195490
Αριθμός τεύχους
2032
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
25/1/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΤΤΏΒΛΛΤ1ΟΝ
ιϋΝ4Τη>ΝΛΙ
03ΚΚΪ. ΟΊΟΓΠΟΝΛΙΛ
■ΡΟ41ΚΟΤ ΤΤΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΛ1 ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΗΦΕΡΟΝΤΟΝ
25 Ίανουαρίου 1970
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
■ ζ
} "Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2032 | Διευτ)υντής - Ίδιοχτ.ή'της: ΣΟ,ΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γρακία: "Οδός Νίκης 25— Αθηναι — Τηλ. 229.708
Στήλη Πρόσω—α καΐ Γεγονότα
ΕΚ1ΤΡΑΤΕΙ3 ΤΗ2 0ΥΚΡΑΝΙΑ2
,ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ Γ ΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥ0ΕΡΩΣ ΙΝ ΤΗΣ
ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗ
Χηταί τής γραμμής.
Καί δλες ο! άλλες δυνάμεις έκ-
τός άττό τίς 'Ελληνικές, είναι δή
λητηρ.ασμένες άπο τό μικρόβιο
της ήττοπαθείας καί της ά—οσυν
θέσε«ς.
Μέ αύτές τίς αυνθήικες ή έκστρα
τεία είναι καταδι,καο-μενη σέ άττο
τνχία. Καί ϊτσι δλο τό βάρος £πε
σε στά Έλληνικά δ-λα καί έβοή
Θησαν οσο μπορούσαν τόν άγώνα
των συμμάχων στρατών, -ού εΐχαν
—αλή στήν ϊκστρατεία τής θύκρα
νιας.
Γ. Η. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Άφιβώς πρίν άπό μισό αίώνα,
, Ίανου<νιο, Φεβρουάριο, καί ,ρτ,ο τού 1919 'Ελληνικά Τάγ τσ καί συντάγματα περνοϋν σέ ίτσγ»Υ"<σ τα Στενά καί τόν ^—Ορο γιά νά άποβιβασθούν ίς ρωσσικές άκτές τής Μαύρης Γιά πρώτη φορά στήν Ίστορία (άπό «συ- Κράτους») "Ελληνικές μετέχουν σέ μιά έκστοα- ία ιτοθ δέν εχει σκοπό την άπε 'Ελληνικών περιοχών ά Ι ξένο χστακτητή. "Εμμεσα δμως στόν ϊδιο σχο- τιίνιι. Γιατΐ οί Άγγλογάλλοι ώ ώργάνωσαν την εκστρατείαν ιιίνην, «έ'τοιξαν» στήν 'Ελλάδα, ,τόλλαγμσ, τίμημα τής συμμε- χής στίς έπιχειρήσεις εναντίον # Μπολσεβίκων, την παραχώρτ) τής Ίωνίας τής Σμύρνης. Τό τίμημα, τό ξέρουν δλοι. Ά» μα και οί φαντάροι τοϋ έκστρα ιηικοθ σώματος (τοΰ Α' Σώμα τοϋ Στθατοό) ποΰ τραγουδοΰν ιά μετσφορι ιά καράδια όπως κα (βύνοντσι στήν Όδηοισό ή στήν ((αστούττολι: «Άπό τή Ρωσσία ρνει δρόμος ΐσια γιά την Σμύρ Ο ΛΕΝΙΝ συνθηκολόγηοτ μέ μς Γερμανοϋς άνευ δρων στό Λιτόβσκι τόν Μάρτιο τοϋ 18 Ή έξουσία των μπολσεβί- ι* περικίίσθηκε μέ τή συνθήκη :ΐ!νη μόνο στήν κιΛίως Ρωσσία, ρ Μεγ°λη Ρωσσία. Ή Ού«οανία, Καύκασος καί αλλες περιοχάς, κιναν έξω άπό τό νεόδημιούργη κομμουνιστικό κράτος. Ή Ού ρονια γίνεται άνεξάρτητο κρά- ις μέ κυβερνήτη τάν Άταμάνο ί Χέτμαν ή... καττετάνιο) Σκορό «ρ&σην, ττού άναλαμβάνει την ϋ - ... ««ι», έφοδ.ασμοϋ των Γβ?μα ^* ^Τ!^. όλότίλα' * ^επήδησε άπ' τή στάχτη. «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ» -ταλαματιά, σταλ,αματιά, ή πί- κρα, τρυποΰσε την καοδιά μας. Ή άγα>νία οννεχίζονταν μέ καρ-
τιρία καί έλπίδα.
Αυτή ή άπαντοχή μάς Ιδινε δύ-
νημη Πιστεύα,μβ στήν ΐβέα τοΰ
'ΝΛ/ηνταμοΰ τής Άνατολής. Πι-
σχεύαμε στή ίνιάρκεια, στί; οαβει-
«ς θ'ζες τού καί περιμέναμε ενα
«Φώς», εμείς οί τελβυταίοι τής Μι
κρασίας καί τής Θράκης.
Περιμένωμε τή δεΰτερη γενιά
μας νά προσέλθη.
Μά τα χρόνια εφευγαν κι' έρχό-
ταν ή φθορά.
Άνη<η»χούσαιμΓ. Βοαχνάς καί ά- πελπισία μάς κυρίειιε. "Ολες οί προσπάβειρς γιά τή δια δοχή, πεφταν στό κενό. Τα καλέ- σματά μας κι' αΰτά τό Γδιο. Καί τό έρώτημα ποιοί θά πάρονν «τα χέρ<.α τους τή διατηρήση τής διάρκειας, κηίί τής μνήιμης των μρ- γάλων πατρίδων τής ΆνατοΑής, α ναπάντητο εμενε. εμείς, πού ή άπογοήτεψη Ι»ΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΜΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡΚΤΙΙΡΙΙ Τ·δ συνβ·γάτ·νμ«ς κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΊΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ (Συνέχιεια άκ Ή σταθερή ττροοδει/τι«ή έξάν τληση τής Αύτοκρατορίας καί οί έξουθενωτικοί περισπασμοί τη-, την άπογύμνωσαν άπό κόθε ϊχνος έπιρροής στίς εύρωτταικές ίπτοθέ σεις. Ό Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος επέτυχε νά την προβάλη σάν «Με γΛλην Δύναμιν» μέ την εώρύτατη καί άποτελεσματική συμμετοχή τού στήν όργάνωση τής περίφη· μης έττανάστασης το3 «Σικελικού Εσπερινοί». Άλλ« αυτή ί—ήρξε ή τελευταία άναλαμττή τής ττρω- τινής έττιβλητικής εύρωττοίκή- πο λιτικής τής Αύτοκρατορίας. Τα χρόνια, ιτού ή φωνή των τριών με γάλων Κομνηνών άντηχοΰσε άττά ρεΐς τής «ρωμαϊκής μεγαλειότη- το-». Όμως ϋπάρχουν καί άρκί τοϊ ττον διαΦωνοϋν. Μετά τόν περιορισμό τής Αύτο κρατορίας στόν έθνικό έλληνικό χ«ρο, καί πρωτύτερα δταν στό πληβυσμιαχό μωσαίκό τής Αύτο¬ κρατορίας όίρχισε νβ πλεονάζη τό έλληνικό στοιχεΐο, σημειώβηκε μιά ζοηιρή τάση συνδιαλλαγής καί συγ κερασμο") τού χριστιανικαί ρωμα'ι ομού μέ τα έλληνιχά, τα «θύρα- βεν» οατως τ' άποκαλοΰσαν, έκπο λιτιστικά Ιδεώδη. Οί φιλομαθεΐς δέν άρκοϋνται ττιά στή (ητοι/δή τής βεολογίας, μελετοΰν την έλληνι- κή φιλοσοφία, φιλολογούν. Τό φαι νόμενο ττροβάλλει άττο την ττρώτη, η Τψ,ή στήν «"Εν<ο<τη Κυδοινια- τι.)ν». ΠρΛτο άπό τα «άδελφό σοκια- τεια» δέχτηκε στούς κΊλπονς τού τα τ./. νειά- ίν μέ σιτηρά καί καύσιμα. Εΐ- »ι όμως άργά πιά γιά τούς Γερ ανοθς. Οϊ 'Αγγλογάλλοι μέ την ιιμμαχία των Άμεριχανών κατα- ιρονν άποφασιστικά πλήγματα έ ΐντιον τους. Άρχίζει ή Γερμανική κατάρρευ ις Ό Γερμανός έϋπτηοητής στό ϋίίο φόν Άιχορν δολοφονείται. Γΐρμανόφιλος Άταμάνος άνα- ητττΒΐ. "Ενας άλλος Άταμά- κ, ό Πετλιούρα, άνέριχεται στήν βκαία, κι' ούτος άντικομμουνι- ής. Τα λίγα Γερμανικά τμήμα- ι.ιού τταρέμειναν στήν θύκρανία , κΛβη τή νέα μικρασιατική γρνιά ||ΐί έντολή των ,Αγγλογάλλον ! στό καθήκον πού την εχει τάξει ή «Ι μπά την συνΘηκολόγηση τής ! Μοϊρα. Νά σΐΓνΓχίση τό θεμελιΐ'ΐιυέ- Ή γενική συνέλευση τής Ένώ- σει,ι^ Κυδωνιατών εξέλεξε μέ έντυ πωσια,κό άρΐ'&μό ψήφο)ν μιά νέα κο πέλλα τής δεΰτερης γενεάς των Κι>-
δίυνιατών σι'ιμβουλο στή διοίκΓ,ισή
της.
Ή ΝτΙνα Ματζοΐ'ράνη εύχόααιστε
νά γίνη ή φλάγα ποϋ θά προσελ-
ι»ος τους) πρέτπ:ι νά άττοχωρή ι νο
επιτύχη γιατί εχ«ι τή
Τότε, οί νιχηταί σύμμαχοι άττο
νεανική δρμή.
Τό ΜΗΝΤΜΑ τούτο τής «Ένο')
νά στείλουν δικές τους ' βεο)ζ Κτ'δτονιατών» εΓναι παρήγο·ρ«.
* Ι ΤΊΛΛ λ Έ-1 Α 111 —Λ—·».- »--
ηρσΐιωτικές μονάδες γιά νά υπο
τηρίξουν τίς άντικομμουνιστικές
(«ναμεις τής Ούκρανίας (σπως
««ν καί σ' όίλλες πε-ριοχές).
Κοί 6 Γάλλος πρωθυπουργός
Οΐμονσώ, ζητάει, μέ ύπόσχεσι
Π» έκχώρησι τής Σμύρνης (πού
Ι· έποφθαλμ^ΰν οί Ιταλοί)
V
'Ελλάδα.
ΤοΑ' Σώμα Στρατόν, ιδιαιτέρα
μεραρχίες τον 2α καί 13η, ά-
τό «έκ,στρατευτικό Σώ-
Οί δυνάμεις τού (σννολικά
ανδρες) άτΓθβιβάζσνται
ΊΊΐματικά.
Στήν Όδησσό.
ίτήν Σεδαστούπολι τής Κρι-
θίβς.
Οττ»ς ή συμμετοχή στήν ϊ.(/λ
^ όρίων τού Κράτους καί των
βλίψεων χώρα, είναι κά
ϋίελοντική γιά τα στελέχη,
μεταξύ των ότξιωματι-
ι· οί «δενιζελογενεϊς καί Άμυ-
ΙΤ£?», »ΐτως 6 διοικητής τοϋ Σώ
°? Κ. Νίδερ, οί μί,ραΐίχοι Ν.
■Χόπουλος καί Ι. Νεγρεττόντης,
τΓθΑλοί άλλοι: Το-ολα«<όπου- ' Όβωναίος, Κονδύλης, Κ. Σίμος Βλάχος, Δ. Κα Πλαστήρας, Γρηγοριάδης, ,^ ,. Πράσος—Βλάχος, Γ"°λος, Γαργαλίδης, Φλούλης, Γ .ιπουν δμως καΐ άχρωμάτι- ■"'_ ίπτηρεσιοκοΐ όπως ό οννταγ °™ΡΧης Γονατάς (πού τότε δέν "'ζελικός) ή ό άνθι—ολο- Γ«Οαμάνης (πού μέ ή.ρωϊκή τού εκηοισε ϊνα τάγ κοτοστροφή). "1 κατάστασι άντιμετωπί- Ιυ» '' *ΤΠ:*στικές δυνάμεις, πού άνεπαρκιείς γιά μιά στήν άπέραντη Ρ«σ- ξ άπό την 'Ελλη-νική μέ 25.0ΟΟ ανδρες οί αλ « ■ °;άδες ϊχουν άσήμαντη δύνα 10 000 είναι δλοι - δλοι ο) Ολλοι, αί Μια ι «ι άτ ΕΤΑΓ. Δ. ΔΑΔΙΩΤΗΣ ΑΖΙΟΜΙΜΗΤΟΝ ΠίΡΜΕΙΓΜΑ Ιναι Ηνια κι' αύτοι περιμένονν ή "ιγμή τής άτΓθλύ άττό ο το στρατο. μονάς πού βρί- Ούκρανία ά—οτελεί- 2 800 μαχητάς. Γ·οι Γεομανοί (άπό τούς Ινκ ε<ΓΤί»"νους στήν Ούκΐ5ανία) ίνα τάγμα, πού όνο- ,ττοι Κΐματι είναι σΜθι άντικομμου ών, .-τού σχηματί- δυνάμεως „ χ; δυνάμεως τγμα 1 λ»χους, συνολικά 2.500 μα Άξιέτταινος τυγχάνει ό Δήμαρ- χος Καισαριανής κ. Καραικΐάσης, διότι δέν πεοιο·>ίζει στενώς ιήν
δημιουργικήν τοιγ δραστηιριότητα
είς όλας τάς άρμοδιότητας τού Δή
μου, άλλά την έττεκτείνει καί είς
έ'ργα εύττοιΐας, κατά όρβήν έ.ρμη
νείαν τής διικαιαδοσίας τού, ήτις
είναι ει/ρυτάτη. Οίίτω, πρό ήμεοών,
είς ειδικήν τελετήν, διένειμε χίλια
δέματα είς άττόρους οίκογενίίας δή
μοτών καί τα παιδία των, έμφανί
ζον άξιομίμητον παράδειγμα διά
τούς συναδέλφους τού.
Ή εγκριτος συνάδελφος «Κυ
κλαδιχόν Φώς» εισήλθε, κατ' αύ¬
τάς, είς τό 21ον ετος τής έ.κδόσε-
ώς τού. Τού ευχόμεθα νά έορτά-
ση καί τό πεντηκοστόν ίττος τού
τίς Βλαιχΐρνες καί τα μικρασια κι' δλας, πβρίοδο των Κομνηνών,
τι«ά τους στρατόπεδα ώς στό κέν Ί Θαυμασία Άννα ή Κομνηνή στό
τρο τής Εόρώπης, πέρασαν χωρίς πρόλογο τής Άλεξιόδος της καυ
γυρισμό. χιέται ότι ίχει ο— ουδάσει στήν
Ώς τόσο, οί Παλαιολόγοι κα έντελεια την έλληνική γλώσσα κι'
τάφερναν νά διατηροϋν αίθθητή δΤ( μελέτησε βαθειά τα συγγΐράμ
τή τταρουσία τους μέ τή συνεχή ά ι
νακίνηση τού ζητήματος τής 'Ενώ '
σεως των Εκκλησίαν. Ό Άνδρό '
νικος Γ', ό Ιωάννης Ε', ό Μανου
ηλ Β' κι' ό Ιωάννης Η', οί λεγό
μενοι «'Ενωτικοΐ» αύτοικράτορες,
υπήρξαν στόχοι άκοίμητου ένδιαφέ-
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ
Η ΚΑΛΑΜΑΤΑ
δρβρων τοί κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
(Συνέχι.ιΐ έκ τού προηγούμενον)
Ώραίες πόλεις είναι αΰτές, πού
έ'χουν ί,ττυρία! Σύμχρωνοι. Ή Κα
λαμά-τα ίχπ. Καί, μάλιστα, πολύ
μακρι>νή. Αναφέρεται άπό τόν "Ο-
μηοον, ώς Φεραί. Καί ήταν τόσον
ώραία κηί σημαντική, δκττε ό Ά-
γαμέμνων την προσέφερεΎ ώς προϊ
κα είς τόν πρώτον των πολεμκττών
είς τόν Άχιλλέα, εάν έοέχετο νά
κάμη σύζυγον τού μίαν άπό τίς κό
τες τού. 'Ι—ορία, λοιπόν, πολύ πυ-
κή είς δραμΛΤΐκή·ν άξιολόγησιν, έν
δΐΛφέρουσα είς γεγονότα. Άλλά
δέν είναι μόνον αυτή, ποϋ έξα<τφα- λΐζει είς την Καλαμάταν τό ίδιαίτε ρον Θέλγητρον. "Εχει φροντί<ΐει ή Φύσ·ς, ώστε νά ποικίλη την πόλιν καί την περιοχήν της μέ δλες τίς ίϋνοιες της, την ποικιλίαν κ«ί έν- αομόνησιν, γοητευτικήν. Σννέχεια είς την 6ην βελίδα) Το άντρειιΐ)μένο 6οι»νό, ό Ταθγετος ή «Μακάρια πεδιάδα», στά πόδια τού, ή γλαυκή θάλαβσα κατέναντι καΐ τό ποτάμι, ό Νέδων, ποϋ περ- νώντας άπό τα τέσσερα γεχρύρια, κυλάει μέ ήρεμον έπι&λητι,κάτητα. Στόν δρόμο μου ροντος τής Άγίας "Εδρας. Οί έορτή των Χριστουγένων άκούε- τρεΐς τελευταΐοι, ταξίδεψαν στή ται είς τούς ϊεροΰς ναούς μας 'έ- Δυση καί, κατά τή πολύμηνη δια- | να άπό τα θαυμασιώτερα τροπά- μονή τους στά μεγάλα εΰρωπαϊκά ρια τής πατρίου μουσικής μας. κέντρα, κίνησαν τό γενιχό θαυμα Τό «Ή Παρθένος σήμερον» άντί σμό μέ την εύρυμάβεια, τή 6α- ! «Ή Μαρία σήμερον». Άπό μικρός σιλική τους μεγαλοπρεπεία καί ' ρωτοθσα τοΰς συνομηλίκους μοί», την έιπιβλητικότητα τού ρ»- ' πώς μία παρβένος τίκτει. "θμως μαϊχοΐ αϋτοκρατορι-κοθ τίτλου απάντησιν δέν έλάμβανα. Νομί- τους. Οιιδέττοτε άπαονήθΐνκαν καΐ ζω οτι τέτιου εϊδους συλλήψεις, δέν έπέτρεψαν ποτέ, σέ κανένα, νά νά <3ατοσκορακισβο0ν άπό τα ΐερά υποτιμήση τα πρωτεϊα τους. Άκό ' μας βιδλία, δταν είς τα άγγλ μη καί στό 1438 δταν ή περ Ι Άπό θεού αρξαοτθαι. 'Εττί τή | μάς; Καί μ' αυτήν την ευκαιρίαν μη καί στό 1438, δταν ή περιωρι σμένη στή Κωνσταντινούπολη καί β στά προάστειά της Αύτακρατορια επνεε τόν έπιθαν^τιο ρόγχο της καΐ δέν ετρεφε άλλη έλπίδα σωτη ια διδάα-κονται τα μικρά παι τί διαφέρε. τα ίορσεν ά- το η οίας άπό την εξασφαλίση κάποι- Ομιλο^με .πολλάκις ττερϊ ανθρω πισμοΰ έν» εΊ'μεθα τα πλέον τρο άς δυναμιχης βοηθείας της 'Εύρώ ' . α ■ , , „_ ; ,^ 1-υ''Μ μερά θηρια τού πλανητου μας. πης με την Ενωση των Έκκλησι Ι.. .. , - κι - - - ■ ., ._., «., -, . Στην Μπιαψρα, οί Νιγηρινοι με ών, ο Ιωάννης Η δίν δίιχτηκε νά ' ■■, - , , . , Γ , ελικοπτερα έσκοτωναν μικρά παι- γινοι/ν οί σχετικες συζητησεις στη _ . - , ,, , , , γ, . , _. , , δια. και τα ελικοπτ;3α αυτα τα Ρωμη για να μην υποτιμηθη άπε .. ναντ, τού Πάπα μέ τή μετάβασή ί "^"α του στήν εδρα τού. Ό ττάπας Εύ *""' ""*« γέν,ος Δ' άναγκάσθηκε νά 6ποχ« Ι ™ν Τς' Ευρ«-α,ο. Χρ,στ.α- γένιος Δ' άναγκάσθηκε νά ύποχω ρήση. Καί συγκροτήβηκε ή Σύνο 5ος τής Φερρ«ρας γιά νά μετατεθή «ι' άττό κεΐ στή Φλωοεντία, πάλι .κατ' επιθυμίαν τοϋ Ιωάννου Η', μέ τή πρόφαση κάποιας έπιδημίας, μά στή πραγματικότητα έπειδή ή Φερ ράρα δεν πρόσφε;ρε τίς άνέσεις πού άρμόζανε στή μεγαλειότητά τού καί στή πολυμελή εττιβλητική άκολουθία τού. Ώς στήν ίίστατη στιγμή, οί Παλαιολόγοι διεκδικοΰ σαν, σάν Αύτοκρόττορες των Ρω- μαίων, τό προβ°δισμα άττέναντι ήγεμόνων, μ' έ,πιμονή πού, σ' άν- τιπαραβολή μέ τή Θλιβερή άδυνα μία τού έξαντλημένου τους κρά¬ τους, εδινε την έντύτΓΗση ματαιο δοξίας. Ή πλειονοφηφία των ίστορι κων κριτικών επαινει τούς Πάλαι ολόγους, δτι στάθηκαν πιστοί καί άνσμτττοι Θεματοφύλακες καί φο- ΑΞΙΟΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΪΝΗΣ Τ Κ°" άνθρώπους μέ καρδιά λε οπαρδάλεως! — Βλέπω πολλά πεζοδρόμια σέ ότδλια κατάστασι καί μάλιστα μιπροστά σέ νέες πολυικατοικίες. ΙΚαί έρωτώ: Πού είναι αύτοι οί άρμόιδιοι, πού Θά ύποχρέΐωναν τοΰς άναλγήτους αύτούς ιδιοκτή¬ τας νά ένδιαφερθούν καΐ λίγο γιά νά υποχρεωθούν οί νέαι ιδιοκτήται είς εγκατάστασιν άψοδευτηρί'ων χάριν τοΰ κοινού, ιπράγμα πσΰ γί νεται καΐ είς αλλα κράτη. *** — Καί άλλοτε 'έγραφχ, γιά την κατεδάφισιν των μανδροτο ί χ ω ν τής πρσσόψεως τού Πανεπιστημί¬ ου μας, όττότε Θά ητροσεδίδετο κά ποία αϊγλη, είς τάς ωραίας τοι- χογροτφίας, έφ' όσον τό κιονόχρα να βά άπηλλάσσοντο αυτής τής χονδροκοττιάς. — Κατ' εντολήν τής συνειδήσε¬ ως μου, δίδω τόν οβολόν μόνον είς τούς τυφλούς. Τοΰς άφίνει ή Πό λιτεία νά ζητιανεύουν. Καί ίίστε- ρα έπαιρόμεθα γιά τόν πολιτισμό μας! *** —Όμολογώ δτι εΤμαι ενας δο λοφόνος, εφ' όσον τάς μεσονυκτί- ους £ί:ας καί κα9' ϋττνους έσχότω- σα μιά μυΤγα μεγάλου μεγ£9ους, ή όττοία έν εγρηγόρσει θά άττεφευ γε τόν εολοφάνο της. "Εμοιαζα μέ εκείνον τόν δολοφόνον πού την ώ ραν τοΰ ϋπνου σας σάς δάζει το πιστόλι είς τον κρόταφον! Δέν ύ- πάρχει περίπτωσις συγχωρήσεως £χω δμτος την εντύπωσιν, δτι με¬ τά την όμολογίαν μου, βά κατα- στώ συγγνωκ—ός. Ό περαστικ»ς Ο «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» ΑΙΟΡΙΖΕΙ ΛΝΤΙΠΡΟΣΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΟΛΗΝ Τ.,Ν ΕΑΑΑΔΑ ιΕΐναι άξιος συγχαρηττηιρίων, άλ λά καί εΰγνωμοσΰνης ό κ. Στέφ. Ι. Στεφάνου, °λλοτε ίδιαίτερος γραμματεύς τού Ελευθερίου Βενι ζέλου, ό οποίος μετά τάς Πολιτι¬ κάς Ύποθήικας τοΰ μεγίστου πο- λιτικού τής Ελλάδος, άνθολογη- θείσας άπό τα κείμενα αυτού, συν- Εγραψε καί έκυκλοφόρησε, κατ' αύ τάς, είς ιδιαίτερον τεύχος καί τόν 'Ελευβέριον Βενιζέλον, ώς πρω- ταπόρον τής Κοινωνικής Πολιτικής καί τού «Κράτους Εύημερίας» είς τόν Δυτικόν Κόσμον (δοκίμιον τής αίσίως καί έν πλήρει άκμή πάν- Ι συγχρόνου πολιτικής μας ίστορί- 'σς). ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Ό «Προβφνγικός Κόσμος» έν τή ρπιθυμία τον, νά ευρίσκεται ιίς συνεχή επαφήν μετά τοΰ προοΧρυγικοΰ κόσμον ολοκλήρου τής χώιρας, απεφάσισε νά διορίση είς ολο>ς τοΰς Δήιμους καί τάς Κοινό-
τητας, μονίμοι·ς αντιπροσώποις τού καί τακτικοϋς ανταποκριτάς τού.
Οί επ θνμοΰντες νά διορισθοϋν άντιπρόσοιποι ή ανταποκριταί
μας είς την περιφέρειαν τοιν, δέον νά ,μάς άποστείλουν τό οραδίτε-
οον μέχρι τέλους Φεβρουάριον άρξα,μένου έ'τους σχετικήν δήλιοσιν,
συντεταγμιένην κατά τό παρατιθέιμενον κατοτέρτΐ) ΰπάδειγμα:
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ό υπογεγραμμένος...........................
τού.........έτών......γεννηιθεΐς είς.............
τοΰ Νοιμοΰ ..............έπαγγελλόμενος τόν...... . .
........καί διαμένων μονίμ(ος είς...... ... ... τής Επαρ¬
χίας ..........· ■ τού Νομοΰ........ ... .. επί τής όδοΰ
.............. άριιθ. ... ... Τ.Τ. .. . δηλώ ότι έπιθνμ'Τ) νά
διορισθώ άντιπρόσωπος ή άνταποικριτής (νά διαγραφή ή μία λέξις)
είς την περιφέρειαν μου τής έν Αθήναις εκδιδομένης εφημερίδος:
«ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ».
Έν......... . · ·τϋ ...... .1970
Ό Δηλών
/όυϊ<υΒΜϊ!υ3ΐϊϊυϊ!Μϊϊ!^^ ϊύ.ΊΑΙ ΣΤΗΝ ΚΩΝΠΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (Στοχασμοί επάνω σ' αϊωνόβιον βεσμό) Μέοα άπό θορι>6ώδι.κους, στενούς
δρόμοτις —πολλαί σπίτια, πολτιόρο-
φα, είναι ξύλινα— τό έκΛρομ4κό δ-
χημα μάς όδηγεϊ άπό τό Τ<ιξίμ δ- που καταλύσ«με, στό μεγαλο ξενο- δοχεϊο «Ντίλλον», στό Φίΐνάρι, ά- νήμερα Λαμπρη. Τα μέτρα τόσο τού ναού δσο καί των Πατριαρχεί¬ ον, είναι προΌ-αρμοσμένα στήν τα- πειν(ι>μένη θέσ·η τοϋ θρτκΐκεντικοΰ
κέντρον των ύποόονλυ)ιμ>έν<'>ν «Ριι>-
μαίοιν», μεσα στήν καταχτητική,
θιαμβεύουοια Τονρκιά. "Ομοια καί
ή πύλη, δπου έκρέιμασαν τόν Γρη-
γόοιο Ε', πού άλλοτε στήν παιόι-
κή μας φαντασία επαιρνε τεράστιες
διαστάσεις. Κλειστή τρα, τα φύλ
λα ςύλινα, χρώμα άνοιχτό καφεΰί,
ξεπλκμένο καΐ στό κάττο μέρος φρά
γμα σιδερένιο μέ διακόσμηστ» άπό
φΰλλα καΐ βταυροΰς, νν|'ας ενα μτ-
τρο έπάνο) - κάτί». Είναι ή πΐιλη
πού άντικ-ρίζεις μπαΐνοντας. Καΐ
αυτή άπαράλλαχτα χαιμηλή, όπως
οί άλλες δύο, ο< πλαγινές, δεξιά καΐ άριστερά τής πέτρινης κλίμα- κας τής είσόδου. Άπό τή δεξιά ύλή Π βγαίνεις αύλή τοΰ Πατριαρ- γ χείοτ», άπό την άριστεοή στόν αί»- λόγυρο τοΰ ναού. Φαίνεται —δχι φαίνεται, είναι «έβαιο— ότι συνειδητά καί έμπρό θετα οί «κτίτορες» προκρίνανε τα ταπεινά μέτρα, γιά νά μην προκα- λέσονν την ϋποψία ή την όργή τοΰ . Γενικά, ή δλη άτμόσ<ραι πού στό κάτιο - κάτω παραμένει χάχτα. τελικα νικήτριοί, δέν μέ ά- πολείπει δλη τοίτη την ώρα. Καθι- <νμένος στό μικρά περι&όλι, δίπλα στό παλαιό, ταπεινό και αύτό κτί- ριο τής βιβλισθήκη,ς, περιμιένω νά τελειώση ή λειτουργία τής ανάστα σης, πού σήμερα γίνεται στίς τρείς τό άπόγενμα. "Ο,τι κάπως μειώνει την έντί>-
πωση αύτη είναι οί τρείς - -τέασε-
ρες κληρικοί, δλοι μέ κοντά κομμ«-
να μαλλιά καΐ μέ μικρό φροντισμέ
νο γένι —σημάδι δτι εϊηυχώς έ-
πικρατεϊ στήν άτιμόσφαιρα τοΰ Πα¬
τριαρχείον τό «πραοδεντικό» πνεΰ-
μα τοϋ ΆΘηναγόρα. Άλλά τί ση-
μασία ήμποιρεϊ νά έ'χοιιν οί λεπτο
μ^ρειες αύτές, τή στιγμή πού κα¬
τά την ώρα τής λειτουργΐας παρα¬
μένει τό 6αρύ, πολύπτυχ», κατα'θλι-
οα δέν μέ σνγκινεί, τίποτε το «λά- πτι*° <&>° ™* ™ καλυμμαύχι ("Αλ
λον» δέν όρμά επάνω μου, νά μέ λωστε εξω άπό τούς έκκλησιαστι-
.*: *»α ι*™*. νΛϊΐΐΡΐ ττιν Λνάιϋίΐ ' κουζ χο>θους οί τουρκικες θιαταξεις
δπως τόσο σι^νά μου σνμβαίνει σέ , «παγορενονη.ράσο, χαλνμειαύχι καί
1-οοιχοί.ς χώθονς. Νοιώθω τό γε- | Υενίΐαβα, ίξον για τον Πατριαρ-
γονός τούτο ξεπερασιμένο καί ί-
στορι.κά καΐ θρησκευτι.κά. Ή έντύ-
πο«ΐη τοΰ νεκροΰ σχίτματος μέσα
Ή «Όρ'θοδοξία» γενικά είναι σή
μερ<ι κάτι τό ξεπερασιμϊνο, καταδι- χία τής μεταιρρύιθιμισης των μεγά- λίον Ί·σαύρο)ν καί τοΰ Θεοφίλον καί δεντερο άπό την Άλωση καί την κατάλνιση τής πολιτικής έξουσίας τής Ρω'μιοκτύνης. Τό ράσο έιστάθτι κε τό σάβανό της. Αύτό τό σννεΛ&η- τοποιεί σήμερα καλά ό Πατριάρχης Άθηναγόρας, γι' αύτό καί συνη- γαρεϊ τόσο θερμά γ»ά την ενωση των 'Βκκλησιών. Είναι σοφός, πού βλέπει μακ/ρ>ά, δσο καί δν τό άξί-
ωμα καΐ τό σχήμα, πολύ περισσό-
τερο ή ήλικία τον, τοΰ στεκονται
ιπέδη. "Αν εΥταν πιό νέος, Θά την
παρ·α,μέριξε ϊσοις, την πέδη τούτη,
καί θά έγινόταν δ πρωτοπόρος, αν
καί πιστεύω δτι οί Παλαιθ'ημερολο-
γΐτες καί οί Όρ6όθοξοι των ακροιν
οί προσκολληιμενοι σάν ίίστρακα
οτόνάαετακίνητο, στεϊρο δογματι-
σμό τους, θά τόν έκήρυχναν άπο-
στάτη η α'ιρετικό καί θά τόν άφό-
ριζαν.
"Ετσι, χιορίς πρόθεση διαλεκτι-
κής εξετάση; τοΰ προβλήματος,
καταλήγεις, θέλεις δέν θέλεις, σέ
άδιέξοδο καί σέ άρνηση: ή καλ.ύ-
τα νερά τού άνάμεσα άπό σπίτια
καΐ περιβόλια, ένώ οί πορτοκαλλιές
στήν έποχή τής άνθοφορίας τους,
κι»κλώνουν τα πάν τα μέ τό ά6ρό-
τατον άρω-μά των, κάτι ώσάν άόρα
τη ρόδινη πάχνη άπό μΰρα, πού θά
ένόμιζες δτι -ΐέφτει γ(Λ νά προφυ¬
λάξη την άρχόντισσα τής Μεβσηνί
άς άπό την θορι/ οποίον πεζότητα
των καιρών μας.
Αυτή είναι ή Καλαμάτα, μέ τούς
παλαιούς ναούς, ιιέ τα θεμελιωμέ
να άπό την ίστο^ια σπίτια, μέ τίς
δενδροφυτευμένες τ?ΛΤεΐες της κβΐ
τό Κάστρο της. Αύτό τό Κάστρο
άπό τό οποίον ίσως πρέπεν νά αρ¬
χίση κ«νείς την επίσκεψιν. Διότι αί-
ώνες εχουν περάση άπό τίς παρυ
φές τού καί τό εχο·ν κάμει μάρτν
οα τής ίσχύος, στήν πλέον παρα¬
στατικήν έναλλαγή της. Τό
όπως προκίνττει, ό Στανροφόρος
Γαδεφρεϊγος Βίτ>χΐρδουϊνος ό Α',
σέ τέτοια θέσι καΐ μέ τετοιον τρό-
πο ώσάν νά ήθελε νά περιφράξη
την Ιστορία, πού είχε γράφη %αχ
την ίστορία πού ήρχετο. Αύτη τού
λάχιστον, την εντύπωσιν δίνονν τα
λείψανα πού ευρίσκονται έντός. Ή
μνήμη των Μυκηναίκών χρόνων, Τα
φού τής έλληνιστικής καί ρωμαϊ
κης έποχής, χαρακτηρκττιβίές διαόά
σεις των Φράγκων, Βενετσιάνων—
τό ξεθωριασμενο λιοντόρι— Βυζαν
τινών καί Τούρκων. Τριανταφν»λλα
ές καί πεΰκα, άρκττερά τό άμ<ριθέ- «τρο, στήν κορυορή τό τουρκ^ηκ^ πιρίπτίρο καί οτό βάθος μικρή 6υ- ζαντινή έκκλησία, άφιερωψιένη στή ΙΙαναγί<ι την Καλθιμάταν. "Ετσι, ΰ ποστηρίζουν ότι προήλθε καΐ τό ο νομα. Πάντως, μέ αύτό αναφέρεται στό «Χρονικό τοΰ Μορέως». "Οπως καΐ νά έχη ίίμως, τό Κάστρο είναι περΐίιλεπτος έξώστης, κάτο> άπό
τόν όποίο άπλώνεται σέ πανοραμι-
κή θέα ή καλΛίγραιμμος πάλις κ<ιί ή πλατενά θάλασσα. Φυσικά, δέν μπορεϊ νά μή σημει ίοθη έδώ τό κορτχραϊο γεγονός τής νεο>τέρας Γιστορίας μας: Διεκδικεϊ
ή Καλαιμάτα μέ έπυμονή, πού, στό
παρελθόν ωδήγει καί είς άντεξηγή
«εις, την τψ,ή δτι σ' αυτήν εκηρύ¬
χθη τό πρώτον επισήμως ή Έλλη-
Έπανάστασις καί εγινε ή πρώ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
ΓΥΜΝΑΣ ΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΜΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
τη δοξολογία. Άλλά τα Καλά6ρ.υ
τα Ιχουν τό προβαΐδισμα. Καΐ έξ
άλλου, βέβαιον είναι, δτι στήν Κα¬
λαμάτα έβαΐκ,λοφόρησε ή πρώτη ε¬
πί έλληνικοΰ Ιδάφους εφημερίς, ή
•ι.Έλληνική Σάλπιγξ» τού Θεόκλη
τού Φαρμακίδη. "Εκτοτε ή πόλις
διατηρεΐ κάποια ξεχωρίστή πνευμα
τικότητα καί έκτός των διακεκρι
μένων δημοσιογράφων καί διανοου¬
μένων, πού άπό αύτην έξεκίνησαν,
όπως δ Νικόλ.αος Πολίτης, δ πα¬
τήρ τής λαογραιφίας, χαρακτηρίση
κόν είναι δτι ύπάρχουν δυό λαμπροί
ίΐύλλνθγοι, μέ πλούσιο παρελθόν
καί παρόν, οί δποϊοι συγκεντρώ-
νουν την πνευματική καί καλλιτε-
χνική κίνησι. Ό σύλλογος «Λαϊκή
Βιβλιοθήκην καί δ «Σύλλογος πρός
διάδοσιν των Γραιμμάτο^ν». Ή «Λα
ίκή Βιβλιοθήκην διαθέτει 40.000 τό
μους, όργανώνει διαλέξΐΐς καί καλ
λ-ιτεχνικές έκθέσεις. Ό δεύτερος
σΰλλογος διατηρεΐ τό Μουσείον καί
έπιμελεΐται την Ικθοσι τοϋ περιοδι¬
κόν «Άρχεϊον» μέ Ιστορικό, λαο
γραφικό καΐ άρχαιολογικό περιεχό
μ£νο. Τό Μουσείο περιέχει εξόχως
ενδιαφέροντα έ«Θέματα στό τμήμα
δέ των κειμηλΐων τής Έπαναστά-
σβως φυλάσσονται τα σοΐηροΰνια
τοΰ Κολοκοτρώνη, τα δπλα καί ή
περικεφαλαία τού Πετρόμπεη, για-
ταγάνια, παλάσκες καί όίλλα ένθυ-
μήματα τοΰ Αγώνος. Έξ δλλου, ό
Ναός τής 'Τπ ιποντής στήν κεντρι
κή πλατεΐα, έπιί'.λι.τικός, βυζαντι-
νοΰ ρυ&μοΰ, εΰλόγως συγκεντρώ·>.'€ΐ
την προσοχή. Κατα την παράδο¬
σι, ή είκόνα τίίς θεοιιήτορος, ή ό-
ποία ενρίσκεται στόν ναόν, ό οποί¬
ος είναι καί ό Μητροπολιτικός, ϊ
χ εί ίστορηθή άπά τόν Ευαγγελκττή
Λουκά. "Επειτα τό Μοναστήρι των
Καλογραίων, κάτω άπό τό Κάστρο
είναι τού 18ου αιώνος. Έιδω τό χίν
τρο τής περίφημης μεταξοβίομηχα-
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
εχει τόσες εύθυνες στή ράχη της,
είναι πιά κάτι τό ξεπερασμένο καί '
τό καταδικασμένο άπό την ίστορία. '
Άντίθετα, ή Καθολική Έκκλησία,
αροσαρμοζάμενη άκατάπαυστα στό |
πνεΰμα καΐ στίς τάσεις τοΰ αΐώνα,
έξακολονθεΐ νά κατέχει παγκόσμιο '
κΰρος καί παγκόσμια άκτινοβολία, '
δμοαι καί ή Λονθηρανή Έκκλησία, '
μέ την πρωτοχρ<στιανι.κή της σχε- δόν «παι>λι.κιανή» λιτάτητα.
Τό μόνο πού λυ—άσαι διαστοχαζό '
μενος ολα αντά, είναι τουτο: πον, ι
άπογυμνωμενος μιά άπό τό προαι- !
ώνιο, άχυμο, άντιξοιτικό περίβλΓ,ιμα,
θά καταφύγει στούς τόποτ'ς μας Λ
καθαρός χριστιαντκός λόγος, τό κα
θαρό αϊττμια τής άγάπης μέσα αε
τούτον τόν δάναυσο κόσμο τής ά-
νόητης ϊπαρσης καί τής ψυχικής
στειρότητας, γιά νά μην είπω: τοδ
■ψ>«χι·κοΰ χάονς;
Τετοια καί πολλά αλλα στοχά-
ςομαι, ένώ άκούοι τίς έκπυρσοκρο-
τήσεις, τίς έκνευριστικές τρακ<ι- τροϋκες ποΰ, παρά την ά<ττΐΛ"ομ.ικη τεοη άπό5€ΐξη τού ίσχυρισμοϋ μου απαγορεύση, τα Ρο>μιόπουλα/ δεν
δλόγυρα πλτ><τμονή τής μέγα- Ι καοιμένο ήδη έιδώ καί χίλια διακό- Ι δτι έτοντη ή μορφή τής χριστιανι- έννοοΰν νά παρατήσονν. Χωρίς νά λης πλονσιας τουρκικής χώρας, "σία χρόνια, πρώτα άτό την άποτυ- Ι κης λατρείας, ή «Όρθοδοξία», πού συνε-ιδητοποιώ πάσο μάταιος είναι στην Φίλε κ. Διευθυντά, Σάς παρακαλώ πολύ νά λάβετε την καλωσύνην νά δημοσιεύσατε είς την ίίγκριτον εφημερίδα σας τό κάτωθι αρθρον μου, σχετικόν μέ δσα έγραψεν είς τό ύπ' αριθ. 2024 τής 30ής Νοεμβριού π.ε. φύλλον τού «ΐΠροσφυγικού Κόσμου» ό κ Δημ. Άρχιγένης περί τής διδα- σκαλίας τού αειμνήστου καθηγητού καί γυμνασιάρχου τής Εύαγγελι¬ κής Σχολής Σμύρνης Αναστασί¬ ου Ζάκα. Μετά τιμής Βασίλειος Κουζηνόπουλος 'Ειτίτιμος Γυμνασιάθχης Λ Μέ Εκπληξιν άλλά καί μέ λύπην έιδιάβασα δσα γράφει είς τό ύπ' άρ. 2024 τής 30ής Νοεμβριού π.ε. φύλον τοθ «Προσφυγικού Κόσμου» γάλλον χροχείςχΛς καΐ δή άβασα- νίστως ό φίλος κ. Δημ. Άρχιγέ- νης περ! τής μεθόδου διδασκαλί- ας των αρχαί ών ελληνικήν, την οποίαν εφήρμοσεν ό άείμνηστος κα Θηγητής καί γυμνασιάρχης τής Εύαγγελικής Σχολής Άναστάσι- ος Ζάκας, χαρακτηρίζων αυτήν πέ- ρα ώς πέρα «σχολαστικήν» καί Θε- ωρώ καθήκον μου, έπτειδή ύπήρξα «πί 4 σχολικά ετη μαθητής ιου είς τό Διδασικαλεΐον καΐ τό Γυ- {ινάσιον τής Εύαγγελικής Σχο¬ λής, νά έξηγήσω ακριβώς, χάριν τής αληθείας ποία υπήρξεν ή δι- δακτική μέθοδος καΐ πορεία την όποιαν άκολουθοϋσε ό άείμνηστος καβηγητής ικατά την διδασκαλίαν των αρχαί ών ελληνικόν καί ποίον τό περιεχόμενον αυτής. Ό Άναστάσιος Ζάκας ύττήρξεν ί'νας έκ των πλέον διακεκριμένον κα&ηγητών τής Εύαγγελικής Σχο¬ λής κατά την περίοδον άπό τού 1900 μ. Χ. μέχρι τού 1916. Είχεν αρίστην επιστημονικήν καί φιλο- σοφι-κήν συγΐκρότησιν καί έσπούδα- σεν μετά την άποφοίτησίν τού έκ τού Πανεπιστημίου Αθηνών είς Πά νεπιστήμια τής Γερμανίας. Υπήρ¬ ξε βαθΰς μελετητής των άρχαι- ων 'Ελλήνων κλασικών καΐ τής άρ- χαίας καί νεωτέρας έλληνικής καί Εύρωπαι'κής Ίστορίας, είς την 6ι- δασχαλίαν τής οποίας ήτο άφθα- . Κατεγίνετο έπίσης, καθηγη- ών είς .π,, Εύαγγελικήν Σχο¬ λήν καί είς άρχαιολογικάς μελέ¬ τας, ττεριερχόμενος κατά τάς Θε- ρινάς διαικοπάς τούς άρχαιολογι- κοΰς τόπους τής περιοχής τής Σμύρνης) καί δημοσιεύων άρθρα άξιοπρόσεκτα άρχαιολογικοϋ περιε χομένου είς την εφημερίδα «Άμάλ Θεια». Έπίσης έσχολίασε καί ήιρ- μήνευσετόν Λυσίαν καί τόν Ίσοχρά Τ]ν τούς όποίους έξέδωσε είς 3 τάμους. Υπήρξεν όντως σοφός επιστή¬ μων καί καθηγητής καί ώς πρός τον διδασικαλικόν τομέα, έχτός βε¬ βαία τοϋ σεβασμοΰ τόν οποίον ε¬ νέπνεεν ή ήλικία τού καί τό έπι- οτημονικόν κΰρος τού εΤχε καί τό απαραίτητον διά διδάσχαλον προ- τέρημα άνευ τού όποίου καΐ ό σο- φώτερος καθτ,γητής είναι άνωφε- λής είς τούς μαθητάς νά ασκή πλή ρη επιβολήν επί των μαθητών, δ- χι βεβαία μέ τρομοκρατίαν καΐ α¬ πειλάς άλλά μέ τόν ήπιον καί κα- λοκάγαθον χαρακτήρα τού καί μέ την σιγανήν καί ήρεμον φωνήν τον ένεκα τής οποίας ήμεθα ύποχρε- ωμένοι νά έντείνωμε την προσοχήν μας διά νά τόν ακούωμεν ιδίως δ¬ ταν διηγείτο, λαμβάνων αφορμήν έκ τοΰ διδασκομένου αρχαί ου κει μένου, διάφορα παιδαγωγικά ί- οτορικά, ήθικά καί πατριωτικά ά¬ νέκδοτα, μέ τα όποΐα έποίκιλλε την διδασκαλίαν τού καί κυριολε¬ κτικώς μάς εγοήτευε. Καΐ οταν εμείς ίξεδηλώναμεν την εϋχαρίστη. σιν μας, καμμιά φορά, μέ γέλια, διότι πολλές φορες, μάς διηγείτο «αί άνέκδοτα άστεϊα όπως π.χ. τό άνέκδοτον τού Χατζαρούλα, τόν ο¬ ποίον εκάλεσεν ό Καραΐσκάκης νά Ιπυροβολήση είς την μύτην τού, έ- κείνος άπαθής καί ή'ρεμος μάς έ- όλεπε μέ ευχάριστον διάθεσιν χω¬ ρίς όμως νά διαγράφεται είς τό πιά στό εξής ό θόιρυδος τοΰτος πού προβάλει φτωχαλαξονικά τό «Έδώ είμαστε!» μέσα στήν καρ¬ διά τής νικήτριας Τουρκιάς των τριάντα έκατομμ.υρίων. Μήτε. σέ παιρηγορεϊ ή έπιάλητική, σεβάσμια μορφή τοϋ Πατριώρχη Άθηναγό - ρα, καθώς κατεβαίνει άργά την έ- ξοιτερική κλϊμακα των διαμεριβμα των τού καί διασχίζει τδν αύλόγιι- ρο, γιά νά κατευθυνθή στόν να·ό. Διαβαίνοντας χαϊδεύει δυό τρΐα κε φαλάκνα παιδιων, ένώ στό βλε'μμα τού κρυφοκαίει κάποια άγιατρευτη μελαγχολία που δέν φαΐνεται νά είναι μόνο το βάρος των χρόνων. Στά παράθυρα των όλόγυρα σπι τιών πού, άλλοτε έλληνικά, στεγά- ξοαιν σήμερα άποκλειστικά τουρκι - κές οίκογένειες, Ινα σίορό γνναικό πά ι δα παρακολουθούν άπο ψηλά την κινήση καΐ τα πηγά» νέ λα τοϋ χριΐστιανικοϋ πλτ'ιθους στόν πατρι- αρχικό περίβολο. Γι αύτούς τό Θρ- α+ια είναι ψνχαγωγία δπ<ος αλλες. Πρέπει μέ Θετικότητα νά άντιμε- τωπίσω-με την πραγματικότητα. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛίϊΡΟΣ ιδικόν τού προΌΐωττον χαρούμενη ίίκφρασις (ο Α. Ζάκας ποτέ δέν έγέλα) άλλά μάς έκοίταζε μέ συμ¬ πάθειαν, σάν νά μάς έκαμάρωνε διά τό παιδικόν καί άφελές ξέ σπασμα τής χαράς μας. Πολλά ά νέκδοτα ενθυμούμαι τα όποΐα μάς διηγεϊτο καί άς μοϋ επιτραττή μέ την ευκαιρίαν αυτήν νά άναφέρω ενα παράδειγμα μέ τό οποίον φαί νεται πόσον έζωντάνευε την διδα σκαλίαν τού. τΗτο ή έποχή ή ή- ρωϊκή των Βαλκανικών πολέμων καί ενθυμούμαι δτι ό άείμνηστος κα&ηγητής Θέλων νά μάς μεταδώ- ση την πίστιν τού είς τα έθνικά μας πεπρωμένα καΐ νά μάς πείση διά την αίωνιότητα τής έλληνι ι<ής φυλής μάς άπήγγειλε την αρ¬ χαίαν παραβολήν τοΰ κλήματος πού κατέτρωγεν ό άδήφαγος τρά γος. Τό κλήμα είναι ή έλληνική ψυλή καΐ ό τράγος ό ττροαιώνιος εχθράς τοό γένους, ό τοΰρκος. Τό αρχαίον κχίεμνον τό οποίον μάς ύ πηγόρευσε εχει ώς εξής: «Τρά^ε, ού με φάγης χ&ν επί ρίζων ίλ- Θης- δμως καρποφορήσω ώιστε έ —ισπεΐσαί σοι τράγε, Θυομένω». Μάς εζήτησε τότε νά τό έρμηνεύ σωμεν καί νά έμβαθυνωμεν είς τό νόηιμά τού καΐ τό έρμηνεύσα- μεν: «Τράγε, δέν Θά μέ φάς καΐ δν άκόμη φβάο—ς είς την ρίζαν μου! 'Εγώ δμως Θά βγάλω κσι νούργιους βλαοτούς, Θά κάνω στα >ύλια καί μέ τό κρασί μου Θά σοϋ
ΐάνουν οττονδήν, δταν Θά σέ Θυσιά
ουν». Μέ τέτοια άπθφβέγματα,
άνέκδοτα καί ρητά μάς έπότιζε
μέ τό γάλα τού έβνικοΰ Φρονήμα-
ισμού ό άείμνηστος καθηγητής
ής καί ίδινε ζωήν καΐ χνμόν είς
ήν διδασκαλίαν τού, λαμβάνων
πάντοτε αφορμήν άπό τα άρχαΐα
είμενα καί άπό τα γεγονότα τής
:αθημ<ρινής ζωής. 'Εννοεΐται δτι ην ανωτέρω παραβολήν έπρεπε νά την άποστηθίσωμεν καί νά ·»ήν άναπτύξωμεν ώς Θεμα εκθέσεως. Άλλά ό Α.Ζ. ήτο αύστηρος έξ αλλου πρός τούς άνοητοΰντας μα- Θητάάς τούς όποίους έτιθάισευε μέ μόνον οττλον την «ίρωνείαν καί την πίπληξιν. Δέν τόν εΐδα δμως πο¬ τέ κατά τα 4 ϊτη κατά τα όποΐα πτήρξα μαθητής τού νά κτυσπ>ση
ή νά διώξη άττό την τάξιν μαθη¬
ήν ή νά ζητήση την απόλυσιν
ου έκ τού γυμνασίου, δσον σο-
ίαρόν καί αν ήτο τό ποοράπτωμά
ου. 'Ετή,ρει δμως καΐ μετά την
ιμωρίαν την εξής τακτικήν άπέ-
'αντι των μαθητών αυτών. "Οταν
ηλαδή έκάλει μαθητήν έκ των τι
μωρηθέντων διά νά εΤπη μάθημα,
άν μέν έφωράτο όμελέ,τητητος
α! έπενέβαινον κατά πρόσικλησίν
ου οί καθήμενοι μαθηταί είς την
εμηνείαν, έστρέφετο τότε πρός
ΓΟν μαθητήν καί μέ περιπαικτικόν
!>φος έλεγε, μέ τόν γνωστόν είς
λους πού ύπήοξαν μαθηταί τού
ττειρωτικόν ϊδιωματισμόν (ό Ά-
Ζάκας ήτο Ήπειρώτης), «"Ε, γιά
χν τοΰξαΐιρες, βρέ μωρό;» καί δρ
ιζε τότε μιά τέτοια «πανταχοϋ-
α» εναντίον τού, ώστε ό μαθητής
Εφθανεν είς τό σημείον νά κατα-
ιέται την ώραν καί την στιγμήν
ΗτοΟ ή έπιπολαιότης τού τόν εσπρω
9ε είς την αταξίαν. Μέ την εύκαι-
ίαν αυτήν άς άναφέρω ότι είς Ι-
κοτηο-ίν τού επί τής έρμηνείας τού
αρχαίον κειμένου η γραμματικοϋ
συντακτικού φαινομένου, εάν συν
βαινεν νά μή λάβη εΰστοχον ά-
ητάντησιν άπό τόν μαθητήν, ό ο¬
ποίος έπροθυμαποιεΐτο νά δείξη
ΰψώνων τόν δάκτυλον, δτι εγνώρι¬
σε τό ιτρ£ΐγμα, έλεγεν άπογοητευ-
ένος, πάλιν είς τό ήπειρωτικόν
δίωμα «τό χάρηικα βρέ μωρό αύ-
ό» καί είς άλλον μαθητήν ό ο¬
ποίος εδινεν άνόητον απάντησιν
ού ελεγε: «Μή ματατοπής αύτό
δάκι μου». Τελευταίον &ς ά-
αφερω δτι ό Α. Ζ. έττροσεχε ττο-
^.ύ την βαβμολογίαν τού. '
Ήθελε ό βαθμός τού νά άντι-
ττροσωττεύη ακριβώς την επίδοσιν
οϋ μαθητοΰ είς τό μάθημα. Γτρο-
ειμένου δέ περί των ταραχοποι-
ν μαθητών, ουδεμίαν δυσμενή έ-
πίπτωσιν είχεν επί τής βαθμολογί
ς των ή αταξία των. 'ΕβαΘμολό-
ει πάντοτε άνεπηρεάστως τόν
αθητήν καΐ δεν έλάμβανεν ύπ' ό¬
ιν τού τίποτε άλλο παρά την ε¬
πίδοσιν τού είς τό μάθημα. Του¬
ο πάντοτε τό διεπιστώναμεν διά
ί τόν βαθμόν πού εϊινε τόν ελεγε
φανερά. Τα τελευταία δέ χρόνια
ής διδορσκαλίας τον συνήθιζε νά
καλή ενα έκ των «αθημένων μάθη
των, είς τό βαθμολόγιόν τού, πού
ευρίσκετο ανοικτόν επί τής εδρας
καί φυσικά τόν βαθμόν τόν ήκού-
αμεν δλοι οί μαθηταί.
Προτού άπαντήσω είς τα υπό
τού κ. Άρχιγένη ύττοστηριζόμενα
περί τής «σχολαστιικής» διδασκα
λίας, άς μού έπιτραττή νάά σημει-
ώσω ολίγα τινά περΐ τής μεθό¬
δου τής διδασκαλίας τού, ή όίττοία
δέν διέφερε ούσιωδώς άπό την μέ¬
θοδον την οποίαν έφαρμόζουν σή¬
μερα οί καθηγηταί είς τα δημο¬
σία γυμνάσια. ιΚαί πρώτον άπαί-
τηο-ΐς άπαρέγκλιτος τού καθηγη¬
τού, ήτο τό λεγόμενον «νέον» εί¬
τε επρόκειτο περί ποιητικοϋ κει¬
μένου ε'ι'τε ττερΐ πεζοϋ λόγου, νά
•ττροτΓαρασεκικχζεται, άπό απόψε¬
ως έρμηνείας, ή οττοία πάντοτε
εγίνετο είς την καθαρεύοι/σαν,
κατ' Ιδίαν είς τό σπίτι υπό των
ΣυνίχΕΐα είς την 6ην σελΐδα)
ιϋΝ4Τη>ΝΛΙ
03ΚΚΪ. ΟΊΟΓΠΟΝΛΙΛ
■ΡΟ41ΚΟΤ ΤΤΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΛ1 ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΗΦΕΡΟΝΤΟΝ
25 Ίανουαρίου 1970
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
■ ζ
} "Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2032 | Διευτ)υντής - Ίδιοχτ.ή'της: ΣΟ,ΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γρακία: "Οδός Νίκης 25— Αθηναι — Τηλ. 229.708
Στήλη Πρόσω—α καΐ Γεγονότα
ΕΚ1ΤΡΑΤΕΙ3 ΤΗ2 0ΥΚΡΑΝΙΑ2
,ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ Γ ΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥ0ΕΡΩΣ ΙΝ ΤΗΣ
ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗ
Χηταί τής γραμμής.
Καί δλες ο! άλλες δυνάμεις έκ-
τός άττό τίς 'Ελληνικές, είναι δή
λητηρ.ασμένες άπο τό μικρόβιο
της ήττοπαθείας καί της ά—οσυν
θέσε«ς.
Μέ αύτές τίς αυνθήικες ή έκστρα
τεία είναι καταδι,καο-μενη σέ άττο
τνχία. Καί ϊτσι δλο τό βάρος £πε
σε στά Έλληνικά δ-λα καί έβοή
Θησαν οσο μπορούσαν τόν άγώνα
των συμμάχων στρατών, -ού εΐχαν
—αλή στήν ϊκστρατεία τής θύκρα
νιας.
Γ. Η. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Άφιβώς πρίν άπό μισό αίώνα,
, Ίανου<νιο, Φεβρουάριο, καί ,ρτ,ο τού 1919 'Ελληνικά Τάγ τσ καί συντάγματα περνοϋν σέ ίτσγ»Υ"<σ τα Στενά καί τόν ^—Ορο γιά νά άποβιβασθούν ίς ρωσσικές άκτές τής Μαύρης Γιά πρώτη φορά στήν Ίστορία (άπό «συ- Κράτους») "Ελληνικές μετέχουν σέ μιά έκστοα- ία ιτοθ δέν εχει σκοπό την άπε 'Ελληνικών περιοχών ά Ι ξένο χστακτητή. "Εμμεσα δμως στόν ϊδιο σχο- τιίνιι. Γιατΐ οί Άγγλογάλλοι ώ ώργάνωσαν την εκστρατείαν ιιίνην, «έ'τοιξαν» στήν 'Ελλάδα, ,τόλλαγμσ, τίμημα τής συμμε- χής στίς έπιχειρήσεις εναντίον # Μπολσεβίκων, την παραχώρτ) τής Ίωνίας τής Σμύρνης. Τό τίμημα, τό ξέρουν δλοι. Ά» μα και οί φαντάροι τοϋ έκστρα ιηικοθ σώματος (τοΰ Α' Σώμα τοϋ Στθατοό) ποΰ τραγουδοΰν ιά μετσφορι ιά καράδια όπως κα (βύνοντσι στήν Όδηοισό ή στήν ((αστούττολι: «Άπό τή Ρωσσία ρνει δρόμος ΐσια γιά την Σμύρ Ο ΛΕΝΙΝ συνθηκολόγηοτ μέ μς Γερμανοϋς άνευ δρων στό Λιτόβσκι τόν Μάρτιο τοϋ 18 Ή έξουσία των μπολσεβί- ι* περικίίσθηκε μέ τή συνθήκη :ΐ!νη μόνο στήν κιΛίως Ρωσσία, ρ Μεγ°λη Ρωσσία. Ή Ού«οανία, Καύκασος καί αλλες περιοχάς, κιναν έξω άπό τό νεόδημιούργη κομμουνιστικό κράτος. Ή Ού ρονια γίνεται άνεξάρτητο κρά- ις μέ κυβερνήτη τάν Άταμάνο ί Χέτμαν ή... καττετάνιο) Σκορό «ρ&σην, ττού άναλαμβάνει την ϋ - ... ««ι», έφοδ.ασμοϋ των Γβ?μα ^* ^Τ!^. όλότίλα' * ^επήδησε άπ' τή στάχτη. «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ» -ταλαματιά, σταλ,αματιά, ή πί- κρα, τρυποΰσε την καοδιά μας. Ή άγα>νία οννεχίζονταν μέ καρ-
τιρία καί έλπίδα.
Αυτή ή άπαντοχή μάς Ιδινε δύ-
νημη Πιστεύα,μβ στήν ΐβέα τοΰ
'ΝΛ/ηνταμοΰ τής Άνατολής. Πι-
σχεύαμε στή ίνιάρκεια, στί; οαβει-
«ς θ'ζες τού καί περιμέναμε ενα
«Φώς», εμείς οί τελβυταίοι τής Μι
κρασίας καί τής Θράκης.
Περιμένωμε τή δεΰτερη γενιά
μας νά προσέλθη.
Μά τα χρόνια εφευγαν κι' έρχό-
ταν ή φθορά.
Άνη<η»χούσαιμΓ. Βοαχνάς καί ά- πελπισία μάς κυρίειιε. "Ολες οί προσπάβειρς γιά τή δια δοχή, πεφταν στό κενό. Τα καλέ- σματά μας κι' αΰτά τό Γδιο. Καί τό έρώτημα ποιοί θά πάρονν «τα χέρ<.α τους τή διατηρήση τής διάρκειας, κηίί τής μνήιμης των μρ- γάλων πατρίδων τής ΆνατοΑής, α ναπάντητο εμενε. εμείς, πού ή άπογοήτεψη Ι»ΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΜΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡΚΤΙΙΡΙΙ Τ·δ συνβ·γάτ·νμ«ς κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΊΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ (Συνέχιεια άκ Ή σταθερή ττροοδει/τι«ή έξάν τληση τής Αύτοκρατορίας καί οί έξουθενωτικοί περισπασμοί τη-, την άπογύμνωσαν άπό κόθε ϊχνος έπιρροής στίς εύρωτταικές ίπτοθέ σεις. Ό Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος επέτυχε νά την προβάλη σάν «Με γΛλην Δύναμιν» μέ την εώρύτατη καί άποτελεσματική συμμετοχή τού στήν όργάνωση τής περίφη· μης έττανάστασης το3 «Σικελικού Εσπερινοί». Άλλ« αυτή ί—ήρξε ή τελευταία άναλαμττή τής ττρω- τινής έττιβλητικής εύρωττοίκή- πο λιτικής τής Αύτοκρατορίας. Τα χρόνια, ιτού ή φωνή των τριών με γάλων Κομνηνών άντηχοΰσε άττά ρεΐς τής «ρωμαϊκής μεγαλειότη- το-». Όμως ϋπάρχουν καί άρκί τοϊ ττον διαΦωνοϋν. Μετά τόν περιορισμό τής Αύτο κρατορίας στόν έθνικό έλληνικό χ«ρο, καί πρωτύτερα δταν στό πληβυσμιαχό μωσαίκό τής Αύτο¬ κρατορίας όίρχισε νβ πλεονάζη τό έλληνικό στοιχεΐο, σημειώβηκε μιά ζοηιρή τάση συνδιαλλαγής καί συγ κερασμο") τού χριστιανικαί ρωμα'ι ομού μέ τα έλληνιχά, τα «θύρα- βεν» οατως τ' άποκαλοΰσαν, έκπο λιτιστικά Ιδεώδη. Οί φιλομαθεΐς δέν άρκοϋνται ττιά στή (ητοι/δή τής βεολογίας, μελετοΰν την έλληνι- κή φιλοσοφία, φιλολογούν. Τό φαι νόμενο ττροβάλλει άττο την ττρώτη, η Τψ,ή στήν «"Εν<ο<τη Κυδοινια- τι.)ν». ΠρΛτο άπό τα «άδελφό σοκια- τεια» δέχτηκε στούς κΊλπονς τού τα τ./. νειά- ίν μέ σιτηρά καί καύσιμα. Εΐ- »ι όμως άργά πιά γιά τούς Γερ ανοθς. Οϊ 'Αγγλογάλλοι μέ την ιιμμαχία των Άμεριχανών κατα- ιρονν άποφασιστικά πλήγματα έ ΐντιον τους. Άρχίζει ή Γερμανική κατάρρευ ις Ό Γερμανός έϋπτηοητής στό ϋίίο φόν Άιχορν δολοφονείται. Γΐρμανόφιλος Άταμάνος άνα- ητττΒΐ. "Ενας άλλος Άταμά- κ, ό Πετλιούρα, άνέριχεται στήν βκαία, κι' ούτος άντικομμουνι- ής. Τα λίγα Γερμανικά τμήμα- ι.ιού τταρέμειναν στήν θύκρανία , κΛβη τή νέα μικρασιατική γρνιά ||ΐί έντολή των ,Αγγλογάλλον ! στό καθήκον πού την εχει τάξει ή «Ι μπά την συνΘηκολόγηση τής ! Μοϊρα. Νά σΐΓνΓχίση τό θεμελιΐ'ΐιυέ- Ή γενική συνέλευση τής Ένώ- σει,ι^ Κυδωνιατών εξέλεξε μέ έντυ πωσια,κό άρΐ'&μό ψήφο)ν μιά νέα κο πέλλα τής δεΰτερης γενεάς των Κι>-
δίυνιατών σι'ιμβουλο στή διοίκΓ,ισή
της.
Ή ΝτΙνα Ματζοΐ'ράνη εύχόααιστε
νά γίνη ή φλάγα ποϋ θά προσελ-
ι»ος τους) πρέτπ:ι νά άττοχωρή ι νο
επιτύχη γιατί εχ«ι τή
Τότε, οί νιχηταί σύμμαχοι άττο
νεανική δρμή.
Τό ΜΗΝΤΜΑ τούτο τής «Ένο')
νά στείλουν δικές τους ' βεο)ζ Κτ'δτονιατών» εΓναι παρήγο·ρ«.
* Ι ΤΊΛΛ λ Έ-1 Α 111 —Λ—·».- »--
ηρσΐιωτικές μονάδες γιά νά υπο
τηρίξουν τίς άντικομμουνιστικές
(«ναμεις τής Ούκρανίας (σπως
««ν καί σ' όίλλες πε-ριοχές).
Κοί 6 Γάλλος πρωθυπουργός
Οΐμονσώ, ζητάει, μέ ύπόσχεσι
Π» έκχώρησι τής Σμύρνης (πού
Ι· έποφθαλμ^ΰν οί Ιταλοί)
V
'Ελλάδα.
ΤοΑ' Σώμα Στρατόν, ιδιαιτέρα
μεραρχίες τον 2α καί 13η, ά-
τό «έκ,στρατευτικό Σώ-
Οί δυνάμεις τού (σννολικά
ανδρες) άτΓθβιβάζσνται
ΊΊΐματικά.
Στήν Όδησσό.
ίτήν Σεδαστούπολι τής Κρι-
θίβς.
Οττ»ς ή συμμετοχή στήν ϊ.(/λ
^ όρίων τού Κράτους καί των
βλίψεων χώρα, είναι κά
ϋίελοντική γιά τα στελέχη,
μεταξύ των ότξιωματι-
ι· οί «δενιζελογενεϊς καί Άμυ-
ΙΤ£?», »ΐτως 6 διοικητής τοϋ Σώ
°? Κ. Νίδερ, οί μί,ραΐίχοι Ν.
■Χόπουλος καί Ι. Νεγρεττόντης,
τΓθΑλοί άλλοι: Το-ολα«<όπου- ' Όβωναίος, Κονδύλης, Κ. Σίμος Βλάχος, Δ. Κα Πλαστήρας, Γρηγοριάδης, ,^ ,. Πράσος—Βλάχος, Γ"°λος, Γαργαλίδης, Φλούλης, Γ .ιπουν δμως καΐ άχρωμάτι- ■"'_ ίπτηρεσιοκοΐ όπως ό οννταγ °™ΡΧης Γονατάς (πού τότε δέν "'ζελικός) ή ό άνθι—ολο- Γ«Οαμάνης (πού μέ ή.ρωϊκή τού εκηοισε ϊνα τάγ κοτοστροφή). "1 κατάστασι άντιμετωπί- Ιυ» '' *ΤΠ:*στικές δυνάμεις, πού άνεπαρκιείς γιά μιά στήν άπέραντη Ρ«σ- ξ άπό την 'Ελλη-νική μέ 25.0ΟΟ ανδρες οί αλ « ■ °;άδες ϊχουν άσήμαντη δύνα 10 000 είναι δλοι - δλοι ο) Ολλοι, αί Μια ι «ι άτ ΕΤΑΓ. Δ. ΔΑΔΙΩΤΗΣ ΑΖΙΟΜΙΜΗΤΟΝ ΠίΡΜΕΙΓΜΑ Ιναι Ηνια κι' αύτοι περιμένονν ή "ιγμή τής άτΓθλύ άττό ο το στρατο. μονάς πού βρί- Ούκρανία ά—οτελεί- 2 800 μαχητάς. Γ·οι Γεομανοί (άπό τούς Ινκ ε<ΓΤί»"νους στήν Ούκΐ5ανία) ίνα τάγμα, πού όνο- ,ττοι Κΐματι είναι σΜθι άντικομμου ών, .-τού σχηματί- δυνάμεως „ χ; δυνάμεως τγμα 1 λ»χους, συνολικά 2.500 μα Άξιέτταινος τυγχάνει ό Δήμαρ- χος Καισαριανής κ. Καραικΐάσης, διότι δέν πεοιο·>ίζει στενώς ιήν
δημιουργικήν τοιγ δραστηιριότητα
είς όλας τάς άρμοδιότητας τού Δή
μου, άλλά την έττεκτείνει καί είς
έ'ργα εύττοιΐας, κατά όρβήν έ.ρμη
νείαν τής διικαιαδοσίας τού, ήτις
είναι ει/ρυτάτη. Οίίτω, πρό ήμεοών,
είς ειδικήν τελετήν, διένειμε χίλια
δέματα είς άττόρους οίκογενίίας δή
μοτών καί τα παιδία των, έμφανί
ζον άξιομίμητον παράδειγμα διά
τούς συναδέλφους τού.
Ή εγκριτος συνάδελφος «Κυ
κλαδιχόν Φώς» εισήλθε, κατ' αύ¬
τάς, είς τό 21ον ετος τής έ.κδόσε-
ώς τού. Τού ευχόμεθα νά έορτά-
ση καί τό πεντηκοστόν ίττος τού
τίς Βλαιχΐρνες καί τα μικρασια κι' δλας, πβρίοδο των Κομνηνών,
τι«ά τους στρατόπεδα ώς στό κέν Ί Θαυμασία Άννα ή Κομνηνή στό
τρο τής Εόρώπης, πέρασαν χωρίς πρόλογο τής Άλεξιόδος της καυ
γυρισμό. χιέται ότι ίχει ο— ουδάσει στήν
Ώς τόσο, οί Παλαιολόγοι κα έντελεια την έλληνική γλώσσα κι'
τάφερναν νά διατηροϋν αίθθητή δΤ( μελέτησε βαθειά τα συγγΐράμ
τή τταρουσία τους μέ τή συνεχή ά ι
νακίνηση τού ζητήματος τής 'Ενώ '
σεως των Εκκλησίαν. Ό Άνδρό '
νικος Γ', ό Ιωάννης Ε', ό Μανου
ηλ Β' κι' ό Ιωάννης Η', οί λεγό
μενοι «'Ενωτικοΐ» αύτοικράτορες,
υπήρξαν στόχοι άκοίμητου ένδιαφέ-
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ
Η ΚΑΛΑΜΑΤΑ
δρβρων τοί κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
(Συνέχι.ιΐ έκ τού προηγούμενον)
Ώραίες πόλεις είναι αΰτές, πού
έ'χουν ί,ττυρία! Σύμχρωνοι. Ή Κα
λαμά-τα ίχπ. Καί, μάλιστα, πολύ
μακρι>νή. Αναφέρεται άπό τόν "Ο-
μηοον, ώς Φεραί. Καί ήταν τόσον
ώραία κηί σημαντική, δκττε ό Ά-
γαμέμνων την προσέφερεΎ ώς προϊ
κα είς τόν πρώτον των πολεμκττών
είς τόν Άχιλλέα, εάν έοέχετο νά
κάμη σύζυγον τού μίαν άπό τίς κό
τες τού. 'Ι—ορία, λοιπόν, πολύ πυ-
κή είς δραμΛΤΐκή·ν άξιολόγησιν, έν
δΐΛφέρουσα είς γεγονότα. Άλλά
δέν είναι μόνον αυτή, ποϋ έξα<τφα- λΐζει είς την Καλαμάταν τό ίδιαίτε ρον Θέλγητρον. "Εχει φροντί<ΐει ή Φύσ·ς, ώστε νά ποικίλη την πόλιν καί την περιοχήν της μέ δλες τίς ίϋνοιες της, την ποικιλίαν κ«ί έν- αομόνησιν, γοητευτικήν. Σννέχεια είς την 6ην βελίδα) Το άντρειιΐ)μένο 6οι»νό, ό Ταθγετος ή «Μακάρια πεδιάδα», στά πόδια τού, ή γλαυκή θάλαβσα κατέναντι καΐ τό ποτάμι, ό Νέδων, ποϋ περ- νώντας άπό τα τέσσερα γεχρύρια, κυλάει μέ ήρεμον έπι&λητι,κάτητα. Στόν δρόμο μου ροντος τής Άγίας "Εδρας. Οί έορτή των Χριστουγένων άκούε- τρεΐς τελευταΐοι, ταξίδεψαν στή ται είς τούς ϊεροΰς ναούς μας 'έ- Δυση καί, κατά τή πολύμηνη δια- | να άπό τα θαυμασιώτερα τροπά- μονή τους στά μεγάλα εΰρωπαϊκά ρια τής πατρίου μουσικής μας. κέντρα, κίνησαν τό γενιχό θαυμα Τό «Ή Παρθένος σήμερον» άντί σμό μέ την εύρυμάβεια, τή 6α- ! «Ή Μαρία σήμερον». Άπό μικρός σιλική τους μεγαλοπρεπεία καί ' ρωτοθσα τοΰς συνομηλίκους μοί», την έιπιβλητικότητα τού ρ»- ' πώς μία παρβένος τίκτει. "θμως μαϊχοΐ αϋτοκρατορι-κοθ τίτλου απάντησιν δέν έλάμβανα. Νομί- τους. Οιιδέττοτε άπαονήθΐνκαν καΐ ζω οτι τέτιου εϊδους συλλήψεις, δέν έπέτρεψαν ποτέ, σέ κανένα, νά νά <3ατοσκορακισβο0ν άπό τα ΐερά υποτιμήση τα πρωτεϊα τους. Άκό ' μας βιδλία, δταν είς τα άγγλ μη καί στό 1438 δταν ή περ Ι Άπό θεού αρξαοτθαι. 'Εττί τή | μάς; Καί μ' αυτήν την ευκαιρίαν μη καί στό 1438, δταν ή περιωρι σμένη στή Κωνσταντινούπολη καί β στά προάστειά της Αύτακρατορια επνεε τόν έπιθαν^τιο ρόγχο της καΐ δέν ετρεφε άλλη έλπίδα σωτη ια διδάα-κονται τα μικρά παι τί διαφέρε. τα ίορσεν ά- το η οίας άπό την εξασφαλίση κάποι- Ομιλο^με .πολλάκις ττερϊ ανθρω πισμοΰ έν» εΊ'μεθα τα πλέον τρο άς δυναμιχης βοηθείας της 'Εύρώ ' . α ■ , , „_ ; ,^ 1-υ''Μ μερά θηρια τού πλανητου μας. πης με την Ενωση των Έκκλησι Ι.. .. , - κι - - - ■ ., ._., «., -, . Στην Μπιαψρα, οί Νιγηρινοι με ών, ο Ιωάννης Η δίν δίιχτηκε νά ' ■■, - , , . , Γ , ελικοπτερα έσκοτωναν μικρά παι- γινοι/ν οί σχετικες συζητησεις στη _ . - , ,, , , , γ, . , _. , , δια. και τα ελικοπτ;3α αυτα τα Ρωμη για να μην υποτιμηθη άπε .. ναντ, τού Πάπα μέ τή μετάβασή ί "^"α του στήν εδρα τού. Ό ττάπας Εύ *""' ""*« γέν,ος Δ' άναγκάσθηκε νά 6ποχ« Ι ™ν Τς' Ευρ«-α,ο. Χρ,στ.α- γένιος Δ' άναγκάσθηκε νά ύποχω ρήση. Καί συγκροτήβηκε ή Σύνο 5ος τής Φερρ«ρας γιά νά μετατεθή «ι' άττό κεΐ στή Φλωοεντία, πάλι .κατ' επιθυμίαν τοϋ Ιωάννου Η', μέ τή πρόφαση κάποιας έπιδημίας, μά στή πραγματικότητα έπειδή ή Φερ ράρα δεν πρόσφε;ρε τίς άνέσεις πού άρμόζανε στή μεγαλειότητά τού καί στή πολυμελή εττιβλητική άκολουθία τού. Ώς στήν ίίστατη στιγμή, οί Παλαιολόγοι διεκδικοΰ σαν, σάν Αύτοκρόττορες των Ρω- μαίων, τό προβ°δισμα άττέναντι ήγεμόνων, μ' έ,πιμονή πού, σ' άν- τιπαραβολή μέ τή Θλιβερή άδυνα μία τού έξαντλημένου τους κρά¬ τους, εδινε την έντύτΓΗση ματαιο δοξίας. Ή πλειονοφηφία των ίστορι κων κριτικών επαινει τούς Πάλαι ολόγους, δτι στάθηκαν πιστοί καί άνσμτττοι Θεματοφύλακες καί φο- ΑΞΙΟΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΪΝΗΣ Τ Κ°" άνθρώπους μέ καρδιά λε οπαρδάλεως! — Βλέπω πολλά πεζοδρόμια σέ ότδλια κατάστασι καί μάλιστα μιπροστά σέ νέες πολυικατοικίες. ΙΚαί έρωτώ: Πού είναι αύτοι οί άρμόιδιοι, πού Θά ύποχρέΐωναν τοΰς άναλγήτους αύτούς ιδιοκτή¬ τας νά ένδιαφερθούν καΐ λίγο γιά νά υποχρεωθούν οί νέαι ιδιοκτήται είς εγκατάστασιν άψοδευτηρί'ων χάριν τοΰ κοινού, ιπράγμα πσΰ γί νεται καΐ είς αλλα κράτη. *** — Καί άλλοτε 'έγραφχ, γιά την κατεδάφισιν των μανδροτο ί χ ω ν τής πρσσόψεως τού Πανεπιστημί¬ ου μας, όττότε Θά ητροσεδίδετο κά ποία αϊγλη, είς τάς ωραίας τοι- χογροτφίας, έφ' όσον τό κιονόχρα να βά άπηλλάσσοντο αυτής τής χονδροκοττιάς. — Κατ' εντολήν τής συνειδήσε¬ ως μου, δίδω τόν οβολόν μόνον είς τούς τυφλούς. Τοΰς άφίνει ή Πό λιτεία νά ζητιανεύουν. Καί ίίστε- ρα έπαιρόμεθα γιά τόν πολιτισμό μας! *** —Όμολογώ δτι εΤμαι ενας δο λοφόνος, εφ' όσον τάς μεσονυκτί- ους £ί:ας καί κα9' ϋττνους έσχότω- σα μιά μυΤγα μεγάλου μεγ£9ους, ή όττοία έν εγρηγόρσει θά άττεφευ γε τόν εολοφάνο της. "Εμοιαζα μέ εκείνον τόν δολοφόνον πού την ώ ραν τοΰ ϋπνου σας σάς δάζει το πιστόλι είς τον κρόταφον! Δέν ύ- πάρχει περίπτωσις συγχωρήσεως £χω δμτος την εντύπωσιν, δτι με¬ τά την όμολογίαν μου, βά κατα- στώ συγγνωκ—ός. Ό περαστικ»ς Ο «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» ΑΙΟΡΙΖΕΙ ΛΝΤΙΠΡΟΣΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΟΛΗΝ Τ.,Ν ΕΑΑΑΔΑ ιΕΐναι άξιος συγχαρηττηιρίων, άλ λά καί εΰγνωμοσΰνης ό κ. Στέφ. Ι. Στεφάνου, °λλοτε ίδιαίτερος γραμματεύς τού Ελευθερίου Βενι ζέλου, ό οποίος μετά τάς Πολιτι¬ κάς Ύποθήικας τοΰ μεγίστου πο- λιτικού τής Ελλάδος, άνθολογη- θείσας άπό τα κείμενα αυτού, συν- Εγραψε καί έκυκλοφόρησε, κατ' αύ τάς, είς ιδιαίτερον τεύχος καί τόν 'Ελευβέριον Βενιζέλον, ώς πρω- ταπόρον τής Κοινωνικής Πολιτικής καί τού «Κράτους Εύημερίας» είς τόν Δυτικόν Κόσμον (δοκίμιον τής αίσίως καί έν πλήρει άκμή πάν- Ι συγχρόνου πολιτικής μας ίστορί- 'σς). ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Ό «Προβφνγικός Κόσμος» έν τή ρπιθυμία τον, νά ευρίσκεται ιίς συνεχή επαφήν μετά τοΰ προοΧρυγικοΰ κόσμον ολοκλήρου τής χώιρας, απεφάσισε νά διορίση είς ολο>ς τοΰς Δήιμους καί τάς Κοινό-
τητας, μονίμοι·ς αντιπροσώποις τού καί τακτικοϋς ανταποκριτάς τού.
