195462
Αριθμός τεύχους
2028
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
28/12/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
νιηοωκογ
ΕΒΔΟΜΜ,ΑΙΑ ΠΟΙΥ.ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. Φ1ΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΛΙ ΤβΝ ΠΡαΕΦΪΓΙΚΒΝ
Κυριακή 28 Δεκέμβριον Ι9β» ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ 1 50
"Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2028
Αιευσυντής-Ίδιοκττ^ης: ΣΟΚΡΑτΤ__ ΧΑΡ.
'Οβός Νίκης 25 — 'ΛΛήν» _ Τηλ. _» 706
ΕΘΝΙΚΑ ©ΕΜΑΤΑ
ΙΙΜ, ΚίΜΙΓ'ΦΙΑΙΙ., τη
_ Τα Λκαιώματα τού άνθρώ πον» καί αί «βημοκοατ,καί έλευββ
ρίαι».
_ Σκοπός των «φίλων» ό διχα αμός των «Ελλήνων!
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
«ο
αφορμήν εν Ιν&ελληνι-
θον τής λονδινείου έοοΓ,
Όμπσερδερ» πλήρες
φί&ν χατηγοριών περ'.
έν Ελλάδι επικρατούσης
κρατικής» δήθεν ν.%
άσς, δ έΐλληνικός Τύ-
43γέτως παλαιών κομιι*-
δεσμών, τουτο δέ πίο;
^μήν τού, έδημοσίευσε καί δή
μο3ΐεύει πολλά, εξόχως απο
«Βλυπτίχά άρθρα, ίστορικα ζν,
μειώΜχτα καΐ σγόλια, πρός τό>
«τπόν ν' άπ&δείξη άφ' ενός
φ δτ: είναι έσκεμμ,ένως ψ*υ
ίείί αί εναντίον τής Ελλάδος
οιατηγορίαι περί παραβιάσεω.·
[ών «δημοκρατικών ελευθερι¬
ών» υπό τδ καθεστώς τή; Έθνι
κης Έπαναστάσεως τής 2ης Α
πρ,λίου 1967, άφ' ετέρου δ'
ι'τ; οί συνωμότες καθ' ήμΛιν
Βρεταννοί χαί ΌλλανδοΙ είναι
ίπο?:κ.ώς κατηγορούμενοι, ώς
ίιαπράξαντες κατά την αΰγγρο
ινον εποχήν στυγερά εναντίον
ΐϊών £νθρωπίνων δικαιωμάτων
έγχλήμχτζ, χωρίς νά δώσουν
ΐλόγον, μέχρι σήμερον, είς τ/ν
ίϊϊγχίσμΐον κοινήν γνώμην.
ι Αέν πρόκειται νά έπαναλά-
ίω είς τδ αρθρον μου του·<ι ΐΛζ έκτεθείσας ενώπιον τοΰ Δι ιχαστηρίου τής "Ανθρωπότητος «αχηγορία; εναντίον των Λνοι «τιρι»6νων καί αδιστάκτων είς ιίγχλτ)μοιτικοτητα αποικιοκρχ- τών αυτών, διότι δ έλληνι*'.δς Λαός τα; ΙπλΎϊροφορ^Ύ) ήδη έν έχΐάσει άπό τάς έφημερί- βα; ■ χαΐτάς πληροφορίαι κ* θ Σχοπός μου είναι ν' απευ- *υνθώ πρό; άπαντας τούς Έλ 'ληνα;, άσγέτως κομματικήν των προελεύσεως, καί νά τοϋς '/.χΐαστήσω προσεκτικούς επί .^έθνικής άνάγκης ν" άντιΐιε τωπίζουν ήνωμένο,, την , άνίε- ρον κατα τής αίωνίας Ελλά¬ δος επίθεσιν των στυγνών άποι «οχρατών καί έμπόρων. οί α νέ; έπιδιώκουν την φβορ&ν τη; χαΐ την συνεπεία ταύτης •Μιοταγήν της, έν συνενε'α, εί; τα έμπορικά - πολιτικά οο>ν
υομφέίΐΰντα, τα δποΐα παραβλ*
"ονται άπό την έπικρατοϋσαν
«{ την Χώραν μας εθνικήν
%ύ κοινωνικήν πειθαργΐ7ν
κρατικήν σταθερότητα,, άσφά
λειαν χαί άξιοπ,ρεπή έλευθιρί-
χν, διότι υπό τοιούτους δρο·>ς
Είναι αδύνατον είς αυτού; νά
την εκμεταλλευθούν.
Ή Ελλάς ήνωμ^νη είναι νο>
■% άήττητος καί τό απέδΐίξε
τουτο χατά τούς έθνικούς -<· >-.
αγώνας. Όταν ή Βρεταννία εί
αεν άποφχσίσει νά παρεμποξί
'^Ι την πλήρη αποκατάστασιν
ψΰ>ν είς την εθνικήν κληρο-ο
'ών χαί την μεγέβυνσιν -υής
Ίΐιτρίδος μας, εφρόντισε νά έν
'^είρτ) μεταξύ των Έλλήνων
«ν δλεθριον διχασμόν, ώσΐε
*« δυνηθή, χαθώς καί τό Σκα
^, νχ ίσγυρισθή κατόπιν 2τι
, είχεν εμπιστοσύνην εί;
■ην ^βχσιλόφρον* μ«ρίδα τοϋ
ναού, ώς έχθρικώς διακεαέ
νην πρός τα συμμανικά συμφί
?3ντα». Καί μέ τόν ίσγυρισμό/
»τ4ν έβοήθησε θετικώς κχί
«Ρνητιιιώς τόν Μουσταφά Κί·
;«λ πασάν νά εκδιώξη ττ,ν
ωλάδα έκ τής Μικράς ,Ασί-
ι ■ Μέ τδν ίσχυρισμόν αυτόν
''?ρ4ντι- να έκριζωθή δ αι-
«Ρϊκατιχος Έλληνισμός. ""
Έ«ν ίσνυρισμ,όν αυτόν έτι
'ν 4νι-ε{λη |ν συνεχεία
™ πολιτιστικήν καί οίκ,. .„.
*η» προοδον τής Ελλάδος δια
2 την έκμεταλλεύεται. Α5τα
^3«ν τ' άποτελέσματα τοϋ δι·
7.ϊ3μοΟ των Έλλή^ων, Παρό
'^'·ον βιχασμόν έπιοιώκει καί
~·μ*Ρβν ή Βρεταννία συντα>
ι:ομένη μετά των άνθελλήνων
Μί
Οήθεν δημοκρατικών καί
φερομ,ένη εναντίον τής Έθν
•κης Έπανχστάισεως, μέ τόν 5ά
•λιον σκοπόν νά διαβρώση ταύ
την, νά φέρη είς την αρχήν
οούς άνθέλληνας «φίλους» της
('καί νά ύποτάξη είς τα συμφέ
Ι'ροντά. της την χώραν, άδιααο
Ι'ροΰσα εάν ταυτοχρόνως ένοιτί£
>ρη την άναρχίαν καί την οΐν,ο
νομικήν καταστροφήν είς υί/ν
•χώραν. Άδιαφοροθσα εάν 7.ύ-
■τοί οί «φίλοι» της διά τής άρι
στεριζούσης πολιτικής των ποο
ιΐανχτολίσουν την Έλλάδα ίΐζ
•τούς Άνατολικούς καί έπ.φέ
'ΐουν όλέθριον ρήγμα είς την
τόσον εύχίσθητον νοτιοανατολΐ
■χήν πτέρυγα τοΰ ΝΑΤΟ
Δέν πρέπει οί άνύποπτοι "Ελ
ληνες να φαντα-σθοΰν δτι ή
'Βρεταννία κόπτεται υπέρ «ξη-
αοκρχτικών ελευθεριών» ή «άν
'9ρωπίνων δικαιωμάτων»... Δια
ιτί ΰέν χά παρεχώρησε ταϋτ^
'ϊίς την Κύπρον; Διατί, άντ'θέ
ι:ως, διέπραξε τόσα έγκλήματΐΛ
■εναντίον των Κυπ,ρίων καί τ.%
'ρώτρυνε, καί παροτρύνει άκό-
>η, -την Τουρκίαν νά ένδιαφ?ρ
Οή διά την ελληνικήν μεγαλό
<νησον, φέρουσα άντιμετώπους <3ύο συμμάγους τοϋ ΝΑΤΟ έν -τος γώρον λίαν εύαισθήτου δι" ■αυτόν, έφ' δσον ουδέν εΙχ£ν ή Ίχει δικαίωμα, ώς πωλήσασα ■την νήσον είς την Βρετανν/αν ■πρό ενός αίώνο; καί έφ' διον ■καθ" δλην αυτήν την νρονικήν —ερίοδον "Ελληνες /αί Τοθρ- ■κοι Ιζων έν άγαθή άρμο/ία 'ΐίς την Κύπρον; Διά την έγκλημχτικώς ά-ξί στακτον Βρεταννίαν «δημοκρα¬ τικαί έλευθερίαι» καί «άνθρώπι να δικαιώματα» είναι προφά- ■σει;, πιστευταί μόνον άπό τούς άνοήιτους ή άπό τούς ά,γνοοϋν τας την ιστορίαν της. Δέν θεωρώ σκόπι-μον ή ώΐέ .ιμον ν' άπασγολήσω τούς άνα γνωστάς μ,ου μέ τούς στυγνίύς ιχποικιοκράτχς Όλλανδούς, δρ γανχ των Βρεταννών ή μέ τοό; απολέμους Σκανδιναυούς κχ'. ■τάς εναντίον τής Ελλάδος ου '·/.οφαντίας των. Είναι πολύ μι αοοϊ Λχοί διά νά κατηγορ.ίθν την ά&άνχτον Πατρίδα μχς. Άρ ■Λ-ϊ νά διακόψωμεν μέ αύτοί.ς τάσαν εμπορικήν συνχλλαγ/ ν. ■Αυτή θά είναι ή μ,οναδική -γλώσ'σα πού ίνηοΰν καί αυτή, ί'σως, τούς συνετίση... Άιδιαφοροϋμεν άν υπάρχον ■^ δχι υπό τόν ήλιον καί δυνά ι,ιεθχ δ,ριστα νά βιώσωμεν κχι ι/ωρίς τα ξΰλχ ή τα σίδηρχ ή ■τίς ρέγγες, τα τυριά καί τα 'βούτυρά των... 'Εάν δέ τό περίφημον Συμ βούλιον τής Εύρώπης παρα¬ συρθή υπό τοιούτων κατηγόοων '/αΙ στραφή εναντίον τής Ελ¬ λάδος χδίκως, ή Πατρίς μα; ■•ίνα·, είς θέσιν νά έναγάγη την υπόθεσιν τη; ενώπιον Διεθνοΰς 'ΰικαστηρίου καί νά παρουσιάση •ϊίς αύτό άκλόνητα πειστήριχ Γ;όσον περί των δημοκρατικήν 6λευ'θεριών τοϋ έίλληνικοϋ Λα •ου, δσον κχί περί των συκοφχν ■τικών προθέσεων των κατηγό- ■ρων της, Καταλήγων συνιστώ είς ί· ■πάντας τούς "Ελληνας/ δσοκ ά ■γαποΰν την Έλλάδα Μας- νά 'ώσι κχί νά παραμείνουν ήνω 'μέ^ο: υπό την Εθνικήν Έπχνα ■στάσιν μέ την βεβαιότητα δτι προσφέρουν τοιουτοτρόπως ύ- ■ψίστην υπηρεσίαν είς την Πχ- ■:ρίοα μα; καί καταφέρουν ( •3/υρότατον ράπισμα έναντ£ί>ν
■:ών δήθεν «προστατών» της,
•οίτινες είναι έν τή πραγματικό
■τητι άδίστχκτοι καί άμείλι-
ι/.τοι καί πανοΰργοι ένθροι
*η*" Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΙίΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛΙΚΙΚΚ ΛΥΤΟΚΡΛΤΟΡΙ*
Τ·ΰ συνεργάτουμεις κ. ΑΠΟΑΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Π. Η ΛΑΤΙΝΓΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ
ταράδειγμα τής Βενετίας μι
αν δσο» είχαν άν<ίλογα σι·μ τα κι' ή Νίκαια αρχισε ν' ύσση σημαντική πολιτική άντί στά σχέόια τοΰ πάπα. Συν θά έπακαλοι«οΰσε καί ή δυ 1222 ό θεόό(.)νος ■"■ ι*ίί πετ^ανε ο βεοοιορος τΛ1. Λάσχαοιξ κι' άφησε διάδοχό γοψπρό του άπό την *ύ Τ&« Ειρήνη, Ίωαννη Β' Δού να Λ η"^11" Δΐ<0 ιχι?ονια " "«τάτζης κατατράπι « ύ ' ««ο αύΐοκράτορα Ροβέρτο στή -1) τοδ Ποιμανηνοΰ. ν,Τά Οόδιν(ι ίνε,ρα τού πάπα Ό ι.^101! Γ' εΐαράθηκαν καί σκόρπι φθ >ε τό
ν' άναδείξη την Λατι
ική Αύτοκρατορία μεγάλη Χριστια-
νική Δύναμη κι' άγιονιζότανε γιά
"Ολ ί
την
τη
ς. "Ολες τού οί
την επιτή ης
έλπίδες 6ασίζονταν τώςα στή
λία. Άπηΰβυνε Ινα θερμό, σχειδόν
Ίκετ'Ίηικό γράμμα στήν άντιβαβί-
λισσα Λει>κή τής Καστίλλης, μη-
τέρα καί έπίτροπο τού άνηλίκοτ'
Λουδοβίκου θ', κηί πά<τχ»σε νά κινήση τό ενδιαφέρον της υπέρ τής «Λατινικής Αύτοκρο,τορίας τής Ρωμιινίας, της νέας αυτής Γαλλί- ας τ?)ς Άνατολής». Τής έ'γραφε ΰ- τι ή δύνίΐμη των Γάλλιυν έκεϊ κά- το>, λιγόστευϊ καί παρήκμαζε έπι-
κίνδυνα, ένω οί έχθροί τους γίνον
ταν μέ
2, Διά δοπτώνβς Ανεγέρσεως 2.540
^ατοικΐών διά τοΰ ουσητήματος τώ»
Συνέχει* είς την 3ην σελίδα
,ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΙΜ ,ΣΟΥ
'ΈΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Η ΟΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,.
,Ύττο Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Β'
, ·Κ—ι ή εκ·Ρ"ΐξη' ττιού μ' αυτήν Οπο-
ίεϊί«ο τ£ βρύβυ τ^ εΤδ ΐη
γε/νήσεως ττοθ τόΟ άνήιγγιειλ1.
α ήτΐΐν τοοιριακττή £νο' άνθρώ
|ΤΓ-ι» ίρωτιΕΛ,ιμέΛΌι; καιί ζηλ»άρη. Η
|Μ;χρίΙο: τ°ϋ εΤ)θε ττεΤ «Ιωσήφ —«ί>ιμέ
νο) παιδί», καί ή δική τού εξέγεοση
ιϋμΐϊση, «οί 6ία«_η,, τόσο ττΐό 6ί
σο αύτάς εΤχε φανή Οτνώτερος
ίρωίτιιική τους σι-<Ι>φωνία.
"Αν οί ΕύαγγΐΛίϊττές δέν -μι*οΰν
άπιερΊφροβστα γι' οιϊτή την θθρυβώ&η
σκηΐνή άνάμεσα στάν άν<όν>α καί στή
τή,ν <4φήνουν ώστώσο νΛ ι καθορόί μέσα όπτό την ύ πτόψαση τού Ίωσήφ_ Λέγει 6 Ματϋ^Τ ρς ότι ό Ιωσήφ «ίμή θέλοντ<χς νΑ ΤΓ)ν ρεζιλέψ^ οι»όφθΐη|χβ να την διώξη ικροφάκ>, δη)λθ3&ή χωρί'ς νά φανβρώοη
τό μικΐτικό της. Αυτή ή άπόφαση δέ
ιδεί^ει μόν© τήν ,κ,αλο—ύνη τοΰ Ιω
ρήφ άττένκΐντι στήν Μαιρίβ. Δείχνει
(Ι—:>3Γ>ς δτι καί ό Τδ^ος δέν ήΐ«0* ν*
την άτίρωσηι τοΟ ττροδοΐμένο»»
ΆλΙλά έ«ο« 'ΆγγελοΓ τόν
(ΐτε3ΐχ£φθΐ| στόν οττνο τού καβί τοΰ εί
(ττε: «Ίω3ήφ μή φο6η(9ίΐς νά κρο?»ή
Ρηί τήκ Μαρία τή γυναΤκο: οου. Τ4
Ιΐταιδί τΐ<Ό 6χί· μέσα της είναι πΐυ ού Άγίϋο. Θα γ€νντ{[7Γ, £να γό κα)ί θά τού δώσης """ό όνοιμ3 Ίτρβΰς, γ'οοτί αύτό€ θά Ίί»» ρη τόν λαό τ°υ άπ·6 τίς άμαρτίκ- |ΤΟΙΧ». ι Σηκιω3η,<£ λθ^τιιον ό Ιωσήφ καί Ι ρτ:σξε κατ—ώς ό "Αιγγε*ος τόν ίΓ ιχΐ ττ;οστάιείΐ· Κίάτηρε την ΛΑαοίσ ρτό σττίτι. «Μή φιαβηθτΐς νά κραΐ'Λσης ,τήν Μαρία, την Γυναϊκα σου». ΆΙλλά μόνον δταν κινήθτν<Ε δ β* ρζ, ό Ίωαττφ ίσκΐίψε τό ρτνθρωηος πού τΐστεύει. Ή καί ή Πίστη «υ γιά την Μαρία1 δέν ,ήταν άα·ο3τές γ(_ά **ά ιτΐστέψΓν γιά Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ ΤΟ ΑΕΩΝΙΔΙΟΝ Σεΐρά άρθρων τοϋ κ. ΧΡΉΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΛΤΟΥ ' (Συνέχεια τοΰ προηγουμένην*} Πρός τό Λεωνίδιον ή φυσιο •γνωμία τοΰ τοπίου, άλλάσσΐ·.. ■Ή θάλασσα δέν είναι, πλέον, 'δίπΐλα μας. Δέν είναι διιως •κχί μακράν μας. Μόλις τέσσχ ■ρα χιλιόμ,ετρα άπέχει άπό τή; ■γραφικής πρωτευούσης τής έ- «αρχίας Κυνουρίας, αέ τούς 4.000 κχτοίκους καί τα ένξια 1 φέροντα άξιοθέατά της. Γνω | 'ρίζετε διατί ώνομ-άσθη Λεο>νί-
, οίον. Άπό τόν Προστάτην τν,;
Ι "Αγιον Λεωνίδα. Τό έκκλησά
κι του 7ΟΟ περίπου χρόνων.
"Ισως καί παλαιότερον. Άνα.
■φέρεται σέ χρυσό τίτλο το·Τ
Άνορονίγ,οΌ Κομνηνοϋ τοΰ ί-
τους 1292. Τό δνομχ εί; την
■πόλιν εδόθη τόν 18ον αίώνα.
'Γύρω της βουνά, πού, Ι5ώ
■πλέον, δέν ϊ/ουν τίποτε άπό
την εδγραμμον ήπιότητα. Όρ
·3ώνουν τό άνάστημά των, αέ
ιόποβλητικήν μεγαλοπρέπειαν
'-ίαϊ ή αύστηρότης τοϋ βράγου
•ίμοιάζρι νά προσλα[ΐβάνη γν-
ρακτήρα αγριότητος. Κυκλωαέ
νο άπό 'αύτά- τό Λεωνίί.νν
•προσφέρει τό Ιντυπωσιακόν ίν
Οιχφέρον του. Κτισμένο επάνω
ι-ίς τα έρείπια τής άρχαίας τ.ί
λεως των Πρασιών ϊγζι πλου
■3ΐχν ιστορίαν. ΤΗτο Ινα άπό
-τα σημαντικώτερχ κέντρα τής
Άμφικτυονίας τής Καλαβρί^
χαί τοΰ Κοιναΰ1 τώ ν'Ελευθε
■ρολακώνων. Οί κάτοικοι έχουν
■κάτι άπό την άτμόσφαιρα τής
■χύστηρότητος, την οποίαν έίη
χιούργει ή παλαιά εύθύνη. Εύ
γενεΐς, συγκρατημένοι, φιλό-
πονοι. Όμιλοΰν την Τσακών:
κην διάλεκτον, πού άποτελοϊ
/χτάλοιπον τή; άρναίαα Δωοι
κης γιλώσσης. Ή τοπική <,ι>)·
ιένδυμασία είναι έντυπωσιαν.ή.
Φέρουν τόν περίφημον Τζουμ-
ιπέ< νορεύουν τόν θεα;ιατικό^ν ■ϊίς την αύστηρότητά του καί >5πωσιδήποτε καθόλου έβαλον
ιΤσχκώνικον γορον καί διατη
,ρο^ εντελώς Ιδικά των ήθη,
■καΐ δθιμα. "Εγουν άκμχϊον φρό
'νημα καί υψηλήν συνείδησιν ή
θους. Κυριαρχούμενοι άπό αύ
ιτήν διατηροΰν την πόλιν το^ν
πεντακάθχρην, την φροντίζουν
μέ αγάπην καί ένδιαφέροντχι
ΰιαρκώς, διά τό καλλίτερο..
'Μέ λιτότητα καί προσο/γ,ν,
•είς τάς φράσεις, είναι πρόθυ·
'μοι νά βοηθή^ουν τόν έπισ/.έ-
τ.την, νά ίδη δσα είναι άπχραι
τητα. Ή άκρόπολις καί τα
σωζόμενα μέρη των Πεΐλα,,γι-
■κών τε -γ ών έλκύουν τήΛ' προ
σογήν. Άξίζει νά τα ίδη ν.τ.
ινείς, δπως καί είς τό μουσεΐ
■όν χά εύρήματα άπό τόν ννδν
ιτοθ Απόλλωνος Τυρίτα κχί
■των Μυκηναϊκών Τάφων ιής;
■Βασκίνης. Τό μουσείον στεγ'ί·
ζεται είς τόν Πύργον Τσικσλι
ώτη. Είναι καί αύτός έξαιρ?*:
'κοϋ ένδιαφέροντος. Ή άργ'ΐ*
•/τονική γραμμή του είναι εν¬
τελώς ξεχωριστή. 'Απλί) λχ!
μεγακλοπρεπής. Καί τα ξυλί-
ιγλυπτα άπό τα πλέον ώββιχ.
<ϊξ δσων ημπορεί καθείς νλ ϊ' ιΊ] είς την Πελοπόννιτισον. Έξ αλλου κοντά είς τό Λϊ ■ωνίδι, είς την ρίζαν άποτόαϊ'. <ορίγο), ευρίσκεται ή Μονή "Ε νλώνης. Χιλιάδες προσκυνηχον άνεβαίνουν, είς αυτήν, διά ν* ι^ποθέσουν τόν φόρον τής εύλα '3είας των καί νά θαυμάσοον :ό τοπίου, ποΰ άνοίγεται ^ ιυναρποιστικήν ποικίλην / ^ί) μάτων καί σχηματισμών. Άπό τό Λεωνί5ι ό δ'ρόιυς Λσυνεχίζεται, μέ πολλά ένδιάιι;· >σα χωρία, πρός Τρίπολιν. Οί
'ι/ορδέλλες είς τό βουνό Κτενι
άς άναρριγώνχαι καί κουλο ιρι
■άζονται έπιτρέπουσαι είς ν.ά
βε στροφήν καί μίαν νέαν "χ
γευτικήν είκόνα. Οί Μΰλο; ίί
■ναι δ έπόμενος σταθμός. Άπό
'έκεΐ, παρά την γνώμην τής Κ«
'βερνήσεως, εξεκήνησεν ο Κο:
κοτρώνης, διά νά παγιδεύση
■Λαί νά πλήξη τάς δυνάμει,,
■τοά) Δράμαλη, είς τα Δερ&εν*
κια. Καί έκεί τόν Ιούλιον τοΰ
•1825 δ Δημήτριος Τψηλά>
της ένίκησε τόν Ίμποαήμ.
'Καί τα δυό γεγονότα είναι &
πό τα άποφασ'.στικώτερα είς
κο χρονικόν :οΰ μεγάλου .1-
■πους.
"Ας σημειωθή, δτι λοντά είς
■:ήν θάλασσαν ευρίσκετο ή ά/
•/αίχ Λέρνη, δπου δ Ήρακλή;.
■κατά τόν μ,ΰθον, έξόντωσε τή"
Λερναίαν "Τδραν.
(συνέχεια είς τό προ<3ε>έ^)
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
»Χριστουγεννιάΐτι/.ο Διήγημα
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 47 ΧΡΟΝΙΑ...
•Τής ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚ1 (ΔΟΓ
Ό Τξίμης έρχεται νά περάση τα γιατί ή μάννα γιά νά τό προφυ-
Χριστούγεννα στήν Έλλάδα. Χρό-
νια λαχταροΰσε νά δή τόν γαλανό
λάξη τδχωσε μέσα σ* ενα μνήμα...
καί σώθηκε, άλλοίμονο κι' ήταν
ούρανό τής Πατρίδας τού. ΤΗταν πειά μόνο κι' ερημο στό κόσμο αύ-
παιο'ι τριών χρονών δταν γιά πρώ τό... χωρίς χέρι πατρικό, χωρίς χά
τη φορά άντίκρτ>σε, μιά φ&ινοπο)- δι μητρίκό... Ό ήλιος ερριξε τίς
ρινή νύχτα τοΰ Σεπτέμ6ρη, την δ- πρώτες του άκτϊνες, χλιαρές γιά
μορφη Πατρίδα των θεών. ΤΗταν την έποχή έκείνη, γιά νά ζεστάνη
πολΰ μικράς τότε, οταν ή γή των τούς Λπόκληρους τής τύχης!
προγόνιον το)ν, ή γή πού γεννή#η- Μιά φο>νή άκοΰστηκε: — «Ή-
κε, άλυσσοδέθηκε ξτχνά μέ τής σκλα 6ή, ατά φρόκαλα μέσα μάς 6άλα-
6ιας τό. δεσμά. Κι' ήρθε κι' «ύτό νέ νά κοιμηθοΰμε... Κοα κλά.ψανε
ίοημο καί μονάχο, σάν τόσα άλλα καρδιές γιά την κατάντια τους, καί
μικρά, χιορίς μάννα, χωρίς πατέρα κλάψανε μάτια άπό τό πόνο! Ό
Δημητράκης εδλεπε 6ου6ό, ή πί-
εκλειβί τό στόμα τού!... Δύο
χιορίς άδέλφια, Νενέ καί Παπου-
λή! Τούς ξεμπάρκαρε ενα μεγάλο
ττλοίο στον Πειραια, κι' άπό έικεΐ, μέρες περάσανε όλοι φρικ.τό μαρ-
μέσα σ' ενα καμισνι, τούς πηγαν, τύριο στό τόπο έκείνο τόν άπομα-
μιά νύχτα τοΰ Φθινόπωρον σ' ενα κρυσμένο άπ' τοΰς άνθρώπους, στό
ίρημικό τύπο. Αύτό τό θυμάται ά- τύπο έκεϊνο πού πετοΰσαν τα σκου
κύμη ό Τξίμης κι' άς πέρασαν ά- ' πί'&ια... Μέ την ψυχή πονεμένη καί
πό τότε 47 όλόκληρα χρόνια... κι' μέ τα μάτια γεμάτα δακρυα, γέ-
δς ήταν τρίχρονο άγόρι! Μαξεμ«- ' ροι. ϊθηές καί νιοί πέταξαν τα φρό
νο κι' αύτό κοντά στοΰς άπόκλη-' καλα μακρυά καί σιγά σιγά μέ τό
ρους τής τΰχης, πέρασε μιά νύχτα ' .τίρασμχι τού χράνου καί μέ την
πλανκέτα (κουβέρτα), χιυρίς φαγη
τό, χορίς τίποτα γιά τίποτα... Μέ
τα μάτια γουρλίομένα μεστό σκο-
τάδι, χορίς τό καντιλάκι τους νά
φίγγει μπροσιτά στή Πβναγίτσα
στό δοιματιάκι του, σ' ενα ομορφο
σοκάκι τής Σμύρνης του καί μέ
τό τρόμο άκόμη στά μάτια του,
τό τρίχρονο τότε άγοράκι περίμ.ενε
νά 6γή ό ήλιος γιά νά γλνκάνη τό
σκοτάδι τής κρύας νύχτας καί τύ
σκοταδι τής μικρής τού ψυχής!...
—Μαμάκα μου, ϊλεγε τύ μικρά καί
φοδότανε νά τό φωνάξη μή τ' ά-
κονσουν οί τοΰρκοι... εΐχε άκάμη
την αϊσθηση ,τιός
Νεκροταφεϊο, στό
βρισκόταν στό
Νταραγάτσι...
κοντά στά μνήματα... τόση ήταν
ή κρτ·άδα στό σιομαπάκι του καί
στή καρδιά του... — Μανοΰλα μου
κρυόνω, εΐπε μιά στιγμή, 6άλε με
στήν άγκαλίτσα σου νά ζεσταβώ...
Αλλοίμονον ή Μανοΰλα του ήταν
μακρυά! "Ενα τούρκικο χέρι την
αρπαξε άπ' την άγκαλιά τοΰ αν-
τρα της καί τοΰ παιδιοϋ της! καί
τό ΐδιο χέρι αύτό σκώτοσε τόν ά"ν-
τρίιΐ της πού δέν δάσταξε νά βλέπη
νά κακοποιοΰν την άγαπημένη του
καί επεσε σάν λαβαιιμένο λεοναάρι
άπάνθ) στό λυσσασμένο τοΰρκο!
Τό μικρά δέν τό εΐδαν οί τοΰρκοι,
καπατσοσύνη τους εγινε τό μέρος
ρκεϊνο ενα ώραιότατο προάοττειο.
Αΰτό τό προάστειο ήταν τό π*>ώ<το μέρος πού άντίκρυσε ό Δημη/ΐρά- κης τότε καί πού ό 'Ερυιθρός Σταυ ρός μάζεψε κατόπιν τα άπόκληρα παιδάιαα καί ταστειλε στήν Άμε- ρική. Σ' αύτό τό προάστειο γύρι- ζε τώρα ό πάμπλοντος Τξίμ, ό άλ¬ λοτε άπόκληρος Δημη>τράκης, γιά
νά καμαρώση τα έ'ργα των σι·μπα-
τρΐ(,*τών τού πού ϊγιναν άπ' τα λε-
πτά ποΰ αύτός ό "διός τούς ϊστελνε
άπ' την Άμερική. Μάταια χρόνια
τώρα προσπαθούσι νά βρή τή Μη-
τέρα τού καί τό Πατέρα του, ή εί¬
κόνα τής άρπαγής τους ηταν ξ<ον- τανή στά μάτια του, παρ' ολ' αύ- τά τοΰς ξητοΰσε, τούς ζητοΰσε πάν τα... Κι' ίίταν πειά άπελπίστηικε πώς δέν θά τούς ξαναδή, παντρεύ τηκε μιά κοπελλίτσα άπό γονιούς Σμνρνηούς, άπό τό τΟΛο αυτόν πού πρ<οταντίκρυσε, πρίν πολλά χρό¬ νια καί ζωντάνεψε τή Μητέρα του τή Μαρίτσα μέ την κόρη τού καί τό Γιάνκο, τόν Πατέρα του μέ τόν γυιό του. Κι' εφέτος έρχόταν μό- •νος νά περάση Χριστούγε·ννα στήν Έλλάδα μετά άπό ενα ταξεΧδι του στήν Αύστραλία πού τοΰ είπαν πώς Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ Πρωτοχρονιά. Καινούργιος "Ηλιος σήμερα θά βγή δλα ξεχάστε τα τ' άμαρτωλά τα περασιμένα μ' έλπίδ' άς άτενίσωμε την ασπιλη Αύγή κεί πάν" άπό τ' άλ^κιαστα βουνά τα χιονισμένα. *** Άγάπη άοέρφια. "Επί γής άς βασιλεύει βίρήνη δχι πιά δλλα αίματα, οθτε μια κα·νονιά· ϊΐν' ή ζωή μας τοΰ Θεοΰ γιατί ό Θεός τή δίνει καταραστεΐτε τον ξανά τόν Κάϊν τό φονιά. Λ "Ας πάμε "μπρός. Στά χέρια μας τ' άλέτρι, τό ροδάνι δς πάρουν ζήση άπ' τή δική μας τή ψυχή τα ζωντανά δς πληθαίνοτ?νε χορτάτα μέσ' στή στάνη κι,' άπάν' άπό όλα τοΰ Θεοΰ δς μάς βλογά ή εύχή. Λ Πρωτοχρονιά. Ξεκίνημα χαράς μέ νιά πνοή ή νιότη μπρός κι' εμείς οί γέροι άπό κοντά της κι' άντί «μάς μένει μιάς χρονίας λιγώτερη ζωή» δς ποΰμε «κι' δλλης μιάς, μάς εΐχε ή Μοΐρα στά γραφτά της». ΑΠΟΛΛΩΝ ΛΒΟΝΤΑΡΙΤΗΣ Ή ίφημεοίς μας ίϋχεται είς τούς Σννεργάτας, Συνδρομητάς καΐ Αναγνώστας της Εύτυχές τό Νέον Ετος (ΙΩΑΝΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Η «ΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡ - ΔΕΚΑΝΕΑ 'Χριστουγεννιάτικο Διήγημα Τό Τεπετζίκ είναι ενα χωριό πού βρίσκεται στά δυτικά ριζοβού- νια τής Μόροδας, 6έκα χιλιόμετρα πιό κάτω άπό την Κορυτσά. Άπό την ακρη του περνα ό με- γάλος δρόμος πού πάει στά Γιάννι να, σφιγμένος άνάμεσα στούς ό- ρεινοϋς δγκους τής Πίνδου καί τής Όστροδίτσας. Πολλά χωρία τριγύρω, σκαρφα- λωμένα στίς δασωμένες πλαγίές των πανύψηλο^ν βουνών, μοιάζουν μέ ποράξενους περιστερεώνες, κα¬ θώς τα σπίτια τους είναι κτισμενα αμφιθϊατρικά, καί δύσκολα ξεχω- ρίζεις άπό μακρυά τ' άνηφορικά τους δοομάκια. "Οποίος άντίκρυζε τό Τεπετζίκ τόν Δεκέμδρη τοΰ 1940, ήταν άδύ· νατο νά πιστέψη πώς ενα μηνα πρατήτερα τό ήσυχο αύτό χωριό καί τα περίγυρά του γνωρίσανε τή 6ροντόλαλη φωνή τοΰ πολέμου άπό τίς όβίδες των έλληνικών κανοΛΐών πού έσφυροκοπούσαν τα Ιταλικά ό- χυρά τής Μόροβας, γνωρίσανε καί την δτακτη υποχωρήση των Ίτα- λών, καί τό άλύπητο κΐΎηγητό πού ΐούς έΊίανε ό σρατός μας. Τό μ«- το)πο πήγε βαθύτερα καί οί άντί- λαλοι των μαχών δέν άκούγονταν πιά στό χιονοσκέπαστο καί ήσυχο Τεπετξίκ, μέ τα γυμνόκλαρα δέν- τρα του καί τα γραφικά χαμόσπι- τα. Οί κάτοικοί του, δλο Άρδανί- τες, κλείνονταν μέ<ία στά σπίτια τους, θές άπό τή δυ·νατή παγιο- νπά, θές άπό τή μεγάλη τους... ά¬ γάπη γιά τόν έλληνικό στρατό, καί μόνο αμα γινόταν διανομή συσοα- τίου ε6λεπες κάτι άσκημόγρηες, μέ λογής λογης τσουμπλέκια στό τρε μουλιάρικο χέρι, νά τρέχουν κοντά στό άχνιστό καξάνι... Καί είνα*. άλήθεια πώς ό κόπος τους δέν πήγαινε ποτέ χουμένος... —Μά... βέν εχει καί μιά γυναϊ¬ κα τής προκοπής σέ τούτο τό χοι- ριό;... φτοΰ! νά πάρη ό θιάτκΑος τούς σκιπηταρέονς! "Ελεγε ό Οεκανέας Μάνβος Χα- σούρας, (τυσσιτιάρχης τού Λόχου, στόν άρχιμάγειρα στρατιώτη Πέ¬ τρο Μανούοη, κάθε φορά ποΰ οί πά ληόγρηες σκουπίζαν μέ άγιάτρευτες πείνες τό καζάνι καί μέ τό ξεδοντια σμένο στόμα τους μισάνοιχτο σέ άπαίσιο μορφασμό, τύν ευχαρίστου σανε φεύγοντας. — Σίγουρα θάχη, κΰρ - δεκανέα μά κρύδονται νά μή... τίς φάμε! —Άδερφέ μου... τί νά βοϋ πδ... είναι κοντά ή Κορυτσά, καί μπο- ρεΐς νά ξεοκάς κάιθε τόσο 6λέπον- τας κόαμο πολιτισμένο. Μά είναι ζωή τούτη δώ μέ μάς; "Ολα άρ- 6ύλα... ποδαρικόν όξύ... μουλάρια... στίς χαμοκέλες πού μένουμε... Καί άμα ξειμυτίσουμε στό χωριό τί νά δοΰμε;... σκεβρωμενους άρδανιτα- ράδες... βρο>μόγρηες... μυξάρικα
πεινασμένα!
—Καί τί αλλο βδθελες κύρ-δε-
κανέα μου;... πόλεμος εΐν' αύτός!
δλλοι πιό μπροστά εχουν μάχες...
τ1! δηλαδή: ζητάμε καί τα ρέστα
μας;
Ό Χασούρας, ονοιμα καί πρά-
μα, προσπαθοϋσε πολλές φορές,
μέ διαφόρους δικολαβικοΰς έλιγ-
μούς, νά φέρη στά νερά του τόν
Μα-νοΰρη, δηλαδή νά τόν κάμη να
παραδεχτή τύ «άναγκαίο κακό» τής
ΐπαφής μέ τή νυναίκα, Ιστω καί
σΐήν έκστρατεία, έπειδή τό αΐμα
τού &6ραξε, μέ τα είκοσιπέντε του
χρόνια. Ό μάστρο — Πετρής δ
μως, πού τόν πέρναγε δέκα χρόνια
στήν ήλικία, ήταν πολύπειρος οΐκο
γενειάρχης καί εΐχε κατασταλαγμέ
νο μυαλό, τού εμπαινε πάντα στό
ρουθοΰνι: «"Α!... δλα κι' δλα!...
στόν πόλεμο πρέπει ό άντρας νάναι
άγνός, σάν τό πιό σεμνό κορΰτσι».
"■Ο Χασούρας δμιος τακουγε δλα
τοΰτα... δερεσέ. Και κάΐ&ε φορά
"ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΡΙΜΕΓ,,
Άδιάκοπα γυρνά ό χρόνος
πάλι λαχτάρα, δάκρυ, πόνος
γέλοιο, τραγοϋδι καί χορός
χι' εισί διαβαίνει δ ΧΊΐρός.
Κι' 5λο πηγαίνουμε στά Ιδία. .
φροΰτα καί πίττες καί παιχνίδια
δέντρα καί δώρα χαί χαρτιά,
ό κόσμος πλάνη χαί ψευτιά.
θερμά άς σφίξουμε τα χέρια
&ς ζήσουμε μ' άγάπη πλέρια
&ς σβύσει ό χρόνος τα δεινά...
Χαρήτε ! κ' ή ζωή πεονά...
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
πού κααέβαινε γιά νά παραλάβη
τρόφιμα στήν Κορυτσά, έφρόντνζε
νά... ξε-σκά μέ καμμιά γυναίκα τής
προκοπής.
Στό γυριβμό φαινότανε άλλοιώ
τι,κος πάντα· γυαλίζανε παράξενα,
πονηρά τα μάτια του... πετοΰσε φω
τιές όλάκληρος.
Λ
Τρείς μέρες πρίν άπό τα Χρι-
στούγεννα επήγε άπό την Κο>ρυ-
τσά στό Τεπετζίκ ό παπά - Χιρύ-
σανθος, μέ τό σκοπό νά έξομολο-
γήση τούς στρατιωτες, νά τοϋς
κάμη κήρυγμα, καί νά ψάλη άνή
μερά την άκολονθία τής μεγάλης
γιορτής, δπου οί δξΐΛΐ καϊ καθαροΐ
στό σώμα καί «την ψνχή θά κ<η νωνοΰσαν τ" άχραντα μνστήρια. 'Εγκατεστάθηκε σ' ενα δίπατο σπίτι σν>μμορΕ((,)μένο καί ζε~ό, καί
άρχισε τα ϊερά του καθήκοντα.
Ιΐρώτοι - πρώτοι έξομολογηιθή-
καν οί άξκι>ματικοί. "Επειτα πηγά
νέ λίγοι - λίγοι οί φανττάρο*,, καί
πραγματικά εβλεπες στήν δψι 6-
λων την εύλάδεια καΐ την ψυχική
γαλήνη.
Έγκράτεια! "Ητανε τό άλφα
καί τό ώμέγα τής οιδαχής τοΰ
παπά - Χρύσανθου σ' δλους. Ό
μαστρο - Πετρής ϊφαγε στά λι+ιά
τόν κτ'ρ - δεκανέα Χασούρα, νά
πάη κι' αύτάς νά έξομΛλογτ|θή
στόν παπά τελευταίος άπ' δλους
τούς άντρες τοΰ Λόχου. Αύτός μο
χαχά έ'μεινε.
—... Καί πρέπει ν άτά πώ δ¬
λα; άκόμη καί βρωμ,οδουλιές;
—Φυσικά, κυρ - δεκανέα μου,
τί, τό θεό πάς νά γελάσης;
—Μά... ό Θεός τα ξέρει δλα
Είναι άνάγκη νά τα πώ καί τοΰ
παπά;
Τέλος πάντων, έκεί κατά τό &ρα
δάκι στίς 23 τού Δεκέμβρη, άπο-
φάσισε καί ό δεκανέας Χασούρας
νά πάη στό σπίτι πού &μενε ό πά
πάς.
Κι' εκανε ενα ξεροβόρι άπαί¬
σιο! Βουτώντας μέσα στό παχύ
στρώμα τοΰ χιονιοΰ καί κουκουλω
μένος άπό τό κεφάλι ετρεχε μέσα
στό σνοτάδι τής νύχτας, νά πάη
τό γρηγορώτερο νά τελειώση μέ
λίγα καί καιθαρά λόγια, καί νά γυ
ρίση πάλι στ ό καλοζεοτταμένο μα
γεριό τού Λόχου, δπου ό Μανον-
ρης θά τοΰ εΐχε φτιάσει ένα δυνα
μι»τικό τσαγάκι μέ κονιάκ.
Καθώς ετρεχε χωρίς νά βλέπη
καλά μπροστά του ό Χασούρας, μέ
τα ,μάτια μισόκλειστα, γιά ν' απο
φεύγη τίς τσουχτερές 6ελονι.ές
τοΰ παγωμένου βορηά, επεσε ξα-
φνικά πάνω σ' έναν περαοτπκό πού
έρχόταν άπό την άντίθετη μεριά...
«Σίτρα6ο·μάρ<ί.!...» &κανε νά πή, άκουσε δμως μ»ά παράξενη φω¬ νή... ϊνοιωσε κάτι μαλακό πού τόν εχτύπησε κατάστηθα... ΕΙδε τόν δ γνωστο περαστικό νά πέφτη άνά- σκελα στά χιόνια, καί σταματών- τας άπότομα, έγύρισε, Ισκυψε χά μο) μέ δλη του τή δύναμ4 έιβάλθη- κε νά τόν σηκώση. Καί τί 6λέπει;'.. Ενα τρομαγμ^ νο πρόσωπο μιάς γυναίκας «τής προκοπής»!.. "Αμα πέρασε ή πρώτη του ευχά ριοπη ϊκπληξι καί ταραχή, προ- σπάθησε νά την καθησυχάση βάζον τας σ' ενεργεια δλα τα δυνατά τού... εμαίθε πώς ήταν άρθανίτκτ- σα κόρη τού Τεπεττζίκ, πού κυκιλο φοροϋσϊ στό χωριό προφυλακτνκα μόνο τή νύχτα, γιά νά πάη άπό τό Ι σπίτι τού πατέρα της, στό σπίτι | τής νύφης της. "Εμαθε πολλά ό Χασούρας κατω άπό ενα έρημα>μένο ύπόστεγο ά-
χουριοϋ, πού την επήγε γιά νά την
συνεφέρη άπό τό πέστ<μο καί άατό το φόβο της. Καί είναι άλήθεια πώς τήιν πε ριποιή&ηκε καί την ζέστανε άρκε- τά. Τόσο άρκετά, α>στε κείνη φεύ
γοντας έσκόρπισε στήν παγωμένη
άτμόσφαιρα τής νύχτας ενα χα-
ρού,μενο γέλιο...
ι»..."Αντε τώρα καί σύ, παπά -
Χρύσανθε, νά μέ κάνης ν' άγιά»
σω!...».
Σκεφτότανε ό Χασούρας, κα¬
θώς έγύριζε άνεξομολόγητος στή
ζεστασιά τού μαγεριοΰ τού...
Δέν τό βρήκα τό σηίτι τού πά
πά, άδερφέ μου...
—Μά πώς!... Είναι στήν ακρη
τοΰ χωρίου, δυό βήμα,τα άπό τό
μεγάλο δρόμο.
—... Έσκόνταψα τρέχοντας,
I-
πεσα χάμω... βλαστήμησα... δέν
μέ βλέπεις τί χάλια 2χω;'.. ώχ ά
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΑΙΟ
Χρύνια τώρα ό δραστηριος έκιδό
της παιδικών 6ι6λίιον καί συμπα-
τριο>της, ό Σμιιρναίος Γεο>ργιος
Βλεσσας είχε διαπιστώσει τό
μβγάλο καί όδκνηρό κ€νό: την
άπουσία τής Μικράς Άσίας, τής
κοίτης, θά ελεγα, τής βυξαντινης
καί νεώτερης Ριομιοσύνης στήν
παιδική λογοτεχνία. Ό ξαναγυρι-
βμός μου στήν Έλλάδα, τό 1966,
ΰστερα άπό παλύχρονη άποδημία,
μοΰ εδιοσε τή δυνατύτητα ν ι σι»μ-
6άλο) στήν πληρώση αυτού τοΰ
κενοΰ μέ τίς δυνάμεις ποΰ διαθέ-
το): την τέχνη τοΰ λόγου καί δ,τι
δς μοΰ έπιτραπεί νά χαρακτηρίσιο
π ά θ ο ς τής ίστορίας. Ή ίστορία
γιά νά περιαυτολογήσιο λίγο ώς στ·γ
γραφέας τού μνθιστορήματος «τόν
καιρό τοΰ Παλαιολόγον», έκδ. Βλέσ
σα 1967, πού τόσο άγαπήθηκε δ¬
χι μόνο άπό μικρούς άλλά καί ά-
τΐό μεγάλους) μοΰ είναι, άπό τα
ηαιδικά μου χρόνια στόν Βουρλά
/.αί στή Σμύρνη, περισσότερο άπό
6κ»μα' είναι κάτι σάν όργανική ά-
ναγκη, πού μέ όλοκληρώνει ώς δ-
τομο, μέλος σν>νειδητό πλατύτερης
κοινότητας, διαστέλλοντας την ΰ-
παρξή μου, άπό άτομική υπάρξη
όρισμένου, περιορισμένου χρόνον,
σέ συνθετοτερη υπάρξη πού μετέ-
χει τοϋ μακροΰ χρόνον, καί τοΰ
πλατύτερου χώρου τής κοινότητας.
Τό γεγονός δτι, μέσα στά δύο χρό
νια πού διάβηκαν άπό την εκδοση
τοΰ μυθιστορήματος «τόν καιρό
τοΰ Πίΐλαιολόγου», τό 6ι6λίο αΰτό
είχε μργάλη άπήχηση δχι μόνο στόν
κόσμο των παιδιών άλλά καί σ' ε¬
κείνον των «μεγάλον», των ένηλί-
κον, μαρτυρεΐ πόσο άναγκαία έ-
στάθηκε ή έμφάνισή τού. Καβημέ-
·>«. έ'ιος τόρα τα παιδία νά άντι-
, κρίξουν τή συμδατική στατική σχη-
ματοποίηση τοΰ φαινόμενον Τοΰρ¬
κοι — "Ελληνες (Βυζαντινοί ή Ρω
μιοί), είχον τώρα τή δυνατότητα
νά παρακολοιιθήσοιη· τή δαθμιαία
διαμόρφτοση τής νέας Ιστορί-κοκοι
νο)νικής κατάστασης στά διάφορα
στάδιά της: πρώτα τή φάση τής
κατάκτησης, τοΰ μηχανισμοΰ της,
θά ελεγα, την έγκατάσταση των
έπιδρομ,έων Όσμανλήοων στά πε-
ρισσότερα ρωμαϊκά σπιτικά καί
τόν έξισλαμισμό των ενοίκιον ΰστε
ρα τή συνύπαρξη, τα πρώτα χρό-
νια, στήν ιδία πολιτεία, σηγγενών
πού έμειναν ροιμιοί χριστιανοί καί
αλλιον πού έτούρκεψαν (δ,τι όνό-
μασα «τα δύο πρόσοπα»).
Κατόπιν τή διαμόρφουση κάποιον
ρυθμοΰ διαδίιοσης, άμοιβιιίας προ-
σαρμαγής των δύο στοιχείων τοϋ
πληθνσμοΰ, των κατακτητων καί
των ύποδούλων, πού Ϊ6α*νε παράλ
ληλα μέ διάφορες μορφές ύπόγει-
ας ζωής (κρυφοχρι.στιανοί κ.ά.)
καί τέλος τόν όλοκληριοτικό πολιτι
κό άφανισμά τής Ρωμιοσύνης ποΰ
συμπληρώθηκε μέ την δλωση τής
Πόλης. Έδώ έτελείωνε τό πρώιτο
6ι6λίο τής μικρασιατικής σειράς
μέ τόν τίτλο «τόν καιρό τοΰ Πα¬
λαιολόγον».
Ό τόμος πού άκολούθησε καί
ίκυκλαφόρησε τόν Νοέμβρη μέ τόν
τίτλο «Βλάσης Άσινάρης» άναφέ-
ρεται στήν χρονική περίοδο 1771
— 1790. "Ενα χρόνο Οστερα άπό
τα «Όρλωφικά» άρχίξει ή ύπόθε-
ση τοΰ βιβλίον. Ή ναυμαχία τοΰ
Τσεσμέ, δπου ό ρωσικός στόλος
ένίκησε τόν τουρκικό δσο καΐ αν
άκολουθήθηκε δμεσα άπό σποραΰι
κές άντεκδικήσεις των κυριάρχων
εναντίον άμάχων πληθυσμών, υ¬
πήρξε ώς τόσο τό δυναμικό κίνη-
τρο γιά νά συνειδητοΛοιήση ό σκλά
&ος Ρωμιός τό δικαίωμα του στή
ξωή καί. στήν ανθρωπίνη άξιοπρέ-
πεια.
"Ο,τι είχε μείνει άτούρκευτο άπό
τή συμπαγή μάξα των έλληνοφώ-
νων Βυζαντίνων Ρωμιών, ΐσως τό
δ·έκατο μόνο πλέον τού άλλοτινοΰ
πληθυσμοΰ τοΰ 1071, άρχίζει νά
σηκώνη κεφάλι. Ρωμιοί καραβοκυ-
ραϊοι διασχίξουν τα πέλαγα μετα-
φέροντας στή Λύση την «πραμά-
τεια» των άμοεθνών μεγαλεμπόρων
όμογενεις ϊμποροι, πλουτίζουν στήν
(Συνέχεια είς την 6ην βιΜβα)
ΕΒΔΟΜΜ,ΑΙΑ ΠΟΙΥ.ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. Φ1ΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΛΙ ΤβΝ ΠΡαΕΦΪΓΙΚΒΝ
Κυριακή 28 Δεκέμβριον Ι9β» ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ 1 50
"Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2028
Αιευσυντής-Ίδιοκττ^ης: ΣΟΚΡΑτΤ__ ΧΑΡ.
'Οβός Νίκης 25 — 'ΛΛήν» _ Τηλ. _» 706
ΕΘΝΙΚΑ ©ΕΜΑΤΑ
ΙΙΜ, ΚίΜΙΓ'ΦΙΑΙΙ., τη
_ Τα Λκαιώματα τού άνθρώ πον» καί αί «βημοκοατ,καί έλευββ
ρίαι».
_ Σκοπός των «φίλων» ό διχα αμός των «Ελλήνων!
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
«ο
αφορμήν εν Ιν&ελληνι-
θον τής λονδινείου έοοΓ,
Όμπσερδερ» πλήρες
φί&ν χατηγοριών περ'.
έν Ελλάδι επικρατούσης
κρατικής» δήθεν ν.%
άσς, δ έΐλληνικός Τύ-
43γέτως παλαιών κομιι*-
δεσμών, τουτο δέ πίο;
^μήν τού, έδημοσίευσε καί δή
μο3ΐεύει πολλά, εξόχως απο
«Βλυπτίχά άρθρα, ίστορικα ζν,
μειώΜχτα καΐ σγόλια, πρός τό>
«τπόν ν' άπ&δείξη άφ' ενός
φ δτ: είναι έσκεμμ,ένως ψ*υ
ίείί αί εναντίον τής Ελλάδος
οιατηγορίαι περί παραβιάσεω.·
[ών «δημοκρατικών ελευθερι¬
ών» υπό τδ καθεστώς τή; Έθνι
κης Έπαναστάσεως τής 2ης Α
πρ,λίου 1967, άφ' ετέρου δ'
ι'τ; οί συνωμότες καθ' ήμΛιν
Βρεταννοί χαί ΌλλανδοΙ είναι
ίπο?:κ.ώς κατηγορούμενοι, ώς
ίιαπράξαντες κατά την αΰγγρο
ινον εποχήν στυγερά εναντίον
ΐϊών £νθρωπίνων δικαιωμάτων
έγχλήμχτζ, χωρίς νά δώσουν
ΐλόγον, μέχρι σήμερον, είς τ/ν
ίϊϊγχίσμΐον κοινήν γνώμην.
ι Αέν πρόκειται νά έπαναλά-
ίω είς τδ αρθρον μου του·<ι ΐΛζ έκτεθείσας ενώπιον τοΰ Δι ιχαστηρίου τής "Ανθρωπότητος «αχηγορία; εναντίον των Λνοι «τιρι»6νων καί αδιστάκτων είς ιίγχλτ)μοιτικοτητα αποικιοκρχ- τών αυτών, διότι δ έλληνι*'.δς Λαός τα; ΙπλΎϊροφορ^Ύ) ήδη έν έχΐάσει άπό τάς έφημερί- βα; ■ χαΐτάς πληροφορίαι κ* θ Σχοπός μου είναι ν' απευ- *υνθώ πρό; άπαντας τούς Έλ 'ληνα;, άσγέτως κομματικήν των προελεύσεως, καί νά τοϋς '/.χΐαστήσω προσεκτικούς επί .^έθνικής άνάγκης ν" άντιΐιε τωπίζουν ήνωμένο,, την , άνίε- ρον κατα τής αίωνίας Ελλά¬ δος επίθεσιν των στυγνών άποι «οχρατών καί έμπόρων. οί α νέ; έπιδιώκουν την φβορ&ν τη; χαΐ την συνεπεία ταύτης •Μιοταγήν της, έν συνενε'α, εί; τα έμπορικά - πολιτικά οο>ν
υομφέίΐΰντα, τα δποΐα παραβλ*
"ονται άπό την έπικρατοϋσαν
«{ την Χώραν μας εθνικήν
%ύ κοινωνικήν πειθαργΐ7ν
κρατικήν σταθερότητα,, άσφά
λειαν χαί άξιοπ,ρεπή έλευθιρί-
χν, διότι υπό τοιούτους δρο·>ς
Είναι αδύνατον είς αυτού; νά
την εκμεταλλευθούν.
Ή Ελλάς ήνωμ^νη είναι νο>
■% άήττητος καί τό απέδΐίξε
τουτο χατά τούς έθνικούς -<· >-.
αγώνας. Όταν ή Βρεταννία εί
αεν άποφχσίσει νά παρεμποξί
'^Ι την πλήρη αποκατάστασιν
ψΰ>ν είς την εθνικήν κληρο-ο
'ών χαί την μεγέβυνσιν -υής
Ίΐιτρίδος μας, εφρόντισε νά έν
'^είρτ) μεταξύ των Έλλήνων
«ν δλεθριον διχασμόν, ώσΐε
*« δυνηθή, χαθώς καί τό Σκα
^, νχ ίσγυρισθή κατόπιν 2τι
, είχεν εμπιστοσύνην εί;
■ην ^βχσιλόφρον* μ«ρίδα τοϋ
ναού, ώς έχθρικώς διακεαέ
νην πρός τα συμμανικά συμφί
?3ντα». Καί μέ τόν ίσγυρισμό/
»τ4ν έβοήθησε θετικώς κχί
«Ρνητιιιώς τόν Μουσταφά Κί·
;«λ πασάν νά εκδιώξη ττ,ν
ωλάδα έκ τής Μικράς ,Ασί-
ι ■ Μέ τδν ίσχυρισμόν αυτόν
''?ρ4ντι- να έκριζωθή δ αι-
«Ρϊκατιχος Έλληνισμός. ""
Έ«ν ίσνυρισμ,όν αυτόν έτι
'ν 4νι-ε{λη |ν συνεχεία
™ πολιτιστικήν καί οίκ,. .„.
*η» προοδον τής Ελλάδος δια
2 την έκμεταλλεύεται. Α5τα
^3«ν τ' άποτελέσματα τοϋ δι·
7.ϊ3μοΟ των Έλλή^ων, Παρό
'^'·ον βιχασμόν έπιοιώκει καί
~·μ*Ρβν ή Βρεταννία συντα>
ι:ομένη μετά των άνθελλήνων
Μί
Οήθεν δημοκρατικών καί
φερομ,ένη εναντίον τής Έθν
•κης Έπανχστάισεως, μέ τόν 5ά
•λιον σκοπόν νά διαβρώση ταύ
την, νά φέρη είς την αρχήν
οούς άνθέλληνας «φίλους» της
('καί νά ύποτάξη είς τα συμφέ
Ι'ροντά. της την χώραν, άδιααο
Ι'ροΰσα εάν ταυτοχρόνως ένοιτί£
>ρη την άναρχίαν καί την οΐν,ο
νομικήν καταστροφήν είς υί/ν
•χώραν. Άδιαφοροθσα εάν 7.ύ-
■τοί οί «φίλοι» της διά τής άρι
στεριζούσης πολιτικής των ποο
ιΐανχτολίσουν την Έλλάδα ίΐζ
•τούς Άνατολικούς καί έπ.φέ
'ΐουν όλέθριον ρήγμα είς την
τόσον εύχίσθητον νοτιοανατολΐ
■χήν πτέρυγα τοΰ ΝΑΤΟ
Δέν πρέπει οί άνύποπτοι "Ελ
ληνες να φαντα-σθοΰν δτι ή
'Βρεταννία κόπτεται υπέρ «ξη-
αοκρχτικών ελευθεριών» ή «άν
'9ρωπίνων δικαιωμάτων»... Δια
ιτί ΰέν χά παρεχώρησε ταϋτ^
'ϊίς την Κύπρον; Διατί, άντ'θέ
ι:ως, διέπραξε τόσα έγκλήματΐΛ
■εναντίον των Κυπ,ρίων καί τ.%
'ρώτρυνε, καί παροτρύνει άκό-
>η, -την Τουρκίαν νά ένδιαφ?ρ
Οή διά την ελληνικήν μεγαλό
<νησον, φέρουσα άντιμετώπους <3ύο συμμάγους τοϋ ΝΑΤΟ έν -τος γώρον λίαν εύαισθήτου δι" ■αυτόν, έφ' δσον ουδέν εΙχ£ν ή Ίχει δικαίωμα, ώς πωλήσασα ■την νήσον είς την Βρετανν/αν ■πρό ενός αίώνο; καί έφ' διον ■καθ" δλην αυτήν την νρονικήν —ερίοδον "Ελληνες /αί Τοθρ- ■κοι Ιζων έν άγαθή άρμο/ία 'ΐίς την Κύπρον; Διά την έγκλημχτικώς ά-ξί στακτον Βρεταννίαν «δημοκρα¬ τικαί έλευθερίαι» καί «άνθρώπι να δικαιώματα» είναι προφά- ■σει;, πιστευταί μόνον άπό τούς άνοήιτους ή άπό τούς ά,γνοοϋν τας την ιστορίαν της. Δέν θεωρώ σκόπι-μον ή ώΐέ .ιμον ν' άπασγολήσω τούς άνα γνωστάς μ,ου μέ τούς στυγνίύς ιχποικιοκράτχς Όλλανδούς, δρ γανχ των Βρεταννών ή μέ τοό; απολέμους Σκανδιναυούς κχ'. ■τάς εναντίον τής Ελλάδος ου '·/.οφαντίας των. Είναι πολύ μι αοοϊ Λχοί διά νά κατηγορ.ίθν την ά&άνχτον Πατρίδα μχς. Άρ ■Λ-ϊ νά διακόψωμεν μέ αύτοί.ς τάσαν εμπορικήν συνχλλαγ/ ν. ■Αυτή θά είναι ή μ,οναδική -γλώσ'σα πού ίνηοΰν καί αυτή, ί'σως, τούς συνετίση... Άιδιαφοροϋμεν άν υπάρχον ■^ δχι υπό τόν ήλιον καί δυνά ι,ιεθχ δ,ριστα νά βιώσωμεν κχι ι/ωρίς τα ξΰλχ ή τα σίδηρχ ή ■τίς ρέγγες, τα τυριά καί τα 'βούτυρά των... 'Εάν δέ τό περίφημον Συμ βούλιον τής Εύρώπης παρα¬ συρθή υπό τοιούτων κατηγόοων '/αΙ στραφή εναντίον τής Ελ¬ λάδος χδίκως, ή Πατρίς μα; ■•ίνα·, είς θέσιν νά έναγάγη την υπόθεσιν τη; ενώπιον Διεθνοΰς 'ΰικαστηρίου καί νά παρουσιάση •ϊίς αύτό άκλόνητα πειστήριχ Γ;όσον περί των δημοκρατικήν 6λευ'θεριών τοϋ έίλληνικοϋ Λα •ου, δσον κχί περί των συκοφχν ■τικών προθέσεων των κατηγό- ■ρων της, Καταλήγων συνιστώ είς ί· ■πάντας τούς "Ελληνας/ δσοκ ά ■γαποΰν την Έλλάδα Μας- νά 'ώσι κχί νά παραμείνουν ήνω 'μέ^ο: υπό την Εθνικήν Έπχνα ■στάσιν μέ την βεβαιότητα δτι προσφέρουν τοιουτοτρόπως ύ- ■ψίστην υπηρεσίαν είς την Πχ- ■:ρίοα μα; καί καταφέρουν ( •3/υρότατον ράπισμα έναντ£ί>ν
■:ών δήθεν «προστατών» της,
•οίτινες είναι έν τή πραγματικό
■τητι άδίστχκτοι καί άμείλι-
ι/.τοι καί πανοΰργοι ένθροι
*η*" Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΙίΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛΙΚΙΚΚ ΛΥΤΟΚΡΛΤΟΡΙ*
Τ·ΰ συνεργάτουμεις κ. ΑΠΟΑΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Π. Η ΛΑΤΙΝΓΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ
ταράδειγμα τής Βενετίας μι
αν δσο» είχαν άν<ίλογα σι·μ τα κι' ή Νίκαια αρχισε ν' ύσση σημαντική πολιτική άντί στά σχέόια τοΰ πάπα. Συν θά έπακαλοι«οΰσε καί ή δυ 1222 ό θεόό(.)νος ■"■ ι*ίί πετ^ανε ο βεοοιορος τΛ1. Λάσχαοιξ κι' άφησε διάδοχό γοψπρό του άπό την *ύ Τ&« Ειρήνη, Ίωαννη Β' Δού να Λ η"^11" Δΐ<0 ιχι?ονια " "«τάτζης κατατράπι « ύ ' ««ο αύΐοκράτορα Ροβέρτο στή -1) τοδ Ποιμανηνοΰ. ν,Τά Οόδιν(ι ίνε,ρα τού πάπα Ό ι.^101! Γ' εΐαράθηκαν καί σκόρπι φθ >ε τό
ν' άναδείξη την Λατι
ική Αύτοκρατορία μεγάλη Χριστια-
νική Δύναμη κι' άγιονιζότανε γιά
"Ολ ί
την
τη
ς. "Ολες τού οί
την επιτή ης
έλπίδες 6ασίζονταν τώςα στή
λία. Άπηΰβυνε Ινα θερμό, σχειδόν
Ίκετ'Ίηικό γράμμα στήν άντιβαβί-
λισσα Λει>κή τής Καστίλλης, μη-
τέρα καί έπίτροπο τού άνηλίκοτ'
Λουδοβίκου θ', κηί πά<τχ»σε νά κινήση τό ενδιαφέρον της υπέρ τής «Λατινικής Αύτοκρο,τορίας τής Ρωμιινίας, της νέας αυτής Γαλλί- ας τ?)ς Άνατολής». Τής έ'γραφε ΰ- τι ή δύνίΐμη των Γάλλιυν έκεϊ κά- το>, λιγόστευϊ καί παρήκμαζε έπι-
κίνδυνα, ένω οί έχθροί τους γίνον
ταν μέ
2, Διά δοπτώνβς Ανεγέρσεως 2.540
^ατοικΐών διά τοΰ ουσητήματος τώ»
Συνέχει* είς την 3ην σελίδα
,ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΙΜ ,ΣΟΥ
'ΈΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Η ΟΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,.
,Ύττο Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Β'
, ·Κ—ι ή εκ·Ρ"ΐξη' ττιού μ' αυτήν Οπο-
ίεϊί«ο τ£ βρύβυ τ^ εΤδ ΐη
γε/νήσεως ττοθ τόΟ άνήιγγιειλ1.
α ήτΐΐν τοοιριακττή £νο' άνθρώ
|ΤΓ-ι» ίρωτιΕΛ,ιμέΛΌι; καιί ζηλ»άρη. Η
|Μ;χρίΙο: τ°ϋ εΤ)θε ττεΤ «Ιωσήφ —«ί>ιμέ
νο) παιδί», καί ή δική τού εξέγεοση
ιϋμΐϊση, «οί 6ία«_η,, τόσο ττΐό 6ί
σο αύτάς εΤχε φανή Οτνώτερος
ίρωίτιιική τους σι-<Ι>φωνία.
"Αν οί ΕύαγγΐΛίϊττές δέν -μι*οΰν
άπιερΊφροβστα γι' οιϊτή την θθρυβώ&η
σκηΐνή άνάμεσα στάν άν<όν>α καί στή
τή,ν <4φήνουν ώστώσο νΛ ι καθορόί μέσα όπτό την ύ πτόψαση τού Ίωσήφ_ Λέγει 6 Ματϋ^Τ ρς ότι ό Ιωσήφ «ίμή θέλοντ<χς νΑ ΤΓ)ν ρεζιλέψ^ οι»όφθΐη|χβ να την διώξη ικροφάκ>, δη)λθ3&ή χωρί'ς νά φανβρώοη
τό μικΐτικό της. Αυτή ή άπόφαση δέ
ιδεί^ει μόν© τήν ,κ,αλο—ύνη τοΰ Ιω
ρήφ άττένκΐντι στήν Μαιρίβ. Δείχνει
(Ι—:>3Γ>ς δτι καί ό Τδ^ος δέν ήΐ«0* ν*
την άτίρωσηι τοΟ ττροδοΐμένο»»
ΆλΙλά έ«ο« 'ΆγγελοΓ τόν
(ΐτε3ΐχ£φθΐ| στόν οττνο τού καβί τοΰ εί
(ττε: «Ίω3ήφ μή φο6η(9ίΐς νά κρο?»ή
Ρηί τήκ Μαρία τή γυναΤκο: οου. Τ4
Ιΐταιδί τΐ<Ό 6χί· μέσα της είναι πΐυ ού Άγίϋο. Θα γ€νντ{[7Γ, £να γό κα)ί θά τού δώσης """ό όνοιμ3 Ίτρβΰς, γ'οοτί αύτό€ θά Ίί»» ρη τόν λαό τ°υ άπ·6 τίς άμαρτίκ- |ΤΟΙΧ». ι Σηκιω3η,<£ λθ^τιιον ό Ιωσήφ καί Ι ρτ:σξε κατ—ώς ό "Αιγγε*ος τόν ίΓ ιχΐ ττ;οστάιείΐ· Κίάτηρε την ΛΑαοίσ ρτό σττίτι. «Μή φιαβηθτΐς νά κραΐ'Λσης ,τήν Μαρία, την Γυναϊκα σου». ΆΙλλά μόνον δταν κινήθτν<Ε δ β* ρζ, ό Ίωαττφ ίσκΐίψε τό ρτνθρωηος πού τΐστεύει. Ή καί ή Πίστη «υ γιά την Μαρία1 δέν ,ήταν άα·ο3τές γ(_ά **ά ιτΐστέψΓν γιά Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ ΤΟ ΑΕΩΝΙΔΙΟΝ Σεΐρά άρθρων τοϋ κ. ΧΡΉΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΛΤΟΥ ' (Συνέχεια τοΰ προηγουμένην*} Πρός τό Λεωνίδιον ή φυσιο •γνωμία τοΰ τοπίου, άλλάσσΐ·.. ■Ή θάλασσα δέν είναι, πλέον, 'δίπΐλα μας. Δέν είναι διιως •κχί μακράν μας. Μόλις τέσσχ ■ρα χιλιόμ,ετρα άπέχει άπό τή; ■γραφικής πρωτευούσης τής έ- «αρχίας Κυνουρίας, αέ τούς 4.000 κχτοίκους καί τα ένξια 1 φέροντα άξιοθέατά της. Γνω | 'ρίζετε διατί ώνομ-άσθη Λεο>νί-
, οίον. Άπό τόν Προστάτην τν,;
Ι "Αγιον Λεωνίδα. Τό έκκλησά
κι του 7ΟΟ περίπου χρόνων.
"Ισως καί παλαιότερον. Άνα.
■φέρεται σέ χρυσό τίτλο το·Τ
Άνορονίγ,οΌ Κομνηνοϋ τοΰ ί-
τους 1292. Τό δνομχ εί; την
■πόλιν εδόθη τόν 18ον αίώνα.
'Γύρω της βουνά, πού, Ι5ώ
■πλέον, δέν ϊ/ουν τίποτε άπό
την εδγραμμον ήπιότητα. Όρ
·3ώνουν τό άνάστημά των, αέ
ιόποβλητικήν μεγαλοπρέπειαν
'-ίαϊ ή αύστηρότης τοϋ βράγου
•ίμοιάζρι νά προσλα[ΐβάνη γν-
ρακτήρα αγριότητος. Κυκλωαέ
νο άπό 'αύτά- τό Λεωνίί.νν
•προσφέρει τό Ιντυπωσιακόν ίν
Οιχφέρον του. Κτισμένο επάνω
ι-ίς τα έρείπια τής άρχαίας τ.ί
λεως των Πρασιών ϊγζι πλου
■3ΐχν ιστορίαν. ΤΗτο Ινα άπό
-τα σημαντικώτερχ κέντρα τής
Άμφικτυονίας τής Καλαβρί^
χαί τοΰ Κοιναΰ1 τώ ν'Ελευθε
■ρολακώνων. Οί κάτοικοι έχουν
■κάτι άπό την άτμόσφαιρα τής
■χύστηρότητος, την οποίαν έίη
χιούργει ή παλαιά εύθύνη. Εύ
γενεΐς, συγκρατημένοι, φιλό-
πονοι. Όμιλοΰν την Τσακών:
κην διάλεκτον, πού άποτελοϊ
/χτάλοιπον τή; άρναίαα Δωοι
κης γιλώσσης. Ή τοπική <,ι>)·
ιένδυμασία είναι έντυπωσιαν.ή.
Φέρουν τόν περίφημον Τζουμ-
ιπέ< νορεύουν τόν θεα;ιατικό^ν ■ϊίς την αύστηρότητά του καί >5πωσιδήποτε καθόλου έβαλον
ιΤσχκώνικον γορον καί διατη
,ρο^ εντελώς Ιδικά των ήθη,
■καΐ δθιμα. "Εγουν άκμχϊον φρό
'νημα καί υψηλήν συνείδησιν ή
θους. Κυριαρχούμενοι άπό αύ
ιτήν διατηροΰν την πόλιν το^ν
πεντακάθχρην, την φροντίζουν
μέ αγάπην καί ένδιαφέροντχι
ΰιαρκώς, διά τό καλλίτερο..
'Μέ λιτότητα καί προσο/γ,ν,
•είς τάς φράσεις, είναι πρόθυ·
'μοι νά βοηθή^ουν τόν έπισ/.έ-
τ.την, νά ίδη δσα είναι άπχραι
τητα. Ή άκρόπολις καί τα
σωζόμενα μέρη των Πεΐλα,,γι-
■κών τε -γ ών έλκύουν τήΛ' προ
σογήν. Άξίζει νά τα ίδη ν.τ.
ινείς, δπως καί είς τό μουσεΐ
■όν χά εύρήματα άπό τόν ννδν
ιτοθ Απόλλωνος Τυρίτα κχί
■των Μυκηναϊκών Τάφων ιής;
■Βασκίνης. Τό μουσείον στεγ'ί·
ζεται είς τόν Πύργον Τσικσλι
ώτη. Είναι καί αύτός έξαιρ?*:
'κοϋ ένδιαφέροντος. Ή άργ'ΐ*
•/τονική γραμμή του είναι εν¬
τελώς ξεχωριστή. 'Απλί) λχ!
μεγακλοπρεπής. Καί τα ξυλί-
ιγλυπτα άπό τα πλέον ώββιχ.
<ϊξ δσων ημπορεί καθείς νλ ϊ' ιΊ] είς την Πελοπόννιτισον. Έξ αλλου κοντά είς τό Λϊ ■ωνίδι, είς την ρίζαν άποτόαϊ'. <ορίγο), ευρίσκεται ή Μονή "Ε νλώνης. Χιλιάδες προσκυνηχον άνεβαίνουν, είς αυτήν, διά ν* ι^ποθέσουν τόν φόρον τής εύλα '3είας των καί νά θαυμάσοον :ό τοπίου, ποΰ άνοίγεται ^ ιυναρποιστικήν ποικίλην / ^ί) μάτων καί σχηματισμών. Άπό τό Λεωνί5ι ό δ'ρόιυς Λσυνεχίζεται, μέ πολλά ένδιάιι;· >σα χωρία, πρός Τρίπολιν. Οί
'ι/ορδέλλες είς τό βουνό Κτενι
άς άναρριγώνχαι καί κουλο ιρι
■άζονται έπιτρέπουσαι είς ν.ά
βε στροφήν καί μίαν νέαν "χ
γευτικήν είκόνα. Οί Μΰλο; ίί
■ναι δ έπόμενος σταθμός. Άπό
'έκεΐ, παρά την γνώμην τής Κ«
'βερνήσεως, εξεκήνησεν ο Κο:
κοτρώνης, διά νά παγιδεύση
■Λαί νά πλήξη τάς δυνάμει,,
■τοά) Δράμαλη, είς τα Δερ&εν*
κια. Καί έκεί τόν Ιούλιον τοΰ
•1825 δ Δημήτριος Τψηλά>
της ένίκησε τόν Ίμποαήμ.
'Καί τα δυό γεγονότα είναι &
πό τα άποφασ'.στικώτερα είς
κο χρονικόν :οΰ μεγάλου .1-
■πους.
"Ας σημειωθή, δτι λοντά είς
■:ήν θάλασσαν ευρίσκετο ή ά/
•/αίχ Λέρνη, δπου δ Ήρακλή;.
■κατά τόν μ,ΰθον, έξόντωσε τή"
Λερναίαν "Τδραν.
(συνέχεια είς τό προ<3ε>έ^)
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
»Χριστουγεννιάΐτι/.ο Διήγημα
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 47 ΧΡΟΝΙΑ...
•Τής ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚ1 (ΔΟΓ
Ό Τξίμης έρχεται νά περάση τα γιατί ή μάννα γιά νά τό προφυ-
Χριστούγεννα στήν Έλλάδα. Χρό-
νια λαχταροΰσε νά δή τόν γαλανό
λάξη τδχωσε μέσα σ* ενα μνήμα...
καί σώθηκε, άλλοίμονο κι' ήταν
ούρανό τής Πατρίδας τού. ΤΗταν πειά μόνο κι' ερημο στό κόσμο αύ-
παιο'ι τριών χρονών δταν γιά πρώ τό... χωρίς χέρι πατρικό, χωρίς χά
τη φορά άντίκρτ>σε, μιά φ&ινοπο)- δι μητρίκό... Ό ήλιος ερριξε τίς
ρινή νύχτα τοΰ Σεπτέμ6ρη, την δ- πρώτες του άκτϊνες, χλιαρές γιά
μορφη Πατρίδα των θεών. ΤΗταν την έποχή έκείνη, γιά νά ζεστάνη
πολΰ μικράς τότε, οταν ή γή των τούς Λπόκληρους τής τύχης!
προγόνιον το)ν, ή γή πού γεννή#η- Μιά φο>νή άκοΰστηκε: — «Ή-
κε, άλυσσοδέθηκε ξτχνά μέ τής σκλα 6ή, ατά φρόκαλα μέσα μάς 6άλα-
6ιας τό. δεσμά. Κι' ήρθε κι' «ύτό νέ νά κοιμηθοΰμε... Κοα κλά.ψανε
ίοημο καί μονάχο, σάν τόσα άλλα καρδιές γιά την κατάντια τους, καί
μικρά, χιορίς μάννα, χωρίς πατέρα κλάψανε μάτια άπό τό πόνο! Ό
Δημητράκης εδλεπε 6ου6ό, ή πί-
εκλειβί τό στόμα τού!... Δύο
χιορίς άδέλφια, Νενέ καί Παπου-
λή! Τούς ξεμπάρκαρε ενα μεγάλο
ττλοίο στον Πειραια, κι' άπό έικεΐ, μέρες περάσανε όλοι φρικ.τό μαρ-
μέσα σ' ενα καμισνι, τούς πηγαν, τύριο στό τόπο έκείνο τόν άπομα-
μιά νύχτα τοΰ Φθινόπωρον σ' ενα κρυσμένο άπ' τοΰς άνθρώπους, στό
ίρημικό τύπο. Αύτό τό θυμάται ά- τύπο έκεϊνο πού πετοΰσαν τα σκου
κύμη ό Τξίμης κι' άς πέρασαν ά- ' πί'&ια... Μέ την ψυχή πονεμένη καί
πό τότε 47 όλόκληρα χρόνια... κι' μέ τα μάτια γεμάτα δακρυα, γέ-
δς ήταν τρίχρονο άγόρι! Μαξεμ«- ' ροι. ϊθηές καί νιοί πέταξαν τα φρό
νο κι' αύτό κοντά στοΰς άπόκλη-' καλα μακρυά καί σιγά σιγά μέ τό
ρους τής τΰχης, πέρασε μιά νύχτα ' .τίρασμχι τού χράνου καί μέ την
πλανκέτα (κουβέρτα), χιυρίς φαγη
τό, χορίς τίποτα γιά τίποτα... Μέ
τα μάτια γουρλίομένα μεστό σκο-
τάδι, χορίς τό καντιλάκι τους νά
φίγγει μπροσιτά στή Πβναγίτσα
στό δοιματιάκι του, σ' ενα ομορφο
σοκάκι τής Σμύρνης του καί μέ
τό τρόμο άκόμη στά μάτια του,
τό τρίχρονο τότε άγοράκι περίμ.ενε
νά 6γή ό ήλιος γιά νά γλνκάνη τό
σκοτάδι τής κρύας νύχτας καί τύ
σκοταδι τής μικρής τού ψυχής!...
—Μαμάκα μου, ϊλεγε τύ μικρά καί
φοδότανε νά τό φωνάξη μή τ' ά-
κονσουν οί τοΰρκοι... εΐχε άκάμη
την αϊσθηση ,τιός
Νεκροταφεϊο, στό
βρισκόταν στό
Νταραγάτσι...
κοντά στά μνήματα... τόση ήταν
ή κρτ·άδα στό σιομαπάκι του καί
στή καρδιά του... — Μανοΰλα μου
κρυόνω, εΐπε μιά στιγμή, 6άλε με
στήν άγκαλίτσα σου νά ζεσταβώ...
Αλλοίμονον ή Μανοΰλα του ήταν
μακρυά! "Ενα τούρκικο χέρι την
αρπαξε άπ' την άγκαλιά τοΰ αν-
τρα της καί τοΰ παιδιοϋ της! καί
τό ΐδιο χέρι αύτό σκώτοσε τόν ά"ν-
τρίιΐ της πού δέν δάσταξε νά βλέπη
νά κακοποιοΰν την άγαπημένη του
καί επεσε σάν λαβαιιμένο λεοναάρι
άπάνθ) στό λυσσασμένο τοΰρκο!
Τό μικρά δέν τό εΐδαν οί τοΰρκοι,
καπατσοσύνη τους εγινε τό μέρος
ρκεϊνο ενα ώραιότατο προάοττειο.
