195469
Αριθμός τεύχους
2029
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
31/12/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Πΐ> οδικου τϊποτ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΖ1ΟΜΛΖ11ΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΓΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Τετόρττ) 31 Δεκεμβριού 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
'Έτος 43ον Αριθ. φύλ. 2029
ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑ^ΙΔΗΣ
Γρα»«Τα: Όϋς Νίκης 25 — 'ΑΒήνα, — Τηλ. 229.706
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΜΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί συνεργάτου μας κ. ΐς?ΑΚ. ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
περίπου άποικίας άπά τού Πόντου
έ τής Αιγυπτου καί των Ήοα-
λώ Ά
Η ΛΡΧΑΙΑ ΚΑΙ
ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΕΛΑΣΣΩΝ
ΑΣΙΑ
«θά άρκπτθώ άπλίΰς νά ΰπενθυ
μίοΐΊ είς τοϋς αναγνώστας συνρχί-
"ιι ή «δί')λ.ολΛΐτρική άρχαίο. Έλάσ
βίον 'Ασία, τάς μεγάλας καί πολν ι
ρίθμονς λίμνας τής Χερσόνησον
μου, τάς Ιχθυοτρόφους καί μάλι-
Λα τάς πλουσίας άλατούχους μέ
ΛΕριεχτιχότητα άλατος μέχρι 32%,
όηλαδή μεγαλυτέραν καί τής Χε-
χράς θαλάσσης κα·ά 11%. 'Τπεν-
βιμίζΐ" ωσαύτος τα αφθονα καί
πλουσκι μεταλλεϊα της, άνεξαντλή
ιου; πηγάς άργύρου, μολύΰόον, σι-
6ήρον καί άνθρακος, ώς καϊ τι» λα
,ομίία της, πλουοχώτατα είς μάο-
μαρ<ι παντός εΓ&ους καί χρώαα- τος. 'Τπϊνθκμίζο) έπίσης τα πυκνά 04οη της μέ τα πανΰψηλα καί ο, υλ- λομανοΰντα δένδρα των καί την Μλνχαρπον ξυλείαν των, πηγήν ά- ΓΥνάοΐ' έμπλουτισμοΰ τής δημοσίας χοί ιής ίδκοτικής οίκονομίας. 'Τ- —4ι.μίζ(ΐ> καί τούς πολυαρίθμους
μϊγάλους έμπορικοϋς λιμένα; της,
ώς χαί τούς άμετρήτους ϋομους
ιών «αραλίων της, παρέχοντας ά-
βφάλειαν είς τόν εμπορικόν καί πο¬
λεμικόν στόλον μου καί άσυλον κα-
τοφΰγιον είς τά άμέτρητα άλιευτ1
χά των θαλασσομάχων καί τολαη-
ρών Μιχρασιατοιν ναυτών κιιί άλι-
ίΐον της.
'Οφείλο), δμιος, μέ ύπερηψάνει-
αν Ιχανοποιοΰσαν καί τούς "Ελλη
να; τής κυρίιυς Ελλάδος, νά έξά-
{κά
).ΐ)ς, πέντε έκ των πόλεων τής Χερ
σονήσοΐ' μου καί τά σπουδαιότερα
άρχιτεκτονικά καί γλυπτ'κά μνη-
μεϊα τοΰ αρχαίον ελληνικόν πολιτι-
σμοΰ της.
α) Η ΜΤΚΑΛΗ
Τό Ίιυνικόν άκρωτήριον τής Μυ-
χαλη; μόν1 άπέχει έπτά άρχαίους
βταδίονς (1900 μέτρα) άπό τό ά-
πέναντί τού Ποσειδώνιον άκρωτή-
ίΐον τής Σάμου καί έδοξάσθη ά-
.ιο τούς ήνωμένους "Ελληνας Μι-
«Οασιάτας, Άθηναίους καί Λακε-
δβ'μονίους. Διότι, περί τό άκρωτη-
Οΐον αύτό κατά Σ επτέμβριον τοΰ ε-
τοΐ'ς 479 π.Χ. συνεκροτήθησαν αί
ηνωμεναι έλληνικαί πολεμικαι δυ-
ναμεις έξ 25.000 άνδρών μετά τών
τΕτγαπλ.αοίων 6αρ6αρικών δυνάμε
ι»ν τής Περσίας. Καί ή σύγκρουσις
αυτή, παρά την Μνκάλην, συμπί-
.ττουοα χρονικώς, κατά την παρά¬
δοσιν, μέ την έν ΙΙλαταιαϊς μά-
XV.
χρήζει εξαιρετικής εξάρσειος,
διότι αποτελεί την έπι6ρά6ευσιν
τή; όδελφικής ένότητος των Έλ-
)ηνων, Μικρασκχτών, Άθηναίων
χιη Λαχεδαιμονίων καί διότι οί "Ελ
'·ι)υε; νικηταί τών Περσών τής Μυ
χάλης έκυρ'άρχησαν έκτοτε τής Με
οογείου θαλάσσης, ύγράς κλειδός
των συγκοινιονιών καί άκενώτου
ΐΊΤίης έμπορικής άνέσεως καί οί-
χονομιχή; εύημερείας.
β) ΑΙ ΠΕΝΤΕ ΠΟΛΕΙΣ
1. Ή "Εφεσος, Ίωνική πόλις,
■ταρά τάς έκδολάς τοΰ ποταμοΰ
Καΰοχροιι, κληθεϊσα υπό τών άρ·
ΐαίων καί Σαμύρνα (έξ ού καί τό
Σμύρνη), συνέπηξε πρώτη αυτή
τον έλλ.ηνομακεδοντκόν σύνδεσμον
■ωτά πρότασιν τοΰ Έορεσίου φιλοσό
ϊοι· Δηλίου, είς τόν οποίον άνετέ·
'ΐ Χαί ή άρχηγία τοΰ κόμματος
τ">ν Έλληνομακεδόνοιν. Καί υπό
Τ1)ν Ιδιότητα αυτήν, τοΰ άρχηγοΰ
ϊοθ χόμμαχος, 6 φιλόσοο,ος καί με-
Υ*ς πολιτ'κός των 'Εφεσίων Δήλι-
ο;ι μετέβη είς την Μακεδονίαν καί
«ΐωοθοισε μέ την εύγλοττίαν καί
την πολιτικήν τού διοοατικότητα νά
■Τϊΐση τόν δασιλέα τής Μακε·δονί-
αί Φίλιππον χον Β' νά άναλάιόη
Τ1Υ απελευθέρωσιν των υπό τούς
'Ιέρσας έλληνικών πόλεων τής Μι-
'Οβσιοτιχή; Χερσόνησον. Εντεύ¬
θεν έξηγεϊχαι καί ή έξα'ρετική εδ-
νοια την όποιαν έπέδειξεν ό νικη-
")? τοϋ Γρανικοΰ Μέγας Άλέξαν-
ί)οο? πρός τούς είόωλολάτρας Έ-
^εοιοιις. Διότι καί τόν ναόν τής
"εαζ 'Αρτέμιδος έπρότεινε νά άνοι-
χοο»μήση επί των έρειπίων τού καΐ
Ιουΐ εϊδοιλολάτρας Έφεσίους διέ-
ταΙϊ νά πληρώνουν είς τούς ίερείς
Το<> Χαταστραφέντο; ναού τούς φο
*^'?> τούς όποίους κατέβαλον αύ-
101 ■1νότερον είς τούς Πέρσας αύθέν
«ις των,
Αλλ' ή "Εφεσος, παραλλήλως
*«<>? τόν ναόν τής θεάς Άρτέμ'-
% χςιί την λατρείαν της, έφημί-
^ο καί διά τα 'Εφέσια γράμμα-
κατά τόν Παυσανίαν, άλεξι-
τών οποίων ή μαγική καΐ
δύναμις έπιστεύετο
__ των άρχαίοιν μετά θρησκευτι-
χίΚ εύλαβΕίας. 'Εφέσιον μάντεις έ-
"^^ουν έντός περιάπτ(»ν ή προ
(φυλακτών κατά τής
χαίμαλιών) ?5 μαγ'κάς
. ·»Ειί χαί τά επώλουν είς θρτ(σκο-
είδυ3λολάτρας αγοραστάς,
τα ϋφερον έπάνιο των ώς
κακοϋ.
Μίλητος, σύμμαχος των
'νΐβων κατά τόν "Ομηρον, κειμένη
'^ϊο τας έκδολάς τοΰ Μαιάνδρου,
·> ^ϊταλλεύθη την προνομιακήν
ια εμπόριον γειογραφικήν της θε'-
^ν Χαί "Ίΐεβτη άρχίΐιόθεν έξ '('>-
τών μικρασ'ατικων πόλεων ή
?0« καί ίσχυροτε'ρα. Διό-
ιιύτή ΊδρΐΌ'ΐν ογδοήκοντα
κλείί.ιν στηλών. Άλλ' εΐχε καί την
αξιέπαινον πρόνοκΐν πρώτη αύτη
νά ιδρύση συγχρόνως είς έπίκαιρα
σ η μ ε ί α διαμετακαμιιστ'κσύς στα
θμούς είσαγιογικοΰ καί έξαγο)γικοΰ
έμπορίοι» μετά των άποικιών της.
Την εμπορικήν άκμήν καί την οι¬
κονομικήν άνθησιν τής Μιλήτου ζή
λοτύπως παρακολουθοΰσα ή κυρίως
Ελλάς, προσεπάθησεν έπιμόνοις νά
δυσφημήση τούς Μιλησίους. Άντι-
θέτΐος, δτιιν οί Ρωμαΐο' κατελίχΰον
την Μίλητον, ό Καίσαρ άνεκήρν-
ξεν αΰ-ήν άσυλον είς ανταμοιβήν
τοΰ εΛ'δάΕου εμπορικον, οίκονομικοΰ
καί πνεΐ'ΐιατικοΰ παρελθόντος της.
3. Ή Ταρσύς, κειμένη παρά τόν
ποταμόν Κΰδνον είς δν έλούσθη πά
λαι ποτέ ό Μέγας Άλέξανδρος,
προιτεύουσα τής Κιλικίας, φιλοξε-
νήσασα πολυαρίθμους "Ελληνας,
έμπόρους καί λογίους, κατέστη θαιι
μαστή διά την περίφημον Σχολήν
τής Φιλοσοφίας καΐ τής Γροομματι-
κής κατά την Έλληνιστ'κήν επο¬
χήν. Εντεύθεν καί ό Στράβοιν έκ-
θειάζων τάς γονίμους φιλοσοφικάς
σπουδάς καί την έγκυκλοπαιδικήν
μόρφωσιν των Ταρσέων, τονίξει δ¬
τι οί Ταρσείς είς φιλοσοφικήν καί
γραα.ματικήν μόρφοισιν καί κατάρ-
τ'σιν ύπερέβαινον τάς Αθήνας καί
την Αλεξάνδρειαν καί πάσαν άλ¬
λην πόλιν, ένθα υπήρχον τοιαύται
σχολαί καί διέτριδον λόγιοι καί «ρι-
λόσοφοι. Καί είς απόδειξιν μάλι-
στα άναφέρε' τούς έπκρανεστέρους
στο)ίκούς φιλοσόφου; Άντίπατρον
καί Άρχέδημον, τόν άκαδημαΐκόν
Άβηνόδωρον, καθηγητι'ιν τοΰ Ρω-
μαίου Μάρκελλον, τοΰ ανεψιού τοϋ
Καίσαρος. Επί πλέον, άναφέρει ό
Στράδων καί έπκρανεϊς γρααματι-
κούς, τούς συγγραφείς Άρτεμίδη-
μον καί Διόδωρον, τόν άριστον ποι-
ητήν Διονύσιον καί συμπερασμίΐτι-
κως Βεβαιοί εντόνως καί πειστ'κώς
δτι ή Ρωμη γέμει Ταρσέων, οί ό-
ποίοι διδάσκουν τούς Ροιμαίονς κα-
τοίκους της. Εντέυθεν έξηγεΐται
καί ή ρητορική έμπειρία καί ή δια-
λεκτική ίκανότης τοΰ Ταρσέως Ί-
ουδαίου Σαύλοι·, όφειλομένη είς
την έν Ταρσψ πρή-ην έγκΰ ·λιο
μόρφωσιν τού καί εί, την έλλην1
κήν γλώσσαν έν τή γενετείρα πα-
τρίδι. τού. Παραλείπω νά έξάριο
καί τούς δλλους ρήτοηας καΐ σνγ-
γραφεϊς καί άρκοΰμαι νά μνηιΐιο-
νεύσω τόν Λαο&ικέα ρήτορα Ζήνω-
να έκ τής Φρυγίας, τόν Μένιππον,
έπαινούμε-νον υπό τού Κικέρωνος
•Επί τή προσφατω έπετείω,τήςόνομαστικής τού εορτής
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Καί πάλιν έωρτάσθη ή ήμιέ «τής Έθνικής Άναστάσεων
•ρα τοΰ Άγίου Ελευθερίου καΐ [" Ή δευτέρα ώλοκλήρωσεν
■/] Λέσχη φιλελευθέρων, πρ?>.-
τιαήν τοΰ μεγάλου μας, Ε-
ΘΝΑΡΧΟΤ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
(ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ώργάνωσεν »ίς
ιτόν Ιερόν Ναόν τοθ Άγίθ!< Γεωργίου Καρύτση, τό έτήοι^ν μνημόσυνον τού, καί οί ΓεννχΤ ο: Άξιωματικοί τού τής Αμύ¬ νης 1910, κατέθεσαν δάφνιν;ν Στέφανον, είς τό "Αγχλμιά ζή- πού ευρίσκεται επί τής Λίωφό ιρου Κηφισίας, καΐ γι' αύν:. >:ϊναι δλοι τους Λξιοι τής τιΐι,-τ;
«ού Ικανχν, είς τόν Όραιιχτι
'στήν καί δημιουργόν τής Μ:-
γάλης [ΐας Ελλάδος, άλλά καί
'-υλοβάτην τής ΔΗΜΟΚΡΑ¬
ΤΙΑΣ ΜΑΣ, διότι ή γλυκειχ
τού καί Εύγενική τού φυ^ΐ'.-
ιγ-νωιμία, υπήρξε πράγματι ιΐς
γάλη, δχι μόνον είς τό έσωτ;
'ρικόν τής γώρας μας, άλλά ί
γινε καί Εύρωπαϊκή μορ?<'.- '.ήν οποίαν εξετίμησαν καί ύ ■π-στήριξαν πάντοτε τάς μεγχ- ιλοπνόους Ίδέαί τού οί Μεγ^- λοι μας Σύμ,μαγοι γι' αύτό χϊ' <5 'Εδουάρδος Έρριω Πρωθυ- ',τουργός - "Ακαΐδημαϊκός αί 'Πρόεδρος τής Γαλλικής Βου κης- εΐπε «Ό ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΣ -ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, δταν 'φθη είς τάς παρυφάς των Χ» ■νίων, είς την Κρήτην, καί κον τα εί; τό χωριουδάκι ,ΜΠΟΥΡ ■ΝΙΕΣ, τό σπίτι βπου εγεννήθη •5 ε^οξος πολιτικός - Ό ΒΕΝ1 ΖΕΛΟΣ - ήτο - Η ΕΝΣΑΡΚΩ (ΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΓ Ι<Ά- ΛΑΔΟΣ». Διότι ύπάρχουν δύο μ&γα)>.
δεκαετία-, είς την ίστορ.'αν
■τοΰ Νεωτέρου Ελληνισμόν: Ή
ιΐεκαετία τοΰ 1820 - 18ΠΠ
•Καί ή δεκαετία 1910 - 199;>
Ή πρώτη ήρχισεν τό θαΰα^
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ Α.Θ.Π.
Δέν εΤνσι άττλώς ενας «έόρτι-
ος» τ^πικός χαι,ρετισμός τό έψε-
τεινόν Χριοττοιτγεννιάτικο μήννμα
τής Α.Θ.Π. τού Οίκοι/μενικού Πά
τριάρχου Κυνσταντινουττιόλίκοις
Ά6τν<χγόρα. Κορυφαΐος συνάδελφος τό χα- |:ακτηιρίζει, άρθότατα, ώς εξής: «Είναι σΐν-ναγερμός. Πρόοιχληση περισσότερον άπό τούς άλλους, τόν ; σέ άινάταση καί άνάσταση. !Γο Εύθύδημον καί τόν 'Τ6ρέαν έκ τής ΡΟσο ττού, ψλογισμένο άητό πίβτη κοί άγάττ.η στόν άνδιρωητο, κολττώ νεται άττό άνέμους δισλλαγής Καρίας καί πλΐίστους αλλους». Είς την Ταρσύν απέθανε καί ε¬ τάφη τα 1190 ό αύτοκράτωρ τής Γερμανίας Φρειδερϊκος Β' ό Βαρ- 6αρόσσας, προσθέτει καί ό άρβρο- γράφος. 4. «Ή Στήψις, κειμένη πλη Τάβ έ ο κσί δημιοκργίας. Ή Έκκιλησία ττού καλείται νά ξανα6)3η τό χα- μένο της έαΐίτό, γιά νά ττάρη την 6έση ποΰ εΐχε δτ«ν ξεκινοΰσε μέ άρχηγό πορείας τό θεμελιωτή οίον τής Τρωά|δος κατέστη ό- , της. Στά -ρόσ« άντ! των μετόΐττι νομαστή διότι έγέννησε τόν ί σβεν,στή δ,ράση άντί τής τελματώ ιΔημήτριον, πρώτον γράψαντα ιτόν Τρωϊκόν διάκοσμον, τόν ιΐνημονευόμενον συχνάκις ύ Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ,ή ρ σεως, στό δημιοιί:ιγιικώ ττώθος άν τί τής στειρότητας, τής κοοχότη- τΠς αρνήσεως, τής έμτταθεί άς»... Καί εχει απολύτως δίκαιον Ή πρώτη δεκαετία είναι Τ-.ω νυμος. Όνομάζεται Είκοσιέν» Ό Πρωταγωνιστής υπήρξεν Ο ■μχοικός: τό Γένος. Ή δευτέρα είναι έπών* (ΐος. Όνομάζεται ΒΕΝ1ΖΕ ΛΟΣ. "Εχει τό δνομά Σου... Τό πρώτο σου χάρισμχ ήτ;>
>:ό Πνεΰμα. Δέν ύπάμχει ϊΐς
-ήν νεώτερον Πολιτικήν Ίυο
ρίαν μας περισσότερον Πνευ>>7
-τικδν φως καί περισσότερον λ'.
'τόν, κλασσικόν υφος.
Άλλά είς τούς άν&ρώ~'.υ,
■τής ενεργείας είναι ή θέΗ&ι»
<)) δποία άξιοποιεϊ τό 'Καί είς την περιωπήν οθ ■πνεύματος ανταπεκρίνετο ■}} ού ■ναμις τής ψ-οχής σου, ή γεννχ; (ίτη;, ή Τόλμη. Καί ίίγ-", χαί ή φυχή καί τδ 'Σου, τεθτΐ είς την ηρ τοϋ Μεγάλου ΠάΙθους: ΤοΟ 'ί>ους τής Δημιουργίαν
Τπήρξες, δλόκληρος, Πολι¬
τικόν Πάθος... Άπό
ι3έν είχεν αγαπήση ρ
'ρον ή Άρχή. Καί άπό καν*ν7
ιδέν έγκατελείπετο εύκολώ-»-
ΐρον. Διότι, ο^έπηε την £&»
'ρησες σκοπόν. ΠάντοΤϊ την ί
Φϊώρεις:
• Μέσον Ίστορικής Δημιου>-
γίας.^
ι Καί άπό την υψηλήν αύτην
•νησιωτικήν σκοπιάν συνέλαβϊ;
'τδ Πολιτικόν Νόημα τοΰ Κ>.
)%1 τοΰ Κόσμου, τελικώς, εί.
/ια ή θαλασσοκράτειρα.
Καί Ικαμες αυτήν την άλή
Ιΐίΐαν όδτιγόν τίς Ζωης Σου.
Υπήρξεν εδνοια τών θεών' ο
'-ι τό μήνυμα τής Μεγάλης· Ίΐχ
'τρίβος σέ εδρεν είς την ώραν
κων κρισιμωτάτων 'Εθνικών πε
ριστάσεων: "Ηρχοντο καί ο!
'Βαλκανικοί καί δ Ηαγκόσμιις
ΊΙόλεμος. Τί θά συνέβαινε χω
'?ίς την Ήγεσίαν Σου, χο)ρΐς
την δύναμιν τοΰ Πνευματο;
:αί τής ψυχής 2ου; 'ΐώαΐ
γνωρίζομεν μόνον τί συνέδη /ιέ
'τήν Παρουσίαν Σου.
"Οταν τόν Σεπτέμβριον τ->0
Ί910, συνηντήθης μέ τόν λχον
■των Αθηνών, εϊπες: ι
Έ ίθύνουσα την λ
μου κεντρική άρχή είναι δν. ό
Πολιτικάς Άνήρ όφε'λει ν* ί
'Χη γνώμονα πάσης αυτού πρά
'ςεως τό Κοινόν Συμ,φέρον).,
Καί εΓχες τό θάρρος τής γ ·ώ
ιμης. Καί εΐπες τότε στόν Βα
αιλέα —«Εάν τό Στεμμα τεΰη
'έπί κεφαλής τοΰ Άνορθωτινο·"»
«Αγώνος, Σάς ύπάσχομαι δτι ή
ιΑίωνία μας ΕΛΛΆΣ, έν:ϋ,
δύο έτών, θά γίνη 'ΛγΓ^ς
Κτλ οί λόγοι Σου ήσαν Άλή·
θεια.
Έδημιούργησες Κράτος. "Ε
πειτα άπό μίαν σύντομ,ον, ζωο
γόνον διάβασιν τοΰ Χαριλά.3υ
Ιτόν δρόμο μου
Ή τύχη τό Ιφερε ϋστερα χ
.πό άρκετό καιρό, νά έλθω ε·;
ΰπχφήν μέ τούς αναγνώστα;
αυτής τής στήλης, έφ' δσον
■ ιΊ»ν, νά έν&ουσιάζωνται. καί
«3ί τουρίστες μας, άπό έ'να έξα:
'οετικό θέαμα.
•Πρό όλίγου καποιος, έδ'/Ι-
βεβαία θά τό έπέτρεπε ή έν^Ι 'λω/ε δτι δ Χριστός δέν
γυναΐκες, έφ'
άθ
ί.
'3α παραμονή Μου. Πολλά ποά
■γματα σ' αύτό τό διάστηηο-.
ιΚαΙ σημ,ειώνω την κατεδάψι-
ισιν ενός ίργοντΐ'ΛΟΊ τής οδοί
■Λοραή, διά νά έγκατασταΓηι
ι/) Τραπέζα Πειραιώς. Καί Ι
>τα·. ή Άθήνα μας νάνε-. *:'
'ϊλλΎΐ παληά της αΐγλη.
Σέ μιά εφημερίδα δια6*σ»
'ίτι σέ μιά πόλη τής Άμερι-
'<ήί, Ιχ^ε διαδήλωσις γυνα' .Λών, νά μοφάζωνται τίς Ββ) τεΐες των ά,νορων τών παντο. '^ένιον γυαικών. Έγώ τιροοΐύΤΐ'. λώς τίς δικαιώνω. "Οταν σ" λα ζητοΰμε κοινων-,κή δικ'/υ ;ύνην, γιατί νά την στεροΰαΐ ικαί σ' αύτές τί: ?ην> πέφτουν σέ κάθε
ΊξηΙ
—Βλέπω μετά λύπης τό βα
■σ:λικό εΡβλημα επί τοΰ Τιμί
ου Σταυροΰ, .Ιπί τών σημαιώ/
ιμ,α; καί δέν ξεύρω ποίος ^το
■αύτός δ άσεβής πού τό έπέβα
•λε. Φαντάζομαι δτι θά επέμβη
.6 Μακαρ'.ώτατος.
—"Οταν βλέπω τόν 'Αγ.ον
ιΓιας Βασίλειον νά κυκλοφορή
στούς Ιρο^ους σάν καραγκ-ό-
>"η-, μοΰ Ερχεται σ' αύτούς πού
νομίζονται "Ελληνες Χριστι*
νοί καί δχι όρθόδοξοι νά τού·:
Οώσω παρά μίαν τεσσαράκοντα.
—"Οταν περνώ άπό τά Χ'-'.μ
τεΐα καί βλέπω τούς χουρμ*
ιΐες έκτεθειμένους είς την σκθ
ινην, άναγκάιζομαι νά ψέν"<·>
':ούς &ρν·οΖίονς για την άδΐΛϊ'-·
ιρίαν των αυτήν.
—Νομίζω 2τι δ Τουρισ'ΐί^,.
ίπρεπε νά ύποδείξη δπου χρ?·
άζεταο, δταν την _ παραμονή
τή; Πρωτοχρονιάς τά παιδΑκι»
ψάΐ'λλουν τά κάλλαντα άπό τ6
ιπρωί, αύτό νά γίνεται^ πι,οι
•λύννων αφάς, μέ πολυχρω,ΐΛ
'φαναράκια καί έτσι πλήν ή-
ιΝαζωραϊος. Χωρίς νά εΐν.%:
ιφολύτης τής θεολογίας, τ>5
συνιστά) νά μην ξεχνά δτι .-.Ι
ι'Εβρχίοι έβόων: «Τί καλόν
δύναται προελθεΐν έκ Γαλιλα'
! Καί λέγω δτι ήταν υό
Αλ ύ Ιδ
; γ
.γονος Αίολέων, πού
ικαί τό ονομά των είς την γ.ι-
'ριοχήν< δπου εγεννήθη. Τύυ-α '/.αταφαίνεται καί άπό την Ιη: ά έλλή λ φ •/.ράτησιν τής έλληνικής γ >σης είς τά μέρη έκεΐνα. Γιά νά
^σπασθοΰμε πρώτοι εμείς την
Χωρίαν τοΰ Ναζωραίου, α·ΊτΛ
αημαίνει δτι στίς φλέβες τού. ίρ
ρεε αϊμα έλληνικό.
ι —Τέλος ήθελα νά έξ«>.
'.ήν σκέψιν τού Παναγιωτάτ^ο
'Αθηναγόρου, νά νυμ,φεύωνίΛ;
λχΊ οί κληρικοί, πράγμιχ ιΐ^^^
ϋά δημιουργήση είς τούς <:·. ατούς μίαν αγάπην πρός *ύ- Γούς, ή δποία δυστυχώς Ιβ*·Λ; ,τρός την εγκατάλειψιν! Ό Περαστικίς Γρικαύπη εΐχε καί πάλιν αει νά υπάρχη Κράτος. χε μ,αρασμός καί παρακμή ν.α: φατρία. Καί έδημιούργησες, διά πρω την φορα,ν είς την Νεωτέραν Πολιτικήν Ιστορίαν, καί ΔΙΌ1 ΚΗΣΙΝ ί ΔΙΚΑΙΟΣΥ ή ιΚΗΣΙΝ, ΝΗ 1 ΔΙΚΑΙΟΣΥ¬ ΝΗΝ: ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΓ -καί ΚΡΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ. ^ένεπνεύσθης τάς Κοινωνικάς Άσφαλίσεις των Ιργατών, κα. ϊχες δδγό ά η λ ργ χς δδηγόν πάντοτε την , )-ταράΙστασιν καί ΙΙρ&στασ.Λν 'τοϋ λαοθ. Καί ϊπειτα, ήλθεν ή Μ^γ* 'λη ώρα τοΰ Γενους. Καί παοέ οωκες είς τούς διαδόχους Σου -:ήν Μεγάλην ΕΛΛΑΔΑ, με ούσιαστικήν πρωτεύουσαν τ ήν ωραίαν μας καί άλησμόνη,ο»- ιΚωνστανχινούπολιν, καί δρα,ια 'οίσ&ης νά δημιουργήσης την ιΒαλκανιάδα, μέ πρωτεύουσαν ι-ήν Κωνσταντινούπολιν, χ»·. '9ά άνεκήρυττες καί την Ί^'·^ •ρικήν, μχχητικήν, καί δυν>ι»·'
1 -.ήν Δημοκρατίαν τοΰ Πόν
τού μ,ας, την όποιαν κα ύ-·ί
αχέθης είς τόν τότε συνβργα-
την Σου, Πατέρα καί Προσνά
-τού τοϋ Πόντου ΛΕΩΝΙΔΑΝ
'1-ΣΩΝΙΔΗΝ, καί τοΰ εί™,
■πήγαινί στήν Πόλη καΐ έχ.ϊ!
'9ά συναντήσης τόν Διοικητήν
Ρ ε
ήη
καί εάν κερδίσω
ιέκλογάς θά άνχκηρύξω ι.λΙ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛίΚΙΚΗ ΛΥΓ0ΚΡ3Τ0ΡΙβ
Τού συνεργάτουμεις κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ
(Συνέχεια έκ •προηγούμενον)
Ό φοειδερΐκος Β' άνατράφη-
»ε, μεγάλωσε «αί βασίλευσε οττή
ΣΐΛελία. Μιλούσε κι' εγιραφε τά
έλλη,νικά καλυτέρα ά—ό τή μη-
τριικιή τού γλώοισο, εΤχε διαβά-
σει άρχαίους 'ΛΕλληνας ονγγρα-
φεΐς καί ύπιη(.>ξε ό ττρώτος έστεμ
μένος Χ,ριστιανός τής Δυτικώς
Εύρώττης, ττοΰ δέν ανέφερε μέ
καταφρόνηση τοΰς "Ελληνας καΐ
δέν εδινε ύ—οτιμητιική εννοια
στήν έθνική έττωνυμία «Γκιρέτσια
καϊ Γ*ιρέκοκς». Καί ττάλι, δταν
έτπρόκιειτο νά κάνη λόγο ιτερΐ 'Ελ
λήν«ν ττ,ροτιμούσε νά έκφράζε-
ται έλληνικά, γιά νά όπτοφεύγη
τό «Γ[ραι«ός» καί ν» χ·ϊη<τιμο- ττοιή τό «"Ελλην». Τό γράμμα τού πρός τον Βα- τάτζηιν διαπνέονταν αττό θερμό- τατο φιλελληνισμό, θαλεγΐ κα- νείς ττώς ττήγαινε νά τού σι«νει- δητσττοιήση τόν ύπτοσννείθητο έλλη,νικό ττατριωτισμό τοι/, νά τόν πείσΐΓ) δτι άξιζε ττε)ρ·ΚΓ<τότε- ρο· νά ττερηφανεΐΛΕται σάν "Ελ¬ ληνας, τταρά σάν Ρωμαίος. Σέ μιά άττό τίς έτττιστολες τού έξαί ρει καί τήιν ορ,&όδοξη χ|Μστιανι- κή ττίστη των Ελλήνων κα'ι κατα- φέρεται δριμύτατα κατά τού ττά ιτβ, ποϋ τολμοϋσε νά άττοκαλή άδιάντιροττα αίρετικοΰς τούς Όρ θοδόξοι>ς "Ελληνας, χά?ι στούς
όποίους διαδόβηκε ή χριστιανι-
κή ΤΓΐο-τις ώς τα άκρα τοΰ κό¬
σμου.
Οί στενές συγγενικές σχέσεις
καί ττρό ττάντων ή μεγόλη καί έ-
ττιδεικτικη έκτίμησιη τοϋ Φρειδε¬
ρίκου πυός τόν Ίωάννη Βατά-
τζη, διαφήμιζαν τό κράτος τής
Νικαίας στή Δόση καί τή δύνα-
μη τοϋ μονάιρχοι/ τού. Οί Διττι-
κιοί ήγεμόνες, τόσο οί ττροσκεί-
μενοι — ρός τόν Γεομανόν αύτο-
ράτορα, δσο αί οί π;:ο·ς τόν Πά¬
πα, ήρχισαν νά τόν ύττολογίζουν
σάν τάν ττιό δυναμικό τταράγον-
τα τής Ρωμανιικιής Άνατολής καί
όπως δήττοτε, ίσχυιρότερο άττό
τέ __ Λατϊνον αθτοκ,ρότορα. 0-
μαΓς' ο Βατάτζης Ιδέν έ'νοιωβε ά-
ττιόλι/τα ίκανοττοιημένος. Τόν
σ>^νεϊχε κσττοιο εντονο σΰμττλε-
γμα ώς ΐΓΐρος την έΐγκυρότηιτα
τοϋ τίτλου τού, τού «Αΰτοκράτο-
ρος των Ρωμαίων». "θχι έττει-
δή τοΰ τόν διαμφΐσβητοθσαν οί
Δεσπόται τής Ήττείιρον. Άλλά
γιατί ό ϊδιος ονα{>ΜΤΐόταν αν
τόν έ'φερε νόμιμα. Δέν εΤχε στεφ¬
θή στήν Άγ'ία Σόφια, δέν εΐχ«
χαθήσει στό θρόνο των Μίγάλων
Κωνσταντίνοι; καί Θεοδοσίου,,
ποϋ τόν κατΐΐχε καί τόν μόλυνε
ό Λατΐνος αύτοκιράτΜρ. "Επ:,>επε
νά τόν άνακτήση μιά ώρα άρχί-
τερα. "Ισως νά μην ήταν μακΐουά
ή μειρα ποΰ θά άττελει/δερώση την
Βασιλεύοκσα δνναμικά. Όμως
δέν άντεχε νά περιμένη.
"Ετσι πήιρε την άττόφαση νόΐρ-
θη σέ συνεννόηση μέ τόν Πάττα.
Ό Ίννοκέντιος Δ' άντοπτοκρίθη-
κε μέ άνταλλαγή τπρεσβειών.
Ή έπαφή αύτη τοθ γαμπροΰ
τού μέ τάν Πάπα, έπίκρανε πολϋ
τόν Φοειδερΐκο. 1' ένα τελει,ταϊο
γράμμα τού, λίγο καιρό πρίν πε
β·άνη, τοΰ παραπονέβηικε έπειδή
χωρίς την «πατυΐική» τού ύττό-
δίΐξη εστειλε ττρεσδευτή στόν Πά
πό, ένώ έκεΐνος δέν β' ανελάμβα¬
νε ποτέ πρυτοβουιλία σ' δ,τι άφο
ροΰσε σ' ύποθέσεις τής Άνατο¬
λής δίχως τή συμδονλή τού. Οί
έπίσικιοποι τής Ρώμης, τοΰγραφε
δέν είναι ή.>χιεπίσκοποι τοΰ Χρι-
στον, άλλά άρπαχτικοί λύκοι, ά-
γρια θηρία ποΰ καταβροχθίζουν
τό ποήμνιο τα^ Χιριστοϋ.
Δέν χ(^3εΐ άμφιδολία δτι τό
παράπονο τού πεθερού τού θα
λύπησε τόν συναισθηματικώτατο
Βατάτζη. Άλλά τό μεγάλο &ίνΌ,
ό άικοίμητος νοσταλγικός πόθος
τής άνάκτησης τής πρωτευούσης
καί τής έττιστροψής των Ρωμαί¬
ων αύτοκ,ρατήχ^ν στήν έδρα τους
άξιζε .νάθε 6υσία.
Ή συμφωνΊα μέ τόν Πάπα ε-
κλεισε μέ σικΐληρή άποδοχή τών-
ό'ρων τού Βατάτζη. ©ά τού παρα
δινότανε ή Κωνσταντινούΐτ ο λ η,
θά άποχωροΰσαν ό Λατΐνος αύ-
τοκΐράτωιρ καί ό Καθολικός κλή¬
ρος καί βά έττανεφΐιρετο τά όρθό-
δοξο Πατ,ίΐαρχεΐο. ©ά έττα*ολο·υ-
βοΰσε ή "Ενωση των 'Εικιχιλησιών
μέ αναγνωρίση τών πρεσβείαν
τού Πάπα. Καί 6ά συνεκιροτεΐτο
κατέιττιν, Οϊικ,οι/μενική Σύνοδ οί ς
γιά την έναρμόνιση των δογμα-
τικών διαφόρων.
Ή σνμφωνία δέν ήταν γραφτό
νά έφοτιμοσθη. Ή ϊδια έκείνη
χρονιά, 1254, υπήρξε μοιραία
ικαί γιά τούς δυο πρωτεργάτες
της. Πΐθαναν κι' ό Βατάτζης κι'
ό Ίννοτέντιος.
(Άκολουθεΐ)
Γι·ρεΙ« δι* των Ί
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού «υνεργάτου μας κ. ΑΓΓΒΛΟΤ β. ΜΒΡΑΊΤΙΑΟΤ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Διά των άρχαίων Μυστηρί-
ων εγένετο ή άναγωγή δ)ο>/
•των θεών είς τόν μοναδικόν
αί ύπέρτατον θεόν.
Ή δύναμις τής Μουσική·;
'/αί τοΰ άριθμοΰ άποκαλύπτ^υν
ιτό μυστικόν τών δντων ,Μ
ι'ϊ θ;ός ίίναι ή παγκόσμιος άρ
-μονία.
Οί έπτά ίεροί τρόποι, πρ«ΐρ
'/όμενοι άπό τούς έπτά άρμ^νι
"/ού; ήχβυς τοΰ έπταχόρδου ' ρ
ιγάνου, άντιστοιχοΰν είς τά έ
-πτά χρώματα τής "Ιριδος τίΰ
'Ίϊλιακοΰ φωτός, είς τούς έπτά
<:λανήτας, είς τούς έπτά "ο6- ■·:ους υπάρξεως πού άναπαρά- γονται είς δλας τάς 'τή; Τλικής καί φου Διδασκαλίας. Κατ' αρχάς τοϋ .. ■το ή μυστηριώδης έπιστήμη ιτώνάριθμ-ών καΐ ακολούθως αί ■συνέπειαι τής παγκοσμίου έξΐ ι/.ίς'εως, είς τά ύπέρτατα πεποω ' α καΐ τούς ύπερτλτους σκο ΐί τής θείας ανθρωπίνης ψυ 'ΙΤ Έπιστήμη τών άριθμώ; ήτο γνωστή μέ ϊιάφορα όνόμα τα είς τά ίερα τής Αιγυπτου ■τής Χαλδαίας καί τών ΊνόΊώ/. Επειδή άπετέλει την κλεΐοα δλης της Διδασκαλίας δέν 'άπϊ ■■/.αλύπτετο είς τούς κοινούς 5 ν ■*ωής. Ή προκύπτουσα μελωδ'α αυγχοροίζει την ψυχήν χ»? 'πάλλεται άρμονικά αέ τιίϊν τνο ήν τής Αληθείας. Διά τόν έξαγνισμ,όν αυτόν ■τής ψυχής άπητεΐτο κάθαρσ'ί ■τοΰ σώματος διά τής 'Υγιειντκ καί τής Πειθαρχίας τών ήθών. Τό ίϊανικόν τής Πυθαγορΐ'. 'ου ζωής δέν είχε σχέσιν ,ιέ ■την άσκητικήν ζωήν, άφοθ I- 'θεώρει τόν γά-χον ώς Σερόν.. Συνιστά είς τούς οΌ-χ,ίμινζ «την άγνότητα καΐ είς τούς μυη •μένους τό μέτρον, στοιχεΐα δυ ■ναμίως καί τελειοποιήσεως τοϋ 'άνθρώπου. Μέ την ίπιτυχή δοκιμασίαν ιον μαθητοΰ άπεκαλύπτετο ε?ς •αυτόν ή δλοκληρωτική καί αί •τιολογική ϊκθεσις τής άποκρύ- *() Ηυθαγίρας διετύπωσε ιτίιν έπιστήμ,η τών αριθμών είς 'ίν βιβλίον πού άπεκάλεσε <>?ε
ρόν λόγον».
Τό ίργπν αύτό δέν διεσώ^η
Τά μεταγενέστερα δμως κεί
■;ιενα τών Πυθαγορείων: Φιλό
•Λαου, Άρχύτα, "Ιεραν.λ·η, «ι
■οιάλογοι τοθ Πλάτωνος, τά δ£
■Λΐιιια. τοΰ Άριστοτέλη, τοϋ
ΐϊΐ'ϊρφυρίου1, τοά* Ίαμβλύχ^υ.
ι.χαςς άποκαλύπτουν τάς αρχάς,
ι ιΐΐαρέμβνον (&μως «νεςιννΐ*-
■στα άπό τούς φιλοσόφους, 5ιο
τι δέν ηδύναντο νά συλλάβ^ν
ιό νόημά των, καί την σημ,χτ'
αν των, παρά μδον διά συγ··^;
'ϊίω; μέ δλας τάς διδασκαλ'αν
ΐής Άνατολής.
Ό Πυθαγόρας ώνόμαζς λ·.^
■ια^τάς τού Μαθηματικούς 'Λ
ν. ή ανωτέρα διδασκαλία <ί ',ρχιζε άπδ την επιστήμην το»ν άρ ι9μων. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑϊ 'Διά τό αρχόμενον νέον ?τος ΗΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία και οί άνθρωποι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΖΕΛΙΔΕΣ Εύαγγέλου ΓοτΛάνη Μεγάλου Άρ . έδώ γίνεται στίς 3 ή ώρα τό ά- χιδιακόνου, «ίΕΚ ΦΑΝιΑιΡΙ-. ττόγευμσ. Ή ήμέρα είναι λαμττιρή, ΟΥ...», Άθήνα 1968, τυ—ογρα ό άέρας άττό ττάνω σου 6αρύς ά- φεΐο «Πατρίς Α.Ε.», έπτιμελεία ττό ήλιο καί ττνοές καφτερές μέ- τοϋ Άδ. Άνειστίδη, σελ. 331. ' σα άττό τή χιλιόχ,ρονη ϊστοριία. Λαμτήρή τού 1969 στόν ιτερί- Όλόγυρα, σκύβοντας έ'ξ« άτΓΓΟ τα 6ολο τού Πατριαρχείον. Πλήθος ττοςοάβιΐρα τών σττιτιών, γυναΐκες ττηγαινοέρχεται, μτταινοδγαίνει, ή —Τουρ'κάλες— σεργιανίζουν τό άτμόσφαι|ρα είναι έορταστιικ,ή. Πε ι θέαμα. Ή μόνη παραφωνία είναι ριμένουν τόν Πατριάρχη νά κατε οί τρακατροΰκες. Ή τούρκικη ά- 6ή γιά τή Δεύτερη Ανάσταση ττου στιινομία τίς απταγορεύει, άλλά Και τά Ρωμιόπουλα έτκοφελοθν- ται χατά ψτωχαλαζονικό τρόπο, άνίκανα νά διδαχθοΰν, άκόμα πε- ρισσότεΐΐο οί μεγάλοι, οί γονιοί τους, ποϋ τοΰς έπιτρέπουν την ά πιρεπη άνάγωγη τούτη διασκέδα- ση Στέκομαι πίσω άπό την κλει δωμένη πύλη τή μιά άπό τίς τρείς δπου έκθέμασαν τόν Γρηγό ρ ι ο Ε'. ΙΜόνο άπό σεδασμό έμττρός στή μορφή ΐκχχΐ στή θνσία τού οί κρότοι 6'ά επρεπε νά λείπουν. "Ενα σωρό στοχασμοί, θύμη- σες ά,πά την ίστοριία, όράματα ικαί αύταπάτες, σι/λλογισμοί καί φαντασίες μέ γυροφέρνουν μ' έν- θουσιάζουν. Δέν ήμπορώ νά είπω ότι μέ κατέχει συγκινηθή. *Ή κυ- £δώ κλείνει, φαίνεται, τό μάτι. ιριαρχική ψυχική διά&εση πού κα- τασταλάζει Λττ' ολα οσα καί άναθυμοθμαι, είναι ή μελαγ- χολίσ. Διαθέση πού δέν την γεν- νά μόνο τό παρόν καί είναι πε- ρισσότερο ό διοοκριτικός, δειλός, άδύναμος άητόηχος άττό άμέτρη- τες ζωές που πίροηγήθηκαν. Ή Ί- στορία όμως μοΰ σψίγγει σιγά - ■σιγά τά μελίγγια, νοιώθω τό αϊ- μα μου νά γοργοκυλά στίς ψλέ- 6ες μου, νά ξεσηκώνεται σαν ά- φρισμένο κύμα. Παθαίνομαι αμα άναλογίζομαι τή μοΐρσ τής Ρ«- μιοσύνης, τά άμαρτήματα των τα γών της, την οίβυσσο δπου τή 6ύ- θισαν, τόν θρίαμβο τοΰ "Αραδα προφητη... Στρέφω τό ολεμμα νά κρατηιθώ κάιπου. Καί πέφτει σέ ά- ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην σελ 1970: ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΚΑΙ Ή έορτή τής Προσδοκία καί τής Άναμνήσεως, Έορτή Παν- ανβρώιτινη. Δέν θά ώ—φξουν αττιστοι σή¬ μερα, γιατί ολοι ττροσδοκοϋν καί δλοι βυμοϋνται. 'Άν έ'λειττε ή 'Ελττίς καί ή Ά νάμνησίς θά έ'λειττε μαζί τους και ή ζιοη. Στό κατώφλι τού νέου χρόνου θά σταθοΰμε μέ λαχτά- ρα. Καί περιμένουμΐ ολοι μας. Καί οί ανθ,5{*ττοι, ττοϋ άνοί- γουν τα φτβ^ό των όνείρων τους στά πεΛάγη τής ούτοπίας καί οί ταττεινοί ττοϋ σέρνουν άθόιρυ- 6α την 'ύπαρξί τους άττό την πΐ^ ξι τοθ γραφείου στήν άνία τοΰ σπιτιοΰ. Δέν ΰπάίρχονν άδιάφο- ροι. "Ολοι στρέφοι/ν τά μάτια τηρός τόν τόμον αυτόν μέ τίς τ^οι ακόσιες ττενήντα σελίδες ττοΰ κρεμάστηΐΑε στόν τοΐχο. Γιατί εΤ ναι γίμάτος μέ τό μΐΛΓτήριο τοϋ αγνώστου. Άτηό τό άγνωιστον ομάς άντλού με τίς έλπτίδες μας. Φρέσκα, ά- τσαλάωοτα, άκοπα τά φύλλα τού ι^μβ^ολογίου, τά βλέττουμε γεμάτα ύττοσχβσεις. Κάθε ττ·ρωϊ θά γυρίζουμε κι' ό—ό ίνα καί αν ή ίμί>ρα έχείνι,
ήταν κακή, θά ττβριμένουν την
καλύτερη,, γυΐρίζοντας την σελί¬
δα τής επομένης.
Α
Τί θα ήταν η ζ«ή μας χωρΐς
τά μΐικιρά αύτά τήρματα; Άπέ-
ραντη έί:η·μος, χωρίς οίίτε £να
ττράσινο δενδράκ,ι ττού νά μάς έκ
τηράσινο δ*νδί)άκι, ποΰ νά μάς
ξεκουράση κάτω άττό την δρα¬
σισ τών φύλλων τού.
Οί μεγάλες άττοστάσεις έξαν-
ττλοϋν, τό άττειρο ψέρνει τόν
V-
λιγγο καί ό αν€|ρωιπος τό άπέ-
ψυγ£ ττάντοτε. "Ωρισε τά σημεΐα
έκκ|ινιίσ^»ς ΐκαί τοΰς σταθμοϋς
τού. ΘέΛει νά τοττοθετή σέ ωρι¬
σμένα χρονικά διαστήματα τούς
ττόβους καί τίς άνησυχίες τού.
Νά φθάση στό τέιρμα καί νά ά-
νανεώνη την ττροσττάθεια, νά τής
δίνη νίο πτφιεχόμενο κι' αλο νά
ψδάνει καί βλο νά ξαναρχίίη.
Λ
Σ' ενα μικιρό σταθμό ψβάσα-
με σήμερα. Πά(οετε την άναττνοή
σας. Θά στραψητε ττίσ» νά άνα
μετΐοήσετε τό δρόμο ποΰ εχετε
διανύσει. Μιά ζωή έττέρασε. Εί¬
ναι φορτωμένη μέ τό βάρος τών
άναμνήσεών μας.
"Αν μιτορούσαμε νά τίς συγ-
κροτήσιωμε σήμε|·κχ... Νά ζήσου-
με μέ δ,τι ιοπτετέλεσε τό παρελ¬
θόν, νά στρώσουμε τό τραπΐζι
τοΰ παλιφ σττιτιοΰ, νά άκ ο ύ-
■'Γπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
σουμε τό παραμύθι τής γιαγι-
ός, νά γεμίσουμε μέ τή χα|ρά
μας τό δωμάτιο, νά φιλήσουμε
χέρια γερόντων, νά ζωντανέψω-
με τό θριμματισμένο τταιχνίδι,
νά θερμανθοΰμε μέ την εύχή αυ¬
τών πού λαχτάρηκταν επάνω ά¬
ττό τό τι'ροσκέφαλό μας καί χάθη
καν καί πβνε...
Πόσο μάς λείπει τό χέρι τους!
"Ας μάς ί'χει ικιυρτωσει ή ζωή.
Κάττοιο πά ι δι ξύπνησε μέσα μας
καϊ άνο(ζητ«ί χάδια καί εύλογί-
©ά στραφοϋμε δμως και πρός
την αϋ|ριο. Τό μέλλον κιρατεϊ την
μας.
Αυτή φέρνει ό νέος Χρόνος.
νά μή τόν ϋττοδεχθοϋμε μέ
τόοτη άγαλλίασι; Φορέσαμε τα
καλά μας καί βγήκαμε νά τόν
ττρουπταντήσουμβ.
Δέν έμειναν έλοσυροι στοΰς
Άγαθοΰς καί χαρούμε-
νονς ττιρέττει νά μας βρή ό νέος
μας έτπσ'κέ—της.
Τό φώς τής ελπίδας φωτίζει
τα τηρόσωπα καί ολοι έ'χουν έ¬
να χαμόγελο καί δλοι ψιθυρί-
ζουν κάττοια γλνκειά καί χαρού-
μενη εϋχή. Ήμέρα καλωσύνης.
Άκόμη καί στό σπίτι τού
φτωχθΰ καί στό κρε&βάτι τοΰ άρ
,ρώστου καί στά βασίλεια τήις
βιλίψεκς βρήικε τρόττο νά τρυπώ
ση τό χαμόγελο, τρυφερό ανθος
τοΰ ττράσινου δένδρου, τής 'Ελ-
ττίδας.
'Ελττίζουμιε. "Ως καί αύτές οί
ρυτίδες των γΐρόντων ξεχείλι-
σαν σήμερα άπό έλπίΐδες. ΕΤναι
και ρός ποΰ ττεριώρισαν τίς αξι¬
ώσεις τονς άπό τή ζωή. Τί τής
ζητοϋν; Πιράγματα τιποτένα.
Μιά μιφή παράτασι. Νά χα-
,ροΰν μίαν ανοίξη άκόμη, νά την
δοΰν άνθισμένη, νά σύρουν πάλι
τά παιδία τοι/ς ώς τό ποτγικάκι
τής πλατείας. Καί αν είναι θέ-
λημα Θεοΰ νά καθίσουν καί τού
χρόνου σάν καί σήμερα άνάμε-
σά μας καί όπως τώρα νά εϋλο-
γησουν τό έθ->τάσιμο τραπέζι
μας.
ΕΤναι πολύ; Σταυιρώνουν μέ
τα μαχαίρι την πίττα τοϋ σπι-
1 τιοΰ, καθώς ομως κ ι νούν τά χεί-
ι λη τους σ' εύλογία, κάτω άπό
τό 6ό|>ος των έλττίδων και φό-
6ων, ττόβων καί άνησνχιών, τρε-
μει ή φωνή, τρέμουν τά χέρια,
τρέμονν τα γόνατα, θολώνουν τα
μάτια καί ό παιτποΰς τταραδίδε;
την πίττα:
— Κόψτην έσύ, παιδί μου!
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΗΤΙΣΤΗΣ
ΟΕΡΗΜΙΤΗΣΤΟΥΙΟΡΔΑΝΟΥ
ιΕΡΑΤΟΥΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛΛΟΓ
Ή άνθρίοπότης περνά χρόνια δύ
σκολα, χρόνια θουλείας βουτηγμέ-
να στήν άκολασία...
"Ολοι περιμένουν τόν Μεσσία...
μά κανείς 6έν ξεύρ«ι πότε. 'Όταν
κανεί; δΐν υό νποψαζίόταν παροτι-
σιάσθηκε ενας πε-ρΐεργος ανθριοπος
υψηλάς, ίίμορφος, ποϋ τό θώμα τού
ό ήλιος τόχε κάνει μπρούτσινο, μέ
μαΰρα αακριά μιιλλαά...
Καθ. τύσο' ϊ!6γαινε άπό την "Ε-
ρημο ιής Ίουδαίας καί «τυναντΐοΰ-
σε τούς άνθρώπους... "Εβγαινε μέ-
σα άπό την μοναξιά τού, άπό την ά-
ριστερή ('ίχθη τοΰ Ίορδάνου καί
στινανΐοΰσε τοΰς άνθρώπονς, γνά νά
τοϋς θΐ'μίσει δτι πρέπει νά έτοιμα-
σθοΰν, διότι πλησιάζει ή δασι,λεία
των οϋρανών...
«"Ανθριοποι, έτοιμασθήτί γιατί έ¬
φθασε ή άξίνη είς την ρίζα τοΰ
δένδρου καί δποιο δένδρο δέν δίνει
κα<>πό θά κοπή καί θά ριχθή στήν
φωτιά>
Ή φιονή τού βρονΐερή κυριαρ-
χοΰσε στήν ερημα, ένώ τά πλήθη ά-
ναυδα τό πλησιάξουν...
Αύτη ·ή φ<ονή έννοοΰσε, δτι ό έ- γίοϊσμός, ή ύπερηφάνεια, ή άκολα¬ σία τής ψνχής καί τΐοΰ σιοιματος ε¬ πρεπε νά σταματήση! γιατί ή άνα καίνιση καί ή αποκατασταθή τοΰ ναυδα τόν πλησιάζουν... Πολλοί τόν νόμιζαν γιά τύν Μεσ σία, πού περίμεναν τόσο πολλά χρό νια μά ό Ίο)άννης τούς άπανελάμ- &ανε: «δτ* δέν είναι αύτός ό Λίεσ- σίας ό οποίος πολύ γρήγορα άρχε¬ ται, άλλά ό Πρόδρομος Τού., εγώ είμαι ή φωνή βοώντας έν τή « «"Αν&ρο)ποι ετοιμασθητε: νά
τόν δεχθήτε, ό Μεσσίας πού θά μας
γλυτώση άπό κάθε μας άμαριία εί
ναι ίσχυρότερός μου, είναι ό Τίος
τοΰ Θεοΰ».
Ό λαός έφραίνετο, γιατί νόμιζε
δτι ό Μεσσίας θά τόν γλύτχονε άπό
την πίεση, άπσ~ την τυραννία τής
δουλείας, άπό την φΐώχια... Νόμι-
ίΐ ότι μονον αυτος ήτανε ικανος ν«
πολεμήαη καί νά τούς γλυτώση ά¬
πό τούς Ρωμαίους...
Τά λόγια τού Ίωάννη, τοΰ ήλιο
ψημένου ωραίον προφήτη, τούς γε-
μίξουν θάρρος, τούς συγκινοΰν καί
μέ άνείπωτη χαρά τόν περιμένουν.
Ό προφήτης τούς ελεγε δτί, δέν
ήτο ίκανός οϋτε τά κορδόνκχ των
ΰποδημάτων τού νά λύση! γιατί ό
Μεοσίας είναι ό [διός ό θεός.
Ό πρόδρομος ξεύρει κοϊλά δτι
οί ανθρωποι δέν είναι προετοι,μα-
σμένοι γιά τό μεγάλο γεγονός, γιαυ
τό τούς καλεί νά καθαρίσουν τίς
ψυχές τους, τούς καλεί νά μετα
νοιώσουν καί τούς ύποβάλει στό 6ά
πτισμα...
Δέν αργησε ή φωνή τοΰ Ίωάννη
νά φύγη άπό την έ'ρημο καί νά ξα-
πλο)θή σ' όλην την Ίουδαίαν, σέ δ
λη την Ρωμη... Ή φωνή Τού πλού
σία καρποψόρισε...
ΙΙύση δμως διαφορά ΰπάρχει
στήν ζο>ή τοΰ προ&ρόμου καί τοΰ
Χρισχοΰ! Ό Ιωάννης ήτο ενας
σταθεράς άναχο>ρητής, πού δέν ά-
νήκε στήν σχολή τών Έσσαίων, μά
ήταν ενας άγνός Ναζωραίος, ΰπο-
χρεο>μένος άπό τίς παραδοσις είς
την έρημικήν καί άσκητΐκή ζωή. Τί
ποΐε δέν τόν έμποδίζει νά έπικρί-
νει τόν καθένα γιά τίς πράξεις τού.
Μέχρι καί την Ήρωδιάδα έλέγχει,
γιά τόν άνώμαλο 6ίο της! δέν φο-
[ 6άται τίποτε, γιαυτό τό κατηγορη-
τήριό τού πού δέν άργησε νά τοϋ
στοιχίση την ζωή τού...
Συνέχεια βαφτίζει τά πλήθη, καί
δπο>ς ςέρουμε τό βάφτισμα ήτανε
πολύ παλαιά συνήθίΐα.
Α'ιώνες πρίν έλθη ό υΐός τοΰ θε¬
οΰ στήν γή.
.. Έκεί κάτιο στην Μεσόγειο ό Κα
μδΰσης όδηγεί οάχμάλωτο τού Ινα
μεγάλο μαθηματικό των 'Ελλήνων,
ί τόν πασίγνωστο σοφό Πνθαγάρα
Ι στήν Βαβυλωνα. Μά έκεί τόν γνώ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Είς τό πρεσεχές μας φύλλον:
Μία θαυμασία όμιλία τής συνεργάτιδός μας κ·
ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΑΟΥ πεβ1 τών ένιυπώ-
αεων της άπό μίαν «Κρουαζιέο,αν» είς τά ΜικραοΊα·
τικά ϋαοάλια.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΖ1ΟΜΛΖ11ΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΓΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Τετόρττ) 31 Δεκεμβριού 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
'Έτος 43ον Αριθ. φύλ. 2029
ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑ^ΙΔΗΣ
Γρα»«Τα: Όϋς Νίκης 25 — 'ΑΒήνα, — Τηλ. 229.706
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΜΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί συνεργάτου μας κ. ΐς?ΑΚ. ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
περίπου άποικίας άπά τού Πόντου
έ τής Αιγυπτου καί των Ήοα-
λώ Ά
Η ΛΡΧΑΙΑ ΚΑΙ
ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΕΛΑΣΣΩΝ
ΑΣΙΑ
«θά άρκπτθώ άπλίΰς νά ΰπενθυ
μίοΐΊ είς τοϋς αναγνώστας συνρχί-
"ιι ή «δί')λ.ολΛΐτρική άρχαίο. Έλάσ
βίον 'Ασία, τάς μεγάλας καί πολν ι
ρίθμονς λίμνας τής Χερσόνησον
μου, τάς Ιχθυοτρόφους καί μάλι-
Λα τάς πλουσίας άλατούχους μέ
ΛΕριεχτιχότητα άλατος μέχρι 32%,
όηλαδή μεγαλυτέραν καί τής Χε-
χράς θαλάσσης κα·ά 11%. 'Τπεν-
βιμίζΐ" ωσαύτος τα αφθονα καί
πλουσκι μεταλλεϊα της, άνεξαντλή
ιου; πηγάς άργύρου, μολύΰόον, σι-
6ήρον καί άνθρακος, ώς καϊ τι» λα
,ομίία της, πλουοχώτατα είς μάο-
μαρ<ι παντός εΓ&ους καί χρώαα- τος. 'Τπϊνθκμίζο) έπίσης τα πυκνά 04οη της μέ τα πανΰψηλα καί ο, υλ- λομανοΰντα δένδρα των καί την Μλνχαρπον ξυλείαν των, πηγήν ά- ΓΥνάοΐ' έμπλουτισμοΰ τής δημοσίας χοί ιής ίδκοτικής οίκονομίας. 'Τ- —4ι.μίζ(ΐ> καί τούς πολυαρίθμους
μϊγάλους έμπορικοϋς λιμένα; της,
ώς χαί τούς άμετρήτους ϋομους
ιών «αραλίων της, παρέχοντας ά-
βφάλειαν είς τόν εμπορικόν καί πο¬
λεμικόν στόλον μου καί άσυλον κα-
τοφΰγιον είς τά άμέτρητα άλιευτ1
χά των θαλασσομάχων καί τολαη-
ρών Μιχρασιατοιν ναυτών κιιί άλι-
ίΐον της.
'Οφείλο), δμιος, μέ ύπερηψάνει-
αν Ιχανοποιοΰσαν καί τούς "Ελλη
να; τής κυρίιυς Ελλάδος, νά έξά-
{κά
).ΐ)ς, πέντε έκ των πόλεων τής Χερ
σονήσοΐ' μου καί τά σπουδαιότερα
άρχιτεκτονικά καί γλυπτ'κά μνη-
μεϊα τοΰ αρχαίον ελληνικόν πολιτι-
σμοΰ της.
α) Η ΜΤΚΑΛΗ
Τό Ίιυνικόν άκρωτήριον τής Μυ-
χαλη; μόν1 άπέχει έπτά άρχαίους
βταδίονς (1900 μέτρα) άπό τό ά-
πέναντί τού Ποσειδώνιον άκρωτή-
ίΐον τής Σάμου καί έδοξάσθη ά-
.ιο τούς ήνωμένους "Ελληνας Μι-
«Οασιάτας, Άθηναίους καί Λακε-
δβ'μονίους. Διότι, περί τό άκρωτη-
Οΐον αύτό κατά Σ επτέμβριον τοΰ ε-
τοΐ'ς 479 π.Χ. συνεκροτήθησαν αί
ηνωμεναι έλληνικαί πολεμικαι δυ-
ναμεις έξ 25.000 άνδρών μετά τών
τΕτγαπλ.αοίων 6αρ6αρικών δυνάμε
ι»ν τής Περσίας. Καί ή σύγκρουσις
αυτή, παρά την Μνκάλην, συμπί-
.ττουοα χρονικώς, κατά την παρά¬
δοσιν, μέ την έν ΙΙλαταιαϊς μά-
XV.
χρήζει εξαιρετικής εξάρσειος,
διότι αποτελεί την έπι6ρά6ευσιν
τή; όδελφικής ένότητος των Έλ-
)ηνων, Μικρασκχτών, Άθηναίων
χιη Λαχεδαιμονίων καί διότι οί "Ελ
'·ι)υε; νικηταί τών Περσών τής Μυ
χάλης έκυρ'άρχησαν έκτοτε τής Με
οογείου θαλάσσης, ύγράς κλειδός
των συγκοινιονιών καί άκενώτου
ΐΊΤίης έμπορικής άνέσεως καί οί-
χονομιχή; εύημερείας.
β) ΑΙ ΠΕΝΤΕ ΠΟΛΕΙΣ
1. Ή "Εφεσος, Ίωνική πόλις,
■ταρά τάς έκδολάς τοΰ ποταμοΰ
Καΰοχροιι, κληθεϊσα υπό τών άρ·
ΐαίων καί Σαμύρνα (έξ ού καί τό
Σμύρνη), συνέπηξε πρώτη αυτή
τον έλλ.ηνομακεδοντκόν σύνδεσμον
■ωτά πρότασιν τοΰ Έορεσίου φιλοσό
ϊοι· Δηλίου, είς τόν οποίον άνετέ·
'ΐ Χαί ή άρχηγία τοΰ κόμματος
τ">ν Έλληνομακεδόνοιν. Καί υπό
Τ1)ν Ιδιότητα αυτήν, τοΰ άρχηγοΰ
ϊοθ χόμμαχος, 6 φιλόσοο,ος καί με-
Υ*ς πολιτ'κός των 'Εφεσίων Δήλι-
ο;ι μετέβη είς την Μακεδονίαν καί
«ΐωοθοισε μέ την εύγλοττίαν καί
την πολιτικήν τού διοοατικότητα νά
■Τϊΐση τόν δασιλέα τής Μακε·δονί-
αί Φίλιππον χον Β' νά άναλάιόη
Τ1Υ απελευθέρωσιν των υπό τούς
'Ιέρσας έλληνικών πόλεων τής Μι-
'Οβσιοτιχή; Χερσόνησον. Εντεύ¬
θεν έξηγεϊχαι καί ή έξα'ρετική εδ-
νοια την όποιαν έπέδειξεν ό νικη-
")? τοϋ Γρανικοΰ Μέγας Άλέξαν-
ί)οο? πρός τούς είόωλολάτρας Έ-
^εοιοιις. Διότι καί τόν ναόν τής
"εαζ 'Αρτέμιδος έπρότεινε νά άνοι-
χοο»μήση επί των έρειπίων τού καΐ
Ιουΐ εϊδοιλολάτρας Έφεσίους διέ-
ταΙϊ νά πληρώνουν είς τούς ίερείς
Το<> Χαταστραφέντο; ναού τούς φο
*^'?> τούς όποίους κατέβαλον αύ-
101 ■1νότερον είς τούς Πέρσας αύθέν
«ις των,
Αλλ' ή "Εφεσος, παραλλήλως
*«<>? τόν ναόν τής θεάς Άρτέμ'-
% χςιί την λατρείαν της, έφημί-
^ο καί διά τα 'Εφέσια γράμμα-
κατά τόν Παυσανίαν, άλεξι-
τών οποίων ή μαγική καΐ
δύναμις έπιστεύετο
__ των άρχαίοιν μετά θρησκευτι-
χίΚ εύλαβΕίας. 'Εφέσιον μάντεις έ-
"^^ουν έντός περιάπτ(»ν ή προ
(φυλακτών κατά τής
χαίμαλιών) ?5 μαγ'κάς
. ·»Ειί χαί τά επώλουν είς θρτ(σκο-
είδυ3λολάτρας αγοραστάς,
τα ϋφερον έπάνιο των ώς
κακοϋ.
Μίλητος, σύμμαχος των
'νΐβων κατά τόν "Ομηρον, κειμένη
'^ϊο τας έκδολάς τοΰ Μαιάνδρου,
·> ^ϊταλλεύθη την προνομιακήν
ια εμπόριον γειογραφικήν της θε'-
^ν Χαί "Ίΐεβτη άρχίΐιόθεν έξ '('>-
τών μικρασ'ατικων πόλεων ή
?0« καί ίσχυροτε'ρα. Διό-
ιιύτή ΊδρΐΌ'ΐν ογδοήκοντα
κλείί.ιν στηλών. Άλλ' εΐχε καί την
αξιέπαινον πρόνοκΐν πρώτη αύτη
νά ιδρύση συγχρόνως είς έπίκαιρα
σ η μ ε ί α διαμετακαμιιστ'κσύς στα
θμούς είσαγιογικοΰ καί έξαγο)γικοΰ
έμπορίοι» μετά των άποικιών της.
Την εμπορικήν άκμήν καί την οι¬
κονομικήν άνθησιν τής Μιλήτου ζή
λοτύπως παρακολουθοΰσα ή κυρίως
Ελλάς, προσεπάθησεν έπιμόνοις νά
δυσφημήση τούς Μιλησίους. Άντι-
θέτΐος, δτιιν οί Ρωμαΐο' κατελίχΰον
την Μίλητον, ό Καίσαρ άνεκήρν-
ξεν αΰ-ήν άσυλον είς ανταμοιβήν
τοΰ εΛ'δάΕου εμπορικον, οίκονομικοΰ
καί πνεΐ'ΐιατικοΰ παρελθόντος της.
3. Ή Ταρσύς, κειμένη παρά τόν
ποταμόν Κΰδνον είς δν έλούσθη πά
λαι ποτέ ό Μέγας Άλέξανδρος,
προιτεύουσα τής Κιλικίας, φιλοξε-
νήσασα πολυαρίθμους "Ελληνας,
έμπόρους καί λογίους, κατέστη θαιι
μαστή διά την περίφημον Σχολήν
τής Φιλοσοφίας καΐ τής Γροομματι-
κής κατά την Έλληνιστ'κήν επο¬
χήν. Εντεύθεν καί ό Στράβοιν έκ-
θειάζων τάς γονίμους φιλοσοφικάς
σπουδάς καί την έγκυκλοπαιδικήν
μόρφωσιν των Ταρσέων, τονίξει δ¬
τι οί Ταρσείς είς φιλοσοφικήν καί
γραα.ματικήν μόρφοισιν καί κατάρ-
τ'σιν ύπερέβαινον τάς Αθήνας καί
την Αλεξάνδρειαν καί πάσαν άλ¬
λην πόλιν, ένθα υπήρχον τοιαύται
σχολαί καί διέτριδον λόγιοι καί «ρι-
λόσοφοι. Καί είς απόδειξιν μάλι-
στα άναφέρε' τούς έπκρανεστέρους
στο)ίκούς φιλοσόφου; Άντίπατρον
καί Άρχέδημον, τόν άκαδημαΐκόν
Άβηνόδωρον, καθηγητι'ιν τοΰ Ρω-
μαίου Μάρκελλον, τοΰ ανεψιού τοϋ
Καίσαρος. Επί πλέον, άναφέρει ό
Στράδων καί έπκρανεϊς γρααματι-
κούς, τούς συγγραφείς Άρτεμίδη-
μον καί Διόδωρον, τόν άριστον ποι-
ητήν Διονύσιον καί συμπερασμίΐτι-
κως Βεβαιοί εντόνως καί πειστ'κώς
δτι ή Ρωμη γέμει Ταρσέων, οί ό-
ποίοι διδάσκουν τούς Ροιμαίονς κα-
τοίκους της. Εντέυθεν έξηγεΐται
καί ή ρητορική έμπειρία καί ή δια-
λεκτική ίκανότης τοΰ Ταρσέως Ί-
ουδαίου Σαύλοι·, όφειλομένη είς
την έν Ταρσψ πρή-ην έγκΰ ·λιο
μόρφωσιν τού καί εί, την έλλην1
κήν γλώσσαν έν τή γενετείρα πα-
τρίδι. τού. Παραλείπω νά έξάριο
καί τούς δλλους ρήτοηας καΐ σνγ-
γραφεϊς καί άρκοΰμαι νά μνηιΐιο-
νεύσω τόν Λαο&ικέα ρήτορα Ζήνω-
να έκ τής Φρυγίας, τόν Μένιππον,
έπαινούμε-νον υπό τού Κικέρωνος
•Επί τή προσφατω έπετείω,τήςόνομαστικής τού εορτής
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Καί πάλιν έωρτάσθη ή ήμιέ «τής Έθνικής Άναστάσεων
•ρα τοΰ Άγίου Ελευθερίου καΐ [" Ή δευτέρα ώλοκλήρωσεν
■/] Λέσχη φιλελευθέρων, πρ?>.-
τιαήν τοΰ μεγάλου μας, Ε-
ΘΝΑΡΧΟΤ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
(ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ώργάνωσεν »ίς
ιτόν Ιερόν Ναόν τοθ Άγίθ!< Γεωργίου Καρύτση, τό έτήοι^ν μνημόσυνον τού, καί οί ΓεννχΤ ο: Άξιωματικοί τού τής Αμύ¬ νης 1910, κατέθεσαν δάφνιν;ν Στέφανον, είς τό "Αγχλμιά ζή- πού ευρίσκεται επί τής Λίωφό ιρου Κηφισίας, καΐ γι' αύν:. >:ϊναι δλοι τους Λξιοι τής τιΐι,-τ;
«ού Ικανχν, είς τόν Όραιιχτι
'στήν καί δημιουργόν τής Μ:-
γάλης [ΐας Ελλάδος, άλλά καί
'-υλοβάτην τής ΔΗΜΟΚΡΑ¬
ΤΙΑΣ ΜΑΣ, διότι ή γλυκειχ
τού καί Εύγενική τού φυ^ΐ'.-
ιγ-νωιμία, υπήρξε πράγματι ιΐς
γάλη, δχι μόνον είς τό έσωτ;
'ρικόν τής γώρας μας, άλλά ί
γινε καί Εύρωπαϊκή μορ?<'.- '.ήν οποίαν εξετίμησαν καί ύ ■π-στήριξαν πάντοτε τάς μεγχ- ιλοπνόους Ίδέαί τού οί Μεγ^- λοι μας Σύμ,μαγοι γι' αύτό χϊ' <5 'Εδουάρδος Έρριω Πρωθυ- ',τουργός - "Ακαΐδημαϊκός αί 'Πρόεδρος τής Γαλλικής Βου κης- εΐπε «Ό ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΣ -ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, δταν 'φθη είς τάς παρυφάς των Χ» ■νίων, είς την Κρήτην, καί κον τα εί; τό χωριουδάκι ,ΜΠΟΥΡ ■ΝΙΕΣ, τό σπίτι βπου εγεννήθη •5 ε^οξος πολιτικός - Ό ΒΕΝ1 ΖΕΛΟΣ - ήτο - Η ΕΝΣΑΡΚΩ (ΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΓ Ι<Ά- ΛΑΔΟΣ». Διότι ύπάρχουν δύο μ&γα)>.
δεκαετία-, είς την ίστορ.'αν
■τοΰ Νεωτέρου Ελληνισμόν: Ή
ιΐεκαετία τοΰ 1820 - 18ΠΠ
•Καί ή δεκαετία 1910 - 199;>
Ή πρώτη ήρχισεν τό θαΰα^
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ Α.Θ.Π.
Δέν εΤνσι άττλώς ενας «έόρτι-
ος» τ^πικός χαι,ρετισμός τό έψε-
τεινόν Χριοττοιτγεννιάτικο μήννμα
τής Α.Θ.Π. τού Οίκοι/μενικού Πά
τριάρχου Κυνσταντινουττιόλίκοις
Ά6τν<χγόρα. Κορυφαΐος συνάδελφος τό χα- |:ακτηιρίζει, άρθότατα, ώς εξής: «Είναι σΐν-ναγερμός. Πρόοιχληση περισσότερον άπό τούς άλλους, τόν ; σέ άινάταση καί άνάσταση. !Γο Εύθύδημον καί τόν 'Τ6ρέαν έκ τής ΡΟσο ττού, ψλογισμένο άητό πίβτη κοί άγάττ.η στόν άνδιρωητο, κολττώ νεται άττό άνέμους δισλλαγής Καρίας καί πλΐίστους αλλους». Είς την Ταρσύν απέθανε καί ε¬ τάφη τα 1190 ό αύτοκράτωρ τής Γερμανίας Φρειδερϊκος Β' ό Βαρ- 6αρόσσας, προσθέτει καί ό άρβρο- γράφος. 4. «Ή Στήψις, κειμένη πλη Τάβ έ ο κσί δημιοκργίας. Ή Έκκιλησία ττού καλείται νά ξανα6)3η τό χα- μένο της έαΐίτό, γιά νά ττάρη την 6έση ποΰ εΐχε δτ«ν ξεκινοΰσε μέ άρχηγό πορείας τό θεμελιωτή οίον τής Τρωά|δος κατέστη ό- , της. Στά -ρόσ« άντ! των μετόΐττι νομαστή διότι έγέννησε τόν ί σβεν,στή δ,ράση άντί τής τελματώ ιΔημήτριον, πρώτον γράψαντα ιτόν Τρωϊκόν διάκοσμον, τόν ιΐνημονευόμενον συχνάκις ύ Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ,ή ρ σεως, στό δημιοιί:ιγιικώ ττώθος άν τί τής στειρότητας, τής κοοχότη- τΠς αρνήσεως, τής έμτταθεί άς»... Καί εχει απολύτως δίκαιον Ή πρώτη δεκαετία είναι Τ-.ω νυμος. Όνομάζεται Είκοσιέν» Ό Πρωταγωνιστής υπήρξεν Ο ■μχοικός: τό Γένος. Ή δευτέρα είναι έπών* (ΐος. Όνομάζεται ΒΕΝ1ΖΕ ΛΟΣ. "Εχει τό δνομά Σου... Τό πρώτο σου χάρισμχ ήτ;>
>:ό Πνεΰμα. Δέν ύπάμχει ϊΐς
-ήν νεώτερον Πολιτικήν Ίυο
ρίαν μας περισσότερον Πνευ>>7
-τικδν φως καί περισσότερον λ'.
'τόν, κλασσικόν υφος.
Άλλά είς τούς άν&ρώ~'.υ,
■τής ενεργείας είναι ή θέΗ&ι»
<)) δποία άξιοποιεϊ τό 'Καί είς την περιωπήν οθ ■πνεύματος ανταπεκρίνετο ■}} ού ■ναμις τής ψ-οχής σου, ή γεννχ; (ίτη;, ή Τόλμη. Καί ίίγ-", χαί ή φυχή καί τδ 'Σου, τεθτΐ είς την ηρ τοϋ Μεγάλου ΠάΙθους: ΤοΟ 'ί>ους τής Δημιουργίαν
Τπήρξες, δλόκληρος, Πολι¬
τικόν Πάθος... Άπό
ι3έν είχεν αγαπήση ρ
'ρον ή Άρχή. Καί άπό καν*ν7
ιδέν έγκατελείπετο εύκολώ-»-
ΐρον. Διότι, ο^έπηε την £&»
'ρησες σκοπόν. ΠάντοΤϊ την ί
Φϊώρεις:
• Μέσον Ίστορικής Δημιου>-
γίας.^
ι Καί άπό την υψηλήν αύτην
•νησιωτικήν σκοπιάν συνέλαβϊ;
'τδ Πολιτικόν Νόημα τοΰ Κ>.
)%1 τοΰ Κόσμου, τελικώς, εί.
/ια ή θαλασσοκράτειρα.
Καί Ικαμες αυτήν την άλή
Ιΐίΐαν όδτιγόν τίς Ζωης Σου.
Υπήρξεν εδνοια τών θεών' ο
'-ι τό μήνυμα τής Μεγάλης· Ίΐχ
'τρίβος σέ εδρεν είς την ώραν
κων κρισιμωτάτων 'Εθνικών πε
ριστάσεων: "Ηρχοντο καί ο!
'Βαλκανικοί καί δ Ηαγκόσμιις
ΊΙόλεμος. Τί θά συνέβαινε χω
'?ίς την Ήγεσίαν Σου, χο)ρΐς
την δύναμιν τοΰ Πνευματο;
:αί τής ψυχής 2ου; 'ΐώαΐ
γνωρίζομεν μόνον τί συνέδη /ιέ
'τήν Παρουσίαν Σου.
"Οταν τόν Σεπτέμβριον τ->0
Ί910, συνηντήθης μέ τόν λχον
■των Αθηνών, εϊπες: ι
Έ ίθύνουσα την λ
μου κεντρική άρχή είναι δν. ό
Πολιτικάς Άνήρ όφε'λει ν* ί
'Χη γνώμονα πάσης αυτού πρά
'ςεως τό Κοινόν Συμ,φέρον).,
Καί εΓχες τό θάρρος τής γ ·ώ
ιμης. Καί εΐπες τότε στόν Βα
αιλέα —«Εάν τό Στεμμα τεΰη
'έπί κεφαλής τοΰ Άνορθωτινο·"»
«Αγώνος, Σάς ύπάσχομαι δτι ή
ιΑίωνία μας ΕΛΛΆΣ, έν:ϋ,
δύο έτών, θά γίνη 'ΛγΓ^ς
Κτλ οί λόγοι Σου ήσαν Άλή·
θεια.
