195455
Αριθμός τεύχους
2027
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
21/12/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΓΕΟΕηΛΤΊΟΝ
ΐΐίτΛονΛ
<1θ Μ ΡΠ1.-.Ο Κ»Γΐί»ΐ!Ι Λ118ΝΊΪ Οί'ΟΓΠΟΊΛΠ ΠΕΜΟΔΙΚΟΪ ΤΥΠΟί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΛ2ΙΙΑΙΑ ΠΟΛ4ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ Κυριακή 21 Δεκεμβριού 1909 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 : "Ετοί 48ον — - Άρυθ. φύλ. 2027 Διευβυντής-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ : 'Οδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708 ΙΜΙΜΜ»ΙεΤΜΜ«*ΙΙΙ Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ Το. συνεργάτου μας <. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ Η ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑ¬ ΤΙΚΗΝ ΝΙΚΑΙΑΣ Έκ τής μέχρι τούδε συμπτωμα- τΐχώς γενομένης συγκρίσεο>ς των
τριών {«ΐολειμμάτων τής άποκεφα-
λκτθείσης Βυζαντινής αΰτοκρατορί
άς χατεδείχθη σαφώς καί λίαν πει
αηχώς ή ν π ε ρ α ξ ί α τής Μι-
χροβιατικής Νικαίας άπέναντι των
δΰο άλλων ύπολειμμάτων, τής Ή-
καί τής Τραπεξοΰντος. .Ε-
μόνον ή αύτοκρατοηια
τής Μικρασιατικής Νικαίας είχε
την προνομιούχον αποστολήν φύσει
χαί θέσει νά έ.τανακτήση μετά :17
Ιττ) την Κωνσταντινούπολιν, νά
τόν αΰτοεξόριστον αύτο
καί τόν Πατριάρχην καί
νά τούς εγκαταστήση αύθις είς
τοί'ζ υπό των Λατίνιυν ίίεβηλωθέν-
τας δύο θρόνους το)ν. Καί διά τοΰ
το ακριβώς θεωρώ υποχρέωσιν μου
νά διαφοιτίσω ενταύθα περισσότε¬
ρον καί εκτενέστερον τούς άναγνο>
<πας καί ειδικώς τοΰς Μικρασιά- τας πρώτον μέν περί τής άρχαίας χαί είδωλολ.ατρικής Μικρασίας ει¬ δικώτερον, δεύτερον δέ περί τής Προδνζαντινής Χριστιανικής Μικρά οίας καί τής Βυζαντινής γενικώτε- ρον. 1. Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΩΛΟ- ΛΑΤΡΙΚΗ ΕΛΑΣΣΩΝ Α ΣΙΑ. Ή άρχαία καί εϊδωλολατρική 'Ελάαβιον Άσία, ήτοι ή Μ ι κ ρ α- σίαπαρέχει είς τούς αναγνώστας τάς κατωτέρω σχετικάς καί ένδι- αφεοούβας πληροφορίας έκ της βι •γρωρίης της. «Είς τήν άρχαιότητα, όπως έμα- βοτε άπύ τοΰς "Ελληνας συγγρα- φεΐς, τό ονομά μου απετέλουν δε- καΛέντε χώραι, φέροι>σαι κατά τό
πλείστον τα όνόματα των έν αύ-
ταΐς κατοικούντων λαών. Ό Πόν-
τος μόν, ή Παφλ.αγονία καί ή Βι-
Ουνία μόν εκειντο πρός Βορράν.
Ή Μυσία μοι>, ή Λυδία καΐ ή Κα-
ρία μόν εκειντο πρός Δυσμάς. Ή
Λνκία μου, ή Παμευλία, ή Πιβτ-
δία καί ή Κιλικία μου έ'κειντο πρός
Νότον. Καί είς τό μέσον των δέ-
χα αυτήν χωρών μου ευρίσκοντο
αί ύπόλοιποι πέντε, ήτοι ή Ίοαυ-
ρία, ή Λ»>καονία, ή Γαλατία, ή Φρυ
γία καί ή Καππαδοκία μου, άποτε-
λοΰσαι τό γειογραφικύν κέντρον
χαΐ τόν έδαφικόν άμφαλόν τοΰ κυ-
ρίον μου σώματος».
<Έκ τής συντόμου αυτής περι γραφής μοί1 άντελήφθητε ασφαλώς ότι {[μαι ή άρχαία II ρ ό σ ω Ά- σία τοΰ Δυτικοΰ άκρου τής Με- γάλης Άσιατικής Ηπείρου καΐ πι- ρώρέχομαι άπό τόν άτίθασσον Ε0- ξεινον Πόντον, άπό τήν άκύμαντον Προποντίδα, άπό τό ιιαγευτικόν Αί γαίον καί άπό την άνήσυχον καΐ τεταραγμένην Νότιον Μεσόγειον θάλασσαν. Ή ευφορος καί πολύ· ιμρνος Χερσόννησός μου υπέστη χατά χοίρους παντοίως παντχιχόθεν 6αο6αρικάς επιδρομάς. Εχρησί¬ μευσεν ώς γέφυρα μεταξύ των δύο Ήπείριον, τής Εύρώπης καί της Άβίας, διά τήν μεταναστευτικήν κίνηβιν ποικίλων εθνών. Κατέοτη μόνιμον θέατρον ,αίματηρών και σΐ'νεχών πολέμιον καί διά τούτο ί- χαρακτηρίσθη λίαν επιτυχώς υπό των ίστορικών σκηνή τής άκμής *ο1 τής παρακμής έναλλασσομέ'νων Χατά περιόδους μετά ποικίλων έδα- φικών αύξομειοισεων. (Φοίντκες, Πέρσαι, Μακεδόνες, Ρωμαίοι). Τό Α'ιγαϊον διμως άντί νά μέ χο>
οι»-η άπό την άπέναντί μου Δυτι
"ήν Χερσόννησον τής κυρίως 'Ελ
λ.άδος, τουναντίον μέ ήνοινε μετ"
αυτής οτενώτερον, όπως πάλαι πο·
τε είμεθα καί γεωλογικώς άδιά-
βπαοτοι, κατά τήν τρι.τλήν μαρτν-
ΡΛαν των δύο στενών τής Προπον
^ς (Βοσπόρου καί Δαρδανελλί-
ιιν) τοΰ πολυνήσου σημεοινοΰ Αί-
γοίοιι καί τής κατευθΰνσεως των
Υειτονικών δρέων μας. Διότι ύπε-
ρόνο) τής ϋγράς καί ςιλ.ησύχου ε¬
πιφανείας τού Αίγαίου πελάγους τα
"λρμματά μας ήσ(ΐν σνμπαβι~">ς κ<ιί 4θι«κόπ(ος έστραιιμρνα πρός άλλή- 'ό; καί άδε).φικώς διαστανροϋμενα νυΧθημερόν Ιπλεξαν δεσμούς άκα- ταλύτους διά τής άνταλλαγής συν- ίΐισθημΛτοιν κ(ά ίδεών πάσης φύ- "«ί;, παραλλήλως πρός τήν αμοι¬ βαίαν ανταλλαγήν παντοίων ϋλι- ""ν αγαθών μας». 'ί,ις τους πνευματικους αυτους «εσμ,ους μου μετά τής κυρίας Ελ¬ λάδος όφπ'λεται κατά μέγιστον βα |Ί»όν καί ή πολιτική ελευθερία καί ή οίκονομική εύρωστία καί ή πνευ- Ματική άνθησις των τριών θυγατέ- £"ν μου, τής Αίολικής γής, τής καί τής Δωρικής, τάς ό- έξύμνησαν επιτυχώς καί έπα ?1(|>ζ διάσημοι λόγιοι καί συγγρα-
Φ£ις. Καί όφείλίο νά ευχαριστήση)
ίδιαιτέοιυς τόν γεωγρίίφον Στρά
"«να γεννηθέντα είς την Άμκτόν
^ον> Τ°ν Ιστορικόν Παι^ανίαν γεν
ντΙ&έτα είς τή Μαγνησίαν μου παρά
^, *·ον' τον Άκαδημαϊκόν
'ΐλιαν Βενέζην (Ηιογραφούντα θαυ
τήν γενέτειράν τού Αίολι-
Υην τόν άκάματον Σμυρναΐον
Χΐίήστον Σολο>μοντοην καί
Ποιρ(ΐλλήλιι)ς δμως όφείλθ)
^( "υγχαρώ δλους τούς "Ελληνα< ^ Ιένους ("Αγγλους Γερμανούς, μου, δείγματα τού άρχαίου Μικο« σιατικο ΰποληισμοΰ». «Όφείλω ίίμως συμπληρ.οματι- κώς νά έξάρω δάι τοΰς αναγνώ¬ στας καί γεωγραφικά τίνα στοι- χεία καί ίοτορικά μνημεία, πηγάς Έθνικών έξάρσεων άλλά καί θλι- δερών άνοιιμνήσεΐιιν πρός φρονιμα- τισμόνν>.
«Άπό τοΰς άδαθεΐς καί άρ-
δευτικούς ποταμούς μου θά
μνημονεύσω μόνον τέσσαρας,
τόν "Αλυν, τόν θερμώδοντα,
τ6ν Γρανικόν καί τόν Σαγγάρι
όν.
Τόν "Αλυν μου, διότι συνδέε
ται μέ τόν διφορούμενον χρη-
σμόν τοθ Μαντείου των Δελ-
φων «ΚΟρος "Αλυν διαδάς με¬
γάλην δύναμιν καταστρέφει».
Καί έπειδή ό "Αλυς ποταμός
άπετέλει καί τό όρόσημον είς
τ όόποϊον κατέληγεν ή έκτασις
καΐ ή έπιρροή των "Ελλήνων
καί έξελληνισθέντων Μικρα-
σιατών, διά τουτο καί έπαλή-
θευσεν ό χρησμός υπέρ των
Έλλήνων καί κατά των Περ¬
σών τοϋ Κύρου». Επί πλέον,
ό "Αλυς είναι όνομαστός, διό¬
τι ο περί τάς δχθας τού κατοι-
κοΰντες Λαζοί καί Ίδηρες
(οί ΓεωργιανοΙ) -αρέσχον φι
λάνθρ(»πον φΐλοξενίίΐν είς τα
στρατεύματα τού νικητοϋ των
Περσών "Ηρακλείου, παραχει-
μάσαντος έκεΐ κατά τόν χειμω
να τοΰ έτους 625—626, προσθέ
τει καΐ ό άρθρογράφος.
«Τόν θερμώδοντα ποτα-
μόν, έκδάλλοντα είς τόν Ευ-
ξεινον Πόντον καί όνομαστόν
έν τη άρχαιότητι, διότι είς
τάς καταφύτους δχθας τού κα
τώκουν αί ΊστορικαΙ Άμαζό-
νες, αί άντιάνειροι (—ανδρά-
σιν δμοιαι) κατά τόν "Ομη-
ρον. Καί ήσαν θαυμασταί καί
«δύο μόνον μήνας τοϋ ένιαυ-
τοϋ συνίασι τοίς οΐκείοις αν-
διράσι τεκνοποιΐας χάριν, τούς
δέκα καθ" εαυτάς οΐκοΰσι χω
ρίς, άσκοΰσαι τα πολεμικά».
Τόν Γρανικόν, ποταμόν, πή
γάζοντα μετά τοΰ Σκαμάν-
δρου μου έκ τής καταρρύτου
καί πολυπίδαχος "ΙΓ>ης μου, κατά
τόν "Ομηρον. Διότι, άρχαιόθεν
κατέστη όνομαστός διά τήν
κατά Μάϊον τοΰ 334 πρό Χρι-
στοθ πρώτην καί θριαμβευτι-
κήν νίκην1 τοϋ νεαροΰ Μακεδό
νος άρχιστρατήγου Αλεξάν¬
δρου κατά των Περσών, όδη
γοϋντος μόνον 35.000 πεζοΰς
καί 5.000 περΐπου ίππεϊς Μα
κεδόνας καί έξ Ελλάδος,
πλήν των Λακεδαιμονίων, άρ-
νηθέντων νά μετάσχουν τής
στρατιάς τού διά νά μή τε-
θοϋν υπό τήν άρχηγίαν καί τάς
διαταγάς άλλου. Εντέυθεν έ-
ξηγεΐται ή υπό τοϋ Μακεδόνος
νικητοϋ βασιλέως Αλεξάν¬
δρου αποστόλη είς "Αθήνας
300 περσικών πανοπλιών έκ
άναρτηθοϋν επί τής Άκροπό-
λεως μέ τήν επιγραφήν «,Α-
λέξανδρος καί οί "Ελληνες
πλήν Λακεδαιμονίων, άπό των
βάρβαρον των τήν Ασίαν κα
τοικούντων, άνάθημα είναι τη
Αθηναι έν πόλει» κατά τόν Ά-
ριανόν (Κεφ. Α' παρ. 2).
Ή φράσις τής έπιγραφής
«πλήν Λακεδαιμονίων», εΐνα
άξία Ιδιαιτέρας προσοχής, δ
ότι αποτελεί βαρυτάτην μομ
φήν κατά των Λακεδαιμονίων
καί τουτο χρήζει καί δικαιολο
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
,ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΙΗ ,ΣΟΥ
ΈΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,,
βά ττοέττει νά ήτοτν μττερδειμένος
αί ττετρώδης ό βρόμθς πό
'έτ τής Γβλιλαίας στήν ■
ιαι άττό έκεΐ στήν Βηθλΐέμ τής ]
>3ίας. Οί Ρωμαίοι δέν ιΤχαν άκό,ι-'
ττθλιτιχή ΚΟ
στό Ισμαήλ τταρέμενε συγ*,
»ίμίνη, δτττως σήμερσ. ΟΙ κα<νθίογι ι δΡόμοι ©£ δίηθοϋσαν, δίδπ ίς κληθείς τ«ν στρατευυάτων «ο- «αί θά ϊκαναν πι6 εΰκολα τή.· τής χώρας, άλλ,ί, έττί»ηί. δ ευκόλ^ναν έττσ^ές των στήν Ναζαρέτ, στήν εκατόν ττενήντα γιλιόμΐ.- ΓΡα. Καΐ οί δύο ταξ,διώτ{.ς ττοθ δφη 'α τό τπΤωχΓΛό τοι;ς σΐττίτ-ι, στήν Νπ· |αρ£τ, ττίϊΡαιν τόν δρόμο μέ "Α/γΐα Ύ ,ΐΓομθνή. Αύτο τό ταξίδι θά τούτ |· ,τταΐ'ρνε τό λιγώτερο ΐΒσανρΖς . πίν ·: ή·μέρ£ς. Πήγαιναν στόν τ0ττο κ« °ι>ί, την Βηβνέμ, γιά νά
στούς κατοιλόγους
,φής τιού ώ Αύτοκράτωρ
;Ιχε δ^ατάΣεΐ νά γίνη εκείνον τόν
;ρόνο σέ όλόχλκΐρη την Αύτοκρστ0^(3
(°Ολη τήν Οίκουμένην λέγ*ι κάττως ιι
,ΐΓ:ρ6ολΙΜϊ, ό Εύαγγβλιστής Λοκκάς).
άροαδΜνιασμένων: 'ΕκίΙνθς, ό Ίγο-
Ύπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟ'ΡΙΑΔΗ
σήψ, κάπου 30 χρόνων, ξιΛουργός ή
δέν ξέρ°υμε καλά, έκιείνο ή
τστΐκ^ά, μιά κοττελίτσα 16
,χΡόνων, λεγόταν Μαρία.
Τό ονθμα ήταν ττθλθ δΐαβουέν^
στήν ΠοΛαιστίνΐι καί ή άρχΐκή σ·'^^
ι<»ία τομ ήτοίν «ή τηροσφιλής τοθ Κι' ϋκψραση ιΚυ- ρία». "Η κ,θττελλΐτσα ττϊρϊμενε ττσ δι, ιΐΐϊ είναι* ττ«θανό, δτι ό Ιωσήφ την ,εΤ'χ'ε άνβδάθιε' ττάνω σ' £να ναϊδοΐ/ρά ι<", γιά νά την όνακουφίση άττό τις ,ίνθχλήσεΐς τής έγκνμοσΰνης καΐ άττό ,τοθς κότπους τοθ ταξ[δι°Ο. Τ6 τα?ί ι5ι αύτο, άς σηιμεΐωβή, ή Μαρία, θσ μττορούσε νά τό εΤχε Αττ^φύγε', γιοι (τ! άν ό Ιωσήφ σαν άρχηγός ολονε φοροΑογικούς, νά ·τταρουσιαβτΓ ,3ϋτοιτρθσωτΓ«ς ο*τόν τάττο καταγωγής .τού, ή Μαρία, διτως Ρητά τό ί>*γδ
Α νόμβς, θά μττοροΰσε νά άντιττρο·
ι?«οιτΐιΛή άττό τόν σθζι/γο. Άλλσ έκ*ί
ινη το> χρατθθσε θΌντρο^.ά καΐ βτή
,^ττίτι, καΐ σΤα ταξίδΐα, άκόμη καΐ
ιΐτέ τι>3το τό ταξίδι, ττθύ κόστιζε *6
ι^-ζ 6>«κ?ίίς κιαΐ ταλαιττωρίες
',«ΝΑ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΣΗΣ ΙΗΣΟΥ»
Ι Πήιραν οί δυό τ°υς αυτόν το, ορύ
' μο τής Γαλιλαίας, μέσα θπτό ττεριο-
χή γυιμνή, ττού την ταιρπολεΤ 4 ηλ»
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΓΐορεΙα διά των Ιοεόβν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τοΰ βυνεργάτου μας κ.
Δ'
Ό Πυθαγόρας περιώ&ευσε είς δ
λονς σχεδόν τούς Ναούς τής Ελ¬
λάδος.
Είς τύν Ναόν τοΰ Ίδαίου Διός
είς τήν Κρήτην μέ τόν διάσημον
σοφόν καί ίεροφάντην 'Επιμενίδην
όστις προσκληθείς υπό των Άβη-
ναί(ι)ν, διά θικτιών έξήγ'<σε τήν πόλιν άπό τό <.<κυλώνιον άγος» (*) καί συνέστησε είς αύτο-ΰς τόγ Σό λαινα όν καί κατέστησαν Νομοθέ την. Είς τόν Ναόν τής Δήιμητρος είς τήν 'Ελευσίνα, δπου ό ίεροφάντης τού παρεχώρησε τήν θέσιν τού νά ήγηβή των Μυστήριον, θεωρών αύ τόν διδάσικαλον. Είς τόν Ναόν τοΰ Απόλλωνος είς τού Δελφούς, δπου παρέμεινεν επί εν περίπο-υ ετος, δΐιδάσοαον τοΰς ίερείς καί τήν όνομαστήν ίέρίΐαν θεόκλειαν, τα δι·δάγματα των Να¬ ών τής Αιγυπτου καί τής Χαλδαίας Διά τής Διΐιδασκαλίας τού έξύψω σε ό γόητρον τοΰ Ναού, δο'>σας νέ
αν πνοήν, δύναμιν καί 6α#ύτητα
είς τάς διατυπουμένας έννοίας των
Χρησμων καί τής Μαντικής.
Μετά τήν σιιμπ.λήρωσιν των Μα-
θημάτιυν τού ΐ.γκατέλειψεν τούς
Δελφούς καί τήν 'Ελλάδα, άναχω-
ρήσας διά τόν Κρότωνα, (πόλιν
τΛς Ιταλίας είς τόν μυχόν τοΰ Τα
Έκεϊ ίδρυσεν τήν Σχολήν τής έ
ΑΠΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ>ΓΤΙΔΟΤ
«ωτερΐΐκής Φιλοσοφίας, (Πυθαγόρει
όν αίρεσιν) μη,τέρα τής Πλατωνι-
κής Σχολής καί πρύγονον των Ί-
δεαλιστικών Σχολών.
Ή Δυδασκαλία τού Πυθαγάρου
ουνοδεύιεται άπό μίαν άλοκληρωμέ-
νην οργάνωσιν ξωής (άγωγήν τοΰ
οίΐουδαοιτοΰ) καί μίαν πειοαματι-
κην ίπιστήμην.
'Επιδιώκΐΐ νά μεταδώβη είς το
πν«Γιμα τοΰ μοΛητοΰ τού, τάς αρ¬
χάς μιάς έπιιστημονικής θρησκείας.
Είς τόν Κρότωνα ό Πυθαγόρας
επροκάλεσε άληθινήν επανάστασιν.
Ό Πορφύριος (**) καί ό Ίάμ
6λυχος (***) μάς τόν παρουσιά¬
ζων ώς μάγον παρά ώς φιλόσο-
φον.
Ήχμαλώτιξε τούς μαβητάς τού
καί τα πλήιθη δνδρας καί γυναίκας
μέ τήν μαγείαν των λόγων τού, ο¬
μιλών μέ πάθος καί μέ αγάπην διά
τήν Άοετήν καί τήν Αλήθειαν.
(Συνεγίζεται)
(*) Κύλων Εΰπατρίδης των άρ-
χαίίον Αθηνών τώ 612 π.Χ. έΐτβι;
ρήσας νά γίνη τύραννος άπιέτυχε.
Ό παράσπονδος φόνος των όπα-
δών τού έθε<»ρήθη πράξις άποτρο- παία •«Κυλώνειον άγος» . (**) "Ελλην Νε^πλατωνικός φι- λόσοφος έκ Τυρού μαιθητής τοΰ Πλωτίνου (233 — 304 μ.Χ.) . (***) Σΰρος την καταγωνήν Νέ οπλατωνακός φιλόσοφος ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΟΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ Σκανθιναυοϋς αρ- ), οί όποίοι ένήογτ)«αν αφάς γλι-κυπίκρους είς τα έ- 0(ί1 μου καί παρουσίαοχιιν τα άρ- μνημεία των πόλεων ΕΙΜΕΘΑ ΒΕΒΑΙΟΙ 'Τ;ΐάρχει μία κ.ατηγορία γο)ν, οί όποϊοι, παραλλήλιης πρό τούς στεγαζομένους είς τάς επ; τούτω υπό τού 'Τπουργείου Κοινω νίκων 'ΤπηρεσιΛν άνεγειρομένη πολΐκκατοικίας, αύτοσΐεγάζονται εί οίκύπεδα παρεχάμενα υπό τοΰ 'Τ πουργείου τούτου είς οίκίσκους άν* γειρομένοα'ς υπό τόιν ίδίίυν, Ο«ά μικρών δανείοιν χορηγοτιμεντον υπό τού Ίδιον 'ΤποΐΜ?γείου καί των ιδι¬ κών των οικονομικόν ή καί αλλων δίΐνείίον ίδιωτικίον "Οταν πού δε- καετίας, περίπου, τό ΙΚΑ είχεν ά- ξιώσει, άπό τούς ούτω αύτοστεγα- ξαμένους, είσφοράς διά την άνοι- κοθάμησιν των οΐκηυάτων τοιν, τό θε'μα εΐχε ρτ«θμισθτί υπέρ αυτών. "Ηύη, πληροφορούμεθα ότι τό ΙΚΑ έπαν&ρχάμενον είς τήν αξίωσιν κα ταδολής είσφοράς άπό τα θύματα αίιτά τής Μικρασιατι-κής Συμφο¬ ράς εχει προέλθει είς κοινοποίησιν είς αΰτά κατασχετηρίων πρός έξα- ναγκασμόν το>ν — πραγμα άδικον,
δεδομένου δτι ούτοι κατ' ουδέν δ*α-
φέροι>ν άπό τούς άλλονς πρ<κτ<ρν- γιις τούς στεγαζομένους υπό τοΰ Δηιμοσίου. Είναι εύτύχημα, δτι οί πρόσφυγες ούτοι τελοϋν υπό τήν προστασίαν τού 'Τπουργείου Κοινω νίκων 'Τπηρ«σιών, υπό την έξάρ- τησιν τοΰ δποίου, ΐπίσης, ΰπήχθη, προσφάτίης, κ<ιί τύ ΙΚΑ. Έπο<μέ ν<ος, θέλ£»μεν νά έλΛκ'Είομίν, οπ ό 'Τπουργός Κοιν(ονικ<Γ)ν 'Τηρεσ*ών κ. Λ. Πάτρας καί δ Γεν. Γραμμα¬ τεύς αντοΰ κ. Άντ. Μεξας, οί ό¬ ποίοι είναι γνωστόν, δτι διαπνέον¬ ται άπό αίσθηματα στοργής καί άλ τρουΐσ,μοΰ υπέρ των προσφύγων, βά τακτοποιήσουν τό ξήτημα. Ή περίοδος τής νηστείας, τήν ό ποίαν δκινύομεν ήδη, έθεσπίσθη υ¬ πό τής Όιρθοιδόξου ημών Έκκλη* σόις πρός έξαγνισμόν των ψυχών καί των σωιμάτιον μας, διά νά ΰπο- όεχθώμεν τύ μεγαλειτέρον καί Ί- σιορικόν γεγονός τής γεννήσεως τοϋ Χριστοϋ καί νά ακούσωμεν τήν χαρμόσυνον αιώνιον καί άσβε¬ στον φωνήν των Άγγελον «Επί γής ειρήνη έν άνθροΜτοις εΰδοκία». ΙΙαρήλθον έκτοτε χιλ.ιετηρίιδϊς καί ή φωνή αίίτη, άν καί δέ,ν επαυ σεν έπ<ιναλα,μ6αΛΌμένη είς τάς δια κηρΰξεις των Ήγετών τοΰ κόσμου, έν τούτοις παρά τάς προσπαθείας, αί οποίαι καταβάλλονται πρός τοι αυτήν κατεύθυνσιν, δχι μόνον δέν εσημείωσαν ουδεμίαν πρόοδον, αν¬ τιθέτως συνεχίζεται ή σύγχισις, ή άδιαλλαξάι, ή καχυποψία καί πα- ραμερίζετα1 καί τό έτερον σκέλος τής όπσίας, κατά τόν Απόστολον τής Είρήνης «Ή Άγάπη», άνευ Παΰλο^ν ό δνθρίοπος δέν είναι τί- ποτε άλλο παρά «χαλκός ήχών καί κΰμβαλονάλαλάζον» — καΐ ουτιο κυ ριαρχεϊ τό μίσος καί αί φυλετικαί διακρίσεις έν αντιθέσει πρός τα δι δάγματα τοΰ Αποστόλου των Ε¬ θνών «οΰκ εστίν "Ελλην, ή Έδραΐ ος η Βάρβαρος, έλεΰθερος ή δοΰ- λος, άπαντιες γάρ εν έοιμέν». Εντέυθεν ή άνθροιπότης περιπε πλνεγμένη μέσα είς έ'να φανλον κυ κεωνα αλληλοσυγκοουομένων σνμ- φερόνΐον καί Ιδεολογιών έφαρμό- ζ,ει τό άπηρχαΜομένον Λατινικόν δόγμα: «Σί 6ίς πάτσεμ πάιρα μπέλ λουμ» (εάν θέλης τήν ειρήνην έτοι μάσον είς πόλεμον). Ή τοιαύτη άντίφαισις πρός τα ώς ά'νω διδάγματα τοΰ Χρισιτοΰ καί τοΰ Αποστόλου ΙΙαύλου έπιτεί νει τόν άνταγωνισμόν μεταξύ των ύπερδυνάμεων καί δλιον των Κρα- τών τοΰ κόσμον μικρών καί μ«γά- λων καί τα άναγκάίει νά έπιδίδ<υν τα* είς έξαπλκνμούς, άσυλλήπτους όγΐ,α τής Άγίας Ήμί Τθ ΦΟΣ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ,Τής 'Ηταν Νύχτα. Μιά χετιμίυνιάτικη νΰχτα, άπ' αΰτές πού εχονν τήν ά- στραφτερή διαΰγεια τοΰ κρύσταλ- λου, ποΰ τ' άστέρια λές καί εχουν ξεπλι>θή κι' άστράφτουν σάν πολΰ-
τιμα πετράδια. Νΰχτα θαυμάπυν.
Νύχτα γεμάτη μάγια. Ννιχτα, πού
δπως λέν οί βοσκοί τής Γαλιλαίας,
πλέκει άσημένια άόρατα δίχτυα καί
Φυλακίξει τίς καρδιές, μικρά που-
λ^κια παγοιαενα στήν μοναξιά
τους.
Κι' ήταν ί'να άστέρι. "Ενα άστε-
ρι πίΜ·)τοφανέρ<·>το. "Ενα άστέρι
τόσο λαμπρό, που δέν μπορούσαν
νά τό κυττάξουν οί ανθροΜΐοι. Κι' ε
σχιζε τόν άστρίΐφτερό οί<ρανό ταςι- δεΰοντας μέσα στήν άπεραντωσΰνη τοΰ σι'ιμπαντος, σέ μιά τροχιά μονα δική, αγραφη, άνεπανάληπτη. Ήταν ή Νύχτα! ΚΓ ίίταν τ' ά- στέρι τής Βηθλεέμ. ... «όίγια Νΰχτα, σέ προσμενουν, μέ χαρά οί Χρισπανοί».... 'Άγια Νΰχτα, πού σέ πρόσμεναν άγέοι κι' ή δροσιά, γιά νά χυ- θοϋν μέσ' στίς άνθρώπινΐς ψυχέζ καί νά τίς γε,μίσουν πριοτόφανες χαοές, έπιθιΐμίες, έλπίδες. Κι' οί κρίνοι σέ πρόσμενα·ν νιιχτα, τής Ί ονδαίας, τοΰ κόσμου, τοΰ σύμπαν- τος, γνά νά σηκώσουν τό πάλλίΐ»κο κεφάλι καί νά μοσχαμυρίσονν οί πό νημένες καρδιές, τής γής καί τού Ανθρωπον. τΗταν 6αθύ σκοτάδι, κι' ήταν παγιονιά. Κι' εγινε φώς καί ΪΡστα- σιά! Άνάψα'ν φοιτιές στά 6ονΛ"ά οί ποαμενες καί τα πρόβατα εΐδαν τό φώς καί χύθηκαν κοπάδια στό δπειρο. Μά τα σκοτάδι άντιστάθη- κε. Καί χύθηκε αίμα! Καί γίναν θυσίες μαρτύριον. Κι' ή κάκκινη πορφύρα ώρμησε νά θολώση τό γα λάξιο τ' ούρανοϋ γιά νά πνίξη ιήν λάιιψη τού. Μά τ' άστρρι χύθηκε έμπρός, στό άτέρμονο τής άγάπης καί τής ελπίδας, κι' άνοιξε δρόμα στό ςχυς πού λεύτερο καταυγάζει τήν άνθρίϋσΐότητα αίωνες τώρα καί θά >.άμπϊΐ είς τόν αιίώνα πρός δό¬
ξαν έ.κείνου καί εύλογίαν της κτί¬
σεως.
^αί ή ζ(οή συνε-χίξεται. Ή άγο)-
νία τής γης κορυφώνεται καί ό άν-
θρο>πινος πόνος πληθαίνει. Τό πνεν
μΛτικο σκοτάδι καί ή >|>ιιχική μονα-
ξιά πνίγουν τήν ανθρωπίνη ύπόστα
ση, πού ρρμαιο τοΰ τεχνοκρατικοΰ
έξανδραποδισιμοΰ έξουιθενώνεται.
Είναι σκοτά&ι! Καί οί άγώνίς
ιμας δίδος ΝΙΚΗΣ ,ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
οί καλοί είναι πιά άνάμνηση. Καί
οί άγωνιστές ξοδεΰονται στό δρό-
μο γιά τή θυσία. Καΐ οί νίκες φέρ-
νουν τήν πίκρα τής ντροπιααμέν"ης
ήττας. Καί ό ανθρωπας βαδίζει στό
άγΎοστο ψάχνοντας γιά τήν πύιλη
τοΰ κόσμον, πού γράφει τέλος κι'
άρχή.
Καί τό φώς; Τό φώς, πού 6ρί-
σικεται;
Μήπιος στά παιδκκα μοις δ'νϊΐρα;
Τότε πού λαχταροΰσαιμε τήν Νύχτα
τή Χριστουγεννιάτικη; Πού τα παι
διάστι,κα μάτια μας διάπλατα σΐό
φώς των κεριών, άναξητοΰσαν τ' ά
στέρι τής Βηθλεέμ;
Μήπιος χάθηκε τ' άστέρι στήν
φτίόχεια τής καθημερκνής &ιθίΐά-
λης καί στήν γύμνια τής άδιαίρορί-
«;;
Μάλλ.ον ναί! Τό φώς τοΰ άστε-
ριοΰ είναι ρκεϊ όπως πάντα ήταν.
Άλλά ποίος άπό μάς μπορεϊ νά τό
δή; Ποίος άπό μδς μπορεϊ νά δώ¬
ση απαντήση στό γιατί τοΰ παιδιοΰ
πού γνρεΰει την άλήθεια;
Ό πόλεμος. Ναί φταίει. Καϊ οί
άνθροιποι έξακολοιιθοΰν νά πολε-
μοΰν γιατί φο6ον·τ«ι την άλήθεια
τής είρήνης.
Τα παιδία. Ναί φταϊνε. Καί οί
άνθρωποι ίξακολοτ«θοΰν νά κάνουν
παιδία χο>ρίς νά μποροΰν νά διίι-
σοΐΛ' μιά απαντήση γιατί χάβηικ.ε
τό φώς καί ποϋ πήγε, ένΓώ ξέρουν
καλά πώς τό φώς τό σκοτείνιασαν
αύτοι μέ τα πραγιματικά τους χέρια
Μ' αύτά τα χέρια, ποϋ έσεΐς κι'
έγώ άπλώνουαε ό ΐνας στόν αλλο,
προσμένοντας τό αγγιγμα γιά νά
νιώσουιμε τή ξωή, ποίι κυλάει καί
χάνεται αφήνοντας μόνο μιά μικρή
άλμυρή ήλεκτρική γεΰση στά 6άβη
τού είναι μας.
Καί ζοΰμε τώρα άγνιοστοι μέβα
σ' άγνωστους, ξένοι μέσα σέ ξέ-
νους, άνύπαρκτοι μέσα στήν άνιι-
παρξία τής καθημερινότητας.
Μ' αύτά έδώ τα χέρ«α, πού πλά-
σα,με τίς £ωές μας, άπύ ήλιο καί
χώμα, νερό καί κρασί, μ' αύτά τα
ϊδια χέρια κάνουμε λάσπη καί σ6ύ-
νουμε τή θιοριά τοΰ φιοτός καί τής
οΪΛίθκμένης.
Στραγγίξοντας τόν έαντό μας
στήν προσπάθεηα γιά τή γνώση, έ-
ξουθενώνουμε τόν ά'νθρ<υπο κλέίίον τάς τον την έλπίδα Έκείνοα». Κάθε μερά, κάθε ωρα, καθ" ?- νας άπό μάς δίνει τή (ΐάχη την α- Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ,ΜΙΚΡΐΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙ1ΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙβ Τοθ συνεργάτουμβς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΌΚ ΡΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ κατά διάνοιαν, μέ τό άποτέλεσμο τήν αύτοκαταστροφήν καί αντώ1 των ίδίων, ποϋ παράγονν μέ τα μέ σα, τα όποΐα τούς παρέχουν αί νέ αι σύγχρονοι μρθοόοι τής έπιστή μης και τής έξελισσομένης διαρκωι τεχνολογίας. Άπό τόν τοιούτον άτερμονα νχ κεωνα τότε καί μόνον δύναται ν απαλλαγή ή ανθρωπότης δταν θά έπικρατήσουν επί τής γής τα θ διδάγματα τοΰ Θεανθρώπον. Διότι τα δισεκατομμύρια ποσά τα. όποΐα διατίιθενται διά τό άλο- νέν τελειοποιού,μενον καί άναν«εού μενον διαρκώς δπλοσιτάσιον όμα'δι κης καταστροφής καί εξαφανίσεώς πάσης υπάρξεως επί τής έπιφανε άς τού πλανητου μας, εάν εχρησι¬ μοποιούντο δι' Λρηνικά καί παρα- γωγικά εργα, ήτοι διά τήν εκχέρ- σοκειν καί καλλιέργειαν άπιεράνηων άνεν.μεταλλεύτ<ιΐν έκτάσιείυν πς>ός
έξάλειψιν τής πενίας, άπό τήν ο¬
ποίαν μαστίζονται κοΐ αποθνήσκουν
έκατομμύρια ΰπάρξεων, ή διά την
ανέγερσιν έκπαιδευτηρίων πάσης
καιτηγορίας πρός μόρφωσιν καί έ¬
ξάλειψιν τοΰ άναλφαβηΓΓΐσμοΰ, η
βιά την ανέγερσιν κατοικιών πρός
στέγασιν μυριάδων ένδιαιτωμένων
είς τρώγλας καί ανθυγιεινάς καλύ¬
βας, ή διά τήν εξερεύνησιν τοΰ δια
στήματθις καί την έξάλειψιν των
διαφόρων άνιάτων ασθένειαν άπό
τα δποΐα ΰποφέρει ή ανθρωπότης
καί τέλος διά την ίδρυσιν εύαγών
πνευμα-τικών, φιλανθροιπικών Ιδρυ-
μάτων καί έργοστασίων πρός γενι¬
κήν άπαοχόλησιν, τότ« άναμφιδό-
λως θά παρουσίασεν ό κόσμος άλ¬
λην όψιν καί θά έβασίλευεν επί τής
γής ή εύημερία, ή άγάπη πρός τόν
πλησίον, ή δνκαιοσύνη κοΧ ή Ισό¬
της καί τότ€ καί μόνον θά εύρΜτκώ
μεθα έν ά^μονία μέ τα θεμελιώδη
καιί ΰψηλά διδάγμαιτο. τής Χριστι
ανικής ημών θρησκείας.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΟΤΡΝΙΑΔΗΣ
(ΣυνέχΕ^α ώκ, προηγούμενον)
άλήθεΚΐ δτι ό Λάσκαρΐς, &ν
καΐ εΤχε έκλε,γή κι' άναγορευθή <:Αύ ίτθκράτωρ των Ρωμαίων, στήν Άνία ,Σαψίοτ, δέν στέφβίΐκε τταρά βστερΐ ιάττό τ^ασερα χρόνΐα καΐ σ' δλη ηΰ ιτή την τετρα·:.τίο: όΐ^κησε την έξθμσίο; ,μέ τάν τίτλο ^ο-> <^ΔεσΤΓΟτου» γιά ινα μή προκαλέση την αντιδράση ,τών πολλών κα! διαφόρων άντατταΐ»η ,τών το5 θρόνου. "Ομως, ά Ίνβκίντι ι»ς μέ τό νά τού άΡνΐέται κι' αύτί;/ ,τήν ίδΐοτητα τού Δίσ^τότου καί νά ρωμανικά λοό νά γίνη π'- ιρος, δέν μπορούσβ νά σημαίνη πΐρ' ιδτι Οεωοούιβε Τον τ^λευταΐο μόνον ν^ ιμ^μ»ν μονάριχη τής Ρυμανίας κϊι ,Ρωμαΐθν αύτακράτορα καΐ δτι ή έ- ιττωννμίσ καΐ ό τΐτλος Λύτοκρατοοία ϊνώ κα^ιστε,ροοσε τή στέ τού γεριμαν°0 Φρεΐ6ερίκθϋ Β', Δ;ε δτι δλοι οί ΧΡιστΐανοΐ ήγε εΐχαν Ιερή υποχρεωθή νά ύττε άκόμη καΐ μέ σταοοοψο ιΐ>!α, τή,,, νέαν λαπνϊκήν «Ρωμακήν
ρίαν τής Ανατολάς» τΐ«0
οΟΈε λίγο οΰτε ττοΛύ, δτι
,:ννοοΰσε τόν Λατΐνο μονάρχτν Γηί
Κωνσταντΐνθι— όλεως, «Ρωμσί% Αύτο
ικράτορο» καΐ ιμάλιστα μέ πρωτείσ
,-'ναντι δ*λων των Χριστΐαΐνών ήγβμό*
νων Ήτοον όλοφάνίρο δτι
,νά συγκροτήση, |ΐέ
,τής διαμελισμέντις Ρωμανίας, μ^ά
ι«Ρωμαιολατιν>κή» αίτοκιρατορία, <4ν τίρρθττη· τής «Ρ«ιμαιογεριμανικήις». ΟΙ τηρώτοι πού ιμυρίσβηκαν χά σ<έ ι3ιά τοι> ή:κχν οί
ΐτο:ρσκολθ(Λούσαν μέ στανρωμίνα
ΑΟτοκράτωρ τής Κωνσταντίνον ι ι?»·α τήν τιΐΡαγμστοΐττοίησή τ<ν«ς. άττλή φεν(5κη. ' |3' αφηναν νά ξεφι/τρώσΐι ϊνατ |σχι>
Ό γερμανός αύτοκράτωρ φίλιτπιθς ' ,οός λατΐν°ς «αύτοικράτωθ τών Ρω
Σουηδός, άνδρας τής κόρης το0 ' ιμαίων» στήν "Ανατολή, ι>τοστηρΐζόμΐ:
Ίσαακίου Β' Άγγελον, ΕΙρήνης, κι'
Ο διάδσχός τού φρειδερίκος Β' 5έν
ιεΙΒαν ;ιέ καλό μάτι την ίίττο—τη α*τή
—ο<λιτΐ'<ή τοο Μνοκεντίου. Ώς τόσο. ' ι/'ς Ι ι τόν Πάττα καί τη Λύση, ι^ά νά διεκδικίϊση δσα άποκό ιΐσσ^ ι3~ό τόν διαμελισιμό τής ή ο ο ς ^<ίιλιΐς φ^ρές καλυτέρα ϊ«ας τού καΐ, ί—ι<|κχνειθικά τουλώχΐ- ' ι/ός «ρωμαΐδς αύτοκράτυρ», στον, ττθ°<»τατειιόμεν«! τού, αποφυγήν ' ι3»ύμενος άπό τούς δι/τΐκθύς κι' άν! ινα δημιθυργήσοιν ζιίτη,μα Δέν «ίπτ» ' σχυρος να τούς δ'οομψ^δητήσΐ) τα ά ^ιλειΕται κιαΐΐ να δωχιε μερικάς κσθηθι.· ι7τΊχτ^μοιτσ τους. Στά 1220, ό 'Ρνε- έξηγήσεΐς στόν πρώτο ή στό ' ,τό; βάθλος στήμ Κωνσταντινούπτολη ' ι5ιατάχθι>κε νσ ττραδή μέ τό ττράσχημα
ιμα τή? ύττογραφής μ'άς έμπ ρική·;
αύμδαοσης, σέ πλήρη αναγνωρίση τόν
ΤΟ "ΣίΙΜΑ ΑΑΚΙΜΩΝ.. ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Μετά την ελληνικήν κατοχήν τής
Σμύρνης κατά τόν Μάϊον τοΰ 1919,
έπειδή οί Μεγάλες Δυνάμεις δέν έ-
πΐ'τρέπαν* την στιρατολόγηση άπό
τίς έλληννκες άρχές των Μικρασια-
τών, Ι&ρ,ύθηκε στή Σμύρνη, μιά ή-
μιστρατκοτΐική Όργάνωση των Νέ-
ολ', τό «Σ·ώμα Άλχίυ.(»ν», μέ σκο-
πό ακριβώς τήν υποβοηθήση τοΰ
έλληνικίιΰ Στρατοΰ κατά τήν έκ-
πλήραχίη των δια>φόρ<ον άποστολων ,Ο ΠΛΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΚΡΕΛΛΗΣ (1) ώς "Αλκιμος τον, στούς τόπους έκείνους. Πλη- ροφορίες γιά την Όργάνωση αυτή δημοσιεύθηκαν πρό τινος στήν εφη¬ μερίδα «Τό θάρος τής Ίωνΐας» (φύλλον 26 Μαρτίου 1969), πού έκ- δύδει ό κ. Ιωάννης Διαμαντάκης, δ οποίος υπήρξε καί ενας άπό τα μέλη τοΰ πρώτου διοικητιαοΰ σι>μ-
βουλίου τής Όργανώσεοις.
Σύμφωνα, λοιπόν, μέ τίς πληρο-
φορίες αύτές, τό ιΣώμα Άλ.κί-
μΐι>ν» ίδρύθηκε κατά τόν Ιούλιον
τοΰ 1919 μέ προκο'&ονλία μαθητών
των άνΐβτέοων τάξεων τής Εύαγτε
λικής Σχολής καί των Λυκείων
τΓιαννίκη» καί «Άρώνη». Τήν όρ¬
γάνωση καί διοίκηση τοΰ 2ώματος
ανέλαβε ό καιθηγητής τής γυμναιστι
κής τής Εϋαγγελικής Σχολ.ής Γε¬
ώργιος Λειονίδου, μέ συμπαραστά-
τ«ς τού έπίλεκτες προσωπικότητες
τής έλληνικής κοινιονίας τής ϊαΰη-
νης.
Τ-> ,'(7)το· διοικητ4κό τ>«μ)6ούλιο
σνμπληρώθΓ)κιε άπό τούς κάτοιθι:
Πρόιεδρος Μιλτιάδης Σίίζάνης,
διευθυντής τής εφημερίδος «Άριμο-
νία», άντιπρόεδρος Αντώνιος Άθη
νογένης δικηγόρος, ταμίας ό Όλ-
λανδός ύπήκοος Βαντιερξέ, σύμβου-
λοι οί Χρήστος Άθανασούλας, Ι¬
ωάννης Διαιμαντάκης, Κΰρος Αλε¬
ξίου καί Στ. Κοντορούσης, έ'μπο-
ροι καί βιομήχανοι, Άναιστάσιος
Γιμηκάπουλος καί Κων. Ελευθερία
δης, ίατροί.
"Βμβλημα τοΰ Σώματος ΆλκΧ-
μΐον ήτο δ Δικεφαλος Άετός.
Ό διευθυντής τής «Άρμονίας»
καί πράεδρος τού Σώματος Μιλτιά
δης Σεϊζάνης, συνέ&εβε τόν Ομνο
των Άλκίμιον, ώς κατο)τέρω καί
τόν έμελοποίησε ό Σμυρναϊος μου-
σικοσυνθέτης Δημ. Μιλανάκης.
ιδεύτερο, πάντως ή τταροπτέρα π°λιτ
κή τού ύιτήιρξϊ έττιφυλακτική.
Ό διάδοχάς τού 6μως, στόν ιταητ
•ίό θρόνο Όνώριος Γ' έγκ,αΐνίασε ά- ' ρωμαϊκόν τίτλων τού
,ναοφανδόκ δ^ιτοόσαιΐη; πολιτική. "Αρχι >τ0ς Νικαίας Στό εττίσηιμο κεία »ο
Ι ,σε νά χρΐρ'μοττθ[€ΐ έ.ττίσηιμα γιά τή ιτ0? "ιικ^ης ό Θεόδωρος Α' Λάσκχ
' ,ϊήιλωση τής λατΐνικ.τ>ς Αύτοκρατοριος ' ο1^, άναφέρεται «Θεόδωρθς,
(τής Κωνσταντινουττόλΐως, τήν έττωνν |ϊν Χοιστώ τώ βεώ Αότοκράτωρ τόν
',μία «Αύτοκρατορία τής Ρωμανίας» Ρωμαίων καΐ Αύγουστος έ? ύ&ί, Κο
"ΕΙσΤ{ψε στή Ρωμη τόν τρίτο Αατϊνί
,μονάρχη, Πέτρο ντέ Κ°υρτ£.ναί «αϋ- ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΙ.ΝΑ
Στή γωνιά μος νόκχινο
τ' άναμμένο τίάχι.
ΤοΓ'<ρες χιόνι πεφτουνε στό παριιθυράκι. Όλο άτόψί· Εάγρυπνο μένει τό χωριό Καί κτυπά Χριστοΰγεννα τό χαμπιναριό, "Ελα, Έσύ πού άρχάγγελοι Σ' άνυμνοΰνε άπόψε. Πάρε άπό τήν πίΐτα μας ποΰ εύωδια καί κόψε. "Ελα κι' ή γωνίτσα μας καρτερεϊ ναρίΐής. Σοΰστρωσα, Χρυτοΰλη μου. γιά νά ζεσταθής. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΘΕ3ΟΦΙΛΟΥ ΓΚΠΤΙΕ Μαΰρος οΰρανός, χιονισμεν' ή Γή χτύπα χαροόμενα μί Χριστός Γεννάται. Ή Ππρθένα [Μάν>α
σκύβει σΐό παιδί της χαρωπή.
Παγώνει τό ψυχρό χορτάρ»
τό άγαπημένο βρέφος Ίησοΰν·
τα ζωντανά τήν ά'χνα τους φυσοΰν
λιγάκι ζεστασιά νά ά
Τή στέγη κρΰσταλλο σκεπάζει
Μ(» πάνω της ανοίγη ό ούρανός
κι' άσπροντυμένος των άγγελων ό
[ό
Μέ πατριωτιβΜΟτατα δρθρα οί έ-
φημερίδες τής Σμύρνης παρώτρ,υ-
ναν τ.αύς νέους νά έγγραφοϋν στό
Σωιμα των Άλκίμων.
«Σείς οί Σμυρναϊοι βλαστοί,
I-
γροιφαν, θά χρησ*μοποιηιθήτ€ είς
τάς κενάς θέσεις των ύπαξιωματι-
κών έν τώ Στρατψ, άλλά καί πολ-
λοί, οίτινες εχουν ώριμον ήλωαβν,
θά σάς μιμηθοΰν καί θά έγγραφοϋν
έθελονταί. Αί Μεγάλαι Δυνάμεις,
ώς είναι γνωστόν, άπηγόρευσαν
τήν πρόσκλησιν πρός κατάταξιν ή-
λικιών ικ των Μικρασιατών. Ούτω
τόσον ημείς οί κατατασοόμενοι είς
τό Σώμα Άλχίμων, όσον καϊ οί
προσερχόμϊνοι ώς έθελονταί, θά δεί
ςετε δτι είσθε αξιοί τής ελευθερίας
καί μεθ' ύπερηφανείας θά εϊπετε
είς τούς έξ Ελλάδος έλευθερω-τιάς
μας, ίίτι δέν ΰ<ηερ.εΙτε τούτοιν καί έφά,μιλλοι πρός αύτούς θά φανήτε». Κατετάγησαν άμέσοις 300 νέοι ιής Σιμύρνης, οί όποίοι καί συστή- σιχνε τόν πρώτον λόχον, πού διαιρέ- θηκε σέ ένωμοτίες κχιί διμοιρίες καί έφοδιάσθηκε μί οπλα. Ή έκπαίδευ- σή τους άρτια, περιελάμ,βανε σκο- ποβολή, ίππασία, λογχομαχία καί άλλες άσκήσεις. Ή δρκομιι>σία τους ΐ;γινε μέ κά¬
θε πανηγιιρικότητα τόν Άπρίλιο
τοΰ 1920 στό στάδιο τοΰ «Απόλλω¬
νος» καί μέ την παρουσία χιλιάδίον
Σμι«>ναίο)ν, πού τούς ραίνανε μέ
λοτ'λούδια. Επί κεφαλής ήταν ό έ-
θνομάρτυς Μητροπολίτης Χρυσό-
στομος. "Ορκος τους δ σπαρτιατι-
κός: «Ού καταισχυνώ δπλα τα ίε-
ρά...».
Ό δμνος των Άλκίμων τής Σιμύρ
νης, ποΰ τόν παρα?Λΐμ6άνοι>μιε έπί-
σης άπό τό σχεηικό δημοσ£ευμα
τοΰ «θάρρους τής Ίωνίας», ελεγε:
«Τής Ίωνίας "Αλκιμοι, πι»κνώ-
σατε τάς τάξεις. Κι' έμπρός μέ
πόδ«α φτερο>τά, μέ χέρια σιδερένια,
σηά στήθη σας τα ψλογερά, φυλά-
ξετε δλοι πιστά, τα λόγια τού τα
ίερά τοΰ δρκου σας γροϊμμένα.
Μέ τήν σημαία ύ^ιηλά, κατ)ώς τα
μέτωπά σας, νά μή ξεχνόπιε ή Πα¬
τρίς, πώς εχει τ' δνομά σας, γρ«μ-
μένο στό βιβλίο της, μέ γρ^ιμιμα·τια
χρυσά.
"Οταν ή σάλπιγξ αΰριο, κοντά
της σάς φωνάξη, τής Ίωνίας Άλ-
νιμοι, γιά νά σάς παραιτάξη δπου
ή Δάξίΐ καΐ Τιμή τοΰ Γένους σάς
προσμενει, συσπειρωθήτε εϋθαρσεΐς
δαφ νοστεφανωμέναι.
Τόν αρκο τόν προγονΐίίό, ^χονιας
σύνθημά σας, μέ γτιμνο>μένο τό σπα
θί καί μέ αίμα γιά μελάνι, στήν Ί-
«■τορία γράι|»ετε καί σεΐς τό δνομά
σας.
«Χαρά γιά τήν πατρίδα τού σ'
εκείνον ν' αποθάνη».
Βέ&αια, μετά τήν κανονική στοα
τολόγηση άπό τίς έλληνακές στρα^
τιωτικές άρχές των Μικρασια,τών,
άπό των μέσων τοΰ 1920, ή κινήση
τοΰ Σώματος των Άλκίμων τής
Σμύρνης άτόνησε.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
(1) Γιά τάν Παναγιώτη Μ·κρέλλη
ι5Α. σχετικό δημοσίίυιμα τού Ν'ίκίχι
ι ,Ε. Μη,λιώρη^ στήν έφΐμ«ρίβα «Πρθ*τ<ρυ Ι ιγ'κός Κόαμος» τής 6.5.56. ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ Έθνική αύτόχρημα ή αποστόλη τής <'Ειθντκής Μνημοβύνης» διά ' τύν έξ Άνατολών Έλληνιομόν. Συνίσταται δέ αυτή είς την διάσο) σιν καί περιστιλλογήν των υφιστα¬ μένων εισέτι κΕΐμηλίων τής 'Εθνι- κής Κληρονοιάας τούτοτι, ώς καΐ στοιχείον άναφερομενων είς την λαογραφίαν τα ηθη καί τθιμα καί έν γένει οικονομικήν καί πολιτιστι- κήν δράσιν αυτού είς τάς αλησμο¬ νήτους πατρίδος καί διά συγγρα- ςρης καί σχετικών άκόμη έργων, διά την πραγματοποίησιν των όποί ών εχει ήδη προκηρύξει διαγωνι¬ σμόν μέ σημαντικιότατα επαθλα, προήλθε δέ, πρό ημερών είς τάς δέ ούσας ένΐργειίας, διά τοΰ πρόεδρον της κ. Ν. Μανούση, Άντιπροέδρου κ. Κ. Γιαβάσογλου καί ταμίον κ. Σωικρ. Σινανίδου, παρά τώ άνα πληρΐΛτή 'Τπουργώ τής Προεδρίας τής Κυβερνήσεως κ. Άγαθαγγέ- λιο καί ταίς αρμοδίως 'Τπηρεσίαις τοΰ 'Τπουργείον Οίκονομικων, διά την απόδοσιν είς αυτήν των άρχεί ών των οίκείων έ%τψ.ηγΐΐ9Ηον έπιτρο πών τής ανταλλαξίμου περιουσίας, τα όποϊα θά διαφυλάξη είς ειδικώς πρός τουτο έναικιασθησύιμενον οϊκη μα. Άλλά άποβλέπουσα είς τήν εΰ ρυτέραν έξυοΐηρέτησιν καΐ έξύψο>-
σιν τής πνευματικάς ζωης καί στάθ
μης τοΰ Μικρασιατικοΰ Κόσμον, έ
πέτι·χε, μεταξύ άλλίον, νά έξασφα
λίση άπό τό "Ιδρυμα Κρατικών 'Τ
ποτροφιών (ΙΚΤ) πέντε ΰποτροφί
άς, είς 6άρος τής Ανταλλάξιμον
Περιουσίας, δι' απόρους καί έπιμε-
λεΊς σπουδαστάς, όίριρενας ή θή¬
λεις, τέκνα προσφυγικών οίκογενει-
ών καταγομένχον έ« Μ. Άσίας, Ά
νατ. Θράκης καί Πόντου, πρός συ
νέχισιν των σπουδών των. Ός τυγ
χάνει γνωστόν ή «Έθνική Μνημο-
σύνη» τής οποίας Ιδρυτής καί πρό
εδρος διετέλεσεν δ άλησιμόνηιτος
Σταύρος Νικολαΐδης, πρός τιμήν
καί μνήιμην τοΰ όποίου ή θέσις πα-
ρέμενε κενη επί διετίαν, άπέκτη-
σεν ήδη νέον Διοικηιτικόν ΣυμΛού
λιον άπαρτισθέν άπό τούς πλέον έ>-
πΊλέΐκτους καί διακεκρ<(μένους έκ- προσώπους των προσφύγίον, ώς εί ναι οί κ.κ. Ν. Μανούσης, Πρόε 'δρος, Χρ. Σολομωνίδης καί Κ. Για6άσογλου, άντιπράεδροι, Άριστ Κο)νσταντινίδτ)ς, γ«νικός γρθκμμα- τεύς, Σωκρ. Σινανίδης, ταμίας καί Γ. Γεωργιάδης καί Φώτης θύλ κέρογλου, σύμδουλοι. Η ΕΓΚΤΚΛΙΟΣ Ή σχετική έγκύκλιος τής «'Εθνι κης Μνημοσύνης» διά τάς ύποτρο φίας ϊχει ώς ακολούθως: ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ>
Όιδός Νίκης 25 Τηλ. 229.708
ΑΘΗΝΑΙ Τ.Τ. 118
Α' Άπαιτο-ύμενα δικαιολογητικά
άπόρων καί έπιμελών σπουδαστών
άρρένο>ν καί θηλέων, τέκνων προο
φυιγΐΛθών σίκογενειων, καταγομέ-
νων έκ Μ. Άσίας, Άνατ. θράκης
καί Πόντου, επιθυμούντων επιδίω¬
ξιν ΰποτροφίας είς 6άρος τής Αν¬
ταλλαξίμου Π£ριο"σίας, πρός συνέ
χισιν των σπουδών των, μέσον τοΰ
Ίδρύματος Κρατικων 'Τποτροφιων
(ΙΚΤ).
1) Αίτησις αχετιική τού ύποψη-
τρίου ή Γονέως τοί>, μετά ονγκε-
κριμένης άναφοράς των σννημμέ-
Συνέχεια «Ις την 6ην σελίοα)
[χ
μέ τούς βοσκούς τή Γέννηση δο-
[ξάζει.
(Μεταφράση)
Μ.
Ή εφημερίς μας εϋχεται
είς τούς Συψεργάτας, Συνδρομητάς καϊ
Άναγνώατας της
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΐΐίτΛονΛ
<1θ Μ ΡΠ1.-.Ο Κ»Γΐί»ΐ!Ι Λ118ΝΊΪ Οί'ΟΓΠΟΊΛΠ ΠΕΜΟΔΙΚΟΪ ΤΥΠΟί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΛ2ΙΙΑΙΑ ΠΟΛ4ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ Κυριακή 21 Δεκεμβριού 1909 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 : "Ετοί 48ον — - Άρυθ. φύλ. 2027 Διευβυντής-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ : 'Οδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708 ΙΜΙΜΜ»ΙεΤΜΜ«*ΙΙΙ Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ Το. συνεργάτου μας <. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ Η ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑ¬ ΤΙΚΗΝ ΝΙΚΑΙΑΣ Έκ τής μέχρι τούδε συμπτωμα- τΐχώς γενομένης συγκρίσεο>ς των
τριών {«ΐολειμμάτων τής άποκεφα-
λκτθείσης Βυζαντινής αΰτοκρατορί
άς χατεδείχθη σαφώς καί λίαν πει
αηχώς ή ν π ε ρ α ξ ί α τής Μι-
χροβιατικής Νικαίας άπέναντι των
δΰο άλλων ύπολειμμάτων, τής Ή-
καί τής Τραπεξοΰντος. .Ε-
μόνον ή αύτοκρατοηια
τής Μικρασιατικής Νικαίας είχε
την προνομιούχον αποστολήν φύσει
χαί θέσει νά έ.τανακτήση μετά :17
Ιττ) την Κωνσταντινούπολιν, νά
τόν αΰτοεξόριστον αύτο
καί τόν Πατριάρχην καί
νά τούς εγκαταστήση αύθις είς
τοί'ζ υπό των Λατίνιυν ίίεβηλωθέν-
τας δύο θρόνους το)ν. Καί διά τοΰ
το ακριβώς θεωρώ υποχρέωσιν μου
νά διαφοιτίσω ενταύθα περισσότε¬
ρον καί εκτενέστερον τούς άναγνο>
<πας καί ειδικώς τοΰς Μικρασιά- τας πρώτον μέν περί τής άρχαίας χαί είδωλολ.ατρικής Μικρασίας ει¬ δικώτερον, δεύτερον δέ περί τής Προδνζαντινής Χριστιανικής Μικρά οίας καί τής Βυζαντινής γενικώτε- ρον. 1. Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΩΛΟ- ΛΑΤΡΙΚΗ ΕΛΑΣΣΩΝ Α ΣΙΑ. Ή άρχαία καί εϊδωλολατρική 'Ελάαβιον Άσία, ήτοι ή Μ ι κ ρ α- σίαπαρέχει είς τούς αναγνώστας τάς κατωτέρω σχετικάς καί ένδι- αφεοούβας πληροφορίας έκ της βι •γρωρίης της. «Είς τήν άρχαιότητα, όπως έμα- βοτε άπύ τοΰς "Ελληνας συγγρα- φεΐς, τό ονομά μου απετέλουν δε- καΛέντε χώραι, φέροι>σαι κατά τό
πλείστον τα όνόματα των έν αύ-
ταΐς κατοικούντων λαών. Ό Πόν-
τος μόν, ή Παφλ.αγονία καί ή Βι-
Ουνία μόν εκειντο πρός Βορράν.
Ή Μυσία μοι>, ή Λυδία καΐ ή Κα-
ρία μόν εκειντο πρός Δυσμάς. Ή
Λνκία μου, ή Παμευλία, ή Πιβτ-
δία καί ή Κιλικία μου έ'κειντο πρός
Νότον. Καί είς τό μέσον των δέ-
χα αυτήν χωρών μου ευρίσκοντο
αί ύπόλοιποι πέντε, ήτοι ή Ίοαυ-
ρία, ή Λ»>καονία, ή Γαλατία, ή Φρυ
γία καί ή Καππαδοκία μου, άποτε-
λοΰσαι τό γειογραφικύν κέντρον
χαΐ τόν έδαφικόν άμφαλόν τοΰ κυ-
ρίον μου σώματος».
<Έκ τής συντόμου αυτής περι γραφής μοί1 άντελήφθητε ασφαλώς ότι {[μαι ή άρχαία II ρ ό σ ω Ά- σία τοΰ Δυτικοΰ άκρου τής Με- γάλης Άσιατικής Ηπείρου καΐ πι- ρώρέχομαι άπό τόν άτίθασσον Ε0- ξεινον Πόντον, άπό τήν άκύμαντον Προποντίδα, άπό τό ιιαγευτικόν Αί γαίον καί άπό την άνήσυχον καΐ τεταραγμένην Νότιον Μεσόγειον θάλασσαν. Ή ευφορος καί πολύ· ιμρνος Χερσόννησός μου υπέστη χατά χοίρους παντοίως παντχιχόθεν 6αο6αρικάς επιδρομάς. Εχρησί¬ μευσεν ώς γέφυρα μεταξύ των δύο Ήπείριον, τής Εύρώπης καί της Άβίας, διά τήν μεταναστευτικήν κίνηβιν ποικίλων εθνών. Κατέοτη μόνιμον θέατρον ,αίματηρών και σΐ'νεχών πολέμιον καί διά τούτο ί- χαρακτηρίσθη λίαν επιτυχώς υπό των ίστορικών σκηνή τής άκμής *ο1 τής παρακμής έναλλασσομέ'νων Χατά περιόδους μετά ποικίλων έδα- φικών αύξομειοισεων. (Φοίντκες, Πέρσαι, Μακεδόνες, Ρωμαίοι). Τό Α'ιγαϊον διμως άντί νά μέ χο>
οι»-η άπό την άπέναντί μου Δυτι
"ήν Χερσόννησον τής κυρίως 'Ελ
λ.άδος, τουναντίον μέ ήνοινε μετ"
αυτής οτενώτερον, όπως πάλαι πο·
τε είμεθα καί γεωλογικώς άδιά-
βπαοτοι, κατά τήν τρι.τλήν μαρτν-
ΡΛαν των δύο στενών τής Προπον
^ς (Βοσπόρου καί Δαρδανελλί-
ιιν) τοΰ πολυνήσου σημεοινοΰ Αί-
γοίοιι καί τής κατευθΰνσεως των
Υειτονικών δρέων μας. Διότι ύπε-
ρόνο) τής ϋγράς καί ςιλ.ησύχου ε¬
πιφανείας τού Αίγαίου πελάγους τα
"λρμματά μας ήσ(ΐν σνμπαβι~">ς κ<ιί 4θι«κόπ(ος έστραιιμρνα πρός άλλή- 'ό; καί άδε).φικώς διαστανροϋμενα νυΧθημερόν Ιπλεξαν δεσμούς άκα- ταλύτους διά τής άνταλλαγής συν- ίΐισθημΛτοιν κ(ά ίδεών πάσης φύ- "«ί;, παραλλήλως πρός τήν αμοι¬ βαίαν ανταλλαγήν παντοίων ϋλι- ""ν αγαθών μας». 'ί,ις τους πνευματικους αυτους «εσμ,ους μου μετά τής κυρίας Ελ¬ λάδος όφπ'λεται κατά μέγιστον βα |Ί»όν καί ή πολιτική ελευθερία καί ή οίκονομική εύρωστία καί ή πνευ- Ματική άνθησις των τριών θυγατέ- £"ν μου, τής Αίολικής γής, τής καί τής Δωρικής, τάς ό- έξύμνησαν επιτυχώς καί έπα ?1(|>ζ διάσημοι λόγιοι καί συγγρα-
Φ£ις. Καί όφείλίο νά ευχαριστήση)
ίδιαιτέοιυς τόν γεωγρίίφον Στρά
"«να γεννηθέντα είς την Άμκτόν
^ον> Τ°ν Ιστορικόν Παι^ανίαν γεν
ντΙ&έτα είς τή Μαγνησίαν μου παρά
^, *·ον' τον Άκαδημαϊκόν
'ΐλιαν Βενέζην (Ηιογραφούντα θαυ
τήν γενέτειράν τού Αίολι-
Υην τόν άκάματον Σμυρναΐον
Χΐίήστον Σολο>μοντοην καί
Ποιρ(ΐλλήλιι)ς δμως όφείλθ)
^( "υγχαρώ δλους τούς "Ελληνα< ^ Ιένους ("Αγγλους Γερμανούς, μου, δείγματα τού άρχαίου Μικο« σιατικο ΰποληισμοΰ». «Όφείλω ίίμως συμπληρ.οματι- κώς νά έξάρω δάι τοΰς αναγνώ¬ στας καί γεωγραφικά τίνα στοι- χεία καί ίοτορικά μνημεία, πηγάς Έθνικών έξάρσεων άλλά καί θλι- δερών άνοιιμνήσεΐιιν πρός φρονιμα- τισμόνν>.
«Άπό τοΰς άδαθεΐς καί άρ-
δευτικούς ποταμούς μου θά
μνημονεύσω μόνον τέσσαρας,
τόν "Αλυν, τόν θερμώδοντα,
τ6ν Γρανικόν καί τόν Σαγγάρι
όν.
Τόν "Αλυν μου, διότι συνδέε
ται μέ τόν διφορούμενον χρη-
σμόν τοθ Μαντείου των Δελ-
φων «ΚΟρος "Αλυν διαδάς με¬
γάλην δύναμιν καταστρέφει».
Καί έπειδή ό "Αλυς ποταμός
άπετέλει καί τό όρόσημον είς
τ όόποϊον κατέληγεν ή έκτασις
καΐ ή έπιρροή των "Ελλήνων
καί έξελληνισθέντων Μικρα-
σιατών, διά τουτο καί έπαλή-
θευσεν ό χρησμός υπέρ των
Έλλήνων καί κατά των Περ¬
σών τοϋ Κύρου». Επί πλέον,
ό "Αλυς είναι όνομαστός, διό¬
τι ο περί τάς δχθας τού κατοι-
κοΰντες Λαζοί καί Ίδηρες
(οί ΓεωργιανοΙ) -αρέσχον φι
λάνθρ(»πον φΐλοξενίίΐν είς τα
στρατεύματα τού νικητοϋ των
Περσών "Ηρακλείου, παραχει-
μάσαντος έκεΐ κατά τόν χειμω
να τοΰ έτους 625—626, προσθέ
τει καΐ ό άρθρογράφος.
«Τόν θερμώδοντα ποτα-
μόν, έκδάλλοντα είς τόν Ευ-
ξεινον Πόντον καί όνομαστόν
έν τη άρχαιότητι, διότι είς
τάς καταφύτους δχθας τού κα
τώκουν αί ΊστορικαΙ Άμαζό-
νες, αί άντιάνειροι (—ανδρά-
σιν δμοιαι) κατά τόν "Ομη-
ρον. Καί ήσαν θαυμασταί καί
«δύο μόνον μήνας τοϋ ένιαυ-
τοϋ συνίασι τοίς οΐκείοις αν-
διράσι τεκνοποιΐας χάριν, τούς
δέκα καθ" εαυτάς οΐκοΰσι χω
ρίς, άσκοΰσαι τα πολεμικά».
Τόν Γρανικόν, ποταμόν, πή
γάζοντα μετά τοΰ Σκαμάν-
δρου μου έκ τής καταρρύτου
καί πολυπίδαχος "ΙΓ>ης μου, κατά
τόν "Ομηρον. Διότι, άρχαιόθεν
κατέστη όνομαστός διά τήν
κατά Μάϊον τοΰ 334 πρό Χρι-
στοθ πρώτην καί θριαμβευτι-
κήν νίκην1 τοϋ νεαροΰ Μακεδό
νος άρχιστρατήγου Αλεξάν¬
δρου κατά των Περσών, όδη
γοϋντος μόνον 35.000 πεζοΰς
καί 5.000 περΐπου ίππεϊς Μα
κεδόνας καί έξ Ελλάδος,
πλήν των Λακεδαιμονίων, άρ-
νηθέντων νά μετάσχουν τής
στρατιάς τού διά νά μή τε-
θοϋν υπό τήν άρχηγίαν καί τάς
διαταγάς άλλου. Εντέυθεν έ-
ξηγεΐται ή υπό τοϋ Μακεδόνος
νικητοϋ βασιλέως Αλεξάν¬
δρου αποστόλη είς "Αθήνας
300 περσικών πανοπλιών έκ
άναρτηθοϋν επί τής Άκροπό-
λεως μέ τήν επιγραφήν «,Α-
λέξανδρος καί οί "Ελληνες
πλήν Λακεδαιμονίων, άπό των
βάρβαρον των τήν Ασίαν κα
τοικούντων, άνάθημα είναι τη
Αθηναι έν πόλει» κατά τόν Ά-
ριανόν (Κεφ. Α' παρ. 2).
Ή φράσις τής έπιγραφής
«πλήν Λακεδαιμονίων», εΐνα
άξία Ιδιαιτέρας προσοχής, δ
ότι αποτελεί βαρυτάτην μομ
φήν κατά των Λακεδαιμονίων
καί τουτο χρήζει καί δικαιολο
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
,ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΙΗ ,ΣΟΥ
ΈΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,,
βά ττοέττει νά ήτοτν μττερδειμένος
αί ττετρώδης ό βρόμθς πό
'έτ τής Γβλιλαίας στήν ■
ιαι άττό έκεΐ στήν Βηθλΐέμ τής ]
>3ίας. Οί Ρωμαίοι δέν ιΤχαν άκό,ι-'
ττθλιτιχή ΚΟ
στό Ισμαήλ τταρέμενε συγ*,
»ίμίνη, δτττως σήμερσ. ΟΙ κα<νθίογι ι δΡόμοι ©£ δίηθοϋσαν, δίδπ ίς κληθείς τ«ν στρατευυάτων «ο- «αί θά ϊκαναν πι6 εΰκολα τή.· τής χώρας, άλλ,ί, έττί»ηί. δ ευκόλ^ναν έττσ^ές των στήν Ναζαρέτ, στήν εκατόν ττενήντα γιλιόμΐ.- ΓΡα. Καΐ οί δύο ταξ,διώτ{.ς ττοθ δφη 'α τό τπΤωχΓΛό τοι;ς σΐττίτ-ι, στήν Νπ· |αρ£τ, ττίϊΡαιν τόν δρόμο μέ "Α/γΐα Ύ ,ΐΓομθνή. Αύτο τό ταξίδι θά τούτ |· ,τταΐ'ρνε τό λιγώτερο ΐΒσανρΖς . πίν ·: ή·μέρ£ς. Πήγαιναν στόν τ0ττο κ« °ι>ί, την Βηβνέμ, γιά νά
στούς κατοιλόγους
,φής τιού ώ Αύτοκράτωρ
;Ιχε δ^ατάΣεΐ νά γίνη εκείνον τόν
;ρόνο σέ όλόχλκΐρη την Αύτοκρστ0^(3
(°Ολη τήν Οίκουμένην λέγ*ι κάττως ιι
,ΐΓ:ρ6ολΙΜϊ, ό Εύαγγβλιστής Λοκκάς).
άροαδΜνιασμένων: 'ΕκίΙνθς, ό Ίγο-
Ύπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟ'ΡΙΑΔΗ
σήψ, κάπου 30 χρόνων, ξιΛουργός ή
δέν ξέρ°υμε καλά, έκιείνο ή
τστΐκ^ά, μιά κοττελίτσα 16
,χΡόνων, λεγόταν Μαρία.
Τό ονθμα ήταν ττθλθ δΐαβουέν^
στήν ΠοΛαιστίνΐι καί ή άρχΐκή σ·'^^
ι<»ία τομ ήτοίν «ή τηροσφιλής τοθ Κι' ϋκψραση ιΚυ- ρία». "Η κ,θττελλΐτσα ττϊρϊμενε ττσ δι, ιΐΐϊ είναι* ττ«θανό, δτι ό Ιωσήφ την ,εΤ'χ'ε άνβδάθιε' ττάνω σ' £να ναϊδοΐ/ρά ι<", γιά νά την όνακουφίση άττό τις ,ίνθχλήσεΐς τής έγκνμοσΰνης καΐ άττό ,τοθς κότπους τοθ ταξ[δι°Ο. Τ6 τα?ί ι5ι αύτο, άς σηιμεΐωβή, ή Μαρία, θσ μττορούσε νά τό εΤχε Αττ^φύγε', γιοι (τ! άν ό Ιωσήφ σαν άρχηγός ολονε φοροΑογικούς, νά ·τταρουσιαβτΓ ,3ϋτοιτρθσωτΓ«ς ο*τόν τάττο καταγωγής .τού, ή Μαρία, διτως Ρητά τό ί>*γδ
Α νόμβς, θά μττοροΰσε νά άντιττρο·
ι?«οιτΐιΛή άττό τόν σθζι/γο. Άλλσ έκ*ί
ινη το> χρατθθσε θΌντρο^.ά καΐ βτή
,^ττίτι, καΐ σΤα ταξίδΐα, άκόμη καΐ
ιΐτέ τι>3το τό ταξίδι, ττθύ κόστιζε *6
ι^-ζ 6>«κ?ίίς κιαΐ ταλαιττωρίες
',«ΝΑ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΣΗΣ ΙΗΣΟΥ»
Ι Πήιραν οί δυό τ°υς αυτόν το, ορύ
' μο τής Γαλιλαίας, μέσα θπτό ττεριο-
χή γυιμνή, ττού την ταιρπολεΤ 4 ηλ»
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΓΐορεΙα διά των Ιοεόβν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τοΰ βυνεργάτου μας κ.
Δ'
Ό Πυθαγόρας περιώ&ευσε είς δ
λονς σχεδόν τούς Ναούς τής Ελ¬
λάδος.
Είς τύν Ναόν τοΰ Ίδαίου Διός
είς τήν Κρήτην μέ τόν διάσημον
σοφόν καί ίεροφάντην 'Επιμενίδην
όστις προσκληθείς υπό των Άβη-
ναί(ι)ν, διά θικτιών έξήγ'<σε τήν πόλιν άπό τό <.<κυλώνιον άγος» (*) καί συνέστησε είς αύτο-ΰς τόγ Σό λαινα όν καί κατέστησαν Νομοθέ την. Είς τόν Ναόν τής Δήιμητρος είς τήν 'Ελευσίνα, δπου ό ίεροφάντης τού παρεχώρησε τήν θέσιν τού νά ήγηβή των Μυστήριον, θεωρών αύ τόν διδάσικαλον. Είς τόν Ναόν τοΰ Απόλλωνος είς τού Δελφούς, δπου παρέμεινεν επί εν περίπο-υ ετος, δΐιδάσοαον τοΰς ίερείς καί τήν όνομαστήν ίέρίΐαν θεόκλειαν, τα δι·δάγματα των Να¬ ών τής Αιγυπτου καί τής Χαλδαίας Διά τής Διΐιδασκαλίας τού έξύψω σε ό γόητρον τοΰ Ναού, δο'>σας νέ
αν πνοήν, δύναμιν καί 6α#ύτητα
είς τάς διατυπουμένας έννοίας των
Χρησμων καί τής Μαντικής.
Μετά τήν σιιμπ.λήρωσιν των Μα-
θημάτιυν τού ΐ.γκατέλειψεν τούς
Δελφούς καί τήν 'Ελλάδα, άναχω-
ρήσας διά τόν Κρότωνα, (πόλιν
τΛς Ιταλίας είς τόν μυχόν τοΰ Τα
Έκεϊ ίδρυσεν τήν Σχολήν τής έ
ΑΠΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ>ΓΤΙΔΟΤ
«ωτερΐΐκής Φιλοσοφίας, (Πυθαγόρει
όν αίρεσιν) μη,τέρα τής Πλατωνι-
κής Σχολής καί πρύγονον των Ί-
δεαλιστικών Σχολών.
Ή Δυδασκαλία τού Πυθαγάρου
ουνοδεύιεται άπό μίαν άλοκληρωμέ-
νην οργάνωσιν ξωής (άγωγήν τοΰ
οίΐουδαοιτοΰ) καί μίαν πειοαματι-
κην ίπιστήμην.
'Επιδιώκΐΐ νά μεταδώβη είς το
πν«Γιμα τοΰ μοΛητοΰ τού, τάς αρ¬
χάς μιάς έπιιστημονικής θρησκείας.
Είς τόν Κρότωνα ό Πυθαγόρας
επροκάλεσε άληθινήν επανάστασιν.
Ό Πορφύριος (**) καί ό Ίάμ
6λυχος (***) μάς τόν παρουσιά¬
ζων ώς μάγον παρά ώς φιλόσο-
φον.
Ήχμαλώτιξε τούς μαβητάς τού
καί τα πλήιθη δνδρας καί γυναίκας
μέ τήν μαγείαν των λόγων τού, ο¬
μιλών μέ πάθος καί μέ αγάπην διά
τήν Άοετήν καί τήν Αλήθειαν.
(Συνεγίζεται)
(*) Κύλων Εΰπατρίδης των άρ-
χαίίον Αθηνών τώ 612 π.Χ. έΐτβι;
ρήσας νά γίνη τύραννος άπιέτυχε.
Ό παράσπονδος φόνος των όπα-
δών τού έθε<»ρήθη πράξις άποτρο- παία •«Κυλώνειον άγος» . (**) "Ελλην Νε^πλατωνικός φι- λόσοφος έκ Τυρού μαιθητής τοΰ Πλωτίνου (233 — 304 μ.Χ.) . (***) Σΰρος την καταγωνήν Νέ οπλατωνακός φιλόσοφος ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΟΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ Σκανθιναυοϋς αρ- ), οί όποίοι ένήογτ)«αν αφάς γλι-κυπίκρους είς τα έ- 0(ί1 μου καί παρουσίαοχιιν τα άρ- μνημεία των πόλεων ΕΙΜΕΘΑ ΒΕΒΑΙΟΙ 'Τ;ΐάρχει μία κ.ατηγορία γο)ν, οί όποϊοι, παραλλήλιης πρό τούς στεγαζομένους είς τάς επ; τούτω υπό τού 'Τπουργείου Κοινω νίκων 'ΤπηρεσιΛν άνεγειρομένη πολΐκκατοικίας, αύτοσΐεγάζονται εί οίκύπεδα παρεχάμενα υπό τοΰ 'Τ πουργείου τούτου είς οίκίσκους άν* γειρομένοα'ς υπό τόιν ίδίίυν, Ο«ά μικρών δανείοιν χορηγοτιμεντον υπό τού Ίδιον 'ΤποΐΜ?γείου καί των ιδι¬ κών των οικονομικόν ή καί αλλων δίΐνείίον ίδιωτικίον "Οταν πού δε- καετίας, περίπου, τό ΙΚΑ είχεν ά- ξιώσει, άπό τούς ούτω αύτοστεγα- ξαμένους, είσφοράς διά την άνοι- κοθάμησιν των οΐκηυάτων τοιν, τό θε'μα εΐχε ρτ«θμισθτί υπέρ αυτών. "Ηύη, πληροφορούμεθα ότι τό ΙΚΑ έπαν&ρχάμενον είς τήν αξίωσιν κα ταδολής είσφοράς άπό τα θύματα αίιτά τής Μικρασιατι-κής Συμφο¬ ράς εχει προέλθει είς κοινοποίησιν είς αΰτά κατασχετηρίων πρός έξα- ναγκασμόν το>ν — πραγμα άδικον,
δεδομένου δτι ούτοι κατ' ουδέν δ*α-
φέροι>ν άπό τούς άλλονς πρ<κτ<ρν- γιις τούς στεγαζομένους υπό τοΰ Δηιμοσίου. Είναι εύτύχημα, δτι οί πρόσφυγες ούτοι τελοϋν υπό τήν προστασίαν τού 'Τπουργείου Κοινω νίκων 'Τπηρ«σιών, υπό την έξάρ- τησιν τοΰ δποίου, ΐπίσης, ΰπήχθη, προσφάτίης, κ<ιί τύ ΙΚΑ. Έπο<μέ ν<ος, θέλ£»μεν νά έλΛκ'Είομίν, οπ ό 'Τπουργός Κοιν(ονικ<Γ)ν 'Τηρεσ*ών κ. Λ. Πάτρας καί δ Γεν. Γραμμα¬ τεύς αντοΰ κ. Άντ. Μεξας, οί ό¬ ποίοι είναι γνωστόν, δτι διαπνέον¬ ται άπό αίσθηματα στοργής καί άλ τρουΐσ,μοΰ υπέρ των προσφύγων, βά τακτοποιήσουν τό ξήτημα. Ή περίοδος τής νηστείας, τήν ό ποίαν δκινύομεν ήδη, έθεσπίσθη υ¬ πό τής Όιρθοιδόξου ημών Έκκλη* σόις πρός έξαγνισμόν των ψυχών καί των σωιμάτιον μας, διά νά ΰπο- όεχθώμεν τύ μεγαλειτέρον καί Ί- σιορικόν γεγονός τής γεννήσεως τοϋ Χριστοϋ καί νά ακούσωμεν τήν χαρμόσυνον αιώνιον καί άσβε¬ στον φωνήν των Άγγελον «Επί γής ειρήνη έν άνθροΜτοις εΰδοκία». ΙΙαρήλθον έκτοτε χιλ.ιετηρίιδϊς καί ή φωνή αίίτη, άν καί δέ,ν επαυ σεν έπ<ιναλα,μ6αΛΌμένη είς τάς δια κηρΰξεις των Ήγετών τοΰ κόσμου, έν τούτοις παρά τάς προσπαθείας, αί οποίαι καταβάλλονται πρός τοι αυτήν κατεύθυνσιν, δχι μόνον δέν εσημείωσαν ουδεμίαν πρόοδον, αν¬ τιθέτως συνεχίζεται ή σύγχισις, ή άδιαλλαξάι, ή καχυποψία καί πα- ραμερίζετα1 καί τό έτερον σκέλος τής όπσίας, κατά τόν Απόστολον τής Είρήνης «Ή Άγάπη», άνευ Παΰλο^ν ό δνθρίοπος δέν είναι τί- ποτε άλλο παρά «χαλκός ήχών καί κΰμβαλονάλαλάζον» — καΐ ουτιο κυ ριαρχεϊ τό μίσος καί αί φυλετικαί διακρίσεις έν αντιθέσει πρός τα δι δάγματα τοΰ Αποστόλου των Ε¬ θνών «οΰκ εστίν "Ελλην, ή Έδραΐ ος η Βάρβαρος, έλεΰθερος ή δοΰ- λος, άπαντιες γάρ εν έοιμέν». Εντέυθεν ή άνθροιπότης περιπε πλνεγμένη μέσα είς έ'να φανλον κυ κεωνα αλληλοσυγκοουομένων σνμ- φερόνΐον καί Ιδεολογιών έφαρμό- ζ,ει τό άπηρχαΜομένον Λατινικόν δόγμα: «Σί 6ίς πάτσεμ πάιρα μπέλ λουμ» (εάν θέλης τήν ειρήνην έτοι μάσον είς πόλεμον). Ή τοιαύτη άντίφαισις πρός τα ώς ά'νω διδάγματα τοΰ Χρισιτοΰ καί τοΰ Αποστόλου ΙΙαύλου έπιτεί νει τόν άνταγωνισμόν μεταξύ των ύπερδυνάμεων καί δλιον των Κρα- τών τοΰ κόσμον μικρών καί μ«γά- λων καί τα άναγκάίει νά έπιδίδ<υν τα* είς έξαπλκνμούς, άσυλλήπτους όγΐ,α τής Άγίας Ήμί Τθ ΦΟΣ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ,Τής 'Ηταν Νύχτα. Μιά χετιμίυνιάτικη νΰχτα, άπ' αΰτές πού εχονν τήν ά- στραφτερή διαΰγεια τοΰ κρύσταλ- λου, ποΰ τ' άστέρια λές καί εχουν ξεπλι>θή κι' άστράφτουν σάν πολΰ-
τιμα πετράδια. Νΰχτα θαυμάπυν.