Αΰτό τό προάστειο ήταν τό π*>ώ<το μέρος πού άντίκρυσε ό Δημη/ΐρά- κης τότε καί πού ό 'Ερυιθρός Σταυ ρός μάζεψε κατόπιν τα άπόκληρα παιδάιαα καί ταστειλε στήν Άμε- ρική. Σ' αύτό τό προάστειο γύρι- ζε τώρα ό πάμπλοντος Τξίμ, ό άλ¬ λοτε άπόκληρος Δημη>τράκης, γιά
νά καμαρώση τα έ'ργα των σι·μπα-
τρΐ(,*τών τού πού ϊγιναν άπ' τα λε-
πτά ποΰ αύτός ό "διός τούς ϊστελνε
άπ' την Άμερική. Μάταια χρόνια
τώρα προσπαθούσι νά βρή τή Μη-
τέρα τού καί τό Πατέρα του, ή εί¬
κόνα τής άρπαγής τους ηταν ξ<ον- τανή στά μάτια του, παρ' ολ' αύ- τά τοΰς ξητοΰσε, τούς ζητοΰσε πάν τα... Κι' ίίταν πειά άπελπίστηικε πώς δέν θά τούς ξαναδή, παντρεύ τηκε μιά κοπελλίτσα άπό γονιούς Σμνρνηούς, άπό τό τΟΛο αυτόν πού πρ<οταντίκρυσε, πρίν πολλά χρό¬ νια καί ζωντάνεψε τή Μητέρα του τή Μαρίτσα μέ την κόρη τού καί τό Γιάνκο, τόν Πατέρα του μέ τόν γυιό του. Κι' εφέτος έρχόταν μό- •νος νά περάση Χριστούγε·ννα στήν Έλλάδα μετά άπό ενα ταξεΧδι του στήν Αύστραλία πού τοΰ είπαν πώς Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ Πρωτοχρονιά. Καινούργιος "Ηλιος σήμερα θά βγή δλα ξεχάστε τα τ' άμαρτωλά τα περασιμένα μ' έλπίδ' άς άτενίσωμε την ασπιλη Αύγή κεί πάν" άπό τ' άλ^κιαστα βουνά τα χιονισμένα. *** Άγάπη άοέρφια. "Επί γής άς βασιλεύει βίρήνη δχι πιά δλλα αίματα, οθτε μια κα·νονιά· ϊΐν' ή ζωή μας τοΰ Θεοΰ γιατί ό Θεός τή δίνει καταραστεΐτε τον ξανά τόν Κάϊν τό φονιά. Λ "Ας πάμε "μπρός. Στά χέρια μας τ' άλέτρι, τό ροδάνι δς πάρουν ζήση άπ' τή δική μας τή ψυχή τα ζωντανά δς πληθαίνοτ?νε χορτάτα μέσ' στή στάνη κι,' άπάν' άπό όλα τοΰ Θεοΰ δς μάς βλογά ή εύχή. Λ Πρωτοχρονιά. Ξεκίνημα χαράς μέ νιά πνοή ή νιότη μπρός κι' εμείς οί γέροι άπό κοντά της κι' άντί «μάς μένει μιάς χρονίας λιγώτερη ζωή» δς ποΰμε «κι' δλλης μιάς, μάς εΐχε ή Μοΐρα στά γραφτά της». ΑΠΟΛΛΩΝ ΛΒΟΝΤΑΡΙΤΗΣ Ή ίφημεοίς μας ίϋχεται είς τούς Σννεργάτας, Συνδρομητάς καΐ Αναγνώστας της Εύτυχές τό Νέον Ετος (ΙΩΑΝΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Η «ΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡ - ΔΕΚΑΝΕΑ 'Χριστουγεννιάτικο Διήγημα Τό Τεπετζίκ είναι ενα χωριό πού βρίσκεται στά δυτικά ριζοβού- νια τής Μόροδας, 6έκα χιλιόμετρα πιό κάτω άπό την Κορυτσά. Άπό την ακρη του περνα ό με- γάλος δρόμος πού πάει στά Γιάννι να, σφιγμένος άνάμεσα στούς ό- ρεινοϋς δγκους τής Πίνδου καί τής Όστροδίτσας. Πολλά χωρία τριγύρω, σκαρφα- λωμένα στίς δασωμένες πλαγίές των πανύψηλο^ν βουνών, μοιάζουν μέ ποράξενους περιστερεώνες, κα¬ θώς τα σπίτια τους είναι κτισμενα αμφιθϊατρικά, καί δύσκολα ξεχω- ρίζεις άπό μακρυά τ' άνηφορικά τους δοομάκια. "Οποίος άντίκρυζε τό Τεπετζίκ τόν Δεκέμδρη τοΰ 1940, ήταν άδύ· νατο νά πιστέψη πώς ενα μηνα πρατήτερα τό ήσυχο αύτό χωριό καί τα περίγυρά του γνωρίσανε τή 6ροντόλαλη φωνή τοΰ πολέμου άπό τίς όβίδες των έλληνικών κανοΛΐών πού έσφυροκοπούσαν τα Ιταλικά ό- χυρά τής Μόροβας, γνωρίσανε καί την δτακτη υποχωρήση των Ίτα- λών, καί τό άλύπητο κΐΎηγητό πού ΐούς έΊίανε ό σρατός μας. Τό μ«- το)πο πήγε βαθύτερα καί οί άντί- λαλοι των μαχών δέν άκούγονταν πιά στό χιονοσκέπαστο καί ήσυχο Τεπετξίκ, μέ τα γυμνόκλαρα δέν- τρα του καί τα γραφικά χαμόσπι- τα. Οί κάτοικοί του, δλο Άρδανί- τες, κλείνονταν μέ<ία στά σπίτια τους, θές άπό τή δυ·νατή παγιο- νπά, θές άπό τή μεγάλη τους... ά¬ γάπη γιά τόν έλληνικό στρατό, καί μόνο αμα γινόταν διανομή συσοα- τίου ε6λεπες κάτι άσκημόγρηες, μέ λογής λογης τσουμπλέκια στό τρε μουλιάρικο χέρι, νά τρέχουν κοντά στό άχνιστό καξάνι... Καί είνα*. άλήθεια πώς ό κόπος τους δέν πήγαινε ποτέ χουμένος... —Μά... βέν εχει καί μιά γυναϊ¬ κα τής προκοπής σέ τούτο τό χοι- ριό;... φτοΰ! νά πάρη ό θιάτκΑος τούς σκιπηταρέονς! "Ελεγε ό Οεκανέας Μάνβος Χα- σούρας, (τυσσιτιάρχης τού Λόχου, στόν άρχιμάγειρα στρατιώτη Πέ¬ τρο Μανούοη, κάθε φορά ποΰ οί πά ληόγρηες σκουπίζαν μέ άγιάτρευτες πείνες τό καζάνι καί μέ τό ξεδοντια σμένο στόμα τους μισάνοιχτο σέ άπαίσιο μορφασμό, τύν ευχαρίστου σανε φεύγοντας. — Σίγουρα θάχη, κΰρ - δεκανέα μά κρύδονται νά μή... τίς φάμε! —Άδερφέ μου... τί νά βοϋ πδ... είναι κοντά ή Κορυτσά, καί μπο- ρεΐς νά ξεοκάς κάιθε τόσο 6λέπον- τας κόαμο πολιτισμένο. Μά είναι ζωή τούτη δώ μέ μάς; "Ολα άρ- 6ύλα... ποδαρικόν όξύ... μουλάρια... στίς χαμοκέλες πού μένουμε... Καί άμα ξειμυτίσουμε στό χωριό τί νά δοΰμε;... σκεβρωμενους άρδανιτα- ράδες... βρο>μόγρηες... μυξάρικα
πεινασμένα!
—Καί τί αλλο βδθελες κύρ-δε-
κανέα μου;... πόλεμος εΐν' αύτός!
δλλοι πιό μπροστά εχουν μάχες...
τ1! δηλαδή: ζητάμε καί τα ρέστα
μας;
Ό Χασούρας, ονοιμα καί πρά-
μα, προσπαθοϋσε πολλές φορές,
μέ διαφόρους δικολαβικοΰς έλιγ-
μούς, νά φέρη στά νερά του τόν
Μα-νοΰρη, δηλαδή νά τόν κάμη να
παραδεχτή τύ «άναγκαίο κακό» τής
ΐπαφής μέ τή νυναίκα, Ιστω καί
σΐήν έκστρατεία, έπειδή τό αΐμα
τού &6ραξε, μέ τα είκοσιπέντε του
χρόνια. Ό μάστρο — Πετρής δ
μως, πού τόν πέρναγε δέκα χρόνια
στήν ήλικία, ήταν πολύπειρος οΐκο
γενειάρχης καί εΐχε κατασταλαγμέ
νο μυαλό, τού εμπαινε πάντα στό
ρουθοΰνι: «"Α!... δλα κι' δλα!...
στόν πόλεμο πρέπει ό άντρας νάναι
άγνός, σάν τό πιό σεμνό κορΰτσι».
"■Ο Χασούρας δμιος τακουγε δλα
τοΰτα... δερεσέ. Και κάΐ&ε φορά
"ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΡΙΜΕΓ,,
Άδιάκοπα γυρνά ό χρόνος
πάλι λαχτάρα, δάκρυ, πόνος
γέλοιο, τραγοϋδι καί χορός
χι' εισί διαβαίνει δ ΧΊΐρός.
Κι' 5λο πηγαίνουμε στά Ιδία. .
φροΰτα καί πίττες καί παιχνίδια
δέντρα καί δώρα χαί χαρτιά,
ό κόσμος πλάνη χαί ψευτιά.
θερμά άς σφίξουμε τα χέρια
&ς ζήσουμε μ' άγάπη πλέρια
&ς σβύσει ό χρόνος τα δεινά...
Χαρήτε ! κ' ή ζωή πεονά...
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
πού κααέβαινε γιά νά παραλάβη
τρόφιμα στήν Κορυτσά, έφρόντνζε
νά... ξε-σκά μέ καμμιά γυναίκα τής
προκοπής.
Στό γυριβμό φαινότανε άλλοιώ
τι,κος πάντα· γυαλίζανε παράξενα,
πονηρά τα μάτια του... πετοΰσε φω
τιές όλάκληρος.
Λ
Τρείς μέρες πρίν άπό τα Χρι-
στούγεννα επήγε άπό την Κο>ρυ-
τσά στό Τεπετζίκ ό παπά - Χιρύ-
σανθος, μέ τό σκοπό νά έξομολο-
γήση τούς στρατιωτες, νά τοϋς
κάμη κήρυγμα, καί νά ψάλη άνή
μερά την άκολονθία τής μεγάλης
γιορτής, δπου οί δξΐΛΐ καϊ καθαροΐ
στό σώμα καί «την ψνχή θά κ<η νωνοΰσαν τ" άχραντα μνστήρια. 'Εγκατεστάθηκε σ' ενα δίπατο σπίτι σν>μμορΕ((,)μένο καί ζε~ό, καί
άρχισε τα ϊερά του καθήκοντα.
Ιΐρώτοι - πρώτοι έξομολογηιθή-
καν οί άξκι>ματικοί. "Επειτα πηγά
νέ λίγοι - λίγοι οί φανττάρο*,, καί
πραγματικά εβλεπες στήν δψι 6-
λων την εύλάδεια καΐ την ψυχική
γαλήνη.
Έγκράτεια! "Ητανε τό άλφα
καί τό ώμέγα τής οιδαχής τοΰ
παπά - Χρύσανθου σ' δλους. Ό
μαστρο - Πετρής ϊφαγε στά λι+ιά
τόν κτ'ρ - δεκανέα Χασούρα, νά
πάη κι' αύτάς νά έξομΛλογτ|θή
στόν παπά τελευταίος άπ' δλους
τούς άντρες τοΰ Λόχου. Αύτός μο
χαχά έ'μεινε.
—... Καί πρέπει ν άτά πώ δ¬
λα; άκόμη καί βρωμ,οδουλιές;
—Φυσικά, κυρ - δεκανέα μου,
τί, τό θεό πάς νά γελάσης;
—Μά... ό Θεός τα ξέρει δλα
Είναι άνάγκη νά τα πώ καί τοΰ
παπά;
Τέλος πάντων, έκεί κατά τό &ρα
δάκι στίς 23 τού Δεκέμβρη, άπο-
φάσισε καί ό δεκανέας Χασούρας
νά πάη στό σπίτι πού &μενε ό πά
πάς.
Κι' εκανε ενα ξεροβόρι άπαί¬
σιο! Βουτώντας μέσα στό παχύ
στρώμα τοΰ χιονιοΰ καί κουκουλω
μένος άπό τό κεφάλι ετρεχε μέσα
στό σνοτάδι τής νύχτας, νά πάη
τό γρηγορώτερο νά τελειώση μέ
λίγα καί καιθαρά λόγια, καί νά γυ
ρίση πάλι στ ό καλοζεοτταμένο μα
γεριό τού Λόχου, δπου ό Μανον-
ρης θά τοΰ εΐχε φτιάσει ένα δυνα
μι»τικό τσαγάκι μέ κονιάκ.
Καθώς ετρεχε χωρίς νά βλέπη
καλά μπροστά του ό Χασούρας, μέ
τα ,μάτια μισόκλειστα, γιά ν' απο
φεύγη τίς τσουχτερές 6ελονι.ές
τοΰ παγωμένου βορηά, επεσε ξα-
φνικά πάνω σ' έναν περαοτπκό πού
έρχόταν άπό την άντίθετη μεριά...
«Σίτρα6ο·μάρ<ί.!...» &κανε νά πή, άκουσε δμως μ»ά παράξενη φω¬ νή... ϊνοιωσε κάτι μαλακό πού τόν εχτύπησε κατάστηθα... ΕΙδε τόν δ γνωστο περαστικό νά πέφτη άνά- σκελα στά χιόνια, καί σταματών- τας άπότομα, έγύρισε, Ισκυψε χά μο) μέ δλη του τή δύναμ4 έιβάλθη- κε νά τόν σηκώση. Καί τί 6λέπει;'.. Ενα τρομαγμ^ νο πρόσωπο μιάς γυναίκας «τής προκοπής»!.. "Αμα πέρασε ή πρώτη του ευχά ριοπη ϊκπληξι καί ταραχή, προ- σπάθησε νά την καθησυχάση βάζον τας σ' ενεργεια δλα τα δυνατά τού... εμαίθε πώς ήταν άρθανίτκτ- σα κόρη τού Τεπεττζίκ, πού κυκιλο φοροϋσϊ στό χωριό προφυλακτνκα μόνο τή νύχτα, γιά νά πάη άπό τό Ι σπίτι τού πατέρα της, στό σπίτι | τής νύφης της. "Εμαθε πολλά ό Χασούρας κατω άπό ενα έρημα>μένο ύπόστεγο ά-
χουριοϋ, πού την επήγε γιά νά την
συνεφέρη άπό τό πέστ<μο καί άατό το φόβο της. Καί είναι άλήθεια πώς τήιν πε ριποιή&ηκε καί την ζέστανε άρκε- τά. Τόσο άρκετά, α>στε κείνη φεύ
γοντας έσκόρπισε στήν παγωμένη
άτμόσφαιρα τής νύχτας ενα χα-
ρού,μενο γέλιο...
ι»..."Αντε τώρα καί σύ, παπά -
Χρύσανθε, νά μέ κάνης ν' άγιά»
σω!...».
Σκεφτότανε ό Χασούρας, κα¬
θώς έγύριζε άνεξομολόγητος στή
ζεστασιά τού μαγεριοΰ τού...
Δέν τό βρήκα τό σηίτι τού πά
πά, άδερφέ μου...
—Μά πώς!... Είναι στήν ακρη
τοΰ χωρίου, δυό βήμα,τα άπό τό
μεγάλο δρόμο.
—... Έσκόνταψα τρέχοντας,
I-
πεσα χάμω... βλαστήμησα... δέν
μέ βλέπεις τί χάλια 2χω;'.. ώχ ά
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΑΙΟ
Χρύνια τώρα ό δραστηριος έκιδό
της παιδικών 6ι6λίιον καί συμπα-
τριο>της, ό Σμιιρναίος Γεο>ργιος
Βλεσσας είχε διαπιστώσει τό
μβγάλο καί όδκνηρό κ€νό: την
άπουσία τής Μικράς Άσίας, τής
κοίτης, θά ελεγα, τής βυξαντινης
καί νεώτερης Ριομιοσύνης στήν
παιδική λογοτεχνία. Ό ξαναγυρι-
βμός μου στήν Έλλάδα, τό 1966,
ΰστερα άπό παλύχρονη άποδημία,
μοΰ εδιοσε τή δυνατύτητα ν ι σι»μ-
6άλο) στήν πληρώση αυτού τοΰ
κενοΰ μέ τίς δυνάμεις ποΰ διαθέ-
το): την τέχνη τοΰ λόγου καί δ,τι
δς μοΰ έπιτραπεί νά χαρακτηρίσιο
π ά θ ο ς τής ίστορίας. Ή ίστορία
γιά νά περιαυτολογήσιο λίγο ώς στ·γ
γραφέας τού μνθιστορήματος «τόν
καιρό τοΰ Παλαιολόγον», έκδ. Βλέσ
σα 1967, πού τόσο άγαπήθηκε δ¬
χι μόνο άπό μικρούς άλλά καί ά-
τΐό μεγάλους) μοΰ είναι, άπό τα
ηαιδικά μου χρόνια στόν Βουρλά
/.αί στή Σμύρνη, περισσότερο άπό
6κ»μα' είναι κάτι σάν όργανική ά-
ναγκη, πού μέ όλοκληρώνει ώς δ-
τομο, μέλος σν>νειδητό πλατύτερης
κοινότητας, διαστέλλοντας την ΰ-
παρξή μου, άπό άτομική υπάρξη
όρισμένου, περιορισμένου χρόνον,
σέ συνθετοτερη υπάρξη πού μετέ-
χει τοϋ μακροΰ χρόνον, καί τοΰ
πλατύτερου χώρου τής κοινότητας.
Τό γεγονός δτι, μέσα στά δύο χρό
νια πού διάβηκαν άπό την εκδοση
τοΰ μυθιστορήματος «τόν καιρό
τοΰ Πίΐλαιολόγου», τό 6ι6λίο αΰτό
είχε μργάλη άπήχηση δχι μόνο στόν
κόσμο των παιδιών άλλά καί σ' ε¬
κείνον των «μεγάλον», των ένηλί-
κον, μαρτυρεΐ πόσο άναγκαία έ-
στάθηκε ή έμφάνισή τού. Καβημέ-
·>«. έ'ιος τόρα τα παιδία νά άντι-
, κρίξουν τή συμδατική στατική σχη-
ματοποίηση τοΰ φαινόμενον Τοΰρ¬
κοι — "Ελληνες (Βυζαντινοί ή Ρω
μιοί), είχον τώρα τή δυνατότητα
νά παρακολοιιθήσοιη· τή δαθμιαία
διαμόρφτοση τής νέας Ιστορί-κοκοι
νο)νικής κατάστασης στά διάφορα
στάδιά της: πρώτα τή φάση τής
κατάκτησης, τοΰ μηχανισμοΰ της,
θά ελεγα, την έγκατάσταση των
έπιδρομ,έων Όσμανλήοων στά πε-
ρισσότερα ρωμαϊκά σπιτικά καί
τόν έξισλαμισμό των ενοίκιον ΰστε
ρα τή συνύπαρξη, τα πρώτα χρό-
νια, στήν ιδία πολιτεία, σηγγενών
πού έμειναν ροιμιοί χριστιανοί καί
αλλιον πού έτούρκεψαν (δ,τι όνό-
μασα «τα δύο πρόσοπα»).
Κατόπιν τή διαμόρφουση κάποιον
ρυθμοΰ διαδίιοσης, άμοιβιιίας προ-
σαρμαγής των δύο στοιχείων τοϋ
πληθνσμοΰ, των κατακτητων καί
των ύποδούλων, πού Ϊ6α*νε παράλ
ληλα μέ διάφορες μορφές ύπόγει-
ας ζωής (κρυφοχρι.στιανοί κ.ά.)
καί τέλος τόν όλοκληριοτικό πολιτι
κό άφανισμά τής Ρωμιοσύνης ποΰ
συμπληρώθηκε μέ την δλωση τής
Πόλης. Έδώ έτελείωνε τό πρώιτο
6ι6λίο τής μικρασιατικής σειράς
μέ τόν τίτλο «τόν καιρό τοΰ Πα¬
λαιολόγον».
Ό τόμος πού άκολούθησε καί
ίκυκλαφόρησε τόν Νοέμβρη μέ τόν
τίτλο «Βλάσης Άσινάρης» άναφέ-
ρεται στήν χρονική περίοδο 1771
— 1790. "Ενα χρόνο Οστερα άπό
τα «Όρλωφικά» άρχίξει ή ύπόθε-
ση τοΰ βιβλίον. Ή ναυμαχία τοΰ
Τσεσμέ, δπου ό ρωσικός στόλος
ένίκησε τόν τουρκικό δσο καΐ αν
άκολουθήθηκε δμεσα άπό σποραΰι
κές άντεκδικήσεις των κυριάρχων
εναντίον άμάχων πληθυσμών, υ¬
πήρξε ώς τόσο τό δυναμικό κίνη-
τρο γιά νά συνειδητοΛοιήση ό σκλά
&ος Ρωμιός τό δικαίωμα του στή
ξωή καί. στήν ανθρωπίνη άξιοπρέ-
πεια.
"Ο,τι είχε μείνει άτούρκευτο άπό
τή συμπαγή μάξα των έλληνοφώ-
νων Βυζαντίνων Ρωμιών, ΐσως τό
δ·έκατο μόνο πλέον τού άλλοτινοΰ
πληθυσμοΰ τοΰ 1071, άρχίζει νά
σηκώνη κεφάλι. Ρωμιοί καραβοκυ-
ραϊοι διασχίξουν τα πέλαγα μετα-
φέροντας στή Λύση την «πραμά-
τεια» των άμοεθνών μεγαλεμπόρων
όμογενεις ϊμποροι, πλουτίζουν στήν
(Συνέχεια είς την 6ην βιΜβα)
2
ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟ ΣΥΜΦΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟ
Ό ΤΖΩΝ ΓΟΤΝΤΝ, κορυφαΐος
προπονητής τού Μπάοκ-ετ, δίδει
έπτά όδηγίες γιά τούς νεαρούς..
Μέσα στό πορτοφόλι μου είναι
Ινα χαρτάκι, «ού τό χρησιμοποιή
τόσο συχνά ποί> φθάρηκε καί εγι-
νε κουρέλι. Μοΰ τό έ!διυσε ό πατέ-
ρας μου δταν άπεφοίτησα άπό την
όγδόη τάξι ενός παλαιοϋ σχολείον
τής ύπαιθρον στό Σέντερτον Ίν-
διάνα.
Ό πατέρας μου, μέ τόν άπλό
τού τρόπο, ήταν έ'να πολύ σημαντι¬
κάς άνθοο)πος. "Αν καί δέν είχαμε
πολλά πράγματα στό άγρόκττιμό
ιμας, ό μπαμπάς ήταν έ'νας ανθριο-
πος πού πίστευε ότι κανείς χρειά-
ζεται μιά φιλ.ο<τοψία γιά τή ζωή, άν θέλη νά φθάση τα πάντα. Στύ χαρτί ποϋ μοΰ έ'δωσε γιά άποφοίτη σι, δ μπαμπάς εΐχε γρά·ψει τό ά- κόλουθο πιστεύω, στό δποΐο είχε όώσει τόν τίτλο «Έπτά πράγματα νά κάνης»: 1. Είς τόν εαυτόν σου νά είσαι αληθής, ώστε κ.αί την νύκτα καί την ήμέρα νά μή δύνασαι νά ψεύ- δεσαι σέ κανέναν άνθρωπο. 2. Κάνε κάθε μερά τό άριστούρ- γημά σου. 3. Ζήσε κάθε μερά όπως θάπρε- πε νά ξής. Μην άναβάλης νιά αί- ριο αύτό πού μπορϊίς νά κάνης σή- μερα. 4. Βοήθα τούς άλλους. Τήν τε¬ λεία ζωή τήν ζής δταν βοηθάς τοΰς αλλους. 5. Ρούφηξε πολύ τα καλά 6ι6λία. "Ενα ιμόνο ί*6λίο θά έπαρκοΰσε — ή Άγίο. Γράφη. 6. Μή παίρνης τή φιλία ώς δε- δο,μένο. Μελέτα τή φιλία καί κάμε την λεπτή τέχνη. 7. Τό πιό σπουδαΐο άπ' ίίλα' ζή τα στήν προσευχή σου φώτησι κάθε μερά καί ή θεία φώτησι θά ε"οθη μΐ κάποιο τρύπο. Βρήκα αύτές τίς όδηγι'ες νά ε- χουν τόσο νόημα «τέ κάθε πλευρά τής ξωής μου. Κατά την διάρκεια των 18 έτών ποΰ είμ<ιι προπονητής τοϋ μπάσκετ, μέ δοήθησα νά άνα- πτύξίο μίαν Ισορροπημένη στάσι πρός την νίκη καί τήν ήττα. Παί- ζουμε, βεβαίως, γιά νά κεοδίσιομε, άλλά τό σπουδαιότερο γιά μενά εί¬ ναι τό τί μαθαίνουν τα παιδία γιό τήν ξιοή. Γι' αύτό τονίζο) τίς ϊδιες άρχές ποΰ τόνιζε ό μπαμπάς. (Μετάφρασις) Κατίνα Χ. Χαροπούλου ί' V. Κ ΑΤΑ Π ΛΗΚΤΙΚΪϊΥ ' ' : » ΝΛΙ ! ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤ!ΠΟΓΛΟ'· ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ ΕΙΣ ΣΠΥΡΝΑΙΟΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΝ | τόν ΧΡΗΣΤΟΝΙΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗΝ ι Της συνε,ρ,γάτΐδός ,μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝιΜΑΐΚΙΔΟΥ ι Κατά την —νεστπίοσιν τών Μίλών (τής Ενώσεως Έλλήικων Λογοτεχνών )Τής ΠαιραΙ—ει/ρς Νοεμ6>ί<*ι έ.ί. |ό κ. Ιωάννης Κλήμη,ς, έξέχων "Έλ¬ λην, διαμιένων ε[ς τ0 Παρίβι ίμέλος •ααΐ Γενικάς Άντι—)όοχ—ος δ·ά ΤΠ" "Βλλά5α τής Εύρωττταικιής Συνομ°σπ:ιν ιδίας Παλαιών Πό*·:»11*"",, επέδωκε ιδί·πιλωμ« Ι^τά παιρασήμθυ τού Στ— ,^οΰ είς τόν Σμυρναΐο-ν Λογοτέχνη/ — Κι' άφο> ικαταφέρω
μω τό Σουλτάν^ στό ο—ί-
|Τΐι μαις, συκέχΐοΐ ό Δανιήλ Κοκκά1-
Λα?· ^ά το" άττ°Ισπηάισω τήν έμ—;στο-
μΰνη «Ο.Ί θά τοο οητοκαΐλυφθώ νά νά
ιονζτ|τήσω μαοζΐ Τού Ακίν&ΛΌτ ΤΓ*α «αί
α, τό ζήτΐμα τών μεταρρυθμίσΕ·
ν. ΔύσκοΑο δέδα'θο τό σχέδιθ κσι
ΐάρκβτά τόλμην. Κά^ω ' ω- ό™ό ώ-
ριιο-μιένες προθπθβεσιειις καϊ μέ Μνη
λή τύχη, θα μιττοροθσε νά επιτύχη,
«αί τειλιικιά τπέτυχε. ΟΙ ιτροϋπο-
β^ς αύτές ή'τανε δύο. Ή ττρώτη,
ινα Ερθω σ' ίιτΓοοφή μ' άνθρώττους της
τοΰ Σθιιλτάνθι; <αι ή δεχθοΰν τταίζονιτσς τ δ (πιαΛχνίίι μου οί άινθριωπτιθ' ,τού κβπ,ρΌ°ν>ν τή ττίιριέργίΐοί
— Έμένα νά γνωρίοιη; Καί
,έμιένα; Ρώτησε ιταιροοξθΜεμέντι ή Ά-
ίνίκα.
— Γιαοτϊ έσύ θά τού τρθ'καλθνσες
,Τή τηραοΌχή, ιμέ τή μουσ^κή σχιυ. Καί
γΐατί δέν είχαμε άΐλλο τρόπθ γ·ά νό
(»όν ττ'εΓσοκμιε νά Ι*άς ττλησιιάση.
— ίνντΓράδο ό)δερ<|)έ μου, <"ε ή Άνίκια κάνοντοος τή ρικέΐφθκΐιχες νά χ|ρτ(ΐ«μ<*π-οιήσι*ς έμ£να, ιγιά νά ττετύχιις το«Χ σκθττούς "Ου; — Δέν ιτρέτΓε[ νά μέ —τρέξη γής μου. Ναμίζω πώς κι' έσύ δσ*> κι' έγώ, νά 6γή
τό ΚρόίΌς άττό τή δσ^βαρ'Ίτη
(τα, γιά ν άνακι0υφιιιτθούιν <5ητό τή ρκιλαβιά τοκς ιοσί τ' άδ ^οτ >ιοις,
(Ο| βαγιάδες, ώσΐΓτου νά Ιίρθη ή Ά-
ιγΐα ώρα τής λβι/τειριάς.
ιή ΆνίΙκα και ~Ί>} χάϊθεψε τό μττ ά-
ΙΌιο.
— Τό ξέρω άδερφοϋλα, τής ο—άν
,τησε κκχι τής φίλησε ΤίΗχρΕιθά τό χέ
ιΡ)ΐ. Καΐ συνέχ'σε. Διβ*ιν/χώς# ττοορ' δ
ιλες μου τίς έΜέργειες, 8έν ΤΓΟρεσα
ινα 6ρώ τούς Λνθρώττθυς ττοθ χρ€»α-
,ζόμκχινα. Ό Σ°υλτ<ίνος ίίτανε ό—Χη- ,οιΐκϊστιος γ^ μενά, δηως καΐ οί άν- Ρρωτττοί τού Ζήτησα νά μ£ δεχθή 1 ιΧαλΐτ Έφέντιις, μά ούτε αύτό το ττέ ,τυχα. "Αρχιισα ττ[ά νά άπτ«ιλΓΤΓ!ζρυμα' ,δταν ξσκ|«·ικά μοΰ ήρθε ιά Ιδέα. «Νά χρΐ>σιμοτΓθΐήοτω τή Κόμησσα τή
ιγυναΐίΐιοα τιού ΓάΙλλου ττρε,σδει/τή'_ φ[-
ιλΐ Μας εΐνα^ σΐκέψθήικα καί αν μττο-
ι,οη νά μάς ίξι—ηρετήση, θά τό κάνη
,μέ μεγάλη της ευχαριστήση». Πΐητγ<ΐ |λαιτ<όΊ" καί τή 6ρήκα. Τής ιψα ττώς έγώ εΤχσ στείλβι τό ί ,μα στό Σουλτάν© γιά νσ τόν σι/ναντή Ρΐ» καΐ ζήτί»σα τή δοήθεια της σέ ίΐΓ6ρίτττωστ| κ,ινβύνου, νά μάς σνμ·ιτα ιροοστιαθή. Τής ίξήγησα, τό °χέδιο ΐττού εΐχα στό «Ο νόν, νιά τή ττρσγ ιμιατο>—,ΐη— οβύτής τής συναντησ»)ς
ι»αί τής άνέτπυεα τίθΰς λόγους γ^α
ροθς ότΓθΙους, 6εν &τρ£ττε ·νά νίν
ιστό Σβράϊ. Ή Κόμτιοΐσα ο«μφώνησ«:
ΐμΐααζΐ μου «αί μοθ ύττοσιχέθηκε ν' ύ,να
θέση αυτή τή δο«Λειά, σ' ένα δσ-ιιΐό
νκ> εύνούχο Μαμβλονιοο, ττθθ τ&ν ?φε
ιθβν ό ττρέοιδυς άττό τ6 ΠαρίΡι κατ
(ΤΓθΟ κΧ*Λφζρην νά τόν τςπ—ώ^ουν
<~ό Σ^ράι καί μάλ"στ<ϊ στά ίδιαίτε ρα διαμΐΐρΐίισιμιατα τού Σουλτάνου σάν έρ. «ίΑύτόζ ό πράκτορας μΤς, εΤπβ, μιεσιέ Νταν^έλ, ττθθ 6έπε>
τπριωΐ τό Σουλτάνο, θά τόν π«·.
ρη νά κατβδή ίνα άττόγενμσ στά Θε
ιραττειά, γιά ν' άκούσηι £στω »ι' άττό
ϋοκκ^υά, τό «ππάνο - φόρτε» τής Ά
νίκας μας, πθΰ ιμπορεΐ άκόμη ν^ «ή
τό ξε?η. Βεβαία, γ<ά να πετύχΓ ύ ι»'θπάς σας, θά πΡέπ^ νά τον παοσ. μ£σα στΐο σττίτι. Τό πώς θά ΐΌφφετε εΤναι δΐκή σας δθι>
Λ;ΐά. 'Εγώ μιόιλ'ς τ—τα'ποιήσω τό ζή
, βά σ<χς ε[6οποιήο'<^, Τήν εύ^α κιαί ϊφυγα. Δυό ττερα, μ«ς κάλεσε Ινα 'τή πρηαι6εία. — Τό θυμόιμαιι, Κκα/νε ή Άνίκσ. — 'Βκιεΐ ή Κόμησ°σ. ι*οΰ εΤττε, πώς ό Μαβμελοϋκος εΐχε μΐλήισει στό Σουλτάν© καΐ τόν κατάψερε εΟκο*.χ ά θεραπτΒΐά, γιά νά σ' ά· Στόν "θκ>, ε!ιΧ€ άναθέσεΐ νά
καΐ τα δυό Μτοεόπουλα
ιπού θά τόν συνώ&ευαιν στό περίποττο
|3ύτό, ττθίι θά γΐνότανε σήμερα τό ά
Ή Κόμηρι°σ. μθΟ βμτπστεύ-
/9ηκό πως γιά τήν έ-ττιτυχίσ. *ού σ<<>
ίΤοιΐ ζοηρά κ^ι ο
(πρέσδυς ήτου θά εκδηλωθή δτα·ν θά
καβρός. Τέλος ότπό δική τί)"!
μοϋ εΐττε ττώς, γιά νά
,μή διαταραχθή άττο τοϋς άντιβραστΐ
ιχοϋς πιοθ παραχολθυβούν τΐτ κινή-
ιτε· ς ταθ Σοϋλτάνου αθτό τό σττθυ-
ι53ϊο ραντεί6οΰ, θά ϊστελν* έβώ άττό
ιτό πρωΤ Τής ώΡ[σμένης μ£ραί, δη^
ιΐ>ή σήιμ'ίρα[, μερΐκοϋς δικοϋς τθυς
ιντοή&ες, νή τρΐγμρίζθυν Εξω άπό τό
ιτπίτι ιοαΐ άν παραττιρήσουν τΐττοτα
τό Οποπτο, νά μέ ΐντμιερώσοΐίν, γιά
ι.ά πάΡω τά ιάτίρίχ ("ου. Τήν εύχαοί-
ιθ^ιτγσα, τής έίζόφιρασα τήν εύτγνομΐΛυ
ιΛ] μου γ·ά Τό τόσο ζωηΡό ενδισφέ-
,ρθν Ττ)ς καί τήν σίφοσα συγκι^νηιμί/ος
,ΤήΊν α!λλη «ιΐ' δλοος ,μέρα, πτομηβεύ-
τό φεσάκΐ μου, πού δπως εΤβες
ιτό φόρ£0ΐα ό—όψε, γΐ^ πρώτη φορά
σίτό σπίτι κι' αΡχισα νά κών^>
βτοοοολ^ς ποϋ θά διαθέτανε μ'-
ιϊΐ-~ΐκά άπεναντΐ μας τ0 Σουλτάν©. Σέ
νά κιρεμάΡης στό σαλόνι 5-
τά κοβντράκΐα σθυ πού {χούν ανα
θέματα, ν' αρχίση ς άττό τό
(σ«,ιτσάΚι ποΰ κράτηρ^ς, τό ττθρτραΐ-
τοΰ Σουιλπάνου καΐ σ" εδαζα κάθ^
νά μοθ παΐζης στό π'άνο, τ λ
ικθμμό~αικ ποϋ δπως Εμαθα άττό τη
,Κάμηισισΐα, άρέσαινε στό Πατισάχ.
Καΐ μαζ! μ' αύ"ο: *αί τό μαΡς τής
,Στραττ^ς τοο Ρήνου τού Ντέ Λίλ
'ΕσΟ 6έ6ο»ι«χ, δέν ήξερες τοΰς σκο-
ιποΰς μου, μά πρόθυμα
,τΐς επιθυμίας ιμου, καΐ
|°ΐ<; τίς ΙδιοτρατΓίΐες μΟί,> γ1(^ νά α'
,εύχαοισιτήσης, δττως, σάν κσΛή
α κσνει ς πχίίντα.
; ϊκανε ή '/
Γέλα<7ε καί ό Δανιήλ καί έχ —Έτσι ιμέ τή δοήβϊιια τής Κ6α-σ ισας, Ρέ τίς δικές σου ττροο-πάβειεΓ (<3Ϊ χάρις στή τύχη ττθΰ μάς οναττα ,οαβτάθηικε κ^' αυτή, 6άλαμε τό Σουλ ,τάνο "τό σττίτι μας. Καί κ£ρδίσαμε (τή πρώτη. μάχη. "Ας εΰχηθοΰμε νό- ι«:ι:|3ίί3ΐ^.ιμΓ «οί τό πάλεμο, Γιά νά ίΤ ιναι όλΦχΑηιΡΛΐμένο τό ρΕπόοτο μιθο Δε ι~-θσύνη Κοχκάιλα, πρεπει νά "&ς ,ττώ κατέληξε ε09ι^μα ό Δανιήλ, δτι ιτά σκ/Α^ά γοθγΐζ<χν Τούο ντοήδες ,τής Κόμτθ"σας, ττού ήρθανε νά μοθ ,ποΰν€) πώς δπως εξακριδώσανε οί ι^υό ξέι-οι πού τρύπωσα'ν στό σπ,'τι ιε κατάοκοτκΗ τού ΧαρίμιοΟ ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΛ ΤΠΝ ΕΟΡΤΗΝ Τά ΔΟο Βιβλία τού Μιχαήλ Κουρμούλη ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΙΑ ΓΕΝΝΕΙΑ ΙΊμή βιβλίου δρχ. 70 καί Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ Τιμή βιβλίου δρχ. 40 Πωλοΰνται είς τούς αναγνώστας μας μέ έκπτωσιν 50ο)ο Διοικΐΐτιικόν Σύμβουλον τής α«ο <. Χρήστον ΣττανομαΛΟ- Πρό τής ίπΐ96οιεως των παραρ- 6 κ. Κλήμη*;, μ' ίνα ίμιπ'^υ λόγον, άνίφζρκ τάς ττολλα- ιπλάς ύπτρευΊας τάς οποίας Ι^ε είς τή,ν Πιτρίδΐ ό κ. ΐΣτπ^-'μιο^νώληις ώς ττΰλεμιστής. Ετι ισης άνέφερε τιιμιητΐικών την σπουδαιό ,τητα την οποίαι ίχ^[ ή Μιικ,ρασιατι [ «ή τριλθγ'ΐα Το-σ μί τ^ Βι6λία τθκ. !,«ΑΙΧΜιΑΛΩΤΟΙ ΤΗΝ -ΟΥΡΚΩΝ; ' ΜΠΕ Ι ΛΕΡ ΣΟΚΑΚ» καΐ «ΕΝΑΙ ΚΡΗΤΙΚΟιΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ», τά ιίπτοΤα θεωιρ,οϋνται Ιστορΐκά ντοκθο» ,μέντα Έν οννοχεία ό Πρόεδρος τής ,Ένώσΐως Έλλήνων Λογ°τε^νών) β ,:ξαιρετΐκός μαις συμττατριώτη!: κ. Ά (ττολλων ΛεονταρίΤηις, άνίγνωθε τι* ιάντιφώίηοι^ν τοο τιμωμένθυ λόγω ονγ ι<ΐ!νησεώς τθιι, ή αιτοία ϊ-χίί ώς εξής: ,μαι τήκ τιμηιτ^κήν διάκρΐσΐν τής Μ» Ι^υατιατ^κήΐΓ τριλογί<ΐς μου διά τά 6ι |6λία μου «Αίχιμάλωτοι των Τούρκων, Σοικάκ «,αΐ 'Ένας Κρητ'κόζ Σ'μύρντ}». Α1σθάνομα[_ Ιδιαιτέραν , «αί ΐπΓΒρηιφάνεΐαιν διότι £|ς τό μου τίιμώντται αί ^- ών οΐΦοτνών ήρώ;ο<ν το| Ι«ο} ϊττθυς π<>ύ έβαιψαν μέ τό αΤμα
,τω,, τά Ίβρά ΈλΛηινΐκά χώμαιτα 'ηΓ
,Ίωκίας γής. Κάποτε θά ττρέΐΓτη νΑ
|6ρ·ί9ή ϊνΐας "Ομιηρος γιά νά ττεριγρά
ψη την ΌδύσσΈΐαν τοΟ
,χοί Έλλτινιοτμοΰ καί τό επος των ήΐ
πού άπό κόθε γωνιά τής 'Ρλλη
κης γής, ίοττιευσο;, νά δώσουν τήί
των γιά νά άπελ€υθερώσο·.»
τοΰς 'Έλληιναος άδελφούς τωνι νιά
ινα -γρσφοΖν ήρωϊκες σελίδε,ς δόΕης,
,ο-Ελί8;ς μοιοτυρ'ου τοΟ άφάτου Γ"Λ-
,γο:3ά τής αιίχμαΐλωσιίας των. "
,τότε ή Μικραυιΐατι«ή μθ
ρτηβή τοοπε^νΐή ττρθοψθρά είς μνήηηι
,!«είνων ττ^ύ έμειναν. Τότ£ βά ο'<Όά |ΐ*^μαι δτι τό ·μΐκρό μο·ι> αύτό έργο «
,πέΐδωοιε τούς κοιρπούς τού καί 6λ^·
ι<ληρωμέΐ'' ποθσφέρετοιι σ^ν τ |μα ,τής Ιστορ'οτς τής Άθοτνάτθν 'ΕΛλιτ· ρ^ς. Άξιότΐιμε Κύριε Πρόεδρε, τταριΐ ,:3Λώ όπως δεχθήτε τόσον Ύμεΐς να ,9<ός κιαί δλα τά άξ^ότιμα Μέλη τ0; ιΣ·.μ6=α!οι>, τάς εύχαρι ίας ν. ί
,τήν ευγνωμοσύνην δ'ά τήν γεν»μί"ην
ιτι»ς εμέ τι,μήν».
ι Μετά την άνάγνωσιΐν τής βντιψο
ό κ. Απόλλων Λβονταιρΐτ,,ς^
;>ΐτό την 15ιότη(τά τού ώς Προέδρ.,.|
,τή; ΈνώοΈως Έλλήνων ΛογοτεχνΛν,
ι4χοϋ'θέτηο·ΐ3 τήν πιοορονσίαν τού δ·"
ι<ε,<Ρ^ιμένθυ πληρεξουσίθυ τής Εύρωπα ,ιχής Συνομθ7~:Γνΐ5ίΙοος των Παλαΐ;'»ν ιΤοΛομι!ιιτ»ών κ. Ί. Κλήιμη. καί τήτ α ισότιμον συζύγου τοχ, κ. Άλεξάνδΐαι. ,Κλήμη, τό γένος, ΚοΛθμ,£ν€ποΟλοι ι(3ί ηώχαρ'ίο-τησε τούτον διότι έν 'ώ ιΤφαοτώπω τ°ύ κ. Χρήστου Στπχνον^- ι ώιη τψάται καί ή "Ένωσις Έλλή Έπ'σης είήρε την τής Μ ικρασΐατικής χ-»ι ιλογίας το^ τ,ιμωμέκου, καί ετόνισε ,οτΐ τό ά^ίϊΥηΤΐκό ΰψθις τού ϊτχεΐ το τής ό— έρ'-Χτης Μνημόσυνο γι* τΛ 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καΐ τΛ ΙβΟ χρόνια από τή γέννησί Τού ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Πομικοΰ Συμδούλου τής (Συνέχεια έκ πρθί|γθυμίνου) Στήν 13οι»λιαγμένη, σ' έποχή πού δέν είχε καμμιά απολύτως κο- σμικότητα, καί πού βουναλάκια λε Λτής αμμου κουιβαλημένης άπό τίς σοοοκάδες ωώνον, πανύψηλα πεύ- κα ποί' δλα γκρεμίσ·θηκ<ιν καί με- γάλα σχϊνα σιόλιξαν την παραλία, α' ίνα περίπατό τού μαζύ μέ τόν άείμνηστο καθηγητή Παπαμιχαήλ καί τ,όν άνεψιύ τού. Ι. Ράμφο, πα- πέστη στύ ρίξιμο τής τράτας άπό ψαράδες, πού προτοΰ ξεκινήσουν γιά τό ψάοεμα, φίλησαν τό χέρι τού καί ζήτησαν τήν εύλογία τού. Ήταν καί ό ϊδιος άπό ψαρότοπο καί είχε ΰπ' όψει τού τόν κάματο καί τίς άποτνχίες τής τ|ιαρικής. Τούς εΰλόγησε καί τούς εύχήθηκε ίπιτνχία. Σ έ κάμποση ό')ρα, &ταν ρίχτη- ναν τά δίχτυα καί θαπρεπε νά μα- ίςευτοΰν, τόν άερα τής Βουλιαγμ« νης διέσχισαν οί φοινές τιων ψαρά δόν πού ζητοϋσαν βοηθεία! Τί εί- χε στ'μ6ή; Χιλιάδες παλαμίδες πέ- σαν στά δίχτυα τονς καί τούς τά ξεσχιζαν. Καί αύτοι μέ τά κουπιά ΐ(»ν κτυποΰσαν τήν θάτλασσα, γιά νά τίς απομακρύνουν. "Ετρεξαν οί (ίαρκάρηδες μέ τίς δάρκες τον σέ ιπικουρία καί ΰστερα άπό προσπά- ,ΕΤ.α,ι ίίφ=.ς δο«ί.μ.θυ ιΤά 6.ι&λ'κχ τος, εΤυα ποΑύτΐμο: χρνΐκΐ ,01 Ιστορΐκοί τού μέλλοντ0ς θά προ ι^ψεύγθυν στά συγγράμματσ νΰ Χρή ρνου Στταινοιμανιώλίΐ καί θά τ°ύ άνή- ,.>;ι σ^ό δ^ηΐνεκές ή σπάνια τιμή δτι
ιίττλούτιοιο τή γιρατΐίτή Ιο-ταρική παρά
,δοση μΐ αύθεντΐκές πληροψορίες ί«
ιπρώίΓης πητ/ής.
Μειτά δλα τά Μέιλη τόν
,'αν γιά τήιν τ'μη,τικήν αυτήν
,τ^ν καί τοο εύχήθκΐικο;,,
,τνγγρακΐιΐκή,ν δραΡΤηρΐότητα. Κάθε
πού τιμάταιι Ε«χ ποτιδί τής τμύ
μαος, εμείς οί Σμαρνΐ]οΐ εΐμα-
ύπερήιφοινοι γιι^ αύτό καί εΰχό·16·
δ^οι μαζί σ"όν ίκλεκτό μας αι,υ
τόν κ. Χρήρτον Στηα·νομα
νά συνβχίΐοτη νά γράφη γιά νο
ρτλοι»τ ίζετσ.1 τό μωσαικό των άνα^νή
ΐτεωκ τής γ*«ικΐΐάς καΐ άλΐνσμόνηΤΓ·ς
~—ρί&ος μοις τής ΣΜΥρΝΗΣ ΜΑΣ
Ν'ίναι Γιαννιακίδθυ
ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ
Τοΰ κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Ή αίσιοδοξία, ή πίστις καί ή έλ.-
πίς — δυνάμεις αί οποίαι ένκτχύ-
ουν την ψυχήν τοΰ άνθρώπου, πρέ
πει νά δεσπόζουν τής σκέψεοίζ παν
τος "Ελληνος, κατά τας ημέρας αϋ
τάς κατά τάς οποίας σνναντώνται,
είς εν σημείον θανατον καί άνα-
γεννήσεο)ς συγχρύνοίς, τά συνθημα
τικά τμήιματα τοΰ χρόνου, τά κα-
ταμετρώντα, υπό τό δνομα τοΰ "Ε-
τους τήν επί τής γής πορείαν μας.
Ή χαοαυγή τοΰ νέου ετους 1970
άς μάς είίρη δλους άκλονήτους είς
τήν σκοπιάν είς τήν οποίαν έκα¬
στος ευρίσκεται, χειμασμένους ΐ-
σως μερικοϋς άλλ' οχι ναυαγημέ-
νους, πιστεύοντας είς τάς δυνάμεις
μας, έλπίζοντας είς τά πεπριομέ-
να τής φυλής, έιμπεποτισμένους είς
τά νάματα τής άθανάτου Ίστο-
ρίας, φοηιξομένους διαρκώς άπό τα
δύγματα, τό φώς καί τό πνΐϋιμα
τής Ελληνικάς πνευματικής κληρο
νομίίχς. Πρεπει νά πιστεύωιμεν είς
εαυτούς καί τό μέλλον έπικαλούμε
νοι τ,ήν ενίσχυσιν τής ύπερτέοας
ΔυνάιΐΕΐος, τοΰ Ανωτάτου Νού ώ-
στε νά ΰποστώμεν τάς έπιθέσεις
τάς οποίας μάς έπΐίρυλάσσουν αί
άντίξοοι περιστάσεις τής ζωής, χ«-
ρίς νά κλονισ&ώμεν.
Τό Ελληνικόν "Εθνος α'ισθάνε-
ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΤ
ται την ανάγκην τής εργασίας καί
τοϋ μόχθου διά μίαν ζωήν αξίαν
•ών προσδοκιών τού καί σύμφωνον
πρός τούς πόθους τιου. Αύτη είναι
ή εύχή ολιυν, αυτή είναι ή ελπίς
μας. Αίσθάνεται τό "Εθνος τήν χά
ράν τής ωραίας άνατολής, ή όποία
((Θάνει ώς ΰπάσχεσις τής νίκης τής
Οελήσειός τού διά την πρόοδον καί
τήν γαλήνην.
"Οόοι πονοΰν τήν Πατρίδα, ΰσοι
δέν λησμονοΰν π(ός ανηγέρθη εκ
των έρειπίιον της καί πώς έθριάα-
6ευσε κατά των έχθρών της, δώ¬
σασα διά τοϋ παραδείγματός της
διιδάγματα υψίστου ήθικοΰ μεγαλιεί
ου, είίχον-αι ϋπιος μέ τό είσερχό-
μενον Νέον ετος ή 'Ελλ.άς βαδίση
τόν δρόμον τής άρετής καί τοϋ
καθήκοντος. Προσανατενίζομ-ν,
λουτόν, τό άνατέλλον νεον ε'τος ?-
τος 1970 μετά απολύτου αύτοπεποι
θήσειος είς τάς πνευματικάς νχά η¬
θικάς δυνάμεις μας, άλλά καί με¬
τά πολλών έλπίδτον δτι ή Πατρίς
τής ανθρωπότητος, ή Ελλάς, θά
προχωρήοη μετά σταθερότητος συ¬
νεχίζουσα οΰτ(ι) τόν δράμον τόν 6-
ποΐον πορεΰετα,ι άνά τούς αίώνας.
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
Έπίτιμος Δικηγόρος
©ά καταργήση τούς πθλέιμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΓτΆΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Παοά θέλησε νά ζήση τιθύς ΐδ^οιτ,
ύ ©εθιΰς, νά γίνει 6να μαζί το,.ς
|Νά γί'ι«ι Χοι°τός, Μουχαμέτης, Βρά
ιμ.3ΐς, Βι^ν'ού, Σ 'βας Βούδθίς. Νά αή
τίττ^τε ιμετοτξΰ τής ψυχής
κ,αί τοι^ 0εοό. Κανένα δό/μα ή
κοίμΐμά εΐκά^α ή ίδέα. Τίπθ-
Τιτίκα! Κα^αρή γύμ·ν·α.
ό ραιμασκρίκα την ϊδ;ΐ
τής άμεσης έτταφΓίϊ ττού διε
μέ εξαίσια παράτσλμα λόγια
13ον αΐώ«α ή Μεεχθίλδη -οί
3μ6ούοιγου «Ό Κύρι°·ς λ£ει
ψι/χή τθθ άνθρωπον. — Κ"Ρά
μιε^ΐ. — Τί νά κάμω Κύριε;
ι— Νά γ&Λΐεϊς. —ιΚύΡι,ε, ντρέτπομαΐ'
ι— Κυρά Ψυχή, τόσο εΤμαστε './α
(πού δ^ν ττρέττει νά ύπάοιχει μετ^ξσ
,μας τΐττοτο:, μήτε φά&οςί μήΤ£ ντρο
πή, μήτε άρετή.—Κύριε, ιδού έγώ
ή γυμινή ψνχιή!...»
Μονάχα τά λόγια τού ανθρωπίνου ε
ρωτα μποροΰν νά έκφράσουν τελεία
«αί τόν ούοάν^ο,,, έρωτα. Γιατί δμο'α
(ςαί τα δυό άγωνίσιμοιτα εχ°υν
ση κ'.' έξαψί», δμοισο βρίσκουν
δια καί αντιδράση κι' δμοια τέλος
<ττήν τελεία έτταφή, δρί-^κευν χα->;.
ρτή νίκ,ΐι.
, "Αλλον &ρόμ0 γιά νά δρεί τό Οεο
(κσϊ νά. τόν άπακοίλύψει_ στούς άνθρώ
ΐπβυς δρήκε ό μΐσθηιτής τού Ρα··αι—ρί
«ο:, ό Β'βΒκαΜάντα].
, Ό Ραμαοκρίνα εΊ'ταν ονπό τήν ιε
,οατιική τάξη των 6ροοχμάινωνι φτω^ος
δλο τρυφερότιττα. Ό Βι-
εϊταν άπό την τάξη των
,Πολιεμιστών, άρ«"οκρατικό σόι, πιλου
σώμα άβλητι,κό δλο δύναμη. Ά
ίς σωματικές ·αρές, ττερ;
<φρονο0<'ε τήν ττνευ-ίιατΐκή τή θρτρκείοο, άπό τή δυτιχ,ή τού μόρφω- ρη, καί τί-; χ^νβρθκοιμμένες άλιστ^υ, |3!εωο.ίιες τή,ς έπθχής τομ. Μιά μέρχ 3τό 1880 έφηβος άκ^ ι«ο: 17 χοο.ών, άντ;ΐκρυο·£ τόν αν?ρω /πό π>ύ 3^λαξε όλίκληοη τή ί^ή
,τ:υ τόν Ροιμ,3σκρ'να.
Κά^ψι χ3<Ίνα στά πόδΐα τοι; ι*γι<ονο<:ΰ» τού Κα;ί τόν ακαυε. Κι' δ- |Τα·'Ί ττίΒ^νΐ. ά δάισκαλος, ό Βιδεκανάν ,τα σηΚ<»>&Γν<ε, μόνθς πΐά, νά κηρύξε^ ιΛά 6 δΐράμος τι^υ 5εν εϊταν ή «Μΐτα (ίΤΓ)—Πόγικα» ό δΡόμος τής ΟΓγόπτΓς. Κάομ-α: — Γιό/^α, ά δράμ ς ττράξτις. Ό Βι6εκανάντα δέν αττο νά φτάσει στήν άνώτατη Ιν<ω- ρτ παρά ένβργώντας. "Εθεσ^ σ-/| )ζ«ή "'ϊ'λ ?λι μεγάλο χρέος, πού ό—σι ιτοϋτε γ·ά νά προγιματτΛτΓο^ηθή, δοσ- υη, κίνη,^η μ^τατόπση άπό χώρα σί ι<ώρα, έπαψή μέ τούς άνθοώτιθυς, ^υ ΐζήτηρη, λογο κι' άντίΛογο; άγώνοτ Νά έΛθθοΰν δλοι οί ανβρωπβι, /α μθύσ:υι πώς δλες οί θΡησκεΐΐς ταύ ,τίιζουνται, ττώς δλο^ ο| 0εοί είναι {. ι άς ©ϊός. Πώς Ανατολή καί Δΰ^ι ι-Τι'αι άδερφλς καί μονόχα άπ' τή ^ ι/ειννιόιιτΐ> καΐ τή σ-σνεογασία τοκγ έ"
,ξαρτβται ή Οωτιηρία τους. Ή Δό-Γ)
βά σννεΐσφέρτ) την έττστήιμη, τίς τε
«νΐιχές ανακάλυψεν, τά θαΰματα τού
οΰ νο"). Ή ,ΑνατοΑή την ττ/ε^
άνάτασ»), την ψυχικήν
° βαώματο: το
χείμαρρος τής παλαμίδας
κε πρός την ξηρά, νομίξοντας δτι
πρός τά έκεί θά βρκΐκόνταν ή σα>-
τηρία. Τότε γιά πρώτη φορά στά-
θηκε τό φαινόμενο ν' άσπρί<τη καί ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ί. Άρχιεπισκοτιης Αθηνών νά χορεύη ή παραλία μέ τό άφθονο ψάρι- πού χύθηκε πρός τά έ'ΐω. Καί οί ναράδες καί τά παιδία τοΰ Όρ (ρανοτροφείου καί οί βαρκάρη>δες
καί οποίος άλλος 6ρβθη»« ΐκίί, δέν
σταματοΰσαν τό μάξεμα τής πλου-
σίας λείας.
Έκείνος, θαυμάξοντ«ς παρα-
κολουθοΰσε καί δταν πλησίασαν
οί πανευτυχεϊς ψαράΐδες νά τόν εΰ
χαριστήσοΐ'ν, γιατί μέ την εΰλογία
τού άπέκτησαν αΰΐό τό άνέλΛΐστο
δώρο, σάν σέ μονόλογο είπε:
«Καί άποκριθείς δ Σίμίον είπεν
αύτό)· έιπιστάτα, δι' ολης τής νυ¬
κτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν.
Επί δέ τφ ρήιματί σου χαλάσιο τό
δίκτυον. Καί τούτο ποίήσαντες συ-
νέκλεισαν πλήθος Ίχθύοιν πολύ. Δι-
ερρήγνυΐο δέ τύ δίκτυον αυτών.
Καί κατένευσαν τοίς μετόχοις τοίς
έν τω έτέρο) πλοί(ΐ) τοΰ έλιθόντος
σιιλλα6έσθαι αυτοίς. Καί ήλθον καί
επλησαν αμφότερα τά πλσΐα, ('όστε
βτθίξεσθαι αΰτά».
Κι' ά<ροΰ γίνεται λόγος γιά τήν Βουλιαγμένη καί τό Όρφανοτρο- φεϊο, πού τόσο άγάπησε, δς σημει- οθή καί κάτι άκόμ,α. Προιτομαγια τοΰ 1929. Πασχαλι νός 6 διάκοσμος τής Άττικης, πού έ'χει φορέσει, &πο)ς πάντα κάθε τέ- ιοιο καιρό, την άνοιξιάτικη, π«ν- τάμορφη καί μτ»ρο6όλα φορεσιά της μέ τα δκτεκατομμύρια λουλούδια, ποϋ τό καθένα άπ' αύτά τραγουΰδ τό μεγαλεΐο τοΰ Δημιουργοΰ. (Συνεχίξεται) ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΑΑΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΗΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΘΛΗί ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 41ον Πάνω σ' αύτό καί ή άλλες συγγένισσες καΐ γειτόνισσες γιά νά μην πέσουν παρακώ- τω, ξεχυνότανε στά τιαράθυρα κι' ολες μαζύ, τσίριζαν σάν τής στρίγλες. — "Αααααχ, Δημητράκη μου, ξεφώνιζε ή Κσραγιώργε να μέ τή χοντροφωνάρα της, ποΰ σκέπαζε δλες τής άλλες. Νά πής χαιρετισμοϋς στήν Άν τριάνσ μου, στό Γιώργο καί την Άννίκα μβυ... "Αααααααχ... Πές καί τού συχωρεμένου τοϋ άντρα μου, πώς ή άδερφοκαμ- μένες τους μάς φάγσνε όλό- κληρη τήν κληρονομιά καΐ μάς άφησαν μέσα στούς πέντε δρό μους γυμνούς καΐ τΐεινασμέ- νους!... Άκοΰς Δημητρθικημου ουου!... Κύτταξε νά μην ξεχά σηςΐ... "Αλλη πάλι φόρτε βιδάτσι. — Δημητράκη μου... χρυσό μου άγόριιιι Ι... νά πής τοϋ μα καρίτη τοΰ ότντρα μου τοΰ Μα στραντώνη, πώς μ' άδίκησαν τ' άδέρφια τού καί μου κοπα- χωνιάσανε τό μπακάλικο).. "Υστερα ή Μαριγίτσα ή χαρ τού, ποί'ιλεγε τά πιό πολλά τά μοιρολόγια, μέ κάτι τσιριχτες ψωνές: — Τώρα Δημητράκη μου πού θ' άνταμωθήτε μέ τόν Κώ στα μου, νά τοΰ πής πώς μοϋ- κανε μεγάλο κακό καί μ' άφη σε μ* ένα παιδΐ στήν άγκαλιά καί μ' άλλο κοιλάρφανο Ι Πές τού, πώς ρήμαξε τ* άμπέ λι μας. Γιόμισε άγριάδα καί ποίος θά μοθ τό δουλέψη 1... Καΐ τέλος ή Δομνίκα ή γκο. 6ί>, ξεφώνιζε τρα&ώντας τό:
μαλλιά της.
— Δημητράκη μου.. νά μην
ξεχάσης νά πής τοΰ γέρου μου
πώς οί άθεόφοδοι οί συγγε
νεϊς τού, μοΰ φάγανε όλόκιλη-
ρο τό διός καΐ μέ πετάξανε £-
ξω άπ' τό σπίτι... "Αααααχ,
καί τώρα πλανιέμαι σάν τό έρ
μο τό πουλΐ καί δέν ϊχω πού
τήν κεφαλήν νά κλίνου!... Μά
τοΰ πης άκόμη Δημητράκη
μου, πώς πο:ντρέψαμε καΐ τή
Σοφοϋλα μας, γιά νά χαρή ή
ψυχοΰλα τού 1..
Κι' δλα αύτά τά λέγανε στό
Δημητράκη, σάνα ό μσκαρί-
της ήτανε ταχυδρόμος, γιά νά
μεταφέρη τά διάφορα μηνΰμα
τα τοΟ ένοΰ καΐ τ' άλλουνοΰ
άπ' αύτό τό μάταιο καΐ ψεύτι-
κο κόσμο, στόν άλλονε τό σί-
γουρο καΐ τόν άληθινόΙ...
Κοντολογής, άφοϋ ό συχωρε
μένος ό Δημητράκης φορτώ-
θηκε μέ διάφορες παραγγελί
ες καΐ χαιρετισμοϋς, ξεκΐνησε
ή πομπή γι άτό νεκροταφεΐο.
(Συνεχίζεται)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
— "Ας άφίσουμε νά μάς ζε
στάνη λιγάκι ό ήλιος... εΐπε
κόχποιος τρίβοντσς τά χέρια
μ' δύχσρίστηση.
Ό λοχίας χωρΐς νά πολυστο
χσσθή τόν κίνδυνο, εδέχθη κε
τή γνώμη έκείνη πρόθυμα, κι'
έστειλε γιά κάθε ένδεχόμενο
έ'να σκοπο στή γέφυρα, νά
προσέχη μή φανοϋν οί τοΰρκοι
'Η ώρα περνοΰσε· ό ήλιος άνέ-
6ηκε κάμποσο, καί ή εύχάρι-
στη ζεστασιά τού έ'φερε τόν 0-
πνο στά νυσταγμένα μάτια
τών φαντάρων. Ό σκοπός πη-
γαινορχώτανε στήν δχθη τοΰ
ποταμοΰ, κυττώντας κάθε τό¬
σο μέ προσοχή στ' άντικρυνά
ύψώματα ήτανε τόση ήσυχία
τριγύρω τού, ώστε κάθε φό-
6ος εφυγε ώπό τό μυαλό τού,
κσί στό τέλος κουρασμένος 6
πως όλοι κι' αύτός, έκάθησε
σέ μιά πέτρα παρατώντας τό
οτΐλο το υκατάχαμα.
... "Ενας ϋπουλος ϋπνος άρ-
χισε νά τόν χαιδεύη έπίμονα,
ώς που, άνήμπορος πειά να
κρατηθή, £σκυψε βαρεία τό κε
φάλι στό στήθος καΐ... άποκοι
μήθηκε.
Τήν ϊδια στιγμή φανήκανε
άιτό την άντικρυνή δχθη καμ¬
μιά δεκαριά φαντάροι άργο-
πορημένοι ξωπίσω τους βαδί-
ζσνε προφυλαχτικά μερικοΐ
τοΰρκοι άνιχνευταΐ, πού τούς
παραμονεύανε.
— Αι συνάδελφεΙ'.. άκού-
'Στά χρόνια τής Κατοχτ)ς
ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ
Τοϋ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
Αύγουστος 1944.
Βρκτκάμαστε στήν πόλη ϊκείνη,
πού τώρα καί δυό χιλιάδες τετρακό
σία χρόνια θερμαίνεται άπό χό λοϋ.-
πρό φώς τού Πα(?θενώνα. Ό έλ-
ληνικός λαός περνοΰσε τίς πιό δ-
οχηιμες μέρες τής σκλαβι&ς τον...
Ωρα μέ τήν ώρα περίμενε τή λευ-
τεριά τού καί λαχταροϋσε τούς έ-
λευθεροτές τού, γιά νά τόν 6γά-
λουν άπό εν<χ ζΐ'γό πού δέν άνέφε- ρε ή Ίσιορία. Τήν έποχή έκείνη —Αυγουστον 1944— ό γερμανικός στρατός ύ- ποχωροΰσε στό Άνατολικό καί στό Δυτικο μέτο>πο. Καί έπειδή ύποχοι
ροΰσε διτ|ιοΰσ« αΐμα!
Άπό τόν Άπρίλη τοΡ 1941 η
Έλλάδα έ|ακολοτ>θοΰσε νά είναι αί
ματοθαμιμένη. "Ολοι οί τρόποι ποιδ
μεταχεϊρίσθηκαν οί Γερμανοί γιά
τήν έ.ξόντο>ση τής ελληνικάς νεό-
τητος, εΓχαν έξαντληθ-ή... "Επρεπε
λοιπήν, νά βρειθοϋν κι' ά.λλοι τρό¬
ποι... 'Ένας άπό τούς νέσυς τρό-
πους ττ)ς εξοντώσεως, τ)ταν καί
τό «μπλόκο», πού Ιφαρμ,όσθηκε μέ¬
σα στήν Άθήνα, στήν »ίώνι« αυ¬
τή πόλη τής σκέψεως. Προτοΰ ά-
κομη ξημερώση καλά, οί Γερμανοί
πι.ρικύκλωσαν διάφορες σΛτνοικίες
καί ΰποχρέιοναν δλους τούς ανδρτς
νά συγκεντρίοθοΰν στήν πλατεία
τής συνοικίας. Άλλοίμονο σ' έκεί-
νοτ'ς πού έπιχειροΰσαν νά κρυ-
φθοΰν γιά νά σιοθοΰν. "Οσους επια
ναν οί Γερμανοί, άργότερα τούς έ-
τον>φέκιζαν επί χόπου.
Τέτοια ήταν ή γερμανική δια-
ταγή.
Μαζί τοιις οί κατακτητές έ'ψερ
ναν καί προσιοπιδοφόρους, πού ί'-ΐ"
δείκνυαν ποιοί άπό τούς συγκεν-
τρομένοτ'ς στήν πλατεία, ήσαν ά-
ριστεροί.
ΟΙ προσιοπιδοφόροι, πού φορου-
σαν την μάσκα γιά νά μή άναγνω-
ρισθοΰν άπό τό πλήθος τών σνγ-
κ£ντρο>μένων, ύπε&είκνυαν καί πο-
λίτες, πού ήσαν άντίθετοι μέ τούς
άρκττϊρούς. ΤΗταν ενας τρόπος
γιά νά τουφεκίζονται "Ελληνες!
Μιά μερά, σέ μ*ά συνοικία των
Αθηνών, πού βγινε «μπλόκο», μα.
ζί μέ πολλούς πιάσθηκε καί κάποι-
ος πολίτης, παύ κατώρθυ>σε νά ά
πσοείξη στούς Γερμίΐνούς, πώς βίν
ε£χε κα.μμί(' σχέση μέ την όργάνοι-
ση τών αριστεράν. Οί Γερμανοί,
γιά νά άποδείξουν πώς είναι δίχαι-
οι, έπυροΛόλησαν καί σκότωσαν
τόν προσιοπιδοφάρο τους. ΙΙόσα τέ
τοια παραδείγματα ?χομε!
Μίαν άλλη μερά, ένώ γινοτανί
«μπλοκο», οί Γερμανοί Ιστειλαν
τούς στρατιώτες τους νά ψαξο>ιν
ίΐτά σπίτια τής σννοΐΜίας γιά νά
6ροϋν τκρυμένονς πολίες.
Οί Γερμανοί στρατιωτ?ς μπτρ{«ν
σ' ενα σπίτι. Έκεί βρηκαν μιά γοη
ούλα μπροστά στά είκονί■■
γνά έπιπόλαιη χρήση τους, ί
ιχουν ξεθωριάση κάπως - μ>.4
ί/ιδοση κυριολεκτικά μονχδιντί
γιά τή χώρα μας, έφαμιλλτ, 4
νάλογων εύρωπαϊκών καΐ &?ί
■ρικανικών. Σχήμα μεγά-λο &,
•δεμένο καί μέ καλλιτεχνιχίτα-
ιχο καί εδστοχα διαλεγμένο
ικάλυμμα, χαρτΐ ίλλουστρέ, ΐί
■λίδες 370, είκόνες 227 χαί ά
πό αύτές πάρα πολλές ίγν,ίΝΊ-
ιμες. Συγγραφέας τού δ Χαρή;
•Καχρχμάνος δ Σπάρταλης.
Τό Χαρή Καχραμάνο, τον
γνωρίζω χρόνια πολλά' χρόνια
■πού εύφροτ^να τά φέρνω στή
■μινήμ,η μου' μ:ά περίοδο τί)ς
ζωή; μας γεμάτη ίνειρχ γιά
•τό μέλλον μας καΐ ποικίλη δρα
'στηριόττίτα, πρός διάφορες *α
τίυθύνσεις, άπό τόν καθένα
μας, χωριστά ή καΐ άπό Υ.ν.
■νοϋ, στόν προσφυγικό συνοιχ1-
ομο τής Νέας Ίωνίας. "Ο,τι
ΐίχα ξεχωρί-σει άπό τότε α'
•αυτόν, ήτχν μιά βχθύτερη πνευ
ιμ,χτιΐιόΐτητ* ·*>τΧ ίνα. πλάτ:;
■μορφώσεως' καί άκόμ,η α,ιά λθ:
τική όξύτητα κατά τήν άποΐί
■μηση τών πνευματικών φαινϊ
■μιένων τής έποχής μας. Παο'
δλα ταυτα, παρά τό παρελθόν
αύτό, Ιμολογώ πώς αέ τό π?ρι
•έχομενο τού βιβλίου τού αί·
■τοϋ, μέ τήν καταπληκτική Ινν
μέρωσή τού καί στΐς έλανιστό
'τερε; λεπτομέρειες τοΟ θέιια-
ιτός τού, μέ τήν πρωτότυπτι
'σύνθεση τού ύλικοθ τού, δίχί
Τλασα ιιΐα ίλαρότατα φωτΐΐνή
ιάποκάλυψη. Καί Ινα γράψιαο
πλούσιο, σταθερό, μέ νεϋρο,
ΧΥΝΕΧΕΙΑ: ΕΙ( τϋν 4ην ~Α
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ
ΚΑΠΟΥ ΙΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ
γνώστης τής ■ΑγγΑικής, ιμέ
τή λογιστικήν προνπηρεσίσν
ανάλογον εργασίαν.
Άθανάσΐον Κιθυρτζόγλου. Τηλ. «41.
393.
ζητεί
ιΠολεμ,ικές ίστορίες τοϋ Βορειο
Β'
"Ενα πρωί, άκοΰμε 6οές άερο-
πλάν(ι>ν. Άαεσιος μας δίνεται τό
σύνθημιι ταΰ συνιιγερμοϋ. «Έχθρι-
κά άεροπλάνα!». Μονομ,ιάς οί στρ«
τιωτες μου σκορπίσθηκαν έ'ξω καί
χώθηκαν στά χαρακώματα. Σέ λί-
γο (ρ&άσανε καί τά αΕροπλάνα ά¬
πό πάνω μας, κάνοντας κύκλους γύ
ρπ) στίς θέσεις μας,
Τά άντιαεροπορικά μας κανόνια
αρχισαν νά 6άζοι·ν καί σέ λίγο μα-
κρυά, στόν όρίξοντα, οράνηκαν καί
δικά μας καταδιοκτικά άεροπλάνα.
Τότε, τά ίταλικά 6ομ.6αρδιστικά
ύπο)ς κι' οπ<ος δΰειασαν τίς 6ύμ- 6«ς τους καί χάθηκαν πίσο άπό τά 6ουνά. Μερικές άπό αύτές τίς βόμβες πέσανε στό δάσος ποΰ είμασταν κι' εμείς σκορπισμένοι. Τό τράνταγμα τής γής άπό τίς 6όμ6ες καί τά 6ου ητά τών άεροπλάνων, μάς τάρα- ξαν λίγα τή γαλήνη μας. Μά σέ λίγο ολα εΐχαν ήσυχάσει καί πέρα- σε καί ή έπίσκεψη αύτη τών έχβρι- κών άεροπλάνων σάν ενα δνειρο συνηθισμένο. Μερικοί άπό τούς στρατιωτες μου άπό περιέργεια τρέξανε στό δάο-ος μεσα, νά δοΰν πού πέσανε οί 6όμ6ες. Καί 6 κόπος τους δέν πί]- γε χαιμένος. Έκεϊ πού ι|^άχνανε, στ·ή ρίζα κά- ποιου δέντρο, ξεχωρίζονν ξαφνικά ενα σκοτωμένο λαγό, άπό τά θραύ σματα τών ό&ίβων. ΤΗταν τό πρώτο καί μΛναδικΛ θϋμα τοΰ ασκοπου έχθρικοΰ 6ομ6αο δισμοϋ. Τότε χαροΰμβνοι καΐ ένθουσια- ιπειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41 σΐμενοι οί φαντάροι μου, έμαγείρί- ψαν τό λαγό καί ?καναν ενα έπί- σημο τραπέζι στό μέτιοπο τής Πρί- σπας πρός τιμήν καΐ άνάμνηση ΐ<θν Ίταλών άε^οπόρίον, γιά τό άξέχα- στο πολεμικύ τους όώρο. ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ Δέκα μέρες εΐχαν περάση ά>ο
τότε πού ήλθαιμϊ σΐίς προφνλακές
τοΰ μετώπου τής Πρέσπας.
"Τστερα άαπό τή νίκη μας οτύ
υψο>μα Λόκ6ατ, ή διμοιρία μας μέ
μιά όμάδα άντιαρματικων, 6ρισκό-
ταν πλάί άπό τό 25ον φυλάκιο, χον
τά στόν έχθρό.
Μέσα στό σάλο των πολεμικήν
γεγανότίον, μέσα στίς σκοτοθρες
καί τίς έταιμασίες γιά τήν μεγάλη
έπίθεση στό όχυς, Α-
χαν κουράγιο, δύναμη καί πίστη
(Ττόν άγώνα μας καΐ στή νίκη μας·
Λίγα χιλιομετρα μπροστα μας 6οι
σκόταν τό χικριό Πυξός, ?ρημο κοί
έρείπιο άπό τούς 6ομ6αρβΐΛμούς
τού έχθρικοΰ πυρόβολικαΰ. Οί κά-
τοι-κτΗ άπό τίς πρώτες ήμέρες άχό-
μ« εΐχαν φύγει στά μετόπκτθεν.
(2υν«χίζεται)
ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟ ΣΥΜΦΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟ
Ό ΤΖΩΝ ΓΟΤΝΤΝ, κορυφαΐος
προπονητής τού Μπάοκ-ετ, δίδει
έπτά όδηγίες γιά τούς νεαρούς..
Μέσα στό πορτοφόλι μου είναι
Ινα χαρτάκι, «ού τό χρησιμοποιή
τόσο συχνά ποί> φθάρηκε καί εγι-
νε κουρέλι. Μοΰ τό έ!διυσε ό πατέ-
ρας μου δταν άπεφοίτησα άπό την
όγδόη τάξι ενός παλαιοϋ σχολείον
τής ύπαιθρον στό Σέντερτον Ίν-
διάνα.
Ό πατέρας μου, μέ τόν άπλό
τού τρόπο, ήταν έ'να πολύ σημαντι¬
κάς άνθοο)πος. "Αν καί δέν είχαμε
πολλά πράγματα στό άγρόκττιμό
ιμας, ό μπαμπάς ήταν έ'νας ανθριο-
πος πού πίστευε ότι κανείς χρειά-
ζεται μιά φιλ.ο<τοψία γιά τή ζωή, άν θέλη νά φθάση τα πάντα. Στύ χαρτί ποϋ μοΰ έ'δωσε γιά άποφοίτη σι, δ μπαμπάς εΐχε γρά·ψει τό ά- κόλουθο πιστεύω, στό δποΐο είχε όώσει τόν τίτλο «Έπτά πράγματα νά κάνης»: 1. Είς τόν εαυτόν σου νά είσαι αληθής, ώστε κ.αί την νύκτα καί την ήμέρα νά μή δύνασαι νά ψεύ- δεσαι σέ κανέναν άνθρωπο. 2. Κάνε κάθε μερά τό άριστούρ- γημά σου. 3. Ζήσε κάθε μερά όπως θάπρε- πε νά ξής. Μην άναβάλης νιά αί- ριο αύτό πού μπορϊίς νά κάνης σή- μερα. 4. Βοήθα τούς άλλους. Τήν τε¬ λεία ζωή τήν ζής δταν βοηθάς τοΰς αλλους. 5. Ρούφηξε πολύ τα καλά 6ι6λία. "Ενα ιμόνο ί*6λίο θά έπαρκοΰσε — ή Άγίο. Γράφη. 6. Μή παίρνης τή φιλία ώς δε- δο,μένο. Μελέτα τή φιλία καί κάμε την λεπτή τέχνη. 7. Τό πιό σπουδαΐο άπ' ίίλα' ζή τα στήν προσευχή σου φώτησι κάθε μερά καί ή θεία φώτησι θά ε"οθη μΐ κάποιο τρύπο. Βρήκα αύτές τίς όδηγι'ες νά ε- χουν τόσο νόημα «τέ κάθε πλευρά τής ξωής μου. Κατά την διάρκεια των 18 έτών ποΰ είμ<ιι προπονητής τοϋ μπάσκετ, μέ δοήθησα νά άνα- πτύξίο μίαν Ισορροπημένη στάσι πρός την νίκη καί τήν ήττα. Παί- ζουμε, βεβαίως, γιά νά κεοδίσιομε, άλλά τό σπουδαιότερο γιά μενά εί¬ ναι τό τί μαθαίνουν τα παιδία γιό τήν ξιοή. Γι' αύτό τονίζο) τίς ϊδιες άρχές ποΰ τόνιζε ό μπαμπάς. (Μετάφρασις) Κατίνα Χ. Χαροπούλου ί' V. Κ ΑΤΑ Π ΛΗΚΤΙΚΪϊΥ ' ' : » ΝΛΙ ! ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤ!ΠΟΓΛΟ'· ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ ΕΙΣ ΣΠΥΡΝΑΙΟΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΝ | τόν ΧΡΗΣΤΟΝΙΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗΝ ι Της συνε,ρ,γάτΐδός ,μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝιΜΑΐΚΙΔΟΥ ι Κατά την —νεστπίοσιν τών Μίλών (τής Ενώσεως Έλλήικων Λογοτεχνών )Τής ΠαιραΙ—ει/ρς Νοεμ6>ί<*ι έ.ί. |ό κ. Ιωάννης Κλήμη,ς, έξέχων "Έλ¬ λην, διαμιένων ε[ς τ0 Παρίβι ίμέλος •ααΐ Γενικάς Άντι—)όοχ—ος δ·ά ΤΠ" "Βλλά5α τής Εύρωττταικιής Συνομ°σπ:ιν ιδίας Παλαιών Πό*·:»11*"",, επέδωκε ιδί·πιλωμ« Ι^τά παιρασήμθυ τού Στ— ,^οΰ είς τόν Σμυρναΐο-ν Λογοτέχνη/ — Κι' άφο> ικαταφέρω
μω τό Σουλτάν^ στό ο—ί-
|Τΐι μαις, συκέχΐοΐ ό Δανιήλ Κοκκά1-
Λα?· ^ά το" άττ°Ισπηάισω τήν έμ—;στο-
μΰνη «Ο.Ί θά τοο οητοκαΐλυφθώ νά νά
ιονζτ|τήσω μαοζΐ Τού Ακίν&ΛΌτ ΤΓ*α «αί
α, τό ζήτΐμα τών μεταρρυθμίσΕ·
ν. ΔύσκοΑο δέδα'θο τό σχέδιθ κσι
ΐάρκβτά τόλμην. Κά^ω ' ω- ό™ό ώ-
ριιο-μιένες προθπθβεσιειις καϊ μέ Μνη
λή τύχη, θα μιττοροθσε νά επιτύχη,
«αί τειλιικιά τπέτυχε. ΟΙ ιτροϋπο-
β^ς αύτές ή'τανε δύο. Ή ττρώτη,
ινα Ερθω σ' ίιτΓοοφή μ' άνθρώττους της
τοΰ Σθιιλτάνθι; <αι ή δεχθοΰν τταίζονιτσς τ δ (πιαΛχνίίι μου οί άινθριωπτιθ' ,τού κβπ,ρΌ°ν>ν τή ττίιριέργίΐοί
— Έμένα νά γνωρίοιη; Καί
,έμιένα; Ρώτησε ιταιροοξθΜεμέντι ή Ά-
ίνίκα.
— Γιαοτϊ έσύ θά τού τρθ'καλθνσες
,Τή τηραοΌχή, ιμέ τή μουσ^κή σχιυ. Καί
γΐατί δέν είχαμε άΐλλο τρόπθ γ·ά νό
(»όν ττ'εΓσοκμιε νά Ι*άς ττλησιιάση.
— ίνντΓράδο ό)δερ<|)έ μου, <"ε ή Άνίκια κάνοντοος τή ρικέΐφθκΐιχες νά χ|ρτ(ΐ«μ<*π-οιήσι*ς έμ£να, ιγιά νά ττετύχιις το«Χ σκθττούς "Ου; — Δέν ιτρέτΓε[ νά μέ —τρέξη γής μου. Ναμίζω πώς κι' έσύ δσ*> κι' έγώ, νά 6γή
τό ΚρόίΌς άττό τή δσ^βαρ'Ίτη
(τα, γιά ν άνακι0υφιιιτθούιν <5ητό τή ρκιλαβιά τοκς ιοσί τ' άδ ^οτ >ιοις,
(Ο| βαγιάδες, ώσΐΓτου νά Ιίρθη ή Ά-
ιγΐα ώρα τής λβι/τειριάς.
ιή ΆνίΙκα και ~Ί>} χάϊθεψε τό μττ ά-
ΙΌιο.
— Τό ξέρω άδερφοϋλα, τής ο—άν
,τησε κκχι τής φίλησε ΤίΗχρΕιθά τό χέ
ιΡ)ΐ. Καΐ συνέχ'σε. Διβ*ιν/χώς# ττοορ' δ
ιλες μου τίς έΜέργειες, 8έν ΤΓΟρεσα
ινα 6ρώ τούς Λνθρώττθυς ττοθ χρ€»α-
,ζόμκχινα. Ό Σ°υλτ<ίνος ίίτανε ό—Χη- ,οιΐκϊστιος γ^ μενά, δηως καΐ οί άν- Ρρωτττοί τού Ζήτησα νά μ£ δεχθή 1 ιΧαλΐτ Έφέντιις, μά ούτε αύτό το ττέ ,τυχα. "Αρχιισα ττ[ά νά άπτ«ιλΓΤΓ!ζρυμα' ,δταν ξσκ|«·ικά μοΰ ήρθε ιά Ιδέα. «Νά χρΐ>σιμοτΓθΐήοτω τή Κόμησσα τή
ιγυναΐίΐιοα τιού ΓάΙλλου ττρε,σδει/τή'_ φ[-
ιλΐ Μας εΐνα^ σΐκέψθήικα καί αν μττο-
ι,οη νά μάς ίξι—ηρετήση, θά τό κάνη
,μέ μεγάλη της ευχαριστήση». Πΐητγ<ΐ |λαιτ<όΊ" καί τή 6ρήκα. Τής ιψα ττώς έγώ εΤχσ στείλβι τό ί ,μα στό Σουλτάν© γιά νσ τόν σι/ναντή Ρΐ» καΐ ζήτί»σα τή δοήθεια της σέ ίΐΓ6ρίτττωστ| κ,ινβύνου, νά μάς σνμ·ιτα ιροοστιαθή. Τής ίξήγησα, τό °χέδιο ΐττού εΐχα στό «Ο νόν, νιά τή ττρσγ ιμιατο>—,ΐη— οβύτής τής συναντησ»)ς
ι»αί τής άνέτπυεα τίθΰς λόγους γ^α
ροθς ότΓθΙους, 6εν &τρ£ττε ·νά νίν
ιστό Σβράϊ. Ή Κόμτιοΐσα ο«μφώνησ«:
ΐμΐααζΐ μου «αί μοθ ύττοσιχέθηκε ν' ύ,να
θέση αυτή τή δο«Λειά, σ' ένα δσ-ιιΐό
νκ> εύνούχο Μαμβλονιοο, ττθθ τ&ν ?φε
ιθβν ό ττρέοιδυς άττό τ6 ΠαρίΡι κατ
(ΤΓθΟ κΧ*Λφζρην νά τόν τςπ—ώ^ουν
<~ό Σ^ράι καί μάλ"στ<ϊ στά ίδιαίτε ρα διαμΐΐρΐίισιμιατα τού Σουλτάνου σάν έρ. «ίΑύτόζ ό πράκτορας μΤς, εΤπβ, μιεσιέ Νταν^έλ, ττθθ 6έπε>
τπριωΐ τό Σουλτάνο, θά τόν π«·.
