195553
Αριθμός τεύχους
2041
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
29/3/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Κυριακή 29 Μαρτίου 1970
ΤΊΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
ΠΟ/ΗΤΙΚ Μ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, Ο1ΚΘΜΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Εχος 43ον, αριθ. φύλ. 2041
ΙΜ—ΜΙΙΙΙΜΙΠΙΙ
- - ---------ι---------------------—————————^—————^——————μ π^τ
Ι Διευ«υντής-*Ιδιοκΐήτης: Σ8ΚΡΑ~ΕΣ ΧΑΡ. ΣϋίΑΝΙΔΗΣ | Γραεεϊα: Ό8ός Νίκης 25 — 'Αθψα, — Τηλ. 229.708
ΙΙΐεΐΜΗΙΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜηΐΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙλΤΙΚΟΣ ΕλΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚλΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΑΗΝΒΜ ΧΡΙΣΤΙλΝΟΚ
Τοί ουνεργά τού μβς κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑθΟΥΡΑ
ΙΒ'. Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΞ,
ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ
ΠΑΞ ΡΟΜΑΝΑ ΤΟΤ ΟΚΤΑ-
ΒΙΟΤ ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
ΜΚΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
Ή Άλ.εξάνδριος Πάξ, ή άκριβέ
βτΕθον καί όρθότερον ή Έλληνιβτι
χή Πάξ, έκτείνεται έδαφικως έντός
των όρίων τοΰ κοάτους τοϋ Μεγά¬
λον Αλεξάνδρου καί των δΊα>δόχων
τού (ΙΓτολεμαίων καί Σελενκιδών)
ά,ιο της Μακεδονίας μέχρι των Ίν
βνων, μέ έπίκΓντρον την Μικρασίαν
*αί τάς νήσους τής Μεσόγειον, ει¬
δικώτερον δέ την ΡόδθΛ', την Δή-
Χον καί την Κρήτην. Διότι έντός
έντός τού γεωγραφικοΰ αύτοΰ χώ-
ρου έκτυλίσσεται ή «ιπολιτιστική
δοαστηοιότης τοΰ Μικρασιατικοΰ
Νεοελ/.ηνισμοΰ, ό οποίος καθορίζει
χαί άκριβέστερον ρυθμίζει τό εί-
δος καί την μορφήν τής έλληνιστι-
χης οΐκονομίας, τής ό.ιοάις μεγε-
βιτντιχόν έκμαγείον θά αποτελέση
βραδύτερον, ή ελευθέρα οίκονομία
τής Ριόμης, γενήτρια τής Πάξ
Ρωμάνα τοϋ Όκταβιανοΰ Αύγου¬
στον.
2. Καί γεννάται τό λογικόν καί
αυτόματον έρώτημα: Ποίος υπήρ¬
ξεν ό άρχιτέκτων καί εκτελεστής
τής έλληνιστικής αυτής οίκονομί-
ο; τή; συννφασμίνης μέ την 'Ελ-
νηνκττικήν Πάξ ί] Ά)λεξάνδ<κ,ον; Ή απάντησις είς τό διψαλίον αύ τό έρώτημα δίδεται άπό την ίστο ρίον καί άποδίδεται αρχικώς μέν «ί την συνεργασίαν των Πανελλή¬ νιον οτρατιο>τ<7>ν τού Μεγάλον Ά
λεξάνδρου μετά των ύπαναπτύκτων
πληθιισμών τής Μικρασιατικής έν-
δοχώνας Λφ' ενός καί μετά των άρ
χοαόθεν 'Ελλήνων κατοίικων των
παραλίων μικρασιατικήν πόλε ω ν.
Βραδύτερον δέ, είς την αξιέπαινον
Λοωτοβουλίαν καί την πολύτιμον
βυμβολήν των συνεχώς καί άίδιακό
πως μεταναστενόντων είς Μικράν
Ασίαν Έλλήνων έκ τής πολιτικώς
ταπεινωιθείσης «αί οίκονομικώς έ-
ξαντλουμένης κυρίως Ελλάδος,
πλήν τής Κορίνθου. Διότι, μόνον
ή Κάρινθος, μέ τούς δύο λιμένος
της, τό Λέχαιον καί τάς Κεχρεάς,
καί μέ τάν περίφημον δίολκόν της,
διετήρησε την συγκοινωνιακήν αξί¬
αν της διά -τα εμπόριον τοΰ Δυτι-
κοΰ Αίγαίου μόνον, αρχικώς. Στε-
ρεοελλαδίται, θεσσαλοί, Μακεδό¬
νες καί θράκες παντός έπαγγελμα
τος καί ποικίλης μορφώσεως, μετα-
σχόντες έθελουσίως είς την Πανελ
λήνιον εκστρατείαν τοϋ Μεγάλου
Αλεξάνδρου ·κατά των Περσών, ΰ
περέβαινον τάς 30.000. Μετά την
πε-ριφανή νίκην τοΰ Γρανικοϋ (Μϊ-
ος τοΰ έ'τους 334 π.Χ.) καί την
πανωλεθρΐαν των ήνωμένων Περ¬
σών Σατραπων, ό νεαρός Άλέξαν
δρος, προελαύνων θριαμ.6ευτής καί
μέχ<Η των Ίνδιίον, έγκαθίστα εάς τάς τε τάς παλαιάς καί τάς νεοσυ- στάτους πόλεις -τής Μικρασιατικής Ιδίως ένδοχώρας, τούς έξ Ελλά¬ δος είδικευμένους βετεράνους τού δασονόμους, μεταλλουργούς, σιδη- ρουργούς, κτηνοτρόφους, ύφαντουρ γοΰς, καλλιεργητάς, κατά τάς το¬ πικάς ανάγκας των ύπαναπτύκτων αΰτοχθάνων πληθυσμων καί κατά τάς δυνατότητας εκμεταλλεύσεως των παρθένων εδαφών των. 3. Οί έξ Έλλά&ος στρατιώται, τεχνικοί, αναλόγως τής είδικότητός τού έκαστος, υπέδειξαν είς τοΰς ά- μορφώτους καί άνιδέους εντοπίους πληθιισμ,ούς τής Μικρασιατικής έν δοχώρας, νέα αυστήματα βελτιωμέ νης καλλιεργείας καί νέας με>θό-
δους συστηματικής εκμεταλλεύσε¬
ως των πλουτοφόρων πηγών τής
πατρίδος των. ΚαΙ ή πρόθυμος συμ
μόρφωσις αυτών πρός τάς ελληνι¬
κάς οδηγίας καί ή άρμονική συν
εργασία μεταξΰ των ΈλλήνωΛ1 δι-
3ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίβα
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ή Μακεδονία καί ή θράκη
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
Τού συνεργάτου μας κ. ΓΕΩΡΓ. ΑΒΡ. Χ1ΝΤΖΟΓΛΟΓ
Β'
Καί στόν άκήρυχτο πόλεμό τους
μρ τόν Τοΰρκο γιά τίς έπιτυχίες—
οτά γλέντια καί στά πανηγύρια
τονς, μέ τονς λεδέντικους χορούς
τους. Έκεϊ στίς πλαγιές καΐ στίς
ήλιόχαρες ραχοϋλες, σάν παιάνες
νιχητήριοι, άκούονταν, άγνάντιο μέ
τίς χιονιαμένες βουνοοίορφές, τα
χλέφτικα τραγούδια τους, πού γιά
χαοαούλΐΛ στά διάοελα καί γιου-
ρούοια στίς λαγκαδιές, την παλλη-
χαοιά καί τα κατορτ)α>ματα ϋμνοΰ-
οαν τοΰ Γεροδήμου, τοΰ Ζαχαριά,
τού Κατσαντώνη καί των Κολοκο-
το(ΐ)ναίθ)ν.
Περίμενε ή 'Ελλόνδα καί την μυ
πτική δράση τής Φιλικής Έταιρεί-
«ς, την πανελλήνια, πού απλωνε
τού; ηλοκάμους της άπ' τίς Παρα-
δουνάδΐΐς Ήγεμονίες μέχρι. τής
Μάνης καί άπό τό Ίόνιο Πέλαγος
ΓοαμΓ τής Μικρασιατικής. «...Γιατί
τάσΐίΐαζε ή φοβέρα καί ήταν όλα
σιιο.τηλά...», τής μαύρης βκλα&ά;
τα χρόνια, πού ?τ«ι <ρρνκτά κνλοΰ- ηαν. Κι' δν γι'αύτό ήταν βαρΰς τοΰ πα~οΰ ό οτεναγμός, άδάστα- χτος τής ϊρημης μάνας ό πόνος καί «τίς βξημέροκε; έχριαλτικές τους ννχτες, ήταν καί τής νιόπαντρης ό καημός καΐ τό μαράζι, μέ τό χτυ ■"τοχάρδι. τής κοπελλαάς καί άκόμη ■τιό βπαρακτικό ήταν τοΰ όρφανε- μένου παιδιοΰ τό κλάμα. "Ομως, •τίβτεναν, γιατί καί τα κιτρινιβμένα διβλία τους ?γραφαν των παππού- δο>ν, κι' ελπίζανε πώς κάποια μέ-
θα θά τού; ε"ρθη ή ποθητή τους έ-
λενβρρία και ή έλπίδα τους τούτη,
"τόν χρίο χειμώνα τής ζωής τού;,
ο«ν ήλ.ιαχτίδο θέομαινε την καρδιά
τους πάντα.
Νά την, τέλος, ή πολυπόθητη, ή
όμέςο, ή 25η Μαρτίου, μέ την γιορ
τ'1 τού Εύαγγελιβμοΰ τής Θεοτό-
"ου! Καί οτό μοναστήρι τής Άγί
ι; Λαύρας Ικεϊ, ό Δεβπότης Πα-
'ληου Πατρών Γερμανός, νψώνει
Τά λ.άβαρό της, κηρύσσει την Έ-
χονάβταχτη τοΰ "Εβνους μας, εύ-
λογεί τίς σημαΐε; καί τα δπλα των
"«ναγμένων έκεϊ όπλαριχττνων - κα-
ΐκταναίων καί παλληκαριών, ποΰ
Η* οακριισμϊνα μάτια ίίλοι τονς, ά
σπάζονται τόν Τίμιο Σταυρό ιωΐ
Γίνουν δρκο «...γιά την πίστη τοΰ
Χοιβτοΰ την αγίαν καί τού γένους
^? την ελευθερίαν...», νά άγωντ-
°*3οΰν καί μέ τό σύνθημά τους «έ
'-Ν)ερία ή θάνατος!», νά άποτι-
^ξουν τόν ϊΛΟρατον ζνγόν.
Μιά παρένβΐση ίδω χρειάζεται,
Υΐά την Ιστοριχή οΛρίβενα: ότι ή
Επανάσταοη αρχιοε στήιν Καλαμά-
τβ ,λίγες ιμέρες πρίν, καί την ή-
^οα τοϋ Εύαγγελιημοΰ (25η Μαρ
τιου) μετα τήγ χαθιέρωβαν γιά νά
έθή μέ την ευτυχία τής ά-
ρς τοΰ γένους μας.
Ή 'Ελλάδα τώρα ξαναπήρε στό
Χ'Ο» της τό τρομερό σπαβί καί πά
η μαζί της ή Δόξα καί οί άδερ-
Τ·άβ{ζ της, δίκΐ,ς τα περαομ.ένα
Χβονια καί στό προσκλητήριό της,
ΤθέξτΓ) βηχ,,^χρ άδέρφια ίμπρός,
«κούγεται μί« φωνή!
*τάνονν πιά τα «Ήΐσανα, τα μοι-
Οο).ογια ααΐ τα 6άκρνα, μόνο ζω-
"^Ή τα αρματα καί χτυΛάτε, χτυ-
πάτε, νά σπάσοννε τίς σκλαιβιάς οί
άτιμωτικές αλυσίδες.
"Ολοι οί "Ελληνες, μέ άλαλαγμό
χαράς τρέχουνε καί ξεσηκώνονται
καί οί γέροντες, άκόμα καί οί γυ-
I
ναϊκες, μέ τα λιανοντούφεκα καί
τσεκούρια! Γιατί, πάλι στά μαομα-
ρένια άλώνια νά δοκιμαιστή Ιπρεπε
άνελέητα τοΰ Έλληνα ή ψυχή. Νά
μή χαθή στά Τάρταρα καί νά ανα¬
στηθή καί λαούς άλλους νά άνα-
στήοη! Νά ζήσουνΐ πάλι καταστρο
φές, μέ τα όλοκαντωματά τους καί
θριάμδους νά γνωρίσουνε, καί ϊ-
τσι νά συγκινηθή ποώτα ή πνευμα-
τική Εύρώπη (νά τούς Θατιμάβουν,
νά τούς ύμνήσοΐΓν γιά τα κατορθώ-
ματά τονς, οί μεγάλοι της ποιη-
τές καί ζωγράφοι) καί νά τρέξουν
τότε οί Φιλέλληνες νά 6οτ}θήσουν
καί νά Ερθουν στήν 'Ελλάιδα νά
πολεμήοουν καί νά πεθάνουν στό
.-τλευρό τους.
Βοηθεία δέν περιμένανε άπό που
θενά. "Οχι! Γιατί άπό τό παρελ¬
θόν γνωοίζανε, άλλοίμονο, λόγια
μονάχα καί αλλο τίποτε άπό ύπο-
σχέοεις.
Πολλοί, μάλκττα, σημαίνοντϊς, ή
σαν καί «ακόπιβτοι· στίς λέσχες
καί στά πάρκα τής Εύρώπης' για-
τί άποροΰσαν μέ τοΰς Γραικοΰς καί
ϊλεγαν, πώς αΰτό τό ξεσή,ι«ιιμά
τους, μέ την έπανάΐτταβή τους, πά
/α, άπό ξέβπαβμα άπελΛΜΐίας γινό-
ταν άπό άθιόαθο>τους καί μερικούς
σκληροτράχηλονς μονάχα ίιπηκόονς
τοΰ Σουλτάνον. Καί όπως τόβες
φορές παληότερα, καί αύτό θά τοϋς
βτοίχι.ζε σέ αίμα καί ί£ανίοαποδι-
σμό τους!
Άλλά καί γιά τόν Σουλτάνο,^
Μαχμούτ Β' καί τούς πασάδες καί
τούς αγάδες τού, ποΰ ζούσανε μαλ-
θακοί στούς παραδείσους τους... ά-
ποχαυνωμένοι, χρόνια τώρα, μέσα
στούς καπνούς τοΰ ναργιλέ, τα βερ
μπέτια, τό ραικί καί τίς παλλακί-
δες τους, <ττόν όντά, πάνω οτό χα- λί, μέ τό ραχάτι τους. Οί Γκιαού- ρηδες αύτοι ήσαν τί τάχα; Μιά χούφτα σκουλήκια, δοΰλοι πεινα- λέοι, χωρίς καμμιά άξία. Πώς τολ μοΰν καί «τηκώνονν κεφάλι; Πίοτευαν &μως, οι ρ«Υΐάδες τού, ότι έκαμαν τόν δίκαιον υπέρ πάν¬ των άγώνα τους, καί ηοαν σίγου- ροι πρώτα <ττής Παναγίας τους, τής ύπερμάχου Στρατττγοΰ, τή βο¬ ηθεία καί δστεοα οτών άρχηγων τους τή σοφία καί άπαράμιλλη άν- δρεία των Ιμπειροπολέμιον στή στε ριά κλεφτών, παλληκαριών από τό Μωρηά, τή Ρούμρλη, τή θεβσαλία, τή Μακεδονία καί τή θράκη, καί των άτρόμητι.ι>ν άκόμη ναιτικών,
άπό τα ντκΛά, τίς Σπίτοες, τα Ψ"
ρά, την "Τδρα, την Κάοο καί τό
Γαλαξείδι.
Καί άπό τα βεαμά τής σκλαβι-
άς τα φρικτά, την 'Ελλάδα μας,
δύο πνενιματικά μεγάλα της παιδία,
την <τηκώνουν. Ό έθνεγέρτης^ καί Λρωτομάρτυρας τής έλε»θρρ ί α ς της, Ρήγας δ Βελεστινλ.ής κ«ί ό μεγάλος δάσκαλος καί άναμορφω- τής τοΰ γένους μας, Άβα,ιιάντιος Κοραής. (Συνεχίζεται) ΤΙ ΕΙΝΑΙ_ΤΟ^Ν.Α.Τ.Ο. ι Τό ίστορκκόν τής δημιουργίας τοϋ Όργανισμβθ τοϋ Βορει- «ατλαντικσΰ Συμφώνου. —Έπ' εύκαιρία τής 18ης έπε τβίου τής είσδοχής τής Έλλα- 'δος είς τό ΝΛ.Τ.Ο. Τβϋ συνβργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου Δ'. "Ιοως νά θεωρηθή παρά τΐΛκον έκ των αναγνωστών μου ώς πλεονα σμός τό νά έκθέσω μετά λεπτομε ρειών πληροφορίας περί τής στρατι οτι,κής διαρθρώοεως τού ΝΑΤΟ άλλ' ή π·ρόθ«Ης μου ν<ά όιαφωτίσθ) τόν πολύν Ελληνικόν Λαόν περί τοΰ τί είναι τό ΝΑΤΟ καί τί ση- μαίνει διά την ελευθερίαν καί την δμυναν τής Ελλάδος ό Όργανι- σμός αΰτός, επιβάλλει όπως ή μελέ τη μου αυτή ίδη τό φως τής εύρυ- :έρας δημοσιότητος διά τοΰ Τύπον, όπότε θά είναι λίαν ευχερής ή με- λέτη καί πλήρης κατανόηοίς της μέ τάς έκτεθείσας στρίΐτκοτικάς λε- πτομ*ρείας. ΠεραίνΗ))ν την παρούσαν μελέτην μου, ορθόν κοίνω νά τονίσω δτι τό ΝΑΤΟ παρηιμπόδισε καί παοΐμαοδί ζε ιτήν Σοβιετικήν Ρωσσίαν νά συ νεχίση άδιστάκτιος κα'ι ίταμώς την έπεκτατικήν πολιτικήν της διά τής ύποΛουλώ<ίεο>ς των άδυνάτων Λα-
ών, καθώς συνέδαινε πρό τής ιδού
σεώς τον. 'Εξηναγκάσιθη δέ νά δη¬
μιουργήση καί αυτή, δίκην άντιπά
λου δεους, τό Σνικρωνον τής Βαρ
σοόίας, άλλ' αΰτό ούσια—ικώς δέν
περιλαμβάνει είς τούς κόλπους τού
^ Λαούς ελευθέρους καί άνεξαρτή-
τους, δπως συμβαίνη είς τό Ν Α
ΤΟ. Περ<λαμ6ανιετ. απλώς τούς ϋηο δούλονς δορυφόρους τής Σοβιετι κης Ραχτίας, τωγ οποίων τό μέν ηθικόν δυναμικόν είναι αμφίβολον εάν Θ' άνθέξη είς μίαν διεθνή άρ πακτικήν περιπέτειαν καΐ δέν θά προκαλέση άνταφσίαν των δούλο>ν
κατά των τυράννων το)ν, τό δέ ΰλι
κόν δυναιτικόν δέν προσθέτει είς
άρΐ/θμόν ή είς έφόδία μεγαλυτέραν
Ισχύν είς την διατιθεμένην υπό τής
Σοβιετικάς Ρωβσίας.
Τό ΝΑΤΟ ένεθάρρυνε τούς έ
λευθέρονς Λαούς καί τούς κατέστη
σεν άποςραβιστϋίθύς, έτοίμους νά ύ
περασπίσονν εαυτούς καί νά μή έ
ηηρεάζωνται άπό τάς ροκκηκάς ά
Πίΐλάς. Ή 6έ Ελλάς, δίς άπειλη
θείσα νά υποδουλωθή είς τόν σλα
διβμόν διά τοΰ κομμουνισμόν κατά
τα Δεκειμδριανά καί κατά τόν Σιιμ-
μοριτοπόλειμον, ηδυνήθη νά εξαχκρα.
λίση την ανεξαρτησίαν της διά τής
εΐσβοχής της είς τό ΝΑΤΟ. Νά έ-
■ Συνέγεια ε?ί την 2αν σελίδα
Οί μεγάλοι Μικρασιάται δάσκα λοι.
ΑΝΑΣΤΑΣΪθί ΖΑΚΑΣ
Ό εΰσεδής έπιστήμχον καί λάτρης των αρχαιολογικήν καί ίστορικών
έκδρ ομών
Τού σνΛ·εργάτου μας κ. Β. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ
Φίλε κ. διευβυντά,
θά ήθελα νά σνμπληραχκο τό δή
μοσιευθέν είς τό ύπ' αριθμόν 2032
) 25.1.1970 φύλλον τοΰ αγαπητόν
«Προσφυγικόν Κόσμον» μελέτημά
μου περί τοΰ αειμνήστου καθηγητού
καί γυμνασιάρχου τής Εύαγγελικής
Σχολής Α. Ζάκα καί νά συμπληρώ
σω, κατά τό δυνατόν, την σκιαγρά-
φησιν τής προσωπικότητος τοΰ άν-
δρός ώς διδασκάλου καί παιδαγω-
γοΰ. "Ας μοΰ έΛΐτραπτι, λοιπόν, νά
έκθέσο ολίγα τινά περί τής θρητ
σκΓυτικότητος τοϋ Α. Ζάκα καί έν
συνεχεία νά άναψέρω περί των μα-
θητικών έ»δρομων, τάς οποίας έ-
πραγματοποίει, ώς καί περί των
άρχαιολογικών καί ίστορικών έκβρο
μων, τάς οποίας έπεχείρει μετά φι-
λικών προσώπων καί σι>νήιθϋ)ς μό¬
νο ς τού.
Μετά τιμής
Βασίλεος Κουζηνόπουλος
Ό Α. Ζάκας υπήρξε Χριστιανός
Όρθόδοξος, μέ καθαρόν 6μο>ς καί
βαθύ θρησκετ—κόν <τυναίσθημ.α. "Ας σημειώσια πρώτον έδώ ότι ό άείμντνίΤτος Άρ. ΣταυρΙτστις είς τό βιβλίον τού «Σμυρναϊκαί Σελί- δες» άναφέρει τό επεισόδιον τό ο¬ ποίον εδημιουργήθη μεταξν τοΰ κα θηγητοϋ καί τοΰ άοιδίμου Μητρο- πολίταυ Σμύρνη; Βασίλειον, συνε¬ πεία μιάς δΊαλέξεως τοΰ καθηγη¬ τού σχετικώς μέ την λατρείαν των Ιερών εΐκόνων, κατά την οποίαν, δμ/ος, ουδέν τό άντιβαΐνον πρός τα δόγματα τής Όρθοδόξου 'Εκκλη- οάας ελέχθη, άλλά απλώς ίδημιουρ κήθη άνοίκειος θόρυβος Ινεκα τής άγνοίας καί άμαθείας μερικων ά- κροατών. Άοχέτως, λοιπόν, πρός τό αίσθημά τού αΰτό γεγονός, ό Α. Ζάκας υπήρξεν ένας άληθινός Χρι- στιανός μέ βαθείαν θρηβκετίηκήν (Π.'νεί&η<ΐιν καί εύλάβειαν, την όποί αν μετέδιδε καί είς ημάς τούς μα¬ θητάς τοΰ Διδασκαλείον μέ την δι¬ δασκαλίαν τού καί την έν γένει σνμπεοιφοράν τού καί θά άναφί- ρω ?να χαρακτηρι/ττικόν παράδει- γμα: Κατά τό βχολικόν ετος 1910—11 ημην Ηαθητής τής Α' τάξείος τοΰ Διδασκαλείον τής Εύαγγελι κης Σχολής, είς την οποίαν ό Α. Ζά¬ κας ανέλαβε την διδασκαλίαν των αρχανών έλληνικών καί κατά κα¬ λήν μας τύχην ό ίδιος μας έδίδα- ξε τα άρχαΐα καί νέα έλληνικά καί είς τάς τρείς τάζεις τοΰ Διδασκα¬ λείον. "Ενθυμούμαι ζωηρώς την πρώτην εμφάνισιν τού είς την τα ξιν, κατά την ώραν 8—10 π^μ., πού είχομεν τό μάθημα των άρχαί- ων έλληνικών. Εισήλθεν είς την τάξιν καί ημείς τόν ύπεβέχθημεν ίίρθιοι· έπροχώρηοε πρός τό τρα- πέξι, πού έχρησίμει»εν ώς εδρα, καί άφοΰ έπεσικόπηβε την μικράν αί¬ θουσαν μας, ή όποία ευρίσκετο ά- πέναντι τοΰ κωδωνοστάσιον τής Ά γίας Φωτεινής, μάς εΐπε μέ την σιγανήν φωνήν τού: «Προσευχή, παιδία!». 'Εμείς δρθιοι άνεμένα- μεν δτι θά Αναθέση είς μαθητήν νά άπαγγείλη την Κυριακήν Προσευ- χήν, όπως πάντοτε εγένετο δταν Ιφοιτούσαμεν είς τάς πρώτας τά- ξεις τοΰ γυμ»Ό<3£ου> καί είδομεν μέ
κάποιαν έκπληξιν μας νά άπαγγέλ
λη ό Ιδιος μέ την μαλακήν καί ΰ-
ποβλητικήν φωνήν τού την Κυρια¬
κήν Προσευχήν καί εν βυνεχεία ή-
κούβαμεν νά άπαγγέλλη άργά καί
καθαρά καί μίαν άγνοκπον είς η¬
μάς τότε προσευχήν, ή όποία εί¬
ναι άπόσπασμα άπό προφητείαν
(κυρίως άπόσπασμα ίκ τής «Σοφί¬
ας Σολομωντος») καί άναγινώσκε
ται κατά τάν έσπερινόν τής 31ης
Δεκεμβριού, παραμονάς τής 1ης
τοϋ Νέον "Ετους.
Ή προβενχή αυτή ϊχει ώς ε¬
ξής:
«θεέ Πατέρων καί Κύριε τοΰ έ-
λϊονς, ό ποιήσας τα πάντα έν λό¬
γω σον καί τή σοφίσ. «ου, κατα-
σκευάσας τόν άνθρωπον ινα δεσπό-
ζη των υπό σού γενομένων κτισιΐιά-
των καί διέπη τόν Κόσμον βου έν
όσιότητι καΐ δικαιοσύνη· Δός μοί
την των σών θρόνο>ν πάρεδρον σο¬
φίαν καί μή μέ άποδοκιμάσης έικ
παίδων σου δτι εγώ δουλος σός καί
υιός τής «αιδίσκης σον. Έξαπό-
στειλον αυτήν έξ άγίου Κατοικητη
(Σονέχεια ίΐς τήν 4ην
'Εττ' εύχαιρία τού Τριωβίου
ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚβΙ ΑΝΥΨΩΣΙΣ
ΣΤ'.
Κς αύτην την νόταν Εχομεν μί¬
αν σύζευξιν ταπεινότητος καί μεγα-
λείου. Άλλά τό μεγαλείον τής Ά
γίας θεοτόκου, πού έπήτγασε άπό
την ταπείνωσίν της, δέν Ιχει καμ¬
μίαν αναλογίαν μέ τα μεγαλεία
τοΰ κόσμου τούτου, διότι είναι με¬
γαλείον θεοΰ καί πνευματικόν. Είς
την κλίμακα των δντων μόνον οί
καθαοοί, οί άγνοί καί ταπίΐντΗ τη
καρδίς. κατέχουν τήν υψηλοτέραν
βαθμίδα.
Χάρις είς τήν ταπεινότητα τής
ψυχής της ϊγινεν ή Παρθένος Μα¬
ρία, ούρανός καί ναός τής θεότη-
τος καί έδωκε τό σωμα καί τό αΐ-
μα της είς τόν θείον Λυτρωτήν,
διά νά προσφέρη ταυτα ώς θυσίαν
καί όλοκαύτωιια πρός τόν θεόν —
Πατέρα, υπέρ των άμαρτιών τοΰ
κόσμου.
Καί οντο) ίξεπληρώθη έν τψ προ
σοιπψ της ή προφητεία τού Ήσαί-
σώπω της ή ,-τροφητεία τοΰ ΉσαΓα
«'Εγώ κατοικώ ίν {η|»ηλοΙς καί έν
"Υπό κ. Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
Ι άγίω τόπω και μετά τοΰ
μένου τήν καρδίαν καί τοΰ ταπει¬
νόν τό πνεΰμα». Καί πάλιν «Ό ού
ρανός μου θρόνος καί ή Γή ΰπο-
πόδιον των ποδών μου. Ποίον οί¬
κον οίκοδομήσετέ μοί; καΐ ποίος
τόπος της καταπαύσεώς μου; Πάν-
ί τα γάρ ταύτα έποίησεν ή χείρ μου
καί ?στιν έμοί πάντα ταύτα, λέγει
Κΰριος. Καί επί τίνα έπιβλέψω,
άλλ' ή επί τόν ταπεινόν καί ησύ-
χιον καί τρέμοντά μου τ·ούς λό-
γους». Ήσαία (6€—1,8).
Ό Απόστολος τώΑ- 'Εθνών Παύ
λος, τό δοχείον τής χάριτος, τό
«σκεΰος έκλογής», λόγφ των θαυ-
μαστών αποκαλύψεων πού ϊλαβεν
εκινδύνευε νά περιπέση είς ύπερη-
φάνειαν. «Καΐ τή ΰπερβολτ) των ά-
ποκαλύψεων ίνα μή ύπεραίρωμαι,
έοόθη μοί ΐΐκόλοψ τή σαρκί, αγγβ-
λος Σατόν Γνα μέ κολα<ρίζτ|> ίνα
μή ύπεραίρωμαι, υπέρ τούτου τρίς
τόν Κύριον παρεκάλεσα, ίνα άπο-
στή άπ' εμού καί είρηκί μοί: Άρ-
—υνέχεια είς την βην σελίβα)
Πολυσυζήτητον θίμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
Σειρά άρθρων τατ3 συνεργάτου μας κ. ΑΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΟΤΗ
&ον
θά ερωτήση δμως κάποιος, πον-
ές, τέλος πάντων, είναι αί έκδηλώ
σεις μιάς είλικρινοϋς καί πραγματι
κης φιλίας, Ιδάος μεταξύ των νέ-
ων τώΛ' βύο φΰλων;
Αύτές είναι κυρίοις φΰσΐως πνευ
ματικής, άλλά καί ύλικής, έν άνάγ-
κη. Σχοπόν δέ ?χουν νά βοηθήσουν
πνετ-ματικώς καί ψυχιχως, άκόμη
δέ καί ύλικώς, εκείνον μέ τόν όποϊ
όν συνδέονται μέ τούς δεσμούς τής
είλικρινοϋς φιλίας.
"Επί παραδείγματι, δταν έ'νας νέ
ος είναι, μόνος καί όίιρρωστος, ή
νέα νά τόν περιποιηθή καί νά τόν
παοασταθή, νά τόν παρηγορήση μέ
λόγιη τής Άγίας Γρας:ής, δταν εί-
,'αι άπογοητειι>ιένος ή θλιμμένος,
νά τόν τονώση ήθικώς καί πνευματι
κώς μέ λόγια τής Άγίας Γραφης,
δταν έχη ανάγκην μιάς έξυπηρετή
σεως, την οποίαν διά τόν ενα ή τόν
άλλον λόγον δέν ημπορεί νά ένεο
γήση ό ί&ιος, νά αναλάβη ίκείνη
αυτόν τάν κόπον, ή νά τόν φρον¬
τίση αν έχη ανάγκην άπό κάποιαν
μικρουπηρεσίαν, πού εχει σχέσιν
μέ τό φαγητό τού, τό φόρεμά τού
κ.λ.π. Ιδίως, νά τόν βοηθήση πνεν
ματικώς, ωβτε νά πλησιάση περισ¬
σότερον στόν θεόν, νά γίνη καλός
Χριστιανός κ.ο,κ. Πρόκειται, λοι-
Λόν, γιά έκδηλώσεις άνιβιοτελείς,
μιάς χριστιανικής καρδίας.
"Εάν ή νέα δέν ημπορεί νά πα¬
ράσχη αύτοΰ τοΰ εΕδους τίς ύπηρε-
σίες, ψυχικής καΐ πνευματικής μαλ
λον φύσεως, τότε είναι καλυτέρα
νά άπομακρυνθή άπό τόν νέον πού
τόν θεωρεί φίλον της, διότι ΰπάρ-
χει δ μεγάλος κίνδυνος νά τοϋ προ
ξενήση μεγαλ.ύτερο κακό, καρά κα
λό.
Εάν ή φιλία μεταξύ νέον καί
νέας συντελή ωστε ό νέος νά γί-
νεται ιμαλθακός, νά ρέπη πρός την
άργοσχολία καί τήν ήδυπάθεια, νά
γίνεται μάλλον πονηρός, τότε άς
γνωρίζη ή νέα δτι ή φιλία των αυ¬
τή δέν είναι πραγματική φιλία καί
δτι θά πρέπη νά διακοπή τό τα¬
χύτερον.
Γιά νά βοηθήση, λ,ουΐόν, μία νέα
ενα νέον, μέ τόν οποίον θέλει να
ίίχη πραγματικήν φιλίαν καί οχι αϊ-
σθημα αλλου είδους, είναι άνάγκη
νά φέρη στήν επιφάνειαν δ,τι κα¬
λύτερον έ'χει στήν ψνχή ττΙ?·
Άλλά έρωτάται: Είναι δυνατόν
σήμερα, στήν έποχή μας, πού είναι
τόσον χαμηλά πεσμένη άπό ήθικής
τουλάχιστον απόψεως, είναι δυνα¬
τόν νά υπάρχη άνιδιοτελής καί πρα
γματική φιλία μεταξύ νίων των
δύο (ρύλων;
Στό έρώτηαα τούτο εδώκαμε
καί προηγουμένως απάντησιν, πού
έ'χαρακτηρίσαμε καί ώς πρόχειρην,
δηλαδή μάλλον σνντομην καί συν-
οπτικήν.
θά ηθέλαμεν, λοιπόν, νά προσθέ
σιομεν είς δ,τι ίσημειώσαμε, καί
τούτο: Γιά νά υπάρξη εΐλικρινής
φιλία μεταξύ των προσώπων πού
Ινεφέραμε, θά πρέπει, πρό παντός
άλλον, νά διατηρηθή αύτη στό έ-
«ύτεδο τής καθαιράτητος καΐ της ά-
γνότητος, δηλαδή νά υπάρχη καθα-
ρή ζωή. Άλλά γιά νά υπάρχη ζωή
καθαρή, θά πρέπει νά υπάρχη καί
καθαρή σκέψις. Τότε μόνον είναι
δυνατόν νά υπάρχη αύτοκνριαρχία,
αύτοσεβασϋόα, Λνώτερος αίσθημά-
των.
'Εκεΐνος, δμως, πβύ θέί.η νά ε"
χη καιθαρήν ζωήν καί νά είναι ά-
γνός στίς έκδηλώσεις τον, ό<ρ«ίλει νά προσέχη πολύ τίς σκέψεις τον, διότι έκεί μέβα, στίς σκέψεις, γί¬ νεται ή μεγάλη μάχη γιά τήν κα- θαράτηηα καί τήν άγνότητα. Ό πεΐιρασμός προσπαθεϊ μέ τήν φαν- τασία ικαί τήν είσήγησι πονηρων σκέψεων νά εξεγείρη τίς αίσθήσεις καί νά καταβή στήν σννείδησι νά τήν καταβάλη, δπότε κάθε άντίστα σις είναι μάταιη. Γι' αΰτό χρειάζεται νά άποκρου- σθή δ πειραβμάς ευθύς άμέσως μί σα στήν σκέψι. Νά άρνηθοΰμε δη¬ λαδή νά δεχθοΰμε καΐ νίοθετήσω- με την ϊ-νοχη σκέψι, την πονηρή έ- πιθνιμία. Καΐ αίτό γίνεται μόνον δταν ό νέος ϊχη χριστιανικές άρ- χές, δταν είναι έμποτισμενος μέ την Χριστιανική Πίστι, δταν τό πνεΰμα τού είναι φωτισμένο καί τρέ φεται μέ καθαρή πνευματική τρο- φή, δηλαδή μέ τα λόγια τοΰ Εύαγ γελίου, τοΰ Χριστοΰ. Στήν σημερινή ίποχή μας, πού τό ηθικόν κακόν, δηλαδή ή άμαρ- τία, εχει τόσον πολύ έμποτίσει δ- λες σχεδόν τίς έκδηλώσεις τής κοι νωνίας καί έχει μολύνει σχεδόν τα πάντα, ώς λογοτεχνίαν, ϊντνπα, θε άματα, τέχνην καί ικυρίως τήν μου σικήν, μόνον ή συνεχής άγρυπνία, ή μελέτη τής Άγίας Γραφης, ή βαθειά πίστις είς τόν Χοιστόν, ή έπικοινωνία μεταξύ πιστών καί έν γένει τα μέσα τής Χάριτος, είναι δυνατόν νά άποτελέσουν Ισχυρά δ¬ πλα αμύνης, άλλά καί θετικά τοιαΰ τα των πιστών, είς τόν άγώνα ε¬ ναντίον των δυνάμεων τοΰ σκότονς καί των ποικίλων πειρασμών τής ζωής. Κατά μείζονα δέ λόγον «"χούν α¬ νάγκην των πνευματικών αυτών δ- πλων οί νέοι, διότι είναι άκόμη ά- νώριμοι καί πολύ ευτρωτοι. (Συνεχίζεται) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΠΑ Τ·0 οννεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ ΤΙ ΟΙ ΤΣΑΡΟΙ χια έκ προηγουμέ^ου) Άντ(θΐτα πρός τούς δυτικοευ- ρωπαίους μνηστήρες, οί Τσάροι δέν άπέβλεψαν νά άναστήσουν την Ρωμανία, άλλά νά τήν υποκατα¬ στηθούν μέ τή Μοσχοβία. Ό Ίβάν Γ Βασιλείεβιτς, κοί- ταξε νά άξιθΛθΐήση τήν κληρονο- μιά των Παλαιολόγων πρός αμεση έσο>τεοιχ.η κατανάλωση. Πρώτ' άπ'
λα βάλθηκε νά αναλάβη επισήμως
τον τίτλο τοΰ «Τσάρον». Μέχρι
τΛν ήαερων τού, οί ήγεμόνες τής
Μόσχα; έτιτλοφοροΰντο «κνιάζ».
Τσάρος, στά σλανικά χρονικά προ-
σαγορεύετο άποκλειστικά ό Ρίομαί
ος αϋτοκράτω,ρ τοΰ Βυζαντίου καί
«Τσάριγκραντ» βασιλίς των πόλε¬
ων, ή Κωνσταντινούπολις. Μέ τήν
άνακήουξη τής Μόσχας, «δεύτερης
Νέας Ρώμης», άποκτοϋσε αυτήν
τήν Ιδΐ/άττ|τα τής «Τσάριγκραντ»
καί ό Ίδάν Γ', κατά σΐΎέπειαν,
τόν τίτλο τοΰ Τσάρου.
Δεύτερο μέλημα τού Ίβάν Γ'
υπήρξε νά αΰτοχειροτονηθή «Προ
στάτης των Όρθοδόξων Χριστια¬
νών» καΐ νά διεκδικήση τήν έπικυ-
ριαρχία δλων των ροσικων ήγεμο-
νιων γιά νά προφυλάξη, τάχα, τό
ρωσικό χριστιανικό πλήρωμα άπό
τήν προσηλύτιση στόν ούνιτισμό
καί στόν καθολικισμό. Κατέλαβε
τό Νοβγορόντ, τό Ροστόβ καί τό
Γίροσλάβ, νίκησε τούς Τατάρους
ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ
Κνπρο ταλαιπιορημένη
τί άκόμα σ' άναμένΐΐ;
"Οσο καΐ να χύσεις δάκρυ
θάβρης αργε κάποιαν ακρη
σ' δλ' αύτά τα γεγονότα;
ή θά πρέπει νά σφαλίσεις
καί τα μάτια καί τα ώτα
κ' οίτε κδν πιά νά μιλήσεις;...
Χ. Π.
25 ΜΑΡΤΙΟΤ 1821
Οί καμπάνες χτυποϋσαν:
σηκωθήτε γενναϊοι
7)»)6' ή μ/(>α νά λάμψη
τό άστέρι της Δόξας.
"Οχι πιά σκλαβωμένοι,
τα δεσμά γύρω σπάστε
λαμπροφέγγει ή Νίκη
Λυτρωμοϋ είναι ώρα.
Κ' άπ' τα βράχια όλοΰθε...
ποτισμένα μέ αίμα
κ' άπ' τα κόκκαλ' άκόμα
των φιχτά σκοτωμένων
μιά φωνή άντηχοΰσε:
Λευτεριά στήν Πατρίδα
τή μικρή μά άντρεία
τήν αίώνια 'Ελλάδα.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΓ
ΕΠΑΞΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗ
Λίαν έπιτυχής καί ένδεδειγμένη
ή προ.ινωγή κατ' απόλυτον έκλο
γήν, τού πό οβ τώ 'Τπουργείω
Κοινο^νιxών 'Τπτ,ρεσιών διεν'θυν
τοΰ α' τάξεος λ. Ιωάννου Αγ
γέλη ίί; τον ίιαθμόν τοΰ γενικοΰ
διενθν;τοΰ χγί τι το.-τοθέτησίς τού
ώς προισταμι'νοί τής παρά τώ
αυτώ "Υπουργείω Γεν. Διευθύνσε¬
ως Ποονοίοο Τόν κ. Ίο>. Άγγέ
λην, δ οποίος αποτελεί, πράγμα-
τι, κό<τμημΓ· τού βημοσιουπαλληλι κου κόι/αι,.ν συγχαίρομεν έγκαρδί ,τως επί ττί επαξία προαγωγή τού. ΤΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Πολλοϊ άπό τούς αναγνώστας μας είς τήν Δάφνην μάς παρα- καλοΰν νά έξάροκμεν την βραστη ριότητα τοί λάμπρου βτενθυντοΰ τοΰ έκεϊ Ταμείον κ. Ήλία Δανα ήλα, /άρις είς τα ληφθέντα υπό τοΰ όΐτοϊοΓ ίπιβαλλόμενα μέτρα τό Ταμείον τουτο λειτονργρϊ κατά τρόπον ύποδειγματικώς εδρυθμον. Τοΰ άξίξουν άληθως συγχαρητή- ρια. τής «Χρυσής Όρδής» καί ύπέταξε τίς ήγεμονίες τού Ριαζάν καί τοΰ Τβέρ. Οί ύποταχθέντες τόν κήρυ- ξαν Ανώτατον Ήγεμόνα μέ τόν τίτλο τοΰ «Γκοσουντάρ», πού Ισο- δυναμοϋσε μέ τόν δυτικοενρωπαϊ- κό τοΰ «Μεγάλου Δουκός:», άλλά ό τίτλος τοΰ Τσάρου δέν άναγνω- ρίσθηκε. Στά μεταξύ ό όθωμανικός στό- >λ; τοΰ Μωάμεθ τοΰ Πορθητή,
ίιπό τόν μεγάλον βεζύρη Αχμέτ
πασά, επλευσε στά 1475, στή Κρι-
μαία, κατέλυσε τήν έξοισία τής
«Χρυσής Όρδής» καί ΐδρυσε τό
ύποτελές στήν Όθωμανική Αύτο-
κρατορία Χανάτο τής ΚριμαΧας,
πού Ιμελλε νά επιζήση τρείς αίώ-
νες. Ή όθο>αανική κυριαρχία Λ-
πλώθηκε σέ σημαντικό βάθος σέ
δλες τίς βορειοανατολικές άκτές
τον Εΰξείνου. Ή αποκτήση κοινί>ν
συνόρων, ύποχρέωνε τύν Ίβάν νά
διαλέξη μεταξύ φιλίας καί έχθρό-
τητας μέ τούς Τούρκους. Δέν μπο-
ροϋσε οίττε κατά διάνοια νά τα
βάλη μαζί τους. Προτίμησε τή (τη-
λία καί στά 1497, μέ τή μεσολα¬
βήση τοΰ Χάν τής Κριμαίας, Με-
ναλί Γκιρεί, σΐ'νω,μολόγησε συμςχο
νο φιλίας μέ τόν Σουλτάνο Β«-
γιατίτ Β'.
Ό γυιός τοΰ Ίβάν Γ', Βασί¬
λειος Γ' καί ό έγγονός τού Ίβαν
Δ' ό Τρομεράς, έπιμείνανε στήν
πολιτική των φιλικων σχέσεων μέ
τούς σουλτάνους. Κατάφεραν νά
άποσοβήσοι»ν την όθωμανική έ«τέ-
κταση πρός βορράν, καί απλωσαν
άνενόχληησι την Ιξουσία τους στά
άνατολικά. 'Επί Ίβάν τοΰ Τρομε¬
ρόν, ή ρωσική κυριαρχία εχρθασε
ως τα 6άθη τής Σιβηρίας. Ό Ί¬
βάν Δ' ένοποίησε δλες σχεδόν τίς
ρί'Κΐικές χώρες υπό την έξουσία
τον καΐ στά 1561 Λναγορεύτηκε
«Τσάρος πασών των Ρωσστων>.
Ώστόσο, παρ' όλη τήν έξαιρετι,κή
τού μέριμνα νά αποφύγη κάθε προ
στριβή μέ τούς Όθοχΐανούς, ή
πρώτη ρωσοτουρκική σύρραξη ση-
μειώθηκε επί των ημερών τού.
Στά 1569 πλημμύρισε ό Δόν
στίς παραμεθάριες ρο)σοκριμαϊκές
περιοχές καί τουρκοκριιιαϊκές στρα
τκοαικές μονάδϊς προήλασαν στήν
άριστερή δχθη τοΰ ποταμοΰ, μέ
πρόθεοτ) νά σκάψονν άντιπλημμυ-
ρνκή διώρυγα. Τα στρατοπεδενμέ-
να στή δεξιά δχθη ρωσικά στρα-
τιωτικά τμήματα, άνειδοποίητΐα πε¬
ρί τού είρηνικοΰ σκοποΰ τής παρα
βιάσεως των συνόρων, επετεθησαν
κατά των άμέριμνων εΐσβολέων
καί τούς άπεδεκάτισαν.
Ό Ίβαν ό Τρομεράς, πού βέν
ηταν καθόλου τρομεράς άπέναντι
των ϊσχυμαλιων μέ ένδιάμεση έ-
πτάχρονη βασιλεία τού ταταρικής
καταγωγής Βόρι Γκουντοννώφ καΐ
στά 1613 άναγορεύθηκε Τσάρος δ;
Μιχαήλ Β' Φεοντόροβιτς Ρομα-
νώφ, ό άρχηγέτης τής δμώνυμης
2υν4χ*ια «ίς Την 6ττν σβλίδα)
ΘΡΤΛΟΙ ΚΑΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕ Σ
Ή Σημαία τής 'Ελλάδας
Ό "Ηλιος καί ή θάλασσα
κάμαν μιά συμφωνία.
Τα χρώμ^τα τους ενωσαν
σέ μιά άναλογία.
Καί χαρΐΓαν τό Σύμβολο
στή χώοπ τή δικ.ή τους.
"Έτσι ί> Γηλκνόλευκη
πάντα 6ά -ή μαζύ τους...
Λ. ΜΟΣΟΤΡΟΣ
'ΠΑΓΛΟΓ ΦΛί2ΡΟΤ
Τα 6ι6λία καί οί άνθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΧ ΣΕΛ ΙΔΗΣ
Κυ.ριάκου Ντελοπούλου, «Νεοελ
ληνικά Φιλολογικά Ψευδώνυ
μα», Βιβλιοθήκη Κολλεγίου
Αθηνών 'Εγγειρίδια Βιβλ'.ο-
θηχοναμία; (Διεύθυνσις: Γε¬
ώργιος Μ. Κακούρης) ΆθιΊ-
να 1969, σελ. 144, Τυπογρα
φία Κωνσταντινίδη καί Μι-
χαλά.
Είναι δ τρίτος κατά σειρά 2κ
δοσης τάμος τής Βιβλιοθήκης
τοΰ Κολλεγίου. Βιβλίο ποωτότ·» [
πό πού προσφέρει κάμ-ποσες έκ- (
πλήξε-.ς, τέρπει καί ξεσκεπάζε'
κάποιες παρασκηνιχκές πτυγέ;
τής ζωής Χ<Τ(0·{ρά!φ<ύ'>, γρονο-
γράφων, συγγραφέων, δημοσιο-
γράφων, λογίων, άκόμα καΐ ξέ
νων συγγραφέων «πού Ιγραψαν
μέ ψευδώ·/υμο σέ Ιλληνικά ϊντυ
πά». Λέγω πτοχές, διότι δέν ·'
πάρχϊΐ έδώ κβίμενο τοΰ συγγρα
φέα πού νά τίς έρμηνεύει Ιδιαί
τερα, παρά ή δποια έντύπωσΓΐ
έξάγεται άπό τα ιδία τα φευδώ
νυμ,α - όνόιιατα καί όνάματα ·
ψει>5ώνυμα.
Στόν πράλογό τού δ συγγρχ-
φέας, ύίποδιευθυντής τής ΒιβΛιο
θήκης τοΰ Κολλεγίου, έξητίΐ'/ττ!
!ΐΐθο5ό τού καΐ τόν σκοπό τοί
βιβλίου, τή χρησιμοτητά τού
γιά τούς γραμματολόγους βε¬
βαία πρώτα πρώτα, άλλά καί
γιά δσους φιλαναγνώστες, φιλο
ιούαο'^ς καί καλλιεργημένο-ον
άνθρώπους εχουν τήν περιέργεια
νά γνωρίσουν τόν μηγανισμο,
θά ξλεγα, τής συνηθείας νά υοτ,
σιμοποιοΰν οί γράφοντες ψευδώ
νυμ,α καΐ μάλιστα. συχνά, πο^
λά ό καθένας. Ό Πίτρος Απο¬
στολίδης λ.χ., γιατρός καΐ συ^
γραφέας, δ πασίγνωστος Παϋ
λος Νφβάνας, είχε ϊξ'. ψ
μα: Άπόκαυκος δ ίΐαρακοι<ΐ(& μενος, Άπολλινάριος, "Ασοφοι. κλπ., δ Σόλων Βέρας, πού έξέ>δω
σ* προσφάτως μυθιστόρημα. &1
ταν ο ΦίςΦίς, ό Ιωάννης Γρν
πάρη:: Γιάννης Άρτεμ.ωνιαττι-
καί Ί. Χρονογράΐφος, ό 'Ηλί*ς
Βουτιερίδης εϊχε, άν άγαπάτε,
δέκα έφτά ψευδώνυμα.
"Οπως παρατήρησα πιδ πά
νω, υκίργο'ν/ στόν τομο δύο κ«
ριες διαιρέσεις: στδ «Πρώτο Μέ
ρος» δίνονται μέ λεξικογραφική
σειρά τα δνόματα -/.αί λντί
χά, στή δεύτερη στήλη, τα
δώνυ{χχ μέ πλάγια στοι^εΐα
Στό «λζύτερ'ο Μέρο;» τα φ:υ-δϋι
νυμα ευρίσκονται άλφαβητικα
στήν πρώτη στήλη, ένώ στή δεΌ
τερη δίν/ονται τα δνάματα. *Ε-
τσι οποίος Ιχει ύπόψη τού μσνο
δρισμένο ψευδώνυμο καΐ
μεΐ νά μάθει σέ ποιδν Ανή,
θά άνατρέξει στδ δεύτερο μι·
ρος. Στό τρίτο ^ρος «ΙΙαραποι»
πές» αναγράφονταο οί τίτλοι
των περιοδικών καί των έφ>;ι«Λ
ρίδων 8που έμ-φανίζονται τα
ψευδώνυμα, ή οί τίτλοι έργων δ
ρισμένων συγγραφέων. Σό τέ-
ταρτο μέρος «Βοηθήμ,ατα κ*1
Πηγές» δίνονται συμπληρωματι
κές πληροφορίας.
Τό βιβλίο είναι πηγή διχφ<5 ρων στοιχείων πού ίκανοποιοθν καί τήν περιέργειχ τοΰ 4ναγν<1)- στη, άκόμ,α καί τοθ καλυτέρα κατατοπισμένου. 'Εγώ λ.γ. 81ν ήξαιρα δτι Κώστας Ούράνης είταν τδ ψευδώνυ'Λο τοθ Κων¬ σταντίνου Νιάργου ποί» ϊ-^ριγν. μ.οποιοϋσε 4χόμα χαί δέκχ ίίλ- λα ψευξώνυμα, άνάμεσα σ' αΰ· τα καί συντομεύσεις τοθ «Κώ¬ στας Ούράνης». Ό Λέων Κυυ- κούλας υπεγράφη κάποτε «Στ*0 ρος Βέρας», δ Δημήτρης Γλη νό; εΐχε τρία ψΐ·>δώνυμα (Δ.
Φωτεινός κλπ.), β Πέτρος Γλέ
ζος είταν δ «Πέτρος ΒαλμΛς».
Έκεϊνος πού έατάθηκί δ πρωΐ*
θλητής στά ψευδώνυ^ια εΓταν δ
Γρηγδριος Ξενόπουλος: μετρω
35 φϊυδωνυιιά τού, αριθμόν που
κανένας αλλος, μοΰ φαίνΕϊι,
δέν ϊφθασε. Ό έςυπνότχτος Δή
μήριος Γρ. Καμπούρογλου, έςδν
τδ γνωστότατο Άνχξρομάρης" ί
χρησιμοποιοί><5ε αλλα δέκΐ ψιυ δώνυμα, άνά|μεσχ σ' αύτά.1: Ό- νούφριος, ΙΙαχούμιος, Τιπούκει τος πού δείχνουν τήν εδθυμη διάβεση τοΰ συγγρχφέα. Τό «Κ?< σμας Πολίτης» (άπδ τό χοσΐω πολίτης) είναι ψευδώνυμο τού Πάρι Τχβελούδη, τοΰ Σμυρναί ου συγγραφέα των μυΰιστορηιιά των «Έκάτη», «ΣχοΟ ΧατζιΓ φράγκου» καί αλλων, πού ζεΓ σϊί μερά στό Ψυγικό. Μαθητής &χύ μα τής Σγολής Άρώνη, τόν θυ μοθμαι κχτ)ώς, όρθόστεκος καί ντυμένος στην έντέλεια. τραπεζι κός πού σύχναζε στήν «καλύτε ρη κοινωνία», διάιβαινε άπό τήν προκυμαία. νέος καμαρωτδς καί κομψός. Ό διευθυντής κχί έν.- δότη; τοΰ «Νουιμ,ά» Δημήτριο, Ταγκόπουλος είγε δέκα δγτώ ψευδώνυμα, ένα άπ' αύτά θήλυ κό (Άροδαφνοΰσα) καί άλλο ξε νικό, γερμανικό (Λούντβιγκ φόν Πλάτσερ) ! Άλλά πρέπει να στχματήαω έδώ έξαιτίας τοθ π« ριοσμένου νώρου καί νά ιταρχ- πέμψω τούς φιλοπεριέργους καΐ τοΰς φιλερεύνους στό βιβλίο τοθ Κυριακού Ντελοπούλου πού μέ τόσον ζήλο καί τόση φιλοπονίχ συγκέντρωσε τό πολύτιμο τωόν τι φιλαλογικό ύλικο. Καΐ μιά πού δ Ρωμιδς 4γαπα να εύλογεί τα γένια τού, άς ιού έπιτραπεΐ νά περιαυτολογήσω ■/.' έγώ, πρίν κλείσω τή βιβλιο κρισία μου. Τούς πρώτους ότι χους μου σέ «άψογον καΒ7ρεύΐυ σχν», τούς έδημοσίευσε ή τοπι- κή εφημερίδα τοΰ Βουρλά «Τδ Σύνταγιια» τοΰ άξέγαο-ι,ου Κ. Φουρούλη μέ τό ψευδώνυμΐ; ^Γάο κισσος. Δέν θυμοΰμαι άπό -ότε να ξαναμΐταγειρίσθηκα ψευδ(ί)- νυμο. Εύτνγως γρήγορα έλυ- θηκα άπό τόν λογιωτατισμΑ τό πρώτο μου σωστό «ι τό έδημοσίευσε τό 1913 ή ή «Χαρχυγή», τδ λεσβιακό πε " ριοδικδ τοΰ Στράτη Μυριβήλτΐ, σέ οημοτική γλώσσα καΐ μέ τδ πραγματικό μου δνομα. Ό Κυριάκος Ντελοπουλος, δ πως φαίνεται άπό τα «Βοη6ή ματα καί Πηγές», έμελέτησε γιά νά συγκροτήσει τό βιβλίο τού πολυάριθμ-ες πηγές καΐ έαά ζεψε χλ>.ες τόσες πληροΦορίες
πού δείχνουν τή σοβ^οττιτα
των προ&έσεων καΐ τής έργασί
άς τού. Τοΰ άξίζουν συγχαρητή
ρια.
ΠΑΓΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΤΊΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
ΠΟ/ΗΤΙΚ Μ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, Ο1ΚΘΜΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Εχος 43ον, αριθ. φύλ. 2041
ΙΜ—ΜΙΙΙΙΜΙΠΙΙ
- - ---------ι---------------------—————————^—————^——————μ π^τ
Ι Διευ«υντής-*Ιδιοκΐήτης: Σ8ΚΡΑ~ΕΣ ΧΑΡ. ΣϋίΑΝΙΔΗΣ | Γραεεϊα: Ό8ός Νίκης 25 — 'Αθψα, — Τηλ. 229.708
ΙΙΐεΐΜΗΙΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜηΐΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙλΤΙΚΟΣ ΕλΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚλΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΑΗΝΒΜ ΧΡΙΣΤΙλΝΟΚ
Τοί ουνεργά τού μβς κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑθΟΥΡΑ
ΙΒ'. Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΞ,
ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ
ΠΑΞ ΡΟΜΑΝΑ ΤΟΤ ΟΚΤΑ-
ΒΙΟΤ ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
ΜΚΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
Ή Άλ.εξάνδριος Πάξ, ή άκριβέ
βτΕθον καί όρθότερον ή Έλληνιβτι
χή Πάξ, έκτείνεται έδαφικως έντός
των όρίων τοΰ κοάτους τοϋ Μεγά¬
λον Αλεξάνδρου καί των δΊα>δόχων
τού (ΙΓτολεμαίων καί Σελενκιδών)
ά,ιο της Μακεδονίας μέχρι των Ίν
βνων, μέ έπίκΓντρον την Μικρασίαν
*αί τάς νήσους τής Μεσόγειον, ει¬
δικώτερον δέ την ΡόδθΛ', την Δή-
Χον καί την Κρήτην. Διότι έντός
έντός τού γεωγραφικοΰ αύτοΰ χώ-
ρου έκτυλίσσεται ή «ιπολιτιστική
δοαστηοιότης τοΰ Μικρασιατικοΰ
Νεοελ/.ηνισμοΰ, ό οποίος καθορίζει
χαί άκριβέστερον ρυθμίζει τό εί-
δος καί την μορφήν τής έλληνιστι-
χης οΐκονομίας, τής ό.ιοάις μεγε-
βιτντιχόν έκμαγείον θά αποτελέση
βραδύτερον, ή ελευθέρα οίκονομία
τής Ριόμης, γενήτρια τής Πάξ
Ρωμάνα τοϋ Όκταβιανοΰ Αύγου¬
στον.
2. Καί γεννάται τό λογικόν καί
αυτόματον έρώτημα: Ποίος υπήρ¬
ξεν ό άρχιτέκτων καί εκτελεστής
τής έλληνιστικής αυτής οίκονομί-
ο; τή; συννφασμίνης μέ την 'Ελ-
νηνκττικήν Πάξ ί] Ά)λεξάνδ<κ,ον; Ή απάντησις είς τό διψαλίον αύ τό έρώτημα δίδεται άπό την ίστο ρίον καί άποδίδεται αρχικώς μέν «ί την συνεργασίαν των Πανελλή¬ νιον οτρατιο>τ<7>ν τού Μεγάλον Ά
λεξάνδρου μετά των ύπαναπτύκτων
πληθιισμών τής Μικρασιατικής έν-
δοχώνας Λφ' ενός καί μετά των άρ
χοαόθεν 'Ελλήνων κατοίικων των
παραλίων μικρασιατικήν πόλε ω ν.
Βραδύτερον δέ, είς την αξιέπαινον
Λοωτοβουλίαν καί την πολύτιμον
βυμβολήν των συνεχώς καί άίδιακό
πως μεταναστενόντων είς Μικράν
Ασίαν Έλλήνων έκ τής πολιτικώς
ταπεινωιθείσης «αί οίκονομικώς έ-
ξαντλουμένης κυρίως Ελλάδος,
πλήν τής Κορίνθου. Διότι, μόνον
ή Κάρινθος, μέ τούς δύο λιμένος
της, τό Λέχαιον καί τάς Κεχρεάς,
καί μέ τάν περίφημον δίολκόν της,
διετήρησε την συγκοινωνιακήν αξί¬
αν της διά -τα εμπόριον τοΰ Δυτι-
κοΰ Αίγαίου μόνον, αρχικώς. Στε-
ρεοελλαδίται, θεσσαλοί, Μακεδό¬
νες καί θράκες παντός έπαγγελμα
τος καί ποικίλης μορφώσεως, μετα-
σχόντες έθελουσίως είς την Πανελ
λήνιον εκστρατείαν τοϋ Μεγάλου
Αλεξάνδρου ·κατά των Περσών, ΰ
περέβαινον τάς 30.000. Μετά την
πε-ριφανή νίκην τοΰ Γρανικοϋ (Μϊ-
ος τοΰ έ'τους 334 π.Χ.) καί την
πανωλεθρΐαν των ήνωμένων Περ¬
σών Σατραπων, ό νεαρός Άλέξαν
δρος, προελαύνων θριαμ.6ευτής καί
μέχ<Η των Ίνδιίον, έγκαθίστα εάς τάς τε τάς παλαιάς καί τάς νεοσυ- στάτους πόλεις -τής Μικρασιατικής Ιδίως ένδοχώρας, τούς έξ Ελλά¬ δος είδικευμένους βετεράνους τού δασονόμους, μεταλλουργούς, σιδη- ρουργούς, κτηνοτρόφους, ύφαντουρ γοΰς, καλλιεργητάς, κατά τάς το¬ πικάς ανάγκας των ύπαναπτύκτων αΰτοχθάνων πληθυσμων καί κατά τάς δυνατότητας εκμεταλλεύσεως των παρθένων εδαφών των. 3. Οί έξ Έλλά&ος στρατιώται, τεχνικοί, αναλόγως τής είδικότητός τού έκαστος, υπέδειξαν είς τοΰς ά- μορφώτους καί άνιδέους εντοπίους πληθιισμ,ούς τής Μικρασιατικής έν δοχώρας, νέα αυστήματα βελτιωμέ νης καλλιεργείας καί νέας με>θό-
δους συστηματικής εκμεταλλεύσε¬
ως των πλουτοφόρων πηγών τής
πατρίδος των. ΚαΙ ή πρόθυμος συμ
μόρφωσις αυτών πρός τάς ελληνι¬
κάς οδηγίας καί ή άρμονική συν
εργασία μεταξΰ των ΈλλήνωΛ1 δι-
3ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίβα
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ή Μακεδονία καί ή θράκη
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
Τού συνεργάτου μας κ. ΓΕΩΡΓ. ΑΒΡ. Χ1ΝΤΖΟΓΛΟΓ
Β'
Καί στόν άκήρυχτο πόλεμό τους
μρ τόν Τοΰρκο γιά τίς έπιτυχίες—
οτά γλέντια καί στά πανηγύρια
τονς, μέ τονς λεδέντικους χορούς
τους. Έκεϊ στίς πλαγιές καΐ στίς
ήλιόχαρες ραχοϋλες, σάν παιάνες
νιχητήριοι, άκούονταν, άγνάντιο μέ
τίς χιονιαμένες βουνοοίορφές, τα
χλέφτικα τραγούδια τους, πού γιά
χαοαούλΐΛ στά διάοελα καί γιου-
ρούοια στίς λαγκαδιές, την παλλη-
χαοιά καί τα κατορτ)α>ματα ϋμνοΰ-
οαν τοΰ Γεροδήμου, τοΰ Ζαχαριά,
τού Κατσαντώνη καί των Κολοκο-
το(ΐ)ναίθ)ν.
Περίμενε ή 'Ελλόνδα καί την μυ
πτική δράση τής Φιλικής Έταιρεί-
«ς, την πανελλήνια, πού απλωνε
τού; ηλοκάμους της άπ' τίς Παρα-
δουνάδΐΐς Ήγεμονίες μέχρι. τής
Μάνης καί άπό τό Ίόνιο Πέλαγος
ΓοαμΓ τής Μικρασιατικής. «...Γιατί
τάσΐίΐαζε ή φοβέρα καί ήταν όλα
σιιο.τηλά...», τής μαύρης βκλα&ά;
τα χρόνια, πού ?τ«ι <ρρνκτά κνλοΰ- ηαν. Κι' δν γι'αύτό ήταν βαρΰς τοΰ πα~οΰ ό οτεναγμός, άδάστα- χτος τής ϊρημης μάνας ό πόνος καί «τίς βξημέροκε; έχριαλτικές τους ννχτες, ήταν καί τής νιόπαντρης ό καημός καΐ τό μαράζι, μέ τό χτυ ■"τοχάρδι. τής κοπελλαάς καί άκόμη ■τιό βπαρακτικό ήταν τοΰ όρφανε- μένου παιδιοΰ τό κλάμα. "Ομως, •τίβτεναν, γιατί καί τα κιτρινιβμένα διβλία τους ?γραφαν των παππού- δο>ν, κι' ελπίζανε πώς κάποια μέ-
θα θά τού; ε"ρθη ή ποθητή τους έ-
λενβρρία και ή έλπίδα τους τούτη,
"τόν χρίο χειμώνα τής ζωής τού;,
ο«ν ήλ.ιαχτίδο θέομαινε την καρδιά
τους πάντα.
Νά την, τέλος, ή πολυπόθητη, ή
όμέςο, ή 25η Μαρτίου, μέ την γιορ
τ'1 τού Εύαγγελιβμοΰ τής Θεοτό-
"ου! Καί οτό μοναστήρι τής Άγί
ι; Λαύρας Ικεϊ, ό Δεβπότης Πα-
'ληου Πατρών Γερμανός, νψώνει
Τά λ.άβαρό της, κηρύσσει την Έ-
χονάβταχτη τοΰ "Εβνους μας, εύ-
λογεί τίς σημαΐε; καί τα δπλα των
"«ναγμένων έκεϊ όπλαριχττνων - κα-
ΐκταναίων καί παλληκαριών, ποΰ
Η* οακριισμϊνα μάτια ίίλοι τονς, ά
σπάζονται τόν Τίμιο Σταυρό ιωΐ
Γίνουν δρκο «...γιά την πίστη τοΰ
Χοιβτοΰ την αγίαν καί τού γένους
^? την ελευθερίαν...», νά άγωντ-
°*3οΰν καί μέ τό σύνθημά τους «έ
'-Ν)ερία ή θάνατος!», νά άποτι-
^ξουν τόν ϊΛΟρατον ζνγόν.
Μιά παρένβΐση ίδω χρειάζεται,
Υΐά την Ιστοριχή οΛρίβενα: ότι ή
Επανάσταοη αρχιοε στήιν Καλαμά-
τβ ,λίγες ιμέρες πρίν, καί την ή-
^οα τοϋ Εύαγγελιημοΰ (25η Μαρ
τιου) μετα τήγ χαθιέρωβαν γιά νά
έθή μέ την ευτυχία τής ά-
ρς τοΰ γένους μας.
Ή 'Ελλάδα τώρα ξαναπήρε στό
Χ'Ο» της τό τρομερό σπαβί καί πά
η μαζί της ή Δόξα καί οί άδερ-
Τ·άβ{ζ της, δίκΐ,ς τα περαομ.ένα
Χβονια καί στό προσκλητήριό της,
ΤθέξτΓ) βηχ,,^χρ άδέρφια ίμπρός,
«κούγεται μί« φωνή!
*τάνονν πιά τα «Ήΐσανα, τα μοι-
Οο).ογια ααΐ τα 6άκρνα, μόνο ζω-
"^Ή τα αρματα καί χτυΛάτε, χτυ-
πάτε, νά σπάσοννε τίς σκλαιβιάς οί
άτιμωτικές αλυσίδες.
"Ολοι οί "Ελληνες, μέ άλαλαγμό
χαράς τρέχουνε καί ξεσηκώνονται
καί οί γέροντες, άκόμα καί οί γυ-
I
ναϊκες, μέ τα λιανοντούφεκα καί
τσεκούρια! Γιατί, πάλι στά μαομα-
ρένια άλώνια νά δοκιμαιστή Ιπρεπε
άνελέητα τοΰ Έλληνα ή ψυχή. Νά
μή χαθή στά Τάρταρα καί νά ανα¬
στηθή καί λαούς άλλους νά άνα-
στήοη! Νά ζήσουνΐ πάλι καταστρο
φές, μέ τα όλοκαντωματά τους καί
θριάμδους νά γνωρίσουνε, καί ϊ-
τσι νά συγκινηθή ποώτα ή πνευμα-
τική Εύρώπη (νά τούς Θατιμάβουν,
νά τούς ύμνήσοΐΓν γιά τα κατορθώ-
ματά τονς, οί μεγάλοι της ποιη-
τές καί ζωγράφοι) καί νά τρέξουν
τότε οί Φιλέλληνες νά 6οτ}θήσουν
καί νά Ερθουν στήν 'Ελλάιδα νά
πολεμήοουν καί νά πεθάνουν στό
.-τλευρό τους.
Βοηθεία δέν περιμένανε άπό που
θενά. "Οχι! Γιατί άπό τό παρελ¬
θόν γνωοίζανε, άλλοίμονο, λόγια
μονάχα καί αλλο τίποτε άπό ύπο-
σχέοεις.
Πολλοί, μάλκττα, σημαίνοντϊς, ή
σαν καί «ακόπιβτοι· στίς λέσχες
καί στά πάρκα τής Εύρώπης' για-
τί άποροΰσαν μέ τοΰς Γραικοΰς καί
ϊλεγαν, πώς αΰτό τό ξεσή,ι«ιιμά
τους, μέ την έπανάΐτταβή τους, πά
/α, άπό ξέβπαβμα άπελΛΜΐίας γινό-
ταν άπό άθιόαθο>τους καί μερικούς
σκληροτράχηλονς μονάχα ίιπηκόονς
τοΰ Σουλτάνον. Καί όπως τόβες
φορές παληότερα, καί αύτό θά τοϋς
βτοίχι.ζε σέ αίμα καί ί£ανίοαποδι-
σμό τους!
Άλλά καί γιά τόν Σουλτάνο,^
Μαχμούτ Β' καί τούς πασάδες καί
τούς αγάδες τού, ποΰ ζούσανε μαλ-
θακοί στούς παραδείσους τους... ά-
ποχαυνωμένοι, χρόνια τώρα, μέσα
στούς καπνούς τοΰ ναργιλέ, τα βερ
μπέτια, τό ραικί καί τίς παλλακί-
δες τους, <ττόν όντά, πάνω οτό χα- λί, μέ τό ραχάτι τους. Οί Γκιαού- ρηδες αύτοι ήσαν τί τάχα; Μιά χούφτα σκουλήκια, δοΰλοι πεινα- λέοι, χωρίς καμμιά άξία. Πώς τολ μοΰν καί «τηκώνονν κεφάλι; Πίοτευαν &μως, οι ρ«Υΐάδες τού, ότι έκαμαν τόν δίκαιον υπέρ πάν¬ των άγώνα τους, καί ηοαν σίγου- ροι πρώτα <ττής Παναγίας τους, τής ύπερμάχου Στρατττγοΰ, τή βο¬ ηθεία καί δστεοα οτών άρχηγων τους τή σοφία καί άπαράμιλλη άν- δρεία των Ιμπειροπολέμιον στή στε ριά κλεφτών, παλληκαριών από τό Μωρηά, τή Ρούμρλη, τή θεβσαλία, τή Μακεδονία καί τή θράκη, καί των άτρόμητι.ι>ν άκόμη ναιτικών,
άπό τα ντκΛά, τίς Σπίτοες, τα Ψ"
ρά, την "Τδρα, την Κάοο καί τό
Γαλαξείδι.
Καί άπό τα βεαμά τής σκλαβι-
άς τα φρικτά, την 'Ελλάδα μας,
δύο πνενιματικά μεγάλα της παιδία,
την <τηκώνουν. Ό έθνεγέρτης^ καί Λρωτομάρτυρας τής έλε»θρρ ί α ς της, Ρήγας δ Βελεστινλ.ής κ«ί ό μεγάλος δάσκαλος καί άναμορφω- τής τοΰ γένους μας, Άβα,ιιάντιος Κοραής. (Συνεχίζεται) ΤΙ ΕΙΝΑΙ_ΤΟ^Ν.Α.Τ.Ο. ι Τό ίστορκκόν τής δημιουργίας τοϋ Όργανισμβθ τοϋ Βορει- «ατλαντικσΰ Συμφώνου. —Έπ' εύκαιρία τής 18ης έπε τβίου τής είσδοχής τής Έλλα- 'δος είς τό ΝΛ.Τ.Ο. Τβϋ συνβργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου Δ'. "Ιοως νά θεωρηθή παρά τΐΛκον έκ των αναγνωστών μου ώς πλεονα σμός τό νά έκθέσω μετά λεπτομε ρειών πληροφορίας περί τής στρατι οτι,κής διαρθρώοεως τού ΝΑΤΟ άλλ' ή π·ρόθ«Ης μου ν<ά όιαφωτίσθ) τόν πολύν Ελληνικόν Λαόν περί τοΰ τί είναι τό ΝΑΤΟ καί τί ση- μαίνει διά την ελευθερίαν καί την δμυναν τής Ελλάδος ό Όργανι- σμός αΰτός, επιβάλλει όπως ή μελέ τη μου αυτή ίδη τό φως τής εύρυ- :έρας δημοσιότητος διά τοΰ Τύπον, όπότε θά είναι λίαν ευχερής ή με- λέτη καί πλήρης κατανόηοίς της μέ τάς έκτεθείσας στρίΐτκοτικάς λε- πτομ*ρείας. ΠεραίνΗ))ν την παρούσαν μελέτην μου, ορθόν κοίνω νά τονίσω δτι τό ΝΑΤΟ παρηιμπόδισε καί παοΐμαοδί ζε ιτήν Σοβιετικήν Ρωσσίαν νά συ νεχίση άδιστάκτιος κα'ι ίταμώς την έπεκτατικήν πολιτικήν της διά τής ύποΛουλώ<ίεο>ς των άδυνάτων Λα-
ών, καθώς συνέδαινε πρό τής ιδού
σεώς τον. 'Εξηναγκάσιθη δέ νά δη¬
μιουργήση καί αυτή, δίκην άντιπά
λου δεους, τό Σνικρωνον τής Βαρ
σοόίας, άλλ' αΰτό ούσια—ικώς δέν
περιλαμβάνει είς τούς κόλπους τού
^ Λαούς ελευθέρους καί άνεξαρτή-
τους, δπως συμβαίνη είς τό Ν Α
ΤΟ. Περ<λαμ6ανιετ. απλώς τούς ϋηο δούλονς δορυφόρους τής Σοβιετι κης Ραχτίας, τωγ οποίων τό μέν ηθικόν δυναμικόν είναι αμφίβολον εάν Θ' άνθέξη είς μίαν διεθνή άρ πακτικήν περιπέτειαν καΐ δέν θά προκαλέση άνταφσίαν των δούλο>ν
κατά των τυράννων το)ν, τό δέ ΰλι
κόν δυναιτικόν δέν προσθέτει είς
άρΐ/θμόν ή είς έφόδία μεγαλυτέραν
Ισχύν είς την διατιθεμένην υπό τής
Σοβιετικάς Ρωβσίας.