Νύχτα γεμάτη μάγια. Ννιχτα, πού
δπως λέν οί βοσκοί τής Γαλιλαίας,
πλέκει άσημένια άόρατα δίχτυα καί
Φυλακίξει τίς καρδιές, μικρά που-
λ^κια παγοιαενα στήν μοναξιά
τους.
Κι' ήταν ί'να άστέρι. "Ενα άστε-
ρι πίΜ·)τοφανέρ<·>το. "Ενα άστέρι
τόσο λαμπρό, που δέν μπορούσαν
νά τό κυττάξουν οί ανθροΜΐοι. Κι' ε
σχιζε τόν άστρίΐφτερό οί<ρανό ταςι- δεΰοντας μέσα στήν άπεραντωσΰνη τοΰ σι'ιμπαντος, σέ μιά τροχιά μονα δική, αγραφη, άνεπανάληπτη. Ήταν ή Νύχτα! ΚΓ ίίταν τ' ά- στέρι τής Βηθλεέμ. ... «όίγια Νΰχτα, σέ προσμενουν, μέ χαρά οί Χρισπανοί».... 'Άγια Νΰχτα, πού σέ πρόσμεναν άγέοι κι' ή δροσιά, γιά νά χυ- θοϋν μέσ' στίς άνθρώπινΐς ψυχέζ καί νά τίς γε,μίσουν πριοτόφανες χαοές, έπιθιΐμίες, έλπίδες. Κι' οί κρίνοι σέ πρόσμενα·ν νιιχτα, τής Ί ονδαίας, τοΰ κόσμου, τοΰ σύμπαν- τος, γνά νά σηκώσουν τό πάλλίΐ»κο κεφάλι καί νά μοσχαμυρίσονν οί πό νημένες καρδιές, τής γής καί τού Ανθρωπον. τΗταν 6αθύ σκοτάδι, κι' ήταν παγιονιά. Κι' εγινε φώς καί ΪΡστα- σιά! Άνάψα'ν φοιτιές στά 6ονΛ"ά οί ποαμενες καί τα πρόβατα εΐδαν τό φώς καί χύθηκαν κοπάδια στό δπειρο. Μά τα σκοτάδι άντιστάθη- κε. Καί χύθηκε αίμα! Καί γίναν θυσίες μαρτύριον. Κι' ή κάκκινη πορφύρα ώρμησε νά θολώση τό γα λάξιο τ' ούρανοϋ γιά νά πνίξη ιήν λάιιψη τού. Μά τ' άστρρι χύθηκε έμπρός, στό άτέρμονο τής άγάπης καί τής ελπίδας, κι' άνοιξε δρόμα στό ςχυς πού λεύτερο καταυγάζει τήν άνθρίϋσΐότητα αίωνες τώρα καί θά >.άμπϊΐ είς τόν αιίώνα πρός δό¬
ξαν έ.κείνου καί εύλογίαν της κτί¬
σεως.
^αί ή ζ(οή συνε-χίξεται. Ή άγο)-
νία τής γης κορυφώνεται καί ό άν-
θρο>πινος πόνος πληθαίνει. Τό πνεν
μΛτικο σκοτάδι καί ή >|>ιιχική μονα-
ξιά πνίγουν τήν ανθρωπίνη ύπόστα
ση, πού ρρμαιο τοΰ τεχνοκρατικοΰ
έξανδραποδισιμοΰ έξουιθενώνεται.
Είναι σκοτά&ι! Καί οί άγώνίς
ιμας δίδος ΝΙΚΗΣ ,ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
οί καλοί είναι πιά άνάμνηση. Καί
οί άγωνιστές ξοδεΰονται στό δρό-
μο γιά τή θυσία. Καΐ οί νίκες φέρ-
νουν τήν πίκρα τής ντροπιααμέν"ης
ήττας. Καί ό ανθρωπας βαδίζει στό
άγΎοστο ψάχνοντας γιά τήν πύιλη
τοΰ κόσμον, πού γράφει τέλος κι'
άρχή.
Καί τό φώς; Τό φώς, πού 6ρί-
σικεται;
Μήπιος στά παιδκκα μοις δ'νϊΐρα;
Τότε πού λαχταροΰσαιμε τήν Νύχτα
τή Χριστουγεννιάτικη; Πού τα παι
διάστι,κα μάτια μας διάπλατα σΐό
φώς των κεριών, άναξητοΰσαν τ' ά
στέρι τής Βηθλεέμ;
Μήπιος χάθηκε τ' άστέρι στήν
φτίόχεια τής καθημερκνής &ιθίΐά-
λης καί στήν γύμνια τής άδιαίρορί-
«;;
Μάλλ.ον ναί! Τό φώς τοΰ άστε-
ριοΰ είναι ρκεϊ όπως πάντα ήταν.
Άλλά ποίος άπό μάς μπορεϊ νά τό
δή; Ποίος άπό μδς μπορεϊ νά δώ¬
ση απαντήση στό γιατί τοΰ παιδιοΰ
πού γνρεΰει την άλήθεια;
Ό πόλεμος. Ναί φταίει. Καϊ οί
άνθροιποι έξακολοιιθοΰν νά πολε-
μοΰν γιατί φο6ον·τ«ι την άλήθεια
τής είρήνης.
Τα παιδία. Ναί φταϊνε. Καί οί
άνθρωποι ίξακολοτ«θοΰν νά κάνουν
παιδία χο>ρίς νά μποροΰν νά διίι-
σοΐΛ' μιά απαντήση γιατί χάβηικ.ε
τό φώς καί ποϋ πήγε, ένΓώ ξέρουν
καλά πώς τό φώς τό σκοτείνιασαν
αύτοι μέ τα πραγιματικά τους χέρια
Μ' αύτά τα χέρια, ποϋ έσεΐς κι'
έγώ άπλώνουαε ό ΐνας στόν αλλο,
προσμένοντας τό αγγιγμα γιά νά
νιώσουιμε τή ξωή, ποίι κυλάει καί
χάνεται αφήνοντας μόνο μιά μικρή
άλμυρή ήλεκτρική γεΰση στά 6άβη
τού είναι μας.
Καί ζοΰμε τώρα άγνιοστοι μέβα
σ' άγνωστους, ξένοι μέσα σέ ξέ-
νους, άνύπαρκτοι μέσα στήν άνιι-
παρξία τής καθημερινότητας.
Μ' αύτά έδώ τα χέρ«α, πού πλά-
σα,με τίς £ωές μας, άπύ ήλιο καί
χώμα, νερό καί κρασί, μ' αύτά τα
ϊδια χέρια κάνουμε λάσπη καί σ6ύ-
νουμε τή θιοριά τοΰ φιοτός καί τής
οΪΛίθκμένης.
Στραγγίξοντας τόν έαντό μας
στήν προσπάθεηα γιά τή γνώση, έ-
ξουθενώνουμε τόν ά'νθρ<υπο κλέίίον τάς τον την έλπίδα Έκείνοα». Κάθε μερά, κάθε ωρα, καθ" ?- νας άπό μάς δίνει τή (ΐάχη την α- Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ,ΜΙΚΡΐΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙ1ΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙβ Τοθ συνεργάτουμβς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΌΚ ΡΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ κατά διάνοιαν, μέ τό άποτέλεσμο τήν αύτοκαταστροφήν καί αντώ1 των ίδίων, ποϋ παράγονν μέ τα μέ σα, τα όποΐα τούς παρέχουν αί νέ αι σύγχρονοι μρθοόοι τής έπιστή μης και τής έξελισσομένης διαρκωι τεχνολογίας. Άπό τόν τοιούτον άτερμονα νχ κεωνα τότε καί μόνον δύναται ν απαλλαγή ή ανθρωπότης δταν θά έπικρατήσουν επί τής γής τα θ διδάγματα τοΰ Θεανθρώπον. Διότι τα δισεκατομμύρια ποσά τα. όποΐα διατίιθενται διά τό άλο- νέν τελειοποιού,μενον καί άναν«εού μενον διαρκώς δπλοσιτάσιον όμα'δι κης καταστροφής καί εξαφανίσεώς πάσης υπάρξεως επί τής έπιφανε άς τού πλανητου μας, εάν εχρησι¬ μοποιούντο δι' Λρηνικά καί παρα- γωγικά εργα, ήτοι διά τήν εκχέρ- σοκειν καί καλλιέργειαν άπιεράνηων άνεν.μεταλλεύτ<ιΐν έκτάσιείυν πς>ός
έξάλειψιν τής πενίας, άπό τήν ο¬
ποίαν μαστίζονται κοΐ αποθνήσκουν
έκατομμύρια ΰπάρξεων, ή διά την
ανέγερσιν έκπαιδευτηρίων πάσης
καιτηγορίας πρός μόρφωσιν καί έ¬
ξάλειψιν τοΰ άναλφαβηΓΓΐσμοΰ, η
βιά την ανέγερσιν κατοικιών πρός
στέγασιν μυριάδων ένδιαιτωμένων
είς τρώγλας καί ανθυγιεινάς καλύ¬
βας, ή διά τήν εξερεύνησιν τοΰ δια
στήματθις καί την έξάλειψιν των
διαφόρων άνιάτων ασθένειαν άπό
τα δποΐα ΰποφέρει ή ανθρωπότης
καί τέλος διά την ίδρυσιν εύαγών
πνευμα-τικών, φιλανθροιπικών Ιδρυ-
μάτων καί έργοστασίων πρός γενι¬
κήν άπαοχόλησιν, τότ« άναμφιδό-
λως θά παρουσίασεν ό κόσμος άλ¬
λην όψιν καί θά έβασίλευεν επί τής
γής ή εύημερία, ή άγάπη πρός τόν
πλησίον, ή δνκαιοσύνη κοΧ ή Ισό¬
της καί τότ€ καί μόνον θά εύρΜτκώ
μεθα έν ά^μονία μέ τα θεμελιώδη
καιί ΰψηλά διδάγμαιτο. τής Χριστι
ανικής ημών θρησκείας.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΟΤΡΝΙΑΔΗΣ
(ΣυνέχΕ^α ώκ, προηγούμενον)
άλήθεΚΐ δτι ό Λάσκαρΐς, &ν
καΐ εΤχε έκλε,γή κι' άναγορευθή <:Αύ ίτθκράτωρ των Ρωμαίων, στήν Άνία ,Σαψίοτ, δέν στέφβίΐκε τταρά βστερΐ ιάττό τ^ασερα χρόνΐα καΐ σ' δλη ηΰ ιτή την τετρα·:.τίο: όΐ^κησε την έξθμσίο; ,μέ τάν τίτλο ^ο-> <^ΔεσΤΓΟτου» γιά ινα μή προκαλέση την αντιδράση ,τών πολλών κα! διαφόρων άντατταΐ»η ,τών το5 θρόνου. "Ομως, ά Ίνβκίντι ι»ς μέ τό νά τού άΡνΐέται κι' αύτί;/ ,τήν ίδΐοτητα τού Δίσ^τότου καί νά ρωμανικά λοό νά γίνη π'- ιρος, δέν μπορούσβ νά σημαίνη πΐρ' ιδτι Οεωοούιβε Τον τ^λευταΐο μόνον ν^ ιμ^μ»ν μονάριχη τής Ρυμανίας κϊι ,Ρωμαΐθν αύτακράτορα καΐ δτι ή έ- ιττωννμίσ καΐ ό τΐτλος Λύτοκρατοοία ϊνώ κα^ιστε,ροοσε τή στέ τού γεριμαν°0 Φρεΐ6ερίκθϋ Β', Δ;ε δτι δλοι οί ΧΡιστΐανοΐ ήγε εΐχαν Ιερή υποχρεωθή νά ύττε άκόμη καΐ μέ σταοοοψο ιΐ>!α, τή,,, νέαν λαπνϊκήν «Ρωμακήν
ρίαν τής Ανατολάς» τΐ«0
οΟΈε λίγο οΰτε ττοΛύ, δτι
,:ννοοΰσε τόν Λατΐνο μονάρχτν Γηί
Κωνσταντΐνθι— όλεως, «Ρωμσί% Αύτο
ικράτορο» καΐ ιμάλιστα μέ πρωτείσ
,-'ναντι δ*λων των Χριστΐαΐνών ήγβμό*
νων Ήτοον όλοφάνίρο δτι
,νά συγκροτήση, |ΐέ
,τής διαμελισμέντις Ρωμανίας, μ^ά
ι«Ρωμαιολατιν>κή» αίτοκιρατορία, <4ν τίρρθττη· τής «Ρ«ιμαιογεριμανικήις». ΟΙ τηρώτοι πού ιμυρίσβηκαν χά σ<έ ι3ιά τοι> ή:κχν οί
ΐτο:ρσκολθ(Λούσαν μέ στανρωμίνα
ΑΟτοκράτωρ τής Κωνσταντίνον ι ι?»·α τήν τιΐΡαγμστοΐττοίησή τ<ν«ς. άττλή φεν(5κη. ' |3' αφηναν νά ξεφι/τρώσΐι ϊνατ |σχι>
Ό γερμανός αύτοκράτωρ φίλιτπιθς ' ,οός λατΐν°ς «αύτοικράτωθ τών Ρω
Σουηδός, άνδρας τής κόρης το0 ' ιμαίων» στήν "Ανατολή, ι>τοστηρΐζόμΐ:
Ίσαακίου Β' Άγγελον, ΕΙρήνης, κι'
Ο διάδσχός τού φρειδερίκος Β' 5έν
ιεΙΒαν ;ιέ καλό μάτι την ίίττο—τη α*τή
—ο<λιτΐ'<ή τοο Μνοκεντίου. Ώς τόσο. ' ι/'ς Ι ι τόν Πάττα καί τη Λύση, ι^ά νά διεκδικίϊση δσα άποκό ιΐσσ^ ι3~ό τόν διαμελισιμό τής ή ο ο ς ^<ίιλιΐς φ^ρές καλυτέρα ϊ«ας τού καΐ, ί—ι<|κχνειθικά τουλώχΐ- ' ι/ός «ρωμαΐδς αύτοκράτυρ», στον, ττθ°<»τατειιόμεν«! τού, αποφυγήν ' ι3»ύμενος άπό τούς δι/τΐκθύς κι' άν! ινα δημιθυργήσοιν ζιίτη,μα Δέν «ίπτ» ' σχυρος να τούς δ'οομψ^δητήσΐ) τα ά ^ιλειΕται κιαΐΐ να δωχιε μερικάς κσθηθι.· ι7τΊχτ^μοιτσ τους. Στά 1220, ό 'Ρνε- έξηγήσεΐς στόν πρώτο ή στό ' ,τό; βάθλος στήμ Κωνσταντινούπτολη ' ι5ιατάχθι>κε νσ ττραδή μέ τό ττράσχημα
ιμα τή? ύττογραφής μ'άς έμπ ρική·;
αύμδαοσης, σέ πλήρη αναγνωρίση τόν
ΤΟ "ΣίΙΜΑ ΑΑΚΙΜΩΝ.. ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Μετά την ελληνικήν κατοχήν τής
Σμύρνης κατά τόν Μάϊον τοΰ 1919,
έπειδή οί Μεγάλες Δυνάμεις δέν έ-
πΐ'τρέπαν* την στιρατολόγηση άπό
τίς έλληννκες άρχές των Μικρασια-
τών, Ι&ρ,ύθηκε στή Σμύρνη, μιά ή-
μιστρατκοτΐική Όργάνωση των Νέ-
ολ', τό «Σ·ώμα Άλχίυ.(»ν», μέ σκο-
πό ακριβώς τήν υποβοηθήση τοΰ
έλληνικίιΰ Στρατοΰ κατά τήν έκ-
πλήραχίη των δια>φόρ<ον άποστολων ,Ο ΠΛΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΚΡΕΛΛΗΣ (1) ώς "Αλκιμος τον, στούς τόπους έκείνους. Πλη- ροφορίες γιά την Όργάνωση αυτή δημοσιεύθηκαν πρό τινος στήν εφη¬ μερίδα «Τό θάρος τής Ίωνΐας» (φύλλον 26 Μαρτίου 1969), πού έκ- δύδει ό κ. Ιωάννης Διαμαντάκης, δ οποίος υπήρξε καί ενας άπό τα μέλη τοΰ πρώτου διοικητιαοΰ σι>μ-
βουλίου τής Όργανώσεοις.
Σύμφωνα, λοιπόν, μέ τίς πληρο-
φορίες αύτές, τό ιΣώμα Άλ.κί-
μΐι>ν» ίδρύθηκε κατά τόν Ιούλιον
τοΰ 1919 μέ προκο'&ονλία μαθητών
των άνΐβτέοων τάξεων τής Εύαγτε
λικής Σχολής καί των Λυκείων
τΓιαννίκη» καί «Άρώνη». Τήν όρ¬
γάνωση καί διοίκηση τοΰ 2ώματος
ανέλαβε ό καιθηγητής τής γυμναιστι
κής τής Εϋαγγελικής Σχολ.ής Γε¬
ώργιος Λειονίδου, μέ συμπαραστά-
τ«ς τού έπίλεκτες προσωπικότητες
τής έλληνικής κοινιονίας τής ϊαΰη-
νης.
Τ-> ,'(7)το· διοικητ4κό τ>«μ)6ούλιο
σνμπληρώθΓ)κιε άπό τούς κάτοιθι:
Πρόιεδρος Μιλτιάδης Σίίζάνης,
διευθυντής τής εφημερίδος «Άριμο-
νία», άντιπρόεδρος Αντώνιος Άθη
νογένης δικηγόρος, ταμίας ό Όλ-
λανδός ύπήκοος Βαντιερξέ, σύμβου-
λοι οί Χρήστος Άθανασούλας, Ι¬
ωάννης Διαιμαντάκης, Κΰρος Αλε¬
ξίου καί Στ. Κοντορούσης, έ'μπο-
ροι καί βιομήχανοι, Άναιστάσιος
Γιμηκάπουλος καί Κων. Ελευθερία
δης, ίατροί.
"Βμβλημα τοΰ Σώματος ΆλκΧ-
μΐον ήτο δ Δικεφαλος Άετός.
Ό διευθυντής τής «Άρμονίας»
καί πράεδρος τού Σώματος Μιλτιά
δης Σεϊζάνης, συνέ&εβε τόν Ομνο
των Άλκίμιον, ώς κατο)τέρω καί
τόν έμελοποίησε ό Σμυρναϊος μου-
σικοσυνθέτης Δημ. Μιλανάκης.
ιδεύτερο, πάντως ή τταροπτέρα π°λιτ
κή τού ύιτήιρξϊ έττιφυλακτική.
Ό διάδοχάς τού 6μως, στόν ιταητ
•ίό θρόνο Όνώριος Γ' έγκ,αΐνίασε ά- ' ρωμαϊκόν τίτλων τού
,ναοφανδόκ δ^ιτοόσαιΐη; πολιτική. "Αρχι >τ0ς Νικαίας Στό εττίσηιμο κεία »ο
Ι ,σε νά χρΐρ'μοττθ[€ΐ έ.ττίσηιμα γιά τή ιτ0? "ιικ^ης ό Θεόδωρος Α' Λάσκχ
' ,ϊήιλωση τής λατΐνικ.τ>ς Αύτοκρατοριος ' ο1^, άναφέρεται «Θεόδωρθς,
(τής Κωνσταντινουττόλΐως, τήν έττωνν |ϊν Χοιστώ τώ βεώ Αότοκράτωρ τόν
',μία «Αύτοκρατορία τής Ρωμανίας» Ρωμαίων καΐ Αύγουστος έ? ύ&ί, Κο
"ΕΙσΤ{ψε στή Ρωμη τόν τρίτο Αατϊνί
,μονάρχη, Πέτρο ντέ Κ°υρτ£.ναί «αϋ- ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΙ.ΝΑ
Στή γωνιά μος νόκχινο
τ' άναμμένο τίάχι.
ΤοΓ'<ρες χιόνι πεφτουνε στό παριιθυράκι. Όλο άτόψί· Εάγρυπνο μένει τό χωριό Καί κτυπά Χριστοΰγεννα τό χαμπιναριό, "Ελα, Έσύ πού άρχάγγελοι Σ' άνυμνοΰνε άπόψε. Πάρε άπό τήν πίΐτα μας ποΰ εύωδια καί κόψε. "Ελα κι' ή γωνίτσα μας καρτερεϊ ναρίΐής. Σοΰστρωσα, Χρυτοΰλη μου. γιά νά ζεσταθής. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΘΕ3ΟΦΙΛΟΥ ΓΚΠΤΙΕ Μαΰρος οΰρανός, χιονισμεν' ή Γή χτύπα χαροόμενα μί Χριστός Γεννάται. Ή Ππρθένα [Μάν>α
σκύβει σΐό παιδί της χαρωπή.
Παγώνει τό ψυχρό χορτάρ»
τό άγαπημένο βρέφος Ίησοΰν·
τα ζωντανά τήν ά'χνα τους φυσοΰν
λιγάκι ζεστασιά νά ά
Τή στέγη κρΰσταλλο σκεπάζει
Μ(» πάνω της ανοίγη ό ούρανός
κι' άσπροντυμένος των άγγελων ό
[ό
Μέ πατριωτιβΜΟτατα δρθρα οί έ-
φημερίδες τής Σμύρνης παρώτρ,υ-
ναν τ.αύς νέους νά έγγραφοϋν στό
Σωιμα των Άλκίμων.
«Σείς οί Σμυρναϊοι βλαστοί,
I-
γροιφαν, θά χρησ*μοποιηιθήτ€ είς
τάς κενάς θέσεις των ύπαξιωματι-
κών έν τώ Στρατψ, άλλά καί πολ-
λοί, οίτινες εχουν ώριμον ήλωαβν,
θά σάς μιμηθοΰν καί θά έγγραφοϋν
έθελονταί. Αί Μεγάλαι Δυνάμεις,
ώς είναι γνωστόν, άπηγόρευσαν
τήν πρόσκλησιν πρός κατάταξιν ή-
λικιών ικ των Μικρασιατών. Ούτω
τόσον ημείς οί κατατασοόμενοι είς
τό Σώμα Άλχίμων, όσον καϊ οί
προσερχόμϊνοι ώς έθελονταί, θά δεί
ςετε δτι είσθε αξιοί τής ελευθερίας
καί μεθ' ύπερηφανείας θά εϊπετε
είς τούς έξ Ελλάδος έλευθερω-τιάς
μας, ίίτι δέν ΰ<ηερ.εΙτε τούτοιν καί έφά,μιλλοι πρός αύτούς θά φανήτε». Κατετάγησαν άμέσοις 300 νέοι ιής Σιμύρνης, οί όποίοι καί συστή- σιχνε τόν πρώτον λόχον, πού διαιρέ- θηκε σέ ένωμοτίες κχιί διμοιρίες καί έφοδιάσθηκε μί οπλα. Ή έκπαίδευ- σή τους άρτια, περιελάμ,βανε σκο- ποβολή, ίππασία, λογχομαχία καί άλλες άσκήσεις. Ή δρκομιι>σία τους ΐ;γινε μέ κά¬
θε πανηγιιρικότητα τόν Άπρίλιο
τοΰ 1920 στό στάδιο τοΰ «Απόλλω¬
νος» καί μέ την παρουσία χιλιάδίον
Σμι«>ναίο)ν, πού τούς ραίνανε μέ
λοτ'λούδια. Επί κεφαλής ήταν ό έ-
θνομάρτυς Μητροπολίτης Χρυσό-
στομος. "Ορκος τους δ σπαρτιατι-
κός: «Ού καταισχυνώ δπλα τα ίε-
ρά...».
Ό δμνος των Άλκίμων τής Σιμύρ
νης, ποΰ τόν παρα?Λΐμ6άνοι>μιε έπί-
σης άπό τό σχεηικό δημοσ£ευμα
τοΰ «θάρρους τής Ίωνίας», ελεγε:
«Τής Ίωνίας "Αλκιμοι, πι»κνώ-
σατε τάς τάξεις. Κι' έμπρός μέ
πόδ«α φτερο>τά, μέ χέρια σιδερένια,
σηά στήθη σας τα ψλογερά, φυλά-
ξετε δλοι πιστά, τα λόγια τού τα
ίερά τοΰ δρκου σας γροϊμμένα.
Μέ τήν σημαία ύ^ιηλά, κατ)ώς τα
μέτωπά σας, νά μή ξεχνόπιε ή Πα¬
τρίς, πώς εχει τ' δνομά σας, γρ«μ-
μένο στό βιβλίο της, μέ γρ^ιμιμα·τια
χρυσά.
"Οταν ή σάλπιγξ αΰριο, κοντά
της σάς φωνάξη, τής Ίωνίας Άλ-
νιμοι, γιά νά σάς παραιτάξη δπου
ή Δάξίΐ καΐ Τιμή τοΰ Γένους σάς
προσμενει, συσπειρωθήτε εϋθαρσεΐς
δαφ νοστεφανωμέναι.
Τόν αρκο τόν προγονΐίίό, ^χονιας
σύνθημά σας, μέ γτιμνο>μένο τό σπα
θί καί μέ αίμα γιά μελάνι, στήν Ί-
«■τορία γράι|»ετε καί σεΐς τό δνομά
σας.
«Χαρά γιά τήν πατρίδα τού σ'
εκείνον ν' αποθάνη».
Βέ&αια, μετά τήν κανονική στοα
τολόγηση άπό τίς έλληνακές στρα^
τιωτικές άρχές των Μικρασια,τών,
άπό των μέσων τοΰ 1920, ή κινήση
τοΰ Σώματος των Άλκίμων τής
Σμύρνης άτόνησε.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
(1) Γιά τάν Παναγιώτη Μ·κρέλλη
ι5Α. σχετικό δημοσίίυιμα τού Ν'ίκίχι
ι ,Ε. Μη,λιώρη^ στήν έφΐμ«ρίβα «Πρθ*τ<ρυ Ι ιγ'κός Κόαμος» τής 6.5.56. ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ Έθνική αύτόχρημα ή αποστόλη τής <'Ειθντκής Μνημοβύνης» διά ' τύν έξ Άνατολών Έλληνιομόν. Συνίσταται δέ αυτή είς την διάσο) σιν καί περιστιλλογήν των υφιστα¬ μένων εισέτι κΕΐμηλίων τής 'Εθνι- κής Κληρονοιάας τούτοτι, ώς καΐ στοιχείον άναφερομενων είς την λαογραφίαν τα ηθη καί τθιμα καί έν γένει οικονομικήν καί πολιτιστι- κήν δράσιν αυτού είς τάς αλησμο¬ νήτους πατρίδος καί διά συγγρα- ςρης καί σχετικών άκόμη έργων, διά την πραγματοποίησιν των όποί ών εχει ήδη προκηρύξει διαγωνι¬ σμόν μέ σημαντικιότατα επαθλα, προήλθε δέ, πρό ημερών είς τάς δέ ούσας ένΐργειίας, διά τοΰ πρόεδρον της κ. Ν. Μανούση, Άντιπροέδρου κ. Κ. Γιαβάσογλου καί ταμίον κ. Σωικρ. Σινανίδου, παρά τώ άνα πληρΐΛτή 'Τπουργώ τής Προεδρίας τής Κυβερνήσεως κ. Άγαθαγγέ- λιο καί ταίς αρμοδίως 'Τπηρεσίαις τοΰ 'Τπουργείον Οίκονομικων, διά την απόδοσιν είς αυτήν των άρχεί ών των οίκείων έ%τψ.ηγΐΐ9Ηον έπιτρο πών τής ανταλλαξίμου περιουσίας, τα όποϊα θά διαφυλάξη είς ειδικώς πρός τουτο έναικιασθησύιμενον οϊκη μα. Άλλά άποβλέπουσα είς τήν εΰ ρυτέραν έξυοΐηρέτησιν καΐ έξύψο>-
σιν τής πνευματικάς ζωης καί στάθ
μης τοΰ Μικρασιατικοΰ Κόσμον, έ
πέτι·χε, μεταξύ άλλίον, νά έξασφα
λίση άπό τό "Ιδρυμα Κρατικών 'Τ
ποτροφιών (ΙΚΤ) πέντε ΰποτροφί
άς, είς 6άρος τής Ανταλλάξιμον
Περιουσίας, δι' απόρους καί έπιμε-
λεΊς σπουδαστάς, όίριρενας ή θή¬
λεις, τέκνα προσφυγικών οίκογενει-
ών καταγομένχον έ« Μ. Άσίας, Ά
νατ. Θράκης καί Πόντου, πρός συ
νέχισιν των σπουδών των. Ός τυγ
χάνει γνωστόν ή «Έθνική Μνημο-
σύνη» τής οποίας Ιδρυτής καί πρό
εδρος διετέλεσεν δ άλησιμόνηιτος
Σταύρος Νικολαΐδης, πρός τιμήν
καί μνήιμην τοΰ όποίου ή θέσις πα-
ρέμενε κενη επί διετίαν, άπέκτη-
σεν ήδη νέον Διοικηιτικόν ΣυμΛού
λιον άπαρτισθέν άπό τούς πλέον έ>-
πΊλέΐκτους καί διακεκρ<(μένους έκ- προσώπους των προσφύγίον, ώς εί ναι οί κ.κ. Ν. Μανούσης, Πρόε 'δρος, Χρ. Σολομωνίδης καί Κ. Για6άσογλου, άντιπράεδροι, Άριστ Κο)νσταντινίδτ)ς, γ«νικός γρθκμμα- τεύς, Σωκρ. Σινανίδης, ταμίας καί Γ. Γεωργιάδης καί Φώτης θύλ κέρογλου, σύμδουλοι. Η ΕΓΚΤΚΛΙΟΣ Ή σχετική έγκύκλιος τής «'Εθνι κης Μνημοσύνης» διά τάς ύποτρο φίας ϊχει ώς ακολούθως: ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ>
Όιδός Νίκης 25 Τηλ. 229.708
ΑΘΗΝΑΙ Τ.Τ. 118
Α' Άπαιτο-ύμενα δικαιολογητικά
άπόρων καί έπιμελών σπουδαστών
άρρένο>ν καί θηλέων, τέκνων προο
φυιγΐΛθών σίκογενειων, καταγομέ-
νων έκ Μ. Άσίας, Άνατ. θράκης
καί Πόντου, επιθυμούντων επιδίω¬
ξιν ΰποτροφίας είς 6άρος τής Αν¬
ταλλαξίμου Π£ριο"σίας, πρός συνέ
χισιν των σπουδών των, μέσον τοΰ
Ίδρύματος Κρατικων 'Τποτροφιων
(ΙΚΤ).
1) Αίτησις αχετιική τού ύποψη-
τρίου ή Γονέως τοί>, μετά ονγκε-
κριμένης άναφοράς των σννημμέ-
Συνέχεια «Ις την 6ην σελίοα)
[χ
μέ τούς βοσκούς τή Γέννηση δο-
[ξάζει.
(Μεταφράση)
Μ.
Ή εφημερίς μας εϋχεται
είς τούς Συψεργάτας, Συνδρομητάς καϊ
Άναγνώατας της
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΝΙΚΟΥ ΑΔΑΛιΟΓΛΟΥ
ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Πολεμικές Ισ-τορίεζ τού Βορειοηιττε! ρωΐΐικθθ Μετώητου 1940 - 1941
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Έλλάδα είναι τό ό'νομα τής μι-
κρής χώρας πού κατοικείται άπ<Ί μεγάλο λαό. "Ονομα πού μάς έχά- ρισαν ενδόξου πρόγονοι έδώ κ<χί τρείς χιλιάδας χρόνια, ΐνόαλμα θαυ μασμοϋ γιά την άν&ρ,εία της και σύμβολο τού πολιτισμοϋ και τής ε¬ λευθερίας γ»ά τα εθνη τής γής. Και πέρασαν λαοί και εθνη και έ- πολιτίσθηκαν άπό την άθάνατη αυ¬ τή χώρα τοΰ Περικλή και τοϋ Μ. Αλεξάνδρου. Ποτέ δμως κανένας λαός δέν είχε την θρασύτητα νά όνειρευθή νά κι«ματίση ή σηιμαία τού στήν αίώνια άμαρφιά και λάμ- ψη τής Άκροπόλεώς μας. Και διά λεξε κατάλληλο τό 1940 νά παίτήση τό πόδι τού στό Ιερό χώμα τό "Ε- θνος πού χρείοστοϋσε εύγνωιμοσύνη καί τ*μή στήν άθάνατη Έλλάδα μας. Καί νόμισε μέ τοαις μυριάδες μελανοχίτιονές τού θά σκλαδώση έναν άδούλωτο λαό μέ μυριάδες παλ μούς λευθεριάς καί πολιτισμόν. Κι' εμπήι»ε κι επροχωρησε σάν καιτα- κτητής μέ τούς Άλπινιστάς, τοΰς Λύκονς κα ίτοΰς Κενταύρους, ώσπου έφθασαν οί άκρΐται τής άθάνατης χώρας γιά νά φράξουν μέ την καρ διά καί τα κοριμιά τους τόν δρόμο στόν εχθρά. Σάν "Ελληνας άλη- θινά θαυμάζιο αύτούς πού κάνανε- τα μεγάλα κατορθώματα στά χιο- νισιιένα Βορ.ειοηπε·ιρωτι.κά βοννά, άντικρύζοντας άγόγγυστα τίς θυελ λώοεις έπιθέσεις χοΰ έχθροΰ καί τίς τραμερές καιρικές συνθήκες τού χει ιμώνα. Μέ τέταια ψυχή δέν μποροϋσι παρά νά έπιβληθοΰμε στήν ΰλη καί νά ξαναγράψοι<με καινούργιες σε- λίοες της ίστορίας μας. Έλλάδα, πατρίδα μας γλυκειά. Τ' ό'ναμά σου εγινε θρϋλος στόν κόσμο, άπό τούς λεβέντες, των Βο- ρειηπειρωτικών βουνών... Τα παιδία σου άπό τό Ί6άν, την Μάροδα, την Πίνδο καί Καλαιμδ, ΣΥΝΕΧΕΙΛ: Είς τΐ·ν 4ην σ»λ. Διηγηιμα - άοττρατττή ΑΝΑΜΝΗΣΗ Τού συνεργάτου μας κ. ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Την γνώρισα σ' ενα «μποΰμ». «Μπούμ» είναι έ'να εί,δος πάρτυ των νέων. Μποροΰν δμως νά λάβουν μέ ε>ος καί μ/εγάλοι. 'Εμένα, κάποιος
φίλος μέ εΐχε καλέσει. Πηγά. Στήν
άρχή ύπήρχε ψνχρόν περι6άλλο<ν. Μετά άρχισαν οί πρώτοι χοροί. Ή άτμάοχραιρα ζεστάθηκιε. Ό φίλος μου μοΰχε δώσει ενα ποτήρι γειμά- το ούίσκυ καί παγάκια. Άκοκμπη- οιμένος κυττοΰσα τα ζευγάρια νά χορεύουν. Δέν συνήθιζα νά χορενοι. Έξ άλλον, οί περισσύτεροι ήταν ζευγάρια. Έγώ ήμουν μόνος. Μοΰ αρεσε νά τούς βλέπω νά χορεύουν. Αύτοι οί νέοι, αυριο θά ήταν —για- τί δχι;— ή νέα κοινωνία. Κα'θηγη- ταί, μηχανικόν, δικηγύροι, γιατροί, νομάρχες, ΰπουργοί... Έκείνη, καθόταν σέ μιά γωνιά, είχε φορέσει έ'να χαμόγελο σία χεί λη καί παρακολονιθοϋσε, δπιος έγώ. Ήταν ομαρφη. Μοΰ αρεσε, γιατί τό μακιγιάξ της ήταν διακριτικό. Πρόσιεξα τα δάκτυλά της, πού κρα τιθΰσαν έ'να ποτήρ* ποτό. Μακρνά, λεπτά, άριστοκρατικά. Κάποιος την πλησίασε καί σκύ- βοντας την ρο>τούσε κάτι. Κίνησε
άρνητικά τό κεφάλι της, χαμογε-
λώντας πάντα. Την είχε ;—οσκ.αλρ-
(Συνέχε>α *ίς τήν 4ην
Ν . Κ/ ΛΙΙΛΙΙΚΊΙΚΙΪΣ '!, ΟΚ.ΙΣ -■■——-=
ΜΌΡΠ'νΟ ΛΝΛΓΝί^Μλ
Ι 9ΗΣΑΫΡΟΙ ΤΟΥ Κ'ΑΙΠΙΟΓΛΟ
Ό λιλνολ*.»:
.λ: ' ■ΑΗΡΟΤΤΤΟ'ϊ 1ΚΛΛΒ< 303ον Ό Δανιήλ Κοκκαλάς καί ή άδελ φή τού ή Άνθκα, παρηκολούθησαν άπό τήν έξώπορτα τοΰς μουσαφιρέ ούς τους, ως πού χωνεύτηκαν στό κατράμι τής νύχτας. "Τστερα ή Ά νίκα άνέ'βηκε πάλι στό Σαλόνι. Ό Κοκκαλάς κλειδαμπάρωσε τή πόρ- τα καί πήγε νά συναντήση την ά- δερφή τού. Τή βρήκε νά κλείνη τα παράιθυρα. Στάθηκε στή μέση τής καμάρας καί τήν καμάρωνε, σφυρί ζοντας τήν πρώτη στροφή άπό τό μάρς τοΰ Ρήνου. Έκείνη τόν κοίτα ξε χαμογελώντας: —Κεφάτο σέ βλέπω άδερφέ μου, τοΰ εΐπε καί τόν πλησίασε. Ό Δανιήλ, την £πιασε άπαλά ά¬ πό τούς ώμους, βύθισε τα ιμάτια τού στά δικά της καί τής άπάντησε. —Είμαι πράγματι στά κέφια μου, γιατί ή σημερινή μερά πήγε καλά καί θά μοΰ μείνη άξέχαστη! Χμ, εκανε ή Άνίκα καί κούνησε τό κεοράλι της. Άν έννοεϊς τή γνω ριμία των καινούργιων φίλων πού κάναμε άπόψε καί τίς άποφάσεις πού πήραμε μαζί τους, πιό καλά νά περιμένης τ' άποτελέσματα των ένεργειων πού θά κάνουιμε. —"Οποια καί νά είναι αύτά, δέν θ' άλλάξουν την ίστορία, που γρά φτηκε έτοΰτο τό βράδυ έδ<5 μέσα. —Μεγάλη σημασία, βλέπω δί νεις σ' ενα τυχαίο περιστατικό. —Άιμ έΰώ είναι! Ουτε τυχαίο, οΰτε ασήμαντο ήταν αύτό τό περι¬ στατικό πού λές. —ΙΙολύ μυστήριο κρύ&ουν τα λό για σου άδερφέ μου, έ'κανε ή Άνί κα καί κοίταξε τόν Δανιήλ έρευνη τικά. Έκείνος σοβαρεύτηκε καί δέ τής άπάντησε άμέσως. "Εκανε μιά 6άλ τα στή καμάρα κι' υστερα στάθηκε πάλι μπροστά της: —Ξέρεις, τή υώτησε πώς άπόψε είχες τή μεγάλη τιμή νά δεχθής στό σπίτι σου, τό Σουλτανο τής Τοιιρκίας Μαχμοϊη: τόν Β'; Ή Άνίκα δέν τόν πκπεψΓ. Μή μοϋ τό λές, εκανε καί γέ- λασε. —Καί δμως ϊτσι είναι τής άπαν τησε. Μέ τό δνομα «Ντόκτωρ Μέν τένογλου» γνώρισες τόν Πατισάχ! Ή Άνίκα ιμισόκλεισε τα μάτια της καί προσπάθησε νά φέρη τήν εΐκόνα τού στή μνήμη της. "Τστε ρα ίτρεξε καί κοίταξε προσεκτι- κά τό πορτραΐτο πού ήτανε στημέ νο στό καδαλλέτο. «Τού μοιάζει» μονολάγησε. —Μην άμφιβάλης, τής εΐπε άπό τή θέση τού ό Κοκκαλάς. ΕΙχες μουσασρίρη τό Σουλτανο άπόψε. Ή Άνίκα δάγκωσε τα χείλη της, κατέδασε τό κεφάλι καί προ- χώρησε σκεφτική ώς τό πιάνο δπον στάθηκε καί εσυρε τήν άνάστ,ροφη τοΰ δεξιοΰ της χεριοΰ άπάνχο στά βσπρα κάκκαλα. Ήχησε μιά έκνευ ριστική συγχορδία, μ' δλους τοΰς μουσικοΰς φθόγγους. —Καί οί δ,λλοι, ρώτησε, έκείνοι πού τόν σνναδεύανε ποιοί ήτανε; —Οί δυό νεαροί, Μπεόπονλα τής έιμπιστοσύνης τού. Καί οί αλ· λοι, κατάσκοποι τοϋ Χαρεμιοϋ, σταλμένοι άπό τό Μποσταντζήμπα- ση μαζί μέ όιλλους στά θεραπειά σήμερα, γιά νά παρακολουθήσουν τό Σουλτανο. Ή Άνίκα ζαλίστηκε καί χλώμια σ«·. Ό Δανιήλ πού όπως εΐπαμε, στέκονταν μακρυά της, δέν τήν πρό σεξε καί συνέχισε. —Θά μ έριοτήσης τώρα πώς τα εμαθα αύτά; Είναι φυσικό καί θά σοΰ λύσω τήν άπορία. Θά σοΰ έ- ξηγήσω άκσμα, πώς τα κατάφερα νά 6άλω τό Σουλτανο μέσα στό σπίτι μας, γιατί όπως σοΰ εΐπα, δέν μπήκε τυχαία. Ή Άνίκα, πού δέν ήταν άπό τίς γυναίκες πού τα χάνουν εδκο- λα, συνήλθε γρήγορα καί ξανα- βρήκε τό κέφι της. Χαιμογέλασε καί πληστάζοντας τόν άδερφό της τοΰ εΐπε: —ΕΙσαι καταπληκτικός. Έκεϊνος σήκωσε τούς ώμους τού καί άνοίγοντας τα χέρια τού τής ά πάντησε χαμογελώντας κι' αύτάς: —ΕΙμαι άντάξιός σου άδερφοΰλα μου. Καί πρόστεσε, μά κάθησε, νά τα κου6εντιάσουμε. Ή Άνίκα επιασε τή μιά γωνιά τοΰ καναπέ κι' ό Δανιήλ τήν άλλη. —"Οταν, ήρχισε, εστειλα στό Χαρέμι τό ΰπάμνημα, είχα πολΰ λί γες, έλάχιστες πιθανότητες πώς θά εφτανε αύτό ως τα χέρια τού Σοιιλ τάνου, αν καί γιά νά ξεγελάσχο τόν Κισλάραγα θά θυμάσαι, τό εστει- λα μαζί μ' έ'να καραβάκι, γιά τό Διάβοχο. Πέρασε καιρός άπό τότε καί δέν είχα μάθει τίποτα γιά τήν τύχη τους, ως πού έσΰ μοΰ εΐπες έ δώ καί λίγες μέρες, πώς ή φιλενά- δα σου, ή γυναίκα τού πρεσδευτή •τής Γαλλίας, σοϋ έμπιστεύτηκε τήν πληροφορία πού είχε ό αντρας της άπό τούς άνθρώπους τού, πώς τό ΰ πόμνημα έκε'ινο είχε φθάσει στά χέ ρια τοΰ Σουλτάνου, πώς τοΰ Ικανε ζ'ωηρή έντύπωση καί πώς ζητοϋσε νά γνιορί<τη τό συντάκτη τού, γιά να χθΰ αναπτύξη καί προφορικά τίς σκέψεις τού πάνο) στίς μεταρρυθ- μΧσεις. Ή ούρανοκατέθατη καί σπουδαία αύτη γιά μενά πληροφο¬ ρία, μ' ίκανε νά σκετρθΛ τόν τρό- πο μέ τόν όποϊο θά κατόρΟ<ονα νά ελθω σ' έπαφή μέ τόν Πατκΐάχ μα κρΐ'ά αμ«ος άπό τό Σ εράϊ, δπου καί οί τοιχοι εχουν αΰτιά. "Ηξερα, πώς στό Σουλτανο μας, άρέσει νά ηλϊ- κατεύεται μεταμφιεσμένος μέ τό κόσμο, γιά ν' άκούη μέ τ' «ύτιά τού τίς γνίδμες τού πάνω στίς μεταρ- ρυθμίσεις πού κάνει καί τά ζητή- μ(ΐτα ποϋ τονε βασανίζουν. "Ηξε- ςια άκόιμα, το πάθος τού γιά τήν κα λή μουσική. Σκέφ-θηκα λοιπίιν νά 6ρώ τρόπο νά τύν κάνχο νά ?ρθΐ| ο ϊδιος, άπό δική τού πρωτοβονλάα στό σπίτι μας, άντί νά τόν έπιοκε φθώ έγώ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ "ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,, Μυθκττόοτιμα γιά παιδία, τό όεύ τερο τιής μικρ«σιατικ.ής τριλογίας έ'ικιδοση Γ. Βλέσσα, Χρικτοσπηλιώ- τκτσας 9, Άθήνα, σελ. 224, μέ πολλές είκόνες καί καλλιτεχνικό έ- ξώφυλλο. δρχ. 70. (Τό πρώτο τής τριλογίας, τό μυ θκττόρημα «Τόν Καιρό τοΰ Πάλαι ολόγου», σελ. 240, 1967, εσημείω¬ σε μεγάλη έπιτΐ'χία). 2 τά 6ι6λιοπο)λεία Αθήνας καί έπαρχιών. "Οταν είς ι* περιοδικόν τιωτική καί Ναυτική Ήχώ» ήρχισα | νά δημοσιεύω περικαπάς τής «Τρεμ πεσίνας», ό στρατηγός κ. Θρ. Τσα καλωτος, απαντών είς τ' άναφερό μενά έν αυτώ περί τής συνσμιλίας μας είς τήν Στρ. Λέσχην Φρουράς "Αθηνών, απέστειλε τήν κάτωθι επι στολήν πρός τό περιοδικόν: Άγαπητή «Στρατιωτικαι καί Ναυτική Ήχώ», Εδιάβαζα στύ προηγούμενό σου '~αν φύλλο υπό τύν τίτλον «Οί Κρήτες "τΡ°ς τ° &ε° στή μάχη τής Τρεμπεσίνας» τό άρθρον τοΰ συναδέλφου άντισυν- ταγματάοχου κ. "Ι. Βερνάρδου, ά- σαν Άπό τήν έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοΰ σννεργάτον μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Λεπτομ.ε.ρής περιγραφή τής όράσε διελύθη. ως τής Τ Μεραρχίας - Κρήτης —ΙΙολύ καλά, πηγαίνετε! είπεν κατά τόν πόλεμον 1940 - 41, επί έν τέλει ό Σνν)ρχης Τσακαλώτος. τή βάσει: "Επισήμων Έκθέσεων Έγώ δ" εφυγα μέ τύ θάρος είς πεπραγμένων, Πολεμικήν Ήμερο τήν ψυχήν, ότι τεραστία κατηγο- λογίων πορειών καί έπιχειρήσε- ( ρία είχεν άαΐαγγελιθή κατά τής Τ ών, αύθεντικων στοιχείον έξ έ- ! Μερα,ρχία,ς - Κρήτης, πιστολών "Αξιωματικών τής Με¬ ραρχίας καί των προσωπικών ά- πομνημονειιμάτων τοΰ συγγραφέ ο>ς, ώς Διοικητοϋ τοϋ 1)43 Τάγ
ματος τής Μεραρχίας.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Μίαν ημέραν τοΰ ετους 1943, ό¬
τε ΰπηρέτουν ώς ταγιματάρχης είς
τό "Ανώτατον Στρατιωτικόν Συμ¬
βούλιον, επί γεριμανωιής κατοχής,
έΐκληθην καί παρονσιάσθην ενώπιον
τοΰ τότε σννίρχου πεζικοϋ κ. Τσα
καλώτου Θρασ. είς τό Γραφείον
τοΰ Διευθυντού τής Στρατ. Λέ-
σχης Φρουράς "Αθηνών Συν)ρχου
ΙΙυρ)κοΰ κ. Βλαχάβα Εΰθ., επί πά
ρονσία δέ τοΰ δευτέρου τούτου, ώς
καί τοΰ Άντ)ρχον Πεζ. Τζίμα
Κωνστ., ό πρώτος μοί απηύθυνεν ά
νευ προοΐιμιίον τινός την εξής ε,ρώ
τησιν:
—Διατί, κύριε Βερνάρδε, διελύ¬
θη ή Μεραρχία σας;
Όμολογώ δτι έ'μεινα εμβρύντη-
τος διά πολλούς λόγους, τούς όποί
ούς θά προσπαιθήσω νά έξηγήσω.
Ήσθάνθην νά φλογίζεται τό πρό¬
σωπον μου, ώσει νά έρραπίσθην...
Ίσχυρά αγανάκτησις ώγκο>σε τά
στήιθη μου καί μέ απότομον, θά ε
λεγα αυθαιδες ΰφος, άπεκρίθην είς
τόν κ. Τσακαλώτον:
—"Εχετε λάθος! Ή Τ Μεραρ
χία δέν διελύθη!
Διημείφθη τότε ή εξής στιχομυ
θία:
—Τί λέτε; καί ή σνσσώρενσις
των φυγάδων είς τήν γέφνραν τής
Πέτρανης;
—...Όιμιλεΐτε, Σ ννταγματάρχα
μου, δι" ολίγας δεκάδας ήμιονη-
γιόν;
—Τουναντίον... ήσαν έκεΐ άνω
τών πεντακοοίων σπλιτών, οί όποί
οί είχον άπορρίψει δπλα, γυλιούς
καί έζήτονν νά διαρρεύσουν έκ τής
γεφΰρας τής Πέτρανης... ήτο έκεΐ
ό Στρατηγός Μπδ,κος, ό Στρατη¬
γός σας Παπαστεργίου... άλλοι
πολιλοί καί έγιό... διατί ίίμως διε¬
λύθη ή Μεραρχία; '
—Μέ συγχο>ρείτε, — υνιαγματάρ
χά μου, άλλά δέν ήμην έγώ ό Μέ-
ροιρχος, διά νά άπολογηθώ έν προ
κειμένο). Έκεΐνο τό οποίον προσοι
πικώς γνωρίζω, είναι δτι ώδήγη-σα
τό Τάγμα μου έν συνοχή, τάξει
καί πειθαρχία μέχρι καί τής &ια-
λύσειος τών Μονάδων τής Μεραρ
χίας μας είς Ψαθόπνργον καί Τρί
πόλιν.
—Δέν όμιλω δια τό Τάγμα σας,
οθτε δι" τιμάς προσωπικώς, διότι
σάς γνωρίζω. Όιμιλώ, διά νά μάθω,
αν γνωρίζετε τά αίτια τής διαλύ
σεως τμημάτων τής Μεραρχίας
σας.
—Δέν γνωρίζω τίποτε, Συνταγ
ματάρχα! απήντησα ξηρώς, καί ή
συζήτησις έλαβε πλέον ψυχρόν τό-
,νον, διότι έπ' ούδενί λόγω έιδέχθην
νά πΐιστεύσω, δτι ή Μεραρχία μας
©ά καταργήση τούς
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΙΔΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Β'
Τούτη τή λοτχτάρα καΐ τήν ττνοί;
καΐ την ά*ήθε<α ν' άκολθϋθήσω;Λ« στάθ^χε πάντα ό μθναδικος 5ρόμο, Τής λύτρωσης κάβε .μυστΐκόττα&η^ φυ ΐχής. Γι<χτΊ στήν άικρα τού δρό«ου (τούτου 6ρ·<»κό»»ν ,πάντα ή μόνη Γ'τ Τού συνεργάτου ,μας κ 3) ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ ιττθχές τής έδωκαν και δι λ ιί^-^τικά όνάματα: Ί'δέ, "Οντωζ V Ατιμαν, ®εός. Λώτός ήταν ό δράμος. Καϊ σιο πάς είτα* νά ένωϊοθν μ£ ϊήν α!ώ ι ,ΐν αυτήν ττραγιματΐικστΐΐΤα, νά /ι ,νουν ενα μαζί της. Κ'' δχι μ<>νσχ<; ι ά γίνουν £να μαζί της, τταρά ά<0 νά νοιώσοι»ν πώς αϊώ ι μοοζί της. Δέν ή ό δρόμθς ήταν ,κχ ιτ'ό ττοιλθ ->α ή"ταν
«αί δνθρωιΤΓος εΤνοτΛ ί¬
να. "Οχι γίνεται. ποβρά νθΐώθε· βιτΐ
τέλους ττώς όπτό «ατα6ολής τ«ν αί»
νων ήταν ίνα μζ Τη θεία °ύσία
,ΒΕΡΚΟΤΤΟΥΝΓΚ.
Τούς τρείς αύτοΰς δρόμθυς «κο-
λούθησαν κι' οί Γνωστικοί κι' ο Χί«
ιΐτπανο; κι' οί Μ°υσουλμάιθι μνστΐκ^
"Ενας "Αραβας γνωστΐκός τού 2Χ·
ι.α.Χ. αίώνα ϊγραφε σ' ίνα Φ'λι'
,του: «Μή ζίΐΐάς νά 6>ής τό θώ Λ
ητέξω σου. Είναι *ίυα <Όυ. "ΑκθυσΓ ιΐτώς νά τόν —ιοσιίωνής: «βεέ μ0^ ι/οθ μ<>υ. λογικό ν°ν, ψι»χή μου, °&^
,μα μου Ι».
Τέτσερεΐς είναι κατά τούς Ίν6?ύς
οί δρόμθι ττού 6διτγοΰν στήν άνώτβτ.ι
γέ»ν-.-
σε ψυχΐκούς
χώρα τής γής δέ
Βλητές ττθϋ νά λ
συναιθθΐ)ματική
ναφεράμενον είς την Ιποποιίαν των ' <Γηχα καϊ συνάμα Άλδανικών βουνών. Ή πρώτη πά ' ιδ'αύγε α την ταύτΐση τούτη, Ζθο* οί Ό δράμας τής αγάπην «Μττοί <<τή - Πόγκα». ό δράμθς τής γ« αης «Νιάνα · Γιάγκα» κι' 6 δρόμον ό μυστΐκός «Ράγΐα - Γιόγκα». Τό δρόμο Τής άγάτττ|ς ιτηρ* τ*· ττερασμένο σ(ώνα ό ιμεγάλθς θρησκε-' ιτικός άθλητής των Ίνδ^ν, 6 Ρ«ιι= ραγραφος με αφορά ως πρός την •κρίσιν μου διά τάς μάχας τής Τρεμ πεσίνας. Φο-βοϋιμαι δτι ό άγαπητός μου συνάδελφος, κρατήσας ασφαλώς τήν ερώτησιν, δέν αντελήφθη τό πνεϋμα της, καί τώρα άντιλαμβά- νομαι διατί τό υφος τού νπήοξε τό τε αΰθαδες, όπως καί ό ϊδιος όμο- λογεί. Τήν αθανασίαν τής Τρεμπεσίνας καί τούς συντελεστάς της Κρήτας καί άλλους άλβανομάχους γνωρίζω απολύτως. Άπό τό δικό μου στό- μα ουδέποτε έξεστομήθη τι, διότι ή Άλβανική έατοποιίία δέν εχει ψε- γάδι. Αί λεπτομέρειαι δέν έξουδε- τεοώνουν τό σύνολον, όσονδήποτε ■καί άν αί λεπτομέρειαι αύται ΰπήρ ξαν ξ^ι)τικ<ιί, καί τουτο διότι ήσαν μοιραϊαι. Ξενητεμένος εφερνα ώς παράδειγιμα τήν Άλβανικήν έποποι ίαν. 'Τπήρξεν ό Φαρός. Καί στό Φάρο αύτό μέσα ήταν δλοι καί δλα. Καί ή ϋπεργενναία Μεραρχία τών Κρητών, διά τήν οποίαν διατί νά άπ»λογείται; Οί Γενναΐοι δέν άπο λογοϋνται. Τώρα άντιλαμβάνομίΐι, έπαναλαιμβάνω, τό άπόταμο ΰφος τού, καί άντιλαιμβάνομαι δτι δέν ε¬ κατάλαβε την έροΉησίν μόν. Αύτά διά τόν αγαπητόν συνάδελφον. Μέ εκτίμησιν ΘΡ. Τ2ΛΚΑΛΩΤΟΣ 'Τποστράτηγος Είς απάντησιν εγραψα τήν κατιο τρρω επιστολήν: Άγαπητή «Στρατκοιική καί Ναυτική Ήχώ», Ή έπιστολή τοΰ γενναίοτ' στρατη γοΰ κ. Θρ. Τσακαλο')του μέ ίκανο- ποίησεν άπολύ;ως, πιστειχο δέ καί πάντας τούς συμπολ?ιμιστάς μου Κρήτας. Ή μόνη έπανόρθιοσις έν προκει- μένω είναι, δτι είς τό τεϋχος 19 δέν έ'γραψα απλώς έ'να άρθρον πε¬ ρί τής δράσεώς τής Τ Μεραρχίας - Κρήτης είς τάς μάχας τής Τρεμ πεσίνας, άλλά τήν είσαγοιγήν τον άμωνΰμου ίστορικοϋ μου έργον, δια λαμβάνοντος ολόκληρον τήν δράσιν τής Τ Μεραρχίας, άπό τής αναχω¬ ρήσεως της έκ Κρήτης, μίχρι τής Ί«5ί'ες. Άληθινοΐ ψειν». Καιμιμιάς πγτοι δέν ιμέ |·Γΐ>ν
,φίσνα. Σττάνια ανθρωπίνη,
«Βάκχοι "Όύ ν/1.· ζηθι μ1 τ6?ο βάθος καί τόσΛ μεθ«ί
χώρας βεόλτ, α<- τήν άβάσταχτην άγωνία καί τόσο λαγαρά καΐ ,νή τής θείας άγά—(ί. "Οττως μία &>>
τόυο πάθος πώς ττίσω άττ' δλΓ
ττθλι/τΓλο«<ώτατη ιΐαμτΓή των φαινθ ' ιτοιρ'χει μιά αττλή) άσάλενΤΓ ι^ύοία. Πώς ττίσω &π' δλες τίς ίφή- ι.-'ερες ιμάσκες ύΐΓΟιρχει £να Ό ,λη έρωτόληιτΓΤη ψυχή στόν ή Μαρία Μαίγδαλΐΐνή ντέι Πάτσι» V ,ριζε στοθς δράμΛις φωΛίίονταζ: Ά ,γάιτη' ΆγάιΤΓΓι Ι ΆγάΐΓη! Λαχτάριζε, δττως ελεγε ό μέγας ιτθΰ κθιτάζει τήν υχή τοθ ! &^αντινός μνιστικός Νικόλαος καΐ τα μάτια τού λαχτα- Ι σιλας, νά δεχτ«Τ «ούχι άκτΐνα ' καί γνέφουν μέσα ^"ό τή <ίώ?, άλ'να τόν δίσκθ, αυτόν τού άττό τά ζώα, άττό τοθς άνθρώ ,λίθυ». Καΐ γι' αύτό ό Ρα'ΐαοτ(Ρίνοτ καΐ τίς (δέες. ' »3«λησε νά γίνει δχι άττλώς χρ·ιστ·β· χριστιανόν και υοι.'σθυλμόνος »'ός, μουσοιΑμάνθς, 6ραχμαν·στρί ίός ν3'ώθει τήν ψυχή σάν ερω-· ι ι5°κδΐΐΓτής. -1 ---« ' ΣΥΝΕΞΧΙΖΕΤΑΙ ,μένη νά ςυγώνη όλοένα καί ττΐό κον ι'ά ο~ΐον Άνώτατο 'Εραστή· κι' 5οσ ι^γώνεΐ, ττληβ3ΐ'νει ή χαρά καΐ νΐκιέ ιται ή ΰλΐ). "Εως βτου φθάσει στ,ν ,τέλεΐα έιτΓαιφή και ξεσπάσει ·»οτ'. ατήν &<οταση ή τελεία ή^&θνή. Ό Ίνδός ιμυστΐκός άκολθυβεΐ τν χκά άλλο δρόμο: Άφ°0 ττρώτα πε'- στεϊ μέ τό λογΐ«ό ττώς δέν μττοβΓ· νά ύττάρχη, ιτσιρά μιά αονάχα θτ.!α ιΠνθή, τό "Ατμαν, καΐ συνάμσ ττώς η ,άνθρώΐτινη ψυχή δέν ιμπτορεΐ νά είναι ' Ρωματί,ίοο ό Όμηρος καϊ Η ΣΥΝ6ΣΤΙΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΩΝ Την τταρελβοθσαν £6δομά6α ·>!
είς τήν μβγάλην αΤθοΐίβαν τοΰ
«■Κΐνγκ'ς Πάλας» ή
ρ'ί<χ συνβστίασΐς τής "Εταιρίαι Δημοοιολόγων συνεργαοία πταρά ή Ί'δ'α αύτίι θεία Πνοή, τόε κινάει όπτο διαφόρους δρόμους ■ άνά ιλογα >μέ τό χάρΌμα ττού 6χει ή κά
βί ι|>νχή - γιά νά εαναγι*ρίσ£ΐ «"ην
,χρχΐικήν αίώνΐα ττατρίδα, τή Θε^τ^
ιτα.
Τρείς δρόμθυς θείας ?ν(οσης εΤχϋιν
0| άρχοϊθι 'Ελληνες μν-
5-
! 1) Ό &
, 3:-:οιγ:>, διώχνει τό άνθρώτΓΐνο
, αί κάνει κατοχή στό σώμα καί
Γίίυχή" τού.
| 2) "Ο ανθρωττος μέ την
ιχνιδαίνει στόν 0εό καί σιιίγΕΐ να.
>ςί τού. Γίν«ται ©εός (αύτο ττοΰ βΐ
, ε:ιμθΡΐΌΪ λενε ΒΕΡΚΟΥΤΤΕΡΟΥΝ
ιΓΚ.
κατά τήν Γερμανικήν κατοχήν δια¬
λύσεως της είς τόν Ψαθόπνργον
καί Τρίπολιν.
Μετά τιμής
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Άντ)ρχης πεζ.
ΣΤΝΕΧΖΕΤΑΙ
θ ΌργανισμοΟ ΆτΚ>6τ(αου 'Ε
η καΐ τής "Ομάδος τώ, φί
ιλων τής Κρήτης.
Κατ' αυτήν ό ττροεδρεύσας
,ιστιάσΐως κ. Δ. ΆΛραμίδηί
ΐ3η έν άρχή «Κ την τταρά των
,Κέντρω, καΤαβαλλαμένην ττροστνάθ^
,αν όΡγανώοΈω*! 4ττΐ άνωτάτης σ'άθ'
,μης τής 'Ελληνικής Δημθσΐότητο
ί<αΐ έκτός τής Ελλάδος, εξάρας *ή ιΐταρθυσίαν ίκττροσώιΐτων της Έθνικΐ) ,ΚυβΕρνήσείος ώ<ζ καΐ ττλίίστων β"ι ιάττ*βημ^κών παΡαγόντ«ν. 'Βττίσης ωμίλησαν οί κ.κ. Α. Φαθσέας. ί"ι Καψετζόπτθι/λος, Γ. ,ΣτΓέντζος, Γεν. Γραμ.ματεθς ιΤΓθυργείου Βιομηχανίας και (Ου, Γεν. Γραμ^ατεΰς Ύιτθυργΐίοι; Ο ι<ονομι«ών. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δίχεται Βηλαρδ 7 Πλατ. ΆγΙου Κωνοταντίνου (Όμόνοια) 9 - ί κο' 4 - · μ υ. Τηλ. 525-387. ΙΛΑΜΔΑ ΑΛΒΑ Σέ κάδε έλληνικό νοικοκυριό άνταποδίδοντας τήν άγάπη τού, εύχόμαοτε δλα τά καλά τού κόσμου, Ύγεία, Ευτυχία κα! Πολλή Χαρά. γιά τόν καινούργιο Χρόνο. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ "ΜΙΣΚΟ,, ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΑΝΟΤΕΡΑΤ ποΐΟΤΗΤΟΣ ΣΕ ΝΕΕΣ. ΑΕΡΟΣΤΕΓΕΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ 7ΤΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ πΐΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ ΤΜΣ ΕΥΡΟΠΗΣ β VII 147 ΤοΟ συνεργάτου ε»αζ Η νύχτα έκείνη ήταν άτέλειωτη· τό θηιιμπό ιιώς τοΰ φεγγαριοϋ είχε κατα-κουράσει τά νυσταγμένα μάτια των φαντάριον ποΰ μέ 6ία κρατιον τανε άνοιχτά. Βουνά μέ κάτασπρα ξερό6ραχα καί μονοπάτια έπικίνδυ- να κιαί χωρία έρημο»μένα, τά περ- νούσανε δλοι άμίλητοι, ξαλισμένοι, μέ τό κεφάλι σκυφτό, τά χέρια κρε μαομένα βαρεία κάτω. Δέν άκουγες έκείνη τήν έρημιά παρά ενα πο- όοβολητό άπό τό συρτό βά&ισμα τών φανΐάρων καί τών άλόγιον, ποϋ προχωρούσανε μαζί τους άργο- κοιινιώντας τό κεφάλι πάνιυ - κάτοι" ώρες πολλές δάσταξε ή πορεία έ¬ κείνη· ώρες χωρίς ξεκούρασμα, χιυ- ρίς ί'πνο, μέ μόνη σκεψι νά φθά- σουμε στή γέφυρα τοΰ Σανγαρίου προτοΰ την χαλάσουν οί Τοϋρκοι. Έδώ καί τρείς μέρες ό στρατός ϊίχε άρχίσει τή σύμπτυξί τού, ά<ρί- νοντας πίσο) τήν Άλφυοή "Ερημο καί τα φοβερά χαρ<ικώματα τοΰ έ- χθοοϋ, ποϋ χά είχε κατακτήσει πρίν ενα μήνα στήν ενδοξη προχ(!>ρη<τί τού. Πόσοι άγώνες ήρωϊκοί καί ά- νώφελοι... πόσο αί>μα λαχταριστό
καί άδικοχΐίμένο ! Κάθε φαντάρος
περπατοϋσε τώρα μέσα στή μεγάλη
φάλαγγα μέ τά μάτια μισόκλεκττα·
ή πορεία τοΰ φαινότανε σάν ονειρο
σάν ό'νειρο οί χθεσινές μάχες καί
δλη ή περασμένη ζιοή τού...
"Ενα δυνατό ενστικτο κυριαρχοΰ
ορ στήν ψυχή τους καί κάθε φορά
πού ό κόπος βάραινε τά γόνατα ή ό
ίίπνος άπαλοχάϊδευε τά μάτια τονς,
τιναζύντουσαν άπότομα νά συνέλ-
θουν, γιατί κάποια φωνή βαθύτε
οη, ά"ννο>στη φωνή, τούς ελεγε πώς
ό θάνατος παραιμονεύει έκεΐ κοντά
γιά ν' άρπάξη οποίον μείνη πίσο).
Τό λιγοστό βάρος τοΰ δπλου κατάν
τησε άσήκωτο φορτίο, καΐ τό μετα-
τοπίζανε πότε στόν έ'να πότε <ττόν άλλον ώμο, μέ αύτόματη κίνησι, χο ρίς νά στέκοινται οϋτε στιγμή. Τό διαπεραστικό κρΰο τού Σεπ- τέμβρη έπάγωνε στό κορμί τόν ί- δρώτα καί αν κανένας σταματοΰσε κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ξαφνικά, τά δόντια τού χτι>πούσ<κ- νε άπό δυνατό ρΐγος. Οί Τοΰρκοι προσπαθούσανε μέ κάβε τοάπο ν^ Ιάνουν ποώτοι στή γέιΐνρα^καί τινάξοντάς την στύν άερα, νά φρά- ξονν τό δρόμο στίς έλληνιοιές φά- λαγγες, μέ (ΐκοπό νά τσ«κίβονν Π- τ ήστρατιά. Ή όπισθοφυλαχή, ομο>ς, τούς χ.ρατοΰοε πάντα σέ μ*,
γάλη άπόστίΐσι καί στίς σνμπλοχές
ποίι έκαμε μέ τά πρωτα τμήματ(ΐ
τοϋ εχθροΰ, πολεμοίκτε μέ πεϊσμ«,
πολλές φορές ιά κυνηγοϋσε μέ τό-
ση μανία, υκΐτε οί Τοΰρκοι στό τέ·
λος νομίσαντες πώς ή σύμΛτυξι ρ-
κείνη ήταν κ.αθαρό τέχνασμα.
Δύο - τρείς ώρες πρίν ξημεραχτη
ό ιστρατός έφθασε κοντά στό ποτά-
■μι· άτμόσφαιρα ύγρή, πηιχτό οικο-
τάδι μέ λιγοστές φοτχρς άνα.μμέ-
νες στήν άντικρυνή ό'χθη. Τό ερη-
μο έκείνο μέρος πήρε ξαφνικά ζωή
άπό τίς φιονές καί τό ποδοβολητλ
τών φαντάριυν καί ή στενή γέψνρα
ετριζε άπό τό άδιάκοπο πέρασμά
τους. Κάθε τμήμα πού περνοΰσε
στήν άλλην δχθη Ιτρεχε μέ φο>νές
νά καταυλισθή έκεΐ κοντά. Οί φαν-
τάροι άνάβανε φο>τίά καί καθόντον
σαν γύρω νά ζεσταθοϋν. "Οσοι φθά
σανε τελειταΐοι, ξαπλωθήκανε ϋ-
πως - Ζηιης στή χορταριασμένη γή
κίΐί χωρίς νά τούς κακοφαίνεται
γιά τή φαχταρία, ποϋ κυριαρχονκτε
γύρω, ΐκλείνανε βιαστικά χά μάτκι
άποφασιβμένοι νά ξεκλέψουνε λί-
γον ΰπνο πρίν αρχίση καί πάλι ή
πορεία.
"Ως τό ξημέροιμα περνούσανε ά¬
πό τή γέφυρα φάλαγγες, πηγαίνον
τας πρός τό βάθος τής κοιλάδος
καί μέ τό σκάσιμο τοΰ ηλίου δέν εί¬
χε μβίνει «ττό μέρος έκεϊνο παρά
ενα μικρά άπάσπασμα μηχανικοΰ,
μέ τήν έντολή νά τινάξη τή γίςρυ-
ρα στόν άέρα. Κονρασμένοι, δμως,
καί αύτοι άπό τή ννχτοπορεία, ξα-
πλωθήκανε κατά γής, λέγοντας με
ταξύ τους πώς Ιχουν άκόμη καιρό...
(Σ υνεχίζεται)
Μνημόσυνο γιΛ τό: 30 χρόνια άπό τό «άνατό Τού
καΐ τά 100 χρόνια Λπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμβούλου τής
(Συνέιχεια έκ προηγούμενον)
Καί αΰτά μέν γιά τούς καπνι-
στάς!... Γιά τούς δικηγόοους, δ¬
μως καί γι' αύτούς δέν ήταν καί
τόσο περιποιητικύς-. Τόν είχε κατα-
πλήξπ κάποτε κάποιος δικηγόρος
μ' ενα λογαριασμό ποϋ τοΰ είχε
στείλει, δπου γιά τό τίποτε τοϋ ζή
τοΰσε" «δραχμάς δεκαπέντε χιλιά¬
δας (15.000)» καί στό τέλος - τέ-
λος «καί δραχμάς πεντακοσίας
(500) διά... σύνταξιν παρόντος λο-
γαριασμοΰ»!
Αύτό τό θεωροΰσε άσυγχώρητο!
Τό ίλεγε καί τό ξανάλεγε επί η¬
μέρας. "Ετσι, δταν περνοΰσε άπό
τά Δικηγορικά τής Γλυφάιδας, %-
λεγεν πρός κάποιον δικηγόρον: «,Ε
δώ είναι ή Ψευδούπολις»!
"Οταν τοϋ άντιπαρετηρήθη δτι
καί οί "Αγιοι τή» Έκκλησίας καί
Πατέρες μάλκττα, ξεκίνησαν γιά τό
έπάγγε-λμα τοΰ Δικηγόρον, μέσα σέ
γέλοια εΐπε:
—'Εγκαίρϋ)ς μετέγνωσαν!
Μόνη τού ψυχαγοιγία, σ' δλο τό
διάστημα των δεκαπέντε χρόνιον
τής Αρχιεπισκιοπτκής τού ζθ)ής, ή¬
ταν ή επίσκεψις τοΰ Όρφανοτροφεί
ότι (ττήν Βουλιαγμένη καί ή παρου-
σία τού στούς άθλητικούς άγώνΐΐς
στό Στάδιο.
Αύτά τά δύο, μαζί μέ τήν έπι-
στημονική ερειη·α μέχρι τέλους, τοΰ
χάριζαν τήν ξεκοΰρασι άπό τόν κά
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
' Ι. Άρχιεπισκοττης Αθηνών
ματο τής Διοικήσεως.
Άγώνες ολοκλήρους είχε κάνη
γιά την Εδρυσι τοΰ "Ορφανοτροφει¬
ον. Ό Γ. Μπράουν, έπκτείοντας
την σύμβασι πού σΐΛ'ήψε μαζί χον
ή 'Εκκλ σία σέ ώρες άνάγκης, κά¬
τω άπό τήν πίεσι τής απαλλοτριώ¬
σεως ολόκληρον τοϋ κτήματος Βον-
λιαγμένης, άπό τούς κατοίκονς Βά-
ρης, ζητοϋοε έπιτακτ«κά την πεοιο-
χή τοϋ "Ορφανοτροφείον γιά νά με
τατρέψη τά κτίριά ής σέ... καξί-
νο (;) καί άπειλοΰσε άπαιτήσϊΐς...
άποζημιιίκτεως.
Γιά νά αποφύγη δλη αύτη την
πϊριπετεια ό Χρνσόστομος, μέ τή
γνο>στή διάταξι τού Στΐντάγματος
τοϋ 1927, πού έπέτρεπε τήν άπαλ-
λοτρίωσι πρός άποκατάστασι προσ-
φύγιον, χωρίς προηγούμενη καταδο
εκδοσι Π. Διατάγματος, πού «ή-
ρυτ·τ« την άπαλλοτρίοκτι τής επιμά¬
χου περτοχής πρός ίδρυσιν «προσφΐ·
γικοΰ Όρφανοτροφείου». "Ετσι κα¬
τώρθωσε νά επιτύχη τό ποθούμενο
καί νά απαλλαγή άπό τίς άπαιτή-
σεις τοϋ Μπράουν, πού στό μεταξί'
είχε πάρει όλάκληρη τή Βουλιαγμέ
νη δική τού, ύποσχύμενος «λαγοί'ς
μέ πετραχήλια» καί πού στά τέλει*·
ταϊα δέν εκανε σχεβόν τίποτε άλ-
λο έκτός άπό τήν πώλησχ οίκοπέ-
δοιν, μέ τό σχημ<ι τής «μισθώβΐ- (ος» επί μίαν δθετίαν! (Σ·ιη"εχίζεται) ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΑΟΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. Συνέχεια έν. τοΰ προηγούμενον 52. Ή Έταιρεία ΙΙροστασίας Ά ποφυλακιζομρνων Πειραιώς διά τού ύπ' αριθ. 170)24.7.54 έγγραφον της, γνωρίζει πρός τόν τ. Δωρό- θεόν δτι τό διοικητικόν συμβούλι¬ ον ταύτης, άπεφάοισεν όμαθύμως νά τού χορηγήση δίπλτομίΐ τιμής, ■μει' Αναμνηστικοΰ μεταλλίον «Ανθ' ών έπραξε υπέρ τοΰ έργον ταύτης». 53. Ό Μητροπολίτης Άργυοο- κάστρον Π(ΐντελεήμ(ον, διά τής ά¬ πό 30.11.54 βεβαιώσεώς τον, έξι- στορρϊ διά λίαν συγκινηηκών πλη ροφοριών καί χαρακτηρισμών, τό έργον, όπερ ό π. Διορόθεος προσέ- φ«οεν επί σειράν έτών κ/ιί αλλιυς πως, άλνλά κ™ί ώς 8ρών στέλεχος τής Έθνικής Άνττιστάσειος κα'θ' ό¬ λην την διάρκειαν τής ξενικής κα- τοχής. ΕΤΟΣ 1955. 54. — Τό διοικητικόν συμβού¬ λιον τού Σώματος 'Ελλήν<ον Προ- <τκό,-ΐων άπένειιμε την 11.5.55 είς τόν π. Δωρόθεον τό Μετάλλιον Ά- ,£ίας «5·ά τάς —ρός τό Σώμα ί-η- ρεσίας τού». 55. Διά τού άπό 30.12.55 Βασιλι- κοϋ Διατάγματος άπιεντμήθη είς ' τόν π. ΔωρόθεοΛ' δ Σταύρος των Ταξιαρχών τοΰ Β' Τάγμαιτος τοΰ Φοίνικος. | 56. Διά τής ΰπ' αριθ. 56)9.7.55 άνταποκ.ρίσεώς -ου έξ Αθηνών, τό Πρακτορείον Ήνωμέ'νου Τύπου πλέ κει τόν πανηγνρικάν τοΰ π. Δωρο- θέου διά τήν ίιπέρ τών φυλαίοσμέ- νων δράσιν .τιου. 57. Ό γενικάς διενθυντής Ποι- νικής Δικαιοσύνης τοΰ υπουργείον ΔικαΐΛσννης διά τής άπό 9.1.56 εκ¬ θέσεως τού περιγράφει τό έξάχοις ' χριστιανικόν καί εθνικόν 6'ργον τοΰ ι Ιωάν. Α. Βερνάρδου π. Διοροθέου. 58. Ό άντιστράτηγος Κ. Βεντή οης» γενικάς ύπα(ΐπιστής τής Α.Μ. τού Βασιλέι,ις, διά τοΰ άπό 25.1.56 έγγραφον τού πρός τόν Β' Κλά¬ δον Β—4 τοΰ Γενικόν "Επιτελείον Στρατοΰ, θέτει νπ' όψιν τον ότι ό π. Δωράθεος νπήρξε δρών μέλ.ος τής Έθνικής Όργανώσεως ΡΑΝ «έργασθείς είς ταύτην μέ σημαντι¬ κήν απόδοσιν». 59. Ή Βασιλική Έταιρίία Προ- στασίας Άποφνλακιζομένιον Αθη¬ νών, διά τοΰ νπ' αριθ. 603)9.11··»·5 έγγραφον της πρός τόν π. Δοιρό- θεόν, τφ γνωστοποιεϊ δτ* τό διοικη¬ τικόν Σνμβούλιον ταύτης απεφάσι¬ σεν όμοφώνΜΐς μετά τής Έταιρείας Πρ.οστασίας Άνηλίκ<»ν Αθηνών, νά άπονείμη είς τούτον έν έπιοήμφ τελετή, Δίπλωμα Τιμής μετά χρν- σοϋ μεταλλίου ««Ίς ένδειξιν 6αθν· τάτης εκτιμήσεως καί θαυμασμόν διά τήν πολύτιμον σ(μ6ολήν τον εις τόν άγώνα κατά τής έγκληματοιό- τητος». 60. Διά ΰπομνήμτχ'τός τ<ον ολ° Ανγονστον 1956 πρός .τον "Αρχιε¬ πίσκοπον Αθηνών καί πάσης Έλ- λάΐδος Κνρόν Δωρόθεον, "Ελληντς άξιο>ματικοί, σνλληφθέντες καί <Ρν" λακισθέντες παρά των άρχδν Κα- τοχής είς στρ<ιτόπεδα ' σεο>ς καί τάς φνλακάς
άναφέρ,ουν τα τής έξόχου έθνικής
καί χριστιανικής &ράσεως τού λ·
Δωροθέου, κατά τήν εποχήν εκεί¬
νην καί κατίΐλήγουν: Ουδείς "Ελ¬
λην άρχιμανδρίτης προσέφερεν· τό¬
σας έθνικάς, καί κοινωνικάς υπη¬
ρεσίας, όσας ό άρχιμανδρίτης —'""
ρύθεος Βενάρ-δος» είς τό ί
τού.