ρη νά κατβδή ίνα άττόγενμσ στά Θε
ιραττειά, γιά ν' άκούσηι £στω »ι' άττό
ϋοκκ^υά, τό «ππάνο - φόρτε» τής Ά
νίκας μας, πθΰ ιμπορεΐ άκόμη ν^ «ή
τό ξε?η. Βεβαία, γ<ά να πετύχΓ ύ ι»'θπάς σας, θά πΡέπ^ νά τον παοσ. μ£σα στΐο σττίτι. Τό πώς θά ΐΌφφετε εΤναι δΐκή σας δθι>
Λ;ΐά. 'Εγώ μιόιλ'ς τ—τα'ποιήσω τό ζή
, βά σ<χς ε[6οποιήο'<^, Τήν εύ^α κιαί ϊφυγα. Δυό ττερα, μ«ς κάλεσε Ινα 'τή πρηαι6εία. — Τό θυμόιμαιι, Κκα/νε ή Άνίκσ. — 'Βκιεΐ ή Κόμησ°σ. ι*οΰ εΤττε, πώς ό Μαβμελοϋκος εΐχε μΐλήισει στό Σουλτάν© καΐ τόν κατάψερε εΟκο*.χ ά θεραπτΒΐά, γιά νά σ' ά· Στόν "θκ>, ε!ιΧ€ άναθέσεΐ νά
καΐ τα δυό Μτοεόπουλα
ιπού θά τόν συνώ&ευαιν στό περίποττο
|3ύτό, ττθίι θά γΐνότανε σήμερα τό ά
Ή Κόμηρι°σ. μθΟ βμτπστεύ-
/9ηκό πως γιά τήν έ-ττιτυχίσ. *ού σ<<>
ίΤοιΐ ζοηρά κ^ι ο
(πρέσδυς ήτου θά εκδηλωθή δτα·ν θά
καβρός. Τέλος ότπό δική τί)"!
μοϋ εΐττε ττώς, γιά νά
,μή διαταραχθή άττο τοϋς άντιβραστΐ
ιχοϋς πιοθ παραχολθυβούν τΐτ κινή-
ιτε· ς ταθ Σοϋλτάνου αθτό τό σττθυ-
ι53ϊο ραντεί6οΰ, θά ϊστελν* έβώ άττό
ιτό πρωΤ Τής ώΡ[σμένης μ£ραί, δη^
ιΐ>ή σήιμ'ίρα[, μερΐκοϋς δικοϋς τθυς
ιντοή&ες, νή τρΐγμρίζθυν Εξω άπό τό
ιτπίτι ιοαΐ άν παραττιρήσουν τΐττοτα
τό Οποπτο, νά μέ ΐντμιερώσοΐίν, γιά
ι.ά πάΡω τά ιάτίρίχ ("ου. Τήν εύχαοί-
ιθ^ιτγσα, τής έίζόφιρασα τήν εύτγνομΐΛυ
ιΛ] μου γ·ά Τό τόσο ζωηΡό ενδισφέ-
,ρθν Ττ)ς καί τήν σίφοσα συγκι^νηιμί/ος
,ΤήΊν α!λλη «ιΐ' δλοος ,μέρα, πτομηβεύ-
τό φεσάκΐ μου, πού δπως εΤβες
ιτό φόρ£0ΐα ό—όψε, γΐ^ πρώτη φορά
σίτό σπίτι κι' αΡχισα νά κών^>
βτοοοολ^ς ποϋ θά διαθέτανε μ'-
ιϊΐ-~ΐκά άπεναντΐ μας τ0 Σουλτάν©. Σέ
νά κιρεμάΡης στό σαλόνι 5-
τά κοβντράκΐα σθυ πού {χούν ανα
θέματα, ν' αρχίση ς άττό τό
(σ«,ιτσάΚι ποΰ κράτηρ^ς, τό ττθρτραΐ-
τοΰ Σουιλπάνου καΐ σ" εδαζα κάθ^
νά μοθ παΐζης στό π'άνο, τ λ
ικθμμό~αικ ποϋ δπως Εμαθα άττό τη
,Κάμηισισΐα, άρέσαινε στό Πατισάχ.
Καΐ μαζ! μ' αύ"ο: *αί τό μαΡς τής
,Στραττ^ς τοο Ρήνου τού Ντέ Λίλ
'ΕσΟ 6έ6ο»ι«χ, δέν ήξερες τοΰς σκο-
ιποΰς μου, μά πρόθυμα
,τΐς επιθυμίας ιμου, καΐ
|°ΐ<; τίς ΙδιοτρατΓίΐες μΟί,> γ1(^ νά α'
,εύχαοισιτήσης, δττως, σάν κσΛή
α κσνει ς πχίίντα.
; ϊκανε ή '/
Γέλα<7ε καί ό Δανιήλ καί έχ —Έτσι ιμέ τή δοήβϊιια τής Κ6α-σ ισας, Ρέ τίς δικές σου ττροο-πάβειεΓ (<3Ϊ χάρις στή τύχη ττθΰ μάς οναττα ,οαβτάθηικε κ^' αυτή, 6άλαμε τό Σουλ ,τάνο "τό σττίτι μας. Καί κ£ρδίσαμε (τή πρώτη. μάχη. "Ας εΰχηθοΰμε νό- ι«:ι:|3ίί3ΐ^.ιμΓ «οί τό πάλεμο, Γιά νά ίΤ ιναι όλΦχΑηιΡΛΐμένο τό ρΕπόοτο μιθο Δε ι~-θσύνη Κοχκάιλα, πρεπει νά "&ς ,ττώ κατέληξε ε09ι^μα ό Δανιήλ, δτι ιτά σκ/Α^ά γοθγΐζ<χν Τούο ντοήδες ,τής Κόμτθ"σας, ττού ήρθανε νά μοθ ,ποΰν€) πώς δπως εξακριδώσανε οί ι^υό ξέι-οι πού τρύπωσα'ν στό σπ,'τι ιε κατάοκοτκΗ τού ΧαρίμιοΟ ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΛ ΤΠΝ ΕΟΡΤΗΝ Τά ΔΟο Βιβλία τού Μιχαήλ Κουρμούλη ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΙΑ ΓΕΝΝΕΙΑ ΙΊμή βιβλίου δρχ. 70 καί Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ Τιμή βιβλίου δρχ. 40 Πωλοΰνται είς τούς αναγνώστας μας μέ έκπτωσιν 50ο)ο Διοικΐΐτιικόν Σύμβουλον τής α«ο <. Χρήστον ΣττανομαΛΟ- Πρό τής ίπΐ96οιεως των παραρ- 6 κ. Κλήμη*;, μ' ίνα ίμιπ'^υ λόγον, άνίφζρκ τάς ττολλα- ιπλάς ύπτρευΊας τάς οποίας Ι^ε είς τή,ν Πιτρίδΐ ό κ. ΐΣτπ^-'μιο^νώληις ώς ττΰλεμιστής. Ετι ισης άνέφερε τιιμιητΐικών την σπουδαιό ,τητα την οποίαι ίχ^[ ή Μιικ,ρασιατι [ «ή τριλθγ'ΐα Το-σ μί τ^ Βι6λία τθκ. !,«ΑΙΧΜιΑΛΩΤΟΙ ΤΗΝ -ΟΥΡΚΩΝ; ' ΜΠΕ Ι ΛΕΡ ΣΟΚΑΚ» καΐ «ΕΝΑΙ ΚΡΗΤΙΚΟιΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ», τά ιίπτοΤα θεωιρ,οϋνται Ιστορΐκά ντοκθο» ,μέντα Έν οννοχεία ό Πρόεδρος τής ,Ένώσΐως Έλλήνων Λογ°τε^νών) β ,:ξαιρετΐκός μαις συμττατριώτη!: κ. Ά (ττολλων ΛεονταρίΤηις, άνίγνωθε τι* ιάντιφώίηοι^ν τοο τιμωμένθυ λόγω ονγ ι<ΐ!νησεώς τθιι, ή αιτοία ϊ-χίί ώς εξής: ,μαι τήκ τιμηιτ^κήν διάκρΐσΐν τής Μ» Ι^υατιατ^κήΐΓ τριλογί<ΐς μου διά τά 6ι |6λία μου «Αίχιμάλωτοι των Τούρκων, Σοικάκ «,αΐ 'Ένας Κρητ'κόζ Σ'μύρντ}». Α1σθάνομα[_ Ιδιαιτέραν , «αί ΐπΓΒρηιφάνεΐαιν διότι £|ς τό μου τίιμώντται αί ^- ών οΐΦοτνών ήρώ;ο<ν το| Ι«ο} ϊττθυς π<>ύ έβαιψαν μέ τό αΤμα
,τω,, τά Ίβρά ΈλΛηινΐκά χώμαιτα 'ηΓ
,Ίωκίας γής. Κάποτε θά ττρέΐΓτη νΑ
|6ρ·ί9ή ϊνΐας "Ομιηρος γιά νά ττεριγρά
ψη την ΌδύσσΈΐαν τοΟ
,χοί Έλλτινιοτμοΰ καί τό επος των ήΐ
πού άπό κόθε γωνιά τής 'Ρλλη
κης γής, ίοττιευσο;, νά δώσουν τήί
των γιά νά άπελ€υθερώσο·.»
τοΰς 'Έλληιναος άδελφούς τωνι νιά
ινα -γρσφοΖν ήρωϊκες σελίδε,ς δόΕης,
,ο-Ελί8;ς μοιοτυρ'ου τοΟ άφάτου Γ"Λ-
,γο:3ά τής αιίχμαΐλωσιίας των. "
,τότε ή Μικραυιΐατι«ή μθ
ρτηβή τοοπε^νΐή ττρθοψθρά είς μνήηηι
,!«είνων ττ^ύ έμειναν. Τότ£ βά ο'<Όά |ΐ*^μαι δτι τό ·μΐκρό μο·ι> αύτό έργο «
,πέΐδωοιε τούς κοιρπούς τού καί 6λ^·
ι<ληρωμέΐ'' ποθσφέρετοιι σ^ν τ |μα ,τής Ιστορ'οτς τής Άθοτνάτθν 'ΕΛλιτ· ρ^ς. Άξιότΐιμε Κύριε Πρόεδρε, τταριΐ ,:3Λώ όπως δεχθήτε τόσον Ύμεΐς να ,9<ός κιαί δλα τά άξ^ότιμα Μέλη τ0; ιΣ·.μ6=α!οι>, τάς εύχαρι ίας ν. ί
,τήν ευγνωμοσύνην δ'ά τήν γεν»μί"ην
ιτι»ς εμέ τι,μήν».
ι Μετά την άνάγνωσιΐν τής βντιψο
ό κ. Απόλλων Λβονταιρΐτ,,ς^
;>ΐτό την 15ιότη(τά τού ώς Προέδρ.,.|
,τή; ΈνώοΈως Έλλήνων ΛογοτεχνΛν,
ι4χοϋ'θέτηο·ΐ3 τήν πιοορονσίαν τού δ·"
ι<ε,<Ρ^ιμένθυ πληρεξουσίθυ τής Εύρωπα ,ιχής Συνομθ7~:Γνΐ5ίΙοος των Παλαΐ;'»ν ιΤοΛομι!ιιτ»ών κ. Ί. Κλήιμη. καί τήτ α ισότιμον συζύγου τοχ, κ. Άλεξάνδΐαι. ,Κλήμη, τό γένος, ΚοΛθμ,£ν€ποΟλοι ι(3ί ηώχαρ'ίο-τησε τούτον διότι έν 'ώ ιΤφαοτώπω τ°ύ κ. Χρήστου Στπχνον^- ι ώιη τψάται καί ή "Ένωσις Έλλή Έπ'σης είήρε την τής Μ ικρασΐατικής χ-»ι ιλογίας το^ τ,ιμωμέκου, καί ετόνισε ,οτΐ τό ά^ίϊΥηΤΐκό ΰψθις τού ϊτχεΐ το τής ό— έρ'-Χτης Μνημόσυνο γι* τΛ 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καΐ τΛ ΙβΟ χρόνια από τή γέννησί Τού ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Πομικοΰ Συμδούλου τής (Συνέχεια έκ πρθί|γθυμίνου) Στήν 13οι»λιαγμένη, σ' έποχή πού δέν είχε καμμιά απολύτως κο- σμικότητα, καί πού βουναλάκια λε Λτής αμμου κουιβαλημένης άπό τίς σοοοκάδες ωώνον, πανύψηλα πεύ- κα ποί' δλα γκρεμίσ·θηκ<ιν καί με- γάλα σχϊνα σιόλιξαν την παραλία, α' ίνα περίπατό τού μαζύ μέ τόν άείμνηστο καθηγητή Παπαμιχαήλ καί τ,όν άνεψιύ τού. Ι. Ράμφο, πα- πέστη στύ ρίξιμο τής τράτας άπό ψαράδες, πού προτοΰ ξεκινήσουν γιά τό ψάοεμα, φίλησαν τό χέρι τού καί ζήτησαν τήν εύλογία τού. Ήταν καί ό ϊδιος άπό ψαρότοπο καί είχε ΰπ' όψει τού τόν κάματο καί τίς άποτνχίες τής τ|ιαρικής. Τούς εΰλόγησε καί τούς εύχήθηκε ίπιτνχία. Σ έ κάμποση ό')ρα, &ταν ρίχτη- ναν τά δίχτυα καί θαπρεπε νά μα- ίςευτοΰν, τόν άερα τής Βουλιαγμ« νης διέσχισαν οί φοινές τιων ψαρά δόν πού ζητοϋσαν βοηθεία! Τί εί- χε στ'μ6ή; Χιλιάδες παλαμίδες πέ- σαν στά δίχτυα τονς καί τούς τά ξεσχιζαν. Καί αύτοι μέ τά κουπιά ΐ(»ν κτυποΰσαν τήν θάτλασσα, γιά νά τίς απομακρύνουν. "Ετρεξαν οί (ίαρκάρηδες μέ τίς δάρκες τον σέ ιπικουρία καί ΰστερα άπό προσπά- ,ΕΤ.α,ι ίίφ=.ς δο«ί.μ.θυ ιΤά 6.ι&λ'κχ τος, εΤυα ποΑύτΐμο: χρνΐκΐ ,01 Ιστορΐκοί τού μέλλοντ0ς θά προ ι^ψεύγθυν στά συγγράμματσ νΰ Χρή ρνου Στταινοιμανιώλίΐ καί θά τ°ύ άνή- ,.>;ι σ^ό δ^ηΐνεκές ή σπάνια τιμή δτι
ιίττλούτιοιο τή γιρατΐίτή Ιο-ταρική παρά
,δοση μΐ αύθεντΐκές πληροψορίες ί«
ιπρώίΓης πητ/ής.
Μειτά δλα τά Μέιλη τόν
,'αν γιά τήιν τ'μη,τικήν αυτήν
,τ^ν καί τοο εύχήθκΐικο;,,
,τνγγρακΐιΐκή,ν δραΡΤηρΐότητα. Κάθε
πού τιμάταιι Ε«χ ποτιδί τής τμύ
μαος, εμείς οί Σμαρνΐ]οΐ εΐμα-
ύπερήιφοινοι γιι^ αύτό καί εΰχό·16·
δ^οι μαζί σ"όν ίκλεκτό μας αι,υ
τόν κ. Χρήρτον Στηα·νομα
νά συνβχίΐοτη νά γράφη γιά νο
ρτλοι»τ ίζετσ.1 τό μωσαικό των άνα^νή
ΐτεωκ τής γ*«ικΐΐάς καΐ άλΐνσμόνηΤΓ·ς
~—ρί&ος μοις τής ΣΜΥρΝΗΣ ΜΑΣ
Ν'ίναι Γιαννιακίδθυ
ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ
Τοΰ κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Ή αίσιοδοξία, ή πίστις καί ή έλ.-
πίς — δυνάμεις αί οποίαι ένκτχύ-
ουν την ψυχήν τοΰ άνθρώπου, πρέ
πει νά δεσπόζουν τής σκέψεοίζ παν
τος "Ελληνος, κατά τας ημέρας αϋ
τάς κατά τάς οποίας σνναντώνται,
είς εν σημείον θανατον καί άνα-
γεννήσεο)ς συγχρύνοίς, τά συνθημα
τικά τμήιματα τοΰ χρόνου, τά κα-
ταμετρώντα, υπό τό δνομα τοΰ "Ε-
τους τήν επί τής γής πορείαν μας.
Ή χαοαυγή τοΰ νέου ετους 1970
άς μάς είίρη δλους άκλονήτους είς
τήν σκοπιάν είς τήν οποίαν έκα¬
στος ευρίσκεται, χειμασμένους ΐ-
σως μερικοϋς άλλ' οχι ναυαγημέ-
νους, πιστεύοντας είς τάς δυνάμεις
μας, έλπίζοντας είς τά πεπριομέ-
να τής φυλής, έιμπεποτισμένους είς
τά νάματα τής άθανάτου Ίστο-
ρίας, φοηιξομένους διαρκώς άπό τα
δύγματα, τό φώς καί τό πνΐϋιμα
τής Ελληνικάς πνευματικής κληρο
νομίίχς. Πρεπει νά πιστεύωιμεν είς
εαυτούς καί τό μέλλον έπικαλούμε
νοι τ,ήν ενίσχυσιν τής ύπερτέοας
ΔυνάιΐΕΐος, τοΰ Ανωτάτου Νού ώ-
στε νά ΰποστώμεν τάς έπιθέσεις
τάς οποίας μάς έπΐίρυλάσσουν αί
άντίξοοι περιστάσεις τής ζωής, χ«-
ρίς νά κλονισ&ώμεν.
Τό Ελληνικόν "Εθνος α'ισθάνε-
ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΤ
ται την ανάγκην τής εργασίας καί
τοϋ μόχθου διά μίαν ζωήν αξίαν
•ών προσδοκιών τού καί σύμφωνον
πρός τούς πόθους τιου. Αύτη είναι
ή εύχή ολιυν, αυτή είναι ή ελπίς
μας. Αίσθάνεται τό "Εθνος τήν χά
ράν τής ωραίας άνατολής, ή όποία
((Θάνει ώς ΰπάσχεσις τής νίκης τής
Οελήσειός τού διά την πρόοδον καί
τήν γαλήνην.
"Οόοι πονοΰν τήν Πατρίδα, ΰσοι
δέν λησμονοΰν π(ός ανηγέρθη εκ
των έρειπίιον της καί πώς έθριάα-
6ευσε κατά των έχθρών της, δώ¬
σασα διά τοϋ παραδείγματός της
διιδάγματα υψίστου ήθικοΰ μεγαλιεί
ου, είίχον-αι ϋπιος μέ τό είσερχό-
μενον Νέον ετος ή 'Ελλ.άς βαδίση
τόν δρόμον τής άρετής καί τοϋ
καθήκοντος. Προσανατενίζομ-ν,
λουτόν, τό άνατέλλον νεον ε'τος ?-
τος 1970 μετά απολύτου αύτοπεποι
θήσειος είς τάς πνευματικάς νχά η¬
θικάς δυνάμεις μας, άλλά καί με¬
τά πολλών έλπίδτον δτι ή Πατρίς
τής ανθρωπότητος, ή Ελλάς, θά
προχωρήοη μετά σταθερότητος συ¬
νεχίζουσα οΰτ(ι) τόν δράμον τόν 6-
ποΐον πορεΰετα,ι άνά τούς αίώνας.
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
Έπίτιμος Δικηγόρος
©ά καταργήση τούς πθλέιμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΓτΆΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Παοά θέλησε νά ζήση τιθύς ΐδ^οιτ,
ύ ©εθιΰς, νά γίνει 6να μαζί το,.ς
|Νά γί'ι«ι Χοι°τός, Μουχαμέτης, Βρά
ιμ.3ΐς, Βι^ν'ού, Σ 'βας Βούδθίς. Νά αή
τίττ^τε ιμετοτξΰ τής ψυχής
κ,αί τοι^ 0εοό. Κανένα δό/μα ή
κοίμΐμά εΐκά^α ή ίδέα. Τίπθ-
Τιτίκα! Κα^αρή γύμ·ν·α.
ό ραιμασκρίκα την ϊδ;ΐ
τής άμεσης έτταφΓίϊ ττού διε
μέ εξαίσια παράτσλμα λόγια
13ον αΐώ«α ή Μεεχθίλδη -οί
3μ6ούοιγου «Ό Κύρι°·ς λ£ει
ψι/χή τθθ άνθρωπον. — Κ"Ρά
μιε^ΐ. — Τί νά κάμω Κύριε;
ι— Νά γ&Λΐεϊς. —ιΚύΡι,ε, ντρέτπομαΐ'
ι— Κυρά Ψυχή, τόσο εΤμαστε './α
(πού δ^ν ττρέττει νά ύπάοιχει μετ^ξσ
,μας τΐττοτο:, μήτε φά&οςί μήΤ£ ντρο
πή, μήτε άρετή.—Κύριε, ιδού έγώ
ή γυμινή ψνχιή!...»
Μονάχα τά λόγια τού ανθρωπίνου ε
ρωτα μποροΰν νά έκφράσουν τελεία
«αί τόν ούοάν^ο,,, έρωτα. Γιατί δμο'α
(ςαί τα δυό άγωνίσιμοιτα εχ°υν
ση κ'.' έξαψί», δμοισο βρίσκουν
δια καί αντιδράση κι' δμοια τέλος
<ττήν τελεία έτταφή, δρί-^κευν χα->;.
ρτή νίκ,ΐι.
, "Αλλον &ρόμ0 γιά νά δρεί τό Οεο
(κσϊ νά. τόν άπακοίλύψει_ στούς άνθρώ
ΐπβυς δρήκε ό μΐσθηιτής τού Ρα··αι—ρί
«ο:, ό Β'βΒκαΜάντα].
, Ό Ραμαοκρίνα εΊ'ταν ονπό τήν ιε
,οατιική τάξη των 6ροοχμάινωνι φτω^ος
δλο τρυφερότιττα. Ό Βι-
εϊταν άπό την τάξη των
,Πολιεμιστών, άρ«"οκρατικό σόι, πιλου
σώμα άβλητι,κό δλο δύναμη. Ά
ίς σωματικές ·αρές, ττερ;
<φρονο0<'ε τήν ττνευ-ίιατΐκή τή θρτρκείοο, άπό τή δυτιχ,ή τού μόρφω- ρη, καί τί-; χ^νβρθκοιμμένες άλιστ^υ, |3!εωο.ίιες τή,ς έπθχής τομ. Μιά μέρχ 3τό 1880 έφηβος άκ^ ι«ο: 17 χοο.ών, άντ;ΐκρυο·£ τόν αν?ρω /πό π>ύ 3^λαξε όλίκληοη τή ί^ή
,τ:υ τόν Ροιμ,3σκρ'να.
Κά^ψι χ3<Ίνα στά πόδΐα τοι; ι*γι<ονο<:ΰ» τού Κα;ί τόν ακαυε. Κι' δ- |Τα·'Ί ττίΒ^νΐ. ά δάισκαλος, ό Βιδεκανάν ,τα σηΚ<»>&Γν<ε, μόνθς πΐά, νά κηρύξε^ ιΛά 6 δΐράμος τι^υ 5εν εϊταν ή «Μΐτα (ίΤΓ)—Πόγικα» ό δΡόμος τής ΟΓγόπτΓς. Κάομ-α: — Γιό/^α, ά δράμ ς ττράξτις. Ό Βι6εκανάντα δέν αττο νά φτάσει στήν άνώτατη Ιν<ω- ρτ παρά ένβργώντας. "Εθεσ^ σ-/| )ζ«ή "'ϊ'λ ?λι μεγάλο χρέος, πού ό—σι ιτοϋτε γ·ά νά προγιματτΛτΓο^ηθή, δοσ- υη, κίνη,^η μ^τατόπση άπό χώρα σί ι<ώρα, έπαψή μέ τούς άνθοώτιθυς, ^υ ΐζήτηρη, λογο κι' άντίΛογο; άγώνοτ Νά έΛθθοΰν δλοι οί ανβρωπβι, /α μθύσ:υι πώς δλες οί θΡησκεΐΐς ταύ ,τίιζουνται, ττώς δλο^ ο| 0εοί είναι {. ι άς ©ϊός. Πώς Ανατολή καί Δΰ^ι ι-Τι'αι άδερφλς καί μονόχα άπ' τή ^ ι/ειννιόιιτΐ> καΐ τή σ-σνεογασία τοκγ έ"
,ξαρτβται ή Οωτιηρία τους. Ή Δό-Γ)
βά σννεΐσφέρτ) την έττστήιμη, τίς τε
«νΐιχές ανακάλυψεν, τά θαΰματα τού
οΰ νο"). Ή ,ΑνατοΑή την ττ/ε^
άνάτασ»), την ψυχικήν
° βαώματο: το
χείμαρρος τής παλαμίδας
κε πρός την ξηρά, νομίξοντας δτι
πρός τά έκεί θά βρκΐκόνταν ή σα>-
τηρία. Τότε γιά πρώτη φορά στά-
θηκε τό φαινόμενο ν' άσπρί<τη καί ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ί. Άρχιεπισκοτιης Αθηνών νά χορεύη ή παραλία μέ τό άφθονο ψάρι- πού χύθηκε πρός τά έ'ΐω. Καί οί ναράδες καί τά παιδία τοΰ Όρ (ρανοτροφείου καί οί βαρκάρη>δες
καί οποίος άλλος 6ρβθη»« ΐκίί, δέν
σταματοΰσαν τό μάξεμα τής πλου-
σίας λείας.
Έκείνος, θαυμάξοντ«ς παρα-
κολουθοΰσε καί δταν πλησίασαν
οί πανευτυχεϊς ψαράΐδες νά τόν εΰ
χαριστήσοΐ'ν, γιατί μέ την εΰλογία
τού άπέκτησαν αΰΐό τό άνέλΛΐστο
δώρο, σάν σέ μονόλογο είπε:
«Καί άποκριθείς δ Σίμίον είπεν
αύτό)· έιπιστάτα, δι' ολης τής νυ¬
κτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν.
Επί δέ τφ ρήιματί σου χαλάσιο τό
δίκτυον. Καί τούτο ποίήσαντες συ-
νέκλεισαν πλήθος Ίχθύοιν πολύ. Δι-
ερρήγνυΐο δέ τύ δίκτυον αυτών.
Καί κατένευσαν τοίς μετόχοις τοίς
έν τω έτέρο) πλοί(ΐ) τοΰ έλιθόντος
σιιλλα6έσθαι αυτοίς. Καί ήλθον καί
επλησαν αμφότερα τά πλσΐα, ('όστε
βτθίξεσθαι αΰτά».
Κι' ά<ροΰ γίνεται λόγος γιά τήν Βουλιαγμένη καί τό Όρφανοτρο- φεϊο, πού τόσο άγάπησε, δς σημει- οθή καί κάτι άκόμ,α. Προιτομαγια τοΰ 1929. Πασχαλι νός 6 διάκοσμος τής Άττικης, πού έ'χει φορέσει, &πο)ς πάντα κάθε τέ- ιοιο καιρό, την άνοιξιάτικη, π«ν- τάμορφη καί μτ»ρο6όλα φορεσιά της μέ τα δκτεκατομμύρια λουλούδια, ποϋ τό καθένα άπ' αύτά τραγουΰδ τό μεγαλεΐο τοΰ Δημιουργοΰ. (Συνεχίξεται) ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΑΑΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΗΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΘΛΗί ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 41ον Πάνω σ' αύτό καί ή άλλες συγγένισσες καΐ γειτόνισσες γιά νά μην πέσουν παρακώ- τω, ξεχυνότανε στά τιαράθυρα κι' ολες μαζύ, τσίριζαν σάν τής στρίγλες. — "Αααααχ, Δημητράκη μου, ξεφώνιζε ή Κσραγιώργε να μέ τή χοντροφωνάρα της, ποΰ σκέπαζε δλες τής άλλες. Νά πής χαιρετισμοϋς στήν Άν τριάνσ μου, στό Γιώργο καί την Άννίκα μβυ... "Αααααααχ... Πές καί τού συχωρεμένου τοϋ άντρα μου, πώς ή άδερφοκαμ- μένες τους μάς φάγσνε όλό- κληρη τήν κληρονομιά καΐ μάς άφησαν μέσα στούς πέντε δρό μους γυμνούς καΐ τΐεινασμέ- νους!... Άκοΰς Δημητρθικημου ουου!... Κύτταξε νά μην ξεχά σηςΐ... "Αλλη πάλι φόρτε βιδάτσι. — Δημητράκη μου... χρυσό μου άγόριιιι Ι... νά πής τοϋ μα καρίτη τοΰ ότντρα μου τοΰ Μα στραντώνη, πώς μ' άδίκησαν τ' άδέρφια τού καί μου κοπα- χωνιάσανε τό μπακάλικο).. "Υστερα ή Μαριγίτσα ή χαρ τού, ποί'ιλεγε τά πιό πολλά τά μοιρολόγια, μέ κάτι τσιριχτες ψωνές: — Τώρα Δημητράκη μου πού θ' άνταμωθήτε μέ τόν Κώ στα μου, νά τοΰ πής πώς μοϋ- κανε μεγάλο κακό καί μ' άφη σε μ* ένα παιδΐ στήν άγκαλιά καί μ' άλλο κοιλάρφανο Ι Πές τού, πώς ρήμαξε τ* άμπέ λι μας. Γιόμισε άγριάδα καί ποίος θά μοθ τό δουλέψη 1... Καΐ τέλος ή Δομνίκα ή γκο. 6ί>, ξεφώνιζε τρα&ώντας τό:
μαλλιά της.
— Δημητράκη μου.. νά μην
ξεχάσης νά πής τοΰ γέρου μου
πώς οί άθεόφοδοι οί συγγε
νεϊς τού, μοΰ φάγανε όλόκιλη-
ρο τό διός καΐ μέ πετάξανε £-
ξω άπ' τό σπίτι... "Αααααχ,
καί τώρα πλανιέμαι σάν τό έρ
μο τό πουλΐ καί δέν ϊχω πού
τήν κεφαλήν νά κλίνου!... Μά
τοΰ πης άκόμη Δημητράκη
μου, πώς πο:ντρέψαμε καΐ τή
Σοφοϋλα μας, γιά νά χαρή ή
ψυχοΰλα τού 1..
Κι' δλα αύτά τά λέγανε στό
Δημητράκη, σάνα ό μσκαρί-
της ήτανε ταχυδρόμος, γιά νά
μεταφέρη τά διάφορα μηνΰμα
τα τοΟ ένοΰ καΐ τ' άλλουνοΰ
άπ' αύτό τό μάταιο καΐ ψεύτι-
κο κόσμο, στόν άλλονε τό σί-
γουρο καΐ τόν άληθινόΙ...
Κοντολογής, άφοϋ ό συχωρε
μένος ό Δημητράκης φορτώ-
θηκε μέ διάφορες παραγγελί
ες καΐ χαιρετισμοϋς, ξεκΐνησε
ή πομπή γι άτό νεκροταφεΐο.
(Συνεχίζεται)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
— "Ας άφίσουμε νά μάς ζε
στάνη λιγάκι ό ήλιος... εΐπε
κόχποιος τρίβοντσς τά χέρια
μ' δύχσρίστηση.
Ό λοχίας χωρΐς νά πολυστο
χσσθή τόν κίνδυνο, εδέχθη κε
τή γνώμη έκείνη πρόθυμα, κι'
έστειλε γιά κάθε ένδεχόμενο
έ'να σκοπο στή γέφυρα, νά
προσέχη μή φανοϋν οί τοΰρκοι
'Η ώρα περνοΰσε· ό ήλιος άνέ-
6ηκε κάμποσο, καί ή εύχάρι-
στη ζεστασιά τού έ'φερε τόν 0-
πνο στά νυσταγμένα μάτια
τών φαντάρων. Ό σκοπός πη-
γαινορχώτανε στήν δχθη τοΰ
ποταμοΰ, κυττώντας κάθε τό¬
σο μέ προσοχή στ' άντικρυνά
ύψώματα ήτανε τόση ήσυχία
τριγύρω τού, ώστε κάθε φό-
6ος εφυγε ώπό τό μυαλό τού,
κσί στό τέλος κουρασμένος 6
πως όλοι κι' αύτός, έκάθησε
σέ μιά πέτρα παρατώντας τό
οτΐλο το υκατάχαμα.
... "Ενας ϋπουλος ϋπνος άρ-
χισε νά τόν χαιδεύη έπίμονα,
ώς που, άνήμπορος πειά να
κρατηθή, £σκυψε βαρεία τό κε
φάλι στό στήθος καΐ... άποκοι
μήθηκε.
Τήν ϊδια στιγμή φανήκανε
άιτό την άντικρυνή δχθη καμ¬
μιά δεκαριά φαντάροι άργο-
πορημένοι ξωπίσω τους βαδί-
ζσνε προφυλαχτικά μερικοΐ
τοΰρκοι άνιχνευταΐ, πού τούς
παραμονεύανε.
— Αι συνάδελφεΙ'.. άκού-
'Στά χρόνια τής Κατοχτ)ς
ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ
Τοϋ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
Αύγουστος 1944.
Βρκτκάμαστε στήν πόλη ϊκείνη,
πού τώρα καί δυό χιλιάδες τετρακό
σία χρόνια θερμαίνεται άπό χό λοϋ.-
πρό φώς τού Πα(?θενώνα. Ό έλ-
ληνικός λαός περνοΰσε τίς πιό δ-
οχηιμες μέρες τής σκλαβι&ς τον...
Ωρα μέ τήν ώρα περίμενε τή λευ-
τεριά τού καί λαχταροϋσε τούς έ-
λευθεροτές τού, γιά νά τόν 6γά-
λουν άπό εν<χ ζΐ'γό πού δέν άνέφε- ρε ή Ίσιορία. Τήν έποχή έκείνη —Αυγουστον 1944— ό γερμανικός στρατός ύ- ποχωροΰσε στό Άνατολικό καί στό Δυτικο μέτο>πο. Καί έπειδή ύποχοι
ροΰσε διτ|ιοΰσ« αΐμα!
Άπό τόν Άπρίλη τοΡ 1941 η
Έλλάδα έ|ακολοτ>θοΰσε νά είναι αί
ματοθαμιμένη. "Ολοι οί τρόποι ποιδ
μεταχεϊρίσθηκαν οί Γερμανοί γιά
τήν έ.ξόντο>ση τής ελληνικάς νεό-
τητος, εΓχαν έξαντληθ-ή... "Επρεπε
λοιπήν, νά βρειθοϋν κι' ά.λλοι τρό¬
ποι... 'Ένας άπό τούς νέσυς τρό-
πους ττ)ς εξοντώσεως, τ)ταν καί
τό «μπλόκο», πού Ιφαρμ,όσθηκε μέ¬
σα στήν Άθήνα, στήν »ίώνι« αυ¬
τή πόλη τής σκέψεως. Προτοΰ ά-
κομη ξημερώση καλά, οί Γερμανοί
πι.ρικύκλωσαν διάφορες σΛτνοικίες
καί ΰποχρέιοναν δλους τούς ανδρτς
νά συγκεντρίοθοΰν στήν πλατεία
τής συνοικίας. Άλλοίμονο σ' έκεί-
νοτ'ς πού έπιχειροΰσαν νά κρυ-
φθοΰν γιά νά σιοθοΰν. "Οσους επια
ναν οί Γερμανοί, άργότερα τούς έ-
τον>φέκιζαν επί χόπου.
Τέτοια ήταν ή γερμανική δια-
ταγή.
Μαζί τοιις οί κατακτητές έ'ψερ
ναν καί προσιοπιδοφόρους, πού ί'-ΐ"
δείκνυαν ποιοί άπό τούς συγκεν-
τρομένοτ'ς στήν πλατεία, ήσαν ά-
ριστεροί.
ΟΙ προσιοπιδοφόροι, πού φορου-
σαν την μάσκα γιά νά μή άναγνω-
ρισθοΰν άπό τό πλήθος τών σνγ-
κ£ντρο>μένων, ύπε&είκνυαν καί πο-
λίτες, πού ήσαν άντίθετοι μέ τούς
άρκττϊρούς. ΤΗταν ενας τρόπος
γιά νά τουφεκίζονται "Ελληνες!
Μιά μερά, σέ μ*ά συνοικία των
Αθηνών, πού βγινε «μπλόκο», μα.
ζί μέ πολλούς πιάσθηκε καί κάποι-
ος πολίτης, παύ κατώρθυ>σε νά ά
πσοείξη στούς Γερμίΐνούς, πώς βίν
ε£χε κα.μμί(' σχέση μέ την όργάνοι-
ση τών αριστεράν. Οί Γερμανοί,
γιά νά άποδείξουν πώς είναι δίχαι-
οι, έπυροΛόλησαν καί σκότωσαν
τόν προσιοπιδοφάρο τους. ΙΙόσα τέ
τοια παραδείγματα ?χομε!
Μίαν άλλη μερά, ένώ γινοτανί
«μπλοκο», οί Γερμανοί Ιστειλαν
τούς στρατιώτες τους νά ψαξο>ιν
ίΐτά σπίτια τής σννοΐΜίας γιά νά
6ροϋν τκρυμένονς πολίες.
Οί Γερμανοί στρατιωτ?ς μπτρ{«ν
σ' ενα σπίτι. Έκεί βρηκαν μιά γοη
ούλα μπροστά στά είκονί■■
γνά έπιπόλαιη χρήση τους, ί
ιχουν ξεθωριάση κάπως - μ>.4
ί/ιδοση κυριολεκτικά μονχδιντί
γιά τή χώρα μας, έφαμιλλτ, 4
νάλογων εύρωπαϊκών καΐ &?ί
■ρικανικών. Σχήμα μεγά-λο &,
•δεμένο καί μέ καλλιτεχνιχίτα-
ιχο καί εδστοχα διαλεγμένο
ικάλυμμα, χαρτΐ ίλλουστρέ, ΐί
■λίδες 370, είκόνες 227 χαί ά
πό αύτές πάρα πολλές ίγν,ίΝΊ-
ιμες. Συγγραφέας τού δ Χαρή;
•Καχρχμάνος δ Σπάρταλης.
Τό Χαρή Καχραμάνο, τον
γνωρίζω χρόνια πολλά' χρόνια
■πού εύφροτ^να τά φέρνω στή
■μινήμ,η μου' μ:ά περίοδο τί)ς
ζωή; μας γεμάτη ίνειρχ γιά
•τό μέλλον μας καΐ ποικίλη δρα
'στηριόττίτα, πρός διάφορες *α
τίυθύνσεις, άπό τόν καθένα
μας, χωριστά ή καΐ άπό Υ.ν.
■νοϋ, στόν προσφυγικό συνοιχ1-
ομο τής Νέας Ίωνίας. "Ο,τι
ΐίχα ξεχωρί-σει άπό τότε α'
•αυτόν, ήτχν μιά βχθύτερη πνευ
ιμ,χτιΐιόΐτητ* ·*>τΧ ίνα. πλάτ:;
■μορφώσεως' καί άκόμ,η α,ιά λθ:
τική όξύτητα κατά τήν άποΐί
■μηση τών πνευματικών φαινϊ
■μιένων τής έποχής μας. Παο'
δλα ταυτα, παρά τό παρελθόν
αύτό, Ιμολογώ πώς αέ τό π?ρι
•έχομενο τού βιβλίου τού αί·
■τοϋ, μέ τήν καταπληκτική Ινν
μέρωσή τού καί στΐς έλανιστό
'τερε; λεπτομέρειες τοΟ θέιια-
ιτός τού, μέ τήν πρωτότυπτι
'σύνθεση τού ύλικοθ τού, δίχί
Τλασα ιιΐα ίλαρότατα φωτΐΐνή
ιάποκάλυψη. Καί Ινα γράψιαο
πλούσιο, σταθερό, μέ νεϋρο,
ΧΥΝΕΧΕΙΑ: ΕΙ( τϋν 4ην ~Α
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ
ΚΑΠΟΥ ΙΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ
γνώστης τής ■ΑγγΑικής, ιμέ
τή λογιστικήν προνπηρεσίσν
ανάλογον εργασίαν.
Άθανάσΐον Κιθυρτζόγλου. Τηλ. «41.
393.
ζητεί
ιΠολεμ,ικές ίστορίες τοϋ Βορειο
Β'
"Ενα πρωί, άκοΰμε 6οές άερο-
πλάν(ι>ν. Άαεσιος μας δίνεται τό
σύνθημιι ταΰ συνιιγερμοϋ. «Έχθρι-
κά άεροπλάνα!». Μονομ,ιάς οί στρ«
τιωτες μου σκορπίσθηκαν έ'ξω καί
χώθηκαν στά χαρακώματα. Σέ λί-
γο (ρ&άσανε καί τά αΕροπλάνα ά¬
πό πάνω μας, κάνοντας κύκλους γύ
ρπ) στίς θέσεις μας,
Τά άντιαεροπορικά μας κανόνια
αρχισαν νά 6άζοι·ν καί σέ λίγο μα-
κρυά, στόν όρίξοντα, οράνηκαν καί
δικά μας καταδιοκτικά άεροπλάνα.
Τότε, τά ίταλικά 6ομ.6αρδιστικά
ύπο)ς κι' οπ<ος δΰειασαν τίς 6ύμ- 6«ς τους καί χάθηκαν πίσο άπό τά 6ουνά. Μερικές άπό αύτές τίς βόμβες πέσανε στό δάσος ποΰ είμασταν κι' εμείς σκορπισμένοι. Τό τράνταγμα τής γής άπό τίς 6όμ6ες καί τά 6ου ητά τών άεροπλάνων, μάς τάρα- ξαν λίγα τή γαλήνη μας. Μά σέ λίγο ολα εΐχαν ήσυχάσει καί πέρα- σε καί ή έπίσκεψη αύτη τών έχβρι- κών άεροπλάνων σάν ενα δνειρο συνηθισμένο. Μερικοί άπό τούς στρατιωτες μου άπό περιέργεια τρέξανε στό δάο-ος μεσα, νά δοΰν πού πέσανε οί 6όμ6ες. Καί 6 κόπος τους δέν πί]- γε χαιμένος. Έκεϊ πού ι|^άχνανε, στ·ή ρίζα κά- ποιου δέντρο, ξεχωρίζονν ξαφνικά ενα σκοτωμένο λαγό, άπό τά θραύ σματα τών ό&ίβων. ΤΗταν τό πρώτο καί μΛναδικΛ θϋμα τοΰ ασκοπου έχθρικοΰ 6ομ6αο δισμοϋ. Τότε χαροΰμβνοι καΐ ένθουσια- ιπειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41 σΐμενοι οί φαντάροι μου, έμαγείρί- ψαν τό λαγό καί ?καναν ενα έπί- σημο τραπέζι στό μέτιοπο τής Πρί- σπας πρός τιμήν καΐ άνάμνηση ΐ<θν Ίταλών άε^οπόρίον, γιά τό άξέχα- στο πολεμικύ τους όώρο. ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ Δέκα μέρες εΐχαν περάση ά>ο
τότε πού ήλθαιμϊ σΐίς προφνλακές
τοΰ μετώπου τής Πρέσπας.
"Τστερα άαπό τή νίκη μας οτύ
υψο>μα Λόκ6ατ, ή διμοιρία μας μέ
μιά όμάδα άντιαρματικων, 6ρισκό-
ταν πλάί άπό τό 25ον φυλάκιο, χον
τά στόν έχθρό.
Μέσα στό σάλο των πολεμικήν
γεγανότίον, μέσα στίς σκοτοθρες
καί τίς έταιμασίες γιά τήν μεγάλη
έπίθεση στό όχυς, Α-
χαν κουράγιο, δύναμη καί πίστη
(Ττόν άγώνα μας καΐ στή νίκη μας·
Λίγα χιλιομετρα μπροστα μας 6οι
σκόταν τό χικριό Πυξός, ?ρημο κοί
έρείπιο άπό τούς 6ομ6αρβΐΛμούς
τού έχθρικοΰ πυρόβολικαΰ. Οί κά-
τοι-κτΗ άπό τίς πρώτες ήμέρες άχό-
μ« εΐχαν φύγει στά μετόπκτθεν.
(2υν«χίζεται)
•Ο π.>υύπ»λογ.αμός τής παρά τω 'Τπαυργείο Κ.Τ. Δ)νβτως Αποκατάστασις
1ΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑ1
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΕΚΠΙΩΤΩΝΤΑΙ ΑΙ ΠΑΓΙΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥΑΝ,ΕΤ. ΑΠΟ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΥΤΗΣ
2ΤΝΕΛΕ1Α έκ τής 1ης σελίδος
;ΐργσλα3'ύ)ν η· δ,' (χύτεστεγάαίως ?Ο
,500 οαο
2 Νεον Π?όγρ·3μμα στε-^θΈωι, ι
719 ΐΓ«>)χων τ**ν τόλίων ΑΘΗΝΩΝ
ΘΕΣ)ΚΗΣ - ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ κ-.ι
'Τρ| ΚΑΛΩΝ.
]. Δαπτάνοπ ά*«γερσεως κατοικίαν
δ«ά τ<0 συστή.μοττος των ίρ γ ίΊ αύτοστεγασεως (Κατοικ 1.3ό7), ήτ0' 530 είς Ταΰρον ν,οτϊ £37 €<". Περ^στέρ'. 90.000 Οθυ. 2. Δ~όναι ανεγέρσεως 32 κατοι ,ίΐών είς 0εσ)υκ,ην δια τοο συσίτν,μ , ,τος των εργολάβον 3.000.000 3 Δαττάναΐ άνε.γέ.οσϊως 171 ».α*3ι ρΐύν είς Καρδίτσαν διά το0 σι^τή |1>=γτο; των· έργ:*α6ιών 18.750.000
4. Δαπάναι ανεγέρσεως 40 κοτοι
,<ιών εί- ΤρίκαΑα 8 ά τού συστηκι.- ».-ος των εργολαβίαν 5.250.000. 3. ΠκόγΡιχμιμα 1963 - 66 πρός 6 ιΧοκλήοωιτ1,· τήΐ στ^γάσεως των τταρ) ,χων των πόλεων ΑΘΗΝΩΝ - ΠΡΙΟΑ. ,ΩΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. 1. Δαπάνας ανεγέρσεως καΐ <5πτο ,ιτερατώσίως 689 κατοιχιών είς Άθη ι 3? (η'Ο1 673 είς Δ=ιογούτι καϊ Ι κ ,ϊΐς Ασύρματον) καϊ 55 καταστημά ,τω*1 δ·άι τον σν'σΐτή'ματθς των έργοΛσ (,ών 20 500 000. 2 Δα—άναι άνε.γέ:σ€ως καϊ άτ">
1.737 κάτοικον κα'ι 1?-ί
«|ς Δραπττσώνα Π«>
,χτώς &ά το0 συστήματτος των ίρ
,γολαιδιών 135.800.000.
3 Δαπάναι ά·π<>πΞ.ρατΛσ«ως ν04
,«3«>ΐκιών είς Σταυρούπθλ^ν ©εσ)κη<. ι5ιβ τΛ» σΐ/θ-τήματος των ,1 200.000. 1. Δαπάναι ανεγέρσεως διά τοΟ συστήμ<χτΟς τής τοΰ παρόντος Ποθ- «αί Το0 ειδικόν τοιοθτ ν τού δΐους 1963 350 000. 2 Δαπάναι ανεγέρσεως κσ/τοικ.ώι Λώ*; διά τθθ ουστή,ματ0ς τής α^ παρόντος προγραιιμα- ,τος κ,αί τού τοιοθτοο πλη,μ·μυρ ■>—»
|9ών (άττόφ. 2.1721)2467)2.1.62) 4
,500 000.
3 Δαπάναι ανεγέρσεως κατ°ικιών
Άπό τοΰ 1970 άοχίξει ή στέγασις ν.αί των επί ένοικίιο προσφύγων
,γων, έργων πόλεως καί τοιούτων κο< 186)61 έκ6όσ;ως ; (Γεοοντική ?■.:£- ,5 :3ΐμός είς 1 τής αότο<'τιγάσεο<, ίΐΐΐ τού εΐδκθσ τοιούτου ϊτθ^ς 1963 250 000. 4. ΕΙ&ικΛν στβγαστικόν πρύγνορ- ,μα άΐτοκαταθτάσΐως ιτροσφυγικών ο ι ικογενε;ώ« δια6'θυσιών είς Έπαρχι τι, μιτό δυσμΐενεϊς καΐ άνθυγΐεΐνάβ συν¬ θήκας. 1 Δαπάναι άττοτχρατώσ»^ 4 1 ,ιιΐτθικιών είς Κώ Δωδεκανήσου β'α ,«0 σκττήιματθς τώ,, εργολαβίαν 7οϋ ,500. 2 Δαπάναι ανεγέρσεως 233 κα~.'. <ώών είς Επαρχίαις διά τού ουστήμο ,τος τής αύτοστεγάσίως ήτοι (·■!<; ι^οάμαν 5. είς Θβσ)κΐ)ν 23. είς Κί ,δάλαν 8, είς Λήμνο,ν 38, είς Μμ·' Αόγγιον 5, είς ΜνΑΐλή(νη,ν 80, ^ ' Ξά«Θη* 13, είς Σ ιιδηοοκαοητρον %. #ς Χαλκίδα 2° «αί είς Χανιά 5ί ,12 500.000. 5. "Ολοκλήρους στ*.γαστικβν ττ. ιγραμΐμάτων 1*63 «αί τταλαΐοτέρω 1. ΠληΡωμή ύττολοίπθυ δαπαν γ λ διά τού ουστήιματος τών Ιογ ή τής αθτοστεγάσεως εβ,ικτΰ (ΐτρογράιμιμαιτος 1963 1.340.000 2. Πλινοωμτ) (>πολο!πθι/ δαΐηάνη'. β
ιν καΐ άνεγεΐρομένων κ—ο
διά τού αυστή,μκχτος τών ίργο^
ή τής αύτοστ^γάσεως ΤΓ"θγρ,ι·'
1960 - 61 1.200.000.
3 Πλη,ρωμαί υττο'λοιτΓθο 6αττάνη<; ά ν κσΐ άνβγειρσμίινον κυ'θι τή,ς α ιΥράμματθς είβΐκοΰ Και<ΌΡΐανης Ι ,500 000. ι 4. Πληρωμαί ί>πΛ(λοΡπου βαητοΤΛ
καΐ άνεγει,ρθμένων κα
διά τού σ>-θτΓΓ|ΐματθς των ίν
^ών ή τί>ς αύτοστϊγάσεως "τ»
τίρθγροβμιμάτων 1959 καΐ »κ.·
1.000.00Ο.
,Β' ΔΛΠΑΝΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΚΟΙ
ΝΩΦ ΕΡΓΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΕΩΣ
ΚΑΙ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΚΟΙΝΗΣ Ε=Υ
ΠΗρΕΤΗΣΕΩ Σ
1. Δαπάναι <έκτελέσ<ως κθιν. ίο- γων, ττόλεως καΐ τοιούτων κοιντν, -- ,ξυπη^ίτιήρίως νίου ττρογράμμαΤΛ' "70 - 72 στεγάσεως 2.540 ,θκθγοΛΐύγ. διοτμενουσών έττ' Π ίτέρας συνόψει ς σννθηκας. 2 Δοηιάνΐαι ά Ί">», ϊργων ττόλΐως «αί τοιούτων κο'
'ή; ΐξι—Γ^ετήσίως νέθυ ττρογριώαι»νί
ί1*; 1»68 στεγάσ,ΐως ) 719 ττσρ)λ·>'
Ρ των ~όΛεων Άθην.Ό"
ΚσΡδΙτσης ό'.
40 Ο 00.000
3. Δο—άι»αι ««τελέσεως κο^ν. Ιρ·
α) ττρ:·γράιμιματος 1963 ■ 66 2*5.
,ΟΟΟ.ΟΟΟ.
4. Δαβττόιναι έχτεΛέσεως κοιν. *μ
ν, έργων ττόλεως καΐ τοιούτων κοζ
1.200.000.
<»ν, έργων πόλΐεος καΐ τοιούτων «ο. 6. 44 κατο^ίαι είς 400.00Ο. κοΐν. |ρ. Υων, ϊργων ττόλεος καΐ τοιούτων κθ, ής £&~ι»::-τήσίω,ς (Κέντρον ^ |0 1950 - 61 καΐ είδΐχοθ τοιούτου 1963) 1.000.0Ο0. 7. Δαπάναι ίκιτιελέσίως κβιν. ΐο Υ^ν καϊ τοιούτων πόλεως έν γ£νε. Γϊς τταολαΐούς Συνοι,κΐσιμοθς ττρογράμ •ΐατ'ος 1959 «αί τραλαιοτέρων 300 ,00. 8.Δα—άνα' λε^ουργίας κα{ ^,^ 6ιολ:γΐικθ0 σ^αθμθϋ καθα^ι- οίκιΐσιμοθ Φοίυικος ©ε-, .)νίκ,ηι; 200.000. ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΔΑΠΑΝΑΙ ΕΦΑΡλ/Ο ΓΗΣ ΣΤΕΓΑΧΤΊΚΩΝ ΠΡΟ- ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 1. ΠληρωμΓ} δα—α'Μών δΐαιιοοφώσε ως χώρ^Λ1, άττοικθ,μιίδής έοε^ττ,ωΐ', συντάιξεως υιελε.-Γών καΐ ώι καΐ •πάβ'-ς ικών τταρεμφερών γ χώρον έφ' ών 0α άνε,γΐ,οθώο·, κ<κτϊγ· ί νίου ττρογΡάμιμοΐτος 1970 ριαμ,ενθιΛΤώιν έττ' ένοικίω ή έτεραι ■ αψεΐς συνθήκας. 1. Πληρ,Λμ,ή δαπανών ς συντάξεως μελίτών καΐ ίπΐιοσ,ματΐκών έρ£υ.νώ,ν ώς καϊ πάσης >εμψε<>ών εργασιών ίτΐ
κώρων έφ' ών θά άνεγερθούν κατοΐκΐ
ρι νέσυ πρθγρά'μιματος 1968 στεγα
.σεως 1.719 τταο)χων 1.0Ο0.0ΟΟ
3. Πλ-ΐ^οίομιή δαττϊνών διαμορφ<5ο»- ,-^ς χώρων> άπθκοιμ'δής έρειττ'ίων, -κ>3
συντάξεως μ£λετύν καϊ —»■
έρευνών ώς καΐ πάσης ρ.
σεως ττοιο^μίφερών έριγασιών £πι χ'*
λθιττών ανωτέρω "προγραμΐίάτων 1
4. Πλριοωμή δα—ανών άττ' εύθ*υ,
,τήν εφαρμογήν στεγαστικώ,, προγοομ
καΐ άποζηΐμ'ώσεως ρυμοτοθυέ-
ων κειμΐνων έττί χώιων
ι4>' ών θά άνΐγερθωσΐ κατθ(_κ!αι 2
,500.000.
5. Πληιρωμή δα—ανών οΙκθΐΌμ. <νι ,υιχύσ'εως υπο τύιτον" δοηθή,ματος '-Ις ι4νο(γνωιρισθείσ<ΐς καΐ μή ώς ιΜς ότταγιγελμϊτίας ών τα ττα;ρο-ιτή- ,*,ψ>χ*α κατεδσχριΐζονταΐι πρός άντ'μι.-
,τώπισιν δατταονων άλιλαχού αι&γάΐ'
,^; τω' ν^θυ προγράμματος 1968 <*■< 1.719 τΓαρ)χων 7.320.000. 6 Πληρωμή δοπτα,ώιι οίκον. ένΐσ·ύ ύττά τύπον βοηθή,ματος ε[ς όνα «αι μή ώς δΐκα«ούχους ώς καϊ <Ις &ν τα ικΐραπήγμοτα πρός άντΜ» τώπισ^ν ^άσίως τών λο· άιωτέΓω ποθγραιμιμάτων 13.500 000. ι^θ^ιμάτων είς ί6'ο«τήτας έπιταινθέ'- ιτων χώρων κατε^λη,μιμένων υπό πσρΐ ιχων είς ά στεγάζο,νται ττροσ<ρΐ'γ'κιΐ ρΐκογέκειαι 700.000. 8. ΠλιηιΡ^μή Γ/»ς τταιο)των νέον « γοάμμ«τ-' 1968 σ-ΤΕγάσβωι: 1 71° παρ)χω< ,300.000. 9. Πλτ);ω.μή δατταινών κατεδαφΓη ,Λΐς παρ)των αύθαιρέσεως άνεγεΐροαέ ΐνων κτισιμώτων, ενεργείας ,ίών άπσΛολών καΐ λοιπών ,οών εργασιών 1 ΟΟΟ.ΟΟΟ. 10 Πλ^Ε^μή άποζκΐμΊώσ^ως >Μ<, ,ίδοχτήτας κτισιμάτων κεΐιμένων ί<τι ("ήν Δ'εθνή "Β<θεσιν θεσσαλονίκης ,1.000.000. 11. Πλερωμή άπθζτΐιιιωσίως καί ά ιτ^,κα'κχστό3σεως οίκθγενειών ιΐΓίί?)τ3 εύ-.ίσκονται επί ι Σι/ν)σιμοΟ "Αγ. κι»ς 50.000. V ΔΑΠΑΝΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΟΣ 1 ΠλΓρωμή δοπτανών <αί άΐτθζηιμ^ώσεωκ; επί ο μιχοθ π··>ο«ωπικού
;ά τώ Ύπ:υ:γείω Δημοσίων "Εργω1
■ά·3? 18 υπ' ά,ο'θ 692,)61 Β.Δ τ?< 1.20Ο.0Ο0. 2 Ίλπ·>Λ™ή δτποΐνών κατ' έφαο«σ
/'-./ το^ ά-.θ^θι τρίτ:υ τ&3 Ν Δ. ·>
καΐ άρχεΐοθετήσίως
^, οργανώσεως γενιικοθ
έττι
ΔΗΜΟΣΙΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς νν**'" «ών '-ί*β·.
Έ ΰ
μων ΈταιρειΛν .α' Έΐαιβ*^ ΰε,ιωομη,
*<νης ότι ίί' άτχοφίσ'ως *οϋ χ. ·Υηηυ9γοϋ Έ»πο0Ιου *«' αριθ. 66378)4126 χΚ 16)12)65, δημοαιευ- θείσν,ς β/ς τό ύττ'Λβι». 980)23-12-65 Φ.Ε.Κ. δελτίον Άνωνύμων Έταιοειώ»), όαίζεχαι δτι. δύναν- *βι νά σνκχΐσωτι όημοσιεύουσαι ένκιίρω; ιάς Ποσ- »κλή»βις τ-δ»· Γεν. Συνελβύσ-ία)»· κα^ *°νς ΙσοΙογι- ύ ^ούς ,«. δίβ Χτ}ς οΐΗονοιαηής μ<κ ^^^,ΑΖ Ζ0Ν0Μ0Λ0ΓΙΚΗ -ΠΡ0ΣΦΓΓΙΖΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώί «νένετο μβχρ, χοϋδε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- ΓΣ πρό τής ανγχωψίύθίώς της. ς «αί άμ»ι6ή.ς ύ ίας 2 5ΟΟ.ΟΟΟ. 4. ΠληιΡωμή ό—οζημιώσίος (( ίξό κΐνή,σεως κατ' (ΐπτοκοπή^ μ«>Λν
ού Συμβολίου Στενάσεως Κ?τ*
κλπ 150
4. Πληρκμή όδοιττθρικον
ι<αϊ ημερησίας έκτός ϊδραις ιώσίεως δ'οΐκη,τικών και τεχν^κών χαΐ θέματτα έν γέν&ι —ροσφυγΐκή γ α θ'ταστάσε-^ς 200 000. 1. Πληοωιιή δαπανών κτ^μοτνογ^ο ,μή κτηιματθγροοφηθΐ,σών «κτλ , ^7υ/τάξ'εο^ς καί προσο* ν διαγραιμιμάτωι' Ή Εκπτωσις έκ τών έσόδων ,μ"υ έταιρείας των τταγίων Βαπανάν ,3ντθ«ιινήτθο της, Ϊ άταμικώς υπό των ιχιαΐ 100.000. 2. Πλερωμή δα—ΐΐνών ττροαηβε ίο* βλί (έντύτκον, γραψικής Ολης φω τοτυπιικο3 ύλ'κοθ καΐ λοΐτΐών σι/να- ών είδών ώς «αι εργασιών 6ι6λιο*·. ιίσεως, έκτ1ΛΚ»>σ©ι>ς1 φωτοτυττΐάν
Ιλπ 100 000.
1. Πλΐϊοω.μή 6απ>ανών
διαιχΉιιρ Ισιείος κια! οστογραφής ^
,λίχιν «λ-τ, εί(5ών τέω.ς Ταμείου Α'
,Κ. καΐ Κοιν. ΠεριΌυσΐών περιελβ^.-
ιτων είς τό Ύττθυογεΐον ίυνάμει ■.^^
ιΝ 4223)62 καΐ τού Β.Δ. 151 ΦΛ.
,Κ. 35)28—3—63 10.000.
1. ΠληιΡωμή δατταινώ^
Νομοθε,σίας 10
000.
1. Πλη,:ωμή δ^ΐπανών τιαρελβ ,.-
χρήρΐί«ν 400 000.
2. Πληρωαή ονΓΓρα6λί·πτων
ι'ν γένει κα1 τοιούτων έπιστρθφήΓ ύ
ΐχρεωστήτως κισ.τα6Αηθ£ντοον συνεπεία
,τής έφαρμογής τοθ Ν.Δ 4546λ6«
,500 000.
Η' ΑΟΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
1. Ποσόν δΐαθέσιμον δ·'
ϊ έν γένε· πΡ3γραιμΐμάτο»ν 31190000
2 Ποσόν διαθέ'σιμιον §■' άνβττνή.
,1970 — 72, ο-τεγασεοΐς έ-' έν0:κ'ΐ
ρίκργενβΐών καΐ τοΐούτίον 1968 οτ».γα
σεως 1.719 π·σιρ)χων 30.000.000
Σύνολον 491.720 000
αύ
,τής, άττετέλεσεν αντικείμενον τής ·>π'
,άρ3μόν 3569)1969 αποφάσεως τ·>0
'Εψετείς« Αθηνών. Τή
ϊκιρΐνιεν, δτι έφ' δ^ον
,5έν άμφ^σβτίτεϊταιι άπό τήιν φορσλογΐ
ρην άΡχην ή χαρ ν των ή
έταιρείας
Ο αυτοκίνητον, αί πάγιαι δαπάν-Ί_
υ έκ—ίπτθνταΐ άπό τά ίσοδα τή'ϊ
) £στω καΐ άν
κοτί διά την Ικ
προσωπικών άναγκώ>'
ης,
, Ή άπόι|κθίσΐς εξεδόθη επί
«,ατ' αποφάσεως τοΰ φορολογΐ*οΰ
,Πρυτοδικείου Άΐβτινών. Κ,ατ' αρχήν
,τπενθυμι'ζί^, δτι, είς τά γϊνΐκά ε!ο-
,5α: διαχειρίσεως, τά όπθΤα, συν,ψ'ι-
,νως πρός τό αρθρον 35 τταρ. 1 έδ
α' τοΟ Ν.Δ. 3323)1965 «τ ι φοοο-
εΐσθδήματο';», έκ— !τΤΚ>νΓ>.ι
όκιχδ^ρίστου εΐοοδήματος, τ^
νονται αί δαπάναι 1 άπθθ'ΐί
έκ τής κανον^κής λειτουργ'ας
ΓΓης έπΐχειρήσίως καΐ οχιμβάλλονσαι
ιϊίς την δημιουργίαν είσοδήματος. >Γν
ιπρε<ΐΐ'μέ>ω — σννεχίζί.ι Λ
ι— ώς πιρθκύπτε^ άπό τί(ν
,λέγχθυ, ή έταιρεία δ'ά την
,γή^ των εργασιών της, ησιμθττο11·
("ι5ιΟΛτ|τον έπιβατηγόν αύτοκίνη,τον,
[τΐϊΰ όπ3Ϊθυ αί συνθήκαι δαπάναι· «3
,τά τό ϊλγο κρίσιν £τθς άνήλθσν ι'ϊ
,134 566 δΡουχμάς (ίντοι μισβός θίη-
ιγοσ 38.Μ&0 δρχ., φόροι καί
ρα'ι 30 447 δο.χ. καΐ ϊξοδα
(»αί σνΛηρτρεως 65.619 δ,'κχ.), ·>·4ΐ
,σΐτοίσς καΐ ϊΐίπζσεν από τά άκτΰο
ριστα ϊσαδά Της. Την £κτττωο-ιν 6·
ιμως αυτήν — προστίθεταΐ — δέν α
,νεγνώρ^εν έ§ ολοκλήρου, άλλά μβ-
ι.'θν κιατα τό ή^μΐσυ, τόσον ό Οίκθ-νο-
,μκός "ΕΞφο,ρος> δτον καϊ ή έκκοίλαο·
ιμένΓ| «τΓοφασΐς το^ Ποεοτοδΐ'κϊ'ίου,
;5ιά τόν λόγον δτι τό αυτοκίνητον
χοΐ)τιμ(—οιεΐται καΐ διά την θεραπ ί
ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΣ
ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
_. άναιγκών τοθ _____
,νοντος συμ,βοθλου τής έται^ίας «αί
τού.
Δοθέντος δμως — σπο^ραμ'μιζί.-
'Εντάς των ημερών — καϊ
ήρχισεν, ήδη, ή εγκατάστασις τοΰ
ιέργοταξίου έπϊ τόπου — ΛΡχίζον*
αί έΡγαιτίαΐ καταθίίΐευής τοθ πρώτον
,ται περαΐτέο-^ ε|ς τήν απόφασιν - Ι οώτθχινητοιδρόμου είς τήν ΈλλΛβα.
^άκτει με>έτης, ή Α—όνησ^ς τής ΛτγΟ'
|3ος ήρχισε τό 1966. θά είναι ή άτ,
κή άρτΐιρία
ρτ, δέν άμφΐσδητίϊται άπό τόν Ο"κο
ιν:μικόν "Εφθρο,, ή δα παρα/Τονΐ-
ς
ι^τοο, αί ώς ανω πάγιαΐ
ι'ι« δραχιμών 38.500 καΐ 30.447 Ια·
ιΐ>"υν τήν έκκιλοθσαν εταιρείαν, «.ί
Γε τοθτο χΡησΐμθτΓθιείται
κύ; δ;ά την διεξαγωγήν τών
καΐ
ύς άλλοτρίους. Διότι είς τή"
,τΒλΕυταίαν περίπτωσιν δ^ν δημιουρ-
,γεΐται πρόσθετος δαπάνη. δι' αύτΓ(ν
,'Επ'ιμένχς, — καταλήγει — αί 5α·
,ττάν*, αυταί τών 68.947 δρχ. '38.
,500+30.447) είναι έκττεστέαΐ Αττδ
,τά ά«αθάριστα &»οδα τής έκκαλούσης
Λτα.Ρείας, έν£ άπό τά ίίοδα κινήοί
»·; καί σνντηρ^σε^ς Οψους ο5.6(9
δοχ. μόνον τ5 ήμισ^ ήτοι 32.809 δργ
Δ'ότ^ τό άλλο ηυ*σν συνιστά
ι<ήν είς εΤδος πρό,ς τάν ισύμδευλον, πράγμα τό οποίον παρα· ι5·έχεται ή έταιρεία. ΣΥΝΤΟΜΟΙ Ρ.ΙΔΗ.ΣΕ1Σ Ό ύπ'νργός Βΐρμηοοανίας κ. Κ. Κυττραΐος προήδρευσε τής τΐρώτη- ρυΗεδρ,ΐάσΐως τής νέας ρ^όδθυ τοθ |5ια··οτ|τ Λθύ συμβουλιον -ής ' ι-^ς 'Ελ>ήνων Χη,μικών είς τα
ιαύτής.
ι Την Πΐρ;χθκιενη> 19ην Δεκεμβριού
ρίς την α'θουσαν τής Άρχαιολογ'-
, ί«ηϊ Έτ-2'ροίας θά ττραγματοπο.ηθή
,έορταιστ,ική εκδήλωσις επί τή συμπλη
1 ρώσει 3Οετ[ας άπό τής ένάρξεως λε(
οο ΤΕΒΕ.
ΤΟ ΑΡΧΙΤ. ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΟΞΙΑΔΗ ΑΝΕΛΑΒΕ
ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΑΑΝ αί ΤΕΝΕΡΙΦΗΝ
Δύο σηιμαντΐκά τεχν·κά ίργα ''ς
(τό έξωτεΡ[Κβτ, τό |ν ε1ς τήν Βενεζοκ·
ιίλαν κ,αΐ τό ϊτβρον είς την νήσον Τ^
,^ερίφην τώ^, Καναρίων, ανετέθησαν
ίίς τό Γραφείον Δοξιάδη.
, Συγκοκοιμένως, εΚ τό Γραφείον
,Λοξιάδη, άνετέβη υπό τής ίταΐρείας
.«Ίμμομττΐλιάρΐα Ντέλ Τούι» τής Βε
,νεζθυέ>3τς, ή καταρτίσας το;; πολίΓκϊ-·
,μιικοί σχεδ!«υ καΐ τής μελέτας σκθ-
(ΐτιμότΓ|τος) διά τήν αστικήν ανώττυ-
•ί'ν περιοχής 18.000 στρεμμάτω'ν, %'-'
30 χιλιόμε·τρα νθτίως τοθ Κα
ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΕΠΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ι Ή έφαιρμογή είς τήν 'Ελλάδα τοΰ
τού Φόρου επί τής Προ-
Άξίας, καϊ τό Ασφαλι-
όν, άπ*τέλεσΐαν τά κύρια θέματαΓ
,τά όπ^ΐα έτέ3>ρσαν ύπ' όφιν τού κ.
εκ μέρους τής δΐοική
το} Σν.δέσμθυ 'Ελλήνων Βιοιτ,
ων, κατα την πρόσφατον νίαν σ>>
ιάντησΐ,ν των. Σχετικώς ρΐ τό πρώ
ΙΓθν θέμα ή δ^οί'κ,ηβΐις τοθ ΣΕΒ ίτό
,νισεν δχι τό όλον σύστημα πιρέπι,ι
ι/ά τύχη πρθσίκιτικής έξετάσεως άπί·
,τής άπόψΐως τώ,ν έητΐπτώσεων έτί
,τοθ συνόλου τής οίκονομίας. Κατά
,τούτθ θά άττέβαινε έποικθδσμη,Τική,
|£τονίσθη ή έττΐ τθθ θέιματοί δημοσία
ισΐΧήτηισιις καΐ ή παροχή εύκαΐρΐΓ>ν
,να διαιτι/ΐτώσιο<ίν ίν πΡοκειμίνω τάς α ατόψεΐς των οί έκπρόσωττοι των πσρα γωγΐκώ,,, τάξεων. "Οσον άφορά είς τό ΆικΙιαλισ^- ,κόν, ή διοίΐκηισις τού ΣΕΒ διτ ύτκο- ρζ την άποψιν 6η ή ρύθμισις τού έιτ^ |6άλιλεται νά άντι,μετωπισθή υπό το (ΐτνεύ,μα των ένδεχθμένων ΐ'ττί τής δλης παραγωγ^κής ς καΐ των γενικωτέρων κοΐκο καΐ οίκιθινομικών άντικτύπων. Ή διοίκησις τού ΣΕΒ τταρετήοΐ|- αε,ν περαιτέρω δτι θά ήτο σκόπιιιον ήττως Λί^θυργήση ο θεσιμός τ°0 Συμ ιδοιιλίοι» τών 'Εκιτρθσώπων τού Ρνερ ιγώς Οικονομικόν Πληθυσμοΰ καΐ 5- ■π^ς ύπά.»εΐ5 έν γένει 'ΐηχανΐσ,μός 6· τήν διοχέτευσιν των άττο- των τταιρα)γωγι«ιών τάξεων πρός τούς άαμ'^δίονς κυ6ερντ(Τ^κοΰς παοά γοντας. Ούτω, ι>π«γραιμμίσθη, θά πρέ
■ΐτιι άφ' ενός μέν νσ ακούωνται αί ά
ιπόψεΐς τώ, φθρέων τής παραγωγής,
,άφ, ετέρου δέ τα οίκεϊα όργανα (έ-
ιπιτρσπατϊ, συμβούλια κλπ.) νά είναι
|θνκτεθει·μένα, κατά τρόπον έΡαθ"φαλ;
>ζοντα την ττρόσΐφορο,, παρουσια, 'ών
,έκπτροσώπων των πιαιραγωγι_κών τλ-
Έν τώ μεταξύ, δι' έγγράφου ιΧι
ιΐτρός τα ιπτίι/ργεΐα ΟΙκονομ'κών και
1 Σι/ντονΐσμοΟ, ό ΣΕΒ ζητεί τή> τρο
ιπαπο.ΐτ)σ>ιν εγκύκλιον τοθ ύπθυργείου
,ΟίκιΟΜΟμι,κών, επί τοΰ θέματος τής έκ
ιπτώσεως έκ τών φοο,ο'ιογητέων κ^ρ-
ι5ών των έτηενδυτικών δαττανών. Δ'ό
,τ^ άλλως,, τονίζει, κΐνδυνεύουν νσ ί
ΐπσ^χθοΐν εΐς δυσμενέστερθν Λθρθλογι
,κόν καθεστώς μ£τά τή,ν 31 Μ 2) 1970
(5ι=ιμιιχα'νιιικιαΐ έπιχεΐρήσεις, αί άπθίαΐ
,63ΐσ»σθ;ΐσα(_ είς τάς δατάξεΐς τοθ
,Ν Δ. 4Γ>32)59 «πί,ρϊ λήψεως φοοο)ο
,γ'κών καί άλιλων τινών μέτΡων ποοί
' ^νίαηχυοΊν τώ,, παραγωγ'κών έπενξι'ισε
ι'^ρν», πιρρέβηθαν ειίς σοβαράς ί—Εν5»Ί
13*1 ς ττοΐγίθυ κε<|>αλαιίου.
ένϊίς, άναιφερεται, ο,.ά
,ττ>ς ύπ' αριθ. Ε 23621)1968 ένκ»;·
Ι^Μον τοΰ ύπο»-ϊ>γείου Οίκιονομικών
1<αί δή διά τής παρ. 12, αυτής, 5Ί8ε |ται ή έοιμιΐνε·!α, δτι ή διά τού Α Ν ,607)68 παράτασις μέχρι 31)12} ,1970 τού χοόνθυ λήξ£ως των διατάξε Γ^ν των Ν.Δ. 3231)55 καΐ 4ΟΟΐ)59 οται είς τάς ίκ των καθαρώ' ένεργοτ.'μιένας κ.ρατήσιεΐ'ς διά πρσγμαιτοποΐηθείσας ιτΡο- τού Α.Ν. 147)67 (9.10 ,67) καΐ δτι, ώς &κ τούτον, ή Εκττ% ,σ^ς τής άφΐ'ρο'λογήτου κοατήσίως εΤ τή μάϊον έκ των κβοδύν κα' 1970- ,?άκας της Βενεζουέλας. Ή δλη «ε*έ Ιτη θά καλύψη, την δημιουργίαν βιθμη ιχανΐκής ζώνης> π^ριθχών κατοΐκΐας
ιμετα διοικητικόν καΐ έμπθρ^κοϋ »ίν»
,τροιτ, πάρκων, σχολείων,
ιχώρων κα! λοιπών έγκι
ί>'ά τήν εξΜπη,οέτησιν πληθυσμθθ 30.
ΟΟΟ άτόμων, τά όποΐα θά έγκαταστα
βιΖν εί? την υπό ανάπτυξιν περ,_θχρ,>
ΐ τού Γραφείον Δοξιάδη, λοϊ
μένως πθλεοδάμθι οΐκθνθμο
λόγθι καί πολιτΐκθί μηχαν^κοί, ίττ*-
Ρκέφθησαν ί>5η την περιοχήν καΐ ώλ«
^λήρωσανι τάς προμελέτας. Ήδη οι>-
ινεργάτης τοΰ Γραφείον Δοξ'άδη συζτ
ιτεΐ τάς πρθμίλίτας αύτάς είς τά Κλ
ράκας μ«ά των δΌικθύντων την ίται
,οείαν άνατττύξεως. Προβλέττετα^ 8''
ιή δλτ; μειλέτη θά Εχτ) όλοκληρωθή «α-
ιτά τά τέλη φϊβρουαρίου τού 1970.
Έξ άλλου, είς τό αύτό Γραφείον ά
ινετέ9η υπό τής ΊσΐΓτανικής Έταΐϊΐί
άς Τθυρΐστικών Άνατττύξεί^ν «Πλάγια
ιΜτέλ Όίστιε» ή σύνταξις μϊλέΐΓ,.ς
Γ.αΙ ή έπίβλίψΐς καταθ"κ£υής ίνόζ νί~
Γ^υ ξενοδοχείον είς τή,ν άκτήν τής νο
,'ΐθι; ττ-λίυράς τής νήσου Τενβρίφης
,ιών Καναρίων. Ή ώς ανω άκτή ε/εΐ
όημ^ουργηθή εττί τή βάσει σχεδία·»
(τού Γραοφείου Δοξιάδη καί αποτελεί
^ν τουριστικόν κέντρον ύψηλού <*ι»ΐπΐ ιϊου, τό οποίον ιττροδλέττει νά έξιητη ι^ετήση τελΐκά 245.000 περίπου τ«>-
©ίστας. Καλύπτει 'μίαν περΌχήκ 350
ιέκταρίων καΐ πχρ^λαμβάνει £ενο5>
,χεΐα, κτίρια τθυρι—·ικών διαμίρΐσμσ
,των, δίλλας, έμιπορ'κόν κέντρον, νή
,πειϊα <43λοπαΐδιών, γή)π€6α 8;ά ,γκόλφ κλττ. "Ηδη ίιχθυν αποπερατωθή ,τά £ργα άναπτύξεω<; διά τό πρώτον ,τμήμα τής ττεριθχής αυτής. Τό νέον ιξεναδ-χεΐθν τής ίσιπανικής έτα'Ρίίαι ι3ά £χη 200ι δωμάτΐα καΐ χάρ'ς είς ·Ί>
ισι/νεχές εΰκρατον κλϊμα των Καναο:
&>ν νήθων θά ^ΐι'Όυρ-γνι κσϋ' δλθϋ τί
ΛΠΟΧΕΤ€ΥΤΙΚΑ Είί ΠΑΤΡΑΣ
Είς τό Γράφον Δ*οξ«αοη αν—έ-
0η ΐπτι'σΓγς ΰτττο τ°0 ύττθυργείθυ Δηι«ο
ισίων "Εργων ή μελέτη των 6αοικι.ν
δργων τής πόλεως Πά
ν. Ή Ανάθεσις άφ^ρά είς τ^, ιτΧιΐ
μελέτην των βασικών &>γων 4ηκγ-
άκαθάοτων καΐ όμδρίων ύ
ι5άτων τής μείζονος περ*θχής τής ν/
, ώτ αύτη ττρο6λέ—ετα^ υπό τ;0
ρι>9μΐστικΑ} σχεδίθιτ. τι
ι?ιλο)μδάνει δέ τήν έκ·πόνησ'ν πρθκα-
,ταρκτι,χής έκθέσβως πραμελέτης καΐ
ρρΐστ^κής μελέτης μ£τα τευχών διχμο
ιτρατήσεως των ίργων.
,' Ηδη, υπεγράφη, ή σύμβασις ,ιε.κι
ξϋ τοθ ύπουργε.ίου Δημ. "Εργων κ^Ι
,τής Α.Ε. «Όδών καΐ Όδοστρωιίά-
,των», βίς την οποίαν καΐ ανετέθη, ή
Εκτέλεσις τοΰ €ργου δι* αύτοχρημ<ΐια 5οτήισ£ως, κατόττ^ν προτάσίως - ιτγο τή"ς έργολη^ττ«ής εταιρείαι Ή προσφορά αθτη ήΛέγχθΐ) ιέ< μερ^ις των ύττηρεσΐών τού Υ.Δ Ε. ι^αΐ τά ουμβαλλόμεν^ μ4ρη ατίΛ) ιξαν κ,ατόπιιν διαΓτραγιματεύσεων είς ρρισμένας τ^άς των υλικών καΐ ίρ ,γασ<ών. Έν συ^ΐειχβ'α τής συμβαβε- ιως αυτής τφόκειτσΛ νά υπογράψη ι«ΐΐ ή δανειακή σύμβασις. Τό αντικείμενον εΤνα^ προθπθλο^·. δαπάνη,ς 1.60Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ ,Κατά την σύμβασιν τό 60% τοΰ π»· ροΰ αυτού θά καταβάλκΐ ή Α.Ε.Ο Ο ,τό δ: υπόλοιπον τό ελληνικόν Διιιό·· ο.ν έντός 4ετίας άπό τής ίνάρξείο^, ύ έογσυ. έιντός τής όττοίας προ6>λί
ιτιΤΓαιι δτι 0ό: αποπερατωθή.
Έκ τού δαΐνείου τοθ Αναδόχου
,(960.000.000 δραχ.) τά 300-000·
000 θά κατα6λιι3ο0ν είς δολλά)|_β
Η'ΠΑ, έ< ,μιέρα^ς τής ΦΕΡΣΤ ΝΑΤΙΟ ,ΝΑΛ ΜΠΑΝΚ Τό υπόλοιπον 660 ΟΟΟ.ΟΟΟ δραιχ. θά εΤναι τής Α.Ε.Ο Ο. πρός τό Δημιόσιο,ν. Τόκθς τοθ δανείοι» ''.. ,. Ή ίεάφΐλησΐς τθυ θά άρχ'ση 'Γτά 5ετίαιν άπό τής ενάρξεως τοθ ΐϊογθυ καΐ θά όλθκλινρωθή έντός 5 ί- ΓΓών άπό τότΐ. ,ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Ό αύτακινιιτόδροιμος θά είναι μή^ κ 65 χΐλιομέτρων. "Άν προστεθηάΐί |Κ,αί τ^ συμπιλιη,ρωμϋττΐ'κά ίργα διακλα ιδώσεως ιτρος Βαθύλακκον και ή εΓσο ιδος είς Θεσσαλονίκης τότε τά σ'ο1- .•«εΐα τού δλου «η/γκοινωνιακθό ϊργου (μρτα6όΐλλοντα' είς μήκθς 90 χ'λΌμ. ί«3Ϊ κόστθς 16 δσ*κατ. (τό όποΐο ιδ'ά μό^ιθν τόν αύτθικινη/Γόδρο,μον καΐ τη: τίχνΐκά του ϊργα τής τάξεως >·ων
,1,3 δισ-εκ).
, Τά εΡγθν άπό τεχνικάς π>ε«;ρ&ς κρΐ
,νύμεο, καϊ 6άσΐιι τής μϊλέτης, ί,ν
κατήρτισε τό τεχνικόν γραφείον «Εύ
ΐπαλϊνθς» Τ.Ε.Π.Ε., θα είναι σημαν-
,τ κό^ διά τό άδικον κύκλωμα τή,ς χώ
ιρας. Διά τάν λόγον αυτόν, έξ αλλοί.
ιεΤχεν άπό έτών άττοφασισθη ή ίκτκλε
ρις τού, έττελέγη ό μ^λετητής οΤκοζ,
5 οποίος ήρχισε πρό τριετιας, τΛ
.1966, την έκττόν—ιν τής
'Προέιχθντα στοΐχε»α τού ίτγοιι·
ΰα £χτ) τό μ'εναλύτεΡον πλάτος 6-
δού τής χώρας.
Θά ϊχΓ) την εύρστίραν ζώνη^ ,η
,σίδα άσφαλβίας, τιΛάτους 50—'ύθ μ.
,ίντός τής οποίας θά Φυτεμθοθν θα-
,μνοι.
