195574
Αριθμός τεύχους
2044
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
19/4/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
1Ι[9Ν1Ι£ ΟΜΟΕΠΟΝ/η
ΠίΛΟΑΙίΟΥ ΤΤΠ·ΡΪ
Κυρ.ακή 19 Απριλίου 1970
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΛΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 »*>„,. &Ά™ Αριθ.
οτκονομικη κλι τ«ν προσφυγικόν
: Σ&ΚΡΑ-_Σ ΧΑΡ. ΣϋίΑΝΜΗΣ Γ··*-: 'Οδός Νύ~ς 25 - ·ΑΘ*α, - Τηλ. 229.708
ΑΙΙΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΤ 1821
Η ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
Τοΰ σννεργάτου μας ΝΙΚ. Π. ΠΑ ΠΑΔΟΠΟΤΛΟΤ, πρωθιερέως.
ται
ται οί
των
Πολλά εγράφησαν καί γράφον-
,αι διά τάς πρώτας ημέρας τής
Έλλπνιχής 'Επαναστάσεως. Καί
,-ΐρος την Άχαϊαν,, τάς Πάτρας
Ιδίως. "Ο·1 ιδιαιτέρως πρός την
Επαρχίαν· Καλαβρύτων, στρέφον-
ίστορικοί, καί των δύο τού
Ηττρων τάς άνεκδότους σε
.; διερευνοΰν καί με-λετοΰν.
Καί ορθώς, διότι φέρονται οί ό
πλαοχηγοί των υπό των συνανιο
νιστών των δλλων έπαρχιών, ώς
,τρΐΰτοπόροι καί πρωτοεπαναστά
ι τοΰ Ίεροΰ Αγώνος. Πέριξ
,.ϋ πρόσωπον τοΰ Γερμανοΰ, τοΰ
Πατρών επίσκοπον καί τής Μο- 4 πατής) Παπακώστας Κώστας τοΰ
νή; τής Άγίας Λαύρας έθνοκή- Άναστασίον Παγκρατίου Γεωρ-
ρνχος, έθνεγέρτον, οί πάντες γούλα Γεώργιον Μπαλιάτσου τό
οτοέφονται. 'Εξετάζουν, κατ' ά γένος Κόρπα· Πατρών Φώτης
νάγκην, καί τα προηγηθέντα, ώς Γιάννης· Περιθωρίου Κορδής Χρι
χαί τα έπακολουθήσαντα γεγονό- στάδουλος, Κορδής Αναγνώστου
ται
τού
κελλαρίου Αντώνιος έφημέριος
Λυκούριας Παπαίωάννης έφημέρι¬
ος, Μακρής Χ. Κωνσταντίνος μπο
λουκξής μετά πολλών συγχωρια-
νών τού, Αθανασιάδης Σπυρίδων
καί Μακρής Κιονσταντίνος· Μα-
ζίου Δημόπουλος καί Παναγιωτα-
κόπουλος Θανάσης· Μαξείκίον Ά
θανασίου Άργύρης· Μανεσίου Δή
μόπουλος Κυριαζής καί Ανδρέας
Μοστιτσίου Παπακανελλόπουλος
έφημέριος καί Οίκονόμος· Μεσορ
ρουγίου Άναννο)στόπουλος Άρ¬
γύρης καί. Τααπατσούρης Άνα
γνώστου Νέων Πατρων ( — "Γ-
τα ,τής 25ης Μάρτιον.
Γεώργιος, Κσρδής Άναγνώστης
οαζ
Μεταξύ των πολλών είναι κα'ι *α>· Κορδής Αναγνώστου Σπυρί
ή μάχη των Καλαβρύτων. Ό χρο δών Περιστεράς Μανοΰσος Πα-
νος, ή ήμεοομηνία της κ.αθόδου, ναγιώτης έφημέριος Ποταμιάς
έ*0(?μήσεως, έκ τής Άγίας Λαύ -ώτος Παναγιώτης- Πύργου -
* των πρωτοεπαναστατών, είς ι Ήλείας Διαμαντόπονλος Φώτης·
Καλάβρυτα, ή πολιορκία καί Ρωγων Δημόπουλος Παναγιώτης·
ίΤνικηφόρος άλωσις καί άπελευθέ , -αβανών Μεντξελόπουλος Σταΰ
...... ν~ι-.£-.'.-..... .·..- ..-· ρος καί Κόσκορης Παναγιώτης·
Σκονπίον Παναγόπουλος Γεώρ
γιος έφημέριος καί ΟΙκονόμο;
Σαλον Κωστόπουλος Γεώργιος"
Σοποτοΰ Δημόπουλος θεόδωρος ά
ξιωματικός, Πανουτσόπουλος ή
Καϊτσης Άθανάσιος, Πετμεξάς
Κ. Ανδρέας χιλίαρχος καί Φραγ
κόπουλος Βασιλικός· Συλίβαινας
Κούσκονρης Δαμασκηνός Ιερομό-
ναχος καί Δηαύπουλος Γιαννά-
κης· Συρμπανίου Δημόπουλος Νι¬
κόλαος καί Παπαθανασόπουλος
Σπύρος έφημέριος· Φιλίων Νικόλα
ος ιερεύς μπουλουκξής, Παπα-
γιαννακόπουλος Άναγνώστης
καΐ θεοδόσιος ΰπαξιωματικός, ώς
καί έξ άλλον χτορίιον τής επαρ¬
χίας.
(ΣυνεχίξεταΟ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΛ
ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΜΗΤΡΩΑ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΑΕΓΚΤΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Τού οννεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΓΕΟΤ
(συνέχεια έκ τοΰ ττροηγουμένου)
Τα κατοπινά γεγονότα άποσπά
σανε τή προσοχή τού Πέτρου στό
βορρά κι' άναγκάσθηκε νά σεβα
σθή την ειρήνη μέ την Όβωμα-
νική Αύτοκρατορία. Οί, άνέλπι-
στα, μεγάλες έπεκτατικές έπιτυ-
χίες τού στά βαρεία τόν φόρτο)
σαν τιμές καί δόξες. Άναγορεύ
θηκε άπό τή Γερουοΐα «Ίμπερά-
τορ καί Αΰτοκράτωρ πασών των
Ρωσιών» καί τοϋ άπενειιήθησαν
οί τίτλοι τού «Μεγάλον» καί τού
«Πατέρα των Ρώσων». Απ' έδώ
καί πέρα οί ρωσοι θά προσφωνοΰ
(Σι/νέχεια ίΐς την 4ην Μδ
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΓΧΛΑ
ςωσις των Καλαβρύτων, ώς καί
ή ιτύλληψις καί ή αίχμαλωσία
τού Βοεΰόνδα Άρναούτογλου, εί¬
ναι ίστορικώς ακριβώς ώρισμέ-
νη, ή 21η Μαρτίου. Δέν ήαφισβη
τήθη, υφ' ενός άγωνιστοΰ, κατα
το .ταρελ.θόν. Ή αίματηρά αυτή
μάχη έχει Ιδιαιτέραν σημασίαν
διά την ιστορίαν τής Παλιγγενε
οίας, διότι ήτο ή ΠΡΩΤΗ πολυ
πληθής καί νικηφοοο; σύγκρουσις
τής έξεγερθείσης θεοδότου έλευ
θερίας, κατά τής θεομισήτου δου
λώΐ;· Δέν ήτο προσωπική τις έ
νέογεια ή τοπική εξέγερσις άλλ'
ήτο ενας συναγερμός ολοκλήρου
της επαρχίας. Τούτο σαφώς ΐξά
γεται από τα άνέκδοτα εγγραφα
χαί τάς αΐτήσεις των άγωνιοτων,
των συμμετασχόντιον είς την αί-
ματοόίΐφή μάχην. Έκ των προχεί
ρων έρευνών καί άρυθμων, έξά-
γετοι ότι είς την μάχην των Κα
λαβρντων έλαβον μέρος μετά των
έξαχοσίων όπλιτών κατά τοίις ί-
στοριχοϋς άγωνιστάς καί των γνω
οτων όπλαρχητγών καί οί έπόμε-
νοι ογδοήκοντα άγνωστοι, κατά
τό πλείστον άπλοϊ στρατιώται, 44
χωρίων, ΐξ ών τα 40 χωρία ύπή-
γοντο είς την επαρχίαν Καλαβρν
των. Ήτο μία άθόρυβος, έπιτιι-
χής γενική έπιστράτευσις προπα
ροοκευασθείσα υπό των διαφυγόν
των τάς φυλακάς καί τάς άλύσεις
τής Τριπόλεως, ύπενθύνων καί θε
οφυλάχτων έθνεγερτών τής 'Α-
χαίας. Ό άρι&μός των τόσοιν χω
ρίων, μάς άναγκάζει νά δεχβώ
μέν την .ιροτεραιότητα καί είς
σελίδα αύτην τής έπαρχιακής έ-
πιοτρατεύσεϋΐς, των Καλαβρύτοιν.