Έδημιούργησες Κράτος. "Ε
πειτα άπό μίαν σύντομ,ον, ζωο
γόνον διάβασιν τοΰ Χαριλά.3υ
Ιτόν δρόμο μου
Ή τύχη τό Ιφερε ϋστερα χ
.πό άρκετό καιρό, νά έλθω ε·;
ΰπχφήν μέ τούς αναγνώστα;
αυτής τής στήλης, έφ' δσον
■ ιΊ»ν, νά έν&ουσιάζωνται. καί
«3ί τουρίστες μας, άπό έ'να έξα:
'οετικό θέαμα.
•Πρό όλίγου καποιος, έδ'/Ι-
βεβαία θά τό έπέτρεπε ή έν^Ι 'λω/ε δτι δ Χριστός δέν
γυναΐκες, έφ'
άθ
ί.
'3α παραμονή Μου. Πολλά ποά
■γματα σ' αύτό τό διάστηηο-.
ιΚαΙ σημ,ειώνω την κατεδάψι-
ισιν ενός ίργοντΐ'ΛΟΊ τής οδοί
■Λοραή, διά νά έγκατασταΓηι
ι/) Τραπέζα Πειραιώς. Καί Ι
>τα·. ή Άθήνα μας νάνε-. *:'
'ϊλλΎΐ παληά της αΐγλη.
Σέ μιά εφημερίδα δια6*σ»
'ίτι σέ μιά πόλη τής Άμερι-
'<ήί, Ιχ^ε διαδήλωσις γυνα' .Λών, νά μοφάζωνται τίς Ββ) τεΐες των ά,νορων τών παντο. '^ένιον γυαικών. Έγώ τιροοΐύΤΐ'. λώς τίς δικαιώνω. "Οταν σ" λα ζητοΰμε κοινων-,κή δικ'/υ ;ύνην, γιατί νά την στεροΰαΐ ικαί σ' αύτές τί: ?ην> πέφτουν σέ κάθε
ΊξηΙ
—Βλέπω μετά λύπης τό βα
■σ:λικό εΡβλημα επί τοΰ Τιμί
ου Σταυροΰ, .Ιπί τών σημαιώ/
ιμ,α; καί δέν ξεύρω ποίος ^το
■αύτός δ άσεβής πού τό έπέβα
•λε. Φαντάζομαι δτι θά επέμβη
.6 Μακαρ'.ώτατος.
—"Οταν βλέπω τόν 'Αγ.ον
ιΓιας Βασίλειον νά κυκλοφορή
στούς Ιρο^ους σάν καραγκ-ό-
>"η-, μοΰ Ερχεται σ' αύτούς πού
νομίζονται "Ελληνες Χριστι*
νοί καί δχι όρθόδοξοι νά τού·:
Οώσω παρά μίαν τεσσαράκοντα.
—"Οταν περνώ άπό τά Χ'-'.μ
τεΐα καί βλέπω τούς χουρμ*
ιΐες έκτεθειμένους είς την σκθ
ινην, άναγκάιζομαι νά ψέν"<·>
':ούς &ρν·οΖίονς για την άδΐΛϊ'-·
ιρίαν των αυτήν.
—Νομίζω 2τι δ Τουρισ'ΐί^,.
ίπρεπε νά ύποδείξη δπου χρ?·
άζεταο, δταν την _ παραμονή
τή; Πρωτοχρονιάς τά παιδΑκι»
ψάΐ'λλουν τά κάλλαντα άπό τ6
ιπρωί, αύτό νά γίνεται^ πι,οι
•λύννων αφάς, μέ πολυχρω,ΐΛ
'φαναράκια καί έτσι πλήν ή-
ιΝαζωραϊος. Χωρίς νά εΐν.%:
ιφολύτης τής θεολογίας, τ>5
συνιστά) νά μην ξεχνά δτι .-.Ι
ι'Εβρχίοι έβόων: «Τί καλόν
δύναται προελθεΐν έκ Γαλιλα'
! Καί λέγω δτι ήταν υό
Αλ ύ Ιδ
; γ
.γονος Αίολέων, πού
ικαί τό ονομά των είς την γ.ι-
'ριοχήν< δπου εγεννήθη. Τύυ-α '/.αταφαίνεται καί άπό την Ιη: ά έλλή λ φ •/.ράτησιν τής έλληνικής γ >σης είς τά μέρη έκεΐνα. Γιά νά
^σπασθοΰμε πρώτοι εμείς την
Χωρίαν τοΰ Ναζωραίου, α·ΊτΛ
αημαίνει δτι στίς φλέβες τού. ίρ
ρεε αϊμα έλληνικό.
ι —Τέλος ήθελα νά έξ«>.
'.ήν σκέψιν τού Παναγιωτάτ^ο
'Αθηναγόρου, νά νυμ,φεύωνίΛ;
λχΊ οί κληρικοί, πράγμιχ ιΐ^^^
ϋά δημιουργήση είς τούς <:·. ατούς μίαν αγάπην πρός *ύ- Γούς, ή δποία δυστυχώς Ιβ*·Λ; ,τρός την εγκατάλειψιν! Ό Περαστικίς Γρικαύπη εΐχε καί πάλιν αει νά υπάρχη Κράτος. χε μ,αρασμός καί παρακμή ν.α: φατρία. Καί έδημιούργησες, διά πρω την φορα,ν είς την Νεωτέραν Πολιτικήν Ιστορίαν, καί ΔΙΌ1 ΚΗΣΙΝ ί ΔΙΚΑΙΟΣΥ ή ιΚΗΣΙΝ, ΝΗ 1 ΔΙΚΑΙΟΣΥ¬ ΝΗΝ: ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΓ -καί ΚΡΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ. ^ένεπνεύσθης τάς Κοινωνικάς Άσφαλίσεις των Ιργατών, κα. ϊχες δδγό ά η λ ργ χς δδηγόν πάντοτε την , )-ταράΙστασιν καί ΙΙρ&στασ.Λν 'τοϋ λαοθ. Καί ϊπειτα, ήλθεν ή Μ^γ* 'λη ώρα τοΰ Γενους. Καί παοέ οωκες είς τούς διαδόχους Σου -:ήν Μεγάλην ΕΛΛΑΔΑ, με ούσιαστικήν πρωτεύουσαν τ ήν ωραίαν μας καί άλησμόνη,ο»- ιΚωνστανχινούπολιν, καί δρα,ια 'οίσ&ης νά δημιουργήσης την ιΒαλκανιάδα, μέ πρωτεύουσαν ι-ήν Κωνσταντινούπολιν, χ»·. '9ά άνεκήρυττες καί την Ί^'·^ •ρικήν, μχχητικήν, καί δυν>ι»·'
1 -.ήν Δημοκρατίαν τοΰ Πόν
τού μ,ας, την όποιαν κα ύ-·ί
αχέθης είς τόν τότε συνβργα-
την Σου, Πατέρα καί Προσνά
-τού τοϋ Πόντου ΛΕΩΝΙΔΑΝ
'1-ΣΩΝΙΔΗΝ, καί τοΰ εί™,
■πήγαινί στήν Πόλη καΐ έχ.ϊ!
'9ά συναντήσης τόν Διοικητήν
Ρ ε
ήη
καί εάν κερδίσω
ιέκλογάς θά άνχκηρύξω ι.λΙ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛίΚΙΚΗ ΛΥΓ0ΚΡ3Τ0ΡΙβ
Τού συνεργάτουμεις κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ
(Συνέχεια έκ •προηγούμενον)
Ό φοειδερΐκος Β' άνατράφη-
»ε, μεγάλωσε «αί βασίλευσε οττή
ΣΐΛελία. Μιλούσε κι' εγιραφε τά
έλλη,νικά καλυτέρα ά—ό τή μη-
τριικιή τού γλώοισο, εΤχε διαβά-
σει άρχαίους 'ΛΕλληνας ονγγρα-
φεΐς καί ύπιη(.>ξε ό ττρώτος έστεμ
μένος Χ,ριστιανός τής Δυτικώς
Εύρώττης, ττοΰ δέν ανέφερε μέ
καταφρόνηση τοΰς "Ελληνας καΐ
δέν εδινε ύ—οτιμητιική εννοια
στήν έθνική έττωνυμία «Γκιρέτσια
καϊ Γ*ιρέκοκς». Καί ττάλι, δταν
έτπρόκιειτο νά κάνη λόγο ιτερΐ 'Ελ
λήν«ν ττ,ροτιμούσε νά έκφράζε-
ται έλληνικά, γιά νά όπτοφεύγη
τό «Γ[ραι«ός» καί ν» χ·ϊη<τιμο- ττοιή τό «"Ελλην». Τό γράμμα τού πρός τον Βα- τάτζηιν διαπνέονταν αττό θερμό- τατο φιλελληνισμό, θαλεγΐ κα- νείς ττώς ττήγαινε νά τού σι«νει- δητσττοιήση τόν ύπτοσννείθητο έλλη,νικό ττατριωτισμό τοι/, νά τόν πείσΐΓ) δτι άξιζε ττε)ρ·ΚΓ<τότε- ρο· νά ττερηφανεΐΛΕται σάν "Ελ¬ ληνας, τταρά σάν Ρωμαίος. Σέ μιά άττό τίς έτττιστολες τού έξαί ρει καί τήιν ορ,&όδοξη χ|Μστιανι- κή ττίστη των Ελλήνων κα'ι κατα- φέρεται δριμύτατα κατά τού ττά ιτβ, ποϋ τολμοϋσε νά άττοκαλή άδιάντιροττα αίρετικοΰς τούς Όρ θοδόξοι>ς "Ελληνας, χά?ι στούς
όποίους διαδόβηκε ή χριστιανι-
κή ΤΓΐο-τις ώς τα άκρα τοΰ κό¬
σμου.
Οί στενές συγγενικές σχέσεις
καί ττρό ττάντων ή μεγόλη καί έ-
ττιδεικτικη έκτίμησιη τοϋ Φρειδε¬
ρίκου πυός τόν Ίωάννη Βατά-
τζη, διαφήμιζαν τό κράτος τής
Νικαίας στή Δόση καί τή δύνα-
μη τοϋ μονάιρχοι/ τού. Οί Διττι-
κιοί ήγεμόνες, τόσο οί ττροσκεί-
μενοι — ρός τόν Γεομανόν αύτο-
ράτορα, δσο αί οί π;:ο·ς τόν Πά¬
πα, ήρχισαν νά τόν ύττολογίζουν
σάν τάν ττιό δυναμικό τταράγον-
τα τής Ρωμανιικιής Άνατολής καί
όπως δήττοτε, ίσχυιρότερο άττό
τέ __ Λατϊνον αθτοκ,ρότορα. 0-
μαΓς' ο Βατάτζης Ιδέν έ'νοιωβε ά-
ττιόλι/τα ίκανοττοιημένος. Τόν
σ>^νεϊχε κσττοιο εντονο σΰμττλε-
γμα ώς ΐΓΐρος την έΐγκυρότηιτα
τοϋ τίτλου τού, τού «Αΰτοκράτο-
ρος των Ρωμαίων». "θχι έττει-
δή τοΰ τόν διαμφΐσβητοθσαν οί
Δεσπόται τής Ήττείιρον. Άλλά
γιατί ό ϊδιος ονα{>ΜΤΐόταν αν
τόν έ'φερε νόμιμα. Δέν εΤχε στεφ¬
θή στήν Άγ'ία Σόφια, δέν εΐχ«
χαθήσει στό θρόνο των Μίγάλων
Κωνσταντίνοι; καί Θεοδοσίου,,
ποϋ τόν κατΐΐχε καί τόν μόλυνε
ό Λατΐνος αύτοκιράτΜρ. "Επ:,>επε
νά τόν άνακτήση μιά ώρα άρχί-
τερα. "Ισως νά μην ήταν μακΐουά
ή μειρα ποΰ θά άττελει/δερώση την
Βασιλεύοκσα δνναμικά. Όμως
δέν άντεχε νά περιμένη.
"Ετσι πήιρε την άττόφαση νόΐρ-
θη σέ συνεννόηση μέ τόν Πάττα.
Ό Ίννοκέντιος Δ' άντοπτοκρίθη-
κε μέ άνταλλαγή τπρεσβειών.
Ή έπαφή αύτη τοθ γαμπροΰ
τού μέ τάν Πάπα, έπίκρανε πολϋ
τόν Φοειδερΐκο. 1' ένα τελει,ταϊο
γράμμα τού, λίγο καιρό πρίν πε
β·άνη, τοΰ παραπονέβηικε έπειδή
χωρίς την «πατυΐική» τού ύττό-
δίΐξη εστειλε ττρεσδευτή στόν Πά
πό, ένώ έκεΐνος δέν β' ανελάμβα¬
νε ποτέ πρυτοβουιλία σ' δ,τι άφο
ροΰσε σ' ύποθέσεις τής Άνατο¬
λής δίχως τή συμδονλή τού. Οί
έπίσικιοποι τής Ρώμης, τοΰγραφε
δέν είναι ή.>χιεπίσκοποι τοΰ Χρι-
στον, άλλά άρπαχτικοί λύκοι, ά-
γρια θηρία ποΰ καταβροχθίζουν
τό ποήμνιο τα^ Χιριστοϋ.
Δέν χ(^3εΐ άμφιδολία δτι τό
παράπονο τού πεθερού τού θα
λύπησε τόν συναισθηματικώτατο
Βατάτζη. Άλλά τό μεγάλο &ίνΌ,
ό άικοίμητος νοσταλγικός πόθος
τής άνάκτησης τής πρωτευούσης
καί τής έττιστροψής των Ρωμαί¬
ων αύτοκ,ρατήχ^ν στήν έδρα τους
άξιζε .νάθε 6υσία.
Ή συμφωνΊα μέ τόν Πάπα ε-
κλεισε μέ σικΐληρή άποδοχή τών-
ό'ρων τού Βατάτζη. ©ά τού παρα
δινότανε ή Κωνσταντινούΐτ ο λ η,
θά άποχωροΰσαν ό Λατΐνος αύ-
τοκΐράτωιρ καί ό Καθολικός κλή¬
ρος καί βά έττανεφΐιρετο τά όρθό-
δοξο Πατ,ίΐαρχεΐο. ©ά έττα*ολο·υ-
βοΰσε ή "Ενωση των 'Εικιχιλησιών
μέ αναγνωρίση τών πρεσβείαν
τού Πάπα. Καί 6ά συνεκιροτεΐτο
κατέιττιν, Οϊικ,οι/μενική Σύνοδ οί ς
γιά την έναρμόνιση των δογμα-
τικών διαφόρων.
Ή σνμφωνία δέν ήταν γραφτό
νά έφοτιμοσθη. Ή ϊδια έκείνη
χρονιά, 1254, υπήρξε μοιραία
ικαί γιά τούς δυο πρωτεργάτες
της. Πΐθαναν κι' ό Βατάτζης κι'
ό Ίννοτέντιος.
(Άκολουθεΐ)
Γι·ρεΙ« δι* των Ί
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού «υνεργάτου μας κ. ΑΓΓΒΛΟΤ β. ΜΒΡΑΊΤΙΑΟΤ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Διά των άρχαίων Μυστηρί-
ων εγένετο ή άναγωγή δ)ο>/
•των θεών είς τόν μοναδικόν
αί ύπέρτατον θεόν.
Ή δύναμις τής Μουσική·;
'/αί τοΰ άριθμοΰ άποκαλύπτ^υν
ιτό μυστικόν τών δντων ,Μ
ι'ϊ θ;ός ίίναι ή παγκόσμιος άρ
-μονία.
Οί έπτά ίεροί τρόποι, πρ«ΐρ
'/όμενοι άπό τούς έπτά άρμ^νι
"/ού; ήχβυς τοΰ έπταχόρδου ' ρ
ιγάνου, άντιστοιχοΰν είς τά έ
-πτά χρώματα τής "Ιριδος τίΰ
'Ίϊλιακοΰ φωτός, είς τούς έπτά
<:λανήτας, είς τούς έπτά "ο6- ■·:ους υπάρξεως πού άναπαρά- γονται είς δλας τάς 'τή; Τλικής καί φου Διδασκαλίας. Κατ' αρχάς τοϋ .. ■το ή μυστηριώδης έπιστήμη ιτώνάριθμ-ών καΐ ακολούθως αί ■συνέπειαι τής παγκοσμίου έξΐ ι/.ίς'εως, είς τά ύπέρτατα πεποω ' α καΐ τούς ύπερτλτους σκο ΐί τής θείας ανθρωπίνης ψυ 'ΙΤ Έπιστήμη τών άριθμώ; ήτο γνωστή μέ ϊιάφορα όνόμα τα είς τά ίερα τής Αιγυπτου ■τής Χαλδαίας καί τών ΊνόΊώ/. Επειδή άπετέλει την κλεΐοα δλης της Διδασκαλίας δέν 'άπϊ ■■/.αλύπτετο είς τούς κοινούς 5 ν ■*ωής. Ή προκύπτουσα μελωδ'α αυγχοροίζει την ψυχήν χ»? 'πάλλεται άρμονικά αέ τιίϊν τνο ήν τής Αληθείας. Διά τόν έξαγνισμ,όν αυτόν ■τής ψυχής άπητεΐτο κάθαρσ'ί ■τοΰ σώματος διά τής 'Υγιειντκ καί τής Πειθαρχίας τών ήθών. Τό ίϊανικόν τής Πυθαγορΐ'. 'ου ζωής δέν είχε σχέσιν ,ιέ ■την άσκητικήν ζωήν, άφοθ I- 'θεώρει τόν γά-χον ώς Σερόν.. Συνιστά είς τούς οΌ-χ,ίμινζ «την άγνότητα καΐ είς τούς μυη •μένους τό μέτρον, στοιχεΐα δυ ■ναμίως καί τελειοποιήσεως τοϋ 'άνθρώπου. Μέ την ίπιτυχή δοκιμασίαν ιον μαθητοΰ άπεκαλύπτετο ε?ς •αυτόν ή δλοκληρωτική καί αί •τιολογική ϊκθεσις τής άποκρύ- *() Ηυθαγίρας διετύπωσε ιτίιν έπιστήμ,η τών αριθμών είς 'ίν βιβλίον πού άπεκάλεσε <>?ε
ρόν λόγον».
Τό ίργπν αύτό δέν διεσώ^η
Τά μεταγενέστερα δμως κεί
■;ιενα τών Πυθαγορείων: Φιλό
•Λαου, Άρχύτα, "Ιεραν.λ·η, «ι
■οιάλογοι τοθ Πλάτωνος, τά δ£
■Λΐιιια. τοΰ Άριστοτέλη, τοϋ
ΐϊΐ'ϊρφυρίου1, τοά* Ίαμβλύχ^υ.
ι.χαςς άποκαλύπτουν τάς αρχάς,
ι ιΐΐαρέμβνον (&μως «νεςιννΐ*-
■στα άπό τούς φιλοσόφους, 5ιο
τι δέν ηδύναντο νά συλλάβ^ν
ιό νόημά των, καί την σημ,χτ'
αν των, παρά μδον διά συγ··^;
'ϊίω; μέ δλας τάς διδασκαλ'αν
ΐής Άνατολής.
Ό Πυθαγόρας ώνόμαζς λ·.^
■ια^τάς τού Μαθηματικούς 'Λ
ν. ή ανωτέρα διδασκαλία <ί ',ρχιζε άπδ την επιστήμην το»ν άρ ι9μων. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑϊ 'Διά τό αρχόμενον νέον ?τος ΗΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία και οί άνθρωποι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΖΕΛΙΔΕΣ Εύαγγέλου ΓοτΛάνη Μεγάλου Άρ . έδώ γίνεται στίς 3 ή ώρα τό ά- χιδιακόνου, «ίΕΚ ΦΑΝιΑιΡΙ-. ττόγευμσ. Ή ήμέρα είναι λαμττιρή, ΟΥ...», Άθήνα 1968, τυ—ογρα ό άέρας άττό ττάνω σου 6αρύς ά- φεΐο «Πατρίς Α.Ε.», έπτιμελεία ττό ήλιο καί ττνοές καφτερές μέ- τοϋ Άδ. Άνειστίδη, σελ. 331. ' σα άττό τή χιλιόχ,ρονη ϊστοριία. Λαμτήρή τού 1969 στόν ιτερί- Όλόγυρα, σκύβοντας έ'ξ« άτΓΓΟ τα 6ολο τού Πατριαρχείον. Πλήθος ττοςοάβιΐρα τών σττιτιών, γυναΐκες ττηγαινοέρχεται, μτταινοδγαίνει, ή —Τουρ'κάλες— σεργιανίζουν τό άτμόσφαι|ρα είναι έορταστιικ,ή. Πε ι θέαμα. Ή μόνη παραφωνία είναι ριμένουν τόν Πατριάρχη νά κατε οί τρακατροΰκες. Ή τούρκικη ά- 6ή γιά τή Δεύτερη Ανάσταση ττου στιινομία τίς απταγορεύει, άλλά Και τά Ρωμιόπουλα έτκοφελοθν- ται χατά ψτωχαλαζονικό τρόπο, άνίκανα νά διδαχθοΰν, άκόμα πε- ρισσότεΐΐο οί μεγάλοι, οί γονιοί τους, ποϋ τοΰς έπιτρέπουν την ά πιρεπη άνάγωγη τούτη διασκέδα- ση Στέκομαι πίσω άπό την κλει δωμένη πύλη τή μιά άπό τίς τρείς δπου έκθέμασαν τόν Γρηγό ρ ι ο Ε'. ΙΜόνο άπό σεδασμό έμττρός στή μορφή ΐκχχΐ στή θνσία τού οί κρότοι 6'ά επρεπε νά λείπουν. "Ενα σωρό στοχασμοί, θύμη- σες ά,πά την ίστοριία, όράματα ικαί αύταπάτες, σι/λλογισμοί καί φαντασίες μέ γυροφέρνουν μ' έν- θουσιάζουν. Δέν ήμπορώ νά είπω ότι μέ κατέχει συγκινηθή. *Ή κυ- £δώ κλείνει, φαίνεται, τό μάτι. ιριαρχική ψυχική διά&εση πού κα- τασταλάζει Λττ' ολα οσα καί άναθυμοθμαι, είναι ή μελαγ- χολίσ. Διαθέση πού δέν την γεν- νά μόνο τό παρόν καί είναι πε- ρισσότερο ό διοοκριτικός, δειλός, άδύναμος άητόηχος άττό άμέτρη- τες ζωές που πίροηγήθηκαν. Ή Ί- στορία όμως μοΰ σψίγγει σιγά - ■σιγά τά μελίγγια, νοιώθω τό αϊ- μα μου νά γοργοκυλά στίς ψλέ- 6ες μου, νά ξεσηκώνεται σαν ά- φρισμένο κύμα. Παθαίνομαι αμα άναλογίζομαι τή μοΐρσ τής Ρ«- μιοσύνης, τά άμαρτήματα των τα γών της, την οίβυσσο δπου τή 6ύ- θισαν, τόν θρίαμβο τοΰ "Αραδα προφητη... Στρέφω τό ολεμμα νά κρατηιθώ κάιπου. Καί πέφτει σέ ά- ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην σελ 1970: ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΚΑΙ Ή έορτή τής Προσδοκία καί τής Άναμνήσεως, Έορτή Παν- ανβρώιτινη. Δέν θά ώ—φξουν αττιστοι σή¬ μερα, γιατί ολοι ττροσδοκοϋν καί δλοι βυμοϋνται. 'Άν έ'λειττε ή 'Ελττίς καί ή Ά νάμνησίς θά έ'λειττε μαζί τους και ή ζιοη. Στό κατώφλι τού νέου χρόνου θά σταθοΰμε μέ λαχτά- ρα. Καί περιμένουμΐ ολοι μας. Καί οί ανθ,5{*ττοι, ττοϋ άνοί- γουν τα φτβ^ό των όνείρων τους στά πεΛάγη τής ούτοπίας καί οί ταττεινοί ττοϋ σέρνουν άθόιρυ- 6α την 'ύπαρξί τους άττό την πΐ^ ξι τοθ γραφείου στήν άνία τοΰ σπιτιοΰ. Δέν ΰπάίρχονν άδιάφο- ροι. "Ολοι στρέφοι/ν τά μάτια τηρός τόν τόμον αυτόν μέ τίς τ^οι ακόσιες ττενήντα σελίδες ττοΰ κρεμάστηΐΑε στόν τοΐχο. Γιατί εΤ ναι γίμάτος μέ τό μΐΛΓτήριο τοϋ αγνώστου. Άτηό τό άγνωιστον ομάς άντλού με τίς έλπτίδες μας. Φρέσκα, ά- τσαλάωοτα, άκοπα τά φύλλα τού ι^μβ^ολογίου, τά βλέττουμε γεμάτα ύττοσχβσεις. Κάθε ττ·ρωϊ θά γυρίζουμε κι' ό—ό ίνα καί αν ή ίμί>ρα έχείνι,
ήταν κακή, θά ττβριμένουν την
καλύτερη,, γυΐρίζοντας την σελί¬
δα τής επομένης.
Α
Τί θα ήταν η ζ«ή μας χωρΐς
τά μΐικιρά αύτά τήρματα; Άπέ-
ραντη έί:η·μος, χωρίς οίίτε £να
ττράσινο δενδράκ,ι ττού νά μάς έκ
τηράσινο δ*νδί)άκι, ποΰ νά μάς
ξεκουράση κάτω άττό την δρα¬
σισ τών φύλλων τού.
Οί μεγάλες άττοστάσεις έξαν-
ττλοϋν, τό άττειρο ψέρνει τόν
V-
λιγγο καί ό αν€|ρωιπος τό άπέ-
ψυγ£ ττάντοτε. "Ωρισε τά σημεΐα
έκκ|ινιίσ^»ς ΐκαί τοΰς σταθμοϋς
τού. ΘέΛει νά τοττοθετή σέ ωρι¬
σμένα χρονικά διαστήματα τούς
ττόβους καί τίς άνησυχίες τού.
Νά φθάση στό τέιρμα καί νά ά-
νανεώνη την ττροσττάθεια, νά τής
δίνη νίο πτφιεχόμενο κι' αλο νά
ψδάνει καί βλο νά ξαναρχίίη.
Λ
Σ' ενα μικιρό σταθμό ψβάσα-
με σήμερα. Πά(οετε την άναττνοή
σας. Θά στραψητε ττίσ» νά άνα
μετΐοήσετε τό δρόμο ποΰ εχετε
διανύσει. Μιά ζωή έττέρασε. Εί¬
ναι φορτωμένη μέ τό βάρος τών
άναμνήσεών μας.
"Αν μιτορούσαμε νά τίς συγ-
κροτήσιωμε σήμε|·κχ... Νά ζήσου-
με μέ δ,τι ιοπτετέλεσε τό παρελ¬
θόν, νά στρώσουμε τό τραπΐζι
τοΰ παλιφ σττιτιοΰ, νά άκ ο ύ-
■'Γπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
σουμε τό παραμύθι τής γιαγι-
ός, νά γεμίσουμε μέ τή χα|ρά
μας τό δωμάτιο, νά φιλήσουμε
χέρια γερόντων, νά ζωντανέψω-
με τό θριμματισμένο τταιχνίδι,
νά θερμανθοΰμε μέ την εύχή αυ¬
τών πού λαχτάρηκταν επάνω ά¬
ττό τό τι'ροσκέφαλό μας καί χάθη
καν καί πβνε...
Πόσο μάς λείπει τό χέρι τους!
"Ας μάς ί'χει ικιυρτωσει ή ζωή.
Κάττοιο πά ι δι ξύπνησε μέσα μας
καϊ άνο(ζητ«ί χάδια καί εύλογί-
©ά στραφοϋμε δμως και πρός
την αϋ|ριο. Τό μέλλον κιρατεϊ την
μας.
Αυτή φέρνει ό νέος Χρόνος.
νά μή τόν ϋττοδεχθοϋμε μέ
τόοτη άγαλλίασι; Φορέσαμε τα
καλά μας καί βγήκαμε νά τόν
ττρουπταντήσουμβ.
Δέν έμειναν έλοσυροι στοΰς
Άγαθοΰς καί χαρούμε-
νονς ττιρέττει νά μας βρή ό νέος
μας έτπσ'κέ—της.
Τό φώς τής ελπίδας φωτίζει
τα τηρόσωπα καί ολοι έ'χουν έ¬
να χαμόγελο καί δλοι ψιθυρί-
ζουν κάττοια γλνκειά καί χαρού-
μενη εϋχή. Ήμέρα καλωσύνης.
Άκόμη καί στό σπίτι τού
φτωχθΰ καί στό κρε&βάτι τοΰ άρ
,ρώστου καί στά βασίλεια τήις
βιλίψεκς βρήικε τρόττο νά τρυπώ
ση τό χαμόγελο, τρυφερό ανθος
τοΰ ττράσινου δένδρου, τής 'Ελ-
ττίδας.
'Ελττίζουμιε. "Ως καί αύτές οί
ρυτίδες των γΐρόντων ξεχείλι-
σαν σήμερα άπό έλπίΐδες. ΕΤναι
και ρός ποΰ ττεριώρισαν τίς αξι¬
ώσεις τονς άπό τή ζωή. Τί τής
ζητοϋν; Πιράγματα τιποτένα.
Μιά μιφή παράτασι. Νά χα-
,ροΰν μίαν ανοίξη άκόμη, νά την
δοΰν άνθισμένη, νά σύρουν πάλι
τά παιδία τοι/ς ώς τό ποτγικάκι
τής πλατείας. Καί αν είναι θέ-
λημα Θεοΰ νά καθίσουν καί τού
χρόνου σάν καί σήμερα άνάμε-
σά μας καί όπως τώρα νά εϋλο-
γησουν τό έθ->τάσιμο τραπέζι
μας.
ΕΤναι πολύ; Σταυιρώνουν μέ
τα μαχαίρι την πίττα τοϋ σπι-
1 τιοΰ, καθώς ομως κ ι νούν τά χεί-
ι λη τους σ' εύλογία, κάτω άπό
τό 6ό|>ος των έλττίδων και φό-
6ων, ττόβων καί άνησνχιών, τρε-
μει ή φωνή, τρέμουν τά χέρια,
τρέμονν τα γόνατα, θολώνουν τα
μάτια καί ό παιτποΰς τταραδίδε;
την πίττα:
— Κόψτην έσύ, παιδί μου!
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΗΤΙΣΤΗΣ
ΟΕΡΗΜΙΤΗΣΤΟΥΙΟΡΔΑΝΟΥ
ιΕΡΑΤΟΥΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛΛΟΓ
Ή άνθρίοπότης περνά χρόνια δύ
σκολα, χρόνια θουλείας βουτηγμέ-
να στήν άκολασία...
"Ολοι περιμένουν τόν Μεσσία...
μά κανείς 6έν ξεύρ«ι πότε. 'Όταν
κανεί; δΐν υό νποψαζίόταν παροτι-
σιάσθηκε ενας πε-ρΐεργος ανθριοπος
υψηλάς, ίίμορφος, ποϋ τό θώμα τού
ό ήλιος τόχε κάνει μπρούτσινο, μέ
μαΰρα αακριά μιιλλαά...
Καθ. τύσο' ϊ!6γαινε άπό την "Ε-
ρημο ιής Ίουδαίας καί «τυναντΐοΰ-
σε τούς άνθρώπους... "Εβγαινε μέ-
σα άπό την μοναξιά τού, άπό την ά-
ριστερή ('ίχθη τοΰ Ίορδάνου καί
στινανΐοΰσε τοΰς άνθρώπονς, γνά νά
τοϋς θΐ'μίσει δτι πρέπει νά έτοιμα-
σθοΰν, διότι πλησιάζει ή δασι,λεία
των οϋρανών...
«"Ανθριοποι, έτοιμασθήτί γιατί έ¬
φθασε ή άξίνη είς την ρίζα τοΰ
δένδρου καί δποιο δένδρο δέν δίνει
κα<>πό θά κοπή καί θά ριχθή στήν
φωτιά>
Ή φιονή τού βρονΐερή κυριαρ-
χοΰσε στήν ερημα, ένώ τά πλήθη ά-
ναυδα τό πλησιάξουν...
Αύτη ·ή φ<ονή έννοοΰσε, δτι ό έ- γίοϊσμός, ή ύπερηφάνεια, ή άκολα¬ σία τής ψνχής καί τΐοΰ σιοιματος ε¬ πρεπε νά σταματήση! γιατί ή άνα καίνιση καί ή αποκατασταθή τοΰ ναυδα τόν πλησιάζουν... Πολλοί τόν νόμιζαν γιά τύν Μεσ σία, πού περίμεναν τόσο πολλά χρό νια μά ό Ίο)άννης τούς άπανελάμ- &ανε: «δτ* δέν είναι αύτός ό Λίεσ- σίας ό οποίος πολύ γρήγορα άρχε¬ ται, άλλά ό Πρόδρομος Τού., εγώ είμαι ή φωνή βοώντας έν τή « «"Αν&ρο)ποι ετοιμασθητε: νά
τόν δεχθήτε, ό Μεσσίας πού θά μας
γλυτώση άπό κάθε μας άμαριία εί
ναι ίσχυρότερός μου, είναι ό Τίος
τοΰ Θεοΰ».
Ό λαός έφραίνετο, γιατί νόμιζε
δτι ό Μεσσίας θά τόν γλύτχονε άπό
την πίεση, άπσ~ την τυραννία τής
δουλείας, άπό την φΐώχια... Νόμι-
ίΐ ότι μονον αυτος ήτανε ικανος ν«
πολεμήαη καί νά τούς γλυτώση ά¬
πό τούς Ρωμαίους...
Τά λόγια τού Ίωάννη, τοΰ ήλιο
ψημένου ωραίον προφήτη, τούς γε-
μίξουν θάρρος, τούς συγκινοΰν καί
μέ άνείπωτη χαρά τόν περιμένουν.
Ό προφήτης τούς ελεγε δτί, δέν
ήτο ίκανός οϋτε τά κορδόνκχ των
ΰποδημάτων τού νά λύση! γιατί ό
Μεοσίας είναι ό [διός ό θεός.
Ό πρόδρομος ξεύρει κοϊλά δτι
οί ανθρωποι δέν είναι προετοι,μα-
σμένοι γιά τό μεγάλο γεγονός, γιαυ
τό τούς καλεί νά καθαρίσουν τίς
ψυχές τους, τούς καλεί νά μετα
νοιώσουν καί τούς ύποβάλει στό 6ά
πτισμα...
Δέν αργησε ή φωνή τοΰ Ίωάννη
νά φύγη άπό την έ'ρημο καί νά ξα-
πλο)θή σ' όλην την Ίουδαίαν, σέ δ
λη την Ρωμη... Ή φωνή Τού πλού
σία καρποψόρισε...
ΙΙύση δμως διαφορά ΰπάρχει
στήν ζο>ή τοΰ προ&ρόμου καί τοΰ
Χρισχοΰ! Ό Ιωάννης ήτο ενας
σταθεράς άναχο>ρητής, πού δέν ά-
νήκε στήν σχολή τών Έσσαίων, μά
ήταν ενας άγνός Ναζωραίος, ΰπο-
χρεο>μένος άπό τίς παραδοσις είς
την έρημικήν καί άσκητΐκή ζωή. Τί
ποΐε δέν τόν έμποδίζει νά έπικρί-
νει τόν καθένα γιά τίς πράξεις τού.
Μέχρι καί την Ήρωδιάδα έλέγχει,
γιά τόν άνώμαλο 6ίο της! δέν φο-
[ 6άται τίποτε, γιαυτό τό κατηγορη-
τήριό τού πού δέν άργησε νά τοϋ
στοιχίση την ζωή τού...
Συνέχεια βαφτίζει τά πλήθη, καί
δπο>ς ςέρουμε τό βάφτισμα ήτανε
πολύ παλαιά συνήθίΐα.
Α'ιώνες πρίν έλθη ό υΐός τοΰ θε¬
οΰ στήν γή.
.. Έκεί κάτιο στην Μεσόγειο ό Κα
μδΰσης όδηγεί οάχμάλωτο τού Ινα
μεγάλο μαθηματικό των 'Ελλήνων,
ί τόν πασίγνωστο σοφό Πνθαγάρα
Ι στήν Βαβυλωνα. Μά έκεί τόν γνώ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Είς τό πρεσεχές μας φύλλον:
Μία θαυμασία όμιλία τής συνεργάτιδός μας κ·
ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΑΟΥ πεβ1 τών ένιυπώ-
αεων της άπό μίαν «Κρουαζιέο,αν» είς τά ΜικραοΊα·
τικά ϋαοάλια.
ΔΩΣ' ΝΑΣ ΓΑΛΗΝΗ ΔΩΣ' ΜΑΣ ΕΙΡΗΝΗ ΔΩΣΕ ΜΑΣ ΦΟΣ
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά ,
χειμώνας στήν ψυχή καί την καρδιιί μας
ψέμα, άπάτη, άοικι'α κι' άπονιά
σ,ύτ' ήταν κι' ϊσως ϊίν' ή άνθρωπιά μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
κι' είν" αχαρος χειμώνος ή καρδιά μας
κι' οί ανθρωποι στής γής κάθε γωνιά
νεκρώσαμε τ' άγνά αΐσθήμαΐά μας.
* Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιο
σκατάδι βασιλευρι είς τή γή μας
«ι* οί ανθρωποι δέν ίχουν άνί)ρο:ιπιά
ντροπή τους καί σ' έμάς διπλά ντροπή μας.
Άπλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
ό θάνατός σου ή ζωή μου είναι νόμος
Γιατί ; στό κάλίσμά αου εμείς κλείσαμρ τ' ατ'τιά
στό διάβολο έλεΰθρρος ό δρόμος.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμοινιά
ντροπή τους καί σ' εμβ^ διπλα νΐροπή μας
διπλαμπαρώσομρ την πόρτα στήν καρδιά
καί κλείσαμε την φάτνη τής ψυχής μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
κλειατές οί πόρτρς κι' οί ψυχές βροψιά κι' άράχνη
δέν βρέϋηκε στή γή μας μια γτονιά
νά δώση στήν άγάπη μας φότνη.
"Απλωσ' τύ πέπλο της ή βαρυχειμωνιά.
Μέσ' τό χειμώνα μας ρπρόβαλ' ί'ν' άοτέρι
τύ φώς τού χιΊΟηκε σέ κάθε μιά γωνιά
ήταν τα φώς πού την αλήθειαι εΐχε φέρει.
ΆΛλοοσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
καί στόν χεμώνα τής καρδίας καί τής ψυχής μας
μιά φάτνη ταπεινή καί φτιοχικιά
εΐχ' άγκαλιόσα στορνικά τό λυτρωτή μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
μέσα στόν αχαρο χειμώνα τής καρδίας μας '
ήρθε νά δΊώς[) τής καρδίας την παγωνιά
καί νά μάς δώστ) τα χαμένα τα φτερά μας.
Άπλωσ" τό πέπλο ή βαρυχειμωνιά
σπάσ' τα παγόβοιινα πού εχεις ανΰρωπέ μου
δέξου άγάπης Κυβερλήτη Βασιληά
ελα καί Ορόνιασε στή φάτνη μας Χριστέ μου.
Δώσ' μας Γαλήνη δώσ' μας Ειρήνη δώσε μας Φώς
Φώς άπ' τό Φ.ΐ>ς σου Όμόνοια άγάπη στής γής τα πλατή
σβήσ' άπ' τα χείλη μας καί την καρήιά μας ττν λέξη έχθρός
καί λιΊτριυσέ μας άπ' τίς- κακίες κι' άπό τα πάθη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ
«ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ»
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ
ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΑΝΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
ίΝ\. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚγΙΣ
! ΙΧΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ , .
! ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστουΰγημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
- Ό Δ>ΙΑ.ΒΟΛΟΣ -ΓΗΝ ΤΟΤΡΈΙΑ»
Διαο-εΰή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
305ον
"Αφησα τούς νταήδες τής Κό-
μησσας, συνέχισε ό Δανιήλ Κοκ¬
καλάς καί ξαναγύρισα στό Σαλό-
νι, μά δέ μττήκα μέσα. Κρύφτηκα
θ"τό άντρεδάκι καί άπ' έκεϊ καρά
κολούθηισα τή συζητήση ττού ειχες
μέ τούς μουσαφιρέους μας. Με-
ιλετοΰσα τίς αντιδράσει ς τους καί
διασικιέδαιζα. ΓΤρόσεξα ττώ<: οταν τούς αποκάλυψις, ότι έγώ έ'γρα ψα καί εστειλα τό ΰπόμνημα στό Σοι*λτάνο, έκεΐνος ξαψνιάστηκε στήν άρχή καί τ© πρόσω—© τού φωτίστηκε άττό εύχάριστη ε'κττλη ξι>. Καί τά μιτεόπουλα χάρηκαν,
ιένώ οί δυο τρρο'δότες σέ κοίτα-
ζαν μέ μϊσος καί δαγκώβηκαν.
Ώστόσο «ι' αύτοι χάρηκαν κοί
μέ τό δίκηο τοι»ς, γιατί εβλε-
«®«)®®ββ)β®»Ιί)®®<8Χί!«(ίΧϊΧ8®<ϊ^ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΛΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΑΟΤ—Πρ»βιερέΜς πον ττκ.ς δέν εΐχε ττάει χαμένος ό κόττος τους. Έκτός άιτ' δσσ ά- κουσαν γιά τίς μεταρρύθμισις 'καί γισ τα σχέδιά μας, ' γιά την έπιτυιχία τους, μάθανε καί τον συντόκτη καί άποο-Γολέα τού ύττομνήματος, γιά τό όττοΐο τούς εϊχε μιλήσει ό Μττοσταντζή μπασης, ττοΰ ένδιαφερόνταν κι' αύτός νά άνακαλώψη. "Ολα αύτά θά τού τα άναφέιρανε σέ λίγο καί μαζί μέ τα συγχσΐϊητήιριά τού, θά "εχβούν καί τό μτταξίσι τού1. Γι' αύτό ητανε εΰχαριστημένοι. Ή Άννίκα σικυβρώ—ασε καί βνθίστηκε σέ σκίψεις. — Τί συλλογέκχαι; τή ρώτησε ό Δανιήλ. Ή Άν ι κια σήικωσε τό κεψάιλι της, τόν κοίταξε γιά λίγο σιω- (Σι/ν£χεια είς τήν 4ην ΓΕΡΜΑΝΘΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (ΚβλβμικαΖ — διπλωματικαί σελίδ βς, σύλληψις — π«ρεία, καί επι¬ τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) (Συνέχεια έκ ττροηγουμένου) ΑΙδεσιμώτατε παπά Ανδρέα σέ ευχόμεθα. Τό αΐτιον τοϋ παρόντος μας είναι νά σάς φανερώσωμεν ό¬ τι μερικόν πράγμα όποΰ αύ- τοΰ είχομεν, οί καλοί πατριώ¬ ται μας είς τόν καιρόν δπου ό Ίμπραήμης εισέβαλεν είς τήν Καρυταιναν, τό ήρπασαν, όσον τό Ιδικόν μου καθώς κσΐ τής μσκαρίτισσας τής Γερόντισ- σας καί των παιδιών των άνε- ψιών μου διά άίμα λάβητε τήν παρούσαν μας, νά δμιλήσητε πνευματικώς μέ οποίον τρόπον γνωρίζητε δια νά μάς δοθή τό πράγμα μας, διότι άλλέως εί¬ μεθα αναγκασμέναι νά δώσω μέν αναφοράν είς τήν Διοίκη¬ σιν καί θέλει σταλθή έκτελε- στική δύναμις καί θέλει τα δώ σωμεν μέ ζημίαν τους τό όττοΐ όν δέν τό θέλομεν, πρός δέ τούτοις δσα πράγμστα μάς έ¬ χουσι χσλασμένα νά τα 6άλ- λουν είς τόν τόπον τους καθώς μερικά δπου άκουω δτι έχάλα σαν δηλσδή Μνα τζατήρι τό ο¬ ποίον είχον άγορασμένον άπό τήν Τριπολιτζσν, πεντακόσια γρόσια κσί τα φορτζέρισ μου, δλ' αΰτά παπά ανδρέα έγώ δέν τα έκλεψα άλλά τα έχω αποκτήσει μέ κόπους καί ίδρώ τας καί τα θέλω, καί άν παρ- έλθουν καί χίλιοι χρόνοι, φθά- νει μόνον νά υπάρξη ή πατρίς, θά τα πάρω καί άς μή τούς περνά άττό τόν νοΰν δτι θά ά- διαφορήσω. Έλπίζω λοιπόν είς τήν άξιότητά σας, διό έρ- ρωσθε. Τη α' Ίανουαρίου αωκς (1826) Ναυπλιον Πατρών Γερμανός Εύχέτης σου Άλλ' 'ινα λάβη ό άναγνώ στής μικράν γνώσιν των δια- δραματιζομένων κατά τήν ε¬ ποχήν εκείνην τού έμφυλίου σπαραγμοϋ καί μορφώση έκ τής μελέτης πάντων των σχετι κων, άμερόληπτον, όρθήν κρί¬ σιν, άρκεΐ νά άναγραψωμεν δ τι δχι μόνον τοΰς άνθρώπους, άλλά καί τάς έκκλησίας έγύ- μνωσαν «τα μαζώματα έκεΐνα των στρατιωτών, τα όποΐα δέν ήσαν μέλη έλληνικά, άλλ' άλ- λόφυλοι, άλλόθρησκοι καί θη- ρία μάλλον» διότι τοΰς «πάν¬ τας έτυραννοϋσαν, έβίαζον διά χρήματα, έβασάνιζον, καί δέν άφηκαν καμμιάς γυναικός σκουλαρίκια (ένώτια) οθτε κα σέλλα κλειδωμένην», «οί 6λά- σφημοι καί κακοήθεις στρατι¬ ώται». Αΰτά έγραψεν ό Ιστορικός Φωτάκος, Ιδών καί μελετήσας τα τότε λυπηρά γεγονότα. Καί δέν άπεμακρύνετο τής άληθεί άς εάν έγραφεν ό ίστορικός καί άμερόληπτος κριτής, δτι δημιουργοΐ τής όλης υποθέ¬ σεως Γερμανοϋ καί Νικολέτου ήσαν «οί κακοήθεις στρατιώ¬ ται», καί δχι οί άνώτεροι ά- ξιωματικοί τοϋ Έλληνι κου στρατοϋ. Ε' ΠΟΡΕ1Α ΤΟΥ ΠΑΛΑΙ ΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΫ Άξιότιμε κ. Διευθυντά, Είς τα «Γεγονότα των έπι- ταφίων» τού «'ΕκκλησιαστικοΟ Βήματος» (φύλλον Ίουνίου, £τ 1952), γράφονται καί τα εξής υπό τοϋ σεβαστοϋ Μητροπολί- του Άκαρνανίας κ. Ίεροθέου (ιΠαρασκευοτΓουλου). «...Ό Π. Πατρών Γερμανός, ό υψώσας τήν σημαίαν τής 'Ε- τταναστάσεως τοΰ 1821, ώδηγή θη πεζός, ξυπόλυτος, γυμνός καί δερόμενος, έκ Πύργου τής Ήλείας είς Πάτρας». Ό Π. Πατρών Γερμανός ω¬ δηγήθη πράγματι «πεζός, ξυ¬ πόλυτος καί δερόμενος». Του¬ το δμως έγινεν αντιθέτως, ή¬ τοι έκ Πατρών, διά τής επαρ¬ χίας Καλαβρύτων, είς τήν "Η- λείαν. Διά τήν έκθεσιν τοΰ Σε βασμιωτάτου Μητροπολί τού ΑΙτωλίας καί Άκαρνανίας κ. Ίεροθέου τουτο βεβαίως δέν έχει ουδεμίαν σημασίαν. Χά¬ ριν δμως της αληθείας, καί έφ' όσον μάλιστα ευρίσκονται είς τό άρχεϊον μου σχετικά ά- νέκδοτα έγγραφα πρός δημο¬ σίευσιν, εΐμαι ύποχρεωμένος νά σημειώσω τα εξής επί τού άνω σημαντικοΰ γεγονότος: (Συνεχίζεται) Κ«θ' δλην την περιχήν τοϋ Πόν ι τού τήν περι6ρεχομ'ένην άπό τα πό Ι λυκύμαντα νερά τής Εϋξείνου Θα | λάσσης καί είσδυοΰσαν βαθύτατσ. είς τα ένδότερα τής μικράς Άσί- ας, πέραν των ΠαρυάδροΛ' όρέοιν ικατά τόν Στράδ(υνα), οί "Ελλη- νες κάτοικοι, φανατικοί Χριστια- νοί, έφήρμοζον κατά γράμμ« τούς Ιερούς κ<ίνόνας, οί όποΐοι Ιθεσπί- σθησαν υπό των Άγιον Πατέριον τής Έκκλησίας. "Ολαι αί ίπτ' αυτών κα9ο(οισβεΐ σα' νηστρίαι έτηροΰντο άπαρεγκλ π τίος, διότι έ.τίστευον δτι, διά τής νησΐείας καί τής προσευχής πρός τόν Κύριον έπρρχεται ό έξαγνι- σμός των ψιιχών καί σωμάτων, ό¬ στις δέ παρεδίαζε τήν νηστείαν, πλήν τής πεηιπτώσείος ασθενείας τι νός, έθειοηεϊτο απιστος, διά τόν λό γον τοϋτοΛ' καθ" όλην τήν περίοδον τής 40ημέιροι> νηστε ί α ς τ ώ ν
Χριστουγέννοιν ποοετο'μάζονο διά
νά έορτάσοΐ'ν μέ πάσαν μεγαλοπρέ
πειαν τό μέγα Ιστορικόν γεγονός
τής γεννήσε(ος τοΰ Χριστοΰ.
Τήν τελευταίαν έβδομάδα, αί μέν
γυναϊκες έν συναγερμώ ρπεδίδοντο
είς τόν εύπρεπισμόν των οίκιών,
καθαρισμόν καί καλλωπισμόν των
σίομάτιον χων, οί δέ άνδρες έπ-ρο-
μηθε,ΰοντο τα άπαραίτητα έφόδι«
διά τήν ημέραν των Χριστουγέν-
νων.
Τήν τελευταίαν ημέραν, τταίραμο
νήν των ΧρκττουγένΛΌ)ν αί νοικο-
κ ιι ρ ές π αρεοικεναζον τα πε-
ρίφημα ψαθήρ'α (εΓδος ζυμαρι-
κών) καί τάς εσπερινάς ώρας ένω
δλα τα μικρά παιδία των πόλεων
καί κοινοτήτων ττεριι>ρχοντο κα¬
τά μονάς Τ| χαθ' όμάδας, μέ ενα μι
κρόν σάκκον άνά τόν ώμον, δλας
τάς γειτονικάς οικίας καί κατά τήν
είσοδον έ'ψαλον τό Χριστάς γεννά¬
ται έν Βηθλ.εέμ τή πόλει ή ή γέν¬
νησίς σου Χριστέ κλπ. καί είς αν¬
ταμοιβήν έφιλαδιω|3Όί}ντο μέ χρη-
ματα ή φροΰτα ή ξηροΰς καρπούς,
τα όποΐα κατόπιν διεμοιράξοντο ά-
ναμεταξΰ τοιν, ή δέ νοικοκυρά έ-
νορίς άπό τ όβράδυ έτοίμαξε τα ύ-
λικά διά νά προετοιμάση τό πα-
τοοπαοάδοτο κεοκέκι, τό οποίον ε¬
γίνετο κατά τόν εξής τρόπον.
'ΙΙ.-ιάν») είς τό τζάκι ετοποθέτουν
ενα χάλκινο καζάνι δίλαβον άρ'.<ε - ή-, χι ιο.ιτικότητος, άνάλογα μέ τα μέλη τής οικογενείας είς τό οποί¬ ον εοη'χνον καντονμά (ξρφλνιδισμΓ νόν καί κοπανισμένον σιτάρι), κρέ άς ίδίιος κότας ή άρνίσιον καί τό ανάλογον νερό. Καί τό άφηνον νά Οράση είς μετρίαν φιοτιά. Μάλις τρλϊίτονε τό ψήσιμον ό νοι κοκώρης ή νοικοκυρ-ά άνεκάτευε κ' ίκτιιποΰσε τό μϊγμα μέ ενα εΐδικό στΐ'/.(άοη άπό όξιά μέχρι τελείας πολτοπο'ήσεοις αυτού. Ή διαδικασία αυτή παρετείνετο ένίστε- μέχρι τής ΐ>ρας κατά την
οποίαν ι,οτυττοΰσαν οί καμττάνες
των έκκλησιών και έκάλουν τοϋς
κατοίκους στήν έκκλησία τηερί ώ
ραν δεκάτην τής νυκτός.
Κατά τήν ώραν εκείνην, ανδρες
γυναϊκες, νέοι καί νεάνιδες μέ τάς
γιορτερ-άς των ένδυμασίας έν σώ
ματι μετέβαινον είς τήν εκκλησίαν
διά νά παρακολουθήσουν μέ πάσαν
εύλάόειαν καί κατάνυξιν τήν θείαν
άκολοι θίαν των ΧριστοΐΓγέννιυν.
Μετά τήΎ άπόλυσ'ν καί επάνο¬
δον είς τάς έστίας των έτοιμάϊε-
το τό χριστουγεννιάτικο τραπέζι
κ' έσ«ρ6ίρετο ά—' την οίκοδέσ— οί
ναν, τό καθ" δλ.α έτοιμον κεσκέκι,
τό όΐΓθΐον έγαρνί)ρετο μέ άφθονον
λυομένο άγνό βούτυιρο.
Τό εΐίγευστον κα λίαν θρεπτικόν
ώς ανιο παρασκεύασμα επρεπε νά
μην λείψη κατά τήν ημέραν ταύτην
άπό κάθε τραπέζ'ΐ πτωχοΰ ή πλου-
σίου, δταν δέ διεπιστοΰτο ή έλλει¬
ψις αυτού είς τίνα οικογένειαν οί
δυνόμενοι επροθυμοποιούντο νά συμ
πληρακΐουν τήν τοιατηην έλλειψιν.
Τήν επομένην είς ένδειξιν άγά¬
πης καί αλληλεγγύης, καθ' όλην
τήν ημέραν οί άνδρες επεσκέπτον-
το άλληλοδταδόχιος δλους τοϋς γεί
τονας.
ιΚατά τήν είσοδον έττηκολούθει ά
χαιρετισμός μέ τάς λέξεις <Χρι- στός έτέχθη», ό δέ οϊκοδεσπότης είς άπάντησ'ν έλεγεν «Άληθώς έ- τέχθη». Είς τοΰς επισκέπτας προσεφέρον το απαραιτήτως ρακή (έγχώριον πό τόν παρασκευαξόμενον άπό συκά- μινα) μέ διάφοραι έδέσματα καί άναψυκ.τικ.ά ή κίνησις αυτή παρετεί νετο μέχρι καί τής δοιδεκάτης ώ¬ ρας μ.μ. Οί δέ νέοι καί νεάνιδες συνε- κεντροΰντο είς εύρύχο>ρον τινά κλει
οτύν χώρον κ(ΐί απεδίδοντο είς δια¬
φόρους χοίρους καί τιραγούδια ίπτό
τοϋς ήχους τής άθανάτου λύρας.
Τα άγνά ήθη καί εθιμα, τα όποία
συνέδεον άορήκτως τοίις Έλληνο-
χριστιανοίίς καί διαιώνιζον την
χριστκινΐκήν πίστιν έν μέσω ήμι-
ϋίΐηθάριον είς τα άπώτατα ακριι
τοϋ 'Ελληνισμοΰ έξέλιπον καί άν-
τεκατεστάθησαν μέ τα έπ'κρατοϋν-
τα ήδη έκτός ελαχίστων περιπτώ-
σεων.
ΠΑΝΤ. ΦΟΤΡΝΙΑΔΗΣ
ΑΠβ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
42ον
Άλλά τό ξεραβάρΊ φύσαγε
τόσο ότγοια καί τό χιόνι ήτα-
νε τόσο ιτυκνό, ττοΰ άναγκά-
στηκαν ένας - ένας άπό τή συν
οδεία νά τό σκάνουνε στό δρό
μο καί τελικά νά μείνουν μο-
νάχα οί τιεθαμενατζήδες, ό πά
πάς καί ό δεύτερος καντηλα-
νάφτης, ό ιΜανώλης ιτοΰ άκό-
μα καί τα μουστάκια τού γε-
λούσανε, δσο έβλεπε μπροστά
τού τό Δημήτρη τσιτωμένο
καί ξερό, φαρδύ - πλατυ, μέ¬
σα στό νεκροβρέββατό τού!
"Ετσι, σάν πήρανε τόν άνήφο
ρο καί φτάσανε ώς τα μισά
τοΰ δρό μου, άπό την πολλή
τήν κοΰρασι καί άπό τό λαχά-
νιασμα, γιατί ό μακαρίτης ή-
τανε γιομάτος άντρας, σταμα-
τήσανε λιγάκι γιά νά πάρουνε
τήν άνάσα τους. Άνάψανε κι'
άπό έ'να τσιγαράκι, προσφέ-
ροντας καί έ'να στόν παπά. Κι'
έκεΐ πού ψιλοκουδεντιάζανε,
£να άπό τοΰς ττεθαμενατζήδες
λέγει:
— Βρέ παιδία, πολϋ βαρύς
ό μακαρίτης!...
Καί κάποιος άλλος, ϊσως άν
τίζηλος κάποτε τοϋ Δημητρά-
κη:
—Άπ' τίς πολλές τίς άμαρ-
τίαςε φαίνεται, ό άσυχώρετος.
θηλυκό γιά θηλυκό δέν άφη-
σε ό άθεόφοβος!... "Οταν έ-
διλεττε ττοδόγυρο, γαρίδα γινό-
τανε τό μάτι τού Ι...
ΚαΙ άφοθ καλαμπουρίσανε
λιγάκι, κατά τό δικό τους βε¬
βαία άβρό καί χαριτόβρυτο
μόρτικο τρόπο είς βάρος τοΰ
μακαρίτη, ίίνας άνάμεσά τους,
σάν πιό παρατηρητικός άπ' δ¬
λους, έκανε τήν εξής περίερ-
γη διαπίστωσι:
— Βρέ παιδία, παράξενο ττρά
μα! Πώς γίνεται δλη ή κάσ-
σα ναναι σκεπασμένη άπό τό
χιόνι καί μόνο τό μοΰτρο τού
δέν πιάνει!... Τί νά τρέχη ά-
ραγε;
Σ' αύτό άπάνο μιό καί δυό
ξεπετάγεται ό Χοντροβασίλης
ό πιό πολύξερος άπ' δλους
τούς πεθαμενατζήδες:
Γιά σταθήτε βρέ παιδία, νά
ρίξω μιά ματιά καί νά σάς έ¬
ξη γήσω τό γιατί.
Πλησιάζει τόν άείμνηστο.
Άπό περιέργεια τόν άκολου-
θοϋνε ό παπάς, ό Μανώλης ό
καντηλανάφτης καί οί αλλοι
τΐεθαμενατζήδες. Βάζει τό χέ-
ρι τού στό προσωτΐο τοϋ νε-
κροΰ καί σάν νά τόν δάγκωσε
φίδι, τινάζεται στά ξαψνικά
πίσω. Γοΰρλωσαν τα μάτια
τού άπό τήν τρομάρα καί πή-
γανε νά πεταχτοϋνε έξω. Τοϋ
φάνηκε σάν νά κουνήθηκε ό πε
θαμένος Ι
(Συνεχίζεται)
Ημερολόγιον τοό θ. θεοίΛ-ρίδβυ έκ Φαράσων
ΑΠΘ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί ϋιαιτερως βΐς ΚαππβδοκΙαν τ· 1959
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΜΜΑΤΑ
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ
ΤβΟ συνβργόττου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Γ'
"Αμα φθάσανε οί Τοΰρκοι
στήν όπισθοφυλακή μας, οί
φαντάροι ξαφνιαστήκανε· ώσ-
τε δέν €ΐχε καταστ,ραφή ή γέ-
φυρα; Ό κίνδυνος ήτανε με-
γάλος τα τμήματα δλα μέ τή
έεβαιότητα πώς ό έχθρός θά
άργοϋσε πολύ νά φτιάση άλ-
λη γέφυρα, εϊχανε κατασκηνώ
σει α ενα κάμπο τρείς ώρες
μακρύτερα τό πυροβολικό ά-
κόμη πιό μακρυά Ι
Ή μάχη άρχισε μέ πεϊσμα.
Οί Τοΰρκοι προσμένοντας μέ
άκλόνητη ττεποίθησι τή μεγά-
λη φάλαγγά τους, ποΰ ώρα
τήν ώρα θά περνοΰσε τό πο-
■ίάμι, πολεμούσανε σάν λυσσα
σμένοι. Έκεΐ θά τελείωνε ό πό
λεμος! σκεφτόντοικταν. Οί ώ¬
ρες, δμως, ττερνοθσαν καί ένί
σχυσι δέν φαινόταν πουθενά.
Τό θάρρος τους άρχισε νά πέ-
φτη καί ή πρώτη τους Ιδέα,
ττάΐς ή σύμτττυιξις αυτή ήταν
στρατήγημα, καρφώθηκε στό
κεφάλι τους έπίμονα. Στό με-
ταξύ έφθασε τό πυροβολικό
κατά πάνω τους και ή μάχη έ-
γινε σκληρή οί λόχοι τής όπι-
σθοφυλακής άναλάβανε τήν έ-
πίθεσι καί τους ττήραν στό κυ-
νήγι, ένώ τα πυροβόλα θερί-
ζανε.
ΚαΙ άρχισε τότε μιά φοβε-
ρή καταδίωξι, ποΰ οί Τοΰρκοι
πετοΰσαν μακρυά καί τα όπλα
τού άκόμη, γιά νά φθάσουν μι
άν ώραν γρηγορότερα στό πο-
τάμι.
"Εφθασαν στή γέφυρα ξεθε
ωμένοι άπό τό τρέξιμο καί μέ
τρόμο είδον πώς ήταν χαλα-
σμένη μέ δλους τούς κανόνες
τής μηχανικής τέχνης... Τό ά-
πόσπασμα, πού εΐχε μείνει νά
την φυλάξη, δέν φαινόταν που
θενά. "Ενας τρελλός φόβος
τούς έκιυρίευσε τότε κα'ι (ηρχι¬
νά τρέχουν κατά μήκος
τής δχθης, ζητώντας μέρος νά
κρυφθοΰν προτοΰ φανοΰν οί
μανιασμένοι φαντάροι. Μερι-
κοί άπ' αύτούς προσπαθοΰσαν
πάνω στήν ταραχή τους νά ττε
ράσουν τό ποτάμι κολυμβών-
τας· τό ρέμα δμως τοΰς παρέ-
συρε καί μέ άγριες φωνές ά-
άιτελπισίας, ζητοΰσαν τοΰ κά
κου βοηθεία.
Άπό τήν άλλη δχθη φάνη-
καν τα πρώτα τμήματα των
Τούρκων πολλοί ίππεΐς καλ-
πάζανε άνάμεσα στούς λό-
χους καί διάφορα συνεργεΐα
προσπαθοΰσαν μέ βιασύνη νά
φτιάσουν πάλι τή γέφυρα. Τή
στιγμή έκείνη άρχισε τό πυρο¬
βολικό μας, νά τούς κτυπά στά
γεμάτα καί ό τόπος σείστηκε
άπό τίς τρομαχτικές έκρήξεις
των όβίδων. Οί Τοΰρκοι σκορ-
πίσθηκαν στά γύρω ΰψώματα
σάν τσακάλια, ζητώντας σωτη
ρία πίσω άπό τα βράχια καί
άφησαν στήν τύχη της τήν έμ-
προσθοφυλακή τους, πού εΐχε
πιαστή στή φάκα.
Τό φαρδύ ποτάμι κυλοΰσε ή
συχα - ήσυχα τα βολά νερά
τού- μέ τΐόση λύσσα τό κυττοΰ
σαν οί ΤοΰρκοιΙ Φανήκαν τέ-
λος καί οί φαντάροι νά τρέ¬
χουν κατά πάνω τους όρμητι-
κοί, μέ έφ' δπλου λόγχη, ένώ
τ όπυροβολικό έξακολουθοΰσε
νά σκορπίζη τό θάνατο στήν
άντικρυνή οχθη. Καί άρχισε
τότε τό φριχτό άνθρωποκυνή-
γι καί έφθασε ή στιγμή νά εύ-
ται κάθε Τοΰρκος νά τόν βρή
μιά σφαϊρα, παρά νά τιεταχτή
λογχισμένος στό φοβερό πο¬
τάμι.
Τό άπόσπασμα τοϋ μηχανι-
κοΰ έκαμε τ όκαθήκον τού, κα
1 νείς δμως δέν έμαθε τήν αΐτία
πού εΐχε άργοπορήσει.
Τ Ε Λ Ο Σ
Συνέχεια έκ το ΰπροηγουμένου
Μέ ολίγη περιττλάνηση στούς
στενούς δρόμους τής πόλης γιά κα
τάλληλο ξενοδοχείο καταλήΗαμε
στό Σιρκετζί την παό άκατάλληλη
συνοικία τής Πόλ.ης. Λέγω τήν π'ό
άκατάλληλη γιατί έδώ είναι ή ά-
γοΐ>ά καί ό θόρυδος είναι πολύς
γιά άνάπαυση.
Γιά τήν Πόλη δέν μπορίδ νά προ
χειρολογήσω γιατί δέν εΐμαι Κων)
.τυλάτης καί δέν την ξεύρω καλ.ά.
Γιά νά γράψιυ ποέπει νά κάτσω
πολλ.ές μέρες καί με' ίδιαΐτερη προ
ποχή νά προσεξο) τί θά γράψιο.
"Αλλωσ-ε γι' αυτήν είνο,' γραμμέ
να πάρα πολλά άπό ντόπιους καί
άπό ε'ιδικοίις, αν θε;λετε καί θά εί¬
ναι άν μή τι ά'λλο, πραγματική προ
χειρολογία άν έπιχειρήσει κανείς
νά γράψη, σέ τόσο λ.ίγο χρονικό
διάστημα.
Γιά νά γράι|ιη κανείς έντυπώ-
σε'ς άπ' τήν Πόλη πρέπει νά παρα
μείνη άοκετό καιρό. 'Εβδομάδες
καί μήνες άκύμη! Νά γυρίση καί
μάλιστα νά τήν ζήση καί τότε νά
πάρη χαοτί καί καλαμάρι.
Δικαιολογημένα λοιπόν θά πε^ιο
ρισθώ σέ μερικές άδρές γραμμές
μόνο κίΐί μόνον γιατί μας φιλοξένη
σε τρείς μέρες καί ιδίως διότι έν
έναντία περ'πτιόσει θά είναι άσύγ
γνωστη παράλειτ)'η.
Γνρίσαμε άπ' τήν μακρυνή και
γοργή περιοδεία μας άνά τήν Μι-
κρασία σώοι καί ύγειεΐς καί χωοίς
κονένα άναπάντεχο, μέ τήν δύναμη
τού Θεοΰ στήν Κ(«ν)πολη. Άφή-
σαμε γι' αυτήν τρείς μέρες καί σ'
αύτές τίς τρείς μέρε; ίχουμε νά
κάνουμε πολλά.
Θά ποϋμε εϋλαδείς προσκυνηταί
στό Γηραιό καί αίωνόβιο Πατριαο-
χεϊο, τό Πανορθόδοξο καί Πανελ-
λήνιο Έθνικό καί θρησκευπκό Κέν
τρο πού είναι ή πνευματ'κή άφε-
τηρία τής Όρθοδοξίας καί τής πά
λιγγενεσίας μας μαζί. Πρώτη ύ-
ποχρεοισή μας. Ώρίσαμε γιά τό
Σά66ατο στόν έσπερινό γιά νά
πάροι»με τίς Πατριαρχικές εϋχές
κια εύλογίες.
Τήν Παρασκευή στίς 4)9)1959
κ(ΐνονίσαμε, τύ πρωί νά δοΰμε τα
άξιοθέατα τής Ιΐόλης. Τα Μουσεία
τό θησαυροφυλάκιο, καί τ' άπόγευ
μα την άγορά.
Τό ^άϋβατο, Γ))9)59, τό πρώ
μέ τό ποΰλμαν θά- πάμε στήν πύ
λη τής Άδριανουπύλεως (στό Έ»
τιρνέ — Καπουσού), στό ΙΙαλου-
κλή στή Μονή τής χώ>ρας (Καριέ
τξαμ'σϊ), στήν Άγία Σόφια, τήν
Άγία Ε'ιρήνη, τό Γιερέ - πατάν -
Σαράϊ, τό Σουλτάν Άχμέχ τζα-
μισί, τύ Ίπποδρόμιο, όπον ήσαν τα
μεγάλα παλάτια μέ τα άφθονα ψη-
φιδοιτά τους καί τ' άπόγευμα, δ-
πως είπαμε θά έπισκεψθούμε τόν
"Αγιο Γεώργιο πού είναι 6 Πατρι
αρχικύς Ναός γιά νά έκκλησιασθοϋ
με καί νά ΰποβάλουμε τα εϋλίιΐΒ'κύ
οέδη μας είς τήν Α.Θ. ΙΙαναγιότη
τα τόν Οίκονμενικό μας Πατριάρ-
Χ'Ί·
Αϋτό τό πρόγραμμα τό χ«ράξα-
με σ^ό δρόμο άπ' τήν "Αγκυ^ο
στήν Πόλη καί αύτό έφαρμόσαμε.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΘΥΜΗΣΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ
ιΠρό; τόν εκλεκτόν συνεργά
την μας κ. Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑ
ΔΕΝ, Λπεστάλη ή καίτωτέ
ρω έπιστολή:
Κύρΐί Γρηγοριάδη,
"Ανέγνωσα είς τόν άγαπη
ι:όν Προσφυγικόν Κόσμον τής
ι14 τρέχοντος, τοΰ ίποίο) τυ
,γχά,νω παλαιός συνδρομητήν
διατριβήν σας έν κυρίω άρθρα!
υπό περίληψιν ενα μνημ,όσί;-
νον «Ή θύμηση τοΰ Πλα,στή
τα», ώς πρόσφυξ καταγόμΐνο;
ί κ Κερασοΰντος τοΰ Πόντου
ι ΐιχί ώς πρχτιωτης ζοϋ έτοί
ι^ου κχί λαοφιλοΰς αρχηγόν
ι^ας αειμνήστου Στρατηγο")
ιΝικολάου Πλαστήρα, Σάς έκ
φρ τάς απείρους μου εύ
ιχαριστίας μου δι' δσα άναφέρε
ιτε διά τόν αξιον τής Πατρίδος
ιμας καί γενναΐον Στρατηγόν
Νικόλαον Πλαστήραν. Ημείς
ι3έ οί "Ελληνες τής Άνατολής
ι9ά προσφέρωμεν πάντοτε τό
ιδνομά τού μέ σεβασμόν διότι
υπήρξεν δι' ημάς προστάτ/);
ικαΐ σωτήρας μας.
'Επί τή εύκαιρία ταύτη σά:
εδχομαι οικογενειακώς Καλά
ιΧριστούγεννα κχί καλές γ-,ρ
«τέί.
ιΜετά πλείστης τιμής
ιΚ_Ν. ΑΝΑ-ΤΑΣΙΑΔΗΣ,
ιΠριάμου 16 - Καλλιθέα Άττ.
ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟ.' ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛ
ι
'Ι Ι
ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΗΝ
Τά Δύο Βιβλία τού
Μιχαήλ Κουρμούλη
ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΝΕΙΑ
Γιμή βιβλίου 6ρχ. 7(1
καί
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ
Τιμή βιβλίου δρχ. 40
Πωλούν τα ι είς τούς αναγνώστας
μας μέ έκπτωσιν 50ο)ο
Ή καινούρ>για έττιθεώρηση Μίνι
— Μάξι καί Σή Θροϋ — ττοϋ ά-
νίδασε ό μουσικός θίασος τού 6ε
άτρου Άκι>οπόλ δέν ξεφεΰγει ά¬
πό τά γνκττά έπιβεκ'ρηθΊακά
ιτιρότκπα οϋτε τιλουτΐζεται μέ
γνήσιο πνεύμα σατιρικό. Την δια
! ί-ρίνει δμ»ς μιά εύΞυμογ >αφική
διάΕε^η <ιαί σέ άρ<ετά οτ,μεϊα κα ποία ιύψυολογία. Έττίσης καί αν ό'λα τα νούμερα £έν είναι άξιόλο γα, ? υ τιρεπει νά έ'χο^με μΐιγά- λες αξιώσεις άπό μιά έποχια·:ή ρεβύ. Πάντως οί σιιμιταβεΐς ττηιο- ταγωνιστές, πού είναι ττεττειρσμέ νοι ήθοποιοί, διαγράφουν στή σκηνή μιά εί>8υμη καΐ διασκεΗα-
στική τταρονισίαση. Σκιτοάοουν
καί έι3μηνεύοι/ν τούς ρ-λοι,ς τους,
μέ ζωντάνια, μέ κέφι καί μέ τέ-
χνη.
Γενικά οί έναλλασσόμινες σκη
νές, ό ποικιλόιχρωμος φωτισμός,
οί ψανταχτειριές σκηνογυαφίες, τά
γΛΐίΚίόηχα τ,ραγούβια τταράλλ-ιλοι
μέ τίς λετττόκθιρμες χορεύΤΜες
τοϋ μτταλλέτου καθώς καί μέ τή
φαιδρά μουσική τής επιθεωρήσε¬
ως, χαρίζουν στό θεατή μιά ιτα-
ράσταση εύχάριστη καί χορούμε-
νη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΑΟΣ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΜΡΙΟΝ λΓΓΑΙΧΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Αγγλικήν Φιλολογΐας
ΠΑΝΙ-ΙΠΙΣ7ΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Όό^ς /■ΡΧΙΛΜΙΔΟΥΣ καί ΑΙΚΛΙ ν ΡΧΟΥ 7, ΠΓΚΡΑΤΙ
(όπισθεν Σταδίου)
Διο την ήρθήν έκμάθηοιν τής Άγγλικής Γλώσσης έγ-
γροφι,τε είς τό Φροντιστήριόν μας. Λι6άσκουν άπόφοι-
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
'Λριθμός
ττεριωρισμένος
ΑΙ έννο'φαι ήρχισαν καί ουεχιζονται εν τώ Γραφείω
τοθ Φροντιστηρίου. Γηλ. 7^0.137 — 722.944. ΤΩραι 9—Ί
καί 5 — 9 μ.μ.
Μοντέλο γΐ'ναικείου καπέλου άπό τήν Φθινοπορινήν συλλογήν 1969
της Ενώσεως Καπε λ.άδοιν τοΰ Λονδίνον.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοδ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Στό προοίμιο, γιά νά διεγείρη
τό ένδ'αφέρον των άκροατών τού
καί νά φανερώσή τό άντικείμενο τής
όμιλίας τού, άπε>ιθύνεται στοϋς 150
έπισκόπους καί θέτει ύπ' δν|η τ(ι>ν
δύο έριοτήματα ποΰ εχουν τό νόη-
μα συμπερασμάτον. Ή μετάΰασί
τού άπό τά προοίμιο στήν άπολογία
γίνεται μέ φυσικό καί άδίαστο τρό¬
πο. Άρχίζοντας την άπολογία τον, !
άπευθΰνεται εμμεσα στοϋ; κατηγό-
ροι»ς το»1 καί λέγει τά εξής:
«ΙΙοιά, λ.ο'πόν, ή άπολογία μόν; Ι
Εάν μέν είναι ψεύτικη νά μέ έλέγ-
ξετε, εάν οικος Λληθινή, νά μαρ-
τυρήσετε σεϊς, διότι σρίς είσθε γιά
μενά καί άπολογία καί μάρτυοες |
καί στέη-ανος κανχήσεως... Αί»τό ι
το ποίιινιο ήταν κάποτε μικρό καί
άτελες- καί δέν ήταν ποίμνιο κα-
νονικό, άλλ' ενα άσύντακτο καί ά-
δέσποτο άπομεινάρι άπό ενα μ'κρό
κοπάδι, πού δέν εΐχε οΐίτε τροφή
γιά νά φάη, οΰτε μάνδρα γιά νά
μείνη... ΤΗταν σκορπισμένο δΛ κι'
έκεΐ στήν τύχη, στά 6ουνά, στίς
σπηλιές καί στίς τρΰπες τής γής...».
«Τέτοιο ήτα·ν τό ποίμνιο αύτό κά
ποτε καί τώρ« εΰεκτεϊ καί πλατύνε"
ται, αν οχι <ττήν έντέλεια, άλλά 6α- δίϊε1 .τοός τά κε~ϊ καί θά συμπλη¬ ρώση τίς άτέλειές τού στόν δρόμο, μέ μερικές προσθήκες ποΰ θά γί¬ νουν... »'Ο καθένας πού θέλει νά σχο- λιάζη τοΐις λόγονς μου, άς σηκώση ι|ιηλά τά μάτια τον καί νά δή κυ- κλικά τό στεφάνι τής όόξας ποΰ πλέχθηκε, άντί γιά τό στεφάνι των μισθιοτών τού Έφραίμ καί τής ΰ- 6ρ?(ος. Νά δή συνέδρκι πρεσβτέ- ρον, τιμημένον μέ σύνεσι καί ψα- ρά μαλλ'ά, νά δή εϋταξία διακόν(ι»ν, εύκοσμία αναγνωστών, φιλο.μάθεια λαοΰ, τόσο στίς γνναίκες οσο καί στοΰς άνδρες...». .«"Οταν πλεκόταν τό στεφάνι αύ- ίό (αύτό ποΰ λαλιΐ), δέν λαλώ κα¬ τά Κύριον, 'θά λαλήσιο δμιος) κ^' έγώ προσέφερα κάτι... Άπ' αύτά ποΰ σδς είπα προηγουμένως, κάτι είναι γέννημα καί καρπός καί τού δικοΰ μου πνεύματος όπως |εΰρει νά καθοδηγή τό Πνεϋμα, έκείνους πού άπομακρΰνονται άπό τό σ&μα τον. ΕΙμαι 6ρ6αιος οτ', αΐ»τό θά άναγνωρίσοτΛ' δσοι άπό σάς είναι εύγνώμονες ή καί ολοι, άφοΰ δλους καλλιεργήσαιμε με τήν διδασκαλίη μας· καί ό μισθός μας θά είναι ή όμολογία σας μόνον. Διότι τίποτε αλλο δέν ζητοΰμε ουτε καί ΐητή- σαμε. Ή άρετή γιά νά μείνη σάν άρετή πρέπει νά εΐνα' άμ<σθη». «θέλετε νά προσθέσο>με κ«ί κά¬
τι άλλο πιό νεανικό; υλέπετε ηώς
ήμέρεψαν οί ένάντιες γλώσσες κοί
πώς ήσύχασαν αύτοι πού μάς πολ,Ε-
μοΰσαν μέ τήν θεότητα; Καί αϋτό;
είναι καρπός τοϋ Πνεΰματος χαί
τής &ικής διδασκαλίαν. Διότι δΓ#β
παιδεύομεν άπαίδηιτα, οΰτε κοί
προσδάλλομε μέ υβρείς, οπο>ς χά-
μνουν οί πολλοί, οί όποϊο1, έπίΐδή
δέν ξεύρουν νά μάχωνται μέ λόγια
καί θέλονν νά κρνη|>ουν καμμιά φο·
ρά την άδυναμία των σκέψεών των
καταφεύγουν στίς ίΊδρεις' δΐτιος α¬
κριβώς οί σουπιές, οί οποίες χΰνοΐΑ'
μελάνι μπροστά των, γιά νά άπο-
φύγοι*ν έκείνους πού θΐλουν νά τίς
κυνηγήσουν ή νά κυνηγήσουν στά
κρυφά οί ϊδιες. Εμείς, δμως, δι-
δάσκομε, νά μάχεται κανείς γιά τόν
Χρ'στό, σύμφονα μέ τύν Χοιστό,
ό οποίος εΐνα' είρηνικός, πράος καί
δάσταξε τίς άσθένειες μας. Οΰτ,Ε
εί,ρηνεύομεν ίνάνχια στήν άλήθεια,
παραβλέποντες κάτι, χάριν τής 6ό-
ξας τής έπιεικείας· διότι δέν κννηγΛ
με τό καλό μέ ό'σχημα μέσα· Η-
οηνεΰομεν, μ'ΐχόμενοι έ'ννομα χα'ι
αε;σα στά πλαίσ'α των δικοιν μίΐς
όριον καί τίόν κανόνιον τού
ματος. ΓΓ αύτά λοιπόν, αΐτή εί¬
ναι ή γνιόμη μου καί θέτω νόμο
σ' δλους πού άσχολοΰνται μέ την
σοτηρία των ψυχήν καί μέ τόν λό
γο' οΐ>τε μέ τόν σκληρό τόνο νά
έρεθίζουν τοΰς στ'νομιλητές τοιν,
οΰτε με τόν ΰποχίορητικό νά τού;
κάνοτ'ν ύπερφίαλους, άλλά νά εί¬
ναι εύπροσήγοροι καί νά μή υπέρ-
βαίνουν τό μέτρο καί στίς δυό πεοι-
πτώσεις...^.