Γό έργον θά ί*τελεσ6ή ώς τνλη-
στος αύτθκι νητόβοομος», δπερ <ΤΜ»αι ,νε· άρτηρίαν άνευ οώδεμ'άς |σοιτέΊ.->ΐ)
|5 αδάσίως καί ταυτοχρόνως π*ρΐ»»»θι
,γμένηιν καθ1 δλον τά αήκος της
Θά δίαθέτι1 δύο διαχω
(5ιά τής ίώρΐίτάτης νησΒθς
|άντιθέτου κιινήσίως των τροχοφόρων
,τά οποΤα ούτω θά κΐνοώνται «ντβς, «π«
ριφρβγ'μίνου κ>νοιδρόμοι»» ώς σνμίΐχί
,νΐει είς τάς ίθν^κάς όδούς των ίίρ,ι
πτΜΐών κρατώ^ (Ιταλία, Γερκχν'Λ,
(Αυστρία ικλ-π·.). Είς πρώττ»ν φόκι.ν
|9ά ιοαταονίευσίσι^ή ό
(
ΛΑετα τά ΑΙγίνιον κ
ροιΧονίκης είς μήκος 16 χίλιορ. ή ·Αα
ραβξις θά γί'νη επί έττ^ώματος ϋψοι< ,3 μιίτρων. Θά κ,ατασικίυασθοϋν 210 ντψύοια ,καΐ 30 όινισόττεΐδοι διοββάσεΐς κάτωθί^ |Όαΐ άνωθεν τής Οδού δ'ά την ετΓ^κθι ,νωνίΐα,, τών ίκιατέρωθεν περιοχών. Ή ιυ,εγαιλυτέΡα γέφι>ρα θά ζεύξη τόν Α
|λιά*>μ©να. ©α εΤναι μήκθυς 750 ·*-
. θά γεψορωθοΰν έπ-ίσιις καί οί
τρείς πθταμοΐ τοΰς όποίους 0ά
ή άρΤηρία: Άΐλιόκμων, Αίιός
,ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΙΑΙ ΑΔΕΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗΝ ΩΩΝ
Υπό το£ ύπιθυργΐείΐου 'ΕμίΤΓθίΜο./
ή Χ^ΡήΎηρΊς υπό ς Τρα
τής Ελλάδος αδείας είς «των
ία έΜδιαφεράμιε.νον) δ>_ά την έξαγωγΓ'Λ
,μέχρι συ,μΐπλΐΐρώσ«ως ποσότητος ε-
',νός έικιαΐταμ,μυρίΌυ Τεμσΐχίων, έτγχ(~<·· ι ,ν>ν ώών, έκ των συγκεντρωθέντων *·
πτο των πτί^νοτϊ)ρθφι,κώνι
(Λαί ύφισταμίων είς τα
,ΥΠΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΝ
| ,ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
,ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠρθΜΗΘΕΙΩΝ
| Συμιΐπλ.ηιρωθέντες) άπεσααλΓΐσοτν -|ς
1 τόν «ΔημάιαριΤοΐΑ» πρός έττεξεργασίαΐ'
^Ο, οί πίνακΐΕς ιι£ τα ειδή τοΰ π°ο-
προιμ^θεΐών τοθ
ΐου, ώς κα! των όργανΊσ,μών
«ου δΐκαΐίου. Μετά τήν
,τής έ—εξεργασιίας, ή &πο'ια
' |Ται δτι θά ονντ'ελίσβή κατά *ό ιγΡ^
|ρον βεκαπενθημιερον τού Ιανουάριον
' ,1970, τό πιρόγραμμα θά
ι ·πο τού υπουργόν
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΑΟΓΟΙ ΦΟΡΟΑΟΓ,
ΠΟΑΙΤΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 1969
Άποστέλλονται πρός τάς κατα
τόπους Οικονομικάς 'Εφοοίας οί
καταρτιθθέντες υπό τοΰ ύπουογείου
Οίκονοιμικων άλφαβητικοί κατάλο-
γσι φορολογονμένιον ο'ικονομικοΰ ε
τους 1969, οί όποϊοι περιλαιμδάνουν,
ώς γνο>σ.τόν, απιαντας τοΰς δη,λώ-
σαντας συνολικόν οίκογενειακόν εί
σόδημα ανώτερον τών 50.000 δρχ.
μών.
Ειδικώτερον, κατά τάς πα,ρασχε-
θείσας υπό τοΰ υπουργείον» Οΐκονο
μικών π.?νΐ>ροφορί«ς, ή καταχώ<3ηΓ σις τοΰ όνοματεπιονύμου τών φορο λογουμένον εγένετο κατ' απόλυτον λεξικογραφικήν σειράν, έναντι δέ εκάστου τών δηλωσάντων παοατί- &ενται τα στοιχεΐα έπαγγέλματος κ<ιί διευθύνσεως τοΰ φορολογσυμέ- νου, τής αρμοδίας Οικονομικάς Έ φορίας, ώς καί τό ποσόν τοϋ δή- λίιχθέντος συνολικόν οίκογενειακοϋ ε'ισοδήματος. Ή έν λόγω καταχώφησις κατα- λαμβάνει τά εξής τρία τεύχη: Κατάλογον τέιος Διοικήσεως Πρωτευούσης (1032 σελίδες), είς τόν οποίον περιλαμβάνονται περ'ι τοίις 220.000 δηλώσαντας. Κατάλογον πόλεοος Θεσσαλονί¬ κης (178 σε?.ί£ες), περιέχοντα 37. 000 περίπου φορολογουμένους τής σιιμπρίΰτευούσης. Κατάλογον Έπαρχιών (903 βελί δε;ς), περιλαμδάνοντα 122.000 πε ρίπου φοοο?Λγοι«μένους τής λοιπης Ελλάδος. Κατά τάς αύτάς ώς άνω πλη- Οοφορίας, είς τό δηλοχθέν ε!<ΐόδη- μα προαετρθησαν καϊ τά τυχόν π.ε- φορολογουμένου εΐσαδήματα, τά ό- ρίιληφθέντα είς τήν δήλωσιν τοΰ ποία άπαλλάοτσονται τοΰ φόρου ή ΰ πάγονται είς είδικάς φορολογίας. Τέλος, οί ανωτέρω κατάλογοι, θά διατί&ενται, ώς εγνώσθη, υπό τών Οίκονομικών Έφοριών είς τοΰς ένδιαφεροιμένοα'ς έναντι ωρι¬ σμένης τιμής, μή καιθορκΓσείσης εί σέτι. ΗΙΕΙΣΔΟΧΗ ΤΗΣ Μ, ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΝΗ ΑΓΡ0ΤΙΚΗ1Π0ΑΊΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΙ ΔΙ' Α ΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΔΕΚΤΟΝ ΓΗΛΕΟΡΛΣΕΩΣ Παρττάθη ιμέχΡι τής 13ης Δβκβμ- δρΐου ή προθεσμία διά τίγν υπο τών τελωνείων παράδοσιν είς τοΟγ δ^και- ούχο>^ς δ'κτών τηλεοοάσεως αν«ευ Ον
ναλλαγματικών δ'ατι—ώσβαν. Σχ~ι-
ς υπεγράφη απόφασις τοθ ύπθυρ.
ύ έμπορίου διά τής όττθίαΓ έ—εβάλ
ιλετ0 ττεριθρισμός είς την ατίλή β'<*α ,γωγήν δεκτών τΓ,λεοράσεωζ, άποστίΧ ιλομένων έκ τής άλλοδαπτής «αι δή ιδ·ά μ·άς φθρτωτΐκής είς διαφόρο·κ (παροΐλήπτοϊς, άττά τής χ Οης Δεκβμ- ,δρίου. Ή τρθπθιτΟΙηθιε^Γα άττόφασις ετε περιορισμόν είς τάς ώς άνω «ί ισαγωγάς, πρθέδλεπε δέ τήν χορήγ·; ισιν άδειών μόνον δ»ά δέκ,'ας κθμ,ζο ιμένους άπό επιβάτας. Διά τής ^»· ,τέρας αποφάσεως Απιτρέττεταΐ 4 μίρ ΐ Τής 13ης τρέχοντος άτελής έκτ» νισμός συσκε«ών τηλεοράσβως <Ε των αποστελλομένων έκ τοΓ· έξωτερι- ύ διά φορτωτ^κών εγγράφων. Η ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΠΩΝΤΜΙΩΝ Είς την ανανέωσιν των έξαγωγι κων τιον έπωνυμ*ών ύποχρ«οΰνται νά προβούν είς τάς κατά τόπους "Εμπορικώ κίΐί Βιομηχανικά Έπιιμε λητήοια οί έξαγωγεϊς, μέχοι καΐ τής 28ης Φεδρουαρίου 1970. Πρός τουτο χό υπουργείον 'Εΐμΐτορίου ά- πέατει.λε πρός τούς ενδιαφερομέ¬ νους σχ,ετικήν ένημερωτιχήν έγκύ- κλιον. Ή Ανανέιοσις καί ή καταχώ ρήσις των έξαγωγικών έπίονυμιών είς τά έξαγοιγικά μητρωα θά γίνη μέ τήν παγίαν διαδΐικαοίαν, τήν ο¬ ποίαν όοίξει ό νόμο·ς, ό οποίος προ δλέπει τάς έγγ,ραφάς κατά τό πρώ τον δίμηνον έκάστους ^τους. ,ΙΔΡΥΕΤΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕΓΑ ΛΩΝ ΚΑΤΑΣΤΉΜΑΤΙ ΒΡΥ^ΕΛΛΑΙ.— ____ν-^~ . ■____ 'ό εξ ι/ΐτουργών συμβούλιον τής Εύ!>ω
ιπαίχής Οίκονομ^κής Κ^νότητ^ϊ, τό
οποίον θά άσχθληθή μ| την έπΊΛυσι·"
σειράς ττρο6λΐ|μάτων. Μεταξύ αυτών
,περιλαμδάνονταΐ ό παραμερισμός
των έμποδίων διά τήν έναρξιν διαποσ.
Στόν πεις>αματ»κό κηπουοικύ σταθ μό τοΰ Λή Βάλλευ πού βρίσκεται σΐύ Χοντεσντον τής Αγγλίας π?^η-
σιάζει νά τελειώση ενα άσυνηιθκΐ,Γ ο πείραμα, δη>Λδή ή καλλιέογεια μ ανιταριών κάτω άπό μαΰρα στέπα-
στρα άπό πολυδίν.
Λ-ν τής Βρεττανίας καΐ αλλαν
ψι^ν είς τνή Ε.Ο.Κ., ή κο^νή
ίΤ κή πολιτική ικ.ά.
Κα«' όσον άφθρά είς την άγροτΐ·
κήν πολιτικήν, αί πηγαι χ,ρηματθ&ο-
,τήσεως ττρος 6τΓθστήρΐξιν των ίίσΓδη
των άγροτών τής Ε.Ο.Κ. δι.ι
άγθρας των πλεοναζόντων πρ:ϊ-
ν των, πρέπε', τεχνικώς, νά >«
ττρό τής 31ης Δεκεμβριού,
,5^ λήγε, η δωδε,καετής «,μετα6<ί»ι- Γ<ή» πι-ριαοος άπό τής 1δούσ«ος τής ,Ξ.Ο.Χ. 'Εκτος τής χρηματοδοτήσΐ;»·. ΐηζ έτΓΐσήμως δτι Ιδρετ» Μεγάλων Έλληνΐκών Κα ταστηιμάτων» (ΣΥ.ΜΕ.ΚΑ.) υπό τώ^ ,φορέων τώ, «νκράιν ιμαγκαζέν»: Άφοΐ ΛθϊεΜΐρό—ουλοι, Δραγώνας και Μ^- .νιόν. Σκθπάς τοΰ σι/νδέσμοι», εΤναι η ,σννε,ργασία μεταξθ των ιελών τού. ρυμφώνως ττρός τά διεθνή πρότιπτα: (Ειδικώτερον πρθδλέπεται α) ή χάρα ΐ£ΐς κθΐνής γραμιμής είς τόν χώ,Οθν ιτής έμττορ^κής, οίκθνθιμικής καί κο'- ινον,ικής ΤΓθλιΤΐκής, 6) ή <5ητό κθινοϋ ,άντιμετώττ*σις των πρθδλημάτων των ,άναφυομέ'ων εις τούς μεγάλθυ- έιιΐΓΟ οικοθς φο,ρεϊς καί γ) ή ένι.α!α άνά- ,τττυξις δραστηριόττιτος άφορώσϊ,ς είς ,τήν πρόοδον των τριών αεγαλντέρων ,έμπθρικών έπιχει,ρήσεων τής χώραν ΝΕΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ 'Ενεδύσεις τής τάξεως των 15 έκατομμυρίων δρχ. πραγματοπαιοΰν ται είς την κλωστουφαντουργίαν καί ϋποδηματοποιίαν. Ούτοι έχορη γήθησαν υπό τής αρμοδίας υπηρε¬ σίας τοϋ ύπουργείου Β«>μηχανίας
αί εξής τρείς άδειαι, αφορώσαι, βίς
τούς δύο αύτούς κλάδους: Άγγε-
λος Άδα,μόπουλος, Ιπέκτασι-ς κλω-
οτηρίου, είς Βόλον, 8 έκατομμύ-
ρια δρχ. — Καλλιόπη ΓείΛργιάδη,
επέκτασις κλωστηρίου είς Ηρά¬
κλειον Άττικής, 900 χιλ. δρχ. —
Α. Ρετσίνας, ίδρυσις έργοστασίου
παραγιογής νημάτων είς Κερατσί-
νι, 400 χιλ. δ^χ. — Άτθΐς Α.Ε.,
επέκτασις έργοσιτασίονι παραγωγής
γυναικείων ύποδημάτων, 5, 166 έ-
καταμμύρια δρχ.
γεωργίας οί ΰπθυργοΐ πρέττει, ίη'-
σης, νά λάδουν άποφάσεΐς επί τής
παρθχής εύρυτεΡων δημοσ^ονομικΰν
άρ,μοοιοτήτων είς τό Εύρωτταΐκόν Κοι
,νοβούΛΐον καϊ επί κοινής πολιτική
ι^σον άφθρά την εμπορίαν τών κα-
ιτηνών κ,αι τώ,, οΐνων.
Ή Δυτΐκή Γε,ρμανία, ή Ιταλία
ί<αΐ ή 'ϋλλανδία προέτρεψαν οήμϊρον ,τό έξ ύποΐΛργών Συμ6ούλ'ον — Κυ- τδερνών σώμα τής Ε.Ο.Κ. — οπαΛ 0ίθη ανώτατον δρ^ον ε|ς τάς μίλλον (Γΐκάς δαπάνας διά τή,ν νεωργικήν Πτολιτιικ,ήνΐ 6ι^ τής μειώσεως των είς (τρόφΐμα άΐτιοθεμάτων. "Επί τοθ ττα- ,ρόντος το μερίδ(_ον τής Γαλλίας, Δ. Γβρμανίας «οαΐ Ιταλίας είς τ0 4κ ,τής χρη,ματοδοτήσεως τής γεωργ ι- ^ής πολιτι,κής ίλλεΐμμα, είναι 28%, ,τοθ Βελγίου καΐ "Ολλανδίας 7.9% ,καί τοθ Λουξεμβούργου 0,2%. Έτερον θέμα συζηιτήσ£ω<; *Ιν<Λ ύ κί'ν&ΛΌς τής υπό τής ΓΚΑΤΤ κο>
,τοίδίκης τη1: ΕΟΚ διά δυο-μδνή μετο
ιχείρησ'ν των αμερικανικόν έσττερ'δί»
| ι-ΐδών, κατόπιν τής άπθφασισθείσιις
μειώσεως τώ» δασμών διά τά έξ Ίσ
ι>αήλ καΐ Ίσπανίας όμοεΐδή
,τα άπό 20% είς 12%. Ή
,τής ΓΚΑΤΤ σννέρχεται αυριον (σι^με
,ρον) είς την Γενεύην, ένδεχθιμέ— δέ
ιχαταοΐιοη,, β^ εχναι ή πρώτη, ειΐί τή»
,21ετή Ιστορίαν τού όργανισμθιϋι αύ·
"Ενα τΡαχόσαΓΐτο ΛτΠό τά έκθέματα
Διεθνούς "Εκθέσεως ΤΡοχόστΓ(_των |καΐ
ν Λονβϊνον άπό 12 - 22 Νσψβρί ρυ.
Πο)ροβερ«>ΙμοΟ, τπου ώργα!νύ6η
1ΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑ1
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΕΚΠΙΩΤΩΝΤΑΙ ΑΙ ΠΑΓΙΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥΑΝ,ΕΤ. ΑΠΟ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΥΤΗΣ
2ΤΝΕΛΕ1Α έκ τής 1ης σελίδος
;ΐργσλα3'ύ)ν η· δ,' (χύτεστεγάαίως ?Ο
,500 οαο
2 Νεον Π?όγρ·3μμα στε-^θΈωι, ι
719 ΐΓ«>)χων τ**ν τόλίων ΑΘΗΝΩΝ
ΘΕΣ)ΚΗΣ - ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ κ-.ι
'Τρ| ΚΑΛΩΝ.
]. Δαπτάνοπ ά*«γερσεως κατοικίαν
δ«ά τ<0 συστή.μοττος των ίρ γ ίΊ αύτοστεγασεως (Κατοικ 1.3ό7), ήτ0' 530 είς Ταΰρον ν,οτϊ £37 €<". Περ^στέρ'. 90.000 Οθυ. 2. Δ~όναι ανεγέρσεως 32 κατοι ,ίΐών είς 0εσ)υκ,ην δια τοο συσίτν,μ , ,τος των εργολάβον 3.000.000 3 Δαττάναΐ άνε.γέ.οσϊως 171 ».α*3ι ρΐύν είς Καρδίτσαν διά το0 σι^τή |1>=γτο; των· έργ:*α6ιών 18.750.000
4. Δαπάναι ανεγέρσεως 40 κοτοι
,<ιών εί- ΤρίκαΑα 8 ά τού συστηκι.- ».-ος των εργολαβίαν 5.250.000. 3. ΠκόγΡιχμιμα 1963 - 66 πρός 6 ιΧοκλήοωιτ1,· τήΐ στ^γάσεως των τταρ) ,χων των πόλεων ΑΘΗΝΩΝ - ΠΡΙΟΑ. ,ΩΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. 1. Δαπάνας ανεγέρσεως καΐ <5πτο ,ιτερατώσίως 689 κατοιχιών είς Άθη ι 3? (η'Ο1 673 είς Δ=ιογούτι καϊ Ι κ ,ϊΐς Ασύρματον) καϊ 55 καταστημά ,τω*1 δ·άι τον σν'σΐτή'ματθς των έργοΛσ (,ών 20 500 000. 2 Δα—άναι άνε.γέ:σ€ως καϊ άτ">
1.737 κάτοικον κα'ι 1?-ί
«|ς Δραπττσώνα Π«>
,χτώς &ά το0 συστήματτος των ίρ
,γολαιδιών 135.800.000.
3 Δαπάναι ά·π<>πΞ.ρατΛσ«ως ν04
,«3«>ΐκιών είς Σταυρούπθλ^ν ©εσ)κη<. ι5ιβ τΛ» σΐ/θ-τήματος των ,1 200.000. 1. Δαπάναι ανεγέρσεως διά τοΟ συστήμ<χτΟς τής τοΰ παρόντος Ποθ- «αί Το0 ειδικόν τοιοθτ ν τού δΐους 1963 350 000. 2 Δαπάναι ανεγέρσεως κσ/τοικ.ώι Λώ*; διά τθθ ουστή,ματ0ς τής α^ παρόντος προγραιιμα- ,τος κ,αί τού τοιοθτοο πλη,μ·μυρ ■>—»
|9ών (άττόφ. 2.1721)2467)2.1.62) 4
,500 000.
3 Δαπάναι ανεγέρσεως κατ°ικιών
Άπό τοΰ 1970 άοχίξει ή στέγασις ν.αί των επί ένοικίιο προσφύγων
,γων, έργων πόλεως καί τοιούτων κο< 186)61 έκ6όσ;ως ; (Γεοοντική ?■.:£- ,5 :3ΐμός είς 1 τής αότο<'τιγάσεο<, ίΐΐΐ τού εΐδκθσ τοιούτου ϊτθ^ς 1963 250 000. 4. ΕΙ&ικΛν στβγαστικόν πρύγνορ- ,μα άΐτοκαταθτάσΐως ιτροσφυγικών ο ι ικογενε;ώ« δια6'θυσιών είς Έπαρχι τι, μιτό δυσμΐενεϊς καΐ άνθυγΐεΐνάβ συν¬ θήκας. 1 Δαπάναι άττοτχρατώσ»^ 4 1 ,ιιΐτθικιών είς Κώ Δωδεκανήσου β'α ,«0 σκττήιματθς τώ,, εργολαβίαν 7οϋ ,500. 2 Δαπάναι ανεγέρσεως 233 κα~.'. <ώών είς Επαρχίαις διά τού ουστήμο ,τος τής αύτοστεγάσίως ήτοι (·■!<; ι^οάμαν 5. είς Θβσ)κΐ)ν 23. είς Κί ,δάλαν 8, είς Λήμνο,ν 38, είς Μμ·' Αόγγιον 5, είς ΜνΑΐλή(νη,ν 80, ^ ' Ξά«Θη* 13, είς Σ ιιδηοοκαοητρον %. #ς Χαλκίδα 2° «αί είς Χανιά 5ί ,12 500.000. 5. "Ολοκλήρους στ*.γαστικβν ττ. ιγραμΐμάτων 1*63 «αί τταλαΐοτέρω 1. ΠληΡωμή ύττολοίπθυ δαπαν γ λ διά τού ουστήιματος τών Ιογ ή τής αθτοστεγάσεως εβ,ικτΰ (ΐτρογράιμιμαιτος 1963 1.340.000 2. Πλινοωμτ) (>πολο!πθι/ δαΐηάνη'. β
ιν καΐ άνεγεΐρομένων κ—ο
διά τού αυστή,μκχτος τών ίργο^
ή τής αύτοστ^γάσεως ΤΓ"θγρ,ι·'
1960 - 61 1.200.000.
3 Πλη,ρωμαί υττο'λοιτΓθο 6αττάνη<; ά ν κσΐ άνβγειρσμίινον κυ'θι τή,ς α ιΥράμματθς είβΐκοΰ Και<ΌΡΐανης Ι ,500 000. ι 4. Πληρωμαί ί>πΛ(λοΡπου βαητοΤΛ
καΐ άνεγει,ρθμένων κα
διά τού σ>-θτΓΓ|ΐματθς των ίν
^ών ή τί>ς αύτοστϊγάσεως "τ»
τίρθγροβμιμάτων 1959 καΐ »κ.·
1.000.00Ο.
,Β' ΔΛΠΑΝΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΚΟΙ
ΝΩΦ ΕΡΓΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΕΩΣ
ΚΑΙ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΚΟΙΝΗΣ Ε=Υ
ΠΗρΕΤΗΣΕΩ Σ
1. Δαπάναι <έκτελέσ<ως κθιν. ίο- γων, ττόλεως καΐ τοιούτων κοιντν, -- ,ξυπη^ίτιήρίως νίου ττρογράμμαΤΛ' "70 - 72 στεγάσεως 2.540 ,θκθγοΛΐύγ. διοτμενουσών έττ' Π ίτέρας συνόψει ς σννθηκας. 2 Δοηιάνΐαι ά Ί">», ϊργων ττόλΐως «αί τοιούτων κο'
'ή; ΐξι—Γ^ετήσίως νέθυ ττρογριώαι»νί
ί1*; 1»68 στεγάσ,ΐως ) 719 ττσρ)λ·>'
Ρ των ~όΛεων Άθην.Ό"
ΚσΡδΙτσης ό'.
40 Ο 00.000
3. Δο—άι»αι ««τελέσεως κο^ν. Ιρ·
α) ττρ:·γράιμιματος 1963 ■ 66 2*5.
,ΟΟΟ.ΟΟΟ.
4. Δαβττόιναι έχτεΛέσεως κοιν. *μ
ν, έργων ττόλεως καΐ τοιούτων κοζ
1.200.000.
<»ν, έργων πόλΐεος καΐ τοιούτων «ο. 6. 44 κατο^ίαι είς 400.00Ο. κοΐν. |ρ. Υων, ϊργων ττόλεος καΐ τοιούτων κθ, ής £&~ι»::-τήσίω,ς (Κέντρον ^ |0 1950 - 61 καΐ είδΐχοθ τοιούτου 1963) 1.000.0Ο0. 7. Δαπάναι ίκιτιελέσίως κβιν. ΐο Υ^ν καϊ τοιούτων πόλεως έν γ£νε. Γϊς τταολαΐούς Συνοι,κΐσιμοθς ττρογράμ •ΐατ'ος 1959 «αί τραλαιοτέρων 300 ,00. 8.Δα—άνα' λε^ουργίας κα{ ^,^ 6ιολ:γΐικθ0 σ^αθμθϋ καθα^ι- οίκιΐσιμοθ Φοίυικος ©ε-, .)νίκ,ηι; 200.000. ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΔΑΠΑΝΑΙ ΕΦΑΡλ/Ο ΓΗΣ ΣΤΕΓΑΧΤΊΚΩΝ ΠΡΟ- ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 1. ΠληρωμΓ} δα—α'Μών δΐαιιοοφώσε ως χώρ^Λ1, άττοικθ,μιίδής έοε^ττ,ωΐ', συντάιξεως υιελε.-Γών καΐ ώι καΐ •πάβ'-ς ικών τταρεμφερών γ χώρον έφ' ών 0α άνε,γΐ,οθώο·, κ<κτϊγ· ί νίου ττρογΡάμιμοΐτος 1970 ριαμ,ενθιΛΤώιν έττ' ένοικίω ή έτεραι ■ αψεΐς συνθήκας. 1. Πληρ,Λμ,ή δαπανών ς συντάξεως μελίτών καΐ ίπΐιοσ,ματΐκών έρ£υ.νώ,ν ώς καϊ πάσης >εμψε<>ών εργασιών ίτΐ
κώρων έφ' ών θά άνεγερθούν κατοΐκΐ
ρι νέσυ πρθγρά'μιματος 1968 στεγα
.σεως 1.719 τταο)χων 1.0Ο0.0ΟΟ
3. Πλ-ΐ^οίομιή δαττϊνών διαμορφ<5ο»- ,-^ς χώρων> άπθκοιμ'δής έρειττ'ίων, -κ>3
συντάξεως μ£λετύν καϊ —»■
έρευνών ώς καΐ πάσης ρ.
σεως ττοιο^μίφερών έριγασιών £πι χ'*
λθιττών ανωτέρω "προγραμΐίάτων 1
4. Πλριοωμή δα—ανών άττ' εύθ*υ,
,τήν εφαρμογήν στεγαστικώ,, προγοομ
καΐ άποζηΐμ'ώσεως ρυμοτοθυέ-
ων κειμΐνων έττί χώιων
ι4>' ών θά άνΐγερθωσΐ κατθ(_κ!αι 2
,500.000.
5. Πληιρωμή δα—ανών οΙκθΐΌμ. <νι ,υιχύσ'εως υπο τύιτον" δοηθή,ματος '-Ις ι4νο(γνωιρισθείσ<ΐς καΐ μή ώς ιΜς ότταγιγελμϊτίας ών τα ττα;ρο-ιτή- ,*,ψ>χ*α κατεδσχριΐζονταΐι πρός άντ'μι.-
,τώπισιν δατταονων άλιλαχού αι&γάΐ'
,^; τω' ν^θυ προγράμματος 1968 <*■< 1.719 τΓαρ)χων 7.320.000. 6 Πληρωμή δοπτα,ώιι οίκον. ένΐσ·ύ ύττά τύπον βοηθή,ματος ε[ς όνα «αι μή ώς δΐκα«ούχους ώς καϊ <Ις &ν τα ικΐραπήγμοτα πρός άντΜ» τώπισ^ν ^άσίως τών λο· άιωτέΓω ποθγραιμιμάτων 13.500 000. ι^θ^ιμάτων είς ί6'ο«τήτας έπιταινθέ'- ιτων χώρων κατε^λη,μιμένων υπό πσρΐ ιχων είς ά στεγάζο,νται ττροσ<ρΐ'γ'κιΐ ρΐκογέκειαι 700.000. 8. ΠλιηιΡ^μή Γ/»ς τταιο)των νέον « γοάμμ«τ-' 1968 σ-ΤΕγάσβωι: 1 71° παρ)χω< ,300.000. 9. Πλτ);ω.μή δατταινών κατεδαφΓη ,Λΐς παρ)των αύθαιρέσεως άνεγεΐροαέ ΐνων κτισιμώτων, ενεργείας ,ίών άπσΛολών καΐ λοιπών ,οών εργασιών 1 ΟΟΟ.ΟΟΟ. 10 Πλ^Ε^μή άποζκΐμΊώσ^ως >Μ<, ,ίδοχτήτας κτισιμάτων κεΐιμένων ί<τι ("ήν Δ'εθνή "Β<θεσιν θεσσαλονίκης ,1.000.000. 11. Πλερωμή άπθζτΐιιιωσίως καί ά ιτ^,κα'κχστό3σεως οίκθγενειών ιΐΓίί?)τ3 εύ-.ίσκονται επί ι Σι/ν)σιμοΟ "Αγ. κι»ς 50.000. V ΔΑΠΑΝΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΟΣ 1 ΠλΓρωμή δοπτανών <αί άΐτθζηιμ^ώσεωκ; επί ο μιχοθ π··>ο«ωπικού
;ά τώ Ύπ:υ:γείω Δημοσίων "Εργω1
■ά·3? 18 υπ' ά,ο'θ 692,)61 Β.Δ τ?< 1.20Ο.0Ο0. 2 Ίλπ·>Λ™ή δτποΐνών κατ' έφαο«σ
/'-./ το^ ά-.θ^θι τρίτ:υ τ&3 Ν Δ. ·>
καΐ άρχεΐοθετήσίως
^, οργανώσεως γενιικοθ
έττι
ΔΗΜΟΣΙΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς νν**'" «ών '-ί*β·.
Έ ΰ
μων ΈταιρειΛν .α' Έΐαιβ*^ ΰε,ιωομη,
*<νης ότι ίί' άτχοφίσ'ως *οϋ χ. ·Υηηυ9γοϋ Έ»πο0Ιου *«' αριθ. 66378)4126 χΚ 16)12)65, δημοαιευ- θείσν,ς β/ς τό ύττ'Λβι». 980)23-12-65 Φ.Ε.Κ. δελτίον Άνωνύμων Έταιοειώ»), όαίζεχαι δτι. δύναν- *βι νά σνκχΐσωτι όημοσιεύουσαι ένκιίρω; ιάς Ποσ- »κλή»βις τ-δ»· Γεν. Συνελβύσ-ία)»· κα^ *°νς ΙσοΙογι- ύ ^ούς ,«. δίβ Χτ}ς οΐΗονοιαηής μ<κ ^^^,ΑΖ Ζ0Ν0Μ0Λ0ΓΙΚΗ -ΠΡ0ΣΦΓΓΙΖΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώί «νένετο μβχρ, χοϋδε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- ΓΣ πρό τής ανγχωψίύθίώς της. ς «αί άμ»ι6ή.ς ύ ίας 2 5ΟΟ.ΟΟΟ. 4. ΠληιΡωμή ό—οζημιώσίος (( ίξό κΐνή,σεως κατ' (ΐπτοκοπή^ μ«>Λν
ού Συμβολίου Στενάσεως Κ?τ*
κλπ 150
4. Πληρκμή όδοιττθρικον
ι<αϊ ημερησίας έκτός ϊδραις ιώσίεως δ'οΐκη,τικών και τεχν^κών χαΐ θέματτα έν γέν&ι —ροσφυγΐκή γ α θ'ταστάσε-^ς 200 000. 1. Πληοωιιή δαπανών κτ^μοτνογ^ο ,μή κτηιματθγροοφηθΐ,σών «κτλ , ^7υ/τάξ'εο^ς καί προσο* ν διαγραιμιμάτωι' Ή Εκπτωσις έκ τών έσόδων ,μ"υ έταιρείας των τταγίων Βαπανάν ,3ντθ«ιινήτθο της, Ϊ άταμικώς υπό των ιχιαΐ 100.000. 2. Πλερωμή δα—ΐΐνών ττροαηβε ίο* βλί (έντύτκον, γραψικής Ολης φω τοτυπιικο3 ύλ'κοθ καΐ λοΐτΐών σι/να- ών είδών ώς «αι εργασιών 6ι6λιο*·. ιίσεως, έκτ1ΛΚ»>σ©ι>ς1 φωτοτυττΐάν
Ιλπ 100 000.
1. Πλΐϊοω.μή 6απ>ανών
διαιχΉιιρ Ισιείος κια! οστογραφής ^
,λίχιν «λ-τ, εί(5ών τέω.ς Ταμείου Α'
,Κ. καΐ Κοιν. ΠεριΌυσΐών περιελβ^.-
ιτων είς τό Ύττθυογεΐον ίυνάμει ■.^^
ιΝ 4223)62 καΐ τού Β.Δ. 151 ΦΛ.
,Κ. 35)28—3—63 10.000.
1. ΠληιΡωμή δατταινώ^
Νομοθε,σίας 10
000.
1. Πλη,:ωμή δ^ΐπανών τιαρελβ ,.-
χρήρΐί«ν 400 000.
2. Πληρωαή ονΓΓρα6λί·πτων
ι'ν γένει κα1 τοιούτων έπιστρθφήΓ ύ
ΐχρεωστήτως κισ.τα6Αηθ£ντοον συνεπεία
,τής έφαρμογής τοθ Ν.Δ 4546λ6«
,500 000.
Η' ΑΟΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
1. Ποσόν δΐαθέσιμον δ·'
ϊ έν γένε· πΡ3γραιμΐμάτο»ν 31190000
2 Ποσόν διαθέ'σιμιον §■' άνβττνή.
,1970 — 72, ο-τεγασεοΐς έ-' έν0:κ'ΐ
ρίκργενβΐών καΐ τοΐούτίον 1968 οτ».γα
σεως 1.719 π·σιρ)χων 30.000.000
Σύνολον 491.720 000
αύ
,τής, άττετέλεσεν αντικείμενον τής ·>π'
,άρ3μόν 3569)1969 αποφάσεως τ·>0
'Εψετείς« Αθηνών. Τή
ϊκιρΐνιεν, δτι έφ' δ^ον
,5έν άμφ^σβτίτεϊταιι άπό τήιν φορσλογΐ
ρην άΡχην ή χαρ ν των ή
έταιρείας
Ο αυτοκίνητον, αί πάγιαι δαπάν-Ί_
υ έκ—ίπτθνταΐ άπό τά ίσοδα τή'ϊ
) £στω καΐ άν
κοτί διά την Ικ
προσωπικών άναγκώ>'
ης,
, Ή άπόι|κθίσΐς εξεδόθη επί
«,ατ' αποφάσεως τοΰ φορολογΐ*οΰ
,Πρυτοδικείου Άΐβτινών. Κ,ατ' αρχήν
,τπενθυμι'ζί^, δτι, είς τά γϊνΐκά ε!ο-
,5α: διαχειρίσεως, τά όπθΤα, συν,ψ'ι-
,νως πρός τό αρθρον 35 τταρ. 1 έδ
α' τοΟ Ν.Δ. 3323)1965 «τ ι φοοο-
εΐσθδήματο';», έκ— !τΤΚ>νΓ>.ι
όκιχδ^ρίστου εΐοοδήματος, τ^
νονται αί δαπάναι 1 άπθθ'ΐί
έκ τής κανον^κής λειτουργ'ας
ΓΓης έπΐχειρήσίως καΐ οχιμβάλλονσαι
ιϊίς την δημιουργίαν είσοδήματος. >Γν
ιπρε<ΐΐ'μέ>ω — σννεχίζί.ι Λ
ι— ώς πιρθκύπτε^ άπό τί(ν
,λέγχθυ, ή έταιρεία δ'ά την
,γή^ των εργασιών της, ησιμθττο11·
("ι5ιΟΛτ|τον έπιβατηγόν αύτοκίνη,τον,
[τΐϊΰ όπ3Ϊθυ αί συνθήκαι δαπάναι· «3
,τά τό ϊλγο κρίσιν £τθς άνήλθσν ι'ϊ
,134 566 δΡουχμάς (ίντοι μισβός θίη-
ιγοσ 38.Μ&0 δρχ., φόροι καί
ρα'ι 30 447 δο.χ. καΐ ϊξοδα
(»αί σνΛηρτρεως 65.619 δ,'κχ.), ·>·4ΐ
,σΐτοίσς καΐ ϊΐίπζσεν από τά άκτΰο
ριστα ϊσαδά Της. Την £κτττωο-ιν 6·
ιμως αυτήν — προστίθεταΐ — δέν α
,νεγνώρ^εν έ§ ολοκλήρου, άλλά μβ-
ι.'θν κιατα τό ή^μΐσυ, τόσον ό Οίκθ-νο-
,μκός "ΕΞφο,ρος> δτον καϊ ή έκκοίλαο·
ιμένΓ| «τΓοφασΐς το^ Ποεοτοδΐ'κϊ'ίου,
;5ιά τόν λόγον δτι τό αυτοκίνητον
χοΐ)τιμ(—οιεΐται καΐ διά την θεραπ ί
ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΣ
ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
_. άναιγκών τοθ _____
,νοντος συμ,βοθλου τής έται^ίας «αί
τού.
Δοθέντος δμως — σπο^ραμ'μιζί.-
'Εντάς των ημερών — καϊ
ήρχισεν, ήδη, ή εγκατάστασις τοΰ
ιέργοταξίου έπϊ τόπου — ΛΡχίζον*
αί έΡγαιτίαΐ καταθίίΐευής τοθ πρώτον
,ται περαΐτέο-^ ε|ς τήν απόφασιν - Ι οώτθχινητοιδρόμου είς τήν ΈλλΛβα.
^άκτει με>έτης, ή Α—όνησ^ς τής ΛτγΟ'
|3ος ήρχισε τό 1966. θά είναι ή άτ,
κή άρτΐιρία
ρτ, δέν άμφΐσδητίϊται άπό τόν Ο"κο
ιν:μικόν "Εφθρο,, ή δα παρα/Τονΐ-
ς
ι^τοο, αί ώς ανω πάγιαΐ
ι'ι« δραχιμών 38.500 καΐ 30.447 Ια·
ιΐ>"υν τήν έκκιλοθσαν εταιρείαν, «.ί
Γε τοθτο χΡησΐμθτΓθιείται
κύ; δ;ά την διεξαγωγήν τών
καΐ
ύς άλλοτρίους. Διότι είς τή"
,τΒλΕυταίαν περίπτωσιν δ^ν δημιουρ-
,γεΐται πρόσθετος δαπάνη. δι' αύτΓ(ν
,'Επ'ιμένχς, — καταλήγει — αί 5α·
,ττάν*, αυταί τών 68.947 δρχ. '38.
,500+30.447) είναι έκττεστέαΐ Αττδ
,τά ά«αθάριστα &»οδα τής έκκαλούσης
Λτα.Ρείας, έν£ άπό τά ίίοδα κινήοί
»·; καί σνντηρ^σε^ς Οψους ο5.6(9
δοχ. μόνον τ5 ήμισ^ ήτοι 32.809 δργ
Δ'ότ^ τό άλλο ηυ*σν συνιστά
ι<ήν είς εΤδος πρό,ς τάν ισύμδευλον, πράγμα τό οποίον παρα· ι5·έχεται ή έταιρεία. ΣΥΝΤΟΜΟΙ Ρ.ΙΔΗ.ΣΕ1Σ Ό ύπ'νργός Βΐρμηοοανίας κ. Κ. Κυττραΐος προήδρευσε τής τΐρώτη- ρυΗεδρ,ΐάσΐως τής νέας ρ^όδθυ τοθ |5ια··οτ|τ Λθύ συμβουλιον -ής ' ι-^ς 'Ελ>ήνων Χη,μικών είς τα
ιαύτής.
ι Την Πΐρ;χθκιενη> 19ην Δεκεμβριού
ρίς την α'θουσαν τής Άρχαιολογ'-
, ί«ηϊ Έτ-2'ροίας θά ττραγματοπο.ηθή
,έορταιστ,ική εκδήλωσις επί τή συμπλη
1 ρώσει 3Οετ[ας άπό τής ένάρξεως λε(
οο ΤΕΒΕ.
ΤΟ ΑΡΧΙΤ. ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΟΞΙΑΔΗ ΑΝΕΛΑΒΕ
ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΑΑΝ αί ΤΕΝΕΡΙΦΗΝ
Δύο σηιμαντΐκά τεχν·κά ίργα ''ς
(τό έξωτεΡ[Κβτ, τό |ν ε1ς τήν Βενεζοκ·
ιίλαν κ,αΐ τό ϊτβρον είς την νήσον Τ^
,^ερίφην τώ^, Καναρίων, ανετέθησαν
ίίς τό Γραφείον Δοξιάδη.
, Συγκοκοιμένως, εΚ τό Γραφείον
,Λοξιάδη, άνετέβη υπό τής ίταΐρείας
.«Ίμμομττΐλιάρΐα Ντέλ Τούι» τής Βε
,νεζθυέ>3τς, ή καταρτίσας το;; πολίΓκϊ-·
,μιικοί σχεδ!«υ καΐ τής μελέτας σκθ-
(ΐτιμότΓ|τος) διά τήν αστικήν ανώττυ-
•ί'ν περιοχής 18.000 στρεμμάτω'ν, %'-'
30 χιλιόμε·τρα νθτίως τοθ Κα
ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΕΠΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ι Ή έφαιρμογή είς τήν 'Ελλάδα τοΰ
τού Φόρου επί τής Προ-
Άξίας, καϊ τό Ασφαλι-
όν, άπ*τέλεσΐαν τά κύρια θέματαΓ
,τά όπ^ΐα έτέ3>ρσαν ύπ' όφιν τού κ.
εκ μέρους τής δΐοική
το} Σν.δέσμθυ 'Ελλήνων Βιοιτ,
ων, κατα την πρόσφατον νίαν σ>>
ιάντησΐ,ν των. Σχετικώς ρΐ τό πρώ
ΙΓθν θέμα ή δ^οί'κ,ηβΐις τοθ ΣΕΒ ίτό
,νισεν δχι τό όλον σύστημα πιρέπι,ι
ι/ά τύχη πρθσίκιτικής έξετάσεως άπί·
,τής άπόψΐως τώ,ν έητΐπτώσεων έτί
,τοθ συνόλου τής οίκονομίας. Κατά
,τούτθ θά άττέβαινε έποικθδσμη,Τική,
|£τονίσθη ή έττΐ τθθ θέιματοί δημοσία
ισΐΧήτηισιις καΐ ή παροχή εύκαΐρΐΓ>ν
,να διαιτι/ΐτώσιο<ίν ίν πΡοκειμίνω τάς α ατόψεΐς των οί έκπρόσωττοι των πσρα γωγΐκώ,,, τάξεων. "Οσον άφορά είς τό ΆικΙιαλισ^- ,κόν, ή διοίΐκηισις τού ΣΕΒ διτ ύτκο- ρζ την άποψιν 6η ή ρύθμισις τού έιτ^ |6άλιλεται νά άντι,μετωπισθή υπό το (ΐτνεύ,μα των ένδεχθμένων ΐ'ττί τής δλης παραγωγ^κής ς καΐ των γενικωτέρων κοΐκο καΐ οίκιθινομικών άντικτύπων. Ή διοίκησις τού ΣΕΒ τταρετήοΐ|- αε,ν περαιτέρω δτι θά ήτο σκόπιιιον ήττως Λί^θυργήση ο θεσιμός τ°0 Συμ ιδοιιλίοι» τών 'Εκιτρθσώπων τού Ρνερ ιγώς Οικονομικόν Πληθυσμοΰ καΐ 5- ■π^ς ύπά.»εΐ5 έν γένει 'ΐηχανΐσ,μός 6· τήν διοχέτευσιν των άττο- των τταιρα)γωγι«ιών τάξεων πρός τούς άαμ'^δίονς κυ6ερντ(Τ^κοΰς παοά γοντας. Ούτω, ι>π«γραιμμίσθη, θά πρέ
■ΐτιι άφ' ενός μέν νσ ακούωνται αί ά
ιπόψεΐς τώ, φθρέων τής παραγωγής,
,άφ, ετέρου δέ τα οίκεϊα όργανα (έ-
ιπιτρσπατϊ, συμβούλια κλπ.) νά είναι
|θνκτεθει·μένα, κατά τρόπον έΡαθ"φαλ;
>ζοντα την ττρόσΐφορο,, παρουσια, 'ών
,έκπτροσώπων των πιαιραγωγι_κών τλ-
Έν τώ μεταξύ, δι' έγγράφου ιΧι
ιΐτρός τα ιπτίι/ργεΐα ΟΙκονομ'κών και
1 Σι/ντονΐσμοΟ, ό ΣΕΒ ζητεί τή> τρο
ιπαπο.ΐτ)σ>ιν εγκύκλιον τοθ ύπθυργείου
,ΟίκιΟΜΟμι,κών, επί τοΰ θέματος τής έκ
ιπτώσεως έκ τών φοο,ο'ιογητέων κ^ρ-
ι5ών των έτηενδυτικών δαττανών. Δ'ό
,τ^ άλλως,, τονίζει, κΐνδυνεύουν νσ ί
ΐπσ^χθοΐν εΐς δυσμενέστερθν Λθρθλογι
,κόν καθεστώς μ£τά τή,ν 31 Μ 2) 1970
(5ι=ιμιιχα'νιιικιαΐ έπιχεΐρήσεις, αί άπθίαΐ
,63ΐσ»σθ;ΐσα(_ είς τάς δατάξεΐς τοθ
,Ν Δ. 4Γ>32)59 «πί,ρϊ λήψεως φοοο)ο
,γ'κών καί άλιλων τινών μέτΡων ποοί
' ^νίαηχυοΊν τώ,, παραγωγ'κών έπενξι'ισε
ι'^ρν», πιρρέβηθαν ειίς σοβαράς ί—Εν5»Ί
13*1 ς ττοΐγίθυ κε<|>αλαιίου.
ένϊίς, άναιφερεται, ο,.ά
,ττ>ς ύπ' αριθ. Ε 23621)1968 ένκ»;·
Ι^Μον τοΰ ύπο»-ϊ>γείου Οίκιονομικών
1<αί δή διά τής παρ. 12, αυτής, 5Ί8ε |ται ή έοιμιΐνε·!α, δτι ή διά τού Α Ν ,607)68 παράτασις μέχρι 31)12} ,1970 τού χοόνθυ λήξ£ως των διατάξε Γ^ν των Ν.Δ. 3231)55 καΐ 4ΟΟΐ)59 οται είς τάς ίκ των καθαρώ' ένεργοτ.'μιένας κ.ρατήσιεΐ'ς διά πρσγμαιτοποΐηθείσας ιτΡο- τού Α.Ν. 147)67 (9.10 ,67) καΐ δτι, ώς &κ τούτον, ή Εκττ% ,σ^ς τής άφΐ'ρο'λογήτου κοατήσίως εΤ τή μάϊον έκ των κβοδύν κα' 1970- ,?άκας της Βενεζουέλας. Ή δλη «ε*έ Ιτη θά καλύψη, την δημιουργίαν βιθμη ιχανΐκής ζώνης> π^ριθχών κατοΐκΐας
ιμετα διοικητικόν καΐ έμπθρ^κοϋ »ίν»
,τροιτ, πάρκων, σχολείων,
ιχώρων κα! λοιπών έγκι
ί>'ά τήν εξΜπη,οέτησιν πληθυσμθθ 30.
ΟΟΟ άτόμων, τά όποΐα θά έγκαταστα
βιΖν εί? την υπό ανάπτυξιν περ,_θχρ,>
ΐ τού Γραφείον Δοξιάδη, λοϊ
μένως πθλεοδάμθι οΐκθνθμο
λόγθι καί πολιτΐκθί μηχαν^κοί, ίττ*-
Ρκέφθησαν ί>5η την περιοχήν καΐ ώλ«
^λήρωσανι τάς προμελέτας. Ήδη οι>-
ινεργάτης τοΰ Γραφείον Δοξ'άδη συζτ
ιτεΐ τάς πρθμίλίτας αύτάς είς τά Κλ
ράκας μ«ά των δΌικθύντων την ίται
,οείαν άνατττύξεως. Προβλέττετα^ 8''
ιή δλτ; μειλέτη θά Εχτ) όλοκληρωθή «α-
ιτά τά τέλη φϊβρουαρίου τού 1970.
Έξ άλλου, είς τό αύτό Γραφείον ά
ινετέ9η υπό τής ΊσΐΓτανικής Έταΐϊΐί
άς Τθυρΐστικών Άνατττύξεί^ν «Πλάγια
ιΜτέλ Όίστιε» ή σύνταξις μϊλέΐΓ,.ς
Γ.αΙ ή έπίβλίψΐς καταθ"κ£υής ίνόζ νί~
Γ^υ ξενοδοχείον είς τή,ν άκτήν τής νο
,'ΐθι; ττ-λίυράς τής νήσου Τενβρίφης
,ιών Καναρίων. Ή ώς ανω άκτή ε/εΐ
όημ^ουργηθή εττί τή βάσει σχεδία·»
(τού Γραοφείου Δοξιάδη καί αποτελεί
^ν τουριστικόν κέντρον ύψηλού <*ι»ΐπΐ ιϊου, τό οποίον ιττροδλέττει νά έξιητη ι^ετήση τελΐκά 245.000 περίπου τ«>-
©ίστας. Καλύπτει 'μίαν περΌχήκ 350
ιέκταρίων καΐ πχρ^λαμβάνει £ενο5>
,χεΐα, κτίρια τθυρι—·ικών διαμίρΐσμσ
,των, δίλλας, έμιπορ'κόν κέντρον, νή
,πειϊα <43λοπαΐδιών, γή)π€6α 8;ά ,γκόλφ κλττ. "Ηδη ίιχθυν αποπερατωθή ,τά £ργα άναπτύξεω<; διά τό πρώτον ,τμήμα τής ττεριθχής αυτής. Τό νέον ιξεναδ-χεΐθν τής ίσιπανικής έτα'Ρίίαι ι3ά £χη 200ι δωμάτΐα καΐ χάρ'ς είς ·Ί>
ισι/νεχές εΰκρατον κλϊμα των Καναο:
&>ν νήθων θά ^ΐι'Όυρ-γνι κσϋ' δλθϋ τί
ΛΠΟΧΕΤ€ΥΤΙΚΑ Είί ΠΑΤΡΑΣ
Είς τό Γράφον Δ*οξ«αοη αν—έ-
0η ΐπτι'σΓγς ΰτττο τ°0 ύττθυργείθυ Δηι«ο
ισίων "Εργων ή μελέτη των 6αοικι.ν
δργων τής πόλεως Πά
ν. Ή Ανάθεσις άφ^ρά είς τ^, ιτΧιΐ
μελέτην των βασικών &>γων 4ηκγ-
άκαθάοτων καΐ όμδρίων ύ
ι5άτων τής μείζονος περ*θχής τής ν/
, ώτ αύτη ττρο6λέ—ετα^ υπό τ;0
ρι>9μΐστικΑ} σχεδίθιτ. τι
ι?ιλο)μδάνει δέ τήν έκ·πόνησ'ν πρθκα-
,ταρκτι,χής έκθέσβως πραμελέτης καΐ
ρρΐστ^κής μελέτης μ£τα τευχών διχμο
ιτρατήσεως των ίργων.
,' Ηδη, υπεγράφη, ή σύμβασις ,ιε.κι
ξϋ τοθ ύπουργε.ίου Δημ. "Εργων κ^Ι
,τής Α.Ε. «Όδών καΐ Όδοστρωιίά-
,των», βίς την οποίαν καΐ ανετέθη, ή
Εκτέλεσις τοΰ €ργου δι* αύτοχρημ<ΐια 5οτήισ£ως, κατόττ^ν προτάσίως - ιτγο τή"ς έργολη^ττ«ής εταιρείαι Ή προσφορά αθτη ήΛέγχθΐ) ιέ< μερ^ις των ύττηρεσΐών τού Υ.Δ Ε. ι^αΐ τά ουμβαλλόμεν^ μ4ρη ατίΛ) ιξαν κ,ατόπιιν διαΓτραγιματεύσεων είς ρρισμένας τ^άς των υλικών καΐ ίρ ,γασ<ών. Έν συ^ΐειχβ'α τής συμβαβε- ιως αυτής τφόκειτσΛ νά υπογράψη ι«ΐΐ ή δανειακή σύμβασις. Τό αντικείμενον εΤνα^ προθπθλο^·. δαπάνη,ς 1.60Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ ,Κατά την σύμβασιν τό 60% τοΰ π»· ροΰ αυτού θά καταβάλκΐ ή Α.Ε.Ο Ο ,τό δ: υπόλοιπον τό ελληνικόν Διιιό·· ο.ν έντός 4ετίας άπό τής ίνάρξείο^, ύ έογσυ. έιντός τής όττοίας προ6>λί
ιτιΤΓαιι δτι 0ό: αποπερατωθή.
Έκ τού δαΐνείου τοθ Αναδόχου
,(960.000.000 δραχ.) τά 300-000·
000 θά κατα6λιι3ο0ν είς δολλά)|_β
Η'ΠΑ, έ< ,μιέρα^ς τής ΦΕΡΣΤ ΝΑΤΙΟ ,ΝΑΛ ΜΠΑΝΚ Τό υπόλοιπον 660 ΟΟΟ.ΟΟΟ δραιχ. θά εΤναι τής Α.Ε.Ο Ο. πρός τό Δημιόσιο,ν. Τόκθς τοθ δανείοι» ''.. ,. Ή ίεάφΐλησΐς τθυ θά άρχ'ση 'Γτά 5ετίαιν άπό τής ενάρξεως τοθ ΐϊογθυ καΐ θά όλθκλινρωθή έντός 5 ί- ΓΓών άπό τότΐ. ,ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Ό αύτακινιιτόδροιμος θά είναι μή^ κ 65 χΐλιομέτρων. "Άν προστεθηάΐί |Κ,αί τ^ συμπιλιη,ρωμϋττΐ'κά ίργα διακλα ιδώσεως ιτρος Βαθύλακκον και ή εΓσο ιδος είς Θεσσαλονίκης τότε τά σ'ο1- .•«εΐα τού δλου «η/γκοινωνιακθό ϊργου (μρτα6όΐλλοντα' είς μήκθς 90 χ'λΌμ. ί«3Ϊ κόστθς 16 δσ*κατ. (τό όποΐο ιδ'ά μό^ιθν τόν αύτθικινη/Γόδρο,μον καΐ τη: τίχνΐκά του ϊργα τής τάξεως >·ων
,1,3 δισ-εκ).
, Τά εΡγθν άπό τεχνικάς π>ε«;ρ&ς κρΐ
,νύμεο, καϊ 6άσΐιι τής μϊλέτης, ί,ν
κατήρτισε τό τεχνικόν γραφείον «Εύ
ΐπαλϊνθς» Τ.Ε.Π.Ε., θα είναι σημαν-
,τ κό^ διά τό άδικον κύκλωμα τή,ς χώ
ιρας. Διά τάν λόγον αυτόν, έξ αλλοί.
ιεΤχεν άπό έτών άττοφασισθη ή ίκτκλε
ρις τού, έττελέγη ό μ^λετητής οΤκοζ,
5 οποίος ήρχισε πρό τριετιας, τΛ
.1966, την έκττόν—ιν τής
'Προέιχθντα στοΐχε»α τού ίτγοιι·
ΰα £χτ) τό μ'εναλύτεΡον πλάτος 6-
δού τής χώρας.
Θά ϊχΓ) την εύρστίραν ζώνη^ ,η
,σίδα άσφαλβίας, τιΛάτους 50—'ύθ μ.
,ίντός τής οποίας θά Φυτεμθοθν θα-
,μνοι.
Γό έργον θά ί*τελεσ6ή ώς τνλη-
στος αύτθκι νητόβοομος», δπερ <ΤΜ»αι ,νε· άρτηρίαν άνευ οώδεμ'άς |σοιτέΊ.->ΐ)
|5 αδάσίως καί ταυτοχρόνως π*ρΐ»»»θι
,γμένηιν καθ1 δλον τά αήκος της
Θά δίαθέτι1 δύο διαχω
(5ιά τής ίώρΐίτάτης νησΒθς
|άντιθέτου κιινήσίως των τροχοφόρων
,τά οποΤα ούτω θά κΐνοώνται «ντβς, «π«
ριφρβγ'μίνου κ>νοιδρόμοι»» ώς σνμίΐχί
,νΐει είς τάς ίθν^κάς όδούς των ίίρ,ι
πτΜΐών κρατώ^ (Ιταλία, Γερκχν'Λ,
(Αυστρία ικλ-π·.). Είς πρώττ»ν φόκι.ν
|9ά ιοαταονίευσίσι^ή ό
(
ΛΑετα τά ΑΙγίνιον κ
ροιΧονίκης είς μήκος 16 χίλιορ. ή ·Αα
ραβξις θά γί'νη επί έττ^ώματος ϋψοι< ,3 μιίτρων. Θά κ,ατασικίυασθοϋν 210 ντψύοια ,καΐ 30 όινισόττεΐδοι διοββάσεΐς κάτωθί^ |Όαΐ άνωθεν τής Οδού δ'ά την ετΓ^κθι ,νωνίΐα,, τών ίκιατέρωθεν περιοχών. Ή ιυ,εγαιλυτέΡα γέφι>ρα θά ζεύξη τόν Α
|λιά*>μ©να. ©α εΤναι μήκθυς 750 ·*-
. θά γεψορωθοΰν έπ-ίσιις καί οί
τρείς πθταμοΐ τοΰς όποίους 0ά
ή άρΤηρία: Άΐλιόκμων, Αίιός
,ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΙΑΙ ΑΔΕΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗΝ ΩΩΝ
Υπό το£ ύπιθυργΐείΐου 'ΕμίΤΓθίΜο./
ή Χ^ΡήΎηρΊς υπό ς Τρα
τής Ελλάδος αδείας είς «των
ία έΜδιαφεράμιε.νον) δ>_ά την έξαγωγΓ'Λ
,μέχρι συ,μΐπλΐΐρώσ«ως ποσότητος ε-
',νός έικιαΐταμ,μυρίΌυ Τεμσΐχίων, έτγχ(~<·· ι ,ν>ν ώών, έκ των συγκεντρωθέντων *·
πτο των πτί^νοτϊ)ρθφι,κώνι
(Λαί ύφισταμίων είς τα
,ΥΠΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΝ
| ,ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
,ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠρθΜΗΘΕΙΩΝ
| Συμιΐπλ.ηιρωθέντες) άπεσααλΓΐσοτν -|ς
1 τόν «ΔημάιαριΤοΐΑ» πρός έττεξεργασίαΐ'
^Ο, οί πίνακΐΕς ιι£ τα ειδή τοΰ π°ο-
προιμ^θεΐών τοθ
ΐου, ώς κα! των όργανΊσ,μών
«ου δΐκαΐίου. Μετά τήν
,τής έ—εξεργασιίας, ή &πο'ια
' |Ται δτι θά ονντ'ελίσβή κατά *ό ιγΡ^
|ρον βεκαπενθημιερον τού Ιανουάριον
' ,1970, τό πιρόγραμμα θά
ι ·πο τού υπουργόν
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΑΟΓΟΙ ΦΟΡΟΑΟΓ,
ΠΟΑΙΤΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 1969
Άποστέλλονται πρός τάς κατα
τόπους Οικονομικάς 'Εφοοίας οί
καταρτιθθέντες υπό τοΰ ύπουογείου
Οίκονοιμικων άλφαβητικοί κατάλο-
γσι φορολογονμένιον ο'ικονομικοΰ ε
τους 1969, οί όποϊοι περιλαιμδάνουν,
ώς γνο>σ.τόν, απιαντας τοΰς δη,λώ-
σαντας συνολικόν οίκογενειακόν εί
σόδημα ανώτερον τών 50.000 δρχ.
μών.
Ειδικώτερον, κατά τάς πα,ρασχε-
θείσας υπό τοΰ υπουργείον» Οΐκονο
μικών π.?νΐ>ροφορί«ς, ή καταχώ<3ηΓ σις τοΰ όνοματεπιονύμου τών φορο λογουμένον εγένετο κατ' απόλυτον λεξικογραφικήν σειράν, έναντι δέ εκάστου τών δηλωσάντων παοατί- &ενται τα στοιχεΐα έπαγγέλματος κ<ιί διευθύνσεως τοΰ φορολογσυμέ- νου, τής αρμοδίας Οικονομικάς Έ φορίας, ώς καί τό ποσόν τοϋ δή- λίιχθέντος συνολικόν οίκογενειακοϋ ε'ισοδήματος. Ή έν λόγω καταχώφησις κατα- λαμβάνει τά εξής τρία τεύχη: Κατάλογον τέιος Διοικήσεως Πρωτευούσης (1032 σελίδες), είς τόν οποίον περιλαμβάνονται περ'ι τοίις 220.000 δηλώσαντας. Κατάλογον πόλεοος Θεσσαλονί¬ κης (178 σε?.ί£ες), περιέχοντα 37. 000 περίπου φορολογουμένους τής σιιμπρίΰτευούσης. Κατάλογον Έπαρχιών (903 βελί δε;ς), περιλαμδάνοντα 122.000 πε ρίπου φοοο?Λγοι«μένους τής λοιπης Ελλάδος. Κατά τάς αύτάς ώς άνω πλη- Οοφορίας, είς τό δηλοχθέν ε!<ΐόδη- μα προαετρθησαν καϊ τά τυχόν π.ε- φορολογουμένου εΐσαδήματα, τά ό- ρίιληφθέντα είς τήν δήλωσιν τοΰ ποία άπαλλάοτσονται τοΰ φόρου ή ΰ πάγονται είς είδικάς φορολογίας. Τέλος, οί ανωτέρω κατάλογοι, θά διατί&ενται, ώς εγνώσθη, υπό τών Οίκονομικών Έφοριών είς τοΰς ένδιαφεροιμένοα'ς έναντι ωρι¬ σμένης τιμής, μή καιθορκΓσείσης εί σέτι. ΗΙΕΙΣΔΟΧΗ ΤΗΣ Μ, ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΝΗ ΑΓΡ0ΤΙΚΗ1Π0ΑΊΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΙ ΔΙ' Α ΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΔΕΚΤΟΝ ΓΗΛΕΟΡΛΣΕΩΣ Παρττάθη ιμέχΡι τής 13ης Δβκβμ- δρΐου ή προθεσμία διά τίγν υπο τών τελωνείων παράδοσιν είς τοΟγ δ^και- ούχο>^ς δ'κτών τηλεοοάσεως αν«ευ Ον
ναλλαγματικών δ'ατι—ώσβαν. Σχ~ι-
ς υπεγράφη απόφασις τοθ ύπθυρ.
ύ έμπορίου διά τής όττθίαΓ έ—εβάλ
ιλετ0 ττεριθρισμός είς την ατίλή β'<*α ,γωγήν δεκτών τΓ,λεοράσεωζ, άποστίΧ ιλομένων έκ τής άλλοδαπτής «αι δή ιδ·ά μ·άς φθρτωτΐκής είς διαφόρο·κ (παροΐλήπτοϊς, άττά τής χ Οης Δεκβμ- ,δρίου. Ή τρθπθιτΟΙηθιε^Γα άττόφασις ετε περιορισμόν είς τάς ώς άνω «ί ισαγωγάς, πρθέδλεπε δέ τήν χορήγ·; ισιν άδειών μόνον δ»ά δέκ,'ας κθμ,ζο ιμένους άπό επιβάτας. Διά τής ^»· ,τέρας αποφάσεως Απιτρέττεταΐ 4 μίρ ΐ Τής 13ης τρέχοντος άτελής έκτ» νισμός συσκε«ών τηλεοράσβως <Ε των αποστελλομένων έκ τοΓ· έξωτερι- ύ διά φορτωτ^κών εγγράφων. Η ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΠΩΝΤΜΙΩΝ Είς την ανανέωσιν των έξαγωγι κων τιον έπωνυμ*ών ύποχρ«οΰνται νά προβούν είς τάς κατά τόπους "Εμπορικώ κίΐί Βιομηχανικά Έπιιμε λητήοια οί έξαγωγεϊς, μέχοι καΐ τής 28ης Φεδρουαρίου 1970. Πρός τουτο χό υπουργείον 'Εΐμΐτορίου ά- πέατει.λε πρός τούς ενδιαφερομέ¬ νους σχ,ετικήν ένημερωτιχήν έγκύ- κλιον. Ή Ανανέιοσις καί ή καταχώ ρήσις των έξαγωγικών έπίονυμιών είς τά έξαγοιγικά μητρωα θά γίνη μέ τήν παγίαν διαδΐικαοίαν, τήν ο¬ ποίαν όοίξει ό νόμο·ς, ό οποίος προ δλέπει τάς έγγ,ραφάς κατά τό πρώ τον δίμηνον έκάστους ^τους. ,ΙΔΡΥΕΤΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕΓΑ ΛΩΝ ΚΑΤΑΣΤΉΜΑΤΙ ΒΡΥ^ΕΛΛΑΙ.— ____ν-^~ . ■____ 'ό εξ ι/ΐτουργών συμβούλιον τής Εύ!>ω
ιπαίχής Οίκονομ^κής Κ^νότητ^ϊ, τό
οποίον θά άσχθληθή μ| την έπΊΛυσι·"
σειράς ττρο6λΐ|μάτων. Μεταξύ αυτών
,περιλαμδάνονταΐ ό παραμερισμός
των έμποδίων διά τήν έναρξιν διαποσ.
Στόν πεις>αματ»κό κηπουοικύ σταθ μό τοΰ Λή Βάλλευ πού βρίσκεται σΐύ Χοντεσντον τής Αγγλίας π?^η-
σιάζει νά τελειώση ενα άσυνηιθκΐ,Γ ο πείραμα, δη>Λδή ή καλλιέογεια μ ανιταριών κάτω άπό μαΰρα στέπα-
στρα άπό πολυδίν.
Λ-ν τής Βρεττανίας καΐ αλλαν
ψι^ν είς τνή Ε.Ο.Κ., ή κο^νή
ίΤ κή πολιτική ικ.ά.
Κα«' όσον άφθρά είς την άγροτΐ·
κήν πολιτικήν, αί πηγαι χ,ρηματθ&ο-
,τήσεως ττρος 6τΓθστήρΐξιν των ίίσΓδη
των άγροτών τής Ε.Ο.Κ. δι.ι
άγθρας των πλεοναζόντων πρ:ϊ-
ν των, πρέπε', τεχνικώς, νά >«
ττρό τής 31ης Δεκεμβριού,
,5^ λήγε, η δωδε,καετής «,μετα6<ί»ι- Γ<ή» πι-ριαοος άπό τής 1δούσ«ος τής ,Ξ.Ο.Χ. 'Εκτος τής χρηματοδοτήσΐ;»·. ΐηζ έτΓΐσήμως δτι Ιδρετ» Μεγάλων Έλληνΐκών Κα ταστηιμάτων» (ΣΥ.ΜΕ.ΚΑ.) υπό τώ^ ,φορέων τώ, «νκράιν ιμαγκαζέν»: Άφοΐ ΛθϊεΜΐρό—ουλοι, Δραγώνας και Μ^- .νιόν. Σκθπάς τοΰ σι/νδέσμοι», εΤναι η ,σννε,ργασία μεταξθ των ιελών τού. ρυμφώνως ττρός τά διεθνή πρότιπτα: (Ειδικώτερον πρθδλέπεται α) ή χάρα ΐ£ΐς κθΐνής γραμιμής είς τόν χώ,Οθν ιτής έμττορ^κής, οίκθνθιμικής καί κο'- ινον,ικής ΤΓθλιΤΐκής, 6) ή <5ητό κθινοϋ ,άντιμετώττ*σις των πρθδλημάτων των ,άναφυομέ'ων εις τούς μεγάλθυ- έιιΐΓΟ οικοθς φο,ρεϊς καί γ) ή ένι.α!α άνά- ,τττυξις δραστηριόττιτος άφορώσϊ,ς είς ,τήν πρόοδον των τριών αεγαλντέρων ,έμπθρικών έπιχει,ρήσεων τής χώραν ΝΕΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ 'Ενεδύσεις τής τάξεως των 15 έκατομμυρίων δρχ. πραγματοπαιοΰν ται είς την κλωστουφαντουργίαν καί ϋποδηματοποιίαν. Ούτοι έχορη γήθησαν υπό τής αρμοδίας υπηρε¬ σίας τοϋ ύπουργείου Β«>μηχανίας
αί εξής τρείς άδειαι, αφορώσαι, βίς
τούς δύο αύτούς κλάδους: Άγγε-
λος Άδα,μόπουλος, Ιπέκτασι-ς κλω-
οτηρίου, είς Βόλον, 8 έκατομμύ-
ρια δρχ. — Καλλιόπη ΓείΛργιάδη,
επέκτασις κλωστηρίου είς Ηρά¬
κλειον Άττικής, 900 χιλ. δρχ. —
Α. Ρετσίνας, ίδρυσις έργοστασίου
παραγιογής νημάτων είς Κερατσί-
νι, 400 χιλ. δ^χ. — Άτθΐς Α.Ε.,
επέκτασις έργοσιτασίονι παραγωγής
γυναικείων ύποδημάτων, 5, 166 έ-
καταμμύρια δρχ.
γεωργίας οί ΰπθυργοΐ πρέττει, ίη'-
σης, νά λάδουν άποφάσεΐς επί τής
παρθχής εύρυτεΡων δημοσ^ονομικΰν
άρ,μοοιοτήτων είς τό Εύρωτταΐκόν Κοι
,νοβούΛΐον καϊ επί κοινής πολιτική
ι^σον άφθρά την εμπορίαν τών κα-
ιτηνών κ,αι τώ,, οΐνων.
Ή Δυτΐκή Γε,ρμανία, ή Ιταλία
ί<αΐ ή 'ϋλλανδία προέτρεψαν οήμϊρον ,τό έξ ύποΐΛργών Συμ6ούλ'ον — Κυ- τδερνών σώμα τής Ε.Ο.Κ. — οπαΛ 0ίθη ανώτατον δρ^ον ε|ς τάς μίλλον (Γΐκάς δαπάνας διά τή,ν νεωργικήν Πτολιτιικ,ήνΐ 6ι^ τής μειώσεως των είς (τρόφΐμα άΐτιοθεμάτων. "Επί τοθ ττα- ,ρόντος το μερίδ(_ον τής Γαλλίας, Δ. Γβρμανίας «οαΐ Ιταλίας είς τ0 4κ ,τής χρη,ματοδοτήσεως τής γεωργ ι- ^ής πολιτι,κής ίλλεΐμμα, είναι 28%, ,τοθ Βελγίου καΐ "Ολλανδίας 7.9% ,καί τοθ Λουξεμβούργου 0,2%. Έτερον θέμα συζηιτήσ£ω<; *Ιν<Λ ύ κί'ν&ΛΌς τής υπό τής ΓΚΑΤΤ κο>
,τοίδίκης τη1: ΕΟΚ διά δυο-μδνή μετο
ιχείρησ'ν των αμερικανικόν έσττερ'δί»
| ι-ΐδών, κατόπιν τής άπθφασισθείσιις
μειώσεως τώ» δασμών διά τά έξ Ίσ
ι>αήλ καΐ Ίσπανίας όμοεΐδή
,τα άπό 20% είς 12%. Ή
,τής ΓΚΑΤΤ σννέρχεται αυριον (σι^με
,ρον) είς την Γενεύην, ένδεχθιμέ— δέ
ιχαταοΐιοη,, β^ εχναι ή πρώτη, ειΐί τή»
,21ετή Ιστορίαν τού όργανισμθιϋι αύ·
"Ενα τΡαχόσαΓΐτο ΛτΠό τά έκθέματα
Διεθνούς "Εκθέσεως ΤΡοχόστΓ(_των |καΐ
ν Λονβϊνον άπό 12 - 22 Νσψβρί ρυ.
Πο)ροβερ«>ΙμοΟ, τπου ώργα!νύ6η
ΤΑΧΕΙΑ ΠΡΟΠΘΗΣΙΣ ΛΙΆΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΤΟΥΥΔΑΤΙΝΟΥΔϊΝΑΜΙΚΟΪΚ.-ΑΝ.ΚΡΗΤΗΣ
ύπουργειχ,
υπό των Ηνωμένον
, Ε3 ώ-, μιΛέται κα! Ερευναΐ 5>ά την
ι ϊξ.οττΓ«ίΓ)3·ιν τού ύδατ κου δυνα,μι οθ
/τής Κεντρκής καί Άν,ττολΐΓ > χρή
( ρς. Ε!5'ι·<ώτ;.9^ν, άπό τοθ Όκτα]»·3, , ν 1967. 8τε έγέντο ή Εναρξις ;„ τε έ.*;ως το3 £ν λόγω Πρ«>γράμιματθςι
ι-χσ ν -^ΛτελεσΘΐ α! άκόλουθοι ίργα
·- ί ~
Ι
| Άνιτ ©ι ε ς την ΈΧ6=τ *ήν β*,,
,-« ιΐ «'Ξλεκτοθ'βάτ» καί έκττον£ΐτ3ι
ι*ϊ τ·αχύν ρ,/θμον ή τΐχνΐκ·Ί μϊΛίΐτΐ
ι 'ίικονυμικής σ^-ττΐμότητος 3 φΡαγμά
ί ν? διά την αΡδ:υσιν της πεδά?.ς
Τό κινητό σπίτι «Γκαΐνσα ·πορω» είναι έ'να άπό τα ϊν-.ζ θέντα μοντέιλα είς την τελευ¬
ταίαν Διεθνή "Εκθεσιν Τρογό ισπιτων καί Παραθερισμοΰ, πούίγινε στό Λονδίνον μεταξύ 12
- 22 Νοεμβριού.
<·Ξ«τελ£ϊτ2, ίκ,τεταμένσν ιτρογρα»- ίίθαογΐώλογικών, κυρι'ος, έρευναν ς την ιτεδιάδα τής Μεσσαράς, έν>
«α! άναλύσεις έφ'
τό»ν
γένετο -πύκνωσις τοθ
ύδοομετεωρσλιογΐκού δ
.1(10 τής ανααΐϊε'ος αυτού μεΓα τού
ιίΐλαα' ου ίί5ιχτθς "Ηδη έκτελοΰνΐο.
ι ί προταθ:ί^αΐ έοευνηιτικαί έργα-;!-
,ΐι (γτωτρήο^ς κλττ).
Σ«οττός το> άνωτέρω πρθγραμ μ ι
,τ>ς διά την υλοποίησιν τοθ όποίου
,ι ΟΗΞ ίχ~·ί>·^γ"ρενι είς πρώτον σΓά
,5 θ', τρχνιιχήν 6>ή}ειαν ΰψει/ς 800.
Ο03 δοΛλοβρί&.··»·, είναι ή έξ'οοκρίδωσ^ς
,·£>ν ύφΐ^Ταμ^^ων ύδατικών ττόθΊ'*
,·ης Κε·τρ'κή; «αί Ά ατολικής Κί>·
ι -", πρός χρ-αΐιμοττϊίηρίν των 5[ά
,ττ)ΐ β>5%·3'·ν 400.ΟΟΟ στρεμιμάται'
ι λ' τε·δι:ι5ωιν Μεαααράς, Ήοαχλε'ο·,
ι Μοο^λία-', Ίεοίττετρας( Σητείας
ι»:ι τού 6ο°π·^δίοι.> Λα^ηθ Ου. Φο-
,·>:ίς εκτελέσεως τ°ύ
,γ όμ,ματο; ώρ'σΟιισΌν άπό
,Ί.ν των Ή>ιωμ£νων Εθνών, ό ΦΑΟ
Τροψίιμων καί Γί«ρ
ά™ Έλληινΐικής δέ τό ί>ττθιιρ
Γ€<οργία<;. ιτώ' ττληιυιμνρικων πα,ρβΐχών Ί ρ«υ ά ής τρε3ΐ°χης καΐί συνεχίζετν τΓ^Ριχματισιμός πρός ττροσ6ιορΐσ>ιόν
/ είς 05ωρ άναιγικών των
Νέον αγγλικόν μτγχάνημα ψεκασμο ύ, ττοΰ ττρόκΐιται νά έττιθεΐχθη στην ,Βακτ^λ'οοήιν "Ε5»9εσιν τού
ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΛΝ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΝ
ΠΟΑΥΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΟΝΑΔΑΣ ΤΗΣ ΛΕΗ
αί σύμβασις τα€0 ττ»ς
ιΔ Ε.Η. καϊ το) γαιλλΐικοθ οΤκθυ «Άλ
ιστομ>>| διά την κ,αταπκευτϊν τοθ ύδ«ο
ί)λ£.κτΓρ[ΐκοΰ ίργθυ καΐ τοϋ σταΘμΡΰ
ιΓΚ>νκ|>ύτου ΆΛιάκιμθνος καΐ την προ
καΐ ένκατάστα&ΐν τήτ δεί,τί
300.000 «κλοβστ. Παραλλή-
ιλως Οπεγράφΐ "ι11· ή "ύΐ'βοοσις τής
,Δ Ε.Η. μετα τής «ΆλσΤσμ», τής
,γεΡμανΐικής έταΐρε!'<ΐς «Κ.Σ.Γ.» «οί «ΒάΊγιονερ Μττιρί·»» μέ τη.ν ττρθμήθίΚΐν και ίγ- ικ<ΐτ<3)οΐταισΐ'ν τής τετάιρτΐις λΐγνιτΐκής ιμθνώδος τής Πτολβμαΐδος ,30·0.000 έττίι— ς κιΛοβάτ. Ή άνύθεσις τή^ κατοκτκΐυής , ίΚργων αύτών, στηριζομένη τον —αΐρελθόντα Ά—>ίλΐον
ττροτόκιοΛΑα ιιεταξύ τάτν
μερόν τΓρσγματοΐΓοι·
ιεΐταΐ μ^ ταυτόχρθνον χρηιματοδ^τη-
ριν των ϊργωγ ύπιό τής ίταιιρεί-ΐς
(«ΆλσίΓθΐμ» κ,οοϊ τής συνεργαζομένης
,Ρ^τ' αυτής Ομάδος γοολλκών Τοαπτε
<ών, ώς «αί δ[ά τή? χορηγήσεως δΌ ικριτιηοθ σχετΐκθΰ δακείθυ ίπτό τής γαλλικής ια»6ειρνή<Ιΐω<;. Τό ι»τγς χριιματοβοτήσεος, ή 6ποία ,γϊίται έν προκιει,μένί» καί μέ ικΡύς ορ°νς, ώς δ'ευκρΐνίςετας άρυοδί ίίϊ, άνέριχείΓαΐ είς τό ττοσδν των 82. ,300.000 δολλορίοϊν. Ή χρημοίΓ0Ιδόττ(σι ς αότή καλύτττει ριχεδθν τ0 μεγαλ»>τιιρθιι μίρος τής ά-
ΐξί«»ς τθθ ήλεκτρομηιχαΐνΐκθθ έξοττλισ-
ιμθύ των |ργων, ττεριλαμβάνιε^ δέ καΐ
,τό ττθΐο-όν των 19.700000 δολλαρίων
ιδία τά ίρΎ<χ τοΰ ττθλιτΐκΐθθ ,μηχανι. ΐκοθ. Τό ττοσόν τής χρηματοδοτήο'εως ικαίταίνιίμετα, ώς έκ τής ττροελεύσίως ,ττνς βΐς τάς ώκολούθους πηγάς Γ α) ,ή γο^ική κυ6έρντ|σΐς <)ά ττοοράσχη ίάνβ^θν 5 ίκαταμιμυρίων δολλσρκ/ν β·α 15 «τ, τορός τόκον 3'/ΐ%, β) ή |6μά; ΐων γαλλικών ■'ραΊτΐζων θά χο ιΡκΤγήση δάνειον ϋψθυς 35.Ο0Ο.00Ο βολλαρί'ων διά 10 ϊτ0 ·μέ τόκον .6% ροαι ίτερθν δάνειον 20 έκοττσμμι*>ίων
Ιδολλαορΐων διά 5 £τγ. ιτρος 7Υι%, γ)
(ή «'Ά'λστθμ» τταιρέχει δάνειον 22400
,000 δαλλαρίων διά δέκα ϊτη καΐ μ?
ΐτόκον 6^25%.
Μέ τήιν ύττογραφην των συ«·6άσε«ν
ν, τονίζει ε|ς χθεσιναί- δηλώσας
θιοι«η(ΤΓ|5 τής ΛΕΗ κ. Καρδσμά-
|ς, ίΐτιτυνΐχάνονται δύο σηρσντΐ<οΐ είς τον ένεργΐακόνν τομέα; »[- άρ' ενός μέν ττρατγ-μαίΓοποιεΤται ή είς πρώτην 6αΘμ!6α τθυ το() Άλιάκ,μσνος, καί Αφ' ετέρου ή Δ.Ε.Η. άττθκτά τάν (τηρώτας μθνάδαος μβγάλης Ισ·χύθς των Ι30Ο.0Ο0 κΐλοβάτ. Ή ούμδασ^ς διά τήν κα—ιισκενήν τοΰ ύδρθτ|λίικ!τρι*οΟ Ιργου Γ?ότο<) Άλιάιομονθς πτροδλέπεΐ την ίγ Ι«αιτάσταισΐν σταβμοθ ίσχύος 360.ΟΟΟ τού ύδρθ!δυνα!ΐιΐκιού τοθ πθταμ°0, δ^ά «■ής έξασφαλίθΐως της άοδεύσϊως 1. 350.000 στρεμιμάτων των ττεδκίίδων , Α ΒβΡ.μιίθυ καϊ 0εσσα1λο- Γό ίίψος τής δσπτάνης διά τ& ίμγον <4>τό Θά υπερβή τά εκατόν *κα
τθμμύρια δολλαρίω^ £γ. των οποίων
τά 17.500.ΟΟΟ Θά εΤνσι ή άΡΙα τ<>3
Τό έργον τής τ€Τάρτη.ς
,&τμ<Τ)λΕκτρΐκής μοΛάΐλος τής Πτολε· μαιΐδος. ίσχύος 3'ΟΌ.ΟΟΟ κιλοδάτ, Θα ,εΐναΐ τής τά:ξε<ο<; των 36.ΟΟΟ.000 ΐΐΟΑλαΙρίων, |κ των δττοίον ή οίία ,τοθ μηχοινολθγΐικού έξοπτλισαθθ θά κ<χ λύτττη τα 30,8 έκαίΤ<»μμΜρια. Ή Μθ" ·»άς αυτή θβ λειτουργή μέ τΓ|,ν «αθ- ι3^ν τεΛτάΡων ττερίττθυ ίκστο· "υρίων τόννον λΐγνίτου κοίτ' £τος; θά €χη δέ ίτησίαν παραγωγήν ρ£ύματος 2.100 ιΟ'ΟΌ.ΟΟΟ κιλο6αιτ«Ρών. Ή μονάς ττρό κείται νά τεθή είς λειτουργίαν τήν 15η·ν Δ»εμ6ρίΟιι 1972ι. Ή δαττάνΐ) τής —ρομηθείας κβΐ έ- τής δευτέρας μοναβος Λαυρίθυ, ,τών 25,5 έκαΤΌ^'μ^ίων δοιλλσρίίίν ,ίκ των όττοίων τά 22,7 άφοοοθν »Ις τή,» άξίαιν τού ηλεκτοομηιχανικΌθ έξ^ ,ττλισΊμοΰ. Ή μονάς αυτή θά ^Ύανρ. ιγή μέ ττετιρέλαΐαν καΐ *ϊά ϊχη, &ηό Γής 15ϊΐς ΜαΡτίιον 1973 δτ£ θά τε- 0ή είς λϋΐτοΜργίσν, τταραγωγήν 2 δι ,τειχιατΓθιμ,μυ,ρ[ων, χΐιλοβατωρών έτησίωζ Ή ύπογραψεΐσα νεταξΰ τής ΛΕΗ ι<ιαί τής «"Αλστομ» σύμβασις, Λγ Ρ'^μττληρωμοίΓιΐίή έκβι'νης τής <{|φθρώ- ι»ης την δευτέραν μονχϋδα -ου Λα<Λ>ί
ρι», ττραβλέππι τΐν έγκατάοταΐσ,ν είς
ιτήν Παλλήντΐιν τοθ ττρώτου έν Έλλάδ'
Ο των 4ΟΟ.ΟΟΟ 6όλτ; ό δ-
θά έξυτπηιρειτή την νέαν γιραιιμή
400.000 6όλτ Λονο'ου
Άθτ)νών. Ή μονάς αυτή θά Εχτ
έγκ—αοττάσεως ττέντε έκατομ
ιαυοίων δοΐλλοιρίων.