Ό κατ' άλφάβητον καταρτι-
οθείς προχείροις κατάλογος των
άγωνιβθέντων 40 χωρίίον εχει ώς
χατωτέρω:
Είς την μάχην των Καλαβρύ
των επολέμησαν ήροιϊκως οί· έξ
Αγρινίου - Νο>νάκριδος Άγγελε
τάπουλος Παναγιώτης· Αγρινίου
- 'Αροανίας Μπαμπίλης Γεωργά
Χ!)ζ· Άρμπούνου Δημόπονλος Δή
(ΐήτριος καί Άναστάοτος, έφηαέρι
χβί Οίκονόμος τού χωρίον Άρ
Άλέξιος'
Σπανός
Κανελλόπουλος
Βοςουτζίον - Ψωφίδος
Γ
φ
Γεώργιος καί θεόδωρος· Βερσιτ
ζίου Σπανός Ιωάννης, Μεντζελό
•τουλος Παναγιώτης καί Παναγιω
ταχόπονλος Χπυρίδο>ν ύπαξιωματι
χός Βραχνίου Σπηλιωτακόπου
λο; Άθανάσιος άξιονματικός, επί
ΧΕφαλής πολλών σνγχωρίιον τοΐ',
Σ.τονόπουλος Βασίλειος καΐ Πά
.ιαροηγόπουλ.ος Κιονσταντΐνος έ
ΤΊμέοιος τοΰ χιοοίου· ΒροσθαΙ-
νων Δημόπονλος Ζαφείρης- Γον
μενίτσης Παπακονσταντόπουλος
"Αντώνιος χαϊ Πανάγος· Λεσινοΰ
Γαλάνης (ή Σταυρόγαμβϋθς)
Στεφανής μετέπειτα κάτοικος
Σαδβανων, Γαλανοπονλος Άντώ-
"Ίί ΰπαξκοματικός καί Μαλλιδο-
Υΐαννης Χρήοτος έφημέριος (φο
νίυβίίς)· Δίιβρης Μερκούρης Ή
θώδης χαί Άθανασόπουλο; ή Ά-
ναστασάπουλος Φωτεινού Χρΐ'-
^νθό,χης· Δροΰολοβοΰ Παο«σκευ
όπουλος Άλέξανδρος· Καλαδρύ
Τ0)ν Δημόπουλος Σπήλιο; καί Χά
ϊτος ή Άγαλλόπουλος Νικόλαος-
Καμενιάδων Φο)τόπουλος ή Γεωρ-
Υαχάΐτουλος Παναγιώτης καί Δι-
δ^ Νικόλαος ΰπαξαοματίκός·
ί Λαπαθών Σπανός Δη-
ς ΚαρνεσΙου Πανόπουλος
Γεώργιος ύπαξιωματικός πρώτης
τάΐεως, λαδώντ μετέπειτα καΐ άρ
Υΐ'ροδν άριστεΐον, Παπασπυρίιδων
'^οεϋς χαί ΟΊκονόμος τον χωρίου
Μχ Στέργιος ιερεύς καί έφημέ-
β10?' Κλαπατσούνας Παπαθανα
οόπουλος Άναγνώστης Κερτε-
^ξ Σπανός Δημήτριος καί Μεντ
"λόπουλος θεόδοιρος· Κερεσόβης
κ«νελλόπουλος Γεώργιος· Κλεί
τοοος Μεντξελό,-τουλος Γεώργιος
Χαι Γχούσιος Αντώνιος μπουλουκ
ίή?" Κούτελης Πετροντζ&ς Νι¬
κόλαος, Οίκονόμου Άθανάσιος έ-
^ΐμέθΐος καί Άναγνωστόπουλος
Παναγιώτης Λαπαναγών Κορδάς
Λί»μήτριος Λειβαρτϊίου Παπακίον-
"ταντίνου Βασίλ.ειος ίφημέριος
Ο»ό Προ)τοπαππά Κο>ν-
χαΐ Άγγελόπουλος
ς Λεχουρίον Παπά
χωνσταντόπουλος Χρήστος, Κα-
νελλΟ Άσημάκης καί Χά
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;
Είναι άληβώς αποκαρδιωτικόν
φαινόμενον, ότι κεντρική προ<ΐφυ γική οργάνωσις, ώς ή «"Ενωσις Σμυρναίων», άριθμοΰσα περί τα 950 μέλη — ή όποία, όν, θά ήτο δυνατόν νά περιλάβη είς τούς κόλπονς της πολλαπλά- σια μέλη, δεδομένου, ότι είς την περιοχήν τής πρωτευούσης είναι έγκατεστημένοι δεκάδες χιλιάδων Σμυρναϊοι ή Σμυρναικής κατα- γωγής πρόσφυγες — ν' άναδει- κνύη την διοίκησιν της, άπά έκ- λεκτά, κατά τό πλείστον, πρόσω πά μέν, άλλά δι* ελαχίστων ψή φων καΐ συγκεκριμένίος, ώς σννέ 6η προσφάτως, διά τής έσχάτης των 50 - 60 ι|>ήφων,
καΐ νά μή εΰνοίί την άνάδειξιν
καί άλλων διακεκριμένο)ν ,-ΐροσω-
πικοτήτων, ώ; π.χ. τοΰ έπιφα-
νοΰς Σμυρναίου Άπολ, Λεονταρί
τη, πρόεδρον τής «Ένώσε<ος Έλ λήνων Λογοτεχνων», ό οποίος καίτοι εΐχε δεχθή νά προσφίρη τάς πολυτίμους υπηρεσίας τού καί είς την «"Ενιοσιν Σμυρναί- ων»' συμπεριληςρθείς είς τόν μο ναδικόν συνδυασμόν, δέν εξελέ¬ γη. Διατί, άραγε ή έπιβεικννομέ- νη αυτή άδιαφορία των μελων, εάν πρόκειται περί αυτής; "Η μή πως ή πλειονότης αυτών δέν λαμ 6άνει γνώσιν των πραγματοποιου μένον άρχαιρεσΊών; "Η μήπως, όπως ίσχυρίξονται πολ.λοί, τό πρό σωπον τοΰ πρόεδρον τής «Ενώ¬ σεως» αποτελεί άπο>Θητικόν «πό-
λον» διά την προσέλευσιν των
μελων είς τάς γενικάς συνελεύ¬
σει;; "Οπα>ς καί αν Ι'χη ή υπό
θέσις είναι θλιβερΛ καί πρέπει ν'
άποτελέοη αντικείμενον μελέτης
καί ένδαιφέροντος διά τούς πονοΰν
τας την όργάνο)σίν τιον Σμυρ-
ναίους.
Β'
Ό νοΰς παραχωρεί την θέσι
τον «τα μάτια. Μόνον αύτά εχουν
τώρα την ίπίσηιμη, την πρώτη θί
ση, πάνω καί μπροστά άπ' δλες
τίς άλλες τίς αίσθηβεις.
Μ' αύτά άγκαλιάϊομε τα πάντα.
Δέν μοΰ είναι ενκολο νά έκφρά
) μέ λάγια τα συναισθήματά
μας την ώρα έκείνη. Σάν νά μάς
κάπηκε ή φωνή. Κοιτάζαμε καί
μόνβν κοιτάζαμε μπροστά ιιας, γύ-
ρο> μας.
Ή Ιδία ή παλιά μας ποοκυ-
μαία, ιιέ τό τελωνείο τό παλαό,
εκείνον τόν Εδιο τόν Μπαλουχα-
νά (ψαραγορά).
Άρκΐτερά μας ή άλλοτε άνθοΰ
σα κι' δλο ζχοή σννοικία στά ρι-
ζά τοΰ Κορακάρη, μά τώρα ερει
πωιιένη συνοικία Ντεκες. Στό
κέντρο μπροστά μας ή πλατεϊα
μέ έπιβλητικό στό βάθος τό Κά-
στρο, τελείως άναστηλωμένο καί
πολύ φροντιβμένο, γιά λόγους φαί
νεται -τουρκττικούς, καί δεξιά μας
ό Τουρκομαχαλάς μέ τούς καλ.ο-
στεκούμενους μιναρέδες τον.
Ή ύποδοχή ποΰ μάς έπεφύλα-
ξαν οί άρχές καί οί Τοΰρκοι τοΰ
Τσεσμέ μας φάνηκεν, χωρίς νά
τό περ^ι,μένωμεν, έγκάρδια. Μάς
καλοσόριξαν πρόσχαρα καί προ-
σπαθοΰσαν νά μάς περιποιηθοΰΛ'
καί νά μάς διευκολΰνουν εύχαρί-
στο)ς.
Εμείς σιιοπηλοί καΐ ιιέ όλάνοι
χτα τα μάτια δαόίξαμε διά μέσον
τής πλατείας πρός την είσοδο
τής Άγοράς.
Δρόμοι καί σπίτια γνώριιια, ά
γαπημένα, μά κάπως άλλοιώτικα.
Μάς φαίνοντο ν όλα 6ου6ά καί ή
συχα. Κίνησις δέν ύπάρχει, μό¬
νον μερικοί Τοϋρκοι χαμάληδες
περνοδιαβαίνουνε στήν προκινμαία
καί στοϋς γύρω δρόμους οιαί μιά
δυό ψαροβαρκοϋλες δεμένες στό
μουράγιο άντικαιθιστοΰσαν την &λ
λοτε σφριγηλή καί γειμάτη ζων-
τάνια προκυμαία τοϋ Τβεσμέ, τής
παλιάς πρωτεύουσας τής 'Ερυ-
θραίας.
Παρά ταύτα συγκρατώντας την
σνγκίνησί μας, σάν νοσταλγοί
τής πατρικής γής, έξακολουθοΰ-
με τό Σεργιάνι καί προσπαθοϋ
με νά βλέπωμε καί νά συγκρίνω-
με την παλιά πραγματικότητα με
τούτη πού τώρα ζούσαμε.
Δέν άλλαξε τίποτα τό σημαντι
κό στήν προκυααία. Δυό τρείς οί
κοδομές στήν παραλία καί μιά
καλούτσικη προβλήτα άποτελοΰν
τα μόνα πού γίνηκαν στό λιμά-
νι. Δέν μάς ένδιέφερε ή οίκοδο-
μιχή εξέλιξις στό λιιιάνι ι] αν ή¬
ταν ώραία ή προβλήτα τους και
τό Άστυνομικό τμήμα πού κι'
αύτό φάντρίε νά είναι καινοΰργιο.
Ή σκέψη μας ήταν νά προχω
ρήσωμε, νά δοϋμε τό έσωτερικό
τοΰ Τσεσμέ καί γι' αύτό βιαζόμα
στε νά μποΰμε μέσα του μιά ώρα ]
γρηγορώτερα. Δΐ/ασχίσαμε την
πλατεία σιγά, σιγά παρατηρών-
τας τα πάντα πού βρίσκονταν
Προκειμένον νά καταρτισθοΰν λετητοΰ (καΐ υπό τάς ώς άνωτέ-
τά υπό τοΰ νέον Κανονισμοΰ Μελε ρω Ιδιότητας αύτοΰ) έκπονηθεϊ-
τών Προγράμματος Δημοσίων 'Ε- σαι μελέται τής τελευταίας Ιθετί
πενδύσεων (ΚΑΜΠΔΕ) προδλεπό άς, ήτοι άπό τοΰ 1960 μέχρι τοΰ-
με-να Μητρώα «Μελετητών» καί δέ. Προκειμένον βέ περί μελετών
«Έλεγκτών Μελετών», καλοΰνται άνατεθεντών έκ μέρονς Ν.Π.Ι.Δ..
οί ένδιας>ερόμενοι, όπως μέχρι τής ή ΙδΗωτών, ή ώς δνω δήλοχΛς τοΰ
30-ής τοΰ μηνός Απρίλιον έ.ε, ύ-
πο6άλοι»ν είς τό ύπονργεΐον Σνν-
τονισμοϋ —'Τπηρεσίαν Προγράμ¬
ματος Μελετών Δημοσάον 'Επεν-
δύσεων— τα κατωτέρω στοιχεϊα,
κατά υποδείγματα χορηγούμενα υ¬
πό τής υπηρεσίας:
1) Αίτησιν, είς την οποίαν θά
άναφέρωνται: α) Ή έπωνυμία υ¬
πό την οποίαν ό «Μελετητής» επι
θυμεΐ νά καταχιορισθη είς τό Μη-
τρώον. 6) ΑΙ κατηγορίαι μελετών
είς τάς ΟΛθίας όντος έπιθνμε' νά
έγγραφή. γ) Ή ?δρα άσκή<τεως τής δραστηριότητος τού. 2) Πλήρες διογραορικόν σημείω μα τοΰ αίτοΰντος, ώς καί ενός ε¬ κάστου των μετεχόντοιν ΐπιστημό- νων, αν πρόκειται, περί γραφείον ή όμάΛ3£ Ιπκττημόνων, συνοδενό- μενον άπο άπλά άντίγραφα τί- τλων σπουδών. 3) 'Τπεύθυνον δήλωσιν, άφορω σαν είς τάς μελέτας (κατά την ΰ πό τοΰ ΚΑΜΠΔΕ προβλεπομένην διάκρισιν των μελετών είς κατη- γορίας), τάς οποίας ό Μελετητής έξεπόνησεν: α) ώς άνάδοχος, 6) Μελετητοϋ θά συνοδεύηται καί άπό σχετικήν βεβαίωσιν των τοιούτων έργοδοτών, Είς την άλλην δήλωσιν, ύπο- ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΑ ΔΙΔΑΓΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΩΝΙΑ Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Τό θέμα καί πάλιν άφορά τό κοπές τού. Μικρ<κτ>ατικό Ίβτορικό καί Λαο-
γραφΐκό Μονβείο, πού ?ποεπε νά
είχαμεν Ιδρύσει καί πού δέν κα-
ταφέραμε εμείς οί Μικρασιάτες
τής γενεάς τής δικής μου νά ί-
δρύσουμε. Φοδοΰμαι, πώς εγινα
φορτικός μέ την διαρκή έπανάλη
βαλλομένην προαιρ*τικως, δύναν- ψη τοΰ θέματος αυτού. Άλλά δέν
ται να άναγραφοΰν, αί πρό τού τό λογαριάζω τούτο. Πρόχειται
1960 εκπονηθεΐσαι μελέται, κατά γιά ?Υα μέγιστο χρέος μας, ποϋ
δίν ίΧπληρώσαμε. Καί τούτο ¥
χει σημασία.