(Συνΐχίξΐται
Μνημόσυνο γιά τά 30 χρόνια άπό τό Οάνατό Τού
καί τά 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥ10ΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμβούλου τής
Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον |
Τά παιδία τού Έκκλησιαστικοϋ :
Όρφανοτροφείου στή Βουλιαγμέ- '
ν1< χαρούμενα, μέ επί κεςραλής τόν οιδάσκαλο τοϋ Δημοτικοΰ Σχολεί- ' ου, μέ δΰο άρνιά σοι>(')λιστά,' ιτορ-
τοιμένα στόν συμπαθητικό γαϊδου-
ράκο πού δ'ατηροΰσε τότε γιά τίς
Λνάγκες μεταφαρών -νεροΰ κλπ. τό
"Ιδρι·μα, ξεκίνησαν άπό πολύ πρίοί
μέ τραγούδια γιά την καθιερονμέ-
νη έκ-δρομή, νά χαιρετίσοΐΎ τόν
Μάη, μέ τά λονλοΰδια τού, στήν
έξοχή, στόν κάμπο καί στό δάσος
τής Βάρης.
Ό Άρχιεπίσκοπος δέν είχε είδο
ποιηθή γι' αύτην την μετακίνησι
καί μέ τήν σκεψι τής Πρωτομα-
γιάς, συνδυάζοντας τήν άργία μέ
την έξοχή καί τό Όρφανο-οοφεϊο,
Ιεκίνησρ προϊ άπό τήν Άθήνα καί
κατά τίς δεκα βρέθηκε στή Βου-
λιαγμένη. Τό Όρφα-νοτροί· ρϊο ή¬
ταν ερημο άπό τούς ζοιηρούς τού
κατοίκους.
—Ποΰ είναι τά πα·διά;
—Έκδρομή, Μακαριώτατε!
— Σέ ποιό μέρος;
— 2 τή Βάρη! τοΰ λέγει ό Δι-
ευθυντής Ί. Ράμφος.
—"Α! Πολΰ καλά Ικαμρς. Τό
μεσημρρι θά πάμε νά τά &ροΰμε!
θά φάμε μαζύ τους!
Τό μεσημεράκι, δ Άρχιεπι'σκο-
πος μέ τόν Λιετ>θυντή, κατέφθασαν
στόν τόπο τής έκδρσμής, τήν ω-
ιρβν πού τ' άρνιά ψηνόταν μέ &·
λη^ εκείνη την γραφική Ιεροτελε-
στία τής έλληνικής ύπαιθρον, γε-
μίζοντας μέ τήν μοσχοβολιά ττ)ς
κνίσσας των τόν άέρα. Τά πα<Λιά χαροΰμενα ^'τρεχαν πάνο) στό ό- λάνθιστο χ«λί, πού εΐχε στροισει μέ σα στά άσπαρΐα χωράφια ή "Α- ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ι. Άρχιεπισκοπης ΆβηνΛν νοιξις. Μόλις είδαν τόν Άρχιεπίσκοπο, έτρεξαν νά τόν ύποδρχθοΰν, νά τοϋ φιλήσουν τό χέρ'. Έκεΐνος ίίτανί γεμά'ος χαρά. Σάν πατέρας τά χάϊδευε μέ τά μάτια τού. «Ιδού έγώ καί τά παιδία ά μοί έδωκεν ό θεός!». Αυτή τήν περ^κοπή άπό τοίις λό νους τού Κυρίον θυμόνταν χαί ί- πανελάμ6(ΐνε σάν τά Ι6λεπε όλ.ύ- γυρά τού, νά σπρώχνη τό έ'να τό άλλο, γιά νά το ΰφιλήσουν τό χέρι. Σέ λίγο τά άρνιά εΐχανϊ ψηβή! Ή όρεξις μίκρών καί μεγάλίον εί· χε κορικτίοθή. Τά παιδία δέν χρε'ο ζότα,νε τό συνηθιομρν'ο τραπρζ'.— Ή Άττική είχρν άναλάδίΐ την φι- λοξενί<ι. Κάθισαν κατάχαμίΐ, σΐαν ροπόδι. "Ολα γύιρο) γελοΰσαν χαί ίίλους ή Φύσις προσκαλοϋσε στή χά ρά τής Πασχαλινής άτμοσφαίρας. Τότε, δμιος, γεννήθηκε ίνα πρό- 6λημ«. Ποϋ θά καθίση ό ώ τατος. Νά κιιθίση κατάχαμα; ήτανε καί κανένα παιδάκ'! θά παραήτανε τραβηγμένο. —Μακαριώτατε, ποΰ θά «αθίσί- τε σεΐς; (Συντχίζεται) ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χετβ. όοοντίατρ·ς Κάνιγγ·ς 2—Άβήνοιι τηλ. 634.997 9—1 καθημερινώς καί 6—» μ.μ. Τρίτη — Πέμητη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ _______καί ΠΛΗΡΕΣ_ τοπογραφο'σ* " ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πε«»ιραμένβς είς ϊργει *|·π·ιίβ{ ζητβϊτειι ίι' έ·γει·τ«ν »1ς ί»9ΊΟα'ι Τηλ. «24-182 — «81-·»»
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά ,
χειμώνας στήν ψυχή καί την καρδιιί μας
ψέμα, άπάτη, άοικι'α κι' άπονιά
σ,ύτ' ήταν κι' ϊσως ϊίν' ή άνθρωπιά μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
κι' είν" αχαρος χειμώνος ή καρδιά μας
κι' οί ανθρωποι στής γής κάθε γωνιά
νεκρώσαμε τ' άγνά αΐσθήμαΐά μας.
* Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιο
σκατάδι βασιλευρι είς τή γή μας
«ι* οί ανθρωποι δέν ίχουν άνί)ρο:ιπιά
ντροπή τους καί σ' έμάς διπλά ντροπή μας.
Άπλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
ό θάνατός σου ή ζωή μου είναι νόμος
Γιατί ; στό κάλίσμά αου εμείς κλείσαμρ τ' ατ'τιά
στό διάβολο έλεΰθρρος ό δρόμος.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμοινιά
ντροπή τους καί σ' εμβ^ διπλα νΐροπή μας
διπλαμπαρώσομρ την πόρτα στήν καρδιά
καί κλείσαμε την φάτνη τής ψυχής μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
κλειατές οί πόρτρς κι' οί ψυχές βροψιά κι' άράχνη
δέν βρέϋηκε στή γή μας μια γτονιά
νά δώση στήν άγάπη μας φότνη.
"Απλωσ' τύ πέπλο της ή βαρυχειμωνιά.
Μέσ' τό χειμώνα μας ρπρόβαλ' ί'ν' άοτέρι
τύ φώς τού χιΊΟηκε σέ κάθε μιά γωνιά
ήταν τα φώς πού την αλήθειαι εΐχε φέρει.
ΆΛλοοσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
καί στόν χεμώνα τής καρδίας καί τής ψυχής μας
μιά φάτνη ταπεινή καί φτιοχικιά
εΐχ' άγκαλιόσα στορνικά τό λυτρωτή μας.
"Απλωσ' τό πέπλο της ή βαρυχειμωνιά
μέσα στόν αχαρο χειμώνα τής καρδίας μας '
ήρθε νά δΊώς[) τής καρδίας την παγωνιά
καί νά μάς δώστ) τα χαμένα τα φτερά μας.
Άπλωσ" τό πέπλο ή βαρυχειμωνιά
σπάσ' τα παγόβοιινα πού εχεις ανΰρωπέ μου
δέξου άγάπης Κυβερλήτη Βασιληά
ελα καί Ορόνιασε στή φάτνη μας Χριστέ μου.
Δώσ' μας Γαλήνη δώσ' μας Ειρήνη δώσε μας Φώς
Φώς άπ' τό Φ.ΐ>ς σου Όμόνοια άγάπη στής γής τα πλατή
σβήσ' άπ' τα χείλη μας καί την καρήιά μας ττν λέξη έχθρός
καί λιΊτριυσέ μας άπ' τίς- κακίες κι' άπό τα πάθη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ
«ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ»
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ
ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΑΝΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
ίΝ\. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚγΙΣ
! ΙΧΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ , .
! ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστουΰγημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
- Ό Δ>ΙΑ.ΒΟΛΟΣ -ΓΗΝ ΤΟΤΡΈΙΑ»
Διαο-εΰή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
305ον
"Αφησα τούς νταήδες τής Κό-
μησσας, συνέχισε ό Δανιήλ Κοκ¬
καλάς καί ξαναγύρισα στό Σαλό-
νι, μά δέ μττήκα μέσα. Κρύφτηκα
θ"τό άντρεδάκι καί άπ' έκεϊ καρά
κολούθηισα τή συζητήση ττού ειχες
μέ τούς μουσαφιρέους μας. Με-
ιλετοΰσα τίς αντιδράσει ς τους καί
διασικιέδαιζα. ΓΤρόσεξα ττώ<: οταν τούς αποκάλυψις, ότι έγώ έ'γρα ψα καί εστειλα τό ΰπόμνημα στό Σοι*λτάνο, έκεΐνος ξαψνιάστηκε στήν άρχή καί τ© πρόσω—© τού φωτίστηκε άττό εύχάριστη ε'κττλη ξι>. Καί τά μιτεόπουλα χάρηκαν,
ιένώ οί δυο τρρο'δότες σέ κοίτα-
ζαν μέ μϊσος καί δαγκώβηκαν.
Ώστόσο «ι' αύτοι χάρηκαν κοί
μέ τό δίκηο τοι»ς, γιατί εβλε-
«®«)®®ββ)β®»Ιί)®®<8Χί!«(ίΧϊΧ8®<ϊ^ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΛΑΝ. ΠΑΠΑΑΟΠ ΟΤΑΟΤ—Πρ»βιερέΜς πον ττκ.ς δέν εΐχε ττάει χαμένος ό κόττος τους. Έκτός άιτ' δσσ ά- κουσαν γιά τίς μεταρρύθμισις 'καί γισ τα σχέδιά μας, ' γιά την έπιτυιχία τους, μάθανε καί τον συντόκτη καί άποο-Γολέα τού ύττομνήματος, γιά τό όττοΐο τούς εϊχε μιλήσει ό Μττοσταντζή μπασης, ττοΰ ένδιαφερόνταν κι' αύτός νά άνακαλώψη. "Ολα αύτά θά τού τα άναφέιρανε σέ λίγο καί μαζί μέ τα συγχσΐϊητήιριά τού, θά "εχβούν καί τό μτταξίσι τού1. Γι' αύτό ητανε εΰχαριστημένοι. Ή Άννίκα σικυβρώ—ασε καί βνθίστηκε σέ σκίψεις. — Τί συλλογέκχαι; τή ρώτησε ό Δανιήλ. Ή Άν ι κια σήικωσε τό κεψάιλι της, τόν κοίταξε γιά λίγο σιω- (Σι/ν£χεια είς τήν 4ην ΓΕΡΜΑΝΘΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (ΚβλβμικαΖ — διπλωματικαί σελίδ βς, σύλληψις — π«ρεία, καί επι¬ τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) (Συνέχεια έκ ττροηγουμένου) ΑΙδεσιμώτατε παπά Ανδρέα σέ ευχόμεθα. Τό αΐτιον τοϋ παρόντος μας είναι νά σάς φανερώσωμεν ό¬ τι μερικόν πράγμα όποΰ αύ- τοΰ είχομεν, οί καλοί πατριώ¬ ται μας είς τόν καιρόν δπου ό Ίμπραήμης εισέβαλεν είς τήν Καρυταιναν, τό ήρπασαν, όσον τό Ιδικόν μου καθώς κσΐ τής μσκαρίτισσας τής Γερόντισ- σας καί των παιδιών των άνε- ψιών μου διά άίμα λάβητε τήν παρούσαν μας, νά δμιλήσητε πνευματικώς μέ οποίον τρόπον γνωρίζητε δια νά μάς δοθή τό πράγμα μας, διότι άλλέως εί¬ μεθα αναγκασμέναι νά δώσω μέν αναφοράν είς τήν Διοίκη¬ σιν καί θέλει σταλθή έκτελε- στική δύναμις καί θέλει τα δώ σωμεν μέ ζημίαν τους τό όττοΐ όν δέν τό θέλομεν, πρός δέ τούτοις δσα πράγμστα μάς έ¬ χουσι χσλασμένα νά τα 6άλ- λουν είς τόν τόπον τους καθώς μερικά δπου άκουω δτι έχάλα σαν δηλσδή Μνα τζατήρι τό ο¬ ποίον είχον άγορασμένον άπό τήν Τριπολιτζσν, πεντακόσια γρόσια κσί τα φορτζέρισ μου, δλ' αΰτά παπά ανδρέα έγώ δέν τα έκλεψα άλλά τα έχω αποκτήσει μέ κόπους καί ίδρώ τας καί τα θέλω, καί άν παρ- έλθουν καί χίλιοι χρόνοι, φθά- νει μόνον νά υπάρξη ή πατρίς, θά τα πάρω καί άς μή τούς περνά άττό τόν νοΰν δτι θά ά- διαφορήσω. Έλπίζω λοιπόν είς τήν άξιότητά σας, διό έρ- ρωσθε. Τη α' Ίανουαρίου αωκς (1826) Ναυπλιον Πατρών Γερμανός Εύχέτης σου Άλλ' 'ινα λάβη ό άναγνώ στής μικράν γνώσιν των δια- δραματιζομένων κατά τήν ε¬ ποχήν εκείνην τού έμφυλίου σπαραγμοϋ καί μορφώση έκ τής μελέτης πάντων των σχετι κων, άμερόληπτον, όρθήν κρί¬ σιν, άρκεΐ νά άναγραψωμεν δ τι δχι μόνον τοΰς άνθρώπους, άλλά καί τάς έκκλησίας έγύ- μνωσαν «τα μαζώματα έκεΐνα των στρατιωτών, τα όποΐα δέν ήσαν μέλη έλληνικά, άλλ' άλ- λόφυλοι, άλλόθρησκοι καί θη- ρία μάλλον» διότι τοΰς «πάν¬ τας έτυραννοϋσαν, έβίαζον διά χρήματα, έβασάνιζον, καί δέν άφηκαν καμμιάς γυναικός σκουλαρίκια (ένώτια) οθτε κα σέλλα κλειδωμένην», «οί 6λά- σφημοι καί κακοήθεις στρατι¬ ώται». Αΰτά έγραψεν ό Ιστορικός Φωτάκος, Ιδών καί μελετήσας τα τότε λυπηρά γεγονότα. Καί δέν άπεμακρύνετο τής άληθεί άς εάν έγραφεν ό ίστορικός καί άμερόληπτος κριτής, δτι δημιουργοΐ τής όλης υποθέ¬ σεως Γερμανοϋ καί Νικολέτου ήσαν «οί κακοήθεις στρατιώ¬ ται», καί δχι οί άνώτεροι ά- ξιωματικοί τοϋ Έλληνι κου στρατοϋ. Ε' ΠΟΡΕ1Α ΤΟΥ ΠΑΛΑΙ ΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΫ Άξιότιμε κ. Διευθυντά, Είς τα «Γεγονότα των έπι- ταφίων» τού «'ΕκκλησιαστικοΟ Βήματος» (φύλλον Ίουνίου, £τ 1952), γράφονται καί τα εξής υπό τοϋ σεβαστοϋ Μητροπολί- του Άκαρνανίας κ. Ίεροθέου (ιΠαρασκευοτΓουλου). «...Ό Π. Πατρών Γερμανός, ό υψώσας τήν σημαίαν τής 'Ε- τταναστάσεως τοΰ 1821, ώδηγή θη πεζός, ξυπόλυτος, γυμνός καί δερόμενος, έκ Πύργου τής Ήλείας είς Πάτρας». Ό Π. Πατρών Γερμανός ω¬ δηγήθη πράγματι «πεζός, ξυ¬ πόλυτος καί δερόμενος». Του¬ το δμως έγινεν αντιθέτως, ή¬ τοι έκ Πατρών, διά τής επαρ¬ χίας Καλαβρύτων, είς τήν "Η- λείαν. Διά τήν έκθεσιν τοΰ Σε βασμιωτάτου Μητροπολί τού ΑΙτωλίας καί Άκαρνανίας κ. Ίεροθέου τουτο βεβαίως δέν έχει ουδεμίαν σημασίαν. Χά¬ ριν δμως της αληθείας, καί έφ' όσον μάλιστα ευρίσκονται είς τό άρχεϊον μου σχετικά ά- νέκδοτα έγγραφα πρός δημο¬ σίευσιν, εΐμαι ύποχρεωμένος νά σημειώσω τα εξής επί τού άνω σημαντικοΰ γεγονότος: (Συνεχίζεται) Κ«θ' δλην την περιχήν τοϋ Πόν ι τού τήν περι6ρεχομ'ένην άπό τα πό Ι λυκύμαντα νερά τής Εϋξείνου Θα | λάσσης καί είσδυοΰσαν βαθύτατσ. είς τα ένδότερα τής μικράς Άσί- ας, πέραν των ΠαρυάδροΛ' όρέοιν ικατά τόν Στράδ(υνα), οί "Ελλη- νες κάτοικοι, φανατικοί Χριστια- νοί, έφήρμοζον κατά γράμμ« τούς Ιερούς κ<ίνόνας, οί όποΐοι Ιθεσπί- σθησαν υπό των Άγιον Πατέριον τής Έκκλησίας. "Ολαι αί ίπτ' αυτών κα9ο(οισβεΐ σα' νηστρίαι έτηροΰντο άπαρεγκλ π τίος, διότι έ.τίστευον δτι, διά τής νησΐείας καί τής προσευχής πρός τόν Κύριον έπρρχεται ό έξαγνι- σμός των ψιιχών καί σωμάτων, ό¬ στις δέ παρεδίαζε τήν νηστείαν, πλήν τής πεηιπτώσείος ασθενείας τι νός, έθειοηεϊτο απιστος, διά τόν λό γον τοϋτοΛ' καθ" όλην τήν περίοδον τής 40ημέιροι> νηστε ί α ς τ ώ ν
Χριστουγέννοιν ποοετο'μάζονο διά
νά έορτάσοΐ'ν μέ πάσαν μεγαλοπρέ
πειαν τό μέγα Ιστορικόν γεγονός
τής γεννήσε(ος τοΰ Χριστοΰ.
Τήν τελευταίαν έβδομάδα, αί μέν
γυναϊκες έν συναγερμώ ρπεδίδοντο
είς τόν εύπρεπισμόν των οίκιών,
καθαρισμόν καί καλλωπισμόν των
σίομάτιον χων, οί δέ άνδρες έπ-ρο-
μηθε,ΰοντο τα άπαραίτητα έφόδι«
διά τήν ημέραν των Χριστουγέν-
νων.
Τήν τελευταίαν ημέραν, τταίραμο
νήν των ΧρκττουγένΛΌ)ν αί νοικο-
κ ιι ρ ές π αρεοικεναζον τα πε-
ρίφημα ψαθήρ'α (εΓδος ζυμαρι-
κών) καί τάς εσπερινάς ώρας ένω
δλα τα μικρά παιδία των πόλεων
καί κοινοτήτων ττεριι>ρχοντο κα¬
τά μονάς Τ| χαθ' όμάδας, μέ ενα μι
κρόν σάκκον άνά τόν ώμον, δλας
τάς γειτονικάς οικίας καί κατά τήν
είσοδον έ'ψαλον τό Χριστάς γεννά¬
ται έν Βηθλ.εέμ τή πόλει ή ή γέν¬
νησίς σου Χριστέ κλπ. καί είς αν¬
ταμοιβήν έφιλαδιω|3Όί}ντο μέ χρη-
ματα ή φροΰτα ή ξηροΰς καρπούς,
τα όποΐα κατόπιν διεμοιράξοντο ά-
ναμεταξΰ τοιν, ή δέ νοικοκυρά έ-
νορίς άπό τ όβράδυ έτοίμαξε τα ύ-
λικά διά νά προετοιμάση τό πα-
τοοπαοάδοτο κεοκέκι, τό οποίον ε¬
γίνετο κατά τόν εξής τρόπον.
'ΙΙ.-ιάν») είς τό τζάκι ετοποθέτουν
ενα χάλκινο καζάνι δίλαβον άρ'.<ε - ή-, χι ιο.ιτικότητος, άνάλογα μέ τα μέλη τής οικογενείας είς τό οποί¬ ον εοη'χνον καντονμά (ξρφλνιδισμΓ νόν καί κοπανισμένον σιτάρι), κρέ άς ίδίιος κότας ή άρνίσιον καί τό ανάλογον νερό. Καί τό άφηνον νά Οράση είς μετρίαν φιοτιά. Μάλις τρλϊίτονε τό ψήσιμον ό νοι κοκώρης ή νοικοκυρ-ά άνεκάτευε κ' ίκτιιποΰσε τό μϊγμα μέ ενα εΐδικό στΐ'/.(άοη άπό όξιά μέχρι τελείας πολτοπο'ήσεοις αυτού. Ή διαδικασία αυτή παρετείνετο ένίστε- μέχρι τής ΐ>ρας κατά την
οποίαν ι,οτυττοΰσαν οί καμττάνες
των έκκλησιών και έκάλουν τοϋς
κατοίκους στήν έκκλησία τηερί ώ
ραν δεκάτην τής νυκτός.
Κατά τήν ώραν εκείνην, ανδρες
γυναϊκες, νέοι καί νεάνιδες μέ τάς
γιορτερ-άς των ένδυμασίας έν σώ
ματι μετέβαινον είς τήν εκκλησίαν
διά νά παρακολουθήσουν μέ πάσαν
εύλάόειαν καί κατάνυξιν τήν θείαν
άκολοι θίαν των ΧριστοΐΓγέννιυν.
Μετά τήΎ άπόλυσ'ν καί επάνο¬
δον είς τάς έστίας των έτοιμάϊε-
το τό χριστουγεννιάτικο τραπέζι
κ' έσ«ρ6ίρετο ά—' την οίκοδέσ— οί
ναν, τό καθ" δλ.α έτοιμον κεσκέκι,
τό όΐΓθΐον έγαρνί)ρετο μέ άφθονον
λυομένο άγνό βούτυιρο.
Τό εΐίγευστον κα λίαν θρεπτικόν
ώς ανιο παρασκεύασμα επρεπε νά
μην λείψη κατά τήν ημέραν ταύτην
άπό κάθε τραπέζ'ΐ πτωχοΰ ή πλου-
σίου, δταν δέ διεπιστοΰτο ή έλλει¬
ψις αυτού είς τίνα οικογένειαν οί
δυνόμενοι επροθυμοποιούντο νά συμ
πληρακΐουν τήν τοιατηην έλλειψιν.
Τήν επομένην είς ένδειξιν άγά¬
πης καί αλληλεγγύης, καθ' όλην
τήν ημέραν οί άνδρες επεσκέπτον-
το άλληλοδταδόχιος δλους τοϋς γεί
τονας.
ιΚατά τήν είσοδον έττηκολούθει ά
χαιρετισμός μέ τάς λέξεις <Χρι- στός έτέχθη», ό δέ οϊκοδεσπότης είς άπάντησ'ν έλεγεν «Άληθώς έ- τέχθη». Είς τοΰς επισκέπτας προσεφέρον το απαραιτήτως ρακή (έγχώριον πό τόν παρασκευαξόμενον άπό συκά- μινα) μέ διάφοραι έδέσματα καί άναψυκ.τικ.ά ή κίνησις αυτή παρετεί νετο μέχρι καί τής δοιδεκάτης ώ¬ ρας μ.μ. Οί δέ νέοι καί νεάνιδες συνε- κεντροΰντο είς εύρύχο>ρον τινά κλει
οτύν χώρον κ(ΐί απεδίδοντο είς δια¬
φόρους χοίρους καί τιραγούδια ίπτό
τοϋς ήχους τής άθανάτου λύρας.
Τα άγνά ήθη καί εθιμα, τα όποία
συνέδεον άορήκτως τοίις Έλληνο-
χριστιανοίίς καί διαιώνιζον την
χριστκινΐκήν πίστιν έν μέσω ήμι-
ϋίΐηθάριον είς τα άπώτατα ακριι
τοϋ 'Ελληνισμοΰ έξέλιπον καί άν-
τεκατεστάθησαν μέ τα έπ'κρατοϋν-
τα ήδη έκτός ελαχίστων περιπτώ-
σεων.
ΠΑΝΤ. ΦΟΤΡΝΙΑΔΗΣ
ΑΠβ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
42ον
Άλλά τό ξεραβάρΊ φύσαγε
τόσο ότγοια καί τό χιόνι ήτα-
νε τόσο ιτυκνό, ττοΰ άναγκά-
στηκαν ένας - ένας άπό τή συν
οδεία νά τό σκάνουνε στό δρό
μο καί τελικά νά μείνουν μο-
νάχα οί τιεθαμενατζήδες, ό πά
πάς καί ό δεύτερος καντηλα-
νάφτης, ό ιΜανώλης ιτοΰ άκό-
μα καί τα μουστάκια τού γε-
λούσανε, δσο έβλεπε μπροστά
τού τό Δημήτρη τσιτωμένο
καί ξερό, φαρδύ - πλατυ, μέ¬
σα στό νεκροβρέββατό τού!
"Ετσι, σάν πήρανε τόν άνήφο
ρο καί φτάσανε ώς τα μισά
τοΰ δρό μου, άπό την πολλή
τήν κοΰρασι καί άπό τό λαχά-
νιασμα, γιατί ό μακαρίτης ή-
τανε γιομάτος άντρας, σταμα-
τήσανε λιγάκι γιά νά πάρουνε
τήν άνάσα τους. Άνάψανε κι'
άπό έ'να τσιγαράκι, προσφέ-
ροντας καί έ'να στόν παπά. Κι'
έκεΐ πού ψιλοκουδεντιάζανε,
£να άπό τοΰς ττεθαμενατζήδες
λέγει:
— Βρέ παιδία, πολϋ βαρύς
ό μακαρίτης!...
Καί κάποιος άλλος, ϊσως άν
τίζηλος κάποτε τοϋ Δημητρά-
κη:
—Άπ' τίς πολλές τίς άμαρ-
τίαςε φαίνεται, ό άσυχώρετος.
θηλυκό γιά θηλυκό δέν άφη-
σε ό άθεόφοβος!... "Οταν έ-
διλεττε ττοδόγυρο, γαρίδα γινό-
τανε τό μάτι τού Ι...
ΚαΙ άφοθ καλαμπουρίσανε
λιγάκι, κατά τό δικό τους βε¬
βαία άβρό καί χαριτόβρυτο
μόρτικο τρόπο είς βάρος τοΰ
μακαρίτη, ίίνας άνάμεσά τους,
σάν πιό παρατηρητικός άπ' δ¬
λους, έκανε τήν εξής περίερ-
γη διαπίστωσι:
— Βρέ παιδία, παράξενο ττρά
μα! Πώς γίνεται δλη ή κάσ-
σα ναναι σκεπασμένη άπό τό
χιόνι καί μόνο τό μοΰτρο τού
δέν πιάνει!... Τί νά τρέχη ά-
ραγε;
Σ' αύτό άπάνο μιό καί δυό
ξεπετάγεται ό Χοντροβασίλης
ό πιό πολύξερος άπ' δλους
τούς πεθαμενατζήδες:
Γιά σταθήτε βρέ παιδία, νά
ρίξω μιά ματιά καί νά σάς έ¬
ξη γήσω τό γιατί.
Πλησιάζει τόν άείμνηστο.
Άπό περιέργεια τόν άκολου-
θοϋνε ό παπάς, ό Μανώλης ό
καντηλανάφτης καί οί αλλοι
τΐεθαμενατζήδες. Βάζει τό χέ-
ρι τού στό προσωτΐο τοϋ νε-
κροΰ καί σάν νά τόν δάγκωσε
φίδι, τινάζεται στά ξαψνικά
πίσω. Γοΰρλωσαν τα μάτια
τού άπό τήν τρομάρα καί πή-
γανε νά πεταχτοϋνε έξω. Τοϋ
φάνηκε σάν νά κουνήθηκε ό πε
θαμένος Ι
(Συνεχίζεται)
Ημερολόγιον τοό θ. θεοίΛ-ρίδβυ έκ Φαράσων
ΑΠΘ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί ϋιαιτερως βΐς ΚαππβδοκΙαν τ· 1959
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΜΜΑΤΑ
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ
ΤβΟ συνβργόττου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Γ'
"Αμα φθάσανε οί Τοΰρκοι
στήν όπισθοφυλακή μας, οί
φαντάροι ξαφνιαστήκανε· ώσ-
τε δέν €ΐχε καταστ,ραφή ή γέ-
φυρα; Ό κίνδυνος ήτανε με-
γάλος τα τμήματα δλα μέ τή
έεβαιότητα πώς ό έχθρός θά
άργοϋσε πολύ νά φτιάση άλ-
λη γέφυρα, εϊχανε κατασκηνώ
σει α ενα κάμπο τρείς ώρες
μακρύτερα τό πυροβολικό ά-
κόμη πιό μακρυά Ι
Ή μάχη άρχισε μέ πεϊσμα.
Οί Τοΰρκοι προσμένοντας μέ
άκλόνητη ττεποίθησι τή μεγά-
λη φάλαγγά τους, ποΰ ώρα
τήν ώρα θά περνοΰσε τό πο-
■ίάμι, πολεμούσανε σάν λυσσα
σμένοι. Έκεΐ θά τελείωνε ό πό
λεμος! σκεφτόντοικταν. Οί ώ¬
ρες, δμως, ττερνοθσαν καί ένί
σχυσι δέν φαινόταν πουθενά.
Τό θάρρος τους άρχισε νά πέ-
φτη καί ή πρώτη τους Ιδέα,
ττάΐς ή σύμτττυιξις αυτή ήταν
στρατήγημα, καρφώθηκε στό
κεφάλι τους έπίμονα. Στό με-
ταξύ έφθασε τό πυροβολικό
κατά πάνω τους και ή μάχη έ-
γινε σκληρή οί λόχοι τής όπι-
σθοφυλακής άναλάβανε τήν έ-
πίθεσι καί τους ττήραν στό κυ-
νήγι, ένώ τα πυροβόλα θερί-
ζανε.
ΚαΙ άρχισε τότε μιά φοβε-
ρή καταδίωξι, ποΰ οί Τοΰρκοι
πετοΰσαν μακρυά καί τα όπλα
τού άκόμη, γιά νά φθάσουν μι
άν ώραν γρηγορότερα στό πο-
τάμι.
"Εφθασαν στή γέφυρα ξεθε
ωμένοι άπό τό τρέξιμο καί μέ
τρόμο είδον πώς ήταν χαλα-
σμένη μέ δλους τούς κανόνες
τής μηχανικής τέχνης... Τό ά-
πόσπασμα, πού εΐχε μείνει νά
την φυλάξη, δέν φαινόταν που
θενά. "Ενας τρελλός φόβος
τούς έκιυρίευσε τότε κα'ι (ηρχι¬
νά τρέχουν κατά μήκος
τής δχθης, ζητώντας μέρος νά
κρυφθοΰν προτοΰ φανοΰν οί
μανιασμένοι φαντάροι. Μερι-
κοί άπ' αύτούς προσπαθοΰσαν
πάνω στήν ταραχή τους νά ττε
ράσουν τό ποτάμι κολυμβών-
τας· τό ρέμα δμως τοΰς παρέ-
συρε καί μέ άγριες φωνές ά-
άιτελπισίας, ζητοΰσαν τοΰ κά
κου βοηθεία.
Άπό τήν άλλη δχθη φάνη-
καν τα πρώτα τμήματα των
Τούρκων πολλοί ίππεΐς καλ-
πάζανε άνάμεσα στούς λό-
χους καί διάφορα συνεργεΐα
προσπαθοΰσαν μέ βιασύνη νά
φτιάσουν πάλι τή γέφυρα. Τή
στιγμή έκείνη άρχισε τό πυρο¬
βολικό μας, νά τούς κτυπά στά
γεμάτα καί ό τόπος σείστηκε
άπό τίς τρομαχτικές έκρήξεις
των όβίδων. Οί Τοΰρκοι σκορ-
πίσθηκαν στά γύρω ΰψώματα
σάν τσακάλια, ζητώντας σωτη
ρία πίσω άπό τα βράχια καί
άφησαν στήν τύχη της τήν έμ-
προσθοφυλακή τους, πού εΐχε
πιαστή στή φάκα.
Τό φαρδύ ποτάμι κυλοΰσε ή
συχα - ήσυχα τα βολά νερά
τού- μέ τΐόση λύσσα τό κυττοΰ
σαν οί ΤοΰρκοιΙ Φανήκαν τέ-
λος καί οί φαντάροι νά τρέ¬
χουν κατά πάνω τους όρμητι-
κοί, μέ έφ' δπλου λόγχη, ένώ
τ όπυροβολικό έξακολουθοΰσε
νά σκορπίζη τό θάνατο στήν
άντικρυνή οχθη. Καί άρχισε
τότε τό φριχτό άνθρωποκυνή-
γι καί έφθασε ή στιγμή νά εύ-
ται κάθε Τοΰρκος νά τόν βρή
μιά σφαϊρα, παρά νά τιεταχτή
λογχισμένος στό φοβερό πο¬
τάμι.
Τό άπόσπασμα τοϋ μηχανι-
κοΰ έκαμε τ όκαθήκον τού, κα
1 νείς δμως δέν έμαθε τήν αΐτία
πού εΐχε άργοπορήσει.
Τ Ε Λ Ο Σ
Συνέχεια έκ το ΰπροηγουμένου
Μέ ολίγη περιττλάνηση στούς
στενούς δρόμους τής πόλης γιά κα
τάλληλο ξενοδοχείο καταλήΗαμε
στό Σιρκετζί την παό άκατάλληλη
συνοικία τής Πόλ.ης. Λέγω τήν π'ό
άκατάλληλη γιατί έδώ είναι ή ά-
γοΐ>ά καί ό θόρυδος είναι πολύς
γιά άνάπαυση.
Γιά τήν Πόλη δέν μπορίδ νά προ
χειρολογήσω γιατί δέν εΐμαι Κων)
.τυλάτης καί δέν την ξεύρω καλ.ά.
Γιά νά γράψιυ ποέπει νά κάτσω
πολλ.ές μέρες καί με' ίδιαΐτερη προ
ποχή νά προσεξο) τί θά γράψιο.
"Αλλωσ-ε γι' αυτήν είνο,' γραμμέ
να πάρα πολλά άπό ντόπιους καί
άπό ε'ιδικοίις, αν θε;λετε καί θά εί¬
ναι άν μή τι ά'λλο, πραγματική προ
χειρολογία άν έπιχειρήσει κανείς
νά γράψη, σέ τόσο λ.ίγο χρονικό
διάστημα.
Γιά νά γράι|ιη κανείς έντυπώ-
σε'ς άπ' τήν Πόλη πρέπει νά παρα
μείνη άοκετό καιρό. 'Εβδομάδες
καί μήνες άκύμη! Νά γυρίση καί
μάλιστα νά τήν ζήση καί τότε νά
πάρη χαοτί καί καλαμάρι.
Δικαιολογημένα λοιπόν θά πε^ιο
ρισθώ σέ μερικές άδρές γραμμές
μόνο κίΐί μόνον γιατί μας φιλοξένη
σε τρείς μέρες καί ιδίως διότι έν
έναντία περ'πτιόσει θά είναι άσύγ
γνωστη παράλειτ)'η.
Γνρίσαμε άπ' τήν μακρυνή και
γοργή περιοδεία μας άνά τήν Μι-
κρασία σώοι καί ύγειεΐς καί χωοίς
κονένα άναπάντεχο, μέ τήν δύναμη
τού Θεοΰ στήν Κ(«ν)πολη. Άφή-
σαμε γι' αυτήν τρείς μέρες καί σ'
αύτές τίς τρείς μέρε; ίχουμε νά
κάνουμε πολλά.
Θά ποϋμε εϋλαδείς προσκυνηταί
στό Γηραιό καί αίωνόβιο Πατριαο-
χεϊο, τό Πανορθόδοξο καί Πανελ-
λήνιο Έθνικό καί θρησκευπκό Κέν
τρο πού είναι ή πνευματ'κή άφε-
τηρία τής Όρθοδοξίας καί τής πά
λιγγενεσίας μας μαζί. Πρώτη ύ-
ποχρεοισή μας. Ώρίσαμε γιά τό
Σά66ατο στόν έσπερινό γιά νά
πάροι»με τίς Πατριαρχικές εϋχές
κια εύλογίες.
Τήν Παρασκευή στίς 4)9)1959
κ(ΐνονίσαμε, τύ πρωί νά δοΰμε τα
άξιοθέατα τής Ιΐόλης. Τα Μουσεία
τό θησαυροφυλάκιο, καί τ' άπόγευ
μα την άγορά.
Τό ^άϋβατο, Γ))9)59, τό πρώ
μέ τό ποΰλμαν θά- πάμε στήν πύ
λη τής Άδριανουπύλεως (στό Έ»
τιρνέ — Καπουσού), στό ΙΙαλου-
κλή στή Μονή τής χώ>ρας (Καριέ
τξαμ'σϊ), στήν Άγία Σόφια, τήν
Άγία Ε'ιρήνη, τό Γιερέ - πατάν -
Σαράϊ, τό Σουλτάν Άχμέχ τζα-
μισί, τύ Ίπποδρόμιο, όπον ήσαν τα
μεγάλα παλάτια μέ τα άφθονα ψη-
φιδοιτά τους καί τ' άπόγευμα, δ-
πως είπαμε θά έπισκεψθούμε τόν
"Αγιο Γεώργιο πού είναι 6 Πατρι
αρχικύς Ναός γιά νά έκκλησιασθοϋ
με καί νά ΰποβάλουμε τα εϋλίιΐΒ'κύ
οέδη μας είς τήν Α.Θ. ΙΙαναγιότη
τα τόν Οίκονμενικό μας Πατριάρ-
Χ'Ί·
Αϋτό τό πρόγραμμα τό χ«ράξα-
με σ^ό δρόμο άπ' τήν "Αγκυ^ο
στήν Πόλη καί αύτό έφαρμόσαμε.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΘΥΜΗΣΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ
ιΠρό; τόν εκλεκτόν συνεργά
την μας κ. Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑ
ΔΕΝ, Λπεστάλη ή καίτωτέ
ρω έπιστολή:
Κύρΐί Γρηγοριάδη,
"Ανέγνωσα είς τόν άγαπη
ι:όν Προσφυγικόν Κόσμον τής
ι14 τρέχοντος, τοΰ ίποίο) τυ
,γχά,νω παλαιός συνδρομητήν
διατριβήν σας έν κυρίω άρθρα!
υπό περίληψιν ενα μνημ,όσί;-
νον «Ή θύμηση τοΰ Πλα,στή
τα», ώς πρόσφυξ καταγόμΐνο;
ί κ Κερασοΰντος τοΰ Πόντου
ι ΐιχί ώς πρχτιωτης ζοϋ έτοί
ι^ου κχί λαοφιλοΰς αρχηγόν
ι^ας αειμνήστου Στρατηγο")
ιΝικολάου Πλαστήρα, Σάς έκ
φρ τάς απείρους μου εύ
ιχαριστίας μου δι' δσα άναφέρε
ιτε διά τόν αξιον τής Πατρίδος
ιμας καί γενναΐον Στρατηγόν
Νικόλαον Πλαστήραν. Ημείς
ι3έ οί "Ελληνες τής Άνατολής
ι9ά προσφέρωμεν πάντοτε τό
ιδνομά τού μέ σεβασμόν διότι
υπήρξεν δι' ημάς προστάτ/);
ικαΐ σωτήρας μας.
'Επί τή εύκαιρία ταύτη σά:
εδχομαι οικογενειακώς Καλά
ιΧριστούγεννα κχί καλές γ-,ρ
«τέί.
ιΜετά πλείστης τιμής
ιΚ_Ν. ΑΝΑ-ΤΑΣΙΑΔΗΣ,
ιΠριάμου 16 - Καλλιθέα Άττ.
ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟ.' ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛ
ι
'Ι Ι
ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΗΝ
Τά Δύο Βιβλία τού
Μιχαήλ Κουρμούλη
ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΝΕΙΑ
Γιμή βιβλίου 6ρχ. 7(1
καί
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ
Τιμή βιβλίου δρχ. 40
Πωλούν τα ι είς τούς αναγνώστας
μας μέ έκπτωσιν 50ο)ο
Ή καινούρ>για έττιθεώρηση Μίνι
— Μάξι καί Σή Θροϋ — ττοϋ ά-
νίδασε ό μουσικός θίασος τού 6ε
άτρου Άκι>οπόλ δέν ξεφεΰγει ά¬
πό τά γνκττά έπιβεκ'ρηθΊακά
ιτιρότκπα οϋτε τιλουτΐζεται μέ
γνήσιο πνεύμα σατιρικό. Την δια
! ί-ρίνει δμ»ς μιά εύΞυμογ >αφική
διάΕε^η <ιαί σέ άρ<ετά οτ,μεϊα κα ποία ιύψυολογία. Έττίσης καί αν ό'λα τα νούμερα £έν είναι άξιόλο γα, ? υ τιρεπει νά έ'χο^με μΐιγά- λες αξιώσεις άπό μιά έποχια·:ή ρεβύ. Πάντως οί σιιμιταβεΐς ττηιο- ταγωνιστές, πού είναι ττεττειρσμέ νοι ήθοποιοί, διαγράφουν στή σκηνή μιά εί>8υμη καΐ διασκεΗα-
στική τταρονισίαση. Σκιτοάοουν
καί έι3μηνεύοι/ν τούς ρ-λοι,ς τους,
μέ ζωντάνια, μέ κέφι καί μέ τέ-
χνη.
Γενικά οί έναλλασσόμινες σκη
νές, ό ποικιλόιχρωμος φωτισμός,
οί ψανταχτειριές σκηνογυαφίες, τά
γΛΐίΚίόηχα τ,ραγούβια τταράλλ-ιλοι
μέ τίς λετττόκθιρμες χορεύΤΜες
τοϋ μτταλλέτου καθώς καί μέ τή
φαιδρά μουσική τής επιθεωρήσε¬
ως, χαρίζουν στό θεατή μιά ιτα-
ράσταση εύχάριστη καί χορούμε-
νη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΑΟΣ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΜΡΙΟΝ λΓΓΑΙΧΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΨΥΧΙΔΟΥ
(Αγγλικήν Φιλολογΐας
ΠΑΝΙ-ΙΠΙΣ7ΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ)
Όό^ς /■ΡΧΙΛΜΙΔΟΥΣ καί ΑΙΚΛΙ ν ΡΧΟΥ 7, ΠΓΚΡΑΤΙ
(όπισθεν Σταδίου)
Διο την ήρθήν έκμάθηοιν τής Άγγλικής Γλώσσης έγ-
γροφι,τε είς τό Φροντιστήριόν μας. Λι6άσκουν άπόφοι-
τοι τής Άγγλικής Φιλολογίσς
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
'Λριθμός
ττεριωρισμένος
ΑΙ έννο'φαι ήρχισαν καί ουεχιζονται εν τώ Γραφείω
τοθ Φροντιστηρίου. Γηλ. 7^0.137 — 722.944. ΤΩραι 9—Ί
καί 5 — 9 μ.μ.
Μοντέλο γΐ'ναικείου καπέλου άπό τήν Φθινοπορινήν συλλογήν 1969
της Ενώσεως Καπε λ.άδοιν τοΰ Λονδίνον.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοδ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Στό προοίμιο, γιά νά διεγείρη
τό ένδ'αφέρον των άκροατών τού
καί νά φανερώσή τό άντικείμενο τής
όμιλίας τού, άπε>ιθύνεται στοϋς 150
έπισκόπους καί θέτει ύπ' δν|η τ(ι>ν
δύο έριοτήματα ποΰ εχουν τό νόη-
μα συμπερασμάτον. Ή μετάΰασί
τού άπό τά προοίμιο στήν άπολογία
γίνεται μέ φυσικό καί άδίαστο τρό¬
πο. Άρχίζοντας την άπολογία τον, !
άπευθΰνεται εμμεσα στοϋ; κατηγό-
ροι»ς το»1 καί λέγει τά εξής:
«ΙΙοιά, λ.ο'πόν, ή άπολογία μόν; Ι
Εάν μέν είναι ψεύτικη νά μέ έλέγ-
ξετε, εάν οικος Λληθινή, νά μαρ-
τυρήσετε σεϊς, διότι σρίς είσθε γιά
μενά καί άπολογία καί μάρτυοες |
καί στέη-ανος κανχήσεως... Αί»τό ι
το ποίιινιο ήταν κάποτε μικρό καί
άτελες- καί δέν ήταν ποίμνιο κα-
νονικό, άλλ' ενα άσύντακτο καί ά-
δέσποτο άπομεινάρι άπό ενα μ'κρό
κοπάδι, πού δέν εΐχε οΐίτε τροφή
γιά νά φάη, οΰτε μάνδρα γιά νά
μείνη... ΤΗταν σκορπισμένο δΛ κι'
έκεΐ στήν τύχη, στά 6ουνά, στίς
σπηλιές καί στίς τρΰπες τής γής...».
«Τέτοιο ήτα·ν τό ποίμνιο αύτό κά
ποτε καί τώρ« εΰεκτεϊ καί πλατύνε"
ται, αν οχι <ττήν έντέλεια, άλλά 6α- δίϊε1 .τοός τά κε~ϊ καί θά συμπλη¬ ρώση τίς άτέλειές τού στόν δρόμο, μέ μερικές προσθήκες ποΰ θά γί¬ νουν... »'Ο καθένας πού θέλει νά σχο- λιάζη τοΐις λόγονς μου, άς σηκώση ι|ιηλά τά μάτια τον καί νά δή κυ- κλικά τό στεφάνι τής όόξας ποΰ πλέχθηκε, άντί γιά τό στεφάνι των μισθιοτών τού Έφραίμ καί τής ΰ- 6ρ?(ος. Νά δή συνέδρκι πρεσβτέ- ρον, τιμημένον μέ σύνεσι καί ψα- ρά μαλλ'ά, νά δή εϋταξία διακόν(ι»ν, εύκοσμία αναγνωστών, φιλο.μάθεια λαοΰ, τόσο στίς γνναίκες οσο καί στοΰς άνδρες...». .«"Οταν πλεκόταν τό στεφάνι αύ- ίό (αύτό ποΰ λαλιΐ), δέν λαλώ κα¬ τά Κύριον, 'θά λαλήσιο δμιος) κ^' έγώ προσέφερα κάτι... Άπ' αύτά ποΰ σδς είπα προηγουμένως, κάτι είναι γέννημα καί καρπός καί τού δικοΰ μου πνεύματος όπως |εΰρει νά καθοδηγή τό Πνεϋμα, έκείνους πού άπομακρΰνονται άπό τό σ&μα τον. ΕΙμαι 6ρ6αιος οτ', αΐ»τό θά άναγνωρίσοτΛ' δσοι άπό σάς είναι εύγνώμονες ή καί ολοι, άφοΰ δλους καλλιεργήσαιμε με τήν διδασκαλίη μας· καί ό μισθός μας θά είναι ή όμολογία σας μόνον. Διότι τίποτε αλλο δέν ζητοΰμε ουτε καί ΐητή- σαμε. Ή άρετή γιά νά μείνη σάν άρετή πρέπει νά εΐνα' άμ<σθη». «θέλετε νά προσθέσο>με κ«ί κά¬
τι άλλο πιό νεανικό; υλέπετε ηώς
ήμέρεψαν οί ένάντιες γλώσσες κοί
πώς ήσύχασαν αύτοι πού μάς πολ,Ε-
μοΰσαν μέ τήν θεότητα; Καί αϋτό;
είναι καρπός τοϋ Πνεΰματος χαί
τής &ικής διδασκαλίαν. Διότι δΓ#β
παιδεύομεν άπαίδηιτα, οΰτε κοί
προσδάλλομε μέ υβρείς, οπο>ς χά-
μνουν οί πολλοί, οί όποϊο1, έπίΐδή
δέν ξεύρουν νά μάχωνται μέ λόγια
καί θέλονν νά κρνη|>ουν καμμιά φο·
ρά την άδυναμία των σκέψεών των
καταφεύγουν στίς ίΊδρεις' δΐτιος α¬
κριβώς οί σουπιές, οί οποίες χΰνοΐΑ'
μελάνι μπροστά των, γιά νά άπο-
φύγοι*ν έκείνους πού θΐλουν νά τίς
κυνηγήσουν ή νά κυνηγήσουν στά
κρυφά οί ϊδιες. Εμείς, δμως, δι-
δάσκομε, νά μάχεται κανείς γιά τόν
Χρ'στό, σύμφονα μέ τύν Χοιστό,
ό οποίος εΐνα' είρηνικός, πράος καί
δάσταξε τίς άσθένειες μας. Οΰτ,Ε
εί,ρηνεύομεν ίνάνχια στήν άλήθεια,
παραβλέποντες κάτι, χάριν τής 6ό-
ξας τής έπιεικείας· διότι δέν κννηγΛ
με τό καλό μέ ό'σχημα μέσα· Η-
οηνεΰομεν, μ'ΐχόμενοι έ'ννομα χα'ι
αε;σα στά πλαίσ'α των δικοιν μίΐς
όριον καί τίόν κανόνιον τού
ματος. ΓΓ αύτά λοιπόν, αΐτή εί¬
ναι ή γνιόμη μου καί θέτω νόμο
σ' δλους πού άσχολοΰνται μέ την
σοτηρία των ψυχήν καί μέ τόν λό
γο' οΐ>τε μέ τόν σκληρό τόνο νά
έρεθίζουν τοΰς στ'νομιλητές τοιν,
οΰτε με τόν ΰποχίορητικό νά τού;
κάνοτ'ν ύπερφίαλους, άλλά νά εί¬
ναι εύπροσήγοροι καί νά μή υπέρ-
βαίνουν τό μέτρο καί στίς δυό πεοι-
πτώσεις...^.
(Συνΐχίξΐται
Μνημόσυνο γιά τά 30 χρόνια άπό τό Οάνατό Τού
καί τά 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥ10ΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμβούλου τής
Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον |
Τά παιδία τού Έκκλησιαστικοϋ :
Όρφανοτροφείου στή Βουλιαγμέ- '
ν1< χαρούμενα, μέ επί κεςραλής τόν οιδάσκαλο τοϋ Δημοτικοΰ Σχολεί- ' ου, μέ δΰο άρνιά σοι>(')λιστά,' ιτορ-
τοιμένα στόν συμπαθητικό γαϊδου-
ράκο πού δ'ατηροΰσε τότε γιά τίς
Λνάγκες μεταφαρών -νεροΰ κλπ. τό
"Ιδρι·μα, ξεκίνησαν άπό πολύ πρίοί
μέ τραγούδια γιά την καθιερονμέ-
νη έκ-δρομή, νά χαιρετίσοΐΎ τόν
Μάη, μέ τά λονλοΰδια τού, στήν
έξοχή, στόν κάμπο καί στό δάσος
τής Βάρης.
Ό Άρχιεπίσκοπος δέν είχε είδο
ποιηθή γι' αύτην την μετακίνησι
καί μέ τήν σκεψι τής Πρωτομα-
γιάς, συνδυάζοντας τήν άργία μέ
την έξοχή καί τό Όρφανο-οοφεϊο,
Ιεκίνησρ προϊ άπό τήν Άθήνα καί
κατά τίς δεκα βρέθηκε στή Βου-
λιαγμένη. Τό Όρφα-νοτροί· ρϊο ή¬
ταν ερημο άπό τούς ζοιηρούς τού
κατοίκους.
—Ποΰ είναι τά πα·διά;
—Έκδρομή, Μακαριώτατε!
— Σέ ποιό μέρος;
— 2 τή Βάρη! τοΰ λέγει ό Δι-
ευθυντής Ί. Ράμφος.
—"Α! Πολΰ καλά Ικαμρς. Τό
μεσημρρι θά πάμε νά τά &ροΰμε!
θά φάμε μαζύ τους!
Τό μεσημεράκι, δ Άρχιεπι'σκο-
πος μέ τόν Λιετ>θυντή, κατέφθασαν
στόν τόπο τής έκδρσμής, τήν ω-
ιρβν πού τ' άρνιά ψηνόταν μέ &·
λη^ εκείνη την γραφική Ιεροτελε-
στία τής έλληνικής ύπαιθρον, γε-
μίζοντας μέ τήν μοσχοβολιά ττ)ς
κνίσσας των τόν άέρα. Τά πα<Λιά χαροΰμενα ^'τρεχαν πάνο) στό ό- λάνθιστο χ«λί, πού εΐχε στροισει μέ σα στά άσπαρΐα χωράφια ή "Α- ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ι. Άρχιεπισκοπης ΆβηνΛν νοιξις. Μόλις είδαν τόν Άρχιεπίσκοπο, έτρεξαν νά τόν ύποδρχθοΰν, νά τοϋ φιλήσουν τό χέρ'. Έκεΐνος ίίτανί γεμά'ος χαρά. Σάν πατέρας τά χάϊδευε μέ τά μάτια τού. «Ιδού έγώ καί τά παιδία ά μοί έδωκεν ό θεός!». Αυτή τήν περ^κοπή άπό τοίις λό νους τού Κυρίον θυμόνταν χαί ί- πανελάμ6(ΐνε σάν τά Ι6λεπε όλ.ύ- γυρά τού, νά σπρώχνη τό έ'να τό άλλο, γιά νά το ΰφιλήσουν τό χέρι. Σέ λίγο τά άρνιά εΐχανϊ ψηβή! Ή όρεξις μίκρών καί μεγάλίον εί· χε κορικτίοθή. Τά παιδία δέν χρε'ο ζότα,νε τό συνηθιομρν'ο τραπρζ'.— Ή Άττική είχρν άναλάδίΐ την φι- λοξενί<ι. Κάθισαν κατάχαμίΐ, σΐαν ροπόδι. "Ολα γύιρο) γελοΰσαν χαί ίίλους ή Φύσις προσκαλοϋσε στή χά ρά τής Πασχαλινής άτμοσφαίρας. Τότε, δμιος, γεννήθηκε ίνα πρό- 6λημ«. Ποϋ θά καθίση ό ώ τατος. Νά κιιθίση κατάχαμα; ήτανε καί κανένα παιδάκ'! θά παραήτανε τραβηγμένο. —Μακαριώτατε, ποΰ θά «αθίσί- τε σεΐς; (Συντχίζεται) ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χετβ. όοοντίατρ·ς Κάνιγγ·ς 2—Άβήνοιι τηλ. 634.997 9—1 καθημερινώς καί 6—» μ.μ. Τρίτη — Πέμητη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ _______καί ΠΛΗΡΕΣ_ τοπογραφο'σ* " ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πε«»ιραμένβς είς ϊργει *|·π·ιίβ{ ζητβϊτειι ίι' έ·γει·τ«ν »1ς ί»9ΊΟα'ι Τηλ. «24-182 — «81-·»»
το αλπα των εξαγωγων
ΛκΌ στν.γεΐα παρεχόμενα ύ
' 7Λ τή; Έθνιχής Τραπέζης
τα εξής:
δΐΛ5ε
Κατά τό μετχςΰ Ί< 1968 κα'- Ίουνίου 1969 «ίμηνον είσεπρχχθη χπό 1~ζ γωγάί ελληνικήν προϊόντοιν ,-οαον 49ό,8 Ικχτ. δολλχρί'ον. ,'Ητο ή πρώτη φορά κατά τί, ν οποίαν χί ελληνικαϊ έξαγωγα: ώγγισαν τό ήμισυ δισεκχτοιιμύ- ρ,ον ξολλαρίων. , Ή σημειωθεΐσχ κατά τάς βύο τελευταίας έξχγωγικάς πί ιριίΐους εξέλιξις των εξαγωγήν ϊΙϋϊι άξίχ ίδιχιτέρας έξάρσε ω;, δια ούο κυρίως λόγους. Πρώτον, λόγω τοΰ ταχυ-χ- ηου καί σταθεροΰ ρυθ(ΐοϋ της. Μίτχξύ 1966) 7 κχί 1967) 8 ή ιχδΕησις ανήλθεν είς 44,2 έν,ατ δολλ. ή 11$. Νέον αλΐα {■/. 42,3 έκχτ, δολλ. ή 9% έπε- ιτεύχθη μεταξύ 1967)8 κ?! 1968)9. Ούτως, έναντι :οΰ £1966) 7 είσεπράχθησχν κ7.:ά, η4 1968)9 86,5 έκατ. δολλ. ιπερισσώτερχ Δεύτερον, λόγω τής προελζύ βεως τής αυξήσεως. Είς ταύ¬ την συνέβαλον κατά 75-5 έκχτ. δολλ. τα προϊόντα τής μετα,τοι ιήβεως **ΐ "/.ζιά. 14 έκατ. δολ. ώ δρυκτα ζχί μεταλλεύματ·*. ϊΐεγχλύτερχι ήσαν ίπίσης αί έξαγωγαί γεωργικών προιίν- ϊτων, άλλά μόνον κατά 4 έκατ. δολλ., ένώ τα λοιπά ειδή (αν ι«προσωπεύοντα αλλωστε άν* ςιον λδγου ηο^οοτί'/ επί τοϋ άυνόλου) εσημείωσαν κ&ι-ψιν οιατά 7 έκατ. δολλαρίων. Ό άπό τινος επιδιωκομένης ικριορισμδς τής καλλιεργείχς βίΐου είς τα ύπαγορευόμενα υ* «δ των εγχωρίων ανάγκην δ- ιρια. καί ή λεπτή φάσις την δ «οίαν διέρχβνται τελευταίως 6α σιχα έςαγώγιμα προϊόντα, ώς «Ιναι κυρίως δ καπνός, αί στα νίδες χαί ό βάμβαξ, είναι ι ά αίτιχ είς τα δποΐχ όφείλετα'. ή ■παρατηρουμένη στχσιμότης των ίξχγωγών γεωργικών προΐόν των. Ούτω, παραλλήλως πρδς την «οίοτικήν πρόοδον, έκ-φραξρ- (ΐένην διά τοΰ αλματος των *Ι- ςαγωγών κατά 21% έντός δθο ■μόνον έτών, επετεύχθη έπ.ίϊ»^ ή μετχβολή τής συνδέσεως πων Άπό τής τελευταίας -.«υ της απόψεως έντνπιοσιαχαΐ εί¬ ναι αί εξελίξεως τής παρελθού βης ένδεκαετίας.Μέ την έξαγΐΛ γι-φ περίοδον 1957)8 λήγε. φ έποχή κατά την δπο'αν οί έξαγωγαί ελληνικήν βιομη ιχανικών προϊόντων ήσαν θ"χ·. μόνον άσήμαντοι άλίλά είς .μ* γαλην άνχλογίχν συμπτω,αχ- Γτικαί. Τό κονοστ&ν των επί τοΰ συνόλου την έξαγωγών α •νήλθε τδτε είς 3$. "Έκτοτε δ* καΐΐλασιάαθη κα'. έφθασεν ήδη 30$. Αντιθέτως, τό ποσοστόν των γεωργικών προϊόντων «5 ριωρίσθη έν τώ μεταξύ χπό 80$ είς 60%. Χαρακτηρΐοτ: «ή, σχετικώς, είναι ή περίπτω σις τοΰ καπνοΰ. 'Π συ-μβολη ιχοΰ βχσικοΰ άλλοτε έξαγιογι ιχοθ τούτου προϊόνζος εμειώθη άπο τό 1)3 τδτε είς τό 1)5 σήμερον. Το αλμα των βιομηχανικήν έξαγωγών είναι βεβαίως άπατ; λεσμχ τής καταβληθείσης έν ι.ατικής προσπαθείας πρός ϊνί- ονυσιν των βιομηχανικήν έϊτεν ι3ύσεων καί δίδει τό μέτρον ΐΓίί» επιτυχίας της. Έκφράζει έπίοης την έπιτελεσθεϊσαν πρό- 'οδον πρός την κατεύθυνσιν τής ιίνεξχρτητοποιήσεως των εξα¬ γωγήν άπό άσταθεΐς παράγον- 'Τΐς ώς είναι ή διεθνής ζήτν 'ΐ'-ς γεωργικών προϊόντων '-'-Ό ':ύπου των ελληνικήν» καί α! «χιρ-.καί συνθήκαι, αί δποΐκι τοχνακις έπηρεάζουν εντόνως '·ο δφος τής γεωργικής παρα¬ γωγείς. Μέ την ϊπιχειρουμέντ;ν ^νχξιά,ρθρωσιν την κχλλιεΰγει αί γεωργικχί έξαγωγαί £ ί; θά κινηθοΰν μέλλο ντ·.· '*δ» είς ανωτέρα έπίπεδα. Βασικόν συμπέρασμα έκ :ώ/ ανωτέρω είναι δτι τα πρόίύ*· τα τής μεταποιήσεοις απέβησαν δ μοναδικός σχεδόν δυ ος πχράγων είς την προσ των Ιξχ- σία σία μέσον μηνιαίον επίπεδον της, συμφώνως πρός τόν δείκτην τής ΕΣΥΕ, ανήλθεν είς 222,2 έναντι 202,6 κατά την άντίστοι χον ττερι.-0-ινήν ττιειρίαδον (1959 —100). "Επετεύχθη, συνεπώς, αύξησις άνερχομένη είς 9,7ο) ο έναντι 6,0ο) ο κατά τό 1968. Ή έπιτάχυνσις τοΰ ρυθμοΰ άνόδου τής βιομηχανικής πα- ραγωγής έπιβεβαιώνει την προκαλυομένην καί έξ άλλων στοιχείον εντύπωσιν δτι εφέ¬ τος ή οίκονομική δραστηριό- της κινεϊται εντόνως άναδι- κώς. Όδηγεΐ έπίσης είς τό συμ ττέρασμα ότι κατά τό τρέχον έτος ή ιτρόοδος πρός την έκ- βιομηχάνισιν είναι σημαντική. Άπό τής τελευταίας αυτής απόψεως, ενδιαφέρον παρουσι- άζει ή άκόλουθος είδικωτέρα διαπίστωσις. Ή αύξησις τής βιομηχανικής παραγωγής εί¬ ναι σημαντικώς μεγαλυτέρα τής ανωτέρω σημειωθείσης ά- νερχομενη είς 14,6ο) ο, εάν δέν ληφθή ύτΐ' δψιν ή πορεία των κλάδων είδών διατροφής, πο- τών καί καπνοΰ. Ή πρόοδος των κλάδων τού¬ των είναι, βεβαίως, καί έπιθυ μητή καί άναγκαία. Άλλ, ή έκβιομηχάνισις δέν στηρίζε- ται έπ' αυτών. Προϋποθέτει την διαφοροποίησιν τής παρα γωγής, έν συνδυασμφ πρός την συγκριτικώς ταχυτέραν ά νάιττυξιν τής δαρείας βιομη- χανίας καί των κλάδων κατα- σκευής ένδιαμέσων προϊόντων. Τουτο, ακριβώς, φαίνεται ό¬ τι συμβαίνει εφέτος. Ούτω, τό μεγαλύτερον ποσοστόν άνόδου έναντι τοΰ 1968, έκ 39,5ο) ο, παρουσίασαν αί βιομηχανίαι βασικών μεταλλουργικών προ ϊόντων. Ή δραστηριότης τού¬ των είναι σήμερον δεκαιτλα- έναντι τοθ 1959, χάρις σχεδόν έναντι τοθ 1959, χάρις είς την άναπ,τυχθεΐσαν έκτοτε παραγωγήν άλουμινί- ου, σιδηρονικελίου καί χαλυ- βουργικών προϊόντων. Σημαν¬ τικήν πρόοδον έπετέλεσαν επί σης αί διομηχανίαι μή μεταλ- λικών όρυκτών (κυρίως παρα- γωγή τσιμέντου, τής οποίας ή πορεία συμπίπτει μέ την έξέλι ξιν των παγίων έπενδύσεων) καί αί χημικαί οιομηχανίαι. Ή αύξησις των δύο τούτων κλάδων ανήλθεν είς 16,7ο) ο καί 14,2ο) ο άντισϊοίχως. Είς τούς λοιπούς κλάδους ά" ξιαι ιδιαιτέρας μνείας είναι αί πρόοδοι τάς Οποίας έπετέ¬ λεσαν αί διομηχανίαι ϋφαντι κων είδών (10,9ο)ο), είδών ο- ποδήσεως καί ένδυμασίας (19, 2ο)ο), χάρτου (13,8ο)ο), έλα τοίς έικατόν). "Εντόνως άνοδική ήτο έπί¬ σης ή πορεία τής παραγωγής όρυχείων - μεταλλείων καί τοΰ ήλεκτρισμοϋ. ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΛΙΑΝΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ €Η άξία των λιανικών πωλη- σεων είς ολόκληρον την χώ¬ ραν, ήτο ανωτέρα έναντι τής Ιδία περυσινης περιόδου, καθ" έκαστον μήνα τοϋ έπταμήνου Ίανουαρίου - "Ιουλίου 1969. Ό σχετικός δείκτης ύψώβιΐ κατά 5,6ο) ο μεταξΰ Ίανουαρί ου - "Ιουλίου 1969 έναντι τής άντιστοίχου περιόδου τοθ 68. Ή άνοδος ήτο Ιδιαιτέρως ϋ- ψηλή είς τα εϊδη διατροφής, άνελθοθσα είς 9,1ο) ο, ένώ είς τα εϊδη ένδύσεως καί ΰποδήσε ως εσημειώθη μικρά ύποχώρη σις έκ 3,3ο)ο. Ειδικώς, όμως είς την περιοχήν πρωτευούσης ή άξία των λιανικών πωλήσε- ων είδών ένδύσεως καί ύποδή σεως ηυξήθη περαιτέρω, άν καί ό ρυθμός ήτο χαλαρός πε ριορισθείς είς 2,7ο) ο. "Οσον άφορα είς τα λοιπά εϊδη, ή πρόοδος ήτο άνάλογος, άνελ- ( θοΰσα είς 6,1 ο) ο. Καί δι' αύ- | τα δμως ή εξέλιξις δέν ήτο ή ιδία είς ολόκληρον την Χώ- | ραν. Προκειμένου περί τής πε ι ριοχής Πρωτευούσης ό δείκ- της διετηρήθη εφέτος στάσι- μος είς τα περυσινά έπίπεδα, ένώ είς την επαρχίαν -■*-*- σημαντικώς ΟΠΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΠΙβΕΩΡΗΣΙΣ «ΦΟΡΤΣΟΥΝ ΤΑ-Ι,Μ ΙΝΚ»: ΘΕΩΡΟΤΝΤΑΙ ΕΛΕΤΘΕΡΟΙ Ι968: ΕΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΝ ΚΕΡΔΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΟΜΝΧΛΝΟΥΣ "ΚΟΛΟΣΣΟΥΣ,, ΤΗϊ ΔΥίΕΩΣ ΑΙ Π3ΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΓΑΙΡΕΙΩΝ ΔΙΠΛΑΣΙΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΔΥΤΙΚΟΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. — Τό παρελ¬ θόν έτος υπήρξε τό καλύτερον άπό οιονδήποτε προηγούμενον δια τάς 500 μεγαλυτέρας διο- μηχανίας των Η.Π.Α., ώς του¬ το ττροκύτιτει άπό σχετικό δη- οσίευμα τής άμερικανικής ε¬ πιθεωρήσεως «Φόρτσουν Τάϊμ "Ινκ». Παρά τόν έντονον τΐληθωρι- σμόν, τα ύψηλότερα έπιτόκια άπό τεσσαρακονταετίας καί πλέον, την χρονίαν έλλειψιν έργατικών χειρών, τόν επί τής κινήσεως των κεφαλαίων £λεγ χον καί την κατά 10ο) ο πρόσ¬ θετον επιβάρυνσιν έκ φόρου βίσοδηματος, ή ζήτησις ουδό¬ λως έχαλαρώθη, αί πωλήσεις έφθασοςν είς νέον ϋψος αίχμής 405,3 δισεκατομμυρίων δολλα ρίων, αί δέ 104 εταιρίαι έπρα- γματοποίησαν κύκλον εργασι¬ ών ανώτερον τού δισεκατομμυ ρίου δολλαρίων εκάστη. Τα περιθώρια κερδών, άν καί φαλκιδευμένα άπό τόν ϋ- περφόρον, έμειώθησαν ολιγώ¬ τερον άπό τό 1967, ή δέ από¬ δοσις των κεφαλαίων εσημεί¬ ωσε μικράν αύξησιν. Μόνον 133 έκ των 500 έται- ρειών έπραγματοποίησαν μεί ώσιν κερδών κατά τό ετος 1963, 13 δέ ϋπέστησαν ζημίαο. ΟΊ κατέστημένοι κολοσσοί έ ξακολουθοΰν νά προπορεύων- ται. "Η Τζένεραλ Μότορς διά 15ον κατά συνέχειαν έτος ευ¬ ρίσκεται επί κεφαλής τοθ —ί- νακος των 100 μεγαλύτερον βιομηχανικών έπιχειρήσ ε ω ν των ΗΠΑ, μέ σύνολον πωλή- σεων 22.755 δισεκ. δολλάρια κα ίκαθαρά κέρδη 1.732 δισ. Άκολουθοΰν ή Στάνταρντ "Ο- ϊλ τοϋ Μιοΰ Τζέρσεϋ μέ 14.091 δισεκ. πωλήσεις καί 1.276 δι¬ σεκ. κέρδη καί ή Φόρντ Μότορ τοΰ Μίτσιγκαν μέ 14.075 δισ. καί 626 έκατ. άντιστοίχως. Κύκλος εργασιών καί κέρδη των έπομένων πολΰ άπέχουν έκείνων των «τριών μεγάλων» τής άμερικανικής βιομηχανί- ας. Πράγματι, τής Τζένεραλ 'Ελέκτρικ τής Μέας Υόρκης, τετάρτης κατά σειράν, αί πω¬ λήσεις άνηλθον είς 8.381 δισεκ καί τα κέρδη είς 357 έκατομ. Άκολουθοΰν ή Κράϊσλερ τοθ Μτιτρό'ιτ μέ /445 δισεκ. καί 290 έκατομ. άντιστοίχως, ή "Ιν τερνάσιοναλ Μπύσινες Μασίνς τοϋ Άρμονκ μέ 6.888 καί 878 έκατ., ή Μόμπιλ Όϊλ τής Νέ¬ ας "Υόρκης μέ 6.220 διεσκ. καί 428 έκατ., ή Τεξάκο τής Νέ¬ ας "Υόρκης μέ 5.459 όισεκ. καί 835 έκατ., ή. Γκάλφ "Οϊλ τοθ Πίτσμπουργκ μέ 4.558 δισεκ. καί 626 έκατ., ή ΓιοΟ - "Ες Στήλ τής Νέας "Υόρκης μέ 4. 563 δισεκ. καί 253 έκατ., ή 1. Τ.Γ. τής Νέας "Υόρκης μέ 4. 066 δισεκ. καί 192 έκατ., η Γου έστερν 'Ελέκτρικ τής Νέας 'Υ όρκης μέ 3.031 δισεκ. καί 192 έκατ. δολλάρια άντιστοίχως. Τελευταία είς τόν κατάλογον των 100 έμφανίζεται ή Μπόϊς Κάσκεϊντ τής Μτΐόϊς Άϊντάχο μέ 1.026 δισεκ. καί 45,39 έκατ. δολλάρια άντιστοίχως. Τα μεγαλυτέρα κέρδη έπρα γματοιΐοίησεν ή Τζένεραλ Μό¬ τορς, ώς ιτροανεφέρθη (1.732 δισεκ. δολλ.). Τα μικρότερα ή Γκρούμαν Αϊαρκραφτ 'Εντζη- νήρινγκ —80ή άπό ■ πλευρας πωλήσεων— 19.037 έκατ. δολ¬ λάρια. Άπό απόψεως στοιχεί- ων ενεργητικόν την πρώτην θε σιν κατέχει ή Στάνταρντ "Ο¬ ϊλ —16.786 δισεκ. δολλάρια— την δευτέραν ή Τζένεραλ Μό¬ τορς μέ 14.010 δισεκ., την τρί¬ την ή Φόρντ μέ 8.953 δισεκ. ΑΙ 100 ΚΟΡΥΦΑΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟ ΛΟΙΠΟΥ ΜΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙ- ΣΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 'Ενώ οί ρυθμοί τής παγκο- σίου οίκονομίας εσημείωσαν έ πιτάχυνσιν κατά τό 1968, αί συνολικαί πωλήσεις των 200 Αί σημειοθεΐσαι μεταξύ τής μεγαλύτερον βιομηχανίαν έ Προτευούσης καί ττιχειρησεον τού Δυτικοϋ κό- Η ανάλυσις των ιροιόντων τής μεταποιήσεως περιοχής Πρωτευούσης καϊ τής λοιπης Χώρας διαφοραί την εξέλιξιν των λιανικών .ήσεων κατά κατηγορίας ά γαθών, έξηγεΐται έκ τού γεγο σμου —πλήν των ΗΠΑ— εση¬ μείωσαν αύξησιν κατά 12,4 ο) ο, ήτοι ϊσων περίπου πρός κατά τάς τρείς τελευταίας έ- νοτος οτι απ6 είσοδηματικής δομένην χρονικήν περίοδον, ή ζαγωγικάς περιόδους, όδηγεΐ κ(χ1 έπαγγελματικΓις απόψεως ζήτησις κκτά την σύνθεσιν εις δύο διαπιστώσεις. Ή μία υφίστανται ούσιώδεις διαφο- της δέν έκόηλοοται όμοιομόρ- εΐναι ότι είς τάς άπό έτών διε ^ μεταξύ των κατοίκων τοϋ φως καθ" άπασαν την Χώραν, νεργουμένας έξαγωγάς νημά- πρωτου άστικοθ κέντρου καί "Οσον άφορά δμως είς την γε των καί τσιμέντων προσετέθη εύρυτάτη ποικιλία άλλων προι' οντων προερχομένων άπό πε- ρισσοτέρους βιομηχανικο ΰ ς κλάδους. Δέν στηρίζονται δη- λοδή, αί βιομηχανικαί έξαγω- Υ«1 είς μικρόν αριθμόν προι- όντων, άλλά παρουσιάζουν έ- παρκή διαφοροποίησιν. "Η έτέ Ρα διαπίστωσις είναι δτι, πλήν ελαχίστων έξαιρέσεων, «Ι έξαγωγαί των των επί μέ- ρους διομηχανικών προϊάντων άκολουθοΰν συνεχή άνοδικήν ■βορείαν. ΖΩΗΡΑ Η ΔΡΑΣΤΗΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Η βιομηχανική παραγωγή ^έρχεται εφέτος μέ ταχύτα- τ°ν ρυθμόν. Κατά τό έπτάμη- ν«ν Ίανουαρίου - Ιουλίου τό - ρ Ελλάδος. Συ- νέπεια τουτου είναι δτι είς δέ νίκην τάσιν αυτή ήτο άναδική είς ολόκληρον την 'Ελλάδα. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρΐΐαι είς ν»'3·ην κΰν Άξιαι. Αιοιπή »»«·· Ά»*»· ννμ,ιον Εταιαειώ* »α> '3,ταΐ0<.*α>»· ϋβίιΐβ^.ιιμί τ^ Εύ·
θιίνης ότι δι* άποφάοαΐδ τσθ κ. 'Υηηυς/νοϋ Εμπόριον
ύα' άοιθ. 66378)4126 τ?7<: 16)12)65, όν/*οοιεν- 1*1*ης Ι* ** ύη'άςε». 560)23-12^5 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), δρίζεται ότι δύναν¬ ται νά ουνοχίαωοι. δημοσιεύουσαι έγπύαως τάς Π0ο σκλήαεις %%ν Γεν. Σννελεύοεων καί ζονς Ισολογι- ααούΐ των διά της οΙπονομΐΗ^ς μας &νηαε0ίδος «ΟΙ- ΚΟΝθΜΟΔΟΓΙΚΗ-ΠΡΟΣΦίΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώςένέΖο μ«*ρι τοβοε διά .«β *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ. ΚΗΣ» πρό τής σνγχω*εύ<τβώς της. την κατά 12,9ο) ο τοιαύτην των 500 άμερικανικών. Τα κέρδη των 200 ηυξήθησαν κατά 24, 6ο) ο —διτΐλάσιον περίπου πο¬ σοστόν των 500 αμερικανικόν. Τα κέρδη των ίαπονικών έ- πιχειρήσεων ϋπερέβησαν κατά τό 1968 καί πάλιν τα τοιαθτα των έταιρειών των υπόλοιπον χορόν. Έξ άλλου, 45 Ίατΐονι- καί έπιχειρήσεις έκ των 200 μεγαλύτερον τής Λύσεως, πλήν των ΗΠΑ, κατέλαβον την δευτέραν θέσιν, μετά τάς 47 βρεταννικάς. Άπό απόψεως αντικείμενον αί βιομηχανίαι ήλεκτρολογι- κοΰ ύλικοθ εσημείωσαν καί πά λιν την μεγαλυτέραν μέσην αΰ ξησιν πωλήσεων —κατά 17,9 τοίς εκατόν τό 1968. "Η σιδη- ρουργία καί χαλυβουργία έμ φανίζει αύξησιν κατά 9,2ο) ο, έ νώ μόνον είς 2 έκ των 23 τού καταλόγου, παρετηρήθη μείω- σις τοθ κύκλου εργασιών έναν τι 14 τού τπροηγουμένου ετους. "Εξ άλλου, 6 έκ των 200 έται¬ ρειών, αί οποίαι ϋπέστησαν ζή μίας, είναι χαλυβουργικαί. 10 άκόμη έπιχειρήσεις ενεγράφη σαν είς την λέσχην των πωλή¬ σεων άνω τοΰ δισεκατομμυρί- ου δολλαρίων, τοΰ συνολικοΰ άριθμοθ των μελών, τής οποί¬ ας αύξηθέντος είς 48. Η ΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΩΝ 100 ΜΕ- ΓΑΛΩΝ Την πρώτην θέσιν άπό από¬ ψεως πολήσεων κατά τό 1968, κατέλαβεν ή Ρόαγιαλ Ντάτς —τού όμίλου Σέλλ, Όλλανδο- βρεταννική επιχείρησις πετρε- λαιοειδών, μέ 9,215 δισεκατ. δολλάρια καί 934 έκατομ. κέρ δή. Δευτέρα είς τόν κατάλο¬ γον των 100 έμφανίζεται ή Γι ούνιληβερ —βρεταννο - όλλαν δική έταιρεία τροψίμων καί άπορρυπαντικών, μέ 5,533 δισ. πωλήσεις καί 206 έκατομ. δολ¬ λάρια κέρδη. Άκολουθοΰν ή ΒΡ —βρεταννική έταιρεία πε- τρελαιοειδών μέ 3.2(".Ο δισεκ. καί 242 έκατ. δολλάρια άντι¬ στοίχως, ή Ι Σ Ι, βοεταννική, χημικών προϊόντον, μέ 2.969 δισεκ. καί 206 έκατομ. άντι¬ στοίχος, ή Φόλκσβαγκενβερ- κε —γερμανική, αυτοκίνητον, μέ 2.925 δισ. καί 125 έκατομ., ή Φίλιπς —όλλανδική, ήλεκτρο νίκων, μέ 2.685 δισ. καί 121 έ¬ κατομ., ή Μπρίτις Στήλ —βρε ταννική, χάλυβος— μέ 2.624 δισ. καί 22,832 έκατομ. Την 9ην θέσιν καταλαμβά- νει ή Μοντεκαντίνι —"Εντισον — Ιταλική, χημικον —μέ 2. 315 δισ. καί 66 έκατ., την δε¬ κάτην ή Χιτάτσι —Ιαπονική, ήλεκτρονική— μέ 2.281 δισεκ. καί 116 έκατ. δολλάρια άντι¬ στοίχος. Τελευταία είς τόν πίνακα παρουσιάζεται ή Νοτιοαμερι- κανική έταιρεία Ντέ Μπέερς Κονσόλινταίκτεντ Μάϊνς —ά- δαμαντορυχεΐα— μέ πολήσεις 600,31 έκατομμυρίων δολλαρί¬ ων καί κέρδη 147,855 έκατομ. Έκ των 100 μεγαλυτέρων έ ταιρειών τοΰ Δυτικοΰ κόσμου — πλήν των ΗΠΑ— 23 είναι βρεταννικής εθνικότητος, 18 1- απωνικής, 17 γερμανικής, 15 γαλλικής, 5 ίταλικής, 2 αύ- στραλιανής, 2 δλλανδικές, 1 νοτιοαφρικανικής, 1 βραζιλια- νής, 1 μεξικανικής, 1 λουξεμ- βουργικής καί 2 μικρής (όλ- λανδοβρεταννικής). Ένδιαφέρουσα ή σύγκρισις τοΰ κατά το 1968 κύκλου έργα σιών των 100 άμερικανικών καί των ίσαρίθμων δυτικόν με γαλυτέρον βιομηχανιών: 257. 980 δισεκατομ. δολλάρια έναν τι 133.003 δισεκατομ. δολλα¬ ρίων άντιστοίχως —ήτοι αί πω λήσεις των πρώτων σχεδόν δι- ■πλάσιαι των τελευταίον. Τέλος, αί τίολήσεις τής πρώ- της έταιρείας των ΗΠΑ —Τζέ νεραλ Μότορς— είναι ύπερδι- πλάσιαι τής πρώτης έξωαμερι κανικής — ΡόαγιαλΝτάτς — 21.755 δισεκ. δολλάρια έναντι 9.215 δισεκ. άντιστοίχος, δι- πλάσια δέ τα κέρδη —1.731 δισεκ. έναντι 934 έκατομ. δολ- λάια άντιστοίχως. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ 'Ελεύθεοοι έπαγγελματίαι θΐθ)- ροϋντα*, καί οί Ιδιώται οΐκονομολό γοι οί ένεργοΰντες είτε ώς οίκο·νο μικοί ή φορολογικόν σύμβουλοι είτϊ ώς οργανωταί έπιχαρήσθων, εστο) καί εάν ώς επαγγελματικήν έγκατά στάσιν χρησψ,οποιοϋν την κατοικί¬ αν αυτών. Τουτο ανεκοίνωσε τό υ¬ πουργείον Οικονομικήν δι* έγκυκλί ου τού πρός τούς σίκονομί/κούς έ- φόρούς, έξ άφορμής ύποβλη&έντοιν σχετικών έ^ο)τημάτο)ν. 'Εφ' όσον βεβαίως, διευκοινΐξε- ται είς την εγκύκλιον, υφίσταται σχέσις μισθώσβω; έ^γαοίας μετα¬ ξύ των ώς όίνω έπιτηοευματιών καί έργοδοτών, πρός τούς δποίονς οί ποωτο·, παρέχουν τάς υπηρεσίας τ<ον, τό έκ τής εργασίας ταύτης εΐσόδηιμα θεω(?είται ώς τοιούτον ίχ μιβθωτών Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΟΣΤΡΑΚΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΟΦΟΡΩΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ «'Τπάρχουν δννατότητες άναπτύ ξε(ος τής παραγωγής μαργαρι-τοφό (>ο) όστράκονν είς την χώραν μας,
ή όποία δύναται νά συνδυασθή μέ
την καλλιέργειαν σπόγγιον δοθέν¬
τος ίίτι ή σχετική δια^ικασία είναι
συναφής. Ή θερμοκρασία των έλ-
λ^ηνικών θαλασσών (μεγίστη 28 6.