,ΥΠΟΧ ΡΕΩΤΙΚΟΣ ΑΝ ΑΔΑΣΜΟ Σ
ιΕΙΣ ΗΛΕΙιΑΝ ΚΑΙ ΛΑΡΙΣΑΝ
Ή έφ3Ρμθγή ίπτοχΡ'εωΤικοΰ άνακ
| 3ασιμΛύ ίφ' δλων των άγροτικών
I-
ι |5ιο<τηα-ιών τοθ Εττεκταΐ9όντο<; τμήμα (Ός τή·; ττεοΐ.μέΙΤιρθν 4γγ«Μ>6ελτιωτι
,<ών έργων Β' ζώνης τοθ ποτοκΐθν Ι ΆιφεΐοΟ Ήλείσς, ενεκρίθη ι"ιγο τοθ μΐτ'ΐΑογείθυ Γεωργίας. Έπίσης, έμε- Ι<Ρί τ| ώ ΐ—οχοίωτικος άναΐδασιμός ,τοΐ άγρθκτή,ματος ΑΛοιχρυχωρίθυ εΚ ΐν τό όττοΐο,, όμ—ίτττε^ είς ^ήν τρρν των έγγειοβελτιοτιφ/ Πλοττικάμΐποιι Κάρλας, έκτάσε ς 14.ΟΟΟ "σον ττρός τ δ'ά την καταΡκειιήν τ°ϋ 3"ι ιΔιιΑ[<7τηρίοΐ', ύττό τόν δρο·ν τής ών<>
ιλιίψεως τής εκμεταλλεύσεως του 4-
(ττΐ ιμίαν Ιδετίοτν^ ύπτό Ιδρι^ησομένηί
Έλληνΐκής "ΕταιρβίοΛ ουμμετεχούσπ·"
θίς τά έτΐίσισ «έρβη "Όν κατά 10%·
,Τό δάνειον θά έξθφληθή διά 15 ϊσΐον
δόσε«ν πρός έΐΓΐτόκ'θν δχ»
τοθ 8%
2<>ν) Ό "Ομιλος ο>ναλαμ6άνΓΐ
ώς καΐ κατά την 1 τ*ν τηροσψοράν, νά
βΌθέθΓ) τά άπαιτούμε>'α «εψάλαι 7
ιδ'ά τΤν ίητβχ.Τοχτ^ν καΐ τ
,νισμόν, ίκ μέρθυς ο"κθι/,
,μένου μετ" αύτοθ, τοθ Διί)λιστηρίοι/
ΆσττροιτΓύργθυ. Τό δάνει
,διαρκείας θά είναι πρός
■ <ι ύψΓ}λότερον τού 8%. 3ον) Ό "Ομιλθϊ προσφέρεται Ας «αί είς την πρώτην ττοότασίν τού, ινα χ°ρηγή<Ίΐ ΐτρός τό Δηκόσιον δσ.ϊΐ ι" ν 100 έκατομιμυριίων δολλ<αρίωι. Λιά τήζ νέας ιτροτάσεως σι;ντέ(.ν«- ιται ό χρόνον τής καταβ<Ίλής τού ό ό ,1 έ'τος ε|ς δύο μήνας. Τό δάνειον βά ,χθρηγφί) υπό την ιτρθϋητοθίΐΊν δτι θά έγκριθοϋν α1 προτεινόμεναι ν«6 ,τοθ Όΐμίλου έττενδθσεΐς 1.100 ίκα- ιτσμ, δολλαρίων. Είς ττϊρίτΓτωσ^ν ίγ ζ τού δανείου *)ά ΝΕΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ Ε7ΑΙΡΕ1ΩΝ ΔΙΑ ΤΟ Γ' ΔΙ'ΥΑΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ααν) Δβδομόίθυ, δτι ώς , Κυβέρνησις εδήλωσεν δτι 6έν έν ι3^αφέρ'εΤ3ΐ δι' ωρισμένας έκ τζυ αρχικώς προταθεισών έπενδύσεων ώς ι^υ/αιμέ*η νά έΐξεύρη άπό άλλοθ τοϋς ιάναιγκαίθυς πόρους (ε|ς ιττού θά επροχώρει είς την ιττ^ίησί, των) - τοθτο ώς φαίνεταΐ άφορά τ0 μετρό, την διαπλάτι/νθν' ΓΓί>ΰ Ίσθμοο κλπ. - 6 "Όμΐλος ύττο-
συμπτληρωματικώς νέ°ν κατά
κατηγοριών έπενιδύοΐεων, ποοκ·.ι
,μέν~υ ^α άντΐκατασταιθοί'ν δσαΐ έκ
,τών αρχικώς ΤΓροτοο3έντ«ν δέν θά
, κ,ρίνοντο υπό τής Κυβερνήσεως ά
Γαγκαΐαι. Ό νέος συνθλ'κώς κατά/νο
,γος π^Ρΐλαμβάνε^: ΔιίΑιστήρΐον 80 έ
' ,κατοιμ. δολιλαρίων, Πετροχ^μΐκάς Β[θ
,μηχανίας ύτΓοκαταστάτων Πετρελ<χί .χ) Ι ,50 έκ., Χημικάς Βιθμηχανίας 40 ,έ«ατο:μ. Ναι—τγΐκάς μονάδας 90 έ ιχατθμ , Π»λ6μικάς Βιαμηχανίας 80 (■'.κατομ. Κατασκει/ής καΐ έπ^σκίυης ιάερ^^καφών 60 έκατ,, Δομικω-ν "^ Λών 65 έκατ. Ρεωργικάς , 100' έκατ, Τουριστΐκάς αειί 185 έκατ., ι<ον καΐ Λυτοψ<χρμάκων 2ιθ έκατ ^ ,νιΐταλλο'ΛΡγική'ν βιομηχανίαν 50 έκα τθμ , Γεωργικών Μηκανημάτων καΐ Έργαλοίων 60 έκατ., σιδηι>ο5ρομικών βαγονί
ι^ν - ψυγείον 45 έκοττομ. καΐ Νοιι
ιττήγησΐς τΛοίων είς 'Ελληνικά ναυ
ιτηγεΤα 1 15 έκχταμιμύρια δολλάοΐα
.Σύνολον 1 ΙΟΟ έκατσμ'μύα^α 6ολλ4-
5»ν) Ό "Ομιλος τέλος; ττροσφέ-
ι?εται, νσ καταθέση
κώς έγγνητικήν επιστολήν
Τραπέζης διά ποσόν 25 έκατομμι/οι
,ύν δολλαρίων. διά τΠ·ν
της
·ΐ: ΐΓΌδ'άιδ^ς
Τέλος,
μ>ελέτη σθλλήψίως τού
■Ό; τώ·' ΐΓκϊγών ΆλιμνροΟ Ήοσκλείθι;,
προκαταρκτι,νΑ
,χ'ας είς την έκττέΧβ^ΐν τοΰ ττρογρ4μ
,'ΐαττθις ίοευνών τού ύβατυκθΰ δυνα)»ι-
[<»} τή- Άνατολιικήις Κρήτης καί 6 ,-τ'ό τό «ώς των μέχρι τοβδε έξαχβέ* ,τ3ύ ΟΗΕ ή επέκτασις ς , αυτόν εΐδΐχή τ°0 ΦΑΟ ' .ΚρήΤκί' καιί προέβη είς τήν ,γΐτσιν των γενομένων εργασιών. Ή ','ποττολή διετύπωσε τάς άπόψεις , της διά την επέκτασιν τσθ τ«ρογ*άμ ί>ϊτας ώ. κοοί των
ΑΙ ΑΠΟΦΔΣΕΙΣ^Τ Υ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΣΤΕΓίΣίΠΣ
Την ποορε^θο^σαιν Τρίτην συνήλθε
τό Κ^ντοικ,ίνν Συμβούλ^ Στεγά<τ:- ωΐ καΐ £λα6εν τάς κάτωθι ,είς τό Ο.Τ. 4 Συνσ)αοβ Καλθγοί- ' ιζης καιΐ προακύρωσις Ο τιμήιματος είς την ύπ' ά ιΡ·θ. 2 ίδι,οκτηιΓτίαν. Σΐίμ·πΐλήρωαις ώς «αί τρθτΓθΤΓοίησκ· .πλευρικών δΐοιστάοτεο;,, τον ύπ' Α ριθ. 325 οίκοττέβοο Σι/ν)σμοΟ Χατζη Πξρ! χαρακτηρισιμοΰ των ύπ' ά ,?'θ. 204 καΐ 205 Κρατικόν κα ο.- ιΐ«ιών τςθ Σι/ν)ο·μού Θηδών ώς ,τΐκών χώρω». Περϊ τΓ3θθ"κυρώσεως ^ τεμαΐχιων είς στε.ροαμένθυς ττρόσεη ,γας Ιδιοκτη^ίας τοθ Ο.Τ. "ΪΟΟ Σιη) Ρμον Ν. Ίωνίας. Περι έγκ,ρίσίως συμττληρω ιατικις ,πκττώσεως &ραχ. 420.7°0 σι;μφ»ν£ ι, ίτπρός τόν Α Συγικ. Πίνακα άνεγ·ρ σεως 4 δΐω^οψων καΐ 6 τετραωρόίων (ΐτθλυκιοΐτο·ιικιώιι είς ΔρατηΤσώνα (έ·- Ηλ. Σπαθαρακη). αθις οτεγαστι»ιών, κλπ. ϊ, οηοβιωσάοης <τρόο"φυγ·ς λοιπά δικαιοΰχα μέλη ^ς κενών δ)τω» είς Βικσ,ιούχθυς Ανάκλησις ιταραιχωρηβίνΓος ηΐ τος είς πιρόοφνγαο 'Α4ε.ντόττοιΛον Γ. έν Οεσσαλονίκη λόγω της είς τγ γ ;ύαΓεως τής παραχωρηθείσης τώ τή τάσεως κλπ. έψοορμογής ποθγράμ·! -- στεγάσεως δ.ά 596 οΙ«ο·γενίίας α'ς δ απόρους οιΐκ,ισιμούς τής Χώρας. ττερΐπτώσεως τ«ω- Ηρακλείου. "Εγκρισις )ΐ£λέτΐ)ς κατασκεΐΛΪς Ερ- ,γων πόλεως είς οίκι^αμόν Σκθτεινον ιΠ Βρίας καΐ άμαλήψεως καΐ διαθέσε- ,^ς π'στώο-εως 2.000.ΟΟΟ δρ*. Ανάκλησις αποφάσεως σχετικάς ^έ τΓαραιχωρηθέν οίκάΐτ«6ον ι[γ Ε, Ε Υ ,'-ίς ΠΕΡΑΜιΑ — ΠΕΙΡΑΙΩΣ. πιληρωμής (απανων ή" οίκκσμοΰ ΔοΡΐΑαίον .Σερρών ίκ τΓ^στώισιείίν τού ίργ°υ 59. 504. Δαιττάνη λρχ. 217.000. 'ΠυριΟριθμός ύτΓοθηκιη,ς επί άκιντ,- ιτου ΆιχιΛλέως Βονρβθττούλθυ καιτοι- ,<ι-υ Κσκικωνίοο Κορΐνθίας. ΜεταΐΦΡά ύποθιΐκης επί άκινήτου ,Εύαγγόλου Χρΐβτο6ούλου κατοίκου (Πέτοι "Αρτης. Περΐ μετατρσπής ύπαθήκΓς 4πί ά Γεωργί°υ Μαράκα κοίΐοίκου Μεσσ,η,ν ίοος. Περΐ έγγραοφής δε«/τέρας ι'ιπθθήχης ,έττΓΪ ακινήτου Ρούσου θεοδωΡάκη κα- ,τοίκ,ου Ρεθύμνης. "Εκ(5οσις τοοκιτικιού συμψηφισμοο ίν ,τάλματος ττληρωμής διά -ποσόν δοχ. 1.852.000 ττροσ/ματοττοιηθεΐσών ττλη- ρ-ομών στεγαστΐικών άρωγών ύττό τήζ ,Ε.Κ.Τ.Ε. επί Κεφ. 33 άρθθρ. 3 το5 τή Ε.Κ.Τ.Ε. Λογ)σμοΟ Λ. Στί "Εγκρισις ενοικιάσεως τού ί,η' ώριθ. 12 διαιμ)τος ττθλ)ιιίας Άγκ.·, ΙοφΙας. Δ «νροιφή τοθ πρόαφι^ας λι«ι ρι>
Γερ. έκ των δ'καιούχων · ■»
ιΠίρι ίγκρίσίως ιτερ^ΐο-ιιοΰ .»ι·.
β.-,κης εττΐ άκιΐνήτοι; προσφυγ ! Γκιιι
ικασΐαν Βαρχα».
Περΐ άτΓαΛλαγής της
,Πχΐταζιάν Άρτΐν έκ τής
,άΐΓΟττλιΐρωμής τοθ ληψθίντθς £ιτα,γ·.λ
ματικ<Ό δοτνεϊου τώ,, 6.66 ιΓΗρΐ άναγνωρίσεως καΐ ξεω- δικ/α·οώχων έτηιγγελματΐκής Ι» 1970 το0 ττσΡά τής Τρ«—ίι<. ί,-ής Ελλάδος λ)σμοΰ ιΜς Άθτών Προσφύγων Περΐ τταιοο5χωρτΐΓ€ως ι>ίκοττέδων «Ί-ιμφώνως ττρδς τά Ν)νη
,4176)61, 4546)66, 8)1968.
ι Τού ύττ' άρ'θ. 7 οί*. ε> «. 38
■?<£ Συν)σ}ΐοϋ Εύγενείας ΓΤϊ'Ραιώς [ ίμβοοδού 135,84 ρ2, ε|ς τόν Πτρι- ,—ευάν Παν. ©εθχάρην. Τού ύιτ" ώρ»θ· 3 οίκ. έν τ«,Γρ. ρ τού Σνν)σμοΰ Ν. Καλΐπόλ£ω<- έμ· θ 89,60 μ2 είς τ°ύς: 1) Αι*- Γεωργό καί 2) Μαρίνον Ν Ένώ αί δΐαπραγματεύσει ς τοΰ Δημοσίου καΐ των δύο (π^χεΐρτιματιών «κ. Νιάρχου καΐ Ή- ινάσΐ) διά τό 3°·ν Διϋλιστήριθν καί (τάς ποροΛλήλθυς έΐποβύσίΐς έξακο ιλουθοθν νά βραδνπορονν, νέα τταρΙ'μ ,δασΐς έγέκετο ττρό ΙΟημέρθυ ττεοί- (ΐτου άπο τόν ΌμΑθν των 2 Βοίτ ,τανΐκών, Αμερικανικόν καΐ 'Ελ,δετι- ικών Έταιρειών, ιμ£ νέαν προο"φοράν ιβελτιώνουσαν τήν ύποβληθ*ϊσαν τό·< (ΐταρελθόντα Αίίγ°υστον τοιαύτην. Ύ/πΒθυμ ίζίταΐ δτι διά τής ττρώ- ιτηζ Ικϊίνΐις ΐΓροσφοράς ό έν Χ·5γω Όμιλος, ό—αρτ'ζόμενος, ώς έλέγετ0. ιάπό 12 Οϊκθυς κατασκευασΤ(.κούς ικαΐ χρηιματοδοτΐκούς, καθώς καΐ 2 ιάμεΡικανικάς Έταΐρείας Πετρβλσΐθι», ίΐχε προτείνει ητρός τήν Κυβέρνησι» ,νά αναλάβη τό 3ον ΔιϋΑιστήρ^ον> Ι
ιψόσον ό έΚίκρ&μών τότε δΐαγωνΐσΐιός
ιδέν θά άττέδιδε,, άητθτέλεσμα, ίκ τγ-^
ιΡαλλήΛθυ 'μέ την παροχήν ττρος τό
ΑηΐμόοΊθν 6σν«ίου ϋψθυς 100 έκατομ
,μυρίων δολλαρίων καΐ μέ τήν
,γειαν τταραλλήλων άιτενδύσεων ^
ι<οΟ ϋψονς (μετά το;> Διϋλιστηρίου'
1.100 έκατοιι. δολλαρίωκ Μεταξύ
,τών ττρθταθεΐσών έττειν»5ύσεων πεοΐε-
Λαιμβάνοντθ ή καταυκΜΐή μετρό είς
Αθήνας, ή δ'οπτΛάτΐ'νσις τοθ Ίσυυο'1
τή^ Κορίνθου, κατα:τκ£ΐ/ή ά'ε
,/ων, έκονγχρον[σμος τώ^ 2 εκ,
,μικαί βιθμπχανίαι, ναυττηγΐκή 6ιο·ιη
,χανία, ν3ι~ήγησις ττλοίω^ είς
Γ<ά νοΜΤΓηγεΐ^ κλπ. • "Ηδη, ό έν λόγω ΌμΐΑθς ατολής τής είς τό Λονδίνον ρης 'εταΐρείας . έκητρθσώπου ·,ου .«Φαϊνάνσιαλ "Εξττθρτς Λδ», κατίττ ν ,τής δοθείσης απαντήσεως είς την ,πρώτην πιρο<7φθράν έκ μέρους τοθ £, (πθιιργείθυ Σι;ντ3νισμθ3 κατά τα τέ Λη Νοεμβριού, έπανέρχεται ε|ς νέΛν (ττρότασιν τα κΰρ·-α σΐιμεϊα τής όιτθί άς εΤναι τα ά<όλουθα· 1ον) Ό "Ομιλος προσφέρεται νλ ,τταΡαχωρήσΐ) δάνειον ττΡός τό Δη»6 ("ΐεοθυνοι συμφώνως τφ νόνο 1090) 1938 Τού Οττ* άρ,^θ. 14 οίκ. έν τ£ιρ. ^ ,τοθ Σι/»)ο»ιοί> Ν. ΚαΑλιττόλίί»ς ιμ
,5αιδοΟ 117,85 μΖ είς τή,ν Μαρία»
Ι3ογ. Ίωά'-οΐ' Κσ;ιιτίτ<3τ| ή φεΑούίΐα/ Τοθ ύττ' <5«οιθ. 27 οίκ. έν τετρ. Ρ >τού Συν)^^ Ν. Καλλΐιτόλεως ίιι
,&ΐδ^Ο 363 μ2 είς την Μαρίον Βλα-
ιχάκ,τ) καΐ Μαγβαληινήν Φουτριέ.
, Τοθ ύπ' αριθ. 15 οίκ. έν τετρ Σ
,το3 Σι>ν),3-μθ1 Ν Καλλι-τόλεως έμ
178,60 μβ είς τάς Ζαψειρία"
Άν<αστασ'ίαν ρατττάκη» Πάλλη. Ποοριθχή έγκρίσΐως κ,τήσεως ,ίκτάσεως υπο τοθ Οιίκ. Συν^ο,μοΟ €Η ,ΒΟρΕΙΟΣ ΕΛΛΑΣ» Συν. Π.Ε. είς βέτιν ΤΡΥΠΗΤΟ ΛΙΜΕΝΑρΐΩΝ θά σθν. Ό,μθίως ΰτττό τού ΟΙκοδ. ΣΐΛ*τυ*. ,·>ισμοΰ Οίκονομικών ΎτΓαλλήλων Δι*·
,μοσίων καΐ Ί,διωτΐκού Δΐκαί'ν Συν.
,Π.Ε. είς θέσιν ΣΥΡΜΑ — ΣΠΗΛΙΑ
,τής Κοΐνάτητςς ΚΑΤΑΚΑΛΙΟΥ Κα
Κήρυξις άναογκαστΐκής άτηαλ*βτρι
πΐ εκτάσεως μ2 31.394 ">0
Αν τή ττεριο,χή ΣΑΡΚΟΥΝΑ ΑΧΑ Ι-
ΑΣ καΐ είς θέσιν κ/τήιμα ΟΙκονόμθυ
£ιά την στέγασΐν τοθ κατοΛισθαίίο»
,τος οίκισιμοϋ ΣΑΡΚΟΥΝΑ.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χκιρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.887
9—1 καθημερινώς κπί
Ο—ί μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
'ΌΟ υττ' ά»·θ. 11 οίκ. τιτργ ρ
ού Σιιν)σιμού Ν. Καλλιττόλεω'; έμβα
λ) 265,65 μ2 είς τοϋς κληοονόμους
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πε.Τίΐοαμένος είς ίργει βδ·κβιίας;
ξητείτοιι δι' έογησίαν είς &κρχίαν
Τηλ. «24*32 — Ϊ81-β62
-----------------------------------^--------1----------------------------'
Ο ΑΦΡΟΔΙΠΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ*
Δέχεται Βηλαρβ 7
Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου
(Όυόνοια) 9 — ' κα 4 — Ι υ,
υ Τηλ 525-387
Νέον «κατχφύγιον διά νέους», πού τοΰς δίδεται ή εόκα-.ρί α νά έπεξεργασθοθν τά δια^
ρχ άγρια καί ήμερχ πουλ'.4το> πλησίον κειμένου έργαστηρίου τοΰ περιφήμου δρνιθ&λό
■γου Πήτερ Σκόττ.
ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝ ΤΟΝ ΛΕΣΜΕΥΣΕΟΝ-
ΕΩΙΒΑΡΥΝΣΕΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙΠΕΙΡ,
— Διευθυνττνς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ
Κοηο.κία Ναύαρχον Βότση 55
ΤυπονοοοΓ ο
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΛΒΡΙΗΛΙΔΗΧ
Κατοικΐα ΓπσητΛ<ου 12 ΑΜ« ΑΛΗ ιΠερί άλλατγής τού σχαττού τοθ πό. ,ο^ζχωρηθέντθς οΐκθττέδου εί^ τόν Δή- ,μον Νίαιττσλεως ΘΐσθΌΑθνίκης κλττ. Περΐ δυΡεάν παρ^ωβήσϊως %Ις ■την Σχολικήν Έφορίίαν το.1 6°υ Δγ ,ϋοτικοθ Σχολίίοι; Νκαίας τού κττ; ύπ' αυτού χώρου ύ Συ", ής ε|ς τήν ΕΛΛΗΝΜΚΑ-ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΚΜΕΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΑΕΥΣΕΟΣ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΟΣ ΡΙΖΛΡΗ (ΤΕΡΜΑΙ ΑΡΙΘ 30 ΓΆΓΚΡΑΤΙ Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε είς την ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. "Ηρχιοαν αί Εγγραφαί δι' όλας τάς τάξεις τγ 0 Γυμναοιου. τΩρσι : 9 τ,μ. - 1. μ,μ. καί 5 - 8 μ μ. Τηλέφωνον : 732.963 ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολουθήση τής εξελίξεως τής Ανδρικής Μ·$κ; ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 2-35.572 Τ6 έμιΐτόρΐσν άπό γ«νικής άττόφ · ως, κστόπιν κ,αί των ΓεΛα/ταίως >η
,μέτρων καί των συσσωρίυθέν |
οΐκονομιικών δεσμίύθΐι,ν ,
τω' είς βάρ^ς τ^ πθΐκίλων κ<ΐΐ | κ,αί έ^βαούΜ^εων, ε6οί'~ίται είς λί αν δκο-χερή θέσιν, μή δυνά ε!νον έκ ων νσ άντ ,μίτωπίση τάς ' ,ίν λόγω δεσιμεύ"^ καί έττιβαΡύν έδήίλωσεν : ( ΣιΛIλόγι.^ ,Πεκραιιώς κ. Κούμς κατά Ττν °ν"·ε ΤοΟ Σύλλάγθυ. Συνε.χίζ»3ν 6 μ. Καύμις, έτόνι,^βν. δτι τά εξής &ί βίσέτι έ·αβ>6μή:
ιΗ τρο~»τΚ>ίη<Ί ς των έρημον τών έκτπροσώπων τώ» πινάκων Ι»αθαροί) κέρΣβυς, β) ή ^ορΐχτμιένων βαιαικών διατάξίων τοΰ ,Α.Ν. 185)67, γ) τό θέμα τού 6·βλί ρυ άτπθγιριαφής κ,αί τοθ β^βλίου Αγγ'^ 0ήκη-, των 3ιδηρ*μΓΤΓθιρΐκώι/ έττΐ'χεΐρή- Πκ'το5οτι«σν: ΟΙ ύφ'στάμ€νοι είς ΐβάρθς τοΰ ώΊττθρίου ττιστωτικοί ττε οιορισμοί, οΐτινες μάλιστα έπεξετά θησ<χν εσχάτως δι' άποφάσείον τής Νομ. έπιτροπής καί κυρίιι>ς ή αίίξη
ι?ις τοθ έπιτοκίου, ττίρΐήγαγθν τάς
(έμΐπορ^κάς έπιχιειρή^εΐς είιτ δυσχερή
Ι*ατά<~συιν ,μέ άποτέΛιεσαα νά νή δύ ι:αντ3ΐ αθται νά άντ'ΐΙΊετωτ,ίσοιΛ' κι· ,αύτάς τάς ίττΐτακτΐκάις ανάγκας τ^,ν μαί να ^π-ιιβραιδύνετοΐ', οΰτω ή δρσ"τη ,ρΌΐτοίΐΓ|7ΐ'ς· καί ή Οίκονθμ^ή άνάπτ~ ,ξις τών εργασιών των. ώσεις; Παραιμέινει εΐσέτ^ ί* ής ή έξοιγγ«1λθεΤ«α τροπθττ0ίηο ι>,
ένων διατάξ£ων του ύττ' άρ 0.
Ν.Δ. «ητερί μι_σθώσ λ» κατα
Μεΐζον μίσθωμα - όπτοζη
άπαιχωρθΰντος τταλαιθθ ιμι^θ^
|Τού - αύξησις πΡοθΐοσ·μ ία> διοοσκέψε
ως τού ιμ σθωτού καί ένκαταλίΐΐψεως
(τιθ1ί> μιΐ^θίοι; ■ Χρθν|_κος ττεριορισίμός
μί'ζονος μισθώματοί κλπ.)
Άοψοίλιδικόν: Ό έιμττορΐκός κό-
τού Ό
νά
ά νά
|Τήν ονπθιστολήν τον, έψ' δνν μάλι
α δέν καβίΐστοίΐΐαι δυνατή
ιγή τού ένιαα'θυ φορέως τής
ΐς Άτφαλίσεως δι' δλοι.<; τοΰς ΈΝλη:«τς, ΑΙ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ Τέλ=ς ά κ. Κούμις ύττεγράμι,ί.σι Τά έ£ής: «Λόγω τής γεν^κής αυξήσεως των ,σΐυ'ντελε^τών κόστους των έιμττοιρικών κηύσης »ς νωτόν δ επί τής οίκονθμΐκής 1<α! τταγγελμ,οίτικής ζωή,ς τούτων, έ* ή λήψ,ς των άπαΡαιτήτω» διά τή" τροπΌΛΤθΊ'ηΡιν καί ε ~. βλων των βίς βάρος τοθ έι ,ίττι 6αβρύνισ·εων. Άπαντα τά άπασχθ ούντα τόν εμπορικόν κόσμον βασι ,<ά θόματα, ετέθησαν υπό τοϋ Συντν- ΣυμιβοιΑίου των Έμπθρικών Τής· χώρας, ύ—' δψε' τοθ ,τής π·αο«μι6όισεως τούτου εΤναι &/"α ι 5ν ιά Ιλτψθώ"1 τά κατάλλιΐ|λα με τιρ<χ άντιιμιετωτρίι—«εώς των^. ' τί< τόν κ. Κούμς Ελαβον έκ π= ιριτρΏπή,ς τάν λόγον ο| παΡαΡτάντες ,οίτά την συνεδρίασιν ταύτην έκπρό των δ<αφόΡ«ν κλάδων τού έμττθρίου, ανατΓΤύξαντε ς τάς άπόψεις των ίττί τών άνωτέΛΛ Ρ^μάιΤων. Έν σονΐ.χί'α ύπεβλήθτι ·π·ρό ιτα3ΐς, ήτις έγένετο ίιμοφώνως άπθ- ;5εκτή δπως, ό Πρόβδρος τοΰ Συλλό ιγου κ. Δ. Κούμ,ς, ενεργηθή δίόντκς ειαΓ ποΐΡακλΓ^ή ό κ. ΠιρωθυπθυργΟΓ ινα δεχθή «Ις άκρόασ·ν έκπ·ρθσώιτθ<ίς τού Δ[θικ. ΣυμβοιΑίιοιο τού Έμττορ» Γ<αΟ ΣιΛλόγου, δ^α τήν ενώπιον τού ,το.^ πρι^φοιρΐικήν άνά~τι/ξιν των άπ^ ^χοΙλούϊΛων τή,, έ,μΐπθρικήν τάξιν σο ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΠΟΔΗΜΑΤΏΝ ΕΙΣ Η.Π.Α. Σοβαράς παραγγελίας έξαγο)- γων έλληνικων ΰποδημάτΜν είς Ή νο>μένας Πολιτείας έπέτυχεν ή βι
ομηχανία «Σ εβαστάκη» δια ιό
1970. ΟΙ νέες αύτές παραγγελίε;
έΛετεύχθη<κ'ν κατόπιον αΰτοπροοιί) που μεταΓιάσεως τού κ. Δ. Σείχι- στάκη είς Ν. 'Τόρκην δπου καί έ- πέδειξε την άνοιξιάτιικη καί θερι- νή κολλεξιόν ύποδημάτων του, μό- δας 1970. Ή κσλλτξιόν πρθΓκάλε- σε εύμενεοτάτη έντύποΜΤΐν είς τοΰς Άμερι-κανοΰς αγοραστάς, μέ άπο- ελεομα τό δψος τών παοαγγελιών νά είναι ίη|»ηλότερον κάθε- ποοηγοιι μρνης φορ<ίς. .ΠΩΣ ΥΠΟΛΟΠΖΕΤΑΙ Ο ,ΣΥΜΙΑΗΡΩΜΑΤΙιΚΟιΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΟΤ: ό συμτρληιρω1μι3τΐικός φόρ°ς μ»τ άκινήτωνι, αναλόγως τής μ' ,?ί την άΐτοίαν ίκαστος τούτων άπί Ι£ΓΓ|5βν. Τοιιουτοτράπως Εκρινε μβτο ιξύ άλλων, τό Συμβούλιο, τής Έτιι· Γ<ρατείοος δ^ά τής ύττ' αριθ. 346)69 ,άτΓ^φάσεώς τού, πε,ρί μεταβιβάσίω·, ακινήτου υπό συνδιοκτητών είς πλεί Τό υπουργείον Οίκσνομικων, σχιετΐικής ίγκυχλίου τού πρΟΓ ρίκανομΐκούς έφόρονς, έντέΛλίται δ ή άνωτέΐρω θπρόψασΐς άκολοιΛΓ, διά τό,ν ύπΐϋΛογ^μόν τού ουμττλ^ ύ φόρον |ΐιε*α>6ι*άσεω<; άκ νη ,των( είς οποίας δχει έφαριμΌγήν ή 14αΠ3]Ργηθεΐο·<ΐ πιρθοδευτ ική [-0 αρ3ρ 1 τού Ν. 4459)65. ί0Ε82**»3»ΕΚ83»< Ή ίστορί_ τοθ χαλιοϋ Συνένεια έκ τής 2ας σελ •συναρπαστικό. «Ίστορία» εΐ- ■ναι δ τίτΐλος, καθώς εϋπα;ι? κα'. θά περίμενε κανείς μιά ί ■πιθΓτημ,ονική κχτά τό μάλλον ααΐ ήττον συγγραφή, μέσα στά •συνηθισμ,ένα αύστηρά πλαίσΐ7, ^πως τά καθορίζει κιόλας^ ή έ πιβαλλομένη σ' αΰτοΰ τοθ &1- •3ου; τά ίργα έρευνητική δέον ■τολογίζ καί ή άνάλογη ανα¬ πτύξη καΐ εκθέση των σνχ-ι- •κων συμπερασμάτων, πορισιιά- ■των καί παρατηρήσεων. Λοι πόν 3τό βιβλίο αύτό δέν ύπαο ινουν τά πλαίσια' Ιχουν σπά σει γ:ά τήν άκρίδεια καΐ σάν 'άπό διαρηγμένο φράγμα, ζε·/' ■νεται δρμητικός Ινας βαθύς ί •πικο - λυρικός χείμαρρος. Τό χαλί δέν είναι απλώς για τό Χαρή Καχραμάνο, ίνχ 'διακοσμητικό στοιχεΐο τής αν¬ θρωπίνης κατοικίας, Ιστω άπό τα βασικότερα καί άπό τά πά λαιότερα, άπό τοΰς χρόνου·; -ΐής προϊστορίας άκόμη. Γιά τό αυγγραφέα τής «Ιστορίαν <:ου, τό ναΐλί είναι κι>ριο·λειτ.
■κά ή εκφράση, μιά 5ντονη καί
•ταραστατικότατη Ικφραση, ττθ
άν&ρώπινου μόχθου, τοΰ αν¬
θρωπίνου πόνου, τών πόθων
■των ζωηροτέρων καί τών μυ·/ι
■αιτέρων τής ανθρωπίνης ψυ-
7ής, είκόνα συγκλονιστική τϊ[ς
•τοχγικής ανθρωπίνης μοίρα;
στίς διάφορες έκφάνσεις τη;,
■Γίνεται βεβαία μιά διεισδυπ-
αή, λεπτομερειακή, αΐσθητική
•άνάιλυση τών χαλιών κατά
■τού; ξεχωριστούς τύπους, δ-
«ως κυρίως Ιχουν καθιερωθή
•ίνάλογα μέ τούς τόπους τ^-,
'άρνικής προελεύσεως των. Καΐ
'ή αίσθητική αύτη μελέτη ι:οϋ
■οαίνεται μ>άλιστα νά άποτρλή
«αί τόν κυριι»τερο στόχο τί)ς
-εργασίας αυτής, στηρίζεται σέ
•δεδομένα ίστορικά, μέ μιά στή
•ριξη μάλιστα κατά τό πλεϊ-
,πρωτότυπη καί άκόη
τολμηρή άφ' ενός καί
'αφ' ετέρου σέ δεδομένα ψυ/ο-
'λογ'.κά.
ΙΙάνω δμως άπό κάθε τ/ζτ.
κή θεωρία, άπό κάθε φιλο-λο
γία τοΰ θέματος, είναι ό άν-
βρωπις, αύτός καί κατά κύ-
■ριο καί κατά γενικότερο λόνο,
ό χνθρωπος σάν ύπαρξιακή όν
•τότητα καϊ σάν ύπόσταση ,ιυ-
ατηριακή, πού τόν ένδιαφέρει
τόν σ-ογγραφέα, πού τδν συγ;:.
νησε σέ κάθε κατασκευή ν α
'λ'θϋ. ^βπως γυρνώντας ά,διάνο-
■τα Εύρώπη καί Ανατολή, τήν
■αναζητοΰσε καί άνακάλυψε κτ'.
•μελετήση, είτε σάν τελειωμένη
■/οαταΐκευή, είτε σάν κατασκε^ή
■:ν έξελί'ξει. Τόν παρακολουθεΐ
•άπό κοντά τόν άνθρωπον αΰ
τόν σέ κάθε γαλί, σάν σνεδ·.7.
·σ:ής καί δ Γοιο; καί σάν ύφαν
τής. Συμπάσγει μέ τά πά9η
■τοΰ ίν^ρώποχ) καί τά πιό πα-
•λιά *κόμη, χά περασμένα, τά
ιλδιευκρίνη—α, πού Ινοραματι-
•χά προβάλλουν έν τούτοις μέ
»μιάν ύπερβατική σαφήνεια κα
•τά την δποιαδήποτε θεώρηττ;
•'νό; χαλιοϋ.
Καί τό σημαντικδ είναι πού
•κι' εμείς, μετα τ6 δΐχβασ^,α
':οΰ βιβλίου τοΰ Χαρή Καχρα
μ-άνου, φτάσχμε νά βλέπου-ιε
'ύ διαφορετικό πλέον βλέμ,ια
•τό γαΐλί' τό κάθε χαλι'· β/ι
αάν Ινα καλλιτεννικό κατ«-
ακεύασμα, έξάρτημ» τής έπι-
■πλώσεώς μας, 4λλά καί σάν
%άτ: ίερό. Καί τουτο είναι 'γω
■ρΐς άλλο τό ώραιότερο άποϊέ-
■λεσμα αύτοθ τοΰ έπιτεύγματ%,
•ενός άνθρώπου πού τόν αίσθαν
•θήκααε νά πάλλεται κυριο>«-
-χτικά, άπό ψυχικότητα, άπό
•κνευματική Ιξαρση, καί άπό
■άνθρωπιά.
Γιατί, γιά τό Χαρή Καγρχ-
■μάνο τό χαλί είναι, δ/ι ίνα
•κομμάτι τής ζωής του, είναι ό
λόκληρη ή ζωή τού. Ή παρά
>5οση τής οικογενείας του, ή κχ
'ράδοση τοΰ γενεθλίου τόπο(ο
■τού, τό γλυκοθύμητο παρχμδθι
τοΰ παποΰ του, τό εύφρόσ1^
■παιγνίδι των παιδικών του )Λ/
■νων, τό Εδανικό τής νεότητίς
αου. Καΐ άκό-μα ή σκληρή, αλ
•λά καΐ κρίσιμη γιά τή μοΐρα
■τού, μνήμη, 8ταν παιδί, κ?τα
οιωγμένος, άδ<>σώπητα, μα-
κρ:ά, *πό τή μικρατ.ατική τοο
■πατρίοα, βρήκε άναπάντεγα τή
•σωτηρία του στήν καλύβα
I-
νός ^έροο Κούρδου γαλά, ν.α-
'3ώ; καί κοντά σ' αύτό, τό άξε
'θώριαστο, παρά τήν παρέλευση
τόσων γρόνων, 5ραμα νΐ,ς
Γκουλέζ.
"Ολα δεμένα μέ τό γαλι'.
Τό Ιζησε σάν χαλδς· σά σγε
•διαστής, σά βιομή/ανος, σιν
<ϊμ.πορος γαλιών. Τό ίζησε :ε 'λικ» καί σάν ποιητής ή μίλ- 'λον τό ?ζησε πά ντα σάν τκιη Γράφει δ ϊδιος: «Άκόμα άπό τόν καιρό π3·Ί ήμουνα μηδέν στό χάος τίίς ά νυπαρξίας ή πόθος στό αΓμχ ■τό πατρογονικό, άπό τότε ά 'νασκουμπώθηκαν οί μοϊρες να μέ βάλουν στά δεσμά, νά μέ 'δέσουν μέ τίς άσύντ,ριφτες άλ'. σίδε; τής γενιάς μου. "Ετσι γεννήβηκα^ κι' έγώ γαλ«ς, ?ί -α, στά ιδία β-άρα&ρα καί στΐ; ϊδιες άετοφωλιές. Τ' αργαλε·.α •μέ τό τραγοΰδι τους, τά χρώμα ■τα μέ τό μ,εθύσι τους, τά τ/,ί ·3·.α μέ τή γλώσσα τους, μ' I- οεσαν μέ τή ζωή καΐ μέ τό γα 'λί. Ή ζωή μοΰ φάνηκε σκλη ■ρή καί αιδικη· μοΰ τά τσιγκίυ ινεύτηκε 8λα, Τό γαλί, φίλο; ,'/αριδιακός, τίποτε δέ φ>ειδω)ίύ
, τηκε. Μοΰ τά γάρισε δλα μ,'
••χπλογεριά. Σά μάνα ιέ φρόν
τισε στίς κακοτυγιές, στίς Λα
•κοτοπιές, στά κρύα. Μέ άνέ-
'θρεψε καί μέ τράνεψε. Σά γ:α
γιά μέ γόρτασε παιγνίδια/ στο
Λίδια, ταξίδια, πού ζωντάνευαν
«όισμους, ά'λλοτινούς, παραμυ
θένιους. Σάν έρωμένη μέ δ5ή
γησε «στών όνείρων τα παλά-
τια». Μέ συγκράτησε στά -/εί
λ:α τής άβύσσου καΐ αέ κράίη
'ζι στή ζωή. "ΟΙλα τοΐ τά γρω
•στάω. Γι' αύτό κι' έγώ τοΰ 5ό
Όηκα μέ πάθος, όλόψυγα. Κά
■ΐτοτε δμως πρέπει νά τοΰ επι
'στοέψω τά δοσίματα...».
Καί δύο άκόμη άξιοπρόσί-
"τ:ς ενδείξεις. χαρακτηρίση-
•'/Λ- τής εύαισθησίας τοΰ ΙΒίον:
Τό άφιερώνει τό β;βλίο τ·»"»
-χχ δυό του έγγόνια. Κρίκοι
•Λα:_αύτά τή; διάρκειας. Ή
:-;άςη του άποδεικνύει τή σ^ν
χ'σθηαη τοΰ γεγονότος αύτοθ
ήΐκοΰ καί βιολογικοθ - κ)1
·3-βαιώ·/ει τό γρέος καί τό 5.-
'/.ό τού πρός τό μέ'λλον.
Καί τό αλλο: σελίδες ά^κί
τίς, γραμμένες κι' αύτές <ά '-Ό ίδιο πάθος, άλλά καΐ ·αέ λεπτότερη, εύγενικότερη, συν»ι ■σθη'ΐατική άπόγρωση, είναι ί α>:ερωμένες, στήν Αγγελική
'Χα-τζη,μιγϊλη, χή δασκάλ»
τού, πού κι' αύτόν ·Αέ σοφ:/
κχί στοργική άφοσίωση, τίϊν
'^βαλε στό σωστό 5ρ6μο, σαν
ΐλληνα καλλιτέχνη, τόν οδηγή
•σε στήν πηγή την άστείρίϋ'-τ)
%αι πολυδύναμη τής λαϊ'/.ή;
μας τέγνης. Μιά Ικφραση ην
'γχία κχί Ιντονη τής εύγνω'-ο
'σύνης τού, άλλά καί μια ποά
•■5^, πού έκτείνεται πέραν χιτό
τό άτ:μ;κό κχί τό συγκεκρΐίΐί
<νο καΐ γίνεται δίδχγμα γενιχθ 'τερο καϊ πολύπλευρο. "Αλλωστε πολλές είναι ·ί Λλευρές τής στ;αασίαο τοϋ «'>'
οαίου αύτοΰ βιβλίου. Τό γάρτι
κα, δσο μοΰ έπέτρεπε ή 5-κή
μου προσδεκτικότητα, λόγιο
■κχί τής είδικεύσβως τοθ θέμα
^ος χαΐ τόν καμάρωσα τό συ)·
γραφ'έα του, σάν παλιό μου φί
λο.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΤΟΥΥΔΑΤΙΝΟΥΔϊΝΑΜΙΚΟΪΚ.-ΑΝ.ΚΡΗΤΗΣ
ύπουργειχ,
υπό των Ηνωμένον
, Ε3 ώ-, μιΛέται κα! Ερευναΐ 5>ά την
ι ϊξ.οττΓ«ίΓ)3·ιν τού ύδατ κου δυνα,μι οθ
/τής Κεντρκής καί Άν,ττολΐΓ > χρή
( ρς. Ε!5'ι·<ώτ;.9^ν, άπό τοθ Όκτα]»·3, , ν 1967. 8τε έγέντο ή Εναρξις ;„ τε έ.*;ως το3 £ν λόγω Πρ«>γράμιματθςι
ι-χσ ν -^ΛτελεσΘΐ α! άκόλουθοι ίργα
·- ί ~
Ι
| Άνιτ ©ι ε ς την ΈΧ6=τ *ήν β*,,
,-« ιΐ «'Ξλεκτοθ'βάτ» καί έκττον£ΐτ3ι
ι*ϊ τ·αχύν ρ,/θμον ή τΐχνΐκ·Ί μϊΛίΐτΐ
ι 'ίικονυμικής σ^-ττΐμότητος 3 φΡαγμά
ί ν? διά την αΡδ:υσιν της πεδά?.ς
Τό κινητό σπίτι «Γκαΐνσα ·πορω» είναι έ'να άπό τα ϊν-.ζ θέντα μοντέιλα είς την τελευ¬
ταίαν Διεθνή "Εκθεσιν Τρογό ισπιτων καί Παραθερισμοΰ, πούίγινε στό Λονδίνον μεταξύ 12
- 22 Νοεμβριού.
<·Ξ«τελ£ϊτ2, ίκ,τεταμένσν ιτρογρα»- ίίθαογΐώλογικών, κυρι'ος, έρευναν ς την ιτεδιάδα τής Μεσσαράς, έν>
«α! άναλύσεις έφ'
τό»ν
γένετο -πύκνωσις τοθ
ύδοομετεωρσλιογΐκού δ
.1(10 τής ανααΐϊε'ος αυτού μεΓα τού
ιίΐλαα' ου ίί5ιχτθς "Ηδη έκτελοΰνΐο.
ι ί προταθ:ί^αΐ έοευνηιτικαί έργα-;!-
,ΐι (γτωτρήο^ς κλττ).
Σ«οττός το> άνωτέρω πρθγραμ μ ι
,τ>ς διά την υλοποίησιν τοθ όποίου
,ι ΟΗΞ ίχ~·ί>·^γ"ρενι είς πρώτον σΓά
,5 θ', τρχνιιχήν 6>ή}ειαν ΰψει/ς 800.
Ο03 δοΛλοβρί&.··»·, είναι ή έξ'οοκρίδωσ^ς
,·£>ν ύφΐ^Ταμ^^ων ύδατικών ττόθΊ'*
,·ης Κε·τρ'κή; «αί Ά ατολικής Κί>·
ι -", πρός χρ-αΐιμοττϊίηρίν των 5[ά
,ττ)ΐ β>5%·3'·ν 400.ΟΟΟ στρεμιμάται'
ι λ' τε·δι:ι5ωιν Μεαααράς, Ήοαχλε'ο·,
ι Μοο^λία-', Ίεοίττετρας( Σητείας
ι»:ι τού 6ο°π·^δίοι.> Λα^ηθ Ου. Φο-
,·>:ίς εκτελέσεως τ°ύ
,γ όμ,ματο; ώρ'σΟιισΌν άπό
,Ί.ν των Ή>ιωμ£νων Εθνών, ό ΦΑΟ
Τροψίιμων καί Γί«ρ
ά™ Έλληινΐικής δέ τό ί>ττθιιρ
Γ€<οργία<;. ιτώ' ττληιυιμνρικων πα,ρβΐχών Ί ρ«υ ά ής τρε3ΐ°χης καΐί συνεχίζετν τΓ^Ριχματισιμός πρός ττροσ6ιορΐσ>ιόν
/ είς 05ωρ άναιγικών των
Νέον αγγλικόν μτγχάνημα ψεκασμο ύ, ττοΰ ττρόκΐιται νά έττιθεΐχθη στην ,Βακτ^λ'οοήιν "Ε5»9εσιν τού
ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΛΝ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΝ
ΠΟΑΥΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΟΝΑΔΑΣ ΤΗΣ ΛΕΗ
αί σύμβασις τα€0 ττ»ς
ιΔ Ε.Η. καϊ το) γαιλλΐικοθ οΤκθυ «Άλ
ιστομ>>| διά την κ,αταπκευτϊν τοθ ύδ«ο
ί)λ£.κτΓρ[ΐκοΰ ίργθυ καΐ τοϋ σταΘμΡΰ
ιΓΚ>νκ|>ύτου ΆΛιάκιμθνος καΐ την προ
καΐ ένκατάστα&ΐν τήτ δεί,τί
300.000 «κλοβστ. Παραλλή-
ιλως Οπεγράφΐ "ι11· ή "ύΐ'βοοσις τής
,Δ Ε.Η. μετα τής «ΆλσΤσμ», τής
,γεΡμανΐικής έταΐρε!'<ΐς «Κ.Σ.Γ.» «οί «ΒάΊγιονερ Μττιρί·»» μέ τη.ν ττρθμήθίΚΐν και ίγ- ικ<ΐτ<3)οΐταισΐ'ν τής τετάιρτΐις λΐγνιτΐκής ιμθνώδος τής Πτολβμαΐδος ,30·0.000 έττίι— ς κιΛοβάτ. Ή άνύθεσις τή^ κατοκτκΐυής , ίΚργων αύτών, στηριζομένη τον —αΐρελθόντα Ά—>ίλΐον
ττροτόκιοΛΑα ιιεταξύ τάτν
μερόν τΓρσγματοΐΓοι·
ιεΐταΐ μ^ ταυτόχρθνον χρηιματοδ^τη-
ριν των ϊργωγ ύπιό τής ίταιιρεί-ΐς
(«ΆλσίΓθΐμ» κ,οοϊ τής συνεργαζομένης
,Ρ^τ' αυτής Ομάδος γοολλκών Τοαπτε
<ών, ώς «αί δ[ά τή? χορηγήσεως δΌ ικριτιηοθ σχετΐκθΰ δακείθυ ίπτό τής γαλλικής ια»6ειρνή<Ιΐω<;. Τό ι»τγς χριιματοβοτήσεος, ή 6ποία ,γϊίται έν προκιει,μένί» καί μέ ικΡύς ορ°νς, ώς δ'ευκρΐνίςετας άρυοδί ίίϊ, άνέριχείΓαΐ είς τό ττοσδν των 82. ,300.000 δολλορίοϊν. Ή χρημοίΓ0Ιδόττ(σι ς αότή καλύτττει ριχεδθν τ0 μεγαλ»>τιιρθιι μίρος τής ά-
ΐξί«»ς τθθ ήλεκτρομηιχαΐνΐκθθ έξοττλισ-
ιμθύ των |ργων, ττεριλαμβάνιε^ δέ καΐ
,τό ττθΐο-όν των 19.700000 δολλαρίων
ιδία τά ίρΎ<χ τοΰ ττθλιτΐκΐθθ ,μηχανι. ΐκοθ. Τό ττοσόν τής χρηματοδοτήο'εως ικαίταίνιίμετα, ώς έκ τής ττροελεύσίως ,ττνς βΐς τάς ώκολούθους πηγάς Γ α) ,ή γο^ική κυ6έρντ|σΐς <)ά ττοοράσχη ίάνβ^θν 5 ίκαταμιμυρίων δολλσρκ/ν β·α 15 «τ, τορός τόκον 3'/ΐ%, β) ή |6μά; ΐων γαλλικών ■'ραΊτΐζων θά χο ιΡκΤγήση δάνειον ϋψθυς 35.Ο0Ο.00Ο βολλαρί'ων διά 10 ϊτ0 ·μέ τόκον .6% ροαι ίτερθν δάνειον 20 έκοττσμμι*>ίων
Ιδολλαορΐων διά 5 £τγ. ιτρος 7Υι%, γ)
(ή «'Ά'λστθμ» τταιρέχει δάνειον 22400
,000 δαλλαρίων διά δέκα ϊτη καΐ μ?
ΐτόκον 6^25%.
Μέ τήιν ύττογραφην των συ«·6άσε«ν
ν, τονίζει ε|ς χθεσιναί- δηλώσας
θιοι«η(ΤΓ|5 τής ΛΕΗ κ. Καρδσμά-
|ς, ίΐτιτυνΐχάνονται δύο σηρσντΐ<οΐ είς τον ένεργΐακόνν τομέα; »[- άρ' ενός μέν ττρατγ-μαίΓοποιεΤται ή είς πρώτην 6αΘμ!6α τθυ το() Άλιάκ,μσνος, καί Αφ' ετέρου ή Δ.Ε.Η. άττθκτά τάν (τηρώτας μθνάδαος μβγάλης Ισ·χύθς των Ι30Ο.0Ο0 κΐλοβάτ. Ή ούμδασ^ς διά τήν κα—ιισκενήν τοΰ ύδρθτ|λίικ!τρι*οΟ Ιργου Γ?ότο<) Άλιάιομονθς πτροδλέπεΐ την ίγ Ι«αιτάσταισΐν σταβμοθ ίσχύος 360.ΟΟΟ τού ύδρθ!δυνα!ΐιΐκιού τοθ πθταμ°0, δ^ά «■ής έξασφαλίθΐως της άοδεύσϊως 1. 350.000 στρεμιμάτων των ττεδκίίδων , Α ΒβΡ.μιίθυ καϊ 0εσσα1λο- Γό ίίψος τής δσπτάνης διά τ& ίμγον <4>τό Θά υπερβή τά εκατόν *κα
τθμμύρια δολλαρίω^ £γ. των οποίων
τά 17.500.ΟΟΟ Θά εΤνσι ή άΡΙα τ<>3
Τό έργον τής τ€Τάρτη.ς
,&τμ<Τ)λΕκτρΐκής μοΛάΐλος τής Πτολε· μαιΐδος. ίσχύος 3'ΟΌ.ΟΟΟ κιλοδάτ, Θα ,εΐναΐ τής τά:ξε<ο<; των 36.ΟΟΟ.000 ΐΐΟΑλαΙρίων, |κ των δττοίον ή οίία ,τοθ μηχοινολθγΐικού έξοπτλισαθθ θά κ<χ λύτττη τα 30,8 έκαίΤ<»μμΜρια. Ή Μθ" ·»άς αυτή θβ λειτουργή μέ τΓ|,ν «αθ- ι3^ν τεΛτάΡων ττερίττθυ ίκστο· "υρίων τόννον λΐγνίτου κοίτ' £τος; θά €χη δέ ίτησίαν παραγωγήν ρ£ύματος 2.100 ιΟ'ΟΌ.ΟΟΟ κιλο6αιτ«Ρών. Ή μονάς ττρό κείται νά τεθή είς λειτουργίαν τήν 15η·ν Δ»εμ6ρίΟιι 1972ι. Ή δαττάνΐ) τής —ρομηθείας κβΐ έ- τής δευτέρας μοναβος Λαυρίθυ, ,τών 25,5 έκαΤΌ^'μ^ίων δοιλλσρίίίν ,ίκ των όττοίων τά 22,7 άφοοοθν »Ις τή,» άξίαιν τού ηλεκτοομηιχανικΌθ έξ^ ,ττλισΊμοΰ. Ή μονάς αυτή θά ^Ύανρ. ιγή μέ ττετιρέλαΐαν καΐ *ϊά ϊχη, &ηό Γής 15ϊΐς ΜαΡτίιον 1973 δτ£ θά τε- 0ή είς λϋΐτοΜργίσν, τταραγωγήν 2 δι ,τειχιατΓθιμ,μυ,ρ[ων, χΐιλοβατωρών έτησίωζ Ή ύπογραψεΐσα νεταξΰ τής ΛΕΗ ι<ιαί τής «"Αλστομ» σύμβασις, Λγ Ρ'^μττληρωμοίΓιΐίή έκβι'νης τής <{|φθρώ- ι»ης την δευτέραν μονχϋδα -ου Λα<Λ>ί
ρι», ττραβλέππι τΐν έγκατάοταΐσ,ν είς
ιτήν Παλλήντΐιν τοθ ττρώτου έν Έλλάδ'
Ο των 4ΟΟ.ΟΟΟ 6όλτ; ό δ-
θά έξυτπηιρειτή την νέαν γιραιιμή
400.000 6όλτ Λονο'ου
Άθτ)νών. Ή μονάς αυτή θά Εχτ
έγκ—αοττάσεως ττέντε έκατομ
ιαυοίων δοΐλλοιρίων.
,ΥΠΟΧ ΡΕΩΤΙΚΟΣ ΑΝ ΑΔΑΣΜΟ Σ
ιΕΙΣ ΗΛΕΙιΑΝ ΚΑΙ ΛΑΡΙΣΑΝ
Ή έφ3Ρμθγή ίπτοχΡ'εωΤικοΰ άνακ
| 3ασιμΛύ ίφ' δλων των άγροτικών
I-
ι |5ιο<τηα-ιών τοθ Εττεκταΐ9όντο<; τμήμα (Ός τή·; ττεοΐ.μέΙΤιρθν 4γγ«Μ>6ελτιωτι
,<ών έργων Β' ζώνης τοθ ποτοκΐθν Ι ΆιφεΐοΟ Ήλείσς, ενεκρίθη ι"ιγο τοθ μΐτ'ΐΑογείθυ Γεωργίας. Έπίσης, έμε- Ι<Ρί τ| ώ ΐ—οχοίωτικος άναΐδασιμός ,τοΐ άγρθκτή,ματος ΑΛοιχρυχωρίθυ εΚ ΐν τό όττοΐο,, όμ—ίτττε^ είς ^ήν τρρν των έγγειοβελτιοτιφ/ Πλοττικάμΐποιι Κάρλας, έκτάσε ς 14.ΟΟΟ "σον ττρός τ δ'ά την καταΡκειιήν τ°ϋ 3"ι ιΔιιΑ[<7τηρίοΐ', ύττό τόν δρο·ν τής ών<>
ιλιίψεως τής εκμεταλλεύσεως του 4-
(ττΐ ιμίαν Ιδετίοτν^ ύπτό Ιδρι^ησομένηί
Έλληνΐκής "ΕταιρβίοΛ ουμμετεχούσπ·"
θίς τά έτΐίσισ «έρβη "Όν κατά 10%·
,Τό δάνειον θά έξθφληθή διά 15 ϊσΐον
δόσε«ν πρός έΐΓΐτόκ'θν δχ»
τοθ 8%
2<>ν) Ό "Ομιλος ο>ναλαμ6άνΓΐ
ώς καΐ κατά την 1 τ*ν τηροσψοράν, νά
βΌθέθΓ) τά άπαιτούμε>'α «εψάλαι 7
ιδ'ά τΤν ίητβχ.Τοχτ^ν καΐ τ
,νισμόν, ίκ μέρθυς ο"κθι/,
,μένου μετ" αύτοθ, τοθ Διί)λιστηρίοι/
ΆσττροιτΓύργθυ. Τό δάνει
,διαρκείας θά είναι πρός
■ <ι ύψΓ}λότερον τού 8%. 3ον) Ό "Ομιλθϊ προσφέρεται Ας «αί είς την πρώτην ττοότασίν τού, ινα χ°ρηγή<Ίΐ ΐτρός τό Δηκόσιον δσ.ϊΐ ι" ν 100 έκατομιμυριίων δολλ<αρίωι. Λιά τήζ νέας ιτροτάσεως σι;ντέ(.ν«- ιται ό χρόνον τής καταβ<Ίλής τού ό ό ,1 έ'τος ε|ς δύο μήνας. Τό δάνειον βά ,χθρηγφί) υπό την ιτρθϋητοθίΐΊν δτι θά έγκριθοϋν α1 προτεινόμεναι ν«6 ,τοθ Όΐμίλου έττενδθσεΐς 1.100 ίκα- ιτσμ, δολλαρίων. Είς ττϊρίτΓτωσ^ν ίγ ζ τού δανείου *)ά ΝΕΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ Ε7ΑΙΡΕ1ΩΝ ΔΙΑ ΤΟ Γ' ΔΙ'ΥΑΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ααν) Δβδομόίθυ, δτι ώς , Κυβέρνησις εδήλωσεν δτι 6έν έν ι3^αφέρ'εΤ3ΐ δι' ωρισμένας έκ τζυ αρχικώς προταθεισών έπενδύσεων ώς ι^υ/αιμέ*η νά έΐξεύρη άπό άλλοθ τοϋς ιάναιγκαίθυς πόρους (ε|ς ιττού θά επροχώρει είς την ιττ^ίησί, των) - τοθτο ώς φαίνεταΐ άφορά τ0 μετρό, την διαπλάτι/νθν' ΓΓί>ΰ Ίσθμοο κλπ. - 6 "Όμΐλος ύττο-
συμπτληρωματικώς νέ°ν κατά
κατηγοριών έπενιδύοΐεων, ποοκ·.ι
,μέν~υ ^α άντΐκατασταιθοί'ν δσαΐ έκ
,τών αρχικώς ΤΓροτοο3έντ«ν δέν θά
, κ,ρίνοντο υπό τής Κυβερνήσεως ά
Γαγκαΐαι. Ό νέος συνθλ'κώς κατά/νο
,γος π^Ρΐλαμβάνε^: ΔιίΑιστήρΐον 80 έ
' ,κατοιμ. δολιλαρίων, Πετροχ^μΐκάς Β[θ
,μηχανίας ύτΓοκαταστάτων Πετρελ<χί .χ) Ι ,50 έκ., Χημικάς Βιθμηχανίας 40 ,έ«ατο:μ. Ναι—τγΐκάς μονάδας 90 έ ιχατθμ , Π»λ6μικάς Βιαμηχανίας 80 (■'.κατομ. Κατασκει/ής καΐ έπ^σκίυης ιάερ^^καφών 60 έκατ,, Δομικω-ν "^ Λών 65 έκατ. Ρεωργικάς , 100' έκατ, Τουριστΐκάς αειί 185 έκατ., ι<ον καΐ Λυτοψ<χρμάκων 2ιθ έκατ ^ ,νιΐταλλο'ΛΡγική'ν βιομηχανίαν 50 έκα τθμ , Γεωργικών Μηκανημάτων καΐ Έργαλοίων 60 έκατ., σιδηι>ο5ρομικών βαγονί
ι^ν - ψυγείον 45 έκοττομ. καΐ Νοιι
ιττήγησΐς τΛοίων είς 'Ελληνικά ναυ
ιτηγεΤα 1 15 έκχταμιμύρια δολλάοΐα
.Σύνολον 1 ΙΟΟ έκατσμ'μύα^α 6ολλ4-
5»ν) Ό "Ομιλος τέλος; ττροσφέ-
ι?εται, νσ καταθέση
κώς έγγνητικήν επιστολήν
Τραπέζης διά ποσόν 25 έκατομμι/οι
,ύν δολλαρίων. διά τΠ·ν
της
·ΐ: ΐΓΌδ'άιδ^ς
Τέλος,
μ>ελέτη σθλλήψίως τού
■Ό; τώ·' ΐΓκϊγών ΆλιμνροΟ Ήοσκλείθι;,
προκαταρκτι,νΑ
,χ'ας είς την έκττέΧβ^ΐν τοΰ ττρογρ4μ
,'ΐαττθις ίοευνών τού ύβατυκθΰ δυνα)»ι-
[<»} τή- Άνατολιικήις Κρήτης καί 6 ,-τ'ό τό «ώς των μέχρι τοβδε έξαχβέ* ,τ3ύ ΟΗΕ ή επέκτασις ς , αυτόν εΐδΐχή τ°0 ΦΑΟ ' .ΚρήΤκί' καιί προέβη είς τήν ,γΐτσιν των γενομένων εργασιών. Ή ','ποττολή διετύπωσε τάς άπόψεις , της διά την επέκτασιν τσθ τ«ρογ*άμ ί>ϊτας ώ. κοοί των
ΑΙ ΑΠΟΦΔΣΕΙΣ^Τ Υ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΣΤΕΓίΣίΠΣ
Την ποορε^θο^σαιν Τρίτην συνήλθε
τό Κ^ντοικ,ίνν Συμβούλ^ Στεγά<τ:- ωΐ καΐ £λα6εν τάς κάτωθι ,είς τό Ο.Τ. 4 Συνσ)αοβ Καλθγοί- ' ιζης καιΐ προακύρωσις Ο τιμήιματος είς την ύπ' ά ιΡ·θ. 2 ίδι,οκτηιΓτίαν. Σΐίμ·πΐλήρωαις ώς «αί τρθτΓθΤΓοίησκ· .πλευρικών δΐοιστάοτεο;,, τον ύπ' Α ριθ. 325 οίκοττέβοο Σι/ν)σμοΟ Χατζη Πξρ! χαρακτηρισιμοΰ των ύπ' ά ,?'θ. 204 καΐ 205 Κρατικόν κα ο.- ιΐ«ιών τςθ Σι/ν)ο·μού Θηδών ώς ,τΐκών χώρω». Περϊ τΓ3θθ"κυρώσεως ^ τεμαΐχιων είς στε.ροαμένθυς ττρόσεη ,γας Ιδιοκτη^ίας τοθ Ο.Τ. "ΪΟΟ Σιη) Ρμον Ν. Ίωνίας. Περι έγκ,ρίσίως συμττληρω ιατικις ,πκττώσεως &ραχ. 420.7°0 σι;μφ»ν£ ι, ίτπρός τόν Α Συγικ. Πίνακα άνεγ·ρ σεως 4 δΐω^οψων καΐ 6 τετραωρόίων (ΐτθλυκιοΐτο·ιικιώιι είς ΔρατηΤσώνα (έ·- Ηλ. Σπαθαρακη). αθις οτεγαστι»ιών, κλπ. ϊ, οηοβιωσάοης <τρόο"φυγ·ς λοιπά δικαιοΰχα μέλη ^ς κενών δ)τω» είς Βικσ,ιούχθυς Ανάκλησις ιταραιχωρηβίνΓος ηΐ τος είς πιρόοφνγαο 'Α4ε.ντόττοιΛον Γ. έν Οεσσαλονίκη λόγω της είς τγ γ ;ύαΓεως τής παραχωρηθείσης τώ τή τάσεως κλπ. έψοορμογής ποθγράμ·! -- στεγάσεως δ.ά 596 οΙ«ο·γενίίας α'ς δ απόρους οιΐκ,ισιμούς τής Χώρας. ττερΐπτώσεως τ«ω- Ηρακλείου. "Εγκρισις )ΐ£λέτΐ)ς κατασκεΐΛΪς Ερ- ,γων πόλεως είς οίκι^αμόν Σκθτεινον ιΠ Βρίας καΐ άμαλήψεως καΐ διαθέσε- ,^ς π'στώο-εως 2.000.ΟΟΟ δρ*. Ανάκλησις αποφάσεως σχετικάς ^έ τΓαραιχωρηθέν οίκάΐτ«6ον ι[γ Ε, Ε Υ ,'-ίς ΠΕΡΑΜιΑ — ΠΕΙΡΑΙΩΣ. πιληρωμής (απανων ή" οίκκσμοΰ ΔοΡΐΑαίον .Σερρών ίκ τΓ^στώισιείίν τού ίργ°υ 59. 504. Δαιττάνη λρχ. 217.000. 'ΠυριΟριθμός ύτΓοθηκιη,ς επί άκιντ,- ιτου ΆιχιΛλέως Βονρβθττούλθυ καιτοι- ,<ι-υ Κσκικωνίοο Κορΐνθίας. ΜεταΐΦΡά ύποθιΐκης επί άκινήτου ,Εύαγγόλου Χρΐβτο6ούλου κατοίκου (Πέτοι "Αρτης. Περΐ μετατρσπής ύπαθήκΓς 4πί ά Γεωργί°υ Μαράκα κοίΐοίκου Μεσσ,η,ν ίοος. Περΐ έγγραοφής δε«/τέρας ι'ιπθθήχης ,έττΓΪ ακινήτου Ρούσου θεοδωΡάκη κα- ,τοίκ,ου Ρεθύμνης. "Εκ(5οσις τοοκιτικιού συμψηφισμοο ίν ,τάλματος ττληρωμής διά -ποσόν δοχ. 1.852.000 ττροσ/ματοττοιηθεΐσών ττλη- ρ-ομών στεγαστΐικών άρωγών ύττό τήζ ,Ε.Κ.Τ.Ε. επί Κεφ. 33 άρθθρ. 3 το5 τή Ε.Κ.Τ.Ε. Λογ)σμοΟ Λ. Στί "Εγκρισις ενοικιάσεως τού ί,η' ώριθ. 12 διαιμ)τος ττθλ)ιιίας Άγκ.·, ΙοφΙας. Δ «νροιφή τοθ πρόαφι^ας λι«ι ρι>
Γερ. έκ των δ'καιούχων · ■»
ιΠίρι ίγκρίσίως ιτερ^ΐο-ιιοΰ .»ι·.
β.-,κης εττΐ άκιΐνήτοι; προσφυγ ! Γκιιι
ικασΐαν Βαρχα».
Περΐ άτΓαΛλαγής της
,Πχΐταζιάν Άρτΐν έκ τής
,άΐΓΟττλιΐρωμής τοθ ληψθίντθς £ιτα,γ·.λ
ματικ<Ό δοτνεϊου τώ,, 6.66 ιΓΗρΐ άναγνωρίσεως καΐ ξεω- δικ/α·οώχων έτηιγγελματΐκής Ι» 1970 το0 ττσΡά τής Τρ«—ίι<. ί,-ής Ελλάδος λ)σμοΰ ιΜς Άθτών Προσφύγων Περΐ τταιοο5χωρτΐΓ€ως ι>ίκοττέδων «Ί-ιμφώνως ττρδς τά Ν)νη
,4176)61, 4546)66, 8)1968.
ι Τού ύττ' άρ'θ. 7 οί*. ε> «. 38
■?<£ Συν)σ}ΐοϋ Εύγενείας ΓΤϊ'Ραιώς [ ίμβοοδού 135,84 ρ2, ε|ς τόν Πτρι- ,—ευάν Παν. ©εθχάρην. Τού ύιτ" ώρ»θ· 3 οίκ. έν τ«,Γρ. ρ τού Σνν)σμοΰ Ν. Καλΐπόλ£ω<- έμ· θ 89,60 μ2 είς τ°ύς: 1) Αι*- Γεωργό καί 2) Μαρίνον Ν Ένώ αί δΐαπραγματεύσει ς τοΰ Δημοσίου καΐ των δύο (π^χεΐρτιματιών «κ. Νιάρχου καΐ Ή- ινάσΐ) διά τό 3°·ν Διϋλιστήριθν καί (τάς ποροΛλήλθυς έΐποβύσίΐς έξακο ιλουθοθν νά βραδνπορονν, νέα τταρΙ'μ ,δασΐς έγέκετο ττρό ΙΟημέρθυ ττεοί- (ΐτου άπο τόν ΌμΑθν των 2 Βοίτ ,τανΐκών, Αμερικανικόν καΐ 'Ελ,δετι- ικών Έταιρειών, ιμ£ νέαν προο"φοράν ιβελτιώνουσαν τήν ύποβληθ*ϊσαν τό·< (ΐταρελθόντα Αίίγ°υστον τοιαύτην. Ύ/πΒθυμ ίζίταΐ δτι διά τής ττρώ- ιτηζ Ικϊίνΐις ΐΓροσφοράς ό έν Χ·5γω Όμιλος, ό—αρτ'ζόμενος, ώς έλέγετ0. ιάπό 12 Οϊκθυς κατασκευασΤ(.κούς ικαΐ χρηιματοδοτΐκούς, καθώς καΐ 2 ιάμεΡικανικάς Έταΐρείας Πετρβλσΐθι», ίΐχε προτείνει ητρός τήν Κυβέρνησι» ,νά αναλάβη τό 3ον ΔιϋΑιστήρ^ον> Ι
ιψόσον ό έΚίκρ&μών τότε δΐαγωνΐσΐιός
ιδέν θά άττέδιδε,, άητθτέλεσμα, ίκ τγ-^
ιΡαλλήΛθυ 'μέ την παροχήν ττρος τό
ΑηΐμόοΊθν 6σν«ίου ϋψθυς 100 έκατομ
,μυρίων δολλαρίων καΐ μέ τήν
,γειαν τταραλλήλων άιτενδύσεων ^
ι<οΟ ϋψονς (μετά το;> Διϋλιστηρίου'
1.100 έκατοιι. δολλαρίωκ Μεταξύ
,τών ττρθταθεΐσών έττειν»5ύσεων πεοΐε-
Λαιμβάνοντθ ή καταυκΜΐή μετρό είς
Αθήνας, ή δ'οπτΛάτΐ'νσις τοθ Ίσυυο'1
τή^ Κορίνθου, κατα:τκ£ΐ/ή ά'ε
,/ων, έκονγχρον[σμος τώ^ 2 εκ,
,μικαί βιθμπχανίαι, ναυττηγΐκή 6ιο·ιη
,χανία, ν3ι~ήγησις ττλοίω^ είς
Γ<ά νοΜΤΓηγεΐ^ κλπ. • "Ηδη, ό έν λόγω ΌμΐΑθς ατολής τής είς τό Λονδίνον ρης 'εταΐρείας . έκητρθσώπου ·,ου .«Φαϊνάνσιαλ "Εξττθρτς Λδ», κατίττ ν ,τής δοθείσης απαντήσεως είς την ,πρώτην πιρο<7φθράν έκ μέρους τοθ £, (πθιιργείθυ Σι;ντ3νισμθ3 κατά τα τέ Λη Νοεμβριού, έπανέρχεται ε|ς νέΛν (ττρότασιν τα κΰρ·-α σΐιμεϊα τής όιτθί άς εΤναι τα ά<όλουθα· 1ον) Ό "Ομιλος προσφέρεται νλ ,τταΡαχωρήσΐ) δάνειον ττΡός τό Δη»6 ("ΐεοθυνοι συμφώνως τφ νόνο 1090) 1938 Τού Οττ* άρ,^θ. 14 οίκ. έν τ£ιρ. ^ ,τοθ Σι/»)ο»ιοί> Ν. ΚαΑλιττόλίί»ς ιμ
,5αιδοΟ 117,85 μΖ είς τή,ν Μαρία»
Ι3ογ. Ίωά'-οΐ' Κσ;ιιτίτ<3τ| ή φεΑούίΐα/ Τοθ ύττ' <5«οιθ. 27 οίκ. έν τετρ. Ρ >τού Συν)^^ Ν. Καλλΐιτόλεως ίιι
,&ΐδ^Ο 363 μ2 είς την Μαρίον Βλα-
ιχάκ,τ) καΐ Μαγβαληινήν Φουτριέ.
, Τοθ ύπ' αριθ. 15 οίκ. έν τετρ Σ
,το3 Σι>ν),3-μθ1 Ν Καλλι-τόλεως έμ
178,60 μβ είς τάς Ζαψειρία"
Άν<αστασ'ίαν ρατττάκη» Πάλλη. Ποοριθχή έγκρίσΐως κ,τήσεως ,ίκτάσεως υπο τοθ Οιίκ. Συν^ο,μοΟ €Η ,ΒΟρΕΙΟΣ ΕΛΛΑΣ» Συν. Π.Ε. είς βέτιν ΤΡΥΠΗΤΟ ΛΙΜΕΝΑρΐΩΝ θά σθν. Ό,μθίως ΰτττό τού ΟΙκοδ. ΣΐΛ*τυ*. ,·>ισμοΰ Οίκονομικών ΎτΓαλλήλων Δι*·
,μοσίων καΐ Ί,διωτΐκού Δΐκαί'ν Συν.
,Π.Ε. είς θέσιν ΣΥΡΜΑ — ΣΠΗΛΙΑ
,τής Κοΐνάτητςς ΚΑΤΑΚΑΛΙΟΥ Κα
Κήρυξις άναογκαστΐκής άτηαλ*βτρι
πΐ εκτάσεως μ2 31.394 ">0
Αν τή ττεριο,χή ΣΑΡΚΟΥΝΑ ΑΧΑ Ι-
ΑΣ καΐ είς θέσιν κ/τήιμα ΟΙκονόμθυ
£ιά την στέγασΐν τοθ κατοΛισθαίίο»
,τος οίκισιμοϋ ΣΑΡΚΟΥΝΑ.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χκιρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.887
9—1 καθημερινώς κπί
Ο—ί μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
'ΌΟ υττ' ά»·θ. 11 οίκ. τιτργ ρ
ού Σιιν)σιμού Ν. Καλλιττόλεω'; έμβα
λ) 265,65 μ2 είς τοϋς κληοονόμους
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πε.Τίΐοαμένος είς ίργει βδ·κβιίας;
ξητείτοιι δι' έογησίαν είς &κρχίαν
Τηλ. «24*32 — Ϊ81-β62
-----------------------------------^--------1----------------------------'
Ο ΑΦΡΟΔΙΠΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ*
Δέχεται Βηλαρβ 7
Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου
(Όυόνοια) 9 — ' κα 4 — Ι υ,
υ Τηλ 525-387
Νέον «κατχφύγιον διά νέους», πού τοΰς δίδεται ή εόκα-.ρί α νά έπεξεργασθοθν τά δια^
ρχ άγρια καί ήμερχ πουλ'.4το> πλησίον κειμένου έργαστηρίου τοΰ περιφήμου δρνιθ&λό
■γου Πήτερ Σκόττ.
ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝ ΤΟΝ ΛΕΣΜΕΥΣΕΟΝ-
ΕΩΙΒΑΡΥΝΣΕΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙΠΕΙΡ,
— Διευθυνττνς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ
Κοηο.κία Ναύαρχον Βότση 55
ΤυπονοοοΓ ο
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΛΒΡΙΗΛΙΔΗΧ
Κατοικΐα ΓπσητΛ<ου 12 ΑΜ« ΑΛΗ ιΠερί άλλατγής τού σχαττού τοθ πό. ,ο^ζχωρηθέντθς οΐκθττέδου εί^ τόν Δή- ,μον Νίαιττσλεως ΘΐσθΌΑθνίκης κλττ. Περΐ δυΡεάν παρ^ωβήσϊως %Ις ■την Σχολικήν Έφορίίαν το.1 6°υ Δγ ,ϋοτικοθ Σχολίίοι; Νκαίας τού κττ; ύπ' αυτού χώρου ύ Συ", ής ε|ς τήν ΕΛΛΗΝΜΚΑ-ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΚΜΕΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΑΕΥΣΕΟΣ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΟΣ ΡΙΖΛΡΗ (ΤΕΡΜΑΙ ΑΡΙΘ 30 ΓΆΓΚΡΑΤΙ Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε είς την ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. "Ηρχιοαν αί Εγγραφαί δι' όλας τάς τάξεις τγ 0 Γυμναοιου. τΩρσι : 9 τ,μ. - 1. μ,μ. καί 5 - 8 μ μ. Τηλέφωνον : 732.963 ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολουθήση τής εξελίξεως τής Ανδρικής Μ·$κ; ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 2-35.572 Τ6 έμιΐτόρΐσν άπό γ«νικής άττόφ · ως, κστόπιν κ,αί των ΓεΛα/ταίως >η
,μέτρων καί των συσσωρίυθέν |
οΐκονομιικών δεσμίύθΐι,ν ,
τω' είς βάρ^ς τ^ πθΐκίλων κ<ΐΐ | κ,αί έ^βαούΜ^εων, ε6οί'~ίται είς λί αν δκο-χερή θέσιν, μή δυνά ε!νον έκ ων νσ άντ ,μίτωπίση τάς ' ,ίν λόγω δεσιμεύ"^ καί έττιβαΡύν έδήίλωσεν : ( ΣιΛIλόγι.^ ,Πεκραιιώς κ. Κούμς κατά Ττν °ν"·ε ΤοΟ Σύλλάγθυ. Συνε.χίζ»3ν 6 μ. Καύμις, έτόνι,^βν. δτι τά εξής &ί βίσέτι έ·αβ>6μή:
ιΗ τρο~»τΚ>ίη<Ί ς των έρημον τών έκτπροσώπων τώ» πινάκων Ι»αθαροί) κέρΣβυς, β) ή ^ορΐχτμιένων βαιαικών διατάξίων τοΰ ,Α.Ν. 185)67, γ) τό θέμα τού 6·βλί ρυ άτπθγιριαφής κ,αί τοθ β^βλίου Αγγ'^ 0ήκη-, των 3ιδηρ*μΓΤΓθιρΐκώι/ έττΐ'χεΐρή- Πκ'το5οτι«σν: ΟΙ ύφ'στάμ€νοι είς ΐβάρθς τοΰ ώΊττθρίου ττιστωτικοί ττε οιορισμοί, οΐτινες μάλιστα έπεξετά θησ<χν εσχάτως δι' άποφάσείον τής Νομ. έπιτροπής καί κυρίιι>ς ή αίίξη
ι?ις τοθ έπιτοκίου, ττίρΐήγαγθν τάς
(έμΐπορ^κάς έπιχιειρή^εΐς είιτ δυσχερή
Ι*ατά<~συιν ,μέ άποτέΛιεσαα νά νή δύ ι:αντ3ΐ αθται νά άντ'ΐΙΊετωτ,ίσοιΛ' κι· ,αύτάς τάς ίττΐτακτΐκάις ανάγκας τ^,ν μαί να ^π-ιιβραιδύνετοΐ', οΰτω ή δρσ"τη ,ρΌΐτοίΐΓ|7ΐ'ς· καί ή Οίκονθμ^ή άνάπτ~ ,ξις τών εργασιών των. ώσεις; Παραιμέινει εΐσέτ^ ί* ής ή έξοιγγ«1λθεΤ«α τροπθττ0ίηο ι>,
ένων διατάξ£ων του ύττ' άρ 0.
Ν.Δ. «ητερί μι_σθώσ λ» κατα
Μεΐζον μίσθωμα - όπτοζη
άπαιχωρθΰντος τταλαιθθ ιμι^θ^
|Τού - αύξησις πΡοθΐοσ·μ ία> διοοσκέψε
ως τού ιμ σθωτού καί ένκαταλίΐΐψεως
(τιθ1ί> μιΐ^θίοι; ■ Χρθν|_κος ττεριορισίμός
μί'ζονος μισθώματοί κλπ.)
Άοψοίλιδικόν: Ό έιμττορΐκός κό-
τού Ό
νά
ά νά
|Τήν ονπθιστολήν τον, έψ' δνν μάλι
α δέν καβίΐστοίΐΐαι δυνατή
ιγή τού ένιαα'θυ φορέως τής
ΐς Άτφαλίσεως δι' δλοι.<; τοΰς ΈΝλη:«τς, ΑΙ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ Τέλ=ς ά κ. Κούμις ύττεγράμι,ί.σι Τά έ£ής: «Λόγω τής γεν^κής αυξήσεως των ,σΐυ'ντελε^τών κόστους των έιμττοιρικών κηύσης »ς νωτόν δ επί τής οίκονθμΐκής 1<α! τταγγελμ,οίτικής ζωή,ς τούτων, έ* ή λήψ,ς των άπαΡαιτήτω» διά τή" τροπΌΛΤθΊ'ηΡιν καί ε ~. βλων των βίς βάρος τοθ έι ,ίττι 6αβρύνισ·εων. Άπαντα τά άπασχθ ούντα τόν εμπορικόν κόσμον βασι ,<ά θόματα, ετέθησαν υπό τοϋ Συντν- ΣυμιβοιΑίου των Έμπθρικών Τής· χώρας, ύ—' δψε' τοθ ,τής π·αο«μι6όισεως τούτου εΤναι &/"α ι 5ν ιά Ιλτψθώ"1 τά κατάλλιΐ|λα με τιρ<χ άντιιμιετωτρίι—«εώς των^. ' τί< τόν κ. Κούμς Ελαβον έκ π= ιριτρΏπή,ς τάν λόγον ο| παΡαΡτάντες ,οίτά την συνεδρίασιν ταύτην έκπρό των δ<αφόΡ«ν κλάδων τού έμττθρίου, ανατΓΤύξαντε ς τάς άπόψεις των ίττί τών άνωτέΛΛ Ρ^μάιΤων. Έν σονΐ.χί'α ύπεβλήθτι ·π·ρό ιτα3ΐς, ήτις έγένετο ίιμοφώνως άπθ- ;5εκτή δπως, ό Πρόβδρος τοΰ Συλλό ιγου κ. Δ. Κούμ,ς, ενεργηθή δίόντκς ειαΓ ποΐΡακλΓ^ή ό κ. ΠιρωθυπθυργΟΓ ινα δεχθή «Ις άκρόασ·ν έκπ·ρθσώιτθ<ίς τού Δ[θικ. ΣυμβοιΑίιοιο τού Έμττορ» Γ<αΟ ΣιΛλόγου, δ^α τήν ενώπιον τού ,το.^ πρι^φοιρΐικήν άνά~τι/ξιν των άπ^ ^χοΙλούϊΛων τή,, έ,μΐπθρικήν τάξιν σο ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΠΟΔΗΜΑΤΏΝ ΕΙΣ Η.Π.Α. Σοβαράς παραγγελίας έξαγο)- γων έλληνικων ΰποδημάτΜν είς Ή νο>μένας Πολιτείας έπέτυχεν ή βι
ομηχανία «Σ εβαστάκη» δια ιό
1970. ΟΙ νέες αύτές παραγγελίε;
έΛετεύχθη<κ'ν κατόπιον αΰτοπροοιί) που μεταΓιάσεως τού κ. Δ. Σείχι- στάκη είς Ν. 'Τόρκην δπου καί έ- πέδειξε την άνοιξιάτιικη καί θερι- νή κολλεξιόν ύποδημάτων του, μό- δας 1970. Ή κσλλτξιόν πρθΓκάλε- σε εύμενεοτάτη έντύποΜΤΐν είς τοΰς Άμερι-κανοΰς αγοραστάς, μέ άπο- ελεομα τό δψος τών παοαγγελιών νά είναι ίη|»ηλότερον κάθε- ποοηγοιι μρνης φορ<ίς. .ΠΩΣ ΥΠΟΛΟΠΖΕΤΑΙ Ο ,ΣΥΜΙΑΗΡΩΜΑΤΙιΚΟιΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΟΤ: ό συμτρληιρω1μι3τΐικός φόρ°ς μ»τ άκινήτωνι, αναλόγως τής μ' ,?ί την άΐτοίαν ίκαστος τούτων άπί Ι£ΓΓ|5βν. Τοιιουτοτράπως Εκρινε μβτο ιξύ άλλων, τό Συμβούλιο, τής Έτιι· Γ<ρατείοος δ^ά τής ύττ' αριθ. 346)69 ,άτΓ^φάσεώς τού, πε,ρί μεταβιβάσίω·, ακινήτου υπό συνδιοκτητών είς πλεί Τό υπουργείον Οίκσνομικων, σχιετΐικής ίγκυχλίου τού πρΟΓ ρίκανομΐκούς έφόρονς, έντέΛλίται δ ή άνωτέΐρω θπρόψασΐς άκολοιΛΓ, διά τό,ν ύπΐϋΛογ^μόν τού ουμττλ^ ύ φόρον |ΐιε*α>6ι*άσεω<; άκ νη ,των( είς οποίας δχει έφαριμΌγήν ή 14αΠ3]Ργηθεΐο·<ΐ πιρθοδευτ ική [-0 αρ3ρ 1 τού Ν. 4459)65. ί0Ε82**»3»ΕΚ83»< Ή ίστορί_ τοθ χαλιοϋ Συνένεια έκ τής 2ας σελ •συναρπαστικό. «Ίστορία» εΐ- ■ναι δ τίτΐλος, καθώς εϋπα;ι? κα'. θά περίμενε κανείς μιά ί ■πιθΓτημ,ονική κχτά τό μάλλον ααΐ ήττον συγγραφή, μέσα στά •συνηθισμ,ένα αύστηρά πλαίσΐ7, ^πως τά καθορίζει κιόλας^ ή έ πιβαλλομένη σ' αΰτοΰ τοθ &1- •3ου; τά ίργα έρευνητική δέον ■τολογίζ καί ή άνάλογη ανα¬ πτύξη καΐ εκθέση των σνχ-ι- •κων συμπερασμάτων, πορισιιά- ■των καί παρατηρήσεων. Λοι πόν 3τό βιβλίο αύτό δέν ύπαο ινουν τά πλαίσια' Ιχουν σπά σει γ:ά τήν άκρίδεια καΐ σάν 'άπό διαρηγμένο φράγμα, ζε·/' ■νεται δρμητικός Ινας βαθύς ί •πικο - λυρικός χείμαρρος. Τό χαλί δέν είναι απλώς για τό Χαρή Καχραμάνο, ίνχ 'διακοσμητικό στοιχεΐο τής αν¬ θρωπίνης κατοικίας, Ιστω άπό τα βασικότερα καί άπό τά πά λαιότερα, άπό τοΰς χρόνου·; -ΐής προϊστορίας άκόμη. Γιά τό αυγγραφέα τής «Ιστορίαν <:ου, τό ναΐλί είναι κι>ριο·λειτ.