Λοιπόν σήμερα την αφορμήν
μοΰ τή δίνει, μία πρόσφατη, έν
τονώτοτη, σχετική έμπειρία μου.
Αύτές τίς τελενταϊες μέρες βρέ
τάς αύτάς ώς δνω
4) 'Τπεύθυνον βήλωοιν, φ
σαν είς τόν χρόνον Απασχολήσε-
ως τοΰ Μελετητοϋ καί την αντί¬
στοιχον κατηγορίαν μίλετών, είς
Γραφεία μελετών τοΰ Δημοσίου,
Ν.Π.Δ.Δ., Δημοσίας ΈπιχειρτκΓεις ] θηχα μέ μίαν ίκδρομή' οτήν Κε
η Οργανκΐμούς Δτκιοσίας Ώφελεί φαλλωνιά. Τό πρόγραμμα προε-
ας. Προκετμένου περί άπασχολήσε | βλεπε στό Άργοστόλι «έπίσκεψη
ο>ς τοΰ Μελετητοϋ είς Ν.Π.Ι.Δ.
ή Ίδίώτας, ή δήλωσις θά συνο¬
δεύηται άπό βεδαίοκην των τοιον
των έρνοδοτων.
5) 'Τπεύθυνον δήλωσιν, άφορώ
σαν είς τα υπό τβΰ δρ/θρον 1, πά
ράγρ. 3 τού ΚΑΜΠΔΕ όριζόμε-
να.
6) Τέλος, παν έτερον στοιχ*ΐ-
ον, τό οποίον ό Μελετητής ηΌελε
κρίνει χρήσιμον, διά την μόρφω¬
σιν άντικταιενικής κρίσεως έκ μέ-
έν κοινοπραξία με' αλλους 'μελετη- | ρους ,ής Γνομοδοτικής "Έπιτρο-
μπροστά μας.
Τα έπιβλητικά
σπίτια τοί Δημ.
κι' άρχονηκά
Τσελεπιδάκη,
τοΰ τότε Δημάρχου τοΰ Τσεσμέ,
τοΰ Γεωργ. Μαρρϊ), τοΰ Ντελε-
μή καί άλλα, κ&πως συντηρημέ-
να, άλλά μέ χωρίς πνοή καί χα-
ρούμενους ένοίκους.
Φαίνεται πώς τα χρησιμοποι
οϋν οί Τοΰρκοι γιά κατοικίες δή
ιιοσίων ύπαλλήλων ή γραφεία γιά
δημόσιες ύπηρεσίες.
Μπαίνομε στό δρόμο τής άγο
ράς. Διάφορα παλιομάγαξα, μανά
βικα μέ σωρούς τα πεπόνια καί
τα καρποΰζια άπ' εξω, μέσα στό
δρόμο σχεδΟΛ', καί άραιοί διαβά-
τες κακοντι>μένοι καί νωχελεΐς
νά περιδιβιβαίνουν. Πιά κάτω δε-
ξιά μας, στό κέντρο τής άγοράς,
αλοίμονον, ό δγιος Χαράλαμπος,
έξακολουθεΐ ά δεσπόζη μέ τόν
μεγαλοπρε,τή δγκο του. Τόν γνω
ρίζαμε πώς ήταν πρΐν δ περΐφη-
μος έκεϊνος μεγαλοπρεπής Μη-
τροπολι,τικός Ναός τής Κρήνης,
ό μεγαλύτερος καί ό πλέον περι
καλλής Ναός ολοκλήρου τής όρ-
θοδόξου Άνατολή*ς καί τώρα άτυ
χώς τόν μετέβαλαν κατά τό ήμι
συ σέ έργοστάσιο παραγωγής ή
λεκτρικβΰ ρεΰματος καί κατά τό
έτερον ήμισυ σέ ψαοάδικα, διάφο
ρα άλλα μικρομάγαζα σκουπιδό-
τοπο καί αποχωρητήρια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τάς, γ) ώς ύπάλληλος υπηρεσίας
ή "Οργανισμόν Δημοσίου ή Ίδιω
τικοΰ Δίκαιον ή Γραφείον Μελε-
τών.
Είς την ώς ανοι δήλιοβιν θά πε
ριληφθοΰν μόνον αί υπό τοΰ Με-
πής Μητρώον Μβλετητών καί Κα
νονισμοΰ Άναβέΐτεως (ΓΈΜΜΚΑ)
(ώς π.χ. βραβεϊα καί λοιπαί δια-
κρίσεις, τάς οποίας έλαβεν ό Μ«-
λετητήςΚ δι' έκπονηθίίσας παρ'
αύτοΰ μελέτας).
Ή 40) ετηρίς ενός έκλεκτοΰ π υγγραφέως
ΕΤΙΜΗΘΗ Ο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΜΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ κ. ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΑΠΡΙΑΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΕΛΑΗΝΩΝ ΑΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Πολυσυζήτητον 6έ·μα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
8ον
Κανίίς βεβαίως δ>ν μπορεί ν'
αρνηθή ότι ό κνριος προορισμός
καί νά σχηματίση οικογένειαν,
νά φέρη παι·διά στόν κόσμο καί
τής γυναίκας είναι λ ά πανδρενθ,ή
νά τ' άναθρέψη. Τό στοιχειώδες
δέ καθήκον των γονέων είναι νά
φροντίζουν γιά την άποκατάστα
σι των κοριτσιών τους. Άλλ' ά
πό τό σημείον αΰτά, μέχρις έκεί
νού ποϋ συΛ'ήθθ)ς συμβαίνει σή-
μερα, τό νά προτρέπο>·ν δηλ.αδη
μερικαί μητέρες, καί νά ΰποθοη-
θοϋν μάλκττα τα κορίτσια τους
στ'ις εΕορμήσεις των πρός άγραν
ΓίορεΙα διά των ίββων
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τβΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΤΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ή δ,ιδασίίαλία τής Μητράτητος
ίπεξετείνετο καί άνεφέρετο καί
είς την διαπαιθαγώγησιν των τέ-
κνων μέχρι τής ήλικίας των ε
πτά έτόίν·
Ή γυναικεία αίίτη Μνησις ή
το η αίτία τής δυνάμεως των Γε
νεών καΐ τής διαρκείας των οΐκο
γενειών κατά την Ελληνικήν καί
Ρωμαικήν Άρχαιότητα.
Οϋτο) ή όιδασκαΚα τού Πυθα
γύρου πού αρχιζε άπό τα 6άθη
τοϋ άπολνύτου μέ την θεί»ν τρια
δικότητα, έτελείοννε είς τό κέν¬
τρον τής ζωης, μέ την άνθρτοπί
νην τριαιδικότηιτα, την Μΰησιν
των άνδρών καί των γυναικών
ποΰ απετέλουν τό θεμέλιον τοΰ
κοινωνικον εργοτ', την Ιδρυβιν τής
οικογενείας.
Τό κϋρος πού απέκτησε ό Πν-
θαγόρας μέ την Σχολήν τον ε¬
δραιώθη μέ την μεταρρύθμισιν
πού ίπέτυχε είς τό Πολ.ίτενμα
τής ΚρόΤτωνος, ή όποία ήτο άχαι
κή άποικία καί εΤχε άριστοκρατι
κάν Πολίτενμα.