Κίλσίου — ελαχίστη 10 6. Κελ-
σίοιθ κ:ιί τό φυσικόν περιβάλλον
τούτ(ον παρονσιάξουν μεγάλην ό-
μοιότητα πρός έκεϊνα τής Ίαποι-
νίας κια των νήσιον Παπονα τής
Ν. Γουϊνέας — περιοχάς ίίπου
άκ,μάζει ή παραγιογή μαογαριτα-
ριών — ίπιτρέπουν δέ την έν λό¬
γω κατ' αρχήν πρόδλεψιν».
Είς τάς δηλώσεις αύτάς προέβη
χθίς ό κ. Ντένις Τζώρτζ (Διονύ¬
σιος Γαοργίου), "Ελλην την κα-
ταγωγϊ|', έγκατεστημένος είς Ν.
Γονϊνέαν καί διεθνοϋς κύρους συμ
δουλος είς τόν τομέα τής παραγο)
γής «πίολ κυλτιβέ», κατά την δι¬
άρκειαν χθεσινής συνεντεύξεως Τύ
που, είς τό ξενοδοχείον «Χίλτον».
Μετά τοΰ κ. Γεοργίου ευρίσκετο
είς επαφήν δι' άλληλογραψίας, ό
καθηγητής Χ. Διαπούλ.ης πρόεδρος
τοΰ Έλληνικοΰ Ίνστιτούτου Ώκε-
ανογραφικών Έρευνών καί ό γενι¬
κάς διευθυντάς τούτου κ. Ζόμπο-
λας, μετά την πρό τινος άλίευσιν
είς τόν κόλπον τής Σαλαμίνος ό-
στράκων τής ποικιλίας «πινκτάτα
φοι>κά-τα^, έκ τής οποίας παράγον-
ται διά καλλιεργείας τα μαργαρι-
τάρια είς Ιαπωνίαν καί τάς νή-
σοις τοϋ Εϊρηνικοϋ. 'Επ' εΪΓκαι^ία
διελεΰσεΐος τοϋ κ. Γεωργίου έξ Α¬
θηνών καθ" οδόν πρός Ν. Γουινέ-
σν, παρ·εκλήθη υπό τής διευθννσε
ως τοΰ Ίνστιτούτου, όπως παρα¬
μείνη επί διή,μερον ενταύθα, πρός
εξέτασιν δειγμάτον ίλληνικών
στρειδίιον καί όιατύπωσιν τής γνώ
μης τού επί των δυνατοτήτων ά-
ναπτύξειος τής σχετικής παραγω¬
γής. Ό έλάχιστος χρόνος τόν ο¬
ποίον όιέθετεν ό κ. Γεω^γίου δέν
τοθ επέτρεψε παρά νά εκφράση
την κατ' αρχήν καταφατικήν πρό-
βλεψιν. Τό Έλληλ'ΐκόν 'Ωκεανογρα
φικόν Ίνστιτοΰτον θά συνεχίση
ίήν μελέτην τοΰ θέματος, δοθέντος
ότι ό τομεΰς αύτός, είς περίπτωσιν
εΰνοίκών έξελίξεων, δύναται νά α¬
ποτελέση σημαντικήν πηγήν είσρο-
ής συναλλάγματος καί νά συμβά-
λη είς την απορρόφησιν μεγάλου
άριθ,μοϋ εργατικήν χειρών.
ΣΥΝΙΠΙ1ΝΤΑΙ 1001 ΕΝ ΣΥΝΟΑΟ ΝΕΑΙ
ΟΡΓΑΝΙΚΑΙΟΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡ._.ΕΡΓΩΝ
Κατ' εφαρμογήν τοθ Ν. Δ.
1969)1969 περί τακτοποιήσεως
έκτακτον ΰπαλλήλων, κατηρ¬
τίσθη καί εδημοσιεύθη είς την
«Εφημερίδα τής Κυβερνήσε¬
ως» (ΦΕΚ 276 Α) τό ύπ' α¬
ριθμόν 844 Β. Διάταγμα, διά
τοΰ όποίου συνιστώνται είς τό
υπουργείον των Δημ. "Εργον
αί κάτοθι 1001 έν δλω νέαι τα
κτικαί θέσεις υπαλλή λ ο ν,
προστιθέμεναι είς τάς ήδη υ¬
φισταμένας τοιαύτας.
Α' Κατηγορία: Είς τόν κλά
δόν Α2 Άρχιτεκτόνον, συνι¬
στώνται 79 θέσεις 6ου έος 4ου
βαθμοΰ. Είς τύν κλάδον Α3
Μηχανολόγον - Ήλεκτρ ο λ ό-
γον 13 θέσεις 6ου καί 4ου βα-
θμαό, είς τόν κλάδον Α4 Το-
πογράφον 9 θέσεις 6ου έος
4ου βαθμοΰ, είς τόν κλάδον
Α4 Τοττογθάφων 9 θέσεις 6ου
έως 4ου βαθμοΰ, είς τόν κλά¬
δον Α5 Χημικών Μηχανικόν 7
θέσεις 6ου έως 4ου βαθμοΰ καί
είς τόν κλάδον Α6 Χημικών
Πανεπιστημίου 2 θέσεις 7ου
καί 4ου βαθμοΰ.
Β' Κατηγορίαύ Είς τόν κλά
δόν Β1 Πολιτικόν 'Υπομηχανι-
κών συνιστώνται 89 θέσεις 8ου
έ'κις 6ου1 βαθμοΰ, είς τόν κλάδον
Β4 Έργοδηγών 290 θέσεις 11
ου έος 6ου βαθμοΰ, ες τόν κλά
δόν Β5 Σχεδιαστών 28 θέσεις
10ου έος 6ου βαθμοΰ, είς τόν
κλάδον Β7 Διοικητικών 239 θε
σεις 11ου έος 6ου βαθμοΰ καί
είς τόν κλάδον Β 9 Λακτνλο-
γράφον 155 θέσεις 11ου έος
6ου βαθμοθ.
Γ' Κατηγορία: Είς τόν κλά
δόν Π Κλητήρον συνιστώνται
48 θέσεις 13ου έος 9ου βαθμοΰ
καί είς τόν κλάδον Γ2 Τηλε-
φονητόν 1 θέσις 11ου έως 8
ου βαθμοΰ.
Διά τοθ αύτοϋ Β.Δ. δημιουρ
γοΰνται οί κάτωθι νέοι κλάδοι
περιλαμβάνσντες τάς άναγρα
φομένας νέας θέσεις, αί οποί¬
αι προστίθενται είς την όργα-
νικήν σύνθεσιν τοϋ τακτικοΰ
προσωπικού τοθ ύπουργείου :
Είς την Α κατηγορίαν, ό
κλάδος Α8 Μεταλλειολόγων -
Γεωλόγων μέ τρείς θέσεις βα¬
θμόν 6ου έος 4ου καί ό κλά¬
δος Α9 Γεωπόνων μέ 1 θέσιν
βαθμόν 7ου έως 4ου.
Είς την Β' κατηγορίαν, ό
κλάδος Β13 "Υπομηχανικόν
Ήλεκτρολόγων - Μηχαν ο λ ό-
γον μέ 5 θέσεις 8ου βαθμοθ,
έως 6ου, ό κλάδος Β14 Έργο-
δηγωνΜηχοτνουργικΰν καί Ή-
λεκτρολογικόν Έγκαταστάσε
ών μέ 6 θέσεις 11ου έως 6ου
βαθμοΰ καί ό κλάδος Β15 Έρ-
γαστηριακόν βοηθόν, μέ 26
θέσεις 11ου έος 6ου βαθμοΰ.
Τό Διάταγμα καθορίζει επί
σης τα όπταιτούμενα είδικσ τυ-
πικά προσόντα, διά τόν διορι¬
σμόν είς τόν εισαγωγικόν βα¬
θμόν εκάστου τόν ανωτέρω
κλάδων.
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΔ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓ0ΛΗΠ7ΩΝ
Έπιβάλλεται ή συμ,πλήρω
αίς τής ίσχυούσης νομοθεσία'ς 2
αον άφορά είς τόν προσδιορι¬
σμόν τοΰ καθαροδ εΙσοδήμα:ος
■των τεχνίκων έπιχειρήσεων.
(Τουτο τονίζεται είς ύπόμντ>α
-τής ΠΕΔΜΕΔΕ πρός τόν ύφυ
•κοΜρ'γόν Οίκρνομικών.
Αί σγετικαί τροποποιήσε-.ς.
τονίζεται, πρέπει νά έπέλβουν
ΊπΙ των διατάξεων τοΰ δρθρου
06α τοΰ Ν.Δ. 3323)56, Ίί,ς
ιχοΰζο προσετέθη διά τοΰ δο-
■3ρου 14 τοΰ Α.Ν. 239)1937,
'3ιά των οποίων ουθμίζοντα:.
κατά παρέκκλισιν των γιν.-
ι/.ών διατάξεως δ τρόπος προσ
'ιορισμοθ τοΰ καθαροϋ φορολο
γητέου χατα την Δ' πηγήν εί
σοδήμ,ατος των τεχνικών επι
/ειρήσεων τής χώρας ώς καί
■τοΰ αρθρου 25 τοΰ αύτοΰ Νομ.
Λιατάγματος διά την όρθήν Ι
φαρμογήν των πρός επίτευξιν
τοΰ οιά των έν λόγω διατχξ»-
έπιδιωκομένου
Προσετίθετο δτ[ τό βάσει των
βιβλίων προκΰπτον οίκονομιχόν
ιχποτέλεσμα, δέν ούνατχι νά
αποτελέση βάσιν υπολογίση ου»
έν ούδεμια περιπτώσει, ού5' έ
ιπιτρέιπετ|χι νομώ ή σύγκο.σίς
μέ τό έξευρισκόμενον φορο
ξρ
ιλογητέον τοιούτον κατά
τιν, βάσει τοθ σΐαθεροΰ συν
ιτελεττοΰ καθαροί; ·Άέρ^ο}ς Ι
ιφόσον ή μεταξύ των διαφ;οά
',τλέον ή' έλαττον δφείλεται τδ
■μέν είς τόν διαφορον τρόπον ύ
ιζολογισίοΰ των, τό δέ είς τόν
3ιάφορον χρόνον έμιφανίσεώς
των είς τα- βιβλία.
Έν·συνεχεία, διαπιστοϋντ/ι
τα έξί)ς:
"Οτι έπιβάλλονται ρυθμίση
καί έξισορρόπηση των δύο φο
'ρολογιών, άλλ' θπωσδήποτε
ι:ών μή διανεμ,ομένων
άφ' ετέρου δέ των υπό
ί
ιμερίσματος κλπ. διχτεμομένων,
ι.'ν* αποφευχθή ή διπλή φορ^λο
ιγία επί τοΰ αύτοΰ άντικειμέ-
7 ου.
Ό καθιερωθείς τίκμαρτός
-,τροσδιορισμ,ός των καθαρών λ,ερ
οών των τεχνικών έπιχειρήσΐ
ών» είναι αναπόφευκτον νά. δή
αιουργή διαφοράς μεταξύ των.
ιΣυνέπεια είναι δτι τα κ,:τά
>τήν Δ' πηγήν φορολογητέα νά
Αή δύνανται χρονικώς νά ου
τ/ετισθοΰν μέ τα· διανεμόιιενα
:φ' δσον δ ζρύπος καί ό χρόνος
,τροσδιορισμοΰ των είναι διάφ3
'ρος.
Πρέπει νά διευκρυισθή δτι
είς περίπτωσιν διαν^μής καθχ
ρών κερδών, υπό Άνων. Τε-
ιχνικής Έταιρείας, προερχομέ¬
νων έξ εκτελέσεως οικοδομήν
*η τεχνικών έν γένει εργασιών
Ίΐετά την 1.1.1968, λογίζοντ^ι
ώς ύπαχθέντα είς φόρον Δ' πή
γής κατ' άμάχητον τεκμήρον
ικαί δτι ό έπ' αυτών καταβλη-
θείς φύρος άνέρχεται είς τό
ποσόν τό προκΰπτον έκ τής £
φαρμογής τοΰ εκάστοτε ίσχύον-
•τος συντελεστοΰ φόρο> Δ' πή
γής επί τοΰ διανεμηθέντος πό
'σοΰ.
Η ΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ
ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣΗΝΟΜ, ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.— «Εάν ό Ου¬
ΐλλιαμ Τζέννινγκς Μπράϊαν εύ
ρίσκετο σήμερον είς την ζω¬
ήν, ασφαλώς θά έδικαιόνετο.
Ό άνθρωπος αύτός, ό οποίος
τό 1896 συνέταξε τό περί άρ-
γυρου άρθρον τοΰ προγράμ-
ματος τοΰ Δημοκρατικοΰ Κόμ
ματος τόν Ήνωμένων Πολιτει
όν καί ό οποίος εξεφώνησε κα
τα την διάρκειαν μιάς τΐολιτι-
κής συνελεύσεως τόν περίφη¬
μον λόγον μέ την γνωστήν φρά
σιν «...δέν θά σταυρώσετε την
άνθρωπότητα επί χρυσοΰ σταυ
ροΰ», τ|το βέβαιος δτι ό άργυ-
ρος θά κατελάμβανε την θέσιν
ποϋ τοθ άνήκει παραπλεύρως
τοΰ χρυσοΰ.
Ό Μτΐράϊαν εΐχε ίκαιον. Ή
ζήτησις τοθ άργύρου έμφανί¬
ζεται σήμερον ηύξημένη. Τό
πρόβλημα, δμως, είναι δτι αί
ΗΠΑ διαθέτουν μόνον 900 έ-
κατομμύρια ούγγίας άργύρου
πρό:γμα τό οποίον έχει άνα-
στείλει την κοπήν των άργυ-
ρόν δολλαρίων Άϊζενχάουερ,
ή κυκλοφορία τόν οποίων έ-
προγραμματίσθη, ώς γνωστόν
είς ανάμνησιν τοΰ αποθανόν¬
τος τέως Προέδρου. Τουτο διό
τι ή περιεκτικότης εκάστου
των έν λόγω νομισμάτων είς
άργυρον ύπολογίζεται δτι θά
ανέλθη είς 40ο) ο.
Ή Γερουσία, ή όποία δέν έ-
χει άντίρρησι'ν ώς πρός την Ι¬
δέαν, προτείνει την κοπήν μή
άργυρόν δολλαρίων, προβάλ-
λουσα τό έπιχείρημα δτι έκα¬
στον τούτων θά έστοίχιζε μό¬
νον 5 σέντς, ένό τό κόστος διά
τα άργυρά άνέρχεται είς 42
περίπου σέντς. Πάντως, εάν τε
λικός εγκριθή ή ύποβληθεΐσα
πρότασις δι' άργυρά νομίσμα
τα, ύπολογίζεται ότι ή κοπή
300 έκατομμυρίων τεμαχίων
θά έξαντλοϋσε σχεδόν τελείως
τα άποθέματα άργύρου τόν
ΗΠΑ.
Ή σημειοθεϊσα καθυστέρη
σις έκ μέρους τοθ Κογκρέσ-
σου είς την λήψιν τής σχετι-
Τό αγγλικόν χόβερκραφτ Ού έλλιγκτον ΒΗ7 έν ττλήρει τα-
χύτητι. "Εχει μήκος 77 Τΐοδών καί ώριαίαν ταχύτητα 65 κόμ-
β ών.
Άνδρικοΰ σχεδίου ΰποκάμισον έκ λεπτοΰ ραδδαχτοΰ ύφάσματος, ραμμέ-
να γιά γυναΐκες, είναι ή τελευταία μόδα στύ Λονδίνο.
κης άποφάσεος επροκάλεσεν
ωρισμένας ανησυχίας είς τό
Χρηματιστήριον πρώτον ύλών
τής Νέας "Υόρκης, δπου ή τιμή
τοΰ άργύρου κυμαίνεται άνα-
λόγος μέ τάς δημοσιευομένας
άνακοινώσεις περί τα δολλά¬
ρια «'Άϊκ».
Έπιθυμία των κερδοσκόπον
έν τιροκειμένω, είναι ή υ'ιοθε-
σία υπό τοΰ Κογκρέσσου τής
προτάσεος περί κοπης άργυ-
ρών νομισμάτων, ή όποία θά
έπιτείνη την έλλειψιν άργύρου
είς την αγοράν καί ϊσως άπο-
φέρη άπροσδόκητα κέρδη. Άν
πθέτως, οί έμπορευόμενοι τόν
άργυρον έπιθυμοΰν σταθεράν
αγοράν.
Ή προσφορά τοΰ μετάλλου
αύτοΰ, λέγουν, είναι ήδη άνε-
παρκής, τυχόν δέ κοπή των έν
λόγω άργυρον δολλαρίων θά
έδημιούργη κρίσιν είς την α¬
γοράν.
Η ΕΞΟΡΥΞΙΣ ΆΡΓΎΡΟΥ
Ή έξισορρόπησις προσφο-
ράς καί ζητήσεως δέν είναι α¬
πλώς θέμα εξορύξεως μεγαλυ
τέρας ποσότητος άργύρου,
καθ" δσον τό όρυχεΐα των Η.
Π.Α., τα όποία παράγουν απο¬
κλειστικώς άργυρον, είναι έ-
λάχιστα.
Συγκεκριμένως τό 80ο) ο
τής άμερικανικής παραγογής
άργύρου παράγεται υπό μορ¬
φήν ύποπροϊόντον είς όρυχεΐα
χαλκοθ, μολύβδου καί χρυσοΰ.
Αί έπιχειρήσεις αυταί δέν εί¬
ναι δυνατόν νά διαταράξουν
την γιγαντιαίαν ροήν χαλκοθ,
μολύβδου κ.λ.π. πρός την βιο¬
μηχανίαν καί νά έπιχειρήσουν
έξισορρόπησιν είς την προσ-
φοράν καί ζήτησιν τοΰ άργύ¬
ρου.
Σήμερον δέν ύπάρχουν άπα-
γορεύσεις είς την διακίνησιν
τοΰ άργύρου διεθνώς. Αί με-
γαλύτεραι κατά σειράν χώραι
ιταραγογής τοθ μετάλλου αύ-
τοΰ είναι ό Καναδάς, τό Μεξι-
κό, αί ΗΠΑ καί τό Περοϋ, ή
δέ συνολική παραγογή καί
των τεσσάρον, ύπολογίζεται
περί τα 150 έκατομμύρια ούγ¬
γίας ετησίως. Σημειωτέον δτι
ή έτησία παραγωγή άργύρου
των ΗΠΑ δέν ΰτΐερβαίνει ποτέ
τα 40 έκατομ. ούγγγίας.
ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΥ
ΕΙΣ Ε.Ο.Κ. ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
Μηδενισμένη έξακοκολουθεΐ
νά είναι καί διά την τρέχου¬
σαν έβδομάδα ή άντισταθμι-
| στική είσφορά επί τοΰ είσαγο
μένου είς την ΕΟΚ έλληνικοΰ
φυσικοΰ έλαιολάδου. Παραλ¬
λήλως, μηδέν είναι καί ή είσ¬
φορά επί τοΰ προερχομένου
έκ Τυνησίας καί Μαρόκου έ-
λαιολάδοι/ τής αθτήις ττοιοτι-
κής δαθμίδος.
(ΣΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ
'ΧΛΡΤΟΣΗΜΟΓ
ϋΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Ό3ηγίας πρός τάς τελων*ι*
'/.άς αρχάς, δπως έπιστρέφεται
πρός τούς δικαιούχους έξαγω-
'{ζϊς ή μέση έκ τελών χαρτο-
σήμου φορολογική έπιβάρυν-
>σι; από τής Εσχύος τοΰ σχετ:
•κου Ν.Δ. 226) 69, παρέχει *"κ
Οοθεΐσα απόφασις τοΰ ύπουργεϊ
ου Οικονομικήν. Τούτο άνεχοί
'νωσε δ Σύνδεσμος Έλλήνων
ι Έξαγωγέων Νωπών Γεωργι-
! ικών Προϊόντων πρός τα μίλη
ΛκΌ στν.γεΐα παρεχόμενα ύ
' 7Λ τή; Έθνιχής Τραπέζης
τα εξής:
δΐΛ5ε
Κατά τό μετχςΰ Ί< 1968 κα'- Ίουνίου 1969 «ίμηνον είσεπρχχθη χπό 1~ζ γωγάί ελληνικήν προϊόντοιν ,-οαον 49ό,8 Ικχτ. δολλχρί'ον. ,'Ητο ή πρώτη φορά κατά τί, ν οποίαν χί ελληνικαϊ έξαγωγα: ώγγισαν τό ήμισυ δισεκχτοιιμύ- ρ,ον ξολλαρίων. , Ή σημειωθεΐσχ κατά τάς βύο τελευταίας έξχγωγικάς πί ιριίΐους εξέλιξις των εξαγωγήν ϊΙϋϊι άξίχ ίδιχιτέρας έξάρσε ω;, δια ούο κυρίως λόγους. Πρώτον, λόγω τοΰ ταχυ-χ- ηου καί σταθεροΰ ρυθ(ΐοϋ της. Μίτχξύ 1966) 7 κχί 1967) 8 ή ιχδΕησις ανήλθεν είς 44,2 έν,ατ δολλ. ή 11$. Νέον αλΐα {■/. 42,3 έκχτ, δολλ. ή 9% έπε- ιτεύχθη μεταξύ 1967)8 κ?! 1968)9. Ούτως, έναντι :οΰ £1966) 7 είσεπράχθησχν κ7.:ά, η4 1968)9 86,5 έκατ. δολλ. ιπερισσώτερχ Δεύτερον, λόγω τής προελζύ βεως τής αυξήσεως. Είς ταύ¬ την συνέβαλον κατά 75-5 έκχτ. δολλ. τα προϊόντα τής μετα,τοι ιήβεως **ΐ "/.ζιά. 14 έκατ. δολ. ώ δρυκτα ζχί μεταλλεύματ·*. ϊΐεγχλύτερχι ήσαν ίπίσης αί έξαγωγαί γεωργικών προιίν- ϊτων, άλλά μόνον κατά 4 έκατ. δολλ., ένώ τα λοιπά ειδή (αν ι«προσωπεύοντα αλλωστε άν* ςιον λδγου ηο^οοτί'/ επί τοϋ άυνόλου) εσημείωσαν κ&ι-ψιν οιατά 7 έκατ. δολλαρίων. Ό άπό τινος επιδιωκομένης ικριορισμδς τής καλλιεργείχς βίΐου είς τα ύπαγορευόμενα υ* «δ των εγχωρίων ανάγκην δ- ιρια. καί ή λεπτή φάσις την δ «οίαν διέρχβνται τελευταίως 6α σιχα έςαγώγιμα προϊόντα, ώς «Ιναι κυρίως δ καπνός, αί στα νίδες χαί ό βάμβαξ, είναι ι ά αίτιχ είς τα δποΐχ όφείλετα'. ή ■παρατηρουμένη στχσιμότης των ίξχγωγών γεωργικών προΐόν των. Ούτω, παραλλήλως πρδς την «οίοτικήν πρόοδον, έκ-φραξρ- (ΐένην διά τοΰ αλματος των *Ι- ςαγωγών κατά 21% έντός δθο ■μόνον έτών, επετεύχθη έπ.ίϊ»^ ή μετχβολή τής συνδέσεως πων Άπό τής τελευταίας -.«υ της απόψεως έντνπιοσιαχαΐ εί¬ ναι αί εξελίξεως τής παρελθού βης ένδεκαετίας.Μέ την έξαγΐΛ γι-φ περίοδον 1957)8 λήγε. φ έποχή κατά την δπο'αν οί έξαγωγαί ελληνικήν βιομη ιχανικών προϊόντων ήσαν θ"χ·. μόνον άσήμαντοι άλίλά είς .μ* γαλην άνχλογίχν συμπτω,αχ- Γτικαί. Τό κονοστ&ν των επί τοΰ συνόλου την έξαγωγών α •νήλθε τδτε είς 3$. "Έκτοτε δ* καΐΐλασιάαθη κα'. έφθασεν ήδη 30$. Αντιθέτως, τό ποσοστόν των γεωργικών προϊόντων «5 ριωρίσθη έν τώ μεταξύ χπό 80$ είς 60%. Χαρακτηρΐοτ: «ή, σχετικώς, είναι ή περίπτω σις τοΰ καπνοΰ. 'Π συ-μβολη ιχοΰ βχσικοΰ άλλοτε έξαγιογι ιχοθ τούτου προϊόνζος εμειώθη άπο τό 1)3 τδτε είς τό 1)5 σήμερον. Το αλμα των βιομηχανικήν έξαγωγών είναι βεβαίως άπατ; λεσμχ τής καταβληθείσης έν ι.ατικής προσπαθείας πρός ϊνί- ονυσιν των βιομηχανικήν έϊτεν ι3ύσεων καί δίδει τό μέτρον ΐΓίί» επιτυχίας της. Έκφράζει έπίοης την έπιτελεσθεϊσαν πρό- 'οδον πρός την κατεύθυνσιν τής ιίνεξχρτητοποιήσεως των εξα¬ γωγήν άπό άσταθεΐς παράγον- 'Τΐς ώς είναι ή διεθνής ζήτν 'ΐ'-ς γεωργικών προϊόντων '-'-Ό ':ύπου των ελληνικήν» καί α! «χιρ-.καί συνθήκαι, αί δποΐκι τοχνακις έπηρεάζουν εντόνως '·ο δφος τής γεωργικής παρα¬ γωγείς. Μέ την ϊπιχειρουμέντ;ν ^νχξιά,ρθρωσιν την κχλλιεΰγει αί γεωργικχί έξαγωγαί £ ί; θά κινηθοΰν μέλλο ντ·.· '*δ» είς ανωτέρα έπίπεδα. Βασικόν συμπέρασμα έκ :ώ/ ανωτέρω είναι δτι τα πρόίύ*· τα τής μεταποιήσεοις απέβησαν δ μοναδικός σχεδόν δυ ος πχράγων είς την προσ των Ιξχ- σία σία μέσον μηνιαίον επίπεδον της, συμφώνως πρός τόν δείκτην τής ΕΣΥΕ, ανήλθεν είς 222,2 έναντι 202,6 κατά την άντίστοι χον ττερι.-0-ινήν ττιειρίαδον (1959 —100). "Επετεύχθη, συνεπώς, αύξησις άνερχομένη είς 9,7ο) ο έναντι 6,0ο) ο κατά τό 1968. Ή έπιτάχυνσις τοΰ ρυθμοΰ άνόδου τής βιομηχανικής πα- ραγωγής έπιβεβαιώνει την προκαλυομένην καί έξ άλλων στοιχείον εντύπωσιν δτι εφέ¬ τος ή οίκονομική δραστηριό- της κινεϊται εντόνως άναδι- κώς. Όδηγεΐ έπίσης είς τό συμ ττέρασμα ότι κατά τό τρέχον έτος ή ιτρόοδος πρός την έκ- βιομηχάνισιν είναι σημαντική. Άπό τής τελευταίας αυτής απόψεως, ενδιαφέρον παρουσι- άζει ή άκόλουθος είδικωτέρα διαπίστωσις. Ή αύξησις τής βιομηχανικής παραγωγής εί¬ ναι σημαντικώς μεγαλυτέρα τής ανωτέρω σημειωθείσης ά- νερχομενη είς 14,6ο) ο, εάν δέν ληφθή ύτΐ' δψιν ή πορεία των κλάδων είδών διατροφής, πο- τών καί καπνοΰ. Ή πρόοδος των κλάδων τού¬ των είναι, βεβαίως, καί έπιθυ μητή καί άναγκαία. Άλλ, ή έκβιομηχάνισις δέν στηρίζε- ται έπ' αυτών. Προϋποθέτει την διαφοροποίησιν τής παρα γωγής, έν συνδυασμφ πρός την συγκριτικώς ταχυτέραν ά νάιττυξιν τής δαρείας βιομη- χανίας καί των κλάδων κατα- σκευής ένδιαμέσων προϊόντων. Τουτο, ακριβώς, φαίνεται ό¬ τι συμβαίνει εφέτος. Ούτω, τό μεγαλύτερον ποσοστόν άνόδου έναντι τοΰ 1968, έκ 39,5ο) ο, παρουσίασαν αί βιομηχανίαι βασικών μεταλλουργικών προ ϊόντων. Ή δραστηριότης τού¬ των είναι σήμερον δεκαιτλα- έναντι τοθ 1959, χάρις σχεδόν έναντι τοθ 1959, χάρις είς την άναπ,τυχθεΐσαν έκτοτε παραγωγήν άλουμινί- ου, σιδηρονικελίου καί χαλυ- βουργικών προϊόντων. Σημαν¬ τικήν πρόοδον έπετέλεσαν επί σης αί διομηχανίαι μή μεταλ- λικών όρυκτών (κυρίως παρα- γωγή τσιμέντου, τής οποίας ή πορεία συμπίπτει μέ την έξέλι ξιν των παγίων έπενδύσεων) καί αί χημικαί οιομηχανίαι. Ή αύξησις των δύο τούτων κλάδων ανήλθεν είς 16,7ο) ο καί 14,2ο) ο άντισϊοίχως. Είς τούς λοιπούς κλάδους ά" ξιαι ιδιαιτέρας μνείας είναι αί πρόοδοι τάς Οποίας έπετέ¬ λεσαν αί διομηχανίαι ϋφαντι κων είδών (10,9ο)ο), είδών ο- ποδήσεως καί ένδυμασίας (19, 2ο)ο), χάρτου (13,8ο)ο), έλα τοίς έικατόν). "Εντόνως άνοδική ήτο έπί¬ σης ή πορεία τής παραγωγής όρυχείων - μεταλλείων καί τοΰ ήλεκτρισμοϋ. ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΛΙΑΝΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ €Η άξία των λιανικών πωλη- σεων είς ολόκληρον την χώ¬ ραν, ήτο ανωτέρα έναντι τής Ιδία περυσινης περιόδου, καθ" έκαστον μήνα τοϋ έπταμήνου Ίανουαρίου - "Ιουλίου 1969. Ό σχετικός δείκτης ύψώβιΐ κατά 5,6ο) ο μεταξΰ Ίανουαρί ου - "Ιουλίου 1969 έναντι τής άντιστοίχου περιόδου τοθ 68. Ή άνοδος ήτο Ιδιαιτέρως ϋ- ψηλή είς τα εϊδη διατροφής, άνελθοθσα είς 9,1ο) ο, ένώ είς τα εϊδη ένδύσεως καί ΰποδήσε ως εσημειώθη μικρά ύποχώρη σις έκ 3,3ο)ο. Ειδικώς, όμως είς την περιοχήν πρωτευούσης ή άξία των λιανικών πωλήσε- ων είδών ένδύσεως καί ύποδή σεως ηυξήθη περαιτέρω, άν καί ό ρυθμός ήτο χαλαρός πε ριορισθείς είς 2,7ο) ο. "Οσον άφορα είς τα λοιπά εϊδη, ή πρόοδος ήτο άνάλογος, άνελ- ( θοΰσα είς 6,1 ο) ο. Καί δι' αύ- | τα δμως ή εξέλιξις δέν ήτο ή ιδία είς ολόκληρον την Χώ- | ραν. Προκειμένου περί τής πε ι ριοχής Πρωτευούσης ό δείκ- της διετηρήθη εφέτος στάσι- μος είς τα περυσινά έπίπεδα, ένώ είς την επαρχίαν -■*-*- σημαντικώς ΟΠΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΠΙβΕΩΡΗΣΙΣ «ΦΟΡΤΣΟΥΝ ΤΑ-Ι,Μ ΙΝΚ»: ΘΕΩΡΟΤΝΤΑΙ ΕΛΕΤΘΕΡΟΙ Ι968: ΕΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΝ ΚΕΡΔΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΟΜΝΧΛΝΟΥΣ "ΚΟΛΟΣΣΟΥΣ,, ΤΗϊ ΔΥίΕΩΣ ΑΙ Π3ΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΓΑΙΡΕΙΩΝ ΔΙΠΛΑΣΙΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΔΥΤΙΚΟΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. — Τό παρελ¬ θόν έτος υπήρξε τό καλύτερον άπό οιονδήποτε προηγούμενον δια τάς 500 μεγαλυτέρας διο- μηχανίας των Η.Π.Α., ώς του¬ το ττροκύτιτει άπό σχετικό δη- οσίευμα τής άμερικανικής ε¬ πιθεωρήσεως «Φόρτσουν Τάϊμ "Ινκ». Παρά τόν έντονον τΐληθωρι- σμόν, τα ύψηλότερα έπιτόκια άπό τεσσαρακονταετίας καί πλέον, την χρονίαν έλλειψιν έργατικών χειρών, τόν επί τής κινήσεως των κεφαλαίων £λεγ χον καί την κατά 10ο) ο πρόσ¬ θετον επιβάρυνσιν έκ φόρου βίσοδηματος, ή ζήτησις ουδό¬ λως έχαλαρώθη, αί πωλήσεις έφθασοςν είς νέον ϋψος αίχμής 405,3 δισεκατομμυρίων δολλα ρίων, αί δέ 104 εταιρίαι έπρα- γματοποίησαν κύκλον εργασι¬ ών ανώτερον τού δισεκατομμυ ρίου δολλαρίων εκάστη. Τα περιθώρια κερδών, άν καί φαλκιδευμένα άπό τόν ϋ- περφόρον, έμειώθησαν ολιγώ¬ τερον άπό τό 1967, ή δέ από¬ δοσις των κεφαλαίων εσημεί¬ ωσε μικράν αύξησιν. Μόνον 133 έκ των 500 έται- ρειών έπραγματοποίησαν μεί ώσιν κερδών κατά τό ετος 1963, 13 δέ ϋπέστησαν ζημίαο. ΟΊ κατέστημένοι κολοσσοί έ ξακολουθοΰν νά προπορεύων- ται. "Η Τζένεραλ Μότορς διά 15ον κατά συνέχειαν έτος ευ¬ ρίσκεται επί κεφαλής τοθ —ί- νακος των 100 μεγαλύτερον βιομηχανικών έπιχειρήσ ε ω ν των ΗΠΑ, μέ σύνολον πωλή- σεων 22.755 δισεκ. δολλάρια κα ίκαθαρά κέρδη 1.732 δισ. Άκολουθοΰν ή Στάνταρντ "Ο- ϊλ τοϋ Μιοΰ Τζέρσεϋ μέ 14.091 δισεκ. πωλήσεις καί 1.276 δι¬ σεκ. κέρδη καί ή Φόρντ Μότορ τοΰ Μίτσιγκαν μέ 14.075 δισ. καί 626 έκατ. άντιστοίχως. Κύκλος εργασιών καί κέρδη των έπομένων πολΰ άπέχουν έκείνων των «τριών μεγάλων» τής άμερικανικής βιομηχανί- ας. Πράγματι, τής Τζένεραλ 'Ελέκτρικ τής Μέας Υόρκης, τετάρτης κατά σειράν, αί πω¬ λήσεις άνηλθον είς 8.381 δισεκ καί τα κέρδη είς 357 έκατομ. Άκολουθοΰν ή Κράϊσλερ τοθ Μτιτρό'ιτ μέ /445 δισεκ. καί 290 έκατομ. άντιστοίχως, ή "Ιν τερνάσιοναλ Μπύσινες Μασίνς τοϋ Άρμονκ μέ 6.888 καί 878 έκατ., ή Μόμπιλ Όϊλ τής Νέ¬ ας "Υόρκης μέ 6.220 διεσκ. καί 428 έκατ., ή Τεξάκο τής Νέ¬ ας "Υόρκης μέ 5.459 όισεκ. καί 835 έκατ., ή. Γκάλφ "Οϊλ τοθ Πίτσμπουργκ μέ 4.558 δισεκ. καί 626 έκατ., ή ΓιοΟ - "Ες Στήλ τής Νέας "Υόρκης μέ 4. 563 δισεκ. καί 253 έκατ., ή 1. Τ.Γ. τής Νέας "Υόρκης μέ 4. 066 δισεκ. καί 192 έκατ., η Γου έστερν 'Ελέκτρικ τής Νέας 'Υ όρκης μέ 3.031 δισεκ. καί 192 έκατ. δολλάρια άντιστοίχως. Τελευταία είς τόν κατάλογον των 100 έμφανίζεται ή Μπόϊς Κάσκεϊντ τής Μτΐόϊς Άϊντάχο μέ 1.026 δισεκ. καί 45,39 έκατ. δολλάρια άντιστοίχως. Τα μεγαλυτέρα κέρδη έπρα γματοιΐοίησεν ή Τζένεραλ Μό¬ τορς, ώς ιτροανεφέρθη (1.732 δισεκ. δολλ.). Τα μικρότερα ή Γκρούμαν Αϊαρκραφτ 'Εντζη- νήρινγκ —80ή άπό ■ πλευρας πωλήσεων— 19.037 έκατ. δολ¬ λάρια. Άπό απόψεως στοιχεί- ων ενεργητικόν την πρώτην θε σιν κατέχει ή Στάνταρντ "Ο¬ ϊλ —16.786 δισεκ. δολλάρια— την δευτέραν ή Τζένεραλ Μό¬ τορς μέ 14.010 δισεκ., την τρί¬ την ή Φόρντ μέ 8.953 δισεκ. ΑΙ 100 ΚΟΡΥΦΑΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟ ΛΟΙΠΟΥ ΜΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙ- ΣΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 'Ενώ οί ρυθμοί τής παγκο- σίου οίκονομίας εσημείωσαν έ πιτάχυνσιν κατά τό 1968, αί συνολικαί πωλήσεις των 200 Αί σημειοθεΐσαι μεταξύ τής μεγαλύτερον βιομηχανίαν έ Προτευούσης καί ττιχειρησεον τού Δυτικοϋ κό- Η ανάλυσις των ιροιόντων τής μεταποιήσεως περιοχής Πρωτευούσης καϊ τής λοιπης Χώρας διαφοραί την εξέλιξιν των λιανικών .ήσεων κατά κατηγορίας ά γαθών, έξηγεΐται έκ τού γεγο σμου —πλήν των ΗΠΑ— εση¬ μείωσαν αύξησιν κατά 12,4 ο) ο, ήτοι ϊσων περίπου πρός κατά τάς τρείς τελευταίας έ- νοτος οτι απ6 είσοδηματικής δομένην χρονικήν περίοδον, ή ζαγωγικάς περιόδους, όδηγεΐ κ(χ1 έπαγγελματικΓις απόψεως ζήτησις κκτά την σύνθεσιν εις δύο διαπιστώσεις. Ή μία υφίστανται ούσιώδεις διαφο- της δέν έκόηλοοται όμοιομόρ- εΐναι ότι είς τάς άπό έτών διε ^ μεταξύ των κατοίκων τοϋ φως καθ" άπασαν την Χώραν, νεργουμένας έξαγωγάς νημά- πρωτου άστικοθ κέντρου καί "Οσον άφορά δμως είς την γε των καί τσιμέντων προσετέθη εύρυτάτη ποικιλία άλλων προι' οντων προερχομένων άπό πε- ρισσοτέρους βιομηχανικο ΰ ς κλάδους. Δέν στηρίζονται δη- λοδή, αί βιομηχανικαί έξαγω- Υ«1 είς μικρόν αριθμόν προι- όντων, άλλά παρουσιάζουν έ- παρκή διαφοροποίησιν. "Η έτέ Ρα διαπίστωσις είναι δτι, πλήν ελαχίστων έξαιρέσεων, «Ι έξαγωγαί των των επί μέ- ρους διομηχανικών προϊάντων άκολουθοΰν συνεχή άνοδικήν ■βορείαν. ΖΩΗΡΑ Η ΔΡΑΣΤΗΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Η βιομηχανική παραγωγή ^έρχεται εφέτος μέ ταχύτα- τ°ν ρυθμόν. Κατά τό έπτάμη- ν«ν Ίανουαρίου - Ιουλίου τό - ρ Ελλάδος. Συ- νέπεια τουτου είναι δτι είς δέ νίκην τάσιν αυτή ήτο άναδική είς ολόκληρον την 'Ελλάδα. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρΐΐαι είς ν»'3·ην κΰν Άξιαι. Αιοιπή »»«·· Ά»*»· ννμ,ιον Εταιαειώ* »α> '3,ταΐ0<.*α>»· ϋβίιΐβ^.ιιμί τ^ Εύ·
θιίνης ότι δι* άποφάοαΐδ τσθ κ. 'Υηηυς/νοϋ Εμπόριον
ύα' άοιθ. 66378)4126 τ?7<: 16)12)65, όν/*οοιεν- 1*1*ης Ι* ** ύη'άςε». 560)23-12^5 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), δρίζεται ότι δύναν¬ ται νά ουνοχίαωοι. δημοσιεύουσαι έγπύαως τάς Π0ο σκλήαεις %%ν Γεν. Σννελεύοεων καί ζονς Ισολογι- ααούΐ των διά της οΙπονομΐΗ^ς μας &νηαε0ίδος «ΟΙ- ΚΟΝθΜΟΔΟΓΙΚΗ-ΠΡΟΣΦίΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώςένέΖο μ«*ρι τοβοε διά .«β *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ. ΚΗΣ» πρό τής σνγχω*εύ<τβώς της. την κατά 12,9ο) ο τοιαύτην των 500 άμερικανικών. Τα κέρδη των 200 ηυξήθησαν κατά 24, 6ο) ο —διτΐλάσιον περίπου πο¬ σοστόν των 500 αμερικανικόν. Τα κέρδη των ίαπονικών έ- πιχειρήσεων ϋπερέβησαν κατά τό 1968 καί πάλιν τα τοιαθτα των έταιρειών των υπόλοιπον χορόν. Έξ άλλου, 45 Ίατΐονι- καί έπιχειρήσεις έκ των 200 μεγαλύτερον τής Λύσεως, πλήν των ΗΠΑ, κατέλαβον την δευτέραν θέσιν, μετά τάς 47 βρεταννικάς. Άπό απόψεως αντικείμενον αί βιομηχανίαι ήλεκτρολογι- κοΰ ύλικοθ εσημείωσαν καί πά λιν την μεγαλυτέραν μέσην αΰ ξησιν πωλήσεων —κατά 17,9 τοίς εκατόν τό 1968. "Η σιδη- ρουργία καί χαλυβουργία έμ φανίζει αύξησιν κατά 9,2ο) ο, έ νώ μόνον είς 2 έκ των 23 τού καταλόγου, παρετηρήθη μείω- σις τοθ κύκλου εργασιών έναν τι 14 τού τπροηγουμένου ετους. "Εξ άλλου, 6 έκ των 200 έται¬ ρειών, αί οποίαι ϋπέστησαν ζή μίας, είναι χαλυβουργικαί. 10 άκόμη έπιχειρήσεις ενεγράφη σαν είς την λέσχην των πωλή¬ σεων άνω τοΰ δισεκατομμυρί- ου δολλαρίων, τοΰ συνολικοΰ άριθμοθ των μελών, τής οποί¬ ας αύξηθέντος είς 48. Η ΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΩΝ 100 ΜΕ- ΓΑΛΩΝ Την πρώτην θέσιν άπό από¬ ψεως πολήσεων κατά τό 1968, κατέλαβεν ή Ρόαγιαλ Ντάτς —τού όμίλου Σέλλ, Όλλανδο- βρεταννική επιχείρησις πετρε- λαιοειδών, μέ 9,215 δισεκατ. δολλάρια καί 934 έκατομ. κέρ δή. Δευτέρα είς τόν κατάλο¬ γον των 100 έμφανίζεται ή Γι ούνιληβερ —βρεταννο - όλλαν δική έταιρεία τροψίμων καί άπορρυπαντικών, μέ 5,533 δισ. πωλήσεις καί 206 έκατομ. δολ¬ λάρια κέρδη. Άκολουθοΰν ή ΒΡ —βρεταννική έταιρεία πε- τρελαιοειδών μέ 3.2(".Ο δισεκ. καί 242 έκατ. δολλάρια άντι¬ στοίχως, ή Ι Σ Ι, βοεταννική, χημικών προϊόντον, μέ 2.969 δισεκ. καί 206 έκατομ. άντι¬ στοίχος, ή Φόλκσβαγκενβερ- κε —γερμανική, αυτοκίνητον, μέ 2.925 δισ. καί 125 έκατομ., ή Φίλιπς —όλλανδική, ήλεκτρο νίκων, μέ 2.685 δισ. καί 121 έ¬ κατομ., ή Μπρίτις Στήλ —βρε ταννική, χάλυβος— μέ 2.624 δισ. καί 22,832 έκατομ. Την 9ην θέσιν καταλαμβά- νει ή Μοντεκαντίνι —"Εντισον — Ιταλική, χημικον —μέ 2. 315 δισ. καί 66 έκατ., την δε¬ κάτην ή Χιτάτσι —Ιαπονική, ήλεκτρονική— μέ 2.281 δισεκ. καί 116 έκατ. δολλάρια άντι¬ στοίχος. Τελευταία είς τόν πίνακα παρουσιάζεται ή Νοτιοαμερι- κανική έταιρεία Ντέ Μπέερς Κονσόλινταίκτεντ Μάϊνς —ά- δαμαντορυχεΐα— μέ πολήσεις 600,31 έκατομμυρίων δολλαρί¬ ων καί κέρδη 147,855 έκατομ. Έκ των 100 μεγαλυτέρων έ ταιρειών τοΰ Δυτικοΰ κόσμου — πλήν των ΗΠΑ— 23 είναι βρεταννικής εθνικότητος, 18 1- απωνικής, 17 γερμανικής, 15 γαλλικής, 5 ίταλικής, 2 αύ- στραλιανής, 2 δλλανδικές, 1 νοτιοαφρικανικής, 1 βραζιλια- νής, 1 μεξικανικής, 1 λουξεμ- βουργικής καί 2 μικρής (όλ- λανδοβρεταννικής). Ένδιαφέρουσα ή σύγκρισις τοΰ κατά το 1968 κύκλου έργα σιών των 100 άμερικανικών καί των ίσαρίθμων δυτικόν με γαλυτέρον βιομηχανιών: 257. 980 δισεκατομ. δολλάρια έναν τι 133.003 δισεκατομ. δολλα¬ ρίων άντιστοίχως —ήτοι αί πω λήσεις των πρώτων σχεδόν δι- ■πλάσιαι των τελευταίον. Τέλος, αί τίολήσεις τής πρώ- της έταιρείας των ΗΠΑ —Τζέ νεραλ Μότορς— είναι ύπερδι- πλάσιαι τής πρώτης έξωαμερι κανικής — ΡόαγιαλΝτάτς — 21.755 δισεκ. δολλάρια έναντι 9.215 δισεκ. άντιστοίχος, δι- πλάσια δέ τα κέρδη —1.731 δισεκ. έναντι 934 έκατομ. δολ- λάια άντιστοίχως. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ 'Ελεύθεοοι έπαγγελματίαι θΐθ)- ροϋντα*, καί οί Ιδιώται οΐκονομολό γοι οί ένεργοΰντες είτε ώς οίκο·νο μικοί ή φορολογικόν σύμβουλοι είτϊ ώς οργανωταί έπιχαρήσθων, εστο) καί εάν ώς επαγγελματικήν έγκατά στάσιν χρησψ,οποιοϋν την κατοικί¬ αν αυτών. Τουτο ανεκοίνωσε τό υ¬ πουργείον Οικονομικήν δι* έγκυκλί ου τού πρός τούς σίκονομί/κούς έ- φόρούς, έξ άφορμής ύποβλη&έντοιν σχετικών έ^ο)τημάτο)ν. 'Εφ' όσον βεβαίως, διευκοινΐξε- ται είς την εγκύκλιον, υφίσταται σχέσις μισθώσβω; έ^γαοίας μετα¬ ξύ των ώς όίνω έπιτηοευματιών καί έργοδοτών, πρός τούς δποίονς οί ποωτο·, παρέχουν τάς υπηρεσίας τ<ον, τό έκ τής εργασίας ταύτης εΐσόδηιμα θεω(?είται ώς τοιούτον ίχ μιβθωτών Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΟΣΤΡΑΚΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΟΦΟΡΩΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ «'Τπάρχουν δννατότητες άναπτύ ξε(ος τής παραγωγής μαργαρι-τοφό (>ο) όστράκονν είς την χώραν μας,
ή όποία δύναται νά συνδυασθή μέ
την καλλιέργειαν σπόγγιον δοθέν¬
τος ίίτι ή σχετική δια^ικασία είναι
συναφής. Ή θερμοκρασία των έλ-
λ^ηνικών θαλασσών (μεγίστη 28 6.
Κίλσίου — ελαχίστη 10 6. Κελ-
σίοιθ κ:ιί τό φυσικόν περιβάλλον
τούτ(ον παρονσιάξουν μεγάλην ό-
μοιότητα πρός έκεϊνα τής Ίαποι-
νίας κια των νήσιον Παπονα τής
Ν. Γουϊνέας — περιοχάς ίίπου
άκ,μάζει ή παραγιογή μαογαριτα-
ριών — ίπιτρέπουν δέ την έν λό¬
γω κατ' αρχήν πρόδλεψιν».
Είς τάς δηλώσεις αύτάς προέβη
χθίς ό κ. Ντένις Τζώρτζ (Διονύ¬
σιος Γαοργίου), "Ελλην την κα-
ταγωγϊ|', έγκατεστημένος είς Ν.
Γονϊνέαν καί διεθνοϋς κύρους συμ
δουλος είς τόν τομέα τής παραγο)
γής «πίολ κυλτιβέ», κατά την δι¬
άρκειαν χθεσινής συνεντεύξεως Τύ
που, είς τό ξενοδοχείον «Χίλτον».
Μετά τοΰ κ. Γεοργίου ευρίσκετο
είς επαφήν δι' άλληλογραψίας, ό
καθηγητής Χ. Διαπούλ.ης πρόεδρος
τοΰ Έλληνικοΰ Ίνστιτούτου Ώκε-
ανογραφικών Έρευνών καί ό γενι¬
κάς διευθυντάς τούτου κ. Ζόμπο-
λας, μετά την πρό τινος άλίευσιν
είς τόν κόλπον τής Σαλαμίνος ό-
στράκων τής ποικιλίας «πινκτάτα
φοι>κά-τα^, έκ τής οποίας παράγον-
ται διά καλλιεργείας τα μαργαρι-
τάρια είς Ιαπωνίαν καί τάς νή-
σοις τοϋ Εϊρηνικοϋ. 'Επ' εΪΓκαι^ία
διελεΰσεΐος τοϋ κ. Γεωργίου έξ Α¬
θηνών καθ" οδόν πρός Ν. Γουινέ-
σν, παρ·εκλήθη υπό τής διευθννσε
ως τοΰ Ίνστιτούτου, όπως παρα¬
μείνη επί διή,μερον ενταύθα, πρός
εξέτασιν δειγμάτον ίλληνικών
στρειδίιον καί όιατύπωσιν τής γνώ
μης τού επί των δυνατοτήτων ά-
ναπτύξειος τής σχετικής παραγω¬
γής. Ό έλάχιστος χρόνος τόν ο¬
ποίον όιέθετεν ό κ. Γεω^γίου δέν
τοθ επέτρεψε παρά νά εκφράση
την κατ' αρχήν καταφατικήν πρό-
βλεψιν. Τό Έλληλ'ΐκόν 'Ωκεανογρα
φικόν Ίνστιτοΰτον θά συνεχίση
ίήν μελέτην τοΰ θέματος, δοθέντος
ότι ό τομεΰς αύτός, είς περίπτωσιν
εΰνοίκών έξελίξεων, δύναται νά α¬
ποτελέση σημαντικήν πηγήν είσρο-
ής συναλλάγματος καί νά συμβά-
λη είς την απορρόφησιν μεγάλου
άριθ,μοϋ εργατικήν χειρών.
ΣΥΝΙΠΙ1ΝΤΑΙ 1001 ΕΝ ΣΥΝΟΑΟ ΝΕΑΙ
ΟΡΓΑΝΙΚΑΙΟΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡ._.ΕΡΓΩΝ
Κατ' εφαρμογήν τοθ Ν. Δ.
1969)1969 περί τακτοποιήσεως
έκτακτον ΰπαλλήλων, κατηρ¬
τίσθη καί εδημοσιεύθη είς την
«Εφημερίδα τής Κυβερνήσε¬
ως» (ΦΕΚ 276 Α) τό ύπ' α¬
ριθμόν 844 Β. Διάταγμα, διά
τοΰ όποίου συνιστώνται είς τό
υπουργείον των Δημ. "Εργον
αί κάτοθι 1001 έν δλω νέαι τα
κτικαί θέσεις υπαλλή λ ο ν,
προστιθέμεναι είς τάς ήδη υ¬
φισταμένας τοιαύτας.
Α' Κατηγορία: Είς τόν κλά
δόν Α2 Άρχιτεκτόνον, συνι¬
στώνται 79 θέσεις 6ου έος 4ου
βαθμοΰ. Είς τύν κλάδον Α3
Μηχανολόγον - Ήλεκτρ ο λ ό-
γον 13 θέσεις 6ου καί 4ου βα-
θμαό, είς τόν κλάδον Α4 Το-
πογράφον 9 θέσεις 6ου έος
4ου βαθμοΰ, είς τόν κλάδον
Α4 Τοττογθάφων 9 θέσεις 6ου
έως 4ου βαθμοΰ, είς τόν κλά¬
δον Α5 Χημικών Μηχανικόν 7
θέσεις 6ου έως 4ου βαθμοΰ καί
είς τόν κλάδον Α6 Χημικών
Πανεπιστημίου 2 θέσεις 7ου
καί 4ου βαθμοΰ.
Β' Κατηγορίαύ Είς τόν κλά
δόν Β1 Πολιτικόν 'Υπομηχανι-
κών συνιστώνται 89 θέσεις 8ου
έ'κις 6ου1 βαθμοΰ, είς τόν κλάδον
Β4 Έργοδηγών 290 θέσεις 11
ου έος 6ου βαθμοΰ, ες τόν κλά
δόν Β5 Σχεδιαστών 28 θέσεις
10ου έος 6ου βαθμοΰ, είς τόν
κλάδον Β7 Διοικητικών 239 θε
σεις 11ου έος 6ου βαθμοΰ καί
είς τόν κλάδον Β 9 Λακτνλο-
γράφον 155 θέσεις 11ου έος
6ου βαθμοθ.
Γ' Κατηγορία: Είς τόν κλά
δόν Π Κλητήρον συνιστώνται
48 θέσεις 13ου έος 9ου βαθμοΰ
καί είς τόν κλάδον Γ2 Τηλε-
φονητόν 1 θέσις 11ου έως 8
ου βαθμοΰ.
Διά τοθ αύτοϋ Β.Δ. δημιουρ
γοΰνται οί κάτωθι νέοι κλάδοι
περιλαμβάνσντες τάς άναγρα
φομένας νέας θέσεις, αί οποί¬
αι προστίθενται είς την όργα-
νικήν σύνθεσιν τοϋ τακτικοΰ
προσωπικού τοθ ύπουργείου :
Είς την Α κατηγορίαν, ό
κλάδος Α8 Μεταλλειολόγων -
Γεωλόγων μέ τρείς θέσεις βα¬
θμόν 6ου έος 4ου καί ό κλά¬
δος Α9 Γεωπόνων μέ 1 θέσιν
βαθμόν 7ου έως 4ου.
Είς την Β' κατηγορίαν, ό
κλάδος Β13 "Υπομηχανικόν
Ήλεκτρολόγων - Μηχαν ο λ ό-
γον μέ 5 θέσεις 8ου βαθμοθ,
έως 6ου, ό κλάδος Β14 Έργο-
δηγωνΜηχοτνουργικΰν καί Ή-
λεκτρολογικόν Έγκαταστάσε
ών μέ 6 θέσεις 11ου έως 6ου
βαθμοΰ καί ό κλάδος Β15 Έρ-
γαστηριακόν βοηθόν, μέ 26
θέσεις 11ου έος 6ου βαθμοΰ.
Τό Διάταγμα καθορίζει επί
σης τα όπταιτούμενα είδικσ τυ-
πικά προσόντα, διά τόν διορι¬
σμόν είς τόν εισαγωγικόν βα¬
θμόν εκάστου τόν ανωτέρω
κλάδων.
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΔ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓ0ΛΗΠ7ΩΝ
Έπιβάλλεται ή συμ,πλήρω
αίς τής ίσχυούσης νομοθεσία'ς 2
αον άφορά είς τόν προσδιορι¬
σμόν τοΰ καθαροδ εΙσοδήμα:ος
■των τεχνίκων έπιχειρήσεων.
(Τουτο τονίζεται είς ύπόμντ>α
-τής ΠΕΔΜΕΔΕ πρός τόν ύφυ
•κοΜρ'γόν Οίκρνομικών.
Αί σγετικαί τροποποιήσε-.ς.
τονίζεται, πρέπει νά έπέλβουν
ΊπΙ των διατάξεων τοΰ δρθρου
06α τοΰ Ν.Δ. 3323)56, Ίί,ς
ιχοΰζο προσετέθη διά τοΰ δο-
■3ρου 14 τοΰ Α.Ν. 239)1937,
'3ιά των οποίων ουθμίζοντα:.
κατά παρέκκλισιν των γιν.-
ι/.ών διατάξεως δ τρόπος προσ
'ιορισμοθ τοΰ καθαροϋ φορολο
γητέου χατα την Δ' πηγήν εί
σοδήμ,ατος των τεχνικών επι
/ειρήσεων τής χώρας ώς καί
■τοΰ αρθρου 25 τοΰ αύτοΰ Νομ.
Λιατάγματος διά την όρθήν Ι
φαρμογήν των πρός επίτευξιν
τοΰ οιά των έν λόγω διατχξ»-
έπιδιωκομένου
Προσετίθετο δτ[ τό βάσει των
βιβλίων προκΰπτον οίκονομιχόν
ιχποτέλεσμα, δέν ούνατχι νά
αποτελέση βάσιν υπολογίση ου»
έν ούδεμια περιπτώσει, ού5' έ
ιπιτρέιπετ|χι νομώ ή σύγκο.σίς
μέ τό έξευρισκόμενον φορο
ξρ
ιλογητέον τοιούτον κατά
τιν, βάσει τοθ σΐαθεροΰ συν
ιτελεττοΰ καθαροί; ·Άέρ^ο}ς Ι
ιφόσον ή μεταξύ των διαφ;οά
',τλέον ή' έλαττον δφείλεται τδ
■μέν είς τόν διαφορον τρόπον ύ
ιζολογισίοΰ των, τό δέ είς τόν
3ιάφορον χρόνον έμιφανίσεώς
των είς τα- βιβλία.
Έν·συνεχεία, διαπιστοϋντ/ι
τα έξί)ς:
"Οτι έπιβάλλονται ρυθμίση
καί έξισορρόπηση των δύο φο
'ρολογιών, άλλ' θπωσδήποτε
ι:ών μή διανεμ,ομένων
άφ' ετέρου δέ των υπό
ί
ιμερίσματος κλπ. διχτεμομένων,
ι.'ν* αποφευχθή ή διπλή φορ^λο
ιγία επί τοΰ αύτοΰ άντικειμέ-
7 ου.
Ό καθιερωθείς τίκμαρτός
-,τροσδιορισμ,ός των καθαρών λ,ερ
οών των τεχνικών έπιχειρήσΐ
ών» είναι αναπόφευκτον νά. δή
αιουργή διαφοράς μεταξύ των.
ιΣυνέπεια είναι δτι τα κ,:τά
>τήν Δ' πηγήν φορολογητέα νά
Αή δύνανται χρονικώς νά ου
τ/ετισθοΰν μέ τα· διανεμόιιενα
:φ' δσον δ ζρύπος καί ό χρόνος
,τροσδιορισμοΰ των είναι διάφ3
'ρος.
Πρέπει νά διευκρυισθή δτι
είς περίπτωσιν διαν^μής καθχ
ρών κερδών, υπό Άνων. Τε-
ιχνικής Έταιρείας, προερχομέ¬
νων έξ εκτελέσεως οικοδομήν
*η τεχνικών έν γένει εργασιών
Ίΐετά την 1.1.1968, λογίζοντ^ι
ώς ύπαχθέντα είς φόρον Δ' πή
γής κατ' άμάχητον τεκμήρον
ικαί δτι ό έπ' αυτών καταβλη-
θείς φύρος άνέρχεται είς τό
ποσόν τό προκΰπτον έκ τής £
φαρμογής τοΰ εκάστοτε ίσχύον-
•τος συντελεστοΰ φόρο> Δ' πή
γής επί τοΰ διανεμηθέντος πό
'σοΰ.
Η ΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ
ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣΗΝΟΜ, ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.— «Εάν ό Ου¬
ΐλλιαμ Τζέννινγκς Μπράϊαν εύ
ρίσκετο σήμερον είς την ζω¬
ήν, ασφαλώς θά έδικαιόνετο.
Ό άνθρωπος αύτός, ό οποίος
τό 1896 συνέταξε τό περί άρ-
γυρου άρθρον τοΰ προγράμ-
ματος τοΰ Δημοκρατικοΰ Κόμ
ματος τόν Ήνωμένων Πολιτει
όν καί ό οποίος εξεφώνησε κα
τα την διάρκειαν μιάς τΐολιτι-
κής συνελεύσεως τόν περίφη¬
μον λόγον μέ την γνωστήν φρά
σιν «...δέν θά σταυρώσετε την
άνθρωπότητα επί χρυσοΰ σταυ
ροΰ», τ|το βέβαιος δτι ό άργυ-
ρος θά κατελάμβανε την θέσιν
ποϋ τοθ άνήκει παραπλεύρως
τοΰ χρυσοΰ.
Ό Μτΐράϊαν εΐχε ίκαιον. Ή
ζήτησις τοθ άργύρου έμφανί¬
ζεται σήμερον ηύξημένη. Τό
πρόβλημα, δμως, είναι δτι αί
ΗΠΑ διαθέτουν μόνον 900 έ-
κατομμύρια ούγγίας άργύρου
πρό:γμα τό οποίον έχει άνα-
στείλει την κοπήν των άργυ-
ρόν δολλαρίων Άϊζενχάουερ,
ή κυκλοφορία τόν οποίων έ-
προγραμματίσθη, ώς γνωστόν
είς ανάμνησιν τοΰ αποθανόν¬
τος τέως Προέδρου. Τουτο διό
τι ή περιεκτικότης εκάστου
των έν λόγω νομισμάτων είς
άργυρον ύπολογίζεται δτι θά
ανέλθη είς 40ο) ο.
Ή Γερουσία, ή όποία δέν έ-
χει άντίρρησι'ν ώς πρός την Ι¬
δέαν, προτείνει την κοπήν μή
άργυρόν δολλαρίων, προβάλ-
λουσα τό έπιχείρημα δτι έκα¬
στον τούτων θά έστοίχιζε μό¬
νον 5 σέντς, ένό τό κόστος διά
τα άργυρά άνέρχεται είς 42
περίπου σέντς. Πάντως, εάν τε
λικός εγκριθή ή ύποβληθεΐσα
πρότασις δι' άργυρά νομίσμα
τα, ύπολογίζεται ότι ή κοπή
300 έκατομμυρίων τεμαχίων
θά έξαντλοϋσε σχεδόν τελείως
τα άποθέματα άργύρου τόν
ΗΠΑ.
Ή σημειοθεϊσα καθυστέρη
σις έκ μέρους τοθ Κογκρέσ-
σου είς την λήψιν τής σχετι-
Τό αγγλικόν χόβερκραφτ Ού έλλιγκτον ΒΗ7 έν ττλήρει τα-
χύτητι. "Εχει μήκος 77 Τΐοδών καί ώριαίαν ταχύτητα 65 κόμ-
β ών.
Άνδρικοΰ σχεδίου ΰποκάμισον έκ λεπτοΰ ραδδαχτοΰ ύφάσματος, ραμμέ-
να γιά γυναΐκες, είναι ή τελευταία μόδα στύ Λονδίνο.
κης άποφάσεος επροκάλεσεν
ωρισμένας ανησυχίας είς τό
Χρηματιστήριον πρώτον ύλών
τής Νέας "Υόρκης, δπου ή τιμή
τοΰ άργύρου κυμαίνεται άνα-
λόγος μέ τάς δημοσιευομένας
άνακοινώσεις περί τα δολλά¬
ρια «'Άϊκ».
Έπιθυμία των κερδοσκόπον
έν τιροκειμένω, είναι ή υ'ιοθε-
σία υπό τοΰ Κογκρέσσου τής
προτάσεος περί κοπης άργυ-
ρών νομισμάτων, ή όποία θά
έπιτείνη την έλλειψιν άργύρου
είς την αγοράν καί ϊσως άπο-
φέρη άπροσδόκητα κέρδη. Άν
πθέτως, οί έμπορευόμενοι τόν
άργυρον έπιθυμοΰν σταθεράν
αγοράν.
Ή προσφορά τοΰ μετάλλου
αύτοΰ, λέγουν, είναι ήδη άνε-
παρκής, τυχόν δέ κοπή των έν
λόγω άργυρον δολλαρίων θά
έδημιούργη κρίσιν είς την α¬
γοράν.
Η ΕΞΟΡΥΞΙΣ ΆΡΓΎΡΟΥ
Ή έξισορρόπησις προσφο-
ράς καί ζητήσεως δέν είναι α¬
πλώς θέμα εξορύξεως μεγαλυ
τέρας ποσότητος άργύρου,
καθ" δσον τό όρυχεΐα των Η.
Π.Α., τα όποία παράγουν απο¬
κλειστικώς άργυρον, είναι έ-
λάχιστα.
Συγκεκριμένως τό 80ο) ο
τής άμερικανικής παραγογής
άργύρου παράγεται υπό μορ¬
φήν ύποπροϊόντον είς όρυχεΐα
χαλκοθ, μολύβδου καί χρυσοΰ.
Αί έπιχειρήσεις αυταί δέν εί¬
ναι δυνατόν νά διαταράξουν
την γιγαντιαίαν ροήν χαλκοθ,
μολύβδου κ.λ.π. πρός την βιο¬
μηχανίαν καί νά έπιχειρήσουν
έξισορρόπησιν είς την προσ-
φοράν καί ζήτησιν τοΰ άργύ¬
ρου.
Σήμερον δέν ύπάρχουν άπα-
γορεύσεις είς την διακίνησιν
τοΰ άργύρου διεθνώς. Αί με-
γαλύτεραι κατά σειράν χώραι
ιταραγογής τοθ μετάλλου αύ-
τοΰ είναι ό Καναδάς, τό Μεξι-
κό, αί ΗΠΑ καί τό Περοϋ, ή
δέ συνολική παραγογή καί
των τεσσάρον, ύπολογίζεται
περί τα 150 έκατομμύρια ούγ¬
γίας ετησίως. Σημειωτέον δτι
ή έτησία παραγωγή άργύρου
των ΗΠΑ δέν ΰτΐερβαίνει ποτέ
τα 40 έκατομ. ούγγγίας.
ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΥ
ΕΙΣ Ε.Ο.Κ. ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
Μηδενισμένη έξακοκολουθεΐ
νά είναι καί διά την τρέχου¬
σαν έβδομάδα ή άντισταθμι-
| στική είσφορά επί τοΰ είσαγο
μένου είς την ΕΟΚ έλληνικοΰ
φυσικοΰ έλαιολάδου. Παραλ¬
λήλως, μηδέν είναι καί ή είσ¬
φορά επί τοΰ προερχομένου
έκ Τυνησίας καί Μαρόκου έ-
λαιολάδοι/ τής αθτήις ττοιοτι-
κής δαθμίδος.
(ΣΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΕΛΗ
'ΧΛΡΤΟΣΗΜΟΓ
ϋΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Ό3ηγίας πρός τάς τελων*ι*
'/.άς αρχάς, δπως έπιστρέφεται
πρός τούς δικαιούχους έξαγω-
'{ζϊς ή μέση έκ τελών χαρτο-
σήμου φορολογική έπιβάρυν-
>σι; από τής Εσχύος τοΰ σχετ:
•κου Ν.Δ. 226) 69, παρέχει *"κ
Οοθεΐσα απόφασις τοΰ ύπουργεϊ
ου Οικονομικήν. Τούτο άνεχοί
'νωσε δ Σύνδεσμος Έλλήνων
ι Έξαγωγέων Νωπών Γεωργι-
! ικών Προϊόντων πρός τα μίλη
Δύο άγγλοι έπιστήμονες άν-ιχάλυψαν μέθοδον μαγνητιχήςάναρτήσεω; βαρών, ή δπο-'
Οχ χρησιμοποιηθή" διάτήν ςτγεδί ι^σιν κινήσεως άμαξοστοιχιαςμέ ταχύτητα 300 μιλ. ώρ-αίω;
ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΟΟΑΟΥ
ΚΑΑΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΞΥΛΕΥ1ΙΝ ΔΑΣΟΣ
Μοντέλο γοητευτικής καί δνετης άγγλικής πυτζάμας.
ΑΙ ΑΠΟΔΟΧΑΙ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ
ΜΗΧΑΝ. ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΙΣΒΙΟΜ)ΝΙΑΣ
Ποίων άποδοχών δικαιοϋνται οί
πτυχιοϋχοι πρακτικοί μηχανικοί α'
6' καί γ' τάξετυς, οί έργαξόμενοι
είς τα πάσης φύσεως διομη,χανικά
έργοστάσια καί τάς μηχανολογικάς
έγκαταστάσεις τής χώρας (κινη-
τάς ή μή), οί όποϊοι άσχολοΰνται
είτε ύπενιθύνως, είτε υπό την ΰπεύ
θυνον παρακολούθησιν άλλου, μέ
την επίβλεψιν τής λειτουργίας καί
συντηρήσεως κινητηρίιον μηχανών;
Τό ζήτημα ετέθη ενώπιον τού
Άρείου Πάγον, έξ άφορμής δύο αι¬
τήσεων άναιρέσεως, αί οποίαι ήσκή
θησαν άπό γνωστήν τσιμεντοβιομη
χανίαν κατ' 'ισαρίθμιον άποφάσευ>ν
τού Ποωτοδίκου (ϊργατοδίκον) Ά
θηνών. Τό |5' πολιτικόν τμήμα τού
ανωτάτου δικαστήριον έχαρακτήρι
σε τουτο ώς νοαικόν ζήτημ« γενι-
κωτέρου ένδιαφέροντος καί τό πα-
ρέπεμψεν είς την όλομέλειαν, ή ό-
ποία έξέδωσε σχετικώς τάς ΰπ' ά-
ρί,θμονς 698 καί 099)69 άποφά-
σεις.
Διά τώΎ άποφάσειον έρμηνεΰον-
ταν αί σχετικαί πρός τό θέμα δια-
τάξεις τού προεδρ. δια άγματος
τής 8 Μάρτιον 1935 «περί άσκήσε
ως έπαγγέλ^ματος μηχανοδηγοϋ καί
πρΛκτικοΰ μηχανικοΰ κινητήριον
μηχανών», τού Β. Διατάγματος
τής 30 Ιανουάριον — 5 Φεδρουα-
σίου 1937 «περί λειτουργίας καί
συντηρήσεως κινητήριον μηχανών
ναί άτμολεβήτων» των σνλλογικών
συμιβάσειον εργασίας τής 18 Ό-
κτωβρίον 1958 καί 14 Μαίου 1966
καιθώς καί των άποφάσεων ΰπ' ά-
ριθμούς 32)1960 τοϋ Π.Δ.Δ.Δ. Ά
θηνών, 7)1962 τού Π.Δ.Δ.Δ. Πει¬
ραιώς, 1)1964 τοϋ Π.Δ.Δ.Δ. Α¬
θηνών καί 41)1965 τού Π.Δ.Δ.Δ.
Αθηνών.
'Ε·κ τού συνδυασμοΰ των έν λό¬
γω διατάξεων προκϋπτει σαφως —
τονίζεται είς τάς δύο άποφάσεις
τής Ολομελείας τού Άρείου Πά¬
γον — δτι οί πτυχιοΰχοι πρακτικοϊ
μοχανικοί α' 6' καί γ' τάξεως, οί
άπασχολούμενοι δχιι νπευθννως, έ¬
στω καί υπό την νπεύθννον επί&λε
ψιν άλλον, είς τάς προαναφρεθεί-
σας εργασίας, δικαιοϋνται τοϋ κα-
6ωρ>σίμένον διά τής σνλλογικής
συμβάσεως κατιοτάτον όρίου 6ασι-
κοΰ μισθόν, μετά των διά των δι-
αιτητικών άποφάσεων, συλλογικώς
γενομένων προσανξήσεων. "Οσοι
δμως έξ αυτών — προστίθειαι —
χαρακτηρίζονται άπό την έπιχείρη
σιν ώς νπεύθννοι προϊστάμενοι, δι¬
καιοϋνται καί πρόσθετον έπιδόμα-
τος έκ 10% επί τοΰ βασικοΰ μι-
σθοΰ των. Είς τάς άποο;άσεις νπο-
γραμμίζεται, ατι είς την συντήρη¬
σιν των μηχανών περιλαμ,βάνεται
κάθε έργασία προφνλάξειυς αυτών
άπό τής φθοράς καί διατηρήσεως
των είς καλήν κατάστασιν. Συνε-
πώς καί ή άποδλέπουσα είς την
καλήν των συντήρησιν έ
Διά των άποφάσεων τής όλομιε-
λείας τοϋ Άρείον ΙΙάγον άπΐρρί-
φθησαν αί αίτήσεις άναΐρέίτεως
τής Οιομηχανίας τσιμέντων, υπέρ
τής οποίας είχεν άσκήσει παρέμ-
βασιν καί ό Σύνδεσμος Έλλήνιον
Βιομηχάνων καί ιδικαιώιθησαν αί
δύο αποφάσει; τοϋ έργατοδίκου Ά
θηνών.