■κά ή εκφράση, μιά 5ντονη καί
•ταραστατικότατη Ικφραση, ττθ
άν&ρώπινου μόχθου, τοΰ αν¬
θρωπίνου πόνου, τών πόθων
■των ζωηροτέρων καί τών μυ·/ι
■αιτέρων τής ανθρωπίνης ψυ-
7ής, είκόνα συγκλονιστική τϊ[ς
•τοχγικής ανθρωπίνης μοίρα;
στίς διάφορες έκφάνσεις τη;,
■Γίνεται βεβαία μιά διεισδυπ-
αή, λεπτομερειακή, αΐσθητική
•άνάιλυση τών χαλιών κατά
■τού; ξεχωριστούς τύπους, δ-
«ως κυρίως Ιχουν καθιερωθή
•ίνάλογα μέ τούς τόπους τ^-,
'άρνικής προελεύσεως των. Καΐ
'ή αίσθητική αύτη μελέτη ι:οϋ
■οαίνεται μ>άλιστα νά άποτρλή
«αί τόν κυριι»τερο στόχο τί)ς
-εργασίας αυτής, στηρίζεται σέ
•δεδομένα ίστορικά, μέ μιά στή
•ριξη μάλιστα κατά τό πλεϊ-
,πρωτότυπη καί άκόη
τολμηρή άφ' ενός καί
'αφ' ετέρου σέ δεδομένα ψυ/ο-
'λογ'.κά.
ΙΙάνω δμως άπό κάθε τ/ζτ.
κή θεωρία, άπό κάθε φιλο-λο
γία τοΰ θέματος, είναι ό άν-
βρωπις, αύτός καί κατά κύ-
■ριο καί κατά γενικότερο λόνο,
ό χνθρωπος σάν ύπαρξιακή όν
•τότητα καϊ σάν ύπόσταση ,ιυ-
ατηριακή, πού τόν ένδιαφέρει
τόν σ-ογγραφέα, πού τδν συγ;:.
νησε σέ κάθε κατασκευή ν α
'λ'θϋ. ^βπως γυρνώντας ά,διάνο-
■τα Εύρώπη καί Ανατολή, τήν
■αναζητοΰσε καί άνακάλυψε κτ'.
•μελετήση, είτε σάν τελειωμένη
■/οαταΐκευή, είτε σάν κατασκε^ή
■:ν έξελί'ξει. Τόν παρακολουθεΐ
•άπό κοντά τόν άνθρωπον αΰ
τόν σέ κάθε γαλί, σάν σνεδ·.7.
·σ:ής καί δ Γοιο; καί σάν ύφαν
τής. Συμπάσγει μέ τά πά9η
■τοΰ ίν^ρώποχ) καί τά πιό πα-
•λιά *κόμη, χά περασμένα, τά
ιλδιευκρίνη—α, πού Ινοραματι-
•χά προβάλλουν έν τούτοις μέ
»μιάν ύπερβατική σαφήνεια κα
•τά την δποιαδήποτε θεώρηττ;
•'νό; χαλιοϋ.
Καί τό σημαντικδ είναι πού
•κι' εμείς, μετα τ6 δΐχβασ^,α
':οΰ βιβλίου τοΰ Χαρή Καχρα
μ-άνου, φτάσχμε νά βλέπου-ιε
'ύ διαφορετικό πλέον βλέμ,ια
•τό γαΐλί' τό κάθε χαλι'· β/ι
αάν Ινα καλλιτεννικό κατ«-
ακεύασμα, έξάρτημ» τής έπι-
■πλώσεώς μας, 4λλά καί σάν
%άτ: ίερό. Καί τουτο είναι 'γω
■ρΐς άλλο τό ώραιότερο άποϊέ-
■λεσμα αύτοθ τοΰ έπιτεύγματ%,
•ενός άνθρώπου πού τόν αίσθαν
•θήκααε νά πάλλεται κυριο>«-
-χτικά, άπό ψυχικότητα, άπό
•κνευματική Ιξαρση, καί άπό
■άνθρωπιά.
Γιατί, γιά τό Χαρή Καγρχ-
■μάνο τό χαλί είναι, δ/ι ίνα
•κομμάτι τής ζωής του, είναι ό
λόκληρη ή ζωή τού. Ή παρά
>5οση τής οικογενείας του, ή κχ
'ράδοση τοΰ γενεθλίου τόπο(ο
■τού, τό γλυκοθύμητο παρχμδθι
τοΰ παποΰ του, τό εύφρόσ1^
■παιγνίδι των παιδικών του )Λ/
■νων, τό Εδανικό τής νεότητίς
αου. Καΐ άκό-μα ή σκληρή, αλ
•λά καΐ κρίσιμη γιά τή μοΐρα
■τού, μνήμη, 8ταν παιδί, κ?τα
οιωγμένος, άδ<>σώπητα, μα-
κρ:ά, *πό τή μικρατ.ατική τοο
■πατρίοα, βρήκε άναπάντεγα τή
•σωτηρία του στήν καλύβα
I-
νός ^έροο Κούρδου γαλά, ν.α-
'3ώ; καί κοντά σ' αύτό, τό άξε
'θώριαστο, παρά τήν παρέλευση
τόσων γρόνων, 5ραμα νΐ,ς
Γκουλέζ.
"Ολα δεμένα μέ τό γαλι'.
Τό Ιζησε σάν χαλδς· σά σγε
•διαστής, σά βιομή/ανος, σιν
<ϊμ.πορος γαλιών. Τό ίζησε :ε 'λικ» καί σάν ποιητής ή μίλ- 'λον τό ?ζησε πά ντα σάν τκιη Γράφει δ ϊδιος: «Άκόμα άπό τόν καιρό π3·Ί ήμουνα μηδέν στό χάος τίίς ά νυπαρξίας ή πόθος στό αΓμχ ■τό πατρογονικό, άπό τότε ά 'νασκουμπώθηκαν οί μοϊρες να μέ βάλουν στά δεσμά, νά μέ 'δέσουν μέ τίς άσύντ,ριφτες άλ'. σίδε; τής γενιάς μου. "Ετσι γεννήβηκα^ κι' έγώ γαλ«ς, ?ί -α, στά ιδία β-άρα&ρα καί στΐ; ϊδιες άετοφωλιές. Τ' αργαλε·.α •μέ τό τραγοΰδι τους, τά χρώμα ■τα μέ τό μ,εθύσι τους, τά τ/,ί ·3·.α μέ τή γλώσσα τους, μ' I- οεσαν μέ τή ζωή καΐ μέ τό γα 'λί. Ή ζωή μοΰ φάνηκε σκλη ■ρή καί αιδικη· μοΰ τά τσιγκίυ ινεύτηκε 8λα, Τό γαλί, φίλο; ,'/αριδιακός, τίποτε δέ φ>ειδω)ίύ
, τηκε. Μοΰ τά γάρισε δλα μ,'
••χπλογεριά. Σά μάνα ιέ φρόν
τισε στίς κακοτυγιές, στίς Λα
•κοτοπιές, στά κρύα. Μέ άνέ-
'θρεψε καί μέ τράνεψε. Σά γ:α
γιά μέ γόρτασε παιγνίδια/ στο
Λίδια, ταξίδια, πού ζωντάνευαν
«όισμους, ά'λλοτινούς, παραμυ
θένιους. Σάν έρωμένη μέ δ5ή
γησε «στών όνείρων τα παλά-
τια». Μέ συγκράτησε στά -/εί
λ:α τής άβύσσου καΐ αέ κράίη
'ζι στή ζωή. "ΟΙλα τοΐ τά γρω
•στάω. Γι' αύτό κι' έγώ τοΰ 5ό
Όηκα μέ πάθος, όλόψυγα. Κά
■ΐτοτε δμως πρέπει νά τοΰ επι
'στοέψω τά δοσίματα...».
Καί δύο άκόμη άξιοπρόσί-
"τ:ς ενδείξεις. χαρακτηρίση-
•'/Λ- τής εύαισθησίας τοΰ ΙΒίον:
Τό άφιερώνει τό β;βλίο τ·»"»
-χχ δυό του έγγόνια. Κρίκοι
•Λα:_αύτά τή; διάρκειας. Ή
:-;άςη του άποδεικνύει τή σ^ν
χ'σθηαη τοΰ γεγονότος αύτοθ
ήΐκοΰ καί βιολογικοθ - κ)1
·3-βαιώ·/ει τό γρέος καί τό 5.-
'/.ό τού πρός τό μέ'λλον.
Καί τό αλλο: σελίδες ά^κί
τίς, γραμμένες κι' αύτές <ά '-Ό ίδιο πάθος, άλλά καΐ ·αέ λεπτότερη, εύγενικότερη, συν»ι ■σθη'ΐατική άπόγρωση, είναι ί α>:ερωμένες, στήν Αγγελική
'Χα-τζη,μιγϊλη, χή δασκάλ»
τού, πού κι' αύτόν ·Αέ σοφ:/
κχί στοργική άφοσίωση, τίϊν
'^βαλε στό σωστό 5ρ6μο, σαν
ΐλληνα καλλιτέχνη, τόν οδηγή
•σε στήν πηγή την άστείρίϋ'-τ)
%αι πολυδύναμη τής λαϊ'/.ή;
μας τέγνης. Μιά Ικφραση ην
'γχία κχί Ιντονη τής εύγνω'-ο
'σύνης τού, άλλά καί μια ποά
•■5^, πού έκτείνεται πέραν χιτό
τό άτ:μ;κό κχί τό συγκεκρΐίΐί
<νο καΐ γίνεται δίδχγμα γενιχθ 'τερο καϊ πολύπλευρο. "Αλλωστε πολλές είναι ·ί Λλευρές τής στ;αασίαο τοϋ «'>'
οαίου αύτοΰ βιβλίου. Τό γάρτι
κα, δσο μοΰ έπέτρεπε ή 5-κή
μου προσδεκτικότητα, λόγιο
■κχί τής είδικεύσβως τοθ θέμα
^ος χαΐ τόν καμάρωσα τό συ)·
γραφ'έα του, σάν παλιό μου φί
λο.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΤΝ ΟΝ ΤΟΤ ΠΑΤΕΡΑ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΤΕΑΕΥΤΑΙΩΝ
ΕΛΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ττρίν άπό δ μήνες ίίχε άοχίσει ό
Πρώτος ΙΙηγκάσμιος Πόλρμος.
Κι' άλλοί, τρισιιλλοί! Οί χο»—ια
ν,χβΐ λαοί, οί δήθεν πιστοί τού θε-
οθ τή; Άγάπης καί τού "Αρχοντα
,ής Ειρήνη;. Εύιιγγελικοί, Όρ·θό-
5ο£Οι, Καθολικοί, άλληλοσφάξον- '
Τβν βΐήν Εύρώΐτη. !
2ε λίγους μήνες ή Όθομανική !
ρΓΧε ελέχθη — ή !
των τό'ε Τιτά- |
νόν τού αλανήτη μας.
**
1914. Μήνας Δεκέμ,βσιος. Σέ μιά
χι,ψόπολη τής Κεντρικής Μικράς
Άοίης, ύψάμετρο 905 καί 10 χιλιό-
μΠ£,α άνατολικά άπό τόν Άλν
τόν Κηζήλ Ίρμάκ, τυν πιό μεγά-
;0 ,τοταμό τής Μικράς Άσίας (γ-
/Η, μρτά άπό ό χρόνια, τό 1919,
οφιιοοε κεψάλι στό Οίκουμενικό
ΙΙ<ιτοιαοχειο δ διαδόητος παπά - 'Εφτύμ, ό Ιδιό-υπος έθνικός έξωμό «ι;)· ** Μόλις ?χει νυχτώσει καί δέν έ¬ χομε ΛμΛαρώση την αΰλόπορτα. Μηοροΰσε νά μάς ερθουν σέ νι·χτε ^νή ίπίσκεψη (—ότουρμά. Είμα- θτε τονρκόφωνοι οί Ριομηοί τής κω μόπολης), οτγγενε-ϊς καί γειτόνοΐ. Τή χιί>£?α τή σκέπαξε παχϋ; ασποος
ίΐΕπλος. Καί τούτο πάλι τύ (>ράδυ,
οί λευκές νιφάδες χαντρές καί πυ
χνές, στρο6ιλάζονταν στόν άέρα.
"ΑγοΐΛ φυσοΰσε ε|ω δ 6ορε*άς...
Λ
Μεγάλ.α τα δωμάτια τού σπιτι-
ον. Καί στό καθημερινό, ή μεγάλη
βόμπα εκαιγε γερά. Γλ.υκειά ζεστα
βιά άπλωνόταν γύρω. Κοντά στό
ίνα άπό τα δυό παράθυρα, στύ ςρώς
μιά; μεγάλης λάμπας πετρελαίου,
διά&αζα στοϋς γονιούς καί στ' ά-
δϊ^φια, τό 6ίο τής άγίας Βαρβά-
ρας. ϊ Δεκεμβριού, παραμονή τής
γιορτής της. Τόν εΐχα διαδάσει
<πήν τουρκική άπό τό γνωστό λαϊ- γο φυλλάδΊο, Ιχοντας ΰπ' δψη καί τό ουναξάρι στό Μηνιαΐο. (μ«θη- τή τής Άσιατικής Σχολής τό 1907 μέ «Ιχε κείρεΐ άναγνιόστη» στήν όίχληοία ό άρχιερέας τής Έπαρχί α;. Ή εδρα τού βρισκόταν 500 πε- ρίπου χιλιόμετρα μακρυά μας, στά άνατολικά). Α Μιά στιγμή άκοΰμε ν" ανοίγη ή αύλόπορτα. Καί διαστικά γλίστρη- σ«ν τρείς σκιές μπραστά άπό τό πα- θάθυ,ρο. Σέ λίγα δευτερόλίπτα χτυπηοε ή έξώποοτα τού σπ,τίού. Ηταν δ Ρομηός μουχτάρης καί δυο ί-νοπλοι ξανταρμάδες. Πήραν τόν ππτέρα. Μητέοα καί άδέρψια δέν 'κϊείσα μεμάτι. Μονάχα ό μικράς άδερ- ψουλης κοιμόταν ξένοιαστος στήν κούνια τού. Αίώνες γιά μάς οί στι Υμ·ές έκείνες τής νύχτας. Κι' άρ- γοΰσε τόσο, νά ξημερώση... Τό ποωϊ μάθαμε άπό Τούρκους φίλους τού πατέρα πώς τόν εστει<- λάν στήν "Αγκυοα, στό στραταδι- κεΐο. Βαρεία ή κατηγορία. Δήθϊν 81 χε πή σέ μιά παρέα πώς άπό τώρα κιόλας, τούς πρώτους μήνες τής έ- πιστρατεύσεος καί τού πολέμου, άρ χισαν νά λιποτακτοϋν άξιιοματικοί καί στρατιώτες. Γιά μάς, γιά την οίκογένειά μας τίς μ,έρες έκεϊνες εΐχε σταματήσει νά κυλά δ χρόνος. „ Καμμιά εϊδηοη άπό τόν πατέρα. Μετά άπο δύο έδ&ομάδες, άχτί- δα άπό φ&ς, τό τηλεγράψημά τού: «"Ε,ρχομαι Τρίτη». Α Τοϋρκοι φίλο» καί οί Ρ<ομηοί, σχεδόν δλοι, πέρασαν άπό τό σπί- τι νά τόν συγχαροΰν, νά μάς συγ¬ χαροΰν. Παρά τρίχα εΐχε γλυτώσει άπό τό σχοινί τής κρεμάλας. Λ Μέ ήσυχτν καρ'διά πέρασε ή οι¬ κογένειαι τίς Μεγάλες ήμρρες τής Χριστιανωσύνης. θερμά καί όλόκαρδα μας χωρ€- τοΰσαν τα Χρκττούγεννα μέ τό έ λ ληνικώτατο «Χριστός έτέχ&η,!», οί τουρκόφωνοι Ρωιμηοί .τής κωμοπό¬ λεως. Καί τούς άντιχαιρετούσαιμε κι' εμείς: «Άλη&ιος έτέχθη!». "Ως την Πρωτοχρονιά αύτάς ϊ- ταν δ άλληλοχαιρετισμός μας. Α 1914. Μήνας Δεικβμδριος, παρα- μονή Π,ρο)τοχιρονιάς· χιόνιζε πάλι στήν κω,μόπολη έκείνη. Καί οί λευ κές ντφάδες, πυκνές καί χονδρές, ιΐτρσβιλίξονταν στόν άέρα. "Αγρια φυσοϋσε εξω δ δορειάς... Άθήνα, Δεκέμδριος 1969 ΕΗΜΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιερίως ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΑΘΤΑ (Πελιμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί επι¬ τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) ΣυνέγβΜΐ έκ τοϋ ποοηγουιιένου 1826 τϋ 29 ι Ίανουαρίου έν Καλαβρύτοις , Τό επόμενον έγγραφον είναι κα ι τάλ.ογος των κατατεθέντων. Ώς [ χα'ι έν τφ έγγράίρω άμολογείται, ή οίκογένεια δέν είχε μόνον τα έν Ι τφ κατασχετηρίψ άναγραφάμενα. Ή οίαογΐνεια είχε καί άλ>Λ πολ-
).ά κινητά τα όποϊα άπεκρύβησαν Ι
είς συγγενικάς ή φιλικάς οικίας, Ι
'ός συνήθιος γίνεται είς τοιαΐηας
'Εκ των έν τώ καταλνόγο.) άναφε-
ίομένων καταφαίνεται ότι ό Νικο-
λέτος ήτο οίκοναμικως άνεξάρτη-
τος.
Κατάλ,ογος των όσιον πραγμά-
των εΰρισκομ.έν<ον έν τή οίκία τού μαχαρίτου Νικ. καί αύταδέλφου Ά οημάκη Σοφιανοποΰλου. Άςαπόσαος είς τα άμπάρι μισά δια 10 δέκα. έτερον άραπ. είς τούς όντάδες μιοάδια 20 είκοοχ. δύω (2) καβέλες άδειες. «έκο πνέντε (15 οκάδες χάλκίο- μα· μία (1) ζυγί σίδερα μουλαρίοια. έ'να (1) μπρικολνέγενο τρία (3) βαγένια οίδια μία (1) κάδη τρία (3) πληθάρια ένα (1) μουλάρι ενα (1) έργαστήρι είς την Παν αγίαν κοντά ϊν (1) άλογον έχατόν (100) πρόβατα 8νω (2) δόδια τριάντα (30) στρέμματα άμπέ- λια τριάντα (30) στρέμματα ποτιστι ν.ά. οαοάντα (40) χωράφια ξερικά 'πίτια μέ την περιοχή τους καλά. στήν Χόδολη εν καϊμένο. Ό Γεν. Γραμματεύς Γεώργιος Οίκονόμου Οί πρόκριτοι εοΰ Σ ιοποτοϋ ΙΙρωτόπαπιας Γ. Οίκονόμου Άναγνώστης Τσακίρης Ι!)26 τή 29 Ίανουαρίου Έν Καλαδρύτοις Ή οίκονομική άνεξαρτησία τού Νικαλ^του καταφαίνεται σαφώς έκ τθί ανωτέρω έγγράφου. Τα μνη- μονϊΐιόμϊνα —δεχόμενο* τα «σαράν τα Ν. 40 χο*ρά.φια |ε<>ικά*, ώς τεσ
"ββάχοντα στρέμματα — εκατόν
"τρήιματα καλλιεργησίμου γής καί
>·*νον, μαρτυροϋν την άνθηρότητα
"Ι* οίκονομικήν τής οικογενείας.
Αέν έπιέζετο, λοιπόν, οίκο-νομικώς
* Νιχολέτος πρός άρπαγήν των τού
Γβρμανοΰ. Ή άρπαγή των κινητών
τού Πατρών Γερμανοΰ, εγινε, τή
*Ϋ0ΚΤί οΐ6αί<ι)ς τού Νικολέτο»·, ύ- 110 των στρατιωτών τού άποσπά- ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοδ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) "Αλλωστε, ή ίποατολτ^ :οο 'στήν Κων) πΆ: είχε τελειώση ποά καί δέν ύπήρχε λόγο'ς νά παραμείνη περισσότερο. Μέ 'τήν δλόθερμη σο|Απαρά3τασ! ■τού είχεν αποκατασταθή ή γα λήνη στούς κόλπους τής Έκ- 'χΐλησίας καί αύτός ήταν δ υο '/αδικός σκοπός τής άφίξεώ-, 'του. Τα κοσμικά άγχθά καί όϊ 'τιμητικές διακρίσεις δέν συγκ- 'νοΰσαν την εύαίσθητη ψ·»>ή
•τού, ή όποία ήταν έναρμονι-
σμ,ένη νά ζή στό φώς τής ήμέ
'ρας καί δχι στά μ,ισοσκόταϊ*
■τής διχογνωμίας καί τής άμ,π
'5ολίας. Καμμιά φορά δέν εΓχϊ
■περάσει άπό τό φωτεινό αυζλό
τού, πώς κάποτε θ' άνέβαίνε
■στήν κορυφή τής έ/κλησιαστ·.
• ίεραρχίας καϊ δσες φορές
ιτοΰ Ιγιναν παρόμοιες προτά.-
'σεις, τίς δέχθηκε μέ έπιφύ) αξι
'καί διστακτικότητα. Γι* αύτό
'πήρε αμέσως την άπόφασι, να
ιΐγκαταλείψη μέ άξιοπρέπΐια
ιτόν αρχιεπιτκο—κό θρόνο κχί
-νά επιστρέψη στήν άγαπηαένί;
«ατρίδα τού.
Πρίν νά φύγη δμως, αίσβάνϊ
ται την άνάγκη νά κάμη Ι ν*
-ρόχειρο άποιλογισμό τοΰ μέγα
*λου δημιουργικοΰ Ιργου τού,
νά νουθετήση μέ ύπέροχα ήθ:
'-ίά παραγγέλματα τούς παρα
'στρατήσαντας έπισκόπους καί
στό τέλος, ν' απευθύνη Ινα δι
θυραμβικό άποχαιρετιστήριο μή
'νυμα, βγαλμένο άπό τα τρίσβα
'3α τής καροιάς τού. Στόν συν
ιτακτήριο αύτό λόγο τού, π*
ι,;ουσ:άζεται άνάγλυφα δ έσυ)-
'τερικός κάσμος τοΰ Γρηγορίο;
'/.αί έπιβλητικά όρθώνεται ή
ταπεινή μ,ορφή τού ένανι!ον
•των άνθρώπων έκείνων, οί 6-
•ποϊοί τόλμησαν νά σπιλώσνη1
τό δνομ,ά τού. Ή γλώσσα ΐ'υ
■πΐλούσια καί έκφραστική αάς 3ί
-531. μιά ζωντανή είκόνα τής
',ιροσωπικότητός τού. Μέ ά; α-
ράεΊλλη τέχνη καί θαυμασο;
Ινάργεια έκφράζει τίς ο".ί-
ψεις τού καί διατυπώνει -ίς
•γνώμες τού μέ εύγένεια καί μ*
'τριοπάθεια. Ή μετριοπάίίειά
•τού δμως αυτή, δέ τόν έμποδί
'ζει γιά νά έπισημάνη την ν :·
ιτροπία μερικών συναξέλψων
τού καί νά καταγγείλη μέ 5ΐ.
Ηύτητα την έριστική των 3ϊά
'θεσ1.. Γιά νά διορθώσουν τα Ι
ιλαττώματά τους, άφίνει ύποθή
•κες καί δίδει κατευθυντήριε; Ι
'5έες. Την κεντρική Ιδέα "Ζ
'λόγου τού, αποτελεί φυσικά ή
Οιαφύλαξι τής έκκλησιαιτι-
■κή; είρήνης, γιά την κατάκτη
'σι τής οποίας χρειάσθηκαν πό
λυετεΐς άγώνες καί αίματηρές
'θυσίες. Γιά νά νοιώσουμε 2
•μως βαθύτερα την άξία τοΰ λό
<γου τού, άς παρακολουθήοωιιι •άπό την άρχή τόν είρμό των 'σκέψεών τού, στά- κυριώτερ,ο. 'σημεΐα: (Συνεχίζετια) ΉμΕρολόγιον τρθ β. 9εο6τορ(·χιυ έκ Φαρόχπ* ίΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΒΚΙί^ΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καί Ιδιαιτέρως είς ΚεππαδοκΙαν τό 1959 (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου) Στήν Κιονσταντινοΰπολη, την Το κτίρ.ιο είναι καινούργιο καί ! Προϋσσα, τό Ίκόνιο, την Καισά- συγχρονισμένο στό τελειοϋσθοα καί ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΕΚ1ΤΤΙΚΑΙ · Ϊ-2ΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ Δ0Ρ08Ε0Σ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου ς ς τας αρχάς τής Έπανασά- 0Εϋ);, ίδί(ι>ς, ή άρπαγή υπό των μή
"ϊ^θιοχοίίντιον στρατιο)τών, ήτο
""^ης, καί εγίνετο πρός συμπλή
βθοτν τής έλλιποΰς όπλοφορίας
Τ0)ν ή διά την αντιμετώπισιν των
•'τθ'Ρουσισ.ζομέ'νων καβημϊρινων ά-
ναΥΐών των.
"ντω, μετά την .ταράδοοΐλ' (ετ.
|*21) τής Άκροκορίνθου υπό τού
"'Λμήλ Πασιά, καί την συνάθροι-
•"^ καί άοχΐ'άλειαν των λαφύρων
Τ°δ φραυρίου είς αποθήκας, «έ'γι-
νϊν εφοδος έκ μέροιις άτάκτων
στρατίωτών» καί διηρπάγη μέγα
μέρος, χωρίς ή φρουρά νά δυνηθή
νά εμποδίση την διαρπαγήν.
Άλλά καί τα Ιερά σκεύη των ί-
ναριακών καί μοναστηριακών να¬
ών τα κατά τό 1822, κατόπιν ΐγ-
γράφου έντολής τοΰ Μινίστρου τής
Θρησκείας καί έπισκόπου Άνδρού-
σης Ίο>σήφ, «συναθροισθέντα καί
κατατεθέντα εν τινι πλοίω», ίνα
«μετα6λη&ώσιν είς νομίσματα διά
νά έπ·αρκέσουν είς τάς μεγίστας
τής πατρίδος χρείας» δέν τα ήρ-
πασαν οί ναϋται «επί λόγω όφειλο
μένιον μισθών»;
Άλλά μήπίος καί τοϋ Νικηφό¬
ρου Παμπούκη, τοϋ διασήμου έκεί
νού Καλαβριηινιοϋ κληρικοϋ, οριλι-
κου, διδασκάλου καί άγωνιστοΰ «τα
είς "Αργος εΰρισκύμ.ενα πράγματα,
καί είς τό Μοναστήριον τοϋ Κάτω
άγίου Γεωργίου, δέν Ιγιναν λάφυ-
ρα καί διαρπαγή υπό των έλληντ-
κών στρατει»μά.των»;
Τό επόμενον έγγραφον είναι τό
τελευταίον τής άλληλογραφιας των
δημόσιον Άρχων.
Ό Γε-ρμανός, ώς γνωστόν, άπε-
λύθη διά τής μεσιτείας τού Λι8<ο- ρίκη καί απέθανε κατά την 31ην Μαίου τοΰ 1926, έκ των έγγραφον δεν φαίνεται εάν έλαβε την σχετι¬ κήν αποζημίωσιν, την έπιδικασθεϊ- σαν είς αυτόν υπό τής έπταμελοθς έπιτροπής. Τό έγγραφον είναι δια- 6*6αστικόν καί δέν μάς παρΐχει νέ- ώτερα στοιχεΐα επί τής ΰποθέσεος τής συλλήψε<ος τοϋ Γερμανοϋ. "Εχει ώς έπεται: Περίοδος Γ. Αριθ. 2387 1Ιροσο>ρινή
Διοίκησις τής Ελλάδος
Τό υπουργείον τού Δικαίου
Πρός
τό τής θρησκείας
Κατά την ύπ' άοιθ. 4137 αίτη¬
σιν τοΰ ύπουργείσυ αυτού, άπετ»θύ-
νοντας πρός αύτό άντίγραφα ολοιν
των έκ τού 'ΕπαρεχεΟου Καλαβρΰ-
τιον σταλλέντων έγγράφιον τα α¬
φορώντα την ύπόθΐστν τού Παλαι-
οΰ Πατρών Γεραμνοΰ μετά των
κληρονόμον τοΰ ποτέ Νικολϊτου
Σ ο(ριανοπούλου.
Έν Ναυπλίω
την 6ην Φεβρουαρίου 1826
Έν έλλΐίψει 'Τπουργοΰ
Ό Γεν. Γναμαμτεΰς
Τ.Σ. Α. Μιλτιάδης
"Οπισθεν:
«Αριθ. 4155. Διεύθυνσις 'Τπουρ
γείου τού Δικαίου, διευθΰνουσα
πρός τό 'ΤπουργεΙον τουτο, άντί-
γραφα άναφοράς έπαρχείου Καλα
βρύτων, πρός τό τοΰ Δικαίου, &το
σχετικόν Άσημάκη Σοτριανοπού-
λου, άναφοράς Άν&ρίκου Πονήοη
των έκ τοΰ Έπαρχείου Καλα&ρύ-
τάλογος των έν τή οί*ία τοΰ Νικο-
λέτου Σόφιανοπούλου εύρεθέντιον,
τα πάντα περί τής υποθέσεως τού
άγίου Παλαιοΰ Πατρών, ήν έσχε
μετά των κληρονόμον τού διαλη-
φθέντος Νικολέτου».
Αί άρπαγαί, ώς έγράφη άνωτέ-
ς,ο, ήσαν συνήθεις, κινούμεναι έκ
των διαφόρων άναγκών των στρα-
τιιοτων, καί αΰξανόμεναι, κατ' α¬
ριθμόν, κατά τάς είσδολάς των
Τούρκιον ή καί τού έμφυλίου πολέ¬
μου. Άρπαγήν των ύπαρχόνΐων αύ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
63. Την 12.12.57 τό «Ίνστιτοϋ-
τον Άξιοποιήσεως των πλουτοπα-
ραγωγικών πηγών τής Ελλάδος»,
άπένει,μεν είς τόν π. Δωρόθεον Δί
πλο»μα μετά μεταλλίου Χρυσοΰ» διά
την εθνικήν, κοινωνικήν καί φιλαν-
θρωπικήν τού δράσιν».
64. Ό δικηγόρος καί τέιυς δικα-
στικός κ. Γ. Βυθούλακας, δι' έοτι-
στολής τού υπό ήμεραμηνίαν 25.3.
57 πλέκει τό εγκώμιον τσΰ π. Δω
ροθιέου, δν χαρακτηρίζει ώς «μίαν
σπανίαν εκκλησιαστικήν μορφήν
τής έποχής μας».
65. Έπιστολή τοΰ Μητροπολίτου
Ζακύνθου πρός τόν Μητροπολίτην
Ναυπακτίας, έκφράξοντος τούς λό
γους δι' ούς θά ΰπεοψηφίση ώς ε¬
πίσκοπον τόν π. Δοράθεον.
Έν Ζακύνθφ 5.3.1951
Άγαπητέ έν Χριστώ άδελφέ, ά-
γιε Ναυπακτίας κ.κ. Χριστοφόρε,
Εύχαρίστιος άγγέλλιο ύμϊν ότι θά
ψηφίσο, ίνα σι»μπεριλη<ρθή είς τόν κατάλογον των έκλογίμων πρός άρ- ^ιερατείαν κληρικών, ώς μοί γρά- φητε, ό υφ' υμών προτεινάμενος καί ΰποστηρίζ^μενος Πανοσ. Άρχ. Δοιρόθεος Βενάρδος, δεδομένου ό¬ τι ούτος τυγχάνει άριβτος, ώς γνχ,ο ρίζοι καλώς, κληρικός, «πηρετήσας μετά ξήλου επί πολλά ετη την εκ¬ κλησίαν μ«ς είς τάς φυλακάς τοϋ Κράτους καί άλλαχοΰ, αλλιοστΐ τυγχάνει καί ήμετερος φίλος καί τόν γνοιρίζω καλώς. "Επί τούτοις διατελώ άγαπητός έν Χριστώ αδελφάς τής ύμετέρας φίλης Σ εδασμιότητος Ό Ζακύνθου Χ. (Συνεχίςεται) .— τα έ,κθέματα δέν εχουν άκύμη τα- ςινομηθή. Γι' αύ·ό μάς είπαν δέν θά όοΰμε τό ΰλ,ο τό εργο καί τα έκ θέματα. Μπήκαμι μόνο στό ίνα μρ σμ,α. "Εχει έτοθέματα κατά τύ κν- ριώτερον Χετταϊκά άγά>4ΐ.ατα καί
μάλιστα άνάγλυφα σέ σπειριοτό,
"νρανιτώδη μαυροπράσινο ή γαλα-
κτόχρωμο λίθο, 6άσεις τάφων, κυ-
νι^γι λεόντίον »)ίλάφο)ν άπό 6ασι-
/ιάδε; καί άρχοντες, άρματοδρομί
εί, κτερίαματα, δοχεία πήλινα μέ
στόμα ράμφους άετού καί διάψοςες
έπιγραφές στύ γενικό σΐΎολύ τού.
Τα είδαμε τροχάδην κίΐϊ τα θαυ-
μάσαμε.
Μετά τό Μονσεΐο κατηφορήσαμε
στήν πόλη όμάθες - όμάδες κιιί κά-
θε μιά πήρε κατεύθυνση τής προ-
τιμήσεώς της. Έγώ πηγά στήν κεν
τρική άγορά γιά κάποιο βιβλίο μου
σικό ή καί γιά κανένα ίστορικύ τής
Άγκυρας. Στά τρία 6ι6λιοπωλεία
ποΰ όπως εΐδα είναι καί τα μονα-
δικά τής Άνκύρας, δέν 6ρήκα τί-
ποτα κι' ετσι γύρισα σιγά - σιγά
στό ξενοδοχεΐο.
Ή έντύπωσή μου γιά την "Αγ-
γυρα γενικά, είναι κα,λή. Μποροΰ-
σε νά είναι καλύτερη αν υπολογί¬
ση κανείς τή δύναιμη πού είχε ό
Τουρκοκράτωρ Κεμάλ, τόν πλοΰ-
το πού εΐχαν οί Τοϋρκοι καί τα μέ
σα ποΰ Οιέθεταν. Συνεπώς, μποροΰ
(ίε μέ ταχύτερο ρυθμό νά γίνη μιά
φτγχρονισμένη καί έξίυρωπαϊσμέ-
νη πάλη, προιτεύουσα τοϋ τουρκι-
κοΰ κράτους.
Άνέφερα πάρα πάνω δτι πηγά
σέ τρία (ίιδλιοπωλεϊα καί δέν 6ρή-
κα τα 6ι6λία πού ήθελα. θά φανή
παράξενο δτι στήν πρωτεύουσα τής
Τουρκίας είναι μόνα τρία 6ι6λιοπω-
λεία. Δέν παρίΐξενεύθηκα καθόλου,
γιατί σ' ενα λαό σάν τής Τουρκίας,
ποϋ δέν άσχολεΐται μέ τα πνευμα-
τικά ζητι'ιματα κ.λ.π., σέ τί θά ώ-
φελ^οϋσαν τα περισσότερα 6ι6λιοπω
λεϊα; "Επειτα ή φιλολογικη τους
κινήση είναι στά σπάργανα καί ή
προγενέστερη έποχή ξέρη καί αγο-
νη.. Τί νά πουλήσουν, λοιπόν, τα
περισσότερα διβλιοπίολεία;
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Συνέχεια έκ τοΌ προηγουμένοα)
Είς γενομένας τταραστάσεις ύττΛ
των ένταϋθα άντητροσ-ΐΓων τής ΆγγΜ
άς, ΓαΛλίοΛ ιοαΐ "Ιταλίας, οΐτινες 6»
^μα·ρτιιρήΊ9ΐ)σσν, διότι κα
ιΤά ώνωτίρω ιτρόθίϊττα διά
,έγκιριθ£ν ύττό τής
.,-οκρισίας, ή Ύττ<5γγτι Άρμθστεία ά- ί[Γή'ντΐνσεν) δ^ι ή έλλη<νι«ή Κοττθιχή φέ. ,ρει τρνπ-λήν ε«>θύνι>ν:
, 1) Διά την άσψάλβι,αΐί τοϋ έλλην"
(χοθ στρατοΰ. 2) Διά τήν δημοσία*1
ιτάξιν «αί ασφαλείας των τουρκικ«βν
ικαϊ χρΐίττΐανικών ττληθυσιμων τής έΛλη
Κατοχής καΐ 3) Νά
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
τής Ενώσεως Ίδιοκτητών Πβ
■ριοδικοΰ Τύπου, συνελθόν £*
ιτάκτως την 18ην Δεκεμβριού
1969, επί τώ θλιβερώ αγγέλ-
>ματι τοΰ Λδοκήτου θανϊτου
τοϋ παλαιοΰ μέλους τής Ένώ
αεως
ΙΩΑΝ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΑΑΟΤ
ιακοθσαν την είσήγησιν νού
Ήροέδιρου, έξάραντος τάς άρ»
■τάς τοΰ Ικλιπόντος,
'Άποφασίζει
Νά αποσταλή συλλοπητήρι^ν
ιτηλεγράφημα είς τήν οΐκογβ-
'νειαν τοΰ έκλιπόντος.
Νά άρ"{·{]σοην τα Γραφεΐα τής
Ενώσεως κατά τήν ημέραν
τής κηδείας.
ι Νά άναρτηθή μεσίστιος ή
•σημαία τής Ενώσεως είς τλ
■Γραφεΐα καί νά δημοσιευθή τό
ιπαρόν ψήφισμα διά τοΰ Τό-
'που.
Ο ΠΡΒΒΔΡΟΣ
ι. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
ΕΜΜ. ΤΣΑΓΓΑΡΑΚΗΣ
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
τοί>? »
,δ ήττηθεΐς ίχθρός διαρκθύσης τής (,
ινΌκωχήβ, είς κατάστασιν τθιοοίΛην
στε να μή δύναται νσ
ιχητ'άς ονμιμάιχοΐ'ϊ καί νά άντιστή είς
>τάς μελλούσας αυτών άττθφασεΐς *ί·
ή άριν δέ τής τριπλής ταύτης
καΐ χάριν τής ·προλιίψ£ως έζτ
των Τούρκων έντόο τής ί«με
ιτέρας Κατθχής ή απόφασις τοθ στρο
,τοδ'^ίθυ ετύγχανε τής πλήρους ΐβΐ-
!5οκ.ΐιμασαίς της Ύιττάτης ΆρμοστίΙ
ιας. "Αλλωστε, ώς παρετήρησε τ6τε Γ,
Ύττάτη 'ΑιΡμθστεία βΐς τοϋτ άνωτ£·
,ρω άντ^ττροσώτΓθυς, οττό καθαρώς ν«
ιμΐικής <3)ττόψεως, ή αδεία της λα>«κ<>ι
<°·ίας δ^ν αΐρίι το τυχόν άξιόττοι.νθν ΙΓθΰ έγκρινθμένον δηιμοσΐϊύΐΌτος, ο,-ι^ ινθς οί ύττεύθυνοι δύνανται νά κατα& ι^χθώσΐιν έκόττιθν τω δικαστηρίω »αϊ ,δτ^ μάλιστα ό δ>καστΐκός (Λεγχθρ δύ
ι3το:ι να ί~εκταθή καΐ κατά τών λθγχΐ
,<ριτών, £ν Τήν πρωίαν τής παρελθούσης Κυριακής έτελεσθη έν τώ ίερώ Ναώ των Δώδεκα Απόστολον Νι καίας ό τεσαρακσνθή,μερον μνη¬ μόσυνον τοΰ αειμνήστου Πέτρου Παναγκοτίδη. Παρέστησαν είς αύ τό πλεΐστοι συγγενείς καί φίλοι τοΰ μεταστάντος. Ή εφημερίς μας εκπροσο>πηθείσα παρα τοΰ Δι.
ευθυντοϋ της κ. Σ. Σινανύδη καί
τής σν'ζΰγου τού <τυλλυπεΐτιαι βερ- αότατα τα τέκνα καί την σύζυ¬ γον τού διά τόν πρόορον θότνατον αι'ηοΰ. ρ ρ λείας αυτών ή δόλου. Ή 'Υπτώτη Ά(>
,μοστΕία, δέν τΓαρ£λεΐ«(»ε νά τονίση ό-
ιττΐ τή £,>ιαΐ,ρία ταύτη, εΚ τούς αντι-
ιττροσώττθυς τών ΎιτΓάτων ΆρμοσΤιΒν
,5τι ή έττΐ τής λογοκρ^ίας ΔιασνΜμ3
ιχΐκή 'ΒτΓΐτροττή, ήτις ίττεδείκνυε -. >·
,σαύτην έλενθεριότηιτα,
<ττ€ρΐ των εναντίον, ήιιών ,τον τοθ τουρκικόν) τύττου, έ—εβείκνυ- ,Εν αντιθέτως εξαιρετικήν αύστηρότη ιτα διά ττάν ύπτέρ ημών δτ|μοσίει '*α ιχαΐ δτι σνγκίκριμένως εΤχεν άτταγ·- ιθίύσει, 5λο>ς άδι«αιολθγήτως, πρό ό
ιλίγων ιμόλις ημερών δηιμθσίευ<Ίν είς ,τήν ενταύθα έκδ,.δομ«νη.ν γαλλόφωΐίον μψηΐμιιρίΒα «Λιιμπε,ρ-τέ», δύο αρθρ«ον, ιέξ ΰ>ν τό Ιν ύΐτσγεγραμμένον ϊατό τού
ιΓάλλου άρχαιοΛσγθυ κ. Σαρτιώ, υπο
ρτηρίζον δτι τα γαλλϋκο καΐ
ιουμφέροντα έν Μικρά Άσία ού
ι^έν ο^γκρούανται, όΑλά καί
ΐΛΐς δοηθούνταΗ, τ6 δέ Ετερον
,τοττ*,τ(ν ϊϊδΐκτιν, καθ* ήν ή ,
'Λρμοστεία εΤχ£ν άναΐλάβει, ώς πράγ
,μπτι εγένετο, τόν ψω^σμόν τής πό
ιΧεως, τήν 6—οίαν 6 Δΐμος έξ άν»χεί
άς οΐκονομικης καΐ ώμΐλείας, εΤχπ
,^φήσει εντελώς άφώτιστον.
ΑΙ ανωτέρω επι τής ύττ°θέσεω%
,ταύτηις έπεεηιγήσίΐς, φρονώ, δτι· δι ■
ικαιαλογοθσ^ ητλήρως καΐ άττό ττρονιι.
,τΐ*ής καΐ άπο καβαρώζ νομικής άπό
ι4»εως, την ίπΐ τής υποθέσεως ταν-
(της ένέργΐΐαν των έλληνικών
ΣΥΝΕ3ΧΙΖΕΤΑΙ
ρεια, πού είναι μεγάλα τούρκικα
κέντρα, 6έν είδα οΰτε άκουσα κα-
νέναν έφημεριδοπόλη, ϊνώ στήν
Έλλάδα καί στήν τελευταία κομό-
πολη θά άκούσουμε τόν ^αλίστατο
έΐμημεριόοπώλη νά διαλα'.ή μέ οση
δύναμη μπορεϊ, τούς τίτλους τών
έφημερίδον καί τα μεγάλα γεγονό-
-α τής ήαέρας.
Έδί), στήν "Αγκύρα, μόλις είδα
μερικά παιδία στό πεζοδρό'μιο τοϋ
κεντρικού δρόμον στάσιμα καί μέ
τίς εφημερίδας καταγής νά διαλα-
λοΰν ξέψυχα τούς τίτλους τών ε¬
φημερίδων.
Μ' αύτές τίς πρόχειρα γενικά έν
τνπώσεις είδα τίς 6ατ)ειές μικρασια
τικές τουρκικές έπαρχίες, τίς πό-
λ-εις τα χοριά καί την πριοτεύουσα
τής Τουρκίας.
ΠΡΟΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΗ
Πέιμπτη 3.9.1959
Τό βράδυ τής Τετάρτης στήν
"Αγκύρα μαζευτήκαμε νορίς στό
ξενοδοχεΐο «Έλ - Χάμπρα» καί
δειπνήσαιμε στό έστιατόριό τού.
Παρ' ολη τή ζεστη δέν δγήκαμε
γιά δροσιά, άλλά πέσαμε άμέσως,
γιατί ϋπολογίσαμε τήν μακρυνή ά-
πόσταση πού θά διανύσουμ.ε μέχρι
τήν Κωνσταντινούπολη καί Ιπρεπε
να φύγουμε νορίς τό πρωί.
Σήμερα φαίνεται ό χότζας τής
γειτονιάς έκαμε λάθος στήν ωρα
τού. Μάς ξύπνησε στίς 4 τό πρωί.
Τί νά τοΰ πω; Καλεϊ τα πλάσμα-
τα τοΰ θεοΰ σέ προσ«υχή "αί °έν
μοΰ έπιτρέπεται νά τόν κακολογή-
σω. Φαίνεται νά εχασε την ωρα
τού γιατί στίς αλλες πόλεις άκούσα
με τοΰς συναδέλφους τού στίς 5
νά ψέλνουν τό Έξένι τους.
Στίς 6 καί λίγα λεπτά χαιρετί-
ξουμε την "Αγκύρα αδοξα, γιατί
δέν τήν εΐδαμε καλά καί σηκώσα-
με αγκύρα άπ' τήν "Αγκύρα: δς
ποΰμε ετσ*, τί πειράζετ; Δρόμο πή-
ραμε καί δράμο άφήσαμε καί πρίν
δύση ό ήλιος δρεθήκαιμε στύ Σκού¬
ταρι, στήν άσιατική οχθη τοΰ Βο-
σπόρου καί μέ τό φέρρυ - μπόουτ
διαπεραιωθήκαιμε στήν δασιλεύουσα
(Συνεχίζεται)
Γΐερ·Ι« δι·, των ίδείεν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού «υνεργάτβυ μας κ. ΑΓΓΕΛΟΙ' Β. ΜβΡΑΊ·«Α©Τ
Ε'
Τό Πυθαγόρειον Σδρυμ,α, τό
ένομασθέν άπό τούς Κροτων.ά
τας «Τέμενος των Μουσών» ή
Κο ταυτοχρόνως Σχολή 'Αγω-
ς. καί Άκαδημία 'Επιστί/-
μών.
Διά τής δοκ-μασίας έμελέτα
■τούς χαρακτήρας τών (ΐαθητών
•τού καί παρακ-ολουθών την φυ
σιογνωμίαν αυτών, είσεγώρει
ιείς τό βάθο; τής ψυχής των.
Ό 'ϋριγένη;, δ Χαλκέντε
ρος καί άδαμάντινος σπουδήιό
ιχατος άπολογητής τοΰ Χρισχια
νισμοΰ σοφό; τοΰ 3ου α.Χ. αί
'ώνος, εθεώρει τόν ΙΙυθαγ^:α
Εφευρέτην τής Φυσιογνωμικής
Όταν δέν ίκανοποιεΐτο άπό
τήν άγωγήν τών μ-αθητών τού
•τού; άπέπεμπε, δπως τδν έξ
Έυγενοΰς καί πλουσίας οίκογε
■νείας Κύλωνα, τό νπροκαλέσαν
τα άργότερα την καταστροφήν
τής Σχολής (504 π.Χ.).
Άνέπτυσσε μεταξύ τών (ΐα
Όητών τού, τί αίσβημα τής ::
'λίας μ,έ ελευθερίαν εκλογάς,
άλλά διέτασσε απόλυτον ύπ.πα
γήν πρός τούς διδασκάλους
•καί την έκμάθησ-.ν τής Σ'.ω-
•πής.
Ό Πυθαγόρας ήθελε ή υπο
βολή νά είναι αύθόρμ-τττος. Διά
ιτής ήθικής διδασκαλίας ωδή¬
γει τόν μαθητήν είς τήν φ-λο
οοφικήν Διδασκαλίαν, διότι ή
σχέσις ^εταξΰ των Κοινωνικωσ
'καθηκόντων καί τής άρμονΐας
ΐτοΰ Κόσμου, τοΰς ϊκανε ίχα-
νούς νά άντιληφθοΰν τόν Νό
>μον τών Παγκοσμ,ίων άναλογι-
ών καί συμφωνιών (τήν αρχήν
Ίών Μυστηρίων τής Άποκρύ-
φου Διδασκαλίας) καί δλον.λή
•ρου τής Φιλοσοφίας.
Τό πνεΰμα τοΰ μ,αθητοΰ ά¬
πό τήν δρατήν πραγματικότ·»,
<υα προω&έϊτο είς τήν αόρατον τάξιν. Τα άποφθέγμ*τα πού πεοιέ χονται είς τα «χρυσα Ιπη» μέ ύπόκρουσιν λύρας ώς: '-<Άθανάτους μέν πρώτα θζΐΰ; -νομώ ώς διάκειται τίμα 'Χαί σέβου Ζρ·χ.ον», Καθημερινώς ίντηχουσαν ■ψαλλόμενα άπό μαθητάς καΐ % 'νεπτύσσετο πρός αύτούς πώς •οί θεοί ένώ φαίνονται άδιί"Τ'ο 'ροι, είς τό .βαθος των ήσαν οί ϊδιοι είς δλους τούς λαούς, διό •τι άντιπροσωπεύουν τάς Ιδίας ψυχικάς καί νοαιτικάς δυνά¬ μεις πού δροΰν είς τό Σύμπαν. Έδίδασκε λοιπόν τήν άνεξ: θρησκείαν, Θρησκευτικήν ένό- •τητα είς τα πλαίσια τής έπ'- •στήμης τοΰ έσωτερισμοΰ. Καί ■/) χρυσή λύρα συνέχιζε τα πά ■ραγγέλματά της: «'Ηρωας άγανούς τούς τε καταχθονίους ■σέβε Δαίμονας». 'Ε5ίδασκε είς τόν μαθητήν τού τήν λατρείαν τών Ήρώων χαί τών Ήμ,ιθέων καί τόν προ 'ίτοίμαζε διά τήν διδασκαλίαν •τής μελλούσης ζωής καί τ3θ ιΜυστηρίου τής παγκοσμίου ε¬ ξελίξεως. ΓΥΜΕΧΙΖΕΤΑΙ ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ ΤΟ ΛΑΑΙ ΤΟΥ ΚΑΝΤΗΛΙΟΥ τοΰ υπέστη κ«.ί άλλοτε ό Γερμανός υπό στρατιωτών, ούχι βεβαίως τοΰ Νικολέτου. Τό όμολογεί ό ίδιος είς την επομένην επιστολήν τού. Τήν δημοσιεύομεν ώς <τχετικήν μέ τάς συνήθεις άρπαγάς πρός ένημέ- ροσιν καί κρίσιν άμερόληπτον των μελετητών τής Ιστορίας τής έπα- ναστάσεος. (Συνεχίξβται) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ 'Εΐπ-ΐίμελήτρισ. ίσυτ£· ρικαί διά τό Οι!κοτρ°·εΐ°ν Άβφώ*, τού 'Εβνίκού Ίδρύματος Προστασί άς ΚωφαλάΑων. ΓΙρθσόντα: 'Αττολΐ/- τήριον Γι/μνασίοι; και ήλικία 25 - 30 «Ττών. 'Επίσης ζηρέΗα Μαγβ<ρος μέ 5ετή τουλάχιστον ύτττιρεσίαν. Συστάσεις άτταραίττιτοι. Τηλβίωνο» 665.603. ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μο·ήμβτα Γαλλιΐίής κα! μαθηματικήν Γυ- μναοΐου καΐ Λυεκΐου κατ' «Ι** τοθ μαθτγτοθ, όττό Σ- Κου·*, τηλ 363.065 κ«1 3*0.5·*- Κύττα το! Κύττα τό καντήλι! Τρεμοσδήνει. Ή μικρή λευκή φλό γα σπαράζει τοΰς τελευταίους σπα- σμούς. Τό λάδι σώθηκε. "Εμεινε μόνο νεςώ. Καί τό νερό θά την σβήση. Γιατί στό καντήλι νά 6ά- ζουμε νερό καί λάδι; Γιατί νάναι τό λάδι τόσο άκριδό; Γιατί νάναι τόσο λίγο; Γιατί; Κύττα το! Νά. Άκάμα μιά Λροσ πάθεια, ή τελευταία, άπό κάπου ν' άρπαχθή, νά, νά, εσβησε! Κι' ε¬ γινε σκοτάδι. Καί περπατούμε στό σκοτάδι. Ό ενας δίπλα στόν άλ- λο. Ό ενας πάνω στόν άλλο. "Α- γνιοστοι. Δέν ύπάρχει χαιρετισμός. Γιατί ΰπάρχει τό σκοτάδα. Κι' ά- νοίγονμε διάπλατα τα μάτια μας. Προσπαθοΰμε νά τό τρυπήσο^'Μ·ε· Μά έκεϊνο πετάει τή φλόγα τήν παντοδύναμη, τήν μνστική, καί τα μάτια κλείνουν διθελα, τσούζον«ν, τυ φλώνονται. Μερικά όακρύζουν. Τα χέρια άπλώνονται καί ψηλα- φίζουν. Άγγΐζουν την παγομ,ένη μάξα τοΰ σκοταδιοϋ, παγώνουν κι' έκείνα, δέν .μποροΰν νά σφίξουν, ( δέν μΛοροϋν νά κλείσουν, δέν μπο ροϋν ν' άγκαλιάσουν. Κι' άρχίζει ή τρεμούλα. Ή άνατριχίλα. Τό σκο τάδι κυριαρχεί. Χα,μογελά. Βασι- λεύει. Καρδιά βαστά. Μικρά χάλ- κινο σήμαντρο χτυπά επί τέλβυς, Κάνε τήν τελευταία προσπαθεία. Βγάλε τήν κραυγή άπό τό σκονρια σμένο κοριμί σου, σήμαντρο παρα- πονεμένο καί σΐεΐλε τοΰς ήχους σου μακρυά, ψηλά, στά αίθέρια. Καί έκεΐ ψηλά, είναι κάποιος λιό καμπος. Κι' είναι κάποως λιομα- ζιί>χτης. Τα λιόδεντρα θέλουν λί-
πασμα δυνατό γιά νά θεριέψουν.
Μικρό χάλκινο σήμαντρο τού άν
θρώπου, κάνε τήν κραυγή σου λί-
πασμα, θέριεψε τόν θείο καρπό, κι'
ό λιομαζώχτης άπ' τό λιοτρίοι θά
δγάλ.η λϋάδι άγνό, καί θά τό στεί-
λη στό καντήλι, στά καντήλια, καΐ
ή φωτία θά ξανανάψη δυνατά, γα
λαζοκόκκινη, θερμή φωτία.
Καί τό σκοτάδι θά φύγη. Τα
μάτια θά γαληνέψουν. Τα χέρια θ'
άγκαλιάσουν. Κι' έσϋ μικρά χάιλκι-
νο σήμαντρο θά διαλαλήσης, μέ τή
καιθάρια φωνή σου, τό χαιρμόσυνο
μήντ<μα: «Χριστός έγεννήιθη, δοξά- σατε». ΒΑΣ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ.. ΜΕΤΕΦΕΡΘΗ ΣΑΝ ΕΙΣ ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ ΑΙ ΔΙΕΤΘΤΝΣΕΙΣ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΓΟΡΩΝ Έκ τοΰ ύπουργείου 'Εμπορίου ά νεκοινώθη ότι αί στεγαζάμεναι μέ- χρι τούδε επί τής όδού Σοοκράτσυς 50 Διευθύνσεις Κρατικών Άγορών μετεφέρθησαν είς τό επί τής συμ.- 6ολής τών όδών Σόλωνος καί Ίπ- ποκράτους κτίριον. Κατόπιν τούτου οί υπό τών έν λόγιρ Δ)νσεων διε- νεργού,μενοι διαγωνισιμοί θά διεξά γ<ονται άπό τής προσεχούς Δευτέ- ρας είς τό νέον κτίριον. Ό "Αγγλος όρειβατης Μπο'ύνιγκτον ποΰ τ)ά είναι δ άρχη· γός μιΛς ομάδος όρειβατών, υ.·5ποΐοι θά προσπαθήσουν νά &■ ιναρριχηθοΰν κατά τό 1970 την κορυφήν Άνναπούρνα Ίμαλαίων 26.545 ποδών. (ΠΑΤΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ ΟΙ Α0ΜΜΑΤ01 Άντιλαλεί άκόμα στά αύτιά μου ή έπίκληση των τυφλων τής Ίω- νίας, τής Σμύρνης, τοΰ Βουρλά: — Βοηθήσετε τόν άόμματο! Κι' έδώ, στήν Άθήνα τοΰς συν απαντοΰμε έδώ κ' έκεΐ, άλλον ά- κουμπισμένο στόν τοίχο, άλλον κα- θισμένο στό πεξοδρόμιο, άλλον νά παίζη κάποιο αουσχκό δργανο, άλ¬ λον νά βαδίζη, συνοδίυάμενος άπό «βλέποντα» συνάνθρίαπο ή σκύλο, μέσα στό πλήθος. Στή 6ιασύνη τού δ μέσος διαβάτης είτε τούς προσ- περνάει, είτε συγκινείται καί δίνει τόν όβολό τού. Ή παράσταση ομως *τκρλός», ξήτημα είναι αν τοΰ δία περνα τήν έπιδΐιρμίδα, αν είσχωρεί μέσα στή συνείδησή τού, νά τήν έ ξουσιάσει άλόκληρη, όπως θά συν- ίδαινε μέ άνθρωπο πού πρώτη φο- ρά θά άντίκρυζε τήν άνείπωτη τρα γικότητα, τήν κλασικά διατυπωμέ- νη στόν παλιό λόγο τοϋ άομμάτου ζητιάνου τής Ίωνίας: «Κόσμον ά- κούω καί κόσμο δέ δλέπω!». Τώρα, γιατί αί τυφλοΐ άνδρες προ πμοΰν νά ξεροσταλιάζουν στήν α κρη τοΰ δράμου, έκτεθειιμένοι στήν ψύχρα τής κακοκαιρίας ή στή λά· 6ρα τοϋ καλοκαιριοϋ, καί νά που- λούν λαχεϊα ή νά ζητιανεύουν; Αύ- τά είναι άλλη ϋπάθεση, πού εχει την ψυχολογική της εξηγήση. Στά ιδιαιτέρα Ιδρύματα, κρατικά ή I- δκοτικά, θά είταν περιορισμένοι οί άόμιματοι σέ όρισμένον ρυθμβ ζω¬ ής, ΰποχρείθιμένοι νά άπασχολούν- ται σέ χειροτεχνία, λεπτουργική ή δ,λλη παραγοιγική έργασία. Αύτό δέν τούς άρέσει. Προτιμοϋν τήν έ- λευθερίια: νά κινούνται καί νά κερ- δίζουν τή ζήση τους «έίΐ.ικίνδιτνα»1 έπικίνδυνα είναι ενας λόγος: άς είποϋμε καλυτέρα μέ περιπέτεια, άλλά έλεύθεροι καί άνεξάρτητοι. Ό περίφημος άτομικιαμός τοΰ Ροιμι- οΰ. "Οπως καί νά είναι: ή δυστυ- χία τους νά είναι άόμματοι, νά στε ροΰνται τύ «φάος ήελίοιο» τούς φέρνει κοντά στήν καρδιά μας καί τοΰς δικαιόνει, όπως καΐ νά θέ¬ λουν νά ξοϋν. Δυστυχία ύποχρεώ- νει τόν &μή δυστυχοΰντα». Εΰκολο είναι νά μιλεϊς άπό καθέδρας. "Εμ- πα μέσα στό πετσί τους καί ίίστε- ρα τα ξαναλέγομε. "Ας είναι. Πρίν άπύ τύ 1940 ή Ειρήνη Λα- σκαρίιδη είχε ίδρύσει καί διεΰθυνε ολόκληρον οίκο τυφλων στήν Καλ- λιθέα (1905—1937). Τόν είχα έ- πισκεφθεϊ τό 1935 καί είχα κατα- τοπισιθεΐ γύρω άπό τα σχετικά προ 6λήματα. 'Τστερότερα, εκείνον τόν οίκο, τό επήρε επάνω τού τό κρά- τος καί σήμερα λειτουργεϊ ώς δτρό σιο ΐδρυιμα. Ή Ειρήνη Λασκαρίδη εδημιούργησε τότε τό «Φιλανθρω¬ πικόν "Ιδρυμα Προστασίας καί 'Εκ- παιδεύσεως Τυφλων Κοριτσιών», πού λειτουργεϊ σήμερα στό Μαρού- σι, τό τόσο πατριαρχικό, άκόμα, ά- νεξέλικτο σχετικά, «Άμαρούσιον». Τό συντηρεί ό «Σΰλλ^ογος Φίλων των Τυφλων» (πιό σωστό θά εί¬ ταν: «Σύλλογος Φίλων των Τυ- φλών»), πού όνοιμάζεται «Ειρήνη Λασκαρίδη» (Ή Ιδρύτρια είχε τήν άτυχία νά χάσει τή ζωή της σέ αύτοκινητικό δυστύχημα στή Βιέν¬ νη). Χριστούγεννα είχα έπισκεψθεί τό σπίτι των τυφλων αυτόν κορι¬ τσιών, μέ τήν εύκαιρία τοϋ έορτα- σμοΰ. Τα άάμιματα κορίτσια έφαί- νονταν εύχαρισττιμένα —δσο μπο- ρεί κανείς νά είναι εύχαριστημένος δταν € κόσμο άκοϋει καί κόσμο δέν βλέπει». "Ο,τι είναι ούσιαστικό, εί¬ ναι πού γεμίζουν τή ζωή τους μ' ενα σοορό άσχολίες: χειροτεχνία, διάβασμα μέ τή βοηθεία τής ίδιαί- τερης γραφής τυφλων, μουσική, ά παγγελία, άλληλαδιδαχή, πλέξιμο, τραγούδι καί δ,τι αλλο τούς έπι- τρέπει ή κατάστασή τους. Άποτε- λοΰν μίαν οίκογένειά μέ συγκινητι- κή άλληλεγγύη. Ή άτμόσφαιρα πού έπικρατεϊ είναι άτμόσφαιρα ά¬ γάπης. Τρόφι,μοι καί τροφείς είνα*. συνδεδεμένοι μέ ΰποθειγματική ά- δρότητα. Οί έργασίες των τροφίμων τοΰ οίκοτροφείου τοΰ Άμαρουσίου, που λιούνται στό ϊδρυμα άπό τίς ϊδιες τίς άόμματες κοπέλες καί μόνο αύ τές είσπράττουν γιά ίδικό τους λο- γαριααμό τό τίμηιμα. Στό οίκοτρο φεΐο γίνονται έπίσης δεκτές παραγ- γελίες είδών πού κατασκευάξονται άπό τα τυφλά κορίτσια. "Οσοι χρει άζονται τέτοια «ιροϊόντα», καλό θά είναι νά κάνουν 2να περίπατο καί νά χττ.·πήσοι·ν τή θύρα τής ό&οΰ Στεφ. Δραγού,μη αριθ. 17, τηλέ- φωνο 010.776. Καί στόν έαυτό τους θά δώσουν ν|η>χική χαρά καί στά ά-
όμ,ματα κορίτσια θά δώσουν τήν
εΰκαιρία νά έργαοΐθοΰν καί νά ά-
ποταμιεύσουν γιά τα γεράματα.
"Εχ<ο έμπρός μου μικρά τεϋχος «Λίγα λουλούδια εύγνωμοσυνης στήν Ειρήνη Λασκαρίδοι», Ικδοση 1958, εΐκοστ χρόνια ΰστερα άπό τήν ΐ&ρυση τοΰ οίκοτροφείου. Μέ τήν εύκαιρία τής λογοδοσίας έτών 1958 καί 1959, τό διοικητικό συμβούλιο τοϋ Σω.ματείου συγκέντρωσε στό τεύχος αύτό, έξόν τόν άπολογκτμβ γιά τίς δύο χρηοεις, ενα σωρό πλη- ροφορίες καί φωτογραφίες πού ποιρ έχουν στόν άναγνώστη πλέριαν εΐ- κόνα τής δράσης τοϋ σύλλογον, τής άπήχησης καί άκτινοβολίας πού 'έ- χει στύν τόπο, τών άναγκών τοΰ οίκοτροφείου, τών εως σήμερα δω- ρεών, τών συνθτικών τής λειτουρ- γίας καί συνπηρήσεως Λ,λπ. κλπ. Ενδιαφέρον είναι τό γεγονός, δτι έξόν τα τρόφιμα κορίτσια, τό !- δρυμα τοΰ Άμαρουσίου προστάτε- ψε καί έξακολουθεϊ νά προστατεύει πολλές άάμματες γυναΐκες ήλικίας επάνω άπό τριάντα, πού δέν έ'χουν τα μέσα νά σνντηρηθοϋν. Στή σελίδα 70 διατυπώνονται τα μέσα γιά τήν έπίτευξη τών σκο πών τοϋ Συλλόγου, κατά τρόπον διαφωτιστικό. Τό ϊδρυμα έπιδιώκει τήν οργανωθή πειραματικων άσύ- λων, παρομοίων μέ τό οίκοτροφΕϊο Άμαρουσίου, σέ πόλεις τής έπαρχί ας· τήν διευκόλυνση τής είσαγωγής τυφλων παι&ιών στήν ί-Ιδική σχο¬ λή τού καί μεγάλον σέ έργαστήρ ρια ή νοσοκομεία, δταν άρρωσταί- νουν. Καλόδεχτα είναι στήν όδό Στε¬ φάνου Δραγούμη 17, Άμαρούσιο, κ,άθε είδους μουσικά οργανα, γρα- φομηχανές, ένδΰματα, άνάγλυφοι χάρτες, βιβλία, 6α·μ6άκι γιά στρώ- ματα καί μαξιλάρια, μαγνητόφωνα, ξύλα, κάρ6ουνα, κώκ, κλινοσκ.επά- σματα, παιχνίδια κατάλληλα γιά ά όμματα κορίτσια κ.ο.κ. Τό 1955 ή Άκαδημία Αθηνών άναγνώρισε πανηγυρικά τό άνθρω- πιστικά εργο τής Είρήνης Λασκα¬ ρίδη, «Μάνας τών τυφλων» ποΰ εί χε σπουδάσει στήν 'Εσπερία «τα τής περιθάλψεως τών τυφλων» καΐ άφΐιέρωσε σ' αύτούς τή δράση καί τή στοργή της. Ή Ειρήνη εΐταν ά- δε,λφή τής ζωγράφου καί εξοχης 'Ελληνίδας Σοφίας Λασκαρίδη, πού άφησε σημαντικό εργο, άντι- προσωπευτικό τής έλληνικής τέ- χνης των άρχών ταΰ 20οΰ αίώνα. Είχα την εύκαιρία νά τή γνωρίσω σέ δεξίωση πού είχε δώσει στό άρ- χοντικό της τής Καλλιθέας τό 1935 καί νά χαρώ τούς πίνακές της" τοΰς χαρακτηρίζει λεπτοτάτη αίσθη ση τής φύσης, άβρότητα, άλήθεια καί άρμονία στήν άπόδοση τής άν- θρώπινης μορφής καΐ χρωματικός πλοΰτος. Ό Σύλλογος Φίλων (τών) Τυ¬ φλων, πού διοικεΐται άπό έγκρίτους φιλανθρώπους Ίδεολόγους, φιλοδο- ξεΐ νά στεγάσει οΐκοτροφείο, πρό- τυπη σχολή τυφλων, γραφεϊο πα- ραγγελιών καί πρατήριο κ.ά., σέ ίδιόκτητο οίκημα. "Ετσι θά ήμπο- ρέσει μέ περισσότερη άνεση νά έκ- πληρώσει τούς σκοπούς τού. 'Είΐέ- μεινα στό σημείίϋμά μου τουτο σέ τόσες λεπταμέρειες, έπεοδή £χα>
τήν πεποίθηση δτι κάθε πνευμα.τι-
κάς άνθρωπος χρέος 'έχει νά εξαί¬
ρει καί νά ΰπογραμμίζει δ,τι, στόν
βασανισιμένο τούτο τόπο γίνεται ά¬
πό ίδιοιτική πρωτοβουλία γιά τήν
ανθρωπίνη άλληλεγγύη καί γιά
τήν ασκήση τοΰ άγνότερου γνωρί-
σιματος τού άνθρώπου: τής άγά¬
πης. Ζηλεύιο δσους εχουν ή καιτα,
φέρνουν νά εύρουν τόν καιρύ καί
τήν ψυχική προθυμία νά συνεργά,-
ζωνται στήν ανώτερη αύτη απο¬
στόλη: νά βοηθοϋν δσους «κόσμο
άκούουν καί κόσμο δέν 6λέποτ>ν>,
νά τόν ιδούν τουλάχιστο μέ τα μά¬
τια τής ψυχής διά μέσον τού θαΰ-
ματος τής άγάπης.
Σημ.: Καθώς βλέπω άπό μετα-
γενέστερα εντυπα τού σωματείον,
όνομάζεται τώρα «Σύλλογος Φί¬
λων τών Τυφλων».
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΤΕΑΕΥΤΑΙΩΝ
ΕΛΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ττρίν άπό δ μήνες ίίχε άοχίσει ό
Πρώτος ΙΙηγκάσμιος Πόλρμος.
Κι' άλλοί, τρισιιλλοί! Οί χο»—ια
ν,χβΐ λαοί, οί δήθεν πιστοί τού θε-
οθ τή; Άγάπης καί τού "Αρχοντα
,ής Ειρήνη;. Εύιιγγελικοί, Όρ·θό-
5ο£Οι, Καθολικοί, άλληλοσφάξον- '
Τβν βΐήν Εύρώΐτη. !
2ε λίγους μήνες ή Όθομανική !
ρΓΧε ελέχθη — ή !
των τό'ε Τιτά- |
νόν τού αλανήτη μας.
**
1914. Μήνας Δεκέμ,βσιος. Σέ μιά
χι,ψόπολη τής Κεντρικής Μικράς
Άοίης, ύψάμετρο 905 καί 10 χιλιό-
μΠ£,α άνατολικά άπό τόν Άλν
τόν Κηζήλ Ίρμάκ, τυν πιό μεγά-
;0 ,τοταμό τής Μικράς Άσίας (γ-
/Η, μρτά άπό ό χρόνια, τό 1919,
οφιιοοε κεψάλι στό Οίκουμενικό
ΙΙ<ιτοιαοχειο δ διαδόητος παπά - 'Εφτύμ, ό Ιδιό-υπος έθνικός έξωμό «ι;)· ** Μόλις ?χει νυχτώσει καί δέν έ¬ χομε ΛμΛαρώση την αΰλόπορτα. Μηοροΰσε νά μάς ερθουν σέ νι·χτε ^νή ίπίσκεψη (—ότουρμά. Είμα- θτε τονρκόφωνοι οί Ριομηοί τής κω μόπολης), οτγγενε-ϊς καί γειτόνοΐ. Τή χιί>£?α τή σκέπαξε παχϋ; ασποος
ίΐΕπλος. Καί τούτο πάλι τύ (>ράδυ,
οί λευκές νιφάδες χαντρές καί πυ
χνές, στρο6ιλάζονταν στόν άέρα.
"ΑγοΐΛ φυσοΰσε ε|ω δ 6ορε*άς...
Λ
Μεγάλ.α τα δωμάτια τού σπιτι-
ον. Καί στό καθημερινό, ή μεγάλη
βόμπα εκαιγε γερά. Γλ.υκειά ζεστα
βιά άπλωνόταν γύρω. Κοντά στό
ίνα άπό τα δυό παράθυρα, στύ ςρώς
μιά; μεγάλης λάμπας πετρελαίου,
διά&αζα στοϋς γονιούς καί στ' ά-
δϊ^φια, τό 6ίο τής άγίας Βαρβά-
ρας. ϊ Δεκεμβριού, παραμονή τής
γιορτής της. Τόν εΐχα διαδάσει
<πήν τουρκική άπό τό γνωστό λαϊ- γο φυλλάδΊο, Ιχοντας ΰπ' δψη καί τό ουναξάρι στό Μηνιαΐο. (μ«θη- τή τής Άσιατικής Σχολής τό 1907 μέ «Ιχε κείρεΐ άναγνιόστη» στήν όίχληοία ό άρχιερέας τής Έπαρχί α;. Ή εδρα τού βρισκόταν 500 πε- ρίπου χιλιόμετρα μακρυά μας, στά άνατολικά). Α Μιά στιγμή άκοΰμε ν" ανοίγη ή αύλόπορτα. Καί διαστικά γλίστρη- σ«ν τρείς σκιές μπραστά άπό τό πα- θάθυ,ρο. Σέ λίγα δευτερόλίπτα χτυπηοε ή έξώποοτα τού σπ,τίού. Ηταν δ Ρομηός μουχτάρης καί δυο ί-νοπλοι ξανταρμάδες. Πήραν τόν ππτέρα. Μητέοα καί άδέρψια δέν 'κϊείσα μεμάτι. Μονάχα ό μικράς άδερ- ψουλης κοιμόταν ξένοιαστος στήν κούνια τού. Αίώνες γιά μάς οί στι Υμ·ές έκείνες τής νύχτας. Κι' άρ- γοΰσε τόσο, νά ξημερώση... Τό ποωϊ μάθαμε άπό Τούρκους φίλους τού πατέρα πώς τόν εστει<- λάν στήν "Αγκυοα, στό στραταδι- κεΐο. Βαρεία ή κατηγορία. Δήθϊν 81 χε πή σέ μιά παρέα πώς άπό τώρα κιόλας, τούς πρώτους μήνες τής έ- πιστρατεύσεος καί τού πολέμου, άρ χισαν νά λιποτακτοϋν άξιιοματικοί καί στρατιώτες. Γιά μάς, γιά την οίκογένειά μας τίς μ,έρες έκεϊνες εΐχε σταματήσει νά κυλά δ χρόνος. „ Καμμιά εϊδηοη άπό τόν πατέρα. Μετά άπο δύο έδ&ομάδες, άχτί- δα άπό φ&ς, τό τηλεγράψημά τού: «"Ε,ρχομαι Τρίτη». Α Τοϋρκοι φίλο» καί οί Ρ<ομηοί, σχεδόν δλοι, πέρασαν άπό τό σπί- τι νά τόν συγχαροΰν, νά μάς συγ¬ χαροΰν. Παρά τρίχα εΐχε γλυτώσει άπό τό σχοινί τής κρεμάλας. Λ Μέ ήσυχτν καρ'διά πέρασε ή οι¬ κογένειαι τίς Μεγάλες ήμρρες τής Χριστιανωσύνης. θερμά καί όλόκαρδα μας χωρ€- τοΰσαν τα Χρκττούγεννα μέ τό έ λ ληνικώτατο «Χριστός έτέχ&η,!», οί τουρκόφωνοι Ρωιμηοί .τής κωμοπό¬ λεως. Καί τούς άντιχαιρετούσαιμε κι' εμείς: «Άλη&ιος έτέχθη!». "Ως την Πρωτοχρονιά αύτάς ϊ- ταν δ άλληλοχαιρετισμός μας. Α 1914. Μήνας Δεικβμδριος, παρα- μονή Π,ρο)τοχιρονιάς· χιόνιζε πάλι στήν κω,μόπολη έκείνη. Καί οί λευ κές ντφάδες, πυκνές καί χονδρές, ιΐτρσβιλίξονταν στόν άέρα. "Αγρια φυσοϋσε εξω δ δορειάς... Άθήνα, Δεκέμδριος 1969 ΕΗΜΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωβιερίως ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΑΘΤΑ (Πελιμικαί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί επι¬ τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) ΣυνέγβΜΐ έκ τοϋ ποοηγουιιένου 1826 τϋ 29 ι Ίανουαρίου έν Καλαβρύτοις , Τό επόμενον έγγραφον είναι κα ι τάλ.ογος των κατατεθέντων. Ώς [ χα'ι έν τφ έγγράίρω άμολογείται, ή οίκογένεια δέν είχε μόνον τα έν Ι τφ κατασχετηρίψ άναγραφάμενα. Ή οίαογΐνεια είχε καί άλ>Λ πολ-
).ά κινητά τα όποϊα άπεκρύβησαν Ι
είς συγγενικάς ή φιλικάς οικίας, Ι
'ός συνήθιος γίνεται είς τοιαΐηας
'Εκ των έν τώ καταλνόγο.) άναφε-
ίομένων καταφαίνεται ότι ό Νικο-
λέτος ήτο οίκοναμικως άνεξάρτη-
τος.
Κατάλ,ογος των όσιον πραγμά-
των εΰρισκομ.έν<ον έν τή οίκία τού μαχαρίτου Νικ. καί αύταδέλφου Ά οημάκη Σοφιανοποΰλου. Άςαπόσαος είς τα άμπάρι μισά δια 10 δέκα. έτερον άραπ. είς τούς όντάδες μιοάδια 20 είκοοχ. δύω (2) καβέλες άδειες. «έκο πνέντε (15 οκάδες χάλκίο- μα· μία (1) ζυγί σίδερα μουλαρίοια. έ'να (1) μπρικολνέγενο τρία (3) βαγένια οίδια μία (1) κάδη τρία (3) πληθάρια ένα (1) μουλάρι ενα (1) έργαστήρι είς την Παν αγίαν κοντά ϊν (1) άλογον έχατόν (100) πρόβατα 8νω (2) δόδια τριάντα (30) στρέμματα άμπέ- λια τριάντα (30) στρέμματα ποτιστι ν.ά. οαοάντα (40) χωράφια ξερικά 'πίτια μέ την περιοχή τους καλά. στήν Χόδολη εν καϊμένο. Ό Γεν. Γραμματεύς Γεώργιος Οίκονόμου Οί πρόκριτοι εοΰ Σ ιοποτοϋ ΙΙρωτόπαπιας Γ. Οίκονόμου Άναγνώστης Τσακίρης Ι!)26 τή 29 Ίανουαρίου Έν Καλαδρύτοις Ή οίκονομική άνεξαρτησία τού Νικαλ^του καταφαίνεται σαφώς έκ τθί ανωτέρω έγγράφου. Τα μνη- μονϊΐιόμϊνα —δεχόμενο* τα «σαράν τα Ν. 40 χο*ρά.φια |ε<>ικά*, ώς τεσ
"ββάχοντα στρέμματα — εκατόν
"τρήιματα καλλιεργησίμου γής καί
>·*νον, μαρτυροϋν την άνθηρότητα
"Ι* οίκονομικήν τής οικογενείας.
Αέν έπιέζετο, λοιπόν, οίκο-νομικώς
* Νιχολέτος πρός άρπαγήν των τού
Γβρμανοΰ. Ή άρπαγή των κινητών
τού Πατρών Γερμανοΰ, εγινε, τή
*Ϋ0ΚΤί οΐ6αί<ι)ς τού Νικολέτο»·, ύ- 110 των στρατιωτών τού άποσπά- ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοδ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) "Αλλωστε, ή ίποατολτ^ :οο 'στήν Κων) πΆ: είχε τελειώση ποά καί δέν ύπήρχε λόγο'ς νά παραμείνη περισσότερο. Μέ 'τήν δλόθερμη σο|Απαρά3τασ! ■τού είχεν αποκατασταθή ή γα λήνη στούς κόλπους τής Έκ- 'χΐλησίας καί αύτός ήταν δ υο '/αδικός σκοπός τής άφίξεώ-, 'του. Τα κοσμικά άγχθά καί όϊ 'τιμητικές διακρίσεις δέν συγκ- 'νοΰσαν την εύαίσθητη ψ·»>ή
•τού, ή όποία ήταν έναρμονι-
σμ,ένη νά ζή στό φώς τής ήμέ
'ρας καί δχι στά μ,ισοσκόταϊ*
■τής διχογνωμίας καί τής άμ,π
'5ολίας. Καμμιά φορά δέν εΓχϊ
■περάσει άπό τό φωτεινό αυζλό
τού, πώς κάποτε θ' άνέβαίνε
■στήν κορυφή τής έ/κλησιαστ·.
• ίεραρχίας καϊ δσες φορές
ιτοΰ Ιγιναν παρόμοιες προτά.-
'σεις, τίς δέχθηκε μέ έπιφύ) αξι
'καί διστακτικότητα. Γι* αύτό
'πήρε αμέσως την άπόφασι, να
ιΐγκαταλείψη μέ άξιοπρέπΐια
ιτόν αρχιεπιτκο—κό θρόνο κχί
-νά επιστρέψη στήν άγαπηαένί;
«ατρίδα τού.
Πρίν νά φύγη δμως, αίσβάνϊ
ται την άνάγκη νά κάμη Ι ν*
-ρόχειρο άποιλογισμό τοΰ μέγα
*λου δημιουργικοΰ Ιργου τού,
νά νουθετήση μέ ύπέροχα ήθ:
'-ίά παραγγέλματα τούς παρα
'στρατήσαντας έπισκόπους καί
στό τέλος, ν' απευθύνη Ινα δι
θυραμβικό άποχαιρετιστήριο μή
'νυμα, βγαλμένο άπό τα τρίσβα
'3α τής καροιάς τού. Στόν συν
ιτακτήριο αύτό λόγο τού, π*
ι,;ουσ:άζεται άνάγλυφα δ έσυ)-
'τερικός κάσμος τοΰ Γρηγορίο;
'/.αί έπιβλητικά όρθώνεται ή
ταπεινή μ,ορφή τού ένανι!ον
•των άνθρώπων έκείνων, οί 6-
•ποϊοί τόλμησαν νά σπιλώσνη1
τό δνομ,ά τού. Ή γλώσσα ΐ'υ
■πΐλούσια καί έκφραστική αάς 3ί
-531. μιά ζωντανή είκόνα τής
',ιροσωπικότητός τού. Μέ ά; α-
ράεΊλλη τέχνη καί θαυμασο;
Ινάργεια έκφράζει τίς ο".ί-
ψεις τού καί διατυπώνει -ίς
•γνώμες τού μέ εύγένεια καί μ*
'τριοπάθεια. Ή μετριοπάίίειά
•τού δμως αυτή, δέ τόν έμποδί
'ζει γιά νά έπισημάνη την ν :·
ιτροπία μερικών συναξέλψων
τού καί νά καταγγείλη μέ 5ΐ.