Ό Πυθα-γόρας ποΰ ήθελε νά έ
πικρατή είς τό κράτος τάξις καί
άρμονία, ήθέλ.ησε {«περάνίθ τής
Πολιτικής έξοι<σίας νά διαμορ¬ φώση μίαν επιστημονικήν έξουσί αν άπό έπίλεκτα μέλη, μαθητών τής 2χολή; τού, στελέχη τοΰ Πνεύματος καί τής Άρετής. 'Τπεράνω τοό Συμθουλίου των χιλίίον, διεμόρφωσε Συμβούλιον των Τριακοσίων, οίτινες έξελέγον το άπό τό πρώτον μέ βονλευτικήν καί γνωμοδοτικήν ψήφον διά ζ(ο- τικά θέματα τής πόλεοις. Τό Πολίτεινμα αύτά διετηρήθη επί είκοσι πέντε έ'τη, άλλά σπιν θήρες άντιζηλιών πολιτικών άντι φρονούντων, εδημιούργησαν τοι¬ ούτον μΐσος, ω<ττε όλόκληρος ή Σχολή τοΰ Πυθαγόρου έπνρπολή θη, καταστραφέντιον καί των πά πύρων τής Διδασκαλ.ίας τού. Ή ανάμιξις τού έργον τοϋ Πυ θαγόρου είς την Πολιτικήν καί ή έπιθυμία όπως δημιουργήση πο?.ί- τευμα έκ τοϋ Αίγυπτιακοΰ Ί ερατείου, επέφερε την καταστρο- 2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σβλίδα ννμφίον, ϋπάρχει νομίζομεν σω στή άβυσσος. Μέ την άνοχή. των δέ, ΐσως καί μέ τίς συστάσεις μερικών έξ αυτών, συνηθίζουν νά προδαίνουν τα κορίτσια των καί είς δήθεν «άιθώας» ύποχωρή- σεις πρός τοΰς ύποτιθεμένους ύ- ποψηφίους «μνηστήρας». Κι' ίτσι καταλήγουν σέ μίαν ηθικήν κα- πού ϊχΐΐ ώς άποτέλεσμα τόν κακοχαρακτηρισμόν των κορι- τσκον αυτών, άκόμη δέ καί έκ μέρους πολλών νέων, Ίδοϋ ποΰ καταλήγει ό τερνισμός» στίς σχέσεις μεταξύ των νέων των δύο φνλων καί ή πλήρης άσυδοσία στήν άγωγήν των νέων, άγοριων καί κοριτσι- ών, έκ μέρους πολλών γονέων. 6. ΑΙ ΘΛΙΒΕιΡΕΣ ΚΑΙ ΟΛΕ ΘΡΙΕΣ ΣΤΝΕΠΕΙΕΣ ΕΚ ΤΟΝ ΑΠΗΓΟΡΕΤΜΕΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Είναι άνάγκη νό. κάμωμε λάγο συνέντειες, ποίι πςοκύπτονΛ' άπό καί γιά μερικές πολύ θλιβερές τίς άπηγορενμένες σχέσεις μετα- ξΰ των νέων των δύο φύλων. 'ΤΡπάρχουν δνστυχώς πολλαί ά συνείδητοι δνθρωποι, ποΰ έπω- φελοΰνται άπό την μανία φιλαρε- σκείας μερικών γυναικών, μικρών η μεγάλων, ποϋ βέλουν νά φαΐνων ται κομψές καί νά έπιδεικνύων- ται. Δανείζοΐ'ν σ' αύτές χρήματα γιά ν' άγοράσονν δ,τι έπιθυ- Προχθές (17ην Απριλίου) ή "Ενωσις 'Ελλήνων Λογοτεχνών έ τίμησε, μέ ενα σεμνόν άλλ' επι¬ βλητικόν έορτασαόν, τόν εκλε¬ κτόν συνεργάτην μας καί γνω¬ στόν λογοτέχνην καί συγγραφέα κ. Τριαντάφνλ λον Δημ. Θεοδο>ρί-
δην, ανώτερον ΰπάλληλον τοΰ Κεν
τής Τραπέζης τής Έλλά
δος, επί τή 40)ετηρίδι πνευμα-
τικής προσφοράς του. Πρός του¬
το ή ρηιθεϊσα "Ενωσις ώργάνω-
σε, πρός τιμήν τον τού άνιοτέρω
τακτικοϋ μέλους της σννεστίασ^ν,
είς τάς μεγάλας αΐθούσας τοϋ πό
λντελοΰς Ξενοδοχείον «Άμπασ-
σαντέρ», είς την οποίαν παρεκά-
θησαν πλείστοι λογοτέχναι, πρώ-
ην 'Τπουογοί καί πλήθος αλλων
εκπροσωπών τού πνενματικοΰ καί
έπιστημονικοΰ κόσμον τής πρωτεν
πούσης. Διά τό έργον τοΰ τιμωμέ-
νον ωμίλησαν ό πράεδρος τής Έ
νώσεως κ. Απόλλων Λεονταρίτης
καί ή Γενική Γραμματεύς κ. Μαί
ρη Μπουσμπουρέλη, διακεκριμέναι
δέ καλλιτέχνιδες τού θεάτρου ά
πέδωσαν ώραία κείμενα έκ βιβλί
ών τού κ. Τριαντ. θεοδωρίδη.
Πλήρη περιγραφήν τοΰ έν λόγω
έορτασμοΰ, πού είχεν εξαιρετικήν
επιτυχίαν, θά δώση είς τό επό¬
μενον φύλλον, ή συνεργάτις μας
κ. Νίνα Γιαννακίδου. Σήμερα θά
α>ιλοξε·νήσο>με κατωτέρω μόνον τό
ωραίον ποίημα τοΰ έν Σέρραις
έκλεκτοΰ ποιητοΰ καί κριτικοΰ κ.
Σταύρου Κοταμανίδη, άφιερωμέ-
νόν είς τα πνευματικά σαραντά-
χρονα τού κ. Τριαντ. θεοδωρί¬
δη, τό οποίον άπήγγειλε θαυμασία
ή καλλιτέχνις τοΰ θεάτρου δ)νίς
Ά6ηνά Κασσαβέτη, καταχειρο-
κροτηιθεϊσα;
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΕΤΧΗ
Στά «Σαραντάχρονα» τοΰ Τρια-
ντάφυλλου Δ. θεοδωρίδη
Μέ την «ΑΤΓΗ (1) στών Ή
δονών (2) τή χώρα, τα φτερά σου
πλατειά στό στίβο άνοίχτηκαν, τό
«είκοσιένα», (3)
τέκνο Δωριέων καί θρακών άπό
την Παιονία (4)
κι' άφού στή «νέα κάθοδο» τα ί-
χνη σον τ' άφήκες
στή «νύφη τού θερμαικοΰ» (5)
βαθειά στερεωμένα,
μέ ρωμαλέα τα €ρτερά τόν ήλιο
έκοίταξές τον
καστρότοιχο τής λήθης
κτίζει γύριο στό θεμέλιο, στήν
τωρινή σον «ρίξα».
Μά εάν «κισσός» ΰψώνεσαι κι'
άπ' τα δεσμά σου έπάνίο
πισοκοιτάς κι' άναμετράς τή φω-
τεινή πορεία.
θιυοείς, στήν .ιάλη, τί εδωοες,
πόσ' άπ' τή δόξα (9) πηρες
κι' όσο δέν εχει «επιστροφήν, ό
νόστος σου αύγαταίνει
τοΰ λίαν άξιολόγου Λαογραφικοΰ
Μουσπ'ου». Εΰνόητη ή περιρργειά
μου.
Κανονίστηκε ή έπίακεψη αυτή
£να βραδυνό. Στή μεγάλη αίθον
σα ττ)ς Κοργιαλενείου Βι&λιοθή
κης €'1δρύματος __ πράγματι —
ύποδειγματικοΰ, άντάξιον των πά
ραδάοείον καί τοΰ πολιτισμοΰ τοΰ
Ίονίοι», δπιος εΐχε σημειο') ο ε ι
πρό καιρόν καί ό άκαδημαικός
Ηλίας Βενέζης (έφ. «Βήμα»
26.11.68) μάς δέχτηκε ό κ. Μα
ρίνος Σ. Φο>κάς — Κοσμετάτος,
άντιπρόεδρος τού Κοργιαλενείου
Διοικητικόν Συμβουλιον Κεφαλ
ληνίας. ΕύγΓνεοτατος, προσηνΐ-
στατος, μέ τόν άέρα τής ίπτανη
' του άρχοντιάς καί τή σι
γουριά μιάς πλατειάς καλλιέργει
άς, μιΐς μίλησι πολύ διεξοδικά
γιά τα κληροδοτήματα τοΰ Μαρί
νού Κοργιαλένιου, τοϋ μεγάλον
συμπατριώτου του καί μεγάλου έ
θνικοΰ εύεργέτη καί εϋεργέτη τής
Κεφαλλωνιάς είδικότερα' μάς ά
νέπτυξεν έπίσης τίς δραστηριότη
τες τοΰ Κοργιαλενείου Διοικητι-
κοΰ Συμδουλίου Κεφαλληνίας
στό Άργοστόλι, επκτορτισμένου
μέ την διαχείριση των κληροδο-
τημάτιον αυτών, σύμφωνα μέ τίς
σοφές δντως λεπτοιιέοειες κατά
την βούληση τοΰ διαθετη, στήν
περιώνυμη διαθήκη τον, «μνημεί
ου άρ' ής* όπως εΰστοχώτατα τή
χαρακτηρίζει ό Ηλίας Βενέζης,
στήν προαναφερθεϊσα καί μέ τόν
τίτλον ακριβώς αυτόν, έπιφυλλί-
κι' είναι μαρτύριο άσίγαστο μαξί ! δα του. Μάς μίλησε τέλος καί
καί λτΊτρωσή σου μέ την Ιδία διεξοδικότητα καί
κι' έ'ρωτας εΐν' δαιμονικός πρός γιά τό Ίστορωώ - λαογραφικό
τή Μακεδονία Μουσείο Κετραλληνίας, ϊδρυμα τοΰ
ποϋ την πληθώρα τοΰ «Ιργου Κοργιαλενείου Διοικηιτικοΰ Συμ-
σου» (10) αύτάς την κατευθύνει... βουλίου καί κατόπιν μάς όδήγη
Α σε σ' αύτό, στό κάτω διαμέρι-
Τίόρα, στήν ώρα τή γλυκειά, στήν σμα τής Κοργιαλενείον Βιβλιοθή
ώρα τή μεγάλη κης.
ώς θάρθονν ςρίλοι σου οί παληοί, Περιδιαβάζοντας τονς ενρεϊς
καινούργιοι ορίλοι ώς θάρθουν καί κατάλληλα διαρρυθμισμένους
γιά ν' άποθέσουν στής καρδίας καί άνάλογα φιοτκτμένους χώ-
τό κουρασμένο δωμα ρους τοΰ Μουσείον αυτού καί με
τή «Σ μνρνα», τό «λιβάνι» τονς λετώντας καί θανμάζοντας τα πολ
καί τα «χρυσά» τονς λόγια λά καί ποικίλλα έκθέματα καί τή
γιά τίς παληές σου άνάμνησες, φροντιομένη, μέ γοΰστο καί σν-
γιά τίς νωπές σον μνήμες, στημα, ϊκθεση καί προβολή των,
άπ' των Σερρών θαρθώ κι' έγώ, σκεφτάμονν μέ άρκετή μελαγχο-
τή γή την ξακονσμένη λία «νά τί ε'πρεπε νά δούν οί ν-
καί μέ κλωνάρι άμνγδαλιάς τής πευθυνότεροι ποράγοντες τής πνευ
μνθικής Φυλλίδος (11) ματικής καί κοινωνικής ήγεσίας
__ δίπλα στά τάσα κάνιστρα μ' τοΟ Μικρασιατικοϋ 'Ελληνισμοΰ
εΰχές καί μέ στεφάνια — ϊώ νά κατανοήσουν τί σημαίνει
δυλο στεφάνι, άμάραντο, μπρο Ίβτορικό καί Λαογραφικό Μου
ττΙ σποτ»δαιότητά του γιά
στά σου ν' άπιθώσω
μ' άπλή, ζεστή, διακριτικήν εΰχή, τή μελέτη της ίστορίας καί τοΰ
σιγοευΐωμένη: πολιτΐίΐμοΰ μιάς περιοχής- γιά την
νά τό διαβής καλότυχος «χρνσό εξυπηρετήση τής έπιστήμης γενι-
τό Ίο>6ηλαίο»!.. κότερα, στούς είδικούς τομεϊς
ϋ όί είδικότερα
Σταΰρος Π. Κοταμαννδης «τοϋζ όποίους τούτο
1. «Αύγή» είναι ενα λογοτεχνι αποβλέπει».
Λδή
κό περιοδΛκό πού έκδόθηκε (1929
— 30) άπό τάν Τ.Δ.Θ στήν Νέα
Ζίχνη — Σερρών.
