτδ
έξαιμήνθι, καί ττιλιέον.
ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΤΑ! ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜ-
ΜΑ
Έν τώμεταξύ, σειρά εΐδχιών <ν σκέψεων, διά την έπαν«ξέτασιν τού προγράμυατος διά την έττέκΤαΐ „ καί 6ίλτ!ωΐ7ΐ·ν τής βαμβακοκαλλιεργίίπς, πρόκειτα» νά πραγιματοτίθιηθαΰν (|ς τό ΐΛΓθκργεϊον Γεωργίας. Κατά τάς ς αύτάς, πρόκε'Ίαι νά 5ΐα- αρμοδίως προτάσεις, αφορώσαι είς την τέρω έπτέκΤιυιν τής καλλιεργεί,χΓ {. πί άρβίυοιμένων έ»<τάσ€ων/ την 4κΐ|· χάνισΐν καί αΰξησΐν τής πάροδον»· κότητος, τήν καίΤαπΓθλέμησιν των 4- σβενε'ών καί έχθρών τής καλλιεργεί. άς κσί είς τήν έμιτορίοτν τού —οΐό*1 τος. Είς τάς συσκέψει ς, αί δπθΤσΛ ίά πραΎΙματθπθΐηθοΟν ίντός τοθ Δεκ«μ· βρίου είς τάς κατ' εξοχήν βαμβαθ- παραγωγικάς περιοχάς θά μετάσχουν γεωττόνοι τού ύπθυργίίου Γεωργίσ'.. τής Άγροτΐκής Τραπέζης «αί τ°& Όργανισμθύ Βάμβακος. Σχετικώς άναφέρεται, δτΐ ή κ<τλ λιέργεια τού βάμβακος παροκπιάζΕΐ Ιδιαίτερον ενδιαφέρον διά Τήν εθνι¬ κήν οΐκονο,μίαν, λόγω τού ύψηλοθ γϊ ωργΐκού είσοβήιματος, ίν συγκρί^Εΐ πιρός άλλας καλλιεργείας καΐ τής 6 ξιολόγου σχιμβολής της είς τάς έεσ- γωγάς. Έξ ίϊλλου, ποσόν ΐβθ εκατο»μυ'>ί
ών δοαοομών δΐοτίθεται μέσω τής 'Α
γροτΐκής Τροτπέζης δ'άτ τήν κοπαβο·
λήν είς τοϋς καλλιεργητάς
τής έκ 1,40 δρχ. κατά χ'λι
είσοδηιματικής ένισχύσεως, δία τήν
παραγωγήν 1969. Σκετική έιΛΟλή »
δοθή ιΙγτγο τού ίπτουργείου Γεωργίσς.
ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΝ
ΤΙΜΩΝ ΝΕΟΝ ΤΥΠΟΝ ΑΛΕΥΡΩΝ ΚΑΙ ΑΡΤΟΥ
ΒτΑτΐοΰται το νθμικό» καθεστώς.
τά αφορών είς τά <3λί«ρα καΐ τά ϋ" μαοΐικά καΐ κωδΐκθιποιούνται δλα· α! διατάΕεις αί σχετικαί μ£ τήν πσβα σκευήν καί την διάθεσιν των, παίέχε ται δέ ή εώχέρεια τής ελευθέρας πα- ραγωγής παντός βαθμού άλέσεωι, α¬ λεύρων, πέραν των ύτταχιρεωΤικώ' πά ραιγομένων μέχρι τοΰ5ε τύπων <70%» καί ((85%». Τούτο προβλ&ττ-εται είς υπογραφεί¬ σαν υπό τ<>"> ύπθυργοΰ 'Εμ-ττθροίϋ ο-1
γθ,ρανθμΐκήν διάταξιν, ή (σχύς τή γ ό
ποίας αΡιχετα· άττό Τοΰ Ίανουαοίου
1970 «αί δ·ά τής όττοίας ποορέιχίται
κομ πλήρη ς ελευθερία διά την 6»ααόρ
φωοιν των τΐμών τών νίων τύττων α¬
λεύρων, έντάς δμως π·λαισ!«ν μή ;
ρων θά διαμθοφοΰνται έλευθέρως.
Διά τής αυτής άγοΡαινομικής 3'α-
τάξεως πρθσδιο,ρίζονταΐ σαφώς αί
πΌευτΐΌθέο-εΐς σχετικώς υέ τα δ'κα'ώ
ματα παραγωγής άρτ°υ, βρτοσκεοΓ
σμάτων, είδών ζαχαροπλαστικής κ.4.
κΐθώς καί Ιδρύσιως άρτοποιείων, ζο
ραιροιπιλαστείων καί κθυλουρθποτείω^
Διά των νέων αυτών μέτρων, έττΐτοέ
πετα» ή παραγογή ζΐίμαρ·κώγ α
σκληροΰ σίτθυ, πέραν το^ μόχρι τού
δέ ίσιχύοντος σιμογδαλίου. Ή παρα
γωγή των διαφόρων τύπων ζυμαρ»«ί!ν
θά γίνεται είς διαφορετικάς έγ«2*3
στάσεις, δ<ά νό άπθφεύγεται ή Ανά¬ μιξις των πρώτων ύλώΐν. 'Εγ δλλου, προσβιορίζονται οί 6>α
τάξει ς λειτουργίας των πρατηρίω»
όίοτου, τά αποϊα Θ6 δύναιντα' Γτλέον
νά διαθέτουν είς την κατανάλωσιν δΡ
Τθι/ άπό άιτορΐόριστον αριθμόν *<"0 ποΐείων, άντ! των τριών ιτού Τσχνε μέχρι τούδε. Σχετικώς μέ τα ψησΤικά, έγνώσθτ) δτι ταυτα παραιμένθ(.ν άμετάβλητσ είς τα καΐώμαχθς χορηιγήσεως επί των εϊσα γο,μένων ττετρελαΐο&ιΐδών» τό ϋρθρον 8 τοθ Ν.Δ. 3834)119-58 «Περί κυρώ- σεως συμβάο-εως τοΰ 'Είλληνΐκού Δή μθσίθυ καί τής Έταιρεαίς Μεταφθ ρών «Λπτ » καί τό άπό 31)3) 15*60 Β. Δ. «Περί τού τρόπον αποδόσεως έσό δου έκ τού τέλους επί των ΐητό τού ΚροΤικοΟ Διυλιοη-ηρίου παραγβμένων τορθΐόντων ε|ς τα ΛΜμβνΐ«ά Ταιμεΐα». ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΟΣΠΡΙΩΝ Έν όψει τής ειίσαγιογής έρεβίν- θων, φακής κ.λ.π., ελήφθησαν ά¬ παντα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ίΗ<Ί την εξασφάλισιν τής διαθέσειος των εγχωρίων (ίιποθεμάτΜν είς Ιχη νοποιητικάς διά τούς παραγιογοϋς τιμάς. Τουτο άναφέρεται είς άνα- κοίνωσιν τοΰ υπουργείον Γεωργίας είς τήν οποίαν ποοστίθεται ότι α¬ πεφασίσθη ή έπι&ολή επί των είσ«- γομένιον ποσοτήτιον τών ώς ανω ό- σπρίων άντιστιαιθμιβτικής είσφορο; ό δέ έκτελιονισμός αυτών θά διί- νεργηθή μετά την Ιην 'ανοΐ'ίχρίοΐ) 1970 διά τούς έρεδίνθους καί την Ιην Φεβρουάριον διά την φακήν. ΑΣ,ΚΟΠΟΣ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΛΕΥ¬ ΡΩΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΑΙ άνάγκαΐ τής καταναλώσεως είς άιλενοα δύνανται νά «αλυφθοΰν καθ" οιονδήποτε τρόπον έκ τής έγιχωρίου παραγωιγής. "Ως έκ τούτομ εΤναι σκό π»μόν δπως άπθφεύγιειται ή είσαιγωγή παρομοίων είδών εκ τοθ έξωτερΐκο·;. ΕΤναι «μάλιστα γνωστόν «π μ&α^ύ των καλλιεργοαμένων είς την χώραν πθυχιλιών σίτου ύητάρχθυν τοισνΤσι ϋ ψηλής άρτθποιητικής άξίας δυνσμε- ναι νά άιταδώσονν αλευρα πολυτελεί¬ ας. Τά ανωτέρω ανεκοινώθησαν υπό τού ύπονιογείοκ Γεωργίας μέ τήν προ σΒήικην δτι ό δβλτιωμένθς μτΐχανολ0 1 γικός έ£θπιλΐσ'μός Τω» ελληνικήν ά- λτυροβιομητχαινιών έγγυβται την ^π0' δοζ'ν των έητΐβ-ΐμητών τύπων δ'ά 'όί ανάγκας τής βιοτεχνίας παραγωγήν Ι φύλλων κρού^τας χΡηβιμθ ------'""' είς τήν ζαιχαρθπλαστικήν. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Δέχεται Βηλαρδ 7 Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου (Όυόνοια) 9 - ί κο' 4 - · Ι* !μ. Τηλ. 526-387. ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ ΦΡΟΜΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙαΕΥΣΕΟΣ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΟίΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ. 30 ΠΑΓΚΡΑΤΙ •Ηρχ,σαν αί εγγραφαί δι1 όλας τάς τάξεις τού Γυμνασκυ "Ω αι : 9 τ.μ. - 1 μ.μ. κοί 5 - 8 μ μ. Τηλέφωνον : 732.963
λΐσ νέ πίλιμαΤα ποδών παχύτερό < αί σκληρότερα , ώστε να δΐαβιοίν σέ ονρμόΐΤινα κλουβιά, χωρΐς να δλά πτουν τα ττόδια των. Κατά τόν άρξάμεν% μήνα Δεκέιδρι όν Σύστημα επιγείου οαντάρ διά την ανί'χνευσι, καί ερώτησιν των κινή σε<ον άνδρών «αί σχημάτων είς τα μϊ τάπισθεν. ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΊ ΥΠΟαγΈΟΣΕΙΣ Δ'ά την Εύρωπαϊκήν Πολιτικήν ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ «ΟΡΟΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟιΚΩΝ (πλήν τώ,, τφθεΡχσμίνον ίς 6μπ°ρικών συναλλαγών ή τρα—εζΐκών καταθβσεων κσί των δσ.νείων τ) ττΐ-ΓΤω σιων τοθ Α.ιΝ. 412)68). 'ΥΗτσχρεοι είς υποβολήν δηλώο». ν φυσικά ή νοιμικά ·πιρόσ«τΐΓα διά τό Ούς καΓΓαβληθέντας ή πιστωθέντας οΐά λογαριαΒιμόν τού δΐκαΐούχον έντδ* τοθ μηνός 8)ιβρίθυ. Άρμάδιος ΟΓ«<- νομΐκός "Εφορος 6 τής —ριφειοείας τοθ ύττσχρίου. Καταιβολή τοθ συν τή ί/πθ6ολή τής δηλώσεως. των ύπθχρέων τταροηκρατήσεων φάροι; βέον νσ υποβληθή και ύ νος δήλωσις είς τόν βίκθνσμικδν ρ°ν τής περιφερείας τού τών τόκων τκριέχθντα τα υπό τού αρβρου 71 ττσρ. 1 Ν Δ. 331255 ό- ριζάμενα στοΐιχιεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΙΜΑ,ΤΩΝ, ΑΜΟΙΒΩΝ ν.: ·Υττόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσ"· ως: ΑΙ ήιμ-εδαπτητΐ Α. Ε. καί οί σι/ν1 ταιρΐσιροί Ν. 602 διά τα κατά μτν 8)βριον διανεμηθΐέΐ'τα μερίσματα πρ1» μερίοιματα, τόκοος έ£ Ιδρυτικών τι- τλων, ά-μοιβά»: καϊ πασοσΤά διοι«ητι κων συμβουλήν, ώς και έκτός «ΐισ6«Γ>
άμοιβάς διευθκντών, διαχεΐρ'στών, ά
νωνύμων ίχαιρειών.
ΒΠΙ ΛΟιΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΜ
ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ· Ύπόχ^οι
οί κατά μήνοτ "Οκτώβριον σ) Ήξαρν».
ρώσανΤϊς τοκαμερίδΐα ώμολογιών καί
λονπών χρεογιράφων τοΰ Δημοσίου ή
ί»μεδο—ών Ν Π., 6) οί καταβαλόντες
μερίσματα -πιροελεύ—ως έξωτεοιχοΰ
είς φυσΐκά π Ν.Π. Ή παρακράτησις
ένεργεΓτσι καττά την ίξαργύοωσΐν
των τοκθμεριδίων ή τήν καταβολήν
των μβρΐσιμστων. Ή απόδοσις το0
φόρου συν τη ύποβθλή τής δηλώσίως
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ ΠΑ-
ΡΙΑΙΚΡιΑΓΓΜΣιΕΩΣ ΦΟΡΟΥ:
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΕΡΓΟΛΑΒίΙΝ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ, ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ,
ΜΕΣΙΤΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩΝ ΕΙΔΟΝ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΛ
Σ-ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΠΡΟΣΟΔΟΝ
Ύττάχρεοι 'Εργοδόται κλττ. (ή καϊ
τα ιδία ώς &ν<ο πρόσωπα έφάσθν Λ δαρύνω,, οούτά Φαρός δέν πσρε«οατή- θη), καταβαλάντες κατά τόν μήνα 8)βρΐον τή, αξίαν Τοΰ ξργου ή τήν αμοιβήν π' προμήθειαν ή τό <Όμπτείκο ντ»μένον μίσβωμα. Ή δήλωσις έτΠδΐ- δεται είς τόν οικονομικόν ϊφθρον τ."|<; Βδρας τοΰ ύπαχρέθυ. Συν 'ή 8>λώ-
σει καί ή κοίΤσι6οΧΓ| τοθ φόρθυ ύττθλο
γΐζομένον ε[ς 1,5% έτττϊ έργολάβων
καί έ,νοιικιαστών -πρόσοδον «αί 15%
έΐτι Α/τι—ροσώττων, ττρακτάρων κλπ.
ΠΡΛΚΤΟΡΕΙΑ ΤΥΠΟΥ. €ΥτΓθβολί|
δΐνλώσεως καί καταδοιλτι τού παρακοα
τηθόντος κατά μηνα Σ)6ριον εΐδικοθ
φόρον υπό των τφακτθρείων ήιμ*ρη<Γί Ου καϊ ττεριαδΐκού Τύιτθυ. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Ύπάχρίοι <>) κα
ταβαλόντες ίντός το0 μηνός 8)6ρ(.ι/
άττοζηιμιώσεις είς όΑλοδ—-άς έπΐχει
ς διά την παραχώρησιν τής χρή
μίβάδων ττορραγωγής, σηιμάτων
ττρονοίΐίων, κΐνημοοτθγραφΐκώι, ταινι-
ών κλπ-., π«ρί ών τό αρθρον 8 Ν Δ.
4444)64. Συν τή δηλώσει καί Λ κα
τσΛσλη τοφ φόρου.
ΔΗΛΩΣιΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡ-
ΠΑΣιΙΩΝ
'Υτο5χρεθι είς υποβολήν
καί καταβολήν τοθ άναιλθγοί>ντος
Ρου έττι των άκαθαρίστων
μηνός ΌκίΓωβρίου 1) Βιομηχσνικβ»
και βιοτεχνικαί έΐτηχΐ'ρήισεις Α.Ν.
660)37, 2) ώΐτικεΐιρήσεΐς έμπθοίας
ί ώ κιν^μαΐταγραφι-
καί
«ών ταινΐών. 3) μοταφορικαι
ΑΙ τροπτεζΐκαί καί τταραγοανης ή··
λιοοτρικοθ ρεύμαίΓος έ—ιχεΐρή~,ς 5ιά
τα όκαβαριστα ίσοδα αότών μηνός
ΣβτΠβμβρΙθν.
ί'Σημ.: Είς ιτασας τάς άνωτίβω
■««Οΐ—Γώτ-ις ό φαρός καταβάλλεται
έξ ολοκλήρου κατά: τόν χρόνΐον τής
έπιθσσΐεως τής δηλώσ«ως5.
ΑΙ άσφοΛΐστΐικαί έττιχΕιρήσεΐς »ί
οννα κοΛαβάλουν την 3ιΐν δόσΐν (1)3)
τού* φόοου βιά τα <5καβάριο·τα δσοδά των ίξ άσφαλίστρων τού τρΐμήνθι Απριλίου - Ίουνίαυ. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ Φ.Κ.Ε. (Β. Δ. 1)2)51) •Υπτόοορεοι: 1) ΑΙ μηχ καϊ βιοτεχνικαί έπιιχεΐρήσεΐς δι* ΊτΧί/άς €ίδών ύποκί«μένων είς 6.κον φ,Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς β*: Δ«· «(σαγωγάς μηΐνός 8)βροίι», ί- -ίδθσΐν τής δηλώσας καί καατάβο- ίλήν Τής 1ης βόοτως (1)3) τοΰ *ό- ρθ". Δι' είσαγωτγάς ,μην^ς Σ)6ρίο<; καταβολή τής 2ας δόσεως καϊ δ·' ι! σατγωιγάς μηνός Αύγούστου καταβο¬ λήν τής 3ης δοσβως. 2) Παβαγογβί (ί καίτα<~ευο»τσϊ ΐ είσαγωγεΐς (μή βιομηχανικήν β βιοτ«χνι· Ποΐαΐ α! προθεσιμίαι καθ" &ς θά ϊίγο βληθοΰν δηλώσεις ή ύποβολή τής δηλώσεως καί ή κα¬ ταβάλη (έφ' άπαξ) τοϋ φόρου, έφ δσον ή έκκαθάρΜΤΐς Ιληξεν ή ή δι¬ άλυσις εγένετο την 30.10.1969. Άλλως ϊντός μηνός άπό τής εκ¬ καθαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15.12.69 ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΊΌΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήσεις, Φνοι- κά ή Νομικά ΠοόσοΜΐα διά τάς ΐγ- γραφείσας είς τά βιβλία κατά μή· να Νοέμβριον πράξεις δανείων δια νομής κερ>δών καί πάσης φύσεως ά
πολήψεοη· τιών έταίρων. Συν τη ό
ποβολή τής δηλώσεως καί ή κατα-
6ολή τοΰ χαρτοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί Άοχιτέκτονες καΐ Μηχα-
νικοί υποχρεούνται είς υποβολήν
δηλώσεως καί καταβολήν φόρου διά
την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν
τεχνικών έργων κ.λ.π. πρό τής χο¬
ρηγήσεως τής σχετικής αδείας ή
τής θεωρήσεως τών σχεδία>ν κλπ.
2 ΟΙ τό πρώτον άρχόμενοι τών
εργασιών των έπιτηδεΐ'ματίαι υπο¬
χρεούνται νά ύποβάλουν σχετικήν
δήλιοσιν πρός τόν Οίκον. "Εφορον
τής περιφερείας άσκήσεως τοΰ ε¬
πιτηδεύματος καί νά έφοδιασθοΰν
μέ την υπό τοϋ Ν. 4045)60 προβλε¬
πομένην άδειαν. Ή δήλωσις δέον
νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως των
εργασιών.
3) Επί έκμισθώσεο>ς άκινήτων
είς την περιφέρειαν τέιος Διοικήσε-
ίος Πρωτευούσης υφίσταται, ύπο-
χρραισις ΰποβολής είς τόν αρμόδιον
Οικονομικόν "Εφορον αντίγραφον
(ει'ις διπλούν) τοΰ ίδιωτυκοϋ μισΐθω
τηρίου κατά τάς ανωτέρω διακρί-
σεις: α) Επί καταστημάτων άνε-
ξαοτήτως ποσοΰ μκτθώματος. β)
Επί οίκιών μόνον είς περίπτωσιν
συμβατικού μισθώματος άνω τών 2
000 δρχ. μηνιαίως.
4) Δήλωσις άποθηκών: Τπόχρε-
οι οί έπιτηιδευματίαι οί προτίθέμε-
νοι νά χρησιμοποιήσουν χώρον πρός
άποθήκεχ'στν αγαθών ή έτέραν πλήν
τής κυρίας επαγγελματικήν έγκατσ
στάσιν. Ή δήλωσις ύποβάλλεται
είς τόν οικονομικόν εφορον τής πε¬
ριφερείας τοΰ ΰποχρέου πρό πάσης
χρησιμοποιήσεως τών άποθηκών ι")
τής έπαγγελματικής εγκαταστάσε¬
ως (άρθρον 13 ΚΦΣ).
5) 'Τποβολή καταστάσεων υπό
Α.Ε. έντός διμήνου άπό τής έγκρί-
σεως τοϋ Ισολογισμόν, αί ήμεδα-
παί Α.Ε. υποχρεούνται νά ΰποβά-
λουν διά. τάς όνομαστικάς μετοχάς,
ατομικήν κατάστασιν δι* έκαστον
μέιοχον καί συγκεντρωτικήν τοιαύ¬
την μέ τά έν &ρ'θρ<ρ 52 παρ. 1 όρι- ζόμενα στοιχεΐα. 'Επίσης έντός τής αυτής προθεσμίας ύΛοχρεοΰνται είς υποβολήν καταστάσ'εων διά τάς ά- μοιβάς τού Διοικηΐΐκοϋ Συμβουλι¬ ον καί τοΰ ποοσοΜπκοΰ, τάς παρε- χομένας διά τού εγκριθέντος Ίσολο γισμοΰ. κήν έπΐιχείρησΐν) είδον είς τάν ώς άνω εΐβικόν Φ.Κ.Ε. δ'4 τα όκαθαριστα £σοδα των κατά τον ιμ'να 8)6?·ον ττωληθέντοίν ?[ διά ΐην αξίαν τών Ιδιθχρησΐιμθττοΐηθέντων η αιλλως πως δ'ατεθήτων ώς ανω εΐβώι/ Καταβάλη τού φάρ°υ έφ' ατταξ σ>ν
Τή δηλώσει. (Σημ.· Περί των ά—Λ-
λαογών έκ τοΰ εΐδικοΰ Φ.Κ.Ε. καί λοι
ττών λε—-αμερειών βλόπϊ,τε Α.Ν. 154
)57). 3 . Βιοτβχνΐκαί
ααικχαρωδών ττροϊόντων έτησίας
Ρ&ς σ^31κχάρεως άν« τών 6.000
διά τάς κατά μήνα 8)6οκ>ν
σθείσας ή ε1^οοχθείο·ας ποσότητας.
ΣΟν τή δηλώο-ει καί ή καταβολΛ τού
φάρου επί συντελεστή 3% ή 2% ττρο-
κε'μέν°ιι περί 6ιοτειχΐνιών έγκατεσ*^
μένων είς νήσθυς, πληθυσμόν κάτ«
των 50.000-
ΔΗΛΩΣιΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙ¬
ΑΣ
Ύπρχρεοΐ: ι) ΑΙ επ ι χει ρήσεις -ι»
χνη.τής μετάξης διά τα άκαθάριστ·.
έσοδά των μη/νός Νοβμδρίου έκ ττ»
λήσ^ων τοΰ προϊόντος (συντελεστή·
φόρθυ 2,0% επί τής τιμής χθνδρικ,ν,
πωλήσεως). 2) ΟΙ εΐσαγοϊγεΐς φσ-
βεντιανών ε>ϋ5ών καί πορσελάνης ΠΡΟ
ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΑΥΤΩΝ έκ τοθ
υποχρεούνται είς ΐητοβολΛν
καί καταβολήν τού φόρον
ίπΐθλθγΐζομένου επί τή;
τής λαμ6*νοιμ£νης ύπ" 5ψιν
διά Τήν επιβολήν των δσσμών καί
I-
πί σοντειλειστή 10% διά τα φαβεντιο
νά καί 15% διά τα έκ -π-ορσελάνης.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
α) Δήλωσις καταναλώσεως είδών
Ν.Δ. 3829)1958. 'Τπόχρεοι: ΟΙ εί-
σαγοιγείς ή διασκευασταί ε'ιδών π-ϋ
ριλαμβανομένίον είς τόν πίνακα τοο
αρθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς άνο Ν.Δ.
(τυροί εύρο)Λαϊκοί, δοϋγοιι κλΛ.
κλιματιστικαί συσκευαί, άνελκυστή
ρες κ.λ.π.) δώ τό σίΎολον τίδν άν
καθαρίστίον έσάδων μηνύς 'Οκτω^
βρίου (τής έκπτώσεος 20% καταο-
γηθείσης διά τού Ν.Δ. 53)68).
β) Οί είσαγωγείς ή παραγογοί
κηρώδων ύλών (πλήν τού κηοοΐ)
μελισσών) διά τα άκαιθάριστα έ'σο-
δα των κατά μήνα "Οκτώβριον πω-
ληθεισών ΰλών αποκλειστικώς πρύ^
κατασκευήν κηρίιον, λαμπάδον,
σπαρματσέτων.
Είδική είσφορά υπέρ ΟΓΑ Νο-
μου 4169)1961. 'Τπόχρεοι οί είσα-
γιογείς ή κατασκευασταί είδών τοί;
ίϊρθρου 11 τού νόμου 4149)1961.
Ή είσφορά (10%) ύπολογίζεται έ
πί τής άξίας των κατά μήνα Όκ
τώβριον π«ληθέντο)ν ΐϊδών. Ή εισ
ώς καί ό φόρος τών δύο προηγού¬
μενον καταβάλλονται συν τϋ δηλώ-
τει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟ1
Κ.Φ.Σ.
Απόδοσις χαρτοσήμου άγρστι-
κών προϊόντων. Μέχρι 10.12.1969
5εον νά υποβληθή ή διπλότυπος δή
λωσις άποδόσεοις τελών χαρτοσή¬
μου, εισφορών ΟΓΑ καί δακοκτο-
νίας ελαιών, μετ" άποδεικτικοΰ κα-
ιαβολής αυτών, επί τής άξίας των
κατά μήνα 'Οκτώ&ριον έκδοθέντων
στοιχίίοιν άγοράς γεωςγικων προϊ¬
όντων, πωλήσεως γεωογικών προϊ
όντων ιδίας παραγωγής καί έκκα-
θαρίσειον επί πωλήσεως διά λογα¬
ριασμόν των παραγωγήν.
'Τποβολή Στοί.χεί(Λκν υπό τών 'Ε-
ξαγοιγέιον διά τάς άναγγελ&είσας
διαφοράς κατά μήνα "Οκτώβριον έ
πί των θεωρημένων τιμολογίιον
τοιν (άρι&ρ. 53 παρ. 2 ΚΦΣ).
Απόδοσις Χαρτοσήμου υπό το>·
Άσφαλιστικών Έπιχειρή<ΐεϋ3ν. Ε¬ πί τής άξίας τών καταβληθεισών η πιστΜθεισών είς τα βιβλία των άμοιβών ή άποζημιώσεων τού τρΐΓ μήνου Ιουλίου — Σεπτεμβρίου (έγκ. 'Τπ. Οίκον. 67*6)1969). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟ2 1) Φυσικων Πρόσωπον. Μέχοι 10.12.1969 ή 9η δόσις (1)10) τοθ φόρου επί τού είσοδήματος 196». Όμοίίος καί διά τα φυσικά πρόσιο πά, άτινα κατ' εξαίρεσιν έ·δι*αιονν το είς υποβολήν δηλώσεως μέχρ» 10.4.1969. 2) Νομ. Προσώπων. Κεριδοσκο- πικοϋ χαρακτήρος, άτινα εκλεισαν Ισ·ολογ»σμόν την 30.6.1969. 'Τποβ& λή δηλώσεως φάρου εΐσοόήματος καί καταβολή τής 2ας δόσεως τού φόρου (1)6) ώς καί τής 2ας δόσε¬ ως τοΰ προκαταβλητΐου (1)8). Τα κλείσαντα Ισολογισμόν την 31.12Ί968 δέον νά καταβάλουν την 8ην δόσιν τού ποοκαταβλητέου φό¬ ρου. 3) Νομ. Προσώπων υπό εκκαθά¬ ρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.12'69 ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Αί προβλεπόμεναι θεΤικαΐ άντιδρά σειζ πα'ικοΰς νόμους) τάς οποίας ένέκρι- ναν αί κυβερνήσει ς των ΙδρυτΙκών Κρατών ε|ς εφαρμογήν των έν λόγω Συκθηικών. 'Εφόσον τά νέα μέλη δέν 0α ηδύ¬ ναντο νά φθάθΌυν άμέσως είς τήν Ι¬ δίαν μοίραν μέ τούς εξ είς τήν δι3 κλιμακωσιν τής ένσωματώσεως, δέον νά προβλεφβοΰν μεταβατΐκσ.1 περίο- δοι διά τήιν βαβμιαίαν ;—' οώτών Ι- φαομβγήν τών κοινοχικών' μΐ>χανι·
σμών.
ώπεύβυνοι ουμοώνως τφ
1090)1938
Ίβιοκτήτπς —
Χ*ΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΕ
Καταικΐα ΚΙαυοφκου Βότση 55
ΠροΤστσνβνος Τυτ»νραφβ[
ΓΑΒΡΓΗΑ ΓΛΒΒΙΗΛΙΔΗΕ
ΚατοικΙα ΧΗο^ππκου 12
ΑΜΟΑΛΗ
ΕΝΑΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολβύθησις
τής εξελίξεως
τής ανδρικώς Μάδας
ΘΔΟΣ ΒΟΓΑΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ι (ΣΕΠ).— Τα
σμοττα τής συνΓδρίσ,ς το0
θυ ύΐτθυργών των Εύιροίπαϊκών Κοΐνο
τήίΓων τής 17ης Όκτωβοίου ίπτηρ-
ξεν Ικανοποιητικόν διά τάς Βρυξέλ-
λας. ΟΙ ύπουργοί των Εξωτερικών
δμεΐναν σύμφωνοι £ιπί τ°ί) σημείον 2
τι ή 'Ε3πΐτροπή έξβττάνιισεν ?να «πΌ-
λθ καλόν» κείμενον εργασίας διά τής
γνω|μΜ5οτήσεως τής σχετικώς μ£ τάς
ΐς είσδθχής είς την Κοινήν Ά
της Μεγώλης Βρϊίττανίας, τής
Ίρλανδκχς, τής Δανίας καί τής Νορ
βηγίας. Τό έγγραφον αύτό, συνιστά
μενον άιτό 100 ττζρίττθυ σελίδας, θά
εξετασθή έξονυχΐστΐκώς άιτό τ£ Συ«
6ούλιον; κατά την πρώτην
θημίρίσιν τοΰ Ν*>3μ6ρίθυ.
τό Συμβούλιον Ανέθεσεν είς
Πρέσβεις των "Εξ -καρά τή Κ°ινη
Άγορπ είς Βρυξέλλας δττωί προβούν
είς την συνήθη ιμελότην τού κειμένου
( ή'Επ-ΐτρθττή αυτή πρθπαρασκευάζίΐι
δλας τάς άποψάαεΐς τού Συμβουλι¬
ον ύιτθυργών).
Έν τούτοις, σΐίγκϊκριμέναι άπθφά
σεις των £ζ κυβερνήσ£ων δέν πρέιτο
να άναμένωνται παρά μετά τήν δ'ά-
σκιεψιν «θιρυφής, ή οητοία ωρίσθη διά
τήιν 17ην καΐ 18ην Νοέμβριον 1969
Οίίτω, δέν εΤναι δυνατόν νά προβλε.
φθή άπό τούδε εάν — δπως πολλαί
έλττίζουν έντός χαϊ έκτός τής ΕΙ Ο !
Κ. — θά δοθή, ώς Χο'στουγεννιάτ'-
κον δώρον τοθ Ετθυς αυτού, τό «ποά
σΐνον φώς» διά τήν Εναρξιν δι<χπο;χγ μοίτεθσίων ή( τθαλάΐχιστον, προκοτ- ΤοοΡκτικώ,, τοιούτων, έιτί τής είσοδον των ώς ανω ίπταψηφίων είς την εό>-
ρωπαϊκής οικονομικήν Κοΐνότηία,
Είς την γνωμοδότησιν τής σγετ'-
κώς μέ τάς αΓτήσεΐς ττρο^ωρήσεοζ.
ή "Επιτραπή άναΛύει τα προβλήιματα
τα άνοχύτττοντα ίκ τής
παραλλήλως μ| το: δεδομένα τής
σφάτου έεελίξεωί. ΚσΛά
μέ τάς ποθγενεστέρας γνωμθδθτή-
σεΐς ή ανάλυσις αυτή 6ασ!ζεται έττι
τής άρχής τού συσχετΐσμοΰ τής δ'ευ
ούνσεως ,μέ την εσωτερικήν ένδυνάμ^
σιν τής Κοινότητος. Έττί τού θέμα
τος αώτοθ άριχής, δέν ύπάοχει πλέον
δΐαφορά αντιλήψεων είς τοΰς κόλπθι,ς
τής Κοινότητος.
Όιπωο^δή,πθτε, τό Συμβούλιον υ¬
πουργόν όψείιλει νά -προβή ε|ς λε,π^ο
μερή εξέτασιν δλων των στοικείων
των άφθρώιιτων τόΐον την βρεττηΐνΐ
κτΊν γεωργίαν, δσον καί τόν σνγχοο-
νισμόν τής οίκονοιμικής καί χρημιτι
κης πθλιτικής. Μαρίκα άττό τα στο»
χεΐα αώτά άπστειλούν «εΰφλεκτον ί>
λην». ΟΙ κύκλοι των ΒΡυξελλών 5έν
διατείνονται δτι κατήγαγον τεραστί¬
αν επιτυχίαν, άλλά θεωρούν ώς ση¬
μαντικόν δτι ή σχ^τΐική διαδικασία
ετέθη είς κίνησιν καΐ δτι χωρεϊ πρός
τόν καλόν δρόμον, "Οταν -δέ άρχϊ-
σθμν αί δια—ραγμαΐτεύσεις, θά ττοέπη
νά διεξαχθοΰν μέ άδιάλειτττον ρυθαόν.
Έν πάση περιπτώσει, καΓΓά τ^ν
γνώμη,, Τής Επιτραπή ς, ένδείκννται
να έξίτασθούν ομού αί αίτήσεΐς των
τβσσάρων ίΛτοψηψίων. Λύσις βνει;
τής Μεγάλης Βρεττανίας ή μ| μό-
νον την Μεγάλην Βρετταΐνίαΐ' δέν θά
έλθγίζβτο ΙκανοτΓθΐητιική. "Ετερος δ
ροί, άπορρέων (!ίπό τήν φάσιν τόν
πραγμάτων, άφορά την ύποιχρέωσιν
Των ΟπΟψίΐφίων νά άττθ&ε-χβοί,ν δχι
μόνον τάς Συνθήκας Παριοίων (Ε.Γ.
Α.Χ. 1952) καί Ρώ,μης (Ε.Ο.Κ. καί
Εύρατόμ τού 1957), άλλά καί δλας
τάς αποφάσει ς (δηλαδή τοθς
Ο ΖΑΝ ΡΕΎ- ΑΠΕΥΟΥΝΕΙ ΕΚ¬
ΚΛΗΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΚΥβΕΡ
ΝΗΣΕΙΣ
ί£Ις τό τέλος τής γνωμοδοτήσΐως
της επί τής διευρύνσεως, ή Έπ-ιτρθ-
πή άνανεώνει τήν πρότασιν Της διά
την δσ-ον τό δυνατόν τοΕχι/τέραν £^αρ
ξΐν τών δια—ραγματεύσε^ν ΚαίΓά τάς
ττροο-φάτθυς δηλώσεΐς τού πρός τόν
τύπον, 6 πρόεδρος Ζάν Ρέϋ διηνκρί
νησεν δτι, τΐιχνικώς, ή απαρχή τών
διαιπραγΐμσ/Γεύσεων εΤναι έφι«τή άπό
τού θέρους τού 1970. Άπηύθιινε» εκ
κλήσιν πρός τάς Εξ κι,'βερνήσεις ιΑς
ΕΟΚ ίνα έιτιΐδείξουν πολιτικήν θέλη
°ιν καί νά ίξεύρθυν επί τέλους λύ'ΐν
είς τό διττόν πρόβ,λημα τής «έσωτε-
ρ··κής ένδνναιμώσεως» καί τής «6ιευ-
ρύν,σεως». Σ,χετι,κώς, ή 17η Όκτο)6ρί
οί/ θεωρεΐται ΐγδη ώς πρώτ σταθ-
μός έπτιτυιχΐας διότι έσημείίοσΕ σει¬
ράν κοΐνών άΐτοφάσεων, ώς π.χ. την
Μ τής κοΐνίς έμιπθρΐκής πολιτικής
καί την ίπί τής ενάρξεως συνοαΐλιών
καί διαττραγΙΌΤεΟσίων μέ διαφόοοιτς
μεσαιγειακάις χώρας.
ΑΙ αποφάσει ς αύται είχον έτοΐμ,·
σθή άττο καρού άπό την
ή άποία ύπέΐβαλε λεπτθιμερίΐς
αεις καϊ επί δλων των αλλων θεμί
των, τών οποίων ή λύσις πρέπει νά
έπιτευχθή έντός τών έναπομενου1'ώτ
έβϊθιμάΐδων μέχρι τού τέλους τού
1969 (σπότε καί όλοκληροΰται ή με
τοοβατιική φάσΐς τής Κοινής Ά·,ο-
Ράς). Κνριαριχεΐ ή γνώμη δτι — 5-
πως σμνέβη καί μέ τάς περιωνύμο· ς
«μαραβωνίους θΊΛίεδριάσεις» — τ^,
Συμβούλιον ύπθυργών θά έξεύρη «μς
ζικήν λύσιν».
Χόρστ Κόλλ<μαν ΕΜΠΟΡ.ΙιΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤ' ΑΡΧΗΝ ΣΥΜΦΠΝΙΑ ΕΠΙ ΚΟΙΝΗΣ ΕΜΠΟ'ΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙ- Ωρισμέναι διμε,ρείς συμβάσεις ρ,' νανΤαι άκό^η νά συναφθοΰν διά 3 £ τη. ΎιπθχρεωΤική ή γνωμάτευ".ς τής Έπιτρθΐττής Β,ρυξέλλαι (ΣιΒΠ)— Κατά την Λ· νβδρίαν των ύττθι/ργών των Έξωτεοι- κών, την 17ην Ό'κτωδρίου είς Ληΐ' ξβμβούργον, έττετεύχθή κατ' άοχην συμφωνία επί τής συνάψεως κοινών έμνπορΐχών συμβάσεων τής ΕΟΚ <«4 τρίτας χώρας. Ή ΈπιΤρθπτή των μονίμων έκττροσώττων τών Εξ κυβερνή σεων ττοοΡά τή ΕΟιΚ έκπονεΐ ήδη τ ό άπίσημθν'κείμενον. Δι' δ,Τι άφορά τό ίμιπάοΐον Ι*έ τόν άναΤολικόν σμν.τ σητισιμόν, τα Συμ6ούλιον ενέκρινε τήν πρότασιν καθ" ήν τα Κράτη-—υέΛη χαίρουν άκόμη τής δυνατότητος νά συνάπτθυν διιμερεΐς συμφωνίας (ΐέ- χρι τέλους 1972. "Ηδη, είς τό π. ο σΐίχές μέλλον, ή συνομθιλόγησις νίων σομβάσεων δέν θά ϊΐναι δυνατή π^- Ρά κατόπιν ΐπροηγουμένων δΐαβομλίυ σεων ιμ£ταξύ των χωρών - με*ών καί τής ΙΕττιτρθπής, Ρ. Μάιρν ΔΙΑ Ν.Δ. ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ ΕΦ 'ΟΑΩΝ ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΛΩΝ ΥΠΕΡ ΑΙΜΕΝΙΚ, ΤΑΜΕΙΟΝ Τέλη έττί των ττεΤρειλοειδών μένων έκ τού εξωτιερικοθ η τταρσ.γ'>
μένων υπό των ήιμεδαπτών ΔιίΑιστηοΙ
ών έπιβάλλονται διά τοθ ίιπ' άριβ
357>196Ί9 Ν. Διατάγματος δημοσία
θβντος είς τό ϋπ' αριθ. 248 Φ.Ε.Κ-
Τα τέλη ^πιβάλΛονταΐ ύιττέρ· α) τώ»
Λ'μενικών Ταμείων τής χώρας ,β)
τού ΌργανισμοΟ Λιμένος Πειραιεί,
γ) τής "Ελευθέρας Ζώνης τοΰ λι,μένο*.