Οί επ θνμοΰντες νά διορισθοϋν άντιπρόσοιποι ή ανταποκριταί
μας είς την περιφέρειαν τοιν, δέον νά ,μάς άποστείλουν τό οραδίτε-
οον μέχρι τέλους Φεβρουάριον άρξα,μένου έ'τους σχετικήν δήλιοσιν,
συντεταγμιένην κατά τό παρατιθέιμενον κατοτέρτΐ) ΰπάδειγμα:
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ό υπογεγραμμένος...........................
τού.........έτών......γεννηιθεΐς είς.............
τοΰ Νοιμοΰ ..............έπαγγελλόμενος τόν...... . .
........καί διαμένων μονίμ(ος είς...... ... ... τής Επαρ¬
χίας ..........· ■ τού Νομοΰ........ ... .. επί τής όδοΰ
.............. άριιθ. ... ... Τ.Τ. .. . δηλώ ότι έπιθνμ'Τ) νά
διορισθώ άντιπρόσωπος ή άνταποικριτής (νά διαγραφή ή μία λέξις)
είς την περιφέρειαν μου τής έν Αθήναις εκδιδομένης εφημερίδος:
«ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ».
Έν......... . · ·τϋ ...... .1970
Ό Δηλών
/όυϊ<υΒΜϊ!υ3ΐϊϊυϊ!Μϊϊ!^^ ϊύ.ΊΑΙ ΣΤΗΝ ΚΩΝΠΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (Στοχασμοί επάνω σ' αϊωνόβιον βεσμό) Μέοα άπό θορι>6ώδι.κους, στενούς
δρόμοτις —πολλαί σπίτια, πολτιόρο-
φα, είναι ξύλινα— τό έκΛρομ4κό δ-
χημα μάς όδηγεϊ άπό τό Τ<ιξίμ δ- που καταλύσ«με, στό μεγαλο ξενο- δοχεϊο «Ντίλλον», στό Φίΐνάρι, ά- νήμερα Λαμπρη. Τα μέτρα τόσο τού ναού δσο καί των Πατριαρχεί¬ ον, είναι προΌ-αρμοσμένα στήν τα- πειν(ι>μένη θέσ·η τοϋ θρτκΐκεντικοΰ
κέντρον των ύποόονλυ)ιμ>έν<'>ν «Ριι>-
μαίοιν», μεσα στήν καταχτητική,
θιαμβεύουοια Τονρκιά. "Ομοια καί
ή πύλη, δπου έκρέιμασαν τόν Γρη-
γόοιο Ε', πού άλλοτε στήν παιόι-
κή μας φαντασία επαιρνε τεράστιες
διαστάσεις. Κλειστή τρα, τα φύλ
λα ςύλινα, χρώμα άνοιχτό καφεΰί,
ξεπλκμένο καΐ στό κάττο μέρος φρά
γμα σιδερένιο μέ διακόσμηστ» άπό
φΰλλα καΐ βταυροΰς, νν|'ας ενα μτ-
τρο έπάνο) - κάτί». Είναι ή πΐιλη
πού άντικ-ρίζεις μπαΐνοντας. Καΐ
αυτή άπαράλλαχτα χαιμηλή, όπως
οί άλλες δύο, ο< πλαγινές, δεξιά καΐ άριστερά τής πέτρινης κλίμα- κας τής είσόδου. Άπό τή δεξιά ύλή Π βγαίνεις αύλή τοΰ Πατριαρ- γ χείοτ», άπό την άριστεοή στόν αί»- λόγυρο τοΰ ναού. Φαίνεται —δχι φαίνεται, είναι «έβαιο— ότι συνειδητά καί έμπρό θετα οί «κτίτορες» προκρίνανε τα ταπεινά μέτρα, γιά νά μην προκα- λέσονν την ϋποψία ή την όργή τοΰ . Γενικά, ή δλη άτμόσ<ραι πού στό κάτιο - κάτω παραμένει χάχτα. τελικα νικήτριοί, δέν μέ ά- πολείπει δλη τοίτη την ώρα. Καθι- <νμένος στό μικρά περι&όλι, δίπλα στό παλαιό, ταπεινό και αύτό κτί- ριο τής βιβλισθήκη,ς, περιμιένω νά τελειώση ή λειτουργία τής ανάστα σης, πού σήμερα γίνεται στίς τρείς τό άπόγενμα. "Ο,τι κάπως μειώνει την έντί>-
πωση αύτη είναι οί τρείς - -τέασε-
ρες κληρικοί, δλοι μέ κοντά κομμ«-
να μαλλιά καΐ μέ μικρό φροντισμέ
νο γένι —σημάδι δτι εϊηυχώς έ-
πικρατεϊ στήν άτιμόσφαιρα τοΰ Πα¬
τριαρχείον τό «πραοδεντικό» πνεΰ-
μα τοϋ ΆΘηναγόρα. Άλλά τί ση-
μασία ήμποιρεϊ νά έ'χοιιν οί λεπτο
μ^ρειες αύτές, τή στιγμή πού κα¬
τά την ώρα τής λειτουργΐας παρα¬
μένει τό 6αρύ, πολύπτυχ», κατα'θλι-
οα δέν μέ σνγκινεί, τίποτε το «λά- πτι*° <&>° ™* ™ καλυμμαύχι ("Αλ
λον» δέν όρμά επάνω μου, νά μέ λωστε εξω άπό τούς έκκλησιαστι-
.*: *»α ι*™*. νΛϊΐΐΡΐ ττιν Λνάιϋίΐ ' κουζ χο>θους οί τουρκικες θιαταξεις
δπως τόσο σι^νά μου σνμβαίνει σέ , «παγορενονη.ράσο, χαλνμειαύχι καί
1-οοιχοί.ς χώθονς. Νοιώθω τό γε- | Υενίΐαβα, ίξον για τον Πατριαρ-
γονός τούτο ξεπερασιμένο καί ί-
στορι.κά καΐ θρησκευτι.κά. Ή έντύ-
πο«ΐη τοΰ νεκροΰ σχίτματος μέσα
Ή «Όρ'θοδοξία» γενικά είναι σή
μερ<ι κάτι τό ξεπερασιμϊνο, καταδι- χία τής μεταιρρύιθιμισης των μεγά- λίον Ί·σαύρο)ν καί τοΰ Θεοφίλον καί δεντερο άπό την Άλωση καί την κατάλνιση τής πολιτικής έξουσίας τής Ρω'μιοκτύνης. Τό ράσο έιστάθτι κε τό σάβανό της. Αύτό τό σννεΛ&η- τοποιεί σήμερα καλά ό Πατριάρχης Άθηναγόρας, γι' αύτό καί συνη- γαρεϊ τόσο θερμά γ»ά την ενωση των 'Βκκλησιών. Είναι σοφός, πού βλέπει μακ/ρ>ά, δσο καί δν τό άξί-
ωμα καΐ τό σχήμα, πολύ περισσό-
τερο ή ήλικία τον, τοΰ στεκονται
ιπέδη. "Αν εΥταν πιό νέος, Θά την
παρ·α,μέριξε ϊσοις, την πέδη τούτη,
καί θά έγινόταν δ πρωτοπόρος, αν
καί πιστεύω δτι οί Παλαιθ'ημερολο-
γΐτες καί οί Όρ6όθοξοι των ακροιν
οί προσκολληιμενοι σάν ίίστρακα
οτόνάαετακίνητο, στεϊρο δογματι-
σμό τους, θά τόν έκήρυχναν άπο-
στάτη η α'ιρετικό καί θά τόν άφό-
ριζαν.
"Ετσι, χιορίς πρόθεση διαλεκτι-
κής εξετάση; τοΰ προβλήματος,
καταλήγεις, θέλεις δέν θέλεις, σέ
άδιέξοδο καί σέ άρνηση: ή καλ.ύ-
τα νερά τού άνάμεσα άπό σπίτια
καΐ περιβόλια, ένώ οί πορτοκαλλιές
στήν έποχή τής άνθοφορίας τους,
κι»κλώνουν τα πάν τα μέ τό ά6ρό-
τατον άρω-μά των, κάτι ώσάν άόρα
τη ρόδινη πάχνη άπό μΰρα, πού θά
ένόμιζες δτι -ΐέφτει γ(Λ νά προφυ¬
λάξη την άρχόντισσα τής Μεβσηνί
άς άπό την θορι/ οποίον πεζότητα
των καιρών μας.
Αυτή είναι ή Καλαμάτα, μέ τούς
παλαιούς ναούς, ιιέ τα θεμελιωμέ
να άπό την ίστο^ια σπίτια, μέ τίς
δενδροφυτευμένες τ?ΛΤεΐες της κβΐ
τό Κάστρο της. Αύτό τό Κάστρο
άπό τό οποίον ίσως πρέπεν νά αρ¬
χίση κ«νείς την επίσκεψιν. Διότι αί-
ώνες εχουν περάση άπό τίς παρυ
φές τού καί τό εχο·ν κάμει μάρτν
οα τής ίσχύος, στήν πλέον παρα¬
στατικήν έναλλαγή της. Τό
όπως προκίνττει, ό Στανροφόρος
Γαδεφρεϊγος Βίτ>χΐρδουϊνος ό Α',
σέ τέτοια θέσι καΐ μέ τετοιον τρό-
πο ώσάν νά ήθελε νά περιφράξη
την Ιστορία, πού είχε γράφη %αχ
την ίστορία πού ήρχετο. Αύτη τού
λάχιστον, την εντύπωσιν δίνονν τα
λείψανα πού ευρίσκονται έντός. Ή
μνήμη των Μυκηναίκών χρόνων, Τα
φού τής έλληνιστικής καί ρωμαϊ
κης έποχής, χαρακτηρκττιβίές διαόά
σεις των Φράγκων, Βενετσιάνων—
τό ξεθωριασμενο λιοντόρι— Βυζαν
τινών καί Τούρκων. Τριανταφν»λλα
ές καί πεΰκα, άρκττερά τό άμ<ριθέ- «τρο, στήν κορυορή τό τουρκ^ηκ^ πιρίπτίρο καί οτό βάθος μικρή 6υ- ζαντινή έκκλησία, άφιερωψιένη στή ΙΙαναγί<ι την Καλθιμάταν. "Ετσι, ΰ ποστηρίζουν ότι προήλθε καΐ τό ο νομα. Πάντως, μέ αύτό αναφέρεται στό «Χρονικό τοΰ Μορέως». "Οπως καΐ νά έχη ίίμως, τό Κάστρο είναι περΐίιλεπτος έξώστης, κάτο> άπό
τόν όποίο άπλώνεται σέ πανοραμι-
κή θέα ή καλΛίγραιμμος πάλις κ<ιί ή πλατενά θάλασσα. Φυσικά, δέν μπορεϊ νά μή σημει ίοθη έδώ τό κορτχραϊο γεγονός τής νεο>τέρας Γιστορίας μας: Διεκδικεϊ
ή Καλαιμάτα μέ έπυμονή, πού, στό
παρελθόν ωδήγει καί είς άντεξηγή
«εις, την τψ,ή δτι σ' αυτήν εκηρύ¬
χθη τό πρώτον επισήμως ή Έλλη-
Έπανάστασις καί εγινε ή πρώ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
ΓΥΜΝΑΣ ΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΜΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
τη δοξολογία. Άλλά τα Καλά6ρ.υ
τα Ιχουν τό προβαΐδισμα. Καΐ έξ
άλλου, βέβαιον είναι, δτι στήν Κα¬
λαμάτα έβαΐκ,λοφόρησε ή πρώτη ε¬
πί έλληνικοΰ Ιδάφους εφημερίς, ή
•ι.Έλληνική Σάλπιγξ» τού Θεόκλη
τού Φαρμακίδη. "Εκτοτε ή πόλις
διατηρεΐ κάποια ξεχωρίστή πνευμα
τικότητα καί έκτός των διακεκρι
μένων δημοσιογράφων καί διανοου¬
μένων, πού άπό αύτην έξεκίνησαν,
όπως δ Νικόλ.αος Πολίτης, δ πα¬
τήρ τής λαογραιφίας, χαρακτηρίση
κόν είναι δτι ύπάρχουν δυό λαμπροί
ίΐύλλνθγοι, μέ πλούσιο παρελθόν
καί παρόν, οί δποϊοι συγκεντρώ-
νουν την πνευματική καί καλλιτε-
χνική κίνησι. Ό σύλλογος «Λαϊκή
Βιβλιοθήκην καί δ «Σύλλογος πρός
διάδοσιν των Γραιμμάτο^ν». Ή «Λα
ίκή Βιβλιοθήκην διαθέτει 40.000 τό
μους, όργανώνει διαλέξΐΐς καί καλ
λ-ιτεχνικές έκθέσεις. Ό δεύτερος
σΰλλογος διατηρεΐ τό Μουσείον καί
έπιμελεΐται την Ικθοσι τοϋ περιοδι¬
κόν «Άρχεϊον» μέ Ιστορικό, λαο
γραφικό καΐ άρχαιολογικό περιεχό
μ£νο. Τό Μουσείο περιέχει εξόχως
ενδιαφέροντα έ«Θέματα στό τμήμα
δέ των κειμηλΐων τής Έπαναστά-
σβως φυλάσσονται τα σοΐηροΰνια
τοΰ Κολοκοτρώνη, τα δπλα καί ή
περικεφαλαία τού Πετρόμπεη, για-
ταγάνια, παλάσκες καί όίλλα ένθυ-
μήματα τοΰ Αγώνος. Έξ δλλου, ό
Ναός τής 'Τπ ιποντής στήν κεντρι
κή πλατεΐα, έπιί'.λι.τικός, βυζαντι-
νοΰ ρυ&μοΰ, εΰλόγως συγκεντρώ·>.'€ΐ
την προσοχή. Κατα την παράδο¬
σι, ή είκόνα τίίς θεοιιήτορος, ή ό-
ποία ενρίσκεται στόν ναόν, ό οποί¬
ος είναι καί ό Μητροπολιτικός, ϊ
χ εί ίστορηθή άπά τόν Ευαγγελκττή
Λουκά. "Επειτα τό Μοναστήρι των
Καλογραίων, κάτω άπό τό Κάστρο
είναι τού 18ου αιώνος. Έιδω τό χίν
τρο τής περίφημης μεταξοβίομηχα-
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
εχει τόσες εύθυνες στή ράχη της,
είναι πιά κάτι τό ξεπερασμένο καί '
τό καταδικασμένο άπό την ίστορία. '
Άντίθετα, ή Καθολική Έκκλησία,
αροσαρμοζάμενη άκατάπαυστα στό |
πνεΰμα καΐ στίς τάσεις τοΰ αΐώνα,
έξακολονθεΐ νά κατέχει παγκόσμιο '
κΰρος καί παγκόσμια άκτινοβολία, '
δμοαι καί ή Λονθηρανή Έκκλησία, '
μέ την πρωτοχρ<στιανι.κή της σχε- δόν «παι>λι.κιανή» λιτάτητα.
Τό μόνο πού λυ—άσαι διαστοχαζό '
μενος ολα αντά, είναι τουτο: πον, ι
άπογυμνωμενος μιά άπό τό προαι- !
ώνιο, άχυμο, άντιξοιτικό περίβλΓ,ιμα,
θά καταφύγει στούς τόποτ'ς μας Λ
καθαρός χριστιαντκός λόγος, τό κα
θαρό αϊττμια τής άγάπης μέσα αε
τούτον τόν δάναυσο κόσμο τής ά-
νόητης ϊπαρσης καί τής ψυχικής
στειρότητας, γιά νά μην είπω: τοδ
■ψ>«χι·κοΰ χάονς;
Τετοια καί πολλά αλλα στοχά-
ςομαι, ένώ άκούοι τίς έκπυρσοκρο-
τήσεις, τίς έκνευριστικές τρακ<ι- τροϋκες ποΰ, παρά την ά<ττΐΛ"ομ.ικη τεοη άπό5€ΐξη τού ίσχυρισμοϋ μου απαγορεύση, τα Ρο>μιόπουλα/ δεν
δλόγυρα πλτ><τμονή τής μέγα- Ι καοιμένο ήδη έιδώ καί χίλια διακό- Ι δτι έτοντη ή μορφή τής χριστιανι- έννοοΰν νά παρατήσονν. Χωρίς νά λης πλονσιας τουρκικής χώρας, "σία χρόνια, πρώτα άτό την άποτυ- Ι κης λατρείας, ή «Όρθοδοξία», πού συνε-ιδητοποιώ πάσο μάταιος είναι στην Φίλε κ. Διευθυντά, Σάς παρακαλώ πολύ νά λάβετε την καλωσύνην νά δημοσιεύσατε είς την ίίγκριτον εφημερίδα σας τό κάτωθι αρθρον μου, σχετικόν μέ δσα έγραψεν είς τό ύπ' αριθ. 2024 τής 30ής Νοεμβριού π.ε. φύλλον τού «ΐΠροσφυγικού Κόσμου» ό κ Δημ. Άρχιγένης περί τής διδα- σκαλίας τού αειμνήστου καθηγητού καί γυμνασιάρχου τής Εύαγγελι¬ κής Σχολής Σμύρνης Αναστασί¬ ου Ζάκα. Μετά τιμής Βασίλειος Κουζηνόπουλος 'Ειτίτιμος Γυμνασιάθχης Λ Μέ Εκπληξιν άλλά καί μέ λύπην έιδιάβασα δσα γράφει είς τό ύπ' άρ. 2024 τής 30ής Νοεμβριού π.ε. φύλον τοθ «Προσφυγικού Κόσμου» γάλλον χροχείςχΛς καΐ δή άβασα- νίστως ό φίλος κ. Δημ. Άρχιγέ- νης περ! τής μεθόδου διδασκαλί- ας των αρχαί ών ελληνικήν, την οποίαν εφήρμοσεν ό άείμνηστος κα Θηγητής καί γυμνασιάρχης τής Εύαγγελικής Σχολής Άναστάσι- ος Ζάκας, χαρακτηρίζων αυτήν πέ- ρα ώς πέρα «σχολαστικήν» καί Θε- ωρώ καθήκον μου, έπτειδή ύπήρξα «πί 4 σχολικά ετη μαθητής ιου είς τό Διδασικαλεΐον καΐ τό Γυ- {ινάσιον τής Εύαγγελικής Σχο¬ λής, νά έξηγήσω ακριβώς, χάριν τής αληθείας ποία υπήρξεν ή δι- δακτική μέθοδος καΐ πορεία την όποιαν άκολουθοϋσε ό άείμνηστος καβηγητής ικατά την διδασκαλίαν των αρχαί ών ελληνικόν καί ποίον τό περιεχόμενον αυτής. Ό Άναστάσιος Ζάκας ύττήρξεν ί'νας έκ των πλέον διακεκριμένον κα&ηγητών τής Εύαγγελικής Σχο¬ λής κατά την περίοδον άπό τού 1900 μ. Χ. μέχρι τού 1916. Είχεν αρίστην επιστημονικήν καί φιλο- σοφι-κήν συγΐκρότησιν καί έσπούδα- σεν μετά την άποφοίτησίν τού έκ τού Πανεπιστημίου Αθηνών είς Πά νεπιστήμια τής Γερμανίας. Υπήρ¬ ξε βαθΰς μελετητής των άρχαι- ων 'Ελλήνων κλασικών καΐ τής άρ- χαίας καί νεωτέρας έλληνικής καί Εύρωπαι'κής Ίστορίας, είς την 6ι- δασχαλίαν τής οποίας ήτο άφθα- . Κατεγίνετο έπίσης, καθηγη- ών είς .π,, Εύαγγελικήν Σχο¬ λήν καί είς άρχαιολογικάς μελέ¬ τας, ττεριερχόμενος κατά τάς Θε- ρινάς διαικοπάς τούς άρχαιολογι- κοΰς τόπους τής περιοχής τής Σμύρνης) καί δημοσιεύων άρθρα άξιοπρόσεκτα άρχαιολογικοϋ περιε χομένου είς την εφημερίδα «Άμάλ Θεια». Έπίσης έσχολίασε καί ήιρ- μήνευσετόν Λυσίαν καί τόν Ίσοχρά Τ]ν τούς όποίους έξέδωσε είς 3 τάμους. Υπήρξεν όντως σοφός επιστή¬ μων καί καθηγητής καί ώς πρός τον διδασικαλικόν τομέα, έχτός βε¬ βαία τοϋ σεβασμοΰ τόν οποίον ε¬ νέπνεεν ή ήλικία τού καί τό έπι- οτημονικόν κΰρος τού εΤχε καί τό απαραίτητον διά διδάσχαλον προ- τέρημα άνευ τού όποίου καΐ ό σο- φώτερος καθτ,γητής είναι άνωφε- λής είς τούς μαθητάς νά ασκή πλή ρη επιβολήν επί των μαθητών, δ- χι βεβαία μέ τρομοκρατίαν καΐ α¬ πειλάς άλλά μέ τόν ήπιον καί κα- λοκάγαθον χαρακτήρα τού καί μέ την σιγανήν καί ήρεμον φωνήν τον ένεκα τής οποίας ήμεθα ύποχρε- ωμένοι νά έντείνωμε την προσοχήν μας διά νά τόν ακούωμεν ιδίως δ¬ ταν διηγείτο, λαμβάνων αφορμήν έκ τοΰ διδασκομένου αρχαί ου κει μένου, διάφορα παιδαγωγικά ί- οτορικά, ήθικά καί πατριωτικά ά¬ νέκδοτα, μέ τα όποΐα έποίκιλλε την διδασκαλίαν τού καί κυριολε¬ κτικώς μάς εγοήτευε. Καΐ οταν εμείς ίξεδηλώναμεν την εϋχαρίστη. σιν μας, καμμιά φορά, μέ γέλια, διότι πολλές φορες, μάς διηγείτο «αί άνέκδοτα άστεϊα όπως π.χ. τό άνέκδοτον τού Χατζαρούλα, τόν ο¬ ποίον εκάλεσεν ό Καραΐσκάκης νά Ιπυροβολήση είς την μύτην τού, έ- κείνος άπαθής καί ή'ρεμος μάς έ- όλεπε μέ ευχάριστον διάθεσιν χω¬ ρίς όμως νά διαγράφεται είς τό πιά στό εξής ό θόιρυδος τοΰτος πού προβάλει φτωχαλαξονικά τό «Έδώ είμαστε!» μέσα στήν καρ¬ διά τής νικήτριας Τουρκιάς των τριάντα έκατομμ.υρίων. Μήτε. σέ παιρηγορεϊ ή έπιάλητική, σεβάσμια μορφή τοϋ Πατριώρχη Άθηναγό - ρα, καθώς κατεβαίνει άργά την έ- ξοιτερική κλϊμακα των διαμεριβμα των τού καί διασχίζει τδν αύλόγιι- ρο, γιά νά κατευθυνθή στόν να·ό. Διαβαίνοντας χαϊδεύει δυό τρΐα κε φαλάκνα παιδιων, ένώ στό βλε'μμα τού κρυφοκαίει κάποια άγιατρευτη μελαγχολία που δέν φαΐνεται νά είναι μόνο το βάρος των χρόνων. Στά παράθυρα των όλόγυρα σπι τιών πού, άλλοτε έλληνικά, στεγά- ξοαιν σήμερα άποκλειστικά τουρκι - κές οίκογένειες, Ινα σίορό γνναικό πά ι δα παρακολουθούν άπο ψηλά την κινήση καΐ τα πηγά» νέ λα τοϋ χριΐστιανικοϋ πλτ'ιθους στόν πατρι- αρχικό περίβολο. Γι αύτούς τό Θρ- α+ια είναι ψνχαγωγία δπ<ος αλλες. Πρέπει μέ Θετικότητα νά άντιμε- τωπίσω-με την πραγματικότητα. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛίϊΡΟΣ ιδικόν τού προΌΐωττον χαρούμενη ίίκφρασις (ο Α. Ζάκας ποτέ δέν έγέλα) άλλά μάς έκοίταζε μέ συμ¬ πάθειαν, σάν νά μάς έκαμάρωνε διά τό παιδικόν καί άφελές ξέ σπασμα τής χαράς μας. Πολλά ά νέκδοτα ενθυμούμαι τα όποΐα μάς διηγεϊτο καί άς μοϋ επιτραττή μέ την ευκαιρίαν αυτήν νά άναφέρω ενα παράδειγμα μέ τό οποίον φαί νεται πόσον έζωντάνευε την διδα σκαλίαν τού. τΗτο ή έποχή ή ή- ρωϊκή των Βαλκανικών πολέμων καί ενθυμούμαι δτι ό άείμνηστος κα&ηγητής Θέλων νά μάς μεταδώ- ση την πίστιν τού είς τα έθνικά μας πεπρωμένα καΐ νά μάς πείση διά την αίωνιότητα τής έλληνι ι<ής φυλής μάς άπήγγειλε την αρ¬ χαίαν παραβολήν τοΰ κλήματος πού κατέτρωγεν ό άδήφαγος τρά γος. Τό κλήμα είναι ή έλληνική ψυλή καΐ ό τράγος ό ττροαιώνιος εχθράς τοό γένους, ό τοΰρκος. Τό αρχαίον κχίεμνον τό οποίον μάς ύ πηγόρευσε εχει ώς εξής: «Τρά^ε, ού με φάγης χ&ν επί ρίζων ίλ- Θης- δμως καρποφορήσω ώιστε έ —ισπεΐσαί σοι τράγε, Θυομένω». Μάς εζήτησε τότε νά τό έρμηνεύ σωμεν καί νά έμβαθυνωμεν είς τό νόηιμά τού καΐ τό έρμηνεύσα- μεν: «Τράγε, δέν Θά μέ φάς καΐ δν άκόμη φβάο—ς είς την ρίζαν μου! 'Εγώ δμως Θά βγάλω κσι νούργιους βλαοτούς, Θά κάνω στα >ύλια καί μέ τό κρασί μου Θά σοϋ
ΐάνουν οττονδήν, δταν Θά σέ Θυσιά
ουν». Μέ τέτοια άπθφβέγματα,
άνέκδοτα καί ρητά μάς έπότιζε
μέ τό γάλα τού έβνικοΰ Φρονήμα-
ισμού ό άείμνηστος καθηγητής
ής καί ίδινε ζωήν καΐ χνμόν είς
ήν διδασκαλίαν τού, λαμβάνων
πάντοτε αφορμήν άπό τα άρχαΐα
είμενα καί άπό τα γεγονότα τής
:αθημ<ρινής ζωής. 'Εννοεΐται δτι ην ανωτέρω παραβολήν έπρεπε νά την άποστηθίσωμεν καί νά ·»ήν άναπτύξωμεν ώς Θεμα εκθέσεως. Άλλά ό Α.Ζ. ήτο αύστηρος έξ αλλου πρός τούς άνοητοΰντας μα- Θητάάς τούς όποίους έτιθάισευε μέ μόνον οττλον την «ίρωνείαν καί την πίπληξιν. Δέν τόν εΐδα δμως πο¬ τέ κατά τα 4 ϊτη κατά τα όποΐα πτήρξα μαθητής τού νά κτυσπ>ση
ή νά διώξη άττό την τάξιν μαθη¬
ήν ή νά ζητήση την απόλυσιν
ου έκ τού γυμνασίου, δσον σο-
ίαρόν καί αν ήτο τό ποοράπτωμά
ου. 'Ετή,ρει δμως καΐ μετά την
ιμωρίαν την εξής τακτικήν άπέ-
'αντι των μαθητών αυτών. "Οταν
ηλαδή έκάλει μαθητήν έκ των τι
μωρηθέντων διά νά εΤπη μάθημα,
άν μέν έφωράτο όμελέ,τητητος
α! έπενέβαινον κατά πρόσικλησίν
ου οί καθήμενοι μαθηταί είς την
εμηνείαν, έστρέφετο τότε πρός
ΓΟν μαθητήν καί μέ περιπαικτικόν
!>φος έλεγε, μέ τόν γνωστόν είς
λους πού ύπήοξαν μαθηταί τού
ττειρωτικόν ϊδιωματισμόν (ό Ά-
Ζάκας ήτο Ήπειρώτης), «"Ε, γιά
χν τοΰξαΐιρες, βρέ μωρό;» καί δρ
ιζε τότε μιά τέτοια «πανταχοϋ-
α» εναντίον τού, ώστε ό μαθητής
Εφθανεν είς τό σημείον νά κατα-
ιέται την ώραν καί την στιγμήν
ΗτοΟ ή έπιπολαιότης τού τόν εσπρω
9ε είς την αταξίαν. Μέ την εύκαι-
ίαν αυτήν άς άναφέρω ότι είς Ι-
κοτηο-ίν τού επί τής έρμηνείας τού
αρχαίον κειμένου η γραμματικοϋ
συντακτικού φαινομένου, εάν συν
βαινεν νά μή λάβη εΰστοχον ά-
ητάντησιν άπό τόν μαθητήν, ό ο¬
ποίος έπροθυμαποιεΐτο νά δείξη
ΰψώνων τόν δάκτυλον, δτι εγνώρι¬
σε τό ιτρ£ΐγμα, έλεγεν άπογοητευ-
ένος, πάλιν είς τό ήπειρωτικόν
δίωμα «τό χάρηικα βρέ μωρό αύ-
ό» καί είς άλλον μαθητήν ό ο¬
ποίος εδινεν άνόητον απάντησιν
ού ελεγε: «Μή ματατοπής αύτό
δάκι μου». Τελευταίον &ς ά-
αφερω δτι ό Α. Ζ. έττροσεχε ττο-
^.ύ την βαβμολογίαν τού. '
Ήθελε ό βαθμός τού νά άντι-
ττροσωττεύη ακριβώς την επίδοσιν
οϋ μαθητοΰ είς τό μάθημα. Γτρο-
ειμένου δέ περί των ταραχοποι-
ν μαθητών, ουδεμίαν δυσμενή έ-
πίπτωσιν είχεν επί τής βαθμολογί
ς των ή αταξία των. 'ΕβαΘμολό-
ει πάντοτε άνεπηρεάστως τόν
αθητήν καΐ δεν έλάμβανεν ύπ' ό¬
ιν τού τίποτε άλλο παρά την ε¬
πίδοσιν τού είς τό μάθημα. Του¬
ο πάντοτε τό διεπιστώναμεν διά
ί τόν βαθμόν πού εϊινε τόν ελεγε
φανερά. Τα τελευταία δέ χρόνια
ής διδορσκαλίας τον συνήθιζε νά
καλή ενα έκ των «αθημένων μάθη
των, είς τό βαθμολόγιόν τού, πού
ευρίσκετο ανοικτόν επί τής εδρας
καί φυσικά τόν βαθμόν τόν ήκού-
αμεν δλοι οί μαθηταί.
Προτού άπαντήσω είς τα υπό
τού κ. Άρχιγένη ύττοστηριζόμενα
περί τής «σχολαστιικής» διδασκα
λίας, άς μού έπιτραττή νάά σημει-
ώσω ολίγα τινά περΐ τής μεθό¬
δου τής διδασκαλίας τού, ή όίττοία
δέν διέφερε ούσιωδώς άπό την μέ¬
θοδον την οποίαν έφαρμόζουν σή¬
μερα οί καθηγηταί είς τα δημο¬
σία γυμνάσια. ιΚαί πρώτον άπαί-
τηο-ΐς άπαρέγκλιτος τού καθηγη¬
τού, ήτο τό λεγόμενον «νέον» εί¬
τε επρόκειτο περί ποιητικοϋ κει¬
μένου ε'ι'τε ττερΐ πεζοϋ λόγου, νά
•ττροτΓαρασεκικχζεται, άπό απόψε¬
ως έρμηνείας, ή οττοία πάντοτε
εγίνετο είς την καθαρεύοι/σαν,
κατ' Ιδίαν είς τό σπίτι υπό των
ΣυνίχΕΐα είς την 6ην σελΐδα)
Μνημόσυνο γιά τώ 30 χρόνια άπό τό Ηάνατό Τού ι
καΐ τα: 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
ίΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΊΌΡ-ΙΚΟ ΛΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι^ΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥΙΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό ά§Μττ<ιύθγημη τον ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ: . -ο αια'βολοσ σγβν τοτρκια>
θα καταργήση τ°ΰς ιτθλέψιους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΓΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μσς κ. ΕΥΑΓ ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Μομικοΰ Συμβοολου τής
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Ή έξοντωτική λιτανεία τοΰ Άγί
ου Διονυσίου τοΰ Άρεοπαγίτου στίς
3 Όκτωβρίου 1938, μέ ολο τό φορ
τίο τής άρχιερατικής στολής καί σέ
μακρυνή διαδρσμή, κυριολεκτικά
τού έπέσπευσε τό τέλος, ποΰ ό ϊδιος
προείπε 15 ήμέρες πρό τοΰ θανα¬
τον τον, καθισμένος στό έπκπημονι
κό τού γραφεϊο καί γράψοντας τίς
τελευταίε·ς σελίδες τής ίστορίας
τής Έκκλησίας Άντιοχείας.
— Μετά πάροδον δεκαπέντε ήμε
ρών θά άποχωρήσιοιμεν πλέον όρι-
στι,κώς τής θέσεως τοΰ Αρχιεπί¬
σκοπον! θά παραιτηθώμεν πλέον
καί, θά ήσυχάσϊομεν! Είναι άνάγ-
κη... Πρέπει δμως νά τακτοποιηθώ
σιν ωρισμένα θέιματα...
Καί σέ δεκαπέντε ήμέρες ή ώ-
ραία τού ψυχή θά άνέβαινιε πρός·
τόν Κύραό της. Θά εφευγε άπό τόν
κάσμο αύτό τής άχαριστίας, γιΛ
τόν οποίον δ Πατριάρχης Άλεξαν
δρείας Φώτιος ελεγε, οταν μάθαι-
νε ότι κάποιος τόν κατηγορεϊ:
— Είναι άπορίας αξίαν γιο,τί (χύ
τος μέ κατηγορεί! Ποτέ μου δέν
τόν εύηργέτησα!
Σ' αύτό τό μικρό διάστημα των
δεκαπέντε ημερών, επρεπε νά τε¬
λειώση την ίστορία τού, νά προε-
δρεύση τοΰ Συνοδικοΰ Δικαστηοί-
ου γιά την δίκη τοΰ Δ,ρυϊνουπάλε-
ως καί νά παραστή στά έγκαίννα
τοΰ άνδριάντος τοΰ βαοιλέως Κων¬
σταντίνον στήν πλατεία Αιγυπτου
καί τούτο γιά νά κλείση ωρισμένα
κακά στόμχχτα».
ΜΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών
Πώς μπορεί κανείς μέ λόγια νά
περιγράψη αυτόν τόν άγώνα. Σ'
αΰτές τίς λίγες μέρες, άπό την μιά
στήν ά'λλη, ή κατάσταοί τού πήγαι-
νε συνεχώς πρός τα χειρότερα.
καί ό ϊδιος εδινε την εΐκόνα τοΰ
άιθλητοϋ, ποϋ τρέχει στό στάδιο
δρόμο μεγάλης άντοχής, χιλιάδοιν
μέτροιν, δράμο Μαραθώνιο, καί κα
ταβάλλει την ΰστατη προσπαθεία
οτίς τελευταίες δεκάιδες μέτρον,
γιά νά τελειώση τό άγώνισμα καί
νά πάρη τόν στέφανο, έξαντλημέ-
νος σωματικά, έξουθεν<ι»μένος, άλ λά νικητής! Οί πόνθΊ τού ήταν δυσβάστα- κτοι καί αμως ΐκεΐνος, μέσα στήν τραπεζαρΐα τής Άρχιεπιοτκοπής, κα θισμ-ένος στόν καναπέ, μέ τό κεφά- λι άκουμπιαμένο στόν τοϊχο καί μέ τό δεξί χέρι, χωρίς κονδυλοφόρο αύτη τή φορά, άλλά στή θέσι τοΰ συκωτιοΰ τον, πού τόν εοφαζε, ν- παγόρευε στόν άνεξιό τού Άνέστη ' Παπαστεφανου, φοιτητή τής Νοιμι- κής τότε, τίς τελευταίες σελίδες «περί μοναχιαοϋ 6ίου είς την Ί- σταρία τής Έκκλησίας Άντιοχεί- ας>.
'Ενώ επαιρνε «ντιζιταλίνη» γιά
την καρθιακή τού άνεπάρπεια, ε-
( πρεπε μέ ανστηρότητα νά τηρή την
Ιατρική σύοτασι γιά νά άποφεΰγη
! τούς κόπους. Παρά ταυτα, μέ «ντι¬
ζιταλίνη» πήγε στά έγκαίνια τοΰ άν
όριάντος τοΰ βασίλειος Κωνσταντ!
νόν.
Ι (Συνεχίζεται)
Αιαο-εϋή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΘΛΟΓΟΥ
Τοδ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ πίροηγουμένου)
Σ' αύτούς δμως δέν φαίνετχι
Ιτσι, γιατί είναι πολϋ άκρΛ'.
ιδίκαιοι στήν άντχπάδοσι και
ΐγι* αύτό θέλουν νά έκμεταλ-
ιλευθοθν την εύκαιρία Ποίος "
ιπαρχος, λέγουν, ζημιώθηκο ·
ιΠοιός δχλος σωφρονίστ>ην.ε;
ιΠοιοί άπ' αύτοΰς πού ξεσήχω
ισαν τον δχλο; Τί καναμκ .·>:
στούς ίδιους τούς εαυτούς ■»(,
■γιά νά ίχωμε κάποιο φόβο στο
ιμ,έλλον;».
«Τάχχ θελουν νά μ&ς γλε···
Ασουν (μ£ς χλεύασαν μάλιστα)
ιγια την λιτότητα τής τρχπί
'ζης, γιά την σεμνότητα τ*5ζ
ιένόυμασίας, γιά τας προόδους,
ιγιά την σοβαρότητα στίς
■τήσεις. Δέν ήξευρα δτι στά
πήμα.τα αύτά, πρέπει ν4
γωνιζόμ,εθα τοΰς ύπάτους καϊ ύ
ιπά,ρχους καί άπό τούς στρατιτ;
ιγούς τούς πιό έπιφανεΐς, οί δ
ιποΐοι δέν ξεύρουν ποΰ καί πΊ»ς
ινα διαθέσουν τα γρήματά των
Δέν ήξευρα δτι πρέπει κι* ί
ιμ,εΐς, οί δποϊοι καταγιν6με!?ί
ΐ|ΐέ τα πτωχικά, να γεμίζωμε
ι-ήν γαστέρα μας, να τρωμε »ί
ίδουλιμία στά θυσιαστήρια δταν
ιπροσφέρουν θυσίες κα1 νά συνη
ιθίσωμ,ε στά περιττα άπό τα Λ
ιναγκαΐα. Καί νά καμαρώνωαϊ'
ιίπιδεικτικά πάνω σέ τρυφίρίί 5
ιλογα καί σέ δίφρους, μδ προποΐ'
πές καί συνοδεΐες, καί δταν η^ο
'/ωροΰμε, νά ύπογωροΐν δλο1.
μΛΐροστ4 μας καί νά κάνουν αί
ιρσς γιά νά περΑσωμ,ε, δπι·ς
στα θηρία, ή καί άπό μακρ'Λ
ινα καταλαβαίνουν πώς έρχόυ
θχ.
'Εάν αύτά Ιγιναν άσχημΛ, ά
ινήκουν πιά στό παρελθόν ο^γ
ιχωρέστε τδ σφάλΜα μου αύ:ο
ικαΐ άλλον νά βάλετε στήν θεσ;
ιμου σάν άρχηγό, ΙκεΤνον π^ί»
ιθά είναι άρεστός στούς κολ
ιλοΰς" σ' έμένα δέ, δόστε τ^ν
ιμοναξιά, την άγροτική κατ ■
ικία καί τόν θεό, στόν 'Οποίί
μόνον καί μέ την εδτέλεια χρέ
σομ,εν.
Είναι δυσά-ρεστο, εάν δέν Λά
Εχωμεν έκεΐ λόγους, καί συλ?ό
γους, καί πανηγύρεις, καί τν·-
ικρότους αύτούς πού μδς ένθο;
ισιάζουν, καί γνωστούς, καί
λοι>ς, καί τιμ-ές, καί τδ
ιμεγάλης πόλεως, κα! τό
βωτικό αύτό φώς πού λΑμπει ά
πό παντοθ, γιά νά φωτιση ν/.ι'.
■νους πού 5χουν την προσόν'
ιτους σ" αύτά, δέν ήλθαν δμα>-
ιμ,αζί μας στδν ϊσιο δρόμο" αλλα
ιδέν θά στενοχωρηθώ κα^ δέν
,9α κηλιδωθώ τόσο, δσο στεν.·
ιγωροϋμαι καί κηλιδώνομαι Ι·
ιταν δρίσκομιαι, άνάμεσα σέ ταρ^
ιχές καί έπεισόδια, καί είΗΜ
ύποχρεωμένος νά λοξοδρομώ Λ
ι—δ τίς αρχές μου, γιά νά 1"λ*
■νοποιήσω τίς έπιθυμίες των ικ>·
ιλών. Διότι δέν ζητοΰν ίερεΐ.
άλλα ρήτορες" οδτε οίκονόιιου,
ιψυχών, άλλά φύλακες χρημά-
ιτων οδτε &ύτες καθαρούς, αλ
Λά προστάτες ίσχυρούς...
"Ενα πράγμα ζητώ μ,θνυν,
προτιμώτερο νά είναι κανεΐς '
νας άπδ τούς φθονουμ-ένους, πό
γΛ Απδ τούς έλεουμένους' 5ν·
ιλπ* έκείνους ποΰ -χαρίζοντ.·ι
Γπά,ντοτε σ* δλους, αλλά καμ,μιά
φορά νά Ιρχωνται καί σέ ρί)5ι
ιέάν ξεύρουν κάτι καλύτερο" δ·ό
πι τό μέν άποτέλεσμα τοθ ενός
είναι γλυκύτατο, τοϋ δέ αλλου
ιλυσιτελέστατο. Έσεΐς μέν λοι
ιπόν νά μελετήσετε τούς λόγους
ιαέ τούς δποίους θά μέ Λατί'/ΐ
■δώσετε, έγώ δέ θά σας άποδώ
σω τόν συντακτήριο.».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
380όν
"Ενας άλλος λόγος πού δικαι-
ολογοΰσε τή γνώμη τοΰ Κοκκ<*λα, Ι πί,ις τό μνήμα πού βρίσκονταν στή ση καί δέν φαίνονταν νά είχε συ- στή μυβική, μά οϋτε στήν ΐστορική | περίοδο των άρχαίΐον 'Ελλήνων, ■ ήταν καί τό γεγονός, ότι αύτά δι- ι ετηρεΐτο σέ σχετικά καλή «ατάσια ι ση καί δέν φαίνονταν νά εχΐε συ- I ληθή πράγμα πού όπωτδήττοτε θά συνέβαινε, στούς τόσους καί τό- σους αίώνες ττού πέρασαν. Γιά νά μή συμβή αύτό, άπό τούς τόσους βαρβάρου;; πού πέρασαν άπό ιη βασιλεύουσα, θά πή πώς δέν εΤχε καμιά ίδιαίτερη άξία. Γι' αύτούς τούς λόγος, ό Κοκ¬ καλάς κατέληγε στό συμπέρασμα, πώς ό τάφος έκείνος, θά ήταν μάλλον κάποιου άγίου τοΰ Ίσ- λάμ, όπως ττιστεύανε οί Τοϋοκοι, πολλοί άπό τούς όποίους τό έπι- σκέτττονταν άκόμα καί τοϋ άφήνα- νε γιά τάματα, διάφορα κουρέ- , πού τα κρεμοΰσαν στά κλα- ριά των γύρω δέντρων. Ό Σουλτάνος, παρακολουθοΰ- σε σιωπηλός τή συζητήση των δύο άδελφών, άττοφεύγοντας νά εκφρά¬ ση γνώμη. Εξεδήλωσε όμως τή ζω ηρή έττιβυμία νά επισκεφθή τόν τά- φο. —(Νά πάμε μιά μερά, τού είπεν ό Κοκκαλάς πρόθυμα. Είναι μα- γευτικό τό θέαμα τού Μπογαζιοΰ (Βοσπόοου) άπ' έκεΐ πάνω. —<Μά καί δλο τό τοττίο είναι γραφικό, συμττλήρωσε ή Άνίκα. Θ' άνεβοΰμε άπό τόν κάμπο τοϋ Χουνκιάρ Ίσκελεσί μέ γαίδουρά- κια καί στή μέση τού λόφου, θά τταρουμε τή στράτα πού βγάζει δεξιά στό κάμπο τοΰ Τοκάτ, γιά ν' άπολαύσωμε τίς μοναδικές ό- μορφιές τού, μέ τα κρυστάλλινα νερά των πηγών, τίς χαβο3ζες, τίς δάφνες καί τα κυπαρίσσια, τίς 6α λανιδιές, τα έλάτια, τα πυξάρια κοί την όόλλη πλούσια τΓιασινάδα τού. "Υστερα, θά πάρουμε πάλι τόν ανήφορο γιά την κορυφή. —Τόν κάμπο τοΰ Τοκάτ, τόν ξέρω, τόν έ'χω επισκεφθή πολλές φορές την διέκοψεν ό... Ντόκτωρ. Στόν τάφο, πού λέτε μόνο δέν έ'χω άνεβή "Εχω άχούσει γι' αυτόν, μά δέν έ'τυχε νά τόν δώ, άττό κον¬ τά. Ή συζητήση γιά «τό μνήμα τού "Ελληνα» σταμότησε έδώ, μέ την άφιξη των άνθρώπων τού Μπο- σταντζήμτταση. Τού Προκόπη καί τοΰ Γαβρίλη, πού ίίστερα άπό τίς τυττικές καί κουραστικές άνατο- λίτικες χαιρετούρες, θρονιάστηκαν σέ δυό πολυθράνες. Ή Βάιβω σέρβιρε τούς άχνι- στούς καφέδες καί ή Άνίκα σέ λίγο, καβισμένη άνάμεσα στούς φίλους της, ήρχισε νά διαβάζη τό ΰπόμνημα στόν Πατισάχ πού είχε συντάξει ό αδελφάς της. Ό Σουλτάνος άπό τίς πρώτες άράδες, ττρόσεξε πώς τό ΰττόμνη- μα έκεΐνο δέν ήτανε παρά μιά ττι- στή άντιγ·ραφή τής έπιστολής πού είχε πάρει άπό τόν Δανιήλ Κοκ- κάλα καί ττού την ξέοουμε. "Οττως θά θυμοΰνται οί άνα- γνώστες μας, την έττιστολή έκείνη τοΰ Κοκάλα, ό Μαχμούτ ό Β' την είχε παραδώσει στό Γραμματέα τού στόν περίφημο Χαλέτ 'Εφέντη, μέ την έντολή νά την μελετήση καί πάνω σ' αύτην νά καταρτίση τό πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων πού άρχισε νά έφα^μόζη γιά νά βγάλη την Τουρχία άττό την με- σαιωνική βαρβαρότητα, μέσα στήν όττοία παρ™δερνε άκόμα. Καί σέ ττολλά σημεΐα, οί άττό- ψεις τοΰ Σουλτάνου, συνέπιπταν μέ τίς ά—όψει ς τού νέου τού φίλου, τοϋ Δανιήλ Κσκκάλα, γι' αύτό καί Κριτικά Σημειώματα ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ: «ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΔΑΣ» (Ε.ΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙ Ο) Είναι άλήθεια, πώς τό εργο ίνύς άντι«ειιμεν*κοΰ παρατηρητοΰ είναι κάπςυς δύσκολο ίίταν ποόκειτΓχι νά Λαρουστάση μιά όλοκληοωμένη, πο- λνσύνθετη καί είς ολους τοϋς το- μείς πνευματική έργασΐα, καί πο- λύ δέ άκάμη πιό όύσκολο ϋτχιν τό εργο αϋτυ είναι μεγάΑο καί πολύ- /ΐλοκο, γραμμένο ί>μως μέ δλη την
»π<_ιτ<:ύμιεντι δύνα<)Αη τής λογοτεχνι- χΓις ήΓ,ιιιουνργίας. Είναι ΰποχρειοιμέ νος τόχε νά ψάξη καί νά 6ρή καί ίυ ιιίευταίο άκόμη χειρόγραιφο, νά ίό θ'ιιδάση προσεχπκά, νά μπή μέ- Οο. στό 6άθος τοΰ νοήματός τού, νά ΐό άχαλύση κ<ιτ νά τό δώση έ'τσι στόν άναγνώστη, 6έ6αιος πιά πώς αύτό ποΰ προσφέρει είναι τό κατ(ΐ- στάλλαγμα μιάς άληθινά έξονιαι- στικής μελέτης τοΰ εργου τοϋ τιμω μένου συγγραφέως. οί πολλοί δέν μπορβί νά γνωοίζοτη· την πολύπλευ ©η δραστηοιότητα τοΰ Σπύρσυ Με- λά, τοΰ οποίον τό εργο είναι άνε- ξάντλητο καί έπεκτεννεται σέ ΰλα τα πνεΐίματΐΛίά θέμοιτα. Μιά τέτοια. έιργασία βρίσκ.ουμε νά χη γίνη στήν εκδοση τοΰ «Σπύρου Μελά>, πού ό έκλεκτός μας σνγγρα
φενς Χρήστος Σολομυ)νίδης μος δί
νει τώρα, σά συνέχεια τής μακρο-
χρόνιας έκδοτικής τού προσπαθεί¬
ας. ΕΙκοστό εκτο 6ι6λίο ό «Σπΰ
ρος Μελάς», έρχεται τώρα νά δώ¬
ση μιά πιό τρανή άπόδειξη τής πνευ
ματικής δραστηριότητος καί ι,οΰ
δημιουργικον εργου τοΰ "Ιωνος σνγ
γραφέως.
Βέ6α»α, τό ϊργο τοΰ πολυσύνθε
τού πνευιματικοΰ άνθρωπον, όπως βΐ
ναι ό άξέ-χαστος, άπό τα χρονογρα-
φήματα καί τα Ίστορικά θεατρικά
τον εργα Σπΰοος Μελ&ς, δέν θά
μποροϋσε είίκολα κανείς νά τό σνλ
λάδη στήν όλότητά τοι· καί νά τό
άναλύση σ' όλο τού τό δάθος. Ό
Χρήστος Σολομωνίδης, όμως, φαί-
νεται νά τό εζη<τε πολν κοντά καί πώς γνώρΐΛτε καί τίς πιό άπύικ«υφες πτυχές τού, γι' αύτό σή.μεοα μάς τό άναλνει τόσο ζωντανά, ω-στε νά μάς παρονσιάξη μέσα στό οιΰλΐο τού αύτό, όλόκληρο τό Σπΰρο Με- λά καί σέ ίίλες τίς πολύπλοκες πνευ ματυκές δημιουργίες τού, άπό τοΰ απλοΰ δημοσιογράφου - χρονογρά- φον καί θεατρικοΰ συγγραφέως, £- ως-τόν ίστορικό των μεγάλων μορ φών τού 21 καί τόν έκλεκτό κριτι- κό καΐ ποιητή. "Ετσι, χάρι, στή μνημειώδη αύτη ίκοοση τοΰ «Σπύρον Μελ.ά», ό Χρή στος Σολαμιονίδης, μάς δίνει την χαρά νά γνωρίσουμε καί μεϊς άπό πολν κοντά, τόν άθάνατο άκαδημαι κό γιά νά μείνη καί στή δική μας μνήμη άθάνατος. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. δδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.957 9—1 καθημερινώς καί 6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΙΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ τόν εΤχε ττρολάβει στήν λήψι μέ- τρων κατά των τοτταρχών .-τού εΐ- χαν σηκώσει κε<>άλι κατά τού Δο
βλετιοϋ, όττΜς κατά τοΰ Άλή Πα¬
σά των Ιωαννίνων, τοΰ Βάλη τής
Σμύρνης Κιατίπογλου, τού Πασά
τής Συοίας Σουλειμάν Τζαζάο
καί άλλων.
Καί γιά την άναδιοργάνωση τού
τουρκικοό στρατοΰ είχε φροντίσει
ό Μαχμούτ, άττά Εύρω-ιταίοιις Ά-
ξιωματιχούς, μόνο ποϋ άντ! νά με
τακαλέση γαλλική στρατιωτική ά-
ττοστολή στήν Τουρκία, εΤχε μετα-
καλίσεΐι Γερμανούς έχηταιδ«ι»τά-
καί τούτο γιατί εΤχε ττικρές άνα-
μνήσεις, άττό την έκστρατεία τού
Ναπολέοντος στήν Αΐγικτττο.
Κι' οταν εψτασε ή Άνίκα στό
σημεϊο τού ύττομνήματος, πού ά-
φοροθ'σε την άναδιοργάνωση άττά
Γάλλους Άξιωματικούς τοΰ Όθω-
μανικοϋ Στρατοϋ, την διέκοε καϊ
τής είττε την γνώμη τού.
—Σ' αύτό τό σημεϊο κοκκωνί-
τσα μου, εχω την γνώμη πώς πρέ-
ττει νά τό άλλάξουμε τό ύττόμνη¬
μα. Ό Νοπτολέων κτύπησε χωρίς
λόγο την Τουρκία στήν Α'ίγυνττο,
γι' αύτό δέν νομίζω ττώς ό Πατι-
σάχ θά θεχβή τώρα Άξιωματικούς
τού στόν στρατό τού.
—Ό Πατισάχ μας, Ντό<τ»ρ, τοϋ απήντησε βαρρετά ό Κο<κά- λας, δέν ένδιαφέρεται παρά γιά τό μεγαλεΐο καί τή δόξα τής Τουρ- κίας, γι' αύτό, πρέττει νά ξεχάση την κατακτητική ττολιτική τού Μπο ναττόρτε καί νά εκμεταλλευθή τσυς Άξιωματικούς τού, ττού αττοδει- χτήκανε οί πιό καλοί πολεμιστές τοΰ κόσμου, πού 'έχουν μακρά πο- λεμική ττεΐρα κσί πού κατατασσό- μενοι στό στρατό μας, θά ύττα- κσύουν στίς διαταγές τίς δικές τού καί κανενός αλλου. "Αλλω- στε δέν ττρέτει νά ξεχνας Ντό¬ κτωρ, —ώς ή Τουρκία, ττολλές <ρο- ρές 6ρέβηικε στήν άνάγκη νά συμ- μαχήιση καί νά συμπολεμήση, μέ [π'ϊοαιώνιοιις καί αοπτονδουΛ έχ- βρούς της. Ό... Ντόκτωρ, πού άκουγε σκε τττικός τόν Κοκκάλα, κούνησε δε¬ ξιά - ζερβά τό κεφάλι τού καί τοΰ οττάντησε: —Δέν μποροθμε βεβαία νά ξέ- ρουμε πώς σκέπτεται στό ζήτημα αύτό ό πολυχρονεμένος μας ό Πα¬ τισάχ, μά νομίζω δτι καί οί Τοϋρ κοι Αξιωματικόν δέ βά δεχ&οΰνε εί/κολα Γάλλους έκτταιδευτες. Δέν άττοκλείεται άκόμα, νά έξεγείρουν καί νά φανατίσουν καί τό λαό έναν τίον τοΰ Σουλτάνου καί όλόκληοο τό άναμορφ-ωτικό τού ιτρόγραμμα &ά τεθή σέ κίνδυνο. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Συνέχεια έκ ποοηγουμένου Γιά νά καταλάδετε καλυτέρα αυτή την ιδία, δς τταρίι»με δυό πο- ραδείγματα, τό σύμβολο τοΰ φαλ- λοϋ καί τή Θεία Κοινωνία των Χοιστιανών. Γιά τούς Χριστια- νούς φαλλάς είναι άτταίσιος καί γιά τούς Ίνδοΰς ή θεία ΚοινΗ- νία φΐιχτή. Λένε πώς ή χριστιανική μετά- ληψη, τό νά σκοτώνεις έναν αν- 6ρο:πο, νά τρώς τό κρέας τού καί νά πίνεις τό αΐμα τού, γιά ν' άττο- κτήσεις τίς καλές ίδιότητες τού άν8ριι:ττου αυτού, είναι κανιβαλ- λισμός. "Ετσι κάνουν μερικές α- γριες φυλές. "Αν έ'νας δνβρωιτος είναι γενναΐος, τόν σκοτώνουν καί τρών την καρδιά τού, γιατί πι- στεύουν ττώς ετσι θά ττόρουν την γενναιότητά τού καί τό θάρρος πού είχεν σκοτωμένος. Άκόμα κι' ενας τόσο εύλαβής Χριστιανός σάν τόν Σέρ Τζών Λοθμττοκ τό (;:οιστιανικό σύμβολο τής θείας παραδέχεται αύτό καί λέει πώς τό Κοινωνίας κατάγεται άττό την ί- δέα αυτή των άγρί»ν. Οί Χριστιανοί βεβαία δέν πα- ραεέχουνται αύτη την κατσγωγή χαί τό τί ύπονοεϊ τό σύμβολο τού¬ το δέν τούς Ερχεται διόλου στό νού. Π' αύτούς είναι μιά ΐε,ροτε- λεστία κι' αύτό μονάχα τούς χρει- αζεται νά ξέ^ουν. "Ετσι, άκόμα καί στό τιπτικό, δέν ύττάρχει ίνα τταγκόσμιο σύμβολο πού θά μπο- ροΰσε ν' άνοτγνωριστή ά—' δλους. Ποϋ λοιπόν ύττάρχει παγχόσμια άρ ιμον'σ; Πώ; μποροϋμε λοιττόν νά εχουμε μίαν τταγκόσμια μσ-φή θρη σκείας, ΚΓ όμως ύττ-χρχει. Άς τή δοϋμε λοιπόν ποία είναι. ' Ολοι μας εχουμε άκουστά γιά τταγκόσμια άδερφοσύνη καί ττώς ίδρύονται διάφοοοι σύλλογοι μ ό νο καί μόνον γιά νά την διακη- ρύξουν Αύτό μού θυμίζΐι μιά ιτα- λιά ΐστορία: Στίς Ίνδίες νά ιτί- νεις κρασί &εωρεΐται παλύ κα<ό πράμα. Μιά φορά ήταν δυό άδερ- φια πού πε&ύμη<ταν νά ττιούν μιά νύχτα κρυφά κρασί. Κι' ό θεϊος τους, -ιτού ήταν πολύ άρβόιδοξος, κοιμόταν στό διττλανό δ-ωμάτιο. Πιίν λοιττόν άρχίσουν νά πι- νουν, είπΐ ό Ηνας στόν άλλο: —Δέν ττρίττει νά κάνωμε καθό- λου θάρυβο γιστί βά ξυττνήση ό θείας. Κι' δσο επιναν έξακολοι/θοϋσε νά λέει ό έ'νας στόν άλλον: «Χίω- πή. Ό βείος θά ξυττνήσει». Κι' 5σο π·ήγαινε τόσο φώναζαν περισότε- ρο. Κι' ώς μεγάλωναν οί φωνές ξύττνησε ό θεΐος, μπήκε στό δωμά- τιο κι' άνακάλυψε τα ττάντα. Τώ¬ ρα φωνάζομε ολοι σάν κι' αύτούς τούς με&υσμένους. «Παγκόσμια ά- δερφοσύνη. Εϊμαστε δλοι ΐσοι, άς κάνομε λοιπόν μίαν α'ίρεση». Μά μέ τό νά κάνομε μίαν αϊρίση κα- ταργοΰμε την ίσότητα, ίσότητα δέν ΰττάρχει ττι°. Ι Σννεχίζεταθ Άντιτταράστασις τού άρχικσΰέτΓΐτρσπεζίου τηλεφώνου τού 1895 μέ τό σημερινόν ασύρματον τηλέφωνον. Παλαιών άναμνήσεων συνέχεια ( ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (Πολβμικκί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί έπι- τ··πείει τής Έπιοκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων) Άττό τόν τετραετή ττόλεμο «ΑΝ ΓΥΡΙΣΗΣ» "Αν γυρίσης άπ' τή μάχη ο~ου τρία χρόνια είσαι καί τή φρίκη τού πολέμου ή ματιά σου εχει δεί. Δέν θά βρής καλέ μου φίλε τή λατρεία σου γυναΐκα «αί τή δόλια σου μητέρα οίίτε τ' άδολο παιδί. Καί τό σπίτι σου τ' ώραϊο πού μέ κόττο τόχεις χτίσει είν' έρείπιο κι' έΜεΐνο άττό 6όμ6α έχθρική. Καί τό χιόνι ποΰ μιά ννχτα πυκνό έ'πϊφτε στή ττόλι έβασίλευε τριγύοω... | μιά γαλήνη νεκρική. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΖΠΤΕΙΤΑΙ μικράς γν(ορίζων χρήσιν πο5ηλάτου. Πληροςρΐ ρίαι είς τα γραφεϊα μας, Ν' κης 25, τηλ.229.708. (Συνέχεια καί τέλος) Τό δεύτερον είναι έγκύκλιος το5 'Υπουργού τής θρηα-κείας καί Έττισκόττου Δαμαλών Ιωνά, τοΰ έκ Σοιτδενών — Καλαβρύτων κα- ταγομένου, πρός τούς Κληρικοϋς τής 'Επισκο^τής, ττίρί κατοΛθλής των συναθροισθέντων κανονικών δικαιωμάτων είς τόν «κανονιχόν κι-ριάρχη αϋτών^ ήτοι τόν Πατρών Γερμανόν. "Εχει ώς έπεται: Αριθ. 3950 ' Τό Υπουργείον θρησκείας Πρός άπαντας τούς Αίδεσιμω- τάτους ίερεΐς, έντιμοτάτους προ κ?ίτς%ς καί λοιπούς χριστιανούς τής επαρχίας Κερνίτζης καί Κα λαβρύτων, καί πρός τούς ποτνοσι οοτάτους Καθηγουμένους των ίε- ρών Μοναστηρίων αυτής. "Ολοι ομολογούμεν ότι άττοβλέ ποντες είς ενα σκοπόν πολλά κα λον έση<κώσαμεν τα δττλα, διά νά φυλάξωμεν την πίστιν μας, ν' αύ ξήσωμεν τάς άρετάς μας, καί νά έλευθερώσωμεν αυτήν καί την πά τρίδα μας, άπό τόν τουρκικόν πε ριορισμόν. Άλλ' εάν παρατηρήσω μέν βλέπομεν τό εναντίον τώρα νά γίνεται άπό τούς έκκλησιαστικοΰς μάλιστα, οΐτινες χρΐωστοΰν νά δίδουν τό καλόν παράδΐΐγμα καί είς τόν κοινόν Λαόν. ΟΙ Ιερεΐς είς τούς όποίους ένε πιστευθή -<ταρά τοΰ ©εοΰ ό χαλι- νός τής θρησκείας, αύτοι οί ϊδι- οι 6έλουν νά δίδουν πρός τόν Λα όν παραδϊΐγμα άταξίας, καί την ύπα<<0ήν την οποίαν χρεωστούν οί ίερεΐς νά δείχνουν πρός τούς Άρ χιερεϊς κυριάρχους των, καί τα Κανονικά έ'θιμα τα όττοΐα πρέπει ν' άττοδίδουν -πρός αύτούς, καθώς αύτοι οί ίερεΐς τα άπαιτοθν όπό τούς κοσμικούς. Τώρα οπτειθίούντες δέν τ' άττο- δίδουν ώστε έσηκώσαμεν τα οττλα όχι νά διορθώσωμεν άλλά νά κοη μνίσωμεν καί ό,τ ι ήτον άπό την εκκλησίαν μας κανονισμένον. Ταύτα πεοιγράφονται διότι έ- πληροφορήση τό Υπουργείον τού το ότι οί ίερεΐς τής έ—αρχίας αύ τής δέν ττληρώνουν πρός τόν Κα νονικόν κυριάρχην αυτής Πανιερο σεβασμιώτατον "Αγιον Π. Πατρών τα έμβατίικια, τάς ζητείας καί ό- σα συνάζουν άπό γάμους καί ά φοριστιχά. Ό άιταιτούμενος άττό τό Υ¬ πουργείον τούτο περί τούτου 'ά- λεγχος, ήθίλε γίνη αύο-τηρότατος πρός τοιούτους ίερεΐς τούς παρα- βαίνοντας τα χρέη των αν έγνώ ριζεν δτι μέλλουν νά φανοΰν α- καμπτοι πρός τάς ποοσηνεΐς αύ των διαταγάς τε καί προτροττάς. "Οθεν διατάττεσθε, διά τού πά ρόντος, άπαντες οί ίερεΐς τής έ π αρχίας αυτής καί οί Καθηγούμε νοι των Μοναστηρίων καί οί κο- σμικοί, ίνα είς τό εξής μηδενός έναντιουμένου ττληρώνετε ττρός τόν διορισ&ησόμενον παοά τής Πανιε ροσεβασμιότητός τού έπίτροττον όλα τα ίερατικά σας χρέη, έμβα τίκια, ζητείας καί δσα αλλα συ- νάζετε καί έχετε συναγμένα άπό γάμους καί άφοριστικά, καί νά γνωρίζετε τού λοιποθ τόν έπίτρο πον τής ττανιεροσεβασμιότητός τού, έπιστ«την των κυριαρχικών τού δικαιωμάτων. Τούτο ποιήσατε διά νά φαίνε σ9ε εύάρεστοι πρός τόν έκκλησια στικόν "Υπουργείον τούτο ττρός την Σ. Διοίκησιν ήτις δέν άνέχε- ται ν' άκούη ταυτα θέλουσαν την εκκλησιαστικήν εύταξίαν καί πρός την Πανιερότητά τού, τόν Κανονι κόν καί νόμιμον Κυριάρχην Σας. Τή 19η Ίανουαρίου 1826, έν Ναυπλίω. Ό Ύπουογός τής Θρησκείας τ- Δαμαλών Ι ΩΝ ΑΣ Ό Γεν. Γραμματεύς Ίωάσαφ Βυζάντιος ΤΕΛΟΣ --------------------^.------------------- ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ Σοικράτονς 59 Τηλ. 547.888 Ο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΟΥ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΣΠΥΡΟΥΜΙΧΑΗΛΙΔ0Υ Άδελφοί μας, Μικρασιάτες, Πάν τιοι καί Θράκες, Άγκαλιάσατε μέ στοργήν καΐ ά γάπην την εφημερίδα σας. 'Ενισχύ σατε μέ πάθος καί φανατισμόν την προσπάθειαν της, νά βελτιωθή άπό πάσης απόψεως καί νά δννηθή χο>-
ρίς οίκονομικούς περισπασμονς, νά
επιδοθή μέ μεγαλύτερον ζήλον, είς
την εξυπηρέτησιν τής εϋγρνοΰς
καί ωραίας άποστολής της.
Συστήσατε την εφημερίδα σας,
ό καθ' είς είς τόν κύκλον τού, είς
τρόπον ('όστε νά είσαχθή είς ίίλα
τα προσφυγικά σπίτια καί νά δια
Οάξεται, άπό δλους τούς άδΐλφονς
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ ΜΑΣ
μας Μικΐρασιάτας, Ποντίους καί
Θράκας, όπουδήττοτε καί άν ευρί
σκονται, είς τάς πόλεις ή τα χω¬
ρία, είς τό εσωτερικόν ή τό εξω¬
τερικόν.
Μόνον δταν επιτευχθή αΰτό, οί
άγιόνες της οέν θά άποόαίνοτη' ε¬
πί ματαίιο καΐ ή φιονή της, δεν «ά
είναι «φιονή 6οώντος ίν τή έρημιο»
Καί διά νά έπιτευχθοΰν τα άνιοτκ
οιο, δέν χηειάζεται παρά καλή θέλη
σις έκ μέρους σας καί ολίγη προ
σπάθεια.
] Ό «ΓΙΡΟ^ΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ-
' ΣΜΟΣλ ϊμειντ μέχρι σήμερον οί
κονομικώς άνεξάρτητος παρά τάς
Ι δελεαστικάς προτάσεις αί οποίαι
πολλάκις κατά την διάρκειαν τής
εκδόσεως τού τοΰ έγιναν, νά προ
σκολληθή είς μίαν πολατικήν παρά¬
ταξιν κα'ι ν ά λύση τό οικονομικόν
τού πρόβλημα. Καί ΐπιβυμεΐ νά
παραμείνη ο'ικονομΐκώς άνεξάρτη-
τος. Δι' αύτό καί σήμϊρον άπευθύ
νεται είς ύμ&ς καί ζητεί την ίνί
σχνσίν σας.
Βοηθήσατε τον. Συμπληρώσατε
καί ταχνδρομήσατέ μας, την επι¬
στολήν την οποίαν σάς άποστέλ-
λομεν, μαζύ μέ αύτό τό φύλλον
τΐ|Γ εφημερίδος.
Μή λησμονήτϊ, ότι διά νά έιΠερ
νισθοΰν τα ίδανικά τό όποϊα ύπιι-
ςετεϊ ή εφημερίδα μας, ολοι οί
άόελφοί μας, πρέπει νά κυκλοφο
ρεΐ αύτη ευρύτατα μεταξύ των
Η ΔΙΕΤΘΤΝΣΙΣ ΤΟΤ «ΠΡΟ-
ΣΦΤΙΊΚΟΪ ΚΟ2ΜΟΤ>
Κά6ε έποχή τού έ'τους — «νοι
ξις, καλσκαίρι, φβινόπωρον, χει
μά,ιν — ώς καί κάθε γιορτή μοϋ
φέ>ει στή μνήμη μου κάτι ττού γι
νότανε έικεΐ πέρα στό Ίερό — γιβ
μενά — καί άλησμόνητο χκιριό
μου.
Καί σήμερα Χριστούγεννα, δέν
μπορούσα νά μή θυμηθώ κάτι κι'
άπό αύτά.
Άφορμή δέ γι' αύτό μού ε'δω-
σε σήμερα τό ττρωί στή Κειτουρ·
γία ότε ϊνα τταιδάκι άπό αύτσ
ττού ύττηΐίετοΰν μέσα στό «Άγιο
Βήμα» πηιγε στό ψαλτήρι κσϊ εί
πε τα «Πιστεύω» κάτι ττού δέν γί
νεται έδώ τώρα.
"Ημου-ν καί έγώ ενα άττό αύτά
τα παιδάκια — κα'ι άλλοτε εχ«
γιράψΐΐ στόν «Προσφυγικό Κό¬
σμο» — ττού ϊτττηρετούσσν στό
«Ίερά» καί πάμττολλες φορές εί-
χα πή τό «Πιοτεύ»» στή λειτουρ
γία καί ανέγνωσα τόν Ά—όστο>λο
τό «Άσττιλε» την Μεγάλη Τεσσα
ρακοστή κ.ά. "Ηξευρα νά ψάλλω
γιατί στό χωριό μου ώς καί σέ £βλ
λα χωρία οί δασκάλοι ήσαν καί
ψάλται καί καταρτίζανε χορωδί·
άς άπό τα παιδία τοϋ σχολείου
των μεγάλων τάξεων καί ψελνανε
μαζύ μέ τόν δάσκαλον όχι μόνον
στά χωρία άλλά καί στή Σμύρνη
γινόντανε αύτό. — Γράφει άνα-
λυτικά γι' αύτό ό Γμμνοοσιάρχης
Κουζινόπουλος στόν «Π.Κ.»
ττού ττήγαινε άττό τόν Προφήτη
Ήλία στήν έκκλησιά τής Άγίβς
Αικατερίνης καί εψολλε μέ τόν
ψάλτη τόν Πέτρο.
Σήμθα όμως Χριστούγεννα θυ-
μήΰηικα κάτι άλλο.
τΗταν τό 1905 — ήμουν 11
£τών καί πηγαι να στή Δ' τάξι
! τού Δημοτικόν. Δάσκαλο εϊχαμί
κόίποιον Σάμιο Χριστόδουλο Μα-
ι^αγάρη. Είχε καί αύτάς καταρτί
υη χορωδίαν άττό μαθητάς καί ί·
ψολλον στήν έκκλησία. Γιά την ή
μέραν αυτήν μού εγραψε ίνα λό
γο γιά νά τόν έκφ»νήσ» στή λ«ι
τουργία. Πολλές φορές τόν διάβσ
σα ύστε τόν άποστήβισα καί πολ
λές δοκιμές έΐκανα γιά νά τόν ά-
παγγείλω. Στή λειτουργία την
ήμέρα αυτή — άναβαίνω στόν
Δεσποτικό θ!>όνο, μετά τό Εύαε/^ε
λιο — ό Δάσκαλος έστέκετο δί-
ττλα μου γιά νά μή κάνω λάθος —
καί άρχίζω δείχνοντας την «Ιχόνα
τής Πανοτγίσς.
«Ιδού ή Παρ€'ένος έν γαοτρι
εξει καί τέξεται υϊόν καί καλέσονν
τό ονομο αυτού Εμμανουήλ δ έ-
ΚΗΔΕΙΑΙ
Κον Σωκράτην Χαρ. Σινα-νίδην.
Διευθυντήν έφημερί&ος:
«ΠΡΟΣΦΤΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
Όδός Νίκης αριθ. 25
Είς Αθήνας
ΦΙλτατε κ. Δΐϊυθνντά,
Έν τή ϊπιθυμία μου, νά συμβά
λιο, ν,αί έγώ είς την προσπάθειαν
σας, διά την εΰρυτέραν κυκλοφβρί
αν τής εφημερίδος σας, έπ' άγαθώ
των μεγάλων, ώραίοιν καί εϋγενων
σκοπών οδς έπιδιώκει, σάς παρα-
καλώ νά έγγράψητε ϊίς αυτήν ώς
συνδρομητάς τούς κάτωθι ν.,κ.:
"Ονοματεπώνυμον
Διεύθυνσις κατοιε,ΐας
Όδός
'|άρ.| Πόλι< ||Γ.Τ. | Χωρίον | Περιφερείας | ΝομοΟ 6 7 8 10 Την είσπραξιν των συνδρομήν το)ν άνο)τέρω, θά ένεργήσετε, διά ταχυδρομιον έπιταγών, έφόσον καί ούτοι άποδεχθώσι την έγγρα- φήν των τελικώς ώς συνδρομητών σας καί, έν πάση περιπτώσει, με¬ τά την αποστολήν είς αύτοΰς τοϋ: «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» επί ίνα τουλάχιστον μήνα. Μετά πλείστης τιμής Την 28ην Νοεμ6ρΙον, ημέραν Κν ριονκήν εκηδεύθη είς τό νεκροτα¬ φείον Χαλανδρίου ό πρός Κύριον ' άποδημήσας άμογάλακτος αδελφάς 1 Κ,'(.ια·κός Μαργαρίτης άριοτοΰχος τής Ίεράς θεολογικής Σχολής Χάλκης καί συνταξιώτης τοΰ Οι¬ κουμενικόν Πατριάρχου Άθηναγό- ρου τοΰ Α'. Ή έν Αθήναις 'Εστία θεολόγων Χάλκης σνιμμετέχου-σα είς τό πέν- . θος τής οικογενείας τού απέστειλε στέφανον έξ ανθέων καί άνέ&εσεν ' είς τριμελή επιτροπήν νά παραστή Ι είς την κηδείαν τού καΐ είς τόν κα¬ θηγητήν κύριον Μαλαθούρ«·ν νά έν. φοιντ'κτη τόν προσήκοντα λόγον. Ή έπιτροπή Αποτελούμενη έκ , των σνμιμαθητών τοΰ μεταστάντος Βαλιούλη, Μαλαθούρα καί Χατξη- «ποστόλου, συνώδενσε τόν νεκρόν μέχρι τοΰ τά<τχ>υ, ό δέ όμιλητήΕ κα
θηγητής κΰριος Μαλαθσύρας εξή¬
ρεν έν τφ Ναφ τοΰ Χαλανδοίοΐ' την
αρτίαν μόρφωσιν καί τάς άρετάς
τοΰ μεταστάντος, άναλύσας συντό
μως την έναίστμον διατριβήν τοΰ
μεταστάντος υπό τόν τίτλον «Ή πε
ρί εσχάτων διδασκαλία τοΰ Απο¬
στόλου Παύλου» καί καταονγκινή-
σας τοϋς παραστάΛτας είς την κη
δΐΐαν καί μάλιστα τούς έπκττήμο-
νας.
Ό Ο1κονμ.ενικός Πατριάρχης
διά Πατρισρχκοϋ Πιττακίου είχεν
όνομάσει τόν μεταστάντα θεολό-
γον καθηγ,ιτην μέγαν διδάσχαλον
καί έρμηνευτήν τή; Άγίας Γρα-
<ρής. Τοΰ μεΐαοταντο; όμογαλάκτου συιμμαθητοΰ Κυρ'-ι.'λυΐ Μαργαρίτη, α'ιωνία ή ιιντ)ΐ»,η, αΐωνία ή μνήμη αυτού. Ι. Μ. στ! μεθειρμηνευόμενον μεθ' ημών (, θεός.ε». Καί στρεφόμενος πρός τό έκ. κλησίασμα συνεχίζω: «Όλα τα 'έρτα τ°ύ θεού σΐίς στοί πατέρες καί έν Χριστώ άοώ 'φοϊ είναι μεγάλα καί θαυμαστά. Θαυμοστός ό ούρανός, θαυμα<πί| ή γή, θαυμαστάς ό ήλιος κοί ή σελήνη, θαυμαστοί οί μετεωρισμοΐ τής Θαλάσσης, άλλά αύτό τό ο- ττοϊον το')ρα γίνεται μοϋ σκοτίζο τον νούν. Θεος γίνεται έτνθρ«ιος φορέσας άνθρωπτίνην φύσιν. Ποίος δέν εξίσταται θαυμάζων τό ϋψος καί τό βάθος τοΰ Μυοτηρίου; "Αγ γελοι είς τούς Ούρανοΰς έξίστσν ται βλέποντες τόν Δεστττότην τού παντός καί Δημιουργόν όστις κό Οηται επί Θρόνου Δόξης είς μορ¬ φήν Δούλου νά ταπεινωθή καί να οπτοοϊγανωθή έν τή φάτνη των & λόγων, θαυμάσαντες δέ τόν Βα σιλέα ψάλλουσι Δόξα έν 'Υψίστοις θεώ καί έττΐ γής Ειρήνη έν άνθρό .-τοις εϋδοκίοτ». Έδώ στοματά ή μνήμη μου είς την συνέχειαν τού λόγοιι. Ή έκ- κλησία ήταν κατάμεστΐ) κόσμου. "Ολοι μένουν έμβρόντητοι, όλων τα μάτια στρέφονται πρός τό 11 ετές παιδ«κι, πού μέ θάρρος έξα- κολουβεϊ ν' άτΓαγγέλλη τόν λόγον τού, μέχρις ότου τέλειωσε, κσί νά κατΐβαίνη άπό τα Δεσποτικό νά προχωρή ττοός την Ωραίαν Πύλην καί ν' ασπάζεται τό χΐρι τού ττα.τΓΓά ό όττΌΪος μέ σνγκίη| σι τόν φιλά καί τού δίνει την εί) χήν τού. Όμοια καί ό Δάσκαλος. ΟΊ χχιο-ιχοί είναι δλοι συγκινημέ νοι οί δέ γονεΐς μόν κλαίουν ίπτο χαράν. Μετά την αττόλυσιν τής λειτουρ /ίας δέν προφβαίνω νά πέρν» συγχαρητήρια καί φιλιά άττό ί>-
λους όσους ήσαν στήν έκκλησίσ.
Λησμονοΰνται αύτά; "Οχι. Κσί
τώίθ αυτή τή στιγμή πού γράψ«
δάκρυα βρέχουν τα γεροντικά μόν
μάτια άναλογιζομένου τίς εύτυ-
χεΐς έκεΐνες ήμέρΐς.
ΣΠΥΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
.VII
Α ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΟΥΑΛΙΤΥ
Πολυτελές την εμφάνισιν, έιτί
έχλεκτού χάρτου, μέ πλούσιον
καί πολύχρωμον καλλιτεχνικήν ό
κονογράφησιν καΐ μέ πρωτότι/ιτο
κείμενα, άναφερόμενα είς τό θέμα
των έορταστικών δώρων καί προ
βολήν διά τοιαΰτα των έλληνικών
χειροτεχνημάτων, έκυκλοφόρη<« τό 7ον τεΰχος τού περιοδικοί) «ΚΟΥΑΛΙΤΥ» (Ποιότης), τό » ποίον έκδίδίΐ ό 'Ε&νικός Όργα"ΐ σμάς 'Ελληνικής Χειροτεχνίσς, πρός τόν σκοπόν τής διαφημίση ως τής προόδου κ α των συγΧΡ0 νων έπιτευγμάτων τής χειροτεχ*1 άς καί λαικής τέχνης τής Χώροί μας καί προώθησιν των έξαγ»γ»ν των οίκείων ττροιόντων είς τάς α γοίάς το3 εξωτερικόν. Τό περιοδικόν αύτό τοΰ Ε Ο Ε Χ. έχδί&εται άγγλιστί, μέ εύρίία? περιλήψεις των ττεριεχομένο>ν των
γαλλιστί καί γερμανιστί, καϊ ί"
νέμεται είς τάς ελληνικάς πρεσδει
άς καί τα ττροξενεΐα άνά τό έξ«τε
ρικόν, ίϊίως δέ είς ξένους έμπο
ρικούς ο'ίκους καί μεγάλα κστσ-
στήματα, ώς καί είσαγωγείς Χ"
οοτεχνικών πιροιόντ«ν είς διαφό¬
ρους χώρας, έ—ίσης δέ καί £'ζ
ιτροσωιττικότητας καί παράγοντσς
ι τής οίχονομικής, κοινωνικάς κ0"
'έττιστημονικής ζωής διεβνώς, 'ΤΡΟΙ>
ί'λκυσιν τού ένδιαφίροντός τι»ν
διά τα έλληνικά χειροτεχνήΐ»βτα
καί εϊδη λαικής τέχνης.
Ε ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΚΥΔΩΝΙΑΤΩΝ
Ή "Ενωσις Κυδωνιατών ί?
γανώνει κχί κατά τό τρί^ν <· ιτος την εορτήν τής πιττας^ ί •τις θά πραγματοποιηθή 37]μί ρον Κυριακήν 25η 'ίανουαρί'" ικαί ώραν 5.30 - 9 μ.μ. «Ες τι?;ν μεγάλην αίθουσαν ίθθ ξενο5'- ιχείου ΚΙΝΓΚ - ΜΙΝΩΣ. ι ------------♦■----------7 ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δχκτυλογρ*" φός μόνον δι' απογευμΛτινιί; ώρας. Πληροφορίαι ίίς Τ* γρχφεϊα μας, Νίκης 26, ^Λ 229.708.
καΐ τα: 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868 -1968)
ίΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΊΌΡ-ΙΚΟ ΛΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι^ΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥΙΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό ά§Μττ<ιύθγημη τον ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ: . -ο αια'βολοσ σγβν τοτρκια>
θα καταργήση τ°ΰς ιτθλέψιους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΓΡΗΣΚΕΙΑ
Τού συνεργάτου μσς κ. ΕΥΑΓ ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Μομικοΰ Συμβοολου τής
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Ή έξοντωτική λιτανεία τοΰ Άγί
ου Διονυσίου τοΰ Άρεοπαγίτου στίς
3 Όκτωβρίου 1938, μέ ολο τό φορ
τίο τής άρχιερατικής στολής καί σέ
μακρυνή διαδρσμή, κυριολεκτικά
τού έπέσπευσε τό τέλος, ποΰ ό ϊδιος
προείπε 15 ήμέρες πρό τοΰ θανα¬
τον τον, καθισμένος στό έπκπημονι
κό τού γραφεϊο καί γράψοντας τίς
τελευταίε·ς σελίδες τής ίστορίας
τής Έκκλησίας Άντιοχείας.
— Μετά πάροδον δεκαπέντε ήμε
ρών θά άποχωρήσιοιμεν πλέον όρι-
στι,κώς τής θέσεως τοΰ Αρχιεπί¬
σκοπον! θά παραιτηθώμεν πλέον
καί, θά ήσυχάσϊομεν! Είναι άνάγ-
κη... Πρέπει δμως νά τακτοποιηθώ
σιν ωρισμένα θέιματα...
Καί σέ δεκαπέντε ήμέρες ή ώ-
ραία τού ψυχή θά άνέβαινιε πρός·
τόν Κύραό της. Θά εφευγε άπό τόν
κάσμο αύτό τής άχαριστίας, γιΛ
τόν οποίον δ Πατριάρχης Άλεξαν
δρείας Φώτιος ελεγε, οταν μάθαι-
νε ότι κάποιος τόν κατηγορεϊ:
— Είναι άπορίας αξίαν γιο,τί (χύ
τος μέ κατηγορεί! Ποτέ μου δέν
τόν εύηργέτησα!
Σ' αύτό τό μικρό διάστημα των
δεκαπέντε ημερών, επρεπε νά τε¬
λειώση την ίστορία τού, νά προε-
δρεύση τοΰ Συνοδικοΰ Δικαστηοί-
ου γιά την δίκη τοΰ Δ,ρυϊνουπάλε-
ως καί νά παραστή στά έγκαίννα
τοΰ άνδριάντος τοΰ βαοιλέως Κων¬
σταντίνον στήν πλατεία Αιγυπτου
καί τούτο γιά νά κλείση ωρισμένα
κακά στόμχχτα».
ΜΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών
Πώς μπορεί κανείς μέ λόγια νά
περιγράψη αυτόν τόν άγώνα. Σ'
αΰτές τίς λίγες μέρες, άπό την μιά
στήν ά'λλη, ή κατάσταοί τού πήγαι-
νε συνεχώς πρός τα χειρότερα.
καί ό ϊδιος εδινε την εΐκόνα τοΰ
άιθλητοϋ, ποϋ τρέχει στό στάδιο
δρόμο μεγάλης άντοχής, χιλιάδοιν
μέτροιν, δράμο Μαραθώνιο, καί κα
ταβάλλει την ΰστατη προσπαθεία
οτίς τελευταίες δεκάιδες μέτρον,
γιά νά τελειώση τό άγώνισμα καί
νά πάρη τόν στέφανο, έξαντλημέ-
νος σωματικά, έξουθεν<ι»μένος, άλ λά νικητής! Οί πόνθΊ τού ήταν δυσβάστα- κτοι καί αμως ΐκεΐνος, μέσα στήν τραπεζαρΐα τής Άρχιεπιοτκοπής, κα θισμ-ένος στόν καναπέ, μέ τό κεφά- λι άκουμπιαμένο στόν τοϊχο καί μέ τό δεξί χέρι, χωρίς κονδυλοφόρο αύτη τή φορά, άλλά στή θέσι τοΰ συκωτιοΰ τον, πού τόν εοφαζε, ν- παγόρευε στόν άνεξιό τού Άνέστη ' Παπαστεφανου, φοιτητή τής Νοιμι- κής τότε, τίς τελευταίες σελίδες «περί μοναχιαοϋ 6ίου είς την Ί- σταρία τής Έκκλησίας Άντιοχεί- ας>.
'Ενώ επαιρνε «ντιζιταλίνη» γιά
την καρθιακή τού άνεπάρπεια, ε-
( πρεπε μέ ανστηρότητα νά τηρή την
Ιατρική σύοτασι γιά νά άποφεΰγη
! τούς κόπους. Παρά ταυτα, μέ «ντι¬
ζιταλίνη» πήγε στά έγκαίνια τοΰ άν
όριάντος τοΰ βασίλειος Κωνσταντ!
νόν.
Ι (Συνεχίζεται)
Αιαο-εϋή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΘΛΟΓΟΥ
Τοδ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ πίροηγουμένου)
Σ' αύτούς δμως δέν φαίνετχι
Ιτσι, γιατί είναι πολϋ άκρΛ'.
ιδίκαιοι στήν άντχπάδοσι και
ΐγι* αύτό θέλουν νά έκμεταλ-
ιλευθοθν την εύκαιρία Ποίος "
ιπαρχος, λέγουν, ζημιώθηκο ·
ιΠοιός δχλος σωφρονίστ>ην.ε;
ιΠοιοί άπ' αύτοΰς πού ξεσήχω
ισαν τον δχλο; Τί καναμκ .·>:
στούς ίδιους τούς εαυτούς ■»(,
■γιά νά ίχωμε κάποιο φόβο στο
ιμ,έλλον;».
«Τάχχ θελουν νά μ&ς γλε···
Ασουν (μ£ς χλεύασαν μάλιστα)
ιγια την λιτότητα τής τρχπί
'ζης, γιά την σεμνότητα τ*5ζ
ιένόυμασίας, γιά τας προόδους,
ιγιά την σοβαρότητα στίς
■τήσεις. Δέν ήξευρα δτι στά
πήμα.τα αύτά, πρέπει ν4
γωνιζόμ,εθα τοΰς ύπάτους καϊ ύ
ιπά,ρχους καί άπό τούς στρατιτ;
ιγούς τούς πιό έπιφανεΐς, οί δ
ιποΐοι δέν ξεύρουν ποΰ καί πΊ»ς
ινα διαθέσουν τα γρήματά των
Δέν ήξευρα δτι πρέπει κι* ί
ιμ,εΐς, οί δποϊοι καταγιν6με!?ί
ΐ|ΐέ τα πτωχικά, να γεμίζωμε
ι-ήν γαστέρα μας, να τρωμε »ί
ίδουλιμία στά θυσιαστήρια δταν
ιπροσφέρουν θυσίες κα1 νά συνη
ιθίσωμ,ε στά περιττα άπό τα Λ
ιναγκαΐα. Καί νά καμαρώνωαϊ'
ιίπιδεικτικά πάνω σέ τρυφίρίί 5
ιλογα καί σέ δίφρους, μδ προποΐ'
πές καί συνοδεΐες, καί δταν η^ο
'/ωροΰμε, νά ύπογωροΐν δλο1.
μΛΐροστ4 μας καί νά κάνουν αί
ιρσς γιά νά περΑσωμ,ε, δπι·ς
στα θηρία, ή καί άπό μακρ'Λ
ινα καταλαβαίνουν πώς έρχόυ
θχ.
'Εάν αύτά Ιγιναν άσχημΛ, ά
ινήκουν πιά στό παρελθόν ο^γ
ιχωρέστε τδ σφάλΜα μου αύ:ο
ικαΐ άλλον νά βάλετε στήν θεσ;
ιμου σάν άρχηγό, ΙκεΤνον π^ί»
ιθά είναι άρεστός στούς κολ
ιλοΰς" σ' έμένα δέ, δόστε τ^ν
ιμοναξιά, την άγροτική κατ ■
ικία καί τόν θεό, στόν 'Οποίί
μόνον καί μέ την εδτέλεια χρέ
σομ,εν.
Είναι δυσά-ρεστο, εάν δέν Λά
Εχωμεν έκεΐ λόγους, καί συλ?ό
γους, καί πανηγύρεις, καί τν·-
ικρότους αύτούς πού μδς ένθο;
ισιάζουν, καί γνωστούς, καί
λοι>ς, καί τιμ-ές, καί τδ
ιμεγάλης πόλεως, κα! τό
βωτικό αύτό φώς πού λΑμπει ά
πό παντοθ, γιά νά φωτιση ν/.ι'.
■νους πού 5χουν την προσόν'
ιτους σ" αύτά, δέν ήλθαν δμα>-
ιμ,αζί μας στδν ϊσιο δρόμο" αλλα
ιδέν θά στενοχωρηθώ κα^ δέν
,9α κηλιδωθώ τόσο, δσο στεν.·
ιγωροϋμαι καί κηλιδώνομαι Ι·
ιταν δρίσκομιαι, άνάμεσα σέ ταρ^
ιχές καί έπεισόδια, καί είΗΜ
ύποχρεωμένος νά λοξοδρομώ Λ
ι—δ τίς αρχές μου, γιά νά 1"λ*
■νοποιήσω τίς έπιθυμίες των ικ>·
ιλών. Διότι δέν ζητοΰν ίερεΐ.
άλλα ρήτορες" οδτε οίκονόιιου,
ιψυχών, άλλά φύλακες χρημά-
ιτων οδτε &ύτες καθαρούς, αλ
Λά προστάτες ίσχυρούς...
"Ενα πράγμα ζητώ μ,θνυν,
προτιμώτερο νά είναι κανεΐς '
νας άπδ τούς φθονουμ-ένους, πό
γΛ Απδ τούς έλεουμένους' 5ν·
ιλπ* έκείνους ποΰ -χαρίζοντ.·ι
Γπά,ντοτε σ* δλους, αλλά καμ,μιά
φορά νά Ιρχωνται καί σέ ρί)5ι
ιέάν ξεύρουν κάτι καλύτερο" δ·ό
πι τό μέν άποτέλεσμα τοθ ενός
είναι γλυκύτατο, τοϋ δέ αλλου
ιλυσιτελέστατο. Έσεΐς μέν λοι
ιπόν νά μελετήσετε τούς λόγους
ιαέ τούς δποίους θά μέ Λατί'/ΐ
■δώσετε, έγώ δέ θά σας άποδώ
σω τόν συντακτήριο.».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
380όν
"Ενας άλλος λόγος πού δικαι-
ολογοΰσε τή γνώμη τοΰ Κοκκ<*λα, Ι πί,ις τό μνήμα πού βρίσκονταν στή ση καί δέν φαίνονταν νά είχε συ- στή μυβική, μά οϋτε στήν ΐστορική | περίοδο των άρχαίΐον 'Ελλήνων, ■ ήταν καί τό γεγονός, ότι αύτά δι- ι ετηρεΐτο σέ σχετικά καλή «ατάσια ι ση καί δέν φαίνονταν νά εχΐε συ- I ληθή πράγμα πού όπωτδήττοτε θά συνέβαινε, στούς τόσους καί τό- σους αίώνες ττού πέρασαν. Γιά νά μή συμβή αύτό, άπό τούς τόσους βαρβάρου;; πού πέρασαν άπό ιη βασιλεύουσα, θά πή πώς δέν εΤχε καμιά ίδιαίτερη άξία. Γι' αύτούς τούς λόγος, ό Κοκ¬ καλάς κατέληγε στό συμπέρασμα, πώς ό τάφος έκείνος, θά ήταν μάλλον κάποιου άγίου τοΰ Ίσ- λάμ, όπως ττιστεύανε οί Τοϋοκοι, πολλοί άπό τούς όποίους τό έπι- σκέτττονταν άκόμα καί τοϋ άφήνα- νε γιά τάματα, διάφορα κουρέ- , πού τα κρεμοΰσαν στά κλα- ριά των γύρω δέντρων. Ό Σουλτάνος, παρακολουθοΰ- σε σιωπηλός τή συζητήση των δύο άδελφών, άττοφεύγοντας νά εκφρά¬ ση γνώμη. Εξεδήλωσε όμως τή ζω ηρή έττιβυμία νά επισκεφθή τόν τά- φο. —(Νά πάμε μιά μερά, τού είπεν ό Κοκκαλάς πρόθυμα. Είναι μα- γευτικό τό θέαμα τού Μπογαζιοΰ (Βοσπόοου) άπ' έκεΐ πάνω. —<Μά καί δλο τό τοττίο είναι γραφικό, συμττλήρωσε ή Άνίκα. Θ' άνεβοΰμε άπό τόν κάμπο τοϋ Χουνκιάρ Ίσκελεσί μέ γαίδουρά- κια καί στή μέση τού λόφου, θά τταρουμε τή στράτα πού βγάζει δεξιά στό κάμπο τοΰ Τοκάτ, γιά ν' άπολαύσωμε τίς μοναδικές ό- μορφιές τού, μέ τα κρυστάλλινα νερά των πηγών, τίς χαβο3ζες, τίς δάφνες καί τα κυπαρίσσια, τίς 6α λανιδιές, τα έλάτια, τα πυξάρια κοί την όόλλη πλούσια τΓιασινάδα τού. "Υστερα, θά πάρουμε πάλι τόν ανήφορο γιά την κορυφή. —Τόν κάμπο τοΰ Τοκάτ, τόν ξέρω, τόν έ'χω επισκεφθή πολλές φορές την διέκοψεν ό... Ντόκτωρ. Στόν τάφο, πού λέτε μόνο δέν έ'χω άνεβή "Εχω άχούσει γι' αυτόν, μά δέν έ'τυχε νά τόν δώ, άττό κον¬ τά. Ή συζητήση γιά «τό μνήμα τού "Ελληνα» σταμότησε έδώ, μέ την άφιξη των άνθρώπων τού Μπο- σταντζήμτταση. Τού Προκόπη καί τοΰ Γαβρίλη, πού ίίστερα άπό τίς τυττικές καί κουραστικές άνατο- λίτικες χαιρετούρες, θρονιάστηκαν σέ δυό πολυθράνες. Ή Βάιβω σέρβιρε τούς άχνι- στούς καφέδες καί ή Άνίκα σέ λίγο, καβισμένη άνάμεσα στούς φίλους της, ήρχισε νά διαβάζη τό ΰπόμνημα στόν Πατισάχ πού είχε συντάξει ό αδελφάς της. Ό Σουλτάνος άπό τίς πρώτες άράδες, ττρόσεξε πώς τό ΰττόμνη- μα έκεΐνο δέν ήτανε παρά μιά ττι- στή άντιγ·ραφή τής έπιστολής πού είχε πάρει άπό τόν Δανιήλ Κοκ- κάλα καί ττού την ξέοουμε. "Οττως θά θυμοΰνται οί άνα- γνώστες μας, την έττιστολή έκείνη τοΰ Κοκάλα, ό Μαχμούτ ό Β' την είχε παραδώσει στό Γραμματέα τού στόν περίφημο Χαλέτ 'Εφέντη, μέ την έντολή νά την μελετήση καί πάνω σ' αύτην νά καταρτίση τό πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων πού άρχισε νά έφα^μόζη γιά νά βγάλη την Τουρχία άττό την με- σαιωνική βαρβαρότητα, μέσα στήν όττοία παρ™δερνε άκόμα. Καί σέ ττολλά σημεΐα, οί άττό- ψεις τοΰ Σουλτάνου, συνέπιπταν μέ τίς ά—όψει ς τού νέου τού φίλου, τοϋ Δανιήλ Κσκκάλα, γι' αύτό καί Κριτικά Σημειώματα ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ: «ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΔΑΣ» (Ε.ΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙ Ο) Είναι άλήθεια, πώς τό εργο ίνύς άντι«ειιμεν*κοΰ παρατηρητοΰ είναι κάπςυς δύσκολο ίίταν ποόκειτΓχι νά Λαρουστάση μιά όλοκληοωμένη, πο- λνσύνθετη καί είς ολους τοϋς το- μείς πνευματική έργασΐα, καί πο- λύ δέ άκάμη πιό όύσκολο ϋτχιν τό εργο αϋτυ είναι μεγάΑο καί πολύ- /ΐλοκο, γραμμένο ί>μως μέ δλη την
»π<_ιτ<:ύμιεντι δύνα<)Αη τής λογοτεχνι- χΓις ήΓ,ιιιουνργίας. Είναι ΰποχρειοιμέ νος τόχε νά ψάξη καί νά 6ρή καί ίυ ιιίευταίο άκόμη χειρόγραιφο, νά ίό θ'ιιδάση προσεχπκά, νά μπή μέ- Οο. στό 6άθος τοΰ νοήματός τού, νά ΐό άχαλύση κ<ιτ νά τό δώση έ'τσι στόν άναγνώστη, 6έ6αιος πιά πώς αύτό ποΰ προσφέρει είναι τό κατ(ΐ- στάλλαγμα μιάς άληθινά έξονιαι- στικής μελέτης τοΰ εργου τοϋ τιμω μένου συγγραφέως. οί πολλοί δέν μπορβί νά γνωοίζοτη· την πολύπλευ ©η δραστηοιότητα τοΰ Σπύρσυ Με- λά, τοΰ οποίον τό εργο είναι άνε- ξάντλητο καί έπεκτεννεται σέ ΰλα τα πνεΐίματΐΛίά θέμοιτα. Μιά τέτοια. έιργασία βρίσκ.ουμε νά χη γίνη στήν εκδοση τοΰ «Σπύρου Μελά>, πού ό έκλεκτός μας σνγγρα
φενς Χρήστος Σολομυ)νίδης μος δί
νει τώρα, σά συνέχεια τής μακρο-
χρόνιας έκδοτικής τού προσπαθεί¬
ας. ΕΙκοστό εκτο 6ι6λίο ό «Σπΰ
ρος Μελάς», έρχεται τώρα νά δώ¬
ση μιά πιό τρανή άπόδειξη τής πνευ
ματικής δραστηριότητος καί ι,οΰ
δημιουργικον εργου τοΰ "Ιωνος σνγ
γραφέως.
Βέ6α»α, τό ϊργο τοΰ πολυσύνθε
τού πνευιματικοΰ άνθρωπον, όπως βΐ
ναι ό άξέ-χαστος, άπό τα χρονογρα-
φήματα καί τα Ίστορικά θεατρικά
τον εργα Σπΰοος Μελ&ς, δέν θά
μποροϋσε είίκολα κανείς νά τό σνλ
λάδη στήν όλότητά τοι· καί νά τό
άναλύση σ' όλο τού τό δάθος. Ό
Χρήστος Σολομωνίδης, όμως, φαί-
νεται νά τό εζη<τε πολν κοντά καί πώς γνώρΐΛτε καί τίς πιό άπύικ«υφες πτυχές τού, γι' αύτό σή.μεοα μάς τό άναλνει τόσο ζωντανά, ω-στε νά μάς παρονσιάξη μέσα στό οιΰλΐο τού αύτό, όλόκληρο τό Σπΰρο Με- λά καί σέ ίίλες τίς πολύπλοκες πνευ ματυκές δημιουργίες τού, άπό τοΰ απλοΰ δημοσιογράφου - χρονογρά- φον καί θεατρικοΰ συγγραφέως, £- ως-τόν ίστορικό των μεγάλων μορ φών τού 21 καί τόν έκλεκτό κριτι- κό καΐ ποιητή. "Ετσι, χάρι, στή μνημειώδη αύτη ίκοοση τοΰ «Σπύρον Μελ.ά», ό Χρή στος Σολαμιονίδης, μάς δίνει την χαρά νά γνωρίσουμε καί μεϊς άπό πολν κοντά, τόν άθάνατο άκαδημαι κό γιά νά μείνη καί στή δική μας μνήμη άθάνατος. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. δδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.957 9—1 καθημερινώς καί 6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΙΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ τόν εΤχε ττρολάβει στήν λήψι μέ- τρων κατά των τοτταρχών .-τού εΐ- χαν σηκώσει κε<>άλι κατά τού Δο
βλετιοϋ, όττΜς κατά τοΰ Άλή Πα¬
σά των Ιωαννίνων, τοΰ Βάλη τής
Σμύρνης Κιατίπογλου, τού Πασά
τής Συοίας Σουλειμάν Τζαζάο
καί άλλων.
Καί γιά την άναδιοργάνωση τού
τουρκικοό στρατοΰ είχε φροντίσει
ό Μαχμούτ, άττά Εύρω-ιταίοιις Ά-
ξιωματιχούς, μόνο ποϋ άντ! νά με
τακαλέση γαλλική στρατιωτική ά-
ττοστολή στήν Τουρκία, εΤχε μετα-
καλίσεΐι Γερμανούς έχηταιδ«ι»τά-
καί τούτο γιατί εΤχε ττικρές άνα-
μνήσεις, άττό την έκστρατεία τού
Ναπολέοντος στήν Αΐγικτττο.
Κι' οταν εψτασε ή Άνίκα στό
σημεϊο τού ύττομνήματος, πού ά-
φοροθ'σε την άναδιοργάνωση άττά
Γάλλους Άξιωματικούς τοΰ Όθω-
μανικοϋ Στρατοϋ, την διέκοε καϊ
τής είττε την γνώμη τού.
—Σ' αύτό τό σημεϊο κοκκωνί-
τσα μου, εχω την γνώμη πώς πρέ-
ττει νά τό άλλάξουμε τό ύττόμνη¬
μα. Ό Νοπτολέων κτύπησε χωρίς
λόγο την Τουρκία στήν Α'ίγυνττο,
γι' αύτό δέν νομίζω ττώς ό Πατι-
σάχ θά θεχβή τώρα Άξιωματικούς
τού στόν στρατό τού.
—Ό Πατισάχ μας, Ντό<τ»ρ, τοϋ απήντησε βαρρετά ό Κο<κά- λας, δέν ένδιαφέρεται παρά γιά τό μεγαλεΐο καί τή δόξα τής Τουρ- κίας, γι' αύτό, πρέττει νά ξεχάση την κατακτητική ττολιτική τού Μπο ναττόρτε καί νά εκμεταλλευθή τσυς Άξιωματικούς τού, ττού αττοδει- χτήκανε οί πιό καλοί πολεμιστές τοΰ κόσμου, πού 'έχουν μακρά πο- λεμική ττεΐρα κσί πού κατατασσό- μενοι στό στρατό μας, θά ύττα- κσύουν στίς διαταγές τίς δικές τού καί κανενός αλλου. "Αλλω- στε δέν ττρέτει νά ξεχνας Ντό¬ κτωρ, —ώς ή Τουρκία, ττολλές <ρο- ρές 6ρέβηικε στήν άνάγκη νά συμ- μαχήιση καί νά συμπολεμήση, μέ [π'ϊοαιώνιοιις καί αοπτονδουΛ έχ- βρούς της. Ό... Ντόκτωρ, πού άκουγε σκε τττικός τόν Κοκκάλα, κούνησε δε¬ ξιά - ζερβά τό κεφάλι τού καί τοΰ οττάντησε: —Δέν μποροθμε βεβαία νά ξέ- ρουμε πώς σκέπτεται στό ζήτημα αύτό ό πολυχρονεμένος μας ό Πα¬ τισάχ, μά νομίζω δτι καί οί Τοϋρ κοι Αξιωματικόν δέ βά δεχ&οΰνε εί/κολα Γάλλους έκτταιδευτες. Δέν άττοκλείεται άκόμα, νά έξεγείρουν καί νά φανατίσουν καί τό λαό έναν τίον τοΰ Σουλτάνου καί όλόκληοο τό άναμορφ-ωτικό τού ιτρόγραμμα &ά τεθή σέ κίνδυνο. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Συνέχεια έκ ποοηγουμένου Γιά νά καταλάδετε καλυτέρα αυτή την ιδία, δς τταρίι»με δυό πο- ραδείγματα, τό σύμβολο τοΰ φαλ- λοϋ καί τή Θεία Κοινωνία των Χοιστιανών. Γιά τούς Χριστια- νούς φαλλάς είναι άτταίσιος καί γιά τούς Ίνδοΰς ή θεία ΚοινΗ- νία φΐιχτή. Λένε πώς ή χριστιανική μετά- ληψη, τό νά σκοτώνεις έναν αν- 6ρο:πο, νά τρώς τό κρέας τού καί νά πίνεις τό αΐμα τού, γιά ν' άττο- κτήσεις τίς καλές ίδιότητες τού άν8ριι:ττου αυτού, είναι κανιβαλ- λισμός. "Ετσι κάνουν μερικές α- γριες φυλές. "Αν έ'νας δνβρωιτος είναι γενναΐος, τόν σκοτώνουν καί τρών την καρδιά τού, γιατί πι- στεύουν ττώς ετσι θά ττόρουν την γενναιότητά τού καί τό θάρρος πού είχεν σκοτωμένος. Άκόμα κι' ενας τόσο εύλαβής Χριστιανός σάν τόν Σέρ Τζών Λοθμττοκ τό (;:οιστιανικό σύμβολο τής θείας παραδέχεται αύτό καί λέει πώς τό Κοινωνίας κατάγεται άττό την ί- δέα αυτή των άγρί»ν. Οί Χριστιανοί βεβαία δέν πα- ραεέχουνται αύτη την κατσγωγή χαί τό τί ύπονοεϊ τό σύμβολο τού¬ το δέν τούς Ερχεται διόλου στό νού. Π' αύτούς είναι μιά ΐε,ροτε- λεστία κι' αύτό μονάχα τούς χρει- αζεται νά ξέ^ουν. "Ετσι, άκόμα καί στό τιπτικό, δέν ύττάρχει ίνα τταγκόσμιο σύμβολο πού θά μπο- ροΰσε ν' άνοτγνωριστή ά—' δλους. Ποϋ λοιπόν ύττάρχει παγχόσμια άρ ιμον'σ; Πώ; μποροϋμε λοιττόν νά εχουμε μίαν τταγκόσμια μσ-φή θρη σκείας, ΚΓ όμως ύττ-χρχει. Άς τή δοϋμε λοιπόν ποία είναι. ' Ολοι μας εχουμε άκουστά γιά τταγκόσμια άδερφοσύνη καί ττώς ίδρύονται διάφοοοι σύλλογοι μ ό νο καί μόνον γιά νά την διακη- ρύξουν Αύτό μού θυμίζΐι μιά ιτα- λιά ΐστορία: Στίς Ίνδίες νά ιτί- νεις κρασί &εωρεΐται παλύ κα<ό πράμα. Μιά φορά ήταν δυό άδερ- φια πού πε&ύμη<ταν νά ττιούν μιά νύχτα κρυφά κρασί. Κι' ό θεϊος τους, -ιτού ήταν πολύ άρβόιδοξος, κοιμόταν στό διττλανό δ-ωμάτιο. Πιίν λοιττόν άρχίσουν νά πι- νουν, είπΐ ό Ηνας στόν άλλο: —Δέν ττρίττει νά κάνωμε καθό- λου θάρυβο γιστί βά ξυττνήση ό θείας. Κι' δσο επιναν έξακολοι/θοϋσε νά λέει ό έ'νας στόν άλλον: «Χίω- πή. Ό βείος θά ξυττνήσει». Κι' 5σο π·ήγαινε τόσο φώναζαν περισότε- ρο. Κι' ώς μεγάλωναν οί φωνές ξύττνησε ό θεΐος, μπήκε στό δωμά- τιο κι' άνακάλυψε τα ττάντα. Τώ¬ ρα φωνάζομε ολοι σάν κι' αύτούς τούς με&υσμένους. «Παγκόσμια ά- δερφοσύνη. Εϊμαστε δλοι ΐσοι, άς κάνομε λοιπόν μίαν α'ίρεση». Μά μέ τό νά κάνομε μίαν αϊρίση κα- ταργοΰμε την ίσότητα, ίσότητα δέν ΰττάρχει ττι°. Ι Σννεχίζεταθ Άντιτταράστασις τού άρχικσΰέτΓΐτρσπεζίου τηλεφώνου τού 1895 μέ τό σημερινόν ασύρματον τηλέφωνον. Παλαιών άναμνήσεων συνέχεια ( ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (Πολβμικκί — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πβρεία, καί έπι- τ··πείει τής Έπιοκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων) Άττό τόν τετραετή ττόλεμο «ΑΝ ΓΥΡΙΣΗΣ» "Αν γυρίσης άπ' τή μάχη ο~ου τρία χρόνια είσαι καί τή φρίκη τού πολέμου ή ματιά σου εχει δεί. Δέν θά βρής καλέ μου φίλε τή λατρεία σου γυναΐκα «αί τή δόλια σου μητέρα οίίτε τ' άδολο παιδί. Καί τό σπίτι σου τ' ώραϊο πού μέ κόττο τόχεις χτίσει είν' έρείπιο κι' έΜεΐνο άττό 6όμ6α έχθρική. Καί τό χιόνι ποΰ μιά ννχτα πυκνό έ'πϊφτε στή ττόλι έβασίλευε τριγύοω... | μιά γαλήνη νεκρική. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΖΠΤΕΙΤΑΙ μικράς γν(ορίζων χρήσιν πο5ηλάτου. Πληροςρΐ ρίαι είς τα γραφεϊα μας, Ν' κης 25, τηλ.229.708. (Συνέχεια καί τέλος) Τό δεύτερον είναι έγκύκλιος το5 'Υπουργού τής θρηα-κείας καί Έττισκόττου Δαμαλών Ιωνά, τοΰ έκ Σοιτδενών — Καλαβρύτων κα- ταγομένου, πρός τούς Κληρικοϋς τής 'Επισκο^τής, ττίρί κατοΛθλής των συναθροισθέντων κανονικών δικαιωμάτων είς τόν «κανονιχόν κι-ριάρχη αϋτών^ ήτοι τόν Πατρών Γερμανόν. "Εχει ώς έπεται: Αριθ. 3950 ' Τό Υπουργείον θρησκείας Πρός άπαντας τούς Αίδεσιμω- τάτους ίερεΐς, έντιμοτάτους προ κ?ίτς%ς καί λοιπούς χριστιανούς τής επαρχίας Κερνίτζης καί Κα λαβρύτων, καί πρός τούς ποτνοσι οοτάτους Καθηγουμένους των ίε- ρών Μοναστηρίων αυτής. "Ολοι ομολογούμεν ότι άττοβλέ ποντες είς ενα σκοπόν πολλά κα λον έση<κώσαμεν τα δττλα, διά νά φυλάξωμεν την πίστιν μας, ν' αύ ξήσωμεν τάς άρετάς μας, καί νά έλευθερώσωμεν αυτήν καί την πά τρίδα μας, άπό τόν τουρκικόν πε ριορισμόν. Άλλ' εάν παρατηρήσω μέν βλέπομεν τό εναντίον τώρα νά γίνεται άπό τούς έκκλησιαστικοΰς μάλιστα, οΐτινες χρΐωστοΰν νά δίδουν τό καλόν παράδΐΐγμα καί είς τόν κοινόν Λαόν. ΟΙ Ιερεΐς είς τούς όποίους ένε πιστευθή -<ταρά τοΰ ©εοΰ ό χαλι- νός τής θρησκείας, αύτοι οί ϊδι- οι 6έλουν νά δίδουν πρός τόν Λα όν παραδϊΐγμα άταξίας, καί την ύπα<<0ήν την οποίαν χρεωστούν οί ίερεΐς νά δείχνουν πρός τούς Άρ χιερεϊς κυριάρχους των, καί τα Κανονικά έ'θιμα τα όττοΐα πρέπει ν' άττοδίδουν -πρός αύτούς, καθώς αύτοι οί ίερεΐς τα άπαιτοθν όπό τούς κοσμικούς. Τώρα οπτειθίούντες δέν τ' άττο- δίδουν ώστε έσηκώσαμεν τα οττλα όχι νά διορθώσωμεν άλλά νά κοη μνίσωμεν καί ό,τ ι ήτον άπό την εκκλησίαν μας κανονισμένον. Ταύτα πεοιγράφονται διότι έ- πληροφορήση τό Υπουργείον τού το ότι οί ίερεΐς τής έ—αρχίας αύ τής δέν ττληρώνουν πρός τόν Κα νονικόν κυριάρχην αυτής Πανιερο σεβασμιώτατον "Αγιον Π. Πατρών τα έμβατίικια, τάς ζητείας καί ό- σα συνάζουν άπό γάμους καί ά φοριστιχά. Ό άιταιτούμενος άττό τό Υ¬ πουργείον τούτο περί τούτου 'ά- λεγχος, ήθίλε γίνη αύο-τηρότατος πρός τοιούτους ίερεΐς τούς παρα- βαίνοντας τα χρέη των αν έγνώ ριζεν δτι μέλλουν νά φανοΰν α- καμπτοι πρός τάς ποοσηνεΐς αύ των διαταγάς τε καί προτροττάς. "Οθεν διατάττεσθε, διά τού πά ρόντος, άπαντες οί ίερεΐς τής έ π αρχίας αυτής καί οί Καθηγούμε νοι των Μοναστηρίων καί οί κο- σμικοί, ίνα είς τό εξής μηδενός έναντιουμένου ττληρώνετε ττρός τόν διορισ&ησόμενον παοά τής Πανιε ροσεβασμιότητός τού έπίτροττον όλα τα ίερατικά σας χρέη, έμβα τίκια, ζητείας καί δσα αλλα συ- νάζετε καί έχετε συναγμένα άπό γάμους καί άφοριστικά, καί νά γνωρίζετε τού λοιποθ τόν έπίτρο πον τής ττανιεροσεβασμιότητός τού, έπιστ«την των κυριαρχικών τού δικαιωμάτων. Τούτο ποιήσατε διά νά φαίνε σ9ε εύάρεστοι πρός τόν έκκλησια στικόν "Υπουργείον τούτο ττρός την Σ. Διοίκησιν ήτις δέν άνέχε- ται ν' άκούη ταυτα θέλουσαν την εκκλησιαστικήν εύταξίαν καί πρός την Πανιερότητά τού, τόν Κανονι κόν καί νόμιμον Κυριάρχην Σας. Τή 19η Ίανουαρίου 1826, έν Ναυπλίω. Ό Ύπουογός τής Θρησκείας τ- Δαμαλών Ι ΩΝ ΑΣ Ό Γεν. Γραμματεύς Ίωάσαφ Βυζάντιος ΤΕΛΟΣ --------------------^.------------------- ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ Σοικράτονς 59 Τηλ. 547.888 Ο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΟΥ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΣΠΥΡΟΥΜΙΧΑΗΛΙΔ0Υ Άδελφοί μας, Μικρασιάτες, Πάν τιοι καί Θράκες, Άγκαλιάσατε μέ στοργήν καΐ ά γάπην την εφημερίδα σας. 'Ενισχύ σατε μέ πάθος καί φανατισμόν την προσπάθειαν της, νά βελτιωθή άπό πάσης απόψεως καί νά δννηθή χο>-
ρίς οίκονομικούς περισπασμονς, νά
επιδοθή μέ μεγαλύτερον ζήλον, είς
την εξυπηρέτησιν τής εϋγρνοΰς
καί ωραίας άποστολής της.
Συστήσατε την εφημερίδα σας,
ό καθ' είς είς τόν κύκλον τού, είς
τρόπον ('όστε νά είσαχθή είς ίίλα
τα προσφυγικά σπίτια καί νά δια
Οάξεται, άπό δλους τούς άδΐλφονς
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ ΜΑΣ
μας Μικΐρασιάτας, Ποντίους καί
Θράκας, όπουδήττοτε καί άν ευρί
σκονται, είς τάς πόλεις ή τα χω¬
ρία, είς τό εσωτερικόν ή τό εξω¬
τερικόν.
Μόνον δταν επιτευχθή αΰτό, οί
άγιόνες της οέν θά άποόαίνοτη' ε¬
πί ματαίιο καΐ ή φιονή της, δεν «ά
είναι «φιονή 6οώντος ίν τή έρημιο»
Καί διά νά έπιτευχθοΰν τα άνιοτκ
οιο, δέν χηειάζεται παρά καλή θέλη
σις έκ μέρους σας καί ολίγη προ
σπάθεια.
] Ό «ΓΙΡΟ^ΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ-
' ΣΜΟΣλ ϊμειντ μέχρι σήμερον οί
κονομικώς άνεξάρτητος παρά τάς
Ι δελεαστικάς προτάσεις αί οποίαι
πολλάκις κατά την διάρκειαν τής
εκδόσεως τού τοΰ έγιναν, νά προ
σκολληθή είς μίαν πολατικήν παρά¬
ταξιν κα'ι ν ά λύση τό οικονομικόν
τού πρόβλημα. Καί ΐπιβυμεΐ νά
παραμείνη ο'ικονομΐκώς άνεξάρτη-
τος. Δι' αύτό καί σήμϊρον άπευθύ
νεται είς ύμ&ς καί ζητεί την ίνί
σχνσίν σας.
Βοηθήσατε τον. Συμπληρώσατε
καί ταχνδρομήσατέ μας, την επι¬
στολήν την οποίαν σάς άποστέλ-
λομεν, μαζύ μέ αύτό τό φύλλον
τΐ|Γ εφημερίδος.
Μή λησμονήτϊ, ότι διά νά έιΠερ
νισθοΰν τα ίδανικά τό όποϊα ύπιι-
ςετεϊ ή εφημερίδα μας, ολοι οί
άόελφοί μας, πρέπει νά κυκλοφο
ρεΐ αύτη ευρύτατα μεταξύ των
Η ΔΙΕΤΘΤΝΣΙΣ ΤΟΤ «ΠΡΟ-
ΣΦΤΙΊΚΟΪ ΚΟ2ΜΟΤ>
Κά6ε έποχή τού έ'τους — «νοι
ξις, καλσκαίρι, φβινόπωρον, χει
μά,ιν — ώς καί κάθε γιορτή μοϋ
φέ>ει στή μνήμη μου κάτι ττού γι
νότανε έικεΐ πέρα στό Ίερό — γιβ
μενά — καί άλησμόνητο χκιριό
μου.
Καί σήμερα Χριστούγεννα, δέν
μπορούσα νά μή θυμηθώ κάτι κι'
άπό αύτά.
Άφορμή δέ γι' αύτό μού ε'δω-
σε σήμερα τό ττρωί στή Κειτουρ·
γία ότε ϊνα τταιδάκι άπό αύτσ
ττού ύττηΐίετοΰν μέσα στό «Άγιο
Βήμα» πηιγε στό ψαλτήρι κσϊ εί
πε τα «Πιστεύω» κάτι ττού δέν γί
νεται έδώ τώρα.
"Ημου-ν καί έγώ ενα άττό αύτά
τα παιδάκια — κα'ι άλλοτε εχ«
γιράψΐΐ στόν «Προσφυγικό Κό¬
σμο» — ττού ϊτττηρετούσσν στό
«Ίερά» καί πάμττολλες φορές εί-
χα πή τό «Πιοτεύ»» στή λειτουρ
γία καί ανέγνωσα τόν Ά—όστο>λο
τό «Άσττιλε» την Μεγάλη Τεσσα
ρακοστή κ.ά. "Ηξευρα νά ψάλλω
γιατί στό χωριό μου ώς καί σέ £βλ
λα χωρία οί δασκάλοι ήσαν καί
ψάλται καί καταρτίζανε χορωδί·
άς άπό τα παιδία τοϋ σχολείου
των μεγάλων τάξεων καί ψελνανε
μαζύ μέ τόν δάσκαλον όχι μόνον
στά χωρία άλλά καί στή Σμύρνη
γινόντανε αύτό. — Γράφει άνα-
λυτικά γι' αύτό ό Γμμνοοσιάρχης
Κουζινόπουλος στόν «Π.Κ.»
ττού ττήγαινε άττό τόν Προφήτη
Ήλία στήν έκκλησιά τής Άγίβς
Αικατερίνης καί εψολλε μέ τόν
ψάλτη τόν Πέτρο.
Σήμθα όμως Χριστούγεννα θυ-
μήΰηικα κάτι άλλο.
τΗταν τό 1905 — ήμουν 11
£τών καί πηγαι να στή Δ' τάξι
! τού Δημοτικόν. Δάσκαλο εϊχαμί
κόίποιον Σάμιο Χριστόδουλο Μα-
ι^αγάρη. Είχε καί αύτάς καταρτί
υη χορωδίαν άττό μαθητάς καί ί·
ψολλον στήν έκκλησία. Γιά την ή
μέραν αυτήν μού εγραψε ίνα λό
γο γιά νά τόν έκφ»νήσ» στή λ«ι
τουργία. Πολλές φορές τόν διάβσ
σα ύστε τόν άποστήβισα καί πολ
λές δοκιμές έΐκανα γιά νά τόν ά-
παγγείλω. Στή λειτουργία την
ήμέρα αυτή — άναβαίνω στόν
Δεσποτικό θ!>όνο, μετά τό Εύαε/^ε
λιο — ό Δάσκαλος έστέκετο δί-
ττλα μου γιά νά μή κάνω λάθος —
καί άρχίζω δείχνοντας την «Ιχόνα
τής Πανοτγίσς.
«Ιδού ή Παρ€'ένος έν γαοτρι
εξει καί τέξεται υϊόν καί καλέσονν
τό ονομο αυτού Εμμανουήλ δ έ-
ΚΗΔΕΙΑΙ
Κον Σωκράτην Χαρ. Σινα-νίδην.
Διευθυντήν έφημερί&ος:
«ΠΡΟΣΦΤΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
Όδός Νίκης αριθ. 25
Είς Αθήνας
ΦΙλτατε κ. Δΐϊυθνντά,
Έν τή ϊπιθυμία μου, νά συμβά
λιο, ν,αί έγώ είς την προσπάθειαν
σας, διά την εΰρυτέραν κυκλοφβρί
αν τής εφημερίδος σας, έπ' άγαθώ
των μεγάλων, ώραίοιν καί εϋγενων
σκοπών οδς έπιδιώκει, σάς παρα-
καλώ νά έγγράψητε ϊίς αυτήν ώς
συνδρομητάς τούς κάτωθι ν.,κ.:
"Ονοματεπώνυμον
Διεύθυνσις κατοιε,ΐας
Όδός
'|άρ.| Πόλι< ||Γ.Τ. | Χωρίον | Περιφερείας | ΝομοΟ 6 7 8 10 Την είσπραξιν των συνδρομήν το)ν άνο)τέρω, θά ένεργήσετε, διά ταχυδρομιον έπιταγών, έφόσον καί ούτοι άποδεχθώσι την έγγρα- φήν των τελικώς ώς συνδρομητών σας καί, έν πάση περιπτώσει, με¬ τά την αποστολήν είς αύτοΰς τοϋ: «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» επί ίνα τουλάχιστον μήνα. Μετά πλείστης τιμής Την 28ην Νοεμ6ρΙον, ημέραν Κν ριονκήν εκηδεύθη είς τό νεκροτα¬ φείον Χαλανδρίου ό πρός Κύριον ' άποδημήσας άμογάλακτος αδελφάς 1 Κ,'(.ια·κός Μαργαρίτης άριοτοΰχος τής Ίεράς θεολογικής Σχολής Χάλκης καί συνταξιώτης τοΰ Οι¬ κουμενικόν Πατριάρχου Άθηναγό- ρου τοΰ Α'. Ή έν Αθήναις 'Εστία θεολόγων Χάλκης σνιμμετέχου-σα είς τό πέν- . θος τής οικογενείας τού απέστειλε στέφανον έξ ανθέων καί άνέ&εσεν ' είς τριμελή επιτροπήν νά παραστή Ι είς την κηδείαν τού καΐ είς τόν κα¬ θηγητήν κύριον Μαλαθούρ«·ν νά έν. φοιντ'κτη τόν προσήκοντα λόγον. Ή έπιτροπή Αποτελούμενη έκ , των σνμιμαθητών τοΰ μεταστάντος Βαλιούλη, Μαλαθούρα καί Χατξη- «ποστόλου, συνώδενσε τόν νεκρόν μέχρι τοΰ τά<τχ>υ, ό δέ όμιλητήΕ κα
θηγητής κΰριος Μαλαθσύρας εξή¬
ρεν έν τφ Ναφ τοΰ Χαλανδοίοΐ' την
αρτίαν μόρφωσιν καί τάς άρετάς
τοΰ μεταστάντος, άναλύσας συντό
μως την έναίστμον διατριβήν τοΰ
μεταστάντος υπό τόν τίτλον «Ή πε
ρί εσχάτων διδασκαλία τοΰ Απο¬
στόλου Παύλου» καί καταονγκινή-
σας τοϋς παραστάΛτας είς την κη
δΐΐαν καί μάλιστα τούς έπκττήμο-
νας.
Ό Ο1κονμ.ενικός Πατριάρχης
διά Πατρισρχκοϋ Πιττακίου είχεν
όνομάσει τόν μεταστάντα θεολό-
γον καθηγ,ιτην μέγαν διδάσχαλον
καί έρμηνευτήν τή; Άγίας Γρα-
<ρής. Τοΰ μεΐαοταντο; όμογαλάκτου συιμμαθητοΰ Κυρ'-ι.'λυΐ Μαργαρίτη, α'ιωνία ή ιιντ)ΐ»,η, αΐωνία ή μνήμη αυτού. Ι. Μ. στ! μεθειρμηνευόμενον μεθ' ημών (, θεός.ε». Καί στρεφόμενος πρός τό έκ. κλησίασμα συνεχίζω: «Όλα τα 'έρτα τ°ύ θεού σΐίς στοί πατέρες καί έν Χριστώ άοώ 'φοϊ είναι μεγάλα καί θαυμαστά. Θαυμοστός ό ούρανός, θαυμα<πί| ή γή, θαυμαστάς ό ήλιος κοί ή σελήνη, θαυμαστοί οί μετεωρισμοΐ τής Θαλάσσης, άλλά αύτό τό ο- ττοϊον το')ρα γίνεται μοϋ σκοτίζο τον νούν. Θεος γίνεται έτνθρ«ιος φορέσας άνθρωπτίνην φύσιν. Ποίος δέν εξίσταται θαυμάζων τό ϋψος καί τό βάθος τοΰ Μυοτηρίου; "Αγ γελοι είς τούς Ούρανοΰς έξίστσν ται βλέποντες τόν Δεστττότην τού παντός καί Δημιουργόν όστις κό Οηται επί Θρόνου Δόξης είς μορ¬ φήν Δούλου νά ταπεινωθή καί να οπτοοϊγανωθή έν τή φάτνη των & λόγων, θαυμάσαντες δέ τόν Βα σιλέα ψάλλουσι Δόξα έν 'Υψίστοις θεώ καί έττΐ γής Ειρήνη έν άνθρό .-τοις εϋδοκίοτ». Έδώ στοματά ή μνήμη μου είς την συνέχειαν τού λόγοιι. Ή έκ- κλησία ήταν κατάμεστΐ) κόσμου. "Ολοι μένουν έμβρόντητοι, όλων τα μάτια στρέφονται πρός τό 11 ετές παιδ«κι, πού μέ θάρρος έξα- κολουβεϊ ν' άτΓαγγέλλη τόν λόγον τού, μέχρις ότου τέλειωσε, κσί νά κατΐβαίνη άπό τα Δεσποτικό νά προχωρή ττοός την Ωραίαν Πύλην καί ν' ασπάζεται τό χΐρι τού ττα.τΓΓά ό όττΌΪος μέ σνγκίη| σι τόν φιλά καί τού δίνει την εί) χήν τού. Όμοια καί ό Δάσκαλος. ΟΊ χχιο-ιχοί είναι δλοι συγκινημέ νοι οί δέ γονεΐς μόν κλαίουν ίπτο χαράν. Μετά την αττόλυσιν τής λειτουρ /ίας δέν προφβαίνω νά πέρν» συγχαρητήρια καί φιλιά άττό ί>-
λους όσους ήσαν στήν έκκλησίσ.
Λησμονοΰνται αύτά; "Οχι. Κσί
τώίθ αυτή τή στιγμή πού γράψ«
δάκρυα βρέχουν τα γεροντικά μόν
μάτια άναλογιζομένου τίς εύτυ-
χεΐς έκεΐνες ήμέρΐς.
ΣΠΥΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
.VII
Α ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΟΥΑΛΙΤΥ
Πολυτελές την εμφάνισιν, έιτί
έχλεκτού χάρτου, μέ πλούσιον
καί πολύχρωμον καλλιτεχνικήν ό
κονογράφησιν καΐ μέ πρωτότι/ιτο
κείμενα, άναφερόμενα είς τό θέμα
των έορταστικών δώρων καί προ
βολήν διά τοιαΰτα των έλληνικών
χειροτεχνημάτων, έκυκλοφόρη<« τό 7ον τεΰχος τού περιοδικοί) «ΚΟΥΑΛΙΤΥ» (Ποιότης), τό » ποίον έκδίδίΐ ό 'Ε&νικός Όργα"ΐ σμάς 'Ελληνικής Χειροτεχνίσς, πρός τόν σκοπόν τής διαφημίση ως τής προόδου κ α των συγΧΡ0 νων έπιτευγμάτων τής χειροτεχ*1 άς καί λαικής τέχνης τής Χώροί μας καί προώθησιν των έξαγ»γ»ν των οίκείων ττροιόντων είς τάς α γοίάς το3 εξωτερικόν. Τό περιοδικόν αύτό τοΰ Ε Ο Ε Χ. έχδί&εται άγγλιστί, μέ εύρίία? περιλήψεις των ττεριεχομένο>ν των
γαλλιστί καί γερμανιστί, καϊ ί"
νέμεται είς τάς ελληνικάς πρεσδει
άς καί τα ττροξενεΐα άνά τό έξ«τε
ρικόν, ίϊίως δέ είς ξένους έμπο
ρικούς ο'ίκους καί μεγάλα κστσ-
στήματα, ώς καί είσαγωγείς Χ"
οοτεχνικών πιροιόντ«ν είς διαφό¬
ρους χώρας, έ—ίσης δέ καί £'ζ
ιτροσωιττικότητας καί παράγοντσς
ι τής οίχονομικής, κοινωνικάς κ0"
'έττιστημονικής ζωής διεβνώς, 'ΤΡΟΙ>
ί'λκυσιν τού ένδιαφίροντός τι»ν
διά τα έλληνικά χειροτεχνήΐ»βτα
καί εϊδη λαικής τέχνης.
Ε ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΚΥΔΩΝΙΑΤΩΝ
Ή "Ενωσις Κυδωνιατών ί?
γανώνει κχί κατά τό τρί^ν <· ιτος την εορτήν τής πιττας^ ί •τις θά πραγματοποιηθή 37]μί ρον Κυριακήν 25η 'ίανουαρί'" ικαί ώραν 5.30 - 9 μ.μ. «Ες τι?;ν μεγάλην αίθουσαν ίθθ ξενο5'- ιχείου ΚΙΝΓΚ - ΜΙΝΩΣ. ι ------------♦■----------7 ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δχκτυλογρ*" φός μόνον δι' απογευμΛτινιί; ώρας. Πληροφορίαι ίίς Τ* γρχφεϊα μας, Νίκης 26, ^Λ 229.708.
Διά την οικονομικήν άνάπτυξινκαί πρόοδον τής χώρας
ΙΡΟΒΟΟΤΚΤΪΙ "ΤΙ ΕΚΚΡΕΜΗ
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙΠΡΩΤΟΔ.
! ΑΘΗΝΏΝ ΕΠΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
Χαρτόσημον τιμολογίων, φορολόγησις ττρομερισμάτων, λειτουργία
Έττιτροπης Λογιστικών Άμφισβητήσεων, διασφάλισις ϊσων άρων
άνταγωνισμού διά τα έλληνικάπροιόντα κ.α.
ι ή λύσις σειράς .κ
κρεμθύντων προβλημάτων τής 6ιο
μΐνχανίας, κατόττιν τής συναντή¬
σεως πθΰ εΐχε την 9ην τρέχ. ή Δι
οίκησις τού Συνδέσμου Έλλήνιον
,Βιομηχάνων, έκπροσωπουμίνη υ¬
πό τού προέδρου κ. Μαρινοπού-
λου καΐ των άντιπροέδρων κ.κ.
^ιττσοϋ καί Γκέρτσου, μέ τόν Άν
τιιτρόίδρον τής Κυβερνήσεως κ.
Πατίλην, παρουσία των ύττουργών
Οίκονομιχών, Έμττορίου κα- Βιο
μΐχονίας.
Τούτο άναγράφεται είς τό κυ
κλοφορήσαν Δελτίον το3 Συνδέ-
σμο.. Βιομηχανίαν τής 15ης τρέχ ,
δΐτου καί διευκρινίζεται ότι τγ< συ ζητηβέντα Βέματα ήσαν: Ή έπιδάρυνο-ις διά χαρτοσή- μου των τιμολογίων πωλήσεως 6ι ομηχονκών προιόντων πρός κρα τικάς υπηρεσίας καΐ Όργανι- σμούς Τό βέμα προέκυψεν έκ τής έττιβολής χαρτοσήμου έττί των τι μολογίων άλευροβιομηχανιίίν προ μηβευτριών των ένό-τλων δυνάμε- ων καΐ προε<άλεσε διάβημα τού ΣΕΒ ττρός απαλλαγή/ άπό τοϋ τέλους, συμφώνως πρός τοϋς δ- ρους των σχετικών διακηρύξεοΐν προμηθείας. Ό κ. Πατίλης παοε κάλεσε τόν ΐπτουργόν των Οικο¬ νομικήν όπως έπανεξετάση τό βέ μα. Συμμετοχή των "Ελληνικήν Βιο μηχανιών είς τα υπό τού ΐπτουρ- γείου Δημοσίων "Εργων έκτελού μενά μηχανολογι.<ά έ'ογα. Ό Σ. Ε.Β εζήτησε τροποποίησιν τού Ν.Δ. 271)69 κατά τρόπον £*στε νσ καθίσταται αναμφισβήτητον, ότι αί ένδιαφερόμεναι έττιχε ι ρή¬ σεις δύνανται νά λαμβάνουν μέ ρος είς τούς δημοσίους όργανι- σμοΰς καΐ έογολαβίας διά τής συμπράξεως των μισθωτών διπλω ματούχων τεχνικών των. Ό κ. Πατίλης παρήγγειλεν είς τόν ΰ ιτουργόν τής Βιομηχανίας δττως μελετήση τό Θέμα καί τό φέρη είς τό .Υπουργ. Συμβούλιον. Φορολόγησις τού διανεμομένου υπό των Α.Ε. προμερίσματος. Ό ΣΕΒ ύπεστήριξίν ότι είναι πε- ττλσνημένη ή αντίληψις ότι τό δια νεμόμίνον ττρομέρισμα ύπΟΊειται είς φορολογίαν βάσει των διατα- ξεων τού ΝΑ. 3843)58 έν συν¬ δυασμώ πρός τάς διατάξεις τού Ν Δ. 3323)55, διότι τοιαύτη έρ μηνεία θά κατέληγεν είς κατάρ- γ—ιν τοΰ Α.Ν. 148)67 καί των παρεχομένων ϋπ' ούτοϋ κινήτρων δι" άνάπττυξιν τής κεφαλαιαγσ- ράς. Κατά την συζήτησιν ό κ. Άν ορουτσόπουλος εΤττεν ότι £δωσεν ήδη εντολήν διά την νομοθετικήν ρύθμισιν τού Θέματος συμφώνως πρός τάς όρθάς παρατηρήσεις τού ΣΕΒ, οί δέ άρμόδιοι έλαβον όδηγίας δπ«ς μή κάμουν διαφο ρετικήν μεταχείρισιν μερισμάτων καΐ ττρομερισμάτων. Λειτουργία Έτπτροττής Λογι- στικών Άμφΐσδητήισεων. Τό θέ¬ μα ετέθη υπό τού ΙΒΒ άττό της άττοψεως ότι θά έττοε—■ ή ό—ονο- μή δίκαιον νά διασφαλισθή χω- ρίς προσφυγήν είς τα φορολογικά δικαστηρια καί ότι ή ΕΛΑ άττοτε λουμένη άπό 3 ίι<— ροσώττους τής φορολογικής άρχής, 1 όρκωτόν λο γιστήν «αί 1 μόνον έκπρόσωπον των φορολογουμένων εχει ανάγ¬ κην τηοσοχής διά την διασφάλι- σιν τής εγγυήσεως φο3θλογικής δκαιοσύνης. Ό κ. Πατίλης ϋπΐ- σχέΐβη νά μεριμνήση διά την όρ θήν ρύθμισιν τού Θέματος. Έπιστροφή των πρός τό ΙΚΑ εισφορών των έξαγωγικών βιομη χανιών. Ό ΣΕΒ ΰπεστήριξε την ανάγκην καθιερώσεως έπιστρο- φών των εισφορών ττοός τα ΙΚΑ ττοΰ έττιβαρύνουν τα έξαγόμενα ττροιόντα ττρός ενίσχυσιν τής άν- ταγωνιστικότητός των. Διασφάλισις 'ίσων δρων άντα γωνισμοϋ διά τα έλληνικά ττροιόν τα. Ό ΣΕΒ ΰπεστήριξεν δτι τό Ν Δ. 226)69, ανεξαρτήτου επι- βαλλομένων τροττοττοΐΓσεών τού είς τίνα σημεΐα μεριμνά διά την διασφόλισιν των έν λόγω δρων άλλά δέν κατέστη εισέτι δυνατόν νά λειτου,ργήση καϊ αποδώση άφ' ενός λόγω μή εκδόσεως έρμηνευτι κων έγκυκλίων καΐ άφ' έτέΐθυ διό τι δέν έγιναν αί υπό τού νόμου όριζόμεναι προβλέψεις είς τόν ττροϋπολογισμόν. Ό κ. Πατίλης εζήτησεν επί τού προκειμένον νά τεβή ΰπ' όψιν τού όλόκληρος ή άλληλογραφία τού ΣΕΒ διά νά δώση όδηγίας άγούσας είς την έ πίλυσιν τού ττροβλήματος. Καταβολή ύττά των Ελληνικήν βιομηχανίαν δικαιωμάτων χρήσε¬ ως τεχνικών μεθ£5ων καΐ σημάταν είς ξένους Ο'ίκους. Ό παριστά- μενος όττοΐΛργός τής Βιαμηιχανίας έττληοοφίοησε την διοίκησιν τοϋ ΣΕΒ ότι προωβεΐ την δέουταν λύ σιν τελών έν γνώσει τού δικαίου τού αίτήματος. 'Επιβαρυνσις των μετά τής ΕΤΒ'Α δανειακών συμβάσεων βιο μηχανιών. Καί έττ' αϋτοϋ ό υπουρ γάς τής Βιομηχανίας εδήλωσεν δ τι τέλει έν γνώσει τοθ Θέματος καΐ 9ά μεριμνήση διά την σύντο- μον τακτοττοίησίν τού. Ό κ. Πατίλης μετά την συνάν τηβτιν απηύθυνεν έγγραφον ί—ό ή μερομηνίαν 13)1 πρός τόν κ. υ¬ πουργόν τοθ ΣυντονισμοΟ διαβι- βάζων συγχρόνως καί τα έτπδο- Θέν είς αυτόν ύττόμνημα τού ΣΕΒ — ϊνα ενεργήση τα κατ' αυτόν έντός τής άομοδιότητός τού. Δικαίωμα τού έργαδότου είναι νά καθορίζη, ειδικώτερον, την συγ κεκριμένην θέσιν τού μισθωτοϋ, ό όττοΐος ετοποθετήθη άναγχαστικώς είς την επιχείρησιν τού ώς πολε- μιστής, αναλόγως τής σωματικής ΐικανότητός τού η των γραμματι- κάν ή τεχνικών γνώσεών τού. Τό δικαι'ωμα αύτό ομως, τού έρ γοδότου πρέπει νά άσκήται κατά δικαίαν κρίσιν, συμφώνως καί πρός τό &ρ&ρον 371 τοϋ ΑΚ. Κα τα κλίσιν δηλαδή σχηματιζομένην σύμφωνα μέ τα άντικειμενικά κρι- τήρια των συναλλακτικών ήβών καί τής καλής πίστεως καί ή ό- ποία ϋττόκειται είς δικαστικόν ε'- λεγχον. Τοιουτοτρόπως έκρινεν ό "Αρειος Πάτ/ος, μέ την ΰπ' αριθ. 535)69 απόφασιν τού. Πρός ύπολογισμόν τής όφειλο μένης άποζημιώσεως, λόγω κα- ταγγελίας τής έργασιακής συμ¬ βάσεως, τακτικαί ΟΛοδοχαΐ 6αο· ρούνται καί αί επί πλέον τού μι- σθοϋ καταβαλλόμεναι πρόσθετοι παροχαί, έφ' δσον δίδονται σταθε ρώς καί μονίμως ώς σνμβατικόν ή νόμιμον άντάλλαγμα τακτικής υπηρεσίας. 'Επομένως, είς τάς τα κτικάς άποδοχάς περιλαμβάνεται καί τό σταβεοώς καταβαλλόμενον χρηματικόν ποσόν, διά παροχήν εργασίας κατά τάς Κυριακάς, μή άπαγορευομένης (είς την συγκεκρι μένην περίπτωσιν) υπό τοϋ νόμου. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' άριθμ. 542)1969 αποφάσεως τοΰ Β' Τμήματός τού ό "Αρειος Πάγος. Νόμιμος καί παραδεκτή είναι κατά την ίσχύσυσαν νομοθεσίαν, ή σύμβασις εργασίας επί δοκιμή τού μισθωτοϋ, ώς πρός τάς ίκανό τητας, την απόδοσιν καΐ την κα ταλληλότητά τού διά την έ,ργασί αν, είς την οποίαν ό έργοδότης προτίβεται νά τόν απασχολήση. Ή σύμβασις αύτη καταρτίζεται όπως κάθε σύμβασις εργασίας, ρητώς ή σιωπηρώς. Μεταξΐι των σ·.)ΐδαλλομένων δύναται νά συμφω νηβή ώρισμένος χρόνος δοκιμασί- ας. Πάντως ή επί τής δοκιμασίας κρίσις τοΰ έργοδότου ποέπει νά συνάδη πάντοτε πρός την καλήν πίστιν καΐ τα συναλλακτικά ήθη. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' αριθ. 1601)1969 αποφάσεως τού, τό Πολυμελές Πρωτοδικεΐον "Αθηνών, δικάσαν ώς 'Εφετείον. Σύμβασις εργασίας «ώρισμέ νού χρόνου» υφίσταται, δταν ό μισθωτής αποχωρή αυτοδικαίως, ευθύς ώς συμπληρώση ωρισμένον ουιον ήλικίας. Αΐρεται αμως ό χαρακτήρ τής έν λόγω συμβάσεως ώς «ωρισμένου χρόνου», δταν έ¬ χη έπιφυλαχβή δι' αυτής είς τόν έργοδότην τό δικαίωμα νά άπολύη τόν μισβωτήν καί πρό τής συμπλη ρώσεως τοϋ ωρισμένου όρίου τής ήλικίας. 'Επίσης καί δταν έχουν προσδιορισθή καΐ οί υπέρ τοΰ μι σβωτοΰ συνέπειαι τής τοιαύτης ά πολύσεως. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' αριθμόν 530)1969 άποφάσε ώς τού τό Β' τμήμα τού Άρείου Πόγου. Κατά τάς κειμένας διατάξεις (άρθρων 5, 6 8 καί 9 τοϋ Ν. 3198)1955), καί επί τής σχέσε¬ ως εργασίας προκυπτούσης έξ ά κύρου συμβάσεως εργασίας, εάν ό έργοδότης παύση άπό ωρισμένον χρόνον νά δέχεται την επί τή 6ά σει τής τοιαύτης σχέσεως προσφε ρομένην εργασίαν, χωρϊς νά κα¬ ταγγείλη την σχέσιν αύτην, ύπο- χρεουται είς την καταβολήν τής άποζημιώσεως. Έξ αλλου, έκ τού συν&υασμού των διατάξεων των άρθρων 6 τοά Ν. 2112)1960 καϊ 7 τοΰ Ν. 3198)1955 ττροκύπτει δτι ουνίπεία μηνυσεως άπολυθεις έκ τής εργασίας τού μισθωτός δέν δ ι κα ι ούται πρό τής παρά τού άρμοδίου ποινικοΰ δικαστηρίου ή !τοΰ δικαστικοϋ συμβουλίου άπολ | λαγης τού έκ τής άποδοτ)είσης είς αυτόν κατηγορίας καί τής κοι νοττοιησεως είς τόν έργοδότην ιου της άπαλλακτικης αυτού απο¬ φάσεως ή τού βουλεύματος νά ε- νασκήση τα έκ των προαναφερβει . σών διατάξεων παρεχόμενα αυ¬ τώ δικαιώματα. Έν περιπτώσει δ μως παραγοαφής τοΰ άξιοποίνου τής πράξεως, έπειδή δέν είναι έ- φικτή ή κρίσις τοΰ ποινικοϋ δικα ι/τηριου, τό πολιτικόν Οικαστήρι- ^ν έρευνά παρεμπιπτόντως τό ϋ- ΐτοστατόν τής πράξεως, διά την ο¬ ποίαν ήσκήθη ή δίωξις Αύτό ε¬ δέχθη διά τής ύπ' αριθμόν 1201) 1969 αποφάσεως τού τό Μονομε λές Πρωτοδικεΐον Αθηνών. Αι ως άνω δικασπκαί αποφά· σεις περιλαμβσνονται είς τό κυ¬ κλοφορήσαν Δελτίον Άνωνύμων Έ ταιρειών και ΕΠΕ. ΔΗΑΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Ή οικονομ ι κή ,-τολιτική τής Κυ 6ερνήσεως παρενέβη ένεργώς, έ- ττΐιρεόισασα επιτυχώς καί είς τα καίρια σημεΐα τάς σημειωθείσας εΐΛΌΐκάς έξελίξεις είς τόν τομέα των εξωτερικών συναλλαγών τής χώρας. Τούτο ετόνισεν είς δηλώ- οτις τού ό ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Μακαρέζος, έξ άφορμής των ά νακοινωβέντων στοιχείων περί εύ νοικών έξελίξεων είς τό Ίσοζύγι- ον Πληρωμών. Ή κυβερνητική μέριμνα έξεδη λώθη, είπεν έν συνεχεία ό κ Μακα ρέζος, κυρίως πρός την κατεύθυν σιν τής τονώσεως των συναλλαγ- ματικών εισ—ράξεων διά συνδυα- σμένων μέτρων είς τούς επί με- ροιις τομεΐς των εξωτερικών συν- Ειδικώτερον ό κ. Μακαρέζος άνεφέρθη: α) Είς τάς φορολογικόν μειώ- σεις καί απαλλαγάς τάς άνσφε- ρομένας είς ωρισμένα οτοιχεΐα τού κόστους των έξαγομένων προ ιόντων, είς τάς όργανωτικάς ουθ μίσεις διά τόν συντονισμόν των ένεργειών τού Κράτους καί των έ ξαγωγέων καί κυοίως είς ούσιώδη διεύρυνσιν καΐ ενίσχυσιν των πι- στωτικών κινήτρον ύττέρ *ών έξα γωγών. β) Είς την προσπάθειαν προ σε-ρμσγής τής εξωτερικάς έμπορι «ής πολιτικής πρός τας άτταιτή σεις τοό προγράμματος άναπτύξε ως έντός των «τλσισίων των διε Θνών υποχρεώσεων τής χώρας (κα τάρτισις προγεαμματος κρατικών ποομηθειών, ΝΔ 226, έκστρατεία διά την προτίμησιν έλληνικών ττρο ΠΟΤΕ ΑΠΑΑΑΑΣΣΟΝΤΑΙΦΟΡΟΥ ΑΚΑΛΥΠΤΩΝ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΔίΑ ΣΤΑΘΜΕΥΣΙΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ Υπό ποίας προυποθέσεις ά- τταλλάσσονται τού υπέρ Λήμων καί Κοινοτήτων επ ι βαλλομένου φόρου άκαλύπτων χώρων τα χρη σιμοποιούμενα διά την στάθμευ- σιν αύτοκινήτων γήπεδα; Τό ζήτη μα έξετάζεται είς την χθεσινήν ύπ' αριθμόν 73)1970 άναΐρετικήν απόφασιν τοΰ Συμβουλίου τής Έ πικρατείας διά τής οποίας έρμη ιόντων, 6ελτίωο<ς συναλλαγών μέ χώρας κλήριγκς). γ) Είς την καθιέρωσιν τοϋ Θε- σμοϋ άσφαλίσεως των έξαγωγικών ττιστώσεων διά τής δημιουργίας τού ΚΑΠ, τό οποίον μέχρι τού Ό κτωβρι'ου 1969 ήσφάλισε πιστο- σεις ΰψους 350 έκατ. δραχμών. δ) Είς την επέκτασιν καΐ βελ¬ τίωσιν τού ξενοδοχειακοΰ δυναμι κου καΐ τής τουριστιικής ύποδο- μής ('αμεσος κατασκευαστική δρα στηριότης τού ΕΟΤ, εντονα πιστω τικά κίνητρα κλπ.), είς τρόατον ώ στε την Ιην Όκτωδρίου νά δια Θέτη ή χώρα 2.400 μονάδας καί 107.659 κλίνας, σημειωθείσης ιχϋ ξήσεως έντός 9 μηνών κατά 95 μονάδας καΐ 9.028 κλίνας. ε) Είς την έντασιν τής προσπα Θείας προσελκύσεως άποταμιεύσε ών Έλλήνων τοϋ εξωτερικόν, δοθέν τος δτι έντός τοϋ 1969 τα έλλρ- νικά κίφ«λαια άπέκτησαν, πέραν των διεΐΜθλύνσεων δι' έπένδυσιν είς χρεόγραφα και άκίνητα, εύνο ικωτέρους δρους δι' έπένδυσιν είς μετατοεψίμους καΐ ύψηλοτόικους κρταθέσεις. "Αποψις των υπό κατασκευήνύψηλων έναερίων αύτοκ,νητοδρόμων είς τό κεντρον τμήμα τοΰ Λον- δίνου. νεύεται ή διάταξις τής παραγρ. 8 έδ. α' τοϋ αθρου 38 τού κωδικο ποιημένου Βασιλ. Διατάγματος της 24.9)20.10.1958 «περί προ σό-δων Δή μ ών καί Κοινοτήτων», ό ρίζουσα, ότι δέν ύπόκεινται είς τόν έ« λόγω φάρον, πλήν όίλλων, οί άιχάλυπτοι χώροι, οί χρησιμο- ποιούμενοι ώς σταθμοί αΰτοκινή- των. Κατά την έννοιαν τής διατάξε¬ ως αυτής — τονίζεται είς την ά πόφασιν — δέν ά—αλλάσσεται τοθ φόιρου τούτου κ°Φε άκάλυτττος χώ ρος, επί το> όποίου ένεργεΐται
άπλή στάθμευσις αύτοκινήτων,
άλλ' έκεΐνος, ό οποίος εχει πρός
τούτο ειδικώς διαμορφωθή καΐ δια
Θέτει έν γένει κατάλληλον όργάνω
σιν πρός συστηματικήν στάθμευ-
σιν όχημάτων, χωρίς δ μως καί νά
άπαιτήται νά διαθέτη, επί πλέον,
και Ιδιαιτέρας μηχανικάς έγχατα
στάσεις.
Ή ανωτέρω απόφασις εξεδόθη
επί αίτήσεως άναιρέσεως τού Έμ
πορικοϋ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμε
λητηρίου Αθηνών κατ' αποφάσεως
τής δευτεροβαθμίου έπιτροπής επι
λύσεως φοοολογικών διαφόρων τού
Δή μ ου Άβηναίων. Τό Έτπιμελητή
ριον είχεν ίσχυρισθή κατ' εφεσιν
ενώπιον τής Έπιτροπής, δτι τό
οικόπεδον, διά τό οποίον επεβλή¬
θη ό έπίδικος φαρός, εΤχεν έκμι-
σβωβή κατά τό κρίσιμον οίκονομι
κόν ετος διά την λειτουργίαν στα
Θμοΰ αύτοκινήτων. Ή έπιτροπή α¬
περριψε τόν ίσχυρισμόν, μέ την
αίτιολογίαν, δτι, κατά τάς κει¬
μένας δΐατάξεις, «τοΰ φόρου ά-
παλλάσσοναι οί σταθμοί αΰτσκινή
των, οί αποτελούντες συστηματι-
κάς χαϊ ώ^γανωμένας έπιχειρή-
σεις καί διαθέτοντες μηχανικάς έγ
καταστασίς, καΐ δχι άχάλιπττοι
έπ' άμοιδή παρκάρισμα αύτοκινή
των». Την αίτιολογίαν αυτήν τό
χώεοι, χριΐιμοποιούμενοι διά τό
Συμβούλιον τής Έπικρατείας εκρι
νεν μη νο,ιιμον, διότι—ώς παρα-
τηιρειται είς την απόφασιν τού—
«αυτή έρείδεται επί έσφαλμένης
έρμηνίίας το^ νομου, κατα την
ττροεκτεδεΐσαν έ'ννοιαν τού ό.τοίου,
δεν άττΛΐτεΐται, δπως ό χώοος, ό
χρησιμοποιούμενος ώς σταθμός
αύτοκινήτων, δισΒίτει πρός ,τοΰτο
χαϊ μηχανικάς έγκαταστάσεις».
■Η ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Τό υπουργείον Έμπορίου ενέ¬
κρινε πράξιν τού δημοτικοϋ συμ¬
βουλίου Ίωαννιτών, προκειμένου
ή ιτραγματοποιουμένη μεταξΰ 8ης
καΐ 16ης Σεπτεμ6ρίου εκάστου ε
τους τοπική εμποροπανήγυρις τε
λείται εφεξής μεταξυ 1ης καί 8ης
τού ίδίου μηνός.
ΤΑ ΜΗ ΑΡΤΙΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΚΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΟΜΟΡΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Είς την νύμιμον διαδικασίαν έκ-
ποιήσεως των μή άρτίτον άστικών
οικοπέδων τοΰ Δημοσίου είς τούς
ιδιοκτήτας των όμόρων άκινήτων,
βάσει σχετικών πράξεων προσκυρώ '
σεως των κατά τόπους Γραφείων
Πολεοδομίας, δέον νά προβούν τό
ταχύτερον αί Οικονομικαί Έφορία». ι
Τουτο εντέλλεται τό υπουργείον
Οικονομικήν δι' έγκυκλίου τού
πρός τούς Οίκονομικοϋς Έφόρους
πρός αποτροπήν τοΰ κινδύνου απω¬
λείας των δικαιωμάτιον τοΰ Δημο¬
σίου επί των άνιοτέρω τεμάχιον,
τα όποϊα, ώς γνωστόν, περιέχον-
ται είς τούτο έκ τής εκτελέσεως
έργων διανοίξεοις άδων κλπ., έξ έν
δεχομένης καταπατήσεως τούτων
υπό τρίτων.
Κατά τάς σχετικάς όδηγίας τοϋ
ΰπουργείου, ή Ικποίησΐς θά προ,γ-
ματοποιήται κατ' αρχήν μέν δι' άπ'
εύθείας συμφωνίας περί τής τιμής
τού τεμαχίου, μετά τοΰ δικαιουιιέ-
νου είς έξαγοράν τούτου, ή όποία
.ιή δέον έν πάση περιπτο')σει νά
άνταποκρίνεται πρός την τρέχου¬
σαν άγοραίαν αξίαν τον, διά προ-
σφυγής δέ είς τακτικά δικαστήρΐίχ
πρός καθορισμόν τής τιμής μονά-
δος, έν περιπτο')σει διαφωνίας περί
τού ΰψους αυτής.
Ή άνάγκη άντΐιμετωπίσεως τοΰ
θέματος τούτου, διενκρινίξεται πε¬
ραιτέρω, καθίσταται έπΐτακτική,
άφ' ενός μέν πρός άπαλλαγήν των
Οίκον. Έφοοιών έκ τοΰ πρόσθετον
έργον τής παραν.ολουΘήσεως καί
διαφυλάξεως των έν λόγω μή άρτί
ών άκίγήτων, άφ' ετέρου δέ πρός
άξιοποίησιν τής ακινήτου περιουσί
άς τοΰ Δημοσίου.
Έν όψει των ανωτέρω, αί Οίκ.
'Εφορίαι, αί έχουσαι καταγεγραμ-
μένα είς τα παρ' αυτών τηρούμενα
Οιβλία δημοσίων κτημάτοιν μή άρ¬
τια άστικά οϊκοπεόικά τεμάχια, δέ¬
ον νά σνντάξουν πίνακας, περ<έ- χοντας λεπτομερή στοιχεϊα αυτών, καί διαβιδάσουν τούτους είς τα κα¬ τά τόπους αρμοδία Γραφεΐα Πολεο δομίας, διά νά χωρήσουν τα τελευ ταϊα είς την περαιτέρω τακτοποίη- σιν των ανωτέρω τεμαχίων, βάσει των κειμένων διατάξεων πε-ρί σχε- δίων πόλεως. ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ 7 ΕΚΛΤ. ΛΡΧ. ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΤΓίΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΜΙΝΕΡΚΑ* ΈπεΛ>δύσ6ΐς τής τάξ'-Ί'); των 7
ίστομ. δραχμών εχεί προγςααματί
σει ί «Άνώνυμος ΦαρΗακ.-υτιν.η έ-
ταΐτεία Μινέρβα» διά τό τρέχον ε-
τος Θά κατευθννθούν εις την κα¬
τά 50% αύξησιν τοΰ κτιρια;οΰ χ·ό-
ρου τής έιχειρήσεως, επί νέο-υ γη-
πέδου 4 στρεμμάτων, άγορα<τθέν- τος ήδη, ώς καί είς την άνανέί,υ- σιν τού μηχανΐκοϋ έξοπλκτμοϋ της. Σκοπός τής έπεκτάσειος —τής πρώτης ούσιώδους άπό έτων— εΐϊ ναι ή αδξησις τής παραγωγή; και ή εϊσοοος είς νέους τομείς. ΣΥΝΕΝΙΤΕΥΞΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡ ΠΟΥ - ΑΝΑΠΛΗΡΟΤΟΥ ΣΥ1ΝΤΟ ΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4171 Κατ' ανακοίνωσιν τοϋ ϋπουργεί- ου Σιττονισμοΰ ή παρ' αύτω έ- δεύουσα άς>μοδί(ΐ επιτραπή προέτει
νεν, όπως υπό την προϋπόθεσιν έκ-
πληρώσεως ταιν ίίς εκάστην περί¬
πτωσιν τεθέντων ΰπ' αυτής εΐδικω
τέυων ίοων, ΰπαχθοΰν είς τάς εύ-
εργετικάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)
61, αί κάτιοθι νέαι παραγωγικαί έ-
πενδύοεις, συνολικοΰ ΰιμους άνω τοΰ
1,5 δισεκ. δραχ.
Τής Α.Ε. «Άθηναϊκή Χαρτοποι
ία», ϊπένδυσις 193,3 έκατ. δραχ.,
διά την επέκτασιν καί βελτίωσιν ύ
φισταμένων έγκαταστάσεών της.