Λιδακτική καί σέ πολλές σκέ-
πρέπει νά έμβάλη έπί-
<της έμάς τούς Μικρασιάτες καΐ 2. .Η άρχαία χώρα των Ήδο ή σχετική «ίκ,κλησις» κατά τα Ι967 τοΰ Κοργιαλενείον Διοικη- τικοΰ Συμβουλίου τής Κεφαλλη 3. Τό 1929. 4. Παιονία ήταν, κατά τόν Ή ρόδοτο, χώρα Μακεδονική, Παίο νες δέ οί πρωτοι κάτοικοι τής περιοχής Σ ερρών. 5. "Εως τό 1940 ό Τ.Δ.Θ. δρά καί διακρίνΐται στή θεσσαλονίκη, δπου μετώκησε γιά σπουδές κλπ. άπό τή Ν. Ζίχνη. 6. Στήν Άθήνα μένει ό Τ.Δ. θ. άπό τό 1940 ώς σήμερα. Ρ *' «*·* τ0 λό Χβοαχτηρισπχές περι- «Ώς γνωστόν, αί άπό τοΰ πό λέμου τοΰ 1940 έπακολουθήβασαι σν»μφοραί είς την "Ελληνικήν μας πατρίδα έκ των ξενικων κατο- χών καί έν συνεχεία οί καταστρε πτικοί σεισμοί τοΰ ϊτους 1953 με ταξύ των άλλων συνεπειών είς την νήσον μας εΓχον καί την τοι αύτην τής απομακρύνσεως έξ αύ τής ή καταστροορης πλείστοι ί στορικων καί λαογραφικων μου- σειακών άντικειμένων, διά των ό ποίων Ικφράζεται (Τοθαρόν μέ- ρος τής ίστορίας τής ωραίας νή σου μας Κεφαλληνίας. Κατόπιν τούτου επεβάλλετο ή δημιουργία ενός χώρου κατάλλη¬ λον πρός συγκέντρωσιν καί δι« φύλαξιν οσων ίστορικών καί λαο γραφικών άντικειμένων είναι δν- νατόν νά ευρεθούν, προκειμένον ταύτα νά έκτεθωσι καταλλήλως καί ώς πολύτΐμα στοιχεϊα έθντ- κοϋ πολιτισμόν νά παραδοθωοΊν είς τάς επερχομένας γενεάς. Τό χρέος τουτο τής παρούσης Κεφαλληνιακής γενεάς ανέλαβε προθυμότατα νά έξοφλήση ό Μέ¬ γας Εύίργέτης τής νήσοι» μας κ. Ευάγγελος Α. Μπασιάς, χρη- ματοδοτήσας την όλοκλήρωσιν των εργασιών τμήματος τοΰ ίσο γείου τής Κοργιαλενείου Βιβλιοθή κης επιφανείας 250 τ.μ. Εργον τό οποίον βαίνει ήδη πρός τό τέ¬ λος του. Φρονούμεν δμως ότι τό χρέος αΰτύ τής γενεάς μας ίναντι τής ίστορίας τής νήσου μας τότε μό¬ νον θά όλοκληρωθη, όταν, δ,τι τυχόν αντικείμενον έχομεν σχετι- ζόμενον μέ την ιστορίαν τής τέ- χνης καί τής λαογραφίας τής νή σου μας, τό προσφερομεν είς τό υπό Ιδρυσιν Μουσείον. Πρός τόν σκοπόν τούτον άπευ- θύνομεν την παρούσαν Εκκλησιν είς πάντας άνεξαιφέτως καί παρακα¬ λούμεν θερμώς, όπως είς την πρόσ κλήσιν αύτην εΰαρεστηθοΰν νά άν ταποκρΐίθοϋν οί δννάμενοι μέ δ,τι νομίζονν ότι θά θεραπεύση τόν Ι¬ στορικόν αυτόν σκοπόν υπέρ τής φιλτάτης νήσον μας. ΟΙ ϊ-χοντες σχετικά άντικείμε· να διάφορα (χάρτας παλαιούς, προσωπογραφίας, 2ργα λαΐκής τέ- χνης, επιπλα, σκεΰη, φωτογραφί- ας καί κάθε τι τα οποίον δέν απο¬ τελεί σήμερον εΐδος χρήσεως, άλ¬ λά τοιαύτης παλαιοτέρων έποχίόν) άς τα προσφέρουν προθ ύ μ ω ς. Καθ' ομοιον τρόπον καί έκεϊνοι I- τινες στεροΰνται μέν τοιούτων άν- τικειμένων, αίσθάνονται δμως την ανάγκην τής εύγενοϋς συμμετοχής είς την ωραίαν αυτήν προσπάθει¬ αν καί δύνανται δς άποστείλουν χρηματικήν ενίσχυσιν μέσω οίασ- δήποτε τραπέζης έπ' ονόματι «Κορ γιαλένειον Διοικητικόν Συμβούλι¬ ον. Λογαριασμός έξοπλισμοΰ *Ι- στορικοΰ καΐ Λαογραφικοΰ Μου¬ σείον Κεφαλληνίας», ίνα επιτευ¬ χθή ή συγκέντρωσις ενός χρημα- τικοΰ κε<ραλαίου πρός αγοράν παρ ομοίων άντικειμένων...». Συμπέρασμα — 'Ε<}ώτημα: Οί Κεφαλλωνϊτες μετά την κα- ταστροφή στό νησί τους, έξ ενός σεισμοΰ, ΐ,κινήιθησαν κατά τα α¬ νωτέρω, γιά νά περισνλλέξουν, νά διασώσουν καί νά προβάλουν σ' ενα ύποδειγμίΐτικό δ'ντως Ίστορικό καί Λαογραφικό Μουσείο, τα κει- μήλια τής Ιστορίας καί τοΰ πολι- τισμοΰ τής πατρίδος των, ημείς δμως, οί Μικρασιάτες, μετά έναν συντριπτικόν δλείθρο, πού σύρριζα άνάκοψε την ιστορικήν άνέλιξη τοΰ 'Ελληνισμοΰ τής ιδικής μας πατρίδος, τί έπράξαμεν μέχρι σή¬ μερα γιά νά περισνλλέξονμε καί νά διασώσουμε τα κειμήλια τής ίστορίας καί τοΰ πολιτισμοΰ τής( πατρίδος μας αυτής; ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΧ Στόν δρόμο μου θά ήθελα νά σνσταιθή μιά νπηρε | του. Κατά τινάς, όφείλεται είς χά . σία «Τποδείξε 7. Τό Παγγαΐο^ &εωροΰνταν, λοδσε άς μίαν σία «'Τποδείξεων», πού θά σνντε- έμ - , , . » ι στην άρχαιότητα, δουνο ιερο και ^Λν.Π;ν 11ΛΙ- ΛΡ ΛνΗπώπων ιιέ νη- κατάματα καί στό κλεινο το αστυ ι » ' ,γλ . . , . - <Ρ«νισιν μας ως ανορωπων, με κα- ' «την Εακουητο απο το ..«ντειη τευθνντηρίους γραμμάς καί ώς ___.-____'..^. ·____η~- ..1 _Λ._ ________1 τής Παλλάδος (6) αφισες πιά νά ριζωθή τό δένδρο τοΰ «έαυτοΰ σαυ», μόν' την ιίιαή σου ίκέτιδα στέλ- ξακουστό άπά τό μαντείο τοΰ Διονύσου πού ΰπήρχει στήν κορυφή του. νοντας πότε - πάτε πρός τοΰ Βορρά τα χώματα ίέ- ρεια, προσκυνήτρα στοΰ Ίερού Παγγαίου (7) τίς πλαγιές, τίς Σ τρυμονοβυζάχτρες, τα ρόδα τα «έκατόφυλλα» ('8) γιά νά ξαναμνρίζει... ιΰν. Καΐ δπως είναι γνωστόν, ' Κυλοΰν τα χράνια. Τέσσαρες φο αί έπιθυμίες τής φιλάρεσκης γυ¬ ναίκας δέν σταματοΰν. "Ερχεται ομως ή ήμέρα πού ό πρόθυμος ρές κυλοΰν τα δέκα άπό τό πρώτο ξύπνημα, τό πρωτο έκεΐνο βήμα Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) κι' ή σκόνη — άσήμι καί χρυσό— ΠΡΟΣΕΧΩΣ: ΐιΚΙΟΣ»: Τό καμάρι καί ή ΝύμφΐΊ τής Προποντίδος Πραγματεία τού κ. Πελοπίδα Πινάτση φύτριοναν στήν περιοχή τοΰ Ροδο λείβους (στίς ύπώρειες τοΰ Παγ γαίου) άπεΛκονίστηκαν σέ νομί- σιιατα τής άρχαίας Άμφιπόλεως. 9. Ό Τ.Δ.Θ. γνώρισε πολλές τιμητικές διακρίσεις, σέ έπτβρά- βέυση ίσαξίων κόπων τού. 10. Άπό τό άφθονο «πνενμα- τικό εηγο» τοϋ Τ.Δ. θεαδ,ωρίδ-η ποΰ τό συναντοΰμε δημοσιευμένα στά 12 έκδοθέντα βιβλία τον καΐ σέ μερικά δλλα πού ό ϊδιΐος έπι- μελήθηκε την ?κδοσή τοι·;, κα- θώς καί στό σκόρπιο δημοσιεΐ'- μένο στό διάστημα τής 40)ετί- ας (1929 — 1969 σέ πάμπολλα ίτντυπα δλης τής χώρας, ή Μακε δονία μέ τούς άνθρώπους καί τα θέματά της, ε"χει πάρει τή μερίδα τού λέοντος. πτώτος νά λογισθώ μέ τάς κατιοτέ ρω ύποδείξεις μου. "Οπως συμβαίνει είς τα λεωωο ρεϊα, πού πληροφορεϊται ό ίπιβά της τάς διαφόρους στάσεις, τό αί< τό νά εφαρμοσθή καί στούς ήλε- κτρικοϋς σιδηροδράμους, μέ την χρησιμοποίησιν μεγαφώνων. — Διαμαρτυρίαι, εγένοντο, έπει- δή άρμόδιες άρχές άπηγόρευσαν την τοποθετησιν τοϋ στανροΰ επί των κοντών των σημαιων καί άντ* αΰτοΰ ενα σφαιρίδιον. Συμφωνώ μέ την απόφασιν, έπειδή ό σταύ¬ ρος δέν είναι ά'θυρμα γιά νά τί¬ θεται Ιπί των διαφόρίϋν λαβάρων καί εσχάτως άς μόδα γυναικεία. •— Κάπου διάβαξα ότι νπάρχει έ πίθετον Σκουλικίδας. Μοΰ φαίνε¬ ται πώς πρόκειται περί Σχολικί- δου. Τό αύτό συμβαίνει καί στο επίθετο Τουρκοβασίλης, ένώ πρό¬ κειται περί Δρακοβασίλη. Τέλος, 11. Ή Φυλλίδα (άπ' όπου πή-| καί αύτά τα Τραχοβούνια, ώς Τουρ ρε καΐ τό δνομά της ή σημερινή επαρχία Φνλλίδος Σερρών) ύπήρ ξε κάρη τοΰ Βασιληα των Όδο- μάντων Σιθώνος. Σ.Κ. κοβούνια. —Ή κορυφή τής Έκκλησίας, ό Οκουμενικός Πατριάρχης Ά'θηνα- ματον. Κατ' εμέ, αν καί δέν εί- μαι γιατρός, όφείλεται είς σύγχν- σιν, λόγω άνοησιών κληρικών τί¬ νων, περί μή καταργήσεως τού ρά (Τού. Άλλά καί άγαμίας των κλη¬ ρικών καί μή Ενώσεως των 'Εκ- κλησιών καί μή έορτασμοΰ τοΰ Πά σιια την αυτήν Κυριακήν υφ' ό¬ λον των Χριστιανών. ΟΙ ολίγοι αύ τοι κληρΐκοί, θέλοντες νά επιδεί- ξουν την σπουδαιοφάνειάν των, έ- λύπησαν τόν Παναγιώτατον, σέ 6α θμό νά μή δέχεται κατόπιν συστά- σεων των ιατρών, πολλονς πού θά ήθελαν νά τόν επισκεφθούν. .— Τώρα π' άνθίζονν οί πασχαλι- ές καί στά φυλλώματα των δέν- τροιν τιτιβίζοΐΎ τα σπονργίτια, δς διανθίσουμε την στήλην καί μέ ό- λίγην καλλιλογίαν, διαβάζοντας τοΰς στίχους τοΰ δημοσιογράφου Χριστοφόρου Μισαηλίδη: Ή ζωή έδώ κάτω, πού μοιάζει σάν λου- λούδι μ' άγκάθια πλεγμένο, σάν τραγούδι πικρά τονισμένο, ή ζωή σας άς είναι γλυκειά.! Άλλά πως νά είναι γλυκειά, δταν διαβάζου με στίς έφημερίδες, δτι οί Άμε- ρικανοί άστροναϋτες διατρέχουν τόν κίνδυνον νά πάθονν άπό ά- σφνξίαν, κατά τό ταξείδι των είς γόρας, ευρίσκεται είς Βιέννην ϊ την Σελήνην; Καΐ 2τσι ό ποιητής πρός παρακολούθησιν τής νγείας Ι (Συνέχεια είς την 6ην
ΠίΛΟΑΙίΟΥ ΤΤΠ·ΡΪ
Κυρ.ακή 19 Απριλίου 1970
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΛΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 »*>„,. &Ά™ Αριθ.