Τό ΝΑΤΟ ένεθάρρυνε τούς έ
λευθέρονς Λαούς καί τούς κατέστη
σεν άποςραβιστϋίθύς, έτοίμους νά ύ
περασπίσονν εαυτούς καί νά μή έ
ηηρεάζωνται άπό τάς ροκκηκάς ά
Πίΐλάς. Ή 6έ Ελλάς, δίς άπειλη
θείσα νά υποδουλωθή είς τόν σλα
διβμόν διά τοΰ κομμουνισμόν κατά
τα Δεκειμδριανά καί κατά τόν Σιιμ-
μοριτοπόλειμον, ηδυνήθη νά εξαχκρα.
λίση την ανεξαρτησίαν της διά τής
εΐσβοχής της είς τό ΝΑΤΟ. Νά έ-
■ Συνέγεια ε?ί την 2αν σελίδα
Οί μεγάλοι Μικρασιάται δάσκα λοι.
ΑΝΑΣΤΑΣΪθί ΖΑΚΑΣ
Ό εΰσεδής έπιστήμχον καί λάτρης των αρχαιολογικήν καί ίστορικών
έκδρ ομών
Τού σνΛ·εργάτου μας κ. Β. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ
Φίλε κ. διευβυντά,
θά ήθελα νά σνμπληραχκο τό δή
μοσιευθέν είς τό ύπ' αριθμόν 2032
) 25.1.1970 φύλλον τοΰ αγαπητόν
«Προσφυγικόν Κόσμον» μελέτημά
μου περί τοΰ αειμνήστου καθηγητού
καί γυμνασιάρχου τής Εύαγγελικής
Σχολής Α. Ζάκα καί νά συμπληρώ
σω, κατά τό δυνατόν, την σκιαγρά-
φησιν τής προσωπικότητος τοΰ άν-
δρός ώς διδασκάλου καί παιδαγω-
γοΰ. "Ας μοΰ έΛΐτραπτι, λοιπόν, νά
έκθέσο ολίγα τινά περί τής θρητ
σκΓυτικότητος τοϋ Α. Ζάκα καί έν
συνεχεία νά άναψέρω περί των μα-
θητικών έ»δρομων, τάς οποίας έ-
πραγματοποίει, ώς καί περί των
άρχαιολογικών καί ίστορικών έκβρο
μων, τάς οποίας έπεχείρει μετά φι-
λικών προσώπων καί σι>νήιθϋ)ς μό¬
νο ς τού.
Μετά τιμής
Βασίλεος Κουζηνόπουλος
Ό Α. Ζάκας υπήρξε Χριστιανός
Όρθόδοξος, μέ καθαρόν 6μο>ς καί
βαθύ θρησκετ—κόν <τυναίσθημ.α. "Ας σημειώσια πρώτον έδώ ότι ό άείμντνίΤτος Άρ. ΣταυρΙτστις είς τό βιβλίον τού «Σμυρναϊκαί Σελί- δες» άναφέρει τό επεισόδιον τό ο¬ ποίον εδημιουργήθη μεταξν τοΰ κα θηγητοϋ καί τοΰ άοιδίμου Μητρο- πολίταυ Σμύρνη; Βασίλειον, συνε¬ πεία μιάς δΊαλέξεως τοΰ καθηγη¬ τού σχετικώς μέ την λατρείαν των Ιερών εΐκόνων, κατά την οποίαν, δμ/ος, ουδέν τό άντιβαΐνον πρός τα δόγματα τής Όρθοδόξου 'Εκκλη- οάας ελέχθη, άλλά απλώς ίδημιουρ κήθη άνοίκειος θόρυβος Ινεκα τής άγνοίας καί άμαθείας μερικων ά- κροατών. Άοχέτως, λοιπόν, πρός τό αίσθημά τού αΰτό γεγονός, ό Α. Ζάκας υπήρξεν ένας άληθινός Χρι- στιανός μέ βαθείαν θρηβκετίηκήν (Π.'νεί&η<ΐιν καί εύλάβειαν, την όποί αν μετέδιδε καί είς ημάς τούς μα¬ θητάς τοΰ Διδασκαλείον μέ την δι¬ δασκαλίαν τού καί την έν γένει σνμπεοιφοράν τού καί θά άναφί- ρω ?να χαρακτηρι/ττικόν παράδει- γμα: Κατά τό βχολικόν ετος 1910—11 ημην Ηαθητής τής Α' τάξείος τοΰ Διδασκαλείον τής Εύαγγελι κης Σχολής, είς την οποίαν ό Α. Ζά¬ κας ανέλαβε την διδασκαλίαν των αρχανών έλληνικών καί κατά κα¬ λήν μας τύχην ό ίδιος μας έδίδα- ξε τα άρχαΐα καί νέα έλληνικά καί είς τάς τρείς τάζεις τοΰ Διδασκα¬ λείον. "Ενθυμούμαι ζωηρώς την πρώτην εμφάνισιν τού είς την τα ξιν, κατά την ώραν 8—10 π^μ., πού είχομεν τό μάθημα των άρχαί- ων έλληνικών. Εισήλθεν είς την τάξιν καί ημείς τόν ύπεβέχθημεν ίίρθιοι· έπροχώρηοε πρός τό τρα- πέξι, πού έχρησίμει»εν ώς εδρα, καί άφοΰ έπεσικόπηβε την μικράν αί¬ θουσαν μας, ή όποία ευρίσκετο ά- πέναντι τοΰ κωδωνοστάσιον τής Ά γίας Φωτεινής, μάς εΐπε μέ την σιγανήν φωνήν τού: «Προσευχή, παιδία!». 'Εμείς δρθιοι άνεμένα- μεν δτι θά Αναθέση είς μαθητήν νά άπαγγείλη την Κυριακήν Προσευ- χήν, όπως πάντοτε εγένετο δταν Ιφοιτούσαμεν είς τάς πρώτας τά- ξεις τοΰ γυμ»Ό<3£ου> καί είδομεν μέ
κάποιαν έκπληξιν μας νά άπαγγέλ
λη ό Ιδιος μέ την μαλακήν καί ΰ-
ποβλητικήν φωνήν τού την Κυρια¬
κήν Προσευχήν καί εν βυνεχεία ή-
κούβαμεν νά άπαγγέλλη άργά καί
καθαρά καί μίαν άγνοκπον είς η¬
μάς τότε προσευχήν, ή όποία εί¬
ναι άπόσπασμα άπό προφητείαν
(κυρίως άπόσπασμα ίκ τής «Σοφί¬
ας Σολομωντος») καί άναγινώσκε
ται κατά τάν έσπερινόν τής 31ης
Δεκεμβριού, παραμονάς τής 1ης
τοϋ Νέον "Ετους.
Ή προβενχή αυτή ϊχει ώς ε¬
ξής:
«θεέ Πατέρων καί Κύριε τοΰ έ-
λϊονς, ό ποιήσας τα πάντα έν λό¬
γω σον καί τή σοφίσ. «ου, κατα-
σκευάσας τόν άνθρωπον ινα δεσπό-
ζη των υπό σού γενομένων κτισιΐιά-
των καί διέπη τόν Κόσμον βου έν
όσιότητι καΐ δικαιοσύνη· Δός μοί
την των σών θρόνο>ν πάρεδρον σο¬
φίαν καί μή μέ άποδοκιμάσης έικ
παίδων σου δτι εγώ δουλος σός καί
υιός τής «αιδίσκης σον. Έξαπό-
στειλον αυτήν έξ άγίου Κατοικητη
(Σονέχεια ίΐς τήν 4ην
'Εττ' εύχαιρία τού Τριωβίου
ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚβΙ ΑΝΥΨΩΣΙΣ
ΣΤ'.
Κς αύτην την νόταν Εχομεν μί¬
αν σύζευξιν ταπεινότητος καί μεγα-
λείου. Άλλά τό μεγαλείον τής Ά
γίας θεοτόκου, πού έπήτγασε άπό
την ταπείνωσίν της, δέν Ιχει καμ¬
μίαν αναλογίαν μέ τα μεγαλεία
τοΰ κόσμου τούτου, διότι είναι με¬
γαλείον θεοΰ καί πνευματικόν. Είς
την κλίμακα των δντων μόνον οί
καθαοοί, οί άγνοί καί ταπίΐντΗ τη
καρδίς. κατέχουν τήν υψηλοτέραν
βαθμίδα.
Χάρις είς τήν ταπεινότητα τής
ψυχής της ϊγινεν ή Παρθένος Μα¬
ρία, ούρανός καί ναός τής θεότη-
τος καί έδωκε τό σωμα καί τό αΐ-
μα της είς τόν θείον Λυτρωτήν,
διά νά προσφέρη ταυτα ώς θυσίαν
καί όλοκαύτωιια πρός τόν θεόν —
Πατέρα, υπέρ των άμαρτιών τοΰ
κόσμου.
Καί οντο) ίξεπληρώθη έν τψ προ
σοιπψ της ή προφητεία τού Ήσαί-
σώπω της ή ,-τροφητεία τοΰ ΉσαΓα
«'Εγώ κατοικώ ίν {η|»ηλοΙς καί έν
"Υπό κ. Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
Ι άγίω τόπω και μετά τοΰ
μένου τήν καρδίαν καί τοΰ ταπει¬
νόν τό πνεΰμα». Καί πάλιν «Ό ού
ρανός μου θρόνος καί ή Γή ΰπο-
πόδιον των ποδών μου. Ποίον οί¬
κον οίκοδομήσετέ μοί; καΐ ποίος
τόπος της καταπαύσεώς μου; Πάν-
ί τα γάρ ταύτα έποίησεν ή χείρ μου
καί ?στιν έμοί πάντα ταύτα, λέγει
Κΰριος. Καί επί τίνα έπιβλέψω,
άλλ' ή επί τόν ταπεινόν καί ησύ-
χιον καί τρέμοντά μου τ·ούς λό-
γους». Ήσαία (6€—1,8).
Ό Απόστολος τώΑ- 'Εθνών Παύ
λος, τό δοχείον τής χάριτος, τό
«σκεΰος έκλογής», λόγφ των θαυ-
μαστών αποκαλύψεων πού ϊλαβεν
εκινδύνευε νά περιπέση είς ύπερη-
φάνειαν. «Καΐ τή ΰπερβολτ) των ά-
ποκαλύψεων ίνα μή ύπεραίρωμαι,
έοόθη μοί ΐΐκόλοψ τή σαρκί, αγγβ-
λος Σατόν Γνα μέ κολα<ρίζτ|> ίνα
μή ύπεραίρωμαι, υπέρ τούτου τρίς
τόν Κύριον παρεκάλεσα, ίνα άπο-
στή άπ' εμού καί είρηκί μοί: Άρ-
—υνέχεια είς την βην σελίβα)
Πολυσυζήτητον θίμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
Σειρά άρθρων τατ3 συνεργάτου μας κ. ΑΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΟΤΗ
&ον
θά ερωτήση δμως κάποιος, πον-
ές, τέλος πάντων, είναι αί έκδηλώ
σεις μιάς είλικρινοϋς καί πραγματι
κης φιλίας, Ιδάος μεταξύ των νέ-
ων τώΛ' βύο φΰλων;
Αύτές είναι κυρίοις φΰσΐως πνευ
ματικής, άλλά καί ύλικής, έν άνάγ-
κη. Σχοπόν δέ ?χουν νά βοηθήσουν
πνετ-ματικώς καί ψυχιχως, άκόμη
δέ καί ύλικώς, εκείνον μέ τόν όποϊ
όν συνδέονται μέ τούς δεσμούς τής
είλικρινοϋς φιλίας.
"Επί παραδείγματι, δταν έ'νας νέ
ος είναι, μόνος καί όίιρρωστος, ή
νέα νά τόν περιποιηθή καί νά τόν
παοασταθή, νά τόν παρηγορήση μέ
λόγιη τής Άγίας Γρας:ής, δταν εί-
,'αι άπογοητειι>ιένος ή θλιμμένος,
νά τόν τονώση ήθικώς καί πνευματι
κώς μέ λόγια τής Άγίας Γραφης,
δταν έχη ανάγκην μιάς έξυπηρετή
σεως, την οποίαν διά τόν ενα ή τόν
άλλον λόγον δέν ημπορεί νά ένεο
γήση ό ί&ιος, νά αναλάβη ίκείνη
αυτόν τάν κόπον, ή νά τόν φρον¬
τίση αν έχη ανάγκην άπό κάποιαν
μικρουπηρεσίαν, πού εχει σχέσιν
μέ τό φαγητό τού, τό φόρεμά τού
κ.λ.π. Ιδίως, νά τόν βοηθήση πνεν
ματικώς, ωβτε νά πλησιάση περισ¬
σότερον στόν θεόν, νά γίνη καλός
Χριστιανός κ.ο,κ. Πρόκειται, λοι-
Λόν, γιά έκδηλώσεις άνιβιοτελείς,
μιάς χριστιανικής καρδίας.
"Εάν ή νέα δέν ημπορεί νά πα¬
ράσχη αύτοΰ τοΰ εΕδους τίς ύπηρε-
σίες, ψυχικής καΐ πνευματικής μαλ
λον φύσεως, τότε είναι καλυτέρα
νά άπομακρυνθή άπό τόν νέον πού
τόν θεωρεί φίλον της, διότι ΰπάρ-
χει δ μεγάλος κίνδυνος νά τοϋ προ
ξενήση μεγαλ.ύτερο κακό, καρά κα
λό.
Εάν ή φιλία μεταξύ νέον καί
νέας συντελή ωστε ό νέος νά γί-
νεται ιμαλθακός, νά ρέπη πρός την
άργοσχολία καί τήν ήδυπάθεια, νά
γίνεται μάλλον πονηρός, τότε άς
γνωρίζη ή νέα δτι ή φιλία των αυ¬
τή δέν είναι πραγματική φιλία καί
δτι θά πρέπη νά διακοπή τό τα¬
χύτερον.
Γιά νά βοηθήση, λ,ουΐόν, μία νέα
ενα νέον, μέ τόν οποίον θέλει να
ίίχη πραγματικήν φιλίαν καί οχι αϊ-
σθημα αλλου είδους, είναι άνάγκη
νά φέρη στήν επιφάνειαν δ,τι κα¬
λύτερον έ'χει στήν ψνχή ττΙ?·
Άλλά έρωτάται: Είναι δυνατόν
σήμερα, στήν έποχή μας, πού είναι
τόσον χαμηλά πεσμένη άπό ήθικής
τουλάχιστον απόψεως, είναι δυνα¬
τόν νά υπάρχη άνιδιοτελής καί πρα
γματική φιλία μεταξύ νίων των
δύο (ρύλων;
Στό έρώτηαα τούτο εδώκαμε
καί προηγουμένως απάντησιν, πού
έ'χαρακτηρίσαμε καί ώς πρόχειρην,
δηλαδή μάλλον σνντομην καί συν-
οπτικήν.
θά ηθέλαμεν, λοιπόν, νά προσθέ
σιομεν είς δ,τι ίσημειώσαμε, καί
τούτο: Γιά νά υπάρξη εΐλικρινής
φιλία μεταξύ των προσώπων πού
Ινεφέραμε, θά πρέπει, πρό παντός
άλλον, νά διατηρηθή αύτη στό έ-
«ύτεδο τής καθαιράτητος καΐ της ά-
γνότητος, δηλαδή νά υπάρχη καθα-
ρή ζωή. Άλλά γιά νά υπάρχη ζωή
καθαρή, θά πρέπει νά υπάρχη καί
καθαρή σκέψις. Τότε μόνον είναι
δυνατόν νά υπάρχη αύτοκνριαρχία,
αύτοσεβασϋόα, Λνώτερος αίσθημά-
των.
'Εκεΐνος, δμως, πβύ θέί.η νά ε"
χη καιθαρήν ζωήν καί νά είναι ά-
γνός στίς έκδηλώσεις τον, ό<ρ«ίλει νά προσέχη πολύ τίς σκέψεις τον, διότι έκεί μέβα, στίς σκέψεις, γί¬ νεται ή μεγάλη μάχη γιά τήν κα- θαράτηηα καί τήν άγνότητα. Ό πεΐιρασμός προσπαθεϊ μέ τήν φαν- τασία ικαί τήν είσήγησι πονηρων σκέψεων νά εξεγείρη τίς αίσθήσεις καί νά καταβή στήν σννείδησι νά τήν καταβάλη, δπότε κάθε άντίστα σις είναι μάταιη. Γι' αΰτό χρειάζεται νά άποκρου- σθή δ πειραβμάς ευθύς άμέσως μί σα στήν σκέψι. Νά άρνηθοΰμε δη¬ λαδή νά δεχθοΰμε καΐ νίοθετήσω- με την ϊ-νοχη σκέψι, την πονηρή έ- πιθνιμία. Καΐ αίτό γίνεται μόνον δταν ό νέος ϊχη χριστιανικές άρ- χές, δταν είναι έμποτισμενος μέ την Χριστιανική Πίστι, δταν τό πνεΰμα τού είναι φωτισμένο καί τρέ φεται μέ καθαρή πνευματική τρο- φή, δηλαδή μέ τα λόγια τοΰ Εύαγ γελίου, τοΰ Χριστοΰ. Στήν σημερινή ίποχή μας, πού τό ηθικόν κακόν, δηλαδή ή άμαρ- τία, εχει τόσον πολύ έμποτίσει δ- λες σχεδόν τίς έκδηλώσεις τής κοι νωνίας καί έχει μολύνει σχεδόν τα πάντα, ώς λογοτεχνίαν, ϊντνπα, θε άματα, τέχνην καί ικυρίως τήν μου σικήν, μόνον ή συνεχής άγρυπνία, ή μελέτη τής Άγίας Γραφης, ή βαθειά πίστις είς τόν Χοιστόν, ή έπικοινωνία μεταξύ πιστών καί έν γένει τα μέσα τής Χάριτος, είναι δυνατόν νά άποτελέσουν Ισχυρά δ¬ πλα αμύνης, άλλά καί θετικά τοιαΰ τα των πιστών, είς τόν άγώνα ε¬ ναντίον των δυνάμεων τοΰ σκότονς καί των ποικίλων πειρασμών τής ζωής. Κατά μείζονα δέ λόγον «"χούν α¬ νάγκην των πνευματικών αυτών δ- πλων οί νέοι, διότι είναι άκόμη ά- νώριμοι καί πολύ ευτρωτοι. (Συνεχίζεται) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΠΑ Τ·0 οννεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ ΤΙ ΟΙ ΤΣΑΡΟΙ χια έκ προηγουμέ^ου) Άντ(θΐτα πρός τούς δυτικοευ- ρωπαίους μνηστήρες, οί Τσάροι δέν άπέβλεψαν νά άναστήσουν την Ρωμανία, άλλά νά τήν υποκατα¬ στηθούν μέ τή Μοσχοβία. Ό Ίβάν Γ Βασιλείεβιτς, κοί- ταξε νά άξιθΛθΐήση τήν κληρονο- μιά των Παλαιολόγων πρός αμεση έσο>τεοιχ.η κατανάλωση. Πρώτ' άπ'
λα βάλθηκε νά αναλάβη επισήμως
τον τίτλο τοΰ «Τσάρον». Μέχρι
τΛν ήαερων τού, οί ήγεμόνες τής
Μόσχα; έτιτλοφοροΰντο «κνιάζ».
Τσάρος, στά σλανικά χρονικά προ-
σαγορεύετο άποκλειστικά ό Ρίομαί
ος αϋτοκράτω,ρ τοΰ Βυζαντίου καί
«Τσάριγκραντ» βασιλίς των πόλε¬
ων, ή Κωνσταντινούπολις. Μέ τήν
άνακήουξη τής Μόσχας, «δεύτερης
Νέας Ρώμης», άποκτοϋσε αυτήν
τήν Ιδΐ/άττ|τα τής «Τσάριγκραντ»
καί ό Ίδάν Γ', κατά σΐΎέπειαν,
τόν τίτλο τοΰ Τσάρου.
Δεύτερο μέλημα τού Ίβάν Γ'
υπήρξε νά αΰτοχειροτονηθή «Προ
στάτης των Όρθοδόξων Χριστια¬
νών» καΐ νά διεκδικήση τήν έπικυ-
ριαρχία δλων των ροσικων ήγεμο-
νιων γιά νά προφυλάξη, τάχα, τό
ρωσικό χριστιανικό πλήρωμα άπό
τήν προσηλύτιση στόν ούνιτισμό
καί στόν καθολικισμό. Κατέλαβε
τό Νοβγορόντ, τό Ροστόβ καί τό
Γίροσλάβ, νίκησε τούς Τατάρους
ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ
Κνπρο ταλαιπιορημένη
τί άκόμα σ' άναμένΐΐ;
"Οσο καΐ να χύσεις δάκρυ
θάβρης αργε κάποιαν ακρη
σ' δλ' αύτά τα γεγονότα;
ή θά πρέπει νά σφαλίσεις
καί τα μάτια καί τα ώτα
κ' οίτε κδν πιά νά μιλήσεις;...
Χ. Π.
25 ΜΑΡΤΙΟΤ 1821
Οί καμπάνες χτυποϋσαν:
σηκωθήτε γενναϊοι
7)»)6' ή μ/(>α νά λάμψη
τό άστέρι της Δόξας.
"Οχι πιά σκλαβωμένοι,
τα δεσμά γύρω σπάστε
λαμπροφέγγει ή Νίκη
Λυτρωμοϋ είναι ώρα.
Κ' άπ' τα βράχια όλοΰθε...
ποτισμένα μέ αίμα
κ' άπ' τα κόκκαλ' άκόμα
των φιχτά σκοτωμένων
μιά φωνή άντηχοΰσε:
Λευτεριά στήν Πατρίδα
τή μικρή μά άντρεία
τήν αίώνια 'Ελλάδα.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΓ
ΕΠΑΞΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗ
Λίαν έπιτυχής καί ένδεδειγμένη
ή προ.ινωγή κατ' απόλυτον έκλο
γήν, τού πό οβ τώ 'Τπουργείω
Κοινο^νιxών 'Τπτ,ρεσιών διεν'θυν
τοΰ α' τάξεος λ. Ιωάννου Αγ
γέλη ίί; τον ίιαθμόν τοΰ γενικοΰ
διενθν;τοΰ χγί τι το.-τοθέτησίς τού
ώς προισταμι'νοί τής παρά τώ
αυτώ "Υπουργείω Γεν. Διευθύνσε¬
ως Ποονοίοο Τόν κ. Ίο>. Άγγέ
λην, δ οποίος αποτελεί, πράγμα-
τι, κό<τμημΓ· τού βημοσιουπαλληλι κου κόι/αι,.ν συγχαίρομεν έγκαρδί ,τως επί ττί επαξία προαγωγή τού. ΤΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Πολλοϊ άπό τούς αναγνώστας μας είς τήν Δάφνην μάς παρα- καλοΰν νά έξάροκμεν την βραστη ριότητα τοί λάμπρου βτενθυντοΰ τοΰ έκεϊ Ταμείον κ. Ήλία Δανα ήλα, /άρις είς τα ληφθέντα υπό τοΰ όΐτοϊοΓ ίπιβαλλόμενα μέτρα τό Ταμείον τουτο λειτονργρϊ κατά τρόπον ύποδειγματικώς εδρυθμον. Τοΰ άξίξουν άληθως συγχαρητή- ρια. τής «Χρυσής Όρδής» καί ύπέταξε τίς ήγεμονίες τού Ριαζάν καί τοΰ Τβέρ. Οί ύποταχθέντες τόν κήρυ- ξαν Ανώτατον Ήγεμόνα μέ τόν τίτλο τοΰ «Γκοσουντάρ», πού Ισο- δυναμοϋσε μέ τόν δυτικοενρωπαϊ- κό τοΰ «Μεγάλου Δουκός:», άλλά ό τίτλος τοΰ Τσάρου δέν άναγνω- ρίσθηκε. Στά μεταξύ ό όθωμανικός στό- >λ; τοΰ Μωάμεθ τοΰ Πορθητή,
ίιπό τόν μεγάλον βεζύρη Αχμέτ
πασά, επλευσε στά 1475, στή Κρι-
μαία, κατέλυσε τήν έξοισία τής
«Χρυσής Όρδής» καί ΐδρυσε τό
ύποτελές στήν Όθωμανική Αύτο-
κρατορία Χανάτο τής ΚριμαΧας,
πού Ιμελλε νά επιζήση τρείς αίώ-
νες. Ή όθο>αανική κυριαρχία Λ-
πλώθηκε σέ σημαντικό βάθος σέ
δλες τίς βορειοανατολικές άκτές
τον Εΰξείνου. Ή αποκτήση κοινί>ν
συνόρων, ύποχρέωνε τύν Ίβάν νά
διαλέξη μεταξύ φιλίας καί έχθρό-
τητας μέ τούς Τούρκους. Δέν μπο-
ροϋσε οίττε κατά διάνοια νά τα
βάλη μαζί τους. Προτίμησε τή (τη-
λία καί στά 1497, μέ τή μεσολα¬
βήση τοΰ Χάν τής Κριμαίας, Με-
ναλί Γκιρεί, σΐ'νω,μολόγησε συμςχο
νο φιλίας μέ τόν Σουλτάνο Β«-
γιατίτ Β'.
Ό γυιός τοΰ Ίβάν Γ', Βασί¬
λειος Γ' καί ό έγγονός τού Ίβαν
Δ' ό Τρομεράς, έπιμείνανε στήν
πολιτική των φιλικων σχέσεων μέ
τούς σουλτάνους. Κατάφεραν νά
άποσοβήσοι»ν την όθωμανική έ«τέ-
κταση πρός βορράν, καί απλωσαν
άνενόχληησι την Ιξουσία τους στά
άνατολικά. 'Επί Ίβάν τοΰ Τρομε¬
ρόν, ή ρωσική κυριαρχία εχρθασε
ως τα 6άθη τής Σιβηρίας. Ό Ί¬
βάν Δ' ένοποίησε δλες σχεδόν τίς
ρί'Κΐικές χώρες υπό την έξουσία
τον καΐ στά 1561 Λναγορεύτηκε
«Τσάρος πασών των Ρωσστων>.
Ώστόσο, παρ' όλη τήν έξαιρετι,κή
τού μέριμνα νά αποφύγη κάθε προ
στριβή μέ τούς Όθοχΐανούς, ή
πρώτη ρωσοτουρκική σύρραξη ση-
μειώθηκε επί των ημερών τού.
Στά 1569 πλημμύρισε ό Δόν
στίς παραμεθάριες ρο)σοκριμαϊκές
περιοχές καί τουρκοκριιιαϊκές στρα
τκοαικές μονάδϊς προήλασαν στήν
άριστερή δχθη τοΰ ποταμοΰ, μέ
πρόθεοτ) νά σκάψονν άντιπλημμυ-
ρνκή διώρυγα. Τα στρατοπεδενμέ-
να στή δεξιά δχθη ρωσικά στρα-
τιωτικά τμήματα, άνειδοποίητΐα πε¬
ρί τού είρηνικοΰ σκοποΰ τής παρα
βιάσεως των συνόρων, επετεθησαν
κατά των άμέριμνων εΐσβολέων
καί τούς άπεδεκάτισαν.
Ό Ίβαν ό Τρομεράς, πού βέν
ηταν καθόλου τρομεράς άπέναντι
των ϊσχυμαλιων μέ ένδιάμεση έ-
πτάχρονη βασιλεία τού ταταρικής
καταγωγής Βόρι Γκουντοννώφ καΐ
στά 1613 άναγορεύθηκε Τσάρος δ;
Μιχαήλ Β' Φεοντόροβιτς Ρομα-
νώφ, ό άρχηγέτης τής δμώνυμης
2υν4χ*ια «ίς Την 6ττν σβλίδα)
ΘΡΤΛΟΙ ΚΑΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕ Σ
Ή Σημαία τής 'Ελλάδας
Ό "Ηλιος καί ή θάλασσα
κάμαν μιά συμφωνία.
Τα χρώμ^τα τους ενωσαν
σέ μιά άναλογία.
Καί χαρΐΓαν τό Σύμβολο
στή χώοπ τή δικ.ή τους.
"Έτσι ί> Γηλκνόλευκη
πάντα 6ά -ή μαζύ τους...
Λ. ΜΟΣΟΤΡΟΣ
'ΠΑΓΛΟΓ ΦΛί2ΡΟΤ
Τα 6ι6λία καί οί άνθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΧ ΣΕΛ ΙΔΗΣ
Κυ.ριάκου Ντελοπούλου, «Νεοελ
ληνικά Φιλολογικά Ψευδώνυ
μα», Βιβλιοθήκη Κολλεγίου
Αθηνών 'Εγγειρίδια Βιβλ'.ο-
θηχοναμία; (Διεύθυνσις: Γε¬
ώργιος Μ. Κακούρης) ΆθιΊ-
να 1969, σελ. 144, Τυπογρα
φία Κωνσταντινίδη καί Μι-
χαλά.
Είναι δ τρίτος κατά σειρά 2κ
δοσης τάμος τής Βιβλιοθήκης
τοΰ Κολλεγίου. Βιβλίο ποωτότ·» [
πό πού προσφέρει κάμ-ποσες έκ- (
πλήξε-.ς, τέρπει καί ξεσκεπάζε'
κάποιες παρασκηνιχκές πτυγέ;
τής ζωής Χ<Τ(0·{ρά!φ<ύ'>, γρονο-
γράφων, συγγραφέων, δημοσιο-
γράφων, λογίων, άκόμα καΐ ξέ
νων συγγραφέων «πού Ιγραψαν
μέ ψευδώ·/υμο σέ Ιλληνικά ϊντυ
πά». Λέγω πτοχές, διότι δέν ·'
πάρχϊΐ έδώ κβίμενο τοΰ συγγρα
φέα πού νά τίς έρμηνεύει Ιδιαί
τερα, παρά ή δποια έντύπωσΓΐ
έξάγεται άπό τα ιδία τα φευδώ
νυμ,α - όνόιιατα καί όνάματα ·
ψει>5ώνυμα.
Στόν πράλογό τού δ συγγρχ-
φέας, ύίποδιευθυντής τής ΒιβΛιο
θήκης τοΰ Κολλεγίου, έξητίΐ'/ττ!
!ΐΐθο5ό τού καΐ τόν σκοπό τοί
βιβλίου, τή χρησιμοτητά τού
γιά τούς γραμματολόγους βε¬
βαία πρώτα πρώτα, άλλά καί
γιά δσους φιλαναγνώστες, φιλο
ιούαο'^ς καί καλλιεργημένο-ον
άνθρώπους εχουν τήν περιέργεια
νά γνωρίσουν τόν μηγανισμο,
θά ξλεγα, τής συνηθείας νά υοτ,
σιμοποιοΰν οί γράφοντες ψευδώ
νυμ,α καΐ μάλιστα. συχνά, πο^
λά ό καθένας. Ό Πίτρος Απο¬
στολίδης λ.χ., γιατρός καΐ συ^
γραφέας, δ πασίγνωστος Παϋ
λος Νφβάνας, είχε ϊξ'. ψ
μα: Άπόκαυκος δ ίΐαρακοι<ΐ(& μενος, Άπολλινάριος, "Ασοφοι. κλπ., δ Σόλων Βέρας, πού έξέ>δω
σ* προσφάτως μυθιστόρημα. &1
ταν ο ΦίςΦίς, ό Ιωάννης Γρν
πάρη:: Γιάννης Άρτεμ.ωνιαττι-
καί Ί. Χρονογράΐφος, ό 'Ηλί*ς
Βουτιερίδης εϊχε, άν άγαπάτε,
δέκα έφτά ψευδώνυμα.
"Οπως παρατήρησα πιδ πά
νω, υκίργο'ν/ στόν τομο δύο κ«
ριες διαιρέσεις: στδ «Πρώτο Μέ
ρος» δίνονται μέ λεξικογραφική
σειρά τα δνόματα -/.αί λντί
χά, στή δεύτερη στήλη, τα
δώνυ{χχ μέ πλάγια στοι^εΐα
Στό «λζύτερ'ο Μέρο;» τα φ:υ-δϋι
νυμα ευρίσκονται άλφαβητικα
στήν πρώτη στήλη, ένώ στή δεΌ
τερη δίν/ονται τα δνάματα. *Ε-
τσι οποίος Ιχει ύπόψη τού μσνο
δρισμένο ψευδώνυμο καΐ
μεΐ νά μάθει σέ ποιδν Ανή,
θά άνατρέξει στδ δεύτερο μι·
ρος. Στό τρίτο ^ρος «ΙΙαραποι»
πές» αναγράφονταο οί τίτλοι
των περιοδικών καί των έφ>;ι«Λ
ρίδων 8που έμ-φανίζονται τα
ψευδώνυμα, ή οί τίτλοι έργων δ
ρισμένων συγγραφέων. Σό τέ-
ταρτο μέρος «Βοηθήμ,ατα κ*1
Πηγές» δίνονται συμπληρωματι
κές πληροφορίας.
Τό βιβλίο είναι πηγή διχφ<5 ρων στοιχείων πού ίκανοποιοθν καί τήν περιέργειχ τοΰ 4ναγν<1)- στη, άκόμ,α καί τοθ καλυτέρα κατατοπισμένου. 'Εγώ λ.γ. 81ν ήξαιρα δτι Κώστας Ούράνης είταν τδ ψευδώνυ'Λο τοθ Κων¬ σταντίνου Νιάργου ποί» ϊ-^ριγν. μ.οποιοϋσε 4χόμα χαί δέκχ ίίλ- λα ψευξώνυμα, άνάμεσα σ' αΰ· τα καί συντομεύσεις τοθ «Κώ¬ στας Ούράνης». Ό Λέων Κυυ- κούλας υπεγράφη κάποτε «Στ*0 ρος Βέρας», δ Δημήτρης Γλη νό; εΐχε τρία ψΐ·>δώνυμα (Δ.
Φωτεινός κλπ.), β Πέτρος Γλέ
ζος είταν δ «Πέτρος ΒαλμΛς».
Έκεϊνος πού έατάθηκί δ πρωΐ*
θλητής στά ψευδώνυ^ια εΓταν δ
Γρηγδριος Ξενόπουλος: μετρω
35 φϊυδωνυιιά τού, αριθμόν που
κανένας αλλος, μοΰ φαίνΕϊι,
δέν ϊφθασε. Ό έςυπνότχτος Δή
μήριος Γρ. Καμπούρογλου, έςδν
τδ γνωστότατο Άνχξρομάρης" ί
χρησιμοποιοί><5ε αλλα δέκΐ ψιυ δώνυμα, άνά|μεσχ σ' αύτά.1: Ό- νούφριος, ΙΙαχούμιος, Τιπούκει τος πού δείχνουν τήν εδθυμη διάβεση τοΰ συγγρχφέα. Τό «Κ?< σμας Πολίτης» (άπδ τό χοσΐω πολίτης) είναι ψευδώνυμο τού Πάρι Τχβελούδη, τοΰ Σμυρναί ου συγγραφέα των μυΰιστορηιιά των «Έκάτη», «ΣχοΟ ΧατζιΓ φράγκου» καί αλλων, πού ζεΓ σϊί μερά στό Ψυγικό. Μαθητής &χύ μα τής Σγολής Άρώνη, τόν θυ μοθμαι κχτ)ώς, όρθόστεκος καί ντυμένος στην έντέλεια. τραπεζι κός πού σύχναζε στήν «καλύτε ρη κοινωνία», διάιβαινε άπό τήν προκυμαία. νέος καμαρωτδς καί κομψός. Ό διευθυντής κχί έν.- δότη; τοΰ «Νουιμ,ά» Δημήτριο, Ταγκόπουλος είγε δέκα δγτώ ψευδώνυμα, ένα άπ' αύτά θήλυ κό (Άροδαφνοΰσα) καί άλλο ξε νικό, γερμανικό (Λούντβιγκ φόν Πλάτσερ) ! Άλλά πρέπει να στχματήαω έδώ έξαιτίας τοθ π« ριοσμένου νώρου καί νά ιταρχ- πέμψω τούς φιλοπεριέργους καΐ τοΰς φιλερεύνους στό βιβλίο τοθ Κυριακού Ντελοπούλου πού μέ τόσον ζήλο καί τόση φιλοπονίχ συγκέντρωσε τό πολύτιμο τωόν τι φιλαλογικό ύλικο. Καΐ μιά πού δ Ρωμιδς 4γαπα να εύλογεί τα γένια τού, άς ιού έπιτραπεΐ νά περιαυτολογήσω ■/.' έγώ, πρίν κλείσω τή βιβλιο κρισία μου. Τούς πρώτους ότι χους μου σέ «άψογον καΒ7ρεύΐυ σχν», τούς έδημοσίευσε ή τοπι- κή εφημερίδα τοΰ Βουρλά «Τδ Σύνταγιια» τοΰ άξέγαο-ι,ου Κ. Φουρούλη μέ τό ψευδώνυμΐ; ^Γάο κισσος. Δέν θυμοΰμαι άπό -ότε να ξαναμΐταγειρίσθηκα ψευδ(ί)- νυμο. Εύτνγως γρήγορα έλυ- θηκα άπό τόν λογιωτατισμΑ τό πρώτο μου σωστό «ι τό έδημοσίευσε τό 1913 ή ή «Χαρχυγή», τδ λεσβιακό πε " ριοδικδ τοΰ Στράτη Μυριβήλτΐ, σέ οημοτική γλώσσα καΐ μέ τδ πραγματικό μου δνομα. Ό Κυριάκος Ντελοπουλος, δ πως φαίνεται άπό τα «Βοη6ή ματα καί Πηγές», έμελέτησε γιά νά συγκροτήσει τό βιβλίο τού πολυάριθμ-ες πηγές καΐ έαά ζεψε χλ>.ες τόσες πληροΦορίες
πού δείχνουν τή σοβ^οττιτα
των προ&έσεων καΐ τής έργασί
άς τού. Τοΰ άξίζουν συγχαρητή
ρια.
ΠΑΓΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΒΜβΣ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
(Σ ννέχεια έκ προηγουμένου)
«Είναι μερικές στιγμές στή ξο»ή
(άδιάφορο &ν χαρούμενες ή π0νε-
μένες), δπου δσα σοώρπια καί χα-
λαρά κκί άδύναμα τα ζήσαμε ώς
τότε, διά μιάς συγκεντρώνοντα»,
σνμπυκνώνονται, μορφώνονται στή
τελική τους εκφράση, γίνονται παν
ίσχυοο κορύφωμα' στιγμές γιά τίς
οποίες δλη ή αλλη ζωή φαίνεται
σά μιά μακρυά προετοιμασία. Τέ-
τοιο. ή στιγμή ποΰ εγραψΕ ό Παλα
μάς τούς «Λνκονς». «Στή μάντρα
τής πολιτείας οί λύκοι! Καί οί 6ο-
σκοί άνάξιοι καί ό λαός ονομα. Εί¬
ναι ή ώρα τής Δίκης, ή ώρα πού
ή Ίδέα πεθαίνει. Καί ό ποιότης
ορθιος —κρατώντας τής παράδο-
σης τής έκατοντάχρονης τό παληό
κρασί, ποΰ ώς χτές φτέρονε άκό-
μα τό πάτημα τής νίκης, γιατί δι-
κιά τού είναι αποστόλη νά σώ£η την
παράδοση καί νά λειτουργή την ΐ-
δέα— στέκει έκεΐ καί οϋρλιάξει α¬
πάνω στά χαλάσματα. Ή κραυγή
τού, πού σημαίνει όργη, σπαραγιιό
καί θρήνο, δέν είναι μόνο γιά την
τότε καταστροφήν έκτείνεται σέ δ-
λσυς τούς αΐώνες. Είναι γιά την
αίτία κάθε καταστρο<ρής, γιά τή μεγάλη κατάρα τής Φυλής μας· γιά τούς καικούς ίσκιους ποΰ την ά κολουθοϋν, την άδικη άψικορία, την έγώπαΐθη άρνητικότητα, την άσυ- ναρτησία. Είναι γιά δλα τα τραγι κά πάθη τής ίστορίας μας. Καί ό λόγος τού ποιητή δέν είναι πολιτι- κή κρίση μιάς στιγμής, άλλά γενι¬ κάς, οριστικάς, άπόλυτος λόγος εί- πωίμένος γιά πάντα. ΟΙ ΛΤΚΟΙ Μάννα ιμου, ό κόσμος χάνεται, Μάννα, ή πατρίδα χάνεται, μέτρα καί ρίμες καί σκοποί κι' άνώφελα κι' άδιάντρο. Ή λύρα σάν ξετσιποσιά, καί σάμπος νά χοροπηδά στών πόντον τόν ξολοθρεμό. Κι' αϋτά τα λόγια τα χρυσά, κι' αΰτά έ'νας κάλπικος παράς, κορόΕδεμα τής συμφοράς. Μάννα, ή πατρίδα χάνεται, Μάννα μόν, ό κάσμος χάνεται. Τσέτης τζελάτης χΰμησε, μέ τα σπαΐθιά μέ τα δαυλιά, σπαθιά τοΰ Τούρκου καί δαυλιά, παραμονεύει ό Βούλγαρος, κι' ό Μόσκοβος φοβέρα είναι. Κι' ό Φράγκος ό άρχοντος, ώ πώς τα σούφρωσε τα φρύδια τον, καί πώς άνασηκώνοντας τοΰς ώμους, παραμέρισε- στό άνταρτασμένο διάβα μας, γιά νά μή γγίξη άπάνου μας! 7 τοΰ Τρνγητή 1922 (Οί Πεντασύλλαβοι — Τα Πάθη τΐκά Κρυφομιλήματα 1925) ...«Καί ένώ ό ποιητής, άκόμα στή γή πεσμένος ,συνεχίξει τόν όλοφυρμό τού, τελειώνει ό τραγι κός διθύραμβος τής έθν»κής κα- ταστροφής, ένα άπό τα βαρυτι- μότερα διιαβάντια τής πνευματι- κής ζωής μας. ...«Άλλά τό κακό τό χειρότερο περνάει· είναι χρόνος. Ή Έλλάδα είναι ίδέα, δέν μπορεϊ νά περάση. Ή όργή καί ό πόνος περνοΰν· ή πίστη είναι άρχή ζωής καί θεμέλιο των λαόν καί αύτη μένει. Ή Έλ¬ λάδα δέν είναι τό σήμερα καί τό αυριο· είναι έ'να άσίγαστο ρεΰμα άδιάκοπο, ίνιαίο μέσα άπό δλα τα ίστορι/κά χρόνια. Στά μάτια τοϋ ποιητή, τοϋ ΰπέρχρονου δικαιο κρίτη, ?να τέτοιο χτϊσμα στέκει ά κατάλντο. Τέτοια ή Φιονή μηνά- ει, μόλις ψιβυριστά, μπροστά στό χαμό τής Μεγάλης Ίδέας». Καί ή ίδια ή Φωνή, λίγο άργο τερα, δταν όίρχισε τό γιάτρεμα τής πληγής, δταν ή γαλήνη της άρχισε νά είσδύη καί στόν άνιθρο πό τής πολιτείας καί τής πράξης, ή ίδια ή Φωνή Ιγινε μήνυμα λει τουργικά μεγαλόπρεπο μιάς νέας έλπίιδας. Φτάνει πιά τό σν.ληρό ά νάθεμα καί τό μοιρολόι τόν λύ¬ κων. «"Οχι! Μακριά κι' ή άπελπι- σιά, μακριά καί όργή καί θρήνος. Καί γράφει «Τό ΤΊραγούδι των Προσφύγων» άπό τα μουσικώτερα καί γαληνότερα παλαμικά στιχουρ γήματα, γίνεται ετσι σννέχεια καί σάν ίιστερικήι άπόκριση στούς Λύ- κονς, στόν Ποιητή, μάλιστα των Λύκων. Τό μεταφέρομε όλόκλη- ρο, γιατί άξίξει οί Πρόσφνγες νά ξαναδιαβάσονν τό Τραγούδι των (Σννεχίζεται) Ο ΠΑΤΗΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΟΥΪΖΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΔ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑϋΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέ,χεια εκ τού προηγούμενον) Την άρχαία έλληνική λογοτε χνία τοποθΐτεί μεταξύ των πνευ- ματικών έκείνων παοαγόντων, οί όποΐοι, δχι μόνον δέν άντιβτρα- τεύονται στίς θεμελιώδεις άρχές τής χριστιανικής διδασκαλίας, άλ λά καί μέ την θετική συμβολή των, άσκοΰν εύεργετική έπίδοασι στήν περαιτέρω άνάπτυξί της. Προικισιμένος άπό την φύσι 6 ί- διος, μέ τα θεία δώρα τής εύ- γλωττίας καί της βημιουργικής φαντασίας, Ιδιαίτερη συμπάθεια ϊ νοιο>θε άπό τα νεανικά τού χρόνια,
στήν ρητορική καί την ποίησι, τίς
οποίες ικαλλιέργησε ιμέ έξαιρετικό
ζήλο καί άφοσίοίσι στίς φιλοβοφι-
κές σχολές των Αθηνών.
Πρέπει νά σημειωθή ότι, την
εποχή έκείνη, αν καί ή έπί-σημη
γλωσσα τού Κράτους ήταν ή Λα
τινυκή, ή Έλληνική είχεν επικρα¬
τήση σάν ζωντανή γλώσσα τού
λαοΰ, τής έΛΐβτήμης, τής λογοτΐ
χνίας, τοΰ έμπορίου καί τής θρη
σκείας. Οί διανοούμενοι πατέρες
της 'Εκκλησίας μας, δποίς ό Βα¬
σίλειος, οί δύο Γρηγόριοι καί άλ-
λοι, μέ μεγάλη δεξιοτεχνία χρηοι
μοποιοΰσαν την άρχαία άττική διά
λεκτο, ή εκφραστική πολυμορφία
τής οποίας τούς έπέτρεπε νά δια-
τυπώσουν τίς Ιδέες των μέ σαφή
νεια καί συντομία. Πολλές φορές
οί έμπνευσμένοι λόγοι των άπο<ΐτό μα>ναν καί τό πιό κοφτερό σπαθί.
Αΰτός ήταν ό λόγος, γιά τόν ο¬
ποίον ό άποστάτης τοΰ Χριστκιντ-
σμοΰ Ίουλιανός, προσπάθησε ν' ά
φαιρέση τό άκαταμάχητο αΰτό δ-
πλο άπό τα χέρια των χριστιανών.
Μ' ενχι σαθρό έπιχείρημα, ότι δή
θεν στούς έθνικούς μόνον άνήκει
ή παιδεία των Έλλήνων, άπαγό-
ρεν>σε στούς χριστιανούς νά σπου
δάζουν την ρητορική, την ίατρική,
τίς καλές τέχνες καί ίίλ>.α. Καί
γι' αυτή την παράνομη πράξι τοϋ
Ρωμαίου αύτοκράτορα διαμαρτύρε
ται ό Γρηγόριος καί πλημμυρίζει
άπό ίρρή άγανάκτησι ή έλληνο-
χριστιανική ψυχή τού.
Περαίνοντας τόν έπίλογο τής
βιογραφίας τού, μποροϋμε νά ποΰ
μει ότι, ό Γρηγόριος συγκαταλέγε
ται μεταξΰ των πατέρων τής Έκ
κλησίας μας, οί δποίοι κατώρθο)-
σαν μέ την δύναιμι τοϋ λόγου των,
νά έναρμονίσονν άρι<ηοτεχνιοίά τα ύγιά βτοΐχεϊα τής Έλληνικής σκέ ψεως μέ τα ύψηλά βιδάγματα τής Χριστιανιβιής βρησκείας. ΤΑ ΣΤΓΤΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΤ Ό Γρηγόριος υπήρξε πολυγρα- (ρώτατος καί άκαταπόνητος συγ γραφεύς. Τα συγγράμματά τού πλούτΐΛαν την χριστιανικήν φιλαλο γία καί, φιλοσοφία καί πρόσφεραν στούς Οεολόγους θέματα έμπνεΰ- σεο)ς καί κατευθυντήριες ίδέες. Άπ' αΰτά σώθηικαν μέχρι καί των ημερών μας, 45 λόγοι, 214 έπι<ηο λές καί 408 ποιήματα. Οί λόγοι διακρίνονται γιά τό δ φός, την 'θερμότητα των χρο)μά- το), καί την πετυχημένη χρήσι ρη- τορικων σχημάτων. Άνάλογα μέ τα περιεχόμενά τον διαιροΰνται σέ δογματικούς, ήθικούς, πανηινυρι κοΰς, έπιταφίους καί περιπτοντι- «ούς. Οί κυρια'ντεροι άπ' αϋτοΰς είναι: α) Δογματικοί. — Κατ' Εύνο- μιανών πραδιάλεξις — Περί ΤΙοϋ — Περί Τίοϋ δεύτερος — Περί 'Αγίου Πνεύματος — Περί δόνμα τος καί καταστάσεως επίσκοπον— κλπ. β) 'Ηθικοί, — Περί φιλοπτωχί άς — Είς πατέρα σιωποντα διά την πληγήν τής χαλάξης — ίίλπ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΙΟΣ ΖΑΚΑΣ Φίλε κ. Σινανίδη, Παρακολουθώ πάντοτε μέ έξαι¬ ρετικό ένιδιαφέρον τόν άγαπηαό μας «Προσφνγικό Κόσμο» καί τε¬ λευταίως τα δσα έδημοΐπεύθηισαν νΐά τόν Άναστάσιο- Ζάκα. "Ημουν μαθητής τής τελευταίας τάξεως τοΰ δημοτικοΰ σχολε ί ο υ στό άλησίμόνητο Άιβαλή καά τυ- χαία, σέ μιά οίκογενειακή <η·νανη- στροφή, παρηκολοΰθησα τή σ<λ·ο- μιλία δύο δημογερόντον τοΰ Άι- 6αλιοΰ. Μιλοΰσαν γιά τα σχολικά πράγματα τής έποχής τους καί τα συνέκριναν μέ τα πιό παληό. Σέ μιά στιγμή τό ενα γεροντάκι έςκο- τά τόν αλλο συνομιλητή τού: — Τόν θυμάσοα τόν γυμνασιάρ- χη, τόν Ζάκα; — Πώς δέν τόν θυμοΰμαι, άπαν¬ τα 6 αλλος. Καί ταττόχρονα, άλλά καί αϋθόρ μητα καί οί δυό τους:: Μμ... μμ... Καλάς! Πάρα πολύ καλός! ■*Ηταν ή πρώιτη φορά πού άκου γα τό ονομα Ζάκας —καί ότι διε- τέλεσε γυμναοιάρχης στό Άίδαλή. Τα έπαινετικά λόγια τόν δΰο Άι- βαλΛίοτών δημογερόντον, έμειναν ζωηρά χαραγμένα στή μνήμη μο<ι. "Τστερα άπό άρκετά χρόνια, ο- ταν μεγάλωσα, έδιάβασα την ίστο- ρία των «Κυδονιών» τοϋ Γ. Σακά ρη, πού έ'χει εκδοθή είς τα 1920. Έκεί, σέ μιά ΰποσημείο>ση, άναφέ-
ρεται μεταξύ άλ.λιον καί ό Άνα-
στάσιος Ζάκας ότι διετέλεσε γυ-
μνασιάρχης στό γι<μνά<πον Κν*δο- νιών, άπό τού έ'τους 1893 εως τό 1898. Ή καλή, δμος, φήμη τού οτατηραϋνταν στή μνή,ιιη των έπι- ■ζώντων εο)ς τό 1912. Άνεξάρτητα άπό τό σύστη.μα τής διδασκαλίας τού, πού δέν ϊ- χω λόγους νά άμφιδάλλω γιά δσα καλοπίστως καί εΐλικρινά έ'γραψαν οί μαθηταί τού δρ. Δημ. Άρχιγέ- νης, ίκρΐντΐτής Εΰδ. Δουρμούσης, Νικ. Μηλιώρης κ.λ.π., γεγονός εί¬ ναι καί όμολογεϊται άπά δλους. δ- τι ό Άναβτάσιος Ζάκας γ»ά την έποχή τού, υπήρξε μία προσο)πικό- της των ελληνικόν γραμμάτιυν καί ότι έργάσθηκε μέ «ενθεον ϊήλον» Ό λευίτης πού τιμά ή πόλη μας, , υπήρξε διακεκουμένη μορφή τής ίερωσύνης πού άνάλωοε τόν 6ίο τού κατά τα ρήματα τοϋ Κυρί ου. Πιστός στό Κήρνγμα τής ά γάπης καί τής φιλαλληλίας στά θηκε ή παρηγορία των πτοχών καί των αδύνατον καί ό προ- στάτης χηρων καί όοφανων. Την σκιαγραφία τοΰ Ιερέο>ς —
Άνθρώπου θά προσοταθήσουιαε
νά δώσουμε Λπ' τίς στήλες τοΰ
«Προσφυγικόν Κόσμου» τού δποί
ου ό άείμνηστος υπήρξε τακτι
κός άναγνώστης ίκΐο μάς είναι
δυνατό, τόν 6ίο καί τό πλοΰσιο
σέ ςριλανθρωπία 'έργο τού νά ί-
ξιστορήσονμε.
"Αν ήιθελε κανείς μέ λίγες λέ-
ξεις νά χαρακτηρίση τόν άείμνη-
στον πατέρα Λουίζον, θά επρεπε
νά ειπή ότι υπήρξε αληθής Χρι-
στιανός, φλογερός "Ελλην, εΰλα-
6ής Ιερεύς, εύσΐ'νείδητος Διδάσκα
λος, μέγας Φιλάνθροπος, έλεών ό¬
λην ημέραν.
Εγεννήθη τό 1861 είς τό Τραι-
φύριον —Καλλιπόλεως (Άνατολι-
κής Θράκης) άπό γονείς εΰσεδείς.
Έφοίτησεν είς τό έξατάξιον δη¬
μοτικόν σχολειό Τραιφυρίου καί ε-
πειτα είς τό τετρατάξιον σχολαρ-
χεϊον Κολλιπόλεως. Μαθητής, πο¬
λύ διεκρίθη.
Διετέιλεσε διδάσκαλος είς διάφο
ρα σχολεϊα τής Καλλιπόλεοις καί
είς την γενέτειράν τού. Τό 1893 ί-
χειροτονήδθη διάκονος καί τό 1894
ιερεύς, τοποθετηθείς εν Καλλιπό-
λει, δπου μέχρι τοΰ 1915 διηκόνη-
σε εύσννείδητα την Εκκλησίαν, ειρ
γάσθη δέ ταυτοχοόνοις καί ώς δι-
δάσκαλος είς την όκτατάξιον σχο¬
λήν Καλλιπόλεως, διδάξας παιδα-
γωγικώτατα, θρησκευτικά καί έλ-
ληνικά. Εξεπαίδευσε χριστιανικά
δύο γενεές.
Ήτο φιλομαθέστατος. "Εμαθε
μονος τού καλώς την ελληνικήν
γλώσσαν καί ϊκοψινε διαρκώς μελέ
τας θεολογικάς.
"Απειρες ϋπηρεσίες προσέφερε
είς την επαρχίαν Καλλιπόλεως ώς
Άρχιερατικός ίπίτροπος, βοηθών
τόν Μητροπολίτην είς τα φρικτά
χρόνια των διωγμών {«πό των Τονρ
κων, άπό τό Τουρκικόν Σύνταγμα
(1908) καί εντεύθεν. Οί Τούρκοι
εΐχαν άφηνιάσει εναντίον των είς
την θρα^ιικήν χερσόνησον Έλλή-
χον.
'Βξέμοθε μόνος τού την Βυζαν¬
τινήν μουσικήν, την πατρώαν, την
οποίαν πολύ ήγάπησε καί 6αθειά
έμελέτησε κα ίκατεϊχε.
Έξΐμαβε μόνος τού την τουρκι¬
κήν γλώσσαν, διά νά άντιμετωπί
ση τούς Τούρκους.
Έχρημάτισε μέλος τοϋ νομαρχια
κου συμ&ουλίου Καλλιπόλεως, άγιο
νιζόμενος άγώνα δεινόν μέ τούς
Τοΰρκους, οί όποίοι άπό τό 1908
εταξαν ώς σκοπόν των την εξόντω¬
σιν των Έλλήνων.
Κατά τάς ταραχάς των Βαλκα¬
νικών πολέμων Ιν Καλλυτόλει καί
είς τα χοιρία της —πολλά υπέστη '
σαν οί Έλληνες— λόγω των σχέ¬
σεων τον μέ τούς Τούρκους στρα
τιιοτικούς ηγέτας Φαχρή καί Έσ- |
σάτ πασάδες, κατώρθ(·>νε νά άποφυ
λακίζη πολλούς αδικα καταδιχαξο-
μένους "Ελληνας κληοικούς καί λαι'
κους.
Κατ' Απρίλιον τοΰ 1915, ίίλοι οί
"Ελληνες τής θρακικής Χερσονή-
σου, κατά διαταγήν τού στοατάρ-
χου Λίμαν φόν Σάνδερς, Γερμα-
νοΰ Χριστιανομάχου, έξετοπίσθη-
σαν, εγκατα?.είψαντες τα πάντα,
τα όποϊα οί Τοΰρκοι έδήμευσαν.
Δύο χιλιάδες έκ των έκτοπισθεν
των έφθασαν πρόσφυγες, κακήν κα
κώς, είς ΡαιδεστΟΛ'. Έκεί ό Π.Λ.
τούς ΙποοστάτευΌε παντοιοτρύπως.
Άθλία καί ςτρικτή ή ζωή τής προσ
φυγιάς. "Οποίος δέν την γεύθηκε
δεν την ξέρει, αά οί'τε καί να την
(ραντασθή ημπορεί. Δίν (ΤΤ'λλαμβά-
νεται αΐτό.
"Ολη ή Άνατολική Βράκη άπό
τό 1913—1918 είναι άνάστατη κ-αί
διώκεται καί ΐξοντώνϊται ή 6μο-
γένεια. Οί Τοΰρκοι πέρασαν άπ'
έκεϊ καί ρήιιαξαν τα πάντα. Μόνον
ή Μαιίρη Βίβλος τοϋ Πατριαοχείου
μας, έ'δοοε μικρίιν είκόνα τής κα
ταστρο<ρής. Μιά κοπέλλ« άπό τό Σκοπό τής Άνατολικής Θράκης, πού τα πάνδεινα ώς πρόσφυξ επα- θε, εγραψε στό θανμάσιο ποίημά της «"Οκάδες τό φαρμάκι τό ή- πιαμε στή Θράκη». Αΰτό τα λέγει δλα. Μάς φαρμάκα>σαν οί Τοΰρκοι
τή ζωή μας.
Είς την Ρα,ιδεστόν ό Π.Λ. διωρί
σθη ιερεύς καί διδασκάλου, δπου
ϋπηρέτησεν μέχρι τοΰ Μαρτίου τοΰ
1919 (τέλος τοΰ Α' Παγκοσμίου
Πολέμου).
Μετά την λήξιν τοΰ Α' Παγκο-
σιιίου Πολέμου ήρχισαν νά παλινο-
στούν οί "Ελληνες είς Καλλίπολιν
καί τα χωρία της. Έκάλεσαν δλοι
τόν πατέρα Λουίζον νά ε"?.θη είς
Καλλίπολιν καί διευθύνη, τό Γρα¬
φείον Περιθάλψεως καί Έπανεγκα
τα<ττάσεως ταχν παλινοστούντων Έλλήνων. Δυσκολώτατον τό έργον, καί τό εξετέλεσε. "Ολοι έπανεγκατεστάθη σαν καί εύλογοΰν τόν Π.Λ. Έν συνεχεία πολλάς έτ)νι>κάς υ¬
πηρεσίας προσέφερε.
Τόν Ιούνιον τοϋ 1919 υπό τοΰ
άρχηγοΰ τής Έλληνικής Στρατιω-
τικής Άποοτολής έν Κωνσταντι-
νουπόλει, στρατηγοΰ Κατεχάκη, έ
στάλη είς τάς θρακικάς Επαρχί¬
ας Ραιρεοτού, Μαλγάρων, Κεσσά
νης καί Μακράς Γέψυρας μέ την
εντολήν, δπως συστήση είς τούς έ¬
κεϊ "Ελληνας, δπως επικειμένης
τής καταλήψεως των μερών αυτών
υπό τοϋ έλληνικοϋ Στρατοΰ, άποφύ
γουν κάθε άντεικδίκηοιν εναντίον
των Τούρκων. Ή αποστόλη τού ε¬
πέτυχε πλήρως. ΟΙ τόσα παθόντες
"Ελληνΐς, ουδένα Τοϋρκον έπείρα-
ξαν.
Μετά την κατάληψιν τής Ανατο¬
λικώς θράκης υπό τού έλληνικοϋ
Στρατόν, απεστάλη υπό τής νομαρ
χίας Καλλιπόλεως μέ Ινα Τούρκο
είς Μυριόφυτον, Κεσσάνην καί πά
ρακειμένας περιοχάς, δπως συστή¬
ση είς τούς Τούοκους νά παραδώ-
σουν τα κτήματα πού κατέλα6αν
6ίαια, «ίς τούς "Ελληνας κατόχους
των, δταν εξεδίωξαν τούτους βίαια
είς την Έλλάδα (1913—1914) καί
τώρα οί "Ελληνες έπανέκαμπταν
είς την πατρίδα τιον. Καί οί Τοΰρ
κοι τόν ήκουσαν καί άπέδωσαν δ¬
σα παράνομα καί άδικα πηραν.
(Συνεχίξεται)
Άπό την τιμητικήν εκδήλωσιν
υπέρ τού κ. ΦΩΚΙΩΝΟΣ ΚΟΠΑΝΑΡΗ
Ό "κ. Φωκίίον Κοπανάρης ευχαριστών τούς τιμήσαντας. Διακρίνον-
ται ό ΰπουργός Κοινωνικόν 'Τπη ρεσιόν κ. Λ. Πάτρας καί ό διευ-
( θυντής τοΰ Νοσοκομείου Παί δίον κ. Ίγνάτιος Παπανικολής.
15
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗί ΠΟΛΗΐ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια έκ πρνη·γονιένου)
Τό καθένα Ιχει προυχόντας
μέ μεγάίλα χωράιφια καί 4λλα
άγροτικά κτήματα καί πό,- ι
λοϋς παράδες. Είναι έ'να πίύ
τδν λένε κΰρ Γιάννη, γεροντο- Ι
παλλήκαρο 55 χρονών, πού ί
χει μια άνύπχνδρη άοελφή πού
τή λένε Κλεοφίλη, 30 χρονών
καί ενας άλλο; τοΰ ά^ικρυνοθ
χωρίου πού τόν λένε Βαλ_>-ο.
χτίριό έπίσης 55 γρονώ>, ?γ£ί
μιά πολύ ώμορφη δεκαεξάγμ·.
νχι κόρη. τή Λοΰλα. Ή Κλευ-
φίλη τώχε μεγάιλο καθμό, π ου
περνούσανε τα νειάτα της καί
ήτανε άκόμη άνύπαντρη. Στον
πόνο της αυτόν την παρηγοροθ
σε η κυρά Μαριώ, μιά γρηά Ι
πού την μεγάλωοε. Ή άρρω
στ·:α δμως αυτή είναι άπ ε
κεΐνες, πού θεραπεύοηα·. ιιε
Ιργα καί δχι μέ λόγια!.. Γι'
αύτό ή Κλεοφίλη ήτανε ά
γόρητη δσο δέν ίβλεπε ερ
Ή Λοΰλα δμως σάν νέχ
πεταχττ), δέ σταύρωσε τα χ
της. Τ4βαλε μέ τόν Βέππο,
γεροδεμένο κχί πολύ
παλληκάρι 25 χρονών,
άρ-χιεργάτης στό μΰλο τού τι*·
τέρα της. Καί δπως δείχνου,
τα πραγμ-ατα ϊως έδώ, πηγαίνη /
πολΰ φυσιολογικά. Μά νά δπω;
λένε, καμμιά φοροί δ διαλος χω
νει την ούρίτσα τού, έκεί κου
δέν πρέπει. "Ετσι κ' ε"γ·.ν&. Ο:
ουό παληοΐ καλοί φίλοι, γε·/η-
κανε δπως λέγει ή παροιμ,ία, α
! πό δυθ χωρία, καί λίγο άκδι',α,
ναρθουνε στά μαχαίρια. Καί ή
αίτία: τό λέγει τό τραγονοά,Χι
«Ό έρως χρόνια οέν κυιτα!..»
ώς διδάοκαλος τοΰ Γένους, άηοσι-
οια,ένσς έΕ ολοκλήρου είς τό κα¬
θήκον τού καί ιιέ ίδανικόν την ^άρ-
φιοσιν καί άνάπλασιν τής έλληνικής
νεαλχιίας κα τής έλληνικής κοηνο)-
νίας.
Οί λίγες αύτές γραμμές, πού χά
ράσοω, άς θεωρηιθούν ώς ε-'να τα-
πεινό εύλαβικό μντιμόσυνο, πρός
■ τόν δνθροοπο πού —άσχετα μέ τό
Ι σύστημα τής διδασκαλίας το>— έ-
I
δίδαξε επί πέντε συνΐχή ετη ώς έ-
θναπόστολος καί έμόρφοκΐε έλληνο-
χριστιανικώς την τότε νεολαίαν
| των ΰποδοΰλων Κυδωνιατών, προ-
γόνων μου.
1 ΜΑΝ. ΚΑΒΟΤΡΑΣ
Πώς τα κατάιφερε ό σχτανας
νά μπή μέσ' στό μυαλό τους ο
ίνα; νά ςϊμυζλιστη- με τή Λοο
λα κι' δ αλλος μέ την Κλεοφί¬
λη καί νά 6άλουνε στδ νοθ ο^
καλά καί σώνε: νά τίς κάνουνε
γυναΐκες τους!.. Κ' Ινα: οίς τή»
ώρα πήγαινε ό Ινχς στθ σπ!τ.
τ ίίλλου Ικαί γλυκοσαλιάζαγ&
μέ τίς κοπέλλες. 'Επειόή δέν
ειχανε τό θάρρος νά φχνερώσ-^»
νέ τό σχράκι πού τους 2τρωγι,
άνχθέσανε δ Ινας στήν άδελψη
τού τή θεανώ κι' δ αλλος στό
λαδικό τού τή Μαριώ, να κΧ
νουνε την πρότχσι τοϋ γάυ/Λ
Έννοεΐται τα δυό γραίδια δ
άκούσανε αύτές τίς ζρέ
σταυρακοπηθήκχνε και τους ύην
δείξανε ν' τ' άφίσουνε χύτά γέ
ροι ανθρωποι, κατά μερ,ος καί
νά φροντϊσουνε νν&ροννζ γχ;»
ζρουζ γ:ά τ' άνύπανδρχ -Λθί>:
τσ:χ τους. Μά σάν εϊίανε πω^
δέ γυρνά ή στρχβοκεφχλιά ι ου.",
άναγκαστηκαν μ-ιά μερά νά τό
ξεφουρνίσουν. "Ετσ: σάν ήλθε
δ Γιάννης στό σπίτι τις, κύρ Βϋ
λέριο^, ή χδελφή τού η Θελ
νώ, χωρίς περιστροφές τοθ εΐπ*
τό χαί τό... Ό κϋρ .Βαλέριο*
θέλει την Κλεοφίλη γ:α γυν/ΐ
χχ τού;.. Τί Ικχμε λέγει; ΕΙ
πε άγρ:εμένο; ό κύρ Γιάννη
Κ' υστερα χν τοΰ δόσω την Κλϊ
οφίλη, πώς τότε έγώ θά παρω
τή Λοΰλα. πού λωλαίνιυΓμ,ε γι
χύτήνα; Καί σάν νά τόν δχγτ.*
σε μαΰρο φεΐδι, 2ξω φρενων για
τό ναυαγιο, στά σχέδιά τ3υ,
τράβηξε γιά τό σπίτ: τού. "Ο-
ταν ή κυρά θεανώ, τάπε στ6ν
κύρ Βχλέριο, ανχψαν τα αΕμΛτα
τού, Ιβρισε τό γεροπαραλυηενν
Γιά>Λ»η, γιχτί μέ την πρότασί
τού χάλαγαν καί τα δικά ου
σχέδιχ καί άπειλοΰ'σε θεούς και
δαίμονες, άν άποτύχαινε δ γ«
μος τού μέ την Κλεοφίλη!.. "ο
μως δ κύρ Βαλέριος δσο κι" ίν
έκανε τόν άγριο, χρχτοθοε καί
την πισινή. 'Απϊ πολύ κχιρδ εί
χε γράψη στό φίλο τού τόν κύρ
Γιλώττο. γιά καν4να καλό π*λ
λητκάρι γιά τή Λοΰλα. Έτσι
σάν πάντρευε τή Λοΰλα καί μέ-
νοντχ; δ κύρ Γιάννης στά κρθα
τοΰ λοοτροϋ, θέλοντας καΐ μή
θά τοδδινε την Κλεοφίλη. Καί
έτριβε τα χέρια τού, γιά τό 5
ξυπνο κόλπο τού!..
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ό τιμηθεΐς κ. Φωκίων Κοπανά ρης (δεξιά) μετά τοΰ Άρχιεπισκό
που κ. Ίερωνύμου καί τοΰ υπουρ γοΰ Κοινωνικον 'Τπηρεσιων κ. Λ.
Πάτρα (Σχετικά έδημοσηεύσαμενείς τό προηγούμενον μας φύλλον.
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΤΡΙΑΝΤ1ΦΥΑΛ0Σ ΒΕΟΑΩΠΑΗΣ
Ό Βορειοελλαδίτης συγγραφεύς— Ό Πατοιώιτης
(Μελέτη — Αθήναι 1969)
Ό «Προσφυγικός Κόσμος» μέ ευ¬
χαρίστησιν έγκαινιάζει άπό τό
σημερινόν φύλλον, την συνεργα¬
σίαν τού εκλεκτον έν θεσσαλο-
νίκιι λογοτέχνου, συγγραφέως
καί κριτικοΰ κ. Άντώνη Τσακι-
ηοπούλου, καταγομένου έξ Άνα-
τολικής θράκης.
Τελειώνοντα,ς τό 1969 ελατ5α δύο
βιδλία άπ' την Άθήνα.
Είναι έκδόσεις τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σΐρ-
ριον - Μελενίκου» καί τα δύο άνά-
ττ'πα των «Χερραικών Χρονικόν».
Τα πρώτο είναι τοϋ ποιητή Νί-
κου Στρατάκη καί τ' άλλο τού ποιη
τή Σταύρου Κοταμανίδη, μέ πρό-
λογο τού Δημήτρη Σιατόπον-λον.
Ό Νίκος Στρατάκης άπ' την
Άθήνα στέλνει την άγάπη τον στίς
Σέρρες μέ τα σονεττα τού —γιά
τα όποία γράτ|>τ(με πρό ημερών—
κι' ό Σ ταΰρος Κοταμανίδης άπ'
τίς Σέρρες, τιμά μέ τή μελέτη τον
τόν συγγραφέα Τριαντάφνλλο Θεο
δωρίόη, γιά τή σαραντάχρονη προσ
φορά τού στά γράυματα καί Ιδιαι¬
τέρα γιά την άγάπη τού στή Βό-
ρειο Έλλάδα καί τίς Σέρρες.
Οί Σέρρες είναι ή δεύτερη πα¬
τρίδα καί των δύο. Είναι αμως καί
ή μεγάλη άγάπη τους.
Ό ενας την τραγούδησε μέ στί
χους, ό άλλος την πρόβαλε μέ τόν
πεξό λόγο.
Ό Τρ. θεοδωρίδης άκόμα, μά-
ξεψε καί τα τραγοΰδια τόν άλλίον
καί τάδωσε σ' ίνα 6ι6λίο σνγκεν-
τρθίΐιε'να, δείχνοντας την δμετρη ά
γάπη τού γι' αύτη.
Ξεκίνησε, παιδί άκομη, άπό τή
Ν. Ζίχνη, γιά νά σπουδάση μακρυά
στή θεσσαλονίκη, την Άθήνα, τό
έξωτεοικό.
Τό λογοτ^χνικό τού ταλέντο εί-
χε ε·κδηλ(ι>Οή ηδη. Έκδίδει λογο-
τεχνικό πεηιοδικό, δημοοιθΎραφεϊ.
Ή ήλικία, τα νειάτα^ τα δνειηα,
οί μεγάλες πόλεις, τό νέο πίντικόν της έξοπλι-
σμόν άνευ σοβαράς έπιβαρύνσειος
τοΰ προυπολογισμόν της. Νά ενι¬
σχύση τόν βιομηχανικήν της έξοπλι
σμόν, είσάγουσα οϋτο) ξένον συνάλ
λαγμα καί άπασχολοΰσα ικανόν ά
ρι,θμόν έργατικών χειρών μέ &με-
σον συνέπειαν νά ωφεληθή ή έθνι
κή της οΐκονομία καί νά άνυψωθή
τό βκοτικύν επίπεδον τού λαοΰ.
Άλλ' όφείλω νά ύπομντκτω, πς τρο^ακτικωτέρου
των δύο πρώτον, μέ άποτέλεσματα
φρικιαστικά διά την άνθρωπότητα,
άφοϋ δέν θ' άπίΊΐενΐ τίποτε άτρω-
τον, οί δέ άνθροποι, πολεμισται καί
Λμαχοι πλτιθΐ'σμοί άδια·κ κα
τακλυσμοΰ πν>ρός βιβλικής μορφής !
"Οχι, δέν θά διαλυθή τό ΝΑΤΟ
διά τό οποίον ό Στρατάρχης Μόν
τγκόμερν κατά τό ετος 1953 είχεν
εϊπει: «Πισιτεύω σταθε.ρως δτι, εάν
τό ΝΑΤΟ είχε δημιονογηθη ένωρί
τεοον, δέν θά είχε γίνει ό δεύτερος
Παγκόσμιος πόλεμοςϊ'.