Τής Α.Ε. 'Ελλ.ηνική Βιομηχανία
Άλουμινίου «ΕΛΒΑΛ», έπένδυσις
240 έκατ. δρχ. ,-διά την δημιουρ¬
γίαν είς περιοχήν Λεβαδείας έξει-
δικευμένϋ>ν μονάδιον παραγωγής
πλατέ(ον προιόντων άλουμινίου, ή¬
τοι φύλλον, δίσκων, ταινιων, άλου
μινοχάρτου κλπ.
Των Α.Ε. «Έταιρ'εία Δομικών
Κατασκευών» Ε.Δ.Ο.Κ. καί «'Ε-
ταιρείας Έμπορικών καί Τεχνικυ>ν
'Εργοστασίων» Ε.Τ.Ε.Ρ., έπενδυ-
σις 31 έκατ. δρχ., διά την επέκτα¬
σιν τοΰ υπό των δύο έταιρειών έν
κοινοπραξία ίδρυθέντος παρά τό
Δρέπανον Πατρών, 6ι.θιμηχανικοΰ
συγκροτι'ιματος κατασκευής προίόν-
των άμιαντοτσιμέντου καί χαλ.υβδο
σο>λήνων.
Τής έταιρείας Κόντακ Ελλάς, έ
πένδυσις 60 έκατ. δρχ. δι,ά την α¬
νέγερσιν νέων κτιριακών έγκατα-
στάσεων πρός στέγασιν καί επέ¬
κτασιν των ήδη έν λειτουργία εΰρι
σκομένων βιομηχανικών έγκαταστά
σεο>ν, εμφανίσεως καί έκτυπώσεως
έγχρώμων άρνητικών φίλμς, ώς
καί εμφανίσεως έγχρώμοη' θετικών
διαφανειών ( Σ λάϊντς).
Τής Α.Β.Ε. «Πειραϊκή - Πάτρα
ίκή», έπένδυσις 150 έκατ. δρχ. διά
την συμπλήρωσιν καί επέκτασιν τοΰ
παραγ(.ογικοΰ έξοπλισμοϋ των έν
Πάτραις, Νέα Περάμο), Χαλκίδι
καί Έρμουπύλει (Σΰρου) έργο.ττα
σίιον της.
Των Κ. Διαμαντή, Α. 'Ερμογέ-
νης καί Δ. Νέγκα, έηένδυοις 63 έ¬
κατ. δρχ. διά την ίδρυσιν έργοστα
σίου μικρών ναυπηγικών καί έπι-
σκευαστικών εργασιών πλοίων, είς
περιοχήν Κυνοσούρας Άμπελακ.ίων
νήσου Σα).αμίνος.
Των έπιχειρήσιον «Άρόζα Λί-
μιτεντ», «Ντόϊτς - Άμεμπληρωματι-
κήν έπένδυσιν έξ 129,5 έκατ. δοχ.
διά τόν έκσυγχρονισμόν των μεταλ
λείων Κασσάνδρας καί διά την έγ
κατάστασιν μιάς μονάδος φωσφορι
κου όξέος καί συνθέτων λυΐασμά-
.ων.
Τής «Α.Ε.Ε. Χημικών Προϊόν-
των καί Λυιαβμάτων» δια νέας έ-
πενδΰσεις είς τα μεταλλεία Έρμιό
νης καί Κασσάνδρας συνολικοΰ ν
ψους 185 έκατ. δραχ.
Τής Άνωνύμου Έταιρείας «Τού
ριστικόν Συγκρότημα Καψή», έ¬
πένδυσις 194,6 έκατ. δρχ. διά την
ανέγερσιν έν Ρόδω νέου όκταωρό-
φου συγκροτήματος δυνάμεως 1.
152 κλινών.
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΥΙΊΟΥΡΓΕΙΟΥ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΠΟ ΕΤΟΣ 1969
ι ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ 1970
«®ά συνεχισθή ή δυναμική άνα-
πτυξιακή πολιτική κατά τό 1970
καί έντός των πλαισίων αυτών έ
πιδιώκεται δπως συστηματοποιη-
Θή ή μελέτη καί βελτιωθοϋν οί μη
χανισμοί προβλέψεως καΐ εξελί¬
ξεως των διαφόρων μεγεθών της
οικονομ ίας, ώστε νά έιτερχώμεθα
εγκαίρως διά καταλλήλων μέτρων
δπου καΐ δταν παρουσιάζωνται
σημεΐα άνασχέσεως».
Τουτο ετόνισεν είς συνέντευξιν
τού άπό τοΰ Σταθμού Τηλεοράσε
ως τού ΕΙΡ ό ύπουργός - άναπλη
ρωτής Συντονισμοΰ κ. Φθενάκης,
άφκρωμένην είς την δραστηριότη
τα τού υπουργείον Συντονισμοΰ
καί των έξ αυτού εξαρτώμενον όρ
γανισμών.
«Αΰτό Θέλω νά τονισθή ίδιαιτέ
ρως, εΤπε περαιτέρω ό κ. Φθενά¬
κης, υπό την έννοιαν δτι καί αύ
τή είναι ή ϊννοια τής δυναμι κης
άνατττυξιοίκής πολιτικής, την όποί
αν έφαρμόζει ή Κυβέρνησις, δτι
δηλαδή βεβαίως εχομεν σοβαρά
προβλήματα ώς οίκονομία, έπειδή
διερχόμεθα μίαν φάσιν ταχυρρύθ
μου άνατττύξεως, άλλά δτι οϋτε
παρασυρόμεβα άπό τα ά— οτελί-
σματα των προβλημάτων, οΰτε ά
φήνομεν νά δημιουργοϋνται κατα
στάσεις, τάς οποίας δέν Θά £χω
μέν έπιχειρήσει νά προβλέψωμεν.
Η δυναμική άναπτυξιακή πολιτι
κή σημαίνει δτι γνωρίζομεν τα
προβλήματα, αντιμετωπίσαμεν λύ
σεις καί έπερχόμειθα
ώστε νά προλάβωμεν άρνητικά
τελέσματα. Αύτη είναι ή βασική
γραμμή δράσεώς κατά τό 1970
είς τόν τομέα τής άναπτυξιακής
πολιτικής.
»Θά δράσωμεν έπίσης, έξηκο-
λβύθησε, κα! είς τόν όργανωτικόν
τομέα, διότι Θά προβώμεν είς μί
αν εύυτάτην άναδ ι οργάνωσιν των
φορέων, είτε τής διαμορφωσεως,
είτε τής έφαρμογής τής πολιτι-
κήζ< δηλαδή των Οπηρεσιών τού ύ πουργείου Συντονισμοΰ καί των έ λεγχομίνων όργανισμών, ω^τε νά τοϋς καταστήσωμεν πλέον άποδο τικοΰς καΐ πλέον παραγωγικούς επί τή βάσει τής μέχρι σημερον κτηβείσης πείρας καί των διαπι¬ στωθείσαν άδυναμιών. Έν καιρώ, Θά άναγγείλωμεν αυτήν την εύρυ τάτην όργανωτικήν άναμόρφωσιν». ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1969 Προηγουμένως, ό κ. ΦΘεν"κης, απαντών είς σχετικάς έρωτήσεις τοΰ συνεργάτου τοΰ ΣταΘμοΟ, προέβη είς συνοπτικόν άπολογι- σμόν τής δραστηριότητος τού ύ πουργείου Συντονισμοΰ κατά τό λήξαν ετος 1969. Τα κυριώτερα σημεΐα τού άπολογισμοϋ τούτου, ώς έξετέθη υπό τού κ. Φθίνάκη, εΤναι τα άκόλουθα: Είς τόν τομέα τοΰ προγραμματι σμοΰ: Παρηκολουθήθη ή έφαρμογή Φορητή έλαφρά σκάλα άπό χονδρό ϋφασμα καϊ σκαλοπάτια με- τάλλινα, εϋχρηστη καί άνθεκτική,ε,'γινε εύπρόσδεκτη άπό την άγγλι κήν άγορά. τοΰ πενταετοΰς προγράματος καί συνεχισθή ή λήψις μέτρων οννεπων πρός τάς έπΐόιωξεις τού. Είόυςώ- | τερον περί τάς 40 όμάδες έργασί- | άς έν συνεργασία μέ τό Κ.Ε.ΙΙ.Ε. έπεξειργάσθησαν καί μετέτρεψαν ε·1ς σνγκεκριμένας ναμοθετικάς πρά ξεις μεΐτρων πολιτικής πραβλεπομέ νων υπό τοϋ δετοΰς. Συνεχίοιθη ό έ.-τί περιφερεΐακής βάσβως προγριαμ ματισμός. Ανετέθη είς τό Κ.Ε.Π. Ε. ή κατάρτΚΗ,ς μακροχρονΐου 15ε τοϋς προγράμματος. Καττίρτίσιθη διά πρώτην φοράν δετές πρόγρομ μα 6ημο<τίων έπενδύσεων 1968—82 τύ οποίον καί θά μετοΓτραΛη είς «κνλιόμενον» ώστε νά καλυπτη σν νεχώς 5ετή περίοδον. Προητοιμή- σ&η έπίσης τό πρόγιραμ>μα τοϋ 1970
μέ .ιρογραματιζόμενον δψος πλη-
ρωμών 13,5 όϊ σρκατομμυρίων δραχ
μών.
Είς τόν τομέα των έπενδύσεων
ΙΙοοκειμένου περί κεφαλαίων έξω-
τε^ικοϋ, παρεσχέθηοαν καίτά τό
1969 εγκρίσεις ΰψους 228,5 έκατ.
δολλαρίων (έκ των οποίων 150 διά
διομηχανικά ?ργα) έναντι έγκρΐσε
0)ν 74 έκατ. δολλαοίων τό 1968.
Βάσει τοΰ Ν. 4171 ένεκρίθησιαν αί
τήσεις ΰψους 9.250 έκατ. δραχμών
κατά τό 1969 ήτοι καηά 122% ύψη
τοΰ 1968.
Άνατΐ,ερόμενος είς τα κβιτήρια
διά την έγκρισιν έπενδύσεων ό κ.
Φθΐνάκης έπανέλαβεν δτι δίδειται
ηδη δαρύτης είς τό στοιχείον της
προστιθεμένης άξίας έν Ελλάδι,
εί; την ανάληψιν εξαγωγικόν υπο
χρεώσεων κλπ.
Απαντών είς σχβτιικήν ερώτησιν
ό κ, Φθενάκης άνέφειρεν ότι κααά
τό 1969 τό συνολΐΛοόν ΰψος των έ¬
πενδύσεων Θά φθάση τα 50,2 81;
δραχιμών, έκ των οποίων 35,2 ίδιω
τικαί.
Ώς πρός τάς διρθνείς οίκονομι
κάς σχέσει ς, ό κ. Φθενάκης άνέφε
ρεν ώς σημαντικόν γεγονός τάς έ-
παφάς μέ την Διεθνή Τράπεζαν, αί
οποίαι κατέληξαν «ίς ώρκτμένα
συμπεράχτματα ώς πρός τούς τομεΐς
πού Θά μάς παράσχη ενίσχυσιν, ή¬
τοι εργα όδοποιίας, ίδρυσιν 5 άνω
τέρων σχολών τεχνικής έκπαιδϊΐύ-
<τ«ος καί εΐδικά γεωογ^κά καΐ βιο- αηχανικά σχέί)ι«. Ανέφερεν έπί- οης την υπογραφήν πνωιτοκόλλου χρηματοδοτηοειως τής ΛΕΗ υπό τής Γαλλικής Κυβερνήσεως διά πό σοΰ 222 έκατ. φράγκων, την Στι- νάντησίν Περιφερειακής Άναχτΰ- ξεο>ς είς τα πλαΐσια τής Έκθέ<τεο)ς θεβσαλονΐκης κλπ. Τέλος, ομιλών διά την τεχντκήν βοήθειαν, άνέφερε την μετάκλησιν κατά τό 1969 ξένιον έμπεΐρογνωμό νων,-την χορήγησιν 332 ΰποτροφί ών είς "Ελληνας διά μεταπτυχια- κάς σπουδάς, την χρηματοδότηοιν έκπακδευτικών έκδρομων διά 51 τε- λειοφοίτους σπουδαστάς Άναντάτων ΊδιρυμΛτων, την έκτέλεσΊν διαφό- ρ<»ν σχεΐδίων καί έ'ργων άναπτύξε- ως ΰψους 16,5 έκατ. δραχ. ΤΑ ΜΗ ΑΡΤΙΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΚΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Ή κατοχύρωσις τής έπαγγελμα τικής στέγης των 6ιοτεχνών καί ή προστασία των έκ των άξιώσεων των ίδιοκτητών, άπατελοΰν τό κυ¬ ριώτερον μέλημα τοϋ Βιοτεχνικοΰ Έπιμελητηρίου Αθηνών, τό οποί¬ ον, διά την επίλυσιν τοΰ ίίλου προ- 6λήμΛτος κ-αί την έξάλ«ιι4»ιν τοΰ αγ χους τής προβωρινότητος, σχετι¬ κώς μέ τάς αδείας λειτουργίαν των παραγωγικών μονάδων τοΰ κλάδου, προβανατολίξεται είς την έντασιν των προαπαθειών τού διά την δη¬ μιουργίαν άνεξαρτήτων βΐοτεχνν κών ξθ)νών κατά μεγάλας ομάδος έπαγγελμάτων. Τούτο άναφέρεται είς τόν ανα¬ κοινωθέντα προγοαμμΛτΐΛμόν δρά¬ σεώς τοϋ Β.Ε.Α. διά τό 1970, έν¬ τός τοΰ όποίου ΰπολογίζεται ότι θά τύχη ρυθμίσεως καί τό φορολογι¬ κόν Θέμα τού κλάδου. Πρός τόν σκοπόν αυτόν τό Έπιμελητήριον, προκειμένον νά αποκτήση μεγαλυτέ ραν εϋελιξίαν είς τόν χεΐρισμόν των θεμάτων τού, μελετά την διά τής άναμορφώσεως τής σχετικής νομοθεσίας διεΰρυνσιν των άρμθ'διο τήτων τού, μέ παράλληλον δμως όρ θολογικήν άναδιάρθρωσιν των διοι κητΐικών ϋπηρεσιών τού. Ή πολιτι κή τής άναπτύξειος τής (κοτεχνας σιη'διιάζεται μέ την προσέλκυσιν ξέ νων κεφαλΛΪων είς τόν κλάδον, διά τή δτμιουργίαν σΐίγχρονισμένων πά ρ·αγωγικών μονάδων μέ άνταγιογι στικόν κόστος, δεδομένου δτι αί έ- ξαγοιγικαί προοπτΐκαί τού έμφανί- ζονται ιδιαιτέρως εύνθιϊκαί. Είς την επιτυχίαν τής άναπτυξιακής αύ τής πολιτικής, θά συντελέση κατά τό Βιοτεχνικόν Έπιμελητήριον Ά θηνών, τό Συμπόσιον Έπενδύσείυν τό οποίον συγκαλεΐ προσεχώς είς τάς ΗΓΙΑ τό Ε.Β.Ε.Α. μέ τούς αύ τούς άντικειμενικ&ύς διά την έλλη νίκην οίκονομίαν γενικώτερον σκο πούς. Είς τα πλαίσια τής πολιτικής διά την ανάπτυξιν τού κλάδου, τό Β Ε Α. προγραμματίζει έπίστις καί στε¬ νήν συνεργασίαν μέ τό προσφάτως ίδρυθέν Κέντρον Βΐοτεχνικής Ά- ναπτύξεως, τό οποίον θά αναλάβη τό όργανωτικόν μέρος τής έλληνι¬ κής βιοτεχνίας. Πρός τοντο τό ΚΕ. Β.Α. πρόκειται, μέ την σννεργασί αν τοϋ Έπιμελητηρίου, ώς άναφέ ρετοιι άς τόν προγραμματκτμόν δρά σεως το ΰΒ.Ε.Α. κατά τό τρέχον 1 ετος ,νά προβή είς σειράν δ^ερευνή Ι σεων είς τόν διοτεχνικόν χώρον Ι καί είς τό καταρτισμόν σχετικών 1 μελετών, διά την οργάνωσιν επί συγχρόνων βάσεων ολοκλήρου τοΰ κλάδου. Είς τό πρόγραμμα τοϋ ΒΕΑ πε ριλαμβάνεται, τέλος, καΐ ή συμπα θάστασίς τού «Ις τό Συμβούλιον Προωθήσεως Έξαγωγών, προκειμέ νού νά αύξηθοΰν αί έξαγωγαί τού κλάδου καί νά συσταιθή είς δεύτβ- ρον στάδιον αύτόνομος Βιοτεχνι- κός Έξαγωγικός Όργανκτμός, διά την κάλυψιν των άναγκών της &ιο τεχνίας είς αυτόν τόν τομέα. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέςεζαι είς γν&αιν των Άξιαι. Δισιχήσεων νύμων Εταιοειώ* καί Έΐαιρειών ϋεριβιρισμένης Εύ· &ύνης ότι δι' άηοφάσΐως τού κ. ΥπονργοΟ Έμηορίου ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβν- θείσης βΐς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρβιών), δρ/ζεται δτι δύναν¬ ται νά συνεχίσωσι δημοσκύονααι εγκύρως τάς .Προ- σκλήσεις τ Άν Γεν. Ευνελεύσεων καΐ τούς ΊοΌλογι- ομούς των διά τής οΙχονομΐΜής μας έωημββίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγένετο μ «χ ο ι τούδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής αυγχωνεύσίώς της.
ΙΡΟΒΟΟΤΚΤΪΙ "ΤΙ ΕΚΚΡΕΜΗ
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙΠΡΩΤΟΔ.
! ΑΘΗΝΏΝ ΕΠΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
Χαρτόσημον τιμολογίων, φορολόγησις ττρομερισμάτων, λειτουργία
Έττιτροπης Λογιστικών Άμφισβητήσεων, διασφάλισις ϊσων άρων
άνταγωνισμού διά τα έλληνικάπροιόντα κ.α.
ι ή λύσις σειράς .κ
κρεμθύντων προβλημάτων τής 6ιο
μΐνχανίας, κατόττιν τής συναντή¬
σεως πθΰ εΐχε την 9ην τρέχ. ή Δι
οίκησις τού Συνδέσμου Έλλήνιον
,Βιομηχάνων, έκπροσωπουμίνη υ¬
πό τού προέδρου κ. Μαρινοπού-
λου καΐ των άντιπροέδρων κ.κ.
^ιττσοϋ καί Γκέρτσου, μέ τόν Άν
τιιτρόίδρον τής Κυβερνήσεως κ.
Πατίλην, παρουσία των ύττουργών
Οίκονομιχών, Έμττορίου κα- Βιο
μΐχονίας.
Τούτο άναγράφεται είς τό κυ
κλοφορήσαν Δελτίον το3 Συνδέ-
σμο.. Βιομηχανίαν τής 15ης τρέχ ,
δΐτου καί διευκρινίζεται ότι τγ< συ ζητηβέντα Βέματα ήσαν: Ή έπιδάρυνο-ις διά χαρτοσή- μου των τιμολογίων πωλήσεως 6ι ομηχονκών προιόντων πρός κρα τικάς υπηρεσίας καΐ Όργανι- σμούς Τό βέμα προέκυψεν έκ τής έττιβολής χαρτοσήμου έττί των τι μολογίων άλευροβιομηχανιίίν προ μηβευτριών των ένό-τλων δυνάμε- ων καΐ προε<άλεσε διάβημα τού ΣΕΒ ττρός απαλλαγή/ άπό τοϋ τέλους, συμφώνως πρός τοϋς δ- ρους των σχετικών διακηρύξεοΐν προμηθείας. Ό κ. Πατίλης παοε κάλεσε τόν ΐπτουργόν των Οικο¬ νομικήν όπως έπανεξετάση τό βέ μα. Συμμετοχή των "Ελληνικήν Βιο μηχανιών είς τα υπό τού ΐπτουρ- γείου Δημοσίων "Εργων έκτελού μενά μηχανολογι.<ά έ'ογα. Ό Σ. Ε.Β εζήτησε τροποποίησιν τού Ν.Δ. 271)69 κατά τρόπον £*στε νσ καθίσταται αναμφισβήτητον, ότι αί ένδιαφερόμεναι έττιχε ι ρή¬ σεις δύνανται νά λαμβάνουν μέ ρος είς τούς δημοσίους όργανι- σμοΰς καΐ έογολαβίας διά τής συμπράξεως των μισθωτών διπλω ματούχων τεχνικών των. Ό κ. Πατίλης παρήγγειλεν είς τόν ΰ ιτουργόν τής Βιομηχανίας δττως μελετήση τό Θέμα καί τό φέρη είς τό .Υπουργ. Συμβούλιον. Φορολόγησις τού διανεμομένου υπό των Α.Ε. προμερίσματος. Ό ΣΕΒ ύπεστήριξίν ότι είναι πε- ττλσνημένη ή αντίληψις ότι τό δια νεμόμίνον ττρομέρισμα ύπΟΊειται είς φορολογίαν βάσει των διατα- ξεων τού ΝΑ. 3843)58 έν συν¬ δυασμώ πρός τάς διατάξεις τού Ν Δ. 3323)55, διότι τοιαύτη έρ μηνεία θά κατέληγεν είς κατάρ- γ—ιν τοΰ Α.Ν. 148)67 καί των παρεχομένων ϋπ' ούτοϋ κινήτρων δι" άνάπττυξιν τής κεφαλαιαγσ- ράς. Κατά την συζήτησιν ό κ. Άν ορουτσόπουλος εΤττεν ότι £δωσεν ήδη εντολήν διά την νομοθετικήν ρύθμισιν τού Θέματος συμφώνως πρός τάς όρθάς παρατηρήσεις τού ΣΕΒ, οί δέ άρμόδιοι έλαβον όδηγίας δπ«ς μή κάμουν διαφο ρετικήν μεταχείρισιν μερισμάτων καΐ ττρομερισμάτων. Λειτουργία Έτπτροττής Λογι- στικών Άμφΐσδητήισεων. Τό θέ¬ μα ετέθη υπό τού ΙΒΒ άττό της άττοψεως ότι θά έττοε—■ ή ό—ονο- μή δίκαιον νά διασφαλισθή χω- ρίς προσφυγήν είς τα φορολογικά δικαστηρια καί ότι ή ΕΛΑ άττοτε λουμένη άπό 3 ίι<— ροσώττους τής φορολογικής άρχής, 1 όρκωτόν λο γιστήν «αί 1 μόνον έκπρόσωπον των φορολογουμένων εχει ανάγ¬ κην τηοσοχής διά την διασφάλι- σιν τής εγγυήσεως φο3θλογικής δκαιοσύνης. Ό κ. Πατίλης ϋπΐ- σχέΐβη νά μεριμνήση διά την όρ θήν ρύθμισιν τού Θέματος. Έπιστροφή των πρός τό ΙΚΑ εισφορών των έξαγωγικών βιομη χανιών. Ό ΣΕΒ ΰπεστήριξε την ανάγκην καθιερώσεως έπιστρο- φών των εισφορών ττοός τα ΙΚΑ ττοΰ έττιβαρύνουν τα έξαγόμενα ττροιόντα ττρός ενίσχυσιν τής άν- ταγωνιστικότητός των. Διασφάλισις 'ίσων δρων άντα γωνισμοϋ διά τα έλληνικά ττροιόν τα. Ό ΣΕΒ ΰπεστήριξεν δτι τό Ν Δ. 226)69, ανεξαρτήτου επι- βαλλομένων τροττοττοΐΓσεών τού είς τίνα σημεΐα μεριμνά διά την διασφόλισιν των έν λόγω δρων άλλά δέν κατέστη εισέτι δυνατόν νά λειτου,ργήση καϊ αποδώση άφ' ενός λόγω μή εκδόσεως έρμηνευτι κων έγκυκλίων καΐ άφ' έτέΐθυ διό τι δέν έγιναν αί υπό τού νόμου όριζόμεναι προβλέψεις είς τόν ττροϋπολογισμόν. Ό κ. Πατίλης εζήτησεν επί τού προκειμένον νά τεβή ΰπ' όψιν τού όλόκληρος ή άλληλογραφία τού ΣΕΒ διά νά δώση όδηγίας άγούσας είς την έ πίλυσιν τού ττροβλήματος. Καταβολή ύττά των Ελληνικήν βιομηχανίαν δικαιωμάτων χρήσε¬ ως τεχνικών μεθ£5ων καΐ σημάταν είς ξένους Ο'ίκους. Ό παριστά- μενος όττοΐΛργός τής Βιαμηιχανίας έττληοοφίοησε την διοίκησιν τοϋ ΣΕΒ ότι προωβεΐ την δέουταν λύ σιν τελών έν γνώσει τού δικαίου τού αίτήματος. 'Επιβαρυνσις των μετά τής ΕΤΒ'Α δανειακών συμβάσεων βιο μηχανιών. Καί έττ' αϋτοϋ ό υπουρ γάς τής Βιομηχανίας εδήλωσεν δ τι τέλει έν γνώσει τοθ Θέματος καΐ 9ά μεριμνήση διά την σύντο- μον τακτοττοίησίν τού. Ό κ. Πατίλης μετά την συνάν τηβτιν απηύθυνεν έγγραφον ί—ό ή μερομηνίαν 13)1 πρός τόν κ. υ¬ πουργόν τοθ ΣυντονισμοΟ διαβι- βάζων συγχρόνως καί τα έτπδο- Θέν είς αυτόν ύττόμνημα τού ΣΕΒ — ϊνα ενεργήση τα κατ' αυτόν έντός τής άομοδιότητός τού. Δικαίωμα τού έργαδότου είναι νά καθορίζη, ειδικώτερον, την συγ κεκριμένην θέσιν τού μισθωτοϋ, ό όττοΐος ετοποθετήθη άναγχαστικώς είς την επιχείρησιν τού ώς πολε- μιστής, αναλόγως τής σωματικής ΐικανότητός τού η των γραμματι- κάν ή τεχνικών γνώσεών τού. Τό δικαι'ωμα αύτό ομως, τού έρ γοδότου πρέπει νά άσκήται κατά δικαίαν κρίσιν, συμφώνως καί πρός τό &ρ&ρον 371 τοϋ ΑΚ. Κα τα κλίσιν δηλαδή σχηματιζομένην σύμφωνα μέ τα άντικειμενικά κρι- τήρια των συναλλακτικών ήβών καί τής καλής πίστεως καί ή ό- ποία ϋττόκειται είς δικαστικόν ε'- λεγχον. Τοιουτοτρόπως έκρινεν ό "Αρειος Πάτ/ος, μέ την ΰπ' αριθ. 535)69 απόφασιν τού. Πρός ύπολογισμόν τής όφειλο μένης άποζημιώσεως, λόγω κα- ταγγελίας τής έργασιακής συμ¬ βάσεως, τακτικαί ΟΛοδοχαΐ 6αο· ρούνται καί αί επί πλέον τού μι- σθοϋ καταβαλλόμεναι πρόσθετοι παροχαί, έφ' δσον δίδονται σταθε ρώς καί μονίμως ώς σνμβατικόν ή νόμιμον άντάλλαγμα τακτικής υπηρεσίας. 'Επομένως, είς τάς τα κτικάς άποδοχάς περιλαμβάνεται καί τό σταβεοώς καταβαλλόμενον χρηματικόν ποσόν, διά παροχήν εργασίας κατά τάς Κυριακάς, μή άπαγορευομένης (είς την συγκεκρι μένην περίπτωσιν) υπό τοϋ νόμου. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' άριθμ. 542)1969 αποφάσεως τοΰ Β' Τμήματός τού ό "Αρειος Πάγος. Νόμιμος καί παραδεκτή είναι κατά την ίσχύσυσαν νομοθεσίαν, ή σύμβασις εργασίας επί δοκιμή τού μισθωτοϋ, ώς πρός τάς ίκανό τητας, την απόδοσιν καΐ την κα ταλληλότητά τού διά την έ,ργασί αν, είς την οποίαν ό έργοδότης προτίβεται νά τόν απασχολήση. Ή σύμβασις αύτη καταρτίζεται όπως κάθε σύμβασις εργασίας, ρητώς ή σιωπηρώς. Μεταξΐι των σ·.)ΐδαλλομένων δύναται νά συμφω νηβή ώρισμένος χρόνος δοκιμασί- ας. Πάντως ή επί τής δοκιμασίας κρίσις τοΰ έργοδότου ποέπει νά συνάδη πάντοτε πρός την καλήν πίστιν καΐ τα συναλλακτικά ήθη. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' αριθ. 1601)1969 αποφάσεως τού, τό Πολυμελές Πρωτοδικεΐον "Αθηνών, δικάσαν ώς 'Εφετείον. Σύμβασις εργασίας «ώρισμέ νού χρόνου» υφίσταται, δταν ό μισθωτής αποχωρή αυτοδικαίως, ευθύς ώς συμπληρώση ωρισμένον ουιον ήλικίας. Αΐρεται αμως ό χαρακτήρ τής έν λόγω συμβάσεως ώς «ωρισμένου χρόνου», δταν έ¬ χη έπιφυλαχβή δι' αυτής είς τόν έργοδότην τό δικαίωμα νά άπολύη τόν μισβωτήν καί πρό τής συμπλη ρώσεως τοϋ ωρισμένου όρίου τής ήλικίας. 'Επίσης καί δταν έχουν προσδιορισθή καΐ οί υπέρ τοΰ μι σβωτοΰ συνέπειαι τής τοιαύτης ά πολύσεως. Αύτό εδέχθη διά τής ύπ' αριθμόν 530)1969 άποφάσε ώς τού τό Β' τμήμα τού Άρείου Πόγου. Κατά τάς κειμένας διατάξεις (άρθρων 5, 6 8 καί 9 τοϋ Ν. 3198)1955), καί επί τής σχέσε¬ ως εργασίας προκυπτούσης έξ ά κύρου συμβάσεως εργασίας, εάν ό έργοδότης παύση άπό ωρισμένον χρόνον νά δέχεται την επί τή 6ά σει τής τοιαύτης σχέσεως προσφε ρομένην εργασίαν, χωρϊς νά κα¬ ταγγείλη την σχέσιν αύτην, ύπο- χρεουται είς την καταβολήν τής άποζημιώσεως. Έξ αλλου, έκ τού συν&υασμού των διατάξεων των άρθρων 6 τοά Ν. 2112)1960 καϊ 7 τοΰ Ν. 3198)1955 ττροκύπτει δτι ουνίπεία μηνυσεως άπολυθεις έκ τής εργασίας τού μισθωτός δέν δ ι κα ι ούται πρό τής παρά τού άρμοδίου ποινικοΰ δικαστηρίου ή !τοΰ δικαστικοϋ συμβουλίου άπολ | λαγης τού έκ τής άποδοτ)είσης είς αυτόν κατηγορίας καί τής κοι νοττοιησεως είς τόν έργοδότην ιου της άπαλλακτικης αυτού απο¬ φάσεως ή τού βουλεύματος νά ε- νασκήση τα έκ των προαναφερβει . σών διατάξεων παρεχόμενα αυ¬ τώ δικαιώματα. Έν περιπτώσει δ μως παραγοαφής τοΰ άξιοποίνου τής πράξεως, έπειδή δέν είναι έ- φικτή ή κρίσις τοΰ ποινικοϋ δικα ι/τηριου, τό πολιτικόν Οικαστήρι- ^ν έρευνά παρεμπιπτόντως τό ϋ- ΐτοστατόν τής πράξεως, διά την ο¬ ποίαν ήσκήθη ή δίωξις Αύτό ε¬ δέχθη διά τής ύπ' αριθμόν 1201) 1969 αποφάσεως τού τό Μονομε λές Πρωτοδικεΐον Αθηνών. Αι ως άνω δικασπκαί αποφά· σεις περιλαμβσνονται είς τό κυ¬ κλοφορήσαν Δελτίον Άνωνύμων Έ ταιρειών και ΕΠΕ. ΔΗΑΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Ή οικονομ ι κή ,-τολιτική τής Κυ 6ερνήσεως παρενέβη ένεργώς, έ- ττΐιρεόισασα επιτυχώς καί είς τα καίρια σημεΐα τάς σημειωθείσας εΐΛΌΐκάς έξελίξεις είς τόν τομέα των εξωτερικών συναλλαγών τής χώρας. Τούτο ετόνισεν είς δηλώ- οτις τού ό ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Μακαρέζος, έξ άφορμής των ά νακοινωβέντων στοιχείων περί εύ νοικών έξελίξεων είς τό Ίσοζύγι- ον Πληρωμών. Ή κυβερνητική μέριμνα έξεδη λώθη, είπεν έν συνεχεία ό κ Μακα ρέζος, κυρίως πρός την κατεύθυν σιν τής τονώσεως των συναλλαγ- ματικών εισ—ράξεων διά συνδυα- σμένων μέτρων είς τούς επί με- ροιις τομεΐς των εξωτερικών συν- Ειδικώτερον ό κ. Μακαρέζος άνεφέρθη: α) Είς τάς φορολογικόν μειώ- σεις καί απαλλαγάς τάς άνσφε- ρομένας είς ωρισμένα οτοιχεΐα τού κόστους των έξαγομένων προ ιόντων, είς τάς όργανωτικάς ουθ μίσεις διά τόν συντονισμόν των ένεργειών τού Κράτους καί των έ ξαγωγέων καί κυοίως είς ούσιώδη διεύρυνσιν καΐ ενίσχυσιν των πι- στωτικών κινήτρον ύττέρ *ών έξα γωγών. β) Είς την προσπάθειαν προ σε-ρμσγής τής εξωτερικάς έμπορι «ής πολιτικής πρός τας άτταιτή σεις τοό προγράμματος άναπτύξε ως έντός των «τλσισίων των διε Θνών υποχρεώσεων τής χώρας (κα τάρτισις προγεαμματος κρατικών ποομηθειών, ΝΔ 226, έκστρατεία διά την προτίμησιν έλληνικών ττρο ΠΟΤΕ ΑΠΑΑΑΑΣΣΟΝΤΑΙΦΟΡΟΥ ΑΚΑΛΥΠΤΩΝ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΔίΑ ΣΤΑΘΜΕΥΣΙΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ Υπό ποίας προυποθέσεις ά- τταλλάσσονται τού υπέρ Λήμων καί Κοινοτήτων επ ι βαλλομένου φόρου άκαλύπτων χώρων τα χρη σιμοποιούμενα διά την στάθμευ- σιν αύτοκινήτων γήπεδα; Τό ζήτη μα έξετάζεται είς την χθεσινήν ύπ' αριθμόν 73)1970 άναΐρετικήν απόφασιν τοΰ Συμβουλίου τής Έ πικρατείας διά τής οποίας έρμη ιόντων, 6ελτίωο<ς συναλλαγών μέ χώρας κλήριγκς). γ) Είς την καθιέρωσιν τοϋ Θε- σμοϋ άσφαλίσεως των έξαγωγικών ττιστώσεων διά τής δημιουργίας τού ΚΑΠ, τό οποίον μέχρι τού Ό κτωβρι'ου 1969 ήσφάλισε πιστο- σεις ΰψους 350 έκατ. δραχμών. δ) Είς την επέκτασιν καΐ βελ¬ τίωσιν τού ξενοδοχειακοΰ δυναμι κου καΐ τής τουριστιικής ύποδο- μής ('αμεσος κατασκευαστική δρα στηριότης τού ΕΟΤ, εντονα πιστω τικά κίνητρα κλπ.), είς τρόατον ώ στε την Ιην Όκτωδρίου νά δια Θέτη ή χώρα 2.400 μονάδας καί 107.659 κλίνας, σημειωθείσης ιχϋ ξήσεως έντός 9 μηνών κατά 95 μονάδας καΐ 9.028 κλίνας. ε) Είς την έντασιν τής προσπα Θείας προσελκύσεως άποταμιεύσε ών Έλλήνων τοϋ εξωτερικόν, δοθέν τος δτι έντός τοϋ 1969 τα έλλρ- νικά κίφ«λαια άπέκτησαν, πέραν των διεΐΜθλύνσεων δι' έπένδυσιν είς χρεόγραφα και άκίνητα, εύνο ικωτέρους δρους δι' έπένδυσιν είς μετατοεψίμους καΐ ύψηλοτόικους κρταθέσεις. "Αποψις των υπό κατασκευήνύψηλων έναερίων αύτοκ,νητοδρόμων είς τό κεντρον τμήμα τοΰ Λον- δίνου. νεύεται ή διάταξις τής παραγρ. 8 έδ. α' τοϋ αθρου 38 τού κωδικο ποιημένου Βασιλ. Διατάγματος της 24.9)20.10.1958 «περί προ σό-δων Δή μ ών καί Κοινοτήτων», ό ρίζουσα, ότι δέν ύπόκεινται είς τόν έ« λόγω φάρον, πλήν όίλλων, οί άιχάλυπτοι χώροι, οί χρησιμο- ποιούμενοι ώς σταθμοί αΰτοκινή- των. Κατά την έννοιαν τής διατάξε¬ ως αυτής — τονίζεται είς την ά πόφασιν — δέν ά—αλλάσσεται τοθ φόιρου τούτου κ°Φε άκάλυτττος χώ ρος, επί το> όποίου ένεργεΐται
άπλή στάθμευσις αύτοκινήτων,
άλλ' έκεΐνος, ό οποίος εχει πρός
τούτο ειδικώς διαμορφωθή καΐ δια
Θέτει έν γένει κατάλληλον όργάνω
σιν πρός συστηματικήν στάθμευ-
σιν όχημάτων, χωρίς δ μως καί νά
άπαιτήται νά διαθέτη, επί πλέον,
και Ιδιαιτέρας μηχανικάς έγχατα
στάσεις.
Ή ανωτέρω απόφασις εξεδόθη
επί αίτήσεως άναιρέσεως τού Έμ
πορικοϋ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμε
λητηρίου Αθηνών κατ' αποφάσεως
τής δευτεροβαθμίου έπιτροπής επι
λύσεως φοοολογικών διαφόρων τού
Δή μ ου Άβηναίων. Τό Έτπιμελητή
ριον είχεν ίσχυρισθή κατ' εφεσιν
ενώπιον τής Έπιτροπής, δτι τό
οικόπεδον, διά τό οποίον επεβλή¬
θη ό έπίδικος φαρός, εΤχεν έκμι-
σβωβή κατά τό κρίσιμον οίκονομι
κόν ετος διά την λειτουργίαν στα
Θμοΰ αύτοκινήτων. Ή έπιτροπή α¬
περριψε τόν ίσχυρισμόν, μέ την
αίτιολογίαν, δτι, κατά τάς κει¬
μένας δΐατάξεις, «τοΰ φόρου ά-
παλλάσσοναι οί σταθμοί αΰτσκινή
των, οί αποτελούντες συστηματι-
κάς χαϊ ώ^γανωμένας έπιχειρή-
σεις καί διαθέτοντες μηχανικάς έγ
καταστασίς, καΐ δχι άχάλιπττοι
έπ' άμοιδή παρκάρισμα αύτοκινή
των». Την αίτιολογίαν αυτήν τό
χώεοι, χριΐιμοποιούμενοι διά τό
Συμβούλιον τής Έπικρατείας εκρι
νεν μη νο,ιιμον, διότι—ώς παρα-
τηιρειται είς την απόφασιν τού—
«αυτή έρείδεται επί έσφαλμένης
έρμηνίίας το^ νομου, κατα την
ττροεκτεδεΐσαν έ'ννοιαν τού ό.τοίου,
δεν άττΛΐτεΐται, δπως ό χώοος, ό
χρησιμοποιούμενος ώς σταθμός
αύτοκινήτων, δισΒίτει πρός ,τοΰτο
χαϊ μηχανικάς έγκαταστάσεις».
■Η ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Τό υπουργείον Έμπορίου ενέ¬
κρινε πράξιν τού δημοτικοϋ συμ¬
βουλίου Ίωαννιτών, προκειμένου
ή ιτραγματοποιουμένη μεταξΰ 8ης
καΐ 16ης Σεπτεμ6ρίου εκάστου ε
τους τοπική εμποροπανήγυρις τε
λείται εφεξής μεταξυ 1ης καί 8ης
τού ίδίου μηνός.
ΤΑ ΜΗ ΑΡΤΙΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΚΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΟΜΟΡΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Είς την νύμιμον διαδικασίαν έκ-
ποιήσεως των μή άρτίτον άστικών
οικοπέδων τοΰ Δημοσίου είς τούς
ιδιοκτήτας των όμόρων άκινήτων,
βάσει σχετικών πράξεων προσκυρώ '
σεως των κατά τόπους Γραφείων
Πολεοδομίας, δέον νά προβούν τό
ταχύτερον αί Οικονομικαί Έφορία». ι
Τουτο εντέλλεται τό υπουργείον
Οικονομικήν δι' έγκυκλίου τού
πρός τούς Οίκονομικοϋς Έφόρους
πρός αποτροπήν τοΰ κινδύνου απω¬
λείας των δικαιωμάτιον τοΰ Δημο¬
σίου επί των άνιοτέρω τεμάχιον,
τα όποϊα, ώς γνωστόν, περιέχον-
ται είς τούτο έκ τής εκτελέσεως
έργων διανοίξεοις άδων κλπ., έξ έν
δεχομένης καταπατήσεως τούτων
υπό τρίτων.
Κατά τάς σχετικάς όδηγίας τοϋ
ΰπουργείου, ή Ικποίησΐς θά προ,γ-
ματοποιήται κατ' αρχήν μέν δι' άπ'
εύθείας συμφωνίας περί τής τιμής
τού τεμαχίου, μετά τοΰ δικαιουιιέ-
νου είς έξαγοράν τούτου, ή όποία
.ιή δέον έν πάση περιπτο')σει νά
άνταποκρίνεται πρός την τρέχου¬
σαν άγοραίαν αξίαν τον, διά προ-
σφυγής δέ είς τακτικά δικαστήρΐίχ
πρός καθορισμόν τής τιμής μονά-
δος, έν περιπτο')σει διαφωνίας περί
τού ΰψους αυτής.
Ή άνάγκη άντΐιμετωπίσεως τοΰ
θέματος τούτου, διενκρινίξεται πε¬
ραιτέρω, καθίσταται έπΐτακτική,
άφ' ενός μέν πρός άπαλλαγήν των
Οίκον. Έφοοιών έκ τοΰ πρόσθετον
έργον τής παραν.ολουΘήσεως καί
διαφυλάξεως των έν λόγω μή άρτί
ών άκίγήτων, άφ' ετέρου δέ πρός
άξιοποίησιν τής ακινήτου περιουσί
άς τοΰ Δημοσίου.
Έν όψει των ανωτέρω, αί Οίκ.
'Εφορίαι, αί έχουσαι καταγεγραμ-
μένα είς τα παρ' αυτών τηρούμενα
Οιβλία δημοσίων κτημάτοιν μή άρ¬
τια άστικά οϊκοπεόικά τεμάχια, δέ¬
ον νά σνντάξουν πίνακας, περ<έ- χοντας λεπτομερή στοιχεϊα αυτών, καί διαβιδάσουν τούτους είς τα κα¬ τά τόπους αρμοδία Γραφεΐα Πολεο δομίας, διά νά χωρήσουν τα τελευ ταϊα είς την περαιτέρω τακτοποίη- σιν των ανωτέρω τεμαχίων, βάσει των κειμένων διατάξεων πε-ρί σχε- δίων πόλεως. ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ 7 ΕΚΛΤ. ΛΡΧ. ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΤΓίΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΜΙΝΕΡΚΑ* ΈπεΛ>δύσ6ΐς τής τάξ'-Ί'); των 7
ίστομ. δραχμών εχεί προγςααματί
σει ί «Άνώνυμος ΦαρΗακ.-υτιν.η έ-
ταΐτεία Μινέρβα» διά τό τρέχον ε-
τος Θά κατευθννθούν εις την κα¬
τά 50% αύξησιν τοΰ κτιρια;οΰ χ·ό-
ρου τής έιχειρήσεως, επί νέο-υ γη-
πέδου 4 στρεμμάτων, άγορα<τθέν- τος ήδη, ώς καί είς την άνανέί,υ- σιν τού μηχανΐκοϋ έξοπλκτμοϋ της. Σκοπός τής έπεκτάσειος —τής πρώτης ούσιώδους άπό έτων— εΐϊ ναι ή αδξησις τής παραγωγή; και ή εϊσοοος είς νέους τομείς. ΣΥΝΕΝΙΤΕΥΞΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡ ΠΟΥ - ΑΝΑΠΛΗΡΟΤΟΥ ΣΥ1ΝΤΟ ΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4171 Κατ' ανακοίνωσιν τοϋ ϋπουργεί- ου Σιττονισμοΰ ή παρ' αύτω έ- δεύουσα άς>μοδί(ΐ επιτραπή προέτει
νεν, όπως υπό την προϋπόθεσιν έκ-
πληρώσεως ταιν ίίς εκάστην περί¬
πτωσιν τεθέντων ΰπ' αυτής εΐδικω
τέυων ίοων, ΰπαχθοΰν είς τάς εύ-
εργετικάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)
61, αί κάτιοθι νέαι παραγωγικαί έ-
πενδύοεις, συνολικοΰ ΰιμους άνω τοΰ
1,5 δισεκ. δραχ.
Τής Α.Ε. «Άθηναϊκή Χαρτοποι
ία», ϊπένδυσις 193,3 έκατ. δραχ.,
διά την επέκτασιν καί βελτίωσιν ύ
φισταμένων έγκαταστάσεών της.
Τής Α.Ε. 'Ελλ.ηνική Βιομηχανία
Άλουμινίου «ΕΛΒΑΛ», έπένδυσις
240 έκατ. δρχ. ,-διά την δημιουρ¬
γίαν είς περιοχήν Λεβαδείας έξει-
δικευμένϋ>ν μονάδιον παραγωγής
πλατέ(ον προιόντων άλουμινίου, ή¬
τοι φύλλον, δίσκων, ταινιων, άλου
μινοχάρτου κλπ.
Των Α.Ε. «Έταιρ'εία Δομικών
Κατασκευών» Ε.Δ.Ο.Κ. καί «'Ε-
ταιρείας Έμπορικών καί Τεχνικυ>ν
'Εργοστασίων» Ε.Τ.Ε.Ρ., έπενδυ-
σις 31 έκατ. δρχ., διά την επέκτα¬
σιν τοΰ υπό των δύο έταιρειών έν
κοινοπραξία ίδρυθέντος παρά τό
Δρέπανον Πατρών, 6ι.θιμηχανικοΰ
συγκροτι'ιματος κατασκευής προίόν-
των άμιαντοτσιμέντου καί χαλ.υβδο
σο>λήνων.
Τής έταιρείας Κόντακ Ελλάς, έ
πένδυσις 60 έκατ. δρχ. δι,ά την α¬
νέγερσιν νέων κτιριακών έγκατα-
στάσεων πρός στέγασιν καί επέ¬
κτασιν των ήδη έν λειτουργία εΰρι
σκομένων βιομηχανικών έγκαταστά
σεο>ν, εμφανίσεως καί έκτυπώσεως
έγχρώμων άρνητικών φίλμς, ώς
καί εμφανίσεως έγχρώμοη' θετικών
διαφανειών ( Σ λάϊντς).
Τής Α.Β.Ε. «Πειραϊκή - Πάτρα
ίκή», έπένδυσις 150 έκατ. δρχ. διά
την συμπλήρωσιν καί επέκτασιν τοΰ
παραγ(.ογικοΰ έξοπλισμοϋ των έν
Πάτραις, Νέα Περάμο), Χαλκίδι
καί Έρμουπύλει (Σΰρου) έργο.ττα
σίιον της.
Των Κ. Διαμαντή, Α. 'Ερμογέ-
νης καί Δ. Νέγκα, έηένδυοις 63 έ¬
κατ. δρχ. διά την ίδρυσιν έργοστα
σίου μικρών ναυπηγικών καί έπι-
σκευαστικών εργασιών πλοίων, είς
περιοχήν Κυνοσούρας Άμπελακ.ίων
νήσου Σα).αμίνος.
Των έπιχειρήσιον «Άρόζα Λί-
μιτεντ», «Ντόϊτς - Άμεμπληρωματι-
κήν έπένδυσιν έξ 129,5 έκατ. δοχ.
διά τόν έκσυγχρονισμόν των μεταλ
λείων Κασσάνδρας καί διά την έγ
κατάστασιν μιάς μονάδος φωσφορι
κου όξέος καί συνθέτων λυΐασμά-
.ων.
Τής «Α.Ε.Ε. Χημικών Προϊόν-
των καί Λυιαβμάτων» δια νέας έ-
πενδΰσεις είς τα μεταλλεία Έρμιό
νης καί Κασσάνδρας συνολικοΰ ν
ψους 185 έκατ. δραχ.
Τής Άνωνύμου Έταιρείας «Τού
ριστικόν Συγκρότημα Καψή», έ¬
πένδυσις 194,6 έκατ. δρχ. διά την
ανέγερσιν έν Ρόδω νέου όκταωρό-
φου συγκροτήματος δυνάμεως 1.
152 κλινών.
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΥΙΊΟΥΡΓΕΙΟΥ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΠΟ ΕΤΟΣ 1969
ι ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ 1970
«®ά συνεχισθή ή δυναμική άνα-
πτυξιακή πολιτική κατά τό 1970
καί έντός των πλαισίων αυτών έ
πιδιώκεται δπως συστηματοποιη-
Θή ή μελέτη καί βελτιωθοϋν οί μη
χανισμοί προβλέψεως καΐ εξελί¬
ξεως των διαφόρων μεγεθών της
οικονομ ίας, ώστε νά έιτερχώμεθα
εγκαίρως διά καταλλήλων μέτρων
δπου καΐ δταν παρουσιάζωνται
σημεΐα άνασχέσεως».
Τουτο ετόνισεν είς συνέντευξιν
τού άπό τοΰ Σταθμού Τηλεοράσε
ως τού ΕΙΡ ό ύπουργός - άναπλη
ρωτής Συντονισμοΰ κ. Φθενάκης,
άφκρωμένην είς την δραστηριότη
τα τού υπουργείον Συντονισμοΰ
καί των έξ αυτού εξαρτώμενον όρ
γανισμών.
«Αΰτό Θέλω νά τονισθή ίδιαιτέ
ρως, εΤπε περαιτέρω ό κ. Φθενά¬
κης, υπό την έννοιαν δτι καί αύ
τή είναι ή ϊννοια τής δυναμι κης
άνατττυξιοίκής πολιτικής, την όποί
αν έφαρμόζει ή Κυβέρνησις, δτι
δηλαδή βεβαίως εχομεν σοβαρά
προβλήματα ώς οίκονομία, έπειδή
διερχόμεθα μίαν φάσιν ταχυρρύθ
μου άνατττύξεως, άλλά δτι οϋτε
παρασυρόμεβα άπό τα ά— οτελί-
σματα των προβλημάτων, οΰτε ά
φήνομεν νά δημιουργοϋνται κατα
στάσεις, τάς οποίας δέν Θά £χω
μέν έπιχειρήσει νά προβλέψωμεν.
Η δυναμική άναπτυξιακή πολιτι
κή σημαίνει δτι γνωρίζομεν τα
προβλήματα, αντιμετωπίσαμεν λύ
σεις καί έπερχόμειθα
ώστε νά προλάβωμεν άρνητικά
τελέσματα. Αύτη είναι ή βασική
γραμμή δράσεώς κατά τό 1970
είς τόν τομέα τής άναπτυξιακής
πολιτικής.
»Θά δράσωμεν έπίσης, έξηκο-
λβύθησε, κα! είς τόν όργανωτικόν
τομέα, διότι Θά προβώμεν είς μί
αν εύυτάτην άναδ ι οργάνωσιν των
φορέων, είτε τής διαμορφωσεως,
είτε τής έφαρμογής τής πολιτι-
κήζ< δηλαδή των Οπηρεσιών τού ύ πουργείου Συντονισμοΰ καί των έ λεγχομίνων όργανισμών, ω^τε νά τοϋς καταστήσωμεν πλέον άποδο τικοΰς καΐ πλέον παραγωγικούς επί τή βάσει τής μέχρι σημερον κτηβείσης πείρας καί των διαπι¬ στωθείσαν άδυναμιών. Έν καιρώ, Θά άναγγείλωμεν αυτήν την εύρυ τάτην όργανωτικήν άναμόρφωσιν». ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1969 Προηγουμένως, ό κ. ΦΘεν"κης, απαντών είς σχετικάς έρωτήσεις τοΰ συνεργάτου τοΰ ΣταΘμοΟ, προέβη είς συνοπτικόν άπολογι- σμόν τής δραστηριότητος τού ύ πουργείου Συντονισμοΰ κατά τό λήξαν ετος 1969. Τα κυριώτερα σημεΐα τού άπολογισμοϋ τούτου, ώς έξετέθη υπό τού κ. Φθίνάκη, εΤναι τα άκόλουθα: Είς τόν τομέα τοΰ προγραμματι σμοΰ: Παρηκολουθήθη ή έφαρμογή Φορητή έλαφρά σκάλα άπό χονδρό ϋφασμα καϊ σκαλοπάτια με- τάλλινα, εϋχρηστη καί άνθεκτική,ε,'γινε εύπρόσδεκτη άπό την άγγλι κήν άγορά. τοΰ πενταετοΰς προγράματος καί συνεχισθή ή λήψις μέτρων οννεπων πρός τάς έπΐόιωξεις τού. Είόυςώ- | τερον περί τάς 40 όμάδες έργασί- | άς έν συνεργασία μέ τό Κ.Ε.ΙΙ.Ε. έπεξειργάσθησαν καί μετέτρεψαν ε·1ς σνγκεκριμένας ναμοθετικάς πρά ξεις μεΐτρων πολιτικής πραβλεπομέ νων υπό τοϋ δετοΰς. Συνεχίοιθη ό έ.-τί περιφερεΐακής βάσβως προγριαμ ματισμός. Ανετέθη είς τό Κ.Ε.Π. Ε. ή κατάρτΚΗ,ς μακροχρονΐου 15ε τοϋς προγράμματος. Καττίρτίσιθη διά πρώτην φοράν δετές πρόγρομ μα 6ημο<τίων έπενδύσεων 1968—82 τύ οποίον καί θά μετοΓτραΛη είς «κνλιόμενον» ώστε νά καλυπτη σν νεχώς 5ετή περίοδον. Προητοιμή- σ&η έπίσης τό πρόγιραμ>μα τοϋ 1970
μέ .ιρογραματιζόμενον δψος πλη-
ρωμών 13,5 όϊ σρκατομμυρίων δραχ
μών.
Είς τόν τομέα των έπενδύσεων
ΙΙοοκειμένου περί κεφαλαίων έξω-
τε^ικοϋ, παρεσχέθηοαν καίτά τό
1969 εγκρίσεις ΰψους 228,5 έκατ.
δολλαρίων (έκ των οποίων 150 διά
διομηχανικά ?ργα) έναντι έγκρΐσε
0)ν 74 έκατ. δολλαοίων τό 1968.
Βάσει τοΰ Ν. 4171 ένεκρίθησιαν αί
τήσεις ΰψους 9.250 έκατ. δραχμών
κατά τό 1969 ήτοι καηά 122% ύψη
τοΰ 1968.
Άνατΐ,ερόμενος είς τα κβιτήρια
διά την έγκρισιν έπενδύσεων ό κ.
Φθΐνάκης έπανέλαβεν δτι δίδειται
ηδη δαρύτης είς τό στοιχείον της
προστιθεμένης άξίας έν Ελλάδι,
εί; την ανάληψιν εξαγωγικόν υπο
χρεώσεων κλπ.
Απαντών είς σχβτιικήν ερώτησιν
ό κ, Φθενάκης άνέφειρεν ότι κααά
τό 1969 τό συνολΐΛοόν ΰψος των έ¬
πενδύσεων Θά φθάση τα 50,2 81;
δραχιμών, έκ των οποίων 35,2 ίδιω
τικαί.
Ώς πρός τάς διρθνείς οίκονομι
κάς σχέσει ς, ό κ. Φθενάκης άνέφε
ρεν ώς σημαντικόν γεγονός τάς έ-
παφάς μέ την Διεθνή Τράπεζαν, αί
οποίαι κατέληξαν «ίς ώρκτμένα
συμπεράχτματα ώς πρός τούς τομεΐς
πού Θά μάς παράσχη ενίσχυσιν, ή¬
τοι εργα όδοποιίας, ίδρυσιν 5 άνω
τέρων σχολών τεχνικής έκπαιδϊΐύ-
<τ«ος καί εΐδικά γεωογ^κά καΐ βιο- αηχανικά σχέί)ι«. Ανέφερεν έπί- οης την υπογραφήν πνωιτοκόλλου χρηματοδοτηοειως τής ΛΕΗ υπό τής Γαλλικής Κυβερνήσεως διά πό σοΰ 222 έκατ. φράγκων, την Στι- νάντησίν Περιφερειακής Άναχτΰ- ξεο>ς είς τα πλαΐσια τής Έκθέ<τεο)ς θεβσαλονΐκης κλπ. Τέλος, ομιλών διά την τεχντκήν βοήθειαν, άνέφερε την μετάκλησιν κατά τό 1969 ξένιον έμπεΐρογνωμό νων,-την χορήγησιν 332 ΰποτροφί ών είς "Ελληνας διά μεταπτυχια- κάς σπουδάς, την χρηματοδότηοιν έκπακδευτικών έκδρομων διά 51 τε- λειοφοίτους σπουδαστάς Άναντάτων ΊδιρυμΛτων, την έκτέλεσΊν διαφό- ρ<»ν σχεΐδίων καί έ'ργων άναπτύξε- ως ΰψους 16,5 έκατ. δραχ. ΤΑ ΜΗ ΑΡΤΙΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΚΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Ή κατοχύρωσις τής έπαγγελμα τικής στέγης των 6ιοτεχνών καί ή προστασία των έκ των άξιώσεων των ίδιοκτητών, άπατελοΰν τό κυ¬ ριώτερον μέλημα τοϋ Βιοτεχνικοΰ Έπιμελητηρίου Αθηνών, τό οποί¬ ον, διά την επίλυσιν τοΰ ίίλου προ- 6λήμΛτος κ-αί την έξάλ«ιι4»ιν τοΰ αγ χους τής προβωρινότητος, σχετι¬ κώς μέ τάς αδείας λειτουργίαν των παραγωγικών μονάδων τοΰ κλάδου, προβανατολίξεται είς την έντασιν των προαπαθειών τού διά την δη¬ μιουργίαν άνεξαρτήτων βΐοτεχνν κών ξθ)νών κατά μεγάλας ομάδος έπαγγελμάτων. Τούτο άναφέρεται είς τόν ανα¬ κοινωθέντα προγοαμμΛτΐΛμόν δρά¬ σεώς τοϋ Β.Ε.Α. διά τό 1970, έν¬ τός τοΰ όποίου ΰπολογίζεται ότι θά τύχη ρυθμίσεως καί τό φορολογι¬ κόν Θέμα τού κλάδου. Πρός τόν σκοπόν αυτόν τό Έπιμελητήριον, προκειμένον νά αποκτήση μεγαλυτέ ραν εϋελιξίαν είς τόν χεΐρισμόν των θεμάτων τού, μελετά την διά τής άναμορφώσεως τής σχετικής νομοθεσίας διεΰρυνσιν των άρμθ'διο τήτων τού, μέ παράλληλον δμως όρ θολογικήν άναδιάρθρωσιν των διοι κητΐικών ϋπηρεσιών τού. Ή πολιτι κή τής άναπτύξειος τής (κοτεχνας σιη'διιάζεται μέ την προσέλκυσιν ξέ νων κεφαλΛΪων είς τόν κλάδον, διά τή δτμιουργίαν σΐίγχρονισμένων πά ρ·αγωγικών μονάδων μέ άνταγιογι στικόν κόστος, δεδομένου δτι αί έ- ξαγοιγικαί προοπτΐκαί τού έμφανί- ζονται ιδιαιτέρως εύνθιϊκαί. Είς την επιτυχίαν τής άναπτυξιακής αύ τής πολιτικής, θά συντελέση κατά τό Βιοτεχνικόν Έπιμελητήριον Ά θηνών, τό Συμπόσιον Έπενδύσείυν τό οποίον συγκαλεΐ προσεχώς είς τάς ΗΓΙΑ τό Ε.Β.Ε.Α. μέ τούς αύ τούς άντικειμενικ&ύς διά την έλλη νίκην οίκονομίαν γενικώτερον σκο πούς. Είς τα πλαίσια τής πολιτικής διά την ανάπτυξιν τού κλάδου, τό Β Ε Α. προγραμματίζει έπίστις καί στε¬ νήν συνεργασίαν μέ τό προσφάτως ίδρυθέν Κέντρον Βΐοτεχνικής Ά- ναπτύξεως, τό οποίον θά αναλάβη τό όργανωτικόν μέρος τής έλληνι¬ κής βιοτεχνίας. Πρός τοντο τό ΚΕ. Β.Α. πρόκειται, μέ την σννεργασί αν τοϋ Έπιμελητηρίου, ώς άναφέ ρετοιι άς τόν προγραμματκτμόν δρά σεως το ΰΒ.Ε.Α. κατά τό τρέχον 1 ετος ,νά προβή είς σειράν δ^ερευνή Ι σεων είς τόν διοτεχνικόν χώρον Ι καί είς τό καταρτισμόν σχετικών 1 μελετών, διά την οργάνωσιν επί συγχρόνων βάσεων ολοκλήρου τοΰ κλάδου. Είς τό πρόγραμμα τοϋ ΒΕΑ πε ριλαμβάνεται, τέλος, καΐ ή συμπα θάστασίς τού «Ις τό Συμβούλιον Προωθήσεως Έξαγωγών, προκειμέ νού νά αύξηθοΰν αί έξαγωγαί τού κλάδου καί νά συσταιθή είς δεύτβ- ρον στάδιον αύτόνομος Βιοτεχνι- κός Έξαγωγικός Όργανκτμός, διά την κάλυψιν των άναγκών της &ιο τεχνίας είς αυτόν τόν τομέα. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέςεζαι είς γν&αιν των Άξιαι. Δισιχήσεων νύμων Εταιοειώ* καί Έΐαιρειών ϋεριβιρισμένης Εύ· &ύνης ότι δι' άηοφάσΐως τού κ. ΥπονργοΟ Έμηορίου ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβν- θείσης βΐς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρβιών), δρ/ζεται δτι δύναν¬ ται νά συνεχίσωσι δημοσκύονααι εγκύρως τάς .Προ- σκλήσεις τ Άν Γεν. Ευνελεύσεων καΐ τούς ΊοΌλογι- ομούς των διά τής οΙχονομΐΜής μας έωημββίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγένετο μ «χ ο ι τούδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής αυγχωνεύσίώς της.
Παιδΐικόν καταφύγιον, ττο· διαθέτει ίνα έκτεταμένον περίβολονμέ 2.000 περίπου διάφορα αγριοί
πουλιά, την ζωήν των οποίων μπορονν νά μελετήΊσουν οσσ άπό τάταιδιά ένδιαφέρονται γιά την όρ
νιθολογία.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! Τ, Υ Κ Ν1ΡΙΚΟΥ ΣΥΚΒΟ-ΛΙΟΥ 1ΤΕΓΑΣΕ0Σ
Πιλότοι τής άεροναυτικής Σχολής τής στρατιωτικής άεροπορίαςέκπαιδεύοναι είς εΐδικους θαλά-
μους, οπου ή θερμοκρασία ημπορεί νά κυμανθή άττό 60 βαθμούςΚεΐλσίου κάτω τού μηδενός, μέ
χρι 230 βαθμών Κελσίου ανω τούμηδενός»
Βσίνει πρός όλοκλή,ριχπν της
Η ΧΟΙΝΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ
ΚΑΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΟΥ Σ.Ε. ΕΙΝΑΙ
ΝΟΜΙΜΟΣ Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΙΝΟΣ
Βρυξέλλαι (ΣΕΠ).— Κατόπιν
τής κατ' αρχήν συμφωνίας τής επι
τευχθείσης τόν παρελθόντα Όκτώ
βριον διά. μίαν κοινί]ν εμπορικήν
πολιτικήν τής εύριυπαικής οίκονομι
κης Κοινότητος άπό τού 1970, τό
Συμβούλιον νπονργών ενέκρινε τώ
ρα επισήμως τόν άναμενόμενον κοι
νόν κανονισμόν. Είς τό μέλλον, εμτ
ποιρικαί συμφωνίαι μεταξν, άφ' ε¬
νός, τής ΕΟΚ καί, έξ ετέρου, μέ
θΊΐμβαλλομένονς εξω τής Κοινης
Άγαράς, θά συνάπτωνται είς τό
κοινοτικόν επίπεδον καΐ θά ίσχύθ'νν
είς όλον τόν γεωγραφΐκόν χώρον
τής εϋρωπαϊκής οίκονομικής Κβινό
τητας. 'Εξαιρέσεις θά έπιτρέπιον-
ται δι' εμπορικάς συμφωνίας δΐαρ-
κείας τριών έτών σιηιαπτομένας μέ
τάς χώρας κρατικόν εμπόριον (Ιδί
ως τού άνατολ. συνοοσπισμον) ώς
καί διά τάς μή ληξάσας εισέτι δι-
με^εΐς σνμβάσεις.
Ούτω, ή Ε.Ο.Κ. καθίσταταΐ αυ¬
τομάτως καί κατ' αρχήν ίνιαϊος έμ
πορικός παράγων δι' όλας τάς μελ
λούιτας θιρθνεϊς σννδ'ΐασκέ.ψεις τάς
άφορώσας τα έμπορικά προβλήματα
Προηγουμένη συνεννόησις των εξ
κυβερνήσεων, ώς αυτή επραγματο¬
ποιήθη κατόπιν μεγάλίυν δνσχερει
ών κατά την εποχήν τού Γύρου
Κέννεντυ, δεν είναι τού λοιπού ό
άναγκαία.
Ή Εΰρωπαίκή 'Επη,τροπή θά δια
πραγματεύεπαι είς τό εξής, έν όνό
ματι τής εύρο>παϊκής οίκονομικής
Κοινότητος, όλας τάς εμπορικάς
συμφωνίας μέ τάς τριταίας χώρας.
Τό Συμβούλιον ύπουργών θά παρί
χη είς αυτήν τάς άπαραιτήτοινς έ-
ξονσιοδοτήσεΐς, αί οποίαι θά 6αΛΪ-
ζωνται επί των προπαρασκΐυαστι-
κών σταιχείων των ύπαβαλλομένων
υπό τής Ιδίας τής 'Εαητροπής.
Ό κανονασμός τής Ε.Ο.Κ. προ-
βλέπει ότι, είς τάς περιπτώσεις καθ
άς, λόγω εΐδικών δΐδαμένων, έμφα
νίζονταΐ προβλήματα τα όποία δέν
δύνανται νά έπιλνθοΰν παρά διά δι
μερών διαπραγματεύσεων, τό Συμ
βούλιον ύπουργών θά δύναται νά έ
ξουσιοδοτήση εν Κράτας — μέλος
νά συνάψη διμερή συμφωίναν. Άλ
λά, «/αί είς τάς περιπτώσεις αύτάς,
δΐαιβούλευσις των "Εξ είναι, ύποχρε
ωτική. Έξ άλλον, αί διατάξεις τοι
αυτής συμφωνίας δέον νά ύποβάλ
λωντοα τόσον είς την Εύρωπαϊκήν
Νέαι συμφωνίαι μετά τής ΕΟΚ
Επιτροπήν, όσον κ«ί είς τό Συμ¬
βούλιον ΰπουργών.
Σειρά διμ,βρών σνμφτονιών άνε
νεώβησαν σιωπηρώς διά περίοδον
μεταγενέστερον τής 1ης Ίανοναρί
ου 1970. Μετ* εξέτασιν των συμ-
φωνιών αυτών, ή 'Επιτροπή έξέφρα
σε την γνώμην ότι αυται δέν έμπο
δϋζονν την έμΛραγμάτωσιν τής κοι-
νής ί<μΛορικής πολιτικάς τής ΕΟΚ (άρχήθεν, όλαι αί διμερεΐς σνμφω νίαι θά ερεπε νά εχουν έκπνίνσε·1 την 31ην Δεκεμβριού 1969, διά νά άντικατο,σταθοΰν διά πολυμερών τοιούτων, δηλα·δή μέ την σνμ,με.τοχή καί των εξ κ>ρατών - μελών τής
Ε.Ο.Κ).
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΙΟΛΙΤΙΚΗ
Κοινωνικαί άσφαλίσεις δι' ολονς
τούς εργάτας τής Ε.Ο.Κ.
Νεον 6ήμα πρός την πλήρη έλειι
θερίαν δΐακ»νή<τεως ΙΐΒρκτσότερα πλεονεκτηματα διά τάς οικογενείας Βρυξέλλαι (ΣΕΠ).— Ώς άποτέ λί«τμα τριών έτών προπ«/ρασκ£νής, αί κυβερνήσεως των εξ κρατών -με λών τής Ε.Ο.Κ. σννεφώνησαν νά πεβΐλάβουν είς τό σύστημα κοινΗ νιικών άσφαλΐσεων τής ΕΟΚ τα έ- πιδόματα άνεργίας καί οικογενείας υπέρ των εργαζομένων μεταναστών. Είς Βρυξέλλας, οί ΰπουργοΐ Έργα σίαις καί Κοινωνικήν 'Τπαθέσ'είον απεφάσισαν ότι, είς —ρίπτοιισνν ά- νεργίας, οΐοισδήποτε πολίτης τής Ε.Ο.Κ. εχει δικαίωιμα είς τάς πχχ- ίροχάς άνεργίας: είς όλας τάς πε¬ ριοχάς τής Κοννής Άγοράς, τα έ- θνικά Ιδρύματα Κοινωνικήν Άσφα λΧσεων υποχρεούνται νά τοϋ κατα- δάλλουν τάς παροχάς αύτάς διά διάστημα τριών μηνών κατ' άνιότα χον δρΙοΛ'. Είς καί μόνος δρος: ό ανβργος πρέπει νβ είχεν εργασίαν είς την καταδάλλουσαν χώραν. Δι' ίί,τι άφορα τα οΐκογενειακά έπιδό- ματα, θά εφαρμοσθή τοϋ λοιπού ό Εδιος κανονισμός. Ή σύξυγος κιχι τα τέκνα, π.χ. ιταλού έργάτου είς τό βέλγιον ή την Δυτικήν Γερμανί αν, θά εχονν δικαί«>μα είς τάς οι¬
κογενειακάς παιροχάς, καί αν άκύ-
μη δέν σννώδευσαν τόν αρχηγόν
τής οικογενείας άλλά πα.ρέμειν(ΐν
είς την Ιταλίαν. Ό νέος κανονιο
μός θά τεθή πιθανώς έν ισχύϊ άπύ
τού προσεχούς θέρους.
Τέο Μπάς
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΝΕΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ
ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4171
Έκ τοϋ υπουργείον Σι/ντονι-
σμοθ ανεκοινώθη ότι ή παρ' αύ
τώ εδρεύουσα Έπιτροπή Κεφα¬
λαίων 'Εξωτερικού, βίσηγήθή είς
τόν υπουργόν Συντονισμοΰ την εγ
κρίσιν των ακολούθων αιτήσεων,
διά την πραγματοποίησιν νέων
ίδιωτικών έπενδύσεων έν Ελλάδι,
δι* είσαγωγής κεφαλαίων έκ τού
έξωτε,ρικοΰ, βάσει τοϋ Νομ. Δια
τάγματος 2687)53:
Τής «Κόνταχ» διά ποσόν 1.400
000 δολλαρίων, διά την επέκτασιν
των ήδη λειτουργουσών έν Ελλά¬
δι έγκαταστάσεών της εμφανίσεως
καί έκτυπώσεως έγχρώμων άρνητι
κων φίλμς.
Τού κ. Γουώλτερ Λόβελαντ, κα-
τοίκου ΗΠΑ, διά ποσόν 165.200
δολλαρίων, διά την ίδρυσιν είς
Νέαν Μάκιρην Άττικής έργοστασί
ου παραγωγής φαρμακευτικών και
φαρμακοχημικών ϋλών.
Τής Γαλλικής Έταιρείας «Λ'
Όρεάλ» διά 409.000 δολλάρια,
πρός τόν σκοπόν ιδρύσεως βιομη-
χανίας παραγωγής καλλιιντικών
καΐ είδών κομμωτηρίοι/, ώς καί εί
δ ι κων προφορμακειττικών είδών ΰγι
εινής.
Τής «"Εσσο - Πάππας», διά
ποσόν 700.000 δολλαρίων, διά
την επέκτασιν καΐ συμπλήρωσιν
των έγκαταστάσεών της έναποθη-
κεύσεως καϊ έμφιαλο>σεως ύγραε-
ρίων καϊ τού έν γένει έξοπλισμοΰ
της.
Τής Παναμαίκής . 'Εταιρείας
«Κομπάνια Μαρίτιμα Βόλγκαν»,
διά ποσόν 150.000 δολλαρίων,
πρός επέκτασιν καϊ συμπλήρω¬
σιν των έγκαταστάσεών όρι/χείων
τής Άνωνύμου Βιομηχανικής καί
'Εμπαρικής 'Εταΐ'ρείας «Λάβα».
Τής έν "Ελβετία έδρευούσης έ
ταιρείας «Βινέξ», διά ποσόν 20.
000 δολλαρίων, πρός σύστασιν ά
νωνύμου έταιρείας, μέ σκοπόν την
ίδρυσιν, είς την περιφέρειαν Άτ-
τικοβοιωτίας, έργοστασίου παρα-
γωγής. α') Φυσικών καΐ σι/μπεπυ
κνωμένων χκμών όπ«ο|ρών. β) Οί
νων, «αί γ') Άποσταγμάτων.
Τής έν Δυτ. Γερμανί α 'Ετα.ρεί
άς «Βέρκχοφ» καΐ τής έν Θεσσα
λονίκη Α. Ε. «Ίντερνάσιοναλ Τομ
πάκο» διά 200.000 δολλάρια,
πρός σύστασιν Άνωνύμου Έται¬
ρείας, μέ σκοπόν την ίδρυσιν 6ιο
μηχανίας παραγωγής τοματοπολ-
τοΰ καΐ κονσερβοποιήσεως όπωρο
κηττευτικών.
Τής έν ΗΠΑ έ&ρειτούσης έται¬
ρείας «Άρόιζα Λίμιτεντ» καΐ τής
■έν Δκτ. Γερμανία «Ντόιτς Άμε-
ρικάνισε Χάντελσγκεζελσαφτ»,
διά ποσόν 2.850.000 δολλαρίων,
πρός σύστασιν Άνωνύμου Έται-
ρείας μέ σκοπόν την ϊδρι/σιν έρ-
γοστασίου ζυβοποιίας, είς περιο¬
χήν ΝομοΓ/ Άττικής ή ©ράκης.
Τού έφσπλιστοϋ κ. Κ. ©. Δια-
μαντή καί των ναιπτηγών κ.κ. Α.
Γ. Έομογένη καί Δ. Π. Νέγκα,
διά 200.000 δολλάιρια, συμπληιρω
ματικώς διά την ίδρυσιν έργοστα
σίου, διά την διενέργειαν μικρών
ναυπηγικών κλπ εργασιών.
Τής «Σοσιετέ Φινανσιέρ Ίν-
τουστριέλ Σαφιντούς», διά 500.
000 δολλάρια, πρός ΐε^υσιν υπό
τής Α.Ε. «Φοΰλγκορ» είς Σουσά-
χι Κορινθίας, έργοστασίομ παρα
γωγής καλωδίων λίαν σκνβέτου τε
χνικής μορφής, μή παραγομένων
μέχρι σήμερον έν Ελλάδι.
Τής έν Όλλανδία έδρευούσης
Έταιρείας «Βεσσάνεν Ρόαγιαλ
Μίλλς» διά 100.000 δολλάρια
πρός σύστασιν Έταιρείας Περιω
ρισμένης Ευθυνής, μέ σκοπόν την
ϊ&ρυσιν είς πεοιοχήν Ελευσίνος,
έργοστασίου παραγωγής κτηνοτρο
φών καΐ πτηνοτροφών.
Των κ.κ. Α. Άλεξιάδη, Χ Ειδ°
λη, Θ. Κουλούρη καΐ Π. Μαργαρί
τη, διά ποσόν 20.000 δολλ. πρός
σύστασιν Έταιρείας, μέ σκοπόν
την ίδρυσιν είς επαρχίαν έογοστα
σίου παραγωγής ήλεχτρικών έστι
ών καΐ ηλεκτρικόν σωληνωτών
θερμαντικών στοιχείων.
Ο ΑΦΡΟΔΙ£ΙΟΛΟΓΟΓ
Α ΓΡΗΓΟΡΐΑΔΗΧ
ά(χετα> Βηλαρα /
Πλατ. ΆγΙου Κονστοντΐνου
(Όμόνοια) 9 - ! καΐ 4 - Ι μ.μ
Τηλ. 525.387
Ώς πλημμελώς ήτιολογημένον ή
κυρώθη, μέ απόφασιν τού Συμδου
λίου Έπΐκρατείας, τό βασιλικόν δι
άταγμα τής 21.11)31.12.1968, τό ό
ποίον είχε τροποποιήσει τό ρυμοτο-
μικόν σχέ'διον Θεσσαλονίκης, χαρα
κτηρίσαν ώς χώρον δι' ανέγερσιν
σχολείον τμήμα τού περικλειομέ·
νού άπό τάς όδούς Δελφών, Α. Νά
στου καί Χαλκιδικής οίκοδομΐκοΰ τε
τραγώνου, άνήκον είς ιδιώτας. Τό
ανώτατον διοικητικόν δικαστήριον
έκρινεν ότι ή Διοίκησις δέν είχε ε
ξετάσεΐ ώς ώφειλε, κατά την έκ¬
δοσιν τού έν λόγω βασιλικόν δια-
τάγματος, άν υπήρχον γήπεδα τοϋ
Δημοσίου κατάλληλα νά διατεθοΰν
ώς χώροι διά την οίκοδάμησιν σχο
λικού κτιρίου, άντί τού καθορισθέν
τος ίδιωτΐκοΰ· Είς σχετικήν ύπ' ά
ριθμόν 2285)69 απόφασιν τού πε-
ριλαμβό,νεται ή άχόλοιΌος χαρακτη
ριστική σκέψις:
«Ό διά τού σχεδίου τής πόλε
ως καθορισαός χώρον δι' ανέγερ¬
σιν δημοσίου κλπ. κτιρίου, δέν ά
ποτελεϊ μέν καθ" εαυτόν κήρυξιν ά
ναγκαστικής απαλλοτριώσεως, συνι
στ»ϊ όπως βάρος τής ίδιοκτησίας,
δννάμενον νά απολήξη είς άπαλλο
τρίιοσιν. Διά τουτο έν όψει καθορι
σμοϋ τοιούτου χώρου δι' έγκρίσε-
(ος, έπεκτάσειος ή τροποποιήσεως
ρυμοτομικοΰ σχεδιον ,-ΐρεπει νά έξε-
τάξεται άν ύφίστανται οίκόπεδα τοϋ
Δημοσίου κατάλληλα άπό πολεοδο
μικής άπόψεοις, διά την έπ' αΐτιον
Ι ανέγερσιν τοϋ οίκείου κτιρίου καί
] νά προτιμάται ό καθορισμός των οί
κοπέδων τούτων ώς χωρίον πρός α¬
νέγερσιν αύτοΰ. Ειδικώς αλλωστε
προκειμένον περί ανεγέρσεως σχολι
κου κτιρίον, ή κατά προτίμησιν χρη
σιμοποίησις πρός τούτο γηπέδοίν ά
νηκύντ'ον είς τό Δηιμόσιον έπιβάλ
λεται καί υπό τον Ν.Δ- 4247)62
«περί ιδρύσεως Όργανισ.μον Σχο-
λικων Κτιρίων», ορίζοντος δτΙ ό
Όργανισμός αύτάς άποκτόι τούς
καταλλήλους διά την άνοικοδόμηοιν
σχολικών κτιρίων χοίρους, κατά
πρώτον λόγον, διά παραχιυρήσεοις
τούτιον δοίρεάν υπό τοϋ Δημοσίου,
Δήμων κλπ.».
ΕΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΝ ΕΝΩΣΙΝ
Αδείας Ιξαγωγής είς την Σοβιε
τιήν "Ενωσιν άκατεργάστων δερμά
Ι των μέχρΐ σ>μπληρώσεως τής προ
, βλεπομένης υπό τής έλληνοσοβιε-
τικής έμπορικής σνμφωνίας ποσό¬
τητος διά τό χρονικόν διάστημα ά
Ι πό 1ης Ιανουάριον 1970, θά χορη
γή, κατόπιν σχετικής αποφάσεως
τοΰ υπουργείον Εμπόριον, ή Τρά
πεζα τής "Ελλάδος. Ή απόφασις
αυτή ελήφθη είς εφαρμογήν τής
Συμβάσεως Εμπόριον καί Πληρω
μών μεταξΰ "Ελλάδος καί Σοβιε-
τικής Ενώσεως, ή όποία προβλέ
πει διά την τρέχουσαν συμβατικήν
περίοδον έξαγιυγάς δερμάτίυν άξί-
ας 1,2 έκατομ. δολλαρίων.
ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝίΙΝ,
ΕΤΑΙΡ. ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΚΕΡΔΗ
ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ εΐσψεράμενον είς
Άνώνυμον Εταιρείαν υπό μετα-
τρεπομένης ή συγχωνευομένης επι
χειρήσεως θεωρεϊται, μετά την ά-
ξιοποίησίν τού, ώς νέον πάγιον
στοιχείον δια την εφαρμογήν τοΰ
Α.Ν. 147)67, υπό την προι/πόθε
σιν, όμως δτι τουτο έκτήθη υπό
τής μετατρεπομένης ή συγχωνευο
μένης έπιχειρήσεως υπό τό Κρά
τος ΐσχύος τού νόμου τούτου.
Την λύσιν αυτήν £5ωσεν τό ϋ-
ττ,^ργείον Οίχονομικών έξ άφορ-
μής σχετικού θέματος άνακύψαν-
τος έν σχέσει μέ την εφαρμογήν
τής έν λόγω διατάξεως. Είς την
κοινοποιουμένην πρός τούς οίκονο
μικοϋς έφόρους εγκύκλιον τού ά
ναφέρονται τα άκόλουθα:
Διά τού έν λόγω αρθρου 7 τού
Α.Ν 147)67, ώς άντικατεστάθη
διά τού άρδρου 5 τού ΑΝ 607)
68, παρασχεθή είς βιομηχανικάς,
βιοτεχνικάς καΐ μεταλλεντικάς έ
|πιχειρήσειι, τό δικαίωμα όπως
διαθέτουν υπό ώοισμένας προυπο
βέσεις μέχρι καΐ τού συνάλου τα
νέγερσιν κτιρίων έπ' αυτών και ή
άξία των έχπτίπτεται έχ των κερ
δών πού 8·ά πραγματοποιήση ή
υπό σύστασιν έταιρεία.
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 7,5 ΒΚ. ΔΟΛΛ.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΚΑ
ΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΒΡΜΑΤΩΝ
Επίκειται κατ' άσφαλεϊς πΛη
ροφορίας, ή επίτευξις συμφωνίας
διά την πραγματοποίησιν έπεν-
δύσεως ϋψους *7,5 έκατομμυρίων
δολλαρίων είς τόν κλάδον Δέρμα-
τος. Πρόκειται περΐ τής «Βιομη
χανίας Κατεργασίας Δερμάτων
Ελλάδος» των Πατρών, τής όποί
άς οί έχοντες την εκμετάλλευσιν
Ίσπανοί επιχειρηματίαι έπιδιώ
κουν την επέκτασιν, μέ αντικειμε
νικόν στόχον την πλήρη, είς δλας
τάς φάσεις καΐ είς μεγάλην εκτα
σιν κατεργασίαν των δερμάτων μ ι
κρών ζώων.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν διεξά-
γονται ηδη άπό άρκετοϋ χρόνου
διαπραγματεύσεις μέ την ΕΤΒΑ,
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΩΝΜΕΓΕΘΩΝΤΟΥΙΣΟΖΥΓΙΟΥ
ΚΑΤΑ 10ΜΗΝ0Ν ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Διετηρήθη πλήριος ή ίσοροπία
είς τό Ίσοζύγιον πληρωμήν κατά τό
1963, ΐνώ ταυτοχρόνως επετεύχθη
βελτίωσις είς την διάρθρωσιν των
συναλλαγματικών είσπράξεων καί
πληρωμών τής χώρας. Τα άνωτέ
ρω τονίζονται είς άνακοίνιοσιν τοΰ
υπουργείον Σνντονισμοΰ, είς την
όποιαν έκτίθενται αί σημειοιθεϊ-
σαι κατά τό ΙΟμηνον Ίανοναρίου—
'Οοίτο>6ρίου π.ε έξελίξεις είς τα
μεγέθη τοΰ Ίσοξυγίου. Άναλυτι-
κώτερον είς την άνακοίνιοσιν άνα-
φέρονται τα άκόλουθα:
Αί έξαγωγαί κατά τύ ΙΟμηνον
άνήλθον είς 389,3 έκατομ. δολλά¬
ρια, ήτοι εσημείωσαν αύξησιν ίναν
τι τον αντίστοιχον ΙΟμηνον τοΰ ε-
τους 1968 κατά 50,4 έκατ. δολλά-
ρΐα ή 15% περίπον. Ή «έντυπιοσια
κή αύτη έξαγωγική έπίδοσις» ό-
φείλεται κνρίως είς·την άλματώδη
ανοδον των έξαγιογών βιομηχανι-
κών - βΐοτεχνικών προιόντων αί ό
ποίαι έφθασαν τα 134 έκατ. δολ¬
λαρίων, ήτοι ηυξήθησαν κατά 58,
5% έναντι τοϋ ίδιον ίκαστήματος
τοΰ 1968.
"Ηδη α'ι έξαγιογαί τής κατηγο
ρίας αυτής σνμμετέχονν κατά τό έ-
πισκοπούμενον 10νόν στύ σύνολον
των έξαγωγών κατά 35% περίπον
έναντι 25% τον 1968, 18% τον
1967 καί 13% τοΰ 1966. Κατά είδι-
κωτέρας κατηγορίας αί έξαγωγαί
κλίιιστουφαντονργικών ηυξήθη κατά
33%, των τσιμέντοιν κατά 85%, των
άντικροτικών κατά 15%, τοΰ άλου,-
μινίου κατά 18%, τοΰ σιδηρονικε-
λίου - νικελίου κατά 822% των λοι-
πών μετάλλων κατά 96%, των σΐσ
σνρών καί σισσνροδερμάτιον κατά
156%, των εί&ών έκ δέρματος κα¬
τά 31% κλπ.
ΑΙ είσαγωγαί, έξ άλλον, άνήλ¬
θον κατά τό ΙΟμηνον είς 1 157, 8
έκατ. δολλάρια αΰξηθεϊσαι έναντι
τον ΙΟμήνου τοΰ 1968 κατά 12,9%.
Έκ τής κατά 123 έκατ. δολλάρια
αυξήσεως, νπογοαμμίξεται είς την
άνακοίνιοσιν, ποσόν 100 έκατ. δολ-
λαρίιον ήτοι τό 80% άντιπροσωπενει
αίίξησιν εισαγωγήν μηχανικόν έ-
ξοπλΐσμοΰ καί πρώτων ύλών. ΑΙ ε'ι-
σαγωγαί μηχανημάτων, ειδικώς ά¬
νήλθον είς 256 έκατ- δολλάρια αν-
ϊηθείσαι κατά 56 έκατ. των δέ πρώ
τιον ΰλΐΤιν είς 254 έκατ. ανξηθεϊ-
σαι κατά 44 έκατ. δολλ. Τα πάσης
φύσεως κεφαλαιονχικά καί αί πρώ¬
ται ύλαι πού εισήχθησαν κατά τύ
ΙΟμηνον άνήλθον είς 575 έκ. δολ¬
λάρια καί άντιπροσωπενονν τό 50
τοίς εκατόν των συνολικήν είσαγω
γήν Ιναντι 47,7% τον 1968·
Ι ,
ΑΊ εϊσαγιογαί βιομηχανικήν εί¬
δών καταναλώσεως ηυξήθησαν κα¬
τά 8,8%, ειδικώς δέ των μή βασι-
κών κατά 4,5%.
Αί άδηλοι σνναλλαγαί περιλαμ-
βανομένης καί τής είσροής κεφαλαί
• ών, κατέλιπόν τελικώς πλεόνασμα
μεγαλύτερον τοϋ εμπορικον έλλείμ
ματος. Είδικής αί αδηλοι τρέχου-
σαι συναλλαγαί κατέλιπόν πλεόνα¬
σμα ίίψους 465,4 έκατ. δολλαρίων
Εναντι 436,6 τοΰ ΙΟμήνου τοΰ 1968
ή δέ είσροή κεφαλαίων, μή περΙ-
λαμβανομένης τής κατά 58 έκατ.
δολλάρια αυξήσεως των εμπορικήν
πιστώσεων, ανήλθεν είς 308 έκατ.
δολλάρια έ'ναντι 232 έκατ· τοΰ ε-
τους 1968, καί έκ τούτων τα 140
εισήχθησαν παρ' ίδιωτών έναντι
107 τοΰ ΙΟμήνου 1968.
Ειδικώς όσον άφορτ} τάς άδή-
λονς συναλλαγάς, άναφέρεται ότι
αί τουριστικαί είσπράξεΐς άνελθοϋ-
σαι είς 132 έκατ. δολλ. ηυξήθησαν
κατά 30% περίπου έναντι τής αντί¬
στοιχον περίοδον τοΰ 1968 (άντί-
στοιχος κατά 30% ήτο καί ή αύξη¬
σις τής τουριστικής κινήσει»ς μέ 1.
205.889 άφίξεις, έναντι 926.929
τοΰ ΙΟμήνου 1968) τα δέ μετανα-
στεντικά έμβάσαατα άνήλθον 277
έκατ· δολλάρια, έναντι 19< έκατ. τοΰ ΙΟμηνον τοΰ 1968. Κατόπιν των ίξελίξεοιν αυτών, ή συναλλαγματική θέσις τής χώρας ύπογραμμίζεται είς την ανακοίνω¬ σιν, καθίσταται ίσχνρά όσον ουδέ¬ ποτε. Οντω την 31.10.69 τα είς χρτΐσόν αί συνάλλαγμι διαθέσιμα τής Τραπέζης τής Ελλάδος, μή ν- πολογΐζομένίυν τοΰ είς χρνσόν μρ- ριδίου τής χώρας είς τό Δ.Ν-Τ. κ<·ί τοϋ είς χρνσάς λίοας ρνθμιστικον άποθε'ματος, ανήρχοντο είς 283 έ¬ κατομ. δολλάρια, ήτοι κατά 21 έκ. ύπεράνο> τοϋ επίπεδον των τού Ό-
κτωβρίου 1968 καί 43 έκατ. υπέρ
άνκ τον επίπεδον την 21ης Ά->ρι-
λίον τον 1967.
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΓ ΕΓΓΡΑΦΗΝ'
ΕΙΣ ΕΛΛΙΙΝΙΚΛ ΝΙΙΟΛΟΓΙΛ
Είς τό νπουργείον Ναυτΐλίας ν
πεβλήθησην αίτήσεις διά την ίγ
γραφήν είς τα έλληνικά νηολόγια
την εξής φορτηγών σκαφών. «Ά-
μνντας» (νανπηγοναενον) 10.07(1
κόρο>ν όλικής χωρητικότητος, «Ρου
μανία» 3-654 κ.ο.χ. ναυπ. 1954,
«Βουλγαρία» 3.669 κ.ο.χ. ν,ιυπηγ.
1954 (αμφότερα τής έταιρείας τα
κτικών γραυμήν «Ή Ελληνικήν
καί «Γεώργιος» 6.241 κ.ο.χ. ναυπ
1953.
κέρδη ιτρός απόκτησιν νεων παγι-'αί οποίαι κατά τταρασχεβείσας
ών στοιχείων καΐ κεφαλαίσυ κινή ίτληροφορίας εύρίσικονται είς τό
σεως, άπαλλασσόμεναι τού φό- τελευταίον στάδιον, ώστε νά πι-
ρου μέχρι τοϋ τέλους 1972. Είς θανολογήται '^ όρΐστική συμφω-
τήν έ'ννοιαν των άποκτωμένων νέ- νία. Περιεχόμενον τής ΰπτό δια-
ων παγίων στοιχείων περιλαμ6ά πραγμάτειισιν σνμφωνίας, ή ό¬
ϊ νονται, ώς έ'χει ήδη ('κποφανθή τό ποία, έφ' όσον τελικώς επιτευχθή,
ύπουργεϊον, καΐ τα γήπεδα, υπό θά τύχη κυδερνητικής έπικυρώσε-
τήν προϋπόθεσιν δτι έΐκτήθησαν ύ ως, είναι ή άνάληψις υποχρεώσεως
ττό τα καβΐστώς τοϋ ΑΝ 147 και υπό των Ίσπανών έπιχειρηματιών
έπομένως ή άξία των τυγχάνει ό διά την έτπένδυσιν είς τό τ)βη έν
μοΰ μετά τής άξίας των άνεγειρο λειτουργία συγκρότημα ποσοΰ 1,5
μένων έπ' αυτών κτισμάτων κατά έκατ. δολλαρίων υπό την μορ-
τήν χρήσιν πού εγένετο πράγμα φήν μηχανικοϋ έξοπλισμοΰ έκ τού
τι ή έ'ναίξις ανεγέρσεως των. έξωτερικοΰ καϊ ή έκ μέρους τής
| Τα αύτά, συνεχίζει ή έγκύκλιος ΕΤΒΑ διάθεσις τού Οπολοίπου πό
το3 ΰπουργείου, ίσχύουν καί επί σοΰ των 6 έκατ. δολλαρίων.
οϊκοπέδων περιερχομένων είς την Κατά τάς διεξαγομένας δια-
κυριότητα Α.Ε 6ιομηχανικής, μι πραγματεύσεις τίθεται ώς πληρο
ταλλευτικής καΐ βιοτεχνικής, έξ φορούμεβ«, καΐ τό θέμα τής έπαρ
είσφοράς υπό μετατρεπομένης ή κείας έγχωρΐου πρώτης Ολης (μι
συγχωνευομένης βιομηχανικής κλπ. κρών δερμ°των), άναζητουμένης
έπιχειρήσεως, υπό την άπαραίτη- μιάς «φόομουλας» διά την έπιβο
τον προϋπόθεσιν τής είσφοράς ό λήν ωρισμένων περιορισμών είς
λοχλήρου τού ενεργητικόν καΐ πά τάς έξαγωγας των.
ί.ητικοϋ αυτής «νευ μεταβολής___ _^^______________
τής συν&έσεως των μελών ?ι μετό ΠΆΡΗΓΓΕΛΘΗΣΑ/Ν Ν€Α
χων καΐ των έταιρικών μερίδων. ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΕΙΣ «ΒΙΑΜΑΞ»
Κατά ο-υνέπειαν, καταλήγί,ι,
έφ' όσον τα γήπεδα έκτήβησαν 6 ΑΙ Τουριστικαί Έπιχειρήσεις
πό τό καθεστώς τοΰ ΑΝ 147 καί «Πούλμαν Στεφανάκη», είς τα
εϊσφέροντα» είς βτυσταθησομένην πλαίσια τού προγράμματός των
ΑΕ έναντι άξίας μετοχών πρός διά την έπικειμένην νέαν τουριστι
κάλυψιν τοΰ μετοχικοΰ κεφαλαίου κήν περίοδον, παρήγγειλαν είς
της καί υπο τάς ώς άνω προυπο- την ΒΙΑΜΑΞ 28 νέα πολυτελή λεοα
θέσεις, ταύτα άποτελοϋν νέον πά φορεΐα. Τα έν λόγω λεωψορεία τύ
γιον στοιχείον αυτής καθ" δ μέ- ττου 0302 πρόκειται νά τεθούν είς
τρον θά άξιοποιηθοΰν μέ την ά- κυκλοφορίαν κατά την άνοιξιν.
ΚΙΝΗΤΡΑ ΔΙ' ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η
ΤΩΝ ΜΕΤΑΠΟΙ Η Τ Ι Κ Ω Ν
ΜΟΝΑΔΩΝ ΖΗΤΕ;ΐ
II
Γ Σ.
Ε.Β.Ε. α
Γήν ανάγκην παροχής κΐνήτρΐην
δ, ά την άνάπτνξνι των μεταποιη-
ιικων μονάδιον, προκειμένον αύται
να καταστοΰν άποδοτικαί, ύπεστή-
ι/ιξεν ή ήγεσία τής Γενικής ΐννυ
μοσπονδίας 'Επαγγελμιτΐών κιχι
Βιοτεχνών Ελλάδος εί: τόν Π'
Άντιπρύεδρον τής Κυβερνήσειος κ.
Πατίλην, κατά την χθεσινήν τιον
συνάντησιν. Σ/.Γτινώς ίΐπό τής, ίιοι
κησεως τής Γ Σ.Ε.Β.Ε. ίτονίσθη
ή άνάγκη όργανιόσειος των έξαγπι
γήν βιοτιχνικών προιήντιον ώς και'
τής έπιλνσεος σειράς δλλιον αίτη-
μάτιον τον κλάβου. ('Λγορανομικό^,
Κώδιξ, χρηιιατοδότησις, - συντελι-
σταί καθαρον κέοδονς, μισθιόσεις
καταστημάτων κ.α').
Μόλις εξεδόθη
Γ. ΛΑΜΨΙΔΗ
ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ
Ο ΣΦΑΓΕΥΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
324 σε'ίδες μεγά»ου οχήματος, είκονογραφημένοο.
Πωλεϊται στα βιβλιοπωλεϊα καί άπό τόν συνραφέα
τηλ. 719.463.
Ε Ν Δ Υ [ Σ Θ Ε
εί; την
ΪΥΝΕΧΗ ΠΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΛΗ
Παρακολουθήση
τή; εξελίξεως
τή; άνδρικής Μόδα;
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.57ί
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΧΜΟΤ ΖΑΧΑΡΕ-
ΩΣ
ΙΙαρατείνεται μέχρι καί τής 31ης
Ίανοναρίον 1970 ή προθεσμίίί ίκτε
λωνισμοΰ σακχάρειος, προελετΰττρ-
ως χωριόν - μελων τής ΕΟΚ καί
τής Ενριοπαϊκής Νομισματικής
Σνμφοηίας, ώς ί.τίσης καί έκ χιο-
ρών διμερών σνμβάσειον, έφ' ίκτον
τα σχετικά φορτία εκομίσθησαν ή
θά κοιιισθοΰν βάσει άοειών είσαγιο
νης χοοηγηθεισών ή χορηγηθησομέ
νων νπό τής είδικής έπιτροπή; τοΰ
Ε.Β.Ε.Α.
Η ΣΥΡΙΑ ΗΥΞΗΣΕ ΔΑΣΜΟΥΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
ι
Είς άξιάλογον αύξησιν των δα
σμών είσαγωγής βενζινοκινητήρων,
και,-στήρων καΐ άμαξωμάτνιν π:οέ
βη ή σνριακή κυβέρνησις, τροπο-
ποιοθσα καταλλήλως τό ίσχΰον
είς την χώοαν τελωνειακόν δασμο
λόγιον είσαγκγής. Αί άλλαγαί ού
ταί εγένοντο γνωσταί είς τό υ¬
πουργείον Έμπορίου κατόπιν δη-
μο3·ιεύο-εων ε'ς τόν συριακόν τύ-
ττθ" Τό δέ υπουργείον ένημέρωσί
σχε-ιχώς τάς ένδιαφερομένας έλ.
λ-νικάς έξαγτογικάς όογανώσεις
κ^ΐ τα έπιμελητήρια, προ<ειμένου ν ά λάδουν ένδεχομένως μέτρα διά τ-ν αντιμετώπισιν τοθ όλου θέμα τος. ΜΚΙΙΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΛΦΚΤΟΝ ΜΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟ1ΙΟΤΛΟΤ Κιιςκάσκον 111 — Τη?. 477.724 1 ΙΙΕΙΡΑΙΕΤΣ Σοικράτονς 59, Αθήναι Τηλ. 547.888 'Τπενθυνοι σνμφώνιος τιρ νομώ 1090)1938 ΊδιοκτήτΓκ — Διενθνντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55 Προϊστάμενος Τνπογραφείον ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Συνήλθεν τό έο-πέοσς τής ποΐρελ Οούσης Τρίτης ΰ.τό την ποοεδρίαν τού κ. Άντων. Μέ5η, Γενικόν νικό)' 'Τ.-ΐηρρίΜών τή στμαετοχή ■/αί των ύπηρκτ.ακών παραγύντων έκ των κ.κ. Τομαοά Νομικοϋ Σύμ¬ βουλον, Ίοο. ΙΙανλίδη, Λ. ΙΙαπαθα νασίου, κ Καρατσοπούλ ο υ, Κάς Καλαμπύκα κα« έ.κ τον .τροσ- φνγος έκπροσιύ.-τσν κ. Σοι·κ<>. 2 ινα
νίδη, τύ Κεντρικόν Συμβουλιον
Σ τεγάσεως καΐ ελαδεν τάς κάτω
6ι άποφάσεις:
Περί προσκνρώσειος ιιη άρτίου
οίκοΐεΛικοΰ τμήματος είς τας ύπ' ά-
οιθ. 1 καί 12 Ιδιοκτησίας τοΰ Ο.Τ.
7 Συν)σμον Άγιον Ιωάν. Χρι<κ>
στομου Πειραιώς.
Περί ίκαγραφής τκ τοΰ προγράμ
ματος άγροτικής επαγγελματικήν
άπακαταστάσεως τοΰ πρόσφυγος Η.
Ε. Νικολαίδη Λεωνίδα τοΰ Ίωάν-
νον.
Περΐ άνακλήσεως τής ύπ' αριθ.
Δ6)Β)5306)65 Ύπονργικής άπο-
φάσεως, ώς πρός την αστικήν ε¬
παγγελματικήν άπσκοττάστασ ι ν
τοΰ πρόσφυγος Η. Ε. Γεραμιάν
Γρηγοριάν τού Στέφανον.
ιΠερΐ έγκρίσεως ή* μή σνμπληρω
ματικής πιστώσεως εκ δρχ. 120.
000 διά την αποζημίωσιν τής έν
Ρέντη άπαλλοτριωθείσης εκτάσε¬
ως.
"Εγκρισις οριστικάς παραχΐα
ρήσεως προσωρινώς διατεθέντων
διαμερισμάτων.
Δι^εσις τού ΰπ' αριθ. Β — 15
δ)τος τής πολ)κίας Άγίας Σοφί
άς Πειραιώς είς τόν ,-ΐρόοφυγα Άν
5ρέου Άριστεϊ&ην.
Διαγραφή ενίων προσφύγων εκ
των στεγαστιχών προγραμματων.
'Εγκοισις δρχ. 7.425 διά την
πληρωμήν δαπάνης παροχής υπό
τής ΔΕΗ ηλεκτρικόν ρεύματος είς
3ον Τμήμα Οίκισμοϋ Δραπετσώ-
νας.
Όμοίως δρχ. 22.000 διά την
-πληρωμήν εργασιών αφαιρέσεως
δικτύου υδρεύσεως έκ τοθ χώρου
ανεγέρσεως 7 πολνκ)κιών θΐκι-
σμο.3 Ταύρου (Άνατολ. Τμήμα).
Όμοίως δρχ. 300.000 διά την
πληρωμήν μισθοδοσίας Ίανουαρι
ου - Απριλίου 1970 καΐ Δώρου
Πάσχα των επί συμβάσει ύπαλλή
λων διοικητικώς καΐ τεχνικών ΝΔ
4176)61.
Όμοίως 212.000 διά την πλη¬
ρωμήν μισθοδοσίας χρονικής πε-
1
ριόδου Ιανουάριον - Απριλίου
1970 καΐ Δώρου Πάσχα επί συμ
βάσει τεχνικών ύπαλλήλων αρβρ.
18 ΒΔ 692)61 ύπηρετοόντων είς
"Υπηρεσίαν Οίκισμού Υπουργείον
Δημ. "Εργων.
Όμοίως δρχ. 200.000 διά την
έπιχορήγησιν Δήμου Καλαμαριάς
Ετους 1970 πρός αντιμετώπισιν
έξόδων λειτονργίας καΐ συντηρή¬
σεως Βιολογικοΰ Σταθμοΰ Φοίνι-
κος Θεσσαλονίκης.
Όμοίως δρχ. 9.195.000 διά
την κατά τό ϊτος 1970 χρηματο-
οότησιν εφαρμοζόμενον στεγαστι-
κών προγραμματων, ώς ακολού¬
θως:
Α' ΝΕΟΝ ΠΡΟιΓΡΑιΜΙΜΑ 1968
ΣΤΕΓ. 1 719 ΠΑΡ)ΧΩΝ ΟΙΚΟ-
ΓΕΝΕΙΩΝ.
α) Κ.Κ.Π. Άττικής
1) Διά την καταβολ. οίκον, ενι-
σχύσεως πρός αύτοστέγασιν δρχ.
1.500.0ΟΌ.
2) Διά την καταβολήν οίκον, έ-
νισχύσεως διά δαπάνας αλλαχού
στεγάσεως παρ)χων άναγνωρισθ.
καί μή δικαιούχων στεγάσεως (έ-
νοικίων - άποζημ.) δρχ. 6.000.
000.
3) Κ.Κ..Π. Καρδίτσης ομοίως
(ένοίχια) δρχ. 300.000.
Β' ΠΡΟΓΡ. 1963-66 ΚΑΙ ΠΑ
ΛΑΙΟΤΕΡΩΝ
α) Κ.Κ.Π. Άττικής
1) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν δρχ
200.000
2) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αΰτοστέγασιν Πολ
Καισαριανής δρχ. 45.000
3) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν προ
)ος 1960 - 61 δρχ. 150.000
4) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν
Π,3ογ)τος 1959 δρχ. 100.000
5) Διά την καταβολήν άποζημι
ώσεως καί ένοικίων είς δικαιού-
χους καΐ μή οικογενείας απάντων
των στεγαστικών προγραμματων
πλήν τού τοιούτου 1968 δρχ. 500
000.
6) Διά την πληρωμήν εργασι¬
ών κατεδαφίσεως παρ)των σύθαι
ρέτως άνεγειρομένων κτισμάτων
δοχ. 100,000.
7) Όμοίως ώς &νω Κ.Κ.ίΙ
Πειραιώς δρχ. 300.000.
"Εγκρισις πιστώσεως δρχ. 8
200.000 διά την υπό τοΰ Κ.Κ.
Πολιτικής Πειοαιώς καταβολήν
α) Οίκονομικής ένισχύσ ε ω ς
πρός αύτοστέγασιν στεγαστικοΰ
προγράμματός 1963 - 66 δοχ 1
700.000
β) ΟΙικον. ένισχύσεως είς δι «χι
ούχους καΐ μή στεγάσεως οίκογε
νείας (ένοίχια κλπ.) δρχ 6 500
000.
Διά την συνέχισιν έφαρμογής
προγράμματός αύτοστεγάσεως ιίς
Χαλκίδα έ'γκρ. πιστώσεως δρχ
182.500
Διά την καταβολήν οίκον. ένι
σχύσεως παρ)χ«ν άνίγνωηισθτν
των καί μή δικαιούχων στεγάσε¬
ως προγράμματός Χαλκίδος δρχ.
2.000
Περΐ παραχωρήσεως των κάτωθι
■)!κοπεδων συμφώνως πρός τα ΝΔ
4176)61, 3546)66 «αί 8)1968
Τού ύπ' αριθ. 13 έν τετρ. Ρ τοθ
Συν)σμού Ν. Καλλιπόλεως έμβα
δοΰ 202,30 μ2 είς την Γαρνφαλλ!
να συζ. Μάρκου Ξεναρίου.
Τοΰ ΰπ' αριθ. 3 έν τετρ. 40
τού Σνν)σμού Εύγενείας Πειραι¬
ώς έμβαδοΰ 154,80 μ2 είς τούς
Λάμποον καΐ Βικτωρίαν Γκόγ.
κου.
Τού ί-' αριθ. 15Β έν τετρ. θ
■"*> Σνν)σμο3 Ν. Καλλιπόλεο»ς έμ
βαδεϋ 104,20 μ2 είς τούς Σβφι
αν. Έλένην κσΐ Σπυρίδωνα Βα
τσίτση
Τοΰ ύ.τ' άαιθ. 11α έν τετρ. 45
το; Σι.ν)σμού Τουρκοβοννίων έμ
βαδοΰ 156,40 μ2 είς τούς κληρονό
Άριστ Κυριαζή.
ύ ύπ' Αριθ. 17 έν ΤΓτρ. 75
τού Συν)σροΰ Μυριοφύτον Άμθι
άλρς έμβαδού 160.00 μ2 είο τοθς
Άντωνίαν καΐ Νικ,όλαον Λονδαρον
Έττιβολή άναγκαστικής ό—ολ-
λοτριώσε»ς επί έκτάσεων μ2 2.
320 έν τή περιοχη Χρυσομαλλού-
ση — Μντιλήνης.
Πεοΐ καταδολής άποζημιώσε»*,
διά 500 μ2 είς την τρέχουσαν τι
μην είς τούς κληοονόμους Άλιξόν
Εοου Κώνστα σνμφίόνως πρός τό
ύπ' αριθ. 2589)1969 πρακτικών
τού Νομ ι κου Συμβουλιον τού κοά
τονε.
Περΐ δ«*ρεάν παραχωρήσεως κα
τεχομένων οίκοπεδικών χώρων είς:
ι Σχολικήν Έφορείαν 1ου Δημο
τ ι κου Σχολείον Νικαίας - Πειραι
ώς, Σχολικήν Έφορείαν 7ον Δή
μοτικοΰ Σχολείον Νικαίας · Πει
ραιώς.
| Περϊ άνακλήσεας τής 6—' άρι«.
Δ5) 1735)8*2.68 Ύπουργικής ά
^οφάσεως τής δωρεάν παραχωρή
σεως τού έν αύτη μνημονευομίνοιι
χωρου είς τόν Εθνικόν Παιδικόν
Σταθμόν Έρμουπόλεως - Ιύρου
. πρός τόν σκοπόν ανεγέρσεως συγ
'χρονισμένου κτιρίου διά την στε
γασιν τούτου.
| Περΐ ρυθμίσεως το^ θέματος
Ι των κατεχομένων οί κοπέδων Συν)
σμού Ίλισού (έπανεισαγωγή)
"Εγικρισις άναλ. καί διαθ, πι¬
στώσεως δρχ. 7.5ΟΌ επι κεφ. 3
άρθρ. 3 τού παρά τή ΕΚΤΈ Α)
'σμού διά δαπάνας γραφ. ΰλης κα'ι
έντύπων προγ)τος παραχωρήσεως
οίκημάτων τ. Ανοικοδομήσεως
των Κέντρων Κοινων. Πολιτικής
Άρτης καί Δράμας.
"Εγκρισις προϋπολογισμόν Ι·
σόδων καί έξόδων ετους 1970 τού
παρά τή ΕΚΤΕ Λογ)σμοΰ Λ. Στε
Υΐς·
Κτήσις ■..<τόχτε«»ς Οπό τού Οίιιο δομικοΰ Συν)σμόν ύπαλλήλων Έ ταιρείας Λι.τασμάτων Συν. Π.Ε. εν θέσει Λνΐετόχι» ("Αγιος ΑΙμι λιανός) Κοινότητος Πάρτο — Χι λίου τού τέως Δήμου Κρανιδίου. Περί έγγραφής &ευτέρας υπέρ τού Ελληνικόν Δημοσίου ΰποβη- κης επί τα"; είς τόν οίκισμόν Βρα χατίου Κορινθίας ακινήτου τού Γεώργιον Άπ. Λιουντρη, ΰπο3η- κευομένου ήϊη μέ πρώτην τοιαύ¬ την. Περΐ μίταφορβς τής επί τβο είς τόν οίκισμόν Φλωριάδος ΑΙ- τωλ)νίας οίκοπέ'δον τού Βασιλεί ου Βελισ. Οίκονόμου έγγραφείσης νποθήΐκης είς έτερον οικόπεδον τούτον κείμενον είς τόν οίκισμόν Κομ.τοτίον "Αρτης. Έπιβολή συμπληρωματικήν ά παλλοτριώσεως κατά τάς διατά- ξεις τής Ζ' Συντακτικής Πρόξε. ως, επί εκτάσεως 41129 μ2 είς την περιοχήν XI ΟΝ Ι ΓΑΛΑΡΙ Η ΛΕΙΑΣ πρός μεταφοράν των κα τολιο-θαινόντων οΐκισμών Κρουνων καΐ ΛαδικοΟ. Κήρυξις άναγκαστικής άπαλλο τριώσεως επι εκτάσεως 44.680 μ2 είς την περιοχήν ΚΑΛΛΙ9Ε0 ΚΑΜΠιΟΣ ΑΧΑΙΑΣ διά την στέ γασιν των οικογένειαν τού κατολι σθαίνοντος οίκισμού ΚΑΛΛΙΘΈΑ ΑΧΑ Ι ΑΣ. "Αρσις έκ τής έπιβληθείσης ό παλλοτριώσεως είς την περιοχήν ΜΐΕΓΑΛθΥΠθΛΕηΣ ΑΡΚΑΔΙ ΑΣ εκτάσεως 1.374 μ2. Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΖΗΜΙΑ Σ Διά τής ύπ' αριθμόν 977)69 α¬ ποφάσεως αυτού, τό Συμβούλιον τής 'Επικρατείας ήρμήνευσϊ την διάταξιν τοΰ άρθρον 35 παράγρα- φος 1 Λΐοίπχ. ξ' τοΰ Ν.Δ. 3323) 1955 «περί φορολογίας είσοδήμα- τος», προόλέπουοαν την Εκπτωοτν των άπο·θεματικών, τα όποϊα δημι- ουργοΰνται {«ΐό τής έπιχειρήο-εως πρός αποκατάστασιν τής ζημίας, ή όποία θά επέλθη είς τόν έπιχειοη- ματίαν έκ τής μετά την λήξιν τής συμβάσεως περιελεύσε^ος των πάντ¬ ων ~ριον«Ρκΐ.κών στοιχείων τής έπι¬ χειρήσεως £{ς τό Δημόσιον ή τρί τοτ'ς, καθνεοοι·μένης ούτως άπαλλα γής άπό τού φόρον, των έβόδων των προοριζομένων πρός άποκατά στάσιν τής ζτυιίας ταύτης. ^ Κατά την έννοιαν τής δνω δια- τά|ίο)ς —άναφέρεται είς την από¬ φασιν— έφ' όσον τό ενεργητικόν τό οποίον θά περιέλθη είς τό Δημό σιον ή τρίτους, ίξνπηρττϊϊ πλείο¬ νας θιαχειριστικίΊς περιόδονς, τό πρός αποκατάστασιν τοΰ ένε-ργητι- κοΰτον δηιιιιοΐ'ργοναενον καθ" εκά¬ στην διαχειριστικήν περίοιδον άπο Θεματικόν, τον οποίον επιτρέπΓται ή ?κπτοκΐις επί των άκαθαοίστων ί- σόδο>ν τής αυτής διαχειριστάς πτ-
ριόδον, 'δέον νά είναι ανάλογον
πρός την διάρκειαν τής συμβάσε
ως. Ειδικώτερον δέν δΐΓναται νά ί'-
περβαίνη τό πηλϊκον τής διαιρΐσε-
<ος τής άξίας των περιελίυοομΓνον είς τό Δημόσιον ήτρίτο<νς περιου- σιακών <ττοιχ?ί(,)ν διά τοΰ χρόνοΐ' τής διαρκείας τής (Πΐιι6άσε·ο)ς. Κατ' ακολουθίαν —συμιτεραίνει ή άπόφαοι;— Γιν κ«τά την όιηχει- ριχττιικήν περίοδον, έντός τής οποί¬ ας λήγει ή σύμβασις, ή λήξνς τής συμβάσεως δέν σι·μπίπτη πρός την λήξιν τής περίοδον ταύτης, άλλ" έπέρχΐται έντός αυτής, έκπίπτϊται κατά την διαχειρι—ικήν ταιΗην πε ρίοοον τό άποθΓματικόν, τό όποϊιον άντιστοιχεί πρός τόν ίντός αυτής χρόνον λειτονργίας τής <η«μ6άσΓως. 'Ή. άνα>τέρ«ο απόφασις περιλαμ-
βάνεται είς τό κυκλοφορήσαν Δελ¬
τίον Άνωνύμων Έταιρειων καί Ε.
Π.Ε.
πουλιά, την ζωήν των οποίων μπορονν νά μελετήΊσουν οσσ άπό τάταιδιά ένδιαφέρονται γιά την όρ
νιθολογία.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! Τ, Υ Κ Ν1ΡΙΚΟΥ ΣΥΚΒΟ-ΛΙΟΥ 1ΤΕΓΑΣΕ0Σ
Πιλότοι τής άεροναυτικής Σχολής τής στρατιωτικής άεροπορίαςέκπαιδεύοναι είς εΐδικους θαλά-
μους, οπου ή θερμοκρασία ημπορεί νά κυμανθή άττό 60 βαθμούςΚεΐλσίου κάτω τού μηδενός, μέ
χρι 230 βαθμών Κελσίου ανω τούμηδενός»
Βσίνει πρός όλοκλή,ριχπν της
Η ΧΟΙΝΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ
ΚΑΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΟΥ Σ.Ε. ΕΙΝΑΙ
ΝΟΜΙΜΟΣ Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΙΝΟΣ
Βρυξέλλαι (ΣΕΠ).— Κατόπιν
τής κατ' αρχήν συμφωνίας τής επι
τευχθείσης τόν παρελθόντα Όκτώ
βριον διά. μίαν κοινί]ν εμπορικήν
πολιτικήν τής εύριυπαικής οίκονομι
κης Κοινότητος άπό τού 1970, τό
Συμβούλιον νπονργών ενέκρινε τώ
ρα επισήμως τόν άναμενόμενον κοι
νόν κανονισμόν. Είς τό μέλλον, εμτ
ποιρικαί συμφωνίαι μεταξν, άφ' ε¬
νός, τής ΕΟΚ καί, έξ ετέρου, μέ
θΊΐμβαλλομένονς εξω τής Κοινης
Άγαράς, θά συνάπτωνται είς τό
κοινοτικόν επίπεδον καΐ θά ίσχύθ'νν
είς όλον τόν γεωγραφΐκόν χώρον
τής εϋρωπαϊκής οίκονομικής Κβινό
τητας. 'Εξαιρέσεις θά έπιτρέπιον-
ται δι' εμπορικάς συμφωνίας δΐαρ-
κείας τριών έτών σιηιαπτομένας μέ
τάς χώρας κρατικόν εμπόριον (Ιδί
ως τού άνατολ. συνοοσπισμον) ώς
καί διά τάς μή ληξάσας εισέτι δι-
με^εΐς σνμβάσεις.
Ούτω, ή Ε.Ο.Κ. καθίσταταΐ αυ¬
τομάτως καί κατ' αρχήν ίνιαϊος έμ
πορικός παράγων δι' όλας τάς μελ
λούιτας θιρθνεϊς σννδ'ΐασκέ.ψεις τάς
άφορώσας τα έμπορικά προβλήματα
Προηγουμένη συνεννόησις των εξ
κυβερνήσεων, ώς αυτή επραγματο¬
ποιήθη κατόπιν μεγάλίυν δνσχερει
ών κατά την εποχήν τού Γύρου
Κέννεντυ, δεν είναι τού λοιπού ό
άναγκαία.
Ή Εΰρωπαίκή 'Επη,τροπή θά δια
πραγματεύεπαι είς τό εξής, έν όνό
ματι τής εύρο>παϊκής οίκονομικής
Κοινότητος, όλας τάς εμπορικάς
συμφωνίας μέ τάς τριταίας χώρας.
Τό Συμβούλιον ύπουργών θά παρί
χη είς αυτήν τάς άπαραιτήτοινς έ-
ξονσιοδοτήσεΐς, αί οποίαι θά 6αΛΪ-
ζωνται επί των προπαρασκΐυαστι-
κών σταιχείων των ύπαβαλλομένων
υπό τής Ιδίας τής 'Εαητροπής.
Ό κανονασμός τής Ε.Ο.Κ. προ-
βλέπει ότι, είς τάς περιπτώσεις καθ
άς, λόγω εΐδικών δΐδαμένων, έμφα
νίζονταΐ προβλήματα τα όποία δέν
δύνανται νά έπιλνθοΰν παρά διά δι
μερών διαπραγματεύσεων, τό Συμ
βούλιον ύπουργών θά δύναται νά έ
ξουσιοδοτήση εν Κράτας — μέλος
νά συνάψη διμερή συμφωίναν. Άλ
λά, «/αί είς τάς περιπτώσεις αύτάς,
δΐαιβούλευσις των "Εξ είναι, ύποχρε
ωτική. Έξ άλλον, αί διατάξεις τοι
αυτής συμφωνίας δέον νά ύποβάλ
λωντοα τόσον είς την Εύρωπαϊκήν
Νέαι συμφωνίαι μετά τής ΕΟΚ
Επιτροπήν, όσον κ«ί είς τό Συμ¬
βούλιον ΰπουργών.
Σειρά διμ,βρών σνμφτονιών άνε
νεώβησαν σιωπηρώς διά περίοδον
μεταγενέστερον τής 1ης Ίανοναρί
ου 1970. Μετ* εξέτασιν των συμ-
φωνιών αυτών, ή 'Επιτροπή έξέφρα
σε την γνώμην ότι αυται δέν έμπο
δϋζονν την έμΛραγμάτωσιν τής κοι-
νής ί<μΛορικής πολιτικάς τής ΕΟΚ (άρχήθεν, όλαι αί διμερεΐς σνμφω νίαι θά ερεπε νά εχουν έκπνίνσε·1 την 31ην Δεκεμβριού 1969, διά νά άντικατο,σταθοΰν διά πολυμερών τοιούτων, δηλα·δή μέ την σνμ,με.τοχή καί των εξ κ>ρατών - μελών τής
Ε.Ο.Κ).
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΙΟΛΙΤΙΚΗ
Κοινωνικαί άσφαλίσεις δι' ολονς
τούς εργάτας τής Ε.Ο.Κ.
Νεον 6ήμα πρός την πλήρη έλειι
θερίαν δΐακ»νή<τεως ΙΐΒρκτσότερα πλεονεκτηματα διά τάς οικογενείας Βρυξέλλαι (ΣΕΠ).— Ώς άποτέ λί«τμα τριών έτών προπ«/ρασκ£νής, αί κυβερνήσεως των εξ κρατών -με λών τής Ε.Ο.Κ. σννεφώνησαν νά πεβΐλάβουν είς τό σύστημα κοινΗ νιικών άσφαλΐσεων τής ΕΟΚ τα έ- πιδόματα άνεργίας καί οικογενείας υπέρ των εργαζομένων μεταναστών. Είς Βρυξέλλας, οί ΰπουργοΐ Έργα σίαις καί Κοινωνικήν 'Τπαθέσ'είον απεφάσισαν ότι, είς —ρίπτοιισνν ά- νεργίας, οΐοισδήποτε πολίτης τής Ε.Ο.Κ. εχει δικαίωιμα είς τάς πχχ- ίροχάς άνεργίας: είς όλας τάς πε¬ ριοχάς τής Κοννής Άγοράς, τα έ- θνικά Ιδρύματα Κοινωνικήν Άσφα λΧσεων υποχρεούνται νά τοϋ κατα- δάλλουν τάς παροχάς αύτάς διά διάστημα τριών μηνών κατ' άνιότα χον δρΙοΛ'. Είς καί μόνος δρος: ό ανβργος πρέπει νβ είχεν εργασίαν είς την καταδάλλουσαν χώραν. Δι' ίί,τι άφορα τα οΐκογενειακά έπιδό- ματα, θά εφαρμοσθή τοϋ λοιπού ό Εδιος κανονισμός. Ή σύξυγος κιχι τα τέκνα, π.χ. ιταλού έργάτου είς τό βέλγιον ή την Δυτικήν Γερμανί αν, θά εχονν δικαί«>μα είς τάς οι¬
κογενειακάς παιροχάς, καί αν άκύ-
μη δέν σννώδευσαν τόν αρχηγόν
τής οικογενείας άλλά πα.ρέμειν(ΐν
είς την Ιταλίαν. Ό νέος κανονιο
μός θά τεθή πιθανώς έν ισχύϊ άπύ
τού προσεχούς θέρους.
Τέο Μπάς
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΝΕΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ
ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4171
Έκ τοϋ υπουργείον Σι/ντονι-
σμοθ ανεκοινώθη ότι ή παρ' αύ
τώ εδρεύουσα Έπιτροπή Κεφα¬
λαίων 'Εξωτερικού, βίσηγήθή είς
τόν υπουργόν Συντονισμοΰ την εγ
κρίσιν των ακολούθων αιτήσεων,
διά την πραγματοποίησιν νέων
ίδιωτικών έπενδύσεων έν Ελλάδι,
δι* είσαγωγής κεφαλαίων έκ τού
έξωτε,ρικοΰ, βάσει τοϋ Νομ. Δια
τάγματος 2687)53:
Τής «Κόνταχ» διά ποσόν 1.400
000 δολλαρίων, διά την επέκτασιν
των ήδη λειτουργουσών έν Ελλά¬
δι έγκαταστάσεών της εμφανίσεως
καί έκτυπώσεως έγχρώμων άρνητι
κων φίλμς.
Τού κ. Γουώλτερ Λόβελαντ, κα-
τοίκου ΗΠΑ, διά ποσόν 165.200
δολλαρίων, διά την ίδρυσιν είς
Νέαν Μάκιρην Άττικής έργοστασί
ου παραγωγής φαρμακευτικών και
φαρμακοχημικών ϋλών.
Τής Γαλλικής Έταιρείας «Λ'
Όρεάλ» διά 409.000 δολλάρια,
πρός τόν σκοπόν ιδρύσεως βιομη-
χανίας παραγωγής καλλιιντικών
καΐ είδών κομμωτηρίοι/, ώς καί εί
δ ι κων προφορμακειττικών είδών ΰγι
εινής.
Τής «"Εσσο - Πάππας», διά
ποσόν 700.000 δολλαρίων, διά
την επέκτασιν καΐ συμπλήρωσιν
των έγκαταστάσεών της έναποθη-
κεύσεως καϊ έμφιαλο>σεως ύγραε-
ρίων καϊ τού έν γένει έξοπλισμοΰ
της.
Τής Παναμαίκής . 'Εταιρείας
«Κομπάνια Μαρίτιμα Βόλγκαν»,
διά ποσόν 150.000 δολλαρίων,
πρός επέκτασιν καϊ συμπλήρω¬
σιν των έγκαταστάσεών όρι/χείων
τής Άνωνύμου Βιομηχανικής καί
'Εμπαρικής 'Εταΐ'ρείας «Λάβα».
Τής έν "Ελβετία έδρευούσης έ
ταιρείας «Βινέξ», διά ποσόν 20.
000 δολλαρίων, πρός σύστασιν ά
νωνύμου έταιρείας, μέ σκοπόν την
ίδρυσιν, είς την περιφέρειαν Άτ-
τικοβοιωτίας, έργοστασίου παρα-
γωγής. α') Φυσικών καΐ σι/μπεπυ
κνωμένων χκμών όπ«ο|ρών. β) Οί
νων, «αί γ') Άποσταγμάτων.
Τής έν Δυτ. Γερμανί α 'Ετα.ρεί
άς «Βέρκχοφ» καΐ τής έν Θεσσα
λονίκη Α. Ε. «Ίντερνάσιοναλ Τομ
πάκο» διά 200.000 δολλάρια,
πρός σύστασιν Άνωνύμου Έται¬
ρείας, μέ σκοπόν την ίδρυσιν 6ιο
μηχανίας παραγωγής τοματοπολ-
τοΰ καΐ κονσερβοποιήσεως όπωρο
κηττευτικών.
Τής έν ΗΠΑ έ&ρειτούσης έται¬
ρείας «Άρόιζα Λίμιτεντ» καΐ τής
■έν Δκτ. Γερμανία «Ντόιτς Άμε-
ρικάνισε Χάντελσγκεζελσαφτ»,
διά ποσόν 2.850.000 δολλαρίων,
πρός σύστασιν Άνωνύμου Έται-
ρείας μέ σκοπόν την ϊδρι/σιν έρ-
γοστασίου ζυβοποιίας, είς περιο¬
χήν ΝομοΓ/ Άττικής ή ©ράκης.
Τού έφσπλιστοϋ κ. Κ. ©. Δια-
μαντή καί των ναιπτηγών κ.κ. Α.
Γ. Έομογένη καί Δ. Π. Νέγκα,
διά 200.000 δολλάιρια, συμπληιρω
ματικώς διά την ίδρυσιν έργοστα
σίου, διά την διενέργειαν μικρών
ναυπηγικών κλπ εργασιών.
Τής «Σοσιετέ Φινανσιέρ Ίν-
τουστριέλ Σαφιντούς», διά 500.
000 δολλάρια, πρός ΐε^υσιν υπό
τής Α.Ε. «Φοΰλγκορ» είς Σουσά-
χι Κορινθίας, έργοστασίομ παρα
γωγής καλωδίων λίαν σκνβέτου τε
χνικής μορφής, μή παραγομένων
μέχρι σήμερον έν Ελλάδι.
Τής έν Όλλανδία έδρευούσης
Έταιρείας «Βεσσάνεν Ρόαγιαλ
Μίλλς» διά 100.000 δολλάρια
πρός σύστασιν Έταιρείας Περιω
ρισμένης Ευθυνής, μέ σκοπόν την
ϊ&ρυσιν είς πεοιοχήν Ελευσίνος,
έργοστασίου παραγωγής κτηνοτρο
φών καΐ πτηνοτροφών.
Των κ.κ. Α. Άλεξιάδη, Χ Ειδ°
λη, Θ. Κουλούρη καΐ Π. Μαργαρί
τη, διά ποσόν 20.000 δολλ. πρός
σύστασιν Έταιρείας, μέ σκοπόν
την ίδρυσιν είς επαρχίαν έογοστα
σίου παραγωγής ήλεχτρικών έστι
ών καΐ ηλεκτρικόν σωληνωτών
θερμαντικών στοιχείων.
Ο ΑΦΡΟΔΙ£ΙΟΛΟΓΟΓ
Α ΓΡΗΓΟΡΐΑΔΗΧ
ά(χετα> Βηλαρα /
Πλατ. ΆγΙου Κονστοντΐνου
(Όμόνοια) 9 - ! καΐ 4 - Ι μ.μ
Τηλ. 525.387
Ώς πλημμελώς ήτιολογημένον ή
κυρώθη, μέ απόφασιν τού Συμδου
λίου Έπΐκρατείας, τό βασιλικόν δι
άταγμα τής 21.11)31.12.1968, τό ό
ποίον είχε τροποποιήσει τό ρυμοτο-
μικόν σχέ'διον Θεσσαλονίκης, χαρα
κτηρίσαν ώς χώρον δι' ανέγερσιν
σχολείον τμήμα τού περικλειομέ·
νού άπό τάς όδούς Δελφών, Α. Νά
στου καί Χαλκιδικής οίκοδομΐκοΰ τε
τραγώνου, άνήκον είς ιδιώτας. Τό
ανώτατον διοικητικόν δικαστήριον
έκρινεν ότι ή Διοίκησις δέν είχε ε
ξετάσεΐ ώς ώφειλε, κατά την έκ¬
δοσιν τού έν λόγω βασιλικόν δια-
τάγματος, άν υπήρχον γήπεδα τοϋ
Δημοσίου κατάλληλα νά διατεθοΰν
ώς χώροι διά την οίκοδάμησιν σχο
λικού κτιρίου, άντί τού καθορισθέν
τος ίδιωτΐκοΰ· Είς σχετικήν ύπ' ά
ριθμόν 2285)69 απόφασιν τού πε-
ριλαμβό,νεται ή άχόλοιΌος χαρακτη
ριστική σκέψις:
«Ό διά τού σχεδίου τής πόλε
ως καθορισαός χώρον δι' ανέγερ¬
σιν δημοσίου κλπ. κτιρίου, δέν ά
ποτελεϊ μέν καθ" εαυτόν κήρυξιν ά
ναγκαστικής απαλλοτριώσεως, συνι
στ»ϊ όπως βάρος τής ίδιοκτησίας,
δννάμενον νά απολήξη είς άπαλλο
τρίιοσιν. Διά τουτο έν όψει καθορι
σμοϋ τοιούτου χώρου δι' έγκρίσε-
(ος, έπεκτάσειος ή τροποποιήσεως
ρυμοτομικοΰ σχεδιον ,-ΐρεπει νά έξε-
τάξεται άν ύφίστανται οίκόπεδα τοϋ
Δημοσίου κατάλληλα άπό πολεοδο
μικής άπόψεοις, διά την έπ' αΐτιον
Ι ανέγερσιν τοϋ οίκείου κτιρίου καί
] νά προτιμάται ό καθορισμός των οί
κοπέδων τούτων ώς χωρίον πρός α¬
νέγερσιν αύτοΰ. Ειδικώς αλλωστε
προκειμένον περί ανεγέρσεως σχολι
κου κτιρίον, ή κατά προτίμησιν χρη
σιμοποίησις πρός τούτο γηπέδοίν ά
νηκύντ'ον είς τό Δηιμόσιον έπιβάλ
λεται καί υπό τον Ν.Δ- 4247)62
«περί ιδρύσεως Όργανισ.μον Σχο-
λικων Κτιρίων», ορίζοντος δτΙ ό
Όργανισμός αύτάς άποκτόι τούς
καταλλήλους διά την άνοικοδόμηοιν
σχολικών κτιρίων χοίρους, κατά
πρώτον λόγον, διά παραχιυρήσεοις
τούτιον δοίρεάν υπό τοϋ Δημοσίου,
Δήμων κλπ.».
ΕΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΝ ΕΝΩΣΙΝ
Αδείας Ιξαγωγής είς την Σοβιε
τιήν "Ενωσιν άκατεργάστων δερμά
Ι των μέχρΐ σ>μπληρώσεως τής προ
, βλεπομένης υπό τής έλληνοσοβιε-
τικής έμπορικής σνμφωνίας ποσό¬
τητος διά τό χρονικόν διάστημα ά
Ι πό 1ης Ιανουάριον 1970, θά χορη
γή, κατόπιν σχετικής αποφάσεως
τοΰ υπουργείον Εμπόριον, ή Τρά
πεζα τής "Ελλάδος. Ή απόφασις
αυτή ελήφθη είς εφαρμογήν τής
Συμβάσεως Εμπόριον καί Πληρω
μών μεταξΰ "Ελλάδος καί Σοβιε-
τικής Ενώσεως, ή όποία προβλέ
πει διά την τρέχουσαν συμβατικήν
περίοδον έξαγιυγάς δερμάτίυν άξί-
ας 1,2 έκατομ. δολλαρίων.
ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝίΙΝ,
ΕΤΑΙΡ. ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΚΕΡΔΗ
ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ εΐσψεράμενον είς
Άνώνυμον Εταιρείαν υπό μετα-
τρεπομένης ή συγχωνευομένης επι
χειρήσεως θεωρεϊται, μετά την ά-
ξιοποίησίν τού, ώς νέον πάγιον
στοιχείον δια την εφαρμογήν τοΰ
Α.Ν. 147)67, υπό την προι/πόθε
σιν, όμως δτι τουτο έκτήθη υπό
τής μετατρεπομένης ή συγχωνευο
μένης έπιχειρήσεως υπό τό Κρά
τος ΐσχύος τού νόμου τούτου.
Την λύσιν αυτήν £5ωσεν τό ϋ-
ττ,^ργείον Οίχονομικών έξ άφορ-
μής σχετικού θέματος άνακύψαν-
τος έν σχέσει μέ την εφαρμογήν
τής έν λόγω διατάξεως. Είς την
κοινοποιουμένην πρός τούς οίκονο
μικοϋς έφόρους εγκύκλιον τού ά
ναφέρονται τα άκόλουθα:
Διά τού έν λόγω αρθρου 7 τού
Α.Ν 147)67, ώς άντικατεστάθη
διά τού άρδρου 5 τού ΑΝ 607)
68, παρασχεθή είς βιομηχανικάς,
βιοτεχνικάς καΐ μεταλλεντικάς έ
|πιχειρήσειι, τό δικαίωμα όπως
διαθέτουν υπό ώοισμένας προυπο
βέσεις μέχρι καΐ τού συνάλου τα
νέγερσιν κτιρίων έπ' αυτών και ή
άξία των έχπτίπτεται έχ των κερ
δών πού 8·ά πραγματοποιήση ή
υπό σύστασιν έταιρεία.
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 7,5 ΒΚ. ΔΟΛΛ.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΚΑ
ΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΒΡΜΑΤΩΝ
Επίκειται κατ' άσφαλεϊς πΛη
ροφορίας, ή επίτευξις συμφωνίας
διά την πραγματοποίησιν έπεν-
δύσεως ϋψους *7,5 έκατομμυρίων
δολλαρίων είς τόν κλάδον Δέρμα-
τος. Πρόκειται περΐ τής «Βιομη
χανίας Κατεργασίας Δερμάτων
Ελλάδος» των Πατρών, τής όποί
άς οί έχοντες την εκμετάλλευσιν
Ίσπανοί επιχειρηματίαι έπιδιώ
κουν την επέκτασιν, μέ αντικειμε
νικόν στόχον την πλήρη, είς δλας
τάς φάσεις καΐ είς μεγάλην εκτα
σιν κατεργασίαν των δερμάτων μ ι
κρών ζώων.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν διεξά-
γονται ηδη άπό άρκετοϋ χρόνου
διαπραγματεύσεις μέ την ΕΤΒΑ,
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΩΝΜΕΓΕΘΩΝΤΟΥΙΣΟΖΥΓΙΟΥ
ΚΑΤΑ 10ΜΗΝ0Ν ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Διετηρήθη πλήριος ή ίσοροπία
είς τό Ίσοζύγιον πληρωμήν κατά τό
1963, ΐνώ ταυτοχρόνως επετεύχθη
βελτίωσις είς την διάρθρωσιν των
συναλλαγματικών είσπράξεων καί
πληρωμών τής χώρας. Τα άνωτέ
ρω τονίζονται είς άνακοίνιοσιν τοΰ
υπουργείον Σνντονισμοΰ, είς την
όποιαν έκτίθενται αί σημειοιθεϊ-
σαι κατά τό ΙΟμηνον Ίανοναρίου—
'Οοίτο>6ρίου π.ε έξελίξεις είς τα
μεγέθη τοΰ Ίσοξυγίου. Άναλυτι-
κώτερον είς την άνακοίνιοσιν άνα-
φέρονται τα άκόλουθα:
Αί έξαγωγαί κατά τύ ΙΟμηνον
άνήλθον είς 389,3 έκατομ. δολλά¬
ρια, ήτοι εσημείωσαν αύξησιν ίναν
τι τον αντίστοιχον ΙΟμηνον τοΰ ε-
τους 1968 κατά 50,4 έκατ. δολλά-
ρΐα ή 15% περίπον. Ή «έντυπιοσια
κή αύτη έξαγωγική έπίδοσις» ό-
φείλεται κνρίως είς·την άλματώδη
ανοδον των έξαγιογών βιομηχανι-
κών - βΐοτεχνικών προιόντων αί ό
ποίαι έφθασαν τα 134 έκατ. δολ¬
λαρίων, ήτοι ηυξήθησαν κατά 58,
5% έναντι τοϋ ίδιον ίκαστήματος
τοΰ 1968.
"Ηδη α'ι έξαγιογαί τής κατηγο
ρίας αυτής σνμμετέχονν κατά τό έ-
πισκοπούμενον 10νόν στύ σύνολον
των έξαγωγών κατά 35% περίπον
έναντι 25% τον 1968, 18% τον
1967 καί 13% τοΰ 1966. Κατά είδι-
κωτέρας κατηγορίας αί έξαγωγαί
κλίιιστουφαντονργικών ηυξήθη κατά
33%, των τσιμέντοιν κατά 85%, των
άντικροτικών κατά 15%, τοΰ άλου,-
μινίου κατά 18%, τοΰ σιδηρονικε-
λίου - νικελίου κατά 822% των λοι-
πών μετάλλων κατά 96%, των σΐσ
σνρών καί σισσνροδερμάτιον κατά
156%, των εί&ών έκ δέρματος κα¬
τά 31% κλπ.
ΑΙ είσαγωγαί, έξ άλλον, άνήλ¬
θον κατά τό ΙΟμηνον είς 1 157, 8
έκατ. δολλάρια αΰξηθεϊσαι έναντι
τον ΙΟμήνου τοΰ 1968 κατά 12,9%.
Έκ τής κατά 123 έκατ. δολλάρια
αυξήσεως, νπογοαμμίξεται είς την
άνακοίνιοσιν, ποσόν 100 έκατ. δολ-
λαρίιον ήτοι τό 80% άντιπροσωπενει
αίίξησιν εισαγωγήν μηχανικόν έ-
ξοπλΐσμοΰ καί πρώτων ύλών. ΑΙ ε'ι-
σαγωγαί μηχανημάτων, ειδικώς ά¬
νήλθον είς 256 έκατ- δολλάρια αν-
ϊηθείσαι κατά 56 έκατ. των δέ πρώ
τιον ΰλΐΤιν είς 254 έκατ. ανξηθεϊ-
σαι κατά 44 έκατ. δολλ. Τα πάσης
φύσεως κεφαλαιονχικά καί αί πρώ¬
ται ύλαι πού εισήχθησαν κατά τύ
ΙΟμηνον άνήλθον είς 575 έκ. δολ¬
λάρια καί άντιπροσωπενονν τό 50
τοίς εκατόν των συνολικήν είσαγω
γήν Ιναντι 47,7% τον 1968·
Ι ,
ΑΊ εϊσαγιογαί βιομηχανικήν εί¬
δών καταναλώσεως ηυξήθησαν κα¬
τά 8,8%, ειδικώς δέ των μή βασι-
κών κατά 4,5%.
Αί άδηλοι σνναλλαγαί περιλαμ-
βανομένης καί τής είσροής κεφαλαί
• ών, κατέλιπόν τελικώς πλεόνασμα
μεγαλύτερον τοϋ εμπορικον έλλείμ
ματος. Είδικής αί αδηλοι τρέχου-
σαι συναλλαγαί κατέλιπόν πλεόνα¬
σμα ίίψους 465,4 έκατ. δολλαρίων
Εναντι 436,6 τοΰ ΙΟμήνου τοΰ 1968
ή δέ είσροή κεφαλαίων, μή περΙ-
λαμβανομένης τής κατά 58 έκατ.
δολλάρια αυξήσεως των εμπορικήν
πιστώσεων, ανήλθεν είς 308 έκατ.
δολλάρια έ'ναντι 232 έκατ· τοΰ ε-
τους 1968, καί έκ τούτων τα 140
εισήχθησαν παρ' ίδιωτών έναντι
107 τοΰ ΙΟμήνου 1968.
Ειδικώς όσον άφορτ} τάς άδή-
λονς συναλλαγάς, άναφέρεται ότι
αί τουριστικαί είσπράξεΐς άνελθοϋ-
σαι είς 132 έκατ. δολλ. ηυξήθησαν
κατά 30% περίπου έναντι τής αντί¬
στοιχον περίοδον τοΰ 1968 (άντί-
στοιχος κατά 30% ήτο καί ή αύξη¬
σις τής τουριστικής κινήσει»ς μέ 1.
205.889 άφίξεις, έναντι 926.929
τοΰ ΙΟμήνου 1968) τα δέ μετανα-
στεντικά έμβάσαατα άνήλθον 277
έκατ· δολλάρια, έναντι 19< έκατ. τοΰ ΙΟμηνον τοΰ 1968. Κατόπιν των ίξελίξεοιν αυτών, ή συναλλαγματική θέσις τής χώρας ύπογραμμίζεται είς την ανακοίνω¬ σιν, καθίσταται ίσχνρά όσον ουδέ¬ ποτε. Οντω την 31.10.69 τα είς χρτΐσόν αί συνάλλαγμι διαθέσιμα τής Τραπέζης τής Ελλάδος, μή ν- πολογΐζομένίυν τοΰ είς χρνσόν μρ- ριδίου τής χώρας είς τό Δ.Ν-Τ. κ<·ί τοϋ είς χρνσάς λίοας ρνθμιστικον άποθε'ματος, ανήρχοντο είς 283 έ¬ κατομ. δολλάρια, ήτοι κατά 21 έκ. ύπεράνο> τοϋ επίπεδον των τού Ό-
κτωβρίου 1968 καί 43 έκατ. υπέρ
άνκ τον επίπεδον την 21ης Ά->ρι-
λίον τον 1967.
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΓ ΕΓΓΡΑΦΗΝ'
ΕΙΣ ΕΛΛΙΙΝΙΚΛ ΝΙΙΟΛΟΓΙΛ
Είς τό νπουργείον Ναυτΐλίας ν
πεβλήθησην αίτήσεις διά την ίγ
γραφήν είς τα έλληνικά νηολόγια
την εξής φορτηγών σκαφών. «Ά-
μνντας» (νανπηγοναενον) 10.07(1
κόρο>ν όλικής χωρητικότητος, «Ρου
μανία» 3-654 κ.ο.χ. ναυπ. 1954,
«Βουλγαρία» 3.669 κ.ο.χ. ν,ιυπηγ.
1954 (αμφότερα τής έταιρείας τα
κτικών γραυμήν «Ή Ελληνικήν
καί «Γεώργιος» 6.241 κ.ο.χ. ναυπ
1953.
κέρδη ιτρός απόκτησιν νεων παγι-'αί οποίαι κατά τταρασχεβείσας
ών στοιχείων καΐ κεφαλαίσυ κινή ίτληροφορίας εύρίσικονται είς τό
σεως, άπαλλασσόμεναι τού φό- τελευταίον στάδιον, ώστε νά πι-
ρου μέχρι τοϋ τέλους 1972. Είς θανολογήται '^ όρΐστική συμφω-
τήν έ'ννοιαν των άποκτωμένων νέ- νία. Περιεχόμενον τής ΰπτό δια-
ων παγίων στοιχείων περιλαμ6ά πραγμάτειισιν σνμφωνίας, ή ό¬
ϊ νονται, ώς έ'χει ήδη ('κποφανθή τό ποία, έφ' όσον τελικώς επιτευχθή,
ύπουργεϊον, καΐ τα γήπεδα, υπό θά τύχη κυδερνητικής έπικυρώσε-
τήν προϋπόθεσιν δτι έΐκτήθησαν ύ ως, είναι ή άνάληψις υποχρεώσεως
ττό τα καβΐστώς τοϋ ΑΝ 147 και υπό των Ίσπανών έπιχειρηματιών
έπομένως ή άξία των τυγχάνει ό διά την έτπένδυσιν είς τό τ)βη έν
μοΰ μετά τής άξίας των άνεγειρο λειτουργία συγκρότημα ποσοΰ 1,5
μένων έπ' αυτών κτισμάτων κατά έκατ. δολλαρίων υπό την μορ-
τήν χρήσιν πού εγένετο πράγμα φήν μηχανικοϋ έξοπλισμοΰ έκ τού
τι ή έ'ναίξις ανεγέρσεως των. έξωτερικοΰ καϊ ή έκ μέρους τής
| Τα αύτά, συνεχίζει ή έγκύκλιος ΕΤΒΑ διάθεσις τού Οπολοίπου πό
το3 ΰπουργείου, ίσχύουν καί επί σοΰ των 6 έκατ. δολλαρίων.
οϊκοπέδων περιερχομένων είς την Κατά τάς διεξαγομένας δια-
κυριότητα Α.Ε 6ιομηχανικής, μι πραγματεύσεις τίθεται ώς πληρο
ταλλευτικής καΐ βιοτεχνικής, έξ φορούμεβ«, καΐ τό θέμα τής έπαρ
είσφοράς υπό μετατρεπομένης ή κείας έγχωρΐου πρώτης Ολης (μι
συγχωνευομένης βιομηχανικής κλπ. κρών δερμ°των), άναζητουμένης
έπιχειρήσεως, υπό την άπαραίτη- μιάς «φόομουλας» διά την έπιβο
τον προϋπόθεσιν τής είσφοράς ό λήν ωρισμένων περιορισμών είς
λοχλήρου τού ενεργητικόν καΐ πά τάς έξαγωγας των.
ί.ητικοϋ αυτής «νευ μεταβολής___ _^^______________
τής συν&έσεως των μελών ?ι μετό ΠΆΡΗΓΓΕΛΘΗΣΑ/Ν Ν€Α
χων καΐ των έταιρικών μερίδων. ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΕΙΣ «ΒΙΑΜΑΞ»
Κατά ο-υνέπειαν, καταλήγί,ι,
έφ' όσον τα γήπεδα έκτήβησαν 6 ΑΙ Τουριστικαί Έπιχειρήσεις
πό τό καθεστώς τοΰ ΑΝ 147 καί «Πούλμαν Στεφανάκη», είς τα
εϊσφέροντα» είς βτυσταθησομένην πλαίσια τού προγράμματός των
ΑΕ έναντι άξίας μετοχών πρός διά την έπικειμένην νέαν τουριστι
κάλυψιν τοΰ μετοχικοΰ κεφαλαίου κήν περίοδον, παρήγγειλαν είς
της καί υπο τάς ώς άνω προυπο- την ΒΙΑΜΑΞ 28 νέα πολυτελή λεοα
θέσεις, ταύτα άποτελοϋν νέον πά φορεΐα. Τα έν λόγω λεωψορεία τύ
γιον στοιχείον αυτής καθ" δ μέ- ττου 0302 πρόκειται νά τεθούν είς
τρον θά άξιοποιηθοΰν μέ την ά- κυκλοφορίαν κατά την άνοιξιν.
ΚΙΝΗΤΡΑ ΔΙ' ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η
ΤΩΝ ΜΕΤΑΠΟΙ Η Τ Ι Κ Ω Ν
ΜΟΝΑΔΩΝ ΖΗΤΕ;ΐ
II
Γ Σ.
Ε.Β.Ε. α
Γήν ανάγκην παροχής κΐνήτρΐην
δ, ά την άνάπτνξνι των μεταποιη-
ιικων μονάδιον, προκειμένον αύται
να καταστοΰν άποδοτικαί, ύπεστή-
ι/ιξεν ή ήγεσία τής Γενικής ΐννυ
μοσπονδίας 'Επαγγελμιτΐών κιχι
Βιοτεχνών Ελλάδος εί: τόν Π'
Άντιπρύεδρον τής Κυβερνήσειος κ.
Πατίλην, κατά την χθεσινήν τιον
συνάντησιν. Σ/.Γτινώς ίΐπό τής, ίιοι
κησεως τής Γ Σ.Ε.Β.Ε. ίτονίσθη
ή άνάγκη όργανιόσειος των έξαγπι
γήν βιοτιχνικών προιήντιον ώς και'
τής έπιλνσεος σειράς δλλιον αίτη-
μάτιον τον κλάβου. ('Λγορανομικό^,
Κώδιξ, χρηιιατοδότησις, - συντελι-
σταί καθαρον κέοδονς, μισθιόσεις
καταστημάτων κ.α').
Μόλις εξεδόθη
Γ. ΛΑΜΨΙΔΗ
ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ
Ο ΣΦΑΓΕΥΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
324 σε'ίδες μεγά»ου οχήματος, είκονογραφημένοο.
Πωλεϊται στα βιβλιοπωλεϊα καί άπό τόν συνραφέα
τηλ. 719.463.
Ε Ν Δ Υ [ Σ Θ Ε
εί; την
ΪΥΝΕΧΗ ΠΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΛΗ
Παρακολουθήση
τή; εξελίξεως
τή; άνδρικής Μόδα;
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.57ί
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΧΜΟΤ ΖΑΧΑΡΕ-
ΩΣ
ΙΙαρατείνεται μέχρι καί τής 31ης
Ίανοναρίον 1970 ή προθεσμίίί ίκτε
λωνισμοΰ σακχάρειος, προελετΰττρ-
ως χωριόν - μελων τής ΕΟΚ καί
τής Ενριοπαϊκής Νομισματικής
Σνμφοηίας, ώς ί.τίσης καί έκ χιο-
ρών διμερών σνμβάσειον, έφ' ίκτον
τα σχετικά φορτία εκομίσθησαν ή
θά κοιιισθοΰν βάσει άοειών είσαγιο
νης χοοηγηθεισών ή χορηγηθησομέ
νων νπό τής είδικής έπιτροπή; τοΰ
Ε.Β.Ε.Α.
Η ΣΥΡΙΑ ΗΥΞΗΣΕ ΔΑΣΜΟΥΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
ι
Είς άξιάλογον αύξησιν των δα
σμών είσαγωγής βενζινοκινητήρων,
και,-στήρων καΐ άμαξωμάτνιν π:οέ
βη ή σνριακή κυβέρνησις, τροπο-
ποιοθσα καταλλήλως τό ίσχΰον
είς την χώοαν τελωνειακόν δασμο
λόγιον είσαγκγής. Αί άλλαγαί ού
ταί εγένοντο γνωσταί είς τό υ¬
πουργείον Έμπορίου κατόπιν δη-
μο3·ιεύο-εων ε'ς τόν συριακόν τύ-
ττθ" Τό δέ υπουργείον ένημέρωσί
σχε-ιχώς τάς ένδιαφερομένας έλ.
λ-νικάς έξαγτογικάς όογανώσεις
κ^ΐ τα έπιμελητήρια, προ<ειμένου ν ά λάδουν ένδεχομένως μέτρα διά τ-ν αντιμετώπισιν τοθ όλου θέμα τος. ΜΚΙΙΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΛΦΚΤΟΝ ΜΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟ1ΙΟΤΛΟΤ Κιιςκάσκον 111 — Τη?. 477.724 1 ΙΙΕΙΡΑΙΕΤΣ Σοικράτονς 59, Αθήναι Τηλ. 547.888 'Τπενθυνοι σνμφώνιος τιρ νομώ 1090)1938 ΊδιοκτήτΓκ — Διενθνντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55 Προϊστάμενος Τνπογραφείον ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Συνήλθεν τό έο-πέοσς τής ποΐρελ Οούσης Τρίτης ΰ.τό την ποοεδρίαν τού κ. Άντων. Μέ5η, Γενικόν νικό)' 'Τ.-ΐηρρίΜών τή στμαετοχή ■/αί των ύπηρκτ.ακών παραγύντων έκ των κ.κ. Τομαοά Νομικοϋ Σύμ¬ βουλον, Ίοο. ΙΙανλίδη, Λ. ΙΙαπαθα νασίου, κ Καρατσοπούλ ο υ, Κάς Καλαμπύκα κα« έ.κ τον .τροσ- φνγος έκπροσιύ.-τσν κ. Σοι·κ<>. 2 ινα
νίδη, τύ Κεντρικόν Συμβουλιον
Σ τεγάσεως καΐ ελαδεν τάς κάτω
6ι άποφάσεις:
Περί προσκνρώσειος ιιη άρτίου
οίκοΐεΛικοΰ τμήματος είς τας ύπ' ά-
οιθ. 1 καί 12 Ιδιοκτησίας τοΰ Ο.Τ.
7 Συν)σμον Άγιον Ιωάν. Χρι<κ>
στομου Πειραιώς.
Περί ίκαγραφής τκ τοΰ προγράμ
ματος άγροτικής επαγγελματικήν
άπακαταστάσεως τοΰ πρόσφυγος Η.
Ε. Νικολαίδη Λεωνίδα τοΰ Ίωάν-
νον.
Περΐ άνακλήσεως τής ύπ' αριθ.
Δ6)Β)5306)65 Ύπονργικής άπο-
φάσεως, ώς πρός την αστικήν ε¬
παγγελματικήν άπσκοττάστασ ι ν
τοΰ πρόσφυγος Η. Ε. Γεραμιάν
Γρηγοριάν τού Στέφανον.
ιΠερΐ έγκρίσεως ή* μή σνμπληρω
ματικής πιστώσεως εκ δρχ. 120.
000 διά την αποζημίωσιν τής έν
Ρέντη άπαλλοτριωθείσης εκτάσε¬
ως.
"Εγκρισις οριστικάς παραχΐα
ρήσεως προσωρινώς διατεθέντων
διαμερισμάτων.
Δι^εσις τού ΰπ' αριθ. Β — 15
δ)τος τής πολ)κίας Άγίας Σοφί
άς Πειραιώς είς τόν ,-ΐρόοφυγα Άν
5ρέου Άριστεϊ&ην.
Διαγραφή ενίων προσφύγων εκ
των στεγαστιχών προγραμματων.
'Εγκοισις δρχ. 7.425 διά την
πληρωμήν δαπάνης παροχής υπό
τής ΔΕΗ ηλεκτρικόν ρεύματος είς
3ον Τμήμα Οίκισμοϋ Δραπετσώ-
νας.
Όμοίως δρχ. 22.000 διά την
-πληρωμήν εργασιών αφαιρέσεως
δικτύου υδρεύσεως έκ τοθ χώρου
ανεγέρσεως 7 πολνκ)κιών θΐκι-
σμο.3 Ταύρου (Άνατολ. Τμήμα).
Όμοίως δρχ. 300.000 διά την
πληρωμήν μισθοδοσίας Ίανουαρι
ου - Απριλίου 1970 καΐ Δώρου
Πάσχα των επί συμβάσει ύπαλλή
λων διοικητικώς καΐ τεχνικών ΝΔ
4176)61.
Όμοίως 212.000 διά την πλη¬
ρωμήν μισθοδοσίας χρονικής πε-
1
ριόδου Ιανουάριον - Απριλίου
1970 καΐ Δώρου Πάσχα επί συμ
βάσει τεχνικών ύπαλλήλων αρβρ.
18 ΒΔ 692)61 ύπηρετοόντων είς
"Υπηρεσίαν Οίκισμού Υπουργείον
Δημ. "Εργων.
Όμοίως δρχ. 200.000 διά την
έπιχορήγησιν Δήμου Καλαμαριάς
Ετους 1970 πρός αντιμετώπισιν
έξόδων λειτονργίας καΐ συντηρή¬
σεως Βιολογικοΰ Σταθμοΰ Φοίνι-
κος Θεσσαλονίκης.
Όμοίως δρχ. 9.195.000 διά
την κατά τό ϊτος 1970 χρηματο-
οότησιν εφαρμοζόμενον στεγαστι-
κών προγραμματων, ώς ακολού¬
θως:
Α' ΝΕΟΝ ΠΡΟιΓΡΑιΜΙΜΑ 1968
ΣΤΕΓ. 1 719 ΠΑΡ)ΧΩΝ ΟΙΚΟ-
ΓΕΝΕΙΩΝ.
α) Κ.Κ.Π. Άττικής
1) Διά την καταβολ. οίκον, ενι-
σχύσεως πρός αύτοστέγασιν δρχ.
1.500.0ΟΌ.
2) Διά την καταβολήν οίκον, έ-
νισχύσεως διά δαπάνας αλλαχού
στεγάσεως παρ)χων άναγνωρισθ.
καί μή δικαιούχων στεγάσεως (έ-
νοικίων - άποζημ.) δρχ. 6.000.
000.
3) Κ.Κ..Π. Καρδίτσης ομοίως
(ένοίχια) δρχ. 300.000.
Β' ΠΡΟΓΡ. 1963-66 ΚΑΙ ΠΑ
ΛΑΙΟΤΕΡΩΝ
α) Κ.Κ.Π. Άττικής
1) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν δρχ
200.000
2) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αΰτοστέγασιν Πολ
Καισαριανής δρχ. 45.000
3) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν προ
)ος 1960 - 61 δρχ. 150.000
4) Διά την καταβολήν οίκον, έ
νισχύσεως πρός αύτοστέγασιν
Π,3ογ)τος 1959 δρχ. 100.000
5) Διά την καταβολήν άποζημι
ώσεως καί ένοικίων είς δικαιού-
χους καΐ μή οικογενείας απάντων
των στεγαστικών προγραμματων
πλήν τού τοιούτου 1968 δρχ. 500
000.
6) Διά την πληρωμήν εργασι¬
ών κατεδαφίσεως παρ)των σύθαι
ρέτως άνεγειρομένων κτισμάτων
δοχ. 100,000.
7) Όμοίως ώς &νω Κ.Κ.ίΙ
Πειραιώς δρχ. 300.000.
"Εγκρισις πιστώσεως δρχ. 8
200.000 διά την υπό τοΰ Κ.Κ.
Πολιτικής Πειοαιώς καταβολήν
α) Οίκονομικής ένισχύσ ε ω ς
πρός αύτοστέγασιν στεγαστικοΰ
προγράμματός 1963 - 66 δοχ 1
700.000
β) ΟΙικον. ένισχύσεως είς δι «χι
ούχους καΐ μή στεγάσεως οίκογε
νείας (ένοίχια κλπ.) δρχ 6 500
000.
Διά την συνέχισιν έφαρμογής
προγράμματός αύτοστεγάσεως ιίς
Χαλκίδα έ'γκρ. πιστώσεως δρχ
182.500
Διά την καταβολήν οίκον. ένι
σχύσεως παρ)χ«ν άνίγνωηισθτν
των καί μή δικαιούχων στεγάσε¬
ως προγράμματός Χαλκίδος δρχ.
2.000
Περΐ παραχωρήσεως των κάτωθι
■)!κοπεδων συμφώνως πρός τα ΝΔ
4176)61, 3546)66 «αί 8)1968
Τού ύπ' αριθ. 13 έν τετρ. Ρ τοθ
Συν)σμού Ν. Καλλιπόλεως έμβα
δοΰ 202,30 μ2 είς την Γαρνφαλλ!
να συζ. Μάρκου Ξεναρίου.
Τοΰ ΰπ' αριθ. 3 έν τετρ. 40
τού Σνν)σμού Εύγενείας Πειραι¬
ώς έμβαδοΰ 154,80 μ2 είς τούς
Λάμποον καΐ Βικτωρίαν Γκόγ.
κου.
Τού ί-' αριθ. 15Β έν τετρ. θ
■"*> Σνν)σμο3 Ν. Καλλιπόλεο»ς έμ
βαδεϋ 104,20 μ2 είς τούς Σβφι
αν. Έλένην κσΐ Σπυρίδωνα Βα
τσίτση
Τοΰ ύ.τ' άαιθ. 11α έν τετρ. 45
το; Σι.ν)σμού Τουρκοβοννίων έμ
βαδοΰ 156,40 μ2 είς τούς κληρονό
Άριστ Κυριαζή.