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΙ ΟΝΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΑΝΙΑΝ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΉ, 27.—
Έν τώ πλαισίω τής γενικοτέρας
προσπαθείας διά την προβολήν των
έλληνικών έξαγωγωγικών προϊόν-
των είς την Δανίαν, ό σνμβονλος
τής ενταύθα ίλληνικής πρε<τ6είας κ. Γ. Γεώργιον εδωσε την 20ην τρέχοντος μεγάλην δεξίιοσιν, είς την οποίαν παρέστησαν έκπρόσω- ποι δανικών εϊσαγωγικών οϊκων, μέλη τοϋ διπλωματικόν σώιματος ώς καί έκπρόσο>ποι των οίκονομι-
κών των ναυτιλιακών των βιομηχα
νίκων καί των δημοσιογραφικόν
κύκλων. Πρός τονς προσελθόντας
είς την δεξίωσιν ό κ. Γεώργιον α¬
πηύθυνε χαιρετισμόν καί ανέπτυξε
διά μακρών τό οικονομικόν έργον
τής Έθνικής Κυβερνήσεως, τάς
προσπαθείας διά την ανάπτυξιν τού
εξαγωγικόν εμπόριον τής Ελλάδος
τα κείμ,ενα των ψηφισθέν'των νό¬
μον καί τάς διατάξεις, ειδικώς διά
τάς περιπτώσεις Ιπενδύσεων. Είς
τοϋς παρισταμένους διενεμήθησαν
δώρα, ίσπεριδοειδή καί έχλεκτοί
έλληνικοί οίνοι. Έπίσης είς άπαν¬
τας τονς οϊκονς. είσαγωγών τής
Δανίας ιστάλησαν υπό τοΰ υπουρ¬
γείον Εμπόριον κιβώτια εκλεκτόν
1 έλληνικών έσπεριδοειδών καί όϊ-
81 ΑΡΤΕΡΓΑΤΑΙ ΤΩΝ Α8ΗΝΠΝ ΚΑΤΑΓΓΕΑΑΟΥΝ
ΠΑΡΑΒΑΣΕΙ! ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ, ΓΕΩΡΓΙΑ.— Ή κο
πή δένδρων διά ξυλοπολτόν άνά
δΐ'θ ή τρία £τη καί οχι άνά 20—40
έ'τη, ώς γίνεται σήμερον— αποτε¬
λεί μίαν επαναστατικήν μέθοδον
είς την δασοκομίαν, την οποίαν ηρ¬
χισαν νά έξετάζονν σοβαρώς οί δα·
σοκόμοι τής έδώ 'Τπηρεσίας Δα-
σών τοϋ υπουργείον Γεωργίας. Ή
νέα μέθοδος θά ηδύνατο νά συμ-
6άλη, λ,όγφ τής καταπληκιικής
σνντμήσεως των χρονικών περιθω-
ρίων, είς την αντιμετωπίση των
συνεχώς αύξανομέ-νων άναγκών είς
ΰποπροιοντα ξύλου. Θά ηδύνατο,
ίπίσης, νά συμβάλη είς τόν περιο¬
ρισμόν των έξόδοιν πρός απόκτη¬
σιν των ΰποπροϊύντων αυτών.
Ή νέα μέθοδος καλλιεργείας
των πρός ξύλευσιν έγκειται είς την
εξαιρετικήν των πνκνοφντενσιν, μέ.
παράλληλον ιδιαίτερον εμπλθ'ΐτ'
σμόν τοΰ χώματος είς θρεπτιχάς
ονσίας. ΙΙειράματα, διεξαχθέντα έν
ταΰθα «τί μίαν ΙΟετίαν υπό των ί-
πιστημόνον τής 'Τπηρεσίας Δασών
μέ σφε,νδάμνονς (άγριοπλατάνους)
κατέδειξαν δτι ή μέθοδος αυτή ι'ι-
ποΰοηθεί την ταχυτάτην ανάπτυξιν
των δένδριον πού καθίστανται κα·
τάλληλα πρός κοπήν μίαν τριετίαν
περίπου μετά την φύτευσιν. Κατά
τα πειράματα, διεπιστώθη, έπίσης,
ότι ή ποιότης τοϋ ξύλου, δταν του¬
το προέρχεται άπό δένδρα νεαρ&ς
ήλικίας, είναι καλυτέρα διά πολ-
λά ύποπροιόντα, ώς π.χ. ό ξυλοπολ
τος, αί Ιναι άπύ ξνλον, ή αελλον-
ζόλη καί αλλα.
Οί γεωπόνοι τής 'Τπηηεσίας Δα¬
σών, κατά την ·διάρκε'αν τής 10ε-
τονς εργασίας των, έιπειραματίσθη-
σαν επί πολλών είδών δένδρων,
διά νά διαπιστώσουν ποία έξ αυ¬
τών έ'χονν τάς προσφοροτέρας εμ¬
πορικάς ίδιότητας, έν σννδνασμω
πρός μίαν ίκανότητα διά ταχυτά¬
την άνάπτνξιν, αταν αί σΐ'νθήκαι
είναι κατάλληλοι. Έκ των έρευνών
αυτών οί επιστήμονας κατέλήξαν
είς τό σνμπέρασμα οτ' ή σφένδα-
μνος παρουσιάζη τόν καλύτερον
δυνατόν συνδυασμόν έπιθυμητών
χαρακτηριστικών. Αυτή οχι μόνον
άναπτνσσει σχετικώς μεγάλον κορ-
μόν, ή ποιότης τής ξυλείας τοϋ ό-
ποίου είναι αρίστη, ήλλά κ<χί πα- ρονσιάζει άρκετά έκτεταμένην άνο- σίαν έναντι των κι<ρ'ωτέρ<')ν φντι- κών άσθενειών, ένώ φαίνεται πα¬ ραλλήλως νά μή προσελκύη τα έπι- 6λα6ή εντομα, ποϋ προκαλοΰν τό¬ σας ζημίας είς ά'λλα εΓδη δένδριον. ΔΕΝ ΤΠΑΓΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΩΡΓΙΚΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ώς ανεκοινώθη έκ τού ΰπουρ- γΕΪου Γεωργίας, ό βιομηχανικώς κλάδος παραγιογής άμύλου έκ γεο) μήλιον, δέν ΰπάγεται είς τάς γεοιρ- γικάς βιομηχανίας, συμφώνως πρός τό ΰπ' αριθμόν 202)68 Β.Δ. καί ώς έκ τούτου δύναται νά τΰχη, ώς ί- διωτ'κή βιομηχανία, δανειοδοτήσε- ως παρά τής ΑΤΕ. Ό χαρακτηρι σμός τής άνιοτερω βιομηχανίας ώς γεωργικής, άπαιτεί την έκδοσιν νέ ου Β. Διατάγματος, προτάσει των ϋπουργών Γε-ιοργίας καί Βιο·μηχα- νίας. ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΚΔΙΑΗ ΦΥΛΛΟΝ ΕΑΕΓΧΟΥ Ο Ο.ΚΟΝίίΜΙΚΟΣ ΕΦΟΡΟΣ Την άμεσον επέμβασιν των αρ¬ μοδίων ,«<πρύς επιβολήν τοϋ Νόμον· : καί τοΰ Δικαίου, διά την άποκαιά^ Ι στάσιν τής άνθρωπιστικής καί έρ- γατικής αξιοπρεπείας των εργαζο¬ μένων έργατοτΐχνιτών άρτοποιί- «ς» ζητεί διά ψηφίοιματός της πρός τα ύπουργεϊα Εργασίας, Δη¬ μοσίας Τάξεως καί Κοινωνικήν 'Τ πηρεσιών, τό Σωματείον 'Εργατο- τεχνιτών Άρτοποιΐας Αθηνών καί Πεπον 11 μ.,
βάθος 22 μ. Τομεύς ϊϊ' ΰψος 14,
50 μ., έιμβαδύν 400 τ.μ., πρόσωπον
13 μ., δάθος 18 μ. Τομεύς Γ' ίί-
ψος 14,50 μ., έμβαδόν 200 μ., πρό
σωπον 10 μ., βάθος 14 μ.
■---------------------------------------------■-------------------^--------------1^----------------------------------------------------
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΖ
Δεχεται Βηλαρθ 7
Πλατ. ΆγΙου ΚωνοταντΙνου
(Όμόνοια) 9 - ! κα' Α - · μ
μ. Τηλ. 525-387.
Μετά την όριστικοποίησιν τοΰ άρ
χικώς έκδοθέντος φύλλον έλεγχον,
ή φορολογική άρχή δύναται κατ'
εξαίρεσιν νά προβή είς την έκδο¬
σιν καί κοινο.ιοίησιν συμπληρωματι
κου φύλλον, μόνον έφόσον προέκυ
ψαν έκ των ΰστέρων νεώτερα σΐοι
χεϊα, τα όπσϊα ό Οικονομικάς Έ-
φορος άποδεδειγμένως δέν είχε καί
δικαιολογημένως δίν ήμπόρεσε νά
έχη ύπ' όψιν τού κατά τύν χρόνον
τής άρχικής έγγραφής.
Αύ:ά εκ-ρινε, στ'μφώνως πρός πά
γίαν νομ«λ.ογίαν τού Σνμβουλίου
τής Έπικρατείας καί των φορολο-
γικών δικαστήριον, τό Φορολογι¬
κόν Έφετεϊον Πειραιώς, διά των
ΰπ' άριθμοϋς 413 καί 460 εφετει¬
νόν άποφάσεων τού.
Είς την πρώτην έξ αυτών ΰπο-
γραμμίζεται επί πλέον, δι ι είναι ά-
κνρον τό συμπληρωματικόν φύλλον
έλεγχον, τό οποίον στηριζάμενον έ
πί των αυτών στοιχείον, επί των
οποίων είχεν στηριχθή καί τό άρ-
χικόν, τα έκτιμά έν τούτοις, κατά
διάφορον τρόπον.
Είς την πρώτην έξ αυτών ύ-
πογραμμίζεται επί πλέον, δτι είναι
άκυρον τό συμπληροίματικύν φύλ¬
λον έλεγχον, τό οποίον στηριξόιμε-
νον επί των αυτών στοιχείον, επί
των όποίο)ν είχε στηριχθή καί τό
άρχικόν, τα έκτιμά έν τούτοις κα-
ιά διάφορον τρόπον.
Διά τής ιδίας, έξ άλλον, ύπ' α¬
ριθμόν 413)69 άποφάσεος, τό Φο¬
ρολογικόν Έφιτεϊον Πειραιώς έ¬
κρινεν, δτι ή διαδικασία έ.τιλΰσε(ΐ)ς
τής διαφοράς διά τής διοικητικής
όδοΰ, μεταξν φορολογούσης άρχής
καί φορολογονμένου, συμφώνίος
πρός την παράγρ. 1 τοΰ άρθρον
51, τοΰ νομ. διατάγματος 3323)55
«περί φορολογίας είσοδήματος» ε-
χει θεσπισθή αποκλειστικώς πρός
προστασίαν τοΰ τελευταίον. Έπο-
μέντος, είς περίπτωσιν μή τηρήσε-
ο>ς τής διαδικασίας αυτής, μόνον
ό φορολογούμενος, ώς βλαπΐύμι-
νος, δύναται νά επικαλεσθή την ά-
κυρότητα τοΰ φύλλον έλϊγχου καί
οχι ό παραλείψας νά τηρήση την
διαδικασίαν οικονομικάς έ'φορος.
Μέ τόν συλλογισμόν αυτόν το
Έφετεϊον άπέρριψεν ώς κατ' ού-
σίαν άθάσιμον τόν προβληθέντα υ¬
πό τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου λόγον
έφέσεο>ς κατ' αποφάσεως τοϋ Φο-
ρολ.ογικον ΙΙριοτοδικείου Λοΐφώίς,
στηριζόμενον είς την αντίθετον έκ
δοχήν, δτι δηλαδή καί ό οικονομι¬
κάς εφορος δύναται νά επικαλεσθή
την έν λόγω άκυρότητα.
ΧΛΡΤΟΣΗΜΑ
1ΙΕΝΤΕ ΔΡΑΧΜΩΝ
ΕΙΣ ΕΝΤΤΠΑ
ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ
Διά Βασιλικοϋ Διατάγματος (Φ.
Ε.Κ. 271 Α') αί διασαφήσεις εί-
σαγογής, άποταμιενσεως, μεταποι-
ήσεοίς καί μειαφορτώσεος, αί αί¬
τήσεις άναλωσεον καί άποστολ.ών
ώς καί αί αίΐι'ισεις έφοοιασμοΰ πλοί
<ον γραμμών εσιοτερικον δι' νπο- κειμένων είδών, καθίστανται άπό 1ης Ιανουάριον 1970, διατετιμηιμί- ναι. Ή άξία των έν λόγω τελωνεια¬ κόν έντνπων, όριζομένη είς 5 δρχ. δι' έκαστον τοΰτιυν, θά είσπράττε- ιαι διά τής ϊπικολλήσεο^ς έπ' αυ¬ τών χαρτοσήμον ίσης άξίας. "Α¬ παντα δέ τα λ,οιπά εντνπα, τα παρε χόμενα υπό τής Τελωνειακής 'Τπη ρεσίας, είς τό κοινόν, θά διαιίθεν- ται δτυρεάν. Τέλος, ό έφοδιασμύς των Τελιο- νειακών Άρχών διά των έν λύγιρ έντνποιν, θά ένεργήται, κατά την απόφασιν, άπ' εύθείοις έκ ιον Έ- θνικοΰ Τνπογραφείον, κίΐταργονμέ νης άπό 1ης Ιανουάριον 1970 τής διαχειρίσεοις τούτοΐν υπό τον Κεν- τρικοΰ Ταμείον Σςραγιστοϋ Χάρ¬ του καί τώ ν Τελωνείιον. ιΘΑ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣθΟΥΝ ΛΙ ΣΥΝΔΡΟΑΛΑΙ ,ΠρθΣ ΤΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ ή άναπτροσαρμογή τώ1/ ώ, των έμττόρωι/ ιοαϊ των ι6ιομηχάνω<ν ττρος τά Έ~ΐ'μελΐιτήο<- ,Σχετικώς, τό θόμπ αύτό συνεζητήθη |·<οαά την χθεσινήν σνκεργασ ίαν τ«ν των Έμττθρικών κα; ρ3ι0 (<αί ΗΥΞΗΘΗ Η Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ ιΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΓΓπό τής Έθνικής Στατΐστι- ■κή; 'Τπηρεσίας ανεκοινώθη.ί- ιτι ό Γενικός Δείκτης Τιμων 'Χονδρικής, κατά τόν ιιήνα Ό (■/.τώβριον 1969, έν συγκρ^σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Σεπτέμβριον, έμφανίζεται ηύ- 'ξημ/ίνος κατά 1,0% περίπου. ^Είς ■τουτο, έπέδρασεν αφ' Ινί? ■μέν ή σημειωθεΐσα μεταβάλη -τιμών είς την διεθνή αγοράν, άφ' ίτέρου δέ ή συνήθης λόγω οπο/ικότητος μεταβολή των τ; 'ΐών προϊόντων τοΰ γεωργιν.οΰ ■τομέως. Ή ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΤ ΕΙΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ Μυτιλήνη, Δεκέμβριος. Π«- ■ρά- τάς έξαιρετίκώς δυσμ^νεΤς /.αιρικας συνθήκας, ή παοαγω γή το-0 έλαιολάδου, ύπολογίζβ :αι αρμοδίως, δτι θά φθάση το ϋφέτος τα 14.ΟΟΟ.ΟΟΟ κιλά. Αί προβλέψεις αύται οχν,ρί ζονται είς τό γεγονός δτι α! ιαποδόσεις τοθ έκθλιβομένου έ- ιλαιοκάρπου άνφχονται είς Ο - 33% %νΧ -οθτο διότι δ Ι λαιόκαρπος, μολονότι στεοεΓ- ται δγκου καί βάρους. λόγω ■τής μικράς περιεκτίκότητος 1 δτος, Εχει είς τδ ακέραιον τήν κανονικήν ποσότητα ελαίου. Τα παραγόΜενα ϊλχιχ είναι μικρό οαθμχ κα,ί αρίστης ποιότητος. ?Γοΰτο όφείλεται είς τήν έπ:τ.· ι·/ή καταποΐλέμησιν τοΰ δάκου ιΣημείωτέον δτι ή δχκοκτον'* Εφέτος έπεξετάθη είς δλόκλτ;· ν τόν ελαιόφυτον λεσβιακδν ιχώρον, ψεκασ&έντων 11.085 00!) έλαιοδένδρο>ν. Τα άποτε
λέσμχτ,χ τής τελικής δειγμχτί;
ιληψίας, περί τό τέλος Νοεμβρΐ
>3υ ένεφάνισαν προσβολήν Ο,
42%, ή δέ πραγματική ζηα-'α
έφθασεν είς τό ασήμαντον πό
σοστόν τοΰ 0,1%.
ΕΠΑΥΞΗΣΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚ0Ϊ
-ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΕΙΣ
ιΚΛΗΡΙΓΚ
ΕΛΛΑΔΟΣ - Α1ΓΤΠΤΟΓ
Ή Νομισματιν.ή )
ιςνεκρινε τήν επαύξησιν τοθ μ*
ιτά τής Αιγυπτου πιστωτικοΰ
ι^εριθ'ωρίου, είς τόν οΐχζΐον η
γαριασμόν κλήριγκ, διά τό μέ
7Ρΐ 31ης Ίανουαρίου 1970
Γ/ρονικόν διάστημα, κατά 1.
ι5ΟΟ.Ο0Ο δολλάρια. Μετά τήν
(παρέλευσιν τής προθεσμ,ίας αΰ
Γτής, ήτοι άπό 1ης Φεβρουα^ι'
ιου 1970, τό δψο; τοΰ υπέρ τής
Αιγυπτου πιστωτικοϋ περιθω¬
ρίου δέον νά επανέλθη είς τό
ι7;3η ίσγύον δριον των 3.ΟΠΟ.
ΟΟΟ δολλαρίων. Ή απόφασις έ
τλήφθη πρός τόν σκοπόν δ·ευ-
ι-Λθλύνσεως τής λειτουργίας τοό
κλήριγκ καί συνεχίσεω: των
';ξαγωγών έλληνικών προϊόν¬
των είς Αίγυπτον.
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ ΒΙΕΝΝΗΝ
Έορταστική εκδήλωσις, διά την
προβολήν καί διαφήμισιν τώ" έλ-
ληνικών οΐνων, έπρανματοποιήθη
είς Βιέννην, κατά τήν οποίαν προσ
εφέρθησαν είς τονς προσκεκλΐίμέ-
νονς έκλεκτοί έλληνικοί οίνοι των
καλν-έρίον ελληνικόν έργοστασί-
I
ΟΙ ΘΗΙίΥΡΟΙ
ΤΟΥ;ΜΠίΠ(ΓΛ0ϊ
Συνέχεια έκ τής 2ας οελίδος
πηλή κι' ίίιττεοα τοΰ απαντήσει
Εϋκολος τρόπος στολίσματοςτοθ σπιτιοΰ καί τοΰ γραφείου
μέ εΐδικσ άγγλικά γλαστράκια όνομαζόμενα έξπέντοπολ.
ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΪΑί ΕΡΕΥΝΑΪ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΑΣ ΕΙΣ
ΓΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ
'Υποθαλάσσιαι Ιρευναι είς έ
λάτχιστον βάθος 2.660 μέτρων,
υι' αναζήτησιν ύ·δρογονανθρά-
ιχων, θά διεξαχθοΰν είς την πί
ριξ τής νήσου Λήμνου πζρ'ο-
ι/ήν υπό άμερικανικής έταιρεΓ-
ας. Πρός τούτο υπεγράφη σίΜ
■βάσις μεταξύ τοΰ έλληνικοΰ 2^]
νιοσίου, έκπροσωπουμένου δ-
ιπό τοθ ύπουργοΰ Βιο·μηχανίας
ΐκ. Κυπραίου, καί πληρεξουσί-
'ου τής είς Χιοΰστον τοΰ Τέξχς
Ί.αιρείας «"Αντα "Οϊλ Έξπλο
ιραίϊσιον Κορποραίϊσιον».
Διά τής συμβάσεως παρα/,ιο
.ρεΐται είς τήν έν λόγω έταιοεί
αν τό οικαίωμ,α άναζητήσεω:,
ι-ρεύνης καί έκμ.εταλλεύσε<ος ύορογονανθράκων είς τήν 6α (λασσίαν περιοχήν πέριξ τής Μησου Λήμνοϋ, επί συνολικής έκ.τάσεως 4.000 περίπου τε^ρα ,^ωνικών χιλιομέτρων. Ή έταιρεία άναλαμ&άνει τήν υποχρέωσιν δπως Ιπενδύση, αποκλειστικώς έξ ϊδίων αύτη^ ■κεφαλαίων, έντός δετίας άπό ιτής ίσχύος τής συμβάσεως δ.ά ιτην διενέργειαν σεισεΗκών έ ιρευνών, γεωλογικών καί νεω φυσικών εργασιών ώς καί διε ρευνητικών εργασιών γεωτρήσε ών έλαχίστου βάθους έκάτ:ης '2.65Ο μ., κατ' ελάχιστον τδ ποσόν των 7.2ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρι <ων< διά τής άπααχολήσεως τ6 σον άλλοδαποΰ δσον καί ήμεοα '.τοϋ προσωπικοϋ. Είς την σχετικήν άνακο'ν-ω 'Ύ.ν τοΰ ύπονργοΰ Βιομηχαν'ας αναφέρεται, δτι διά πρώτην φο ιράν θά διεξαγθοΰν όποθαλάσσι αι Ιρευναι είς τήν χώραν μας <καί είς τήν έκτός τής αίγιαλι τιδος ζώνης (επί τής ύφ^λο ικρηπίξος) περιοχήν. 'Τπογραμ ιμ,ίζονται, τέλος, τό σοβαρόν 5 [ ιψο; τής έπενδύκως, ώς καί | ι:ά υπέρ τοΰ ζΎ}μοαίθΌ έξασφχ λισθέντα ώφελήματα - Γ,τνΐ ιτό υψηλόν μίσθωμα, ή συμ',ιε . ·τοχή τοΰ ν.ράτους επι των /.£ρ >5(δν τής έταιρείας κλπ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΠΝΟΥ
τήν συνάντησιν
έίΐιτάσβησοτν καΐ τα
( τόν έττΐμελητηριακόν
ΕΑΑΗΝΙΚΑ - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΝΙΕΣΗΣ ΕΚιΙΑΙΙΕΥΙΕΟΣ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΛΟΣ ΡΙΖΛΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ 30 ΠΑΓΚΡΑΤΙ
£ Ν Δ Υ ί Σ θ Ε
είς τήν
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΛΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τή; άνδρικής
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι' όλας τας τάξεις τ. Ο Γυμνασίου
ΤΩρσι : 9 π,μ. - 1. μ.μ. καί 5 - 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ.—Μή δννηιθέντες
νά έΐαντλησονν δία τα θέματα τής
ημερησίας διατάξεως, κατά τήν δι
άρκειαν τής μακράς σννόδον, ή ό-
ποία εληξε την παρελιθούσαν Δεν
τέραν, οί "Εξ, θά χρειασθή νά συν
έλθουν έκ νέον τήν 19ην καί 20ήν
Ίανουαρίου, μέ κύρια θέματα:
α) Τήν οριστικήν κατάρτισιν
τον κανονισμοΰ, ό οποίος θά διέ-
πη τήν λειτουργίαν τον Εύρ<οπ<ίϊ κου Ταμείον Άγροτικον ΙΙροσανα τολισμον καί Έγγνήσεως, άπό τής πρώτης προσεχούς Ιανουάριον καί β) Τήν προοδευτικήν ϊναρξιν λει¬ τουργίας τής Κοινής Άγοηάς Κκ- πνοΰ. Ι Εάν δ'αθέτη τόν άναγκαϊον χρό ( νόν, τό συμβούλιον θά μελετήση τάς μεθύιδους ϊφαρμογής τής απο¬ φάσεως επί τής ελευθέρας κυκλο- φορίας τού οίνου, την οποίαν ε'λα- | 6ε τήν παρελθούσαν Κυριακήν. | Κατά την διάρκειαν τής παρελ- | θούσης έ&δομάδος, αί συζητήσεις μεταξίι των "Εξ, σΐ'νεκεντρο'Λη- σαν κυρίως επί τοΰ θέματος ««σο- δα» ·τοΰ προυπολογισμόν τής Ε.Ο. Κ., δηλαδή επί τής μέθοδον, επί τής οποίας θά πρέπει νά ρι«θμίξον- < ται τον λοιπού αί είσφοραί έκάστης , χώρας - μέλονς. Οί "Εξ, έν τούτοις ' δέν συνεζήτησαν ούσ'αοτικώς επί τού τρόπον κατά τόν οποίον θά δι- ατίθενται οί οντο> διαθέσιμοι πόροι,
καθ" ότι δηλαιδή άφορό; είς την γε¬
ωργίαν, περί τού εϊδους των οαπα-
νών, τάς οποίας θά αναλάβη ένδε-
χομένπις τύ Γε(ι>ργικόν Ταμείον.
Τό πρόβλημα αύτό δέν θά επρε-
πε ν ά προκαλέση οιανδήποτε νέαν
πολιτικήν έμπλοκήν, έφ' ίίσον αί χώ '
ραι - μέλη, αί πλέον έπιφνλακτικαί
έναντι τής κο'νής άγροτικής άγο-
ράς, ώς αντη υφίσταται σήόμιερον,
παρητήθησαν, κατά τήν διάρκειαν
τής διασκέψεως τής Χάγης, ώς έ¬
πίσης καί τής τοιαύτης τής παρελ- .
θοι>σης εβδομάδος των Βρυξελ- |
λο>ν, τής άξιώσεως διά δημιουργί¬
αν «πλαφόν» των ύποχρεώσειον, δν
ναμένιον νά καλυφθούν υπό τού Τ«.
μείου. Συνεπώς, κατ' αρχήν, τό
διά τάς οποίας άνελής Οη ύποχρέοι
σις, είς εφαρμογήν των κανονισμών
διά των όποίιυν όργανοϋντα1 αί εΰ-
',ιοπαϊκαί άγροτικαί άγοραί, θά
χρημίΐτοδοτήται τιπό τού κοίνον
προυπολογισμόν, θά άπο·μείνη πρός
ρύθμισιν τό πρόβλημα αντοΰ, τύ ό-
όποίον όνομάζεΐαι τό «τμήμα τοϋ
προσανατολισμον» τού Άγροτικον
Ταμείον, δηλαδή τοΰ ίίς τόν έκ-
<ΐυγχρονισμόν τοϋ κοινοτικόν άγρο- τ'κοΰ τομεος, άφορώντος προϋπο¬ λογισμόν. Επί τοΰ παρόντος, τα διά την βελτίωσιν τοΰ άγροτικοΰ έ- ξοπλασμοΰ διαθέσιμα. ποσά, έ-'χουν καθορισθή διά πλαφόν, κατόπιν ά- ποφάσειος τοΰ έξ νπουργών σνμθον λαόν τού Ίοννίον 1966, νψους 283 έκατομμυρίτυν μονάδων νπολογι- σμον (ή άξία των οποίων ίσονται πρός τό δολλάριον), ήτο· 1.567 έ- κατομμνρια φράγκα. Εάν Ιπεδιώ- κετο ή έκτι'λεσις των είς τό σχέ¬ διον Μαρσάλ αναφερόμενον πρά- ξειον έκσι>γχρονισμοΰ τής διαρθρώ-
σεως τής γεωργίας, τό κεφάλαιον
αύτό (των 28ό έκατομμνρίων) θά
ήτο τελείως άνεπαρκές. "Ο οΰτω
υπό τοΰ σι>μ6ουλίου τεθΐίς περιορι-
σαός, θά έ'πρεπε νά άπαλειφθή.
Ώς είνα' γνοχττόν, ή Ιταλία έ-
ξαρτ<ί τήν ΰπ' αυτής οριστικήν έγ¬ κρισιν τού κανονισμοΰ επί τής χρη ματοδοτήσεως τοΰ άγροτικοΰ τομέ ως, υπό συμφωνίαν, δημιουργοϋ- σαν κοινήν ϋργάνοσιν είς τόν χώ¬ ρον αυτόν. Οί ίέμπε'ρογνώμονες ε¬ πέτυχον, ώς φαίνεται, νά συμφονή σουν περίπου επί τού τύπου των έγ γυησεων, αί όποϊα), θά πρέπει νά παρέχωνται τοΰ λοιπού είς τοϋς Γάλλους καί Ίταλοΰς καλλιεργη τάς καπνοΰ. Κατ' αρχήν, έλπίζεται ΰτιι ή κ<χ- νονική διάθεσις τής παραγωγής θά συντελήτα' μέσω συμβόλαιον, συν- απτομένιυν μεταξΰ παραγωγών καί βιομηχανίαν. Είς τοΰς τελευταίους θά χορηγήτα' πρίμ διά νά δύνανται νά δίδουν είς τοϋς πρώτους τιμάς άηκετά ικανοποιητικάς καί νά άνε- φοδιάζωνται συγχρόνοις είς καπνόν έντός τής κοινότητος, υπό συνθή¬ κας τιμών δυναμένων νά συγκρι- θοϋν πρός έκείνας αί οποίαι ϊσχύ- οιτν είς την παγκόσμιον αγοράν (ό μαΰρος καπνός τής Άργιντινής ή τής ΙΙαραγονάης είναι είΌηνότερος άπύ τόν γαλλ'κόν). Επί πλέον ό ιΰρωπαικύς κανονισμός θά καθορί ξη έπίσης τιμήν σΐηρίξεως, διά τάς διαφύροιις ποικιλίας καπνυΰ, ή ύ- ποία θά καταιβάλεται είς τονς π<ιΐ- ραγωγοΰς ποΰ δέν ηδυνήθησαν νά εύρουν (>ιομηχάνους - αγοραστάς
τής εσοδείας των.
Αί κυ<>ερνήσεις των "Εξ είναι πε
πεισμέναι ότι παρόμο'ον μέτρον στη
ρίξεοες δέν πρέπει νά ίσχύη παρά
μόνον κατ' εξαίρεσιν, τουλάχιστον
έφ' όσον έπιδιόκεται ή αποφύγη δή
μιουργίας πλεονασμάτων.
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΝΕΟΝ
ΚΤΙΡΙΟΝ ΑΙ ΔΙΕΤΘΤΝΣΕΙΣ
ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΓΟΡΩΝ
Έκ τοΰ υπουργείον Εμπόριον ά
νεκοινώθη ΰτι αί στεγαζάμεναι μέ-
χρι τούδε, επί τής 6δοΰ Σοκράτους
50 Διενθύνσεις Κρ(»τικών Άγοοών
ιμετεφέρθησαν είς τό επί τής συμ-
βολής των όδων Σόλωνος υλιλ Ίπ-
ποκράτους κτίριον. Κατόπιν τούτου
οί υπό των έν λόγο> Δ)νσεων διε-
νεργούμενοι διαγωνι.σμοί θά δι,εξά
γωνται άπό τής προσεχούς Δευτέ-
ρας είς τό νέον κτίριον.
— Σκ.έιττομαι ττώς μεθσύριο,
■Λ τοϊ>ς £χοι;με ττάλι έδώ κοϊ δι
'Ιιλ μποροΰμζ νά μιλήσουμε έχεμ.
6ερα.
— Καί €έβαια θά τούς ϊχουμι
ί> ικάνουμε ττώς δέν ξέρουμε —,,
οί είναι καΐ μέ τίς σΐΑζητήαχις
•ιευ €'ά π-ΐρνοΐίμε, θο τοώς κάνο-
με νσ ττελαγώσουν. Τό εθτύχη-
ια είνοιι, δτι τοΰς πήιραμε έγκαί
|,ιος χαμ-άρι. "θταν είναι και-
(ϊο ς θά τοϋς έξοαδετερώοομε,
ματορεϊ κσι νά έξσγοιρσσουμε καΐ
τάν ενα άττό τοΰς 5υό. Αύτοι γιά
ιά γρόσια κβΐ τή ψυχή τοι»ς ττο-
ροΐείνοον στό διοο6ολο, όπως όΊλοι
οί ομοιοί του·ς ττοΰ στεοθνται ί-
θανικών.
—9ό ττρέπει δμως νά τοΰς ά-
,-ιοκο-λύψουμε στό Σοι/λτάνο, γιά
ά είναι ττροσβκτικός στΐς κου-
^ί,ντες τού, τόν διέκοψε ή Ά-
<α. —"Οχι άιοόμα, έ'κανε ό Κοχ- Λάλας. Κι' αύτό θά γίνη στό και . ί τού. Γιά την &ρα ττρέτηι νο εξακολουθή τα ττιστεύη πώς οί ι,ι|:οδ·ότες αύτοι δέν είναι τταρα οί Ρωμηοί Παπάζογλου καί Χο>
τζηα&άμ κ,Γ όχι Χασεικήδες (σ.
σ. Άξιωματικο'ι τοϋ Μττοο·ταν-
τζήμιτσο-η).
Ή Άνίκα τόν κοίταξί μέ Θαυ-
μασμό.
—Δέν μττορώ νά οί καταλά&ο
άδερφέ μου, τού εΤττε, μά άψοϋ θε
λεις νά γίνη έτσι, κόπτοιο λόγο
6'» έχης.
"Εχω τα σχέδιό μου. Άφηοε
^αί θ« δής, τή^ απήντησε μ' ενα
ττλατύ σατανικό μει&ίαμα.
Δέ θά κοΐΛριάσοιιμε τοΰς άναγνώ
στες μας, μέ τή σι/νέχεια τής αν
ζ,ητήσεως των δυό άδερψιών. θά
παΐρβιχθλουθήιθΌυμε τό Σοέλτάνο,
■πζ'υ στό μετσξΰ αθτό γύρισε μέ
τα Μττιεό—ουλα στό Σϋράϊ
—©ά σάς κρατησω Χίγο αιτό
ψε τοΰς εΤιτε, γιά νά ιΐύρετε μέ-
ρος σέ μιό συζητήση ιτοΰ Θά κά
νω μέ τό Γρομματέσ μου καί
(ϋέ τόν Σείχ—Οΰλ—Ίσλάμ.
Τα Μπεόττοι/λα κορδώβηκσν,
γιά τήν τιμή καί πέρασαν μέ τό
Σουλτάνο στό ίδιαίτερο Γραφεϊο
τού. Έκείνος ττρόστοξε νά ϋίρθουν
σμέσως, ό Χαλέτ 'Εφέντης κα!
ό Μεγόολος Μονφτής.
Σέ μισή ώρα β|ρίσονταν καί
οί δύο γύρω τού:
— Σάς κ'άλεσα, τούς εΤττε, γιά
νά σάς ττΐληροφορήσιω μέ μεγάλη
μοί, ιεύιχοίΐίστηση, ττώς, έττι τέ-
λο>/ς, β'ΡήΊκο τόν ανβρωιΤτο ποΰ έ-
γραψε καΐ μοΰ στειλε τό ττερίφη-
μο έ,κείνο ύττόμνημα γιά τίς με-
ταροοθμίσεις. Ό Άλλάχ πού ό·
γαττάει την Τουρικία, ωδήγησε τα
βήματά μόν στό οτπτι τού άττό-
ψ£" ' '
— "Ας είναι δοξασμέννο τ'
ονομά τού, μοκρμούρισε ό Μεγά-
λος Μουφτής, σηκώνοντας Ίκετευ
τικά τα χίρια τού, ένώ ό Σονλ
τάνος σννέχισε:
— Τόν γνώιριΐσο μαζί μέ αλ-
λους ττροοδευτι*οΰς οτνθ|ρ«ό-ους
καί διαττίστωσα ττώς μάς είναι
στ' άλήβεια ττολύ χρήσιμος έίν-
3ριοττος οττως καί ή σδιλφή τού,
ποΰ έδώ καί λίγο γύρισε ότττο
τό ΠαΙΐίσι καΐ είναι ποτισμένη
άττό τίς άρχές τής γαλλικής 'Ε-
ττανσστόοσΐίος. Είναι καί αύτη
εϋχαριστημίνη μέ την ττολιτική
ποΰ αριχισα νά έφαρμόζω γιά νά
άναγεννήσ« την ΤουρκΙία. Πιστεύ
£ΐ σ' αυτή καΐ προσφε|οεται νά
βοηθήση —ροθΌπικά γιά την έ-
ττιτυχία της. Ή γνώμη της δμως,
Ιίπω>ς καί δλων των όελλωνν ττοΰ
τιιιχαΐα άπιόψε βρέθηκαν στό σττί·
τι τηις ικιαί τού άδελφοΰ της, εί¬
ναι άτταραίτητο νά στηιριχθοί-
με στό λαό μας. Νά διαφωτίσου-
με αυτόν, πάν» στά άγαθα των
μεταορυβμίοχων κθί οχι ΐΓΟν»
στούς άντι&ραστικοϋς -ιτασάδες,
στούς οττοίους μέ στρέφατε έσεΐς.
®ά ηθελα, ώστόσο, τίς δικές σα;
•ίΐπόψεις, ττάνω στό ζήτημα αό·
τό, μά πρϊν σός ακουσ» πρί—ι
νά σάς ττώ ττώς ίμένα μέ βρίσκει
σνμφονο ή γνώμη των άνΘρώτπΜ»
αύτώιν. Τί λές έσΰ σεδαστέ μοί»
Μουφτή;
—Θά ηθελα ν' άκούσω τπρώτσ
τόν Χαλέτ 'Εφέντη, ττοΑυχρονε-
μένε μοί» Πατισάχ, τοΰ άιττάντη-
ΐε ό Μεγάλος Μουφτής.
—'Εγώ εΐττε σκεπτικός ό Χα¬
λέτ 'Εφέντης δέν συμφωνώ. Ό
λαός ττολυιχροινεμε,νε μου Πατισάχ
Ιπηρΐάζεται άπό τοΰς Πασάδες
καί τοϋς άντι<δ|3αστικούς Χοτζά- δες, Δερδισάδες καί ΟΟλεμά&ες ικι' έτσι ή τΓροσττάβειά μας θά είναι μάταιη, δν πρώτα δέν τρσ- 6ήξοι>με μέ τό μέρος μας, τούς
Τιΐ;οοδευτικούς όπ' αύτούς. "Υ-
ιττερα δέν πιρέττει νά ξεχνοΰμε πώς
δυ'στμχ,ώς ό λαός μας είναι 6οι*-
τηγμένος στήν άμάθεια και στίς
προλήψεις.
(Συνεχίζεται)
'Τ.-τεύΟυνοι συμφιόνως τφ νόμφ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Λιενθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικ.ία Ναύαρχον Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΠΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
"ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,.
ΜυθΜττόρημα γιά παιδία, τό δεν
τίρο τής μι,κραισιατικής τριλΛγίας
δκΰοση Γ. Βλέσσα, Χρτκΐοσπτιλίώ-
τκτσας 9, Άθήνα, σελ. 224, μέ
πολλές εΐκόνες καί καλλιτεχνικό έ-
ξώφνλλο. δ©χ. 70.
(Τό πρώτο τής τριλογίας, τή μν
θκττόρημα «Τόν Καιρό τοΰ Πάλαι
ολόνου», σελ. 240, 1967, εσημείω¬
σε μενάλη έπιτνχία).
2 τα βιβλιοπωλεϊα Αθήνας καί
έπαρχιών.
Οχ χρησιμοποιηθή" διάτήν ςτγεδί ι^σιν κινήσεως άμαξοστοιχιαςμέ ταχύτητα 300 μιλ. ώρ-αίω;
ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΟΟΑΟΥ
ΚΑΑΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΞΥΛΕΥ1ΙΝ ΔΑΣΟΣ
Μοντέλο γοητευτικής καί δνετης άγγλικής πυτζάμας.
ΑΙ ΑΠΟΔΟΧΑΙ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ
ΜΗΧΑΝ. ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΙΣΒΙΟΜ)ΝΙΑΣ
Ποίων άποδοχών δικαιοϋνται οί
πτυχιοϋχοι πρακτικοί μηχανικοί α'
6' καί γ' τάξετυς, οί έργαξόμενοι
είς τα πάσης φύσεως διομη,χανικά
έργοστάσια καί τάς μηχανολογικάς
έγκαταστάσεις τής χώρας (κινη-
τάς ή μή), οί όποϊοι άσχολοΰνται
είτε ύπενιθύνως, είτε υπό την ΰπεύ
θυνον παρακολούθησιν άλλου, μέ
την επίβλεψιν τής λειτουργίας καί
συντηρήσεως κινητηρίιον μηχανών;
Τό ζήτημα ετέθη ενώπιον τού
Άρείου Πάγον, έξ άφορμής δύο αι¬
τήσεων άναιρέσεως, αί οποίαι ήσκή
θησαν άπό γνωστήν τσιμεντοβιομη
χανίαν κατ' 'ισαρίθμιον άποφάσευ>ν
τού Ποωτοδίκου (ϊργατοδίκον) Ά
θηνών. Τό |5' πολιτικόν τμήμα τού
ανωτάτου δικαστήριον έχαρακτήρι
σε τουτο ώς νοαικόν ζήτημ« γενι-
κωτέρου ένδιαφέροντος καί τό πα-
ρέπεμψεν είς την όλομέλειαν, ή ό-
ποία έξέδωσε σχετικώς τάς ΰπ' ά-
ρί,θμονς 698 καί 099)69 άποφά-
σεις.
Διά τώΎ άποφάσειον έρμηνεΰον-
ταν αί σχετικαί πρός τό θέμα δια-
τάξεις τού προεδρ. δια άγματος
τής 8 Μάρτιον 1935 «περί άσκήσε
ως έπαγγέλ^ματος μηχανοδηγοϋ καί
πρΛκτικοΰ μηχανικοΰ κινητήριον
μηχανών», τού Β. Διατάγματος
τής 30 Ιανουάριον — 5 Φεδρουα-
σίου 1937 «περί λειτουργίας καί
συντηρήσεως κινητήριον μηχανών
ναί άτμολεβήτων» των σνλλογικών
συμιβάσειον εργασίας τής 18 Ό-
κτωβρίον 1958 καί 14 Μαίου 1966
καιθώς καί των άποφάσεων ΰπ' ά-
ριθμούς 32)1960 τοϋ Π.Δ.Δ.Δ. Ά
θηνών, 7)1962 τού Π.Δ.Δ.Δ. Πει¬
ραιώς, 1)1964 τοϋ Π.Δ.Δ.Δ. Α¬
θηνών καί 41)1965 τού Π.Δ.Δ.Δ.
Αθηνών.
'Ε·κ τού συνδυασμοΰ των έν λό¬
γω διατάξεων προκϋπτει σαφως —
τονίζεται είς τάς δύο άποφάσεις
τής Ολομελείας τού Άρείου Πά¬
γον — δτι οί πτυχιοΰχοι πρακτικοϊ
μοχανικοί α' 6' καί γ' τάξεως, οί
άπασχολούμενοι δχιι νπευθννως, έ¬
στω καί υπό την νπεύθννον επί&λε
ψιν άλλον, είς τάς προαναφρεθεί-
σας εργασίας, δικαιοϋνται τοϋ κα-
6ωρ>σίμένον διά τής σνλλογικής
συμβάσεως κατιοτάτον όρίου 6ασι-
κοΰ μισθόν, μετά των διά των δι-
αιτητικών άποφάσεων, συλλογικώς
γενομένων προσανξήσεων. "Οσοι
δμως έξ αυτών — προστίθειαι —
χαρακτηρίζονται άπό την έπιχείρη
σιν ώς νπεύθννοι προϊστάμενοι, δι¬
καιοϋνται καί πρόσθετον έπιδόμα-
τος έκ 10% επί τοΰ βασικοΰ μι-
σθοΰ των. Είς τάς άποο;άσεις νπο-
γραμμίζεται, ατι είς την συντήρη¬
σιν των μηχανών περιλαμ,βάνεται
κάθε έργασία προφνλάξειυς αυτών
άπό τής φθοράς καί διατηρήσεως
των είς καλήν κατάστασιν. Συνε-
πώς καί ή άποδλέπουσα είς την
καλήν των συντήρησιν έ
Διά των άποφάσεων τής όλομιε-
λείας τοϋ Άρείον ΙΙάγον άπΐρρί-
φθησαν αί αίτήσεις άναΐρέίτεως
τής Οιομηχανίας τσιμέντων, υπέρ
τής οποίας είχεν άσκήσει παρέμ-
βασιν καί ό Σύνδεσμος Έλλήνιον
Βιομηχάνων καί ιδικαιώιθησαν αί
δύο αποφάσει; τοϋ έργατοδίκου Ά
θηνών.
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΙ ΟΝΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΑΝΙΑΝ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΉ, 27.—
Έν τώ πλαισίω τής γενικοτέρας
προσπαθείας διά την προβολήν των
έλληνικών έξαγωγωγικών προϊόν-
των είς την Δανίαν, ό σνμβονλος
τής ενταύθα ίλληνικής πρε<τ6είας κ. Γ. Γεώργιον εδωσε την 20ην τρέχοντος μεγάλην δεξίιοσιν, είς την οποίαν παρέστησαν έκπρόσω- ποι δανικών εϊσαγωγικών οϊκων, μέλη τοϋ διπλωματικόν σώιματος ώς καί έκπρόσο>ποι των οίκονομι-
κών των ναυτιλιακών των βιομηχα
νίκων καί των δημοσιογραφικόν
κύκλων. Πρός τονς προσελθόντας
είς την δεξίωσιν ό κ. Γεώργιον α¬
πηύθυνε χαιρετισμόν καί ανέπτυξε
διά μακρών τό οικονομικόν έργον
τής Έθνικής Κυβερνήσεως, τάς
προσπαθείας διά την ανάπτυξιν τού
εξαγωγικόν εμπόριον τής Ελλάδος
τα κείμ,ενα των ψηφισθέν'των νό¬
μον καί τάς διατάξεις, ειδικώς διά
τάς περιπτώσεις Ιπενδύσεων. Είς
τοϋς παρισταμένους διενεμήθησαν
δώρα, ίσπεριδοειδή καί έχλεκτοί
έλληνικοί οίνοι. Έπίσης είς άπαν¬
τας τονς οϊκονς. είσαγωγών τής
Δανίας ιστάλησαν υπό τοΰ υπουρ¬
γείον Εμπόριον κιβώτια εκλεκτόν
1 έλληνικών έσπεριδοειδών καί όϊ-
81 ΑΡΤΕΡΓΑΤΑΙ ΤΩΝ Α8ΗΝΠΝ ΚΑΤΑΓΓΕΑΑΟΥΝ
ΠΑΡΑΒΑΣΕΙ! ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ, ΓΕΩΡΓΙΑ.— Ή κο
πή δένδρων διά ξυλοπολτόν άνά
δΐ'θ ή τρία £τη καί οχι άνά 20—40
έ'τη, ώς γίνεται σήμερον— αποτε¬
λεί μίαν επαναστατικήν μέθοδον
είς την δασοκομίαν, την οποίαν ηρ¬
χισαν νά έξετάζονν σοβαρώς οί δα·
σοκόμοι τής έδώ 'Τπηρεσίας Δα-
σών τοϋ υπουργείον Γεωργίας. Ή
νέα μέθοδος θά ηδύνατο νά συμ-
6άλη, λ,όγφ τής καταπληκιικής
σνντμήσεως των χρονικών περιθω-
ρίων, είς την αντιμετωπίση των
συνεχώς αύξανομέ-νων άναγκών είς
ΰποπροιοντα ξύλου. Θά ηδύνατο,
ίπίσης, νά συμβάλη είς τόν περιο¬
ρισμόν των έξόδοιν πρός απόκτη¬
σιν των ΰποπροϊύντων αυτών.
Ή νέα μέθοδος καλλιεργείας
των πρός ξύλευσιν έγκειται είς την
εξαιρετικήν των πνκνοφντενσιν, μέ.
παράλληλον ιδιαίτερον εμπλθ'ΐτ'
σμόν τοΰ χώματος είς θρεπτιχάς
ονσίας. ΙΙειράματα, διεξαχθέντα έν
ταΰθα «τί μίαν ΙΟετίαν υπό των ί-
πιστημόνον τής 'Τπηρεσίας Δασών
μέ σφε,νδάμνονς (άγριοπλατάνους)
κατέδειξαν δτι ή μέθοδος αυτή ι'ι-
ποΰοηθεί την ταχυτάτην ανάπτυξιν
των δένδριον πού καθίστανται κα·
τάλληλα πρός κοπήν μίαν τριετίαν
περίπου μετά την φύτευσιν. Κατά
τα πειράματα, διεπιστώθη, έπίσης,
ότι ή ποιότης τοϋ ξύλου, δταν του¬
το προέρχεται άπό δένδρα νεαρ&ς
ήλικίας, είναι καλυτέρα διά πολ-
λά ύποπροιόντα, ώς π.χ. ό ξυλοπολ
τος, αί Ιναι άπύ ξνλον, ή αελλον-
ζόλη καί αλλα.
Οί γεωπόνοι τής 'Τπηηεσίας Δα¬
σών, κατά την ·διάρκε'αν τής 10ε-
τονς εργασίας των, έιπειραματίσθη-
σαν επί πολλών είδών δένδρων,
διά νά διαπιστώσουν ποία έξ αυ¬
τών έ'χονν τάς προσφοροτέρας εμ¬
πορικάς ίδιότητας, έν σννδνασμω
πρός μίαν ίκανότητα διά ταχυτά¬
την άνάπτνξιν, αταν αί σΐ'νθήκαι
είναι κατάλληλοι. Έκ των έρευνών
αυτών οί επιστήμονας κατέλήξαν
είς τό σνμπέρασμα οτ' ή σφένδα-
μνος παρουσιάζη τόν καλύτερον
δυνατόν συνδυασμόν έπιθυμητών
χαρακτηριστικών. Αυτή οχι μόνον
άναπτνσσει σχετικώς μεγάλον κορ-
μόν, ή ποιότης τής ξυλείας τοϋ ό-
ποίου είναι αρίστη, ήλλά κ<χί πα- ρονσιάζει άρκετά έκτεταμένην άνο- σίαν έναντι των κι<ρ'ωτέρ<')ν φντι- κών άσθενειών, ένώ φαίνεται πα¬ ραλλήλως νά μή προσελκύη τα έπι- 6λα6ή εντομα, ποϋ προκαλοΰν τό¬ σας ζημίας είς ά'λλα εΓδη δένδριον. ΔΕΝ ΤΠΑΓΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΩΡΓΙΚΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ώς ανεκοινώθη έκ τού ΰπουρ- γΕΪου Γεωργίας, ό βιομηχανικώς κλάδος παραγιογής άμύλου έκ γεο) μήλιον, δέν ΰπάγεται είς τάς γεοιρ- γικάς βιομηχανίας, συμφώνως πρός τό ΰπ' αριθμόν 202)68 Β.Δ. καί ώς έκ τούτου δύναται νά τΰχη, ώς ί- διωτ'κή βιομηχανία, δανειοδοτήσε- ως παρά τής ΑΤΕ. Ό χαρακτηρι σμός τής άνιοτερω βιομηχανίας ώς γεωργικής, άπαιτεί την έκδοσιν νέ ου Β. Διατάγματος, προτάσει των ϋπουργών Γε-ιοργίας καί Βιο·μηχα- νίας. ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΚΔΙΑΗ ΦΥΛΛΟΝ ΕΑΕΓΧΟΥ Ο Ο.ΚΟΝίίΜΙΚΟΣ ΕΦΟΡΟΣ Την άμεσον επέμβασιν των αρ¬ μοδίων ,«<πρύς επιβολήν τοϋ Νόμον· : καί τοΰ Δικαίου, διά την άποκαιά^ Ι στάσιν τής άνθρωπιστικής καί έρ- γατικής αξιοπρεπείας των εργαζο¬ μένων έργατοτΐχνιτών άρτοποιί- «ς» ζητεί διά ψηφίοιματός της πρός τα ύπουργεϊα Εργασίας, Δη¬ μοσίας Τάξεως καί Κοινωνικήν 'Τ πηρεσιών, τό Σωματείον 'Εργατο- τεχνιτών Άρτοποιΐας Αθηνών καί Πεπον 11 μ.,
βάθος 22 μ. Τομεύς ϊϊ' ΰψος 14,
50 μ., έιμβαδύν 400 τ.μ., πρόσωπον
13 μ., δάθος 18 μ. Τομεύς Γ' ίί-
ψος 14,50 μ., έμβαδόν 200 μ., πρό
σωπον 10 μ., βάθος 14 μ.
■---------------------------------------------■-------------------^--------------1^----------------------------------------------------
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΖ
Δεχεται Βηλαρθ 7
Πλατ. ΆγΙου ΚωνοταντΙνου
(Όμόνοια) 9 - ! κα' Α - · μ
μ. Τηλ. 525-387.
Μετά την όριστικοποίησιν τοΰ άρ
χικώς έκδοθέντος φύλλον έλεγχον,
ή φορολογική άρχή δύναται κατ'
εξαίρεσιν νά προβή είς την έκδο¬
σιν καί κοινο.ιοίησιν συμπληρωματι
κου φύλλον, μόνον έφόσον προέκυ
ψαν έκ των ΰστέρων νεώτερα σΐοι
χεϊα, τα όπσϊα ό Οικονομικάς Έ-
φορος άποδεδειγμένως δέν είχε καί
δικαιολογημένως δίν ήμπόρεσε νά
έχη ύπ' όψιν τού κατά τύν χρόνον
τής άρχικής έγγραφής.
Αύ:ά εκ-ρινε, στ'μφώνως πρός πά
γίαν νομ«λ.ογίαν τού Σνμβουλίου
τής Έπικρατείας καί των φορολο-
γικών δικαστήριον, τό Φορολογι¬
κόν Έφετεϊον Πειραιώς, διά των
ΰπ' άριθμοϋς 413 καί 460 εφετει¬
νόν άποφάσεων τού.
Είς την πρώτην έξ αυτών ΰπο-
γραμμίζεται επί πλέον, δι ι είναι ά-
κνρον τό συμπληρωματικόν φύλλον
έλεγχον, τό οποίον στηριζάμενον έ
πί των αυτών στοιχείον, επί των
οποίων είχεν στηριχθή καί τό άρ-
χικόν, τα έκτιμά έν τούτοις, κατά
διάφορον τρόπον.
Είς την πρώτην έξ αυτών ύ-
πογραμμίζεται επί πλέον, δτι είναι
άκυρον τό συμπληροίματικύν φύλ¬
λον έλεγχον, τό οποίον στηριξόιμε-
νον επί των αυτών στοιχείον, επί
των όποίο)ν είχε στηριχθή καί τό
άρχικόν, τα έκτιμά έν τούτοις κα-
ιά διάφορον τρόπον.
Διά τής ιδίας, έξ άλλον, ύπ' α¬
ριθμόν 413)69 άποφάσεος, τό Φο¬
ρολογικόν Έφιτεϊον Πειραιώς έ¬
κρινεν, δτι ή διαδικασία έ.τιλΰσε(ΐ)ς
τής διαφοράς διά τής διοικητικής
όδοΰ, μεταξν φορολογούσης άρχής
καί φορολογονμένου, συμφώνίος
πρός την παράγρ. 1 τοΰ άρθρον
51, τοΰ νομ. διατάγματος 3323)55
«περί φορολογίας είσοδήματος» ε-
χει θεσπισθή αποκλειστικώς πρός
προστασίαν τοΰ τελευταίον. Έπο-
μέντος, είς περίπτωσιν μή τηρήσε-
ο>ς τής διαδικασίας αυτής, μόνον
ό φορολογούμενος, ώς βλαπΐύμι-
νος, δύναται νά επικαλεσθή την ά-
κυρότητα τοΰ φύλλον έλϊγχου καί
οχι ό παραλείψας νά τηρήση την
διαδικασίαν οικονομικάς έ'φορος.
Μέ τόν συλλογισμόν αυτόν το
Έφετεϊον άπέρριψεν ώς κατ' ού-
σίαν άθάσιμον τόν προβληθέντα υ¬
πό τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου λόγον
έφέσεο>ς κατ' αποφάσεως τοϋ Φο-
ρολ.ογικον ΙΙριοτοδικείου Λοΐφώίς,
στηριζόμενον είς την αντίθετον έκ
δοχήν, δτι δηλαδή καί ό οικονομι¬
κάς εφορος δύναται νά επικαλεσθή
την έν λόγω άκυρότητα.
ΧΛΡΤΟΣΗΜΑ
1ΙΕΝΤΕ ΔΡΑΧΜΩΝ
ΕΙΣ ΕΝΤΤΠΑ
ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ
Διά Βασιλικοϋ Διατάγματος (Φ.
Ε.Κ. 271 Α') αί διασαφήσεις εί-
σαγογής, άποταμιενσεως, μεταποι-
ήσεοίς καί μειαφορτώσεος, αί αί¬
τήσεις άναλωσεον καί άποστολ.ών
ώς καί αί αίΐι'ισεις έφοοιασμοΰ πλοί
<ον γραμμών εσιοτερικον δι' νπο- κειμένων είδών, καθίστανται άπό 1ης Ιανουάριον 1970, διατετιμηιμί- ναι. Ή άξία των έν λόγω τελωνεια¬ κόν έντνπων, όριζομένη είς 5 δρχ. δι' έκαστον τοΰτιυν, θά είσπράττε- ιαι διά τής ϊπικολλήσεο^ς έπ' αυ¬ τών χαρτοσήμον ίσης άξίας. "Α¬ παντα δέ τα λ,οιπά εντνπα, τα παρε χόμενα υπό τής Τελωνειακής 'Τπη ρεσίας, είς τό κοινόν, θά διαιίθεν- ται δτυρεάν. Τέλος, ό έφοδιασμύς των Τελιο- νειακών Άρχών διά των έν λύγιρ έντνποιν, θά ένεργήται, κατά την απόφασιν, άπ' εύθείοις έκ ιον Έ- θνικοΰ Τνπογραφείον, κίΐταργονμέ νης άπό 1ης Ιανουάριον 1970 τής διαχειρίσεοις τούτοΐν υπό τον Κεν- τρικοΰ Ταμείον Σςραγιστοϋ Χάρ¬ του καί τώ ν Τελωνείιον. ιΘΑ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣθΟΥΝ ΛΙ ΣΥΝΔΡΟΑΛΑΙ ,ΠρθΣ ΤΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ ή άναπτροσαρμογή τώ1/ ώ, των έμττόρωι/ ιοαϊ των ι6ιομηχάνω<ν ττρος τά Έ~ΐ'μελΐιτήο<- ,Σχετικώς, τό θόμπ αύτό συνεζητήθη |·<οαά την χθεσινήν σνκεργασ ίαν τ«ν των Έμττθρικών κα; ρ3ι0 (<αί ΗΥΞΗΘΗ Η Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ ιΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΓΓπό τής Έθνικής Στατΐστι- ■κή; 'Τπηρεσίας ανεκοινώθη.ί- ιτι ό Γενικός Δείκτης Τιμων 'Χονδρικής, κατά τόν ιιήνα Ό (■/.τώβριον 1969, έν συγκρ^σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Σεπτέμβριον, έμφανίζεται ηύ- 'ξημ/ίνος κατά 1,0% περίπου. ^Είς ■τουτο, έπέδρασεν αφ' Ινί? ■μέν ή σημειωθεΐσα μεταβάλη -τιμών είς την διεθνή αγοράν, άφ' ίτέρου δέ ή συνήθης λόγω οπο/ικότητος μεταβολή των τ; 'ΐών προϊόντων τοΰ γεωργιν.οΰ ■τομέως. Ή ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΤ ΕΙΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ Μυτιλήνη, Δεκέμβριος. Π«- ■ρά- τάς έξαιρετίκώς δυσμ^νεΤς /.αιρικας συνθήκας, ή παοαγω γή το-0 έλαιολάδου, ύπολογίζβ :αι αρμοδίως, δτι θά φθάση το ϋφέτος τα 14.ΟΟΟ.ΟΟΟ κιλά. Αί προβλέψεις αύται οχν,ρί ζονται είς τό γεγονός δτι α! ιαποδόσεις τοθ έκθλιβομένου έ- ιλαιοκάρπου άνφχονται είς Ο - 33% %νΧ -οθτο διότι δ Ι λαιόκαρπος, μολονότι στεοεΓ- ται δγκου καί βάρους. λόγω ■τής μικράς περιεκτίκότητος 1 δτος, Εχει είς τδ ακέραιον τήν κανονικήν ποσότητα ελαίου. Τα παραγόΜενα ϊλχιχ είναι μικρό οαθμχ κα,ί αρίστης ποιότητος. ?Γοΰτο όφείλεται είς τήν έπ:τ.· ι·/ή καταποΐλέμησιν τοΰ δάκου ιΣημείωτέον δτι ή δχκοκτον'* Εφέτος έπεξετάθη είς δλόκλτ;· ν τόν ελαιόφυτον λεσβιακδν ιχώρον, ψεκασ&έντων 11.085 00!) έλαιοδένδρο>ν. Τα άποτε
λέσμχτ,χ τής τελικής δειγμχτί;
ιληψίας, περί τό τέλος Νοεμβρΐ
>3υ ένεφάνισαν προσβολήν Ο,
42%, ή δέ πραγματική ζηα-'α
έφθασεν είς τό ασήμαντον πό
σοστόν τοΰ 0,1%.
ΕΠΑΥΞΗΣΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚ0Ϊ
-ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΕΙΣ
ιΚΛΗΡΙΓΚ
ΕΛΛΑΔΟΣ - Α1ΓΤΠΤΟΓ
Ή Νομισματιν.ή )
ιςνεκρινε τήν επαύξησιν τοθ μ*
ιτά τής Αιγυπτου πιστωτικοΰ
ι^εριθ'ωρίου, είς τόν οΐχζΐον η
γαριασμόν κλήριγκ, διά τό μέ
7Ρΐ 31ης Ίανουαρίου 1970
Γ/ρονικόν διάστημα, κατά 1.
ι5ΟΟ.Ο0Ο δολλάρια. Μετά τήν
(παρέλευσιν τής προθεσμ,ίας αΰ
Γτής, ήτοι άπό 1ης Φεβρουα^ι'
ιου 1970, τό δψο; τοΰ υπέρ τής
Αιγυπτου πιστωτικοϋ περιθω¬
ρίου δέον νά επανέλθη είς τό
ι7;3η ίσγύον δριον των 3.ΟΠΟ.
ΟΟΟ δολλαρίων. Ή απόφασις έ
τλήφθη πρός τόν σκοπόν δ·ευ-
ι-Λθλύνσεως τής λειτουργίας τοό
κλήριγκ καί συνεχίσεω: των
';ξαγωγών έλληνικών προϊόν¬
των είς Αίγυπτον.
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ ΒΙΕΝΝΗΝ
Έορταστική εκδήλωσις, διά την
προβολήν καί διαφήμισιν τώ" έλ-
ληνικών οΐνων, έπρανματοποιήθη
είς Βιέννην, κατά τήν οποίαν προσ
εφέρθησαν είς τονς προσκεκλΐίμέ-
νονς έκλεκτοί έλληνικοί οίνοι των
καλν-έρίον ελληνικόν έργοστασί-
I
ΟΙ ΘΗΙίΥΡΟΙ
ΤΟΥ;ΜΠίΠ(ΓΛ0ϊ
Συνέχεια έκ τής 2ας οελίδος
πηλή κι' ίίιττεοα τοΰ απαντήσει
Εϋκολος τρόπος στολίσματοςτοθ σπιτιοΰ καί τοΰ γραφείου
μέ εΐδικσ άγγλικά γλαστράκια όνομαζόμενα έξπέντοπολ.
ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΪΑί ΕΡΕΥΝΑΪ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΑΣ ΕΙΣ
ΓΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ
'Υποθαλάσσιαι Ιρευναι είς έ
λάτχιστον βάθος 2.660 μέτρων,
υι' αναζήτησιν ύ·δρογονανθρά-
ιχων, θά διεξαχθοΰν είς την πί
ριξ τής νήσου Λήμνου πζρ'ο-
ι/ήν υπό άμερικανικής έταιρεΓ-
ας. Πρός τούτο υπεγράφη σίΜ
■βάσις μεταξύ τοΰ έλληνικοΰ 2^]
νιοσίου, έκπροσωπουμένου δ-
ιπό τοθ ύπουργοΰ Βιο·μηχανίας
ΐκ. Κυπραίου, καί πληρεξουσί-
'ου τής είς Χιοΰστον τοΰ Τέξχς
Ί.αιρείας «"Αντα "Οϊλ Έξπλο
ιραίϊσιον Κορποραίϊσιον».
Διά τής συμβάσεως παρα/,ιο
.ρεΐται είς τήν έν λόγω έταιοεί
αν τό οικαίωμ,α άναζητήσεω:,
ι-ρεύνης καί έκμ.εταλλεύσε<ος ύορογονανθράκων είς τήν 6α (λασσίαν περιοχήν πέριξ τής Μησου Λήμνοϋ, επί συνολικής έκ.τάσεως 4.000 περίπου τε^ρα ,^ωνικών χιλιομέτρων. Ή έταιρεία άναλαμ&άνει τήν υποχρέωσιν δπως Ιπενδύση, αποκλειστικώς έξ ϊδίων αύτη^ ■κεφαλαίων, έντός δετίας άπό ιτής ίσχύος τής συμβάσεως δ.ά ιτην διενέργειαν σεισεΗκών έ ιρευνών, γεωλογικών καί νεω φυσικών εργασιών ώς καί διε ρευνητικών εργασιών γεωτρήσε ών έλαχίστου βάθους έκάτ:ης '2.65Ο μ., κατ' ελάχιστον τδ ποσόν των 7.2ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρι <ων< διά τής άπααχολήσεως τ6 σον άλλοδαποΰ δσον καί ήμεοα '.τοϋ προσωπικοϋ. Είς την σχετικήν άνακο'ν-ω 'Ύ.ν τοΰ ύπονργοΰ Βιομηχαν'ας αναφέρεται, δτι διά πρώτην φο ιράν θά διεξαγθοΰν όποθαλάσσι αι Ιρευναι είς τήν χώραν μας <καί είς τήν έκτός τής αίγιαλι τιδος ζώνης (επί τής ύφ^λο ικρηπίξος) περιοχήν. 'Τπογραμ ιμ,ίζονται, τέλος, τό σοβαρόν 5 [ ιψο; τής έπενδύκως, ώς καί | ι:ά υπέρ τοΰ ζΎ}μοαίθΌ έξασφχ λισθέντα ώφελήματα - Γ,τνΐ ιτό υψηλόν μίσθωμα, ή συμ',ιε . ·τοχή τοΰ ν.ράτους επι των /.£ρ >5(δν τής έταιρείας κλπ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΠΝΟΥ
τήν συνάντησιν
έίΐιτάσβησοτν καΐ τα
( τόν έττΐμελητηριακόν
ΕΑΑΗΝΙΚΑ - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΝΙΕΣΗΣ ΕΚιΙΑΙΙΕΥΙΕΟΣ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΛΟΣ ΡΙΖΛΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ 30 ΠΑΓΚΡΑΤΙ
£ Ν Δ Υ ί Σ θ Ε
είς τήν
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΛΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τή; άνδρικής
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι' όλας τας τάξεις τ. Ο Γυμνασίου
ΤΩρσι : 9 π,μ. - 1. μ.μ. καί 5 - 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ.—Μή δννηιθέντες
νά έΐαντλησονν δία τα θέματα τής
ημερησίας διατάξεως, κατά τήν δι
άρκειαν τής μακράς σννόδον, ή ό-
ποία εληξε την παρελιθούσαν Δεν
τέραν, οί "Εξ, θά χρειασθή νά συν
έλθουν έκ νέον τήν 19ην καί 20ήν
Ίανουαρίου, μέ κύρια θέματα:
α) Τήν οριστικήν κατάρτισιν
τον κανονισμοΰ, ό οποίος θά διέ-
πη τήν λειτουργίαν τον Εύρ<οπ<ίϊ κου Ταμείον Άγροτικον ΙΙροσανα τολισμον καί Έγγνήσεως, άπό τής πρώτης προσεχούς Ιανουάριον καί β) Τήν προοδευτικήν ϊναρξιν λει¬ τουργίας τής Κοινής Άγοηάς Κκ- πνοΰ. Ι Εάν δ'αθέτη τόν άναγκαϊον χρό ( νόν, τό συμβούλιον θά μελετήση τάς μεθύιδους ϊφαρμογής τής απο¬ φάσεως επί τής ελευθέρας κυκλο- φορίας τού οίνου, την οποίαν ε'λα- | 6ε τήν παρελθούσαν Κυριακήν. | Κατά την διάρκειαν τής παρελ- | θούσης έ&δομάδος, αί συζητήσεις μεταξίι των "Εξ, σΐ'νεκεντρο'Λη- σαν κυρίως επί τοΰ θέματος ««σο- δα» ·τοΰ προυπολογισμόν τής Ε.Ο. Κ., δηλαδή επί τής μέθοδον, επί τής οποίας θά πρέπει νά ρι«θμίξον- < ται τον λοιπού αί είσφοραί έκάστης , χώρας - μέλονς. Οί "Εξ, έν τούτοις ' δέν συνεζήτησαν ούσ'αοτικώς επί τού τρόπον κατά τόν οποίον θά δι- ατίθενται οί οντο> διαθέσιμοι πόροι,
καθ" ότι δηλαιδή άφορό; είς την γε¬
ωργίαν, περί τού εϊδους των οαπα-
νών, τάς οποίας θά αναλάβη ένδε-
χομένπις τύ Γε(ι>ργικόν Ταμείον.
Τό πρόβλημα αύτό δέν θά επρε-
πε ν ά προκαλέση οιανδήποτε νέαν
πολιτικήν έμπλοκήν, έφ' ίίσον αί χώ '
ραι - μέλη, αί πλέον έπιφνλακτικαί
έναντι τής κο'νής άγροτικής άγο-
ράς, ώς αντη υφίσταται σήόμιερον,
παρητήθησαν, κατά τήν διάρκειαν
τής διασκέψεως τής Χάγης, ώς έ¬
πίσης καί τής τοιαύτης τής παρελ- .
θοι>σης εβδομάδος των Βρυξελ- |
λο>ν, τής άξιώσεως διά δημιουργί¬
αν «πλαφόν» των ύποχρεώσειον, δν
ναμένιον νά καλυφθούν υπό τού Τ«.
μείου. Συνεπώς, κατ' αρχήν, τό
διά τάς οποίας άνελής Οη ύποχρέοι
σις, είς εφαρμογήν των κανονισμών
διά των όποίιυν όργανοϋντα1 αί εΰ-
',ιοπαϊκαί άγροτικαί άγοραί, θά
χρημίΐτοδοτήται τιπό τού κοίνον
προυπολογισμόν, θά άπο·μείνη πρός
ρύθμισιν τό πρόβλημα αντοΰ, τύ ό-
όποίον όνομάζεΐαι τό «τμήμα τοϋ
προσανατολισμον» τού Άγροτικον
Ταμείον, δηλαδή τοΰ ίίς τόν έκ-
<ΐυγχρονισμόν τοϋ κοινοτικόν άγρο- τ'κοΰ τομεος, άφορώντος προϋπο¬ λογισμόν. Επί τοΰ παρόντος, τα διά την βελτίωσιν τοΰ άγροτικοΰ έ- ξοπλασμοΰ διαθέσιμα. ποσά, έ-'χουν καθορισθή διά πλαφόν, κατόπιν ά- ποφάσειος τοΰ έξ νπουργών σνμθον λαόν τού Ίοννίον 1966, νψους 283 έκατομμυρίτυν μονάδων νπολογι- σμον (ή άξία των οποίων ίσονται πρός τό δολλάριον), ήτο· 1.567 έ- κατομμνρια φράγκα. Εάν Ιπεδιώ- κετο ή έκτι'λεσις των είς τό σχέ¬ διον Μαρσάλ αναφερόμενον πρά- ξειον έκσι>γχρονισμοΰ τής διαρθρώ-
σεως τής γεωργίας, τό κεφάλαιον
αύτό (των 28ό έκατομμνρίων) θά
ήτο τελείως άνεπαρκές. "Ο οΰτω
υπό τοΰ σι>μ6ουλίου τεθΐίς περιορι-
σαός, θά έ'πρεπε νά άπαλειφθή.
Ώς είνα' γνοχττόν, ή Ιταλία έ-
ξαρτ<ί τήν ΰπ' αυτής οριστικήν έγ¬ κρισιν τού κανονισμοΰ επί τής χρη ματοδοτήσεως τοΰ άγροτικοΰ τομέ ως, υπό συμφωνίαν, δημιουργοϋ- σαν κοινήν ϋργάνοσιν είς τόν χώ¬ ρον αυτόν. Οί ίέμπε'ρογνώμονες ε¬ πέτυχον, ώς φαίνεται, νά συμφονή σουν περίπου επί τού τύπου των έγ γυησεων, αί όποϊα), θά πρέπει νά παρέχωνται τοΰ λοιπού είς τοϋς Γάλλους καί Ίταλοΰς καλλιεργη τάς καπνοΰ. Κατ' αρχήν, έλπίζεται ΰτιι ή κ<χ- νονική διάθεσις τής παραγωγής θά συντελήτα' μέσω συμβόλαιον, συν- απτομένιυν μεταξΰ παραγωγών καί βιομηχανίαν. Είς τοΰς τελευταίους θά χορηγήτα' πρίμ διά νά δύνανται νά δίδουν είς τοϋς πρώτους τιμάς άηκετά ικανοποιητικάς καί νά άνε- φοδιάζωνται συγχρόνοις είς καπνόν έντός τής κοινότητος, υπό συνθή¬ κας τιμών δυναμένων νά συγκρι- θοϋν πρός έκείνας αί οποίαι ϊσχύ- οιτν είς την παγκόσμιον αγοράν (ό μαΰρος καπνός τής Άργιντινής ή τής ΙΙαραγονάης είναι είΌηνότερος άπύ τόν γαλλ'κόν). Επί πλέον ό ιΰρωπαικύς κανονισμός θά καθορί ξη έπίσης τιμήν σΐηρίξεως, διά τάς διαφύροιις ποικιλίας καπνυΰ, ή ύ- ποία θά καταιβάλεται είς τονς π<ιΐ- ραγωγοΰς ποΰ δέν ηδυνήθησαν νά εύρουν (>ιομηχάνους - αγοραστάς
τής εσοδείας των.
Αί κυ<>ερνήσεις των "Εξ είναι πε
πεισμέναι ότι παρόμο'ον μέτρον στη
ρίξεοες δέν πρέπει νά ίσχύη παρά
μόνον κατ' εξαίρεσιν, τουλάχιστον
έφ' όσον έπιδιόκεται ή αποφύγη δή
μιουργίας πλεονασμάτων.
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΝΕΟΝ
ΚΤΙΡΙΟΝ ΑΙ ΔΙΕΤΘΤΝΣΕΙΣ
ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΓΟΡΩΝ
Έκ τοΰ υπουργείον Εμπόριον ά
νεκοινώθη ΰτι αί στεγαζάμεναι μέ-
χρι τούδε, επί τής 6δοΰ Σοκράτους
50 Διενθύνσεις Κρ(»τικών Άγοοών
ιμετεφέρθησαν είς τό επί τής συμ-
βολής των όδων Σόλωνος υλιλ Ίπ-
ποκράτους κτίριον. Κατόπιν τούτου
οί υπό των έν λόγο> Δ)νσεων διε-
νεργούμενοι διαγωνι.σμοί θά δι,εξά
γωνται άπό τής προσεχούς Δευτέ-
ρας είς τό νέον κτίριον.
— Σκ.έιττομαι ττώς μεθσύριο,
■Λ τοϊ>ς £χοι;με ττάλι έδώ κοϊ δι
'Ιιλ μποροΰμζ νά μιλήσουμε έχεμ.
6ερα.
— Καί €έβαια θά τούς ϊχουμι
ί> ικάνουμε ττώς δέν ξέρουμε —,,
οί είναι καΐ μέ τίς σΐΑζητήαχις
•ιευ €'ά π-ΐρνοΐίμε, θο τοώς κάνο-
με νσ ττελαγώσουν. Τό εθτύχη-
ια είνοιι, δτι τοΰς πήιραμε έγκαί
|,ιος χαμ-άρι. "θταν είναι και-
(ϊο ς θά τοϋς έξοαδετερώοομε,
ματορεϊ κσι νά έξσγοιρσσουμε καΐ
τάν ενα άττό τοΰς 5υό. Αύτοι γιά
ιά γρόσια κβΐ τή ψυχή τοι»ς ττο-
ροΐείνοον στό διοο6ολο, όπως όΊλοι
οί ομοιοί του·ς ττοΰ στεοθνται ί-
θανικών.
—9ό ττρέπει δμως νά τοΰς ά-
,-ιοκο-λύψουμε στό Σοι/λτάνο, γιά
ά είναι ττροσβκτικός στΐς κου-
^ί,ντες τού, τόν διέκοψε ή Ά-
<α. —"Οχι άιοόμα, έ'κανε ό Κοχ- Λάλας. Κι' αύτό θά γίνη στό και . ί τού. Γιά την &ρα ττρέτηι νο εξακολουθή τα ττιστεύη πώς οί ι,ι|:οδ·ότες αύτοι δέν είναι τταρα οί Ρωμηοί Παπάζογλου καί Χο>
τζηα&άμ κ,Γ όχι Χασεικήδες (σ.
σ. Άξιωματικο'ι τοϋ Μττοο·ταν-
τζήμιτσο-η).
Ή Άνίκα τόν κοίταξί μέ Θαυ-
μασμό.
—Δέν μττορώ νά οί καταλά&ο
άδερφέ μου, τού εΤττε, μά άψοϋ θε
λεις νά γίνη έτσι, κόπτοιο λόγο
6'» έχης.
"Εχω τα σχέδιό μου. Άφηοε
^αί θ« δής, τή^ απήντησε μ' ενα
ττλατύ σατανικό μει&ίαμα.
Δέ θά κοΐΛριάσοιιμε τοΰς άναγνώ
στες μας, μέ τή σι/νέχεια τής αν
ζ,ητήσεως των δυό άδερψιών. θά
παΐρβιχθλουθήιθΌυμε τό Σοέλτάνο,
■πζ'υ στό μετσξΰ αθτό γύρισε μέ
τα Μττιεό—ουλα στό Σϋράϊ
—©ά σάς κρατησω Χίγο αιτό
ψε τοΰς εΤιτε, γιά νά ιΐύρετε μέ-
ρος σέ μιό συζητήση ιτοΰ Θά κά
νω μέ τό Γρομματέσ μου καί
(ϋέ τόν Σείχ—Οΰλ—Ίσλάμ.
Τα Μπεόττοι/λα κορδώβηκσν,
γιά τήν τιμή καί πέρασαν μέ τό
Σουλτάνο στό ίδιαίτερο Γραφεϊο
τού. Έκείνος ττρόστοξε νά ϋίρθουν
σμέσως, ό Χαλέτ 'Εφέντης κα!