οτκονομικη κλι τ«ν προσφυγικόν
: Σ&ΚΡΑ-_Σ ΧΑΡ. ΣϋίΑΝΜΗΣ Γ··*-: 'Οδός Νύ~ς 25 - ·ΑΘ*α, - Τηλ. 229.708
ΑΙΙΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΤ 1821
Η ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
Τοΰ σννεργάτου μας ΝΙΚ. Π. ΠΑ ΠΑΔΟΠΟΤΛΟΤ, πρωθιερέως.
ται
ται οί
των
Πολλά εγράφησαν καί γράφον-
,αι διά τάς πρώτας ημέρας τής
Έλλπνιχής 'Επαναστάσεως. Καί
,-ΐρος την Άχαϊαν,, τάς Πάτρας
Ιδίως. "Ο·1 ιδιαιτέρως πρός την
Επαρχίαν· Καλαβρύτων, στρέφον-
ίστορικοί, καί των δύο τού
Ηττρων τάς άνεκδότους σε
.; διερευνοΰν καί με-λετοΰν.
Καί ορθώς, διότι φέρονται οί ό
πλαοχηγοί των υπό των συνανιο
νιστών των δλλων έπαρχιών, ώς
,τρΐΰτοπόροι καί πρωτοεπαναστά
ι τοΰ Ίεροΰ Αγώνος. Πέριξ
,.ϋ πρόσωπον τοΰ Γερμανοΰ, τοΰ
Πατρών επίσκοπον καί τής Μο- 4 πατής) Παπακώστας Κώστας τοΰ
νή; τής Άγίας Λαύρας έθνοκή- Άναστασίον Παγκρατίου Γεωρ-
ρνχος, έθνεγέρτον, οί πάντες γούλα Γεώργιον Μπαλιάτσου τό
οτοέφονται. 'Εξετάζουν, κατ' ά γένος Κόρπα· Πατρών Φώτης
νάγκην, καί τα προηγηθέντα, ώς Γιάννης· Περιθωρίου Κορδής Χρι
χαί τα έπακολουθήσαντα γεγονό- στάδουλος, Κορδής Αναγνώστου
ται
τού
κελλαρίου Αντώνιος έφημέριος
Λυκούριας Παπαίωάννης έφημέρι¬
ος, Μακρής Χ. Κωνσταντίνος μπο
λουκξής μετά πολλών συγχωρια-
νών τού, Αθανασιάδης Σπυρίδων
καί Μακρής Κιονσταντίνος· Μα-
ζίου Δημόπουλος καί Παναγιωτα-
κόπουλος Θανάσης· Μαξείκίον Ά
θανασίου Άργύρης· Μανεσίου Δή
μόπουλος Κυριαζής καί Ανδρέας
Μοστιτσίου Παπακανελλόπουλος
έφημέριος καί Οίκονόμος· Μεσορ
ρουγίου Άναννο)στόπουλος Άρ¬
γύρης καί. Τααπατσούρης Άνα
γνώστου Νέων Πατρων ( — "Γ-
τα ,τής 25ης Μάρτιον.
Γεώργιος, Κσρδής Άναγνώστης
οαζ
Μεταξύ των πολλών είναι κα'ι *α>· Κορδής Αναγνώστου Σπυρί
ή μάχη των Καλαβρύτων. Ό χρο δών Περιστεράς Μανοΰσος Πα-
νος, ή ήμεοομηνία της κ.αθόδου, ναγιώτης έφημέριος Ποταμιάς
έ*0(?μήσεως, έκ τής Άγίας Λαύ -ώτος Παναγιώτης- Πύργου -
* των πρωτοεπαναστατών, είς ι Ήλείας Διαμαντόπονλος Φώτης·
Καλάβρυτα, ή πολιορκία καί Ρωγων Δημόπουλος Παναγιώτης·
ίΤνικηφόρος άλωσις καί άπελευθέ , -αβανών Μεντξελόπουλος Σταΰ
...... ν~ι-.£-.'.-..... .·..- ..-· ρος καί Κόσκορης Παναγιώτης·
Σκονπίον Παναγόπουλος Γεώρ
γιος έφημέριος καί ΟΙκονόμο;
Σαλον Κωστόπουλος Γεώργιος"
Σοποτοΰ Δημόπουλος θεόδωρος ά
ξιωματικός, Πανουτσόπουλος ή
Καϊτσης Άθανάσιος, Πετμεξάς
Κ. Ανδρέας χιλίαρχος καί Φραγ
κόπουλος Βασιλικός· Συλίβαινας
Κούσκονρης Δαμασκηνός Ιερομό-
ναχος καί Δηαύπουλος Γιαννά-
κης· Συρμπανίου Δημόπουλος Νι¬
κόλαος καί Παπαθανασόπουλος
Σπύρος έφημέριος· Φιλίων Νικόλα
ος ιερεύς μπουλουκξής, Παπα-
γιαννακόπουλος Άναγνώστης
καΐ θεοδόσιος ΰπαξιωματικός, ώς
καί έξ άλλον χτορίιον τής επαρ¬
χίας.
(ΣυνεχίξεταΟ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΛ
ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΜΗΤΡΩΑ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΑΕΓΚΤΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Τού οννεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΓΕΟΤ
(συνέχεια έκ τοΰ ττροηγουμένου)
Τα κατοπινά γεγονότα άποσπά
σανε τή προσοχή τού Πέτρου στό
βορρά κι' άναγκάσθηκε νά σεβα
σθή την ειρήνη μέ την Όβωμα-
νική Αύτοκρατορία. Οί, άνέλπι-
στα, μεγάλες έπεκτατικές έπιτυ-
χίες τού στά βαρεία τόν φόρτο)
σαν τιμές καί δόξες. Άναγορεύ
θηκε άπό τή Γερουοΐα «Ίμπερά-
τορ καί Αΰτοκράτωρ πασών των
Ρωσιών» καί τοϋ άπενειιήθησαν
οί τίτλοι τού «Μεγάλον» καί τού
«Πατέρα των Ρώσων». Απ' έδώ
καί πέρα οί ρωσοι θά προσφωνοΰ
(Σι/νέχεια ίΐς την 4ην Μδ
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΓΧΛΑ
ςωσις των Καλαβρύτων, ώς καί
ή ιτύλληψις καί ή αίχμαλωσία
τού Βοεΰόνδα Άρναούτογλου, εί¬
ναι ίστορικώς ακριβώς ώρισμέ-
νη, ή 21η Μαρτίου. Δέν ήαφισβη
τήθη, υφ' ενός άγωνιστοΰ, κατα
το .ταρελ.θόν. Ή αίματηρά αυτή
μάχη έχει Ιδιαιτέραν σημασίαν
διά την ιστορίαν τής Παλιγγενε
οίας, διότι ήτο ή ΠΡΩΤΗ πολυ
πληθής καί νικηφοοο; σύγκρουσις
τής έξεγερθείσης θεοδότου έλευ
θερίας, κατά τής θεομισήτου δου
λώΐ;· Δέν ήτο προσωπική τις έ
νέογεια ή τοπική εξέγερσις άλλ'
ήτο ενας συναγερμός ολοκλήρου
της επαρχίας. Τούτο σαφώς ΐξά
γεται από τα άνέκδοτα εγγραφα
χαί τάς αΐτήσεις των άγωνιοτων,
των συμμετασχόντιον είς την αί-
ματοόίΐφή μάχην. Έκ των προχεί
ρων έρευνών καί άρυθμων, έξά-
γετοι ότι είς την μάχην των Κα
λαβρντων έλαβον μέρος μετά των
έξαχοσίων όπλιτών κατά τοίις ί-
στοριχοϋς άγωνιστάς καί των γνω
οτων όπλαρχητγών καί οί έπόμε-
νοι ογδοήκοντα άγνωστοι, κατά
τό πλείστον άπλοϊ στρατιώται, 44
χωρίων, ΐξ ών τα 40 χωρία ύπή-
γοντο είς την επαρχίαν Καλαβρν
των. Ήτο μία άθόρυβος, έπιτιι-
χής γενική έπιστράτευσις προπα
ροοκευασθείσα υπό των διαφυγόν
των τάς φυλακάς καί τάς άλύσεις
τής Τριπόλεως, ύπενθύνων καί θε
οφυλάχτων έθνεγερτών τής 'Α-
χαίας. Ό άρι&μός των τόσοιν χω
ρίων, μάς άναγκάζει νά δεχβώ
μέν την .ιροτεραιότητα καί είς
σελίδα αύτην τής έπαρχιακής έ-
πιοτρατεύσεϋΐς, των Καλαβρύτοιν.