0εσσαλοινίκης καί 6) τοθ ΕΙΒιχού
Ταμείον Μηχανημάτων Λιμενικώ>'
"Εριγων.
Τα έν λόγω τέλη ωρίσθησαν ώς έ
ίής·
Επί τής έσωτίρΐκής καύσε«ς πε-
τρελαίθυ καί ιμοοζοϋτ δρσχ. 8 κατά
τόννον.
ΊΕιτΐ τής βενζίνης 6ραχ. 16 κα*ά
τόννον.
Επί τού φωτιστικοΰ π-ρτρβλαίου
δοαχ. 2 κατά τόννον.
'Υττόχρεος διά την καταβολήν τού
τέλους είναι ό ικαραλήπττης £π' όνί-
ματι τοο όττοίου λαμβάνει χώραν ό
έκτελωνισμός πρός ανάλεσιν διά τα
είσαγάμενα ίκ τής άλλοδαπτής ττετρε
λαιοειβή καί ό παραλήιτττης έπ' ονό¬
ματι τού όττοίου έκδίδονται τα παρα
σταΐτικά ιταραλσιβής προκειμένον ττε-
(ρί των παροτγαμένων είς την ήμεβ^-
πή».
Ή καΤανομή τοΰ προϊόντος των
έν λόγω τελών μεταξύ των ανωτέρω
Όργανΐσμώιν, είς τούς λιιμένας -ιών
ώττο!«»ν λαμβάνει χώρα 6<ακί<νησις πετρελοειίών, πραιγματοποΐίΤται διά κοινής αποφάσεως των 6πουΡγών 01- κθ,νθμικών, Δηιμοσίων "Εργων καί Έ μπαρΐικής Ναυτιΐλίας τ0 δέ Είδ·<όν Τοβμεϊον Μηιχαντ»μάτων Λιψενΐκών Έρ γων δικαιούται ποσοστόν 6%. Όοίζε ται έπίσης δτι τό τέλος καταβάλλε¬ ται είς άς ίπ^ρ'ΠΓτώσει ς υφίσταται ύπαχρέωοις καταβολής δασμών ή ·οι πών φόρων. Διά τ°5 νέ0" Ν.Δ. καταργοθνται ό Ν. 2790)1954 «ΠεΡι έ.ττ·βολής δι Η ΚΑΔΛΙΕΡΓΕΙΑ ΓΩΝ ΞΕΝΟΝ ΚΑΠΝίΐΝ|ΕΝ ΕΛΛ-ΔΙ Συνέχεια έκ τής 3ης ζζ. νά αποκτήση κιιί άοιστα έρευνητικά στελέχη. ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΈΙ ΑΣ ΤΩΝ ΞΕΝΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ Ή καλλιέργεια των άλλνθδοιπιον καπνών είς την χώραν μας εΐνιι οίκονομικώς συμφέρουσα, οιά τοΰς κά·ο)θι λόγοιις: 1) Άποδίδουν υψηλήν άκαθάοι- (Τΐον στρεμματικήν πρόσοδον. Σ η- μειωθήτο) ότι ή άκηθάριστος στρεμ ματική πρόοδος τών Μπέρλευ, εί- νηα κατά μέσον (ίσον 4.14Γ> δρα-
χμ«ί (247 χιλιόγραιμμιοι πρός 18
δραχμάς), τής δέ Βιοτίίνα 5.000
δρχ. (200 χιλ. πρός 25δρχ.).
2) Ή έσοδεία τίιν κίΐπνίόν πιιο-
(ίτατιεύεται άπό τάς δικνμενεϊς και¬
ρικάς συνθήκας, καθ* όσον ή μέν
καλλιέργεια είναι απαραιτήτως πο-
τνστική, ή δέ άποξήοανσις τών ςύλ-
λων γίνεται έντός ξηραντηρίον ή
κλιβάνοιν καί ούχι διά τής ηλιάκης
άκτινοβολίας, ώς γίνετω τών άνα-
τολικών καπνών.
3) Δεδομένου δτι ή πλήοης αο-
σις τών δασμών επί τών έκ των χ<ο ρών τής Κοτνής Άγοράς εισαγομέ¬ νων 0Ίγαρέ·ττων, Θά επέλθη μιετά 22 έ'τη καί επί τοϋ καπνοϋ μετά 12 ετη, είναι ενδεχόμενον νά εχωμεν εισαγωγήν καπνών Μπέρλεύ καί Βιρτζίνια τόσον έκ τών μελών τής Κοινότητος (Ιταλίας), δσον καί έκ χωρών έκτός τής Κοινής Άγο¬ ράς, πρός παραγωγήν σιγαρέττον τύπου Μπλέντιτ, ήτοι μΐγμα άνατο- λικών καί καπνών Μπέρλευ κια Βιρ τξίνια έν Έλλάδ. Τό ένδεχόιμενον τουτο είναι λίαν πιθανόν διότι ή "Ελλάς θά επιβάλη δασμόν μετά 12 έ'τη άπό τής ε'ισόδου της είς τήν Κοινότητα, επί τοΰ είσαγομένου καπνοΰ κατά μέγιστον μόλις 12 πε- ρίπου δραχμάς, κατά χιλαόγραμμον, έναντι 126 σήμερον. Διά τούς α¬ νωτέρω λόγους ή έλληνική σιγαρετ τοβιομηχανία θά αρχίση νά παρά- γη σιγαρέττα τύπου Μπλέντιτ καί, σννεπώς, έπιτα-κτικόν άνακύπτει τό κα'θήκον παραγιογής τών ξενικών καπνών πρός κάλυψιν των άναγκών αυτής, διότι άλλως θά άπαιτηθή σε βαστόν συνάλλαγμα διά τήν εισα¬ γωγήν ξενακοΰ καπνοΰ. ΟΡΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΈΙΑΣ ΤΩΝ ΞΕΝΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ Ή ανάπτυξις τής καλλιεργείας τών ξενικών καπνών έν Ελλάδι, πρέπει νά επιδιωχθή υπό τούς κά¬ τωθι δρους: Πρώτον ή ανάπτυξις τής καλλι¬ εργείας τών ξενικών τύπον καπνοΰ δέν πρέπει νά γίνη επί των ήδη διά τα άνατολικά καπνά καλλιεργούμε¬ νον εδαφών, διότι αί οικονομικαί άπαιτήσεις (πλήν ολίγων περιο- χών) τών εγχωρίων καπνών καί ξενικών τοιούτιον, είναι βασικώς α- δίάφοροι. Είναι επιβεβλημένον ό¬ πως ήπαραγωγή τών άλλσδαπών καπνών προέρχεται έκ περιοχών ά- σθενοΰς οίκονομ^κής βάσεοις (Θεσ- σαλίας, Ηπείρου, Πελοποννήσοι» κ. λ.π.). Διά τοΰ τρόπον αυτού θά ε¬ πιτευχθή αύξησις τού είσοδήματος τών παραγωγών, οΐτινες καλλιεο- γοΰν ήδη προϊόντα χαιμηλης προ¬ σόδου (σττ'ηρά, δσπρια κ.λ.π.). 'Εκτός, βεβαία, εάν ή μόδα των κα πνών Μπέρλεύ επικρατήση καί πα¬ ρουσιασθή μεγάλη ζήτησις ελληνι¬ κόν τοιούτων, όπότε ϊπιβάλλεται δ- πος ή Ελλάς άπο&εσμεύση εβά¬ φη καλλιεργοΰμενα δι' άνατολικών καπνών, ίνα ταυτα διατεθοΰν πρός καλλιέργειαν κ*ιπνοΰ Μπέρλευ ή Βιρτζίντα. Διεύτερον, έπιβάλλεται δπο)ς με- ταξΰ τών καλλιεργειών τών έγχο)- ρίων καί ξενικών καπνών ύπάρχει ή έδαφική ζώνη ασφαλείας, λόγοο τοΰ κινδύνου άνεπιθυμήτο)ν δίασταυ ρώσεων, μέ συνέπιειαν τήν άλλοίω- σιν των ποιοτικων ίδιοτήτΐον αμφο¬ τέρων τών κατηγοριών καπνοΰ. Μία ζο'ινη άοφαλείας 5 χιλιομέτρων μεταξύ των καλλιεργειών καί ή καττ' Ιτος χορήγησις καθαροΰ καπνοσπό ρου υπό τοΰ 'Εθνικοΰ ΌργαΎΐσμοδ Καπνοΰ, είναι δυνατόν νά άποτιρέ- ψουν τόν κίνδυνον των διασταυρώ- σεων. Τρίτον, ή καλλ*έργεια τών κα¬ πνών αυτών, πρέπει νά γίνη επί με- γάλων άγροτ^ιαχίων, διότι οί μι- κροσκ-οπικοί άγροί των πέντε, των δέκα, τών δεκαπέντε καί των τριάν- τα τριών άκσμη στριεμιμάτιον είναι αδύνατον νά μας άποδϋ')σουν μεγά¬ λην παραγοιγήν χαμηλοΰ κόστους. Διότι είς τοιούτους άγρούς, δέν εί¬ ναι δυνατή ή ευχερής χρησιμοποίη¬ σις μηχανών κατεργασίας εδάφους, μεταφτ,^εύσεως, άρμαθιάσματος κ. λ.π. Ή κατατετμημένη γή αποτε¬ λεί έ'να έκ των κυριωτέρων σιιντελε στίδν τής χαμηλής παραγωγικάτη- τος τής γειαργίας μας. 'Επττακτική, όθεν, άνακύπτει ή άνάγκη συνενώ- οεως τών μικρίδν άγρών κατά τα εύρωπαϊκά καί άμερικανιικά πρότυ- πα. Οί είδικοί τής Κοινής Εΰριοπαϊ κης Άγορδς ΰποστηρίζουν ότι εκά¬ στη μονάς γεωργικής έπιχειρήσεως δέον νά ίχη τουλάχιστον 1.000 στρέμματα, κατά τα άμερικανικά πρότυπα, ίνα είναι βιώσιμη καί νά μή έπιξητή συνεχώς ένισχύσεις άπό τύ Κράτος. Τό ελληνικόν πενταετές πρόγραμ αα είς τόν γεωργικόν τομέα, ΰπο- δεικνύει διαφόρους λύσεις διά τήν θεραπείαν τοΰ πολυτεμαχκτμοΰ τής έλληνικής γής. Τα μέτρα αύτά, ασφαλώς, θά συμβάλλουν είς τόν σνγχρο'νκτμόν καί ανάπτυξιν τής καπνικής οΐκονο- μίας μας. Κοσμάς Παρασκευόπουλος Γεωπόνος Τό μ&γαλύΤίρον τού κόσμου Γιώτ άπό Ί'νες ύάλου «Σόλ - Κ°υέστ» έ- τοΐ'μάζεται νά έπΐχε'Ρήση τάν διόττ λουν τού Άτλαντΐκού, άναχωρούν ά· π-ό τ ό Ποϋλ Χάρμττουο. ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΥΠΟΤΟΥΠ.Σ.Ε. ΟΠΩΣ ΑΥΞΗΘΗ ΗΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΙΣΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓ. ΒΑΜΒΑΚΟΣ Ττν ανάγκην αυξήσεως τής^ πΡ'μο· δοτήσεως των 6οομ6αικθπαΡαιγωγώ.· Α πό 1,40 είς 2 τουλάχιστον δραχμάς ύποστηρίζει ό Πανελιληνΐθς Σύνβεσ- μθς 'Εξαγωγέων, ττροιτεΐμένου νά ττα- ρασχΒθοϋν κίνητρσ. είς τ°ϋς παρι/γω γοΰς διά τή-ν διεύρυνσΐν τής καλλΐϊο γί,ίας τού προϊόντος, τό όποϊο,, έ ι φανίζει ,μεγάλας έξατγωγικάς δυ'ατ^ι Τη τ άς. Τούτο έτονίσθηι καττά την νθε σινήν σύοκεψΙν τ°ΰ Συνδέσμθυ σχίτι κώς μέ την έξότασ'ν τής μένης είς την εσωτερικήν καί ρΐ,κνή αγοράν καταστάσεως διά "ί>ν
βάμιβαικα.
Ή άνάγκη αύξήσΐεως τής εΐσοδπιμ^
τικής ένισίχύθΐως τών παραγωγώ, 'ί
παγορίύεται, ώς έτονίσθη, έκ λόγων
άναφερθμένων είς την δνοδον τών
στθιχείων τοθ κόστους κσλλιεργείας
καί συλλογής τού προιότθς κατά τα
τελε«Ααϊα δτη. Παραλλήλως, άπό τή»,
πλευράς τών έξαγωγέων, τίθΐεται έττι
τάπητος καί τό θόμα τής ρνθμίστως
τής έμπορίας βάμβαικος μέ τάς Άντ
τολικάς χώρας, ώς καΐ ή άνάγκη ί-
νι^χύ:ΐιεως τής έξαγωγής τού πρ^'όν-
τθς ττρός τάς χώοας τοθ έλεαθέρου
συναλλάγματος. Παραλλήλως, πρόκΐ
ταΐ νά τεθή ύπ' όψιν τών αρμοδίων
καί Τό θέυα τής έπ'στροφής τού χαο
τοσήμθ^ 3% τοΰ τΓρθβλεΐποιμένθυ 6πό
τοΰ Ν.Δ. 226)1969, είδικώς διά τ^ς
έξαγωγάς βάίμβαικθς, δοδομένου 6τι
έκκρεμοΰν ευέτ^ αίτήσεις των ένβΐα
φΐιρομένων -π-ερί ίπΚττροφής τθυ, άτδ
έξαιμήνθι, καί ττιλιέον.
ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΤΑ! ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜ-
ΜΑ
Έν τώμεταξύ, σειρά εΐδχιών <ν σκέψεων, διά την έπαν«ξέτασιν τού προγράμυατος διά την έττέκΤαΐ „ καί 6ίλτ!ωΐ7ΐ·ν τής βαμβακοκαλλιεργίίπς, πρόκειτα» νά πραγιματοτίθιηθαΰν (|ς τό ΐΛΓθκργεϊον Γεωργίας. Κατά τάς ς αύτάς, πρόκε'Ίαι νά 5ΐα- αρμοδίως προτάσεις, αφορώσαι είς την τέρω έπτέκΤιυιν τής καλλιεργεί,χΓ {. πί άρβίυοιμένων έ»<τάσ€ων/ την 4κΐ|· χάνισΐν καί αΰξησΐν τής πάροδον»· κότητος, τήν καίΤαπΓθλέμησιν των 4- σβενε'ών καί έχθρών τής καλλιεργεί. άς κσί είς τήν έμιτορίοτν τού —οΐό*1 τος. Είς τάς συσκέψει ς, αί δπθΤσΛ ίά πραΎΙματθπθΐηθοΟν ίντός τοθ Δεκ«μ· βρίου είς τάς κατ' εξοχήν βαμβαθ- παραγωγικάς περιοχάς θά μετάσχουν γεωττόνοι τού ύπθυργίίου Γεωργίσ'.. τής Άγροτΐκής Τραπέζης «αί τ°& Όργανισμθύ Βάμβακος. Σχετικώς άναφέρεται, δτΐ ή κ<τλ λιέργεια τού βάμβακος παροκπιάζΕΐ Ιδιαίτερον ενδιαφέρον διά Τήν εθνι¬ κήν οΐκονο,μίαν, λόγω τού ύψηλοθ γϊ ωργΐκού είσοβήιματος, ίν συγκρί^Εΐ πιρός άλλας καλλιεργείας καΐ τής 6 ξιολόγου σχιμβολής της είς τάς έεσ- γωγάς. Έξ ίϊλλου, ποσόν ΐβθ εκατο»μυ'>ί
ών δοαοομών δΐοτίθεται μέσω τής 'Α
γροτΐκής Τροτπέζης δ'άτ τήν κοπαβο·
λήν είς τοϋς καλλιεργητάς
τής έκ 1,40 δρχ. κατά χ'λι
είσοδηιματικής ένισχύσεως, δία τήν
παραγωγήν 1969. Σκετική έιΛΟλή »
δοθή ιΙγτγο τού ίπτουργείου Γεωργίσς.
ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΝ
ΤΙΜΩΝ ΝΕΟΝ ΤΥΠΟΝ ΑΛΕΥΡΩΝ ΚΑΙ ΑΡΤΟΥ
ΒτΑτΐοΰται το νθμικό» καθεστώς.
τά αφορών είς τά <3λί«ρα καΐ τά ϋ" μαοΐικά καΐ κωδΐκθιποιούνται δλα· α! διατάΕεις αί σχετικαί μ£ τήν πσβα σκευήν καί την διάθεσιν των, παίέχε ται δέ ή εώχέρεια τής ελευθέρας πα- ραγωγής παντός βαθμού άλέσεωι, α¬ λεύρων, πέραν των ύτταχιρεωΤικώ' πά ραιγομένων μέχρι τοΰ5ε τύπων <70%» καί ((85%». Τούτο προβλ&ττ-εται είς υπογραφεί¬ σαν υπό τ<>"> ύπθυργοΰ 'Εμ-ττθροίϋ ο-1
γθ,ρανθμΐκήν διάταξιν, ή (σχύς τή γ ό
ποίας αΡιχετα· άττό Τοΰ Ίανουαοίου
1970 «αί δ·ά τής όττοίας ποορέιχίται
κομ πλήρη ς ελευθερία διά την 6»ααόρ
φωοιν των τΐμών τών νίων τύττων α¬
λεύρων, έντάς δμως π·λαισ!«ν μή ;
ρων θά διαμθοφοΰνται έλευθέρως.
Διά τής αυτής άγοΡαινομικής 3'α-
τάξεως πρθσδιο,ρίζονταΐ σαφώς αί
πΌευτΐΌθέο-εΐς σχετικώς υέ τα δ'κα'ώ
ματα παραγωγής άρτ°υ, βρτοσκεοΓ
σμάτων, είδών ζαχαροπλαστικής κ.4.
κΐθώς καί Ιδρύσιως άρτοποιείων, ζο
ραιροιπιλαστείων καί κθυλουρθποτείω^
Διά των νέων αυτών μέτρων, έττΐτοέ
πετα» ή παραγογή ζΐίμαρ·κώγ α
σκληροΰ σίτθυ, πέραν το^ μόχρι τού
δέ ίσιχύοντος σιμογδαλίου. Ή παρα
γωγή των διαφόρων τύπων ζυμαρ»«ί!ν
θά γίνεται είς διαφορετικάς έγ«2*3
στάσεις, δ<ά νό άπθφεύγεται ή Ανά¬ μιξις των πρώτων ύλώΐν. 'Εγ δλλου, προσβιορίζονται οί 6>α
τάξει ς λειτουργίας των πρατηρίω»
όίοτου, τά αποϊα Θ6 δύναιντα' Γτλέον
νά διαθέτουν είς την κατανάλωσιν δΡ
Τθι/ άπό άιτορΐόριστον αριθμόν *<"0 ποΐείων, άντ! των τριών ιτού Τσχνε μέχρι τούδε. Σχετικώς μέ τα ψησΤικά, έγνώσθτ) δτι ταυτα παραιμένθ(.ν άμετάβλητσ είς τα καΐώμαχθς χορηιγήσεως επί των εϊσα γο,μένων ττετρελαΐο&ιΐδών» τό ϋρθρον 8 τοθ Ν.Δ. 3834)119-58 «Περί κυρώ- σεως συμβάο-εως τοΰ 'Είλληνΐκού Δή μθσίθυ καί τής Έταιρεαίς Μεταφθ ρών «Λπτ » καί τό άπό 31)3) 15*60 Β. Δ. «Περί τού τρόπον αποδόσεως έσό δου έκ τού τέλους επί των ΐητό τού ΚροΤικοΟ Διυλιοη-ηρίου παραγβμένων τορθΐόντων ε|ς τα ΛΜμβνΐ«ά Ταιμεΐα». ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΟΣΠΡΙΩΝ Έν όψει τής ειίσαγιογής έρεβίν- θων, φακής κ.λ.π., ελήφθησαν ά¬ παντα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ίΗ<Ί την εξασφάλισιν τής διαθέσειος των εγχωρίων (ίιποθεμάτΜν είς Ιχη νοποιητικάς διά τούς παραγιογοϋς τιμάς. Τουτο άναφέρεται είς άνα- κοίνωσιν τοΰ υπουργείον Γεωργίας είς τήν οποίαν ποοστίθεται ότι α¬ πεφασίσθη ή έπι&ολή επί των είσ«- γομένιον ποσοτήτιον τών ώς ανω ό- σπρίων άντιστιαιθμιβτικής είσφορο; ό δέ έκτελιονισμός αυτών θά διί- νεργηθή μετά την Ιην 'ανοΐ'ίχρίοΐ) 1970 διά τούς έρεδίνθους καί την Ιην Φεβρουάριον διά την φακήν. ΑΣ,ΚΟΠΟΣ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΛΕΥ¬ ΡΩΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΑΙ άνάγκαΐ τής καταναλώσεως είς άιλενοα δύνανται νά «αλυφθοΰν καθ" οιονδήποτε τρόπον έκ τής έγιχωρίου παραγωιγής. "Ως έκ τούτομ εΤναι σκό π»μόν δπως άπθφεύγιειται ή είσαιγωγή παρομοίων είδών εκ τοθ έξωτερΐκο·;. ΕΤναι «μάλιστα γνωστόν «π μ&α^ύ των καλλιεργοαμένων είς την χώραν πθυχιλιών σίτου ύητάρχθυν τοισνΤσι ϋ ψηλής άρτθποιητικής άξίας δυνσμε- ναι νά άιταδώσονν αλευρα πολυτελεί¬ ας. Τά ανωτέρω ανεκοινώθησαν υπό τού ύπονιογείοκ Γεωργίας μέ τήν προ σΒήικην δτι ό δβλτιωμένθς μτΐχανολ0 1 γικός έ£θπιλΐσ'μός Τω» ελληνικήν ά- λτυροβιομητχαινιών έγγυβται την ^π0' δοζ'ν των έητΐβ-ΐμητών τύπων δ'ά 'όί ανάγκας τής βιοτεχνίας παραγωγήν Ι φύλλων κρού^τας χΡηβιμθ ------'""' είς τήν ζαιχαρθπλαστικήν. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Δέχεται Βηλαρδ 7 Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου (Όυόνοια) 9 - ί κο' 4 - · Ι* !μ. Τηλ. 526-387. ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ ΦΡΟΜΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙαΕΥΣΕΟΣ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΟίΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ. 30 ΠΑΓΚΡΑΤΙ •Ηρχ,σαν αί εγγραφαί δι1 όλας τάς τάξεις τού Γυμνασκυ "Ω αι : 9 τ.μ. - 1 μ.μ. κοί 5 - 8 μ μ. Τηλέφωνον : 732.963
Μνημοσυνο γιά τα 30 χρόνια Λπό τό θάνατό Τού
καΐ τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
♦ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τού κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Μομικοϋ Συμβούλοο της
Συνέγεια έκ τοθ ποοπγουιιένου
•Ότα" «οποίος φίλτατος τού άκα
ίιμαιικός σέ μ'α °υν(&ρία τής Άκα
ί άί
ϊκαμε Μίαν άνακοίνωσι, σ
οίσ. άνέφερε κάπθι<-ν 'Εττίσκοπ^ ώί Πατριάρχη της Άλε- ας γ'ά μιά ώρισμένη έττθχή, δέν μπόρϊσε νά °υγκρατΓθη. Έχοντος πράσφατες τίς μελίτες τού γιά τή* Ίστορία τής 'Εκκλησίας •Λντΐοχ€ίσ?, ,μέ παΐβικό — δ<Όν «ι* 5ν φσίνΐται παράξενο — σύθοομητι- 5μδ — ννώρισμα των «μεγάλων» — ζήτηίε τ°ν λόγο «αί οϋτε λίγο, βύτε ηολθ, «τίναξε οίον άέρα» την άνα- κοΙ*)?1· λέγοντας δτι 6 *Επίσκο:">ς
γ,β τόν οποίον έ.γί·ν«το λόγος δέ · Ι
σΤην
> αί
ΜΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοτιης "Αθηνών
Ή έτττίθε<τις ήταν άνοικτή εναντί¬ ον τού. Καί Συνοδΐκο;, άφωσιωιιένθι στά ττρόσωΐτό τού, δ™,. 0 μετί-εΐτο: δάΒ τού Χρυσόυτομο-, έτοιμι*- Ί ν>
τό γόητρον τοθ
' ΑΟτός δμως, μ£ δΑην την ναΧή
ττού ΤΓάντοτε τόν χαρακτή>ιζε
ν Πρ6;5ρος, έ-έ5αλε σΐγή και *τ-
τάς πηγάς.
Τό άποκέλεσμα ήταν πθλύ φ
Δι/70ρέΡ*£ΐ<ΐ καί ψν,ιχρότης γιά ώΡ'- σμένοι/ς μή»*ς τοί> «ττρασδΕβλη,μέ
νού» 'Α<αδτ>μαικού.
Το Πανεπιβτήμΐο, ιταρά τα π<>λ-
Χά «αι βαρεία καθήκοντά Τθυ «αί
τίς άο'χθλίες του, δέν τό λησ*·ονοϋ-
οϊ. Μία μ£ δύο φθρές τόν χρόνο πή
γαΐνε έκΕΐ σάν 4ΐτίτι.μθΓ Καβηγητής,
γΐό νά διδάξη νενιχά Θέματα 'Εκκλη
βιαττΐικής Ίστορίας ή τόν τρόττο έ-
τπστι>μονι«ής Ερεύνης καί την μ£βί·
5ο τηρΐϊτεως τής 6ι6*ιογραφία<;. Σ*ά δυό οη>τα ,μεγάλοτ ΠνπιμαΤι-
κά Ίβρήμβτα, ή παρουσίαν τον δέν ^
τα» 'Αρχΐ—ιθκοττΐκή. Στό ττρώτο αί
οββνίντσν Άκαδημαίκός. Στό δ^ότε
ρο Κα*1Υητής· ΠηγαίνονΤας στο Πά
νεποτήιμιο. δέν ψοροΰσε τό έττανω-
κσλάΛμίΠ'ΧΟ τού.
- Δέν Θά ■'ό φαρέθετε; τόν έρώ-
τησ£ κσττοιος.
— "Οχΐ. 'Εδώ εΐμοτι Καθτ»γιτήο.
Την έηιστημθνική καΐ την συγγρα
φΐκ,ή τού δμως έπίδοθΊ πθλλοί την
κριφρονοΰσαν καϊ ϊσως την κσρόϊδει
α». Κάτι εέρει ό λαός δταν λέγη δ-
τι «5?α δέν φτάνει ή άλεποΰ τα κά-
ν£ΐ κρεμοσίτάριαΙ». ΜιτθρεΙ να τοίς
ίττελνε έκεΐνος «τΐμής Ενεκεν» τα
θυγγΡάμμθΓΓά τοί, η^αν δμως ζότΓ,-
μα αν ϊσχ'ζαν καΐ τα φύλλα.
"Ητοι, μίαν ήιμίρο:, μέσα στήν Ί
Ερά Σύνο,^ Συνοδικός Ίεράριχηι:.
γιά τόν άποί'ν ήτο πασίγνωστον δ-
Τι κόΐτνιξί — γεγονός ττθΰ έ&εωοεΐτθ
άιταρά6£κτον άττά τόν Χρυσόστουον
γ'ά ϊνον κληρΐκό — καΐ 5τι χαρτο-
ταιζε, εΙιΤΕν έν συνεδριάσει:
— Άγΐθι άβελφοί' Ή 'Εκκλησία
τής Έλλ<5ιδος θά ευρίσκετο ε1ς τηλύ καλλιτέραν μοίραν, εάν ό Πρθκαθήμε »0( οώτης) άντ! ν' άο·χθλ€Ττα> μέ
την 'ΒτΐοΤήμΓτν, ήσχολεΐτο μέ την Δι
οικΐριν'
ή απάντησις μΛ,
νά γράφη είς τα Ποακτκιά! Προχαλώ
ο1ον3όΐτθτε ^ δίίλώση, εάν μέ
τηαε είς οΐανδή^ΐτθτε ώραν τής ή
Ρας ή τής νυκτός καί 5έν με ανεν-
Ρεν <5γρι™νον ε|ς εκτελέση τοθ κα9ί κο"τός μου. Τάς ώρας τ^ς σχολής α^υ άντί να καατνίζω ή να χαρτθττσί ζω, άσχολούμαι μέ την μ°υ χωρΐς ουδένα νσ ένοχλώ' Εχει γράφη δτι «ικτιπταοι δυνατα μόνθν δταν «τν,ητη καϊ 6 Χςυσόσομος ίκτύιτηοε τότβ μ η ξε μέ την σ'ωπήν το0 καττνΐστοο κ. λ.ττ. καϊ την 1ικανθητθίησιν τό^ λοι- πών. Κ αί έττειβή £γινε τΓοραητάνο λβ- Υος νΐά τό κάιτνισαα, άξίζει ν' 4νθι χθοΰν δύο τταρ-νθίι^εΐς ·πόΟ έχουν σχί "ι μέ τίς άντιλήψεις του· να σημε'7* 9η δτι εΤχε την Τ6ια ό—αραλΛακτη γνώμη μ· εκείνον πο0 τό τσΐγάρο σάν «ίνα σωλήνα μίαν άκρη τοθ οποίαν ύητάρχίΐ καϊ στήν &λλη ϊνας <άνόητο<;». «"Λκα—νος» έκεϊνος δ «ά 6ί·υ, τί λ σάν άνωμαλία καί δέν ιμττθρβ- κατσλά6η ττοιά εύχαρ ίσττιν ν οί καπνισται, λέγοντας: —Έ— ίστειια δτι μόνον ό Διάββ- λος δγάζει ικα—νοθς άττό τα στί.»τ» «αί τοθς .οώθίονας Ι Τό νά βγάζουν 9 μως καί οί ανθρωτται εΤνα' Λμολογοι· μένωζ ττερίεργθν1 Καΐ ττροσεβετε: ία οργάνωσις Ποντίων ρε ίνα ύπηοέτη ώπό τά δοθή τής Ά νατολής, άνθρωπον άγνόν πού πθτί δέν ετχε καττνίσει. Μίαν ή,μέραν έΡ· ρόφα ιμακοτρίως τ£>ν ναργΐλέ τού κον
τά είς την λί'μνην τού κήπθυ τού, δ-
τε κατά κακήν τΟυ τύχην, διήλθ«ν γ
κείοεν ό ύπτρότης, ό οποίος μόλις
τόν εΤδε νά 6γά<η καπνούς, έτράμυ-εε καί φώναξε: — Γισγικϊν 6άρ! Ό πασάς μ^., καίγεται' Καί πρβτού κοτταλαβη ο παισότς καλά - καλά γιατί φονάζε» ό άφωβ'ωμένθς ύττηρέίτης έκεΤνθς, >ι
μάτος τράμο, τάν ή.ριπασε καί Τ4ν Ερ
ριψ>εν είς την λίιμνην^ γ)α ν^ σβΓθτ,
τή φωτιά' Ωραιοτέρα τιμωρι'α ίΝμο-
λσγουμένως δέν ήτο δυνατόν νΑ υ¬
πάρξη διά κοΐπνιστήν Ι
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΜΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
39ν
Ή άλήθειο: είναι πώς ήτανε κοιΐ
πρώτος ονντρέχτης ό μακοτρίτης.
Ότσν μάθαινε πώς κάιττοΐος καί τοο
ικ»τός κάπτοια ήτανε άρρωστ^,
τος σύτός να τρέξη να τήν ρ
τιβή «αί νσ την τΓαΡηγθρήση'... Σ'
οΛά τα ζΐΓτήιμοΕΤα δέν £μοΐα<€ τούι, ά^ς άνβρώττθυς'... Σέ τέτοιες τγϊ ριστάσεΐς ό μακαρίτης καθόλου 5ί.ν ™'1*ουνΕύονταν. Βοήθαγε δσθ μττό- •^ι μέ λόγια «αί μ^ ίργα'.. Ήξ' Κ κι' ϊδαζί τίς 6εν*οΰζες ο ττθΚι''ξε Ρ°(. Καΐ γι' αύτό τϋχε ττάντα χαλι» σμένα 9ζ τοΰς μ—αρμστέρΐβες τής Υ,£ι ">νΐ«ς. "Οσο γιά μασόζ. . ΐΓθώ«υ<. •όεϊ χοτ^ίΐεροςΐ,.. "ΟσΕς εΤχανε &<< «'μάσιι, 6μολογούσαν τήν έτοβίΕιό- τΐ)τά τουΐ... Στό τρίψι,μο ή δεςκ» 'τχνίσ τού ήταν ϊνσ κ' ίνα «αί την άΐλη μερα ή ήρρωστη γινότανε πε.ρ δί«".. ΆΛαφοόχερος ό μττερμπαν- Τιρ'.. Μ" δλο^ς βα; μ> 5λες τ&χε καλα.
** τό μόν0 ■ποΰ φαγωνότανε σ··χνά,
ό δεύτερος καντηλανάφτης τηε
ό Μανώλκ.ς. "Αλλος «αν-
'ΡΟχοΑος ίτοϋτος καί ζηλόφθονος'.
Γιστ' ό Μανώλ,,ς ϊσκαφτε ττάντα τί
^ο τού Δί«μήτρη, μέ τήν έλττίί.^
"ά ττάρη αίίτός τή 9έσ· τ°υ ιμιάν Λ
** άΡίίήτιρα. Καί τί δέν τοθ φόρτω
κ τοθ ψουκαρό!.. "Οσα σέρνει ?1
^^σ, ττοΰ λέγε, ό λάγος. Χλωρ3
Τόιτο δέν τού όψιν*. "ΟΧα χαοτί καΐ
«αλαικίφ, σΤούς έττίτροττθυς!.. Αύτά
6«χμε ό Δΐμΐητράκης, έκεϊνο ϊκαυ' ό
^μΐτράκης!.. τ.£ Κ(4θε κακό >όγο
"^ ί^γε, Καζ* «αί δέκα παριπά-
«■>'.. ■(>«> (6λεΐΓΧ τ;ς συ|μττά0ίΐ^,
1Γ%ιν δλθι κι' βλες γιά τέ Δημη-
'Ρόκη. σκύλΐαζε άπ' τ0 κακό ΤΛ>'.
^α' Υ'ά νά ττοΰμε την αληθεια, άλ
*° 4 ΔΐΝιη,τράκης, ένας λεβένταΡθς
"' ίμορψθς δΛρβς κι» 5χλο ό Μα-
^ Ι^ς άσκ^μομούρης κα'ι ά-
Τώρα θές κρυφή έ.τηθι.ιυ!α τ°ΰ Μα
νώλη νά φάη τα κόλλυβα τού Δ-μη-
τράκη, θές τυιχερό, ό Δημητράιιηι
άρ.ρώστΐ>σε μέσ' στήν καρδιά τού
χειμώνα κ' £πεσε τοθ βαναϋά. Πό:
λαιψε άττ' έδώ, ττάλαΐψε άττ' ίκ£·
τού κό»ου δέν ταβγαλε περα!.. Καί
στό τέΛος άττεδήμησε ιτρός Κύρι¬
ον1., δττως τόν δΐαλάλησε μέ κσητο'α
κρυφή χαρά άλλα «αί καικεντρέχεια ο
δοηθός τού ό Μανώλη,ς, ποΰ θά διίδέ
χετο τόν ιμακαρίτη ττρώτος «ΐντη
λανάφτης τής ίκκλησίας τής Παντ
γίας τής Κουμαριώτισ&ας.
(Συνεχίζε-οι)
ΕΚΛιΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την παρελθούσαν Κυριακήν έν τώ
ίερώ Ναώ τού Άγίου Δημητρίου
Χαλκίδος ετελέσθησαν οί γάμοι
τού κ. Νικ. Κουρμπέτη μετά τής
δίδος Βοΰλας Ίοιάν. Γρηγορίου.