ό Μεγόολος Μονφτής.
Σέ μισή ώρα β|ρίσονταν καί
οί δύο γύρω τού:
— Σάς κ'άλεσα, τούς εΤττε, γιά
νά σάς ττΐληροφορήσιω μέ μεγάλη
μοί, ιεύιχοίΐίστηση, ττώς, έττι τέ-
λο>/ς, β'ΡήΊκο τόν ανβρωιΤτο ποΰ έ-
γραψε καΐ μοΰ στειλε τό ττερίφη-
μο έ,κείνο ύττόμνημα γιά τίς με-
ταροοθμίσεις. Ό Άλλάχ πού ό·
γαττάει την Τουρικία, ωδήγησε τα
βήματά μόν στό οτπτι τού άττό-
ψ£" ' '
— "Ας είναι δοξασμέννο τ'
ονομά τού, μοκρμούρισε ό Μεγά-
λος Μουφτής, σηκώνοντας Ίκετευ
τικά τα χίρια τού, ένώ ό Σονλ
τάνος σννέχισε:
— Τόν γνώιριΐσο μαζί μέ αλ-
λους ττροοδευτι*οΰς οτνθ|ρ«ό-ους
καί διαττίστωσα ττώς μάς είναι
στ' άλήβεια ττολύ χρήσιμος έίν-
3ριοττος οττως καί ή σδιλφή τού,
ποΰ έδώ καί λίγο γύρισε ότττο
τό ΠαΙΐίσι καΐ είναι ποτισμένη
άττό τίς άρχές τής γαλλικής 'Ε-
ττανσστόοσΐίος. Είναι καί αύτη
εϋχαριστημίνη μέ την ττολιτική
ποΰ αριχισα νά έφαρμόζω γιά νά
άναγεννήσ« την ΤουρκΙία. Πιστεύ
£ΐ σ' αυτή καΐ προσφε|οεται νά
βοηθήση —ροθΌπικά γιά την έ-
ττιτυχία της. Ή γνώμη της δμως,
Ιίπω>ς καί δλων των όελλωνν ττοΰ
τιιιχαΐα άπιόψε βρέθηκαν στό σττί·
τι τηις ικιαί τού άδελφοΰ της, εί¬
ναι άτταραίτητο νά στηιριχθοί-
με στό λαό μας. Νά διαφωτίσου-
με αυτόν, πάν» στά άγαθα των
μεταορυβμίοχων κθί οχι ΐΓΟν»
στούς άντι&ραστικοϋς -ιτασάδες,
στούς οττοίους μέ στρέφατε έσεΐς.
®ά ηθελα, ώστόσο, τίς δικές σα;
•ίΐπόψεις, ττάνω στό ζήτημα αό·
τό, μά πρϊν σός ακουσ» πρί—ι
νά σάς ττώ ττώς ίμένα μέ βρίσκει
σνμφονο ή γνώμη των άνΘρώτπΜ»
αύτώιν. Τί λές έσΰ σεδαστέ μοί»
Μουφτή;
—Θά ηθελα ν' άκούσω τπρώτσ
τόν Χαλέτ 'Εφέντη, ττοΑυχρονε-
μένε μοί» Πατισάχ, τοΰ άιττάντη-
ΐε ό Μεγάλος Μουφτής.
—'Εγώ εΐττε σκεπτικός ό Χα¬
λέτ 'Εφέντης δέν συμφωνώ. Ό
λαός ττολυιχροινεμε,νε μου Πατισάχ
Ιπηρΐάζεται άπό τοΰς Πασάδες
καί τοϋς άντι<δ|3αστικούς Χοτζά- δες, Δερδισάδες καί ΟΟλεμά&ες ικι' έτσι ή τΓροσττάβειά μας θά είναι μάταιη, δν πρώτα δέν τρσ- 6ήξοι>με μέ τό μέρος μας, τούς
Τιΐ;οοδευτικούς όπ' αύτούς. "Υ-
ιττερα δέν πιρέττει νά ξεχνοΰμε πώς
δυ'στμχ,ώς ό λαός μας είναι 6οι*-
τηγμένος στήν άμάθεια και στίς
προλήψεις.
(Συνεχίζεται)
'Τ.-τεύΟυνοι συμφιόνως τφ νόμφ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Λιενθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικ.ία Ναύαρχον Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΠΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΜΟΛΙΣ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
"ΒΛΑΣΙΣ ΑΣΙΝΑΡΗΣ,.
ΜυθΜττόρημα γιά παιδία, τό δεν
τίρο τής μι,κραισιατικής τριλΛγίας
δκΰοση Γ. Βλέσσα, Χρτκΐοσπτιλίώ-
τκτσας 9, Άθήνα, σελ. 224, μέ
πολλές εΐκόνες καί καλλιτεχνικό έ-
ξώφνλλο. δ©χ. 70.
(Τό πρώτο τής τριλογίας, τή μν
θκττόρημα «Τόν Καιρό τοΰ Πάλαι
ολόνου», σελ. 240, 1967, εσημείω¬
σε μενάλη έπιτνχία).
2 τα βιβλιοπωλεϊα Αθήνας καί
έπαρχιών.
Τ,,αβιτ«ν«ώς πυγμαχ,κό; Αγών στό "Αλμπερτ Χώλλ τού Λονδίνου κατά τόν οποίον δ 'Άγγλος "Αλαν
Μπηρτον κατέβαλε,όν Τσεχοσλοβάκον Μύροσλα« Ρ έμπ·σεκ.
Ήλεκτροκίνητον αυτοκίνητον Ίνη; ιλ.ντ 465, δια πολλάς χρησεις έντ ός πόλ.εως έλανσαρίσθησαν χελευ-
ταίιος στό Λονδίνον.
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΪ
ΚΑΠΟΥ ΠΟ ΜΕΤΩΠΟ
ές ίστορίε; τοθ Βορ;ιο
3ον
Τώοα μονάχα τροααγμένα ξώα
γνρνοϋσαν ά6έσποτ(ΐ στούς δρό¬
μον;, δοκ'μάξ.οντας,κα' αύτά τα καη
μενά την φρίκη καί την τοαγωδία
το ί.ιολέμου. Τό χωοιό αΰτό ήχ-αν
ένας .τειρασμύς γιά τούς φαντά-
ρονς τού.
Τυ άλ-λο βράδυ πρίν σουρουπώ-
Οίΐ χαλ.ά — καλά, μερικοί στρα-
τιώτες μου ο,έρνουν σχόν ώμο τους
5νό οΐΐκκιά γεμάχα πράγματα.
—Τί είναι αΰτά, (ίρέ Καρακώ-
στα, λέγω σ' ενα σαρ<ακατσάνο (ττρατιώτη μου ποΰ βαστοΰσε τό ί¬ να σακκί. —'Εφοδιασιιός — Τρόφ'μα, μοΰ άπαντα χαμογελιόντας τότε. —Καί ποϋ τα (ίρήκατε; ΡωτΛ ο' ενα άλλο στρατιώτη μου, πού δρχισρ κιόλας νά άδειάζη μερικές ιτφαγμίνες κότες. —Άπά τό χωριό τό καταστρα- μίνο, κΰριε άνθτ'.ιολοχαγέ, μοί λέγει. Πέρασαν μερικά λ.ρπτά μέ παρα τηοήσεις, δικα'ολογίες καί άστεΐα τής ώρας. Σ έ λίγο έχοιμάστηκε καί τό συσσίτιο στή ρεματιά Από ιούς ιιαντάρονς ποΰ ρφερ«ν τό. δω ρα τού μετωπον άπό τό ρημαγμέ- νο 'Ελληνικό χωριό τής Π^έσπας. Ψήσανε μακαρόνια .τού εΐχαν 6ρή βχο γκρεμισμένο μαγαζί τού χω- ριοϋ. Τηγανίσανε τίς κότες στή φω τιά μέ έπιμέλε'α. Άο(οΰ μοιραστή χανε δλοι οί σχρατιώτες τής διμοι θίη; μου τό διαλεκτό φαγητό τσυς ήρχισαν μέ άφάνταστη χαοά κι' δ- ρεξη τό φαγοπότι στά χαρακώμα- τα /ΐάτυ) άπό τύν οΰρανύ τού με¬ τωπον. Μά τό σπουδαιότερο άπό δλα ή- ταν τουτο: Άπό τή 6ία τους δλα τα φαγηχά χά εΐχαν μαγειρέψε' μέ ρετσινόλαδο, πού τό 6ρήκαν στό μπακάλικο καί πού τό νόμισαν γιά λύτος. Φαντάζεστε τώρα το τί ά- κολούθησε μετά άπό τύ νηστικό δεί ,τνο των στρατιιυτών μου. "Ολοι οί (ραντάροι μου κείνη τή (Ιραδιά εΐ- χα γενική εξοδο... στό δάσος. Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΤ ΙΒΑΝ 14 Νοεμβριού 1940. Ή μεγάλη έπίθεση τού στρατοΰ μας άρχισε την αϋγή. Τα κανόν'α μας ξερνοΰ σαν φιυχιά καί λάβα στίς δουνο- κοοφές καί στίς χαοάδβες τού Ί- 6άν. θνμάμαι καλά. Μόλις είχε ννχτώσει ό λόχος μας καβαλήκε- ψε τα πρώτα ύψώματα. 'Η νύχτα έκείνη θά μοΰ μείνη άξρχαστη. ΤΗ την άπό τίς τραγικώχερες νύχτες ποϋ ενοιο>σα μέσα στή ζωή μου.
Ήτ«ν νΰχτα μέ «τεγγάρι. Νύ-
πειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41
χτα γεμάτη άγιονίες καί λαχτάρες.
Στά περισσότερα ύψώματα συνε-
χίζονταν οί μάχε; μέ πεΐσμα καί
φανα-πσμό. Τα (Ιουνά καίγονταν ά-
πύ τοϋς ολμους καί τίς χειροβομδί
δες. ΟΙ χαράδρες οούιζαν άπό τα
κανόνια καί τα πολυβόλα. Κάποια
στ'γμή άκοΰστηκ.ε ή φωνή τού Δι¬
μοι ρί τ ου:
—Παιδία... ίμπΛΟς επάνω τους...
πρώτυς δρμησε στύ άπένα-ντι ϋψω-
αα γιά νά διώξη χοϋς Ίταλούς.
'Τστερα άπό μιά σΰγκρουση μεγά¬
λη Ρπεσρ τό υψωμα στά χερια μας.
"Ολοι μας χαιρύμασταν την νίκη
μας. Ό διμο'ρίτης μου εύχαρισχη
μένος Ηάπλιυσε δίπλα στύ πολυβό-
λο καί άρχισε νά. μας δίνη θάρ-
ρος καί όδηγίες γιά ά κοατήσου
με τό ϋψιυμι,. καί τίς Οέσεις μας
σέ μιά ξαψνική άντεπίθεση. Άμιε-
σιος τοΐε εσχειλ.ε τό σύνδεσμο στήν
έ'δρα τού τάγματος γιά νά άναφέ-
ρη την κατάληψη τού ϋψώμαχος,
τίς άπώλειες καί την αποστόλη πυ
ρομαχικών γιά την διμοιρία τού...
'Εκεΐ άγκυστρίκμένο' πού χαιρό-
μασχαν την νίκη μας κατά χά με
σάννχτα άκοΰμε δηματισμοϋς μέσα
σχά δένδρα. "Τστερα λάμ|>εις καί
κούτους άπό χειροβομβίδες...
—Ιταλοί... Ιταλοί... Άντεπίθε
ση, φώναξε ό σκοπός μας.
Τότε άκοΰστηκε πάλ» ή φο>νή
τού διμοιρίτου μας:
—Παιδία μή ξεχνάτε ίίχι εΐμα-
στε Έλληνες. Τό υι|κι>μα δέ θά
παραΐδώσουμε ζιοντανοί. Τό ξέρ<ο πού δέν έχομε πυρομαχικά πολλά. Άλλά θά πο·λεαήσουμε μέ την λόγ χη, μέ τις πετρ-ε,ς καί τα χΐυια μας. Καί μόλις έτέλειοισε τα τελει>-
ταϊα τού λόγ'α όρμήσαμε πάνι»
στούς Ίχαλοϋς σάν λιοντάρια. Δέν
περιγράφεχαι ή τραγική έκείνη σχι
γμή. Άνακατωμένοι "Ελληνες καί
Ιταλοί, σί>μα πρός σωμα παλεύίχ-
με μέ λύσσα καί μέ άνδρεία γιά
τό ΰψωμα καί γιά την τιμή μας.
Μέσα σχήν πάλη αυτή πού βάσχα
ξε ώς τό πρωί μιά χειρούομδίδα
δρήκε στό μέτιοπο τόν διμο'ρίτη
μου καί τόν ξάπλοισε χάμιο νεκρό...
Πέθανε εύτυχισμένος γιαχί τό ϋ-
ψωμα σο'ίθηκε άπά τονς έχθροΰς.
Καί ή νίκη στεψάνοσε τα δπιλα
μας.
'Ηταν ό εφεδρος Άνθυπασπι-
στής Παπαδόπουλος, ό οποίος πο-
λέμησε ήριοικά καί μέ πίστη γιά
την "Ελλάδι* μ(ΐς την άγαπημρνη
μας παχρίδα. Καί ήταν ό πρώ,χος
νεκρός τού Ί6άν ποϋ μέ τό 'ιερύ
αΐμα τού καί την θυσία χον αγιασε
χά Βορειοηπειροιτικά έκεϊνα χώαα
χά στή χειμιονιάχικη δοαδτ'ά.
(Συνεχίζεται)
Στά χρόνια τής Κατοχής
ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΑΓΓΛΟΙ
Κ' Η ΕΛΛΗΚΙΚΗ ΑΥΤΘΘΥΣΙΑ
Τοθ συνεργάτου μας ΔΗΜ.
Πόσοι "Ελληνες δέν καταδικά-
σθηοχιν ο έ βάνατο άττ' τόν κα-
τακτητή, γιατϊ κ'ρύβανε ο—ά οττί
τια τους Άγγλοκς στρατιώτες!
Τέτοια ττοραδείγματα έχομε ττολ
λά, τι ου φονερώνοι/ν όλοφάνι ρ α
την άγάττη τού "'Ελληνα γιά τόν
σύμμαχό τού, τόν "Αγγλο.
Μιά μερά στήν ©εσσαλονίκη—
ήταν Μάιος τού 1942— δυό ά-
δέ|ίχ)>ια κρύδανε μέ κ.!ν5υνο τής
ζωης τοκς, 6υό "Αγγλους στρ«-
τιώτες, διοτηρώντας ετσι την ττα
τροτταρά&οτη έλληνική φιλοξενία
άττό τό ενα μέρος καί άττό τό άλ
λ« τό γνφισμα τής έλληνικής
♦"λής, την αύτοθυσία.
Τό ο-τίτι των δΰο άδελφών ή-
τ«ν ττάνω —ό διρόμο κοϊ δταν
™ερνοΰο·ον Γερμανοί στρατιώτες
|ίέ 6ήμα, ολη έκείνη ή συνοικία
Η άττοτροτΓΐασμό ακουγε νά κτυ
*« τό λιθόστΐρωτο δρόμο ') γερ-
Μανική μττόττα. Μβ οταν τό 6η-
Μο των Γερμανών στρατιω των
"υνωδευότοτνε καί μέ στρατΐΜΤΐ-
κό έμβοτήιριο, τότε ό καβένας εν
νοΐ(*θε ιτώς μιά 6«3ειά ττέτρα κα
βώτανε στο στήβος τού.
Οί δυά κρυμμένοι "Αγγλοι ττα-
Ρακολουβα>σαν άττό τή κρύττ τ η
Τ°"ς τό γερμανικό έμβατήριο,ώσ
π<>υ τπά 6ΐν άκούγονταν.
Ενός χ,^όνος ττέρασε καί τί-
■"οτα δέν διετάραξε την ζωή των
«Ρϋμμένων "Αγγλων. Μέσα στήν
"ρύπτη τής αύτοθΐίσίας δέν ίλει-
■"ϊ τίττοτα, μά οίίτε, βεβαία, καί
τό καρι&ιοκτύτπ. "Ετσι ό χρόνος
κνλοϋσε ώς ττοϋ ή μοίοα κτύττησε
τΡανταχτά τή θύρα τοθ σπιτιού
τ»ν άδελψύν κι' έφερε μέσα τή
βύελλα.
ΟΙ «ρυμμένοι Άγγλοι συνελή-
ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
φδησαν καϊ ωδηγήθη σαν στό
στιρατοδιχεΐσ ©εσσαλονίικης,'ττοίι
δΐν ϊβ:ωσε διόλοι/ γιά νά βγάλη
την ά—όψασή τού... Οί δυό νεα-
ροί "Ελληνες στήν άττολο γ ί α
τους δέν άρνήθ.ικαν ττώς ε'κρυβαν
τοώς δυό στρατιώτες τού σύμμα¬
χον ε6'νους καΐ ότι ειχαμαν ενα
μικ(ρό μέρος άττό τό «αδήικον τοι/ς
σέ δυιό "Αγγλου'ςι, ττοΰ ήρθαν στήν
"Έλλάδα γιά νά την βοηθήσουν.
Τα ε.'ό άδέρφια καταδικάσβΐ-
ικαν σέ βάνατο καί την άττόψαση
τού στρατοδικείου την οίκουσαν
μέ μεγάλη ψΐίχραιμία. Καί γιά
άττάντηο-η, οί δυό νέοι, εγέμισαν
την αϊθοι,ο-α μέ ζητωκ|ιαι;γές «Ζή
τω ή 'Ελλάδα»!
Την αλλη μέ,ρα ώδηγήιΒιησαν
στάν τάπο τής εκτελέσεως.'Εικεΐ
τουφεκίσβηκαν. Τό δνομα τής πό
λι>6ασανισμένηις 'Ελλάδας ήτ α ν
ή τελευταία λέξη ττού -ρόψεραν
τα χειίλη τους. Καί ττιροτοϋ κλεί-
σουν τα μάτια, κάττοιο γλι«ό μει
'δίαμα γλΰστρησε αττ' τό τι(30σω-
ΐτό τοιις.
Εΐδαν την 'Ελλάδα οίαν Ρήγισ
σα ττανώρια, ματσδαμμένη καί δα
φνοο-τεφανωμένη, ττού ήρβε σιμά
τους γιά νά τούς ψιλήση τα μα-
τυμένα χείΐλη.
Δημ. Κουτσογιαννόπουλοις
ΌΤΛΑ ΚΟΝ1ΔΑΡ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωχοάτους 59
Τηλ. 547.888
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΑΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕΣ,
Έξ άφορμής της εκδόσεως άττό
την «"Ενωσιν Σμυρναίων» τής ό-
μιλίας τού κ. Νίικου Μηλιώρη «Ή
Μικρασιατΐική Παράδοσις καί οί
ΝεώτεΌες γενεες» ό κβθηγητής
τής Φιλοσοφικής Σχολής Ίωαννί
νων χ. Δημήτριος Λουκάτος τού
ιεγραψε τα άκόλουβα:
«Σάς εΰχαριστώ ιτού μοΰ στεί
λατε τό τεΰχος τήις όμιλίας σας
στη Στέγη τής Ενώσεως Σμυιρ-
ναίων «'Η Μιικρασιατική Παΐοάδο
ση καί οί Νεώτερες Γενεές» εύχα-
ριστώ καί την «"Ενωσιν Ιμυρναί
νιν» ττού είναι έ'κ'δοσή της.
Όιρβά σημειώνεται στόν π,ρόλο
γο, ότι τό μέλλο ν π'ρέττει νά μας
άττασχολή ττάντα καί πιρός τίς νέ
ώτερες γενεές νά άποβλέττωμεν
καί όρθά ή «"Ενωσις Σμυίρναίων»
ανέθεσεν σέ σάς την σχετική ό-
μιλία.
Εύγενής ό λόγος σας μέ την
γνκστή άληθινή γλώσσα μας καί
μέ πιροσοχή στή μέθοδο πορείας
καί στά επί μέρους έθνικά κΕφά
λαια. Καλώς λέτε στήν είσαγωγή
σας &τι τταρά τα άπογοητευτικά
περιστατικά εχουμε καί ένδόσιμα
αίσιο'δοξίας.
Άρχίζετε μέ τα δοκουμέντα των
ίστορικών μας, παίρνετε όφορμή
από έπιστολές νέων (καλό βά ή¬
ταν νά τίς διαβάζαμε) καί χω¬
ρ ίζετε σιωο"τά την άνάτττυξη σέ δ,
τι έκαμαν οί τταλιοί, δ,τι κάνουν
οί νεώτβ>οι και δ,τι πρέ-πει ν«
γίνη.
Τα έξετάζετε ολα καί μέ ψυχο
λογική λεπτομέρεια. Δίνετε τή
νοσταλγία των παλιών γιά τόν
τόττο τοιις, μέ λυιρικότητα {λείττίΐ
νομίζω καί τό έ'ντονο έθνικό βίω
μά τους, τότε στά χρόνια των έλ
ληνικών άττοδάσεων, ποΰ κάνει
πιό δυνατή τή νοσταλγία).
Άξιολαγεΐτε σωστά, δσα έγι¬
ναν μέ τούς Συιλλόγοιις καί τίς
έκιδόσεις καί καλώς έπιμένετε
στήν άνάτ/ικη τού Μουσείου.
Διαπιστώνετε εττειτα την ττρ«
γματικότητα των νέων γενεών.
Τοϋς βοήθησαν ή οίκογένεια καί
τα βιβλία. (Τούς σκόρττισαν 8-
μως καί οί διαφοιρετικοί γάμοι
των γονέων, ιδιαιτέρα μητέρων
ττοΰ εχασαν καϊ κάττοτε εώχαρί-
στωις ξέχασαν τα έπώνυμα καί
την χαταγωγή τοος).
'Η σημερινή ττραγματικότητα
βεβαία, ττανελλήνια καί διεθνής
κάνει καί των άλλαν έττα^χιών;
τοΰς παλιοϋς νά άνησυχοΰν γιά
τοώς νέου·ς.
Σωστά μιλάτε στή σελ ί δα 24
γιά την άλλαγή των έθνικών δυνα
τοτήτων.
'Άς ι—«ρχουν ττάντωις τα Ιδ«-
νΐκά. Καί τό ίδανικό καί γιά μό
νη τή διατηρήση ενός ττολιτισμοΰ
μέσα μας, δέν είναι κάτι μικρό».
Θά καταργήση τ°ϋς ττθλέμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Δ'
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΙΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τηλ. 647.888
Ό Βιθεκανάντα στό 1893, έφτά
χρόνια μετά χον θάνατο τού Δα-
σκάλου τού, κηρύσσει σχό Σικά-
γο την έ'νιοση ολοιν των θρησκειών
κι' δλιον των άνθρώπιον. 'Η φιο-
νή τού είναι θερμή, δυνατή, γεμά¬
τη πίστη. Σχήν Εύρώπη καί στήΛ'
Άμερική κηρύσσει την ένότητα ο-
λιον των θρησκειών καί την άνάγ-
κη τής ψυχικής άναγέννησης.Στίς
Ίνδίες κηρύσσει την κοινωνικήν
πρόοδο, χον έπιστημονικό διαφωτι-
σμό, την άνάγκη τής οίκονομικής
εΰεξίας. Γιατί ήςερε καλά πύσο δί
κηο είχε ό Δάσκαλός χου δταν ελε-
γε: «Ή θρησκεία δέν είναι γιά
τίς ό.δειανές κοιλιές».
Ό Βιδεκανάντα ζοϋσε 6<χθειά, άγαποΰσε δμοια τούς άνθρώπονις καί τής Άναχολής καί τής Δύσης. Ό Δάσκαλύς τον ζοΰσε τόν θεό, ό Βιδεκανάντα τόν άνθρωπο. —«Πώς μποροΰμε ν' άγαπήσκι>με
χον Θεό»; ρώτησαν κάποχε ενα
ραδθϊνο. — Άγαπώντας τούς άν-
θρώπους Ι» άποκρίθηκε ό ρα66ϊνος.
"Ετσι άγαπώντας τούς άνθρώπους,
εφτασε ό Βιβεκανάνχα στή θεία
φλεγομένη σφαίρα χοΰ Δασκάλου
τού.
Μά ό Βι6εκαΎαντα δέν ήχαν μο¬
νάχα Κάρμα — Γιόγκα, άθλητής
Ι τής ενεργείας. Ό λόγος τού ήταν
Ι μεστός νόηση, διανοητική όξίηητα
' κ1" ανθρωπίνη σόφια. Είχε βαθειά
μελετήσει τίς άνατολικές (ριλοσο(|ί-
ες καί τίς δυτικές έπιστήιμρς. Ζη-
χοΰσε οχι νά παρασύρη σέ μνστικήν
ι εκσταση χοίις ακροα-ές τού παρά
νά τούς πείση μέ χό λογικό, νά
τούς φο>τίση μέ χό νού, νά τούς
αναγκάση μέ τή δύναμητής διάλε
κτικής τού, να σννεργαστοΰν μα-
£ί χου. Ό Β'δεκανάντα ήταν σΐ'νά
μα καί Νιάνι — Γιόγκιν, άθλητής
τής σοφίας. Ήταν αύτό πού ό Μά
ξιμος ό Όμολογητής ελεγε: Φν-
νατός άλήρ»: «Δυναχός άνήρ ό τή
πράξει την γνώσιν συζρύξας».
Ό Ραμασκρίνα βρήκε τή λύτρο
σή τοιι άγαπιόνχας χον θεό, άκινη
χιόντας στή θεία ούσία, ό Βιδεκα-
νάντα βρήκε τή λύτροσή χον άγα-
πυχντας τοϋς άνθρώπους, ένεργών
τας άνάμεσά τους, άκούρασχος, ό¬
λος πεποίθηση, άγάπη καί νοηχική
ρωμη·
Τό κήρυγμα αΰτό τό διέκοψρ ά-
πύτομα, στίς 4 .Ιουλίου 1902, ό θά
ναχος. Σέ ήλικία 39 έχων ό Βι6ε
κανάντα εκλε'ιτε τό σχόμα.
Μά ό λόγος τού είχεν άπελευθε-
ρωθή άπό τό ίφήμερο στό.μα. Δέν |
πέθανε μαζί τού. Σέ χιλιάδες ψυ- ,
χές, Ανατολή -καί Λύση, ζή άκό-
μα, ένρργεί, άγο>νίζεχαι καί κα,ρ-
πίξει. Τα λύγια χου στενογραφημέ
να άπό τόν πιοτό τού μαιθητή Γκόν
νχουιν, ρχουν γίνει ρΰαγγίλιο γιά
χιλιάδες εύγενικές ψυχές πού, ά-
νάμεσα στήν άδελφοκχόνιι φρίκη
τού καιροΰ μας, διψοΰν γι'. άγάπη
κ>' άδερφοσύνη.
'Άς έλπίσονμε πώς η μεταφρά¬
ση τούτη στήν έλληνική γλωσσα
μιάς όμιλίας πού έκαμε ό Βιδεκα
νάντα στήν Καλιφόρνια στίς 28
Γενάρη 1902, δέ θά πάη χαμένη.
<Ο λόγος ό γ.αλος σαλεύει γύ- οίο τού τόν άγέρα καί τό σάλϊμα πληθαίνει, πληθαίνει, ώσότο^ φθά- σει στό άνθρώπινο αύχί. Καί χότε μπαίνει στήν ψνχή τού άνθρώπου καΐ την κα|χττίζει». Τα λόγ'α αύτά τού μεγάλου ραδ υίνου Νάχμαν μάς δίνουν κουρά- γιο. Λ Σ έ ο,τι μποροΰμε νά σνλλά6οι<με μέ τίς αίσθήσεις καί σέ ίί,τι μπο¬ ροΰμε νά πλάσομε μέ χή φαντασία παρατηροϋμε τή δράσις καί την αν¬ τιδράση δύο αντιθέτων δυνάμεων' ή μία άνχιδρά σ:ήν άλλη καί γεν- νά τύ άκατάπαυστο παιχνίδισμα των πολύπλοκον φαινόμενον πού δλέπουν χά μάτια μας ή πού συλ- λαμβάν«. ό νοΰς μας. Στόν έξωτερικό κόσμο ή ενερ¬ γεια αυτών των δυνάμεων γίνετα' φανερή ώς ελξη κι' αποκρούση ί] ώς κενχρομάλος καί κεντρόφυγος δύναμη· στόν έσιυχερικό κύσμο ώς άγάπη ή μίσος, ώς καλό ή κακό. Άποφεύγομε ωρισμένα πράγμα- τα κι' άναζητοΰμε άλλα. Μάς τρα βάει κάτι, ικιάτι άλλο μάς διώχνει. Πολ.λές φορές οτή ζωή μας βλέ πομε πώς χωρίς καμμιά αίτία σάν νά μάς έλκύουν όρισμένα πρόσιοπα ένώ νοιώθουμε κάπο'α άνχιπάθεια γιά άλλα. Αύτό είναι «ρανερό σέ ολους. "Οσο νψηλύτερη ή σφαίρα τής ενεργείας τόσο ίσχνρύχερη, τύ σο φανεοώτερ'η ή έττίδραοη αυ¬ τών των αντιθέτων δυνάμεων. 'Η θρησκεία είναι ή νψηλάερη σιταϊρα τής ανθρωπίνης σκίψης καί ζ(οής κ' ρ»ρϊ δλέπομε τίς δυό αΰ- τές δυνάμεις νά ρνρργοΰν πε©ίσ<τό τερο. 'Η άγάπη ή πιό έντατική πού γνώρισε ποτέ ή άνθροιπότητα μάς ήρθε άπό τή θρησκεία, τό μϊσος τό Λ'ό δια6ολικό μάς ήρθε πάλα άπό τή θρησκεία. Τα πιό εύγενικά λό- για είρήνης πού άκουσε ποτέ ή άν- Οςιοπόχητα τα πρόφεραν θρη<τκευτι γ'ΐς ψυχές κ' οί βαρύτερες ολα- στήμιες πού εΐπώθηκαν ποτέ στόν κύσμο είπώθη,καν πάλ,ι άπύ θρη- σκευτικές ι|ι·χρς. "Οσο πιύ ύψηλύς ό σκοπύς μιάς θρησκείας, δσο πιό τελειοποιηιιένη ή όργάνωσή της, τύ σο οί ένίργειές της είναι έντονώ- τρρρς. ΝΙΚΟΤ Ι. ΣΤΡΑΤΑΚΗ II ΕΠΙ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣ! ΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ, ιΙΙΟΙΗΜΑΤΑ ιΚριτικόν σημείωμα τοΰ συν«ρ γάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡ'ΝΑΡΔΟΥ Έκλβκτός φίλος, ό λόγιος κ. Τριαντ. Δ. Θεοδωρίδηις, είχε την καλωσύνη νά μοΰ στείλη τα ττοι- ήματα τού σεβαστοϋ έθνιχιοιί/ ττοι- ητοθ καί λογοτίχνου κ. Νικ ο υ Στρατάκη, πού τόν εΐχα τηρωτο- γνωρίσει σάν «φτασμένο» ποιη- τή, λοχαγό τότε, δταν ήμουν μι- κρός άνειπτολαχαγός καί ϋττηρε- το">σα στό Γεν. 'Εττιτελεΐο Στρα-
τοϋ. Δηλαδή πρίν 40 χρόνια. Ή
σΐίλλογή τούτη είναι άνάτυπο ά-
ιτό τόν 5ο τόμο των «Σί,ρραίκών
χρονικών» —την μεγάλη αύτη έ-
8νική σ-γγραφική έυγασία, πού
καί πόιι ό χ. Τρ. Θεο&ωρ'ίδης, ά-
κούραστος καί φλογερός πατριώ
της συγικεντρώνει, έπεξεργάζεται
ττροσφί'ϊει στην Πατριδα μας—
Και τιιρολογίζει την σι»λλογή μέ
συγκινητικές έκψράσεις ένβουσια
σμοΰ καί άγάπης γιά τοΰς έπι-
κοάς στίχους τού σεβαστοϋ συγ-
γραψέως της. Όφείλω νά όμολο-
γήσω ότι άπό την τται5ΐΐ<ή μου άκόμη ήλιιχία συνήθισα νά άγαττώ την 'Μακεδονία μας. "Ημουν έξη χρονών τταιδάχι στήν άξέχαστη Σμύρνη μας, δταν όλόκληρος ό 'Ειλληνισμός 6-ρηνοϋσε τόν έθνικό μας ηρωα Παΰλο Μελά καί εμείς, οί σκλαβωμένοι ψέλναμε κλαίγον- τας: «Σάν τέτοια ώρα στό 6ου- νό, ό Παΰλος ττληγωμένος...» ή «ΆποΙ^ώ Μακεδονία ττΰς βαστάς ίιττομονή, γιά νά 6λέπης τα τται- διά σου μερά - νύχτα στή σφα- κή...». "Εζησα, ττιό ϋστερα, τούς ά- ττελευ&ερωτικούς μας ττολέμο ν ς τού 12 καί 13, μαθητής τού σχο λαρχείου στήν έλεύβερη Πατρίδα καί μελέτησα καί τταρακολοιύθησα μέ δυνατή ιτάντοτε ένική συγκί- νησ, τού άπαισίου σλαυισμοϋ τίς τοττιχές χαί διεθχεϊς π·ροσΐτάθειες νά τταοονσιάσουν στόν κόσμο σάν δΐική τους την Μακεδονία μας! (Στην 6ι6λισ8ήκη μου εχω δυό με γάλους τόμουις μέ τόν γενικό τί- τλο: «ΜακεδονιΙκιά Α καί Β», ο- ττου σαγκιέντρωσα τίς σχετικες έργασίες των: Π.Ν. Νικουλάκου, Α.Δ. Κεραμοπούλου, Χ. Θ. Τρα- ττεζουντίου, Δώρου Πεφάνη, Άλ. Μαζίΐϋάκη, Κ. Ι. Άμάντου, Σ.Γ. Σαββοπούλου καί Νικηφ. Μοσχο- ττούλου. 'Εκεΐ, ..αίώς καί σ' αλλα συγγράμματα, εΐδα τίς Ίστορ'ίες των μακεδονιΐκών άγώνων κατά των Κομιτατζηδων καί των Τούρ κων ,καταιχτητών καί είναι φυσικο νά νοιώθ» βαθειά συγκίνησι κάδε φορά πού ενα σύγγραμμα σέ ρτε- ζό ή σέ στίχο, μοΰ τούς θι/μίζει. Γι' αύτό καΐ τώ|ρα οί έμττνευσμέ- νοι λυιρικοΐ στίχοι ενός γενναίου μακεϊονομάχου καί σββαστοϋ ττοι ήτου μέ κρατήσανε δακρυσμέ ν ο καί μ έ σκυφτό τό κεφάλι κάμττο- σες ίερές ώρες, ττνιγμένο, στίς ά ναμνήσεις. Στούς ώ|ραίους στίχους τού, ό γηραιός ττολεμιστής - ττοιητής έ- ξιτμνεΐ, βεβαία, μέ ξεχωριστή ά¬ γάττη τίς Σέρρες, «την γοητειττι- κή Νύμφη τού Στρυμάνος», έητει- δή τόν συνδέουν μ' αυτή τφοσΉττι κές, σΐ/γκινητικώτατες άναμνή- σεις καί άγώνων καί στρατιωτι- χής καί οίκογενειοίκής ζωής, εϊκο- σι έτών, στά καλυτέρα χρόνια τής ζωής τού, άλλά ό άνήισυχος ■πα¬ τριωτισμόν τού άγκαλιάζει σταρ γικά καί όλόικλη^η την αίματοττο- τισμένη Μακεδονία μας, άττό τα πανάρχαια χρόνια καί ιδιαιτέρα ωρισμένα έκλεκτά τέκνα της, ο- ττκς τούς: Έμμανουή Παιπτά, ιΚα ττετάν ΜΓ,τρούση, Άθανάσιο καί Ούμβέιίτο Άργυιρό, Δημ. Χονδρό καί την Άννα Τριανταφυλλίδου. Στίς σελίδες τής ττοιητι κ ή ς σΐίλλογής ύττάρχο^ν καί ττολλές έ- νημειρωτικές γιά τόν «ναγνώστη ύποσημειώσεις, δττου ό άκούρα- στος συντάκτην των «ΣερΙραίκών Χρονικών» κ. Τρ. Θεοδωρίδης ά- ναφέρεται δι' όί|>θριον συγγιραφών
καί μονογραφιών τού ώς συντελέ-
σας είς διαλέξεις καί έορταστι-
κάς ίπετείους είς την έξαρσιν τό¬
σον τού ττοιητικοϋ εργου τού κ.
Ν. Σιΐοατάκη, ό'σον καί είς την
τοιαύτην έξόιχων τέκνων τής Μα-
κεδονίας.
Άλλ' έκεϊνο τό οποίον μοί έ-
νεποίησεν ϊσχΜράν εντύπωσιν, με
τα την μελέτην των στίχων τής
Συλλσγής, είναι οί κατωτέρω δύο
παράγραφοι έικ τού ττρολόγου της
> 3αμμένοι> άπό τόν κ. Τιριαντά-
φυλλον Θεο5ωρίδην:
«'Άς έλ—ίσουμε ττώς τα ττοιή-
ματα αύτά θά συμπεριλαμβάνων
ται καί στά ~ρογράμματα των
διαφόιρων έορτών των σχολείων
μας. Είναι τού τόττου μας ή ύττε-
ρηφάνεια». Καί οί στ'ιιχοι, ττού εΤ
ναι άφΐερωμένοι στίς δοξασμένες
ϊστς|3ΐκέές μορφές, όπως τού Εμ-
ιμανοι/ήλ Παπττά, τού Καττετάν Μη
τρούση, τοΓα Άθανασίου Άργιι*
ροϋ, ττρέττει νά κοσμοΰν τα οπχο-
λικά Άναγνωσματόρια. ΕΤ ν α ι
χρέος τικής καί εύγνωμασύνης
τού "Εθνους».
Σιτγχαίρω τόν π'ρολογήσαντα
καί συμφΗνώ μαζί τού. Είναι ά¬
νάγκη τα παιδία καί τα έγγόνια
μας νά έμπ'νέωνται καί νά διδά-
σκκνται άττό τούς έκλεκτούς στί¬
χους τού ττολεμιστοϋ - ττοιητοΰ
κ. Νίκοι/ Στρατάχη γιά την Μα-
κεδονία μας.
Ι. Α. ΒΈΡΝΑΡΔΟΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΖΗΤΗΣΙΣ
Αγγέλλεται ή Ε' εκδοσις τού
παδικοΰ βιβλίου τού «Τραγουδιστή
των Παιδιών» Στέλιου Σπεράν-
τβα, «ΟΙ Μικρές Ίωνές».
ΜΑθΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμενος |
έκ των τάξβων τού Στρβτοΰ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίδι-
ωχικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλέφ. 772.198 ωρα 10—
12 π.μ. καΐ 8—9 μ.μ.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ χής 1ης σελίδος
ψηιλή μορφή ρασοφσρεμένη, άλλάά
ττού δέν είναι ομοια μέ τίς σννη-
©ισμένες. Τό ξανθό κβφάλι είναι
ξέσχ^επο, μΐλ'ρό ξανβά μούσι, ξαν
βά μουστακια. Καί όρθόστεκο ττα
ιράστημα. «Κανένας πρωτοσύγγε-
λος» συλλογίζομαι. Καί χαί'ρομαι
την έμφάνιση τούτη, τή συμττα-
βητΐική, τταρηγαϊητική τταρουσία,
μέσα στόν περί€ολο έκεϊνο, ττού
γνιίρισε τόσες ταττεινώσεις. Έ-
ττειτα άττό λίγο κατεβαίνει άπτό
τα ιδιαιτέρα βιαμερίσματα ό Πά
τριάρχης ΆΘηναγόρας, ό μόνος,
πού εχει δικαίωμα στή σημερινή
Τουρκία νά κυιχλοφο,^ή μέ ράσο,
καλυμμαύχι καί μακ,ρυά γ έ ν ια.
Μοΰ φαίνεται κουρασμένος καβώς
διασχ'.-,ει την αύλή, άψηλόσωμος,
σεβάσμιος, χαιδεΰοντας έδώ κι' έ-
κεΐ κανένα κεφαλάκι τταιδιοθ, γιά
νά κατευΒυνθή στάν ναό. Ό ξαν-
6:ς κληιριικός τόν άκολουβεΐ.
Ν ά ήταν &?αγε 6 Ευάγγελος
Γαλάνης, ό Μεγάλος Άρχιδιάί<ο- νος τού Οίκουμεν. Πατριώρχεί- ου ή ξανδ^ έκείνη φωτεινή μορφή; "θταν ίίστερα άττό μίαν έβδομά- δα γύρισα στό σττίτι μόν, ελαβα τό οιδλίο τού. Είναι άφιφωμένο σέ δ'.ό αΰλές τής μάνας μοί» καί τής 'ΕκκΛησίας» τό βιΐβλίο αύτό, άττό τα σττάνια στό εΐδος τού, γραμμέ,Ό σέ ζωντανή καλλιεργη μένη νεοελληνική, χάρμα γιά τα μάτια καί την ψυχη τσύ άναγνώ- στη. Πρΐν άττό τό σώμα τοΰ 6ι- δλίου τιιροηγούνται: μικ<>ό σημείω
μα «Άντ! ιτρολάγουι»· συγικινητι
κάλόγια τού ττατριάρχη Άβηναγό
ρα, μισή μόνο σελίδα, έττίσης σέ
ζωντανή νεοελληνική, λόγια ττού
σηκώνουν τόν σεβάσμιο γέ|ροντα Ι
άψηλά, ττολύ άψηλά στή συνείδη
σή μας· καί τέλος δεύτερος ττρό-
λογος· «Μέ λίγα λόγια».
Κιόλας ή εϊσαγωγή αύτη σέ κα
λε? νά ττροσέξης, νά στήσης κα-
λό6ολο αύτί. Έδώ δέν μιλεΐ ό
σικοτεινός Μεσαίωνας ττού μέσα
στοιν φανατισμό καί τήιν τυττολα-
τρεία είχε καταττνίξει τόν λόγο
τού Ναζκραίου. 'Εδώ λαλεΐ ζωο-
δότης ό ξεντυμένος τα χιλιοβασα
νισμένα σάβανα λόγος τής ζωής.
Πλάγι στόν διαλεχτόν Ίήράρχη ό
ό άξιός τού μέγας άρχιδιάκονος.
'Άν δέν ημουν ό άνησνχος νοσταλ
γός κό,ΐτοιου διορβωμένου τταρΐλ-
εόντος ττροιόν λαχτάρας καί φαν
τασίας, πού στό ξύττνημα έττάνω
σοΰ τσακίζει μέ την άττογοήτευ^
ση τίς φτε^οΰΎες, βά τόν έχαι-
ρόμουν ττερισσότερο αυτόν τόν
κρουνό τού έμττινεικτμένοι» λόγου
μέσα στό βιβλίσ.
Ή διαίρεσιη τοΰ τόμου: Α' Παν
ήυαμα τής ψίίχής, σελ. 17—313,
Β', Ή ήχώ τής διαθήκης σ. 317
—327. Τό ττρώτο μέρος άττοτε-
λοΰν τα άκόλουθα κεφάλαια: 1.
Τό θαϋμα τής 'Ενανθρωττήσεως.
2. 'Εαρινός ρυθμός. 3. Άπό τό
Πά^ος στήν Άνάσταση. 4. Θε)ρι-
νά νΐεγαλυνάρια. 5. Φθινοττωρινό
μιτστήιριο. 6. Ή θεωρή ση τού κό¬
σμον. 7. Στοχαστιικοί τπεριίΙτΓατοι.
8. Στούς ήχους τής καμττάνας. 9.
Οί πρώτοι όραματισταί. Τό 6εύ-
τερο, σύντομο, ττεριέχει ίνα μό¬
νο κεφάλαιο. 1 0. Χαιρετι σ μ ό ς
στή Χάλκη.Δελτία συνολικά κεφά
λαια. Άκόμα καί στόν ά—οστρογ
γυλωμένο άριβμό διαφαίνεται ή
ό,ιμονική ψυχή τοΰ συγγραφέα.
Καί τωόντι: ο,τι σέ άντιικιρίζει,
μόλις άνοίξης τό βιβλίο καΐ άρχί
' Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΙυΙΪΪΕΣΙΝΑ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Άγαττητέ μου κ. Βήϊνάρδε
"Ελαβα τό γράμμα σου στίς
16—5—47. Σ—εύδω ν' άιταντή-
σω σ' αύτό συγχαίροντάς σε άφ'
ενός γιά τό ώραΐο βργο είς τό
όττοΤον άφιερώνεις τίς ττνευματι-
κές σου δυνάμεις, τταιρέχοντάς
σου δέ άφ' έτερον τα στοιχεϊα
ποό μοΰ ζητάς μ' άκρίβεια —ου
μοΰ έπιτιρίττει ή άσβενής μνήμη
μου στό πέρασμα τόσον χρόνον.
Μέ ξεχκ|>ιστή εύχαρίστησι Κια
πιοτώνω ττώς ή λαμττρά ττροσΊτβ
θεια ττού καταβάλλεις, ββ δικαίω
ση ενα άγώνα σκληρό άδυσώπητο
καί ματωμένο ττού κατέβαλον τα
παιδία τής ιδιαιτέρας μου ττατρί
δας, στή μεγάλη έποποιία τού
Άλβανικοΰ Επτους!.
©ά καταριρίψης μέ την σνγγρα
φική δεξιοτεχνία πού σέ διακρί-
νει, μέ τα άβάνατα ντοκουμέντα
πού διαβέτεις, μέ τή οικληιρή —:ΐ-
ρα των άληκτμόνητων ημερών τκ>ύ
καί σύ ττροσ»—ικά εζησΐ^, δλη
την χαμετττη καί τγοτοπγή σνκοφαν
τία ττού έξνφάνθη, είς βάρος τοί)
αϊματος καί των θνσιών των τται
διών τής Κρήτης.
Κι' ετσι ή ψυχή £κείνων —ου
έμειναν έκεΐ έττάνω στή Τρεμττε-
σίνα καί στό Συντέλι, θά εύγνω
μονοϋν τόν άξιο ά—ολοιγητή τής
μεγάλης θυσίας,, οί δέ ζωνταν·ί
άγωνισταί θά νοιώσουν την ίκανο
ττοίησι βαθειά στήν ττικ,ραμένη ά- |
πό συικοφαντία καί την τταραγνώ
ιΐΐσι ψνχή των.
Καΐ τώρα άτταντώ στά έρωτή-
ματά σου.
1ο. Τό επεισόδιον των ήμιονη
γών, τούς όπτοίονς «ατόττιν Δ)
γήις ό Μέραρχος ήβέλησε ν' απο¬
στείλη είς τούς Λό(χονς δι' αντι¬
κατάστασιν των άττό μακιροΰ είς
τ<] ,ώτην γραμμήν ευρισκομένων συ ναδιέιλφων των, έλαβε χώραν, δέν ενθυμούμαι ακριβώς ποίον χρονο λογίαν, υπό τάς κάτωθι συνθή¬ κας: Περί τάς απογευματινάς ώρας κάπΌΐας ημέρας, συνεκεντρώθη¬ σαν είς τόν Σταθμόν Διοικήσε¬ ως τής Μεραρχίας ώρισμένοι έξ αυτών, ζητοΰντες νά παρουσια¬ σθώσι είς τόν στρατηγόν διά νά ύιποβάλουν ποιράπονα πρός αυ¬ τόν, διά την διαταγήν τής μετα¬ θέσεως των, ίσχυριζόμενοι ότι κια! ούτοι εΤχον σοβαρά οίκογενειακά βάρη, είχον δέ καί λόγους ώς τραυματίαι καί τίνες έξ αυτών ώς άσθενεΐς, διά νά παΌαμείνουν ώς ήμιονηγο!. Ήθέλησα έγώ καί ό Λοχαγός Βιτσαξάκης τον Λόχου Διαβιβά- σεων τής Μεραρχίας νά τοΰς ά- πομακρύνω. 'Εκεΐ σννέβη κάποιο έττεισόδιο, καθ' δ έτραυματίσθη είς όπλίτης τού Στρατηγείου καΐ ακολούθως οί ανωτέρω διελύθη¬ σαν. Διετάχθησαν άναιίρίσεις άς δι ενήργησεν ό Συνταγ·ματ03ρχης Πά παδόγκωνας. 2ο. Τό Τάγμα πού υπέστη την πιρώτηιν διαρΐροή,ν είναι τό 1)14 υπό τόν ΠΓαγματάρχην Κυριαζό- πονλον καί δχι Κνριαζάνον, ό ο¬ ποίος εΐχε τό 11)14. "Εγινε δέ υπό τάς εξής συνθή¬ κας: Την νύκτα τής 13 π|ρός 14 Ά πιριλίου, άν ενθυμούμαι τό 1)14 Κυΐριαζοπουλοι/, διετάχθη εύρισκε μενον έν έφεδριεία περί τό 1.308, νά καταλάβη την κοΐρυφογραμμήν τής Τρεμπιεσίνας, προκειμένου νά υποστηρίξη την σύμπτνξιν των έν Συντέλι τμημάτων ικατά την ύπο- χώρησιν. Τί ακριβώς συινέβη πα- ,οαμένει άγνωστον. Τό γεγονός εί ναι δτι ό Μέραρχος είδοττοιήβη ά¬ πό τό Σώμα Στρατόν ότι ώρισμέ νοι ανδρες τής Με|9αρχίας έφθα¬ σαν περί τόν Σταθμόν Διοικήσε¬ ως τού Σώματος Στρατοϋ διαρ- ρέοντες τιΐρ'ός νότον. Εκαλείτο δέ έττειγόντως νά μεταβή είς τόν Σταθμόν Διοικήσεως τού Σώμα¬ τος Στ,ρατοΰ καΐ νά λάβη μέτρα κατά τής διαρροής ταύτης. Μετέ- 6η μ εν μαζί μέ τόν Μίροερχον είς τό Σώμα Στρατοϋ καί ελάβομεν γνώσιν τής διαριροής ταύτης, συγ χρόνως δέ διετάχθη ή λήψις μέ τρών πεΐΒΊσνΙλΙλογής των ανωτέρω οΐτινες δέν ύττερέβαινον τοΰς 100 περιίπου. 'Εχρησιμαποιήΐθη ό Ταγματάρ χης Παναγιωτάκης τοΙ3 44 σνντά γματος διά νά σνγκεντώση τού¬ τοις, έγώ δέ καί αλλοι άξιωμα- | τικο'ι έχρησιμοττοιήθημεν πρός τόν αυτόν σκοπόν. 5ο Τό 44 Σύνταγμα ΙΊεζικον δέν έσνγχρόνισε την έπ-ίθεσίν τού μέ τό 43 κατά την 13—2—41 διά πλείονας καί ποιικιίλομς λό¬ γους, ών ή έξιστόιρησις θά άπαι τηο-η μείάιλην έκτασιν τής ητα- :ούσης μόν. Ό μή συγχρονισμός ωφείλετο είς τούς κάτωθι κνρίους λόγους: — Είς την βιραδντητα συγκεν¬ τρώσεως τού Συν)τος τούτου είς Τρεμπεσίνα. Τό εσπέρας τής 12 2.41 (παραμονής τής έπιθέ- σεως) έκινοΰντο άκόμη τμήματα των Ι καΐ 11 Ταγμάτων τού Σνν- τάγματθ'ς πρός Τρεμττεσίναν. Δέν είχε εκτελεσθή ούδεμία άναγνώρι- σις υπο των βαθμοφάρων. — Είς την σφοδράν χιονοθύελ λάν, ητίς διεσκάρτπσε καί διέλυ- σε σχεδον τό 11 Τάγμα κατά την νύκτα τής 13.2.41, καθ* ήν £πεσβ παγάττληκτον τό σύνολον σχεδόν τής δυνάμεως τοΰ ΓΓάγματος τού¬ τον. Έγώ, ό Άντισυνταγματάρ- χης Πλεύρης καί αλλοι άξιωματι- κοΐ τού 43 Σ.Π. είχαμε καταβά- λει σνντόνονς προστταθείάς διά νά σνγκεντρώσωμεν τονς πβγο- ττιλτ(κ,τους. •— Είς την εξαφάνισιν κατά την νύκτα τής 13.2.41 τοΰ Δ)τοι>
τοϋ Σνντάγματος τούτου Άντ)
ρχον ©ειοοκοΰ, όστις, ά—ολεσβείς,
ανευρέθη πιειρΐ τάς εσπερινάς ώ¬
ρας τήςι 15.2.41 τρβνματίας. Την
έ—ίθεσιν υπό τούς λίαν άτειλεΐς
καί δνσμενεΐς όρονς, ώργάνωσεν
ό Μαχ«οίτης Κραουνάκης βοηθού
μενος άητό εμέ, ό οποίος την πα¬
ρηκολούθησε κατά την πρωίαν τής
14.2.41 νποβασταζόμενος, διότι
ήτο άκόμη παγό—ληκτος.
— Είς την παράδοξον διαγω-
γήν τού τότε Άν)ρχον Καραπι-
στόλη, διοικητοϋ τού 4ον Σνντά¬
γματος Πεζικσύ, ό όποϊοις, ένώ εΤ
χε άναλάβει καί είχε διαταχθη
καΐ ύττό τής ιΜεΙραρχίας τού (Ι)
καί υπό τού Σώματος Στρατόν
ν' αναλάβη την διεύθυνσιν τού α¬
γώνος τού 44ου Σ.Π., ώς ά—ό μα
κροΰ ευρισκόμενος είς Τρεμττεσί¬
να καί τηροσανατολισμένος, την
τελευταίαν στιγμήν ύτταναχωΐρησε
προβαλών ώς αιτίαν επίθεσιν
των Ίταλών κατά τού άριστεροΰ
τού Σνντάκ/ματός τον, είς Τρεμ-
πεσ*ίναν είς 1.818 κι' ετσι αφήκε
τό 44. Σ.Π. άπροσανατόλιστβν
καΐ ύττό τάς άνωτέΐρω συνθήκας
νά επιτεθή πιρός Συντέλι καλΰ-
πτον τό άριστεριόν τού 43ου.
8όν. Ουδέν ψευδεστερον και
κακοηθέ,στερον τής μορφής κατά
το3 μακ«ρίτη Ζτρατηγοϋ δτι έ-
πέμεινε νά μείνη είς την πιρώτην
γραμμήν 'ΐ Μθικχρχία παρά τάς
διαμαρτυρίας των Δ)των των Μο
νάδων. Ή παρεξήγησιΐς καί σνικο
φάντησις τού Στρατηγόν π|ροήλ-
θε άπό τό γεγονός ότι ούτος είς
τάς σνζητήσεις μετά τής Στρα-
τιάς (Στιρατηγοΰ Δράκον καί Ολα
τή) περί σνμπτύξεως είς Τρεμπε
σίναν διά νά λείψη ή είσέχουσα
τοΰ Συντέλι, είχεν ωρισμένας άν-
τιρρήσεις τοοκτικοΰ ττειριεχομένου.
Αντιθέτως εΤχε κάμει επανειλημ¬
μένας έκικλήσεις διά την άντικατά
στάσιν τής Μεραρχίας λόγω των
άπιωλειών της. Αύτό τό έτόνισα
έπανειλημμένως είς τούς συμπα-
τριώτας μόν, μετά τηιν έν Κρήτη,
δολοφονίαν τού.
9ο. Ό μακαρίτης άγαποΰσε
θερμά καΐ έλάτρευε τούς Κρήτας
τού. ΤΗτο νπτΐϊήφανος διότι τούς
διοικοϋσε. Καί υπήρξε άτταράμιλ
λος είς την αύτοβτχτίαν καί αυτα¬
πάρνησιν τον, διά την Μεραρχί-
αν, μή θέλων καίτοι πιεζόμενος
καί πυΐρεσσων καί ασθενών νά την
εγκαταλείψη διά νά εισέλθη είς
τό νοσοκομείον.
Παρέσχε έξαιρετικό παράδει-
γμα ήγήτορος άφωσιωμένον είς
τονς άνδρας τού. "Ειχω στήν διά-
βεσί σου όΐρκετά χαρακτηριστικά
έπεισόδια τής λατρείας τού πρός
τόν ηρωισμόν των Κρητών.
1 Οο. Τα σχετικά περΐ τή·ς συν-
θηκολογήσεως τα ήγνόονν όντως
καί τό Επιτελείον καί οί Διοική¬
ται Μονάδων. "θλη ή ίργασία τής
προπαρασκενής εγένετο ά—ό τόν
μαικαρίτη Πό—αδόγικωνα καί Φι-
λιπτπίδη, ό οποίος απετέλει καί
τόν σννδεσμον Μεραρχίας — Σώ
ματος Στρατόν.
σης νά διαβάζης είναι '^ άρμονία
των ανωτέρω σφαιρών. 'Εδώ σού
μιλεΐ κάποια ανώτερη ψυιχή, πού
εχει ταυτισθή μέ τό πνεΰ'μα τό
κατεβασμένο άπό τα ϋψη, γιά νά
ένσαρκω&ή, νά ένο,ρχηστρωβή στό
λόγο. 'Ερμηνεία μεγαλόπρεπη
τοΰ χ|>ιστιανικοϋ λόγον έκ βαθέ-
«ν, μεγαλόστομη, γεμάτη κεφα-
λαΐα γράμματα, καΐ ομως βαρεία
άπό έσιώτερο νόημα. Είναι τό μν
στικό τής πίστης, τής ένσυνείδη-
της μέ9εξης, τού ε'νβεον οϊστρου
τής άνάτασης, τής λαχτάρας, μν-
στικισμός μαζί ικαί λογική μορ¬
φή τής αληθείας, μιάς άτίό τίς με
γάλες άλήδειες: τής άγάπης. Αΰ
τό είναι τό μυστικό τού Μεγάλου
Αρχιδιακόνον.
Θά ήθελα νά πταραθέσω τουτο
κ έκεΐνο άπό τό θαυμάσιο κείμε-
νο. Άλλά τί νά πρωτσπαραθέ-
σω; Ή μιά ττερ.κοιτή ζηλΐύει την
άλλη:
«Αύτά τα τρία, ποίηση, φνση
κα! χαρή, εχουν μιά ιτερίοδο πού
άδελφώνεται καί φιλιώνουν τόν
ούρανό μέ τή γή, δημιονιργονν
μ υ σ τήΊριο, ττΐιοευτρεπίζουν ενα
σπίτι γιά τόν "Υψιστο, έτοιμά-
ζουν τα Χριστονγεννα...» (σελίς
24).
«Ό Πατριάρχης σάν νά έ'κανε
μυστιικιό μονόλογο, σκυμμένος ε¬
πάνω άπό τ' άνθάκια. Σάν νά 'έ-
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩ-ΓΉ
ΤΛΙΚΩΝ ΔΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΤΗΝ
ΕΞΑΚΤΕΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΩΝ
Προσοιρινή άχέλεια επί χών εί-
σαγοιιένιον υλικών διά την καχα-
σκευήν άμαξιομάτιον έξακτέων κα-
χόπ'ν είς την άλλοδαπήν, πρόκειται
νά καθιεριοθή πρός Ικανοποίησιν
σχετικοΰ α'ιχήμαχος ΙνδιαφΒρομέ-
νης έταιρρίας. Σχετικώς τό υπουρ
γείον 'Εμπορίου, δι' έγγράφου τού
πρός τό υπουργείον Οίκονομικών,
συνηγορεί διά χήν ικανοποίησιν αί
χήματος έταιρείας, ζητούσης άρμο-
δίιος την καθιέρωσιν προσιορ'νής
ατελείας επί των εισαγομένων υ¬
λικών διά την κατασκευήν άμαιξ<ο μάτιον λεωφορείον, υπό χον όρον δτι τα άμαξώματα ταύτα θά έξα- χθοΰν άπαραιτήχιος είς την άλλο¬ δαπήν. φερ« γύϊα στήν πλάση δλη, νά εΐ- δε άντίκρυ τού τή Ρωμηοσΰνη νά τόν κοιτάη μέ στόμα κλειστό...: —*Ή σννομιλία μου μέ σάς, είναι ή σχέση, άνάμεσα σέ δνό μοναξι- ές. Άνάμεσα σέ σάς καί σέ μενά. Σέ σάς πού βρχεσθε καί σε μενά πού φενγω. "Ενας δρόμος περνά- ει ώπ' άνάμεσά μας τούτη τή στ ι γμή. Κι' αντός όΐδηγεΐ στην π)ρο- σενχή. Καί οί μοναξιές μας κ|ρύ- βουν άπό ενα κόσμο: Τόν κόσμο τοΰ Θεοΰ» (σελ. 46). ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μπηρτον κατέβαλε,όν Τσεχοσλοβάκον Μύροσλα« Ρ έμπ·σεκ.
Ήλεκτροκίνητον αυτοκίνητον Ίνη; ιλ.ντ 465, δια πολλάς χρησεις έντ ός πόλ.εως έλανσαρίσθησαν χελευ-
ταίιος στό Λονδίνον.
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΪ
ΚΑΠΟΥ ΠΟ ΜΕΤΩΠΟ
ές ίστορίε; τοθ Βορ;ιο
3ον
Τώοα μονάχα τροααγμένα ξώα
γνρνοϋσαν ά6έσποτ(ΐ στούς δρό¬
μον;, δοκ'μάξ.οντας,κα' αύτά τα καη
μενά την φρίκη καί την τοαγωδία
το ί.ιολέμου. Τό χωοιό αΰτό ήχ-αν
ένας .τειρασμύς γιά τούς φαντά-
ρονς τού.
Τυ άλ-λο βράδυ πρίν σουρουπώ-
Οίΐ χαλ.ά — καλά, μερικοί στρα-
τιώτες μου ο,έρνουν σχόν ώμο τους
5νό οΐΐκκιά γεμάχα πράγματα.
—Τί είναι αΰτά, (ίρέ Καρακώ-
στα, λέγω σ' ενα σαρ<ακατσάνο (ττρατιώτη μου ποΰ βαστοΰσε τό ί¬ να σακκί. —'Εφοδιασιιός — Τρόφ'μα, μοΰ άπαντα χαμογελιόντας τότε. —Καί ποϋ τα (ίρήκατε; ΡωτΛ ο' ενα άλλο στρατιώτη μου, πού δρχισρ κιόλας νά άδειάζη μερικές ιτφαγμίνες κότες. —Άπά τό χωριό τό καταστρα- μίνο, κΰριε άνθτ'.ιολοχαγέ, μοί λέγει. Πέρασαν μερικά λ.ρπτά μέ παρα τηοήσεις, δικα'ολογίες καί άστεΐα τής ώρας. Σ έ λίγο έχοιμάστηκε καί τό συσσίτιο στή ρεματιά Από ιούς ιιαντάρονς ποΰ ρφερ«ν τό. δω ρα τού μετωπον άπό τό ρημαγμέ- νο 'Ελληνικό χωριό τής Π^έσπας. Ψήσανε μακαρόνια .τού εΐχαν 6ρή βχο γκρεμισμένο μαγαζί τού χω- ριοϋ. Τηγανίσανε τίς κότες στή φω τιά μέ έπιμέλε'α. Άο(οΰ μοιραστή χανε δλοι οί σχρατιώτες τής διμοι θίη; μου τό διαλεκτό φαγητό τσυς ήρχισαν μέ άφάνταστη χαοά κι' δ- ρεξη τό φαγοπότι στά χαρακώμα- τα /ΐάτυ) άπό τύν οΰρανύ τού με¬ τωπον. Μά τό σπουδαιότερο άπό δλα ή- ταν τουτο: Άπό τή 6ία τους δλα τα φαγηχά χά εΐχαν μαγειρέψε' μέ ρετσινόλαδο, πού τό 6ρήκαν στό μπακάλικο καί πού τό νόμισαν γιά λύτος. Φαντάζεστε τώρα το τί ά- κολούθησε μετά άπό τύ νηστικό δεί ,τνο των στρατιιυτών μου. "Ολοι οί (ραντάροι μου κείνη τή (Ιραδιά εΐ- χα γενική εξοδο... στό δάσος. Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΤ ΙΒΑΝ 14 Νοεμβριού 1940. Ή μεγάλη έπίθεση τού στρατοΰ μας άρχισε την αϋγή. Τα κανόν'α μας ξερνοΰ σαν φιυχιά καί λάβα στίς δουνο- κοοφές καί στίς χαοάδβες τού Ί- 6άν. θνμάμαι καλά. Μόλις είχε ννχτώσει ό λόχος μας καβαλήκε- ψε τα πρώτα ύψώματα. 'Η νύχτα έκείνη θά μοΰ μείνη άξρχαστη. ΤΗ την άπό τίς τραγικώχερες νύχτες ποϋ ενοιο>σα μέσα στή ζωή μου.
Ήτ«ν νΰχτα μέ «τεγγάρι. Νύ-
πειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41
χτα γεμάτη άγιονίες καί λαχτάρες.
Στά περισσότερα ύψώματα συνε-
χίζονταν οί μάχε; μέ πεΐσμα καί
φανα-πσμό. Τα (Ιουνά καίγονταν ά-
πύ τοϋς ολμους καί τίς χειροβομδί
δες. ΟΙ χαράδρες οούιζαν άπό τα
κανόνια καί τα πολυβόλα. Κάποια
στ'γμή άκοΰστηκ.ε ή φωνή τού Δι¬
μοι ρί τ ου:
—Παιδία... ίμπΛΟς επάνω τους...
πρώτυς δρμησε στύ άπένα-ντι ϋψω-
αα γιά νά διώξη χοϋς Ίταλούς.
'Τστερα άπό μιά σΰγκρουση μεγά¬
λη Ρπεσρ τό υψωμα στά χερια μας.
"Ολοι μας χαιρύμασταν την νίκη
μας. Ό διμο'ρίτης μου εύχαρισχη
μένος Ηάπλιυσε δίπλα στύ πολυβό-
λο καί άρχισε νά. μας δίνη θάρ-
ρος καί όδηγίες γιά ά κοατήσου
με τό ϋψιυμι,. καί τίς Οέσεις μας
σέ μιά ξαψνική άντεπίθεση. Άμιε-
σιος τοΐε εσχειλ.ε τό σύνδεσμο στήν
έ'δρα τού τάγματος γιά νά άναφέ-
ρη την κατάληψη τού ϋψώμαχος,
τίς άπώλειες καί την αποστόλη πυ
ρομαχικών γιά την διμοιρία τού...
'Εκεΐ άγκυστρίκμένο' πού χαιρό-
μασχαν την νίκη μας κατά χά με
σάννχτα άκοΰμε δηματισμοϋς μέσα
σχά δένδρα. "Τστερα λάμ|>εις καί
κούτους άπό χειροβομβίδες...
—Ιταλοί... Ιταλοί... Άντεπίθε
ση, φώναξε ό σκοπός μας.
Τότε άκοΰστηκε πάλ» ή φο>νή
τού διμοιρίτου μας:
—Παιδία μή ξεχνάτε ίίχι εΐμα-
στε Έλληνες. Τό υι|κι>μα δέ θά
παραΐδώσουμε ζιοντανοί. Τό ξέρ<ο πού δέν έχομε πυρομαχικά πολλά. Άλλά θά πο·λεαήσουμε μέ την λόγ χη, μέ τις πετρ-ε,ς καί τα χΐυια μας. Καί μόλις έτέλειοισε τα τελει>-
ταϊα τού λόγ'α όρμήσαμε πάνι»
στούς Ίχαλοϋς σάν λιοντάρια. Δέν
περιγράφεχαι ή τραγική έκείνη σχι
γμή. Άνακατωμένοι "Ελληνες καί
Ιταλοί, σί>μα πρός σωμα παλεύίχ-
με μέ λύσσα καί μέ άνδρεία γιά
τό ΰψωμα καί γιά την τιμή μας.
Μέσα σχήν πάλη αυτή πού βάσχα
ξε ώς τό πρωί μιά χειρούομδίδα
δρήκε στό μέτιοπο τόν διμο'ρίτη
μου καί τόν ξάπλοισε χάμιο νεκρό...
Πέθανε εύτυχισμένος γιαχί τό ϋ-
ψωμα σο'ίθηκε άπά τονς έχθροΰς.
Καί ή νίκη στεψάνοσε τα δπιλα
μας.
'Ηταν ό εφεδρος Άνθυπασπι-
στής Παπαδόπουλος, ό οποίος πο-
λέμησε ήριοικά καί μέ πίστη γιά
την "Ελλάδι* μ(ΐς την άγαπημρνη
μας παχρίδα. Καί ήταν ό πρώ,χος
νεκρός τού Ί6άν ποϋ μέ τό 'ιερύ
αΐμα τού καί την θυσία χον αγιασε
χά Βορειοηπειροιτικά έκεϊνα χώαα
χά στή χειμιονιάχικη δοαδτ'ά.
(Συνεχίζεται)
Στά χρόνια τής Κατοχής
ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΑΓΓΛΟΙ
Κ' Η ΕΛΛΗΚΙΚΗ ΑΥΤΘΘΥΣΙΑ
Τοθ συνεργάτου μας ΔΗΜ.
Πόσοι "Ελληνες δέν καταδικά-
σθηοχιν ο έ βάνατο άττ' τόν κα-
τακτητή, γιατϊ κ'ρύβανε ο—ά οττί
τια τους Άγγλοκς στρατιώτες!
Τέτοια ττοραδείγματα έχομε ττολ
λά, τι ου φονερώνοι/ν όλοφάνι ρ α
την άγάττη τού "'Ελληνα γιά τόν
σύμμαχό τού, τόν "Αγγλο.
Μιά μερά στήν ©εσσαλονίκη—
ήταν Μάιος τού 1942— δυό ά-
δέ|ίχ)>ια κρύδανε μέ κ.!ν5υνο τής
ζωης τοκς, 6υό "Αγγλους στρ«-
τιώτες, διοτηρώντας ετσι την ττα
τροτταρά&οτη έλληνική φιλοξενία
άττό τό ενα μέρος καί άττό τό άλ
λ« τό γνφισμα τής έλληνικής
♦"λής, την αύτοθυσία.
Τό ο-τίτι των δΰο άδελφών ή-
τ«ν ττάνω —ό διρόμο κοϊ δταν
™ερνοΰο·ον Γερμανοί στρατιώτες
|ίέ 6ήμα, ολη έκείνη ή συνοικία
Η άττοτροτΓΐασμό ακουγε νά κτυ
*« τό λιθόστΐρωτο δρόμο ') γερ-
Μανική μττόττα. Μβ οταν τό 6η-
Μο των Γερμανών στρατιω των
"υνωδευότοτνε καί μέ στρατΐΜΤΐ-
κό έμβοτήιριο, τότε ό καβένας εν
νοΐ(*θε ιτώς μιά 6«3ειά ττέτρα κα
βώτανε στο στήβος τού.
Οί δυά κρυμμένοι "Αγγλοι ττα-
Ρακολουβα>σαν άττό τή κρύττ τ η
Τ°"ς τό γερμανικό έμβατήριο,ώσ
π<>υ τπά 6ΐν άκούγονταν.
Ενός χ,^όνος ττέρασε καί τί-
■"οτα δέν διετάραξε την ζωή των
«Ρϋμμένων "Αγγλων. Μέσα στήν
"ρύπτη τής αύτοθΐίσίας δέν ίλει-
■"ϊ τίττοτα, μά οίίτε, βεβαία, καί
τό καρι&ιοκτύτπ. "Ετσι ό χρόνος
κνλοϋσε ώς ττοϋ ή μοίοα κτύττησε
τΡανταχτά τή θύρα τοθ σπιτιού
τ»ν άδελψύν κι' έφερε μέσα τή
βύελλα.
ΟΙ «ρυμμένοι Άγγλοι συνελή-
ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
φδησαν καϊ ωδηγήθη σαν στό
στιρατοδιχεΐσ ©εσσαλονίικης,'ττοίι
δΐν ϊβ:ωσε διόλοι/ γιά νά βγάλη
την ά—όψασή τού... Οί δυό νεα-
ροί "Ελληνες στήν άττολο γ ί α
τους δέν άρνήθ.ικαν ττώς ε'κρυβαν
τοώς δυό στρατιώτες τού σύμμα¬
χον ε6'νους καΐ ότι ειχαμαν ενα
μικ(ρό μέρος άττό τό «αδήικον τοι/ς
σέ δυιό "Αγγλου'ςι, ττοΰ ήρθαν στήν
"Έλλάδα γιά νά την βοηθήσουν.
Τα ε.'ό άδέρφια καταδικάσβΐ-
ικαν σέ βάνατο καί την άττόψαση
τού στρατοδικείου την οίκουσαν
μέ μεγάλη ψΐίχραιμία. Καί γιά
άττάντηο-η, οί δυό νέοι, εγέμισαν
την αϊθοι,ο-α μέ ζητωκ|ιαι;γές «Ζή
τω ή 'Ελλάδα»!
Την αλλη μέ,ρα ώδηγήιΒιησαν
στάν τάπο τής εκτελέσεως.'Εικεΐ
τουφεκίσβηκαν. Τό δνομα τής πό
λι>6ασανισμένηις 'Ελλάδας ήτ α ν
ή τελευταία λέξη ττού -ρόψεραν
τα χειίλη τους. Καί ττιροτοϋ κλεί-
σουν τα μάτια, κάττοιο γλι«ό μει
'δίαμα γλΰστρησε αττ' τό τι(30σω-
ΐτό τοιις.
Εΐδαν την 'Ελλάδα οίαν Ρήγισ
σα ττανώρια, ματσδαμμένη καί δα
φνοο-τεφανωμένη, ττού ήρβε σιμά
τους γιά νά τούς ψιλήση τα μα-
τυμένα χείΐλη.
Δημ. Κουτσογιαννόπουλοις
ΌΤΛΑ ΚΟΝ1ΔΑΡ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωχοάτους 59
Τηλ. 547.888
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΑΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕΣ,
Έξ άφορμής της εκδόσεως άττό
την «"Ενωσιν Σμυρναίων» τής ό-
μιλίας τού κ. Νίικου Μηλιώρη «Ή
Μικρασιατΐική Παράδοσις καί οί
ΝεώτεΌες γενεες» ό κβθηγητής
τής Φιλοσοφικής Σχολής Ίωαννί
νων χ. Δημήτριος Λουκάτος τού
ιεγραψε τα άκόλουβα:
«Σάς εΰχαριστώ ιτού μοΰ στεί
λατε τό τεΰχος τήις όμιλίας σας
στη Στέγη τής Ενώσεως Σμυιρ-
ναίων «'Η Μιικρασιατική Παΐοάδο
ση καί οί Νεώτερες Γενεές» εύχα-
ριστώ καί την «"Ενωσιν Ιμυρναί
νιν» ττού είναι έ'κ'δοσή της.
Όιρβά σημειώνεται στόν π,ρόλο
γο, ότι τό μέλλο ν π'ρέττει νά μας
άττασχολή ττάντα καί πιρός τίς νέ
ώτερες γενεές νά άποβλέττωμεν
καί όρθά ή «"Ενωσις Σμυίρναίων»
ανέθεσεν σέ σάς την σχετική ό-
μιλία.
Εύγενής ό λόγος σας μέ την
γνκστή άληθινή γλώσσα μας καί
μέ πιροσοχή στή μέθοδο πορείας
καί στά επί μέρους έθνικά κΕφά
λαια. Καλώς λέτε στήν είσαγωγή
σας &τι τταρά τα άπογοητευτικά
περιστατικά εχουμε καί ένδόσιμα
αίσιο'δοξίας.
Άρχίζετε μέ τα δοκουμέντα των
ίστορικών μας, παίρνετε όφορμή
από έπιστολές νέων (καλό βά ή¬
ταν νά τίς διαβάζαμε) καί χω¬
ρ ίζετε σιωο"τά την άνάτττυξη σέ δ,
τι έκαμαν οί τταλιοί, δ,τι κάνουν
οί νεώτβ>οι και δ,τι πρέ-πει ν«
γίνη.
Τα έξετάζετε ολα καί μέ ψυχο
λογική λεπτομέρεια. Δίνετε τή
νοσταλγία των παλιών γιά τόν
τόττο τοιις, μέ λυιρικότητα {λείττίΐ
νομίζω καί τό έ'ντονο έθνικό βίω
μά τους, τότε στά χρόνια των έλ
ληνικών άττοδάσεων, ποΰ κάνει
πιό δυνατή τή νοσταλγία).
Άξιολαγεΐτε σωστά, δσα έγι¬
ναν μέ τούς Συιλλόγοιις καί τίς
έκιδόσεις καί καλώς έπιμένετε
στήν άνάτ/ικη τού Μουσείου.
Διαπιστώνετε εττειτα την ττρ«
γματικότητα των νέων γενεών.
Τοϋς βοήθησαν ή οίκογένεια καί
τα βιβλία. (Τούς σκόρττισαν 8-
μως καί οί διαφοιρετικοί γάμοι
των γονέων, ιδιαιτέρα μητέρων
ττοΰ εχασαν καϊ κάττοτε εώχαρί-
στωις ξέχασαν τα έπώνυμα καί
την χαταγωγή τοος).
'Η σημερινή ττραγματικότητα
βεβαία, ττανελλήνια καί διεθνής
κάνει καί των άλλαν έττα^χιών;
τοΰς παλιοϋς νά άνησυχοΰν γιά
τοώς νέου·ς.
Σωστά μιλάτε στή σελ ί δα 24
γιά την άλλαγή των έθνικών δυνα
τοτήτων.
'Άς ι—«ρχουν ττάντωις τα Ιδ«-
νΐκά. Καί τό ίδανικό καί γιά μό
νη τή διατηρήση ενός ττολιτισμοΰ
μέσα μας, δέν είναι κάτι μικρό».
Θά καταργήση τ°ϋς ττθλέμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Δ'
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΙΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τηλ. 647.888
Ό Βιθεκανάντα στό 1893, έφτά
χρόνια μετά χον θάνατο τού Δα-
σκάλου τού, κηρύσσει σχό Σικά-
γο την έ'νιοση ολοιν των θρησκειών
κι' δλιον των άνθρώπιον. 'Η φιο-
νή τού είναι θερμή, δυνατή, γεμά¬
τη πίστη. Σχήν Εύρώπη καί στήΛ'
Άμερική κηρύσσει την ένότητα ο-
λιον των θρησκειών καί την άνάγ-
κη τής ψυχικής άναγέννησης.Στίς
Ίνδίες κηρύσσει την κοινωνικήν
πρόοδο, χον έπιστημονικό διαφωτι-
σμό, την άνάγκη τής οίκονομικής
εΰεξίας. Γιατί ήςερε καλά πύσο δί
κηο είχε ό Δάσκαλός χου δταν ελε-
γε: «Ή θρησκεία δέν είναι γιά
τίς ό.δειανές κοιλιές».
Ό Βιδεκανάντα ζοϋσε 6<χθειά, άγαποΰσε δμοια τούς άνθρώπονις καί τής Άναχολής καί τής Δύσης. Ό Δάσκαλύς τον ζοΰσε τόν θεό, ό Βιδεκανάντα τόν άνθρωπο. —«Πώς μποροΰμε ν' άγαπήσκι>με
χον Θεό»; ρώτησαν κάποχε ενα
ραδθϊνο. — Άγαπώντας τούς άν-
θρώπους Ι» άποκρίθηκε ό ρα66ϊνος.