Ηύτητα την έριστική των 3ϊά
'θεσ1.. Γιά νά διορθώσουν τα Ι
ιλαττώματά τους, άφίνει ύποθή
•κες καί δίδει κατευθυντήριε; Ι
'5έες. Την κεντρική Ιδέα "Ζ
'λόγου τού, αποτελεί φυσικά ή
Οιαφύλαξι τής έκκλησιαιτι-
■κή; είρήνης, γιά την κατάκτη
'σι τής οποίας χρειάσθηκαν πό
λυετεΐς άγώνες καί αίματηρές
'θυσίες. Γιά νά νοιώσουμε 2
•μως βαθύτερα την άξία τοΰ λό
<γου τού, άς παρακολουθήοωιιι •άπό την άρχή τόν είρμό των 'σκέψεών τού, στά- κυριώτερ,ο. 'σημεΐα: (Συνεχίζετια) ΉμΕρολόγιον τρθ β. 9εο6τορ(·χιυ έκ Φαρόχπ* ίΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΒΚΙί^ΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καί Ιδιαιτέρως είς ΚεππαδοκΙαν τό 1959 (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου) Στήν Κιονσταντινοΰπολη, την Το κτίρ.ιο είναι καινούργιο καί ! Προϋσσα, τό Ίκόνιο, την Καισά- συγχρονισμένο στό τελειοϋσθοα καί ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΕΚ1ΤΤΙΚΑΙ · Ϊ-2ΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ Δ0Ρ08Ε0Σ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου ς ς τας αρχάς τής Έπανασά- 0Εϋ);, ίδί(ι>ς, ή άρπαγή υπό των μή
"ϊ^θιοχοίίντιον στρατιο)τών, ήτο
""^ης, καί εγίνετο πρός συμπλή
βθοτν τής έλλιποΰς όπλοφορίας
Τ0)ν ή διά την αντιμετώπισιν των
•'τθ'Ρουσισ.ζομέ'νων καβημϊρινων ά-
ναΥΐών των.
"ντω, μετά την .ταράδοοΐλ' (ετ.
|*21) τής Άκροκορίνθου υπό τού
"'Λμήλ Πασιά, καί την συνάθροι-
•"^ καί άοχΐ'άλειαν των λαφύρων
Τ°δ φραυρίου είς αποθήκας, «έ'γι-
νϊν εφοδος έκ μέροιις άτάκτων
στρατίωτών» καί διηρπάγη μέγα
μέρος, χωρίς ή φρουρά νά δυνηθή
νά εμποδίση την διαρπαγήν.
Άλλά καί τα Ιερά σκεύη των ί-
ναριακών καί μοναστηριακών να¬
ών τα κατά τό 1822, κατόπιν ΐγ-
γράφου έντολής τοΰ Μινίστρου τής
Θρησκείας καί έπισκόπου Άνδρού-
σης Ίο>σήφ, «συναθροισθέντα καί
κατατεθέντα εν τινι πλοίω», ίνα
«μετα6λη&ώσιν είς νομίσματα διά
νά έπ·αρκέσουν είς τάς μεγίστας
τής πατρίδος χρείας» δέν τα ήρ-
πασαν οί ναϋται «επί λόγω όφειλο
μένιον μισθών»;
Άλλά μήπίος καί τοϋ Νικηφό¬
ρου Παμπούκη, τοϋ διασήμου έκεί
νού Καλαβριηινιοϋ κληρικοϋ, οριλι-
κου, διδασκάλου καί άγωνιστοΰ «τα
είς "Αργος εΰρισκύμ.ενα πράγματα,
καί είς τό Μοναστήριον τοϋ Κάτω
άγίου Γεωργίου, δέν Ιγιναν λάφυ-
ρα καί διαρπαγή υπό των έλληντ-
κών στρατει»μά.των»;
Τό επόμενον έγγραφον είναι τό
τελευταίον τής άλληλογραφιας των
δημόσιον Άρχων.
Ό Γε-ρμανός, ώς γνωστόν, άπε-
λύθη διά τής μεσιτείας τού Λι8<ο- ρίκη καί απέθανε κατά την 31ην Μαίου τοΰ 1926, έκ των έγγραφον δεν φαίνεται εάν έλαβε την σχετι¬ κήν αποζημίωσιν, την έπιδικασθεϊ- σαν είς αυτόν υπό τής έπταμελοθς έπιτροπής. Τό έγγραφον είναι δια- 6*6αστικόν καί δέν μάς παρΐχει νέ- ώτερα στοιχεΐα επί τής ΰποθέσεος τής συλλήψε<ος τοϋ Γερμανοϋ. "Εχει ώς έπεται: Περίοδος Γ. Αριθ. 2387 1Ιροσο>ρινή
Διοίκησις τής Ελλάδος
Τό υπουργείον τού Δικαίου
Πρός
τό τής θρησκείας
Κατά την ύπ' άοιθ. 4137 αίτη¬
σιν τοΰ ύπουργείσυ αυτού, άπετ»θύ-
νοντας πρός αύτό άντίγραφα ολοιν
των έκ τού 'ΕπαρεχεΟου Καλαβρΰ-
τιον σταλλέντων έγγράφιον τα α¬
φορώντα την ύπόθΐστν τού Παλαι-
οΰ Πατρών Γεραμνοΰ μετά των
κληρονόμον τοΰ ποτέ Νικολϊτου
Σ ο(ριανοπούλου.
Έν Ναυπλίω
την 6ην Φεβρουαρίου 1826
Έν έλλΐίψει 'Τπουργοΰ
Ό Γεν. Γναμαμτεΰς
Τ.Σ. Α. Μιλτιάδης
"Οπισθεν:
«Αριθ. 4155. Διεύθυνσις 'Τπουρ
γείου τού Δικαίου, διευθΰνουσα
πρός τό 'ΤπουργεΙον τουτο, άντί-
γραφα άναφοράς έπαρχείου Καλα
βρύτων, πρός τό τοΰ Δικαίου, &το
σχετικόν Άσημάκη Σοτριανοπού-
λου, άναφοράς Άν&ρίκου Πονήοη
των έκ τοΰ Έπαρχείου Καλα&ρύ-
τάλογος των έν τή οί*ία τοΰ Νικο-
λέτου Σόφιανοπούλου εύρεθέντιον,
τα πάντα περί τής υποθέσεως τού
άγίου Παλαιοΰ Πατρών, ήν έσχε
μετά των κληρονόμον τού διαλη-
φθέντος Νικολέτου».
Αί άρπαγαί, ώς έγράφη άνωτέ-
ς,ο, ήσαν συνήθεις, κινούμεναι έκ
των διαφόρων άναγκών των στρα-
τιιοτων, καί αΰξανόμεναι, κατ' α¬
ριθμόν, κατά τάς είσδολάς των
Τούρκιον ή καί τού έμφυλίου πολέ¬
μου. Άρπαγήν των ύπαρχόνΐων αύ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
63. Την 12.12.57 τό «Ίνστιτοϋ-
τον Άξιοποιήσεως των πλουτοπα-
ραγωγικών πηγών τής Ελλάδος»,
άπένει,μεν είς τόν π. Δωρόθεον Δί
πλο»μα μετά μεταλλίου Χρυσοΰ» διά
την εθνικήν, κοινωνικήν καί φιλαν-
θρωπικήν τού δράσιν».
64. Ό δικηγόρος καί τέιυς δικα-
στικός κ. Γ. Βυθούλακας, δι' έοτι-
στολής τού υπό ήμεραμηνίαν 25.3.
57 πλέκει τό εγκώμιον τσΰ π. Δω
ροθιέου, δν χαρακτηρίζει ώς «μίαν
σπανίαν εκκλησιαστικήν μορφήν
τής έποχής μας».
65. Έπιστολή τοΰ Μητροπολίτου
Ζακύνθου πρός τόν Μητροπολίτην
Ναυπακτίας, έκφράξοντος τούς λό
γους δι' ούς θά ΰπεοψηφίση ώς ε¬
πίσκοπον τόν π. Δοράθεον.
Έν Ζακύνθφ 5.3.1951
Άγαπητέ έν Χριστώ άδελφέ, ά-
γιε Ναυπακτίας κ.κ. Χριστοφόρε,
Εύχαρίστιος άγγέλλιο ύμϊν ότι θά
ψηφίσο, ίνα σι»μπεριλη<ρθή είς τόν κατάλογον των έκλογίμων πρός άρ- ^ιερατείαν κληρικών, ώς μοί γρά- φητε, ό υφ' υμών προτεινάμενος καί ΰποστηρίζ^μενος Πανοσ. Άρχ. Δοιρόθεος Βενάρδος, δεδομένου ό¬ τι ούτος τυγχάνει άριβτος, ώς γνχ,ο ρίζοι καλώς, κληρικός, «πηρετήσας μετά ξήλου επί πολλά ετη την εκ¬ κλησίαν μ«ς είς τάς φυλακάς τοϋ Κράτους καί άλλαχοΰ, αλλιοστΐ τυγχάνει καί ήμετερος φίλος καί τόν γνοιρίζω καλώς. "Επί τούτοις διατελώ άγαπητός έν Χριστώ αδελφάς τής ύμετέρας φίλης Σ εδασμιότητος Ό Ζακύνθου Χ. (Συνεχίςεται) .— τα έ,κθέματα δέν εχουν άκύμη τα- ςινομηθή. Γι' αύ·ό μάς είπαν δέν θά όοΰμε τό ΰλ,ο τό εργο καί τα έκ θέματα. Μπήκαμι μόνο στό ίνα μρ σμ,α. "Εχει έτοθέματα κατά τύ κν- ριώτερον Χετταϊκά άγά>4ΐ.ατα καί
μάλιστα άνάγλυφα σέ σπειριοτό,
"νρανιτώδη μαυροπράσινο ή γαλα-
κτόχρωμο λίθο, 6άσεις τάφων, κυ-
νι^γι λεόντίον »)ίλάφο)ν άπό 6ασι-
/ιάδε; καί άρχοντες, άρματοδρομί
εί, κτερίαματα, δοχεία πήλινα μέ
στόμα ράμφους άετού καί διάψοςες
έπιγραφές στύ γενικό σΐΎολύ τού.
Τα είδαμε τροχάδην κίΐϊ τα θαυ-
μάσαμε.
Μετά τό Μονσεΐο κατηφορήσαμε
στήν πόλη όμάθες - όμάδες κιιί κά-
θε μιά πήρε κατεύθυνση τής προ-
τιμήσεώς της. Έγώ πηγά στήν κεν
τρική άγορά γιά κάποιο βιβλίο μου
σικό ή καί γιά κανένα ίστορικύ τής
Άγκυρας. Στά τρία 6ι6λιοπωλεία
ποΰ όπως εΐδα είναι καί τα μονα-
δικά τής Άνκύρας, δέν 6ρήκα τί-
ποτα κι' ετσι γύρισα σιγά - σιγά
στό ξενοδοχεΐο.
Ή έντύπωσή μου γιά την "Αγ-
γυρα γενικά, είναι κα,λή. Μποροΰ-
σε νά είναι καλύτερη αν υπολογί¬
ση κανείς τή δύναιμη πού είχε ό
Τουρκοκράτωρ Κεμάλ, τόν πλοΰ-
το πού εΐχαν οί Τοϋρκοι καί τα μέ
σα ποΰ Οιέθεταν. Συνεπώς, μποροΰ
(ίε μέ ταχύτερο ρυθμό νά γίνη μιά
φτγχρονισμένη καί έξίυρωπαϊσμέ-
νη πάλη, προιτεύουσα τοϋ τουρκι-
κοΰ κράτους.
Άνέφερα πάρα πάνω δτι πηγά
σέ τρία (ίιδλιοπωλεϊα καί δέν 6ρή-
κα τα 6ι6λία πού ήθελα. θά φανή
παράξενο δτι στήν πρωτεύουσα τής
Τουρκίας είναι μόνα τρία 6ι6λιοπω-
λεία. Δέν παρίΐξενεύθηκα καθόλου,
γιατί σ' ενα λαό σάν τής Τουρκίας,
ποϋ δέν άσχολεΐται μέ τα πνευμα-
τικά ζητι'ιματα κ.λ.π., σέ τί θά ώ-
φελ^οϋσαν τα περισσότερα 6ι6λιοπω
λεϊα; "Επειτα ή φιλολογικη τους
κινήση είναι στά σπάργανα καί ή
προγενέστερη έποχή ξέρη καί αγο-
νη.. Τί νά πουλήσουν, λοιπόν, τα
περισσότερα διβλιοπίολεία;
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Συνέχεια έκ τοΌ προηγουμένοα)
Είς γενομένας τταραστάσεις ύττΛ
των ένταϋθα άντητροσ-ΐΓων τής ΆγγΜ
άς, ΓαΛλίοΛ ιοαΐ "Ιταλίας, οΐτινες 6»
^μα·ρτιιρήΊ9ΐ)σσν, διότι κα
ιΤά ώνωτίρω ιτρόθίϊττα διά
,έγκιριθ£ν ύττό τής
.,-οκρισίας, ή Ύττ<5γγτι Άρμθστεία ά- ί[Γή'ντΐνσεν) δ^ι ή έλλη<νι«ή Κοττθιχή φέ. ,ρει τρνπ-λήν ε«>θύνι>ν:
, 1) Διά την άσψάλβι,αΐί τοϋ έλλην"
(χοθ στρατοΰ. 2) Διά τήν δημοσία*1
ιτάξιν «αί ασφαλείας των τουρκικ«βν
ικαϊ χρΐίττΐανικών ττληθυσιμων τής έΛλη
Κατοχής καΐ 3) Νά
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
τής Ενώσεως Ίδιοκτητών Πβ
■ριοδικοΰ Τύπου, συνελθόν £*
ιτάκτως την 18ην Δεκεμβριού
1969, επί τώ θλιβερώ αγγέλ-
>ματι τοΰ Λδοκήτου θανϊτου
τοϋ παλαιοΰ μέλους τής Ένώ
αεως
ΙΩΑΝ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΑΑΟΤ
ιακοθσαν την είσήγησιν νού
Ήροέδιρου, έξάραντος τάς άρ»
■τάς τοΰ Ικλιπόντος,
'Άποφασίζει
Νά αποσταλή συλλοπητήρι^ν
ιτηλεγράφημα είς τήν οΐκογβ-
'νειαν τοΰ έκλιπόντος.
Νά άρ"{·{]σοην τα Γραφεΐα τής
Ενώσεως κατά τήν ημέραν
τής κηδείας.
ι Νά άναρτηθή μεσίστιος ή
•σημαία τής Ενώσεως είς τλ
■Γραφεΐα καί νά δημοσιευθή τό
ιπαρόν ψήφισμα διά τοΰ Τό-
'που.
Ο ΠΡΒΒΔΡΟΣ
ι. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
ΕΜΜ. ΤΣΑΓΓΑΡΑΚΗΣ
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
τοί>? »
,δ ήττηθεΐς ίχθρός διαρκθύσης τής (,
ινΌκωχήβ, είς κατάστασιν τθιοοίΛην
στε να μή δύναται νσ
ιχητ'άς ονμιμάιχοΐ'ϊ καί νά άντιστή είς
>τάς μελλούσας αυτών άττθφασεΐς *ί·
ή άριν δέ τής τριπλής ταύτης
καΐ χάριν τής ·προλιίψ£ως έζτ
των Τούρκων έντόο τής ί«με
ιτέρας Κατθχής ή απόφασις τοθ στρο
,τοδ'^ίθυ ετύγχανε τής πλήρους ΐβΐ-
!5οκ.ΐιμασαίς της Ύιττάτης ΆρμοστίΙ
ιας. "Αλλωστε, ώς παρετήρησε τ6τε Γ,
Ύττάτη 'ΑιΡμθστεία βΐς τοϋτ άνωτ£·
,ρω άντ^ττροσώτΓθυς, οττό καθαρώς ν«
ιμΐικής <3)ττόψεως, ή αδεία της λα>«κ<>ι
<°·ίας δ^ν αΐρίι το τυχόν άξιόττοι.νθν ΙΓθΰ έγκρινθμένον δηιμοσΐϊύΐΌτος, ο,-ι^ ινθς οί ύττεύθυνοι δύνανται νά κατα& ι^χθώσΐιν έκόττιθν τω δικαστηρίω »αϊ ,δτ^ μάλιστα ό δ>καστΐκός (Λεγχθρ δύ
ι3το:ι να ί~εκταθή καΐ κατά τών λθγχΐ
,<ριτών, £ν Τήν πρωίαν τής παρελθούσης Κυριακής έτελεσθη έν τώ ίερώ Ναώ των Δώδεκα Απόστολον Νι καίας ό τεσαρακσνθή,μερον μνη¬ μόσυνον τοΰ αειμνήστου Πέτρου Παναγκοτίδη. Παρέστησαν είς αύ τό πλεΐστοι συγγενείς καί φίλοι τοΰ μεταστάντος. Ή εφημερίς μας εκπροσο>πηθείσα παρα τοΰ Δι.
ευθυντοϋ της κ. Σ. Σινανύδη καί
τής σν'ζΰγου τού <τυλλυπεΐτιαι βερ- αότατα τα τέκνα καί την σύζυ¬ γον τού διά τόν πρόορον θότνατον αι'ηοΰ. ρ ρ λείας αυτών ή δόλου. Ή 'Υπτώτη Ά(>
,μοστΕία, δέν τΓαρ£λεΐ«(»ε νά τονίση ό-
ιττΐ τή £,>ιαΐ,ρία ταύτη, εΚ τούς αντι-
ιττροσώττθυς τών ΎιτΓάτων ΆρμοσΤιΒν
,5τι ή έττΐ τής λογοκρ^ίας ΔιασνΜμ3
ιχΐκή 'ΒτΓΐτροττή, ήτις ίττεδείκνυε -. >·
,σαύτην έλενθεριότηιτα,
<ττ€ρΐ των εναντίον, ήιιών ,τον τοθ τουρκικόν) τύττου, έ—εβείκνυ- ,Εν αντιθέτως εξαιρετικήν αύστηρότη ιτα διά ττάν ύπτέρ ημών δτ|μοσίει '*α ιχαΐ δτι σνγκίκριμένως εΤχεν άτταγ·- ιθίύσει, 5λο>ς άδι«αιολθγήτως, πρό ό
ιλίγων ιμόλις ημερών δηιμθσίευ<Ίν είς ,τήν ενταύθα έκδ,.δομ«νη.ν γαλλόφωΐίον μψηΐμιιρίΒα «Λιιμπε,ρ-τέ», δύο αρθρ«ον, ιέξ ΰ>ν τό Ιν ύΐτσγεγραμμένον ϊατό τού
ιΓάλλου άρχαιοΛσγθυ κ. Σαρτιώ, υπο
ρτηρίζον δτι τα γαλλϋκο καΐ
ιουμφέροντα έν Μικρά Άσία ού
ι^έν ο^γκρούανται, όΑλά καί
ΐΛΐς δοηθούνταΗ, τ6 δέ Ετερον
,τοττ*,τ(ν ϊϊδΐκτιν, καθ* ήν ή ,
'Λρμοστεία εΤχ£ν άναΐλάβει, ώς πράγ
,μπτι εγένετο, τόν ψω^σμόν τής πό
ιΧεως, τήν 6—οίαν 6 Δΐμος έξ άν»χεί
άς οΐκονομικης καΐ ώμΐλείας, εΤχπ
,^φήσει εντελώς άφώτιστον.
ΑΙ ανωτέρω επι τής ύττ°θέσεω%
,ταύτηις έπεεηιγήσίΐς, φρονώ, δτι· δι ■
ικαιαλογοθσ^ ητλήρως καΐ άττό ττρονιι.
,τΐ*ής καΐ άπο καβαρώζ νομικής άπό
ι4»εως, την ίπΐ τής υποθέσεως ταν-
(της ένέργΐΐαν των έλληνικών
ΣΥΝΕ3ΧΙΖΕΤΑΙ
ρεια, πού είναι μεγάλα τούρκικα
κέντρα, 6έν είδα οΰτε άκουσα κα-
νέναν έφημεριδοπόλη, ϊνώ στήν
Έλλάδα καί στήν τελευταία κομό-
πολη θά άκούσουμε τόν ^αλίστατο
έΐμημεριόοπώλη νά διαλα'.ή μέ οση
δύναμη μπορεϊ, τούς τίτλους τών
έφημερίδον καί τα μεγάλα γεγονό-
-α τής ήαέρας.
Έδί), στήν "Αγκύρα, μόλις είδα
μερικά παιδία στό πεζοδρό'μιο τοϋ
κεντρικού δρόμον στάσιμα καί μέ
τίς εφημερίδας καταγής νά διαλα-
λοΰν ξέψυχα τούς τίτλους τών ε¬
φημερίδων.
Μ' αύτές τίς πρόχειρα γενικά έν
τνπώσεις είδα τίς 6ατ)ειές μικρασια
τικές τουρκικές έπαρχίες, τίς πό-
λ-εις τα χοριά καί την πριοτεύουσα
τής Τουρκίας.
ΠΡΟΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΗ
Πέιμπτη 3.9.1959
Τό βράδυ τής Τετάρτης στήν
"Αγκύρα μαζευτήκαμε νορίς στό
ξενοδοχεΐο «Έλ - Χάμπρα» καί
δειπνήσαιμε στό έστιατόριό τού.
Παρ' ολη τή ζεστη δέν δγήκαμε
γιά δροσιά, άλλά πέσαμε άμέσως,
γιατί ϋπολογίσαμε τήν μακρυνή ά-
πόσταση πού θά διανύσουμ.ε μέχρι
τήν Κωνσταντινούπολη καί Ιπρεπε
να φύγουμε νορίς τό πρωί.
Σήμερα φαίνεται ό χότζας τής
γειτονιάς έκαμε λάθος στήν ωρα
τού. Μάς ξύπνησε στίς 4 τό πρωί.
Τί νά τοΰ πω; Καλεϊ τα πλάσμα-
τα τοΰ θεοΰ σέ προσ«υχή "αί °έν
μοΰ έπιτρέπεται νά τόν κακολογή-
σω. Φαίνεται νά εχασε την ωρα
τού γιατί στίς αλλες πόλεις άκούσα
με τοΰς συναδέλφους τού στίς 5
νά ψέλνουν τό Έξένι τους.
Στίς 6 καί λίγα λεπτά χαιρετί-
ξουμε την "Αγκύρα αδοξα, γιατί
δέν τήν εΐδαμε καλά καί σηκώσα-
με αγκύρα άπ' τήν "Αγκύρα: δς
ποΰμε ετσ*, τί πειράζετ; Δρόμο πή-
ραμε καί δράμο άφήσαμε καί πρίν
δύση ό ήλιος δρεθήκαιμε στύ Σκού¬
ταρι, στήν άσιατική οχθη τοΰ Βο-
σπόρου καί μέ τό φέρρυ - μπόουτ
διαπεραιωθήκαιμε στήν δασιλεύουσα
(Συνεχίζεται)
Γΐερ·Ι« δι·, των ίδείεν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού «υνεργάτβυ μας κ. ΑΓΓΕΛΟΙ' Β. ΜβΡΑΊ·«Α©Τ
Ε'
Τό Πυθαγόρειον Σδρυμ,α, τό
ένομασθέν άπό τούς Κροτων.ά
τας «Τέμενος των Μουσών» ή
Κο ταυτοχρόνως Σχολή 'Αγω-
ς. καί Άκαδημία 'Επιστί/-
μών.
Διά τής δοκ-μασίας έμελέτα
■τούς χαρακτήρας τών (ΐαθητών
•τού καί παρακ-ολουθών την φυ
σιογνωμίαν αυτών, είσεγώρει
ιείς τό βάθο; τής ψυχής των.
Ό 'ϋριγένη;, δ Χαλκέντε
ρος καί άδαμάντινος σπουδήιό
ιχατος άπολογητής τοΰ Χρισχια
νισμοΰ σοφό; τοΰ 3ου α.Χ. αί
'ώνος, εθεώρει τόν ΙΙυθαγ^:α
Εφευρέτην τής Φυσιογνωμικής
Όταν δέν ίκανοποιεΐτο άπό
τήν άγωγήν τών μ-αθητών τού
•τού; άπέπεμπε, δπως τδν έξ
Έυγενοΰς καί πλουσίας οίκογε
■νείας Κύλωνα, τό νπροκαλέσαν
τα άργότερα την καταστροφήν
τής Σχολής (504 π.Χ.).
Άνέπτυσσε μεταξύ τών (ΐα
Όητών τού, τί αίσβημα τής ::
'λίας μ,έ ελευθερίαν εκλογάς,
άλλά διέτασσε απόλυτον ύπ.πα
γήν πρός τούς διδασκάλους
•καί την έκμάθησ-.ν τής Σ'.ω-
•πής.
Ό Πυθαγόρας ήθελε ή υπο
βολή νά είναι αύθόρμ-τττος. Διά
ιτής ήθικής διδασκαλίας ωδή¬
γει τόν μαθητήν είς τήν φ-λο
οοφικήν Διδασκαλίαν, διότι ή
σχέσις ^εταξΰ των Κοινωνικωσ
'καθηκόντων καί τής άρμονΐας
ΐτοΰ Κόσμου, τοΰς ϊκανε ίχα-
νούς νά άντιληφθοΰν τόν Νό
>μον τών Παγκοσμ,ίων άναλογι-
ών καί συμφωνιών (τήν αρχήν
Ίών Μυστηρίων τής Άποκρύ-
φου Διδασκαλίας) καί δλον.λή
•ρου τής Φιλοσοφίας.
Τό πνεΰμα τοΰ μ,αθητοΰ ά¬
πό τήν δρατήν πραγματικότ·»,
<υα προω&έϊτο είς τήν αόρατον τάξιν. Τα άποφθέγμ*τα πού πεοιέ χονται είς τα «χρυσα Ιπη» μέ ύπόκρουσιν λύρας ώς: '-<Άθανάτους μέν πρώτα θζΐΰ; -νομώ ώς διάκειται τίμα 'Χαί σέβου Ζρ·χ.ον», Καθημερινώς ίντηχουσαν ■ψαλλόμενα άπό μαθητάς καΐ % 'νεπτύσσετο πρός αύτούς πώς •οί θεοί ένώ φαίνονται άδιί"Τ'ο 'ροι, είς τό .βαθος των ήσαν οί ϊδιοι είς δλους τούς λαούς, διό •τι άντιπροσωπεύουν τάς Ιδίας ψυχικάς καί νοαιτικάς δυνά¬ μεις πού δροΰν είς τό Σύμπαν. Έδίδασκε λοιπόν τήν άνεξ: θρησκείαν, Θρησκευτικήν ένό- •τητα είς τα πλαίσια τής έπ'- •στήμης τοΰ έσωτερισμοΰ. Καί ■/) χρυσή λύρα συνέχιζε τα πά ■ραγγέλματά της: «'Ηρωας άγανούς τούς τε καταχθονίους ■σέβε Δαίμονας». 'Ε5ίδασκε είς τόν μαθητήν τού τήν λατρείαν τών Ήρώων χαί τών Ήμ,ιθέων καί τόν προ 'ίτοίμαζε διά τήν διδασκαλίαν •τής μελλούσης ζωής καί τ3θ ιΜυστηρίου τής παγκοσμίου ε¬ ξελίξεως. ΓΥΜΕΧΙΖΕΤΑΙ ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ ΤΟ ΛΑΑΙ ΤΟΥ ΚΑΝΤΗΛΙΟΥ τοΰ υπέστη κ«.ί άλλοτε ό Γερμανός υπό στρατιωτών, ούχι βεβαίως τοΰ Νικολέτου. Τό όμολογεί ό ίδιος είς την επομένην επιστολήν τού. Τήν δημοσιεύομεν ώς <τχετικήν μέ τάς συνήθεις άρπαγάς πρός ένημέ- ροσιν καί κρίσιν άμερόληπτον των μελετητών τής Ιστορίας τής έπα- ναστάσεος. (Συνεχίξβται) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ 'Εΐπ-ΐίμελήτρισ. ίσυτ£· ρικαί διά τό Οι!κοτρ°·εΐ°ν Άβφώ*, τού 'Εβνίκού Ίδρύματος Προστασί άς ΚωφαλάΑων. ΓΙρθσόντα: 'Αττολΐ/- τήριον Γι/μνασίοι; και ήλικία 25 - 30 «Ττών. 'Επίσης ζηρέΗα Μαγβ<ρος μέ 5ετή τουλάχιστον ύτττιρεσίαν. Συστάσεις άτταραίττιτοι. Τηλβίωνο» 665.603. ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μο·ήμβτα Γαλλιΐίής κα! μαθηματικήν Γυ- μναοΐου καΐ Λυεκΐου κατ' «Ι** τοθ μαθτγτοθ, όττό Σ- Κου·*, τηλ 363.065 κ«1 3*0.5·*- Κύττα το! Κύττα τό καντήλι! Τρεμοσδήνει. Ή μικρή λευκή φλό γα σπαράζει τοΰς τελευταίους σπα- σμούς. Τό λάδι σώθηκε. "Εμεινε μόνο νεςώ. Καί τό νερό θά την σβήση. Γιατί στό καντήλι νά 6ά- ζουμε νερό καί λάδι; Γιατί νάναι τό λάδι τόσο άκριδό; Γιατί νάναι τόσο λίγο; Γιατί; Κύττα το! Νά. Άκάμα μιά Λροσ πάθεια, ή τελευταία, άπό κάπου ν' άρπαχθή, νά, νά, εσβησε! Κι' ε¬ γινε σκοτάδι. Καί περπατούμε στό σκοτάδι. Ό ενας δίπλα στόν άλ- λο. Ό ενας πάνω στόν άλλο. "Α- γνιοστοι. Δέν ύπάρχει χαιρετισμός. Γιατί ΰπάρχει τό σκοτάδα. Κι' ά- νοίγονμε διάπλατα τα μάτια μας. Προσπαθοΰμε νά τό τρυπήσο^'Μ·ε· Μά έκεϊνο πετάει τή φλόγα τήν παντοδύναμη, τήν μνστική, καί τα μάτια κλείνουν διθελα, τσούζον«ν, τυ φλώνονται. Μερικά όακρύζουν. Τα χέρια άπλώνονται καί ψηλα- φίζουν. Άγγΐζουν την παγομ,ένη μάξα τοΰ σκοταδιοϋ, παγώνουν κι' έκείνα, δέν .μποροΰν νά σφίξουν, ( δέν μΛοροϋν νά κλείσουν, δέν μπο ροϋν ν' άγκαλιάσουν. Κι' άρχίζει ή τρεμούλα. Ή άνατριχίλα. Τό σκο τάδι κυριαρχεί. Χα,μογελά. Βασι- λεύει. Καρδιά βαστά. Μικρά χάλ- κινο σήμαντρο χτυπά επί τέλβυς, Κάνε τήν τελευταία προσπαθεία. Βγάλε τήν κραυγή άπό τό σκονρια σμένο κοριμί σου, σήμαντρο παρα- πονεμένο καί σΐεΐλε τοΰς ήχους σου μακρυά, ψηλά, στά αίθέρια. Καί έκεΐ ψηλά, είναι κάποιος λιό καμπος. Κι' είναι κάποως λιομα- ζιί>χτης. Τα λιόδεντρα θέλουν λί-
πασμα δυνατό γιά νά θεριέψουν.
Μικρό χάλκινο σήμαντρο τού άν
θρώπου, κάνε τήν κραυγή σου λί-
πασμα, θέριεψε τόν θείο καρπό, κι'
ό λιομαζώχτης άπ' τό λιοτρίοι θά
δγάλ.η λϋάδι άγνό, καί θά τό στεί-
λη στό καντήλι, στά καντήλια, καΐ
ή φωτία θά ξανανάψη δυνατά, γα
λαζοκόκκινη, θερμή φωτία.
Καί τό σκοτάδι θά φύγη. Τα
μάτια θά γαληνέψουν. Τα χέρια θ'
άγκαλιάσουν. Κι' έσϋ μικρά χάιλκι-
νο σήμαντρο θά διαλαλήσης, μέ τή
καιθάρια φωνή σου, τό χαιρμόσυνο
μήντ<μα: «Χριστός έγεννήιθη, δοξά- σατε». ΒΑΣ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ.. ΜΕΤΕΦΕΡΘΗ ΣΑΝ ΕΙΣ ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ ΑΙ ΔΙΕΤΘΤΝΣΕΙΣ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΓΟΡΩΝ Έκ τοΰ ύπουργείου 'Εμπορίου ά νεκοινώθη ότι αί στεγαζάμεναι μέ- χρι τούδε επί τής όδού Σοοκράτσυς 50 Διευθύνσεις Κρατικών Άγορών μετεφέρθησαν είς τό επί τής συμ.- 6ολής τών όδών Σόλωνος καί Ίπ- ποκράτους κτίριον. Κατόπιν τούτου οί υπό τών έν λόγιρ Δ)νσεων διε- νεργού,μενοι διαγωνισιμοί θά διεξά γ<ονται άπό τής προσεχούς Δευτέ- ρας είς τό νέον κτίριον. Ό "Αγγλος όρειβατης Μπο'ύνιγκτον ποΰ τ)ά είναι δ άρχη· γός μιΛς ομάδος όρειβατών, υ.·5ποΐοι θά προσπαθήσουν νά &■ ιναρριχηθοΰν κατά τό 1970 την κορυφήν Άνναπούρνα Ίμαλαίων 26.545 ποδών. (ΠΑΤΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ ΟΙ Α0ΜΜΑΤ01 Άντιλαλεί άκόμα στά αύτιά μου ή έπίκληση των τυφλων τής Ίω- νίας, τής Σμύρνης, τοΰ Βουρλά: — Βοηθήσετε τόν άόμματο! Κι' έδώ, στήν Άθήνα τοΰς συν απαντοΰμε έδώ κ' έκεΐ, άλλον ά- κουμπισμένο στόν τοίχο, άλλον κα- θισμένο στό πεξοδρόμιο, άλλον νά παίζη κάποιο αουσχκό δργανο, άλ¬ λον νά βαδίζη, συνοδίυάμενος άπό «βλέποντα» συνάνθρίαπο ή σκύλο, μέσα στό πλήθος. Στή 6ιασύνη τού δ μέσος διαβάτης είτε τούς προσ- περνάει, είτε συγκινείται καί δίνει τόν όβολό τού. Ή παράσταση ομως *τκρλός», ξήτημα είναι αν τοΰ δία περνα τήν έπιδΐιρμίδα, αν είσχωρεί μέσα στή συνείδησή τού, νά τήν έ ξουσιάσει άλόκληρη, όπως θά συν- ίδαινε μέ άνθρωπο πού πρώτη φο- ρά θά άντίκρυζε τήν άνείπωτη τρα γικότητα, τήν κλασικά διατυπωμέ- νη στόν παλιό λόγο τοϋ άομμάτου ζητιάνου τής Ίωνίας: «Κόσμον ά- κούω καί κόσμο δέ δλέπω!». Τώρα, γιατί αί τυφλοΐ άνδρες προ πμοΰν νά ξεροσταλιάζουν στήν α κρη τοΰ δράμου, έκτεθειιμένοι στήν ψύχρα τής κακοκαιρίας ή στή λά· 6ρα τοϋ καλοκαιριοϋ, καί νά που- λούν λαχεϊα ή νά ζητιανεύουν; Αύ- τά είναι άλλη ϋπάθεση, πού εχει την ψυχολογική της εξηγήση. Στά ιδιαιτέρα Ιδρύματα, κρατικά ή I- δκοτικά, θά είταν περιορισμένοι οί άόμιματοι σέ όρισμένον ρυθμβ ζω¬ ής, ΰποχρείθιμένοι νά άπασχολούν- ται σέ χειροτεχνία, λεπτουργική ή δ,λλη παραγοιγική έργασία. Αύτό δέν τούς άρέσει. Προτιμοϋν τήν έ- λευθερίια: νά κινούνται καί νά κερ- δίζουν τή ζήση τους «έίΐ.ικίνδιτνα»1 έπικίνδυνα είναι ενας λόγος: άς είποϋμε καλυτέρα μέ περιπέτεια, άλλά έλεύθεροι καί άνεξάρτητοι. Ό περίφημος άτομικιαμός τοΰ Ροιμι- οΰ. "Οπως καί νά είναι: ή δυστυ- χία τους νά είναι άόμματοι, νά στε ροΰνται τύ «φάος ήελίοιο» τούς φέρνει κοντά στήν καρδιά μας καί τοΰς δικαιόνει, όπως καΐ νά θέ¬ λουν νά ξοϋν. Δυστυχία ύποχρεώ- νει τόν &μή δυστυχοΰντα». Εΰκολο είναι νά μιλεϊς άπό καθέδρας. "Εμ- πα μέσα στό πετσί τους καί ίίστε- ρα τα ξαναλέγομε. "Ας είναι. Πρίν άπύ τύ 1940 ή Ειρήνη Λα- σκαρίιδη είχε ίδρύσει καί διεΰθυνε ολόκληρον οίκο τυφλων στήν Καλ- λιθέα (1905—1937). Τόν είχα έ- πισκεφθεϊ τό 1935 καί είχα κατα- τοπισιθεΐ γύρω άπό τα σχετικά προ 6λήματα. 'Τστερότερα, εκείνον τόν οίκο, τό επήρε επάνω τού τό κρά- τος καί σήμερα λειτουργεϊ ώς δτρό σιο ΐδρυιμα. Ή Ειρήνη Λασκαρίδη εδημιούργησε τότε τό «Φιλανθρω¬ πικόν "Ιδρυμα Προστασίας καί 'Εκ- παιδεύσεως Τυφλων Κοριτσιών», πού λειτουργεϊ σήμερα στό Μαρού- σι, τό τόσο πατριαρχικό, άκόμα, ά- νεξέλικτο σχετικά, «Άμαρούσιον». Τό συντηρεί ό «Σΰλλ^ογος Φίλων των Τυφλων» (πιό σωστό θά εί¬ ταν: «Σύλλογος Φίλων των Τυ- φλών»), πού όνοιμάζεται «Ειρήνη Λασκαρίδη» (Ή Ιδρύτρια είχε τήν άτυχία νά χάσει τή ζωή της σέ αύτοκινητικό δυστύχημα στή Βιέν¬ νη). Χριστούγεννα είχα έπισκεψθεί τό σπίτι των τυφλων αυτόν κορι¬ τσιών, μέ τήν εύκαιρία τοϋ έορτα- σμοΰ. Τα άάμιματα κορίτσια έφαί- νονταν εύχαρισττιμένα —δσο μπο- ρεί κανείς νά είναι εύχαριστημένος δταν € κόσμο άκοϋει καί κόσμο δέν βλέπει». "Ο,τι είναι ούσιαστικό, εί¬ ναι πού γεμίζουν τή ζωή τους μ' ενα σοορό άσχολίες: χειροτεχνία, διάβασμα μέ τή βοηθεία τής ίδιαί- τερης γραφής τυφλων, μουσική, ά παγγελία, άλληλαδιδαχή, πλέξιμο, τραγούδι καί δ,τι αλλο τούς έπι- τρέπει ή κατάστασή τους. Άποτε- λοΰν μίαν οίκογένειά μέ συγκινητι- κή άλληλεγγύη. Ή άτμόσφαιρα πού έπικρατεϊ είναι άτμόσφαιρα ά¬ γάπης. Τρόφι,μοι καί τροφείς είνα*. συνδεδεμένοι μέ ΰποθειγματική ά- δρότητα. Οί έργασίες των τροφίμων τοΰ οίκοτροφείου τοΰ Άμαρουσίου, που λιούνται στό ϊδρυμα άπό τίς ϊδιες τίς άόμματες κοπέλες καί μόνο αύ τές είσπράττουν γιά ίδικό τους λο- γαριααμό τό τίμηιμα. Στό οίκοτρο φεΐο γίνονται έπίσης δεκτές παραγ- γελίες είδών πού κατασκευάξονται άπό τα τυφλά κορίτσια. "Οσοι χρει άζονται τέτοια «ιροϊόντα», καλό θά είναι νά κάνουν 2να περίπατο καί νά χττ.·πήσοι·ν τή θύρα τής ό&οΰ Στεφ. Δραγού,μη αριθ. 17, τηλέ- φωνο 010.776. Καί στόν έαυτό τους θά δώσουν ν|η>χική χαρά καί στά ά-
όμ,ματα κορίτσια θά δώσουν τήν
εΰκαιρία νά έργαοΐθοΰν καί νά ά-
ποταμιεύσουν γιά τα γεράματα.
"Εχ<ο έμπρός μου μικρά τεϋχος «Λίγα λουλούδια εύγνωμοσυνης στήν Ειρήνη Λασκαρίδοι», Ικδοση 1958, εΐκοστ χρόνια ΰστερα άπό τήν ΐ&ρυση τοΰ οίκοτροφείου. Μέ τήν εύκαιρία τής λογοδοσίας έτών 1958 καί 1959, τό διοικητικό συμβούλιο τοϋ Σω.ματείου συγκέντρωσε στό τεύχος αύτό, έξόν τόν άπολογκτμβ γιά τίς δύο χρηοεις, ενα σωρό πλη- ροφορίες καί φωτογραφίες πού ποιρ έχουν στόν άναγνώστη πλέριαν εΐ- κόνα τής δράσης τοϋ σύλλογον, τής άπήχησης καί άκτινοβολίας πού 'έ- χει στύν τόπο, τών άναγκών τοΰ οίκοτροφείου, τών εως σήμερα δω- ρεών, τών συνθτικών τής λειτουρ- γίας καί συνπηρήσεως Λ,λπ. κλπ. Ενδιαφέρον είναι τό γεγονός, δτι έξόν τα τρόφιμα κορίτσια, τό !- δρυμα τοΰ Άμαρουσίου προστάτε- ψε καί έξακολουθεϊ νά προστατεύει πολλές άάμματες γυναΐκες ήλικίας επάνω άπό τριάντα, πού δέν έ'χουν τα μέσα νά σνντηρηθοϋν. Στή σελίδα 70 διατυπώνονται τα μέσα γιά τήν έπίτευξη τών σκο πών τοϋ Συλλόγου, κατά τρόπον διαφωτιστικό. Τό ϊδρυμα έπιδιώκει τήν οργανωθή πειραματικων άσύ- λων, παρομοίων μέ τό οίκοτροφΕϊο Άμαρουσίου, σέ πόλεις τής έπαρχί ας· τήν διευκόλυνση τής είσαγωγής τυφλων παι&ιών στήν ί-Ιδική σχο¬ λή τού καί μεγάλον σέ έργαστήρ ρια ή νοσοκομεία, δταν άρρωσταί- νουν. Καλόδεχτα είναι στήν όδό Στε¬ φάνου Δραγούμη 17, Άμαρούσιο, κ,άθε είδους μουσικά οργανα, γρα- φομηχανές, ένδΰματα, άνάγλυφοι χάρτες, βιβλία, 6α·μ6άκι γιά στρώ- ματα καί μαξιλάρια, μαγνητόφωνα, ξύλα, κάρ6ουνα, κώκ, κλινοσκ.επά- σματα, παιχνίδια κατάλληλα γιά ά όμματα κορίτσια κ.ο.κ. Τό 1955 ή Άκαδημία Αθηνών άναγνώρισε πανηγυρικά τό άνθρω- πιστικά εργο τής Είρήνης Λασκα¬ ρίδη, «Μάνας τών τυφλων» ποΰ εί χε σπουδάσει στήν 'Εσπερία «τα τής περιθάλψεως τών τυφλων» καΐ άφΐιέρωσε σ' αύτούς τή δράση καί τή στοργή της. Ή Ειρήνη εΐταν ά- δε,λφή τής ζωγράφου καί εξοχης 'Ελληνίδας Σοφίας Λασκαρίδη, πού άφησε σημαντικό εργο, άντι- προσωπευτικό τής έλληνικής τέ- χνης των άρχών ταΰ 20οΰ αίώνα. Είχα την εύκαιρία νά τή γνωρίσω σέ δεξίωση πού είχε δώσει στό άρ- χοντικό της τής Καλλιθέας τό 1935 καί νά χαρώ τούς πίνακές της" τοΰς χαρακτηρίζει λεπτοτάτη αίσθη ση τής φύσης, άβρότητα, άλήθεια καί άρμονία στήν άπόδοση τής άν- θρώπινης μορφής καΐ χρωματικός πλοΰτος. Ό Σύλλογος Φίλων (τών) Τυ¬ φλων, πού διοικεΐται άπό έγκρίτους φιλανθρώπους Ίδεολόγους, φιλοδο- ξεΐ νά στεγάσει οΐκοτροφείο, πρό- τυπη σχολή τυφλων, γραφεϊο πα- ραγγελιών καί πρατήριο κ.ά., σέ ίδιόκτητο οίκημα. "Ετσι θά ήμπο- ρέσει μέ περισσότερη άνεση νά έκ- πληρώσει τούς σκοπούς τού. 'Είΐέ- μεινα στό σημείίϋμά μου τουτο σέ τόσες λεπταμέρειες, έπεοδή £χα>
τήν πεποίθηση δτι κάθε πνευμα.τι-
κάς άνθρωπος χρέος 'έχει νά εξαί¬
ρει καί νά ΰπογραμμίζει δ,τι, στόν
βασανισιμένο τούτο τόπο γίνεται ά¬
πό ίδιοιτική πρωτοβουλία γιά τήν
ανθρωπίνη άλληλεγγύη καί γιά
τήν ασκήση τοΰ άγνότερου γνωρί-
σιματος τού άνθρώπου: τής άγά¬
πης. Ζηλεύιο δσους εχουν ή καιτα,
φέρνουν νά εύρουν τόν καιρύ καί
τήν ψυχική προθυμία νά συνεργά,-
ζωνται στήν ανώτερη αύτη απο¬
στόλη: νά βοηθοϋν δσους «κόσμο
άκούουν καί κόσμο δέν 6λέποτ>ν>,
νά τόν ιδούν τουλάχιστο μέ τα μά¬
τια τής ψυχής διά μέσον τού θαΰ-
ματος τής άγάπης.
Σημ.: Καθώς βλέπω άπό μετα-
γενέστερα εντυπα τού σωματείον,
όνομάζεται τώρα «Σύλλογος Φί¬
λων τών Τυφλων».
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' τθ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ύιβο τού ->νβργιάιτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΜΗ
ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΓΙΑ ΑΓΙΑΣΜΑΤΑ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΛΛΑΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ
220
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ '
1. Ο ΑΠΆΝΩ - ΜΑΧΑΛΑΣ
Ό Απάνω - μαχαλάς, δ¬
πως τδ λέει κ' ή όνομασία ου,
ιήτανε τδ πιδ άψηλδ κομμάτ:
•τσή Σμύρνης, απάνω στήν
πλαγιά τοΰ Πάγου. Στά γαμ*;
λά τού ήν,ωριζού'ντανε άπτδν
ΓΟβραιομαγ,αλά μέ τδ μανρύ
«οκάικι «οί Δυδ τσεσ'μέδες*,.»
ινω στ' άψηλά τού, άπτήν 4-
ιχτιστη, πιά μεριά μέ τδ μαχο!»
ιδρό^ο «Γιουσούφ ντε'ντί».
Στήν *χτι«~η αυτή μεριά ΐτα
ινε τδ Τόπι, δηλ. τδ Κανον·..
>πού ήδινε γ,α'μπάρι στσοί Κ·>υ
ιλέδες (Πυροσβεστικοί σταθμοί)
,τσγ) Σμύρνης. Κ' ήριχνε αι»
•κανονιά, αμάν ή φωτία τ^πιθιί
στδ χέντρο τσή πολιτείας, ?< που ήτανε οί ρωμνιομ,αχαλ*· βες. Δυδ κανονιές αμα *τό>
ιτουρκομ,αγαλά (στήν πλαγ'.α
•τοΰ Πάγου) καί τα Τσαρσί*
Καί τρείς, γιά τα τρογύριύ.
ιΠιοπάν' άπτδ Τόπι ήτανε τ'
ιάρχαϊο έλληνικδ θέατρο /.αί
■τδ Στάιδιο, δπου ήμαρτύρηββ 6
ι°Αης Πολύκαρπος. Στά δυό
ιτου πλάγια πάλι, δ μαχαλας ·;,
γειτόνευε Ρέ κάτι τούρκικα Με
τώ Γενεθλίωνε τσή Παναγ Ις
«είνε στή Σμύρνη στό μ.εγάλο
καί κεντρικό μαγχλά τό Φ
ΙΛυλά», Με·$λη. κι'
•έκκλησιά καί μέ καλ;ί ψάλτη-
Κί ό ί ή
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου
ΤΡΕΙνΙΠΕΣΙΝΑ
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
'λεμ-ον 1940 - 1941 συνέγραψ^
ί τή βάσει:
Των προσωπικών μ,ου εν.υ-
πώσεων, αρχικώς μέν υ')ς Ε
2ον
Ό άείμνηστος ύποστράτη-
•γος Μπακος Γεώργιος/ τ?'ιΚ
•Αιοικηχής τοθ Β' Σ. Στρατιΰ,
υφ' 8 υπήγετο - Τ Μεραρνία
ώραι α
ιζχρλή (κφ
(Πρός τό χαμηλό [ΐέροζ τοθ Α·
ιπάνω - μχχαλιϊ ήτανε τα ^ρω-
ιμνιόσπιτα 500, ένορία τ' "Ατ,
Γιαννιοΰ τοΰ θεολύγου μέ την
έκκλησίν τση καΐ τό ΣκογίΐΛ.
ι'Ενώ πρός τό πολύ άψηλό.
αουρκόσπιτα καί τα Κερχα-νατ
ζήδικα (άγγειοπλαστεϊα —
ιΚεραμοποιεϊα), οδλα οωμέϊκχ
Γιά ν' άνέβης λοιπόν στ.-.ν
"Απάνω - μαχαλά, ήπαιρνϊς
τδ Ζρύν,ο «οί Δυό τσεσ'αέδες»,
«ού ήαρχίνευε άπτά Τσαρσί*
ικ' ήπροχ^ωροδσες. Ήάφηνες τα
τρία παρασόκακα πού 'τανε ά
—δ δεξί σου, δηλ. «τό παζ*ίΐ
τσή Χάιβρας», «τού Μποχδρ Λε
ιβύ» καί «τοΰ Χαχάμ - μπαση*
^Αρχιραβίνου) *' έκεΐ «ού Ι
ιδρόμος ήστριβε λίγο λοξά, 5·-
ιξιά, εσύ ή^μπαινες άπτό ζερβί
αου σ' ?να παρασόκακο, πού
-ΐό ' 'λέανε «Σαρνατσή» % ήβρι
σκούσουνε στό μαχαλά τ' "Ατ,
■Γιαννιοΰ.
η μ ψ
ίοι. Καί στό πανείρι τση
'/ε πολύς κόσμος. "Οσο γιά τή
σκόλη τοΰ Δεκαπε'νταύγ^υ
>στου, έκκλησιά στή χαρή τσή
ιΚοίμησης εΐχε στό Μπουρνόβ/
ιτό μεγάλο χωριό τση Σμύρ-
ινης. Μεγάλη κι* ώραία. εκ*) ν
α:ά καί στό πανείρί ήτρεγε πό
ιλύς κόσμο; άπτή Σμύρνη. Πώ;
ιλοιπόν, τδμικρό αύτό έκκλησά
'κι νά 'μποροδσε νά παραβγή*
<σέ πανείρι στσί σκόλες έτοΰ τε; μέ τσί μεγάλες αύτές έκ- χλησιές. Ένώ στά 'Εννιάαερα ιδέν ήγενού'ντανε κανένα πα- ■νείρι ουτες στή Σμύρνη οδτες ■καί στά τρογύρω χωρία. ί)'3 ■τες πάλι κ' έκκλησιά στή νά ■ρη των Είσθδίωνε δέν ήβρ:- •σκού'ντανε, έξδν ά-πτσί δυό σηκωτές έκκλησίτσες πού 'χα- ινε μέσ' στό χτίριό τως τα δυό ιμεγάλα Σκογειά τσή Σμύρνης Ύΐά τα κορίτσι», τό Κεντρικό ιΠαρθεναγωγεΐο χαί τδ Όμή- <ρειο. Κ' 2τσι, στα δυδ έτοθτα. ιπανείρια εΤχε περάση τό μικοό (αύτό έκκίλησάκΐ/ γιατί κ' ή ιέκ,κλησΐά τ' °Αη Γιαννιοΰ τ?·3 'Θεολόγου τοΰ 'στελνε, στσί ισκογιανές έτοΰτες μέρες, παπδ ινα λε-.τουργήση ματζί ιιέ τόν παπά τού καί ψάλτη. Κι' ά"ύ ιμης τοΰ 'στελνε καί τή ,ιεγά Λη άσημοκαπλα'ντισμένη είχί ινα τοΰ "Αγιου τση άνθοστολ; ιαμένη γιά νά λειτουργιστή ϊ ικεΐ. Κ' δστερις πιά άπτή λει >-.ννργι& ήθελ' νά γενή κ' ή
Μ,ιτανία, πού 'παιρνε βόλτα 'Λ
(λο τδν Απάνω - μαχαλόι. Μ4
τεράση άπο'μπρός άπτδ σπ^τι
<τοΰ "Ανθιμου, &λλοτες Δεσ<τό- ■τη τσή Σμύρνης (1797) χά". ώτερνά Πατριάρχη στήν Πό- ίλη (1821). Νά περάση κι' ά ■πο'Μπρδς άπτήν έκκλησΐά >"Αη Γιαννιοΰ τοΰ θεολόγοο
ιμ* κι' άνάμεσ' άπτά τουρκΰ-
σόκακα γιατί τδ Μετόγι εΙ/£
τό άτού τού πώς εΓχε νατσιό
ήγ
ιάπό 22.1.41 μ-έχρι τής ^
•κολογήσεω; τής Στρατιάς Ά>
•οανίας, είς επίσημον έκθεσιν
ιτου των πεπραγμίνων, άνέγ5?
ιψε την αύ.ήν κατηγορίαν ·
ιπερί οΐαλύσεως τής Μεραργί-
'χς - είχε δέ προτείνει, καθω;
ιήτο νευρικής ίδιοσυγκρασίί/.;
.•/.αί λίαν εύέξαπτο;, «νά τε-
θοϋν είς αύτεπάγγελ-τον «γ:-
στρατείαν πάντες οί άξιωΐ-ατ.
-χοί τής Υ Μεραρχίθί;, διότι πν
ρά τα λαμπρά κατορθώματά
των κατά τόν πόλεμον ήτ'/'/"/1
■σαν κατά την σύμπηιξιν οθ
•Στρατοϋ»,..
**
Είς την εφημερίδα, τέλο;.
«Καθημερινή» τής 9ης Μαίυυ
•1941 ό τότε Συν) ρχης 11^
α. Μπουλαλάς Κλ., τέως Διά
χητής τής 1Γ Μεραρχίας, πχ
ιλαιός διαχεκριμένος έπιτ-λί-
αός καί στρατιωτικός συγγί1*
φεύς, έδημ,οσίευσε μέρη τής *χ
θέσεώς τού πεπραγμ,ένων, ά.%:
■μεταξύ ίόλλων άνέφερε ρερί
•5-αλΰσεως τής Τ Μεραρ/ί'/ς
(Κρήτης άπό 15 'Απρι^ίο!·
ι1941...
Σεβόμ,ενος βαθύτατα τδν ·/
Μπουλαλάν Κλ. μεθ' ου είνον
συνυπηρετήσει ίχανά Ιτη είς
ιτό Γεν. Επιτελείον Στρατςβ,
'ήσθάνθην πολλήν πικρίαν ό.ά
τάς κατηγορίας τού έκείνας,
•κχΐ έπεφυλάχθην ν' απαντήση
είς αύτάς έν καιρώ διά ,τής
5ΐ>γγραφής τής δράσεώς τη; )
ιΜεραρχίας - Κρήτης, δ Γως
την έγνώρισα προσωπικώς, ώ:
■έκ τής υπηρεσίας μου είς Ιν
των ΣυνταγμΛτων χ»/ς.
**
ΙΙαρήλθον Ικτοτε πολλά ί
τη, κατά την διάρκειαν των {
ποίων έμερίμνησα, διά λοα-
λών Ιπχφών μέ τούς συμπολε
μιστάς μου Άξιωματικούς καί
'δπλίτας, νά Ιςακριβώσω τί/α
,τεριστατικα-, έπισυμβάντα ·λτ.·
Άφοΰ ήπερνοΰσες άπ' την έκ ινα 'Εγγλέζικια. Καί στσί μέ-
ιχλησιά τού χ' ήανέβαινες
τα Κερχανατζή'διχα, ήμπα;νε;
<άπδ κάτι στενοτουρκοσόκα.κα ■κ' ήφτανες τό «Μετόχι τοΰ Ά πάνω - μαγαλδι». ρες αύτές το{5 πανεϊριοΰ τού αήκωνε στά κοντάρια τως ,ιέσ' ατδν αύλόγυρο -παντιέρες, 'γ γλέζικια κ' έλληνικιώ. • Καθώς λοιπδν ήπροχωροθσ ή ■2. ΤΟ ΜΕΤΟΧΙ ΤΟΓ ΑΠΑ Ι 'λιτανία, δ'μπρδς ήπχαινε δ κκ • ΝΩ - ΜΑΧΑΛΑ Τδ «Μετόγι τοθ Άπάνιο - μαχαλά» δπως τδ 'λέαιιε, ήτα ινε 2να Μετόχι τοθ Κυπρέϊλου '«Μοναστηριοΰ τοθ Κύκκ:υ* πού άποπίσ' άπτδ ίερό τού ή αανε τδ "Αγιασμ* τσή Παναγ·. άς τσή Άλανιώτισσας. Ήν,-ί- 'στηκε στδ τέλος τοθ 18ου α?ώ ινα άπδ Κυπραΐοι καλόγερο· >σέ μίαν άλάνα τρογυρισμένη ά
πό τουρκόσπιτα. Στήν άλάνα
ι'φτή δέν είχανε τότες /τυτή
■σπίτια, επειδής έκεΐ 'τανε τδ
Ί'μπα ένούς άρχαίου ύπόγιου
ιτουνεγιοθ/ πού σέ 'κατέβαζε
αέ μιά «Στέρνα» μέ νερδ ά<ν 7αΐο ύΖραγωγζϊο) καί πού οί ιΣμυρνιοί άνέκαθεν τηνέ 'ΘϊΤΟ· φούσανζ σάν «"Αγιασμ,α» γίατί ■μεθ' στδ τουνέλι απάνω σ' ϊνχ <ντουβάρι τού είγε ζουγραφ·- •στές είκόνες πού μέ τδν κα·.ρό ■καί την ύγρασία ει/ανε θα" •μπώ'σει. Ήπλερώσανε άκριβά γιά ν' ιάγοράσουνε τδν τόπο. Τονέ ι'μ,ιχντρώσανε κ* ήχτίσανε μ·.ά ιμικρή έκκλησίτσα στή γά^η τσή Παναγίας, δπως κ' ή ε<. •κλησιά τοΰ Μοναστηριοΰ γοΟ •Κύκκου, καί μέ τέτοιο τρόκο 'ώστε τδ Άγιασμα νά βρίσκε- •ται στά οπίσω τοϋ Ιζροϋ- Τδ •'μα'ντρώσανε κι' αύτδ γώρια •κ' ήφυτέψανε τρογύρω στδ ϊ'μ •πά τού δέντρα. Ή έκκλησίτσα ίμως αυτή ήκάηκε. "Ισως, ε¬ πειδής πού ήβρισκού'ντανε ίνα ιμεσα σέ τουρκόσπιτα/ νά τονέ ι'κάψανε οί Τοϋρκοι στδ «Ρ;"μ πελιδ» (1797). Στά 1799. ώ •σοόσο, ξαναχτίζεται π:δ δμο,ο- φη. Κα'μπαναριδ δέν είνε, ου τες καί κα'μπάνα. "Ενα σ 5ε ρένιο μόνε σήμ,αντρο κρεμααμέ ■νο απάνω σέ μιά ροδιδ μέσ' •στδν αύλόγυρο δίπλ' άπτδ χελ 'λί τοθ παπΛ. Τσί Κυριακάδες «αί σκολάδες είνε λίγο κόσμο •άπτά κο'ντακιανά ρωμνιόσπ1.- <τα. Στά δυδ τση δμως πανεΐί ρια, στά Έννιάμ,ερα τσή Πανα¬ γίας 24 Αύγού—ου καί στχ 11 Νοεμβριού ήματζευ 'βάσης τ' "Αη Γιαννιοΰ δ Μπατ ζάκα; μέ τσί καλές τού μαύ- .ρες βράκες καί τα κορίτκα τοΰ Σκογειοΰ όμορφο'ντυμέ να. 'Τστερις τα λάβαρα τώ ιδυών' έκκλησιώνε, τ' άσημένια ξεφτέρια, οί ψάλτηδοι μέ ψαλ ιμουδιές, ή είκόνα τ' "Αη Γιαν ;ιοΟ κι' άποπίσω ή μεγάλη ά αημ.οκαπλα'ντωμένη κι' άνθο- στολισμένη είκόνα τσή Πανα¬ γίας τοΰ Μετοχιοΰ «Βρεφο/ρα τοΰσα οεξιά» κι' οί παπαο"εί. (Κι' άποπίσω πιά δ Μ 5 τα τδν κρίσιμον μ-ήνα Άπρίλ: | όν 1941, Ιδωκαν αφορμήν ταίς- άν μή συκοφαντικάς, τω; ύπεράγαν αυστηράς κρίσεις καί κατηγορίας Ον ωτικών περί διαλύσεως τί;, ραρχίας - Κρήτης. Καί συνεχέντρωσα ^ 'λδ'.άσειστχ πλέον στοιχει? - κοιταχωρημ,ένα είς τό ιί/ρόν Ίργον μου - τα δποΐα συνδυαι,ςί 'Λενα πρός τάς προσωπι ΐΐι; 'μου άναμ,νήσεις, άποξειχνύ;· ν ιτό άσύστατον τής χατηγορ^α; ταύτης, ήτις, δυστυχώς, εΐ/ίν ΐΐύρέως χυχλοφορήστι χαί πά ρά τώ έλΐληνικώ λαώ, άδικοΰ- σα βαρύτατ* κίαν έκ των τ" 'ΐκοίτέρων Μονάδων τοΰ Στρα- τοΰ μας. Την ιστορίαν τής δράσί'ος τής Γ Μεραρχι'α; κατά τδν πό τελοϋς τοΰ 43ου Συν) τος χαΐ ίτα ώς Διοικητοϋ τοΰ 1)4Ϊ Γάγμ-ατος, καί τοΰ Πολεμικν^ Ημερολογίου μου ποοειών χ>.(
Ίπιχειρήσεων.
Τ Έκθέσεων >.επρ*.'|ΐ)ί
■νων τής Τ Μεραρχίας καί ίΐον
Ευνταγμάτων της.
—Τοί> πολεμικαι"} ΉμεροΛ·,-
γίου τοΰ μακαρίτου Συν) ρνηι,
ιΐεζ. ΔΙΟΝ. ΙΙΑΠΛΔΟΓΓΩ
•ΝΑ. Άρχηγοΰ πεζικοΰ "τ*,
Μεραρχίας άπό 22.1.41 μίγρ:
13.4.41 καί είτα Διοικητοϋ
ταύτης μ-έχρι διαλύσεως των αο
■νάδων τη;.
— Στοιχείων οιαφωτιστικών
παρασχεθέντων μοί εγγράφως
υπό των: 'Υποστρ. έ.ά. Ιωάν.
ίΓΣΕΡΑΒΙΝΗ, 'Επιτελάρ/ου
τής Μεραρχίας άπό τής άο-
μέχρι πέρατος τής Ικσΐυα
τείας. - τοΰ Τποστρ. έ.ά. Βασ.
ιΤΣΕΚΟΤΡΑ, Δ) ν-οΰ ' .&ο
•III
Γραφείου - έπιχειρήσ£;ι>>
τή; Μεραρχία; άπό 18.1.4.1
'μ,έχρι τέλου; τής εκστρατείας
- Λοχ. Πεζικοΰ Έλευθ. ΚΟϊ
'ΒΑΚΗ, Διοικητοϋ τοΰ 11ου
ΙΛόχου τοΰ 43ου Συν) τος -ίπ'
'άρχή; μέχρι τέλους τής έκο^ρα
τείας.
—'Επιστολών πολλών άξιωαα
τικών τής Γ Μεραρχίας συ'ΐ;ΐ2
τασχόντων είς την έκστοατ?'αν
Ί94Ο - 41.
'Τπηρετών εί; τό 43 Σύν:αγ
>μα Πεζικοΰ, ίζρίϋον είς Ήρά
ι/λειον Κρήτης, περιγράφω έν
τή παρούση ίστοοία λεπτομερέ
έτερον τ' αφορώντα τουτο, καί
•ιδία τα; προπολεμικάς έτοιμα
σία; τού, την έξ "Ημϊΐκλεί'·!. ά
'ναχώρησιν, τάς πορείας κχί
•μάχας, είναι δέ φυσικόν τδ νά
στεροΰμ,αι δμοίων λεπτομερε·ών
προερχομένας έκ προσωπικής
αντιλήψεως, διά τάί λοιπά;
'ί'ονάξας τής Μεραρχίας. Ά«-
λά τό γεγονδς δτι δλόκληρο·· ή
Μεραρχία, δμοιομόρφως προη¬
τοιμάσθη πρό; πόλειιον καί ή
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νσ ιταιΡα;5εχτή αύτην την
■λήθεια. Μ6«ο τ
τοΰ θεοϋ έ'κανε τό Θαϋμα. Καί ξα
φγΐικά ή ΜαρΓα τοί) φάντ)κε <ν βν^τ ητλάσμοι έξαιρετικό γιατί .μΐσ της μπΓεΐ Τ6 4>ώς τόΟ «Μρίο1»: "Ο
ιμόνο τή·ν «,ράίτιτΐθΐε στό σττίτ^ τού,
καί ίττ-εσε μΊτροστώ *"? στα
,γόναΐτα κσί τής ζήτηρε. συγχώρ£στ·
Τώρα, καθώς δμτπαιιναν στή,, —/(χ'
,ξα βη. γη ΤΓ|ς Ίουοαίας, οί τα£ι5ιώ
,τες ιτ^αινο»1. Πολλά τα ά'ΐάξια καί
ιτα κάρα ιτοΰ κθυδοΐλιοίισοΓν τιΑούσ Ή,λ;
ΙΐΊτορεύμοπα. Τό
ΐΌΐγκισζόν'Ιαν «άθι
νά ■πΜΡΡαιίερίζηι γιά νά "Γ°ί'ς ά
τον 5ρσμο. Ί6ρο>ΛΌΛήιμ. Γό
ι τ<>> 8ράμ<ν ·~>6ς
,τήν Βηβλεόμ. Έιτί τ£λβυς μιά γή ά-
(ττοτλή, τρλΌύ'ια σ^ βλάστησηι, ΒηθΛε
έ ι· σΓϊμΐί'νϊι: ίίΣΓτπίτι τοί; <|>ωμ>.οΟ».
Νά >ε(εΙ ό Ιωσήφ, φ-τόχχχι£. βά
'$ώ. Κβί τπών** ■/ά
,ΝΗ, ©Α ΒΡΗΤΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ»
"Έκεί*) την νΰχτα ή Μαρία ή'θ
ΐστήν ώΡα της. Μέσαι στήν
^αί στήν χαιροΚΓΓηιρΐ'στική
,τής στττ,Ιλιάς £κοΐωσ£ τοθς
,τή-ς γένκας. ΟΙ 6α°κοί εβγοολαν έξω
|Τά ζώα άττό αΐιδτΐμιοο'ύΐνη γ'ά τό γΕ-Υ°
νάς τής Γ&νήσεας. Κοίί ττβ|>ί.μεν<τ/ στό κιρύο τό,, Ιωσήφ νά 'σως, άλλά ττιθοίντότϊρα Εκ» κα ,ταιφύγ"> σέ κόοτο^ο ώ~ο ίκεΤΙνοΕ τ
Χανιά τπού πιρθωρισμένα νσ
τούς -ροσκκΛητές πού
στήν '|«(>ουσαλήΐμι μαζί Ηέ
ι γΐ6ο™ρό6στα καί
Άλλά τα Χάνα ^σα<ν γ^μότο: ,<αί κόσμο θορμόίΐ(,μο ,καυγαττζή, μ* κ» Τοθ εΤττσι; δτι δέν ίητ" χ€ ιάλλά κν' &ν άκόμηι εΤχε, ό ιττ^ύ εριξε μιά μ<χτΐά δίν ήΌεΛε ν* α την Μαρία μ^ αύτούς ~ι>ς
φωνοκΑόβες. Ή ί»
ζηλεισ τοσ Ιωσηφ ϊγι·ι
τάΐε ζ<·)Τ)ρή προστασία, κι' ετσι ά άττό τ' <5~Ρα νά τούς Μ την χαρμάσννηι εϊβτισΐ). Κάιτοΐος μάίλισΐται βτταΐζϊ. ώί συνη ι3^ς, φλαγιέρα. Ά**α τούτη τή νύχτσ Ι~Λ ήχιο· ήτσν π·ό ΜλοβΡοί καί —ιό ά παλοί, γιατί συνώδευαν την άνάιδυ (* μ^ νέας, άθύοος ζωΓΪς. 'Ε«α ι α' |5ί ιτού ίρχεται στόν κόσμο είναι «ό ρι θοωμο—τό, τό ττ'ό, |ΐτρά/μα τκ>ΰ μττιορεΐ
,τ—τιή. Κοι οί 6»—αί τό ίτξεραν αί
τό, καί φροντίζον νά φυσοΰν μα,λα
κά τα προιτόγονα δργανά τους.
'ΑΐλΛά ό ΊίΛτήψ δέν έρχόταν ί.
τ:ύς ττΈΐ δτι τό ΐΓατΐ&ί γεννήθηκ* ..
Άντί γ,/ οιντά, £ττ«σε τταν» το^ί
(ϊνυ μιεγαλο ψώς, σάν καιτο«α αΓφν!
ιδία ψωτιά ν& &κανε βιόιφανα: ά σύν·ε
ι1>3 τής νύχτας. τί βΤιΜ'; "Υστβρβ τ£
ΐΦώς σηκώθηκιε ψΐ»>α καί άπλώθτ|κϊ
ιμ'ά ψωνή: ^Μή φθββκττϊ. ΣήυεΡσ
ικαί μέσα άπύ τό <(>ώς
ό Σωτήρας.
στήν φάτηΐη, θά βρήτε τό 6©ε
*?/ ΎΤ
,Χο 'ΕΞκεΐ κθιτά, στούς
,λόφΑΛ άνοίγο'τα,, κάτι φυσικές σπ.|
,λ'ές οττου δοσκοί καί κθττάιδ^ ««τέ
,φενγαιν τίς νύχτες τμΟ υίγάΆου ιϋ»ι>
,ου γΐά νά "Γίρθσηαηοι/ΐοΟ'ν. ΞσΜοητς (ρ
ι 'ον' λο.-ττόΐ' τό.ν δρόμο. φτάνουν θε
|ΐ»ιά στηη|λιά. Ό
(δσΐκούς ττόσο μαηορύ
,νει, τοθς λέγει γιά τή»
ί «αί γ'& τή»
στούς
εΤχαν κά
τής
Οί 6ο—οί τούς λνπήθηκιατ,
.«ΠΗΓΑΙΝιΕΤΕ. ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΑΤ-
Τό φός ύψώθηικε, 5σΤ8ρο:
οί 6ο^οοί, ψόΐλλοντσς
να, πήραν τόν δράμο γιά τό σπή-
Λαιο. 'Εκεϊ 6ρή>αιν τή^ Μαρία «α!
,Τόν Ιωσήφ καί τό 6οέφος *ττιθΐο<»έ Ι ό μ£?α στή φατνΐ|, Τοθτος εΤ«αι ό Σωτήρος; Κοονείς ίκΠός ό—ό αώτούς 8έν το "Έττβσο]ν στά γόνατα *ι' &τ,α σαν νά παίζουν τα οργανά τους ΐγιά την γέννηΡη τής Ζοιής. Τό -ττρώτο αγτ^Λιμια γΐ' αυτόν τ6ι· Σωτήρα, ·πθύ 6ρισικότσν όκήμη Ρτίς ,Γ|Κ3ΐθ"κϊέζ, δόθηικΐΐ; στογ Κόσιμο ΰτττο τούς άγγέλους τοΰ φωτός: «ι'Ειπί |Γ"τ>ς Ειρήνη, έν άνΰΡώτποι ς εύίοκία*.
ΈκβΪΜη τή(ν ν>χτα ήρθ6 ζτΤαν "ό
ισ,μθ μ,ο;ς) ή ΒοοθΊιλείΐσ τής Νέας Ά
ΐγάτ—ς.
Γ. Η. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ή γρήγορ-η καλ χομψή «ύτήοάρχα ίστιοπλοίας μήχους 1}
■)6 ποδών χαί διαστάσεων ίσί· υυ 131 τετραγωνικών πο55ν.
ικατεσκευά-σθη διά λ) σμόν τή,'έφημερίδος «Νταίϊλυ Μίρρορ-,
•διά τας προσεχεΐς λεμδοδρίΐΓας, πού ηροε·κ·ηρ^ξί
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 47 ΧΡΟΝΙΑ
αολούθησε τα αύτα δρομολό»α
υιά νά φθάση είς τό Μέτωπο ν
'καί δτι τα αφορώντα τάς έκ·,
χειρήσεις των λοιπών ιιονά^Ί»^
της ήντλήθησαν έκ των έπ·.<σ// >μων πολεμικήν 'Εκθέσεων χαι
■ί]μερολο·(ί(ϋν παρ' έμοΰ, £ιτ.ι-
'τρέπει νά παρ^υσιάσω πλ//ρη
■•.ήν είκόνα τή; δράσεώς τνι;
Ιστω καί έκ τής περιωρυαί
•νης σκοπιά; τοΰ Διοικητοιί *·
•ώς των Ταγμ,άτων της.
Εύχομαι ή ίδική μου ια»
/ρά συμβολή νά δώση ίφορμί,χ
ιαχΊ εί; αλλους συναδέλφθ!.;
τής Μεραρχία; μα;, νά σ·>!ΐ
ιπληρώσουν μέχρις όλοκληρωσί
ως την άκόμη λεπτομερεστί-
ραν έξιστόρησιν τή; δράσεώς
ης
Ι.Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ταξίαρχο; Π.Δ.
άπτόν
τσοί
μρ
ιού'ντανε πολύς κόσμος
'Απάνω - μ,αχαλα καί
«ο'ντανκιανοί μαχαλάδες μ'ΐ
•κι* οδλ' οί Σμυρνιοί - Κυπραΐ
λι. Κ' ήξεχειλοΰσε κι' αύτδς ί
&ύλόγυρός τση.
Τό «Μοναστήρι τοΰ Κύκχου>,
ιπού άπό 'φτο ήεξαρτού'ντινε
τό Μετόχι, είχε χτιστή άπά^ο)
οτόν Κύκκο, άψηλό βουνό ίσή
Κύπρος στδ τέλος τοΰ 11ου %1
'ώνα, άφιερωμένο στή χαρή
>τστ) Παναγίας, γιατί κι' δ αύ
τοκράτορα-ς Άλέξιος δ Κοαν'Λ-
>νός τοΰ 'χε χαρίσει νά τηνέ »υ
'λάη μίαν εΐκόνα τσή Παναγ·.-
•όίς Βρεφοκρατοΰσα μέ τδ Χρ:-
στό δεξιά, μίαν άπτσί τρείς
«ού 'χε ζουγραφίσει δ'Εύαγγε
Λιστής Λουκάς. Κ' ήεόρταζε
ίυς φορίς τό γρόνο. Την Κοί
μησηι τσή Παναγίας 15 Αύ-
γουστ. καί τα Γενέθλια 8 Σε-
«τεμβρίου. Τό Μετόχι ώστόσο
ήεόρταζε μέ πανείρι τα Έννι
■άιμερα καί τα Είσόδια. Ο' λό-
γος, γιατΐ έκκλησιά στή χ-ίρη
τοΰ μαχαλά ό Χατζή - Γιάν¬
νης, στήν έποχή τού, οί έμφό
ιροι των έκκλησιώνε κι' οί ποό
ικριτοι τσή ένορίας, πού μερ'.κοί
ήφορούσανε ά'μπασουάδ'.κα,
ιβράκες μαύρες μακριές δσχμ'
τσοί άστραγάιλοΐ/ κ' δστερις ο
ι/όσμος. Τσί δυδ μεγάλες είκδ
ΐνες τσί 'σηκώνανε οί νταήόε,
τα παλληκάρια τοΰ ααχαλδ'
οτήν έποχή τως. Τ' Άρωνίκ ι
τδ Βα'γγελάκι, δ Γιαννοΰτσος,
'ί Μανιάτης, δ Μασαούτης, δ
ιΜιχαλοΰτσος, δ Τσο'μπάνη;,
ό Φωτάρας, ό Ψύχουλος κι' δ
«ιό μικράς άδρεφός τού.
Καθώς ήπερνοΰσ' ή λιτανία
ιάπτά ρωμ,νιόσπιτα, οί γυναΐ*/.εζ
'απτά πανάθυρχ ήθυμιάζανε κ'
ιήραίνανε τσί είκόνες ιιέ πού-
λουδα. Μά κι' άπτά ■ζονρκπό
ίκακα πού ήπερνοΰσε, οί Τοΰρ
ικοι ήβγαίνανε στσί πόρτες τω.;
ικ' ήστεκού'ντοστε μέ σεβασ]ΐός,
ιένώ οί Τουρκάλες ήβλέπανε ά
άπτά καφάσια των πά
τως. Καί σάν ήγύ-
ριζ' ή λιτανία οπίσω στήν £κ-
ικλησίτσα, ήαφήνανε την είκό-
ινα τση έκεΐ κ' ήμοιράζανε
στσοί έπίσημοι κατιμέρια σαρα
ικοστιανά, άφοΰ ήβρισκούμ.αστε
ατή σαρακοστή τοΰ Σαρα'ντάε·ε
ιρου. "Ητανε τα σουλινο - κχτιμέ
ιρια σά. μπουρέκια στρο'γγυλά
'χαΐ μακριά μέ παραγέμωσα>. ά
-πό ταχίνι, ψιλοκομριένο κρομυ
οάκ·. καί άνθο; (άνιθο), ίηιΐί
<να μέ σαμόλαδο, πού τα 'βγ*ζε •5 φοΰρνος τοΰ Λαδδ, κο'ντά >στδ Ντου'μπέκι. Κ' δστερις ή
«ααίνα,νε την είκόνα τ' °Λη
ιΓιαννιοΰ τοΰ Θεολόγου στήν
Ίκκλησιά τού. Καί τ
πιά στσοί καφενέδες ήπ
τα παιχνίδια καί τα ,ά
ιρια ήπίνανε κ' ήχορεύανε. Κ'
'ϊΐχι' δ μαχαλά; ώραΐοι μίγα-
ιλοι καφενέδες μέ απιγιάρδ*
<μέ στέκα στά χρογύρι» τσή ?·* 'κλησιας τ' "Αη Γιαννιοΰ. Αΰ τοί 'τανε τοΰ Ζού'μπου, ;ΐν ιΣταμ,αχιάκ'.α καί τοΰ Γιάννη τοΰ Καραβα, πού δ άδρεφό; τού, πού 'χε μπακάλικο πιο/.ει, ήπαιζε κανονάκι (κάνουν, ά- ιραβοτουρκ. — είδος σα'ντουίπ- Όΰ). Κι' οδιλοι αύτοΐ οί καφϊ· ΐνετζήδες ήτανε νταήδες *«· τσηρματζή-δες, δπως ήπΓ·ΐΓ.ί την έποχή ΐκείνη. °2ς ·χαΙ ιστδν καφενέ τοΰ Μουμο >Τζή
τοΰ Τούρκου πού 'τανε κο'ντά
στά Κερχανατζήδικα, ήχορ ^^ι,
<νε οί Ρωμνιοί ματζί μέ ΐ5οΙ 'Γοΰρκοι. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ1) Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΠΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΓΛΥΠΤΗΝ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΧΑΛΕΠΑ ■ ; τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝ'ΝΑΚ ΙΔΟΥ Την Κιιραικήν 14ην Δεκεμβριού δρος της Ένώσειος 'Ελλήνοη' Λο- 2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδος σέ μιά πύλι της ΰπήρχε μιά σίκο- γένεια μέ τό ό'νομά τους, κι' ?ψα- ξε, κι' εψαξε, άλλά όπως πάντα μάταια καί έρχόταν τώρο. μύνος μέ τίς πικρές άνιι,μνήσεις των δικών τοΐ' καί τής δύστυχης πατρίδας τού. Ήταν παςαμονή Χριστούγεννα χιυμένος σέ μιά γιονιά σ' ενα βα- γύνι πρώτης θέσεος τοΰ ΕΞΠΡΕΣ άναπολοΰσε τα λίγα παιδικά τού χμόνιιΐ, τή μαμά τού πού είχε χα- ραχ.ε,ΐ ή μίΊ>φή της στή παιοική
τού μνή,μη μέ τή ψωτογραφία της
στή μο,λα,ματένια καρδοΰλα πού τοΰ
την κρέμασε ή ιδία τή τελευταία
στιγμή ποΰ φεύγανε άπό τό σπίτι
τους κυνηγημένοι άπ' τή φωτία...
Τόν πατέρα τού τόν θυμόταν άμν-
1 δρα. Ή δική τού οίκογένεια, στήν
] Άμερική, ήταν εύτυχισμένη, μό-
[ νόν τ ούς σκεπτόταν μέ άγάπη, τα
δυύ παιδία τού, ό Γιάνκος κι' ή
Μαρίτσα ήταν τό καμάρι τού, κι'
ή γυναΐκα τού ήταν τό σπάνιο δια-
μάντι τού. ΊΙ σκέψη τού αύτό τό
βοάδν γύριξε έκεί ποΰ δέν ύπάρχει
-τειά, στή Σμύρνη τού, καί στούς
δικοΰς τού! Στό ίδιο 6αγόνι, άπ'
τή Κονσκιντινούπυλη, μπήκε μέ-
σα μιά κυρία προχτορημένης ήλι-
στάς 11,15 π,μ. όργανώθηκε στήν
αίθουσα τοΰ κινηματογράφου «Α1Α
ΞΙΛΙ», στήν όδό Άμερικής, άπό
την Άδελφότητα των έν Αθήναις
Τηνίιον έκδήλιυση είς μνήμην τοΰ
Τηνίου γλύπτου Γιαννούλη Χαλε-
πα.
Ό διακεκριμένος λόγιος συμπα
τριώτης μας καί τ. 'Τπουργός κ.
Χρήστος Σαλομιονίδης μίλησε γιά
τή ζωή καί γιά τό έργον τοΰ τι-
μιομένου καλλιτέχνου.
Κατόπιν ό κ. Νέστορας Μάτσας
παρουσίασε την ταινία «'Η κραυγή
τής πέτρας» πού περιλάμβανε την
ξιοή καί τα εργα τοΰ αθαν ιτου Χά
λεπά, δίνοντάς μας σχετικές λεπτο
γοτεχνών καί συμπατριώτης μας κ. | κίας, άλλά μέ τα Γχνη άκόμη μιάς
Ήταν γεμάτη ή αίθουσα αυτή
άπό έκλεκτό κόσμο τής πρωτευούσης
μας, τής Τήνου καί τής Σμύρνης
μας, μεταξϋ των όποίιον ό Πρόε-
Απόλλων Λεονταρίτης καί ή σΰξυ-
γός τού, ή Γενική Γρα.μμ«τεύ ςτης
Ένώσειος αυτής κ. Μαίρη Μπου-
σαπουρέλη, πολλά στελέχη της καί
μέλη της, ό τ. Νομάρχης καί συμ,
πατριώτης μας κ. Ν. Άρώνης με
ιήν (τύζυγό τού, ό κ. Φιυτιάδης, Δι
ενθυντής τής Έθνικής μας Βιβλιο
θήκης, ή κ. Ίο. Σικιαρίδη — Ι<Λ<ι λόυροι»6α, Ίδρΰτρια τοΰ ΙΙεςκοδι- κοΰ ΣΜΤΡΝΑ, κ.π.α. "Ολοι αύ¬ τοι ήρθαν νά τιμήσουν την μνή¬ μην τοϋ μεγάλου μας ΧΑΛΕΠΑ, «λλά καί νά άκούσουν τύ άκούρα- στο παι-όί τής Σμύρνης μας τόν Χρήοτο Σολομο)νίδη πού προσφί- ρει πάνΐοτε εύχαρίστίος την ει»γλ(ΐι τία τού σέ κάθε εκδήλοιση στή πό λη μας καί στά περίχορά μας. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ Η ΕΙΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡ - ΔΕΚΑΝΕΑ ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος δερφεΜ... τοΰ χρόνον π»ά... "Εχεις ετοιμο τώρα τό τσάί; Φέρε κ«ι κάμποσες φρυγανιές, γιατί άνοι- ξε ή δρ·εξί μου μέ τό τρέ|ιμ.ο... »*♦ Την άλλη μερά ό δεκκνέας Χά σοΰρας επήγε στην Κορυτσά με μεγάλη άγγαρεία καΐ τρία μουιλά ρια ,νά ψωνίση τροφιμίΐ., φροϋτα, κρασί καί γλνκίσματα γιά ιύ τάκι το»1, μισοκοι·
μήθηκε πάνω στό άλογο, καί αύτό
τραβοΰσε, δπου καί δπ<»ς ήθελε... θά εΐχε περάσει μιά ώρα ετσι. Καί α,μα έφθασε στό σημεΐο τοΰ δρόμοΐ" ποΰ διχαλώνεται δεξιά τό μονοπάΐΐ γιά τό χοριό Ραβανίκ, δέν πρόσεΗε... Δέν ποόσεξε καί περιπλανήθηκε τουρτουοίζοντας ολη τή νύχ,τα στό Ραδανίκ, στό Κγιάτρομ, άπό κ.εϊ στή Μπομπόστυκτα, κι' ε.τει-α πά¬ λι πίσΐΐ) γ>ά τό Τεπετζίκ! Τοϋ πε-
οάσανε όλότελα ή ξαλάιδα, ή νύ-
στα, ό κόπος... καί τοΰ εμεινε ή ό
γιΐΛ'ία στήν καρδιά, μαζί μέ τό ά
δάσταχτο κρΰο τής .-ταγερής νύ-
χτας.