Τό μυστήριον ηύλόγη<τεν ό Σε6α- σμκώτατος Μητροπολίτης Χαλ/ίδος κ. Νικόλαος. Ή εφημερίς μ«ς εβχεται είς τό ξεΰγος πάσαν ευτυχίαν, συγχ«*.ρει δέ ιδιαιτέρως τόν κ. Ίτοάν. Γρη- γορίου διά τήν αποκατάστασιν τής θυγατρός τού. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί 6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ καίΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι Τηλ. 547.888 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ «λ Τλ ΧΟΡΙλ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΜ ΒΟΥΡλΟΝ Ό κ. Νϊκος Ε. Μηλιώρης προκειμένου νά άσχο- '° είς μίαν Ιστορικήν μελέτην, εΐδικότερα καί λεπτο- (•«κεθΤΓρα κοί μέ τώ χωρία τής τιεριοχής τών ΒουρλΛν: Σκάλα των Βοιορλων, Μεντέοι. Όρντατζας, Κόλιτζας, Γκιούλμπαξες, Γιατζιλάρι, Πάνω Ντεμερτζιλί, Κάτω Ντβμερΐζιλ, κα| "Εγ^λεζονήσι, τιαρακσλεΐ τούς κατα νομένους ή 6πως δήποτε δυναμένους υά παράσχουν 0|αν6ήτιοτε πληροφορίαν τΐερί των κωμοτιόλεων καί χω Ριών αυτών, νά άπευθυνθοθν άπ' εύθείας είς αυτόν ΠΓ°ι : ΝΓκον Ε. Μηλιώρην Άδριανουπόλεως 24 Παπά· νού - Αθήναι τηλ. 65Ο.ΌΙ5. Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Π0ΗΤΙ5ΚΩ.Ν ΜΕΛΕΤΩΝ Η ΠΟΛΙΤΕΙΛ, ΤΑ ΠΟΝΤΙΛΚΑ ΣΩ ΜΑ ΤΕΙΑ καί ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ. Τοΰ κ. ΕΛ .ΕΛΕΥΘΞΡΙΑΔΟΥ, κσθη γητεί Β' "Ας ακούση, λοιπόν, ή έλληνική Πολίτεία την φωνήν ταύτην. "Ας κάμη τό καθήκον της έναντι τοΰ Πόντβυ καί των Ποντίτον. Ή Έπι- τροπή ΓΙοντιακών Μελετών πρέπει άπαραιτήτ(ι)ς νά έγγραφή μονίμοις ' είς χον προυπολογισμόν τοΰ κράτους ] δι' εν ποσόν σεβαστόν, άνταποκιρι- ! νόμενον είς τόν σκοπόν κια ι ήν απουδαιό'ητα τού ίργου της. "Αλ¬ λοις, κάποτε αί έπερχύ·μεν<α γενεαί θά μάς ψέξουν διά την απώλειαν μιάς έθνικης πνευματικάς κληρονο¬ μίας. Καί τώρα Ιρχόμεθα είς τάς Πον- τιακάς Όργανώσεις καί Σοιμαΐιεία 'Ελέγομεν άνιοτέρο) δτι αί ΙΙοντια- καί Όργανώσεις γνοιρίξουν την ίί- παρξιν τής Έπιτροπής Ποντιακών Μελετών. Γνιορίξουν δεβαίτος, άλ- λά απλώς καί μόνον γνωρίζουν. "Ι σο)ς ί) μάλλον Θετικώς έκτιμοΰν τύ έργον αυτής. Άλλά (ΐρκεϊ τούτο; Δέν πρέπει μόνον νά γνωρίζουν τήν ύπαρξιν της. ΙΙρεπει νά πιστεύουν καί όφείλουν νά πιστεύουν, οί ή Έπιτροπή αυτή είναι ό σπλάχνον των σπλάχνων των. "Οτι ή ζοή καί έργασία της πρέπει νά είναι 6ίο>-
μά των. Πρέπει νά ένστερνκτθοΰν
δτι ή έπισώρευσις λίθων επί λίθιυν
καί κεράμοιν επί κεράμον, ή «νέ-
γειρσις δηλαδή κτιρίίον, δέν είναι
προσφορά πρός τόν Πόντον. Είναι
κιίσματα άβεβαίας μελλοντικτίς χρή
σεως καί ά6ε<)αίας προσεχούς κυρι- ότητος. Ό θάνατος άραιώνει τούς έκ Πόντου νοσταλγούς Ποντίους, καί ή σύγχρονος κοινοινική προιγμα- τικότης έξαφανίζίΐ την πιθανότηηχ εστο) τής διαιδοχής. Όφείλουν νά γνωρίξουν αί όργα¬ νώσεις των Ποντίων ότι ίχουν κα¬ θήκον Ινατι τής Έππ|ροπής. Τα χρήματα πού είσπιράττουν καί δια- χειοίζονται, είνχΐι χρήματα Ποντί- (ι>·ν καί όφείλουν άρκετά έκ τούτον
νά δτατιε'θούν διά τόν Πόντον.
Δέν είναι δυνατόν νά εννοηθή
ΠθΎΤ,ιακόν Σωματείον, τό δπέΐον
ε'χει υπό τήν δΐΛχείρτσίν τού Πον-
αακήν Μονήν καί είσπράττει έτη-
σίίος τεράστιια ποσά, νά εχορήγη¬
σεν, άπό τής ιδρύσεως τού, μέχρι
σήμερον είς τήν Επιτροπήν οικο¬
νομικήν ενίσχυσιν 15.000 δρχ.!
Τα χρήματα π-ού είσπράττει τό
σωματείον τοΰτιο ή τό "Ιδρυμα, εί¬
ναι χρήματα Ποντιακά καί όφεί-
λοΐ'ν οί ιθύνοντες μέρος αυτών νά
θΜχΘέτοι>ν ποντιακά, μέ ποντιακήν
(η.ιχήν, μέ ποντιακήν σκέψιν, διά
τόν Πόντιον. ' *
Μή.-τιος, ομοις, μόνον τό στοματεϊ
όν ήτο "Ιδρυμα τουτο;
"Απαντα τα Ποντιακά Σ ωματεϊα
εχουν καθήκον επιβεβλημένον καί
έπιτακτιικόν, νά ένισχύσαυν οίκονο-
μικώς τήν "Επιτροπήν Ποντιακών
Μελετών. Δικαιολογία δέν χωρεί,
οΰτε άναβλητικότης, οίττε αίτιά-
σεις.
Τούτο άλλοστιε ΰπέδειξεν ό ϋπο-
γράφτον είς κοινήν σύσκεψιν των
Πονιακών Σ (ομίίτείοιν τής μείζο-
νος θεσσαλονίκης καί ή πρότασις
μας έγένε-πο δεκτή άσμενος. "Εκ¬
τοτε, ομο)ς, καί-Όΐ παρήλθεν οκτά¬
μηνον, ουδεμίαν σχετικήν χειρονο¬
μίαν αντελήφθημεν άπό τοΰς όμο-
φίυνήσαντας.
ΜΟΥΣΙΚΗ
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου
«Τής Ενώσεως 'Ελλήνων Λθγοτεχ νων»
Αντελήφθημεν, δμος, δυστυχώς
καί τό αναφέρομεν μέ πικοίαν πολ-
λήν, ότι ΠοντΐΓχκόν Σομα-εϊον τί>ν
Αθηνών, τερασΐίας οίκονομικής ε¬
πιφανείας, ένοικίασε (!) είς τήν
Επιτροπήν Ποντιαν.Λν Μελετών, ά
νοικίαστον, άπό τής κτίσεώς τού,
κατάορτημα, άντί τού ποσοΰ των 500
δρχ. μηνιαίως! Τό Δ. Συμβούλιον
δέ τού Σωματείου τοΰ·ου ίσχτρί-
σθη ότι τό ενοίκιον είναι συμΒολι-
κόν.
Τί τραγική είρονία! Ποντιακόν
Σο)ματείον λαμδάνει άπό την Επι
τροπήν Ποντιακών Μελε-ών ενοί¬
κιον, ίνα αντη Γίτο·θηκει·ση τούς τό
μονς τού «Άρχείου ΙΙόντοτο! Κ'ΐί
τί είναι «Άρχείον Πόντου»; Ό '
Πόντίος διεσιι>σμένος, ό Πύντιος ό
ταλιιίπ(ΐιεριοτρραν. |
Πρό ημερών ειδοποιηθη ή Επ -
τροπή νά εκκενώθη καί τήν αποθή¬
κην αύτην, διότι τύ σιυματειον ένοι-
κίασεν τό κατάστΓ,μα είς ΟΓ,μοσίαν
υπηρεσίαν. Καί ό δυστυχής ΓΙόντι-
ος, έγκεκλεισμένος {ν νζ) «.Άρχείιρ'
Πόντου» κείται φαοδϋς - πλατΰς είς
μίαν γιονίαν τοΰ γραφείου -ού Δ.
Συμδουλίου τού Σοιματείον τού¬
του, πρόσφυξ πάλιν, χωρίς στέγην
καί χο>ρίς περιποίησιν.
"Άς άντιληφθοϋν τα Ποντιακά
Σοματεία άπαξ διά παντός, δτι
εόχουν κιαθήκοντα έναντι τής 'Επι-
τιροπής Ποντιακών Μελετών. Ό
Ποντιακός λαός, δταν αντιληφθή
καί μάθη την αδιαφορίαν τον, θά
τοΰς ψέξη, &ς είναι βεβαιοί. Τα
χρήματα του διαχειρίζονται οί ιθύ¬
νοντες. Καί αύτός τιά δίδει διά κ α.
νένα άλλον σκοπόν, ειμή μόνον διά
τήν Ποντιακήν Ιδέαν.
Καί άς έλθωμεν τώ{?« είς τάς
ύποχρεώσεις των Ποντίων έπιστη-
μόνοιν, διανοουμένων καί εΰπάρων
πρός τήν "Επιτροπήν.
Είναι Θλιβερόν νά διαπιστώνη κα-
νείς συνεχώς την άγνοιαν πού ε-
χουν οί Πόντιοι επιστήμονας παν¬
τός κλάδου, περί τής υπάρξεως καί
τοΰ εργου τής Έπιτροπής Ποντια-
κων Μΐλετών.
Πόσων τήν βιβλιοθήκην κοσμεϊ
ή σειρά τ,οΰ «Άρχείου Πόντου»;
Πόσοι άνέγνο)σαν τίς πε^ισποΰδα-
στες μελετες, πού έμπεριέχουν οί
σελίδες τοΰ σοβαροτάτου αυτού ϊ-
πιστημονικοΰ περιοδικοΰ;
Πόσοι Πόντιοι φιλόλογοι έόημο-
σίει·σαν εργασίας τους έπκττημονι-
κάς είς τό «Άρχείον Πόντον»;
Πόσους τόμους τοΰ «Άρχεΐοΐ' |
Πόντου» άγοράϊουν έτησΐος οί
Πόντιοι; Τί προσφέρουν οίκονομι-'
κώς είς τήν "Επιτροπήν Ποντιακών
Μελετών οί τόσοι εΰποροι καί 6α-
Θύπλοιτοι Πόντιοι επιχειρηματίαι;
Δυατυχώς αί άπαντήσεις εις τα
έρωτήματα αΰτά, είναι τιύσον θλι-
βεραί, αν δοθούν, ωστε καλόν είναι
νά μή τάς αναφέρωμεν. "Ας τάς
σκεφθή έκαστος είς τόν τομέ·ι τοι·
είτε Έλληνική ΙΙολπ'εία είναι, εί¬
τε Πόντιος ε&ΐορος είναι.
Τότε άσκραλώς Θά δώση μόνος
του την Απάντησιν καί ίσος ένωτι-
σθή τό καθήκον του. "Ας τό κάμη,
διότι έπιβάλλεται.
ΕΛΕΤΘ. ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΔΗΣ
Καθηγητής Μαθηματικών
Άς άφήσω γ·ά λίγο τοθς χοο^ΰ',
Τής Πατρίδος νου> βς κα ϊχό σκαο·
Φάλ^μα στίς δΛίνθκθρφές τής Λογο-
τεχνίας καΐ ας μπώ στά μυρί-ν>α
λ:ΐίλο^ι3 τοθ Παοαδείσαν των μυθι-
«ών τταλατΐών τής Μο^σι«ής( 6ττο^
κατά τόν ύμνωδό:
Στή λύΐτΓ υας, στη μαύρη σκοτει-
(νιά μας,
στ" άτέλειωτο μαρτύριο τής ζωης,
'Ω'. Μεθ3α έσύ γλΐΛαίνεις την
(καρδιά μας
μ; τή δο'τ'ά τής θείας <Όυ πνΐις. Α Στής λύρας σομ τΐύς ικοκοί. Πρ»δαλλουν ο) λονισμοί μας οί νεαι κό^μθι, δίχως ττΰ- ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοδ συνεργάτου μ Συνέχεια έν. τοΰ προη,γουμένου "Εν τουτο έττ'ζΓΐτώ μόνον, τ£ν φθονουμένων £οττω Τις, μή τών 4λεθο μένων μή των πάντα πόκτι χαοιζ"· μένων, άλλ' £3τ'.ν α καί ττρθσκρθύΓΐν είδότων ύΐτέρ τού 6ελτ!ονος· τό ιιέν γάΡ έντ&οε>εν τί^ιστον, τό δέ εκείθεν
Ύμεΐς μ^ν οίν τοθς
ήιμΐν μελετήσατ€ λό
· έγώ δέ ύμΐν άΊτ°δώσω τόν σ^ν
τακτήοΐσν.
Χαίροις Αναστασισ μ°ι, τής £ύ-
σε.6ε!ας έττώχυμε σύ γάρ τόν λόγον
ημίν έξανόοτησας, £τι καταφρονοι:.ι»ι:
νόν, τό τής νί'κης χο>ρίονι ή Σηλώμ,
έν ί) τοοώτον την σκηνήν έ—ήιξαμεν,
τεσ^αράκθντα &ι ττεριψερθμέινη,, έν
Τή έοήαω καί πΐλανωιμένην. Σύ τ: ό
μχγας ναός οΟτθς καί ττεριβόητο'·,, ή
νέα κληρονομία, τό ν£<ν μέγας είν.τι τταρά τού λόγθυ λαβών, δν Ίεβοΰς ττρότερον δντα Ίβρσοΐσαιλήμ ττεατθΐήνα μέν ϊιμεΚ τε δσοι μετά τούτον ί-ϋ- θΰς τθΤς κάλλεσιν, άλλος αλλο τι τής πόλεως διειλΐιφστ*ς, ώστιερ συν δεσμ^ί τίνες καί τό γειτονοον οΐκο' οώμιςνοι, ούς μετά τής ασθενείας ταύ Της, οώχ' ήμεΤς. ή χάΡΐζ δέ σύ/ η¬ μίν έττλήρωσε τοίς άπεγνωσμένθι ^ ΧαίρεΤ£< Άττόστολοι, ή καλή μϊ-το,· κια, οί έμοί διδάσκαλοι τής άθιλίσε ως, ε| καί μή πολλάκις υμίν έπανη γύρΐσα, ΐσως τόν τοΰ ύμ^τέρου ΐΤπύ λο^ Σατάν περιφέρων έν τώ σώματι πρδς τό συΐ'φΐρον, δι' ών νυν άτΓθΐκίζθιμαι. Χσϊρί μοί, δ τό έπ-ίφβονθν ΰψη τούτο καί έττικίνδυ νόν, αρχιερέων συνέδριον, Ιερέων τί δοΐ καί χρόνω τετιμημένων, δσον τε δσθν τε άλλο ττερί την Ιεράν τράπε¬ ζαν λειτουργίαν θεού. Χαίρετε Να ζωοα'ιων χθροστασίαι, ψαλμωδιώ» αρ μθνίαΐ, στάσεΐς πάννιτχοΐ, παρθένω» ο-εμνότης, γΐιναικών εύκθσμία, χηρών, όργανών σνστήιματα, πτωιχών όφθαλ μοί, ττρός Θ«ό? «αί πρός ημάς 6>έ-
ττοντες. ΧαίρϊΤ€ οΐκθι ψιιλόξενοι κεί
φΐλόχρΐστοΐ. καί τής έμής άσθίΐΈί
ας άντιΑήτττθρες. Χαίρείτε, των έμΰν
' λόγων έοασταί καί δράμθι καΐ &υν-
δΡαμηταϊ, καΐ γραφείς φανερα'ι καΐ
λαν3άνθυσαι, καί ή διαζομενΓ, κιγκ-
λίς αΰτΐ) τοίς περί τάν λόγον έθιζο-
μένθΐς. Χαίρ^τ*, ώ βασιλείς καΐ δι--
δσον τε περϊ 'ον 6ασι>ίσ
βς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
Θ3ραπ^>τικ6ν καϊ οϊκί5ι°ν· γ| μέν
καί δασιλεϊ πΚΓΓον ούχ οΤδα, θ^ω
καί τδ ττλείστον δπτιστον
χείρας, όςΰ δοινσατε, αρατε είς
Τόν ρτττορα υμών σεσίγηκεν υμιν η
γλώσσα καί λάλος, ού μΓ,ν
ττανταπα^ι μαχήο«.ται γάο
διά χΊΐρδς καϊ μέλα»ος· τό δ' οιίν
καιρόν σεσιγήκσμεν, Χαίρε, δ μΐ/σ-
λσποΐλι καί φιλόχρΐστε (μαρτυοή7ϋ
γάρ τ' 4ληθήΐ καί εί μή κατ' ίπί-
γνοαΐν ό ζήλος' πεποίηκε χρηστοτέ-
ροκς ημάς ή δ'άζεμξΐς)· πρόσιΤΓ τή
άληθεία, μΐτοΛκευάφββε οψέ γ3θ»,
τΐιμήισατε φόν. πλέον τής σννηθίΐα-.·
ούχ' ή μετάθεσις τό αίσχρόν Ιχει,
άλλ' ή τοο κακθι» τήρησις την άπω
λειαν. Χαίιροις, Ανατολή καϊ Δύσΐς,
Οπερ ών καΐ υφ' ών ττθλε·μούμεθΐ,
μάρτυς ό εΐρηνεΰσων ημάς, δν βλί
γοι μιμήσωνται την όμήν ύποχώοΐι·
σιν. Ού γάρ καϊ τόν 0€0ν ΛποΧοΟ-
σιν ο) τόν θρόνων
άλιλ' Εξουσι ήν σνω κα3«δραν,
λή τούτων έΐτϊν ΰψηλοτέρα καί
λεστέρα. "Επί πάσι τε καί πρδ ττάν
των βοήοΌμαι· χαίρετε, δγγελοι -ίσ
δέ τής έκκλησίας ίφορθι καί τΓ·ί έ
μής ίκδηιμίας. είπ€ρ έν χειρί 0κ;ύ
τά ήμέτϊρα. Χαΐρι μοί ώ Τρΐάς, ιΑ
έιμόν μςλέτημα καί καλλώπισμσ, «αί
σώζοιο τοίσδε καί σώζο'ς
τ όν έιμόν λαόν- ίμός γάρ κάν
οίκ<>νθίΐώμεθα· καοί άγέΛλο'ό μ°ι δ>ά
παντός ύψθυμ£νη καί αϋξθυμένη καί
λόγω καί ποΑΐτεία. "Γΐκνία, ψυλώιτ<''" Τέ ιμ°υ τήν παρακαταθήκην, μέμν*- σβί μοο τώ^ λιθασμών ή χάΡ·ς ιο·/ Κυρίον ημών Ίησοΰ Χριστθύ πάντων υμών άμήν». (ΣΐΛ*χίζεται) Σ' εύχαριστούμε, ώ' Θεία Είναι μερά Κυρισκή καί ή ώρα εί ναι 81ί2 ποωϊνή. Κ°ντά ροο £χω τ; Ρ^διόφιονο καί παρακολθυθώ μέ κα *'ά νυξη άπό τ6ν στα3ίμό τού θΡπσκει/ρκή Άκ°ΰω τόν γίγαν,α των γιγάν'των καί τόν δημιθυργό τής 'Ενάτης Συμφωνίας, τάν Μπτετόδε»·, πού σον γεννά άγγέλων σιιναισθήκυ- τα καΐ ποΰ σέ ίβηιγεϊ σέ ικστασ,ι· άττό τά ί:γα τού, ή μεγαλάπιρΐπη νϋζα σολίιμνις' ι Τί μελωδίες Θείκές. Τά δάκρυα δέν στοιματοθν στά μ2· Πά. ΟΙ μουσικο; φδόγ'γθι τής Λΐι- τοι^ργίας αυτής «έ κάμνουν σιο1 ι Άκούω Τό Όρατόριο «Ό £ίς τό "Ορος των "Ελαιών». Αρίστου ώ ν αΐώνωνΐ Καί V1" αύτό 4 Μπ- άνήκει οτήν άνβρωπότητα! Α την ϊδια καιτάνυζή άκ»υω Μό· καί δέν μπθρώ >λ
τό κλσμιμ-α πού μού ϊρ-
αϋβόρμηΐτα, ακούονται τίς ύιτε-
Ρ°Χες ΛειΤο<;ργίες τ°υ καί τό μΐγσ- λαπιο&πέστατθ Έκκλησΐαστικό "Ε,Λ· γο τον, τό Ρέκβιεμ. Κο:ί άρχίζεΐ ή Νεκρόσ'μη θ-ία. Αιωνίαν άνόΐπαυσιν δος Κύριε καί φός αιώνιον φωτίζη Στό Ντίες Τρα κα9ώς καΐ Μΐτενεντίικτους τοϋ Ρεκβ'ΐμ, Θαιμβος καί άνατ,ρΐχιάζω ο νά ψέλνη ή μικτή χθρωδία τό Κύρι« έλέησον, Χοιστέ έλέησο Α Άκούω τόν μεγαλείτίρο νικό δραματουι>γά των αίώνων,
Μπάχ' Με τρόμο καΐ έκστσση ποι·<- | κθλουβώ τή σκηνή άπ' τή πΐρΐκΐπΛ τού Εύοογγελίου κατά Ιωάννην. Κι' οκούω τα Πάθη τού Χρΐστοϋ κηΐ τί ΰπέισοχο έκεΐνο, πού τό έζωντάνεψι.·ν οί μθοσικοί φθ6γγθι τού μεγάλον {κ Καί ίδοθ τά καταττέΐτασμα τοθ ^α ο£ έσχίσθη είς δύο άττό άνωβεν Εως κβτω. Καϊ ή γή ■ σ·ζίσ&· καί αί ττέτραι έσ·χΙσθνσ<*ν καί τά ΐμνηιμεΤα άνεώχ0ησαν καί πολ*ά »ώ· μαιτα των κεκοιμημένων άνίων ηγέρθη':' Ά<ούω Χέντελ. Άκούω τίς ύπέρ··>
χες Δοξελθγίες τ<χ, καί τα Θαυμάο-'α Όρατόρια Σαούλ, Ίσραίγλ καί τό ύ έ ε;γο το·^ ά Μυΐίας, ττού <1 ΑΝΗΣΥΧΙΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΝ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ μνΓ}μΕΪ° τής Μοοΐικής. Τό Εογ° ό ιμέ τίς όμοβροντίες των τκμτπί ν^ν «αί των σαλττίγγων ,άνττ(χ€Ϊ «ε· 7α σ' ίναν ττ^ναιρμόνΐον <χΓνον! Καί άρχίζει ό γίγανιας τής Μου σική; Τόχνης, την ΌλύμιΤτΐα σθνθ'σιΐ τθ^ με Τούς γλ'υκθύς καί τούς με(λ>
Νά, 6 άανός τού ©εοθ, ττθύ τι
τής γής τό 6αρύ κράτει.
Αύτάς έδιώχθη χι' έιχλευάσθη: άττ' δ
λϊνς ττικρά.
Γι' αυτόν οί πόνο< κι' οί καηιμο'ι. Αντός ί$άρρ,, έροαττίσθη, γιά μάς ιμοναχα. Καΐ ΰ'τερο: άπό μιά μθιισική, άαχίζει ή χορωδία. Θύρες ψηλέ-, άνοϊχτε πλατΐά, αίώ- νι οί φοαγμοϊ, νά περάση τής Δόξας 6 "Αιαχον. — Ποίος είναι 6 άρχων τής δοξας, — Ό ΚΡαταΐός, Ιδού ό άΡχων τής (Άπό τούς ψοΛμους τ 3 Δαυίδ. Ψαλ μός 23). "Αρατε πύλας οί άρχοντος υμών, «αί Αττάρθητε πύλαι σ/(ώνιοι καΐ ε|οΐελίύο"ετα*· ό Βασιλεύς τήΓ δόξης. — Τίς ΐστϊν οθτος ό Βασιλεύς τής δόξης; — Κύριθς κραταιός «αί δυνατος, δυναΐτός έν πολε,μω. Χάύντ. Άκούω τά Όρατό υΐ άτου, την «Αηιμιουργία» καϊ τίί «'Εποχές» πού πληιμ μυρίζουν άττά |ΐ· γαλεΐο καΐ Εξαιρση! Άκούω την 'Εκκησιαστΐκή ·οι.βι- κή. «ΟΙ έιπτά Λόγοι τΟΟ ΧριστοΟ», ιι °ϋ συγικλονίιζθυν την ψυχή». 1. ΠΟΓϊερ άφες αώτοίς, ού γάρ οϋδασι τί ποιοθσΐν. 2. Άμήν λόγω σθι, σήμβρον ,μετ' έμοί £ση έν τώ Παραδίίσ». 3. Γύναΐ, Ιδού ό υΐός σου. 4. ©εέ μθυ, 'ινα τί μ& Καί άκούω τίς φράσεις άΐτό το ΕΟ αγγέλΐο κοττά Ιωάννην. Κ'" ό Πιλστος δγαίνει ξανά καΐ Νά τ°ν' σάς τάν φέρνω τώρα έ6ό καί σάς τό λέγω πώς δέν δρίσκω κρΐμα «ατ ν£να. Κ<" ευθύς τό πλήθος δλο κΐ' οί ΙΓ ρείς καί δούιλοι ίι)>ώναζθν καί λέγαν:
γΐατϊ ένώ σ' αύτόν κιτμα δίν βρί-
Ξεχιοοίζω τίς φράσεις ά—' τή
ρικθπτή τού Εύαγγιελίοι/ καί άιτό
τρομβρό σύματλεγμα των
πού ύψώνει τά ίΡνθ α^ άττέραντο
Ναό! !
3. Διψώ.
6 Πάτίο είς χείρας ο°υ ιταρα-
θηθο,μαι τό πνε^μα μου,
ι' '
7. Τ
Άκούω Σκαρλάτι, Μτκρλιόζ, Μέν.
τελσον. Σούμαν, πού δλοι τους
Όρατόρια, Λε>του γίες
Νά εΓχα δυδ ζωές'Ι Κα» τίς δυό
θά τίς άφιέιρωνα στή γιγάντΐα τέχ»η
τής Μ^υσΐκής.
Νοιώθω στό ακ°κσμα ΐών ύπερό-
χων αυτών κλαθσικών συνθέοεων τών
μεγάλων καί θεόπνευστων Μουσουί-
γών, νά κυλά ώττό σι/γκίνηση στό μα
γθι>λό μθκ δάκρυ.
Καϊ μιβοτραγονδώ των στίχο τοθ
στή μαύρη σκοτεΐνΐά μας
ΐμαρτύριο τής ζωής,
Ώ1 Μούο-α σύ
γλυκαίνεις τήν καρδ'ά αας
μέ τή δοθαιά
τής θείας σθυ πνθηζ...
Δημ. Κ°ιΤσογιαννότΓθυλο-
' Ημερολόγιον τού θ. ββοβοοίδου έκ Φαρασων
ΑΠΘ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως εί* ΚατπαδοκΙαν τό 1999
(Συνέχεια έκ πΡθΓ)γθι«μένοι;) δθκα πθταμόν κειμένη έν τή Γαρσαυ
"Οταν τούς άττοχαιρετίσαιμε ήτοι ' ρίτιδι στρατηγία ΆρχϊΑαΤς.
12 μεσάνυχτα καί ά Οπνος μας γίντ; ) 'Η Έλληνική αίίτη άποΐκία,
ν άναπαυτικώτερος μετά την όλβ λαβούσα καί όπτο'ικίας Ρωμαϊκάς, έ»
*ύρσση καΐ μέ την Ικανοποΐ ληθή Κολώνεια. Ύποτελούσα έπ·οκο
μέ τήν έπαφή αας αυτή δια
πώς οί/τε εμείς οΰτε καΐ
ι αύτοι ώς γειτονικοϊ λαοί £χονυε 6
συμ6ί6α<*τες διοφθρές. ΠΑ ΤΗΝ ΑΠΚΥΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙ ΔΙΑΛΙΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ Ή «ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ» δι οργανώνεΐ είς τήν ΣΤΕΓΗΝ της 14- δός Κορύτσΐ} 3) την Πέ.μτπτην 18η» Δεκβμδρίοι;, ώραν 7.30 α.μ. διάλίξ'ν μέ όμΐιλη.τήν τάν κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟιΝ *Ω ΤΙΑΐΔΗΝ, Γϊν. Διευθυντήν τού Όρ- γανισμού 'Εθνικού 0εάίΓρο1', Έπίίΐ- μον Διευ&σντήν τής ΈΘνΐκής Βιβλιθ- θήκης, ,μέ βέμα: Ο ΑΔιΑΜΑΝΤΙΟιΣ ΚΟΡΑΗΣ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡιΝΗ ΑΠΚΥΡΑ Τετάρτη 2.9.1959 πή υπό τόν Ναξιανζού, εΤτα δέ σΊν τή Ναξιανζώ υπό τόν Μητρθττθλίτην Μ^*ια-3·οΟ καί πρότερον ούσα τή τάξει (56) νστ' επ! Άνβρονίκ*/ τού Παλαιολόγον εγίνετο ξη' (68) τόν έπαίκθτΓθν αυτής Βοοπόρΐον Ον νέστησεν ό Γρηγόριος τώ Τυάνην ί Τό πρωΐ στίς 6 ή ώΡα βλο· ετμσ | πιοκάΐτω Οεοθώρω «αί ΝεκΤαρίω (ί- στε οττό αύτοκίνητο, Πόμε γ'ά τήν πιστολαί 225, 2*27) ο! δέ έπ·στ>
"Αγκύρα την ττρωτεύουθα τής Τ=«Ρ-
κίας ιμέ^ω το(> "Ακ - Σαράϊ ττθϋ εΤ»αι
ή Καππσιδθικΐκή Άοχελαΐς. Άποχα'·
τούς Νεαττθλίτες καί *ον
λαί 14, 15, 14) ό—ο—ίνονται πρός
αυτόν τάν επίσκοπον Κολωνείας' έν
δέ τοίς προοκτΐ'κθίς άναφέρονται
Δανΐήιλος, Άρΐστόμαχος κα Άλέξ-ΐ»
μου τόν Χεκιμ£τ - Πολούτ και δρος έπίσκοπτοι Κο(λωνείας τής δε>/'έ
!
άναχωρήσαμί. Φεύγοομε γιά την
λάδα μετά άπά μιά
των Κοαπ—αδοκών επαρχίας" -.σ¬
ιν: ν ή πόλις αυτή καλείται "Ακ - σσ-
ψή μας στήν φιΐλτάτη, την νθσταλ- ' ραΐ. Κ<χ'" έν Κολωνεία υπήρχον Μο¬ γηιμένη μας Καππαιδοκία. Ή κή μας αναχωρήση μάς κροοτεΐ σέ ά σιίΟΘήμοίΓα λθπης. φεώγοομε μέ χαρά γιατί εΤδαιμε ε να ιμέρθς τής Κα—ταβθκίας καί οί βΘανόμοοστε λύπΐ| γΐατί δέν μττ1^- σοομε νά δοϋμε όλόκληρη τήν Κ~·ιτσ δ°κία. Δεν την εΤδαιμε δττως και δοον έττρεττε. Στή,ν αιϊΓήι ι(>νχολογία μας στέκεταΐ πάρη
Υ°Ρη ή έλίπίδα δτι μιά α*λη όττίσκε
ψή μας στό μέλλον θα μός Ικανο-
ποιήοη.
Τά "Ακ - Σαράϊ, την Αρχαία Άρ
χελαΤδα πού Λργάτερα τήν εΤπανε
καί Κθ'λωνεία τή·ν συνσντάμε στό
δράμο υας.
Γ*1Η τής Άρχελαΐβος γράψε' ό
Άν. Αϊβίδης στό διβλιο τον «ΑΙ έν
Μονολ. Μοναι Καπτπ. καί Λυκοΐονί·
ας» σελ. 130 τά έξήϊ:
«Ά*>χέλαος ό τής Καπτταδθκίας
βασιλεύς ττλήν τής επί τής νήσου
'Ελεούσης Σεβαιστείας, ίδρυοε καϊ
έν Κο—ιτοΐδοκία άλλας πόλεις, αϊτΐ-
»£ς παρ' αυτού 6οον τή, έ—ονυμίσν·
μί τούτοϊν ήν ή ΐΓταρά τόν Κατίΐτά·
ναστήρια, άλλ' £—ι των
δών μετακληθείς τής ττόλεως είς
πόλιν δλως Όθ^ιμανΐικήν, αλιλα μέν
τούτω,, ιμετε&λήθησαν ε1ς τεμένη, σλ
λα δέ ήρεΐπώθησαν καί ή ίίλη αύτίν
εχρησίμευσεν είς ττολυάριθμα ένταθθΐ
κτίρια ευρίσκονται δέ περί αυτήν
Μοναστήρια λελαΐτο.μημένα είς 6ρά-
χθυς, περΐ ών καί δή λέγαμεν».
(Συκεχίζεταΐ)
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκρά-τους 59
Τηλ. 547.888
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. 'Βμπθρΐκής
ννώστΠς της Άγγλικής, ιμέ τετραί-
τή λογιστικήν ποούτΓηρ«σ·ίαν ζητβΐ
ανάλογον ίργασίαν. Πληρο,ρθρίαι
Άβανάσΐον Κιουρεζόγλου. ΤηΑ. 641.
393.
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμενος
έκ των τάξεων τού Στρατοϋ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίοι-
ωτικόν ή είς Φρσντισιήριον. Πλη-
οοφορίαι τηλέφ. 772.193 ωοα 1Θ—
12 π.μ. κ«ί »—9 μ.μ.
ί ΛΟΝΔΙΝΟΝ. - ΑΙ αμερικανικόν
καί εύ,οωταϊκαί νο,μισματΐκα! αρχαί
Κΐεςον διηρημένοι,
=ρά είς την
ι αν πολιτικήν επί τής
Ι ύπ^τΐμήα^ς τού χρυσοθ είς τάς έ-
1 λ''υ9£ρας χΡηματαγοΡάς.
ΑΙ Η.Π.Α. φέρονται ώς
σμέναι δΐτως άφήσθυν να
ή πρθσφάττως έκ5η>ω5είσα ύπθτίμη-
σΐς το^ χρυσ;ϋ, γεγονός "ό οποίον
βά σ-μάνη νίκην του δολλαρίου έτί
Αντιθέτως, οί διοικήται ωρισμέ¬
νων εύθ'^ιπαΐίκώ,, κεντριικών τραπτεζό>/)
ώς άναφέρ-,ται, εύνοοθν τήν λήψιν μέ
ΤΡων π»ός σταθφθπθίησΐν τής εις
την ελευθέρα άγο,Ξά δΐοομορφθ>μέ··'»ΐ5
τιμής τοθ χιχ/σολ είς τα έπίπεδα
τής έτΐσήμου τοιαύτης των 35
:ίων άνά θι'/γγΐάν. ΑΙ 'ν >όνίο
-ράπεζαι, δ·3θέτθυν σηιμαντΐκά ηπ"-
θέματα κιτρίνοι; μετάλλου πρός στ,',.
ριξιν ΤοΟ χαρτθνθμίσμσ.τος τής χώ-
οας των. Συνεπώς έπιθυιμούν
ώς νά άΐατροατή ή περαιτέρω
σις τής τιμής τού χρυ<>ού, ή ί
,ί
V-
τα ό—οβέμοπά των.
Α! άντίθετοι αύται οπτόψεΐς ττρ>
6λέττ£ται ότι θά άττθίΤελέσθιηί άν·ι-
κ*!ιμ£νον συζητήσεων> μεταξύ τοθ Ά
μ^Ρ'κανθΟ ύττθμργού Οικονομικήν
Νταίίβιν Κέννε/τι» καί ίκττροσώπτων
τής τραττέζης τής Αγγλίας κϋά
την διάοκειαν δείττν0"). Ό « Κ«ν-
νίντν, ό όττοΐθς διεξάγει διαδουλϊύ-
σεις μέ τ°ύς Εύρωπταίους ύττουργούς
Π[κθ·νθμΐικών καί διοικητάς κεντρΐκών
τραττεζών, αναχωρεί άριγά τήν νύκτ,τ
σήμερον, είς Φραγκφούρτην.
ΑΙ ΔΙΠΛΑΙ ΤΙΜΑΙ
Έξ άλιλομ, είς τήν Βασίλειον
.V
πιν σονεσκέφθιχταν Τό Σα>66αιτοκύρΐα
κον τραΐτεζικοί τταράιγοντϊς τής
ΐτης, διετι/ΐτώβτισαν άνησυχίαι
καί ττρός τή·ν τύχην τών κανδνων ττθύ
δι&ττθυν τό σύστημα Τών δΐττλών τι-
μϋν χρκοΌϋ, είς ττερίτΓτ&χτΐ), ιτού ή
τιμή τ°υ «στταση» τό φράγκα των 35
δολλαρ(ων. Τό ,
οω«έν τόν Μάρτιον 1968, άνέκοψ6
τήν επί. τού χρυσού κεροοσκοττιαν
καί όητέιτρεψε την ύποτίμησιν τού €ολ
'Η προοπτική τής μ^Λσε^ς τής
τιμής τοθ χιρυαού κάτω των 35 δ"λ-
λαρίων είναι Ιδ'αιτβρος ονσάρβο-τος
εΚ χ£*Ρας ώς ή 'Ειλδετία καί τό Βί>
γιον) αί οποίαι είναι ύττοχιρεω,μέναιΐ
δ'ά νόμον νά διαΓΤηρθΰ» τ,μτμαι των
6'ιαθ^σί{ΐων των είς χρυσόν. "Εξ 5>·
*-υ, ώς άνα4έιρίΤαΐ είς τούς σημερι-
νοός (ίΦαινάσΐονοΕλ Τάϊιμς», .Ιταλοί,
Ίάπωνες καί Όλλανδοί τερ(πτ>»τΓΐ
έκ τής πρθθσττΐκης τοθ περαιτέρ» ί-
φθδιασμοΰ τής ελευθέρας άγορός δΐ'.»
χρυσού έκ τής Ν. Άψρικής, την στΐ/
μην αυτήν τής σ^μπτώσεως των δόι·
τΐμών τον.
ΑΙ ΑΓΟΡΑΙ ΕΞ ΑΦΡΙ'ΚΗΣ
"Εκ Βασιλείας μεταθίδβται δτι
ωρισμέναι εύρωπα'ίκαί χώροοΐ έπ:Θο·
μοθν νά έπαναλάβουν τάς άγθοάς
χρνσού έκ Ν. Άιφιοΐικιής, δττθυ έξορι'χι.
σΓΤαι τό 80% τού κιτρίνου ,μετάλλι;
ττού τροφθδοτεΓ τάν δυτικόν
ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΑ ΦΟΡΤΗΓΑ ΠΛΟΙΑ
ΘΑ ΠΡΟΣΕιΠΓΙΖΟΥΝ ΤΑΚΤΙ¬
ΚΩΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Βραζιλΐανά φορ^ηιγά πλοϊα βα ττο-ί
σΐγγ!ζ°υν τακτικώς είς τδν Πειραια
κατόπιν συμφωνίας ή όποία υπεγρά¬
φη μεταξύ τής (ίΜεσθγιε'ακής .Εται
ρείας Δΐακειρίσεως Πλο,ίων» καί τ^ς
Βραζιλΐανής «Κθμπανίσ. ΠοουΜοι
ντέ Κ^μέρτσΐο Μοοριτίμο». Ούτω την
18ην Δβκειμιβρίου βά αφιχθή είί το»
λΐιμένα τού Πειραιώς τά Βραζιλιανόν
φθρτηγόν «Ά6ισουοοίΘ», μέ φθρτί&ν
καφέ δι' "Ελληνας ειΐσαγωγείς. 'Ε·'
δσον έκδηιλωθη Θε(τικόν ενδιαφέρον
έκ ιμέρ°υς των 'Ελλή>ων 4ΐτΐχ£ιρηιμοίΓ·.
ών, βραζιλιανά σκάφΐι Θά πραγιματυ-
ποΐοΰν τοιιλάχι<~ον μίαν κατά μ>1να
πιροσέτγιγισιν είς τόν λιμένα τού ΓΤ«
ρα'ώς.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιεοίβς
ΓΕΡΗΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολβμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορ«ί«, καί έΐα-
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
(Συνέχεια έκ πρθηγθυμένου)
"Εν μόνον κρί'νει άνα·γκαϊον νά έ
παναλάιδη &Τι ή είσπραξις τής πθσό
ΤηΤος ταύτης είς την τωρινήν κατά
στάσιν τής επαρχίας γνωρίζει αδύ¬
νατον νά γίνη είς Σ«πτοτδν.
"Οθεν άν έγκιρίνη ή Σή Διοίκησις
νά ύπθχρευθή ό είς τά αύτόθι ίρχόμε
νος κύριος Άσΐΐμάκης νά ό—οπληρθ
1 ση τήν αυτού σεδασιμιότητα παλ κ
ών ΠαΠΙρών μέ οπθιονδιγττοτε τρόττ»ν
6ι/νηθήι καίΐά την έγγραφον
σίν τού.