"Ετσι άγαπώντας τούς άνθρώπους,
εφτασε ό Βιβεκανάνχα στή θεία
φλεγομένη σφαίρα χοΰ Δασκάλου
τού.
Μά ό Βι6εκαΎαντα δέν ήχαν μο¬
νάχα Κάρμα — Γιόγκα, άθλητής
Ι τής ενεργείας. Ό λόγος τού ήταν
Ι μεστός νόηση, διανοητική όξίηητα
' κ1" ανθρωπίνη σόφια. Είχε βαθειά
μελετήσει τίς άνατολικές (ριλοσο(|ί-
ες καί τίς δυτικές έπιστήιμρς. Ζη-
χοΰσε οχι νά παρασύρη σέ μνστικήν
ι εκσταση χοίις ακροα-ές τού παρά
νά τούς πείση μέ χό λογικό, νά
τούς φο>τίση μέ χό νού, νά τούς
αναγκάση μέ τή δύναμητής διάλε
κτικής τού, να σννεργαστοΰν μα-
£ί χου. Ό Β'δεκανάντα ήταν σΐ'νά
μα καί Νιάνι — Γιόγκιν, άθλητής
τής σοφίας. Ήταν αύτό πού ό Μά
ξιμος ό Όμολογητής ελεγε: Φν-
νατός άλήρ»: «Δυναχός άνήρ ό τή
πράξει την γνώσιν συζρύξας».
Ό Ραμασκρίνα βρήκε τή λύτρο
σή τοιι άγαπιόνχας χον θεό, άκινη
χιόντας στή θεία ούσία, ό Βιδεκα-
νάντα βρήκε τή λύτροσή χον άγα-
πυχντας τοϋς άνθρώπους, ένεργών
τας άνάμεσά τους, άκούρασχος, ό¬
λος πεποίθηση, άγάπη καί νοηχική
ρωμη·
Τό κήρυγμα αΰτό τό διέκοψρ ά-
πύτομα, στίς 4 .Ιουλίου 1902, ό θά
ναχος. Σέ ήλικία 39 έχων ό Βι6ε
κανάντα εκλε'ιτε τό σχόμα.
Μά ό λόγος τού είχεν άπελευθε-
ρωθή άπό τό ίφήμερο στό.μα. Δέν |
πέθανε μαζί τού. Σέ χιλιάδες ψυ- ,
χές, Ανατολή -καί Λύση, ζή άκό-
μα, ένρργεί, άγο>νίζεχαι καί κα,ρ-
πίξει. Τα λύγια χου στενογραφημέ
να άπό τόν πιοτό τού μαιθητή Γκόν
νχουιν, ρχουν γίνει ρΰαγγίλιο γιά
χιλιάδες εύγενικές ψυχές πού, ά-
νάμεσα στήν άδελφοκχόνιι φρίκη
τού καιροΰ μας, διψοΰν γι'. άγάπη
κ>' άδερφοσύνη.
'Άς έλπίσονμε πώς η μεταφρά¬
ση τούτη στήν έλληνική γλωσσα
μιάς όμιλίας πού έκαμε ό Βιδεκα
νάντα στήν Καλιφόρνια στίς 28
Γενάρη 1902, δέ θά πάη χαμένη.
<Ο λόγος ό γ.αλος σαλεύει γύ- οίο τού τόν άγέρα καί τό σάλϊμα πληθαίνει, πληθαίνει, ώσότο^ φθά- σει στό άνθρώπινο αύχί. Καί χότε μπαίνει στήν ψνχή τού άνθρώπου καΐ την κα|χττίζει». Τα λόγ'α αύτά τού μεγάλου ραδ υίνου Νάχμαν μάς δίνουν κουρά- γιο. Λ Σ έ ο,τι μποροΰμε νά σνλλά6οι<με μέ τίς αίσθήσεις καί σέ ίί,τι μπο¬ ροΰμε νά πλάσομε μέ χή φαντασία παρατηροϋμε τή δράσις καί την αν¬ τιδράση δύο αντιθέτων δυνάμεων' ή μία άνχιδρά σ:ήν άλλη καί γεν- νά τύ άκατάπαυστο παιχνίδισμα των πολύπλοκον φαινόμενον πού δλέπουν χά μάτια μας ή πού συλ- λαμβάν«. ό νοΰς μας. Στόν έξωτερικό κόσμο ή ενερ¬ γεια αυτών των δυνάμεων γίνετα' φανερή ώς ελξη κι' αποκρούση ί] ώς κενχρομάλος καί κεντρόφυγος δύναμη· στόν έσιυχερικό κύσμο ώς άγάπη ή μίσος, ώς καλό ή κακό. Άποφεύγομε ωρισμένα πράγμα- τα κι' άναζητοΰμε άλλα. Μάς τρα βάει κάτι, ικιάτι άλλο μάς διώχνει. Πολ.λές φορές οτή ζωή μας βλέ πομε πώς χωρίς καμμιά αίτία σάν νά μάς έλκύουν όρισμένα πρόσιοπα ένώ νοιώθουμε κάπο'α άνχιπάθεια γιά άλλα. Αύτό είναι «ρανερό σέ ολους. "Οσο νψηλύτερη ή σφαίρα τής ενεργείας τόσο ίσχνρύχερη, τύ σο φανεοώτερ'η ή έττίδραοη αυ¬ τών των αντιθέτων δυνάμεων. 'Η θρησκεία είναι ή νψηλάερη σιταϊρα τής ανθρωπίνης σκίψης καί ζ(οής κ' ρ»ρϊ δλέπομε τίς δυό αΰ- τές δυνάμεις νά ρνρργοΰν πε©ίσ<τό τερο. 'Η άγάπη ή πιό έντατική πού γνώρισε ποτέ ή άνθροιπότητα μάς ήρθε άπό τή θρησκεία, τό μϊσος τό Λ'ό δια6ολικό μάς ήρθε πάλα άπό τή θρησκεία. Τα πιό εύγενικά λό- για είρήνης πού άκουσε ποτέ ή άν- Οςιοπόχητα τα πρόφεραν θρη<τκευτι γ'ΐς ψυχές κ' οί βαρύτερες ολα- στήμιες πού εΐπώθηκαν ποτέ στόν κύσμο είπώθη,καν πάλ,ι άπύ θρη- σκευτικές ι|ι·χρς. "Οσο πιύ ύψηλύς ό σκοπύς μιάς θρησκείας, δσο πιό τελειοποιηιιένη ή όργάνωσή της, τύ σο οί ένίργειές της είναι έντονώ- τρρρς. ΝΙΚΟΤ Ι. ΣΤΡΑΤΑΚΗ II ΕΠΙ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣ! ΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ, ιΙΙΟΙΗΜΑΤΑ ιΚριτικόν σημείωμα τοΰ συν«ρ γάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡ'ΝΑΡΔΟΥ Έκλβκτός φίλος, ό λόγιος κ. Τριαντ. Δ. Θεοδωρίδηις, είχε την καλωσύνη νά μοΰ στείλη τα ττοι- ήματα τού σεβαστοϋ έθνιχιοιί/ ττοι- ητοθ καί λογοτίχνου κ. Νικ ο υ Στρατάκη, πού τόν εΐχα τηρωτο- γνωρίσει σάν «φτασμένο» ποιη- τή, λοχαγό τότε, δταν ήμουν μι- κρός άνειπτολαχαγός καί ϋττηρε- το">σα στό Γεν. 'Εττιτελεΐο Στρα-
τοϋ. Δηλαδή πρίν 40 χρόνια. Ή
σΐίλλογή τούτη είναι άνάτυπο ά-
ιτό τόν 5ο τόμο των «Σί,ρραίκών
χρονικών» —την μεγάλη αύτη έ-
8νική σ-γγραφική έυγασία, πού
καί πόιι ό χ. Τρ. Θεο&ωρ'ίδης, ά-
κούραστος καί φλογερός πατριώ
της συγικεντρώνει, έπεξεργάζεται
ττροσφί'ϊει στην Πατριδα μας—
Και τιιρολογίζει την σι»λλογή μέ
συγκινητικές έκψράσεις ένβουσια
σμοΰ καί άγάπης γιά τοΰς έπι-
κοάς στίχους τού σεβαστοϋ συγ-
γραψέως της. Όφείλω νά όμολο-
γήσω ότι άπό την τται5ΐΐ<ή μου άκόμη ήλιιχία συνήθισα νά άγαττώ την 'Μακεδονία μας. "Ημουν έξη χρονών τταιδάχι στήν άξέχαστη Σμύρνη μας, δταν όλόκληρος ό 'Ειλληνισμός 6-ρηνοϋσε τόν έθνικό μας ηρωα Παΰλο Μελά καί εμείς, οί σκλαβωμένοι ψέλναμε κλαίγον- τας: «Σάν τέτοια ώρα στό 6ου- νό, ό Παΰλος ττληγωμένος...» ή «ΆποΙ^ώ Μακεδονία ττΰς βαστάς ίιττομονή, γιά νά 6λέπης τα τται- διά σου μερά - νύχτα στή σφα- κή...». "Εζησα, ττιό ϋστερα, τούς ά- ττελευ&ερωτικούς μας ττολέμο ν ς τού 12 καί 13, μαθητής τού σχο λαρχείου στήν έλεύβερη Πατρίδα καί μελέτησα καί τταρακολοιύθησα μέ δυνατή ιτάντοτε ένική συγκί- νησ, τού άπαισίου σλαυισμοϋ τίς τοττιχές χαί διεθχεϊς π·ροσΐτάθειες νά τταοονσιάσουν στόν κόσμο σάν δΐική τους την Μακεδονία μας! (Στην 6ι6λισ8ήκη μου εχω δυό με γάλους τόμουις μέ τόν γενικό τί- τλο: «ΜακεδονιΙκιά Α καί Β», ο- ττου σαγκιέντρωσα τίς σχετικες έργασίες των: Π.Ν. Νικουλάκου, Α.Δ. Κεραμοπούλου, Χ. Θ. Τρα- ττεζουντίου, Δώρου Πεφάνη, Άλ. Μαζίΐϋάκη, Κ. Ι. Άμάντου, Σ.Γ. Σαββοπούλου καί Νικηφ. Μοσχο- ττούλου. 'Εκεΐ, ..αίώς καί σ' αλλα συγγράμματα, εΐδα τίς Ίστορ'ίες των μακεδονιΐκών άγώνων κατά των Κομιτατζηδων καί των Τούρ κων ,καταιχτητών καί είναι φυσικο νά νοιώθ» βαθειά συγκίνησι κάδε φορά πού ενα σύγγραμμα σέ ρτε- ζό ή σέ στίχο, μοΰ τούς θι/μίζει. Γι' αύτό καΐ τώ|ρα οί έμττνευσμέ- νοι λυιρικοΐ στίχοι ενός γενναίου μακεϊονομάχου καί σββαστοϋ ττοι ήτου μέ κρατήσανε δακρυσμέ ν ο καί μ έ σκυφτό τό κεφάλι κάμττο- σες ίερές ώρες, ττνιγμένο, στίς ά ναμνήσεις. Στούς ώ|ραίους στίχους τού, ό γηραιός ττολεμιστής - ττοιητής έ- ξιτμνεΐ, βεβαία, μέ ξεχωριστή ά¬ γάττη τίς Σέρρες, «την γοητειττι- κή Νύμφη τού Στρυμάνος», έητει- δή τόν συνδέουν μ' αυτή τφοσΉττι κές, σΐ/γκινητικώτατες άναμνή- σεις καί άγώνων καί στρατιωτι- χής καί οίκογενειοίκής ζωής, εϊκο- σι έτών, στά καλυτέρα χρόνια τής ζωής τού, άλλά ό άνήισυχος ■πα¬ τριωτισμόν τού άγκαλιάζει σταρ γικά καί όλόικλη^η την αίματοττο- τισμένη Μακεδονία μας, άττό τα πανάρχαια χρόνια καί ιδιαιτέρα ωρισμένα έκλεκτά τέκνα της, ο- ττκς τούς: Έμμανουή Παιπτά, ιΚα ττετάν ΜΓ,τρούση, Άθανάσιο καί Ούμβέιίτο Άργυιρό, Δημ. Χονδρό καί την Άννα Τριανταφυλλίδου. Στίς σελίδες τής ττοιητι κ ή ς σΐίλλογής ύττάρχο^ν καί ττολλές έ- νημειρωτικές γιά τόν «ναγνώστη ύποσημειώσεις, δττου ό άκούρα- στος συντάκτην των «ΣερΙραίκών Χρονικών» κ. Τρ. Θεοδωρίδης ά- ναφέρεται δι' όί|>θριον συγγιραφών
καί μονογραφιών τού ώς συντελέ-
σας είς διαλέξεις καί έορταστι-
κάς ίπετείους είς την έξαρσιν τό¬
σον τού ττοιητικοϋ εργου τού κ.
Ν. Σιΐοατάκη, ό'σον καί είς την
τοιαύτην έξόιχων τέκνων τής Μα-
κεδονίας.
Άλλ' έκεϊνο τό οποίον μοί έ-
νεποίησεν ϊσχΜράν εντύπωσιν, με
τα την μελέτην των στίχων τής
Συλλσγής, είναι οί κατωτέρω δύο
παράγραφοι έικ τού ττρολόγου της
> 3αμμένοι> άπό τόν κ. Τιριαντά-
φυλλον Θεο5ωρίδην:
«'Άς έλ—ίσουμε ττώς τα ττοιή-
ματα αύτά θά συμπεριλαμβάνων
ται καί στά ~ρογράμματα των
διαφόιρων έορτών των σχολείων
μας. Είναι τού τόττου μας ή ύττε-
ρηφάνεια». Καί οί στ'ιιχοι, ττού εΤ
ναι άφΐερωμένοι στίς δοξασμένες
ϊστς|3ΐκέές μορφές, όπως τού Εμ-
ιμανοι/ήλ Παπττά, τού Καττετάν Μη
τρούση, τοΓα Άθανασίου Άργιι*
ροϋ, ττρέττει νά κοσμοΰν τα οπχο-
λικά Άναγνωσματόρια. ΕΤ ν α ι
χρέος τικής καί εύγνωμασύνης
τού "Εθνους».
Σιτγχαίρω τόν π'ρολογήσαντα
καί συμφΗνώ μαζί τού. Είναι ά¬
νάγκη τα παιδία καί τα έγγόνια
μας νά έμπ'νέωνται καί νά διδά-
σκκνται άττό τούς έκλεκτούς στί¬
χους τού ττολεμιστοϋ - ττοιητοΰ
κ. Νίκοι/ Στρατάχη γιά την Μα-
κεδονία μας.
Ι. Α. ΒΈΡΝΑΡΔΟΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΖΗΤΗΣΙΣ
Αγγέλλεται ή Ε' εκδοσις τού
παδικοΰ βιβλίου τού «Τραγουδιστή
των Παιδιών» Στέλιου Σπεράν-
τβα, «ΟΙ Μικρές Ίωνές».
ΜΑθΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμενος |
έκ των τάξβων τού Στρβτοΰ την
25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίδι-
ωχικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬
ροφορίαι τηλέφ. 772.198 ωρα 10—
12 π.μ. καΐ 8—9 μ.μ.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ χής 1ης σελίδος
ψηιλή μορφή ρασοφσρεμένη, άλλάά
ττού δέν είναι ομοια μέ τίς σννη-
©ισμένες. Τό ξανθό κβφάλι είναι
ξέσχ^επο, μΐλ'ρό ξανβά μούσι, ξαν
βά μουστακια. Καί όρθόστεκο ττα
ιράστημα. «Κανένας πρωτοσύγγε-
λος» συλλογίζομαι. Καί χαί'ρομαι
την έμφάνιση τούτη, τή συμττα-
βητΐική, τταρηγαϊητική τταρουσία,
μέσα στόν περί€ολο έκεϊνο, ττού
γνιίρισε τόσες ταττεινώσεις. Έ-
ττειτα άττό λίγο κατεβαίνει άπτό
τα ιδιαιτέρα βιαμερίσματα ό Πά
τριάρχης ΆΘηναγόρας, ό μόνος,
πού εχει δικαίωμα στή σημερινή
Τουρκία νά κυιχλοφο,^ή μέ ράσο,
καλυμμαύχι καί μακ,ρυά γ έ ν ια.
Μοΰ φαίνεται κουρασμένος καβώς
διασχ'.-,ει την αύλή, άψηλόσωμος,
σεβάσμιος, χαιδεΰοντας έδώ κι' έ-
κεΐ κανένα κεφαλάκι τταιδιοθ, γιά
νά κατευΒυνθή στάν ναό. Ό ξαν-
6:ς κληιριικός τόν άκολουβεΐ.
Ν ά ήταν &?αγε 6 Ευάγγελος
Γαλάνης, ό Μεγάλος Άρχιδιάί<ο- νος τού Οίκουμεν. Πατριώρχεί- ου ή ξανδ^ έκείνη φωτεινή μορφή; "θταν ίίστερα άττό μίαν έβδομά- δα γύρισα στό σττίτι μόν, ελαβα τό οιδλίο τού. Είναι άφιφωμένο σέ δ'.ό αΰλές τής μάνας μοί» καί τής 'ΕκκΛησίας» τό βιΐβλίο αύτό, άττό τα σττάνια στό εΐδος τού, γραμμέ,Ό σέ ζωντανή καλλιεργη μένη νεοελληνική, χάρμα γιά τα μάτια καί την ψυχη τσύ άναγνώ- στη. Πρΐν άττό τό σώμα τοΰ 6ι- δλίου τιιροηγούνται: μικ<>ό σημείω
μα «Άντ! ιτρολάγουι»· συγικινητι
κάλόγια τού ττατριάρχη Άβηναγό
ρα, μισή μόνο σελίδα, έττίσης σέ
ζωντανή νεοελληνική, λόγια ττού
σηκώνουν τόν σεβάσμιο γέ|ροντα Ι
άψηλά, ττολύ άψηλά στή συνείδη
σή μας· καί τέλος δεύτερος ττρό-
λογος· «Μέ λίγα λόγια».
Κιόλας ή εϊσαγωγή αύτη σέ κα
λε? νά ττροσέξης, νά στήσης κα-
λό6ολο αύτί. Έδώ δέν μιλεΐ ό
σικοτεινός Μεσαίωνας ττού μέσα
στοιν φανατισμό καί τήιν τυττολα-
τρεία είχε καταττνίξει τόν λόγο
τού Ναζκραίου. 'Εδώ λαλεΐ ζωο-
δότης ό ξεντυμένος τα χιλιοβασα
νισμένα σάβανα λόγος τής ζωής.
Πλάγι στόν διαλεχτόν Ίήράρχη ό
ό άξιός τού μέγας άρχιδιάκονος.
'Άν δέν ημουν ό άνησνχος νοσταλ
γός κό,ΐτοιου διορβωμένου τταρΐλ-
εόντος ττροιόν λαχτάρας καί φαν
τασίας, πού στό ξύττνημα έττάνω
σοΰ τσακίζει μέ την άττογοήτευ^
ση τίς φτε^οΰΎες, βά τόν έχαι-
ρόμουν ττερισσότερο αυτόν τόν
κρουνό τού έμττινεικτμένοι» λόγου
μέσα στό βιβλίσ.
Ή διαίρεσιη τοΰ τόμου: Α' Παν
ήυαμα τής ψίίχής, σελ. 17—313,
Β', Ή ήχώ τής διαθήκης σ. 317
—327. Τό ττρώτο μέρος άττοτε-
λοΰν τα άκόλουθα κεφάλαια: 1.
Τό θαϋμα τής 'Ενανθρωττήσεως.
2. 'Εαρινός ρυθμός. 3. Άπό τό
Πά^ος στήν Άνάσταση. 4. Θε)ρι-
νά νΐεγαλυνάρια. 5. Φθινοττωρινό
μιτστήιριο. 6. Ή θεωρή ση τού κό¬
σμον. 7. Στοχαστιικοί τπεριίΙτΓατοι.
8. Στούς ήχους τής καμττάνας. 9.
Οί πρώτοι όραματισταί. Τό 6εύ-
τερο, σύντομο, ττεριέχει ίνα μό¬
νο κεφάλαιο. 1 0. Χαιρετι σ μ ό ς
στή Χάλκη.Δελτία συνολικά κεφά
λαια. Άκόμα καί στόν ά—οστρογ
γυλωμένο άριβμό διαφαίνεται ή
ό,ιμονική ψυχή τοΰ συγγραφέα.
Καί τωόντι: ο,τι σέ άντιικιρίζει,
μόλις άνοίξης τό βιβλίο καΐ άρχί
' Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΙυΙΪΪΕΣΙΝΑ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Άγαττητέ μου κ. Βήϊνάρδε
"Ελαβα τό γράμμα σου στίς
16—5—47. Σ—εύδω ν' άιταντή-
σω σ' αύτό συγχαίροντάς σε άφ'
ενός γιά τό ώραΐο βργο είς τό
όττοΤον άφιερώνεις τίς ττνευματι-
κές σου δυνάμεις, τταιρέχοντάς
σου δέ άφ' έτερον τα στοιχεϊα
ποό μοΰ ζητάς μ' άκρίβεια —ου
μοΰ έπιτιρίττει ή άσβενής μνήμη
μου στό πέρασμα τόσον χρόνον.
Μέ ξεχκ|>ιστή εύχαρίστησι Κια
πιοτώνω ττώς ή λαμττρά ττροσΊτβ
θεια ττού καταβάλλεις, ββ δικαίω
ση ενα άγώνα σκληρό άδυσώπητο
καί ματωμένο ττού κατέβαλον τα
παιδία τής ιδιαιτέρας μου ττατρί
δας, στή μεγάλη έποποιία τού
Άλβανικοΰ Επτους!.
©ά καταριρίψης μέ την σνγγρα
φική δεξιοτεχνία πού σέ διακρί-
νει, μέ τα άβάνατα ντοκουμέντα
πού διαβέτεις, μέ τή οικληιρή —:ΐ-
ρα των άληκτμόνητων ημερών τκ>ύ
καί σύ ττροσ»—ικά εζησΐ^, δλη
την χαμετττη καί τγοτοπγή σνκοφαν
τία ττού έξνφάνθη, είς βάρος τοί)
αϊματος καί των θνσιών των τται
διών τής Κρήτης.
Κι' ετσι ή ψυχή £κείνων —ου
έμειναν έκεΐ έττάνω στή Τρεμττε-
σίνα καί στό Συντέλι, θά εύγνω
μονοϋν τόν άξιο ά—ολοιγητή τής
μεγάλης θυσίας,, οί δέ ζωνταν·ί
άγωνισταί θά νοιώσουν την ίκανο
ττοίησι βαθειά στήν ττικ,ραμένη ά- |
πό συικοφαντία καί την τταραγνώ
ιΐΐσι ψνχή των.
Καΐ τώρα άτταντώ στά έρωτή-
ματά σου.
1ο. Τό επεισόδιον των ήμιονη
γών, τούς όπτοίονς «ατόττιν Δ)
γήις ό Μέραρχος ήβέλησε ν' απο¬
στείλη είς τούς Λό(χονς δι' αντι¬
κατάστασιν των άττό μακιροΰ είς
τ<] ,ώτην γραμμήν ευρισκομένων συ ναδιέιλφων των, έλαβε χώραν, δέν ενθυμούμαι ακριβώς ποίον χρονο λογίαν, υπό τάς κάτωθι συνθή¬ κας: Περί τάς απογευματινάς ώρας κάπΌΐας ημέρας, συνεκεντρώθη¬ σαν είς τόν Σταθμόν Διοικήσε¬ ως τής Μεραρχίας ώρισμένοι έξ αυτών, ζητοΰντες νά παρουσια¬ σθώσι είς τόν στρατηγόν διά νά ύιποβάλουν ποιράπονα πρός αυ¬ τόν, διά την διαταγήν τής μετα¬ θέσεως των, ίσχυριζόμενοι ότι κια! ούτοι εΤχον σοβαρά οίκογενειακά βάρη, είχον δέ καί λόγους ώς τραυματίαι καί τίνες έξ αυτών ώς άσθενεΐς, διά νά παΌαμείνουν ώς ήμιονηγο!. Ήθέλησα έγώ καί ό Λοχαγός Βιτσαξάκης τον Λόχου Διαβιβά- σεων τής Μεραρχίας νά τοΰς ά- πομακρύνω. 'Εκεΐ σννέβη κάποιο έττεισόδιο, καθ' δ έτραυματίσθη είς όπλίτης τού Στρατηγείου καΐ ακολούθως οί ανωτέρω διελύθη¬ σαν. Διετάχθησαν άναιίρίσεις άς δι ενήργησεν ό Συνταγ·ματ03ρχης Πά παδόγκωνας. 2ο. Τό Τάγμα πού υπέστη την πιρώτηιν διαρΐροή,ν είναι τό 1)14 υπό τόν ΠΓαγματάρχην Κυριαζό- πονλον καί δχι Κνριαζάνον, ό ο¬ ποίος εΐχε τό 11)14. "Εγινε δέ υπό τάς εξής συνθή¬ κας: Την νύκτα τής 13 π|ρός 14 Ά πιριλίου, άν ενθυμούμαι τό 1)14 Κυΐριαζοπουλοι/, διετάχθη εύρισκε μενον έν έφεδριεία περί τό 1.308, νά καταλάβη την κοΐρυφογραμμήν τής Τρεμπιεσίνας, προκειμένου νά υποστηρίξη την σύμπτνξιν των έν Συντέλι τμημάτων ικατά την ύπο- χώρησιν. Τί ακριβώς συινέβη πα- ,οαμένει άγνωστον. Τό γεγονός εί ναι δτι ό Μέραρχος είδοττοιήβη ά¬ πό τό Σώμα Στρατόν ότι ώρισμέ νοι ανδρες τής Με|9αρχίας έφθα¬ σαν περί τόν Σταθμόν Διοικήσε¬ ως τού Σώματος Στρατοϋ διαρ- ρέοντες τιΐρ'ός νότον. Εκαλείτο δέ έττειγόντως νά μεταβή είς τόν Σταθμόν Διοικήσεως τού Σώμα¬ τος Στ,ρατοΰ καΐ νά λάβη μέτρα κατά τής διαρροής ταύτης. Μετέ- 6η μ εν μαζί μέ τόν Μίροερχον είς τό Σώμα Στρατοϋ καί ελάβομεν γνώσιν τής διαριροής ταύτης, συγ χρόνως δέ διετάχθη ή λήψις μέ τρών πεΐΒΊσνΙλΙλογής των ανωτέρω οΐτινες δέν ύττερέβαινον τοΰς 100 περιίπου. 'Εχρησιμαποιήΐθη ό Ταγματάρ χης Παναγιωτάκης τοΙ3 44 σνντά γματος διά νά σνγκεντώση τού¬ τοις, έγώ δέ καί αλλοι άξιωμα- | τικο'ι έχρησιμοττοιήθημεν πρός τόν αυτόν σκοπόν. 5ο Τό 44 Σύνταγμα ΙΊεζικον δέν έσνγχρόνισε την έπ-ίθεσίν τού μέ τό 43 κατά την 13—2—41 διά πλείονας καί ποιικιίλομς λό¬ γους, ών ή έξιστόιρησις θά άπαι τηο-η μείάιλην έκτασιν τής ητα- :ούσης μόν. Ό μή συγχρονισμός ωφείλετο είς τούς κάτωθι κνρίους λόγους: — Είς την βιραδντητα συγκεν¬ τρώσεως τού Συν)τος τούτου είς Τρεμπεσίνα. Τό εσπέρας τής 12 2.41 (παραμονής τής έπιθέ- σεως) έκινοΰντο άκόμη τμήματα των Ι καΐ 11 Ταγμάτων τού Σνν- τάγματθ'ς πρός Τρεμττεσίναν. Δέν είχε εκτελεσθή ούδεμία άναγνώρι- σις υπο των βαθμοφάρων. — Είς την σφοδράν χιονοθύελ λάν, ητίς διεσκάρτπσε καί διέλυ- σε σχεδον τό 11 Τάγμα κατά την νύκτα τής 13.2.41, καθ* ήν £πεσβ παγάττληκτον τό σύνολον σχεδόν τής δυνάμεως τοΰ ΓΓάγματος τού¬ τον. Έγώ, ό Άντισυνταγματάρ- χης Πλεύρης καί αλλοι άξιωματι- κοΐ τού 43 Σ.Π. είχαμε καταβά- λει σνντόνονς προστταθείάς διά νά σνγκεντρώσωμεν τονς πβγο- ττιλτ(κ,τους. •— Είς την εξαφάνισιν κατά την νύκτα τής 13.2.41 τοΰ Δ)τοι>
τοϋ Σνντάγματος τούτου Άντ)
ρχον ©ειοοκοΰ, όστις, ά—ολεσβείς,
ανευρέθη πιειρΐ τάς εσπερινάς ώ¬
ρας τήςι 15.2.41 τρβνματίας. Την
έ—ίθεσιν υπό τούς λίαν άτειλεΐς
καί δνσμενεΐς όρονς, ώργάνωσεν
ό Μαχ«οίτης Κραουνάκης βοηθού
μενος άητό εμέ, ό οποίος την πα¬
ρηκολούθησε κατά την πρωίαν τής
14.2.41 νποβασταζόμενος, διότι
ήτο άκόμη παγό—ληκτος.
— Είς την παράδοξον διαγω-
γήν τού τότε Άν)ρχον Καραπι-
στόλη, διοικητοϋ τού 4ον Σνντά¬
γματος Πεζικσύ, ό όποϊοις, ένώ εΤ
χε άναλάβει καί είχε διαταχθη
καΐ ύττό τής ιΜεΙραρχίας τού (Ι)
καί υπό τού Σώματος Στρατόν
ν' αναλάβη την διεύθυνσιν τού α¬
γώνος τού 44ου Σ.Π., ώς ά—ό μα
κροΰ ευρισκόμενος είς Τρεμττεσί¬
να καί τηροσανατολισμένος, την
τελευταίαν στιγμήν ύτταναχωΐρησε
προβαλών ώς αιτίαν επίθεσιν
των Ίταλών κατά τού άριστεροΰ
τού Σνντάκ/ματός τον, είς Τρεμ-
πεσ*ίναν είς 1.818 κι' ετσι αφήκε
τό 44. Σ.Π. άπροσανατόλιστβν
καΐ ύττό τάς άνωτέΐρω συνθήκας
νά επιτεθή πιρός Συντέλι καλΰ-
πτον τό άριστεριόν τού 43ου.
8όν. Ουδέν ψευδεστερον και
κακοηθέ,στερον τής μορφής κατά
το3 μακ«ρίτη Ζτρατηγοϋ δτι έ-
πέμεινε νά μείνη είς την πιρώτην
γραμμήν 'ΐ Μθικχρχία παρά τάς
διαμαρτυρίας των Δ)των των Μο
νάδων. Ή παρεξήγησιΐς καί σνικο
φάντησις τού Στρατηγόν π|ροήλ-
θε άπό τό γεγονός ότι ούτος είς
τάς σνζητήσεις μετά τής Στρα-
τιάς (Στιρατηγοΰ Δράκον καί Ολα
τή) περί σνμπτύξεως είς Τρεμπε
σίναν διά νά λείψη ή είσέχουσα
τοΰ Συντέλι, είχεν ωρισμένας άν-
τιρρήσεις τοοκτικοΰ ττειριεχομένου.
Αντιθέτως εΤχε κάμει επανειλημ¬
μένας έκικλήσεις διά την άντικατά
στάσιν τής Μεραρχίας λόγω των
άπιωλειών της. Αύτό τό έτόνισα
έπανειλημμένως είς τούς συμπα-
τριώτας μόν, μετά τηιν έν Κρήτη,
δολοφονίαν τού.
9ο. Ό μακαρίτης άγαποΰσε
θερμά καΐ έλάτρευε τούς Κρήτας
τού. ΤΗτο νπτΐϊήφανος διότι τούς
διοικοϋσε. Καί υπήρξε άτταράμιλ
λος είς την αύτοβτχτίαν καί αυτα¬
πάρνησιν τον, διά την Μεραρχί-
αν, μή θέλων καίτοι πιεζόμενος
καί πυΐρεσσων καί ασθενών νά την
εγκαταλείψη διά νά εισέλθη είς
τό νοσοκομείον.
Παρέσχε έξαιρετικό παράδει-
γμα ήγήτορος άφωσιωμένον είς
τονς άνδρας τού. "Ειχω στήν διά-
βεσί σου όΐρκετά χαρακτηριστικά
έπεισόδια τής λατρείας τού πρός
τόν ηρωισμόν των Κρητών.
1 Οο. Τα σχετικά περΐ τή·ς συν-
θηκολογήσεως τα ήγνόονν όντως
καί τό Επιτελείον καί οί Διοική¬
ται Μονάδων. "θλη ή ίργασία τής
προπαρασκενής εγένετο ά—ό τόν
μαικαρίτη Πό—αδόγικωνα καί Φι-
λιπτπίδη, ό οποίος απετέλει καί
τόν σννδεσμον Μεραρχίας — Σώ
ματος Στρατόν.
σης νά διαβάζης είναι '^ άρμονία
των ανωτέρω σφαιρών. 'Εδώ σού
μιλεΐ κάποια ανώτερη ψυιχή, πού
εχει ταυτισθή μέ τό πνεΰ'μα τό
κατεβασμένο άπό τα ϋψη, γιά νά
ένσαρκω&ή, νά ένο,ρχηστρωβή στό
λόγο. 'Ερμηνεία μεγαλόπρεπη
τοΰ χ|>ιστιανικοϋ λόγον έκ βαθέ-
«ν, μεγαλόστομη, γεμάτη κεφα-
λαΐα γράμματα, καΐ ομως βαρεία
άπό έσιώτερο νόημα. Είναι τό μν
στικό τής πίστης, τής ένσυνείδη-
της μέ9εξης, τού ε'νβεον οϊστρου
τής άνάτασης, τής λαχτάρας, μν-
στικισμός μαζί ικαί λογική μορ¬
φή τής αληθείας, μιάς άτίό τίς με
γάλες άλήδειες: τής άγάπης. Αΰ
τό είναι τό μυστικό τού Μεγάλου
Αρχιδιακόνον.
Θά ήθελα νά πταραθέσω τουτο
κ έκεΐνο άπό τό θαυμάσιο κείμε-
νο. Άλλά τί νά πρωτσπαραθέ-
σω; Ή μιά ττερ.κοιτή ζηλΐύει την
άλλη:
«Αύτά τα τρία, ποίηση, φνση
κα! χαρή, εχουν μιά ιτερίοδο πού
άδελφώνεται καί φιλιώνουν τόν
ούρανό μέ τή γή, δημιονιργονν
μ υ σ τήΊριο, ττΐιοευτρεπίζουν ενα
σπίτι γιά τόν "Υψιστο, έτοιμά-
ζουν τα Χριστονγεννα...» (σελίς
24).
«Ό Πατριάρχης σάν νά έ'κανε
μυστιικιό μονόλογο, σκυμμένος ε¬
πάνω άπό τ' άνθάκια. Σάν νά 'έ-
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩ-ΓΉ
ΤΛΙΚΩΝ ΔΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΤΗΝ
ΕΞΑΚΤΕΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΩΝ
Προσοιρινή άχέλεια επί χών εί-
σαγοιιένιον υλικών διά την καχα-
σκευήν άμαξιομάτιον έξακτέων κα-
χόπ'ν είς την άλλοδαπήν, πρόκειται
νά καθιεριοθή πρός Ικανοποίησιν
σχετικοΰ α'ιχήμαχος ΙνδιαφΒρομέ-
νης έταιρρίας. Σχετικώς τό υπουρ
γείον 'Εμπορίου, δι' έγγράφου τού
πρός τό υπουργείον Οίκονομικών,
συνηγορεί διά χήν ικανοποίησιν αί
χήματος έταιρείας, ζητούσης άρμο-
δίιος την καθιέρωσιν προσιορ'νής
ατελείας επί των εισαγομένων υ¬
λικών διά την κατασκευήν άμαιξ<ο μάτιον λεωφορείον, υπό χον όρον δτι τα άμαξώματα ταύτα θά έξα- χθοΰν άπαραιτήχιος είς την άλλο¬ δαπήν. φερ« γύϊα στήν πλάση δλη, νά εΐ- δε άντίκρυ τού τή Ρωμηοσΰνη νά τόν κοιτάη μέ στόμα κλειστό...: —*Ή σννομιλία μου μέ σάς, είναι ή σχέση, άνάμεσα σέ δνό μοναξι- ές. Άνάμεσα σέ σάς καί σέ μενά. Σέ σάς πού βρχεσθε καί σε μενά πού φενγω. "Ενας δρόμος περνά- ει ώπ' άνάμεσά μας τούτη τή στ ι γμή. Κι' αντός όΐδηγεΐ στην π)ρο- σενχή. Καί οί μοναξιές μας κ|ρύ- βουν άπό ενα κόσμο: Τόν κόσμο τοΰ Θεοΰ» (σελ. 46). ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΙΝΟΣ
2ΤΝΒΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος (ικχΐ των έν αυτή δντων καίγ'νο
ιπό τοθ Στράβωνος, τόν μέγαν ιμένων. Καί τό σπου-δαιότεοον
ιφιλόσοφον Μητρόδωρον καί άλ | αύτοι είχον καί την ευχέρε.αν
ιλους -Άλλά καί διότι ή πόλις ινα διατύπουν τάς φιλοσοψικϊ;.
δύλξ εί ό
αυτή διεφύλαξεν επί μακρόν
ιχρόνον τα χειρόγραφα συγ·
ιγράμματα κχί την βιβλιοθήκην
αοΰ Άριστοτέλους, τα δποΐα δ
ιΣταγειρίτης φιλϊσοφος είχεν
ιέμπιστευθή πρός φύλαξιν είς
ιτόν θεόφραστον, δστις άποθνή
ισκων τα παρέδωσε μετά των
ιίδικών τού χειρογράφων είς
ιτόν Σκήιπιον Νηλέα. Άλλ' ύ
'άμ-εσοι άπόγονοι τοΰ Νηλέως
ιτά έπώλησαν είς τόν Δήϊον
■Άπελλιώνα, δστις τα μ,ετέφ*:-
ρε διάβροχα καί σκωληκόβρω·
ιτα είς Αθήνας πρός διάσωσιν.
ιΚαταληφθείσης δμως τήςπόλε
ως των Αθηνών υπό τοΰ Σύλ
λα, τα έν λόγω χειρόγραφχ
μετεφέρθησαν είς Ρώμην καί
άπωλέσθησχν έκτοτε.
5. Ή Κνίδος, πόλις τής Μ.
,κρασιατικής Καρίας, κειμένη
ιέπί τής Κνιδίχς Χερσοννήσο^
ικαί άπέναντι τής Άλικαρνασ-
σοΰ, κατέστη ονομαστή κχί
ιένδιαφέρουσα τούς έλληνας
<τής Μικρασίας καί τής κυρίοις ■ Ελλάδος. Διότι έγέννησε τόν ΐπεριώνυμον μαθηματικόν κα: αστρονόμον Εϋδοξον, τόν μέ¬ γαν άρχιτέκτονα Σώστρατον ικαί τόν μέγαν εύεργέτην -ών έλλήνων Κτησίαν, ιστορικόν ικαί ιατρόν, συγγενή τοΰ Ίπ- ιποκράτους. Αίχμ,αλωτισθείς ύ ιπό των Περσών τό 415 ό Μι- ικρασυάΐτης αύτός ίατρόζ προσε •ληφθή άπό τόν ΙΙέρσην βασιλέα Άρταξέρξην τόν Μνήμονα ώς ιίατρός τής Αύλής τού επί 17 ιδΐλόκληρα Ιτη καί έΐΑελέτησε συγχρόνως τα άνχκτορικά άο- ιχεϊα, ήτοι τας βασιλικάς 5< •φθέρχς. Σταλείς δμως ώς Ιμ- ιπιστος Πρεσβευτής τοΰ Πέ?- σου βασιλέως πρός τούς Σπαο ιτιάτας, δέν επανήλθεν είς -ήν αύλικήν θέσιν τής Περσίας, άλ λα παρέμεινεν είς την Σπάρ- ιτην καί παρέσχε πολυτίμους ιπροφορικ&ς πληροφορίας κα! αυμβουλάς είς τούς Σπαοτιά- ιτας δσον ίφορα. την στρατιωτι αήν καί ναυτικήν δύναμιν ΤΊ»ν ιΠερσών, συγγράψας καί Ιητορ: ικόν Ιργον υπό τόν τίτλον «Περ σικό» είς Ίωνικ,ήν διάλεκτον. ιΚαί δεύτερον, διότι ύπενθυ- μίζει την οδύνην κα'ι την χί- σχύνην ήν ησθάνθησαν οί Έλ ιληνες Μικρασιδται, δτχν ?μχ- ιθον δτι "Ελλην Άθηναΐος ατρχ :ηγός, δ Κόνων, τό 594 π.Χ. (ήγούίίενος στ|όλου Περσιν.9 ικαί επί Περσικής ναυαρχί^ς Ιίστάμ,ενος κχί δίδων διαταγάς είς τούς αίωνίους έχθρούς των •Έλλήνων, τούς Πέρσας, κατι- ιναυμ,άχησε τούς "Ελληνας Λα ικεδ'αιμονίους, προσάψας αίω- ίνίαν αίσχύνην είς τό μέτωπον Γτών Μικρχσιατών καί τοΰ Κνι 6ίου ίατροϋ Κτησίου, εύεογέ τού κχί πληροφοριοδότου τής (Σπάρτης. 3. ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙ- ΣΜΟΥ ΜΟΤ 'Υπενθυμ,ίζω τα πλούσια κχί ■μεγχλοπρεπή μνημεΐχ τής Τ,ρρί •χς μ-ου, τόν τάφον τοΰ Μχυοό Ιλου είς την Άλικαρνασόν μου, ιχ6 μεγαλοπρεπές κτίριον τής •μ,εγάλης βιβλιοθήκης τής Έ- ιφέσου μ,ου καί τόν περίφηαον •ναόν τής θε&ς Άρτέμιδος τδν Ιδποΐον έπυρπόλήσε την νύντχ τής γεννήσεως τοΰ Μεγάλου Αλεξάνδρου (356 π.Χ.) 5 'Εφέσιος Ήρόστρατος διά νά ιάποθανατίση τό δνομά τού, τάς ι,τηλίνους σαρκοφάγους τώ)1 ΐΚλαζομενών μου, τό μαρμ,άοι- <νον καί επιβλητικόν Βουλευτή ιριον των Σάρδεών μου, τα ποΐ ιπύλαια τοΰ Τραϊχνείου τής ιΐΐεργάμου μου, τα κυκλώπι» ιτείχη τής Κνίδου μου καί τό ιπεριφημ,ότερον των άγαλ·ι τί ιτων τής γής, την Κνι δία ν Ά ιφροδίτην, Ιργον τοΰ Πραξιτέ ιλους άλλά τοΰ νεωτεριστού. ιδιότι κατ' άντίθεσιν πρός τους προηγουμένους τού άγαλματο -οΐους μέγας καλλ.τέχνης έ σκεφθή καί ετόλμησε νά ιστήση έντεΐλώς γυμνόν γυναικείον, κατά παραγγελίαν ικαί Εσως άπαίτησιν των ποοο* ιΒευτικών κατοίκων τής Κνι- ι5ου, παραλίου πόλεως τής ΜΊ ικρααιατικής Καρίας μου» «Άλλ' εάν αί τρείς θυγχτί ιρες μου άνήλθον είς την κο;θν» φήν τής άρχαίας τέχνης /αι ιτής ποιήσεως ("Ομηρος, ΊΤσ( οδος, Σαπφώ, Άλκαΐος) ή 'ϊ ωνία, ή Αίολία κχί αυτή $υο >μη ή Δωρική γή υπήρξαν συγ
«χρόνως καί ή κοιτίς τής αρχαί
θεωρίας των καί νά τάς 5ιαΐ">
ΐνίσουν μάλιστα είς την άκρι-
βολογοΰσαν ελληνικήν γλώσ¬
σαν τής έποχής των, την λ*
πτολόγον καί άθάνατον.
Την πρωτοτυπίαν τής άρχα:
οτέρας έν τώ κόσμω Ίωνικής
_χολής μ,ου προσεπάθησαν νά
ιμειώσουν κατά τό δυνατόν ν;
ιώτεροι κριτικοί, άλλά ταχέως
ιμετέγνωσαν καί ειλικρινώς πά
ιρεδέχθησαν δτι ή πρώτη 3ο-*ί/
ικαί ίορφίι τής άρχαίας Ίων.
>κής φιλοσοφίας είναι πρωτότυ
ιπος καί παριστάνει την πρώ-
ΐτην καί οΐίονεί; την έφηβικην
(ηλικίαν τής φιλοσοφίας, την δ
-οίαν βαθμηδόν ανέπτυξεν εί;
ανδρικήν ηλικίαν ή κρυσταΐ-
λίνη σκέψις των Άθηναίων χ
ιπό τοΰ Σωκράτους, τοϋ Πλατή»
νος καί τοϋ Άριστοτέλους Μί*-
ιχρι τής διαλύσεως τής έν Α¬
θήναις Φιλοσοφικής Σχολής Λ
•πό τοΰ Μεγάλου Ίουστινιανπθ
•κατά τό Ιτος 529. Έττομένΐύ:,
'αληθεύει τό άξίωμα εάν δέν έ
ιφιλοσόφουν πρώτοι οί "Ιωνε;.
•δέν θά παρουσιάζοντο βρ
ιρον οί μεγάλοι Άθηναΐοι φ
σοφοι καί εάν δέν έφιλοσόφουν
οί Άθηναΐοι δέν θά έφιλοσ»1
νούν καί οί σύγχρονοι Εΰοί·»-
πχιοι αποτελούντες τό σημε¬
ρινόν κυονόκρανον τοθ άγάλ-
ι,ιατος τής φιλοσοφίας.
Κατά τα ανωτέρω, εάν πε-
ρισσώς θαυμάζετα,, ό σημερι¬
νάς άρχιτέκτων των ούρανοξυ
στοιν τής Άμερικής, δικαιοθ-
λ ϊ ή
ΟΤΑΝ ΟΜ1ΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ
ής μρής,
Ασφαλώς ϊσου ή καί ρ
σοτερου Γσως θαυμασμοΰ
ιπρωτος ανθρωπος δ διανοηθεί;
<καί έπινοήσας την πρώτην κ* Αύβην καί τόν πλινθόκτισ.ον οίκίσκον είς τόν δποϊον εύρον τκαταφϋγιον καί ασφάλειαν ο! πρωτόγονοι ανθρωποι, έγκατχ 'λείψανχες τα σπήλαια καί τάς «οπάς τής γής ή τα κοιλώμα- 'ττ. των δένδρων. Τόν συλλογ: ισμόν αυτόν δικαιώνει πλήρ").· ■καί ή στάσις τοϋ φιλοσόφο < Σωκράτους κατά την στέψιν ιοϋ άρμ,ατοιδρόμου νικητοϋ *αί ιμαθητοΰ τού Άλκιβιάδη. Ό ιφ'.λόσοφος διδάσκαλος παρν- στας είς την τεΛετήν τής στί ψεως τοϋ νικητοΰ Αλκιβιάδου, 'Ιστρεψε τα νώτα τού πρός τον στεφανούμενον άρματηλάτην νικητήν μαθητήν τού, δικαιολο γήσας την τοιαύτην συμπερ'- ά δ εξ δθ τού δια τής εξής δρθή; ■παρατηρήσεως: Ό στέφανος τοΰ άρματηλάτου νικητοϋ Αλ¬ κιβιάδου όφείλεται λογικάς /.αί είς δύο άλλους, είς τον ·'« λοτόμον καί τόν άρματοπο'όν #σον καί είς τόν ίπποπαραγυο ι'όν κτηνοτρόαον καί τδν Επ ή άς φιλοσοφίας καί ιθίσθησαν πάντοτε καί παντχ- ιχοΰ εΐσηγήτριαι τής φιλοσοφί «ς είς την κυρίως Έλλάδχ. ίΔιότι μετελαμπάβευσχν είς ιήν ιχυρίως 'Ελλαία ή άκριβέσιε- ιοον μετέδωσαν είς αυτήν τΐ>ν
ιχρχικόν καί πρώτον Ίωνικ'ν
σπινθήρα τί}ς φιλοσοφούσηι
ισκέψεως καί διχνοήσεως π*ρΙ
ιτόν κόσιιου πχντός (τοΰ σϋα·
παντός) καί τοΰ ανθρωπίνον
ιβίου. Διότι πρωτοι οί Μικο%-
σιαται "Ελληνες καί εΐδικώτε-
ιρον οί "Ιωνες είχον τό ένϊιι»
ιφέρον, την φιλοΜάιθειαν άλλ4
συγχρόνως καί την ίκανότηια
ιπερί τό φιλοσοφεΐν, έκμεταλ
ιλευθέντες ευστόγως τάς εύνο:
■κάς οικονομικάς συνθήκας τή%
■οχής των πρός διερεύνησιν
ΐτών προβλημάτων τοΰ άνθοωπί
νού βίου καί τής υπάρξεως τοΐ
ιπαρόντος κόσμου. Διά τουτο ά
ικριβώς καί πρώτοι αύτοι ίξ
ι5λων των έλλήνων τής αρχα¬
ιότητος διενοήθησαν πρωτοτί
οΐους καί άλληλουχουμένας "3;
ιςασίας καί θεωρίας περί κοζμα
γονίας, ήτοι περί τής φύσεως
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Έ χρχ«:α
άχι εΐδωλολχτρική Μιν.ρασ:7
'τική Χερσόννηαος καθώς κχι
ιή^ κυρίω; Ελλάς μέχρι τδ3
ιΚαίσχρος Αύγούστου παρ*-
σχεύχσχν κχί ένεφάνισαν (άς
τρείς προϋποθέσεις τής ίλιύΐί
ως τοΰ Μεσσίου Χριστοϋ. Πρώ
ιτον, διότι ή έλληνική φιλοσο
ΐ-ρία των περιέστειλε περιδε·?>ς
πας διερευνητικ&ς χΐ.ρχία.ς της
ικαί δίκην κοχλίου ένεκλείσθη
είς τόν έν Άΐθήναις βωμόν |ΐί
την επιγραφήν τώ άγνώστω
$ζΰ. Δεύτερον, διότι οί την
'Μικρασίαν καί την κυρίως Έλ
1 -ά5α κατοικοΰντες Ίουδαΐο:
ιΐίς τάς έλευθ^ρως λειτουργ*;1}·
ισας Συναγωγάς των ήκο'. >ν
ιίιαρκώς τάς ρήσεις καί τάς έ
ι.-αγγελίας των Προφητών τής
ι'Ιαλαιάς Διαθήκης περί έλεύσ:
>ς τοθ Μεσσίου κχί ένχγωη-
ιως ανέμενον τόν λυτρ'οτήν τοθ
•Ίουδαϊκοΰ λαοΰ. Καί τρί.-ν.
ιή καλλιεργηθεΐσα έν Μικρασιχ
ικαί τή κυρίως Ελλάδι έλλν-Ί
-κή γλώσσα επεκράτησε καί ώ
',ιιλεΐτο άνά την άχανή Ρω«*ί
κήν αύτοκρατορίαν, ή δποία
>5ια πυκνοΰ δδικοΰ δικτύου καί
■ΐών άστραπιαίως κινουμένων
λεγεώνων της είχεν έξασφυιλί
ΐ3ίΐ την ελευθέραν διακίνησ1"^
των άνθρώπων άνά τάς έπαρ/ί
χ; της άλλά καί τοιαύτην ειρ*,
καί ησυχίαν ώστε νά ά
σθή πανταχοΰ καί μάλιστχ
άντηχήση τό νέον σάλτ.-
τής εμφανίσεως τοΰ Μί;σί
ου Χριστοΰ. Εντέυθεν έξηγίΐ-
^αι καί τό ιστορικόν γεγονός
ιδτι αμφότεραι αντήλλαξαν την
ιεΖδωλολατρείαν μέ τόν Χρισι·.α
ινισμόν αδιστάκτως καί ταχέ¬
ως. Συνεπώς, τόν λόγον Ιν«ι
ΐαπό τούδε ή Χριστιανική Μ
ικρασία ή Προβυζαντινή, διότι
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΟΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤύΝ ΕΑΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤύ
19
«Έν τούτοις, συνεχίζει ό Στ«ρ-
γιάδης, είς την έκθεσιν τον, ή έλλη
νίκη Κατοχή, ίνα φανή ευχάριστος
πρός τοΰς έν Κωνσταντινουπόλει
'Τπάτους Άομοστάς καί ίνα πρός
-τούτοις, δώση εν εισέτι δεϊγμα τοΰ
διαλλακτικοί πνεύματος άπένανπ
τοΰ Όθωμα,νικοΰ στοιχείου, προκει
μένου περί άδικημάτιυν παλιτικής
φύσε(·>ς, προέβη είς την άποφυλά
κισιν καί των δύο έτερον καταδικα
σθέντων δημοσιογ ρ ά φ ω ν τής
«Σάρκ».
Πρός τούτοις, πρός αποφυγήν
ίςητημάτιυν είς τό μέλλον μετά των
ενταύθα άντιπροσώπων των Συμ-
μάχων, έξ άφορμής τής λογοικ/ρισί
άς ή 'Τπάτη Άρμοστεία εδέχθη τό
συνημμένως διαβιβαζόμενον έν τέ¬
λει κανονισμόν τής λογοκρισίας.
Κατά τόν κανονισμόν τούτον, δλη
σχεδόν ή έττί τής λογοκρ<σίας άρμο- διότης .-τεριέχιεται είς την ενταύθα Διασυμμαχικήν επί τής λογοκρισίας Επιτροπήν, έν τή όποία άντιπρο- σιοπεΐύεται ή έλληνική Κατο<χή δι' ενός άντιπροσώπου. Καί δμ/ος ή η¬ μετέρα Στραπωτική κατοχή έ'πρε- πιε νά έ'χη ώς άμεσον συνέπειαν την μετα&ίδασιν ολης τής επί τής λογοκοισίας άρμαδιότητος είς τάς Στρατιωτικάς ελληνικάς Αρχάς, των οποίων δλλωστε, ή προεκτε- θεΐσα διαγωγή ουδεμίαν δυσπιστί- αν ηδύνατο νά έμπνεύση είς τούς Συμμάχους. Οντε Ιδρύθη ποτέ εν¬ ταύθα <ντρατιωτική λογακρισία επί τοΰ τύπου, ένεργοΰσα ανεξαρτήτως τής Λιασυμμαχικής 'Επιτροπής ώς άναφέρεται έν τή εκθέσει των 'Τ¬ πάτων Άρμοστων. Ή ί'δουσις έν τούτοις τοιαύτης στρατιωτικής λογοκρισίας έκ μ.έ- ρους ημών θά ηδύνατο νά δικαιολο γηθή πληρέστερα έκ τοΰ έν Θεσσα λονίκη προηγουμένου, δπου κατά τό οιάστημα τοΰ τελενταίου πόλεμον, τό Άιρχηγεΐον των Συμμαχικών στρατευμάτιον, καίτοι ευρισκόμενον έν χώρα συμμαχική, ησκησε δι' ίδί άς τον 'Τπηρεσίας λογοκρισίαν επι τοΰ τύπον, λειτουργοΰσαν ανεξαρ¬ τήτως τής έλληνικής λογοκρισίας. Πρός τούτοις εσχάτως ή 'Τπάτη Άρμοστεία, προέβη καί «ίς την άν τικατάστασιν τοΰ παρά τή Διασυμ μαχική επί τής λογοκρι,σίας πή, ήμετέοου αντιπρόσωπον κ. Μι- χπήλ Ροδά, συμμορφουμένη πρός τάς ΰποδείξεις των αύτόθι 'Τπάτων Άμμοστών, καίτοι δέν υπήρχον ε¬ ναντίον τού συγκεκριμένα παοάπο- νσ. Ή έν τή εκθέσει των 'Τπάτων Άρμοστών, αναφερομένη θιαγραφή τινός τονρκικής εφημερί¬ δος «Μεδινιέτ» δέν έγένβΐο υπό τοΰ κ. Ροδά, άλλά έπειδή τό είρη- μένον δημοσίει<μα περιεϊχεν είδή- σεις οϋδόλο>ς έξακ,ριδωμένας ίπί
τινος επεισοδίον των ΦνλακΛν, ή
Διασυμμαχικώ λογοκρισία διέγραψε
ταύτας, έπιτρέψασα την δημοσίευ¬
σιν τοΰ ύπολοίπου άοθρου. Έκ λά-
θους ομως τοΰ Γραμματέιυς τής Έ
πιτροπής διεγράφη τό άρθρον ολό¬
κληρον, τό οποίον εδημοσιεύθη με¬
τά Οΰο ημέρας περικεκομένον ώς
αρχικώς, μετά σημειώσεις τής επί
τής λογοκρισίας 'Επιτροπής, έν ή
άνεφέρετο, ότι ή προηγουμένως γε¬
νομένη όλόκληρος διαγραφή τού¬
τον εγένετο έκ λάθους τής Διασυμ
μαχικής 'Τπηρεσίας.
"Οσον άψορά διά την Λροτεινο-
μένην εφαρμογήν λο·γοκ.ρισίίΐς επί
των έξ Ελλάδος εισαγομένων εν¬
ταύθα εφημερίδων, φρονώ ότι αυτή
άποκλείεται, έφ' όσον τουλάχιστον
ή έ&ώ Διασυμμαχικώ Έπιτροπή Λο
γοκρισίας, ουδένα έξασκεϊ έλεγχον
επί των εισαγομένων έψημερίοο>ν
των ξένων Κρατών, θ«ορώ 6έ πε¬
ριττόν νά τονίσω πόσον άδικον καί
πόσον προσβλητικόν σι>γχςνόνο)ς θά
Είναι επόμενον έν τοιαύτη περι-
πτώαει, ό κατέχων νά λάβη έν τή
.τεριοχή τού μόνον τα μέτρα έκεϊνα
τα όποία άπαιτοΰνται πρός επιτυ¬
χίαν τού πολεμικοΰ τού σκοπσΰ, ά
διαφοηών διά την διοίκησιν καί την
έσωτεοικήν έν γένει ζωήν τής κατε
χομένης έχθοικής περιοχής, έφ' ο-
αον δέν προσβάλλεται έξ αυτής ό
πολεμικός σκοπός τόν οποίον έπτδι-
ώκει. "Ολος διάφορος υπήρξεν ό
σκοπός τής έλληνικής Κατοχήζ.
Ή έλληνική Κατοχή δέν εγένετο
απλώς χάριν πολρμικής τινος έντρ
γείας, οίίτε έν έχθρική πραγματι¬
κώς περιοχή.
Ή έλληνική έν Μικρά Άσία Κα
το/ή εγένετο πρός επαναφοράν τής
τάξεως καί είρήνευσιν χώρας κα-
τοικουιιένης, κατά μέγιστον μέρος,
ΰπιό έλληνικσΰ πληθνσμοΰ. Ό πλη-
θυσμός δέ ούτος, ώς καί αί διάφο-
Η ΣΠΑΡΤΗ ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ
Σε'ρά άρθρων τοθ «. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΠΕΞΛΑΤΟΥ
(συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Ή μεγάλη γέφυρα τοΰ Εύρώτα
καί επειτα ή Σπάρτη, παλαιά καί
νέα. Είς ενχι λοφίσκο μπροστά μ.ας,
ποϋ δσο πάει κ,αΊ ^ΐηλώνει πρός
τα διιτικά, καί απαγαρε-ύει την θέ¬
αν, μένουν ύπολείμματα άπό τό τεϊ
χος, πού επροστάτευε την αρχαίαν
πόλιν. Ό Ταίιγεχος καί έδ<Γ), μέγα λοπς>επής καί ύπερήφανος, ό ιΠάρ-
νον ανατολικά, τα Μενελάϊα δουνά
είς τα βαρεία καί μέσα είς αύτά ή
καταπράσινη κοιλάς, μέ τόν Εύρω-
τα, φρουροί κδποιας δόξης, πού ή-
γεμσνεΰει είς τόν χώρον τοΰ παοελ
θόντος. Καί θά ενόμιζε κανείς, δτι
εχει άφήσει κληρονομίαν άτίμητον
την αύστηρότη'α καί την λιτότη-
τα τοΰ ήθους καί τού ΰψους κοιί είς
την νέαν πόλιν, .-τού έκτίσθη τό
1834 άπό τόν "Οθο>να, είς τα Έ-
ρείπια. τοΰ άποικισμοΰ Μεσόα, αέ
ωραίαν ευθύγραμμον ρΐ'μοτομίαν,
μέ πολεοδομικόν σχέδιον, μέ κομ-
ριαι ξέναι έδώ χριστιανικαί έθνότη ' ψές πλατείες, μέ λε*)φάρονς. Είναι
τες ύποστάται, ιδία κατά τό διάστη πολλά τα ένδιαφέροντά της. Ό
μα τοΰ τελευταίου πολέμου, παντός Μητροπολιτικός Ναός καί ό Ναός
εΓοους καταδιώξεις καί στεΐέρο> έξαι
ρετικήν αποστολήν υπό τάς προε-
κτεθείσας συνθήκας, ε'δει νά δράση
ίίς χώραν, τής οποίας αί πολιτικαί
χαί στρατιωτικαί μέθοδοι, ένέπνεν-
σαν πάντοτε είς δλα τα πεπολιτι-
σμένα Κράτη την μεγαλυτέραν δυ¬
σπιστίαν, ό δέ κρατικάς άργανισμός
εθεωρήθη άνέκαθεν υπό πάντο>ν ά-
■νεπαιρκέστατος καί χρήξων ριξικων
μεταρ,ρυθμίσεων. Πλήν δέ τούτου,
δτι ή έλληνική Κατοχή ευρήκεν ΐίς
τάς έν τή περιοχή τουρκικάς 'Τπη
ριεσίας πλείστα δργανα τοΰ Νεο-
τουρκικοΰ Κομιτάτου, τα όποϊα δχι
μόνον ουδεμίαν πλέον ένέπνεον έμπι
στοσύνη-ν είς τό ελληνικόν στοιχεϊ-
υν κίά τάς έδώ άλλας έθνότητας,
άλλά καί έπεβουλεύθησαν την άσφά
λειαν τής Κατοχής μας καί προσε¬
πάθησαν, διά παντός τρόπον, νά
ματαιώσο>σι πάσαν προσπάθειαν η¬
μών πρός παγίωσιν τής τάξειος καί
είρήνευσιν τοΰ τόπου. "ίΐστε, οχι
μόνον ό σκοπός τής έλληνικής Κα
δχι μόνον οί πληθυσμοί τής
κατεχομένης περιφερείας δέν ήσαν
6ι' ημάς απλώς πληθυσμοί εχθρι¬
κήν περισχής, προεκάλουν 6έ {ντέρ
αυτών όλως εξαιρετικόν τό ενδια¬
φέρον ημών, άλλά πρός τούτοις
πλείστα δργανα των Δημόσιον τονρ
Λΐκών 'Τπηρεσιών, ί&ικαιολόγονν
&ιά τής στάσεώς των πάσαν έκ μέ-
ρους ημών πρός αύτά δυσπιστίαν.
'Τπύ τοιούτους δρους, όφείλουσαι
αί έλλην ικαί Αρχαί νά έκτελέσω-
σι την άνατειθεϊσαν ημίν εντολήν
καί ύποχρεωμέναι νά αντιμετωπίση)
σι τάς διαφόρους ανάγκας τάς όποί
άς έδη·ιαούργει ή κα,κόβονλος άδρά
νεια ή, ή έχθρική αντίδρασις των
τουρκικών Άρχών, ήτο αδύνατον
νά περιορισθώσι πάντοτε έν τοίς
πράγμασιν είς την εφαρμογήν τού
συνήθους τύπου τής Κατοχής άνρν
σοθαροϋ κινδννου τοΰ σκοποΰ δία
π.Χ. αιώνος ε'πειτα, είκονίζει την
άρπαγήν τής Εϋρώπης άπό τόν Δί¬
α. Είς την πλατείαν τό χάλκινον &
γαλμα τοΰ Λι^κονργον. Έξ άλλον
σέ πολλά σπίτια εχοιη- άποκαλν-
φθή ϊχνη ο'ικιών τής αρχαιότητος
καί είς έ'να άπό αύτά χαρακτηρι-
στικά μ<οσαϊκά. Κέντρον εμπορικόν καί οικονομικόν τής Λακωνίας, ή σημερινή Σπάοτη μέ τα καλά ξε- νοδοχεία καί τα κέντρα της συγ- κεντρώνει άξιόλογον κίνησιν. "Ερ- χονται ΐδιαιτέρ(ι>ς ξένοι, οί όποΐοι
ώθοΰνται κνρίως άπό την δύναμιν
τοΰ παρελθόντος. Άναζητοΰν την
αρχαίαν Σπάρτην, πού 2λα6ε τό 8-
νομα άπό την σύζυγον τοΰ Λακΐ-
δαιίμονος, κόρην τοΰ Εΰρώτα. Άνα
ξητοΰν τούς τέσσαρας σννοικισμονς
Λίμναι, Λιτάνη, Μεσόα καί Κννό-
σονρα, άπό τοΰς όποίονς έσχημα-
Άναξητοΰν τα δήματα των
Δωρ·ιέ<ον Ιδρυτων τοΰ Αρχαίον κρά τους, την σκιάν τοΰ Λυκούργον, ό ό ποίος, ·κατά την παράδοσιν, ώργά- νωσε τό άρ·ιστοκρατ<κόν — στρατι¬ ωτικόν καθεστώς τής πάλεο^ς, τα Καίαιδα, δπου έφρίπτοντο τα άδύ- νατα νεογέννηται τ»ϋς έφόρους καί τούς εϊλωτας. Άναζητοΰν την άνοδον καί την πτώσιν μέ τάς ήττας τάς οποίας οί Σπαρπάται ύπέστησαν άπό τόν Έπαιμεινώνδα είς τα Λεΰκτρα καί την Μαντινείαν τό 371 π.Χ. καί τύ 362 π.Χ. "Τστερα οί Ρωμαΐοι, δ Άλάριχος, αί έπιδρομαί των Σλά 6(ον, σι»ν€πειία των οποίων οί κάτοι κοί της κατέφυγαν είς τα άπρόσι- τα 6οι»νά τής Μάνης, οί Βυζαντι¬ νοί, ποΰ την εκτισα/ν έκ νέον, άλλα χο)ρίς νά φθάση είς την περιοχήν τοΰ γειτονικοΰ Μυστρα, οί Φράγ¬ κοι, οί Ένετοί καί τέλος οί Τούρ¬ και, οί όποΐοι την κατέκτησαν τό 1715. *Όλων αυτών ΰπάρχονη' μαο τυρία». "Ο,τι δ>μο>ς κατά προτίμη¬
σιν, θά ίδη ό ξένος είναι ό «τάφος
τοΰ Λεο)νίδα», ή Άγορά άπέναντι,
τα έρεέπια τοΰ θεάτροτ', πάντο άπό
τό οποίον υπήρχεν ό Ναός τής Χα-
λκιοίκου Αθήνας, πού (.ονομασθή
έ-'τσι έπειΛή τό εσωτερικόν τού να-
αΰ είχεν Ιπένδυσιν χαλκΐντον έλα-
σμάτο>ν. Άς ύπομνησθη, δτι ύς
τόν Ναόν αυτόν, οταν κατηγοοήθη
ώς ποοδότης, έκλβίσθη, διά νά δια
σίοθή δ Πατ>σαΛ·ίας. Οί Σπαρτιδ-
ται εφραζαν ό'λα τα άνοίγματα τοΰ
ναού καί ή μητέρα τοΰ Πανσανία
?ρο»ι|»ρν τόν πρώτον λι'θον. Ό ναός
-ής Άρτέμιδος ?χει πολΰ ενδιαφέ¬
ρον. Καί, φνσικά, τό μουσείον, είς
τάς αιθούσας τοΰ οποίον ύπάρ'χονν
εύρήματα έξαιυρετικού ένδιαφέρον-
τος, άγγεΐα, Λρχιτεκτονικά γλυπτά
άπό τύ ΆμυκλαϊθΛ' καί θαυμάσιος
πίθος με- άναγλύφους παοαστάσεις.
Άπά την Σπάρτην ξεκινα. ό δρό-
μος, διά τόν Μυστρά, προσκννημα
θαυμαστόν, είς τούς αΐώνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΤΑΓΓΕΑΑΤΟΣ
(2ι>νέχεια εις τό προσεχές)
Ο ΕΡΕΙΜΙΤΗΣ ΤΟΥ ΙΟΡΛΑΝΟΥ
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
ρισε ό μέγας Ζο)<ιοάστρης ή Ζουρα θονστρας πού τόν δάφτισε είς τόν Εΰφράτη ποταμό στό ονομα τού Θεοΰ. Οί Χρι—ιανοί διατηροΰν τό 6ά- φτισμα μέχρι σήμερα, γιά ν' άπο- πλύνουν μέ αντό τό προπατορικό ά- μάρτημα, δηλαδή τό πιό σκοτεινό ενστικτο ποϋ νπάρχει στήν ζωή μας. Ό Ιησούς είναι παρηγορητής των άνθρωπον, ι|ηιχή τρικρερή ά- ποφενγει την έρημο, προτιμά την πόλι, τούς άνθρώπους, πηγαίνει στόν γάμο τής Καννάς. Βρίσκεται πάντα κοντά στούς έχθροΰς τον, σ·ίς διάφορες αίρέσεις καί στούς άρχιιρεϊς. Γίνεται φίλος μέ δλους, τρώγει μέ τόν τελώνη, συγχωρίϊ τόν (Ιαφτίση σΐό ποτάιμι πού άπό τότε θεο>ρεΐται Ιε,ρύ, ίίς τό ονομα
τού Θεοΰ, δπίος έβάφτισε έκατοντά
δες άνθρώπους.
"Ομο>ς, κατά την βάφτιση, την
μεγάλη αυτή στιγμή τής άνθριοπύ-
τητας, φανερώθηκε τό 'Άγιο πνεΰ
μα, ζύγο>αε τίς λει»κές τού φτεροΰ
γες πάνω άπό τόν Χριστό μας...
Ένώ άπό τα γαλάζια 6άθη τοΰ
ούρανοΰ ακούσθηκε ή φωνή τούθε-
ού: «Ούτος είναι ό υιός μου ό Ά
γαπητός».
Μεταμόρφωσί τούς 6><ό άνθρ<ό- πους, καί παρουσ»άσθηκ(ΐν στο κό- σμο πού χρόνια περίμεναν τόν Θεό.. Μέ -ό πνεΰμα τό "Άγιον πού έξύ ■ψωσε τούς έκλεκτούς άπό την μά- ϊ,α, τό υψηλόν καί ίερό, ό Χριστός ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ! ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝΙΑΙ ΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ Μόνον έφ' δσον δηλοΰντα,ι -ίγύοντος κα&εστώτος. Τί αύ-4 γεγονότα επί άτομική εύθύνϊ;, ''.σχύε·.( προκειμένου περί των άνευ προσγ,ομίαεως άποδε-.κτί ΰεβαιώσεων των χσφαλιστιχί,ο .κων, γίνονται δεκτχί ύπεύθυ- έταιρειών διά τό δψος των * νοι δηλώσεις των είσαγωγέων, αφχλίατρο)ν, ή των τοιούτων !--?- εφαρμογήν τοΰ Ν.Δ. 105) μετχφορών 5ιά τούς ναύλους, ,69. Τουτο δρίζει ή ύπ' αριθ Αί επί σφρχγιστοϋ χάρτου ό ,μόν 514)23.12.69 είδική δια >π:>βαλλόμ£να- δηιλώσεις
(ταγή τής Τραπέζης τής Ελ¬
λάδος, συμπληρούσα προηγου
'οσημαίνονται κανονικώς (Ό-
ικαί πρότΐρον,^εδομίνον δτι ή
ιμένην ύπ' αριθμόν 49Ο)9.ΐ! ·:κ 10 δρ/, άξία τούτου, δέν ά
69 τοιαύτην. "" "
Αί είς την πράξιν συνήθως
■Ιμιφχνιζόμενχι περιπτώσεις ύ
■ποβολής τοιούτων δηλώσεων Ί
>κΙ σφραγιστοΰ γά.ρτο) είναι χ:
εξής:
Περί προμηθείας άντιπρο&ώ-
«ου οΙχοι> τοΰ έξωτερικοΰ.
Περί μή μεσολαβήσεως Λντι
πρόσωπον.
Επί εισαγομένων μηχχνη-
Άάτων.
"Επί είσαγωγής προ>των ·ό
■λών υπό βιοτεχνίας ή βιομηχί.
'νίας.
Επί είσαγωγήα Ιριονηε<άτ(ον Είς δσας περιπτώσεις άντ,ι 'θέτως σκοπεΐται διά των δή) ώ σϊων ή παροχή ύποσχέσεοκ ·<ι Ι] άνάληψις ευθυνής αί δηλώ ·;εις θά υποβάλλωνται διά τοΰ /ρησιμοποιουμ,ένου μέχρι σή- ■ ι,εοον έντύπου. Δέν έμπίπτουν είς τάς δ·-<τΧ ςεις τοΰ περί ύπευθύνων δηλώ αεων διατάγματος αί υπό αο» ι;ι.εσολχβουσών τρχπεζών έκ* όόμενχι βίβχιώσεις υ,ή ιιεταβαλ Ίικών 'λομένου τοΰ μέχρι οήμερον ι θείον. ιποτελεΐ χαρτόσημον. ΕΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΕΡΓΑΤΟΓ ΠΑΛΛΗΛΟΓΣ Δι' αποφάσεως τοΰ ύπουογο·) 'Εργχσίας, ενεκρίθη ή χορήγτ; σις 5.520 πλήρων δανείων αδ •τοστεγάσεως έξ 6Ο.ΟΟΟ δρ./.·/ ι,Αών έκαστον άπό τόν Όργ«ν: | ·σμ.όν 'Εργατικής Κατοικΐα, , ιείς ίσαρί&μους έργατοϋπα>λη
λους τής περιοχής Άθηνθν
ικαί Πίΐρχιώς. Έπίσης Ινι
■κρίθη ή /ορήγησις είς 1.500
Ίργατοϋπαλλήλους τής θεοοα
'λονίκης καί είς 105 τοΰ Αίγι
■3Ό, τοΰ Καρπενησίου, τής Μ·/
·:ιλήνη: κχί. τής Λήμνου =ρομ
' :ληρωμ«,τι*ύ!»ν δανείων αϋτ':
ατεγάσεως, ώς κχί ή νορήγη
•σις ανάλογον δχνείων είς 7Λ
•ρχπηγμχτούχους τής Χίου, -Μ
Ι Άίτωλικοΰ, τής Κερκύρας χ/1
τοϋ Βόλου. Τέλος ενεκρίθη /;
αγορά οίκοπεδικής έκτάσεο,
•έξ 9.ΟΟΟ τετρχγωνικών ;ι*-
-οων διά την ανέγερσιν έρνιΐ
κατοικιών είς τό Γύ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΧΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
την Δημοκρατίαν τοϋ Πόντου,
•α,έ πρωτεύουσαν την Ίστ^θ'-
ικήν κχί Πνευματικήν Τραηί
'ζοΰντα μχς, καί ή δποία Βά
ένετάσσετο καί είς την Βαλκ*
»κχθιερωθοΰν ώς 'Εθνική ήαί
<ρχ κατά την όνομαστικήν Τνο ϊή ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καί θά αντεπροσώπευε •το, μέ τοΰς έκλεκτούς τοΰ λ^Ο ιτης. Διεσταυρώθης, έκεΐ, ί'; 'τήν Κωνσταντινούπολιν, κέ ιτόν Κωνσταντίνον Παλαιολό¬ γον. 'Εκεΐνος έπανήρχετο. Κχ. >σΰ είσήρχεσο θριαμβευτικώς
•είί τόν θρΰλον...
Άλλά μαζΐ μέ τό φώς ύπήρ
ιςαν καί Σκιαί. Είχ&ς δεσπόσε·-
'Τής έποχής Σου. ΤΗσο τι θέυ.;.
Άλλά βσον έμπνευσμένη ήτο ή
•θέσις, τόσο φανατική ύπί)ρξ-:ν
>} "Αρνησις. Καί σέ έκαμε νά
γευθής δλην την πικρίαν τή;
'Έλληνικής Δάφνης. Διά τό αί
γα "Εργον Σου ή "Αρνηοι;
;έ άντήμειψε μ,έ τάς σφαί,^χς
την άμαρτωλή, πίνει νερό άπό την όδήγησε είς τόν καλό δρόμο δσους , '5^ στχθμοΰ τής Λυων κχί της
Σαμαρίτιδα.
Κανιένα δέν άποφεύγει... Σαγη-
νεύει τα πλήθη καί οί άνθρωποι τόν
άκολονθοϋν, τόν λατρεΰοτη'.
Μέ έπίκληση τραβά τα πιλήθη
ξητωντας νά άφιερο>θοΰν ΐίς τόν
Θεό, κανένα ζυγό δέν Ιχει, ό ζυγός
τού είναι γλυκός γεμάτος παρηγο-
ριά γιά τόν καθένα ίύστυχο τής
τόν ακολουθήσαν.
Άεωφόρου Κηφισίας. Καί, ίπί
Καί άγάπησαν δλοι τόν λιηροηή, 1 3γ]?ι τΟ καί λυπηρόν, μέ τα
τόν κήρνκα τής Ίσότητος, τής Αγά | αφαιρίδι* τής πρώτης Νοεμβοί
•ου. Έπεβεβχιώθη τοιουτοτ,οό-
Την Κυριακήν 4ην Ίανουαρίοτι
1970 τελοΰμεν 40θήμερον μνημόσυ¬
νον έν τώ Ίερώ Ναώ τής Ζωοδό-
ήτο τοιούτον μέτρον διά τόν έλλη- χον Πηγής (όδός Άκαδημίας) καί
νικόν τύπον, Κράτοΐ'ς φίλον κ<α ώραν 10.30 π.μ., υπέρ άναπαύσι- Σνμμάχον. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ θεο>ρώ άναγκαϊον νά τονίση έν
τέλει τα άκόλουθα γενικώς επί τής
ιδιαιτέρας φύσεως τής έλληνικής
έν Μ. Άσία Κατοχής, καθόσον έξ
τόν οποίον άπεστάλημεν τίς Μ. Ά ' Υ*ίς— καί δταν ό Ιησούς
' κοντά τού εμεινε αφωνος ό Ίιοάν-
νης.
ΙΙόσο ώραϊος ήτανε ό διδάσκα¬
λος!
Ό ήλιος παιχνίδιζε μέ τα ώραϊα
ΐου μαλλιά, σχηματίζαντας πάνω ά
πό τό νπέολαμπρο θεϊο Τοι πρό-
σωπο ψοτοστέφανο ! πόση γλνκύτη
τα στ'ό ολέμμα, σέ δλα τα χαρα-
κτηριστικά Τού!
σίαν.