ύ ύπ' Αριθ. 17 έν ΤΓτρ. 75
τού Συν)σροΰ Μυριοφύτον Άμθι
άλρς έμβαδού 160.00 μ2 είο τοθς
Άντωνίαν καΐ Νικ,όλαον Λονδαρον
Έττιβολή άναγκαστικής ό—ολ-
λοτριώσε»ς επί έκτάσεων μ2 2.
320 έν τή περιοχη Χρυσομαλλού-
ση — Μντιλήνης.
Πεοΐ καταδολής άποζημιώσε»*,
διά 500 μ2 είς την τρέχουσαν τι
μην είς τούς κληοονόμους Άλιξόν
Εοου Κώνστα σνμφίόνως πρός τό
ύπ' αριθ. 2589)1969 πρακτικών
τού Νομ ι κου Συμβουλιον τού κοά
τονε.
Περΐ δ«*ρεάν παραχωρήσεως κα
τεχομένων οίκοπεδικών χώρων είς:
ι Σχολικήν Έφορείαν 1ου Δημο
τ ι κου Σχολείον Νικαίας - Πειραι
ώς, Σχολικήν Έφορείαν 7ον Δή
μοτικοΰ Σχολείον Νικαίας · Πει
ραιώς.
| Περϊ άνακλήσεας τής 6—' άρι«.
Δ5) 1735)8*2.68 Ύπουργικής ά
^οφάσεως τής δωρεάν παραχωρή
σεως τού έν αύτη μνημονευομίνοιι
χωρου είς τόν Εθνικόν Παιδικόν
Σταθμόν Έρμουπόλεως - Ιύρου
. πρός τόν σκοπόν ανεγέρσεως συγ
'χρονισμένου κτιρίου διά την στε
γασιν τούτου.
| Περΐ ρυθμίσεως το^ θέματος
Ι των κατεχομένων οί κοπέδων Συν)
σμού Ίλισού (έπανεισαγωγή)
"Εγικρισις άναλ. καί διαθ, πι¬
στώσεως δρχ. 7.5ΟΌ επι κεφ. 3
άρθρ. 3 τού παρά τή ΕΚΤΈ Α)
'σμού διά δαπάνας γραφ. ΰλης κα'ι
έντύπων προγ)τος παραχωρήσεως
οίκημάτων τ. Ανοικοδομήσεως
των Κέντρων Κοινων. Πολιτικής
Άρτης καί Δράμας.
"Εγκρισις προϋπολογισμόν Ι·
σόδων καί έξόδων ετους 1970 τού
παρά τή ΕΚΤΕ Λογ)σμοΰ Λ. Στε
Υΐς·
Κτήσις ■..<τόχτε«»ς Οπό τού Οίιιο δομικοΰ Συν)σμόν ύπαλλήλων Έ ταιρείας Λι.τασμάτων Συν. Π.Ε. εν θέσει Λνΐετόχι» ("Αγιος ΑΙμι λιανός) Κοινότητος Πάρτο — Χι λίου τού τέως Δήμου Κρανιδίου. Περί έγγραφής &ευτέρας υπέρ τού Ελληνικόν Δημοσίου ΰποβη- κης επί τα"; είς τόν οίκισμόν Βρα χατίου Κορινθίας ακινήτου τού Γεώργιον Άπ. Λιουντρη, ΰπο3η- κευομένου ήϊη μέ πρώτην τοιαύ¬ την. Περΐ μίταφορβς τής επί τβο είς τόν οίκισμόν Φλωριάδος ΑΙ- τωλ)νίας οίκοπέ'δον τού Βασιλεί ου Βελισ. Οίκονόμου έγγραφείσης νποθήΐκης είς έτερον οικόπεδον τούτον κείμενον είς τόν οίκισμόν Κομ.τοτίον "Αρτης. Έπιβολή συμπληρωματικήν ά παλλοτριώσεως κατά τάς διατά- ξεις τής Ζ' Συντακτικής Πρόξε. ως, επί εκτάσεως 41129 μ2 είς την περιοχήν XI ΟΝ Ι ΓΑΛΑΡΙ Η ΛΕΙΑΣ πρός μεταφοράν των κα τολιο-θαινόντων οΐκισμών Κρουνων καΐ ΛαδικοΟ. Κήρυξις άναγκαστικής άπαλλο τριώσεως επι εκτάσεως 44.680 μ2 είς την περιοχήν ΚΑΛΛΙ9Ε0 ΚΑΜΠιΟΣ ΑΧΑΙΑΣ διά την στέ γασιν των οικογένειαν τού κατολι σθαίνοντος οίκισμού ΚΑΛΛΙΘΈΑ ΑΧΑ Ι ΑΣ. "Αρσις έκ τής έπιβληθείσης ό παλλοτριώσεως είς την περιοχήν ΜΐΕΓΑΛθΥΠθΛΕηΣ ΑΡΚΑΔΙ ΑΣ εκτάσεως 1.374 μ2. Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΖΗΜΙΑ Σ Διά τής ύπ' αριθμόν 977)69 α¬ ποφάσεως αυτού, τό Συμβούλιον τής 'Επικρατείας ήρμήνευσϊ την διάταξιν τοΰ άρθρον 35 παράγρα- φος 1 Λΐοίπχ. ξ' τοΰ Ν.Δ. 3323) 1955 «περί φορολογίας είσοδήμα- τος», προόλέπουοαν την Εκπτωοτν των άπο·θεματικών, τα όποϊα δημι- ουργοΰνται {«ΐό τής έπιχειρήο-εως πρός αποκατάστασιν τής ζημίας, ή όποία θά επέλθη είς τόν έπιχειοη- ματίαν έκ τής μετά την λήξιν τής συμβάσεως περιελεύσε^ος των πάντ¬ ων ~ριον«Ρκΐ.κών στοιχείων τής έπι¬ χειρήσεως £{ς τό Δημόσιον ή τρί τοτ'ς, καθνεοοι·μένης ούτως άπαλλα γής άπό τού φόρον, των έβόδων των προοριζομένων πρός άποκατά στάσιν τής ζτυιίας ταύτης. ^ Κατά την έννοιαν τής δνω δια- τά|ίο)ς —άναφέρεται είς την από¬ φασιν— έφ' όσον τό ενεργητικόν τό οποίον θά περιέλθη είς τό Δημό σιον ή τρίτους, ίξνπηρττϊϊ πλείο¬ νας θιαχειριστικίΊς περιόδονς, τό πρός αποκατάστασιν τοΰ ένε-ργητι- κοΰτον δηιιιιοΐ'ργοναενον καθ" εκά¬ στην διαχειριστικήν περίοιδον άπο Θεματικόν, τον οποίον επιτρέπΓται ή ?κπτοκΐις επί των άκαθαοίστων ί- σόδο>ν τής αυτής διαχειριστάς πτ-
ριόδον, 'δέον νά είναι ανάλογον
πρός την διάρκειαν τής συμβάσε
ως. Ειδικώτερον δέν δΐΓναται νά ί'-
περβαίνη τό πηλϊκον τής διαιρΐσε-
<ος τής άξίας των περιελίυοομΓνον είς τό Δημόσιον ήτρίτο<νς περιου- σιακών <ττοιχ?ί(,)ν διά τοΰ χρόνοΐ' τής διαρκείας τής (Πΐιι6άσε·ο)ς. Κατ' ακολουθίαν —συμιτεραίνει ή άπόφαοι;— Γιν κ«τά την όιηχει- ριχττιικήν περίοδον, έντός τής οποί¬ ας λήγει ή σύμβασις, ή λήξνς τής συμβάσεως δέν σι·μπίπτη πρός την λήξιν τής περίοδον ταύτης, άλλ" έπέρχΐται έντός αυτής, έκπίπτϊται κατά την διαχειρι—ικήν ταιΗην πε ρίοοον τό άποθΓματικόν, τό όποϊιον άντιστοιχεί πρός τόν ίντός αυτής χρόνον λειτονργίας τής <η«μ6άσΓως. 'Ή. άνα>τέρ«ο απόφασις περιλαμ-
βάνεται είς τό κυκλοφορήσαν Δελ¬
τίον Άνωνύμων Έταιρειων καί Ε.
Π.Ε.
ΑΡΤΟΜ ΚΑΙ ΒΕΜίΑΤΑ!
Τού συνεργάτου μας ΔΗΜ. λΉϊΤΣΟΓΙΑΝΝΟΗΟΓΛΟΓ
Καί άλλοτε ώμιλήσαμε στόν
«ΙΙαονασσο* για τον .Ιερα - χορο,
ναχ ηολλεί φοοέ; γράψαμε στόν Τύ
ηο γιά τυν μεγ<ι/οπρεπή χορύ των Ποντί">ν.
"Οταν τό 1929 ει'μασταν στήν ώ-
ραία Δμάμα, ώς καθηγητής τύτε
τοΰ Γυμνασίοΐ', είχαμε καί 2χολή
Ποντιακών Χορών. Τήν έποχή έκεί
νη είχαμΕ χορογραφήσει τόν 2εοα
;>ό, όπως έχορεύετο αιΊτός στύν
[ό μας Πόντο. Καί ιιέχρι
τοϊ Β' Παγκοβμίου Πολέμου, ό χο
ρός αύτός έχορεΰετο άντοίκια, σε-
μνά χώ ώοαία καί πού εδειχνρ Γιλη
τή άλκη των νέων.
Άλλα κατά τα τελευταία χρόν.α
ό πυρρίχιη; αύτύς των Πον τίτον αλ
?.α£ε αορφή. Διατηρεϊ μέν τα πατή-
ματιι καί τύν ρθμό, μά δέν είναι
,ιοντιαχός! Είναι ΙΙοντιακό θέαμα!
Κόπον, σέ κάποια ΙΙοντιακή ύυ-
γάνιιΛη, οπον κάΗε τόσο σέ μικρϊς
(Γυγκεντρώσεις χορεύεται ό χορός
αύτός μέ τήν θεαιιατική τού ίμφά-
νιβτι. οώτησα τοΰς νταροΰς Ποντί-
ους:
— Γιατί, 6ρέ παιδία, άλλάξατε
τόν Σέρα - χορύ;
Κου. ή απαντήση ήταν:
—Ό κόσμος θέλει θεαματα!
Δηλαδή, γιά νά άρέση στό πολύ
κοινό, ό χορός αύτός πρέπει νά έμ-
φανίζε'. α σάν μπαλλέτο !
"Αλλοτε, δταν ήταν έν ζ«η) τό
.ιιεριοδικό τής θεσσαλονίκης «Ή
Ποντιακή 'Εστία> δέν ξεχνοϋσε νά
χύνη τύ ί)>(λητήριό της εναντίον
μας, γράφοντας πώς εμείς άλλοιώ
νομε τούς χοροΰς καί τα τραγούδια
τής Ιδιαιτέρας μ«ς πατρίδος! Ποι-
οί; Εμείς, πού γεννηθήκαμϊ. στόν
Πόντο. Εμείς ποΰ ζήσαμε στόν
Πόντο. Εμείς πού δράσαμε στόν
Πόντο. "Οπως άναφέρει ή πρόσφα-
τη 'κττοοία τοΰ Πόντον.
"Αν κυκλοφορούσι σήμεοα «Ή
Ποντιακή 'Εστία» θά χειροκροτοΰ-
οι ιιέ δλη της τήν καρδιά τήν νέα
αίιιίι έμφάνιση τοΰ Σέρα - χοροϋ.
Λοιπόν, έφ' όσον ή πλειονότης
τίίν Ποντίων θέλει θέαμα, άς χο-
ομιτκι καί ετσι. Είναι ό μεταπο-
λ;μί«ός Σέρα χορός... Εμείς έ-
ζησι.με τόν παλαιά Σέρα χο<χ> καί
<ττγ, ξήτημα αύτό εϊμαστε οί συντη- ρητικοί. ΟΙ μοντέρνοι νέοι Πόντιιχ &ς έ- ξαν.ολουθοΰν νά ξητοΰν «"Αρτον καΐ Δημ. Κουτσογιαννόπονλος ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑ.ΕΞΕΩΝ ΧΕΙ ΜιΕΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1969 — 1970 είς τήν Μεγάλην Αϊβουσα Άρχαιολογικής "Εταιρεία- όδός 'Ελευθ. Βενιζέλου 22 Τρίτη 27 Ίανουαρίου 1970 ώρα 7.30' μ.μ. «ΣΥΜννΑΧΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΤΟΥ Ε' ΜΕ ΤΟΝ ΑΝ'ΝΙΒΑΝ Κ Α ΤΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ» Όμιλητής: Ό κ. ΠΑΝιΑΓΙΩ ΤΗΣ ΓΥΙΟΚΑΣ Δικηγάρος - π. 'Υπουργός Τιτάρτη 25 Φετ>ρουαρίβυ 1970, ώ
ρα 7.30' μ.μ.
«ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΙΚΟΝ ΖΗ-
ΤΗΜΑ»
Τρίτη 17 Μαρτίου 1970, ώρα
7.30' μ.μ.
«Ο ΕΛΛΗΙΝΙΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΟΥ-
ΜΑΝΙΑΣ ΩΣ ΕΘΝΙΙΚαΣ ΚΑΙ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ»
Όμιλητής: ό κ. ΗΛΙΑΣ ΚΩΝ
ΣΤΑΣ Διευθυντής Ύπουργείου
Προεδρίας τής Κυβερνήσεως
Όμιλητής: ό κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ Μέλος τής
"Εθνικής "Εταιρείας των 'Ελλήνων
Λογοτεχνών
Τρίτη 14 Απριλίου 1970, ώρα
7.30' μ.μ.
«Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟ¬
ΝΟΜ! ΚΉ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟ-
ΝΟΟΡΑΚΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ»
Όμιλητής: ό κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΒΟΠΑΤΖΗΣ Όμ. Καθηγητής
τοΰ Άριοττοτελείου Πανεπιστημί¬
ου Θεσσαλονίκης
ΜΙΚΡΑ 1ΊΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΛΤΑ
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΣΑΤΙΡΑ
Της
ΝΙΚΑΣ ΡΑ-Ι-ΣΗ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΓΚΕΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
3ον
Ό 'Εμ,ίν Χότζας ήταν τουρ-
κοκρητιχδς, άποκαταατημένος
~6 ϊσικλή πολλά χρόνια' οί
ιονρχοι τόν σεβώντουσαν πάρα
«τολύ, καί -ό άρχοντόσπητό τού
φιλοξενοΰσε άνέκαθεν κάθε σπ:,υ
ίαίο πρόσωπο ποΰ Ιρχότανε
στό χωριό.
Εϊχε δυό κορίτσιχ έξαιρετ:-
«α δε>ορφα, ποΰ δ ήλιος δέν τα
βλεπε ποτέ ξέσκεπα... οπο·.οι ϊ
πήγαινε δμως στό σπήτι τού
ιμζγευώτανε άπό τή γλυκε'.ά
Λΐντροφιά τους, καί την παρά
ιξενη γιά τούρκισες ελευθερία
>:ους στή συζητήση μέ ξένους"
ιμιλοΰσανε κ' οί δυό τα έλληνι
«ά περίφημα, γ-.ατ' είχαν γεν
<νηθή στήν Κρήτη καί σπου5ά σανε σ'· έλληνικό σχολειό. ■ Μι& τέτοια οϊκογένεια στ3 (Ίσικλή ήταν κάτι τί σπάνιο γιά τούς Έλληνας, καί καθώς μάλιστα 'δ Έμίν χότζας εδε·- χνε μ,εγάλη άγάπη γιά τί στρατό μας, τόν έκτιμούσανί αεΐ πέρα δλ' οί άςιωματιν.οί ΐιαί οί φαντάροι. ■ Κα' δμως... πίσω άπό τό γλυκό τού χαμόγελο αύτός ό απιστος Ικρυβε τό φοβερώτερο δηλητήριο ποϋ μπορεΐ κανείς Να φαντασθή, καί κάθε τού π: ριποίτΐαι χ<οπό ειχΐ ν' άρπάξη στρατιωτικά νέα, γιά νά χν. στείλη μ' 4νθρωπό "ου ί ιστ" άν/τ-.κρυνά φυλάκια των ιτούρκων! Πόσο εΰ»κολοι στήν έμπιστο σύνη τους φανήκανε τότε οί "Ελληνες! Ξεχνοϋσαν μέσα στίς εύγένε' ιες καί στίς περιποιήσεις π·'«; άπέναντί τους είχαν ενα Τοΰρ ! οίο! "Ετσι την Ιπαθε κι' ό χός δ ΙΙάνος... Στήν άρχή τθκΰ φάντ,ν.ε παρζ ξενο, πώς δ χότζας ήξερε τό <σο καλά τα έλληνικά... υστερα ικολακεύτηκε άπό τα καλοζυγ» σμένα λόγια τοΰ Τούρκου, ν.7ΐ ιστό τέλος κάποιο αϊσθημα εί- Γγνωμοσύνης τόν έκαμε νά Ι κ ,μηστηρεύεταο σ αοτον κά^.- ■τού πόνο.., Ό Έμίν χότζα; δίχε ψαρέψει καλά τό θΰμχ <του!... εμενε τώρα ν» τόν Χκ'. ιτρελλάνη δείχνοντάς τού τίς ικοπέλλεζ τού... καί... δέν δρ«,^ σε νά τόν προσκαλέση στ' £ρ ιχοντικό τού. Ό ΙΙάνος Ιμεινε θαμ,πωμίνος άπό την άμορφιά των κορι·> *
| ών τοΰ χότζα' δ τρόπος το'^»
αόν έσκλάβωσε, καί, δπως^ ιΐί
,λιστα εϊχε τόσον χαιρό ν' ίΐ
ιτικρύση γυναΐκα, ίνα. σωρό αί
!,σθήματα καί πόθοι πλημμυρΐ
Ίσανε τό τρικυμισμένο στήί» ?.
'ιτου.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνέχεια έκ προηγοτ^νου) %νχ, διά τούς ήρωας τής οποίας είί
χομαι δλοψύχο>ς νά μή δοκιιμασουν
Μέ πυρετόν 38ο ανήλθεν είς Τρεμ
■τεσίναν ϋπο€α<ηαζόμενος την 16 ην Φεβρουαρίου, οτά νά συγχαρή τούς άνδρας διά την δράσιν των. Πυρέσσων καί κατάκοιτος προε- τοέπετο άπό τόν διιοκηττήν τοΰ Σώ ματος τού Στοατοΰ Παπαιδόπουλον 'μΧ έπιτελάρχην Μαχάν, νά εισέλ¬ θη είς τό νοσοκομείον Ιωαννίνων διά νά παρακολουθήιση την ΰγεΙα·ν τού. Άπήντα στερεοτύπως καί β' «ύτούς κτά στάς πιέσεις τάς ιδικάς μου επί λέξει: «Δέν ίγκαταλείπο έ- νώ τοΰς Κρητικούς μου. Μ' αϋτοΰς ίφυγα άπό την Κρήτην, μέ αΰ4οΰς θά γυρίσω πάλι, σύμφωνα μέ την ί'.ιόσχεσι πού 'ε'δωκα στόν κρητικόν λαόν, φεύγοντας γιά τόν πόλεμο». Καί ΰταν τό χειμο)ν*άτι.κο σκλη- ί'ό, χιονιιβμενο 6ράδι> εφθ«Λε, ό κ.
Μάχας στό 2! τρατηγείο καί ήλθε
°τό δωμάτιο τού ,-τυρέσσοντος στρα
τηγοΰ, διά νά ασκήση την επιρροήν
τού έξ όνόματος τού δνοικητοΰ τοΰ
Σώματος, νά πεισθή νά δθή
εί ή
μς, νά πεισθή ν μή
είς νοσοκομείον, πλήρης άγανακτή
σε<«ς, ό μακαρίτης, παρουσία έμοΰ, Είτε είς τόν Μαχάν τα εξής μνημει ώδη λόγια: «Μέ προτρέπετε, κ. Μαχά, νά ά 00) τα Κρητικόπουλα, στά ςροβε- αυτόν άγώνα, χιορίς τή δική μόν οτοργή τήν ο,ςκι ποΰ εχιυ άφήσει ώς άθ66ώ νποβχεσεως πρός τόν χες ρς τής Κρήτης τήν οΐκσγένειά μου ι; "Οΐ θά ί έδώ ΐ δ λαύ τής τα δεινά τής αίχμαλ.ωσίας». Αυτή υπήρξε ή ψι«χή τού μακα- ρίτη στρατηγόν. 'Τποθέτα», φίλε κ. Βερνάρδε, ό¬ τι σοΰ εδωκα άρκετά στοιχεϊα γιά τύ μνημειώδες ε'ργο πού άνέλαβες νά έκτελέσης, δσα μποροΰσα νά θυ μηθώ, μέ κάθε αμως άντίκειμενικό- τητα καί άμεροληψίια. Εάν μέ χρειασθή γιά περκκτότε ρες πληροφορίες, είδθΛθίησέ με καί ερχαμαι σπίτι σου. "Εχω αΰτο- κίνητο. Είναι τόσης σημαισίας αλ- λι»στε ή έργαισίΐ' αυτή, ωστε κάθε κόπος κ<ά κάθε ποοσπάιθευα γιά νά ίπιτύχη, είναι απολύτως δικαιολο- γημένη. Μέ άγάπη ΒΑΣΙΛ. Τ2ΕΚΟΤΡΑΣ Τ. Γ. Σοΰ έσωκλεί» καί μία Φω τογραφία μου, σύμφωνα μέ τήν έ- πιθυμία σου. Είναι παλαιά. Δέν εΐ- χα &λλη νεώτερη ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ,ΔΕΛΦΙΚΗ ΣΓΜΦΩΝΙΑ Τήν 27ην Ίανουαρίου 1970, ημέραν Τρίτην καί ώραν 7.30' ι,ι μ., τδ Φιλολογικδν καί Άρχ«'- ίνολογικόν Τμήμα τοΰ Συλλίγου (χΐΐαρνασσδς» καί δ Σύλλογον κΔίλφικές Άμφικτυονίες» θιοο γανώνουν είς τήν μεγάλην αι ς κρήτης την οΐκογενεια μου βο«σ*ν τού «Παρνασσοϋ» διάλε ΌχιΙ θά μείνο, έ,δο. καί δς ξιν μέ δμιλητην τον Πρόεδοον . έδώ εάν είνχα μοιοαίο! Προ- | τού Συλλόγου( «Δελφικές Α'ΐ^ι έδώ, παρά σ' ενα νοοοκομεϊο «τυονίες» ^^^ίΤΡί/ΧχττόλτΐΛ1" τ- Ί«>αννίν.>ν...χ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ*
Κ(ΐί οταν άκόμη τοΰ άφηοέβη ή οΐαΐ βέμα: «ΔΙΙ/ΛΦΐΓνΓΐ _
διοίκησις τήν 16.4.41 καί διετάχθη (ΦΩΝΙΑ».
ν« παραδώση ταύτην είς τύν Παπά- θά έρμηνεύβουν σγετικα
δόγκωνα, κλαίοιν καί άφοΰ άπεχα»-- ήμ,ατα οί καλλ^ιτέγναι τοΰ
Ρ*τηβε τοΰς άξιωματικοΰς ένανκίΐ- ικοΰ θεάτρου Ελένη ^ Κεν
λιοθείς τόν έπιτελάρχην καί εμέ, Ι ,καί Βασίλης Παπανικας.
•^5 Λνε: «Προσεξετε την Μεραρ- 1/5ος ελευθέρα.
Στίχοι τής έκλεκτής ποιητρίας άπαγγελθέντες στό κόψιιμο τής 6α-
σιλόπιττας τής «Ένιόσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» τό 6ράδυ
τής 8ης 'ίαν. 1970 στήν αΐθουσα τοΰ εστιατόριον «Γαλάξια>.
Νά πάλι ποΰ βρεθήκαμε κι' άπόψε μαζεμένοι
γιά νά προυπαντήσουμε κι' αΰτό τό Νέον "Ετος.
"Ας κόψοΐιμε μέ την παληά χροναά δ,τι μάς δένε*,
γιά νά χαροΰμ' άπό καρδίας τό έδδομήντα φέτος.
Αύτη ή συνεστίαση Ιστορική θά μείνη . . .
Υΐατί -τολλά στολαζοννε τήν αΐθουσα άστέρια .. .
Γι' αΰτό θά γίνη κάτι τι, π' ούδέποτ' εχει γίνει.
2τό Γαλαξΐα μέ χαρά θά σφίξονμε τα χέρια.
Στήν συντροφιά μας εχουιμε κ«ί ενα τεχνοκρίτη,
.-τού μέ τήν παρουσία τού εμείς οί λογοτέχνες
χαιρόμαστε νά 6λέπονμ« τόν Δέλτα Άρθανιτη,
ποΰ ώς γνΐιιστόν, προίσταται σέ γράιμματα καί τέχντς.
Κ(ά αλ^λοι έπίσημοι τιμοϋν τό γρΰμ' άπόψε 6ραδν
'Ηρθαν, ώς πάντα, πρόθπμα σ' αύτην τήν εν>ϋ)χία.
Καί είναι πάντα τής άγάπη,ς τονς στήν ΕΝΩΣΗ σημάδι,
ποΰ μάς γεμί£π την κ.αοόιά μέ κίςρι κι' εύττ*χία.
Ποίν μέρες, έγιορτάσαμε, πινήντα σο>στά χρύνια,
όονλιάς καί μόχθον συνεχονς κι' έπιτνχίας ήτοι
«υτοΰ πού γράφει ίΐπό μικράς .. . καί τώρα μ' άσπρα χιόνια
άπολαμ,βάγει τίς τιμές .. . τό μάγο Λεονταρίτη.
Και 6ε6αια. Κι' άλλοι πολλοί ύπηρΐτοΰν τή τέχνη,
γράφοντας μυθιστόρημα, θΐατρο κι' ίστορία.
Μά Οά δνσκολεντή κανείς νά βρή τό λογοτ-έχνη,
νά γράφη ετσι αψονα, μέ τέτοια μαεστρία.
Βα ήθελα, άγαπητοΐ, δλους νά έξυμνήσω
λιγάκι καί στά πεταχτά. Ή τύχ' δπως τό φέρη.
Θά λν«πηθώ, άν αθελα χανένανε λνπήσι»,
άλλά τό θέλα ή ί>ο<·ί)ιά. Καιθένας σας τό ξέρε-ι. Καί γιά νά μή νομίσετε πώς κάνω τόν πραφήτη σάς ίφτιαξα μέ προσοχή, μϊλετημέν' ώς τόσο, γιά την καινούργια τή χρονιά, μεγάλ' «όνειροκρίτη», ποΰ τώρα δα, γιά μπουναμά, θά σάς τόν άναγνώσο). "Αν ώνειρεύτηκε κανείς, πώς εκανε «δηλώσεις», καί πώς ώρκΐσθη ή Δίν.η μας νά «μή ξαναΐΐαγγΐίλη», «ύτό σημαίνει άντίιθ·ετα πώς «θέλει παιρακλήοεις», καί τότε θά συγκινηθή γιατ' είναι καλή τρίλη. Τί μέ θιυρείς άκίνητη, ποΰ τρέχ' ό λανγιαμός σου; Τα φτεριυτά σου ό'νει.ρα εχονν άνατραπή; Είσαι Σπεράντζαινα έσΰ, κι' εΐν' ό ντουνιάς οικός σου καί μή σέ νοιάζει Δίκη, μόν, ό κόσμος τί θά πή. Άν τύχη νά όνΐΐρευτής μιά «ψαροκεοραλή», «μια καραφίτσα μέ κρασί, καί λοιΐκουμάδων πιάτο», τόν ΙΙρόεδρό μας ασφαλώς τόν πάντ' άε-ιθαλή θά ιδής στόν ξι'ιπνο σοιι ευθύς, τρανό κιαί κοτσονάτο. "Αν «καλλιστεί» όνειρεντής, κοπέλλες νειές κι' ώραΐες ή φορ·εσιές όεριμάτινες ή βκανδαλώδη μίν*, στή στ'νεοτΐνιση θά δής βεντέτες κοά μοιραίες, μ' άπ' ίίλες ή κομψότερη θά ρΐναι ή Ίσμήνη. "Ολοι μας την προσέχοΜμε σάν κάτι (ραρφουρί πούνε σολίστα ξακοιιστή, κομψοτεχνηματάκι καί πάντοτε πρωτότυπο θά εΓν* δ,τι φορεί! ! ! ωστε νά ξεπερνά κι' αυτή τήν ΚΕΝΟΙνΧΕΕ τή Τζάκη! "Αν ιιιά «πηγή» όνειρευτής, μερά καί νύχτα «ρέουσα», θά συναντήσης καθ" οδόν τήν Σοφη Βουγιοι«λάκη, μέ κου6εντονλα σιγανή, σωστή «παγά λαλέουσα» νά σέ κεντά πικάντικα μέ ϊξυπνο λογάκι. "Αν σέ καμιμιά συγκέντρωοη, δέν τόν Ιδής παρόντα, αύτός άκούει, οέν μιλεϊ, μά δέν Λποι>σιάζει.. .
Είναι άπό τα σπάνια τοΰ Πλάστη μας τα δντα,
π' άνάμεσα στά άπειρα, ενα παιρουσιάζεα.
Κι' ελεγε ό Ραιμπιτρανάθ έτοϋτο δώ, μέ χαρή:
«"Η λέγρ κρείττον τι σιγής, ώ άνθρωπε, ή σΐγα»
Και Ολε'πουμε το φί/.υ αας Άντώνη Κανακάοη
νά έοραρμόζη το ρητό, καί νά μ^λ,ή «ολίγα».
Αν «σ·ουσοιιράδ'» όνειρετττής πώς πά' νά φτε·ρονγήβη
σίγουρα τή Μαιρούλα μας θά συναντήσης δντοες .. .
ποΰ μέ όλόγλιικη ματιά, θα σέ αΐχμαλ,ωτίση
καΐ θά σοΰ δείξη στή στιγμή πώς τώντι εΐναιι παντός.
'Εγορος, άντι.τρόείιρος, δηνγηματογράφος
παντοϋ προφτάνει πρόθνμα, γιά άστρολαύτες γράφει,
ποιήτρια, τονρίστρια καί δημοσιογράφος
ή Μποτ·σμποΐ'οέλη ή γλιικειά ζυγίζεα μέ χρυσάφι.
"Αν «αυγοτάραχο» Ιδής μ,έσα στό δνειρό σον,
ξΰ,ινα καί πρόσμενε, γιατι, σίγουρα θ' άνταμώσης
τό ξεΰγος των ΆρΙμάγηδων, ποΰ θά όρεθή έ,μ,-τρος σου
άπό ταξίδι ναρχεται .. , γεμάτο έντυπώσεις .. .
' Λ ν «πιγκουίν'» όνειρευτής, διόλον μή σαστΐσης.
"Ε6γ« στό δρόμο, κΰτταξε ποίος έρχεται τρεχάλα.
θά ξεδιαλύνη,ς τδνειρο, μόλις θ« άντικρύσης
τύ φίλο μας τόν πάνσοφο τό Χρήστο τόν Τσαμπάλα.
Όξύθηιος, καί νενοικός, θυμώνει στά μομέντο
τοΰ Ντάντε ό μεταφραστής, τοΰ Κρότσε τό άμόρε .. .
καί μέ τύ ίδιόμορφο ζιστά ταμπεραμέντο,
πύτε στά λεει σιγανά,.. . πότε σέ λά ματξόρε.
«Άποστασι'α» σάν θά ίοής στό δνειρό σου, κλάψε .. .
θά φύγη άπιό τήν ΕΝΩΣΗ κάποιος όρκττικά...
Μά μή θνμώσης. Πρόσμενε. Τίς παραινέισεις .ιάψε,
πές τού δ,τ' εΐπε ό Άττίκ, γλι*κά, μελ.ο>&ικά:
"Αν 6γοΰν άλήθεια, δσα μας είπαν παραμύθια
κι' άν δΐΜΤτυχήσης καί θέλεις πίσω νά γτ»ρί<της, θά σέ δεχτοΰμε καί θά σοΰ ποΰμε: ' "Εν<«σή μας, λησμονεΐ καί άπο'στάτες συγχωοεϊ. ( Σι-νεχΙζεται) ΜΑΡΩ ΕΜ, ΚΑΒΟΥΝΑ Τα φλέγοντσ έθνικά ζητήματα ΥΠΟΑΟΥΑΟΣ ΗΠΕΙΡΟΝ - ΕΛΛΑΣ Ομιλίσ τού Γενικοΰ Διευθυντού Κρατικών Θεάτρων καί έττιτίμου Διει,&υντου τής Έθνικ. Βιδλιοβήχης κ. ΕΥΑΓ. ΦΩΤΙΑΔΟΥ Β' Άλλά παρέμενεν ή Ιταλία, συνε χίζουσα καί υπό φαχτιστικόν καθε- στως τήν κατά τής Ελλάδος γνώρι μόν παλαιάν ίταλικήν πολιτικήν, γνο>ρι,μον άφότου ή Ιταλία έπαυσε
νά είναι γειογραφική εκφροοσις, δ-
πως έλεγεν Λ Μέττερνιχ, καί συνε-
πι7Χ&τ| είς κράτος ύπερμεσοΰντος
τοΰ παρελθόντος αιώνος. Γνώριμον
δμ*ις — δπυις είπομεν — καί άπό
των άρχαίων καί άπό των μεσοαιω
νίκων χρόνων. "Ωστε τα λεγόμενα
— υπό τήν έπίδραονν ψεν<δοδημο- κρατικων καί άρκττερών Ιδεών — ότι χατά τήν 28ην Όκτο>6ρίου τοΰ
1940 μάς επετεθησαν οί φασισταί
καί δχι οί Ιταλοί, είναι άίς άρεσκόμεθα νά
λίγωμεν. "Οπως μάς επετεθησαν
οί Ιταλοί ώς σύνολον, μόλις πρό
τίνων Ιτών έντός τού ΝΑΤΟ, δπως
μάς επετεθησαν μόλις προχθές, τήν
δωδεκάτην Δεκεμβρίου, είς τό κα¬
φενειον ή, όρθότερον, κηφηνεϊον
τοΰ Στρασδούργον, δπον τα τρωκτι
κά των έκασταχοΰ δημοσίοιν πρου-
πολογισμων εζήτησαν νά έκ*>άλουν
την 'Ελλάδα, — αλλο ζήτημα αν ή
Ελλάς ε'πρεπεν αύτοδούλιος νά εί¬
χεν άπομακρυνθή πρό πολλοΰ άπό
την παρασυναγωγήν αυτήν: Πσ^ρα-
συναγωγήν άνευ άξίας τινός πρα-
νματικής, παρασυναγωνήν απλώς
άξίας φαγοποτικής, δπου λαοί, συρ
φετοί λαών, άναξιοπρεπών καί χυ-
οαίων, λαοί παραδοθέντες άμαχηίτί
είς τόν Χίτλερκαί συνεργασθέντες
μέ τόν 'Εοκκρορον τής έπιδρομής
καί πλήρως είς αυτόν δουλοιθέντες,
κοΛύβρίζον τήν 'Ελλάδα, ή όποία,
πιστή είς τήν ιδέαν τής Έλληνικής
Ελευθερίας τοΰ Αίσχύλου καί τού
Ήροδότου, πιστή είς τήν παλαιάν
πρυτανενουσαν ελληνικήν αρετήν
τής Έθνικής αξιοπρεπείας, ή όποία
κατά τα Μη&ικά έξέλαμψεν άπ' ά¬
κρον είς άκρον τής Μεσόγειον καί
είς τάς τρείς Έλλάδας, την Μέγα
λην 'Ελλάδα τής Κάτω Ιταλίας
καί τής Σικΐλίας, τήν Μητροπολι¬
τικόν 'Ελλάδα, /την Ασιατικήν Έλ
λάδα,— κΛθύβριζον οί λαοί αύτοι,
οί σύγχρονοι αύτοι Συβαρϊται, τήν
'Ελλάδα, ήτις, πιστή είς τα παλαιό-
θεν δεδογμένα, ΰπερήκΐπισε τό Ιε¬
ρόν ϊδαφος τής πατρίδος,— καί τό
Ιδαφος τής έλληνικής πατρίδος εί¬
ναι, κατά θείαν μοίραν, κχχί τό λί-
κνον τού δλου εύρωτταικοϋ κόσμου.
Έν μέσω τού Εύροίπαικοΰ λόφου,
τώ 1940—1941, ή Ελλάς, ή καθο-
σιώσασα την Ευρώπην ώς αξίαν πό
λιτικήν καί πολιτιστικήν, εσωζε τήν
ηθικήν καί πνευματικήν εννοιιαν τής
άποσυντεθημένης Εύρώπης. Καί πά
ραμένει διά τούς "Ελληνας ό μέγι-
στος των έπαίνων, ό ίπαινος τοΰ
ΧΙτΛερ, ό οποίος, οταν επερατώθη
ό αγών τής Χερσόνησον τού Αϊμοι-
ανήγγειλε τούτο είς τήν δονλήν τοΰ
Γ' Ράϊχ καί ελεγε, ραπίζίον τούς
σηιμερινούς ΰ&ριστάς μας, δτ*. ό
γερμανικός στρατός μόνον τούς
Έλληνας σννήντησεν ώς μαχητάς,
πολεμήσαντας σΰμφωνα πρός τήν
παράδοσίν των.
Άλλά δς επανέλθωμεν είς την
άμνναν τοΰ 1940—1941, τής οποίας
δχι ολίγοι μαχηταί κοσμοΰν σήμε¬
ρον τήν έπιδλητικήν ταύτην συγκέν
τρωβιν, ή όποία ύπερβαίνει τα 'Η-
πει,ρωτικά δρια, είναι, πανελλήνιος,
διότι πανελλήνιον χαρακτήρος είναι
ή Πίνδος, ή κλασσική πύλη των ε'ι-
<ί6ολών, διότι πανελλήνιον μορφής ήτο άπό των παμπαλαίων χρόνων ή θέσις των Ήπειρωτών καί των Μακεδόνων, των οποίων είχεν προ- καιθορισθή ή τραγ·ική δσον καί προ- νοιμιονχος μΛΐρα: Προασπισταί νά είναι τής Μητροπόλεως άπό 6Όρ- ρά καί δυσμων, — νά φνλάττουν ττάντοτε τσς άκραίσς ©ερμοπύ- λας! Τΐ4Α0ΐρόν — είπομεν — τό κΰμα των Πανελλήνιον θά καλύπτη τόν δόλιον είσβολέα άπό τής είμαρμέ- νης έκείνης 28ης Όκτωδρίου τοΰ 1940 καί θά έλευθερώνη τα άνεκα- θεν έλληνικά έδάφη τής άλντρώτου Ήιτείρου. Μετά την περιφονή νίκην τής ΙΚνδον, ή όποία έσπονΐδύλωσε τήν έλληνι·κ.ήν άμυναν καί μετέτρε ■ψεν αυτήν είς επίθεσιν, ραγοαΐα είναι ή πρόδασις. Καί τήν 22αν Νο εμβρίου 1940, εΐκοθΊ εξ ημέρας μετά τήν έναρξιν τοΰ υπέρ πάντων αγώνος, θά καταληφθή ή Κορυ- τσά. Ιδού τό ανακοινωθέν τοΰ Γε- νικοΰ Στρατηγείου τής 22ας Νο¬ εμβριού: «Κατά τήν σημερινήν η¬ μέραν τα στρατεύματά μας επέτυ¬ χον τήν όλοκλήρωσιν τον όρεινοΰ δγκου τής Μάροβας, τήν κατάλη¬ ψιν τού δρους Ί6άν καί τοΰ αύχέ- νος Καφ—έ—'Καρΐτ. (Σννεχίζεται) ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗ! Μεγαλη άττ ώλεια —ραγμοτικό τγρέπει νά θεωρηθή ό ξαφνικός θά- νστος τής Μάρως Καδούνα, συ- ζύγου τού Μονώλη Καβούνα, ποΰ εΐχε προηγηθή άπ' αύτην στόν δλλο Κόσμο τήν 21 Μαίου 1964. Κόρη τοΰ Νικ. Ρακιτζή, πού εί χε διατελέσει καΐ Δημοτικός Συμ βουλος Αθηνών, εϊχε πάοει μιά σπάνια κολλιτεχνική καί γλωσσι- κή μόρφΐύ<π]. Δρσστήρια κα'ι άκατοπτόνητη ά- νέτττιιξε ττλονσια Κοινωνική Δρά- ση, τταρέχοντας την πολότιμη σνν- εργασία της σέ ττολλό Φιλοτνθρι»- πικά Ίδρύματα. Άδελψή τού 'Ε- ρυθρον Σταιφού, Σύμβουλος στο Σωματεϊο των Φίλων των Μαβη- τών τού χω?ιο3, «αί τής Άμερι- κανικής Αδελφότητος των Κυρίων, άκούραστα βοηθούσε στΐς διανο- μές των βοηθημάτων στοΰς από¬ ρους, ακόμσ κσϊ στσ ττιό άττομσ- κρΐλσμένα μέρη τής ' Ελλάδας, στοΰς διαφόρους έράνους κλπ. 'Ενβονσιώδης ψυσιολάτρης ε¬ λάμβανε μέρος συχνότατο στίς 'Εκδρομές των διαφόρων όργανώ- σεων. Σέ μιά τέτοια Χριστοογεν- νιάτικη Έκδρομή τού «Περιηγη- τή», στήν Αυστρία καί Ελβετία, ήταν ττεττρωμένο νο βρή τό τέλος τόσο τραγικά τής γεμάτης 5ρα- στηριότητα ζωης της, άττό γρίπττη, ,ττοΰ εφέτος μαστίζει τήν Εΰρώ- πη... Ή κηδεία της εγινε στίς 13 Ί¬ ανουαρίου, στό Α' Νεκροταφείο Αθηνών, δττον τήν άττοχαιρέτηοϊ συγκινητικώτατα ή Πρόίδρος τού Σωματείου των Φίλ«ον τού χωρίον κ. 'Ελβίρα Πιττινέλλη. Τα τταιδιά της, τ' αδελφ ι α της οί συγγενεΐς καΐ #λοι οί φίλοι της, βρηνούμε άτταρηγόρητα τόν άδικο κσί άττίστευτο χαμό της. ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ ΔΩΡΕΑΙ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Είς μνήμην Έρατοθς Μ. ζογλου, βανούοης είς Θεσσαλονί¬ κην, ή οϊκογένεια Ήλία Καμσί- ζογλου, όστις υπήρξε γαμπρός, έ- ττ! θυγατρί τής μεταστόΌσης, κα¬ τέθεσεν είς τό έν Νέο Ίθίνίο: Τρ«- άδος 44 έ&ρεΰον Σωματείον Ί- νεπολιτών — Κασταμονιτών «ή Κοίμησις τής Θεοτόκου» δραχμ. 3.000 υπέρ των φιλανθ^ωητικών καΐ εύγενών έπιδιώξεών τού. Διά τόν αυτόν σκοπόν ή οίκο- ιγένεια ,Αριστοτελους Τοποθζο1-· γλου κατέθεσεν είς τό αύτό σωμα¬ τείον δρχ. 300. 'Ε,πίσης ή οϊκογένεια Ράλλη Ού Μέ μεγάλη επισημότητι γ.- ορτάστηκε κι' εφέτος στήν αί ιθο'οσα τοΰ Έντευκτηρίου τ^·>
ιΜεγάρου τή; Έστίοις Νέας
Σμύρνης, τό κόψιμο τή; Πρ(·,
τοχρονιάτικης Πίττας. Προηγ/,
θηκε πλήρες «τσάϊ» καί μ,ετά
τό κόψιμο έξαιρετικό γεθμ»,
μ' δ,τι καλλίτερο εϊχε νά πχ
ρουσιάση ή Έλληνική κουζίν.
Παρευρέθη πολύς έκλεκτός . *
σμος τής Σμύρνης καί τής Ν*
άς Σμύρνης, πολλοΐ φίλοι τή;
Έατίας καί πολλές προσωπιχό
τητες, μεταξύ των οποίων '-
κ. Χρήστος Σολομωνίδης, τ.
'ϊποοργός καί Ίστορικος τ Τίς
Σμύρνης, ή κ. Μαρία Κάραν
πζοπούλθΌ, Συμβουλάς τής Έ-
ΐνώσεως Σμυρ,ναίων καί Δωρή
<:ρια τή; Έστίας Νέας Σμύ'ρ- ντ,ς, δλον τό Διοικητικόν Συ·ο βούλιον τή; Έστίας Νέας Σ;ιύρ» νης μέ επί κεφαλής τόν άκον ραστον Πρόεδρον της κ. Πάνο; Χαλδέζον Μεταξύ των επισήμων ήτ7' ικΓ δ 'Αστυνομικό; Διοικητίι: ΙιΝέας Σμύρνης κ. Άναστ. Πά οταμιχαήλ μετά τή; χαριτωυ,έ νης σοζΰγου τού, δ Στρατηγδς ιχ. Στέφανος Κολάρος ,μ-ετ* <ΐί]ς συζύγου τού οί κ.κ. Άσλα νίδης Δημοτικός Σύμ,βουλος, *Ι ιωάννης Καμπαλούρης Δημοτι- «ός Σύμβουλος Νέας Σμύρνης. Γεώργιος Ζομπανάκης Έκπα. δευτικός Σύμβουλος, ΛουκΧς ιΤσιλισώνης, δμογενής έν Νεα Τερσέη, 'Α5ελφοί Άσλανίδη, Άντ. Σεκιρτζής, Αλεξάνδρα; Άναστασιάβης, Καραμάνο; αε τα τής συζύγου τού, ή Κα "Αν νΐ Μακρί] μετά τοϋ υίοϋ τι-^ς κ. Μακρή τ. Δημοτικοΰ Συμβίύ λου, δ Ίατρδς Κωνστ. Κωστό πουλος μετά τής συζύγου τού ιή κ. Φανή Παλαιολόγου, ϊ <κ. Τούλα Χρηστίδου άν^ψιά ιτοΰ· κ. ΣολομωνΡδη μετά τ^ς ικορονλας της Άλίκης καί πο>
λές 4λλες ώραΐες Κυρίε; /-·.
δεσποινίδες πού στόλ:ζαν >.·Λν
αίθουσα αυτή.
'Υπήρχε πλήρης όρχήιπ^/
ποΰ υπό τούς ήχους της νό?ί
ψαν μ-οντέρνους χορο^ς ^ σέ>ν.
ικλπ. μέχρι τδ άθάνατ3 βάλς ν.χι
ιτδ ομ,ορφο ταγκό! Χόρεψαν ί
ιπΐσης καί δημοτικούς χορού:.
ισομφωνα μέ τό έλληνικδ 1θι·ιο
Ή ζεστή καί δμορφη φωνή ν* λ
ιρΛς τραγου-δίστριας καΐ των «
•άρων τραγουδιστών άγκάλια-
ζε δλη τήν αΐθουσα καί εκανι
ιακόμη πιό δμορφη την γ-ορ;η
αυτή,
Μέσα σ' αύτη την άτμδσφα
ιρα πολιτισμένου περιβάλλοντο;
6 Πρόεδρος κ. Χαλδέζος 21
•την Πίττα άφοΰ πρηγ
έβγαλε ξνα σθντομ,ο λόγο
ιτΐ) εύκαιρία τοΰ Νέου Ιτου;.
"Ες άκόμη Χρόνος, τδ 19«9.
σε στήν αίωνιότητα καί Ι
ραηλίδη είς μνήμην τής αειμνή¬
στου, ήτις ετύγχανε μάμμη της,
δρχ. 500.
"Ωσαύτως ή οϊκογένεια Περικλή
Καλφόγλου είς μνήμην τής ιδίας,
ήτις;, έπίσης, υπήρξε μάμμη της
6ρχ^ 500.
"Ομοίως ή Μαρίκα Λεωνίδα Άρ
σλάνογλου δρχ. 500 καΐ οί υίοί
Λεωνίδα Άρσλάνογλου δρχ. 500.
Τρία μοντέλ<ι άπό τήν Έαοινήν έ:κ θέσιν 1970, έπιδειχθέντων κατά τήν 'Ε6δομάδα Μό δας τον Λονδίνον. Ήμε·ολ·γι·ν -όϊ, θ θι οδωρί*ου έκ Φα»ά»«ν ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καΐ Ιδιαιτέρως είς Κί,ππβδοκίαν τό 1969 Ι ινα; νέος χρύνος τδ 1970 δφ'ίο. ισε!». Μίλησε κατόπιν γιά τδ ►ψιμο τής πίττας πού είναι ϊ , παληό μ,ικρασιατικδ εθιμο. ιΜίλησε γιά την δραστηριότητχ αής Έστίας ίίέας Σμύρνης κ» ιτα τό διαρρεΐσαν Ιτος, μ,ιλΧ ιγιά τδν κ. Χρήστο Σολομωνί'ϊγι ./.αί τα ζόαχ τού βιβλία καΐ γ; αήν προσφορά τοΰ Σμυρναίου ■κ. Σαρακάκη, τοΰ κ. Λίικρασιάτου, των κ.κ. λέων, μ,έ τίς δωρεές των δποί ■ών δ κ. Χαλδέζος φιλοτεχνβϊ την αίθουσα αυτή τής Έστ£χ: 'Νέας Σμύρνης καί εδχεται υ βλους τούς δωρητάς καί μ,έλτ» ιτής οικογενείας αυτών, καΐ α' δλους τούς παρευρισ-χομ-ένου. ιεΰτυχισμένο τδ 1970. Μετά τό ΐΛΟψιμο τής πίττας άπδ τδν ιΓΙρόεορον κ. Χαλδέζον, πρωΈ* στούς δωρητάς κι* δστερα β' δ λους τούς παρόντες, ακολουβίΐ ομ-ιλία τοΰ Άντιπροέδρου τΐ,^, Έστίας κ.. Άνδρέου γιά τδ'Ι>
Γϊον τής Έστίας Νέας Σμύρ-
ινης, καί γχά τα Ιπαθλα ποΰ δι.
ιθηκαν κατα τδ 1969 είς τοίί;
ιέρασιτέχνας τοΰ Σκλκι.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΓ
το κ"αλλΤιέχνικον
ημερολογιον του ε.ο.ε.χ.
Μεταξΰ τώ»ν ώραιοτέιρον έλληνι
κων Ήμερολογίων τού 1970, τα
όποϊα εξεδόθη;σαν διά τό νέον '£·
τος, διακρίνε-ι αι διά τήν πρωτοτυ
πίαν, την κα,λλιτεχνικήν εμφάνι¬
σιν καί την διακο—ιητικήν είκο-
νογράφησίν το υ τό "Ημερολόγιον
Ο Έθνικοϋ :Όργανισμοΰ Έλλη
νίκης Χειροτβχϊ ίας.
Διατυπωμήνο··, πλήν τής έλλη
νίκης, καί εί.,ς τήν αγγλικήν, γαλ
λικήν καΐ γ»ερμο'νικήν γλώσσαν,
μέ συνθήματα καΐ ϋποδείξεις προ
τιμήσεως των έλ,ληνικών χειροτε
χνημάτων, τό "Ημερολόγιον τού
Όιργανισ-μοΰ Χειροτεχνίας σκοπεί
είς τήν προβολήν τής συγχρόνου
ττροό-δου καΐ των έζαιρετικών επι
τευγμάττων τής έλληνικής χειροτε
χνίας καΐ βιοτεχνίας καλλιτεχνι
κων ϊίδών, διανεμόμενον ανά τό
έξ«ι*ερικόν είς έμπορικοΰς οΐκους
καΐ μεγάλα καταστήματα, προκει
μέ,νου κα! δκά τοΰ τρόπου αΰτοϋ
νά ΰποκινηθ% τό θετικόν ένδιαφέ
ρον αυτών ιρρός εισαγωγήν υπό
τούτων των προιόντων τής έλλη
νίκης χειροτε;<νίας κα! λαικής τέ χνης είς τάς άγοιράς τής Εύρώ πης καΐ τής '/.μερικής. Ή πλούσια καΐ πολύχρ»μος εί κονογράφησις τού Ήμερολογίου 1970 τοΰ ΕΟΕΧ. έμφ«νίζει τα χά ραχτηριστικώτεοκ καί γραψικώτε ρα έλληνικά χειροτεχνήματα των κλάβων τής ύψαίντουρτ'ίας, κεν τη·»ικής, ταπητουίγίας, άργυρο χρυσοχοΓας, μετοβλλοτεχνίας, ξυ- λογλυτττικής, ικεοοψικής, σμάλτου, άλαδάστρου, δέρματος, καλαθο πλεκτικής, έσ&ιτερικής διακοσμή- σετος, παιγνιιδιά ν κ.ιόί., έξ δλων των ττεριοχών τήις "Ελλάδος, δπου ά- σκεϊται άπό παραδόσεως ή χειρο τεχνία. ΠΑΡΗΔίΔΟ |Α«: Μ*&| ΓσλλκΗϊς «αί 1^ίεφιματικί>ν Γυ-
μνασ'Α>υ καΐ Λϋ«βίρυ κβτ' οίκον
τοΰ |ίοο&ι|τρΰ, υπο Σ- Κουρτ^ τη>
363.065 κ«1 3004Μ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
"Ολες αντές οί παραστάσεις εί¬
ναι ψηφιδωτές καί εχουν τόσην ώ
ραία σννθεση χρίι>μάτο)ν, σνμμε-
τρίαν καί ζα>ντάνια, πού οταν τίς
δλέπονμε θαρροϊιμε ότι παρακολον
θοΰμε τήν ζωντανή παρουσία τοϋ
Ίησοΰ μας.
Νά γιατί εΐπα πώς ή Μονή τής
χώρας είναι ή χώρα πού χο>ρεϊ τό
άχώρητο ονράνιο ?ργο τοϋ Άχωρή
τού καί ή κλίμαξ ή καταβάσασα
τόν ούρο,νό στή γή.
Π ώς λοιπόν νά μην αΐσιθανθή κα
νείς δέος, κατάνυξιν, ενλΛτϊεια, ψυ
χική άλλαγή, μετονκτίοκτη σάν μπή
μέσα στόν Ναό αύτό τής χώρας!
Πώς, ϊ-πειτα, μπορεϊ νά άποχοιρι-
σθή άπ' αύτό τό ονράνιο κομιμάτι
πού είναι στημένο πάνιο στή Γή!
Πώς νά βγή άπ' τόν ονράνιο κόομο
καί νά μπή στόν ϋλικό τό άπατηλό
καί άχαρο κόσμο!
Όμολογώ πώς αυτή τή στιγμή
αίσθάνομαι τήν μεγαλντερη πικ,ρίο
γιατί άναγκάζομαι νά άκολονθήαω
τήν συντροφιά μας πού ήδη 6αδί-
ξει πρός τό αύτοκίνητο γιά νά πά
με πρός τήν αλλη εκσταση τό Βυ
ζαντινό μργαλούογημα. Τήν Άγία
Σόφια.
ΟΙ ώρες είναι λίγες καί τό ποΰλ
μαν μέ όση μπορεΐ βιασννη μας £
φερε στήν ΆγΙο Σοφία.
ΣΤΗ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ
Τό οΰράνιο δραμα ποΰ μνστΐίκά
συνέλαβαν εύσεβεϊς αντοκράτορίς
τοΰ κατ' εξοχήν Χριβτιανικοΰ κρά
τον>ς, φθ3τι«μέν<οι άπ' την ΙΙανσο φία τοΰ ΘεΛν, γκ'χ νά τιμήσοννε μέ άρχιτεκτονική άρμονία καί σόφια, τοΰ Θεόν τήν Σόφια. "Εργα τι- μής καί δοξολογίας τοΰ Μεγαλεί¬ ον τοΰ Θίοΰ! Στήν Αϊγυπτο μέ τίς θεόρατες Πνραμίδες, στήν Ίεροιισαλήμ μέ τόν περίλαμπρο Ναό τον Σολομών τος, στήν Άκρόπολ.η μέ τόν Παρ θενώνα καί στήν Βασιλίοα των πό λεων μέ τήν Άγία Σοφία. Τα εργα αΰτά τού ανθρωπίνου παράγοντος πού εγγκταν μέ την διάνοιαν τόν Δημιουργόν τοΰ Συμ παντός Θεόν τείνουν πρός τα ού- ράνια σκηνώματα γιά νά περιλά- 6ουν τήν Πανσοφίαν τοΰ Θεοϋ! Μά τί λέγω; μπορεί νά χωρέση ή παν σοφία τοΰ θεοΰ πον φανερώνεται άπ' τα εύτελή καί άπενράριθμα αν θη τοΰ άγροΰ ως τήν απειρίαν των απειραρίθμων συγκ·ροτημάτων των ούρανίίΰν κόσμων μέ τούς άμέτρη τούς ηλιους καί τοΰς άστέρες μέ- βα στήν άτέρμονα πλάση Τον! "Ο χι! "Ημχχρτον! Μιά άκτϊνα τής θείας Σοφίας γυριομένη πρός τόν άνθρωπο φ<ο- τίζει τόν νοΰ τον γιά νά έγγίση μέ τα έμπνευσμένα ϊργα τού τήν Πανβοφία τον θεοϋ. Τό μεγαλείον τοΰ Ναοΰ τοΰ Σο λομώντος στέκεται φτωχό στάλι- αμα μπρός στήν άρμΛνική καί πλού σία όμορφιά τον ταπεινόν άνθους τοΰ άγροΰ κατά τήν εύαγγελική 6 μολογία. Ό Ίουστινιανός τόν νί κησε τόν Σολομώντα μέ τήν Άγία 'Σοφία, μά κι' αύτός δέν έκαμε τίποτε παραπάνω άπό Ινα άνθρώ- πινο εργο. "Ομως καί οί δύο τονς, όπως καί τόσοι άλλοι κάμανε καί κάμνου νέ καί θά κάμνοννε τα ϊργα τονς γιά νά μετριοΰνται μ' αϋτά οί δια φορές των ϊργων χειρών άνθρώ- πων άπ' τα £ργα τής Πανσοφίας τοΰ θεοϋ. Ή Άγία Σοφία είναι Ινα άπ' τα άνθρώπινα θαυμασία καί τό ?ρ γον αύτό είναι 'Ελληνοχρκπιανι- κό. Γι' αύτό μπαΐνουμε μέ ξεχ,ω- ριστό σεδασμό μαζί καί περηφά- νεια. Μπαίνουμε άκόμη μέ ίδιαίτε ρη συντριβή νιοτί δέν τήν όρίζου- με. Την όρίζονν όίλλοι. Μπαίνου¬ με άχάμη καΐ μέ τόν φόβο μήπως ύστερήσουμε σέ καμμιά παράλει- ψη ή καί μέ έλαττωιμένη προ<τοχή στό άντικείμενο αϋτό πού ένέπνεν- σε τόν θαυμασμύ στά έκαταμμύρια των έπκϊκεπτών τού. Εΰλά&εια, περηφάνεια, βαυμα- σμός, συντρ<.6ή καί δέος μαζί μάς φέρουν στόν Ναό. Μπαίνουμε άπ' τήν Νοτία πλευ ρά τοΰ Νάρθηκα γιατί ή κυρία εΐ- σοδος, πού είναι στή Δυτική μεριά, είναι κλειομένη. Καί νπάρχει μωα μειθανική δικαι.ολογΙα. Κατ' αυτήν τα τξαμιά είναι γυριοιμένα πρός τόν Νότο καί ή εΐσσδος άπό 6ορά. "Ετσι, οταν τήν Άγία Σοφία τήν μετέτρεψαν σέ τζαμί μετά τήν Ά- λοκτη επρεπε νά γίνη εΐσοδος άπό 6ορά δμως ένώ έδώ φαννομενικά μΛαίνουμε άπ' τόν Νότο ομως μετά στρίδουμε καί μπαίνουμε άπ' τή βαρεία μεριά. Μπαίνοντας άπ' τήν τεραστία οί φυλλη πόρτα μόλις κατορθώνο νά σέρνω τα βήματά μου άπό συγκΐ νηβη καί δέος γιατί μπαίνω ο' ί να Ναό πον μπήκανΐ δισεκατομμύ- ρια ψυχές, άλλες γιά προσενχή καί κατάνυξη, αλλες γιά θαυμαισμό καί αλλες γιά περιέργεια. Μπαίνω στόν Ναό πού εΐδε στήν πληρότητα καί εζησε τήν δλότητα τοΰ χρΜΐτιανικοϋ μαζί καΐ έθνιχοί) μας μεγαλείου. Μπαίνω στόν Ναό εκείνον πού δσξάστηκαν άπ' τήν λαμπρότητά τού καί δόξασαν μέ τήν άγιωσύνη τους ξεχωριστές προ σωπι,κότητες τής Χρκττιανοοννης εΰσεβεϊς καί "Αγιοι Πατριάρχαι, άρχιερεϊς, ίερίϊς καί Θεοσε6εϊς αύ τοκράτορΐς καί μεγκπάνες καί εύ λαβεΐς χρι.στιανοί κάθε κοινωνικής τάξεως. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΛΛΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 4 5ο ν Καί τώρα, ό Μπαρπαγιάννης, πού κουράσιτηκε νά διηγήται τόση ώρα γιατί τόν είχε πιάσει άκατά- σχετη φλυαρία κι' όλο κατέβαζε άπ' τό νοΰ τού καινούργιες ψεντι- ές, ρώτησε στήν πα,ρεα: — Θέλετε τώρα νά μάθετε τί ε¬ γινε παρακάτω; Καί δλοι μ' ενα στόμα φιονά- 'ςανε: — Ναί, Μπάρμπα ΓιάνΛΤ)... "Ο¬ λο, δλο! "Οταν πέρασε κάιμποση ώρα, οί πιό παλληκαρά&ες τής γειτονιάς, άρματωμένοι σάν άστακοί, μέ τσε- κούρια καί μαγκοϋρες, βάλ.ανε στό νοΰ τους νά μποΰνε μέσα στό σπίτι καΐ νά ξεικάμουνε τό φουκαρά τόν Δημητράκη, γιά νά γλυτώσουνε μιά καί καλή άπό τόν άπαίσιο 6ρν«όλα- κα!... Κι' δπχος λέει ό λόγος, δυό 6ή- ματα μπρός καΐ έ'να κίοιο, άπό τή μεγάλη τους παλληκαριά, επί τέ- λους κατάφεραν κάποτε νά φθά- σονν ώς τ' άπάνίο τό κεφαλόσκα- λο. ,Αλλά γιά κακή τονς τύχη, τήν ιδία στιγμή ό γάτος τοϋ οπιτιοϋ, Ακούοντας τό θόρυβο πάνω στή σκά λα, τρόμαξε καί πηδώντας κάτω στό πάτωμα παράσυρε μαζί τού κι' ενα μεγάλο 6άζο, πού βριακόντανε απάνω στό κομό καί πέφτοντας κά τω εαπασε μέ μεγάλο κρότο κι' I- γινε χίλια κομμάτια. Αί, τόσο θέλανε οί παλληκαρά- δες! Κουτρουβαλώντας καί τσαλα πατώντας ό ενας τόν άλλο, γιά πό¬ τε &ρεθήκανε ίξω άπ' την πόρτα, κι' αύτοι δέν τό καταλάβανΐ!... Άλλά μόλις βρβθήκανε στό ορό- μο καί συνήλ'θανε, σάν νά ντραπή- κανε καί δίνοντας κουράγιο ό ενας στόν αλλο, κίνησαν μετά φόβον θε¬ οΰ καί πολλής προσοχής, γιά νά ξα- ναμποΰνε στό σπίτι. Σάν φτάσανε στό κεφαλόοικαλο μείνανε ξεροί! Προφανώς, γιά νά τούς έξετπελίση, φουακοιμρ'νος καί κοψιαρωτός στεκώτανε ό μαυρόγα- τος τοΰ σπιτιοΰ, πού τοΰς κύτταζβ μέ κοροίδευιτικό τρόπο, σάν νά τούς ελεγε: «Μωρέ παλληκάρια! Σάν δέν ντέπεοτε!». Κι' αύτοι σάν κα- τάλαδαν πόσο γελοίοι γενήκανε, κυττάχτηκαν μεταξύ τονς καί δί- νοντας κουράγιο ό ενός στόν αλλο- να, ξανάκαμαν αλλη μίαν έξόρμη- σι καί μ,οναμιάς δρεθήτκανε ϊξω άπ' την καμάρα τοΰ πολυπαιθοθς Δημή τρηί'.. (Συνεχίζεται)
Τού συνεργάτου μας ΔΗΜ. λΉϊΤΣΟΓΙΑΝΝΟΗΟΓΛΟΓ
Καί άλλοτε ώμιλήσαμε στόν
«ΙΙαονασσο* για τον .Ιερα - χορο,
ναχ ηολλεί φοοέ; γράψαμε στόν Τύ
ηο γιά τυν μεγ<ι/οπρεπή χορύ των Ποντί">ν.
"Οταν τό 1929 ει'μασταν στήν ώ-
ραία Δμάμα, ώς καθηγητής τύτε
τοΰ Γυμνασίοΐ', είχαμε καί 2χολή
Ποντιακών Χορών. Τήν έποχή έκεί
νη είχαμΕ χορογραφήσει τόν 2εοα
;>ό, όπως έχορεύετο αιΊτός στύν
[ό μας Πόντο. Καί ιιέχρι
τοϊ Β' Παγκοβμίου Πολέμου, ό χο
ρός αύτός έχορεΰετο άντοίκια, σε-
μνά χώ ώοαία καί πού εδειχνρ Γιλη
τή άλκη των νέων.
Άλλα κατά τα τελευταία χρόν.α
ό πυρρίχιη; αύτύς των Πον τίτον αλ
?.α£ε αορφή. Διατηρεϊ μέν τα πατή-
ματιι καί τύν ρθμό, μά δέν είναι
,ιοντιαχός! Είναι ΙΙοντιακό θέαμα!
Κόπον, σέ κάποια ΙΙοντιακή ύυ-
γάνιιΛη, οπον κάΗε τόσο σέ μικρϊς
(Γυγκεντρώσεις χορεύεται ό χορός
αύτός μέ τήν θεαιιατική τού ίμφά-
νιβτι. οώτησα τοΰς νταροΰς Ποντί-
ους:
— Γιατί, 6ρέ παιδία, άλλάξατε
τόν Σέρα - χορύ;
Κου. ή απαντήση ήταν:
—Ό κόσμος θέλει θεαματα!
Δηλαδή, γιά νά άρέση στό πολύ
κοινό, ό χορός αύτός πρέπει νά έμ-
φανίζε'. α σάν μπαλλέτο !
"Αλλοτε, δταν ήταν έν ζ«η) τό
.ιιεριοδικό τής θεσσαλονίκης «Ή
Ποντιακή 'Εστία> δέν ξεχνοϋσε νά
χύνη τύ ί)>(λητήριό της εναντίον
μας, γράφοντας πώς εμείς άλλοιώ
νομε τούς χοροΰς καί τα τραγούδια
τής Ιδιαιτέρας μ«ς πατρίδος! Ποι-
οί; Εμείς, πού γεννηθήκαμϊ. στόν
Πόντο. Εμείς ποΰ ζήσαμε στόν
Πόντο. Εμείς πού δράσαμε στόν
Πόντο. "Οπως άναφέρει ή πρόσφα-
τη 'κττοοία τοΰ Πόντον.
"Αν κυκλοφορούσι σήμεοα «Ή
Ποντιακή 'Εστία» θά χειροκροτοΰ-
οι ιιέ δλη της τήν καρδιά τήν νέα
αίιιίι έμφάνιση τοΰ Σέρα - χοροϋ.
Λοιπόν, έφ' όσον ή πλειονότης
τίίν Ποντίων θέλει θέαμα, άς χο-
ομιτκι καί ετσι. Είναι ό μεταπο-
λ;μί«ός Σέρα χορός... Εμείς έ-
ζησι.με τόν παλαιά Σέρα χο<χ> καί
<ττγ, ξήτημα αύτό εϊμαστε οί συντη- ρητικοί. ΟΙ μοντέρνοι νέοι Πόντιιχ &ς έ- ξαν.ολουθοΰν νά ξητοΰν «"Αρτον καΐ Δημ. Κουτσογιαννόπονλος ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑ.ΕΞΕΩΝ ΧΕΙ ΜιΕΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1969 — 1970 είς τήν Μεγάλην Αϊβουσα Άρχαιολογικής "Εταιρεία- όδός 'Ελευθ. Βενιζέλου 22 Τρίτη 27 Ίανουαρίου 1970 ώρα 7.30' μ.μ. «ΣΥΜννΑΧΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΤΟΥ Ε' ΜΕ ΤΟΝ ΑΝ'ΝΙΒΑΝ Κ Α ΤΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ» Όμιλητής: Ό κ. ΠΑΝιΑΓΙΩ ΤΗΣ ΓΥΙΟΚΑΣ Δικηγάρος - π. 'Υπουργός Τιτάρτη 25 Φετ>ρουαρίβυ 1970, ώ
ρα 7.30' μ.μ.
«ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΙΚΟΝ ΖΗ-
ΤΗΜΑ»
Τρίτη 17 Μαρτίου 1970, ώρα
7.30' μ.μ.
«Ο ΕΛΛΗΙΝΙΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΟΥ-
ΜΑΝΙΑΣ ΩΣ ΕΘΝΙΙΚαΣ ΚΑΙ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ»
Όμιλητής: ό κ. ΗΛΙΑΣ ΚΩΝ
ΣΤΑΣ Διευθυντής Ύπουργείου
Προεδρίας τής Κυβερνήσεως
Όμιλητής: ό κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ Μέλος τής
"Εθνικής "Εταιρείας των 'Ελλήνων
Λογοτεχνών
Τρίτη 14 Απριλίου 1970, ώρα
7.30' μ.μ.
«Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟ¬
ΝΟΜ! ΚΉ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟ-
ΝΟΟΡΑΚΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ»
Όμιλητής: ό κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΒΟΠΑΤΖΗΣ Όμ. Καθηγητής
τοΰ Άριοττοτελείου Πανεπιστημί¬
ου Θεσσαλονίκης
ΜΙΚΡΑ 1ΊΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΛΤΑ
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΣΑΤΙΡΑ
Της
ΝΙΚΑΣ ΡΑ-Ι-ΣΗ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΓΚΕΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
3ον
Ό 'Εμ,ίν Χότζας ήταν τουρ-
κοκρητιχδς, άποκαταατημένος
~6 ϊσικλή πολλά χρόνια' οί
ιονρχοι τόν σεβώντουσαν πάρα
«τολύ, καί -ό άρχοντόσπητό τού
φιλοξενοΰσε άνέκαθεν κάθε σπ:,υ
ίαίο πρόσωπο ποΰ Ιρχότανε
στό χωριό.
Εϊχε δυό κορίτσιχ έξαιρετ:-
«α δε>ορφα, ποΰ δ ήλιος δέν τα
βλεπε ποτέ ξέσκεπα... οπο·.οι ϊ
πήγαινε δμως στό σπήτι τού
ιμζγευώτανε άπό τή γλυκε'.ά
Λΐντροφιά τους, καί την παρά
ιξενη γιά τούρκισες ελευθερία
>:ους στή συζητήση μέ ξένους"
ιμιλοΰσανε κ' οί δυό τα έλληνι
«ά περίφημα, γ-.ατ' είχαν γεν
<νηθή στήν Κρήτη καί σπου5ά σανε σ'· έλληνικό σχολειό. ■ Μι& τέτοια οϊκογένεια στ3 (Ίσικλή ήταν κάτι τί σπάνιο γιά τούς Έλληνας, καί καθώς μάλιστα 'δ Έμίν χότζας εδε·- χνε μ,εγάλη άγάπη γιά τί στρατό μας, τόν έκτιμούσανί αεΐ πέρα δλ' οί άςιωματιν.οί ΐιαί οί φαντάροι. ■ Κα' δμως... πίσω άπό τό γλυκό τού χαμόγελο αύτός ό απιστος Ικρυβε τό φοβερώτερο δηλητήριο ποϋ μπορεΐ κανείς Να φαντασθή, καί κάθε τού π: ριποίτΐαι χ<οπό ειχΐ ν' άρπάξη στρατιωτικά νέα, γιά νά χν. στείλη μ' 4νθρωπό "ου ί ιστ" άν/τ-.κρυνά φυλάκια των ιτούρκων! Πόσο εΰ»κολοι στήν έμπιστο σύνη τους φανήκανε τότε οί "Ελληνες! Ξεχνοϋσαν μέσα στίς εύγένε' ιες καί στίς περιποιήσεις π·'«; άπέναντί τους είχαν ενα Τοΰρ ! οίο! "Ετσι την Ιπαθε κι' ό χός δ ΙΙάνος... Στήν άρχή τθκΰ φάντ,ν.ε παρζ ξενο, πώς δ χότζας ήξερε τό <σο καλά τα έλληνικά... υστερα ικολακεύτηκε άπό τα καλοζυγ» σμένα λόγια τοΰ Τούρκου, ν.7ΐ ιστό τέλος κάποιο αϊσθημα εί- Γγνωμοσύνης τόν έκαμε νά Ι κ ,μηστηρεύεταο σ αοτον κά^.- ■τού πόνο.., Ό Έμίν χότζα; δίχε ψαρέψει καλά τό θΰμχ <του!... εμενε τώρα ν» τόν Χκ'. ιτρελλάνη δείχνοντάς τού τίς ικοπέλλεζ τού... καί... δέν δρ«,^ σε νά τόν προσκαλέση στ' £ρ ιχοντικό τού. Ό ΙΙάνος Ιμεινε θαμ,πωμίνος άπό την άμορφιά των κορι·> *
| ών τοΰ χότζα' δ τρόπος το'^»
αόν έσκλάβωσε, καί, δπως^ ιΐί
,λιστα εϊχε τόσον χαιρό ν' ίΐ
ιτικρύση γυναΐκα, ίνα. σωρό αί
!,σθήματα καί πόθοι πλημμυρΐ
Ίσανε τό τρικυμισμένο στήί» ?.
'ιτου.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνέχεια έκ προηγοτ^νου) %νχ, διά τούς ήρωας τής οποίας είί
χομαι δλοψύχο>ς νά μή δοκιιμασουν
Μέ πυρετόν 38ο ανήλθεν είς Τρεμ
■τεσίναν ϋπο€α<ηαζόμενος την 16 ην Φεβρουαρίου, οτά νά συγχαρή τούς άνδρας διά την δράσιν των. Πυρέσσων καί κατάκοιτος προε- τοέπετο άπό τόν διιοκηττήν τοΰ Σώ ματος τού Στοατοΰ Παπαιδόπουλον 'μΧ έπιτελάρχην Μαχάν, νά εισέλ¬ θη είς τό νοσοκομείον Ιωαννίνων διά νά παρακολουθήιση την ΰγεΙα·ν τού. Άπήντα στερεοτύπως καί β' «ύτούς κτά στάς πιέσεις τάς ιδικάς μου επί λέξει: «Δέν ίγκαταλείπο έ- νώ τοΰς Κρητικούς μου. Μ' αϋτοΰς ίφυγα άπό την Κρήτην, μέ αΰ4οΰς θά γυρίσω πάλι, σύμφωνα μέ την ί'.ιόσχεσι πού 'ε'δωκα στόν κρητικόν λαόν, φεύγοντας γιά τόν πόλεμο». Καί ΰταν τό χειμο)ν*άτι.κο σκλη- ί'ό, χιονιιβμενο 6ράδι> εφθ«Λε, ό κ.
Μάχας στό 2! τρατηγείο καί ήλθε
°τό δωμάτιο τού ,-τυρέσσοντος στρα
τηγοΰ, διά νά ασκήση την επιρροήν
τού έξ όνόματος τού δνοικητοΰ τοΰ
Σώματος, νά πεισθή νά δθή
εί ή
μς, νά πεισθή ν μή
είς νοσοκομείον, πλήρης άγανακτή
σε<«ς, ό μακαρίτης, παρουσία έμοΰ, Είτε είς τόν Μαχάν τα εξής μνημει ώδη λόγια: «Μέ προτρέπετε, κ. Μαχά, νά ά 00) τα Κρητικόπουλα, στά ςροβε- αυτόν άγώνα, χιορίς τή δική μόν οτοργή τήν ο,ςκι ποΰ εχιυ άφήσει ώς άθ66ώ νποβχεσεως πρός τόν χες ρς τής Κρήτης τήν οΐκσγένειά μου ι; "Οΐ θά ί έδώ ΐ δ λαύ τής τα δεινά τής αίχμαλ.ωσίας». Αυτή υπήρξε ή ψι«χή τού μακα- ρίτη στρατηγόν. 'Τποθέτα», φίλε κ. Βερνάρδε, ό¬ τι σοΰ εδωκα άρκετά στοιχεϊα γιά τύ μνημειώδες ε'ργο πού άνέλαβες νά έκτελέσης, δσα μποροΰσα νά θυ μηθώ, μέ κάθε αμως άντίκειμενικό- τητα καί άμεροληψίια. Εάν μέ χρειασθή γιά περκκτότε ρες πληροφορίες, είδθΛθίησέ με καί ερχαμαι σπίτι σου. "Εχω αΰτο- κίνητο. Είναι τόσης σημαισίας αλ- λι»στε ή έργαισίΐ' αυτή, ωστε κάθε κόπος κ<ά κάθε ποοσπάιθευα γιά νά ίπιτύχη, είναι απολύτως δικαιολο- γημένη. Μέ άγάπη ΒΑΣΙΛ. Τ2ΕΚΟΤΡΑΣ Τ. Γ. Σοΰ έσωκλεί» καί μία Φω τογραφία μου, σύμφωνα μέ τήν έ- πιθυμία σου. Είναι παλαιά. Δέν εΐ- χα &λλη νεώτερη ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ,ΔΕΛΦΙΚΗ ΣΓΜΦΩΝΙΑ Τήν 27ην Ίανουαρίου 1970, ημέραν Τρίτην καί ώραν 7.30' ι,ι μ., τδ Φιλολογικδν καί Άρχ«'- ίνολογικόν Τμήμα τοΰ Συλλίγου (χΐΐαρνασσδς» καί δ Σύλλογον κΔίλφικές Άμφικτυονίες» θιοο γανώνουν είς τήν μεγάλην αι ς κρήτης την οΐκογενεια μου βο«σ*ν τού «Παρνασσοϋ» διάλε ΌχιΙ θά μείνο, έ,δο. καί δς ξιν μέ δμιλητην τον Πρόεδοον . έδώ εάν είνχα μοιοαίο! Προ- | τού Συλλόγου( «Δελφικές Α'ΐ^ι έδώ, παρά σ' ενα νοοοκομεϊο «τυονίες» ^^^ίΤΡί/ΧχττόλτΐΛ1" τ- Ί«>αννίν.>ν...χ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ*
Κ(ΐί οταν άκόμη τοΰ άφηοέβη ή οΐαΐ βέμα: «ΔΙΙ/ΛΦΐΓνΓΐ _
διοίκησις τήν 16.4.41 καί διετάχθη (ΦΩΝΙΑ».
ν« παραδώση ταύτην είς τύν Παπά- θά έρμηνεύβουν σγετικα
δόγκωνα, κλαίοιν καί άφοΰ άπεχα»-- ήμ,ατα οί καλλ^ιτέγναι τοΰ
Ρ*τηβε τοΰς άξιωματικοΰς ένανκίΐ- ικοΰ θεάτρου Ελένη ^ Κεν
λιοθείς τόν έπιτελάρχην καί εμέ, Ι ,καί Βασίλης Παπανικας.
•^5 Λνε: «Προσεξετε την Μεραρ- 1/5ος ελευθέρα.
Στίχοι τής έκλεκτής ποιητρίας άπαγγελθέντες στό κόψιιμο τής 6α-
σιλόπιττας τής «Ένιόσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» τό 6ράδυ
τής 8ης 'ίαν. 1970 στήν αΐθουσα τοΰ εστιατόριον «Γαλάξια>.
Νά πάλι ποΰ βρεθήκαμε κι' άπόψε μαζεμένοι
γιά νά προυπαντήσουμε κι' αΰτό τό Νέον "Ετος.
"Ας κόψοΐιμε μέ την παληά χροναά δ,τι μάς δένε*,
γιά νά χαροΰμ' άπό καρδίας τό έδδομήντα φέτος.
Αύτη ή συνεστίαση Ιστορική θά μείνη . . .
Υΐατί -τολλά στολαζοννε τήν αΐθουσα άστέρια .. .
Γι' αΰτό θά γίνη κάτι τι, π' ούδέποτ' εχει γίνει.
2τό Γαλαξΐα μέ χαρά θά σφίξονμε τα χέρια.
Στήν συντροφιά μας εχουιμε κ«ί ενα τεχνοκρίτη,
.-τού μέ τήν παρουσία τού εμείς οί λογοτέχνες
χαιρόμαστε νά 6λέπονμ« τόν Δέλτα Άρθανιτη,
ποΰ ώς γνΐιιστόν, προίσταται σέ γράιμματα καί τέχντς.
Κ(ά αλ^λοι έπίσημοι τιμοϋν τό γρΰμ' άπόψε 6ραδν
'Ηρθαν, ώς πάντα, πρόθπμα σ' αύτην τήν εν>ϋ)χία.
Καί είναι πάντα τής άγάπη,ς τονς στήν ΕΝΩΣΗ σημάδι,
ποΰ μάς γεμί£π την κ.αοόιά μέ κίςρι κι' εύττ*χία.