Ό κατ' άλφάβητον καταρτι-
οθείς προχείροις κατάλογος των
άγωνιβθέντων 40 χωρίίον εχει ώς
χατωτέρω:
Είς την μάχην των Καλαβρύ
των επολέμησαν ήροιϊκως οί· έξ
Αγρινίου - Νο>νάκριδος Άγγελε
τάπουλος Παναγιώτης· Αγρινίου
- 'Αροανίας Μπαμπίλης Γεωργά
Χ!)ζ· Άρμπούνου Δημόπονλος Δή
(ΐήτριος καί Άναστάοτος, έφηαέρι
χβί Οίκονόμος τού χωρίον Άρ
Άλέξιος'
Σπανός
Κανελλόπουλος
Βοςουτζίον - Ψωφίδος
Γ
φ
Γεώργιος καί θεόδωρος· Βερσιτ
ζίου Σπανός Ιωάννης, Μεντζελό
•τουλος Παναγιώτης καί Παναγιω
ταχόπονλος Χπυρίδο>ν ύπαξιωματι
χός Βραχνίου Σπηλιωτακόπου
λο; Άθανάσιος άξιονματικός, επί
ΧΕφαλής πολλών σνγχωρίιον τοΐ',
Σ.τονόπουλος Βασίλειος καΐ Πά
.ιαροηγόπουλ.ος Κιονσταντΐνος έ
ΤΊμέοιος τοΰ χιοοίου· ΒροσθαΙ-
νων Δημόπονλος Ζαφείρης- Γον
μενίτσης Παπακονσταντόπουλος
"Αντώνιος χαϊ Πανάγος· Λεσινοΰ
Γαλάνης (ή Σταυρόγαμβϋθς)
Στεφανής μετέπειτα κάτοικος
Σαδβανων, Γαλανοπονλος Άντώ-
"Ίί ΰπαξκοματικός καί Μαλλιδο-
Υΐαννης Χρήοτος έφημέριος (φο
νίυβίίς)· Δίιβρης Μερκούρης Ή
θώδης χαί Άθανασόπουλο; ή Ά-
ναστασάπουλος Φωτεινού Χρΐ'-
^νθό,χης· Δροΰολοβοΰ Παο«σκευ
όπουλος Άλέξανδρος· Καλαδρύ
Τ0)ν Δημόπουλος Σπήλιο; καί Χά
ϊτος ή Άγαλλόπουλος Νικόλαος-
Καμενιάδων Φο)τόπουλος ή Γεωρ-
Υαχάΐτουλος Παναγιώτης καί Δι-
δ^ Νικόλαος ΰπαξαοματίκός·
ί Λαπαθών Σπανός Δη-
ς ΚαρνεσΙου Πανόπουλος
Γεώργιος ύπαξιωματικός πρώτης
τάΐεως, λαδώντ μετέπειτα καΐ άρ
Υΐ'ροδν άριστεΐον, Παπασπυρίιδων
'^οεϋς χαί ΟΊκονόμος τον χωρίου
Μχ Στέργιος ιερεύς καί έφημέ-
β10?' Κλαπατσούνας Παπαθανα
οόπουλος Άναγνώστης Κερτε-
^ξ Σπανός Δημήτριος καί Μεντ
"λόπουλος θεόδοιρος· Κερεσόβης
κ«νελλόπουλος Γεώργιος· Κλεί
τοοος Μεντξελό,-τουλος Γεώργιος
Χαι Γχούσιος Αντώνιος μπουλουκ
ίή?" Κούτελης Πετροντζ&ς Νι¬
κόλαος, Οίκονόμου Άθανάσιος έ-
^ΐμέθΐος καί Άναγνωστόπουλος
Παναγιώτης Λαπαναγών Κορδάς
Λί»μήτριος Λειβαρτϊίου Παπακίον-
"ταντίνου Βασίλ.ειος ίφημέριος
Ο»ό Προ)τοπαππά Κο>ν-
χαΐ Άγγελόπουλος
ς Λεχουρίον Παπά
χωνσταντόπουλος Χρήστος, Κα-
νελλΟ Άσημάκης καί Χά
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;
Είναι άληβώς αποκαρδιωτικόν
φαινόμενον, ότι κεντρική προ<ΐφυ γική οργάνωσις, ώς ή «"Ενωσις Σμυρναίων», άριθμοΰσα περί τα 950 μέλη — ή όποία, όν, θά ήτο δυνατόν νά περιλάβη είς τούς κόλπονς της πολλαπλά- σια μέλη, δεδομένου, ότι είς την περιοχήν τής πρωτευούσης είναι έγκατεστημένοι δεκάδες χιλιάδων Σμυρναϊοι ή Σμυρναικής κατα- γωγής πρόσφυγες — ν' άναδει- κνύη την διοίκησιν της, άπά έκ- λεκτά, κατά τό πλείστον, πρόσω πά μέν, άλλά δι* ελαχίστων ψή φων καΐ συγκεκριμένίος, ώς σννέ 6η προσφάτως, διά τής έσχάτης των 50 - 60 ι|>ήφων,
καΐ νά μή εΰνοίί την άνάδειξιν
καί άλλων διακεκριμένο)ν ,-ΐροσω-
πικοτήτων, ώ; π.χ. τοΰ έπιφα-
νοΰς Σμυρναίου Άπολ, Λεονταρί
τη, πρόεδρον τής «Ένώσε<ος Έλ λήνων Λογοτεχνων», ό οποίος καίτοι εΐχε δεχθή νά προσφίρη τάς πολυτίμους υπηρεσίας τού καί είς την «"Ενιοσιν Σμυρναί- ων»' συμπεριληςρθείς είς τόν μο ναδικόν συνδυασμόν, δέν εξελέ¬ γη. Διατί, άραγε ή έπιβεικννομέ- νη αυτή άδιαφορία των μελων, εάν πρόκειται περί αυτής; "Η μή πως ή πλειονότης αυτών δέν λαμ 6άνει γνώσιν των πραγματοποιου μένον άρχαιρεσΊών; "Η μήπως, όπως ίσχυρίξονται πολ.λοί, τό πρό σωπον τοΰ πρόεδρον τής «Ενώ¬ σεως» αποτελεί άπο>Θητικόν «πό-
λον» διά την προσέλευσιν των
μελων είς τάς γενικάς συνελεύ¬
σει;; "Οπα>ς καί αν Ι'χη ή υπό
θέσις είναι θλιβερΛ καί πρέπει ν'
άποτελέοη αντικείμενον μελέτης
καί ένδαιφέροντος διά τούς πονοΰν
τας την όργάνο)σίν τιον Σμυρ-
ναίους.
Β'
Ό νοΰς παραχωρεί την θέσι
τον «τα μάτια. Μόνον αύτά εχουν
τώρα την ίπίσηιμη, την πρώτη θί
ση, πάνω καί μπροστά άπ' δλες
τίς άλλες τίς αίσθηβεις.
Μ' αύτά άγκαλιάϊομε τα πάντα.
Δέν μοΰ είναι ενκολο νά έκφρά
) μέ λάγια τα συναισθήματά
μας την ώρα έκείνη. Σάν νά μάς
κάπηκε ή φωνή. Κοιτάζαμε καί
μόνβν κοιτάζαμε μπροστά ιιας, γύ-
ρο> μας.
Ή Ιδία ή παλιά μας ποοκυ-
μαία, ιιέ τό τελωνείο τό παλαό,
εκείνον τόν Εδιο τόν Μπαλουχα-
νά (ψαραγορά).
Άρκΐτερά μας ή άλλοτε άνθοΰ
σα κι' δλο ζχοή σννοικία στά ρι-
ζά τοΰ Κορακάρη, μά τώρα ερει
πωιιένη συνοικία Ντεκες. Στό
κέντρο μπροστά μας ή πλατεϊα
μέ έπιβλητικό στό βάθος τό Κά-
στρο, τελείως άναστηλωμένο καί
πολύ φροντιβμένο, γιά λόγους φαί
νεται -τουρκττικούς, καί δεξιά μας
ό Τουρκομαχαλάς μέ τούς καλ.ο-
στεκούμενους μιναρέδες τον.
Ή ύποδοχή ποΰ μάς έπεφύλα-
ξαν οί άρχές καί οί Τοΰρκοι τοΰ
Τσεσμέ μας φάνηκεν, χωρίς νά
τό περ^ι,μένωμεν, έγκάρδια. Μάς
καλοσόριξαν πρόσχαρα καί προ-
σπαθοΰσαν νά μάς περιποιηθοΰΛ'
καί νά μάς διευκολΰνουν εύχαρί-
στο)ς.
Εμείς σιιοπηλοί καΐ ιιέ όλάνοι
χτα τα μάτια δαόίξαμε διά μέσον
τής πλατείας πρός την είσοδο
τής Άγοράς.
Δρόμοι καί σπίτια γνώριιια, ά
γαπημένα, μά κάπως άλλοιώτικα.
Μάς φαίνοντο ν όλα 6ου6ά καί ή
συχα. Κίνησις δέν ύπάρχει, μό¬
νον μερικοί Τοϋρκοι χαμάληδες
περνοδιαβαίνουνε στήν προκινμαία
καί στοϋς γύρω δρόμους οιαί μιά
δυό ψαροβαρκοϋλες δεμένες στό
μουράγιο άντικαιθιστοΰσαν την &λ
λοτε σφριγηλή καί γειμάτη ζων-
τάνια προκυμαία τοϋ Τβεσμέ, τής
παλιάς πρωτεύουσας τής 'Ερυ-
θραίας.
Παρά ταύτα συγκρατώντας την
σνγκίνησί μας, σάν νοσταλγοί
τής πατρικής γής, έξακολουθοΰ-
με τό Σεργιάνι καί προσπαθοϋ
με νά βλέπωμε καί νά συγκρίνω-
με την παλιά πραγματικότητα με
τούτη πού τώρα ζούσαμε.
Δέν άλλαξε τίποτα τό σημαντι
κό στήν προκυααία. Δυό τρείς οί
κοδομές στήν παραλία καί μιά
καλούτσικη προβλήτα άποτελοΰν
τα μόνα πού γίνηκαν στό λιμά-
νι. Δέν μάς ένδιέφερε ή οίκοδο-
μιχή εξέλιξις στό λιιιάνι ι] αν ή¬
ταν ώραία ή προβλήτα τους και
τό Άστυνομικό τμήμα πού κι'
αύτό φάντρίε νά είναι καινοΰργιο.
Ή σκέψη μας ήταν νά προχω
ρήσωμε, νά δοϋμε τό έσωτερικό
τοΰ Τσεσμέ καί γι' αύτό βιαζόμα
στε νά μποΰμε μέσα του μιά ώρα ]
γρηγορώτερα. Δΐ/ασχίσαμε την
πλατεία σιγά, σιγά παρατηρών-
τας τα πάντα πού βρίσκονταν
Προκειμένον νά καταρτισθοΰν λετητοΰ (καΐ υπό τάς ώς άνωτέ-
τά υπό τοΰ νέον Κανονισμοΰ Μελε ρω Ιδιότητας αύτοΰ) έκπονηθεϊ-
τών Προγράμματος Δημοσίων 'Ε- σαι μελέται τής τελευταίας Ιθετί
πενδύσεων (ΚΑΜΠΔΕ) προδλεπό άς, ήτοι άπό τοΰ 1960 μέχρι τοΰ-
με-να Μητρώα «Μελετητών» καί δέ. Προκειμένον βέ περί μελετών
«Έλεγκτών Μελετών», καλοΰνται άνατεθεντών έκ μέρονς Ν.Π.Ι.Δ..