(Συνεχίζβται)
ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Πολεμικές Ισ-τορίεζ τού Βορειοηιττε! ρωΐΐικθθ Μετώητου 1940 - 1941
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Έλλάδα είναι τό ό'νομα τής μι-
κρής χώρας πού κατοικείται άπ<Ί μεγάλο λαό. "Ονομα πού μάς έχά- ρισαν ενδόξου πρόγονοι έδώ κ<χί τρείς χιλιάδας χρόνια, ΐνόαλμα θαυ μασμοϋ γιά την άν&ρ,εία της και σύμβολο τού πολιτισμοϋ και τής ε¬ λευθερίας γ»ά τα εθνη τής γής. Και πέρασαν λαοί και εθνη και έ- πολιτίσθηκαν άπό την άθάνατη αυ¬ τή χώρα τοΰ Περικλή και τοϋ Μ. Αλεξάνδρου. Ποτέ δμως κανένας λαός δέν είχε την θρασύτητα νά όνειρευθή νά κι«ματίση ή σηιμαία τού στήν αίώνια άμαρφιά και λάμ- ψη τής Άκροπόλεώς μας. Και διά λεξε κατάλληλο τό 1940 νά παίτήση τό πόδι τού στό Ιερό χώμα τό "Ε- θνος πού χρείοστοϋσε εύγνωιμοσύνη καί τ*μή στήν άθάνατη Έλλάδα μας. Καί νόμισε μέ τοαις μυριάδες μελανοχίτιονές τού θά σκλαδώση έναν άδούλωτο λαό μέ μυριάδες παλ μούς λευθεριάς καί πολιτισμόν. Κι' εμπήι»ε κι επροχωρησε σάν καιτα- κτητής μέ τούς Άλπινιστάς, τοΰς Λύκονς κα ίτοΰς Κενταύρους, ώσπου έφθασαν οί άκρΐται τής άθάνατης χώρας γιά νά φράξουν μέ την καρ διά καί τα κοριμιά τους τόν δρόμο στόν εχθρά. Σάν "Ελληνας άλη- θινά θαυμάζιο αύτούς πού κάνανε- τα μεγάλα κατορθώματα στά χιο- νισιιένα Βορ.ειοηπε·ιρωτι.κά βοννά, άντικρύζοντας άγόγγυστα τίς θυελ λώοεις έπιθέσεις χοΰ έχθροΰ καί τίς τραμερές καιρικές συνθήκες τού χει ιμώνα. Μέ τέταια ψυχή δέν μποροϋσι παρά νά έπιβληθοΰμε στήν ΰλη καί νά ξαναγράψοι<με καινούργιες σε- λίοες της ίστορίας μας. Έλλάδα, πατρίδα μας γλυκειά. Τ' ό'ναμά σου εγινε θρϋλος στόν κόσμο, άπό τούς λεβέντες, των Βο- ρειηπειρωτικών βουνών... Τα παιδία σου άπό τό Ί6άν, την Μάροδα, την Πίνδο καί Καλαιμδ, ΣΥΝΕΧΕΙΛ: Είς τΐ·ν 4ην σ»λ. Διηγηιμα - άοττρατττή ΑΝΑΜΝΗΣΗ Τού συνεργάτου μας κ. ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Την γνώρισα σ' ενα «μποΰμ». «Μπούμ» είναι έ'να εί,δος πάρτυ των νέων. Μποροΰν δμως νά λάβουν μέ ε>ος καί μ/εγάλοι. 'Εμένα, κάποιος
φίλος μέ εΐχε καλέσει. Πηγά. Στήν
άρχή ύπήρχε ψνχρόν περι6άλλο<ν. Μετά άρχισαν οί πρώτοι χοροί. Ή άτμάοχραιρα ζεστάθηκιε. Ό φίλος μου μοΰχε δώσει ενα ποτήρι γειμά- το ούίσκυ καί παγάκια. Άκοκμπη- οιμένος κυττοΰσα τα ζευγάρια νά χορεύουν. Δέν συνήθιζα νά χορενοι. Έξ άλλον, οί περισσύτεροι ήταν ζευγάρια. Έγώ ήμουν μόνος. Μοΰ αρεσε νά τούς βλέπω νά χορεύουν. Αύτοι οί νέοι, αυριο θά ήταν —για- τί δχι;— ή νέα κοινωνία. Κα'θηγη- ταί, μηχανικόν, δικηγύροι, γιατροί, νομάρχες, ΰπουργοί... Έκείνη, καθόταν σέ μιά γωνιά, είχε φορέσει έ'να χαμόγελο σία χεί λη καί παρακολονιθοϋσε, δπιος έγώ. Ήταν ομαρφη. Μοΰ αρεσε, γιατί τό μακιγιάξ της ήταν διακριτικό. Πρόσιεξα τα δάκτυλά της, πού κρα τιθΰσαν έ'να ποτήρ* ποτό. Μακρνά, λεπτά, άριστοκρατικά. Κάποιος την πλησίασε καί σκύ- βοντας την ρο>τούσε κάτι. Κίνησε
άρνητικά τό κεφάλι της, χαμογε-
λώντας πάντα. Την είχε ;—οσκ.αλρ-
(Συνέχε>α *ίς τήν 4ην
Ν . Κ/ ΛΙΙΛΙΙΚΊΙΚΙΪΣ '!, ΟΚ.ΙΣ -■■——-=
ΜΌΡΠ'νΟ ΛΝΛΓΝί^Μλ
Ι 9ΗΣΑΫΡΟΙ ΤΟΥ Κ'ΑΙΠΙΟΓΛΟ
Ό λιλνολ*.»:
.λ: ' ■ΑΗΡΟΤΤΤΟ'ϊ 1ΚΛΛΒ< 303ον Ό Δανιήλ Κοκκαλάς καί ή άδελ φή τού ή Άνθκα, παρηκολούθησαν άπό τήν έξώπορτα τοΰς μουσαφιρέ ούς τους, ως πού χωνεύτηκαν στό κατράμι τής νύχτας. "Τστερα ή Ά νίκα άνέ'βηκε πάλι στό Σαλόνι. Ό Κοκκαλάς κλειδαμπάρωσε τή πόρ- τα καί πήγε νά συναντήση την ά- δερφή τού. Τή βρήκε νά κλείνη τα παράιθυρα. Στάθηκε στή μέση τής καμάρας καί τήν καμάρωνε, σφυρί ζοντας τήν πρώτη στροφή άπό τό μάρς τοΰ Ρήνου. Έκείνη τόν κοίτα ξε χαμογελώντας: —Κεφάτο σέ βλέπω άδερφέ μου, τοΰ εΐπε καί τόν πλησίασε. Ό Δανιήλ, την £πιασε άπαλά ά¬ πό τούς ώμους, βύθισε τα ιμάτια τού στά δικά της καί τής άπάντησε. —Είμαι πράγματι στά κέφια μου, γιατί ή σημερινή μερά πήγε καλά καί θά μοΰ μείνη άξέχαστη! Χμ, εκανε ή Άνίκα καί κούνησε τό κεοράλι της. Άν έννοεϊς τή γνω ριμία των καινούργιων φίλων πού κάναμε άπόψε καί τίς άποφάσεις πού πήραμε μαζί τους, πιό καλά νά περιμένης τ' άποτελέσματα των ένεργειων πού θά κάνουιμε. —"Οποια καί νά είναι αύτά, δέν θ' άλλάξουν την ίστορία, που γρά φτηκε έτοΰτο τό βράδυ έδ<5 μέσα. —Μεγάλη σημασία, βλέπω δί νεις σ' ενα τυχαίο περιστατικό. —Άιμ έΰώ είναι! Ουτε τυχαίο, οΰτε ασήμαντο ήταν αύτό τό περι¬ στατικό πού λές. —ΙΙολύ μυστήριο κρύ&ουν τα λό για σου άδερφέ μου, έ'κανε ή Άνί κα καί κοίταξε τόν Δανιήλ έρευνη τικά. Έκείνος σοβαρεύτηκε καί δέ τής άπάντησε άμέσως. "Εκανε μιά 6άλ τα στή καμάρα κι' υστερα στάθηκε πάλι μπροστά της: —Ξέρεις, τή υώτησε πώς άπόψε είχες τή μεγάλη τιμή νά δεχθής στό σπίτι σου, τό Σουλτανο τής Τοιιρκίας Μαχμοϊη: τόν Β'; Ή Άνίκα δέν τόν πκπεψΓ. Μή μοϋ τό λές, εκανε καί γέ- λασε. —Καί δμως ϊτσι είναι τής άπαν τησε. Μέ τό δνομα «Ντόκτωρ Μέν τένογλου» γνώρισες τόν Πατισάχ! Ή Άνίκα ιμισόκλεισε τα μάτια της καί προσπάθησε νά φέρη τήν εΐκόνα τού στή μνήμη της. "Τστε ρα ίτρεξε καί κοίταξε προσεκτι- κά τό πορτραΐτο πού ήτανε στημέ νο στό καδαλλέτο. «Τού μοιάζει» μονολάγησε. —Μην άμφιβάλης, τής εΐπε άπό τή θέση τού ό Κοκκαλάς. ΕΙχες μουσασρίρη τό Σουλτανο άπόψε. Ή Άνίκα δάγκωσε τα χείλη της, κατέδασε τό κεφάλι καί προ- χώρησε σκεφτική ώς τό πιάνο δπον στάθηκε καί εσυρε τήν άνάστ,ροφη τοΰ δεξιοΰ της χεριοΰ άπάνχο στά βσπρα κάκκαλα. Ήχησε μιά έκνευ ριστική συγχορδία, μ' δλους τοΰς μουσικοΰς φθόγγους. —Καί οί δ,λλοι, ρώτησε, έκείνοι πού τόν σνναδεύανε ποιοί ήτανε; —Οί δυό νεαροί, Μπεόπονλα τής έιμπιστοσύνης τού. Καί οί αλ· λοι, κατάσκοποι τοϋ Χαρεμιοϋ, σταλμένοι άπό τό Μποσταντζήμπα- ση μαζί μέ όιλλους στά θεραπειά σήμερα, γιά νά παρακολουθήσουν τό Σουλτανο. Ή Άνίκα ζαλίστηκε καί χλώμια σ«·. Ό Δανιήλ πού όπως εΐπαμε, στέκονταν μακρυά της, δέν τήν πρό σεξε καί συνέχισε. —Θά μ έριοτήσης τώρα πώς τα εμαθα αύτά; Είναι φυσικό καί θά σοΰ λύσω τήν άπορία. Θά σοΰ έ- ξηγήσω άκσμα, πώς τα κατάφερα νά 6άλω τό Σουλτανο μέσα στό σπίτι μας, γιατί όπως σοΰ εΐπα, δέν μπήκε τυχαία. Ή Άνίκα, πού δέν ήταν άπό τίς γυναίκες πού τα χάνουν εδκο- λα, συνήλθε γρήγορα καί ξανα- βρήκε τό κέφι της. Χαιμογέλασε καί πληστάζοντας τόν άδερφό της τοΰ εΐπε: —ΕΙσαι καταπληκτικός. Έκεϊνος σήκωσε τούς ώμους τού καί άνοίγοντας τα χέρια τού τής ά πάντησε χαμογελώντας κι' αύτάς: —ΕΙμαι άντάξιός σου άδερφοΰλα μου. Καί πρόστεσε, μά κάθησε, νά τα κου6εντιάσουμε. Ή Άνίκα επιασε τή μιά γωνιά τοΰ καναπέ κι' ό Δανιήλ τήν άλλη. —"Οταν, ήρχισε, εστειλα στό Χαρέμι τό ΰπάμνημα, είχα πολΰ λί γες, έλάχιστες πιθανότητες πώς θά εφτανε αύτό ως τα χέρια τού Σοιιλ τάνου, αν καί γιά νά ξεγελάσχο τόν Κισλάραγα θά θυμάσαι, τό εστει- λα μαζί μ' έ'να καραβάκι, γιά τό Διάβοχο. Πέρασε καιρός άπό τότε καί δέν είχα μάθει τίποτα γιά τήν τύχη τους, ως πού έσΰ μοΰ εΐπες έ δώ καί λίγες μέρες, πώς ή φιλενά- δα σου, ή γυναίκα τού πρεσδευτή •τής Γαλλίας, σοϋ έμπιστεύτηκε τήν πληροφορία πού είχε ό αντρας της άπό τούς άνθρώπους τού, πώς τό ΰ πόμνημα έκε'ινο είχε φθάσει στά χέ ρια τοΰ Σουλτάνου, πώς τοΰ Ικανε ζ'ωηρή έντύπωση καί πώς ζητοϋσε νά γνιορί<τη τό συντάκτη τού, γιά να χθΰ αναπτύξη καί προφορικά τίς σκέψεις τού πάνο) στίς μεταρρυθ- μΧσεις. Ή ούρανοκατέθατη καί σπουδαία αύτη γιά μενά πληροφο¬ ρία, μ' ίκανε νά σκετρθΛ τόν τρό- πο μέ τόν όποϊο θά κατόρΟ<ονα νά ελθω σ' έπαφή μέ τόν Πατκΐάχ μα κρΐ'ά αμ«ος άπό τό Σ εράϊ, δπου καί οί τοιχοι εχουν αΰτιά. "Ηξερα, πώς στό Σουλτανο μας, άρέσει νά ηλϊ- κατεύεται μεταμφιεσμένος μέ τό κόσμο, γιά ν' άκούη μέ τ' «ύτιά τού τίς γνίδμες τού πάνω στίς μεταρ- ρυθμίσεις πού κάνει καί τά ζητή- μ(ΐτα ποϋ τονε βασανίζουν. "Ηξε- ςια άκόιμα, το πάθος τού γιά τήν κα λή μουσική. Σκέφ-θηκα λοιπίιν νά 6ρώ τρόπο νά τύν κάνχο νά ?ρθΐ| ο ϊδιος, άπό δική τού πρωτοβονλάα στό σπίτι μας, άντί νά τόν έπιοκε φθώ έγώ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ "ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,, Μυθκττόοτιμα γιά παιδία, τό όεύ τερο τιής μικρ«σιατικ.ής τριλογίας έ'ικιδοση Γ. Βλέσσα, Χρικτοσπηλιώ- τκτσας 9, Άθήνα, σελ. 224, μέ πολλές είκόνες καί καλλιτεχνικό έ- ξώφυλλο. δρχ. 70. (Τό πρώτο τής τριλογίας, τό μυ θκττόρημα «Τόν Καιρό τοΰ Πάλαι ολόγου», σελ. 240, 1967, εσημείω¬ σε μεγάλη έπιτΐ'χία). 2 τά 6ι6λιοπο)λεία Αθήνας καί έπαρχιών. "Οταν είς ι* περιοδικόν τιωτική καί Ναυτική Ήχώ» ήρχισα | νά δημοσιεύω περικαπάς τής «Τρεμ πεσίνας», ό στρατηγός κ. Θρ. Τσα καλωτος, απαντών είς τ' άναφερό μενά έν αυτώ περί τής συνσμιλίας μας είς τήν Στρ. Λέσχην Φρουράς "Αθηνών, απέστειλε τήν κάτωθι επι στολήν πρός τό περιοδικόν: Άγαπητή «Στρατιωτικαι καί Ναυτική Ήχώ», Εδιάβαζα στύ προηγούμενό σου '~αν φύλλο υπό τύν τίτλον «Οί Κρήτες "τΡ°ς τ° &ε° στή μάχη τής Τρεμπεσίνας» τό άρθρον τοΰ συναδέλφου άντισυν- ταγματάοχου κ. "Ι. Βερνάρδου, ά- σαν Άπό τήν έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοΰ σννεργάτον μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Λεπτομ.ε.ρής περιγραφή τής όράσε διελύθη. ως τής Τ Μεραρχίας - Κρήτης —ΙΙολύ καλά, πηγαίνετε! είπεν κατά τόν πόλεμον 1940 - 41, επί έν τέλει ό Σνν)ρχης Τσακαλώτος. τή βάσει: "Επισήμων Έκθέσεων Έγώ δ" εφυγα μέ τύ θάρος είς πεπραγμένων, Πολεμικήν Ήμερο τήν ψυχήν, ότι τεραστία κατηγο- λογίων πορειών καί έπιχειρήσε- ( ρία είχεν άαΐαγγελιθή κατά τής Τ ών, αύθεντικων στοιχείον έξ έ- ! Μερα,ρχία,ς - Κρήτης, πιστολών "Αξιωματικών τής Με¬ ραρχίας καί των προσωπικών ά- πομνημονειιμάτων τοΰ συγγραφέ ο>ς, ώς Διοικητοϋ τοϋ 1)43 Τάγ
ματος τής Μεραρχίας.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Μίαν ημέραν τοΰ ετους 1943, ό¬
τε ΰπηρέτουν ώς ταγιματάρχης είς
τό "Ανώτατον Στρατιωτικόν Συμ¬
βούλιον, επί γεριμανωιής κατοχής,
έΐκληθην καί παρονσιάσθην ενώπιον
τοΰ τότε σννίρχου πεζικοϋ κ. Τσα
καλώτου Θρασ. είς τό Γραφείον
τοΰ Διευθυντού τής Στρατ. Λέ-
σχης Φρουράς "Αθηνών Συν)ρχου
ΙΙυρ)κοΰ κ. Βλαχάβα Εΰθ., επί πά
ρονσία δέ τοΰ δευτέρου τούτου, ώς
καί τοΰ Άντ)ρχον Πεζ. Τζίμα
Κωνστ., ό πρώτος μοί απηύθυνεν ά
νευ προοΐιμιίον τινός την εξής ε,ρώ
τησιν:
—Διατί, κύριε Βερνάρδε, διελύ¬
θη ή Μεραρχία σας;
Όμολογώ δτι έ'μεινα εμβρύντη-
τος διά πολλούς λόγους, τούς όποί
ούς θά προσπαιθήσω νά έξηγήσω.
Ήσθάνθην νά φλογίζεται τό πρό¬
σωπον μου, ώσει νά έρραπίσθην...
Ίσχυρά αγανάκτησις ώγκο>σε τά
στήιθη μου καί μέ απότομον, θά ε
λεγα αυθαιδες ΰφος, άπεκρίθην είς
τόν κ. Τσακαλώτον:
—"Εχετε λάθος! Ή Τ Μεραρ
χία δέν διελύθη!
Διημείφθη τότε ή εξής στιχομυ
θία:
—Τί λέτε; καί ή σνσσώρενσις
των φυγάδων είς τήν γέφνραν τής
Πέτρανης;
—...Όιμιλεΐτε, Σ ννταγματάρχα
μου, δι" ολίγας δεκάδας ήμιονη-
γιόν;
—Τουναντίον... ήσαν έκεΐ άνω
τών πεντακοοίων σπλιτών, οί όποί
οί είχον άπορρίψει δπλα, γυλιούς
καί έζήτονν νά διαρρεύσουν έκ τής
γεφΰρας τής Πέτρανης... ήτο έκεΐ
ό Στρατηγός Μπδ,κος, ό Στρατη¬
γός σας Παπαστεργίου... άλλοι
πολιλοί καί έγιό... διατί ίίμως διε¬
λύθη ή Μεραρχία; '
—Μέ συγχο>ρείτε, — υνιαγματάρ
χά μου, άλλά δέν ήμην έγώ ό Μέ-
ροιρχος, διά νά άπολογηθώ έν προ
κειμένο). Έκεΐνο τό οποίον προσοι
πικώς γνωρίζω, είναι δτι ώδήγη-σα
τό Τάγμα μου έν συνοχή, τάξει
καί πειθαρχία μέχρι καί τής &ια-
λύσειος τών Μονάδων τής Μεραρ
χίας μας είς Ψαθόπνργον καί Τρί
πόλιν.
—Δέν όμιλω δια τό Τάγμα σας,
οθτε δι" τιμάς προσωπικώς, διότι
σάς γνωρίζω. Όιμιλώ, διά νά μάθω,
αν γνωρίζετε τά αίτια τής διαλύ
σεως τμημάτων τής Μεραρχίας
σας.
—Δέν γνωρίζω τίποτε, Συνταγ
ματάρχα! απήντησα ξηρώς, καί ή
συζήτησις έλαβε πλέον ψυχρόν τό-
,νον, διότι έπ' ούδενί λόγω έιδέχθην
νά πΐιστεύσω, δτι ή Μεραρχία μας
©ά καταργήση τούς
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΙΔΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Β'
Τούτη τή λοτχτάρα καΐ τήν ττνοί;
καΐ την ά*ήθε<α ν' άκολθϋθήσω;Λ« στάθ^χε πάντα ό μθναδικος 5ρόμο, Τής λύτρωσης κάβε .μυστΐκόττα&η^ φυ ΐχής. Γι<χτΊ στήν άικρα τού δρό«ου (τούτου 6ρ·<»κό»»ν ,πάντα ή μόνη Γ'τ Τού συνεργάτου ,μας κ 3) ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ ιττθχές τής έδωκαν και δι λ ιί^-^τικά όνάματα: Ί'δέ, "Οντωζ V Ατιμαν, ®εός. Λώτός ήταν ό δράμος. Καϊ σιο πάς είτα* νά ένωϊοθν μ£ ϊήν α!ώ ι ,ΐν αυτήν ττραγιματΐικστΐΐΤα, νά /ι ,νουν ενα μαζί της. Κ'' δχι μ<>νσχ<; ι ά γίνουν £να μαζί της, τταρά ά<0 νά νοιώσοι»ν πώς αϊώ ι μοοζί της. Δέν ή ό δρόμθς ήταν ,κχ ιτ'ό ττοιλθ ->α ή"ταν
«αί δνθρωιΤΓος εΤνοτΛ ί¬
να. "Οχι γίνεται. ποβρά νθΐώθε· βιτΐ
τέλους ττώς όπτό «ατα6ολής τ«ν αί»
νων ήταν ίνα μζ Τη θεία °ύσία
,ΒΕΡΚΟΤΤΟΥΝΓΚ.
Τούς τρείς αύτοΰς δρόμθυς «κο-
λούθησαν κι' οί Γνωστικοί κι' ο Χί«
ιΐτπανο; κι' οί Μ°υσουλμάιθι μνστΐκ^
"Ενας "Αραβας γνωστΐκός τού 2Χ·
ι.α.Χ. αίώνα ϊγραφε σ' ίνα Φ'λι'
,του: «Μή ζίΐΐάς νά 6>ής τό θώ Λ
ητέξω σου. Είναι *ίυα <Όυ. "ΑκθυσΓ ιΐτώς νά τόν —ιοσιίωνής: «βεέ μ0^ ι/οθ μ<>υ. λογικό ν°ν, ψι»χή μου, °&^
,μα μου Ι».
Τέτσερεΐς είναι κατά τούς Ίν6?ύς
οί δρόμθι ττού 6διτγοΰν στήν άνώτβτ.ι
γέ»ν-.-
σε ψυχΐκούς
χώρα τής γής δέ
Βλητές ττθϋ νά λ
συναιθθΐ)ματική
ναφεράμενον είς την Ιποποιίαν των ' <Γηχα καϊ συνάμα Άλδανικών βουνών. Ή πρώτη πά ' ιδ'αύγε α την ταύτΐση τούτη, Ζθο* οί Ό δράμας τής αγάπην «Μττοί <<τή - Πόγκα». ό δράμθς τής γ« αης «Νιάνα · Γιάγκα» κι' 6 δρόμον ό μυστΐκός «Ράγΐα - Γιόγκα». Τό δρόμο Τής άγάτττ|ς ιτηρ* τ*· ττερασμένο σ(ώνα ό ιμεγάλθς θρησκε-' ιτικός άθλητής των Ίνδ^ν, 6 Ρ«ιι= ραγραφος με αφορά ως πρός την •κρίσιν μου διά τάς μάχας τής Τρεμ πεσίνας. Φο-βοϋιμαι δτι ό άγαπητός μου συνάδελφος, κρατήσας ασφαλώς τήν ερώτησιν, δέν αντελήφθη τό πνεϋμα της, καί τώρα άντιλαμβά- νομαι διατί τό υφος τού νπήοξε τό τε αΰθαδες, όπως καί ό ϊδιος όμο- λογεί. Τήν αθανασίαν τής Τρεμπεσίνας καί τούς συντελεστάς της Κρήτας καί άλλους άλβανομάχους γνωρίζω απολύτως. Άπό τό δικό μου στό- μα ουδέποτε έξεστομήθη τι, διότι ή Άλβανική έατοποιίία δέν εχει ψε- γάδι. Αί λεπτομέρειαι δέν έξουδε- τεοώνουν τό σύνολον, όσονδήποτε ■καί άν αί λεπτομέρειαι αύται ΰπήρ ξαν ξ^ι)τικ<ιί, καί τουτο διότι ήσαν μοιραϊαι. Ξενητεμένος εφερνα ώς παράδειγιμα τήν Άλβανικήν έποποι ίαν. 'Τπήρξεν ό Φαρός. Καί στό Φάρο αύτό μέσα ήταν δλοι καί δλα. Καί ή ϋπεργενναία Μεραρχία τών Κρητών, διά τήν οποίαν διατί νά άπ»λογείται; Οί Γενναΐοι δέν άπο λογοϋνται. Τώρα άντιλαμβάνομίΐι, έπαναλαιμβάνω, τό άπόταμο ΰφος τού, καί άντιλαιμβάνομαι δτι δέν ε¬ κατάλαβε την έροΉησίν μόν. Αύτά διά τόν αγαπητόν συνάδελφον. Μέ εκτίμησιν ΘΡ. Τ2ΛΚΑΛΩΤΟΣ 'Τποστράτηγος Είς απάντησιν εγραψα τήν κατιο τρρω επιστολήν: Άγαπητή «Στρατκοιική καί Ναυτική Ήχώ», Ή έπιστολή τοΰ γενναίοτ' στρατη γοΰ κ. Θρ. Τσακαλο')του μέ ίκανο- ποίησεν άπολύ;ως, πιστειχο δέ καί πάντας τούς συμπολ?ιμιστάς μου Κρήτας. Ή μόνη έπανόρθιοσις έν προκει- μένω είναι, δτι είς τό τεϋχος 19 δέν έ'γραψα απλώς έ'να άρθρον πε¬ ρί τής δράσεώς τής Τ Μεραρχίας - Κρήτης είς τάς μάχας τής Τρεμ πεσίνας, άλλά τήν είσαγοιγήν τον άμωνΰμου ίστορικοϋ μου έργον, δια λαμβάνοντος ολόκληρον τήν δράσιν τής Τ Μεραρχίας, άπό τής αναχω¬ ρήσεως της έκ Κρήτης, μίχρι τής Ί«5ί'ες. Άληθινοΐ ψειν». Καιμιμιάς πγτοι δέν ιμέ |·Γΐ>ν
,φίσνα. Σττάνια ανθρωπίνη,
«Βάκχοι "Όύ ν/1.· ζηθι μ1 τ6?ο βάθος καί τόσΛ μεθ«ί
χώρας βεόλτ, α<- τήν άβάσταχτην άγωνία καί τόσο λαγαρά καΐ ,νή τής θείας άγά—(ί. "Οττως μία &>>
τόυο πάθος πώς ττίσω άττ' δλΓ
ττθλι/τΓλο«<ώτατη ιΐαμτΓή των φαινθ ' ιτοιρ'χει μιά αττλή) άσάλενΤΓ ι^ύοία. Πώς ττίσω &π' δλες τίς ίφή- ι.-'ερες ιμάσκες ύΐΓΟιρχει £να Ό ,λη έρωτόληιτΓΤη ψυχή στόν ή Μαρία Μαίγδαλΐΐνή ντέι Πάτσι» V ,ριζε στοθς δράμΛις φωΛίίονταζ: Ά ,γάιτη' ΆγάιΤΓΓι Ι ΆγάΐΓη! Λαχτάριζε, δττως ελεγε ό μέγας ιτθΰ κθιτάζει τήν υχή τοθ ! &^αντινός μνιστικός Νικόλαος καΐ τα μάτια τού λαχτα- Ι σιλας, νά δεχτ«Τ «ούχι άκτΐνα ' καί γνέφουν μέσα ^"ό τή <ίώ?, άλ'να τόν δίσκθ, αυτόν τού άττό τά ζώα, άττό τοθς άνθρώ ,λίθυ». Καΐ γι' αύτό ό Ρα'ΐαοτ(Ρίνοτ καΐ τίς (δέες. ' »3«λησε νά γίνει δχι άττλώς χρ·ιστ·β· χριστιανόν και υοι.'σθυλμόνος »'ός, μουσοιΑμάνθς, 6ραχμαν·στρί ίός ν3'ώθει τήν ψυχή σάν ερω-· ι ι5°κδΐΐΓτής. -1 ---« ' ΣΥΝΕΞΧΙΖΕΤΑΙ ,μένη νά ςυγώνη όλοένα καί ττΐό κον ι'ά ο~ΐον Άνώτατο 'Εραστή· κι' 5οσ ι^γώνεΐ, ττληβ3ΐ'νει ή χαρά καΐ νΐκιέ ιται ή ΰλΐ). "Εως βτου φθάσει στ,ν ,τέλεΐα έιτΓαιφή και ξεσπάσει ·»οτ'. ατήν &<οταση ή τελεία ή^&θνή. Ό Ίνδός ιμυστΐκός άκολθυβεΐ τν χκά άλλο δρόμο: Άφ°0 ττρώτα πε'- στεϊ μέ τό λογΐ«ό ττώς δέν μττοβΓ· νά ύττάρχη, ιτσιρά μιά αονάχα θτ.!α ιΠνθή, τό "Ατμαν, καΐ συνάμσ ττώς η ,άνθρώΐτινη ψυχή δέν ιμπτορεΐ νά είναι ' Ρωματί,ίοο ό Όμηρος καϊ Η ΣΥΝ6ΣΤΙΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΩΝ Την τταρελβοθσαν £6δομά6α ·>!
είς τήν μβγάλην αΤθοΐίβαν τοΰ
«■Κΐνγκ'ς Πάλας» ή
ρ'ί<χ συνβστίασΐς τής "Εταιρίαι Δημοοιολόγων συνεργαοία πταρά ή Ί'δ'α αύτίι θεία Πνοή, τόε κινάει όπτο διαφόρους δρόμους ■ άνά ιλογα >μέ τό χάρΌμα ττού 6χει ή κά
βί ι|>νχή - γιά νά εαναγι*ρίσ£ΐ «"ην
,χρχΐικήν αίώνΐα ττατρίδα, τή Θε^τ^
ιτα.
Τρείς δρόμθυς θείας ?ν(οσης εΤχϋιν
0| άρχοϊθι 'Ελληνες μν-
5-
! 1) Ό &
, 3:-:οιγ:>, διώχνει τό άνθρώτΓΐνο
, αί κάνει κατοχή στό σώμα καί
Γίίυχή" τού.
| 2) "Ο ανθρωττος μέ την
ιχνιδαίνει στόν 0εό καί σιιίγΕΐ να.
>ςί τού. Γίν«ται ©εός (αύτο ττοΰ βΐ
, ε:ιμθΡΐΌΪ λενε ΒΕΡΚΟΥΤΤΕΡΟΥΝ
ιΓΚ.
κατά τήν Γερμανικήν κατοχήν δια¬
λύσεως της είς τόν Ψαθόπνργον
καί Τρίπολιν.
Μετά τιμής
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Άντ)ρχης πεζ.
ΣΤΝΕΧΖΕΤΑΙ
θ ΌργανισμοΟ ΆτΚ>6τ(αου 'Ε
η καΐ τής "Ομάδος τώ, φί
ιλων τής Κρήτης.
Κατ' αυτήν ό ττροεδρεύσας
,ιστιάσΐως κ. Δ. ΆΛραμίδηί
ΐ3η έν άρχή «Κ την τταρά των
,Κέντρω, καΤαβαλλαμένην ττροστνάθ^
,αν όΡγανώοΈω*! 4ττΐ άνωτάτης σ'άθ'
,μης τής 'Ελληνικής Δημθσΐότητο
ί<αΐ έκτός τής Ελλάδος, εξάρας *ή ιΐταρθυσίαν ίκττροσώιΐτων της Έθνικΐ) ,ΚυβΕρνήσείος ώ<ζ καΐ ττλίίστων β"ι ιάττ*βημ^κών παΡαγόντ«ν. 'Βττίσης ωμίλησαν οί κ.κ. Α. Φαθσέας. ί"ι Καψετζόπτθι/λος, Γ. ,ΣτΓέντζος, Γεν. Γραμ.ματεθς ιΤΓθυργείου Βιομηχανίας και (Ου, Γεν. Γραμ^ατεΰς Ύιτθυργΐίοι; Ο ι<ονομι«ών. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δίχεται Βηλαρδ 7 Πλατ. ΆγΙου Κωνοταντίνου (Όμόνοια) 9 - ί κο' 4 - · μ υ. Τηλ. 525-387. ΙΛΑΜΔΑ ΑΛΒΑ Σέ κάδε έλληνικό νοικοκυριό άνταποδίδοντας τήν άγάπη τού, εύχόμαοτε δλα τά καλά τού κόσμου, Ύγεία, Ευτυχία κα! Πολλή Χαρά. γιά τόν καινούργιο Χρόνο. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ "ΜΙΣΚΟ,, ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΑΝΟΤΕΡΑΤ ποΐΟΤΗΤΟΣ ΣΕ ΝΕΕΣ. ΑΕΡΟΣΤΕΓΕΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ 7ΤΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ πΐΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ ΤΜΣ ΕΥΡΟΠΗΣ β VII 147 ΤοΟ συνεργάτου ε»αζ Η νύχτα έκείνη ήταν άτέλειωτη· τό θηιιμπό ιιώς τοΰ φεγγαριοϋ είχε κατα-κουράσει τά νυσταγμένα μάτια των φαντάριον ποΰ μέ 6ία κρατιον τανε άνοιχτά. Βουνά μέ κάτασπρα ξερό6ραχα καί μονοπάτια έπικίνδυ- να κιαί χωρία έρημο»μένα, τά περ- νούσανε δλοι άμίλητοι, ξαλισμένοι, μέ τό κεφάλι σκυφτό, τά χέρια κρε μαομένα βαρεία κάτω. Δέν άκουγες έκείνη τήν έρημιά παρά ενα πο- όοβολητό άπό τό συρτό βά&ισμα τών φανΐάρων καί τών άλόγιον, ποϋ προχωρούσανε μαζί τους άργο- κοιινιώντας τό κεφάλι πάνιυ - κάτοι" ώρες πολλές δάσταξε ή πορεία έ¬ κείνη· ώρες χωρίς ξεκούρασμα, χιυ- ρίς ί'πνο, μέ μόνη σκεψι νά φθά- σουμε στή γέφυρα τοΰ Σανγαρίου προτοΰ την χαλάσουν οί Τοϋρκοι. Έδώ καί τρείς μέρες ό στρατός ϊίχε άρχίσει τή σύμπτυξί τού, ά<ρί- νοντας πίσο) τήν Άλφυοή "Ερημο καί τα φοβερά χαρ<ικώματα τοΰ έ- χθοοϋ, ποϋ χά είχε κατακτήσει πρίν ενα μήνα στήν ενδοξη προχ(!>ρη<τί τού. Πόσοι άγώνες ήρωϊκοί καί ά- νώφελοι... πόσο αί>μα λαχταριστό
καί άδικοχΐίμένο ! Κάθε φαντάρος
περπατοϋσε τώρα μέσα στή μεγάλη
φάλαγγα μέ τά μάτια μισόκλεκττα·
ή πορεία τοΰ φαινότανε σάν ονειρο
σάν ό'νειρο οί χθεσινές μάχες καί
δλη ή περασμένη ζιοή τού...
"Ενα δυνατό ενστικτο κυριαρχοΰ
ορ στήν ψυχή τους καί κάθε φορά
πού ό κόπος βάραινε τά γόνατα ή ό
ίίπνος άπαλοχάϊδευε τά μάτια τονς,
τιναζύντουσαν άπότομα νά συνέλ-
θουν, γιατί κάποια φωνή βαθύτε
οη, ά"ννο>στη φωνή, τούς ελεγε πώς
ό θάνατος παραιμονεύει έκεΐ κοντά
γιά ν' άρπάξη οποίον μείνη πίσο).
Τό λιγοστό βάρος τοΰ δπλου κατάν
τησε άσήκωτο φορτίο, καΐ τό μετα-
τοπίζανε πότε στόν έ'να πότε <ττόν άλλον ώμο, μέ αύτόματη κίνησι, χο ρίς νά στέκοινται οϋτε στιγμή. Τό διαπεραστικό κρΰο τού Σεπ- τέμβρη έπάγωνε στό κορμί τόν ί- δρώτα καί αν κανένας σταματοΰσε κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ξαφνικά, τά δόντια τού χτι>πούσ<κ- νε άπό δυνατό ρΐγος. Οί Τοΰρκοι προσπαθούσανε μέ κάβε τοάπο ν^ Ιάνουν ποώτοι στή γέιΐνρα^καί τινάξοντάς την στύν άερα, νά φρά- ξονν τό δρόμο στίς έλληνιοιές φά- λαγγες, μέ (ΐκοπό νά τσ«κίβονν Π- τ ήστρατιά. Ή όπισθοφυλαχή, ομο>ς, τούς χ.ρατοΰοε πάντα σέ μ*,
γάλη άπόστίΐσι καί στίς σνμπλοχές
ποίι έκαμε μέ τά πρωτα τμήματ(ΐ
τοϋ εχθροΰ, πολεμοίκτε μέ πεϊσμ«,
πολλές φορές ιά κυνηγοϋσε μέ τό-
ση μανία, υκΐτε οί Τοΰρκοι στό τέ·
λος νομίσαντες πώς ή σύμΛτυξι ρ-
κείνη ήταν κ.αθαρό τέχνασμα.
Δύο - τρείς ώρες πρίν ξημεραχτη
ό ιστρατός έφθασε κοντά στό ποτά-
■μι· άτμόσφαιρα ύγρή, πηιχτό οικο-
τάδι μέ λιγοστές φοτχρς άνα.μμέ-
νες στήν άντικρυνή ό'χθη. Τό ερη-
μο έκείνο μέρος πήρε ξαφνικά ζωή
άπό τίς φιονές καί τό ποδοβολητλ
τών φαντάριυν καί ή στενή γέψνρα
ετριζε άπό τό άδιάκοπο πέρασμά
τους. Κάθε τμήμα πού περνοΰσε
στήν άλλην δχθη Ιτρεχε μέ φο>νές
νά καταυλισθή έκεΐ κοντά. Οί φαν-
τάροι άνάβανε φο>τίά καί καθόντον
σαν γύρω νά ζεσταθοϋν. "Οσοι φθά
σανε τελειταΐοι, ξαπλωθήκανε ϋ-
πως - Ζηιης στή χορταριασμένη γή
κίΐί χωρίς νά τούς κακοφαίνεται
γιά τή φαχταρία, ποϋ κυριαρχονκτε
γύρω, ΐκλείνανε βιαστικά χά μάτκι
άποφασιβμένοι νά ξεκλέψουνε λί-
γον ΰπνο πρίν αρχίση καί πάλι ή
πορεία.
"Ως τό ξημέροιμα περνούσανε ά¬
πό τή γέφυρα φάλαγγες, πηγαίνον
τας πρός τό βάθος τής κοιλάδος
καί μέ τό σκάσιμο τοΰ ηλίου δέν εί¬
χε μβίνει «ττό μέρος έκεϊνο παρά
ενα μικρά άπάσπασμα μηχανικοΰ,
μέ τήν έντολή νά τινάξη τή γίςρυ-
ρα στόν άέρα. Κονρασμένοι, δμως,
καί αύτοι άπό τή ννχτοπορεία, ξα-
πλωθήκανε κατά γής, λέγοντας με
ταξύ τους πώς Ιχουν άκόμη καιρό...
(Σ υνεχίζεται)
Μνημόσυνο γιΛ τό: 30 χρόνια άπό τό «άνατό Τού
καΐ τά 100 χρόνια Λπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμβούλου τής
(Συνέιχεια έκ προηγούμενον)
Καί αΰτά μέν γιά τούς καπνι-
στάς!... Γιά τούς δικηγόοους, δ¬
μως καί γι' αύτούς δέν ήταν καί
τόσο περιποιητικύς-. Τόν είχε κατα-
πλήξπ κάποτε κάποιος δικηγόρος
μ' ενα λογαριασμό ποϋ τοΰ είχε
στείλει, δπου γιά τό τίποτε τοϋ ζή
τοΰσε" «δραχμάς δεκαπέντε χιλιά¬
δας (15.000)» καί στό τέλος - τέ-
λος «καί δραχμάς πεντακοσίας
(500) διά... σύνταξιν παρόντος λο-
γαριασμοΰ»!
Αύτό τό θεωροΰσε άσυγχώρητο!
Τό ίλεγε καί τό ξανάλεγε επί η¬
μέρας. "Ετσι, δταν περνοΰσε άπό
τά Δικηγορικά τής Γλυφάιδας, %-
λεγεν πρός κάποιον δικηγόρον: «,Ε
δώ είναι ή Ψευδούπολις»!
"Οταν τοϋ άντιπαρετηρήθη δτι
καί οί "Αγιοι τή» Έκκλησίας καί
Πατέρες μάλκττα, ξεκίνησαν γιά τό
έπάγγε-λμα τοΰ Δικηγόρον, μέσα σέ
γέλοια εΐπε:
—'Εγκαίρϋ)ς μετέγνωσαν!
Μόνη τού ψυχαγοιγία, σ' δλο τό
διάστημα των δεκαπέντε χρόνιον
τής Αρχιεπισκιοπτκής τού ζθ)ής, ή¬
ταν ή επίσκεψις τοΰ Όρφανοτροφεί
ότι (ττήν Βουλιαγμένη καί ή παρου-
σία τού στούς άθλητικούς άγώνΐΐς
στό Στάδιο.
Αύτά τά δύο, μαζί μέ τήν έπι-
στημονική ερειη·α μέχρι τέλους, τοΰ
χάριζαν τήν ξεκοΰρασι άπό τόν κά
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
' Ι. Άρχιεπισκοττης Αθηνών
ματο τής Διοικήσεως.
Άγώνες ολοκλήρους είχε κάνη
γιά την Εδρυσι τοΰ "Ορφανοτροφει¬
ον. Ό Γ. Μπράουν, έπκτείοντας
την σύμβασι πού σΐΛ'ήψε μαζί χον
ή 'Εκκλ σία σέ ώρες άνάγκης, κά¬
τω άπό τήν πίεσι τής απαλλοτριώ¬
σεως ολόκληρον τοϋ κτήματος Βον-
λιαγμένης, άπό τούς κατοίκονς Βά-
ρης, ζητοϋοε έπιτακτ«κά την πεοιο-
χή τοϋ "Ορφανοτροφείον γιά νά με
τατρέψη τά κτίριά ής σέ... καξί-
νο (;) καί άπειλοΰσε άπαιτήσϊΐς...
άποζημιιίκτεως.
Γιά νά αποφύγη δλη αύτη την
πϊριπετεια ό Χρνσόστομος, μέ τή
γνο>στή διάταξι τού Στΐντάγματος
τοϋ 1927, πού έπέτρεπε τήν άπαλ-
λοτρίωσι πρός άποκατάστασι προσ-
φύγιον, χωρίς προηγούμενη καταδο
εκδοσι Π. Διατάγματος, πού «ή-
ρυτ·τ« την άπαλλοτρίοκτι τής επιμά¬
χου περτοχής πρός ίδρυσιν «προσφΐ·
γικοΰ Όρφανοτροφείου». "Ετσι κα¬
τώρθωσε νά επιτύχη τό ποθούμενο
καί νά απαλλαγή άπό τίς άπαιτή-
σεις τοϋ Μπράουν, πού στό μεταξί'
είχε πάρει όλάκληρη τή Βουλιαγμέ
νη δική τού, ύποσχύμενος «λαγοί'ς
μέ πετραχήλια» καί πού στά τέλει*·
ταϊα δέν εκανε σχεβόν τίποτε άλ-
λο έκτός άπό τήν πώλησχ οίκοπέ-
δοιν, μέ τό σχημ<ι τής «μισθώβΐ- (ος» επί μίαν δθετίαν! (Σ·ιη"εχίζεται) ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΑΟΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. Συνέχεια έν. τοΰ προηγούμενον 52. Ή Έταιρεία ΙΙροστασίας Ά ποφυλακιζομρνων Πειραιώς διά τού ύπ' αριθ. 170)24.7.54 έγγραφον της, γνωρίζει πρός τόν τ. Δωρό- θεόν δτι τό διοικητικόν συμβούλι¬ ον ταύτης, άπεφάοισεν όμαθύμως νά τού χορηγήση δίπλτομίΐ τιμής, ■μει' Αναμνηστικοΰ μεταλλίον «Ανθ' ών έπραξε υπέρ τοΰ έργον ταύτης». 53. Ό Μητροπολίτης Άργυοο- κάστρον Π(ΐντελεήμ(ον, διά τής ά¬ πό 30.11.54 βεβαιώσεώς τον, έξι- στορρϊ διά λίαν συγκινηηκών πλη ροφοριών καί χαρακτηρισμών, τό έργον, όπερ ό π. Διορόθεος προσέ- φ«οεν επί σειράν έτών κ/ιί αλλιυς πως, άλνλά κ™ί ώς 8ρών στέλεχος τής Έθνικής Άνττιστάσειος κα'θ' ό¬ λην την διάρκειαν τής ξενικής κα- τοχής. ΕΤΟΣ 1955. 54. — Τό διοικητικόν συμβού¬ λιον τού Σώματος 'Ελλήν<ον Προ- <τκό,-ΐων άπένειιμε την 11.5.55 είς τόν π. Δωρόθεον τό Μετάλλιον Ά- ,£ίας «5·ά τάς —ρός τό Σώμα ί-η- ρεσίας τού». 55. Διά τού άπό 30.12.55 Βασιλι- κοϋ Διατάγματος άπιεντμήθη είς ' τόν π. ΔωρόθεοΛ' δ Σταύρος των Ταξιαρχών τοΰ Β' Τάγμαιτος τοΰ Φοίνικος. | 56. Διά τής ΰπ' αριθ. 56)9.7.55 άνταποκ.ρίσεώς -ου έξ Αθηνών, τό Πρακτορείον Ήνωμέ'νου Τύπου πλέ κει τόν πανηγνρικάν τοΰ π. Δωρο- θέου διά τήν ίιπέρ τών φυλαίοσμέ- νων δράσιν .τιου. 57. Ό γενικάς διενθυντής Ποι- νικής Δικαιοσύνης τοΰ υπουργείον ΔικαΐΛσννης διά τής άπό 9.1.56 εκ¬ θέσεως τού περιγράφει τό έξάχοις ' χριστιανικόν καί εθνικόν 6'ργον τοΰ ι Ιωάν. Α. Βερνάρδου π. Διοροθέου. 58. Ό άντιστράτηγος Κ. Βεντή οης» γενικάς ύπα(ΐπιστής τής Α.Μ. τού Βασιλέι,ις, διά τοΰ άπό 25.1.56 έγγραφον τού πρός τόν Β' Κλά¬ δον Β—4 τοΰ Γενικόν "Επιτελείον Στρατοΰ, θέτει νπ' όψιν τον ότι ό π. Δωράθεος νπήρξε δρών μέλ.ος τής Έθνικής Όργανώσεως ΡΑΝ «έργασθείς είς ταύτην μέ σημαντι¬ κήν απόδοσιν». 59. Ή Βασιλική Έταιρίία Προ- στασίας Άποφνλακιζομένιον Αθη¬ νών, διά τοΰ νπ' αριθ. 603)9.11··»·5 έγγραφον της πρός τόν π. Δοιρό- θεόν, τφ γνωστοποιεϊ δτ* τό διοικη¬ τικόν Σνμβούλιον ταύτης απεφάσι¬ σεν όμοφώνΜΐς μετά τής Έταιρείας Πρ.οστασίας Άνηλίκ<»ν Αθηνών, νά άπονείμη είς τούτον έν έπιοήμφ τελετή, Δίπλωμα Τιμής μετά χρν- σοϋ μεταλλίου ««Ίς ένδειξιν 6αθν· τάτης εκτιμήσεως καί θαυμασμόν διά τήν πολύτιμον σ(μ6ολήν τον εις τόν άγώνα κατά τής έγκληματοιό- τητος». 60. Διά ΰπομνήμτχ'τός τ<ον ολ° Ανγονστον 1956 πρός .τον "Αρχιε¬ πίσκοπον Αθηνών καί πάσης Έλ- λάΐδος Κνρόν Δωρόθεον, "Ελληντς άξιο>ματικοί, σνλληφθέντες καί <Ρν" λακισθέντες παρά των άρχδν Κα- τοχής είς στρ<ιτόπεδα ' σεο>ς καί τάς φνλακάς
άναφέρ,ουν τα τής έξόχου έθνικής
καί χριστιανικής &ράσεως τού λ·
Δωροθέου, κατά τήν εποχήν εκεί¬
νην καί κατίΐλήγουν: Ουδείς "Ελ¬
λην άρχιμανδρίτης προσέφερεν· τό¬
σας έθνικάς, καί κοινωνικάς υπη¬
ρεσίας, όσας ό άρχιμανδρίτης —'""
ρύθεος Βενάρ-δος» είς τό ί
τού.
(Συνεχίζβται)
ΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡ,
ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΑΝΑϋΙΟΡΓΑΝΟΥΝΤΑΙ ΔΙΑ Ν, Δ.
Ή
τή
τοο έλληνΐκοθ ίιμττορίου είς τας χβ>.
οας Λ^μιθδιότη,χός τω>, κα! ή
τό ιΐ—·' ό-οιθμ. 367
Διάτταγμα (ΦΕκ
259 Α)' 5'σ Τ:ύ όποιΈυ ρυθ ίζθ/·, , κ^_.,
τά τής ό'γαΐώσεως καί λειτοι/ργία . | τ«μίνω/ η· λαμβανομένων
κο' χωΡων αυτων, των σχετικών
τό εξωτερικόν έμιπόρΐον κλττ
τών ύτηκσιώ" τΟΟ υπουργείον Εμ.».
ρί:υ είς τό εξωτερικόν.
ΑΙ «υριώτε;<ϊΐ δ ατάζϊΐς τλΐ γ-χ>μ
ΑΙ προτταροΕΐικευαστΐικ,αΙ {φγο
Είς όλόκληοον τόν κόσμον σταθε
Ο Διατάγματος εΤναι αί άκή- , διά τήν σύναψιν έμττο,ρΐκών καί ο|*ο
*Ο? 4'ται πρώτον, δπ αί Μ<, ΐυ ,έξωτερικόν υπηρεσίαι το.3 ίπτουργει- ομ ΈμΓτ:Ρί°υ άπαρτίζονται Αττ6 "ο Γρβφ:ία Έμττθρικών Σύμβουλον κα' τα Γραιΐοα Εμπορικόν Ακολούθων, τ£ οττθίθ! σκνιστώνται διά Β.Δ. 'κ τάς 85?ας των Πρ^βειών, άλλά 86- ναν*αι νά λειτουργίαν κα! είς χώ¬ ρας οττ°υ δέν ύττάΡχει Πρεσδεία, άλλ1 ιπΓάοχ€ι δια— ίστιυσ'ς Τών ΐΛτηοεθΊών -πιρϊΐσταται κός σίιμ*>:υλος, έΐ«·ττ&ρι*«ός
ί) εμπορικάς γΡαιμματεύς.
ΑΙ όΡγανκαϊ θέσϊις των
μένων *1ς τό εξωτερικόν ύτιηρεσ ο
καθοοίζθνται κατά 6α5μο0ς ώς ίξΐ,
Λ' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. 1<>ν 1 [ θέο ι
Έμιΐτθρικών Σύμβουλον ί—ί 6γ.°
3« ϊλ~. 2ω. 2<>ν 22 θέσε
άκαλού3«ν έιτΐ 6αθ)μώ 5ω Ιως
καΐ 3ον 31 θέσεις εμπορικήν
ιιατέων ί·π 6αθμώ 6ω. ΠΡ°σόνΤα διο
ρυμοΰ εΚ τόν Εισαγωγικόν δαθμ-ΐν
ήτΤοΐ τ°ϋ 'Εμπορ.κο;) Γροομΐιατεως οοί
ζουται- α) πτυχίον Νομικής ίί Πολι-
<ικών καΐ ΟίχοιΛμικών 'Επισ-τηιμβ^ η τής ΆνωτάΤης Έμττθρΐκής, ή Παν ιηι«υ ή ΆνωτάΤι;ς Βΐομηχανικής ή ' ιτοτίμων σχαλών ήμεδοπτής καί Λλλο |δαητπ<;. β) τελεία γνώσις *ής ' κης καΐ της Γαλλικής «αί γ) οχι κατωτέρα των 2,5 καΐ δχΐ άνωτΓ- ρα των 35. Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. 48 βέ*ε·ς Γ,-, «εων - Δακΐυλογοάφων έν! 6α0μΑ 9ω *υς 6ω, μέ εισαγωγικόν 6αβμ£ν τής 6' κατηγορίαν 6ρ!ζονταΐ: α) *· ιτολι/τήριθν Γυμνασίο1., κλασσΙκθΛ ■ οίκοΛμικθΰ, 6) τελεία γνώσις τήϊ Γαλλικής η Άγγλΐκής η τής Γεριιαν» «Ί<, ύ) τελεία γνώσις τής έλληνΐκής καΐ ξένης δακΤυλθγραψίας καΐ 8} ή λιχία δχ» κατωτέρα τού 21 καΐ 6χ. ανωτέρα τού 35ου Ετθυς. Ώς άαμοδιότιγΐες τών 'Εμπορι*ό»ν Συμβούλων, Ακολούθων καΐ Γραιιμοι τέων όρίζονται: Ή μελβτη τής παραγωγής καΐ έμττθ στάσεως των χωρών τής άρμοδιόΐη- τός των. Ή μέλει) τής παραγωγήν καΐ 1+ .τ* ρίας τώ» χωρών α^ών έν συναρτΓ|»βι πρός τό εμπόριον καΐ την παραγω¬ γήν τής Ελλάδος. Ή ϊρίυνα άγοράς των χωρών α*· τώιι δια την εξακρίβωσιν τών 6ι/νΐ'β ταττοθετήσεως ελληνικόν ττρ·'ΐ καΐ των χωρών αυτών. Ή τταρθχΓΐ είς έλληνικοος χιρΐ}σίιμων έμΐτορικών πληροφοριών κ. ο.κ. ή Διάταγ,μα όρίζβ; τα τήν ττλήρωσΐν κενών θέσε- ων 4μ-θρικων ονιιβούλθ)» καί άκο>
θων, την τοποθέτΓίσινΐ μετάθεσις ν*
τάταιξιν, ά—όσττασι,, κλητ. τα τής δι
(πλωματι,κής Των Ιδιότητος, τάς
ά
κλπ.
Όρίζεται, τίλος, ότι οί ύπηρε*» *
τες κοοτά την δημοσίευσιν τού Ν<>ιι
Δΐατάγματος ίΐμιτορικοϊ άκόλουθοι, ,·
μττο^ικοϊ σ^μ6ουλο, γραμμαΤίίς (Γϋ,-'
'Βμιπ<3|ριικώ Συμβούλω καΐ Ββηβΐ» Γ ρσψείου έντάσσοΐίτα· αυτοδικαίως με ΐον 6ασΐκόν των ε|5 τάς ώρ-ιζθμέ νας ύιτό Τ<>0 Ν.ιΔ. θέσεις. ΚαΠά τήν
ιτρώτην εφαρμογήν τού Διατάγματος
5ύνανται νά πληρωθιούν διά Β.Δ. προ
τασει τοο ΠΡω&-ουργού καΐ τού Ύ
■π·:ν>γο3 Εμπόριον 5 θέσεις έν *χ^>
Έμττορκών Σαμδοθλων καΐ Έιμττθρ1
<ών Ακολούθων δι" άπτ' εύθείας δι ρισμοό καΐ κατ' Εξαίρεσιν τών ττϊρϊ ωνι^ιμοΰ καΐ ανωτάτου βρίου ήλι κίας δ ΕΡΓΑ ΔΓ ΑΠΟΣΒΕΣΙΝ ΤΩΝ ΧΕΙΜΑΡΡΩΝ ΤΟΤ ΚΑΤΩ ΑΧΕΛΩΟΤ Δασοτεχνικ.ά 'έργα όλακοϋ προϋπο λογισμοϋ 60 έκατ. δρχ., έκτελοϋΛ'- ιαι διά την διεΐ'θρτησιν των χειμάο ρο>ν τού Κάτο) ροϋ Άχελώου. Διά
των κ.ατασκευαζομένίον αυτών έρ¬
γων άποσκοπεϊται άφ' ενός μέν ή
πρσσταισία των όρεινών εδαφών τής
περιοχής, έκ τής άποπλνβρτης καΐ
διαβρώισειος τών εδαφών τίον καΐ
άφ' ετέρου ή ελάττωσις τής ποσό
τητος των έναποτιθεμένοιν φερτών
ΰλών.
"Ηδη, τα υπό εκτέλεσιν εογα ά
ποσ6έσε<ος των χειμάρρων τοΰ Κά τ<ο ροϋ Άχελιόου εχοτ'ν προχωοή σει είς ικανοποιητικόν βαθμόν, δα πανηθέντΐον πρός τουτο 14.490.000 δρχ. μέχρι τέλους τοϋ 1968, ένά) ε τερα 4.500.000 δρχ., διετέθηίΤην κατά τό τοε'χον ε:τος. ΟΊ υπό διευ¬ θέτησιν χείμαρροι τοϋ Κάτ-ίβ ·ροΰ Άχελώου είναι οί ΧοΓνόρεμα, Σαγ δανόρεμα, Λαπατόοειμα, Ξηηκϊς Παντανάβσης καΐ Ξηιοόρειμα Άνα- λήψεως. ΔΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΝ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙΝΕΟΙ ΣΥΝ. ΕΑΕΣΤΑΙΚΕΡΔΩΝ Τάς άττόψεις τ«ν καλοόνται νά Ι ποδάλουν α) ένβιαφβράμεναη έτταγγΓλ ματΐκαΐ όΡγανώσεις, σχετικώς *>έ τίτ
λ~τέα μέτρα διά τόν
των ίϋδεδειγιμένω,,
σθ£Τών ίμητθρικοθ κέεδους, τόν άττθΤ
°» ϊχ£ι άναλάβει είβΐκή ομάς εργα¬
σίας.
Σχετικώς τό άττθυργίΐθν Ένιτ^ιί
ου απέστειλεν έγκι^λΐο^ πρός τ!ας καλεΐ νά λά63υν £νεργόν
είς τήμ κατάρτισΐν τ<>ά ν£ου
διά τα ώς άνω πθοοστά.
(τόντως, άι»α>φέρετο:ι ότι, κατόττΐν νέ
ναμέντνς αρμοδίως έρίύνης είς τ&ν ~
μέα τών έν ισχύϊ άγΰρανομικών ουβ
μί裫ν αναφορικώς πρός τα
0'α των εμπορικόν κίρδών,
ψϊν ή διαητίστοίσΐς ΐτις άνσγκηί ά»·»
καΐ ίκσνγχρθΆτμοΟ ών
τίς τΟι?γ
«αί διοτίχνΐκού κέ
Πρός τούτο ή
ίι>γασία, δ'ά τίγν έξεόρεσιν των
V·,·
μ£ίων ίχείνων Τά όττθΐα χρήζουν »νσ
θίωοήΐεως καΐ θεπτπίσεως έ·νδεχ«ΜΓ
«Λ βγορανομικών συντελεστών 4νετ/
θι» είς ομάδα φγα^ί3ς, ονγκε'μΐνην
ιξ εΐδικών ττερΐ τά άγσρανοιιΐκά θεχα
το ύΐταιλλήλω» καϊ ίκπροσώττων επ--/!*
Υελμ<ϊτικών «αί έιμττθρικών άργοονώ·»- »». Ή ομάς αυτή έ-ε>ή>θη <τ6η Τ«Ο βεμοΠθς, ϊκρινε δέ εκ παράλληλον ώς βττθΧύΤως Αναγκαίαν την έν πρ"· "ε'Μένοι συνβρνασίαν των ενδιαφερο¬ μένων τάξ^ν ώς μαζικών πλέον 69' Υόνων «αί 0^; ως με,μθνωμένων '<· ττροσώΐτων των Έμττθρΐ*ών 1ολ*·6- Υω' "Αθηνών καΐ Πειραιώς. Πρός Γθδ το ή 6μάς ύπίβειζε πρός τό ότι*1·»· 'Εμιτορίου τή.ν κλήσιν των τον $ιά την πλέον καΐ λιανικώς πωλήρ^/ος καθ* έκαστον εΤδος η ώμάβα ε!δ*ν ΐ κατά φ·ορέα ά°κήσεως τής ίμην ρίας (χθ»<5ρίμ|ΤΓΟρ''θν, λιανεμπόρΐον, ,5ιθ|μΓ}χανίαν, βιοτεχνίαν κ.δ.). ΔΑΧΜ0Λ0Γ0ΥΝΤΑ1 ΤΑ ΕΙΣΑΓΟΜΒΝΑ ΚΑΙ ΕΚΠΟΙΟΥ ΜΕΝΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΕΡΧΕΤβΙ ΤΟ Κ02ΤΟΣ ΤΗΣ ΖΟΗ! "Ολίγαι χώραι διετήρησαν σταθε ράς τιιμάς Ύπο6άλλοντ«ι ί£οιι, εί'τε ττεός πληρωμήν, είτε είς τοθς κατά νόμον μειωμένοιις &■»· σμούς εΐσαγωγης' εΐτ£, τόλος, εΐι. τόν κατ' εκτίμησιν έιπ! τής άΡίας δα α·μ6ν, τά οίΐελώς είσαγόμενα καΐ 4κ ποιούμενα άκολούβως, λόγω φθοράς *Ι £λά6ης, ύλκά, συμψώνως ,τρος γί. σχΐτική), διάταξιν τής τκχραγρ. 8' το; άΡδοου 5 τοο Α..Ν. 896)37. Την ανωτέρω νπ' αριθ. 1075)6° γΐωμθδότησιν τ°ύ Ναμ!κοϋ Σι>μ6θι ^ι
ου τθΰ Κοάτους, σχετικώς μέ τή^^ ί-
/πθίησΐν κατά τά ανωτέρω άχΡήττ«υ
^λικοί είσαχθέντος άτελώς υπό της
ΕΤΒΑ κσί τής Βιαμηχανίας Άζ^τοό
χων Λιπαϋμάτων Α.Ε., έκ»ΐνθποίη τ.
τό υπουργείον Ο Ικοι^ΐμ ι κων δι' έγκυ
κλίον τοκ πρός
νειαο<οΟ Έλεγχον των των έπτί των εΐδΐκωτίρων ττροβληΐ'κί- ' τά όττοϊο άφορΌθν είς το», κα^*^ Ρ'ϊμόν ή μή σνντελεστών κέρβοοί ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΘΑ ΥΨΩΣΙτ ΕΛΛΗΜΙ- ΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ θα έγγΐχϊφή είς Τα Έλληνικά ν<|- ολόγΐα νανπτιιγούμενθν βΐς Ίβοττωνίοίν βιά λογαριασμόν τής έταΐρείας «Ό λυμπος» μπάλκ - καρρέρ των 31.000 τόννων. Έξ άλλ=ι». ύτττεγράφη γΐ«ή απόφασις διά την τΐν είς την 'Ελλαδα γρα·ε(θυ τή δοαιούσης είς Πανοιμά ναυτιλια*ή'ς ταιρείας «'Ιντερνασιοναλ Σίττπι^ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Δ3κίμ6ριος.— Καΐ πάλιν κατά τό λήγον ετος, τό κύ- στος δκιδιο'κίεοις είς παγκόσμιον κλίμακα, έσημείιοσε σταθεΛαν άνο- 6ον. Μικρά ομάς κοατών —ή Ι¬ σπανία, ή Ιίε-νρζουρλα καΐ ή Ε.Σ. Σ.Δ. ιιεταςϋ αυτών— διετής>ησαΛ·
σταθεοά; τάς τιμάς των. Αρκεταί
έ^κ τ ών ύπαλούτων (ώς ή Ίτοιλία, ή
Ν. Άτιρική, ή Δανία, ή Ελβετία
κ<ιί Νορδηγία) πεοιο')ρ«ΐαν τήν αΰ ξησιν των τΐιμων είς 2—3,5%. Είς άλλας, έν τούτοις, ή αύξησις έκυ- μάνθη μεταξύ 5,1% (Ν. Ζηλανδία) καΐ 15% (ΙΙοριτογαλία). Ή έμφανής αν ΐαΐ μή διακΓ,ιραι- χθεΐσα ποληική άναπτνξειος τοϋ Μαρτσέλλο Καετανο προεκάλεσε πληθιορισιμόν, άναγνορϊζομένου ΰ- ψους 8—9%, ένώ ωρισμένα είδικά προίύντα (ώς τά οΐκιακά ειδή) εί- νια άκριδώτερα κατά 20% έναντι τού προηγούμενον ετους. Μετά άπό τριών έ τ ών καλπάζοντα πλ.ηβωρι- σμόν, ή Λισσαδών πρίπει τώρα νά ένΐαχθή μεταξϋ τιον πλέον άκριδών προτεΐ'ονσων τής Εύρώπης, προικει- μένοιι περΐ τών άλλαοαίΐών. "Αλλο μεγάλο αλμ<ι. άναφέρεται άπό τό Μπουένος "Αιρες. Ή σοβα¬ ρά κοινιυνική άναταρ«χή είς την Αργεντινήν, κατά τήν διάρκειαν τοΰ λήγοντος ετους, έΐησθ'ένησε τύ πέζο, ήδη δέ άσκείται σοβαρά πίε¬ σις διά τήν ΰποτίμη.σίν τού. Τά πάν τα βχεδόν είναι ακριβώτεραι. Τά κοβτούμια κ<ιΐ τά υποκάμισα, τό ά- λάτι καΐ ό σάπων. Ή τιμή ενός κου ρέματος είς τύ Μπουένος Άϊρες, αϋξηθεΐσα κατά 60 σέντς, είναι 1, 3 δολλάοια, μιάς δέ φιάλης ούίσκυ αύξηθεΐ<τα κατά 2,30 δολλάρια, α¬ νήλθεν είς 8. Άλλά καΐ τοΰ οΐκο- δάμου τά είσοδήιιιατα εδιπλασιάσθη σαν, σχεδόν έπίσης. Είς τάς υπολοίπους χώρας τής Λατινικής Άμερικής, τό αϊτημα δι' αύξησιν των ημερομίσθιον είς την ΒενεζουέλαΛ' καΐ Μεξικόν, παρέχει τάς πρώτας άμυδράς ενδείξεις πε- ρΐ έπερχαμένου πλτΐθ(ι»ρισμοϋ. Αί τιμαί, έν τούτοις, παραμένουν στα- θεραί. Πολΰ άπέχουν, έξ αλλου, ά¬ πό τοΰ νά διατηροΰνται σταθεραί είς τάς ΗΓΙΑ, οπου ό δείκτης τοϋ κόΐττους διαβιώσεως ηύξήβη κχιτά 5,6% κατά τοΰς τελευταίους διόόε- κα μήνας, έν μέσω άνοιόικής πορεί- ας τοΰ πληβωοισιμοΰ. Είς την Νεαν 'Τόρκην ή επι τ(7)ν πολήσειον φο- ρολογία (ίαχύει έφ' δλουν σχεδόν των λιαν<.κ<δν σιιναλλαγών, έξ(ΐιρου μένων των επί -ών τροφίμίον τοιού- τιον), ηυξήθη άπό 5 είος 6%. Ταυ¬ τοχρόνως έσημείθίσεν δραματικήν άνοδον τό κόστος τής κατοικίας. "Ε να με'σον διαμβριομα μέ δύο ύπνο- δονμάτια, έκμισθώνεται τώρα άντΐ 900 δολλαριάον μηνιαίιος —έναντι 650 πρό ενός ε"τους— ένώ ή δαπά- νη διά κούρρμα, λούσιιμο, ξύρ«τμα κ.λ.π. είς μέσον κουρείον, αΰξηθεϊ- σα κατά 2 δολλάρια, κοστίζει 13. Τό κόστος διαδιώσειος είς τόν Καναδά ηυξήθη άκόμη περισσότε¬ ρον —κατά 6—7%. Τά ένοίκια ε¬ σημείωσαν άνοδον. Ό ρουχισμός στοιχίζει πολύ, αί δέ ΰπηιρεοίαι — ιδιαιτέρως των κατασκευών καΐ έ- πισκε-υών— είναι πανάχρι6αι. ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑΝ Τό πρότυπον τής Βορειον Άμε- ρικής άντικατοπτρίζεται είς τήν Ι¬ απωνίαν, παρ' όλον ότι είς τό Τόκιο οί μισθοΐ μόλις (ηύξήΐθηοαν κατά 10%). ΙΙαρά ταυτα, τό καλύτερο φιλέτο είς τό Τόκ*ο πωλεΐται πρός 6 δολλάρια ή λίμπρα, ενα μεγάλο κυτίοΛ' μέ ροδάκινα πρός 1,20 δολ- λάρια καΐ ό κάλαθος τροφίμιον (ώς ύ κάτ<οθι πίναξ) διατίθεται είς τήν τιμήν ρεκόρ των 34,28 δολλαρίων —τρείς φοράς μεγαλυτέραν έκείνης είς τήν Τεχεράνην, τό Μπουένος "Αίρες καΐ τό Βελιγράδιον. Ή Μόσχα ευρίσκεται χαμηλά είς τόν κατάλογον —άλλά μόνον λόγω τής επισήμου Ίσοτιμίας τοΰ ροι»(1λί- ου πρός τό δαλλάριον, ή όποία ά- σκεϊ παραιμορφωτικήν επίδρασιν. Αί τιμαί είς τά κρατικά κατασιτή ματα λιανικής πωλήοεως παρεμει- ναν σταθρραΐ άπά τού 1365, παρ' όλον ότι ή ποιότης των προιύντων δέν είναι πάντοτε ή καλυτέρα, ^νώ ή προσφορά άγαθώς παρουσιαι,ει κτίποτε χάσματα. Παρά δέ τήν ύ¬ παρξιν μαύρης άγοράς, τά ειδή πο¬ λυτελείας σπανίζουν είς την Ρωσί- αν. Έξ αλλου, είναι σχεδόν αδύ¬ νατον νά εύρη κανείς κατοικίαν πρός μίσ>θωσιν.
ΑΙ ΑΛΛΑΙ ΧΩΡΑΙ
"Αλλαι χώραι μέ σοβαράν αίίξη-
σιν τοΰ κόστους διαβιώοεως κατά|
τύ λήγον ετος, είναι ή Γαλλία (υ-
περθέρμανσις τής οίκονοιμίας άφ'
ότου εσημειώθη ή μεγάλη αϋξηβιςΙ
των μισθών, τό 1968 καΐ ή ϋποτί-
ξτκης τού φράγκον), ό Λίβανος (ά-
κριβώτερα κατά 10—15% τά τρό-
φιμα κατά τήν πρόσφατον πολιτι¬
κήν κ^ίαιν καΐ τάς φήμας περΐ ε¬
πικειμένης αυξήσεως τής τιμής τοΰ
πετρέλαιον πρός χρηματοδότησιν
τοΰ ειδικόν ταμείον έθνικής αμύ¬
νης) καΐ ή Τουρκία (περαιτέρο) αΰ
ξησις τών δασιμών).
Είς την Νέα Ζηλανδίαν αί τιμαί
τοΰ κρέατος καΐ τών ϊχθτχον ηυξή¬
θησαν αίσ&ητώς καΐ ό δείκτης τοϋ
κόστους διαδιώσεως είναι κατά 5,
1% ϋψηΛότρρος, ένώ είς την Νό¬
τιον Άφρικήν ή κατά 2—2,5% αύ¬
ξησις θά ήτο μεγαλυτέρα εάν δέν
ρσηιιειώνετο γενική μείιοσις τών
τιμών των τροφίμιον. Έν τούτοις,
ό νέος ο,όοος επί τών πο>λήοΐων
(5—20%) ώθη«ε πρός τά άνω τάς
τιμάς ολιον σχεδύν τών καταναλίο-
τικών είδών. 'Ενύς Φολ.κσβάγκεν ή
τιμή ηυξήθη άπύ 1.499 ρεάλι είς 1.
567, μετά δέ τήν άνατίμησιν τού
μάρκον, είς 1.626 ρεάλι.
Ή ανατίμησις τοΰ μάρκου ήρχι¬
σε νά ασκή επίδρασιν ίπί των τι¬
μών είς τήν Αύστρίαν (τύ 41% τών
εΐσαγωγών αυτής της χώρας προΐρ
χονται άπό τήν Δυτικήν Γερμανί¬
αν) , παρά δέ χάς δασπολσγικάς μει
ώσεις , αί τιμαί θά αΰξηθοΰν. Είς
τήν Βόρειον Ρηλ<ανίαν τής Βεσ- τςραλίας, τοΰ πλέον πολυπληθοΰς κρατ3ΐ&ίοτι τής Δυτικής Γερμανίας, ό δείκτης ηυξήθη κατά 3,2% μετα- ξύ Όκτωθρίου 1968 καΐ^ΐθβθ, παρ' όλον ότι σοβαρόν μερίδιον τής άνό- δου όφεΧλετα,ι είς τήν κατά 8,8% αύξησιν τών μιαθ<ομάτων καΐ τών τιμων τής στέγης. Ό δείκτης λιανικων τιμών είς Βρεταννίαν —κα*ά 6,4% ΰι|>ηλότε-
Οος μεταξύ Σεπτέμβριον 1968 καΐ
1969— άντικατοπτρίξετ προοδευτι¬
κάς αύξήσεις ίίλίον τών είδών.
Χώρα ή όποία σννεδύασεν αΰξη
σιν τής άναπτύξεως κ<χΐ έλεγχον των τιμών, είναι ή Φινλανδία, 5- που ή Σνμο,ονία Στα!θεροποιήσε- ο)ς τοΰ Μαρτίου 1968 άπέδίΰσε τά άναμεΛ'ύιιενα. Ή αύξησις τοΰ όεί- κτου κατά τό λήγον ετος ύπολογί- ζεται είς 2%. Τό πάγοίμα τοΰ ΰ- ψονς των μΐΐντΚομάτίον ϊνισχύεται άπό την κυβέρνησιν. Είς την Νορ6ηνίαν ό πληθτ·σμύς εχετ, καταληφθή άπό «ά,μόκ» άγο- ρών, λόγο) χοΰ άπό τής 1ης Ιανου¬ άριον 1970 έπιΰαλλομένου φόρον προστιθεμένης άξίας 20% έφ 'ο- λων τών είδών καΐ ύπηρεσιων πού θά άντικαταστήβη τόν ΦΚΕ 13, 6% ίσχνοντα τώρα. Είς τήν Στοκχόλμην τά διαμε- ρίσματα είναι τόσον σπάνια κίά ά- Χ/ριβά όσον καΐ τύ φιλέτο πού πω- λεϊται πρός 5 δολλάρια ή λίμπιρα. ΙΣΠΑΝΙΑ — ΒΕΛΓΙΟΝ Ή Ισπανία είναι μία άπό τάς πό λύ ολίγας χώρας πού διετήρησαν σταθεράς τιμάς, άν καί τά φροϋτα καΐ τά λαχανι,κά είναι τόσον άκρι- βά είς την Μαδρίτην, ίίσον καί τάς χώρας - μέλη τής ΕΟΚ. Είς Βρυξέιλλας, καρδίαν τής Κοι νής Άγορας, ολα σχεδόν τά τρά- φιμα ηύξήιθησαν. Οί μισθοί εσημεί¬ ωσαν έπίσης άνσδον —γραιμματενς ννο)ρί£οι<σα γαλλικά καί άγγλικά είσπράττει 4 δολλ^άρια περισσότερα ήτοι 94 έδδομαδιαίως. Έν τούτοις, ολα είναι άκριβώτερα σήμερον, έν σνγκρίσει πρός τό προηγούμενον ε¬ τος . Είς χήν Σιγκαπούρην ή κατάσΐα σις έμφανίξεται διάφορος: Ό πω- λι>τής χρεώνει τούς αγοραστάς μέ
τά ποοά που νομίξει ίίτι μποροΰν νά
πληρώσουν!.
31ΠΡΟΟΔΘΙ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ βΕΡΜΑΝΣΙΣ ΑΠί
ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΟΙ τοϊχοΐ θά εΤναι τά θερμαντικά
σώματα είς τά <— ίτι τού ιμέλλοντος ΐννοΑθνότι ή εμφάνισις των θά είναι 6 μοία μέ την σημερινήν, θά είναι μ» νάδες κεντρικής θ^ρμάνσεως. Τό Κίν τρον 'Ερίυνών τού ΒρεΤΤαννΐκθύ Συμ- δουλίου Ήλεκτρισμοθ άσχολεΤται »ε την έξέλιίιν τού σΐϋτΐίμαίτος άιτδ 12 ρήνου καΐ τον ■παρελβόΐ'τσ: ιμήνβ *γ κατέστησε δθο μθνάδας ττρος δο>£.·
μην ε|ς εβικώς άνεγερθέντα
τιχά ο—ίτΐα. Ό τοΐχος
«Τοϊχος άποθηκεύσεως θερμότητ°ο
καΐ είναι άπτό προκατβσκευασιμένθυί
δι' ίγχύυεως κυβολίθους 6< μττετο< Διά μέ<Όυ των διοχετεύεται ό—ό <μ<. μισττ>Ρα άΐ>ρ, ό όιτοΐθς θερμαίνειβ'
άπο Γλεκιτρΐκά στοιχϊϊα, ττού Λ*όβο·
ται κατα τήν νύκτα, δτ}λ. τήν περι'»
δ°ν μή αίχμής "Ο άήρ δίδίι τ:>
βερμότΓττά τού είς τοϋς κυβολίθ^ίζ
οί 6ποϊ'ι καί την άποβηκεύσιΑ'. 1 Γ,ν
άντλεΤταΐ άήρ άττό £ξ« κσί
μέσω τών κυ6ολίβων< τταραλορμ6ά»ων θερμότητα κατα την ΕΙΣ ΡΩΣΙΚΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΟΙΚΟΝ ΔΙΑΣΥΜΒΑΣΕΩΣ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΥΡΦΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΝ 6δοιμάιδα είς την Μόσχαν έλληνο- σοβτετικόν πρωτόκολ^λον διά τήν έ¬ ναρξιν σα·νομιλιών μεταξύ Ελλά¬ δος καΐ Σο&ιετικής Ενώσεως σχε¬ τικώς μέ την άνάθεσιν είς τόν τε χντκόν Οίκον τής χώρας αυτής «Έ νερ,γκομασεξπόρτ» τής περαιτέρίο μελέτης καΐ τής εκτελέσεως τού έ'ρ γου άξιοποιήσεως τής τύρφης χών Φιλίππιον, διά τήν παραγωγήν ή- λεκτρικοΰ γεύματος. Τουτο ανηγγέλθη ύπύ τού διοι- κητοΰ τής ΛΕΗ κ. Καρδαμάκη κα τά τήν τελευταίαν θεμελ.ίίοσιν είς τύ Κερατσίνι τής νέας μονάδος πίΐ- ραγωγής ρεΰματος των 200.000 κι- λοβάτ, τήν εγκατάστασιν τής οποί¬ ας εχε*. άναλάβει ό σοβιετικάς τεχνι- κός Οίκος «Τεχνοπρόμ - Έξπόρτ». Ή εκτέλεσις τίόν μελετών διά1 τήν άξιοποίησιν τής τύρφης γίνεται υπό λίαν εύνο'ικούς ό'ρους, δεδομέ* νού ότι τό όλικόν ,κόστος τοΰ ε>-
γοιι, δηλαδή ή οργάνωσις όρι«χεί·
ών, ή εγκατάστασις μονάδιον π(ΐρ«ί
γ<·>γής γεύματος κ.λ.π., πλήν τών
έργων πολιτικοϋ μηχανικοΰ, θά δια
κανονισθή διά τής έξαγκογής είς
τήν Ε Σ Σ Δ καπνών καί άλλων ά-
γροτικών ποοιόντιον είς ποσότητας
πλέον έκείνων, αί όποϊα* προβλέπον
ται ύ.τό τής οΐκείας έιαπορικής στ'μ-
φοινίας των δύο χωρών.
Ειδικώτερον διά την εξόφλησιν
τοΰ εργου θά καταβληθή τύ 10%
τής άξίας τού είς δολλάρια, τύ 45%
είς καπνά τού Ελληνικόν Όργανι
σμοΰ Καπνοΰ καί τά ΰπόλοιπα 45
θά κατα&ληθούν μερικώς είς δρα-ι
χμάς πρός κάλΐ'ψιν τών έν Έλλάιδι|
δαπανών εκτελέσε<ος τοΰ εργον^ Τυχόν δέ έναπομίνον υπόλοιπον θά καλι«φ·θή διά τής ίξαγωγης είς τήν Ριοσίαν άγοοτικόίν ποοϊύντιον, ΐ% των προτιμ«)ιαρν(ι)ν άπύ έτών υπό τής ΕΣΣΔ. Σχετικώς μέ τό ϊρ« γον αύτό άνεφε'ρ'θη ίίτι τά κοιτά{ ιτματα τΰρφης είς τούς Φιλίππονς, ύπολογίξονται είς τέσσαρα δισεκα- ταμμΰρια κυβικά μέτρα, ή άξιοπο/η σις τών όποίτον αποτελεί εν έκ τών μεγαλυτέθίον παραγωγικών εργιυν διά τήν αύξησιν τοΰ ένεργειακοζ δΐ'ναμικοϋ τής χώρας. Ή θεμελειωθεϊσα μονάς των 200.000 κιλοβάτ θά ενισχύση τήν παραγωγικήν δυναμικότητα τοΰ ά· τμοηλεκτικοΰ Σταθμόν Άγιον Γε- ωργίου Κερΐίτσινίοι·, ό οποίος £ν- τύς τών προοεχών ΐτών θά κατα¬ στή ό μεγαλντερος είς έγκατεστη- μενην ισχύν σταθμός τοΰ εϊδονς τού είς την χώραν, μέ μονάδας συνολι- κής ίσχύος 541.000 κιλοβάτ. Ή έγ κατάστασις τής νέας μονάδος εί¬ χεν αποφασισθή άπό τόν "Οκτώβρι¬ ον τού 1966, ότε υπεγράφη ή άρχι- κή σχετική σύμβασις μέ τόν ρωσι- κόν Οίκον ΛΓεχνοπρύμ - Έξπόρτ» ή δέ προμήθειά της γίνεται δι' άν- ταλλαγής καπνών μέ πληριομήν μό νόν τού 10% τής άξίας τοΰ έργον είς δολλάρια. Τό συνολικόν κόσΐος τοϋ εργου συμπεριλαμβανομένων καΐ τών έρ¬ γων πολιτικαί· μηχανικοΰ, προυπο- λογίξεται. είς τό ίίψος τών 22,3 έ- κατομμυρίων δολλαρίων, ή έναρξις δέ λειτονργίας τού σταβμοΰ τοποθε τείται διά τόν Σεπτέμβριον τοϋ ε¬ τους 1971, μέ συνολικήν ετησίαν παραγο»γήν 1,3 δισεκατοαμύρΐ'ΐ κι- λοβατώρας. Η ΕΛΛΗΝΟΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ "Ομιλών σχετικώς κατά τήν θε μελίωσιν τής Θ' μονάιδος τού σΐα- θιμοΰ Κερατσινίον, παροτ<σία μελών τής κυβερνήσεοις, τών σοβιετικών διπλ(ι»ματικών άρχών καΐ τής έν Ελλάδι σοΓηετικής έμποιρακής άπο- στολής, ό διοικηιής τής ΔΕΗ εί¬ πεν, Πτι μεταξΰ Ελλάδος καΐ Ε.Σ. Σ.Δ. έπικρατεί άμοιβαϊον πνεΰμίΐ καλής συνεργασίας, τό οποίον ωδή¬ γησεν, έκτύς τής άναθεσεως τοΰ εργου τής τύοψης, καΐ είς τήν α¬ γοράν έ)· τής Σοβιετικάς Ενώσε¬ ως 500.01,0 μετρητών ρεύματος καΐ άλ).οτ ή' Εκ,τηολογικοϋ ίιλικοΰ, πα- ραλλήλο>ς δέ αί υφιστάμεναι συν¬
θήκαι εύνοοϋν την περαιτέρω διεϋ-
ρννσιν των εμπορικήν σνναλλαγών
των δΰο χωρών.
Έπίσης ίά>ιμίλησεν ό υποινργύς
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοιχήσεων Άνω·
»νμων Εταιρείαν καΐ Έχαιαίιω* /7εβ<ωρισ·μένης Εϋ- ^γ/ςΐί,, &' άποφάσαος ζοϋ κ. Ύηηυονοϋ Έμηοβίον αριθ. 66378)4126 **ς 16)12)65, Λημοσι$ν- *Ίσκ είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων ΈζαιοειΛν), δρίζεται ότι όύναν- «αι νά οννΐχίαωσι δ-ημοαιεύουύηι έγΜύβως τάς Πβθ- "κληθείς «3»· Γεν. Χυνελεύσεων παϊ τούς Ισολογι- ύ των δ«ά τής οίκονομιπής μης έ<νημεϋ1^ «ΟΙ- ΝθΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», Ινένεχο μ«χβι τσΰδε διά «ής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ- Γ πρό τής σνγχωνεύοεώς %ης>
Τά δύο αύτά άεροπλάνα τής αγ γλικής πολεμικής άεροπορίας, πού γιά πρώτη φορά φο)τογραςρίζονται
μαζύ, είναι τό Χάρριερ ΜΚ 1 (μέσύστημα καθέτου άπογειώσεως καίπροσγειώσειος) καΐ τό Φάντομ ΜΚ
Ό θερμάς αύτάς άήρ
μέτω άΐραγωγών καί
χΡιΙ^ΐιμοττοιεΓται διά τήν Θέρμα/ΟΊ"
ών δωιματίων. Ό τθίχος £χ£ι
• ν καϊ είς τάς τέσσαρας
°υ καϊ δύναται νά ίπενδυβη μέ χα3
ί ή νά δακρή δττως καί οί οννήθί>
οΤχοι. 'ΛκτινοβολεΙ θερμότητοτ, ού
οτε δμως ίπτερθερ,μαίνίΤαι ώσ-·*
'ά καταστρέφΐι τήν διακόσμηριν ή
ά έπι,πλα, τά όποΐα είναι κοντά
'Ή». Τό κίντρθν λ£γει δτι τδ έν λί
ττρίζες των 13 άμττέ,ρ εκάστη. Τ6 ,60 κατά τα ττροσβχίν
μοντέλλο ιτολατελείας εΤνα«
Ι
Τά πρόδατα ράτσαϊ
σμενο μέ νπττήρα άπό "νας 6άλο>. ε'χ°υν μάλλο
καϊ μέ ύδραυλικήν εγκατάστασιν Βια
τά πλΰσιμο των φίλμς. ΕΪγ τά ττ»°
ό των είναι μαϋρο καί δέν £
πο<νϋ φθηνόν. Προδλεπτεί κόστος εγκα¬ αστάσεως περίττθυ 100 λιρ. (71. >00 δρχ.) δι" £να μικρά οττίτι κιί
δα λειτονργίας 45 λιρ. περίητοι»
:Τησ;ως. Ό «τοΙχθς» αύτός ούνατα1
'ά (τροααριμθσθί} καϊ είς τα Οπτάρχθιτ
:« σΐτίτΐα, κι/ρίως ομως προο»[ζετ3ΐ
ί'ά Γά νεα στεγαστικά π
ΦΟΡΗΤσΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΚ.Ο
ΤΕΙΝΟΣ ΘιΑΛΑΜΟΣ
Ό φωτογραφικάς σκβτεινός Ο&λα
ς, ό οποίος έπβδείχθτ) τελευταίως
δια ττρώτην φοράν είς την
Φωτογραφΐικών καΐ
Βρε·ταννικίν έταΐ-ρείαν Ούβστμί»
Φ^τογκράφικ Λτδ., αεταψέρε-
ται όπϊ τής άροφής ενός οοϊτοκινή-
τ«υ κσϊ το-ΐτθθετεϊταΐ είς οΐθνδήίττοτ*
σημείον. Ή δασική αθτή ψαρητη
ιτροκαΐτασικευασμένη μονάς, ή 6η<>ίβ
κοττίζει ολιγώτερον ώΐτό 100 λί«ς,
είναι ιετράγωνη κα! κάθε ττλευ>5
της ίχι,ι ιμήκος 1,82 μ., τό δέ Β-
ψθς της είναι 2,, 13 μ. Είναι κατο>
μΐνη άπό κόντρα ττλακέ. ττα>>>
μοιον μέ αύτό πού χρησιμοιτοιεϊία·
διά την κατασκευήν π·λο!ων< τά Λιγγί όν δ£ν προσδάλλεται άττό τάς κο?&, κάς συνθήκας. ΟΙ τοϊχοι καί τό ταβα ν· ϊχ-υ,, έπ>ενδυθή μέ μαθρίς σα»·ί»
καϊ έίχουν ττλήρη ,μόνωσ*ν. Ό θα
λαμος Εχει έξαερισμόν, ϊχει
τα δι' ηλ€κτρικάν καί
, ττεριλαμβαν.->ι·
ται ϊνας έξοκριστήρ διά την
σιν τού αέρος, £νας
φακός καϊ μία γεννήτρια ή όποία
ηλεκτρικόν ρεώμα 300 6άτ.
ΑΙ ΕΞΑΓΟΓΑΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ «ΣΑΦ
ΦΟΛΚ» ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΝ ΡΕΚΟΡ
Πλέον των 1.000 ττροβάτων ρά
τσας Σάφψολκ 6χθυν ήδττ, έξαχθή βττό
την Βοεταννίαν κατά τό τρέχον
I-
τ = ς, γεγονός ποϋ ά—οτελεί ν£ον £,μ
πορίκόν ρίκόρ διά τό εΐδθς τουτο
Ή μεγαλυτίρα ζήτησ'ς προήλθεν βτ>ύ
τούς Γάλλους κτη·ιιθτρόφους οί ώπ^
οί τελευταίως ήγόρασαν 200 έτιπ^ί
ον άμνάδας άπό τά πθίμνια τ·· ,
ν0τιοανατθλικής Αγγλίας
ό άριθμός των ττροβάτων πού
3αν> κατά τοΰς τελευτ
νας ανήλθεν είς 800. Ύττάρχθμν οή
μερον 15 ποί,μνΐα τής ράταας αυτής
είς την Γαλλίαν, και 6 γροψματΐύι,
τής Γαλλικής 'Εθνικής Όμοσπθνίί^ς
Ποοδάτων, κ. Ντιντΐέ Κολθμπέ< έβί λωσ£ν κατά την δ'ιάιρχειαν μ!ος πρός- φάτθι; έπΐσκίψιώς τού είς την Αγ¬ γλίαν δτι έλπτίζει <5τι ό άριθμός "ών ΐτθιμνίων αυτών νά αυξηθή είς 53 χούν κεραοτα. Είναι προϊόν διαστ~>
ρώσεως κριών τύπου ΣαθνιθντόΛχ'
μέ κερασφόρους άμνάδας ράτ<* ϊν Νόρφολκ. ΕΤναι π°λΰ γόνιμα, μέγα λης άντοχής καί το κρέας τω, εί- ναι έξαιρ«τΐκής ττθιστητος. ΤΟ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΧΟΒΕΡΓΚΡΑΦΤ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ Τό πρώτον χόβεργκραψτ 48 τόν¬ νων τής κλάσεως Ούέλιλιγκτθν, τ«ύ είναι τό νεώτερον άχτιμα στρόΐ«οη· ^(; άέρβς τής Βρεταννίας, καθειλχύσΦτ) την 7 '0»τω6ρίθυ ε,ίς τό έν ΣαοΟ θάμττον ίργθστάσΐθν τού Βρβτα»νι- κθί Όργανΐσιμθΰ Χόρβεγκραψτ. Προβ ρίζεται νά καλύψη τό κενάν μεΤαΓΰ τοο 9 τόννων χόδεργκραφτ κλά<'ε«ς ΟύΓντσεστ£ρ καϊ τού 168 κλάσεως Μαθυντμάττεν, τοΟ τέρου χόβεργκραφτ της θά ναυπηγηθή δέ είς αμφοτέρους τούς τύπομς, δηλ. ττθλιτικόν καϊ στρατιωτικόν. Τό πρώτον κτο,, ίναυπηγήθη διά τό Ύ Τεχνολογίας καΐ θά χρησΐμ—οιηθή Λΐό τής Μονάδυς Χόβεργκραφτ των Τριών "Οπλων δι' άξιολ^γησιν. Δύο χόβεργκραψτ το^ τύττου αθτοθ να>πΓη
ί (συνέχεια είς την 4ην σελίδα)
ΝΑ ΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΛΙ ΖΗΤΕΙ
Ο ΙΑΕ ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΤΘΧΩΝ
ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ
Βιομηχανίας κ. Κνπραϊος, ό οποί¬
ος ετόνισεν ίίτι ή θεμελιιοιθεΐσα μο¬
νάς αποτελεί εν άκόμη 6ήιμα πρός
την ε.κβιαμηχάνισιν της χώρας, ό
δέ άρχηγός τής σοδιετικής έμπορι-
κής άποστολής κ. Γκούρακρ, εξήρε
τό πνενμα τής έλληνοσοβιετικής
σννεργασίας είς τόν οικονομικόν
τομέα.
Τά έξ άφορολογήτων κερδών δια
τιθέμενα μερίσματα άπασών τών ά-
νιΐ)να'»μο)ν έταιρειών, ΐπιυαλλεται
νά παραμείνονν άφορολόγητα καΐ
διά τοΰς μετόχους, ώς τουτο Ίσχύ-
ει διά τάς άνιονύμους ναυτι-λιαιχιάς
έταιρείας.
Είς την άνΜτέςκο πρόταοιν προέ¬
βη ό Σύν&εσμος Άνωνΰμων Έτα'
ρειών καί ΕΠΕ δι' νποιΐινήματός
τού πρός τό υπουργείον Οικονομί¬
κόν, άναφεράμενος εί&κιότερον είς
οχετικήν εγκύκλιον τοΰ έν λόγω υ¬
πουργείον, διά τής οποίας είχεν ά-
νακοινωθή ότι τά υπό μορφήν με-
ρίσματος κ.λ.π. διανεμύμενα τίς
τούς μετόχονς ποσά, φοοολογοΰν-
ται, έν πάση περιπτώσει, έπ' ονό¬
ματι τούτων έν τώ συνόλω των, ά-
σχέτως εάν προέρχωνται έκ κερδων
ΰπαγομένων είς φορολογίαν ή' ά-
παλλάσσονται ταύτης έπ' ονόματι
τοΰ νομικοΰ πρόσωπον τής έταιρεί-
ας·
Αντικείμενον ετέρου ύπομνήμα-
τος τοΰ Συνδέαμον, νπο6ληθέντος
είς τό υπουργείον Σνντονισμοΰ, ά-
πετέλεσεν, έξ αλλου, καί καθιέ-
ρωσις ε'ιδικοΰ ά(τοραλογήτου άπο-
θεματικοΰ διά την καταβολήν άπο-
ζημιώσεων είς τό προσωπικόν τών
άνοινύμων έταιρειών έν περιπτώσει
καταγγελίας τής ανμβάσεοις εργα¬
σίας. Ε·ί&ι«ώτειρον, είς τό άνωτέ^(ι)
ΐΐπόμνημα διατΜποΰται ή άποψις,
χατά τήν οποίαν ή είς τόν ίσολογι-
σμός πρόδλεψις τών υφισταμένων
υποχρεώσεων τών άνωνύμων έται-
ρειών διά τήν κατοιβαλήν τών άπο-
ζηιμιώσεοιν είς τό προσωπικόν των
(έν περιπτώσει καταγγελίας τής
εογασιακής σιμ6άσε(ι>ς ή λύσεης
ταύτης λόγιρ σννταΐιοοο-τήσειως)
τυγχάνει όλως έπι,6ε6ληιμέντ> διά νά
άπεικονίξεται ή αληθής οίκονομική
κατάστασις ταύτης, τά δέ ποσά τοΰ
έν λόγω εί&ικοΰ άπ&θειιατικοΰ, μή
δντα κέρδη, δέν Ιπιτρέπεται νά. φο
ρολογοΰνται ώς τοιαϋτα.
Λι' ετέρου ΰπομνήματός τον
πρός τύ νπονργείον Εργασίας, ό
ίύνιδεσμος εζήτησε τύν καθορι-
σμύν ανωτάτου δυνατοΰ όρίου τών ά
ποδοχών αδείας, τών μισθωτών καΐ
Ιδίιος τών άμειδομένιον διά μισθοΰ
καί ποσοστών επί των πωλήσεων.
"Εκαστος μισθωτύς τής εν λόγω
κατηγορίας, ύπογρίΐίμμίξεται είς τό
νπόμνημα, λαμόάνει κατά νόμον διά
πλήρη άρυβμόν ή·μερών αδείας: ώς
άποίοχάς μέν αδείας δρχ. 30.000
καί ώς έπίδομα αδείας δρχ. 15.000
ή έν συνόλω δρχ. 45.000. Πρόδη¬
λον τυγχάνει, καταλ^ήγει. ό Σύνδε.-
σμος, ότι αί τοιαύται άποδοχαί α¬
δείας άφ' ενός δημιουργοϋν ύπέ-
ρογκον έν πολλοϊς δαπάνην των έ-
πιχειρήσεων, άφ' έτερον δέ διαφο-
ρίξονν άπαραδε'κτως τύ προσωπι¬
κόν τής αυτής έπιχειρήσΐως.
Τέλος, διά τού άπό 10.11.69 ύ-
πομνήματός τού πρός τό υπουργεί¬
ον Συντονισμοΰ, σχετικώς μέ την
επιβολήν είσφοράς υπέρ τοΰ Ταμει
ου Συντάξειυς Νομικών διά την
παρεπομενην σύμβασιν λύσεως π.
Ή «Ίμτήριαλ Κέμΐκαλ
"Ιντοστρ'· ς» κατεσκίύασε Ενα ήλεκτρονικόν ύ ιτθλογΐστήν ττθΰ δίδει
διά τήν χημικήν σύστασιν των σω-μάτων.
άπαντήσ*ις
ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΑΝΑϋΙΟΡΓΑΝΟΥΝΤΑΙ ΔΙΑ Ν, Δ.
Ή
τή
τοο έλληνΐκοθ ίιμττορίου είς τας χβ>.
οας Λ^μιθδιότη,χός τω>, κα! ή
τό ιΐ—·' ό-οιθμ. 367
Διάτταγμα (ΦΕκ
259 Α)' 5'σ Τ:ύ όποιΈυ ρυθ ίζθ/·, , κ^_.,
τά τής ό'γαΐώσεως καί λειτοι/ργία . | τ«μίνω/ η· λαμβανομένων
κο' χωΡων αυτων, των σχετικών
τό εξωτερικόν έμιπόρΐον κλττ
τών ύτηκσιώ" τΟΟ υπουργείον Εμ.».
ρί:υ είς τό εξωτερικόν.
ΑΙ «υριώτε;<ϊΐ δ ατάζϊΐς τλΐ γ-χ>μ
ΑΙ προτταροΕΐικευαστΐικ,αΙ {φγο
Είς όλόκληοον τόν κόσμον σταθε
Ο Διατάγματος εΤναι αί άκή- , διά τήν σύναψιν έμττο,ρΐκών καί ο|*ο
*Ο? 4'ται πρώτον, δπ αί Μ<, ΐυ ,έξωτερικόν υπηρεσίαι το.3 ίπτουργει- ομ ΈμΓτ:Ρί°υ άπαρτίζονται Αττ6 "ο Γρβφ:ία Έμττθρικών Σύμβουλον κα' τα Γραιΐοα Εμπορικόν Ακολούθων, τ£ οττθίθ! σκνιστώνται διά Β.Δ. 'κ τάς 85?ας των Πρ^βειών, άλλά 86- ναν*αι νά λειτουργίαν κα! είς χώ¬ ρας οττ°υ δέν ύττάΡχει Πρεσδεία, άλλ1 ιπΓάοχ€ι δια— ίστιυσ'ς Τών ΐΛτηοεθΊών -πιρϊΐσταται κός σίιμ*>:υλος, έΐ«·ττ&ρι*«ός
ί) εμπορικάς γΡαιμματεύς.
ΑΙ όΡγανκαϊ θέσϊις των
μένων *1ς τό εξωτερικόν ύτιηρεσ ο
καθοοίζθνται κατά 6α5μο0ς ώς ίξΐ,
Λ' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. 1<>ν 1 [ θέο ι
Έμιΐτθρικών Σύμβουλον ί—ί 6γ.°
3« ϊλ~. 2ω. 2<>ν 22 θέσε
άκαλού3«ν έιτΐ 6αθ)μώ 5ω Ιως
καΐ 3ον 31 θέσεις εμπορικήν
ιιατέων ί·π 6αθμώ 6ω. ΠΡ°σόνΤα διο
ρυμοΰ εΚ τόν Εισαγωγικόν δαθμ-ΐν
ήτΤοΐ τ°ϋ 'Εμπορ.κο;) Γροομΐιατεως οοί
ζουται- α) πτυχίον Νομικής ίί Πολι-
<ικών καΐ ΟίχοιΛμικών 'Επισ-τηιμβ^ η τής ΆνωτάΤης Έμττθρΐκής, ή Παν ιηι«υ ή ΆνωτάΤι;ς Βΐομηχανικής ή ' ιτοτίμων σχαλών ήμεδοπτής καί Λλλο |δαητπ<;. β) τελεία γνώσις *ής ' κης καΐ της Γαλλικής «αί γ) οχι κατωτέρα των 2,5 καΐ δχΐ άνωτΓ- ρα των 35. Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. 48 βέ*ε·ς Γ,-, «εων - Δακΐυλογοάφων έν! 6α0μΑ 9ω *υς 6ω, μέ εισαγωγικόν 6αβμ£ν τής 6' κατηγορίαν 6ρ!ζονταΐ: α) *· ιτολι/τήριθν Γυμνασίο1., κλασσΙκθΛ ■ οίκοΛμικθΰ, 6) τελεία γνώσις τήϊ Γαλλικής η Άγγλΐκής η τής Γεριιαν» «Ί<, ύ) τελεία γνώσις τής έλληνΐκής καΐ ξένης δακΤυλθγραψίας καΐ 8} ή λιχία δχ» κατωτέρα τού 21 καΐ 6χ. ανωτέρα τού 35ου Ετθυς. Ώς άαμοδιότιγΐες τών 'Εμπορι*ό»ν Συμβούλων, Ακολούθων καΐ Γραιιμοι τέων όρίζονται: Ή μελβτη τής παραγωγής καΐ έμττθ στάσεως των χωρών τής άρμοδιόΐη- τός των. Ή μέλει) τής παραγωγήν καΐ 1+ .τ* ρίας τώ» χωρών α^ών έν συναρτΓ|»βι πρός τό εμπόριον καΐ την παραγω¬ γήν τής Ελλάδος. Ή ϊρίυνα άγοράς των χωρών α*· τώιι δια την εξακρίβωσιν τών 6ι/νΐ'β ταττοθετήσεως ελληνικόν ττρ·'ΐ καΐ των χωρών αυτών. Ή τταρθχΓΐ είς έλληνικοος χιρΐ}σίιμων έμΐτορικών πληροφοριών κ. ο.κ. ή Διάταγ,μα όρίζβ; τα τήν ττλήρωσΐν κενών θέσε- ων 4μ-θρικων ονιιβούλθ)» καί άκο>
θων, την τοποθέτΓίσινΐ μετάθεσις ν*
τάταιξιν, ά—όσττασι,, κλητ. τα τής δι
(πλωματι,κής Των Ιδιότητος, τάς
ά
κλπ.
Όρίζεται, τίλος, ότι οί ύπηρε*» *
τες κοοτά την δημοσίευσιν τού Ν<>ιι
Δΐατάγματος ίΐμιτορικοϊ άκόλουθοι, ,·
μττο^ικοϊ σ^μ6ουλο, γραμμαΤίίς (Γϋ,-'
'Βμιπ<3|ριικώ Συμβούλω καΐ Ββηβΐ» Γ ρσψείου έντάσσοΐίτα· αυτοδικαίως με ΐον 6ασΐκόν των ε|5 τάς ώρ-ιζθμέ νας ύιτό Τ<>0 Ν.ιΔ. θέσεις. ΚαΠά τήν
ιτρώτην εφαρμογήν τού Διατάγματος
5ύνανται νά πληρωθιούν διά Β.Δ. προ
τασει τοο ΠΡω&-ουργού καΐ τού Ύ
■π·:ν>γο3 Εμπόριον 5 θέσεις έν *χ^>
Έμττορκών Σαμδοθλων καΐ Έιμττθρ1
<ών Ακολούθων δι" άπτ' εύθείας δι ρισμοό καΐ κατ' Εξαίρεσιν τών ττϊρϊ ωνι^ιμοΰ καΐ ανωτάτου βρίου ήλι κίας δ ΕΡΓΑ ΔΓ ΑΠΟΣΒΕΣΙΝ ΤΩΝ ΧΕΙΜΑΡΡΩΝ ΤΟΤ ΚΑΤΩ ΑΧΕΛΩΟΤ Δασοτεχνικ.ά 'έργα όλακοϋ προϋπο λογισμοϋ 60 έκατ. δρχ., έκτελοϋΛ'- ιαι διά την διεΐ'θρτησιν των χειμάο ρο>ν τού Κάτο) ροϋ Άχελώου. Διά
των κ.ατασκευαζομένίον αυτών έρ¬
γων άποσκοπεϊται άφ' ενός μέν ή
πρσσταισία των όρεινών εδαφών τής
περιοχής, έκ τής άποπλνβρτης καΐ
διαβρώισειος τών εδαφών τίον καΐ
άφ' ετέρου ή ελάττωσις τής ποσό
τητος των έναποτιθεμένοιν φερτών
ΰλών.
"Ηδη, τα υπό εκτέλεσιν εογα ά
ποσ6έσε<ος των χειμάρρων τοΰ Κά τ<ο ροϋ Άχελιόου εχοτ'ν προχωοή σει είς ικανοποιητικόν βαθμόν, δα πανηθέντΐον πρός τουτο 14.490.000 δρχ. μέχρι τέλους τοϋ 1968, ένά) ε τερα 4.500.000 δρχ., διετέθηίΤην κατά τό τοε'χον ε:τος. ΟΊ υπό διευ¬ θέτησιν χείμαρροι τοϋ Κάτ-ίβ ·ροΰ Άχελώου είναι οί ΧοΓνόρεμα, Σαγ δανόρεμα, Λαπατόοειμα, Ξηηκϊς Παντανάβσης καΐ Ξηιοόρειμα Άνα- λήψεως. ΔΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΝ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙΝΕΟΙ ΣΥΝ. ΕΑΕΣΤΑΙΚΕΡΔΩΝ Τάς άττόψεις τ«ν καλοόνται νά Ι ποδάλουν α) ένβιαφβράμεναη έτταγγΓλ ματΐκαΐ όΡγανώσεις, σχετικώς *>έ τίτ
λ~τέα μέτρα διά τόν
των ίϋδεδειγιμένω,,
σθ£Τών ίμητθρικοθ κέεδους, τόν άττθΤ
°» ϊχ£ι άναλάβει είβΐκή ομάς εργα¬
σίας.
Σχετικώς τό άττθυργίΐθν Ένιτ^ιί
ου απέστειλεν έγκι^λΐο^ πρός τ!ας καλεΐ νά λά63υν £νεργόν
είς τήμ κατάρτισΐν τ<>ά ν£ου
διά τα ώς άνω πθοοστά.
(τόντως, άι»α>φέρετο:ι ότι, κατόττΐν νέ
ναμέντνς αρμοδίως έρίύνης είς τ&ν ~
μέα τών έν ισχύϊ άγΰρανομικών ουβ
μί裫ν αναφορικώς πρός τα
0'α των εμπορικόν κίρδών,
ψϊν ή διαητίστοίσΐς ΐτις άνσγκηί ά»·»
καΐ ίκσνγχρθΆτμοΟ ών
τίς τΟι?γ
«αί διοτίχνΐκού κέ
Πρός τούτο ή
ίι>γασία, δ'ά τίγν έξεόρεσιν των
V·,·
μ£ίων ίχείνων Τά όττθΐα χρήζουν »νσ
θίωοήΐεως καΐ θεπτπίσεως έ·νδεχ«ΜΓ
«Λ βγορανομικών συντελεστών 4νετ/
θι» είς ομάδα φγα^ί3ς, ονγκε'μΐνην
ιξ εΐδικών ττερΐ τά άγσρανοιιΐκά θεχα
το ύΐταιλλήλω» καϊ ίκπροσώττων επ--/!*
Υελμ<ϊτικών «αί έιμττθρικών άργοονώ·»- »». Ή ομάς αυτή έ-ε>ή>θη <τ6η Τ«Ο βεμοΠθς, ϊκρινε δέ εκ παράλληλον ώς βττθΧύΤως Αναγκαίαν την έν πρ"· "ε'Μένοι συνβρνασίαν των ενδιαφερο¬ μένων τάξ^ν ώς μαζικών πλέον 69' Υόνων «αί 0^; ως με,μθνωμένων '<· ττροσώΐτων των Έμττθρΐ*ών 1ολ*·6- Υω' "Αθηνών καΐ Πειραιώς. Πρός Γθδ το ή 6μάς ύπίβειζε πρός τό ότι*1·»· 'Εμιτορίου τή.ν κλήσιν των τον $ιά την πλέον καΐ λιανικώς πωλήρ^/ος καθ* έκαστον εΤδος η ώμάβα ε!δ*ν ΐ κατά φ·ορέα ά°κήσεως τής ίμην ρίας (χθ»<5ρίμ|ΤΓΟρ''θν, λιανεμπόρΐον, ,5ιθ|μΓ}χανίαν, βιοτεχνίαν κ.δ.). ΔΑΧΜ0Λ0Γ0ΥΝΤΑ1 ΤΑ ΕΙΣΑΓΟΜΒΝΑ ΚΑΙ ΕΚΠΟΙΟΥ ΜΕΝΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΕΡΧΕΤβΙ ΤΟ Κ02ΤΟΣ ΤΗΣ ΖΟΗ! "Ολίγαι χώραι διετήρησαν σταθε ράς τιιμάς Ύπο6άλλοντ«ι ί£οιι, εί'τε ττεός πληρωμήν, είτε είς τοθς κατά νόμον μειωμένοιις &■»· σμούς εΐσαγωγης' εΐτ£, τόλος, εΐι. τόν κατ' εκτίμησιν έιπ! τής άΡίας δα α·μ6ν, τά οίΐελώς είσαγόμενα καΐ 4κ ποιούμενα άκολούβως, λόγω φθοράς *Ι £λά6ης, ύλκά, συμψώνως ,τρος γί. σχΐτική), διάταξιν τής τκχραγρ. 8' το; άΡδοου 5 τοο Α..Ν. 896)37. Την ανωτέρω νπ' αριθ. 1075)6° γΐωμθδότησιν τ°ύ Ναμ!κοϋ Σι>μ6θι ^ι
ου τθΰ Κοάτους, σχετικώς μέ τή^^ ί-
/πθίησΐν κατά τά ανωτέρω άχΡήττ«υ
^λικοί είσαχθέντος άτελώς υπό της
ΕΤΒΑ κσί τής Βιαμηχανίας Άζ^τοό
χων Λιπαϋμάτων Α.Ε., έκ»ΐνθποίη τ.
τό υπουργείον Ο Ικοι^ΐμ ι κων δι' έγκυ
κλίον τοκ πρός
νειαο<οΟ Έλεγχον των των έπτί των εΐδΐκωτίρων ττροβληΐ'κί- ' τά όττοϊο άφορΌθν είς το», κα^*^ Ρ'ϊμόν ή μή σνντελεστών κέρβοοί ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΘΑ ΥΨΩΣΙτ ΕΛΛΗΜΙ- ΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ θα έγγΐχϊφή είς Τα Έλληνικά ν<|- ολόγΐα νανπτιιγούμενθν βΐς Ίβοττωνίοίν βιά λογαριασμόν τής έταΐρείας «Ό λυμπος» μπάλκ - καρρέρ των 31.000 τόννων. Έξ άλλ=ι». ύτττεγράφη γΐ«ή απόφασις διά την τΐν είς την 'Ελλαδα γρα·ε(θυ τή δοαιούσης είς Πανοιμά ναυτιλια*ή'ς ταιρείας «'Ιντερνασιοναλ Σίττπι^ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Δ3κίμ6ριος.— Καΐ πάλιν κατά τό λήγον ετος, τό κύ- στος δκιδιο'κίεοις είς παγκόσμιον κλίμακα, έσημείιοσε σταθεΛαν άνο- 6ον. Μικρά ομάς κοατών —ή Ι¬ σπανία, ή Ιίε-νρζουρλα καΐ ή Ε.Σ. Σ.Δ. ιιεταςϋ αυτών— διετής>ησαΛ·
σταθεοά; τάς τιμάς των. Αρκεταί
έ^κ τ ών ύπαλούτων (ώς ή Ίτοιλία, ή
Ν. Άτιρική, ή Δανία, ή Ελβετία
κ<ιί Νορδηγία) πεοιο')ρ«ΐαν τήν αΰ ξησιν των τΐιμων είς 2—3,5%. Είς άλλας, έν τούτοις, ή αύξησις έκυ- μάνθη μεταξύ 5,1% (Ν. Ζηλανδία) καΐ 15% (ΙΙοριτογαλία). Ή έμφανής αν ΐαΐ μή διακΓ,ιραι- χθεΐσα ποληική άναπτνξειος τοϋ Μαρτσέλλο Καετανο προεκάλεσε πληθιορισιμόν, άναγνορϊζομένου ΰ- ψους 8—9%, ένώ ωρισμένα είδικά προίύντα (ώς τά οΐκιακά ειδή) εί- νια άκριδώτερα κατά 20% έναντι τού προηγούμενον ετους. Μετά άπό τριών έ τ ών καλπάζοντα πλ.ηβωρι- σμόν, ή Λισσαδών πρίπει τώρα νά ένΐαχθή μεταξϋ τιον πλέον άκριδών προτεΐ'ονσων τής Εύρώπης, προικει- μένοιι περΐ τών άλλαοαίΐών. "Αλλο μεγάλο αλμ<ι. άναφέρεται άπό τό Μπουένος "Αιρες. Ή σοβα¬ ρά κοινιυνική άναταρ«χή είς την Αργεντινήν, κατά τήν διάρκειαν τοΰ λήγοντος ετους, έΐησθ'ένησε τύ πέζο, ήδη δέ άσκείται σοβαρά πίε¬ σις διά τήν ΰποτίμη.σίν τού. Τά πάν τα βχεδόν είναι ακριβώτεραι. Τά κοβτούμια κ<ιΐ τά υποκάμισα, τό ά- λάτι καΐ ό σάπων. Ή τιμή ενός κου ρέματος είς τύ Μπουένος Άϊρες, αϋξηθεΐσα κατά 60 σέντς, είναι 1, 3 δολλάοια, μιάς δέ φιάλης ούίσκυ αύξηθεΐ<τα κατά 2,30 δολλάρια, α¬ νήλθεν είς 8. Άλλά καΐ τοΰ οΐκο- δάμου τά είσοδήιιιατα εδιπλασιάσθη σαν, σχεδόν έπίσης. Είς τάς υπολοίπους χώρας τής Λατινικής Άμερικής, τό αϊτημα δι' αύξησιν των ημερομίσθιον είς την ΒενεζουέλαΛ' καΐ Μεξικόν, παρέχει τάς πρώτας άμυδράς ενδείξεις πε- ρΐ έπερχαμένου πλτΐθ(ι»ρισμοϋ. Αί τιμαί, έν τούτοις, παραμένουν στα- θεραί. Πολΰ άπέχουν, έξ αλλου, ά¬ πό τοΰ νά διατηροΰνται σταθεραί είς τάς ΗΓΙΑ, οπου ό δείκτης τοϋ κόΐττους διαβιώσεως ηύξήβη κχιτά 5,6% κατά τοΰς τελευταίους διόόε- κα μήνας, έν μέσω άνοιόικής πορεί- ας τοΰ πληβωοισιμοΰ. Είς την Νεαν 'Τόρκην ή επι τ(7)ν πολήσειον φο- ρολογία (ίαχύει έφ' δλουν σχεδόν των λιαν<.κ<δν σιιναλλαγών, έξ(ΐιρου μένων των επί -ών τροφίμίον τοιού- τιον), ηυξήθη άπό 5 είος 6%. Ταυ¬ τοχρόνως έσημείθίσεν δραματικήν άνοδον τό κόστος τής κατοικίας. "Ε να με'σον διαμβριομα μέ δύο ύπνο- δονμάτια, έκμισθώνεται τώρα άντΐ 900 δολλαριάον μηνιαίιος —έναντι 650 πρό ενός ε"τους— ένώ ή δαπά- νη διά κούρρμα, λούσιιμο, ξύρ«τμα κ.λ.π. είς μέσον κουρείον, αΰξηθεϊ- σα κατά 2 δολλάρια, κοστίζει 13. Τό κόστος διαδιώσειος είς τόν Καναδά ηυξήθη άκόμη περισσότε¬ ρον —κατά 6—7%. Τά ένοίκια ε¬ σημείωσαν άνοδον. Ό ρουχισμός στοιχίζει πολύ, αί δέ ΰπηιρεοίαι — ιδιαιτέρως των κατασκευών καΐ έ- πισκε-υών— είναι πανάχρι6αι. ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑΝ Τό πρότυπον τής Βορειον Άμε- ρικής άντικατοπτρίζεται είς τήν Ι¬ απωνίαν, παρ' όλον ότι είς τό Τόκιο οί μισθοΐ μόλις (ηύξήΐθηοαν κατά 10%). ΙΙαρά ταυτα, τό καλύτερο φιλέτο είς τό Τόκ*ο πωλεΐται πρός 6 δολλάρια ή λίμπρα, ενα μεγάλο κυτίοΛ' μέ ροδάκινα πρός 1,20 δολ- λάρια καΐ ό κάλαθος τροφίμιον (ώς ύ κάτ<οθι πίναξ) διατίθεται είς τήν τιμήν ρεκόρ των 34,28 δολλαρίων —τρείς φοράς μεγαλυτέραν έκείνης είς τήν Τεχεράνην, τό Μπουένος "Αίρες καΐ τό Βελιγράδιον. Ή Μόσχα ευρίσκεται χαμηλά είς τόν κατάλογον —άλλά μόνον λόγω τής επισήμου Ίσοτιμίας τοΰ ροι»(1λί- ου πρός τό δαλλάριον, ή όποία ά- σκεϊ παραιμορφωτικήν επίδρασιν. Αί τιμαί είς τά κρατικά κατασιτή ματα λιανικής πωλήοεως παρεμει- ναν σταθρραΐ άπά τού 1365, παρ' όλον ότι ή ποιότης των προιύντων δέν είναι πάντοτε ή καλυτέρα, ^νώ ή προσφορά άγαθώς παρουσιαι,ει κτίποτε χάσματα. Παρά δέ τήν ύ¬ παρξιν μαύρης άγοράς, τά ειδή πο¬ λυτελείας σπανίζουν είς την Ρωσί- αν. Έξ αλλου, είναι σχεδόν αδύ¬ νατον νά εύρη κανείς κατοικίαν πρός μίσ>θωσιν.
ΑΙ ΑΛΛΑΙ ΧΩΡΑΙ
"Αλλαι χώραι μέ σοβαράν αίίξη-
σιν τοΰ κόστους διαβιώοεως κατά|
τύ λήγον ετος, είναι ή Γαλλία (υ-
περθέρμανσις τής οίκονοιμίας άφ'
ότου εσημειώθη ή μεγάλη αϋξηβιςΙ
των μισθών, τό 1968 καΐ ή ϋποτί-
ξτκης τού φράγκον), ό Λίβανος (ά-
κριβώτερα κατά 10—15% τά τρό-
φιμα κατά τήν πρόσφατον πολιτι¬
κήν κ^ίαιν καΐ τάς φήμας περΐ ε¬
πικειμένης αυξήσεως τής τιμής τοΰ
πετρέλαιον πρός χρηματοδότησιν
τοΰ ειδικόν ταμείον έθνικής αμύ¬
νης) καΐ ή Τουρκία (περαιτέρο) αΰ
ξησις τών δασιμών).
Είς την Νέα Ζηλανδίαν αί τιμαί
τοΰ κρέατος καΐ τών ϊχθτχον ηυξή¬
θησαν αίσ&ητώς καΐ ό δείκτης τοϋ
κόστους διαδιώσεως είναι κατά 5,
1% ϋψηΛότρρος, ένώ είς την Νό¬
τιον Άφρικήν ή κατά 2—2,5% αύ¬
ξησις θά ήτο μεγαλυτέρα εάν δέν
ρσηιιειώνετο γενική μείιοσις τών
τιμών των τροφίμιον. Έν τούτοις,
ό νέος ο,όοος επί τών πο>λήοΐων
(5—20%) ώθη«ε πρός τά άνω τάς
τιμάς ολιον σχεδύν τών καταναλίο-
τικών είδών. 'Ενύς Φολ.κσβάγκεν ή
τιμή ηυξήθη άπύ 1.499 ρεάλι είς 1.
567, μετά δέ τήν άνατίμησιν τού
μάρκον, είς 1.626 ρεάλι.
Ή ανατίμησις τοΰ μάρκου ήρχι¬
σε νά ασκή επίδρασιν ίπί των τι¬
μών είς τήν Αύστρίαν (τύ 41% τών
εΐσαγωγών αυτής της χώρας προΐρ
χονται άπό τήν Δυτικήν Γερμανί¬
αν) , παρά δέ χάς δασπολσγικάς μει
ώσεις , αί τιμαί θά αΰξηθοΰν. Είς
τήν Βόρειον Ρηλ<ανίαν τής Βεσ- τςραλίας, τοΰ πλέον πολυπληθοΰς κρατ3ΐ&ίοτι τής Δυτικής Γερμανίας, ό δείκτης ηυξήθη κατά 3,2% μετα- ξύ Όκτωθρίου 1968 καΐ^ΐθβθ, παρ' όλον ότι σοβαρόν μερίδιον τής άνό- δου όφεΧλετα,ι είς τήν κατά 8,8% αύξησιν τών μιαθ<ομάτων καΐ τών τιμων τής στέγης. Ό δείκτης λιανικων τιμών είς Βρεταννίαν —κα*ά 6,4% ΰι|>ηλότε-
Οος μεταξύ Σεπτέμβριον 1968 καΐ
1969— άντικατοπτρίξετ προοδευτι¬
κάς αύξήσεις ίίλίον τών είδών.
Χώρα ή όποία σννεδύασεν αΰξη
σιν τής άναπτύξεως κ<χΐ έλεγχον των τιμών, είναι ή Φινλανδία, 5- που ή Σνμο,ονία Στα!θεροποιήσε- ο)ς τοΰ Μαρτίου 1968 άπέδίΰσε τά άναμεΛ'ύιιενα. Ή αύξησις τοΰ όεί- κτου κατά τό λήγον ετος ύπολογί- ζεται είς 2%. Τό πάγοίμα τοΰ ΰ- ψονς των μΐΐντΚομάτίον ϊνισχύεται άπό την κυβέρνησιν. Είς την Νορ6ηνίαν ό πληθτ·σμύς εχετ, καταληφθή άπό «ά,μόκ» άγο- ρών, λόγο) χοΰ άπό τής 1ης Ιανου¬ άριον 1970 έπιΰαλλομένου φόρον προστιθεμένης άξίας 20% έφ 'ο- λων τών είδών καΐ ύπηρεσιων πού θά άντικαταστήβη τόν ΦΚΕ 13, 6% ίσχνοντα τώρα. Είς τήν Στοκχόλμην τά διαμε- ρίσματα είναι τόσον σπάνια κίά ά- Χ/ριβά όσον καΐ τύ φιλέτο πού πω- λεϊται πρός 5 δολλάρια ή λίμπιρα. ΙΣΠΑΝΙΑ — ΒΕΛΓΙΟΝ Ή Ισπανία είναι μία άπό τάς πό λύ ολίγας χώρας πού διετήρησαν σταθεράς τιμάς, άν καί τά φροϋτα καΐ τά λαχανι,κά είναι τόσον άκρι- βά είς την Μαδρίτην, ίίσον καί τάς χώρας - μέλη τής ΕΟΚ. Είς Βρυξέιλλας, καρδίαν τής Κοι νής Άγορας, ολα σχεδόν τά τρά- φιμα ηύξήιθησαν. Οί μισθοί εσημεί¬ ωσαν έπίσης άνσδον —γραιμματενς ννο)ρί£οι<σα γαλλικά καί άγγλικά είσπράττει 4 δολλ^άρια περισσότερα ήτοι 94 έδδομαδιαίως. Έν τούτοις, ολα είναι άκριβώτερα σήμερον, έν σνγκρίσει πρός τό προηγούμενον ε¬ τος . Είς χήν Σιγκαπούρην ή κατάσΐα σις έμφανίξεται διάφορος: Ό πω- λι>τής χρεώνει τούς αγοραστάς μέ
τά ποοά που νομίξει ίίτι μποροΰν νά
πληρώσουν!.
31ΠΡΟΟΔΘΙ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ βΕΡΜΑΝΣΙΣ ΑΠί
ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΟΙ τοϊχοΐ θά εΤναι τά θερμαντικά
σώματα είς τά <— ίτι τού ιμέλλοντος ΐννοΑθνότι ή εμφάνισις των θά είναι 6 μοία μέ την σημερινήν, θά είναι μ» νάδες κεντρικής θ^ρμάνσεως. Τό Κίν τρον 'Ερίυνών τού ΒρεΤΤαννΐκθύ Συμ- δουλίου Ήλεκτρισμοθ άσχολεΤται »ε την έξέλιίιν τού σΐϋτΐίμαίτος άιτδ 12 ρήνου καΐ τον ■παρελβόΐ'τσ: ιμήνβ *γ κατέστησε δθο μθνάδας ττρος δο>£.·
μην ε|ς εβικώς άνεγερθέντα
τιχά ο—ίτΐα. Ό τοΐχος
«Τοϊχος άποθηκεύσεως θερμότητ°ο
καΐ είναι άπτό προκατβσκευασιμένθυί
δι' ίγχύυεως κυβολίθους 6< μττετο< Διά μέ<Όυ των διοχετεύεται ό—ό <μ<. μισττ>Ρα άΐ>ρ, ό όιτοΐθς θερμαίνειβ'
άπο Γλεκιτρΐκά στοιχϊϊα, ττού Λ*όβο·
ται κατα τήν νύκτα, δτ}λ. τήν περι'»
δ°ν μή αίχμής "Ο άήρ δίδίι τ:>
βερμότΓττά τού είς τοϋς κυβολίθ^ίζ
οί 6ποϊ'ι καί την άποβηκεύσιΑ'. 1 Γ,ν
άντλεΤταΐ άήρ άττό £ξ« κσί
μέσω τών κυ6ολίβων< τταραλορμ6ά»ων θερμότητα κατα την ΕΙΣ ΡΩΣΙΚΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΟΙΚΟΝ ΔΙΑΣΥΜΒΑΣΕΩΣ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΥΡΦΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΝ 6δοιμάιδα είς την Μόσχαν έλληνο- σοβτετικόν πρωτόκολ^λον διά τήν έ¬ ναρξιν σα·νομιλιών μεταξύ Ελλά¬ δος καΐ Σο&ιετικής Ενώσεως σχε¬ τικώς μέ την άνάθεσιν είς τόν τε χντκόν Οίκον τής χώρας αυτής «Έ νερ,γκομασεξπόρτ» τής περαιτέρίο μελέτης καΐ τής εκτελέσεως τού έ'ρ γου άξιοποιήσεως τής τύρφης χών Φιλίππιον, διά τήν παραγωγήν ή- λεκτρικοΰ γεύματος. Τουτο ανηγγέλθη ύπύ τού διοι- κητοΰ τής ΛΕΗ κ. Καρδαμάκη κα τά τήν τελευταίαν θεμελ.ίίοσιν είς τύ Κερατσίνι τής νέας μονάδος πίΐ- ραγωγής ρεΰματος των 200.000 κι- λοβάτ, τήν εγκατάστασιν τής οποί¬ ας εχε*. άναλάβει ό σοβιετικάς τεχνι- κός Οίκος «Τεχνοπρόμ - Έξπόρτ». Ή εκτέλεσις τίόν μελετών διά1 τήν άξιοποίησιν τής τύρφης γίνεται υπό λίαν εύνο'ικούς ό'ρους, δεδομέ* νού ότι τό όλικόν ,κόστος τοΰ ε>-
γοιι, δηλαδή ή οργάνωσις όρι«χεί·
ών, ή εγκατάστασις μονάδιον π(ΐρ«ί
γ<·>γής γεύματος κ.λ.π., πλήν τών
έργων πολιτικοϋ μηχανικοΰ, θά δια
κανονισθή διά τής έξαγκογής είς
τήν Ε Σ Σ Δ καπνών καί άλλων ά-
γροτικών ποοιόντιον είς ποσότητας
πλέον έκείνων, αί όποϊα* προβλέπον
ται ύ.τό τής οΐκείας έιαπορικής στ'μ-
φοινίας των δύο χωρών.
Ειδικώτερον διά την εξόφλησιν
τοΰ εργου θά καταβληθή τύ 10%
τής άξίας τού είς δολλάρια, τύ 45%
είς καπνά τού Ελληνικόν Όργανι
σμοΰ Καπνοΰ καί τά ΰπόλοιπα 45
θά κατα&ληθούν μερικώς είς δρα-ι
χμάς πρός κάλΐ'ψιν τών έν Έλλάιδι|
δαπανών εκτελέσε<ος τοΰ εργον^ Τυχόν δέ έναπομίνον υπόλοιπον θά καλι«φ·θή διά τής ίξαγωγης είς τήν Ριοσίαν άγοοτικόίν ποοϊύντιον, ΐ% των προτιμ«)ιαρν(ι)ν άπύ έτών υπό τής ΕΣΣΔ. Σχετικώς μέ τό ϊρ« γον αύτό άνεφε'ρ'θη ίίτι τά κοιτά{ ιτματα τΰρφης είς τούς Φιλίππονς, ύπολογίξονται είς τέσσαρα δισεκα- ταμμΰρια κυβικά μέτρα, ή άξιοπο/η σις τών όποίτον αποτελεί εν έκ τών μεγαλυτέθίον παραγωγικών εργιυν διά τήν αύξησιν τοΰ ένεργειακοζ δΐ'ναμικοϋ τής χώρας. Ή θεμελειωθεϊσα μονάς των 200.000 κιλοβάτ θά ενισχύση τήν παραγωγικήν δυναμικότητα τοΰ ά· τμοηλεκτικοΰ Σταθμόν Άγιον Γε- ωργίου Κερΐίτσινίοι·, ό οποίος £ν- τύς τών προοεχών ΐτών θά κατα¬ στή ό μεγαλντερος είς έγκατεστη- μενην ισχύν σταθμός τοΰ εϊδονς τού είς την χώραν, μέ μονάδας συνολι- κής ίσχύος 541.000 κιλοβάτ. Ή έγ κατάστασις τής νέας μονάδος εί¬ χεν αποφασισθή άπό τόν "Οκτώβρι¬ ον τού 1966, ότε υπεγράφη ή άρχι- κή σχετική σύμβασις μέ τόν ρωσι- κόν Οίκον ΛΓεχνοπρύμ - Έξπόρτ» ή δέ προμήθειά της γίνεται δι' άν- ταλλαγής καπνών μέ πληριομήν μό νόν τού 10% τής άξίας τοΰ έργον είς δολλάρια. Τό συνολικόν κόσΐος τοϋ εργου συμπεριλαμβανομένων καΐ τών έρ¬ γων πολιτικαί· μηχανικοΰ, προυπο- λογίξεται. είς τό ίίψος τών 22,3 έ- κατομμυρίων δολλαρίων, ή έναρξις δέ λειτονργίας τού σταβμοΰ τοποθε τείται διά τόν Σεπτέμβριον τοϋ ε¬ τους 1971, μέ συνολικήν ετησίαν παραγο»γήν 1,3 δισεκατοαμύρΐ'ΐ κι- λοβατώρας. Η ΕΛΛΗΝΟΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ "Ομιλών σχετικώς κατά τήν θε μελίωσιν τής Θ' μονάιδος τού σΐα- θιμοΰ Κερατσινίον, παροτ<σία μελών τής κυβερνήσεοις, τών σοβιετικών διπλ(ι»ματικών άρχών καΐ τής έν Ελλάδι σοΓηετικής έμποιρακής άπο- στολής, ό διοικηιής τής ΔΕΗ εί¬ πεν, Πτι μεταξΰ Ελλάδος καΐ Ε.Σ. Σ.Δ. έπικρατεί άμοιβαϊον πνεΰμίΐ καλής συνεργασίας, τό οποίον ωδή¬ γησεν, έκτύς τής άναθεσεως τοΰ εργου τής τύοψης, καΐ είς τήν α¬ γοράν έ)· τής Σοβιετικάς Ενώσε¬ ως 500.01,0 μετρητών ρεύματος καΐ άλ).οτ ή' Εκ,τηολογικοϋ ίιλικοΰ, πα- ραλλήλο>ς δέ αί υφιστάμεναι συν¬
θήκαι εύνοοϋν την περαιτέρω διεϋ-
ρννσιν των εμπορικήν σνναλλαγών
των δΰο χωρών.
Έπίσης ίά>ιμίλησεν ό υποινργύς
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοιχήσεων Άνω·
»νμων Εταιρείαν καΐ Έχαιαίιω* /7εβ<ωρισ·μένης Εϋ- ^γ/ςΐί,, &' άποφάσαος ζοϋ κ. Ύηηυονοϋ Έμηοβίον αριθ. 66378)4126 **ς 16)12)65, Λημοσι$ν- *Ίσκ είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων ΈζαιοειΛν), δρίζεται ότι όύναν- «αι νά οννΐχίαωσι δ-ημοαιεύουύηι έγΜύβως τάς Πβθ- "κληθείς «3»· Γεν. Χυνελεύσεων παϊ τούς Ισολογι- ύ των δ«ά τής οίκονομιπής μης έ<νημεϋ1^ «ΟΙ- ΝθΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», Ινένεχο μ«χβι τσΰδε διά «ής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ- Γ πρό τής σνγχωνεύοεώς %ης>
Τά δύο αύτά άεροπλάνα τής αγ γλικής πολεμικής άεροπορίας, πού γιά πρώτη φορά φο)τογραςρίζονται
μαζύ, είναι τό Χάρριερ ΜΚ 1 (μέσύστημα καθέτου άπογειώσεως καίπροσγειώσειος) καΐ τό Φάντομ ΜΚ
Ό θερμάς αύτάς άήρ
μέτω άΐραγωγών καί
χΡιΙ^ΐιμοττοιεΓται διά τήν Θέρμα/ΟΊ"
ών δωιματίων. Ό τθίχος £χ£ι
• ν καϊ είς τάς τέσσαρας
°υ καϊ δύναται νά ίπενδυβη μέ χα3
ί ή νά δακρή δττως καί οί οννήθί>
οΤχοι. 'ΛκτινοβολεΙ θερμότητοτ, ού
οτε δμως ίπτερθερ,μαίνίΤαι ώσ-·*
'ά καταστρέφΐι τήν διακόσμηριν ή
ά έπι,πλα, τά όποΐα είναι κοντά
'Ή». Τό κίντρθν λ£γει δτι τδ έν λί
ττρίζες των 13 άμττέ,ρ εκάστη. Τ6 ,60 κατά τα ττροσβχίν
μοντέλλο ιτολατελείας εΤνα«
Ι
Τά πρόδατα ράτσαϊ
σμενο μέ νπττήρα άπό "νας 6άλο>. ε'χ°υν μάλλο
καϊ μέ ύδραυλικήν εγκατάστασιν Βια
τά πλΰσιμο των φίλμς. ΕΪγ τά ττ»°
ό των είναι μαϋρο καί δέν £
πο<νϋ φθηνόν. Προδλεπτεί κόστος εγκα¬ αστάσεως περίττθυ 100 λιρ. (71. >00 δρχ.) δι" £να μικρά οττίτι κιί
δα λειτονργίας 45 λιρ. περίητοι»
:Τησ;ως. Ό «τοΙχθς» αύτός ούνατα1
'ά (τροααριμθσθί} καϊ είς τα Οπτάρχθιτ
:« σΐτίτΐα, κι/ρίως ομως προο»[ζετ3ΐ
ί'ά Γά νεα στεγαστικά π
ΦΟΡΗΤσΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΚ.Ο
ΤΕΙΝΟΣ ΘιΑΛΑΜΟΣ
Ό φωτογραφικάς σκβτεινός Ο&λα
ς, ό οποίος έπβδείχθτ) τελευταίως
δια ττρώτην φοράν είς την
Φωτογραφΐικών καΐ
Βρε·ταννικίν έταΐ-ρείαν Ούβστμί»
Φ^τογκράφικ Λτδ., αεταψέρε-
ται όπϊ τής άροφής ενός οοϊτοκινή-
τ«υ κσϊ το-ΐτθθετεϊταΐ είς οΐθνδήίττοτ*
σημείον. Ή δασική αθτή ψαρητη
ιτροκαΐτασικευασμένη μονάς, ή 6η<>ίβ
κοττίζει ολιγώτερον ώΐτό 100 λί«ς,
είναι ιετράγωνη κα! κάθε ττλευ>5
της ίχι,ι ιμήκος 1,82 μ., τό δέ Β-
ψθς της είναι 2,, 13 μ. Είναι κατο>
μΐνη άπό κόντρα ττλακέ. ττα>>>
μοιον μέ αύτό πού χρησιμοιτοιεϊία·
διά την κατασκευήν π·λο!ων< τά Λιγγί όν δ£ν προσδάλλεται άττό τάς κο?&, κάς συνθήκας. ΟΙ τοϊχοι καί τό ταβα ν· ϊχ-υ,, έπ>ενδυθή μέ μαθρίς σα»·ί»
καϊ έίχουν ττλήρη ,μόνωσ*ν. Ό θα
λαμος Εχει έξαερισμόν, ϊχει
τα δι' ηλ€κτρικάν καί
, ττεριλαμβαν.->ι·
ται ϊνας έξοκριστήρ διά την
σιν τού αέρος, £νας
φακός καϊ μία γεννήτρια ή όποία
ηλεκτρικόν ρεώμα 300 6άτ.
ΑΙ ΕΞΑΓΟΓΑΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ «ΣΑΦ
ΦΟΛΚ» ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΝ ΡΕΚΟΡ
Πλέον των 1.000 ττροβάτων ρά
τσας Σάφψολκ 6χθυν ήδττ, έξαχθή βττό
την Βοεταννίαν κατά τό τρέχον
I-
τ = ς, γεγονός ποϋ ά—οτελεί ν£ον £,μ
πορίκόν ρίκόρ διά τό εΐδθς τουτο
Ή μεγαλυτίρα ζήτησ'ς προήλθεν βτ>ύ
τούς Γάλλους κτη·ιιθτρόφους οί ώπ^
οί τελευταίως ήγόρασαν 200 έτιπ^ί
ον άμνάδας άπό τά πθίμνια τ·· ,
ν0τιοανατθλικής Αγγλίας
ό άριθμός των ττροβάτων πού
3αν> κατά τοΰς τελευτ
νας ανήλθεν είς 800. Ύττάρχθμν οή
μερον 15 ποί,μνΐα τής ράταας αυτής
είς την Γαλλίαν, και 6 γροψματΐύι,
τής Γαλλικής 'Εθνικής Όμοσπθνίί^ς
Ποοδάτων, κ. Ντιντΐέ Κολθμπέ< έβί λωσ£ν κατά την δ'ιάιρχειαν μ!ος πρός- φάτθι; έπΐσκίψιώς τού είς την Αγ¬ γλίαν δτι έλπτίζει <5τι ό άριθμός "ών ΐτθιμνίων αυτών νά αυξηθή είς 53 χούν κεραοτα. Είναι προϊόν διαστ~>
ρώσεως κριών τύπου ΣαθνιθντόΛχ'
μέ κερασφόρους άμνάδας ράτ<* ϊν Νόρφολκ. ΕΤναι π°λΰ γόνιμα, μέγα λης άντοχής καί το κρέας τω, εί- ναι έξαιρ«τΐκής ττθιστητος. ΤΟ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΧΟΒΕΡΓΚΡΑΦΤ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ Τό πρώτον χόβεργκραψτ 48 τόν¬ νων τής κλάσεως Ούέλιλιγκτθν, τ«ύ είναι τό νεώτερον άχτιμα στρόΐ«οη· ^(; άέρβς τής Βρεταννίας, καθειλχύσΦτ) την 7 '0»τω6ρίθυ ε,ίς τό έν ΣαοΟ θάμττον ίργθστάσΐθν τού Βρβτα»νι- κθί Όργανΐσιμθΰ Χόρβεγκραψτ. Προβ ρίζεται νά καλύψη τό κενάν μεΤαΓΰ τοο 9 τόννων χόδεργκραφτ κλά<'ε«ς ΟύΓντσεστ£ρ καϊ τού 168 κλάσεως Μαθυντμάττεν, τοΟ τέρου χόβεργκραφτ της θά ναυπηγηθή δέ είς αμφοτέρους τούς τύπομς, δηλ. ττθλιτικόν καϊ στρατιωτικόν. Τό πρώτον κτο,, ίναυπηγήθη διά τό Ύ Τεχνολογίας καΐ θά χρησΐμ—οιηθή Λΐό τής Μονάδυς Χόβεργκραφτ των Τριών "Οπλων δι' άξιολ^γησιν. Δύο χόβεργκραψτ το^ τύττου αθτοθ να>πΓη
ί (συνέχεια είς την 4ην σελίδα)
ΝΑ ΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΛΙ ΖΗΤΕΙ
Ο ΙΑΕ ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΤΘΧΩΝ
ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ
Βιομηχανίας κ. Κνπραϊος, ό οποί¬
ος ετόνισεν ίίτι ή θεμελιιοιθεΐσα μο¬
νάς αποτελεί εν άκόμη 6ήιμα πρός
την ε.κβιαμηχάνισιν της χώρας, ό
δέ άρχηγός τής σοδιετικής έμπορι-
κής άποστολής κ. Γκούρακρ, εξήρε
τό πνενμα τής έλληνοσοβιετικής
σννεργασίας είς τόν οικονομικόν
τομέα.
Τά έξ άφορολογήτων κερδών δια
τιθέμενα μερίσματα άπασών τών ά-
νιΐ)να'»μο)ν έταιρειών, ΐπιυαλλεται
νά παραμείνονν άφορολόγητα καΐ
διά τοΰς μετόχους, ώς τουτο Ίσχύ-
ει διά τάς άνιονύμους ναυτι-λιαιχιάς
έταιρείας.
Είς την άνΜτέςκο πρόταοιν προέ¬
βη ό Σύν&εσμος Άνωνΰμων Έτα'
ρειών καί ΕΠΕ δι' νποιΐινήματός
τού πρός τό υπουργείον Οικονομί¬
κόν, άναφεράμενος εί&κιότερον είς
οχετικήν εγκύκλιον τοΰ έν λόγω υ¬
πουργείον, διά τής οποίας είχεν ά-
νακοινωθή ότι τά υπό μορφήν με-
ρίσματος κ.λ.π. διανεμύμενα τίς
τούς μετόχονς ποσά, φοοολογοΰν-
ται, έν πάση περιπτώσει, έπ' ονό¬
ματι τούτων έν τώ συνόλω των, ά-
σχέτως εάν προέρχωνται έκ κερδων
ΰπαγομένων είς φορολογίαν ή' ά-
παλλάσσονται ταύτης έπ' ονόματι
τοΰ νομικοΰ πρόσωπον τής έταιρεί-
ας·
Αντικείμενον ετέρου ύπομνήμα-
τος τοΰ Συνδέαμον, νπο6ληθέντος
είς τό υπουργείον Σνντονισμοΰ, ά-
πετέλεσεν, έξ αλλου, καί καθιέ-
ρωσις ε'ιδικοΰ ά(τοραλογήτου άπο-
θεματικοΰ διά την καταβολήν άπο-
ζημιώσεων είς τό προσωπικόν τών
άνοινύμων έταιρειών έν περιπτώσει
καταγγελίας τής ανμβάσεοις εργα¬
σίας. Ε·ί&ι«ώτειρον, είς τό άνωτέ^(ι)
ΐΐπόμνημα διατΜποΰται ή άποψις,
χατά τήν οποίαν ή είς τόν ίσολογι-
σμός πρόδλεψις τών υφισταμένων
υποχρεώσεων τών άνωνύμων έται-
ρειών διά τήν κατοιβαλήν τών άπο-
ζηιμιώσεοιν είς τό προσωπικόν των
(έν περιπτώσει καταγγελίας τής
εογασιακής σιμ6άσε(ι>ς ή λύσεης
ταύτης λόγιρ σννταΐιοοο-τήσειως)
τυγχάνει όλως έπι,6ε6ληιμέντ> διά νά
άπεικονίξεται ή αληθής οίκονομική
κατάστασις ταύτης, τά δέ ποσά τοΰ
έν λόγω εί&ικοΰ άπ&θειιατικοΰ, μή
δντα κέρδη, δέν Ιπιτρέπεται νά. φο
ρολογοΰνται ώς τοιαϋτα.
Λι' ετέρου ΰπομνήματός τον
πρός τύ νπονργείον Εργασίας, ό
ίύνιδεσμος εζήτησε τύν καθορι-
σμύν ανωτάτου δυνατοΰ όρίου τών ά
ποδοχών αδείας, τών μισθωτών καΐ
Ιδίιος τών άμειδομένιον διά μισθοΰ
καί ποσοστών επί των πωλήσεων.
"Εκαστος μισθωτύς τής εν λόγω
κατηγορίας, ύπογρίΐίμμίξεται είς τό
νπόμνημα, λαμόάνει κατά νόμον διά
πλήρη άρυβμόν ή·μερών αδείας: ώς
άποίοχάς μέν αδείας δρχ. 30.000
καί ώς έπίδομα αδείας δρχ. 15.000
ή έν συνόλω δρχ. 45.000. Πρόδη¬
λον τυγχάνει, καταλ^ήγει. ό Σύνδε.-
σμος, ότι αί τοιαύται άποδοχαί α¬
δείας άφ' ενός δημιουργοϋν ύπέ-
ρογκον έν πολλοϊς δαπάνην των έ-
πιχειρήσεων, άφ' έτερον δέ διαφο-
ρίξονν άπαραδε'κτως τύ προσωπι¬
κόν τής αυτής έπιχειρήσΐως.
Τέλος, διά τού άπό 10.11.69 ύ-
πομνήματός τού πρός τό υπουργεί¬
ον Συντονισμοΰ, σχετικώς μέ την
επιβολήν είσφοράς υπέρ τοΰ Ταμει
ου Συντάξειυς Νομικών διά την
παρεπομενην σύμβασιν λύσεως π.
Ή «Ίμτήριαλ Κέμΐκαλ
"Ιντοστρ'· ς» κατεσκίύασε Ενα ήλεκτρονικόν ύ ιτθλογΐστήν ττθΰ δίδει
διά τήν χημικήν σύστασιν των σω-μάτων.
άπαντήσ*ις
4
Ό δγγλος Ράλφ Τσόιρλς, ττοωταβλητής πι/γιμαχίας ελαφρών βαρών, δκτήΡησβ τόκ τίτλον τού αετσ την νί
*ην τού επ! τού έπίσης αγγλθυ χ£νιτερσον 4ίς τόν πέμπτον γύρον στό "Αλμιπερτ χώλλ τού Λονδίνον.
ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
*ΜΓ* Συνεπεία έκ τής 2άς σελ,
πειτοΰν σάν άετοί στό Πόγοαδετς
καί στττν Κλεισοΰρα...
'Εκεϊ στήν Πίνδο εχασες τόν Διά
κο σου, ενα μοναιδικό παλληκάρι πού
επεσε ήρωικά γιά σένα.
'Εκιεί οττό άδιάβατο καί χιονισιμε
νο 1220 ε'χασες τόν Ζώγα σου..
'Ε-κΐϊ επεσε ό θρυλικός Βασιλι-
κας σκορπώντας μέ τό λόχο τού
•τόν θάνατο σ' αύτούς ποϋ ήθελαν
νά σ' Ιχουν σκλάΐδα πάλι.
'Εκεϊ στό ΰψι»μα, κάτω στήν ρε-
ματίά, δίπλα στό ρυάοα... έκεϊ ε-
πεσαν πολλά παι<διά σου. Μά τί ση- μασία είχαν αύτά δταν τό ΰψομα βρκτκόταν στ ά χέρια των παιδιών σου; 'Εκεϊ στά ξακουσμένα άντερείσμα τα, σύ Πο,τρίδα μας γλυκ-ειά, στε- φάνωσες μέ δάφνινο στεφάνι τής τιιμής καί τής αθανασίας τα ήρωι- κά παιδία σου ποϋ ζοντάνεψαν τό άθάνατο Είκοσιένα καί δημιούργη- σβν την μεγάλη ΒορειοηπΗροχπκή Έποποιία. ΟΧΙ "Οταν έξεκινήσαιμε στόν πόλεμο γιά την ΕΛΛΑΔΑ γιά την ΕΛΕΤ (ΘΕΡΙΑ, καί πολεμίσαμε στά Βαρειοηπειριο- (τικά βουα τόσο σκληρά, μέ τόν έχ:θρό, είχαιμε μές στίς καρδιές μας και (στίς λόγχες γραμμένο τό ΟΧΙ. Γι' αύτό νικήσαφΐε στόν πόλειμο τού Σαρανταένα τόν κατακτητή μέ την ά·ν6<»εία καί την λε,βεντιά. Σάν άοτεραπή καί σα βροντή έπέσαιμε στή μάχη, μέ την ψυχη φαννάζοντας· τό ΟΧΙ. ΠΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ «Άπ' τά' κόκκαλα βγαλμΐΎη των 'Ελλήνων τα Ιερά καί σάν πρώτ' άνδρίΐωιμένη χαίρ' ώ χαίρ>ε Ελευθερία».
"Ετσι ψέλνει ό Έθνικός μας ποι-
ητής Σολωμός την Έλετ<θεριά ποΰ βγήκεν άπό τα κόκκαλα των 'Ελ¬ λήνων καΐ φώτισε μέ τό άρχαίο πνεΰμα τοΰς λαοΰς τής γής! Τή λευθεριά πού στά'θηκε <τά φιοτεινό σύμδολο τής Τέχνης, τής άμορφιας καί τού πολιτιομοϋ στήν άνθροπό- τη,τα, ήρθε την 28ην Όκτωβρίου 1940 νά την γκρειμίση καί νά την άλυσσοδέση ό Ίταλικός έπεκιτατι- οιμός. τΗταν δμορφες οί είρηνικές ιιί- ρ«ς ποΰ ό γαλάξιος οΰρανός μέ τόν ήλιο τού φάντιζε τα εΎδοξα κι' εΰ λονημένα χώματα τής Έλλάιδοο Γλνκοχαράματα! Ή θάλαΛσα κυ ματίζει άπαλά κι' ό όροΌΐρός άνδ¬ ρας χα'ιδεύει μέ τούς άφροΰς κα,! τα κύματα τίς δμορφες άκρογια- λιές μας. Τα καράιδια ταξι&εΰουν μέ τοιιγ γλάρους στ,ίί άπέραντες θάλασσες καί στά πελάγη. Οί ανθρωποι Εε- κινοΰν γιά την δουλειά τονς ξεΎοια στοι καί χαρούμενοί. Τα σχολειά σάν μελκκτολύι σκορ ποΰν χ,αρές στά μικρά παιδία μέ τα παιχνίδια καί τα τραγούδιε. Καί οί γειοργοί, στήν γή τό σπόρο τής ζωής καί τής έλπίδος. 'Τττν χαρούμενη κι' εύτυχισμε'νη αύτη άτμόσφαιρα τής Ελλάδος τιρ- θε νά την θολώση καί νά την μαυ <ρίση ή άτιμη απαιτήση τοϋ Μου- σουλίνι: —Ν ά τοΰ παραδώσουμε τα κλει διά τής πατρίδος μας. Νά τοϋ ά νοίξουμε τα σύνορά μας νά περά- σουν οί φάλαγγές τού. Νά τού δ,ώ- σοι»με τίς καρδιές μας, την πίστη ιμας, τα ίδανικά ιιας, την λευθεριά μας... Κι' άκούστηκε τότ« μόνο μιά άν- δρεία καί βροντερή φο>νή: ΟΧΙ!
ΟΧΙ! δπιος άκ-ούσ>τηικ.ε στίς θερ-
μοπύλες ή φωνή τοΰ Λειονίδα στοΰς
Ιϋροιες: «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».
Τό δχι αύτό ίγινε έγερτήριο σάλ-
πιομα κι' έθνικό σύμβολο. Τό πή-
ραν τώ πουλιά καί τό σκό,ρπισαν
β»ά βουνά καί ιττίς πεδιά&ες. Τό
πήραν τ' άεροπλάνα στά φτρρά κοα
τοφεραν στούς ούρανούς. Τό πήραν
τα πλοϊα καί τό σκόρπισαν στά νη-
σία καί «τα πελάγη. Τό πήραν καί
τα γενναϊα μας φανταράικια και
τδστησαν μέ τό τσαρούχι καί την
λάγχη σία Βορειοηπειρίοτικά βου
νά.
Καί αοχισε δ πόλεμος τοΰ Σσ-
ρά,ντα.
Άπό τή Ρούμελη καί τό Μ<»ριά, άπό τή Μακεδονία καί τή Θράκη, άπό τύν Μω,ριά καί την Θεσσαλία καί άπό την "Ηπειρο καί τα νη- σιά, τα παλληκάρια τρέξανε στή φωνή τής πατρίδος νά φιΛάξουν την τΐιμή καί την ελευθερία τής Ελλάδος στά σύνορά μας. Καί φράξανε μέ τα κορμιά τους, μέ την καρ/διά τους τόν δρόμο στόν εχθρά. Καί εϊχανε γιά φάρο τό πνεΰμα των Άρ,χαίων 'Ελλήνων, γιά δύ- ναμη την όρμή των ήρώον τοΰ εΐ- κσσιένα καί γιά σκέπη καί φυλαχτό στήν εύλογία τής Παναγίας. Καί ιτ&νε... πάνε... "Ολοι ύπερήφανα καί με πίστη καί έλπίδα γιά τό μέτουΐο γιά την νίκη... Γιά την Δό- Ηα τής Ελλάδος... ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΔΩΡΟ Άρχές Νοεμβριού 1940. Βρισκόμαστε μέ μιά διιμοιρία πιε ϊικοΰ στό μοναστήρι ι ού "Αϊ— Γιάννη, πάνιο άπό τό χοιριό Λαιμός τής Πρέσπας. τΗταν άκάμα οί πρίότες μέρες των έπιχειρήαεων καΐ τα «νέα τής άρβύλας» καθώς λέγα,με ήταν πολ¬ λά καί διάφορα. Πιό έμπρόι; Από έμάς ήταν ή προκεχορηιιένη £ώνη, δπου εΐχαν Λρχίσει κιόλας οί πρκο- τε.ς μάχες. Γύρο) μας τα κανόνκι οΰρλιαζαν νύχτα μερά καί τα βου- νά μέ τα φαράΎγια τους σκορποϋ- σαν τόν άντίλαλο σάν νε-κρικό σάλ- ηβψ,α. Οί <ηρατ*ώτ€ς τής διμοιοί- ας μου δέν εΤχαν άκάμα δοκιμι'κτετ τό βάπτισμα τοΰ πυρός, μά κάθιε στιγμή εΐχαν την άγο>νία καί τόν
βομβαρδισμό των Ίταλικών άερο-
πλάνων. 'Εικείνες τίς μερίς μάλι-
στα έρχόντουσαν κύματα — κύμα¬
τα σά δαιμονισμρνα τα έχθρικά ά-
εροπλάνα, καί σπέρνανε τή γή μέ
άμϊτοητες όδίδες.
(Συνεχίξεται)
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Συνέχεια έκ τής 2ας οελιδος
σει νά χορέψουν. Άρνήθηκε. Πρό-
σεξα τίς γάμπες της. Φίνες ,λεπ,τές
στοϋς άστραγάλους. Γιατί δέν ήθε
λε νά χορέψη; Δέν ήξερε; Άπί-
θανο.
Άκοΰμπηαα τ ό κ.ορμί μου πάνο
σ' έ'να τραπεϊάικι. Θά πήγαινα κι'
έγώ νά δοκυμ(ίσο), Γιατί δχι;
Προχιί>ρησα καί κάθησα στήν α¬
δεία καρέκλ,α, δίπλα της. Τότ* μό¬
νο φάνηκε πώς μέ ποό«ε£ε.
—Δέσποινας (πόσ.ο ολάκας θά
φαινάμουν!), Εέρο πώις αν σάς ζή
τήσω νά χος»ρψοιια.ε, θ' άρνηθήιε.
Έν τούτοις, οάς τό ζητώ. θέλετε
νά χορεψετε μαζί μου;
Μούρριξε μιά εκπληκτη, στήν άρχή,
εΐρίονιν1 κατάπι, μαίτιά.
— Εΰχαιρίστοίς, κΰρΗε...
Προσϊτάθησα νά «ρϋψίο την εκ-
πληξή μου κιυί μιαϊί την ίκιχνοποίη-
ση τοΰ άνδοικοΰ ίγιιι'ισμοΰ.
Χορέψαιμε μοιιδιασμρνα τόν πρΛ
το χορό. Πιό ελευθέρα τόν δεύτε-
ρο. Στόν τρίτο τής εΐπα τδνομά
μου καί εμαθα πώς την ρλργΐιν Ά-
λίν. Στόν πέμπτο μιλούσαμ-ε στόν
ένικό.
Πρός τό τέλος τής 6ρ<ιδυάς εί- χα μβιθει πώς εμενε ,μέ τούς γονείς της, εΤχιε γεννηιθη στή Γαλλία, άλ- λά λόγφ τής εργασίας τοΰ πατέρα της εΐχαν ελθει στήν Λο>ζάννη.
Σποόδαι£ρ οίκονομικές έπισιττιμες.
*Ητα·ν μοναχοκάρη.
— Χάιοηικα πολύ γιά την παρέα
«ου, Γκύ, μο&ΐε φεύγοντας. Την
βοήθησα νά βάλη τό παλτό της καί
την" συνώδευσα ώς εΊ<υ. — Θέλει ς νά σί συνοδεύσι»; — ΕΰχηοιστίΓ), ϊ%(>> ε'να μικρά σα
ραβαλάκι καί κάνο τήν δουλειά
μου.
Γΰρισα, μ:σή ί>ρα άηγότερα'μέ
τ' άμάξι μου σπίτι, ό&ηγιόντος άρ¬
γά, καί θαυμάϊονας τίς άνταύγει
ες τόν φώτΐι)ν πάνω σΐήν λίμνη
ΕΓ,χα. τά μικρά φώτα πορείας καΐ μό
λις πρύλαβα νά πατήσιο φρένο γιά
νά μή πέσιυ πάνιυ σ' ίνα μικρά Ζά
ποΰ ήταν σταιιατηιΐιε'νο καί χορί;,
φίοτα. "Εβρισα καί στοιαάτηοα γιά
νά ιά ψάλ(ι) στόν όδηγό. Κατέίίη·
κα καί μόνο τότε προσεξα ότι τί
καπό ήταν άνοικτό καί τύ ί»μορ<[ο πρόσιοπο τής Άλίν μέ κυττοΰσε μέ — Γκύ, ίσν; — Πηγά κοντά της άνησυχος μά καί χαρούμενος κατά 6άθος. 6άθος. — Τί σοΰ συνρ6η Άλίν; — Δέν ξέρο, δέν σκαμπάίθ) τί- ποτα άπό αύτοκίνη-α. "ΕσβΓ,σρ £(»- φνικκ'ι ή μηχανή κ(ά δέν μπορώ νά την ξαναδάλο) ε μπρός. Πλησίασα καί εσκυψα πάνΐι> Γιπ'
τό μοτρρ, .τοΰ φιοτιϊόταν έλαφρα ά
πό ενα μικρά λαμπάκι. Σκάλισα έ-
δώ υα' εκεϊ, μά δέν βρήκα τίπο-
τα.
— ΚύτταΗρς αν ρχη &ρνζίνι; την
ρώτησα σηκώνοντας τό κεφάλι μου.
—"Οχι.
Μπήκα μέσα στ' αϋτοκίνητο κια
γύριοα τό κοντάκ.'. Ό δείκτης τής
όενξίνης ήταν στό μΓ,δρν κι' εν ί
κόκκινο φωτάκ-ι άναΰε.
— Βλεπεις; τής εδειξα, ένιΤ, εί-
χε ακνψει τό κιεφάλι της γιά νά δή.
Φοροΰσε ενα λεΛτύ, διαικριτικό α-
ρωμα.
— Πό<ϊθ κουτή είμαι! Άνοιξα την πόρτα καί βγήκαμε βξω. — Τώρα τί θά γίνη; ρώτηοε ά- νήσυχ«. — θά κλειδώσης τύ αύτοκίνητό σου, θά τ' αφήσης έδώ καί θά σέ πάυι έγώ στό σπίτι σου. Δίστασε. — Μήπως κανένα βίνζινάδικο... —■ Τέτοια ώρα; Μπορεϊ νοοΐ{ Α- νοικτά, άλλά ποΰ νά ψάξουμε... "Ε- λα. Κλείδωσε, Κβαλε τα κλεισιά στή τζάντα της καί μπήκε στό «ϋτοκί- νητό μου, ένώ ίγώ καθισμενος ?ίδη, ΐ'βαζα έμπρός. Μοΰ εΐπε ποΰ καθόταν κα* κάνα- με την διαδρομ,ή σιοπηλοί. "Οταν ψθάσαμε, σταμάτησα κι' έ'σδησα ήν μηχανή. —Έδώ είμαστε, της εΐπα χαμο- γελώντας. — Εΰχαριστώ πάρα πολΰ, εΐσαι καλός, μούπε καί γύρισε ν' ανοίξη τήν πύρτα. —Άλίν... —Ναί; —Μεϊνε λίγο, θέλεις; Μέ κύτταξε κατάμιματα. Κατά- λκιβα πώς προΐκταθοϋσί νά διαβάση τίς σκέψεις μόν. — Μή φοβάσαι' εΐσαι ίξο> άπό
τό σπίτι σου.
— Δέ φσβάμαι, Ικανε νευοΊ;κά:
άλλά...
Τής ϊπιααα. τό χέρι. θέλησΐ νά
τό τραβήξη. Τό κράτη«τα δννατά.
Τό δέρμα της ήταν βελούδινο.
— Γκύ, ψιθύρικτε ίκετευτικά.
—Άλίν, σέ παρακαιλώ, ,μοΰ έπι-
τρΡΛεις νά σέ φιλήσω; Στό μάγου-
λο, πρότεινα γρήγορα.
— Μά, γιατί;
— Σέ παραν.αλω.
Μάντετ)>α πώς εΐχε κακκιΐνίσει.
— Μόνο μιά φορά, επέμεινα.
σφίγγοντας τό χέρι της.
Χορίς νά περιμενίο απαντήση,
&<τκυψα καί άκιούμπηθίΐ άπαλά τά χείλαα μου στό μάγονλό της. "Εικα*. γε. "Αφησα τό οτόμα νά γεντή τήν , θερμή άνάσα τών πόριον τοΰ δέρ- | ματός της. Ξουφνικά, τράβηξε τό , χέρι της άπ' τό &ικό μου καί. μ' άγκαλιασε σφίγγοντάς με δννατά. Όμοιόματα πινάκ<ον όδηγήσείο ς άεροπλάνιον, είς τα όποϊα άσκοΰν ται οί μαθηταί ενός άγγλικοΰ Κολ λεγίαυ άεροπορίας. Πώς κοΑ»ρί<οντο:ι αί σχέσει ς Ε.Ο.Κ.- ΙΣΠΑΝΙΑ Βρυξέλλαι (ΣΕΠ). — 'Εττανήρχΐ- σα' αί διαπραγματεύσεις τής εύρωπαικής οίκονομικής τθς κα! τής Ίσπανίας ^ιά την σι'ν_. μν έμπθ^ΐκ,ής συμβάσεως. Κατόπιν διικ'πής 18 ιμηνών, έκπρόσωπθι τή:. ΕύΡΛτταικής 'Εττιτ.ροπής μέ τήν ίσπανικήν ιεΐς Βρυξέλλας, οπτό της 27ης μέχρι Τής 30ή: Όκτωβοίθυ, τής »<» των σρ·μείων τής έν λόγω σεως, τά ότποΐα παραμένονν εΓσί-ι έκκοι&μή. Επρόκειτο Ιδίως διά τας παρα¬ χωρήσης τάς οποίας πρθσφέρει ή Ίσπκΐνία, δηλαβή διά τό ποσοστβν καΐ τόν ρνβμόν τών εΐίλωνεΐακών μΜ επί των είσαγωγών της π^ι· ύσε-ος κρατών — μελών τής ΐβ(^, τταικής οικονομ1 κης Κοινότητος. Γν- νεζητήθησαν έττίσης τά ιτροβλή-μςΕ1·β τοΰ γεωΡγΐκού τομέως, καθώς καΐ ηι 6ι°μηχανΐών τής α-. Δέν ίχασα την εΰκαιρία. Κόλλησα Ι τά χείλη μου στό στόμα της καί... ' καΐ μ«... εΐχε τό στάμα της κλει- ' στό, τά χείλη της βφιγμένα... ' Άργά ■ άργά, τήν ^σπρωξα άπο πάνιο μου καί την κύτταξα μέ ?κ- πληξη. Τά μάτια της ήταν κλεκττά. τΗταν δμορφη. Τάνοιξε άργά. Μέ κύτταξε σοβαοά: — Γκύ... ' —Άιλίν, γιατί; — Σούτ, ασιε με νά σοΰ πώ... — Νά μοΰ πής τί; —...Νά σοϋ πώ, δτι είναι ή πρώ- τη φορά... πού ενας άνδρας δοκιμά- ζει νά μέ φιλήση... "Ειμιεινα νά τήν κυττάξιο σάν (ί- γαλμα. — Θέλ.εις νά πής δτι... Δέν σννεχισα. Άπό τά μάτια της κυλοΰσαν δα κρι<ι πού γυάλιζαν. Μέ κυττοΰσε κατάμματα. "Απλοχτα τό χέρι μοα) και μέ τόν δείκτη τής σκούπκτα τα μάγουλα. — Γκύ... — Ναί... — Μέ συγχο>ρεΐς, άλλά... άλ^ά
δέν εχ(ι) πειρα, δέν ξέρω νά φιλώ,
εΐσαι ό πρίδτος πού θέλησ* νά μέ
φΐιλήβη, ό πρώτος ποίι μοδσφιξε τό
χέρ<. Γκύ, στό όρκιίζομαι, είναι ά- λήθεια. Ή ,μικ,ρή γοητευτική Άλίν, ποϋ προσπαθοΰσε νά δικαιολογη θ ή ! Λές καί είχε άμαρτήσει. Την πίστε ■ψα. Θά την πιίστετ'α κ«ί χωρίς νά ιμοΰ όρκκτθή. "Εΐτρεπε νά τδχα κα- ταλάβει. ' Ημαυν ό πρώτος, ό πριί)- ΐος πού θέλησε νά τήν φιλήση, να τής σφίξη τό χέρι. Μικρή, άγαπη- μένη Άλίν!... Άπό τότε δέν την ξηναεϊδα. Έγ καπαστάθηκα στήν Γαλλία μονί- μ<ι>ς. 'Εκιεϊνο τό 6οάδυ τήν καληνύ-
χτησ<ί, τήν φίλησα πάλι άπαλά στό μάγονιλο, κι' έ'φι«γα... Καί τώ? ηθ><»- σεν άπό 60% είς 70% τήν ποογίν της πρθσφΐράν τελονΐεΐακέι'1 ι/ υπέρ των χανικών προιόντων. Ή Εκπτωσις τή θά ορισθή Ιίιμ-υς 30% κατά ίναοξιν τής έφαρμογής τής ως διά νά φθάση σταβι,χκώς «Ιγ τ·>
ώς α^ω άώτατο» δριβν μ«£Τά τ^ν,
(ετη Δ-' δ,τι άψοΡβ τάς Ισπανΐκάς δα
σμολογικάς ιμεΐώσεις) οί
τής ΚΟινής Άγορόις
ελάττωσις Οψ:υς 40% έτπνίχυη .·!«
τέσσαρα στάδια έντός £ξ έτ«ν.
Ή νέα έντολή δΐαπιραγΜα*ύσ!Λ)ΐνΙ
ή δοθεΐσα ύττό τής εΰρωπαΐκής ο(«·
νθμικής Κοινότητος τιβιιλαμβά»*-1
κατ' ά^χήν τούς ήΊ5η κατά τό, 1967
(προκαθαρισθέντας δρονς. Δι δ,τι ά
φ:>ρά την Ισπανΐκήν πρότασιν τής Α
πό τούδε διερεννήσεως τής δυνατότιι
τος επεκτάσεως των σκοπών τοϋ ί"
όψει σωμφώνου, τό Συμβούλιον ίπτθυιρ
γών τής εύβωπαΐκής οΐκο'σμΐκής Κο·.
νότητος θεωρεΐ πρό^ρον τήν συζήτ,
σιν έττ! θομάτων ώς, παραδεΐγματθς
χάριν, του τής έλενθέρθς άπασχολήθϊ
ως των Ισττανών έργσ/τών είς τόν γ! ,·
γραφικόν χώρον των ϊξ κροττών ρε
λών τής Κοινής Άγοράς Ρ τού τής
έπιδ ώξεως πολ^μερο3ς λύσεως Τιθν
ποθ5λη>αάτ«;ν δ ηκινησεως
καΐ εΐ^δθχής ε(ς την
Θά τής χ^ρηγηβοθν ττλεονεχττ)ματα;
τής εύρω"ιίκής οίκ^ναμΐκής
τος
1 'ΕΕ άλλον, ή ΕΟΚ. έττΐμέκι
ττερΐληφϊοΰν είς την σύμβασιν
ξεΐς κατά παντός θυστήματθς ή <>■>
ρολογΐκοΰ ιμέτρου, δυνάμενος ν^ &..·; ·
,σταβμίση τάς καθ.ερωθείο·ας τελ;ο»ιι
ρκάς τταραχωρΐίσεις. 'Βπίσης, ή »ύ
ιροαΐταίκή οΐκονομική ιΚο'νότης άνοτμΐ
νεΐ άττό τήν Ίσττανίαν, ή όττοΐα εΤνσ«
άπό τοθ 1*52, μέλος τού "'ελωνίκ·
κου Συμβουλιον των Βρυξελλών) τ^>
των υπό τοθ Αργοτνΐοαοΐ
θεσπισθέντων κανονισμών
σχετικώς ιμε τόν καθορισμόν τήτ
λωνειαοκής άξίας επί των εΐσαγθι,ιέ.
' νων ε|ι5ών.
[ ΟΙ παρατηρήται είς Βρυξέλλβ; .'
ττοθβτθΐίν δτι ή ΕΟΚ 6χ«ι την ττρο«ε
■σιν να θέση ϋιτό 6:«ΐ'μαστ<«ίίν ίψα<^ ιμογήν τήν σηιμαντΐκήν αύτην ττθλι·μ· ρή σύμβασιν μ| τ6ν Ισιτανόν γΐΐτο ίνα της Σχετικώς ύπαμι^νήσκθνν βτν ( τό ττρώτον στάδιον των Εξ ίτών - <τ» ό σΐπουδαίας τίλονεΐοκάς - δέν δύναται άμέοως «ΐι νά ηκολουθήθη άττό τό 6ε0τερον στάδιον -ΓΓρθβλέττον την ττνη ιρη κατάργησιν τού σύνολον των τι φραιγιμών. ά, ή αμε.?ος η κή ,τοΰ δευτέρου στάδιον δέν θά ,σισθή τταρά διά κοινής σνιμφωνίθι, ιτών σνμδιχλλσμένων, θά έξαοτηθή &ί ιόπτό τα άποτελέκτματτα καΐ την ποοο κτηβείσαν ττεΤραν κατά τα ττρωια Ιξ ■ίτη ίσιχύος τού πρώτθι; αταβίου τής Το γεγονός είναι δτι στοιχεϊα διά την ποοσίχή μο- τής σι,μδάσεως. Τό κ«( ύπτθ&λη9ή κοποττΐν είς τ>
τής κοινοβθνλ£ΐ/τΐκής ο«ιε-
ο3 Στρ^σβούργθν «αί θσ ,«
Άτ ένφε,χομένως Ιν ισχύϊ κατά τα μέ
,7α το^ ττ^οσε,χθνς έ'τοι/ς, πιθανώς »ιι
Ίτά τάς άοχάς τοθ εαρος, δϊβομέ*ιυ
ιίτι ή κύρωαΐς άπό τά έθν'κά κοΓν>-
,$οάλι<ι τών ένδΐαφΐΡ3>μέι%>ν
,5έν εΙ^αι άπαραίτηΓΓθς διά
ιΐάσει; τοΰ εϊδθνς αύτοΰ,
ιαέ δ,τι έττιβάλλετοτΐ διά τάς
ιτ:ις σννοταΐίρ'σμοθ.