'Τπενθυμίζω δέ καί πάλιν, περαί
■νοιν την μελέτην ταύτην, τούς προ
Φηττικούς λόγους τοΰ Πρόεδρον
Χάρρν Τροΰμαν τού Ιανουάριον
1949: «Εάν ηδυνάμεθα νά κατα-
στήσο>μεν σαφές έκ των προτέρων,
*τι πάσα ενοπλος επίθεσις θ' άντι
μετιοπισθη αέ μί«ν όγκώδη ήνοκιέ
νττν δύναμιν, ή β'νοπλος αυτή έ.τίβϊ
σις είναι δυνατόν νά μή γίνη ιτο-
τέ»!
Αύτη είναι ή σημασία, ούτος εΓ-
να* ό προορ<«μός τού ΝΑΤΟ. Φεβρουάριον 1970 ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΒΜβΣ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
(Σ ννέχεια έκ προηγουμένου)
«Είναι μερικές στιγμές στή ξο»ή
(άδιάφορο &ν χαρούμενες ή π0νε-
μένες), δπου δσα σοώρπια καί χα-
λαρά κκί άδύναμα τα ζήσαμε ώς
τότε, διά μιάς συγκεντρώνοντα»,
σνμπυκνώνονται, μορφώνονται στή
τελική τους εκφράση, γίνονται παν
ίσχυοο κορύφωμα' στιγμές γιά τίς
οποίες δλη ή αλλη ζωή φαίνεται
σά μιά μακρυά προετοιμασία. Τέ-
τοιο. ή στιγμή ποΰ εγραψΕ ό Παλα
μάς τούς «Λνκονς». «Στή μάντρα
τής πολιτείας οί λύκοι! Καί οί 6ο-
σκοί άνάξιοι καί ό λαός ονομα. Εί¬
ναι ή ώρα τής Δίκης, ή ώρα πού
ή Ίδέα πεθαίνει. Καί ό ποιότης
ορθιος —κρατώντας τής παράδο-
σης τής έκατοντάχρονης τό παληό
κρασί, ποΰ ώς χτές φτέρονε άκό-
μα τό πάτημα τής νίκης, γιατί δι-
κιά τού είναι αποστόλη νά σώ£η την
παράδοση καί νά λειτουργή την ΐ-
δέα— στέκει έκεΐ καί οϋρλιάξει α¬
πάνω στά χαλάσματα. Ή κραυγή
τού, πού σημαίνει όργη, σπαραγιιό
καί θρήνο, δέν είναι μόνο γιά την
τότε καταστροφήν έκτείνεται σέ δ-
λσυς τούς αΐώνες. Είναι γιά την
αίτία κάθε καταστρο<ρής, γιά τή μεγάλη κατάρα τής Φυλής μας· γιά τούς καικούς ίσκιους ποΰ την ά κολουθοϋν, την άδικη άψικορία, την έγώπαΐθη άρνητικότητα, την άσυ- ναρτησία. Είναι γιά δλα τα τραγι κά πάθη τής ίστορίας μας. Καί ό λόγος τού ποιητή δέν είναι πολιτι- κή κρίση μιάς στιγμής, άλλά γενι¬ κάς, οριστικάς, άπόλυτος λόγος εί- πωίμένος γιά πάντα. ΟΙ ΛΤΚΟΙ Μάννα ιμου, ό κόσμος χάνεται, Μάννα, ή πατρίδα χάνεται, μέτρα καί ρίμες καί σκοποί κι' άνώφελα κι' άδιάντρο. Ή λύρα σάν ξετσιποσιά, καί σάμπος νά χοροπηδά στών πόντον τόν ξολοθρεμό. Κι' αϋτά τα λόγια τα χρυσά, κι' αΰτά έ'νας κάλπικος παράς, κορόΕδεμα τής συμφοράς. Μάννα, ή πατρίδα χάνεται, Μάννα μόν, ό κάσμος χάνεται. Τσέτης τζελάτης χΰμησε, μέ τα σπαΐθιά μέ τα δαυλιά, σπαθιά τοΰ Τούρκου καί δαυλιά, παραμονεύει ό Βούλγαρος, κι' ό Μόσκοβος φοβέρα είναι. Κι' ό Φράγκος ό άρχοντος, ώ πώς τα σούφρωσε τα φρύδια τον, καί πώς άνασηκώνοντας τοΰς ώμους, παραμέρισε- στό άνταρτασμένο διάβα μας, γιά νά μή γγίξη άπάνου μας! 7 τοΰ Τρνγητή 1922 (Οί Πεντασύλλαβοι — Τα Πάθη τΐκά Κρυφομιλήματα 1925) ...«Καί ένώ ό ποιητής, άκόμα στή γή πεσμένος ,συνεχίξει τόν όλοφυρμό τού, τελειώνει ό τραγι κός διθύραμβος τής έθν»κής κα- ταστροφής, ένα άπό τα βαρυτι- μότερα διιαβάντια τής πνευματι- κής ζωής μας. ...«Άλλά τό κακό τό χειρότερο περνάει· είναι χρόνος. Ή Έλλάδα είναι ίδέα, δέν μπορεϊ νά περάση. Ή όργή καί ό πόνος περνοΰν· ή πίστη είναι άρχή ζωής καί θεμέλιο των λαόν καί αύτη μένει. Ή Έλ¬ λάδα δέν είναι τό σήμερα καί τό αυριο· είναι έ'να άσίγαστο ρεΰμα άδιάκοπο, ίνιαίο μέσα άπό δλα τα ίστορι/κά χρόνια. Στά μάτια τοϋ ποιητή, τοϋ ΰπέρχρονου δικαιο κρίτη, ?να τέτοιο χτϊσμα στέκει ά κατάλντο. Τέτοια ή Φιονή μηνά- ει, μόλις ψιβυριστά, μπροστά στό χαμό τής Μεγάλης Ίδέας». Καί ή ίδια ή Φωνή, λίγο άργο τερα, δταν όίρχισε τό γιάτρεμα τής πληγής, δταν ή γαλήνη της άρχισε νά είσδύη καί στόν άνιθρο πό τής πολιτείας καί τής πράξης, ή ίδια ή Φωνή Ιγινε μήνυμα λει τουργικά μεγαλόπρεπο μιάς νέας έλπίιδας. Φτάνει πιά τό σν.ληρό ά νάθεμα καί τό μοιρολόι τόν λύ¬ κων. «"Οχι! Μακριά κι' ή άπελπι- σιά, μακριά καί όργή καί θρήνος. Καί γράφει «Τό ΤΊραγούδι των Προσφύγων» άπό τα μουσικώτερα καί γαληνότερα παλαμικά στιχουρ γήματα, γίνεται ετσι σννέχεια καί σάν ίιστερικήι άπόκριση στούς Λύ- κονς, στόν Ποιητή, μάλιστα των Λύκων. Τό μεταφέρομε όλόκλη- ρο, γιατί άξίξει οί Πρόσφνγες νά ξαναδιαβάσονν τό Τραγούδι των (Σννεχίζεται) Ο ΠΑΤΗΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΟΥΪΖΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΔ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑϋΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέ,χεια εκ τού προηγούμενον) Την άρχαία έλληνική λογοτε χνία τοποθΐτεί μεταξύ των πνευ- ματικών έκείνων παοαγόντων, οί όποΐοι, δχι μόνον δέν άντιβτρα- τεύονται στίς θεμελιώδεις άρχές τής χριστιανικής διδασκαλίας, άλ λά καί μέ την θετική συμβολή των, άσκοΰν εύεργετική έπίδοασι στήν περαιτέρω άνάπτυξί της. Προικισιμένος άπό την φύσι 6 ί- διος, μέ τα θεία δώρα τής εύ- γλωττίας καί της βημιουργικής φαντασίας, Ιδιαίτερη συμπάθεια ϊ νοιο>θε άπό τα νεανικά τού χρόνια,
στήν ρητορική καί την ποίησι, τίς
οποίες ικαλλιέργησε ιμέ έξαιρετικό
ζήλο καί άφοσίοίσι στίς φιλοβοφι-
κές σχολές των Αθηνών.
Πρέπει νά σημειωθή ότι, την
εποχή έκείνη, αν καί ή έπί-σημη
γλωσσα τού Κράτους ήταν ή Λα
τινυκή, ή Έλληνική είχεν επικρα¬
τήση σάν ζωντανή γλώσσα τού
λαοΰ, τής έΛΐβτήμης, τής λογοτΐ
χνίας, τοΰ έμπορίου καί τής θρη
σκείας. Οί διανοούμενοι πατέρες
της 'Εκκλησίας μας, δποίς ό Βα¬
σίλειος, οί δύο Γρηγόριοι καί άλ-
λοι, μέ μεγάλη δεξιοτεχνία χρηοι
μοποιοΰσαν την άρχαία άττική διά
λεκτο, ή εκφραστική πολυμορφία
τής οποίας τούς έπέτρεπε νά δια-
τυπώσουν τίς Ιδέες των μέ σαφή
νεια καί συντομία. Πολλές φορές
οί έμπνευσμένοι λόγοι των άπο<ΐτό μα>ναν καί τό πιό κοφτερό σπαθί.
Αΰτός ήταν ό λόγος, γιά τόν ο¬
ποίον ό άποστάτης τοΰ Χριστκιντ-
σμοΰ Ίουλιανός, προσπάθησε ν' ά
φαιρέση τό άκαταμάχητο αΰτό δ-
πλο άπό τα χέρια των χριστιανών.
Μ' ενχι σαθρό έπιχείρημα, ότι δή
θεν στούς έθνικούς μόνον άνήκει
ή παιδεία των Έλλήνων, άπαγό-
ρεν>σε στούς χριστιανούς νά σπου
δάζουν την ρητορική, την ίατρική,
τίς καλές τέχνες καί ίίλ>.α. Καί
γι' αυτή την παράνομη πράξι τοϋ
Ρωμαίου αύτοκράτορα διαμαρτύρε
ται ό Γρηγόριος καί πλημμυρίζει
άπό ίρρή άγανάκτησι ή έλληνο-
χριστιανική ψυχή τού.
Περαίνοντας τόν έπίλογο τής
βιογραφίας τού, μποροϋμε νά ποΰ
μει ότι, ό Γρηγόριος συγκαταλέγε
ται μεταξΰ των πατέρων τής Έκ
κλησίας μας, οί δποίοι κατώρθο)-
σαν μέ την δύναιμι τοϋ λόγου των,
νά έναρμονίσονν άρι<ηοτεχνιοίά τα ύγιά βτοΐχεϊα τής Έλληνικής σκέ ψεως μέ τα ύψηλά βιδάγματα τής Χριστιανιβιής βρησκείας. ΤΑ ΣΤΓΤΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΤ Ό Γρηγόριος υπήρξε πολυγρα- (ρώτατος καί άκαταπόνητος συγ γραφεύς. Τα συγγράμματά τού πλούτΐΛαν την χριστιανικήν φιλαλο γία καί, φιλοσοφία καί πρόσφεραν στούς Οεολόγους θέματα έμπνεΰ- σεο)ς καί κατευθυντήριες ίδέες. Άπ' αΰτά σώθηικαν μέχρι καί των ημερών μας, 45 λόγοι, 214 έπι<ηο λές καί 408 ποιήματα. Οί λόγοι διακρίνονται γιά τό δ φός, την 'θερμότητα των χρο)μά- το), καί την πετυχημένη χρήσι ρη- τορικων σχημάτων. Άνάλογα μέ τα περιεχόμενά τον διαιροΰνται σέ δογματικούς, ήθικούς, πανηινυρι κοΰς, έπιταφίους καί περιπτοντι- «ούς. Οί κυρια'ντεροι άπ' αϋτοΰς είναι: α) Δογματικοί. — Κατ' Εύνο- μιανών πραδιάλεξις — Περί ΤΙοϋ — Περί Τίοϋ δεύτερος — Περί 'Αγίου Πνεύματος — Περί δόνμα τος καί καταστάσεως επίσκοπον— κλπ. β) 'Ηθικοί, — Περί φιλοπτωχί άς — Είς πατέρα σιωποντα διά την πληγήν τής χαλάξης — ίίλπ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΙΟΣ ΖΑΚΑΣ Φίλε κ. Σινανίδη, Παρακολουθώ πάντοτε μέ έξαι¬ ρετικό ένιδιαφέρον τόν άγαπηαό μας «Προσφνγικό Κόσμο» καί τε¬ λευταίως τα δσα έδημοΐπεύθηισαν νΐά τόν Άναστάσιο- Ζάκα. "Ημουν μαθητής τής τελευταίας τάξεως τοΰ δημοτικοΰ σχολε ί ο υ στό άλησίμόνητο Άιβαλή καά τυ- χαία, σέ μιά οίκογενειακή <η·νανη- στροφή, παρηκολοΰθησα τή σ<λ·ο- μιλία δύο δημογερόντον τοΰ Άι- 6αλιοΰ. Μιλοΰσαν γιά τα σχολικά πράγματα τής έποχής τους καί τα συνέκριναν μέ τα πιό παληό. Σέ μιά στιγμή τό ενα γεροντάκι έςκο- τά τόν αλλο συνομιλητή τού: — Τόν θυμάσοα τόν γυμνασιάρ- χη, τόν Ζάκα; — Πώς δέν τόν θυμοΰμαι, άπαν¬ τα 6 αλλος. Καί ταττόχρονα, άλλά καί αϋθόρ μητα καί οί δυό τους:: Μμ... μμ... Καλάς! Πάρα πολύ καλός! ■*Ηταν ή πρώιτη φορά πού άκου γα τό ονομα Ζάκας —καί ότι διε- τέλεσε γυμναοιάρχης στό Άίδαλή. Τα έπαινετικά λόγια τόν δΰο Άι- βαλΛίοτών δημογερόντον, έμειναν ζωηρά χαραγμένα στή μνήμη μο<ι. "Τστερα άπό άρκετά χρόνια, ο- ταν μεγάλωσα, έδιάβασα την ίστο- ρία των «Κυδονιών» τοϋ Γ. Σακά ρη, πού έ'χει εκδοθή είς τα 1920. Έκεί, σέ μιά ΰποσημείο>ση, άναφέ-
ρεται μεταξύ άλ.λιον καί ό Άνα-
στάσιος Ζάκας ότι διετέλεσε γυ-
μνασιάρχης στό γι<μνά<πον Κν*δο- νιών, άπό τού έ'τους 1893 εως τό 1898. Ή καλή, δμος, φήμη τού οτατηραϋνταν στή μνή,ιιη των έπι- ■ζώντων εο)ς τό 1912. Άνεξάρτητα άπό τό σύστη.μα τής διδασκαλίας τού, πού δέν ϊ- χω λόγους νά άμφιδάλλω γιά δσα καλοπίστως καί εΐλικρινά έ'γραψαν οί μαθηταί τού δρ. Δημ. Άρχιγέ- νης, ίκρΐντΐτής Εΰδ. Δουρμούσης, Νικ. Μηλιώρης κ.λ.π., γεγονός εί¬ ναι καί όμολογεϊται άπά δλους. δ- τι ό Άναβτάσιος Ζάκας γ»ά την έποχή τού, υπήρξε μία προσο)πικό- της των ελληνικόν γραμμάτιυν καί ότι έργάσθηκε μέ «ενθεον ϊήλον» Ό λευίτης πού τιμά ή πόλη μας, , υπήρξε διακεκουμένη μορφή τής ίερωσύνης πού άνάλωοε τόν 6ίο τού κατά τα ρήματα τοϋ Κυρί ου. Πιστός στό Κήρνγμα τής ά γάπης καί τής φιλαλληλίας στά θηκε ή παρηγορία των πτοχών καί των αδύνατον καί ό προ- στάτης χηρων καί όοφανων. Την σκιαγραφία τοΰ Ιερέο>ς —
Άνθρώπου θά προσοταθήσουιαε
νά δώσουμε Λπ' τίς στήλες τοΰ
«Προσφυγικόν Κόσμου» τού δποί
ου ό άείμνηστος υπήρξε τακτι
κός άναγνώστης ίκΐο μάς είναι
δυνατό, τόν 6ίο καί τό πλοΰσιο
σέ ςριλανθρωπία 'έργο τού νά ί-
ξιστορήσονμε.
"Αν ήιθελε κανείς μέ λίγες λέ-
ξεις νά χαρακτηρίση τόν άείμνη-
στον πατέρα Λουίζον, θά επρεπε
νά ειπή ότι υπήρξε αληθής Χρι-
στιανός, φλογερός "Ελλην, εΰλα-
6ής Ιερεύς, εύσΐ'νείδητος Διδάσκα
λος, μέγας Φιλάνθροπος, έλεών ό¬
λην ημέραν.
Εγεννήθη τό 1861 είς τό Τραι-
φύριον —Καλλιπόλεως (Άνατολι-
κής Θράκης) άπό γονείς εΰσεδείς.
Έφοίτησεν είς τό έξατάξιον δη¬
μοτικόν σχολειό Τραιφυρίου καί ε-
πειτα είς τό τετρατάξιον σχολαρ-
χεϊον Κολλιπόλεως. Μαθητής, πο¬
λύ διεκρίθη.
Διετέιλεσε διδάσκαλος είς διάφο
ρα σχολεϊα τής Καλλιπόλεοις καί
είς την γενέτειράν τού. Τό 1893 ί-
χειροτονήδθη διάκονος καί τό 1894
ιερεύς, τοποθετηθείς εν Καλλιπό-
λει, δπου μέχρι τοΰ 1915 διηκόνη-
σε εύσννείδητα την Εκκλησίαν, ειρ
γάσθη δέ ταυτοχοόνοις καί ώς δι-
δάσκαλος είς την όκτατάξιον σχο¬
λήν Καλλιπόλεως, διδάξας παιδα-
γωγικώτατα, θρησκευτικά καί έλ-
ληνικά. Εξεπαίδευσε χριστιανικά
δύο γενεές.
Ήτο φιλομαθέστατος. "Εμαθε
μονος τού καλώς την ελληνικήν
γλώσσαν καί ϊκοψινε διαρκώς μελέ
τας θεολογικάς.
"Απειρες ϋπηρεσίες προσέφερε
είς την επαρχίαν Καλλιπόλεως ώς
Άρχιερατικός ίπίτροπος, βοηθών
τόν Μητροπολίτην είς τα φρικτά
χρόνια των διωγμών {«πό των Τονρ
κων, άπό τό Τουρκικόν Σύνταγμα
(1908) καί εντεύθεν. Οί Τούρκοι
εΐχαν άφηνιάσει εναντίον των είς
την θρα^ιικήν χερσόνησον Έλλή-
χον.
'Βξέμοθε μόνος τού την Βυζαν¬
τινήν μουσικήν, την πατρώαν, την
οποίαν πολύ ήγάπησε καί 6αθειά
έμελέτησε κα ίκατεϊχε.
Έξΐμαβε μόνος τού την τουρκι¬
κήν γλώσσαν, διά νά άντιμετωπί
ση τούς Τούρκους.
Έχρημάτισε μέλος τοϋ νομαρχια
κου συμ&ουλίου Καλλιπόλεως, άγιο
νιζόμενος άγώνα δεινόν μέ τούς
Τοΰρκους, οί όποίοι άπό τό 1908
εταξαν ώς σκοπόν των την εξόντω¬
σιν των Έλλήνων.
Κατά τάς ταραχάς των Βαλκα¬
νικών πολέμων Ιν Καλλυτόλει καί
είς τα χοιρία της —πολλά υπέστη '
σαν οί Έλληνες— λόγω των σχέ¬
σεων τον μέ τούς Τούρκους στρα
τιιοτικούς ηγέτας Φαχρή καί Έσ- |
σάτ πασάδες, κατώρθ(·>νε νά άποφυ
λακίζη πολλούς αδικα καταδιχαξο-
μένους "Ελληνας κληοικούς καί λαι'
κους.
Κατ' Απρίλιον τοΰ 1915, ίίλοι οί
"Ελληνες τής θρακικής Χερσονή-
σου, κατά διαταγήν τού στοατάρ-
χου Λίμαν φόν Σάνδερς, Γερμα-
νοΰ Χριστιανομάχου, έξετοπίσθη-
σαν, εγκατα?.είψαντες τα πάντα,
τα όποϊα οί Τοΰρκοι έδήμευσαν.
Δύο χιλιάδες έκ των έκτοπισθεν
των έφθασαν πρόσφυγες, κακήν κα
κώς, είς ΡαιδεστΟΛ'. Έκεί ό Π.Λ.
τούς ΙποοστάτευΌε παντοιοτρύπως.
Άθλία καί ςτρικτή ή ζωή τής προσ
φυγιάς. "Οποίος δέν την γεύθηκε
δεν την ξέρει, αά οί'τε καί να την
(ραντασθή ημπορεί. Δίν (ΤΤ'λλαμβά-
νεται αΐτό.
"Ολη ή Άνατολική Βράκη άπό
τό 1913—1918 είναι άνάστατη κ-αί
διώκεται καί ΐξοντώνϊται ή 6μο-
γένεια. Οί Τοΰρκοι πέρασαν άπ'
έκεϊ καί ρήιιαξαν τα πάντα. Μόνον
ή Μαιίρη Βίβλος τοϋ Πατριαοχείου
μας, έ'δοοε μικρίιν είκόνα τής κα
ταστρο<ρής. Μιά κοπέλλ« άπό τό Σκοπό τής Άνατολικής Θράκης, πού τα πάνδεινα ώς πρόσφυξ επα- θε, εγραψε στό θανμάσιο ποίημά της «"Οκάδες τό φαρμάκι τό ή- πιαμε στή Θράκη». Αΰτό τα λέγει δλα. Μάς φαρμάκα>σαν οί Τοΰρκοι
τή ζωή μας.
Είς την Ρα,ιδεστόν ό Π.Λ. διωρί
σθη ιερεύς καί διδασκάλου, δπου
ϋπηρέτησεν μέχρι τοΰ Μαρτίου τοΰ
1919 (τέλος τοΰ Α' Παγκοσμίου
Πολέμου).
Μετά την λήξιν τοΰ Α' Παγκο-
σιιίου Πολέμου ήρχισαν νά παλινο-
στούν οί "Ελληνες είς Καλλίπολιν
καί τα χωρία της. Έκάλεσαν δλοι
τόν πατέρα Λουίζον νά ε"?.θη είς
Καλλίπολιν καί διευθύνη, τό Γρα¬
φείον Περιθάλψεως καί Έπανεγκα
τα<ττάσεως ταχν παλινοστούντων Έλλήνων. Δυσκολώτατον τό έργον, καί τό εξετέλεσε. "Ολοι έπανεγκατεστάθη σαν καί εύλογοΰν τόν Π.Λ. Έν συνεχεία πολλάς έτ)νι>κάς υ¬
πηρεσίας προσέφερε.
Τόν Ιούνιον τοϋ 1919 υπό τοΰ
άρχηγοΰ τής Έλληνικής Στρατιω-
τικής Άποοτολής έν Κωνσταντι-
νουπόλει, στρατηγοΰ Κατεχάκη, έ
στάλη είς τάς θρακικάς Επαρχί¬
ας Ραιρεοτού, Μαλγάρων, Κεσσά
νης καί Μακράς Γέψυρας μέ την
εντολήν, δπως συστήση είς τούς έ¬
κεϊ "Ελληνας, δπως επικειμένης
τής καταλήψεως των μερών αυτών
υπό τοϋ έλληνικοϋ Στρατοΰ, άποφύ
γουν κάθε άντεικδίκηοιν εναντίον
των Τούρκων. Ή αποστόλη τού ε¬
πέτυχε πλήρως. ΟΙ τόσα παθόντες
"Ελληνΐς, ουδένα Τοϋρκον έπείρα-
ξαν.
Μετά την κατάληψιν τής Ανατο¬
λικώς θράκης υπό τού έλληνικοϋ
Στρατόν, απεστάλη υπό τής νομαρ
χίας Καλλιπόλεως μέ Ινα Τούρκο
είς Μυριόφυτον, Κεσσάνην καί πά
ρακειμένας περιοχάς, δπως συστή¬
ση είς τούς Τούοκους νά παραδώ-
σουν τα κτήματα πού κατέλα6αν
6ίαια, «ίς τούς "Ελληνας κατόχους
των, δταν εξεδίωξαν τούτους βίαια
είς την Έλλάδα (1913—1914) καί
τώρα οί "Ελληνες έπανέκαμπταν
είς την πατρίδα τιον. Καί οί Τοΰρ
κοι τόν ήκουσαν καί άπέδωσαν δ¬
σα παράνομα καί άδικα πηραν.
(Συνεχίξεται)
Άπό την τιμητικήν εκδήλωσιν
υπέρ τού κ. ΦΩΚΙΩΝΟΣ ΚΟΠΑΝΑΡΗ
Ό "κ. Φωκίίον Κοπανάρης ευχαριστών τούς τιμήσαντας. Διακρίνον-
ται ό ΰπουργός Κοινωνικόν 'Τπη ρεσιόν κ. Λ. Πάτρας καί ό διευ-
( θυντής τοΰ Νοσοκομείου Παί δίον κ. Ίγνάτιος Παπανικολής.
15
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗί ΠΟΛΗΐ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια έκ πρνη·γονιένου)
Τό καθένα Ιχει προυχόντας
μέ μεγάίλα χωράιφια καί 4λλα
άγροτικά κτήματα καί πό,- ι
λοϋς παράδες. Είναι έ'να πίύ
τδν λένε κΰρ Γιάννη, γεροντο- Ι
παλλήκαρο 55 χρονών, πού ί
χει μια άνύπχνδρη άοελφή πού
τή λένε Κλεοφίλη, 30 χρονών
καί ενας άλλο; τοΰ ά^ικρυνοθ
χωρίου πού τόν λένε Βαλ_>-ο.
χτίριό έπίσης 55 γρονώ>, ?γ£ί
μιά πολύ ώμορφη δεκαεξάγμ·.
νχι κόρη. τή Λοΰλα. Ή Κλευ-
φίλη τώχε μεγάιλο καθμό, π ου
περνούσανε τα νειάτα της καί
ήτανε άκόμη άνύπαντρη. Στον
πόνο της αυτόν την παρηγοροθ
σε η κυρά Μαριώ, μιά γρηά Ι
πού την μεγάλωοε. Ή άρρω
στ·:α δμως αυτή είναι άπ ε
κεΐνες, πού θεραπεύοηα·. ιιε
Ιργα καί δχι μέ λόγια!.. Γι'
αύτό ή Κλεοφίλη ήτανε ά
γόρητη δσο δέν ίβλεπε ερ
Ή Λοΰλα δμως σάν νέχ
πεταχττ), δέ σταύρωσε τα χ
της. Τ4βαλε μέ τόν Βέππο,
γεροδεμένο κχί πολύ
παλληκάρι 25 χρονών,
άρ-χιεργάτης στό μΰλο τού τι*·
τέρα της. Καί δπως δείχνου,
τα πραγμ-ατα ϊως έδώ, πηγαίνη /
πολΰ φυσιολογικά. Μά νά δπω;
λένε, καμμιά φοροί δ διαλος χω
νει την ούρίτσα τού, έκεί κου
δέν πρέπει. "Ετσι κ' ε"γ·.ν&. Ο:
ουό παληοΐ καλοί φίλοι, γε·/η-
κανε δπως λέγει ή παροιμ,ία, α
! πό δυθ χωρία, καί λίγο άκδι',α,
ναρθουνε στά μαχαίρια. Καί ή
αίτία: τό λέγει τό τραγονοά,Χι
«Ό έρως χρόνια οέν κυιτα!..»
ώς διδάοκαλος τοΰ Γένους, άηοσι-
οια,ένσς έΕ ολοκλήρου είς τό κα¬
θήκον τού καί ιιέ ίδανικόν την ^άρ-
φιοσιν καί άνάπλασιν τής έλληνικής
νεαλχιίας κα τής έλληνικής κοηνο)-
νίας.
Οί λίγες αύτές γραμμές, πού χά
ράσοω, άς θεωρηιθούν ώς ε-'να τα-
πεινό εύλαβικό μντιμόσυνο, πρός
■ τόν δνθροοπο πού —άσχετα μέ τό
Ι σύστημα τής διδασκαλίας το>— έ-
I
δίδαξε επί πέντε συνΐχή ετη ώς έ-
θναπόστολος καί έμόρφοκΐε έλληνο-
χριστιανικώς την τότε νεολαίαν
| των ΰποδοΰλων Κυδωνιατών, προ-
γόνων μου.
1 ΜΑΝ. ΚΑΒΟΤΡΑΣ
Πώς τα κατάιφερε ό σχτανας
νά μπή μέσ' στό μυαλό τους ο
ίνα; νά ςϊμυζλιστη- με τή Λοο
λα κι' δ αλλος μέ την Κλεοφί¬
λη καί νά 6άλουνε στδ νοθ ο^
καλά καί σώνε: νά τίς κάνουνε
γυναΐκες τους!.. Κ' Ινα: οίς τή»
ώρα πήγαινε ό Ινχς στθ σπ!τ.
τ ίίλλου Ικαί γλυκοσαλιάζαγ&
μέ τίς κοπέλλες. 'Επειόή δέν
ειχανε τό θάρρος νά φχνερώσ-^»
νέ τό σχράκι πού τους 2τρωγι,
άνχθέσανε δ Ινας στήν άδελψη
τού τή θεανώ κι' δ αλλος στό
λαδικό τού τή Μαριώ, να κΧ
νουνε την πρότχσι τοϋ γάυ/Λ
Έννοεΐται τα δυό γραίδια δ
άκούσανε αύτές τίς ζρέ
σταυρακοπηθήκχνε και τους ύην
δείξανε ν' τ' άφίσουνε χύτά γέ
ροι ανθρωποι, κατά μερ,ος καί
νά φροντϊσουνε νν&ροννζ γχ;»
ζρουζ γ:ά τ' άνύπανδρχ -Λθί>:
τσ:χ τους. Μά σάν εϊίανε πω^
δέ γυρνά ή στρχβοκεφχλιά ι ου.",
άναγκαστηκαν μ-ιά μερά νά τό
ξεφουρνίσουν. "Ετσ: σάν ήλθε
δ Γιάννης στό σπίτι τις, κύρ Βϋ
λέριο^, ή χδελφή τού η Θελ
νώ, χωρίς περιστροφές τοθ εΐπ*
τό χαί τό... Ό κϋρ .Βαλέριο*
θέλει την Κλεοφίλη γ:α γυν/ΐ
χχ τού;.. Τί Ικχμε λέγει; ΕΙ
πε άγρ:εμένο; ό κύρ Γιάννη
Κ' υστερα χν τοΰ δόσω την Κλϊ
οφίλη, πώς τότε έγώ θά παρω
τή Λοΰλα. πού λωλαίνιυΓμ,ε γι
χύτήνα; Καί σάν νά τόν δχγτ.*
σε μαΰρο φεΐδι, 2ξω φρενων για
τό ναυαγιο, στά σχέδιά τ3υ,
τράβηξε γιά τό σπίτ: τού. "Ο-
ταν ή κυρά θεανώ, τάπε στ6ν
κύρ Βχλέριο, ανχψαν τα αΕμΛτα
τού, Ιβρισε τό γεροπαραλυηενν
Γιά>Λ»η, γιχτί μέ την πρότασί
τού χάλαγαν καί τα δικά ου
σχέδιχ καί άπειλοΰ'σε θεούς και
δαίμονες, άν άποτύχαινε δ γ«
μος τού μέ την Κλεοφίλη!.. "ο
μως δ κύρ Βαλέριος δσο κι" ίν
έκανε τόν άγριο, χρχτοθοε καί
την πισινή. 'Απϊ πολύ κχιρδ εί
χε γράψη στό φίλο τού τόν κύρ
Γιλώττο. γιά καν4να καλό π*λ
λητκάρι γιά τή Λοΰλα. Έτσι
σάν πάντρευε τή Λοΰλα καί μέ-
νοντχ; δ κύρ Γιάννης στά κρθα
τοΰ λοοτροϋ, θέλοντας καΐ μή
θά τοδδινε την Κλεοφίλη. Καί
έτριβε τα χέρια τού, γιά τό 5
ξυπνο κόλπο τού!..
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ό τιμηθεΐς κ. Φωκίων Κοπανά ρης (δεξιά) μετά τοΰ Άρχιεπισκό
που κ. Ίερωνύμου καί τοΰ υπουρ γοΰ Κοινωνικον 'Τπηρεσιων κ. Λ.
Πάτρα (Σχετικά έδημοσηεύσαμενείς τό προηγούμενον μας φύλλον.
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΤΡΙΑΝΤ1ΦΥΑΛ0Σ ΒΕΟΑΩΠΑΗΣ
Ό Βορειοελλαδίτης συγγραφεύς— Ό Πατοιώιτης
(Μελέτη — Αθήναι 1969)
Ό «Προσφυγικός Κόσμος» μέ ευ¬
χαρίστησιν έγκαινιάζει άπό τό
σημερινόν φύλλον, την συνεργα¬
σίαν τού εκλεκτον έν θεσσαλο-
νίκιι λογοτέχνου, συγγραφέως
καί κριτικοΰ κ. Άντώνη Τσακι-
ηοπούλου, καταγομένου έξ Άνα-
τολικής θράκης.
Τελειώνοντα,ς τό 1969 ελατ5α δύο
βιδλία άπ' την Άθήνα.
Είναι έκδόσεις τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σΐρ-
ριον - Μελενίκου» καί τα δύο άνά-
ττ'πα των «Χερραικών Χρονικόν».
Τα πρώτο είναι τοϋ ποιητή Νί-
κου Στρατάκη καί τ' άλλο τού ποιη
τή Σταύρου Κοταμανίδη, μέ πρό-
λογο τού Δημήτρη Σιατόπον-λον.
Ό Νίκος Στρατάκης άπ' την
Άθήνα στέλνει την άγάπη τον στίς
Σέρρες μέ τα σονεττα τού —γιά
τα όποία γράτ|>τ(με πρό ημερών—
κι' ό Σ ταΰρος Κοταμανίδης άπ'
τίς Σέρρες, τιμά μέ τή μελέτη τον
τόν συγγραφέα Τριαντάφνλλο Θεο
δωρίόη, γιά τή σαραντάχρονη προσ
φορά τού στά γράυματα καί Ιδιαι¬
τέρα γιά την άγάπη τού στή Βό-
ρειο Έλλάδα καί τίς Σέρρες.
Οί Σέρρες είναι ή δεύτερη πα¬
τρίδα καί των δύο. Είναι αμως καί
ή μεγάλη άγάπη τους.
Ό ενας την τραγούδησε μέ στί
χους, ό άλλος την πρόβαλε μέ τόν
πεξό λόγο.
Ό Τρ. θεοδωρίδης άκόμα, μά-
ξεψε καί τα τραγοΰδια τόν άλλίον
καί τάδωσε σ' ίνα 6ι6λίο σνγκεν-
τρθίΐιε'να, δείχνοντας την δμετρη ά
γάπη τού γι' αύτη.
Ξεκίνησε, παιδί άκομη, άπό τή
Ν. Ζίχνη, γιά νά σπουδάση μακρυά
στή θεσσαλονίκη, την Άθήνα, τό
έξωτεοικό.
Τό λογοτ^χνικό τού ταλέντο εί-
χε ε·κδηλ(ι>Οή ηδη. Έκδίδει λογο-
τεχνικό πεηιοδικό, δημοοιθΎραφεϊ.
Ή ήλικία, τα νειάτα^ τα δνειηα,
οί μεγάλες πόλεις, τό νέο πίντικόν της έξοπλι-
σμόν άνευ σοβαράς έπιβαρύνσειος
τοΰ προυπολογισμόν της. Νά ενι¬
σχύση τόν βιομηχανικήν της έξοπλι
σμόν, είσάγουσα οϋτο) ξένον συνάλ
λαγμα καί άπασχολοΰσα ικανόν ά
ρι,θμόν έργατικών χειρών μέ &με-
σον συνέπειαν νά ωφεληθή ή έθνι
κή της οΐκονομία καί νά άνυψωθή
τό βκοτικύν επίπεδον τού λαοΰ.
Άλλ' όφείλω νά ύπομντκτω, πς τρο^ακτικωτέρου
των δύο πρώτον, μέ άποτέλεσματα
φρικιαστικά διά την άνθρωπότητα,
άφοϋ δέν θ' άπίΊΐενΐ τίποτε άτρω-
τον, οί δέ άνθροποι, πολεμισται καί
Λμαχοι πλτιθΐ'σμοί άδια·κ κα
τακλυσμοΰ πν>ρός βιβλικής μορφής !
"Οχι, δέν θά διαλυθή τό ΝΑΤΟ
διά τό οποίον ό Στρατάρχης Μόν
τγκόμερν κατά τό ετος 1953 είχεν
εϊπει: «Πισιτεύω σταθε.ρως δτι, εάν
τό ΝΑΤΟ είχε δημιονογηθη ένωρί
τεοον, δέν θά είχε γίνει ό δεύτερος
Παγκόσμιος πόλεμοςϊ'.
'Τπενθυμίζω δέ καί πάλιν, περαί
■νοιν την μελέτην ταύτην, τούς προ
Φηττικούς λόγους τοΰ Πρόεδρον
Χάρρν Τροΰμαν τού Ιανουάριον
1949: «Εάν ηδυνάμεθα νά κατα-
στήσο>μεν σαφές έκ των προτέρων,
*τι πάσα ενοπλος επίθεσις θ' άντι
μετιοπισθη αέ μί«ν όγκώδη ήνοκιέ
νττν δύναμιν, ή β'νοπλος αυτή έ.τίβϊ
σις είναι δυνατόν νά μή γίνη ιτο-
τέ»!
Αύτη είναι ή σημασία, ούτος εΓ-
να* ό προορ<«μός τού ΝΑΤΟ. Φεβρουάριον 1970 ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ &ΥΣΦΟΡΟΥΝ ΔΙΑ ΔΥΣΜΕΝΗ
ΔΙΑΘΕΣΙΝ ΕΝΑΝΤΙ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ Ε.Ο.Κ.
Ούδεμία Αντίδρασις υπήρξε καί
ούοίν βχόλιον εγένετο εξ Επισήμου
πλευράς επί τού περιεχόμενον τής
εκθέσεως, την οποίαν υπέβαλεν ή
'Εκτελεστική Έπιτοοπή τής Κοι-
νής 'Αγοράς πρός τό Εύριοπαϊκόν
Κβινοβοΰλιον καί ειδικώς τού τμή-
ματος ποΰ ήναςτέρε-ται είς τάς σχέ
οπς της Κοινότητος μέ την Έλ-
?.άδο.
Λέν φηίνεται, ϋμως, νά είναι ά-
βχετος πρός την εξέλιξιν ν.αί τάς
,-ϊρθοπτικάς τής συνδέσειος ή θέσις
την όποιαν έλαβεν ό Σΰνδεσιιος
Έλλήνων Βιομηχανίαν κατά την τε¬
λευταίαν σύνοδον τής «Οννίς», δη-
λαιδή τής Ενώσεως των Συνδέ-
ομων Βιομηχανίαν των χωριόν τής
Κοινότητος.
Ή έν λόγω αύνοδος έλαβεν, ώς
γνωστόν, χο'νοαν την 3ην τρέχον¬
τος μηνός είς τάς Βρυξέλλας, ή
δέ 'Ετησία "Εκθεσις τής 'Εκτελε-
Λτικής Έπιτροπής επί τής δραστη
ριότητος των τριών Κοινοτήτον
(ΕΟΚ. ΕΚΑΧ καί Εύρατόιι), ·χη-
ίά τό 1969, υπεβλήθη την Ιθην .τα
ρελθόντος μηνός Φεβρουάριον.
Ώς ήδη έγράφη, ό Σΰνδεσιιος
'Ελλήνων Βιοαηχάνο>ν, έκπροσο
πούμενος ε'? τήν Σύνοδον τής «Ού
νίς» υπό τοϋ πρόεδρον τού κ. Δημ.
Μαρκοπούλου, τού νομικοΰ τού συμ
δοΰλου κ. 'Ελ. Δασκαλάκη καί τού
,ιροϊσταμένου τού είς Βρυξέλλας
γραφείον τού κ. Κουλοπούλου, έ-
ϊέφρασε τήν πικρίαν τού «διότι
δέν άντιμετωπίζεται υπό όλων των
παραγόντων της ΕΟΚ μέ τό προσή
χον πνεύμα, ή θέσις τής Ελλάδος
είς τήν Κοινότητα, όπως άναγρά-
φει τό τελειταϊον Δελτίον τού Συν
δέβμον.
Στ'γκεκριμέ'νως ό κ. Μαρινόπου-
λ.ος, ίντα την ίδιότητά τού ώς προ-
έδρου τού ΣΕΒ, κατά τήν διάρ¬
κειαν τής σύνοδον αυτής, άφοΰ έπα
νέλαβε τάς πρό καιρόν έκτεθείσας
άπόψεις τον περί τής άνάγκης καί
τής δννατότητος έπιταχύνσεως τής
πλήρους έντάξεως τής Ελλάδος
είς τήν Κοινήν Αγοράν, ετόνισεν
ότι:
«Ή Έλληνυοι Βιομηχανία πα-
ραχολονθεΐ μετά προσοχής τάς συν
τελοιιμένας έντός τής Κοινότητος
ίξελίξεις, πό υκατατείνουν είς τήν
όλοκλήρωσίν της καί έπιθυμ*ί ζωη¬
ρώς τήν ΙΎταξιν τής Ελλάδος είς
την Κοινήν Αγοράν. Δέν δύναται,
δμως, νά μή εκφράση τήν δυσφο¬
ρίαν της διά την δνβμενη διάθεσιν
ή όποία, άπό επισήμου πλευράς, έκ
δηλούται διά τήιν περαιτέρο> πρόο
δόν τής Συνδέσεως».
Ό κ. Μαρκόπουλος ΰπεγράμιμι-
σεν δτι ή διά τής έντάξεως τής
Ελλάδος καί δλλων χωρων, μετά
των οποίων συζητεϊται ήδη ή είσ-
δοχή, όλοκλήοωσις τής Κοινότητος
αποτελεί ιστορικήν πορείαν πρός μί
αν Ήνωμενην Ευρώπην καί ίξέ-
ψρασε πι,κρίαν διότι ουχί ίίλοι οί πά
ράγοντες τής ΕΟΚ άντιμετωπί-
;ουν ιμέ τό προσήκον πνεΰμα τήν
θέσιν τής Ελλάδος είς την Κοινό¬
τητα, ώς πράττει ή βιομηχανία της
συνηνωμένη είς τήν «Ούνίς», τής
οποίας Ισότιμον μέλος κατέστη ή
έκπροσιοπονμένη υπό τοϋ ΣΕΒ έλ-
ληνική βιομηχανία.
Σημειοΰται, δτι ή νέα Σύνοδος
τής «Ούνίς», μέ την συμμετοχήν
τον ΣΕΒ, ε'χει ορισθή διά τήν
28ην Μαίου, άποβίι&εται δέ είς αύ¬
την ιδιαιτέρα σημασία, έκ τον γε-
γονότος δτι βά παρίστατο! είς αυ¬
τήν καί ό πρόεδρος τής
κής 'Επιτροπής κ. Ζάν Ρεύ.
ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έκ τού ύπουργεϊον Γεωργίας
έκ τού προγράμματος δημόσιον έ-
πενδύσεων διά τήν κατασκευήν ϊν
τος τού 1970 5 άεροψνκτων άποθη-
κ&ν πατατοσπόρου, 6 άποθηκ ώ ν
σπάρων, ώς καί διά τόν μηχανι¬
κόν έξοπλισμόν των έν λόγω άπο-
θηκων.
— Ποσόν 9.590.000 δρχ. διατίθε
ται υπό τού υπουργείον Γεωργίας
δια τήν καταβολήν οίκονομικών έ-
νισχύσεων είς άμπελοκαλλιεργητάς
διά τήν εγκατάστασιν νέΌ>ν άμπε-
λώνων, την έκρίζωσιν καί έπανα<ρύ- τευσιν έμπελώνων έκλεκτών ποικί¬ λην, τήν ύποστύλο>σιν άμπελώνων
κ.λ.π.
—"Ηρχισε την λειτουργίαν της
είς τήν ΑΙδηψόν ή Ιδρυθείσα υπό
τού Όργανισμοϋ Άπασχολήσεως
"Εργατικόν Δυναμικοϋ σχολή ταχυρ
ρύθμου έκπαιδΐύσεως άνέργων διά
τάς είδικότητας τοΰ κατοχτέρω προ
σωπικοϋ ξενοδοχείον καί έστιατο-
ρίων. Άνάλογοι σχολαί ήδη λει-
τονργοΰν είς τήν Ρόδον κ«ί τήν
Κερκυραν.
— Τό Ίνστιτοϋτον Προκλήσεως
των Πωλήσκον υπό τήν αίγίδο τον
"Εμπορικον καί Βιομηχανικοΰ Επι
μελητηρίοΐ' Αθηνών ό,ργανώνει σε
μινάριον έπικοινωνίας πίολητών με
ταξϋ 6ης καί 8ης Άπριλίο) έ.ε". Ό
μιλτίτή.ς (είς την ελληνικήν) ό Γάλ
λος Μαρσέλ Σαποτεν.
'Επ' εύκαιρία τής 25ετηρί5ος τ ου ΟΗΕ
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩ» ΗΝΩΜΕΚΩΝ ΕΘΝΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΙΜΜΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Είς 32 έκατ. δολλάρια ανήλθεν ή μέχρι τοδδε παρασχεθεΐσα βο ήθεια
Μέ την εύκαιρία τοΰ έορταομοΰ
τής "Ημέρας των Ήνομένων Ε¬
θνών, εγνώσθησαν ωρισμένα ένδια
φέροντα στοιχεία, τόσον διά τήν
δραστηριόττντα τήν οποίαν άναπτύσ
σει ό Όργανκτμός αΰτός είς τόν
τομέα τής οίκονομικής βοηθείας,
πρός τάς υπό ανάπτυξιν χώρας, ό¬
σον καί διά την σινμβολήν τού εί-
δΐίχώτερον, είς τήν ανάπτυξιν τής
Ελλάδος.
Ή βοηθεία αύτη τοΰ ΟΗΕ πα-
ρέχεται διά τοΰ προγράμματος Ά-
ναπτύξεως τό οποίον προήλθεν, ώς
γνωστόν, άπό τήν συγχώνει>σιν τον
ΕΙδικοΟ Ταμείον καί τοΰ 'Εκτεταμ<έ νόν Προγράμματος Τεχνιΐκής Βοη¬ θείας τον ίδιον "Οργανισμόν. Τό Πρόγραμμα Άναπτύξεως ί- χει αποβή ή μεγαλυτέρα πηγή ιϊαί ροχής πολνμεροΰς βοηθείας υπό τήν μορφήν εκτελέσεως έργων προεπεν δναεον είς τάς υπό ανάπτυξιν χώ¬ ρας. Βοηιθεϊ τα κράτη αντά νά δή μιουργήσονν τήν {—οδομήν τής άνα πτύξεως είς τήν γεωργίαν τήν βιο¬ μηχανίαν τα δημοσία ?ργα τήν παι δείαν, τήν τεχνικήν εκπαίδευσιν, τήν υγείαν, τήν κοινωνικήν πρόνοι- αν, την δημοσίαν διοίκησιν καί τόν οΐικονομιιών προγραμματισμόν. Τό Πρόγραμμα Άναπτύξεως ε- χει μέχρι σήμερον συμ,ταρασταθή είς πολυαρίθιμους κυβερνησεις, έκ- προσωπούσας ανω τοΰ 1,5 δισεκα- τομμυρίου άνθρωπον. Συνεργάξε- ται μέ τάς κυβερνησεις αύτάς καί τάς καθοδηγεί είς την δημιουργίαν των προύποθέσεων πού Θά έπιτρέ- ψουν τήν εφαρμογήν των νέων τε- χνολογικων μεθόδων, έξασςραλίζει σνιμβούλους, έμπειρογνώμονας, κα- θώς καί έπιστημονικόν καί τεχνι¬ κόν .■τροσωπι.κόν διά τόν σχεδιασμόν καί τήν έκτέλϊσιν προγραμμάτταν άναπτύξεως. Ή βοηθεία αυτή προίρχεται ά¬ πό τάς έθελοντικάς ε«κροράς δλων σχεδόν των μελων τοΰ ΟΗΕ καί των έξ αυτού έξηρτημένων όργα- νώσεων. ΑΙ εΐσφοραί άπό τοΰ ίτους 1959, ?χονν υπερβή τό 6ψος τού 1.433.000.000 δολλ.αρίων. "Ας ση- μειοθή δέ δτι τό σύνολον των μέ¬ χρι τούδε έλληνικών εισφορών ά- νέρχεται περίπου είς 2.000.000 δολ λάρια. 'Ενω διά τό ϊχος 1959 εί¬ χον διατεθή 55.ΟΟ0.ΟΟΟ δολλάρια, τό αντίστοιχον ποσόν διά τό 1969 ανήλθεν είς τό δψος των 200 έκα- τομμ.ι»ρίίον δολλαρίων. ΑΙ είσφοραί διά τό 1970 προϋπολογίζεται. δτι Θά υπερβούν τα 238 έκατομ. δολ. Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή πρός την 'Ελλάδα. τεχνική 6ο ήθεια των Ήνωιμένων 'Εθνων πε- ριιυρίσθη είς δύο, κυρίως τομεΐς: Είς τήν οργάνωσιν στατιστικήν ύ- πηρεοιων καί είς τήν ενίσχυσιν τοΰ Ίνστιτούτου Γεωργίας καί 'Ερει>-
νών 'Τπεδάφους. Ή παροχή βοη¬
θείας είς τόν ταμεα τής οργανώ¬
σεως τής 'Εθνικής Στατιστικής
'Τπηρεσίας σι·νεχίσθη άπό τού 1952
αέχρι τού 1964 υπό διαφόρους μορ
φάς, κυρίως διά τής ελεύσεως σει
ράς διεβνων έμπειρογνωμόνων, κα-
θώς καί διά τής μετεκπσαδεΰσεως
είς τό εξωτερικόν Έλλήνων έπιστη
μόνων, τεχνικων καί διοικητικων ΰ-
παλλήνων της.
Ή τεχνική βοηθεία τοΰ ΟΗΕ
πρός τό Ίνστιτοΰτον Γεωλογίας
καί Έρευνών εξεδηλώθη διά τής
άποστολής έξοπλισμοΰ σνγχράνίον
έργαστηρίων χημικής άναλύσΐως
κατεργασίας μετάλλων. Ή άναδι-
οργάνωσις τής υπηρεσίας έρευνών
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, ή πά
ροχή συμ,βουλών διά την καλντέ-
ραν λειτουργίαν των λιμένων τής
χώρας, τό Θέμα τής προσαρμογής
των δημοσίων ύπηρεσιων είς τάς
ανάγκας τής οΐκονομικής άναπτύξε
ως, υπήρξαν βασικοί τομεΐς είς
τούς δποίους παρεσχέθη ή τεχνική
βοηθεία των Ήνωμϊο)ν Εθνών.
ΤΟ ΕΙΔΙΚΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ
"Οσον άφορ4 είς τό εΙδικόν Τατ
μείον τουτο έβοήθησεν είς τόν έν-
τοπισμόν {«ογείων ν>δάτων είς τό
Άργολικόν πεδίον καί τήν περιο¬
χήν Παρνασσοΰ Γκιώνας, διά δα-
πάνης 298.000 δολλαρίων, έχβημα-
τοδότησε τήν οικονομικήν μελέτην
Δ. Πελοποννήσου (503.600 δολ.)
μέσω τής οργανώσεως Τροφίμων
καί Γεωργίας καί διτθίσε 394.200.
000 δολλάρια διά την μελέτην
πρός εκτέλεσιν προγραμμάτων προ-
επενδΰβεως είς δασικάς περιοχάς
τής Κεντρικής καί Βορείου Έλ>ϋά-
δος.
'Τπό εκτέλεσιν ευρίσκονται οη?ι-
σμένα προγράμματα αφορώντα είς
την μελετην των ΰδατίνων πόρων
καί την εκμετάλλευσιν των πρός
άρδενσιν είς τήν Ανατολικήν Κρή
την, είς τήιν ενίσχυσιν τοΰ Ίνστι¬
τούτου Δασιχών Έρεννών των Α¬
θηνών, την οργάνωσιν τής ϋπηρεσί
άς βιοτεχνικής άναπτύξεως κ.λ.π.
ΜΕΛΛΟΝΤΙ ΚΑ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Τα κυριώτερα προγράμματα, τα
άποία πρόικειται νά έκτελεσθοΰν
μελλοντικως, είναι:
1) Ή δρα—ηριότης των ηδη δι
ενεργουμένων έρευνών πρός κατα¬
πολέμησιν των έχθρών τής έλαίας,
σνμπεριλαμ,βανομένης τής έκτελέ
σεως πειραμάτ-ων είς ειδικώς έπι-
λεγείσας περιφερείας. 'Τπολογίζε-
ται δτι τό πρΟΎραμιμα τούτο βά στοι
χίση είς τό ΕΙδιχόν Ταμείον 1.085.
000 δολλάρια περίπου καί είς τήν
ελληνικήν κυβέρνησιν 1.135.000 δολ
λάρια.
2) Ή σχεδίαστς, ίδρυσις καί λει
τουργία βωμηχανικης περιοχής καί
ελευθέρας ζώνης είς τήν περιφέρει
αν τής Θεσσαλονίκης, συνθίτουν ι
τόν σκοπόν ετέρου προγράμματος,
τό οποίον ΰπολογεζεται δτι θά σνμ
πληρωθή έντός τριετίας. Άναλαμ-
βάνεται υπό τής "Οργανώσεως Βιο-
μηχανικής Άναπτύξεως. Ή δαπά-
νη θά ανέλθη είς 711.300 δολλά¬
ρια διά τό Είδικόν Ταμείον καί είς
2.494.000 διά τήν ελληνικήν κυβέρ
νησιν.
Ή σννολι-κή συμβολή των Ήνω-
μένων "Εθνών διά τήν εκτέλεσιν
προγραμιμάτων τεχνικής βοηθείας
είς τήν 'Ελλάδα κατά τήν τελευ¬
ταίαν δεκαετίαν, ύπολογίζεται, χον-
όριχώς, είς 12 Ικατομμύοια δολλά
ρια, ένώ ίσόποσος περίπου υπήρξεν
καί ή συμμετοχή τής έλληνικής κυ-
6ερνήσεο)ς. Διά τό ετος 1969 ποο-
βλεπεται δτι Θά φθάση τελικως τό
ΰψος των 1.435.000 δολλαρίανν. Βε¬
βαίως, εάν προστεθή κ«1 ή συμβο¬
λή τής 'Τπάτης Άρμοστείας δία
τούς Πρόσφυγας, τό γενικόν ΰψος'
τής μέχρι τούδε βοηθείας τοΰ Ο.
Η.Ε. υπερβαίνει τα 32 έκατομμύ-
ρια δολλάρια.
ΚΩΔΙΞ ΤΡΟΦΙΜΟΝ
ΚΑΙ ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΕΙΔΩΝ ΕΠΙΣΓΠΣΜΟΤ
Τάς άπόψεις των επί τού κώδ*-
κος τροφίμων, αναφορικώς μέ τήιν
διαδικασίαν παραγωγής καί ου*
σκενασίας των εΐδων διατροφης,
Θά διατνπώσουν οί έκπρόσωπχΗ των
βιομηχανιών παραγωγτίς εΐδων έπι-
σιτισμοΰ κατά την σημερινήν των
σύσκεψιν υπό τήν αίγίιδα τοΰ Συν-
δέσμον Έλλήνων Βιομηχάνων.
ΑΊ άπόιψεις τοϋ κλάδον αύτοθ
Θσ διαμορφωιθοΰν είς ενιαίον κείμε¬
νον, προκειμ^ον νά ύποβληθοΰν
είς τήν επιτροπήν συντάξεως τοΰ
κώδικος έντός τής ταχθείσης προ-
Οεσμίας διά νά ληφθοΰν ΰπ' 8ψνν
κατά τήν διαμάροροχΛν τοϋ όριοτι-
κοΰ σχΐδίου τοΰ κώδικος.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Α.Ε.
ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΝ Η ΕΚΤΙΜΗΣ1Σ
ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΠΕΡΙΕΠΙΒΟΑΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΔιαΘέσιμσ
Μετρητά έν τω Τσμείω
Παρίι Τρατιέζσις ΈοωτβρικοΟ
Παρά Τραττέζαις 'ΕξωτερικοΟ
Παρά Τραπέζη "Ελλάδος (ύττοχρ. κα·
τάθ. άποφ. Ν.Ε. 1509)9-68)
"Εντοχα γραμμώτια 'ΕλληνικοΟ Δη-
μοσ,ου
Χορηγήσεις Λιάφοροι
Προεξ)σεις ίμττορ. γρομματίων (έξ
ών δρχ. 26.760.892 (ττροθεσμ.
πέραν τοΰ ϊτους)
Άλληλόχρεοι Λ)σμοί — Χρεώσται
(έξ ών δρχ. 170.977.749 προθεσμ.
πέραν τού Ιτου;)
Διάφοροι Χρβωστικοί Λ)σμοΐ
Περιθώρια έ)ε!παγωγών (Τραπέζα
Ελλάδος)
Διάφοροι προοωρ, λ)σμοί (Χρεώσται)
Κεντρικόν καί Ύποκ)τα
(εγγραφαί καθ" οδόν)
Χρεώγραφα
Χρεόγραφα Ιδιοκτησισς Τραπέζης
Άκίνητα
Γήπεδα
Κτίρια 54 274.447,65
Μεϊον άποοβέσεων 18.082.783,15
Διά τής νπ' αριθμόν 462)1970 ά
ποφάοεώς της ή Όλαμέλεια τού
Συμβουλιον τής Έπικρατείας είς
τήν όποιαν είχον παραπεμφθή «πό
τοϋ Β' Τμήματος πρός επίλυσιν,
>Λγφ τής γενικωτέρας σημασίας
τι»ν, τα σχετικά ζητήματα, έδέ-
χβη:
Πρώτον: 'Τπόκειται «άς τόν επί
άναιρέσει ϊλιεγχον τοΰ Συμβουλιον
τής Έπικρατείας ή υπό τοΰ Φορο
λογικοΰ Δικαστηρίου έκτίμτνσις τοΰ
περιεχοίχένου τής πράξεως τοΰ οΐ-
κείου ΟΙκονομικοΰ Έφόρου περί έ-
.τιβολής προστίμου.
Δεύτερον: Δέν συνιστά λόγον ά-
ναιοέσεως ή παραμόρφωσις έγγρά
<ί«ν, δηλαδή ή ί~ό τοΰ δικαστηρί- ου τη οΰσία παραδοχή, πορίσματος χαταδήλως διαφόρου τοϋ έξ αυτού προκύπτοντος. Οί έκτιθέμενοι είς τό σκεπτικόν τής άποφάσεΐΛς συλλογισμοί, διά μέσου των οποίων ή Όλομέλΐΐα τοΰ Σ,τ.Ε. κατέληξίν είς τάς δύο αύτάς λύσεις, ϊχουν ώς εξής: α) Ή πράξις τοΰ ΟΙκείου Οικο¬ νομίδου Έφόρου περί έπιβολής προ στίμου (ό ϊλεγχος τής νομιμότητος ϋαί τής ορθότητος της οποίας, επί τή βάσει τού υπό των διαιδίκων ■ιροβαγομένου άποδεικτικοΰ ΰλθίθϋ άποτελιεί τό αντικείμενον τής <ρο- ρολογικής δίκης) δέν περιλαμβάνε ται μεταξΰ των έγγράφχον καί λοι πών άποδεικτικων στοιχείων, των οποίων ή υπό τοΰ Φορολογικοΰ Δι- καστηρίου έκτίμ,ησις διαφεύγει τόν επί άναιρέσει έλεγχον τοΰ Συμβου¬ λιον τής Έπικρατείας. Άλλά συνι "τ4 ή έν λόγφ πράξις τού ΟΙκονο- Μ-ΐκοΰ Έφόρον αύτην ταύτην τήν διοικητικήν πράξιν, συνεπεία τής έκσάσεως τής όίτοίας δημιουργεΐται Ά φορολογική δίκη καί προσδιοοί- ζίται τό άντι,κείιμενον αυτής. Συνε ίτ*δς, ή υπό τοϋ Φορολογικοΰ Δικα °τηρίου έκτίμησις αύτοΰ τούτου τοΰ π*ρίεχομένου τής πράξεως αυτής, «τόκειται είς τόν Ιλεγχον τοΰ επί άεν δικάξοντος δικαστηρίου. β) Ή παραμόρφωσις έγγραφον, ήτοι ή υπό τοΰ Δικαστηρίου τής ού σίας παραδοχή πορίσματος καταδή λως διαφόρου τοΰ έξ αύτοΰ προκν- πτοντος, δέν συνιστά λόγον άναιρέ- σεως, διότι ή πλημ+ιέλεια αύτη, ά- ναγομένη είς τήν εκτίμησιν τοϋ πε ριεχομένου τοϋ έγγράφου καί πρου ποθέτουσα τήν υπό τοΰ άναιρετικοΰ δικαστηρίου έκ νέον εκτίμησιν τού, δέν έμαίπτει είς τάς έν αρθρω 41 παρ. 3 τοΰ κωδικοποιουμ.ένου Νό¬ μον 3713 «περί Συμβουλιον τής Έπικρατείας» περιοριστικώς άναφε ρομένοις λόγοις αναιρέσεως . ΕΓΓΡΑΦΗ ΠΛΟΙΟΝ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΟΛΟΠΑ Ή έλληνική σημαία υψώθη επί τού δεξαμενοπλοίου «Άθηνούλα», 10.862 κόρον. Έΐπίσης ύπεβλήθη- σαν είς τό υπουργείον Ναυτιλίας αΐτήσετς διά τήν έγγραφήν είς τα έλληνικά νηολόγια των φορτηγών πλοίων «ΤΙρις» β.479 κόρων όλικής χωρητικότητος, «Ζίννια» 7.114 κ. ο.χ. καί «Άρετή» 8.40« κ.ο.χ. — · Β Έγκ)σεις κλιματισμοθ Μεΐον άποσβέσεων 'Εγκαταστάσεις Άξία ίπίπλων, χρημα- τοκιβωτίων κ.λπ. έ- ξοπλισμοθ ΚεντρικοΟ καί Ύποκ)των Μεϊον άτιοο(Ιέσεων 6.435.028,05 4.656.028,05 48.119.991,55 28.331.991,55 1 9 Δραχμαί 6 9 19 6 8 Δραχμσΐ 85.651.883.— 122.977.451,10 290.160.448,95 89.652.523.20 202.322.928.75 207.605,943,20 116.470. 312,35 26.129.732,30 239.750.1 000.- 855.010.095, 40 Ι 159.350.000.- 685.061, 127, 45 656.624. 270,25 528.886.969,30 944.417. 805,85 1.601.042.076 ί,ΙΟ 755.550.420,701 .284.437 .390. - 126.226 31.961. .250.- 720,90 158,187.970, 90 125.481.650 — ?3.883.570,25 149.365 220, 25 _ 4.960 .403, ,35 63.819.433, ,30 39.836 .655, ,10 24.310 .335.50 21.618.378,50 36.191 .664,50 31.640.675,50 1.779 .000.— 62.281.000 .- 2.Ο31.94Κ.- 55,291 .000 .- 38.777.674,70 19.788.000.- 24.687.674,70 14.Ο9Ο.ΟΟΟ.- Κιφάλαια Κεφάλαιον Μετοχικόν (μετ. 80.000 πρός δρχ. 410) Ειδικόν Άττοθεματικόν έκ διαθέσεως μετοχών υπέρ τό αρτιον Κεφάλαιον 'Αποθεματικόν Τακτικόν Κεφάλαιον 'Αποθεματικόν "Εκτακτον Διαφορά έξ άναπροσαρμογής Άττοτελέσματα χρήσεως, ύπόλ. είς νέον Προβλέψεις δι" ένδεχομίνην ύποτίμη- σιν οτοιχείων 'ΕνεργητικοΟ (Α.Ν. 396)4.5.1968 καί Α.Ν. 479) 22.7,1968) 'Υποχρεώσεις έκ κσταθβσεων καί Άλληλοχρέων λογ)ομων Καταθέσεις δψεως καί άλληλόχρεοι Λογαρισσμοί (Πιστοταΐ) Ταμιευτηριον Καταθέσεις έ)ΠροΘεσμ(α καί είς εγγύ¬ ησιν ίέξ δ« Δρχ. 80.756.397,60 προθεσμ. πέραν τοθ Ετους) Τραπέζα τής Ελλάδος (Λ)σμοΙ Χρηματοδοτήοεως) Άνατιροΐξοφλήσεις Λοιπαί χρηματοδοτήσεις Διάφοροι Πιστωτικοΐ Λ)σμ·ί Περιθώρια ένεγγ. πιστ. καί προεμβά- σματα έ)ΕΙσαγωγΟν Περιθώρια έ)ΕΙσαγωγών (Πιστωταί) Διάφ. πρόσω·. λ)σμοί (Πιστωταί) Έπιταγαί καί "Εντολαί πληροετ. Μερίσματα πληρωτεα Κεντρικόν καϊ Ύποκ)τα (ίγγρα- φαί καθ" οδόν) 1969 Δραχμαί 32.80Ο.ΟΟΟ.- 11.421.600.— 11.400 000.- 41.600.000.- 326.945.90 313.315,70 97.861.861,60 50.300.000.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 196ο ΔροχμαΙ 32.800.000.- 11.421.600.— 9.850.000.— 36 800.000.— 326.945,90 340.663,20 91.539.209,10 36.700.000.— 555.955 580.95 930.671.055,30 423.834.726,65 790.800,221.05 521.460.225,15 2.008.086.861,40 436.467.936,051.651.102.888.75 15.038.432.— 86.298 893,70 101.337,315,70 59.887,638.90 59.887.638,90 241.878.113,75 131.054.900.— 90.950.573,95 463.883.587.70 30.551.937,05 8,063.497.— 43.515,25 1-1.156.102,90 128.343.160.— 55.731.599,15 355.230.862,05 32.094.551,35 6.486.651.- Ρ ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚ ΜΠΑΝΚ Συμφώνως πρός σχετικήν ανα¬ κοίνωσιν τοϋ πρόεδρον τοΰ Δ.Χ. τής «Άτλάντικ Μπάνκ δφ Νιοϋ Γυ όρκ», σνγγενοΰς όργανιοιμοΰ τής ΈθΛΐκής Τραπέζης, περί τα τέλη τοΰ θέρους 1970 θά λειτουργήση νέον νποκατάστημα της Άτλάντικ είς τήν περιοχήν Άστόρια τής Νέ- ας 'Τόρκης. Ό πρόεδρος τής ανω¬ τέρω Τραπέζης προσέθεσεν δτι τό ΰποκατάστημα Άστόρια είναι τό πρώτον τής Άτλάντικ εξω άπό τήν περιοχήν τοΰ Μανχάτταν καί άπο τέλει τό πρώτον βημα ενός μακρο πνόον προγράμματος επεκτάσεως τής Τραπέζης. Έγγοητικ,αί έπ)λα! καί πιοτοσεις Λοιποί Λογαρισομοί Τάξεως ΧΡΕΩΣΙΣ Γενικά Εξοδα, εξοδα διαχειρίσεως, μισΘοι προσωπικού κ.λ.π. Συνεισφοραι Οπερ ΙΚΑ κ.λ.π. Φόροι Δημοσίου Άποοβέοεις "Απόσβεσις κτισμάτων κ.λ.π. Απόσβεσις έγκαταστάσεων Πρόβλεψις δι" ύποτίμησιν Στοιχείων 'ΕνεργητικοΟ (Α.Ν. 396)4.5.1968 καί Α.Ν. 479)22.7.1968) Είοφορά ε(ς τό «Τάμα τοθ 'ΈΘνους» Κέρδος χρήσεως 1969 2.760,128 575,70 657.396.548,65 2.845.192.905,70 6.262.718.030,05 76 554.453,50 ,8.260.567,15 1.283.742,80 2.233.041.796,15 582.268. Πθ,β1) 2.470 942.767,20 Έγγυητικαί έπ)λσί καί ένέγγυοι πιστώσεις Λοιποί Λογ)σμοί Τάξεως 5.286.252.694,201 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 2.760.128.575.70 657.396.548,65 2.845.192.905,70 6.262.718.030,05 2.902,314,50 3.644.316,85 6.546.631.35 13.994.496,05 106.639.890,85 25.522.652,50 132.162.543,35 2 835.915.- 3.814.942,40 71.128.211,05 8.338 112.50 985.191,30 6.650.857,40 11.000.266,30 1 .ΟΟΟ.ΟΟΟ. - 99.102 638,55 22.303.286,20 121.405,924,75 Τόκοι χορηγήσεων, προμήθειαν καί συναλλαγμα- τικαί διαφοραί Μεΐον τόκβον ιόποχρεώσίων Μικτόν κέρδος έξ εργασιών Τραπέζης Πρόσοδοι έξ άκινήτων κ.λπ. ώφέλειαι 2.233.041.796,15 582.268.130,85 2.470.942.767,20 5.286.252.694,20 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 206.121.264.- 177.426.614,80 76 259.277,75 58.098.104,05 129.861.986,25 119.328.510,75 2.300 557.10 2.077.414.- 132.162.543,35 121.405.924,75 Κέρδος χρήσεως 1969 ώς &νω Μεΐον κρατήσεως πρός κάλυψιν άμφισβητουμένων έπιβολών ΙΚΑ παρελθ. χρήσ. Μεΐον κρατήσεως κα'ι προβλέψεων διαφόρων εΐσοδημάτων κ.λ.π. Καθσρόν κέρδος χρήσεως Πλέον ύπολοίπου προηγουμένης χρήσεως ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Τακτικοΰ ΆποΘεματικοΟ Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Έκτάκτου ΆποΘίματικοΟ Είς μέρισμα χρήσεο>ς έ)80 000 μετοχών υποκείμενον είς κράτησιν
φόρου εΐσοδήματος
Είς ποσοστά Διοικητικοΰ Συμβουλίου καί Διευθύνσεως, ύποκείμενα
είς κράτησιν φόρου είσοδήματος
Είς άττοτελέσματα χρήσεως, υπόλοιπον είς νέον
Γό έκ Δρχ. 100 κατά μετοχήν μέρισμα χρήσεως 1969, υποκείμενον είς κράτησιν φόρου εΐσοδήματος, πληρωθήσεται μετά
τήν έγκρισιν τοθ παρόντος Ίσολογισμοΰ υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων.
1969
25.52. .652,50
1968
22.303.286,20
—
ι.οοο.οοο.—
25.522.652,50
10.500.000 —
21.303.286,20
8.000.000.-
15.022,652.50
340.663,20
13.303.286,20
437.377.-
16.363.315,70
13.740.663,20
1 550 0Μ.-
4.8Ο0.Ο00.-
1.400.000.—
5.000. θϋθ.—
8.000.000.-
6.400.000.—
700.000.—
313.315,70
600.000.-
340.663.20
15,363.315,70
13.740 663,20
Ό Πρόεδρος — Διευθύνων ΪΟμβουλος
ΣΠ. Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φίρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοικήσεως Άνω-
νύμων Εταιρείαν καί Έταιρβιών Πεαιωοιομένης Ε*·
*<νης δτι δι' αποφάσεως τοΰ κ. Ύ*™ΟΥθΰ ΕμποοΙον ύη' άρι*. 66378)4126 τής 1β)12)6δ «^«ευ- *«ίσης ./ς ,λ ΟΛ· ββ.θ. 560(_5-Ι2-β5 Φ.Ε.Ε. (Δελτίον Άνωνύμαιν Έταιοειών), δοίζβται δτι δύναν¬ ται νά ουνίχίσωσι δημοσιΐύουααι ίγπύοως τάς Ποο- Ήΐήιηις των Γεν. Συνβλίύσβων καί τονς Ι'ολογι- «μούς των διά τής οίκονομικής "β« *5*"·'*&/ί?/* ΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΕΟΣ^ΟΣΜΟΣ», «ς Ιγένετο μ«χβ« «γ^« «'« «* μΟΙΕΟΝΟΜΟΑΟΠ- ΚΗΣ» πρό τής συγχω*·ύ<ηώς *»»«· Έν "Αθήναις τη 26τ] Φεβρουαρίου 1970 Ό Διευθυντής ΒΑΣ. Α. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ Ό Διευθυντής ΛογιστικοΟ ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΟΡΚΩΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Α.Ε. Ήλέγζαμεν" τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεως Α.Ε. ·;ής 31ης Δεκεμβριού 1969 ώς καΐ τα ά π ο τ ε λ έ σ μ α τ α έκ των εργασιών αυτής τ* προκοψαντα κατά τήν λήξασαν την 31ην Δεκειιβοίοΰ 1969 έταιρικήν χρήσιν. ' *' κ Κατά τόν διενεργηθέντα Ιλενχον έφηρμόσθησαν αί διατάξεις τοθ άρθρου 37 Ν. 2190 περί Άνωνυμων Έταιοειων κβΙ αί κατά τήν ημετέραν κρίσιν προοήκουσαι έλεγκτικαί διαδικασίαι, £ν τφ πλαισίω τΛν υπό τοθ Σώιιατοο ΌοκωτΛν Λβγιστων άκολουθουμένων άρχων έλεγκτικής. κ 'ΕτηρήΘησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεϊα άτινα ίτέθησαν είς τήν διάβεσίν μβς διά τήν διενέργειαν τοθ έλέγχου καί παβεσχέθησαν ημίν αί πληροψοβίαι καί έπεζηγήσεις τάς οποίας έζητήσαυεν ελάβομεν δέ γνΛσιν πλήρους άπολογισμοθ των εργασιών των υποκαταστημάταν τή> Τραπέζης.
Δέν επήλθεν τροποποίησις είς τήν μέθοδον άπογραφ-ης έν σχέσει πρός τήν προηγουμένην χρήσιν.
Ό ανωτέρω Ίσολογισμός καί αί σκνοδεύουσαι αυτόν άναλύσεις άποτελεσμάτων χρήσεως, καί βιαθέβεως κερδών πρβκύπτουν
ΐκ των ως ανω βιβλιων και στοιχείων, απεικονιζουν θε, βάσει των κειμένων διατάξεων καί παραδεδεγμένον λογιστικών άοχΛν
όμοιομόρφων πρός τάς τής προηγουμένης χρήσεως, την οικονομικήν κατάστασιν τής ύμβτέοας Τραπέζης, ώς είχεν «ΰτη κ«τ<ΐ την 31 ην Δεκεμβριού 1969 ως καί τό άποτελέσματα τα προκύψβντα κατά τήν λήξασαν την ήμερομηνίαν τειύτην χρήσιν. "Εν "Αθήναις τ β 20^ Μαρτίου 1970 ΟΙ Όρκωτοί Λογισται ΗΛ. Β. ΡΑΜΠΑΌΥΝΗΣ - ΝΙΚ. Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΝ ΕΝΑΝΤΙ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ Ε.Ο.Κ.