Ποίν μέρες, έγιορτάσαμε, πινήντα σο>στά χρύνια,
όονλιάς καί μόχθον συνεχονς κι' έπιτνχίας ήτοι
«υτοΰ πού γράφει ίΐπό μικράς .. . καί τώρα μ' άσπρα χιόνια
άπολαμ,βάγει τίς τιμές .. . τό μάγο Λεονταρίτη.
Και 6ε6αια. Κι' άλλοι πολλοί ύπηρΐτοΰν τή τέχνη,
γράφοντας μυθιστόρημα, θΐατρο κι' ίστορία.
Μά Οά δνσκολεντή κανείς νά βρή τό λογοτ-έχνη,
νά γράφη ετσι αψονα, μέ τέτοια μαεστρία.
Βα ήθελα, άγαπητοΐ, δλους νά έξυμνήσω
λιγάκι καί στά πεταχτά. Ή τύχ' δπως τό φέρη.
Θά λν«πηθώ, άν αθελα χανένανε λνπήσι»,
άλλά τό θέλα ή ί>ο<·ί)ιά. Καιθένας σας τό ξέρε-ι. Καί γιά νά μή νομίσετε πώς κάνω τόν πραφήτη σάς ίφτιαξα μέ προσοχή, μϊλετημέν' ώς τόσο, γιά την καινούργια τή χρονιά, μεγάλ' «όνειροκρίτη», ποΰ τώρα δα, γιά μπουναμά, θά σάς τόν άναγνώσο). "Αν ώνειρεύτηκε κανείς, πώς εκανε «δηλώσεις», καί πώς ώρκΐσθη ή Δίν.η μας νά «μή ξαναΐΐαγγΐίλη», «ύτό σημαίνει άντίιθ·ετα πώς «θέλει παιρακλήοεις», καί τότε θά συγκινηθή γιατ' είναι καλή τρίλη. Τί μέ θιυρείς άκίνητη, ποΰ τρέχ' ό λανγιαμός σου; Τα φτεριυτά σου ό'νει.ρα εχονν άνατραπή; Είσαι Σπεράντζαινα έσΰ, κι' εΐν' ό ντουνιάς οικός σου καί μή σέ νοιάζει Δίκη, μόν, ό κόσμος τί θά πή. Άν τύχη νά όνΐΐρευτής μιά «ψαροκεοραλή», «μια καραφίτσα μέ κρασί, καί λοιΐκουμάδων πιάτο», τόν ΙΙρόεδρό μας ασφαλώς τόν πάντ' άε-ιθαλή θά ιδής στόν ξι'ιπνο σοιι ευθύς, τρανό κιαί κοτσονάτο. "Αν «καλλιστεί» όνειρεντής, κοπέλλες νειές κι' ώραΐες ή φορ·εσιές όεριμάτινες ή βκανδαλώδη μίν*, στή στ'νεοτΐνιση θά δής βεντέτες κοά μοιραίες, μ' άπ' ίίλες ή κομψότερη θά ρΐναι ή Ίσμήνη. "Ολοι μας την προσέχοΜμε σάν κάτι (ραρφουρί πούνε σολίστα ξακοιιστή, κομψοτεχνηματάκι καί πάντοτε πρωτότυπο θά εΓν* δ,τι φορεί! ! ! ωστε νά ξεπερνά κι' αυτή τήν ΚΕΝΟΙνΧΕΕ τή Τζάκη! "Αν ιιιά «πηγή» όνειρευτής, μερά καί νύχτα «ρέουσα», θά συναντήσης καθ" οδόν τήν Σοφη Βουγιοι«λάκη, μέ κου6εντονλα σιγανή, σωστή «παγά λαλέουσα» νά σέ κεντά πικάντικα μέ ϊξυπνο λογάκι. "Αν σέ καμιμιά συγκέντρωοη, δέν τόν Ιδής παρόντα, αύτός άκούει, οέν μιλεϊ, μά δέν Λποι>σιάζει.. .
Είναι άπό τα σπάνια τοΰ Πλάστη μας τα δντα,
π' άνάμεσα στά άπειρα, ενα παιρουσιάζεα.
Κι' ελεγε ό Ραιμπιτρανάθ έτοϋτο δώ, μέ χαρή:
«"Η λέγρ κρείττον τι σιγής, ώ άνθρωπε, ή σΐγα»
Και Ολε'πουμε το φί/.υ αας Άντώνη Κανακάοη
νά έοραρμόζη το ρητό, καί νά μ^λ,ή «ολίγα».
Αν «σ·ουσοιιράδ'» όνειρετττής πώς πά' νά φτε·ρονγήβη
σίγουρα τή Μαιρούλα μας θά συναντήσης δντοες .. .
ποΰ μέ όλόγλιικη ματιά, θα σέ αΐχμαλ,ωτίση
καΐ θά σοΰ δείξη στή στιγμή πώς τώντι εΐναιι παντός.
'Εγορος, άντι.τρόείιρος, δηνγηματογράφος
παντοϋ προφτάνει πρόθνμα, γιά άστρολαύτες γράφει,
ποιήτρια, τονρίστρια καί δημοσιογράφος
ή Μποτ·σμποΐ'οέλη ή γλιικειά ζυγίζεα μέ χρυσάφι.
"Αν «αυγοτάραχο» Ιδής μ,έσα στό δνειρό σον,
ξΰ,ινα καί πρόσμενε, γιατι, σίγουρα θ' άνταμώσης
τό ξεΰγος των ΆρΙμάγηδων, ποΰ θά όρεθή έ,μ,-τρος σου
άπό ταξίδι ναρχεται .. , γεμάτο έντυπώσεις .. .
' Λ ν «πιγκουίν'» όνειρευτής, διόλον μή σαστΐσης.
"Ε6γ« στό δρόμο, κΰτταξε ποίος έρχεται τρεχάλα.
θά ξεδιαλύνη,ς τδνειρο, μόλις θ« άντικρύσης
τύ φίλο μας τόν πάνσοφο τό Χρήστο τόν Τσαμπάλα.
Όξύθηιος, καί νενοικός, θυμώνει στά μομέντο
τοΰ Ντάντε ό μεταφραστής, τοΰ Κρότσε τό άμόρε .. .
καί μέ τύ ίδιόμορφο ζιστά ταμπεραμέντο,
πύτε στά λεει σιγανά,.. . πότε σέ λά ματξόρε.
«Άποστασι'α» σάν θά ίοής στό δνειρό σου, κλάψε .. .
θά φύγη άπιό τήν ΕΝΩΣΗ κάποιος όρκττικά...
Μά μή θνμώσης. Πρόσμενε. Τίς παραινέισεις .ιάψε,
πές τού δ,τ' εΐπε ό Άττίκ, γλι*κά, μελ.ο>&ικά:
"Αν 6γοΰν άλήθεια, δσα μας είπαν παραμύθια
κι' άν δΐΜΤτυχήσης καί θέλεις πίσω νά γτ»ρί<της, θά σέ δεχτοΰμε καί θά σοΰ ποΰμε: ' "Εν<«σή μας, λησμονεΐ καί άπο'στάτες συγχωοεϊ. ( Σι-νεχΙζεται) ΜΑΡΩ ΕΜ, ΚΑΒΟΥΝΑ Τα φλέγοντσ έθνικά ζητήματα ΥΠΟΑΟΥΑΟΣ ΗΠΕΙΡΟΝ - ΕΛΛΑΣ Ομιλίσ τού Γενικοΰ Διευθυντού Κρατικών Θεάτρων καί έττιτίμου Διει,&υντου τής Έθνικ. Βιδλιοβήχης κ. ΕΥΑΓ. ΦΩΤΙΑΔΟΥ Β' Άλλά παρέμενεν ή Ιταλία, συνε χίζουσα καί υπό φαχτιστικόν καθε- στως τήν κατά τής Ελλάδος γνώρι μόν παλαιάν ίταλικήν πολιτικήν, γνο>ρι,μον άφότου ή Ιταλία έπαυσε
νά είναι γειογραφική εκφροοσις, δ-
πως έλεγεν Λ Μέττερνιχ, καί συνε-
πι7Χ&τ| είς κράτος ύπερμεσοΰντος
τοΰ παρελθόντος αιώνος. Γνώριμον
δμ*ις — δπυις είπομεν — καί άπό
των άρχαίων καί άπό των μεσοαιω
νίκων χρόνων. "Ωστε τα λεγόμενα
— υπό τήν έπίδραονν ψεν<δοδημο- κρατικων καί άρκττερών Ιδεών — ότι χατά τήν 28ην Όκτο>6ρίου τοΰ
1940 μάς επετεθησαν οί φασισταί
καί δχι οί Ιταλοί, είναι άίς άρεσκόμεθα νά
λίγωμεν. "Οπως μάς επετεθησαν
οί Ιταλοί ώς σύνολον, μόλις πρό
τίνων Ιτών έντός τού ΝΑΤΟ, δπως
μάς επετεθησαν μόλις προχθές, τήν
δωδεκάτην Δεκεμβρίου, είς τό κα¬
φενειον ή, όρθότερον, κηφηνεϊον
τοΰ Στρασδούργον, δπον τα τρωκτι
κά των έκασταχοΰ δημοσίοιν πρου-
πολογισμων εζήτησαν νά έκ*>άλουν
την 'Ελλάδα, — αλλο ζήτημα αν ή
Ελλάς ε'πρεπεν αύτοδούλιος νά εί¬
χεν άπομακρυνθή πρό πολλοΰ άπό
την παρασυναγωγήν αυτήν: Πσ^ρα-
συναγωγήν άνευ άξίας τινός πρα-
νματικής, παρασυναγωνήν απλώς
άξίας φαγοποτικής, δπου λαοί, συρ
φετοί λαών, άναξιοπρεπών καί χυ-
οαίων, λαοί παραδοθέντες άμαχηίτί
είς τόν Χίτλερκαί συνεργασθέντες
μέ τόν 'Εοκκρορον τής έπιδρομής
καί πλήρως είς αυτόν δουλοιθέντες,
κοΛύβρίζον τήν 'Ελλάδα, ή όποία,
πιστή είς τήν ιδέαν τής Έλληνικής
Ελευθερίας τοΰ Αίσχύλου καί τού
Ήροδότου, πιστή είς τήν παλαιάν
πρυτανενουσαν ελληνικήν αρετήν
τής Έθνικής αξιοπρεπείας, ή όποία
κατά τα Μη&ικά έξέλαμψεν άπ' ά¬
κρον είς άκρον τής Μεσόγειον καί
είς τάς τρείς Έλλάδας, την Μέγα
λην 'Ελλάδα τής Κάτω Ιταλίας
καί τής Σικΐλίας, τήν Μητροπολι¬
τικόν 'Ελλάδα, /την Ασιατικήν Έλ
λάδα,— κΛθύβριζον οί λαοί αύτοι,
οί σύγχρονοι αύτοι Συβαρϊται, τήν
'Ελλάδα, ήτις, πιστή είς τα παλαιό-
θεν δεδογμένα, ΰπερήκΐπισε τό Ιε¬
ρόν ϊδαφος τής πατρίδος,— καί τό
Ιδαφος τής έλληνικής πατρίδος εί¬
ναι, κατά θείαν μοίραν, κχχί τό λί-
κνον τού δλου εύρωτταικοϋ κόσμου.
Έν μέσω τού Εύροίπαικοΰ λόφου,
τώ 1940—1941, ή Ελλάς, ή καθο-
σιώσασα την Ευρώπην ώς αξίαν πό
λιτικήν καί πολιτιστικήν, εσωζε τήν
ηθικήν καί πνευματικήν εννοιιαν τής
άποσυντεθημένης Εύρώπης. Καί πά
ραμένει διά τούς "Ελληνας ό μέγι-
στος των έπαίνων, ό ίπαινος τοΰ
ΧΙτΛερ, ό οποίος, οταν επερατώθη
ό αγών τής Χερσόνησον τού Αϊμοι-
ανήγγειλε τούτο είς τήν δονλήν τοΰ
Γ' Ράϊχ καί ελεγε, ραπίζίον τούς
σηιμερινούς ΰ&ριστάς μας, δτ*. ό
γερμανικός στρατός μόνον τούς
Έλληνας σννήντησεν ώς μαχητάς,
πολεμήσαντας σΰμφωνα πρός τήν
παράδοσίν των.
Άλλά δς επανέλθωμεν είς την
άμνναν τοΰ 1940—1941, τής οποίας
δχι ολίγοι μαχηταί κοσμοΰν σήμε¬
ρον τήν έπιδλητικήν ταύτην συγκέν
τρωβιν, ή όποία ύπερβαίνει τα 'Η-
πει,ρωτικά δρια, είναι, πανελλήνιος,
διότι πανελλήνιον χαρακτήρος είναι
ή Πίνδος, ή κλασσική πύλη των ε'ι-
<ί6ολών, διότι πανελλήνιον μορφής ήτο άπό των παμπαλαίων χρόνων ή θέσις των Ήπειρωτών καί των Μακεδόνων, των οποίων είχεν προ- καιθορισθή ή τραγ·ική δσον καί προ- νοιμιονχος μΛΐρα: Προασπισταί νά είναι τής Μητροπόλεως άπό 6Όρ- ρά καί δυσμων, — νά φνλάττουν ττάντοτε τσς άκραίσς ©ερμοπύ- λας! Τΐ4Α0ΐρόν — είπομεν — τό κΰμα των Πανελλήνιον θά καλύπτη τόν δόλιον είσβολέα άπό τής είμαρμέ- νης έκείνης 28ης Όκτωδρίου τοΰ 1940 καί θά έλευθερώνη τα άνεκα- θεν έλληνικά έδάφη τής άλντρώτου Ήιτείρου. Μετά την περιφονή νίκην τής ΙΚνδον, ή όποία έσπονΐδύλωσε τήν έλληνι·κ.ήν άμυναν καί μετέτρε ■ψεν αυτήν είς επίθεσιν, ραγοαΐα είναι ή πρόδασις. Καί τήν 22αν Νο εμβρίου 1940, εΐκοθΊ εξ ημέρας μετά τήν έναρξιν τοΰ υπέρ πάντων αγώνος, θά καταληφθή ή Κορυ- τσά. Ιδού τό ανακοινωθέν τοΰ Γε- νικοΰ Στρατηγείου τής 22ας Νο¬ εμβριού: «Κατά τήν σημερινήν η¬ μέραν τα στρατεύματά μας επέτυ¬ χον τήν όλοκλήρωσιν τον όρεινοΰ δγκου τής Μάροβας, τήν κατάλη¬ ψιν τού δρους Ί6άν καί τοΰ αύχέ- νος Καφ—έ—'Καρΐτ. (Σννεχίζεται) ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗ! Μεγαλη άττ ώλεια —ραγμοτικό τγρέπει νά θεωρηθή ό ξαφνικός θά- νστος τής Μάρως Καδούνα, συ- ζύγου τού Μονώλη Καβούνα, ποΰ εΐχε προηγηθή άπ' αύτην στόν δλλο Κόσμο τήν 21 Μαίου 1964. Κόρη τοΰ Νικ. Ρακιτζή, πού εί χε διατελέσει καΐ Δημοτικός Συμ βουλος Αθηνών, εϊχε πάοει μιά σπάνια κολλιτεχνική καί γλωσσι- κή μόρφΐύ<π]. Δρσστήρια κα'ι άκατοπτόνητη ά- νέτττιιξε ττλονσια Κοινωνική Δρά- ση, τταρέχοντας την πολότιμη σνν- εργασία της σέ ττολλό Φιλοτνθρι»- πικά Ίδρύματα. Άδελψή τού 'Ε- ρυθρον Σταιφού, Σύμβουλος στο Σωματεϊο των Φίλων των Μαβη- τών τού χω?ιο3, «αί τής Άμερι- κανικής Αδελφότητος των Κυρίων, άκούραστα βοηθούσε στΐς διανο- μές των βοηθημάτων στοΰς από¬ ρους, ακόμσ κσϊ στσ ττιό άττομσ- κρΐλσμένα μέρη τής ' Ελλάδας, στοΰς διαφόρους έράνους κλπ. 'Ενβονσιώδης ψυσιολάτρης ε¬ λάμβανε μέρος συχνότατο στίς 'Εκδρομές των διαφόρων όργανώ- σεων. Σέ μιά τέτοια Χριστοογεν- νιάτικη Έκδρομή τού «Περιηγη- τή», στήν Αυστρία καί Ελβετία, ήταν ττεττρωμένο νο βρή τό τέλος τόσο τραγικά τής γεμάτης 5ρα- στηριότητα ζωης της, άττό γρίπττη, ,ττοΰ εφέτος μαστίζει τήν Εΰρώ- πη... Ή κηδεία της εγινε στίς 13 Ί¬ ανουαρίου, στό Α' Νεκροταφείο Αθηνών, δττον τήν άττοχαιρέτηοϊ συγκινητικώτατα ή Πρόίδρος τού Σωματείου των Φίλ«ον τού χωρίον κ. 'Ελβίρα Πιττινέλλη. Τα τταιδιά της, τ' αδελφ ι α της οί συγγενεΐς καΐ #λοι οί φίλοι της, βρηνούμε άτταρηγόρητα τόν άδικο κσί άττίστευτο χαμό της. ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ ΔΩΡΕΑΙ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Είς μνήμην Έρατοθς Μ. ζογλου, βανούοης είς Θεσσαλονί¬ κην, ή οϊκογένεια Ήλία Καμσί- ζογλου, όστις υπήρξε γαμπρός, έ- ττ! θυγατρί τής μεταστόΌσης, κα¬ τέθεσεν είς τό έν Νέο Ίθίνίο: Τρ«- άδος 44 έ&ρεΰον Σωματείον Ί- νεπολιτών — Κασταμονιτών «ή Κοίμησις τής Θεοτόκου» δραχμ. 3.000 υπέρ των φιλανθ^ωητικών καΐ εύγενών έπιδιώξεών τού. Διά τόν αυτόν σκοπόν ή οίκο- ιγένεια ,Αριστοτελους Τοποθζο1-· γλου κατέθεσεν είς τό αύτό σωμα¬ τείον δρχ. 300. 'Ε,πίσης ή οϊκογένεια Ράλλη Ού Μέ μεγάλη επισημότητι γ.- ορτάστηκε κι' εφέτος στήν αί ιθο'οσα τοΰ Έντευκτηρίου τ^·>
ιΜεγάρου τή; Έστίοις Νέας
Σμύρνης, τό κόψιμο τή; Πρ(·,
τοχρονιάτικης Πίττας. Προηγ/,
θηκε πλήρες «τσάϊ» καί μ,ετά
τό κόψιμο έξαιρετικό γεθμ»,
μ' δ,τι καλλίτερο εϊχε νά πχ
ρουσιάση ή Έλληνική κουζίν.
Παρευρέθη πολύς έκλεκτός . *
σμος τής Σμύρνης καί τής Ν*
άς Σμύρνης, πολλοΐ φίλοι τή;
Έατίας καί πολλές προσωπιχό
τητες, μεταξύ των οποίων '-
κ. Χρήστος Σολομωνίδης, τ.
'ϊποοργός καί Ίστορικος τ Τίς
Σμύρνης, ή κ. Μαρία Κάραν
πζοπούλθΌ, Συμβουλάς τής Έ-
ΐνώσεως Σμυρ,ναίων καί Δωρή
<:ρια τή; Έστίας Νέας Σμύ'ρ- ντ,ς, δλον τό Διοικητικόν Συ·ο βούλιον τή; Έστίας Νέας Σ;ιύρ» νης μέ επί κεφαλής τόν άκον ραστον Πρόεδρον της κ. Πάνο; Χαλδέζον Μεταξύ των επισήμων ήτ7' ικΓ δ 'Αστυνομικό; Διοικητίι: ΙιΝέας Σμύρνης κ. Άναστ. Πά οταμιχαήλ μετά τή; χαριτωυ,έ νης σοζΰγου τού, δ Στρατηγδς ιχ. Στέφανος Κολάρος ,μ-ετ* <ΐί]ς συζύγου τού οί κ.κ. Άσλα νίδης Δημοτικός Σύμ,βουλος, *Ι ιωάννης Καμπαλούρης Δημοτι- «ός Σύμβουλος Νέας Σμύρνης. Γεώργιος Ζομπανάκης Έκπα. δευτικός Σύμβουλος, ΛουκΧς ιΤσιλισώνης, δμογενής έν Νεα Τερσέη, 'Α5ελφοί Άσλανίδη, Άντ. Σεκιρτζής, Αλεξάνδρα; Άναστασιάβης, Καραμάνο; αε τα τής συζύγου τού, ή Κα "Αν νΐ Μακρί] μετά τοϋ υίοϋ τι-^ς κ. Μακρή τ. Δημοτικοΰ Συμβίύ λου, δ Ίατρδς Κωνστ. Κωστό πουλος μετά τής συζύγου τού ιή κ. Φανή Παλαιολόγου, ϊ <κ. Τούλα Χρηστίδου άν^ψιά ιτοΰ· κ. ΣολομωνΡδη μετά τ^ς ικορονλας της Άλίκης καί πο>
λές 4λλες ώραΐες Κυρίε; /-·.
δεσποινίδες πού στόλ:ζαν >.·Λν
αίθουσα αυτή.
'Υπήρχε πλήρης όρχήιπ^/
ποΰ υπό τούς ήχους της νό?ί
ψαν μ-οντέρνους χορο^ς ^ σέ>ν.
ικλπ. μέχρι τδ άθάνατ3 βάλς ν.χι
ιτδ ομ,ορφο ταγκό! Χόρεψαν ί
ιπΐσης καί δημοτικούς χορού:.
ισομφωνα μέ τό έλληνικδ 1θι·ιο
Ή ζεστή καί δμορφη φωνή ν* λ
ιρΛς τραγου-δίστριας καΐ των «
•άρων τραγουδιστών άγκάλια-
ζε δλη τήν αΐθουσα καί εκανι
ιακόμη πιό δμορφη την γ-ορ;η
αυτή,
Μέσα σ' αύτη την άτμδσφα
ιρα πολιτισμένου περιβάλλοντο;
6 Πρόεδρος κ. Χαλδέζος 21
•την Πίττα άφοΰ πρηγ
έβγαλε ξνα σθντομ,ο λόγο
ιτΐ) εύκαιρία τοΰ Νέου Ιτου;.
"Ες άκόμη Χρόνος, τδ 19«9.
σε στήν αίωνιότητα καί Ι
ραηλίδη είς μνήμην τής αειμνή¬
στου, ήτις ετύγχανε μάμμη της,
δρχ. 500.
"Ωσαύτως ή οϊκογένεια Περικλή
Καλφόγλου είς μνήμην τής ιδίας,
ήτις;, έπίσης, υπήρξε μάμμη της
6ρχ^ 500.
"Ομοίως ή Μαρίκα Λεωνίδα Άρ
σλάνογλου δρχ. 500 καΐ οί υίοί
Λεωνίδα Άρσλάνογλου δρχ. 500.
Τρία μοντέλ<ι άπό τήν Έαοινήν έ:κ θέσιν 1970, έπιδειχθέντων κατά τήν 'Ε6δομάδα Μό δας τον Λονδίνον. Ήμε·ολ·γι·ν -όϊ, θ θι οδωρί*ου έκ Φα»ά»«ν ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καΐ Ιδιαιτέρως είς Κί,ππβδοκίαν τό 1969 Ι ινα; νέος χρύνος τδ 1970 δφ'ίο. ισε!». Μίλησε κατόπιν γιά τδ ►ψιμο τής πίττας πού είναι ϊ , παληό μ,ικρασιατικδ εθιμο. ιΜίλησε γιά την δραστηριότητχ αής Έστίας ίίέας Σμύρνης κ» ιτα τό διαρρεΐσαν Ιτος, μ,ιλΧ ιγιά τδν κ. Χρήστο Σολομωνί'ϊγι ./.αί τα ζόαχ τού βιβλία καΐ γ; αήν προσφορά τοΰ Σμυρναίου ■κ. Σαρακάκη, τοΰ κ. Λίικρασιάτου, των κ.κ. λέων, μ,έ τίς δωρεές των δποί ■ών δ κ. Χαλδέζος φιλοτεχνβϊ την αίθουσα αυτή τής Έστ£χ: 'Νέας Σμύρνης καί εδχεται υ βλους τούς δωρητάς καί μ,έλτ» ιτής οικογενείας αυτών, καΐ α' δλους τούς παρευρισ-χομ-ένου. ιεΰτυχισμένο τδ 1970. Μετά τό ΐΛΟψιμο τής πίττας άπδ τδν ιΓΙρόεορον κ. Χαλδέζον, πρωΈ* στούς δωρητάς κι* δστερα β' δ λους τούς παρόντες, ακολουβίΐ ομ-ιλία τοΰ Άντιπροέδρου τΐ,^, Έστίας κ.. Άνδρέου γιά τδ'Ι>
Γϊον τής Έστίας Νέας Σμύρ-
ινης, καί γχά τα Ιπαθλα ποΰ δι.
ιθηκαν κατα τδ 1969 είς τοίί;
ιέρασιτέχνας τοΰ Σκλκι.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΓ
το κ"αλλΤιέχνικον
ημερολογιον του ε.ο.ε.χ.
Μεταξΰ τώ»ν ώραιοτέιρον έλληνι
κων Ήμερολογίων τού 1970, τα
όποϊα εξεδόθη;σαν διά τό νέον '£·
τος, διακρίνε-ι αι διά τήν πρωτοτυ
πίαν, την κα,λλιτεχνικήν εμφάνι¬
σιν καί την διακο—ιητικήν είκο-
νογράφησίν το υ τό "Ημερολόγιον
Ο Έθνικοϋ :Όργανισμοΰ Έλλη
νίκης Χειροτβχϊ ίας.
Διατυπωμήνο··, πλήν τής έλλη
νίκης, καί εί.,ς τήν αγγλικήν, γαλ
λικήν καΐ γ»ερμο'νικήν γλώσσαν,
μέ συνθήματα καΐ ϋποδείξεις προ
τιμήσεως των έλ,ληνικών χειροτε
χνημάτων, τό "Ημερολόγιον τού
Όιργανισ-μοΰ Χειροτεχνίας σκοπεί
είς τήν προβολήν τής συγχρόνου
ττροό-δου καΐ των έζαιρετικών επι
τευγμάττων τής έλληνικής χειροτε
χνίας καΐ βιοτεχνίας καλλιτεχνι
κων ϊίδών, διανεμόμενον ανά τό
έξ«ι*ερικόν είς έμπορικοΰς οΐκους
καΐ μεγάλα καταστήματα, προκει
μέ,νου κα! δκά τοΰ τρόπου αΰτοϋ
νά ΰποκινηθ% τό θετικόν ένδιαφέ
ρον αυτών ιρρός εισαγωγήν υπό
τούτων των προιόντων τής έλλη
νίκης χειροτε;<νίας κα! λαικής τέ χνης είς τάς άγοιράς τής Εύρώ πης καΐ τής '/.μερικής. Ή πλούσια καΐ πολύχρ»μος εί κονογράφησις τού Ήμερολογίου 1970 τοΰ ΕΟΕΧ. έμφ«νίζει τα χά ραχτηριστικώτεοκ καί γραψικώτε ρα έλληνικά χειροτεχνήματα των κλάβων τής ύψαίντουρτ'ίας, κεν τη·»ικής, ταπητουίγίας, άργυρο χρυσοχοΓας, μετοβλλοτεχνίας, ξυ- λογλυτττικής, ικεοοψικής, σμάλτου, άλαδάστρου, δέρματος, καλαθο πλεκτικής, έσ&ιτερικής διακοσμή- σετος, παιγνιιδιά ν κ.ιόί., έξ δλων των ττεριοχών τήις "Ελλάδος, δπου ά- σκεϊται άπό παραδόσεως ή χειρο τεχνία. ΠΑΡΗΔίΔΟ |Α«: Μ*&| ΓσλλκΗϊς «αί 1^ίεφιματικί>ν Γυ-
μνασ'Α>υ καΐ Λϋ«βίρυ κβτ' οίκον
τοΰ |ίοο&ι|τρΰ, υπο Σ- Κουρτ^ τη>
363.065 κ«1 3004Μ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
"Ολες αντές οί παραστάσεις εί¬
ναι ψηφιδωτές καί εχουν τόσην ώ
ραία σννθεση χρίι>μάτο)ν, σνμμε-
τρίαν καί ζα>ντάνια, πού οταν τίς
δλέπονμε θαρροϊιμε ότι παρακολον
θοΰμε τήν ζωντανή παρουσία τοϋ
Ίησοΰ μας.
Νά γιατί εΐπα πώς ή Μονή τής
χώρας είναι ή χώρα πού χο>ρεϊ τό
άχώρητο ονράνιο ?ργο τοϋ Άχωρή
τού καί ή κλίμαξ ή καταβάσασα
τόν ούρο,νό στή γή.
Π ώς λοιπόν νά μην αΐσιθανθή κα
νείς δέος, κατάνυξιν, ενλΛτϊεια, ψυ
χική άλλαγή, μετονκτίοκτη σάν μπή
μέσα στόν Ναό αύτό τής χώρας!
Πώς, ϊ-πειτα, μπορεϊ νά άποχοιρι-
σθή άπ' αύτό τό ονράνιο κομιμάτι
πού είναι στημένο πάνιο στή Γή!
Πώς νά βγή άπ' τόν ονράνιο κόομο
καί νά μπή στόν ϋλικό τό άπατηλό
καί άχαρο κόσμο!
Όμολογώ πώς αυτή τή στιγμή
αίσθάνομαι τήν μεγαλντερη πικ,ρίο
γιατί άναγκάζομαι νά άκολονθήαω
τήν συντροφιά μας πού ήδη 6αδί-
ξει πρός τό αύτοκίνητο γιά νά πά
με πρός τήν αλλη εκσταση τό Βυ
ζαντινό μργαλούογημα. Τήν Άγία
Σόφια.
ΟΙ ώρες είναι λίγες καί τό ποΰλ
μαν μέ όση μπορεΐ βιασννη μας £
φερε στήν ΆγΙο Σοφία.
ΣΤΗ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ
Τό οΰράνιο δραμα ποΰ μνστΐίκά
συνέλαβαν εύσεβεϊς αντοκράτορίς
τοΰ κατ' εξοχήν Χριβτιανικοΰ κρά
τον>ς, φθ3τι«μέν<οι άπ' την ΙΙανσο φία τοΰ ΘεΛν, γκ'χ νά τιμήσοννε μέ άρχιτεκτονική άρμονία καί σόφια, τοΰ Θεόν τήν Σόφια. "Εργα τι- μής καί δοξολογίας τοΰ Μεγαλεί¬ ον τοΰ Θίοΰ! Στήν Αϊγυπτο μέ τίς θεόρατες Πνραμίδες, στήν Ίεροιισαλήμ μέ τόν περίλαμπρο Ναό τον Σολομών τος, στήν Άκρόπολ.η μέ τόν Παρ θενώνα καί στήν Βασιλίοα των πό λεων μέ τήν Άγία Σοφία. Τα εργα αΰτά τού ανθρωπίνου παράγοντος πού εγγκταν μέ την διάνοιαν τόν Δημιουργόν τοΰ Συμ παντός Θεόν τείνουν πρός τα ού- ράνια σκηνώματα γιά νά περιλά- 6ουν τήν Πανσοφίαν τοΰ Θεοϋ! Μά τί λέγω; μπορεί νά χωρέση ή παν σοφία τοΰ θεοΰ πον φανερώνεται άπ' τα εύτελή καί άπενράριθμα αν θη τοΰ άγροΰ ως τήν απειρίαν των απειραρίθμων συγκ·ροτημάτων των ούρανίίΰν κόσμων μέ τούς άμέτρη τούς ηλιους καί τοΰς άστέρες μέ- βα στήν άτέρμονα πλάση Τον! "Ο χι! "Ημχχρτον! Μιά άκτϊνα τής θείας Σοφίας γυριομένη πρός τόν άνθρωπο φ<ο- τίζει τόν νοΰ τον γιά νά έγγίση μέ τα έμπνευσμένα ϊργα τού τήν Πανβοφία τον θεοϋ. Τό μεγαλείον τοΰ Ναοΰ τοΰ Σο λομώντος στέκεται φτωχό στάλι- αμα μπρός στήν άρμΛνική καί πλού σία όμορφιά τον ταπεινόν άνθους τοΰ άγροΰ κατά τήν εύαγγελική 6 μολογία. Ό Ίουστινιανός τόν νί κησε τόν Σολομώντα μέ τήν Άγία 'Σοφία, μά κι' αύτός δέν έκαμε τίποτε παραπάνω άπό Ινα άνθρώ- πινο εργο. "Ομως καί οί δύο τονς, όπως καί τόσοι άλλοι κάμανε καί κάμνου νέ καί θά κάμνοννε τα ϊργα τονς γιά νά μετριοΰνται μ' αϋτά οί δια φορές των ϊργων χειρών άνθρώ- πων άπ' τα £ργα τής Πανσοφίας τοΰ θεοϋ. Ή Άγία Σοφία είναι Ινα άπ' τα άνθρώπινα θαυμασία καί τό ?ρ γον αύτό είναι 'Ελληνοχρκπιανι- κό. Γι' αύτό μπαΐνουμε μέ ξεχ,ω- ριστό σεδασμό μαζί καί περηφά- νεια. Μπαίνουμε άκόμη μέ ίδιαίτε ρη συντριβή νιοτί δέν τήν όρίζου- με. Την όρίζονν όίλλοι. Μπαίνου¬ με άχάμη καΐ μέ τόν φόβο μήπως ύστερήσουμε σέ καμμιά παράλει- ψη ή καί μέ έλαττωιμένη προ<τοχή στό άντικείμενο αϋτό πού ένέπνεν- σε τόν θαυμασμύ στά έκαταμμύρια των έπκϊκεπτών τού. Εΰλά&εια, περηφάνεια, βαυμα- σμός, συντρ<.6ή καί δέος μαζί μάς φέρουν στόν Ναό. Μπαίνουμε άπ' τήν Νοτία πλευ ρά τοΰ Νάρθηκα γιατί ή κυρία εΐ- σοδος, πού είναι στή Δυτική μεριά, είναι κλειομένη. Καί νπάρχει μωα μειθανική δικαι.ολογΙα. Κατ' αυτήν τα τξαμιά είναι γυριοιμένα πρός τόν Νότο καί ή εΐσσδος άπό 6ορά. "Ετσι, οταν τήν Άγία Σοφία τήν μετέτρεψαν σέ τζαμί μετά τήν Ά- λοκτη επρεπε νά γίνη εΐσοδος άπό 6ορά δμως ένώ έδώ φαννομενικά μΛαίνουμε άπ' τόν Νότο ομως μετά στρίδουμε καί μπαίνουμε άπ' τή βαρεία μεριά. Μπαίνοντας άπ' τήν τεραστία οί φυλλη πόρτα μόλις κατορθώνο νά σέρνω τα βήματά μου άπό συγκΐ νηβη καί δέος γιατί μπαίνω ο' ί να Ναό πον μπήκανΐ δισεκατομμύ- ρια ψυχές, άλλες γιά προσενχή καί κατάνυξη, αλλες γιά θαυμαισμό καί αλλες γιά περιέργεια. Μπαίνω στόν Ναό πού εΐδε στήν πληρότητα καί εζησε τήν δλότητα τοΰ χρΜΐτιανικοϋ μαζί καΐ έθνιχοί) μας μεγαλείου. Μπαίνω στόν Ναό εκείνον πού δσξάστηκαν άπ' τήν λαμπρότητά τού καί δόξασαν μέ τήν άγιωσύνη τους ξεχωριστές προ σωπι,κότητες τής Χρκττιανοοννης εΰσεβεϊς καί "Αγιοι Πατριάρχαι, άρχιερεϊς, ίερίϊς καί Θεοσε6εϊς αύ τοκράτορΐς καί μεγκπάνες καί εύ λαβεΐς χρι.στιανοί κάθε κοινωνικής τάξεως. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΛΛΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 4 5ο ν Καί τώρα, ό Μπαρπαγιάννης, πού κουράσιτηκε νά διηγήται τόση ώρα γιατί τόν είχε πιάσει άκατά- σχετη φλυαρία κι' όλο κατέβαζε άπ' τό νοΰ τού καινούργιες ψεντι- ές, ρώτησε στήν πα,ρεα: — Θέλετε τώρα νά μάθετε τί ε¬ γινε παρακάτω; Καί δλοι μ' ενα στόμα φιονά- 'ςανε: — Ναί, Μπάρμπα ΓιάνΛΤ)... "Ο¬ λο, δλο! "Οταν πέρασε κάιμποση ώρα, οί πιό παλληκαρά&ες τής γειτονιάς, άρματωμένοι σάν άστακοί, μέ τσε- κούρια καί μαγκοϋρες, βάλ.ανε στό νοΰ τους νά μποΰνε μέσα στό σπίτι καΐ νά ξεικάμουνε τό φουκαρά τόν Δημητράκη, γιά νά γλυτώσουνε μιά καί καλή άπό τόν άπαίσιο 6ρν«όλα- κα!... Κι' δπχος λέει ό λόγος, δυό 6ή- ματα μπρός καΐ έ'να κίοιο, άπό τή μεγάλη τους παλληκαριά, επί τέ- λους κατάφεραν κάποτε νά φθά- σονν ώς τ' άπάνίο τό κεφαλόσκα- λο. ,Αλλά γιά κακή τονς τύχη, τήν ιδία στιγμή ό γάτος τοϋ οπιτιοϋ, Ακούοντας τό θόρυβο πάνω στή σκά λα, τρόμαξε καί πηδώντας κάτω στό πάτωμα παράσυρε μαζί τού κι' ενα μεγάλο 6άζο, πού βριακόντανε απάνω στό κομό καί πέφτοντας κά τω εαπασε μέ μεγάλο κρότο κι' I- γινε χίλια κομμάτια. Αί, τόσο θέλανε οί παλληκαρά- δες! Κουτρουβαλώντας καί τσαλα πατώντας ό ενας τόν άλλο, γιά πό¬ τε &ρεθήκανε ίξω άπ' την πόρτα, κι' αύτοι δέν τό καταλάβανΐ!... Άλλά μόλις βρβθήκανε στό ορό- μο καί συνήλ'θανε, σάν νά ντραπή- κανε καί δίνοντας κουράγιο ό ενας στόν αλλο, κίνησαν μετά φόβον θε¬ οΰ καί πολλής προσοχής, γιά νά ξα- ναμποΰνε στό σπίτι. Σάν φτάσανε στό κεφαλόοικαλο μείνανε ξεροί! Προφανώς, γιά νά τούς έξετπελίση, φουακοιμρ'νος καί κοψιαρωτός στεκώτανε ό μαυρόγα- τος τοΰ σπιτιοΰ, πού τοΰς κύτταζβ μέ κοροίδευιτικό τρόπο, σάν νά τούς ελεγε: «Μωρέ παλληκάρια! Σάν δέν ντέπεοτε!». Κι' αύτοι σάν κα- τάλαδαν πόσο γελοίοι γενήκανε, κυττάχτηκαν μεταξύ τονς καί δί- νοντας κουράγιο ό ενός στόν αλλο- να, ξανάκαμαν αλλη μίαν έξόρμη- σι καί μ,οναμιάς δρεθήτκανε ϊξω άπ' την καμάρα τοΰ πολυπαιθοθς Δημή τρηί'.. (Συνεχίζεται)
«Τ¬
Άρχαϊζουσα Γλώσσα
ΠΟΥ ΜΕΤΕΧΕΙΡΙΖΕΤβ Ο ΥΠ0ΔΟΥΑΟ2 ΕΛΛΗΝΙ2Μ8Σ
το3 Δρος ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓ6ΝΗ
Μολονότι ό Άδαμάντιος Κορα- τελεΰται δέ κατά φθίνοντος έ-
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ
ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΩΝ
Μετά ττόχτης έπισημότητος και διά νά όνειροντολήση ό καθείς μας
λσμττρ-'τητος εγένετο ·*| έορτή τού Ι τα παληό χρόνια τής πόλης. Ά-
κοψίματο- τής πίττσς τοΰ «ΚΕΝ πχφυγε κσΐ άποφεύγει τό «ΚΕΝ-
Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΡ Α. Ε.
ΤΡΟΝ ΚΓϊΝ)ΠΟΛΙΤηΝ» την πά
• ήγυριν, διότι είς όττοιονδήποτε
ής μέχρι τού θανατον τού (1β33) [βδόμην Μεταγειτνιώνος ό'τε καΐ ή 8 μ.μ Είς αύτην παρευρέθησαν Κέντρον γινόμενον τό κόψιμον
ό—εδείκννεν είς τοΰς σοφούς καΐ απόδοσις τής Θεομητρικής Κοιμή- έκτός των Διοικήσεων των είς την τής πίττας ώς ωρισμένων Σωμα
ΤΡΟΥ ΚΠΝ)ΛΙΤΩΝ» είς την αί
θουσαν αυτού την 15 1.70, ώρσ
λογοτέχνας νά βαδίζουν έν τή γρα σεως καϊ όθεν τή τελευτή ή προση δύναμιν αυτού Σωματείων Κων)
φομένη γλώσση την μέσην οδόν, έν | γορία» Πανήγυρις τής Παναγίας -ολιτών καϊ πλήθος έπιλέχτων
τούτοις οί ίερώμενοι και ο! δι6ά- Ι έν εύανθεΐ ττεδίω ένθα καΐ ναός Κων)ττολιτών μελών καΐ οί έκπρό
τε ι ών έν μέσω άνομοιογενών στοι-
χείων δ;ν προσδίδει τό χοώμα
τού Βρησχευτικού καΐ χριστιανικοϋ
σκαλοι έξηκολούβουν μεταχειριζό- είς τιμήν τής Πανάγνου ϊδρυται καΐ σωπ0ι καΐ διπλωμάται τής Δ Πό έθίμου τού κοψίματος τής άγιοοα
μενοι την άρχαΓζουσαν μέχρι τέ-
λονς τού ΙΘ' αιώνος.
Σάς παρουσιάζομεν δβεν εν πα-
ράδειγμα τής ττερΐ τα τέλη τοΰ
ιθ' αιώνος άρχαιζούσης, τόσον
δια την γλώσσαν, δσον προ παν¬
τός και διά την δι' αυτής «περι¬
γραφήν έτησίας πανηγύρεως τε-
λουμένης έν τή άλησμονήτω Μα-
6ύτω τής Θρακιικής χερσόνησον,
την 23ην Αύγούστου», ότε καΐ ή
«Απόδοσις τής Κοιμήσεως τής
Θεοτόκου». Τοσαύτη δέ ήτο ή τά¬
σις τού συγγραφεύς πρός άρχα-
ισμόν, ώστε καΐ αυτόν τόν ρω-
μαιχόν μήνα Αυγουστον νά τάν άν-
•πκαταστήση μέ τόν συμπίπτοντα
αρχαίον ελληνικόν μήνα «Μετα-
γειτνιώνα». Ο0τ«, λοιττόν, ·^ 23η
Αύγούστου άναψερεται ώς «φθί¬
νοντος έβδόμη Μεταγειτνιώνος»
(ώς θά είδωμεν περαιτέρω). Καΐ
άκόμη τερματίζων μίαν περίοδον
λόγου καΐ θέτων την κάτω στι¬
γμήν, νά μή γραΦη κεφάλαιον τα
άρχΐ'κόν γράμμα τής επομένης πε¬
ρίοδον, άλλά μικρόν.
Ή περιγραψή αυτή τής Μαδυ-
τινής πανηγύρεως γραφεΐσα ύττο
Νικηφό'Ρου Κ. Λεβαντερίδου, Μα-
δντίου καΐ διδασκάλου έν Κυδω-
νίαις (Άιβαλί), εδόθη τότε ύπ'
■πηγαι άφθονον καΐ διανγέ; κα! λιτικής Διευθύνσεως τοΰ 'Υπο^ρ σιλόπιττας, άλλά τής συγχ:ντρ^
πρόσφοοον ποικίλην ίάσεων τοίς
έν πίστει καί πόθω προστρέχου-
σιν &δωρ άεννσ«ς άναβλύζουσαι.
Έπιστάσης δέ τής εύκαιρίας, οί
πάντες έ'ωθεν έξανιστάμενοι είς |
λαμττράς περιβαλλόμενοι έσθή- Ι
τας, έν άγαλλιάσει ατε είς πομ-
(πήν διασκενασμένοι, την επί την
πανήγυριν άγουσαν καταλαμβά-
νουσι σπονδάζοντες, (1) 'ίνα καί
τής έκ εί λειτουργίας άκροάσων-
ίτοα' γενόμενοι δέ κατά τόν τό¬
πον, πρώτα μέν έν τώ Ναώ έοχόμε-
νοι προσφέρουσιν Μκαστος, δση
δύναμις, τή Θεοτόκω τάς ευχάς
αυτών, ελαιον κα! κηρούς· είτα δέ,
πρόσωπον τε καΐ χείρας τώ {σμα-
τικώ ΰδατι άπονιψάμενοι, άπτοχ»-
ροΰσιν οί μέν έν ταίς περΐ τό ιτε
βίον πεπηγμένα,ς σκηναΐς, δς καΐ ι "Γ
μισθούνται άττό τής προτεραίας,
οί δέ υπό δένδροις σκιεροΐς, έξ ών
πολλαίς ή χώρα τέθηλεν (2), έ'νιος
δέ υπό τόν αΐθριον ουρανόν κατα-
σκηνοθνται. ίκανώς δι άνοπταυσά-
μενοι άρχονται τής τερττνής πανη¬
γύρεως καί ποιοϋνται πάσαν εΰ-
Φροσύνην έκ των παρόντων. τότε
συγγενεΐς παρα συγγενέσι καΐ φί-
λοι παρά φίλοις συμποσιάζουσι.
τδτε τό αστείον καΐ χαρίεν παρ-
ΝΙΚαΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ
ΚΑΠΟΥ _Τ0 ΜΕΤΩΠΟ
«ολεμ-.κές ίστορίες τοΰ Βορεΐ3·π3ΐρωτικοΰ Μετιόπου 1940-41
6ον νος ά.10 την γιγαντο»*αχία τού Ί-
Κι' 3μί'>ς, ή Κλεισοΰοα ?.τρσε· μί 6ά», βρίσκομαι στό βορεινό χει-
την όΐ-ναιμη τής ψνχής μας καί την ρουργεϊο τής 15 Μεραρχίας. Ό πό
,ιίστη γιά την ΙΙατρίόα, την ΙΙανα νος μου λιγά—ιιμε λπο το τραϋμίΐ
γιά καί την ελευθερία. "Ετ«ι καί μο»' μί τή ζεσταστά καΐ τή στοργή
τίόρα, στίς 6 το πρωί, πήραμε το των ΐιιτρών καί νοσοκόμων συμπο-
1 Κάθ ί ά
'Ο-τιις /αΙΙ' χ.(.ιι)ι>, ίτπι /αί ειιετοϊ ή φαραακοδιομηχονία ΚΟ¬
ΙΙΕΡ Α.Ε. μέ έορταστική ΐκδηλοιαι ΰπεδέχθη τό Νέον "Ετος. Είς
την εορτήν συμιΐιετέσχον ιίλοι οί ΰπάλληλοι κ«ί εργάται με-τα των
οικογένειαν των. Κατ' αρχήν ό πρόεδρος καί έντεταλμενος σύμ-
(ίουλος τής ΚΟΙΙΕΡ Α.Ε. κ. Αδαμ. Λεμός απηύθυνε θερμόν χαι¬
ρετισμόν πρός τούς παρευρισκομέναυς καί ηύχήιθη είς αϋτοΰς «'Τ-
γείπ καί κάθε ευτυχία διά τό 1970». Έν συνεχεία, ε'γινε τό κόψιμο
τής πατροπαοάδοτης βασιλόπιττας υπό των προισταιμένοιν των Τμη-
μάτιον καί διανομή δώρον είς τοϋς εργαζομ-ένονς καί παιχνιδιών
είς τα τέκνα τον. Έπίσης έκληιρώθησαν διάφορα δώ-ρα. Επηκο¬
λούθησε δεξίωσις καί χορός είς ατμόσφαιραν εγκαρδιότητος καί
κεψιοΰ. Είς την φΐ'ΐτογραφίαν οιακρίνοντα.ι ό πρόεδρος καί έντε¬
ταλμενος σύα6ουλος τής ΚΟΙΙΕΡ Α.Ε. κ. Αδαμ. Λεμός, ρνώ α¬
πευθύνη τό προτοχρονιάτικο μήννμά τού, καί ό διευθύνων σϋμδον-
λος κ. Αθαν. Κομνηνός.
δασω,μένο ΰψιυμα. Οί Ιταλοί άπή λεμκττών μου. Κάιθομαι καί άναπο-
ι χαν άπο μάς ώς χίλια μέτρα σέ άλ. λ.ώ δλη τή ζωή τού μετώπου μέ τίς
λο ΰψο>μα. ΙΙεριμέναμε άπο στιγμή τραγωδίες και τίς λαχτάοες τού.
ι σέ βτιγμή την έξόρ-μησή μας κατά Τίς σκληρές στιγμές, μά καΐ τίς
τοϋ έχθροΰ. Άποροϋσαμε δμως γι- συγκίνησις καΐ τι? Χα0έ5 τής νί-
ατί άργοΰσε το σύνθηιμα. Κατα τίς κης καί τής δόξας μας, .τού πολι-
| όκ,τώ τό ποωϊ έρχεται νέα διατάξη μονσαμε ήρωικά γιά την τιμή καΐ
| νά μην επιτΓθοΰμε. Δέν σκεπτόμα- την ελευθερία μας στά κακοτράχα-
' σταν πιά τώρα τίποτε αλλο άπό τό >" '-"«·'" ■""- ΜΛοά/Ίαε. τού Ί6άν.
' κρύο καί την πείνα μας. Κατά τίς
Ι δέκα τό πρωί, ξαφνΐικά 6λέπομε νά
λα 6ουνά τής Μοράδας, τού Ί6άν,
τής Τρεμπεοίνίΐς καί τοϋ Τομόρι...
ΧΘές άν,όμα εβγαλαν την σφαϊ-
πετοΰν έπάνο> μας έξη άεροπλάνα ρα άπύ τό δεξί μου χέρι καί τό Α-
έχθρικά. Τα τρία οίχνουΛ· κάτι δέ- ριστερό μου πόδι είναι σπασμένο ά
πό την έ.χθρική χειρο(ίομ6Κ>α. Σή-
ΑΝΑΣΤΑΣΙΠΣ ΖΑΚΑΣ
αυτού ώς ένβύμιον είς τόν ττατέρα | ρειχουσι την ψυχαγωγιαν, παμπο-
μου «Ιωάννην Πετρίδην — Άρ-
Κΐγενη» διευθυντήν τής Δημοτικής
Σχολής των Κνδωνιών. Άνεγνώ-
σβη δέ καί κατά τίνα επίσημον τε
λετήν έν τή «©εολογική Σχολή
Χάλκης», την 4ην Μαίου 1878. Τό
λα δέ τα σιτία παράκεινται αυ¬
τοίς. Καΐ ττάρεισι πάντα, ών δέ-
ονται Παραλαμ6άνουσι δέ καί μου
σικοΰς διαφόρων όργάνων κατά
την εύκχίαν, μισθώ τινι πσραττεί-
σαντες καΐ συνελόντι φάναι (3).
Κίίμενον διεσώσαμεν μέχρι σήμε- τερπνόν τό θεαμα πρό των όφβαλ-
ρον κα! παραθέτομεν αυτό κατ»τέ-
ρ«:
ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΠΡιΑΓΜΑιΤΙΚΗ
ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΤΕΛΟΥΜΕΝΗΣ
ΕΝ ΜΑΔΥΤΩ
ΤΗΝ 23ην ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
"Ο,τι -ηαρα τοίς άνθρώποις αί
μών πάντων παρίσταται. Ενταύ¬
θα χοροί παρθέν«ο<ν μετ" άσμάτων, έκ εί νεανιών τταιδιαί, ποΰ μέν αΰ- λσΰσι, ποϋ δέ πρός δργανα κρο- τοϋσιν ούτος την συνοδείαν ά- φείς, ίδιον αδει μέλος, έκ εί νος δ; καί τό ίδιον περαίνίΐν καΐ τόν Άπο τό κόψιμο τής Πίττας τούΧέντρου Κωνσταντινονπολιτών. Δι ακρίνονται ό Διευθύνων Σύμβουλος αύτο>3 κ Εϋριπίδης Μακρίδης
κόδκν την πίτταν, ό ενλογήσας άρχιμανΕρίτης τής ΜητροτΓϋλεως καί
οί κ.κ. Ευάγγελος Φιοτιάδης, ή Κα'Αντιγόνη Σινανίδον, Χρυσός Εύελ
πίδης καί Σωκράτης Σινανίδης.
σεως μουσικοχορευτικής πανηγύρι
*ος. Δι' δ ή προσέλευσις σας ά-
ποψε έδώ στο σπίτι μας μάς τι-
,,ά ιδιαιτέρως, μάς ένβα^ρύνει
καΐ μάς ένισχνει είς τό ϊργον μας.
Σάς ευχόμεθα εύτυχισμένο τόν
κα.νούργιο χρόνο».
Έν συνεχεία ό λόγος εδόθη είς
γνωμαι, τουτο τα £θη ταίς πόλε- | πλησίον ύπερβαλέσθαι προθυμεΐ-
σιν ώσπερ γάρ παρ' έκείνοις ό-.ται. τοσαύτη δέ πανταχοϋ ή συμ-
λος ό 6ίος πρός τάς γνώμας δι- φωνία, ώστε καί άττό των κλάδων
αρρυθμίζεται, οϋτω πρός τα έ'Θη ' κινουμένων οίονεΐ μέλη τερττνά άπο
«αί τοώτας πολιτεύεσθαι συμβαί- ι συρίζεται. Ημέραν μέν οθν καί
νει. δτι ουδέν έν αϋταϊς ήδιον ί- νύκτα τούτον τόν τρόπον διάγου-
Θονς, τοσαύτην δέ τούτο την ί- σι τή δέ ΐκττεραίςι προσευξάμενοι
<τχΰν περιβέβληται, ώστε δακείν τή Θεομήτορι, έπανακάμπτουσιν είς ικαί νούν καΐ καρδίαν διειΛύνειν. | την πόλιν ήδόμενοι καί ίβδοντες. θ η λ λ «Ούκ εστι γάρ, ώς | ς Δίων ό , ώς δ' οθν ουτ« την πόλιν ττεριέλ- Χρυσόστομος, οίίκ' ε'στιν ουδέ 6ου Θωσι, γίγνονται κατά την αγοράν λομένοις τοΰ έ'Θους έπιλαθέσθαι»· ένθα την μεθέορτον, ού πολλώ τής τοιαύτην γάρ εχει φύσιν, ώστε δέν πρώτης άπολείπονσαν, όΐγουσι. ύπομιμνήσκει αυτού κάμοί τοίνυν . τοσούτον γάρ καί ενταύθα τα τοϋ κατά την ευσημον τής ττατρί- χαρμόσυνον διακέχυται, ώστ' έστω δος πανήγυριν χαρμόσυνον δια- ίδεϊν καΐ τα έπιμαστίδια δρέψη μνημονεύοντι εθους έ'δοξε βραχέ- σκιρτώντα. Έπάν δ' έοττέρα έλθη, ος τινά περΐ τούτου διεξελθεΐν, αλ έπάνεισιν είς τάς οΐκίας αυτών λως τε καί τή φίλη ταύτη γενετεί- πρότερον τούς ξένους προπέμψαν- ρςι χαρίζεσβαι οίωμένψ. Προσιού- τες καΐ ευχήν άλλήλοις ποιησάμε- σης τής πανηγύρεως, κίνησις παν- νοι, δπως είς πλείστα την εορτήν ταχού τής πόλεως καί παρασκενή έπιτελοΰσι. τή δέ επαύριον έγει- τοιαύτη, ώστε, οΐόντε είναι τό επί ρόμενοι, τρέπτονται είς τάς έργα σημον αυτής σνμβαλεϊν, οί πάν- σίας αυτών, άκμαιότεροι γιγνόμε- τες ώς έξ ενός έγειρόμενοι συν- νοι πρός τόν επειτα χοόνον έκ τής Θηματος καί των Εργων αυτών κα- σχολής τής πανηγύρεως ταπακόμενοι, μόνην σπουιδήν έ'χον- σιν, όπως αρίστα πανηγνρίσωσι. πλούσιοι καΐ ττένητες μετ" εύθυμί- ας τταρασεκυάζονται. οί μέν επι- δειχθηναι φιλοτιμούμενοι, οί δέ την διάχυσιν άναλογιζόμενοι. οίδε «Ίωάννη Πετρίδτι - Άρχιγέ- νει ΆλληλοδιδασκάΛω έν Κυδω- νίοις καΐ έμώ ττοθεινω φίλω, ζωηράς ένεκεν ένθυμήσεως». ΝΙΚΗΦΟ'Ρ. Κ. ΛΕΒιΑΝΤιΕΡΙΔΗΣ Άνέγνωσταί μοί έν τή κατά γάρ ή χαρά καί λήθην τινά των Χάλκην ©εολογική Σχολή, την 4ην δεινών έπιφέρειν άλλά καί των Μαίου 1878. ■πόρρωθεν οΰκ' εύάριθμοι οί μέν έμ- ιΣη^ιείωμα: 1. (παζόμενοι. 2. τγορίας, οί δέ εύχής, κα! ενιοι τοΰ Κχει Θάλει. 3. συνελόντι είττεϊν θελγήτρον τής χώρας άπολαι/σόμε- ( = μέ λίγα λόγια). νοι, τής έβρτής μεταλσμδάνουσι. ( Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος ' λου τού «Βασιλέως Αϋτο<ράτορος ματα τοϋ Άριστοτέλη «αί διαλόγονς τού Πλόπωνος «καΐ τό έλληνίζειν ές έόκρον έσπουδα- κυΐα.. καί τάς Άριστοτελικάς τέ χνας εν άναλεξαμένη καί τονς Πλάτωνος διαλόγους...». Στήν έποχή των Παλαιολόγων ή λογοτεχνία είναι όλοκληρωτικό. έλληνική στήν εκφράση, στό συναί σθημα καί στά νοήματα καί ή προσεγμένη «άλεξανδρινή» γλώσ¬ σα των σΐ/γγραμματων, έξαίρεται πλεΐστες δσες φορες σέ «άττικί- ζουσαν» κι' εχει δλη την άηδονόη χη γλΰκα τού Ίσσκράτη καΐ τού των Έλλήνων». Μεοικοί άνατρέ- χανε πολύ μακρυά. Στόν μεγάλο ελληνα βασιλιά Ήρακλειο, πον ή άνάμνηση των ώραίων ξανθών τού μαλλιών μυκτηρίζει τή κακόττιστη άπόπειρα των προχειρολόγων ήμι μαθών νά τόν παραστήσουν άρμέ νιο. Άποδίνανε εύρύτεΌη συμ6ο λική έ'ννοια στή πρωτοβουλία τού Ηρακλείου νά υιοθετήση τάν έλληνικό βασιλιχό τίτλο τού Με γάλου Αλεξάνδρου καί νά τόν προτάξη άττό τάν οωμαικό αύτο- κρατορικό το} Ό'κταβιανοΰ Αύ γοΰστου. Καί ύποστήριζαν δτι ά γείου Εξωτερικών κ.κ. Παντ. Οί κονόμου καΐ Α. Ραφαήλ. Την ϊ ναρξιν τής εορτής έκαμεν ό Πρό εδρος τού «ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΩΝ)ΠΟ ΛΙΤΠΝ» Καθηγητής κ. Χρυσός Εύΐλπίδης τ. Ύπουργός. Μετ" αν τόν ωμίλησεν έν προλόγω ό Διευ Θύνων Σύμδουλος τού «ΚΕΝ¬ ΤΡΟΥ» κ. Εϋρ. Μακρίδης δικηγό ρος Πρόεδρος τού «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝ)Λ1ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924» ό οποίος εΐπε τ' άκόλου&α Κυρίες καί Κύριοι Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)Π0/Ι- ΤΓϊΝ» Όμόιο—ονδον όργανον των Σί^ματείων Κων)πολιτών Ελλά¬ δος καΐ Έξωτερικοϋ ηύτύχησε κα! εφέτος μέ τα ιδία πρόσωητα επί σκηνής νά κόψη την άγιοδασιλια τικια πίττα καΐ νά εκδηλώση καί πάλιν την πίστιν τού καί προσήλ« σιν είς την διατήρησιν των πνειι ματικών, Θρησκευτικών κα! έθιμι- κών παραϋοσεων τής γεννέτειοάς μας, τής «Πόλης». Εμμένει δέ τό «ΚΕΝΤΡΟΝ» ίίς την ό—όφασίν τού όπως τό κόψιμο τής πίττας, καθαρώς Θρησκευτικόν έθιμον τοϋ 'Έλληνοχριστιανικοϋ Πολιτισμόν ενός Πολιτισμόν ώοαιότητος, σο φίας, γνώσεως, δικαιοσύνης καί άγάπης, συντελεϊται είς την έ¬ δραν τού, «τό σπίτι τού» παρά τό στενόν τού χώρου καί τ' αλλα κτι ριακά μειονεκτήματα, έν ιιέσω των μελών τού, των Διοικήσεων των Σωματείων κα! τίνων στενών συγ γενών καί φίλων αυτών, των εϋ- χών τής Έκκλησίας συνοδεία Θρη σκευτιικών τροττσρίων υπό Βνζαν τινής Χορω5ίας διά νά προσδώση είς αύτό την αϊγλην τού έθίμου καί νά δημιουργήση μίαν Κων)πό λίτικη άτμόσφαιρα πρωτοχρονιάς | ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδτ,ς μαθητών. Έργασία βεβαίως δύσ- κολος, διότι τότε δέν υπήρχαν τα όίφδονα δοηθήματα πον ύπάρχονν σήμερα καί κατατοπίζουν τονς μα¬ θητάς άπο πάσης απόψεως. Ή &- ρα δέ τοΰ μαβήματος είς την τά¬ ξιν εχρησιμοποιείτο διά την κατα νόησιν καί έρμηνείαν τού κειμέ¬ νου ώς εξής 'Εκάλει ό καθηγη- τή- &νσ μαδητήν πλησίον είς την έδραν τού καί εζήτει νά αναγνώ¬ ση τό κείμενον κα! κατά περιο- δους νά τό έομηνεύση. "Εάν ό μα- κ. Εύάγγελον Φωτιάδην επίτιμον Δ)ντήν τής ΈΘνικής Βιβλιοθήκης καί Γεν. Δ)ντήν τού Έ3νικοΰ ©ε άτρου, ό οποίος άνέλυσε μέ πολύ σαφήνειαν τό ίστορικο - θρησκευ τικόν έθιμον τοΰ κοψίματος τή- κύριον όμ.λητήν τής ημέρας 6Ί~« "Ρο»«"αζ» αδυναμίαν ε, τε διότι δεν είχε προπαρασκευα- σθή είτε διότι τό χωρίον ήτο πό λύ δύσκολον, τότε ούτος έικάλει εις συνεργασίαν τούς όίλλους μα¬ θητάς καί εζήτει νά γίνη συντα- κτική ανάλυσις καΐ γραμματική άγιοβασιλόπιττας κάί'τών'έν αί εξακριβωθή καί κάποτε - κά-οτε τη νομισμάτων ώς και των ξη¬ ρών καρπών καί έν γένει δώρων επί τώ νέω ίτει Μετ1 αυτόν ό προ λούθει ή έρμηνεία. Πρέπει νά ση {.ιερεύς τού Μητροπολιτικού Να μειατβή ότι ή έογασία αυτή έγίνε- οΰ Αθηνών Πάτερ Τιμόβεος κατα- το μόνον είς τα δύσκολα χωρία γο,.ενος έκ Κων)πόλε«ς έκαμε τού κειμένου καί δχι είς δλην την τόν άγιασμάν καί ηύλόγησε την Ιιεδοδκην ένότητα Κατά την ε¬ πεξεργασίαν αύτην έξητάζο ν τ ο καΐ δσα τυχόν σημεΐα καλολονι- έτνμολογική διερεύνησις ρήματος συστατικοΰ καί κατόπιν ήκο- πιττο. συνο>3ί.ια τρσπαριου τής
Βυζανΐ.νής Χορωδίας υπό τόν ά
δομαστον κ. Γεώργιον Τσαταρώ-
νην μέ συμμετοχήν τοΰ πρωτοψάλ-
του τοΰ Άγίου Νικολάου Καιοα
ριανής. Μετά την εΰλογίαν ήρχισε
τό κόψιμο τής πίττας υπό τού Λ)
νοντος Συμβούλου διχηγόρου Μα
κρίδη καί ή λίρα έπεσεν είς την
Δδα Φκτοΰλα Κρύου Γραμματέα
Πρωτοδικείου Αθηνών.
Προσεφέρθησαν άναψυκτικά καΐ
γιλυκά είς τούς παρισταμένους οί
άττοΐοι καθ* όμίλους άνεπόλουν τα
χρόνια τής Πάλης μέ έντυπώσεις
καί άνέκΒοτα αυτής. Ή έορτή διή'Ρ
κεσε μέχοι τής 1 1 ννκτερινής έν
μέσω ένθουσιασμοΰ καΐ εύχής διά
τόν άρξάμενο καινούργιο χοόνο.
ΜΑΚ. ΣΙΝ.
όια των ιθε.ά>ν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΠΈΛυΤ Μ. Μ121Ά 1 Τ1ΔΟΤ
ι (Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Δίχως αύτό τό αίθέριον στ ν.
ι/εΐον τό υλικόν σώμα θά παοέ
ι,ο-ενεν ανευ ενεργητικότητος μ-ί^
άδρανής κα1 δίχως ζωή 'ΐ.&'ίχ
(ταυτόσημος διδασκαλία
έ ί ό Τί
(ης φ
ιρομ,ένη είς τόν Τίμαιον τοΰ Π/ά
αωνος καί άπό 'τόν Μύστην "Λ
Γ/ιον Παΰλον διά τόν πνευματι
ι/.όν άνθρωπον).
Ό Νόμος τής Τριαδι,κότητϊς
αποτελεί τό άκρογωνιαΐον λίθθι'
■τή; έσωτερικής έπιστήμης.
"Ενας ΝόΜος τ-οΰ Ζωροάστο/ι
λέγει:
«Είς τόν Κόσμον βασιλε >ο
παντοΰ δ άριθμός τρίζ καί ή Μ ι
άξ ί ή άή
Ξενοφώντος. Στά πενήντα έφτά πό τότε ή Άνατολική Αύτοκρατο
χοόνια τής Νίικαιας, ό άκοίμητος ρία έννοεϊτο κατά ποώτον λόγον
ελληνικάς πατριωτισμός τής Μι
κρασιατικής Ίωνίας
ραγδαϊα σ' δλον τόν
έλληνική και κατά δεύτερον ρ«μα
ική.
μεταδόίηκε
ρωμανικ^ν | 'Καλά καί ώραία είναι δλα αύ-
πληθνσμό άπό τοΰς έττισημότερο'.ΐς τα, ομκς οί Παλαιολόγοι άτό κεϊ-
μέχρι των άπλοικωτέρων Ή έ- νο ττού ήξεοαν δέν σάστιζαν. "Ελ-
παναφορά τής πρωτευουσας στή ληνες βέροι τή καταγωγή, μέ
Κωνσταντ ι νονπολη νοεΐται Θεωρητι | έλληνική άνατροφή, ο-υνείδηση καΐ
κά σάν άποχατάσταση τού ρωμα
ν ι κου κράτους "Ομως στή πραγ
ματικότητα τα πράμματα διαφέ
μορφώση, ήγεμόνες ενός όμοιογε-
νούς πιά, πέρα γιά πέρα, έθνικοΰ
έλληνκοό καάτονς, άττακΐ3ούανε μέ
ροι.ν πολό Δέν άνακτήβηκε ή ρω (3ιισυμ6ίι6<χστη, ασφαλώς, πρός την μαική Κωνσταντινούπολη άττό τή ψυχική τους παρόρμηση ενθιξία ρωμανΐική πανσπερμία, άλλά τό έλ καΐ έπιμονή τόσο την ϊδιότητα τού ληνικό Βυζάντιο ά—ό ενα ένιαϊο «βασιλέκς τής Γραικίας» ποΰ τούς καί όμοιογενές έλληνικό ϊδνος, ά,ποδίνανε οί δυτικοί δσο καί πού άνα.-τολεϊ μέ έθνική τΐερηφάνεια ' τό^ τίτλο τοϋ «Βασιλέως Αΰτο- τήν άθάνατη έλληνική δόξα καί έν *-ράτορος των Έλλήνων» .τού τού; θονσιάζεται μέ τή συνειδητή πί συνιστοϊο-αν οί σοφοί έλληνο- στη ότι συνεχίζει τό μεγαλόδο λάτρες ύπήκοοί τους. Διατήρησαν ξο έλληνικό παρελθόν. Στή λαική μέ άγέρκχο φανατισμά την άπο- άντίληψη ή άπλουστευμένη εκφρα κλειστικότητα τής ρωμαιχής κλη- ση το3 «ρωμαϊος», «Ρωμηός» ταυ ρονομίας καί τό τέλος τονς 6οηκε τίζεται μέ τό «"Ελληνας» Άκόμη μοναδικούς νόμιμους διαδόχους κι' ό τόσο διαδεβλημένος δοος των Αΰγούττων καί ψαρείς τού αύ- «Γραικός», ποΐΰει νά Θεωίεΐται ύ τοκρατορικοΰ τίτλου τους. ποτιμητικός καί νοεΐται απλώς "θταν στά 1453 έπεσεν ή Βα- σάν ξενική άπάδοση τοΰ δρΌυ σιλεύουσα, ό έπίσημο- πλήρης τί- «"'Ελλην». Κάθε τί πού Θυμίζει τλος τοΰ τελευταίον αΰτοκράτο- καί ύπονοεΐ την Έλλάδα είναι εϋ ρος Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιο- πρόσδεκτο. λόγου Δραγάση ήταν: «Πιστός Δέν ελλειψαν κι' οί εύονμαθεϊς έν Χριστώ τώ Θεώ Βασιλεύς κι' οί λόγιοι πον συνιστονσαν την Αύτοκράτωρ των Ρωμαίων, τής θε- άλλαγή τής έπωνυμίας τού κρά- οφΐουιρήτου Κωνσταντίνου Πόλε- τους άττό «Ρωμανία» σέ «Έλλά ως Νέας Ρώμης καΐ πάσης Ρ«μα- δα» καί την έπίσημη κα3ιέρωση νίας». ρμ ρ είναι ή άρχή τού». Ή άσύγκριτος άξία τοΰ Πι θαγόρου Ιγκειται είς την διαΤ · ιπωσιν τοΰ Νόαου τής Τριαδι<Α ληνικοΰ Πνεύματος. "Εκαμε τόν Νόμον αυτόν κί· τρον τής θεολογίας τού καί »(1ϊ «μέλιον των επιστήμων. * ** Τήν αντίληψιν αυτήν ποΰ π·. οιλχμ,βάνετχ^ είς ΐχ γραπτά τον ΙΙλάτωνος, δέν την κατενόησαν οί Μετέπειτχ φιλόσοφοι' δ'.εσ&. ■φηνίσθη κατχ τούς νεωτίοουΤ ιχρόνους. Ή αντίληψις αυτή των δυνά αεων τοΰ Σΰμπαντος δέν ϊγζ· σχέσιν μ,έ τάς κενάς θεωρήσ:'ο ηηχα (άτομΐκότης). Ή θεία καί ή ανθρωπίνη τρ: ,αδικότης συμ,πεπυκνωε'ένες ε.- >τήν μονάδχ συνιστ-οΰν την ιεοάν
«ΓΕΓΡΑΔΑ».
Άλλά την ατομικήν τού έν.
πητα την πραγματοποιεΐ ό 5ν
ιΒρωπος σχετικά καί τούτο δ,ιότ.
ιή θέλησις τού πού Ιπενεργε.
ιείς την άτομικότητά τού, δέν δύ
ιναται ταυτοχρόνως καί μέ γ.αί,
■ρότητα νά έπιδράση είς :ά
.τρία τού δργανα, δηλαοή: τ·>
ένστικτον, την ψυχήν καΐ τΥ-ν
ιΔιάνοιαν.
Τό Σύμπαν καί δ θεός τοθ ::α
ρουσιά,ζονται διαδοχικα.
πρώτον, δταν βλέπεις το·/ Η^
όν μεταξύ τοΰ ένστίκτου χ.ο.1
αών αίσθήσεων είναι πολλαπλ'ϋ;
ί απειρος δπως αί εκδηλώσει;
<:ου, οδτω προέρ/ετα1 δ Ιΐολ'» θεϊσμ.ός των άρχαίων Έλλην ),, .5 άρι&μ,ός των θεών δέν ίγε,. ο ιρια. Δεύτερον, δταν βλέπης τό; θεόν άπό την Ιλλογον ψυχήν εί να: διπλοΰς, πνεΰΜα καΐ Δ υΰτω προέρχεται ό Δυίσμός τού Ζωροάστρου, των Μανιχα.'υ» ·κα! πολλών άλλων θρησκειών. Τρίτον, δταν βλέπης τον ϋ; όν ίπό την διάνοιαν είναι τμ· •πλοΰς, πνεΰμα, ψυχή, ΰλη εις ιδλας τάς έκδτίλώσεις τοΰ Σύιι παντός, οΰτω προέρχεται ή τρ; μετέπειτα Μεταφυσικών ο', ίαδικότης τής λατρείας των Ί. ιδιεστρέβλωσαν λόγω τοΰ σκότει !·διών, Βράχμα - Βιτ;ού - 2ί6? ι;οΰ των περιεχομένου τόν Νο ίιή τριαδικότη; τοΰ Χριστιχν·. ιμ,ον τής συν&έσεως * τού Χέγκελ ρμοθ, πατήρ, υιός χαί δγΐον ι (θέσις, άντίθεσις, σύνθεσις). [πνεΰμα. Ή θέσις καί ή άντίθεσις δέν Ι Τέταρτον, δταν τδν άντιλαμ, άλληλοσυγκρούονται διά νά πΐ 'δανεσαι μέ την Βούλησιν .πού ιοάγουν την σύνθεσιν, άλλά άλ ' αυμπυκνώνει τό πάν ο θεός ύ ιληλοσυμπληρώνονται ά.ρμοψχ?ί ιναι μ,ονοιδι-χΑς, ούτω 2χομ-Λ ■μέ την δύναμιν τής ήθικόττιτοί <τόν Μονοθεϊσμόν Τοΰ Μωΰσέως, (οίκουμενική , Σκέψις των Κινί 3έν ύπάρχει πλέον προσωποποι ζων) . ησις, οδτε ένσάρκωσις, άφήνο Ή σύνθεσις δέν είναι «κατί «μέν τό δρχτόν Σύμπαν καί δύ ά ό ί ό αόλ ,λυσΐς» δύο άντιμαχομένων, δέν είναι «Νιρβάνα» άλλά «Δηα:ο/_ ιϊργόμ,εθα είς τό απόλυτον. ■ · ΑΙώψ.ος βασ'.λεύει μόνος τού εις τόν Κόσμον. Ι (Συνεχίζεται) ... * θϊωριΰντες αύτάς ώς χο-.Ι; ιτήν ταξινόμησιν των επιστήμων 3ιισταμένας μερίδας: άρ'.στεο*. για». Ό Νόμ,ος τή; τριαδικότητο.; ιπροσέφερε στερεάν βάσιν ά—ό τούς αύτοκράτορες τοΰ τίτ- ι ΣυνεχίζεταΟ είς τό οίκοξόμημχ τής ■/.(. ισμ,ογονόα; καΐ τής ψυχολογία: Όπως ή παγκόσμιος το'αϊι αότης συγκεντρώνεται είς τ^ν έ νότητα τού θείου ή εί: την Μο νάδα ούτω καί ή ανθρωπίνη τ*. «δικότης συγκεντρώνεται ε'-. ίεξιά, κέντρον αντιλήψεων. ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΐσΤΑΣ ΤΩΝ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΠΝ "Οΐπως κάβε χρόνο κα! εφέτος επραγματοποιήθη είς τό κοσμικόν κά ή ήθικοΰ καί ιστορικόν περιε χομένου περιεϊχε τό έρμηνευόμε- νον κείμενον. Είς τό επόμενον μά Θημα οί μαθηταί έξητάζοντο καί Ιβαδμολογοΰντο είς τό λεγόμενον «καδαρόν» καί έπρεπε νά γν«ρί- ζουν έκτάς τής έρμηνείας ό,τι ά ξιοσημείωτον ελέχθη κατά την έ πεξεργασίαν το"> «νέου», τό όποϊ
όν ήσαν νποχρεωμένοι νά σημειώ
νούν είς τό πρός τόν σκοπόν τού
τον τηρούμενον τετράδιον. Δέν
πρέπει νά τταραλείψω δτ, κατά
την επεξεργασίαν τοΰ «νέον» δ
(ταν μαθητής άπαντονσε ορθώς
είς τιθέμενον δύσκολον έρώτημα,
το οποίον αφεώρα είτε είς την
έρμηνείαν είτε είς γραμματικόν
τύπον ή συντακτικόν φαινόμενον ό
καθηγητής τόν έβαθμολογοΰσεν έκ
τάκτως μέ τόν βαθμόν 10 «αρί¬
στα» καί τούτο προφανώς τό ε
καμνε, διά νά κινήση την αμιλ-
λαν μεταξύ των μαθητών καί δέν
ήσαν ολίγοι οί τυχεροί. Άς ση-
μειωΕή ένταΰ3α ότι ό άείμνηστος
κοβηγητής ςύΐέποτε ύπηγόρευε
την έρμηνείαν είς τοΰς μαθητάς.
Ας προστεθή τελευταίον ότι προ
κειμένου περί των δύσκολον χω
ρί»ον, δταν επρόκειτο μάλιστα πε
ρί τοϋ Θουκυδίδου, διά τα όποϊα
ήτο άπαραίτητος ή συντακτική ά
μάς έ'λεγε ό άείμνηστος
καθηγητής «Βρέ μωρά! (ήτο ή συ-
νηθισμ.νη προσφώνησίς τού) τό
άρχαϊο κείμενο μοιάζει μέ ενα
χέρσο χωράφι καΐ γιά νά σπεί-
ρης, πρέπει νά τό σκάψης καί στό
-καψιμο πρέπει νά βγάλης τα ά
γοιόχορτα καί τίς ρίζες γιατί άλ
λιώς τό έμπο&ίζουν καΐ αμα τό
Λαί,αρίσης καΐ τό σπείρης καί Οά
σοίι δώση τότε άφθονο καρττό Αύ
τό κάνομε κσί μείς μέ τό συντα-
<τικό γιά την γραματική γιατΐ έίλ- Λιώς δεν Θά καταλάβωμε τό νόη μα καί δέν Θά μπορέσωμε νά τό έρμηνενσωμε». Άλλ' δς ελβω-μεν τώρα είς δσα γράφει ό φίλος κ. Άρχιγένης διά την διδασκαλίαν τού Α. Ζάκα. , ς^φΕΐ λοιπόν: «Ό Α. Ζάκας γν ανασιάρχης μας κατά τό σχολικό ετος 1914 - 1915 καί καθηγητής ιΐας στά άΐχαϊα έλληνικά, ό έμ- δριθ'-ς έκεϊνος έλληνιστής, ήταν σχολαστικός άττικιστής. "θταν είχαμε τα επη τού "Ομήρου... καΐ μάς έβγαζε νά πονμε μάθημα α¬ παιτούσε ν' άναγνώσουμε τονς στί Κονς μέ την μετρική... την δέ ιω νικο - αίολική αυτή διάλεικτο των όμηρικών στίχων επρεττε νά μετα Φράσωμε δχι στήν καθαρεύονσα, 'ό «■ως Θά επρεπε άλλά στήν άττική διάλεκτο. Άλλά καί σήμερα κ. Άρχιγένη είς τα γνμνάσια διδά- σκεται ύττοχρεωτικώς τό δακτυλι κ όν έξάμετρον δχι μόνον κατά την διδασκαλίαν των Όμηρικών έπών άλλά καΐ των αποσπασμάτων των λυρικών ποιητών καί των έτπγραμ μάτων, άχόμη καΐ κατά την διδα σκαλίαν των Είδι,λλίων τοΰ Θεο- ■χρίτοιι. Έπ!σης κατά την διδα¬ σκαλίαν των δραμάτων των μέγα λ«ν τραγικών διδάσκεται καΐ τό τρίμετρον ϊαμβικόν. Είναι λοιπόν δι' αύτό σχολαστικοί καί οί ση μερινο'ι καθηγηταί. ,Αλλά ό Α. Ζ. είς τάς 2 ανωτέρας τάξει ς τού γνμνασίου εζήτει την άνόίγνωσιν μέ τό μέτρον μόνον των στίχων έκείνων πού περιεΐχον στοιχεία ικαλαισβητικά δηλαδή παρηχήσεις τταρομοιώσεις, ωραίας εικόνος ή βαθυστόχαστα νοήματα κα! δχι ι&λους τούς στίχους. "Οσον άφο- ρά την μετάφρασιν των όμηρικών στίχων είς την άττικήν διάλεκτον δπως γράφει, καί δχι εί; την κα- Θαρεύοι<σαν, τουτο δέν τό διαμ- φΐο-βητώ. Άλλά άς μ ού επιτρέψη ά παρατηρηισω τό εξής: Άπό τής χρονολογίας τάς οποίας άναφέ- ρει είς τό άρθρον τού ό κ. Άρχι¬ γένης φαίνεται δτι κατά τό ετος 1914—15 ήτο μαθητής είς την προτελευταίαν τάξιν τού γυμνα¬ σίου. Είς την τάξιν δμως αύτήήν οί μαθηταί εχουν άρκετήν γνώσιν τής όμηρικής 5ιαλ£κτου διότι έ- 6ιδάχ8ησαν τόν Όμηρον καί είς τάς προηγουμένας τάξει ς καΐ κα τα την άαχήν την οποίαν εΤχεν ύ άείμνηστος καβηγητής οί μαθηταί την έρμηνείαν τού μετατοεπομένου !>μηρκοΰ κειμένου είς την Άττι-
κήν διάλεκτον επρεπε οί μαθηταί
νά την προπαροτχτκευάζονν είς τό
σττίτι διότι κατά την κρίσιν τού
ήσαν ίκανοί πρός τούτο οί μαθη¬
ταί τής προτελευταίας τάξεως
τοϋ γυμνασίου. Είς την τάξιν λοι
ττόν αυτήν ό σκοπός είς τόν ο¬
ποίον άπέ6λεπ·εν ό καθηγητής ή¬
το απλώς άσκησις μετατροπής
γνωστών όμηρικών στίχων είς την
σχετιχήν διάλεχτον καΐ οχι
νεία είς την καθαρεύουσαν.