Ι Ούτω, κατόπιν όκταετί>ν ένδβλιχών
τίροοτταθε ών, ή Ισπανΐκή δΐίτλωκα-
ιΤία θά έχη ίΐμιπρα/ματώ'ση ίνα .'κ
>τών 6ασι«ωτέρων σκοπών τής έξοτερ'
κης της πολιτικής
ΧΟΡΣΤ ΚΟΛΛΜΑΝ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΑΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣ. ΗΥΠ'ΑΡ. 1548)1969 ΑΠΟΦΑΣΙΣ
δημιουργεί ε|ς τάς ίμττο
ιδικάς έ.ιτΙχϊ:ιρήσεις ή έφοτρμθγή τής
,Ίπ' αριθ. 1548)19169 ό—οφάσεω1;
(τής Νθμΐσματικής 'ΕΞίπιτροπής, λϊοϊ
τοθ έττιτοκ.ίθν των πρός
έμιπάριον χορηγησίων των Τραιτε
καΐ ·—ρΐορΐσμοΰ τοθ λογαρια-
ΐ τώ,, Έκτακτον Άναγκών.
Τούτο τονίζει είς υποβληθέν πρός
τούς άομθδίθνς ι~θυ£>γοϋς ύπόμνηιμα
τού Συντονιστΐκθ0 Σνμβουλίθι/ τώ»
Εμπορικόν Συλλόγω'ν τή- χώραί
,Τό πλήρες κείμενον τοθ ΐπτομνή(μστθ'.,'
,τ6 οποίον ύτταγράφεται άττό τόν άντ
ιτφόί=ΐδρον τού ΈμπτορΐκθΟ Συ
,Άθηνών κ Πλατώντι καΐ τόν
<5ρον τη<; «ντΐστοίχοΐ) όργανώσΐως ,τοθ Πειραιώς κ. Κ°ύμς, Εχει ώς σ «Δ>ά τής τελΕΐ/ταίας ύπ' βριθ
154ΰ)69 αποφάσεως τηζ) δι' ής ηύ
Εήθη το έπτΐτόχΐον τών πρός τό έυπό
ριον χθρηγήσεων των ΤΡαΐπίζών, γ
ιΝθμΐσ>ματική ΈττιτρΛττή περιώιοισε
,τόν λοιγαρΐασ,μόν τών 'Εκτάκτων Ά
ΐναγκύν διά τήν χρηματοδότησιν τών
ι*μποριικών Λπιχεΐρήσίων βάσει τΐν-
ιτοι/, είς τό ποσόν τών δραχμών 1!6
ιέκατθμ άν! τού πθσοϋ τών 5»χ.
,3 έκατομμ., καταργήισασα έ—ι ττλ£>ν
,όλοσχερώς τό λίαν ητεριωρισαένον ^
ρον των δοχ. 800 χιλιάδων ,μέχρι τοΰ
ιίπτοίθν ηδύναντο νά
•οιΙ μή δισθέτονσαι
ί'ίδη έττιχειρήσε'ς.
Έττειδή, άπό μακροΰ ί}δτ|
Ορ' δλων αναγνωρισθή βτι τό έμπ
ιο'θν έττρε,π,: ν' άπελβυθεοωθή
ρτολλαπλών είς βάρθς τού 6πΐ6>
,των κατά κσΛρούς περιθρισμών,
ινα δυνηθή νά έττιτελίση τήν
Λήν το"< εΐθΐκώτϊρον δ^ ό ώ- άνω λ« ,γαριασμος 'Εκίΐάκτων 'ΑΛτγκών άπε- ιΐέλ€ΐ μικ,οόν βήιμα διά την πιστω" ι<ήν τοολάιχιστον άπελειΛέοωσίν τον.·. εν ίπτάναγκες δπωΓ έκδώσητ* άναγκαίας έντολάς διά τήν 5ρ- τής δνΜ δυσμενθθς καΐ άδίιου ι5ιά τό έμπτόριθν αποφάσεως κα! έττα- ,ναφοράν τ°ύ λογαριασμού τούτου <&(, Τσχνε, λαμιβανΓιμένον νιτ' δψϊ' δτι ί ,»ν λόνω λθγαριασμός εΤχεν ηδη Οιτο ρτή μεΐώσ^ΐς κατά τό παρελθόν. ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΔΙΕθΝΗΣ ΣΥΛ^ΦΩΝΙΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Τό τεράστιο νέο τάνκερ τών 133.000 τόννων τής έταιρείας τοθ Πσνσμό. Νέστερ Σίτ—ιγκ έναυττηγήθη στά ναυπηγεΐα τής Έταιρείας Σκότ Λίθγκαου στή Σκωτία. Οί τιαραγγελίες ποΰ έχει τό Συγκρότημσ Σκότ Λίθγκαου άνέρχεται σέ 90 έκατομμ. λιρ. κσΐ ττεριλαμβά- νουν τήν ναυπήγησι ενός τάνκερ 250.000 τόν. καΐ 6ύο τών 133.000 τόνν. ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙΑ1 ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ική άντΐπροσωττεία μ£ ίπι τόν γενικόν διβυθυντήν τλΟ μπ°ν.ργείου Γεωργίας κ. Ν. Καλ<ΐν- (τζάκθν, σνμμετέσχΕν ε-ίς τάς Ιι>γα^Ί·
ρζ τής 21ης σννόδου τοο Διεθνοΰς
,Συμβουλίον όλαιολά5<>υ. Καττά την
ταύτην σννεζΐ(τή9ησαν οί δΐε
κανόνες τνττθποιήσεως τ"ον
ελαιών, τά αέτρα πρός
ρύθμισιν τής διεθνούς άγθρβς έλαιο
^άδ'υ ώς καΐ τά προ,γράμματα δισ'Ρη
ιμίσοως τοθ ίλαΐολάδον είς ώρισΜί-
ινσς χ^ρας. Τήν σύνοδον άπησχόλησεν
ίέπίσης τό πρόγραμμα τος Όργαν'-
ρ,μ-ύ Τροφ''μων «α' Γεωργίας (Φ Λ.
ιθ ) διά τήν βελτίωαΐν τής
ιριχγωγής είς τάς χώρας τής
ιτής Μεσογείθυ καΐ απεφασίσθη οητι,ι
(τεθή έν ισχύϊ τό πρωτόκολλον δ:ά
,τήν δευτέραν τταράτασιν τής /^.ί.
Ονοθς Συμφωνίας τού 'Ελαΐολάδου
ΝΕΑ ΧΡΗλΙΑΤΟΔΟΤΗΣΐΣ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
,ΟΡΥΖΗΣ ΕΣΟΔΕΙΑΣ 1969
Ή Νομισματική 'Επητρθπή έν£κρι
,νε συμπληρωματικήν χρηματοιδότησιν
ϋέ πθσόν' 100· έκατο,μμυρίων δροοχ-
ιμών -πέρα^ τής ηδη εγκριθείσης ίξ
,65 εκατθμμνριων δοαχμών, διά ττ>»
,τνγκέντρωσΐν ορύζης εσοδείας 1969,
ι) 6ποία θά διενεργηθή παΡά τής
,ΚΥΔΕΠ, διά λογαριασμόν τού Δηιμβ
ιτί^υ Οΰτω/ τό συνολικόν ττοσόν, τ6
,νΐτοΐον διετέθη δ·ά τήν
|7ΐν τής ορύζης εσοδείας 1969,
ιθιν είς 165 έκατειμμύρια δοαχμ&ν.
Συνέχεια έκ τΛς 3ης σελ.
δ'ά τό Ναυτικόν τοϋ Ίραν
Τό Ούέλλΐγκον ϊχε, μή«ος 23,4 μ.
ι<αΐ εΤναι έ<>ω6ιασιμένον μέ μίαν μη
χοινήν Ράλλς - Ρόυς «Πρωτεύς», ή
αττοία κινεΐ βλ«β καΐ άνεμΐστήρα ά
Τό στάνταρτ "θντέλλο ίμ
π°ρΐ«ής χοήσεως θά είναι δ'ά 130
επιβάτας ή 72, επιβάτας καί 6-8
αώτοκίνητα. Θά άνσΛττύσση μέση τα
χύτΐ|Τα 74 χλμ. την ώραν, γαληνΐοί
αν δέ θάλασσαν ϊ«ς 120 χλμ. την ώ
ραν.
Είι χόδεργκραφτ ΣΡ.Ν4 161)
τόνν. κλάσεως Μουντμό/ττεν, πού εί¬
ναι τά ιμεγαλύτερα έν λ£ΐτθυργία ^!ς
τόν κόσμον, £χουν παρσγγελθη κσΐ
ιτρ03ρί£ονται διά θρομολόγΐα εΐο τό
Στενό» τής Λ^άνχης. Δύο ίχίΐ παοα»
γΐίλει ή Βρεταννική 'Εταΐρεία Σιδη
ροδράμων, δύο ή χοβερλόϋντ καϊ δύί
ή 'Εταιρεία Μαρΐν Μάστερ Λτϊ.,
πρός δρθμολόγηοΐν μεταξύ Ούέύμθνθ
καΐ ΧερβούΡγθυ "Ηδη ϊχει άρχίσε»
ή μαζική ιταραγωγή τοΰ Χάβεον-
κοαφτ μέ πλιευρΐκά τοιχώματα Η/Λ-
2 τής Χο&^ομαρΐιν, τα δέ ΣΡ Ν6
τής κλάσεως Ούτντθεστβρ, ττοΰ επ»*
γιματοπθίΐρεν πέρσι πλοβν ίπιδείξί»
ως 3.800 αιλ. είς τό ΠεροΟ, ήτο τ λ
πρώτο,ν σικάφος είς τόν κόσιμον που
δ έσχισε έπΐτνχώς τά έητΐκίνιδυνσ. ο«0
ματα Μαιπούρες καΐ Άτοΰρες ί.ι
τόι> Όρ'Λ'όκθ.
ΜΙΝΙ ■ ΡΑΝΤΑΡ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΐ
ΤΟΥΣ ΚΛΕΠΤΑΣ
Μ^ταξύ των νέων Βρί-ττανικών «·ν
σκενών είς τάς όπβίας χρησΐμοττθΐϋ
|ται σύστηιμα μίνΐ - ραντάρ εΤναι νοΐί
χ'ά ή άποία δχι ιμόνον άνιχνϊθει τοβ,
κλέπτας άπό αποστάσεως 46 μ, 4Χ
λά καΐ πού είναι είς θέσιν νά β»α
χρίνη εάν ή κίνησις ττροέρχετα' Απί
Ιτόν κλίπττην ή τήν πτώσιν ενός κιΚο
. Ή χρησιμοποίησις μικροκυμα*
είς τά σνστημοττα σημάνσ«ως »··
γινε οίκθΛμΐ*ώς έφ'κτή ?ν«α
τής εργασίας ή όπτοία διεξήχθη *!■<; τό Κοατικόν Εργοστάσιον καΐ τά ίργαστήρΐα τής ΣόρΡΟκ πού τά κατασκίικίζει. Τά ι ό στθς τής τταραγωγής μΐκρθκνμάΐτΐί έμειώθτν διά τής έξιολίιξεως μΐάς »έας ιμεθόδθυ ή όποία καβιστά ΤΓ(ν παραγωγήν των υπό ρός μποτΤταοίας των 6 βόλτ. ΑΙ ν^ αι σνσκεναΐ ασφαλείας Σόρροκ εΤνα' κατάλληλοΐ διά γραφεΐα, αποθήκας καΐ χώρθνς Μ^ τήν κατάλληλον σύνδεσιν νά μΐτοοδώσουιν σημα κίνδυνον διά τηλέφωνον είς την αστυνομίαν. Πρός τούτοις ή ίταιρεία Πλέο-.ιθ Ραντάο πωλΐΤ τά μετεωρολογΐκά τη; οακτάρ είς τά 3)5 τής παγκοσυίοι αγοραίς. Τό νέον ραι^τάρ τγ? άνΐχν ά σ;ως ά«έμων άνακαΛύπτει αύτομάτα;- €να μετε-^οολογικόν άερόστοςτον "Κ ϋψ3ς 100-000 π^δ. καΐ έξ άπτθοΐό,- σεως &0 ιμιλ. Τό φθινόπωρον τοΐ 1968 άφ' έτερον, παρεδόθη υπό τ"(ς Μτέκκα Ραντάρ τό 30.000 στόν ναυ¬ τικόν ραντάρ. Ή Νιτέικκα έιταροι;σίϊ σε τό πρώτον μθντέλο της, τό «Ντέκ κα 159», τΐ€ρΐ τά τέλη τοϋ 194». ΠΡΟΊΌΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΛΛΣΤΉΧΕ ΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ Τό υπουργείον Γεωργίας της Βοετ ,τανίας ένέκρΐνί τελευταίως μίαν χη μΐκήν θυσίαν ή όποία έιμττοβιζε1 τή» βλάντησΐν των άποθηκενμένίον ττα',οχ· Των. Ή νέ Λόγω ο(κτα εΤναι ττολθ φθηνοτέρα άπά άλλα παρόμοια πρ^ί- όντα> δέν εΤναι τοξΐκή καϊ ή ίνέογεια
της διατηρείτο· έιτΐ Εξι «ήνας, εάν
τοποθετηθή άμίσως μετά τό γέμισμ,ι
τής αττοθινκης. Διά νά παραταθή η
διάρκεΐα τής προστασίας των ί—ο
|3ηκίυμένων τταταιτών είναι άπαραίτη
τον δττως ή ούσία αυτή τοποεΜτη3ή
|αΐ δει/τέραν φοράν. Ό οικονομίκόν,
ρος τρόπος τ<3ιποθετή>ίώς της είναι
μέ ψεκαστήρσ. Ή κατασικευάοτρια *
ταιρεία δΐαβέτει ηλεκτρικήν συσκ» η
ή όποΐα όνοιμάζεται «Μΐκροσόλ», κα!
εΤναι κατάλληλος διά 'ή» εργασίαν
αυτήν.
ΣΥΣΤΗ/ΛΑ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
Σ,ΠΟΡΑιΝ ΚΑΡΟΤΤΩΝ ΕΠΙΤντ
ΧΑΜΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑΝ ΠΑΡΑ
ΓΩΓΗΝ
Ή καλλιέργεια τών καρόττων μί
έχι νέρ/ σύσΤηιμα ύψηλής άκρΐβείι,.
άπέιδ^ΐτεν ττολϊ» μεγσλυτέραν παρετ/οι
' γήν Αττό δ,Τι τδ σύνηθες σύσΐηυα
ι σατορ^ς κα; ταντοχρόνως φΐηρ· ·
την αναλογίαν των καρόττων ποθ εΐ-
| ναι κατάλλπλα δ'ά κονσεοβθποιη>-ι».
' Τούτο έττετεύχθη κατόπιν πολλών ι»"< οαμάτων είς τά Καΐμττριτζσάίρ »Ας Άνατ Αγγλίας. 'Επελεγμ£>οι σττί·
ρο, πθικΐλίας «Ν'Λύ Σονπρτ>μ» οί ο-
πθΐο, έσπαρησαν ,μέ αναλογίαν 200
καΐ πλέον άνά 0,09 τετρ. μ. άττίβ'Ο
«αν 42-5 τσννονς «αροττων ίνα 0,4
έκτάρΐα — £, σ·ιγΚρίσει πρός 23,8
,τόννονς οί στ*»!*· παρήχθησαν ιιί
τάς παΤ,ροπαβαβοτους παλαιάς α*&-·
δ~νς — έκ των οποίων 88% εΤναι
κΐτάλληλοι δια κονσερβοποίΐισιν. ^
χρΐρΐμοποιήθη· μηχάνημα σπορας μί
1 1 μονάδας τών Τριών σεΐρών. Τα
«Ν'θύ Σθνπρήιμ» εΤναι μία πθικιλία
ττθύ έπέτισχεν ή έτσΐρεία
Λτδ., είς την Ανατολικήν "Αγγλίαν
κα! είναι Ιδιαιτέρως κατάλληλος δια
κονοερβοιττοίησιν. Εί Τσ<>ν Ικο(νοτΓθΐί|
τικά άποτιλίσιματα επετεύχθησαν δι«
τής αυτής τεχνικής καΐ με αλλοιΛ
τύΐτθνς καρόττων. Ή τταραγωγή μ -
κρών καιρόττων εδιπλασιάσθη έττίσης
μέ τό νιον σύστηιμα.
Ό κ. Μοι>ρχάο^<, Δΐϊνθι/ντής ν» τμήρμαίτος λαχανικών τής έταΐρετο. "Ελσοιμς, εΐητεμ δτι «τα πειράματι όιττεΐδειξαν σοτφώς δτι άνεΡαρτήΤΜΐ; τής καλλιεργουιιένης ποΐκΐλίβς £π - τνγχάνεται καλυτέρα ποηραιγωγή .Λ τό νέον σύστηιμα ακριβείας. "Η «αλ· λιέργεια καρόττων μέ τή, παλαι.-ν μέθοδον βννεπτάγεταΐ μεγάλην σιπατα |ην γής, δβδσμένον δτι ό μέσθς δΡ0·: τής καλΑιεργΐίας κσ.αλαμβάν«ι μδνο, Ι'ό ϊν τρίΐτον περίπΐν ">ϋ άγρ°0».
ΚΡΙΘΑΡΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΝ
Ν ΗΝ
πρός πειράμαΤα διες ε
χθέντα είς τό Ίνστιτοθτον 'Ερο>νβιν
Ρόονετ παρά τό Άμπτερντήν, ή ά»4
ΐττκξις μύκ,ητθς είς τό κριθάρι αύξά
νει την περιεκτικότητα το^ είς πβο^
τεΓνην. Είς τό κριθάρ' προστίβε,Ταΐ ά
ζωτον καΐ ό δηιμΐουργού,μενος μύχΓ',
ττεριέχει επί ττλέιον πρωΤεΐνην υπό
μορφήν λνζίνης. Ό Δρ. Ρ. Σμΐθ τοΐ
Ίνα τ ι τούτον 'Ερεννών Ρόθνεν είττ»·
τελευταίως δτι Εχθνν κατά νούν μίαν
φ3ηνήν έπε ιργσΡίαν είς τό άγρόκτΐ)
μα κατά την οποίαν κριθάρ' καί μύ
κης θά διοχεΤίύωνταΐ άπενθείας 6ι'
άγωγον είς τούς χθί,ρθνς χωρις να
ξηραίνωνται. Ή πρωτεΐνη, ΐΤττϊν, ε1
ναι γενικώς τό ακριβώτερον
«όν Τού διαΐτολογίον καΐ ή
νος παρα>γωιγή ζώων ' πρέπει νά ίχη
ως αντικειμενικόν σκοπόν την δνει> Γ
ττε?6ολής χίρήκησΐν τής άτΓαιΤθυμ{.
νης ποσότητος.
Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Π.
ΝΟΥΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΡΟΤΟΥ
ΓΕΝιΝΗΘΟΥΝ
Μελλοντΐκώς οί κτηνοτροφοι βθ
γνωρίιζουν έκ τών ττροτέρων τό γέν>ς
των ζώον πΛϋ πρόκειται να γι/ν^
θ. 'Επΐστήιμονες τοΰ Τμήματος Ά
ναπαραγωγ<«ής Φ^σιολογίας καΐ Βι* χημείας Τ:0 ΚαίμττΡΐτζ ιιελετθνν τ»» ρά μίαν ιμέθοδον διά τόν προσδιοοι- σμόν τοθ γένο^ς των ζώων δταν α» τα ευρίσκονται άκάμη είς ίμβρνακλ» ,οττάστασιν. Ή έτησία έκθεσίς τοϋ Βρετανΐκού ΓεωργικοΟ Σν«βοιτλ!ο, Εοεννών λβγιι δτι ή ανωτέρω επ"»*;; μονΐκή μονάς Τού ΚαΤμιπριτζ λαβί'ί ν£ΐ κύτταρα έμβρύων καΐ τά έΡ£τ<γ**, μέ μΐκροτκόπΐον δ'ά νά δ'απιστώβη την ίίταρξιν άρσενικών χρωμοσω^β τα' πρϊν τό Εμ&ρυθν μεταφερθή είς ΌεΤην» αητεΛα διά περαιτέρω κυβφα ρίαν Ή μεταφορά αότή τού έμβρθ- ου άπό τόν δωΡητήν είς τόν εύοίσκεται όκόμη είς τ κον στάδιον, άλλά δυνατόν ί>ειχθη εϊΛργεχΐκή διά τούς
φθνς έαν δύναΤσι νά προσδιοριοθή »4
,γένος τού ι>ε9σνλη<|)θέντος ζώον. Τό 7υιμ6ούλιον άναψέρει δτι 6 έκ τ«ν ΐτροτέρ^ν προσδιορισιμός τού γίν^Λ δλων των έμβρνων τα όττοΐα «ςητΛ· σ3ησαν μέχρι τούδε μέ "ΐκροσκοπιο» σπήρξεν έπιτυχης. Μεταξύ των αλλων εργασιών τοθ Βρεττανΐικού Γειαργικοϋ Συμβουλιον Έρε·_η'ων ττεριλαμβάνείΓαι καΐ ή μαχτο ΐτοίθεσμος μελέΛ) τής διαστανρ ως γαλακτοφόρων άγελάδων. Τά οκτΐ>
τελίσματα ίόίΐξαν δτι ·ιέ τάς 6»ο-
στανΡώα-ιΐς αύξάνεταΐ Λ άναλογι^
ζΐνλλήψΐίον, ΚΟ| δτι τά ζώβ τά «τρθίρ
χόμενα άπό τάς διασταυρώο*ις α0
τάς ζο^ν περισσότερον άπδ τά πΡ1 -
ερχόμενο: άπό τ^ άναπαραγωγήν α-
γελάδων τής αυτής οικογενείας, ε¬
να ά**0 πλεονέκτΐιμα των ζώων τη 4
ποία ττροίΡχσνται όπτό βΐασταιιρώ-
σεις — τό οποίον δμως δ£ν ϊ^*1 ά
κόμη> ίπΐβίιβαιωθή — είναι δτι τό
κρέας των είναι άνςατέρας ττοιότΐ)ΐ >(,
Τό Συμβούλιον άσχολείταΐ έπίσης μί
τάς ασθενείας των ζώων κσΐ τήν 5ι
ατροψήν τ^ ,μέ την βελτίωσίν -,^ν
παραγωγής Τροφί'μων' κ.α.
ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΙΝ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡ. ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΕΡΓΟΝ ΖΗΤΟΥΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΑΙ ΕΝ ΓΕΝΕΙ
Σννέρχεταΐ ή Γίνική
ιτών κατά τόπτονς όργανώσεων τής Πά
,νελληνίον Ενώσεως Σννδέσμων 'Ερ-
,γοληπτών Δ.Ε.» (ΠΕΣΕ). '
, Κατ' αυτήν θά δοθή ή εύκαιρία '
,αΐς τήν διοίχτ»3ΐν τής "Ενώσεως νό
ιϊκθέση πλήν των 'μέιχρΐ τούδε ττε- '
,·π·ραγμέν«ν καϊ τάς όΐπόψεΐς της Ι-
ιτΐ των διαφόρων θεμάττων πού αυτή» '
ΙΓήκ στιγμήν ά—ασχολούν τόν κατα- '
ικόν κόυμον τής χώρας^ διά '
σμόν τής ε '
γραμμής.
γίνη σι^ήτηβις καΐ επί των
ιίίς τάς δημθττρασίας, άλλά καΐ μ*
ιταξΰ τώκ τ«χνικών ύτΓΐτρεσ<Δν. Δ'4 ,τήν εξέτασιν τού θέματος £χει συστα ι3ή «ώμάς εργασίας», ή όττοία άη4 ,άρκετού χρόνον ϊχει ύποβαλει τό «ό ιθΐ3'μά της, χωρΐς νά λρψθή Εκτοτε α Μβγάλαι ίκτττώο-εΐς ε[ς τάς δημο- ιπραοίας- Τό πρόβλημα τούτο πρθκα ιλιΐ σννεχώς άνωμαλίας «εταξΰ τ£,ν ,ί.ργολη~ών, οί 6-οΐο» συνεχίζονν ινα πΡθσφέοθνν μεγάλας ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΛΡΔΕΤΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ Ι Δάνειον ΰψους 60.000.000 μάρ¬ κον σΐ'νήψθη μΕτ(1ξ{ι τής έδρειιού- σης είς Φναγκφούρτην Χέσιοε Λάντενμπανκ καί τής άνοινΰμου έ ταιρείας Έλληνική Τεχνική», κα:« πιν τής υπό τού έλληνικοΰ δΓ,ιμο<τί- ου παρασχεθείσης εγγνήσειος'πρός ΙΤ' Γ' λίγ(" Υεβεΐανικήν Τοάπεζαν. Τό ώς ανω δάνειον θά χρησιμοπ<5ΐ τ»Οή διά την χρηι,ικίτοοάττχΐιν τιϋν π(.)ογη«μμ(ι-1(Τθέν-τ(,)ν άοδευ-,ικών ίργίιιν 'Άρδίΐς - Όρεστιάδος τοΰ Νομοΰ "Εβρον, τήν εκτέλε<πν τιΰν (Ίποίον Λνέλαυρ, 6άσει υπογραφεί- σης συμβάσεως μετά τοΰ έλληντκοΰ δημοσίου, ή «'Ελληνική Τεχνική». ΚΗΔΟΜΑΣ ΟΤΓΓΡΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Έ66ομάδα ουγγρικήν προΐόνιων ποόκε-ιτω νά όργανώσουν είς τήν 'Ελλάδα αί άομόδιαι εμπορικώ Αρχαί αυτής τής χώρας. Ή ίν λόγω έκδήλίοσις, τό πλήρ,ες Αντικεί ιμενον τής οποίας όέν εχει. άκό^ιη καθροισθή θά πραγματοποιηθή τόν Φεβρουάριον 1970 εί; τό ξενοδοχεί όν «Χίλτον». ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣ ΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΤ ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ Έξακολουθεί καί διά τήν τρέχου¬ σαν έβδομάδα νά παραμένη μηδε- νισμένη ή^ άντιστα'θμκτ,τική ε«τ<ρορά επί τοϋ είσαγομένου είς την Εύρω 'ΐακήν Οικονομικήν Κοινότητα φυ σικοΰ έλληνικοΰ έλαχιολάδου. Πα¬ ραλλήλως, μη&ενισμενη είναι καί ή άφορωσα τό έκ Τυνηοίας καί Μα ρύκου έλαιόλαδον τής αυτής ποιοτι κης στάθμης, ένώ διά τό έκ τρί¬ τον χωρίον έλατάλαδον ή είσφ0ν δέν προωθήθι» πρός τό ύπθιρ-
ι^βίθν Δΐίμθσίων Έργων, ιΐιέχρι ιτ1»
(Τίνων ή.με,ρών τονλάιχΐστθν. Δέον »Α
Ληφθή υπ' όψιν δτι ό νέος νόμος ττε
ιΐ>ΐ Δημοσίων "Εργων
ι των ώ: κύριον μέσον
,τού τομόως τούτον, φέροντ°ς τό 64
ιΐ>ς έκτελί?εως καΐ προαθησεως ίτη-
ιτίων πιοογραμμόττων δημοσίων επ;»
,5ύαεων) δ ά των οποίων ύλθπθιοΰντα·
ρΙ στάχοΐ τού Πρ»γράμματος Οε<ονο μικής Άναπ^ύξ€ως τής Έλλάβ' ©ά συζΐ}τηθοΰν έπίσης καΐ ι 'λΧα βέματα άπασχολοθντα Γ°ΰς ·μεγάλης δσβν καϊ τούο μικρόο ι7-ΛΌιμΐκότητος καταοκεΐΛχστάς, ώς 1 ι>μ25»πο!ησΐς των Ερνων, τό Ι ΚΑ, <■» όν, τό άσφαλιστικόν κ 5 ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΠΣ - ΛΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ ΨΤΧΙΚΟΝ Λι' αποφάσεως της Νομισματι- κής Έπιτροπής, δημοσΐίυθείο·ης ϊϊς τό ΰπ' αριθ. 263Α ΦΕΚ, ΐκι- ρεσχέθη ή ίγκρισις είς την Ίονι κήν - Λαϊκήν Τράπεζαν, όπως Ιδρύ τη ύποκατάστηιμα είς τό Ψυχικόν. Ή έναρξις λειτουργίας τού ύποχα ταστήματος, κατά τήν απόφασιν, β»» πρέπει νά λειτουργή<τη μέχρι ■της 30ής ιτροσεχούς Ίουνίον. --------------------♦ ---- .ΞΛΕΓΧΟΣ ΛΕΙΓΜΑΤΠΝ ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ Τό υπουργείον Εμπόριον, δι' ί<· " τον πρός τάς υπηρεσίας <·- ί ; Β ^ ι ιτορίον, ζητεί τήν ύΐΓοβολήν ε<ς | ί<εντρ,κήν ύττη,ρεσΐαν ιτλήροι/Γ «ατο- ι7Τ05σεως> σχετικώς μέ τά ληθθέντσ
υπό των άρχών αύτών δεΐγμάτων ο-
ιγρών κανο-ίμων πρός Ελεγχον μ£χο·
ι αί τοθ τέλθνς Δεκβμβρίον. Τά στοι
ι<:Τογ ατώτά, τά όποία άφορούν είς τα λθέ «α-τ' εΤδος δείγμστα, τά ί κ δ., πρέττει νά β^}ν είς τό ύπονργίίθν μέιχρ, κσί ·τής 10ης Ίανονσρίου 1970 τό άρ- | ιγότ«ρθν.
Ό δγγλος Ράλφ Τσόιρλς, ττοωταβλητής πι/γιμαχίας ελαφρών βαρών, δκτήΡησβ τόκ τίτλον τού αετσ την νί
*ην τού επ! τού έπίσης αγγλθυ χ£νιτερσον 4ίς τόν πέμπτον γύρον στό "Αλμιπερτ χώλλ τού Λονδίνον.
ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
*ΜΓ* Συνεπεία έκ τής 2άς σελ,
πειτοΰν σάν άετοί στό Πόγοαδετς
καί στττν Κλεισοΰρα...
'Εκεϊ στήν Πίνδο εχασες τόν Διά
κο σου, ενα μοναιδικό παλληκάρι πού
επεσε ήρωικά γιά σένα.
'Εκιεί οττό άδιάβατο καί χιονισιμε
νο 1220 ε'χασες τόν Ζώγα σου..
'Ε-κΐϊ επεσε ό θρυλικός Βασιλι-
κας σκορπώντας μέ τό λόχο τού
•τόν θάνατο σ' αύτούς ποϋ ήθελαν
νά σ' Ιχουν σκλάΐδα πάλι.
'Εκεϊ στό ΰψι»μα, κάτω στήν ρε-
ματίά, δίπλα στό ρυάοα... έκεϊ ε-
πεσαν πολλά παι<διά σου. Μά τί ση- μασία είχαν αύτά δταν τό ΰψομα βρκτκόταν στ ά χέρια των παιδιών σου; 'Εκεϊ στά ξακουσμένα άντερείσμα τα, σύ Πο,τρίδα μας γλυκ-ειά, στε- φάνωσες μέ δάφνινο στεφάνι τής τιιμής καί τής αθανασίας τα ήρωι- κά παιδία σου ποϋ ζοντάνεψαν τό άθάνατο Είκοσιένα καί δημιούργη- σβν την μεγάλη ΒορειοηπΗροχπκή Έποποιία. ΟΧΙ "Οταν έξεκινήσαιμε στόν πόλεμο γιά την ΕΛΛΑΔΑ γιά την ΕΛΕΤ (ΘΕΡΙΑ, καί πολεμίσαμε στά Βαρειοηπειριο- (τικά βουα τόσο σκληρά, μέ τόν έχ:θρό, είχαιμε μές στίς καρδιές μας και (στίς λόγχες γραμμένο τό ΟΧΙ. Γι' αύτό νικήσαφΐε στόν πόλειμο τού Σαρανταένα τόν κατακτητή μέ την ά·ν6<»εία καί την λε,βεντιά. Σάν άοτεραπή καί σα βροντή έπέσαιμε στή μάχη, μέ την ψυχη φαννάζοντας· τό ΟΧΙ. ΠΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ «Άπ' τά' κόκκαλα βγαλμΐΎη των 'Ελλήνων τα Ιερά καί σάν πρώτ' άνδρίΐωιμένη χαίρ' ώ χαίρ>ε Ελευθερία».
"Ετσι ψέλνει ό Έθνικός μας ποι-
ητής Σολωμός την Έλετ<θεριά ποΰ βγήκεν άπό τα κόκκαλα των 'Ελ¬ λήνων καΐ φώτισε μέ τό άρχαίο πνεΰμα τοΰς λαοΰς τής γής! Τή λευθεριά πού στά'θηκε <τά φιοτεινό σύμδολο τής Τέχνης, τής άμορφιας καί τού πολιτιομοϋ στήν άνθροπό- τη,τα, ήρθε την 28ην Όκτωβρίου 1940 νά την γκρειμίση καί νά την άλυσσοδέση ό Ίταλικός έπεκιτατι- οιμός. τΗταν δμορφες οί είρηνικές ιιί- ρ«ς ποΰ ό γαλάξιος οΰρανός μέ τόν ήλιο τού φάντιζε τα εΎδοξα κι' εΰ λονημένα χώματα τής Έλλάιδοο Γλνκοχαράματα! Ή θάλαΛσα κυ ματίζει άπαλά κι' ό όροΌΐρός άνδ¬ ρας χα'ιδεύει μέ τούς άφροΰς κα,! τα κύματα τίς δμορφες άκρογια- λιές μας. Τα καράιδια ταξι&εΰουν μέ τοιιγ γλάρους στ,ίί άπέραντες θάλασσες καί στά πελάγη. Οί ανθρωποι Εε- κινοΰν γιά την δουλειά τονς ξεΎοια στοι καί χαρούμενοί. Τα σχολειά σάν μελκκτολύι σκορ ποΰν χ,αρές στά μικρά παιδία μέ τα παιχνίδια καί τα τραγούδιε. Καί οί γειοργοί, στήν γή τό σπόρο τής ζωής καί τής έλπίδος. 'Τττν χαρούμενη κι' εύτυχισμε'νη αύτη άτμόσφαιρα τής Ελλάδος τιρ- θε νά την θολώση καί νά την μαυ <ρίση ή άτιμη απαιτήση τοϋ Μου- σουλίνι: —Ν ά τοΰ παραδώσουμε τα κλει διά τής πατρίδος μας. Νά τοϋ ά νοίξουμε τα σύνορά μας νά περά- σουν οί φάλαγγές τού. Νά τού δ,ώ- σοι»με τίς καρδιές μας, την πίστη ιμας, τα ίδανικά ιιας, την λευθεριά μας... Κι' άκούστηκε τότ« μόνο μιά άν- δρεία καί βροντερή φο>νή: ΟΧΙ!
ΟΧΙ! δπιος άκ-ούσ>τηικ.ε στίς θερ-
μοπύλες ή φωνή τοΰ Λειονίδα στοΰς
Ιϋροιες: «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».
Τό δχι αύτό ίγινε έγερτήριο σάλ-
πιομα κι' έθνικό σύμβολο. Τό πή-
ραν τώ πουλιά καί τό σκό,ρπισαν
β»ά βουνά καί ιττίς πεδιά&ες. Τό
πήραν τ' άεροπλάνα στά φτρρά κοα
τοφεραν στούς ούρανούς. Τό πήραν
τα πλοϊα καί τό σκόρπισαν στά νη-
σία καί «τα πελάγη. Τό πήραν καί
τα γενναϊα μας φανταράικια και
τδστησαν μέ τό τσαρούχι καί την
λάγχη σία Βορειοηπειρίοτικά βου
νά.
Καί αοχισε δ πόλεμος τοΰ Σσ-
ρά,ντα.
Άπό τή Ρούμελη καί τό Μ<»ριά, άπό τή Μακεδονία καί τή Θράκη, άπό τύν Μω,ριά καί την Θεσσαλία καί άπό την "Ηπειρο καί τα νη- σιά, τα παλληκάρια τρέξανε στή φωνή τής πατρίδος νά φιΛάξουν την τΐιμή καί την ελευθερία τής Ελλάδος στά σύνορά μας. Καί φράξανε μέ τα κορμιά τους, μέ την καρ/διά τους τόν δρόμο στόν εχθρά. Καί εϊχανε γιά φάρο τό πνεΰμα των Άρ,χαίων 'Ελλήνων, γιά δύ- ναμη την όρμή των ήρώον τοΰ εΐ- κσσιένα καί γιά σκέπη καί φυλαχτό στήν εύλογία τής Παναγίας. Καί ιτ&νε... πάνε... "Ολοι ύπερήφανα καί με πίστη καί έλπίδα γιά τό μέτουΐο γιά την νίκη... Γιά την Δό- Ηα τής Ελλάδος... ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΔΩΡΟ Άρχές Νοεμβριού 1940. Βρισκόμαστε μέ μιά διιμοιρία πιε ϊικοΰ στό μοναστήρι ι ού "Αϊ— Γιάννη, πάνιο άπό τό χοιριό Λαιμός τής Πρέσπας. τΗταν άκάμα οί πρίότες μέρες των έπιχειρήαεων καΐ τα «νέα τής άρβύλας» καθώς λέγα,με ήταν πολ¬ λά καί διάφορα. Πιό έμπρόι; Από έμάς ήταν ή προκεχορηιιένη £ώνη, δπου εΐχαν Λρχίσει κιόλας οί πρκο- τε.ς μάχες. Γύρο) μας τα κανόνκι οΰρλιαζαν νύχτα μερά καί τα βου- νά μέ τα φαράΎγια τους σκορποϋ- σαν τόν άντίλαλο σάν νε-κρικό σάλ- ηβψ,α. Οί <ηρατ*ώτ€ς τής διμοιοί- ας μου δέν εΤχαν άκάμα δοκιμι'κτετ τό βάπτισμα τοΰ πυρός, μά κάθιε στιγμή εΐχαν την άγο>νία καί τόν
βομβαρδισμό των Ίταλικών άερο-
πλάνων. 'Εικείνες τίς μερίς μάλι-
στα έρχόντουσαν κύματα — κύμα¬
τα σά δαιμονισμρνα τα έχθρικά ά-
εροπλάνα, καί σπέρνανε τή γή μέ
άμϊτοητες όδίδες.
(Συνεχίξεται)
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Συνέχεια έκ τής 2ας οελιδος
σει νά χορέψουν. Άρνήθηκε. Πρό-
σεξα τίς γάμπες της. Φίνες ,λεπ,τές
στοϋς άστραγάλους. Γιατί δέν ήθε
λε νά χορέψη; Δέν ήξερε; Άπί-
θανο.
Άκοΰμπηαα τ ό κ.ορμί μου πάνο
σ' έ'να τραπεϊάικι. Θά πήγαινα κι'
έγώ νά δοκυμ(ίσο), Γιατί δχι;
Προχιί>ρησα καί κάθησα στήν α¬
δεία καρέκλ,α, δίπλα της. Τότ* μό¬
νο φάνηκε πώς μέ ποό«ε£ε.
—Δέσποινας (πόσ.ο ολάκας θά
φαινάμουν!), Εέρο πώις αν σάς ζή
τήσω νά χος»ρψοιια.ε, θ' άρνηθήιε.
Έν τούτοις, οάς τό ζητώ. θέλετε
νά χορεψετε μαζί μου;
Μούρριξε μιά εκπληκτη, στήν άρχή,
εΐρίονιν1 κατάπι, μαίτιά.
— Εΰχαιρίστοίς, κΰρΗε...
Προσϊτάθησα νά «ρϋψίο την εκ-
πληξή μου κιυί μιαϊί την ίκιχνοποίη-
ση τοΰ άνδοικοΰ ίγιιι'ισμοΰ.
Χορέψαιμε μοιιδιασμρνα τόν πρΛ
το χορό. Πιό ελευθέρα τόν δεύτε-
ρο. Στόν τρίτο τής εΐπα τδνομά
μου καί εμαθα πώς την ρλργΐιν Ά-
λίν. Στόν πέμπτο μιλούσαμ-ε στόν
ένικό.
Πρός τό τέλος τής 6ρ<ιδυάς εί- χα μβιθει πώς εμενε ,μέ τούς γονείς της, εΤχιε γεννηιθη στή Γαλλία, άλ- λά λόγφ τής εργασίας τοΰ πατέρα της εΐχαν ελθει στήν Λο>ζάννη.
Σποόδαι£ρ οίκονομικές έπισιττιμες.
*Ητα·ν μοναχοκάρη.
— Χάιοηικα πολύ γιά την παρέα
«ου, Γκύ, μο&ΐε φεύγοντας. Την
βοήθησα νά βάλη τό παλτό της καί
την" συνώδευσα ώς εΊ<υ. — Θέλει ς νά σί συνοδεύσι»; — ΕΰχηοιστίΓ), ϊ%(>> ε'να μικρά σα
ραβαλάκι καί κάνο τήν δουλειά
μου.
Γΰρισα, μ:σή ί>ρα άηγότερα'μέ
τ' άμάξι μου σπίτι, ό&ηγιόντος άρ¬
γά, καί θαυμάϊονας τίς άνταύγει
ες τόν φώτΐι)ν πάνω σΐήν λίμνη
ΕΓ,χα. τά μικρά φώτα πορείας καΐ μό
λις πρύλαβα νά πατήσιο φρένο γιά
νά μή πέσιυ πάνιυ σ' ίνα μικρά Ζά
ποΰ ήταν σταιιατηιΐιε'νο καί χορί;,
φίοτα. "Εβρισα καί στοιαάτηοα γιά
νά ιά ψάλ(ι) στόν όδηγό. Κατέίίη·
κα καί μόνο τότε προσεξα ότι τί
καπό ήταν άνοικτό καί τύ ί»μορ<[ο πρόσιοπο τής Άλίν μέ κυττοΰσε μέ — Γκύ, ίσν; — Πηγά κοντά της άνησυχος μά καί χαρούμενος κατά 6άθος. 6άθος. — Τί σοΰ συνρ6η Άλίν; — Δέν ξέρο, δέν σκαμπάίθ) τί- ποτα άπό αύτοκίνη-α. "ΕσβΓ,σρ £(»- φνικκ'ι ή μηχανή κ(ά δέν μπορώ νά την ξαναδάλο) ε μπρός. Πλησίασα καί εσκυψα πάνΐι> Γιπ'
τό μοτρρ, .τοΰ φιοτιϊόταν έλαφρα ά
πό ενα μικρά λαμπάκι. Σκάλισα έ-
δώ υα' εκεϊ, μά δέν βρήκα τίπο-
τα.
— ΚύτταΗρς αν ρχη &ρνζίνι; την
ρώτησα σηκώνοντας τό κεφάλι μου.
—"Οχι.
Μπήκα μέσα στ' αϋτοκίνητο κια
γύριοα τό κοντάκ.'. Ό δείκτης τής
όενξίνης ήταν στό μΓ,δρν κι' εν ί
κόκκινο φωτάκ-ι άναΰε.
— Βλεπεις; τής εδειξα, ένιΤ, εί-
χε ακνψει τό κιεφάλι της γιά νά δή.
Φοροΰσε ενα λεΛτύ, διαικριτικό α-
ρωμα.
— Πό<ϊθ κουτή είμαι! Άνοιξα την πόρτα καί βγήκαμε βξω. — Τώρα τί θά γίνη; ρώτηοε ά- νήσυχ«. — θά κλειδώσης τύ αύτοκίνητό σου, θά τ' αφήσης έδώ καί θά σέ πάυι έγώ στό σπίτι σου. Δίστασε. — Μήπως κανένα βίνζινάδικο... —■ Τέτοια ώρα; Μπορεϊ νοοΐ{ Α- νοικτά, άλλά ποΰ νά ψάξουμε... "Ε- λα. Κλείδωσε, Κβαλε τα κλεισιά στή τζάντα της καί μπήκε στό «ϋτοκί- νητό μου, ένώ ίγώ καθισμενος ?ίδη, ΐ'βαζα έμπρός. Μοΰ εΐπε ποΰ καθόταν κα* κάνα- με την διαδρομ,ή σιοπηλοί. "Οταν ψθάσαμε, σταμάτησα κι' έ'σδησα ήν μηχανή. —Έδώ είμαστε, της εΐπα χαμο- γελώντας. — Εΰχαριστώ πάρα πολΰ, εΐσαι καλός, μούπε καί γύρισε ν' ανοίξη τήν πύρτα. —Άλίν... —Ναί; —Μεϊνε λίγο, θέλεις; Μέ κύτταξε κατάμιματα. Κατά- λκιβα πώς προΐκταθοϋσί νά διαβάση τίς σκέψεις μόν. — Μή φοβάσαι' εΐσαι ίξο> άπό
τό σπίτι σου.
— Δέ φσβάμαι, Ικανε νευοΊ;κά:
άλλά...
Τής ϊπιααα. τό χέρι. θέλησΐ νά
τό τραβήξη. Τό κράτη«τα δννατά.
Τό δέρμα της ήταν βελούδινο.
— Γκύ, ψιθύρικτε ίκετευτικά.
—Άλίν, σέ παρακαιλώ, ,μοΰ έπι-
τρΡΛεις νά σέ φιλήσω; Στό μάγου-
λο, πρότεινα γρήγορα.
— Μά, γιατί;
— Σέ παραν.αλω.
Μάντετ)>α πώς εΐχε κακκιΐνίσει.
— Μόνο μιά φορά, επέμεινα.
σφίγγοντας τό χέρι της.
Χορίς νά περιμενίο απαντήση,
&<τκυψα καί άκιούμπηθίΐ άπαλά τά χείλαα μου στό μάγονλό της. "Εικα*. γε. "Αφησα τό οτόμα νά γεντή τήν , θερμή άνάσα τών πόριον τοΰ δέρ- | ματός της. Ξουφνικά, τράβηξε τό , χέρι της άπ' τό &ικό μου καί. μ' άγκαλιασε σφίγγοντάς με δννατά. Όμοιόματα πινάκ<ον όδηγήσείο ς άεροπλάνιον, είς τα όποϊα άσκοΰν ται οί μαθηταί ενός άγγλικοΰ Κολ λεγίαυ άεροπορίας. Πώς κοΑ»ρί<οντο:ι αί σχέσει ς Ε.Ο.Κ.- ΙΣΠΑΝΙΑ Βρυξέλλαι (ΣΕΠ). — 'Εττανήρχΐ- σα' αί διαπραγματεύσεις τής εύρωπαικής οίκονομικής τθς κα! τής Ίσπανίας ^ιά την σι'ν_. μν έμπθ^ΐκ,ής συμβάσεως. Κατόπιν διικ'πής 18 ιμηνών, έκπρόσωπθι τή:. ΕύΡΛτταικής 'Εττιτ.ροπής μέ τήν ίσπανικήν ιεΐς Βρυξέλλας, οπτό της 27ης μέχρι Τής 30ή: Όκτωβοίθυ, τής »<» των σρ·μείων τής έν λόγω σεως, τά ότποΐα παραμένονν εΓσί-ι έκκοι&μή. Επρόκειτο Ιδίως διά τας παρα¬ χωρήσης τάς οποίας πρθσφέρει ή Ίσπκΐνία, δηλαβή διά τό ποσοστβν καΐ τόν ρνβμόν τών εΐίλωνεΐακών μΜ επί των είσαγωγών της π^ι· ύσε-ος κρατών — μελών τής ΐβ(^, τταικής οικονομ1 κης Κοινότητος. Γν- νεζητήθησαν έττίσης τά ιτροβλή-μςΕ1·β τοΰ γεωΡγΐκού τομέως, καθώς καΐ ηι 6ι°μηχανΐών τής α-. Δέν ίχασα την εΰκαιρία. Κόλλησα Ι τά χείλη μου στό στόμα της καί... ' καΐ μ«... εΐχε τό στάμα της κλει- ' στό, τά χείλη της βφιγμένα... ' Άργά ■ άργά, τήν ^σπρωξα άπο πάνιο μου καί την κύτταξα μέ ?κ- πληξη. Τά μάτια της ήταν κλεκττά. τΗταν δμορφη. Τάνοιξε άργά. Μέ κύτταξε σοβαοά: — Γκύ... ' —Άιλίν, γιατί; — Σούτ, ασιε με νά σοΰ πώ... — Νά μοΰ πής τί; —...Νά σοϋ πώ, δτι είναι ή πρώ- τη φορά... πού ενας άνδρας δοκιμά- ζει νά μέ φιλήση... "Ειμιεινα νά τήν κυττάξιο σάν (ί- γαλμα. — Θέλ.εις νά πής δτι... Δέν σννεχισα. Άπό τά μάτια της κυλοΰσαν δα κρι<ι πού γυάλιζαν. Μέ κυττοΰσε κατάμματα. "Απλοχτα τό χέρι μοα) και μέ τόν δείκτη τής σκούπκτα τα μάγουλα. — Γκύ... — Ναί... — Μέ συγχο>ρεΐς, άλλά... άλ^ά
δέν εχ(ι) πειρα, δέν ξέρω νά φιλώ,
εΐσαι ό πρίδτος πού θέλησ* νά μέ
φΐιλήβη, ό πρώτος ποίι μοδσφιξε τό
χέρ<. Γκύ, στό όρκιίζομαι, είναι ά- λήθεια. Ή ,μικ,ρή γοητευτική Άλίν, ποϋ προσπαθοΰσε νά δικαιολογη θ ή ! Λές καί είχε άμαρτήσει. Την πίστε ■ψα. Θά την πιίστετ'α κ«ί χωρίς νά ιμοΰ όρκκτθή. "Εΐτρεπε νά τδχα κα- ταλάβει. ' Ημαυν ό πρώτος, ό πριί)- ΐος πού θέλησε νά τήν φιλήση, να τής σφίξη τό χέρι. Μικρή, άγαπη- μένη Άλίν!... Άπό τότε δέν την ξηναεϊδα. Έγ καπαστάθηκα στήν Γαλλία μονί- μ<ι>ς. 'Εκιεϊνο τό 6οάδυ τήν καληνύ-
χτησ<ί, τήν φίλησα πάλι άπαλά στό μάγονιλο, κι' έ'φι«γα... Καί τώ? ηθ><»- σεν άπό 60% είς 70% τήν ποογίν της πρθσφΐράν τελονΐεΐακέι'1 ι/ υπέρ των χανικών προιόντων. Ή Εκπτωσις τή θά ορισθή Ιίιμ-υς 30% κατά ίναοξιν τής έφαρμογής τής ως διά νά φθάση σταβι,χκώς «Ιγ τ·>
ώς α^ω άώτατο» δριβν μ«£Τά τ^ν,
(ετη Δ-' δ,τι άψοΡβ τάς Ισπανΐκάς δα
σμολογικάς ιμεΐώσεις) οί
τής ΚΟινής Άγορόις
ελάττωσις Οψ:υς 40% έτπνίχυη .·!«
τέσσαρα στάδια έντός £ξ έτ«ν.
Ή νέα έντολή δΐαπιραγΜα*ύσ!Λ)ΐνΙ
ή δοθεΐσα ύττό τής εΰρωπαΐκής ο(«·
νθμικής Κοινότητος τιβιιλαμβά»*-1
κατ' ά^χήν τούς ήΊ5η κατά τό, 1967
(προκαθαρισθέντας δρονς. Δι δ,τι ά
φ:>ρά την Ισπανΐκήν πρότασιν τής Α
πό τούδε διερεννήσεως τής δυνατότιι
τος επεκτάσεως των σκοπών τοϋ ί"
όψει σωμφώνου, τό Συμβούλιον ίπτθυιρ
γών τής εύβωπαΐκής οΐκο'σμΐκής Κο·.
νότητος θεωρεΐ πρό^ρον τήν συζήτ,
σιν έττ! θομάτων ώς, παραδεΐγματθς
χάριν, του τής έλενθέρθς άπασχολήθϊ
ως των Ισττανών έργσ/τών είς τόν γ! ,·
γραφικόν χώρον των ϊξ κροττών ρε
λών τής Κοινής Άγοράς Ρ τού τής
έπιδ ώξεως πολ^μερο3ς λύσεως Τιθν
ποθ5λη>αάτ«;ν δ ηκινησεως
καΐ εΐ^δθχής ε(ς την
Θά τής χ^ρηγηβοθν ττλεονεχττ)ματα;
τής εύρω"ιίκής οίκ^ναμΐκής
τος
1 'ΕΕ άλλον, ή ΕΟΚ. έττΐμέκι
ττερΐληφϊοΰν είς την σύμβασιν
ξεΐς κατά παντός θυστήματθς ή <>■>
ρολογΐκοΰ ιμέτρου, δυνάμενος ν^ &..·; ·
,σταβμίση τάς καθ.ερωθείο·ας τελ;ο»ιι
ρκάς τταραχωρΐίσεις. 'Βπίσης, ή »ύ
ιροαΐταίκή οΐκονομική ιΚο'νότης άνοτμΐ
νεΐ άττό τήν Ίσττανίαν, ή όττοΐα εΤνσ«
άπό τοθ 1*52, μέλος τού "'ελωνίκ·
κου Συμβουλιον των Βρυξελλών) τ^>
των υπό τοθ Αργοτνΐοαοΐ
θεσπισθέντων κανονισμών
σχετικώς ιμε τόν καθορισμόν τήτ
λωνειαοκής άξίας επί των εΐσαγθι,ιέ.
' νων ε|ι5ών.
[ ΟΙ παρατηρήται είς Βρυξέλλβ; .'
ττοθβτθΐίν δτι ή ΕΟΚ 6χ«ι την ττρο«ε
■σιν να θέση ϋιτό 6:«ΐ'μαστ<«ίίν ίψα<^ ιμογήν τήν σηιμαντΐκήν αύτην ττθλι·μ· ρή σύμβασιν μ| τ6ν Ισιτανόν γΐΐτο ίνα της Σχετικώς ύπαμι^νήσκθνν βτν ( τό ττρώτον στάδιον των Εξ ίτών - <τ» ό σΐπουδαίας τίλονεΐοκάς - δέν δύναται άμέοως «ΐι νά ηκολουθήθη άττό τό 6ε0τερον στάδιον -ΓΓρθβλέττον την ττνη ιρη κατάργησιν τού σύνολον των τι φραιγιμών. ά, ή αμε.?ος η κή ,τοΰ δευτέρου στάδιον δέν θά ,σισθή τταρά διά κοινής σνιμφωνίθι, ιτών σνμδιχλλσμένων, θά έξαοτηθή &ί ιόπτό τα άποτελέκτματτα καΐ την ποοο κτηβείσαν ττεΤραν κατά τα ττρωια Ιξ ■ίτη ίσιχύος τού πρώτθι; αταβίου τής Το γεγονός είναι δτι στοιχεϊα διά την ποοσίχή μο- τής σι,μδάσεως. Τό κ«( ύπτθ&λη9ή κοποττΐν είς τ>
τής κοινοβθνλ£ΐ/τΐκής ο«ιε-
ο3 Στρ^σβούργθν «αί θσ ,«
Άτ ένφε,χομένως Ιν ισχύϊ κατά τα μέ
,7α το^ ττ^οσε,χθνς έ'τοι/ς, πιθανώς »ιι
Ίτά τάς άοχάς τοθ εαρος, δϊβομέ*ιυ
ιίτι ή κύρωαΐς άπό τά έθν'κά κοΓν>-
,$οάλι<ι τών ένδΐαφΐΡ3>μέι%>ν
,5έν εΙ^αι άπαραίτηΓΓθς διά
ιΐάσει; τοΰ εϊδθνς αύτοΰ,
ιαέ δ,τι έττιβάλλετοτΐ διά τάς
ιτ:ις σννοταΐίρ'σμοθ.
Ι Ούτω, κατόπιν όκταετί>ν ένδβλιχών
τίροοτταθε ών, ή Ισπανΐκή δΐίτλωκα-
ιΤία θά έχη ίΐμιπρα/ματώ'ση ίνα .'κ
>τών 6ασι«ωτέρων σκοπών τής έξοτερ'
κης της πολιτικής
ΧΟΡΣΤ ΚΟΛΛΜΑΝ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΑΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣ. ΗΥΠ'ΑΡ. 1548)1969 ΑΠΟΦΑΣΙΣ
δημιουργεί ε|ς τάς ίμττο
ιδικάς έ.ιτΙχϊ:ιρήσεις ή έφοτρμθγή τής
,Ίπ' αριθ. 1548)19169 ό—οφάσεω1;
(τής Νθμΐσματικής 'ΕΞίπιτροπής, λϊοϊ
τοθ έττιτοκ.ίθν των πρός
έμιπάριον χορηγησίων των Τραιτε
καΐ ·—ρΐορΐσμοΰ τοθ λογαρια-
ΐ τώ,, Έκτακτον Άναγκών.
Τούτο τονίζει είς υποβληθέν πρός
τούς άομθδίθνς ι~θυ£>γοϋς ύπόμνηιμα
τού Συντονιστΐκθ0 Σνμβουλίθι/ τώ»
Εμπορικόν Συλλόγω'ν τή- χώραί
,Τό πλήρες κείμενον τοθ ΐπτομνή(μστθ'.,'
,τ6 οποίον ύτταγράφεται άττό τόν άντ
ιτφόί=ΐδρον τού ΈμπτορΐκθΟ Συ
,Άθηνών κ Πλατώντι καΐ τόν
<5ρον τη<; «ντΐστοίχοΐ) όργανώσΐως ,τοθ Πειραιώς κ. Κ°ύμς, Εχει ώς σ «Δ>ά τής τελΕΐ/ταίας ύπ' βριθ
154ΰ)69 αποφάσεως τηζ) δι' ής ηύ
Εήθη το έπτΐτόχΐον τών πρός τό έυπό
ριον χθρηγήσεων των ΤΡαΐπίζών, γ
ιΝθμΐσ>ματική ΈττιτρΛττή περιώιοισε
,τόν λοιγαρΐασ,μόν τών 'Εκτάκτων Ά
ΐναγκύν διά τήν χρηματοδότησιν τών
ι*μποριικών Λπιχεΐρήσίων βάσει τΐν-
ιτοι/, είς τό ποσόν τών δραχμών 1!6
ιέκατθμ άν! τού πθσοϋ τών 5»χ.
,3 έκατομμ., καταργήισασα έ—ι ττλ£>ν
,όλοσχερώς τό λίαν ητεριωρισαένον ^
ρον των δοχ. 800 χιλιάδων ,μέχρι τοΰ
ιίπτοίθν ηδύναντο νά
•οιΙ μή δισθέτονσαι
ί'ίδη έττιχειρήσε'ς.
Έττειδή, άπό μακροΰ ί}δτ|
Ορ' δλων αναγνωρισθή βτι τό έμπ
ιο'θν έττρε,π,: ν' άπελβυθεοωθή
ρτολλαπλών είς βάρθς τού 6πΐ6>
,των κατά κσΛρούς περιθρισμών,
ινα δυνηθή νά έττιτελίση τήν
Λήν το"< εΐθΐκώτϊρον δ^ ό ώ- άνω λ« ,γαριασμος 'Εκίΐάκτων 'ΑΛτγκών άπε- ιΐέλ€ΐ μικ,οόν βήιμα διά την πιστω" ι<ήν τοολάιχιστον άπελειΛέοωσίν τον.·. εν ίπτάναγκες δπωΓ έκδώσητ* άναγκαίας έντολάς διά τήν 5ρ- τής δνΜ δυσμενθθς καΐ άδίιου ι5ιά τό έμπτόριθν αποφάσεως κα! έττα- ,ναφοράν τ°ύ λογαριασμού τούτου <&(, Τσχνε, λαμιβανΓιμένον νιτ' δψϊ' δτι ί ,»ν λόνω λθγαριασμός εΤχεν ηδη Οιτο ρτή μεΐώσ^ΐς κατά τό παρελθόν. ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΔΙΕθΝΗΣ ΣΥΛ^ΦΩΝΙΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Τό τεράστιο νέο τάνκερ τών 133.000 τόννων τής έταιρείας τοθ Πσνσμό. Νέστερ Σίτ—ιγκ έναυττηγήθη στά ναυπηγεΐα τής Έταιρείας Σκότ Λίθγκαου στή Σκωτία. Οί τιαραγγελίες ποΰ έχει τό Συγκρότημσ Σκότ Λίθγκαου άνέρχεται σέ 90 έκατομμ. λιρ. κσΐ ττεριλαμβά- νουν τήν ναυπήγησι ενός τάνκερ 250.000 τόν. καΐ 6ύο τών 133.000 τόνν. ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙΑ1 ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ική άντΐπροσωττεία μ£ ίπι τόν γενικόν διβυθυντήν τλΟ μπ°ν.ργείου Γεωργίας κ. Ν. Καλ<ΐν- (τζάκθν, σνμμετέσχΕν ε-ίς τάς Ιι>γα^Ί·
ρζ τής 21ης σννόδου τοο Διεθνοΰς
,Συμβουλίον όλαιολά5<>υ. Καττά την
ταύτην σννεζΐ(τή9ησαν οί δΐε
κανόνες τνττθποιήσεως τ"ον
ελαιών, τά αέτρα πρός
ρύθμισιν τής διεθνούς άγθρβς έλαιο
^άδ'υ ώς καΐ τά προ,γράμματα δισ'Ρη
ιμίσοως τοθ ίλαΐολάδον είς ώρισΜί-
ινσς χ^ρας. Τήν σύνοδον άπησχόλησεν
ίέπίσης τό πρόγραμμα τος Όργαν'-
ρ,μ-ύ Τροφ''μων «α' Γεωργίας (Φ Λ.
ιθ ) διά τήν βελτίωαΐν τής
ιριχγωγής είς τάς χώρας τής
ιτής Μεσογείθυ καΐ απεφασίσθη οητι,ι
(τεθή έν ισχύϊ τό πρωτόκολλον δ:ά
,τήν δευτέραν τταράτασιν τής /^.ί.
Ονοθς Συμφωνίας τού 'Ελαΐολάδου
ΝΕΑ ΧΡΗλΙΑΤΟΔΟΤΗΣΐΣ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
,ΟΡΥΖΗΣ ΕΣΟΔΕΙΑΣ 1969
Ή Νομισματική 'Επητρθπή έν£κρι
,νε συμπληρωματικήν χρηματοιδότησιν
ϋέ πθσόν' 100· έκατο,μμυρίων δροοχ-
ιμών -πέρα^ τής ηδη εγκριθείσης ίξ
,65 εκατθμμνριων δοαχμών, διά ττ>»
,τνγκέντρωσΐν ορύζης εσοδείας 1969,
ι) 6ποία θά διενεργηθή παΡά τής
,ΚΥΔΕΠ, διά λογαριασμόν τού Δηιμβ
ιτί^υ Οΰτω/ τό συνολικόν ττοσόν, τ6
,νΐτοΐον διετέθη δ·ά τήν
|7ΐν τής ορύζης εσοδείας 1969,
ιθιν είς 165 έκατειμμύρια δοαχμ&ν.
Συνέχεια έκ τΛς 3ης σελ.
δ'ά τό Ναυτικόν τοϋ Ίραν
Τό Ούέλλΐγκον ϊχε, μή«ος 23,4 μ.
ι<αΐ εΤναι έ<>ω6ιασιμένον μέ μίαν μη
χοινήν Ράλλς - Ρόυς «Πρωτεύς», ή
αττοία κινεΐ βλ«β καΐ άνεμΐστήρα ά
Τό στάνταρτ "θντέλλο ίμ
π°ρΐ«ής χοήσεως θά είναι δ'ά 130
επιβάτας ή 72, επιβάτας καί 6-8
αώτοκίνητα. Θά άνσΛττύσση μέση τα
χύτΐ|Τα 74 χλμ. την ώραν, γαληνΐοί
αν δέ θάλασσαν ϊ«ς 120 χλμ. την ώ
ραν.
Είι χόδεργκραφτ ΣΡ.Ν4 161)
τόνν. κλάσεως Μουντμό/ττεν, πού εί¬
ναι τά ιμεγαλύτερα έν λ£ΐτθυργία ^!ς
τόν κόσμον, £χουν παρσγγελθη κσΐ
ιτρ03ρί£ονται διά θρομολόγΐα εΐο τό
Στενό» τής Λ^άνχης. Δύο ίχίΐ παοα»
γΐίλει ή Βρεταννική 'Εταΐρεία Σιδη
ροδράμων, δύο ή χοβερλόϋντ καϊ δύί
ή 'Εταιρεία Μαρΐν Μάστερ Λτϊ.,
πρός δρθμολόγηοΐν μεταξύ Ούέύμθνθ
καΐ ΧερβούΡγθυ "Ηδη ϊχει άρχίσε»
ή μαζική ιταραγωγή τοΰ Χάβεον-
κοαφτ μέ πλιευρΐκά τοιχώματα Η/Λ-
2 τής Χο&^ομαρΐιν, τα δέ ΣΡ Ν6
τής κλάσεως Ούτντθεστβρ, ττοΰ επ»*
γιματοπθίΐρεν πέρσι πλοβν ίπιδείξί»
ως 3.800 αιλ. είς τό ΠεροΟ, ήτο τ λ
πρώτο,ν σικάφος είς τόν κόσιμον που
δ έσχισε έπΐτνχώς τά έητΐκίνιδυνσ. ο«0
ματα Μαιπούρες καΐ Άτοΰρες ί.ι
τόι> Όρ'Λ'όκθ.
ΜΙΝΙ ■ ΡΑΝΤΑΡ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΐ
ΤΟΥΣ ΚΛΕΠΤΑΣ
Μ^ταξύ των νέων Βρί-ττανικών «·ν
σκενών είς τάς όπβίας χρησΐμοττθΐϋ
|ται σύστηιμα μίνΐ - ραντάρ εΤναι νοΐί
χ'ά ή άποία δχι ιμόνον άνιχνϊθει τοβ,
κλέπτας άπό αποστάσεως 46 μ, 4Χ
λά καΐ πού είναι είς θέσιν νά β»α
χρίνη εάν ή κίνησις ττροέρχετα' Απί
Ιτόν κλίπττην ή τήν πτώσιν ενός κιΚο
. Ή χρησιμοποίησις μικροκυμα*
είς τά σνστημοττα σημάνσ«ως »··
γινε οίκθΛμΐ*ώς έφ'κτή ?ν«α
τής εργασίας ή όπτοία διεξήχθη *!■<; τό Κοατικόν Εργοστάσιον καΐ τά ίργαστήρΐα τής ΣόρΡΟκ πού τά κατασκίικίζει. Τά ι ό στθς τής τταραγωγής μΐκρθκνμάΐτΐί έμειώθτν διά τής έξιολίιξεως μΐάς »έας ιμεθόδθυ ή όποία καβιστά ΤΓ(ν παραγωγήν των υπό ρός μποτΤταοίας των 6 βόλτ. ΑΙ ν^ αι σνσκεναΐ ασφαλείας Σόρροκ εΤνα' κατάλληλοΐ διά γραφεΐα, αποθήκας καΐ χώρθνς Μ^ τήν κατάλληλον σύνδεσιν νά μΐτοοδώσουιν σημα κίνδυνον διά τηλέφωνον είς την αστυνομίαν. Πρός τούτοις ή ίταιρεία Πλέο-.ιθ Ραντάο πωλΐΤ τά μετεωρολογΐκά τη; οακτάρ είς τά 3)5 τής παγκοσυίοι αγοραίς. Τό νέον ραι^τάρ τγ? άνΐχν ά σ;ως ά«έμων άνακαΛύπτει αύτομάτα;- €να μετε-^οολογικόν άερόστοςτον "Κ ϋψ3ς 100-000 π^δ. καΐ έξ άπτθοΐό,- σεως &0 ιμιλ. Τό φθινόπωρον τοΐ 1968 άφ' έτερον, παρεδόθη υπό τ"(ς Μτέκκα Ραντάρ τό 30.000 στόν ναυ¬ τικόν ραντάρ. Ή Νιτέικκα έιταροι;σίϊ σε τό πρώτον μθντέλο της, τό «Ντέκ κα 159», τΐ€ρΐ τά τέλη τοϋ 194». ΠΡΟΊΌΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΛΛΣΤΉΧΕ ΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ Τό υπουργείον Γεωργίας της Βοετ ,τανίας ένέκρΐνί τελευταίως μίαν χη μΐκήν θυσίαν ή όποία έιμττοβιζε1 τή» βλάντησΐν των άποθηκενμένίον ττα',οχ· Των. Ή νέ Λόγω ο(κτα εΤναι ττολθ φθηνοτέρα άπά άλλα παρόμοια πρ^ί- όντα> δέν εΤναι τοξΐκή καϊ ή ίνέογεια
της διατηρείτο· έιτΐ Εξι «ήνας, εάν
τοποθετηθή άμίσως μετά τό γέμισμ,ι
τής αττοθινκης. Διά νά παραταθή η
διάρκεΐα τής προστασίας των ί—ο
|3ηκίυμένων τταταιτών είναι άπαραίτη
τον δττως ή ούσία αυτή τοποεΜτη3ή
|αΐ δει/τέραν φοράν. Ό οικονομίκόν,
ρος τρόπος τ<3ιποθετή>ίώς της είναι
μέ ψεκαστήρσ. Ή κατασικευάοτρια *
ταιρεία δΐαβέτει ηλεκτρικήν συσκ» η
ή όποΐα όνοιμάζεται «Μΐκροσόλ», κα!
εΤναι κατάλληλος διά 'ή» εργασίαν
αυτήν.
ΣΥΣΤΗ/ΛΑ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
Σ,ΠΟΡΑιΝ ΚΑΡΟΤΤΩΝ ΕΠΙΤντ
ΧΑΜΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑΝ ΠΑΡΑ
ΓΩΓΗΝ
Ή καλλιέργεια τών καρόττων μί
έχι νέρ/ σύσΤηιμα ύψηλής άκρΐβείι,.
άπέιδ^ΐτεν ττολϊ» μεγσλυτέραν παρετ/οι
' γήν Αττό δ,Τι τδ σύνηθες σύσΐηυα
ι σατορ^ς κα; ταντοχρόνως φΐηρ· ·
την αναλογίαν των καρόττων ποθ εΐ-
| ναι κατάλλπλα δ'ά κονσεοβθποιη>-ι».
' Τούτο έττετεύχθη κατόπιν πολλών ι»"< οαμάτων είς τά Καΐμττριτζσάίρ »Ας Άνατ Αγγλίας. 'Επελεγμ£>οι σττί·
ρο, πθικΐλίας «Ν'Λύ Σονπρτ>μ» οί ο-
πθΐο, έσπαρησαν ,μέ αναλογίαν 200
καΐ πλέον άνά 0,09 τετρ. μ. άττίβ'Ο
«αν 42-5 τσννονς «αροττων ίνα 0,4
έκτάρΐα — £, σ·ιγΚρίσει πρός 23,8
,τόννονς οί στ*»!*· παρήχθησαν ιιί
τάς παΤ,ροπαβαβοτους παλαιάς α*&-·
δ~νς — έκ των οποίων 88% εΤναι
κΐτάλληλοι δια κονσερβοποίΐισιν. ^
χρΐρΐμοποιήθη· μηχάνημα σπορας μί
1 1 μονάδας τών Τριών σεΐρών. Τα
«Ν'θύ Σθνπρήιμ» εΤναι μία πθικιλία
ττθύ έπέτισχεν ή έτσΐρεία
Λτδ., είς την Ανατολικήν "Αγγλίαν
κα! είναι Ιδιαιτέρως κατάλληλος δια
κονοερβοιττοίησιν. Εί Τσ<>ν Ικο(νοτΓθΐί|
τικά άποτιλίσιματα επετεύχθησαν δι«
τής αυτής τεχνικής καΐ με αλλοιΛ
τύΐτθνς καρόττων. Ή τταραγωγή μ -
κρών καιρόττων εδιπλασιάσθη έττίσης
μέ τό νιον σύστηιμα.
Ό κ. Μοι>ρχάο^<, Δΐϊνθι/ντής ν» τμήρμαίτος λαχανικών τής έταΐρετο. "Ελσοιμς, εΐητεμ δτι «τα πειράματι όιττεΐδειξαν σοτφώς δτι άνεΡαρτήΤΜΐ; τής καλλιεργουιιένης ποΐκΐλίβς £π - τνγχάνεται καλυτέρα ποηραιγωγή .Λ τό νέον σύστηιμα ακριβείας. "Η «αλ· λιέργεια καρόττων μέ τή, παλαι.-ν μέθοδον βννεπτάγεταΐ μεγάλην σιπατα |ην γής, δβδσμένον δτι ό μέσθς δΡ0·: τής καλΑιεργΐίας κσ.αλαμβάν«ι μδνο, Ι'ό ϊν τρίΐτον περίπΐν ">ϋ άγρ°0».
ΚΡΙΘΑΡΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΝ
Ν ΗΝ
πρός πειράμαΤα διες ε
χθέντα είς τό Ίνστιτοθτον 'Ερο>νβιν
Ρόονετ παρά τό Άμπτερντήν, ή ά»4
ΐττκξις μύκ,ητθς είς τό κριθάρι αύξά
νει την περιεκτικότητα το^ είς πβο^
τεΓνην. Είς τό κριθάρ' προστίβε,Ταΐ ά
ζωτον καΐ ό δηιμΐουργού,μενος μύχΓ',
ττεριέχει επί ττλέιον πρωΤεΐνην υπό
μορφήν λνζίνης. Ό Δρ. Ρ. Σμΐθ τοΐ
Ίνα τ ι τούτον 'Ερεννών Ρόθνεν είττ»·
τελευταίως δτι Εχθνν κατά νούν μίαν
φ3ηνήν έπε ιργσΡίαν είς τό άγρόκτΐ)
μα κατά την οποίαν κριθάρ' καί μύ
κης θά διοχεΤίύωνταΐ άπενθείας 6ι'
άγωγον είς τούς χθί,ρθνς χωρις να
ξηραίνωνται. Ή πρωτεΐνη, ΐΤττϊν, ε1
ναι γενικώς τό ακριβώτερον
«όν Τού διαΐτολογίον καΐ ή
νος παρα>γωιγή ζώων ' πρέπει νά ίχη
ως αντικειμενικόν σκοπόν την δνει> Γ
ττε?6ολής χίρήκησΐν τής άτΓαιΤθυμ{.
νης ποσότητος.
Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Π.
ΝΟΥΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΠΡΟΤΟΥ
ΓΕΝιΝΗΘΟΥΝ
Μελλοντΐκώς οί κτηνοτροφοι βθ
γνωρίιζουν έκ τών ττροτέρων τό γέν>ς
των ζώον πΛϋ πρόκειται να γι/ν^
θ. 'Επΐστήιμονες τοΰ Τμήματος Ά
ναπαραγωγ<«ής Φ^σιολογίας καΐ Βι* χημείας Τ:0 ΚαίμττΡΐτζ ιιελετθνν τ»» ρά μίαν ιμέθοδον διά τόν προσδιοοι- σμόν τοθ γένο^ς των ζώων δταν α» τα ευρίσκονται άκάμη είς ίμβρνακλ» ,οττάστασιν. Ή έτησία έκθεσίς τοϋ Βρετανΐκού ΓεωργικοΟ Σν«βοιτλ!ο, Εοεννών λβγιι δτι ή ανωτέρω επ"»*;; μονΐκή μονάς Τού ΚαΤμιπριτζ λαβί'ί ν£ΐ κύτταρα έμβρύων καΐ τά έΡ£τ<γ**, μέ μΐκροτκόπΐον δ'ά νά δ'απιστώβη την ίίταρξιν άρσενικών χρωμοσω^β τα' πρϊν τό Εμ&ρυθν μεταφερθή είς ΌεΤην» αητεΛα διά περαιτέρω κυβφα ρίαν Ή μεταφορά αότή τού έμβρθ- ου άπό τόν δωΡητήν είς τόν εύοίσκεται όκόμη είς τ κον στάδιον, άλλά δυνατόν ί>ειχθη εϊΛργεχΐκή διά τούς
φθνς έαν δύναΤσι νά προσδιοριοθή »4
,γένος τού ι>ε9σνλη<|)θέντος ζώον. Τό 7υιμ6ούλιον άναψέρει δτι 6 έκ τ«ν ΐτροτέρ^ν προσδιορισιμός τού γίν^Λ δλων των έμβρνων τα όττοΐα «ςητΛ· σ3ησαν μέχρι τούδε μέ "ΐκροσκοπιο» σπήρξεν έπιτυχης. Μεταξύ των αλλων εργασιών τοθ Βρεττανΐικού Γειαργικοϋ Συμβουλιον Έρε·_η'ων ττεριλαμβάνείΓαι καΐ ή μαχτο ΐτοίθεσμος μελέΛ) τής διαστανρ ως γαλακτοφόρων άγελάδων. Τά οκτΐ>
τελίσματα ίόίΐξαν δτι ·ιέ τάς 6»ο-
στανΡώα-ιΐς αύξάνεταΐ Λ άναλογι^
ζΐνλλήψΐίον, ΚΟ| δτι τά ζώβ τά «τρθίρ
χόμενα άπό τάς διασταυρώο*ις α0
τάς ζο^ν περισσότερον άπδ τά πΡ1 -
ερχόμενο: άπό τ^ άναπαραγωγήν α-
γελάδων τής αυτής οικογενείας, ε¬
να ά**0 πλεονέκτΐιμα των ζώων τη 4
ποία ττροίΡχσνται όπτό βΐασταιιρώ-
σεις — τό οποίον δμως δ£ν ϊ^*1 ά
κόμη> ίπΐβίιβαιωθή — είναι δτι τό
κρέας των είναι άνςατέρας ττοιότΐ)ΐ >(,
Τό Συμβούλιον άσχολείταΐ έπίσης μί
τάς ασθενείας των ζώων κσΐ τήν 5ι
ατροψήν τ^ ,μέ την βελτίωσίν -,^ν
παραγωγής Τροφί'μων' κ.α.
ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΙΝ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡ. ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΕΡΓΟΝ ΖΗΤΟΥΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΑΙ ΕΝ ΓΕΝΕΙ
Σννέρχεταΐ ή Γίνική
ιτών κατά τόπτονς όργανώσεων τής Πά
,νελληνίον Ενώσεως Σννδέσμων 'Ερ-
,γοληπτών Δ.Ε.» (ΠΕΣΕ). '
, Κατ' αυτήν θά δοθή ή εύκαιρία '
,αΐς τήν διοίχτ»3ΐν τής "Ενώσεως νό
ιϊκθέση πλήν των 'μέιχρΐ τούδε ττε- '
,·π·ραγμέν«ν καϊ τάς όΐπόψεΐς της Ι-
ιτΐ των διαφόρων θεμάττων πού αυτή» '
ΙΓήκ στιγμήν ά—ασχολούν τόν κατα- '
ικόν κόυμον τής χώρας^ διά '
σμόν τής ε '
γραμμής.
γίνη σι^ήτηβις καΐ επί των
ιίίς τάς δημθττρασίας, άλλά καΐ μ*
ιταξΰ τώκ τ«χνικών ύτΓΐτρεσ<Δν. Δ'4 ,τήν εξέτασιν τού θέματος £χει συστα ι3ή «ώμάς εργασίας», ή όττοία άη4 ,άρκετού χρόνον ϊχει ύποβαλει τό «ό ιθΐ3'μά της, χωρΐς νά λρψθή Εκτοτε α Μβγάλαι ίκτττώο-εΐς ε[ς τάς δημο- ιπραοίας- Τό πρόβλημα τούτο πρθκα ιλιΐ σννεχώς άνωμαλίας «εταξΰ τ£,ν ,ί.ργολη~ών, οί 6-οΐο» συνεχίζονν ινα πΡθσφέοθνν μεγάλας ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΛΡΔΕΤΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ Ι Δάνειον ΰψους 60.000.000 μάρ¬ κον σΐ'νήψθη μΕτ(1ξ{ι τής έδρειιού- σης είς Φναγκφούρτην Χέσιοε Λάντενμπανκ καί τής άνοινΰμου έ ταιρείας Έλληνική Τεχνική», κα:« πιν τής υπό τού έλληνικοΰ δΓ,ιμο<τί- ου παρασχεθείσης εγγνήσειος'πρός ΙΤ' Γ' λίγ(" Υεβεΐανικήν Τοάπεζαν. Τό ώς ανω δάνειον θά χρησιμοπ<5ΐ τ»Οή διά την χρηι,ικίτοοάττχΐιν τιϋν π(.)ογη«μμ(ι-1(Τθέν-τ(,)ν άοδευ-,ικών ίργίιιν 'Άρδίΐς - Όρεστιάδος τοΰ Νομοΰ "Εβρον, τήν εκτέλε<πν τιΰν (Ίποίον Λνέλαυρ, 6άσει υπογραφεί- σης συμβάσεως μετά τοΰ έλληντκοΰ δημοσίου, ή «'Ελληνική Τεχνική». ΚΗΔΟΜΑΣ ΟΤΓΓΡΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Έ66ομάδα ουγγρικήν προΐόνιων ποόκε-ιτω νά όργανώσουν είς τήν 'Ελλάδα αί άομόδιαι εμπορικώ Αρχαί αυτής τής χώρας. Ή ίν λόγω έκδήλίοσις, τό πλήρ,ες Αντικεί ιμενον τής οποίας όέν εχει. άκό^ιη καθροισθή θά πραγματοποιηθή τόν Φεβρουάριον 1970 εί; τό ξενοδοχεί όν «Χίλτον». ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣ ΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΤ ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ Έξακολουθεί καί διά τήν τρέχου¬ σαν έβδομάδα νά παραμένη μηδε- νισμένη ή^ άντιστα'θμκτ,τική ε«τ<ρορά επί τοϋ είσαγομένου είς την Εύρω 'ΐακήν Οικονομικήν Κοινότητα φυ σικοΰ έλληνικοΰ έλαχιολάδου. Πα¬ ραλλήλως, μη&ενισμενη είναι καί ή άφορωσα τό έκ Τυνηοίας καί Μα ρύκου έλαιόλαδον τής αυτής ποιοτι κης στάθμης, ένώ διά τό έκ τρί¬ τον χωρίον έλατάλαδον ή είσφ0ν δέν προωθήθι» πρός τό ύπθιρ-
ι^βίθν Δΐίμθσίων Έργων, ιΐιέχρι ιτ1»
(Τίνων ή.με,ρών τονλάιχΐστθν. Δέον »Α
Ληφθή υπ' όψιν δτι ό νέος νόμος ττε
ιΐ>ΐ Δημοσίων "Εργων
ι των ώ: κύριον μέσον
,τού τομόως τούτον, φέροντ°ς τό 64
ιΐ>ς έκτελί?εως καΐ προαθησεως ίτη-
ιτίων πιοογραμμόττων δημοσίων επ;»
,5ύαεων) δ ά των οποίων ύλθπθιοΰντα·
ρΙ στάχοΐ τού Πρ»γράμματος Οε<ονο μικής Άναπ^ύξ€ως τής Έλλάβ' ©ά συζΐ}τηθοΰν έπίσης καΐ ι 'λΧα βέματα άπασχολοθντα Γ°ΰς ·μεγάλης δσβν καϊ τούο μικρόο ι7-ΛΌιμΐκότητος καταοκεΐΛχστάς, ώς 1 ι>μ25»πο!ησΐς των Ερνων, τό Ι ΚΑ, <■» όν, τό άσφαλιστικόν κ 5 ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΠΣ - ΛΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ ΨΤΧΙΚΟΝ Λι' αποφάσεως της Νομισματι- κής Έπιτροπής, δημοσΐίυθείο·ης ϊϊς τό ΰπ' αριθ. 263Α ΦΕΚ, ΐκι- ρεσχέθη ή ίγκρισις είς την Ίονι κήν - Λαϊκήν Τράπεζαν, όπως Ιδρύ τη ύποκατάστηιμα είς τό Ψυχικόν. Ή έναρξις λειτουργίας τού ύποχα ταστήματος, κατά τήν απόφασιν, β»» πρέπει νά λειτουργή<τη μέχρι ■της 30ής ιτροσεχούς Ίουνίον. --------------------♦ ---- .ΞΛΕΓΧΟΣ ΛΕΙΓΜΑΤΠΝ ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ Τό υπουργείον Εμπόριον, δι' ί<· " τον πρός τάς υπηρεσίας <·- ί ; Β ^ ι ιτορίον, ζητεί τήν ύΐΓοβολήν ε<ς | ί<εντρ,κήν ύττη,ρεσΐαν ιτλήροι/Γ «ατο- ι7Τ05σεως> σχετικώς μέ τά ληθθέντσ
υπό των άρχών αύτών δεΐγμάτων ο-
ιγρών κανο-ίμων πρός Ελεγχον μ£χο·
ι αί τοθ τέλθνς Δεκβμβρίον. Τά στοι
ι<:Τογ ατώτά, τά όποία άφορούν είς τα λθέ «α-τ' εΤδος δείγμστα, τά ί κ δ., πρέττει νά β^}ν είς τό ύπονργίίθν μέιχρ, κσί ·τής 10ης Ίανονσρίου 1970 τό άρ- | ιγότ«ρθν.
,ΒΑΣΙΛ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ΓΙΑΤΙ...