Ούδεμία Αντίδρασις υπήρξε καί
ούοίν βχόλιον εγένετο εξ Επισήμου
πλευράς επί τού περιεχόμενον τής
εκθέσεως, την οποίαν υπέβαλεν ή
'Εκτελεστική Έπιτοοπή τής Κοι-
νής 'Αγοράς πρός τό Εύριοπαϊκόν
Κβινοβοΰλιον καί ειδικώς τού τμή-
ματος ποΰ ήναςτέρε-ται είς τάς σχέ
οπς της Κοινότητος μέ την Έλ-
?.άδο.
Λέν φηίνεται, ϋμως, νά είναι ά-
βχετος πρός την εξέλιξιν ν.αί τάς
,-ϊρθοπτικάς τής συνδέσειος ή θέσις
την όποιαν έλαβεν ό Σΰνδεσιιος
Έλλήνων Βιομηχανίαν κατά την τε¬
λευταίαν σύνοδον τής «Οννίς», δη-
λαιδή τής Ενώσεως των Συνδέ-
ομων Βιομηχανίαν των χωριόν τής
Κοινότητος.
Ή έν λόγω αύνοδος έλαβεν, ώς
γνωστόν, χο'νοαν την 3ην τρέχον¬
τος μηνός είς τάς Βρυξέλλας, ή
δέ 'Ετησία "Εκθεσις τής 'Εκτελε-
Λτικής Έπιτροπής επί τής δραστη
ριότητος των τριών Κοινοτήτον
(ΕΟΚ. ΕΚΑΧ καί Εύρατόιι), ·χη-
ίά τό 1969, υπεβλήθη την Ιθην .τα
ρελθόντος μηνός Φεβρουάριον.
Ώς ήδη έγράφη, ό Σΰνδεσιιος
'Ελλήνων Βιοαηχάνο>ν, έκπροσο
πούμενος ε'? τήν Σύνοδον τής «Ού
νίς» υπό τοϋ πρόεδρον τού κ. Δημ.
Μαρκοπούλου, τού νομικοΰ τού συμ
δοΰλου κ. 'Ελ. Δασκαλάκη καί τού
,ιροϊσταμένου τού είς Βρυξέλλας
γραφείον τού κ. Κουλοπούλου, έ-
ϊέφρασε τήν πικρίαν τού «διότι
δέν άντιμετωπίζεται υπό όλων των
παραγόντων της ΕΟΚ μέ τό προσή
χον πνεύμα, ή θέσις τής Ελλάδος
είς τήν Κοινότητα, όπως άναγρά-
φει τό τελειταϊον Δελτίον τού Συν
δέβμον.
Στ'γκεκριμέ'νως ό κ. Μαρινόπου-
λ.ος, ίντα την ίδιότητά τού ώς προ-
έδρου τού ΣΕΒ, κατά τήν διάρ¬
κειαν τής σύνοδον αυτής, άφοΰ έπα
νέλαβε τάς πρό καιρόν έκτεθείσας
άπόψεις τον περί τής άνάγκης καί
τής δννατότητος έπιταχύνσεως τής
πλήρους έντάξεως τής Ελλάδος
είς τήν Κοινήν Αγοράν, ετόνισεν
ότι:
«Ή Έλληνυοι Βιομηχανία πα-
ραχολονθεΐ μετά προσοχής τάς συν
τελοιιμένας έντός τής Κοινότητος
ίξελίξεις, πό υκατατείνουν είς τήν
όλοκλήρωσίν της καί έπιθυμ*ί ζωη¬
ρώς τήν ΙΎταξιν τής Ελλάδος είς
την Κοινήν Αγοράν. Δέν δύναται,
δμως, νά μή εκφράση τήν δυσφο¬
ρίαν της διά την δνβμενη διάθεσιν
ή όποία, άπό επισήμου πλευράς, έκ
δηλούται διά τήιν περαιτέρο> πρόο
δόν τής Συνδέσεως».
Ό κ. Μαρκόπουλος ΰπεγράμιμι-
σεν δτι ή διά τής έντάξεως τής
Ελλάδος καί δλλων χωρων, μετά
των οποίων συζητεϊται ήδη ή είσ-
δοχή, όλοκλήοωσις τής Κοινότητος
αποτελεί ιστορικήν πορείαν πρός μί
αν Ήνωμενην Ευρώπην καί ίξέ-
ψρασε πι,κρίαν διότι ουχί ίίλοι οί πά
ράγοντες τής ΕΟΚ άντιμετωπί-
;ουν ιμέ τό προσήκον πνεΰμα τήν
θέσιν τής Ελλάδος είς την Κοινό¬
τητα, ώς πράττει ή βιομηχανία της
συνηνωμένη είς τήν «Ούνίς», τής
οποίας Ισότιμον μέλος κατέστη ή
έκπροσιοπονμένη υπό τοϋ ΣΕΒ έλ-
ληνική βιομηχανία.
Σημειοΰται, δτι ή νέα Σύνοδος
τής «Ούνίς», μέ την συμμετοχήν
τον ΣΕΒ, ε'χει ορισθή διά τήν
28ην Μαίου, άποβίι&εται δέ είς αύ¬
την ιδιαιτέρα σημασία, έκ τον γε-
γονότος δτι βά παρίστατο! είς αυ¬
τήν καί ό πρόεδρος τής
κής 'Επιτροπής κ. Ζάν Ρεύ.
ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έκ τού ύπουργεϊον Γεωργίας
έκ τού προγράμματος δημόσιον έ-
πενδύσεων διά τήν κατασκευήν ϊν
τος τού 1970 5 άεροψνκτων άποθη-
κ&ν πατατοσπόρου, 6 άποθηκ ώ ν
σπάρων, ώς καί διά τόν μηχανι¬
κόν έξοπλισμόν των έν λόγω άπο-
θηκων.
— Ποσόν 9.590.000 δρχ. διατίθε
ται υπό τού υπουργείον Γεωργίας
δια τήν καταβολήν οίκονομικών έ-
νισχύσεων είς άμπελοκαλλιεργητάς
διά τήν εγκατάστασιν νέΌ>ν άμπε-
λώνων, την έκρίζωσιν καί έπανα<ρύ- τευσιν έμπελώνων έκλεκτών ποικί¬ λην, τήν ύποστύλο>σιν άμπελώνων
κ.λ.π.
—"Ηρχισε την λειτουργίαν της
είς τήν ΑΙδηψόν ή Ιδρυθείσα υπό
τού Όργανισμοϋ Άπασχολήσεως
"Εργατικόν Δυναμικοϋ σχολή ταχυρ
ρύθμου έκπαιδΐύσεως άνέργων διά
τάς είδικότητας τοΰ κατοχτέρω προ
σωπικοϋ ξενοδοχείον καί έστιατο-
ρίων. Άνάλογοι σχολαί ήδη λει-
τονργοΰν είς τήν Ρόδον κ«ί τήν
Κερκυραν.
— Τό Ίνστιτοϋτον Προκλήσεως
των Πωλήσκον υπό τήν αίγίδο τον
"Εμπορικον καί Βιομηχανικοΰ Επι
μελητηρίοΐ' Αθηνών ό,ργανώνει σε
μινάριον έπικοινωνίας πίολητών με
ταξϋ 6ης καί 8ης Άπριλίο) έ.ε". Ό
μιλτίτή.ς (είς την ελληνικήν) ό Γάλ
λος Μαρσέλ Σαποτεν.
'Επ' εύκαιρία τής 25ετηρί5ος τ ου ΟΗΕ
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩ» ΗΝΩΜΕΚΩΝ ΕΘΝΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΙΜΜΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Είς 32 έκατ. δολλάρια ανήλθεν ή μέχρι τοδδε παρασχεθεΐσα βο ήθεια
Μέ την εύκαιρία τοΰ έορταομοΰ
τής "Ημέρας των Ήνομένων Ε¬
θνών, εγνώσθησαν ωρισμένα ένδια
φέροντα στοιχεία, τόσον διά τήν
δραστηριόττντα τήν οποίαν άναπτύσ
σει ό Όργανκτμός αΰτός είς τόν
τομέα τής οίκονομικής βοηθείας,
πρός τάς υπό ανάπτυξιν χώρας, ό¬
σον καί διά την σινμβολήν τού εί-
δΐίχώτερον, είς τήν ανάπτυξιν τής
Ελλάδος.
Ή βοηθεία αύτη τοΰ ΟΗΕ πα-
ρέχεται διά τοΰ προγράμματος Ά-
ναπτύξεως τό οποίον προήλθεν, ώς
γνωστόν, άπό τήν συγχώνει>σιν τον
ΕΙδικοΟ Ταμείον καί τοΰ 'Εκτεταμ<έ νόν Προγράμματος Τεχνιΐκής Βοη¬ θείας τον ίδιον "Οργανισμόν. Τό Πρόγραμμα Άναπτύξεως ί- χει αποβή ή μεγαλυτέρα πηγή ιϊαί ροχής πολνμεροΰς βοηθείας υπό τήν μορφήν εκτελέσεως έργων προεπεν δναεον είς τάς υπό ανάπτυξιν χώ¬ ρας. Βοηιθεϊ τα κράτη αντά νά δή μιουργήσονν τήν {—οδομήν τής άνα πτύξεως είς τήν γεωργίαν τήν βιο¬ μηχανίαν τα δημοσία ?ργα τήν παι δείαν, τήν τεχνικήν εκπαίδευσιν, τήν υγείαν, τήν κοινωνικήν πρόνοι- αν, την δημοσίαν διοίκησιν καί τόν οΐικονομιιών προγραμματισμόν. Τό Πρόγραμμα Άναπτύξεως ε- χει μέχρι σήμερον συμ,ταρασταθή είς πολυαρίθιμους κυβερνησεις, έκ- προσωπούσας ανω τοΰ 1,5 δισεκα- τομμυρίου άνθρωπον. Συνεργάξε- ται μέ τάς κυβερνησεις αύτάς καί τάς καθοδηγεί είς την δημιουργίαν των προύποθέσεων πού Θά έπιτρέ- ψουν τήν εφαρμογήν των νέων τε- χνολογικων μεθόδων, έξασςραλίζει σνιμβούλους, έμπειρογνώμονας, κα- θώς καί έπιστημονικόν καί τεχνι¬ κόν .■τροσωπι.κόν διά τόν σχεδιασμόν καί τήν έκτέλϊσιν προγραμμάτταν άναπτύξεως. Ή βοηθεία αυτή προίρχεται ά¬ πό τάς έθελοντικάς ε«κροράς δλων σχεδόν των μελων τοΰ ΟΗΕ καί των έξ αυτού έξηρτημένων όργα- νώσεων. ΑΙ εΐσφοραί άπό τοΰ ίτους 1959, ?χονν υπερβή τό 6ψος τού 1.433.000.000 δολλ.αρίων. "Ας ση- μειοθή δέ δτι τό σύνολον των μέ¬ χρι τούδε έλληνικών εισφορών ά- νέρχεται περίπου είς 2.000.000 δολ λάρια. 'Ενω διά τό ϊχος 1959 εί¬ χον διατεθή 55.ΟΟ0.ΟΟΟ δολλάρια, τό αντίστοιχον ποσόν διά τό 1969 ανήλθεν είς τό δψος των 200 έκα- τομμ.ι»ρίίον δολλαρίων. ΑΙ είσφοραί διά τό 1970 προϋπολογίζεται. δτι Θά υπερβούν τα 238 έκατομ. δολ. Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή πρός την 'Ελλάδα. τεχνική 6ο ήθεια των Ήνωιμένων 'Εθνων πε- ριιυρίσθη είς δύο, κυρίως τομεΐς: Είς τήν οργάνωσιν στατιστικήν ύ- πηρεοιων καί είς τήν ενίσχυσιν τοΰ Ίνστιτούτου Γεωργίας καί 'Ερει>-
νών 'Τπεδάφους. Ή παροχή βοη¬
θείας είς τόν ταμεα τής οργανώ¬
σεως τής 'Εθνικής Στατιστικής
'Τπηρεσίας σι·νεχίσθη άπό τού 1952
αέχρι τού 1964 υπό διαφόρους μορ
φάς, κυρίως διά τής ελεύσεως σει
ράς διεβνων έμπειρογνωμόνων, κα-
θώς καί διά τής μετεκπσαδεΰσεως
είς τό εξωτερικόν Έλλήνων έπιστη
μόνων, τεχνικων καί διοικητικων ΰ-
παλλήνων της.
Ή τεχνική βοηθεία τοΰ ΟΗΕ
πρός τό Ίνστιτοΰτον Γεωλογίας
καί Έρευνών εξεδηλώθη διά τής
άποστολής έξοπλισμοΰ σνγχράνίον
έργαστηρίων χημικής άναλύσΐως
κατεργασίας μετάλλων. Ή άναδι-
οργάνωσις τής υπηρεσίας έρευνών
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, ή πά
ροχή συμ,βουλών διά την καλντέ-
ραν λειτουργίαν των λιμένων τής
χώρας, τό Θέμα τής προσαρμογής
των δημοσίων ύπηρεσιων είς τάς
ανάγκας τής οΐκονομικής άναπτύξε
ως, υπήρξαν βασικοί τομεΐς είς
τούς δποίους παρεσχέθη ή τεχνική
βοηθεία των Ήνωμϊο)ν Εθνών.
ΤΟ ΕΙΔΙΚΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ
"Οσον άφορ4 είς τό εΙδικόν Τατ
μείον τουτο έβοήθησεν είς τόν έν-
τοπισμόν {«ογείων ν>δάτων είς τό
Άργολικόν πεδίον καί τήν περιο¬
χήν Παρνασσοΰ Γκιώνας, διά δα-
πάνης 298.000 δολλαρίων, έχβημα-
τοδότησε τήν οικονομικήν μελέτην
Δ. Πελοποννήσου (503.600 δολ.)
μέσω τής οργανώσεως Τροφίμων
καί Γεωργίας καί διτθίσε 394.200.
000 δολλάρια διά την μελέτην
πρός εκτέλεσιν προγραμμάτων προ-
επενδΰβεως είς δασικάς περιοχάς
τής Κεντρικής καί Βορείου Έλ>ϋά-
δος.
'Τπό εκτέλεσιν ευρίσκονται οη?ι-
σμένα προγράμματα αφορώντα είς
την μελετην των ΰδατίνων πόρων
καί την εκμετάλλευσιν των πρός
άρδενσιν είς τήν Ανατολικήν Κρή
την, είς τήιν ενίσχυσιν τοΰ Ίνστι¬
τούτου Δασιχών Έρεννών των Α¬
θηνών, την οργάνωσιν τής ϋπηρεσί
άς βιοτεχνικής άναπτύξεως κ.λ.π.
ΜΕΛΛΟΝΤΙ ΚΑ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Τα κυριώτερα προγράμματα, τα
άποία πρόικειται νά έκτελεσθοΰν
μελλοντικως, είναι:
1) Ή δρα—ηριότης των ηδη δι
ενεργουμένων έρευνών πρός κατα¬
πολέμησιν των έχθρών τής έλαίας,
σνμπεριλαμ,βανομένης τής έκτελέ
σεως πειραμάτ-ων είς ειδικώς έπι-
λεγείσας περιφερείας. 'Τπολογίζε-
ται δτι τό πρΟΎραμιμα τούτο βά στοι
χίση είς τό ΕΙδιχόν Ταμείον 1.085.
000 δολλάρια περίπου καί είς τήν
ελληνικήν κυβέρνησιν 1.135.000 δολ
λάρια.
2) Ή σχεδίαστς, ίδρυσις καί λει
τουργία βωμηχανικης περιοχής καί
ελευθέρας ζώνης είς τήν περιφέρει
αν τής Θεσσαλονίκης, συνθίτουν ι
τόν σκοπόν ετέρου προγράμματος,
τό οποίον ΰπολογεζεται δτι θά σνμ
πληρωθή έντός τριετίας. Άναλαμ-
βάνεται υπό τής "Οργανώσεως Βιο-
μηχανικής Άναπτύξεως. Ή δαπά-
νη θά ανέλθη είς 711.300 δολλά¬
ρια διά τό Είδικόν Ταμείον καί είς
2.494.000 διά τήν ελληνικήν κυβέρ
νησιν.
Ή σννολι-κή συμβολή των Ήνω-
μένων "Εθνών διά τήν εκτέλεσιν
προγραμιμάτων τεχνικής βοηθείας
είς τήν 'Ελλάδα κατά τήν τελευ¬
ταίαν δεκαετίαν, ύπολογίζεται, χον-
όριχώς, είς 12 Ικατομμύοια δολλά
ρια, ένώ ίσόποσος περίπου υπήρξεν
καί ή συμμετοχή τής έλληνικής κυ-
6ερνήσεο)ς. Διά τό ετος 1969 ποο-
βλεπεται δτι Θά φθάση τελικως τό
ΰψος των 1.435.000 δολλαρίανν. Βε¬
βαίως, εάν προστεθή κ«1 ή συμβο¬
λή τής 'Τπάτης Άρμοστείας δία
τούς Πρόσφυγας, τό γενικόν ΰψος'
τής μέχρι τούδε βοηθείας τοΰ Ο.
Η.Ε. υπερβαίνει τα 32 έκατομμύ-
ρια δολλάρια.
ΚΩΔΙΞ ΤΡΟΦΙΜΟΝ
ΚΑΙ ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΕΙΔΩΝ ΕΠΙΣΓΠΣΜΟΤ
Τάς άπόψεις των επί τού κώδ*-
κος τροφίμων, αναφορικώς μέ τήιν
διαδικασίαν παραγωγής καί ου*
σκενασίας των εΐδων διατροφης,
Θά διατνπώσουν οί έκπρόσωπχΗ των
βιομηχανιών παραγωγτίς εΐδων έπι-
σιτισμοΰ κατά την σημερινήν των
σύσκεψιν υπό τήν αίγίιδα τοΰ Συν-
δέσμον Έλλήνων Βιομηχάνων.
ΑΊ άπόιψεις τοϋ κλάδον αύτοθ
Θσ διαμορφωιθοΰν είς ενιαίον κείμε¬
νον, προκειμ^ον νά ύποβληθοΰν
είς τήν επιτροπήν συντάξεως τοΰ
κώδικος έντός τής ταχθείσης προ-
Οεσμίας διά νά ληφθοΰν ΰπ' 8ψνν
κατά τήν διαμάροροχΛν τοϋ όριοτι-
κοΰ σχΐδίου τοΰ κώδικος.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Α.Ε.
ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΝ Η ΕΚΤΙΜΗΣ1Σ
ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΠΕΡΙΕΠΙΒΟΑΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΔιαΘέσιμσ
Μετρητά έν τω Τσμείω
Παρίι Τρατιέζσις ΈοωτβρικοΟ
Παρά Τραττέζαις 'ΕξωτερικοΟ
Παρά Τραπέζη "Ελλάδος (ύττοχρ. κα·
τάθ. άποφ. Ν.Ε. 1509)9-68)
"Εντοχα γραμμώτια 'ΕλληνικοΟ Δη-
μοσ,ου
Χορηγήσεις Λιάφοροι
Προεξ)σεις ίμττορ. γρομματίων (έξ
ών δρχ. 26.760.892 (ττροθεσμ.
πέραν τοΰ ϊτους)
Άλληλόχρεοι Λ)σμοί — Χρεώσται
(έξ ών δρχ. 170.977.749 προθεσμ.
πέραν τού Ιτου;)
Διάφοροι Χρβωστικοί Λ)σμοΐ
Περιθώρια έ)ε!παγωγών (Τραπέζα
Ελλάδος)
Διάφοροι προοωρ, λ)σμοί (Χρεώσται)
Κεντρικόν καί Ύποκ)τα
(εγγραφαί καθ" οδόν)
Χρεώγραφα
Χρεόγραφα Ιδιοκτησισς Τραπέζης
Άκίνητα
Γήπεδα
Κτίρια 54 274.447,65
Μεϊον άποοβέσεων 18.082.783,15
Διά τής νπ' αριθμόν 462)1970 ά
ποφάοεώς της ή Όλαμέλεια τού
Συμβουλιον τής Έπικρατείας είς
τήν όποιαν είχον παραπεμφθή «πό
τοϋ Β' Τμήματος πρός επίλυσιν,
>Λγφ τής γενικωτέρας σημασίας
τι»ν, τα σχετικά ζητήματα, έδέ-
χβη:
Πρώτον: 'Τπόκειται «άς τόν επί
άναιρέσει ϊλιεγχον τοΰ Συμβουλιον
τής Έπικρατείας ή υπό τοΰ Φορο
λογικοΰ Δικαστηρίου έκτίμτνσις τοΰ
περιεχοίχένου τής πράξεως τοΰ οΐ-
κείου ΟΙκονομικοΰ Έφόρου περί έ-
.τιβολής προστίμου.
Δεύτερον: Δέν συνιστά λόγον ά-
ναιοέσεως ή παραμόρφωσις έγγρά
<ί«ν, δηλαδή ή ί~ό τοΰ δικαστηρί- ου τη οΰσία παραδοχή, πορίσματος χαταδήλως διαφόρου τοϋ έξ αυτού προκύπτοντος. Οί έκτιθέμενοι είς τό σκεπτικόν τής άποφάσεΐΛς συλλογισμοί, διά μέσου των οποίων ή Όλομέλΐΐα τοΰ Σ,τ.Ε. κατέληξίν είς τάς δύο αύτάς λύσεις, ϊχουν ώς εξής: α) Ή πράξις τοΰ ΟΙκείου Οικο¬ νομίδου Έφόρου περί έπιβολής προ στίμου (ό ϊλεγχος τής νομιμότητος ϋαί τής ορθότητος της οποίας, επί τή βάσει τού υπό των διαιδίκων ■ιροβαγομένου άποδεικτικοΰ ΰλθίθϋ άποτελιεί τό αντικείμενον τής <ρο- ρολογικής δίκης) δέν περιλαμβάνε ται μεταξΰ των έγγράφχον καί λοι πών άποδεικτικων στοιχείων, των οποίων ή υπό τοΰ Φορολογικοΰ Δι- καστηρίου έκτίμ,ησις διαφεύγει τόν επί άναιρέσει έλεγχον τοΰ Συμβου¬ λιον τής Έπικρατείας. Άλλά συνι "τ4 ή έν λόγφ πράξις τού ΟΙκονο- Μ-ΐκοΰ Έφόρον αύτην ταύτην τήν διοικητικήν πράξιν, συνεπεία τής έκσάσεως τής όίτοίας δημιουργεΐται Ά φορολογική δίκη καί προσδιοοί- ζίται τό άντι,κείιμενον αυτής. Συνε ίτ*δς, ή υπό τοϋ Φορολογικοΰ Δικα °τηρίου έκτίμησις αύτοΰ τούτου τοΰ π*ρίεχομένου τής πράξεως αυτής, «τόκειται είς τόν Ιλεγχον τοΰ επί άεν δικάξοντος δικαστηρίου. β) Ή παραμόρφωσις έγγραφον, ήτοι ή υπό τοΰ Δικαστηρίου τής ού σίας παραδοχή πορίσματος καταδή λως διαφόρου τοΰ έξ αύτοΰ προκν- πτοντος, δέν συνιστά λόγον άναιρέ- σεως, διότι ή πλημ+ιέλεια αύτη, ά- ναγομένη είς τήν εκτίμησιν τοϋ πε ριεχομένου τοϋ έγγράφου καί πρου ποθέτουσα τήν υπό τοΰ άναιρετικοΰ δικαστηρίου έκ νέον εκτίμησιν τού, δέν έμαίπτει είς τάς έν αρθρω 41 παρ. 3 τοΰ κωδικοποιουμ.ένου Νό¬ μον 3713 «περί Συμβουλιον τής Έπικρατείας» περιοριστικώς άναφε ρομένοις λόγοις αναιρέσεως . ΕΓΓΡΑΦΗ ΠΛΟΙΟΝ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΟΛΟΠΑ Ή έλληνική σημαία υψώθη επί τού δεξαμενοπλοίου «Άθηνούλα», 10.862 κόρον. Έΐπίσης ύπεβλήθη- σαν είς τό υπουργείον Ναυτιλίας αΐτήσετς διά τήν έγγραφήν είς τα έλληνικά νηολόγια των φορτηγών πλοίων «ΤΙρις» β.479 κόρων όλικής χωρητικότητος, «Ζίννια» 7.114 κ. ο.χ. καί «Άρετή» 8.40« κ.ο.χ. — · Β Έγκ)σεις κλιματισμοθ Μεΐον άποσβέσεων 'Εγκαταστάσεις Άξία ίπίπλων, χρημα- τοκιβωτίων κ.λπ. έ- ξοπλισμοθ ΚεντρικοΟ καί Ύποκ)των Μεϊον άτιοο(Ιέσεων 6.435.028,05 4.656.028,05 48.119.991,55 28.331.991,55 1 9 Δραχμαί 6 9 19 6 8 Δραχμσΐ 85.651.883.— 122.977.451,10 290.160.448,95 89.652.523.20 202.322.928.75 207.605,943,20 116.470. 312,35 26.129.732,30 239.750.1 000.- 855.010.095, 40 Ι 159.350.000.- 685.061, 127, 45 656.624. 270,25 528.886.969,30 944.417. 805,85 1.601.042.076 ί,ΙΟ 755.550.420,701 .284.437 .390. - 126.226 31.961. .250.- 720,90 158,187.970, 90 125.481.650 — ?3.883.570,25 149.365 220, 25 _ 4.960 .403, ,35 63.819.433, ,30 39.836 .655, ,10 24.310 .335.50 21.618.378,50 36.191 .664,50 31.640.675,50 1.779 .000.— 62.281.000 .- 2.Ο31.94Κ.- 55,291 .000 .- 38.777.674,70 19.788.000.- 24.687.674,70 14.Ο9Ο.ΟΟΟ.- Κιφάλαια Κεφάλαιον Μετοχικόν (μετ. 80.000 πρός δρχ. 410) Ειδικόν Άττοθεματικόν έκ διαθέσεως μετοχών υπέρ τό αρτιον Κεφάλαιον 'Αποθεματικόν Τακτικόν Κεφάλαιον 'Αποθεματικόν "Εκτακτον Διαφορά έξ άναπροσαρμογής Άττοτελέσματα χρήσεως, ύπόλ. είς νέον Προβλέψεις δι" ένδεχομίνην ύποτίμη- σιν οτοιχείων 'ΕνεργητικοΟ (Α.Ν. 396)4.5.1968 καί Α.Ν. 479) 22.7,1968) 'Υποχρεώσεις έκ κσταθβσεων καί Άλληλοχρέων λογ)ομων Καταθέσεις δψεως καί άλληλόχρεοι Λογαρισσμοί (Πιστοταΐ) Ταμιευτηριον Καταθέσεις έ)ΠροΘεσμ(α καί είς εγγύ¬ ησιν ίέξ δ« Δρχ. 80.756.397,60 προθεσμ. πέραν τοθ Ετους) Τραπέζα τής Ελλάδος (Λ)σμοΙ Χρηματοδοτήοεως) Άνατιροΐξοφλήσεις Λοιπαί χρηματοδοτήσεις Διάφοροι Πιστωτικοΐ Λ)σμ·ί Περιθώρια ένεγγ. πιστ. καί προεμβά- σματα έ)ΕΙσαγωγΟν Περιθώρια έ)ΕΙσαγωγών (Πιστωταί) Διάφ. πρόσω·. λ)σμοί (Πιστωταί) Έπιταγαί καί "Εντολαί πληροετ. Μερίσματα πληρωτεα Κεντρικόν καϊ Ύποκ)τα (ίγγρα- φαί καθ" οδόν) 1969 Δραχμαί 32.80Ο.ΟΟΟ.- 11.421.600.— 11.400 000.- 41.600.000.- 326.945.90 313.315,70 97.861.861,60 50.300.000.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 196ο ΔροχμαΙ 32.800.000.- 11.421.600.— 9.850.000.— 36 800.000.— 326.945,90 340.663,20 91.539.209,10 36.700.000.— 555.955 580.95 930.671.055,30 423.834.726,65 790.800,221.05 521.460.225,15 2.008.086.861,40 436.467.936,051.651.102.888.75 15.038.432.— 86.298 893,70 101.337,315,70 59.887,638.90 59.887.638,90 241.878.113,75 131.054.900.— 90.950.573,95 463.883.587.70 30.551.937,05 8,063.497.— 43.515,25 1-1.156.102,90 128.343.160.— 55.731.599,15 355.230.862,05 32.094.551,35 6.486.651.- Ρ ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚ ΜΠΑΝΚ Συμφώνως πρός σχετικήν ανα¬ κοίνωσιν τοϋ πρόεδρον τοΰ Δ.Χ. τής «Άτλάντικ Μπάνκ δφ Νιοϋ Γυ όρκ», σνγγενοΰς όργανιοιμοΰ τής ΈθΛΐκής Τραπέζης, περί τα τέλη τοΰ θέρους 1970 θά λειτουργήση νέον νποκατάστημα της Άτλάντικ είς τήν περιοχήν Άστόρια τής Νέ- ας 'Τόρκης. Ό πρόεδρος τής ανω¬ τέρω Τραπέζης προσέθεσεν δτι τό ΰποκατάστημα Άστόρια είναι τό πρώτον τής Άτλάντικ εξω άπό τήν περιοχήν τοΰ Μανχάτταν καί άπο τέλει τό πρώτον βημα ενός μακρο πνόον προγράμματος επεκτάσεως τής Τραπέζης. Έγγοητικ,αί έπ)λα! καί πιοτοσεις Λοιποί Λογαρισομοί Τάξεως ΧΡΕΩΣΙΣ Γενικά Εξοδα, εξοδα διαχειρίσεως, μισΘοι προσωπικού κ.λ.π. Συνεισφοραι Οπερ ΙΚΑ κ.λ.π. Φόροι Δημοσίου Άποοβέοεις "Απόσβεσις κτισμάτων κ.λ.π. Απόσβεσις έγκαταστάσεων Πρόβλεψις δι" ύποτίμησιν Στοιχείων 'ΕνεργητικοΟ (Α.Ν. 396)4.5.1968 καί Α.Ν. 479)22.7.1968) Είοφορά ε(ς τό «Τάμα τοθ 'ΈΘνους» Κέρδος χρήσεως 1969 2.760,128 575,70 657.396.548,65 2.845.192.905,70 6.262.718.030,05 76 554.453,50 ,8.260.567,15 1.283.742,80 2.233.041.796,15 582.268. Πθ,β1) 2.470 942.767,20 Έγγυητικαί έπ)λσί καί ένέγγυοι πιστώσεις Λοιποί Λογ)σμοί Τάξεως 5.286.252.694,201 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 2.760.128.575.70 657.396.548,65 2.845.192.905,70 6.262.718.030,05 2.902,314,50 3.644.316,85 6.546.631.35 13.994.496,05 106.639.890,85 25.522.652,50 132.162.543,35 2 835.915.- 3.814.942,40 71.128.211,05 8.338 112.50 985.191,30 6.650.857,40 11.000.266,30 1 .ΟΟΟ.ΟΟΟ. - 99.102 638,55 22.303.286,20 121.405,924,75 Τόκοι χορηγήσεων, προμήθειαν καί συναλλαγμα- τικαί διαφοραί Μεΐον τόκβον ιόποχρεώσίων Μικτόν κέρδος έξ εργασιών Τραπέζης Πρόσοδοι έξ άκινήτων κ.λπ. ώφέλειαι 2.233.041.796,15 582.268.130,85 2.470.942.767,20 5.286.252.694,20 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 206.121.264.- 177.426.614,80 76 259.277,75 58.098.104,05 129.861.986,25 119.328.510,75 2.300 557.10 2.077.414.- 132.162.543,35 121.405.924,75 Κέρδος χρήσεως 1969 ώς &νω Μεΐον κρατήσεως πρός κάλυψιν άμφισβητουμένων έπιβολών ΙΚΑ παρελθ. χρήσ. Μεΐον κρατήσεως κα'ι προβλέψεων διαφόρων εΐσοδημάτων κ.λ.π. Καθσρόν κέρδος χρήσεως Πλέον ύπολοίπου προηγουμένης χρήσεως ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Τακτικοΰ ΆποΘεματικοΟ Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Έκτάκτου ΆποΘίματικοΟ Είς μέρισμα χρήσεο>ς έ)80 000 μετοχών υποκείμενον είς κράτησιν
φόρου εΐσοδήματος
Είς ποσοστά Διοικητικοΰ Συμβουλίου καί Διευθύνσεως, ύποκείμενα
είς κράτησιν φόρου είσοδήματος
Είς άττοτελέσματα χρήσεως, υπόλοιπον είς νέον
Γό έκ Δρχ. 100 κατά μετοχήν μέρισμα χρήσεως 1969, υποκείμενον είς κράτησιν φόρου εΐσοδήματος, πληρωθήσεται μετά
τήν έγκρισιν τοθ παρόντος Ίσολογισμοΰ υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων.
1969
25.52. .652,50
1968
22.303.286,20
—
ι.οοο.οοο.—
25.522.652,50
10.500.000 —
21.303.286,20
8.000.000.-
15.022,652.50
340.663,20
13.303.286,20
437.377.-
16.363.315,70
13.740.663,20
1 550 0Μ.-
4.8Ο0.Ο00.-
1.400.000.—
5.000. θϋθ.—
8.000.000.-
6.400.000.—
700.000.—
313.315,70
600.000.-
340.663.20
15,363.315,70
13.740 663,20
Ό Πρόεδρος — Διευθύνων ΪΟμβουλος
ΣΠ. Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φίρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοικήσεως Άνω-
νύμων Εταιρείαν καί Έταιρβιών Πεαιωοιομένης Ε*·
*<νης δτι δι' αποφάσεως τοΰ κ. Ύ*™ΟΥθΰ ΕμποοΙον ύη' άρι*. 66378)4126 τής 1β)12)6δ «^«ευ- *«ίσης ./ς ,λ ΟΛ· ββ.θ. 560(_5-Ι2-β5 Φ.Ε.Ε. (Δελτίον Άνωνύμαιν Έταιοειών), δοίζβται δτι δύναν¬ ται νά ουνίχίσωσι δημοσιΐύουααι ίγπύοως τάς Ποο- Ήΐήιηις των Γεν. Συνβλίύσβων καί τονς Ι'ολογι- «μούς των διά τής οίκονομικής "β« *5*"·'*&/ί?/* ΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΕΟΣ^ΟΣΜΟΣ», «ς Ιγένετο μ«χβ« «γ^« «'« «* μΟΙΕΟΝΟΜΟΑΟΠ- ΚΗΣ» πρό τής συγχω*·ύ<ηώς *»»«· Έν "Αθήναις τη 26τ] Φεβρουαρίου 1970 Ό Διευθυντής ΒΑΣ. Α. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ Ό Διευθυντής ΛογιστικοΟ ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΟΡΚΩΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Α.Ε. Ήλέγζαμεν" τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεως Α.Ε. ·;ής 31ης Δεκεμβριού 1969 ώς καΐ τα ά π ο τ ε λ έ σ μ α τ α έκ των εργασιών αυτής τ* προκοψαντα κατά τήν λήξασαν την 31ην Δεκειιβοίοΰ 1969 έταιρικήν χρήσιν. ' *' κ Κατά τόν διενεργηθέντα Ιλενχον έφηρμόσθησαν αί διατάξεις τοθ άρθρου 37 Ν. 2190 περί Άνωνυμων Έταιοειων κβΙ αί κατά τήν ημετέραν κρίσιν προοήκουσαι έλεγκτικαί διαδικασίαι, £ν τφ πλαισίω τΛν υπό τοθ Σώιιατοο ΌοκωτΛν Λβγιστων άκολουθουμένων άρχων έλεγκτικής. κ 'ΕτηρήΘησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεϊα άτινα ίτέθησαν είς τήν διάβεσίν μβς διά τήν διενέργειαν τοθ έλέγχου καί παβεσχέθησαν ημίν αί πληροψοβίαι καί έπεζηγήσεις τάς οποίας έζητήσαυεν ελάβομεν δέ γνΛσιν πλήρους άπολογισμοθ των εργασιών των υποκαταστημάταν τή> Τραπέζης.
Δέν επήλθεν τροποποίησις είς τήν μέθοδον άπογραφ-ης έν σχέσει πρός τήν προηγουμένην χρήσιν.
Ό ανωτέρω Ίσολογισμός καί αί σκνοδεύουσαι αυτόν άναλύσεις άποτελεσμάτων χρήσεως, καί βιαθέβεως κερδών πρβκύπτουν
ΐκ των ως ανω βιβλιων και στοιχείων, απεικονιζουν θε, βάσει των κειμένων διατάξεων καί παραδεδεγμένον λογιστικών άοχΛν
όμοιομόρφων πρός τάς τής προηγουμένης χρήσεως, την οικονομικήν κατάστασιν τής ύμβτέοας Τραπέζης, ώς είχεν «ΰτη κ«τ<ΐ την 31 ην Δεκεμβριού 1969 ως καί τό άποτελέσματα τα προκύψβντα κατά τήν λήξασαν την ήμερομηνίαν τειύτην χρήσιν. "Εν "Αθήναις τ β 20^ Μαρτίου 1970 ΟΙ Όρκωτοί Λογισται ΗΛ. Β. ΡΑΜΠΑΌΥΝΗΣ - ΝΙΚ. Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ ΜΕΤΑ
ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ! ΑΝΤΑΑΛΑΓΑΙ
22 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ
"Εκατέρωθεν άνταλλαγάς ΰ-
ψους 11 έκατομμυρίων δολλαρίο>ν
πραβλέπε-ι τό ΰβτογραψέν είς τό υ¬
πουργείον Έμπορίου πρόσθετον
εμπορικόν πρωτόκολλον είς την μ*
ταξΰ "Ελλάδος καί Ρουμανίας υ¬
φισταμένην άπό τό 196Β συμφωνί¬
αν. Διά τοΰ πρωτοκόλλου αΰτοΰ, ή
ίσχύς τοΰ όπσίου άρχεται άναδρο
μικώς άπό τής 1ης Ιανουάριον,
ρυθμίξονται αί μεταξύ των δ·ύο
χωριόν έμπορικαί σχέσεις διά τό
τρέχον ίτος.
Ή ύΛογρα<ρεΐ>σα σνμφωνία προ-
βλέπει. άπό έλληντκής πλευράς βα¬
σικώς την εξαγωγήν είς την Ρου
μανίαν ελαιών άξίας 2.150.000 δολ
λαρίων, έσπρριδοειδων άξίας 900.
000 δολ., ξηρών καρπών 180.000
δολ., βαμβακερών νημάτον 600.
ΟΟΟ δολ., βαμβακερών ΰφασμάτων
475.Ο00 δολ., ύφασμάτων έξ έρίου
Ι.ΟΟΟ.ΟΟ δολ., άκατεργάστων δερ-
μάτων 950.000 δολ., δε.ρμάτων «πι
κλέ» 200.000 δαλ., βαλανιδίων
200.000 δολ., Γϊΐδηρομεταλλενμάτων
250.000 δολ., καολίνης 200.000
δολ., μηχανων οίκιακής χρήσεως
300.000 δολ., σιδηοονργιβίών προϊ
ύντων 25Ο.00Ο δολ., ξυ<>ιστικων λε
πίδων 175.000 δολ. κ.α.
Άννιστοίχως, ή Ελλάς, βάσει
τοΰ ϋπογραφέντος πρωτοκολλον Θα
πρ©6 ήειΐς την εισαγωγήν έκ Ρου¬
μανία^ ξυλείας καί προ'ιόντων έξ
αυτής άξίας 1.000.000 δολλαρίων,
ξυλοκιβωτίωιν άξίας Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολ-
λαρίων, είδων βιομηχανίας χάρτου
500.000 δολ., έλκυστήιρων, αυτοκί¬
νητον καί γεωργικών μηχανημά-
των 1.200.000 δολ., μηχανουργι¬
κων μηχανημάτων καί έργαλείων
700.000 δολ., έξοπλΐισμοϋ μεταλλεί
<αν δθθ.θθθ δολ., μεταλλουργι**ν προϊόντιον 600.000 δολ., χημικών ποοϊόντων 600.000 δολ. καί ζών- των ζώων, κρεάτων καΐ προϊόντιον εξ αυτών 1.000.000 δολλαρίων. Τό πρωτόκολλον άπό ρουμανι- κής πλευράς υπεγράφη υπό τοΰ Μ κεφαλής τής ρουιμανικής άντι προσωπείαις καί διευθυντού τοΰ υ¬ πουργείον» Έξωτερικοϋ Έμπορον τής χώρας κ. Μ. Κωνσταντίν, ά¬ πό ελληνικάς δέ υπό τοΰ κ. Άν- δρεοπούλου διευθυντού τοΰ υπουρ γρίοτ' Εμπόριον. Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΤΛΓΑΡΙΑΝ Έν τώ μεταξύ, άναμένεται είς Άιθηνας ένδεχομένως καί σήμερον ό ύχρυπουργός Εξωτερικόν Εμπό¬ ριον τής Βουλγαρίας κ. Π. Πετ- κώφ, προκειιμένου νά υπογράψη ά πό βουλγαρική^ πλευράς την νέαν εμπορικήν συμφωνίαν τής χώρας τού μετά τής "Ελλάδος. Ή συμ ΤΙΜΑΙ, ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΟΖΪΠΟΝ ΤΑ ΒΑΣΙΚΩΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ φωνία αυτή, ή όποία, ώς εγνώσθη, θά είναι πενταετοΰς διαρικείας καί θά κ<ιλύπττ) τουλάχιστον κατά τό πρώτον ?τος τής έιραρμογής της εκατέρωθεν άνταλλαγάς ΰψους 25 έκατομμυρίων 6ολλαρίο>ν, υπήρξεν
άποτέλεσμα το>ν διεξαχθεισών ά
πό δεκαπενθημέρου είς Αθήνας
σννομιλιών μεταξύ τής άφιχθείσης
πρός τουτο βουλγαρική^ άποστολής
καί ϋπηρεσιακών παραγόντον τοΰ
έλληνικοΰ ΰπονργείου Έμπορίου.
Παραλλήλοις, στιμφώνιος πρός σχε
τοίάς πληροφορίας, είς την πρός
■υπογραφήν δεμεοή εμπορικήν συμ
φωνίαν δέν προβλέπεται οΰσιώδης
άλλαγή ώς πρός τούς πίνακας άν
ταλλακτέων προΐόντων, οί ό.τοϊοΐ
ώς πρός τό περιεχόμενον χιον πά
ραμένουν άμετάβλητοι.
ΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΔΙΑ
ΔΙΑ ΣΟΒΙΕΤΤΚΑ ΕΙΔΗ
Καθωρίσθησαν, διά τής ύπ' Α
ριθ. Ε. 2139)70 κοινής αποφάσεως
των ύπουργών Οικονομικήν καί
'Εμπορίου, αί προϋποθέ,σεκς καί ό
τρόπος παρακολουθήισειος τής έ-
φαρμογής τού ΐοτογραφέντος τελευ
ταίως εΐδικοΰ πρωτοκόλλου παρα¬
χωρήσεως δααμολογικών ποσοστώ
σεων έκ μέρονς τής "Ελλάδος πρός
την Σοβιετικήν Ένωβιν.
Την ανωτέρω απόφασιν, έκδο-
θεϊβαν είς εκτέλεσιν τού αρθρον
2 τού Ν.Δ. 417)70, διά τοΰ ό-
ποίου έκυρώθη τό έν λόγω ειδικόν
πρωτόκολλον, έκοινοποίησε τό ύ
πουργείον ΟΙκονομνκών διά σχετι-
κής έγκνκλίου τού πρός τάς τελω
νειακάς αρχάς.
Διά τοΰ πρωτοκόλλου αΰτοΰ, ώς
γνωστόν, καταρτισθέντος βάσει τοΰ
όίρθρου 21 τής συμφωνίας συνδέ¬
σεως τής χώρας μας μέ την Εύ
ρωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότητα,
παρεχωρήθη έκ. μέρους της 'Ελλά
δος πρός την Σοβιετικήν "Ενωσιν,
δασμολογική μείωσις κατά 60% έ
πί ρωσικων προϊόντων, ωρισμένων
κατηγορίαν, συνολικής άξίας 4.
247.000 δολλαρίων, διά τάς έτησί
άς χρονικάς περιάδους 1970 καί
1971.
Συμφώνως πρός την κοινοποι-
ουμένην κοινήν ϋπουργικήν απόφα
σιν, ή Διεύθυνσις Τελωνείων Πει
ρακΰς, ή όποία καθίσταται αρμο¬
δία άρχή, θά τηρή εΐδικόν 6ι6λί
όν παρακολουθήσεως τής έφαρμο-
γής τοΰ ώς δνω πρωτοκόλλου καί
θά παρέχη πληρςχρορίας περί των
ύφιοταιμένων περιθωρίων δασμολογι
κης πσσαστ,ακτεως κατά σειράν τ>-
ποβαλλοιμένων είς α·&τήν έρωτημά-
των των τελωνείων εΐσαγωγής.
ΕΠΕΙΓΕΙΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ
ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ
Είς οΙκονομικόν άφανισμόν είναι
καταΐδικιασμέναι αί μικ·ρομεο"αϊαι έ-
πιχειρηματικαί μονάδες άπό τάς έ-
πωιτώσεις έκ τής έφαρμογής τοϋ
Νομσθετικοΰ Διατάγματος 225)69
«περί μισιθώσεως καταοτημάτων»,
μέ άποτίλεομα νά καθίστατα* έξώ-
φθαλμος ή άνάγκη επειγούσης τρο
ποποιήσεώς τού, πρός τόν σβίθΛον
τής δημιουργίας α'ισβημάτοίν ήρε-
μίας είς την τάξιν των έπαγγελματι
ών καί διοτεχνων.
Την άποψιν αυτήν ΰπο~ηρίξει ή
Γεντκή Συνομοσπονδία 'Επαγγελμα
τιών καί Βιοτεχνών "Ελλάδος, τής
οποίας ή 'Εκτελεστική 'Επιτροπή,
συμμετέχουσα είς την κοινήν άντί-
δραίθΐν των παραγβιγίκών τάξΐΐον
κατά τοΰ επιμάχου διατάγματος,
συνήλθε χθές έκτάκτως διά τόν κα
θορισμόν τής περαιτέρω πολντικής
τοΰ κλάδου επί τοΰ .τρο6λήματος
τής στένης.
Ειδικώτερον έτονίσθη δτι οί έπαγ
γελματίαι καί οί βιατέχναι ύφίσταν
ται καθημερινώς τάς δυσαρέστους
έπιπτώσεις τοϋ Ν.Δ. 225 μέ συνέ¬
πειαν νά δημιουργοΰνται αΐσιθήμα-
τα άνασφαλείας καί ούσιαστικοί λό
γοι άνασχέσεως τής άναπτυξιακής
δραστηριότητος. Παραλλήλως ή Γ.
Σ.Ε.Β.Ε. τονίζει ότι τό θέμα τής
στέγης είναι είς τό σύνολον τού,
γνωστόν είς την κυβέρνησιν, βχει
άνχχλυθη λεπτομερώς είς ανιτήν καί
θέν άπομένει παρά ή ρύθμισις τού
μέ γνώμονα τό συμφέρον τής έλλη-
νικής οίκονομΐας.
Έξ άλλου, κατά την χθεσινήν
συνεδρίασιν, ή άποία έτέλει υπό την
προεορίαν τοΰ κ. Βλαχάκη, διεπι¬
στώθη ότι έκ μέρυυς τοΰ κρατικοΰ
παράγοντος ύφίστατοα οΰσιώδης άν
τίφοισις περί την δσκησιν τής οΐκο-
νομικής ποληνκ^ς, διότι, ένω ώς
πρός τα άγαθά καί τάς υπηρεσίας
ώς καί δια πάσαν άλλην εργασίαν,
καθοριζονται παρβμβατικως υπό τοΰ
Κράτους διατιμήυεις, διά την ε¬
παγγελματικήν στέγην, ή όποία α¬
ποτελεί κες)άλαιον διά την επιχεί¬
ρησιν, «υφίσταται, δχι μόνον πλή-
ρης άσυδοσία, άλλά οδτε θεσμοθε-
τεϊται 8ν ελευθέριος λΐ4·τουρ7οΰν ε-
ξισορροπισηκόν πλέγμα» διά την
προστασίαν της, δεδομένου δτι δέν
είναι δυνατόν νά Λνβέξουν αί μο
νάδες τοΰ κλάδου είς απολύτως πλα
σματι.κά μισθώματα, καλυπτόμενα
υπό τόν μανδΰαν τής προσφοράς υ¬
πό τρίτου μείζονος μισθώματος.
Πάντως, τονϊζεται δτι δέν άνά-
γεται είς τάς προιθεσεις τοθ έπαγ-
γελματοβιοτεχνικοϋ κόσμου ή έπι/δί-
ωξις τής άναβιώσεως εύθέως ή συγ
κεκαλνιμμένως, νέου ενοικιοστασίου,
άλλά απλώς έπιξητεϊταΑ ή τροπο-
ποίησις τοΰ βασικου δαιτάγματος
225, διά νά άμβλυνθοΰν αί είς 6ά-
ρος τής τάξεως όξύτητες αυτού.
Είς τό σημείον αΰτό άν«φ€ρθη ότι
είναι σκ.όπιμος ή Ιφαρμογή μέτρων
πέ^ριξ τοΰ θέματος τής έπαγγελμα
τικής στέγης ανάλογον μέ τα Ισχυ-
οντα είς την λοιπήν Ευρώπην μέ
πραγματικώς ελευθέρας οίκονομί-
ας.
Τελευταία, ενώπιον τοϋ Εύ
κου Κοινοβούλιον, ό έκπρόσιυπος
τής Κοινής Άγοράς κ. Μπάρρ, έ-
ςέθεσε, τα διεθνή δεδομρνα είς τόν
οικονομικόν τομέα, «πιος πηνουστ-
άζονται τάς αρχάς τοΰ 1970. Δι«
την Εάιριοπαικήν Οικονομικήν Κοι¬
νότητα τύ 1969 υπήρξε χρόνος ϋ-
άναπτύξειος. Ή προ>τοΐΓτι-
νίις ι'ίιμΐΊς αΓ'ξησις τού Λκαθαρίστου
προιόντος κατά 7,5% συνοδεΰθηκε
ο Ισχυρές πληθιοριστικές ,*τιέ-
ς, έ-τιτάχννσιν· της Ιδιοντική; κα¬
ταναλώσεως, δνοδον τοϋ έπιτοκίου
καί, τέλος, έπίτασιν τοΰ έμΛορικοΰ
έλλείμματος. 'Τπολογίζεται δτι
φθάνει τα 100 έκατομιιύρια δολλά-
ρια.
Αί μεταβολαί τής τιμής των νο
μισμάτων είς την Γαλλίαν καί την
Γερμανίαν άνέτρεψαν την ροήν
των κεφαλαίων. 'Τπολ.ογίζεται ότι
ή γερμανική Τρίξεται,
λοιπόν, ό κίνδννος ίσχνρων έπιπτώ
σεων άπό τάς μετακινήσεις είσο-
γομ.«ν<,>ν κεφαλαίιον. "Ηδη, μάλι-
στα, άπό τάς αρχάς τοΰ 1969, ή
Έπιτροπή τής Κοινότητος είχε π>ρο
τείνει την λήψιν άπό κοίνον μέ-
τριον, δκττε αί είίριοπαίκαί χώραι
να άντιμετο)πίισοτ>ν τάς νομισματι-
κάς έξελίξεις.
Ή βελτίοοσις τοΰ ευρηπηϊκοΓι
τρέχοντος ίαοζυγίου, έξη<»φαλισε την λίραν στερλίναν άπό τάς διε- θνεϊς πι^σεις. Τό πλεόνααμα ?φθα- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως Τής ΑΕ Έμ7ΐοροβ:ομηχανι·/.ή καί Άντιπροσωπιειών «ΠΑΠΑΛΒΞΑΝΔΡΗΣ» Καλοθνται οί κ.κ. Μέτογοι τής έταιρείας. συμφώνως τώ Νομώ καί τώ Καταστατικώ, είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την 30ήν Απριλίου 1970, ήιιέ ραν Πέμπτην ·καΙ ώραν 12τ?ν |ΐ· σημβρινήν. εί; τα έν Αθήναις καί επί τής δδοΰ Στησίχώρου 11 γραφεϊα αιϊτής. θέματα Ημερησίας Διατάξεως: Ιον) Τιποβολή εκθέσεως Δ; οικητικοθ Συμβουλίου καί Έ- λεγκτών επί τοΰ ΊσολογίσμοΟ τή; χρήσεως 1969. 2ον) "Εγϊκρισις Ισολογισμόν τής χρήοεως 1969 3ον) Απαλλαγή τ&ν μελών τοθ ΔιοικηΐτςκοΟ Συμβουλίου καί των ΈλεγκΌών *πό πάσης εύ θύνης άποζηιμιώσεως. 4ον) Έκλογή δύο τακτικών καί ίσαρίθμων άνχπληρωματί- κών Έλεγκτών διά την χρήσιν 1970 καί καθοριαμός άμοιβής αυτών. 5ον) Έπικΰρωσι; άμοιβής Διευθύνοντος Συμβούλου χρήσε¬ ως 1969 καί καθορισμός τοιαύ της διά την χρήσιν 1970. Οί ο. Μέτοχοι δπως λάβω¬ σι μέρο; είς την Γενικήν Συν έλευσιν δέον δπως, συμφώνως τώ Νομώ καί τώ Κατο&στατικώ, καταθέσωσι τάς μετοχάς των είς τα γραφεΐα τής Έταιρείας ή είς τό Ταιμεΐον Παρακαταθη κων καί Δανείων ή παρά τινι άνεγνωριαμένη Τρατΐέζτ), προσ άγοντες τάς ά,ποδείξεις τής κα- ταθέσεως τούιτων ή τα πληρεξού σία αυτών πέντε πλήρεις ημέ¬ ρας πρό τής ήμερομηνίας τής συγκλήισεως τής Γενικής Συνε λεύσεως. Έν Αθήναις τή 28η Φεβρουα ρίοΐί 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον σε τα (>30 ίκατομμΰρια δολλάρια
καί πιστεύεται δτι θά διατηρηθή
καί τό 1970. Ώστόσω, δλαι σχεδόν
ιά χώοαι τής Κοινότητος παρουσι
άζοιν την ΐμφανή 6ιιβχέρει«ν Λά
άντιμετωπίσουν τα ύψηλά επίπεδα
τής ζητήσεως μέ τα περιστικά μέτρα», δηλαδή την
βαθμιαίαν επιστροφήν είς την ί-
σθρροπίαν. Θά άπαιτηθή πολιτική
αΰστηρότητος, ιδίως τό ποί>τον ε¬
ξάμηνον και βελτίωσις των παρα-
γωγικών δυνατοτήτονν. Ή τελευ¬
ταία, δέν θά έχη 6ραχυχ-
θέντος ένδιαφέροντος υπό βιομηχα-
νικοΰ Οίκου τής 'Εθνικιστικής Κί
νας, σχετικώς μέ την εΙσαγωγήν
είς Έλλάδα σειράς προϊόντων. Τα
προϊόντα αύτά είναι κυρίοις βιομη-
χανικά καί έμφανίζοτ'ν δι»νατότη-
τας εμφανίσεως των υπό τής έλλη
νίκης άγοράς, πρός τούτο δέ ό Οί-
κος αΰτύς ζητεί νά έ'λθη είς επα¬
φήν μέ άντιστοίχους έταιρείας τής
"Ελλάδος.
Μιά όδίκή σήραγγα 1.500 μέ-
τριυν, θά καταργήση 30 χιλιόμε-
τρα άνηφορικοϋ, πολύστροφου δρύ-
μου στήν καρώιά τής ΙΙελοποννή-
σου. Τό σχήμα μπορεϊ νά φαίνεται
ίϊτερβολικόν, άλλά δέν είναι. Είναι
πραγματιικότητα, πού άποδεικνύει
τύ δυναμισμό τής σύγχςιονης τεχνι
Ι κης, στόν τομέα των συγκοινωνια¬
κόν ϋργων-.
Ι Ή σήραγγα θά διανοιχθή στό
Άρτεμίσιο, σέ ί»ψόμετρο 700 μ.
Τα 30 χιλιόμετρα Λράμου, πού θά
άχρηστευθοΰν είναι ό «Άχλαδόκαμ-
πος», σωστό μαρτύριο γιά τούς αύ
τοκινητιστάς, πού σέ λίγο θά άντ]
κη πιά στήν ίστορία σάν ή πλέον
έπικίνδυνη χάραξη τοΰ έλληνικοϋ
όδικοϋ δμκτύοχ', μαζί μέ την περί-
φημη «Κατάνα».
Τό ύπουργεΐο Δημοσίων "Εργων
άρχισε τόν προγραμματισμό ενός
όδικοΰ εργου χρησιμότατου, ή σκο-
πιιιότητα τοΰ όποίου είχε άπό χρό
ν>ια διαγνιοσθή. Είναι ή άρτηρία
Κόοινθος — "Ας>γος — Τρίπολις
—- Καλαμάτα, ποϋ θά μειώση ση-
μαντικά τή χρονική άπβσταση Ά-
θήνα — Καλαμάτα, θά τονώση τό
του·ριστικό ρεΰμα ποόί καί άπό την
Πελοπόννησο καί θά μειώση τό κό
στος διακινήσεως άτάμίον καί αγα¬
θών.
Ή μελέτη τοΰ ΐργου άνατέθηκε
σέ τέσσερις κοινοπραξίες τεχνικών
γραφείονν, κατά τό τελευταίο σύ-
στημα νά έκπονοΰνται οί μελέτες
των δημοσίων ίπενδύσεων άπό πολ
λούς μηχανικούς νέους ή δοκιμα-
σμένους, γν<ΐ)στοΰς ή άγνώστους. Ή μελέτη «κομματιάστηκε» στά τέσσερα: Κόρινθος — Άργος — Τρύΐολη, Τρίπολ^η — Μεγαλόπολη — Καλαμάτα. —Συνολικά 13 μη χανικοί, ποΰ βεβαία θά συνεργά- ζιονται μεταξύ τους, άλλά καθένας όπό τούς τέσσερις άναδόχους δοιι- λεύει άνεξάρτητα. Τό σύστημα αΰ τό εχει γίνει άντικείμενο πολλων συζητήσε<ον άνάμεσα στόν τεχντκό κόσμο καί τίς ΰπηρ·εσίες, άλλά αύ- τό δέν φαίνεται νά ενδιαφέρη. Πρίν λίγες μέρες έγκρίθησαν οί άναγνιορίσεις των πρώτων δΰο κο}ΐ- ματκ7)ν τοΰ νέου δρόμου καί θά έγ κρΐιθοΰν κα ίτών αλλιον δύο. "Ετσι, τιίιρα μποοοΰμε νά ποϋμε ότι ή ντα άρτηρία θά ακολουθήση τελείως καινούργια χάραξη, σέ σχέ ση μέ τόν σηιαερινό δρόμο. θά εί¬ ναι ταχεϊα λεωςρόρος άρτηρία, κλει στοϋ τΰπου (περΐφραγμένη) άπό Κόρινθο μκχρι Κ«λαμάτα, μέ άν- στίστοιχα, δνετα καί άσ<ραλή γριο- ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΩΝ Α. Ε. ΠΑΠΑΛΕΞΑΜΔΡΗΣ, Γενικάς Ίσολογισμός τής 31)12)1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Τσμεϊον 'Λκίνητσ ΓΑρχική άξίαΐ δρχ. 1.062.007,70) Μεϊον άποσβέσϊΐς χρήσεως δρ. 18.720.— Γήπεδα Μηχονήματα Πελδτσι 'Εμπορεύμοτα Προσωρινοί Λογαρισσμοί ΚέρΒη καΐ Ζημίαι (υπόλοιπον δρχ 582.280.- 1908 7.185. 987.727. 412 893. 5.336. 15.454^- 1069 938.- %9.Γ07.— 412 893- 4.048 - 4.764.- 12.473.— 1968 Μεϊον ήποσβ. έξ άνα)ως δρχ Μίϊον Κέρδη χρη δρχ. 9 795.- 226.568.- 236.263 - 582.Γ80.- 34ϊ.!)17.- Κεφάλαιον 'Υττϊραξία πωλήσεως ακινήτου Έθνική Τράταζα τής "Ελλάδι, Πιστωται (Μίτοχοι) 'Εγγυήσεις ένοικιαοτών Φόροι πληρωΐέοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1!Κ>8
1969
1.00*1.000.-
1/01.000
512 089 -
512 089
206.910 -
.
163.1ΟΒ.-
170.00· Ι
49 0(Ό —
49.00»
25.400.—
18.951
2.016.507 - 1 750.040-
Γενικά Εξοδα
Τόκοι
Άμοιβαί Τρίτων
Φόροι
Άττοσβέσεις
Κέρδη χρήσεως
1968
41 927.-
29.302.-
11.500.—
19 293.-
528.588.-
1965
52.794 —
18.951.—
34 786.-
226.568.—
630.610.- 333 099.-
Μιοθώματα
Χαρτόοημα ένοικίων
Διάφορα κέρδη
Ζημίαι χρήσεως
'Ο Πρόεδρος τού ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
ΕΤς Σύμβουλος
ΝΑΝΣΥ Α-Θ*Ν. ΠΑΠΑΛΕΞΑΜΔΡΗ
ΠΙ2ΤΩΣΙ2
1968 19Κ9
281.300.— 283 810.-
7.105.- 7.188.-
42.111.-
342 205. - -
630.610.— 333.099.-
Ό επί τού Λογιοτικοΰ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Γ. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
μετρικά χαρακτηριστικά: θά έ'χη
όΰο κλάδους κνκλοφορίας, 4 τρο-
χιές, νησίδα, έρείσματα, λωρίδες
επιί)οαδί·Λ'σεως στίς μεγάλες κλί-
σεις. θά είναι σ<ι>στός αΰτοκινητό
όρομος, μέ μεγάλες εΰθείες, τίς
-τιό άνίπαίσθητες κατά μήκος κλί-
σεις, ποΰ δέν θά ΰπερβαίνουν τό
4%, ίνί) σήμερα οί κλίσεις αιτές
είναι κατά μέσο δρο δυιλάβιες.
Ό νέος αΰτοκινηπόδ{)ομος δέν
θά άγνοήση όπωσδήποτε τα μέγα
λα όστικά κέντρα Άργος, Τρίπο-
λη καί Μεγαλόπολη, άλλά σέ καμ
μιά περίπτίοση δέν θά διασχίζη κα
τιοκημρνες πΓριοχές, ή προσπέλα-
ση των οποίων θά έξυπηρετήται
μέ κι·κλο<ροριακούς κόμβους. Δτινα τή ταχύτητα θά είναι τής τάξεως των 100—120 χιλτομέτρονν την ώ- ρα. Σαό πρώτο στάδιο θά κατα- <τκρν·σσθη ό ?νας μόνο κλάδος ποί' θά έ£υ«ηρετή την κι^λοψορία καί των δύο κατευθύνσεο>ν.
Τό πλέον δυσχερές τ;χήμα τοΰ
έ'ργου είναι έκεΐνο τής Κοοίνθοΐ'—
Τριπόλεως. Σήμερα εχετ μήκος
112 χιλιομέτρων. Μέ τή νέα χάρα
ξη ή άπόσταση μειώνεται κατά 30
.πεοίπον χιλιόιμετρα. Τουτο όψείλε-
ται στό ότι έγκαταλείπεται δ Ά-
χλαιδόκαμπος. Ή χάραξη ποϋ πρό-
τεινε ό μελετητής —ή κοινοπρα-
ξία των τεχνικών γραφείων Ι. Ά-
ρώνη, Λρέτα, Καρλαΰτη καί Ζ.Ε.
Μπονθρέλοΐ'— προβλέπει δτι μετά
την θέση «Φίχτια», τής διακλαδώ-
σεως γιά τίς Μυκήνες, ή άρτηρία
κατευθύνεται πρός την Τρίπολιν ά-
κολουθώντας ΝΔ. πορεία άντί τής
σημερινης ΝΑ., άφήνει στά άρι-
στερά τό "Αργος, άνεβαίνει στό
όρος Λύοκεια καί στύ ΪΓψόμετρο
780 τοΰ Άρτεμισίου, διά μιάς σή-
ραγγος είσέρχεται στό όροπέδιο
τής Τρίπολης, άκολουθεϊ νότια χά¬
ραξη κατ' ευθείαν στήν Τρίπολη.
Ή σήραγγα μελετάται γιά νά πα¬
ραλάβη, στή πριοτη φάση, τόν ε
να κλάδο τής κνκλοφορίας. Στό
άπώτερο μέλλον θά γίνη δίδνμη,
γιά νά παραλάβη καί τόν δεντερο
κλάδο·, δταν ή άρτηρία όλοκληρ<ο- θή σάν αύτοκΐνητόδρομος. Τελικά, ή άπόσταση Άθήνα — Τρίπολη, σήιαερα 200 χιλιόμετρα, θά μειοχθή στά 170 καί θά διανύε- ται σέ δΰο ώρες. Σήμερα ό χρό- νος διανΰσεως τής ιδίας άποστά- σεο>ς έξαρτάται άπό τό πάσο «»(ηι-
χίομένος» είναι ό όδηγός, ώστε νά
περάση γρήγορα τα 30 χιλιόμετρα
τοΰ Άχλαδόκαμπου, πού τό 1969
τόν ΰπέ'στησαν 378.000 όχήματα...
ΠΑΡΟΧΗΝ ΚΙΝΗΤΡΠΝ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ
Την ανάγκην ταχείας έπιλύσεο>ς
των άιπιμετωπιζομένων υπό τοΰ
έμπορίου διοικητικών προβλημά- ,
το>ν πρός τόν σκοπόν τής έπιβιώσε
ως τοΰ κλάδου καί τής οϋσιαστι-
κωτέρας συμβολ.ής τού είς την γε-
νικωτέραν λειτουργίαν τής οίκονο-
μίας ίπισημαίνει διά δηλώσεων
τού ό πρόεδρος τοΰ 'Εμπορικοΰ
Συλλόγου Πειραιώς κ. Κούμς.
Περαττέρω είς τάς δηλώσεις
τού αύτάς άναφέρεται, δτι ή ση-
ιιερινή διάρθρι»σις τοΰ έμπορίου
διά τοϋ κατακερματισμοΰ των δυ-
νάμειόν το' καί ή ταυτάχρονος πα-
ραγνώρισις τοϋ ρόλου τού είς την
οίκονομίαν υπό των άρμοδίο>ν κρα
τικών φορέιον, διά τής παντελοΰς
ελλείψεως σαφοΰς πολιτικής διά
την ανάπτυξιν τοΰ κλάδου, σνντε-
λοΰν είς την διακόνισιν σημαντι-
κων άδ»ναμιών, αί οποίαι έν τέ¬
λει έπηρεάίΐο'ν τόν γενικώ.τερον
ρΐ"θμόν άναπτύξευις τής οΐκονομί-
ας. Πρός τουτο καθίσταται άναγ-
καίον όπως διει·κολυνθή ή άποκα
τάστασις οτνθηκών εύρύθμου λει-
τουργίας τοΰ έμπορίου καί παρα-
σχεθοΰν κίνητρα δημιουργίας άπο-
δοτικωτέρων έμπορικών μονάδων.
Τα κίνητρα απά, τα όποία πε-
ριελαμδάνοντο είς εΐδικόν πρό-
γραμμα, καταβτρο>θέν υπό τοΰ ΰ-
πουργείου Συντονισμοΰ, ά<ροροΰν είς την διασφάλισιν τοϋ χώρου έγ καταστάσεως των έπιχειρήσετον, την χρηματοδάτησιν τοΰ έμπορίου, την φορολογίαν των έμπορικών κα ταστημάτων, την εφαρμογήν συγ¬ χρόνων μεθάδων όρνανώσεοις καί την εΐβαγιογήν κεφαλαίων δι' έ- πενδΰσεΐς είς- τό εμπόριον. Τα μέ- τρα, δμως, αύττά, προτεινόμενα καί άπό την είσήγησιν είδικής ο¬ μάδος εργασίας τοϋ ΚΕΙΓΕ, ουδέ¬ ποτε έφηριμόσθησαν, δσα δέ έξ αΰ των μέ σταγονομετρικήν τακτικήν ελήφθησαν, δέν εφεραν ούσιαστΐτ κά άποτελέσματα, διότι δλλα μέν λόγω τής άσαφείας των άποφασε- ων δέν κατέστη δυνατόν νά εφαρ¬ μοσθούν κατά τόν σωστόν τρόπον (π.χ. περίπτιοσις' έπαγγελματικής στργης καί φορολογικοΰ), άλλα δέ «μόλις ΐστέγνχιχτεν ή μελάνη των εΰεργετικων διά τό έιμπόριον άπο- φάσεων», ώς άναφέρεται χαρακτη ριστικώς, άνετράπησαν λόγφ εμβολής πολλών καί ποικίλων αΐ- τίθ)ν (π.χ. χρηματοδότησις έμπο¬ ρίου). Έξ άλλου, υπό τοΰ πρόεδρον τοΰ 'Εμπορικοΰ σύλλογον Πειραι¬ ώς, τονίζεται δτι ουδέποτε εξεδό¬ θησαν νόμοι ή ΰπουργικαΐ άποφά- σεις, διά των οποίων νά δημιονρ- γήται ή κατάλληλος ύποδομή διά την στή{>ιξιν καί άνέλιξιν των έμ¬
πορικών έπιχειρήσεων, μέ συνέπει¬
αν ώς έκ τούτον, δ έμποιρικός κό-
σμος μετά πλήρους άπογοη,τεύσεως
νά θέτη καΐ πάλιν ία' δψιν των
άρμοδίοιν τα όλον πρόβλημα, δεδο
μένου δτι δνεν τής επιλύσεως τού
αί μικρομεσαΐαι έπιχειρήσεις κιν-
δννεύουν μέ όλοσχερή οικονομικήν
έξουθένωσιν, λαμβανομένον ύπ' δ-
ψιν τοΰ γεγονότος ότι διάφοραι
πολύμορφοι άντιδράσεις έμποδίξουν
την λήψιν των άναγκαίων μέτρων
καί έπιτείναυν την ανωμαλίαν.
-ΗΚΥΡΩΟΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΔΙ
, ΤΗΝ ΤΡΟΠ0Π0ΙΗΣ Ι
V
• ΡΓΜΟΤΟΜΙΚΟΎ ΣΧΕΔΙ
ΟΓ
• Ήκυρώθη; διά τής ύπ' αριθ-
■μόν 536) 70 χθεσι^ς άποφά"
<»>ς τής Όλομελείας τού Συμ-
'βουλίου τής 'Επικρατείας, ·*
'Βασιλικόν Διάταγμα τής 19-
<9)8—10—1968 «περί τροπο¬ ποιήσεως τοθ ρυΐΑοτο-μικοΟ σγί- οίου Αίγάλεω», διά τοΰ δποίου ■είχεν ορισθή τό ύπ' αριθμόν <372 οίκοδομικόν τετράγωνον, ■κχτά τδ μεγαλύτερον τμτ]υ.χ τού, ώς χώρος ανεγέρσεως ν>η
Ί6ου Δημοτιαοΰ Σιχσλείου Αίγ*
λεω. Σχετικήν αίτησιν άκυοώ
ισεως είχον καταβέσει ίδιοκτή-
ιται έκ μέρους τής ανωτέρω έκ-
ιτάΐσεως.
■ Είς τό σκεπτικόν τής ακυρό
αικής αποφάσεως άναφέρεται ^
ιτι ώς προκύπτει έκ των στοι·/&.
ιων τής υποθέσεως, κατάτήν ίκ-
'δοσιν τοΰ Βασιλικοΰ Διατάγαα-
ιτος, ή Διοίκησις δέν είχεν *ξ«
ιτασει, ώς άπαιτεΐ δ νόμος αν 0·
ιπήρχαν γήπεδα τοΰ Δημοσίου
ικατάλληλα. διά νά δρισθοθν ώ;
'(ώρος ανεγέρσεως σχελείοι».
προκύπτει αν, έν Ιλλείψε:
Ό λιμήν τής »ε·σσαλονίχης θά
έχη εφεξής, βάσει τοΰ ύπ' αριθμόν
4ίΟ 11170 Ν.Λ., την αύτην διοικητι-
κήν διάρθρωσιν καί μοριΐήν οΐκονο-
ιιΐκής έκ«εταλ>.εΐ'σε·θ)ς *ιέ τόν λ.ιαέ
να τού Πειραιώς (ΟΛΙΙ).
Ό νέος όργανΐΛΗΟς (Ο.Λ.Θ.),
θά αναλάβη δι' Ιδιον αίτοϋ μέσον
ί ποοσιιιπικοϋ ('ιπάσας τάς εργα¬
σίας φορτοεκ<{ορτώσρ<'Λ·, καθ" ό¬ λην την έκτασιν τοϋ λιμένος, ήτοι τής ελευθέρας ζώνης καί τοϋ λο.- πού λιμε'νος, στ'μπεριλαμβανομένων καί των εργασιών αί οποίαι πρα- γματοποιοΰνται διά φορτηγίδιον ε¬ πί των μή πλευριζόντιον πλοίιον. Τα πάσης φύσεως εργατικόν ποολο πικόν, τό οποίον ένεργεΐ τάς φορ- τοεκφορτώσεις είς τόν λεγόμενον ελεύθερον λιμένα, τόν μή ίνταγό- μενον είς την ΕΖΛΘ θά ένταχθή είς τόν νέον όργανισιιόν. Ό ΟΛΘ θά αποκτήση τάς άναγ καιούσας φορτηγίδας καΐ τα λοι¬ πά συνάψη μέσα φορτοεκφορτώβϊ- ων είτε δι' άγοράς αυτών εκ τής έταιρείας «Ποσειδών» ή όποία διε- νεργεϊ ταύτας αποκλειστικώς, εί¬ τε διά τής ναυπηγήσεως. 'Ο πρόεβρος τοΰ Δ.Σ. τοΰ Ο. Λ.θ. δέν θά είναι εφεξής αίρετός, άλλά θά διορίζεται υπό τοϋ ΰπουρ- γικοϋ Συμβουλ. Τό Δ.Σ. θά είναι έννεαμελές, μέ συμμετοχήν εκπρο¬ σωπών των έργαζομένο>ν καί τοΰ
{«ουργείου Εργασίας. Ή έποπτεία .