"Ετει 1826 Νο 29
έν Κ'αλοοδρύτθΐς
Τ.Σ.
"Εν έλλειψις 'Βπάρχθυ
Ό Γενικάς Γραμματεύς
Γεώργιος Ο1κθ·νόμ°υ
«Αριθ. 3942
Προός τό ϊξοχον 'Υπ γεΤον τής
Ορησκείας
Είς ΝαύπΛΐον
'Εκ τού 'Επαρχε,ίθυ Καλαβρύτων
Αριθ. 4136. Άναφθρά έπαρχείοι·
των Καλαβρύτων περί τής διαφοραί,
τού άγίου Παλαιών ΠαίΙ'ρών καϊ κλ^
ρονοιμ. Νικολέτου Σ«φΐανθπούλθυ. Σω
πθττινού».
Τά επόμενον 8γγραφον τοθ Έπ-Ι3-
χείου Καιλαβρύτων άναφέρΊ τά τής
κατο^χέσεως τής περιουσίας τού Νι
ι.ολέτου.
Τό χωρίον Άγρίβιον, όΐπό τοο δ-
ποθίυ ήτο ό ΆνδρσνΜΐθς ΠονήΙρης ό
πιράκρΐττος τού χωρίου, άττέχει τοο
Σωίπατοθ ττερί τά 30' τής ώρας, καί
κείται Ν.Δ. αυτού. Σήμερον τοιασ^τ
οίκογένεια δέν ευρίσκεται έν Άγρι-
δίω,
ΠΞ.ρίοβος Γ.
Άο.Θ. 3937.
Πρ'σωρΐνή Διοίκησις της "Ελλάδος
Πρός τα έξθχθν υπουργείον τού Δ'-
καίου
Τά 'ΕπαορχεΤον Καλαβρύτων
'Η ϋπ' αριθ. 2,202 καί ημέραν ι?
τοο λήγοντθς διαΠαγή τού έξόχου
"V
πΛΐογε,ίου τούτου συνθδειχϋμίντι μί
τάς έπΐλοίιτΓθνς άναγχαίας διαταγάς
τής Σης ιοΐκήσεως, καί απόφασιν
τής έπτα|»ελοος έιπιτρ°πής πεΡί τής
είσπράξΐως των δσων ό ποτέ Νΐκθ
λέτος Σοφΐανόπουλος έκ ΣωποτοΟ >η
στρ'κώς διήρπασεν έπτέρση τοο Σεβι
σμιωτάτου Π. Πατρών, κυρίθυ Γεομο
νθΰ, ελήφθη κατά τήν 23ην τού ίβίου
Τό έπαρχείον μ' δλον δπου ι·»ττρ*ϊ- '
ταΐ την διά τοο χρεώστθι;
ανάλογον ίκτελ. δύναίμΐν Άντρίκο ■"
νά Πονή>ΐν τόν Πίικλη,ν πριτο-
χωΡί°υ Ά^ριδίου μέ στρατιώτας εΐο
Σωποτά καί κατά τάς οποίας ίλαβεν
όδηγίας είσήλΘΙεν είς την οΐκίαν τ&»
κληρθνόμων Τού εΐρηιμένο^ Νικ.θ'λέτθ'θ
μετά των προκριτθδηιμθγερόντων Σίθ-
ποτών, καί μ' δλην την άπα^τοιιμί-
νην Τ'ιμιάτητα κθ3ταΓγράψαντες τή» 6
ποίον κινητήν περιουσίαν εθρθν ί<- 6θν τής οικίας ζώα, καΐ άκιίντ,τον δηλ. αμπελώνας, καί άγροΰς, τα μίν έντός τής ο6<ίας έσφράγισαν τακτι· κώς καί τιμίως, τά δ£ έκΓός ίΒεσαν εγγύησιν τών προκριτογ-ρόντων τού χωρίου τούτου. Καϊ έπει&ή ή κυρία Νικολετενα; ήλθεν άιπό Ναάπλιαν 4- σθενής, έπεσεν είς την κλίνην, ΙΛα- 6θν τόν άνήλικον υ)όν της καί Θείον Του Άσηιμάκην Σοφιανόπουλθν |φΕ· ρθν είς τό 'Είποιρχ€ϊον συνοβεύων τού τους καΐ ό Κύριθς Χαράλαμπθς Λον τοτζακίρης αύτάδελφος τής κυρίβς Νικολέττενας. Τρείς όλόκληρ€ς ήιμεΉϊς βασανΐσθέν το ΊΕπαριχεΐον μέ τούς ά νωτέρω είρηιμέ^κς διά τήν ευκολίαν τού τρόπθυ ττερ ίτής εΐσττράίεως τώ» διαρπαγέντων κατά τάς διαταγαί τήζ Σής Διοικήσεως, άττάντησεν ,ιΐ γαλωτάτην δυσικολίαν οικονομ (αν με τρηιτών έκ ιμφουζ των «ληρονΑμΜ» έξ αϊτίας τώ περΐστάσεων κα! ίιτ1-·· δή ή πφΐουσία τής οικίας ταΰτ,ις κΐνητή καί άκί'νητθς εΤναι άμβρ'ΟΤΟς μεταξύ των αύταδέλφον και δλων τού Των τά είσερχόμενα καί έξερχάμ·»β είς την οικίαν ταύτη,, ήσαν καί... αί χρι τής σήμερον 6 κύριθς Άσημάκηϊ Σοφιανόπθυλος αύτάΐδελφθς τθθ π?τε Νΐκολβτου ώς κεφαλή τής οΙκίας Τού Της, θλέπων, δτι δέν δύναται νά άπβ φύγη τήν απόδοσιν των δΐαρτταγίν- Των (ώς άποφασισθΐέντα παρά μ·δΐ έπταμΐΐλοΰς έπιτροπής σεβαβΐΊω* καί εύσυνειδήττων ύΐΓΓθκε·ιμένων κϊΪ παρά τής Σης Διοικήσεως έπικυριο· βένΤα) διά νά απαντήση τά είζ τ6 εξής ττεριττά £ξοδσ, της οποίας το 'Ετπαοχεΐον άττεφάσισε νά πέμψη ε Λ; την οικίαν ταύτην έκΤελ. δυνάμεις, άναδεχθιϊς την ό—όδο<"ν τής ποσ4- τητος ταύτης μ' έγγραφον Τού Ερχε¬ ται πΡάς Τόν Σεβασμιώτατον Π. Γίο- ρών νά συνοιμΐλήση τήν ευκολίαν τής έξοΐκονομήσεως των ζτ(τουιαένων !«έ 6 ποιονδήτπθτε τρόπον δυνηθή. (Συνεχίζεχαι) ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΙΣΙΑ υπό Δοθς ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΙΜΗ «ΛΥΡΙΚΗ ΖΩΗ» ΝΙίΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ Ό Νίκος Τθυτουντζάκης, ϊνας ά¬ πό τούς τειλευταίους π°ΐητές τής Ί- ωνίας, μάς παρουσιάζει τώρα τό έν δέκατο 6ι6λίο τού μέ τόν χίτλο «ΛΤ ΡΙιΚΗ ΖΟΗ» (Άθήνα>—11969) σέ ιτο-
λυτελή έκδοσι μ^ 181 σελίδες καί
άφΐ«ρωμένθ στήν άείιμνηστη μητέρα
τού. Βΐιβλιίο ττού άντιττροσωπεύεΐ μί
αν είκθσάιχρονη ττορβία στόν -ο<ητι κό χώΡο καί περιλαιμβάνει όίττοθπό- σ,ματα άττά τίς πθλλοπτλές συλλογές Τ°ύ πθ'ηίτή. Τό πιρθΛογίζει 6 Ιστορι- κός τής Σμύρνης καϊ διαπρεττης λο- γοτέχνης Χοήστος Σωκρ. Σολσμονί- δης άναλύθντας τό περΐεχόμενο ττού άπθτελϊϊτσι άπά δέκα ξβχωριστά μ» ρη: «Ίωνία» μέ 12 πολύστιχα πθιή μαβτα, «Ίκεσία» μέ 16, «ΆποΛογία» μέ 18, (ΤΜάννα» μ£ 13, «Θάνοοτος» μέ 8, «Παλιά· /Μοτίβα» μέ 7, «Σι«· πηλή ΚΡήτη» μέ 14, «Τό τραγθθδι τως» μέ 12, «'Απτόβλητοι» μέ 19 καί «Προσδοκία» .με 11. Ό ΝΙκθς Τθυτουντζάκης εΤνα· ά ριστοκράπτης στήν πέννα τού, δεί ο- τέχνης στόν άρμό τού στίχθι^ £<λε- κικός σέ παραστάσεΐς. Ιδέες καϊ θε ματα. ΟΙ στΐχθι τού άπαγγελόμενοι, νοιω&ις τόν μελωΐδικό εΐρμό των φράσεων. Όσο τούς διαιδάζεΐς, δσο τούς άκοΰς, τόσο χαίρεσαι τό φιλο- σοφημένο 6αβύ νόημά τους. Λυρΐσκός καί δράμα σφιχταγκαλιάζθνται. Τό παράπονό τού καί κλάμα γΐ« τή,, 4 ξέίχαστη πατρίβο: τού Ίωνία εΓνα» ί νας καρτερικός δανΐδικός ψαλμίς πού άνοοδεύει. σάν (λψίαιμα! στή βύ μησί της. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΙ
καΐ τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
♦ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τού κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Μομικοϋ Συμβούλοο της
Συνέγεια έκ τοθ ποοπγουιιένου
•Ότα" «οποίος φίλτατος τού άκα
ίιμαιικός σέ μ'α °υν(&ρία τής Άκα
ί άί
ϊκαμε Μίαν άνακοίνωσι, σ
οίσ. άνέφερε κάπθι<-ν 'Εττίσκοπ^ ώί Πατριάρχη της Άλε- ας γ'ά μιά ώρισμένη έττθχή, δέν μπόρϊσε νά °υγκρατΓθη. Έχοντος πράσφατες τίς μελίτες τού γιά τή* Ίστορία τής 'Εκκλησίας •Λντΐοχ€ίσ?, ,μέ παΐβικό — δ<Όν «ι* 5ν φσίνΐται παράξενο — σύθοομητι- 5μδ — ννώρισμα των «μεγάλων» — ζήτηίε τ°ν λόγο «αί οϋτε λίγο, βύτε ηολθ, «τίναξε οίον άέρα» την άνα- κοΙ*)?1· λέγοντας δτι 6 *Επίσκο:">ς
γ,β τόν οποίον έ.γί·ν«το λόγος δέ · Ι
σΤην
> αί
ΜΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοτιης "Αθηνών
Ή έτττίθε<τις ήταν άνοικτή εναντί¬ ον τού. Καί Συνοδΐκο;, άφωσιωιιένθι στά ττρόσωΐτό τού, δ™,. 0 μετί-εΐτο: δάΒ τού Χρυσόυτομο-, έτοιμι*- Ί ν>
τό γόητρον τοθ
' ΑΟτός δμως, μ£ δΑην την ναΧή
ττού ΤΓάντοτε τόν χαρακτή>ιζε
ν Πρ6;5ρος, έ-έ5αλε σΐγή και *τ-
τάς πηγάς.
Τό άποκέλεσμα ήταν πθλύ φ
Δι/70ρέΡ*£ΐ<ΐ καί ψν,ιχρότης γιά ώΡ'- σμένοι/ς μή»*ς τοί> «ττρασδΕβλη,μέ
νού» 'Α<αδτ>μαικού.
Το Πανεπιβτήμΐο, ιταρά τα π<>λ-
Χά «αι βαρεία καθήκοντά Τθυ «αί
τίς άο'χθλίες του, δέν τό λησ*·ονοϋ-
οϊ. Μία μ£ δύο φθρές τόν χρόνο πή
γαΐνε έκΕΐ σάν 4ΐτίτι.μθΓ Καβηγητής,
γΐό νά διδάξη νενιχά Θέματα 'Εκκλη
βιαττΐικής Ίστορίας ή τόν τρόττο έ-
τπστι>μονι«ής Ερεύνης καί την μ£βί·
5ο τηρΐϊτεως τής 6ι6*ιογραφία<;. Σ*ά δυό οη>τα ,μεγάλοτ ΠνπιμαΤι-
κά Ίβρήμβτα, ή παρουσίαν τον δέν ^
τα» 'Αρχΐ—ιθκοττΐκή. Στό ττρώτο αί
οββνίντσν Άκαδημαίκός. Στό δ^ότε
ρο Κα*1Υητής· ΠηγαίνονΤας στο Πά
νεποτήιμιο. δέν ψοροΰσε τό έττανω-
κσλάΛμίΠ'ΧΟ τού.
- Δέν Θά ■'ό φαρέθετε; τόν έρώ-
τησ£ κσττοιος.
— "Οχΐ. 'Εδώ εΐμοτι Καθτ»γιτήο.
Την έηιστημθνική καΐ την συγγρα
φΐκ,ή τού δμως έπίδοθΊ πθλλοί την
κριφρονοΰσαν καϊ ϊσως την κσρόϊδει
α». Κάτι εέρει ό λαός δταν λέγη δ-
τι «5?α δέν φτάνει ή άλεποΰ τα κά-
ν£ΐ κρεμοσίτάριαΙ». ΜιτθρεΙ να τοίς
ίττελνε έκεΐνος «τΐμής Ενεκεν» τα
θυγγΡάμμθΓΓά τοί, η^αν δμως ζότΓ,-
μα αν ϊσχ'ζαν καΐ τα φύλλα.
"Ητοι, μίαν ήιμίρο:, μέσα στήν Ί
Ερά Σύνο,^ Συνοδικός Ίεράριχηι:.
γιά τόν άποί'ν ήτο πασίγνωστον δ-
Τι κόΐτνιξί — γεγονός ττθΰ έ&εωοεΐτθ
άιταρά6£κτον άττά τόν Χρυσόστουον
γ'ά ϊνον κληρΐκό — καΐ 5τι χαρτο-
ταιζε, εΙιΤΕν έν συνεδριάσει:
— Άγΐθι άβελφοί' Ή 'Εκκλησία
τής Έλλ<5ιδος θά ευρίσκετο ε1ς τηλύ καλλιτέραν μοίραν, εάν ό Πρθκαθήμε »0( οώτης) άντ! ν' άο·χθλ€Ττα> μέ
την 'ΒτΐοΤήμΓτν, ήσχολεΐτο μέ την Δι
οικΐριν'
ή απάντησις μΛ,
νά γράφη είς τα Ποακτκιά! Προχαλώ
ο1ον3όΐτθτε ^ δίίλώση, εάν μέ
τηαε είς οΐανδή^ΐτθτε ώραν τής ή
Ρας ή τής νυκτός καί 5έν με ανεν-
Ρεν <5γρι™νον ε|ς εκτελέση τοθ κα9ί κο"τός μου. Τάς ώρας τ^ς σχολής α^υ άντί να καατνίζω ή να χαρτθττσί ζω, άσχολούμαι μέ την μ°υ χωρΐς ουδένα νσ ένοχλώ' Εχει γράφη δτι «ικτιπταοι δυνατα μόνθν δταν «τν,ητη καϊ 6 Χςυσόσομος ίκτύιτηοε τότβ μ η ξε μέ την σ'ωπήν το0 καττνΐστοο κ. λ.ττ. καϊ την 1ικανθητθίησιν τό^ λοι- πών. Κ αί έττειβή £γινε τΓοραητάνο λβ- Υος νΐά τό κάιτνισαα, άξίζει ν' 4νθι χθοΰν δύο τταρ-νθίι^εΐς ·πόΟ έχουν σχί "ι μέ τίς άντιλήψεις του· να σημε'7* 9η δτι εΤχε την Τ6ια ό—αραλΛακτη γνώμη μ· εκείνον πο0 τό τσΐγάρο σάν «ίνα σωλήνα μίαν άκρη τοθ οποίαν ύητάρχίΐ καϊ στήν &λλη ϊνας <άνόητο<;». «"Λκα—νος» έκεϊνος δ «ά 6ί·υ, τί λ σάν άνωμαλία καί δέν ιμττθρβ- κατσλά6η ττοιά εύχαρ ίσττιν ν οί καπνισται, λέγοντας: —Έ— ίστειια δτι μόνον ό Διάββ- λος δγάζει ικα—νοθς άττό τα στί.»τ» «αί τοθς .οώθίονας Ι Τό νά βγάζουν 9 μως καί οί ανθρωτται εΤνα' Λμολογοι· μένωζ ττερίεργθν1 Καΐ ττροσεβετε: ία οργάνωσις Ποντίων ρε ίνα ύπηοέτη ώπό τά δοθή τής Ά νατολής, άνθρωπον άγνόν πού πθτί δέν ετχε καττνίσει. Μίαν ή,μέραν έΡ· ρόφα ιμακοτρίως τ£>ν ναργΐλέ τού κον
τά είς την λί'μνην τού κήπθυ τού, δ-
τε κατά κακήν τΟυ τύχην, διήλθ«ν γ
κείοεν ό ύπτρότης, ό οποίος μόλις
τόν εΤδε νά 6γά<η καπνούς, έτράμυ-εε καί φώναξε: — Γισγικϊν 6άρ! Ό πασάς μ^., καίγεται' Καί πρβτού κοτταλαβη ο παισότς καλά - καλά γιατί φονάζε» ό άφωβ'ωμένθς ύττηρέίτης έκεΤνθς, >ι
μάτος τράμο, τάν ή.ριπασε καί Τ4ν Ερ
ριψ>εν είς την λίιμνην^ γ)α ν^ σβΓθτ,
τή φωτιά' Ωραιοτέρα τιμωρι'α ίΝμο-
λσγουμένως δέν ήτο δυνατόν νΑ υ¬
πάρξη διά κοΐπνιστήν Ι
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΜΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
39ν
Ή άλήθειο: είναι πώς ήτανε κοιΐ
πρώτος ονντρέχτης ό μακοτρίτης.
Ότσν μάθαινε πώς κάιττοΐος καί τοο
ικ»τός κάπτοια ήτανε άρρωστ^,
τος σύτός να τρέξη να τήν ρ
τιβή «αί νσ την τΓαΡηγθρήση'... Σ'
οΛά τα ζΐΓτήιμοΕΤα δέν £μοΐα<€ τούι, ά^ς άνβρώττθυς'... Σέ τέτοιες τγϊ ριστάσεΐς ό μακαρίτης καθόλου 5ί.ν ™'1*ουνΕύονταν. Βοήθαγε δσθ μττό- •^ι μέ λόγια «αί μ^ ίργα'.. Ήξ' Κ κι' ϊδαζί τίς 6εν*οΰζες ο ττθΚι''ξε Ρ°(. Καΐ γι' αύτό τϋχε ττάντα χαλι» σμένα 9ζ τοΰς μ—αρμστέρΐβες τής Υ,£ι ">νΐ«ς. "Οσο γιά μασόζ. . ΐΓθώ«υ<. •όεϊ χοτ^ίΐεροςΐ,.. "ΟσΕς εΤχανε &<< «'μάσιι, 6μολογούσαν τήν έτοβίΕιό- τΐ)τά τουΐ... Στό τρίψι,μο ή δεςκ» 'τχνίσ τού ήταν ϊνσ κ' ίνα «αί την άΐλη μερα ή ήρρωστη γινότανε πε.ρ δί«".. ΆΛαφοόχερος ό μττερμπαν- Τιρ'.. Μ" δλο^ς βα; μ> 5λες τ&χε καλα.
** τό μόν0 ■ποΰ φαγωνότανε σ··χνά,
ό δεύτερος καντηλανάφτης τηε
ό Μανώλκ.ς. "Αλλος «αν-
'ΡΟχοΑος ίτοϋτος καί ζηλόφθονος'.
Γιστ' ό Μανώλ,,ς ϊσκαφτε ττάντα τί
^ο τού Δί«μήτρη, μέ τήν έλττίί.^
"ά ττάρη αίίτός τή 9έσ· τ°υ ιμιάν Λ
** άΡίίήτιρα. Καί τί δέν τοθ φόρτω
κ τοθ ψουκαρό!.. "Οσα σέρνει ?1
^^σ, ττοΰ λέγε, ό λάγος. Χλωρ3
Τόιτο δέν τού όψιν*. "ΟΧα χαοτί καΐ
«αλαικίφ, σΤούς έττίτροττθυς!.. Αύτά
6«χμε ό Δΐμΐητράκης, έκεϊνο ϊκαυ' ό
^μΐτράκης!.. τ.£ Κ(4θε κακό >όγο
"^ ί^γε, Καζ* «αί δέκα παριπά-
«■>'.. ■(>«> (6λεΐΓΧ τ;ς συ|μττά0ίΐ^,
1Γ%ιν δλθι κι' βλες γιά τέ Δημη-
'Ρόκη. σκύλΐαζε άπ' τ0 κακό ΤΛ>'.
^α' Υ'ά νά ττοΰμε την αληθεια, άλ
*° 4 ΔΐΝιη,τράκης, ένας λεβένταΡθς
"' ίμορψθς δΛρβς κι» 5χλο ό Μα-
^ Ι^ς άσκ^μομούρης κα'ι ά-
Τώρα θές κρυφή έ.τηθι.ιυ!α τ°ΰ Μα
νώλη νά φάη τα κόλλυβα τού Δ-μη-
τράκη, θές τυιχερό, ό Δημητράιιηι
άρ.ρώστΐ>σε μέσ' στήν καρδιά τού
χειμώνα κ' £πεσε τοθ βαναϋά. Πό:
λαιψε άττ' έδώ, ττάλαΐψε άττ' ίκ£·
τού κό»ου δέν ταβγαλε περα!.. Καί
στό τέΛος άττεδήμησε ιτρός Κύρι¬
ον1., δττως τόν δΐαλάλησε μέ κσητο'α
κρυφή χαρά άλλα «αί καικεντρέχεια ο
δοηθός τού ό Μανώλη,ς, ποΰ θά διίδέ
χετο τόν ιμακαρίτη ττρώτος «ΐντη
λανάφτης τής ίκκλησίας τής Παντ
γίας τής Κουμαριώτισ&ας.
(Συνεχίζε-οι)
ΕΚΛιΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την παρελθούσαν Κυριακήν έν τώ
ίερώ Ναώ τού Άγίου Δημητρίου
Χαλκίδος ετελέσθησαν οί γάμοι
τού κ. Νικ. Κουρμπέτη μετά τής
δίδος Βοΰλας Ίοιάν. Γρηγορίου.
Τό μυστήριον ηύλόγη<τεν ό Σε6α- σμκώτατος Μητροπολίτης Χαλ/ίδος κ. Νικόλαος. Ή εφημερίς μ«ς εβχεται είς τό ξεΰγος πάσαν ευτυχίαν, συγχ«*.ρει δέ ιδιαιτέρως τόν κ. Ίτοάν. Γρη- γορίου διά τήν αποκατάστασιν τής θυγατρός τού. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί 6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ καίΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι Τηλ. 547.888 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ «λ Τλ ΧΟΡΙλ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΜ ΒΟΥΡλΟΝ Ό κ. Νϊκος Ε. Μηλιώρης προκειμένου νά άσχο- '° είς μίαν Ιστορικήν μελέτην, εΐδικότερα καί λεπτο- (•«κεθΤΓρα κοί μέ τώ χωρία τής τιεριοχής τών ΒουρλΛν: Σκάλα των Βοιορλων, Μεντέοι. Όρντατζας, Κόλιτζας, Γκιούλμπαξες, Γιατζιλάρι, Πάνω Ντεμερτζιλί, Κάτω Ντβμερΐζιλ, κα| "Εγ^λεζονήσι, τιαρακσλεΐ τούς κατα νομένους ή 6πως δήποτε δυναμένους υά παράσχουν 0|αν6ήτιοτε πληροφορίαν τΐερί των κωμοτιόλεων καί χω Ριών αυτών, νά άπευθυνθοθν άπ' εύθείας είς αυτόν ΠΓ°ι : ΝΓκον Ε. Μηλιώρην Άδριανουπόλεως 24 Παπά· νού - Αθήναι τηλ. 65Ο.ΌΙ5. Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Π0ΗΤΙ5ΚΩ.Ν ΜΕΛΕΤΩΝ Η ΠΟΛΙΤΕΙΛ, ΤΑ ΠΟΝΤΙΛΚΑ ΣΩ ΜΑ ΤΕΙΑ καί ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ. Τοΰ κ. ΕΛ .ΕΛΕΥΘΞΡΙΑΔΟΥ, κσθη γητεί Β' "Ας ακούση, λοιπόν, ή έλληνική Πολίτεία την φωνήν ταύτην. "Ας κάμη τό καθήκον της έναντι τοΰ Πόντβυ καί των Ποντίτον. Ή Έπι- τροπή ΓΙοντιακών Μελετών πρέπει άπαραιτήτ(ι)ς νά έγγραφή μονίμοις ' είς χον προυπολογισμόν τοΰ κράτους ] δι' εν ποσόν σεβαστόν, άνταποκιρι- ! νόμενον είς τόν σκοπόν κια ι ήν απουδαιό'ητα τού ίργου της. "Αλ¬ λοις, κάποτε αί έπερχύ·μεν<α γενεαί θά μάς ψέξουν διά την απώλειαν μιάς έθνικης πνευματικάς κληρονο¬ μίας. Καί τώρα Ιρχόμεθα είς τάς Πον- τιακάς Όργανώσεις καί Σοιμαΐιεία 'Ελέγομεν άνιοτέρο) δτι αί ΙΙοντια- καί Όργανώσεις γνοιρίξουν την ίί- παρξιν τής Έπιτροπής Ποντιακών Μελετών. Γνιορίξουν δεβαίτος, άλ- λά απλώς καί μόνον γνωρίζουν. "Ι σο)ς ί) μάλλον Θετικώς έκτιμοΰν τύ έργον αυτής. Άλλά (ΐρκεϊ τούτο; Δέν πρέπει μόνον νά γνωρίζουν τήν ύπαρξιν της. ΙΙρεπει νά πιστεύουν καί όφείλουν νά πιστεύουν, οί ή Έπιτροπή αυτή είναι ό σπλάχνον των σπλάχνων των. "Οτι ή ζοή καί έργασία της πρέπει νά είναι 6ίο>-
μά των. Πρέπει νά ένστερνκτθοΰν
δτι ή έπισώρευσις λίθων επί λίθιυν
καί κεράμοιν επί κεράμον, ή «νέ-
γειρσις δηλαδή κτιρίίον, δέν είναι
προσφορά πρός τόν Πόντον. Είναι
κιίσματα άβεβαίας μελλοντικτίς χρή
σεως καί ά6ε<)αίας προσεχούς κυρι- ότητος. Ό θάνατος άραιώνει τούς έκ Πόντου νοσταλγούς Ποντίους, καί ή σύγχρονος κοινοινική προιγμα- τικότης έξαφανίζίΐ την πιθανότηηχ εστο) τής διαιδοχής. Όφείλουν νά γνωρίξουν αί όργα¬ νώσεις των Ποντίων ότι ίχουν κα¬ θήκον Ινατι τής Έππ|ροπής. Τα χρήματα πού είσπιράττουν καί δια- χειοίζονται, είνχΐι χρήματα Ποντί- (ι>·ν καί όφείλουν άρκετά έκ τούτον
νά δτατιε'θούν διά τόν Πόντον.
Δέν είναι δυνατόν νά εννοηθή
ΠθΎΤ,ιακόν Σωματείον, τό δπέΐον
ε'χει υπό τήν δΐΛχείρτσίν τού Πον-
αακήν Μονήν καί είσπράττει έτη-
σίίος τεράστιια ποσά, νά εχορήγη¬
σεν, άπό τής ιδρύσεως τού, μέχρι
σήμερον είς τήν Επιτροπήν οικο¬
νομικήν ενίσχυσιν 15.000 δρχ.!
Τα χρήματα π-ού είσπράττει τό
σωματείον τοΰτιο ή τό "Ιδρυμα, εί¬
ναι χρήματα Ποντιακά καί όφεί-
λοΐ'ν οί ιθύνοντες μέρος αυτών νά
θΜχΘέτοι>ν ποντιακά, μέ ποντιακήν
(η.ιχήν, μέ ποντιακήν σκέψιν, διά
τόν Πόντιον. ' *
Μή.-τιος, ομοις, μόνον τό στοματεϊ
όν ήτο "Ιδρυμα τουτο;
"Απαντα τα Ποντιακά Σ ωματεϊα
εχουν καθήκον επιβεβλημένον καί
έπιτακτιικόν, νά ένισχύσαυν οίκονο-
μικώς τήν "Επιτροπήν Ποντιακών
Μελετών. Δικαιολογία δέν χωρεί,
οΰτε άναβλητικότης, οίττε αίτιά-
σεις.
Τούτο άλλοστιε ΰπέδειξεν ό ϋπο-
γράφτον είς κοινήν σύσκεψιν των
Πονιακών Σ (ομίίτείοιν τής μείζο-
νος θεσσαλονίκης καί ή πρότασις
μας έγένε-πο δεκτή άσμενος. "Εκ¬
τοτε, ομο)ς, καί-Όΐ παρήλθεν οκτά¬
μηνον, ουδεμίαν σχετικήν χειρονο¬
μίαν αντελήφθημεν άπό τοΰς όμο-
φίυνήσαντας.
ΜΟΥΣΙΚΗ
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου
«Τής Ενώσεως 'Ελλήνων Λθγοτεχ νων»
Αντελήφθημεν, δμος, δυστυχώς
καί τό αναφέρομεν μέ πικοίαν πολ-
λήν, ότι ΠοντΐΓχκόν Σομα-εϊον τί>ν
Αθηνών, τερασΐίας οίκονομικής ε¬
πιφανείας, ένοικίασε (!) είς τήν
Επιτροπήν Ποντιαν.Λν Μελετών, ά
νοικίαστον, άπό τής κτίσεώς τού,
κατάορτημα, άντί τού ποσοΰ των 500
δρχ. μηνιαίως! Τό Δ. Συμβούλιον
δέ τού Σωματείου τοΰ·ου ίσχτρί-
σθη ότι τό ενοίκιον είναι συμΒολι-
κόν.
Τί τραγική είρονία! Ποντιακόν
Σο)ματείον λαμδάνει άπό την Επι
τροπήν Ποντιακών Μελε-ών ενοί¬
κιον, ίνα αντη Γίτο·θηκει·ση τούς τό
μονς τού «Άρχείου ΙΙόντοτο! Κ'ΐί
τί είναι «Άρχείον Πόντου»; Ό '
Πόντίος διεσιι>σμένος, ό Πύντιος ό
ταλιιίπ(ΐιεριοτρραν. |
Πρό ημερών ειδοποιηθη ή Επ -
τροπή νά εκκενώθη καί τήν αποθή¬
κην αύτην, διότι τύ σιυματειον ένοι-
κίασεν τό κατάστΓ,μα είς ΟΓ,μοσίαν
υπηρεσίαν. Καί ό δυστυχής ΓΙόντι-
ος, έγκεκλεισμένος {ν νζ) «.Άρχείιρ'
Πόντου» κείται φαοδϋς - πλατΰς είς
μίαν γιονίαν τοΰ γραφείου -ού Δ.
Συμδουλίου τού Σοιματείον τού¬
του, πρόσφυξ πάλιν, χωρίς στέγην
καί χο>ρίς περιποίησιν.
"Άς άντιληφθοϋν τα Ποντιακά
Σοματεία άπαξ διά παντός, δτι
εόχουν κιαθήκοντα έναντι τής 'Επι-
τιροπής Ποντιακών Μελετών. Ό
Ποντιακός λαός, δταν αντιληφθή
καί μάθη την αδιαφορίαν τον, θά
τοΰς ψέξη, &ς είναι βεβαιοί. Τα
χρήματα του διαχειρίζονται οί ιθύ¬
νοντες. Καί αύτός τιά δίδει διά κ α.
νένα άλλον σκοπόν, ειμή μόνον διά
τήν Ποντιακήν Ιδέαν.
Καί άς έλθωμεν τώ{?« είς τάς
ύποχρεώσεις των Ποντίων έπιστη-
μόνοιν, διανοουμένων καί εΰπάρων
πρός τήν "Επιτροπήν.
Είναι Θλιβερόν νά διαπιστώνη κα-
νείς συνεχώς την άγνοιαν πού ε-
χουν οί Πόντιοι επιστήμονας παν¬
τός κλάδου, περί τής υπάρξεως καί
τοΰ εργου τής Έπιτροπής Ποντια-
κων Μΐλετών.
Πόσων τήν βιβλιοθήκην κοσμεϊ
ή σειρά τ,οΰ «Άρχείου Πόντου»;
Πόσοι άνέγνο)σαν τίς πε^ισποΰδα-
στες μελετες, πού έμπεριέχουν οί
σελίδες τοΰ σοβαροτάτου αυτού ϊ-
πιστημονικοΰ περιοδικοΰ;
Πόσοι Πόντιοι φιλόλογοι έόημο-
σίει·σαν εργασίας τους έπκττημονι-
κάς είς τό «Άρχείον Πόντον»;
Πόσους τόμους τοΰ «Άρχεΐοΐ' |
Πόντου» άγοράϊουν έτησΐος οί
Πόντιοι; Τί προσφέρουν οίκονομι-'
κώς είς τήν "Επιτροπήν Ποντιακών
Μελετών οί τόσοι εΰποροι καί 6α-
Θύπλοιτοι Πόντιοι επιχειρηματίαι;
Δυατυχώς αί άπαντήσεις εις τα
έρωτήματα αΰτά, είναι τιύσον θλι-
βεραί, αν δοθούν, ωστε καλόν είναι
νά μή τάς αναφέρωμεν. "Ας τάς
σκεφθή έκαστος είς τόν τομέ·ι τοι·
είτε Έλληνική ΙΙολπ'εία είναι, εί¬
τε Πόντιος ε&ΐορος είναι.
Τότε άσκραλώς Θά δώση μόνος
του την Απάντησιν καί ίσος ένωτι-
σθή τό καθήκον του. "Ας τό κάμη,
διότι έπιβάλλεται.
ΕΛΕΤΘ. ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΔΗΣ
Καθηγητής Μαθηματικών
Άς άφήσω γ·ά λίγο τοθς χοο^ΰ',
Τής Πατρίδος νου> βς κα ϊχό σκαο·
Φάλ^μα στίς δΛίνθκθρφές τής Λογο-
τεχνίας καΐ ας μπώ στά μυρί-ν>α
λ:ΐίλο^ι3 τοθ Παοαδείσαν των μυθι-
«ών τταλατΐών τής Μο^σι«ής( 6ττο^
κατά τόν ύμνωδό:
Στή λύΐτΓ υας, στη μαύρη σκοτει-
(νιά μας,
στ" άτέλειωτο μαρτύριο τής ζωης,
'Ω'. Μεθ3α έσύ γλΐΛαίνεις την
(καρδιά μας
μ; τή δο'τ'ά τής θείας <Όυ πνΐις. Α Στής λύρας σομ τΐύς ικοκοί. Πρ»δαλλουν ο) λονισμοί μας οί νεαι κό^μθι, δίχως ττΰ- ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοδ συνεργάτου μ Συνέχεια έν. τοΰ προη,γουμένου "Εν τουτο έττ'ζΓΐτώ μόνον, τ£ν φθονουμένων £οττω Τις, μή τών 4λεθο μένων μή των πάντα πόκτι χαοιζ"· μένων, άλλ' £3τ'.ν α καί ττρθσκρθύΓΐν είδότων ύΐτέρ τού 6ελτ!ονος· τό ιιέν γάΡ έντ&οε>εν τί^ιστον, τό δέ εκείθεν
Ύμεΐς μ^ν οίν τοθς
ήιμΐν μελετήσατ€ λό
· έγώ δέ ύμΐν άΊτ°δώσω τόν σ^ν
τακτήοΐσν.