Ό "Τπατος Άρμοστής
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
~ ~~ ' Λ» Μί
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
αυτής δικαιολογοΰνται πλήρως αί
παρατηρούμεναι είς τίνα σημεϊα
διαφοραί τής ημετέρας Κατοχής
άπό τόν συνήθως περιγραφόμενον
ται'ηης τύπον. Ώς επί τό πλείστον
ή Κατοχή έχθρικοΰ έδάφονς γίνε¬
ται πρός επίτευξιν πολεμικοΰ τινός
σκοπού.
ιθά δώση πληροφορίας είς τού;
(αναγνώστας μέχρι τής έποχή;
ιτοΰ αύτοκράτορος τοΰ Βυζαντί
■υ θεοδοσίου τοΰ Μεγάλου, }.
ινακηρύξαντος τόν Χριστιανι¬
σμόν επίσημον Θρησκείαν άνά
·:ό Βυζάντιον!
Ίωακείμ, Γ. Μαλαθούρας
ιος τής ψυχής τού λατρευτοΰ μας
συζύγου, πατρός, πάππου, άδελφοΰ
καί θείου
ΑΧΙΛΛΕΩΣ Ν. ΜΑΤΡΟΜΜΑΤΗ
(Βυξαντίου)
συντ. Άρχιτέκτονος - Λογοτέχνον
έτών 94
και παρακαλούμεν τούς τιμα,ντας
την μνήμην τού δπως ένώσοτ»ν μεβ'
ημών τάς πρός τόν "Τψιστον δεή-
σης των.
Ή σύξυγυς: Σουλτάνα, ή ΘΛιγά
τηρ: Μαρία, ό εγγονος: Μιχαήλ
Μαραγκουδάκης. Οί άδελφοί: Ίο>
άννης καί Μαρία Μαυρομμάτη, Αί της Τσιμπιδάρος.
πης καί τής είρήνης.
Μά δταν τό ίδιο πλήθος κατάλαδε
ΰτι ό Μεσσίας τού δέν κρατοΰσε ξί-
φος, οΰτε φωτία, παρά ήθελε νά
θεμελιώση τίς άρχές τού μέ την
διδασκαλία τής άγάπης, τής αλη¬
θείας, καί δτι ποτέ δέν πρόκειται
νά πολεμήσή καί νά διώξη τούς Ριο
μαίους άπό την χώρα τονς, άλλά ζή
τοΰσε την άννψωαη τοΰ άνθρωπον
είς την γαλήνη, ό δχλος πού μοιά-
ζει μέ άγριεμένη θάλασβα, θέλησε
νά τόν συντρίψη...
Ό Ιωάννης είναι ό πράδρομος
τοΰ Ίησοΰ άπό την στιγμή ποΰ 6ά
φτισε την Μεγαλωσύνη Τού ή άπο
στολή τού τελείωσε... Ένώ τό ΐργο
πως, καί μ! την ιδικήν
Μ ή Γό
Αία>
Οί δυό προφήτες πλησιάξοιη·... Ι τού Χριστού μας ά'ρχισε άπό την
Ό Ίίοάννης ΰπεκλήθη λέγοντας:
— Σύ είσαι Κύριος ό θεός μόν.
Καί δ λνΥοωτής τοΰ κόσμοΐ', ζη-
τά άπό τόν Ί<οάννη νά τόν (ίαφί- Δέν άργεί ό πρόδρομος Τον νά στιγμή τής δαπτίσεώς Τού, θέτον- τας τόν Έαυτό Τού 2000 χρόνια στήν άνθρωπότητα πού δυστνχώς ποτέ δέν θά Τόν φθάσει. Ε ΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΤΗΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΡΟΣ κατ. Φράγκοι·, Άνασ-ασία λειάδου. ΟΊ άνεψιοί. Βασι- Άπε6ί(κσε ό πο,λαίμαχος δημο- νιζέλον. Τό 1932 εξελέγη 6ουλευ- σιογράφος καί πρώην ύπουργός Πό τής Αθηνών. 'Επανεξελέγη βουλευ τής Αθηνών τό 1945—1949, άνή- κιον είς τό κόμμα των Βενιζελικήν ς η Μοίραν ή Γνησιότης, ινιότης τής Φυλής... Τώρχ δέν ύπάρχει Άρντ/σις '() θάνατος 2χει φονεύσει το •Φθόνον. Τώρα είναι πά.νδημ>ς
ιή Άναγνώρισίς Σου. Καί εί
'ναι οί πχλαιοί άντίπαλοι &' ό
•ποΐοι ύμνοΰν... καί δλέπουν τό
μεγαλοπρεπές "Αγαλμά Σου.
«ού εστήθη τελευτχίιος
Κινοΰνχαι- ισως, άπό :ήν μν
•στικήν τύψιν δτι, ί) δέ-/ ήδη'νΓ
Ο.',ίαν, τότε νά έννοήσουν, ■?,
ιΐχο έννοήσει, άλλα δέν εδρ«/
•είς την ψυχήν των την Ιξχ,ρζ1./
<νά δμολογήσουν... ' Δέν άνήκεις πλέον» είς ή •,χάς. Άνήκεις είς τό Πάνθί,ν ^εγίστων άνδρών τί)<, 'Κλ ή Έθ Ί ι'.ηνικής χς. Άλλά μή ή «ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ικχί κατά την ήμέρχν αυτήν, δ λχ τα σχολεΐα τοΰ Κράτους, 'Δημοτική, Μέση Έκπα£δευβιΛ καί Άνώτχτχ Πνευμχτικά Ι υρΰματα (Πανεπιστήμιχ - Α ινώταται Σχολαί - Άκχδημ,ία), ινα γίνουν εΐδικαί 'ΕθνικχΙ 6 'Λΐλίαι Υύ&ΐι> 4πΛ τό "Γενικόν Ι
ιστορικόν έργον τού, νά μ,άθονν
•τό δνομά, τού κχί τό Ιργον τ;υ-
·5πως κχθιερώθησαν άπό τού;
ΓΑρχχίους τα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ^
·:οΰ Όκτωβρίου τοΰ 480 π Χ.
την Ναυμαχίαν τής Σάλα
Ί,ΐν3ς. - θά πληροφοροΰνταν οί
"Ελληνες, δτι κάποτε κάποιος
πού ώνομάζετο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ.
•ϊκοψε μέ την ρομφαίαν τής
•μεγαλοφυίας τού τόν Γόρδιον
Δεσμόν τής μικρότητος τοΰ ά-
να-.μικοΰ Έλληνικοΰ Βασιλείου
•είς την οποίαν τό κατεδίκασε
·;ί άσυνείδητοι Εύρωπαϊοι Ί-
ορυταί τού. θά πληροφοροθν-
ται έπίσης οί μαθηταί, ή σπου
■Βάζουσχ νεολχία κχί ο έλληνι
ΐ-ίός λαός διά τοΰ ραδιοφώνου
|/χί τηλεοράσεως, δτι δ Εδιο$
"Ελλην εκάλεσε τόν Έλλτ;ν-
ό νά βαπτισθή είς τόν νέο/
•Ίορδάνην, ποταμόν, μετά τον
Ίορδάινην τοϋ 1821.
Θά είχε σβύσει ή ΕΛΛΑΣ.
•τού 1821, υπό την πίεσιν τ;ϋ
■Βορρά, εάν ό Βενιζέλος δέν έ-
σάλπιζεν τόν Συναγερμόν ιΙ>0
•Έλληνισμ,οΰ τά1912. "Ολη ή
πέραν τής Μελούνας ΕΛΛΑΣ
•ίίνχι Ιργον τής προφητιν.ής
αου ένοράσεως, τής πίστεως
•τού καί τής μίγαλοφυίας το>.
Οί "Ελληνες άς μή τό λ.ο-
ισμονοΰν ποτέ:
Ή Ε.ΛΑΣ ώς Κράτος κ^ί
ώς "Εθνος δφείλει την έπιβίω-
σίν της είς τόν Μεγάλον Κρή-
'Εθνικής Ί.π,&Ι <τχ. ώς είναι φυ^ικΐ>ν [ Δέν ζητεί τίποτε δ Βενιζέ-
•τι
αίϊθανώμεθα, ύπερήφανοι ? λος «Άνθ' ών υπέρ Ελλάδος
σοΰ άνήκομεν, οί
ου συναγωνισταί, οί
αι σου, οί φίλοι σου,
ή
φ , ή 1ν
-νχία μχς χχΐ ήρωϊκή Κρί,τ,,
'χλλ* κχί δλοι οί πρόσφυγες ί.
',:ό την Αίολίαν, άπό τόν Π
•τον, χί άπό την θράκην
ς ρ
•ϊπρχξε κχί Ιπαθεν».
Ή Ελλάς διά τοΰ Άνεγε?ί
θέντος 'Λγάλματός τού, έπραξί
•τό καθήκον της τό Ιερόν, ώς
ύπάτ Ι ύ "Εθ
'όπάτη Ικφραση τοΰ
■νά άποθανχτίση την Έλληνι-
, ,. ^--, 'κήν Άποθέωσιν μέ τό μεγαλίΐ
οκοΐοι σέθεωροΰσχν καί έξ,:». ·7)3ες μνηαεϊον πού ανηγέρθη
ρ καί έί,Α
-•/.ολουθοϋν νά σέ θεωροΰν Πα-.ε'
'?α. γι' αύτό καί πολλοί ό
σφυγες, έδιώχθησχν κχί
Φιλελενθέρων. Κατά τα έ'τη 1952 ! λχκίσθησχν, διότι σέ ωνόμαζον
καί 53 εξελέγη τιμητικώ άό Πχτέρ ή Φλή άλ
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι φαρμακοποιύς προο
φυζ δι' έπικερβεατάτην φαρ
μακευτικΛν ΙρνοαΙαν είς 4.
παοχΐαν. Πληροφορίαι Είς τέ
γραφεΐα μας.
ΜΙΧ. ΚΑ'ΙΡΗΣ υαι Σία Ε.Π.Ε.
Ίσολογισμός 31)12)1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α Κυκλοφορούν
καί Κυκλοφοριαχόν 200.073.90
1) ΈμπορεΓ'ματα 150 959,70
2) Ύλικά Συσκευασίας 17.198,20
3) Πελάται 27.700.—
4) Γραμμάτια εΐσ.ιρακτεα 4.216 -
Β Διαθεσιμον 50 297,40
5) Τομρΐον 50 297,40
Γ Ζημίαι Χρήσεως 1 Ρββ 66.781,70
Σύνολον Ενεργητικόν 317 153.- 317 153.—
Α Λ)σμοί Κεφαλαίων
Ι) Κεφάλαιον
Β Βρπχυπρόθε-σμοι
'Υποχριώσεις
2) Προμηθευται . 3.500.—
3) "Εταιροι προσυιρ. λ)σμοί 110.000.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
200.0)0.-
200.000.-
117.153 -
4) ΤρεχοιΊμενυι Λ)σμοί
3.653. -
Σύνολον Παβητικοΰ 317.153.- 317.153.—
ΚΕΡΔΗ — ΖΗΜΙΑΙ 1968
1) Ζημίαι έκ πωλήσεως έμ)των
2) "Εξοδα πρό της εγκαταστάσεως
3) Γενικά έξοδα
Ό Δι&χειριστής
ΜΙΧ, ΚΑ-Ι-ΡΗΣ
34.279,10
11.675.-
20.827,60
Ζημία Χρήσεως 1968
66.781,70
66.781,70
Έν Αθήναις τή 31)1)1969
66.781,70
Ό Λογιστής
ΛΟΥΚΑΣ ΑΡ: ΔΑ^ΟΠΟΥΛΟΣ
η η, τι σέ ωνόμαζον
καί 53 εξελέγη τιμητικώς άντιπρό- Πχτέρα τής Φυλής μ,χς, άλά
εδρος τής «Έν(όσε<ος Σνντακτών» -/α'ι σωτήρα των προσφύγο·ν, έπίσης υπηρεσιακάς 3ότ ή ί έ ϊ Προεδρίας τής Κυ- Διετέλεσε ύπουργύς Ό έκλιπών εγεννήθη είς Καρέαν τής Μάνης το 1888. Ήτο τό εκτο παιδί τής οίκογΕνείας Τσιμπιδάρον άπογόνιον των όπλαρχηγών τού 21 μεγαλύτερος αδελφάς τού πρό δύο έτων αποθανόντος καρυφαίου δημο σιογρά([ου καί λογοΐέχνου Γ. Τσι- μπιδάρου - Φτέρη καί νεώτερος δελφός τού μαρτυρικώς φονευθέν- μέλος τοΰ Δ. Σ. τοΰ Θεραπεντηρίον τος υπό τοΰ τουρκικόν στρατού τό «Εύαγγελισμός» καί μέχρι σημερον 1907 Βάσου Τσιμπιδάρον μέ τό μέλος τοΰ Δ.Σ. τοΰ Ε.Ε.Σ. ώς 1 γον κα£ χχν ι1£νχ,χτν ψει«δώνυμον Καπετάν Τσιμπίδα, ί>- [ καί διαφόριον Έταιρειών. Έπίσης ' - - ' Γ«ΛΤ/ν
παρχηγοΰ τοΰ υπό τόν αρχηγόν Κα ' συμβουλος τού Δ.Σ. τΛγ 'ΚΗνιντίΓ
πετάνΓέρμα (Νικ. Τσοτάκου) άν-
ταρτικοΰ σώματος των Μανιατών
3ιότι ήσαν οί πονεμένοι
- · - - - = ..,»—- τ.ο·. τού λαοΰ/ τοΰς 6ποίουα ΙπΛ
σ,- Κινήσεως _ τού Στ. Μαύρον- Γνεσες λχΙ άγάπησες, δπως σ·
α- χαλη. Επι σειράν έτών ύπήρ·ξε ' Λγχποϋν άκόμη διότι ΖζΪγ -ι*
στίς κχρδιές των.
Διά τό ""
σύμβουλος τού Δ.Σ. τής Έθν,κής
Τραπέζης, μεχρι πρό όλίγο>ν μη-
νών. Τό 1941 εγραψε τό 6ι6λίο
κ<ιτά την εποχήν τοΰ Μακεδονικοΰ «Χ«ΐρε ώ χαϊρ,ε Ελευθερία». Αί έκ νά μάθουν καί νά ό Αγώνος. 'Εσπονδασε νομικά, έδι- κηγόρησεν είς την Καλαμάτα δημο σιογραφών συγχρόνως είς τό «θάρ ρος» των Καλαμών, τοϋ οποίον υ¬ πήρξε διευθυντάς μέχρι τό 1916. Τότε προσεχώρησε είς τό Κίνημα τής θεσσαλονίκης καί διωρίσθη ά- νώτερος ύπάλληλος τοΰ ύπουργείου Έθνικής Οίκονομίας, άρθρογρα- φών ταυτοχρόνοις είς την «Μακ«- δονίαν». Άπό τοΰ 1918 - 1920 έ- ξέδωσε την ημερησίαν εφημερίδα των Αθηνών «Βαλκανικός Ταχυ- δρόμος». Διετέλεσε άρθρογράφος τοΰ «Ελεύθερον Τύπον», τής «Πα¬ τρίδος», τοΰ «Έλενθέρου Λόγον», τοΰ «Ελεύθερον Βήματος», τοΰ Νέ ου Κόσμου», τής «Εργασίας» καί τής <Έλλ.ηνικής Ημέρας». Τό 1924 διετέλεσε γενικάς διευθυντής τού Πολιτικόν Γραφείον τοΰ Κα¬ φαντάρη καί κατόπιν τοΰ 'Ελ. Β«- πομπαί τον άπό τού Ραδιοφωνικοΰ Σταιθμοΰ διά δΜκρορα ϊθνικά θέμα τα καιθώς καί διά την Κύπρον 'έ- χουν άφήσει δαθειά τα ίχνη των. Άπό δύο έτών ή ύγεία τού είχε άρ- χίσει νά κλονίζεται Ιδίο>ς μετά τόν
θάνατον τον αγαπημένον τον ά6ελ
φοΰ Γιώργον Φτέρη καί κατόπιν
τοΰ άδελφοϋ τού Γιάγκον. Ό με-
ταστάς είχε τιμηθη μέ τόν Ταξιάρ
χην τοΰ Φοίνικος καί μέ τό ϊδση-
μον Δημοσιογραφίαν.
Ό άοίδημος έτίμα διά τής φι-
λίας τον την εφημερίδα μας είς
την οποίαν έδημοσιεΰθησαν, κατά
καιροίις, έκλεκταί συνεργασιαι τού.
ε» ------------------
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: διπλωματοθχος φαρ
μακοποιός πρόσφυζ διά Λ*,
τουργΐαν έπικερδοθς Φαρμ»
κκίου εκΐς "Επαρχίαν. Πληρο··-
ρΐαι είς τα Γραφεΐα μας.
ί ά κχμαοώ
-ουν τό Ιργον το5 ΒΕΝ1ΖΚ
ΆΟΥ. τα Έλληνόπουλα την
■πατρίδα τους, καί νά παίρνουν
ιδιδάγματα 'Ε^ικής δεοντολο
γίας κχί συν τοίς δλλοις ν&
3που προβάλεται άνάγλυφον ;ο
'2ργ:ν τοΰ 'Ελληνισμ,οΰ καί' ό
Ίίγάλος 'Εβνικός τού Ήγέττ,ς.
'Μετά τό «Μνημ,εΐον τοΰ Άγνώ
•στου Στρατιώτου» υψώθη /.χί
•τό «Μνημεΐον τοΰ Γνω~2ΰ
•Στρχτιώτου» ποΰ είναι δ Ε-
'ΛΕΤΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,
ώς ζωντανόν Σύμβολον τής ί
•κης τοΰ Έλληνισμ,οΰ.
Αί γενχαί πάσαι θά γονυπε-
':οΰν κχί θά άναγιγνώσκουν:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Ό ΜΕΓΑΣ. Καί στρατευόμεννι
•κάτω άπό την Σημχίχν το»,
•θχ άνχλοΰν δύνχμιν διά ,τλν
'Άγώνα πρός κατάκτηαιν τί,;
■Ελευθερία; τού.
•Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Αθήναι 15)12)69
•Π. Φάληρον — Τερψιχόρη 3
ΝΕΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ
ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ
καί
Λ .^ζ ιαφέροντα καί άποοχολοθντσ
την Νεολαίαν ουναισθηματικης φύσεως ζητήματα, ώς τής
φιλιας κα. τού έρωτος, της μνηστείας, τοθ γάμου κσ. άγα
μΐσς καθνθς καί ή Ρυνατότης δισπαιδαγωγήοεως της ουναι-
οθημστικότητος κσ! τής οεί,ουολ,κής όρμής, με τΐνοήν Χρι¬
ή '
στιανικήν.
Πωλεϊτσι είς τα Κεντρικά Βιβλιοπωλεϊα
2ΤΝΒΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος (ικχΐ των έν αυτή δντων καίγ'νο
ιπό τοθ Στράβωνος, τόν μέγαν ιμένων. Καί τό σπου-δαιότεοον
ιφιλόσοφον Μητρόδωρον καί άλ | αύτοι είχον καί την ευχέρε.αν
ιλους -Άλλά καί διότι ή πόλις ινα διατύπουν τάς φιλοσοψικϊ;.
δύλξ εί ό
αυτή διεφύλαξεν επί μακρόν
ιχρόνον τα χειρόγραφα συγ·
ιγράμματα κχί την βιβλιοθήκην
αοΰ Άριστοτέλους, τα δποΐα δ
ιΣταγειρίτης φιλϊσοφος είχεν
ιέμπιστευθή πρός φύλαξιν είς
ιτόν θεόφραστον, δστις άποθνή
ισκων τα παρέδωσε μετά των
ιίδικών τού χειρογράφων είς
ιτόν Σκήιπιον Νηλέα. Άλλ' ύ
'άμ-εσοι άπόγονοι τοΰ Νηλέως
ιτά έπώλησαν είς τόν Δήϊον
■Άπελλιώνα, δστις τα μ,ετέφ*:-
ρε διάβροχα καί σκωληκόβρω·
ιτα είς Αθήνας πρός διάσωσιν.
ιΚαταληφθείσης δμως τήςπόλε
ως των Αθηνών υπό τοΰ Σύλ
λα, τα έν λόγω χειρόγραφχ
μετεφέρθησαν είς Ρώμην καί
άπωλέσθησχν έκτοτε.
5. Ή Κνίδος, πόλις τής Μ.
,κρασιατικής Καρίας, κειμένη
ιέπί τής Κνιδίχς Χερσοννήσο^
ικαί άπέναντι τής Άλικαρνασ-
σοΰ, κατέστη ονομαστή κχί
ιένδιαφέρουσα τούς έλληνας
<τής Μικρασίας καί τής κυρίοις ■ Ελλάδος. Διότι έγέννησε τόν ΐπεριώνυμον μαθηματικόν κα: αστρονόμον Εϋδοξον, τόν μέ¬ γαν άρχιτέκτονα Σώστρατον ικαί τόν μέγαν εύεργέτην -ών έλλήνων Κτησίαν, ιστορικόν ικαί ιατρόν, συγγενή τοΰ Ίπ- ιποκράτους. Αίχμ,αλωτισθείς ύ ιπό των Περσών τό 415 ό Μι- ικρασυάΐτης αύτός ίατρόζ προσε •ληφθή άπό τόν ΙΙέρσην βασιλέα Άρταξέρξην τόν Μνήμονα ώς ιίατρός τής Αύλής τού επί 17 ιδΐλόκληρα Ιτη καί έΐΑελέτησε συγχρόνως τα άνχκτορικά άο- ιχεϊα, ήτοι τας βασιλικάς 5< •φθέρχς. Σταλείς δμως ώς Ιμ- ιπιστος Πρεσβευτής τοΰ Πέ?- σου βασιλέως πρός τούς Σπαο ιτιάτας, δέν επανήλθεν είς -ήν αύλικήν θέσιν τής Περσίας, άλ λα παρέμεινεν είς την Σπάρ- ιτην καί παρέσχε πολυτίμους ιπροφορικ&ς πληροφορίας κα! αυμβουλάς είς τούς Σπαοτιά- ιτας δσον ίφορα. την στρατιωτι αήν καί ναυτικήν δύναμιν ΤΊ»ν ιΠερσών, συγγράψας καί Ιητορ: ικόν Ιργον υπό τόν τίτλον «Περ σικό» είς Ίωνικ,ήν διάλεκτον. ιΚαί δεύτερον, διότι ύπενθυ- μίζει την οδύνην κα'ι την χί- σχύνην ήν ησθάνθησαν οί Έλ ιληνες Μικρασιδται, δτχν ?μχ- ιθον δτι "Ελλην Άθηναΐος ατρχ :ηγός, δ Κόνων, τό 594 π.Χ. (ήγούίίενος στ|όλου Περσιν.9 ικαί επί Περσικής ναυαρχί^ς Ιίστάμ,ενος κχί δίδων διαταγάς είς τούς αίωνίους έχθρούς των •Έλλήνων, τούς Πέρσας, κατι- ιναυμ,άχησε τούς "Ελληνας Λα ικεδ'αιμονίους, προσάψας αίω- ίνίαν αίσχύνην είς τό μέτωπον Γτών Μικρχσιατών καί τοΰ Κνι 6ίου ίατροϋ Κτησίου, εύεογέ τού κχί πληροφοριοδότου τής (Σπάρτης. 3. ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙ- ΣΜΟΥ ΜΟΤ 'Υπενθυμ,ίζω τα πλούσια κχί ■μεγχλοπρεπή μνημεΐχ τής Τ,ρρί •χς μ-ου, τόν τάφον τοΰ Μχυοό Ιλου είς την Άλικαρνασόν μου, ιχ6 μεγαλοπρεπές κτίριον τής •μ,εγάλης βιβλιοθήκης τής Έ- ιφέσου μ,ου καί τόν περίφηαον •ναόν τής θε&ς Άρτέμιδος τδν Ιδποΐον έπυρπόλήσε την νύντχ τής γεννήσεως τοΰ Μεγάλου Αλεξάνδρου (356 π.Χ.) 5 'Εφέσιος Ήρόστρατος διά νά ιάποθανατίση τό δνομά τού, τάς ι,τηλίνους σαρκοφάγους τώ)1 ΐΚλαζομενών μου, τό μαρμ,άοι- <νον καί επιβλητικόν Βουλευτή ιριον των Σάρδεών μου, τα ποΐ ιπύλαια τοΰ Τραϊχνείου τής ιΐΐεργάμου μου, τα κυκλώπι» ιτείχη τής Κνίδου μου καί τό ιπεριφημ,ότερον των άγαλ·ι τί ιτων τής γής, την Κνι δία ν Ά ιφροδίτην, Ιργον τοΰ Πραξιτέ ιλους άλλά τοΰ νεωτεριστού. ιδιότι κατ' άντίθεσιν πρός τους προηγουμένους τού άγαλματο -οΐους μέγας καλλ.τέχνης έ σκεφθή καί ετόλμησε νά ιστήση έντεΐλώς γυμνόν γυναικείον, κατά παραγγελίαν ικαί Εσως άπαίτησιν των ποοο* ιΒευτικών κατοίκων τής Κνι- ι5ου, παραλίου πόλεως τής ΜΊ ικρααιατικής Καρίας μου» «Άλλ' εάν αί τρείς θυγχτί ιρες μου άνήλθον είς την κο;θν» φήν τής άρχαίας τέχνης /αι ιτής ποιήσεως ("Ομηρος, ΊΤσ( οδος, Σαπφώ, Άλκαΐος) ή 'ϊ ωνία, ή Αίολία κχί αυτή $υο >μη ή Δωρική γή υπήρξαν συγ
«χρόνως καί ή κοιτίς τής αρχαί
θεωρίας των καί νά τάς 5ιαΐ">
ΐνίσουν μάλιστα είς την άκρι-
βολογοΰσαν ελληνικήν γλώσ¬
σαν τής έποχής των, την λ*
πτολόγον καί άθάνατον.
Την πρωτοτυπίαν τής άρχα:
οτέρας έν τώ κόσμω Ίωνικής
_χολής μ,ου προσεπάθησαν νά
ιμειώσουν κατά τό δυνατόν ν;
ιώτεροι κριτικοί, άλλά ταχέως
ιμετέγνωσαν καί ειλικρινώς πά
ιρεδέχθησαν δτι ή πρώτη 3ο-*ί/
ικαί ίορφίι τής άρχαίας Ίων.
>κής φιλοσοφίας είναι πρωτότυ
ιπος καί παριστάνει την πρώ-
ΐτην καί οΐίονεί; την έφηβικην
(ηλικίαν τής φιλοσοφίας, την δ
-οίαν βαθμηδόν ανέπτυξεν εί;
ανδρικήν ηλικίαν ή κρυσταΐ-
λίνη σκέψις των Άθηναίων χ
ιπό τοΰ Σωκράτους, τοϋ Πλατή»
νος καί τοϋ Άριστοτέλους Μί*-
ιχρι τής διαλύσεως τής έν Α¬
θήναις Φιλοσοφικής Σχολής Λ
•πό τοΰ Μεγάλου Ίουστινιανπθ
•κατά τό Ιτος 529. Έττομένΐύ:,
'αληθεύει τό άξίωμα εάν δέν έ
ιφιλοσόφουν πρώτοι οί "Ιωνε;.
•δέν θά παρουσιάζοντο βρ
ιρον οί μεγάλοι Άθηναΐοι φ
σοφοι καί εάν δέν έφιλοσόφουν
οί Άθηναΐοι δέν θά έφιλοσ»1
νούν καί οί σύγχρονοι Εΰοί·»-
πχιοι αποτελούντες τό σημε¬
ρινόν κυονόκρανον τοθ άγάλ-
ι,ιατος τής φιλοσοφίας.
Κατά τα ανωτέρω, εάν πε-
ρισσώς θαυμάζετα,, ό σημερι¬
νάς άρχιτέκτων των ούρανοξυ
στοιν τής Άμερικής, δικαιοθ-
λ ϊ ή
ΟΤΑΝ ΟΜ1ΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ
ής μρής,
Ασφαλώς ϊσου ή καί ρ
σοτερου Γσως θαυμασμοΰ
ιπρωτος ανθρωπος δ διανοηθεί;
<καί έπινοήσας την πρώτην κ* Αύβην καί τόν πλινθόκτισ.ον οίκίσκον είς τόν δποϊον εύρον τκαταφϋγιον καί ασφάλειαν ο! πρωτόγονοι ανθρωποι, έγκατχ 'λείψανχες τα σπήλαια καί τάς «οπάς τής γής ή τα κοιλώμα- 'ττ. των δένδρων. Τόν συλλογ: ισμόν αυτόν δικαιώνει πλήρ").· ■καί ή στάσις τοϋ φιλοσόφο < Σωκράτους κατά την στέψιν ιοϋ άρμ,ατοιδρόμου νικητοϋ *αί ιμαθητοΰ τού Άλκιβιάδη. Ό ιφ'.λόσοφος διδάσκαλος παρν- στας είς την τεΛετήν τής στί ψεως τοϋ νικητοΰ Αλκιβιάδου, 'Ιστρεψε τα νώτα τού πρός τον στεφανούμενον άρματηλάτην νικητήν μαθητήν τού, δικαιολο γήσας την τοιαύτην συμπερ'- ά δ εξ δθ τού δια τής εξής δρθή; ■παρατηρήσεως: Ό στέφανος τοΰ άρματηλάτου νικητοϋ Αλ¬ κιβιάδου όφείλεται λογικάς /.αί είς δύο άλλους, είς τον ·'« λοτόμον καί τόν άρματοπο'όν #σον καί είς τόν ίπποπαραγυο ι'όν κτηνοτρόαον καί τδν Επ ή άς φιλοσοφίας καί ιθίσθησαν πάντοτε καί παντχ- ιχοΰ εΐσηγήτριαι τής φιλοσοφί «ς είς την κυρίως Έλλάδχ. ίΔιότι μετελαμπάβευσχν είς ιήν ιχυρίως 'Ελλαία ή άκριβέσιε- ιοον μετέδωσαν είς αυτήν τΐ>ν
ιχρχικόν καί πρώτον Ίωνικ'ν
σπινθήρα τί}ς φιλοσοφούσηι
ισκέψεως καί διχνοήσεως π*ρΙ
ιτόν κόσιιου πχντός (τοΰ σϋα·
παντός) καί τοΰ ανθρωπίνον
ιβίου. Διότι πρωτοι οί Μικο%-
σιαται "Ελληνες καί εΐδικώτε-
ιρον οί "Ιωνες είχον τό ένϊιι»
ιφέρον, την φιλοΜάιθειαν άλλ4
συγχρόνως καί την ίκανότηια
ιπερί τό φιλοσοφεΐν, έκμεταλ
ιλευθέντες ευστόγως τάς εύνο:
■κάς οικονομικάς συνθήκας τή%
■οχής των πρός διερεύνησιν
ΐτών προβλημάτων τοΰ άνθοωπί
νού βίου καί τής υπάρξεως τοΐ
ιπαρόντος κόσμου. Διά τουτο ά
ικριβώς καί πρώτοι αύτοι ίξ
ι5λων των έλλήνων τής αρχα¬
ιότητος διενοήθησαν πρωτοτί
οΐους καί άλληλουχουμένας "3;
ιςασίας καί θεωρίας περί κοζμα
γονίας, ήτοι περί τής φύσεως
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Έ χρχ«:α
άχι εΐδωλολχτρική Μιν.ρασ:7
'τική Χερσόννηαος καθώς κχι
ιή^ κυρίω; Ελλάς μέχρι τδ3
ιΚαίσχρος Αύγούστου παρ*-
σχεύχσχν κχί ένεφάνισαν (άς
τρείς προϋποθέσεις τής ίλιύΐί
ως τοΰ Μεσσίου Χριστοϋ. Πρώ
ιτον, διότι ή έλληνική φιλοσο
ΐ-ρία των περιέστειλε περιδε·?>ς
πας διερευνητικ&ς χΐ.ρχία.ς της
ικαί δίκην κοχλίου ένεκλείσθη
είς τόν έν Άΐθήναις βωμόν |ΐί
την επιγραφήν τώ άγνώστω
$ζΰ. Δεύτερον, διότι οί την
'Μικρασίαν καί την κυρίως Έλ
1 -ά5α κατοικοΰντες Ίουδαΐο:
ιΐίς τάς έλευθ^ρως λειτουργ*;1}·
ισας Συναγωγάς των ήκο'. >ν
ιίιαρκώς τάς ρήσεις καί τάς έ
ι.-αγγελίας των Προφητών τής
ι'Ιαλαιάς Διαθήκης περί έλεύσ:
>ς τοθ Μεσσίου κχί ένχγωη-
ιως ανέμενον τόν λυτρ'οτήν τοθ
•Ίουδαϊκοΰ λαοΰ. Καί τρί.-ν.
ιή καλλιεργηθεΐσα έν Μικρασιχ
ικαί τή κυρίως Ελλάδι έλλν-Ί
-κή γλώσσα επεκράτησε καί ώ
',ιιλεΐτο άνά την άχανή Ρω«*ί
κήν αύτοκρατορίαν, ή δποία
>5ια πυκνοΰ δδικοΰ δικτύου καί
■ΐών άστραπιαίως κινουμένων
λεγεώνων της είχεν έξασφυιλί
ΐ3ίΐ την ελευθέραν διακίνησ1"^
των άνθρώπων άνά τάς έπαρ/ί
χ; της άλλά καί τοιαύτην ειρ*,
καί ησυχίαν ώστε νά ά
σθή πανταχοΰ καί μάλιστχ
άντηχήση τό νέον σάλτ.-
τής εμφανίσεως τοΰ Μί;σί
ου Χριστοΰ. Εντέυθεν έξηγίΐ-
^αι καί τό ιστορικόν γεγονός
ιδτι αμφότεραι αντήλλαξαν την
ιεΖδωλολατρείαν μέ τόν Χρισι·.α
ινισμόν αδιστάκτως καί ταχέ¬
ως. Συνεπώς, τόν λόγον Ιν«ι
ΐαπό τούδε ή Χριστιανική Μ
ικρασία ή Προβυζαντινή, διότι
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΟΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤύΝ ΕΑΑΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤύ
19
«Έν τούτοις, συνεχίζει ό Στ«ρ-
γιάδης, είς την έκθεσιν τον, ή έλλη
νίκη Κατοχή, ίνα φανή ευχάριστος
πρός τοΰς έν Κωνσταντινουπόλει
'Τπάτους Άομοστάς καί ίνα πρός
-τούτοις, δώση εν εισέτι δεϊγμα τοΰ
διαλλακτικοί πνεύματος άπένανπ
τοΰ Όθωμα,νικοΰ στοιχείου, προκει
μένου περί άδικημάτιυν παλιτικής
φύσε(·>ς, προέβη είς την άποφυλά
κισιν καί των δύο έτερον καταδικα
σθέντων δημοσιογ ρ ά φ ω ν τής
«Σάρκ».
Πρός τούτοις, πρός αποφυγήν
ίςητημάτιυν είς τό μέλλον μετά των
ενταύθα άντιπροσώπων των Συμ-
μάχων, έξ άφορμής τής λογοικ/ρισί
άς ή 'Τπάτη Άρμοστεία εδέχθη τό
συνημμένως διαβιβαζόμενον έν τέ¬
λει κανονισμόν τής λογοκρισίας.
Κατά τόν κανονισμόν τούτον, δλη
σχεδόν ή έττί τής λογοκρ<σίας άρμο- διότης .-τεριέχιεται είς την ενταύθα Διασυμμαχικήν επί τής λογοκρισίας Επιτροπήν, έν τή όποία άντιπρο- σιοπεΐύεται ή έλληνική Κατο<χή δι' ενός άντιπροσώπου. Καί δμ/ος ή η¬ μετέρα Στραπωτική κατοχή έ'πρε- πιε νά έ'χη ώς άμεσον συνέπειαν την μετα&ίδασιν ολης τής επί τής λογοκοισίας άρμαδιότητος είς τάς Στρατιωτικάς ελληνικάς Αρχάς, των οποίων δλλωστε, ή προεκτε- θεΐσα διαγωγή ουδεμίαν δυσπιστί- αν ηδύνατο νά έμπνεύση είς τούς Συμμάχους. Οντε Ιδρύθη ποτέ εν¬ ταύθα <ντρατιωτική λογακρισία επί τοΰ τύπου, ένεργοΰσα ανεξαρτήτως τής Λιασυμμαχικής 'Επιτροπής ώς άναφέρεται έν τή εκθέσει των 'Τ¬ πάτων Άρμοστων. Ή ί'δουσις έν τούτοις τοιαύτης στρατιωτικής λογοκρισίας έκ μ.έ- ρους ημών θά ηδύνατο νά δικαιολο γηθή πληρέστερα έκ τοΰ έν Θεσσα λονίκη προηγουμένου, δπου κατά τό οιάστημα τοΰ τελενταίου πόλεμον, τό Άιρχηγεΐον των Συμμαχικών στρατευμάτιον, καίτοι ευρισκόμενον έν χώρα συμμαχική, ησκησε δι' ίδί άς τον 'Τπηρεσίας λογοκρισίαν επι τοΰ τύπον, λειτουργοΰσαν ανεξαρ¬ τήτως τής έλληνικής λογοκρισίας. Πρός τούτοις εσχάτως ή 'Τπάτη Άρμοστεία, προέβη καί «ίς την άν τικατάστασιν τοΰ παρά τή Διασυμ μαχική επί τής λογοκρι,σίας πή, ήμετέοου αντιπρόσωπον κ. Μι- χπήλ Ροδά, συμμορφουμένη πρός τάς ΰποδείξεις των αύτόθι 'Τπάτων Άμμοστών, καίτοι δέν υπήρχον ε¬ ναντίον τού συγκεκριμένα παοάπο- νσ. Ή έν τή εκθέσει των 'Τπάτων Άρμοστών, αναφερομένη θιαγραφή τινός τονρκικής εφημερί¬ δος «Μεδινιέτ» δέν έγένβΐο υπό τοΰ κ. Ροδά, άλλά έπειδή τό είρη- μένον δημοσίει<μα περιεϊχεν είδή- σεις οϋδόλο>ς έξακ,ριδωμένας ίπί
τινος επεισοδίον των ΦνλακΛν, ή
Διασυμμαχικώ λογοκρισία διέγραψε
ταύτας, έπιτρέψασα την δημοσίευ¬
σιν τοΰ ύπολοίπου άοθρου. Έκ λά-
θους ομως τοΰ Γραμματέιυς τής Έ
πιτροπής διεγράφη τό άρθρον ολό¬
κληρον, τό οποίον εδημοσιεύθη με¬
τά Οΰο ημέρας περικεκομένον ώς
αρχικώς, μετά σημειώσεις τής επί
τής λογοκρισίας 'Επιτροπής, έν ή
άνεφέρετο, ότι ή προηγουμένως γε¬
νομένη όλόκληρος διαγραφή τού¬
τον εγένετο έκ λάθους τής Διασυμ
μαχικής 'Τπηρεσίας.
"Οσον άψορά διά την Λροτεινο-
μένην εφαρμογήν λο·γοκ.ρισίίΐς επί
των έξ Ελλάδος εισαγομένων εν¬
ταύθα εφημερίδων, φρονώ ότι αυτή
άποκλείεται, έφ' όσον τουλάχιστον
ή έ&ώ Διασυμμαχικώ Έπιτροπή Λο
γοκρισίας, ουδένα έξασκεϊ έλεγχον
επί των εισαγομένων έψημερίοο>ν
των ξένων Κρατών, θ«ορώ 6έ πε¬
ριττόν νά τονίσω πόσον άδικον καί
πόσον προσβλητικόν σι>γχςνόνο)ς θά
Είναι επόμενον έν τοιαύτη περι-
πτώαει, ό κατέχων νά λάβη έν τή
.τεριοχή τού μόνον τα μέτρα έκεϊνα
τα όποία άπαιτοΰνται πρός επιτυ¬
χίαν τού πολεμικοΰ τού σκοπσΰ, ά
διαφοηών διά την διοίκησιν καί την
έσωτεοικήν έν γένει ζωήν τής κατε
χομένης έχθοικής περιοχής, έφ' ο-
αον δέν προσβάλλεται έξ αυτής ό
πολεμικός σκοπός τόν οποίον έπτδι-
ώκει. "Ολος διάφορος υπήρξεν ό
σκοπός τής έλληνικής Κατοχήζ.
Ή έλληνική Κατοχή δέν εγένετο
απλώς χάριν πολρμικής τινος έντρ
γείας, οίίτε έν έχθρική πραγματι¬
κώς περιοχή.
Ή έλληνική έν Μικρά Άσία Κα
το/ή εγένετο πρός επαναφοράν τής
τάξεως καί είρήνευσιν χώρας κα-
τοικουιιένης, κατά μέγιστον μέρος,
ΰπιό έλληνικσΰ πληθνσμοΰ. Ό πλη-
θυσμός δέ ούτος, ώς καί αί διάφο-
Η ΣΠΑΡΤΗ ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ
Σε'ρά άρθρων τοθ «. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΠΕΞΛΑΤΟΥ
(συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Ή μεγάλη γέφυρα τοΰ Εύρώτα
καί επειτα ή Σπάρτη, παλαιά καί
νέα. Είς ενχι λοφίσκο μπροστά μ.ας,
ποϋ δσο πάει κ,αΊ ^ΐηλώνει πρός
τα διιτικά, καί απαγαρε-ύει την θέ¬
αν, μένουν ύπολείμματα άπό τό τεϊ
χος, πού επροστάτευε την αρχαίαν
πόλιν. Ό Ταίιγεχος καί έδ<Γ), μέγα λοπς>επής καί ύπερήφανος, ό ιΠάρ-
νον ανατολικά, τα Μενελάϊα δουνά
είς τα βαρεία καί μέσα είς αύτά ή
καταπράσινη κοιλάς, μέ τόν Εύρω-
τα, φρουροί κδποιας δόξης, πού ή-
γεμσνεΰει είς τόν χώρον τοΰ παοελ
θόντος. Καί θά ενόμιζε κανείς, δτι
εχει άφήσει κληρονομίαν άτίμητον
την αύστηρότη'α καί την λιτότη-
τα τοΰ ήθους καί τού ΰψους κοιί είς
την νέαν πόλιν, .-τού έκτίσθη τό
1834 άπό τόν "Οθο>να, είς τα Έ-
ρείπια. τοΰ άποικισμοΰ Μεσόα, αέ
ωραίαν ευθύγραμμον ρΐ'μοτομίαν,
μέ πολεοδομικόν σχέδιον, μέ κομ-
ριαι ξέναι έδώ χριστιανικαί έθνότη ' ψές πλατείες, μέ λε*)φάρονς. Είναι
τες ύποστάται, ιδία κατά τό διάστη πολλά τα ένδιαφέροντά της. Ό
μα τοΰ τελευταίου πολέμου, παντός Μητροπολιτικός Ναός καί ό Ναός
εΓοους καταδιώξεις καί στεΐέρο> έξαι
ρετικήν αποστολήν υπό τάς προε-
κτεθείσας συνθήκας, ε'δει νά δράση
ίίς χώραν, τής οποίας αί πολιτικαί
χαί στρατιωτικαί μέθοδοι, ένέπνεν-
σαν πάντοτε είς δλα τα πεπολιτι-
σμένα Κράτη την μεγαλυτέραν δυ¬
σπιστίαν, ό δέ κρατικάς άργανισμός
εθεωρήθη άνέκαθεν υπό πάντο>ν ά-
■νεπαιρκέστατος καί χρήξων ριξικων
μεταρ,ρυθμίσεων. Πλήν δέ τούτου,
δτι ή έλληνική Κατοχή ευρήκεν ΐίς
τάς έν τή περιοχή τουρκικάς 'Τπη
ριεσίας πλείστα δργανα τοΰ Νεο-
τουρκικοΰ Κομιτάτου, τα όποϊα δχι
μόνον ουδεμίαν πλέον ένέπνεον έμπι
στοσύνη-ν είς τό ελληνικόν στοιχεϊ-
υν κίά τάς έδώ άλλας έθνότητας,
άλλά καί έπεβουλεύθησαν την άσφά
λειαν τής Κατοχής μας καί προσε¬
πάθησαν, διά παντός τρόπον, νά
ματαιώσο>σι πάσαν προσπάθειαν η¬
μών πρός παγίωσιν τής τάξειος καί
είρήνευσιν τοΰ τόπου. "ίΐστε, οχι
μόνον ό σκοπός τής έλληνικής Κα
δχι μόνον οί πληθυσμοί τής
κατεχομένης περιφερείας δέν ήσαν
6ι' ημάς απλώς πληθυσμοί εχθρι¬
κήν περισχής, προεκάλουν 6έ {ντέρ
αυτών όλως εξαιρετικόν τό ενδια¬
φέρον ημών, άλλά πρός τούτοις
πλείστα δργανα των Δημόσιον τονρ
Λΐκών 'Τπηρεσιών, ί&ικαιολόγονν
&ιά τής στάσεώς των πάσαν έκ μέ-
ρους ημών πρός αύτά δυσπιστίαν.
'Τπύ τοιούτους δρους, όφείλουσαι
αί έλλην ικαί Αρχαί νά έκτελέσω-
σι την άνατειθεϊσαν ημίν εντολήν
καί ύποχρεωμέναι νά αντιμετωπίση)
σι τάς διαφόρους ανάγκας τάς όποί
άς έδη·ιαούργει ή κα,κόβονλος άδρά
νεια ή, ή έχθρική αντίδρασις των
τουρκικών Άρχών, ήτο αδύνατον
νά περιορισθώσι πάντοτε έν τοίς
πράγμασιν είς την εφαρμογήν τού
συνήθους τύπου τής Κατοχής άνρν
σοθαροϋ κινδννου τοΰ σκοποΰ δία
π.Χ. αιώνος ε'πειτα, είκονίζει την
άρπαγήν τής Εϋρώπης άπό τόν Δί¬
α. Είς την πλατείαν τό χάλκινον &
γαλμα τοΰ Λι^κονργον. Έξ άλλον
σέ πολλά σπίτια εχοιη- άποκαλν-
φθή ϊχνη ο'ικιών τής αρχαιότητος
καί είς έ'να άπό αύτά χαρακτηρι-
στικά μ<οσαϊκά. Κέντρον εμπορικόν καί οικονομικόν τής Λακωνίας, ή σημερινή Σπάοτη μέ τα καλά ξε- νοδοχεία καί τα κέντρα της συγ- κεντρώνει άξιόλογον κίνησιν. "Ερ- χονται ΐδιαιτέρ(ι>ς ξένοι, οί όποΐοι
ώθοΰνται κνρίως άπό την δύναμιν
τοΰ παρελθόντος. Άναζητοΰν την
αρχαίαν Σπάρτην, πού 2λα6ε τό 8-
νομα άπό την σύζυγον τοΰ Λακΐ-
δαιίμονος, κόρην τοΰ Εΰρώτα. Άνα
ξητοΰν τούς τέσσαρας σννοικισμονς
Λίμναι, Λιτάνη, Μεσόα καί Κννό-
σονρα, άπό τοΰς όποίονς έσχημα-
Άναξητοΰν τα δήματα των
Δωρ·ιέ<ον Ιδρυτων τοΰ Αρχαίον κρά τους, την σκιάν τοΰ Λυκούργον, ό ό ποίος, ·κατά την παράδοσιν, ώργά- νωσε τό άρ·ιστοκρατ<κόν — στρατι¬ ωτικόν καθεστώς τής πάλεο^ς, τα Καίαιδα, δπου έφρίπτοντο τα άδύ- νατα νεογέννηται τ»ϋς έφόρους καί τούς εϊλωτας. Άναζητοΰν την άνοδον καί την πτώσιν μέ τάς ήττας τάς οποίας οί Σπαρπάται ύπέστησαν άπό τόν Έπαιμεινώνδα είς τα Λεΰκτρα καί την Μαντινείαν τό 371 π.Χ. καί τύ 362 π.Χ. "Τστερα οί Ρωμαΐοι, δ Άλάριχος, αί έπιδρομαί των Σλά 6(ον, σι»ν€πειία των οποίων οί κάτοι κοί της κατέφυγαν είς τα άπρόσι- τα 6οι»νά τής Μάνης, οί Βυζαντι¬ νοί, ποΰ την εκτισα/ν έκ νέον, άλλα χο)ρίς νά φθάση είς την περιοχήν τοΰ γειτονικοΰ Μυστρα, οί Φράγ¬ κοι, οί Ένετοί καί τέλος οί Τούρ¬ και, οί όποΐοι την κατέκτησαν τό 1715. *Όλων αυτών ΰπάρχονη' μαο τυρία». "Ο,τι δ>μο>ς κατά προτίμη¬
σιν, θά ίδη ό ξένος είναι ό «τάφος
τοΰ Λεο)νίδα», ή Άγορά άπέναντι,
τα έρεέπια τοΰ θεάτροτ', πάντο άπό
τό οποίον υπήρχεν ό Ναός τής Χα-
λκιοίκου Αθήνας, πού (.ονομασθή
έ-'τσι έπειΛή τό εσωτερικόν τού να-
αΰ είχεν Ιπένδυσιν χαλκΐντον έλα-
σμάτο>ν. Άς ύπομνησθη, δτι ύς
τόν Ναόν αυτόν, οταν κατηγοοήθη
ώς ποοδότης, έκλβίσθη, διά νά δια
σίοθή δ Πατ>σαΛ·ίας. Οί Σπαρτιδ-
ται εφραζαν ό'λα τα άνοίγματα τοΰ
ναού καί ή μητέρα τοΰ Πανσανία
?ρο»ι|»ρν τόν πρώτον λι'θον. Ό ναός
-ής Άρτέμιδος ?χει πολΰ ενδιαφέ¬
ρον. Καί, φνσικά, τό μουσείον, είς
τάς αιθούσας τοΰ οποίον ύπάρ'χονν
εύρήματα έξαιυρετικού ένδιαφέρον-
τος, άγγεΐα, Λρχιτεκτονικά γλυπτά
άπό τύ ΆμυκλαϊθΛ' καί θαυμάσιος
πίθος με- άναγλύφους παοαστάσεις.
Άπά την Σπάρτην ξεκινα. ό δρό-
μος, διά τόν Μυστρά, προσκννημα
θαυμαστόν, είς τούς αΐώνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΤΑΓΓΕΑΑΤΟΣ
(2ι>νέχεια εις τό προσεχές)
Ο ΕΡΕΙΜΙΤΗΣ ΤΟΥ ΙΟΡΛΑΝΟΥ
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίοος
ρισε ό μέγας Ζο)<ιοάστρης ή Ζουρα θονστρας πού τόν δάφτισε είς τόν Εΰφράτη ποταμό στό ονομα τού Θεοΰ. Οί Χρι—ιανοί διατηροΰν τό 6ά- φτισμα μέχρι σήμερα, γιά ν' άπο- πλύνουν μέ αντό τό προπατορικό ά- μάρτημα, δηλαδή τό πιό σκοτεινό ενστικτο ποϋ νπάρχει στήν ζωή μας. Ό Ιησούς είναι παρηγορητής των άνθρωπον, ι|ηιχή τρικρερή ά- ποφενγει την έρημο, προτιμά την πόλι, τούς άνθρώπους, πηγαίνει στόν γάμο τής Καννάς. Βρίσκεται πάντα κοντά στούς έχθροΰς τον, σ·ίς διάφορες αίρέσεις καί στούς άρχιιρεϊς. Γίνεται φίλος μέ δλους, τρώγει μέ τόν τελώνη, συγχωρίϊ τόν (Ιαφτίση σΐό ποτάιμι πού άπό τότε θεο>ρεΐται Ιε,ρύ, ίίς τό ονομα
τού Θεοΰ, δπίος έβάφτισε έκατοντά
δες άνθρώπους.
"Ομο>ς, κατά την βάφτιση, την
μεγάλη αυτή στιγμή τής άνθριοπύ-
τητας, φανερώθηκε τό 'Άγιο πνεΰ
μα, ζύγο>αε τίς λει»κές τού φτεροΰ
γες πάνω άπό τόν Χριστό μας...
Ένώ άπό τα γαλάζια 6άθη τοΰ
ούρανοΰ ακούσθηκε ή φωνή τούθε-
ού: «Ούτος είναι ό υιός μου ό Ά
γαπητός».
Μεταμόρφωσί τούς 6><ό άνθρ<ό- πους, καί παρουσ»άσθηκ(ΐν στο κό- σμο πού χρόνια περίμεναν τόν Θεό.. Μέ -ό πνεΰμα τό "Άγιον πού έξύ ■ψωσε τούς έκλεκτούς άπό την μά- ϊ,α, τό υψηλόν καί ίερό, ό Χριστός ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ! ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝΙΑΙ ΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ Μόνον έφ' δσον δηλοΰντα,ι -ίγύοντος κα&εστώτος. Τί αύ-4 γεγονότα επί άτομική εύθύνϊ;, ''.σχύε·.( προκειμένου περί των άνευ προσγ,ομίαεως άποδε-.κτί ΰεβαιώσεων των χσφαλιστιχί,ο .κων, γίνονται δεκτχί ύπεύθυ- έταιρειών διά τό δψος των * νοι δηλώσεις των είσαγωγέων, αφχλίατρο)ν, ή των τοιούτων !--?- εφαρμογήν τοΰ Ν.Δ. 105) μετχφορών 5ιά τούς ναύλους, ,69. Τουτο δρίζει ή ύπ' αριθ Αί επί σφρχγιστοϋ χάρτου ό ,μόν 514)23.12.69 είδική δια >π:>βαλλόμ£να- δηιλώσεις
(ταγή τής Τραπέζης τής Ελ¬
λάδος, συμπληρούσα προηγου
'οσημαίνονται κανονικώς (Ό-
ικαί πρότΐρον,^εδομίνον δτι ή
ιμένην ύπ' αριθμόν 49Ο)9.ΐ! ·:κ 10 δρ/, άξία τούτου, δέν ά
69 τοιαύτην. "" "
Αί είς την πράξιν συνήθως
■Ιμιφχνιζόμενχι περιπτώσεις ύ
■ποβολής τοιούτων δηλώσεων Ί
>κΙ σφραγιστοΰ γά.ρτο) είναι χ:
εξής:
Περί προμηθείας άντιπρο&ώ-
«ου οΙχοι> τοΰ έξωτερικοΰ.
Περί μή μεσολαβήσεως Λντι
πρόσωπον.
Επί εισαγομένων μηχχνη-
Άάτων.
"Επί είσαγωγής προ>των ·ό
■λών υπό βιοτεχνίας ή βιομηχί.
'νίας.
Επί είσαγωγήα Ιριονηε<άτ(ον Είς δσας περιπτώσεις άντ,ι 'θέτως σκοπεΐται διά των δή) ώ σϊων ή παροχή ύποσχέσεοκ ·<ι Ι] άνάληψις ευθυνής αί δηλώ ·;εις θά υποβάλλωνται διά τοΰ /ρησιμοποιουμ,ένου μέχρι σή- ■ ι,εοον έντύπου. Δέν έμπίπτουν είς τάς δ·-<τΧ ςεις τοΰ περί ύπευθύνων δηλώ αεων διατάγματος αί υπό αο» ι;ι.εσολχβουσών τρχπεζών έκ* όόμενχι βίβχιώσεις υ,ή ιιεταβαλ Ίικών 'λομένου τοΰ μέχρι οήμερον ι θείον. ιποτελεΐ χαρτόσημον. ΕΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΕΡΓΑΤΟΓ ΠΑΛΛΗΛΟΓΣ Δι' αποφάσεως τοΰ ύπουογο·) 'Εργχσίας, ενεκρίθη ή χορήγτ; σις 5.520 πλήρων δανείων αδ •τοστεγάσεως έξ 6Ο.ΟΟΟ δρ./.·/ ι,Αών έκαστον άπό τόν Όργ«ν: | ·σμ.όν 'Εργατικής Κατοικΐα, , ιείς ίσαρί&μους έργατοϋπα>λη
λους τής περιοχής Άθηνθν
ικαί Πίΐρχιώς. Έπίσης Ινι
■κρίθη ή /ορήγησις είς 1.500
Ίργατοϋπαλλήλους τής θεοοα
'λονίκης καί είς 105 τοΰ Αίγι
■3Ό, τοΰ Καρπενησίου, τής Μ·/
·:ιλήνη: κχί. τής Λήμνου =ρομ
' :ληρωμ«,τι*ύ!»ν δανείων αϋτ':
ατεγάσεως, ώς κχί ή νορήγη
•σις ανάλογον δχνείων είς 7Λ
•ρχπηγμχτούχους τής Χίου, -Μ
Ι Άίτωλικοΰ, τής Κερκύρας χ/1
τοϋ Βόλου. Τέλος ενεκρίθη /;
αγορά οίκοπεδικής έκτάσεο,
•έξ 9.ΟΟΟ τετρχγωνικών ;ι*-
-οων διά την ανέγερσιν έρνιΐ
κατοικιών είς τό Γύ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΧΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
την Δημοκρατίαν τοϋ Πόντου,
•α,έ πρωτεύουσαν την Ίστ^θ'-
ικήν κχί Πνευματικήν Τραηί
'ζοΰντα μχς, καί ή δποία Βά
ένετάσσετο καί είς την Βαλκ*
»κχθιερωθοΰν ώς 'Εθνική ήαί
<ρχ κατά την όνομαστικήν Τνο ϊή ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καί θά αντεπροσώπευε •το, μέ τοΰς έκλεκτούς τοΰ λ^Ο ιτης. Διεσταυρώθης, έκεΐ, ί'; 'τήν Κωνσταντινούπολιν, κέ ιτόν Κωνσταντίνον Παλαιολό¬ γον. 'Εκεΐνος έπανήρχετο. Κχ. >σΰ είσήρχεσο θριαμβευτικώς
•είί τόν θρΰλον...
Άλλά μαζΐ μέ τό φώς ύπήρ
ιςαν καί Σκιαί. Είχ&ς δεσπόσε·-
'Τής έποχής Σου. ΤΗσο τι θέυ.;.
Άλλά βσον έμπνευσμένη ήτο ή
•θέσις, τόσο φανατική ύπί)ρξ-:ν
>} "Αρνησις. Καί σέ έκαμε νά
γευθής δλην την πικρίαν τή;
'Έλληνικής Δάφνης. Διά τό αί
γα "Εργον Σου ή "Αρνηοι;
;έ άντήμειψε μ,έ τάς σφαί,^χς
την άμαρτωλή, πίνει νερό άπό την όδήγησε είς τόν καλό δρόμο δσους , '5^ στχθμοΰ τής Λυων κχί της
Σαμαρίτιδα.
Κανιένα δέν άποφεύγει... Σαγη-
νεύει τα πλήθη καί οί άνθρωποι τόν
άκολονθοϋν, τόν λατρεΰοτη'.
Μέ έπίκληση τραβά τα πιλήθη
ξητωντας νά άφιερο>θοΰν ΐίς τόν
Θεό, κανένα ζυγό δέν Ιχει, ό ζυγός
τού είναι γλυκός γεμάτος παρηγο-
ριά γιά τόν καθένα ίύστυχο τής
τόν ακολουθήσαν.
Άεωφόρου Κηφισίας. Καί, ίπί
Καί άγάπησαν δλοι τόν λιηροηή, 1 3γ]?ι τΟ καί λυπηρόν, μέ τα
τόν κήρνκα τής Ίσότητος, τής Αγά | αφαιρίδι* τής πρώτης Νοεμβοί
•ου. Έπεβεβχιώθη τοιουτοτ,οό-
Την Κυριακήν 4ην Ίανουαρίοτι
1970 τελοΰμεν 40θήμερον μνημόσυ¬
νον έν τώ Ίερώ Ναώ τής Ζωοδό-
ήτο τοιούτον μέτρον διά τόν έλλη- χον Πηγής (όδός Άκαδημίας) καί
νικόν τύπον, Κράτοΐ'ς φίλον κ<α ώραν 10.30 π.μ., υπέρ άναπαύσι- Σνμμάχον. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ θεο>ρώ άναγκαϊον νά τονίση έν
τέλει τα άκόλουθα γενικώς επί τής
ιδιαιτέρας φύσεως τής έλληνικής
έν Μ. Άσία Κατοχής, καθόσον έξ
τόν οποίον άπεστάλημεν τίς Μ. Ά ' Υ*ίς— καί δταν ό Ιησούς
' κοντά τού εμεινε αφωνος ό Ίιοάν-
νης.
ΙΙόσο ώραϊος ήτανε ό διδάσκα¬
λος!
Ό ήλιος παιχνίδιζε μέ τα ώραϊα
ΐου μαλλιά, σχηματίζαντας πάνω ά
πό τό νπέολαμπρο θεϊο Τοι πρό-
σωπο ψοτοστέφανο ! πόση γλνκύτη
τα στ'ό ολέμμα, σέ δλα τα χαρα-
κτηριστικά Τού!
σίαν.
Ό "Τπατος Άρμοστής
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
~ ~~ ' Λ» Μί
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
αυτής δικαιολογοΰνται πλήρως αί
παρατηρούμεναι είς τίνα σημεϊα
διαφοραί τής ημετέρας Κατοχής
άπό τόν συνήθως περιγραφόμενον
ται'ηης τύπον. Ώς επί τό πλείστον
ή Κατοχή έχθρικοΰ έδάφονς γίνε¬
ται πρός επίτευξιν πολεμικοΰ τινός
σκοπού.
ιθά δώση πληροφορίας είς τού;
(αναγνώστας μέχρι τής έποχή;
ιτοΰ αύτοκράτορος τοΰ Βυζαντί
■υ θεοδοσίου τοΰ Μεγάλου, }.
ινακηρύξαντος τόν Χριστιανι¬
σμόν επίσημον Θρησκείαν άνά
·:ό Βυζάντιον!
Ίωακείμ, Γ. Μαλαθούρας
ιος τής ψυχής τού λατρευτοΰ μας
συζύγου, πατρός, πάππου, άδελφοΰ
καί θείου
ΑΧΙΛΛΕΩΣ Ν. ΜΑΤΡΟΜΜΑΤΗ
(Βυξαντίου)
συντ. Άρχιτέκτονος - Λογοτέχνον
έτών 94
και παρακαλούμεν τούς τιμα,ντας
την μνήμην τού δπως ένώσοτ»ν μεβ'
ημών τάς πρός τόν "Τψιστον δεή-
σης των.
Ή σύξυγυς: Σουλτάνα, ή ΘΛιγά
τηρ: Μαρία, ό εγγονος: Μιχαήλ
Μαραγκουδάκης. Οί άδελφοί: Ίο>
άννης καί Μαρία Μαυρομμάτη, Αί της Τσιμπιδάρος.
πης καί τής είρήνης.
Μά δταν τό ίδιο πλήθος κατάλαδε
ΰτι ό Μεσσίας τού δέν κρατοΰσε ξί-
φος, οΰτε φωτία, παρά ήθελε νά
θεμελιώση τίς άρχές τού μέ την
διδασκαλία τής άγάπης, τής αλη¬
θείας, καί δτι ποτέ δέν πρόκειται
νά πολεμήσή καί νά διώξη τούς Ριο
μαίους άπό την χώρα τονς, άλλά ζή
τοΰσε την άννψωαη τοΰ άνθρωπον
είς την γαλήνη, ό δχλος πού μοιά-
ζει μέ άγριεμένη θάλασβα, θέλησε
νά τόν συντρίψη...
Ό Ιωάννης είναι ό πράδρομος
τοΰ Ίησοΰ άπό την στιγμή ποΰ 6ά
φτισε την Μεγαλωσύνη Τού ή άπο
στολή τού τελείωσε... Ένώ τό ΐργο
πως, καί μ! την ιδικήν
Μ ή Γό
Αία>
Οί δυό προφήτες πλησιάξοιη·... Ι τού Χριστού μας ά'ρχισε άπό την
Ό Ίίοάννης ΰπεκλήθη λέγοντας:
— Σύ είσαι Κύριος ό θεός μόν.
Καί δ λνΥοωτής τοΰ κόσμοΐ', ζη-
τά άπό τόν Ί<οάννη νά τόν (ίαφί- Δέν άργεί ό πρόδρομος Τον νά στιγμή τής δαπτίσεώς Τού, θέτον- τας τόν Έαυτό Τού 2000 χρόνια στήν άνθρωπότητα πού δυστνχώς ποτέ δέν θά Τόν φθάσει. Ε ΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΤΗΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΡΟΣ κατ. Φράγκοι·, Άνασ-ασία λειάδου. ΟΊ άνεψιοί. Βασι- Άπε6ί(κσε ό πο,λαίμαχος δημο- νιζέλον. Τό 1932 εξελέγη 6ουλευ- σιογράφος καί πρώην ύπουργός Πό τής Αθηνών. 'Επανεξελέγη βουλευ τής Αθηνών τό 1945—1949, άνή- κιον είς τό κόμμα των Βενιζελικήν ς η Μοίραν ή Γνησιότης, ινιότης τής Φυλής... Τώρχ δέν ύπάρχει Άρντ/σις '() θάνατος 2χει φονεύσει το •Φθόνον. Τώρα είναι πά.νδημ>ς
ιή Άναγνώρισίς Σου. Καί εί
'ναι οί πχλαιοί άντίπαλοι &' ό
•ποΐοι ύμνοΰν... καί δλέπουν τό
μεγαλοπρεπές "Αγαλμά Σου.
«ού εστήθη τελευτχίιος
Κινοΰνχαι- ισως, άπό :ήν μν
•στικήν τύψιν δτι, ί) δέ-/ ήδη'νΓ
Ο.',ίαν, τότε νά έννοήσουν, ■?,
ιΐχο έννοήσει, άλλα δέν εδρ«/
•είς την ψυχήν των την Ιξχ,ρζ1./
<νά δμολογήσουν... ' Δέν άνήκεις πλέον» είς ή •,χάς. Άνήκεις είς τό Πάνθί,ν ^εγίστων άνδρών τί)<, 'Κλ ή Έθ Ί ι'.ηνικής χς. Άλλά μή ή «ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ικχί κατά την ήμέρχν αυτήν, δ λχ τα σχολεΐα τοΰ Κράτους, 'Δημοτική, Μέση Έκπα£δευβιΛ καί Άνώτχτχ Πνευμχτικά Ι υρΰματα (Πανεπιστήμιχ - Α ινώταται Σχολαί - Άκχδημ,ία), ινα γίνουν εΐδικαί 'ΕθνικχΙ 6 'Λΐλίαι Υύ&ΐι> 4πΛ τό "Γενικόν Ι
ιστορικόν έργον τού, νά μ,άθονν
•τό δνομά, τού κχί τό Ιργον τ;υ-
·5πως κχθιερώθησαν άπό τού;
ΓΑρχχίους τα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ^
·:οΰ Όκτωβρίου τοΰ 480 π Χ.
την Ναυμαχίαν τής Σάλα
Ί,ΐν3ς. - θά πληροφοροΰνταν οί
"Ελληνες, δτι κάποτε κάποιος
πού ώνομάζετο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ.
•ϊκοψε μέ την ρομφαίαν τής
•μεγαλοφυίας τού τόν Γόρδιον
Δεσμόν τής μικρότητος τοΰ ά-
να-.μικοΰ Έλληνικοΰ Βασιλείου
•είς την οποίαν τό κατεδίκασε
·;ί άσυνείδητοι Εύρωπαϊοι Ί-
ορυταί τού. θά πληροφοροθν-
ται έπίσης οί μαθηταί, ή σπου
■Βάζουσχ νεολχία κχί ο έλληνι
ΐ-ίός λαός διά τοΰ ραδιοφώνου
|/χί τηλεοράσεως, δτι δ Εδιο$
"Ελλην εκάλεσε τόν Έλλτ;ν-
ό νά βαπτισθή είς τόν νέο/
•Ίορδάνην, ποταμόν, μετά τον
Ίορδάινην τοϋ 1821.
Θά είχε σβύσει ή ΕΛΛΑΣ.
•τού 1821, υπό την πίεσιν τ;ϋ
■Βορρά, εάν ό Βενιζέλος δέν έ-
σάλπιζεν τόν Συναγερμόν ιΙ>0
•Έλληνισμ,οΰ τά1912. "Ολη ή
πέραν τής Μελούνας ΕΛΛΑΣ
•ίίνχι Ιργον τής προφητιν.ής
αου ένοράσεως, τής πίστεως
•τού καί τής μίγαλοφυίας το>.
Οί "Ελληνες άς μή τό λ.ο-
ισμονοΰν ποτέ:
Ή Ε.ΛΑΣ ώς Κράτος κ^ί
ώς "Εθνος δφείλει την έπιβίω-
σίν της είς τόν Μεγάλον Κρή-
'Εθνικής Ί.π,&Ι <τχ. ώς είναι φυ^ικΐ>ν [ Δέν ζητεί τίποτε δ Βενιζέ-
•τι
αίϊθανώμεθα, ύπερήφανοι ? λος «Άνθ' ών υπέρ Ελλάδος
σοΰ άνήκομεν, οί
ου συναγωνισταί, οί
αι σου, οί φίλοι σου,
ή
φ , ή 1ν
-νχία μχς χχΐ ήρωϊκή Κρί,τ,,
'χλλ* κχί δλοι οί πρόσφυγες ί.
',:ό την Αίολίαν, άπό τόν Π
•τον, χί άπό την θράκην
ς ρ
•ϊπρχξε κχί Ιπαθεν».
Ή Ελλάς διά τοΰ Άνεγε?ί
θέντος 'Λγάλματός τού, έπραξί
•τό καθήκον της τό Ιερόν, ώς
ύπάτ Ι ύ "Εθ
'όπάτη Ικφραση τοΰ
■νά άποθανχτίση την Έλληνι-
, ,. ^--, 'κήν Άποθέωσιν μέ τό μεγαλίΐ
οκοΐοι σέθεωροΰσχν καί έξ,:». ·7)3ες μνηαεϊον πού ανηγέρθη
ρ καί έί,Α
-•/.ολουθοϋν νά σέ θεωροΰν Πα-.ε'
'?α. γι' αύτό καί πολλοί ό
σφυγες, έδιώχθησχν κχί
Φιλελενθέρων. Κατά τα έ'τη 1952 ! λχκίσθησχν, διότι σέ ωνόμαζον
καί 53 εξελέγη τιμητικώ άό Πχτέρ ή Φλή άλ
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι φαρμακοποιύς προο
φυζ δι' έπικερβεατάτην φαρ
μακευτικΛν ΙρνοαΙαν είς 4.
παοχΐαν. Πληροφορίαι Είς τέ
γραφεΐα μας.
ΜΙΧ. ΚΑ'ΙΡΗΣ υαι Σία Ε.Π.Ε.
Ίσολογισμός 31)12)1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α Κυκλοφορούν
καί Κυκλοφοριαχόν 200.073.90
1) ΈμπορεΓ'ματα 150 959,70
2) Ύλικά Συσκευασίας 17.198,20
3) Πελάται 27.700.—
4) Γραμμάτια εΐσ.ιρακτεα 4.216 -
Β Διαθεσιμον 50 297,40
5) Τομρΐον 50 297,40
Γ Ζημίαι Χρήσεως 1 Ρββ 66.781,70
Σύνολον Ενεργητικόν 317 153.- 317 153.—
Α Λ)σμοί Κεφαλαίων
Ι) Κεφάλαιον
Β Βρπχυπρόθε-σμοι
'Υποχριώσεις
2) Προμηθευται . 3.500.—
3) "Εταιροι προσυιρ. λ)σμοί 110.000.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
200.0)0.-
200.000.-
117.153 -
4) ΤρεχοιΊμενυι Λ)σμοί
3.653. -
Σύνολον Παβητικοΰ 317.153.- 317.153.—
ΚΕΡΔΗ — ΖΗΜΙΑΙ 1968
1) Ζημίαι έκ πωλήσεως έμ)των
2) "Εξοδα πρό της εγκαταστάσεως
3) Γενικά έξοδα
Ό Δι&χειριστής
ΜΙΧ, ΚΑ-Ι-ΡΗΣ
34.279,10
11.675.-
20.827,60
Ζημία Χρήσεως 1968
66.781,70
66.781,70
Έν Αθήναις τή 31)1)1969
66.781,70
Ό Λογιστής
ΛΟΥΚΑΣ ΑΡ: ΔΑ^ΟΠΟΥΛΟΣ
η η, τι σέ ωνόμαζον
καί 53 εξελέγη τιμητικώς άντιπρό- Πχτέρα τής Φυλής μ,χς, άλά
εδρος τής «Έν(όσε<ος Σνντακτών» -/α'ι σωτήρα των προσφύγο·ν, έπίσης υπηρεσιακάς 3ότ ή ί έ ϊ Προεδρίας τής Κυ- Διετέλεσε ύπουργύς Ό έκλιπών εγεννήθη είς Καρέαν τής Μάνης το 1888. Ήτο τό εκτο παιδί τής οίκογΕνείας Τσιμπιδάρον άπογόνιον των όπλαρχηγών τού 21 μεγαλύτερος αδελφάς τού πρό δύο έτων αποθανόντος καρυφαίου δημο σιογρά([ου καί λογοΐέχνου Γ. Τσι- μπιδάρου - Φτέρη καί νεώτερος δελφός τού μαρτυρικώς φονευθέν- μέλος τοΰ Δ. Σ. τοΰ Θεραπεντηρίον τος υπό τοΰ τουρκικόν στρατού τό «Εύαγγελισμός» καί μέχρι σημερον 1907 Βάσου Τσιμπιδάρον μέ τό μέλος τοΰ Δ.Σ. τοΰ Ε.Ε.Σ. ώς 1 γον κα£ χχν ι1£νχ,χτν ψει«δώνυμον Καπετάν Τσιμπίδα, ί>- [ καί διαφόριον Έταιρειών. Έπίσης ' - - ' Γ«ΛΤ/ν
παρχηγοΰ τοΰ υπό τόν αρχηγόν Κα ' συμβουλος τού Δ.Σ. τΛγ 'ΚΗνιντίΓ
πετάνΓέρμα (Νικ. Τσοτάκου) άν-
ταρτικοΰ σώματος των Μανιατών
3ιότι ήσαν οί πονεμένοι
- · - - - = ..,»—- τ.ο·. τού λαοΰ/ τοΰς 6ποίουα ΙπΛ
σ,- Κινήσεως _ τού Στ. Μαύρον- Γνεσες λχΙ άγάπησες, δπως σ·
α- χαλη. Επι σειράν έτών ύπήρ·ξε ' Λγχποϋν άκόμη διότι ΖζΪγ -ι*
στίς κχρδιές των.
Διά τό ""
σύμβουλος τού Δ.Σ. τής Έθν,κής
Τραπέζης, μεχρι πρό όλίγο>ν μη-
νών. Τό 1941 εγραψε τό 6ι6λίο
κ<ιτά την εποχήν τοΰ Μακεδονικοΰ «Χ«ΐρε ώ χαϊρ,ε Ελευθερία». Αί έκ νά μάθουν καί νά ό Αγώνος. 'Εσπονδασε νομικά, έδι- κηγόρησεν είς την Καλαμάτα δημο σιογραφών συγχρόνως είς τό «θάρ ρος» των Καλαμών, τοϋ οποίον υ¬ πήρξε διευθυντάς μέχρι τό 1916. Τότε προσεχώρησε είς τό Κίνημα τής θεσσαλονίκης καί διωρίσθη ά- νώτερος ύπάλληλος τοΰ ύπουργείου Έθνικής Οίκονομίας, άρθρογρα- φών ταυτοχρόνοις είς την «Μακ«- δονίαν». Άπό τοΰ 1918 - 1920 έ- ξέδωσε την ημερησίαν εφημερίδα των Αθηνών «Βαλκανικός Ταχυ- δρόμος». Διετέλεσε άρθρογράφος τοΰ «Ελεύθερον Τύπον», τής «Πα¬ τρίδος», τοΰ «Έλενθέρου Λόγον», τοΰ «Ελεύθερον Βήματος», τοΰ Νέ ου Κόσμου», τής «Εργασίας» καί τής <Έλλ.ηνικής Ημέρας». Τό 1924 διετέλεσε γενικάς διευθυντής τού Πολιτικόν Γραφείον τοΰ Κα¬ φαντάρη καί κατόπιν τοΰ 'Ελ. Β«- πομπαί τον άπό τού Ραδιοφωνικοΰ Σταιθμοΰ διά δΜκρορα ϊθνικά θέμα τα καιθώς καί διά την Κύπρον 'έ- χουν άφήσει δαθειά τα ίχνη των. Άπό δύο έτών ή ύγεία τού είχε άρ- χίσει νά κλονίζεται Ιδίο>ς μετά τόν
θάνατον τον αγαπημένον τον ά6ελ
φοΰ Γιώργον Φτέρη καί κατόπιν
τοΰ άδελφοϋ τού Γιάγκον. Ό με-
ταστάς είχε τιμηθη μέ τόν Ταξιάρ
χην τοΰ Φοίνικος καί μέ τό ϊδση-
μον Δημοσιογραφίαν.
Ό άοίδημος έτίμα διά τής φι-
λίας τον την εφημερίδα μας είς
την οποίαν έδημοσιεΰθησαν, κατά
καιροίις, έκλεκταί συνεργασιαι τού.
ε» ------------------
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: διπλωματοθχος φαρ
μακοποιός πρόσφυζ διά Λ*,
τουργΐαν έπικερδοθς Φαρμ»
κκίου εκΐς "Επαρχίαν. Πληρο··-
ρΐαι είς τα Γραφεΐα μας.
ί ά κχμαοώ
-ουν τό Ιργον το5 ΒΕΝ1ΖΚ
ΆΟΥ. τα Έλληνόπουλα την
■πατρίδα τους, καί νά παίρνουν
ιδιδάγματα 'Ε^ικής δεοντολο
γίας κχί συν τοίς δλλοις ν&
3που προβάλεται άνάγλυφον ;ο
'2ργ:ν τοΰ 'Ελληνισμ,οΰ καί' ό
Ίίγάλος 'Εβνικός τού Ήγέττ,ς.
'Μετά τό «Μνημ,εΐον τοΰ Άγνώ
•στου Στρατιώτου» υψώθη /.χί
•τό «Μνημεΐον τοΰ Γνω~2ΰ
•Στρχτιώτου» ποΰ είναι δ Ε-
'ΛΕΤΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,
ώς ζωντανόν Σύμβολον τής ί
•κης τοΰ Έλληνισμ,οΰ.
Αί γενχαί πάσαι θά γονυπε-
':οΰν κχί θά άναγιγνώσκουν:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Ό ΜΕΓΑΣ. Καί στρατευόμεννι
•κάτω άπό την Σημχίχν το»,
•θχ άνχλοΰν δύνχμιν διά ,τλν
'Άγώνα πρός κατάκτηαιν τί,;
■Ελευθερία; τού.
•Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Αθήναι 15)12)69
•Π. Φάληρον — Τερψιχόρη 3
ΝΕΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ
ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ
καί
Λ .^ζ ιαφέροντα καί άποοχολοθντσ
την Νεολαίαν ουναισθηματικης φύσεως ζητήματα, ώς τής
φιλιας κα. τού έρωτος, της μνηστείας, τοθ γάμου κσ. άγα
μΐσς καθνθς καί ή Ρυνατότης δισπαιδαγωγήοεως της ουναι-
οθημστικότητος κσ! τής οεί,ουολ,κής όρμής, με τΐνοήν Χρι¬
ή '
στιανικήν.
Πωλεϊτσι είς τα Κεντρικά Βιβλιοπωλεϊα