τοΰ όηγανισμοϋ θά ΰπάγεται είς τό |
υπουργείον Ναυτιλίας, μϊ <τνμπρη- ξιν των ύπουργεκον "Εργασίας κιιί Οικονομικόν διά τα επί μέρονς Θρ- ματα (έργατικών («μοιΛών, προιαο- ^ογισ'ΐοΰ κ.λ.Λ.). Τό υπουργείον Λτμιοσίτον "Εργον διατηρεϊ την ε¬ ποπτείαν επί των έκτελονμένιυν λι- μενικόν έργον. Διά ταΰ δτίΚθΛΐευθίντος Β.Δ. ρν βμί;ονται καί αλλα σνναφή πρός την λειτουργίαν τοΰ λιμένος Βεσ- σαλονΐκης θέματα (μετεχπαίδει>σις
ίνταλληλίον κια έργατο>ν, δημιουρ-
γία εΊδικοΰ λογιριασΐίοΰ έκ των
εΐσπράξεον τοΰ λογαριασμοΰ, ό ό
ποίος θά δ·ατίθεται άποκ.λειστικώς
διά την εκτέλεσιν έργων τεχνικής
άναπτΰξεος κ.λ.π.).
ΕΤΔΪΚΗ~ΣΤΣ ΚΕΨΙ5"
ΔΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΏΓΕΩΝ
Τα τρέχοντα θέματα, τα άπα-
σχολοΰντα την τάξιν των έξαγωγέ
οιν, έξετέθησαν χθές είς τόν υπουρ
γόν 'Εμπορίου κ. Τσέλιον υπό τής
διοικήσεως τοΰ Πανελλήνιον Συν
δέβιμαυ, κατά την διάρκειαν «Ιδικής
πρός τουτο ένημερωτικής συσκέψε-
ιος. Ειδικώτερον ή σύσκεψις αυτή
περιεστράφη πέριξ τής έφαρμογής
τοΰ νόμου 226 καί τής λήψεως έ-
νισχυτικών μέτρων διά τάς έξαγω-
γάς έλαιων, κοομημάτοτν καί 6άμ
βακος, συιιφώνως πρός τα ύπο4λη
θέντα αρμοδίως πάγια αΐτήματα
τοΰ Π. Σ.Ε.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
2ΤΝΚΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ρίου σου κ.«ί άπό θρόνον δόξηις σου
ίνα συμπαροΰσα μοί διδάξτι με τί
εστίν εΰάρεστον παρά Σοί καί ορΐ1-
λάξη με έν τή δικαιοσύννι σου καί
όδητγήση με έν τή δόξγι αύΐή,ς. Λο-
γισμοί γάρ θνητών δειλοί καί έπι-
σοραλεϊς αί έπίνοιαι αυτών».
Ή στάσις τού καθηγητοΰ κβί ό
τρόπος τής άπαγγελίας τού, ά)^Λ
καΐ τό περιεχόμενον της νέας αυ¬
τής προαενχής, προεκάλεσεν είς
τάς ψΐ'χάς μας βαθείαν εντύπωσιν,
άλλά καΐ κατάννξιν καί εύλάβειαν
καί 6αθΪΓν σεβασμόν πρός τόν γη
ραιύν καθηγητήν μας διά τό «ξέ¬
νον ακουαμα». Τα περισσότεοα νοή
ματα τής προβευχής τα είχομεν κα
ταλ.άβει ευθύς άπό τής πρώ/της η¬
μέρας ποϋ την ήκούσαμεν, διότι καί
τό κείμενον δέν ήτο δύσκολον καΐ
εμείς είχαμεν ίκανοποιπητικήν γνω
σιν τή. ςάρχαίας γλώσσης, δεδομέ¬
νου δτι οί ϊγγρα<ρέντες είς την Α' τάξιν τοΰ Διδασκαλείου είχομεν τε- λειώσει, άλλοι μέν την Γ' τάξιν τοΰ γνμνασίαυ, ά,λλοι δέ την Δ' καί δύο ή τρείς ήσαν άπόφοιτοι. τοϋ γυμνασίου. Μόνον αί δύο τελευΐαϊ αι φράσεις «Λογισμοί γάρ θνηΐτών δειλοί καί επισφαλεϊς κα» έπίνοιαι αύτκαν», μάς έδιιμιούργηααν κάπβι- αν δυσχέρειαν είς την κατανόησι», άλλά μετά τινάς ημέρας, γενομέ¬ νης σχετικής συζητήσεως, προκλη θείσης έπίτηδες ίιπό τοΰ καθηγη¬ τοΰ, αντελήφθημεν τό νόημά των. Κατά την συζή.τησιν, ομως, εκεί¬ νην, ό καθηγητής μας Ιοοχτε κατά τίνα τρόπον νά έννοήσωμεν δτι I- πρεπε νά αποστηθύσομίν καί έμ*ίς την νέαν προσευχήν καΐ την άπε- στηθίσαμεν. Άλλά προετίμα νά την άπαγγέλλη σννήιθως ό ϊδιος Κά ποτε - κάποτε, διιΐος, άνέιθετε καΐ είς μαθητάς την άπαγγελίαν, κνρί- ως είς έκείνους οί όποίοι εΐχαν τό χάρισμα τής ωραίας αποδόσεως. 'Ο τρόπος αύτός τής προσευχής, εσυνεχίσθη κατά τα τρία ?τη τής φοιτήσεώς μας εις τό Διδασκαλεί¬ ον. 'Ο Α.Ζ. ήτο τακτικάς είς τόν κατά Κυριακήν έκκλησιασμόν καί μάλιστα κατά τούς έσπερινούς. ΙΤα- λαιότερα σννή/θιξε νά έκκλησιάζε- ται είς τόν Άγιον Γεώργιον, πού ευρίσκετο πλησίον της Εύαγγελι- κής Σχαλής καθώς καί είς την Μη τρόπολιν. "Οταν, κατά τούς τελευ ταίους χρόνους μετ«>κηοεν ρΐς την
άοχήν τής δδοΰ Τρΰφονος, έκκλη-
σιάξετο καί είς την Άγίβ* Αικατε¬
ρίνην πού ευρίσκετο πλησίον τής
οικίας τού. "ΓποΒέτω δχι, κατά τό«ν
έσπερινύν τής παραμονϊις τής 1ης
τοΰ Νέον "Εαους, θά ήκουε τάς
τρείς προφητείας, αί οποίαι άναγι-
νώσκονται μετά τό «φώ; ίλαρόν»
καΐ έπρόσεξα την τρίτην προφηττεί-
αν, ή όποία είναι, δπος ά,νέφερα
άνωτέρο), άπάσπασμα τής «Σοφί¬
ας Σολομώντος», την έμελέτησε
καί Ικρινεν δτι είναι κατάλληλον
θρησκειτικόν άκρόαμα διά τούς μα
θητάς έν σΐΛ"δν«ασμ<ΐ> μέ την Κυρια
κήν Προσευχήν. Είναι δμος πιθα¬
νόν δτι, μελετών την Παλαιάν Δια
θήκην καί συγκεκριμένως τό κεφά
λαιον των «Παροιμιον» καί «Σο¬
φίας Σολομωντος», έσημείίοσε τό
άπόίΤ.τασμα αύτό.
Ό Α. Ζάκας σχϊτικώς μέ την
ήθικοθρησκευτικήν διδασκαλίαν τού
ελάμβανε- άφοριιήν στανά έκ το>ν
άρχαίκον κειμένου πού εκάστοτε δι-
δασκόμεθα καί συγκεκριμένως έν^-
θυ,μοΰμαι την αλησμόνητον διδα¬
σκαλίαν τού είς τόν «Κρβτωνα»
τοΰ Πλάτωνος. «Ό Κρέτιον» παρ-
έχει ?να εύρύτβιτον πεδίον ηθικών
καί θρησκευτικόν καί πατριο>τικών
προΰλημάτο>ν, τα όποΐβ. κατ' άπαί-
τησιν τοΰ καθηγητοΰ, ίίΛρεπβ νά έ-
ρεττνήστβμεν, συγ^ρίνον— ς αύτά μέ
την διδασκαλίαν τοΰ Ευαγγέλιον
καί ν άκαταληξοκμεν είς τήν διαπί-
στωσιν δτι ό Σωκράτης καί ό ο¬
μιλών έξ όνόματός τού Πλάτων,
είναι όντως π^όδρομοι τοΰ Χρ«πια
νισμοΰ. Βεβαίως συναντήσαμεν με
γάλας όυσκολΐας καί Είς την έρμητ
νείαν καΐ είς την ένιμάβυνσιν επί
των ζητημάτων αΐΐτών καί έμοτ<ρ- μουρίζαμε κάποτε - κάποτε, διότι δέν είχοαεν βοηθήματα σχετικά. Γχώρ ιθΰτ τοιούτων γηπέδων, δ Όργανΐί, μόός Σχολικών Κτιρίων κατέοα ιλεν, ώς ώφειλεν, προσπαϊειχν ιπρός εξεύρεσιν τοδ κ»ταλλή?ου ιδ:' ανέγερσιν σχολείου χώρο·ι ιδι' άπ' εύ&είας ί^ορά.ς παο* «ϊών ί'δΊοκτητών τού. «"Α ! μάς ίίλεγε, «θέλετε τούς τιηρλοσΰρτες! Βρέ μο>ρά (ή στητν-
θισμένη προσφώνησίς τού), αυριο
θά γίνρτε δασκάλοι καί πρέπει νά
ξέρετε δτι ό οάπκαλος πού λέει πολ
λά καί οί μαθηταί μόνον άκούονν
καϊ μένονν ά&ρανεϊς, είναι άχρη-
στος καί άνοκρελής. Δέν κάνει γιά
δάσκαλος. Πρ-έπει νά καταβάλλετε
προσπάθειαν διότι αυτή Ιχει αξί¬
αν. Μή περιμένεται νά σάς παροι»-
σιάζο έγώ δλα έτοιιμα «στό πιά·
το».
Τώρα ποΰ άναπολώ την διδασκα¬
λίαν τοΰ Α.Ζάκα ΰποπτεΐ'ομαι δτι
ούτος παρα.κολοι·θοΰσε τήν πορείαν
των παιδαγιογικων θεοριών τής έ-
ποχής έκϊίνης, θά εγνώριζε ασφα¬
λώς τό «'Ερβαρτιανόν σΰστημα»,
άλλά καί τήν νέαν τότε ΓαφανισΘεϊ
σαν παιοαγχογικήν θε<ορίαν περί τοΰ «σχολείου εργασίας», των Γερμα¬ νίαν φιλοσάφον Γκαουντιγκ Κερ- σ ε ν εστέίνερ (ήτο άλλιοστε κα- τοχος τής γερμανικής γλώσσης), ή όποία ήρχισε νά ΐπικοατή είς την Ευρώπην άπό τοΰ 1900 μ.Χ. Τό νόημα τοΰ σχολείου εργασίας είναι μέ ολίγας λέξεις ή δι' αύτενεργεί- ας των μαθητών κατάκτησις τοΰ νέου καί άγνο'ιστου. Ενθυμούμαι έ- πίσης δτι, τήν αυτήν πορείαν δί- δασκαλίας άκολοτϋθοΰσε καί είς τα μαθηματικά ό εξοχος εκεϊνος κα¬ θηγητής των μαθηματικήν άεί,μνη- στος Α.Σ. Άναστασιάδης, καθηγη τής ικαί αύτάς επί μακοάν σειράν έτών είς τήν Εύαγγελιχήν Σ χολήν. 'Εντ)ι>μοΰμαι άκάμη, στι κατά τό ε-
τος 1912, αν δέν απατώμαι, ό Α.
Άναστασιάδης έκαμε διάλεξιν είς
τήν αίθουσαν τοΰ Λαϊκόν Κέντρον
τής θρησκευτικής άδελφότη τος
«Εύσεβϊίας», πού εί<ρί<τκετο πλησί¬ ον τοΰ δημοτ. σχολείον τοΰ «Φα- σβυλά» σχετικήν μέ τήν Εννοιαν τοΰ «σχολϊίου εργασίας» καί άνέ- λυσε τό πρρι?χάμενον τοΰ βιβλίον τοϋ Κερσσένστέίνερ τό οποίον ¥φε ρε τόν τίτλο «"Εννοια τοΰ σχολείου εργασίας» καί είχε μεταφρασθή υ¬ πό τοΰ Δημητρίον Γεωργακάκη, κα θηγητοΰ των παι·δαγο>γικ&ν είς τό
Κεντρικόν Παρθ~αγ(ογεϊον τής
Σ-μνρνης. Ήτο, λοιπόν, καί ό Λ.
Σ. Άναβ-τασιάδης ένήμερος τής
νέας αΐπής παιδαγο»γικής θεωρί¬
ας, ή όποία Ισχΰει καί σήμερον
καί έβίδασκε καί αύτός στ<μ<ρω<να μέ τιτν τΗ·ορίαν αυτήν. Συγκεκρι¬ μένως ένθνμοΰιιατ δτι άπαΐίτοΰσε νά μίλετώμεν είς τό απίτι τα &- γνωστόν π.χ. βεώρημα καί. είς την τάξιν έκάλει Ινα μαθητήν νά ίχνο- γραιρήση επί τοΰ πίνακος τό σχή¬ μα τού θβωρήματος, τοποθετών δ- που επρεπε τα κεςραλαΐα γράμμα* τα καί κατόπιν έζήκι νά καθορί- σιαμεν ποία ήτο ή υπόθεσις καί ποί όν τό συμπέρασμα πού Ιπβεκε νά έξαχθή καί εκατέρωθεν τοΰ σχή- ! ματος νά γράψωμεν διά κεφβλαί- οιν γραμμάτων τήν υπόθεσιν καί τό (Τυμπρρασμα. 'Επακολουθοΰσε κατό¬ πιν συζήτησις είς την ΟΛθίαν έλάμ 6ανον μέ«ος οί μαθηταί, διά νά φθάσωμεν είς την απόδειξιν καί τό «δπερ ί?δει βείξαι». Μόνον δέ δταν έφθανεν ή συζήτησις είς ά&έξοοον έπενέβαινεν ό καθηγτττής. ΕΙχε, λοιπόν, κοινά σημεία ή δΐιδασκαλία καΐ τόϊν οΰο καθηγητών ώς πρός τι'ιν πορείαν τήν οποίαν άκολονθοΰ- σαν 5ιά την καθοδήγησιν των μα- θηηών πρός εδρεοιν τού άγνωστον καί είς τούτο συμπεραίνω δτι εί¬ χεν επίδρασιν έπ' αυτών ή θεωρίτχ περί τοΰ «Σχολείου Εργασίας». Κατόπιν των ά*ο>τέιοο> έξηγεϊται
διατί ό Α. Ζάκας έξήιτβι άπό τούς
μαθητάς τού νά καταχτήσουν τό &-
γν*)<—όν διά τής ποοσοΜΐικής των προσπαθείας καί ερεύνης, αύτός δέ έπενέβαινε μόνον έν εσχάτη άνάγ¬ κη. Είναι, αλλωστε, γνωστόν, ότι οί μαθηταί οί «τής ήσσονος προσ- παιθείας», τάν καθηγητήν εκείνον, ό οποίος τήν ίρμηνείαν τοΰ αρχαί¬ ον κειμένου νπαγορενει είς τούς μα θητάς καί δ,τι άλλο α.γνοκηον πα- ρουσιάζτται, τό μετέδιδε είς αύ- τούς χ<ικ?ίς αί>τοί νά ύπο6άλλ«>νται
είς τόν κόπον τής μελέτης, τόν χά
ρακτηρίζονν ώς σπουδαίον καθηγη
τήν καί μάλιστα... μεθαδικιίηατον.
ΟΙ έν ήλικία δμιος καί κνοίος ε-
κεΐνοι οί όποϊοι δέν είναι ένήμερεΗ
των παιδαγωγικων θεωριίΒν καί με
θόδων, είναι αστείον τουλάχιστον
νά άποκαλοΰν στγμϊρον τόν Α. Ζά-
καν ώς «σχολαστικόν» καί ώς μή
έ'χοντα «μεταδοτικόν».
ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ! ΑΝΤΑΑΛΑΓΑΙ
22 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ
"Εκατέρωθεν άνταλλαγάς ΰ-
ψους 11 έκατομμυρίων δολλαρίο>ν
πραβλέπε-ι τό ΰβτογραψέν είς τό υ¬
πουργείον Έμπορίου πρόσθετον
εμπορικόν πρωτόκολλον είς την μ*
ταξΰ "Ελλάδος καί Ρουμανίας υ¬
φισταμένην άπό τό 196Β συμφωνί¬
αν. Διά τοΰ πρωτοκόλλου αΰτοΰ, ή
ίσχύς τοΰ όπσίου άρχεται άναδρο
μικώς άπό τής 1ης Ιανουάριον,
ρυθμίξονται αί μεταξύ των δ·ύο
χωριόν έμπορικαί σχέσεις διά τό
τρέχον ίτος.
Ή ύΛογρα<ρεΐ>σα σνμφωνία προ-
βλέπει. άπό έλληντκής πλευράς βα¬
σικώς την εξαγωγήν είς την Ρου
μανίαν ελαιών άξίας 2.150.000 δολ
λαρίων, έσπρριδοειδων άξίας 900.
000 δολ., ξηρών καρπών 180.000
δολ., βαμβακερών νημάτον 600.
ΟΟΟ δολ., βαμβακερών ΰφασμάτων
475.Ο00 δολ., ύφασμάτων έξ έρίου
Ι.ΟΟΟ.ΟΟ δολ., άκατεργάστων δερ-
μάτων 950.000 δολ., δε.ρμάτων «πι
κλέ» 200.000 δαλ., βαλανιδίων
200.000 δολ., Γϊΐδηρομεταλλενμάτων
250.000 δολ., καολίνης 200.000
δολ., μηχανων οίκιακής χρήσεως
300.000 δολ., σιδηοονργιβίών προϊ
ύντων 25Ο.00Ο δολ., ξυ<>ιστικων λε
πίδων 175.000 δολ. κ.α.
Άννιστοίχως, ή Ελλάς, βάσει
τοΰ ϋπογραφέντος πρωτοκολλον Θα
πρ©6 ήειΐς την εισαγωγήν έκ Ρου¬
μανία^ ξυλείας καί προ'ιόντων έξ
αυτής άξίας 1.000.000 δολλαρίων,
ξυλοκιβωτίωιν άξίας Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολ-
λαρίων, είδων βιομηχανίας χάρτου
500.000 δολ., έλκυστήιρων, αυτοκί¬
νητον καί γεωργικών μηχανημά-
των 1.200.000 δολ., μηχανουργι¬
κων μηχανημάτων καί έργαλείων
700.000 δολ., έξοπλΐισμοϋ μεταλλεί
<αν δθθ.θθθ δολ., μεταλλουργι**ν προϊόντιον 600.000 δολ., χημικών ποοϊόντων 600.000 δολ. καί ζών- των ζώων, κρεάτων καΐ προϊόντιον εξ αυτών 1.000.000 δολλαρίων. Τό πρωτόκολλον άπό ρουμανι- κής πλευράς υπεγράφη υπό τοΰ Μ κεφαλής τής ρουιμανικής άντι προσωπείαις καί διευθυντού τοΰ υ¬ πουργείον» Έξωτερικοϋ Έμπορον τής χώρας κ. Μ. Κωνσταντίν, ά¬ πό ελληνικάς δέ υπό τοΰ κ. Άν- δρεοπούλου διευθυντού τοΰ υπουρ γρίοτ' Εμπόριον. Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΤΛΓΑΡΙΑΝ Έν τώ μεταξύ, άναμένεται είς Άιθηνας ένδεχομένως καί σήμερον ό ύχρυπουργός Εξωτερικόν Εμπό¬ ριον τής Βουλγαρίας κ. Π. Πετ- κώφ, προκειιμένου νά υπογράψη ά πό βουλγαρική^ πλευράς την νέαν εμπορικήν συμφωνίαν τής χώρας τού μετά τής "Ελλάδος. Ή συμ ΤΙΜΑΙ, ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΟΖΪΠΟΝ ΤΑ ΒΑΣΙΚΩΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ φωνία αυτή, ή όποία, ώς εγνώσθη, θά είναι πενταετοΰς διαρικείας καί θά κ<ιλύπττ) τουλάχιστον κατά τό πρώτον ?τος τής έιραρμογής της εκατέρωθεν άνταλλαγάς ΰψους 25 έκατομμυρίων 6ολλαρίο>ν, υπήρξεν
άποτέλεσμα το>ν διεξαχθεισών ά
πό δεκαπενθημέρου είς Αθήνας
σννομιλιών μεταξύ τής άφιχθείσης
πρός τουτο βουλγαρική^ άποστολής
καί ϋπηρεσιακών παραγόντον τοΰ
έλληνικοΰ ΰπονργείου Έμπορίου.
Παραλλήλοις, στιμφώνιος πρός σχε
τοίάς πληροφορίας, είς την πρός
■υπογραφήν δεμεοή εμπορικήν συμ
φωνίαν δέν προβλέπεται οΰσιώδης
άλλαγή ώς πρός τούς πίνακας άν
ταλλακτέων προΐόντων, οί ό.τοϊοΐ
ώς πρός τό περιεχόμενον χιον πά
ραμένουν άμετάβλητοι.
ΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΔΙΑ
ΔΙΑ ΣΟΒΙΕΤΤΚΑ ΕΙΔΗ
Καθωρίσθησαν, διά τής ύπ' Α
ριθ. Ε. 2139)70 κοινής αποφάσεως
των ύπουργών Οικονομικήν καί
'Εμπορίου, αί προϋποθέ,σεκς καί ό
τρόπος παρακολουθήισειος τής έ-
φαρμογής τού ΐοτογραφέντος τελευ
ταίως εΐδικοΰ πρωτοκόλλου παρα¬
χωρήσεως δααμολογικών ποσοστώ
σεων έκ μέρονς τής "Ελλάδος πρός
την Σοβιετικήν Ένωβιν.
Την ανωτέρω απόφασιν, έκδο-
θεϊβαν είς εκτέλεσιν τού αρθρον
2 τού Ν.Δ. 417)70, διά τοΰ ό-
ποίου έκυρώθη τό έν λόγω ειδικόν
πρωτόκολλον, έκοινοποίησε τό ύ
πουργείον ΟΙκονομνκών διά σχετι-
κής έγκνκλίου τού πρός τάς τελω
νειακάς αρχάς.
Διά τοΰ πρωτοκόλλου αΰτοΰ, ώς
γνωστόν, καταρτισθέντος βάσει τοΰ
όίρθρου 21 τής συμφωνίας συνδέ¬
σεως τής χώρας μας μέ την Εύ
ρωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότητα,
παρεχωρήθη έκ. μέρους της 'Ελλά
δος πρός την Σοβιετικήν "Ενωσιν,
δασμολογική μείωσις κατά 60% έ
πί ρωσικων προϊόντων, ωρισμένων
κατηγορίαν, συνολικής άξίας 4.
247.000 δολλαρίων, διά τάς έτησί
άς χρονικάς περιάδους 1970 καί
1971.
Συμφώνως πρός την κοινοποι-
ουμένην κοινήν ϋπουργικήν απόφα
σιν, ή Διεύθυνσις Τελωνείων Πει
ρακΰς, ή όποία καθίσταται αρμο¬
δία άρχή, θά τηρή εΐδικόν 6ι6λί
όν παρακολουθήσεως τής έφαρμο-
γής τοΰ ώς δνω πρωτοκόλλου καί
θά παρέχη πληρςχρορίας περί των
ύφιοταιμένων περιθωρίων δασμολογι
κης πσσαστ,ακτεως κατά σειράν τ>-
ποβαλλοιμένων είς α·&τήν έρωτημά-
των των τελωνείων εΐσαγωγής.
ΕΠΕΙΓΕΙΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ
ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ
Είς οΙκονομικόν άφανισμόν είναι
καταΐδικιασμέναι αί μικ·ρομεο"αϊαι έ-
πιχειρηματικαί μονάδες άπό τάς έ-
πωιτώσεις έκ τής έφαρμογής τοϋ
Νομσθετικοΰ Διατάγματος 225)69
«περί μισιθώσεως καταοτημάτων»,
μέ άποτίλεομα νά καθίστατα* έξώ-
φθαλμος ή άνάγκη επειγούσης τρο
ποποιήσεώς τού, πρός τόν σβίθΛον
τής δημιουργίας α'ισβημάτοίν ήρε-
μίας είς την τάξιν των έπαγγελματι
ών καί διοτεχνων.
Την άποψιν αυτήν ΰπο~ηρίξει ή
Γεντκή Συνομοσπονδία 'Επαγγελμα
τιών καί Βιοτεχνών "Ελλάδος, τής
οποίας ή 'Εκτελεστική 'Επιτροπή,
συμμετέχουσα είς την κοινήν άντί-
δραίθΐν των παραγβιγίκών τάξΐΐον
κατά τοΰ επιμάχου διατάγματος,
συνήλθε χθές έκτάκτως διά τόν κα
θορισμόν τής περαιτέρω πολντικής
τοΰ κλάδου επί τοΰ .τρο6λήματος
τής στένης.
Ειδικώτερον έτονίσθη δτι οί έπαγ
γελματίαι καί οί βιατέχναι ύφίσταν
ται καθημερινώς τάς δυσαρέστους
έπιπτώσεις τοϋ Ν.Δ. 225 μέ συνέ¬
πειαν νά δημιουργοΰνται αΐσιθήμα-
τα άνασφαλείας καί ούσιαστικοί λό
γοι άνασχέσεως τής άναπτυξιακής
δραστηριότητος. Παραλλήλως ή Γ.
Σ.Ε.Β.Ε. τονίζει ότι τό θέμα τής
στέγης είναι είς τό σύνολον τού,
γνωστόν είς την κυβέρνησιν, βχει
άνχχλυθη λεπτομερώς είς ανιτήν καί
θέν άπομένει παρά ή ρύθμισις τού
μέ γνώμονα τό συμφέρον τής έλλη-
νικής οίκονομΐας.
Έξ άλλου, κατά την χθεσινήν
συνεδρίασιν, ή άποία έτέλει υπό την
προεορίαν τοΰ κ. Βλαχάκη, διεπι¬
στώθη ότι έκ μέρυυς τοΰ κρατικοΰ
παράγοντος ύφίστατοα οΰσιώδης άν
τίφοισις περί την δσκησιν τής οΐκο-
νομικής ποληνκ^ς, διότι, ένω ώς
πρός τα άγαθά καί τάς υπηρεσίας
ώς καί δια πάσαν άλλην εργασίαν,
καθοριζονται παρβμβατικως υπό τοΰ
Κράτους διατιμήυεις, διά την ε¬
παγγελματικήν στέγην, ή όποία α¬
ποτελεί κες)άλαιον διά την επιχεί¬
ρησιν, «υφίσταται, δχι μόνον πλή-
ρης άσυδοσία, άλλά οδτε θεσμοθε-
τεϊται 8ν ελευθέριος λΐ4·τουρ7οΰν ε-
ξισορροπισηκόν πλέγμα» διά την
προστασίαν της, δεδομένου δτι δέν
είναι δυνατόν νά Λνβέξουν αί μο
νάδες τοΰ κλάδου είς απολύτως πλα
σματι.κά μισθώματα, καλυπτόμενα
υπό τόν μανδΰαν τής προσφοράς υ¬
πό τρίτου μείζονος μισθώματος.
Πάντως, τονϊζεται δτι δέν άνά-
γεται είς τάς προιθεσεις τοθ έπαγ-
γελματοβιοτεχνικοϋ κόσμου ή έπι/δί-
ωξις τής άναβιώσεως εύθέως ή συγ
κεκαλνιμμένως, νέου ενοικιοστασίου,
άλλά απλώς έπιξητεϊταΑ ή τροπο-
ποίησις τοΰ βασικου δαιτάγματος
225, διά νά άμβλυνθοΰν αί είς 6ά-
ρος τής τάξεως όξύτητες αυτού.
Είς τό σημείον αΰτό άν«φ€ρθη ότι
είναι σκ.όπιμος ή Ιφαρμογή μέτρων
πέ^ριξ τοΰ θέματος τής έπαγγελμα
τικής στέγης ανάλογον μέ τα Ισχυ-
οντα είς την λοιπήν Ευρώπην μέ
πραγματικώς ελευθέρας οίκονομί-
ας.
Τελευταία, ενώπιον τοϋ Εύ
κου Κοινοβούλιον, ό έκπρόσιυπος
τής Κοινής Άγοράς κ. Μπάρρ, έ-
ςέθεσε, τα διεθνή δεδομρνα είς τόν
οικονομικόν τομέα, «πιος πηνουστ-
άζονται τάς αρχάς τοΰ 1970. Δι«
την Εάιριοπαικήν Οικονομικήν Κοι¬
νότητα τύ 1969 υπήρξε χρόνος ϋ-
άναπτύξειος. Ή προ>τοΐΓτι-
νίις ι'ίιμΐΊς αΓ'ξησις τού Λκαθαρίστου
προιόντος κατά 7,5% συνοδεΰθηκε
ο Ισχυρές πληθιοριστικές ,*τιέ-
ς, έ-τιτάχννσιν· της Ιδιοντική; κα¬
ταναλώσεως, δνοδον τοϋ έπιτοκίου
καί, τέλος, έπίτασιν τοΰ έμΛορικοΰ
έλλείμματος. 'Τπολογίζεται δτι
φθάνει τα 100 έκατομιιύρια δολλά-
ρια.
Αί μεταβολαί τής τιμής των νο
μισμάτων είς την Γαλλίαν καί την
Γερμανίαν άνέτρεψαν την ροήν
των κεφαλαίων. 'Τπολ.ογίζεται ότι
ή γερμανική Τρίξεται,
λοιπόν, ό κίνδννος ίσχνρων έπιπτώ
σεων άπό τάς μετακινήσεις είσο-
γομ.«ν<,>ν κεφαλαίιον. "Ηδη, μάλι-
στα, άπό τάς αρχάς τοΰ 1969, ή
Έπιτροπή τής Κοινότητος είχε π>ρο
τείνει την λήψιν άπό κοίνον μέ-
τριον, δκττε αί είίριοπαίκαί χώραι
να άντιμετο)πίισοτ>ν τάς νομισματι-
κάς έξελίξεις.
Ή βελτίοοσις τοΰ ευρηπηϊκοΓι
τρέχοντος ίαοζυγίου, έξη<»φαλισε την λίραν στερλίναν άπό τάς διε- θνεϊς πι^σεις. Τό πλεόνααμα ?φθα- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως Τής ΑΕ Έμ7ΐοροβ:ομηχανι·/.ή καί Άντιπροσωπιειών «ΠΑΠΑΛΒΞΑΝΔΡΗΣ» Καλοθνται οί κ.κ. Μέτογοι τής έταιρείας. συμφώνως τώ Νομώ καί τώ Καταστατικώ, είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την 30ήν Απριλίου 1970, ήιιέ ραν Πέμπτην ·καΙ ώραν 12τ?ν |ΐ· σημβρινήν. εί; τα έν Αθήναις καί επί τής δδοΰ Στησίχώρου 11 γραφεϊα αιϊτής. θέματα Ημερησίας Διατάξεως: Ιον) Τιποβολή εκθέσεως Δ; οικητικοθ Συμβουλίου καί Έ- λεγκτών επί τοΰ ΊσολογίσμοΟ τή; χρήσεως 1969. 2ον) "Εγϊκρισις Ισολογισμόν τής χρήοεως 1969 3ον) Απαλλαγή τ&ν μελών τοθ ΔιοικηΐτςκοΟ Συμβουλίου καί των ΈλεγκΌών *πό πάσης εύ θύνης άποζηιμιώσεως. 4ον) Έκλογή δύο τακτικών καί ίσαρίθμων άνχπληρωματί- κών Έλεγκτών διά την χρήσιν 1970 καί καθοριαμός άμοιβής αυτών. 5ον) Έπικΰρωσι; άμοιβής Διευθύνοντος Συμβούλου χρήσε¬ ως 1969 καί καθορισμός τοιαύ της διά την χρήσιν 1970. Οί ο. Μέτοχοι δπως λάβω¬ σι μέρο; είς την Γενικήν Συν έλευσιν δέον δπως, συμφώνως τώ Νομώ καί τώ Κατο&στατικώ, καταθέσωσι τάς μετοχάς των είς τα γραφεΐα τής Έταιρείας ή είς τό Ταιμεΐον Παρακαταθη κων καί Δανείων ή παρά τινι άνεγνωριαμένη Τρατΐέζτ), προσ άγοντες τάς ά,ποδείξεις τής κα- ταθέσεως τούιτων ή τα πληρεξού σία αυτών πέντε πλήρεις ημέ¬ ρας πρό τής ήμερομηνίας τής συγκλήισεως τής Γενικής Συνε λεύσεως. Έν Αθήναις τή 28η Φεβρουα ρίοΐί 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον σε τα (>30 ίκατομμΰρια δολλάρια
καί πιστεύεται δτι θά διατηρηθή
καί τό 1970. Ώστόσω, δλαι σχεδόν
ιά χώοαι τής Κοινότητος παρουσι
άζοιν την ΐμφανή 6ιιβχέρει«ν Λά
άντιμετωπίσουν τα ύψηλά επίπεδα
τής ζητήσεως μέ τα περιστικά μέτρα», δηλαδή την
βαθμιαίαν επιστροφήν είς την ί-
σθρροπίαν. Θά άπαιτηθή πολιτική
αΰστηρότητος, ιδίως τό ποί>τον ε¬
ξάμηνον και βελτίωσις των παρα-
γωγικών δυνατοτήτονν. Ή τελευ¬
ταία, δέν θά έχη 6ραχυχ-
θέντος ένδιαφέροντος υπό βιομηχα-
νικοΰ Οίκου τής 'Εθνικιστικής Κί
νας, σχετικώς μέ την εΙσαγωγήν
είς Έλλάδα σειράς προϊόντων. Τα
προϊόντα αύτά είναι κυρίοις βιομη-
χανικά καί έμφανίζοτ'ν δι»νατότη-
τας εμφανίσεως των υπό τής έλλη
νίκης άγοράς, πρός τούτο δέ ό Οί-
κος αΰτύς ζητεί νά έ'λθη είς επα¬
φήν μέ άντιστοίχους έταιρείας τής
"Ελλάδος.
Μιά όδίκή σήραγγα 1.500 μέ-
τριυν, θά καταργήση 30 χιλιόμε-
τρα άνηφορικοϋ, πολύστροφου δρύ-
μου στήν καρώιά τής ΙΙελοποννή-
σου. Τό σχήμα μπορεϊ νά φαίνεται
ίϊτερβολικόν, άλλά δέν είναι. Είναι
πραγματιικότητα, πού άποδεικνύει
τύ δυναμισμό τής σύγχςιονης τεχνι
Ι κης, στόν τομέα των συγκοινωνια¬
κόν ϋργων-.
Ι Ή σήραγγα θά διανοιχθή στό
Άρτεμίσιο, σέ ί»ψόμετρο 700 μ.
Τα 30 χιλιόμετρα Λράμου, πού θά
άχρηστευθοΰν είναι ό «Άχλαδόκαμ-
πος», σωστό μαρτύριο γιά τούς αύ
τοκινητιστάς, πού σέ λίγο θά άντ]
κη πιά στήν ίστορία σάν ή πλέον
έπικίνδυνη χάραξη τοΰ έλληνικοϋ
όδικοϋ δμκτύοχ', μαζί μέ την περί-
φημη «Κατάνα».
Τό ύπουργεΐο Δημοσίων "Εργων
άρχισε τόν προγραμματισμό ενός
όδικοΰ εργου χρησιμότατου, ή σκο-
πιιιότητα τοΰ όποίου είχε άπό χρό
ν>ια διαγνιοσθή. Είναι ή άρτηρία
Κόοινθος — "Ας>γος — Τρίπολις
—- Καλαμάτα, ποϋ θά μειώση ση-
μαντικά τή χρονική άπβσταση Ά-
θήνα — Καλαμάτα, θά τονώση τό
του·ριστικό ρεΰμα ποόί καί άπό την
Πελοπόννησο καί θά μειώση τό κό
στος διακινήσεως άτάμίον καί αγα¬
θών.
Ή μελέτη τοΰ ΐργου άνατέθηκε
σέ τέσσερις κοινοπραξίες τεχνικών
γραφείονν, κατά τό τελευταίο σύ-
στημα νά έκπονοΰνται οί μελέτες
των δημοσίων ίπενδύσεων άπό πολ
λούς μηχανικούς νέους ή δοκιμα-
σμένους, γν<ΐ)στοΰς ή άγνώστους. Ή μελέτη «κομματιάστηκε» στά τέσσερα: Κόρινθος — Άργος — Τρύΐολη, Τρίπολ^η — Μεγαλόπολη — Καλαμάτα. —Συνολικά 13 μη χανικοί, ποΰ βεβαία θά συνεργά- ζιονται μεταξύ τους, άλλά καθένας όπό τούς τέσσερις άναδόχους δοιι- λεύει άνεξάρτητα. Τό σύστημα αΰ τό εχει γίνει άντικείμενο πολλων συζητήσε<ον άνάμεσα στόν τεχντκό κόσμο καί τίς ΰπηρ·εσίες, άλλά αύ- τό δέν φαίνεται νά ενδιαφέρη. Πρίν λίγες μέρες έγκρίθησαν οί άναγνιορίσεις των πρώτων δΰο κο}ΐ- ματκ7)ν τοΰ νέου δρόμου καί θά έγ κρΐιθοΰν κα ίτών αλλιον δύο. "Ετσι, τιίιρα μποοοΰμε νά ποϋμε ότι ή ντα άρτηρία θά ακολουθήση τελείως καινούργια χάραξη, σέ σχέ ση μέ τόν σηιαερινό δρόμο. θά εί¬ ναι ταχεϊα λεωςρόρος άρτηρία, κλει στοϋ τΰπου (περΐφραγμένη) άπό Κόρινθο μκχρι Κ«λαμάτα, μέ άν- στίστοιχα, δνετα καί άσ<ραλή γριο- ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΩΝ Α. Ε. ΠΑΠΑΛΕΞΑΜΔΡΗΣ, Γενικάς Ίσολογισμός τής 31)12)1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Τσμεϊον 'Λκίνητσ ΓΑρχική άξίαΐ δρχ. 1.062.007,70) Μεϊον άποσβέσϊΐς χρήσεως δρ. 18.720.— Γήπεδα Μηχονήματα Πελδτσι 'Εμπορεύμοτα Προσωρινοί Λογαρισσμοί ΚέρΒη καΐ Ζημίαι (υπόλοιπον δρχ 582.280.- 1908 7.185. 987.727. 412 893. 5.336. 15.454^- 1069 938.- %9.Γ07.— 412 893- 4.048 - 4.764.- 12.473.— 1968 Μεϊον ήποσβ. έξ άνα)ως δρχ Μίϊον Κέρδη χρη δρχ. 9 795.- 226.568.- 236.263 - 582.Γ80.- 34ϊ.!)17.- Κεφάλαιον 'Υττϊραξία πωλήσεως ακινήτου Έθνική Τράταζα τής "Ελλάδι, Πιστωται (Μίτοχοι) 'Εγγυήσεις ένοικιαοτών Φόροι πληρωΐέοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1!Κ>8
1969
1.00*1.000.-
1/01.000
512 089 -
512 089
206.910 -
.
163.1ΟΒ.-
170.00· Ι
49 0(Ό —
49.00»
25.400.—
18.951
2.016.507 - 1 750.040-
Γενικά Εξοδα
Τόκοι
Άμοιβαί Τρίτων
Φόροι
Άττοσβέσεις
Κέρδη χρήσεως
1968
41 927.-
29.302.-
11.500.—
19 293.-
528.588.-
1965
52.794 —
18.951.—
34 786.-
226.568.—
630.610.- 333 099.-
Μιοθώματα
Χαρτόοημα ένοικίων
Διάφορα κέρδη
Ζημίαι χρήσεως
'Ο Πρόεδρος τού ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
ΕΤς Σύμβουλος
ΝΑΝΣΥ Α-Θ*Ν. ΠΑΠΑΛΕΞΑΜΔΡΗ
ΠΙ2ΤΩΣΙ2
1968 19Κ9
281.300.— 283 810.-
7.105.- 7.188.-
42.111.-
342 205. - -
630.610.— 333.099.-
Ό επί τού Λογιοτικοΰ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Γ. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
μετρικά χαρακτηριστικά: θά έ'χη
όΰο κλάδους κνκλοφορίας, 4 τρο-
χιές, νησίδα, έρείσματα, λωρίδες
επιί)οαδί·Λ'σεως στίς μεγάλες κλί-
σεις. θά είναι σ<ι>στός αΰτοκινητό
όρομος, μέ μεγάλες εΰθείες, τίς
-τιό άνίπαίσθητες κατά μήκος κλί-
σεις, ποΰ δέν θά ΰπερβαίνουν τό
4%, ίνί) σήμερα οί κλίσεις αιτές
είναι κατά μέσο δρο δυιλάβιες.
Ό νέος αΰτοκινηπόδ{)ομος δέν
θά άγνοήση όπωσδήποτε τα μέγα
λα όστικά κέντρα Άργος, Τρίπο-
λη καί Μεγαλόπολη, άλλά σέ καμ
μιά περίπτίοση δέν θά διασχίζη κα
τιοκημρνες πΓριοχές, ή προσπέλα-
ση των οποίων θά έξυπηρετήται
μέ κι·κλο<ροριακούς κόμβους. Δτινα τή ταχύτητα θά είναι τής τάξεως των 100—120 χιλτομέτρονν την ώ- ρα. Σαό πρώτο στάδιο θά κατα- <τκρν·σσθη ό ?νας μόνο κλάδος ποί' θά έ£υ«ηρετή την κι^λοψορία καί των δύο κατευθύνσεο>ν.
Τό πλέον δυσχερές τ;χήμα τοΰ
έ'ργου είναι έκεΐνο τής Κοοίνθοΐ'—
Τριπόλεως. Σήμερα εχετ μήκος
112 χιλιομέτρων. Μέ τή νέα χάρα
ξη ή άπόσταση μειώνεται κατά 30
.πεοίπον χιλιόιμετρα. Τουτο όψείλε-
ται στό ότι έγκαταλείπεται δ Ά-
χλαιδόκαμπος. Ή χάραξη ποϋ πρό-
τεινε ό μελετητής —ή κοινοπρα-
ξία των τεχνικών γραφείων Ι. Ά-
ρώνη, Λρέτα, Καρλαΰτη καί Ζ.Ε.
Μπονθρέλοΐ'— προβλέπει δτι μετά
την θέση «Φίχτια», τής διακλαδώ-
σεως γιά τίς Μυκήνες, ή άρτηρία
κατευθύνεται πρός την Τρίπολιν ά-
κολουθώντας ΝΔ. πορεία άντί τής
σημερινης ΝΑ., άφήνει στά άρι-
στερά τό "Αργος, άνεβαίνει στό
όρος Λύοκεια καί στύ ΪΓψόμετρο
780 τοΰ Άρτεμισίου, διά μιάς σή-
ραγγος είσέρχεται στό όροπέδιο
τής Τρίπολης, άκολουθεϊ νότια χά¬
ραξη κατ' ευθείαν στήν Τρίπολη.
Ή σήραγγα μελετάται γιά νά πα¬
ραλάβη, στή πριοτη φάση, τόν ε
να κλάδο τής κνκλοφορίας. Στό
άπώτερο μέλλον θά γίνη δίδνμη,
γιά νά παραλάβη καί τόν δεντερο
κλάδο·, δταν ή άρτηρία όλοκληρ<ο- θή σάν αύτοκΐνητόδρομος. Τελικά, ή άπόσταση Άθήνα — Τρίπολη, σήιαερα 200 χιλιόμετρα, θά μειοχθή στά 170 καί θά διανύε- ται σέ δΰο ώρες. Σήμερα ό χρό- νος διανΰσεως τής ιδίας άποστά- σεο>ς έξαρτάται άπό τό πάσο «»(ηι-
χίομένος» είναι ό όδηγός, ώστε νά
περάση γρήγορα τα 30 χιλιόμετρα
τοΰ Άχλαδόκαμπου, πού τό 1969
τόν ΰπέ'στησαν 378.000 όχήματα...
ΠΑΡΟΧΗΝ ΚΙΝΗΤΡΠΝ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ
Την ανάγκην ταχείας έπιλύσεο>ς
των άιπιμετωπιζομένων υπό τοΰ
έμπορίου διοικητικών προβλημά- ,
το>ν πρός τόν σκοπόν τής έπιβιώσε
ως τοΰ κλάδου καί τής οϋσιαστι-
κωτέρας συμβολ.ής τού είς την γε-
νικωτέραν λειτουργίαν τής οίκονο-
μίας ίπισημαίνει διά δηλώσεων
τού ό πρόεδρος τοΰ 'Εμπορικοΰ
Συλλόγου Πειραιώς κ. Κούμς.
Περαττέρω είς τάς δηλώσεις
τού αύτάς άναφέρεται, δτι ή ση-
ιιερινή διάρθρι»σις τοΰ έμπορίου
διά τοϋ κατακερματισμοΰ των δυ-
νάμειόν το' καί ή ταυτάχρονος πα-
ραγνώρισις τοϋ ρόλου τού είς την
οίκονομίαν υπό των άρμοδίο>ν κρα
τικών φορέιον, διά τής παντελοΰς
ελλείψεως σαφοΰς πολιτικής διά
την ανάπτυξιν τοΰ κλάδου, σνντε-
λοΰν είς την διακόνισιν σημαντι-
κων άδ»ναμιών, αί οποίαι έν τέ¬
λει έπηρεάίΐο'ν τόν γενικώ.τερον
ρΐ"θμόν άναπτύξευις τής οΐκονομί-
ας. Πρός τουτο καθίσταται άναγ-
καίον όπως διει·κολυνθή ή άποκα
τάστασις οτνθηκών εύρύθμου λει-
τουργίας τοΰ έμπορίου καί παρα-
σχεθοΰν κίνητρα δημιουργίας άπο-
δοτικωτέρων έμπορικών μονάδων.
Τα κίνητρα απά, τα όποία πε-
ριελαμδάνοντο είς εΐδικόν πρό-
γραμμα, καταβτρο>θέν υπό τοΰ ΰ-
πουργείου Συντονισμοΰ, ά<ροροΰν είς την διασφάλισιν τοϋ χώρου έγ καταστάσεως των έπιχειρήσετον, την χρηματοδάτησιν τοΰ έμπορίου, την φορολογίαν των έμπορικών κα ταστημάτων, την εφαρμογήν συγ¬ χρόνων μεθάδων όρνανώσεοις καί την εΐβαγιογήν κεφαλαίων δι' έ- πενδΰσεΐς είς- τό εμπόριον. Τα μέ- τρα, δμως, αύττά, προτεινόμενα καί άπό την είσήγησιν είδικής ο¬ μάδος εργασίας τοϋ ΚΕΙΓΕ, ουδέ¬ ποτε έφηριμόσθησαν, δσα δέ έξ αΰ των μέ σταγονομετρικήν τακτικήν ελήφθησαν, δέν εφεραν ούσιαστΐτ κά άποτελέσματα, διότι δλλα μέν λόγω τής άσαφείας των άποφασε- ων δέν κατέστη δυνατόν νά εφαρ¬ μοσθούν κατά τόν σωστόν τρόπον (π.χ. περίπτιοσις' έπαγγελματικής στργης καί φορολογικοΰ), άλλα δέ «μόλις ΐστέγνχιχτεν ή μελάνη των εΰεργετικων διά τό έιμπόριον άπο- φάσεων», ώς άναφέρεται χαρακτη ριστικώς, άνετράπησαν λόγφ εμβολής πολλών καί ποικίλων αΐ- τίθ)ν (π.χ. χρηματοδότησις έμπο¬ ρίου). Έξ άλλου, υπό τοΰ πρόεδρον τοΰ 'Εμπορικοΰ σύλλογον Πειραι¬ ώς, τονίζεται δτι ουδέποτε εξεδό¬ θησαν νόμοι ή ΰπουργικαΐ άποφά- σεις, διά των οποίων νά δημιονρ- γήται ή κατάλληλος ύποδομή διά την στή{>ιξιν καί άνέλιξιν των έμ¬
πορικών έπιχειρήσεων, μέ συνέπει¬
αν ώς έκ τούτον, δ έμποιρικός κό-
σμος μετά πλήρους άπογοη,τεύσεως
νά θέτη καΐ πάλιν ία' δψιν των
άρμοδίοιν τα όλον πρόβλημα, δεδο
μένου δτι δνεν τής επιλύσεως τού
αί μικρομεσαΐαι έπιχειρήσεις κιν-
δννεύουν μέ όλοσχερή οικονομικήν
έξουθένωσιν, λαμβανομένον ύπ' δ-
ψιν τοΰ γεγονότος ότι διάφοραι
πολύμορφοι άντιδράσεις έμποδίξουν
την λήψιν των άναγκαίων μέτρων
καί έπιτείναυν την ανωμαλίαν.
-ΗΚΥΡΩΟΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΔΙ
, ΤΗΝ ΤΡΟΠ0Π0ΙΗΣ Ι
V
• ΡΓΜΟΤΟΜΙΚΟΎ ΣΧΕΔΙ
ΟΓ
• Ήκυρώθη; διά τής ύπ' αριθ-
■μόν 536) 70 χθεσι^ς άποφά"
<»>ς τής Όλομελείας τού Συμ-
'βουλίου τής 'Επικρατείας, ·*
'Βασιλικόν Διάταγμα τής 19-
<9)8—10—1968 «περί τροπο¬ ποιήσεως τοθ ρυΐΑοτο-μικοΟ σγί- οίου Αίγάλεω», διά τοΰ δποίου ■είχεν ορισθή τό ύπ' αριθμόν <372 οίκοδομικόν τετράγωνον, ■κχτά τδ μεγαλύτερον τμτ]υ.χ τού, ώς χώρος ανεγέρσεως ν>η
Ί6ου Δημοτιαοΰ Σιχσλείου Αίγ*
λεω. Σχετικήν αίτησιν άκυοώ
ισεως είχον καταβέσει ίδιοκτή-
ιται έκ μέρους τής ανωτέρω έκ-
ιτάΐσεως.
■ Είς τό σκεπτικόν τής ακυρό
αικής αποφάσεως άναφέρεται ^
ιτι ώς προκύπτει έκ των στοι·/&.
ιων τής υποθέσεως, κατάτήν ίκ-
'δοσιν τοΰ Βασιλικοΰ Διατάγαα-
ιτος, ή Διοίκησις δέν είχεν *ξ«
ιτασει, ώς άπαιτεΐ δ νόμος αν 0·
ιπήρχαν γήπεδα τοΰ Δημοσίου
ικατάλληλα. διά νά δρισθοθν ώ;
'(ώρος ανεγέρσεως σχελείοι».
προκύπτει αν, έν Ιλλείψε:
Ό λιμήν τής »ε·σσαλονίχης θά
έχη εφεξής, βάσει τοΰ ύπ' αριθμόν
4ίΟ 11170 Ν.Λ., την αύτην διοικητι-
κήν διάρθρωσιν καί μοριΐήν οΐκονο-
ιιΐκής έκ«εταλ>.εΐ'σε·θ)ς *ιέ τόν λ.ιαέ
να τού Πειραιώς (ΟΛΙΙ).
Ό νέος όργανΐΛΗΟς (Ο.Λ.Θ.),
θά αναλάβη δι' Ιδιον αίτοϋ μέσον
ί ποοσιιιπικοϋ ('ιπάσας τάς εργα¬
σίας φορτοεκ<{ορτώσρ<'Λ·, καθ" ό¬ λην την έκτασιν τοϋ λιμένος, ήτοι τής ελευθέρας ζώνης καί τοϋ λο.- πού λιμε'νος, στ'μπεριλαμβανομένων καί των εργασιών αί οποίαι πρα- γματοποιοΰνται διά φορτηγίδιον ε¬ πί των μή πλευριζόντιον πλοίιον. Τα πάσης φύσεως εργατικόν ποολο πικόν, τό οποίον ένεργεΐ τάς φορ- τοεκφορτώσεις είς τόν λεγόμενον ελεύθερον λιμένα, τόν μή ίνταγό- μενον είς την ΕΖΛΘ θά ένταχθή είς τόν νέον όργανισιιόν. Ό ΟΛΘ θά αποκτήση τάς άναγ καιούσας φορτηγίδας καΐ τα λοι¬ πά συνάψη μέσα φορτοεκφορτώβϊ- ων είτε δι' άγοράς αυτών εκ τής έταιρείας «Ποσειδών» ή όποία διε- νεργεϊ ταύτας αποκλειστικώς, εί¬ τε διά τής ναυπηγήσεως. 'Ο πρόεβρος τοΰ Δ.Σ. τοΰ Ο. Λ.θ. δέν θά είναι εφεξής αίρετός, άλλά θά διορίζεται υπό τοϋ ΰπουρ- γικοϋ Συμβουλ. Τό Δ.Σ. θά είναι έννεαμελές, μέ συμμετοχήν εκπρο¬ σωπών των έργαζομένο>ν καί τοΰ
{«ουργείου Εργασίας. Ή έποπτεία .
τοΰ όηγανισμοϋ θά ΰπάγεται είς τό |
υπουργείον Ναυτιλίας, μϊ <τνμπρη- ξιν των ύπουργεκον "Εργασίας κιιί Οικονομικόν διά τα επί μέρονς Θρ- ματα (έργατικών («μοιΛών, προιαο- ^ογισ'ΐοΰ κ.λ.Λ.). Τό υπουργείον Λτμιοσίτον "Εργον διατηρεϊ την ε¬ ποπτείαν επί των έκτελονμένιυν λι- μενικόν έργον. Διά ταΰ δτίΚθΛΐευθίντος Β.Δ. ρν βμί;ονται καί αλλα σνναφή πρός την λειτουργίαν τοΰ λιμένος Βεσ- σαλονΐκης θέματα (μετεχπαίδει>σις
ίνταλληλίον κια έργατο>ν, δημιουρ-
γία εΊδικοΰ λογιριασΐίοΰ έκ των
εΐσπράξεον τοΰ λογαριασμοΰ, ό ό
ποίος θά δ·ατίθεται άποκ.λειστικώς
διά την εκτέλεσιν έργων τεχνικής
άναπτΰξεος κ.λ.π.).
ΕΤΔΪΚΗ~ΣΤΣ ΚΕΨΙ5"
ΔΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΏΓΕΩΝ
Τα τρέχοντα θέματα, τα άπα-
σχολοΰντα την τάξιν των έξαγωγέ
οιν, έξετέθησαν χθές είς τόν υπουρ
γόν 'Εμπορίου κ. Τσέλιον υπό τής
διοικήσεως τοΰ Πανελλήνιον Συν
δέβιμαυ, κατά την διάρκειαν «Ιδικής
πρός τουτο ένημερωτικής συσκέψε-
ιος. Ειδικώτερον ή σύσκεψις αυτή
περιεστράφη πέριξ τής έφαρμογής
τοΰ νόμου 226 καί τής λήψεως έ-
νισχυτικών μέτρων διά τάς έξαγω-
γάς έλαιων, κοομημάτοτν καί 6άμ
βακος, συιιφώνως πρός τα ύπο4λη
θέντα αρμοδίως πάγια αΐτήματα
τοΰ Π. Σ.Ε.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
2ΤΝΚΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ρίου σου κ.«ί άπό θρόνον δόξηις σου
ίνα συμπαροΰσα μοί διδάξτι με τί
εστίν εΰάρεστον παρά Σοί καί ορΐ1-
λάξη με έν τή δικαιοσύννι σου καί
όδητγήση με έν τή δόξγι αύΐή,ς. Λο-
γισμοί γάρ θνητών δειλοί καί έπι-
σοραλεϊς αί έπίνοιαι αυτών».
Ή στάσις τού καθηγητοΰ κβί ό
τρόπος τής άπαγγελίας τού, ά)^Λ
καΐ τό περιεχόμενον της νέας αυ¬
τής προαενχής, προεκάλεσεν είς
τάς ψΐ'χάς μας βαθείαν εντύπωσιν,
άλλά καΐ κατάννξιν καί εύλάβειαν
καί 6αθΪΓν σεβασμόν πρός τόν γη
ραιύν καθηγητήν μας διά τό «ξέ¬
νον ακουαμα». Τα περισσότεοα νοή
ματα τής προβευχής τα είχομεν κα
ταλ.άβει ευθύς άπό τής πρώ/της η¬
μέρας ποϋ την ήκούσαμεν, διότι καί
τό κείμενον δέν ήτο δύσκολον καΐ
εμείς είχαμεν ίκανοποιπητικήν γνω
σιν τή. ςάρχαίας γλώσσης, δεδομέ¬
νου δτι οί ϊγγρα<ρέντες είς την Α' τάξιν τοΰ Διδασκαλείου είχομεν τε- λειώσει, άλλοι μέν την Γ' τάξιν τοΰ γνμνασίαυ, ά,λλοι δέ την Δ' καί δύο ή τρείς ήσαν άπόφοιτοι. τοϋ γυμνασίου. Μόνον αί δύο τελευΐαϊ αι φράσεις «Λογισμοί γάρ θνηΐτών δειλοί καί επισφαλεϊς κα» έπίνοιαι αύτκαν», μάς έδιιμιούργηααν κάπβι- αν δυσχέρειαν είς την κατανόησι», άλλά μετά τινάς ημέρας, γενομέ¬ νης σχετικής συζητήσεως, προκλη θείσης έπίτηδες ίιπό τοΰ καθηγη¬ τοΰ, αντελήφθημεν τό νόημά των. Κατά την συζή.τησιν, ομως, εκεί¬ νην, ό καθηγητής μας Ιοοχτε κατά τίνα τρόπον νά έννοήσωμεν δτι I- πρεπε νά αποστηθύσομίν καί έμ*ίς την νέαν προσευχήν καΐ την άπε- στηθίσαμεν. Άλλά προετίμα νά την άπαγγέλλη σννήιθως ό ϊδιος Κά ποτε - κάποτε, διιΐος, άνέιθετε καΐ είς μαθητάς την άπαγγελίαν, κνρί- ως είς έκείνους οί όποίοι εΐχαν τό χάρισμα τής ωραίας αποδόσεως. 'Ο τρόπος αύτός τής προσευχής, εσυνεχίσθη κατά τα τρία ?τη τής φοιτήσεώς μας εις τό Διδασκαλεί¬ ον. 'Ο Α.Ζ. ήτο τακτικάς είς τόν κατά Κυριακήν έκκλησιασμόν καί μάλιστα κατά τούς έσπερινούς. ΙΤα- λαιότερα σννή/θιξε νά έκκλησιάζε- ται είς τόν Άγιον Γεώργιον, πού ευρίσκετο πλησίον της Εύαγγελι- κής Σχαλής καθώς καί είς την Μη τρόπολιν. "Οταν, κατά τούς τελευ ταίους χρόνους μετ«>κηοεν ρΐς την
άοχήν τής δδοΰ Τρΰφονος, έκκλη-
σιάξετο καί είς την Άγίβ* Αικατε¬
ρίνην πού ευρίσκετο πλησίον τής
οικίας τού. "ΓποΒέτω δχι, κατά τό«ν
έσπερινύν τής παραμονϊις τής 1ης
τοΰ Νέον "Εαους, θά ήκουε τάς
τρείς προφητείας, αί οποίαι άναγι-
νώσκονται μετά τό «φώ; ίλαρόν»
καΐ έπρόσεξα την τρίτην προφηττεί-
αν, ή όποία είναι, δπος ά,νέφερα
άνωτέρο), άπάσπασμα τής «Σοφί¬
ας Σολομώντος», την έμελέτησε
καί Ικρινεν δτι είναι κατάλληλον
θρησκειτικόν άκρόαμα διά τούς μα
θητάς έν σΐΛ"δν«ασμ<ΐ> μέ την Κυρια
κήν Προσευχήν. Είναι δμος πιθα¬
νόν δτι, μελετών την Παλαιάν Δια
θήκην καί συγκεκριμένως τό κεφά
λαιον των «Παροιμιον» καί «Σο¬
φίας Σολομωντος», έσημείίοσε τό
άπόίΤ.τασμα αύτό.
Ό Α. Ζάκας σχϊτικώς μέ την
ήθικοθρησκευτικήν διδασκαλίαν τού
ελάμβανε- άφοριιήν στανά έκ το>ν
άρχαίκον κειμένου πού εκάστοτε δι-
δασκόμεθα καί συγκεκριμένως έν^-
θυ,μοΰμαι την αλησμόνητον διδα¬
σκαλίαν τού είς τόν «Κρβτωνα»
τοΰ Πλάτωνος. «Ό Κρέτιον» παρ-
έχει ?να εύρύτβιτον πεδίον ηθικών
καί θρησκευτικόν καί πατριο>τικών
προΰλημάτο>ν, τα όποΐβ. κατ' άπαί-
τησιν τοΰ καθηγητοΰ, ίίΛρεπβ νά έ-
ρεττνήστβμεν, συγ^ρίνον— ς αύτά μέ
την διδασκαλίαν τοΰ Ευαγγέλιον
καί ν άκαταληξοκμεν είς τήν διαπί-
στωσιν δτι ό Σωκράτης καί ό ο¬
μιλών έξ όνόματός τού Πλάτων,
είναι όντως π^όδρομοι τοΰ Χρ«πια
νισμοΰ. Βεβαίως συναντήσαμεν με
γάλας όυσκολΐας καί Είς την έρμητ
νείαν καΐ είς την ένιμάβυνσιν επί
των ζητημάτων αΐΐτών καί έμοτ<ρ- μουρίζαμε κάποτε - κάποτε, διότι δέν είχοαεν βοηθήματα σχετικά. Γχώρ ιθΰτ τοιούτων γηπέδων, δ Όργανΐί, μόός Σχολικών Κτιρίων κατέοα ιλεν, ώς ώφειλεν, προσπαϊειχν ιπρός εξεύρεσιν τοδ κ»ταλλή?ου ιδ:' ανέγερσιν σχολείου χώρο·ι ιδι' άπ' εύ&είας ί^ορά.ς παο* «ϊών ί'δΊοκτητών τού. «"Α ! μάς ίίλεγε, «θέλετε τούς τιηρλοσΰρτες! Βρέ μο>ρά (ή στητν-
θισμένη προσφώνησίς τού), αυριο
θά γίνρτε δασκάλοι καί πρέπει νά
ξέρετε δτι ό οάπκαλος πού λέει πολ
λά καί οί μαθηταί μόνον άκούονν
καϊ μένονν ά&ρανεϊς, είναι άχρη-
στος καί άνοκρελής. Δέν κάνει γιά
δάσκαλος. Πρ-έπει νά καταβάλλετε
προσπάθειαν διότι αυτή Ιχει αξί¬
αν. Μή περιμένεται νά σάς παροι»-
σιάζο έγώ δλα έτοιιμα «στό πιά·
το».
Τώρα ποΰ άναπολώ την διδασκα¬
λίαν τοΰ Α.Ζάκα ΰποπτεΐ'ομαι δτι
ούτος παρα.κολοι·θοΰσε τήν πορείαν
των παιδαγιογικων θεοριών τής έ-
ποχής έκϊίνης, θά εγνώριζε ασφα¬
λώς τό «'Ερβαρτιανόν σΰστημα»,
άλλά καί τήν νέαν τότε ΓαφανισΘεϊ
σαν παιοαγχογικήν θε<ορίαν περί τοΰ «σχολείου εργασίας», των Γερμα¬ νίαν φιλοσάφον Γκαουντιγκ Κερ- σ ε ν εστέίνερ (ήτο άλλιοστε κα- τοχος τής γερμανικής γλώσσης), ή όποία ήρχισε νά ΐπικοατή είς την Ευρώπην άπό τοΰ 1900 μ.Χ. Τό νόημα τοΰ σχολείου εργασίας είναι μέ ολίγας λέξεις ή δι' αύτενεργεί- ας των μαθητών κατάκτησις τοΰ νέου καί άγνο'ιστου. Ενθυμούμαι έ- πίσης δτι, τήν αυτήν πορείαν δί- δασκαλίας άκολοτϋθοΰσε καί είς τα μαθηματικά ό εξοχος εκεϊνος κα¬ θηγητής των μαθηματικήν άεί,μνη- στος Α.Σ. Άναστασιάδης, καθηγη τής ικαί αύτάς επί μακοάν σειράν έτών είς τήν Εύαγγελιχήν Σ χολήν. 'Εντ)ι>μοΰμαι άκάμη, στι κατά τό ε-
τος 1912, αν δέν απατώμαι, ό Α.
Άναστασιάδης έκαμε διάλεξιν είς
τήν αίθουσαν τοΰ Λαϊκόν Κέντρον
τής θρησκευτικής άδελφότη τος
«Εύσεβϊίας», πού εί<ρί<τκετο πλησί¬ ον τοΰ δημοτ. σχολείον τοΰ «Φα- σβυλά» σχετικήν μέ τήν Εννοιαν τοΰ «σχολϊίου εργασίας» καί άνέ- λυσε τό πρρι?χάμενον τοΰ βιβλίον τοϋ Κερσσένστέίνερ τό οποίον ¥φε ρε τόν τίτλο «"Εννοια τοΰ σχολείου εργασίας» καί είχε μεταφρασθή υ¬ πό τοΰ Δημητρίον Γεωργακάκη, κα θηγητοΰ των παι·δαγο>γικ&ν είς τό
Κεντρικόν Παρθ~αγ(ογεϊον τής
Σ-μνρνης. Ήτο, λοιπόν, καί ό Λ.
Σ. Άναβ-τασιάδης ένήμερος τής
νέας αΐπής παιδαγο»γικής θεωρί¬
ας, ή όποία Ισχΰει καί σήμερον
καί έβίδασκε καί αύτός στ<μ<ρω<να μέ τιτν τΗ·ορίαν αυτήν. Συγκεκρι¬ μένως ένθνμοΰιιατ δτι άπαΐίτοΰσε νά μίλετώμεν είς τό απίτι τα &- γνωστόν π.χ. βεώρημα καί. είς την τάξιν έκάλει Ινα μαθητήν νά ίχνο- γραιρήση επί τοΰ πίνακος τό σχή¬ μα τού θβωρήματος, τοποθετών δ- που επρεπε τα κεςραλαΐα γράμμα* τα καί κατόπιν έζήκι νά καθορί- σιαμεν ποία ήτο ή υπόθεσις καί ποί όν τό συμπέρασμα πού Ιπβεκε νά έξαχθή καί εκατέρωθεν τοΰ σχή- ! ματος νά γράψωμεν διά κεφβλαί- οιν γραμμάτων τήν υπόθεσιν καί τό (Τυμπρρασμα. 'Επακολουθοΰσε κατό¬ πιν συζήτησις είς την ΟΛθίαν έλάμ 6ανον μέ«ος οί μαθηταί, διά νά φθάσωμεν είς την απόδειξιν καί τό «δπερ ί?δει βείξαι». Μόνον δέ δταν έφθανεν ή συζήτησις είς ά&έξοοον έπενέβαινεν ό καθηγτττής. ΕΙχε, λοιπόν, κοινά σημεία ή δΐιδασκαλία καΐ τόϊν οΰο καθηγητών ώς πρός τι'ιν πορείαν τήν οποίαν άκολονθοΰ- σαν 5ιά την καθοδήγησιν των μα- θηηών πρός εδρεοιν τού άγνωστον καί είς τούτο συμπεραίνω δτι εί¬ χεν επίδρασιν έπ' αυτών ή θεωρίτχ περί τοΰ «Σχολείου Εργασίας». Κατόπιν των ά*ο>τέιοο> έξηγεϊται
διατί ό Α. Ζάκας έξήιτβι άπό τούς
μαθητάς τού νά καταχτήσουν τό &-
γν*)<—όν διά τής ποοσοΜΐικής των προσπαθείας καί ερεύνης, αύτός δέ έπενέβαινε μόνον έν εσχάτη άνάγ¬ κη. Είναι, αλλωστε, γνωστόν, ότι οί μαθηταί οί «τής ήσσονος προσ- παιθείας», τάν καθηγητήν εκείνον, ό οποίος τήν ίρμηνείαν τοΰ αρχαί¬ ον κειμένου νπαγορενει είς τούς μα θητάς καί δ,τι άλλο α.γνοκηον πα- ρουσιάζτται, τό μετέδιδε είς αύ- τούς χ<ικ?ίς αί>τοί νά ύπο6άλλ«>νται
είς τόν κόπον τής μελέτης, τόν χά
ρακτηρίζονν ώς σπουδαίον καθηγη
τήν καί μάλιστα... μεθαδικιίηατον.
ΟΙ έν ήλικία δμιος καί κνοίος ε-
κεΐνοι οί όποϊοι δέν είναι ένήμερεΗ
των παιδαγωγικων θεωριίΒν καί με
θόδων, είναι αστείον τουλάχιστον
νά άποκαλοΰν στγμϊρον τόν Α. Ζά-
καν ώς «σχολαστικόν» καί ώς μή
έ'χοντα «μεταδοτικόν».
3ά καταργήση τούς ιτΟλέιμους
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ ΕΧΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
έκ τού προηγούμενον)
έχεται ή Μπακτή —
<α' V1* τον σι<να«τθηματικό άν »Λ0, γιά τόν έραστη. "Εχει άνάγ ν· <ίγα.τάει τό Θρο, νά έπαναπαύ ίτοι θ' ούτον καί ν ά μεταχειρίζεται δλιυν των ί'ι*ων τίς ίεοοτελεστίες, )οι,).οΰδια, λιβάνι, ώραία χτίρια, ώ- οοίες *όθ"Ε? "·λ·«· Ίσχυρίξεστε ΐοαγε, πώςίχεια&ικο; _ Ποέ.ΐΕΐ νό μάθπε πως οί πνευ ματιχ'οί γίγαντες έγιναν μόνον άπ' τ>ι; θρηοκΡΐ^'κΡ; «ϊοέσεις ποΰ εΐ-
γο'ν πολί' .-ΐλούσια ιιιιθολογία καί
Λλούσιο λπτουργικύ. "Ολες οί αίρέ
«Είς *ου δοχίμασαν νά λατρέψουν
τόν Θγο χωθίς καμ'ΐιά τελετή -/αί
νωοίς νημαια μορφή, καταπάτησιν
νωοίς ο^ΤΟ ακριβώς δ,τι είναι ώ-
ραίο'χαί θεϊο στή θοησκεία. Ή βρή
ιία τους δέν είναι άκάμα καί στή
αλντΡΡΊ περίπτωση, παοά φ«νατι-
μός, £ίναι ξηρασία.
Ή ίστοηία τού κοσιιου είναι έ'να
Μή
ς .ταγμ ή ηγ
Ο^ι λοιπόν αύτές τίς τελετές κι'
αύτές τίς μνθολογίες. Άφήστε τες
βέ όβοτ'ς τίς έπιθυμοΰν. Μή παίρ-
νετΐ ατπό τ0 άνάξιο περιπαιχτιικό
μ{ΐδία4*ο Χίΐί εΐή λετε. Είναι τοελ-
Ιοί! Άφτντί ™ν? ησύχους!
ΟΊ μεγαλύτεροι ανθοωοΐοι ποϋ εί
}α στή ξωή μου, οί πιό θαυμαστά
,,ν—ιατικά άνεπτυγμένοι, πέρασαν
ί)1οι ά«ό ττΙν πειθαρχία τοΰ λειτοτ»ρ
Ίθίθν. Δέν εΐμαι καν δ,ξιος νά κα-
0ήθ[,) στά πόδια τους καί σίγουρα
5έν Λααι έγώ δ κατάλληλος νλ τούς
χρίνω. Πώς ιιπορΑ νά ξέρο πώς ί-
νρργοϋν αΰτές οί Ιδέες στό μυαλό
χαί πώς μπορώ νά ξερο) ποιές πρέ¬
πη νά δεχθώ καί ποιές νά πετάξω;
Έχοαε ολοι κλίσι ν ά έπικρίνωμε
το χάθί τι βτόν κόσιμο χο>ρίς γι'
αύτό νά εχ('>αε άοκετά έφόδια. Ά-
φήβτε τόν κόαμο νά έχη δση μυθο-
)ιογία θέλει, μέ τίς ώραιότατες έμ
χηύοιις της. Γιατί, πρέπει νάχετε
πάντα στό νού, πώς οί εύαίσθηιτες
φύβρις δέν σνοτίζονται γι' άφηρη-
μίνους όρισμούς τής αληθείας. Γι'
αντοϋς ό θεός είναι κάτι τό χειρο-
.τιαοτό, τό μόνο πράγμα ποΰ υπάρ¬
χη. Τόν πιάνοΐΎ, τόν άικοΰν, τόν
βλέπουν καί τόν άγαπούν. Άφηστε
τονς νά Εχουν τόν θεό τους.
'ΕθΕΪς οί ρασιοναλιστε'ς, τοϋς φαί
νίστε βάν τόν τρελλό, ποίι δταν βγή
ΐίΐ ενα ώραϊο άγαλμα, θέληβε νά
τό «ιάβη νά δή άπό τί ήταν κα-
μωμίνο.
'ΗΜπακτί — Γιόγκα δΊδασκει
βτούς βυναισθηματιχοΰς άνθρώπους
«ώς νά άγαποΰν χωρίς καμμιά δπι-
ββοίουλία, άγαπώντας τόν θεό, κι'
άγαΛΐόντας τό καλό, γιατί ?τσι εΐ-
νοι σωοτό καί δχι γιά νά πάς στόν
Ούρονό, οδτε για νά άποκτήβης
παιδία, παιριοκσία ή δ,τιοήποτε δλ-
λο. Τοΰς διδάσκει πώς ή Ιδία ή ά-
γάπη είναι ή ύψηλότερη πληοοιτμή
τής άνάπτις —πώς ό Θεός ό ίδιος
είναι άγάπη. Τούς διδάσκει πώς νά
τιμοϋν τόν Θεό, τόν Δημιουργό,
τόν πανταχοΰ Παρόντα, τόν Παντο
γνώατη, τόν Παντοδύναμο, τόν Πά
τερα καί τή Μηπέρα.
Ό ϋψηλότερος λόγος πού μπο-
ρεί νά τόν εκφράση, ή ύψηλότερη
ί&ία πού δ άνθρώπιγος νοΰς μπο-
ρεί νά σχηματίση γι' αυτόν, είναι
πώς είναι ό θεός τής άγάπης. "Ο-
που {«πάρχει άγάπη Αΰτός είναι έ-
κεϊ. «"Οπου {«πάρχει άγάπη ό Κύ-
ριος είναι έκεϊ». "Οπου ό άντρας ςπ
λξ τή ννναίκα τον«, είναι έκεϊ, βτό
φιλί. "Οπου ή μητίρα φιλο^ιι τό ,-ται
δί της, είναι έκεί, στό φιλί. "Οπου
φίλτκ. σφίγγουν τα χε
ί:ασ!α, ή λύρα κελαΐδοΰσε υ,ε
'4 παρα,κάτω τραγοΰδι:
Σήμ,ερα μαΰρος οορχ^ς σήιιε-
ρον μαύρη ήμέρα
Σή,αερα ξεχωρίζεται μ,άνα μέ θυ
γατβρα.
Ή μάνα είναι ή Πέρδικα κ" ή
νθφε περιστέρα.
δς άφίν' την πέρδικα καΐ
παίρ' την περιατέρα.