Γιατί δλη ή Πλάοη γιορτάζει,
γιατί. ή κσμτι&να, χαρούμε.ν' ήχεϊ,
γ,ατι ό ήλιος, κόκκιυος κάττοια οό'γή χαράζει
γιατί ό σττουογίτη;, πεταχτός, γλυκοκελαϊδίϊ ;'
ΙΊατί έν' άστίρι στόυ ηύροτνύ ,,^Α^ΕΙ
τό 5ρόμο, πού οτη. Βηθλεέυ τό χω ιό όδηγεϊ
γι .τί ό β^σκός στο προβοττο ι' άγότττη τοΰ υι'λαει
νιαπ βλέπω χοτμόγελα παντοϋ πάνου στη γή :
Κόσμε, χαιρέτα κ" άγάπης τραγούδια,
την έ,3χομο ΐοΓ) ττά^αγνου μΐΛ,ροϋ θεοΰ,
οΐο δμομο Τού. κόομε, σκόρτα λουλουδια
έτοίμασε τόν Ι'ολγοθδ, ώ κρΓμα ! τοο ΧριοτοΟ.
ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΜΑΡΔΟΣ
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΜκΫδΜιΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ,
τ. Δ) ντοΰ το0 -χ -ουθνείου ΤεωονίΆΓ
Μόν
Νά έπυτραφθύν ίΓς τοΰς Ι6ιο.
ς τά ελαιόδενδρα, τ£( όττοΐα τΐρΑ
ί?νε*α τής έΐτισυμβάσης τονι-
ο μ·τσ-
πουργείου Γεωργίας
Κστά τό 1840 μ£
ρι,κο Λιά
βραβύνοντας
|Τωνι κσΐ ιταραιμιΓνουν μόνον ώς τοι
,5 Τα κτιίματα ί»*Γνων τώ,, ρο
,5ων, δσθι ίντόί δύο ίτόόν δέν έΜ4α
αΐσ&Λν ε'ίτι ο' ΤΒ'θι, είτε τ£ ννΓΥ·
Π|Λ ού^ΰ^ τ^κνα και οί
,Τό ελαιόδενδρα να π
ρίς σύτούς, μόνον δταν άφήσ°υν τά
,ξένης ύττηκ°όΤητος ϊγγραψα και Σε*
βοθν την 'Οθιοιιιανΐκήν άττηκθότητα
ι 2) Νά οϊπ-αλλαγοΰν τ& 6ίνίρα ταΰ
Ι»σ τοΟ φόρον δουλείας. νά μή θεω-
δη*. τά ιΐπτερκείμενα ώς '-·
εΙ<: τα ΰττοκείμενα, να ττλρ ,,ώνετσι δι είς Τ6 εξής μόνθν τ4 ι!)10 τοϋ ιτΐραγομένθν ελαίου ώ' «αί τό 1 )8 <5~5 τ3τ αλλ^ ιτρ3 Μετά τήν πληρωμήν ττ)5 5Γ" ι«χ»Πί τά λοιπά Ελαια των νά τ4 β εί ,ταψίρ^υν είς την τηρωτεύουσαν, 8»^^· ,ιά τά πωλούν είς τήν τρέχουσαν %<- ,μήν, μή δικαιούμενοι νά τα διοιθ*- ,τονν άλλσχοθ. , 3) Τά δένδρα νά θεωρηθοΰν ί-.- (,ιρεφάμΐνα εΐζ τούς κυρίους (Γήν ι»»/ Σε—ιεμ*ρίθι> 1831. 'ΕιΚ>μί·
ινως α 3 χ'λ. π-α/γγίων τάς όπτθίαι,
ι4ν€6έχθηοαν νά πληρώσθυν, νά κατα·
είς τό Ταμείον των κτηι.ιιτ·
«ών πρβσόδων κατά Τ6 1)3 την 1 ·>»
,Μσίου 1832, κατά δέ τα λοπτά 2)^
ιήν ]ην Μαΐοι; 1833.
Νά οπτοοταλοΟν δέ πρός εΤσΐτβοτ-
Γξιν αθτών καΐ ενέργειαν 'ύν δΐα»αο
αομίνω, 5 Ικανοί ύττάλληλθι μαζϊ μ .
ί»ο ϋ6ιτειρα:μένθν δαεβάδσν τταρααέ-
,νοντβς έττϊ τόπον καί λαμβάνοντ· ς
,τοϋς μΐχΐθούς των καί τα £ξοδα τού
των άττό
πτα 1 1.700 ελαιόδενδρα καί 5 000
(τήχεΐς οίκόπτειδα, πληρώ«>ντας τήν &
ιϊξια τθνς άττο ττρώτης Σετττ£μθ(>'-
»χ» 1840 σΐι τρείς Τσες δόσεις
ι "Ετσ, λύ3ΐικε τ6 ζήτημαι τής
των Κι>5ωνιέων καΐ λ
καϊ το κτΓ|μ<χτικ6 «Καί οί επανελθόντες( ιό<£!μνηστος κοο9τ(γητής |. ιάς, είς τό πάτριον ίδαψο ι.Τς έν^μούμενοι τό £νδοξον ιοϊ την εθνικήν σταδιαδρθμίαν ,τόλεώς των, μέσα ε[ ι^υαχερείας καί ανάγκας έ-εδόθΐ)σσ» Γ-ίς την άνθικοβάμησιν αυτής καΐ *ίς |τή,ν καολλιέργεΐαν των κτΐ)μάτων αί δ Λας των τάς δυνάμεις κιί δλη,ν των ιτήν ψνχήν». Ό Νικ. Σαλτέλλις μέ τα λόνα ι:ύτά περιγράψει τίς άφάνταστες δυ (ΐκολίΕς ποϋ δΐτρεττε νά ύπεονΐκήβουν ι>1 Κυδωνιείς ωστε νά μπορέσθυ» νά
Ι^αναριζώσθυν στήν κατε^τΛα,μ,,έ,η
ιτστρίβα.
«ΑΙ ·ττεριστοΐχθΟσαΐ αύτούς άΛγ·
(<αι ήσαν καΐ καπεπ·είγθυσοι καΐ ιι'· ι/άλαι· στεγη διά νά τοθς ι αλύ6η διά νά δεχθή τοϋς ιτων, δούς διά νά καλλιϊρ·γτνΐη των γήν, άροτρον ζωήν ε|ς τάς ττρό |νά ι':'ί5>.ιμα, δλα αώτά ήσαν ΧΡ^ια' ττβοτγ
,ματΐκαί, των όττοίω·· ή θ«ραπεί« ά-
ιτη·τε;το Λψεύκτως καί ανευ
, 4) Νά «ιτιστραφούν δσα κτήιματα ί
ρΐκΐαΐ ή οΐκάττεδα έπτωλήθησαν εΐο
,^υ^θιΛμάνθυς ή ξίνθνς, πληρωνοιιέ-
ι»ων των προκαταβολών κα' των λοι'
ιΐών τφοτγματικών δαττανών.
3) ΟΙ ίπανεριχδμενοι οαγιάΐδες, ι
πειίή Ιχθιηι ανάγκην πολλών χΡη«ο:
ΙΓΒ», δ'ά νά φέρουν ε[ς καλήν κοτ'ά·
ρτ~ΐν τβ κτ^ματά των, νά π·Χπ·>(*'
ι»°ιλι επί μΓαν διετίαν άνιΛλιητώς ·4·
,(θν τό Ιίρθνομικά των βικαΐώμοί';
,ίδη*. τδν «ψαλΐκόν τ<ον φόρον) Κ3Ϊ ι»ά είναι άπηλλαγιμένοι άττό καθ* βλ- ι>ον «όρο»,
Όταν |*ηξε ή πΡοθεσμΙα τής β-
(ΐτ65οση<; των κτηιμότων Λ ή ΆΙβαλΙ στη Καί 6>«ες αατε^ τίς
ς; οί Μοσχονήσίοι καΐ οί
Γενητσαροχωρίτες ν}ς ίπτορνίκησον
ιΐέ την έργατΐκότητά Τους καΐ τ^ν <ζ βτό ια- ρα ι "Ετσι ο) δίνγενεϊς αοτο{, ιάβπό τό δΡόμα τής Τρίτης Ίθυν,ί·. ιτού 1821. ϋστερα Από τα δόκρ.·». (Τούς θρήνους *β! τή νθσταλγίσ ττ"« |ϊοκ,ίιμασαν στή ξενητειά, άφού ν*. ■ »- ιταν τό δέν*ρο τής "Ελευθερίας ♦„.. ι'Ελληνΐ'κής ττατρίβας μί βφβονο &Τ ι»'.σαν στϊς άγα—(μένες πατρίββς, ι»ι ι7τοΐ στή σικληρή άλλά ποτριωι κί,ν ,'ντολή τού Κυβερνήτη, γιά νά *·νί- <<ίσοΐΛ> την Ίερή κληρονοιμιά »#ιιι
ιΐτρθγόνων τους.
ΤΕΛΟΣ
Ημερολόγιον τού Θ. Θεοδωμίβου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καΐ Ιδιαιτέρως βΐς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
Συνένεια έκ τοΟ ποοτιγουιιέ^ου
,Ε6ώ στήν Άοχβλαίδα θά άφί-
οΌτ«με τόν άγαπητό καί άκούραστο
άλλά καί άποδοτικώτατο
τη τοΰ Κέντρου μας Έομόλαο Άν-
δρβάδη γιά νά σ«νεχίση την π«ριο
δεία τού. Τόν άποχαιρετοΰμε μέ
·ι?αγματική σι·γκίνηση ίίλοι μας.
Προχωροϋμε μέ ταχΰ ρυθμό καί
ΧΛτά τό μεβημέρι φθάσαμ·6 στήν
"Αγκύρα, την άρχαία έκιείνη πόλη
τής Μικράς Άσίας, ποϋ άπ' την
τοΰ Κεμαλικοϋ
βτώτος καί δώθε, γίνηκε ποωαίύου-
"« τής Τουρκίας.
Πά την "Αγκύρα γοάφει στό λε
|ιχό Ίστορίας Γεωγρ<ιφ{ίΐς, ό δια- Γάλλος καθηγητής τής φι- ΪΛσοφίας καί γεννκός έπι&εί»ρητής ιής δημοσίας έκπαι&εύσειος εν Γαλ λίϊ, στά 1896, Μετάφο. Ηλ. Οΐ- νονομΛπούλου 1900, τόμ. Α', τα έ- «"Αγκύρα ("Αγκορα) πρ<οτεύου- Β« επί Ρωμαίων τής επαρχίας Γα- λατίας,, κτιββεϊσα δέ, ώς μυθεύε- 'αι, ίβτό τιοϋ Μίδα. Κείται παρά τον ποταμόν Σαγγάριον καΐ ΰπήρ- *ϊ Χατ' αρχάς πρωτεύουβα τών Τε «οσάγων. Τό 314 μ.Χ. οννεκοοτή- ^1 ενταύθα έκκλησιαστική <τΐ>νοδος.
Ρ^θ' αυτήν ό Ταμερλανος τό 1402
ήχμαλώτισε τόν Σουλ
τάνο Βαγιαξίτ τόν Α'. Διατηρεϊ
εοβιπια ναού τού Αύγού<ττου έφ' ών Χ επί κιόνοιν, έ'κθιϊσις μάλ χ,ων πεπραγμένιον αυτού. Εί¬ ί '.ον ργμ ναι μία των έμπορικωτάτον πόλε- ωΛ', τής Μ. Άσίας, έξάγουσα λαμ- πθά δερματα καί αίγια μα>-λία (τι-
φτίχ) ^ |χουσα 37.000 κατοί-
, ών 3.200 "Ελληνες. Είναι πρω
δμι,>νύμου Βιλαετίου (574.
κά.τ.), εδρα "Ελληνος μητοο
ί
, δρα Ελληνος μηο
π°λίτοι·. Περίφημοι είν<α αί μακρό- Μΐλλοι γαλαί καί οί κόνικλοι τής Αγκύρας. , Η "Αγκύρα από τόν κα*οό ποΰ Υ|νηχε πριοτεύοιχκι τής Τοχ'ρκίας η{ί9? τ-ερ/ιστίαν έ'ξέλιξη. Τα ίπι6?.η 1ιχίχ δημοσία κτίρια, τα στ»γχρ·ονι- "μενα ξενοδοχεϊα, τα κτίρια των "Χολών, τα καταστήματα των Τςκι ^ζώ ί ξέ ήμ αί ξέναι πρεββεϊαι, οί εύρύ ΐτλατεϊες καί τα 3τάον τοΰ Ιαΐορικοΰ εν-
δκιφέροντος έν Μικρασία, ίίπου, με
τα την είβδολή τοιις, π,ερί τό 2000
π.Χ., στήν περκρέρεια 'Εγιοΰπ καί
Κιοΰλτεπε μέχρι τού 1200 π.Χ. ήρ-
χον οί Χετταίοι.
Γιά την "Αγκύρα εχουμε έ'να μό-
νο άπόγευμίΐ καί θά είναι ε'ιρωνεία
άν πή κανείς ίίτι μέσα σ' ε-'να
άπό-
γευμα είδε την προ>τεύοι<σα τής Τουρκίας. Γιατί, πότε θά προφθά- νά δοΰμε την "Αγκύρα σάν μ άρχαία πόλη, πότ« σάν σύγχρονη καί πότε σάν πρωτεύουοτα ενός κρά τοχις; Συνεπώς, είναι δυοικ.ολώτε- ρο άκόμη νά την περιγράψη στόν έλάχιστο αυτόν χρόνο. Ταχτοποιηθήκαμε σέ Ιενοδοχβίο καί μετά τό γεΰμα βγήικαμε νά δοΰ με την "Αγκύρα. Τραβήξαιμε γιά τό μουσεΐο. Αύτό μάς τράβηξε περ»σ- σότερο. Είναι στήν κορφή λόφου στά Β Α της. (Συνεχίζεται) ΤΟ ΕΛΛΗΝΙιΚΟΝ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Είς μακ,ράν «ΧΊΛργαΡία^ τοο Ποο ι3δρεί<>υ
ΟΙχονομΐκού Όργανι-
ΰ Άπθδιτμου 'Ελληνισμοΰ μ^τά
,τού Προεδσείου τοΟ σιυπθσίθυ τοΰ
'Εμπορθβιομηχοτνι-κοΟ Έπιμελητηρίθυ
Αθηνών ετέθησαν α| δάσεις α'άί
,έκτεταμένης καΐ μθΜΪμθν συνεργα^ί-
ας των δύη σύτών βασΐκίν Ιδιωτικήν
δι' Λπενδύσεΐς
ΕΙΡΗΝΗ Σ' ΟΑΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ
·■■
«αί Φιλελλήνων διά τήν 'ΕΞλλληνικήν
άνάιττι;ξιν ΚραΤβτν Οττοδθιμήν «
,5'«τι«ήν έττιχειρηματικήν ττρωτο6°υ
Λίαν.
Μικτή 'ετΓΐτρθητή ίκ των δύο Ό γ
θίλί.ι άναλάβει την ό^-
τ°0 σοβαρωτάτου τούτου
,ΕΡΑΤΟΥΣ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝ Ν Α
,Τοΰ «. ΞΒΝΟΦΩΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡ ΛΝΤΟΥ
Ενα 'Λστέρι λάμπ«ι πάντα πιό-
τερο άπό τ' άλλα μά την παραμονή
τών Χρι^τουγέννιον θά πέση άρκε-
τά άπό τα ΰψη ι ου, γιά νά γίνη ό
όδηγός μας' εφιτγε μέσα άπό τό χά
ος των αιώνιον γιά νά μας δείξη
την Σπηλιά πού γεννήθηκε ό Λυ-
τριοτής τοΰ Κόσμου... Ό Κύριος
τής Ίστορίίΐις...
"Ας στιρει|>ουμε την σκέψιν μας
καί την ψυχήν ,μας πρός την Βηθλε
έμ μέ όδηγό τό λαμπρό Άστέρι, μέ
σα στήν μαρμαρυγή των αλλων ά-
στρων.
Μέ τα μάτια τής πίβτιης παρακο
λουθοΰμε τοϋς τρείς μάγους, τούς
σοφούς άστρολόγους, πού φορ«οιμέ
νοι μέ τα πολύτι,μα όώρα τους γιά
τόν Μεοσία, άκούραστα στίς κάμη
λ*ς τους προχ<οροΰν στήν άμμουδε ρή έ'ρημο, νά προσκυνήσουν τό Θεΐ ο Βρέφος. Μαζύ κ** εμείς οί ταπεινοί άς ποοχοορίσονιμε μέ κατάνυξη. Γιά άλ λη μία φορά σΐήν ζι·Μΐ μας, θά φθά «ουμε στό γήϊνο Σπήλαιο, δταν τό λαιμπρό Άστέρι σταματήση πάνιο τού! "Ετσι μαξύ μέ τοΰς άγαθούς βοσκούς θά προσκυνήσουμε πέρα έ κεί στήν 'Άγια πόλι, ιης Βηθλεέμ, στήν φάτνη τών' άλογον τύ Θείο Βρέφος... μέσα στά άχυρα μέ μόνη ξεστασιά τήν άνάβα τών ξώων... Ή άτμόσφαιρα αύτό τό 6ράΐ)υ ά νωδίνει τό άρο>μα τής πνοής τοϋ
Θεανθρώπου πού γεννήθηκε.
ΟΊ καμπάνες σέ ο)μ τα πλατή
τής γής, οί καμπάνες των Χριστια
νων Θά ήχήσουν χαρμό<τυνα καί κά Θε καρδιά Χριστιανοΰ διάπλίΐτα Θ' ανοίξη περΐιμένοντας την ΓΈΝΝΗ- ΣΗ ΤΟΤ... Όλόγυρα στήν Φάτνη, άγγΐλοι ά νε6οκατε6αίνουν τήν άέρινη σκάλα, πού κρεμάστηκε άπύ τόν οΰράνιο θόλο μέχρι κάτο> σΐή γή καί δοξο-
λογοΰν τήν ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΤ...
'Άγια Νύχτα γεμάτη μυστήριο,
καλοχΐύνη, άγάπη, γιατί νά μην μέ-
νης γιά ολη μας τήν ζοή μέσα
στήν ι|ιυχή μας;
Γιατί αύτό τό άσύλληπτο παράιδει
γμα άγάπης καί ταπεινοφροσύνης
τοΰ ΒεανθροΊπου νά μην μας γίνε-
ται φωτΕΐνό μετέιορο σ' αλους τούς
άνθρώπους, καιί χιορίς μίση, άγαπη
μένοι νά προχοροΰμε στήν τόσο
μι,κρή ζιοή μας;
ΙΙόσο εύιΐ'χισμένοι θά φθάναμ.ε
στό λιμάνι τής γαλήνης τής ψΐ'χής
καί τής Ε'ιρήνης ίίλου τοΰ κόσμου;
Πανήγυρις πανηγύρεονν!... "Α-
φθονο τό φώς άπό τήν Βηθλ^εέιμ...
Πόση έλπίδα σταλάξει στήν άνθρώ
π-ιντι ψυχή ή ταπεινή 2πηλιά τής
ζωής!!
Τό μεγάλο Άστέρι Σ ΟΤ κάνει
νά σκιρτά στήν ι|η<χή μας ή άναμο νή τοΰ έρχαμοΰ Σ ΟΤ... Άπόψε άναίγουν οί ούρανοί καί τό σκοτάδι διαλύεται... Κάθε χρό¬ νο ξαναγεννιέσαι γιατί δέν ΕΙσαι . ποτέ παρελθόν μά ΠΙΣΤΗ — ΠΑ ΡΩΝ... Οί αιώνος στό διάδα τους παίρ- νουν τόν πόνο, ποτίζουν τόν άν&ρω πό μέ αίμα. Μά 'Εκεϊνος κάθε χρο- νιά μάς τείνει τό χέρι Τού, τό χέρι τής άγάπης καί τής συγγνώμης, 6ο ήθεια γιά μιά άνάταση, γιά μιά έλ- πι6οφόρα αΰριο! "Ετσι κι' εφέτος ή ήλιος ΣΟΤ θά κατέβη άπό τόν ούρανό γιά νά καταγάση τίς ψυχές ιμας. Στόν ΟΙκο Τού χιλιάδες άνθρω ποι μέ σεδασμό καί όλάνοικτη τήν ψυχ,ή θά προσέλθουν νά γιορτάσουν τήν Γέννηιθή Τού. Ή φωνή των διακόνων Τού 6α- Θειά, μελοδική Θά χαΐδέψη τίς εί- κόνες, τούς ποιλυέλαιους καί τούς τρούλλους κάθε έκκλησίας μά πιότε ρο τίς καρδιές των άνρθώπων, γιά νά σταλΛξη Πίστη στό 6άθος τοΰ Είναι μος, ένώ τό διάφανο, μνριο- ιμένο γαλάξιο σύννεφο τοΰ λιΰανιοΰ θά μάς μεταφέρη ποιό άγνούς κον- τά στήν Φάτνη Τού. Μέ κατάνυξη θά άκούσουμε την Γέννησή Τού, πού θά μάς γεμίση έλπίδα, ένώ δροσοσταλίδες Πίστης θά γεμίσουν τα μάτια μας. Μέ τίτοια κατανυχτική πίστη θά άκιούσουμε τα τροπάρια τής Γεν νησίς Τού πού χιλιάδες έλπίδες θά φτερουγίσοτ'ν δλόγυρα. Προσκυνώντας την θεία Φάτνη θά πιστέψουμε πώς ό χρόνος χάιθη- κε μέσα στήν νύχτα μαξύ μέ τίς ά- μαρτίες μας. Γιά μιά άκάμη φορά πειό 6αθειά θά νοιώσουμε τήν Άγάπη τοΰ Θε¬ οΰ, πού στέλνοντας κοντά μας τόν Τίόν Τού τόν Μονογενή έ'τεινε τό "Αγιο χέρι Τού, γιά νά μας φέρη κοντά Τού... έ'στειλε τόν Θείον Δι- δάσκαλο μέ κρΐκο την άγάπη νά μάς άνυψώση στήν τελειότητά Τού Στό κατασκότεινο 6υθό τής άν- θρθΜτίνης ψυχής ή Οΰράνια γαλή- νη τών ψαλμων πού θ' ακουσθή σ' δλα τα πΐάτη τοΰ πλανήτου μας, θά φέρη την ταλαιπωφημένη άν- θρίοπότητα πιό κοντά «' ΕΚΕΙ¬ ΝΟΝ. .Η προσετ·χή όλόκληρης τής Βν- ζαντινής μας Θεσσαλονίκης, όλό- "λήρης τής Ελλάδος μας, θά έν*) θή μέ ολες τίς καμπάνες τής Χώ¬ ρας μας γιά νά ύψωιθή πανώρια πρός τόν Οί>ράνιο θόλο, ένω ενα
Άστέρι, άρκετά μακρυά μας, μά
τόσο κοντά μας, πιό φιοτετνό άπό
τό σμάρι τών άστεριών, λάιμπει πέ-
ρα κεί στήν Φάτνη τής Βηβλεέιμ...
"Ας φωτίσης Κύριε μέ αύτό τό
άστρο τής Άγίας Πόλις ΣΟΤ, κά¬
θε ανθρωπίνη ψτιχή στό δρόμο τοΰ
καθήκοντος πρός ΣΕ καί τούς άν-
θρώπους...
Ένώ οί στρατιές τών Λγγρλιον
ΣΟΤ θά ψάλλουν
Δόξα έν ΰψίστος Θεώ
ν.αί επί γής Ειρήνη
εν άνθρώιποις Εύδοκΐα.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΪ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
έκ
Τό 'Επαρχείον λαιμ6άνον τήν τόλ
ιμην, γνιοστοποΐιεί είς τήν Σήν Δι¬
οίκησιν, ότι είς τοιαύτας περιστά-
σεις, είς Σοπωτά σήμερον νά έξοι-
κονομηθή άπά μετρητά, ή ποσότης
αυτή τίόν 6ιαρπαγέντ<υν είναι αδύ¬ νατον έκ τούτου, άν καί ή πειριου- σία, διατάξη ή Σή Διοίκησις νά είς τοιαύτην εποχήν όθεν άνάγκη νά διασθή ό κύριος Άσημάκης νά τα οίκονομήση είς Ναι'ιπλιον, οπου κίΐί φίλους εχει καί γν<ορίμους καί ίιποκείμενα εϋκατάστατα τής πατρί δος τού δύναται νά εύρη νά τόν 6α νήβιοσιν. Περικλείοντες άντίγραφα, τοΰ ΰ- ποσχετικοΰ τού, τής άναφοράς τοΰ 6ιορκ>θένιος Άνδρίκου Πονήρι καί
πρακριτοδημογερόντιον καί κατάλο¬
γον τής εύρεθείσης περιουσίας έν
τή οίκία, έπειδή ίίλοι οί κάτοχοι της
επαρχίας, καθώς καί ή οίκογένεια
αυτή πρό καιροΰ τα πράγματά των
έχουσιν άσφαλισμένα είς τα όποία
μέρη έδυνήθη ό καβ' είς δέν ενέ¬
κρινε τό έπαρχεΐον νά έκταθή πε¬
ρισσότερον είς έρευναν τής περιου¬
σίας.
Ταύτα κατά χρέος γνακϊτοποι.εΐ
την Σήν Διοίκησιν περί τής ΰπο>θέ
σιως ταύτης καί άς αποφασίση ο,
τι εύδοκήση.
1826 χχ 29 Ίανουαρίου
Έν Καλαδρύτοις
Ελλείψει τοΰ Έπάρχου
Τ.Σ. Ό Γ«ν. Γοαιμμαιτκύς
Γεώργιος ΟΙκονόμου
Έν τφ έπομένφ έγγράφω ό πρό-
κριτος τοΰ χωρίου Άγριδίου —Ά-
ροοινίας, γνωστοποιεί είς τό Έπαρ-
χείον Καλαδρΰτων, την κατάσχε¬
σιν τής περιουσίας τοΰ Νικολέφου.
"Ισως ή ήμερομηνία τοΰ έγγράφου
τοΰ Άντρίκου Πονήρη, προηγουμέ-
νη κατά τρ«ϊς ημέρας τοΰ έγγρά-
φου τών προκρίτων Σοπωτοΰ, νά
είναι ήμερομηνία τής κααασχέσείος.
Κύριε Επαρχε, προσκυνω
1826 γεναρίου 26 Σωποτόν
καί σοί φανερώνω ότι κατά τάς
διαταγάς δέν έλιείψαιμεν έξάφνης
ήρθαμεν στοΰ μακαρίτου Νικολέτοΐ'
τό όσπήτιον καϊ άμέσιυς έψάξαμεν
είς τό όσπήτιον καί ίίτι ηθραμεν τό
έκάμαμε καταγραφήν συντροφευο-
μένην μέ προκριτογέρονΐας. "Ομιος
τό σπήτι άδειον μάς είπαν ότι ό
καθ" ενας άπό τόν άλλον οίκοκύρην
δέν ήξεύρπ. Διά τήν Νικολέτενα
άν ήτο ύγιής |3έ6αια έρχότουνα, ίί-
μως εΐνα*. αρρωστη. Ιδού έρχεται
ό κύρ Άσημάκης μαζύ μέ τόν κύρ
Χαραλάμπην μέ τόν υϊόν τοΰ μα¬
καρίτου. Διά δέ τα οσα πράγματά
ηϋραιμεν τα έσφραγίσαιμεν παρά
όύο όντά&ες άδειανοΰς άφήσαιμεν
καί κάθβται ή φαμηλιά τονς. Μέ-
νοι ξανά προσκι*νητής Σας
Ό πατριώτης
Άντρίκος Πονήρης
(Συνεχίξιεται)
,ΐ(ς
Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΙΣ
ΙΙΡΟΣΦΤΓΩΝ
ΕΚ ΡΟΤΜΑΝΙΑΣ
Εγένοντο δεκταί υπό τοΰ Σ*μ-
6ουλάου Έπικρατείας τρείς αίτή-
σεις άκυρώσεως, ΰποβλη,θείσαι υπό
όμογενών προσφύγων έκ Ρουμανί-
ας, κατ' ίσαρίθμο)ν κοινών πράξε-
ω τών ΰπονργών Οίκονομικών καί
Εξωτερικών, διά τών οποίων ένε-
κρίθησαν άποφάσεις τοΰ συλλογικοΰ
διοικητικόν όργάνου τοΰ προβλεπο
μένου υπό τοΰ Ν.Δ. 3776)57 περί
κνριόσεως τής ΈλληνορουμίΐΜκής
συμφωνίας διακανονισμοΰ τών με-
ταξύ των δύο χιορών έκκρεμών ζη-
τημάτων. Διά των άποφάσεων αυ¬
τών είχον άπορρκρθή έν ίχλίι) ή έν
μέρει, αίτήσεις άποζημκόσεοις διά
περιουσιακάς ζημίας, τάς οποίας εί
χον υποστή οί α'ιτοΰντες υπό τών
στρατευμάτων τής Σοδιετικής "Ε¬
νώσεως κατά τήν ΰπ' αυτών κατά¬
ληψιν τής Ρουμανίας. Τό Συμβού¬
λιον τής Έπιχρατείας ήκύροκΐε τάς
άποφάσεις ώς άναιτιολογήτους (α¬
ριθ, άποφάσεων Σ.τ.Ε. 2651, 2652
καί 2658).
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς τήν
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθήση
τής εξελίξεως
τής Ανδρικώς Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τηλ. 547.888
( Άπό τής γεννήσεως τοΰ Χρι-
Βτοΰ Θρησκείαι πολλαί ήλθον καί
• Μΐρήλιθον, διδάσκαλοι έγεννήιθησαν
>αί απέθανον, δόγματα εζησαν
*αί έμαράνθησαν, κηρύγματα ήκού
σθησαν καί διελύθησαν είς τούς με
γάλους άνέμους καί μόνον τό άνέ
ίσπερον φώς τό οποίον έξεπορεύθη
«άπό τής πτιοχικής φάτνης τοΰ Σπη
λαίου τής Βηθλεέ,μ έξαικοΛουθεί
να λάμπιει άνά τούς αίώνας καί νά
ένώνη μέ άκατάλυτους δεσμούς τώ
ίΧρκπιανικά "Εθνη. Όσονδήποτε
δύσπιστος καί άν είναι ό άνθρω-
πος, ή κοσμογονική δύναμις τοΰ
Συμ6όλου τής Βηθλεέΐμ παραμένει
άμετακίνητος πλήρης άξίας. Ό
Χριστιός διά τής γεννήσεως τού οί
ρΐτει πάνω είς τό πρόσωπον τής
ςωής τήν λα'μπρότητα ενός εαοος
/ιίιονίου δπου δύνανται δλοι είς τό
ϊξής νά καταφύγουν καί νά άναξη
(ΐησουν την έλΛΪδα, την αγάπην
|καί την γαλήνην — την θείαν τής
^τ'Χης ηρεμίαν... Πελώριος πίδαξ
•ίιοιτός έκπέμπεται έκτοτε άπό τήν
Βηθλεέμ καί γίνεται ό οΰρανός τής
νέας συνειδήσεως. Ό άνθριοπος δύ
ναται είς τό εξής να προσδοκά και
πρό παντός νά πιστενη. Είς τόν μο
λυσμένον άέρα, σκιρτοΰν τώρα, ώς
κοπάδια χρυσών πουλιών άγνώ-
στων κόσμίον, αί τρυφεραί προοδο
ΛΛαι, αί γλυκεϊαι άγαλλιάσεις, αί
μεγάλαι έιλπίδες καί ή άγάπη κυ-
μαιτίζιει είς τόν ίστόν τοΰ μεταχρι
στιανικοΰ κόσμον ώς ξεδιπλωμένη
σημαία.
Χοιιρίς την διδασκαλίαν τοΰ Χοι
στοΰ ή ανθρωπότης θά είχεν 6υθι
σθή -είς τό σκότος τής άμαρτίας
καί θά είχεν εξηφανίσθη άπύ πρβ-
σώπου τής γής. Δι' αΰτό ή ήμέ-
ρα τών Χαιστουγέννων πρέπει νά
■είναι ήμέρα χαράς καί έλπίδων. Ή
ανθρωπότης, υπό την όδηγίαν τής
Γνώσεως, έπραγμα:τοποίησε τήν
πρόοδον της καί δι-εμόρφωσιε τόν
πολιτισμόν της χάρις είς τήν δη¬
μιουργικήν πνοήν τής Πίσιτεως καΐ
τής Αληθείας. Τα κηρύγματα τοΰ
Θεανθρώπου έχαλυβδώβησαν είς
τόν ίστορικύν άκιμονα, ή άξία των
άληθειών τού ανεδείχθη άκί6δη-
λος είς ιό καθαριτήριον τών δοκιμα
σιών καί ή διδασκαλία τού άπέδω
κε τούς άναμιεναμένους πλουοίους
καρπούς. Χωρίς πϋρ, χωρίς ξίφη
καί χχορίς σίδηρον ό Μέγας Διδά-
σκαλος, ό γλχ<κύς Ναζωραϊος, έ μελίωσε μίαν διδουσκαλίαν υπερτά¬ του ήθικοΰ μεγαλείου καί υψοχίε τύ σύμβολον τοΰ ίερωτέρου αγώ¬ νος, τοΰ αγώνος τής αληθείας έναν τίον τοΰ ψεύδους, τής Δίκατοσύνης εναντίον τής άδι,κίας, τής Ίδέας έ ναντίον τής Βλης, τής ήθικής Τά ξεως κατά τών σκατιεινών Λυνάμε <ον, αί οποίαι παρασύρουν καί κα ταστρέφουν άτομα, λαούς καΐ κτπ νωνίας. Ή σημερινή Μεγάλη Ή μερά είναι ήμέρα χαράς καΐ έλπί δος διότι ύπενθυμίζει τήν νίκην τοΰ φωνός κατά τού σοίότους... Ξενοφών Ι. Χατζησαράντος Έπίτιμος Δικηγόρος ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ Σή Σαράντα χρόνΐα στήν ύττηρεσία των Γραμιμάτων καί τού "Εθνους ΤΡΙβΝΤΑΦΥΑΑ0Σ0Ε0Δ9ΡΙΔΗΣ "Ε"ας έ«λα<τός άνθρωπτος τού ύ ματος καϊ λαιμπρός συνεργάτης τοΟ ού Κόσμου» τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝ/ΝΑΚ ΙΔΟΥ Μοΰ δόθηκε τελευταία ή εύκαι- ρία νά ξαναδώ τόν εκλεκτόν Βο- ρειοελλαδίτη λογοίτέχνη καί συγγρα ιψέα κ. Τριαντα«|ι6λλου Θ«ο5ωρ!6ην υτήν έββοιμοοδιαΪΌ; υυν^α^Ίαατ[ τής ,'Ενώσεως 'ΕλλήΜεαν Λογοτ—νών (Της Παραακΐυής 7ης Νοεμβ^ί- ιΧι έ.έ., δττου ό ιπρόίδρθς κ. Ά πόλλων Λεονταρίτης τόσο έγκάρδια τόν ύποδέχθηκε καί μέ τόσα έπαινε τικά λόγια τόν παροκσασε σιά μέ- λη τής "Ενώσεως μας. Σημειωτέ¬ ον ότι ό κ. Τριαντάφυλλος Θεο&ω- θόης έξελέγει άπό τό 1958 πρώτον έπτιμον μέ.λος τοΰ έν Σέρραις πα- ραρτήματος τής άνωτέρο) Ένώσε- «ς, «ιδίως διά Τήν έξαιρετΐκή εργα σία το»ι πάνοι στήν Ίστορία τοΰ Νο- μοΰ Σ ερρών». Πράγματι, ό κ. Τριαντάφυλλος Θεοόορίδης είναι μία προσιοπικό- της γραιμμάτκον, άξιόλογης πνενμα τικής προσφοράς 40 έτών. Φάνηκε πολύ νέο' στό στερέωμα τών γραμ- μάτιον. 'Όλα τά συγγράμματά τού είναι έκλεκτά καί είναι τόσο νέος άκόμη! 'ίΐταν παιδί οταν ή πέννα τού γέλασε, οταν ή πέννα στάθη- κε σύντροφός τού καί τώρα είναι κτήμα τού καί ή πνευματική έργα- σία είναι τροφή τού. Ή σταδισδρο- μία τού είναι λαιμπρή. Διέπρεψε στά γράιμ-ματα καί είναι άνώτερος ΰ- πάλληλος τής Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος. Τόν κ. Θεοδιορίδη γνωρίζω πολ- λά χρόνια. Συνάδελφος τοΰ άν- δρός μου καί συμφαιτητής τού στήν Άν<ι)τάτη 'Εμπορική Αθηνών. Άρ- γότερα τόν γνώρΜτα καλά άπό την πνευματική τού δράση καί άποκρυ- στάλλωσα πιά την πεποίθηση ότι είναι μία π.ροσο>πικότης πνεύματος.
Καί δίδω μίαν εΐκύνα πιύ σαφή
καί άντιληπτή τοΰ κ. Τριανταφύλ-
λου Θεοδ<Α>ρίδη:
Γεννήθηκε στύ Καζάν τής Ρω-
σίας (πού φημίζεται γιά τύ πανε-
πιστήμιό τού καί τήν θανματουργή
είκόνα τής Παναγίας) άπό γονείς
Βράκες (Τυρολόη καί Σκθττός Σα¬
ράντα Έκ,κλησιών).
, Οί έπιστημονικές τού σπουδές έ-
νώθηκαν μέ τό ταλέντο τής πέννας
τού γιά νά μάς παρουσιάση άξιόλο
γα 6ι6λία. Είναι διπλονματοΰχος
Οΐκονομικών καί Έμπορικών Επι¬
στήμων τής Άνοηάτης Σχολής Οί
κονομικών καί Έμπορικών Έπιστη
μών Αθηνών. Φοίτησε καί στήν
διετή Άνιοτάτη Ε'ιδική 'Εμπορική
ιΣχθλή ττρθαηρτημένη στόν κΜδο
τής Νομικής Σχολής τοΰ πανεπι¬
στημίου τής Λιέγης τοΰ Βελγίου.
Είναι άνώτερος ύπάλληλος τού Κεν
τρικ-οΰ τής Τραπέζης τής "Ελλάδος.
Ό κ. Τριαντάφυλλος Θεοδίορί-
δης έμφανίσθηκε στό στερέο>μα τών
γραμμάτων πολύ νέος, όπως ξανα-
είπα, στά 17 τού χρόνια, τό 1929,
μέ τήν εκδοση τοΰ μηνιαίου έγκυ-
κλοπαιδικοΰ καί φιλολογικοΰ περιο-
δυκοΰ «Αϋγή) Νέας Ζίχνης. Ή.έκ-
ιΐύπίι>σή τοΰ περιοδικοΰ αύτοΰ γινό-
ταν στή Θεσσαλονίκη, δπου ό Τριαν
τάφυλλος θεοδιορίδης ήταν μίΐθη-
τής. Μέσα στό 6ι6λίο τού «Τό χρο-
νικότής έκδόσειος τής «Αύγής»
(1959) καί στή Μεγάλη Έγκυκλο-
παυδεία Νεοελληνικής Λογοτεχνάας
(τόμΛς 2ος, σελ. 612), ό κ. Τρ.
θεοδωρίδης άναφέρει πολλάς λεπτο
μέρειες δλης τής ίστορίας τής εκ¬
δόσεως τής «Α~ύγής».
Άπύ τύ 1929, πού πρωτοεμφανί-
σθηκε στόν τομέα τής λογοτεχνίας
καί δημοσιογραφίίχς, μέχρι σήμ«-
ρα γράφει στ<νεχώς, πλοτΐτίζοντας τήν λογοτεχνία μέ τα έκλεκτά σνγ- γράμ,ματά τού. Τόν Αίίγουστο, ε¬ φέτος, συμπλήριοσε 40 χρόνια πνευ ματικής προσφοράς. Στά 40 τού αύτά χρόνια τής πνευματτκής δρά- σείος, ό κ. Τρ. θεοδιορίδης, έκτός άπό τήν έργασία τού σέ διαφοράς έφημερί&ες καί περιο<δικά των Άθη νών, θεσσαλονίκης καί Σερρών, ό¬ πως καί σέ γαλλόφωνες έφημερί- δες κα ίτίς με.λέτΐς τού, έξέ&οσε· καί 12 Γΐιδλία άξιολόγου περιεχομέ- νου καί επιτελείται τής έκ^όσεΐιις πολλών άλλων ξένιον σΐ'γγραμμά- των. ΟΊ κριτικές γιά τά 6ι6λία τού ΐίναι πάντα ένθουσιώδΐΐς. | Καί γράφει ό άκα'δημαϊκός Ή- λ.ίας Βενέζης στύ «Βήμα» τής 13. 5.1958: «Θυμούμαι τύν κ. Τριαντάφυλλο Θεοδίορίδη άπύ τόν καιρό πού έργα ζώμαστε στήν Τραπέζα τής "Ελλά¬ δος. Βέ6αια, έδώ δέν θά τύν θυμη- θώ τώρα σάν τιραπεζιτικύ ϋπάλλη- λο, άλλά ώς ενα καλόν έρευνητή, μέ τό πάθος τής πνει>ματικής εργα¬
σίας καί μέ έ'να αλλο πάθος, Ιδιαι¬
τέρα άγαπητό στόν γράφοντα: Μέ
τό ,τάθος πρός τήν γενέθλια γή,
πού τίποτε δέν μπορεϊ νά τό σ6ή-
ση. Άπό την Βόρ>εια Έλλάδα, κα¬
θώς είναι ό κ. Θεοδωρίδης, μάς ε-
διοσε στό παρελθόν σελί&ες άγνοο-
στες στήν έθνική καί έκκλησιαστι¬
κή Ιστορία Νευροκοπίον, μία καλ.ή
μελέτη γιά τίς ιμητροπόλεις Ζιχνών
καί τόν Άθανάσιο Άργυρό. Μιά
εντελώς πρόσφατη έργασία τού —
γραμμένη γαλλικά— πού δίοει ά-
φορμή σέ τούτες τίς γραιμμ,ές, άνα-
φέρε-ται σέ άλλη περιοχή: Βιογρα-
φεΐ δύο Βέλγους άκαδημαϊκούς, μέ
τούς όποίονς σιινεργάσθηκε, δυό
θερμ,ούς φιλέλληνες, τύν Άρμάν-
δο Ντιελάτ καί τύν Φερδινάνδο Ντέ
Βάλε. Ό κ. θεοδωρίδης σποΰδα-
σε στύ Βέλγιο καί ετσι ό λόγος τού
'έχει άρμ,οδιάτητα καί πει,θώ. Έξ
άλλου, θεωρεϊ σοκπά, ώς στσιχειώ-
δες χρέος μας, νά θυμ,όμασΐε τούς
πραγματικούς Εύρωπαίους φίλους
μας».
Άνάλογες είναι καί οί κρι/ιικές
άλλων προσο>πικοτήτϋ)ν τβΰ πνεύμα
τος γιά τόν κ. θεοδωρίδη. 'Τπήρ-
ξε έπίσης συνεργάτης τοΰ αειμνή¬
στου άκαδημαϊκοΰ Στρατή Μυρι-
6ήλη στήν τΚαλλιτεχνική Έλλά¬
δα». "Ε~ει καί όλόκληρη σειρά ερ-
γα, πού θά τυπώση σύντομα.
Έκτός δμίος άπό τά πνενματικά
τού προσόντα, δ κ. Τρ. Θεοδωρί¬
δης είναι ενας άκούραστος δημι-
ουργικύς κοινίονικός παράγο>ν. Πρω
τοστααιεϊ στήν ιδρύση πατριωτικών
σωματείων, αρίστης έ6νικοκοιν<ονι- ι<ής δράσεώς, δττθυ άνοηττύσσ^ι ί- ξαιρετικήν δραστηριότητα. Είναι ά- νεγλ'ωρισμένη ή δράση τού, οπιος ε- γραψε τόσο ώραία στόν «Ελληνι¬ κόν Βορρά» Θεσσαλονίκης, στίς 23.9.1967 ό ποιητής καί κριτικύς κ. Νίκος Στρατάκης, γιά τήν ι'Ε θνική "Ενο)ση Βορειον Έλλήνων» (Ήπειρωτών, Θρακών, Μακεδό ,^ν)... Όλοι τοϋτοΐ ο ύΒάμι*· τες των Βορειοελλαδιτών, ήσαν έ'- ,τοιμθι καί ώΡΐμθ^ κα! ΕΜιτνοο'< νά γί ινουν οί ττρώτθι μθστες στήν άνοτβίω |ϊΐ( μισς ττλατειάς Ιδέαϊ, 3ταν μιά ό ξιέπαινη πρΐϋτοδουλία παραμέρισε τό παραπέτοισμα τής ωραίας Πύ- λης. Καί ή πρωτοδουλία αύτη άνή- κει στόν άκούραστο Τριαντάφυλλο Θεοδωρίδη. Βορείθελλαιδίτης καί ό Θεοδωρίδης καί έμφορούμενος άπό τα Ιδία Ιδανικά καί άνησυχίες, ε¬ χει άφιερώσει δλη την δραστηριό- τητά του καί δ,τι τό καλλιεργημέ- νο πνεΰμα τού ύπαγορεύει, στήν ε- ρευνα, στήν μελέτη καί τήν προδο λή γιά κάθε τι πού συνδέεται είτε ίστορι-κά, είτε έθνολογικά, είτε 6ιο- λογικά καί έν γένει υπό τήν πάσαν εννοια μέ τόν βόρειο Έλλαδικό χώ ρο καί κόσμο». Ό κ. Τρ. θεοδωρίδης άπό πολ- λά χρόνια φροντίζει γιά τήν καλύ- τιερη προδολή των πνενιματικών καί καλλιτεχνικον αξιών τής Μακεδο- νίας. Σχετικώς, ό πρώην ΰπουρ- γός κ. Παν. Γυιόκας τοΰ γράφει σ' ενα γράμμα τού δτι «διά μόνης τής δραστηριότηιός τού άνεκινήθη- σαν τα λΐιμνάζοντα ΰ&ατα τής πνευ- ματικής Μακεδονίας». "Οσο καί άν φαίνεται ίσίος, ΰπερβολική ή φρά- σις αυτή, περιέχει, έν τούτοις, με- ιγάλη οοσΐ) αληθείας. Ό κ. Τριαντάφϊλλος Θεοδιορί- δης ετυχε πολλών τιμητικων διακρί σεων γιά τήν τόσον έξαιρετική καί κοινωνική τού δράση. Μιά άλλη τ»- μηιτική οιάκριση είναι ή άπόφαση τοΰ κοινοτικοΰ συμβουλίοτ» Νέας Ζί χνης — Σερρών, νά ονομασθή μία όδύς τής κωμοπόλε<ος «Όδός Τρι- ανταφύλλου Θεοΰωρίοη», περί τής οποίας έ'γραψε ή παροΰσα εφημερί¬ δα. Ό κ. Θεοδωρίδης δμως, τόν Α Στήν δμορφη ττόλΐι τής Ανατολικήν Τού συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου Σάν τραγουδκΐτής τής τρανής άμορφιάς σου, ώ! Δράμα άσε με μέ τίς φχοχές χορδές τής λύρας μου τόν ΰμνο σου νά ψάλω!! Σύ εΐσαι πού δάσταξες τόν Σταυρό τοΰ μαρτυρίου σου τρείς φορές! κι' εΐδες τόν Κροΰμο νά μαστιιγώνη άλύπηηα τό ματ<ομένο πρόσωπό σου! Κι' εί&ες τό αίμα νά 6άφη τούς ΰ δράμους σου, κ.ι' εί&ες τά παι&ά σου νά σφάζωνται! Πόσες φορές δέν ίκλαψες;!.. Πόλη λεβέντρα! Σέ θνμάμαι καί δάκουα άπ' τά μάτια μου οπάζουν! θυμάμαι τα τρεχούμενα νΐρά σου, πέρα κεί στιά Πλατάνια τά τρανά, λές καΐ άπειρα δράζουν άστέρτα! πού στό άνιτίκρυσιμα τοΰ "Ηλίου, Πώς θέλω ν' άρθώ σιμά σου! Κουρασμένσς δουλευτής έγώ, νά πίνω νερό άπ' τά γοργοτρεχούμε- να νερά των πηγών σοι! Σέ θυμάμαι! θνμάμαι τούς κα- λούς κι' εύγενικούς άνθρώπους σου. θυμάμαι τίς όλονύχτιες χαρές τής Νειότης! Σέ θνμάμαι, γιατί έσύ εΐσαι ή πρώτη πόλη πού μ' άνοι- ξες τόν νοΰ, καί μπό^εσα νά δου- όλοκάθαρα τόν Πόντο, την πατρίδα μου, μαζεύοντας τά τρα- γούδια τού καί τούς χορούς τον! Πόσα χρόνια τώρα πέρασαν άπό τό τε!.. Σύ μοϋδοκτες τίς χαρές τής ζω ής, τήν όμορφιά καί τήν άλκη!.. Σάν άνθροΜΐος κ' έγώ, πόσες φο¬ ρές δέν εκαμα σφάλματα στό 'ιερό σου χώμα!.. Μά καί πόσες φορές δέν ύψώθηκα γιγάντια σαίς 6ουνο κορφές τής δμορφης φαντασίας μου! Κι' άπύ κεϊ πάνω αρπαίξα στά χέρια μου τύ ονειρο καί τ' ώκα μα πράξη!! "Ιδρυσα τύ 'Ω&είον Δράμας! 1926. Και θεμιελίωσα μιά χαρωιδία τοΰ Γυμνασίου σου, 1930, πού τέ- τοια χορωδία δέν είχε νά επιδείξη τύν καιρό έκείνο ή πρωτεΰουσα Ά θήνα!! Καί ξεκινώντας άπ' την πα- νεμορφάδα σου, Ιταεχα όλοϋθε, ά- κούραστα στά Ποντιακά χω<Ηα, στό κρΰο τοΰ χεΐιμώνα καί στή ζέ- στη τοΰ καλοκαιριοϋ, μαζεύοντιας τραγούδια καί χορό. ΙΙόσο θ' άθελα νά βρίσκαλμαι. οί μά σου! Καί νά μείνω κοντά αον γιά πάντα, ναί, γιά πάντα... Καΐ ν,ΐϊ δς Ιρθη κάποιος δαοκάρης, ό κωπηλάτης τής Άχερουσίας γιά νά μέ οδηγήση στήν άντίπερα δχθη τής λιίμνης!.. Καί τότες άς ε"οθη. "Ας ερθη! Νόνμαι κάντα σου γιά πάντα ώ! Δ,ράμα! Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜβΥΜΗΘΑ ΕΥΧΑΝΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΜΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΘΑΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΑΙΔΩΝ 40ύν Μόλις μαθεύτηκε ό θάνατος τοΰ Δήμητράκη, δλη ή γειτονιά 6ούη- ξε καί σηκώθηκε στό πόδι. "Ολοι τρέχανε στό σπίτι τοΰ Δημήτρη — θεός σχωρέστον— νά πληροφορη- θοΰν αν πραγματικά πέθανε, γιατί δέν τό χώραγε ό νοΰς τους, πώς αύτός ό άντρακλας, αύτό τό θηρα'ο, μποροΰσε νά πεθάνη! Κόσίμος κοί κοσμάκης μαζεύτηκί ϊξθ) άπό τό σπίτι τοΰ μακαρίτη. "Οταν έφθασε ή ώρα τής κηοείας, οί γειτονικές ένορίες στείλανε άπ' ενα παπά γ<ά νά τόν τ«μήσουνε, γιατί, κάποτε, ό μακαρίτης εκαν«ε στίς έκκλ.ησίες τοΐ'ς κανδκλανά- Καί πρώτα - πρώτα ξεπρόβαλαν οί παπάδες μέ τούς ψαλτάδες. Κα- τόπι ξεμπούκαρε ή κάσσα τοΰ μα¬ καρίτη, βαρεία κι' άσήκωτη! Οί πε θαμενατξή&ες άγκομαχοΰσαν καί I- δρώνανε, δσο κι' αν εΐχε: έ'ξω ενα μέτρο χιόνι! Άκολ.ουθοϋσαν οί στε νοι σνγγενεϊς καί άλλ.οι γνίικΐτοί καί φίλοι. Οί άδερφάδες τοΰ νεκροΰ έμειναν στό σπίτι καθώς καί οί άλ- λες σνγγένισσες, γιατί δπ<ος ξεύ- ρετε, τήν έποχή έκείνη δέν ήτανε συνήθεια οί γυναΐκες νά παρακο- λουθοΰνε τήν κηδεία. Τήν ώρα ο- μως πού βγάλανε τό νεκρό εξ«ο άπ' τό σπίτι, ξεχύθηκαν δλες στά πα- ράθυρα καί μέ σπαραχτικά ξεφοινη τά καί άναμαλλιασμένες, άρχισαν τά μοιρολόγια, έγκοκιιάζοντας τά προτερήματα τοΰ μακαρίτη. Πρώ- τες οί άδερφάδες τού ξεσήκωσαν τό σπί.τι μέ θρήνους καί μέ όδυρ» μούς, πού σπάραζε ή καρδιά σου νά τίς άκοΰς. Ξεχύθηκαν άναμαλ¬ λιασμένες καί δώστου μέ τίς σπα- τά χέρια τους μέ δύναμι πάνο) στούς παμπάλαιονς καπλαμά&ες, πού μέ τώ πρώτο χτύπημα ξεκολλάγανε σάν τραπουλόχαρτα. Μόλις οί άλ- λες παραστεκάμενες γειτόνισοιες τίς τράβαγαν μέσα, αύτές ξείρεύ- γανε καί σάν τρελλές ξαναχυνόν- τανε στά παράθυρα, ξερριζώνον- τας τοΰφες τά μαλλιά τους, γιά νά δείξουνε τόν πόνο τους!... "Ομως τά μοιρολόγια, τά ξεψωνητά, οί θρήνοι καί όδυρμοί ξαναφούντωσαν στό διαπασίΰν, δταν μετά την νε- κρώσιμη άκολουθία, ξαναπεράσανε τόν νεκρό μπροστά άπ' τό σπίτι τού γιά τό τελευταϊο τρισάγιο. Αί, τότες δα ήτανε πού χάλασε ό κό- σμος. —Άααααάχ, &χ, άχ Δήμητράκη μας, χρυσέ μας άβελφέ. Πώς μάς τώκαμες αύτύ τό μΐγάλο κακό!'.. Ποΰ μάς άφησε παντέρημες καί ό- λομόναχες; ξεφώνιξαν ϊξω άπ' τά παράθυρα, κι' όλοένα χτυπούσανε πιό δυνατά τούς σαρακοφαγωμέ- νους καπλαμάδες. (Συνεχίξεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) Μέ αύτά τά λόγια, έμπλουτισμέ- να μέ διαφόρων εΐδών ρητορικά σχήματα καί συναρπαστικές είκό- νες, άποχαιρέτησε τήν Νέα Ρωμη καί τούς κατοίκους της ό σεμνάς Γρηγόριος. Έκιείνο τό οποίον είχε ίΐληγώσει βαθειά τήν καρδιά τού, δέν ήταν ή παραμέρισί τού άπό τόν άρχιεπισκοπικό θρόνο άλ.λ' ή άγνω μοσύνη τήν όποιαν εδειξαν οί πε- ρισσότε.ροι άπό τούς έπισκόπους. "Ο λοι τους γνώριξαν πολύ καλά δτι, άπό την πρώτη ήμέρα τής άφίξ,ε- ώς τού στήν Κωνσταντινούπολι, εί¬ χεν άφιερώσει δλη τήν δύναμι τοΰ λάμπρου πνεύματος τού γιά τήν εί- ρήνευσι τής Έκκλησίας. Στό μι- κρύ έκκλησάκι τής Άγίας Ανάστα οίας είχεν έκφωνήσει εΐκοσι δύο έμπνευβμένους λόγους, μέ τοΰς ό- ποίους κατώρθοκ»ε νά έμφυσήση στίς ψυχές τών άκ,ροατών τού τήν άληθινή πίστι καί την ανώτερη πνε·ματικότητα. Καί τύ σπου>δαιότε
ρο, ήξευρε νά μΐταφράξη σέ εμ-
πρακτο προσιοπικό τού βίωμα τήν
ΰπέροχη διδασναλία τον. Στά δυό
χρόνια πού εμεινε έκεί, ζοΰσε όπως
λέγει ό ϊδιος, «διον αβκευον, εΰτε-
λή τράπεζαν μικράν τών πτηνών
άποδεομένην». Δέν τοΰ άρεσαν οί
τιμές »«ί τά άξιώματα, πολύ δέ πε
ρισσότερον δέν ήταν διατίθειμένος
νά αποκτήση αύτά μέ συμβιβαομούς
όποΐο διακρίνει ή σεμνότης καί ή
μετριοφροσύνη, άντι.κρούει την άπό
φαση αυτή καί παρακαλεϊ, όπως ή
όοός αυτή όνομασιθή μετά τόν θά-
,νατό τού, λέγων δ*1 τού άρκίΐ ή
τ*ιμηττική αύτη άπόφαιση τοΰ κοινο-
τικοΰ συμβουλιον.
Τό 1958 ό κ. ΘεοδωρίΛης παρα-
σημοφορήθηκε άπό τόν βασιλέα τοΰ
Βελγίου Μπωντουέν μέ τό παράση-
μο τοΰ «Ίππότου τοΰ Τάγματος Λε
οπόλδου
II»
γιά τιήν πολκετή συμ-
βολή τού στήν καλύτερη σύσφιγξη
των πνενιματικών, οίκονομικών καί
φιλικών δεσμων μεταξύ τής Ελλά¬
δος καί τοΰ Βελγίου. Είναι σήμε-
ρα ό έορτάξων τήν πνει»ματιική 40
ετηρίοα τού άντιπρΟΒδρος τής έν
Αθήναις «Ενώσεως Διπλωματοΰ-
χων Πανεπιστημίου καί Άνωτάηον
Σχολών τοΰ Βΐλγίου».
Ευχομαι όλοι|ιύχ(ος στόν κ. Τριαν
τάφυλλο θεοδιορίδη νά συνεχίση
μέχρι τά έκατό τού χρόνια τήν πν«υ
ματική καί κοινο)νική τού δράση,
γιά νά μείνη τό ονομά τού άξέχα-
στο στήν άνθρωπότητα, γ«ατί άν-
θρωποι σάν κι' αυτόν μένουν πάν-
τοτε ζωντανοί.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
καί παραχο)ρήσιεις. Σ πάντα έρχό-
ταν σ' έπαφή μέ έπισημότητιες καί
ξοΰσε άπλοϊκά, άποτραΰηγμένος
στό ταπεινό δωμάτιό τού. Μέ αύτά
τά προσόντα κατώρθωσε νά κατευ-
νάση τά έξημμένα πνεύματα τών
Άρειανών καί τών άλλων σκμμά-
χων των καί νά οδηγήση σέ άσφα-
λή λιμένα τό ίερό σικάφος τής Όρ-
θοδοξίας, πού λίγο ελειψε νά κα-
ταποντισθή στύ πέλα^/ος τών αίρέ-
σεοον.
"Ολα ομως αύτά δέν ήσαν άρκε-
τά ή μάλλον ΰποδαύλιζαν τά πρόσω
πικά πάιθη τών έγωκεντρικών έπι-
σκόπων, οί όποίοι δέν δίστασαν νά
τοΰ προσφέρουν σάν άντάλίλαγμα,
τύ πικρό ποτήρι τής άχαριστίας.
"Ηπιε τό περιεχόμενό τού μέ Σω-
κρατική άταραξία, χωρίς νά δυσα-
ννισχετήιση γιά τήν άνάρμοστη αυ¬
τή συμπερκρορά τών συνάδελφον
τού.
ΙΩΑΝ. ΛΟΤΚΙΔΗ Σ
(Συνεχίξεται)
ΕΞΑΓΟΓΑΙ
ΤΗΣ «ΦΙΛΙΠΣ>
"Ηρχισεν ήφόρτωσις Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ
λαμπτήρων παραγωγής τών έλλη-
νικών έργοστασίωΛ' τής «Φίλιπς>
μέ προορισμόν τήν "Ολλανδίαν. Ώς
ανεκοινώθη, συντόμως θά ακολου¬
θήση ή έξαγωγή τηλεπικοινωντα-
κοΰ ΰλικοΰ τού ϋψους 700.000 δολ-
λαρίων. Τέλος, συντόμως ή έται>-
ρεία θά έγκαινιάση νέαν παραγω-
γικήν μονάδα είς Καλλιθέαν.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χβιρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθηναι
τηλ. 684.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπττ)
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος είς Ιργει οδ«κ«ι(ας
ζητεΐτειι δι' έργ«α(«ιν είς έπ««χτβιν
Τηλ. «24-882 — «81-668
ΜΤΘΗΜΑΤΙΚΟΣ απολυόμβ'νος,
έκ των τάξεων το6 ϊτρατοΰ Τ^ν
36.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίβι-
ωτικόν ή βΐς Φροντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλέφ. 779.188 &ο« 10—
12 π.μ. καί 9—9 μ.μ.
ΕΗιΈΙΤΑΙ ·αρμακοποιΔς πρό»
•οζ 5ι' ε-ικΕρββεττάτην ·α«>
ΐμαχευτΐΜΓτν εΊργαοΙαν αίς εί
παρχ'αν- ΠΛοροφορτβι «1ς τα
μας.
ΓΙΑΤΙ...
Γιατί δλη ή Πλάοη γιορτάζει,
γιατί. ή κσμτι&να, χαρούμε.ν' ήχεϊ,
γ,ατι ό ήλιος, κόκκιυος κάττοια οό'γή χαράζει
γιατί ό σττουογίτη;, πεταχτός, γλυκοκελαϊδίϊ ;'
ΙΊατί έν' άστίρι στόυ ηύροτνύ ,,^Α^ΕΙ
τό 5ρόμο, πού οτη. Βηθλεέυ τό χω ιό όδηγεϊ
γι .τί ό β^σκός στο προβοττο ι' άγότττη τοΰ υι'λαει
νιαπ βλέπω χοτμόγελα παντοϋ πάνου στη γή :
Κόσμε, χαιρέτα κ" άγάπης τραγούδια,
την έ,3χομο ΐοΓ) ττά^αγνου μΐΛ,ροϋ θεοΰ,
οΐο δμομο Τού. κόομε, σκόρτα λουλουδια
έτοίμασε τόν Ι'ολγοθδ, ώ κρΓμα ! τοο ΧριοτοΟ.
ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΜΑΡΔΟΣ
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΜκΫδΜιΠΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ,
τ. Δ) ντοΰ το0 -χ -ουθνείου ΤεωονίΆΓ
Μόν
Νά έπυτραφθύν ίΓς τοΰς Ι6ιο.
ς τά ελαιόδενδρα, τ£( όττοΐα τΐρΑ
ί?νε*α τής έΐτισυμβάσης τονι-
ο μ·τσ-
πουργείου Γεωργίας
Κστά τό 1840 μ£
ρι,κο Λιά
βραβύνοντας
|Τωνι κσΐ ιταραιμιΓνουν μόνον ώς τοι
,5 Τα κτιίματα ί»*Γνων τώ,, ρο
,5ων, δσθι ίντόί δύο ίτόόν δέν έΜ4α
αΐσ&Λν ε'ίτι ο' ΤΒ'θι, είτε τ£ ννΓΥ·
Π|Λ ού^ΰ^ τ^κνα και οί
,Τό ελαιόδενδρα να π
ρίς σύτούς, μόνον δταν άφήσ°υν τά
,ξένης ύττηκ°όΤητος ϊγγραψα και Σε*
βοθν την 'Οθιοιιιανΐκήν άττηκθότητα
ι 2) Νά οϊπ-αλλαγοΰν τ& 6ίνίρα ταΰ
Ι»σ τοΟ φόρον δουλείας. νά μή θεω-
δη*. τά ιΐπτερκείμενα ώς '-·
εΙ<: τα ΰττοκείμενα, να ττλρ ,,ώνετσι δι είς Τ6 εξής μόνθν τ4 ι!)10 τοϋ ιτΐραγομένθν ελαίου ώ' «αί τό 1 )8 <5~5 τ3τ αλλ^ ιτρ3 Μετά τήν πληρωμήν ττ)5 5Γ" ι«χ»Πί τά λοιπά Ελαια των νά τ4 β εί ,ταψίρ^υν είς την τηρωτεύουσαν, 8»^^· ,ιά τά πωλούν είς τήν τρέχουσαν %<- ,μήν, μή δικαιούμενοι νά τα διοιθ*- ,τονν άλλσχοθ. , 3) Τά δένδρα νά θεωρηθοΰν ί-.- (,ιρεφάμΐνα εΐζ τούς κυρίους (Γήν ι»»/ Σε—ιεμ*ρίθι> 1831. 'ΕιΚ>μί·
ινως α 3 χ'λ. π-α/γγίων τάς όπτθίαι,
ι4ν€6έχθηοαν νά πληρώσθυν, νά κατα·
είς τό Ταμείον των κτηι.ιιτ·
«ών πρβσόδων κατά Τ6 1)3 την 1 ·>»
,Μσίου 1832, κατά δέ τα λοπτά 2)^
ιήν ]ην Μαΐοι; 1833.
Νά οπτοοταλοΟν δέ πρός εΤσΐτβοτ-
Γξιν αθτών καΐ ενέργειαν 'ύν δΐα»αο
αομίνω, 5 Ικανοί ύττάλληλθι μαζϊ μ .
ί»ο ϋ6ιτειρα:μένθν δαεβάδσν τταρααέ-
,νοντβς έττϊ τόπον καί λαμβάνοντ· ς
,τοϋς μΐχΐθούς των καί τα £ξοδα τού
των άττό
πτα 1 1.700 ελαιόδενδρα καί 5 000
(τήχεΐς οίκόπτειδα, πληρώ«>ντας τήν &
ιϊξια τθνς άττο ττρώτης Σετττ£μθ(>'-
»χ» 1840 σΐι τρείς Τσες δόσεις
ι "Ετσ, λύ3ΐικε τ6 ζήτημαι τής
των Κι>5ωνιέων καΐ λ
καϊ το κτΓ|μ<χτικ6 «Καί οί επανελθόντες( ιό<£!μνηστος κοο9τ(γητής |. ιάς, είς τό πάτριον ίδαψο ι.Τς έν^μούμενοι τό £νδοξον ιοϊ την εθνικήν σταδιαδρθμίαν ,τόλεώς των, μέσα ε[ ι^υαχερείας καί ανάγκας έ-εδόθΐ)σσ» Γ-ίς την άνθικοβάμησιν αυτής καΐ *ίς |τή,ν καολλιέργεΐαν των κτΐ)μάτων αί δ Λας των τάς δυνάμεις κιί δλη,ν των ιτήν ψνχήν». Ό Νικ. Σαλτέλλις μέ τα λόνα ι:ύτά περιγράψει τίς άφάνταστες δυ (ΐκολίΕς ποϋ δΐτρεττε νά ύπεονΐκήβουν ι>1 Κυδωνιείς ωστε νά μπορέσθυ» νά
Ι^αναριζώσθυν στήν κατε^τΛα,μ,,έ,η
ιτστρίβα.
«ΑΙ ·ττεριστοΐχθΟσαΐ αύτούς άΛγ·
(<αι ήσαν καΐ καπεπ·είγθυσοι καΐ ιι'· ι/άλαι· στεγη διά νά τοθς ι αλύ6η διά νά δεχθή τοϋς ιτων, δούς διά νά καλλιϊρ·γτνΐη των γήν, άροτρον ζωήν ε|ς τάς ττρό |νά ι':'ί5>.ιμα, δλα αώτά ήσαν ΧΡ^ια' ττβοτγ
,ματΐκαί, των όττοίω·· ή θ«ραπεί« ά-
ιτη·τε;το Λψεύκτως καί ανευ
, 4) Νά «ιτιστραφούν δσα κτήιματα ί
ρΐκΐαΐ ή οΐκάττεδα έπτωλήθησαν εΐο
,^υ^θιΛμάνθυς ή ξίνθνς, πληρωνοιιέ-
ι»ων των προκαταβολών κα' των λοι'
ιΐών τφοτγματικών δαττανών.
3) ΟΙ ίπανεριχδμενοι οαγιάΐδες, ι
πειίή Ιχθιηι ανάγκην πολλών χΡη«ο:
ΙΓΒ», δ'ά νά φέρουν ε[ς καλήν κοτ'ά·
ρτ~ΐν τβ κτ^ματά των, νά π·Χπ·>(*'
ι»°ιλι επί μΓαν διετίαν άνιΛλιητώς ·4·
,(θν τό Ιίρθνομικά των βικαΐώμοί';
,ίδη*. τδν «ψαλΐκόν τ<ον φόρον) Κ3Ϊ ι»ά είναι άπηλλαγιμένοι άττό καθ* βλ- ι>ον «όρο»,
Όταν |*ηξε ή πΡοθεσμΙα τής β-
(ΐτ65οση<; των κτηιμότων Λ ή ΆΙβαλΙ στη Καί 6>«ες αατε^ τίς
ς; οί Μοσχονήσίοι καΐ οί
Γενητσαροχωρίτες ν}ς ίπτορνίκησον
ιΐέ την έργατΐκότητά Τους καΐ τ^ν <ζ βτό ια- ρα ι "Ετσι ο) δίνγενεϊς αοτο{, ιάβπό τό δΡόμα τής Τρίτης Ίθυν,ί·. ιτού 1821. ϋστερα Από τα δόκρ.·». (Τούς θρήνους *β! τή νθσταλγίσ ττ"« |ϊοκ,ίιμασαν στή ξενητειά, άφού ν*. ■ »- ιταν τό δέν*ρο τής "Ελευθερίας ♦„.. ι'Ελληνΐ'κής ττατρίβας μί βφβονο &Τ ι»'.σαν στϊς άγα—(μένες πατρίββς, ι»ι ι7τοΐ στή σικληρή άλλά ποτριωι κί,ν ,'ντολή τού Κυβερνήτη, γιά νά *·νί- <<ίσοΐΛ> την Ίερή κληρονοιμιά »#ιιι
ιΐτρθγόνων τους.
ΤΕΛΟΣ
Ημερολόγιον τού Θ. Θεοδωμίβου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καΐ Ιδιαιτέρως βΐς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
Συνένεια έκ τοΟ ποοτιγουιιέ^ου
,Ε6ώ στήν Άοχβλαίδα θά άφί-
οΌτ«με τόν άγαπητό καί άκούραστο
άλλά καί άποδοτικώτατο
τη τοΰ Κέντρου μας Έομόλαο Άν-
δρβάδη γιά νά σ«νεχίση την π«ριο
δεία τού. Τόν άποχαιρετοΰμε μέ
·ι?αγματική σι·γκίνηση ίίλοι μας.
Προχωροϋμε μέ ταχΰ ρυθμό καί
ΧΛτά τό μεβημέρι φθάσαμ·6 στήν
"Αγκύρα, την άρχαία έκιείνη πόλη
τής Μικράς Άσίας, ποϋ άπ' την
τοΰ Κεμαλικοϋ
βτώτος καί δώθε, γίνηκε ποωαίύου-
"« τής Τουρκίας.
Πά την "Αγκύρα γοάφει στό λε
|ιχό Ίστορίας Γεωγρ<ιφ{ίΐς, ό δια- Γάλλος καθηγητής τής φι- ΪΛσοφίας καί γεννκός έπι&εί»ρητής ιής δημοσίας έκπαι&εύσειος εν Γαλ λίϊ, στά 1896, Μετάφο. Ηλ. Οΐ- νονομΛπούλου 1900, τόμ. Α', τα έ- «"Αγκύρα ("Αγκορα) πρ<οτεύου- Β« επί Ρωμαίων τής επαρχίας Γα- λατίας,, κτιββεϊσα δέ, ώς μυθεύε- 'αι, ίβτό τιοϋ Μίδα. Κείται παρά τον ποταμόν Σαγγάριον καΐ ΰπήρ- *ϊ Χατ' αρχάς πρωτεύουβα τών Τε «οσάγων. Τό 314 μ.Χ. οννεκοοτή- ^1 ενταύθα έκκλησιαστική <τΐ>νοδος.
Ρ^θ' αυτήν ό Ταμερλανος τό 1402
ήχμαλώτισε τόν Σουλ
τάνο Βαγιαξίτ τόν Α'. Διατηρεϊ
εοβιπια ναού τού Αύγού<ττου έφ' ών Χ επί κιόνοιν, έ'κθιϊσις μάλ χ,ων πεπραγμένιον αυτού. Εί¬ ί '.ον ργμ ναι μία των έμπορικωτάτον πόλε- ωΛ', τής Μ. Άσίας, έξάγουσα λαμ- πθά δερματα καί αίγια μα>-λία (τι-
φτίχ) ^ |χουσα 37.000 κατοί-
, ών 3.200 "Ελληνες. Είναι πρω
δμι,>νύμου Βιλαετίου (574.
κά.τ.), εδρα "Ελληνος μητοο
ί
, δρα Ελληνος μηο
π°λίτοι·. Περίφημοι είν<α αί μακρό- Μΐλλοι γαλαί καί οί κόνικλοι τής Αγκύρας. , Η "Αγκύρα από τόν κα*οό ποΰ Υ|νηχε πριοτεύοιχκι τής Τοχ'ρκίας η{ί9? τ-ερ/ιστίαν έ'ξέλιξη. Τα ίπι6?.η 1ιχίχ δημοσία κτίρια, τα στ»γχρ·ονι- "μενα ξενοδοχεϊα, τα κτίρια των "Χολών, τα καταστήματα των Τςκι ^ζώ ί ξέ ήμ αί ξέναι πρεββεϊαι, οί εύρύ ΐτλατεϊες καί τα 3τάον τοΰ Ιαΐορικοΰ εν-
δκιφέροντος έν Μικρασία, ίίπου, με
τα την είβδολή τοιις, π,ερί τό 2000
π.Χ., στήν περκρέρεια 'Εγιοΰπ καί
Κιοΰλτεπε μέχρι τού 1200 π.Χ. ήρ-
χον οί Χετταίοι.
Γιά την "Αγκύρα εχουμε έ'να μό-
νο άπόγευμίΐ καί θά είναι ε'ιρωνεία
άν πή κανείς ίίτι μέσα σ' ε-'να
άπό-
γευμα είδε την προ>τεύοι<σα τής Τουρκίας. Γιατί, πότε θά προφθά- νά δοΰμε την "Αγκύρα σάν μ άρχαία πόλη, πότ« σάν σύγχρονη καί πότε σάν πρωτεύουοτα ενός κρά τοχις; Συνεπώς, είναι δυοικ.ολώτε- ρο άκόμη νά την περιγράψη στόν έλάχιστο αυτόν χρόνο. Ταχτοποιηθήκαμε σέ Ιενοδοχβίο καί μετά τό γεΰμα βγήικαμε νά δοΰ με την "Αγκύρα. Τραβήξαιμε γιά τό μουσεΐο. Αύτό μάς τράβηξε περ»σ- σότερο. Είναι στήν κορφή λόφου στά Β Α της. (Συνεχίζεται) ΤΟ ΕΛΛΗΝΙιΚΟΝ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Είς μακ,ράν «ΧΊΛργαΡία^ τοο Ποο ι3δρεί<>υ
ΟΙχονομΐκού Όργανι-
ΰ Άπθδιτμου 'Ελληνισμοΰ μ^τά
,τού Προεδσείου τοΟ σιυπθσίθυ τοΰ
'Εμπορθβιομηχοτνι-κοΟ Έπιμελητηρίθυ
Αθηνών ετέθησαν α| δάσεις α'άί
,έκτεταμένης καΐ μθΜΪμθν συνεργα^ί-
ας των δύη σύτών βασΐκίν Ιδιωτικήν
δι' Λπενδύσεΐς
ΕΙΡΗΝΗ Σ' ΟΑΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ
·■■
«αί Φιλελλήνων διά τήν 'ΕΞλλληνικήν
άνάιττι;ξιν ΚραΤβτν Οττοδθιμήν «
,5'«τι«ήν έττιχειρηματικήν ττρωτο6°υ
Λίαν.
Μικτή 'ετΓΐτρθητή ίκ των δύο Ό γ
θίλί.ι άναλάβει την ό^-
τ°0 σοβαρωτάτου τούτου
,ΕΡΑΤΟΥΣ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝ Ν Α
,Τοΰ «. ΞΒΝΟΦΩΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡ ΛΝΤΟΥ
Ενα 'Λστέρι λάμπ«ι πάντα πιό-
τερο άπό τ' άλλα μά την παραμονή
τών Χρι^τουγέννιον θά πέση άρκε-
τά άπό τα ΰψη ι ου, γιά νά γίνη ό
όδηγός μας' εφιτγε μέσα άπό τό χά
ος των αιώνιον γιά νά μας δείξη
την Σπηλιά πού γεννήθηκε ό Λυ-
τριοτής τοΰ Κόσμου... Ό Κύριος
τής Ίστορίίΐις...
"Ας στιρει|>ουμε την σκέψιν μας
καί την ψυχήν ,μας πρός την Βηθλε
έμ μέ όδηγό τό λαμπρό Άστέρι, μέ
σα στήν μαρμαρυγή των αλλων ά-
στρων.
Μέ τα μάτια τής πίβτιης παρακο
λουθοΰμε τοϋς τρείς μάγους, τούς
σοφούς άστρολόγους, πού φορ«οιμέ
νοι μέ τα πολύτι,μα όώρα τους γιά
τόν Μεοσία, άκούραστα στίς κάμη
λ*ς τους προχ<οροΰν στήν άμμουδε ρή έ'ρημο, νά προσκυνήσουν τό Θεΐ ο Βρέφος. Μαζύ κ** εμείς οί ταπεινοί άς ποοχοορίσονιμε μέ κατάνυξη. Γιά άλ λη μία φορά σΐήν ζι·Μΐ μας, θά φθά «ουμε στό γήϊνο Σπήλαιο, δταν τό λαιμπρό Άστέρι σταματήση πάνιο τού! "Ετσι μαξύ μέ τοΰς άγαθούς βοσκούς θά προσκυνήσουμε πέρα έ κεί στήν 'Άγια πόλι, ιης Βηθλεέμ, στήν φάτνη τών' άλογον τύ Θείο Βρέφος... μέσα στά άχυρα μέ μόνη ξεστασιά τήν άνάβα τών ξώων... Ή άτμόσφαιρα αύτό τό 6ράΐ)υ ά νωδίνει τό άρο>μα τής πνοής τοϋ
Θεανθρώπου πού γεννήθηκε.
ΟΊ καμπάνες σέ ο)μ τα πλατή
τής γής, οί καμπάνες των Χριστια
νων Θά ήχήσουν χαρμό<τυνα καί κά Θε καρδιά Χριστιανοΰ διάπλίΐτα Θ' ανοίξη περΐιμένοντας την ΓΈΝΝΗ- ΣΗ ΤΟΤ... Όλόγυρα στήν Φάτνη, άγγΐλοι ά νε6οκατε6αίνουν τήν άέρινη σκάλα, πού κρεμάστηκε άπύ τόν οΰράνιο θόλο μέχρι κάτο> σΐή γή καί δοξο-
λογοΰν τήν ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΤ...
'Άγια Νύχτα γεμάτη μυστήριο,
καλοχΐύνη, άγάπη, γιατί νά μην μέ-
νης γιά ολη μας τήν ζοή μέσα
στήν ι|ιυχή μας;
Γιατί αύτό τό άσύλληπτο παράιδει
γμα άγάπης καί ταπεινοφροσύνης
τοΰ ΒεανθροΊπου νά μην μας γίνε-
ται φωτΕΐνό μετέιορο σ' αλους τούς
άνθρώπους, καιί χιορίς μίση, άγαπη
μένοι νά προχοροΰμε στήν τόσο
μι,κρή ζιοή μας;
ΙΙόσο εύιΐ'χισμένοι θά φθάναμ.ε
στό λιμάνι τής γαλήνης τής ψΐ'χής
καί τής Ε'ιρήνης ίίλου τοΰ κόσμου;
Πανήγυρις πανηγύρεονν!... "Α-
φθονο τό φώς άπό τήν Βηθλ^εέιμ...
Πόση έλπίδα σταλάξει στήν άνθρώ
π-ιντι ψυχή ή ταπεινή 2πηλιά τής
ζωής!!
Τό μεγάλο Άστέρι Σ ΟΤ κάνει
νά σκιρτά στήν ι|η<χή μας ή άναμο νή τοΰ έρχαμοΰ Σ ΟΤ... Άπόψε άναίγουν οί ούρανοί καί τό σκοτάδι διαλύεται... Κάθε χρό¬ νο ξαναγεννιέσαι γιατί δέν ΕΙσαι . ποτέ παρελθόν μά ΠΙΣΤΗ — ΠΑ ΡΩΝ... Οί αιώνος στό διάδα τους παίρ- νουν τόν πόνο, ποτίζουν τόν άν&ρω πό μέ αίμα. Μά 'Εκεϊνος κάθε χρο- νιά μάς τείνει τό χέρι Τού, τό χέρι τής άγάπης καί τής συγγνώμης, 6ο ήθεια γιά μιά άνάταση, γιά μιά έλ- πι6οφόρα αΰριο! "Ετσι κι' εφέτος ή ήλιος ΣΟΤ θά κατέβη άπό τόν ούρανό γιά νά καταγάση τίς ψυχές ιμας. Στόν ΟΙκο Τού χιλιάδες άνθρω ποι μέ σεδασμό καί όλάνοικτη τήν ψυχ,ή θά προσέλθουν νά γιορτάσουν τήν Γέννηιθή Τού. Ή φωνή των διακόνων Τού 6α- Θειά, μελοδική Θά χαΐδέψη τίς εί- κόνες, τούς ποιλυέλαιους καί τούς τρούλλους κάθε έκκλησίας μά πιότε ρο τίς καρδιές των άνρθώπων, γιά νά σταλΛξη Πίστη στό 6άθος τοΰ Είναι μος, ένώ τό διάφανο, μνριο- ιμένο γαλάξιο σύννεφο τοΰ λιΰανιοΰ θά μάς μεταφέρη ποιό άγνούς κον- τά στήν Φάτνη Τού. Μέ κατάνυξη θά άκούσουμε την Γέννησή Τού, πού θά μάς γεμίση έλπίδα, ένώ δροσοσταλίδες Πίστης θά γεμίσουν τα μάτια μας. Μέ τίτοια κατανυχτική πίστη θά άκιούσουμε τα τροπάρια τής Γεν νησίς Τού πού χιλιάδες έλπίδες θά φτερουγίσοτ'ν δλόγυρα. Προσκυνώντας την θεία Φάτνη θά πιστέψουμε πώς ό χρόνος χάιθη- κε μέσα στήν νύχτα μαξύ μέ τίς ά- μαρτίες μας. Γιά μιά άκάμη φορά πειό 6αθειά θά νοιώσουμε τήν Άγάπη τοΰ Θε¬ οΰ, πού στέλνοντας κοντά μας τόν Τίόν Τού τόν Μονογενή έ'τεινε τό "Αγιο χέρι Τού, γιά νά μας φέρη κοντά Τού... έ'στειλε τόν Θείον Δι- δάσκαλο μέ κρΐκο την άγάπη νά μάς άνυψώση στήν τελειότητά Τού Στό κατασκότεινο 6υθό τής άν- θρθΜτίνης ψυχής ή Οΰράνια γαλή- νη τών ψαλμων πού θ' ακουσθή σ' δλα τα πΐάτη τοΰ πλανήτου μας, θά φέρη την ταλαιπωφημένη άν- θρίοπότητα πιό κοντά «' ΕΚΕΙ¬ ΝΟΝ. .Η προσετ·χή όλόκληρης τής Βν- ζαντινής μας Θεσσαλονίκης, όλό- "λήρης τής Ελλάδος μας, θά έν*) θή μέ ολες τίς καμπάνες τής Χώ¬ ρας μας γιά νά ύψωιθή πανώρια πρός τόν Οί>ράνιο θόλο, ένω ενα
Άστέρι, άρκετά μακρυά μας, μά
τόσο κοντά μας, πιό φιοτετνό άπό
τό σμάρι τών άστεριών, λάιμπει πέ-
ρα κεί στήν Φάτνη τής Βηβλεέιμ...
"Ας φωτίσης Κύριε μέ αύτό τό
άστρο τής Άγίας Πόλις ΣΟΤ, κά¬
θε ανθρωπίνη ψτιχή στό δρόμο τοΰ
καθήκοντος πρός ΣΕ καί τούς άν-
θρώπους...
Ένώ οί στρατιές τών Λγγρλιον
ΣΟΤ θά ψάλλουν
Δόξα έν ΰψίστος Θεώ
ν.αί επί γής Ειρήνη
εν άνθρώιποις Εύδοκΐα.
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΪ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
έκ
Τό 'Επαρχείον λαιμ6άνον τήν τόλ
ιμην, γνιοστοποΐιεί είς τήν Σήν Δι¬
οίκησιν, ότι είς τοιαύτας περιστά-
σεις, είς Σοπωτά σήμερον νά έξοι-
κονομηθή άπά μετρητά, ή ποσότης
αυτή τίόν 6ιαρπαγέντ<υν είναι αδύ¬ νατον έκ τούτου, άν καί ή πειριου- σία, διατάξη ή Σή Διοίκησις νά είς τοιαύτην εποχήν όθεν άνάγκη νά διασθή ό κύριος Άσημάκης νά τα οίκονομήση είς Ναι'ιπλιον, οπου κίΐί φίλους εχει καί γν<ορίμους καί ίιποκείμενα εϋκατάστατα τής πατρί δος τού δύναται νά εύρη νά τόν 6α νήβιοσιν. Περικλείοντες άντίγραφα, τοΰ ΰ- ποσχετικοΰ τού, τής άναφοράς τοΰ 6ιορκ>θένιος Άνδρίκου Πονήρι καί
πρακριτοδημογερόντιον καί κατάλο¬
γον τής εύρεθείσης περιουσίας έν
τή οίκία, έπειδή ίίλοι οί κάτοχοι της
επαρχίας, καθώς καί ή οίκογένεια
αυτή πρό καιροΰ τα πράγματά των
έχουσιν άσφαλισμένα είς τα όποία
μέρη έδυνήθη ό καβ' είς δέν ενέ¬
κρινε τό έπαρχεΐον νά έκταθή πε¬
ρισσότερον είς έρευναν τής περιου¬
σίας.