Χαίροις Αναστασισ μ°ι, τής £ύ-
σε.6ε!ας έττώχυμε σύ γάρ τόν λόγον
ημίν έξανόοτησας, £τι καταφρονοι:.ι»ι:
νόν, τό τής νί'κης χο>ρίονι ή Σηλώμ,
έν ί) τοοώτον την σκηνήν έ—ήιξαμεν,
τεσ^αράκθντα &ι ττεριψερθμέινη,, έν
Τή έοήαω καί πΐλανωιμένην. Σύ τ: ό
μχγας ναός οΟτθς καί ττεριβόητο'·,, ή
νέα κληρονομία, τό ν£<ν μέγας είν.τι τταρά τού λόγθυ λαβών, δν Ίεβοΰς ττρότερον δντα Ίβρσοΐσαιλήμ ττεατθΐήνα μέν ϊιμεΚ τε δσοι μετά τούτον ί-ϋ- θΰς τθΤς κάλλεσιν, άλλος αλλο τι τής πόλεως διειλΐιφστ*ς, ώστιερ συν δεσμ^ί τίνες καί τό γειτονοον οΐκο' οώμιςνοι, ούς μετά τής ασθενείας ταύ Της, οώχ' ήμεΤς. ή χάΡΐζ δέ σύ/ η¬ μίν έττλήρωσε τοίς άπεγνωσμένθι ^ ΧαίρεΤ£< Άττόστολοι, ή καλή μϊ-το,· κια, οί έμοί διδάσκαλοι τής άθιλίσε ως, ε| καί μή πολλάκις υμίν έπανη γύρΐσα, ΐσως τόν τοΰ ύμ^τέρου ΐΤπύ λο^ Σατάν περιφέρων έν τώ σώματι πρδς τό συΐ'φΐρον, δι' ών νυν άτΓθΐκίζθιμαι. Χσϊρί μοί, δ τό έπ-ίφβονθν ΰψη τούτο καί έττικίνδυ νόν, αρχιερέων συνέδριον, Ιερέων τί δοΐ καί χρόνω τετιμημένων, δσον τε δσθν τε άλλο ττερί την Ιεράν τράπε¬ ζαν λειτουργίαν θεού. Χαίρετε Να ζωοα'ιων χθροστασίαι, ψαλμωδιώ» αρ μθνίαΐ, στάσεΐς πάννιτχοΐ, παρθένω» ο-εμνότης, γΐιναικών εύκθσμία, χηρών, όργανών σνστήιματα, πτωιχών όφθαλ μοί, ττρός Θ«ό? «αί πρός ημάς 6>έ-
ττοντες. ΧαίρϊΤ€ οΐκθι ψιιλόξενοι κεί
φΐλόχρΐστοΐ. καί τής έμής άσθίΐΈί
ας άντιΑήτττθρες. Χαίρείτε, των έμΰν
' λόγων έοασταί καί δράμθι καΐ &υν-
δΡαμηταϊ, καΐ γραφείς φανερα'ι καΐ
λαν3άνθυσαι, καί ή διαζομενΓ, κιγκ-
λίς αΰτΐ) τοίς περί τάν λόγον έθιζο-
μένθΐς. Χαίρ^τ*, ώ βασιλείς καΐ δι--
δσον τε περϊ 'ον 6ασι>ίσ
βς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
Θ3ραπ^>τικ6ν καϊ οϊκί5ι°ν· γ| μέν
καί δασιλεϊ πΚΓΓον ούχ οΤδα, θ^ω
καί τδ ττλείστον δπτιστον
χείρας, όςΰ δοινσατε, αρατε είς
Τόν ρτττορα υμών σεσίγηκεν υμιν η
γλώσσα καί λάλος, ού μΓ,ν
ττανταπα^ι μαχήο«.ται γάο
διά χΊΐρδς καϊ μέλα»ος· τό δ' οιίν
καιρόν σεσιγήκσμεν, Χαίρε, δ μΐ/σ-
λσποΐλι καί φιλόχρΐστε (μαρτυοή7ϋ
γάρ τ' 4ληθήΐ καί εί μή κατ' ίπί-
γνοαΐν ό ζήλος' πεποίηκε χρηστοτέ-
ροκς ημάς ή δ'άζεμξΐς)· πρόσιΤΓ τή
άληθεία, μΐτοΛκευάφββε οψέ γ3θ»,
τΐιμήισατε φόν. πλέον τής σννηθίΐα-.·
ούχ' ή μετάθεσις τό αίσχρόν Ιχει,
άλλ' ή τοο κακθι» τήρησις την άπω
λειαν. Χαίιροις, Ανατολή καϊ Δύσΐς,
Οπερ ών καΐ υφ' ών ττθλε·μούμεθΐ,
μάρτυς ό εΐρηνεΰσων ημάς, δν βλί
γοι μιμήσωνται την όμήν ύποχώοΐι·
σιν. Ού γάρ καϊ τόν 0€0ν ΛποΧοΟ-
σιν ο) τόν θρόνων
άλιλ' Εξουσι ήν σνω κα3«δραν,
λή τούτων έΐτϊν ΰψηλοτέρα καί
λεστέρα. "Επί πάσι τε καί πρδ ττάν
των βοήοΌμαι· χαίρετε, δγγελοι -ίσ
δέ τής έκκλησίας ίφορθι καί τΓ·ί έ
μής ίκδηιμίας. είπ€ρ έν χειρί 0κ;ύ
τά ήμέτϊρα. Χαΐρι μοί ώ Τρΐάς, ιΑ
έιμόν μςλέτημα καί καλλώπισμσ, «αί
σώζοιο τοίσδε καί σώζο'ς
τ όν έιμόν λαόν- ίμός γάρ κάν
οίκ<>νθίΐώμεθα· καοί άγέΛλο'ό μ°ι δ>ά
παντός ύψθυμ£νη καί αϋξθυμένη καί
λόγω καί ποΑΐτεία. "Γΐκνία, ψυλώιτ<''" Τέ ιμ°υ τήν παρακαταθήκην, μέμν*- σβί μοο τώ^ λιθασμών ή χάΡ·ς ιο·/ Κυρίον ημών Ίησοΰ Χριστθύ πάντων υμών άμήν». (ΣΐΛ*χίζεται) Σ' εύχαριστούμε, ώ' Θεία Είναι μερά Κυρισκή καί ή ώρα εί ναι 81ί2 ποωϊνή. Κ°ντά ροο £χω τ; Ρ^διόφιονο καί παρακολθυθώ μέ κα *'ά νυξη άπό τ6ν στα3ίμό τού θΡπσκει/ρκή Άκ°ΰω τόν γίγαν,α των γιγάν'των καί τόν δημιθυργό τής 'Ενάτης Συμφωνίας, τάν Μπτετόδε»·, πού σον γεννά άγγέλων σιιναισθήκυ- τα καΐ ποΰ σέ ίβηιγεϊ σέ ικστασ,ι· άττό τά ί:γα τού, ή μεγαλάπιρΐπη νϋζα σολίιμνις' ι Τί μελωδίες Θείκές. Τά δάκρυα δέν στοιματοθν στά μ2· Πά. ΟΙ μουσικο; φδόγ'γθι τής Λΐι- τοι^ργίας αυτής «έ κάμνουν σιο1 ι Άκούω Τό Όρατόριο «Ό £ίς τό "Ορος των "Ελαιών». Αρίστου ώ ν αΐώνωνΐ Καί V1" αύτό 4 Μπ- άνήκει οτήν άνβρωπότητα! Α την ϊδια καιτάνυζή άκ»υω Μό· καί δέν μπθρώ >λ
τό κλσμιμ-α πού μού ϊρ-
αϋβόρμηΐτα, ακούονται τίς ύιτε-
Ρ°Χες ΛειΤο<;ργίες τ°υ καί τό μΐγσ- λαπιο&πέστατθ Έκκλησΐαστικό "Ε,Λ· γο τον, τό Ρέκβιεμ. Κο:ί άρχίζεΐ ή Νεκρόσ'μη θ-ία. Αιωνίαν άνόΐπαυσιν δος Κύριε καί φός αιώνιον φωτίζη Στό Ντίες Τρα κα9ώς καΐ Μΐτενεντίικτους τοϋ Ρεκβ'ΐμ, Θαιμβος καί άνατ,ρΐχιάζω ο νά ψέλνη ή μικτή χθρωδία τό Κύρι« έλέησον, Χοιστέ έλέησο Α Άκούω τόν μεγαλείτίρο νικό δραματουι>γά των αίώνων,
Μπάχ' Με τρόμο καΐ έκστσση ποι·<- | κθλουβώ τή σκηνή άπ' τή πΐρΐκΐπΛ τού Εύοογγελίου κατά Ιωάννην. Κι' οκούω τα Πάθη τού Χρΐστοϋ κηΐ τί ΰπέισοχο έκεΐνο, πού τό έζωντάνεψι.·ν οί μθοσικοί φθ6γγθι τού μεγάλον {κ Καί ίδοθ τά καταττέΐτασμα τοθ ^α ο£ έσχίσθη είς δύο άττό άνωβεν Εως κβτω. Καϊ ή γή ■ σ·ζίσ&· καί αί ττέτραι έσ·χΙσθνσ<*ν καί τά ΐμνηιμεΤα άνεώχ0ησαν καί πολ*ά »ώ· μαιτα των κεκοιμημένων άνίων ηγέρθη':' Ά<ούω Χέντελ. Άκούω τίς ύπέρ··>
χες Δοξελθγίες τ<χ, καί τα Θαυμάο-'α Όρατόρια Σαούλ, Ίσραίγλ καί τό ύ έ ε;γο το·^ ά Μυΐίας, ττού <1 ΑΝΗΣΥΧΙΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΝ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ μνΓ}μΕΪ° τής Μοοΐικής. Τό Εογ° ό ιμέ τίς όμοβροντίες των τκμτπί ν^ν «αί των σαλττίγγων ,άνττ(χ€Ϊ «ε· 7α σ' ίναν ττ^ναιρμόνΐον <χΓνον! Καί άρχίζει ό γίγανιας τής Μου σική; Τόχνης, την ΌλύμιΤτΐα σθνθ'σιΐ τθ^ με Τούς γλ'υκθύς καί τούς με(λ>
Νά, 6 άανός τού ©εοθ, ττθύ τι
τής γής τό 6αρύ κράτει.
Αύτάς έδιώχθη χι' έιχλευάσθη: άττ' δ
λϊνς ττικρά.
Γι' αυτόν οί πόνο< κι' οί καηιμο'ι. Αντός ί$άρρ,, έροαττίσθη, γιά μάς ιμοναχα. Καΐ ΰ'τερο: άπό μιά μθιισική, άαχίζει ή χορωδία. Θύρες ψηλέ-, άνοϊχτε πλατΐά, αίώ- νι οί φοαγμοϊ, νά περάση τής Δόξας 6 "Αιαχον. — Ποίος είναι 6 άρχων τής δοξας, — Ό ΚΡαταΐός, Ιδού ό άΡχων τής (Άπό τούς ψοΛμους τ 3 Δαυίδ. Ψαλ μός 23). "Αρατε πύλας οί άρχοντος υμών, «αί Αττάρθητε πύλαι σ/(ώνιοι καΐ ε|οΐελίύο"ετα*· ό Βασιλεύς τήΓ δόξης. — Τίς ΐστϊν οθτος ό Βασιλεύς τής δόξης; — Κύριθς κραταιός «αί δυνατος, δυναΐτός έν πολε,μω. Χάύντ. Άκούω τά Όρατό υΐ άτου, την «Αηιμιουργία» καϊ τίί «'Εποχές» πού πληιμ μυρίζουν άττά |ΐ· γαλεΐο καΐ Εξαιρση! Άκούω την 'Εκκησιαστΐκή ·οι.βι- κή. «ΟΙ έιπτά Λόγοι τΟΟ ΧριστοΟ», ιι °ϋ συγικλονίιζθυν την ψυχή». 1. ΠΟΓϊερ άφες αώτοίς, ού γάρ οϋδασι τί ποιοθσΐν. 2. Άμήν λόγω σθι, σήμβρον ,μετ' έμοί £ση έν τώ Παραδίίσ». 3. Γύναΐ, Ιδού ό υΐός σου. 4. ©εέ μθυ, 'ινα τί μ& Καί άκούω τίς φράσεις άΐτό το ΕΟ αγγέλΐο κοττά Ιωάννην. Κ'" ό Πιλστος δγαίνει ξανά καΐ Νά τ°ν' σάς τάν φέρνω τώρα έ6ό καί σάς τό λέγω πώς δέν δρίσκω κρΐμα «ατ ν£να. Κ<" ευθύς τό πλήθος δλο κΐ' οί ΙΓ ρείς καί δούιλοι ίι)>ώναζθν καί λέγαν:
γΐατϊ ένώ σ' αύτόν κιτμα δίν βρί-
Ξεχιοοίζω τίς φράσεις ά—' τή
ρικθπτή τού Εύαγγιελίοι/ καί άιτό
τρομβρό σύματλεγμα των
πού ύψώνει τά ίΡνθ α^ άττέραντο
Ναό! !
3. Διψώ.
6 Πάτίο είς χείρας ο°υ ιταρα-
θηθο,μαι τό πνε^μα μου,
ι' '
7. Τ
Άκούω Σκαρλάτι, Μτκρλιόζ, Μέν.
τελσον. Σούμαν, πού δλοι τους
Όρατόρια, Λε>του γίες
Νά εΓχα δυδ ζωές'Ι Κα» τίς δυό
θά τίς άφιέιρωνα στή γιγάντΐα τέχ»η
τής Μ^υσΐκής.
Νοιώθω στό ακ°κσμα ΐών ύπερό-
χων αυτών κλαθσικών συνθέοεων τών
μεγάλων καί θεόπνευστων Μουσουί-
γών, νά κυλά ώττό σι/γκίνηση στό μα
γθι>λό μθκ δάκρυ.
Καϊ μιβοτραγονδώ των στίχο τοθ
στή μαύρη σκοτεΐνΐά μας
ΐμαρτύριο τής ζωής,
Ώ1 Μούο-α σύ
γλυκαίνεις τήν καρδ'ά αας
μέ τή δοθαιά
τής θείας σθυ πνθηζ...
Δημ. Κ°ιΤσογιαννότΓθυλο-
' Ημερολόγιον τού θ. ββοβοοίδου έκ Φαρασων
ΑΠΘ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως εί* ΚατπαδοκΙαν τό 1999
(Συνέχεια έκ πΡθΓ)γθι«μένοι;) δθκα πθταμόν κειμένη έν τή Γαρσαυ
"Οταν τούς άττοχαιρετίσαιμε ήτοι ' ρίτιδι στρατηγία ΆρχϊΑαΤς.
12 μεσάνυχτα καί ά Οπνος μας γίντ; ) 'Η Έλληνική αίίτη άποΐκία,
ν άναπαυτικώτερος μετά την όλβ λαβούσα καί όπτο'ικίας Ρωμαϊκάς, έ»
*ύρσση καΐ μέ την Ικανοποΐ ληθή Κολώνεια. Ύποτελούσα έπ·οκο
μέ τήν έπαφή αας αυτή δια
πώς οί/τε εμείς οΰτε καΐ
ι αύτοι ώς γειτονικοϊ λαοί £χονυε 6
συμ6ί6α<*τες διοφθρές. ΠΑ ΤΗΝ ΑΠΚΥΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙ ΔΙΑΛΙΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ Ή «ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ» δι οργανώνεΐ είς τήν ΣΤΕΓΗΝ της 14- δός Κορύτσΐ} 3) την Πέ.μτπτην 18η» Δεκβμδρίοι;, ώραν 7.30 α.μ. διάλίξ'ν μέ όμΐιλη.τήν τάν κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟιΝ *Ω ΤΙΑΐΔΗΝ, Γϊν. Διευθυντήν τού Όρ- γανισμού 'Εθνικού 0εάίΓρο1', Έπίίΐ- μον Διευ&σντήν τής ΈΘνΐκής Βιβλιθ- θήκης, ,μέ βέμα: Ο ΑΔιΑΜΑΝΤΙΟιΣ ΚΟΡΑΗΣ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡιΝΗ ΑΠΚΥΡΑ Τετάρτη 2.9.1959 πή υπό τόν Ναξιανζού, εΤτα δέ σΊν τή Ναξιανζώ υπό τόν Μητρθττθλίτην Μ^*ια-3·οΟ καί πρότερον ούσα τή τάξει (56) νστ' επ! Άνβρονίκ*/ τού Παλαιολόγον εγίνετο ξη' (68) τόν έπαίκθτΓθν αυτής Βοοπόρΐον Ον νέστησεν ό Γρηγόριος τώ Τυάνην ί Τό πρωΐ στίς 6 ή ώΡα βλο· ετμσ | πιοκάΐτω Οεοθώρω «αί ΝεκΤαρίω (ί- στε οττό αύτοκίνητο, Πόμε γ'ά τήν πιστολαί 225, 2*27) ο! δέ έπ·στ>
"Αγκύρα την ττρωτεύουθα τής Τ=«Ρ-
κίας ιμέ^ω το(> "Ακ - Σαράϊ ττθϋ εΤ»αι
ή Καππσιδθικΐκή Άοχελαΐς. Άποχα'·
τούς Νεαττθλίτες καί *ον
λαί 14, 15, 14) ό—ο—ίνονται πρός
αυτόν τάν επίσκοπον Κολωνείας' έν
δέ τοίς προοκτΐ'κθίς άναφέρονται
Δανΐήιλος, Άρΐστόμαχος κα Άλέξ-ΐ»
μου τόν Χεκιμ£τ - Πολούτ και δρος έπίσκοπτοι Κο(λωνείας τής δε>/'έ
!
άναχωρήσαμί. Φεύγοομε γιά την
λάδα μετά άπά μιά
των Κοαπ—αδοκών επαρχίας" -.σ¬
ιν: ν ή πόλις αυτή καλείται "Ακ - σσ-
ψή μας στήν φιΐλτάτη, την νθσταλ- ' ραΐ. Κ<χ'" έν Κολωνεία υπήρχον Μο¬ γηιμένη μας Καππαιδοκία. Ή κή μας αναχωρήση μάς κροοτεΐ σέ ά σιίΟΘήμοίΓα λθπης. φεώγοομε μέ χαρά γιατί εΤδαιμε ε να ιμέρθς τής Κα—ταβθκίας καί οί βΘανόμοοστε λύπΐ| γΐατί δέν μττ1^- σοομε νά δοϋμε όλόκληρη τήν Κ~·ιτσ δ°κία. Δεν την εΤδαιμε δττως και δοον έττρεττε. Στή,ν αιϊΓήι ι(>νχολογία μας στέκεταΐ πάρη
Υ°Ρη ή έλίπίδα δτι μιά α*λη όττίσκε
ψή μας στό μέλλον θα μός Ικανο-
ποιήοη.
Τά "Ακ - Σαράϊ, την Αρχαία Άρ
χελαΤδα πού Λργάτερα τήν εΤπανε
καί Κθ'λωνεία τή·ν συνσντάμε στό
δράμο υας.
Γ*1Η τής Άρχελαΐβος γράψε' ό
Άν. Αϊβίδης στό διβλιο τον «ΑΙ έν
Μονολ. Μοναι Καπτπ. καί Λυκοΐονί·
ας» σελ. 130 τά έξήϊ:
«Ά*>χέλαος ό τής Καπτταδθκίας
βασιλεύς ττλήν τής επί τής νήσου
'Ελεούσης Σεβαιστείας, ίδρυοε καϊ
έν Κο—ιτοΐδοκία άλλας πόλεις, αϊτΐ-
»£ς παρ' αυτού 6οον τή, έ—ονυμίσν·
μί τούτοϊν ήν ή ΐΓταρά τόν Κατίΐτά·
ναστήρια, άλλ' £—ι των
δών μετακληθείς τής ττόλεως είς
πόλιν δλως Όθ^ιμανΐικήν, αλιλα μέν
τούτω,, ιμετε&λήθησαν ε1ς τεμένη, σλ
λα δέ ήρεΐπώθησαν καί ή ίίλη αύτίν
εχρησίμευσεν είς ττολυάριθμα ένταθθΐ
κτίρια ευρίσκονται δέ περί αυτήν
Μοναστήρια λελαΐτο.μημένα είς 6ρά-
χθυς, περΐ ών καί δή λέγαμεν».
(Συκεχίζεταΐ)
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκρά-τους 59
Τηλ. 547.888
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ Ανωτ. 'Βμπθρΐκής
ννώστΠς της Άγγλικής, ιμέ τετραί-
τή λογιστικήν ποούτΓηρ«σ·ίαν ζητβΐ
ανάλογον ίργασίαν. Πληρο,ρθρίαι
Άβανάσΐον Κιουρεζόγλου. ΤηΑ. 641.
393.
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμενος
έκ των τάξεων τού Στρατοϋ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίοι-
ωτικόν ή είς Φρσντισιήριον. Πλη-
οοφορίαι τηλέφ. 772.193 ωοα 1Θ—
12 π.μ. κ«ί »—9 μ.μ.
ί ΛΟΝΔΙΝΟΝ. - ΑΙ αμερικανικόν
καί εύ,οωταϊκαί νο,μισματΐκα! αρχαί
Κΐεςον διηρημένοι,
=ρά είς την
ι αν πολιτικήν επί τής
Ι ύπ^τΐμήα^ς τού χρυσοθ είς τάς έ-
1 λ''υ9£ρας χΡηματαγοΡάς.
ΑΙ Η.Π.Α. φέρονται ώς
σμέναι δΐτως άφήσθυν να
ή πρθσφάττως έκ5η>ω5είσα ύπθτίμη-
σΐς το^ χρυσ;ϋ, γεγονός "ό οποίον
βά σ-μάνη νίκην του δολλαρίου έτί
Αντιθέτως, οί διοικήται ωρισμέ¬
νων εύθ'^ιπαΐίκώ,, κεντριικών τραπτεζό>/)
ώς άναφέρ-,ται, εύνοοθν τήν λήψιν μέ
ΤΡων π»ός σταθφθπθίησΐν τής εις
την ελευθέρα άγο,Ξά δΐοομορφθ>μέ··'»ΐ5
τιμής τοθ χιχ/σολ είς τα έπίπεδα
τής έτΐσήμου τοιαύτης των 35
:ίων άνά θι'/γγΐάν. ΑΙ 'ν >όνίο
-ράπεζαι, δ·3θέτθυν σηιμαντΐκά ηπ"-
θέματα κιτρίνοι; μετάλλου πρός στ,',.
ριξιν ΤοΟ χαρτθνθμίσμσ.τος τής χώ-
οας των. Συνεπώς έπιθυιμούν
ώς νά άΐατροατή ή περαιτέρω
σις τής τιμής τού χρυ<>ού, ή ί
,ί
V-
τα ό—οβέμοπά των.
Α! άντίθετοι αύται οπτόψεΐς ττρ>
6λέττ£ται ότι θά άττθίΤελέσθιηί άν·ι-
κ*!ιμ£νον συζητήσεων> μεταξύ τοθ Ά
μ^Ρ'κανθΟ ύττθμργού Οικονομικήν
Νταίίβιν Κέννε/τι» καί ίκττροσώπτων
τής τραττέζης τής Αγγλίας κϋά
την διάοκειαν δείττν0"). Ό « Κ«ν-
νίντν, ό όττοΐθς διεξάγει διαδουλϊύ-
σεις μέ τ°ύς Εύρωπταίους ύττουργούς
Π[κθ·νθμΐικών καί διοικητάς κεντρΐκών
τραττεζών, αναχωρεί άριγά τήν νύκτ,τ
σήμερον, είς Φραγκφούρτην.
ΑΙ ΔΙΠΛΑΙ ΤΙΜΑΙ
Έξ άλιλομ, είς τήν Βασίλειον
.V
πιν σονεσκέφθιχταν Τό Σα>66αιτοκύρΐα
κον τραΐτεζικοί τταράιγοντϊς τής
ΐτης, διετι/ΐτώβτισαν άνησυχίαι
καί ττρός τή·ν τύχην τών κανδνων ττθύ
δι&ττθυν τό σύστημα Τών δΐττλών τι-
μϋν χρκοΌϋ, είς ττερίτΓτ&χτΐ), ιτού ή
τιμή τ°υ «στταση» τό φράγκα των 35
δολλαρ(ων. Τό ,
οω«έν τόν Μάρτιον 1968, άνέκοψ6
τήν επί. τού χρυσού κεροοσκοττιαν
καί όητέιτρεψε την ύποτίμησιν τού €ολ
'Η προοπτική τής μ^Λσε^ς τής
τιμής τοθ χιρυαού κάτω των 35 δ"λ-
λαρίων είναι Ιδ'αιτβρος ονσάρβο-τος
εΚ χ£*Ρας ώς ή 'Ειλδετία καί τό Βί>
γιον) αί οποίαι είναι ύττοχιρεω,μέναιΐ
δ'ά νόμον νά διαΓΤηρθΰ» τ,μτμαι των
6'ιαθ^σί{ΐων των είς χρυσόν. "Εξ 5>·
*-υ, ώς άνα4έιρίΤαΐ είς τούς σημερι-
νοός (ίΦαινάσΐονοΕλ Τάϊιμς», .Ιταλοί,
Ίάπωνες καί Όλλανδοί τερ(πτ>»τΓΐ
έκ τής πρθθσττΐκης τοθ περαιτέρ» ί-
φθδιασμοΰ τής ελευθέρας άγορός δΐ'.»
χρυσού έκ τής Ν. Άψρικής, την στΐ/
μην αυτήν τής σ^μπτώσεως των δόι·
τΐμών τον.
ΑΙ ΑΓΟΡΑΙ ΕΞ ΑΦΡΙ'ΚΗΣ
"Εκ Βασιλείας μεταθίδβται δτι
ωρισμέναι εύρωπα'ίκαί χώροοΐ έπ:Θο·
μοθν νά έπαναλάβουν τάς άγθοάς
χρνσού έκ Ν. Άιφιοΐικιής, δττθυ έξορι'χι.
σΓΤαι τό 80% τού κιτρίνου ,μετάλλι;
ττού τροφθδοτεΓ τάν δυτικόν
ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΑ ΦΟΡΤΗΓΑ ΠΛΟΙΑ
ΘΑ ΠΡΟΣΕιΠΓΙΖΟΥΝ ΤΑΚΤΙ¬
ΚΩΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Βραζιλΐανά φορ^ηιγά πλοϊα βα ττο-ί
σΐγγ!ζ°υν τακτικώς είς τδν Πειραια
κατόπιν συμφωνίας ή όποία υπεγρά¬
φη μεταξύ τής (ίΜεσθγιε'ακής .Εται
ρείας Δΐακειρίσεως Πλο,ίων» καί τ^ς
Βραζιλΐανής «Κθμπανίσ. ΠοουΜοι
ντέ Κ^μέρτσΐο Μοοριτίμο». Ούτω την
18ην Δβκειμιβρίου βά αφιχθή είί το»
λΐιμένα τού Πειραιώς τά Βραζιλιανόν
φθρτηγόν «Ά6ισουοοίΘ», μέ φθρτί&ν
καφέ δι' "Ελληνας ειΐσαγωγείς. 'Ε·'
δσον έκδηιλωθη Θε(τικόν ενδιαφέρον
έκ ιμέρ°υς των 'Ελλή>ων 4ΐτΐχ£ιρηιμοίΓ·.
ών, βραζιλιανά σκάφΐι Θά πραγιματυ-
ποΐοΰν τοιιλάχι<~ον μίαν κατά μ>1να
πιροσέτγιγισιν είς τόν λιμένα τού ΓΤ«
ρα'ώς.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιεοίβς
ΓΕΡΗΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολβμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορ«ί«, καί έΐα-
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
(Συνέχεια έκ πρθηγθυμένου)
"Εν μόνον κρί'νει άνα·γκαϊον νά έ
παναλάιδη &Τι ή είσπραξις τής πθσό
ΤηΤος ταύτης είς την τωρινήν κατά
στάσιν τής επαρχίας γνωρίζει αδύ¬
νατον νά γίνη είς Σ«πτοτδν.
"Οθεν άν έγκιρίνη ή Σή Διοίκησις
νά ύπθχρευθή ό είς τά αύτόθι ίρχόμε
νος κύριος Άσΐΐμάκης νά ό—οπληρθ
1 ση τήν αυτού σεδασιμιότητα παλ κ
ών ΠαΠΙρών μέ οπθιονδιγττοτε τρόττ»ν
6ι/νηθήι καίΐά την έγγραφον
σίν τού.
"Ετει 1826 Νο 29
έν Κ'αλοοδρύτθΐς
Τ.Σ.
"Εν έλλειψις 'Βπάρχθυ
Ό Γενικάς Γραμματεύς
Γεώργιος Ο1κθ·νόμ°υ
«Αριθ. 3942
Προός τό ϊξοχον 'Υπ γεΤον τής
Ορησκείας
Είς ΝαύπΛΐον
'Εκ τού 'Επαρχε,ίθυ Καλαβρύτων
Αριθ. 4136. Άναφθρά έπαρχείοι·
των Καλαβρύτων περί τής διαφοραί,
τού άγίου Παλαιών ΠαίΙ'ρών καϊ κλ^
ρονοιμ. Νικολέτου Σ«φΐανθπούλθυ. Σω
πθττινού».
Τά επόμενον 8γγραφον τοθ Έπ-Ι3-
χείου Καιλαβρύτων άναφέρΊ τά τής
κατο^χέσεως τής περιουσίας τού Νι
ι.ολέτου.
Τό χωρίον Άγρίβιον, όΐπό τοο δ-
ποθίυ ήτο ό ΆνδρσνΜΐθς ΠονήΙρης ό
πιράκρΐττος τού χωρίου, άττέχει τοο
Σωίπατοθ ττερί τά 30' τής ώρας, καί
κείται Ν.Δ. αυτού. Σήμερον τοιασ^τ
οίκογένεια δέν ευρίσκεται έν Άγρι-
δίω,
ΠΞ.ρίοβος Γ.
Άο.Θ. 3937.
Πρ'σωρΐνή Διοίκησις της "Ελλάδος
Πρός τα έξθχθν υπουργείον τού Δ'-
καίου
Τά 'ΕπαορχεΤον Καλαβρύτων
'Η ϋπ' αριθ. 2,202 καί ημέραν ι?
τοο λήγοντθς διαΠαγή τού έξόχου
"V
πΛΐογε,ίου τούτου συνθδειχϋμίντι μί
τάς έπΐλοίιτΓθνς άναγχαίας διαταγάς
τής Σης ιοΐκήσεως, καί απόφασιν
τής έπτα|»ελοος έιπιτρ°πής πεΡί τής
είσπράξΐως των δσων ό ποτέ Νΐκθ
λέτος Σοφΐανόπουλος έκ ΣωποτοΟ >η
στρ'κώς διήρπασεν έπτέρση τοο Σεβι
σμιωτάτου Π. Πατρών, κυρίθυ Γεομο
νθΰ, ελήφθη κατά τήν 23ην τού ίβίου
Τό έπαρχείον μ' δλον δπου ι·»ττρ*ϊ- '
ταΐ την διά τοο χρεώστθι;
ανάλογον ίκτελ. δύναίμΐν Άντρίκο ■"
νά Πονή>ΐν τόν Πίικλη,ν πριτο-
χωΡί°υ Ά^ριδίου μέ στρατιώτας εΐο
Σωποτά καί κατά τάς οποίας ίλαβεν
όδηγίας είσήλΘΙεν είς την οΐκίαν τ&»
κληρθνόμων Τού εΐρηιμένο^ Νικ.θ'λέτθ'θ
μετά των προκριτθδηιμθγερόντων Σίθ-
ποτών, καί μ' δλην την άπα^τοιιμί-
νην Τ'ιμιάτητα κθ3ταΓγράψαντες τή» 6
ποίον κινητήν περιουσίαν εθρθν ί<- 6θν τής οικίας ζώα, καΐ άκιίντ,τον δηλ. αμπελώνας, καί άγροΰς, τα μίν έντός τής ο6<ίας έσφράγισαν τακτι· κώς καί τιμίως, τά δ£ έκΓός ίΒεσαν εγγύησιν τών προκριτογ-ρόντων τού χωρίου τούτου. Καϊ έπει&ή ή κυρία Νικολετενα; ήλθεν άιπό Ναάπλιαν 4- σθενής, έπεσεν είς την κλίνην, ΙΛα- 6θν τόν άνήλικον υ)όν της καί Θείον Του Άσηιμάκην Σοφιανόπουλθν |φΕ· ρθν είς τό 'Είποιρχ€ϊον συνοβεύων τού τους καΐ ό Κύριθς Χαράλαμπθς Λον τοτζακίρης αύτάδελφος τής κυρίβς Νικολέττενας. Τρείς όλόκληρ€ς ήιμεΉϊς βασανΐσθέν το ΊΕπαριχεΐον μέ τούς ά νωτέρω είρηιμέ^κς διά τήν ευκολίαν τού τρόπθυ ττερ ίτής εΐσττράίεως τώ» διαρπαγέντων κατά τάς διαταγαί τήζ Σής Διοικήσεως, άττάντησεν ,ιΐ γαλωτάτην δυσικολίαν οικονομ (αν με τρηιτών έκ ιμφουζ των «ληρονΑμΜ» έξ αϊτίας τώ περΐστάσεων κα! ίιτ1-·· δή ή πφΐουσία τής οικίας ταΰτ,ις κΐνητή καί άκί'νητθς εΤναι άμβρ'ΟΤΟς μεταξύ των αύταδέλφον και δλων τού Των τά είσερχόμενα καί έξερχάμ·»β είς την οικίαν ταύτη,, ήσαν καί... αί χρι τής σήμερον 6 κύριθς Άσημάκηϊ Σοφιανόπθυλος αύτάΐδελφθς τθθ π?τε Νΐκολβτου ώς κεφαλή τής οΙκίας Τού Της, θλέπων, δτι δέν δύναται νά άπβ φύγη τήν απόδοσιν των δΐαρτταγίν- Των (ώς άποφασισθΐέντα παρά μ·δΐ έπταμΐΐλοΰς έπιτροπής σεβαβΐΊω* καί εύσυνειδήττων ύΐΓΓθκε·ιμένων κϊΪ παρά τής Σης Διοικήσεως έπικυριο· βένΤα) διά νά απαντήση τά είζ τ6 εξής ττεριττά £ξοδσ, της οποίας το 'Ετπαοχεΐον άττεφάσισε νά πέμψη ε Λ; την οικίαν ταύτην έκΤελ. δυνάμεις, άναδεχθιϊς την ό—όδο<"ν τής ποσ4- τητος ταύτης μ' έγγραφον Τού Ερχε¬ ται πΡάς Τόν Σεβασμιώτατον Π. Γίο- ρών νά συνοιμΐλήση τήν ευκολίαν τής έξοΐκονομήσεως των ζτ(τουιαένων !«έ 6 ποιονδήτπθτε τρόπον δυνηθή. (Συνεχίζεχαι) ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΙΣΙΑ υπό Δοθς ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΙΜΗ «ΛΥΡΙΚΗ ΖΩΗ» ΝΙίΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ Ό Νίκος Τθυτουντζάκης, ϊνας ά¬ πό τούς τειλευταίους π°ΐητές τής Ί- ωνίας, μάς παρουσιάζει τώρα τό έν δέκατο 6ι6λίο τού μέ τόν χίτλο «ΛΤ ΡΙιΚΗ ΖΟΗ» (Άθήνα>—11969) σέ ιτο-
λυτελή έκδοσι μ^ 181 σελίδες καί
άφΐ«ρωμένθ στήν άείιμνηστη μητέρα
τού. Βΐιβλιίο ττού άντιττροσωπεύεΐ μί
αν είκθσάιχρονη ττορβία στόν -ο<ητι κό χώΡο καί περιλαιμβάνει όίττοθπό- σ,ματα άττά τίς πθλλοπτλές συλλογές Τ°ύ πθ'ηίτή. Τό πιρθΛογίζει 6 Ιστορι- κός τής Σμύρνης καϊ διαπρεττης λο- γοτέχνης Χοήστος Σωκρ. Σολσμονί- δης άναλύθντας τό περΐεχόμενο ττού άπθτελϊϊτσι άπά δέκα ξβχωριστά μ» ρη: «Ίωνία» μέ 12 πολύστιχα πθιή μαβτα, «Ίκεσία» μέ 16, «ΆποΛογία» μέ 18, (ΤΜάννα» μ£ 13, «Θάνοοτος» μέ 8, «Παλιά· /Μοτίβα» μέ 7, «Σι«· πηλή ΚΡήτη» μέ 14, «Τό τραγθθδι τως» μέ 12, «'Απτόβλητοι» μέ 19 καί «Προσδοκία» .με 11. Ό ΝΙκθς Τθυτουντζάκης εΤνα· ά ριστοκράπτης στήν πέννα τού, δεί ο- τέχνης στόν άρμό τού στίχθι^ £<λε- κικός σέ παραστάσεΐς. Ιδέες καϊ θε ματα. ΟΙ στΐχθι τού άπαγγελόμενοι, νοιω&ις τόν μελωΐδικό εΐρμό των φράσεων. Όσο τούς διαιδάζεΐς, δσο τούς άκοΰς, τόσο χαίρεσαι τό φιλο- σοφημένο 6αβύ νόημά τους. Λυρΐσκός καί δράμα σφιχταγκαλιάζθνται. Τό παράπονό τού καί κλάμα γΐ« τή,, 4 ξέίχαστη πατρίβο: τού Ίωνία εΓνα» ί νας καρτερικός δανΐδικός ψαλμίς πού άνοοδεύει. σάν (λψίαιμα! στή βύ μησί της. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΙ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
της ύγείας των στροίΠεΜΐιάτω,, Κατ>>
χης·
ΑΙ ΦΥΛΑΚΑΙ
"Όίΐιως βΐί τα πρθοίναφερθίντο: οθ
ιω καϊ είς τό ζήτηιμα των Φυλακόον,
τα λη<ρθέντα ίττδ των έλληνΐκών Άρ ν.ών μέτρα επεβλήθησαν τφωίτίστως έκ τών όπ-ιτακτΐικών άταγκών Γής ασφαλείας, αΐτινες ν ττρό ήιμών. ΊΒχε' 'ΒτΓΐ-τρθΓπής, ήτις εξήτασε Τα γβγονότα των ττρώτων ημερών τής Κατσχής, ότι ολίγας &>ας ιτρτ
της ίπτθ6ι6άκΓ£ως τού ή죫έρου στι*»
τοο -πολλαί εκατοντάδας
νων £ψνγ°ν έκ των τουρκικών
κών. έξ ών ιμάλ|στ<χ τταλλοϊ ώατλίσθη- σσν (!πτ6 τάς -πλησίον των Φυλακών Αποθήκας τού τουρκικοΰ στρατολ Ή (Ιδία '&ΓΓΐτροττΓ, βεβαιοί έν τή εκ της, δτι αί Αρχαί δέν ίλα6ον τα δίοντα μέτρα ιτρ5ς πρόληψιν ή ιταρβμτΓΟδ'σΐν των των άτταδροκτεων. Έν τταο'η περιπτώσει, κατόττ.» της ώμαδικής έξόδου μεγάλθυ άριβ <μοΰ ψυ^οκιο;μΐΕΐνΐο3ν( είναι ευνόητον διατί ίβεωρήθη ώς έκ των μάλλον ι- ττειγόνΤων μέτρων ττρός εξασφάλισιν τής δημοσίας τάξκος, ή άμεσος Κ3» τάληψΐς των φυΛακών υφ' ή,μών. Καϊ ήμως, καίτοι υπήρχον βαρύταται ί—4 νοιαι διά την στάσιν των Τούρκκν ίπταλλήλων «ατά τήν ανωτέρω <5πγ6· δρασιν, αί έλληνΐκαί Αρχαί δέν αΐΐί μάκριιναν σύτούς έκ των Φυλοκύν. προσετέθη δέ ιμόνον είς τήν Ύπιιρί σίαν ταύτην καϊ ήμέίϊερον πιροσωττι- κόν, ιμεθ' οθ ονκειργάζοντο Τοΰ? "ΕΕκτοτε δμως άττβδείχθη, δτι οί ΤοΟρκοι ύττάλληιλοΐ είς ούδ£ν ίίλλο η σχθιλοΰντο ή είς την διευκόλυ/σ'» των συνϊννοησεων ιμεταξύ των μάλ¬ λον έττικΐνδύνωι, πολιτικών κων καϊ των έιοτός των φυλακών εθ ρΐσκοιμένων άμθιΐεατών των. Ούτω, κατόπιν σηιμιΐωθεισών άττο- δράβεών τίνων, είς άς ένείχθντο «ΐϊ ίξω τών ΦιΑακών ευρισκόμενοι, ή ημετέρα ΎυτηρεσΊα διέταξεν δ—ος ή άλληλογραφία βλων άνεξαΐρέτως των κσταδίΐκων υφίσταται προηγούμενον έλεγχον. Καί*01 δέ εξεδόθησαν ραί διαταγαί τηερί της μεταβιβάσεως έτηστσλών τη>4
τής ενεργείας τού έλεγχον τούτου.
ο) Τοθρκθι Οπτάλληλθι των
άλλοι ιδωροδοκθύμενοι, δίλλοι έξ ίβνι
κου φανατισμόν κινθύιμϊΐίθι, προσοιτά
θησοτν
το0ς έτηκινξι»
ν°τέρους των κσταδίκων, μεταβιβά-
ζοντες την άΛλί»λογ<ραψίαν αότών λα θραίως. Κατόπιν τής έξακριδώσεως τ&, & νωτέρω ένεργεΐών τού τοι/ρκικθθ προ σωιτπκού, χάριν τής ασφαλείας τί>ν
Φυλακών, ήναγκάοθημεν να δΐαΓΓσξω-
μεν τήν προσωρινήν αότοθ ο>πΌ''ά-
κρυνσι-ν, "Εκτοτε 5μως εγένοντο δ«
κτοΐ ίν ταΤς ΦιΛακαϊς καϊ έγκαΤΕ-
στάβησαν έν ούται ς ό τέως Τοθρκθς
Διϊυθυνχής των Φκλακών μετα το:
Γοαιμιμσιτέως τού, οΐτινες συνεργάζον
ται καΐ μέχρι σήμερον μετά το0 ήμ»
τέΡ"ν π-ροσωπΐκοθ. Καϊ έκ τών πε.->ΐσ
υφ' &ς ελήφθησαν τα
ρω οιχβτικώς πρός τάς Φυλακάς μΐ-
τρα «αί έκ τής σειράς καθ" ήν ταθ
τα ελήφθησαν καταφαίν€τσι, &η ή
διάθεσιο των ελληνικάς Άρχώ, 5€»
ήτο νά άπθκλείσωσι την αρμο6;αν
τουρκικήν Ύττηρεσίαν έκ Τών
κων, άλλά νά συνεργασθώσΐ μετ" οδ
τής, έφ' 6σον ΤοΰΤο ήτο δυνατόν,
λσμβανο,μέ,νης ύπ' δψεΐ τής 6ημοο·!ας
τάξεως καί άσφαλΐίας τών Φυλακών.