ΙΙροσχΟνα νύφε τρείς φορές πω;
προσκυνοΰσε; πρωτα
*!' ϊλα, Παπάς σέ καρτερεΐ
στής έχκλησιΛς την πδρτα.
τδ σπίτι, ποΰ θά π«ς κΓ
δπου θά προσκυνήσης
*ν πεθερδ καΐ πεθερά καλά νά
τοος τιμήση;.
πού έφύτίψες μ-άνα
μές την χύλή' σου
πού σοϋ τδ πα'ρνουνε θά
δώσης την εύχη* σου.
·*
Στο Νάρθηκα τής έκκλησίας
Γ*'*6αζδταν δ Άρραβώνα; και
1 λοιπή άχολο'Λία στδ Κέντρο
:οδ ΝαοΟ. Σέ μερικα μέρη τού
Πόντον αντΐ κρασί προσφερόταν
ΚίΛ; μελλονύμφους «Μελίγχρχ»
(«ηλ. μ4λι καί γάλα αναίΐι
ΧΤϊ), πού παρεσκεύασε δ πα-
Γ«δς έκείνη τή στιγμ,η*. Ή ν.·Μ
«ή έπέστρεφε στδ σπίτι άπ' δλ
λο δρ6μο, δπου αρχιζε τό γλ^
τ ιχαΐ οί διαφοραί γοροί (Λ
«ν- Σέρρα - Πυρρύγιοι -^ΙΊλ
■ Τρομαχτον - Όμαλ - Τρυγώ
'α; - Μητερίτσα) καί κατά τ*
^ερώματα «τό Κοτσαγκέλ».
*-τδ —ίτι παλαιότερα έγινο
ταν ή άφ»ίρεσις των στεφανων
4π6 τούς νεονύμφους, τδ λεγο
!«νο: Ιπομακάρωμαν δηλ. *-
ΊΡ*!ρεοις τής καλύπτρας απ* τό
ΊΡίκΐω ή ύ Έ
}-ννΜ *** ^ ¥ Ι ?ν ~ * »— -—» — ^ ν ■ | — » — - ι
ΙΙάγνε τ' άρνία σή βοσκήν κλώ
σκουνταν πεινασμέν*
Πάνν' τα πουλία σήν ποτήν κλώ
σκουνταν διψασμίνχ
Κ' οί Εμορφοι πάν σδ πεγάδ' γιά
να λοϋζνε την νύφεν.
Γ) ΤΡΑΓΟΓΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑ
ΠΗΣ (Κρωμέτκα ΤραγωδίαςΙ
Τα Ποντιακά τρχγούβια
I-
χουν πηγές καΐ άνεξάντλητε;
Λοικιλίες καΐ μιά άρρενωπή θά
λέγαμε δμ,ορφιά. Τραγούδιε
καΐ χοροΐ είναι ζωηρά καί πε-
.*χτά. "Εχουν κάιτι άπό τα παι
γνιΰισματα, τα οουητα και ττ
άγριάδα τή Μαυροθαλασσίτικη
"Ο λαϊκδς ποιητής καΐ λαϊκό;
ιραγουδιστής τραγουδάει μέ πά
Βος τή φύση, πού εΤναι Ζν.ορψ·η
■χ.7.1 άγέραστη.
Νασάν έσδς ψηλά ραχτά πάντα.
χλωρδν φορΐπε
<>α6αί"νβ χρόνια καΐ καιρούς καα
μίαν 'κι' γεράτεν
Μά τδν περισσότερο καιρο
καΐ έξυμνεΐ τδν "
ρωτα, αυτόν τδ φτερωτδ
ποΰ *αίει μ,έ τα βέλη τού μ»
χρού; καί μεγάλους. Καί δέν
βρίσκεται ί,^ροΜος άνά-γοκντο»
απο τή φωτία τής άγάπης' μ»
*-· άν υπάρχη κανεΐς θά εί-
να: κατά τό τραγοΰδ: «χαϊβαν»
5ηλ. ζώο, πού στάθηκε σττι ζωτ1
ίνα μεγάλο ζίρο^.
Αγάπην πού
V
έγ&πεσεν *
λίαν πού κ' έποΐκ*--
χαϊβάν ίτον ·/:" επέρασεν κχλα
παλούκ εποίΛίν
Είνα: ψυσικδς νόμος νά >.ο
ριεύωνται καί νά δονοϋνται δ
λα τα πλάσματα τοΰ θεοϋ άπ
την άγάπη, άπ' τόν Ερωκα. *τ-
τή «σεβτά». Χωρί; αυτή δέν "
πάρχει «ρμονία στή φύση κα:
ή ζωή είναι μακρυνή χ* πλτ
ν·ιντ]
" ΣΪΝΕΧΙΖΕΤΑ1
'Τπεύθυνβι συμφώνως τώ νόμφ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικίει Νβυαρχου Βότση 55
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΑΟΓ
ΚΑΠΟΥ ΙΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Πολεμ,ικές ίστιφίες τοΟ Βορειο «ειρωτιχοΐί Μετώπου 1940 - 41
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Δέν περιγράφετα: τό φρικτδ ,
θέαμ,α.
Δέν θά μπορέσω νά λησμονή
σω την συγκίνηση καί τόν πό
νο έκείνης τής στ:γυ.ί5; πού
έΎνοιωσα μέσα στήν καρδ:ά μο-ι
γιά τούς άγαπημ-ένους συντρό
φους μου... Μέσα στό φρέν:α-
σμα τής βροχής καί τοΰ άν^
μου άκουγα άργά καί
ίναμουγκριτό καί Ενα βογγητδ
μαζί σάν άναστέναγμα χαί σάν
κλάμμ,α.
Μέσα στή χαράδρα ξεψυχοθ-
σαν δύο φίλοι, δύο ήρωϊκοί συν
τροφο: καί μέ τό αίμα τους
γράφανε καί αύτοι μιά σελίδα
στήν άθάνατη ίστορία τής πα¬
τρίδος μας. Δέν μποροΰσχ νά /ά
νω τ&ποτε γιά νά τούς σαΧτω
άπό μέσα άπδ τδ βάρα&ρο %&1
νο. Σέ λίγο ή νύκτα σκέπασε
γ:ά σάβανο τα μαΰρα ττ.Λ φτ*
Στίς κορυφές καί στά γύ;/ω
ύψώματα άκούγονταν τα κανό
νιχ καί οί τουφεκιές σάν πένθ:
μες καμπάνες καί οί φλόγες
πού πετοϋσαν οί δβίδες φαινόν·
ταν σαν κεριά. "Εκλαψα, καΐ ά
φοΰ Ικαμα τό σταυρό μου τοά
βηξα τό Ζρόρ,ο γ:ά τό λόχο μου
τώρα μόνος μέσα στήν σκοτε:-
νή νυχτιά έκείνη...
Ο ΜΗΤΡΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Φεύγοντας στό μέτωπο τό βο
ρειοηπειρωτικό τό 1940 άπό τδ
χωριό μου, εΓγα μαζί μου καΐ
τδν συγχωρ:ανό μου τδν Μϊί-
:ρο.
Ό Μήτρος ^ταν Ινα πα:3ί Ι
ξυπνο, γενναΐο καί άγαποΰσε
την πατρίδα μ,ας Έλλάδα. ΤΗ-
ταν άρραβωνιασμένος με μιά τσ»
λιγκοπούλα ίμορφτι καί ν.-
κρή. Φεύγοντας γ:ά τόν πόλε-
μο τής ύποσχέθηκε νά τής ςρέ
ρη μαζί μέ την νίκη καί πολ-
λά δώρα άπδ την Άλδανία
καΐ την Ιταλία, θυμάμα: πο¬
λύ καλά πού την τελευταία στιγ
μή ή γρ:ά μανούλα του τόν εί¬
χε άγκαλιάσει φιλώντας του [
μέ δάκρυα καΐ κρεμώντας στθ
λαι,μό του Ινα σταυρδ γιά φυ
λαχτό. Άπδ τότε πέρασαν τρείς
δλάκεροι μήνες. Ό πόλεμος
μας άλλαξε &λό<τελα τίς μορφές καί τίς σκέψεις. Οί ψοχές μας δνειροπολοΰσαν νύχτα μίρα τίς γαλήνιες μίρες πού περνούσα- με στδ χωριδ πρίν άπδ τόν πό λεμο. Καί καρτερούσαμε νά γυ ρισουμ« πάλι νικηιτές στά σπί- τια μας. Μέ τόν Μήτρο εΓμασταν πάν¬ τα μαζί στόν ϊδιο λόχο. Μοιρ* στήικαμ,ε μαζί βλες τίς συμ,φο- ρές καϊ τίς συγκινήσεις τοΰ «ο λέμου, μά καί τίς χαρές τίϊς νίκης μας. Γλυτώσαμε άπό τίς σφαΐρες στίς μάχες πού δώσα- με. άπό τίς αίχμαλωσίες στδν έχθρό, άπό τίς πεϊνες καί τα κρυοπαγήματα στδν αγριο χειμώ να τοΰ μετώπου. Ζήσαμε σάν ά χώριστοι φίλοι, σάν άδέλφια ί γαπημένα μέ τττν έλπίδα νά π3 με μαζί νικητές στά σπίτία ;ιας, σάν τελε:ώσει δ πόλεμος. Ό Μήτρος δμως σ* δλες τίς τραγωδίες τοΰ πολέμου δέν ξέ χασε τίς άγάιπες τοΟ χωρίου ιήν Μάρω την τσελιγκοιπούλα καΐ τής στάνης καΐ την δμορψη Κάθε στ:γμή ή σκέψη του φτ« μούγιζε κοντά της. "Γστερα ί- πό κάίθε μάχη καΐ έξόρ.μηση κ* θδταν κι' Εγραφε τούς πόνου'- τής καρδίας του καί τίς /αρ,ές τής άγάπης του. "Οταν τα βρά δυα ήσυχάζαμε στό άντίσκηνό μας, Εβγαζε άπδ την τσέπη τοι>
:ήν φιοιτογραφία τής Μάρως ·χ.ν'.
την έφιλοΰσε μέ άγάπη καΐ συν
κινήση.
—Σάν γυρίσωμε πίσω στ?>
χωριδ θά κάνω την περδικούλα.
μου βασίλισσα τής καρδίας ιιου
Αύτδ ήταν τδ δνειρο τοΰ Μιίι-
χρου.
*Ηταν μ,ιά μεγάλη έςδρμηση
πού κάναμε έκεΐνες τίς μέρες
στό μ,έτωπο. Πήραμε τό δασΐου,ε
νο δψωμα, Ενα δχυρδ πού |ιλ;
βκόστισε πολύ αΓμα καΐ θυσί-
ες... Οί Ιταλοί φεύγοντας ά*η
σαν στά άντίσκηνά τους χτλ στά
χαρακώματα δλα τα εϊδη ποί»
φέρνουν μαζί τους στό μέτωπο
Οί περισσότεροι στρατιώτες μα;.
κουρααμένοι άπδ τίς μάχες καΐ
τίς ταλαιπωρίες τοΟ ■χειρ.ΰ>νοί,
ξάπλωσαν νά ήσυχάσουν λιγάκι
μετά άπό την μάχη. Μερικοί ?
αως πήγαν γιά αναγνωρίση ττ)ζ
γραμμής καί τής περιογής. Μί
σα σ' αύτούς ήταν κι' ό Μήτρος.
Μέσα σ' Ινα χαράκωμ,α βρή-
καν Ενα Ίταλό νεκρό. Την δρα
ττού ίκανε νά σηκώση δ Μήτοο;
τδ νεκρό, ξάφνου άκούστηκε ί
νας ■χ.ράτος κι' δ Μήτρος βοέθ-'
κε νεκρδς άπδ μι©Ί χει-ροβομΛί
δα πού ίσκασε πλάγι του. ΤΙ
εΤχε συ«ιβή;
'Ό Ιταλός πρίν σκοτωθί}, ε!-
χ? στδ χέρι του Ετοίμη μιά ν»
ροβομβίδα μέ βγοολμένη την ηι
ρόνη. Μόλις ελευ&ερώθηκε ή
περόνη Εσκασε ή χειροβομβίδα
καί σκότωσε τόν Μήτρο...
11ΑΣΧΑ ΣΤΟ ΜΕΤΏΠΟ
Παραμονή ΠασχαλιΛς τοθ
1941. θυμ&μαι πάντα την ολ·
γάλη αυτή μερά. "Ημουν άξιω-
ματικός στό Βορειοηπειρωτικό
μέτωπο. ΤΗταν ακριβώς οί με-
ρες τής μεγάλης συμφοράς δ-
στερα άπό τίς νίκες μας καί τίς
θυσίες πού ή ήρωϊχή μας μικρή
Έλλάδα δέχθηκε τό άνανδρο
χτύπημα στά πλευρά της άπδ
την Γερμ,ανια τοΰ Χίτλερ. Έτσι
άναγ-κάστηικε ή δοξασμ,ένη στρα
τιά τοΰ Βορειοηπειρ«>τικοϋ με
τώπου νά δπισθοχωρήση.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
'Από την έποποιίαν της Βορείου Ήπείψου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΙΡΙΚΟΪ ΣΥΗΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΠΣ
ής ρς
τής νύμφης. Έν Τ
γινοταν «τδ χαρισμαν»,
ν στή νύμ.φη καί
βύ
ρ4 δώρων στή νύμ.φη καί
«τδ θυμίισμαν» ή «βύμιγ
Ι4*7*, ποΰ ήταν ?νας νορδς κυ-
χλΜος απδ 7 μονοσ-.έφανα μέ
Το«; νεονύμ,φους, ποθ κρχτοθ-
"*ν άναμμένες λοψ,πάδες έν© ι'ι
λ°Ρα κελαϊδοθσε τό πρόοτναρο
Προϊστάμενος Τυπογροφείου
ΓΑΒΡΙΗΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΉ
Α ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταιντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 525.387 ___________
■ΣτΥ,ν ίν>οδομικόν Συν)σμόν ό
Νέος Παντός είς Νταοΰ Π*ντέ-
>ης, ,-τωλοϋνται οΐκόπεθα πρός
ΡΟ χιλ. καΐ μέ ενηίθλίας.
Τό εσπέρας τής παρελθούσης
Τθι:
α. Νομαρχιακόν 2υμ6ονύλιον
Μεσσηνίας, ΙΑΝ—ΑΤΓ 1969, δοχ.
3.050.
(3. Νομαρχιακόν Συμβούλιον Λα
κωνίας 1.1.69 έ'ως 30.11.69, δρχ.
2.650.
α. Νομ)*όν Συμβούλιον Χάιιου
ίτονς 1969, δρχ. 775.
β. Νο,μ)κόν Συμβούλιον Ξάνθης,
ϊτους 1969, δρχ. 2.675.
γ. Νομ)κόν Συμβούλιον Κα()ά-
λας ίτους 1969, δρχ. 6.700.
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
5. Τα νέφη πυκνοΰνται είς τόν ό-
οίξοντα.— Ό εφεδρος έκ μονί-
μων άντισυντανματάρχης Πεξι-
κοΰ Πλεύρης Νικόλαος.
Έκ γενομένης άσκήσεως μετά
πραγματικήν πυρών έτραυματι<τθη έκ θραύσμ,ατος άμυντικής χειροδαμ δίδος δ 'Τποδιοικητής τοϋ Συν) - τος Άντ)ρχης Πεζ. θειακός Ξεν. είς τό πρόσωπον. Αιεκομίσθη τότε είς τάς Αθήνας πρός νοσηλείαν. Ό άρχαιότερος Ταγ)ρχης Τσεκού ρας Βασ. Διοικητής τοΰ Ι Τάγμα- τος, άποι<σίαζεν ώς Πρόεδρος Πε ριοδεύοντος Στρατ)κοΰ Συμβουλί- ου, τοιουτοτρόπως δέ τό Σύντα- γμα, μέ την έντονοηάτην εργασίαν των άσκήσεων καί των προπαρα - σκευών, έστερεϊτο 'Τποοιοικητοΰ. ΟΙ Ταγ)ρχαι Κουρής Εί·άγγελος, Διοικητής τοΰ II Τάγματος καί Σ{- σκος Κωνστ, τοϋ III, ήσαν άπη - σχολημενοι. κυρίως μέ την έκπαί - &ει>σιν. Ό Συν)ρχης Παπανιικολά-
ου τότε, 6οη6ούμενος υπό τοϋ επι¬
τελείον του — Ταγ)ρχου Πολιτά-
κη Γ., Λοχαγοΰ 'Τπασπιοτοΰ Πλεσ
σα Δημ. — 'Τπολ)γοΰ, επί τής έκ
παιδεύσεως, Λουμάκη Παναγ, καί
τοδ γράφοντος — άντεμετώπιζε τόν
8γκον τής εργασίας μέ ύπερέντα -
σιν των προσπάθειαν πάντων, διό¬
τι σαφως πλέον διεγράφετο είς τόν
'Ειθντκάν μας όοίίοντα ή άΛειλή
πολέμου...
'Ό τορπιλ>αΛμός τοϋ εΰδρομον
«Έλλη» είς τόν λιμένα τής Τή-
νον, δ παρ' ιταλικού Λεροπλάνου
6ομ6αρδισμός τοϋ άτμΛπλοί ο υ
«Φρίντων» ?|ο>θι των άκτών τής
Κρήτης, αί βιαιόταται έκπομΛαΐ
Μπαρι. καί αί καθημερίναί πτήοεις
Ιταλικων άεροπλάνων νπερθεν τής
Κρήτης, εδημιούργησαν ατμόσφαι¬
ραν πλήρη ηλεκτρισμόν είς τό Η¬
ράκλειον καί αύτόχρημα πολεμακήν
είς τό στρατόπεδόν των Ρουσαδν.
Τόν Σ επτέ'μβριον ποοσεκληθη-
σαν καί κλάισεις έφέδρων έκ μονί-
μων άξ)κών, άπόρρητοι δέ διατα¬
γαί έκ τοΰ κέντρον καθώριζον τάς
τελευταίας όδηγίας τούτου επί τής
ίπιοτρατεύσεως.
Μεταξύ των προσκληβέντων ίφε-
δρων ήτο καί δ Άντ)ρχης Πεζ.
Πλεύρης Νικ. υπηρετήσας επί μα¬
κρόν άλλοτε είς τό 43ον Σύντα -
γμα, γνώστης προσώπων καί πρα-
γμάτων, πεπειραμένος καί λίαν δρα
στήριος Άξ)κός, άγαπητός είς
τούς στρατιώτας διά, τόν πραον χά
ρακτήρά του.
Είς αυτόν ανέθεσεν, δ Διοικητής
τα καθήοιοντα τοΰ 'Τποδιοικητοΰ,
μέ την ειδικήν εντολήν νά σνντονί-
ση τα της έπιστρατεύσεως. Ό ήλι-
λιωμένος αύτός Άξ)κός ανέπτυξε
τότε νεανικήν όντως ίργατικότητα
καί άξιόλογον πρωτοθουλίαν κατά
την εκπλήρωσιν των καθηκόντων
του. Άπέ6η ή δεξιά χειρ τής διοι¬
κήσεως καί δ πολύτιμος συμβουλάς
των αλλων Άξ)κΛν.
6. 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΤ 1940
Την εσπέραν τής Κυριακάς τής
27ης "Οκτώβριον, είς τό Ήρακλει
όν επεκράτει ή σννή·θης κίνηβίς
ι των έορτασίμων ημερών. ΟΙ περι
πατηταϊ έκνκλοφόρο«ν κατά πν
κνούς όιμίλους είς τάς κεντρικάς δ-
δούς καί τάς πλατείας Τριών Κα-
μαοόνν καί Νικηφόρου Φωκά, τα δέ
κέντρα ήσαν κατάμεστα πελατών.
Έκ των ραοιοφώνων ήκούοντο οί
εύχάριοτοι ήχοι έλαφράς μονσικής
καί υπό την φωτοπλημμύραν των ή-
λεκτρικων λαμπτήριον ,οί κάτοικοι
εγένοντο άμέριμνοι τα άναψι·κτικά
των.
(Συνεχίξεται)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤβΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
2. Όμοίως δρχ. 573)8'60 δια την
επιστροφήν τοϋ ποσοΰ τούτου είς
τούς Συμεών κα Εύγενίδην καί Λι-
άνουρα, ώς άχρεωστήτο)ς καταβλη-
Οέντων παρ' αυτών.
3. "Ομοίως δρχ. 17.490 διά την
καταβολήν ά.-τοξημιώσεως ίΐς τα μέ
λη τής Έκτυμητικής Έπιτροπής
Πειραιώς, ρτονς 1909. "
■Ομοίως δρχ. 14.000 διά την
πληρωμήν εργασιών τοποθετήσεως
,ιαρά τής ΔΕΗ 2 τριφ,ασικών παρο
χετεύαεων είς κτίρια 6)1 καί 6)3
Οίκισμοΰ Δονογοντίον.
Ομοίοις δρχ. 680 6ιά την εξό¬
φλησιν δαπάνης ίκτυπώσεως τοπο
νραφΐίαδν διαγραιιιμάτων πρός ά-
Λαλλοτρίωσιν Εκτάσεως έν Χίω.
"Ομοίως δρχ. 35.000 διά ττ>
χρηματοδότηβτν προγράμματος αν
τοστεγάβεως έν τή περιφερείο; τοΰ
Κ.Κ. Πολιτικής Μεσβηνίας.
Περί άναΐπολής καταβολής ληξι
Λροβέομων Λόβεων προσφύγων άρ-
μοδιότητος ΟΗΕ, ώς ακολούθως:
α) Βλασένκο Μαρία, β) Χατζαν
Εουριάν Άρτινέ, γ) Σαρρίδη Μύ¬
ρωνος, δ) Γεωργιάδου Ιωάννου,
ε) Σιμοντάν Άλρίν, στ) Καπλα-
νιΛν ,Ανγκίν, ζ) Όβοανιάν Άρ-
τΐν, η) Πολνμέρη Σταματίον, θ)
Τερτσακιάν Καραπέτ, ι) Κίτσου
Γεώργιος.
ΙΙερί παμφώνως πρός τό αρθρον 2
τοΰ Α.Ν. 1731)39.
Περί δωρεάν παραχωρήσεως βίς
τό εκκλησιαστικήν συμβούλιον Ιε-
ροΰ ναοΰ Άγίου Γεώργιον, Κοινό¬
τητος Έλευθερίιον θεσσαλονίκης,
οίκοπεδιχοΰ χώρον έφ' ώ ανηγέρθη
ό δμώνυμος Ιερός ναός.
Περί στεγαστικής άποκαταστάσε
ι»ς διά τού συστήματος τής αύτο-
στεγάσεως 2 έκ των 74 οίκογενει-
ών τής πόλεως των Σερρών επί
Κόσμος πολύς είχε μαζευτή σ-τά
πεξοδρόμια τής δοοΰ Σταδίου, στά
μπαλκόνια καί στά παράβυρα, νά
παρακολουθήση την παρέλασι τοΰ
Στρατοΰ, πού εφευγε γιά τό Μέ-
τομτο.
Μπροβτά ϊπαιζε ή μοοσική τό
σνγκινητικά θονριο των τουρκομά
χο>ν: «ΤΩ λυγερό καί κοφτερό <τπα- θί μόν...», οί φαντάροι προχωρον- σαν μέ οημα ζωηρό, κρατώντας γερά στόν ώμο τα μάλινχερ, μέ τίς άστοαφτϊρές ξιφολόγχες. Μέ άπειρη έθνική πίρηφάνεια καί τρελλό ένθουσιοσμό, τούς έθαύ μαζε ό κόβ|»ος καί βτοχοισμοί πολε μόχαροι κλ(»6ογυρίζανε μέσα στό κεφάλι του. Τα πακδάκια τεντώνανε τό μικρο σκοπικό τονς κορμάκι γιά νά δοΰ- νε πιό καλά· στά μάτια τονς ϊλαμ πε ή λαχτάρα νά βρκτκόντονσαν κι' αύτά στή γραμμή ποΰ περνοΰσε γιά νά τα θαυμάξη δ κόσμος. Μιά γρηούλα, ποΰ Εστεκε άπάμε ρα Ιφερνε συχνά τό μαντύλι της στό ζαρο)ιμένο πρόσοΜτο γιά νά σκουπίση τα δακρυσμένα μάτια της καί τα τρεμονλιάρικα χείλη της μουρμουρίξανε σωρό τίς εύχές, γιά τούς λεβέντες πού περνοΰσαν. Ποίος ξέρει δν δέν ήτανε στή γραμμή καί τό παυδί της; Πολλά κοριτσίστιχα μάτια κολυμ πούσανε στά δάκρυα κυττώντας τούς λιοκαμμένοίίς φαντάρους· πά¬ ση λαχτάρα εϊχανε νά γνρίσουν κι' αύτοι νά τα δοΰν! Τοΰ κακόν, 8- δΊατεθέντος ίδιοκτήτου οικόπεδον. Περί παραχιι>ρήσεως των ύπ' ά-
ρυθ. 1 καί 10 είς Ο.Τ. 115 οΐκο-
πέόων οίκισμοΰ Περάματος, είς Δή
μόν Περάματος, διά τάς ανάγκας
τοΰ ίεροΰ ναοΰ Παναγία Γιάτρισ-
σα.
Περιορισμός εγκριθέντος στεγα-
στικού δανείον τοΰ πνροπαθοΰς Γε
ωργίου Παντελάκη, κατοίκου Καρ-
λοβασίου.
"Εγκρισις δανειοδοτήσεως πι·ρο
παθών οί,κογενειών διαφόρων οίκι-
σμών τής Χώρας.
Περί παραχωρήΐΓεως ΰπολοίπων
οίκοπέδων Σκοτεικοϋ, είς την Κοί-
νότητα.
"Εγκρκΐις πληρωμάς δαπα ν ώ ν
δρχ. 36.000, διά μετατόπισιν δοσΰ
ου ΟΤΕ έν τφ Οίκκίμφ «ΑΞΙΟΣ»
θεσσαλονίκης.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως ί>πό
τοΰ Πανελλήνιον ΟΙκοδομικοΰ Συν
εταιρισμοΰ Μηχανικών, μελών τοϋ
Τ.Ε.Ε. «Ό Τεχνικάς Κόσμος», βνν
νοικισμοΰ Π.Ε., κειμένης μεταξύ
Σ καλάς Ώρωποΰ καί χωρίσι» Μή-
λεσι.
Περί έγγραφής δεντέρας υπέρ
τοΰ Ελληνικόν Δηιμοοάον ύποθήκης
επί τοΰ είς τόν ΟίκισμΛν Μεγαλοπό
λεως Άρκαδίας ακινήτου των Αγ
γελή καί θεοθώρου Σπύρ. Κνρια-
ζή καί Βασιλι-κής συζ. Σπύρ. Κυ-
ριαξή, ύποθηκεΐΌμένου ήδη μέ πρώ
την τοιαύτην.
Κήρυξις συμπληρωιματικής α¬
παλλοτριώσεως κατά τάς διατάξεις
τής Ζ' Συνταχτικής Πράξΐθ)ς, επί
εκτάσεως 350.234 μ.2, είς την πε¬
ριοχήν Δωδώνης Ιωαννίνων, διά
την στέγασιν σεισμοπλήκτων.
Κήρυξις σνμπληρωματικής άπαλ
λοτριώσεοις κατά τάς διατάξεις
τής Ζ' ΣτΎτακτικής Πράξεοις, επί
εκτάσεως 223 μ2 είς την περιοχήν
Δροσοπηγής "Αρτης (διάνοιξις ό-
δοΰ προσπελάσεως).
"Αρσις τής έπιβληθείσης άπα).λ.ο
τριώσεως επί εκτάσεως 19.927 μ2
είς την περιοχήν Πΐτροβουνίον Ι¬
ωαννίνων.
Μερική αρσις (μ2 480) έκ τής
έπιβληθείσης απαλλοτριώσεως είς
την περιοχήν Μεγαλοπόλεως Άρκα
δίας.
μως. Έοίεϊνοι βλέποντας μέ την α
κρη τοΰ ματιοΰ τό Θανμασμό τοΰ
κόσμον, σηκώνανε πιό ψηλά τό κε¬
φάλι καί βροντοΰσαν μέ δύναμι τα
πόδια στήν ασφαλτο, σά νά θέλανε
νά ποΰνε· «ΕΙμαστε οί δννατοί!
Δέν Ιχουμε καιρό νά κυττάξουμε
τόν μικρό κοσμάκη, ιγιατί πάμε νά
πολρμήσουμε!».
Σέ μίαν δκρη δύο νέοι, νΐτυμένοι
φτωχικά, παρακολουθούσανε μέ ξε
χωριστή προσοχή τίς τετράδες' ό
τρόπος τους ^δειχνε πώς άποκλει-
στή«ανε κι' αύτοι μέ τόν αλλο κό-
σμο, θέλοντας κοα μή, καί τώρα
περιμένανε νά τελειώση ή παρελά¬
ση γιά νά φύγουν.
"Αμα δ κόσμος αρχισε νά σκορπί
ζή, τραβήξανε κι' αύτοι βιαστωιά
γιά την Όιμόνοια φαινόντουσαν
πολύ στενοχωρημένοι, πρό πάντων
ό ψηλότερος, πού είχε σκύψει τό
κεφάλι κάτω καί πήγαννε άμίλητος,
ό άλλος τόν άκολονθοΰσε σηκώνον-
τας άδιάορορος τονς ώμονς, σά νά
θελε νά τινάξη μ' αύτό, κάποιο 6ά
ρος άπό πάνω του.
Κατηφορήσανε την δδό Πειραιώς
καί φθάσανε στήν Άγία Τριάδα,
χωρίς νά άλλάξουνε μεταξύ τους
κουβΐντα· έκεΐ μπήκανε σέ μιά σκο
τείνη ταβερνίτσα γεμάτη καπνούς
καί βαρέλια, πού έκουτσάπιναν δνό
- τρείς παρέες συζητώντας.
Ό κάπελας ίτρεξε νά τούς ύπο-
δεχθή καί σκουπίζοντας μέ τή λε-
ροίμένη πετσέτα τού 2να τραπιεζάχι
άπόμερα:
—"Ενα κατοστάρι; εΐπε, μισοκλεί
νοντας μάγκικα τό μάτι.
— Ν αί, κΰρ Κόλια, καί τό σχε-
τιικό μεζεδάκι. Ψήσε μας μιά καλή
ρέγγα, τοΰ είπε ό πιό κοντός νέ-
ος, τρίβοντας τα χέρια μέ εύχαρί
στησι.
Ό αλλος Ιμενε άκόμη σνυφτός
καί χο>ρίς διάθεσι νά σηκώση πάνω
τα μάτια.
— Αί, Γλυκάκη! πέσανε ϊξω τα
καράβια σου ή χτνπάνϊ άκόμα στ'
αύτιά σον οί σάλπιγγες; Αΰτό τό
κοντό αίσθημα πό ν ϊχεις γιά τό
στρατό, θά σέ φάη!
"Ενα μούγκριαμα ήτανε ή άπαν
τησι τοΰ Γυλάκη.
(Συνβχίζεται)
ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΕ
ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΤΣ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Δι" αποφάσεως τής Έπιτροπής
ΙΙιστώσειον τής Άγροτικής Τραπέ¬
ζης, ενεκρίθη δπως κατά την κα¬
τάλληλον εποχήν, τα κατά τόπους
ΰποκαταστήιματα τής Τραπέζης προ
βαίνουν είς την χορήγησιν βραχυ-
π^οθέσμων καλλιεργητιοίών δανιεί-
ων είς τοΰς ενδιαφερομένους βαμ-
βακοπαραγΐϋγούς, ώς καί δανείων
διά την συλλογήν βάμβακος. Δά-
νιια θά χορηγοΰνται έπίσης διά την
κάλνψιν δαπανων άρόσεως, σπο-
ράς, σκαλισμάτων, άρδεύσεων, έρ-
γατικών, καταπολεμήσεως άσθενει-
ών καί διά την προμήθειαν ήλεγμέ
νού βαμβακοσπόρον.
ΚΟΙΝΑ ΚΑΤΩΤΑΤΑ
ΟΡΙΑ ΣΤΝΤΑΞΕΩΝ
Ό ύπουογός Κοινωνικών 'Τπη·
ρεσιων κ. Λ. Πάτρας ανεκοίνωσεν
ότι άπό 1ης Ίανουαρίου δι* δλα
τα άσφαλιστικά ταμεία, είς τα ό-
ποία ύπάγονται μΐσθωτοί κατά κυ¬
ρίαν άσφάλισιν, ίσχύουν ώς κατώ-
τατα ορια στΎτάξεων δραχμων 1.
155 διά τούς άμέσους ήσφαλισμέ-
νονς καΐ 924 δραχμάς διά τα δι-
καιοΰχα μ*λη, ήτ°*· τα δρια τα ό-
ποΐα ?χουν καθορτσθτι καί διά τό
ΙΚΑ.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΑΗΙΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
— 2 —
1 ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΒΕΡΚΕΒΕΛΙΔΗΣ
Γ. — ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΞΤΑΟΔΑΡ ΜΟ
— 3 -
Συνέγει* έκ τοϋ ποοτίγουιιένβυ
Άπό τή Μαγνησία σήκωσαν
τό λόχο των αίχμαλώτων αέ
προορισμό τό Μπαιντήρι, διά
μέσου Τουρμ,παλί. Ή άπόστα-
ση μεγάλη. Πώς νά άντέξουν
σέ τόση πάλι πορεία ο! ταλαι
πωρημένοι καί νηστικοί αύτοι;
"Οσο προχωρο&σαν τό βήιια
τους γινόταν καί πιό άργό. «Γι
ούρου, γκιαουρλάρ» φώναζαν
οί συνο^οΐ μαφαζαδες. 'Ωστόσο
έπτά αίχμάλωτοι Ιμειναν πολύ
πίσω, καΐ δ μαφαζ&ς τί); δπι
σθοφυλακής μέ την ξιφολογχη
τούς κεντοϋσε γιά νά βιαστοΰν
νά προχωρήσονν.
Τίς απελπιστικές φωνές του:
άκουσε τότε δ μ.πίνμπασης,ι πού
βρισκόταν επί κεφαλής κΐβάλ-
λα στ' δλογό τού. Καί δ κ,αλό:
αύτός γεροντα-κος, πού είχε άνα
λάβει τώρα τό λόχο, διέταξε νά
μή κακοποιοθνται οί λίγο: αύ¬
τοι καθυστερημ,ένοι. παρά νά
τούς άφήσουν να βαδίζουν κα-
τα δύναμη καί νά τούς συ'νοδεύ
η ϊνας μαφαζ&ς.
"Ανα^εσα στούς έπτά αύτούς
καβυστερηιμένους ήταν καΐ δ
Βερκεβελίδης. Κι' ϊκόμα Ινας
Άρμένης ξυπόλυτος μέ πληγω-
μένα πόδια, πού δέν μποροθιςε
πιά νά κάνη 6ή>α. Ό >.%ψχ-
ζάς θά τόν ακότωνε γιά νά α¬
παλλαγή άπδ τή φροντίδα του.
φοβόταν δμως τόν μ,πίν - μπαση
πού Ιδειχνε συμ,πάθιεια στούς
αΐχμαλώτους. Άναγκά—ηικ«,
λοιπόν, νά τδν εγκαταλείψη.
Ό ου—υχισμένος αύτός Άρ
μίνης, δταν συνελήφθηκε, άπέ-
κρυψε την έθνικάτητά του, έ
πειδή ήξευρε πώς οί Τοΰρν.οι.
μόλις συνελάμβαναν Άρ'μένη.
εύτύς τόν σκότωναν. Στούς συν
αιχμ,αλώτους του δμως τδ είνε
έμπιστευτίΐ κ,ρυφά καί περνοθ-
σε σάί·/ "Ελληνας. Μαζί μέ αύ
τούς μπορουσε ϊσως να σωθή,
άλλα τώρα έγκαταλεΐ!ΐ.ένος, ποι
6ς ξέρει τί τδν περίμενε.
Ό κανονικδς λόχος, πού προ
χω-ροίϊσε, Ιφθασε στδ Τουρμπχ
λ! καΐ τράβηξε γιά τό Μπαίν-
τί)ρί. Ένώ δ μαφαζας |ΐέ τούς
καθυστερημένους, δταν Ιφθασϊ
στδ Τουρμ,ιταλί, άναγκΑστηκε
να σταματήση στό σιδηροδροαι-
κδ σταθμό γι& να τούς έπιβιβα
ση στήν άμΛξοστοιχία πού θα
έρχόταν άπό τή Σμύρνη με κα-
τεύθυνση τδ ΜπαΤντί)ρι. Μόλις
θμως τούς άντιλήφτηκε δ δχλος,
αμχισε νά τούς χτυπα' καί ν*
τούς 5ρ£ζει «γν,ιαούρλάρ, γκια-
ουρλάρ» ί&ΐϊΐστοι. δθεοι) . Εύτυ
χώς πού Ιφθασε εύτύς ή &μ&ξο
στοιχία καί δ μαφαϋίϊς τούς έ
πιβίβοισε γρ/γορα. 'Ωστόσο.
αα στδ τραΐνο, 4λλο πάλι βρίσι
μ τούς περίμ,ενε άπδ τούς μπ*
σιμ,πουζούκους, πού τα βαγκό-
νια ήταν γεμΛτα. Αύτοι ήταν 6
ατακτος στρατδς χωρίς στολη,
τδ δέ δπλο τους ή"ταν δεμ,ένο μέ
σκοινΐ περασμένο στδν ώμο.
"Οταν Εφθασε τδ τραινο ατδ
ΜπαΊΥτη'ρι, δ σταθιμ,δς ήταν γε
ματος κδσμο, πού καϊ έδώ. μό
Αίς τούς άντιλήφτηκε, νά άπο-
βιβάζτννται, δρχισε τίς φωνές
«γεσίρ γιουνάνλαρ γκελίγιορ-
λαρ» (αΐχμάλωτοι Έλληνες έρ
χονται) καί δρμησε νά τοϋς (,υ
λοκοπηση.
Ό Βερικεβελίδης γι* ν* Λπο
φύγη, πήγε πίσω άπδ τδν μι*
φαζα καΐ κρατοϋσε τδ γτΐΑΐδ
του, δή»εν πώς ί?ναι βοηθός
του. 'ΰϊστόσο αύτδς Ιφαγϊ το
πιό άνελέητο ξΰλο. Ό μαφο^ζάς
με χϋτΐο κατόρθωσε να τούς ά
παλλάξη άπτά χίρια τοΟ (ΐι«ιν<* μενου δχλου καί νά τούς βγάλη από τδ σταθμό. Καΐ τότε πια τους ωδήγησε στό καρακόλι (Α στυν. σταθμό) τοϋ επάνω μα^χ λδ, δπου τού; παραδίνει καΐ φεύγει. Έκεΐ, τδτε, ήρβαν καμμιά δέ καριά ζεϊμπέτκηδες μέ τίς κ'. τές βράκες καΐ μέ τίς άιμένι ες" μπιστόλες καί κάμ,ες στί ζτ» νάρια τους, μέ σκοπό. μήπως α νάμ,εσα στούς αΐχμ,αλώτους του τους δροΰν κανέναν πού εΐγαν στδ μάτι, γιά νά τδν πάρου- ν.αΐ τόν σκοτώσουν. Πιάνουν λοιπδν πρώτα τδν Β. ποΰ τδν παραγνώρισαν μέ κάποιο πού ζητοόσαν, καΐ τδν ρωτοθν «νέρελη - σην σέν;»,. 'α πό ποΰ είσαι σύ;) «*Ιζμιρλ( ιμ» (Σμυρνιός εΐμαι) τοΰς * παντα. 'Βκεϊνοι ίπΐ{ίένουν. «κα- τσηρματζή - μη ί'ντίν;» (κα πνολαθρέίμπορος ήσουν;) «Γιόκ. έφέντιλερ» (ίχι κύριοι) τούς άπαντα πάλι. Τβτε 2νας ά,πδ αύτούς τοΰ λέει «άγουζουνά άτς» (τό στόμα άνοιξε). ΚΓ άφοΰ ε!δε πώς δ Β. δέν εΐγε μαλαματένια. δόντια δπως ό κα ταζητούμενός τους, λέει στούς αλλους «μπού ντέηλ ντιρ» (αύ¬ τδς δέν είναι). Ό Β. π,ού Ι τρεμ,ε άπδ τδ φόβο του, μόλις ακουσε τή λέξη αυτή, πηΤγ-ε Ιι καρδιά του στδν τόπο της, για¬ τί άν κατά λάθος τδν παραγνώ ριζαν πήγαίνε χαμένος. "Επε: τα Ερχεται ή σειρά- καΐ των 4λ- λων πέντε πού ήσαν νεαροί. Καί ρωχοϋν ϋδν καθέναν <σέν μπούρα'ντα χοροφίλακας Γντίν - μι;» (έσύ έδώ χωροφύλαηιας ήσουν;) «Γιόκ, έφέντιμ» άπαν τοΰν κι' αύτοι φοβισμένοι. Καί, έπειδή οί ζεϊμπέκηδες δέν βγή καν Εκανοποιηυ-ένοι. ξυλοκόπη- σαν καί τούς 2ζι αίχμχλώτους καί Εφυγαν. Στό άναμεταξύ αύτό, ,δ κανο νικδς λόχος Εφθασε πεζη" στό ΜπαΙντήρι καί κατευθύνβηκε σ £να χάνι τοΰ κάτω - μαχαλά γι« προσωρινή στάθμ,ευση. Μό λις τδ Ιμαθε δ μαφαζδς πηγαι νει στδ καρακ<5λι καί παίρνει τούς ίξι γιά νά τούς κάνη «τεσ λη^» (νά τούς παραδώση) στδ μπίν - <ντταση. Καθώς δμως περ νοϋσαν άπδ τδ τσαροί, σηκωθή χε δ κόσμ,ος άπδ μέσα άπό τούς καφενέδες κ' Ετρεξε νά τούς χαιρετήση κι' αύτδς μέ τό ξθλο. Όταν πια κατέβηκαν στδν κά τω - μαχαλδ καί δ μαφαζά: τοΰς παρέδωσε, είχε πιά ο'ραδιά σει. Καί τότε δ"λος δ λόχος δδη γήθηκε στήν έκκλησιά τοΟ Ά¬ γίου Γεωργίου πού ήταν στδν επάνω - μαχαλα, κ' έκεΐ μέσα νά περάση τή νύχτα. Ή ώραία καΐ μεγάλη αυτή έκ κλησιά ήταν σέ οΐκτρή κατάστα ση. Οί είκόνες της βγαλμένες άπ' τή θέση τους καΐ πεταμέ- νες ϊδώ καί κεΐ στδν αύλόγυρο. Μόλις μ,πήκαν οί αίχΐΛάλο)τβ'. σταυροκοπήθηκαν άπδ εύλάβεια. Ζωντανά πλΛσματα ήσαν καί εί χαν φυσιολογικές άνάγκες πού γι' αύτές ζήιτησαν νά βγοΰν ϊ- ξω στδν αύλόγυρο γιά νά μή μολύνου<ν τδ ναό. Ό σκοπδς δ¬ μως δέν τούς επέτρεψε να βγοΰν, άλλά τούς ύπόδειΕε νά λερώνουν μέσα στδ ναό πίσω Α πό την κλειστή του θύρα. Μέ σφιγμένη την καρδιά πήγαν Ι χεΐ δσοι εΓχαν άνάγκη. Ό Β. δμως δέν θέλησε νά κάνη τδ>ΐ
διο, παρά ζήτησε άπό τδν <τ>ω
πό νά βγή Εξω. Καΐ τότρ δ σκο
πδς τοΰ δίνει μιά κλωτσιά καΐ
τδν ρίχνει χάμω μέσ' στίς βρ<ΰ μησιές πού είχαν κάνει οί άλλο1.. Ξημέρωσε, καί τούς σήχωσαν πάλι, γιά τδ 'Αϊντίνι, πεζ?ι. Τούς πέρασαν δμως πρωτα ά,πδ τα θεΐδρα καΐ τα Λίγδα καΐ τοΰς σταμάιτησαν στδ Γκερμβν- τζίκι γιά νά τούς πάρουν δ,τι φοροΰσαν καί νά τούς δώσουν νά βάλουιν κάτι κουρέλια ροϋ χά. Στό Γκερμεντζίκι τριγύρω ο! κάμποι γεμάτοι συκές κ»1 οί αίχμάλωτοι θυμήθηκαν τα ώραία καί μεγάλα ξερά σϋκα του πού τα κατέβαζαν μέ τίς καμήλες στή Σμύρνη. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ 2ΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Επί τώ θανάτω τού μισέλληνος Ο ΑΓΓΛΟΙ ΜΠΕΡΤΡΑΝ ΡΑΣΣΕΛ συνβργόίΓθυ κ. Γ. θ. ΚΑΝ ΛΗΛΑΠΤΟΥ — ΚΑΝΕΠΣ Την 2αν Φεβροναρίον £. ε., είς ηλικίαν 97 ΐτών, απέθανεν ό έξ "Α νω Ούαλλίας Λροσαγορενόμενος ώς φιλόσοφος Μπ. Ράσσελ. Δι' ημάς τούς "Ελληνας δέν ϊ- χει ούτος άρμοδίαν θέσιν νά ακού¬ ση δι' εαυτόν του τό «αΐωνία ή μνήμτρ, άλλά την ευχήν «Ό θε¬ ός νά άναπανση την ψυχήν τον» καθότι κατά τούς τελενται'ους χρό νους τοΰ βίον του ούτος, περιπΐ- σών είς το δίκτυον τοϋ κομ,μουνι- σμοΰ καί υπό κομμοννιστών χειρα- γωγούμενος καί έμπνεόμενος, άντί ν άκατέλθη είς την Έλλάδα καί νά μελετήση έκ τοΰ σύνεγγυς αυτήν, έξ αποστάσεως άναστάς, ήρξατο νά βάλλη τόν δημοσιογραφικόν τού κά λαμον είς τό αίμα τής δνσφημίσε- ως καί κατηγορίας καιθ' ήιμων καί νά γράψη αναιδώς καί άναισχύν- τως καί μάλιστα κατά την εποχήν τοΰ ζητήματος τοΰ Λαψιπράκη, πα- χυλά ψευδη, ότι καταβασανίζομεν τούς άριστερόφρονας, ότε ημείς, την εποχήν εκείνην, ήγωνιξόμεθα τόν περί των δλων άγώνα τής δια φυλάξεως τής άνεξαρτησίας μας. ΟΙ βιογοάφοι αΰτοϋ, οί πλεΐστοι "Αγγλοι, απεκάλεσαν αυτόν ΕΙρτε- νιστήν καί Φιλόσοφον, όπερ άπόδου σιν είς τόν χαρακτηρισμόν τον, διό τι ίίρηνιστής είναι μόνον ό επί τοΰ Γολγοθά σταυρωθείς καί υπέρ των στανρωτών του εΰχόμενος Δημ.ιουρ- γός καί ότι την εΐρήνη/ν δέν ηδυνή¬ θησαν νά ίίίροχη καί στερεώσωσιν οί πρόβουλοι των Εθνών, διότι δι' αύτούς πάντοτε προβάλλει τό άτι¬ μον συμφέρον καί συνεπώς πασά διδασκαλία καί ενεργεια έπ' αυτής είναι ματαιοπονία καί οί άπληστοι πολιτικοί ανδρες τής Οίκουμένης, τάς τοιαύτας ενεργείας, θεωνθΰσα δνειρα χει-μερινά καί υπό άνέμων φερόμενα. Έιπίσης καί ή λέξις φιλόσοφος, δι' αυτόν, είναι ό,τοπος, διότι ήτο δθεος καί οί αθεοι δέν γνωρίζουσι την μεγαλουργίαν τοΰ 'Τψίστου καί άπό καταβολής κόσμον οί άληθείς φιλόσοφοι καί διά λόγου καί των συγγραμμάτων των ϊκλιναν μόνον πρό τοΰ Δημιουργοΰ τοΰ Σύμπαν- τος, αδιάφορον αν ούτος άπεκαλεϊ- το Ουράνιος ή Όλύμπιος. Λέγουσιν ότι ό Ράσσί-λ τρία πά θη δυνατά καί άσίγαστα είχε καί τα όποΐα κατεστιγμάτισαν τόν βί¬ ον του καί τάς πνευματικάς του δυ νάμεις, τα εξής: Τόν ϊρωτα, την δίψαν πρός εΰρεσιν τής αληθείας καί την θεραπείαν των δεινων τής ανθρωπότητος. Καί ώς πρός μέν τόν Ερωτα — τέσσαρας γυναίκας καίτοι εγη μέν δ κρονόληρος γέρων— πρό πολλοΰ άπεκλείσθη έκ τής κονίστρας τοϋ ΣΕΞ, όσον δέ άφορό^ τα δλλα δύο, έματαιοπόνησε καί ϊδει νά στραφή κατά των αισχρών καινοτοιμιών τής πατρίδος του, τής ομοφνλοφιλΐας καί των αλλων άκατανομάστων αι¬ σχρών. Άλλά περί τούτων βοΰς ε¬ πί τής γλώσσης τού έκάθησεν. Ταύτα τα ολίγα Ιστωσαν δίκην επιτηδείων έξαψάλμων τοϋ έκ γρίπ πης άφαρπασθέντος μυρολόγου, καθότι δέν ήξιώθη τοιούτων, προ- τιμήσιας την διά πυρός εξαφάνισιν τού σαρκίου του. Γ.Θ.Κ.—Κάνις
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ ΕΧΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
έκ τού προηγούμενον)
έχεται ή Μπακτή —
<α' V1* τον σι<να«τθηματικό άν »Λ0, γιά τόν έραστη. "Εχει άνάγ ν· <ίγα.τάει τό Θρο, νά έπαναπαύ ίτοι θ' ούτον καί ν ά μεταχειρίζεται δλιυν των ί'ι*ων τίς ίεοοτελεστίες, )οι,).οΰδια, λιβάνι, ώραία χτίρια, ώ- οοίες *όθ"Ε? "·λ·«· Ίσχυρίξεστε ΐοαγε, πώςίχεια&ικο; _ Ποέ.ΐΕΐ νό μάθπε πως οί πνευ ματιχ'οί γίγαντες έγιναν μόνον άπ' τ>ι; θρηοκΡΐ^'κΡ; «ϊοέσεις ποΰ εΐ-
γο'ν πολί' .-ΐλούσια ιιιιθολογία καί
Λλούσιο λπτουργικύ. "Ολες οί αίρέ
«Είς *ου δοχίμασαν νά λατρέψουν
τόν Θγο χωθίς καμ'ΐιά τελετή -/αί
νωοίς νημαια μορφή, καταπάτησιν
νωοίς ο^ΤΟ ακριβώς δ,τι είναι ώ-
ραίο'χαί θεϊο στή θοησκεία. Ή βρή
ιία τους δέν είναι άκάμα καί στή
αλντΡΡΊ περίπτωση, παοά φ«νατι-
μός, £ίναι ξηρασία.
Ή ίστοηία τού κοσιιου είναι έ'να
Μή
ς .ταγμ ή ηγ
Ο^ι λοιπόν αύτές τίς τελετές κι'
αύτές τίς μνθολογίες. Άφήστε τες
βέ όβοτ'ς τίς έπιθυμοΰν. Μή παίρ-
νετΐ ατπό τ0 άνάξιο περιπαιχτιικό
μ{ΐδία4*ο Χίΐί εΐή λετε. Είναι τοελ-
Ιοί! Άφτντί ™ν? ησύχους!
ΟΊ μεγαλύτεροι ανθοωοΐοι ποϋ εί
}α στή ξωή μου, οί πιό θαυμαστά
,,ν—ιατικά άνεπτυγμένοι, πέρασαν
ί)1οι ά«ό ττΙν πειθαρχία τοΰ λειτοτ»ρ
Ίθίθν. Δέν εΐμαι καν δ,ξιος νά κα-
0ήθ[,) στά πόδια τους καί σίγουρα
5έν Λααι έγώ δ κατάλληλος νλ τούς
χρίνω. Πώς ιιπορΑ νά ξέρο πώς ί-
νρργοϋν αΰτές οί Ιδέες στό μυαλό
χαί πώς μπορώ νά ξερο) ποιές πρέ¬
πη νά δεχθώ καί ποιές νά πετάξω;
Έχοαε ολοι κλίσι ν ά έπικρίνωμε
το χάθί τι βτόν κόσιμο χο>ρίς γι'
αύτό νά εχ('>αε άοκετά έφόδια. Ά-
φήβτε τόν κόαμο νά έχη δση μυθο-
)ιογία θέλει, μέ τίς ώραιότατες έμ
χηύοιις της. Γιατί, πρέπει νάχετε
πάντα στό νού, πώς οί εύαίσθηιτες
φύβρις δέν σνοτίζονται γι' άφηρη-
μίνους όρισμούς τής αληθείας. Γι'
αντοϋς ό θεός είναι κάτι τό χειρο-
.τιαοτό, τό μόνο πράγμα ποΰ υπάρ¬
χη. Τόν πιάνοΐΎ, τόν άικοΰν, τόν
βλέπουν καί τόν άγαπούν. Άφηστε
τονς νά Εχουν τόν θεό τους.
'ΕθΕΪς οί ρασιοναλιστε'ς, τοϋς φαί
νίστε βάν τόν τρελλό, ποίι δταν βγή
ΐίΐ ενα ώραϊο άγαλμα, θέληβε νά
τό «ιάβη νά δή άπό τί ήταν κα-
μωμίνο.
'ΗΜπακτί — Γιόγκα δΊδασκει
βτούς βυναισθηματιχοΰς άνθρώπους
«ώς νά άγαποΰν χωρίς καμμιά δπι-
ββοίουλία, άγαπώντας τόν θεό, κι'
άγαΛΐόντας τό καλό, γιατί ?τσι εΐ-
νοι σωοτό καί δχι γιά νά πάς στόν
Ούρονό, οδτε για νά άποκτήβης
παιδία, παιριοκσία ή δ,τιοήποτε δλ-
λο. Τοΰς διδάσκει πώς ή Ιδία ή ά-
γάπη είναι ή ύψηλότερη πληοοιτμή
τής άνάπτις —πώς ό Θεός ό ίδιος
είναι άγάπη. Τούς διδάσκει πώς νά
τιμοϋν τόν Θεό, τόν Δημιουργό,
τόν πανταχοΰ Παρόντα, τόν Παντο
γνώατη, τόν Παντοδύναμο, τόν Πά
τερα καί τή Μηπέρα.
Ό ϋψηλότερος λόγος πού μπο-
ρεί νά τόν εκφράση, ή ύψηλότερη
ί&ία πού δ άνθρώπιγος νοΰς μπο-
ρεί νά σχηματίση γι' αυτόν, είναι
πώς είναι ό θεός τής άγάπης. "Ο-
που {«πάρχει άγάπη Αΰτός είναι έ-
κεϊ. «"Οπου {«πάρχει άγάπη ό Κύ-
ριος είναι έκεϊ». "Οπου ό άντρας ςπ
λξ τή ννναίκα τον«, είναι έκεϊ, βτό
φιλί. "Οπου ή μητίρα φιλο^ιι τό ,-ται
δί της, είναι έκεί, στό φιλί. "Οπου
φίλτκ. σφίγγουν τα χε
ί:ασ!α, ή λύρα κελαΐδοΰσε υ,ε
'4 παρα,κάτω τραγοΰδι:
Σήμ,ερα μαΰρος οορχ^ς σήιιε-
ρον μαύρη ήμέρα
Σή,αερα ξεχωρίζεται μ,άνα μέ θυ
γατβρα.
Ή μάνα είναι ή Πέρδικα κ" ή
νθφε περιστέρα.
δς άφίν' την πέρδικα καΐ
παίρ' την περιατέρα.
ΙΙροσχΟνα νύφε τρείς φορές πω;
προσκυνοΰσε; πρωτα
*!' ϊλα, Παπάς σέ καρτερεΐ
στής έχκλησιΛς την πδρτα.
τδ σπίτι, ποΰ θά π«ς κΓ
δπου θά προσκυνήσης
*ν πεθερδ καΐ πεθερά καλά νά
τοος τιμήση;.
πού έφύτίψες μ-άνα
μές την χύλή' σου
πού σοϋ τδ πα'ρνουνε θά
δώσης την εύχη* σου.
·*
Στο Νάρθηκα τής έκκλησίας
Γ*'*6αζδταν δ Άρραβώνα; και
1 λοιπή άχολο'Λία στδ Κέντρο
:οδ ΝαοΟ. Σέ μερικα μέρη τού
Πόντον αντΐ κρασί προσφερόταν
ΚίΛ; μελλονύμφους «Μελίγχρχ»
(«ηλ. μ4λι καί γάλα αναίΐι
ΧΤϊ), πού παρεσκεύασε δ πα-
Γ«δς έκείνη τή στιγμ,η*. Ή ν.·Μ
«ή έπέστρεφε στδ σπίτι άπ' δλ
λο δρ6μο, δπου αρχιζε τό γλ^
τ ιχαΐ οί διαφοραί γοροί (Λ
«ν- Σέρρα - Πυρρύγιοι -^ΙΊλ
■ Τρομαχτον - Όμαλ - Τρυγώ
'α; - Μητερίτσα) καί κατά τ*
^ερώματα «τό Κοτσαγκέλ».
*-τδ —ίτι παλαιότερα έγινο
ταν ή άφ»ίρεσις των στεφανων
4π6 τούς νεονύμφους, τδ λεγο
!«νο: Ιπομακάρωμαν δηλ. *-
ΊΡ*!ρεοις τής καλύπτρας απ* τό
ΊΡίκΐω ή ύ Έ
}-ννΜ *** ^ ¥ Ι ?ν ~ * »— -—» — ^ ν ■ | — » — - ι
ΙΙάγνε τ' άρνία σή βοσκήν κλώ
σκουνταν πεινασμέν*
Πάνν' τα πουλία σήν ποτήν κλώ
σκουνταν διψασμίνχ
Κ' οί Εμορφοι πάν σδ πεγάδ' γιά
να λοϋζνε την νύφεν.
Γ) ΤΡΑΓΟΓΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑ
ΠΗΣ (Κρωμέτκα ΤραγωδίαςΙ
Τα Ποντιακά τρχγούβια
I-
χουν πηγές καΐ άνεξάντλητε;
Λοικιλίες καΐ μιά άρρενωπή θά
λέγαμε δμ,ορφιά. Τραγούδιε
καΐ χοροΐ είναι ζωηρά καί πε-
.*χτά. "Εχουν κάιτι άπό τα παι
γνιΰισματα, τα οουητα και ττ
άγριάδα τή Μαυροθαλασσίτικη
"Ο λαϊκδς ποιητής καΐ λαϊκό;
ιραγουδιστής τραγουδάει μέ πά
Βος τή φύση, πού εΤναι Ζν.ορψ·η
■χ.7.1 άγέραστη.
Νασάν έσδς ψηλά ραχτά πάντα.
χλωρδν φορΐπε
<>α6αί"νβ χρόνια καΐ καιρούς καα
μίαν 'κι' γεράτεν
Μά τδν περισσότερο καιρο
καΐ έξυμνεΐ τδν "
ρωτα, αυτόν τδ φτερωτδ
ποΰ *αίει μ,έ τα βέλη τού μ»
χρού; καί μεγάλους. Καί δέν
βρίσκεται ί,^ροΜος άνά-γοκντο»
απο τή φωτία τής άγάπης' μ»
*-· άν υπάρχη κανεΐς θά εί-
να: κατά τό τραγοΰδ: «χαϊβαν»
5ηλ. ζώο, πού στάθηκε σττι ζωτ1
ίνα μεγάλο ζίρο^.
Αγάπην πού
V
έγ&πεσεν *
λίαν πού κ' έποΐκ*--
χαϊβάν ίτον ·/:" επέρασεν κχλα
παλούκ εποίΛίν
Είνα: ψυσικδς νόμος νά >.ο
ριεύωνται καί νά δονοϋνται δ
λα τα πλάσματα τοΰ θεοϋ άπ
την άγάπη, άπ' τόν Ερωκα. *τ-
τή «σεβτά». Χωρί; αυτή δέν "
πάρχει «ρμονία στή φύση κα:
ή ζωή είναι μακρυνή χ* πλτ
ν·ιντ]
" ΣΪΝΕΧΙΖΕΤΑ1
'Τπεύθυνβι συμφώνως τώ νόμφ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικίει Νβυαρχου Βότση 55
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΑΟΓ
ΚΑΠΟΥ ΙΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Πολεμ,ικές ίστιφίες τοΟ Βορειο «ειρωτιχοΐί Μετώπου 1940 - 41
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Δέν περιγράφετα: τό φρικτδ ,
θέαμ,α.
Δέν θά μπορέσω νά λησμονή
σω την συγκίνηση καί τόν πό
νο έκείνης τής στ:γυ.ί5; πού
έΎνοιωσα μέσα στήν καρδ:ά μο-ι
γιά τούς άγαπημ-ένους συντρό
φους μου... Μέσα στό φρέν:α-
σμα τής βροχής καί τοΰ άν^
μου άκουγα άργά καί
ίναμουγκριτό καί Ενα βογγητδ
μαζί σάν άναστέναγμα χαί σάν
κλάμμ,α.
Μέσα στή χαράδρα ξεψυχοθ-
σαν δύο φίλοι, δύο ήρωϊκοί συν
τροφο: καί μέ τό αίμα τους
γράφανε καί αύτοι μιά σελίδα
στήν άθάνατη ίστορία τής πα¬
τρίδος μας. Δέν μποροΰσχ νά /ά
νω τ&ποτε γιά νά τούς σαΧτω
άπό μέσα άπδ τδ βάρα&ρο %&1
νο. Σέ λίγο ή νύκτα σκέπασε
γ:ά σάβανο τα μαΰρα ττ.Λ φτ*
Στίς κορυφές καί στά γύ;/ω
ύψώματα άκούγονταν τα κανό
νιχ καί οί τουφεκιές σάν πένθ:
μες καμπάνες καί οί φλόγες
πού πετοϋσαν οί δβίδες φαινόν·
ταν σαν κεριά. "Εκλαψα, καΐ ά
φοΰ Ικαμα τό σταυρό μου τοά
βηξα τό Ζρόρ,ο γ:ά τό λόχο μου
τώρα μόνος μέσα στήν σκοτε:-
νή νυχτιά έκείνη...
Ο ΜΗΤΡΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Φεύγοντας στό μέτωπο τό βο
ρειοηπειρωτικό τό 1940 άπό τδ
χωριό μου, εΓγα μαζί μου καΐ
τδν συγχωρ:ανό μου τδν Μϊί-
:ρο.
Ό Μήτρος ^ταν Ινα πα:3ί Ι
ξυπνο, γενναΐο καί άγαποΰσε
την πατρίδα μ,ας Έλλάδα. ΤΗ-
ταν άρραβωνιασμένος με μιά τσ»
λιγκοπούλα ίμορφτι καί ν.-
κρή. Φεύγοντας γ:ά τόν πόλε-
μο τής ύποσχέθηκε νά τής ςρέ
ρη μαζί μέ την νίκη καί πολ-
λά δώρα άπδ την Άλδανία
καΐ την Ιταλία, θυμάμα: πο¬
λύ καλά πού την τελευταία στιγ
μή ή γρ:ά μανούλα του τόν εί¬
χε άγκαλιάσει φιλώντας του [
μέ δάκρυα καΐ κρεμώντας στθ
λαι,μό του Ινα σταυρδ γιά φυ
λαχτό. Άπδ τότε πέρασαν τρείς
δλάκεροι μήνες. Ό πόλεμος
μας άλλαξε &λό<τελα τίς μορφές καί τίς σκέψεις. Οί ψοχές μας δνειροπολοΰσαν νύχτα μίρα τίς γαλήνιες μίρες πού περνούσα- με στδ χωριδ πρίν άπδ τόν πό λεμο. Καί καρτερούσαμε νά γυ ρισουμ« πάλι νικηιτές στά σπί- τια μας. Μέ τόν Μήτρο εΓμασταν πάν¬ τα μαζί στόν ϊδιο λόχο. Μοιρ* στήικαμ,ε μαζί βλες τίς συμ,φο- ρές καϊ τίς συγκινήσεις τοΰ «ο λέμου, μά καί τίς χαρές τίϊς νίκης μας. Γλυτώσαμε άπό τίς σφαΐρες στίς μάχες πού δώσα- με. άπό τίς αίχμαλωσίες στδν έχθρό, άπό τίς πεϊνες καί τα κρυοπαγήματα στδν αγριο χειμώ να τοΰ μετώπου. Ζήσαμε σάν ά χώριστοι φίλοι, σάν άδέλφια ί γαπημένα μέ τττν έλπίδα νά π3 με μαζί νικητές στά σπίτία ;ιας, σάν τελε:ώσει δ πόλεμος. Ό Μήτρος δμως σ* δλες τίς τραγωδίες τοΰ πολέμου δέν ξέ χασε τίς άγάιπες τοΟ χωρίου ιήν Μάρω την τσελιγκοιπούλα καΐ τής στάνης καΐ την δμορψη Κάθε στ:γμή ή σκέψη του φτ« μούγιζε κοντά της. "Γστερα ί- πό κάίθε μάχη καΐ έξόρ.μηση κ* θδταν κι' Εγραφε τούς πόνου'- τής καρδίας του καί τίς /αρ,ές τής άγάπης του. "Οταν τα βρά δυα ήσυχάζαμε στό άντίσκηνό μας, Εβγαζε άπδ την τσέπη τοι>
:ήν φιοιτογραφία τής Μάρως ·χ.ν'.
την έφιλοΰσε μέ άγάπη καΐ συν
κινήση.
—Σάν γυρίσωμε πίσω στ?>
χωριδ θά κάνω την περδικούλα.
μου βασίλισσα τής καρδίας ιιου
Αύτδ ήταν τδ δνειρο τοΰ Μιίι-
χρου.
*Ηταν μ,ιά μεγάλη έςδρμηση
πού κάναμε έκεΐνες τίς μέρες
στό μ,έτωπο. Πήραμε τό δασΐου,ε
νο δψωμα, Ενα δχυρδ πού |ιλ;
βκόστισε πολύ αΓμα καΐ θυσί-
ες... Οί Ιταλοί φεύγοντας ά*η
σαν στά άντίσκηνά τους χτλ στά
χαρακώματα δλα τα εϊδη ποί»
φέρνουν μαζί τους στό μέτωπο
Οί περισσότεροι στρατιώτες μα;.
κουρααμένοι άπδ τίς μάχες καΐ
τίς ταλαιπωρίες τοΟ ■χειρ.ΰ>νοί,
ξάπλωσαν νά ήσυχάσουν λιγάκι
μετά άπό την μάχη. Μερικοί ?
αως πήγαν γιά αναγνωρίση ττ)ζ
γραμμής καί τής περιογής. Μί
σα σ' αύτούς ήταν κι' ό Μήτρος.
Μέσα σ' Ινα χαράκωμ,α βρή-
καν Ενα Ίταλό νεκρό. Την δρα
ττού ίκανε νά σηκώση δ Μήτοο;
τδ νεκρό, ξάφνου άκούστηκε ί
νας ■χ.ράτος κι' δ Μήτρος βοέθ-'
κε νεκρδς άπδ μι©Ί χει-ροβομΛί
δα πού ίσκασε πλάγι του. ΤΙ
εΤχε συ«ιβή;
'Ό Ιταλός πρίν σκοτωθί}, ε!-
χ? στδ χέρι του Ετοίμη μιά ν»
ροβομβίδα μέ βγοολμένη την ηι
ρόνη. Μόλις ελευ&ερώθηκε ή
περόνη Εσκασε ή χειροβομβίδα
καί σκότωσε τόν Μήτρο...
11ΑΣΧΑ ΣΤΟ ΜΕΤΏΠΟ
Παραμονή ΠασχαλιΛς τοθ
1941. θυμ&μαι πάντα την ολ·
γάλη αυτή μερά. "Ημουν άξιω-
ματικός στό Βορειοηπειρωτικό
μέτωπο. ΤΗταν ακριβώς οί με-
ρες τής μεγάλης συμφοράς δ-
στερα άπό τίς νίκες μας καί τίς
θυσίες πού ή ήρωϊχή μας μικρή
Έλλάδα δέχθηκε τό άνανδρο
χτύπημα στά πλευρά της άπδ
την Γερμ,ανια τοΰ Χίτλερ. Έτσι
άναγ-κάστηικε ή δοξασμ,ένη στρα
τιά τοΰ Βορειοηπειρ«>τικοϋ με
τώπου νά δπισθοχωρήση.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
'Από την έποποιίαν της Βορείου Ήπείψου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΙΡΙΚΟΪ ΣΥΗΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΠΣ
ής ρς
τής νύμφης. Έν Τ
γινοταν «τδ χαρισμαν»,
ν στή νύμ.φη καί
βύ
ρ4 δώρων στή νύμ.φη καί
«τδ θυμίισμαν» ή «βύμιγ
Ι4*7*, ποΰ ήταν ?νας νορδς κυ-
χλΜος απδ 7 μονοσ-.έφανα μέ
Το«; νεονύμ,φους, ποθ κρχτοθ-
"*ν άναμμένες λοψ,πάδες έν© ι'ι
λ°Ρα κελαϊδοθσε τό πρόοτναρο
Προϊστάμενος Τυπογροφείου
ΓΑΒΡΙΗΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΉ
Α ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταιντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 525.387 ___________
■ΣτΥ,ν ίν>οδομικόν Συν)σμόν ό
Νέος Παντός είς Νταοΰ Π*ντέ-
>ης, ,-τωλοϋνται οΐκόπεθα πρός
ΡΟ χιλ. καΐ μέ ενηίθλίας.
Τό εσπέρας τής παρελθούσης
Τθι:
α. Νομαρχιακόν 2υμ6ονύλιον
Μεσσηνίας, ΙΑΝ—ΑΤΓ 1969, δοχ.
3.050.
(3. Νομαρχιακόν Συμβούλιον Λα
κωνίας 1.1.69 έ'ως 30.11.69, δρχ.
2.650.
α. Νομ)*όν Συμβούλιον Χάιιου
ίτονς 1969, δρχ. 775.
β. Νο,μ)κόν Συμβούλιον Ξάνθης,
ϊτους 1969, δρχ. 2.675.
γ. Νομ)κόν Συμβούλιον Κα()ά-
λας ίτους 1969, δρχ. 6.700.
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
5. Τα νέφη πυκνοΰνται είς τόν ό-
οίξοντα.— Ό εφεδρος έκ μονί-
μων άντισυντανματάρχης Πεξι-
κοΰ Πλεύρης Νικόλαος.
Έκ γενομένης άσκήσεως μετά
πραγματικήν πυρών έτραυματι<τθη έκ θραύσμ,ατος άμυντικής χειροδαμ δίδος δ 'Τποδιοικητής τοϋ Συν) - τος Άντ)ρχης Πεζ. θειακός Ξεν. είς τό πρόσωπον. Αιεκομίσθη τότε είς τάς Αθήνας πρός νοσηλείαν. Ό άρχαιότερος Ταγ)ρχης Τσεκού ρας Βασ. Διοικητής τοΰ Ι Τάγμα- τος, άποι<σίαζεν ώς Πρόεδρος Πε ριοδεύοντος Στρατ)κοΰ Συμβουλί- ου, τοιουτοτρόπως δέ τό Σύντα- γμα, μέ την έντονοηάτην εργασίαν των άσκήσεων καί των προπαρα - σκευών, έστερεϊτο 'Τποοιοικητοΰ. ΟΙ Ταγ)ρχαι Κουρής Εί·άγγελος, Διοικητής τοΰ II Τάγματος καί Σ{- σκος Κωνστ, τοϋ III, ήσαν άπη - σχολημενοι. κυρίως μέ την έκπαί - &ει>σιν. Ό Συν)ρχης Παπανιικολά-
ου τότε, 6οη6ούμενος υπό τοϋ επι¬
τελείον του — Ταγ)ρχου Πολιτά-
κη Γ., Λοχαγοΰ 'Τπασπιοτοΰ Πλεσ
σα Δημ. — 'Τπολ)γοΰ, επί τής έκ
παιδεύσεως, Λουμάκη Παναγ, καί
τοδ γράφοντος — άντεμετώπιζε τόν
8γκον τής εργασίας μέ ύπερέντα -
σιν των προσπάθειαν πάντων, διό¬
τι σαφως πλέον διεγράφετο είς τόν
'Ειθντκάν μας όοίίοντα ή άΛειλή
πολέμου...
'Ό τορπιλ>αΛμός τοϋ εΰδρομον
«Έλλη» είς τόν λιμένα τής Τή-
νον, δ παρ' ιταλικού Λεροπλάνου
6ομ6αρδισμός τοϋ άτμΛπλοί ο υ
«Φρίντων» ?|ο>θι των άκτών τής
Κρήτης, αί βιαιόταται έκπομΛαΐ
Μπαρι. καί αί καθημερίναί πτήοεις
Ιταλικων άεροπλάνων νπερθεν τής
Κρήτης, εδημιούργησαν ατμόσφαι¬
ραν πλήρη ηλεκτρισμόν είς τό Η¬
ράκλειον καί αύτόχρημα πολεμακήν
είς τό στρατόπεδόν των Ρουσαδν.
Τόν Σ επτέ'μβριον ποοσεκληθη-
σαν καί κλάισεις έφέδρων έκ μονί-
μων άξ)κών, άπόρρητοι δέ διατα¬
γαί έκ τοΰ κέντρον καθώριζον τάς
τελευταίας όδηγίας τούτου επί τής
ίπιοτρατεύσεως.
Μεταξύ των προσκληβέντων ίφε-
δρων ήτο καί δ Άντ)ρχης Πεζ.
Πλεύρης Νικ. υπηρετήσας επί μα¬
κρόν άλλοτε είς τό 43ον Σύντα -
γμα, γνώστης προσώπων καί πρα-
γμάτων, πεπειραμένος καί λίαν δρα
στήριος Άξ)κός, άγαπητός είς
τούς στρατιώτας διά, τόν πραον χά
ρακτήρά του.
Είς αυτόν ανέθεσεν, δ Διοικητής
τα καθήοιοντα τοΰ 'Τποδιοικητοΰ,
μέ την ειδικήν εντολήν νά σνντονί-
ση τα της έπιστρατεύσεως. Ό ήλι-
λιωμένος αύτός Άξ)κός ανέπτυξε
τότε νεανικήν όντως ίργατικότητα
καί άξιόλογον πρωτοθουλίαν κατά
την εκπλήρωσιν των καθηκόντων
του. Άπέ6η ή δεξιά χειρ τής διοι¬
κήσεως καί δ πολύτιμος συμβουλάς
των αλλων Άξ)κΛν.
6. 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΤ 1940
Την εσπέραν τής Κυριακάς τής
27ης "Οκτώβριον, είς τό Ήρακλει
όν επεκράτει ή σννή·θης κίνηβίς
ι των έορτασίμων ημερών. ΟΙ περι
πατηταϊ έκνκλοφόρο«ν κατά πν
κνούς όιμίλους είς τάς κεντρικάς δ-
δούς καί τάς πλατείας Τριών Κα-
μαοόνν καί Νικηφόρου Φωκά, τα δέ
κέντρα ήσαν κατάμεστα πελατών.