Έν συνεχεία ό κ. Άρχιγένης
γράφει: «τΗτο πολύ σχολαστικός
στήν έτυμολογία των λέξεων κι'
ματα, τα όποϊα κατά καλήν τύχη
πέφτουν σέ ούδέτερη ζώνη. ΟΊ Ι¬
ταλοί δέν ξε,μνΓτοΰν την ήιμέρτχ. Μά
τα φανταράικτα μας άντ|σιχοΰν.
— Ψιοτμΐ καί κονσέρθα μοϋ μνρί-
ζει, κύς^ε άνθυπολοχαγέ, λέγει ό
πρ<ότος. — Πεντακόσια βήΊματα, ενα σάλ το, λέγει ό δεύτερος στρατκότης. — Στεϊλτε έμένα, σνμπληρώνει μετά ή φαγάνα τού λόχουυ. Δέν χωροΰβε πιά οκέψη. "Επρε¬ πε νά άποφασίσω. Ζητώ εθελοντάς, τρείς στρατιώ- τες καΐ μόν παρουσιάζονται δέκα τρείς! Στέλν<ο ομως μονο πέντε μέ την έντολή οσα φέρουν νά τα μοιράσουν σ' δλο τό λόχο. — Μή ξεχνάτε, παι&ιά, τούς λέ¬ γω, πώς τό μέρος αύτό οάλλεται καιί άπό μάς καί άπό τούς Ίταλονς. ΞεκΙνησαν κιόλα. Τούς βλέπομε τοΰς παροεκολουθοΰμε. Περμίατοϋν άργά καί μέ προοχ>χή. Σέρνονται
στή γή σάν γάτες. "Τστεβα άπό
μίαν ωρα γυρίζο·ν όλαι τους φορ-
το>μένο<. μέ λάφνρα διαλεκτά. Μοι- ράζω σέ όλους τοΰς δντρες μου ά¬ πό δνόμιση φραντζόλες (άτομιικές Ιταλικές κουραιμάνες) καί άπό μιά κονσέςνόα καί τσιγάρα. Έκείνη τή στιγμή δέ ζητοϋσε κα νένας άπό αΰτοΰς τίποτε άλλΛ· γιά νά είναι εύτυχιβίμενος. Μέίσα στήν ξέχωρη, ζωντανή καί ζοιγραφκττή τους χαρά, άνάμεσα στά γέλοια, στά μουριμοι«ρητά τους καί τα πειρά γμιατα, χαιιράμουν νά τοΰς — Πολλά μεοσΐί γιά Έπιτΐ'χημιενο πλιάτσικο στό με- τιυπο. ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ ΤΟΤ ΤΡΑΤΜΑΤΙΑ Ξανανιώθω πάλι πιό γλυκειά κχχί ήρειμη, πιό γελαιστή καί όμορφη ΰ- στερα άπό τίς σκληρές μάχες στή προκεχο)ρημένη ζώνη τοΰ Βορε«οη πειρωτικοΰ μετώπου. Τρατ«ματιομέ- ιιερα εΐννιι ή πρ<ότη μερά πού συν- ήλθα άπό την έγχείρησή μου καί μπορώ νά εχω την έλττίδα πώς Θά ζήσιο καί θά σι>νεχί<το) την αποστό¬ λη μου σάν "Ελληνας παλειμκττής... Ξυπνώντας τό ποο)ί - πρωί, τα μάτια μου καρφώβηκαν οτό ήμ,ερο- λόγια τού τοίχου: 24 Δεκεμβριού 1940. Παραμονή Χριοτοι»γέννίον, ψιθόρκτα μέοα μου. Φέτος Θα περά σου τα Χρκττούγεννα στό μέτωπο, στό όρεινό χειρουργεϊο στό κρεδ- οατν, μέ τό πάδι μου σπαομένο. θά πεοάσω χωρίς χΑρά, χωρίς συντρο φιά τής γυναίκας μου καί τα γέλια καί τίς φωνές των παιδιών μου. Καϊ δμως, είμβχ περήφανος για- τί έιχαμα τό καθήκον μόν γιά την άγαπημένη μου πατρίδα την Έλλά δα. ΠροσέφεΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦλΡΛΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ ΕΙΣΧΑΛΚΙΑΙΚΗΝ
'Εντιμότατε καί άγαπημίνε μόν
τρίλε, κ. Σωκράτη Σινανίδη «Ιδιο·-
άιχόμα πιότερο στό σνντακτικό» κτήτην, έοοδάτην καί διευθυντήν έ-
καί ίσχυρίζεται δτι δλας τάς προ-
τάάσεις τού κειμένου έττράβαλε
νά τάς άναλύσουν σνντακτικώς έν
λεΊττομερεία καΐ κατόττιν νά προ
χωρήΊσουν είς την έξήγηαιν καΐ κα
ταλήγει «Μέ δλα αύτά όμως περ-
νοίχτε ή ώοα τής πα3αδόσε»ς καί
δέν έ'μενε καιρός νά μάς δώση την
κατάλληλη έρμηνεία γιά νά νοιώ-
σουμζ τίς υψηλές καί ήθικές άξί-
ες, πον περιεΐχαν τα άρχαΐα συγ
γράμματα»
Καΐ τα τελευταία αύτά όπως
καί δλα ένι γένει τα έπιχειρήμα-
τα, τα όποϊα παρονσιάζει είς τό
άρθρον τού ό κ. Άοχιγένης διά
νά άπτοδείξη δτι
τού αειμνήστου Α.
ή διδασκαλία
Ζάνα «σχολα¬
στικήν) δέν στηιρίζονται επί τής
πραγματικότητος καί είναι άνα
κριβή. Ό κ. Άρχιγένης φαίνεται
δτι δέν κατενόησε τό νόημα τής
διδασκαλίαν τού τότε καθηγητού
και γυμνασιάρχου μας, έψόσον ί¬
σχυρίζεται δτι ούτος περΐυορίζζ-
το δαττανών τόν χρόνον τής διδα-
σκαλίας άττοικλειστικώς καί μόνον
φημίρίδος «Προβφτ-γικός Κόσμος
Αθήνας.
Ευχάς έ-γκαρδίους επί ΈορταΙς
τής ένσαρκώσειος τοΰ γεννηιΘέντος
ΧρΐΌτοΰ τοΰ θεοΰ ημών, τοΰ άνατεί
λαντος Νε'ου σιοτηρίου ϊτοτ'ς 1970
καί πασών των έορτών ημών 1—7
Ιανουάριον 1970 —είς ετη πολλά
διά πρεσ&ειών τής Άγίας Άναστα-
Ισίας τής Φαρμακολντρίας άπό Θε
ου δέ πάν άγαιθον είς ψυχικήν α¬
γαλλίασιν υμών πάντων.
' ΠεριοδεΰίΤας πολλαί καί διά^ορα
χιορία, κώαας, κωμοπόλεις καί πό
λεις τής Κεντρικής Βορείου καί Νο
τίου καί πρός ,Ανατολάς τοΰ Αίγαί-
ον Πελάγους κειμενας τάς περιοχάς
τοΰτίον, οπον οί στ*μπολΐτοιι μόν 1Λ&.
δυτινοί, Καλλιπολϊται καί λοιποί
θράκες καί οί έκ Μικράς Άσίας
άδελφοΐ πιρόσφνγες, πρός ονς καΐ
έκ μέρους ι'ιμών έφερον τόν ά&ελφι
κόν χαιρετισμόν σας, σοί όιαβεδακΐ)
δτι νοειώς πάντοτε εΐμαι κοντά
σας,
κ«ν.
Άπό 22 'Οικτωβρίου 1969 άντχώ
ρησα άπό τα απίτι μου έν Ν. Ή
τούτου ή κτ4ριακή ένκατάίστασις
τής Μονής μέ όρίζοντα θαυμάσιον
καί νίρά όίφθονα, άλλά περί τού¬
του όφείλεται Ιδιαιτέρα περιγραφή
διά τοΰ άγαπητοΰ «Προ<ΐφι»γικοΰ Κόσμον». Κατά την περιοδείαν μου έκράτη σα ολίγας ήκαί πολλάς (τημειώσεις, τάς οποίας εθεώρησα χρησίμους διά τόν αΰξανάμενον έν έφημερί- δα^ς, δίό τό έπαινετόν τοϋ περιεχό¬ μενον τοϋ τακτικοΰ δημοσΐϊΐ»μένου είς παρτνγορίαν των άδελφίον Προσ φύγων. "Εχίτε, 6ε6α(<ος, συνεργάτας, ά νιοτερότητας, μίλετημένους ούοία. καί τύττοις, οί όποίοι (Εδωκαν διά τοβ καλάμ,ου των καί τοΰ πλουβίου Θησαυροΰ των γνώσεών το>ν πεοΐ
παντός Θέματος διά τοΰ πεξοΰ λό
γον, τοΰ Ιστορικόν, τοϋ ποιητιικοϋ,
τοΰ λαογραφιοοοΰ τοιούτου, ενδησε-
ογρακριΐκοΰ, καλλ-ιτεχνικόν, διίκταν-
τας οΰτιο, ώς μελετημενοι, μεγάλην
πνοήν καί κιικλοφορίαν, πρός χά¬
ριν σου, διά την πρός υμάς αγάπην
μς γ
πρός σέ, άμίμητον καί άχρθοιιστον είς
άγάπης καί έκτιμτκτρως Ρν«- άλτρουϊσμόν πρός πάντας, καί δλοι
διά σέ τόν ειλικρινώς έργαξόμενον
καί διά τόν όλονέν αΰξανόμενον
μ
είς συντακτικάς άναλύο-εις καί οακλείω Άττικής καί άπό 13 Νοεμ
«Προσφυγικόν Κόσμον», τα πάπα
εξυπηρετοΰντα έν παντί καί πρός
πονρσαντα
■την συνείδησιν τοΰ έγώ καί ΐϊ_ ] Κέντρον Ρεγγίνα τό κόψιμο τής
την θέλησιν πού συΜπυκνώνί { Βασιλόπιττας των Φιλαδελφέων
δλα; τάς ϊδιότητα; τοΰ σώ".ι
αο;, τή; ψυγής καί τοΰ πνεύ ι»
ιτος, εί-ς την ζωντχνήν τού ένο
την παρελθούσα Κυριακήν κατά
τίς 4 30 μ.μ. Τούς προσκεκλημέ-
νους εχαιρέτησε ό Πρόεδρος τής
γοαματ.κούς τύπονς, έτυμολογίας βρίου 1969 εύρίσχομαι διαμένων είς χαράν των άδελφών Προσφύγ<ον, καΐ τό δΛκτυλικΐν έξάμετ?ον την ώς αν» Ιεράν Μονήν, Σεπτή τίύν οποίων τάς ανάγκας γνωρίϊε < λ.π. καί ώς έκ τούτου δέν έπρό έγκρίσει καί έντολής Τής Α.©. Παν τε υπέρ πάντα άλλον φθανε νά δώση δπως γράφει «την αγιότητος τοΰ Μεγάλον μας Οίκον τούτους άπαντας, κατάλληλη έρμηνεία» τού κειμένου μενικοθ Πατριάρχου Κυρίον ΚνΊνον, δτι τό τής Μονής
χαΐα συγγράματα. "Ισως δμως τό πρριδάλλον ίνδρίκννττιι. Είνΐα ύψη
καί νά οδηγήση τονς μαθητάς είς
την είίρεσιν των ύψηλών ήθικών
λ"ν το
παρά άρθρον μου δώση αφορμήν
είς αυτόν νά άνασκαλεύση βαθύ- | -----------------
τερον την μνήήμην τον καί άναζω — ΙΑΚιΑ Α.Ε.
καί ε-ίς την πλαγιάν
ογενήση τάς αναμνήσεις τού (ε¬
πέρασαν άλλωστε έκτοτε 59 όλό-
κληρα έ'τη ζωής) καΐ πιθανόν νά
καταστή δυνατόν τώρα νά άλλάξη
γνώμην καΐ νά μεταβάλη τάς τό-
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΙΟΥΤΗΣ
Λ1Ν0Υ ΚΑΝΝΑΒΕΩΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
Συμφώνως τώ ίίρθρω 44 τοΰ Κα
σον άδίκους περΐ τού γνμνασιάρ- ταστατικού καί τώ Νομώ καλοΰνται
χον μας άντιλήψεις τού.
ΒΑΣ. ΚΟΥΖΗιΝΟΠθΥΛΟΣ
Έπίτιμος γυμνασιάρχης
,ουλυΛβΟΣξώΙ
Ήλιούττολις, 20—12—1969.
Αδελφότητος των άπανταχοϋ Φι
λαδελφέων «Ό "Αγιος Παντελεή¬
μων» ταξίαίχος κ. Ζαχαριάδης,
Η ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νίας τής Καλαμάτας, τής οποίας ή
1<ττορία άρχίξει ολίγο μετά την έ- πιορομ,ή τού Ίμπραήμ καί έκτοτε συνεχίζεται. Ώς γνωστόν τα μετα ζο>τά τής Καλαμάτας είναι όνομα-
στά καί άποτελοΰν μαϊί μέ την καλ
λιέργεια των σύκιΐ)ν καί των κα-
π,'ών, 6ασι·κή πηγή τής τοπικής καί
γενικώτεοα τής 'Εθνικής ΟΙκονομΙ
Μέ αύτά, λοιπόν, τα μ,
ή Καλαμάτα είναι άξιολογώτατο
τονριστικό κέντρο, δπον ή εξέλιξις
προχώρει σταθερώς, άπό τίς πλάζ,
πού είναι μία άπό τίς ώραιότερίς,
έν συνεχιία έ<οψε την πίττα. Οί | μέχρι των ξενοδοχείον, τα όποΐα ό πολυπληθεΐς παρευρεβέντες άπε ' λονέν καί πνκνοΰνται, μέ πλήρη κά- χώρησαν μετά τρίωρον παραμονήν λι<αι των άναγκών τοΰ έκσι«γχρονι- σι,γχαίροντες την Διοίκησιν τής σαοΰ καί όλον των άνέ<τ§ων. αδελφότητος διά την οργάνωσιν χρ. ρ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟ Σ τής ωραίας εορτής. ί (Συνεχίζεται) οί κ.κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμου Έται:είας «ΒΙΛΚΑ» είς Γενικήν Συνέλευσιν την 17ην Φεβρονααίου Ι97ιΟ έν τοίς γραφείοις τής ΊΕται- ρείας επί τής οδόν Ρογκότη 5, η¬ μέραν Τρίτην καΐ ίίραν ΙΟην π.μ. μέ την ακόλουθον ημερησίαν διά- 1) "Εγκρισις τοΰ Ισολογισμόν χρησεκς 1968 μετ" ακρόασιν των .Ιπ' αυτού έ<Θέσεων τού Διοικητι¬ κόν Σι,μβουλίου καί των έλεγκτών. 2) Απαλλαγή των μελών τοΰ Δι επί ταίς μεγάλαι ς έορταϊς των στιανών καί τοΰ άνατείλαντος νέ¬ ου ίτονς 1970 κα ίπαρακαλώ νά δια 6ιβάσητε είς άπαντας ιοντονς, τοΰς γνί·>στοΰς καί άγνώστους μόν, είς
τονς άγοπτώντας μας, είς τούς Μα
όυτινούς καί σι>μπατριιί>τας σας καί
«;ίς την εύγενεστάτην οϊκογένειάν
σας εύχόμενος δπως ό βεός σκέπη
καί σέ καί την σύζυγον σας έν παν¬
τί ώρα καί χρόνψ έν τή παρούση
ξιοτί καΐ πρός χαράν πάντων ημών.
Έν κατακλεϊδι δτι ή περιοδεί"
είναι χρήβιμος, ΰτι διά τής έπιικοι
νιι>νίας των αδελφ ών ημών των μα
/.ραν Αθηνών εύρκτκαμένων, είναι
μιιι ε~1λικρινής παρηγορΐα, δτι ή
ονμπαράστασις ή πντυματική, είναι
ίπιβεβλημένη καί αυτή μέ την πρέ
«τυπικήν, ή όποία γεννά άναμνήσεις
παιδι,κών χοόνον, νε·ανικών γεγονό
νια, μεγαλυτέρο)ν την ηλικίαν, των
συμμαθητών μας, των οτνομιλή
κων μας καί των μικροτέρον, των
έν ττί
ο,,κητ.κου Συμβουλιον καί των έλεγ στελεχΛν ^Ον^κής άνατροφής
κτων άπο πάσης ευθυνή άποζώ 6ά ύ ά
χαί
γ στελεχΛν ^Ον^κής άνατροφής χα
κτων άπο πάσης ευθυνής άποζημιώ 6ιά τούς πάντας, δπου διαβιοΰν, δι
σεκς διά την έίνω χρήσιν.
3) Έπικί
το Δ.Σ. είς άντικαταάστασιν άπο-
ψιοντες την συμπαράοτασιν, τάς
ποοσΐυηικά; έπικοινονίας, άναμνή-
σεις, ποϋ είναι γλ.ϋκηί πλ.ήν πιχοαί·
βιωσαντος τοιούτου αειμνήστου Μιη καταφρονήσητέ με, Σίθ-κράτη,
Αλεξάνδρου Μιχαηλιδου συμφώ- γιά τα χαρτί. Αΰτό ποϋ εΰρίσν.υ·
νως τώ αρθρω 13 τοΰ καταστατι- περιοοεύίον, αύτό μεταχεΐίίΐομηι.
*°ΰ. * σ' αύτό γρά<Γ·ω κίΐί γράφω άπό κπλ» 01 κ.κ. Μΐέτοχοι οί επιθυμούντες δΙ«ς, άπά αγάπην αύξηθείσαν άπό νά μετάσχωσιν τής Γενΐικής Σννε- στοιχεία άγνά, ψνχικά καί πνετνατι λεύσεως δέον νά σνμμορψωθώσιν μέ Χ·α κατά πάντα καί διά πάντα. τάς διατάξεις τού αρθρον 28 τού πάντας έν άγάπη καΐ έικτιμή—ι Καταστατιΐκοΰ. Έν ©εσσαλονί,κη τή 20ή Ίανονα- Ο ί Ου Ι 9/ Ο ΟΙ ΕΚ ΚΑΘΑΡΙΣΗ. Ύμέτερος Κυριάκος Καβαβίλλας *'Α ε— Αρχων Πρωτονοταριος τής Αρχι- ΕΤΓισχοτΓής Κ«.νταντ,ν««Γίλ»_ς
Άρχαϊζουσα Γλώσσα
ΠΟΥ ΜΕΤΕΧΕΙΡΙΖΕΤβ Ο ΥΠ0ΔΟΥΑΟ2 ΕΛΛΗΝΙ2Μ8Σ
το3 Δρος ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓ6ΝΗ
Μολονότι ό Άδαμάντιος Κορα- τελεΰται δέ κατά φθίνοντος έ-
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ
ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΩΝ
Μετά ττόχτης έπισημότητος και διά νά όνειροντολήση ό καθείς μας
λσμττρ-'τητος εγένετο ·*| έορτή τού Ι τα παληό χρόνια τής πόλης. Ά-
κοψίματο- τής πίττσς τοΰ «ΚΕΝ πχφυγε κσΐ άποφεύγει τό «ΚΕΝ-
Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΡ Α. Ε.
ΤΡΟΝ ΚΓϊΝ)ΠΟΛΙΤηΝ» την πά
• ήγυριν, διότι είς όττοιονδήποτε
ής μέχρι τού θανατον τού (1β33) [βδόμην Μεταγειτνιώνος ό'τε καΐ ή 8 μ.μ Είς αύτην παρευρέθησαν Κέντρον γινόμενον τό κόψιμον
ό—εδείκννεν είς τοΰς σοφούς καΐ απόδοσις τής Θεομητρικής Κοιμή- έκτός των Διοικήσεων των είς την τής πίττας ώς ωρισμένων Σωμα
ΤΡΟΥ ΚΠΝ)ΛΙΤΩΝ» είς την αί
θουσαν αυτού την 15 1.70, ώρσ
λογοτέχνας νά βαδίζουν έν τή γρα σεως καϊ όθεν τή τελευτή ή προση δύναμιν αυτού Σωματείων Κων)
φομένη γλώσση την μέσην οδόν, έν | γορία» Πανήγυρις τής Παναγίας -ολιτών καϊ πλήθος έπιλέχτων
τούτοις οί ίερώμενοι και ο! δι6ά- Ι έν εύανθεΐ ττεδίω ένθα καΐ ναός Κων)ττολιτών μελών καΐ οί έκπρό
τε ι ών έν μέσω άνομοιογενών στοι-
χείων δ;ν προσδίδει τό χοώμα
τού Βρησχευτικού καΐ χριστιανικοϋ
σκαλοι έξηκολούβουν μεταχειριζό- είς τιμήν τής Πανάγνου ϊδρυται καΐ σωπ0ι καΐ διπλωμάται τής Δ Πό έθίμου τού κοψίματος τής άγιοοα
μενοι την άρχαΓζουσαν μέχρι τέ-
λονς τού ΙΘ' αιώνος.
Σάς παρουσιάζομεν δβεν εν πα-
ράδειγμα τής ττερΐ τα τέλη τοΰ
ιθ' αιώνος άρχαιζούσης, τόσον
δια την γλώσσαν, δσον προ παν¬
τός και διά την δι' αυτής «περι¬
γραφήν έτησίας πανηγύρεως τε-
λουμένης έν τή άλησμονήτω Μα-
6ύτω τής Θρακιικής χερσόνησον,
την 23ην Αύγούστου», ότε καΐ ή
«Απόδοσις τής Κοιμήσεως τής
Θεοτόκου». Τοσαύτη δέ ήτο ή τά¬
σις τού συγγραφεύς πρός άρχα-
ισμόν, ώστε καΐ αυτόν τόν ρω-
μαιχόν μήνα Αυγουστον νά τάν άν-
•πκαταστήση μέ τόν συμπίπτοντα
αρχαίον ελληνικόν μήνα «Μετα-
γειτνιώνα». Ο0τ«, λοιττόν, ·^ 23η
Αύγούστου άναψερεται ώς «φθί¬
νοντος έβδόμη Μεταγειτνιώνος»
(ώς θά είδωμεν περαιτέρω). Καΐ
άκόμη τερματίζων μίαν περίοδον
λόγου καΐ θέτων την κάτω στι¬
γμήν, νά μή γραΦη κεφάλαιον τα
άρχΐ'κόν γράμμα τής επομένης πε¬
ρίοδον, άλλά μικρόν.
Ή περιγραψή αυτή τής Μαδυ-
τινής πανηγύρεως γραφεΐσα ύττο
Νικηφό'Ρου Κ. Λεβαντερίδου, Μα-
δντίου καΐ διδασκάλου έν Κυδω-
νίαις (Άιβαλί), εδόθη τότε ύπ'
■πηγαι άφθονον καΐ διανγέ; κα! λιτικής Διευθύνσεως τοΰ 'Υπο^ρ σιλόπιττας, άλλά τής συγχ:ντρ^
πρόσφοοον ποικίλην ίάσεων τοίς
έν πίστει καί πόθω προστρέχου-
σιν &δωρ άεννσ«ς άναβλύζουσαι.
Έπιστάσης δέ τής εύκαιρίας, οί
πάντες έ'ωθεν έξανιστάμενοι είς |
λαμττράς περιβαλλόμενοι έσθή- Ι
τας, έν άγαλλιάσει ατε είς πομ-
(πήν διασκενασμένοι, την επί την
πανήγυριν άγουσαν καταλαμβά-
νουσι σπονδάζοντες, (1) 'ίνα καί
τής έκ εί λειτουργίας άκροάσων-
ίτοα' γενόμενοι δέ κατά τόν τό¬
πον, πρώτα μέν έν τώ Ναώ έοχόμε-
νοι προσφέρουσιν Μκαστος, δση
δύναμις, τή Θεοτόκω τάς ευχάς
αυτών, ελαιον κα! κηρούς· είτα δέ,
πρόσωπον τε καΐ χείρας τώ {σμα-
τικώ ΰδατι άπονιψάμενοι, άπτοχ»-
ροΰσιν οί μέν έν ταίς περΐ τό ιτε
βίον πεπηγμένα,ς σκηναΐς, δς καΐ ι "Γ
μισθούνται άττό τής προτεραίας,
οί δέ υπό δένδροις σκιεροΐς, έξ ών
πολλαίς ή χώρα τέθηλεν (2), έ'νιος
δέ υπό τόν αΐθριον ουρανόν κατα-
σκηνοθνται. ίκανώς δι άνοπταυσά-
μενοι άρχονται τής τερττνής πανη¬
γύρεως καί ποιοϋνται πάσαν εΰ-
Φροσύνην έκ των παρόντων. τότε
συγγενεΐς παρα συγγενέσι καΐ φί-
λοι παρά φίλοις συμποσιάζουσι.
τδτε τό αστείον καΐ χαρίεν παρ-
ΝΙΚαΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ
ΚΑΠΟΥ _Τ0 ΜΕΤΩΠΟ
«ολεμ-.κές ίστορίες τοΰ Βορεΐ3·π3ΐρωτικοΰ Μετιόπου 1940-41
6ον νος ά.10 την γιγαντο»*αχία τού Ί-
Κι' 3μί'>ς, ή Κλεισοΰοα ?.τρσε· μί 6ά», βρίσκομαι στό βορεινό χει-
την όΐ-ναιμη τής ψνχής μας καί την ρουργεϊο τής 15 Μεραρχίας. Ό πό
,ιίστη γιά την ΙΙατρίόα, την ΙΙανα νος μου λιγά—ιιμε λπο το τραϋμίΐ
γιά καί την ελευθερία. "Ετ«ι καί μο»' μί τή ζεσταστά καΐ τή στοργή
τίόρα, στίς 6 το πρωί, πήραμε το των ΐιιτρών καί νοσοκόμων συμπο-
1 Κάθ ί ά
'Ο-τιις /αΙΙ' χ.(.ιι)ι>, ίτπι /αί ειιετοϊ ή φαραακοδιομηχονία ΚΟ¬
ΙΙΕΡ Α.Ε. μέ έορταστική ΐκδηλοιαι ΰπεδέχθη τό Νέον "Ετος. Είς
την εορτήν συμιΐιετέσχον ιίλοι οί ΰπάλληλοι κ«ί εργάται με-τα των
οικογένειαν των. Κατ' αρχήν ό πρόεδρος καί έντεταλμενος σύμ-
(ίουλος τής ΚΟΙΙΕΡ Α.Ε. κ. Αδαμ. Λεμός απηύθυνε θερμόν χαι¬
ρετισμόν πρός τούς παρευρισκομέναυς καί ηύχήιθη είς αϋτοΰς «'Τ-
γείπ καί κάθε ευτυχία διά τό 1970». Έν συνεχεία, ε'γινε τό κόψιμο
τής πατροπαοάδοτης βασιλόπιττας υπό των προισταιμένοιν των Τμη-
μάτιον καί διανομή δώρον είς τοϋς εργαζομ-ένονς καί παιχνιδιών
είς τα τέκνα τον. Έπίσης έκληιρώθησαν διάφορα δώ-ρα. Επηκο¬
λούθησε δεξίωσις καί χορός είς ατμόσφαιραν εγκαρδιότητος καί
κεψιοΰ. Είς την φΐ'ΐτογραφίαν οιακρίνοντα.ι ό πρόεδρος καί έντε¬
ταλμενος σύα6ουλος τής ΚΟΙΙΕΡ Α.Ε. κ. Αδαμ. Λεμός, ρνώ α¬
πευθύνη τό προτοχρονιάτικο μήννμά τού, καί ό διευθύνων σϋμδον-
λος κ. Αθαν. Κομνηνός.
δασω,μένο ΰψιυμα. Οί Ιταλοί άπή λεμκττών μου. Κάιθομαι καί άναπο-
ι χαν άπο μάς ώς χίλια μέτρα σέ άλ. λ.ώ δλη τή ζωή τού μετώπου μέ τίς
λο ΰψο>μα. ΙΙεριμέναμε άπο στιγμή τραγωδίες και τίς λαχτάοες τού.
ι σέ βτιγμή την έξόρ-μησή μας κατά Τίς σκληρές στιγμές, μά καΐ τίς
τοϋ έχθροΰ. Άποροϋσαμε δμως γι- συγκίνησις καΐ τι? Χα0έ5 τής νί-
ατί άργοΰσε το σύνθηιμα. Κατα τίς κης καί τής δόξας μας, .τού πολι-
| όκ,τώ τό ποωϊ έρχεται νέα διατάξη μονσαμε ήρωικά γιά την τιμή καΐ
| νά μην επιτΓθοΰμε. Δέν σκεπτόμα- την ελευθερία μας στά κακοτράχα-
' σταν πιά τώρα τίποτε αλλο άπό τό >" '-"«·'" ■""- ΜΛοά/Ίαε. τού Ί6άν.
' κρύο καί την πείνα μας. Κατά τίς
Ι δέκα τό πρωί, ξαφνΐικά 6λέπομε νά
λα 6ουνά τής Μοράδας, τού Ί6άν,
τής Τρεμπεοίνίΐς καί τοϋ Τομόρι...
ΧΘές άν,όμα εβγαλαν την σφαϊ-
πετοΰν έπάνο> μας έξη άεροπλάνα ρα άπύ τό δεξί μου χέρι καί τό Α-
έχθρικά. Τα τρία οίχνουΛ· κάτι δέ- ριστερό μου πόδι είναι σπασμένο ά
πό την έ.χθρική χειρο(ίομ6Κ>α. Σή-
ΑΝΑΣΤΑΣΙΠΣ ΖΑΚΑΣ
αυτού ώς ένβύμιον είς τόν ττατέρα | ρειχουσι την ψυχαγωγιαν, παμπο-
μου «Ιωάννην Πετρίδην — Άρ-
Κΐγενη» διευθυντήν τής Δημοτικής
Σχολής των Κνδωνιών. Άνεγνώ-
σβη δέ καί κατά τίνα επίσημον τε
λετήν έν τή «©εολογική Σχολή
Χάλκης», την 4ην Μαίου 1878. Τό
λα δέ τα σιτία παράκεινται αυ¬
τοίς. Καΐ ττάρεισι πάντα, ών δέ-
ονται Παραλαμ6άνουσι δέ καί μου
σικοΰς διαφόρων όργάνων κατά
την εύκχίαν, μισθώ τινι πσραττεί-
σαντες καΐ συνελόντι φάναι (3).
Κίίμενον διεσώσαμεν μέχρι σήμε- τερπνόν τό θεαμα πρό των όφβαλ-
ρον κα! παραθέτομεν αυτό κατ»τέ-
ρ«:
ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΠΡιΑΓΜΑιΤΙΚΗ
ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΤΕΛΟΥΜΕΝΗΣ
ΕΝ ΜΑΔΥΤΩ
ΤΗΝ 23ην ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
"Ο,τι -ηαρα τοίς άνθρώποις αί
μών πάντων παρίσταται. Ενταύ¬
θα χοροί παρθέν«ο<ν μετ" άσμάτων, έκ εί νεανιών τταιδιαί, ποΰ μέν αΰ- λσΰσι, ποϋ δέ πρός δργανα κρο- τοϋσιν ούτος την συνοδείαν ά- φείς, ίδιον αδει μέλος, έκ εί νος δ; καί τό ίδιον περαίνίΐν καΐ τόν Άπο τό κόψιμο τής Πίττας τούΧέντρου Κωνσταντινονπολιτών. Δι ακρίνονται ό Διευθύνων Σύμβουλος αύτο>3 κ Εϋριπίδης Μακρίδης
κόδκν την πίτταν, ό ενλογήσας άρχιμανΕρίτης τής ΜητροτΓϋλεως καί
οί κ.κ. Ευάγγελος Φιοτιάδης, ή Κα'Αντιγόνη Σινανίδον, Χρυσός Εύελ
πίδης καί Σωκράτης Σινανίδης.
σεως μουσικοχορευτικής πανηγύρι
*ος. Δι' δ ή προσέλευσις σας ά-
ποψε έδώ στο σπίτι μας μάς τι-
,,ά ιδιαιτέρως, μάς ένβα^ρύνει
καΐ μάς ένισχνει είς τό ϊργον μας.
Σάς ευχόμεθα εύτυχισμένο τόν
κα.νούργιο χρόνο».
Έν συνεχεία ό λόγος εδόθη είς
γνωμαι, τουτο τα £θη ταίς πόλε- | πλησίον ύπερβαλέσθαι προθυμεΐ-
σιν ώσπερ γάρ παρ' έκείνοις ό-.ται. τοσαύτη δέ πανταχοϋ ή συμ-
λος ό 6ίος πρός τάς γνώμας δι- φωνία, ώστε καί άττό των κλάδων
αρρυθμίζεται, οϋτω πρός τα έ'Θη ' κινουμένων οίονεΐ μέλη τερττνά άπο
«αί τοώτας πολιτεύεσθαι συμβαί- ι συρίζεται. Ημέραν μέν οθν καί
νει. δτι ουδέν έν αϋταϊς ήδιον ί- νύκτα τούτον τόν τρόπον διάγου-
Θονς, τοσαύτην δέ τούτο την ί- σι τή δέ ΐκττεραίςι προσευξάμενοι
<τχΰν περιβέβληται, ώστε δακείν τή Θεομήτορι, έπανακάμπτουσιν είς ικαί νούν καΐ καρδίαν διειΛύνειν. | την πόλιν ήδόμενοι καί ίβδοντες. θ η λ λ «Ούκ εστι γάρ, ώς | ς Δίων ό , ώς δ' οθν ουτ« την πόλιν ττεριέλ- Χρυσόστομος, οίίκ' ε'στιν ουδέ 6ου Θωσι, γίγνονται κατά την αγοράν λομένοις τοΰ έ'Θους έπιλαθέσθαι»· ένθα την μεθέορτον, ού πολλώ τής τοιαύτην γάρ εχει φύσιν, ώστε δέν πρώτης άπολείπονσαν, όΐγουσι. ύπομιμνήσκει αυτού κάμοί τοίνυν . τοσούτον γάρ καί ενταύθα τα τοϋ κατά την ευσημον τής ττατρί- χαρμόσυνον διακέχυται, ώστ' έστω δος πανήγυριν χαρμόσυνον δια- ίδεϊν καΐ τα έπιμαστίδια δρέψη μνημονεύοντι εθους έ'δοξε βραχέ- σκιρτώντα. Έπάν δ' έοττέρα έλθη, ος τινά περΐ τούτου διεξελθεΐν, αλ έπάνεισιν είς τάς οΐκίας αυτών λως τε καί τή φίλη ταύτη γενετεί- πρότερον τούς ξένους προπέμψαν- ρςι χαρίζεσβαι οίωμένψ. Προσιού- τες καΐ ευχήν άλλήλοις ποιησάμε- σης τής πανηγύρεως, κίνησις παν- νοι, δπως είς πλείστα την εορτήν ταχού τής πόλεως καί παρασκενή έπιτελοΰσι. τή δέ επαύριον έγει- τοιαύτη, ώστε, οΐόντε είναι τό επί ρόμενοι, τρέπτονται είς τάς έργα σημον αυτής σνμβαλεϊν, οί πάν- σίας αυτών, άκμαιότεροι γιγνόμε- τες ώς έξ ενός έγειρόμενοι συν- νοι πρός τόν επειτα χοόνον έκ τής Θηματος καί των Εργων αυτών κα- σχολής τής πανηγύρεως ταπακόμενοι, μόνην σπουιδήν έ'χον- σιν, όπως αρίστα πανηγνρίσωσι. πλούσιοι καΐ ττένητες μετ" εύθυμί- ας τταρασεκυάζονται. οί μέν επι- δειχθηναι φιλοτιμούμενοι, οί δέ την διάχυσιν άναλογιζόμενοι. οίδε «Ίωάννη Πετρίδτι - Άρχιγέ- νει ΆλληλοδιδασκάΛω έν Κυδω- νίοις καΐ έμώ ττοθεινω φίλω, ζωηράς ένεκεν ένθυμήσεως». ΝΙΚΗΦΟ'Ρ. Κ. ΛΕΒιΑΝΤιΕΡΙΔΗΣ Άνέγνωσταί μοί έν τή κατά γάρ ή χαρά καί λήθην τινά των Χάλκην ©εολογική Σχολή, την 4ην δεινών έπιφέρειν άλλά καί των Μαίου 1878. ■πόρρωθεν οΰκ' εύάριθμοι οί μέν έμ- ιΣη^ιείωμα: 1. (παζόμενοι. 2. τγορίας, οί δέ εύχής, κα! ενιοι τοΰ Κχει Θάλει. 3. συνελόντι είττεϊν θελγήτρον τής χώρας άπολαι/σόμε- ( = μέ λίγα λόγια). νοι, τής έβρτής μεταλσμδάνουσι. ( Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος ' λου τού «Βασιλέως Αϋτο<ράτορος ματα τοϋ Άριστοτέλη «αί διαλόγονς τού Πλόπωνος «καΐ τό έλληνίζειν ές έόκρον έσπουδα- κυΐα.. καί τάς Άριστοτελικάς τέ χνας εν άναλεξαμένη καί τονς Πλάτωνος διαλόγους...». Στήν έποχή των Παλαιολόγων ή λογοτεχνία είναι όλοκληρωτικό. έλληνική στήν εκφράση, στό συναί σθημα καί στά νοήματα καί ή προσεγμένη «άλεξανδρινή» γλώσ¬ σα των σΐ/γγραμματων, έξαίρεται πλεΐστες δσες φορες σέ «άττικί- ζουσαν» κι' εχει δλη την άηδονόη χη γλΰκα τού Ίσσκράτη καΐ τού των Έλλήνων». Μεοικοί άνατρέ- χανε πολύ μακρυά. Στόν μεγάλο ελληνα βασιλιά Ήρακλειο, πον ή άνάμνηση των ώραίων ξανθών τού μαλλιών μυκτηρίζει τή κακόττιστη άπόπειρα των προχειρολόγων ήμι μαθών νά τόν παραστήσουν άρμέ νιο. Άποδίνανε εύρύτεΌη συμ6ο λική έ'ννοια στή πρωτοβουλία τού Ηρακλείου νά υιοθετήση τάν έλληνικό βασιλιχό τίτλο τού Με γάλου Αλεξάνδρου καί νά τόν προτάξη άττό τάν οωμαικό αύτο- κρατορικό το} Ό'κταβιανοΰ Αύ γοΰστου. Καί ύποστήριζαν δτι ά γείου Εξωτερικών κ.κ. Παντ. Οί κονόμου καΐ Α. Ραφαήλ. Την ϊ ναρξιν τής εορτής έκαμεν ό Πρό εδρος τού «ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΩΝ)ΠΟ ΛΙΤΠΝ» Καθηγητής κ. Χρυσός Εύΐλπίδης τ. Ύπουργός. Μετ" αν τόν ωμίλησεν έν προλόγω ό Διευ Θύνων Σύμδουλος τού «ΚΕΝ¬ ΤΡΟΥ» κ. Εϋρ. Μακρίδης δικηγό ρος Πρόεδρος τού «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝ)Λ1ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924» ό οποίος εΐπε τ' άκόλου&α Κυρίες καί Κύριοι Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)Π0/Ι- ΤΓϊΝ» Όμόιο—ονδον όργανον των Σί^ματείων Κων)πολιτών Ελλά¬ δος καΐ Έξωτερικοϋ ηύτύχησε κα! εφέτος μέ τα ιδία πρόσωητα επί σκηνής νά κόψη την άγιοδασιλια τικια πίττα καΐ νά εκδηλώση καί πάλιν την πίστιν τού καί προσήλ« σιν είς την διατήρησιν των πνειι ματικών, Θρησκευτικών κα! έθιμι- κών παραϋοσεων τής γεννέτειοάς μας, τής «Πόλης». Εμμένει δέ τό «ΚΕΝΤΡΟΝ» ίίς την ό—όφασίν τού όπως τό κόψιμο τής πίττας, καθαρώς Θρησκευτικόν έθιμον τοϋ 'Έλληνοχριστιανικοϋ Πολιτισμόν ενός Πολιτισμόν ώοαιότητος, σο φίας, γνώσεως, δικαιοσύνης καί άγάπης, συντελεϊται είς την έ¬ δραν τού, «τό σπίτι τού» παρά τό στενόν τού χώρου καί τ' αλλα κτι ριακά μειονεκτήματα, έν ιιέσω των μελών τού, των Διοικήσεων των Σωματείων κα! τίνων στενών συγ γενών καί φίλων αυτών, των εϋ- χών τής Έκκλησίας συνοδεία Θρη σκευτιικών τροττσρίων υπό Βνζαν τινής Χορω5ίας διά νά προσδώση είς αύτό την αϊγλην τού έθίμου καί νά δημιουργήση μίαν Κων)πό λίτικη άτμόσφαιρα πρωτοχρονιάς | ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδτ,ς μαθητών. Έργασία βεβαίως δύσ- κολος, διότι τότε δέν υπήρχαν τα όίφδονα δοηθήματα πον ύπάρχονν σήμερα καί κατατοπίζουν τονς μα¬ θητάς άπο πάσης απόψεως. Ή &- ρα δέ τοΰ μαβήματος είς την τά¬ ξιν εχρησιμοποιείτο διά την κατα νόησιν καί έρμηνείαν τού κειμέ¬ νου ώς εξής 'Εκάλει ό καθηγη- τή- &νσ μαδητήν πλησίον είς την έδραν τού καί εζήτει νά αναγνώ¬ ση τό κείμενον κα! κατά περιο- δους νά τό έομηνεύση. "Εάν ό μα- κ. Εύάγγελον Φωτιάδην επίτιμον Δ)ντήν τής ΈΘνικής Βιβλιοθήκης καί Γεν. Δ)ντήν τού Έ3νικοΰ ©ε άτρου, ό οποίος άνέλυσε μέ πολύ σαφήνειαν τό ίστορικο - θρησκευ τικόν έθιμον τοΰ κοψίματος τή- κύριον όμ.λητήν τής ημέρας 6Ί~« "Ρο»«"αζ» αδυναμίαν ε, τε διότι δεν είχε προπαρασκευα- σθή είτε διότι τό χωρίον ήτο πό λύ δύσκολον, τότε ούτος έικάλει εις συνεργασίαν τούς όίλλους μα¬ θητάς καί εζήτει νά γίνη συντα- κτική ανάλυσις καΐ γραμματική άγιοβασιλόπιττας κάί'τών'έν αί εξακριβωθή καί κάποτε - κά-οτε τη νομισμάτων ώς και των ξη¬ ρών καρπών καί έν γένει δώρων επί τώ νέω ίτει Μετ1 αυτόν ό προ λούθει ή έρμηνεία. Πρέπει νά ση {.ιερεύς τού Μητροπολιτικού Να μειατβή ότι ή έογασία αυτή έγίνε- οΰ Αθηνών Πάτερ Τιμόβεος κατα- το μόνον είς τα δύσκολα χωρία γο,.ενος έκ Κων)πόλε«ς έκαμε τού κειμένου καί δχι είς δλην την τόν άγιασμάν καί ηύλόγησε την Ιιεδοδκην ένότητα Κατά την ε¬ πεξεργασίαν αύτην έξητάζο ν τ ο καΐ δσα τυχόν σημεΐα καλολονι- έτνμολογική διερεύνησις ρήματος συστατικοΰ καί κατόπιν ήκο- πιττο. συνο>3ί.ια τρσπαριου τής
Βυζανΐ.νής Χορωδίας υπό τόν ά
δομαστον κ. Γεώργιον Τσαταρώ-
νην μέ συμμετοχήν τοΰ πρωτοψάλ-
του τοΰ Άγίου Νικολάου Καιοα
ριανής. Μετά την εΰλογίαν ήρχισε
τό κόψιμο τής πίττας υπό τού Λ)
νοντος Συμβούλου διχηγόρου Μα
κρίδη καί ή λίρα έπεσεν είς την
Δδα Φκτοΰλα Κρύου Γραμματέα
Πρωτοδικείου Αθηνών.
Προσεφέρθησαν άναψυκτικά καΐ
γιλυκά είς τούς παρισταμένους οί
άττοΐοι καθ* όμίλους άνεπόλουν τα
χρόνια τής Πάλης μέ έντυπώσεις
καί άνέκΒοτα αυτής. Ή έορτή διή'Ρ
κεσε μέχοι τής 1 1 ννκτερινής έν
μέσω ένθουσιασμοΰ καΐ εύχής διά
τόν άρξάμενο καινούργιο χοόνο.
ΜΑΚ. ΣΙΝ.
όια των ιθε.ά>ν
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΠΈΛυΤ Μ. Μ121Ά 1 Τ1ΔΟΤ
ι (Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Δίχως αύτό τό αίθέριον στ ν.
ι/εΐον τό υλικόν σώμα θά παοέ
ι,ο-ενεν ανευ ενεργητικότητος μ-ί^
άδρανής κα1 δίχως ζωή 'ΐ.&'ίχ
(ταυτόσημος διδασκαλία
έ ί ό Τί
(ης φ
ιρομ,ένη είς τόν Τίμαιον τοΰ Π/ά
αωνος καί άπό 'τόν Μύστην "Λ
Γ/ιον Παΰλον διά τόν πνευματι
ι/.όν άνθρωπον).
Ό Νόμος τής Τριαδι,κότητϊς
αποτελεί τό άκρογωνιαΐον λίθθι'
■τή; έσωτερικής έπιστήμης.
"Ενας ΝόΜος τ-οΰ Ζωροάστο/ι
λέγει:
«Είς τόν Κόσμον βασιλε >ο
παντοΰ δ άριθμός τρίζ καί ή Μ ι
άξ ί ή άή
Ξενοφώντος. Στά πενήντα έφτά πό τότε ή Άνατολική Αύτοκρατο
χοόνια τής Νίικαιας, ό άκοίμητος ρία έννοεϊτο κατά ποώτον λόγον
ελληνικάς πατριωτισμός τής Μι
κρασιατικής Ίωνίας
ραγδαϊα σ' δλον τόν
έλληνική και κατά δεύτερον ρ«μα
ική.
μεταδόίηκε
ρωμανικ^ν | 'Καλά καί ώραία είναι δλα αύ-
πληθνσμό άπό τοΰς έττισημότερο'.ΐς τα, ομκς οί Παλαιολόγοι άτό κεϊ-
μέχρι των άπλοικωτέρων Ή έ- νο ττού ήξεοαν δέν σάστιζαν. "Ελ-
παναφορά τής πρωτευουσας στή ληνες βέροι τή καταγωγή, μέ
Κωνσταντ ι νονπολη νοεΐται Θεωρητι | έλληνική άνατροφή, ο-υνείδηση καΐ
κά σάν άποχατάσταση τού ρωμα
ν ι κου κράτους "Ομως στή πραγ
ματικότητα τα πράμματα διαφέ
μορφώση, ήγεμόνες ενός όμοιογε-
νούς πιά, πέρα γιά πέρα, έθνικοΰ
έλληνκοό καάτονς, άττακΐ3ούανε μέ
ροι.ν πολό Δέν άνακτήβηκε ή ρω (3ιισυμ6ίι6<χστη, ασφαλώς, πρός την μαική Κωνσταντινούπολη άττό τή ψυχική τους παρόρμηση ενθιξία ρωμανΐική πανσπερμία, άλλά τό έλ καΐ έπιμονή τόσο την ϊδιότητα τού ληνικό Βυζάντιο ά—ό ενα ένιαϊο «βασιλέκς τής Γραικίας» ποΰ τούς καί όμοιογενές έλληνικό ϊδνος, ά,ποδίνανε οί δυτικοί δσο καί πού άνα.-τολεϊ μέ έθνική τΐερηφάνεια ' τό^ τίτλο τοϋ «Βασιλέως Αΰτο- τήν άθάνατη έλληνική δόξα καί έν *-ράτορος των Έλλήνων» .τού τού; θονσιάζεται μέ τή συνειδητή πί συνιστοϊο-αν οί σοφοί έλληνο- στη ότι συνεχίζει τό μεγαλόδο λάτρες ύπήκοοί τους. Διατήρησαν ξο έλληνικό παρελθόν. Στή λαική μέ άγέρκχο φανατισμά την άπο- άντίληψη ή άπλουστευμένη εκφρα κλειστικότητα τής ρωμαιχής κλη- ση το3 «ρωμαϊος», «Ρωμηός» ταυ ρονομίας καί τό τέλος τονς 6οηκε τίζεται μέ τό «"Ελληνας» Άκόμη μοναδικούς νόμιμους διαδόχους κι' ό τόσο διαδεβλημένος δοος των Αΰγούττων καί ψαρείς τού αύ- «Γραικός», ποΐΰει νά Θεωίεΐται ύ τοκρατορικοΰ τίτλου τους. ποτιμητικός καί νοεΐται απλώς "θταν στά 1453 έπεσεν ή Βα- σάν ξενική άπάδοση τοΰ δρΌυ σιλεύουσα, ό έπίσημο- πλήρης τί- «"'Ελλην». Κάθε τί πού Θυμίζει τλος τοΰ τελευταίον αΰτοκράτο- καί ύπονοεΐ την Έλλάδα είναι εϋ ρος Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιο- πρόσδεκτο. λόγου Δραγάση ήταν: «Πιστός Δέν ελλειψαν κι' οί εύονμαθεϊς έν Χριστώ τώ Θεώ Βασιλεύς κι' οί λόγιοι πον συνιστονσαν την Αύτοκράτωρ των Ρωμαίων, τής θε- άλλαγή τής έπωνυμίας τού κρά- οφΐουιρήτου Κωνσταντίνου Πόλε- τους άττό «Ρωμανία» σέ «Έλλά ως Νέας Ρώμης καΐ πάσης Ρ«μα- δα» καί την έπίσημη κα3ιέρωση νίας». ρμ ρ είναι ή άρχή τού». Ή άσύγκριτος άξία τοΰ Πι θαγόρου Ιγκειται είς την διαΤ · ιπωσιν τοΰ Νόαου τής Τριαδι<Α ληνικοΰ Πνεύματος. "Εκαμε τόν Νόμον αυτόν κί· τρον τής θεολογίας τού καί »(1ϊ «μέλιον των επιστήμων. * ** Τήν αντίληψιν αυτήν ποΰ π·. οιλχμ,βάνετχ^ είς ΐχ γραπτά τον ΙΙλάτωνος, δέν την κατενόησαν οί Μετέπειτχ φιλόσοφοι' δ'.εσ&. ■φηνίσθη κατχ τούς νεωτίοουΤ ιχρόνους. Ή αντίληψις αυτή των δυνά αεων τοΰ Σΰμπαντος δέν ϊγζ· σχέσιν μ,έ τάς κενάς θεωρήσ:'ο ηηχα (άτομΐκότης). Ή θεία καί ή ανθρωπίνη τρ: ,αδικότης συμ,πεπυκνωε'ένες ε.- >τήν μονάδχ συνιστ-οΰν την ιεοάν
«ΓΕΓΡΑΔΑ».
Άλλά την ατομικήν τού έν.
πητα την πραγματοποιεΐ ό 5ν
ιΒρωπος σχετικά καί τούτο δ,ιότ.
ιή θέλησις τού πού Ιπενεργε.
ιείς την άτομικότητά τού, δέν δύ
ιναται ταυτοχρόνως καί μέ γ.αί,
■ρότητα νά έπιδράση είς :ά
.τρία τού δργανα, δηλαοή: τ·>
ένστικτον, την ψυχήν καΐ τΥ-ν
ιΔιάνοιαν.
Τό Σύμπαν καί δ θεός τοθ ::α
ρουσιά,ζονται διαδοχικα.
πρώτον, δταν βλέπεις το·/ Η^
όν μεταξύ τοΰ ένστίκτου χ.ο.1
αών αίσθήσεων είναι πολλαπλ'ϋ;
ί απειρος δπως αί εκδηλώσει;
<:ου, οδτω προέρ/ετα1 δ Ιΐολ'» θεϊσμ.ός των άρχαίων Έλλην ),, .5 άρι&μ,ός των θεών δέν ίγε,. ο ιρια. Δεύτερον, δταν βλέπης τό; θεόν άπό την Ιλλογον ψυχήν εί να: διπλοΰς, πνεΰΜα καΐ Δ υΰτω προέρχεται ό Δυίσμός τού Ζωροάστρου, των Μανιχα.'υ» ·κα! πολλών άλλων θρησκειών. Τρίτον, δταν βλέπης τον ϋ; όν ίπό την διάνοιαν είναι τμ· •πλοΰς, πνεΰμα, ψυχή, ΰλη εις ιδλας τάς έκδτίλώσεις τοΰ Σύιι παντός, οΰτω προέρχεται ή τρ; μετέπειτα Μεταφυσικών ο', ίαδικότης τής λατρείας των Ί. ιδιεστρέβλωσαν λόγω τοΰ σκότει !·διών, Βράχμα - Βιτ;ού - 2ί6? ι;οΰ των περιεχομένου τόν Νο ίιή τριαδικότη; τοΰ Χριστιχν·. ιμ,ον τής συν&έσεως * τού Χέγκελ ρμοθ, πατήρ, υιός χαί δγΐον ι (θέσις, άντίθεσις, σύνθεσις). [πνεΰμα. Ή θέσις καί ή άντίθεσις δέν Ι Τέταρτον, δταν τδν άντιλαμ, άλληλοσυγκρούονται διά νά πΐ 'δανεσαι μέ την Βούλησιν .πού ιοάγουν την σύνθεσιν, άλλά άλ ' αυμπυκνώνει τό πάν ο θεός ύ ιληλοσυμπληρώνονται ά.ρμοψχ?ί ιναι μ,ονοιδι-χΑς, ούτω 2χομ-Λ ■μέ την δύναμιν τής ήθικόττιτοί <τόν Μονοθεϊσμόν Τοΰ Μωΰσέως, (οίκουμενική , Σκέψις των Κινί 3έν ύπάρχει πλέον προσωποποι ζων) . ησις, οδτε ένσάρκωσις, άφήνο Ή σύνθεσις δέν είναι «κατί «μέν τό δρχτόν Σύμπαν καί δύ ά ό ί ό αόλ ,λυσΐς» δύο άντιμαχομένων, δέν είναι «Νιρβάνα» άλλά «Δηα:ο/_ ιϊργόμ,εθα είς τό απόλυτον. ■ · ΑΙώψ.ος βασ'.λεύει μόνος τού εις τόν Κόσμον. Ι (Συνεχίζεται) ... * θϊωριΰντες αύτάς ώς χο-.Ι; ιτήν ταξινόμησιν των επιστήμων 3ιισταμένας μερίδας: άρ'.στεο*. για». Ό Νόμ,ος τή; τριαδικότητο.; ιπροσέφερε στερεάν βάσιν ά—ό τούς αύτοκράτορες τοΰ τίτ- ι ΣυνεχίζεταΟ είς τό οίκοξόμημχ τής ■/.(. ισμ,ογονόα; καΐ τής ψυχολογία: Όπως ή παγκόσμιος το'αϊι αότης συγκεντρώνεται είς τ^ν έ νότητα τού θείου ή εί: την Μο νάδα ούτω καί ή ανθρωπίνη τ*. «δικότης συγκεντρώνεται ε'-. ίεξιά, κέντρον αντιλήψεων. ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΐσΤΑΣ ΤΩΝ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΠΝ "Οΐπως κάβε χρόνο κα! εφέτος επραγματοποιήθη είς τό κοσμικόν κά ή ήθικοΰ καί ιστορικόν περιε χομένου περιεϊχε τό έρμηνευόμε- νον κείμενον. Είς τό επόμενον μά Θημα οί μαθηταί έξητάζοντο καί Ιβαδμολογοΰντο είς τό λεγόμενον «καδαρόν» καί έπρεπε νά γν«ρί- ζουν έκτάς τής έρμηνείας ό,τι ά ξιοσημείωτον ελέχθη κατά την έ πεξεργασίαν το"> «νέου», τό όποϊ
όν ήσαν νποχρεωμένοι νά σημειώ
νούν είς τό πρός τόν σκοπόν τού
τον τηρούμενον τετράδιον. Δέν
πρέπει νά τταραλείψω δτ, κατά
την επεξεργασίαν τοΰ «νέον» δ
(ταν μαθητής άπαντονσε ορθώς
είς τιθέμενον δύσκολον έρώτημα,
το οποίον αφεώρα είτε είς την
έρμηνείαν είτε είς γραμματικόν
τύπον ή συντακτικόν φαινόμενον ό
καθηγητής τόν έβαθμολογοΰσεν έκ
τάκτως μέ τόν βαθμόν 10 «αρί¬
στα» καί τούτο προφανώς τό ε
καμνε, διά νά κινήση την αμιλ-
λαν μεταξύ των μαθητών καί δέν
ήσαν ολίγοι οί τυχεροί. Άς ση-
μειωΕή ένταΰ3α ότι ό άείμνηστος
κοβηγητής ςύΐέποτε ύπηγόρευε
την έρμηνείαν είς τοΰς μαθητάς.
Ας προστεθή τελευταίον ότι προ
κειμένου περί των δύσκολον χω
ρί»ον, δταν επρόκειτο μάλιστα πε
ρί τοϋ Θουκυδίδου, διά τα όποϊα
ήτο άπαραίτητος ή συντακτική ά
μάς έ'λεγε ό άείμνηστος
καθηγητής «Βρέ μωρά! (ήτο ή συ-
νηθισμ.νη προσφώνησίς τού) τό
άρχαϊο κείμενο μοιάζει μέ ενα
χέρσο χωράφι καΐ γιά νά σπεί-
ρης, πρέπει νά τό σκάψης καί στό
-καψιμο πρέπει νά βγάλης τα ά
γοιόχορτα καί τίς ρίζες γιατί άλ
λιώς τό έμπο&ίζουν καΐ αμα τό
Λαί,αρίσης καΐ τό σπείρης καί Οά
σοίι δώση τότε άφθονο καρττό Αύ
τό κάνομε κσί μείς μέ τό συντα-
<τικό γιά την γραματική γιατΐ έίλ- Λιώς δεν Θά καταλάβωμε τό νόη μα καί δέν Θά μπορέσωμε νά τό έρμηνενσωμε». Άλλ' δς ελβω-μεν τώρα είς δσα γράφει ό φίλος κ. Άρχιγένης διά την διδασκαλίαν τού Α. Ζάκα. , ς^φΕΐ λοιπόν: «Ό Α. Ζάκας γν ανασιάρχης μας κατά τό σχολικό ετος 1914 - 1915 καί καθηγητής ιΐας στά άΐχαϊα έλληνικά, ό έμ- δριθ'-ς έκεϊνος έλληνιστής, ήταν σχολαστικός άττικιστής. "θταν είχαμε τα επη τού "Ομήρου... καΐ μάς έβγαζε νά πονμε μάθημα α¬ παιτούσε ν' άναγνώσουμε τονς στί Κονς μέ την μετρική... την δέ ιω νικο - αίολική αυτή διάλεικτο των όμηρικών στίχων επρεττε νά μετα Φράσωμε δχι στήν καθαρεύονσα, 'ό «■ως Θά επρεπε άλλά στήν άττική διάλεκτο. Άλλά καί σήμερα κ. Άρχιγένη είς τα γνμνάσια διδά- σκεται ύττοχρεωτικώς τό δακτυλι κ όν έξάμετρον δχι μόνον κατά την διδασκαλίαν των Όμηρικών έπών άλλά καΐ των αποσπασμάτων των λυρικών ποιητών καί των έτπγραμ μάτων, άχόμη καΐ κατά την διδα σκαλίαν των Είδι,λλίων τοΰ Θεο- ■χρίτοιι. Έπ!σης κατά την διδα¬ σκαλίαν των δραμάτων των μέγα λ«ν τραγικών διδάσκεται καΐ τό τρίμετρον ϊαμβικόν. Είναι λοιπόν δι' αύτό σχολαστικοί καί οί ση μερινο'ι καθηγηταί. ,Αλλά ό Α. Ζ. είς τάς 2 ανωτέρας τάξει ς τού γνμνασίου εζήτει την άνόίγνωσιν μέ τό μέτρον μόνον των στίχων έκείνων πού περιεΐχον στοιχεία ικαλαισβητικά δηλαδή παρηχήσεις τταρομοιώσεις, ωραίας εικόνος ή βαθυστόχαστα νοήματα κα! δχι ι&λους τούς στίχους. "Οσον άφο- ρά την μετάφρασιν των όμηρικών στίχων είς την άττικήν διάλεκτον δπως γράφει, καί δχι εί; την κα- Θαρεύοι<σαν, τουτο δέν τό διαμ- φΐο-βητώ. Άλλά άς μ ού επιτρέψη ά παρατηρηισω τό εξής: Άπό τής χρονολογίας τάς οποίας άναφέ- ρει είς τό άρθρον τού ό κ. Άρχι¬ γένης φαίνεται δτι κατά τό ετος 1914—15 ήτο μαθητής είς την προτελευταίαν τάξιν τού γυμνα¬ σίου. Είς την τάξιν δμως αύτήήν οί μαθηταί εχουν άρκετήν γνώσιν τής όμηρικής 5ιαλ£κτου διότι έ- 6ιδάχ8ησαν τόν Όμηρον καί είς τάς προηγουμένας τάξει ς καΐ κα τα την άαχήν την οποίαν εΤχεν ύ άείμνηστος καβηγητής οί μαθηταί την έρμηνείαν τού μετατοεπομένου !>μηρκοΰ κειμένου είς την Άττι-
κήν διάλεκτον επρεπε οί μαθηταί
νά την προπαροτχτκευάζονν είς τό
σττίτι διότι κατά την κρίσιν τού
ήσαν ίκανοί πρός τούτο οί μαθη¬
ταί τής προτελευταίας τάξεως
τοϋ γυμνασίου. Είς την τάξιν λοι
ττόν αυτήν ό σκοπός είς τόν ο¬
ποίον άπέ6λεπ·εν ό καθηγητής ή¬
το απλώς άσκησις μετατροπής
γνωστών όμηρικών στίχων είς την
σχετιχήν διάλεχτον καΐ οχι
νεία είς την καθαρεύουσαν.
Έν συνεχεία ό κ. Άρχιγένης
γράφει: «τΗτο πολύ σχολαστικός
στήν έτυμολογία των λέξεων κι'
ματα, τα όποϊα κατά καλήν τύχη
πέφτουν σέ ούδέτερη ζώνη. ΟΊ Ι¬
ταλοί δέν ξε,μνΓτοΰν την ήιμέρτχ. Μά
τα φανταράικτα μας άντ|σιχοΰν.
— Ψιοτμΐ καί κονσέρθα μοϋ μνρί-
ζει, κύς^ε άνθυπολοχαγέ, λέγει ό
πρ<ότος. — Πεντακόσια βήΊματα, ενα σάλ το, λέγει ό δεύτερος στρατκότης. — Στεϊλτε έμένα, σνμπληρώνει μετά ή φαγάνα τού λόχουυ. Δέν χωροΰβε πιά οκέψη. "Επρε¬ πε νά άποφασίσω. Ζητώ εθελοντάς, τρείς στρατιώ- τες καΐ μόν παρουσιάζονται δέκα τρείς! Στέλν<ο ομως μονο πέντε μέ την έντολή οσα φέρουν νά τα μοιράσουν σ' δλο τό λόχο. — Μή ξεχνάτε, παι&ιά, τούς λέ¬ γω, πώς τό μέρος αύτό οάλλεται καιί άπό μάς καί άπό τούς Ίταλονς. ΞεκΙνησαν κιόλα. Τούς βλέπομε τοΰς παροεκολουθοΰμε. Περμίατοϋν άργά καί μέ προοχ>χή. Σέρνονται
στή γή σάν γάτες. "Τστεβα άπό
μίαν ωρα γυρίζο·ν όλαι τους φορ-
το>μένο<. μέ λάφνρα διαλεκτά. Μοι- ράζω σέ όλους τοΰς δντρες μου ά¬ πό δνόμιση φραντζόλες (άτομιικές Ιταλικές κουραιμάνες) καί άπό μιά κονσέςνόα καί τσιγάρα. Έκείνη τή στιγμή δέ ζητοϋσε κα νένας άπό αΰτοΰς τίποτε άλλΛ· γιά νά είναι εύτυχιβίμενος. Μέίσα στήν ξέχωρη, ζωντανή καί ζοιγραφκττή τους χαρά, άνάμεσα στά γέλοια, στά μουριμοι«ρητά τους καί τα πειρά γμιατα, χαιιράμουν νά τοΰς — Πολλά μεοσΐί γιά Έπιτΐ'χημιενο πλιάτσικο στό με- τιυπο. ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ ΤΟΤ ΤΡΑΤΜΑΤΙΑ Ξανανιώθω πάλι πιό γλυκειά κχχί ήρειμη, πιό γελαιστή καί όμορφη ΰ- στερα άπό τίς σκληρές μάχες στή προκεχο)ρημένη ζώνη τοΰ Βορε«οη πειρωτικοΰ μετώπου. Τρατ«ματιομέ- ιιερα εΐννιι ή πρ<ότη μερά πού συν- ήλθα άπό την έγχείρησή μου καί μπορώ νά εχω την έλττίδα πώς Θά ζήσιο καί θά σι>νεχί<το) την αποστό¬ λη μου σάν "Ελληνας παλειμκττής... Ξυπνώντας τό ποο)ί - πρωί, τα μάτια μου καρφώβηκαν οτό ήμ,ερο- λόγια τού τοίχου: 24 Δεκεμβριού 1940. Παραμονή Χριοτοι»γέννίον, ψιθόρκτα μέοα μου. Φέτος Θα περά σου τα Χρκττούγεννα στό μέτωπο, στό όρεινό χειρουργεϊο στό κρεδ- οατν, μέ τό πάδι μου σπαομένο. θά πεοάσω χωρίς χΑρά, χωρίς συντρο φιά τής γυναίκας μου καί τα γέλια καί τίς φωνές των παιδιών μου. Καϊ δμως, είμβχ περήφανος για- τί έιχαμα τό καθήκον μόν γιά την άγαπημένη μου πατρίδα την Έλλά δα. ΠροσέφεΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦλΡΛΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ ΕΙΣΧΑΛΚΙΑΙΚΗΝ
'Εντιμότατε καί άγαπημίνε μόν
τρίλε, κ. Σωκράτη Σινανίδη «Ιδιο·-
άιχόμα πιότερο στό σνντακτικό» κτήτην, έοοδάτην καί διευθυντήν έ-
καί ίσχυρίζεται δτι δλας τάς προ-
τάάσεις τού κειμένου έττράβαλε
νά τάς άναλύσουν σνντακτικώς έν
λεΊττομερεία καΐ κατόττιν νά προ
χωρήΊσουν είς την έξήγηαιν καΐ κα
ταλήγει «Μέ δλα αύτά όμως περ-
νοίχτε ή ώοα τής πα3αδόσε»ς καί
δέν έ'μενε καιρός νά μάς δώση την
κατάλληλη έρμηνεία γιά νά νοιώ-
σουμζ τίς υψηλές καί ήθικές άξί-
ες, πον περιεΐχαν τα άρχαΐα συγ
γράμματα»
Καΐ τα τελευταία αύτά όπως
καί δλα ένι γένει τα έπιχειρήμα-
τα, τα όποϊα παρονσιάζει είς τό
άρθρον τού ό κ. Άοχιγένης διά
νά άπτοδείξη δτι
τού αειμνήστου Α.
ή διδασκαλία
Ζάνα «σχολα¬
στικήν) δέν στηιρίζονται επί τής
πραγματικότητος καί είναι άνα
κριβή. Ό κ. Άρχιγένης φαίνεται
δτι δέν κατενόησε τό νόημα τής
διδασκαλίαν τού τότε καθηγητού
και γυμνασιάρχου μας, έψόσον ί¬
σχυρίζεται δτι ούτος περΐυορίζζ-
το δαττανών τόν χρόνον τής διδα-
σκαλίας άττοικλειστικώς καί μόνον
φημίρίδος «Προβφτ-γικός Κόσμος
Αθήνας.
Ευχάς έ-γκαρδίους επί ΈορταΙς
τής ένσαρκώσειος τοΰ γεννηιΘέντος
ΧρΐΌτοΰ τοΰ θεοΰ ημών, τοΰ άνατεί
λαντος Νε'ου σιοτηρίου ϊτοτ'ς 1970
καί πασών των έορτών ημών 1—7
Ιανουάριον 1970 —είς ετη πολλά
διά πρεσ&ειών τής Άγίας Άναστα-
Ισίας τής Φαρμακολντρίας άπό Θε
ου δέ πάν άγαιθον είς ψυχικήν α¬
γαλλίασιν υμών πάντων.
' ΠεριοδεΰίΤας πολλαί καί διά^ορα
χιορία, κώαας, κωμοπόλεις καί πό
λεις τής Κεντρικής Βορείου καί Νο
τίου καί πρός ,Ανατολάς τοΰ Αίγαί-
ον Πελάγους κειμενας τάς περιοχάς
τοΰτίον, οπον οί στ*μπολΐτοιι μόν 1Λ&.
δυτινοί, Καλλιπολϊται καί λοιποί
θράκες καί οί έκ Μικράς Άσίας
άδελφοΐ πιρόσφνγες, πρός ονς καΐ
έκ μέρους ι'ιμών έφερον τόν ά&ελφι
κόν χαιρετισμόν σας, σοί όιαβεδακΐ)
δτι νοειώς πάντοτε εΐμαι κοντά
σας,
κ«ν.
Άπό 22 'Οικτωβρίου 1969 άντχώ
ρησα άπό τα απίτι μου έν Ν. Ή
τούτου ή κτ4ριακή ένκατάίστασις
τής Μονής μέ όρίζοντα θαυμάσιον
καί νίρά όίφθονα, άλλά περί τού¬
του όφείλεται Ιδιαιτέρα περιγραφή
διά τοΰ άγαπητοΰ «Προ<ΐφι»γικοΰ Κόσμον». Κατά την περιοδείαν μου έκράτη σα ολίγας ήκαί πολλάς (τημειώσεις, τάς οποίας εθεώρησα χρησίμους διά τόν αΰξανάμενον έν έφημερί- δα^ς, δίό τό έπαινετόν τοϋ περιεχό¬ μενον τοϋ τακτικοΰ δημοσΐϊΐ»μένου είς παρτνγορίαν των άδελφίον Προσ φύγων. "Εχίτε, 6ε6α(<ος, συνεργάτας, ά νιοτερότητας, μίλετημένους ούοία. καί τύττοις, οί όποίοι (Εδωκαν διά τοβ καλάμ,ου των καί τοΰ πλουβίου Θησαυροΰ των γνώσεών το>ν πεοΐ
παντός Θέματος διά τοΰ πεξοΰ λό
γον, τοΰ Ιστορικόν, τοϋ ποιητιικοϋ,
τοΰ λαογραφιοοοΰ τοιούτου, ενδησε-
ογρακριΐκοΰ, καλλ-ιτεχνικόν, διίκταν-
τας οΰτιο, ώς μελετημενοι, μεγάλην
πνοήν καί κιικλοφορίαν, πρός χά¬
ριν σου, διά την πρός υμάς αγάπην
μς γ
πρός σέ, άμίμητον καί άχρθοιιστον είς
άγάπης καί έκτιμτκτρως Ρν«- άλτρουϊσμόν πρός πάντας, καί δλοι
διά σέ τόν ειλικρινώς έργαξόμενον
καί διά τόν όλονέν αΰξανόμενον
μ
είς συντακτικάς άναλύο-εις καί οακλείω Άττικής καί άπό 13 Νοεμ
«Προσφυγικόν Κόσμον», τα πάπα
εξυπηρετοΰντα έν παντί καί πρός
πονρσαντα
■την συνείδησιν τοΰ έγώ καί ΐϊ_ ] Κέντρον Ρεγγίνα τό κόψιμο τής
την θέλησιν πού συΜπυκνώνί { Βασιλόπιττας των Φιλαδελφέων
δλα; τάς ϊδιότητα; τοΰ σώ".ι
αο;, τή; ψυγής καί τοΰ πνεύ ι»
ιτος, εί-ς την ζωντχνήν τού ένο
την παρελθούσα Κυριακήν κατά
τίς 4 30 μ.μ. Τούς προσκεκλημέ-
νους εχαιρέτησε ό Πρόεδρος τής
γοαματ.κούς τύπονς, έτυμολογίας βρίου 1969 εύρίσχομαι διαμένων είς χαράν των άδελφών Προσφύγ<ον, καΐ τό δΛκτυλικΐν έξάμετ?ον την ώς αν» Ιεράν Μονήν, Σεπτή τίύν οποίων τάς ανάγκας γνωρίϊε < λ.π. καί ώς έκ τούτου δέν έπρό έγκρίσει καί έντολής Τής Α.©. Παν τε υπέρ πάντα άλλον φθανε νά δώση δπως γράφει «την αγιότητος τοΰ Μεγάλον μας Οίκον τούτους άπαντας, κατάλληλη έρμηνεία» τού κειμένου μενικοθ Πατριάρχου Κυρίον ΚνΊνον, δτι τό τής Μονής
χαΐα συγγράματα. "Ισως δμως τό πρριδάλλον ίνδρίκννττιι. Είνΐα ύψη
καί νά οδηγήση τονς μαθητάς είς
την είίρεσιν των ύψηλών ήθικών
λ"ν το
παρά άρθρον μου δώση αφορμήν
είς αυτόν νά άνασκαλεύση βαθύ- | -----------------
τερον την μνήήμην τον καί άναζω — ΙΑΚιΑ Α.Ε.
καί ε-ίς την πλαγιάν
ογενήση τάς αναμνήσεις τού (ε¬
πέρασαν άλλωστε έκτοτε 59 όλό-
κληρα έ'τη ζωής) καΐ πιθανόν νά
καταστή δυνατόν τώρα νά άλλάξη
γνώμην καΐ νά μεταβάλη τάς τό-
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΙΟΥΤΗΣ
Λ1Ν0Υ ΚΑΝΝΑΒΕΩΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
Συμφώνως τώ ίίρθρω 44 τοΰ Κα
σον άδίκους περΐ τού γνμνασιάρ- ταστατικού καί τώ Νομώ καλοΰνται
χον μας άντιλήψεις τού.
ΒΑΣ. ΚΟΥΖΗιΝΟΠθΥΛΟΣ
Έπίτιμος γυμνασιάρχης
,ουλυΛβΟΣξώΙ
Ήλιούττολις, 20—12—1969.
Αδελφότητος των άπανταχοϋ Φι
λαδελφέων «Ό "Αγιος Παντελεή¬
μων» ταξίαίχος κ. Ζαχαριάδης,
Η ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νίας τής Καλαμάτας, τής οποίας ή
1<ττορία άρχίξει ολίγο μετά την έ- πιορομ,ή τού Ίμπραήμ καί έκτοτε συνεχίζεται. Ώς γνωστόν τα μετα ζο>τά τής Καλαμάτας είναι όνομα-
στά καί άποτελοΰν μαϊί μέ την καλ
λιέργεια των σύκιΐ)ν καί των κα-
π,'ών, 6ασι·κή πηγή τής τοπικής καί
γενικώτεοα τής 'Εθνικής ΟΙκονομΙ
Μέ αύτά, λοιπόν, τα μ,
ή Καλαμάτα είναι άξιολογώτατο
τονριστικό κέντρο, δπον ή εξέλιξις
προχώρει σταθερώς, άπό τίς πλάζ,
πού είναι μία άπό τίς ώραιότερίς,
έν συνεχιία έ<οψε την πίττα. Οί | μέχρι των ξενοδοχείον, τα όποΐα ό πολυπληθεΐς παρευρεβέντες άπε ' λονέν καί πνκνοΰνται, μέ πλήρη κά- χώρησαν μετά τρίωρον παραμονήν λι<αι των άναγκών τοΰ έκσι«γχρονι- σι,γχαίροντες την Διοίκησιν τής σαοΰ καί όλον των άνέ<τ§ων. αδελφότητος διά την οργάνωσιν χρ. ρ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟ Σ τής ωραίας εορτής. ί (Συνεχίζεται) οί κ.κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμου Έται:είας «ΒΙΛΚΑ» είς Γενικήν Συνέλευσιν την 17ην Φεβρονααίου Ι97ιΟ έν τοίς γραφείοις τής ΊΕται- ρείας επί τής οδόν Ρογκότη 5, η¬ μέραν Τρίτην καΐ ίίραν ΙΟην π.μ. μέ την ακόλουθον ημερησίαν διά- 1) "Εγκρισις τοΰ Ισολογισμόν χρησεκς 1968 μετ" ακρόασιν των .Ιπ' αυτού έ<Θέσεων τού Διοικητι¬ κόν Σι,μβουλίου καί των έλεγκτών. 2) Απαλλαγή των μελών τοΰ Δι επί ταίς μεγάλαι ς έορταϊς των στιανών καί τοΰ άνατείλαντος νέ¬ ου ίτονς 1970 κα ίπαρακαλώ νά δια 6ιβάσητε είς άπαντας ιοντονς, τοΰς γνί·>στοΰς καί άγνώστους μόν, είς
τονς άγοπτώντας μας, είς τούς Μα
όυτινούς καί σι>μπατριιί>τας σας καί
«;ίς την εύγενεστάτην οϊκογένειάν
σας εύχόμενος δπως ό βεός σκέπη
καί σέ καί την σύζυγον σας έν παν¬
τί ώρα καί χρόνψ έν τή παρούση
ξιοτί καΐ πρός χαράν πάντων ημών.
Έν κατακλεϊδι δτι ή περιοδεί"
είναι χρήβιμος, ΰτι διά τής έπιικοι
νιι>νίας των αδελφ ών ημών των μα
/.ραν Αθηνών εύρκτκαμένων, είναι
μιιι ε~1λικρινής παρηγορΐα, δτι ή
ονμπαράστασις ή πντυματική, είναι
ίπιβεβλημένη καί αυτή μέ την πρέ
«τυπικήν, ή όποία γεννά άναμνήσεις
παιδι,κών χοόνον, νε·ανικών γεγονό
νια, μεγαλυτέρο)ν την ηλικίαν, των
συμμαθητών μας, των οτνομιλή
κων μας καί των μικροτέρον, των
έν ττί
ο,,κητ.κου Συμβουλιον καί των έλεγ στελεχΛν ^Ον^κής άνατροφής
κτων άπο πάσης ευθυνή άποζώ 6ά ύ ά
χαί
γ στελεχΛν ^Ον^κής άνατροφής χα
κτων άπο πάσης ευθυνής άποζημιώ 6ιά τούς πάντας, δπου διαβιοΰν, δι
σεκς διά την έίνω χρήσιν.
3) Έπικί
το Δ.Σ. είς άντικαταάστασιν άπο-
ψιοντες την συμπαράοτασιν, τάς
ποοσΐυηικά; έπικοινονίας, άναμνή-
σεις, ποϋ είναι γλ.ϋκηί πλ.ήν πιχοαί·
βιωσαντος τοιούτου αειμνήστου Μιη καταφρονήσητέ με, Σίθ-κράτη,
Αλεξάνδρου Μιχαηλιδου συμφώ- γιά τα χαρτί. Αΰτό ποϋ εΰρίσν.υ·
νως τώ αρθρω 13 τοΰ καταστατι- περιοοεύίον, αύτό μεταχεΐίίΐομηι.
*°ΰ. * σ' αύτό γρά<Γ·ω κίΐί γράφω άπό κπλ» 01 κ.κ. Μΐέτοχοι οί επιθυμούντες δΙ«ς, άπά αγάπην αύξηθείσαν άπό νά μετάσχωσιν τής Γενΐικής Σννε- στοιχεία άγνά, ψνχικά καί πνετνατι λεύσεως δέον νά σνμμορψωθώσιν μέ Χ·α κατά πάντα καί διά πάντα. τάς διατάξεις τού αρθρον 28 τού πάντας έν άγάπη καΐ έικτιμή—ι Καταστατιΐκοΰ. Έν ©εσσαλονί,κη τή 20ή Ίανονα- Ο ί Ου Ι 9/ Ο ΟΙ ΕΚ ΚΑΘΑΡΙΣΗ. Ύμέτερος Κυριάκος Καβαβίλλας *'Α ε— Αρχων Πρωτονοταριος τής Αρχι- ΕΤΓισχοτΓής Κ«.νταντ,ν««Γίλ»_ς