τούτοις προκειαίνου περΐ
των Φίίλσκών, θεωρώ άναγκαϊον νό
παράσχω υμίν καί τάς
πληροφορίας, σχετ'κώς πρός την υφ'
ήιμών συντελεσθεΤσαν βελτίωσίν έν
γένει των δρων ζωής τών κρατουιμί
νων. Οίίτω χάρις είς τα ληφθέντα,
είς εύΡεΐαν κλίμοκα, ύγεΐονοιμικά ρί
τρα. ένώ δτσν παρελι"(φθησαν αί Φι-
λακαΐ ηβύναντο νά θίωρηθώσιν άοφσ
λώς ώς έπικίνίυνος έστία μθλύνσε
ως, ή^δη δΐαιτώνται έν αθταΐς χίλι^ι
ττίρίπθυ κατάδΐκοι, χωρίς νά έμφανι
σθή μετα€0 αύτών κροθσ,μα Τι μβ-
δ·ά τοΐις κρατουμένοι/ς.
Τό σιτηρέσιον εβελτιώθη έπαισθητώς.
ορισθείσης ημερησίας δαπάνης. Έγ
έν ταΤς Φυλαχαίς 'Υγεκ»
νθμΐκή 'Υπηρεθία, διά την
των καταιδίκων.
υφ' ημών τό πρώτον
ενταύθα γι/ναικεΐαΐ Φυλακαί είς Τδιο»
οίκημα ·μ£ γυναιικβΐον προσωτίΐκδν.
Έν γένει ή κατάστασις τών Φυλακών
έχ*ι μεταβληθή ύφ" ημών είς τοΐού
τον σηιαεΐονι ωστε διάφοροι ξίνοι Ι-
πισκεφθέντες
αύτάς καΐ γνω'Τ-
ζοντες την κατάστασιν είς ήν είρί
σκοντο ττρθηγουμίνως έεεφράσθησαν
δ'ά
τού μεγαλυτέρου
ήν 6ελτίωσ>ν, ήτις έίΐτήιλθεν ε[γ
δραχΰ χρονικόν
ΖΗΤΗΜΑ ΛΙΜΕΝΟΣ - ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ
- ΕΞΑΓΩΓΗΣ
"Οσον άφορά τό ζήτηιμσ τής Ά-
στυνομίας τ°ί) Λιμένος, φέρω εΐς
γνώσιν υμών, ότι δταν καττελήφθη Λ
Σμύρνη, ύπήρχιε τουρκικόν Λιμεναρ¬
χείον άσκούν τα σνντ(9η λιμενικά τού
καθήκοντα. "Αμα τή καταλήψει, ή
τεκρκΐκή Λΐιμενΐκή Άρχή, ήν ή"σ<ει Άξιωματικός τού τουρκικόν κου ναυτΐκοΰ, άντικατεστάθη υφ' ή¬ ιμών, δ'καιώμσΤι τής σΤρατΐοτικιζ Κατοτχής, δι* ήμοτέρων Αξιωματι¬ κών. "ΒκίΓοτε ή ημετέρα Λιμένική Άι>-
χή, άσκίΐ τα συνήθη λιμενικά '9ή-
κοντα άστυνθμίας λιμένος, οΤον: *Ρ
πίδλεψΐς τών λ£)μ6ο0χων καί δΐατίμι
σ'ς των λεμδθυχΐικών, παρθχή άδει-
ών επισκέψεως πολΐτών επί Των "τλοΓ'
ών ^ μικροττωλητών. Έννοεϊταΐ, π!τ
ροιμένθυσι σεβσσΤά υφ' ήιιών τα υπό
των διαφόρων Έταιρειών άσκ^ύΜενα
έν τώ λιμένι. "Οσον Οι-
φθρά είς τάς τουρΜκάς τελωνειακάί
Αρχάς, οώδειμία έξ αι>τών «ατηργή·
θη υφ' ημών σι»μπτ«ριλαμβανθ,μένι»ιί
καί των τελωνοφυλάκων τής έσωΤε-
οικής ύπη,ρεσίας. Άντικατεστάθησοιν
μόνον υπό ήμετέρων τελωνοφυλάκω*
οί έξωτερ'κοΐ Τοθρκοι
γής
πρός παρεμπόδισιν τής ε[σαγω
καΐ έκρηικτΐκών ΰλών.
άφορά τήν τθποθέτησιν άν
τιποοσώπου ήιμών τταρά τώ
ω, οδτος ωρίσθη πρός έττίβλΐφιν
τής τηρήσιως υπό τών τουρκικών Γ"
οι—όλει 'Υπάτων Άρμο-
Άρχών των ύπ6 των έν
άποφισισθεισών άπαγορεύσεω*
Εξαγωγής. Σημειωτέον δτι ό ύπ^λλ^
λος οΰτος, πλήν τής κατά τα άνω
επί τής εκτελέσεως τής
συμμαχΐκής άτταγθρεύσεως έξαγωγΓ|< έκ Τουοκίας, ουδέποτε ανεμίχθη ε!·; άλλην τ'νά υπηρεσίαν καί δή είς τα ζητήματα είσαγωγής ή έσωτερικής ίν γίνε, ΰπηρεσί<χς τού Τελωνείθι;. Αΰ δ^ενε.ργε7ται αποκλειστικώς Οπτό ιτταλλήλων. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ --------------------------<ε>
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΩΡΟΝ
Είς την ειδικήν αϊθ<>υσαν τοθ ^ε-
γάρου τού 'Εθνικοϋ Όργανισα°ΰ
Ελληνικήν Χειροτεχνίας (ΜηΤρθττόλΓ
ως 9) ή3Κ'σε λεΐτονργοΰσα ή έτησία,
έ,ττί ΤαΤς έορταΐς τών
νων καϊ το; Νέου "Ετθυς,
Αθγική "Εκθεσις ΧεΐιροτΣχνικών Δώ
ρων, ή όττθία έξι—ηΡΕ,τεΐ τό κοινήν
ε[ς την έττΐλογήν των προοριζομένην
διά δώρα έλληνικύν χειροτεχνηιμα-
ίων, £Ϊ6ών καλλιτεχνικής καΐ λαϊκής
Τέχνης.
Είς την άναφιερθμένην έκθεσιν τού
ΕΟΕΧ ττροδάλλονται χαρακτηρίση κά
ιτρ>ϊόντα άρνυροχρνσοχοΤας, δέρμα
τος, μεταλλοιττλασιτικής,
κης, κεραμικής, ύφαντά,
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΙΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
"Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΛΡΧΙΓΕΜΗ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
218
10. ΠΑΝΕ-ΙΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΛ
Β. ΤΟ ΠΑΝεΊ·ΡΙ ΣΤΗ ΣιΚΟΛΗΤΣΗ ΖΟΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗΪ
σύΤοΐ μπαίράιμι (Τϊ·υρκ. σκάλη), χώ
ρΐα κα! μέ χο>ρΐς κανένα νταλαδέβ.
μΐ τσοί Ρωμνΐοί. Ήφέρνανε άρνια
άπό 'να σκιεδόν ή κάθε φαμεγιά, κα'
'Β<κλησιά τσή Ζωθδόχος 5έν ίΤχε καμμιά μέσ' στήν π τσή Σμύρνης. Είκόνες 5ιωζ λες ε7χανε οϋλες σχεδόν οί έκκλησί ες τση, δπως μΐά 'μεγίιλη ώραία τδ ! τα 'σψάζανε γιά ν' τα κάνουνε κουρ θί Μετόχ· (Γενέθλια τσή Παναγίας) | μπάι/ι = θι«τία), άπαραί'Ί στό μαχαλά τού Φοχτθυλα. Τέτθΐα δ μως έκικλησΐά εΐχε τό Ά*ά τα δίπλ' άπτό ΚΟΡδεγιό, πού δυαυπόστατη, δηλ. τοτμένη σΤη Ζωο- δόχο Πηγή καϊ στήν Άγ'α Μαρ!»ΐ. Ώστόσο ήτανε πΐότεΡο Γακθυσίή σ4ν "Αγΐα Μαρίνα καί στό πανεΐρι σ' "Λγ'αίς έτουτηνής ήγενθύ'ντανιε πΐβ- ξεφάντωμ». Μά κ' Λ έκκλησία τού Προφήΐ' · τό πράγραομμα στή τρισυττόσταΤπ, σά τρίκΧιτη ποΐ>
θά ν' ήγενού'/Γανε. Καϊ τό
κλΐτος γιά ΐνσ/νε ΆύιΟ, Τό ιμ«σια-
ν0 κλίτοζ, ή καβεσυτοθ
Υ'ά τόν Π^οφήτ' - Ήλία. τό άΡ'ατ'-
οό «λίτος γιά τή Ζωθδόχο Πηγή κ'-ϊ
τό διεξΐ γιά τόν Άη Χαράλαιμπο 'Λ
στόσο, δσο τδ χτίσιμο ΐτιροχω<>ο«'>ε,
οί γνώμες ήΐλλάξανε. Καί τα Χο-ι
κλίτη ήχωοιστήκανε όλωσδιόλθυ υ?
ντουβάρΐα γΐρά γΐά ν' άντέχη σέ. οει
ο;μό τό
κλίτθς(
«ά χτιστή άψηλό. Κ' ϊτσι τα
πλα'ίνά κλίτη άπομθνωίμένα
άπό λεΐτουργιά. Στό
δ"ό
μπλο δμως τοΟ ιμεσ'ανοθ
πού 'τανε ή καθεαυτού έκκλησία. ή
τοττοθετηθήκανε σάν εΐκόνες
κές, ή μιά,
Ζωοδόχος
λυσματΐικής νόσου. 'Βττίσης εγένοντο
διάφοροι επιδιορθώσεις τού κπρίοΐ'
των Φυλακών. Έχωρίσθησαν ο| κσΤά
δικοι αναλόγως τής ήλΐκίας
τής εθνικότητος των καί τής
τος τής ποινής τ«ν.
Ίδρύβησαν έν Ταίς ΦιιλακαΤς 1ρ
κοΰκλαι, παΐγνϊδ-α
κ.ά. χεΐροτεχνΐικά είδη, κατάλλτ>λ(ϊ
δ'ά δώρα.
Ή έκθεσις λεπθυργεΐ, ,με £λΜ»?
ο«.ν είσοδον, καθ' εκάστην κατά τάς
ώοας 10 π.μ. - 13.30 μ.μ. καϊ 5
8 μ.'μ., θά διαρκέση δέ μέχρι
3 ό Ίί Τ°ύ
το3 Λΐηνός
χθΰς ίτθι/ς 1970
ΖΗΈΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά-
φος μίνον δι' Λπογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι «!ς τα
γραφίία μ,ας, Νίκης 25, τηλ.
229.708.
δίΐΓτλ' άτττή ΒρεφοκΡατοϋσα κ' ή &λ
λη, ή τ" "Αη Χαράλαιμιπου δίπλ*
άπιτό» "Αη, Γιάννη Τό πανεΐρι τ' Άη
Χαράλσ,μπου ήπόμεινε £τσι κ' ήξε,χά
σΤηκε, γΐατί ή σκόλη ίίτανε χεΐμα··
νΐάτ·'<ια (10 Φεδρουαρίθυ). Πό ίς θά ν" ήπάαΐ/ε έκιαπάνο ιμίσ' στδ χβιμώνα; Ένώ τό παν«ΐρι Τσή Ζω»- δόχθς Πηγής, ποθ ή σκόλη. ήτανβ κα λοκαιριανή κσί λα'μπριάτΐκια κΐο- λας, ήπήρε. ζωή. Γ'ατί κΐ' 6 Σμΐίον» ός ό κόοιμθς μόλις ήκαλοκέρει/ε> η?α
χταροίίσε νά εεπθρτίσ» άπτή Σμ'μ-
νη, νά πά 'νά δή λίγια πρασΐνάδττ
ττοθ την| ^ττερού''*Ταν« ή πθΜτεί*
αύτη, καϊ ν' άνβσάνη πσστρΐκο κπ*
φρέσκο άγέρα. Μά κ' ή λα'ιιιτριάτι
μ α έτούτη σκόλη ήτραβούσϊ κ6ο"μο
γιά την έκκλησία τού Προφήτ' - Ή
Λία. Ό λόγθς ήτανε, γιαΤι την ΤοΙ
τη τσή Λα'μττρής ήγενού'ντθο-τε ο!
«'Κούρθ'ες» (Ίτπτοδρθιμίες) στό Λ-
ραϊο ΊττΓΓοιδρόμΐο τσή Παραδείσος
πράμα πθϋ ήτΓΓΡοετοίμαζε τόν κόσιυ
γιά ξεπόρτΐσιμα πρός τήν ώραία τ'»
ποθεσία τού Προφήτ' - Ήλία μ?
τσί θΕώρατες «Κοτμάρες» καβάίλλ' ύ,
πάνω στό Μέλη, μέ τσΐ πρασ·νά5Γς
καΐ τσοί Αεοινΐκοΐ καφεν£δες καϊ προ
πάντως τόν καφ&Ί τσή Κόνσ - νΐερ
σίνας κθ'ντά στά ρωμαντικά «Σι> 'ύ
το αέ κάβ- σκόλη τού
γιά νά μιττορέση νά 'ρχη (νά Ό9η)
σέ έττικοΐνωνία ιμέ τόν Άλλάχ το»..
Κι> όφοί) τα 'γδαίρναινε τα 'ψήΐΜνΐ
εϊτες αττή σούβλα, ε'ι'τχς κθμμοτια.
στά μέ τό πνιγθύρι μέσα σέ μπα».
ρέν·α καζάνΐα 1 Κ'ϋστεΡΐζ άπτό μιτό
λικ3 φαΐ ο| άντ?οι τό "ρίχνανε στβ
χθρό, ζεϊΊμττέχικο, καρσιλαμά, χασΐ
πΐκο, κιόρογλου μέ ζουρνόοδες καΐ
νταούγΐα πού 'παίζανε Τουρκο - α
τσί'γγανθι. Ένόό οί χανούμισες μ^
καΐ τα παιδία ή*θυνιού'ντ->-
στε στσΐ κούνιες ττθΰ τσΐ 'χανε
άπτσί τσ
Αύτό ήγίνού'ντανε κάθε χμυνιά.
Τό ά'ντέΐτι (ίθιμθ) τως ίτοϋτθ -ϊΓή
Λα'μτρο - Παρασ«ειής μας τό 'κ*ΐ|
ρονθιμήσανε ΐσως όΐπτσοί προγόνοι
τως πού 'τανε Χριστΐανοί κ' ήτουρ
Καί μιά πού 'τανε Παρρ-
ΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
κ, ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤγΙ
Της συνί,ργάτΐιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝ,ΑΚΙΔΟΥ
Τήν 8ην τρέχ. στάς 8 τό 6οάδυ
στή .Στέγη Καλών Τ«χνών καϊ
μάτων, στήν οδόν ΜηιΤροπόλεος, γ'ορ
τάστηκαν τα πβνήντα χρόνΐα τής λο
γοτεχνικής δραστηριότητος τού Γν>ο£
δρου τής Ενώσεως 'Είλλήν«ν Λθγο-
τεχνών καΐ σμμπατριώτθμ μας κ. Λ
πόλλωνθς Λεονταρίτη. Ή αΤθουτι*
αυτή ήταν γεμάτη άττό έκλεκτό κα·
σμο τού πνεύματθς ποθ ήρθαν, παρ'
δλη την καταρρακτώδη βροχή τηζ
6ρο&υας έκείνης, νά συγχαρθθν το
έργον τού τιμωμένου. Παρευρέθησαν ί
ΐτίσης οί κ.«. Σταμ^τθλής, Πρ6ε8-.ο·;
Συνδέσιμου Έλλήνων Λθγοτεχνων, δ
άντ>ποόε5ρος τής Ενώσεως
κός συγγραφεύς καί λογοΤέχνης
κου Τύπτοι; κ. Δττιι. Άδραμίδης,, Π.
Πρόεδρος Έστίας Νίας
Σιμύονης, Μακάριθς Σ'νανίδης, Διΐυ
θυντής συντάεεως Προσφυγικοβ <ό σμου, ΊΑλ. Μπίνάκης, Πρόεδρος Έ- νύτε«ς Σιμ'^ναίων, Τρ. Θ«ο6ωρΓδ«ις, Κληρικοί, ό Δ>€5υντής
σκευη δέ θά ν'
άπταοϊ αλλοι φανατικθϊ Τούρκοι;
Μά πθλΐλοΐ ΣμυΡνιθϊ Τοΰρκοι ήτ«-
μθύσανε τόν Ποοφήτ' ■ Ήλία καί τ^
νέ 'θεωΡούσανε θοματθυργό. Λέν*,
ΐτώς έ'νας πλούσιος Τούρκος, πού 'Πχ
νέ ητιασιμένος κατάκοιτος, ήτάχΤη,<ε ?τόν "Αγΐο γ>ά νά 6ρη την ύγε,ά
τού. Ήΐτίστευε, πώζ μόνε αύτάς Οά
τονέ 'κανε καλά, διπως ηκανε καλά
καΐ τόσο· Χρΐστιανοί. Καΐ τού τα
ξε νά τοΰ κάνη ίνα ώραι* συντο'-
6άνι μέσ' στόν αύλόγκρο τσή έκκλη-
σιάς το·σ. Τονε 'φέρανε σηκωτό στί|
σκόλη τ'Ο "Αγΐθυ καί στή λιτανεΐα
ώ^ καταής γιά νά
άττθττάνιο τον ή εΐκόνα. Τήν διλλη Μί
ρα ήσηκώθηκιε κ' ήττθρττάτησε. Κ' *
τσι( άφοθ εΤδε τήν ΰγειά τού, Γ|δ<* κε τταρόβες στόν τταττα - Χρύσανβο ν' αναλάβη νά κάνη τό σι'ντριδίνι καί νά τό κάνη ώραΐο. άφοΰ τ6 'ιΐο θ»ϋσε κι' 6 ΐδιος 6 παττάς νά τ' ά ιτοχτήσ' ή έκκλησία. Γ. ΤΣΗ ΥΠΑιΠΑ,ΝΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟ ΦΗΤ' - ΗΛΙΑ Τσή Ύττα—τντής στσΐ 2 Φεβι>>ο3·
ρίου εΐχε τή σκόλη τού τό ο-ινάφ»
(συντειχνία) των Κβρεστετζήδων* (=*
λεμττόρωνε) τσή Σμύρνης και τήΊ«
'κανε στήν έκκλησ,ά τ<χ> Προφήτ' ·
Ήλία, δττθυ εΤΧ£ καΐ μιά μεγάλη εί
κόνα τσή Ύίπατταντής. 'Εκείν' τή»
ήμέρα δέν ήα.νο!γαν£ τά μοτ/αζ'ΟΙ
τως, παρά ττρωΐ - ττρωΐ ή,πααίναι*
μέ τσί καρότσες στόν Προφήτ' - 'Κ
λίΐ, δΐτθυ ϋ^ΤΗρΐς όπττή λεΐτθΐΛρ,Ία
ήγενοθ'ντανε καΐ το μοίρασμα τσΗ
άρτςκιλασίας. Τό ιτρόσφθρο κι/Μττάρΐ
κο τό 'φέρνανε ο| ϊδ·οι άτττή Χμύρ
Παιδείας κ. Δ. Άοδανίτης, κ.π.ϊ.
Ήιταν παοόν έπίσης δλο τό Δ·οικη
τ'κόν Συμβούλιον τής Ενώσεως κ.αϊ
γενικώς δλα τα Μίλη της.
Ό Έπίτιμος Πρόεδρθς τής '
σεως κ. Χρήστος Εύαγγελστος,
Δήιμσρχος Μευολογγίου,
Δημ°σιθγράφθς, κλττ. ίκαμε τή
Τικήν είσήγησιν μ' αύτά τα Λ
«Πανηγυρίζει τα πενήντοΕ
τής λΟγ»τ·:^νικής τθυ δυάσεως
ξιο<- Ποόεδρος τής "Ενώσεως δ- 6αίνε, στό 6ήΐ>α καΐ
τα γ·ά τό £ογον τού τΐμωμένθυ, τδν
άποκαλε" «έκλεκτά το^ λόγθυ τ ι-^'ϊ
τη κα'ι Λχούραστ0 λογοτέχνη». νϋτ
μιλό γιά τα πρώτα τού εργα ΟΓΊ
>'μύρνη μα«,: Ή δράσις τού άρχίζει»
άηό τό 191° δταν άκόμη ή.ταν πα>
οί μέ τό πρώτο τού χρονογράφη;-.τ
στήν «ΕΣΤΙΑ», καΐ συνεχίζοται με
χρι οήμερα μέ τα ώραΐότατα
Μ ΤΔ Ι ΟΙ ΡΛΒΡΤΟΙ
Π Ι Μ Ι
VI
ι Π Ιυ Ι. Ι υ Ι
ΝΑ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΕΙΣΡΟΗΝ
ΒΡΕΓΑΝΝΙΚΩΝ ΚΕΦΑΑΓΠΝ
υ , ιριθτης
τον καΐ δημοισιεώϋατα
'ων εϋδών. Ό σημερινάς
τής ιτ-ολθχρονης δράσεώς τοθ Προ*·-
μας κ. Άπσλλωνθι; ΛεονταρΠ'ι
νν'ι 6λ:υς ιυας. Πράγματι ή Κιχΐ
γράμιματα εΤναι ίτο*ύ |
καΐ ή εώφράδεΐσ; το^ οπανΐα, |
οοκιί νά τον ρωΤΓ3βτε γΐά δτι,δήτ' ,
θέλετε καΐ 6ά σάς δώση τή»
άμέσωί. Τόν διακρϊνϋ ή ,
έτοΐιμάτης Τού ττνεύματός τθυ, ή κο:
λοσθνη τού καΐ ή άγύίπη τού γι·Λ Ι
τ"|ν "Ελλάδα .μας ττυΰ την
σττΐ?3ΐμή πρός σπ'θαμή.
Ινείμενα κα! τΐοΐήματα τοθ κ Ά
πόλλωνθς Λϊθνταοίτη άττέδωσαν αί
'< κ. Δίικη ΣπτερανΤσο:, Σόφια Πή*' κα · Βθυγιθ,κλάκη^ Βεοττρίκη καΐ οί Δε^ττοΐνίίες Μίνα Καλαντζοπι:Ολ υ ·κ3Ϊ Αθηνά Κασσα66τη. | £κ μέρους σλων τών συμιταΓΡΐω των .μας, ττού αυτή την στιγιμή ι- | μοτττε ύπιερήφανοι γιά 'ό τταΐδι τή; ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό σέρ Λέσλι Ο' Μπράϊεν, διοικητής τής Τρ<'Λε- ξης τής Αγγλίας, Ιλαβε την δκχ- 6ε6αίωσιν τού 'ΕλΛτοΰ σΐ'ναδέλ- φου τού, ότι θά ματαβληθή προσ¬ παθεία άποθαρρύνσεως τών τραπεζι τών αυτής τής Χώρας, άπό τού νά βοηθοΰν τούς Βρεττανοϋς ύπηκό- ους οί όποΐοι παρ«,6αίνουν τΌυς στ» ναλλιιγιματικοΰς κανόνιις. Ό Δρ Στύππεο, διοίκητής τής Κεντρικής Τραπέζης τής Έλίίετί- ας, έπληροφόοησε τόν σέρ Λέσλι, ίίτι αί ίμπορικαί τράπΐζαι θά λ.ά- 6ουν επιστολήν τού, είς την οποί¬ αν θά συνιστά ΰπιος πανσονν ·<νά άπρεπώς». Σιμύρνης τόν ΆπόλΧωνα Λεονταρί- «αί τα ιτανηγυρί<ει άπ' την Πατρί [ τη> ευχόμεθα νά ττανηγυρΐση καΐ τά
63 τΟι> την -ΓΓθΧυστένακΤον και ώοοι έκατό τθυ χρόνΐα τής λθγθτεχν.κής |
αν ΣΜΥΡιΝΗΝ'». ' τον δραστηρΐότηος γερός καΐ εώτ.χι ι
Καϊ εύ9Ος άμε&ως ό κ. Χρήστ-* σμΐνος. |
τ. Ύττουργός, ΐοτι·» ' ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ΓΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ, ΠΡΑΤΙΩΤΗ!
"Εα·α επίκ.αιρο γοάμμα άπό τό Βι-
ετνώμ σέ μιά άπό τίς πιό δτ,μο-
(ΐιλεϊς άρθρογ.ράφους τής Άμε-
ρικής, τήν άγαπηηή "Εμπυ καί
ιμιά τσοι·χτ|ερή άπάντηοι.
Άγαπητή "Εμπυ: Τό πρόβλημά
μου, είναι αύτύ πού άπασχοιλεί χι-
λιάδες αλλους στρατιίότες, ετσι έλ-
πίζο) νά δημοσιεύσετε τήν άπάντη
σι, διότι την χρειαζόμαστε πάρα πό
λν. Είμαι ενας εύτν·χισίμένος παν-
τρειμένος άνδρας μέ μιά θαυμασία
σΰζυγο καί δτ>ό μικρά παιδία πέ-
ρα στίς Ήνίομένες Πολιτείες. Λεί-
πιο ε|θ) τέσσερις μήνες. "Τστερα
άπό ,μιά φυσιολογική ζιοή τριών έ-
τών, τί ύπατίθεται πώς πρέπε» νά
κάνη ενας νέος, ύγιής άνδριις γ«Ί
τίς σιοιματικές τού άνάγκες;·
Σέ κάθε στρατιώτη πέφτουν 12
πΡ°λά6η
τΐσ». Καΐ τό ττανεΐρι έτοΰτο εΤχε | νη- Κι' άττ^ ώΐττή λειτοι/ργιά
την "δια φοκταρία δττως καΐ 1
Πρϊφήτ' - Ήλϊα. Μά εΤχε και *< αλλο. Σά Παρθϊθΐκευή πού 'τανε; πού νε στό γλέντι στά καφενέ τσή κόνα ■ Μερσίνας Δ. ΕΚΔΡΟΜΕΣ Την ΚσΘαρή Δευτέρα καί την Προ τηνέ 'χθυνε γ·ά Κορΐα ταμαγιά °Ι Σμυρνιοϊ κή τως. ήερχού'ντοστε κι' οί Τούη- καϊ στόν Προφήτ' - Ήλία. Ήγλεν. :ύ κοΐ γιά νά χαροθνε καϊ γθ'ντήρθννί μέ φαγοπότι, αέ χορό και κι' αύτοι τό Ρωμέϊκο έτοθτο καλο. τραγούδια, μέ κούνιες καΐ τσερκένΐυτ καιριάτΐκο πανείρι. 'Απτά τρθγύχί (Σμυρνέίκθι άετοί). (Βλέ,ττε «Πρ»»ο μέρη Τοθρκθι χωριανοΐ καΐ Ταχτο.τ μ^γιά <Τή Σμύρνη» ττοΰ ήδημοσιίφα ζήδες (ξι/λοκάττθΐ, ξεχωριστή τοί'ρ*;1 με στόν «Πρ. Κόσμο» 4.9.1966, ο. κ·α ράτοα) ήματζευού'ντοστε ΐΓρίθτ - 8). ττρωΐ μέ τσΐ φαμΐγΐές τως κ' ηστ^/ο νθύ'ντο3τε ο' ίνα άψήΛωμα έκΐΐ κο' ντά ιτθύ 'τανε καί γεμάτο όπτό κάτΐ θεώ,ρατες τσικθυδιές. Ήκάνοΐνε κ'* Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ. Σημείω·μα: 1. Τα κεσκάα ποΰ 'λέαμε. Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ 2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος οίας. 'Από την αλλη, ϊστεθ,ε ιμιά παν- ταχουβα δν0τυχ|ή Βονιφάηο καΐ τόν κάκΐζε, σάν άρχηγό τής Σταυροφορίας, δτι παρεξέκλινε άσύ νετα άπο τόν δρκθ τού κι' άντ! νά βαδίση κατά των Σαραικηνών πρός άνάκτηση τής ΊΘρουσαλήιμ, επετέθη κε εναντίον Χριστιανών κι' άπ66λε- «Α Τ Ρ Ε Υ Σ» ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΙΔΙΙΊΝ ΚλΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ έτους 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον "Ενεργητικόν "Επιπλα κσί Σκκύη Μεΐον άτιοσβέσεις 26.785.— 10.300.— 26.785.— 16.485.— Διαθέσιμον "Ενεργητικόν Ταμείον 95.108,60 Χρεώγραφα 10.000.— 105.108,60 Κυκλοφορούν Ενεργητικόν 790.874,90 Χρεώσται 420.760,30 Άναλήψεις Συνεταίρων 57.415,20 Άξιαι ττρός είσπραξιν 15 088.— Ανταποκριταί εξωτερικόν 297.611,40 Έκκρεμεϊς Λογαριαομοΐ "Εξοδα Προκαταβληθέντα 16.000.— 938.768,50 Παγιον Παθητικόν Κεφάλαιον Τακτικόν άποθεμοτιόν Άποθεμ. άποσβ. έτΐίπλων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 256.797.— 200.000.— 46.497.— 10,300.- Ύποχρεώσεις Τράπεζαι Κρατήσεις υπέρ Τρίτων ΠιστωταΙ Φόροι Δημοσίου 206.598,45 6.770.— 188.957,- 1.146.- 'Εκκρεμεϊς Λογαριασμοί Προσωρινοί Λογ)μοί Κέρδη, Ζημίαι Καθαρόν Κέρδος 403.471,45 234.696,45 43.803,60 938.768,50 Ανάλυσις Μερίδος Κερδών καί Ζημιών Χρήσεως 1)1 - 31)12)68 Γενικά έξοδα Τηλ. — Ταχ. — Τηλ. 49.954,50 Γραφ. ΰλη — "Ενΐυπο 4.968,80 Φωτισμός 5.427,60 'Ενοίκια 52.432.— Διάφορα 55.173,40 "Εξοδα Ταξιδίων 42.082.40 Άμοιβή Διαχειριοτών 144.000.— Μισθοδοοία Προσωπικού 91.000.— Είσφοραί έργοδότου 17.732.— Προμήθειαι Τραττεζθν 11.492.— Άμοιβαί Τρίτων Άποσβέσεις "Επί 'Επίπλων καί Σκευών Τακτικόν άποθεματικόν Κέρδος χρήσεως 1968 474.262,70 Τόκοι Τραπεζών 65.280.— 1.500.- 5.000.- 43 803,60 589.846,30 Ό Διαχειριστής Ι. ΝΤΕΠΑΝΝΗΣ "Εσοδα Προμήθειαι άεροπορ. εΐσιτ. έσωτερικοθ 142.350,— » άεροπορ. είσιτ. έξωτερικοϋ 15.579.— » Σιδ. είοιτηρίων 7.648.— » "Εκδόσεως Δια- βατηρίων 1.234.— » Μεσογείου 90.109.— » Άκτ)ας 8.013.- » Τουρ. εργασιών 33.544.— Κέρδη Τουριοτ. εργασιών 288.493,30 589.846,30 2.876.- 589.846,30 ψε στή κατάληψη τής πθλης, ένώ δεν εΤχε οΰτε τα δικαίω μα οβτε τήν απαιτουμένη έττί των Γραΐικών έξθυσία». Τέλος κάλεσε δλο τα Χριστιανΐκό πιλήρωμα, κληρικθύς, ήγεμόνες καί λαούς, νά ϋττοσ'ΓηΡίξοι;,, τόν Βαλδοιιί ν» στό εργο π°0 άνέλαιδε, μέ τήν <λ πί£α δτι ή κατάκτηση τής Κωνσταν τινούπολης θά διευκόλκνε τήν σιπαση των Άγίων Τόπων άπό άπτίστους. "Ο Ίννοκέντΐος Γ' κατάφερκ I- τσΐ, νά τηρήση τά ποοαχήματα, νά ή ιμέ την συνείδησή τού καΐ τό σττουδαι ότερο ν^ τίς άνησι/χίες των Ιτχυρών ών δι»ναστών πού ήταν πθλϋ φυο·κό νά φοδοΰνται τή,, γενικώτερη άν-ΐα- νσκλαστΐκή έΐτίδροοση τής <νναρρίχη- σης Τού Βαλδουΐνου στό θρόνο τών Μεγάλων Κωνισταντίνθυ καί Θ«οδοσί Ον. Δέν εδΐνε στή καΐνούογια αύτο· κρατορία μεγαλύτερη σηιμασία ενός προγεφυρώμσττος γιά ν£σ έξόρΡησΓ τών Χοιστιανών πρός άπελευθέρωση των Άγίων Τόπων. Σ' άπάδειξη συνεκάλε^ε στά 1215, τή Σΰνο5ο τού Λατερανοΰ, ποΰ αποφασίση τή» όργάνωση 5η ί Σται/ροφορίαΓ. Ένώ, δμως, χΕιρίσθηκε τήν ύιτόθί- ση μέ τόση άρΐστοΤειχνία, επεσε στό αφάλιμα νσ γράφη ιμ'ά άστόχαστη έ πιστολή, στό θεόίωρο ΛάσκαΡι νιότ νά δικαιολογήση καί πρός τοΰς ίυ- ύς την στάση τού. Τόν απλώς «Εύγενή άνδρα ρο Λάσκ.αρΐ» καΐ γραφε δτι καΐ δέν δικαίωνε την ασκήση 6ΐο·ς έκ μέΡους των Σταυροφόρων κσί τ?ιν κατάληψη τής Κωνσταντ ι νουπτολης, τούς θεωροϋσε δργανα τή θείας Προνοίας πού έτΐμώρησε τοΰς Γροτι κθύς γ'ά την αρνησή τους νά ύποτσχ θούν στή Ρωμαϊκή ·Εκκλησίσ. Κ>'
δτι θά ήταν πρός τό κολό τώ^ ΓρΊΐ
κών νά γίνουν τώρα πιστοΐ ύπΛκο'Ί
τής Άγίας 'Εδρας καί τοΟ Λατίνθυ
ΑύτοκράΙτορθς.
| γυναϊκες έδώ πέρα, κ«.ί οί γυναί-
κες πέφτουν στά πόδια μας. Μή
μέ παρεξηγησης, "ΕμΛι. 'Λγαπώ
τή γνναίκα μου καί θά τήν άγαπίό
πάντοτιε άλλά εχο πολΰ καιρό έδώ
καί είμαι καί ανθρωπος. Τό γράμ-
μα μόν αύτό είναι εΐλικρινέστατο
καί δέν ντρέπομαι νά ΰπογρίίψίο τ'
δνομά μου, άλλά αν τό χρησΐιμοποι
ήσης, σέ παρίΐκαλω γράψε: «Τξέρ
συ».
Άγιιπητέ, Τξέρσυ: Πές πώς πή-
ρα γιά μιά οπιγμή τό παρακάτιο
γοάμιμα:
Άγαπητή "Εμπυ: Είμαι μιά εϋ
τυχισιμένη ποιντρεμένη γ>ν(ΐϊκ«. μ'
έναν θαυμάσιο σΰζυγο καί δυό μι¬
κρά παιδία. Ό άν'δρας μου λείπει
στό έξοντερικό τέ(τσερις μήνες. "Τ-
στιερα άπό μιά φυσιολογική ζοιή
τριών έτών, τί ΰποτίβεται πώς πρέ-
πει νά κάνη μιά νέα ΰγιής γυναΐ-
κα γιά τίς συματικές της άνάγκες;
'Τπάρχουν ενα σορό άνθρες τοιγΰ-
ρω κι δταν μαθαίνοΐ'ν πώς δ άν¬
δρας μου λείπει στό έξιοτεοικό ποά
γματι πέφτουν στά πόθια μόν. Μή
μέ παρεξηγήσης, "Εμπυ. Τόν άγΐί-
πάιο τόν άνδρα μου καί θά τόν ά-
γαπάω πάντοτε, άλλά θά λεία(>η πό
λίι καιρό κι έγώ είμαι δνθροπος.
'Τπογραφή: Ή σΰζυγος τοϋ Τζέρ
συ».
Λοιπόν, Τζέροτ, θά ελεγα σ' αΰ
τή τή γιιναίκα νά βρίσκε.ται. σέ δι
αρκή άπασχόληκη ίίσο τό δι*νατόν
μέ τά καθήκοντά της καί μέ ύγι-
είς έκδηλ,ώσεις πού τής έπιτρέπουν
ό καιρός της καί ή ένεργηιτικότη-
τά της. Θά προτείνη τό διάδαίτμα,
μεγάλη σοκματική έξάσκησι καί ά-
κόμη καί προσενχή! Θά τής ελεγα
νά μείνη ίγκοατής κ(α νά αποφύ¬
γη τόν πειρασιμό καί νά σοϋ γρά¬
φη κάθε μερά! Αύτη είναι ή ά-
πάνττκκ καί σέ σένα Τζέρσυ κ.ηί
σέ ολονς τοΰς συστρατιωτες σον
πού βράξετε στό Γδιο καζάνι.
(Μετάφρασις)
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
Τό -γςχίνμοι αι>τ6 το3 Ίννοκεντί-
θυ ψιλοχθο-ιιΐνίσθηιοε στήν αύλή τίς
ΓεΡμανίας. ©«ωρήθήκε άσκμβίβαοτο
νά θελήση ό πάπας νά έπΐκθινωνΛση
μ| τόν δυζαντΐνό λαά μέσον το0 ©ϊ.
οδώρου Λάσκαρι καί νά το^ άποκα-
λεί «εύγεντί &ν&ρ<τ» - οΰτε κδν «χ·>-
ριθ» - χωρΐς νά τού άναγνωρίζη κομι
μιά ήγΐτΐκή Ιβιότητα.
(Συνβχίζοτοι)
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
"ΑΙΧΜΑΑΟΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ,,
Β' έκδοσις συμπεπληρωμένη
μέ νεώτερα στοιχεΐα
ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΝΩΜΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΠΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ
'_' · Ούδεμία ανθρωπίνη καρδία εξαιρέσει τής τουρκικης
καί τής χιΐλερικής δύνανται νά παραμείνη άουγκίνητος και
άδακρυς ττρό των φοβερών αυτών μαρτύριον, Ή οπαρτιατι-
κης λιτότττος άλλά ζωντανή άφήγησις τής φρικτης τρανωδί
άς ουναρπάζει καί συγκλονίζει τήν ψυχή μας, μας καθιστα
αϋτόπτας τοΰ δράματος, κατατΐληχτους καί άφώνους έξ όδύ
νης καί μας δίδει νά έννοήσωμεν ότι τό βιβλίον τουτο τού
μσρτυρίου έγράφη άληθώς μέ «αΐμα καί πόνον».