Έκ των ραοιοφώνων ήκούοντο οί
εύχάριοτοι ήχοι έλαφράς μονσικής
καί υπό την φωτοπλημμύραν των ή-
λεκτρικων λαμπτήριον ,οί κάτοικοι
εγένοντο άμέριμνοι τα άναψι·κτικά
των.
(Συνεχίξεται)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤβΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
2. Όμοίως δρχ. 573)8'60 δια την
επιστροφήν τοϋ ποσοΰ τούτου είς
τούς Συμεών κα Εύγενίδην καί Λι-
άνουρα, ώς άχρεωστήτο)ς καταβλη-
Οέντων παρ' αυτών.
3. "Ομοίως δρχ. 17.490 διά την
καταβολήν ά.-τοξημιώσεως ίΐς τα μέ
λη τής Έκτυμητικής Έπιτροπής
Πειραιώς, ρτονς 1909. "
■Ομοίως δρχ. 14.000 διά την
πληρωμήν εργασιών τοποθετήσεως
,ιαρά τής ΔΕΗ 2 τριφ,ασικών παρο
χετεύαεων είς κτίρια 6)1 καί 6)3
Οίκισμοΰ Δονογοντίον.
Ομοίοις δρχ. 680 6ιά την εξό¬
φλησιν δαπάνης ίκτυπώσεως τοπο
νραφΐίαδν διαγραιιιμάτων πρός ά-
Λαλλοτρίωσιν Εκτάσεως έν Χίω.
"Ομοίως δρχ. 35.000 διά ττ>
χρηματοδότηβτν προγράμματος αν
τοστεγάβεως έν τή περιφερείο; τοΰ
Κ.Κ. Πολιτικής Μεσβηνίας.
Περί άναΐπολής καταβολής ληξι
Λροβέομων Λόβεων προσφύγων άρ-
μοδιότητος ΟΗΕ, ώς ακολούθως:
α) Βλασένκο Μαρία, β) Χατζαν
Εουριάν Άρτινέ, γ) Σαρρίδη Μύ¬
ρωνος, δ) Γεωργιάδου Ιωάννου,
ε) Σιμοντάν Άλρίν, στ) Καπλα-
νιΛν ,Ανγκίν, ζ) Όβοανιάν Άρ-
τΐν, η) Πολνμέρη Σταματίον, θ)
Τερτσακιάν Καραπέτ, ι) Κίτσου
Γεώργιος.
ΙΙερί παμφώνως πρός τό αρθρον 2
τοΰ Α.Ν. 1731)39.
Περί δωρεάν παραχωρήσεως βίς
τό εκκλησιαστικήν συμβούλιον Ιε-
ροΰ ναοΰ Άγίου Γεώργιον, Κοινό¬
τητος Έλευθερίιον θεσσαλονίκης,
οίκοπεδιχοΰ χώρον έφ' ώ ανηγέρθη
ό δμώνυμος Ιερός ναός.
Περί στεγαστικής άποκαταστάσε
ι»ς διά τού συστήματος τής αύτο-
στεγάσεως 2 έκ των 74 οίκογενει-
ών τής πόλεως των Σερρών επί
Κόσμος πολύς είχε μαζευτή σ-τά
πεξοδρόμια τής δοοΰ Σταδίου, στά
μπαλκόνια καί στά παράβυρα, νά
παρακολουθήση την παρέλασι τοΰ
Στρατοΰ, πού εφευγε γιά τό Μέ-
τομτο.
Μπροβτά ϊπαιζε ή μοοσική τό
σνγκινητικά θονριο των τουρκομά
χο>ν: «ΤΩ λυγερό καί κοφτερό <τπα- θί μόν...», οί φαντάροι προχωρον- σαν μέ οημα ζωηρό, κρατώντας γερά στόν ώμο τα μάλινχερ, μέ τίς άστοαφτϊρές ξιφολόγχες. Μέ άπειρη έθνική πίρηφάνεια καί τρελλό ένθουσιοσμό, τούς έθαύ μαζε ό κόβ|»ος καί βτοχοισμοί πολε μόχαροι κλ(»6ογυρίζανε μέσα στό κεφάλι του. Τα πακδάκια τεντώνανε τό μικρο σκοπικό τονς κορμάκι γιά νά δοΰ- νε πιό καλά· στά μάτια τονς ϊλαμ πε ή λαχτάρα νά βρκτκόντονσαν κι' αύτά στή γραμμή ποΰ περνοΰσε γιά νά τα θαυμάξη δ κόσμος. Μιά γρηούλα, ποΰ Εστεκε άπάμε ρα Ιφερνε συχνά τό μαντύλι της στό ζαρο)ιμένο πρόσοΜτο γιά νά σκουπίση τα δακρυσμένα μάτια της καί τα τρεμονλιάρικα χείλη της μουρμουρίξανε σωρό τίς εύχές, γιά τούς λεβέντες πού περνοΰσαν. Ποίος ξέρει δν δέν ήτανε στή γραμμή καί τό παυδί της; Πολλά κοριτσίστιχα μάτια κολυμ πούσανε στά δάκρυα κυττώντας τούς λιοκαμμένοίίς φαντάρους· πά¬ ση λαχτάρα εϊχανε νά γνρίσουν κι' αύτοι νά τα δοΰν! Τοΰ κακόν, 8- δΊατεθέντος ίδιοκτήτου οικόπεδον. Περί παραχιι>ρήσεως των ύπ' ά-
ρυθ. 1 καί 10 είς Ο.Τ. 115 οΐκο-
πέόων οίκισμοΰ Περάματος, είς Δή
μόν Περάματος, διά τάς ανάγκας
τοΰ ίεροΰ ναοΰ Παναγία Γιάτρισ-
σα.
Περιορισμός εγκριθέντος στεγα-
στικού δανείον τοΰ πνροπαθοΰς Γε
ωργίου Παντελάκη, κατοίκου Καρ-
λοβασίου.
"Εγκρισις δανειοδοτήσεως πι·ρο
παθών οί,κογενειών διαφόρων οίκι-
σμών τής Χώρας.
Περί παραχωρήΐΓεως ΰπολοίπων
οίκοπέδων Σκοτεικοϋ, είς την Κοί-
νότητα.
"Εγκρκΐις πληρωμάς δαπα ν ώ ν
δρχ. 36.000, διά μετατόπισιν δοσΰ
ου ΟΤΕ έν τφ Οίκκίμφ «ΑΞΙΟΣ»
θεσσαλονίκης.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως ί>πό
τοΰ Πανελλήνιον ΟΙκοδομικοΰ Συν
εταιρισμοΰ Μηχανικών, μελών τοϋ
Τ.Ε.Ε. «Ό Τεχνικάς Κόσμος», βνν
νοικισμοΰ Π.Ε., κειμένης μεταξύ
Σ καλάς Ώρωποΰ καί χωρίσι» Μή-
λεσι.
Περί έγγραφής δεντέρας υπέρ
τοΰ Ελληνικόν Δηιμοοάον ύποθήκης
επί τοΰ είς τόν ΟίκισμΛν Μεγαλοπό
λεως Άρκαδίας ακινήτου των Αγ
γελή καί θεοθώρου Σπύρ. Κνρια-
ζή καί Βασιλι-κής συζ. Σπύρ. Κυ-
ριαξή, ύποθηκεΐΌμένου ήδη μέ πρώ
την τοιαύτην.
Κήρυξις συμπληρωιματικής α¬
παλλοτριώσεως κατά τάς διατάξεις
τής Ζ' Συνταχτικής Πράξΐθ)ς, επί
εκτάσεως 350.234 μ.2, είς την πε¬
ριοχήν Δωδώνης Ιωαννίνων, διά
την στέγασιν σεισμοπλήκτων.
Κήρυξις σνμπληρωματικής άπαλ
λοτριώσεοις κατά τάς διατάξεις
τής Ζ' ΣτΎτακτικής Πράξεοις, επί
εκτάσεως 223 μ2 είς την περιοχήν
Δροσοπηγής "Αρτης (διάνοιξις ό-
δοΰ προσπελάσεως).
"Αρσις τής έπιβληθείσης άπα).λ.ο
τριώσεως επί εκτάσεως 19.927 μ2
είς την περιοχήν Πΐτροβουνίον Ι¬
ωαννίνων.
Μερική αρσις (μ2 480) έκ τής
έπιβληθείσης απαλλοτριώσεως είς
την περιοχήν Μεγαλοπόλεως Άρκα
δίας.
μως. Έοίεϊνοι βλέποντας μέ την α
κρη τοΰ ματιοΰ τό Θανμασμό τοΰ
κόσμον, σηκώνανε πιό ψηλά τό κε¬
φάλι καί βροντοΰσαν μέ δύναμι τα
πόδια στήν ασφαλτο, σά νά θέλανε
νά ποΰνε· «ΕΙμαστε οί δννατοί!
Δέν Ιχουμε καιρό νά κυττάξουμε
τόν μικρό κοσμάκη, ιγιατί πάμε νά
πολρμήσουμε!».
Σέ μίαν δκρη δύο νέοι, νΐτυμένοι
φτωχικά, παρακολουθούσανε μέ ξε
χωριστή προσοχή τίς τετράδες' ό
τρόπος τους ^δειχνε πώς άποκλει-
στή«ανε κι' αύτοι μέ τόν αλλο κό-
σμο, θέλοντας κοα μή, καί τώρα
περιμένανε νά τελειώση ή παρελά¬
ση γιά νά φύγουν.
"Αμα δ κόσμος αρχισε νά σκορπί
ζή, τραβήξανε κι' αύτοι βιαστωιά
γιά την Όιμόνοια φαινόντουσαν
πολύ στενοχωρημένοι, πρό πάντων
ό ψηλότερος, πού είχε σκύψει τό
κεφάλι κάτω καί πήγαννε άμίλητος,
ό άλλος τόν άκολονθοΰσε σηκώνον-
τας άδιάορορος τονς ώμονς, σά νά
θελε νά τινάξη μ' αύτό, κάποιο 6ά
ρος άπό πάνω του.
Κατηφορήσανε την δδό Πειραιώς
καί φθάσανε στήν Άγία Τριάδα,
χωρίς νά άλλάξουνε μεταξύ τους
κουβΐντα· έκεΐ μπήκανε σέ μιά σκο
τείνη ταβερνίτσα γεμάτη καπνούς
καί βαρέλια, πού έκουτσάπιναν δνό
- τρείς παρέες συζητώντας.
Ό κάπελας ίτρεξε νά τούς ύπο-
δεχθή καί σκουπίζοντας μέ τή λε-
ροίμένη πετσέτα τού 2να τραπιεζάχι
άπόμερα:
—"Ενα κατοστάρι; εΐπε, μισοκλεί
νοντας μάγκικα τό μάτι.
— Ν αί, κΰρ Κόλια, καί τό σχε-
τιικό μεζεδάκι. Ψήσε μας μιά καλή
ρέγγα, τοΰ είπε ό πιό κοντός νέ-
ος, τρίβοντας τα χέρια μέ εύχαρί
στησι.
Ό αλλος Ιμενε άκόμη σνυφτός
καί χο>ρίς διάθεσι νά σηκώση πάνω
τα μάτια.
— Αί, Γλυκάκη! πέσανε ϊξω τα
καράβια σου ή χτνπάνϊ άκόμα στ'
αύτιά σον οί σάλπιγγες; Αΰτό τό
κοντό αίσθημα πό ν ϊχεις γιά τό
στρατό, θά σέ φάη!
"Ενα μούγκριαμα ήτανε ή άπαν
τησι τοΰ Γυλάκη.
(Συνβχίζεται)
ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΕ
ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΤΣ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Δι" αποφάσεως τής Έπιτροπής
ΙΙιστώσειον τής Άγροτικής Τραπέ¬
ζης, ενεκρίθη δπως κατά την κα¬
τάλληλον εποχήν, τα κατά τόπους
ΰποκαταστήιματα τής Τραπέζης προ
βαίνουν είς την χορήγησιν βραχυ-
π^οθέσμων καλλιεργητιοίών δανιεί-
ων είς τοΰς ενδιαφερομένους βαμ-
βακοπαραγΐϋγούς, ώς καί δανείων
διά την συλλογήν βάμβακος. Δά-
νιια θά χορηγοΰνται έπίσης διά την
κάλνψιν δαπανων άρόσεως, σπο-
ράς, σκαλισμάτων, άρδεύσεων, έρ-
γατικών, καταπολεμήσεως άσθενει-
ών καί διά την προμήθειαν ήλεγμέ
νού βαμβακοσπόρον.
ΚΟΙΝΑ ΚΑΤΩΤΑΤΑ
ΟΡΙΑ ΣΤΝΤΑΞΕΩΝ
Ό ύπουογός Κοινωνικών 'Τπη·
ρεσιων κ. Λ. Πάτρας ανεκοίνωσεν
ότι άπό 1ης Ίανουαρίου δι* δλα
τα άσφαλιστικά ταμεία, είς τα ό-
ποία ύπάγονται μΐσθωτοί κατά κυ¬
ρίαν άσφάλισιν, ίσχύουν ώς κατώ-
τατα ορια στΎτάξεων δραχμων 1.
155 διά τούς άμέσους ήσφαλισμέ-
νονς καΐ 924 δραχμάς διά τα δι-
καιοΰχα μ*λη, ήτ°*· τα δρια τα ό-
ποΐα ?χουν καθορτσθτι καί διά τό
ΙΚΑ.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΑΗΙΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
— 2 —
1 ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΒΕΡΚΕΒΕΛΙΔΗΣ
Γ. — ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΞΤΑΟΔΑΡ ΜΟ
— 3 -
Συνέγει* έκ τοϋ ποοτίγουιιένβυ
Άπό τή Μαγνησία σήκωσαν
τό λόχο των αίχμαλώτων αέ
προορισμό τό Μπαιντήρι, διά
μέσου Τουρμ,παλί. Ή άπόστα-
ση μεγάλη. Πώς νά άντέξουν
σέ τόση πάλι πορεία ο! ταλαι
πωρημένοι καί νηστικοί αύτοι;
"Οσο προχωρο&σαν τό βήιια
τους γινόταν καί πιό άργό. «Γι
ούρου, γκιαουρλάρ» φώναζαν
οί συνο^οΐ μαφαζαδες. 'Ωστόσο
έπτά αίχμάλωτοι Ιμειναν πολύ
πίσω, καΐ δ μαφαζ&ς τί); δπι
σθοφυλακής μέ την ξιφολογχη
τούς κεντοϋσε γιά νά βιαστοΰν
νά προχωρήσονν.
Τίς απελπιστικές φωνές του:
άκουσε τότε δ μ.πίνμπασης,ι πού
βρισκόταν επί κεφαλής κΐβάλ-
λα στ' δλογό τού. Καί δ κ,αλό:
αύτός γεροντα-κος, πού είχε άνα
λάβει τώρα τό λόχο, διέταξε νά
μή κακοποιοθνται οί λίγο: αύ¬
τοι καθυστερημ,ένοι. παρά νά
τούς άφήσουν να βαδίζουν κα-
τα δύναμη καί νά τούς συ'νοδεύ
η ϊνας μαφαζ&ς.
"Ανα^εσα στούς έπτά αύτούς
καβυστερηιμένους ήταν καΐ δ
Βερκεβελίδης. Κι' ϊκόμα Ινας
Άρμένης ξυπόλυτος μέ πληγω-
μένα πόδια, πού δέν μποροθιςε
πιά νά κάνη 6ή>α. Ό >.%ψχ-
ζάς θά τόν ακότωνε γιά νά α¬
παλλαγή άπδ τή φροντίδα του.
φοβόταν δμως τόν μ,πίν - μπαση
πού Ιδειχνε συμ,πάθιεια στούς
αΐχμαλώτους. Άναγκά—ηικ«,
λοιπόν, νά τδν εγκαταλείψη.
Ό ου—υχισμένος αύτός Άρ
μίνης, δταν συνελήφθηκε, άπέ-
κρυψε την έθνικάτητά του, έ
πειδή ήξευρε πώς οί Τοΰρν.οι.
μόλις συνελάμβαναν Άρ'μένη.
εύτύς τόν σκότωναν. Στούς συν
αιχμ,αλώτους του δμως τδ είνε
έμπιστευτίΐ κ,ρυφά καί περνοθ-
σε σάί·/ "Ελληνας. Μαζί μέ αύ
τούς μπορουσε ϊσως να σωθή,
άλλα τώρα έγκαταλεΐ!ΐ.ένος, ποι
6ς ξέρει τί τδν περίμενε.
Ό κανονικδς λόχος, πού προ
χω-ροίϊσε, Ιφθασε στδ Τουρμπχ
λ! καΐ τράβηξε γιά τό Μπαίν-
τί)ρί. Ένώ δ μαφαζας |ΐέ τούς
καθυστερημένους, δταν Ιφθασϊ
στδ Τουρμ,ιταλί, άναγκΑστηκε
να σταματήση στό σιδηροδροαι-
κδ σταθμό γι& να τούς έπιβιβα
ση στήν άμΛξοστοιχία πού θα
έρχόταν άπό τή Σμύρνη με κα-
τεύθυνση τδ ΜπαΤντί)ρι. Μόλις
θμως τούς άντιλήφτηκε δ δχλος,
αμχισε νά τούς χτυπα' καί ν*
τούς 5ρ£ζει «γν,ιαούρλάρ, γκια-
ουρλάρ» ί&ΐϊΐστοι. δθεοι) . Εύτυ
χώς πού Ιφθασε εύτύς ή &μ&ξο
στοιχία καί δ μαφαϋίϊς τούς έ
πιβίβοισε γρ/γορα. 'Ωστόσο.
αα στδ τραΐνο, 4λλο πάλι βρίσι
μ τούς περίμ,ενε άπδ τούς μπ*
σιμ,πουζούκους, πού τα βαγκό-
νια ήταν γεμΛτα. Αύτοι ήταν 6
ατακτος στρατδς χωρίς στολη,
τδ δέ δπλο τους ή"ταν δεμ,ένο μέ
σκοινΐ περασμένο στδν ώμο.
"Οταν Εφθασε τδ τραινο ατδ
ΜπαΊΥτη'ρι, δ σταθιμ,δς ήταν γε
ματος κδσμο, πού καϊ έδώ. μό
Αίς τούς άντιλήφτηκε, νά άπο-
βιβάζτννται, δρχισε τίς φωνές
«γεσίρ γιουνάνλαρ γκελίγιορ-
λαρ» (αΐχμάλωτοι Έλληνες έρ
χονται) καί δρμησε νά τοϋς (,υ
λοκοπηση.
Ό Βερικεβελίδης γι* ν* Λπο
φύγη, πήγε πίσω άπδ τδν μι*
φαζα καΐ κρατοϋσε τδ γτΐΑΐδ
του, δή»εν πώς ί?ναι βοηθός
του. 'ΰϊστόσο αύτδς Ιφαγϊ το
πιό άνελέητο ξΰλο. Ό μαφο^ζάς
με χϋτΐο κατόρθωσε να τούς ά
παλλάξη άπτά χίρια τοΟ (ΐι«ιν<* μενου δχλου καί νά τούς βγάλη από τδ σταθμό. Καΐ τότε πια τους ωδήγησε στό καρακόλι (Α στυν. σταθμό) τοϋ επάνω μα^χ λδ, δπου τού; παραδίνει καΐ φεύγει. Έκεΐ, τδτε, ήρβαν καμμιά δέ καριά ζεϊμπέτκηδες μέ τίς κ'. τές βράκες καΐ μέ τίς άιμένι ες" μπιστόλες καί κάμ,ες στί ζτ» νάρια τους, μέ σκοπό. μήπως α νάμ,εσα στούς αΐχμ,αλώτους του τους δροΰν κανέναν πού εΐγαν στδ μάτι, γιά νά τδν πάρου- ν.αΐ τόν σκοτώσουν. Πιάνουν λοιπδν πρώτα τδν Β. ποΰ τδν παραγνώρισαν μέ κάποιο πού ζητοόσαν, καΐ τδν ρωτοθν «νέρελη - σην σέν;»,. 'α πό ποΰ είσαι σύ;) «*Ιζμιρλ( ιμ» (Σμυρνιός εΐμαι) τοΰς * παντα. 'Βκεϊνοι ίπΐ{ίένουν. «κα- τσηρματζή - μη ί'ντίν;» (κα πνολαθρέίμπορος ήσουν;) «Γιόκ. έφέντιλερ» (ίχι κύριοι) τούς άπαντα πάλι. Τβτε 2νας ά,πδ αύτούς τοΰ λέει «άγουζουνά άτς» (τό στόμα άνοιξε). ΚΓ άφοΰ ε!δε πώς δ Β. δέν εΐγε μαλαματένια. δόντια δπως ό κα ταζητούμενός τους, λέει στούς αλλους «μπού ντέηλ ντιρ» (αύ¬ τδς δέν είναι). Ό Β. π,ού Ι τρεμ,ε άπδ τδ φόβο του, μόλις ακουσε τή λέξη αυτή, πηΤγ-ε Ιι καρδιά του στδν τόπο της, για¬ τί άν κατά λάθος τδν παραγνώ ριζαν πήγαίνε χαμένος. "Επε: τα Ερχεται ή σειρά- καΐ των 4λ- λων πέντε πού ήσαν νεαροί. Καί ρωχοϋν ϋδν καθέναν <σέν μπούρα'ντα χοροφίλακας Γντίν - μι;» (έσύ έδώ χωροφύλαηιας ήσουν;) «Γιόκ, έφέντιμ» άπαν τοΰν κι' αύτοι φοβισμένοι. Καί, έπειδή οί ζεϊμπέκηδες δέν βγή καν Εκανοποιηυ-ένοι. ξυλοκόπη- σαν καί τούς 2ζι αίχμχλώτους καί Εφυγαν. Στό άναμεταξύ αύτό, ,δ κανο νικδς λόχος Εφθασε πεζη" στό ΜπαΙντήρι καί κατευθύνβηκε σ £να χάνι τοΰ κάτω - μαχαλά γι« προσωρινή στάθμ,ευση. Μό λις τδ Ιμαθε δ μαφαζδς πηγαι νει στδ καρακ<5λι καί παίρνει τούς ίξι γιά νά τούς κάνη «τεσ λη^» (νά τούς παραδώση) στδ μπίν - <ντταση. Καθώς δμως περ νοϋσαν άπδ τδ τσαροί, σηκωθή χε δ κόσμ,ος άπδ μέσα άπό τούς καφενέδες κ' Ετρεξε νά τούς χαιρετήση κι' αύτδς μέ τό ξθλο. Όταν πια κατέβηκαν στδν κά τω - μαχαλδ καί δ μαφαζά: τοΰς παρέδωσε, είχε πιά ο'ραδιά σει. Καί τότε δ"λος δ λόχος δδη γήθηκε στήν έκκλησιά τοΟ Ά¬ γίου Γεωργίου πού ήταν στδν επάνω - μαχαλα, κ' έκεΐ μέσα νά περάση τή νύχτα. Ή ώραία καΐ μεγάλη αυτή έκ κλησιά ήταν σέ οΐκτρή κατάστα ση. Οί είκόνες της βγαλμένες άπ' τή θέση τους καΐ πεταμέ- νες ϊδώ καί κεΐ στδν αύλόγυρο. Μόλις μ,πήκαν οί αίχΐΛάλο)τβ'. σταυροκοπήθηκαν άπδ εύλάβεια. Ζωντανά πλΛσματα ήσαν καί εί χαν φυσιολογικές άνάγκες πού γι' αύτές ζήιτησαν νά βγοΰν ϊ- ξω στδν αύλόγυρο γιά νά μή μολύνου<ν τδ ναό. Ό σκοπδς δ¬ μως δέν τούς επέτρεψε να βγοΰν, άλλά τούς ύπόδειΕε νά λερώνουν μέσα στδ ναό πίσω Α πό την κλειστή του θύρα. Μέ σφιγμένη την καρδιά πήγαν Ι χεΐ δσοι εΓχαν άνάγκη. Ό Β. δμως δέν θέλησε νά κάνη τδ>ΐ
διο, παρά ζήτησε άπό τδν <τ>ω
πό νά βγή Εξω. Καΐ τότρ δ σκο
πδς τοΰ δίνει μιά κλωτσιά καΐ
τδν ρίχνει χάμω μέσ' στίς βρ<ΰ μησιές πού είχαν κάνει οί άλλο1.. Ξημέρωσε, καί τούς σήχωσαν πάλι, γιά τδ 'Αϊντίνι, πεζ?ι. Τούς πέρασαν δμως πρωτα ά,πδ τα θεΐδρα καΐ τα Λίγδα καΐ τοΰς σταμάιτησαν στδ Γκερμβν- τζίκι γιά νά τούς πάρουν δ,τι φοροΰσαν καί νά τούς δώσουν νά βάλουιν κάτι κουρέλια ροϋ χά. Στό Γκερμεντζίκι τριγύρω ο! κάμποι γεμάτοι συκές κ»1 οί αίχμάλωτοι θυμήθηκαν τα ώραία καί μεγάλα ξερά σϋκα του πού τα κατέβαζαν μέ τίς καμήλες στή Σμύρνη. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ 2ΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Επί τώ θανάτω τού μισέλληνος Ο ΑΓΓΛΟΙ ΜΠΕΡΤΡΑΝ ΡΑΣΣΕΛ συνβργόίΓθυ κ. Γ. θ. ΚΑΝ ΛΗΛΑΠΤΟΥ — ΚΑΝΕΠΣ Την 2αν Φεβροναρίον £. ε., είς ηλικίαν 97 ΐτών, απέθανεν ό έξ "Α νω Ούαλλίας Λροσαγορενόμενος ώς φιλόσοφος Μπ. Ράσσελ. Δι' ημάς τούς "Ελληνας δέν ϊ- χει ούτος άρμοδίαν θέσιν νά ακού¬ ση δι' εαυτόν του τό «αΐωνία ή μνήμτρ, άλλά την ευχήν «Ό θε¬ ός νά άναπανση την ψυχήν τον» καθότι κατά τούς τελενται'ους χρό νους τοΰ βίον του ούτος, περιπΐ- σών είς το δίκτυον τοϋ κομ,μουνι- σμοΰ καί υπό κομμοννιστών χειρα- γωγούμενος καί έμπνεόμενος, άντί ν άκατέλθη είς την Έλλάδα καί νά μελετήση έκ τοΰ σύνεγγυς αυτήν, έξ αποστάσεως άναστάς, ήρξατο νά βάλλη τόν δημοσιογραφικόν τού κά λαμον είς τό αίμα τής δνσφημίσε- ως καί κατηγορίας καιθ' ήιμων καί νά γράψη αναιδώς καί άναισχύν- τως καί μάλιστα κατά την εποχήν τοΰ ζητήματος τοΰ Λαψιπράκη, πα- χυλά ψευδη, ότι καταβασανίζομεν τούς άριστερόφρονας, ότε ημείς, την εποχήν εκείνην, ήγωνιξόμεθα τόν περί των δλων άγώνα τής δια φυλάξεως τής άνεξαρτησίας μας. ΟΙ βιογοάφοι αΰτοϋ, οί πλεΐστοι "Αγγλοι, απεκάλεσαν αυτόν ΕΙρτε- νιστήν καί Φιλόσοφον, όπερ άπόδου σιν είς τόν χαρακτηρισμόν τον, διό τι ίίρηνιστής είναι μόνον ό επί τοΰ Γολγοθά σταυρωθείς καί υπέρ των στανρωτών του εΰχόμενος Δημ.ιουρ- γός καί ότι την εΐρήνη/ν δέν ηδυνή¬ θησαν νά ίίίροχη καί στερεώσωσιν οί πρόβουλοι των Εθνών, διότι δι' αύτούς πάντοτε προβάλλει τό άτι¬ μον συμφέρον καί συνεπώς πασά διδασκαλία καί ενεργεια έπ' αυτής είναι ματαιοπονία καί οί άπληστοι πολιτικοί ανδρες τής Οίκουμένης, τάς τοιαύτας ενεργείας, θεωνθΰσα δνειρα χει-μερινά καί υπό άνέμων φερόμενα. Έιπίσης καί ή λέξις φιλόσοφος, δι' αυτόν, είναι ό,τοπος, διότι ήτο δθεος καί οί αθεοι δέν γνωρίζουσι την μεγαλουργίαν τοΰ 'Τψίστου καί άπό καταβολής κόσμον οί άληθείς φιλόσοφοι καί διά λόγου καί των συγγραμμάτων των ϊκλιναν μόνον πρό τοΰ Δημιουργοΰ τοΰ Σύμπαν- τος, αδιάφορον αν ούτος άπεκαλεϊ- το Ουράνιος ή Όλύμπιος. Λέγουσιν ότι ό Ράσσί-λ τρία πά θη δυνατά καί άσίγαστα είχε καί τα όποΐα κατεστιγμάτισαν τόν βί¬ ον του καί τάς πνευματικάς του δυ νάμεις, τα εξής: Τόν ϊρωτα, την δίψαν πρός εΰρεσιν τής αληθείας καί την θεραπείαν των δεινων τής ανθρωπότητος. Καί ώς πρός μέν τόν Ερωτα — τέσσαρας γυναίκας καίτοι εγη μέν δ κρονόληρος γέρων— πρό πολλοΰ άπεκλείσθη έκ τής κονίστρας τοϋ ΣΕΞ, όσον δέ άφορό^ τα δλλα δύο, έματαιοπόνησε καί ϊδει νά στραφή κατά των αισχρών καινοτοιμιών τής πατρίδος του, τής ομοφνλοφιλΐας καί των αλλων άκατανομάστων αι¬ σχρών. Άλλά περί τούτων βοΰς ε¬ πί τής γλώσσης τού έκάθησεν. Ταύτα τα ολίγα Ιστωσαν δίκην επιτηδείων έξαψάλμων τοϋ έκ γρίπ πης άφαρπασθέντος μυρολόγου, καθότι δέν ήξιώθη τοιούτων, προ- τιμήσιας την διά πυρός εξαφάνισιν τού σαρκίου του. Γ.Θ.Κ.—Κάνις
ΠορβΙα διά των Ιδεών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
ΤοΟ συνεβγάτου μας κ. ΑΓΤΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ'ΓΤΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Ό Όρφενς ήτο δ ιμεγάλος έμ-
πνενσμένος καί «ίσηγητής τής έλ-
ληνικής θιρησκείας.
Ό Πυθαγόρας ήτο ό όργανιοτής
τής έσωτερικής έπιστήμης καΐ φι-
λοσοφίας των Σχσλών.
Ό Άπολλώνιος ό Τυανεύς, ήτο
δ στωϊκός ήθικιστής καί λαϊκάς μά
γος τής Παρακμής (άκμάσας επί
Νέροννος).
Άλλά καί είς τοϋς τρείς, άνε-
ξαρτήτοος δαθμών καί άποχρώσε-
ων, λόμπε· ή θεία άκτίς, τό παθη¬
τικόν πνεΰμα τής σωτηρίας των ψυ
χών, ή άδάμαστος ένεργητικότης,
περιβαλλομένης πραότητα καί γα¬
λήνην, ή έσωτερική φλεγσμένη δύ¬
ναμις τής Γ>ουλήσεο)ς.
Α
Ό Πυθαγόρας περκορίΕ,ετο νό
διδάσκη τούς μαθητάς τού, έφαρ-
μογάς τής διδασκαλι'ας είς την ζω¬
ήν.
Την επιφάνειαν (δρασιν άπό ύψη
λά) διά τής οποίας άνέπτυσσε ενα
σύνολον βαθντέρων άπόι|>ε(πν των
έπιγείοη' πραγμάτων.
Ή άρχή τοΰ καλοΰ καί τοΰ κα-
κοΰ >δέν 2χει νόημα βι' εκείνον πού
δέν άντιλαμβάνεται. την αρχήν καί
τό τέλος των πραγμάτων, δι' αυ¬
τόν ή ήθική 'θα είναι τελείως άνε-
παρκής.
Ή ανθρωπίνη ελευθερία είναι ά-
κατανόητος βι' έκείνονς πού αΐσθά-
νονται πάντοτε τόν εαυτόν των πε
λάτην των παθών των καί δέν πι-
στεύουν οδτε είς την ψυχήν, οΰτε
είς τόν Θεόν καί θειοροΰν την ζω¬
ήν ώς ιμίαν λάμψιν μεταξύ δνο μη¬
δέν.
ΟΙ μέν ζοΰν είς την δουλείαν
τής ψνχής, είς τα πάθη, οί δέ ζοϋν
είς την δουλείαν τής διανοίας, πού
πε<ηορίζ«ται είς τόν φυσικόν κό¬ σμον. Μοίρα, θεία Πρόνοια, Ελευθε¬ ρία. Ή Μοϊρα 6αοιλεΰει είς τί) πα¬ ρελθόν. Ή Θεία Πρόνοια βασιλεύει είς τό πάντοτε υπάρχον παρόν (την αί ωνιότητα). Ή Ελευθερία δασιλεΰει «ς τύ μέλλον. Έ<ρ' όσον τό κακόν ευρίσκεται έν δυσαρμονία μέ τόν θείον Νόμον, δέν είναι έργον θείον, άλλά των άνθρωπον («ουδείς έκών κακάς», πού άναφέρεται καί είς τόν Τίμαι- ον τοϋ Πλάτο)νος). 'Εφ' όσον τό καλόν ευρίσκεται έν άρμιονία μέ τόν θείον Νόμον, ν πάρχίΐ μόνον αΰτό πραγματικά καί αΐώνια. Οί Ιερεϊς των Δελφών καί τής Ελευσίνος, δέν ηθέλησαν νά άνα- πτύξουν τάς Ιδέας αύτάς είς τόν λαόν έτροβοΰντο, στρεβλήν άντίλη ψιν καί κατάχρησιν. Είς τα Μνστήρια παριστάνετο συμβολικίδς ή διδασκαλία αυτή μέ τόν διαμελισμόν τοΰ Διονύσου καί τοΰς πόνσυς τοΰ Θεοΰ. (Συνεχίξεται) Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος δυναστείας. Μετά τόν τουρκοπολωνικό πόλε- μο τοϋ 1672, ή Πολωνία ύποχρεώ- θηκε νά έκχωρήΊση στήν Όθωμα- νική Αύτοκρατορία τή Ποδολία, πού άνήκε φυλετικά καί γεωγραφι κί στή Μικρορωσία καί άποτελοϋ- σε τό μήλο τής έριδος μεταξν Πο- λωνών καί Ρώσων. Μέ την ύποκα- τάσταση των Πολωνών άπό τούς Όθιομανούς, ή ρωσοπολ(.ονική δια- μάχη γιά την Ποδολία, μετατρά- πηκε σέ ρωσοτουρκική. Στά 1678, έαΐΐ τοϋ τρίτου Ρομα νώφ, Φεοντόρ Άλεξέγιββιτς καί Σουλτάνου Μωάμεθ Δ', ξέσπασε ό πρώτος ρωσοτουρκικός πόλεμος, πού κράτησε τρία χρόνια καί £λη ξε μέ σχετική έπιτυχία των Ρώ- σιον, άλλά χωρίς κανένα έδαφικό κέρδος. Στά :<>83, ΰστερα άπό την πανω
λεθρία των Όθωμανών εξω· άπό
τή Βιέννη, ή Ρωσία ποοχώρησε
στήν άποκληθεϊισα «Ίε-ρά Σνμμα-
χία» τής Αυστρίας, Πολωνίας, Βε-
νετίας, Τοσκάνης καί Μάλτας, κα
τα τής Όθωμανικής Αύτοκρατο-
ρίας.' Άπό τότε οί ρωσοτουρκικές
οχέσεις έξελίσσονται άπό τό κα-
κό στό χειρότερο.
Στά 1696, ό Μέγας καί πολύς
ΤσάρΓς Πέτρος Α' Άλεξέγιεβιτς,
ώρμησε μέ πολυάριθμο στρατό
στίς άκτές τοΰ Εύξείνου. Νίκησε
τα κριμαϊκά καί τα όθωμανικά
στρατεύματα καί κυρίευσε τό Ά-
ξόφ.
(Συνεχίξεται)
ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΣΙΣ
4κ της 1ης σελίδας)
κεϊ σοι ή χάρις μου' ή γάρ δύνα¬
μις μου έν άσθενεία τελειοΰται»
(Β' Κορ. 12,7—10).
Τό παράδοξον τής ταπεινώσεως
είς την περίπτωσιν τοϋ Παύλου, εί
ναι δτι γίνεται πηγή δυνάμεως, 6ιό
τι ή χάρις τοΰ Θεοΰ μεταβάλλει
την αδυναμίαν είς δύναμιν.
Μία άνασκάπησις των βιβλικών
μορφών καί των άγίων έν γένει
τής Χριστιανωσύνης, μάς δίδει ύ-
πέροχα παραδΐίγματα ζωης έν τα-
πεινώσει, ζωης πού είναι ένσάρκω-
σις τής άρετής, τής ταπεινότητος,
ή όποία άντιτίθεται είς την παρά¬
βασιν καί την παρακοή,ν.
Λ
"Οπως προκύπτει, λοιπάν. άπό
την διδασκαλίαν καί τα ζωντανά
παραιδείγματα τής Άγίας Γραφής
καί των Πατέρων τής 'Εκκλησίας,
ή ταπεινοφροσύνη είναχ άρεχή πρώ
της τάξεως μεταξύ των χριστιανι¬
κήν άρ«των καί ή ωραιοτέρα δο>-
ρεά τοϋ Άγίου Πνεύματος. Δέν ΰ-
πάρχει δβός πρός την σκοτηρίαν
καί τόν άγιασμόν, χιορίς τό έφόδι-
ον τής ταπεινώσεως.
ΟΙ άγιοι τοΰ Θεοΰ δνβριοποί, άν-
τλοΰσι δύναμιν καί αγαλλίασιν ά-
πό την ταπείνωοίν των.
Διά τόν ταπεινόν ίσχύει ή αγγε¬
λική έκείνη απόκρισις πρός τή·ν τα
πεινην Παρθένον: «Πνεΰμα αγιον
έπελεΰσεται επί σέ, ικαί δύν«ιμις 'Τ
ψίστου έπισκιάσει σοι».
Ή άδ·ικία, ή ΰδρις καί οί κακοΐ
λόγοι των άνθρώπων, ο^ίλτον ή έ-
χθρών, πού μας ταπΐΐνώινουν, άντί
λύπης πρέπει νά είναι πρόξενος χά
ρας έν ΚυρΜ().
"Οταν άναλογιβθό>μεν ότι οί &ν
θρωποι καθ" έαττούς είμεθα άδΰνα
τα πλάσματα, τότε χατανοοϋμεν 6α
θύτερον τό λεχθβν είς τόν Παΰλον:
«άρκεί σοι ή χάρις μου· ή γάρ δύ¬
ναμις μόν έν άβθενεία τελειοϋταί».
Ή αϋτοταπείνοΜΐις καί ή έξ αί-
τίας των άμαρτιων των άλλο^ν προ
ερχομένη ταπείνω<Ης, ΐΐναι συγχρό νως ή έν τφ θεφ ανύψωσις καί τουτο είναι μία παράδοξος διαλε- κτική, μία φαινομενική αντίδρασις, άλλά πάντως είναι τακτηγορηματι κός νόμος τοΰ πνετ,ιματικοΰ κάσμου, ότι «πάς δ {ημών εαυτόν ταπεινω- θΰχεται καί ό ταπεινών εαυτόν ύ- ψωθήσεται». Ό νό,μος αύτάς, τόν οποίον |.ιδ.ς αποκαλύπτει τό Ευαγ¬ γέλιον, δΐΐκννει ότι δ θεός έπιδιώ- κει τάς άντιθέσεις, άλλά έκείνο πού εΓνα ι&ι' ημάς άντίθ«σις, δέν ση- μαίνει δτι είναι καί διά τόν θεόν. Τόν νόμον αυτόν ευρίσκομεν έ- παλ.ηιθευόμενον είς όλας τάς πιερι- πτώσεις τής ύπε^οψίας καί αύτοπε ποιθήσεολς καί είς όλας τάς περι- πτώσεις τής ταπεινότητος. Ό Απόστολος Πέτρος, πού ήγά πά τόσον τόν Χρκττόν, δταν έτάλ- μη<τεν τη(>ηλοφρονών ντι είπη είς αύ
τόν «εί πάντες σκανδαλισθήσονται
έν σοί, έγώ ουδέποτε σχανδαλισθή
σομαι» (Ματθ. 26—33), κατέπεσε
καί έξηυτελίσθη μέχρι τοΰ οημείου
νά αρνηθή τρείς φοράς τόν Διδά-
σκαλόν τού.
(Συνεχίζεται)
ΕΚΔΟΣΕ1Σ
Μόλι; έκι>κλοφόρη<ΐε τό ε'ννατο 6ιι6λίο τής Στέλλας Έπκρανίου - Πετράπ· «Ί'ραγούδια τής Σμύρ¬ νης» τό πέμ—ο στή σειρά των «Λαο /ραφικών τής Σμύρνης» πού άπό τό 1964 συνεχίζει. Είναι τρα γούδια ποϋ πρίν 80 χρόνια τρα- γοι>δοΓ«7ε δ λαύς, γραμμένα άπό
Σ μυρναίους σνγγραφεΐς.
«ΒΥΡΩΠΑΙΑ» Α.Ε.
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΦΑ]ΣΜΆΤΓΕΜ
ΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Κατόπιν αποφάσεως τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου λτ/φβεΐσ*
έν αυνεορία τής 7ης Μαρτίου
1970 καί σι>μ.φώνως τώ αχεχι
κώ άρΰρυ) τοΰ καταστατικβθ
τής Έτζιρείας, ή 13η έτησία
τακτική Γενικη Συνέλευσις των
Μετόχων τής Έταιρείας, θέλίι
συνέλθη την 2αν Μαίου 1970.
ημέραν Σάββατον καί ώραν 12
ην ιμεσηιμ,βρινήν είς την Ιδραν
τής Ιταιρείας δδός Αίόλου 4ρ.
82α.
ΘΕΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1. Τποβολή καί έγκρισις έκ
θέσεως έξ ονόμ,ατος τοΰ Διοικν;
τικοΰ Συμβουλίου ώς καί 'έίκβέ
σεως των έλεγκτών, επί τοΰ Ί
αοογιαμ.ο& καί τής διαχειρίσε¬
ως τής χρήσεως 19169.
2. "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι-
σμοδ τής βιΐ.12.11%9 μετά τής
συνοΐδευούσης αυτόν αναλύσεως
τοΰ λογαριασμοΰ Άποτελέσμ,α-
τα Χρήσεως 1969.
3. Απαλλαγή άπό πάσης
προσωπικής ευθυνής των μελώ;
τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
καί των Έλεγκτών, ώς καί ά
πό πάσης ευθυνής «αί άποζημι
ώσεως διά τα πεπραγμένα τής
χρήσεως 1969'
4. Έκλογή δύο τακτικών καί
Εσαρ£θ|μων άναπληρωματικών
Έλεγκτών διά την δί
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
χ
τού Ιτους 1970 καί καθορ-.σμος
τής άμοιβής αυτών.
5. "Εγκρισις ί,-κοΐογΰ^ Δ)
ντο; Συμβούλου μέχρι τής 31.
12.1969 καί καθορισμός τής
άμοιβής αυτοθ δ'-ά την χρήσιν
τοΰ 1970.
6. Έκλογή Νέου Διοικητικοΰ
Σβλί
μ
Κατά τό Β.ρ%ρον 29 τοΰ Κα
τα,στατικοΰ τής Έταιρείας. ίνα
μ,ετάσχη ηΐτοχος τής Γεν. Συν
ελεύσεως, δέον νά καταθέση
τάς μετοχάς αυτού είς τό Τα
μεΐον τής 'Εταιρείας ή είς τ6
Ταιμεΐον Παρακατάθηκών καί
Δανείων ή παρ' οιανδήποτε έν
Ελλάδι ή ιέν τή άλλοδχπή άν£
γνωρισμένη Τραπεζιτική 'Εται
ρεία πέντε (5) τουλάχιστον Λ-
μερας πρό τής ορισθείσης ήυ-ϊ
ρομηνίας διά την Συνεδρί*σ'.ν
τής Συνελεύσεως.
Έν Αθήναις τί) 7η Μιχρτίου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΓΜ)ΑΙΟΝ
Η ΕΚΔΡΟΜΗ
ΤΩΝ ΑΤΤΑΛΕΙΩΤΩΝ
Ή «Ένωσις Άτταλειωτών καί
Άλαϊωτων» βρθσκεται είς την εύ
χάρκττον 6έ<τιν νά γνο>ρίιση είς τα
μελη κ«ί τούς φίλους της, δτι έν-
τός τοΰ μητνός Αύγουστον 1970, θά
πραγματοποιτκΐη την 6ην μεγάλην
έκ.δρομήλ' είς Άττάλειαν.
'Εκ,τός άπό την Άττάλειαν, την
πατρίδα μας, θά έπκτκεφθοΰμε πολ
λές πόλεις τής Τουρκίας, δεδομέ-
νου δτι είμεθα μέ τάς τοπικάς Άρ
χάς είς τακτικήν επαφήν.
Μέ τούς θερμούς μας χαιρετι.σμοΰς
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
Ό πράεδρος Γ. Χατζηνικ)ου
Ό έπίτ. ποόεδρος Ε^ Ττουτβόγλου
Ό Γ. Γραμματεύς Ν. Παπάζογλου
ΣΤΝΒΧΕΙΑ έκ χίίς 1ης σβλίδος
Λαακάλιον καί εύγνοιμώνιον εντοπί¬
ων μα,θητών, έπέτυτχον άνέλπικττον
καί όνειρώδη ί<περπαραγ(ι>γήν ποι-
κίλων προϊόντον γεωργικων, 6ιο-
τεχνικίον καί βιομηχανικήν, υπερ¬
βαίνουσα πολλαΐΐλασίως την Ικανο
ποίησιν τής έγχωρίου καταναλώσε-
οις.
4. "Εκτοτε οί "Ελληνες είδικοί
τής Μικρασιατικής ένδοχώρας, ορ¬
θώς σκεφθέτες, εζήτησαν την συν-
αντίλ.ηψιν των άρχαιόθεν είς τάς
παραλίους Μικρασιατικάς πόλεις έγ
κατεστημέναιν 'Ελλήνων έμπορον
καί ναυτιλιακών πρακτόρων, οί ό-
ποΐοι προσεφέρθησαν μέ τό άζη-
ιιίιοτον βεβαία, νά διαθέσονν τα
πλεονάσματα τής ένδοχώρας είς
τάς γνωρίμους το>ν χΐρσαίας καϊ
μεσογηακάς άγοράς. Εντέυθεν καί
ή άναξωογόνησις των παλαιών καί
γνωστών έμπορικων πόλεων (Κύξι-
κος, Μίλητος, Πέργαμος, Σμύρνη,
"Εφεσος, Άλικαρνασός, Ταρσός),
καί ή εμφάνισις νέων έιμπορικών ά-
γορών, οίαι ή Άλεξάνδρεια, ή Άν
τιόχεια, ή Σελεύκεια, ή Πτολεμα-
ίς καί ή σπουδαιοτέρα δλων, ή Ρό
δος. Δαότι είς την νήσον αύτην συν
εκεντροΰτο ολόκληρον σχεδόν τό
εμπόριον μεταξύ Εύρώπης καί Ά-
σίας καί λίαν επιτυχώς ξένος Ιστο-
ρικός την ώνάμασεν «εμπορικήν 6α
σίλισσαν τοΰ Αίγαίου». Πρός Βορ¬
ράν δέ, άνεφάνησαν νέα έμπορικά
κέντρα, τό Βυζάντιον καί ή Τα-
ναίς, διότι ήσαν αί κλεϊδες τοΰ έμ
πορίου μετά τοϋ Εΰξείνου Πόντου
τό πρώτον καί μετά τής Κασπία;
Θαλάσσης καί τής Ριοσίας, ή δευ¬
τέρα.
5. Ή συνεχής καί έντατική έμ-
πορ<κή έπικοινωνία των 'Ελλήνίον μέ έπίκεντρον την Ανατολικήν Με σόγειον, πρώτην την Μικρασίαν καί δ?υτ('ραν την Αλεξάνδρειαν, άναμί Εασα Ιδέας, γλώσσας, τρόπους ζ<ο- ής, ήθη ·καί εθιμα 'Ελλήνιον καί Ά νατολιτ'όν, παρεσκεύασε την 'Ελλη νιστικήν Λ^,ρίοδον των διαδόχων τοΰ Μεγτ'.ΑΓΐ' Αλεξάνδρου. 'Εντεΰ θτν νιΐι δ'ΐι τόν διαταγμάτων των ο! Πγ )'·.πι«.ο. καί οί Σελευκϊδαι, την ελληνικήν γλώσσαν, κατέστη¬ σαν επίσημον γλώσσαν των κ.νβερ- νήσεών των, γλώσσαν των ί/.ληνι στΐκων γρσμμάτο>ν, τοΰ έμτον'ίου
καί πασών έν γένϊΐ. των ζοχτικών
κοινωνιικων σχέσεων καί έκδπΜ·''π.-
ων. Καί αύτοι άκάμη οί Ίουδαίοι
τής διασποράς, άνεγΙνΛονον την
Παλαιάν Διαθή\ν είς ελληνικήν
γλώσσαν έκ τή; μεταφθάοπιι; των
'Εδομήκοντα.
6. Παραλλήλως, δμως, οί Σελευ-
κίδαι καί οί Πτολειμαίοι βασιλείς,
εξετίμησαν καί μάλ*στα είς μέγι¬
στον βαθμόν, την αξίαν των 'Ελ-
λήνων βετεράνων τοΰ Μεγάλου Ά-
λ.ον, άμόφυλοι συμπατριώται καί
συγγενεϊς άκόμη. Καί δέν είχον ά¬
δικον νά έγκαταλείπουν άνεπιστρε-
πτ'ι τό πάτριον εδαφος, μετά τόν
ί'ξπνΝ.ιχποδισμόν τόν ότ.οίον ίιπέ-
ηησαν κατά την έν Χαιρωνεία μά
χην επί Φιλίππου τοϋ Β' καί την
ταπείνωσαν τής ήττης κατά την
μάχην των θηδών επί τοΰ Μεγά-
λ.ου Αλεξάνδρου, ήτις καί έσήμα-
νε τό τέρμα τής δημοκρατίας καί
τής πυλιτινίι; οιτο/οίΐίας των 'Ελ
λ·ιν νών πολ'ων ·, ενικώς. Διά νά
μην επέλθη ομού: μοιραίως καί τό
άντ'ποίΐ. .-νκτιΐν τελ.ος τοΰ Άρχαίου
Έλληνικοΰ πολιτισιιοΰ εφρόντισαν
μι "παινετήν έπιμελειαν νά τόν με
τα'ΓΡΓονν αυτοπροσώπως είς τα φι
λύςίινα καί πλούσια έδάφη τής Μι-
κςαοίας διά νό τόν συνεχίσουν 'έ-
χτι τε ώς αρχήν τοϋ Νεοελληνικοΰ
Μ'Λιΐαοιοτ'Χοιι πε/ΐτισμοϋ, δστις
ήνθησιν ώς 'Ελληνιστικός πλέον
τΐι-λιτ'τι■■<:, έξιλλη-.ίσας μέν τούς 6τρ(ίιΐρ<νς τΓις Άνατολής άλλά καί έξανατολίσας τούς "Ελληνας κατά την επιτύχη παρατήρησιν τοΰ "Αγγλου ίοτοο νόν καί Άκαδημα- ικοΰ Τάρν. Καί ·'. Μέγας Άλέξαν δρος προσεπάθησε νά έξελληνίση τοΰς 6αι;.!>άίους. έξανατολίσας
τούς "Εληνι;; των χωρών τάς δ-
ποίας κσ.τί;:Γα >.ατά τού ιστορι¬
κόν Ζουνιέ. Διότι ιν Άττικήν δρα
χμήν κατέστησεν ό Μέγας Άλέ-
ξανδρος καί Ιδικόν τού νόμισμα θε
σας έπ' αυτής την προτομήν τού
μέ βάρος 4,250 γραμμαρίων. Ά>λ'
αύτη άντΐικατεσ'άθη βραδύτερον
μέ την Ροδίαν ή Ασιατικήν δρα¬
χμήν βάρους 3,250 γραμμαρίων.
Καί αύαή δμως ή δνιχμή άντικατε
στάθη επί ΙΙτολΐμα'·· ν μέ την 'Ελ
λνηνιστικήν ίι^αΧι-ΐί'ν βάρους 4,50
γςομμαρίΐ/1· κατα τόν οΐκονομολό-
γον Τουταίν.
8. Τό πρός την Μικρασίαν ο-
μως συνεχές καί άδιάκοπον μετα-
ναστευαικόν ρεϋμα των 'Ελλήνων
έστείρευσ.: μοιςαι'ως την πηγήν
τού, την κυρίω; 'Ελλάδα καί εΐδι
κώτερον ι,ήν Άιτυκήν. Διότι καί
τύ έμπόρ'ον μ::τε-τοπίσθη άνατολι-
κώτερον έφ' ίίσον ήδράζετο πλέον
καί έκινείτο επί χερσαίων όδών
συγκοινωνίας ανηκουσών είς τα
'Ελλ.ηνιστικά κράτη των Διαδόχων
τοΰ Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εν¬
τέυθεν καϊ ή βαθμιαία άχρήστενσις
τοΰ πολεμικοϋ κ*ιί έμποριχοΰ λιμέ¬
νος τής Αίγίνης, ή τελεία νέκρω¬
σις τοΰ λιμένος τοΰ Πειραιώς, ή έκ
κένιυσις τής Εύόοίας καί ή αΐμορ-
ραγία των Αθηνών. Τόση δέ ήτο
ή άραίωσις τοΰ πληθυσμόν των ΊΕλ
ληνικών πόλεων, ώστε κοοί ή έπι-
τάπιος καλλιέργεια τής Άττικής
γής δέν ηδύνατο νά Ικανοποιήση
τάς ανάγκας τοΰ πληθυσμοΰ της
κατά την μαρτυρίαν ξένον ίστορι-
λεξάνδρου, εΐσηγτττών τής έκμεταλ Ι κων. χ0 μεγαλείον των Αθηνών
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΙΝΕΠΟΛΙ-
ΤΩΝ
«Τό Νέον Δ. Συμβούλιον τοΰ
άρχαιοτέρου Σύλλογον των έν
Ελλάδι Ίνεπολιτων «Προσφνγι
κή Κοινότης Ίνεπόλεως, τό έκλε
γεν κατά την 47ην ετησίαν Γενι
κήν Συ; έ'.ευσιν άπετελέσθη ώς
εξής: ( '
Άλρ;αν5ρος Κοπτερίδης ΙΙρό
εδρος, Θοόιΐ,λος Εύιθιιμιάδης Άν-
■απρόε>δρος. Σταύρος Γροντίδης
Γεν. Γοαμιΐίΐτεύς, Συμεών Πατμά
νογλ.ου Τιιμι, ς, Χαράλαμπος Φι
λιππίδη; "Είρορος, καί Καλλιόπη
Τσανάκιυ, Σπΰρος Τσουκλίδης
Σύμβοιλοι, μί διετή θητείαν».
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
2ΗΤΕΙΤΑΙ φαρμακοποιός πρόσ
Φυζ δι* έπικερθεστάτπν φοο*
μακευτικτιν εργασίαν είς —
παρχΐαν. Πληροφορίαι είς τύ
γρα·εΤα μας.
λεύσεως των πλοντοπαραγωγικών
πηγών τής χώρας τοιν καί διοργα-
νωτων τοΰ έσιοτερικοΰ καί έξωτρ-
ρικοΰ εμπόριον των χοιρών έκά-
ι σιου. Καί ορθώς σκεφθέντες, άπε-
((;·ίίσισαν νά ένισχύσουν περισσότε¬
ρον την έξ Ελλάδος μετανάστευ-
σιν, πηγήν έ(μπλοντισμοΰ τής δημο
οίας καί ίδκοιΤΐκής οίκοναμίας των
Ρασιλείων τιον. 'ΕνΊεΰθεν έξηγεϊ-
, ται καί ή έ'χδοσις εύεργετικών νό-
ιΐιων ειδικώς διά την ε'ισροήν είς
την Ανατολήν έπιστημόνων 'Ελλή¬
νων καί έξειδικευιμένων έπαγγελ,αα
τιών καί τεχνιτών, είς τούς δποίονς
καί παρεχώρουν προνομιακάς κλη-
ρουχίας, έξι«πτ>ρετοΰσας τάς οικο¬
νομικάς καί εκπολιτιστικάς ανάγ¬
κας τής Άνατολής επί ζημίο; δμως
ανεπανορθώτου, τής έρημουμένης
κυρίοις Ελλάδος.
7. Νομοθετικώς παρεχάμεναι είς
τοΰς έξ Ελλάδος με-ταναστεύον-
τας κληρουχίαι τής Μικρασίας,
προσείλκυον δίκην μαγνήαου συνε-
χώς καί άδιακό.τως νεομεταναστευ
τικάς όμάδας 'Ελλήνων έξ όλων
των πόλεων τής κυρίος Ελλάδος.
'Επιστήμονες πάσης εΐδικότητος,
ϊοτροί, μηχανικοί, Γραμματικοί, γε
φυροποιοί, λιμενυκοί, μεταλλωρΰ-
χοι, ύλοτόμοι, ξυλουργοί, έπιπλο-
ποιοί, πτηνοτρόφοι, κεραμοποιοί,
οΐκοδό,μοι ΐκραντοτ'ργοί, άλιεΐς, ναυ
πηγοί καί πάσης δλλης είδυκότητος
εργάται έγκαταλείποΐ"ν σννεχώς
καί αδιακόπως μέ εύλογοφανή άη
δίαν καί απογοήτευσιν την 'Ελλά¬
δα καί κατευθύνονται έλπιδοφόροι
πρός την Μικρασιατικήν νέαν πα¬
τρίδα των. Διότι έκ.εϊ τούς άναμέ-
νουν ίδιόκτητος κλήρος, φιλόξε-
νος στέγη, κοϊλλιεργήσιιμον καί έκ
μεταλεύσιμον εδαφος, άποδοτική
γή καί έργασία, οίκογενειακόν μέλ
"Ε Υ Ρ Ω Π ΑΙ Α,, Α. Ε. ΑΝΩΝ. ΥΦΑΣΜΑΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΑΙΟΛΟΥ 82α - Αθήναι
13ος Γενικός ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ 1969
____ Διαχείρισις 1 ΊανουσρΙου έ'ως 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Πάγιον
"Εππτλσ ΙΟλ—
Κυκλοφορούν
Έμττορεύματο κατ' απογραφήν 730.723,15
Άπαιτήσεις άνετ είσττράξεως 5.—
Χρεωστσι 16 285.—
Διαθέσιμον
Ταμείον 198.077,90
Τράπεζαι 2.85-1.—
Άποτελέσματα τιρ^ηγ. χρήσ. 119.843,65
Συν ή προκύψαοα ζημία της
χρήσεως 1969 43.305,40 168.149,05
1968
ιοο.—
506.153,90
5.-
218.682.-
244 060,46
3.150.—
1.116.191,10 1.092.595.-
Μετοχικόν Κεφάλαιον
ήτοι Μετοχαί 4.Ο0Ο των 250 δργ. εκάστη
"Κκτακτον άποθεμ. Κεφάλαιον
Τακτικόν » λ
Πιστωταί
Συνδρομαί ττληρωτέσι
φόροι όφϊΐλόμενοι
Γενικά έ"ζοδα όφειλόμενα
Άσφαλιστικσ Ταμεϊσ Όφειλάμενα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
1.000.000.- 1.000.000.—
7.157.-
1.244 -
7.157.
1.244.—
1.008 401.—
1.008.401.—
101.310 —
73.957. -
2.430.—
2.437.-
1.806 —
2.8ΟΟ. -
2.244,10
1.285-
1.116.191.10 1.092.595.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γ«νικά: ?ξοδσ (ένοίκιο, Ιξοδα Διαρ)οεως—
φόροι κλπ,)
ΜισθοΙ
ΆμοιΡαϊ τρίτων
Άσφαλιστικά Τσμεΐσ
Ζημίαι έξ άπαιτ)σεων Άνεπ. ΕΙοττράξεως
1969
24Ο.653.&5
106.585.—
35 428.-
7.636.—
1968
215.684,10
121.770.-
33,242 -
19 536 —
1.914.--
390.302,85 ^92.146,10
"Εσοδα ίκ τόκων
Προμήθειαι
Έμπορεόματα Μικτά Κέρδη έκ πωλή¬
σεως έμπορευμάτων
Προμήθειαι έκ πωλήσεως έμπ)των Τρίτων
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969
17.399.-
807.—
1968
63.—
323.791,45
353.843. -
26.743.-
Άποτελέσματα προην. χρήσεων
341.997,45
48.305.40
380 649.-
11.497,10
Ό Πρόεδρος
ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ν. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ
Αθήναι τί) 25η Φεβρουαρίου 1970
ΕΓς Σύμβουλος
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
390.302,85 392.146,10
Ή Λογιοτής
ΕΙΡΗΝΗ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ
καί τού Πειραιώς παρήλθε καί ήρ
χισεν ή άγωνία. Ή διασπορά των
έξ Ελλάδος νεομεταναστών κοιτ
ευθύνεται κατ' ευθείαν πρός τάς
παλ.αιάς καί τάς νέας πόλεις τής
Μικρασίας. Ή έκτασις και ή έν-
τασις τής μεταναστεύσεως έρημώπ
νει την Άττικήν. «Τα μεταλλεϊα
τοΰ Λαυρίου κατά τόν "Αγγλον ,Α
καδημαϊκόν Τάρν, έγκαταλείπονται
οριστικώς άπό τούς "Ελληνας με-
ταλλορύχους, διότι αύτοι προτι-
μοΰν τα άνεκμετάλλευιτα καί άπο-
δοτικώτερα Μικρασιατικά μεταλ
λεϊα». Οί μικρογεοκτήμονες καλ¬
λιεργηταί έκποιοΰν τάς χέρσους
σχεδόν γαίας των καί λαμβάνουν
την άγουσαν πρός την γήν τής έ-
παγγελίας, την Μικρασίαν, ρέου-
σαν μέλι καί γάλα. Ή πόλις των
Αθηνών δέν είναι πλέον τό έργα-
στήριον ίδεών, τεχνιον καί συναλ-
λαγών. Ή ο'ικονομία των Άθη -
νων καί τής κυρίως Ελλάδος όπι-
σθοδρομεϊ τόσον πολύ, ίόστε την
«μίαν νεκρόπολιν τής
σοφίας, σε6άσμιον όνσμα, άνάμνη
σιν ινό; λάμπρου παρελθόντος, γή
ηος ποΜον καί άπειρον σεβασμοΰ
Γιξιον- /.αι α την έπιστολ.ήν τοΰ Λα
τ'.νον ίστοοικοΰ Ιΐλινίου τού νεω-
τέρου. Λιότι ό Πλίνιος εγνώριζε
πλ.ήρως ότι τό φιλοσοφικόν πνεΰ¬
μα τυιν Αθηνών καί τα νάματα
τοΰ άρχαίου 'Ελληνικοΰ πολατισμοΰ
τστείρευσαν πράγματι είς την πή
γήν των καί επροκάλεσαν τό σεβα
σαιον γήρας των Αθηνών καί τής
Λι;κεδαίμονος. Άλλά καί ό αύτός
Πλίνιος εγνώριζεν έξ ίσον- καλώς,
ώς ίστορικός, ότι τό νάματα τοΰ
αρχαίον 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ δι-
εχΰθησαν υπό των έξ Ελλάδος με
ταναστρυόντων διαρκώς 'Ελλή'νων
είς την Ανατολήν καί κατήρδενον
άφειδώς την Μικρασιατικήν γήν,
την Ιξω 'Ελλάδα, την Νέαν Μι¬
κρασιατικήν 'Ελλάδα, πενταπλασί-
α·ν είς έκτασιν καί δεκαπλασίαν είς
πλ.ηθνσμόν άπά την κνρίως 'Ελλά-
5α, έκφράζουσαν συγχρόνως καί
τό σιι-ναίσθημα τής έθνικής ένότη-
τος. Διότι τό άπέδειξαν οί Μικρά
σιατιο οί Νεοελληνικοί πληθνσμοί
έ.τί τής ίποχής τής Ρωμαϊκής αύ-
τοκρατορίας, σοράξαντες έν μιά
καί τή αύτη νυκτί 80.000 Ρωμαί-
ους. Καί τουτο εγνώριζε καλώς
καί ένθυμεΐτο πάντοτε δ Λατΐνος
Ιστορικός Πλίνιος δ νεώτερος, διό¬
τι εΐχε χρηματίσει ϊπαρχος είς
την Μικρασιατικήν Βιθυνίαν επί
Τραϊανοΰ, μεσιτεύσας άποτελεσμα
τικώς καί υπέρ των Χριστιανών θι'
ΰ.ιομνήματός τού πρός τόν Ρωμαϊ-
ον αΰτοκράτορα, ώς άνέφερα είς
προηγούμενον άρθρον μόν.
9. Συμπέρασμα ειδικώς διά τσν
λύγιον άναγνώστην. ΑΙ ήγεμονίαν
τδν Αθηνών καί τής Σπάρτης άλ
/ΐ|λοσπαραχθεΐσαι καί έξαντληθεΐ-
σ«ι ι'χρτισίμευσαν δυστυχώς εΰκο -
λος λεία κ.αί ευχάριστος διά την
Ήγομονίαν των θηβών. Διότι οί
θηίίαϊοι άντί νά συνενωθωσι μετ*
άμΐ|οτέρ<ον είς μίαν ένιαίαν Παν¬ ελλήνιον Ήγεμονίαν κατά των Περσών, απεπειράθησαν ένόχως νά ήγεμονεύσουν αμφοτέρων μετά την έν Λεΰκτροις νίκην των, κα¬ τά τό Ιτος 371 π.Χ. Καί διά την εγκληματικήν αυτήν απόπειραν των ϊτιμωρήθησαν ώς ϊπρεπεν υ¬ πό τοΰ Μακεδόνος βασιλέως Φί¬ λιππον τοΰ Β' κατά την έν Χαι¬ ρωνεία μάχην τού ετους 337 καΐ (ΠΡΙΝ ΛΓΓΤΟ 1922) Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ "Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΓ+Η ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ — 229 — 1.—ΑΙΙΟΚΡΙΕΣ ΣΊΧΟΙΔΡΟΜΟΙ Δ. - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚθΓΔιΟΓΝΑΤΟΙ ΣΜΤΡΝΗΣ 2. — Τ ΑΡΑΠΑΚΙΑ Γιά νά 'βγαινε Ενα; άράπης στήν πιάτσα τσή Σμύρνης, πού 'τανε πολιτεία μέ άσπρομούρικ: κόσμο, ήτραβοΰσ' εύτύ; τσί μα τιές ούλουνώνε. Κ' Ιτσι, στσί Άποκριέ;, παρέε; άπό πεντέςι παλληκαράίκια είτε; καί μεγάλ' άγόρια ή'ντυνού'ντοστε σάν ά ρά.Κ'φν. μέ μουτζαλωμένη μοοΰ ρη τή μούρη κ' ήβγαίνανε στσί πιάτσε; γιά νά τρέξ' ό ν.όσμος νά τα δή. Αύτά δμω; ήτανε άπτό μπάσσο - ράγ,κο (την κά τω τάξη). Κ' Ιτσι, λοιπόν ντυ μενά μά καί μέ τα γκεβεζελ: κια τω;, ήγυρεύανε νά ματζί- ψουνε παραδες. "Ομω; ήτανί ■καί μερικά πού δέν ήβγαίνανε γιά παράδε;, παρά γιά νά ν.ν- μχρωθοΰνε γιά τό κάμωμά τω; αύτό. Τή ιούρ-η τίος τηνέ μουτ ζαλώνανε μέ φοΰμο, πού χό ά γοράζανε άπτό μπογιατζή. Τό άνελιγώνανε σέ λά5ι κ χ: τό 'κάνανε σάν άλοιφή. Κο'ντά στή μούρη, ήπασαλείβανε καί τή ιράχη τώ χεριώνε τω; γ·.ά νά φαίνου'νται κι' αύτά ιναΰρα. ■Οί ντυμένοι άραπάκια τ,τανε τρ:ώ λογιώ: Ή «'Έριμ' γιόλ> >.
οί «Βάρα - βαρα - €άρα, φίς ·
φίς - φίς» καί οί «Μπε'ντοο'ΐ
νοι» (Βεδουΐνοι).
α) Η ΕΡΙΜ — ΝΙΟΛΑ
Ή διπλή αυτή λέξης γένετα:
άπό τσί τουρκ. λέξες «έρί - ιμ
γιολά» πού θά πή φθείρομαι
στό δράμο (μέ τρώνε οί δρό-
μοι). . β!!"·.1
(Έρί - ιμ, α' προσ. ένικ. έ-
ξακολου&ητικοΰ ένεστ. τοΰ ρημ.
ιέρι - μέκ'ι — φθείρομαι, λυώ-
νω. ΪΊολ - α, δοτ. ένικ. τοΰ
ούσ. γιόλ δρόμος).
Την «"Εριμ - γιόλα» τηνέ
'κάνανε μεγάλ' άγόρια άπό φτω
χογειτονιές, <εϊτες άπό χανιά (φτωχοπολυκατοικίες) κ' ή πά ρέα ήπρεπε νά 'ναι ονλοι τω; μουτζαλωμένοι μούρη καί χέ- ρια, μά καί άξυπόλτοι δπως συ νηθίζουνε οί άράπηδοι. "Αν ο χι βλοι τω;, τουλάχιστον μεοι- ικοί «αί τα ποδάρια νά 'ν' κ;' ■αύτά μουτζαλωμένα. "Οσο γιά τό ντύσιμο, αύτό τό 'κάνανε δ- πω; ήθέλανε. "Αλλη παρέα ή'ντυνού'ντανε μέ τσουβάλια κ' ήτανε δεμένο. ό Ινα; μέ τόν Αλλονε μ' ένα μα κρύ σκοινί, άπτή μέση τως, σάν σκλάβοι, έξόν άπτόν? άρχηγό, πού "πρεπε πάντα νά υπάρχη έ .νας τέτοιο;. ΕΕχανε καί κρεμα σμενα Απάνω τω; τσο'μπανοκού δουνα πού τα βρο'ντούσανε. Αύ τό τό ντύσιμο ήτανε τό πιό ρέ'μ ιπελο. "Αλλε; παρέες πάλι ή'ντυνού' ντοστε πιό συμματζε,μένα. Ό κάθε Ινα; φοροΰσε άσπρη νυ· χτικιά πουκαμίσα (τσή τότε ί •ποχής) καί στό κεφάλι κόκκινο φέσι γιά δχι. Είτες μπουρνοΰ- ζι χαβλου.5έινιο άσπρο μέ την «ουκούλα. Είτε; πάλι ήαίεπα- ζού'ντανε άπτό κεφάλι ώσαμε •κάτω μ' έν' ασπρο σε'ντόν.. Τα «ουδούνι» χ' έδώ ήττ-.νε άπαρα! αητα. Ό άρχηγός πάντ:·. ήο'ΐιστοΰ ισε ντου'μπελέκι είτε; καμμιά μεγάλη μαγκοΰρα μέ κρεμασμέ νέ; άπαν») κουοΌύν,·;. Στσί άποκριάτ'.κες Λθ'.πόν 6δυ ιμάδες, τσί κα'ίημΐρνες πίύ τα μαγαζιά ήτανε άνοιχτά, νάνε οί παρέες αύτέ; ζ~· ΤΣΗ τσες, κ' ήστεκού'ντοστε ό'μπρός σέ κάθε μαγαζί γιά ;ά χορέψον νέ, τραγουδήαουνε καί ματζί- ψουνε ?τσι πχρόΐδες. Τό ιδι τως ήπρεπε νά 'ναι ύ ήά ς ήρ τούροακο, άφοΰ ήκάνανε πό ; ή Γτανε άράπηδοι. Ό άρχηγός τως χτυπώντα; μ «λαϊκό ρυθμό» τό ντιυ'μ'^' λέκι, είτες τή μαγκούρα -/.ατα- νατα καί μέση ήτραγουδοϋσε ικ' ήιλεε: «Έ - έ - ριμ - νιόλα·>
κ' οδλ' οί αλλοι εύτύς ϊ,χο-
.ροπηδούσανε μέ μικρά βήματα
α' ήαπαντούσανε τραγουί-στά
ικι' αύτοι απάνω στό ου')Γ·.ό ~Ά
ντου'μιελεκ-ιοθ κ' ήλέανε:
«Έϊ - βαλλά'»
καί πάλι ό άρχηγός,
«παποΰτς μαφίς»
καί οί άλλοι
<^ϊ - βαλλά'» κχΐ συνέχεια —«κ' έσύ μπακάλη» —«εί: - βαλλά'» ^-«νά' σαί καλά» ~«Ιϊ - βαλλά'» —-δωσέ παραδες» —«Ιϊ - βαλλά"» "-«γιά τα 'ραπάκια» —«έϊ - βαλλά'» —■ «παρά μαφίς» —«έϊ - 6αλλά'» ("Εϊ - βαλλά', άραβοτουρκ.— ναί, μά τό θεό, μαφίς, άραβο- τουρκ. δέν ύπάιρχει, λείπει). Καί ή οθλη ίννοια τοθ τρα- γουδιοϋ είναι αυτή: —«Μέ τρώνε οί δρόμο·.» —«ναί, μά τό θεό» —«δίχως παπούτσια» —«ναί, μά τό θε&>
—«κ' έσύ μπακάλη»
καί άνάλογα μέ τό ^αγχζΐ 6
ιάρχηγό; ήλεε:
«χ' έσύ φονρνά,ρΐ)·»
«κ' έΊσύ χασάπη» κλπ
Ό άρχηγός ήάπλωνε ·«« χέί»'
τού καί τ' άραπάοαα δέν ήφεύ-
γανε ά δέ τώ; ήδίνανε οί μαζα
ζατόροι παράδε;. Μά αύτοι εύ-
ΜΗΔιΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟϊ ι
ΕΙΣ Ε(>Κ ΕΛΑΙΟΛΛΔΟΤ
Μηδενισμένη έξακολο-Λεί ν4
είναι καί καχά την τρέχον>ααν
έβδομάδα ή άντισταθμισν.κή &
φορά, ή έπιβχλλομένη επί τοθ
είσαγομένου είς την Εύρωπΐϊ
κήν Οικονομικήν Κοινότητα ©>
σικοΰ έλληνικοθ Ιλαιολάδου.