"Εφθ<ισε στό Τεπε-ζίκ τα ξημε ρώματίΐ. ΙΙήγε κι' επε-σε σάν πτω μ(ΐ στόν άδειανό θάλαμο τοΰ Λό χου, άφίνοντας τό άλογό τού στήν τύχη... Κι' ένώ άρχισε νά τόν ψήνη ό πΐ'ρετός, άκουσε, ετσι σάν σέ όνει ρο, μίαν άπόμακρη μελιοδία: «'ίΐ παρθένος σήμερον τόν 'Τπε ροΰσιον τίκτει Καί ή γή τό σπήλαιον τι7> Άπρο
σίτω προσάγει...»
Ήταν ό Λόχος τού, πού είχε
Λάει στόν ορθρο των Χρκττουγέν
νιυν, έκεί' στό σπίτι πού ό παπά -
Χρύσανθος ίερουργοΰσε, έκεϊ πού
εΐχαν πάιι υλοι, σάν καλοί Χριστι
ανοί, νά ε-ξομολογηθοΰν άπό προ
χ-θές... "Ολοι έκτός (Ιπ' αυτόν!
Καί ό Χασούοας, μετανοιοχμε-
νος, δρχισΕ νά κλ.αίη σάν μικρο
παιδί...
ΙΩ. Α. ΒΕΡΧΑΡΔΟΣ
Μ ΑΘΗΜ ΑΤΙΚ Ο Σ άπολυόμενος
έκ των τάξβων τ·ΰ Στρεχτοϋ την
25.10.1969 ζητεί ίογΐΜΐαν είς Ίβι-
ωτικόν ί| «Ις Φραντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλ»·. 772.118 ωρβι 10—
12 π.μ. κ«1 8—9 μ.μ.
.ιαληάς όμορφιάς. Κάθησε στήν άλ
λη γιονιά τοΰ δαγονιοΰ μέ τα μά-
τια προσηλιομένα στό κενύ. ΤΗταν
μελαγχολική καί πικραμένη, φοροΰ
σε μαΰρα, «ψοχιχ, νττ»μένη, φανε-
ριονε άρχύντιισσα τού Φαναριοΰ.
Τό τραϊνο ίτρεχε γρήγορα, ϊπρε-
πε νά (Ι θάση στήν Άθήνα πρίν τα
μεσάννχτα. Καί στόν ίλιγγο τού
;./ ιίνυιι ή μιά σκή|ιη πίσο) άπύ την
ιϊλλη έρχόταν στή μνήμη τής γη-
^α:ας αυτής Κυςιίας πού άνέπνεε
.ι τή τή στιγμή τόν έλεύθερο άέ-
,π... ϋστερα άπό τόσα χρόνια σκλα
Γκομένης ζοης! Καί τώρα πειά έ·
Λΐυϋερα ϊκλαιγε μέσ' τή ψΐϋχή της
ιόν άντρα της, τό Γιάνκο της πού
ϋρήκε τραγικό θάνατο δταν θέλη-
ακ νά σκιοτώση τό τοΰρκο πού μπρο
στά στά μάτια τον την κακοποίησε.
Ό τοΰρκος τύν σκώτιυσε μέ τίς κλω
τσές!!! "Ω!, ήταν φρικτό τό μαρ-
ιυριό της ΰταν την τραιδοΰσαν οί
ι-οϋρκοι άπ' τό πτί>μ« τού... κι' υ-
ατερα πειύ ψρικτα αϋτά που ϋπέ-
<ρερε; πού είναι άνε.κ.6ιήγητα! 'Η- ί(ί όμορφη, κι' ή όμορφιά της την ε'σοισε σ:ό τέλος. Την εΐδε έ'νας μπέης, πο/.ύ ,τλούσιος κίΐί την πη- ν<: άπό τα χέρια των φυνιάδιον. Έ κείνη άντιστάθηκε, ηθελε νά .-ι,- Οανη... Δέν εΐχε πειά αντρα, δέν είχε πειά παιδί... σκώτωσαν άσφα λώς καί τό Δημητράκη της, τό μο ,άκριίίο άγοράκι της. Τί την ήθϊ- 7.ε .ΐίτι« τή ζ(,)ή κ.ιί μέστή Τοιν κ;ά; Ό μπέης την άγάπησε καί -•ην παντρεύτηκε. ΤΗταν άπ' τή ί-)εσσαλονίκη, κι' ίσο)ς, ίσο>ς, ποιότ
ξερει άπΟ κανένα άπο-μινάρι γεν(-
τσαρου... έίδειξε συμπόνια καί ά
γάπη στήν γκιαούρισα δπιυς την
έ'λεγαν οί άλλοι. Έκείνη ϊμεινε-
Έλληνίδα στή ψυχή κβί στή θρη-
σκεία τοΰ Χριβτοΰ καί μισοΰσε θα
νάσιμα τούς έχθρούς τής πατρι-
δας της καί τούς δήμιους τ°ΰ Γιάν-
κου της. Καί τώρα πού ό τοΰρκος
άντρας της πέΌανε άνέπνευσε ελευ¬
θέρα καί πήρε κρυφά τό δράμο τού
Έλληνικοΰ Προξενείου στή Κοον-
σταντινούπολη πού κατώρθωσε νά
την στείλουν μέ έλληνικά χαρτιά
στή Πατρίδα της. Τώρα πού ελυ-
σαν τα δεσμά της, έρχόιαν νά πε-
'θάνη στήν Έλλάδα της, στήν Έλ-
λάδα των προγόνων της, κι' δσο
τό τραϊνο προχι»ροΰσε, τόσο άνέ¬
πνεε τόν έλληνικό άερα, τόν έλεύ-
θερο άέρα πού τόσα χρόνια πόθη-
σε ή βασανιοσμένη της καρδιά! Σ'
ενα τράνταγμα τοΰ τραίνου ή γη-
ραιά κυρία συνήλθε άπ' την πι-
κρή της όνειραπόληση. Κύτταξε
τό Τζίμ πού ήταν μπροστά της καί
την κΰτταζε κι' αύτός.
—Θεέ ,μου 6άστα τή καρβιά μου,
τί είναι αύτό τό σημάδι, αύτός δ
λεκές στύ δεξί μάτι τού, τόχε ό
Δημητράκης μου. Ναί είναι ό Δημη
τράκης μου ξανάπε ετοίμη νά σω-
ριαστή χάμιο... κρατήθηκε δσο μπο
ροΰσε, βγάζει τό μενταγιόν της μέ |
τή φο>τογρ»φία τοϋ Δημητράκη άπ'
τή μιά καί τοΰ Γιάνκου άπ' την
άλλη, πού τό φύλαγε φυλαχτό στό
στήθος της καί κανένα δέν αψη-
σε νά τής τό πάρη παο' δλα τα
δασανιστήρια πού τής κάνανε...
Ήταν τύ παιδί της, ό Δηιμητρά-
κης της! Ό Τζίμ την κύτταζε, ε¬
να ενστιν.το μίλησε μέσα τού, στό
λαιμό τού κρεμόταν πάντα ή μαλα
ματένια καρδοΰλα μέ τή φωτογρα-
φία τής μαμάς τού, την άνοίγει,
την κυττάξη, την παραδάλλει μέ την
άνικρυνή Κυρία, ετσι θά ήταν τό-
τγ, είναι 6ε6αιος, είνχιι ή χαμένη
μητέρα τού, την πλησιά&ει ή μάνα
σηκώνεται κι' αυτή γιατί γνώρισε
τό παιδί της.
—Μαμά μου φωνάζει μέ σπαρα
γμό μικροΰ παιδιοΰ.
—Γυιόκα μου, τζιγέρι μου, παιδί
μου Δημητράκη μου!
Έκείνη τή στιγμή τό τραϊνο ε(-
χε φθάσει στή θεσσαλονίκη κι' άη'
τα μεγάφκινο τής Ικκλησίας τοϋ
Άγίου Δημητρίου άκουγόταν: «Η
ΓΒΝΝ1ΙΣΙΙ ΣΟΤ ΧΡΙΣΤΕ Ο
ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ, ΑΝΕΤΕΙΛΕ ΤΟ
ΦΩΣ...-> — Άνέτειλε τό ΦΩΣ καί
γιά μάς εΐπε ή Μάννα σφίγγοντας
τό γυιό της στή γεροντική της 07-
καλ'.ά.
Ήταν ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ, δτ·ό
μεγάλες ψυχές, δυό άνθριοποι πού
τόσο πόνεσαν, ξανασμίγοτιν στό
λτ>κόφο>ς τής ζοιής τού; !
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Ι
'! ι
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
τόν Λατίνον Αΰτοκράτορα ΰπήρχε
φό6ος νά ύποστοΰν άνεπανάρθιυτες
ςΓ;μιές άνθρώπων καί πραγμά'ον.
Ή άντιβασίλισσα τής Γαλλίας
άνταποκρύθηκε στή παράκλησή τού
μέ πολλέ; υποσχέσεις γιά τό μάλ¬
λον καί περισσότερες προφάσεις ά
δνναμίας γιά τό παρόν. 'Η συνέ-
ι χεια των έχκλήσεών τού δέν πετυ
χε νά καταστήση την Λατινική Αΰ
Ι τοκ-ρατορία σΐ'μπαθέστερη στήν άν
τιβασίλισσα τής Γαλλίας, κατάφε-
ρε, αμιος, νά την κάνη άντιπαθέ
στε^η στόν Γερμανό αύτοκράτορα.
Ό Όνιόριος Γ' πίθανε στά
1227. Ό διάδοχός τού στόν παπι
κό θρόνο Γρηγόριος Θ', πιό υίΐου
λος κα,ί πιό πονηρύς, άπέβλεψε νά
Λραγματοπ.οιήση τα σχέοιά τού,
Λροσποιούμενος δτι άκολουθεΐ τή
Λολιτική τοΰ Ίννοκεντίου Γ'. Κά-
λεσε τόν Γερμανύ Αύτοκράτορα
Ψρειδερϊκο Β' νά ήγηβη ΣτατΌθ-
φορίας σ' εκτελέση των άποφάσε-
ον τής Συνάόου τού Λατερανοϋ.
Ή δολοπλοκία ήταν έξόφθαλμη.
Κατά τα προηγονμενα τής 1ης καί
τής 2ας Σ ταυροφορίας, τα έοάχρη
πού κατελάιμβαναν οί Σταυροφό-
ροι τελοΰσαν υπό την έπικυριαρ-
χία τοΰ Αύτοκράτορος τής Ρ(·)μα-
νίας. Συμφονα μ' αυτήν την άρ
χή, ό Φρειδερίκος θά κοτταντοΰσε,
ώς πρός τίς χώρες ποΰ θά κυρίευε,
νποτελής τοΰ Λατίνον Αύτοκράτο¬
ρος. Άονήθηκε, έπόμενο ήταν, ν'
αναλάβη την σταυροφοοία κι' δ
Γρηγόριος τόν άφώρισε. Ή ΰπο-
χθόνια δκιμάχη μεταξίι Παπίοσύ-
νης καί Γερμανικής Αΐ'τοκρατορίας
ξαν<ιφοΰνιτιι>σε.
Οί σκληροί άγώνες τοΰ Φρειδί
ρίκου Β' εναντίον των παπών Γρη
γορίου Θ' καί Ίννοκεντίου Δ' υ¬
πήρξαν πολύπλευροι καί πέρασαν
άπό πολλές φάσεις, ξένες πρός τό
θέμ«. μου. Μεταξύ αυτών ξεχο>ρ<- στή σημασία ε"χουν οί ΰπονομευτι- κές τού διαθέσεις κατά τής Λατινι κης Αύτοκρατορίας καί δ άντίπλευ ρος ζήλος τού νά καλλιεργήσηι στε νές φιλικές σχέσεις μέ τα έλληνο ροκμανικά κράτη. "Τστερα άπό μιά εύρεία πολιτική καί οίκονομική συμφτονία μέ τόν Δεσπότη τής Ή πείρου Θεόδωρο "Αγγελο, ποΐι τοΰ στοίχισε ενα δεύτερο άνάθεμοι άπό τόν πάπα Γρηγόριο Θ', υπέ¬ γραψε συμμαχία μέ τόν αύτοκοά τορα Ίοκίννη Β' Βατάτζη. Ή συμμαχία τονς έπισφραγίσθηχί στά πεδία των μαχών τής Ιταλί¬ ας, δπου τα στρατεΰματα τοΰ Βα¬ τάτζη πολέμησαν στό πλενρό τής στρατιάς τοΰ Φρειδερίκου. ΟΙ έγ· κάρδιες σχέσει ς των δύο αύτοκρα- τόριον Ιγιναν άκόμη στενώτερες δ¬ ταν μετά τόν θάνατο τής γΐ'ναίχας τού Βίρήνης λασκαρίνας, ό Βατά- τζης παντρεύτηκε την δ<·>δεκά-
χρονη έξώγαμη μονιχχοκόρη τοϋ
Φρι&ε,ρίκου, άπό την κόμησσα Μπι
άνκα Λάντσια, Κο»νσταντίνα "Αν¬
να. Ό Βατάτζης ήταν άνο> των
πενήντα, σννο,μήλικσς τοϋ πενθεροί
τού κι ό γιιός καί οιάδοχός τον ά¬
πό τό πρωτο τού γάμο θεάδωρος
είχε τα διπλάσια χοόνια τής Κιον-
σταντίας. Δέν είναι βεβαία πιθα¬
νόν νά Εμεινε ό γάμος ίους ώς τό
τέλος λευκός, γιατί δταν ό Βατά-
τξης πέθανε στά 1254 ή Κιοσταντί
να συ,μπλήρωνε τα είκοσι. Πάντως
στά πρώτα χρόνια τής συζννγία;
τονς, ό αύτοκράτωρ σαγηνεύθηκε
άπό μιά πανέμορφη καί τετραπΕρα
τη μίί.ρκησί(ΐ τής άκολοΐ'Θίας της,
ποΰ άναφέρεται άπό τούς βυζαντι·
νοΰς χρονογράφους μόνο μέ τόν
τίτλο της, Μαρκεσϊνα. Συζοϋσε μα
ξύ της Αναψανδόν, την παρουσία-
ζε γιά έπίσημη εύνοουμένη τού χαί
τής επέτρεψε τό δασιλικό προνό
μιο νά φορεϊ κόκκινα σανδάλια κ«1
νά σαγίζη τό αλογό της μέ χρυ-
σοπύρφνρα σέλλα καί χάμουρα.
'Η παρεκτροπή αύτη τοϋ Βατά·
τξη δέν έπηρέασε την έγκαρδιότη
τα των σχέσεων τού μ.έ τύν πεθε·
ρό τού. 'Η Κονσταντία ήταν πο¬
λύ μ*κρή γιά νά δώση τή δέουβα
σηιμασία στήν άπιστία τοΰ άνδρός
της κι' ό Φρειδερίκος την ϊκρινε
συγγνωβτή άφοΰ κι' ό ίδιος είχε ά-
νάιλογο δεσμό μέ την μητέρα τής
Κονσταντίνας καί τού γυιοΰ τού
Μαμςρρέδον, Μπιάν%κα Λάντσια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
ΦΡΟΝΤΙΣΤπΡΙΟΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Άγγλικής ΦιλολογΕας
ΠΑΝΗΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Ό6ίς ^ΡΧΐΜΗΔΟΥΣ κσί ΛΙΚ ΑΙΛΡΧΟΥ 7, ΠΑΓΚΡΑΤΙ
(Οπισθεν Σταδίου)
Δια την ήοθήν ίκυάθηπιν τή.; Άγγλικής Γλώσσης έγ-
νμοφι,τε είς τό Φροντιστήριόν μας. Λιόόσκουν σπόφοι·
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άριθμός οττουδαστθν ττεριωρισμένος
Λ! έγνο φαί ήρχισαν καί συνεχίζονται ίν τώ Γροψείω
τού Φροντιστηρίου. Τηλ. 7Μ. 137 — 722.944. ΤΩραι 9—ϊ
και 5 — 9 μ μ.
έκ της 1ης σελίδος)
Αυστρία ή στη Ρουμανία καί στή
Νότια Ρωσία, προσφέρουν χρήμα-
τα γιά την ο'ικοιδόμηση έικπαυδευτη
ρίων δπου διδάσκουν οί λεγόμενοι
<^μεγάλοι διιδάσκαλοι τού γένους»· σέ λίγο οί Άνατολίτες Ρωμιοί, πού είχαν χάσει τή γλώσσα τοτ'ς, θά νοιώσουν την άνάγκη νά την ( ξαναιμιλήσοτ<ν στέλ.νοντας τα παι- διά τονς στά πρώτα έλληνικά σχο λεί(ΐΐ. "Τοτερα άπό την άντίπαρξία, ' τό ξύπνημα σέ κάποιαν αύτοσΐΑ'ίί- δητη ζοή πού άπό τή μουντή φυ- τοζι·)ία νοιώθει τό σκίρτημα της ελπίδας. Σ' (ΐΰτή την χρονική περίοοο το παθετείται ό μύθος τοΰ βιβλίον «Βλ.άσης Άσινάρης». Είναι, τα ά- γόρι αύτό τοΰ 1771, ό άπόγονος, έ'νας άπό τούς Απαγύνους τού Νι- κήτα Άσινάρη, τοϋ ήρωίκοϋ παλ- λΓ,κιιριοϋ ποΰ, ΰπασπιστής τοΰ τε- λευταίου 6ασιλέα τής Ροιμιοσύνης, πολεμώντας ώς στήν τελευταία σΐι γμή στο πλευρό τού, καταφέρνει, δταν πιά οί πολιορκητές εχουν δια- σπάσει τί|ν άμυντική ζώνη τής Βα σιλειούσας, νά σι»'θή μέ την οιίκο- γε;ν>ε-ιά τού επάνω σέ γελ·ο()έζικο κα
ράβι καί νά καταφύγη στήν ΙΙά-
τμο. Κάποιος (άθέλητος στήν άρ-
χή συμβολισμός, πού ξεπετιέται αύ
τόματα άπό τίς δύο καταστάσεις,
πραγματιόνεται στά δύο βιβλία: τό
σύμβολο είναι δ θησα·υρός τοΰ βυ-
ζαντινοΰ αρχοντα κύρ Σιοτρρονίου
Λεγά. "Οταν ρθάφτηκε πιά ή μι-
κρασιατική Ρ(ΐ>μιοσύνη, ό άρχον-
τας κρύβει τόν θησαι»ρό τού εξιο
άπό τό ΰποστατικό τού καί παρα-
δίνει ΰστερα τό τοπογραφικό σχε-
διάγραμμα στόν Νικήτα Άσινά-
ρη, τόν π.ροστατενόμενο καί καλο-
γεροπαίδι τού στό μοναστήρι δ¬
που έ'χει (χποτραβηχθεϊ γιά νά πε¬
θάνη. Τώρα πού ή Ρο>μιοσΰνη άρ-
χίζει ν' άπο,χτά συνείιδη'ίη τοΰ έ-
αιηοΰ της, δ άπόγονος τοΰ Νική¬
τα, ό Βλάσης Άσινάρης, ΰστερα
άπό λογής λογής περιπέτειες σιτά
6άθη τής Άνατολής, ξεκινεϊ ν' ά-
ναζητήση τύ Κούκονλον, τό χιοριύ
κοντά στά βυζαντινά Θτ>άτειρα τό
σημερινό (Άξάρ, ("Ακ Χισάρ), δ¬
που είναι θαμμένος ό θησαυρός.
'Η άνεύρεσή τού σι»μβολίζει τόν
ξαναγεννη,μό τής Ρο>μιοσι>νης. Τό
πώς ό Βλάσης κατάφερε νά φθά¬
ση στό Κούκονλον, άπό τό Τοκάτ
«πον τόν είχαν πουλήσει σκλΛδο
Τανρκολαξοί π.ειρατές, θά γοητεν-
ση, πιστεύω, τόν άναγνώστη. "Αν
καί ό άπόγοΛ'ος αύτάς τοϋ Νικήτιι
«γαπηθή άπό τούς άναγνωστες δ-
ποις άγιιπήθηκε κ' έκεϊνος, αύτό θα
είναι γιά τόν συγγραφέα ίκανοΛοί-
ηση καί χαρά.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ
ιΧΑΡΤΟΣΗΜΟΎ
ΰΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Ό3ηγίας πρός τας τελωνν.Λ
•κάς αρχάς, δπως έπιστρέςρε^αι
•πρός τούς δικαιούχους έξαγω-
-γεΐς ή μέση έκ τϊλών χαρτο-
αή'Λου φορολογική έπιβάρυν-
σις άπό τής ίτχύος τοϋ σχ«Τ:
•κου Ν.Δ. 226)69, παρέγει 5χ
υοθεΐσα απόφασις τοδ ύπουργϊί
ου Οικονομικήν. Τουτο άνελοί
'νωσε δ Σύνδεσμος 'Ελλήνιιΐν
Έξαγωγέων Νωπών Γ£ωργΐ-
ΐ/ΐών Προϊόντων πρός τα μ*λτ/
τού. Είς την ανακοίνωσιν διευ-
•/οινίζεται δτι κατά την έν λά
γω απόφασιν ή ανωτέρω φορε
'λογική έπιβάρυνσις έπιστρέ-
φεται, κατόπιν αίτήσεως Α*
Ίξαγωγέων, δποτεδήποτε ήθί
'λε ταύτη υποβληθή, τόσον δια
«τόν διαρρεύοαντα μέχρι βτΐ-
μερον χρόνον δσον καί διλ τδ
ιμέλλον.
ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
"ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,,
Μ«θκττό
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ύιβο τού ->νβργιάιτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΜΗ
ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΓΙΑ ΑΓΙΑΣΜΑΤΑ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΛΛΑΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ
220
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΛΑΝΙΩΤΙΣΣΑ '
1. Ο ΑΠΆΝΩ - ΜΑΧΑΛΑΣ
Ό Απάνω - μαχαλάς, δ¬
πως τδ λέει κ' ή όνομασία ου,
ιήτανε τδ πιδ άψηλδ κομμάτ:
•τσή Σμύρνης, απάνω στήν
πλαγιά τοΰ Πάγου. Στά γαμ*;
λά τού ήν,ωριζού'ντανε άπτδν
ΓΟβραιομαγ,αλά μέ τδ μανρύ
«οκάικι «οί Δυδ τσεσ'μέδες*,.»
ινω στ' άψηλά τού, άπτήν 4-
ιχτιστη, πιά μεριά μέ τδ μαχο!»
ιδρό^ο «Γιουσούφ ντε'ντί».
Στήν *χτι«~η αυτή μεριά ΐτα
ινε τδ Τόπι, δηλ. τδ Κανον·..
>πού ήδινε γ,α'μπάρι στσοί Κ·>υ
ιλέδες (Πυροσβεστικοί σταθμοί)
,τσγ) Σμύρνης. Κ' ήριχνε αι»
•κανονιά, αμάν ή φωτία τ^πιθιί
στδ χέντρο τσή πολιτείας, ?< που ήτανε οί ρωμνιομ,αχαλ*· βες. Δυδ κανονιές αμα *τό>
ιτουρκομ,αγαλά (στήν πλαγ'.α
•τοΰ Πάγου) καί τα Τσαρσί*
Καί τρείς, γιά τα τρογύριύ.
ιΠιοπάν' άπτδ Τόπι ήτανε τ'
ιάρχαϊο έλληνικδ θέατρο /.αί
■τδ Στάιδιο, δπου ήμαρτύρηββ 6
ι°Αης Πολύκαρπος. Στά δυό
ιτου πλάγια πάλι, δ μαχαλας ·;,
γειτόνευε Ρέ κάτι τούρκικα Με
τώ Γενεθλίωνε τσή Παναγ Ις
«είνε στή Σμύρνη στό μ.εγάλο
καί κεντρικό μαγχλά τό Φ
ΙΛυλά», Με·$λη. κι'
•έκκλησιά καί μέ καλ;ί ψάλτη-
Κί ό ί ή
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου
ΤΡΕΙνΙΠΕΣΙΝΑ
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
'λεμ-ον 1940 - 1941 συνέγραψ^
ί τή βάσει:
Των προσωπικών μ,ου εν.υ-
πώσεων, αρχικώς μέν υ')ς Ε
2ον
Ό άείμνηστος ύποστράτη-
•γος Μπακος Γεώργιος/ τ?'ιΚ
•Αιοικηχής τοθ Β' Σ. Στρατιΰ,
υφ' 8 υπήγετο - Τ Μεραρνία
ώραι α
ιζχρλή (κφ
(Πρός τό χαμηλό [ΐέροζ τοθ Α·
ιπάνω - μχχαλιϊ ήτανε τα ^ρω-
ιμνιόσπιτα 500, ένορία τ' "Ατ,
Γιαννιοΰ τοΰ θεολύγου μέ την
έκκλησίν τση καΐ τό ΣκογίΐΛ.
ι'Ενώ πρός τό πολύ άψηλό.
αουρκόσπιτα καί τα Κερχα-νατ
ζήδικα (άγγειοπλαστεϊα —
ιΚεραμοποιεϊα), οδλα οωμέϊκχ
Γιά ν' άνέβης λοιπόν στ.-.ν
"Απάνω - μαχαλά, ήπαιρνϊς
τδ Ζρύν,ο «οί Δυό τσεσ'αέδες»,
«ού ήαρχίνευε άπτά Τσαρσί*
ικ' ήπροχ^ωροδσες. Ήάφηνες τα
τρία παρασόκακα πού 'τανε ά
—δ δεξί σου, δηλ. «τό παζ*ίΐ
τσή Χάιβρας», «τού Μποχδρ Λε
ιβύ» καί «τοΰ Χαχάμ - μπαση*
^Αρχιραβίνου) *' έκεΐ «ού Ι
ιδρόμος ήστριβε λίγο λοξά, 5·-
ιξιά, εσύ ή^μπαινες άπτό ζερβί
αου σ' ?να παρασόκακο, πού
-ΐό ' 'λέανε «Σαρνατσή» % ήβρι
σκούσουνε στό μαχαλά τ' "Ατ,
■Γιαννιοΰ.
η μ ψ
ίοι. Καί στό πανείρι τση
'/ε πολύς κόσμος. "Οσο γιά τή
σκόλη τοΰ Δεκαπε'νταύγ^υ
>στου, έκκλησιά στή χαρή τσή
ιΚοίμησης εΐχε στό Μπουρνόβ/
ιτό μεγάλο χωριό τση Σμύρ-
ινης. Μεγάλη κι* ώραία. εκ*) ν
α:ά καί στό πανείρί ήτρεγε πό
ιλύς κόσμο; άπτή Σμύρνη. Πώ;
ιλοιπόν, τδμικρό αύτό έκκλησά
'κι νά 'μποροδσε νά παραβγή*
<σέ πανείρι στσί σκόλες έτοΰ τε; μέ τσί μεγάλες αύτές έκ- χλησιές. Ένώ στά 'Εννιάαερα ιδέν ήγενού'ντανε κανένα πα- ■νείρι ουτες στή Σμύρνη οδτες ■καί στά τρογύρω χωρία. ί)'3 ■τες πάλι κ' έκκλησιά στή νά ■ρη των Είσθδίωνε δέν ήβρ:- •σκού'ντανε, έξδν ά-πτσί δυό σηκωτές έκκλησίτσες πού 'χα- ινε μέσ' στό χτίριό τως τα δυό ιμεγάλα Σκογειά τσή Σμύρνης Ύΐά τα κορίτσι», τό Κεντρικό ιΠαρθεναγωγεΐο χαί τδ Όμή- <ρειο. Κ' 2τσι, στα δυδ έτοθτα. ιπανείρια εΤχε περάση τό μικοό (αύτό έκκίλησάκΐ/ γιατί κ' ή ιέκ,κλησΐά τ' °Αη Γιαννιοΰ τ?·3 'Θεολόγου τοΰ 'στελνε, στσί ισκογιανές έτοΰτες μέρες, παπδ ινα λε-.τουργήση ματζί ιιέ τόν παπά τού καί ψάλτη. Κι' ά"ύ ιμης τοΰ 'στελνε καί τή ,ιεγά Λη άσημοκαπλα'ντισμένη είχί ινα τοΰ "Αγιου τση άνθοστολ; ιαμένη γιά νά λειτουργιστή ϊ ικεΐ. Κ' δστερις πιά άπτή λει >-.ννργι& ήθελ' νά γενή κ' ή
Μ,ιτανία, πού 'παιρνε βόλτα 'Λ
(λο τδν Απάνω - μαχαλόι. Μ4
τεράση άπο'μπρός άπτδ σπ^τι
<τοΰ "Ανθιμου, &λλοτες Δεσ<τό- ■τη τσή Σμύρνης (1797) χά". ώτερνά Πατριάρχη στήν Πό- ίλη (1821). Νά περάση κι' ά ■πο'Μπρδς άπτήν έκκλησΐά >"Αη Γιαννιοΰ τοΰ θεολόγοο
ιμ* κι' άνάμεσ' άπτά τουρκΰ-
σόκακα γιατί τδ Μετόγι εΙ/£
τό άτού τού πώς εΓχε νατσιό
ήγ
ιάπό 22.1.41 μ-έχρι τής ^
•κολογήσεω; τής Στρατιάς Ά>
•οανίας, είς επίσημον έκθεσιν
ιτου των πεπραγμίνων, άνέγ5?
ιψε την αύ.ήν κατηγορίαν ·
ιπερί οΐαλύσεως τής Μεραργί-
'χς - είχε δέ προτείνει, καθω;
ιήτο νευρικής ίδιοσυγκρασίί/.;
.•/.αί λίαν εύέξαπτο;, «νά τε-
θοϋν είς αύτεπάγγελ-τον «γ:-
στρατείαν πάντες οί άξιωΐ-ατ.
-χοί τής Υ Μεραρχίθί;, διότι πν
ρά τα λαμπρά κατορθώματά
των κατά τόν πόλεμον ήτ'/'/"/1
■σαν κατά την σύμπηιξιν οθ
•Στρατοϋ»,..
**
Είς την εφημερίδα, τέλο;.
«Καθημερινή» τής 9ης Μαίυυ
•1941 ό τότε Συν) ρχης 11^
α. Μπουλαλάς Κλ., τέως Διά
χητής τής 1Γ Μεραρχίας, πχ
ιλαιός διαχεκριμένος έπιτ-λί-
αός καί στρατιωτικός συγγί1*
φεύς, έδημ,οσίευσε μέρη τής *χ
θέσεώς τού πεπραγμ,ένων, ά.%:
■μεταξύ ίόλλων άνέφερε ρερί
•5-αλΰσεως τής Τ Μεραρ/ί'/ς
(Κρήτης άπό 15 'Απρι^ίο!·
ι1941...
Σεβόμ,ενος βαθύτατα τδν ·/
Μπουλαλάν Κλ. μεθ' ου είνον
συνυπηρετήσει ίχανά Ιτη είς
ιτό Γεν. Επιτελείον Στρατςβ,
'ήσθάνθην πολλήν πικρίαν ό.ά
τάς κατηγορίας τού έκείνας,
•κχΐ έπεφυλάχθην ν' απαντήση
είς αύτάς έν καιρώ διά ,τής
5ΐ>γγραφής τής δράσεώς τη; )
ιΜεραρχίας - Κρήτης, δ Γως
την έγνώρισα προσωπικώς, ώ:
■έκ τής υπηρεσίας μου είς Ιν
των ΣυνταγμΛτων χ»/ς.
**
ΙΙαρήλθον Ικτοτε πολλά ί
τη, κατά την διάρκειαν των {
ποίων έμερίμνησα, διά λοα-
λών Ιπχφών μέ τούς συμπολε
μιστάς μου Άξιωματικούς καί
'δπλίτας, νά Ιςακριβώσω τί/α
,τεριστατικα-, έπισυμβάντα ·λτ.·
Άφοΰ ήπερνοΰσες άπ' την έκ ινα 'Εγγλέζικια. Καί στσί μέ-
ιχλησιά τού χ' ήανέβαινες
τα Κερχανατζή'διχα, ήμπα;νε;
<άπδ κάτι στενοτουρκοσόκα.κα ■κ' ήφτανες τό «Μετόχι τοΰ Ά πάνω - μαγαλδι». ρες αύτές το{5 πανεϊριοΰ τού αήκωνε στά κοντάρια τως ,ιέσ' ατδν αύλόγυρο -παντιέρες, 'γ γλέζικια κ' έλληνικιώ. • Καθώς λοιπδν ήπροχωροθσ ή ■2. ΤΟ ΜΕΤΟΧΙ ΤΟΓ ΑΠΑ Ι 'λιτανία, δ'μπρδς ήπχαινε δ κκ • ΝΩ - ΜΑΧΑΛΑ Τδ «Μετόγι τοθ Άπάνιο - μαχαλά» δπως τδ 'λέαιιε, ήτα ινε 2να Μετόχι τοθ Κυπρέϊλου '«Μοναστηριοΰ τοθ Κύκκ:υ* πού άποπίσ' άπτδ ίερό τού ή αανε τδ "Αγιασμ* τσή Παναγ·. άς τσή Άλανιώτισσας. Ήν,-ί- 'στηκε στδ τέλος τοθ 18ου α?ώ ινα άπδ Κυπραΐοι καλόγερο· >σέ μίαν άλάνα τρογυρισμένη ά
πό τουρκόσπιτα. Στήν άλάνα
ι'φτή δέν είχανε τότες /τυτή
■σπίτια, επειδής έκεΐ 'τανε τδ
Ί'μπα ένούς άρχαίου ύπόγιου
ιτουνεγιοθ/ πού σέ 'κατέβαζε
αέ μιά «Στέρνα» μέ νερδ ά<ν 7αΐο ύΖραγωγζϊο) καί πού οί ιΣμυρνιοί άνέκαθεν τηνέ 'ΘϊΤΟ· φούσανζ σάν «"Αγιασμ,α» γίατί ■μεθ' στδ τουνέλι απάνω σ' ϊνχ <ντουβάρι τού είγε ζουγραφ·- •στές είκόνες πού μέ τδν κα·.ρό ■καί την ύγρασία ει/ανε θα" •μπώ'σει. Ήπλερώσανε άκριβά γιά ν' ιάγοράσουνε τδν τόπο. Τονέ ι'μ,ιχντρώσανε κ* ήχτίσανε μ·.ά ιμικρή έκκλησίτσα στή γά^η τσή Παναγίας, δπως κ' ή ε<. •κλησιά τοΰ Μοναστηριοΰ γοΟ •Κύκκου, καί μέ τέτοιο τρόκο 'ώστε τδ Άγιασμα νά βρίσκε- •ται στά οπίσω τοϋ Ιζροϋ- Τδ •'μα'ντρώσανε κι' αύτδ γώρια •κ' ήφυτέψανε τρογύρω στδ ϊ'μ •πά τού δέντρα. Ή έκκλησίτσα ίμως αυτή ήκάηκε. "Ισως, ε¬ πειδής πού ήβρισκού'ντανε ίνα ιμεσα σέ τουρκόσπιτα/ νά τονέ ι'κάψανε οί Τοϋρκοι στδ «Ρ;"μ πελιδ» (1797). Στά 1799. ώ •σοόσο, ξαναχτίζεται π:δ δμο,ο- φη. Κα'μπαναριδ δέν είνε, ου τες καί κα'μπάνα. "Ενα σ 5ε ρένιο μόνε σήμ,αντρο κρεμααμέ ■νο απάνω σέ μιά ροδιδ μέσ' •στδν αύλόγυρο δίπλ' άπτδ χελ 'λί τοθ παπΛ. Τσί Κυριακάδες «αί σκολάδες είνε λίγο κόσμο •άπτά κο'ντακιανά ρωμνιόσπ1.- <τα. Στά δυδ τση δμως πανεΐί ρια, στά Έννιάμ,ερα τσή Πανα¬ γίας 24 Αύγού—ου καί στχ 11 Νοεμβριού ήματζευ 'βάσης τ' "Αη Γιαννιοΰ δ Μπατ ζάκα; μέ τσί καλές τού μαύ- .ρες βράκες καί τα κορίτκα τοΰ Σκογειοΰ όμορφο'ντυμέ να. 'Τστερις τα λάβαρα τώ ιδυών' έκκλησιώνε, τ' άσημένια ξεφτέρια, οί ψάλτηδοι μέ ψαλ ιμουδιές, ή είκόνα τ' "Αη Γιαν ;ιοΟ κι' άποπίσω ή μεγάλη ά αημ.οκαπλα'ντωμένη κι' άνθο- στολισμένη είκόνα τσή Πανα¬ γίας τοΰ Μετοχιοΰ «Βρεφο/ρα τοΰσα οεξιά» κι' οί παπαο"εί. (Κι' άποπίσω πιά δ Μ 5 τα τδν κρίσιμον μ-ήνα Άπρίλ: | όν 1941, Ιδωκαν αφορμήν ταίς- άν μή συκοφαντικάς, τω; ύπεράγαν αυστηράς κρίσεις καί κατηγορίας Ον ωτικών περί διαλύσεως τί;, ραρχίας - Κρήτης. Καί συνεχέντρωσα ^ 'λδ'.άσειστχ πλέον στοιχει? - κοιταχωρημ,ένα είς τό ιί/ρόν Ίργον μου - τα δποΐα συνδυαι,ςί 'Λενα πρός τάς προσωπι ΐΐι; 'μου άναμ,νήσεις, άποξειχνύ;· ν ιτό άσύστατον τής χατηγορ^α; ταύτης, ήτις, δυστυχώς, εΐ/ίν ΐΐύρέως χυχλοφορήστι χαί πά ρά τώ έλΐληνικώ λαώ, άδικοΰ- σα βαρύτατ* κίαν έκ των τ" 'ΐκοίτέρων Μονάδων τοΰ Στρα- τοΰ μας. Την ιστορίαν τής δράσί'ος τής Γ Μεραρχι'α; κατά τδν πό τελοϋς τοΰ 43ου Συν) τος χαΐ ίτα ώς Διοικητοϋ τοΰ 1)4Ϊ Γάγμ-ατος, καί τοΰ Πολεμικν^ Ημερολογίου μου ποοειών χ>.(
Ίπιχειρήσεων.
Τ Έκθέσεων >.επρ*.'|ΐ)ί
■νων τής Τ Μεραρχίας καί ίΐον
Ευνταγμάτων της.
—Τοί> πολεμικαι"} ΉμεροΛ·,-
γίου τοΰ μακαρίτου Συν) ρνηι,
ιΐεζ. ΔΙΟΝ. ΙΙΑΠΛΔΟΓΓΩ
•ΝΑ. Άρχηγοΰ πεζικοΰ "τ*,
Μεραρχίας άπό 22.1.41 μίγρ:
13.4.41 καί είτα Διοικητοϋ
ταύτης μ-έχρι διαλύσεως των αο
■νάδων τη;.
— Στοιχείων οιαφωτιστικών
παρασχεθέντων μοί εγγράφως
υπό των: 'Υποστρ. έ.ά. Ιωάν.
ίΓΣΕΡΑΒΙΝΗ, 'Επιτελάρ/ου
τής Μεραρχίας άπό τής άο-
μέχρι πέρατος τής Ικσΐυα
τείας. - τοΰ Τποστρ. έ.ά. Βασ.
ιΤΣΕΚΟΤΡΑ, Δ) ν-οΰ ' .&ο
•III
Γραφείου - έπιχειρήσ£;ι>>
τή; Μεραρχία; άπό 18.1.4.1
'μ,έχρι τέλου; τής εκστρατείας
- Λοχ. Πεζικοΰ Έλευθ. ΚΟϊ
'ΒΑΚΗ, Διοικητοϋ τοΰ 11ου
ΙΛόχου τοΰ 43ου Συν) τος -ίπ'
'άρχή; μέχρι τέλους τής έκο^ρα
τείας.
—'Επιστολών πολλών άξιωαα
τικών τής Γ Μεραρχίας συ'ΐ;ΐ2
τασχόντων είς την έκστοατ?'αν
Ί94Ο - 41.
'Τπηρετών εί; τό 43 Σύν:αγ
>μα Πεζικοΰ, ίζρίϋον είς Ήρά
ι/λειον Κρήτης, περιγράφω έν
τή παρούση ίστοοία λεπτομερέ
έτερον τ' αφορώντα τουτο, καί
•ιδία τα; προπολεμικάς έτοιμα
σία; τού, την έξ "Ημϊΐκλεί'·!. ά
'ναχώρησιν, τάς πορείας κχί
•μάχας, είναι δέ φυσικόν τδ νά
στεροΰμ,αι δμοίων λεπτομερε·ών
προερχομένας έκ προσωπικής
αντιλήψεως, διά τάί λοιπά;
'ί'ονάξας τής Μεραρχίας. Ά«-
λά τό γεγονδς δτι δλόκληρο·· ή
Μεραρχία, δμοιομόρφως προη¬
τοιμάσθη πρό; πόλειιον καί ή
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νσ ιταιΡα;5εχτή αύτην την
■λήθεια. Μ6«ο τ
τοΰ θεοϋ έ'κανε τό Θαϋμα. Καί ξα
φγΐικά ή ΜαρΓα τοί) φάντ)κε <ν βν^τ ητλάσμοι έξαιρετικό γιατί .μΐσ της μπΓεΐ Τ6 4>ώς τόΟ «Μρίο1»: "Ο
ιμόνο τή·ν «,ράίτιτΐθΐε στό σττίτ^ τού,
καί ίττ-εσε μΊτροστώ *"? στα
,γόναΐτα κσί τής ζήτηρε. συγχώρ£στ·
Τώρα, καθώς δμτπαιιναν στή,, —/(χ'
,ξα βη. γη ΤΓ|ς Ίουοαίας, οί τα£ι5ιώ
,τες ιτ^αινο»1. Πολλά τα ά'ΐάξια καί
ιτα κάρα ιτοΰ κθυδοΐλιοίισοΓν τιΑούσ Ή,λ;
ΙΐΊτορεύμοπα. Τό
ΐΌΐγκισζόν'Ιαν «άθι
νά ■πΜΡΡαιίερίζηι γιά νά "Γ°ί'ς ά
τον 5ρσμο. Ί6ρο>ΛΌΛήιμ. Γό
ι τ<>> 8ράμ<ν ·~>6ς
,τήν Βηβλεόμ. Έιτί τ£λβυς μιά γή ά-
(ττοτλή, τρλΌύ'ια σ^ βλάστησηι, ΒηθΛε
έ ι· σΓϊμΐί'νϊι: ίίΣΓτπίτι τοί; <|>ωμ>.οΟ».
Νά >ε(εΙ ό Ιωσήφ, φ-τόχχχι£. βά
'$ώ. Κβί τπών** ■/ά
,ΝΗ, ©Α ΒΡΗΤΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ»
"Έκεί*) την νΰχτα ή Μαρία ή'θ
ΐστήν ώΡα της. Μέσαι στήν
^αί στήν χαιροΚΓΓηιρΐ'στική
,τής στττ,Ιλιάς £κοΐωσ£ τοθς
,τή-ς γένκας. ΟΙ 6α°κοί εβγοολαν έξω
|Τά ζώα άττό αΐιδτΐμιοο'ύΐνη γ'ά τό γΕ-Υ°
νάς τής Γ&νήσεας. Κοίί ττβ|>ί.μεν<τ/ στό κιρύο τό,, Ιωσήφ νά 'σως, άλλά ττιθοίντότϊρα Εκ» κα ,ταιφύγ"> σέ κόοτο^ο ώ~ο ίκεΤΙνοΕ τ
Χανιά τπού πιρθωρισμένα νσ
τούς -ροσκκΛητές πού
στήν '|«(>ουσαλήΐμι μαζί Ηέ
ι γΐ6ο™ρό6στα καί
Άλλά τα Χάνα ^σα<ν γ^μότο: ,<αί κόσμο θορμόίΐ(,μο ,καυγαττζή, μ* κ» Τοθ εΤττσι; δτι δέν ίητ" χ€ ιάλλά κν' &ν άκόμηι εΤχε, ό ιττ^ύ εριξε μιά μ<χτΐά δίν ήΌεΛε ν* α την Μαρία μ^ αύτούς ~ι>ς
φωνοκΑόβες. Ή ί»
ζηλεισ τοσ Ιωσηφ ϊγι·ι
τάΐε ζ<·)Τ)ρή προστασία, κι' ετσι ά άττό τ' <5~Ρα νά τούς Μ την χαρμάσννηι εϊβτισΐ). Κάιτοΐος μάίλισΐται βτταΐζϊ. ώί συνη ι3^ς, φλαγιέρα. Ά**α τούτη τή νύχτσ Ι~Λ ήχιο· ήτσν π·ό ΜλοβΡοί καί —ιό ά παλοί, γιατί συνώδευαν την άνάιδυ (* μ^ νέας, άθύοος ζωΓΪς. 'Ε«α ι α' |5ί ιτού ίρχεται στόν κόσμο είναι «ό ρι θοωμο—τό, τό ττ'ό, |ΐτρά/μα τκ>ΰ μττιορεΐ
,τ—τιή. Κοι οί 6»—αί τό ίτξεραν αί
τό, καί φροντίζον νά φυσοΰν μα,λα
κά τα προιτόγονα δργανά τους.
'ΑΐλΛά ό ΊίΛτήψ δέν έρχόταν ί.
τ:ύς ττΈΐ δτι τό ΐΓατΐ&ί γεννήθηκ* ..
Άντί γ,/ οιντά, £ττ«σε τταν» το^ί
(ϊνυ μιεγαλο ψώς, σάν καιτο«α αΓφν!
ιδία ψωτιά ν& &κανε βιόιφανα: ά σύν·ε
ι1>3 τής νύχτας. τί βΤιΜ'; "Υστβρβ τ£
ΐΦώς σηκώθηκιε ψΐ»>α καί άπλώθτ|κϊ
ιμ'ά ψωνή: ^Μή φθββκττϊ. ΣήυεΡσ
ικαί μέσα άπύ τό <(>ώς
ό Σωτήρας.
στήν φάτηΐη, θά βρήτε τό 6©ε
*?/ ΎΤ
,Χο 'ΕΞκεΐ κθιτά, στούς
,λόφΑΛ άνοίγο'τα,, κάτι φυσικές σπ.|
,λ'ές οττου δοσκοί καί κθττάιδ^ ««τέ
,φενγαιν τίς νύχτες τμΟ υίγάΆου ιϋ»ι>
,ου γΐά νά "Γίρθσηαηοι/ΐοΟ'ν. ΞσΜοητς (ρ
ι 'ον' λο.-ττόΐ' τό.ν δρόμο. φτάνουν θε
|ΐ»ιά στηη|λιά. Ό
(δσΐκούς ττόσο μαηορύ
,νει, τοθς λέγει γιά τή»
ί «αί γ'& τή»
στούς
εΤχαν κά
τής
Οί 6ο—οί τούς λνπήθηκιατ,
.«ΠΗΓΑΙΝιΕΤΕ. ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΑΤ-
Τό φός ύψώθηικε, 5σΤ8ρο:
οί 6ο^οοί, ψόΐλλοντσς
να, πήραν τόν δράμο γιά τό σπή-
Λαιο. 'Εκεϊ 6ρή>αιν τή^ Μαρία «α!
,Τόν Ιωσήφ καί τό 6οέφος *ττιθΐο<»έ Ι ό μ£?α στή φατνΐ|, Τοθτος εΤ«αι ό Σωτήρος; Κοονείς ίκΠός ό—ό αώτούς 8έν το "Έττβσο]ν στά γόνατα *ι' &τ,α σαν νά παίζουν τα οργανά τους ΐγιά την γέννηΡη τής Ζοιής. Τό -ττρώτο αγτ^Λιμια γΐ' αυτόν τ6ι· Σωτήρα, ·πθύ 6ρισικότσν όκήμη Ρτίς ,Γ|Κ3ΐθ"κϊέζ, δόθηικΐΐ; στογ Κόσιμο ΰτττο τούς άγγέλους τοΰ φωτός: «ι'Ειπί |Γ"τ>ς Ειρήνη, έν άνΰΡώτποι ς εύίοκία*.
ΈκβΪΜη τή(ν ν>χτα ήρθ6 ζτΤαν "ό
ισ,μθ μ,ο;ς) ή ΒοοθΊιλείΐσ τής Νέας Ά
ΐγάτ—ς.
Γ. Η. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ή γρήγορ-η καλ χομψή «ύτήοάρχα ίστιοπλοίας μήχους 1}
■)6 ποδών χαί διαστάσεων ίσί· υυ 131 τετραγωνικών πο55ν.
ικατεσκευά-σθη διά λ) σμόν τή,'έφημερίδος «Νταίϊλυ Μίρρορ-,
•διά τας προσεχεΐς λεμδοδρίΐΓας, πού ηροε·κ·ηρ^ξί
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 47 ΧΡΟΝΙΑ
αολούθησε τα αύτα δρομολό»α
υιά νά φθάση είς τό Μέτωπο ν
'καί δτι τα αφορώντα τάς έκ·,
χειρήσεις των λοιπών ιιονά^Ί»^
της ήντλήθησαν έκ των έπ·.<σ// >μων πολεμικήν 'Εκθέσεων χαι
■ί]μερολο·(ί(ϋν παρ' έμοΰ, £ιτ.ι-
'τρέπει νά παρ^υσιάσω πλ//ρη
■•.ήν είκόνα τή; δράσεώς τνι;
Ιστω καί έκ τής περιωρυαί
•νης σκοπιά; τοΰ Διοικητοιί *·
•ώς των Ταγμ,άτων της.
Εύχομαι ή ίδική μου ια»
/ρά συμβολή νά δώση ίφορμί,χ
ιαχΊ εί; αλλους συναδέλφθ!.;
τής Μεραρχία; μα;, νά σ·>!ΐ
ιπληρώσουν μέχρις όλοκληρωσί
ως την άκόμη λεπτομερεστί-
ραν έξιστόρησιν τή; δράσεώς
ης
Ι.Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ταξίαρχο; Π.Δ.
άπτόν
τσοί
μρ
ιού'ντανε πολύς κόσμος
'Απάνω - μ,αχαλα καί
«ο'ντανκιανοί μαχαλάδες μ'ΐ
•κι* οδλ' οί Σμυρνιοί - Κυπραΐ
λι. Κ' ήξεχειλοΰσε κι' αύτδς ί
&ύλόγυρός τση.
Τό «Μοναστήρι τοΰ Κύκχου>,
ιπού άπό 'φτο ήεξαρτού'ντινε
τό Μετόχι, είχε χτιστή άπά^ο)
οτόν Κύκκο, άψηλό βουνό ίσή
Κύπρος στδ τέλος τοΰ 11ου %1
'ώνα, άφιερωμένο στή χαρή
>τστ) Παναγίας, γιατί κι' δ αύ
τοκράτορα-ς Άλέξιος δ Κοαν'Λ-
>νός τοΰ 'χε χαρίσει νά τηνέ »υ
'λάη μίαν εΐκόνα τσή Παναγ·.-
•όίς Βρεφοκρατοΰσα μέ τδ Χρ:-
στό δεξιά, μίαν άπτσί τρείς
«ού 'χε ζουγραφίσει δ'Εύαγγε
Λιστής Λουκάς. Κ' ήεόρταζε
ίυς φορίς τό γρόνο. Την Κοί
μησηι τσή Παναγίας 15 Αύ-
γουστ. καί τα Γενέθλια 8 Σε-
«τεμβρίου. Τό Μετόχι ώστόσο
ήεόρταζε μέ πανείρι τα Έννι
■άιμερα καί τα Είσόδια. Ο' λό-
γος, γιατΐ έκκλησιά στή χ-ίρη
τοΰ μαχαλά ό Χατζή - Γιάν¬
νης, στήν έποχή τού, οί έμφό
ιροι των έκκλησιώνε κι' οί ποό
ικριτοι τσή ένορίας, πού μερ'.κοί
ήφορούσανε ά'μπασουάδ'.κα,
ιβράκες μαύρες μακριές δσχμ'
τσοί άστραγάιλοΐ/ κ' δστερις ο
ι/όσμος. Τσί δυδ μεγάλες είκδ
ΐνες τσί 'σηκώνανε οί νταήόε,
τα παλληκάρια τοΰ ααχαλδ'
οτήν έποχή τως. Τ' Άρωνίκ ι
τδ Βα'γγελάκι, δ Γιαννοΰτσος,
'ί Μανιάτης, δ Μασαούτης, δ
ιΜιχαλοΰτσος, δ Τσο'μπάνη;,
ό Φωτάρας, ό Ψύχουλος κι' δ
«ιό μικράς άδρεφός τού.
Καθώς ήπερνοΰσ' ή λιτανία
ιάπτά ρωμ,νιόσπιτα, οί γυναΐ*/.εζ
'απτά πανάθυρχ ήθυμιάζανε κ'
ιήραίνανε τσί είκόνες ιιέ πού-
λουδα. Μά κι' άπτά ■ζονρκπό
ίκακα πού ήπερνοΰσε, οί Τοΰρ
ικοι ήβγαίνανε στσί πόρτες τω.;
ικ' ήστεκού'ντοστε μέ σεβασ]ΐός,
ιένώ οί Τουρκάλες ήβλέπανε ά
άπτά καφάσια των πά
τως. Καί σάν ήγύ-
ριζ' ή λιτανία οπίσω στήν £κ-
ικλησίτσα, ήαφήνανε την είκό-
ινα τση έκεΐ κ' ήμοιράζανε
στσοί έπίσημοι κατιμέρια σαρα
ικοστιανά, άφοΰ ήβρισκούμ.αστε
ατή σαρακοστή τοΰ Σαρα'ντάε·ε
ιρου. "Ητανε τα σουλινο - κχτιμέ
ιρια σά. μπουρέκια στρο'γγυλά
'χαΐ μακριά μέ παραγέμωσα>. ά
-πό ταχίνι, ψιλοκομριένο κρομυ
οάκ·. καί άνθο; (άνιθο), ίηιΐί
<να μέ σαμόλαδο, πού τα 'βγ*ζε •5 φοΰρνος τοΰ Λαδδ, κο'ντά >στδ Ντου'μπέκι. Κ' δστερις ή
«ααίνα,νε την είκόνα τ' °Λη
ιΓιαννιοΰ τοΰ Θεολόγου στήν
Ίκκλησιά τού. Καί τ
πιά στσοί καφενέδες ήπ
τα παιχνίδια καί τα ,ά
ιρια ήπίνανε κ' ήχορεύανε. Κ'
'ϊΐχι' δ μαχαλά; ώραΐοι μίγα-
ιλοι καφενέδες μέ απιγιάρδ*
<μέ στέκα στά χρογύρι» τσή ?·* 'κλησιας τ' "Αη Γιαννιοΰ. Αΰ τοί 'τανε τοΰ Ζού'μπου, ;ΐν ιΣταμ,αχιάκ'.α καί τοΰ Γιάννη τοΰ Καραβα, πού δ άδρεφό; τού, πού 'χε μπακάλικο πιο/.ει, ήπαιζε κανονάκι (κάνουν, ά- ιραβοτουρκ. — είδος σα'ντουίπ- Όΰ). Κι' οδιλοι αύτοΐ οί καφϊ· ΐνετζήδες ήτανε νταήδες *«· τσηρματζή-δες, δπως ήπΓ·ΐΓ.ί την έποχή ΐκείνη. °2ς ·χαΙ ιστδν καφενέ τοΰ Μουμο >Τζή
τοΰ Τούρκου πού 'τανε κο'ντά
στά Κερχανατζήδικα, ήχορ ^^ι,
<νε οί Ρωμνιοί ματζί μέ ΐ5οΙ 'Γοΰρκοι. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ1) Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΠΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΓΛΥΠΤΗΝ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΧΑΛΕΠΑ ■ ; τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝ'ΝΑΚ ΙΔΟΥ Την Κιιραικήν 14ην Δεκεμβριού δρος της Ένώσειος 'Ελλήνοη' Λο- 2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδος σέ μιά πύλι της ΰπήρχε μιά σίκο- γένεια μέ τό ό'νομά τους, κι' ?ψα- ξε, κι' εψαξε, άλλά όπως πάντα μάταια καί έρχόταν τώρο. μύνος μέ τίς πικρές άνιι,μνήσεις των δικών τοΐ' καί τής δύστυχης πατρίδας τού. Ήταν παςαμονή Χριστούγεννα χιυμένος σέ μιά γιονιά σ' ενα βα- γύνι πρώτης θέσεος τοΰ ΕΞΠΡΕΣ άναπολοΰσε τα λίγα παιδικά τού χμόνιιΐ, τή μαμά τού πού είχε χα- ραχ.ε,ΐ ή μίΊ>φή της στή παιοική
τού μνή,μη μέ τή ψωτογραφία της
στή μο,λα,ματένια καρδοΰλα πού τοΰ
την κρέμασε ή ιδία τή τελευταία
στιγμή ποΰ φεύγανε άπό τό σπίτι
τους κυνηγημένοι άπ' τή φωτία...
Τόν πατέρα τού τόν θυμόταν άμν-
1 δρα. Ή δική τού οίκογένεια, στήν
] Άμερική, ήταν εύτυχισμένη, μό-
[ νόν τ ούς σκεπτόταν μέ άγάπη, τα
δυύ παιδία τού, ό Γιάνκος κι' ή
Μαρίτσα ήταν τό καμάρι τού, κι'
ή γυναΐκα τού ήταν τό σπάνιο δια-
μάντι τού. ΊΙ σκέψη τού αύτό τό
βοάδν γύριξε έκεί ποΰ δέν ύπάρχει
-τειά, στή Σμύρνη τού, καί στούς
δικοΰς τού! Στό ίδιο 6αγόνι, άπ'
τή Κονσκιντινούπυλη, μπήκε μέ-
σα μιά κυρία προχτορημένης ήλι-
στάς 11,15 π,μ. όργανώθηκε στήν
αίθουσα τοΰ κινηματογράφου «Α1Α
ΞΙΛΙ», στήν όδό Άμερικής, άπό
την Άδελφότητα των έν Αθήναις
Τηνίιον έκδήλιυση είς μνήμην τοΰ
Τηνίου γλύπτου Γιαννούλη Χαλε-
πα.
Ό διακεκριμένος λόγιος συμπα
τριώτης μας καί τ. 'Τπουργός κ.
Χρήστος Σαλομιονίδης μίλησε γιά
τή ζωή καί γιά τό έργον τοΰ τι-
μιομένου καλλιτέχνου.
Κατόπιν ό κ. Νέστορας Μάτσας
παρουσίασε την ταινία «'Η κραυγή
τής πέτρας» πού περιλάμβανε την
ξιοή καί τα εργα τοΰ αθαν ιτου Χά
λεπά, δίνοντάς μας σχετικές λεπτο
γοτεχνών καί συμπατριώτης μας κ. | κίας, άλλά μέ τα Γχνη άκόμη μιάς
Ήταν γεμάτη ή αίθουσα αυτή
άπό έκλεκτό κόσμο τής πρωτευούσης
μας, τής Τήνου καί τής Σμύρνης
μας, μεταξϋ των όποίιον ό Πρόε-
Απόλλων Λεονταρίτης καί ή σΰξυ-
γός τού, ή Γενική Γρα.μμ«τεύ ςτης
Ένώσειος αυτής κ. Μαίρη Μπου-
σαπουρέλη, πολλά στελέχη της καί
μέλη της, ό τ. Νομάρχης καί συμ,
πατριώτης μας κ. Ν. Άρώνης με
ιήν (τύζυγό τού, ό κ. Φιυτιάδης, Δι
ενθυντής τής Έθνικής μας Βιβλιο
θήκης, ή κ. Ίο. Σικιαρίδη — Ι<Λ<ι λόυροι»6α, Ίδρΰτρια τοΰ ΙΙεςκοδι- κοΰ ΣΜΤΡΝΑ, κ.π.α. "Ολοι αύ¬ τοι ήρθαν νά τιμήσουν την μνή¬ μην τοϋ μεγάλου μας ΧΑΛΕΠΑ, «λλά καί νά άκούσουν τύ άκούρα- στο παι-όί τής Σμύρνης μας τόν Χρήοτο Σολομο)νίδη πού προσφί- ρει πάνΐοτε εύχαρίστίος την ει»γλ(ΐι τία τού σέ κάθε εκδήλοιση στή πό λη μας καί στά περίχορά μας. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ Η ΕΙΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡ - ΔΕΚΑΝΕΑ ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος δερφεΜ... τοΰ χρόνον π»ά... "Εχεις ετοιμο τώρα τό τσάί; Φέρε κ«ι κάμποσες φρυγανιές, γιατί άνοι- ξε ή δρ·εξί μου μέ τό τρέ|ιμ.ο... »*♦ Την άλλη μερά ό δεκκνέας Χά σοΰρας επήγε στην Κορυτσά με μεγάλη άγγαρεία καΐ τρία μουιλά ρια ,νά ψωνίση τροφιμίΐ., φροϋτα, κρασί καί γλνκίσματα γιά ιύ τάκι το»1, μισοκοι·
μήθηκε πάνω στό άλογο, καί αύτό
τραβοΰσε, δπου καί δπ<»ς ήθελε... θά εΐχε περάσει μιά ώρα ετσι. Καί α,μα έφθασε στό σημεΐο τοΰ δρόμοΐ" ποΰ διχαλώνεται δεξιά τό μονοπάΐΐ γιά τό χοριό Ραβανίκ, δέν πρόσεΗε... Δέν ποόσεξε καί περιπλανήθηκε τουρτουοίζοντας ολη τή νύχ,τα στό Ραδανίκ, στό Κγιάτρομ, άπό κ.εϊ στή Μπομπόστυκτα, κι' ε.τει-α πά¬ λι πίσΐΐ) γ>ά τό Τεπετζίκ! Τοϋ πε-
οάσανε όλότελα ή ξαλάιδα, ή νύ-
στα, ό κόπος... καί τοΰ εμεινε ή ό
γιΐΛ'ία στήν καρδιά, μαζί μέ τό ά
δάσταχτο κρΰο τής .-ταγερής νύ-
χτας.
"Εφθ<ισε στό Τεπε-ζίκ τα ξημε ρώματίΐ. ΙΙήγε κι' επε-σε σάν πτω μ(ΐ στόν άδειανό θάλαμο τοΰ Λό χου, άφίνοντας τό άλογό τού στήν τύχη... Κι' ένώ άρχισε νά τόν ψήνη ό πΐ'ρετός, άκουσε, ετσι σάν σέ όνει ρο, μίαν άπόμακρη μελιοδία: «'ίΐ παρθένος σήμερον τόν 'Τπε ροΰσιον τίκτει Καί ή γή τό σπήλαιον τι7> Άπρο
σίτω προσάγει...»
Ήταν ό Λόχος τού, πού είχε
Λάει στόν ορθρο των Χρκττουγέν
νιυν, έκεί' στό σπίτι πού ό παπά -
Χρύσανθος ίερουργοΰσε, έκεϊ πού
εΐχαν πάιι υλοι, σάν καλοί Χριστι
ανοί, νά ε-ξομολογηθοΰν άπό προ
χ-θές... "Ολοι έκτός (Ιπ' αυτόν!
Καί ό Χασούοας, μετανοιοχμε-
νος, δρχισΕ νά κλ.αίη σάν μικρο
παιδί...
ΙΩ. Α. ΒΕΡΧΑΡΔΟΣ
Μ ΑΘΗΜ ΑΤΙΚ Ο Σ άπολυόμενος
έκ των τάξβων τ·ΰ Στρεχτοϋ την
25.10.1969 ζητεί ίογΐΜΐαν είς Ίβι-
ωτικόν ί| «Ις Φραντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλ»·. 772.118 ωρβι 10—
12 π.μ. κ«1 8—9 μ.μ.
.ιαληάς όμορφιάς. Κάθησε στήν άλ
λη γιονιά τοΰ δαγονιοΰ μέ τα μά-
τια προσηλιομένα στό κενύ. ΤΗταν
μελαγχολική καί πικραμένη, φοροΰ
σε μαΰρα, «ψοχιχ, νττ»μένη, φανε-
ριονε άρχύντιισσα τού Φαναριοΰ.
Τό τραϊνο ίτρεχε γρήγορα, ϊπρε-
πε νά (Ι θάση στήν Άθήνα πρίν τα
μεσάννχτα. Καί στόν ίλιγγο τού
;./ ιίνυιι ή μιά σκή|ιη πίσο) άπύ την
ιϊλλη έρχόταν στή μνήμη τής γη-
^α:ας αυτής Κυςιίας πού άνέπνεε
.ι τή τή στιγμή τόν έλεύθερο άέ-
,π... ϋστερα άπό τόσα χρόνια σκλα
Γκομένης ζοης! Καί τώρα πειά έ·
Λΐυϋερα ϊκλαιγε μέσ' τή ψΐϋχή της
ιόν άντρα της, τό Γιάνκο της πού
ϋρήκε τραγικό θάνατο δταν θέλη-
ακ νά σκιοτώση τό τοΰρκο πού μπρο
στά στά μάτια τον την κακοποίησε.
Ό τοΰρκος τύν σκώτιυσε μέ τίς κλω
τσές!!! "Ω!, ήταν φρικτό τό μαρ-
ιυριό της ΰταν την τραιδοΰσαν οί
ι-οϋρκοι άπ' τό πτί>μ« τού... κι' υ-
ατερα πειύ ψρικτα αϋτά που ϋπέ-
<ρερε; πού είναι άνε.κ.6ιήγητα! 'Η- ί(ί όμορφη, κι' ή όμορφιά της την ε'σοισε σ:ό τέλος. Την εΐδε έ'νας μπέης, πο/.ύ ,τλούσιος κίΐί την πη- ν<: άπό τα χέρια των φυνιάδιον. Έ κείνη άντιστάθηκε, ηθελε νά .-ι,- Οανη... Δέν εΐχε πειά αντρα, δέν είχε πειά παιδί... σκώτωσαν άσφα λώς καί τό Δημητράκη της, τό μο ,άκριίίο άγοράκι της. Τί την ήθϊ- 7.ε .ΐίτι« τή ζ(,)ή κ.ιί μέστή Τοιν κ;ά; Ό μπέης την άγάπησε καί -•ην παντρεύτηκε. ΤΗταν άπ' τή ί-)εσσαλονίκη, κι' ίσο)ς, ίσο>ς, ποιότ
ξερει άπΟ κανένα άπο-μινάρι γεν(-
τσαρου... έίδειξε συμπόνια καί ά
γάπη στήν γκιαούρισα δπιυς την
έ'λεγαν οί άλλοι. Έκείνη ϊμεινε-
Έλληνίδα στή ψυχή κβί στή θρη-
σκεία τοΰ Χριβτοΰ καί μισοΰσε θα
νάσιμα τούς έχθρούς τής πατρι-
δας της καί τούς δήμιους τ°ΰ Γιάν-
κου της. Καί τώρα πού ό τοΰρκος
άντρας της πέΌανε άνέπνευσε ελευ¬
θέρα καί πήρε κρυφά τό δράμο τού
Έλληνικοΰ Προξενείου στή Κοον-
σταντινούπολη πού κατώρθωσε νά
την στείλουν μέ έλληνικά χαρτιά
στή Πατρίδα της. Τώρα πού ελυ-
σαν τα δεσμά της, έρχόιαν νά πε-
'θάνη στήν Έλλάδα της, στήν Έλ-
λάδα των προγόνων της, κι' δσο
τό τραϊνο προχι»ροΰσε, τόσο άνέ¬
πνεε τόν έλληνικό άερα, τόν έλεύ-
θερο άέρα πού τόσα χρόνια πόθη-
σε ή βασανιοσμένη της καρδιά! Σ'
ενα τράνταγμα τοΰ τραίνου ή γη-
ραιά κυρία συνήλθε άπ' την πι-
κρή της όνειραπόληση. Κύτταξε
τό Τζίμ πού ήταν μπροστά της καί
την κΰτταζε κι' αύτός.
—Θεέ ,μου 6άστα τή καρβιά μου,
τί είναι αύτό τό σημάδι, αύτός δ
λεκές στύ δεξί μάτι τού, τόχε ό
Δημητράκης μου. Ναί είναι ό Δημη
τράκης μου ξανάπε ετοίμη νά σω-
ριαστή χάμιο... κρατήθηκε δσο μπο
ροΰσε, βγάζει τό μενταγιόν της μέ |
τή φο>τογρ»φία τοϋ Δημητράκη άπ'
τή μιά καί τοΰ Γιάνκου άπ' την
άλλη, πού τό φύλαγε φυλαχτό στό
στήθος της καί κανένα δέν αψη-
σε νά τής τό πάρη παο' δλα τα
δασανιστήρια πού τής κάνανε...
Ήταν τύ παιδί της, ό Δηιμητρά-
κης της! Ό Τζίμ την κύτταζε, ε¬
να ενστιν.το μίλησε μέσα τού, στό
λαιμό τού κρεμόταν πάντα ή μαλα
ματένια καρδοΰλα μέ τή φωτογρα-
φία τής μαμάς τού, την άνοίγει,
την κυττάξη, την παραδάλλει μέ την
άνικρυνή Κυρία, ετσι θά ήταν τό-
τγ, είναι 6ε6αιος, είνχιι ή χαμένη
μητέρα τού, την πλησιά&ει ή μάνα
σηκώνεται κι' αυτή γιατί γνώρισε
τό παιδί της.
—Μαμά μου φωνάζει μέ σπαρα
γμό μικροΰ παιδιοΰ.
—Γυιόκα μου, τζιγέρι μου, παιδί
μου Δημητράκη μου!
Έκείνη τή στιγμή τό τραϊνο ε(-
χε φθάσει στή θεσσαλονίκη κι' άη'
τα μεγάφκινο τής Ικκλησίας τοϋ
Άγίου Δημητρίου άκουγόταν: «Η
ΓΒΝΝ1ΙΣΙΙ ΣΟΤ ΧΡΙΣΤΕ Ο
ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ, ΑΝΕΤΕΙΛΕ ΤΟ
ΦΩΣ...-> — Άνέτειλε τό ΦΩΣ καί
γιά μάς εΐπε ή Μάννα σφίγγοντας
τό γυιό της στή γεροντική της 07-
καλ'.ά.
Ήταν ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ, δτ·ό
μεγάλες ψυχές, δυό άνθριοποι πού
τόσο πόνεσαν, ξανασμίγοτιν στό
λτ>κόφο>ς τής ζοιής τού; !
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Ι
'! ι
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
τόν Λατίνον Αΰτοκράτορα ΰπήρχε
φό6ος νά ύποστοΰν άνεπανάρθιυτες
ςΓ;μιές άνθρώπων καί πραγμά'ον.
Ή άντιβασίλισσα τής Γαλλίας
άνταποκρύθηκε στή παράκλησή τού
μέ πολλέ; υποσχέσεις γιά τό μάλ¬
λον καί περισσότερες προφάσεις ά
δνναμίας γιά τό παρόν. 'Η συνέ-
ι χεια των έχκλήσεών τού δέν πετυ
χε νά καταστήση την Λατινική Αΰ
Ι τοκ-ρατορία σΐ'μπαθέστερη στήν άν
τιβασίλισσα τής Γαλλίας, κατάφε-
ρε, αμιος, νά την κάνη άντιπαθέ
στε^η στόν Γερμανό αύτοκράτορα.
Ό Όνιόριος Γ' πίθανε στά
1227. Ό διάδοχός τού στόν παπι
κό θρόνο Γρηγόριος Θ', πιό υίΐου
λος κα,ί πιό πονηρύς, άπέβλεψε νά
Λραγματοπ.οιήση τα σχέοιά τού,
Λροσποιούμενος δτι άκολουθεΐ τή
Λολιτική τοΰ Ίννοκεντίου Γ'. Κά-
λεσε τόν Γερμανύ Αύτοκράτορα
Ψρειδερϊκο Β' νά ήγηβη ΣτατΌθ-
φορίας σ' εκτελέση των άποφάσε-
ον τής Συνάόου τού Λατερανοϋ.
Ή δολοπλοκία ήταν έξόφθαλμη.
Κατά τα προηγονμενα τής 1ης καί
τής 2ας Σ ταυροφορίας, τα έοάχρη
πού κατελάιμβαναν οί Σταυροφό-
ροι τελοΰσαν υπό την έπικυριαρ-
χία τοΰ Αύτοκράτορος τής Ρ(·)μα-
νίας. Συμφονα μ' αυτήν την άρ
χή, ό Φρειδερίκος θά κοτταντοΰσε,
ώς πρός τίς χώρες ποΰ θά κυρίευε,
νποτελής τοΰ Λατίνον Αύτοκράτο¬
ρος. Άονήθηκε, έπόμενο ήταν, ν'
αναλάβη την σταυροφοοία κι' δ
Γρηγόριος τόν άφώρισε. Ή ΰπο-
χθόνια δκιμάχη μεταξίι Παπίοσύ-
νης καί Γερμανικής Αΐ'τοκρατορίας
ξαν<ιφοΰνιτιι>σε.
Οί σκληροί άγώνες τοΰ Φρειδί
ρίκου Β' εναντίον των παπών Γρη
γορίου Θ' καί Ίννοκεντίου Δ' υ¬
πήρξαν πολύπλευροι καί πέρασαν
άπό πολλές φάσεις, ξένες πρός τό
θέμ«. μου. Μεταξύ αυτών ξεχο>ρ<- στή σημασία ε"χουν οί ΰπονομευτι- κές τού διαθέσεις κατά τής Λατινι κης Αύτοκρατορίας καί δ άντίπλευ ρος ζήλος τού νά καλλιεργήσηι στε νές φιλικές σχέσεις μέ τα έλληνο ροκμανικά κράτη. "Τστερα άπό μιά εύρεία πολιτική καί οίκονομική συμφτονία μέ τόν Δεσπότη τής Ή πείρου Θεόδωρο "Αγγελο, ποΐι τοΰ στοίχισε ενα δεύτερο άνάθεμοι άπό τόν πάπα Γρηγόριο Θ', υπέ¬ γραψε συμμαχία μέ τόν αύτοκοά τορα Ίοκίννη Β' Βατάτζη. Ή συμμαχία τονς έπισφραγίσθηχί στά πεδία των μαχών τής Ιταλί¬ ας, δπου τα στρατεΰματα τοΰ Βα¬ τάτζη πολέμησαν στό πλενρό τής στρατιάς τοΰ Φρειδερίκου. ΟΙ έγ· κάρδιες σχέσει ς των δύο αύτοκρα- τόριον Ιγιναν άκόμη στενώτερες δ¬ ταν μετά τόν θάνατο τής γΐ'ναίχας τού Βίρήνης λασκαρίνας, ό Βατά- τζης παντρεύτηκε την δ<·>δεκά-
χρονη έξώγαμη μονιχχοκόρη τοϋ
Φρι&ε,ρίκου, άπό την κόμησσα Μπι
άνκα Λάντσια, Κο»νσταντίνα "Αν¬
να. Ό Βατάτζης ήταν άνο> των
πενήντα, σννο,μήλικσς τοϋ πενθεροί
τού κι ό γιιός καί οιάδοχός τον ά¬
πό τό πρωτο τού γάμο θεάδωρος
είχε τα διπλάσια χοόνια τής Κιον-
σταντίας. Δέν είναι βεβαία πιθα¬
νόν νά Εμεινε ό γάμος ίους ώς τό
τέλος λευκός, γιατί δταν ό Βατά-
τξης πέθανε στά 1254 ή Κιοσταντί
να συ,μπλήρωνε τα είκοσι. Πάντως
στά πρώτα χρόνια τής συζννγία;
τονς, ό αύτοκράτωρ σαγηνεύθηκε
άπό μιά πανέμορφη καί τετραπΕρα
τη μίί.ρκησί(ΐ τής άκολοΐ'Θίας της,
ποΰ άναφέρεται άπό τούς βυζαντι·
νοΰς χρονογράφους μόνο μέ τόν
τίτλο της, Μαρκεσϊνα. Συζοϋσε μα
ξύ της Αναψανδόν, την παρουσία-
ζε γιά έπίσημη εύνοουμένη τού χαί
τής επέτρεψε τό δασιλικό προνό
μιο νά φορεϊ κόκκινα σανδάλια κ«1
νά σαγίζη τό αλογό της μέ χρυ-
σοπύρφνρα σέλλα καί χάμουρα.
'Η παρεκτροπή αύτη τοϋ Βατά·
τξη δέν έπηρέασε την έγκαρδιότη
τα των σχέσεων τού μ.έ τύν πεθε·
ρό τού. 'Η Κονσταντία ήταν πο¬
λύ μ*κρή γιά νά δώση τή δέουβα
σηιμασία στήν άπιστία τοΰ άνδρός
της κι' ό Φρειδερίκος την ϊκρινε
συγγνωβτή άφοΰ κι' ό ίδιος είχε ά-
νάιλογο δεσμό μέ την μητέρα τής
Κονσταντίνας καί τού γυιοΰ τού
Μαμςρρέδον, Μπιάν%κα Λάντσια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
ΦΡΟΝΤΙΣΤπΡΙΟΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Άγγλικής ΦιλολογΕας
ΠΑΝΗΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Ό6ίς ^ΡΧΐΜΗΔΟΥΣ κσί ΛΙΚ ΑΙΛΡΧΟΥ 7, ΠΑΓΚΡΑΤΙ
(Οπισθεν Σταδίου)
Δια την ήοθήν ίκυάθηπιν τή.; Άγγλικής Γλώσσης έγ-
νμοφι,τε είς τό Φροντιστήριόν μας. Λιόόσκουν σπόφοι·
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άριθμός οττουδαστθν ττεριωρισμένος
Λ! έγνο φαί ήρχισαν καί συνεχίζονται ίν τώ Γροψείω
τού Φροντιστηρίου. Τηλ. 7Μ. 137 — 722.944. ΤΩραι 9—ϊ
και 5 — 9 μ μ.
έκ της 1ης σελίδος)
Αυστρία ή στη Ρουμανία καί στή
Νότια Ρωσία, προσφέρουν χρήμα-
τα γιά την ο'ικοιδόμηση έικπαυδευτη
ρίων δπου διδάσκουν οί λεγόμενοι
<^μεγάλοι διιδάσκαλοι τού γένους»· σέ λίγο οί Άνατολίτες Ρωμιοί, πού είχαν χάσει τή γλώσσα τοτ'ς, θά νοιώσουν την άνάγκη νά την ( ξαναιμιλήσοτ<ν στέλ.νοντας τα παι- διά τονς στά πρώτα έλληνικά σχο λεί(ΐΐ. "Τοτερα άπό την άντίπαρξία, ' τό ξύπνημα σέ κάποιαν αύτοσΐΑ'ίί- δητη ζοή πού άπό τή μουντή φυ- τοζι·)ία νοιώθει τό σκίρτημα της ελπίδας. Σ' (ΐΰτή την χρονική περίοοο το παθετείται ό μύθος τοΰ βιβλίον «Βλ.άσης Άσινάρης». Είναι, τα ά- γόρι αύτό τοΰ 1771, ό άπόγονος, έ'νας άπό τούς Απαγύνους τού Νι- κήτα Άσινάρη, τοϋ ήρωίκοϋ παλ- λΓ,κιιριοϋ ποΰ, ΰπασπιστής τοΰ τε- λευταίου 6ασιλέα τής Ροιμιοσύνης, πολεμώντας ώς στήν τελευταία σΐι γμή στο πλευρό τού, καταφέρνει, δταν πιά οί πολιορκητές εχουν δια- σπάσει τί|ν άμυντική ζώνη τής Βα σιλειούσας, νά σι»'θή μέ την οιίκο- γε;ν>ε-ιά τού επάνω σέ γελ·ο()έζικο κα
ράβι καί νά καταφύγη στήν ΙΙά-
τμο. Κάποιος (άθέλητος στήν άρ-
χή συμβολισμός, πού ξεπετιέται αύ
τόματα άπό τίς δύο καταστάσεις,
πραγματιόνεται στά δύο βιβλία: τό
σύμβολο είναι δ θησα·υρός τοΰ βυ-
ζαντινοΰ αρχοντα κύρ Σιοτρρονίου
Λεγά. "Οταν ρθάφτηκε πιά ή μι-
κρασιατική Ρ(ΐ>μιοσύνη, ό άρχον-
τας κρύβει τόν θησαι»ρό τού εξιο
άπό τό ΰποστατικό τού καί παρα-
δίνει ΰστερα τό τοπογραφικό σχε-
διάγραμμα στόν Νικήτα Άσινά-
ρη, τόν π.ροστατενόμενο καί καλο-
γεροπαίδι τού στό μοναστήρι δ¬
που έ'χει (χποτραβηχθεϊ γιά νά πε¬
θάνη. Τώρα πού ή Ρο>μιοσΰνη άρ-
χίζει ν' άπο,χτά συνείιδη'ίη τοΰ έ-
αιηοΰ της, δ άπόγονος τοΰ Νική¬
τα, ό Βλάσης Άσινάρης, ΰστερα
άπό λογής λογής περιπέτειες σιτά
6άθη τής Άνατολής, ξεκινεϊ ν' ά-
ναζητήση τύ Κούκονλον, τό χιοριύ
κοντά στά βυζαντινά Θτ>άτειρα τό
σημερινό (Άξάρ, ("Ακ Χισάρ), δ¬
που είναι θαμμένος ό θησαυρός.
'Η άνεύρεσή τού σι»μβολίζει τόν
ξαναγεννη,μό τής Ρο>μιοσι>νης. Τό
πώς ό Βλάσης κατάφερε νά φθά¬
ση στό Κούκονλον, άπό τό Τοκάτ
«πον τόν είχαν πουλήσει σκλΛδο
Τανρκολαξοί π.ειρατές, θά γοητεν-
ση, πιστεύω, τόν άναγνώστη. "Αν
καί ό άπόγοΛ'ος αύτάς τοϋ Νικήτιι
«γαπηθή άπό τούς άναγνωστες δ-
ποις άγιιπήθηκε κ' έκεϊνος, αύτό θα
είναι γιά τόν συγγραφέα ίκανοΛοί-
ηση καί χαρά.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ
ιΧΑΡΤΟΣΗΜΟΎ
ΰΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Ό3ηγίας πρός τας τελωνν.Λ
•κάς αρχάς, δπως έπιστρέςρε^αι
•πρός τούς δικαιούχους έξαγω-
-γεΐς ή μέση έκ τϊλών χαρτο-
αή'Λου φορολογική έπιβάρυν-
σις άπό τής ίτχύος τοϋ σχ«Τ:
•κου Ν.Δ. 226)69, παρέγει 5χ
υοθεΐσα απόφασις τοδ ύπουργϊί
ου Οικονομικήν. Τουτο άνελοί
'νωσε δ Σύνδεσμος 'Ελλήνιιΐν
Έξαγωγέων Νωπών Γ£ωργΐ-
ΐ/ΐών Προϊόντων πρός τα μ*λτ/
τού. Είς την ανακοίνωσιν διευ-
•/οινίζεται δτι κατά την έν λά
γω απόφασιν ή ανωτέρω φορε
'λογική έπιβάρυνσις έπιστρέ-
φεται, κατόπιν αίτήσεως Α*
Ίξαγωγέων, δποτεδήποτε ήθί
'λε ταύτη υποβληθή, τόσον δια
«τόν διαρρεύοαντα μέχρι βτΐ-
μερον χρόνον δσον καί διλ τδ
ιμέλλον.
ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
"ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,,
Μ«θκττό