ΠΑΝ. ΠΟΥΛΠΣΑΣ
τ. Πρόεδρος της Άκαδημίας "Αθηνών
Προσπαθώ νά άναπολήσω τί καλύτερο έχω διαβάσει πε
ρί τοΰ δράματος πού ηκολούθησεν είς τήν Συμφοράν — 6χι
ήτταν — τοΰ 1922. Καί όμολογώ δέν εύρίοκω περισσότερον
λιτάς, πλέον άνθρωπίνας σελίδας άπό τάς ιδικάς σας. Τό
βιβλίον σας άποστάζει άφ' έαυτίΐς την αλήθειαν τής τραγω-
δίσς των αίχμαλώτων, χωρίς ψευδαισθητιομούς. χωρίς ψιμύ-
θια. Ή έκφρασις τοΟ πόνου εΤναι έλληνική, δέν είναι οηλα-
δή κραυγαλέα δπως έπίσης έλληνική είναι ή ύψηλοφροσύνη
σας : ή αναγνώρισιν τής άρετής τού άντιπάλου, ατυχώς είς
εύάριθμα μόνον άτομα έκδήλου.
Ε. Π. ΦΩΤΙΑΔΗ2
Διευθυντής 'Εθν. Βιβλιοθήκης
ΕΚΔΟΤΗΣ: Βιβλιοπωλείον «ΕΣΤΙΑΣ» Ι. Δ. Κολλάρος Λ,Ε.
Πωλεΐται είς δλα τά βιβλιοπωλεϊα τής "Ελλάδος.
ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗ Σ ΕΙΣ
Διά Β. Δκχ'τάγιματος (ΦΕΚ 257,
Λ') σιινιστώνται είς τό Έλεγκτι-
κύν Συνέδριον τρείς θέσεις παρέ-
δρι»ν καθώς έπίσης 32 θέσεις έλ.εγ
κτΛν τμημ(ΐτας>χιΤ)ν όοΐ1 - 4ου 6(χθ
μοΰ καί 15 θέσεις Λογιστί>ν 8ου -
βο' βιιθμοϋ.
Παρετάθη δι' άπυιιάσεΐ'ΐς τής
Νομισματικής Έπιτροπής (ΦΕΚ
257 Α'), ή λήγουσα τήν 31.12.09
π.ροθεσμία ένάρξεο)ς λειτουργκις
Λύο {«ποκ<4τασττιμάτιΐ)ν τής Μπάνκ ίίφ Άμέρΐικα, ενός είς Πειραια καί ενός είς Θεσσαλονίκην, μέχρι 31. 12.70. Διεθνής έκθεσις έξοπλισμοϋ ξε¬ νοδοχείον καί εστιατόριον όργη- νοϋται άπό 6-15 Ίανοιιαρίου 1970 είς τό Μέγαρον Όλύμπια τοϋ Λον δίνου. Είς αυτήν ΘΛ. παρονσιάσουν διάφορα νέα έφόδια ά<ο των 250 Η ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ 'Τπεγράψη υπό τού ΰπουογοΰ Έμ. πορίου κ. Τσίλλου κί<ί εκοινοποιή¬ θη είς τάς αρμοδίας ύπηρεσίοις ή ίιπ' αριθμόν 46 Άγοοίΐνομική Διάι- τάξις ,περί των δθίον καί συνθηκών παραβκευής ;αί όιοθέσπ"; Λλεν- ρο>ν, ξυμαριιχων καί αρτου. Διά τής
διατάξριος ταύτης ίπιτηίπ*-τπι ή πα-
Οασκευή αρτου άπό οίασδήποτε ποι-
οτικής Οαθμίδος αλιευρα, ή δέ δια-
μόρφοχτις τόν τιμ<ον τοίν αρτίον τής κατηγοηΐΓίς <ιύτής θα τ'νηι Α- πολ^ύτοις έλρ»»θρρ™. Παραλλήλως - διάταξις αυτή διατηηΓΐ ΰποχρροτι- κήν την Λαραβ'κη'ήν αρτοιν 70% κ«ιί 85% κηί τι'ιν πώλησιν τ'ον είς τιμάς καιθοςκξομένας υπό τού υπουρ γοΰ 'Ειμπορίου. -------.----------*φ»-----------------. Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΝ ΤΟΤ ΔΑΚΟΤ ΕΛΑΙΑ Σ , Επερατώθησαν είς δλα τά δαιμε ρίσ,ματα τής χώρας αί εργασίαι ταπολε·μή<τε(ΐις τοΰ δάκου τής έλαί- ας, αί οποίαι έκάλυι|>«ν 60 έκ. έιλ*ιι
ύδενίιρα. 'Λναη έρετιιι σχετικώς δτι
αί ζημίαι είς τήν παραγωγήν έκ
τοΰ εντοπίου είναι άνύπαρκτοι.
νομ<καί κτ<ρώβπς κιιτά τιον αί οποίαι άνοίγουν λο- γαριασμοίις έπ' ονόματι Βρεττανών πολίτην, παρά ταύτα οί δύο διοι¬ κήται συνεζήτησαν επί τοϋ προβλή ματος τής έξαγωγής συναλλάγμί».- τος άπό τό Ήνίοιμένον Βασίλειον, πρό τινον έβδομάδων. 'Η π(ίρά(1ασις τίόν ()ρ·εττανικ(ον οτνναλλαγματικΛν περιορισιμίίν, συ νίσταται είς τήν μρτα6ί6ασιν στ λινών είς τό Χόνγκ - Κόνγκ καΐ τήν Μέσην Ανατολήν, αί έλίύθε- ραι άγοραί τών οποίον χρησ<μοποι οΰνται διά πιιρανόμονς συναλλ<ι- γάς επί ξένιον νομιοιμάτιον, τά ό¬ ποία μεταφέρονται άκολούθ<ος είς 'ΕλΛετίαν. Τύ ποό6λτ)μα αΰτό έθι'γη διά πρώτην φοράν τήν 16ην Νοεμβρί- ου έ.ε. υπό τοϋ σέρ Λέσλ», κατά την διάρκειαν τ,ής μηνιαίας σι·Λ·ό- δου τής Τραπέζης Διεβνών Διακα- νθΛ'ΐσμών, είς τήν Βαβιλείαν. Ό Δρ. Στόππερ, είς απάντησιν, εζή¬ τησεν έ'γγραφα στοιχεΐα τής δια- φ>>γής Γ>ρεττανικών κεφΐίλαάον. Ό
σέρ Λέσλ.ι εδήλωσεν ϋτι ενήργησε
σχετικώς, ό δέ 'Ελδετός σιτάδελ.-
φός τού τόν διε6ε6αί(ο<τε ότι θά προέθαινεν είς τάς επιβαλλομένας ενεργείας. Καθ' ότι άφορά είς διάδημα σο¬ βαρώτερον μιάς έπίστολής, περιε- χούσης σι»στάσεις τής Κεντρικής Τραπέζης, αί μοναι Τράπεζαι, τής Ελβετίας αί οποίαι ΰ, ίΐνται εις Ισχνροτέοας πιέσεις, είναι έκεΐν<ιι τών όποίο)ν οί είς Λολ'δϊνον άντι- πρόσωποι ένδέχεται να π<ιίζουν ένερ γόν ρόλον είς τήν μεταφοράν κε¬ φαλαίων. 4 >
Αναφορικώς πρός τάς ρλ&ετι-
κάς εμπορικάς τρα,τρζας, ιά ίπιστο
λαί τοΰ Δρος Στόππίρ θά ϊχουν
την αυτήν Ισχύν αντίστοιχον τοι¬
ούτον τής Τραπέζης τής Αγγλίας
πρός Βρεττανικήν Τράπεζαν. Ή
άποθάρρυνσις θά είναι άσςκλως
άρικΐτή, ώστε οί πλείστοι έξ ιιύτών
νά άποφτικΐίσοΐ'ν νά μή δέχοντιιι ως
ν.αταθέΐας Βρεττανοϋς ΰπηκόονς,
κατοίκους (ΐΐτής τής χώρας.
Αί έ.λβετικαί αρχαί άντιτίθεντιιι
είς την μεταβολήν τής νο,μοθεσίας
τοιν, σι·μφ(ίιν(ος πρός τήν οποίαν 6
έκπατρισμός κεφαλΛΪιον δέν αποτε¬
λεί κολάσιμον πράξιν.
Επί σχετικοΰ θέματος, διεξήχθη
σαν δκιπρ(ΐγμίί.τετ'κτεις είς Βέρνην
μετά των ΗΠΑ επί πολιτικόν έ.-τι-
πέδου. Άφεώροιν είς τοΰς μυστι¬
κόν; λογαριασμούς τών μελών τής
Μαφίίΐς, τοΰς όποίονς διετήρουν
είς τάς ελβετικός τραπεζας διά τήν
οιαφΰλαξιν των κεφαλαίιον τής συμ
μορίας.
ΑΙ Τράπεξίΐι τής χώρας αυτής ά-
νοίγονν τ ά άρχεία το>ν είς τάς ξρ.
νας αστυνομΐικί'χς αρχάς μόνον έφ'
όσον άποδεικνύεται ίίτι (ΐΐ κιιταβέ-
(Τεις σΐΛ'δεονται μέ άξιόποινον πρά¬
ξιν. Τό κυρίον κίνητοον διά τάς
άνωνύμονς καταθέσεις, είς τάς έλ·
βετικάς τρίΐπεζας, είς τάς οποίας
τό έπιτόκιον είναι έποχσίΛδες, εί¬
ναι ή αποφύγη τών βρεττανικων
φ όριον καί ή διατήρησις κεφαλαίων
έντός τής πεοιοχής τής στερλίνας.
Τά κύςηα κίνητρα έντός της πιεριο-
χής τής στερ>Λνας δπου τό νάμ*-
σμα αύτό δύναται νά άντ<ί>.λ«γή
ιείς ελευθέραν αγοράν είναι ή Μί-
ση Ανατολή καί τό Χόνγκ - Κόνγν..
Ή παράβίΐσις τον βρεττανικόν σν
■ναλλαγματικών διατάξειον στ'νιβτα
ται εί- τήν αγοράν ξένιον νομισμά
κον μέσο άνεπΜτήμου μεσΐτου, καί
ή κατάθεσις είς Τράπεζαν τής Ελ¬
βετίας, ή οιανδήποτε άλλην έκτός
τής περιοχής τής στερλίνας.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΙΕΩΝ
ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ
Διά τής πρόσφατον ίιπ' αριθμόν
1548)1969 αποφάσεως τής Νομι-
σματι.κής Έπιτροπής, περιορίζεται
είς τύ ποσόν τοϋ 1,6 έκ.ατομ,μυρίου
δραχμήν άντί τών 3 έκατ. τό ίίι|χ>ς
τής χηημΐί,τοδοτήσειος τοϋ έμπορίου
έκ τοΰ λσγαριασμοΰ 'Ε.κτάκτιον Ά-
ναγκών, έξαλείφεται 6έ όλοσχερώς
ή χρ^ματοδότησις αυτή δι' έπ»χει
ρήσεις, αί οποίαι δέν διαθέτουν
χρηιμ.ατοδοτοΰμιεΎα είδη.
'Η απόφασις αυτή τής Ν.Ε.'π.ρο-
εκάλεσε καί λόγιο των έπΐΛτώο'Ρΐόν
της καί λόγ(;> τής ακολουθηθείσης
τακτικής σχετικώς μέ τήν λήι|«ν
της, έντονον αντίδρασιν τοΰ έμπορι-
κοΰ κόσμου, ό οποίος Θίγεται άμε¬
σος άπό την περιστολήν τής χρηιμα
τοδοτήσείος. Σχετικώς, έξ όνόμα-
τος τής 'Εκτελεστικής 'Επιτροπής
τών Εμπορικον Συλλόγιον τής χώ
ς>ας, έξειόόθη χθές ανακοίνωσις, ΰ-
πογραφαμένη υπό ΐοϋ άντιπροέδρυυ
ΐθΰ Εμπορικον Συλλόγου Αθηνών
κ. Πλατώνη καί τοΰ πρόεδρον τής
άνΤΛ.στοίχου όργανιόσιεως τού ΙΙει-
ραιώς κ. Κούμς, τής όπο«λς τό πλή
ρες κεί,μενον εχει ώς ακολούθως:
«Διά τής πρόσφατον ΰπ' αριθ.
1548)69 αποφάσεως της ή Νομι-
σματική 'Επιτροιπή περιώρισρν άφ'
ενός τών λογαριασμόν τών εμπορι¬
κόν έπιχειρήοειον, είς τύ ποσόν τών
δραχμοόν ενός καί ήμίσεος ε·χαχομ-
μυρίου άντί τοΰ ποσοΰ των δρχ.
τριών έκατ. καί άφ' ετέρου έξή?«ει-
ι|>ε τελείως τήν χοημ,ατοδότησιν δι'
έκτάκτονς ανάγκας τών έπιχειρι'κκ-
ιον, αί οποίαι δέν διαθέτουν χρη-
ματοδοτού,μενα ειδή, καταργήσασα
τελείως τό περιωρισιμένον ίίι|>ος των
δρχ. 800 χιλιάδοον μέχρι ταν οποίον
ηδύναντο νά χρηματο·δοτοΰνται διά
τοϋ λογαριασμού τούτον. 'Επομέ-
νος αί ΐμπορικαί έπιχειρήοΐεις τής
κατηγορίας αυτής καλοΰνται νά μή
εχοινν οΐανδήποτε σχεδόν επαφήν
μέ τάς Τραπέξας.
»'Η άν<ιι άπύ((<ισις τής Ν.Ε. χο- ρίς νά τύχη δημασιότητος τ*νό; διά τοΰ οΐκονομίκοΰ Ιοιτιο Τύπον, ετέ¬ θη είς εφαρμογήν παρά των Τοα- πεζών, προκύψαντος άδΐΐξόόου είς τάς ένδιαφεοομένας εμπορικάς έ,τΛ- »θε<·)ροί>μεν τελ.είοις άδικον καί
άτυχή την εκδοθείσαν κατόπιν προ-
φανώ; άιμελετήτιον, ώς πρός τάς
συνεπείας, σχετικών είσηγήσεον, ά'
νι» απόφασιν, ή όποία ,έκ τοϋ λόγου
τοΰ;ου δέον νά τροποποιηθή, άπο-
καβιστ<ΐμένης τής χρηματοδοτήσε- οις μέχί?ι τοϋ έλαχίστου .ιοσοΰ τών δραχμών 800 χιλιάδιον δι' ΐκτά- κτους ανάγκας, ώς ΐσχνε.Ή όλο- σχερής κατάργησις τής τοιαύτης χρημιιτοδοτήσειος, ή "όποία άπετί- λεί μικρόν (>ήμα πρός την άαελενθΡ-
ρωσιν έκ τον άσφυκ,τικών πιστιοτι-
κόν περιορισμόν, προεκάλεσεν εκ·
.τληξιν καί ('ιπογοήτευοιν είς τόν εμ¬
πορικόν κόσμον».
ΘΑ ΣΤΝΕΧΙΣΘΗ
Η ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΙΙΑ,ΡΛΓΩΓΩΝ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΚΛΙ ΤΟ 1970
'Η είσοδηματική ενίσχυσις .τούς
τούς 6αμ6ακοκαλ}.ιεργητάς θά οι'-
νεχκτθή καί κατά τό 1970. Τούτο
ανεκοινώθη έκ τοϋ υπουργείον Γε¬
ωργίας, έξ άφορμής πλ.ηροφοριων
περί καταργήσεως τής άνιοτέριο έ
νισχνσεοις. "Ηδη εδόθησαν σχπι-
καί οδηγίαι πρός απάσας τάς χά
τά τόπους διει.<θύνσεις Γεωργίας. ΤΟΠΟΓΡΑΦΟ Σ ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειοαμένο; είς Ιργα όδβποιίος ζητεϊται βι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. 624-832 — 631-662 ΝΕΑ ΑΥΤβΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΟΤΑ ΤΟΚΤΟ.— Είς την "Εκθεσ<ν Αύτοκινήτιον τοΰ Τύκι»ο, ή ΤΟΤΟ ΤΑ παρουσίασε είνα νέο της μοντέ- λα τό ΟΟΚΟΝΑ ΜΛΡΚ II 1900 Ο58 κοιυιέ, τοΰ όποίου ό κινητήο μέ κνλινδρισμύ 1900 κυβ. έκ. καί 2 έκκεντρο<)/ύί)ους επί κεφαλής, ά- ναπτύσσει 140 ΗΡ. Ή ταχύτης τοιι φθάνει τά 200 χιλιάμετρα τήν ώρίΐ. Μία άλλη εκπληξις άπό την ΤΌΤ ΟΤΑ ήταν ή αποκάλυψις διά ."Κ>1"'
την φοράν είς τό κοινόν τριών πει-
ραματικών αύτοκινήτ4>ιν της: τοί'
ΕΧ—Ι, τό οποίον είναι ενα Ίοη"
δες σύγχρονον (ΐΰτοκίνητον, ιιε ί>ι-
αφανή όροΐ| ή καί Αεροοννιιμικ"
πτερνγιο, τον< ΕΧ— II, ενός «τ'·η>·
κινήτοΐ' ποΰ ημπορεί νά παρχάρη °'
ποΐ'δήποτε καί τοΰ ΕΧ—
III,
τ<Ί »■ ποίον χαρακτηρίζεται ώς τό ιιί" κίνητο τού μελλοντος καί δειχνΰει π<ός θά εΐνιιι ενα αύτοκίνητο (ι' τό 1980.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
της ύγείας των στροίΠεΜΐιάτω,, Κατ>>
χης·
ΑΙ ΦΥΛΑΚΑΙ
"Όίΐιως βΐί τα πρθοίναφερθίντο: οθ
ιω καϊ είς τό ζήτηιμα των Φυλακόον,
τα λη<ρθέντα ίττδ των έλληνΐκών Άρ ν.ών μέτρα επεβλήθησαν τφωίτίστως έκ τών όπ-ιτακτΐικών άταγκών Γής ασφαλείας, αΐτινες ν ττρό ήιμών. ΊΒχε' 'ΒτΓΐ-τρθΓπής, ήτις εξήτασε Τα γβγονότα των ττρώτων ημερών τής Κατσχής, ότι ολίγας &>ας ιτρτ
της ίπτθ6ι6άκΓ£ως τού ή죫έρου στι*»
τοο -πολλαί εκατοντάδας
νων £ψνγ°ν έκ των τουρκικών
κών. έξ ών ιμάλ|στ<χ τταλλοϊ ώατλίσθη- σσν (!πτ6 τάς -πλησίον των Φυλακών Αποθήκας τού τουρκικοΰ στρατολ Ή (Ιδία '&ΓΓΐτροττΓ, βεβαιοί έν τή εκ της, δτι αί Αρχαί δέν ίλα6ον τα δίοντα μέτρα ιτρ5ς πρόληψιν ή ιταρβμτΓΟδ'σΐν των των άτταδροκτεων. Έν τταο'η περιπτώσει, κατόττ.» της ώμαδικής έξόδου μεγάλθυ άριβ <μοΰ ψυ^οκιο;μΐΕΐνΐο3ν( είναι ευνόητον διατί ίβεωρήθη ώς έκ των μάλλον ι- ττειγόνΤων μέτρων ττρός εξασφάλισιν τής δημοσίας τάξκος, ή άμεσος Κ3» τάληψΐς των φυΛακών υφ' ή,μών. Καϊ ήμως, καίτοι υπήρχον βαρύταται ί—4 νοιαι διά την στάσιν των Τούρκκν ίπταλλήλων «ατά τήν ανωτέρω <5πγ6· δρασιν, αί έλληνΐκαί Αρχαί δέν αΐΐί μάκριιναν σύτούς έκ των Φυλοκύν. προσετέθη δέ ιμόνον είς τήν Ύπιιρί σίαν ταύτην καϊ ήμέίϊερον πιροσωττι- κόν, ιμεθ' οθ ονκειργάζοντο Τοΰ? "ΕΕκτοτε δμως άττβδείχθη, δτι οί ΤοΟρκοι ύττάλληιλοΐ είς ούδ£ν ίίλλο η σχθιλοΰντο ή είς την διευκόλυ/σ'» των συνϊννοησεων ιμεταξύ των μάλ¬ λον έττικΐνδύνωι, πολιτικών κων καϊ των έιοτός των φυλακών εθ ρΐσκοιμένων άμθιΐεατών των. Ούτω, κατόπιν σηιμιΐωθεισών άττο- δράβεών τίνων, είς άς ένείχθντο «ΐϊ ίξω τών ΦιΑακών ευρισκόμενοι, ή ημετέρα ΎυτηρεσΊα διέταξεν δ—ος ή άλληλογραφία βλων άνεξαΐρέτως των κσταδίΐκων υφίσταται προηγούμενον έλεγχον. Καί*01 δέ εξεδόθησαν ραί διαταγαί τηερί της μεταβιβάσεως έτηστσλών τη>4
τής ενεργείας τού έλεγχον τούτου.
ο) Τοθρκθι Οπτάλληλθι των
άλλοι ιδωροδοκθύμενοι, δίλλοι έξ ίβνι
κου φανατισμόν κινθύιμϊΐίθι, προσοιτά
θησοτν
το0ς έτηκινξι»
ν°τέρους των κσταδίκων, μεταβιβά-
ζοντες την άΛλί»λογ<ραψίαν αότών λα θραίως. Κατόπιν τής έξακριδώσεως τ&, & νωτέρω ένεργεΐών τού τοι/ρκικθθ προ σωιτπκού, χάριν τής ασφαλείας τί>ν
Φυλακών, ήναγκάοθημεν να δΐαΓΓσξω-
μεν τήν προσωρινήν αότοθ ο>πΌ''ά-
κρυνσι-ν, "Εκτοτε 5μως εγένοντο δ«
κτοΐ ίν ταΤς ΦιΛακαϊς καϊ έγκαΤΕ-
στάβησαν έν ούται ς ό τέως Τοθρκθς
Διϊυθυνχής των Φκλακών μετα το:
Γοαιμιμσιτέως τού, οΐτινες συνεργάζον
ται καΐ μέχρι σήμερον μετά το0 ήμ»
τέΡ"ν π-ροσωπΐκοθ. Καϊ έκ τών πε.->ΐσ
υφ' &ς ελήφθησαν τα
ρω οιχβτικώς πρός τάς Φυλακάς μΐ-
τρα «αί έκ τής σειράς καθ" ήν ταθ
τα ελήφθησαν καταφαίν€τσι, &η ή
διάθεσιο των ελληνικάς Άρχώ, 5€»
ήτο νά άπθκλείσωσι την αρμο6;αν
τουρκικήν Ύττηρεσίαν έκ Τών
κων, άλλά νά συνεργασθώσΐ μετ" οδ
τής, έφ' 6σον ΤοΰΤο ήτο δυνατόν,
λσμβανο,μέ,νης ύπ' δψεΐ τής 6ημοο·!ας
τάξεως καί άσφαλΐίας τών Φυλακών.
τούτοις προκειαίνου περΐ
των Φίίλσκών, θεωρώ άναγκαϊον νό
παράσχω υμίν καί τάς
πληροφορίας, σχετ'κώς πρός την υφ'
ήιμών συντελεσθεΤσαν βελτίωσίν έν
γένει των δρων ζωής τών κρατουιμί
νων. Οίίτω χάρις είς τα ληφθέντα,
είς εύΡεΐαν κλίμοκα, ύγεΐονοιμικά ρί
τρα. ένώ δτσν παρελι"(φθησαν αί Φι-
λακαΐ ηβύναντο νά θίωρηθώσιν άοφσ
λώς ώς έπικίνίυνος έστία μθλύνσε
ως, ή^δη δΐαιτώνται έν αθταΐς χίλι^ι
ττίρίπθυ κατάδΐκοι, χωρίς νά έμφανι
σθή μετα€0 αύτών κροθσ,μα Τι μβ-
δ·ά τοΐις κρατουμένοι/ς.
Τό σιτηρέσιον εβελτιώθη έπαισθητώς.
ορισθείσης ημερησίας δαπάνης. Έγ
έν ταΤς Φυλαχαίς 'Υγεκ»
νθμΐκή 'Υπηρεθία, διά την
των καταιδίκων.
υφ' ημών τό πρώτον
ενταύθα γι/ναικεΐαΐ Φυλακαί είς Τδιο»
οίκημα ·μ£ γυναιικβΐον προσωτίΐκδν.
Έν γένει ή κατάστασις τών Φυλακών
έχ*ι μεταβληθή ύφ" ημών είς τοΐού
τον σηιαεΐονι ωστε διάφοροι ξίνοι Ι-
πισκεφθέντες
αύτάς καΐ γνω'Τ-
ζοντες την κατάστασιν είς ήν είρί
σκοντο ττρθηγουμίνως έεεφράσθησαν
δ'ά
τού μεγαλυτέρου
ήν 6ελτίωσ>ν, ήτις έίΐτήιλθεν ε[γ
δραχΰ χρονικόν
ΖΗΤΗΜΑ ΛΙΜΕΝΟΣ - ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ
- ΕΞΑΓΩΓΗΣ
"Οσον άφορά τό ζήτηιμσ τής Ά-
στυνομίας τ°ί) Λιμένος, φέρω εΐς
γνώσιν υμών, ότι δταν καττελήφθη Λ
Σμύρνη, ύπήρχιε τουρκικόν Λιμεναρ¬
χείον άσκούν τα σνντ(9η λιμενικά τού
καθήκοντα. "Αμα τή καταλήψει, ή
τεκρκΐκή Λΐιμενΐκή Άρχή, ήν ή"σ<ει Άξιωματικός τού τουρκικόν κου ναυτΐκοΰ, άντικατεστάθη υφ' ή¬ ιμών, δ'καιώμσΤι τής σΤρατΐοτικιζ Κατοτχής, δι* ήμοτέρων Αξιωματι¬ κών. "ΒκίΓοτε ή ημετέρα Λιμένική Άι>-
χή, άσκίΐ τα συνήθη λιμενικά '9ή-
κοντα άστυνθμίας λιμένος, οΤον: *Ρ
πίδλεψΐς τών λ£)μ6ο0χων καί δΐατίμι
σ'ς των λεμδθυχΐικών, παρθχή άδει-
ών επισκέψεως πολΐτών επί Των "τλοΓ'
ών ^ μικροττωλητών. Έννοεϊταΐ, π!τ
ροιμένθυσι σεβσσΤά υφ' ήιιών τα υπό
των διαφόρων Έταιρειών άσκ^ύΜενα
έν τώ λιμένι. "Οσον Οι-
φθρά είς τάς τουρΜκάς τελωνειακάί
Αρχάς, οώδειμία έξ αι>τών «ατηργή·
θη υφ' ημών σι»μπτ«ριλαμβανθ,μένι»ιί
καί των τελωνοφυλάκων τής έσωΤε-
οικής ύπη,ρεσίας. Άντικατεστάθησοιν
μόνον υπό ήμετέρων τελωνοφυλάκω*
οί έξωτερ'κοΐ Τοθρκοι
γής
πρός παρεμπόδισιν τής ε[σαγω
καΐ έκρηικτΐκών ΰλών.
άφορά τήν τθποθέτησιν άν
τιποοσώπου ήιμών τταρά τώ
ω, οδτος ωρίσθη πρός έττίβλΐφιν
τής τηρήσιως υπό τών τουρκικών Γ"
οι—όλει 'Υπάτων Άρμο-
Άρχών των ύπ6 των έν
άποφισισθεισών άπαγορεύσεω*
Εξαγωγής. Σημειωτέον δτι ό ύπ^λλ^
λος οΰτος, πλήν τής κατά τα άνω
επί τής εκτελέσεως τής
συμμαχΐκής άτταγθρεύσεως έξαγωγΓ|< έκ Τουοκίας, ουδέποτε ανεμίχθη ε!·; άλλην τ'νά υπηρεσίαν καί δή είς τα ζητήματα είσαγωγής ή έσωτερικής ίν γίνε, ΰπηρεσί<χς τού Τελωνείθι;. Αΰ δ^ενε.ργε7ται αποκλειστικώς Οπτό ιτταλλήλων. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ --------------------------<ε>
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΩΡΟΝ
Είς την ειδικήν αϊθ<>υσαν τοθ ^ε-
γάρου τού 'Εθνικοϋ Όργανισα°ΰ
Ελληνικήν Χειροτεχνίας (ΜηΤρθττόλΓ
ως 9) ή3Κ'σε λεΐτονργοΰσα ή έτησία,
έ,ττί ΤαΤς έορταΐς τών
νων καϊ το; Νέου "Ετθυς,
Αθγική "Εκθεσις ΧεΐιροτΣχνικών Δώ
ρων, ή όττθία έξι—ηΡΕ,τεΐ τό κοινήν
ε[ς την έττΐλογήν των προοριζομένην
διά δώρα έλληνικύν χειροτεχνηιμα-
ίων, £Ϊ6ών καλλιτεχνικής καΐ λαϊκής
Τέχνης.
Είς την άναφιερθμένην έκθεσιν τού
ΕΟΕΧ ττροδάλλονται χαρακτηρίση κά
ιτρ>ϊόντα άρνυροχρνσοχοΤας, δέρμα
τος, μεταλλοιττλασιτικής,
κης, κεραμικής, ύφαντά,
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΙΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
"Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΛΡΧΙΓΕΜΗ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
218
10. ΠΑΝΕ-ΙΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΛ
Β. ΤΟ ΠΑΝεΊ·ΡΙ ΣΤΗ ΣιΚΟΛΗΤΣΗ ΖΟΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗΪ
σύΤοΐ μπαίράιμι (Τϊ·υρκ. σκάλη), χώ
ρΐα κα! μέ χο>ρΐς κανένα νταλαδέβ.
μΐ τσοί Ρωμνΐοί. Ήφέρνανε άρνια
άπό 'να σκιεδόν ή κάθε φαμεγιά, κα'
'Β<κλησιά τσή Ζωθδόχος 5έν ίΤχε καμμιά μέσ' στήν π τσή Σμύρνης. Είκόνες 5ιωζ λες ε7χανε οϋλες σχεδόν οί έκκλησί ες τση, δπως μΐά 'μεγίιλη ώραία τδ ! τα 'σψάζανε γιά ν' τα κάνουνε κουρ θί Μετόχ· (Γενέθλια τσή Παναγίας) | μπάι/ι = θι«τία), άπαραί'Ί στό μαχαλά τού Φοχτθυλα. Τέτθΐα δ μως έκικλησΐά εΐχε τό Ά*ά τα δίπλ' άπτό ΚΟΡδεγιό, πού δυαυπόστατη, δηλ. τοτμένη σΤη Ζωο- δόχο Πηγή καϊ στήν Άγ'α Μαρ!»ΐ. Ώστόσο ήτανε πΐότεΡο Γακθυσίή σ4ν "Αγΐα Μαρίνα καί στό πανεΐρι σ' "Λγ'αίς έτουτηνής ήγενθύ'ντανιε πΐβ- ξεφάντωμ». Μά κ' Λ έκκλησία τού Προφήΐ' · τό πράγραομμα στή τρισυττόσταΤπ, σά τρίκΧιτη ποΐ>
θά ν' ήγενού'/Γανε. Καϊ τό
κλΐτος γιά ΐνσ/νε ΆύιΟ, Τό ιμ«σια-
ν0 κλίτοζ, ή καβεσυτοθ
Υ'ά τόν Π^οφήτ' - Ήλία. τό άΡ'ατ'-
οό «λίτος γιά τή Ζωθδόχο Πηγή κ'-ϊ
τό διεξΐ γιά τόν Άη Χαράλαιμπο 'Λ
στόσο, δσο τδ χτίσιμο ΐτιροχω<>ο«'>ε,
οί γνώμες ήΐλλάξανε. Καί τα Χο-ι
κλίτη ήχωοιστήκανε όλωσδιόλθυ υ?
ντουβάρΐα γΐρά γΐά ν' άντέχη σέ. οει
ο;μό τό
κλίτθς(
«ά χτιστή άψηλό. Κ' ϊτσι τα
πλα'ίνά κλίτη άπομθνωίμένα
άπό λεΐτουργιά. Στό
δ"ό
μπλο δμως τοΟ ιμεσ'ανοθ
πού 'τανε ή καθεαυτού έκκλησία. ή
τοττοθετηθήκανε σάν εΐκόνες
κές, ή μιά,
Ζωοδόχος
λυσματΐικής νόσου. 'Βττίσης εγένοντο
διάφοροι επιδιορθώσεις τού κπρίοΐ'
των Φυλακών. Έχωρίσθησαν ο| κσΤά
δικοι αναλόγως τής ήλΐκίας
τής εθνικότητος των καί τής
τος τής ποινής τ«ν.
Ίδρύβησαν έν Ταίς ΦιιλακαΤς 1ρ
κοΰκλαι, παΐγνϊδ-α
κ.ά. χεΐροτεχνΐικά είδη, κατάλλτ>λ(ϊ
δ'ά δώρα.
Ή έκθεσις λεπθυργεΐ, ,με £λΜ»?
ο«.ν είσοδον, καθ' εκάστην κατά τάς
ώοας 10 π.μ. - 13.30 μ.μ. καϊ 5
8 μ.'μ., θά διαρκέση δέ μέχρι
3 ό Ίί Τ°ύ
το3 Λΐηνός
χθΰς ίτθι/ς 1970
ΖΗΈΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά-
φος μίνον δι' Λπογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι «!ς τα
γραφίία μ,ας, Νίκης 25, τηλ.
229.708.
δίΐΓτλ' άτττή ΒρεφοκΡατοϋσα κ' ή &λ
λη, ή τ" "Αη Χαράλαιμιπου δίπλ*
άπιτό» "Αη, Γιάννη Τό πανεΐρι τ' Άη
Χαράλσ,μπου ήπόμεινε £τσι κ' ήξε,χά
σΤηκε, γΐατί ή σκόλη ίίτανε χεΐμα··
νΐάτ·'<ια (10 Φεδρουαρίθυ). Πό ίς θά ν" ήπάαΐ/ε έκιαπάνο ιμίσ' στδ χβιμώνα; Ένώ τό παν«ΐρι Τσή Ζω»- δόχθς Πηγής, ποθ ή σκόλη. ήτανβ κα λοκαιριανή κσί λα'μπριάτΐκια κΐο- λας, ήπήρε. ζωή. Γ'ατί κΐ' 6 Σμΐίον» ός ό κόοιμθς μόλις ήκαλοκέρει/ε> η?α
χταροίίσε νά εεπθρτίσ» άπτή Σμ'μ-
νη, νά πά 'νά δή λίγια πρασΐνάδττ
ττοθ την| ^ττερού''*Ταν« ή πθΜτεί*
αύτη, καϊ ν' άνβσάνη πσστρΐκο κπ*
φρέσκο άγέρα. Μά κ' ή λα'ιιιτριάτι
μ α έτούτη σκόλη ήτραβούσϊ κ6ο"μο
γιά την έκκλησία τού Προφήτ' - Ή
Λία. Ό λόγθς ήτανε, γιαΤι την ΤοΙ
τη τσή Λα'μττρής ήγενού'ντθο-τε ο!
«'Κούρθ'ες» (Ίτπτοδρθιμίες) στό Λ-
ραϊο ΊττΓΓοιδρόμΐο τσή Παραδείσος
πράμα πθϋ ήτΓΓΡοετοίμαζε τόν κόσιυ
γιά ξεπόρτΐσιμα πρός τήν ώραία τ'»
ποθεσία τού Προφήτ' - Ήλία μ?
τσί θΕώρατες «Κοτμάρες» καβάίλλ' ύ,
πάνω στό Μέλη, μέ τσΐ πρασ·νά5Γς
καΐ τσοί Αεοινΐκοΐ καφεν£δες καϊ προ
πάντως τόν καφ&Ί τσή Κόνσ - νΐερ
σίνας κθ'ντά στά ρωμαντικά «Σι> 'ύ
το αέ κάβ- σκόλη τού
γιά νά μιττορέση νά 'ρχη (νά Ό9η)
σέ έττικοΐνωνία ιμέ τόν Άλλάχ το»..
Κι> όφοί) τα 'γδαίρναινε τα 'ψήΐΜνΐ
εϊτες αττή σούβλα, ε'ι'τχς κθμμοτια.
στά μέ τό πνιγθύρι μέσα σέ μπα».
ρέν·α καζάνΐα 1 Κ'ϋστεΡΐζ άπτό μιτό
λικ3 φαΐ ο| άντ?οι τό "ρίχνανε στβ
χθρό, ζεϊΊμττέχικο, καρσιλαμά, χασΐ
πΐκο, κιόρογλου μέ ζουρνόοδες καΐ
νταούγΐα πού 'παίζανε Τουρκο - α
τσί'γγανθι. Ένόό οί χανούμισες μ^
καΐ τα παιδία ή*θυνιού'ντ->-
στε στσΐ κούνιες ττθΰ τσΐ 'χανε
άπτσί τσ
Αύτό ήγίνού'ντανε κάθε χμυνιά.
Τό ά'ντέΐτι (ίθιμθ) τως ίτοϋτθ -ϊΓή
Λα'μτρο - Παρασ«ειής μας τό 'κ*ΐ|
ρονθιμήσανε ΐσως όΐπτσοί προγόνοι
τως πού 'τανε Χριστΐανοί κ' ήτουρ
Καί μιά πού 'τανε Παρρ-
ΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
κ, ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤγΙ
Της συνί,ργάτΐιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝ,ΑΚΙΔΟΥ
Τήν 8ην τρέχ. στάς 8 τό 6οάδυ
στή .Στέγη Καλών Τ«χνών καϊ
μάτων, στήν οδόν ΜηιΤροπόλεος, γ'ορ
τάστηκαν τα πβνήντα χρόνΐα τής λο
γοτεχνικής δραστηριότητος τού Γν>ο£
δρου τής Ενώσεως 'Είλλήν«ν Λθγο-
τεχνών καΐ σμμπατριώτθμ μας κ. Λ
πόλλωνθς Λεονταρίτη. Ή αΤθουτι*
αυτή ήταν γεμάτη άττό έκλεκτό κα·
σμο τού πνεύματθς ποθ ήρθαν, παρ'
δλη την καταρρακτώδη βροχή τηζ
6ρο&υας έκείνης, νά συγχαρθθν το
έργον τού τιμωμένου. Παρευρέθησαν ί
ΐτίσης οί κ.«. Σταμ^τθλής, Πρ6ε8-.ο·;
Συνδέσιμου Έλλήνων Λθγοτεχνων, δ
άντ>ποόε5ρος τής Ενώσεως
κός συγγραφεύς καί λογοΤέχνης
κου Τύπτοι; κ. Δττιι. Άδραμίδης,, Π.