Εί; τα αύτά Ιπίπβδα ωρίσθη
καί ή άνάλογος εΐαφορί ίικΐ τοθ
έκ Τυνησίας έλαιολάδου τής αύ
τής ποιότητος, ένώ διά τό ποο
ερχόμενον έκ Μαρώκου καί έχ
τρίτων χωρών προϊύν ή άντι—α
θή είσφορίι ωρίσθη προ
τρί χρ ρ
θμιστική είσφορίι ωρίσθη ρ
μένου δι' εισαγωγήν είς χήν
ΕΟΚ εί; 5,40 καί 10,40 δολλά
ρια ,κατά τόννον άντιστοίχως.
—«ίϊ - βαλλά'»
—«καί γλύφιτσουρ;»
—«|ϊ - βαλλά'»
καί άλλα πειραχτικα *' ήψ
γανε, νλ μή χάνουνε τόν κα:ρ4
τω;, γιά νά πάνε στό διπλΐνο
μαγαζί.
Ήγυρίζανε Ιτσ·. ο5λο τ' άπό
εμα. Κι' αμάν ήβράδ·.χ': πιά,
ήπααίνανε σέ καμμ·.ά ταβέρνχ
γιά νά μοιραστοϋνε τσοί παρ«
δες τω;, νά καλοφανε γιά Ά
συνέρχουνε, μά καί να πΐοθνε
νά μεθύσουνε, νά κ4")υνε κέφι.
β) ΟΙ ΒΑΡΑ — ΒΑΡΑ —
ΒΑΡΛ—ΦΙΣ— ΦΙΣ —ΦΙΣ
Πεντέξ'. παλληκαράκια ή'
ντυνού'ντοστε άραπάκια γι4
ί γοθστο. Ήμουτζαλώνανε χά μο'5
ίτρα τω; μαδρα, ήβάφανε τ' ί
ιχείλια κόκκινα κ' ήβάζανε ί
σπρα ψεύτικα δό'ντια άπό χομ.
μένε; πατέτες. Ήτϋλιγού'ντο-
στε άποπάνω καί μ' Ινα οε'ντό
νι άσπρο κ' γ^γυρίζανε στσί πιί
τσε; καί στσί γειτονιέ; κ' ήλέα
νέ τραγουδιστά δυνατά χαί μέ
τόνο οΰλο αύτό τό ίδιο μά κ/ι
μέ δυσκολία γιατΐ 'χανε τα ·ΙνΊ
τικα δό'ντια:
«βάρα - βά-ρα - βάοα,
<ρίς - φίς - φίς» Λέξε; τουρκ. άφοθ ήκάναν- πώς ήτανε άράπηδοι (βαρ,. τουρκ ρημ. άπ,ρόσωπ. — ύπάρ χει «φί; - φίς» φίς τοηρχ. μό- ριο πού τό λένε πολλές φορέ; καί παρααταίινει ψίθυρο ρατ:- ,κι&ς συνομιλίας ψί - ψί) Κάποια παρέα ή'ντυνού'νταν- ίτσι κάθε χρ6·νο κ' ήπαιρνε μχ: ζί τό Γιουβάνη τό Ντεληγιάν- νη, τό μπεκρή, πού 'τανί τλ χαριστημένοι, γιά τό κχλό, τώς στσιτσιέρης. Αύτό; ήτανε πό/.·) •ήδίνανε κάτι. "Ητανε δμ«ο; κα'ι γκεβεζές κ' ήδινε ζωή σ:ήν τλ ί έ Μά 'λλήθ άνάποδοι πού, έ ) γζς ή ζή ή ρέα. Μά τού 'κολλήθηκε γ'.α■:χ^ ' 6 ί ό λ Β λημένοι μέ τσοί _ μουστερήδι; τό καί τό παρατσοΰκλι «Βαρχ τως, ήκάνανε τόν κουφό. Κχϊ , βάρας». τότες τ' άραπάκια ήλέανϊ: —«είσαΐ τσιμοΰρι» ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Δρ. Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ» Ν. ΙΩΝΙΑΣ υπό τοΰ υίοΰ καί διαδόχου τον Με γάλου Αλεξάνδρου κατά την μά¬ χην των Θη^ών τοΰ ετους 334, δ οποίος άνέσκαψεν έκ θεμελίων τάς Θήδας καί έφείσθη μόνον των Ιε- ρών νιιών καί τής οικίας τοΰ έξό- χον τέκνον των θηδών, τοΰ ποιη- τοϋ ΙΙινδάρον, διατάξας τονς στρατιώτας τον «ΙΙινδάρον οίκον, μή καίετε». Ό Μέγας Άλέξανδρος κατά θείαν βονλήν δΐίλάσας την Μικρα¬ σίαν έγκαθίστα είδικευμένονς τε- χνίτας καί έπαγγελματίας βετε- ράνονς εθελοντάς στρατιώτας τον είς τα ένδότερα τής Μικρασίας. Βραδύτερον δέ τό μέγα καί σννε- χώς όγκούμενον ρεΰμα μετανα- στών έξ Ελλάδος δέν ήνέχθη νά τεθή τέρμα καί είς τόν αρχαίον Ελληνικόν Πολιτισμόν τής κυρίως Ελλάδος μετά την κατάργησιν τής δημοκρατίας καί τής αύτονομίας των 'Ελληνικων πίλεων υπό των Μακεδόνων βασιλέων καί την άνα πόφευκτον άλλά καί σωτήριον με- τανάστενσιν. 'Ειπαμένως, μετανα - στεύοντες είς την Ανατολήν καί ειδικώτερον είς την Μικρασίαν, σν ναπεκόμισαν μεθ' έαυτων, ώς έθνι κόν κειμήλιον, τα φώτα τοΰ Αρ¬ χαίον 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ τοιν καί τα μεταλαμΛΟδευσαν είς την μόνιμον καί φιλόξενον νέαν πατρί δα των την "Ελληνικήν Μικροκτί- αν. Εντέυθεν καί δ έξελληνιισμός των αϋτοχθόνων καί ή καλλιέρ- γεια καί διάδοσις τής 'Ελληνικής γλώσσης καΐ ή έπικράτησις των 'Ελληνικών ήθών καί έθίμων είς ολόκληρον την Άναιτολην κατά την 'Ελληνιστικήν εποχήν. Τουτο δέ απεδείχθη έκ τής άποτυχίας τοΰ Ρωμαϊσμοϋ να έκλατινίση τάς Άνατολικάς επαρχίας τής ρωμα- ικής αύτοκρατορίας, δπως έπέτυ - χ«ν είς τάς νπαναπτύκτονς Δυτι- κάς επαρχίας της. Πισχεύω δτι δ λόγιος άναγνώστης εξήλθε τής πλάνης τού καί ϊσως θυμιάση πε¬ ρισσότερον άπό εμέ τό θαυμάσιον καί θεάβουλον &γαλμα τοΰ Μικρά σιατισμοΰ, δηλαδή τής Νεοελληνι κης Ελλάδος! Ίωακείμ Γ. Μαλαθούρας Είς τόν έν Ν. Ίωνία «Οίκον Σπάρτης» ή έκεϊ «"Ενωσις Σπάρ της Μ. Άσίας καί περιχώρων», την παρελθούσαν Κυραικήν 22αν Μαρτίου, διωργάνωσί, κατά τρό¬ πον λάαν επιτύχη, έν τώ πλαισίθ) των έκδηλώσειον επί τή έπετείω τής έθνικής εορτής τής 25ης Μαρ τίοι», διάλεξιν μέ δμιλητάς τούς καθηγητάς κ.κ. 'Ιχοακείμ Μαλα- θούραν κίχί Κιίκτταν Βαμβακάν, παρουσία τοΰ Δημάρχου τής Ν. Ίωνίας κ. Κνρ. Κιοφτερτξή, δή μοτικών συμδούλων, εκπροσωπών των τοπικών έκκλησιαστικών, διοι κητικών, έκπαιδευτικων, άστυνομι- κών άρχών, άντιπροσώπων έπαγ- γελματικών όργανώσεων, τοΰ επι τίμου προέορου τής Ενώσεως ν.. Βασ. Άοτρμιάδην, τού άντιστρα τήγου έ.ά. κ. Έμμ. Σεραφετι/νί 8ου κιί πλήθους έκλεκτοΰ κόσμον. Ο διαπρεπής «τννεργΐΤΓ,Γ; μ«ϊ ν.. Ίωακείμ άφοΰ. έν άρχή, με γλαφυρότηιτα διέτρεξεν είς την αρχαίον ελληνικήν Ιστορίαν, έπι- σημάνο.ς τα τρομακτικά δεινά, τα όποΐα οί <νταγ(ονισμοί καί διενέ- Ρεις τ(Τ) τότε έλληνικών πόλεο)· καί Ιδία της Σπάρτης, ΆθηνχΤιν καί θηβών, έπεσι!>ρειισαν είς αι'>-
τάς, με συνέπειαν την ύποδοϋλο)-
σίν των είς τούς Πέρσας καί έξι
στάρησε την ε»>δοξον άπελρυθεριΐ)
τικήν καί εκπολιτιστικήν έκστρα-
τείαν τοΰ Μ. Αλεξάνδρου, δΐΕ-
ξήλθεν, έν συνεχεία, -τό κύριον
αυτού θέ.μα «Λατινοκρατία χαί
Μυστράς^ καταδείξας δι' άκατο-
μαχήτί.ι.· ίπιχειρημάτων, ότι ά«υ
γ ού Μιστρά, ό οποίος είναι δή
μιούρνηαα τής Αύτοκρατορίας τής
Νικαίας, δέν θά υφίστατο σήμε
ρον 'Ελ/.η,ισμός είς την ΙΙελοπόν
νησον ϋ νερεάν Έλλάδα καί τα;
νήσου., τοϋ 'Ελληνικοΰ Άρχιπε-
λάγους
Κατόπιν ό κ. Κώστας Βαμνα-
κάς διεπραγματεΰθη εύγλώττιος τό
θέμα τού «Κάστρα κ.αί Μοναοτή
ρια τοϋ Μοριδ».
Επηκολούθησε προβολή ήχογρα
ςρηιμέννι>ν έγχρώμιον είκόνχον χαί
πε.ριηγήσε(ος των Κάστρων, Μο-
ναστηρίο)ν τοϋ Μοριά καί ήρώοιν
τής Έπαναστάσεως τού 1821, 6ά
σει κειμένων τοΰ Ιδίον κ. Κώ-
στα Βίί,μβακά, μουσικής έπιμελη
άς τής κ. Λανάης Ευαγγέλιον,
σκηνοθετικής έπιμελεί<ις τού χ. Νίκου Τοντονντζάκη καί δμιλητάς τούς καλ-λιτέχνας τοΰ Βασιλιχοΰ θεατρον δίδα Καπιτσινέα καί Γχί καν Μπινιάρην. Την ίίλην τελετήν έπρελόγιοτν ό Πρόεδρος τής «Ενώσειος Σπάρ της Μικράς Άσίας καί Περιχώ- ρο^ν» κ. Κοσμάς Νικολαίδης, δ»· στις κ«ί παρονσίασε καί τούς 6- μιλητάς. ΕΚΕΙΝΛΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓαΧ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥΑΑ Ν, ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ .£Χα υπερπεντηκονχαεχή ά Υ^αρπον τ^υγικην αυνοδοι Ι π9Ρί£*ν απεχωρησεν Ικοημήσα- ' σχ. πΡό« ^?™ η εύγενεσχάχη ΪΜ πολυσέδασχος Καρχσκευοΰ- λ* ^· Λ-ωντταντοπούλου. Μετά πολυπϊνον καί βροτολθΐγόν νθ· ] 'ον, την οποίαν δέν Γσχυσαν νά | «««λυνουν ,καί άναχα-.τίσουν | ο5τε αί καταβληθδϊσαι ένδελ:- > Χ^Γ» Τ^ί έπιστήμης ενέργειαι,
| 3<>τ' % ~°ΡΥ'·Χή των οίκείων
περΐθαλψις καί αί θερμαί εύ-
' χαί των φίλων, την Ι4ην Μαρ
τίου 1.1. δυστυχώς δέν άπεφεύχ
θη τό μοιραίον. Την έπιοϋσαν
Κυριακήν τής Όρθοδοξίας έτε-
λέσθη ή έκφορά έν προφανεΐ
πένθει καί συντριβή έπιβλητι-
κή; σνρροής, ήτις Ιξεδήλωσε
χήν εκτίμησιν καί τόν σεβασμόν
αυτής πρό; την μεταστασαν.
Γό^ς έπιφανοθ; Σπαρτιαΐι-
κής οικογενείας Ρηγοπούλου,
υπό σπανίων χαρισιιάτων πρνι
κιαμένη, «Ιχε συνδεθή άρρη
κτως μετά τού έκ ΣκοποΟ τής
Άνατολική; θράκης έκ τή;
μχρτυρικής οίαογενίία; των
Κωνστανχτπούλων φιλολόγου,
ποιητοϋ, απαραμίλλου ρήτορος
καί συγγραφέω;. βουλευτού καί
εΙ:α 'Τπουργο5 Νι-κολάου Κων
αταντοπούλου.
Συνοδοιποροΰσα μετ* αύτοΰ
έν άγαστή άρμα;ίχ, ηύτύχησϊ
νά αποκτησουν Κόρην σεμνήν,
€ύφυ*, επί κάλλει μορφής καί
ψυχή; ίξέχουσαν, την Ροδόπην,
τή; οίκογίνειακή; έςττία; Ά
άγλάϊτμα.
ή έκτίμγ/σις τοθ τε ίγγυί
καί τοΰ μακράν περιβάλλοντος
πρό; τό ή5η Τρίγωνον έδώρτ|«ί
γαμβρόν χον έν τή ΆθηναΙ'χή
κο-.νωνία λίαν εύφήμω; γνωσ:6κ
μεγαλέμπορον Λέανδρον Δρα·
γώναν. Εύγενεστάτη, φιλόξενο,.
περιποιητική καί άξιοσέβαστος
ή άείμνηστο; Παρασκευούλ*
Κωνσταντοπούλου έν τί) περαι¬
τέρω πορεία διακρινομένη Ιδι¬
αιτέρως ώς ΙδοΜΐχή σύζ'^γο;
καί διά τό εϊλικρινέ; ένδιαφί-
^ αυτή; πρός τόν πολυπαθή
Ιοπον καί τού; αυμηχατρίώτα;
τού συςύγου της, σοβχράν είχί
πάντοτε σ^μετοχήν ίμπραχχ^'
εί; τούς άγώνα; καί την
μναν αιΐτοϋ κατά την ά
στάσιν αυτών μετά χήν μ
κήν εκ Τουρκίας β:αίαν ίξοδον
καί την έν Νέω Σκοπώ έγχα:«
στάσιν αυτών παρά τας Σέ?
ρ«ς.
Δικαίω; τόν θανατον τής 4«
ανήστου Παρατχευούλα; Κων
σχαντοποΰλου έπακολουθοθν 2
λων καί έμοϋ προσωπικάς »ί?
'ΐοταχαι εκδηλώσει; εύγνωμοςπ
^ης. εύχαρ-.στιών, χιμί); καί '-■-
βασμοθ μεχά ξιαπύρων ίύγών >
πέρ αναπαύσεως τή; Ψυχί); ν>
τήί 'λτ,Ι αλήστου μνήμης.
Π. Χ. ΒΑΛΙΟΓΛΗΣ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
ΤοΟ συνεβγάτου μας κ. ΑΓΤΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ'ΓΤΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Ό Όρφενς ήτο δ ιμεγάλος έμ-
πνενσμένος καί «ίσηγητής τής έλ-
ληνικής θιρησκείας.
Ό Πυθαγόρας ήτο ό όργανιοτής
τής έσωτερικής έπιστήμης καΐ φι-
λοσοφίας των Σχσλών.
Ό Άπολλώνιος ό Τυανεύς, ήτο
δ στωϊκός ήθικιστής καί λαϊκάς μά
γος τής Παρακμής (άκμάσας επί
Νέροννος).
Άλλά καί είς τοϋς τρείς, άνε-
ξαρτήτοος δαθμών καί άποχρώσε-
ων, λόμπε· ή θεία άκτίς, τό παθη¬
τικόν πνεΰμα τής σωτηρίας των ψυ
χών, ή άδάμαστος ένεργητικότης,
περιβαλλομένης πραότητα καί γα¬
λήνην, ή έσωτερική φλεγσμένη δύ¬
ναμις τής Γ>ουλήσεο)ς.
Α
Ό Πυθαγόρας περκορίΕ,ετο νό
διδάσκη τούς μαθητάς τού, έφαρ-
μογάς τής διδασκαλι'ας είς την ζω¬
ήν.
Την επιφάνειαν (δρασιν άπό ύψη
λά) διά τής οποίας άνέπτυσσε ενα
σύνολον βαθντέρων άπόι|>ε(πν των
έπιγείοη' πραγμάτων.
Ή άρχή τοΰ καλοΰ καί τοΰ κα-
κοΰ >δέν 2χει νόημα βι' εκείνον πού
δέν άντιλαμβάνεται. την αρχήν καί
τό τέλος των πραγμάτων, δι' αυ¬
τόν ή ήθική 'θα είναι τελείως άνε-
παρκής.
Ή ανθρωπίνη ελευθερία είναι ά-
κατανόητος βι' έκείνονς πού αΐσθά-
νονται πάντοτε τόν εαυτόν των πε
λάτην των παθών των καί δέν πι-
στεύουν οδτε είς την ψυχήν, οΰτε
είς τόν Θεόν καί θειοροΰν την ζω¬
ήν ώς ιμίαν λάμψιν μεταξύ δνο μη¬
δέν.
ΟΙ μέν ζοΰν είς την δουλείαν
τής ψνχής, είς τα πάθη, οί δέ ζοϋν
είς την δουλείαν τής διανοίας, πού
πε<ηορίζ«ται είς τόν φυσικόν κό¬ σμον. Μοίρα, θεία Πρόνοια, Ελευθε¬ ρία. Ή Μοϊρα 6αοιλεΰει είς τί) πα¬ ρελθόν. Ή Θεία Πρόνοια βασιλεύει είς τό πάντοτε υπάρχον παρόν (την αί ωνιότητα). Ή Ελευθερία δασιλεΰει «ς τύ μέλλον. Έ<ρ' όσον τό κακόν ευρίσκεται έν δυσαρμονία μέ τόν θείον Νόμον, δέν είναι έργον θείον, άλλά των άνθρωπον («ουδείς έκών κακάς», πού άναφέρεται καί είς τόν Τίμαι- ον τοϋ Πλάτο)νος). 'Εφ' όσον τό καλόν ευρίσκεται έν άρμιονία μέ τόν θείον Νόμον, ν πάρχίΐ μόνον αΰτό πραγματικά καί αΐώνια. Οί Ιερεϊς των Δελφών καί τής Ελευσίνος, δέν ηθέλησαν νά άνα- πτύξουν τάς Ιδέας αύτάς είς τόν λαόν έτροβοΰντο, στρεβλήν άντίλη ψιν καί κατάχρησιν. Είς τα Μνστήρια παριστάνετο συμβολικίδς ή διδασκαλία αυτή μέ τόν διαμελισμόν τοΰ Διονύσου καί τοΰς πόνσυς τοΰ Θεοΰ. (Συνεχίξεται) Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος δυναστείας. Μετά τόν τουρκοπολωνικό πόλε- μο τοϋ 1672, ή Πολωνία ύποχρεώ- θηκε νά έκχωρήΊση στήν Όθωμα- νική Αύτοκρατορία τή Ποδολία, πού άνήκε φυλετικά καί γεωγραφι κί στή Μικρορωσία καί άποτελοϋ- σε τό μήλο τής έριδος μεταξν Πο- λωνών καί Ρώσων. Μέ την ύποκα- τάσταση των Πολωνών άπό τούς Όθιομανούς, ή ρωσοπολ(.ονική δια- μάχη γιά την Ποδολία, μετατρά- πηκε σέ ρωσοτουρκική. Στά 1678, έαΐΐ τοϋ τρίτου Ρομα νώφ, Φεοντόρ Άλεξέγιββιτς καί Σουλτάνου Μωάμεθ Δ', ξέσπασε ό πρώτος ρωσοτουρκικός πόλεμος, πού κράτησε τρία χρόνια καί £λη ξε μέ σχετική έπιτυχία των Ρώ- σιον, άλλά χωρίς κανένα έδαφικό κέρδος. Στά :<>83, ΰστερα άπό την πανω
λεθρία των Όθωμανών εξω· άπό
τή Βιέννη, ή Ρωσία ποοχώρησε
στήν άποκληθεϊισα «Ίε-ρά Σνμμα-
χία» τής Αυστρίας, Πολωνίας, Βε-
νετίας, Τοσκάνης καί Μάλτας, κα
τα τής Όθωμανικής Αύτοκρατο-
ρίας.' Άπό τότε οί ρωσοτουρκικές
οχέσεις έξελίσσονται άπό τό κα-
κό στό χειρότερο.
Στά 1696, ό Μέγας καί πολύς
ΤσάρΓς Πέτρος Α' Άλεξέγιεβιτς,
ώρμησε μέ πολυάριθμο στρατό
στίς άκτές τοΰ Εύξείνου. Νίκησε
τα κριμαϊκά καί τα όθωμανικά
στρατεύματα καί κυρίευσε τό Ά-
ξόφ.
(Συνεχίξεται)
ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΣΙΣ
4κ της 1ης σελίδας)
κεϊ σοι ή χάρις μου' ή γάρ δύνα¬
μις μου έν άσθενεία τελειοΰται»
(Β' Κορ. 12,7—10).
Τό παράδοξον τής ταπεινώσεως
είς την περίπτωσιν τοϋ Παύλου, εί
ναι δτι γίνεται πηγή δυνάμεως, 6ιό
τι ή χάρις τοΰ Θεοΰ μεταβάλλει
την αδυναμίαν είς δύναμιν.
Μία άνασκάπησις των βιβλικών
μορφών καί των άγίων έν γένει
τής Χριστιανωσύνης, μάς δίδει ύ-
πέροχα παραδΐίγματα ζωης έν τα-
πεινώσει, ζωης πού είναι ένσάρκω-
σις τής άρετής, τής ταπεινότητος,
ή όποία άντιτίθεται είς την παρά¬
βασιν καί την παρακοή,ν.
Λ
"Οπως προκύπτει, λοιπάν. άπό
την διδασκαλίαν καί τα ζωντανά
παραιδείγματα τής Άγίας Γραφής
καί των Πατέρων τής 'Εκκλησίας,
ή ταπεινοφροσύνη είναχ άρεχή πρώ
της τάξεως μεταξύ των χριστιανι¬
κήν άρ«των καί ή ωραιοτέρα δο>-
ρεά τοϋ Άγίου Πνεύματος. Δέν ΰ-
πάρχει δβός πρός την σκοτηρίαν
καί τόν άγιασμόν, χιορίς τό έφόδι-
ον τής ταπεινώσεως.
ΟΙ άγιοι τοΰ Θεοΰ δνβριοποί, άν-
τλοΰσι δύναμιν καί αγαλλίασιν ά-
πό την ταπείνωοίν των.
Διά τόν ταπεινόν ίσχύει ή αγγε¬
λική έκείνη απόκρισις πρός τή·ν τα
πεινην Παρθένον: «Πνεΰμα αγιον
έπελεΰσεται επί σέ, ικαί δύν«ιμις 'Τ
ψίστου έπισκιάσει σοι».
Ή άδ·ικία, ή ΰδρις καί οί κακοΐ
λόγοι των άνθρώπων, ο^ίλτον ή έ-
χθρών, πού μας ταπΐΐνώινουν, άντί
λύπης πρέπει νά είναι πρόξενος χά
ρας έν ΚυρΜ().
"Οταν άναλογιβθό>μεν ότι οί &ν
θρωποι καθ" έαττούς είμεθα άδΰνα
τα πλάσματα, τότε χατανοοϋμεν 6α
θύτερον τό λεχθβν είς τόν Παΰλον:
«άρκεί σοι ή χάρις μου· ή γάρ δύ¬
ναμις μόν έν άβθενεία τελειοϋταί».
Ή αϋτοταπείνοΜΐις καί ή έξ αί-
τίας των άμαρτιων των άλλο^ν προ
ερχομένη ταπείνω<Ης, ΐΐναι συγχρό νως ή έν τφ θεφ ανύψωσις καί τουτο είναι μία παράδοξος διαλε- κτική, μία φαινομενική αντίδρασις, άλλά πάντως είναι τακτηγορηματι κός νόμος τοΰ πνετ,ιματικοΰ κάσμου, ότι «πάς δ {ημών εαυτόν ταπεινω- θΰχεται καί ό ταπεινών εαυτόν ύ- ψωθήσεται». Ό νό,μος αύτάς, τόν οποίον |.ιδ.ς αποκαλύπτει τό Ευαγ¬ γέλιον, δΐΐκννει ότι δ θεός έπιδιώ- κει τάς άντιθέσεις, άλλά έκείνο πού εΓνα ι&ι' ημάς άντίθ«σις, δέν ση- μαίνει δτι είναι καί διά τόν θεόν. Τόν νόμον αυτόν ευρίσκομεν έ- παλ.ηιθευόμενον είς όλας τάς πιερι- πτώσεις τής ύπε^οψίας καί αύτοπε ποιθήσεολς καί είς όλας τάς περι- πτώσεις τής ταπεινότητος. Ό Απόστολος Πέτρος, πού ήγά πά τόσον τόν Χρκττόν, δταν έτάλ- μη<τεν τη(>ηλοφρονών ντι είπη είς αύ
τόν «εί πάντες σκανδαλισθήσονται
έν σοί, έγώ ουδέποτε σχανδαλισθή
σομαι» (Ματθ. 26—33), κατέπεσε
καί έξηυτελίσθη μέχρι τοΰ οημείου
νά αρνηθή τρείς φοράς τόν Διδά-
σκαλόν τού.
(Συνεχίζεται)
ΕΚΔΟΣΕ1Σ
Μόλι; έκι>κλοφόρη<ΐε τό ε'ννατο 6ιι6λίο τής Στέλλας Έπκρανίου - Πετράπ· «Ί'ραγούδια τής Σμύρ¬ νης» τό πέμ—ο στή σειρά των «Λαο /ραφικών τής Σμύρνης» πού άπό τό 1964 συνεχίζει. Είναι τρα γούδια ποϋ πρίν 80 χρόνια τρα- γοι>δοΓ«7ε δ λαύς, γραμμένα άπό
Σ μυρναίους σνγγραφεΐς.
«ΒΥΡΩΠΑΙΑ» Α.Ε.
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΦΑ]ΣΜΆΤΓΕΜ
ΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Κατόπιν αποφάσεως τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου λτ/φβεΐσ*
έν αυνεορία τής 7ης Μαρτίου
1970 καί σι>μ.φώνως τώ αχεχι
κώ άρΰρυ) τοΰ καταστατικβθ
τής Έτζιρείας, ή 13η έτησία
τακτική Γενικη Συνέλευσις των
Μετόχων τής Έταιρείας, θέλίι
συνέλθη την 2αν Μαίου 1970.
ημέραν Σάββατον καί ώραν 12
ην ιμεσηιμ,βρινήν είς την Ιδραν
τής Ιταιρείας δδός Αίόλου 4ρ.
82α.
ΘΕΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1. Τποβολή καί έγκρισις έκ
θέσεως έξ ονόμ,ατος τοΰ Διοικν;
τικοΰ Συμβουλίου ώς καί 'έίκβέ
σεως των έλεγκτών, επί τοΰ Ί
αοογιαμ.ο& καί τής διαχειρίσε¬
ως τής χρήσεως 19169.
2. "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι-
σμοδ τής βιΐ.12.11%9 μετά τής
συνοΐδευούσης αυτόν αναλύσεως
τοΰ λογαριασμοΰ Άποτελέσμ,α-
τα Χρήσεως 1969.
3. Απαλλαγή άπό πάσης
προσωπικής ευθυνής των μελώ;
τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
καί των Έλεγκτών, ώς καί ά
πό πάσης ευθυνής «αί άποζημι
ώσεως διά τα πεπραγμένα τής
χρήσεως 1969'
4. Έκλογή δύο τακτικών καί
Εσαρ£θ|μων άναπληρωματικών
Έλεγκτών διά την δί
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
χ
τού Ιτους 1970 καί καθορ-.σμος
τής άμοιβής αυτών.
5. "Εγκρισις ί,-κοΐογΰ^ Δ)
ντο; Συμβούλου μέχρι τής 31.
12.1969 καί καθορισμός τής
άμοιβής αυτοθ δ'-ά την χρήσιν
τοΰ 1970.
6. Έκλογή Νέου Διοικητικοΰ
Σβλί
μ
Κατά τό Β.ρ%ρον 29 τοΰ Κα
τα,στατικοΰ τής Έταιρείας. ίνα
μ,ετάσχη ηΐτοχος τής Γεν. Συν
ελεύσεως, δέον νά καταθέση
τάς μετοχάς αυτού είς τό Τα
μεΐον τής 'Εταιρείας ή είς τ6
Ταιμεΐον Παρακατάθηκών καί
Δανείων ή παρ' οιανδήποτε έν
Ελλάδι ή ιέν τή άλλοδχπή άν£
γνωρισμένη Τραπεζιτική 'Εται
ρεία πέντε (5) τουλάχιστον Λ-
μερας πρό τής ορισθείσης ήυ-ϊ
ρομηνίας διά την Συνεδρί*σ'.ν
τής Συνελεύσεως.
Έν Αθήναις τί) 7η Μιχρτίου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΓΜ)ΑΙΟΝ
Η ΕΚΔΡΟΜΗ
ΤΩΝ ΑΤΤΑΛΕΙΩΤΩΝ
Ή «Ένωσις Άτταλειωτών καί
Άλαϊωτων» βρθσκεται είς την εύ
χάρκττον 6έ<τιν νά γνο>ρίιση είς τα
μελη κ«ί τούς φίλους της, δτι έν-
τός τοΰ μητνός Αύγουστον 1970, θά
πραγματοποιτκΐη την 6ην μεγάλην
έκ.δρομήλ' είς Άττάλειαν.
'Εκ,τός άπό την Άττάλειαν, την
πατρίδα μας, θά έπκτκεφθοΰμε πολ
λές πόλεις τής Τουρκίας, δεδομέ-
νου δτι είμεθα μέ τάς τοπικάς Άρ
χάς είς τακτικήν επαφήν.
Μέ τούς θερμούς μας χαιρετι.σμοΰς
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
Ό πράεδρος Γ. Χατζηνικ)ου
Ό έπίτ. ποόεδρος Ε^ Ττουτβόγλου
Ό Γ. Γραμματεύς Ν. Παπάζογλου
ΣΤΝΒΧΕΙΑ έκ χίίς 1ης σβλίδος
Λαακάλιον καί εύγνοιμώνιον εντοπί¬
ων μα,θητών, έπέτυτχον άνέλπικττον
καί όνειρώδη ί<περπαραγ(ι>γήν ποι-
κίλων προϊόντον γεωργικων, 6ιο-
τεχνικίον καί βιομηχανικήν, υπερ¬
βαίνουσα πολλαΐΐλασίως την Ικανο
ποίησιν τής έγχωρίου καταναλώσε-
οις.
4. "Εκτοτε οί "Ελληνες είδικοί
τής Μικρασιατικής ένδοχώρας, ορ¬
θώς σκεφθέτες, εζήτησαν την συν-
αντίλ.ηψιν των άρχαιόθεν είς τάς
παραλίους Μικρασιατικάς πόλεις έγ
κατεστημέναιν 'Ελλήνων έμπορον
καί ναυτιλιακών πρακτόρων, οί ό-
ποΐοι προσεφέρθησαν μέ τό άζη-
ιιίιοτον βεβαία, νά διαθέσονν τα
πλεονάσματα τής ένδοχώρας είς
τάς γνωρίμους το>ν χΐρσαίας καϊ
μεσογηακάς άγοράς. Εντέυθεν καί
ή άναξωογόνησις των παλαιών καί
γνωστών έμπορικων πόλεων (Κύξι-
κος, Μίλητος, Πέργαμος, Σμύρνη,
"Εφεσος, Άλικαρνασός, Ταρσός),
καί ή εμφάνισις νέων έιμπορικών ά-
γορών, οίαι ή Άλεξάνδρεια, ή Άν
τιόχεια, ή Σελεύκεια, ή Πτολεμα-
ίς καί ή σπουδαιοτέρα δλων, ή Ρό
δος. Δαότι είς την νήσον αύτην συν
εκεντροΰτο ολόκληρον σχεδόν τό
εμπόριον μεταξύ Εύρώπης καί Ά-
σίας καί λίαν επιτυχώς ξένος Ιστο-
ρικός την ώνάμασεν «εμπορικήν 6α
σίλισσαν τοΰ Αίγαίου». Πρός Βορ¬
ράν δέ, άνεφάνησαν νέα έμπορικά
κέντρα, τό Βυζάντιον καί ή Τα-
ναίς, διότι ήσαν αί κλεϊδες τοΰ έμ
πορίου μετά τοϋ Εΰξείνου Πόντου
τό πρώτον καί μετά τής Κασπία;
Θαλάσσης καί τής Ριοσίας, ή δευ¬
τέρα.
5. Ή συνεχής καί έντατική έμ-
πορ<κή έπικοινωνία των 'Ελλήνίον μέ έπίκεντρον την Ανατολικήν Με σόγειον, πρώτην την Μικρασίαν καί δ?υτ('ραν την Αλεξάνδρειαν, άναμί Εασα Ιδέας, γλώσσας, τρόπους ζ<ο- ής, ήθη ·καί εθιμα 'Ελλήνιον καί Ά νατολιτ'όν, παρεσκεύασε την 'Ελλη νιστικήν Λ^,ρίοδον των διαδόχων τοΰ Μεγτ'.ΑΓΐ' Αλεξάνδρου. 'Εντεΰ θτν νιΐι δ'ΐι τόν διαταγμάτων των ο! Πγ )'·.πι«.ο. καί οί Σελευκϊδαι, την ελληνικήν γλώσσαν, κατέστη¬ σαν επίσημον γλώσσαν των κ.νβερ- νήσεών των, γλώσσαν των ί/.ληνι στΐκων γρσμμάτο>ν, τοΰ έμτον'ίου
καί πασών έν γένϊΐ. των ζοχτικών
κοινωνιικων σχέσεων καί έκδπΜ·''π.-
ων. Καί αύτοι άκάμη οί Ίουδαίοι
τής διασποράς, άνεγΙνΛονον την
Παλαιάν Διαθή\ν είς ελληνικήν
γλώσσαν έκ τή; μεταφθάοπιι; των
'Εδομήκοντα.
6. Παραλλήλως, δμως, οί Σελευ-
κίδαι καί οί Πτολειμαίοι βασιλείς,
εξετίμησαν καί μάλ*στα είς μέγι¬
στον βαθμόν, την αξίαν των 'Ελ-
λήνων βετεράνων τοΰ Μεγάλου Ά-
λ.ον, άμόφυλοι συμπατριώται καί
συγγενεϊς άκόμη. Καί δέν είχον ά¬
δικον νά έγκαταλείπουν άνεπιστρε-
πτ'ι τό πάτριον εδαφος, μετά τόν
ί'ξπνΝ.ιχποδισμόν τόν ότ.οίον ίιπέ-
ηησαν κατά την έν Χαιρωνεία μά
χην επί Φιλίππου τοϋ Β' καί την
ταπείνωσαν τής ήττης κατά την
μάχην των θηδών επί τοΰ Μεγά-
λ.ου Αλεξάνδρου, ήτις καί έσήμα-
νε τό τέρμα τής δημοκρατίας καί
τής πυλιτινίι; οιτο/οίΐίας των 'Ελ
λ·ιν νών πολ'ων ·, ενικώς. Διά νά
μην επέλθη ομού: μοιραίως καί τό
άντ'ποίΐ. .-νκτιΐν τελ.ος τοΰ Άρχαίου
Έλληνικοΰ πολιτισιιοΰ εφρόντισαν
μι "παινετήν έπιμελειαν νά τόν με
τα'ΓΡΓονν αυτοπροσώπως είς τα φι
λύςίινα καί πλούσια έδάφη τής Μι-
κςαοίας διά νό τόν συνεχίσουν 'έ-
χτι τε ώς αρχήν τοϋ Νεοελληνικοΰ
Μ'Λιΐαοιοτ'Χοιι πε/ΐτισμοϋ, δστις
ήνθησιν ώς 'Ελληνιστικός πλέον
τΐι-λιτ'τι■■<:, έξιλλη-.ίσας μέν τούς 6τρ(ίιΐρ<νς τΓις Άνατολής άλλά καί έξανατολίσας τούς "Ελληνας κατά την επιτύχη παρατήρησιν τοΰ "Αγγλου ίοτοο νόν καί Άκαδημα- ικοΰ Τάρν. Καί ·'. Μέγας Άλέξαν δρος προσεπάθησε νά έξελληνίση τοΰς 6αι;.!>άίους. έξανατολίσας
τούς "Εληνι;; των χωρών τάς δ-
ποίας κσ.τί;:Γα >.ατά τού ιστορι¬
κόν Ζουνιέ. Διότι ιν Άττικήν δρα
χμήν κατέστησεν ό Μέγας Άλέ-
ξανδρος καί Ιδικόν τού νόμισμα θε
σας έπ' αυτής την προτομήν τού
μέ βάρος 4,250 γραμμαρίων. Ά>λ'
αύτη άντΐικατεσ'άθη βραδύτερον
μέ την Ροδίαν ή Ασιατικήν δρα¬
χμήν βάρους 3,250 γραμμαρίων.
Καί αύαή δμως ή δνιχμή άντικατε
στάθη επί ΙΙτολΐμα'·· ν μέ την 'Ελ
λνηνιστικήν ίι^αΧι-ΐί'ν βάρους 4,50
γςομμαρίΐ/1· κατα τόν οΐκονομολό-
γον Τουταίν.
8. Τό πρός την Μικρασίαν ο-
μως συνεχές καί άδιάκοπον μετα-
ναστευαικόν ρεϋμα των 'Ελλήνων
έστείρευσ.: μοιςαι'ως την πηγήν
τού, την κυρίω; 'Ελλάδα καί εΐδι
κώτερον ι,ήν Άιτυκήν. Διότι καί
τύ έμπόρ'ον μ::τε-τοπίσθη άνατολι-
κώτερον έφ' ίίσον ήδράζετο πλέον
καί έκινείτο επί χερσαίων όδών
συγκοινωνίας ανηκουσών είς τα
'Ελλ.ηνιστικά κράτη των Διαδόχων
τοΰ Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εν¬
τέυθεν καϊ ή βαθμιαία άχρήστενσις
τοΰ πολεμικοϋ κ*ιί έμποριχοΰ λιμέ¬
νος τής Αίγίνης, ή τελεία νέκρω¬
σις τοΰ λιμένος τοΰ Πειραιώς, ή έκ
κένιυσις τής Εύόοίας καί ή αΐμορ-
ραγία των Αθηνών. Τόση δέ ήτο
ή άραίωσις τοΰ πληθυσμόν των ΊΕλ
ληνικών πόλεων, ώστε κοοί ή έπι-
τάπιος καλλιέργεια τής Άττικής
γής δέν ηδύνατο νά Ικανοποιήση
τάς ανάγκας τοΰ πληθυσμοΰ της
κατά την μαρτυρίαν ξένον ίστορι-
λεξάνδρου, εΐσηγτττών τής έκμεταλ Ι κων. χ0 μεγαλείον των Αθηνών
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΙΝΕΠΟΛΙ-
ΤΩΝ
«Τό Νέον Δ. Συμβούλιον τοΰ
άρχαιοτέρου Σύλλογον των έν
Ελλάδι Ίνεπολιτων «Προσφνγι
κή Κοινότης Ίνεπόλεως, τό έκλε
γεν κατά την 47ην ετησίαν Γενι
κήν Συ; έ'.ευσιν άπετελέσθη ώς
εξής: ( '
Άλρ;αν5ρος Κοπτερίδης ΙΙρό
εδρος, Θοόιΐ,λος Εύιθιιμιάδης Άν-
■απρόε>δρος. Σταύρος Γροντίδης
Γεν. Γοαμιΐίΐτεύς, Συμεών Πατμά
νογλ.ου Τιιμι, ς, Χαράλαμπος Φι
λιππίδη; "Είρορος, καί Καλλιόπη
Τσανάκιυ, Σπΰρος Τσουκλίδης
Σύμβοιλοι, μί διετή θητείαν».
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
2ΗΤΕΙΤΑΙ φαρμακοποιός πρόσ
Φυζ δι* έπικερθεστάτπν φοο*
μακευτικτιν εργασίαν είς —
παρχΐαν. Πληροφορίαι είς τύ
γρα·εΤα μας.
λεύσεως των πλοντοπαραγωγικών
πηγών τής χώρας τοιν καί διοργα-
νωτων τοΰ έσιοτερικοΰ καί έξωτρ-
ρικοΰ εμπόριον των χοιρών έκά-
ι σιου. Καί ορθώς σκεφθέντες, άπε-
((;·ίίσισαν νά ένισχύσουν περισσότε¬
ρον την έξ Ελλάδος μετανάστευ-
σιν, πηγήν έ(μπλοντισμοΰ τής δημο
οίας καί ίδκοιΤΐκής οίκοναμίας των
Ρασιλείων τιον. 'ΕνΊεΰθεν έξηγεϊ-
, ται καί ή έ'χδοσις εύεργετικών νό-
ιΐιων ειδικώς διά την ε'ισροήν είς
την Ανατολήν έπιστημόνων 'Ελλή¬
νων καί έξειδικευιμένων έπαγγελ,αα
τιών καί τεχνιτών, είς τούς δποίονς
καί παρεχώρουν προνομιακάς κλη-
ρουχίας, έξι«πτ>ρετοΰσας τάς οικο¬
νομικάς καί εκπολιτιστικάς ανάγ¬
κας τής Άνατολής επί ζημίο; δμως
ανεπανορθώτου, τής έρημουμένης
κυρίοις Ελλάδος.
7. Νομοθετικώς παρεχάμεναι είς
τοΰς έξ Ελλάδος με-ταναστεύον-
τας κληρουχίαι τής Μικρασίας,
προσείλκυον δίκην μαγνήαου συνε-
χώς καί άδιακό.τως νεομεταναστευ
τικάς όμάδας 'Ελλήνων έξ όλων
των πόλεων τής κυρίος Ελλάδος.
'Επιστήμονες πάσης εΐδικότητος,
ϊοτροί, μηχανικοί, Γραμματικοί, γε
φυροποιοί, λιμενυκοί, μεταλλωρΰ-
χοι, ύλοτόμοι, ξυλουργοί, έπιπλο-
ποιοί, πτηνοτρόφοι, κεραμοποιοί,
οΐκοδό,μοι ΐκραντοτ'ργοί, άλιεΐς, ναυ
πηγοί καί πάσης δλλης είδυκότητος
εργάται έγκαταλείποΐ"ν σννεχώς
καί αδιακόπως μέ εύλογοφανή άη
δίαν καί απογοήτευσιν την 'Ελλά¬
δα καί κατευθύνονται έλπιδοφόροι
πρός την Μικρασιατικήν νέαν πα¬
τρίδα των. Διότι έκ.εϊ τούς άναμέ-
νουν ίδιόκτητος κλήρος, φιλόξε-
νος στέγη, κοϊλλιεργήσιιμον καί έκ
μεταλεύσιμον εδαφος, άποδοτική
γή καί έργασία, οίκογενειακόν μέλ
"Ε Υ Ρ Ω Π ΑΙ Α,, Α. Ε. ΑΝΩΝ. ΥΦΑΣΜΑΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΑΙΟΛΟΥ 82α - Αθήναι
13ος Γενικός ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ 1969
____ Διαχείρισις 1 ΊανουσρΙου έ'ως 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Πάγιον
"Εππτλσ ΙΟλ—
Κυκλοφορούν
Έμττορεύματο κατ' απογραφήν 730.723,15
Άπαιτήσεις άνετ είσττράξεως 5.—
Χρεωστσι 16 285.—
Διαθέσιμον
Ταμείον 198.077,90
Τράπεζαι 2.85-1.—
Άποτελέσματα τιρ^ηγ. χρήσ. 119.843,65
Συν ή προκύψαοα ζημία της
χρήσεως 1969 43.305,40 168.149,05
1968
ιοο.—
506.153,90
5.-
218.682.-
244 060,46
3.150.—
1.116.191,10 1.092.595.-
Μετοχικόν Κεφάλαιον
ήτοι Μετοχαί 4.Ο0Ο των 250 δργ. εκάστη
"Κκτακτον άποθεμ. Κεφάλαιον
Τακτικόν » λ
Πιστωταί
Συνδρομαί ττληρωτέσι
φόροι όφϊΐλόμενοι
Γενικά έ"ζοδα όφειλόμενα
Άσφαλιστικσ Ταμεϊσ Όφειλάμενα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
1.000.000.- 1.000.000.—
7.157.-
1.244 -
7.157.
1.244.—
1.008 401.—
1.008.401.—
101.310 —
73.957. -
2.430.—
2.437.-
1.806 —
2.8ΟΟ. -
2.244,10
1.285-
1.116.191.10 1.092.595.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γ«νικά: ?ξοδσ (ένοίκιο, Ιξοδα Διαρ)οεως—
φόροι κλπ,)
ΜισθοΙ
ΆμοιΡαϊ τρίτων
Άσφαλιστικά Τσμεΐσ
Ζημίαι έξ άπαιτ)σεων Άνεπ. ΕΙοττράξεως
1969
24Ο.653.&5
106.585.—
35 428.-
7.636.—
1968
215.684,10
121.770.-
33,242 -
19 536 —
1.914.--
390.302,85 ^92.146,10
"Εσοδα ίκ τόκων
Προμήθειαι
Έμπορεόματα Μικτά Κέρδη έκ πωλή¬
σεως έμπορευμάτων
Προμήθειαι έκ πωλήσεως έμπ)των Τρίτων
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969
17.399.-
807.—
1968
63.—
323.791,45
353.843. -
26.743.-
Άποτελέσματα προην. χρήσεων
341.997,45
48.305.40
380 649.-
11.497,10
Ό Πρόεδρος
ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ν. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ
Αθήναι τί) 25η Φεβρουαρίου 1970
ΕΓς Σύμβουλος
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
390.302,85 392.146,10
Ή Λογιοτής
ΕΙΡΗΝΗ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ
καί τού Πειραιώς παρήλθε καί ήρ
χισεν ή άγωνία. Ή διασπορά των
έξ Ελλάδος νεομεταναστών κοιτ
ευθύνεται κατ' ευθείαν πρός τάς
παλ.αιάς καί τάς νέας πόλεις τής
Μικρασίας. Ή έκτασις και ή έν-
τασις τής μεταναστεύσεως έρημώπ
νει την Άττικήν. «Τα μεταλλεϊα
τοΰ Λαυρίου κατά τόν "Αγγλον ,Α
καδημαϊκόν Τάρν, έγκαταλείπονται
οριστικώς άπό τούς "Ελληνας με-
ταλλορύχους, διότι αύτοι προτι-
μοΰν τα άνεκμετάλλευιτα καί άπο-
δοτικώτερα Μικρασιατικά μεταλ
λεϊα». Οί μικρογεοκτήμονες καλ¬
λιεργηταί έκποιοΰν τάς χέρσους
σχεδόν γαίας των καί λαμβάνουν
την άγουσαν πρός την γήν τής έ-
παγγελίας, την Μικρασίαν, ρέου-
σαν μέλι καί γάλα. Ή πόλις των
Αθηνών δέν είναι πλέον τό έργα-
στήριον ίδεών, τεχνιον καί συναλ-
λαγών. Ή ο'ικονομία των Άθη -
νων καί τής κυρίως Ελλάδος όπι-
σθοδρομεϊ τόσον πολύ, ίόστε την
«μίαν νεκρόπολιν τής
σοφίας, σε6άσμιον όνσμα, άνάμνη
σιν ινό; λάμπρου παρελθόντος, γή
ηος ποΜον καί άπειρον σεβασμοΰ
Γιξιον- /.αι α την έπιστολ.ήν τοΰ Λα
τ'.νον ίστοοικοΰ Ιΐλινίου τού νεω-
τέρου. Λιότι ό Πλίνιος εγνώριζε
πλ.ήρως ότι τό φιλοσοφικόν πνεΰ¬
μα τυιν Αθηνών καί τα νάματα
τοΰ άρχαίου 'Ελληνικοΰ πολατισμοΰ
τστείρευσαν πράγματι είς την πή
γήν των καί επροκάλεσαν τό σεβα
σαιον γήρας των Αθηνών καί τής
Λι;κεδαίμονος. Άλλά καί ό αύτός
Πλίνιος εγνώριζεν έξ ίσον- καλώς,
ώς ίστορικός, ότι τό νάματα τοΰ
αρχαίον 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ δι-
εχΰθησαν υπό των έξ Ελλάδος με
ταναστρυόντων διαρκώς 'Ελλή'νων
είς την Ανατολήν καί κατήρδενον
άφειδώς την Μικρασιατικήν γήν,
την Ιξω 'Ελλάδα, την Νέαν Μι¬
κρασιατικήν 'Ελλάδα, πενταπλασί-
α·ν είς έκτασιν καί δεκαπλασίαν είς
πλ.ηθνσμόν άπά την κνρίως 'Ελλά-
5α, έκφράζουσαν συγχρόνως καί
τό σιι-ναίσθημα τής έθνικής ένότη-
τος. Διότι τό άπέδειξαν οί Μικρά
σιατιο οί Νεοελληνικοί πληθνσμοί
έ.τί τής ίποχής τής Ρωμαϊκής αύ-
τοκρατορίας, σοράξαντες έν μιά
καί τή αύτη νυκτί 80.000 Ρωμαί-
ους. Καί τουτο εγνώριζε καλώς
καί ένθυμεΐτο πάντοτε δ Λατΐνος
Ιστορικός Πλίνιος δ νεώτερος, διό¬
τι εΐχε χρηματίσει ϊπαρχος είς
την Μικρασιατικήν Βιθυνίαν επί
Τραϊανοΰ, μεσιτεύσας άποτελεσμα
τικώς καί υπέρ των Χριστιανών θι'
ΰ.ιομνήματός τού πρός τόν Ρωμαϊ-
ον αΰτοκράτορα, ώς άνέφερα είς
προηγούμενον άρθρον μόν.
9. Συμπέρασμα ειδικώς διά τσν
λύγιον άναγνώστην. ΑΙ ήγεμονίαν
τδν Αθηνών καί τής Σπάρτης άλ
/ΐ|λοσπαραχθεΐσαι καί έξαντληθεΐ-
σ«ι ι'χρτισίμευσαν δυστυχώς εΰκο -
λος λεία κ.αί ευχάριστος διά την
Ήγομονίαν των θηβών. Διότι οί
θηίίαϊοι άντί νά συνενωθωσι μετ*
άμΐ|οτέρ<ον είς μίαν ένιαίαν Παν¬ ελλήνιον Ήγεμονίαν κατά των Περσών, απεπειράθησαν ένόχως νά ήγεμονεύσουν αμφοτέρων μετά την έν Λεΰκτροις νίκην των, κα¬ τά τό Ιτος 371 π.Χ. Καί διά την εγκληματικήν αυτήν απόπειραν των ϊτιμωρήθησαν ώς ϊπρεπεν υ¬ πό τοΰ Μακεδόνος βασιλέως Φί¬ λιππον τοΰ Β' κατά την έν Χαι¬ ρωνεία μάχην τού ετους 337 καΐ (ΠΡΙΝ ΛΓΓΤΟ 1922) Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ "Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΓ+Η ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ — 229 — 1.—ΑΙΙΟΚΡΙΕΣ ΣΊΧΟΙΔΡΟΜΟΙ Δ. - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚθΓΔιΟΓΝΑΤΟΙ ΣΜΤΡΝΗΣ 2. — Τ ΑΡΑΠΑΚΙΑ Γιά νά 'βγαινε Ενα; άράπης στήν πιάτσα τσή Σμύρνης, πού 'τανε πολιτεία μέ άσπρομούρικ: κόσμο, ήτραβοΰσ' εύτύ; τσί μα τιές ούλουνώνε. Κ' Ιτσι, στσί Άποκριέ;, παρέε; άπό πεντέςι παλληκαράίκια είτε; καί μεγάλ' άγόρια ή'ντυνού'ντοστε σάν ά ρά.Κ'φν. μέ μουτζαλωμένη μοοΰ ρη τή μούρη κ' ήβγαίνανε στσί πιάτσε; γιά νά τρέξ' ό ν.όσμος νά τα δή. Αύτά δμω; ήτανε άπτό μπάσσο - ράγ,κο (την κά τω τάξη). Κ' Ιτσι, λοιπόν ντυ μενά μά καί μέ τα γκεβεζελ: κια τω;, ήγυρεύανε νά ματζί- ψουνε παραδες. "Ομω; ήτανί ■καί μερικά πού δέν ήβγαίνανε γιά παράδε;, παρά γιά νά ν.ν- μχρωθοΰνε γιά τό κάμωμά τω; αύτό. Τή ιούρ-η τίος τηνέ μουτ ζαλώνανε μέ φοΰμο, πού χό ά γοράζανε άπτό μπογιατζή. Τό άνελιγώνανε σέ λά5ι κ χ: τό 'κάνανε σάν άλοιφή. Κο'ντά στή μούρη, ήπασαλείβανε καί τή ιράχη τώ χεριώνε τω; γ·.ά νά φαίνου'νται κι' αύτά ιναΰρα. ■Οί ντυμένοι άραπάκια τ,τανε τρ:ώ λογιώ: Ή «'Έριμ' γιόλ> >.
οί «Βάρα - βαρα - €άρα, φίς ·
φίς - φίς» καί οί «Μπε'ντοο'ΐ
νοι» (Βεδουΐνοι).
α) Η ΕΡΙΜ — ΝΙΟΛΑ
Ή διπλή αυτή λέξης γένετα:
άπό τσί τουρκ. λέξες «έρί - ιμ
γιολά» πού θά πή φθείρομαι
στό δράμο (μέ τρώνε οί δρό-
μοι). . β!!"·.1
(Έρί - ιμ, α' προσ. ένικ. έ-
ξακολου&ητικοΰ ένεστ. τοΰ ρημ.
ιέρι - μέκ'ι — φθείρομαι, λυώ-
νω. ΪΊολ - α, δοτ. ένικ. τοΰ
ούσ. γιόλ δρόμος).
Την «"Εριμ - γιόλα» τηνέ
'κάνανε μεγάλ' άγόρια άπό φτω
χογειτονιές, <εϊτες άπό χανιά (φτωχοπολυκατοικίες) κ' ή πά ρέα ήπρεπε νά 'ναι ονλοι τω; μουτζαλωμένοι μούρη καί χέ- ρια, μά καί άξυπόλτοι δπως συ νηθίζουνε οί άράπηδοι. "Αν ο χι βλοι τω;, τουλάχιστον μεοι- ικοί «αί τα ποδάρια νά 'ν' κ;' ■αύτά μουτζαλωμένα. "Οσο γιά τό ντύσιμο, αύτό τό 'κάνανε δ- πω; ήθέλανε. "Αλλη παρέα ή'ντυνού'ντανε μέ τσουβάλια κ' ήτανε δεμένο. ό Ινα; μέ τόν Αλλονε μ' ένα μα κρύ σκοινί, άπτή μέση τως, σάν σκλάβοι, έξόν άπτόν? άρχηγό, πού "πρεπε πάντα νά υπάρχη έ .νας τέτοιο;. ΕΕχανε καί κρεμα σμενα Απάνω τω; τσο'μπανοκού δουνα πού τα βρο'ντούσανε. Αύ τό τό ντύσιμο ήτανε τό πιό ρέ'μ ιπελο. "Αλλε; παρέες πάλι ή'ντυνού' ντοστε πιό συμματζε,μένα. Ό κάθε Ινα; φοροΰσε άσπρη νυ· χτικιά πουκαμίσα (τσή τότε ί •ποχής) καί στό κεφάλι κόκκινο φέσι γιά δχι. Είτες μπουρνοΰ- ζι χαβλου.5έινιο άσπρο μέ την «ουκούλα. Είτε; πάλι ήαίεπα- ζού'ντανε άπτό κεφάλι ώσαμε •κάτω μ' έν' ασπρο σε'ντόν.. Τα «ουδούνι» χ' έδώ ήττ-.νε άπαρα! αητα. Ό άρχηγός πάντ:·. ήο'ΐιστοΰ ισε ντου'μπελέκι είτε; καμμιά μεγάλη μαγκοΰρα μέ κρεμασμέ νέ; άπαν») κουοΌύν,·;. Στσί άποκριάτ'.κες Λθ'.πόν 6δυ ιμάδες, τσί κα'ίημΐρνες πίύ τα μαγαζιά ήτανε άνοιχτά, νάνε οί παρέες αύτέ; ζ~· ΤΣΗ τσες, κ' ήστεκού'ντοστε ό'μπρός σέ κάθε μαγαζί γιά ;ά χορέψον νέ, τραγουδήαουνε καί ματζί- ψουνε ?τσι πχρόΐδες. Τό ιδι τως ήπρεπε νά 'ναι ύ ήά ς ήρ τούροακο, άφοΰ ήκάνανε πό ; ή Γτανε άράπηδοι. Ό άρχηγός τως χτυπώντα; μ «λαϊκό ρυθμό» τό ντιυ'μ'^' λέκι, είτες τή μαγκούρα -/.ατα- νατα καί μέση ήτραγουδοϋσε ικ' ήιλεε: «Έ - έ - ριμ - νιόλα·>
κ' οδλ' οί αλλοι εύτύς ϊ,χο-
.ροπηδούσανε μέ μικρά βήματα
α' ήαπαντούσανε τραγουί-στά
ικι' αύτοι απάνω στό ου')Γ·.ό ~Ά
ντου'μιελεκ-ιοθ κ' ήλέανε:
«Έϊ - βαλλά'»
καί πάλι ό άρχηγός,
«παποΰτς μαφίς»
καί οί άλλοι
<^ϊ - βαλλά'» κχΐ συνέχεια —«κ' έσύ μπακάλη» —«εί: - βαλλά'» ^-«νά' σαί καλά» ~«Ιϊ - βαλλά'» —-δωσέ παραδες» —«Ιϊ - βαλλά"» "-«γιά τα 'ραπάκια» —«έϊ - βαλλά'» —■ «παρά μαφίς» —«έϊ - 6αλλά'» ("Εϊ - βαλλά', άραβοτουρκ.— ναί, μά τό θεό, μαφίς, άραβο- τουρκ. δέν ύπάιρχει, λείπει). Καί ή οθλη ίννοια τοθ τρα- γουδιοϋ είναι αυτή: —«Μέ τρώνε οί δρόμο·.» —«ναί, μά τό θεό» —«δίχως παπούτσια» —«ναί, μά τό θε&>
—«κ' έσύ μπακάλη»
καί άνάλογα μέ τό ^αγχζΐ 6
ιάρχηγό; ήλεε:
«χ' έσύ φονρνά,ρΐ)·»
«κ' έΊσύ χασάπη» κλπ
Ό άρχηγός ήάπλωνε ·«« χέί»'
τού καί τ' άραπάοαα δέν ήφεύ-
γανε ά δέ τώ; ήδίνανε οί μαζα
ζατόροι παράδε;. Μά αύτοι εύ-
ΜΗΔιΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟϊ ι
ΕΙΣ Ε(>Κ ΕΛΑΙΟΛΛΔΟΤ
Μηδενισμένη έξακολο-Λεί ν4
είναι καί καχά την τρέχον>ααν
έβδομάδα ή άντισταθμισν.κή &
φορά, ή έπιβχλλομένη επί τοθ
είσαγομένου είς την Εύρωπΐϊ
κήν Οικονομικήν Κοινότητα ©>
σικοΰ έλληνικοθ Ιλαιολάδου.
Εί; τα αύτά Ιπίπβδα ωρίσθη
καί ή άνάλογος εΐαφορί ίικΐ τοθ
έκ Τυνησίας έλαιολάδου τής αύ
τής ποιότητος, ένώ διά τό ποο
ερχόμενον έκ Μαρώκου καί έχ
τρίτων χωρών προϊύν ή άντι—α
θή είσφορίι ωρίσθη προ
τρί χρ ρ
θμιστική είσφορίι ωρίσθη ρ
μένου δι' εισαγωγήν είς χήν
ΕΟΚ εί; 5,40 καί 10,40 δολλά
ρια ,κατά τόννον άντιστοίχως.
—«ίϊ - βαλλά'»
—«καί γλύφιτσουρ;»
—«|ϊ - βαλλά'»
καί άλλα πειραχτικα *' ήψ
γανε, νλ μή χάνουνε τόν κα:ρ4
τω;, γιά νά πάνε στό διπλΐνο
μαγαζί.
Ήγυρίζανε Ιτσ·. ο5λο τ' άπό
εμα. Κι' αμάν ήβράδ·.χ': πιά,
ήπααίνανε σέ καμμ·.ά ταβέρνχ
γιά νά μοιραστοϋνε τσοί παρ«
δες τω;, νά καλοφανε γιά Ά
συνέρχουνε, μά καί να πΐοθνε
νά μεθύσουνε, νά κ4")υνε κέφι.
β) ΟΙ ΒΑΡΑ — ΒΑΡΑ —
ΒΑΡΛ—ΦΙΣ— ΦΙΣ —ΦΙΣ
Πεντέξ'. παλληκαράκια ή'
ντυνού'ντοστε άραπάκια γι4
ί γοθστο. Ήμουτζαλώνανε χά μο'5
ίτρα τω; μαδρα, ήβάφανε τ' ί
ιχείλια κόκκινα κ' ήβάζανε ί
σπρα ψεύτικα δό'ντια άπό χομ.
μένε; πατέτες. Ήτϋλιγού'ντο-
στε άποπάνω καί μ' Ινα οε'ντό
νι άσπρο κ' γ^γυρίζανε στσί πιί
τσε; καί στσί γειτονιέ; κ' ήλέα
νέ τραγουδιστά δυνατά χαί μέ
τόνο οΰλο αύτό τό ίδιο μά κ/ι
μέ δυσκολία γιατΐ 'χανε τα ·ΙνΊ
τικα δό'ντια:
«βάρα - βά-ρα - βάοα,
<ρίς - φίς - φίς» Λέξε; τουρκ. άφοθ ήκάναν- πώς ήτανε άράπηδοι (βαρ,. τουρκ ρημ. άπ,ρόσωπ. — ύπάρ χει «φί; - φίς» φίς τοηρχ. μό- ριο πού τό λένε πολλές φορέ; καί παρααταίινει ψίθυρο ρατ:- ,κι&ς συνομιλίας ψί - ψί) Κάποια παρέα ή'ντυνού'νταν- ίτσι κάθε χρ6·νο κ' ήπαιρνε μχ: ζί τό Γιουβάνη τό Ντεληγιάν- νη, τό μπεκρή, πού 'τανί τλ χαριστημένοι, γιά τό κχλό, τώς στσιτσιέρης. Αύτό; ήτανε πό/.·) •ήδίνανε κάτι. "Ητανε δμ«ο; κα'ι γκεβεζές κ' ήδινε ζωή σ:ήν τλ ί έ Μά 'λλήθ άνάποδοι πού, έ ) γζς ή ζή ή ρέα. Μά τού 'κολλήθηκε γ'.α■:χ^ ' 6 ί ό λ Β λημένοι μέ τσοί _ μουστερήδι; τό καί τό παρατσοΰκλι «Βαρχ τως, ήκάνανε τόν κουφό. Κχϊ , βάρας». τότες τ' άραπάκια ήλέανϊ: —«είσαΐ τσιμοΰρι» ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Δρ. Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ» Ν. ΙΩΝΙΑΣ υπό τοΰ υίοΰ καί διαδόχου τον Με γάλου Αλεξάνδρου κατά την μά¬ χην των Θη^ών τοΰ ετους 334, δ οποίος άνέσκαψεν έκ θεμελίων τάς Θήδας καί έφείσθη μόνον των Ιε- ρών νιιών καί τής οικίας τοΰ έξό- χον τέκνον των θηδών, τοΰ ποιη- τοϋ ΙΙινδάρον, διατάξας τονς στρατιώτας τον «ΙΙινδάρον οίκον, μή καίετε». Ό Μέγας Άλέξανδρος κατά θείαν βονλήν δΐίλάσας την Μικρα¬ σίαν έγκαθίστα είδικευμένονς τε- χνίτας καί έπαγγελματίας βετε- ράνονς εθελοντάς στρατιώτας τον είς τα ένδότερα τής Μικρασίας. Βραδύτερον δέ τό μέγα καί σννε- χώς όγκούμενον ρεΰμα μετανα- στών έξ Ελλάδος δέν ήνέχθη νά τεθή τέρμα καί είς τόν αρχαίον Ελληνικόν Πολιτισμόν τής κυρίως Ελλάδος μετά την κατάργησιν τής δημοκρατίας καί τής αύτονομίας των 'Ελληνικων πίλεων υπό των Μακεδόνων βασιλέων καί την άνα πόφευκτον άλλά καί σωτήριον με- τανάστενσιν. 'Ειπαμένως, μετανα - στεύοντες είς την Ανατολήν καί ειδικώτερον είς την Μικρασίαν, σν ναπεκόμισαν μεθ' έαυτων, ώς έθνι κόν κειμήλιον, τα φώτα τοΰ Αρ¬ χαίον 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ τοιν καί τα μεταλαμΛΟδευσαν είς την μόνιμον καί φιλόξενον νέαν πατρί δα των την "Ελληνικήν Μικροκτί- αν. Εντέυθεν καί δ έξελληνιισμός των αϋτοχθόνων καί ή καλλιέρ- γεια καί διάδοσις τής 'Ελληνικής γλώσσης καΐ ή έπικράτησις των 'Ελληνικών ήθών καί έθίμων είς ολόκληρον την Άναιτολην κατά την 'Ελληνιστικήν εποχήν. Τουτο δέ απεδείχθη έκ τής άποτυχίας τοΰ Ρωμαϊσμοϋ να έκλατινίση τάς Άνατολικάς επαρχίας τής ρωμα- ικής αύτοκρατορίας, δπως έπέτυ - χ«ν είς τάς νπαναπτύκτονς Δυτι- κάς επαρχίας της. Πισχεύω δτι δ λόγιος άναγνώστης εξήλθε τής πλάνης τού καί ϊσως θυμιάση πε¬ ρισσότερον άπό εμέ τό θαυμάσιον καί θεάβουλον &γαλμα τοΰ Μικρά σιατισμοΰ, δηλαδή τής Νεοελληνι κης Ελλάδος! Ίωακείμ Γ. Μαλαθούρας Είς τόν έν Ν. Ίωνία «Οίκον Σπάρτης» ή έκεϊ «"Ενωσις Σπάρ της Μ. Άσίας καί περιχώρων», την παρελθούσαν Κυραικήν 22αν Μαρτίου, διωργάνωσί, κατά τρό¬ πον λάαν επιτύχη, έν τώ πλαισίθ) των έκδηλώσειον επί τή έπετείω τής έθνικής εορτής τής 25ης Μαρ τίοι», διάλεξιν μέ δμιλητάς τούς καθηγητάς κ.κ. 'Ιχοακείμ Μαλα- θούραν κίχί Κιίκτταν Βαμβακάν, παρουσία τοΰ Δημάρχου τής Ν. Ίωνίας κ. Κνρ. Κιοφτερτξή, δή μοτικών συμδούλων, εκπροσωπών των τοπικών έκκλησιαστικών, διοι κητικών, έκπαιδευτικων, άστυνομι- κών άρχών, άντιπροσώπων έπαγ- γελματικών όργανώσεων, τοΰ επι τίμου προέορου τής Ενώσεως ν.. Βασ. Άοτρμιάδην, τού άντιστρα τήγου έ.ά. κ. Έμμ. Σεραφετι/νί 8ου κιί πλήθους έκλεκτοΰ κόσμον. Ο διαπρεπής «τννεργΐΤΓ,Γ; μ«ϊ ν.. Ίωακείμ άφοΰ. έν άρχή, με γλαφυρότηιτα διέτρεξεν είς την αρχαίον ελληνικήν Ιστορίαν, έπι- σημάνο.ς τα τρομακτικά δεινά, τα όποΐα οί <νταγ(ονισμοί καί διενέ- Ρεις τ(Τ) τότε έλληνικών πόλεο)· καί Ιδία της Σπάρτης, ΆθηνχΤιν καί θηβών, έπεσι!>ρειισαν είς αι'>-
τάς, με συνέπειαν την ύποδοϋλο)-
σίν των είς τούς Πέρσας καί έξι
στάρησε την ε»>δοξον άπελρυθεριΐ)
τικήν καί εκπολιτιστικήν έκστρα-
τείαν τοΰ Μ. Αλεξάνδρου, δΐΕ-
ξήλθεν, έν συνεχεία, -τό κύριον
αυτού θέ.μα «Λατινοκρατία χαί
Μυστράς^ καταδείξας δι' άκατο-
μαχήτί.ι.· ίπιχειρημάτων, ότι ά«υ
γ ού Μιστρά, ό οποίος είναι δή
μιούρνηαα τής Αύτοκρατορίας τής
Νικαίας, δέν θά υφίστατο σήμε
ρον 'Ελ/.η,ισμός είς την ΙΙελοπόν
νησον ϋ νερεάν Έλλάδα καί τα;
νήσου., τοϋ 'Ελληνικοΰ Άρχιπε-
λάγους
Κατόπιν ό κ. Κώστας Βαμνα-
κάς διεπραγματεΰθη εύγλώττιος τό
θέμα τού «Κάστρα κ.αί Μοναοτή
ρια τοϋ Μοριδ».
Επηκολούθησε προβολή ήχογρα
ςρηιμέννι>ν έγχρώμιον είκόνχον χαί
πε.ριηγήσε(ος των Κάστρων, Μο-
ναστηρίο)ν τοϋ Μοριά καί ήρώοιν
τής Έπαναστάσεως τού 1821, 6ά
σει κειμένων τοΰ Ιδίον κ. Κώ-
στα Βίί,μβακά, μουσικής έπιμελη
άς τής κ. Λανάης Ευαγγέλιον,
σκηνοθετικής έπιμελεί<ις τού χ. Νίκου Τοντονντζάκη καί δμιλητάς τούς καλ-λιτέχνας τοΰ Βασιλιχοΰ θεατρον δίδα Καπιτσινέα καί Γχί καν Μπινιάρην. Την ίίλην τελετήν έπρελόγιοτν ό Πρόεδρος τής «Ενώσειος Σπάρ της Μικράς Άσίας καί Περιχώ- ρο^ν» κ. Κοσμάς Νικολαίδης, δ»· στις κ«ί παρονσίασε καί τούς 6- μιλητάς. ΕΚΕΙΝΛΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓαΧ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥΑΑ Ν, ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ .£Χα υπερπεντηκονχαεχή ά Υ^αρπον τ^υγικην αυνοδοι Ι π9Ρί£*ν απεχωρησεν Ικοημήσα- ' σχ. πΡό« ^?™ η εύγενεσχάχη ΪΜ πολυσέδασχος Καρχσκευοΰ- λ* ^· Λ-ωντταντοπούλου. Μετά πολυπϊνον καί βροτολθΐγόν νθ· ] 'ον, την οποίαν δέν Γσχυσαν νά | «««λυνουν ,καί άναχα-.τίσουν | ο5τε αί καταβληθδϊσαι ένδελ:- > Χ^Γ» Τ^ί έπιστήμης ενέργειαι,
| 3<>τ' % ~°ΡΥ'·Χή των οίκείων
περΐθαλψις καί αί θερμαί εύ-
' χαί των φίλων, την Ι4ην Μαρ
τίου 1.1. δυστυχώς δέν άπεφεύχ
θη τό μοιραίον. Την έπιοϋσαν
Κυριακήν τής Όρθοδοξίας έτε-
λέσθη ή έκφορά έν προφανεΐ
πένθει καί συντριβή έπιβλητι-
κή; σνρροής, ήτις Ιξεδήλωσε
χήν εκτίμησιν καί τόν σεβασμόν
αυτής πρό; την μεταστασαν.
Γό^ς έπιφανοθ; Σπαρτιαΐι-
κής οικογενείας Ρηγοπούλου,
υπό σπανίων χαρισιιάτων πρνι
κιαμένη, «Ιχε συνδεθή άρρη
κτως μετά τού έκ ΣκοποΟ τής
Άνατολική; θράκης έκ τή;
μχρτυρικής οίαογενίία; των
Κωνστανχτπούλων φιλολόγου,
ποιητοϋ, απαραμίλλου ρήτορος
καί συγγραφέω;. βουλευτού καί
εΙ:α 'Τπουργο5 Νι-κολάου Κων
αταντοπούλου.
Συνοδοιποροΰσα μετ* αύτοΰ
έν άγαστή άρμα;ίχ, ηύτύχησϊ
νά αποκτησουν Κόρην σεμνήν,
€ύφυ*, επί κάλλει μορφής καί
ψυχή; ίξέχουσαν, την Ροδόπην,
τή; οίκογίνειακή; έςττία; Ά
άγλάϊτμα.
ή έκτίμγ/σις τοθ τε ίγγυί
καί τοΰ μακράν περιβάλλοντος
πρό; τό ή5η Τρίγωνον έδώρτ|«ί
γαμβρόν χον έν τή ΆθηναΙ'χή
κο-.νωνία λίαν εύφήμω; γνωσ:6κ
μεγαλέμπορον Λέανδρον Δρα·
γώναν. Εύγενεστάτη, φιλόξενο,.
περιποιητική καί άξιοσέβαστος
ή άείμνηστο; Παρασκευούλ*
Κωνσταντοπούλου έν τί) περαι¬
τέρω πορεία διακρινομένη Ιδι¬
αιτέρως ώς ΙδοΜΐχή σύζ'^γο;
καί διά τό εϊλικρινέ; ένδιαφί-
^ αυτή; πρός τόν πολυπαθή
Ιοπον καί τού; αυμηχατρίώτα;
τού συςύγου της, σοβχράν είχί
πάντοτε σ^μετοχήν ίμπραχχ^'
εί; τούς άγώνα; καί την
μναν αιΐτοϋ κατά την ά
στάσιν αυτών μετά χήν μ
κήν εκ Τουρκίας β:αίαν ίξοδον
καί την έν Νέω Σκοπώ έγχα:«
στάσιν αυτών παρά τας Σέ?
ρ«ς.
Δικαίω; τόν θανατον τής 4«
ανήστου Παρατχευούλα; Κων
σχαντοποΰλου έπακολουθοθν 2
λων καί έμοϋ προσωπικάς »ί?
'ΐοταχαι εκδηλώσει; εύγνωμοςπ
^ης. εύχαρ-.στιών, χιμί); καί '-■-
βασμοθ μεχά ξιαπύρων ίύγών >
πέρ αναπαύσεως τή; Ψυχί); ν>
τήί 'λτ,Ι αλήστου μνήμης.
Π. Χ. ΒΑΛΙΟΓΛΗΣ