Ταύτα κατά χρέος γνακϊτοποι.εΐ
την Σήν Διοίκησιν περί τής ΰπο>θέ
σιως ταύτης καί άς αποφασίση ο,
τι εύδοκήση.
1826 χχ 29 Ίανουαρίου
Έν Καλαδρύτοις
Ελλείψει τοΰ Έπάρχου
Τ.Σ. Ό Γ«ν. Γοαιμμαιτκύς
Γεώργιος ΟΙκονόμου
Έν τφ έπομένφ έγγράφω ό πρό-
κριτος τοΰ χωρίου Άγριδίου —Ά-
ροοινίας, γνωστοποιεί είς τό Έπαρ-
χείον Καλαδρΰτων, την κατάσχε¬
σιν τής περιουσίας τοΰ Νικολέφου.
"Ισως ή ήμερομηνία τοΰ έγγράφου
τοΰ Άντρίκου Πονήρη, προηγουμέ-
νη κατά τρ«ϊς ημέρας τοΰ έγγρά-
φου τών προκρίτων Σοπωτοΰ, νά
είναι ήμερομηνία τής κααασχέσείος.
Κύριε Επαρχε, προσκυνω
1826 γεναρίου 26 Σωποτόν
καί σοί φανερώνω ότι κατά τάς
διαταγάς δέν έλιείψαιμεν έξάφνης
ήρθαμεν στοΰ μακαρίτου Νικολέτοΐ'
τό όσπήτιον καϊ άμέσιυς έψάξαμεν
είς τό όσπήτιον καί ίίτι ηθραμεν τό
έκάμαμε καταγραφήν συντροφευο-
μένην μέ προκριτογέρονΐας. "Ομιος
τό σπήτι άδειον μάς είπαν ότι ό
καθ" ενας άπό τόν άλλον οίκοκύρην
δέν ήξεύρπ. Διά τήν Νικολέτενα
άν ήτο ύγιής |3έ6αια έρχότουνα, ίί-
μως εΐνα*. αρρωστη. Ιδού έρχεται
ό κύρ Άσημάκης μαζύ μέ τόν κύρ
Χαραλάμπην μέ τόν υϊόν τοΰ μα¬
καρίτου. Διά δέ τα οσα πράγματά
ηϋραιμεν τα έσφραγίσαιμεν παρά
όύο όντά&ες άδειανοΰς άφήσαιμεν
καί κάθβται ή φαμηλιά τονς. Μέ-
νοι ξανά προσκι*νητής Σας
Ό πατριώτης
Άντρίκος Πονήρης
(Συνεχίξιεται)
,ΐ(ς
Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΙΣ
ΙΙΡΟΣΦΤΓΩΝ
ΕΚ ΡΟΤΜΑΝΙΑΣ
Εγένοντο δεκταί υπό τοΰ Σ*μ-
6ουλάου Έπικρατείας τρείς αίτή-
σεις άκυρώσεως, ΰποβλη,θείσαι υπό
όμογενών προσφύγων έκ Ρουμανί-
ας, κατ' ίσαρίθμο)ν κοινών πράξε-
ω τών ΰπονργών Οίκονομικών καί
Εξωτερικών, διά τών οποίων ένε-
κρίθησαν άποφάσεις τοΰ συλλογικοΰ
διοικητικόν όργάνου τοΰ προβλεπο
μένου υπό τοΰ Ν.Δ. 3776)57 περί
κνριόσεως τής ΈλληνορουμίΐΜκής
συμφωνίας διακανονισμοΰ τών με-
ταξύ των δύο χιορών έκκρεμών ζη-
τημάτων. Διά των άποφάσεων αυ¬
τών είχον άπορρκρθή έν ίχλίι) ή έν
μέρει, αίτήσεις άποζημκόσεοις διά
περιουσιακάς ζημίας, τάς οποίας εί
χον υποστή οί α'ιτοΰντες υπό τών
στρατευμάτων τής Σοδιετικής "Ε¬
νώσεως κατά τήν ΰπ' αυτών κατά¬
ληψιν τής Ρουμανίας. Τό Συμβού¬
λιον τής Έπιχρατείας ήκύροκΐε τάς
άποφάσεις ώς άναιτιολογήτους (α¬
ριθ, άποφάσεων Σ.τ.Ε. 2651, 2652
καί 2658).
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς τήν
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθήση
τής εξελίξεως
τής Ανδρικώς Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τηλ. 547.888
( Άπό τής γεννήσεως τοΰ Χρι-
Βτοΰ Θρησκείαι πολλαί ήλθον καί
• Μΐρήλιθον, διδάσκαλοι έγεννήιθησαν
>αί απέθανον, δόγματα εζησαν
*αί έμαράνθησαν, κηρύγματα ήκού
σθησαν καί διελύθησαν είς τούς με
γάλους άνέμους καί μόνον τό άνέ
ίσπερον φώς τό οποίον έξεπορεύθη
«άπό τής πτιοχικής φάτνης τοΰ Σπη
λαίου τής Βηθλεέ,μ έξαικοΛουθεί
να λάμπιει άνά τούς αίώνας καί νά
ένώνη μέ άκατάλυτους δεσμούς τώ
ίΧρκπιανικά "Εθνη. Όσονδήποτε
δύσπιστος καί άν είναι ό άνθρω-
πος, ή κοσμογονική δύναμις τοΰ
Συμ6όλου τής Βηθλεέΐμ παραμένει
άμετακίνητος πλήρης άξίας. Ό
Χριστιός διά τής γεννήσεως τού οί
ρΐτει πάνω είς τό πρόσωπον τής
ςωής τήν λα'μπρότητα ενός εαοος
/ιίιονίου δπου δύνανται δλοι είς τό
ϊξής νά καταφύγουν καί νά άναξη
(ΐησουν την έλΛΪδα, την αγάπην
|καί την γαλήνην — την θείαν τής
^τ'Χης ηρεμίαν... Πελώριος πίδαξ
•ίιοιτός έκπέμπεται έκτοτε άπό τήν
Βηθλεέμ καί γίνεται ό οΰρανός τής
νέας συνειδήσεως. Ό άνθριοπος δύ
ναται είς τό εξής να προσδοκά και
πρό παντός νά πιστενη. Είς τόν μο
λυσμένον άέρα, σκιρτοΰν τώρα, ώς
κοπάδια χρυσών πουλιών άγνώ-
στων κόσμίον, αί τρυφεραί προοδο
ΛΛαι, αί γλυκεϊαι άγαλλιάσεις, αί
μεγάλαι έιλπίδες καί ή άγάπη κυ-
μαιτίζιει είς τόν ίστόν τοΰ μεταχρι
στιανικοΰ κόσμον ώς ξεδιπλωμένη
σημαία.
Χοιιρίς την διδασκαλίαν τοΰ Χοι
στοΰ ή ανθρωπότης θά είχεν 6υθι
σθή -είς τό σκότος τής άμαρτίας
καί θά είχεν εξηφανίσθη άπύ πρβ-
σώπου τής γής. Δι' αΰτό ή ήμέ-
ρα τών Χαιστουγέννων πρέπει νά
■είναι ήμέρα χαράς καί έλπίδων. Ή
ανθρωπότης, υπό την όδηγίαν τής
Γνώσεως, έπραγμα:τοποίησε τήν
πρόοδον της καί δι-εμόρφωσιε τόν
πολιτισμόν της χάρις είς τήν δη¬
μιουργικήν πνοήν τής Πίσιτεως καΐ
τής Αληθείας. Τα κηρύγματα τοΰ
Θεανθρώπου έχαλυβδώβησαν είς
τόν ίστορικύν άκιμονα, ή άξία των
άληθειών τού ανεδείχθη άκί6δη-
λος είς ιό καθαριτήριον τών δοκιμα
σιών καί ή διδασκαλία τού άπέδω
κε τούς άναμιεναμένους πλουοίους
καρπούς. Χωρίς πϋρ, χωρίς ξίφη
καί χχορίς σίδηρον ό Μέγας Διδά-
σκαλος, ό γλχ<κύς Ναζωραϊος, έ μελίωσε μίαν διδουσκαλίαν υπερτά¬ του ήθικοΰ μεγαλείου καί υψοχίε τύ σύμβολον τοΰ ίερωτέρου αγώ¬ νος, τοΰ αγώνος τής αληθείας έναν τίον τοΰ ψεύδους, τής Δίκατοσύνης εναντίον τής άδι,κίας, τής Ίδέας έ ναντίον τής Βλης, τής ήθικής Τά ξεως κατά τών σκατιεινών Λυνάμε <ον, αί οποίαι παρασύρουν καί κα ταστρέφουν άτομα, λαούς καΐ κτπ νωνίας. Ή σημερινή Μεγάλη Ή μερά είναι ήμέρα χαράς καΐ έλπί δος διότι ύπενθυμίζει τήν νίκην τοΰ φωνός κατά τού σοίότους... Ξενοφών Ι. Χατζησαράντος Έπίτιμος Δικηγόρος ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ Σή Σαράντα χρόνΐα στήν ύττηρεσία των Γραμιμάτων καί τού "Εθνους ΤΡΙβΝΤΑΦΥΑΑ0Σ0Ε0Δ9ΡΙΔΗΣ "Ε"ας έ«λα<τός άνθρωπτος τού ύ ματος καϊ λαιμπρός συνεργάτης τοΟ ού Κόσμου» τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝ/ΝΑΚ ΙΔΟΥ Μοΰ δόθηκε τελευταία ή εύκαι- ρία νά ξαναδώ τόν εκλεκτόν Βο- ρειοελλαδίτη λογοίτέχνη καί συγγρα ιψέα κ. Τριαντα«|ι6λλου Θ«ο5ωρ!6ην υτήν έββοιμοοδιαΪΌ; υυν^α^Ίαατ[ τής ,'Ενώσεως 'ΕλλήΜεαν Λογοτ—νών (Της Παραακΐυής 7ης Νοεμβ^ί- ιΧι έ.έ., δττου ό ιπρόίδρθς κ. Ά πόλλων Λεονταρίτης τόσο έγκάρδια τόν ύποδέχθηκε καί μέ τόσα έπαινε τικά λόγια τόν παροκσασε σιά μέ- λη τής "Ενώσεως μας. Σημειωτέ¬ ον ότι ό κ. Τριαντάφυλλος Θεο&ω- θόης έξελέγει άπό τό 1958 πρώτον έπτιμον μέ.λος τοΰ έν Σέρραις πα- ραρτήματος τής άνωτέρο) Ένώσε- «ς, «ιδίως διά Τήν έξαιρετΐκή εργα σία το»ι πάνοι στήν Ίστορία τοΰ Νο- μοΰ Σ ερρών». Πράγματι, ό κ. Τριαντάφυλλος Θεοόορίδης είναι μία προσιοπικό- της γραιμμάτκον, άξιόλογης πνενμα τικής προσφοράς 40 έτών. Φάνηκε πολύ νέο' στό στερέωμα τών γραμ- μάτιον. 'Όλα τά συγγράμματά τού είναι έκλεκτά καί είναι τόσο νέος άκόμη! 'ίΐταν παιδί οταν ή πέννα τού γέλασε, οταν ή πέννα στάθη- κε σύντροφός τού καί τώρα είναι κτήμα τού καί ή πνευματική έργα- σία είναι τροφή τού. Ή σταδισδρο- μία τού είναι λαιμπρή. Διέπρεψε στά γράιμ-ματα καί είναι άνώτερος ΰ- πάλληλος τής Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος. Τόν κ. Θεοδιορίδη γνωρίζω πολ- λά χρόνια. Συνάδελφος τοΰ άν- δρός μου καί συμφαιτητής τού στήν Άν<ι)τάτη 'Εμπορική Αθηνών. Άρ- γότερα τόν γνώρΜτα καλά άπό την πνευματική τού δράση καί άποκρυ- στάλλωσα πιά την πεποίθηση ότι είναι μία π.ροσο>πικότης πνεύματος.
Καί δίδω μίαν εΐκύνα πιύ σαφή
καί άντιληπτή τοΰ κ. Τριανταφύλ-
λου Θεοδ<Α>ρίδη:
Γεννήθηκε στύ Καζάν τής Ρω-
σίας (πού φημίζεται γιά τύ πανε-
πιστήμιό τού καί τήν θανματουργή
είκόνα τής Παναγίας) άπό γονείς
Βράκες (Τυρολόη καί Σκθττός Σα¬
ράντα Έκ,κλησιών).
, Οί έπιστημονικές τού σπουδές έ-
νώθηκαν μέ τό ταλέντο τής πέννας
τού γιά νά μάς παρουσιάση άξιόλο
γα 6ι6λία. Είναι διπλονματοΰχος
Οΐκονομικών καί Έμπορικών Επι¬
στήμων τής Άνοηάτης Σχολής Οί
κονομικών καί Έμπορικών Έπιστη
μών Αθηνών. Φοίτησε καί στήν
διετή Άνιοτάτη Ε'ιδική 'Εμπορική
ιΣχθλή ττρθαηρτημένη στόν κΜδο
τής Νομικής Σχολής τοΰ πανεπι¬
στημίου τής Λιέγης τοΰ Βελγίου.
Είναι άνώτερος ύπάλληλος τού Κεν
τρικ-οΰ τής Τραπέζης τής "Ελλάδος.
Ό κ. Τριαντάφυλλος Θεοδίορί-
δης έμφανίσθηκε στό στερέο>μα τών
γραμμάτων πολύ νέος, όπως ξανα-
είπα, στά 17 τού χρόνια, τό 1929,
μέ τήν εκδοση τοΰ μηνιαίου έγκυ-
κλοπαιδικοΰ καί φιλολογικοΰ περιο-
δυκοΰ «Αϋγή) Νέας Ζίχνης. Ή.έκ-
ιΐύπίι>σή τοΰ περιοδικοΰ αύτοΰ γινό-
ταν στή Θεσσαλονίκη, δπου ό Τριαν
τάφυλλος θεοδιορίδης ήταν μίΐθη-
τής. Μέσα στό 6ι6λίο τού «Τό χρο-
νικότής έκδόσειος τής «Αύγής»
(1959) καί στή Μεγάλη Έγκυκλο-
παυδεία Νεοελληνικής Λογοτεχνάας
(τόμΛς 2ος, σελ. 612), ό κ. Τρ.
θεοδωρίδης άναφέρει πολλάς λεπτο
μέρειες δλης τής ίστορίας τής εκ¬
δόσεως τής «Α~ύγής».
Άπύ τύ 1929, πού πρωτοεμφανί-
σθηκε στόν τομέα τής λογοτεχνίας
καί δημοσιογραφίίχς, μέχρι σήμ«-
ρα γράφει στ<νεχώς, πλοτΐτίζοντας τήν λογοτεχνία μέ τα έκλεκτά σνγ- γράμ,ματά τού. Τόν Αίίγουστο, ε¬ φέτος, συμπλήριοσε 40 χρόνια πνευ ματικής προσφοράς. Στά 40 τού αύτά χρόνια τής πνευματτκής δρά- σείος, ό κ. Τρ. θεοδιορίδης, έκτός άπό τήν έργασία τού σέ διαφοράς έφημερί&ες καί περιο<δικά των Άθη νών, θεσσαλονίκης καί Σερρών, ό¬ πως καί σέ γαλλόφωνες έφημερί- δες κα ίτίς με.λέτΐς τού, έξέ&οσε· καί 12 Γΐιδλία άξιολόγου περιεχομέ- νου καί επιτελείται τής έκ^όσεΐιις πολλών άλλων ξένιον σΐ'γγραμμά- των. ΟΊ κριτικές γιά τά 6ι6λία τού ΐίναι πάντα ένθουσιώδΐΐς. | Καί γράφει ό άκα'δημαϊκός Ή- λ.ίας Βενέζης στύ «Βήμα» τής 13. 5.1958: «Θυμούμαι τύν κ. Τριαντάφυλλο Θεοδίορίδη άπύ τόν καιρό πού έργα ζώμαστε στήν Τραπέζα τής "Ελλά¬ δος. Βέ6αια, έδώ δέν θά τύν θυμη- θώ τώρα σάν τιραπεζιτικύ ϋπάλλη- λο, άλλά ώς ενα καλόν έρευνητή, μέ τό πάθος τής πνει>ματικής εργα¬
σίας καί μέ έ'να αλλο πάθος, Ιδιαι¬
τέρα άγαπητό στόν γράφοντα: Μέ
τό ,τάθος πρός τήν γενέθλια γή,
πού τίποτε δέν μπορεϊ νά τό σ6ή-
ση. Άπό την Βόρ>εια Έλλάδα, κα¬
θώς είναι ό κ. Θεοδωρίδης, μάς ε-
διοσε στό παρελθόν σελί&ες άγνοο-
στες στήν έθνική καί έκκλησιαστι¬
κή Ιστορία Νευροκοπίον, μία καλ.ή
μελέτη γιά τίς ιμητροπόλεις Ζιχνών
καί τόν Άθανάσιο Άργυρό. Μιά
εντελώς πρόσφατη έργασία τού —
γραμμένη γαλλικά— πού δίοει ά-
φορμή σέ τούτες τίς γραιμμ,ές, άνα-
φέρε-ται σέ άλλη περιοχή: Βιογρα-
φεΐ δύο Βέλγους άκαδημαϊκούς, μέ
τούς όποίονς σιινεργάσθηκε, δυό
θερμ,ούς φιλέλληνες, τύν Άρμάν-
δο Ντιελάτ καί τύν Φερδινάνδο Ντέ
Βάλε. Ό κ. θεοδωρίδης σποΰδα-
σε στύ Βέλγιο καί ετσι ό λόγος τού
'έχει άρμ,οδιάτητα καί πει,θώ. Έξ
άλλου, θεωρεϊ σοκπά, ώς στσιχειώ-
δες χρέος μας, νά θυμ,όμασΐε τούς
πραγματικούς Εύρωπαίους φίλους
μας».
Άνάλογες είναι καί οί κρι/ιικές
άλλων προσο>πικοτήτϋ)ν τβΰ πνεύμα
τος γιά τόν κ. θεοδωρίδη. 'Τπήρ-
ξε έπίσης συνεργάτης τοΰ αειμνή¬
στου άκαδημαϊκοΰ Στρατή Μυρι-
6ήλη στήν τΚαλλιτεχνική Έλλά¬
δα». "Ε~ει καί όλόκληρη σειρά ερ-
γα, πού θά τυπώση σύντομα.
Έκτός δμίος άπό τά πνενματικά
τού προσόντα, δ κ. Τρ. Θεοδωρί¬
δης είναι ενας άκούραστος δημι-
ουργικύς κοινίονικός παράγο>ν. Πρω
τοστααιεϊ στήν ιδρύση πατριωτικών
σωματείων, αρίστης έ6νικοκοιν<ονι- ι<ής δράσεώς, δττθυ άνοηττύσσ^ι ί- ξαιρετικήν δραστηριότητα. Είναι ά- νεγλ'ωρισμένη ή δράση τού, οπιος ε- γραψε τόσο ώραία στόν «Ελληνι¬ κόν Βορρά» Θεσσαλονίκης, στίς 23.9.1967 ό ποιητής καί κριτικύς κ. Νίκος Στρατάκης, γιά τήν ι'Ε θνική "Ενο)ση Βορειον Έλλήνων» (Ήπειρωτών, Θρακών, Μακεδό ,^ν)... Όλοι τοϋτοΐ ο ύΒάμι*· τες των Βορειοελλαδιτών, ήσαν έ'- ,τοιμθι καί ώΡΐμθ^ κα! ΕΜιτνοο'< νά γί ινουν οί ττρώτθι μθστες στήν άνοτβίω |ϊΐ( μισς ττλατειάς Ιδέαϊ, 3ταν μιά ό ξιέπαινη πρΐϋτοδουλία παραμέρισε τό παραπέτοισμα τής ωραίας Πύ- λης. Καί ή πρωτοδουλία αύτη άνή- κει στόν άκούραστο Τριαντάφυλλο Θεοδωρίδη. Βορείθελλαιδίτης καί ό Θεοδωρίδης καί έμφορούμενος άπό τα Ιδία Ιδανικά καί άνησυχίες, ε¬ χει άφιερώσει δλη την δραστηριό- τητά του καί δ,τι τό καλλιεργημέ- νο πνεΰμα τού ύπαγορεύει, στήν ε- ρευνα, στήν μελέτη καί τήν προδο λή γιά κάθε τι πού συνδέεται είτε ίστορι-κά, είτε έθνολογικά, είτε 6ιο- λογικά καί έν γένει υπό τήν πάσαν εννοια μέ τόν βόρειο Έλλαδικό χώ ρο καί κόσμο». Ό κ. Τρ. θεοδωρίδης άπό πολ- λά χρόνια φροντίζει γιά τήν καλύ- τιερη προδολή των πνενιματικών καί καλλιτεχνικον αξιών τής Μακεδο- νίας. Σχετικώς, ό πρώην ΰπουρ- γός κ. Παν. Γυιόκας τοΰ γράφει σ' ενα γράμμα τού δτι «διά μόνης τής δραστηριότηιός τού άνεκινήθη- σαν τα λΐιμνάζοντα ΰ&ατα τής πνευ- ματικής Μακεδονίας». "Οσο καί άν φαίνεται ίσίος, ΰπερβολική ή φρά- σις αυτή, περιέχει, έν τούτοις, με- ιγάλη οοσΐ) αληθείας. Ό κ. Τριαντάφϊλλος Θεοδιορί- δης ετυχε πολλών τιμητικων διακρί σεων γιά τήν τόσον έξαιρετική καί κοινωνική τού δράση. Μιά άλλη τ»- μηιτική οιάκριση είναι ή άπόφαση τοΰ κοινοτικοΰ συμβουλίοτ» Νέας Ζί χνης — Σερρών, νά ονομασθή μία όδύς τής κωμοπόλε<ος «Όδός Τρι- ανταφύλλου Θεοΰωρίοη», περί τής οποίας έ'γραψε ή παροΰσα εφημερί¬ δα. Ό κ. Θεοδωρίδης δμως, τόν Α Στήν δμορφη ττόλΐι τής Ανατολικήν Τού συνεργάτου μας Δ. Κουτσογιαννοπούλου Σάν τραγουδκΐτής τής τρανής άμορφιάς σου, ώ! Δράμα άσε με μέ τίς φχοχές χορδές τής λύρας μου τόν ΰμνο σου νά ψάλω!! Σύ εΐσαι πού δάσταξες τόν Σταυρό τοΰ μαρτυρίου σου τρείς φορές! κι' εΐδες τόν Κροΰμο νά μαστιιγώνη άλύπηηα τό ματ<ομένο πρόσωπό σου! Κι' εί&ες τό αίμα νά 6άφη τούς ΰ δράμους σου, κ.ι' εί&ες τά παι&ά σου νά σφάζωνται! Πόσες φορές δέν ίκλαψες;!.. Πόλη λεβέντρα! Σέ θνμάμαι καί δάκουα άπ' τά μάτια μου οπάζουν! θυμάμαι τα τρεχούμενα νΐρά σου, πέρα κεί στιά Πλατάνια τά τρανά, λές καΐ άπειρα δράζουν άστέρτα! πού στό άνιτίκρυσιμα τοΰ "Ηλίου, Πώς θέλω ν' άρθώ σιμά σου! Κουρασμένσς δουλευτής έγώ, νά πίνω νερό άπ' τά γοργοτρεχούμε- να νερά των πηγών σοι! Σέ θυμάμαι! θνμάμαι τούς κα- λούς κι' εύγενικούς άνθρώπους σου. θυμάμαι τίς όλονύχτιες χαρές τής Νειότης! Σέ θνμάμαι, γιατί έσύ εΐσαι ή πρώτη πόλη πού μ' άνοι- ξες τόν νοΰ, καί μπό^εσα νά δου- όλοκάθαρα τόν Πόντο, την πατρίδα μου, μαζεύοντας τά τρα- γούδια τού καί τούς χορούς τον! Πόσα χρόνια τώρα πέρασαν άπό τό τε!.. Σύ μοϋδοκτες τίς χαρές τής ζω ής, τήν όμορφιά καί τήν άλκη!.. Σάν άνθροΜΐος κ' έγώ, πόσες φο¬ ρές δέν εκαμα σφάλματα στό 'ιερό σου χώμα!.. Μά καί πόσες φορές δέν ύψώθηκα γιγάντια σαίς 6ουνο κορφές τής δμορφης φαντασίας μου! Κι' άπύ κεϊ πάνω αρπαίξα στά χέρια μου τύ ονειρο καί τ' ώκα μα πράξη!! "Ιδρυσα τύ 'Ω&είον Δράμας! 1926. Και θεμιελίωσα μιά χαρωιδία τοΰ Γυμνασίου σου, 1930, πού τέ- τοια χορωδία δέν είχε νά επιδείξη τύν καιρό έκείνο ή πρωτεΰουσα Ά θήνα!! Καί ξεκινώντας άπ' την πα- νεμορφάδα σου, Ιταεχα όλοϋθε, ά- κούραστα στά Ποντιακά χω<Ηα, στό κρΰο τοΰ χεΐιμώνα καί στή ζέ- στη τοΰ καλοκαιριοϋ, μαζεύοντιας τραγούδια καί χορό. ΙΙόσο θ' άθελα νά βρίσκαλμαι. οί μά σου! Καί νά μείνω κοντά αον γιά πάντα, ναί, γιά πάντα... Καΐ ν,ΐϊ δς Ιρθη κάποιος δαοκάρης, ό κωπηλάτης τής Άχερουσίας γιά νά μέ οδηγήση στήν άντίπερα δχθη τής λιίμνης!.. Καί τότες άς ε"οθη. "Ας ερθη! Νόνμαι κάντα σου γιά πάντα ώ! Δ,ράμα! Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜβΥΜΗΘΑ ΕΥΧΑΝΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΜΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΘΑΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΑΙΔΩΝ 40ύν Μόλις μαθεύτηκε ό θάνατος τοΰ Δήμητράκη, δλη ή γειτονιά 6ούη- ξε καί σηκώθηκε στό πόδι. "Ολοι τρέχανε στό σπίτι τοΰ Δημήτρη — θεός σχωρέστον— νά πληροφορη- θοΰν αν πραγματικά πέθανε, γιατί δέν τό χώραγε ό νοΰς τους, πώς αύτός ό άντρακλας, αύτό τό θηρα'ο, μποροΰσε νά πεθάνη! Κόσίμος κοί κοσμάκης μαζεύτηκί ϊξθ) άπό τό σπίτι τοΰ μακαρίτη. "Οταν έφθασε ή ώρα τής κηοείας, οί γειτονικές ένορίες στείλανε άπ' ενα παπά γ<ά νά τόν τ«μήσουνε, γιατί, κάποτε, ό μακαρίτης εκαν«ε στίς έκκλ.ησίες τοΐ'ς κανδκλανά- Καί πρώτα - πρώτα ξεπρόβαλαν οί παπάδες μέ τούς ψαλτάδες. Κα- τόπι ξεμπούκαρε ή κάσσα τοΰ μα¬ καρίτη, βαρεία κι' άσήκωτη! Οί πε θαμενατξή&ες άγκομαχοΰσαν καί I- δρώνανε, δσο κι' αν εΐχε: έ'ξω ενα μέτρο χιόνι! Άκολ.ουθοϋσαν οί στε νοι σνγγενεϊς καί άλλ.οι γνίικΐτοί καί φίλοι. Οί άδερφάδες τοΰ νεκροΰ έμειναν στό σπίτι καθώς καί οί άλ- λες σνγγένισσες, γιατί δπ<ος ξεύ- ρετε, τήν έποχή έκείνη δέν ήτανε συνήθεια οί γυναΐκες νά παρακο- λουθοΰνε τήν κηδεία. Τήν ώρα ο- μως πού βγάλανε τό νεκρό εξ«ο άπ' τό σπίτι, ξεχύθηκαν δλες στά πα- ράθυρα καί μέ σπαραχτικά ξεφοινη τά καί άναμαλλιασμένες, άρχισαν τά μοιρολόγια, έγκοκιιάζοντας τά προτερήματα τοΰ μακαρίτη. Πρώ- τες οί άδερφάδες τού ξεσήκωσαν τό σπί.τι μέ θρήνους καί μέ όδυρ» μούς, πού σπάραζε ή καρδιά σου νά τίς άκοΰς. Ξεχύθηκαν άναμαλ¬ λιασμένες καί δώστου μέ τίς σπα- τά χέρια τους μέ δύναμι πάνο) στούς παμπάλαιονς καπλαμά&ες, πού μέ τώ πρώτο χτύπημα ξεκολλάγανε σάν τραπουλόχαρτα. Μόλις οί άλ- λες παραστεκάμενες γειτόνισοιες τίς τράβαγαν μέσα, αύτές ξείρεύ- γανε καί σάν τρελλές ξαναχυνόν- τανε στά παράθυρα, ξερριζώνον- τας τοΰφες τά μαλλιά τους, γιά νά δείξουνε τόν πόνο τους!... "Ομως τά μοιρολόγια, τά ξεψωνητά, οί θρήνοι καί όδυρμοί ξαναφούντωσαν στό διαπασίΰν, δταν μετά την νε- κρώσιμη άκολουθία, ξαναπεράσανε τόν νεκρό μπροστά άπ' τό σπίτι τού γιά τό τελευταϊο τρισάγιο. Αί, τότες δα ήτανε πού χάλασε ό κό- σμος. —Άααααάχ, &χ, άχ Δήμητράκη μας, χρυσέ μας άβελφέ. Πώς μάς τώκαμες αύτύ τό μΐγάλο κακό!'.. Ποΰ μάς άφησε παντέρημες καί ό- λομόναχες; ξεφώνιξαν ϊξω άπ' τά παράθυρα, κι' όλοένα χτυπούσανε πιό δυνατά τούς σαρακοφαγωμέ- νους καπλαμάδες. (Συνεχίξεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) Μέ αύτά τά λόγια, έμπλουτισμέ- να μέ διαφόρων εΐδών ρητορικά σχήματα καί συναρπαστικές είκό- νες, άποχαιρέτησε τήν Νέα Ρωμη καί τούς κατοίκους της ό σεμνάς Γρηγόριος. Έκιείνο τό οποίον είχε ίΐληγώσει βαθειά τήν καρδιά τού, δέν ήταν ή παραμέρισί τού άπό τόν άρχιεπισκοπικό θρόνο άλ.λ' ή άγνω μοσύνη τήν όποιαν εδειξαν οί πε- ρισσότε.ροι άπό τούς έπισκόπους. "Ο λοι τους γνώριξαν πολύ καλά δτι, άπό την πρώτη ήμέρα τής άφίξ,ε- ώς τού στήν Κωνσταντινούπολι, εί¬ χεν άφιερώσει δλη τήν δύναμι τοΰ λάμπρου πνεύματος τού γιά τήν εί- ρήνευσι τής Έκκλησίας. Στό μι- κρύ έκκλησάκι τής Άγίας Ανάστα οίας είχεν έκφωνήσει εΐκοσι δύο έμπνευβμένους λόγους, μέ τοΰς ό- ποίους κατώρθοκ»ε νά έμφυσήση στίς ψυχές τών άκ,ροατών τού τήν άληθινή πίστι καί την ανώτερη πνε·ματικότητα. Καί τύ σπου>δαιότε
ρο, ήξευρε νά μΐταφράξη σέ εμ-
πρακτο προσιοπικό τού βίωμα τήν
ΰπέροχη διδασναλία τον. Στά δυό
χρόνια πού εμεινε έκεί, ζοΰσε όπως
λέγει ό ϊδιος, «διον αβκευον, εΰτε-
λή τράπεζαν μικράν τών πτηνών
άποδεομένην». Δέν τοΰ άρεσαν οί
τιμές »«ί τά άξιώματα, πολύ δέ πε
ρισσότερον δέν ήταν διατίθειμένος
νά αποκτήση αύτά μέ συμβιβαομούς
όποΐο διακρίνει ή σεμνότης καί ή
μετριοφροσύνη, άντι.κρούει την άπό
φαση αυτή καί παρακαλεϊ, όπως ή
όοός αυτή όνομασιθή μετά τόν θά-
,νατό τού, λέγων δ*1 τού άρκίΐ ή
τ*ιμηττική αύτη άπόφαιση τοΰ κοινο-
τικοΰ συμβουλιον.
Τό 1958 ό κ. ΘεοδωρίΛης παρα-
σημοφορήθηκε άπό τόν βασιλέα τοΰ
Βελγίου Μπωντουέν μέ τό παράση-
μο τοΰ «Ίππότου τοΰ Τάγματος Λε
οπόλδου
II»
γιά τιήν πολκετή συμ-
βολή τού στήν καλύτερη σύσφιγξη
των πνενιματικών, οίκονομικών καί
φιλικών δεσμων μεταξύ τής Ελλά¬
δος καί τοΰ Βελγίου. Είναι σήμε-
ρα ό έορτάξων τήν πνει»ματιική 40
ετηρίοα τού άντιπρΟΒδρος τής έν
Αθήναις «Ενώσεως Διπλωματοΰ-
χων Πανεπιστημίου καί Άνωτάηον
Σχολών τοΰ Βΐλγίου».
Ευχομαι όλοι|ιύχ(ος στόν κ. Τριαν
τάφυλλο θεοδιορίδη νά συνεχίση
μέχρι τά έκατό τού χρόνια τήν πν«υ
ματική καί κοινο)νική τού δράση,
γιά νά μείνη τό ονομά τού άξέχα-
στο στήν άνθρωπότητα, γ«ατί άν-
θρωποι σάν κι' αυτόν μένουν πάν-
τοτε ζωντανοί.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
καί παραχο)ρήσιεις. Σ πάντα έρχό-
ταν σ' έπαφή μέ έπισημότητιες καί
ξοΰσε άπλοϊκά, άποτραΰηγμένος
στό ταπεινό δωμάτιό τού. Μέ αύτά
τά προσόντα κατώρθωσε νά κατευ-
νάση τά έξημμένα πνεύματα τών
Άρειανών καί τών άλλων σκμμά-
χων των καί νά οδηγήση σέ άσφα-
λή λιμένα τό ίερό σικάφος τής Όρ-
θοδοξίας, πού λίγο ελειψε νά κα-
ταποντισθή στύ πέλα^/ος τών αίρέ-
σεοον.
"Ολα ομως αύτά δέν ήσαν άρκε-
τά ή μάλλον ΰποδαύλιζαν τά πρόσω
πικά πάιθη τών έγωκεντρικών έπι-
σκόπων, οί όποίοι δέν δίστασαν νά
τοΰ προσφέρουν σάν άντάλίλαγμα,
τύ πικρό ποτήρι τής άχαριστίας.
"Ηπιε τό περιεχόμενό τού μέ Σω-
κρατική άταραξία, χωρίς νά δυσα-
ννισχετήιση γιά τήν άνάρμοστη αυ¬
τή συμπερκρορά τών συνάδελφον
τού.
ΙΩΑΝ. ΛΟΤΚΙΔΗ Σ
(Συνεχίξεται)
ΕΞΑΓΟΓΑΙ
ΤΗΣ «ΦΙΛΙΠΣ>
"Ηρχισεν ήφόρτωσις Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ
λαμπτήρων παραγωγής τών έλλη-
νικών έργοστασίωΛ' τής «Φίλιπς>
μέ προορισμόν τήν "Ολλανδίαν. Ώς
ανεκοινώθη, συντόμως θά ακολου¬
θήση ή έξαγωγή τηλεπικοινωντα-
κοΰ ΰλικοΰ τού ϋψους 700.000 δολ-
λαρίων. Τέλος, συντόμως ή έται>-
ρεία θά έγκαινιάση νέαν παραγω-
γικήν μονάδα είς Καλλιθέαν.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χβιρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθηναι
τηλ. 684.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπττ)
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος είς Ιργει οδ«κ«ι(ας
ζητεΐτειι δι' έργ«α(«ιν είς έπ««χτβιν
Τηλ. «24-882 — «81-668
ΜΤΘΗΜΑΤΙΚΟΣ απολυόμβ'νος,
έκ των τάξεων το6 ϊτρατοΰ Τ^ν
36.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίβι-
ωτικόν ή βΐς Φροντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλέφ. 779.188 &ο« 10—
12 π.μ. καί 9—9 μ.μ.
ΕΗιΈΙΤΑΙ ·αρμακοποιΔς πρό»
•οζ 5ι' ε-ικΕρββεττάτην ·α«>
ΐμαχευτΐΜΓτν εΊργαοΙαν αίς εί
παρχ'αν- ΠΛοροφορτβι «1ς τα
μας.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝ.ΣΝΘΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
κητικής έξηγήσεως. Ό Μέγα
Άλέξανδρος διελάσας την κεν
τρικήν Έλλάδα μέχρι τού Ί-
σθμοΰ τής Κορίνθου, τό 333 π.
Χ., συνεκάλεσεν έκεΐ τ6 Συνέ¬
δριον τής κατά των Περσών
Πανελληνίου Συμμαχίας, την
οποίαν είχεν Ιδρύσει προηγου¬
μένως ό πατήρ μου βασιλεύς
Φίλιτπτος. ΚαΙ ένώ πρώτοι έ¬
σπευσαν είς Κόρινθον οί Μι-
κρασιάται "Ελληνες άντιπρό-
σωποι των Ίωνικών, ΑΙολικών
καΐ Δωρικών όμοσπονδιών καΐ
εδήλωσαν πηγαίαν συμμετο¬
χήν είς την Πανελλήνιον εκ¬
στρατείαν κατά τοΰ κοινσϋ έ-
χθροθ, των Περσών, οί Άθη-
ναϊοι εφάνησαν κατ' αρχάς δι
στατικοί. Ήριμώτερον δμως
σκεφθέντες καΐ παρορμηθέν-
τες άπό τάς βεβαιώσεις τοθ
Ξενοφώντος περΐ τοΰ Πέρσου
βασιλέως «ώς βασιλέως αρτο-
κόπους μέν καί όψοποιοΰς καί
οίνοχόους καί θυριυροΰς παμ-
πληθεϊς εχει, άνδρας δέ οί μά
χοιντ' άν "Ελλησι πάνυ ζητοΰν
ού δύνασθαι Ιδεΐν», συμμετέ-
σχον είς τό Συνέδριον τής Κο¬
ρίνθου καί είς την Πανελλή¬
νιον εκστρατείαν κατά των
Περσών. Μόνον οί Λακεδαιμό-
νιοι ηρνήθησαν νά συμμετά-
σχουν τοΰ Συνεδρίου τής Παν
ελληνίου Συμμαχίας, παρα-
σπονδήσαντες ένόχως. Διότι
ώς μόνην δικαιολογίαν τής άρ
νήσεως καΐ τής αποχής των
προέβαλον «μή είναι σφίσι πά-
τριον άκολουθεΐν άλλοις, άλλ'
αύτοΰς άλλων έξηγεΐσθαι» κα
τα τόν Άριανόν (Κεφ. Αό πα-
ράγραφος 2).
Άλλ' ή περιφανής νίκη των
ηνωμένον Έλλήνων είς τόν
Γρανικόν, χρήζει καί Ιδιαιτέ¬
ρας έξάρσεως, πρώτον, διότι
ό περσικός στρατός ήρίθμει
τριπλασίας δυνάμεις, έξ ών
20 περίπου χιλιάδες ήσαν "Ελ
ληνες μισθοφόροι, στρατολογη
θέντες βιαίως υπό των σατρα-
πών τής Ίωνίας καί τής Λυ-
δίας καί υπό άλλων εύπατρι-
δών Περσών, έκ των οποίων
πολλά καί πλούσια λάφυρα έ-
πέσπασαν οί ηνωμένοι "Ελλη¬
νες. Δεύτερον, διότι οί άραι-
ώσαντες κατά χιλιάδας την
κυρίως 'Ρλλάδα πάσης μορφώ
σεως "Ελληνες, έπύκνωσαν
πλουσίως τόν πληθυσμόν τής
Μικρασιατικής Χερσονήσ ο υ,
καλλιεργήσαντες συστηματι-
κώτερον καί την γλώσσαν τής
Άνατολής. Καί, τρίτον, διότι
ό Μέγας Άλέξανδρος έκτός
τής ένισχύσεως των ήδη ύτιαρ
χουσών πόλεων έφυτευσεν είς
έπίκαιρα σημεΐα νέας ελληνι¬
κάς πόλεις, καταλύσας την ό-
λιγαρχίαν καί έγκαταστήσας
πανταχοΰ την δημοκρατίαν, κί
νητρον πνευματικής άναπτύξε
ως καί οΐκονομικής προόδου
τοΰ πληθυσμοΰ. "Εντέυθεν καί
ή στενωτέρα έπαφή καί έπικοι
νωνία τοΰ έγχωρίου στοιχείου
μετά τοΰ "Ελληνισμόν καί ή
βαθμιαία διαμόρφωσις τοΰ νέ
ου πολιτισμόν των Έλληνιστι-
κών χρόνων, τοΰ όποίου συνέ¬
χειαν άπετέλεσεν ό Ρωμαίκός
καί βραδύτερον ό Έλληνοχρι
στιανικός τοΰ Βυζαντίου.
«Έκ των ανωτέρω έξάγεται
τό κατωτέρω λογικόν συμπέ-
ρασμα. Ή φυλετική καί γλωσ-
σική ένότης των Μικρασιατών
άνέδειξε την Μικρασιατικήν
Χερσόνησον εύρεΐαν λεωφόρον
δια τής οποίας ό Μέγας Άλέ¬
ξανδρος κατώρθωσε νά είσδύ
ση είς τα βάθη τής μεγάλης
Άσίας καί νά καταλύση τό
κράτος των Περσών βασιλέ¬
ων, αδιάλλακτων καί έφιαλτι-
κών εχθρόν των Έλλήνων τής
Μικρασίας καί τής κυρίως Έλ
λάδος. Διότι ή Μεσόγειος δέν
ήτο πλέον ό χρυσορρόας παχ-
τωλός τοΰ περσικοΰ θησαυρο-
φυλακείου, τό οποίον συνετή¬
ρει καί εύχερώς άνενέωνε τόν
Ισχυρόν στόλον καί τόν πολυ¬
άριθμον στρατόν των Περσών
βασιλέων.
«Τόν Σαγγάριον, διότι κα-
ταρδεύει άφθόνως τάς έκτετα
μενας πεδιάδος τής Χερσονή¬
σου μου καί αύξάνει περισσώς
την γεωργικήν καί κτηνοτρο-
φικήν παραγωγικότητά μου.
Άλλά καί διότι αύτός διαιωνί
ζει συγχρόνως τάς θλιβεράς
πολεμικάς άναμνήσεις των
Πανελλήνων, έφ' δσον άφθο¬
νον στρατιωτικόν αΐμα έλληνι
κόν £6αψε ζωηρώς τό θολερά
ρεΐθρα τού κατά τό άτυχές έ
τος 1922». Αποτελεί, δμως καί
αίώνιον παράδειγμα διά τόν
φρονιματισμόν των Έλλήνων
Χριστιανών τής Ελλάδος,
πρροθέτει καί ό άρθρογράφος.
Ίωακείμ Γ. Μαλαθοΰρας
Είς τό προηγούμενον άρ¬
θρον (άριθμός φύλλοιο 2023)
πρέπει νά γίνουν αί εξής ττροσ
θήκαι:
Α' στήλη. Άλλ' ένώ πρό
τής Λατινοκρατίας προσθέσα-
τε, άλλοι άπέδιδον είς τόν Πά
τριάρχην Κωνσταντινουπόλε¬
ως τόν τίτλον ΟΙκουμενικός,
άπό τής Λατινοκρατίας καί...
Δ' στήλη, τελευταία παρά-
γραφος, κατέλυσεν εγκαίρως
την Λατινοκρατίαν, προσθέσα-
τε έν τη Ανατολή καί έματαΐ-
ωσε μελλοντικάς...
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
ο; καΐ δττον ή βλάστηση εΤνσ(_ ξ^ρ^
ικαΐ Ισχνή «αι τό νεΡο πττανΐο.
Προχωρούσαν ύπο,μθνητικά «α! ήσυ
ΐχα, άλ»νά στήιν καρδ'ά τους εΐχαν σ|
,γουρα μιά βΕσψη Εντονη καί δλόθ'-'
,μη έξ αΐτίας τής άνιι—«μονΐτσίας *ι*
ρών σκιρτηιμάτων αύτ°ύ τοθ γιίκα
,ποϋ 6ν καϊ θεν εΤχε γβννηθη, £·σ*(
(το άκιτιιναβολούσε «^' δλας γΐ' αύ-
/Γοϋς μέ μυστηριώδη σηιμαχπίσ. |ϊ.α!
,μόνο πού σ<οεφτόνταΐν ή Μητίρα — ιΠαρΘένα ϊνοΐωθε μ'ά αύχμηρή ςύφΡ' &νΐακοττεμ£νη μ£ ,μιά θ°λή τρ·. , Γιατί θυμόταν ττώς εΤχε συλ ούτον τόν Υι,ό. ΕΤχε λίγο καί ρί> άρραδωνιοΕθΐμένη μ| τόν Ιωσήφ,
,δταν μιά ιμέρσ γυρίζθντα", άττο **
(Γτητνή μέ τή στάμνα στόν ώΡο σμ»όν
τηκτε ίναν ν£ο, ·πού τόν £λεναν Γα
,δριήλ (πού σημαίνει «Όνοαα γ«0
Ι»εοΰ»).
-Καί ΑκεΤνος τής φκ· «ΧοΑρί >ι
κόρη,, ό Κφ«>ς είναι ικχζί
"Η κοπΐλίτσα ταχασε, κοκκά
,λωσε άσάλϊυτη μέ τή στάμνα νά
,ΧΟ!μπτ| σταν μεγάλο ττρωίνό ήο <β( ,ό Γαβριήλ -προσέθεσε «Μή φοβάσα'. ,Μέ τή χ<5ρ,, τ<>} 0εοϋ Θά συλλάβης
ίνα γΐό: «Νά τών όιομασης Ίησοΰ»
Ή ικοΤτοητληξΓ) καϊ 6 φόβθς τ,-)»;
(νΛΐτίλας 6φτασσ)ν σέ δψκττο σ «.Τ«.
,Τό αΐφνίβΐο αΤθ6η·μο: τοΰ „& ίΤνοΐ τ(,
ιάντ«ε!ίιμΐΕΐνΐο ενός ύΐτερτάτου κσι ιιυ-
ιστΐ)ριώ8ους σχίβίου την 6(0— ν»
ρκιρτά. «τΚαΐ ιτώς ΐητορεϊ νά γίνη αθ
,το» εΤττε «όφοΰ δέν ιττνγαίν ι μί αν
|δρα;» Καί ό Γαβριήλ άττάντη~: «Τό
Άγιο θά σ£ ώττ«σκίφ(}ι'ι"
ή δύναμη τοθ Ύψίιο-»ου θά ^*
Καί &ΓΓομοΒ<ιρύνβηκϊ. "Οταν ή Μαρία ξαΛνχττή,ρε τό δρο τό οΐτίτι τΐ{ς( ή τρ£μο·-,λ,>
,της ίκαΜε το νερό νά χύνεισι Απδ
,τή,ιι. στάμνα στό ττρόσωηό ς καί
ιή ικθττβλίτισα ίμο^σζε κλαμένη. ΡΤχΐ
,άρρα6ωνια*ττή τ5ν Ιωσήφ έ την ρη
(Τή ττρ<>ι·τΓ09εσηΐ δτι 6<£ΐνθς θά σΕ6ι: ,τον€ τή,ν Παρθενίνα τ,νς. |<α1 ύ ' κ ,σήφ ε!χ€ δεχθή τ6ν 6ρο. "Ετσι ή Μί ,ρία κοττάφερε νά φύγ>1 άττό τό
,τν γονιών της - καί τ6τβ 6ττ£Λ »γϊ
,τώρα βιάζοντβν νά ιταντρέψουκ τίς
ι»όρες. Σιαε^τόταν λοΐττόν τ'^Ρο: ή Μα
ι?ία ιτώς ό Ιωσήφ, ιτθΰ εΐχε ΤηρΓθε,
ν έρωτ^κή τους σνμφωνία- θά 6«χ-
,ταν τώοα την ό:>«ϊγγελίαν αυτής ι·,",;
,γεννήσεως. Τόν ήξερε γΐά &νθρωπι'
ιϊύθύ καί γΐά φύλακσ ιτεριιταθή (ηι,
,Άγά~Γ)ς τού, τόσο ττίρΐσσότίρο μά
Τοτ, ττού αύτα ή δ'ική τού Άγάκη
ΟΙ 6ύο τοβξιδ,ώτες ττερνοϋσαν τώ
,ρα μέσα άπό την Σαμάρεια. Αι/τός
,6 τόττος, δλλοτι; τόσο άγα—ι'ός
,οτοϋς Ποίΐέρες τού "Ισμαήλ εΤχε τ6οα
,γίνει έΛΐαιίτηιμο: αμαρτωλόν «αί
ιρέμττελων. Σαμαρείτης σήμαΐνε άκθ-
,λαστος, Εμϋτορος καί άδέσρευτος ά-
,ττέικΐντι στί>ν νόμο τοΰ ©£οΟ. Ήτ'ά
·χ> ά<τ6ς άττό τούϊ όνΐϋληΐΓτους κο,ί , ,ποθ συνδύαζαν εόσέβεια καί άνθρι; "Ετα^ &ν Ενας οπτ' αύτοθς «ά ΐΓεριιΐΐαιχτΐκά 6λίιτθν"τας χά ζατ/άρι, Ρνας |3ά τοο ττρ6θΊ(ιε.ρε νερό καί , Μί αύτές τίς σκέψε'ς οί δύο νίοι ρυνέχ^ζαν τό δρόμθ το»ς, ττερΐσσότερο τ&ν τκχραττραεΊ τόσο ιπ*ρΐσ<»ότί,ρο ττλούσιο /,έ τόν δρίσκίι αίΐόν τόν "<Α ιτήφ πού δαδίζει τώρα; πάνω στό, κλ ί«οτράχαλο δρόμο. Είναι Ρκτς Γήί - ■ηάντα ·Όυ ή^αν - καί 1<"ή,ν καΡδιά τού εΤχε τόση (των σττανΐων καί ιτθ·λ: τριών μηνων άπό της εκδόσεως των πρός
βράβευσιν. ΈπιφυΧάσσετσι ωσαύτως ή "Οργάνωσις νά βοο-·
ρεύσΓ) καί τυχόν μή εΐδικώς ύποβληΘηοΓμένην είς ταύτην.
άλλά κυκλσφοροθσαν σ>'γγραφήν κατά τόν ρηθέ/τα χρόνον.
εάν κρίνη οϊκοθεν 6τι αυτή σχετίζεται πρόςί τα ανωτέρω θε
ματα υφ' οιανδήποτε μορφήν, Ιστορικήν ή1 λογοτεχνικήν ί) πε·
ριγραφικήν κ,λ,π.
Γά βραβεϊο όρίζοντσι ώς έί,ής :
Α .) Διά την καλλιτέραν γενικοΰ ένδιαφέροντος συσΐη
ματικήν συγγραφήν δρχ. 25.000.
Β' ) Διά την καλλιτέραν επί μεμονωμένου Θέματος συγ¬
γραφήν δρχ. 15.000.
Γ'.) Διά την οϊκοθεν κρινουένην ώς καλλιτέραν κυκλο-
φοροΰοαν συγγρσφην δρχ. 10.000.
Έν "Αθήναις τ0 10 Δεκεμβριού 1969
Έκ τοθ Γραφείου της "Οργανώσεως
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
γονη τής γνιίκτης καί τής άγνοκις
ποοθδοκώντας την άλήθηα, πού μό
νο ή πίστη μπορεϊ νά δώση.
Κι' άγιυνιάμε, τρέχοντας την τα
χύτητα τοΰ φωτός, γιά νά 6ροΰμε
τό φως, πού ξεπεράσαμε, αλλά δέν
τό φθάσαμε άκόμα.
• Καί κάθε χρόνο, την Νΰχτα την
Χριστουγενναάτικη, θαΰμα θαυμά-
τιον γεννιέται ή μικρή σπίθα τής
ελπίδας στόν ήχο τής καμπάνας.
Ήχοΰν τα καμπαναριά, κ«ί στίς
στάνες βελάζουν τα πρόβατα καί
στίς πόλεις ξυπνάμε οί αν6ρο>ποι
άπ' τόν λήθαργο τού τίΛοτα σέ μ.ιά
προσει»χή κι' ε'να χάδι κάποιο παι-
δικό κεφάλι.
Γιατΐ ή νΰχτα των Χρκτιονγέν-
νων είναι νύχτα των παιδιών, ίίπ(ος
ήταν ή δική Τού νΰχτα.
Κι' είναι τόση ή όμαίΧΓΐά τους,
σάν άπλώνοτιν τα χέρια στό νέο Θε
ό, ποΰ γεννιέται γι' αύτοι κά6ε χρό¬
νο, πού άστράφτει ή νΰχτα δπ<ος αο"τραψε τότε. Ναί' Είναι άλήθειη, πώς κάθε Χριστούγεννα δλοι μας νιώθονμε εντονα την άνάγκη ν' άγαπήσο·ιιμε κ«ί ν' άγαπηθοΰμε. Θέλον,με· τότε, την υστατη ιττιγμή νά σι»μφ'λΐί'>6οΰ
με μέ τόν έαντό μας καί τόν κόσμο
μας γιά νά μπορέσουμε νά νιώσου-
ιαε τή γλυκειά άγάπη Έκείνοΐ', πού
ά"ναλώθη.κε γιά νά μάς τή γνιορίοη.
Κι' ολοι στρεφόμοιστε στά παι¬
δία, στήν άγνότητα τής άγαπης
τους γιά νά 6ραΰμε τή δροσιά καί
την ενταση τής άνθρώπιν·ης οί>σίας
μας.
Κι' αύτά γενναιό&ωρα μάς άγκα
λιάζουν καί κλείνοντας σφιχτά τα
χέρια προσιΛαθοΰν νά μάς κρατή-
σουν στή ζωή. Άλλά ποία ξιοή; Αϋ
τή ποΰ ζοϋμε ή αυτή παν θέλουνε
νά τούς χτίισον«με; "Η μήπο>ς τή
ζωή, πού 'ΕκεΙνος 8δο«τε;
"Ας προβληματιβθοΰμε !
Τι κάνουμε γιά νά δικαιάχκηιμε
την υπ,αρξή μας; Σέ τί χρησιμεΰει
αυτή ή ίδια ή υπάρξη;
Μήπως χτίζουμε μέ την προσπα¬
θεία μας τόν Πύργο τής Βα6έλ;
Γιατΐ τί άλλο άατό πύςγο Βα6έλ εί
ναι ή σύγχρονη κοινωνία μας;
Χρειάζεται λοιπόν νά γκρεμ^βτή
ό πυργος άπό Εκείνον; Δέν έφθα¬
σε ό τόσος πόνος πού κόστισε στήν
οίκον<μένη τό πρώτο γικρέμκΐμα; Κι' εμείς όλαι, άντί νά 6λέπου- με τό μάταιο τής προσπάθειας πα- θιαζόμαστε γιά νά μιά π«τρα άικόμα. Ανθρωπίνη Μοίρα! Γιατί ίίμιος; 'Τπάρχει κέρδος στό μίσος καί την έλληλε|όντο>ση τοΰ άνθροιπίνου
γένους;
Μήπιος στ' άλήθεια, θά γεννηθή
δ «νέος γενναϊος κόσμος» τού Χάξ
λευ, μέ τοΰς προγραμιματισμένους
άνθρώιπους τής 6ιομηχανιν.ής παρα
γωγής, πού θά' χούν άπό καταΰο-
λής φτιαχτη χιορίς έπιθνμίες καί
πάθη καί μέ προκαθωρκηιένη νόη-
ση, πού θά τούς κατατάσση σέ κατη
γορίες είδο>ν;
Μήπιος τελικά πισΐεύου,με, ολο*
εμείς οί τεχνοικρατικοί εγκέφαλον,
πώς Θά μπορέσουμε νά σδύσουμε.
τό φώς τής αληθείας, ποϋ ήναψε
μιά Χριστουγεννιάτικη νύχτα ό Τί¬
ος τοΰ άνθρωπον;
Δέν άναλογιξόμαστε Οτι ίσως δέν
σβυστεΐ τύ φώς —πού δέν θά σίίυ-
στή — ά/!λά τυφλοθοΰμε μόνοι μας
μπρός στό όραμα ενός κόσμου φρι
χτοΰ στήν ΰψη, πού ίίμιυς εμείς ά-
γοινιστήκαιμε νά χτίσουμε άπό αιμ-
μρτρη φιλοδοξία νά μιμηθοΰμε την
κτίση;
Άγονχοίμε ολοι. Άλλά καί φο-
βόμαστε νά άναταράξουμε χό τέλμα
τής ζο>ής μας.
Μόνο κάιθε Χριστούγεννα! Γίνε-
ται κάτι! Κάτι άλλθίώτι,κο, πού
μάς θυμίζει την προέλενσή ιμας
καί τό σκοπύ ποΰ έξνπηρετεί ή ΰ-
παρξή μίχς.
Κάθε χρόνο! Καί φέτος τό ί-
διο ! Νιώθουμε οπος πάντα τό άδειο
<τυναίοιθημα τής προομονής γι' αύ¬ τό πού θά σνμί>ή, αΰτό πού πάντα
σνμβαίνει.
Τή Χριστουγεννιάτιικη νύχτα Ανά
6ει καί γιά μάς τό φώς τής Βηθλε
έμ, θερμό, δλόλαμπρο, εύφραντικό.
Ξαναγινό,μασιε άθώοι, παιδία,
καϊ πασχίζουμε νά ξανουαάσοι με
τά νήματα, ποϋ μάς δένουν τόν έ¬
ναν μέ τόν άλλον κι' ίίλους μέ τήν
άρχή, μέ τό ά'ναρχο δν, μέ τόν ά-
τελεύτητο θεό.
Κι' είναι τόσο συγκινητική αυτή
μας ή προσπαθεία καί τόσο κοινή.
Τό βλέπαυμε στά ίίμοια 6λέματ«.,
στίς εύχές, πού ολοι δίνουμε άπ' τά
6άθη τής καρδίας καί δεχόικιστε
ξαλαφρωμένοι.
Δινάμαστε στό πανηγύρι ι ου φ<ο- τός σάν χρυσαλίδες πριοτάβγαλτες, κάθε φορά άπ' τό κουκούλ». τής ιμο νοτονίας. Στολιζάμαστε, στολίξουιμε δρό- μους, 6>ιτρίνες, σπίτια, πολιτείες κι
εξοχές. Τά φορτώνοι»με φώτα, μύ-
ρια πολύχρο>μα λαιμπιόνια, σάν έξο>
προ&ολική έμφάνιση τοΰ φωτός ποϋ
ποθοϋμε ν' άνάψη καί γιά μάς.
Χαράς εύαγγέλια! "Εγεννήθη ό
Χριστός!
Γεννηθήκαιμε κι' έιμε'ις, ξανά,
στή χαρούμενη διάθεβη τής πρωϊ¬
νής Χριστουγεννιάτικης Βόλ.τας,
στό μοσχομύρισμα τοΰ γιβρτιάτικου
τραπεξιοΰ, στήν άγάπη τής μήτε-
ρας, στό χάδι τοΰ παιδιοΰ.
Χαράς εύαγγελι'α! Εγεννήθη ό
Χριστός!
Γιά μενά, γιά σρνα ανθρί,ΜΓΡ,
πού προσμένεις την νύχτα τούτη
γιά νά δής τό φώς νά πλημμυοίζη
τό σύμπαν. Γιά νά νιώσης τό τρέ-
μουλο τής χαράς καί τή δυνατή
συγκινηθή τοϋ νά ΰπάρχης αύτούσι
ος, μοναδικός, συ,μπληρομένος.
Γιά νά α'ισθανθής λεύτερος άπ'
τά πάθη καί τίς άδυναμίες σου καί
νά διοθής στόν ϊλιγγο τής άγαπης
τοΰ άνθρώπου καί τοϋ θεοΰ.
Χαρδς εΰαγγελία ! Εγεννήθη ό
Χριστός!
ΝΙΚΗ ΜΑΚ— ΣΙΝ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τοθ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΓΙΑ ΑΓΙΑΙΜΑΤΑ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΑΝ ΓιΑ Η ΓΛΛΑΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ
219
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΑΑΑΤΟΥΣΑ
Μιά πού ήμιλήσΌιμε γ^ά τσί το^ις ινες μέ τό πλά'ί Μέ τΑ 'νσ χίοι»
«Καμάρες» τοΰ Προφήτ' - Ήλία, τα (ΐτόν, ήβαστοθσες τό κερί γιά νά
Απάνω στό Μέλη «ύδαταγωγά» αύτα ιγης, ένώ τ' άλλο ήΊτρεττΕ νά τ*
,γεφύρια τού αρχαίον «ύδραγωγ*ί°υ», ! ,απάς στό ντ<3υβάρΐ γιά νά βοηθιί' ,5έ θά τηρέπτϊ νά ξεχάσωμ€ καιΐ τσί ,υαι δσο θά ν' ήττροχωρούσες, ι&λ> Οπογιες «Στέριιίς» όρχαΐβ χ.'
ιαΰτά «Οδραγωγεϊα», τρο£ι ήδρισκού'ντο
στ,-
Απάνω - ,μαχοιλσ,
Ο·τ
,αψηιλά τού Πάγον, χωρία ή μιά 'πτΑν
όλλη. Κ' εΤχε ή κάθε μιά τ
ιΓουνέλι τση πού σε 'φερνε σ'
,φαρδκμά τού, όπόγιο κ>/ αύτό
,σπηγιά, δπου ή£ρισκθύ'ντα»ε ή
,να μέ νερό σά πηγάδι
Σ' αώτές τσΐ δυό σπηγΐές 'νς,
ΐσως, οί ττρώτοι Χρ»στιανοί τσή
,Σ'μύΡνης νά *ατεβοτίνανε νά
ΧΡί,στό,
πού τσοί
Ισως κι' οί κατοκι
*■:>! Σμιτρνιοί Ραγΐάδες, στά τηρώτΐτ.
ιχρόνια τσή σκλαβιάς, κΡυφά άιπ'ϋι
,αΐμοβόρο δπΐστο καταχτητή.
Δ: ξέρο,με άπΛ πότες; μά ΰσ-αμ'
,τό 1922 ο| δυό τΐτηγ^ς αύτές ήθ'Λϊ
ρού'ντοστε «Άγιά^μαΠα», τό νεοό
,τού πηγαίνού τως, άγιασ'μένο καί σ*
ιμ'ά γων«ά ήτορνε όκθυ'μττΐσμΕνη άπό
,μιά είκόνο τσή Παναγίας Στή ιι^ΐ
ι^πηιγιά, ή Πιναγιά Λ Γα«νοΕΤθ<«ο·ιΐ ι<αϊ στήν άλλη, ή Παναγιά ή Άλο«ιώ Γΐσσ3. Κ' ϊ«Ί Τ6 'να «Άγ^αθιμα» *0 «Γαλατοθσα» «αί τ» ή «Άλαι/ΐώτισσα». Χοιστιθ5^ο) ,<α1 Το&ρικ^ι ή'μτταίνανί έλεύτΌ ι ιΟπγτο τοννβλι γ^ά νά πάνε στή σιτη ,γ'ά νά ιπροτκυνήσοννε τΛν ε(κόν-* ι<3Ϊ νά πιοθνε καί π-ληθθθνε ίτπτ' Ιι 5ής τό τουνέλι, ήτανε ίσιο, ττοβρά εΤχε κάτι ο-τ ΙΓα, ιτού ή'μπορθύσες νό κθυτο· Χή· ,7ης. Καί τό μάκρος τού ήταν' Λ σαμ' καμμιά τρΐαντβρ^ά έτρσ. Τ4 ιντουδάρι ήτανε πβλύ όγρό καί *ό χί οί "ου πού ήακιθυ'μιτθθσ-ς ήψι<νκ·« Κι' δσο η"μΐΓαινες( τόαΓν ή κ' ήττρόσεχες ι* Ρ υθύ σβύση τό κβρί. '£πγτέλους ήφτανίς σ' ίνα ·6μο« ,μ3 το0 τουνΐγιοΰ πού 'τανε σά ι" »Ί ιγ'ά θεοσκστεινη κι' αυτή ττού ή>ο*''
άπτό 'να θα'αττό «α'ντήΆ'
σ' ρ«α σκάψ»μο. Αί·«*ύ
.ητ3νε τό «Άγ^αΐμα». Σττηγιά, τ?ί*
ιμέ τριά σκιεδον μέτρα/ γεμάτη ^·
καί οτ£νόχωραι. Κάτω ί(ταιν;
μέ σαι/ίδια. Καί κ.αθώ<: ■η'μ/π'αϋΐινεςΐ στή'ν κοορσινή μεριά ήΡΑε- ι-ες μιά πόρτα ξιΑένια κιλε,,δωμένΐι ,μέ λουχέτο, γ^ατί κι' ό—ο«εΙ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ ίνα αλλο πάλι ύ νά βάλοι/ν* τήν πύρτα, δ •νρ νά μπούνε μιέσα σ' αί'τΑ τό γοιρ ■νέλι γ<ά νά δοθνε πό} βγαίνιι. ι» .ήγυρίίανε τά ό'μττρό»; όιτίσω γ,τ ί 'χε στρΐψίματα. παοακλάδισ κοιί Καί. λςνε, πώς κάττοΐο αν τρογενο ιγ°0 ήδθκίΗασ* να ιτη > ιύ
.^ά 'βρτ] τό τέλθς τοΰ τουνίπ»Λί.
·5έν ήγύρισ* π'ά όπ-ίσΜ. Μέρες. *ί
ϊχανε άναμιμένη λαμ'ττα «ίσ*
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗιΑ
ΑΣΤΡΟΣ
ά άρθρων τοΰ «. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟΝ ΤΟΠΙΟΝ
ΊΌΤ «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ»
(Συνέχεια έκ τού προηγιυμενου)
Πολλαπλώς ένδιαφέρουσα είναι
ή διαδρομή άπό τό "Αστρος πρός
τό Λΐΐονίδι. Χίοιματύδρομος, &ε6αί
ως. Άλλά ποίος προσέχει; Είσθε,
όπιοσδήποτε, συνεπαρμένος άπό τό
τοπΐον. Ή θάλασσα άριστερά. Ό
Πάρνων δεξιά. Καταπράσινος, στε
φανο>μρνος άπό τά δάση τού. Ό ά
ερας κατεβαΐνει φιλτραρίσμένος
καί σμίγει μέ την θαλασσίαν αύ-
ραν. Ή άτμόσφαιρα έλαχρρά, διαΐ'
γέστατη, ήρεμος, ζιοογονϊεΐ. "Εχει
κανείς την αίσθησιν καποιας άνανε
ωτικής δυνάμεως, ατού 'Τναι διάχυ-
ιτος καί πού εΐσβΰε^ παντού. Καί 0-
στϊρα άπό μίαν έναλλαγήν χρ(,)ΐμά
των, πού κάνουν άβροτέραν τήν
γραφικότητα τοΰ τοπίου, άφοΰ πε-
ράσωμεν τό Καρακοβούνι μέ τό πά
ληό Βενιετσιάνικο Κάστρο καί τίς
βαθειές χαράδρες τοΰ Άβούρον
φθάνομεν είς τόν "Αγιον Άνδρέαν
καί κατείιαίνομεν είς την περίφη-
μην παραλ^ίαν τού.
Δέν ξέρω πάσοι εχουν σταθή είς
(ΐύιήν τήν περιοχήν. Οΰτε άν έπρό
σεξαν καί τήν άπεθαύμασαν δσον
τής άξίξει. Παντός θά ημπορονοα
νά ύπογρα,αμίσο), ότι τό τοπίον εί¬
ναι άπά τα ωραιοτέρα τής Πελο-
ποννήσον. Κ>ριολεκτικ.(ος, πρόκει-
ται περί σννθέσεοκ, πίρί ζ(ογρα<τι- κοΰ πίνακος, είς τόν οποίον ή κά- θε πτυχή τοΰ έδάφοΐ'ς καί τό κάθε δένδρο θά Ελεγες, δτι ευρίσκετο·· έ- κεϊ, διά νά προσθίση την χάριν τού. Ή έληά, φυσικά, δεσπόζει. Ή εύλογία της διάχυτος είς ιήν μαγητικήν αυτήν παραλίαν τοΰ Άργολικοϋ. "Αλλοτε καταπ^άσινη καί άλλοτε Ασημένια είς τήν πνοήν τοΰ άνέμον, πού ε'ρχετα», μνρ<,>μέ-
νος άπό χά δάση τής πορτοκαιλιάς
καί τής λεμονιάς. Άληθινή παρά-
δεισος, δπου ή ανάπαυσις γίνεται
π-ραγματική απόλαυσις. Άφήνεβαι
είς την προίίίθθησιν ενός κόσμον,
απηλλαγμένον άπό δλα έκεϊνα, ποϋ
έπιτρέποΐΓν πολύ στενΌ μόνον περι-
ιθώρια, διά την φαντασίαν. Καί άν-
τι,λαμυάνεσαι τί ακριβώς σημαίνει
μεγαλρίον τής γαλήνης καί τής φυ
σικής όμορφιας.
Τα έρείπια καποιας άθίροπόλκιις
έπάνο) είς τόν απότομον βράχον
ιμαρτυροΰν ότι ή περιοχή εχει Ιστο¬
ρίαν. "Εχει δντοις διαπιστωθη, οί
πρόκειται περί πελασγικών τεχνιόν
,άλυσίβες δ£< 6ιά την ττρόοδεσιν ττλοί ιν>ν κ·αί τάφο1 φαίΐΐται νά δικα'ώ-
νουν την άποψιν, ότι έδο> ευρίσκετο
ή άρχαία πόλις Βρασιά. Ό μΰθος,
εν τώ μεταξΰ, εχει δε·σει την παρα
λίαν μέ τόν Διόνυσον. Τό μικρά οκά
φός, λέγει η παράδοσις, μέσα είς
τό οποίον ό Κάδμος είχε κλείσει
την κόρην τού Σεμελην καί τόν
γυιό τού Διόνυσον, έξώκειλεν είς
τάς έκδολάς τοΰ ποταιμοϋ Βρασιά-
του, ποΰ σήμερα άποκαλεϊται Ζαρ-
,μπανίτσας. Ή Σεμέλη ήτο νεκρά.
Ή Ίνώ, τότε, κ<ιί κατ' άλλην δοξα σίαν δ Πάν, επήρε τόν μικρόν Δ»ό- νυσον καί τόν έγκίΐτεστησεν είς τό σημερινόν σπήλαιον Κοοδοπάτη, πλησίον τής Μονής Όρθοκιοστάς. 'Εκεΐ ανετράφη. Κατ' άλλους είς αύτην την θέσιν τόν Ιφερεν ή Άσ- Αΰτά έπιμένει ό θρϋλος. Ή ρινή, αμοις, πραγμαιικύτης εχει νά παρουσιάση μίαν ωραίαν, μέ εντε- λί&ς έκσιιγχοονισμένην όργάνοσιν, ,-τλάζ, την οποίαν άπολ(;ιμ6άνοΎ οί ε-κδροιμεϊς, είναι δμοις (ΐι'τοί, δπο« |3ά (ττρεΐΓΐ; Είναι, τόσον γοητε·/τι- κόν τό τοπίον, ώσ·ε καλ αν μετρων ϊτα οί επισκέπται, .τού τό χαίρονται πάλιν ν ά είναι ολίγοι. Θέλο νά εί¬ πω, δηλαδή, δτι χρειάζ^ται περισ- σοτέρα Τονριστική Λνάπΐνξις. Νά πληροφορηθή Λ κόσμος, ότι ή παρα λία τοΰ Άγίου Άνδρέου είναι Από τίς συναρπαστικότΕρες, μέβα είς την όλην γοητείαν, πού ?χη ή Πε- λοπόννησος. ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ (συνέχεια ρ'ις τό προσεχές) τσβσ'μέ&ες (τσισ'μέ, τθιιρκ. .- -ττού ήτρίχανε μερά - νύχτα ό'μττρός ο·| μιά ίαρμαρένκ- ΟΙ Τουρκάλες τού μαχσλά κ' ήγεμώζα^ιε. τα σταΐμν»ά ,τως. Κ ι" οί Τούρκο,_ ή>λβνθ0'ντοστε
ΠΓ0θ3!5*σ, μττράτσα »«ΐί Μθυρη, προ-
ΓΓθ'~> νά Ρπουνε στό νειτονευούιΐινο
τζαμί να κάνουν! τό ναομάζι τως. <ιτρθ Έν«3ς γέρος - ττλάτανος ττ'.ΐ ήπθτιζού'τανε ώτττό νερό ·πθι>
ιλοΰσί, καί δεκθχτοϋρες
ητ»·τα<τά ράτσα, πΐό μ'κΡά «»α, γκρΐζοσκθϋρα) απάνω οτό καλ/τερί|μι. Κ' πο> «αί π<>0 τ^ κράξ *6
ιτως. σά μου'γκρΐτό, πού ήβαρρονσ*»
ιπώς ήλέανε «δεκοχτώ», «δεκαχτώ» (δί
,■<» όχτώ). Μ3γαζιο τούρκικα κι' 6- «ρέΊκατ, καφενόδες «αί σιπτΐα μί καί πανάθυραι μέ καφά'τΐα Άίττό τ ό δρόμο αώτόνοονε, Αμάν γΙ ό Ρωμνιός, εΤχε κάττ:·.· , ώστόσο, άμα δέν ήττεί- ιραοζΐς καν,ένανί εΐτες Τούρκο, εΤτ<< Όβραίο. δέ σέ 'τϋϊίραζε κανείς. Ή σ^α τό δράμο σου κ' ,ίλ' μ<ά «χαλημέρα» σ' &πθΐονε ^ ■ γιά νά δ€ίξη,ς -ι^ τή·ν μ, σ«υ αυτή, ττώς εΤσαι φίλθς νά φτάξης στή Γαλστο0>·<.· άπτό *Κθμ,μ£νο τζαβί», ιποθ τό 'λεα-νε Ιτσ^ γ^ατί τζαιμΐ «αί το./ ητανε χτΐσμένα "ά μισά ψΐ ηφαινοθ'ντοστί ο·σ *3. Μ ά Ιίτορία λέεΐ, ττώρ ΓοθΡκος ^δαλΐ ο·(ΐοίχηιμα, νά κόψη ·5 τού «αί τσοΐ παραβες '-Λ νά τσοί δί·νη νά τοο ^·. | ζοΐίκε σΐγά - σΐγά τό τζαμί. Μά ί "σι Μγθι λίγοι πού τσοί 'δΐν« ~;>Ί
παίΡάδες, οί για-ιτζήδες δέ τοθ 'κά
νάνε καλό χτίσιμο. Κ' ϊτσι ά'ΐαν ήο:
■ιέβηκε τ0 χτίριθ στά μισά β,τι ή
,χτιζοθ'νταν* άιυιιιΐνω, Λγκ|»βμνιζού
'νταΐίε. Τότ£ς, £νας ντερβίσης λί^ι
στίν Το&ρκο. «"Ηχασες τό οτοίχηιια
,ΊΛέ το}
τόν παρό δέ χτΐζι.
"Ο—-
ΙΙΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΖΗΤΗΣΙΣ
Αγγέλλεται ή Ε' ϊκδοσι; τού
παιδικοΰ βιβλίον τοΰ «Τρίΐγουδι·στή
των Παιδιών» Στέλιου Σπεράν-
τσ«, «Οϊ Μικρές Ίιονές».
ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΜ ΜΕΣΗΣ ΕΚ.1ΑΙ1ΕΥΣΕ0Σ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΔΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ 30 ΡΑΓΚΡΑΤΙ
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι" δλας τάς τάξεις τοΰ Γυμναοό υ
ΤΩραι : 9 π,μ. - 1. μ.μ. κσί 5 — 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
,ται τζαμί. "Αστ<> ώσσμ' αύτοθ, γ·α
ρϊ «(' ά Άλλάχ δέ θέλει νά κόψης ττσ
τό τσιγάρο σου*.
ή,ττερνθύσιες τό τζαμί ή'μπΛΐ
>/ΐς «έ κάτι στϊνεσόκακα καί «τέ <τε>'
,τε μινοϋτα ήφτανες στή 'ΌλατοΟκΐ'ί.
/ Γ' ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΣΗ ΓΑΛΑΤΟΥ-
ΤΟΥΣΑΣ
έ **·
Γ *ΟΡ
Καθώς
ΐμ'Κ'Ι>Γ|
η) αώλή, κ.Γ ό.πτό ζερθί σου χ*ο·
Το
V
Μ'ΐτια τθθ ΟΐΓ&γ^-ιζυ Άγιο
χς τσή Γσλα/το',
»3ς, ένώ άπτό δεξί σου δυό κάνια
?£<;, δητυ ήκαθού'ντακε ή κόνα - Μ«ί οιγώ ή Στρ^δ^λαίμαινα μέ τσί το'ϊς στ κόρες, τή.ν Άντρώ. 'ή Χρυ^α αί τή Τ*άσα. (Κ>' °Ι τέσσερίς τ(,.4
γ Τχανε ϊρχίΐ έ5ώ πΡοσφυγίΐες). Αύ
τή 'ταν? *ι' ό φύλα«ας τ' Άγΐασΐ'ά
,Γ-υ.
Γή μιά καμάρα τση την« 'χε ,».
,αίτ' εΐκθνίσ,ματα, σά παρΐκκληαΐ
ΐί' έκίίνκ ήτανε ντμμέτΐΓ| σά κα'ι
,ΓΡηά, ΑύτοΟ ήϊεχθϋ'ντανε τ^ κόομο
'ά ξεκουραιστή, τ,^ 'παιρν< τβο; ,1. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΑ ΤΗ ΓΑΛΑΤΟν ιγιά γ'ά νά βοηθηθούνε ϊτ«ι οί δ·σό ΣΑ [ άν&ρώποΐ αύτοι, πού, βλέττοντας ΓΛ Γιά νά πάς στόν Άπάν« . »αχα ,ίώς, νά γυΡίσοι/νΐ οπίσω. Μά »ι κ Λά πού 'τανϊ ή Γαλατοθσα ήπαψν ς ι*ό μακρύ και λίγθ ανήφορο δρο<Ί>
«οί Δυό τσίσ'μέ&ες» πού ιχώ>ιζΕ
τόν Όβραΐο,μαχαλά Απτά δεξ^ά κβι
'όν Τθυρκομαιχβλά άπτά ζερβά. Ό
^ονοματίστηχ' (τσ' γ'«#·ί
τό ΐ'έσο τοι, ήτανε δυό ματ-
Καί στό τίλος ή κόνα · να
----"- *— ΐγκάστηκί πιά νά βάλη την
ατόρτα αύτη ιμέ λουκέτο γΐβ νά *>.ι)
τή κεφάλι τση ήσυ,χο. Λίνε άκόμ: ς.
•πώς εΐχανε άφήκΐι Ενανε 6Ριτρ& »»
,τεινό γιά νά φύη άττθκίΤ, ν£ ββ,,ι*
αν θά ν' τ6γα,.ν' όξω 4πό καν» <, ,ίίναΐιγμα τού τουνίγΐοί). Καί. βντι* ,ήδγε ζωνταινός. Τον^ 'βραν*, κα1 τΛ ,νϊ 'πΐάσανε άπόε' άπτό Κά°ΐί>Γ,
,γιατί τονέ 'γνωρίσαινε άπτό σημίίί*
3τού τού 'χανε δέσει σΐο ιτοβο'
"Αλλο^ πάλι λ£νε, πώς ήβάλαντ' ίί<» ,πρες πάτρΐες στο πηγάδι τ' Αγ», ,ΐμάτθν καί σέ λίγες μέρες, αθτέί ή"ί* ,γανε όξω, στό Κάστρο. Τό πηγάδ' αύτά ή"τανι άτττό ζϊΡ 6ί σου χέρι, καβώς ή"μπα·νε* αίΓ' ΡΤή σπη,γΐά. Κ' ηΤανε μΐσβσκοττασμί ινο μέ Ηΐά μαίΡμαρότΓλαικα γ'ά να υ- Γταρα."πατήση κα/νείς «αί πέσΐ) μεσα ,Ένώ όπττό δεξί σου χίρ'. μίσα ο' ίνα σκάψιμο ήτανε άκου' ιπ^<Ί»ένη (μιΛ^ άλλη τετράγωνΐ) μαρμαρόπλακα μ" Ενα Σταυρό ,Κ1' απάνω σ' αύτη, δρθΐα ή ,ταή Ποονατγΐάς τσή Γαλατούσας, βι,ό ι^π-ι μΐάμ>ισΐ) άττεθαιμή, μεγάλη. Ή Πά
ηκιρατβύ— τό Χριστό ο;; ήν
ιά τση καΐ τονε 'βύζβινε. Ή
ιλέανί, ^ώς άπτά στήθος τσή είκσνας
,ηΐταζε γάλ3. "Ητα,νε π°λύ Θαματουο
ιγιά. άφού 'τανε φθρτωμένη μέ άση
ιμ«νΐα καί μαλαιμαιτιέν^α τάματα σ^
ιθκέδιο «£να ζευγάρΐ στήθια». Ή
Δευτέρα ή'τα'νε σΓϊμα'δ^οοκιά μίρ:
|ΐτού ήπ<ααιίΐνανε ο| σαρα'ντισμένες λε ,χοΰαες πού δ;ν εΐχανΐ πολύ γάλα ,·.<χ βυζάίθυνΐ, εΤτες τώς «ίχβ κοι>;,
,γ'ά νά προσκυνήσουνΞ την ^ίκ^να
ικ-αΐ νά τι(νέ ττερΐικαλέσουνΐ νά τώς
ικχτέβη τό γάλα. Κ' ήΕΡχού'νΤθστ:. ?;
,χΐ μόν' άπτή Σμύρνηι, παρά »ι' Απ
ιτά τρογύΡω χωρία. "Ως και οί Τουρ
ι<αλες ττθιι κοτί τωρ' ακόμης, δττ. ς Λένε, πααίνουνε «ι' άς μην «V ή *Τ. Τό ,(£θ·μο) άπτσί Χρΐστΐανίς. Καί ττα ,ΐι'ινοννε με ττΐστη νά ,μέ τ' άγΐασΐμιένο ν*ρό τώ ι.ϋνΐ, τά στήθια τως( νά πιοΰνϊ καί ιλ,γάκ.1 γιά ν' τώς κατέβη τό γά-Χύ ιθΐ Τούρκοι τό "Ατιατσ·μ' αύτό *ό ^ί ινε «Σούτ «ουγΐου - σ*ύ» (του«ι«τ. Τλ ΑΙΜλΤΗΡλ ΓΕΓΟΑΟΤλ ΤκΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚλΤλ ΤΗΝ λΠΕΑΕΥΒΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 18 «Έιτί τού ζι·)τήματος άπαγορεύσ— ς έξαγοιγής γνωρίζω ύμΤν τα *«6' ΑΙ περί έ£οογωγτκ ,τών Ύπάτων Άρμθστών ,νουπσλεως, έτηρήθησαν υφ' ήηών έν- ,ταύθα μετά πάσης ακριβείας. "Άπταξ ,μσνον *α' τουτο κατά μήνα ,δριον, λόγω λάβουί ίΚ τούς πίνακας των άπηγορΐυμένων έν σΤς δεν περΐείχοντο τά Ρ*" ώΐτετράπη υπό τοθ " Ελλην ς ή έξαγωγή 19 σάχκων ρ».- ,5υ9ίων, των οποίων ή ίξαγωγή άντ ,γορ€ύέ.τ<> καϊ έδόθτ» Λμβσως Ικανσττο'
,ητική ίξήγησις τοθ γενόμενοι) λάθους
ι:Ιΐ τόν ζητή^σαντα έξηγήσεις "Αγ-
,γλον ένταίβα αντιπρόσωπον.
,τωί <3πτηγ°Ρΐ£ύ9η υπό τήί Σεπτβμβοκν έπ' ολίγας μόνον ημέρας, ή έξα- ,μαντΐκώς. έττι τής κοινής γνώμης ί,ή ,τής εκδόσεως έψΓ>μερί6ων.
"Οσον άφορά είς *νή αρμβδιίττ;.