Πρόεδρος Έστίας Νίας
Σιμύονης, Μακάριθς Σ'νανίδης, Διΐυ
θυντής συντάεεως Προσφυγικοβ <ό σμου, ΊΑλ. Μπίνάκης, Πρόεδρος Έ- νύτε«ς Σιμ'^ναίων, Τρ. Θ«ο6ωρΓδ«ις, Κληρικοί, ό Δ>€5υντής
σκευη δέ θά ν'
άπταοϊ αλλοι φανατικθϊ Τούρκοι;
Μά πθλΐλοΐ ΣμυΡνιθϊ Τοΰρκοι ήτ«-
μθύσανε τόν Ποοφήτ' ■ Ήλία καί τ^
νέ 'θεωΡούσανε θοματθυργό. Λέν*,
ΐτώς έ'νας πλούσιος Τούρκος, πού 'Πχ
νέ ητιασιμένος κατάκοιτος, ήτάχΤη,<ε ?τόν "Αγΐο γ>ά νά 6ρη την ύγε,ά
τού. Ήΐτίστευε, πώζ μόνε αύτάς Οά
τονέ 'κανε καλά, διπως ηκανε καλά
καΐ τόσο· Χρΐστιανοί. Καΐ τού τα
ξε νά τοΰ κάνη ίνα ώραι* συντο'-
6άνι μέσ' στόν αύλόγκρο τσή έκκλη-
σιάς το·σ. Τονε 'φέρανε σηκωτό στί|
σκόλη τ'Ο "Αγΐθυ καί στή λιτανεΐα
ώ^ καταής γιά νά
άττθττάνιο τον ή εΐκόνα. Τήν διλλη Μί
ρα ήσηκώθηκιε κ' ήττθρττάτησε. Κ' *
τσι( άφοθ εΤδε τήν ΰγειά τού, Γ|δ<* κε τταρόβες στόν τταττα - Χρύσανβο ν' αναλάβη νά κάνη τό σι'ντριδίνι καί νά τό κάνη ώραΐο. άφοΰ τ6 'ιΐο θ»ϋσε κι' 6 ΐδιος 6 παττάς νά τ' ά ιτοχτήσ' ή έκκλησία. Γ. ΤΣΗ ΥΠΑιΠΑ,ΝΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟ ΦΗΤ' - ΗΛΙΑ Τσή Ύττα—τντής στσΐ 2 Φεβι>>ο3·
ρίου εΐχε τή σκόλη τού τό ο-ινάφ»
(συντειχνία) των Κβρεστετζήδων* (=*
λεμττόρωνε) τσή Σμύρνης και τήΊ«
'κανε στήν έκκλησ,ά τ<χ> Προφήτ' ·
Ήλία, δττθυ εΤΧ£ καΐ μιά μεγάλη εί
κόνα τσή Ύίπατταντής. 'Εκείν' τή»
ήμέρα δέν ήα.νο!γαν£ τά μοτ/αζ'ΟΙ
τως, παρά ττρωΐ - ττρωΐ ή,πααίναι*
μέ τσί καρότσες στόν Προφήτ' - 'Κ
λίΐ, δΐτθυ ϋ^ΤΗρΐς όπττή λεΐτθΐΛρ,Ία
ήγενοθ'ντανε καΐ το μοίρασμα τσΗ
άρτςκιλασίας. Τό ιτρόσφθρο κι/Μττάρΐ
κο τό 'φέρνανε ο| ϊδ·οι άτττή Χμύρ
Παιδείας κ. Δ. Άοδανίτης, κ.π.ϊ.
Ήιταν παοόν έπίσης δλο τό Δ·οικη
τ'κόν Συμβούλιον τής Ενώσεως κ.αϊ
γενικώς δλα τα Μίλη της.
Ό Έπίτιμος Πρόεδρθς τής '
σεως κ. Χρήστος Εύαγγελστος,
Δήιμσρχος Μευολογγίου,
Δημ°σιθγράφθς, κλττ. ίκαμε τή
Τικήν είσήγησιν μ' αύτά τα Λ
«Πανηγυρίζει τα πενήντοΕ
τής λΟγ»τ·:^νικής τθυ δυάσεως
ξιο<- Ποόεδρος τής "Ενώσεως δ- 6αίνε, στό 6ήΐ>α καΐ
τα γ·ά τό £ογον τού τΐμωμένθυ, τδν
άποκαλε" «έκλεκτά το^ λόγθυ τ ι-^'ϊ
τη κα'ι Λχούραστ0 λογοτέχνη». νϋτ
μιλό γιά τα πρώτα τού εργα ΟΓΊ
>'μύρνη μα«,: Ή δράσις τού άρχίζει»
άηό τό 191° δταν άκόμη ή.ταν πα>
οί μέ τό πρώτο τού χρονογράφη;-.τ
στήν «ΕΣΤΙΑ», καΐ συνεχίζοται με
χρι οήμερα μέ τα ώραΐότατα
Μ ΤΔ Ι ΟΙ ΡΛΒΡΤΟΙ
Π Ι Μ Ι
VI
ι Π Ιυ Ι. Ι υ Ι
ΝΑ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΕΙΣΡΟΗΝ
ΒΡΕΓΑΝΝΙΚΩΝ ΚΕΦΑΑΓΠΝ
υ , ιριθτης
τον καΐ δημοισιεώϋατα
'ων εϋδών. Ό σημερινάς
τής ιτ-ολθχρονης δράσεώς τοθ Προ*·-
μας κ. Άπσλλωνθι; ΛεονταρΠ'ι
νν'ι 6λ:υς ιυας. Πράγματι ή Κιχΐ
γράμιματα εΤναι ίτο*ύ |
καΐ ή εώφράδεΐσ; το^ οπανΐα, |
οοκιί νά τον ρωΤΓ3βτε γΐά δτι,δήτ' ,
θέλετε καΐ 6ά σάς δώση τή»
άμέσωί. Τόν διακρϊνϋ ή ,
έτοΐιμάτης Τού ττνεύματός τθυ, ή κο:
λοσθνη τού καΐ ή άγύίπη τού γι·Λ Ι
τ"|ν "Ελλάδα .μας ττυΰ την
σττΐ?3ΐμή πρός σπ'θαμή.
Ινείμενα κα! τΐοΐήματα τοθ κ Ά
πόλλωνθς Λϊθνταοίτη άττέδωσαν αί
'< κ. Δίικη ΣπτερανΤσο:, Σόφια Πή*' κα · Βθυγιθ,κλάκη^ Βεοττρίκη καΐ οί Δε^ττοΐνίίες Μίνα Καλαντζοπι:Ολ υ ·κ3Ϊ Αθηνά Κασσα66τη. | £κ μέρους σλων τών συμιταΓΡΐω των .μας, ττού αυτή την στιγιμή ι- | μοτττε ύπιερήφανοι γιά 'ό τταΐδι τή; ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό σέρ Λέσλι Ο' Μπράϊεν, διοικητής τής Τρ<'Λε- ξης τής Αγγλίας, Ιλαβε την δκχ- 6ε6αίωσιν τού 'ΕλΛτοΰ σΐ'ναδέλ- φου τού, ότι θά ματαβληθή προσ¬ παθεία άποθαρρύνσεως τών τραπεζι τών αυτής τής Χώρας, άπό τού νά βοηθοΰν τούς Βρεττανοϋς ύπηκό- ους οί όποΐοι παρ«,6αίνουν τΌυς στ» ναλλιιγιματικοΰς κανόνιις. Ό Δρ Στύππεο, διοίκητής τής Κεντρικής Τραπέζης τής Έλίίετί- ας, έπληροφόοησε τόν σέρ Λέσλι, ίίτι αί ίμπορικαί τράπΐζαι θά λ.ά- 6ουν επιστολήν τού, είς την οποί¬ αν θά συνιστά ΰπιος πανσονν ·<νά άπρεπώς». Σιμύρνης τόν ΆπόλΧωνα Λεονταρί- «αί τα ιτανηγυρί<ει άπ' την Πατρί [ τη> ευχόμεθα νά ττανηγυρΐση καΐ τά
63 τΟι> την -ΓΓθΧυστένακΤον και ώοοι έκατό τθυ χρόνΐα τής λθγθτεχν.κής |
αν ΣΜΥΡιΝΗΝ'». ' τον δραστηρΐότηος γερός καΐ εώτ.χι ι
Καϊ εύ9Ος άμε&ως ό κ. Χρήστ-* σμΐνος. |
τ. Ύττουργός, ΐοτι·» ' ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ΓΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ, ΠΡΑΤΙΩΤΗ!
"Εα·α επίκ.αιρο γοάμμα άπό τό Βι-
ετνώμ σέ μιά άπό τίς πιό δτ,μο-
(ΐιλεϊς άρθρογ.ράφους τής Άμε-
ρικής, τήν άγαπηηή "Εμπυ καί
ιμιά τσοι·χτ|ερή άπάντηοι.
Άγαπητή "Εμπυ: Τό πρόβλημά
μου, είναι αύτύ πού άπασχοιλεί χι-
λιάδες αλλους στρατιίότες, ετσι έλ-
πίζο) νά δημοσιεύσετε τήν άπάντη
σι, διότι την χρειαζόμαστε πάρα πό
λν. Είμαι ενας εύτν·χισίμένος παν-
τρειμένος άνδρας μέ μιά θαυμασία
σΰζυγο καί δτ>ό μικρά παιδία πέ-
ρα στίς Ήνίομένες Πολιτείες. Λεί-
πιο ε|θ) τέσσερις μήνες. "Τστερα
άπό ,μιά φυσιολογική ζιοή τριών έ-
τών, τί ύπατίθεται πώς πρέπε» νά
κάνη ενας νέος, ύγιής άνδριις γ«Ί
τίς σιοιματικές τού άνάγκες;·
Σέ κάθε στρατιώτη πέφτουν 12
πΡ°λά6η
τΐσ». Καΐ τό ττανεΐρι έτοΰτο εΤχε | νη- Κι' άττ^ ώΐττή λειτοι/ργιά
την "δια φοκταρία δττως καΐ 1
Πρϊφήτ' - Ήλϊα. Μά εΤχε και *< αλλο. Σά Παρθϊθΐκευή πού 'τανε; πού νε στό γλέντι στά καφενέ τσή κόνα ■ Μερσίνας Δ. ΕΚΔΡΟΜΕΣ Την ΚσΘαρή Δευτέρα καί την Προ τηνέ 'χθυνε γ·ά Κορΐα ταμαγιά °Ι Σμυρνιοϊ κή τως. ήερχού'ντοστε κι' οί Τούη- καϊ στόν Προφήτ' - Ήλία. Ήγλεν. :ύ κοΐ γιά νά χαροθνε καϊ γθ'ντήρθννί μέ φαγοπότι, αέ χορό και κι' αύτοι τό Ρωμέϊκο έτοθτο καλο. τραγούδια, μέ κούνιες καΐ τσερκένΐυτ καιριάτΐκο πανείρι. 'Απτά τρθγύχί (Σμυρνέίκθι άετοί). (Βλέ,ττε «Πρ»»ο μέρη Τοθρκθι χωριανοΐ καΐ Ταχτο.τ μ^γιά <Τή Σμύρνη» ττοΰ ήδημοσιίφα ζήδες (ξι/λοκάττθΐ, ξεχωριστή τοί'ρ*;1 με στόν «Πρ. Κόσμο» 4.9.1966, ο. κ·α ράτοα) ήματζευού'ντοστε ΐΓρίθτ - 8). ττρωΐ μέ τσΐ φαμΐγΐές τως κ' ηστ^/ο νθύ'ντο3τε ο' ίνα άψήΛωμα έκΐΐ κο' ντά ιτθύ 'τανε καί γεμάτο όπτό κάτΐ θεώ,ρατες τσικθυδιές. Ήκάνοΐνε κ'* Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ. Σημείω·μα: 1. Τα κεσκάα ποΰ 'λέαμε. Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ 2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος οίας. 'Από την αλλη, ϊστεθ,ε ιμιά παν- ταχουβα δν0τυχ|ή Βονιφάηο καΐ τόν κάκΐζε, σάν άρχηγό τής Σταυροφορίας, δτι παρεξέκλινε άσύ νετα άπο τόν δρκθ τού κι' άντ! νά βαδίση κατά των Σαραικηνών πρός άνάκτηση τής ΊΘρουσαλήιμ, επετέθη κε εναντίον Χριστιανών κι' άπ66λε- «Α Τ Ρ Ε Υ Σ» ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΙΔΙΙΊΝ ΚλΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ έτους 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον "Ενεργητικόν "Επιπλα κσί Σκκύη Μεΐον άτιοσβέσεις 26.785.— 10.300.— 26.785.— 16.485.— Διαθέσιμον "Ενεργητικόν Ταμείον 95.108,60 Χρεώγραφα 10.000.— 105.108,60 Κυκλοφορούν Ενεργητικόν 790.874,90 Χρεώσται 420.760,30 Άναλήψεις Συνεταίρων 57.415,20 Άξιαι ττρός είσπραξιν 15 088.— Ανταποκριταί εξωτερικόν 297.611,40 Έκκρεμεϊς Λογαριαομοΐ "Εξοδα Προκαταβληθέντα 16.000.— 938.768,50 Παγιον Παθητικόν Κεφάλαιον Τακτικόν άποθεμοτιόν Άποθεμ. άποσβ. έτΐίπλων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 256.797.— 200.000.— 46.497.— 10,300.- Ύποχρεώσεις Τράπεζαι Κρατήσεις υπέρ Τρίτων ΠιστωταΙ Φόροι Δημοσίου 206.598,45 6.770.— 188.957,- 1.146.- 'Εκκρεμεϊς Λογαριασμοί Προσωρινοί Λογ)μοί Κέρδη, Ζημίαι Καθαρόν Κέρδος 403.471,45 234.696,45 43.803,60 938.768,50 Ανάλυσις Μερίδος Κερδών καί Ζημιών Χρήσεως 1)1 - 31)12)68 Γενικά έξοδα Τηλ. — Ταχ. — Τηλ. 49.954,50 Γραφ. ΰλη — "Ενΐυπο 4.968,80 Φωτισμός 5.427,60 'Ενοίκια 52.432.— Διάφορα 55.173,40 "Εξοδα Ταξιδίων 42.082.40 Άμοιβή Διαχειριοτών 144.000.— Μισθοδοοία Προσωπικού 91.000.— Είσφοραί έργοδότου 17.732.— Προμήθειαι Τραττεζθν 11.492.— Άμοιβαί Τρίτων Άποσβέσεις "Επί 'Επίπλων καί Σκευών Τακτικόν άποθεματικόν Κέρδος χρήσεως 1968 474.262,70 Τόκοι Τραπεζών 65.280.— 1.500.- 5.000.- 43 803,60 589.846,30 Ό Διαχειριστής Ι. ΝΤΕΠΑΝΝΗΣ "Εσοδα Προμήθειαι άεροπορ. εΐσιτ. έσωτερικοθ 142.350,— » άεροπορ. είσιτ. έξωτερικοϋ 15.579.— » Σιδ. είοιτηρίων 7.648.— » "Εκδόσεως Δια- βατηρίων 1.234.— » Μεσογείου 90.109.— » Άκτ)ας 8.013.- » Τουρ. εργασιών 33.544.— Κέρδη Τουριοτ. εργασιών 288.493,30 589.846,30 2.876.- 589.846,30 ψε στή κατάληψη τής πθλης, ένώ δεν εΤχε οΰτε τα δικαίω μα οβτε τήν απαιτουμένη έττί των Γραΐικών έξθυσία». Τέλος κάλεσε δλο τα Χριστιανΐκό πιλήρωμα, κληρικθύς, ήγεμόνες καί λαούς, νά ϋττοσ'ΓηΡίξοι;,, τόν Βαλδοιιί ν» στό εργο π°0 άνέλαιδε, μέ τήν <λ πί£α δτι ή κατάκτηση τής Κωνσταν τινούπολης θά διευκόλκνε τήν σιπαση των Άγίων Τόπων άπό άπτίστους. "Ο Ίννοκέντΐος Γ' κατάφερκ I- τσΐ, νά τηρήση τά ποοαχήματα, νά ή ιμέ την συνείδησή τού καΐ τό σττουδαι ότερο ν^ τίς άνησι/χίες των Ιτχυρών ών δι»ναστών πού ήταν πθλϋ φυο·κό νά φοδοΰνται τή,, γενικώτερη άν-ΐα- νσκλαστΐκή έΐτίδροοση τής <νναρρίχη- σης Τού Βαλδουΐνου στό θρόνο τών Μεγάλων Κωνισταντίνθυ καί Θ«οδοσί Ον. Δέν εδΐνε στή καΐνούογια αύτο· κρατορία μεγαλύτερη σηιμασία ενός προγεφυρώμσττος γιά ν£σ έξόρΡησΓ τών Χοιστιανών πρός άπελευθέρωση των Άγίων Τόπων. Σ' άπάδειξη συνεκάλε^ε στά 1215, τή Σΰνο5ο τού Λατερανοΰ, ποΰ αποφασίση τή» όργάνωση 5η ί Σται/ροφορίαΓ. Ένώ, δμως, χΕιρίσθηκε τήν ύιτόθί- ση μέ τόση άρΐστοΤειχνία, επεσε στό αφάλιμα νσ γράφη ιμ'ά άστόχαστη έ πιστολή, στό θεόίωρο ΛάσκαΡι νιότ νά δικαιολογήση καί πρός τοΰς ίυ- ύς την στάση τού. Τόν απλώς «Εύγενή άνδρα ρο Λάσκ.αρΐ» καΐ γραφε δτι καΐ δέν δικαίωνε την ασκήση 6ΐο·ς έκ μέΡους των Σταυροφόρων κσί τ?ιν κατάληψη τής Κωνσταντ ι νουπτολης, τούς θεωροϋσε δργανα τή θείας Προνοίας πού έτΐμώρησε τοΰς Γροτι κθύς γ'ά την αρνησή τους νά ύποτσχ θούν στή Ρωμαϊκή ·Εκκλησίσ. Κ>'
δτι θά ήταν πρός τό κολό τώ^ ΓρΊΐ
κών νά γίνουν τώρα πιστοΐ ύπΛκο'Ί
τής Άγίας 'Εδρας καί τοΟ Λατίνθυ
ΑύτοκράΙτορθς.
| γυναϊκες έδώ πέρα, κ«.ί οί γυναί-
κες πέφτουν στά πόδια μας. Μή
μέ παρεξηγησης, "ΕμΛι. 'Λγαπώ
τή γνναίκα μου καί θά τήν άγαπίό
πάντοτιε άλλά εχο πολΰ καιρό έδώ
καί είμαι καί ανθρωπος. Τό γράμ-
μα μόν αύτό είναι εΐλικρινέστατο
καί δέν ντρέπομαι νά ΰπογρίίψίο τ'
δνομά μου, άλλά αν τό χρησΐιμοποι
ήσης, σέ παρίΐκαλω γράψε: «Τξέρ
συ».
Άγιιπητέ, Τξέρσυ: Πές πώς πή-
ρα γιά μιά οπιγμή τό παρακάτιο
γοάμιμα:
Άγαπητή "Εμπυ: Είμαι μιά εϋ
τυχισιμένη ποιντρεμένη γ>ν(ΐϊκ«. μ'
έναν θαυμάσιο σΰζυγο καί δυό μι¬
κρά παιδία. Ό άν'δρας μου λείπει
στό έξοντερικό τέ(τσερις μήνες. "Τ-
στιερα άπό μιά φυσιολογική ζοιή
τριών έτών, τί ΰποτίβεται πώς πρέ-
πει νά κάνη μιά νέα ΰγιής γυναΐ-
κα γιά τίς συματικές της άνάγκες;
'Τπάρχουν ενα σορό άνθρες τοιγΰ-
ρω κι δταν μαθαίνοΐ'ν πώς δ άν¬
δρας μου λείπει στό έξιοτεοικό ποά
γματι πέφτουν στά πόθια μόν. Μή
μέ παρεξηγήσης, "Εμπυ. Τόν άγΐί-
πάιο τόν άνδρα μου καί θά τόν ά-
γαπάω πάντοτε, άλλά θά λεία(>η πό
λίι καιρό κι έγώ είμαι δνθροπος.
'Τπογραφή: Ή σΰζυγος τοϋ Τζέρ
συ».
Λοιπόν, Τζέροτ, θά ελεγα σ' αΰ
τή τή γιιναίκα νά βρίσκε.ται. σέ δι
αρκή άπασχόληκη ίίσο τό δι*νατόν
μέ τά καθήκοντά της καί μέ ύγι-
είς έκδηλ,ώσεις πού τής έπιτρέπουν
ό καιρός της καί ή ένεργηιτικότη-
τά της. Θά προτείνη τό διάδαίτμα,
μεγάλη σοκματική έξάσκησι καί ά-
κόμη καί προσενχή! Θά τής ελεγα
νά μείνη ίγκοατής κ(α νά αποφύ¬
γη τόν πειρασιμό καί νά σοϋ γρά¬
φη κάθε μερά! Αύτη είναι ή ά-
πάνττκκ καί σέ σένα Τζέρσυ κ.ηί
σέ ολονς τοΰς συστρατιωτες σον
πού βράξετε στό Γδιο καζάνι.
(Μετάφρασις)
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
Τό -γςχίνμοι αι>τ6 το3 Ίννοκεντί-
θυ ψιλοχθο-ιιΐνίσθηιοε στήν αύλή τίς
ΓεΡμανίας. ©«ωρήθήκε άσκμβίβαοτο
νά θελήση ό πάπας νά έπΐκθινωνΛση
μ| τόν δυζαντΐνό λαά μέσον το0 ©ϊ.
οδώρου Λάσκαρι καί νά το^ άποκα-
λεί «εύγεντί &ν&ρ<τ» - οΰτε κδν «χ·>-
ριθ» - χωρΐς νά τού άναγνωρίζη κομι
μιά ήγΐτΐκή Ιβιότητα.
(Συνβχίζοτοι)
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
"ΑΙΧΜΑΑΟΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ,,
Β' έκδοσις συμπεπληρωμένη
μέ νεώτερα στοιχεΐα
ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΝΩΜΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΠΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ
'_' · Ούδεμία ανθρωπίνη καρδία εξαιρέσει τής τουρκικης
καί τής χιΐλερικής δύνανται νά παραμείνη άουγκίνητος και
άδακρυς ττρό των φοβερών αυτών μαρτύριον, Ή οπαρτιατι-
κης λιτότττος άλλά ζωντανή άφήγησις τής φρικτης τρανωδί
άς ουναρπάζει καί συγκλονίζει τήν ψυχή μας, μας καθιστα
αϋτόπτας τοΰ δράματος, κατατΐληχτους καί άφώνους έξ όδύ
νης καί μας δίδει νά έννοήσωμεν ότι τό βιβλίον τουτο τού
μσρτυρίου έγράφη άληθώς μέ «αΐμα καί πόνον».
ΠΑΝ. ΠΟΥΛΠΣΑΣ
τ. Πρόεδρος της Άκαδημίας "Αθηνών
Προσπαθώ νά άναπολήσω τί καλύτερο έχω διαβάσει πε
ρί τοΰ δράματος πού ηκολούθησεν είς τήν Συμφοράν — 6χι
ήτταν — τοΰ 1922. Καί όμολογώ δέν εύρίοκω περισσότερον
λιτάς, πλέον άνθρωπίνας σελίδας άπό τάς ιδικάς σας. Τό
βιβλίον σας άποστάζει άφ' έαυτίΐς την αλήθειαν τής τραγω-
δίσς των αίχμαλώτων, χωρίς ψευδαισθητιομούς. χωρίς ψιμύ-
θια. Ή έκφρασις τοΟ πόνου εΤναι έλληνική, δέν είναι οηλα-
δή κραυγαλέα δπως έπίσης έλληνική είναι ή ύψηλοφροσύνη
σας : ή αναγνώρισιν τής άρετής τού άντιπάλου, ατυχώς είς
εύάριθμα μόνον άτομα έκδήλου.
Ε. Π. ΦΩΤΙΑΔΗ2
Διευθυντής 'Εθν. Βιβλιοθήκης
ΕΚΔΟΤΗΣ: Βιβλιοπωλείον «ΕΣΤΙΑΣ» Ι. Δ. Κολλάρος Λ,Ε.
Πωλεΐται είς δλα τά βιβλιοπωλεϊα τής "Ελλάδος.
ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗ Σ ΕΙΣ
Διά Β. Δκχ'τάγιματος (ΦΕΚ 257,
Λ') σιινιστώνται είς τό Έλεγκτι-
κύν Συνέδριον τρείς θέσεις παρέ-
δρι»ν καθώς έπίσης 32 θέσεις έλ.εγ
κτΛν τμημ(ΐτας>χιΤ)ν όοΐ1 - 4ου 6(χθ
μοΰ καί 15 θέσεις Λογιστί>ν 8ου -
βο' βιιθμοϋ.
Παρετάθη δι' άπυιιάσεΐ'ΐς τής
Νομισματικής Έπιτροπής (ΦΕΚ
257 Α'), ή λήγουσα τήν 31.12.09
π.ροθεσμία ένάρξεο)ς λειτουργκις
Λύο {«ποκ<4τασττιμάτιΐ)ν τής Μπάνκ ίίφ Άμέρΐικα, ενός είς Πειραια καί ενός είς Θεσσαλονίκην, μέχρι 31. 12.70. Διεθνής έκθεσις έξοπλισμοϋ ξε¬ νοδοχείον καί εστιατόριον όργη- νοϋται άπό 6-15 Ίανοιιαρίου 1970 είς τό Μέγαρον Όλύμπια τοϋ Λον δίνου. Είς αυτήν ΘΛ. παρονσιάσουν διάφορα νέα έφόδια ά<ο των 250 Η ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ 'Τπεγράψη υπό τού ΰπουογοΰ Έμ. πορίου κ. Τσίλλου κί<ί εκοινοποιή¬ θη είς τάς αρμοδίας ύπηρεσίοις ή ίιπ' αριθμόν 46 Άγοοίΐνομική Διάι- τάξις ,περί των δθίον καί συνθηκών παραβκευής ;αί όιοθέσπ"; Λλεν- ρο>ν, ξυμαριιχων καί αρτου. Διά τής
διατάξριος ταύτης ίπιτηίπ*-τπι ή πα-
Οασκευή αρτου άπό οίασδήποτε ποι-
οτικής Οαθμίδος αλιευρα, ή δέ δια-
μόρφοχτις τόν τιμ<ον τοίν αρτίον τής κατηγοηΐΓίς <ιύτής θα τ'νηι Α- πολ^ύτοις έλρ»»θρρ™. Παραλλήλως - διάταξις αυτή διατηηΓΐ ΰποχρροτι- κήν την Λαραβ'κη'ήν αρτοιν 70% κ«ιί 85% κηί τι'ιν πώλησιν τ'ον είς τιμάς καιθοςκξομένας υπό τού υπουρ γοΰ 'Ειμπορίου. -------.----------*φ»-----------------. Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΝ ΤΟΤ ΔΑΚΟΤ ΕΛΑΙΑ Σ , Επερατώθησαν είς δλα τά δαιμε ρίσ,ματα τής χώρας αί εργασίαι ταπολε·μή<τε(ΐις τοΰ δάκου τής έλαί- ας, αί οποίαι έκάλυι|>«ν 60 έκ. έιλ*ιι
ύδενίιρα. 'Λναη έρετιιι σχετικώς δτι
αί ζημίαι είς τήν παραγωγήν έκ
τοΰ εντοπίου είναι άνύπαρκτοι.
νομ<καί κτ<ρώβπς κιιτά τιον αί οποίαι άνοίγουν λο- γαριασμοίις έπ' ονόματι Βρεττανών πολίτην, παρά ταύτα οί δύο διοι¬ κήται συνεζήτησαν επί τοϋ προβλή ματος τής έξαγωγής συναλλάγμί».- τος άπό τό Ήνίοιμένον Βασίλειον, πρό τινον έβδομάδων. 'Η π(ίρά(1ασις τίόν ()ρ·εττανικ(ον οτνναλλαγματικΛν περιορισιμίίν, συ νίσταται είς τήν μρτα6ί6ασιν στ λινών είς τό Χόνγκ - Κόνγκ καΐ τήν Μέσην Ανατολήν, αί έλίύθε- ραι άγοραί τών οποίον χρησ<μοποι οΰνται διά πιιρανόμονς συναλλ<ι- γάς επί ξένιον νομιοιμάτιον, τά ό¬ ποία μεταφέρονται άκολούθ<ος είς 'ΕλΛετίαν. Τύ ποό6λτ)μα αΰτό έθι'γη διά πρώτην φοράν τήν 16ην Νοεμβρί- ου έ.ε. υπό τοϋ σέρ Λέσλ», κατά την διάρκειαν τ,ής μηνιαίας σι·Λ·ό- δου τής Τραπέζης Διεβνών Διακα- νθΛ'ΐσμών, είς τήν Βαβιλείαν. Ό Δρ. Στόππερ, είς απάντησιν, εζή¬ τησεν έ'γγραφα στοιχεΐα τής δια- φ>>γής Γ>ρεττανικών κεφΐίλαάον. Ό
σέρ Λέσλ.ι εδήλωσεν ϋτι ενήργησε
σχετικώς, ό δέ 'Ελδετός σιτάδελ.-
φός τού τόν διε6ε6αί(ο<τε ότι θά προέθαινεν είς τάς επιβαλλομένας ενεργείας. Καθ' ότι άφορά είς διάδημα σο¬ βαρώτερον μιάς έπίστολής, περιε- χούσης σι»στάσεις τής Κεντρικής Τραπέζης, αί μοναι Τράπεζαι, τής Ελβετίας αί οποίαι ΰ, ίΐνται εις Ισχνροτέοας πιέσεις, είναι έκεΐν<ιι τών όποίο)ν οί είς Λολ'δϊνον άντι- πρόσωποι ένδέχεται να π<ιίζουν ένερ γόν ρόλον είς τήν μεταφοράν κε¬ φαλαίων. 4 >
Αναφορικώς πρός τάς ρλ&ετι-
κάς εμπορικάς τρα,τρζας, ιά ίπιστο
λαί τοΰ Δρος Στόππίρ θά ϊχουν
την αυτήν Ισχύν αντίστοιχον τοι¬
ούτον τής Τραπέζης τής Αγγλίας
πρός Βρεττανικήν Τράπεζαν. Ή
άποθάρρυνσις θά είναι άσςκλως
άρικΐτή, ώστε οί πλείστοι έξ ιιύτών
νά άποφτικΐίσοΐ'ν νά μή δέχοντιιι ως
ν.αταθέΐας Βρεττανοϋς ΰπηκόονς,
κατοίκους (ΐΐτής τής χώρας.
Αί έ.λβετικαί αρχαί άντιτίθεντιιι
είς την μεταβολήν τής νο,μοθεσίας
τοιν, σι·μφ(ίιν(ος πρός τήν οποίαν 6
έκπατρισμός κεφαλΛΪιον δέν αποτε¬
λεί κολάσιμον πράξιν.
Επί σχετικοΰ θέματος, διεξήχθη
σαν δκιπρ(ΐγμίί.τετ'κτεις είς Βέρνην
μετά των ΗΠΑ επί πολιτικόν έ.-τι-
πέδου. Άφεώροιν είς τοΰς μυστι¬
κόν; λογαριασμούς τών μελών τής
Μαφίίΐς, τοΰς όποίονς διετήρουν
είς τάς ελβετικός τραπεζας διά τήν
οιαφΰλαξιν των κεφαλαίιον τής συμ
μορίας.
ΑΙ Τράπεξίΐι τής χώρας αυτής ά-
νοίγονν τ ά άρχεία το>ν είς τάς ξρ.
νας αστυνομΐικί'χς αρχάς μόνον έφ'
όσον άποδεικνύεται ίίτι (ΐΐ κιιταβέ-
(Τεις σΐΛ'δεονται μέ άξιόποινον πρά¬
ξιν. Τό κυρίον κίνητοον διά τάς
άνωνύμονς καταθέσεις, είς τάς έλ·
βετικάς τρίΐπεζας, είς τάς οποίας
τό έπιτόκιον είναι έποχσίΛδες, εί¬
ναι ή αποφύγη τών βρεττανικων
φ όριον καί ή διατήρησις κεφαλαίων
έντός τής πεοιοχής τής στερλίνας.
Τά κύςηα κίνητρα έντός της πιεριο-
χής τής στερ>Λνας δπου τό νάμ*-
σμα αύτό δύναται νά άντ<ί>.λ«γή
ιείς ελευθέραν αγοράν είναι ή Μί-
ση Ανατολή καί τό Χόνγκ - Κόνγν..
Ή παράβίΐσις τον βρεττανικόν σν
■ναλλαγματικών διατάξειον στ'νιβτα
ται εί- τήν αγοράν ξένιον νομισμά
κον μέσο άνεπΜτήμου μεσΐτου, καί
ή κατάθεσις είς Τράπεζαν τής Ελ¬
βετίας, ή οιανδήποτε άλλην έκτός
τής περιοχής τής στερλίνας.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΙΕΩΝ
ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ
Διά τής πρόσφατον ίιπ' αριθμόν
1548)1969 αποφάσεως τής Νομι-
σματι.κής Έπιτροπής, περιορίζεται
είς τύ ποσόν τοϋ 1,6 έκ.ατομ,μυρίου
δραχμήν άντί τών 3 έκατ. τό ίίι|χ>ς
τής χηημΐί,τοδοτήσειος τοϋ έμπορίου
έκ τοΰ λσγαριασμοΰ 'Ε.κτάκτιον Ά-
ναγκών, έξαλείφεται 6έ όλοσχερώς
ή χρ^ματοδότησις αυτή δι' έπ»χει
ρήσεις, αί οποίαι δέν διαθέτουν
χρηιμ.ατοδοτοΰμιεΎα είδη.
'Η απόφασις αυτή τής Ν.Ε.'π.ρο-
εκάλεσε καί λόγιο των έπΐΛτώο'Ρΐόν
της καί λόγ(;> τής ακολουθηθείσης
τακτικής σχετικώς μέ τήν λήι|«ν
της, έντονον αντίδρασιν τοΰ έμπορι-
κοΰ κόσμου, ό οποίος Θίγεται άμε¬
σος άπό την περιστολήν τής χρηιμα
τοδοτήσείος. Σχετικώς, έξ όνόμα-
τος τής 'Εκτελεστικής 'Επιτροπής
τών Εμπορικον Συλλόγιον τής χώ
ς>ας, έξειόόθη χθές ανακοίνωσις, ΰ-
πογραφαμένη υπό ΐοϋ άντιπροέδρυυ
ΐθΰ Εμπορικον Συλλόγου Αθηνών
κ. Πλατώνη καί τοΰ πρόεδρον τής
άνΤΛ.στοίχου όργανιόσιεως τού ΙΙει-
ραιώς κ. Κούμς, τής όπο«λς τό πλή
ρες κεί,μενον εχει ώς ακολούθως:
«Διά τής πρόσφατον ΰπ' αριθ.
1548)69 αποφάσεως της ή Νομι-
σματική 'Επιτροιπή περιώρισρν άφ'
ενός τών λογαριασμόν τών εμπορι¬
κόν έπιχειρήοειον, είς τύ ποσόν τών
δραχμοόν ενός καί ήμίσεος ε·χαχομ-
μυρίου άντί τοΰ ποσοΰ των δρχ.
τριών έκατ. καί άφ' ετέρου έξή?«ει-
ι|>ε τελείως τήν χοημ,ατοδότησιν δι'
έκτάκτονς ανάγκας τών έπιχειρι'κκ-
ιον, αί οποίαι δέν διαθέτουν χρη-
ματοδοτού,μενα ειδή, καταργήσασα
τελείως τό περιωρισιμένον ίίι|>ος των
δρχ. 800 χιλιάδοον μέχρι ταν οποίον
ηδύναντο νά χρηματο·δοτοΰνται διά
τοϋ λογαριασμού τούτον. 'Επομέ-
νος αί ΐμπορικαί έπιχειρήοΐεις τής
κατηγορίας αυτής καλοΰνται νά μή
εχοινν οΐανδήποτε σχεδόν επαφήν
μέ τάς Τραπέξας.
»'Η άν<ιι άπύ((<ισις τής Ν.Ε. χο- ρίς νά τύχη δημασιότητος τ*νό; διά τοΰ οΐκονομίκοΰ Ιοιτιο Τύπον, ετέ¬ θη είς εφαρμογήν παρά των Τοα- πεζών, προκύψαντος άδΐΐξόόου είς τάς ένδιαφεοομένας εμπορικάς έ,τΛ- »θε<·)ροί>μεν τελ.είοις άδικον καί
άτυχή την εκδοθείσαν κατόπιν προ-
φανώ; άιμελετήτιον, ώς πρός τάς
συνεπείας, σχετικών είσηγήσεον, ά'
νι» απόφασιν, ή όποία ,έκ τοϋ λόγου
τοΰ;ου δέον νά τροποποιηθή, άπο-
καβιστ<ΐμένης τής χρηματοδοτήσε- οις μέχί?ι τοϋ έλαχίστου .ιοσοΰ τών δραχμών 800 χιλιάδιον δι' ΐκτά- κτους ανάγκας, ώς ΐσχνε.Ή όλο- σχερής κατάργησις τής τοιαύτης χρημιιτοδοτήσειος, ή "όποία άπετί- λεί μικρόν (>ήμα πρός την άαελενθΡ-
ρωσιν έκ τον άσφυκ,τικών πιστιοτι-
κόν περιορισμόν, προεκάλεσεν εκ·
.τληξιν καί ('ιπογοήτευοιν είς τόν εμ¬
πορικόν κόσμον».
ΘΑ ΣΤΝΕΧΙΣΘΗ
Η ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΙΙΑ,ΡΛΓΩΓΩΝ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΚΛΙ ΤΟ 1970
'Η είσοδηματική ενίσχυσις .τούς
τούς 6αμ6ακοκαλ}.ιεργητάς θά οι'-
νεχκτθή καί κατά τό 1970. Τούτο
ανεκοινώθη έκ τοϋ υπουργείον Γε¬
ωργίας, έξ άφορμής πλ.ηροφοριων
περί καταργήσεως τής άνιοτέριο έ
νισχνσεοις. "Ηδη εδόθησαν σχπι-
καί οδηγίαι πρός απάσας τάς χά
τά τόπους διει.<θύνσεις Γεωργίας. ΤΟΠΟΓΡΑΦΟ Σ ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειοαμένο; είς Ιργα όδβποιίος ζητεϊται βι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. 624-832 — 631-662 ΝΕΑ ΑΥΤβΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΟΤΑ ΤΟΚΤΟ.— Είς την "Εκθεσ<ν Αύτοκινήτιον τοΰ Τύκι»ο, ή ΤΟΤΟ ΤΑ παρουσίασε είνα νέο της μοντέ- λα τό ΟΟΚΟΝΑ ΜΛΡΚ II 1900 Ο58 κοιυιέ, τοΰ όποίου ό κινητήο μέ κνλινδρισμύ 1900 κυβ. έκ. καί 2 έκκεντρο<)/ύί)ους επί κεφαλής, ά- ναπτύσσει 140 ΗΡ. Ή ταχύτης τοιι φθάνει τά 200 χιλιάμετρα τήν ώρίΐ. Μία άλλη εκπληξις άπό την ΤΌΤ ΟΤΑ ήταν ή αποκάλυψις διά ."Κ>1"'
την φοράν είς τό κοινόν τριών πει-
ραματικών αύτοκινήτ4>ιν της: τοί'
ΕΧ—Ι, τό οποίον είναι ενα Ίοη"
δες σύγχρονον (ΐΰτοκίνητον, ιιε ί>ι-
αφανή όροΐ| ή καί Αεροοννιιμικ"
πτερνγιο, τον< ΕΧ— II, ενός «τ'·η>·
κινήτοΐ' ποΰ ημπορεί νά παρχάρη °'
ποΐ'δήποτε καί τοΰ ΕΧ—
III,
τ<Ί »■ ποίον χαρακτηρίζεται ώς τό ιιί" κίνητο τού μελλοντος καί δειχνΰει π<ός θά εΐνιιι ενα αύτοκίνητο (ι' τό 1980.