ΙΓα τής Διασυμμαχικήν επί τής λβγβ
«ρΐσίας Έπιτροπής, ής Μετέχη κ,)
"Ελλη,, άντ^ρόσωητος, αύτη Κατ4
.την ήμετίραν άντίληφιν
,ίΐς τόν ήμερήαιον Ιλεγχον
,χομένθυ των εφημερίδων. Ούτως
ΓΓούργησ«ν ένταϋθμα ή
,μέ,χρ' τού μηνός ΔίΚΐίμβρίου π.ί. ότι
μΐΌξύ τών
0ΐ=0 ό νέ°<; ίπϊ τής ,νονισμός, ο0τινΟς βιαβιβάζω σι/νημμ; "Οσον άφορά ε(ς τή*, άομοδιότη· ι3ν ήσκήλίη κατα τό ανωτέρω χρο<ι· (τι_ρος ίιλι,γχος, φ£οο> είς γνιώσιν θιμι^ι.
,5τι καθ' δ*ον αύτό τό δ^άστΐιμα, αιττ·
,γορεύ3η υφ' ήμΛν αΰστηροτατα πβηα
,γωγή βάμοακος, έττ'ι τή έλπίδι, δτι η ,1<3»σις νίας εφημερίδος σούτ = γάλα, κβυγΐοθ = πηγά*· ιϊου = κττιτιχή καττάληίης). Όσες λο'Λτόιν ή^οχτίνοΐνε τό«ς, ί| .; νά 'ναι φορτωμίν£ς μέ γιά νά δώι«ουνε στή ττοΰ 'τανε φτωχΐά καϊ ιΚ>ύ
,α' αύτά κα! μ£ κανένα χαρτζηλίκ·
ιπού τσή 'δίνανε, ή'μττοροθσε νά ζή
ι*η αυτή κ' ή <(ιαιμ«γΐά τση· Τσή 'φίρ ινανε λοΐπάν μιίοΐα σέ καλάθια ψωμ'ά, ,δχττοια, Ρυζ^, ζάχαρΐ, κάστανα, Κ3ρύ ,5ια κ,.ά. Κι' οί χωρ'ανές λάδ'. κανέ ινα τοι,λαιμάκι τυρ1 κ.ά. Μά καί κε- ριά, μοοκολί'βανο και φιτ^λάκια. Κ1" ίνανε στή σ<πηγΐά ήΦι εΐκόνα πού ήΌταιζε στα Λ3ιμ3τιές νβρο ά—την ύγρασία. Τσή κ«ρί γιά λα')»·ηνί6α &» τηνέ ταυβνη καί σταυρθκο—ιούμίν ς ,ήπβρικαλουσανε τή Γαλατοθσα κοί ,τσή τάζανε. Κ' 0στερ[ς) (·ή <μαομαρέττλσκα ΐή3Μεσέρνανε 'Ρ«η «ι πρθσκν«τ) Γαλατούσας π'» δρόμ» ,ΐη την είκάνα ,'τα'€ κάτ<ο στ' μ ΜΙ καλΜτσΟνΓ) κ' εύλάδεΐα ο* β3ζε. Εχϊίνη ήπάα'ν' ά5ητγάς «αί σ& άττοπίσω. Κι' 31 σας ήβΐττούο-ατ' άττό 'να «ε.ρί γιά νά φέ'γγΓτε, ατΐ ;<αθώϊ ή'μτταινΐες άπτήν Άγιααμάτθυ, ήκατέβαΐνες τρία σκοτλοπάτΐα/ κ' Οστερις σ' 2νΐ θό ρά ,ύττόγΐο τθι/νέλι λίγο κα-τήψορο (π^λύ στενο, δα^ νά μπορή ς νά ,υης μόν* έσύ κι' όχι νά 'ναι κι' ΧΚ λος δίπΐΛα ο*υ. Κ^' αν <ί°θυνβ χι' ι»Γρός. τότες βά / ίγιτρϊΐΓε νά πηγαδΐοΰ κ' τό βρισκούμενο γΐαισΐμΐνο ν«ρό, ,γεμώζαινε τό τάσ·ι ΓΪτες ή5θυτοϋσανε καί παξ'ιμάδ α, ΐιτθυ 'χανε ψέβεΐ, τά 'μο»Λίε(£ύαιΌ ,ιέ τό νερό καί τά 'τρώανε γιά »ά ,τώς κατέβΐ; τό γά>α. Ήττλένανε <ιί ιτά χέΡ^α τως κ» ή—ασΐΛίίβαινε ιμε το ι»:ρό τή μούρη «αί τά στήθια τως. .Ηύχαριστηιμέινες ττ-ύ 'ρχανε καιί',^ί ,τήν έλτρίδα στήν καιρδ'ά ,'<αί στην όξό—θρίΐα ι-όν™ - Μαριγώς κ' ίνα μπαίίσι στό ιχέρ'. Κι' δαα τως ήερχούνταινί πιά ,τό γάλα, τότες ΐνξαινερχούΊΛοστε π τ ΛΙ νά προσκυνήσουνΐε Κ0Γ·, ^ βύχαρΐ ιστήσοΐΓνε τή Γαλατοΰσα. Νά τσή '»ρεμάσθυνε τό τά·μα καί νά ξαΡαςέ ,^ουνε ψοτγώσ«μα στή.ν κόνα - ΑΛαρΐγώ.' ,Γιατί, τά χρόνια έκιεΐνα τό /ά*3ί τσή μάνν,ας ήττρε— να τό 6υζάξη τό ,μωρό ώσοομ' ττού '6γα<ε δό'ντια. Μ·^ (χαι πθλλές τό 'βυζαιίνανε καί παρα ιπάν' ι3γττρο χρόνο, καί βαρΕμένες νΕ' νά 'ταΐνε σέ δεύτερο γίνει &εκτή ή αύτόθι ύπθβληθίΐ ι"α αϊτΐιΐΐς μθο π^ρί παρευττοδίσΓ4)ς ,τής ίξαγωγής τοΰ βάιμβακος, χάριν ,τής ενταύθα κιΑωστ(.κή.ς βιομηχανίο*, ήτις σημειωτέον Ευρίσκεται β!ς χεϊ ,ρας Γάλλων καί "ΊΑτγλων. Ή όλΐγθί) ιμ^ρος αύτη όΐτΓαΓγόρευσ'ς έγένετο; Τν& οί έξσγωγίΐς προβλέϋτθντεο ίνβειχομί ,νη.ν προσέχη άπαγάρευσιν έ€αγάγα μεγάλας ποσότητας. 'Επεςδή 6· ιμυ.5 έβράδυνϋν ή αύτόθ' «ναμβνομε»·· ώΐτάντησις, κστόττιν συστάσ«<Λ τ°>"
Ενταύθα *Αγγ<ν>υ άντιπρθσώτττο»/, ί[ρθη
υφ' ημών ή <1ττΓαγόο«υσις αυτή. "ΕΞκτο ,τε έτηρήβησαν με^ά τής μβγαλβιτί ι?ας αύΐτηοότητος αί Διασυ1»μαιχΐ[«αι1 ,όπτοτγθρεύσεΐς. Ινα δέ κατανοηθή μΐ· ,τά πό»ης αοστηρότητος τΓΐρβΰντ'ϊΐ ιαΙ άπαγίρεύσεΐς αθτα1. σημίΐώνι· δ ιΐι έττει.δή Εσχάτως τό ύιτ&ρωκεανίιον >«βεμ'στοκλής» έττρομΐ|9εύθη 8ιά τας
ιάνάγκας αύτο0. περισσότερα των 6-
ρισβέντ«ι' υπό τής έλληνΐκής
βτείας ώώ», διέταξα την
,τού πλο'άρχ»<υ καί τού - τής ά»ωτ£ρω των ελληνικόν 'Αρχών, ,3ην διά την άπθδ'δθμένην έν τή ρ«ι των Ύπάτων Άρμθστ&ν δλως ά (5(.καιολογήτως μορφήν, δτι σι ήμέτε- ιμ3> Ά>χαί ένήρ.γΓ|ΐσαν έν ιτρσκ·ιμί.·<>5
,μίτά κακής θελήσεωί. Διότι ττΧ.Ίν
ιΤων δύο πρθαναφερθεισάν πίριπτώσε
,ων> βΐς τάς οποίας ώς έ.ΕηγήθΓ)( ή έ-
ινέργεΐα τών έλληνικών Άριχών *,γο
,τΐιλήρως δ^καΐλθγημέ;νη καθ' δλον Ό
,δ'άστηιμα τής Κστθχής μέχρι σή«ι.-
,οον, αί ήιμέτεραΐ Αρχαί έπέβίι^α»
,τήν μεγαλ€,«τ£ραν αΰστηρότητα είς
,τήν άκριβή εφαρμογήν τώ,ν Δΐασν«·μα
ιχΐκών Ατταιγορ*ύο*ων, πράγμα τά 6-
ιποϊον καί αί ενταύθα τουρκικαί Άρ-
ιχαί άνομολογθθν. 'Εττίσης, δσον «♦«>
,οά είς την έντός τής Τουρκίας μ*τα
έμττορευμάτοϊν, ουδέν παρ€ν*-
κώλυ^α υπό τών
ι'Αρχών καί είναι εντελώς
τόσον
,'ν Σμύρνη και ΐν ταίς Επαρχίαι,,,
μή έξα>ρονμίνω), οϋτε εκείνον έκ των
έλληνικών έφΓ||«ερί|δων, αΐτινες (ί,^,
καί
απηγορεύθη έ/ττίσι,ς
«ού
ιτός τής ή,μςτέρας ζώνης, $σο.γ καί
ίΐΐκτός αύτη ς.
,Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ
Σιχετΐκώς μέ την ενέργειαν τής £-
ιττί τού τύπου λσγθ»ρισ ίας, ή έλλη»>-
ιχή 'Κατθχή £Τχεν άπ' άρχής την άντ;
Ληψιν. δτι ή τουρΚ[Κή Διοίκησις #
3χ°ύθα καΐ μετά τή,, ημετέραν κατ»
ιχήν Τά νάμιμα αυτής δικαΐώματα, Λ-
,το ώς πρότερον μάνη αρμοδία πρός
ιΧορήΥ03"'ν άδί'ών εκδόσεως νίων ίφπ
,υερίιδων, Αλλ' δτι τό δ^αίωμα τούτο
'^όγω τής Στρατΐωτικής ημών Κσ·>-
κής υπέκειτο ήίη είς τόν ϊλεγχθν τΛν
,'λληνικών στρατιωτικών 'Αρχών. Ή
των
ι^φ' ημών ή
Κατά «ο αύτό χρονικόν βιαστημΐ
,ίπετραπη υφ' ήΜώ, άσυζητητΐ ή |κ6,
ισΐς νεων ίφηιμίριοων (|λ γλώσσαν
,γαλλικήν. εβραικήν> αρμίνΐκτ^ κα
,μιας είς τουρκικήν, προσωρινώς (}[
,μόνθν ατροεβλήθη άρνησις εΐΐ τήν Ε< ,βοσιν της τυυΡκικής έφημίρΓίθς καθ" όσον αύτη 4πρόκ*ΐτο είς το πρσγραιμμά *ηϊ ίκδ'δαμένην ενταύθα «Χο>
», πανθεΐσαν υπό τής Δ»α
λογοκρισίας δια τάς μ—
ταφείς της. 'Εδάβτ) δμω*
ιή αδεία αύτη, ευθύς ώς ελάβομεν τπν
,5εβαίωσιν παρά τού Διευθυντού, τςθ
,μέλλθΛ'τος νά εκδοθή την έ<ρημίο'&α Γ^Σάρκ» δτ^ δέν θά ιΊκολούθει τό άν*, ,τέΡω πρόγραιμμα. , Πιστεύω δτι ή στάσις αύτη τ^ν έλληνικών 'Αρχών άποδεικινύεΐ πλή. ιρω? την καλήν ημών πίστην καί την ιχατιεύθυνσ'ν τής ελληνικάς Κατοχής, Άρμοστών, π-ροκληθέν έκ τής αυτής νά επιληφθή τού ώς ,ι>έγχ°υ, Ενήργησε μ'ετά τοχ;
ττνίύματος καί τήΓ
εύμενείας ι'πτερ
συμφέροντοι,.
Τό ί»ερον έκ τής λαγβκρισίας
,μ,.θΜργηθέν ζήτιΐμα, τό όποιθν
,ρεται καί έν τή εκθέσει των
,'Αρμθστών, ττρθκιλΐιθέν έκ "ής δΐ»μ5·
,σιεύσε«ς τού άρθρον είς τήν ίφηαίρί
ι5α «Σάρκ» £χεΐ ώς άκολοθθοι,:
, Ή έφη,μεοϊς αΟτΓ), έγκρίσεΐ τί(ς
,λογθκιρισίας κΐί ποορά τάς διαιμαοτυ
τού ιήμετίροι; παρ' αυτή άντι-
ίβημοσίί^ε τή 16 Ό«Τυ
,βρίθυ 1919 (ν.ή.) άρθρον ένίητογχΓ-
,^ον ίν ττνευματ^ έπταναστατικώ καί
ύβριστΐκώ καθ' ημών, έν τώ οποίω
ημείς καί ο| έν γί»'»
την Τουρκίαν, 6λαβ-ρα
,ζωθφΐα, όπομυζώντα τό αΤμα τϋν
,Τούρκων κατά τόν τελευταίον ίνα καΐ
ήμισυ αΐώνα.
Ή βιαιότης τού δρθρθυ τοοΐΑ»
—ο:ρ·ήγα.γε βαθίΐαν έντύ—ώσιν 6|.ς τ0
ιένταύθα Ό^μανςκόν στοιχείον, παρσ
ιτού όποίου έξηγήθτι ή υπό τής λογβ
κρ'σίας έγκρισις, ώς τϋροφανές δ«γ
,μα συμ—αθείας των Μεγάλως
,ι>ν πρός την τουρκικήν
σ>ν καί δυσμενείας κατά των
,τής ά-οστολή<:) ήν εΤχον ^ α«σΐν αυται ίν Μυκιρά Άσ(σ. ι Δεδ=·μ£νου οτι έκ τώ,, πρωτίστ^ν ρκοητών τής έν Μικρά Άσία έΛΛη».- κης Κατοxής^ ήτ0 ή εξασφάλισις τή, ι5ι»μο3ίας τάξεως καί ή είριΐννευτ^ ,τής χώρας, £δεΐ δπως αί ίλληνικσϊ Ό ύΐτογράψας τό αρθρον τουτο, β ,ίδιθχτήτης τής εφημερίδος Κα1 ό ·ν τού έλέγιχθς, τούτου υπό 'ων ιπεύθυνο* συντάκτης κατεδ·ώχθησαν Ι ^-ν Άρχών άττέρΡε φύσεως ίκ ,νώπΐον τού ήμετέρθο ρ ίκΤελε- ' ,ϋττερ κατβδίκασε, τόν «έν ι «αί τόν άρθρογράφθν, είς ενός ίτους ,ψυλάκΐσιν, τόν δέ ΰπχύθυνον συντΑ- ικτην είς £ξ ,μηνών φυλάκισιν καί τρ·ΐ ' ,·<οσ;ας δραςχ,μάς πρόστι«ον. Είς τον Ι .τελευταίον τούτον 45όθί» άμέσως άνα ατολή τής εκτελέσεως τής πο(νής τβυ ί ,'Αρχαί, ύπεύθυνθχ διά τήν ίκτέλίσιν «αί ά—εφυλοκίσθη, λόγω τών ιτού £ργθυ τούτου, δύνανται προλη- ιττληροφθρΐών άς είχομεν περΐ τής ■πρι ,πτΐικώς νά έξίτάοωθι τάς τάσ^ς καί ,γενΐεστέρας διαγωγής του καί διίί' τούς σκο,πούς ίκείν^ ο| όττοϊθι ι- ,ήτο κατ' ούσίαν άνϊύθυνθς. ιττρόκεΐτο βββαίως νά άντιδράσωσ' <«| ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΝΟΣΥΝΗΣ [Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) νων είς ταύτην δικαιολογηηκών ά πετ«θυνομένη πρός την Όογάνο)- σ«ν «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» είς τήν ώς έν ίπικεφαλίδι διεΰθνν σιν της πρός έ'λενχον καί δια6ύ6α- σίν χης είς τό ΙΚΤ πρός ε'γκρισιν. 2) ΙΙιστοποιητικόν Δήμον ή Κοι νότητος περί Ελληνικάς Ίθαγενεί- ας τοΰ ΰπο)>η<ρίου κοιΐ έγγραφής ιου είς Δηιμοτο·λόγ«ον. .')) Πιστο.τοιητικόν αρμοδίας Άρ χής, ή έν ενεργεια Ποοσ·ΐ>τ·γικοΰ
Σοιιμτιτείου, η ένόρκου 6ε6αιώσετ»ς
τριών εΰύπολήΛτιον μαρτΰριον, κα-
ταγομένοιν έκ τού τοΛου προσ(ΐΗ«γ< κης προελεύσεως των Γονέιυν τοΰ ύποψηφίου, ή ομοίας καταγο)γής δύο δημόσιον ή δημοτικών ΰπαλλή λιον, περί τοϋ ότι οί Γονίϊς τοΰ ύ- ποψτκρίου κατάγονται έκ Μ. Άσί¬ ας, Πόντου ή Άνατ. θράκης καί είναι έγκατε«ττ)μένοι έν Ελλάδι. 4) Πιστοποιητικόν άπορίας Κέν- Ο κ. Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΤΛΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ «ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ» Άγαπητέ μου κύρ<« Κοιιρμούλη, "Ωστε αίχμαλίοτκτθήκατΕ κι' έ- σείς άπ» την Άτλαντίδα! Καί Ί αιίχμαλωοία σάς ώφέληοε. Γράψα- τε ενα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο μέ φραστική δύναμη, φαντασία, άν- θρωπιά καί πνευματική έ-γρήιγοοση. Σας εύχαρι—ώ &ερμά. Μέ έγκάβδιους χοαρβτισμοΰς Ι. Μ. ΠαναγΐΜτόπουλος "Λλλες πάλι ήβυζαΐνού'ντοστε 4,^- ιμης, μέ τήν έλ-ίδα, πώς έττε^ής γ) ματεδάζανε γάλά δέ θά ν' τΥ-ο.μίνα ε ΐϊγκιιιος. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ τρου Προνοίας ή ΰπεΰθυνον δήλιο- οχν των Γονέίυν τού ί'ποψηφίου ικ- ρί τοΰ έπαγγέλματος τοΐ> πατρός
καί ΰτι δέν εχοι^ν έπαρκεΐς οίκονο
μικούς πάοοιις πρός στΛ·εχιβιν των
σποι»δο>· τού {>ποψηφίο·ν, 6ε6αιου-
μένην καί ίντα τού έφημίρίον τής έ
νορίας τής κατοικίας τοιν.
5) Ενδεικτικόν ή πρόσφατον λ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
κητικής έξηγήσεως. Ό Μέγα
Άλέξανδρος διελάσας την κεν
τρικήν Έλλάδα μέχρι τού Ί-
σθμοΰ τής Κορίνθου, τό 333 π.
Χ., συνεκάλεσεν έκεΐ τ6 Συνέ¬
δριον τής κατά των Περσών
Πανελληνίου Συμμαχίας, την
οποίαν είχεν Ιδρύσει προηγου¬
μένως ό πατήρ μου βασιλεύς
Φίλιτπτος. ΚαΙ ένώ πρώτοι έ¬
σπευσαν είς Κόρινθον οί Μι-
κρασιάται "Ελληνες άντιπρό-
σωποι των Ίωνικών, ΑΙολικών
καΐ Δωρικών όμοσπονδιών καΐ
εδήλωσαν πηγαίαν συμμετο¬
χήν είς την Πανελλήνιον εκ¬
στρατείαν κατά τοΰ κοινσϋ έ-
χθροθ, των Περσών, οί Άθη-
ναϊοι εφάνησαν κατ' αρχάς δι
στατικοί. Ήριμώτερον δμως
σκεφθέντες καΐ παρορμηθέν-
τες άπό τάς βεβαιώσεις τοθ
Ξενοφώντος περΐ τοΰ Πέρσου
βασιλέως «ώς βασιλέως αρτο-
κόπους μέν καί όψοποιοΰς καί
οίνοχόους καί θυριυροΰς παμ-
πληθεϊς εχει, άνδρας δέ οί μά
χοιντ' άν "Ελλησι πάνυ ζητοΰν
ού δύνασθαι Ιδεΐν», συμμετέ-
σχον είς τό Συνέδριον τής Κο¬
ρίνθου καί είς την Πανελλή¬
νιον εκστρατείαν κατά των
Περσών. Μόνον οί Λακεδαιμό-
νιοι ηρνήθησαν νά συμμετά-
σχουν τοΰ Συνεδρίου τής Παν
ελληνίου Συμμαχίας, παρα-
σπονδήσαντες ένόχως. Διότι
ώς μόνην δικαιολογίαν τής άρ
νήσεως καΐ τής αποχής των
προέβαλον «μή είναι σφίσι πά-
τριον άκολουθεΐν άλλοις, άλλ'
αύτοΰς άλλων έξηγεΐσθαι» κα
τα τόν Άριανόν (Κεφ. Αό πα-
ράγραφος 2).
Άλλ' ή περιφανής νίκη των
ηνωμένον Έλλήνων είς τόν
Γρανικόν, χρήζει καί Ιδιαιτέ¬
ρας έξάρσεως, πρώτον, διότι
ό περσικός στρατός ήρίθμει
τριπλασίας δυνάμεις, έξ ών
20 περίπου χιλιάδες ήσαν "Ελ
ληνες μισθοφόροι, στρατολογη
θέντες βιαίως υπό των σατρα-
πών τής Ίωνίας καί τής Λυ-
δίας καί υπό άλλων εύπατρι-
δών Περσών, έκ των οποίων
πολλά καί πλούσια λάφυρα έ-
πέσπασαν οί ηνωμένοι "Ελλη¬
νες. Δεύτερον, διότι οί άραι-
ώσαντες κατά χιλιάδας την
κυρίως 'Ρλλάδα πάσης μορφώ
σεως "Ελληνες, έπύκνωσαν
πλουσίως τόν πληθυσμόν τής
Μικρασιατικής Χερσονήσ ο υ,
καλλιεργήσαντες συστηματι-
κώτερον καί την γλώσσαν τής
Άνατολής. Καί, τρίτον, διότι
ό Μέγας Άλέξανδρος έκτός
τής ένισχύσεως των ήδη ύτιαρ
χουσών πόλεων έφυτευσεν είς
έπίκαιρα σημεΐα νέας ελληνι¬
κάς πόλεις, καταλύσας την ό-
λιγαρχίαν καί έγκαταστήσας
πανταχοΰ την δημοκρατίαν, κί
νητρον πνευματικής άναπτύξε
ως καί οΐκονομικής προόδου
τοΰ πληθυσμοΰ. "Εντέυθεν καί
ή στενωτέρα έπαφή καί έπικοι
νωνία τοΰ έγχωρίου στοιχείου
μετά τοΰ "Ελληνισμόν καί ή
βαθμιαία διαμόρφωσις τοΰ νέ
ου πολιτισμόν των Έλληνιστι-
κών χρόνων, τοΰ όποίου συνέ¬
χειαν άπετέλεσεν ό Ρωμαίκός
καί βραδύτερον ό Έλληνοχρι
στιανικός τοΰ Βυζαντίου.
«Έκ των ανωτέρω έξάγεται
τό κατωτέρω λογικόν συμπέ-
ρασμα. Ή φυλετική καί γλωσ-
σική ένότης των Μικρασιατών
άνέδειξε την Μικρασιατικήν
Χερσόνησον εύρεΐαν λεωφόρον
δια τής οποίας ό Μέγας Άλέ¬
ξανδρος κατώρθωσε νά είσδύ
ση είς τα βάθη τής μεγάλης
Άσίας καί νά καταλύση τό
κράτος των Περσών βασιλέ¬
ων, αδιάλλακτων καί έφιαλτι-
κών εχθρόν των Έλλήνων τής
Μικρασίας καί τής κυρίως Έλ
λάδος. Διότι ή Μεσόγειος δέν
ήτο πλέον ό χρυσορρόας παχ-
τωλός τοΰ περσικοΰ θησαυρο-
φυλακείου, τό οποίον συνετή¬
ρει καί εύχερώς άνενέωνε τόν
Ισχυρόν στόλον καί τόν πολυ¬
άριθμον στρατόν των Περσών
βασιλέων.
«Τόν Σαγγάριον, διότι κα-
ταρδεύει άφθόνως τάς έκτετα
μενας πεδιάδος τής Χερσονή¬
σου μου καί αύξάνει περισσώς
την γεωργικήν καί κτηνοτρο-
φικήν παραγωγικότητά μου.
Άλλά καί διότι αύτός διαιωνί
ζει συγχρόνως τάς θλιβεράς
πολεμικάς άναμνήσεις των
Πανελλήνων, έφ' δσον άφθο¬
νον στρατιωτικόν αΐμα έλληνι
κόν £6αψε ζωηρώς τό θολερά
ρεΐθρα τού κατά τό άτυχές έ
τος 1922». Αποτελεί, δμως καί
αίώνιον παράδειγμα διά τόν
φρονιματισμόν των Έλλήνων
Χριστιανών τής Ελλάδος,
πρροθέτει καί ό άρθρογράφος.
Ίωακείμ Γ. Μαλαθοΰρας
Είς τό προηγούμενον άρ¬
θρον (άριθμός φύλλοιο 2023)
πρέπει νά γίνουν αί εξής ττροσ
θήκαι:
Α' στήλη. Άλλ' ένώ πρό
τής Λατινοκρατίας προσθέσα-
τε, άλλοι άπέδιδον είς τόν Πά
τριάρχην Κωνσταντινουπόλε¬
ως τόν τίτλον ΟΙκουμενικός,
άπό τής Λατινοκρατίας καί...
Δ' στήλη, τελευταία παρά-
γραφος, κατέλυσεν εγκαίρως
την Λατινοκρατίαν, προσθέσα-
τε έν τη Ανατολή καί έματαΐ-
ωσε μελλοντικάς...
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
ο; καΐ δττον ή βλάστηση εΤνσ(_ ξ^ρ^
ικαΐ Ισχνή «αι τό νεΡο πττανΐο.
Προχωρούσαν ύπο,μθνητικά «α! ήσυ
ΐχα, άλ»νά στήιν καρδ'ά τους εΐχαν σ|
,γουρα μιά βΕσψη Εντονη καί δλόθ'-'
,μη έξ αΐτίας τής άνιι—«μονΐτσίας *ι*
ρών σκιρτηιμάτων αύτ°ύ τοθ γιίκα
,ποϋ 6ν καϊ θεν εΤχε γβννηθη, £·σ*(
(το άκιτιιναβολούσε «^' δλας γΐ' αύ-
/Γοϋς μέ μυστηριώδη σηιμαχπίσ. |ϊ.α!
,μόνο πού σ<οεφτόνταΐν ή Μητίρα — ιΠαρΘένα ϊνοΐωθε μ'ά αύχμηρή ςύφΡ' &νΐακοττεμ£νη μ£ ,μιά θ°λή τρ·. , Γιατί θυμόταν ττώς εΤχε συλ ούτον τόν Υι,ό. ΕΤχε λίγο καί ρί> άρραδωνιοΕθΐμένη μ| τόν Ιωσήφ,
,δταν μιά ιμέρσ γυρίζθντα", άττο **
(Γτητνή μέ τή στάμνα στόν ώΡο σμ»όν
τηκτε ίναν ν£ο, ·πού τόν £λεναν Γα
,δριήλ (πού σημαίνει «Όνοαα γ«0
Ι»εοΰ»).
-Καί ΑκεΤνος τής φκ· «ΧοΑρί >ι
κόρη,, ό Κφ«>ς είναι ικχζί
"Η κοπΐλίτσα ταχασε, κοκκά
,λωσε άσάλϊυτη μέ τή στάμνα νά
,ΧΟ!μπτ| σταν μεγάλο ττρωίνό ήο <β( ,ό Γαβριήλ -προσέθεσε «Μή φοβάσα'. ,Μέ τή χ<5ρ,, τ<>} 0εοϋ Θά συλλάβης
ίνα γΐό: «Νά τών όιομασης Ίησοΰ»
Ή ικοΤτοητληξΓ) καϊ 6 φόβθς τ,-)»;
(νΛΐτίλας 6φτασσ)ν σέ δψκττο σ «.Τ«.
,Τό αΐφνίβΐο αΤθ6η·μο: τοΰ „& ίΤνοΐ τ(,
ιάντ«ε!ίιμΐΕΐνΐο ενός ύΐτερτάτου κσι ιιυ-
ιστΐ)ριώ8ους σχίβίου την 6(0— ν»
ρκιρτά. «τΚαΐ ιτώς ΐητορεϊ νά γίνη αθ
,το» εΤττε «όφοΰ δέν ιττνγαίν ι μί αν
|δρα;» Καί ό Γαβριήλ άττάντη~: «Τό
Άγιο θά σ£ ώττ«σκίφ(}ι'ι"
ή δύναμη τοθ Ύψίιο-»ου θά ^*
Καί &ΓΓομοΒ<ιρύνβηκϊ. "Οταν ή Μαρία ξαΛνχττή,ρε τό δρο τό οΐτίτι τΐ{ς( ή τρ£μο·-,λ,>
,της ίκαΜε το νερό νά χύνεισι Απδ
,τή,ιι. στάμνα στό ττρόσωηό ς καί
ιή ικθττβλίτισα ίμο^σζε κλαμένη. ΡΤχΐ
,άρρα6ωνια*ττή τ5ν Ιωσήφ έ την ρη
(Τή ττρ<>ι·τΓ09εσηΐ δτι 6<£ΐνθς θά σΕ6ι: ,τον€ τή,ν Παρθενίνα τ,νς. |<α1 ύ ' κ ,σήφ ε!χ€ δεχθή τ6ν 6ρο. "Ετσι ή Μί ,ρία κοττάφερε νά φύγ>1 άττό τό
,τν γονιών της - καί τ6τβ 6ττ£Λ »γϊ
,τώρα βιάζοντβν νά ιταντρέψουκ τίς
ι»όρες. Σιαε^τόταν λοΐττόν τ'^Ρο: ή Μα
ι?ία ιτώς ό Ιωσήφ, ιτθΰ εΐχε ΤηρΓθε,
ν έρωτ^κή τους σνμφωνία- θά 6«χ-
,ταν τώοα την ό:>«ϊγγελίαν αυτής ι·,",;
,γεννήσεως. Τόν ήξερε γΐά &νθρωπι'
ιϊύθύ καί γΐά φύλακσ ιτεριιταθή (ηι,
,Άγά~Γ)ς τού, τόσο ττίρΐσσότίρο μά
Τοτ, ττού αύτα ή δ'ική τού Άγάκη
ΟΙ 6ύο τοβξιδ,ώτες ττερνοϋσαν τώ
,ρα μέσα άπό την Σαμάρεια. Αι/τός
,6 τόττος, δλλοτι; τόσο άγα—ι'ός
,οτοϋς Ποίΐέρες τού "Ισμαήλ εΤχε τ6οα
,γίνει έΛΐαιίτηιμο: αμαρτωλόν «αί
ιρέμττελων. Σαμαρείτης σήμαΐνε άκθ-
,λαστος, Εμϋτορος καί άδέσρευτος ά-
,ττέικΐντι στί>ν νόμο τοΰ ©£οΟ. Ήτ'ά
·χ> ά<τ6ς άττό τούϊ όνΐϋληΐΓτους κο,ί , ,ποθ συνδύαζαν εόσέβεια καί άνθρι; "Ετα^ &ν Ενας οπτ' αύτοθς «ά ΐΓεριιΐΐαιχτΐκά 6λίιτθν"τας χά ζατ/άρι, Ρνας |3ά τοο ττρ6θΊ(ιε.ρε νερό καί , Μί αύτές τίς σκέψε'ς οί δύο νίοι ρυνέχ^ζαν τό δρόμθ το»ς, ττερΐσσότερο τ&ν τκχραττραεΊ τόσο ιπ*ρΐσ<»ότί,ρο ττλούσιο /,έ τόν δρίσκίι αίΐόν τόν "<Α ιτήφ πού δαδίζει τώρα; πάνω στό, κλ ί«οτράχαλο δρόμο. Είναι Ρκτς Γήί - ■ηάντα ·Όυ ή^αν - καί 1<"ή,ν καΡδιά τού εΤχε τόση (των σττανΐων καί ιτθ·λ: τριών μηνων άπό της εκδόσεως των πρός
βράβευσιν. ΈπιφυΧάσσετσι ωσαύτως ή "Οργάνωσις νά βοο-·
ρεύσΓ) καί τυχόν μή εΐδικώς ύποβληΘηοΓμένην είς ταύτην.
άλλά κυκλσφοροθσαν σ>'γγραφήν κατά τόν ρηθέ/τα χρόνον.
εάν κρίνη οϊκοθεν 6τι αυτή σχετίζεται πρόςί τα ανωτέρω θε
ματα υφ' οιανδήποτε μορφήν, Ιστορικήν ή1 λογοτεχνικήν ί) πε·
ριγραφικήν κ,λ,π.
Γά βραβεϊο όρίζοντσι ώς έί,ής :
Α .) Διά την καλλιτέραν γενικοΰ ένδιαφέροντος συσΐη
ματικήν συγγραφήν δρχ. 25.000.
Β' ) Διά την καλλιτέραν επί μεμονωμένου Θέματος συγ¬
γραφήν δρχ. 15.000.
Γ'.) Διά την οϊκοθεν κρινουένην ώς καλλιτέραν κυκλο-
φοροΰοαν συγγρσφην δρχ. 10.000.
Έν "Αθήναις τ0 10 Δεκεμβριού 1969
Έκ τοθ Γραφείου της "Οργανώσεως
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
γονη τής γνιίκτης καί τής άγνοκις
ποοθδοκώντας την άλήθηα, πού μό
νο ή πίστη μπορεϊ νά δώση.
Κι' άγιυνιάμε, τρέχοντας την τα
χύτητα τοΰ φωτός, γιά νά 6ροΰμε
τό φως, πού ξεπεράσαμε, αλλά δέν
τό φθάσαμε άκόμα.
• Καί κάθε χρόνο, την Νΰχτα την
Χριστουγενναάτικη, θαΰμα θαυμά-
τιον γεννιέται ή μικρή σπίθα τής
ελπίδας στόν ήχο τής καμπάνας.
Ήχοΰν τα καμπαναριά, κ«ί στίς
στάνες βελάζουν τα πρόβατα καί
στίς πόλεις ξυπνάμε οί αν6ρο>ποι
άπ' τόν λήθαργο τού τίΛοτα σέ μ.ιά
προσει»χή κι' ε'να χάδι κάποιο παι-
δικό κεφάλι.
Γιατΐ ή νΰχτα των Χρκτιονγέν-
νων είναι νύχτα των παιδιών, ίίπ(ος
ήταν ή δική Τού νΰχτα.
Κι' είναι τόση ή όμαίΧΓΐά τους,
σάν άπλώνοτιν τα χέρια στό νέο Θε
ό, ποΰ γεννιέται γι' αύτοι κά6ε χρό¬
νο, πού άστράφτει ή νΰχτα δπ<ος αο"τραψε τότε. Ναί' Είναι άλήθειη, πώς κάθε Χριστούγεννα δλοι μας νιώθονμε εντονα την άνάγκη ν' άγαπήσο·ιιμε κ«ί ν' άγαπηθοΰμε. Θέλον,με· τότε, την υστατη ιττιγμή νά σι»μφ'λΐί'>6οΰ
με μέ τόν έαντό μας καί τόν κόσμο
μας γιά νά μπορέσουμε νά νιώσου-
ιαε τή γλυκειά άγάπη Έκείνοΐ', πού
ά"ναλώθη.κε γιά νά μάς τή γνιορίοη.
Κι' ολοι στρεφόμοιστε στά παι¬
δία, στήν άγνότητα τής άγαπης
τους γιά νά 6ραΰμε τή δροσιά καί
την ενταση τής άνθρώπιν·ης οί>σίας
μας.
Κι' αύτά γενναιό&ωρα μάς άγκα
λιάζουν καί κλείνοντας σφιχτά τα
χέρια προσιΛαθοΰν νά μάς κρατή-
σουν στή ζωή. Άλλά ποία ξιοή; Αϋ
τή ποΰ ζοϋμε ή αυτή παν θέλουνε
νά τούς χτίισον«με; "Η μήπο>ς τή
ζωή, πού 'ΕκεΙνος 8δο«τε;
"Ας προβληματιβθοΰμε !
Τι κάνουμε γιά νά δικαιάχκηιμε
την υπ,αρξή μας; Σέ τί χρησιμεΰει
αυτή ή ίδια ή υπάρξη;
Μήπως χτίζουμε μέ την προσπα¬
θεία μας τόν Πύργο τής Βα6έλ;
Γιατΐ τί άλλο άατό πύςγο Βα6έλ εί
ναι ή σύγχρονη κοινωνία μας;
Χρειάζεται λοιπόν νά γκρεμ^βτή
ό πυργος άπό Εκείνον; Δέν έφθα¬
σε ό τόσος πόνος πού κόστισε στήν
οίκον<μένη τό πρώτο γικρέμκΐμα; Κι' εμείς όλαι, άντί νά 6λέπου- με τό μάταιο τής προσπάθειας πα- θιαζόμαστε γιά νά μιά π«τρα άικόμα. Ανθρωπίνη Μοίρα! Γιατί ίίμιος; 'Τπάρχει κέρδος στό μίσος καί την έλληλε|όντο>ση τοΰ άνθροιπίνου
γένους;
Μήπιος στ' άλήθεια, θά γεννηθή
δ «νέος γενναϊος κόσμος» τού Χάξ
λευ, μέ τοΰς προγραμιματισμένους
άνθρώιπους τής 6ιομηχανιν.ής παρα
γωγής, πού θά' χούν άπό καταΰο-
λής φτιαχτη χιορίς έπιθνμίες καί
πάθη καί μέ προκαθωρκηιένη νόη-
ση, πού θά τούς κατατάσση σέ κατη
γορίες είδο>ν;
Μήπιος τελικά πισΐεύου,με, ολο*
εμείς οί τεχνοικρατικοί εγκέφαλον,
πώς Θά μπορέσουμε νά σδύσουμε.
τό φώς τής αληθείας, ποϋ ήναψε
μιά Χριστουγεννιάτικη νύχτα ό Τί¬
ος τοΰ άνθρωπον;
Δέν άναλογιξόμαστε Οτι ίσως δέν
σβυστεΐ τύ φώς —πού δέν θά σίίυ-
στή — ά/!λά τυφλοθοΰμε μόνοι μας
μπρός στό όραμα ενός κόσμου φρι
χτοΰ στήν ΰψη, πού ίίμιυς εμείς ά-
γοινιστήκαιμε νά χτίσουμε άπό αιμ-
μρτρη φιλοδοξία νά μιμηθοΰμε την
κτίση;
Άγονχοίμε ολοι. Άλλά καί φο-
βόμαστε νά άναταράξουμε χό τέλμα
τής ζο>ής μας.
Μόνο κάιθε Χριστούγεννα! Γίνε-
ται κάτι! Κάτι άλλθίώτι,κο, πού
μάς θυμίζει την προέλενσή ιμας
καί τό σκοπύ ποΰ έξνπηρετεί ή ΰ-
παρξή μίχς.
Κάθε χρόνο! Καί φέτος τό ί-
διο ! Νιώθουμε οπος πάντα τό άδειο
<τυναίοιθημα τής προομονής γι' αύ¬ τό πού θά σνμί>ή, αΰτό πού πάντα
σνμβαίνει.
Τή Χριστουγεννιάτιικη νύχτα Ανά
6ει καί γιά μάς τό φώς τής Βηθλε
έμ, θερμό, δλόλαμπρο, εύφραντικό.
Ξαναγινό,μασιε άθώοι, παιδία,
καϊ πασχίζουμε νά ξανουαάσοι με
τά νήματα, ποϋ μάς δένουν τόν έ¬
ναν μέ τόν άλλον κι' ίίλους μέ τήν
άρχή, μέ τό ά'ναρχο δν, μέ τόν ά-
τελεύτητο θεό.
Κι' είναι τόσο συγκινητική αυτή
μας ή προσπαθεία καί τόσο κοινή.
Τό βλέπαυμε στά ίίμοια 6λέματ«.,
στίς εύχές, πού ολοι δίνουμε άπ' τά
6άθη τής καρδίας καί δεχόικιστε
ξαλαφρωμένοι.
Δινάμαστε στό πανηγύρι ι ου φ<ο- τός σάν χρυσαλίδες πριοτάβγαλτες, κάθε φορά άπ' τό κουκούλ». τής ιμο νοτονίας. Στολιζάμαστε, στολίξουιμε δρό- μους, 6>ιτρίνες, σπίτια, πολιτείες κι
εξοχές. Τά φορτώνοι»με φώτα, μύ-
ρια πολύχρο>μα λαιμπιόνια, σάν έξο>
προ&ολική έμφάνιση τοΰ φωτός ποϋ
ποθοϋμε ν' άνάψη καί γιά μάς.
Χαράς εύαγγέλια! "Εγεννήθη ό
Χριστός!
Γεννηθήκαιμε κι' έιμε'ις, ξανά,
στή χαρούμενη διάθεβη τής πρωϊ¬
νής Χριστουγεννιάτικης Βόλ.τας,
στό μοσχομύρισμα τοΰ γιβρτιάτικου
τραπεξιοΰ, στήν άγάπη τής μήτε-
ρας, στό χάδι τοΰ παιδιοΰ.
Χαράς εύαγγελι'α! Εγεννήθη ό
Χριστός!
Γιά μενά, γιά σρνα ανθρί,ΜΓΡ,
πού προσμένεις την νύχτα τούτη
γιά νά δής τό φώς νά πλημμυοίζη
τό σύμπαν. Γιά νά νιώσης τό τρέ-
μουλο τής χαράς καί τή δυνατή
συγκινηθή τοϋ νά ΰπάρχης αύτούσι
ος, μοναδικός, συ,μπληρομένος.
Γιά νά α'ισθανθής λεύτερος άπ'
τά πάθη καί τίς άδυναμίες σου καί
νά διοθής στόν ϊλιγγο τής άγαπης
τοΰ άνθρώπου καί τοϋ θεοΰ.
Χαρδς εΰαγγελία ! Εγεννήθη ό
Χριστός!
ΝΙΚΗ ΜΑΚ— ΣΙΝ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τοθ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΓΙΑ ΑΓΙΑΙΜΑΤΑ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΑΝ ΓιΑ Η ΓΛΛΑΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ
219
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΑΑΑΤΟΥΣΑ
Μιά πού ήμιλήσΌιμε γ^ά τσί το^ις ινες μέ τό πλά'ί Μέ τΑ 'νσ χίοι»
«Καμάρες» τοΰ Προφήτ' - Ήλία, τα (ΐτόν, ήβαστοθσες τό κερί γιά νά
Απάνω στό Μέλη «ύδαταγωγά» αύτα ιγης, ένώ τ' άλλο ήΊτρεττΕ νά τ*
,γεφύρια τού αρχαίον «ύδραγωγ*ί°υ», ! ,απάς στό ντ<3υβάρΐ γιά νά βοηθιί' ,5έ θά τηρέπτϊ νά ξεχάσωμ€ καιΐ τσί ,υαι δσο θά ν' ήττροχωρούσες, ι&λ> Οπογιες «Στέριιίς» όρχαΐβ χ.'
ιαΰτά «Οδραγωγεϊα», τρο£ι ήδρισκού'ντο
στ,-
Απάνω - ,μαχοιλσ,
Ο·τ
,αψηιλά τού Πάγον, χωρία ή μιά 'πτΑν
όλλη. Κ' εΤχε ή κάθε μιά τ
ιΓουνέλι τση πού σε 'φερνε σ'
,φαρδκμά τού, όπόγιο κ>/ αύτό
,σπηγιά, δπου ή£ρισκθύ'ντα»ε ή
,να μέ νερό σά πηγάδι
Σ' αώτές τσΐ δυό σπηγΐές 'νς,
ΐσως, οί ττρώτοι Χρ»στιανοί τσή
,Σ'μύΡνης νά *ατεβοτίνανε νά
ΧΡί,στό,
πού τσοί
Ισως κι' οί κατοκι
*■:>! Σμιτρνιοί Ραγΐάδες, στά τηρώτΐτ.
ιχρόνια τσή σκλαβιάς, κΡυφά άιπ'ϋι
,αΐμοβόρο δπΐστο καταχτητή.
Δ: ξέρο,με άπΛ πότες; μά ΰσ-αμ'
,τό 1922 ο| δυό τΐτηγ^ς αύτές ήθ'Λϊ
ρού'ντοστε «Άγιά^μαΠα», τό νεοό
,τού πηγαίνού τως, άγιασ'μένο καί σ*
ιμ'ά γων«ά ήτορνε όκθυ'μττΐσμΕνη άπό
,μιά είκόνο τσή Παναγίας Στή ιι^ΐ
ι^πηιγιά, ή Πιναγιά Λ Γα«νοΕΤθ<«ο·ιΐ ι<αϊ στήν άλλη, ή Παναγιά ή Άλο«ιώ Γΐσσ3. Κ' ϊ«Ί Τ6 'να «Άγ^αθιμα» *0 «Γαλατοθσα» «αί τ» ή «Άλαι/ΐώτισσα». Χοιστιθ5^ο) ,<α1 Το&ρικ^ι ή'μτταίνανί έλεύτΌ ι ιΟπγτο τοννβλι γ^ά νά πάνε στή σιτη ,γ'ά νά ιπροτκυνήσοννε τΛν ε(κόν-* ι<3Ϊ νά πιοθνε καί π-ληθθθνε ίτπτ' Ιι 5ής τό τουνέλι, ήτανε ίσιο, ττοβρά εΤχε κάτι ο-τ ΙΓα, ιτού ή'μπορθύσες νό κθυτο· Χή· ,7ης. Καί τό μάκρος τού ήταν' Λ σαμ' καμμιά τρΐαντβρ^ά έτρσ. Τ4 ιντουδάρι ήτανε πβλύ όγρό καί *ό χί οί "ου πού ήακιθυ'μιτθθσ-ς ήψι<νκ·« Κι' δσο η"μΐΓαινες( τόαΓν ή κ' ήττρόσεχες ι* Ρ υθύ σβύση τό κβρί. '£πγτέλους ήφτανίς σ' ίνα ·6μο« ,μ3 το0 τουνΐγιοΰ πού 'τανε σά ι" »Ί ιγ'ά θεοσκστεινη κι' αυτή ττού ή>ο*''
άπτό 'να θα'αττό «α'ντήΆ'
σ' ρ«α σκάψ»μο. Αί·«*ύ
.ητ3νε τό «Άγ^αΐμα». Σττηγιά, τ?ί*
ιμέ τριά σκιεδον μέτρα/ γεμάτη ^·
καί οτ£νόχωραι. Κάτω ί(ταιν;
μέ σαι/ίδια. Καί κ.αθώ<: ■η'μ/π'αϋΐινεςΐ στή'ν κοορσινή μεριά ήΡΑε- ι-ες μιά πόρτα ξιΑένια κιλε,,δωμένΐι ,μέ λουχέτο, γ^ατί κι' ό—ο«εΙ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ ίνα αλλο πάλι ύ νά βάλοι/ν* τήν πύρτα, δ •νρ νά μπούνε μιέσα σ' αί'τΑ τό γοιρ ■νέλι γ<ά νά δοθνε πό} βγαίνιι. ι» .ήγυρίίανε τά ό'μττρό»; όιτίσω γ,τ ί 'χε στρΐψίματα. παοακλάδισ κοιί Καί. λςνε, πώς κάττοΐο αν τρογενο ιγ°0 ήδθκίΗασ* να ιτη > ιύ
.^ά 'βρτ] τό τέλθς τοΰ τουνίπ»Λί.
·5έν ήγύρισ* π'ά όπ-ίσΜ. Μέρες. *ί
ϊχανε άναμιμένη λαμ'ττα «ίσ*
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗιΑ
ΑΣΤΡΟΣ
ά άρθρων τοΰ «. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟΝ ΤΟΠΙΟΝ
ΊΌΤ «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ»
(Συνέχεια έκ τού προηγιυμενου)
Πολλαπλώς ένδιαφέρουσα είναι
ή διαδρομή άπό τό "Αστρος πρός
τό Λΐΐονίδι. Χίοιματύδρομος, &ε6αί
ως. Άλλά ποίος προσέχει; Είσθε,
όπιοσδήποτε, συνεπαρμένος άπό τό
τοπΐον. Ή θάλασσα άριστερά. Ό
Πάρνων δεξιά. Καταπράσινος, στε
φανο>μρνος άπό τά δάση τού. Ό ά
ερας κατεβαΐνει φιλτραρίσμένος
καί σμίγει μέ την θαλασσίαν αύ-
ραν. Ή άτμόσφαιρα έλαχρρά, διαΐ'
γέστατη, ήρεμος, ζιοογονϊεΐ. "Εχει
κανείς την αίσθησιν καποιας άνανε
ωτικής δυνάμεως, ατού 'Τναι διάχυ-
ιτος καί πού εΐσβΰε^ παντού. Καί 0-
στϊρα άπό μίαν έναλλαγήν χρ(,)ΐμά
των, πού κάνουν άβροτέραν τήν
γραφικότητα τοΰ τοπίου, άφοΰ πε-
ράσωμεν τό Καρακοβούνι μέ τό πά
ληό Βενιετσιάνικο Κάστρο καί τίς
βαθειές χαράδρες τοΰ Άβούρον
φθάνομεν είς τόν "Αγιον Άνδρέαν
καί κατείιαίνομεν είς την περίφη-
μην παραλ^ίαν τού.
Δέν ξέρω πάσοι εχουν σταθή είς
(ΐύιήν τήν περιοχήν. Οΰτε άν έπρό
σεξαν καί τήν άπεθαύμασαν δσον
τής άξίξει. Παντός θά ημπορονοα
νά ύπογρα,αμίσο), ότι τό τοπίον εί¬
ναι άπά τα ωραιοτέρα τής Πελο-
ποννήσον. Κ>ριολεκτικ.(ος, πρόκει-
ται περί σννθέσεοκ, πίρί ζ(ογρα<τι- κοΰ πίνακος, είς τόν οποίον ή κά- θε πτυχή τοΰ έδάφοΐ'ς καί τό κάθε δένδρο θά Ελεγες, δτι ευρίσκετο·· έ- κεϊ, διά νά προσθίση την χάριν τού. Ή έληά, φυσικά, δεσπόζει. Ή εύλογία της διάχυτος είς ιήν μαγητικήν αυτήν παραλίαν τοΰ Άργολικοϋ. "Αλλοτε καταπ^άσινη καί άλλοτε Ασημένια είς τήν πνοήν τοΰ άνέμον, πού ε'ρχετα», μνρ<,>μέ-
νος άπό χά δάση τής πορτοκαιλιάς
καί τής λεμονιάς. Άληθινή παρά-
δεισος, δπου ή ανάπαυσις γίνεται
π-ραγματική απόλαυσις. Άφήνεβαι
είς την προίίίθθησιν ενός κόσμον,
απηλλαγμένον άπό δλα έκεϊνα, ποϋ
έπιτρέποΐΓν πολύ στενΌ μόνον περι-
ιθώρια, διά την φαντασίαν. Καί άν-
τι,λαμυάνεσαι τί ακριβώς σημαίνει
μεγαλρίον τής γαλήνης καί τής φυ
σικής όμορφιας.
Τα έρείπια καποιας άθίροπόλκιις
έπάνο) είς τόν απότομον βράχον
ιμαρτυροΰν ότι ή περιοχή εχει Ιστο¬
ρίαν. "Εχει δντοις διαπιστωθη, οί
πρόκειται περί πελασγικών τεχνιόν
,άλυσίβες δ£< 6ιά την ττρόοδεσιν ττλοί ιν>ν κ·αί τάφο1 φαίΐΐται νά δικα'ώ-
νουν την άποψιν, ότι έδο> ευρίσκετο
ή άρχαία πόλις Βρασιά. Ό μΰθος,
εν τώ μεταξΰ, εχει δε·σει την παρα
λίαν μέ τόν Διόνυσον. Τό μικρά οκά
φός, λέγει η παράδοσις, μέσα είς
τό οποίον ό Κάδμος είχε κλείσει
την κόρην τού Σεμελην καί τόν
γυιό τού Διόνυσον, έξώκειλεν είς
τάς έκδολάς τοΰ ποταιμοϋ Βρασιά-
του, ποΰ σήμερα άποκαλεϊται Ζαρ-
,μπανίτσας. Ή Σεμέλη ήτο νεκρά.
Ή Ίνώ, τότε, κ<ιί κατ' άλλην δοξα σίαν δ Πάν, επήρε τόν μικρόν Δ»ό- νυσον καί τόν έγκίΐτεστησεν είς τό σημερινόν σπήλαιον Κοοδοπάτη, πλησίον τής Μονής Όρθοκιοστάς. 'Εκεΐ ανετράφη. Κατ' άλλους είς αύτην την θέσιν τόν Ιφερεν ή Άσ- Αΰτά έπιμένει ό θρϋλος. Ή ρινή, αμοις, πραγμαιικύτης εχει νά παρουσιάση μίαν ωραίαν, μέ εντε- λί&ς έκσιιγχοονισμένην όργάνοσιν, ,-τλάζ, την οποίαν άπολ(;ιμ6άνοΎ οί ε-κδροιμεϊς, είναι δμοις (ΐι'τοί, δπο« |3ά (ττρεΐΓΐ; Είναι, τόσον γοητε·/τι- κόν τό τοπίον, ώσ·ε καλ αν μετρων ϊτα οί επισκέπται, .τού τό χαίρονται πάλιν ν ά είναι ολίγοι. Θέλο νά εί¬ πω, δηλαδή, δτι χρειάζ^ται περισ- σοτέρα Τονριστική Λνάπΐνξις. Νά πληροφορηθή Λ κόσμος, ότι ή παρα λία τοΰ Άγίου Άνδρέου είναι Από τίς συναρπαστικότΕρες, μέβα είς την όλην γοητείαν, πού ?χη ή Πε- λοπόννησος. ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ (συνέχεια ρ'ις τό προσεχές) τσβσ'μέ&ες (τσισ'μέ, τθιιρκ. .- -ττού ήτρίχανε μερά - νύχτα ό'μττρός ο·| μιά ίαρμαρένκ- ΟΙ Τουρκάλες τού μαχσλά κ' ήγεμώζα^ιε. τα σταΐμν»ά ,τως. Κ ι" οί Τούρκο,_ ή>λβνθ0'ντοστε
ΠΓ0θ3!5*σ, μττράτσα »«ΐί Μθυρη, προ-
ΓΓθ'~> νά Ρπουνε στό νειτονευούιΐινο
τζαμί να κάνουν! τό ναομάζι τως. <ιτρθ Έν«3ς γέρος - ττλάτανος ττ'.ΐ ήπθτιζού'τανε ώτττό νερό ·πθι>
ιλοΰσί, καί δεκθχτοϋρες
ητ»·τα<τά ράτσα, πΐό μ'κΡά «»α, γκρΐζοσκθϋρα) απάνω οτό καλ/τερί|μι. Κ' πο> «αί π<>0 τ^ κράξ *6
ιτως. σά μου'γκρΐτό, πού ήβαρρονσ*»
ιπώς ήλέανε «δεκοχτώ», «δεκαχτώ» (δί
,■<» όχτώ). Μ3γαζιο τούρκικα κι' 6- «ρέΊκατ, καφενόδες «αί σιπτΐα μί καί πανάθυραι μέ καφά'τΐα Άίττό τ ό δρόμο αώτόνοονε, Αμάν γΙ ό Ρωμνιός, εΤχε κάττ:·.· , ώστόσο, άμα δέν ήττεί- ιραοζΐς καν,ένανί εΐτες Τούρκο, εΤτ<< Όβραίο. δέ σέ 'τϋϊίραζε κανείς. Ή σ^α τό δράμο σου κ' ,ίλ' μ<ά «χαλημέρα» σ' &πθΐονε ^ ■ γιά νά δ€ίξη,ς -ι^ τή·ν μ, σ«υ αυτή, ττώς εΤσαι φίλθς νά φτάξης στή Γαλστο0>·<.· άπτό *Κθμ,μ£νο τζαβί», ιποθ τό 'λεα-νε Ιτσ^ γ^ατί τζαιμΐ «αί το./ ητανε χτΐσμένα "ά μισά ψΐ ηφαινοθ'ντοστί ο·σ *3. Μ ά Ιίτορία λέεΐ, ττώρ ΓοθΡκος ^δαλΐ ο·(ΐοίχηιμα, νά κόψη ·5 τού «αί τσοΐ παραβες '-Λ νά τσοί δί·νη νά τοο ^·. | ζοΐίκε σΐγά - σΐγά τό τζαμί. Μά ί "σι Μγθι λίγοι πού τσοί 'δΐν« ~;>Ί
παίΡάδες, οί για-ιτζήδες δέ τοθ 'κά
νάνε καλό χτίσιμο. Κ' ϊτσι ά'ΐαν ήο:
■ιέβηκε τ0 χτίριθ στά μισά β,τι ή
,χτιζοθ'νταν* άιυιιιΐνω, Λγκ|»βμνιζού
'νταΐίε. Τότ£ς, £νας ντερβίσης λί^ι
στίν Το&ρκο. «"Ηχασες τό οτοίχηιια
,ΊΛέ το}
τόν παρό δέ χτΐζι.
"Ο—-
ΙΙΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΖΗΤΗΣΙΣ
Αγγέλλεται ή Ε' ϊκδοσι; τού
παιδικοΰ βιβλίον τοΰ «Τρίΐγουδι·στή
των Παιδιών» Στέλιου Σπεράν-
τσ«, «Οϊ Μικρές Ίιονές».
ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΜ ΜΕΣΗΣ ΕΚ.1ΑΙ1ΕΥΣΕ0Σ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΔΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ 30 ΡΑΓΚΡΑΤΙ
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι" δλας τάς τάξεις τοΰ Γυμναοό υ
ΤΩραι : 9 π,μ. - 1. μ.μ. κσί 5 — 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
,ται τζαμί. "Αστ<> ώσσμ' αύτοθ, γ·α
ρϊ «(' ά Άλλάχ δέ θέλει νά κόψης ττσ
τό τσιγάρο σου*.
ή,ττερνθύσιες τό τζαμί ή'μπΛΐ
>/ΐς «έ κάτι στϊνεσόκακα καί «τέ <τε>'
,τε μινοϋτα ήφτανες στή 'ΌλατοΟκΐ'ί.
/ Γ' ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΣΗ ΓΑΛΑΤΟΥ-
ΤΟΥΣΑΣ
έ **·
Γ *ΟΡ
Καθώς
ΐμ'Κ'Ι>Γ|
η) αώλή, κ.Γ ό.πτό ζερθί σου χ*ο·
Το
V
Μ'ΐτια τθθ ΟΐΓ&γ^-ιζυ Άγιο
χς τσή Γσλα/το',
»3ς, ένώ άπτό δεξί σου δυό κάνια
?£<;, δητυ ήκαθού'ντακε ή κόνα - Μ«ί οιγώ ή Στρ^δ^λαίμαινα μέ τσί το'ϊς στ κόρες, τή.ν Άντρώ. 'ή Χρυ^α αί τή Τ*άσα. (Κ>' °Ι τέσσερίς τ(,.4
γ Τχανε ϊρχίΐ έ5ώ πΡοσφυγίΐες). Αύ
τή 'ταν? *ι' ό φύλα«ας τ' Άγΐασΐ'ά
,Γ-υ.
Γή μιά καμάρα τση την« 'χε ,».
,αίτ' εΐκθνίσ,ματα, σά παρΐκκληαΐ
ΐί' έκίίνκ ήτανε ντμμέτΐΓ| σά κα'ι
,ΓΡηά, ΑύτοΟ ήϊεχθϋ'ντανε τ^ κόομο
'ά ξεκουραιστή, τ,^ 'παιρν< τβο; ,1. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΑ ΤΗ ΓΑΛΑΤΟν ιγιά γ'ά νά βοηθηθούνε ϊτ«ι οί δ·σό ΣΑ [ άν&ρώποΐ αύτοι, πού, βλέττοντας ΓΛ Γιά νά πάς στόν Άπάν« . »αχα ,ίώς, νά γυΡίσοι/νΐ οπίσω. Μά »ι κ Λά πού 'τανϊ ή Γαλατοθσα ήπαψν ς ι*ό μακρύ και λίγθ ανήφορο δρο<Ί>
«οί Δυό τσίσ'μέ&ες» πού ιχώ>ιζΕ
τόν Όβραΐο,μαχαλά Απτά δεξ^ά κβι
'όν Τθυρκομαιχβλά άπτά ζερβά. Ό
^ονοματίστηχ' (τσ' γ'«#·ί
τό ΐ'έσο τοι, ήτανε δυό ματ-
Καί στό τίλος ή κόνα · να
----"- *— ΐγκάστηκί πιά νά βάλη την
ατόρτα αύτη ιμέ λουκέτο γΐβ νά *>.ι)
τή κεφάλι τση ήσυ,χο. Λίνε άκόμ: ς.
•πώς εΐχανε άφήκΐι Ενανε 6Ριτρ& »»
,τεινό γιά νά φύη άττθκίΤ, ν£ ββ,,ι*
αν θά ν' τ6γα,.ν' όξω 4πό καν» <, ,ίίναΐιγμα τού τουνίγΐοί). Καί. βντι* ,ήδγε ζωνταινός. Τον^ 'βραν*, κα1 τΛ ,νϊ 'πΐάσανε άπόε' άπτό Κά°ΐί>Γ,
,γιατί τονέ 'γνωρίσαινε άπτό σημίίί*
3τού τού 'χανε δέσει σΐο ιτοβο'
"Αλλο^ πάλι λ£νε, πώς ήβάλαντ' ίί<» ,πρες πάτρΐες στο πηγάδι τ' Αγ», ,ΐμάτθν καί σέ λίγες μέρες, αθτέί ή"ί* ,γανε όξω, στό Κάστρο. Τό πηγάδ' αύτά ή"τανι άτττό ζϊΡ 6ί σου χέρι, καβώς ή"μπα·νε* αίΓ' ΡΤή σπη,γΐά. Κ' ηΤανε μΐσβσκοττασμί ινο μέ Ηΐά μαίΡμαρότΓλαικα γ'ά να υ- Γταρα."πατήση κα/νείς «αί πέσΐ) μεσα ,Ένώ όπττό δεξί σου χίρ'. μίσα ο' ίνα σκάψιμο ήτανε άκου' ιπ^<Ί»ένη (μιΛ^ άλλη τετράγωνΐ) μαρμαρόπλακα μ" Ενα Σταυρό ,Κ1' απάνω σ' αύτη, δρθΐα ή ,ταή Ποονατγΐάς τσή Γαλατούσας, βι,ό ι^π-ι μΐάμ>ισΐ) άττεθαιμή, μεγάλη. Ή Πά
ηκιρατβύ— τό Χριστό ο;; ήν
ιά τση καΐ τονε 'βύζβινε. Ή
ιλέανί, ^ώς άπτά στήθος τσή είκσνας
,ηΐταζε γάλ3. "Ητα,νε π°λύ Θαματουο
ιγιά. άφού 'τανε φθρτωμένη μέ άση
ιμ«νΐα καί μαλαιμαιτιέν^α τάματα σ^
ιθκέδιο «£να ζευγάρΐ στήθια». Ή
Δευτέρα ή'τα'νε σΓϊμα'δ^οοκιά μίρ:
|ΐτού ήπ<ααιίΐνανε ο| σαρα'ντισμένες λε ,χοΰαες πού δ;ν εΐχανΐ πολύ γάλα ,·.<χ βυζάίθυνΐ, εΤτες τώς «ίχβ κοι>;,
,γ'ά νά προσκυνήσουνΞ την ^ίκ^να
ικ-αΐ νά τι(νέ ττερΐικαλέσουνΐ νά τώς
ικχτέβη τό γάλα. Κ' ήΕΡχού'νΤθστ:. ?;
,χΐ μόν' άπτή Σμύρνηι, παρά »ι' Απ
ιτά τρογύΡω χωρία. "Ως και οί Τουρ
ι<αλες ττθιι κοτί τωρ' ακόμης, δττ. ς Λένε, πααίνουνε «ι' άς μην «V ή *Τ. Τό ,(£θ·μο) άπτσί Χρΐστΐανίς. Καί ττα ,ΐι'ινοννε με ττΐστη νά ,μέ τ' άγΐασΐμιένο ν*ρό τώ ι.ϋνΐ, τά στήθια τως( νά πιοΰνϊ καί ιλ,γάκ.1 γιά ν' τώς κατέβη τό γά-Χύ ιθΐ Τούρκοι τό "Ατιατσ·μ' αύτό *ό ^ί ινε «Σούτ «ουγΐου - σ*ύ» (του«ι«τ. Τλ ΑΙΜλΤΗΡλ ΓΕΓΟΑΟΤλ ΤκΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚλΤλ ΤΗΝ λΠΕΑΕΥΒΕΡΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 18 «Έιτί τού ζι·)τήματος άπαγορεύσ— ς έξαγοιγής γνωρίζω ύμΤν τα *«6' ΑΙ περί έ£οογωγτκ ,τών Ύπάτων Άρμθστών ,νουπσλεως, έτηρήθησαν υφ' ήηών έν- ,ταύθα μετά πάσης ακριβείας. "Άπταξ ,μσνον *α' τουτο κατά μήνα ,δριον, λόγω λάβουί ίΚ τούς πίνακας των άπηγορΐυμένων έν σΤς δεν περΐείχοντο τά Ρ*" ώΐτετράπη υπό τοθ " Ελλην ς ή έξαγωγή 19 σάχκων ρ».- ,5υ9ίων, των οποίων ή ίξαγωγή άντ ,γορ€ύέ.τ<> καϊ έδόθτ» Λμβσως Ικανσττο'
,ητική ίξήγησις τοθ γενόμενοι) λάθους
ι:Ιΐ τόν ζητή^σαντα έξηγήσεις "Αγ-
,γλον ένταίβα αντιπρόσωπον.
,τωί <3πτηγ°Ρΐ£ύ9η υπό τήί Σεπτβμβοκν έπ' ολίγας μόνον ημέρας, ή έξα- ,μαντΐκώς. έττι τής κοινής γνώμης ί,ή ,τής εκδόσεως έψΓ>μερί6ων.
"Οσον άφορά είς *νή αρμβδιίττ;.
ΙΓα τής Διασυμμαχικήν επί τής λβγβ
«ρΐσίας Έπιτροπής, ής Μετέχη κ,)
"Ελλη,, άντ^ρόσωητος, αύτη Κατ4
.την ήμετίραν άντίληφιν
,ίΐς τόν ήμερήαιον Ιλεγχον
,χομένθυ των εφημερίδων. Ούτως
ΓΓούργησ«ν ένταϋθμα ή
,μέ,χρ' τού μηνός ΔίΚΐίμβρίου π.ί. ότι
μΐΌξύ τών
0ΐ=0 ό νέ°<; ίπϊ τής ,νονισμός, ο0τινΟς βιαβιβάζω σι/νημμ; "Οσον άφορά ε(ς τή*, άομοδιότη· ι3ν ήσκήλίη κατα τό ανωτέρω χρο<ι· (τι_ρος ίιλι,γχος, φ£οο> είς γνιώσιν θιμι^ι.
,5τι καθ' δ*ον αύτό τό δ^άστΐιμα, αιττ·
,γορεύ3η υφ' ήμΛν αΰστηροτατα πβηα
,γωγή βάμοακος, έττ'ι τή έλπίδι, δτι η ,1<3»σις νίας εφημερίδος σούτ = γάλα, κβυγΐοθ = πηγά*· ιϊου = κττιτιχή καττάληίης). Όσες λο'Λτόιν ή^οχτίνοΐνε τό«ς, ί| .; νά 'ναι φορτωμίν£ς μέ γιά νά δώι«ουνε στή ττοΰ 'τανε φτωχΐά καϊ ιΚ>ύ
,α' αύτά κα! μ£ κανένα χαρτζηλίκ·
ιπού τσή 'δίνανε, ή'μττοροθσε νά ζή
ι*η αυτή κ' ή <(ιαιμ«γΐά τση· Τσή 'φίρ ινανε λοΐπάν μιίοΐα σέ καλάθια ψωμ'ά, ,δχττοια, Ρυζ^, ζάχαρΐ, κάστανα, Κ3ρύ ,5ια κ,.ά. Κι' οί χωρ'ανές λάδ'. κανέ ινα τοι,λαιμάκι τυρ1 κ.ά. Μά καί κε- ριά, μοοκολί'βανο και φιτ^λάκια. Κ1" ίνανε στή σ<πηγΐά ήΦι εΐκόνα πού ήΌταιζε στα Λ3ιμ3τιές νβρο ά—την ύγρασία. Τσή κ«ρί γιά λα')»·ηνί6α &» τηνέ ταυβνη καί σταυρθκο—ιούμίν ς ,ήπβρικαλουσανε τή Γαλατοθσα κοί ,τσή τάζανε. Κ' 0στερ[ς) (·ή <μαομαρέττλσκα ΐή3Μεσέρνανε 'Ρ«η «ι πρθσκν«τ) Γαλατούσας π'» δρόμ» ,ΐη την είκάνα ,'τα'€ κάτ<ο στ' μ ΜΙ καλΜτσΟνΓ) κ' εύλάδεΐα ο* β3ζε. Εχϊίνη ήπάα'ν' ά5ητγάς «αί σ& άττοπίσω. Κι' 31 σας ήβΐττούο-ατ' άττό 'να «ε.ρί γιά νά φέ'γγΓτε, ατΐ ;<αθώϊ ή'μτταινΐες άπτήν Άγιααμάτθυ, ήκατέβαΐνες τρία σκοτλοπάτΐα/ κ' Οστερις σ' 2νΐ θό ρά ,ύττόγΐο τθι/νέλι λίγο κα-τήψορο (π^λύ στενο, δα^ νά μπορή ς νά ,υης μόν* έσύ κι' όχι νά 'ναι κι' ΧΚ λος δίπΐΛα ο*υ. Κ^' αν <ί°θυνβ χι' ι»Γρός. τότες βά / ίγιτρϊΐΓε νά πηγαδΐοΰ κ' τό βρισκούμενο γΐαισΐμΐνο ν«ρό, ,γεμώζαινε τό τάσ·ι ΓΪτες ή5θυτοϋσανε καί παξ'ιμάδ α, ΐιτθυ 'χανε ψέβεΐ, τά 'μο»Λίε(£ύαιΌ ,ιέ τό νερό καί τά 'τρώανε γιά »ά ,τώς κατέβΐ; τό γά>α. Ήττλένανε <ιί ιτά χέΡ^α τως κ» ή—ασΐΛίίβαινε ιμε το ι»:ρό τή μούρη «αί τά στήθια τως. .Ηύχαριστηιμέινες ττ-ύ 'ρχανε καιί',^ί ,τήν έλτρίδα στήν καιρδ'ά ,'<αί στην όξό—θρίΐα ι-όν™ - Μαριγώς κ' ίνα μπαίίσι στό ιχέρ'. Κι' δαα τως ήερχούνταινί πιά ,τό γάλα, τότες ΐνξαινερχούΊΛοστε π τ ΛΙ νά προσκυνήσουνΐε Κ0Γ·, ^ βύχαρΐ ιστήσοΐΓνε τή Γαλατοΰσα. Νά τσή '»ρεμάσθυνε τό τά·μα καί νά ξαΡαςέ ,^ουνε ψοτγώσ«μα στή.ν κόνα - ΑΛαρΐγώ.' ,Γιατί, τά χρόνια έκιεΐνα τό /ά*3ί τσή μάνν,ας ήττρε— να τό 6υζάξη τό ,μωρό ώσοομ' ττού '6γα<ε δό'ντια. Μ·^ (χαι πθλλές τό 'βυζαιίνανε καί παρα ιπάν' ι3γττρο χρόνο, καί βαρΕμένες νΕ' νά 'ταΐνε σέ δεύτερο γίνει &εκτή ή αύτόθι ύπθβληθίΐ ι"α αϊτΐιΐΐς μθο π^ρί παρευττοδίσΓ4)ς ,τής ίξαγωγής τοΰ βάιμβακος, χάριν ,τής ενταύθα κιΑωστ(.κή.ς βιομηχανίο*, ήτις σημειωτέον Ευρίσκεται β!ς χεϊ ,ρας Γάλλων καί "ΊΑτγλων. Ή όλΐγθί) ιμ^ρος αύτη όΐτΓαΓγόρευσ'ς έγένετο; Τν& οί έξσγωγίΐς προβλέϋτθντεο ίνβειχομί ,νη.ν προσέχη άπαγάρευσιν έ€αγάγα μεγάλας ποσότητας. 'Επεςδή 6· ιμυ.5 έβράδυνϋν ή αύτόθ' «ναμβνομε»·· ώΐτάντησις, κστόττιν συστάσ«<Λ τ°>"
Ενταύθα *Αγγ<ν>υ άντιπρθσώτττο»/, ί[ρθη
υφ' ημών ή <1ττΓαγόο«υσις αυτή. "ΕΞκτο ,τε έτηρήβησαν με^ά τής μβγαλβιτί ι?ας αύΐτηοότητος αί Διασυ1»μαιχΐ[«αι1 ,όπτοτγθρεύσεΐς. Ινα δέ κατανοηθή μΐ· ,τά πό»ης αοστηρότητος τΓΐρβΰντ'ϊΐ ιαΙ άπαγίρεύσεΐς αθτα1. σημίΐώνι· δ ιΐι έττει.δή Εσχάτως τό ύιτ&ρωκεανίιον >«βεμ'στοκλής» έττρομΐ|9εύθη 8ιά τας
ιάνάγκας αύτο0. περισσότερα των 6-
ρισβέντ«ι' υπό τής έλληνΐκής
βτείας ώώ», διέταξα την
,τού πλο'άρχ»<υ καί τού - τής ά»ωτ£ρω των ελληνικόν 'Αρχών, ,3ην διά την άπθδ'δθμένην έν τή ρ«ι των Ύπάτων Άρμθστ&ν δλως ά (5(.καιολογήτως μορφήν, δτι σι ήμέτε- ιμ3> Ά>χαί ένήρ.γΓ|ΐσαν έν ιτρσκ·ιμί.·<>5
,μίτά κακής θελήσεωί. Διότι ττΧ.Ίν
ιΤων δύο πρθαναφερθεισάν πίριπτώσε
,ων> βΐς τάς οποίας ώς έ.ΕηγήθΓ)( ή έ-
ινέργεΐα τών έλληνικών Άριχών *,γο
,τΐιλήρως δ^καΐλθγημέ;νη καθ' δλον Ό
,δ'άστηιμα τής Κστθχής μέχρι σή«ι.-
,οον, αί ήιμέτεραΐ Αρχαί έπέβίι^α»
,τήν μεγαλ€,«τ£ραν αΰστηρότητα είς
,τήν άκριβή εφαρμογήν τώ,ν Δΐασν«·μα
ιχΐκών Ατταιγορ*ύο*ων, πράγμα τά 6-
ιποϊον καί αί ενταύθα τουρκικαί Άρ-
ιχαί άνομολογθθν. 'Εττίσης, δσον «♦«>
,οά είς την έντός τής Τουρκίας μ*τα
έμττορευμάτοϊν, ουδέν παρ€ν*-
κώλυ^α υπό τών
ι'Αρχών καί είναι εντελώς
τόσον
,'ν Σμύρνη και ΐν ταίς Επαρχίαι,,,
μή έξα>ρονμίνω), οϋτε εκείνον έκ των
έλληνικών έφΓ||«ερί|δων, αΐτινες (ί,^,
καί
απηγορεύθη έ/ττίσι,ς
«ού
ιτός τής ή,μςτέρας ζώνης, $σο.γ καί
ίΐΐκτός αύτη ς.
,Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ
Σιχετΐκώς μέ την ενέργειαν τής £-
ιττί τού τύπου λσγθ»ρισ ίας, ή έλλη»>-
ιχή 'Κατθχή £Τχεν άπ' άρχής την άντ;
Ληψιν. δτι ή τουρΚ[Κή Διοίκησις #
3χ°ύθα καΐ μετά τή,, ημετέραν κατ»
ιχήν Τά νάμιμα αυτής δικαΐώματα, Λ-
,το ώς πρότερον μάνη αρμοδία πρός
ιΧορήΥ03"'ν άδί'ών εκδόσεως νίων ίφπ
,υερίιδων, Αλλ' δτι τό δ^αίωμα τούτο
'^όγω τής Στρατΐωτικής ημών Κσ·>-
κής υπέκειτο ήίη είς τόν ϊλεγχθν τΛν
,'λληνικών στρατιωτικών 'Αρχών. Ή
των
ι^φ' ημών ή
Κατά «ο αύτό χρονικόν βιαστημΐ
,ίπετραπη υφ' ήΜώ, άσυζητητΐ ή |κ6,
ισΐς νεων ίφηιμίριοων (|λ γλώσσαν
,γαλλικήν. εβραικήν> αρμίνΐκτ^ κα
,μιας είς τουρκικήν, προσωρινώς (}[
,μόνθν ατροεβλήθη άρνησις εΐΐ τήν Ε< ,βοσιν της τυυΡκικής έφημίρΓίθς καθ" όσον αύτη 4πρόκ*ΐτο είς το πρσγραιμμά *ηϊ ίκδ'δαμένην ενταύθα «Χο>
», πανθεΐσαν υπό τής Δ»α
λογοκρισίας δια τάς μ—
ταφείς της. 'Εδάβτ) δμω*
ιή αδεία αύτη, ευθύς ώς ελάβομεν τπν
,5εβαίωσιν παρά τού Διευθυντού, τςθ
,μέλλθΛ'τος νά εκδοθή την έ<ρημίο'&α Γ^Σάρκ» δτ^ δέν θά ιΊκολούθει τό άν*, ,τέΡω πρόγραιμμα. , Πιστεύω δτι ή στάσις αύτη τ^ν έλληνικών 'Αρχών άποδεικινύεΐ πλή. ιρω? την καλήν ημών πίστην καί την ιχατιεύθυνσ'ν τής ελληνικάς Κατοχής, Άρμοστών, π-ροκληθέν έκ τής αυτής νά επιληφθή τού ώς ,ι>έγχ°υ, Ενήργησε μ'ετά τοχ;
ττνίύματος καί τήΓ
εύμενείας ι'πτερ
συμφέροντοι,.
Τό ί»ερον έκ τής λαγβκρισίας
,μ,.θΜργηθέν ζήτιΐμα, τό όποιθν
,ρεται καί έν τή εκθέσει των
,'Αρμθστών, ττρθκιλΐιθέν έκ "ής δΐ»μ5·
,σιεύσε«ς τού άρθρον είς τήν ίφηαίρί
ι5α «Σάρκ» £χεΐ ώς άκολοθθοι,:
, Ή έφη,μεοϊς αΟτΓ), έγκρίσεΐ τί(ς
,λογθκιρισίας κΐί ποορά τάς διαιμαοτυ
τού ιήμετίροι; παρ' αυτή άντι-
ίβημοσίί^ε τή 16 Ό«Τυ
,βρίθυ 1919 (ν.ή.) άρθρον ένίητογχΓ-
,^ον ίν ττνευματ^ έπταναστατικώ καί
ύβριστΐκώ καθ' ημών, έν τώ οποίω
ημείς καί ο| έν γί»'»
την Τουρκίαν, 6λαβ-ρα
,ζωθφΐα, όπομυζώντα τό αΤμα τϋν
,Τούρκων κατά τόν τελευταίον ίνα καΐ
ήμισυ αΐώνα.
Ή βιαιότης τού δρθρθυ τοοΐΑ»
—ο:ρ·ήγα.γε βαθίΐαν έντύ—ώσιν 6|.ς τ0
ιένταύθα Ό^μανςκόν στοιχείον, παρσ
ιτού όποίου έξηγήθτι ή υπό τής λογβ
κρ'σίας έγκρισις, ώς τϋροφανές δ«γ
,μα συμ—αθείας των Μεγάλως
,ι>ν πρός την τουρκικήν
σ>ν καί δυσμενείας κατά των
,τής ά-οστολή<:) ήν εΤχον ^ α«σΐν αυται ίν Μυκιρά Άσ(σ. ι Δεδ=·μ£νου οτι έκ τώ,, πρωτίστ^ν ρκοητών τής έν Μικρά Άσία έΛΛη».- κης Κατοxής^ ήτ0 ή εξασφάλισις τή, ι5ι»μο3ίας τάξεως καί ή είριΐννευτ^ ,τής χώρας, £δεΐ δπως αί ίλληνικσϊ Ό ύΐτογράψας τό αρθρον τουτο, β ,ίδιθχτήτης τής εφημερίδος Κα1 ό ·ν τού έλέγιχθς, τούτου υπό 'ων ιπεύθυνο* συντάκτης κατεδ·ώχθησαν Ι ^-ν Άρχών άττέρΡε φύσεως ίκ ,νώπΐον τού ήμετέρθο ρ ίκΤελε- ' ,ϋττερ κατβδίκασε, τόν «έν ι «αί τόν άρθρογράφθν, είς ενός ίτους ,ψυλάκΐσιν, τόν δέ ΰπχύθυνον συντΑ- ικτην είς £ξ ,μηνών φυλάκισιν καί τρ·ΐ ' ,·<οσ;ας δραςχ,μάς πρόστι«ον. Είς τον Ι .τελευταίον τούτον 45όθί» άμέσως άνα ατολή τής εκτελέσεως τής πο(νής τβυ ί ,'Αρχαί, ύπεύθυνθχ διά τήν ίκτέλίσιν «αί ά—εφυλοκίσθη, λόγω τών ιτού £ργθυ τούτου, δύνανται προλη- ιττληροφθρΐών άς είχομεν περΐ τής ■πρι ,πτΐικώς νά έξίτάοωθι τάς τάσ^ς καί ,γενΐεστέρας διαγωγής του καί διίί' τούς σκο,πούς ίκείν^ ο| όττοϊθι ι- ,ήτο κατ' ούσίαν άνϊύθυνθς. ιττρόκεΐτο βββαίως νά άντιδράσωσ' <«| ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΝΟΣΥΝΗΣ [Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) νων είς ταύτην δικαιολογηηκών ά πετ«θυνομένη πρός την Όογάνο)- σ«ν «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» είς τήν ώς έν ίπικεφαλίδι διεΰθνν σιν της πρός έ'λενχον καί δια6ύ6α- σίν χης είς τό ΙΚΤ πρός ε'γκρισιν. 2) ΙΙιστοποιητικόν Δήμον ή Κοι νότητος περί Ελληνικάς Ίθαγενεί- ας τοΰ ΰπο)>η<ρίου κοιΐ έγγραφής ιου είς Δηιμοτο·λόγ«ον. .')) Πιστο.τοιητικόν αρμοδίας Άρ χής, ή έν ενεργεια Ποοσ·ΐ>τ·γικοΰ
Σοιιμτιτείου, η ένόρκου 6ε6αιώσετ»ς
τριών εΰύπολήΛτιον μαρτΰριον, κα-
ταγομένοιν έκ τού τοΛου προσ(ΐΗ«γ< κης προελεύσεως των Γονέιυν τοΰ ύποψηφίου, ή ομοίας καταγο)γής δύο δημόσιον ή δημοτικών ΰπαλλή λιον, περί τοϋ ότι οί Γονίϊς τοΰ ύ- ποψτκρίου κατάγονται έκ Μ. Άσί¬ ας, Πόντου ή Άνατ. θράκης καί είναι έγκατε«ττ)μένοι έν Ελλάδι. 4) Πιστοποιητικόν άπορίας Κέν- Ο κ. Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΤΛΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ «ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ» Άγαπητέ μου κύρ<« Κοιιρμούλη, "Ωστε αίχμαλίοτκτθήκατΕ κι' έ- σείς άπ» την Άτλαντίδα! Καί Ί αιίχμαλωοία σάς ώφέληοε. Γράψα- τε ενα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο μέ φραστική δύναμη, φαντασία, άν- θρωπιά καί πνευματική έ-γρήιγοοση. Σας εύχαρι—ώ &ερμά. Μέ έγκάβδιους χοαρβτισμοΰς Ι. Μ. ΠαναγΐΜτόπουλος "Λλλες πάλι ήβυζαΐνού'ντοστε 4,^- ιμης, μέ τήν έλ-ίδα, πώς έττε^ής γ) ματεδάζανε γάλά δέ θά ν' τΥ-ο.μίνα ε ΐϊγκιιιος. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ τρου Προνοίας ή ΰπεΰθυνον δήλιο- οχν των Γονέίυν τού ί'ποψηφίου ικ- ρί τοΰ έπαγγέλματος τοΐ> πατρός
καί ΰτι δέν εχοι^ν έπαρκεΐς οίκονο
μικούς πάοοιις πρός στΛ·εχιβιν των
σποι»δο>· τού {>ποψηφίο·ν, 6ε6αιου-
μένην καί ίντα τού έφημίρίον τής έ
νορίας τής κατοικίας τοιν.
5) Ενδεικτικόν ή πρόσφατον λ