οί ένδιας>ερόμενοι, όπως μέχρι τής ή ΙδΗωτών, ή ώς δνω δήλοχΛς τοΰ
30-ής τοΰ μηνός Απρίλιον έ.ε, ύ-
πο6άλοι»ν είς τό ύπονργεΐον Σνν-
τονισμοϋ —'Τπηρεσίαν Προγράμ¬
ματος Μελετών Δημοσάον 'Επεν-
δύσεων— τα κατωτέρω στοιχεϊα,
κατά υποδείγματα χορηγούμενα υ¬
πό τής υπηρεσίας:
1) Αίτησιν, είς την οποίαν θά
άναφέρωνται: α) Ή έπωνυμία υ¬
πό την οποίαν ό «Μελετητής» επι
θυμεΐ νά καταχιορισθη είς τό Μη-
τρώον. 6) ΑΙ κατηγορίαι μελετών
είς τάς ΟΛθίας όντος έπιθνμε' νά
έγγραφή. γ) Ή ?δρα άσκή<τεως τής δραστηριότητος τού. 2) Πλήρες διογραορικόν σημείω μα τοΰ αίτοΰντος, ώς καί ενός ε¬ κάστου των μετεχόντοιν ΐπιστημό- νων, αν πρόκειται, περί γραφείον ή όμάΛ3£ Ιπκττημόνων, συνοδενό- μενον άπο άπλά άντίγραφα τί- τλων σπουδών. 3) 'Τπεύθυνον δήλωσιν, άφορω σαν είς τάς μελέτας (κατά την ΰ πό τοΰ ΚΑΜΠΔΕ προβλεπομένην διάκρισιν των μελετών είς κατη- γορίας), τάς οποίας ό Μελετητής έξεπόνησεν: α) ώς άνάδοχος, 6) Μελετητοϋ θά συνοδεύηται καί άπό σχετικήν βεβαίωσιν των τοιούτων έργοδοτών, Είς την άλλην δήλωσιν, ύπο- ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΑ ΔΙΔΑΓΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΩΝΙΑ Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Τό θέμα καί πάλιν άφορά τό κοπές τού. Μικρ<κτ>ατικό Ίβτορικό καί Λαο-
γραφΐκό Μονβείο, πού ?ποεπε νά
είχαμεν Ιδρύσει καί πού δέν κα-
ταφέραμε εμείς οί Μικρασιάτες
τής γενεάς τής δικής μου νά ί-
δρύσουμε. Φοδοΰμαι, πώς εγινα
φορτικός μέ την διαρκή έπανάλη
βαλλομένην προαιρ*τικως, δύναν- ψη τοΰ θέματος αυτού. Άλλά δέν
ται να άναγραφοΰν, αί πρό τού τό λογαριάζω τούτο. Πρόχειται
1960 εκπονηθεΐσαι μελέται, κατά γιά ?Υα μέγιστο χρέος μας, ποϋ
δίν ίΧπληρώσαμε. Καί τούτο ¥
χει σημασία.
Λοιπόν σήμερα την αφορμήν
μοΰ τή δίνει, μία πρόσφατη, έν
τονώτοτη, σχετική έμπειρία μου.
Αύτές τίς τελενταϊες μέρες βρέ
τάς αύτάς ώς δνω
4) 'Τπεύθυνον βήλωοιν, φ
σαν είς τόν χρόνον Απασχολήσε-
ως τοΰ Μελετητοϋ καί την αντί¬
στοιχον κατηγορίαν μίλετών, είς
Γραφεία μελετών τοΰ Δημοσίου,
Ν.Π.Δ.Δ., Δημοσίας ΈπιχειρτκΓεις ] θηχα μέ μίαν ίκδρομή' οτήν Κε
η Οργανκΐμούς Δτκιοσίας Ώφελεί φαλλωνιά. Τό πρόγραμμα προε-
ας. Προκετμένου περί άπασχολήσε | βλεπε στό Άργοστόλι «έπίσκεψη
ο>ς τοΰ Μελετητοϋ είς Ν.Π.Ι.Δ.
ή Ίδίώτας, ή δήλωσις θά συνο¬
δεύηται άπό βεδαίοκην των τοιον
των έρνοδοτων.
5) 'Τπεύθυνον δήλωσιν, άφορώ
σαν είς τα υπό τβΰ δρ/θρον 1, πά
ράγρ. 3 τού ΚΑΜΠΔΕ όριζόμε-
να.
6) Τέλος, παν έτερον στοιχ*ΐ-
ον, τό οποίον ό Μελετητής ηΌελε
κρίνει χρήσιμον, διά την μόρφω¬
σιν άντικταιενικής κρίσεως έκ μέ-
έν κοινοπραξία με' αλλους 'μελετη- | ρους ,ής Γνομοδοτικής "Έπιτρο-
μπροστά μας.
Τα έπιβλητικά
σπίτια τοί Δημ.
κι' άρχονηκά
Τσελεπιδάκη,
τοΰ τότε Δημάρχου τοΰ Τσεσμέ,
τοΰ Γεωργ. Μαρρϊ), τοΰ Ντελε-
μή καί άλλα, κ&πως συντηρημέ-
να, άλλά μέ χωρίς πνοή καί χα-
ρούμενους ένοίκους.
Φαίνεται πώς τα χρησιμοποι
οϋν οί Τοΰρκοι γιά κατοικίες δή
ιιοσίων ύπαλλήλων ή γραφεία γιά
δημόσιες ύπηρεσίες.
Μπαίνομε στό δρόμο τής άγο
ράς. Διάφορα παλιομάγαξα, μανά
βικα μέ σωρούς τα πεπόνια καί
τα καρποΰζια άπ' εξω, μέσα στό
δρόμο σχεδΟΛ', καί άραιοί διαβά-
τες κακοντι>μένοι καί νωχελεΐς
νά περιδιβιβαίνουν. Πιά κάτω δε-
ξιά μας, στό κέντρο τής άγοράς,
αλοίμονον, ό δγιος Χαράλαμπος,
έξακολουθεΐ ά δεσπόζη μέ τόν
μεγαλοπρε,τή δγκο του. Τόν γνω
ρίζαμε πώς ήταν πρΐν δ περΐφη-
μος έκεϊνος μεγαλοπρεπής Μη-
τροπολι,τικός Ναός τής Κρήνης,
ό μεγαλύτερος καί ό πλέον περι
καλλής Ναός ολοκλήρου τής όρ-
θοδόξου Άνατολή*ς καί τώρα άτυ
χώς τόν μετέβαλαν κατά τό ήμι
συ σέ έργοστάσιο παραγωγής ή
λεκτρικβΰ ρεΰματος καί κατά τό
έτερον ήμισυ σέ ψαοάδικα, διάφο
ρα άλλα μικρομάγαζα σκουπιδό-
τοπο καί αποχωρητήρια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τάς, γ) ώς ύπάλληλος υπηρεσίας
ή "Οργανισμόν Δημοσίου ή Ίδιω
τικοΰ Δίκαιον ή Γραφείον Μελε-
τών.
Είς την ώς ανοι δήλιοβιν θά πε
ριληφθοΰν μόνον αί υπό τοΰ Με-
πής Μητρώον Μβλετητών καί Κα
νονισμοΰ Άναβέΐτεως (ΓΈΜΜΚΑ)
(ώς π.χ. βραβεϊα καί λοιπαί δια-
κρίσεις, τάς οποίας έλαβεν ό Μ«-
λετητήςΚ δι' έκπονηθίίσας παρ'
αύτοΰ μελέτας).
Ή 40) ετηρίς ενός έκλεκτοΰ π υγγραφέως
ΕΤΙΜΗΘΗ Ο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΜΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ κ. ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΑΠΡΙΑΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΕΛΑΗΝΩΝ ΑΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Πολυσυζήτητον 6έ·μα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
8ον
Κανίίς βεβαίως δ>ν μπορεί ν'
αρνηθή ότι ό κνριος προορισμός
καί νά σχηματίση οικογένειαν,
νά φέρη παι·διά στόν κόσμο καί
τής γυναίκας είναι λ ά πανδρενθ,ή
νά τ' άναθρέψη. Τό στοιχειώδες
δέ καθήκον των γονέων είναι νά
φροντίζουν γιά την άποκατάστα
σι των κοριτσιών τους. Άλλ' ά
πό τό σημείον αΰτά, μέχρις έκεί
νού ποϋ συΛ'ήθθ)ς συμβαίνει σή-
μερα, τό νά προτρέπο>·ν δηλ.αδη
μερικαί μητέρες, καί νά ΰποθοη-
θοϋν μάλκττα τα κορίτσια τους
στ'ις εΕορμήσεις των πρός άγραν
ΓίορεΙα διά των ίββων
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τβΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΤΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ή δ,ιδασίίαλία τής Μητράτητος
ίπεξετείνετο καί άνεφέρετο καί
είς την διαπαιθαγώγησιν των τέ-
κνων μέχρι τής ήλικίας των ε
πτά έτόίν·
Ή γυναικεία αίίτη Μνησις ή
το η αίτία τής δυνάμεως των Γε
νεών καΐ τής διαρκείας των οΐκο
γενειών κατά την Ελληνικήν καί
Ρωμαικήν Άρχαιότητα.
Οϋτο) ή όιδασκαΚα τού Πυθα
γύρου πού αρχιζε άπό τα 6άθη
τοϋ άπολνύτου μέ την θεί»ν τρια
δικότητα, έτελείοννε είς τό κέν¬
τρον τής ζωης, μέ την άνθρτοπί
νην τριαιδικότηιτα, την Μΰησιν
των άνδρών καί των γυναικών
ποΰ απετέλουν τό θεμέλιον τοΰ
κοινωνικον εργοτ', την Ιδρυβιν τής
οικογενείας.
Τό κϋρος πού απέκτησε ό Πν-
θαγόρας μέ την Σχολήν τον ε¬
δραιώθη μέ την μεταρρύθμισιν
πού ίπέτυχε είς τό Πολ.ίτενμα
τής ΚρόΤτωνος, ή όποία ήτο άχαι
κή άποικία καί εΤχε άριστοκρατι
κάν Πολίτενμα.
Ό Πυθα-γόρας ποΰ ήθελε νά έ
πικρατή είς τό κράτος τάξις καί
άρμονία, ήθέλ.ησε {«περάνίθ τής
Πολιτικής έξοι<σίας νά διαμορ¬ φώση μίαν επιστημονικήν έξουσί αν άπό έπίλεκτα μέλη, μαθητών τής 2χολή; τού, στελέχη τοΰ Πνεύματος καί τής Άρετής. 'Τπεράνω τοό Συμθουλίου των χιλίίον, διεμόρφωσε Συμβούλιον των Τριακοσίων, οίτινες έξελέγον το άπό τό πρώτον μέ βονλευτικήν καί γνωμοδοτικήν ψήφον διά ζ(ο- τικά θέματα τής πόλεοις. Τό Πολίτεινμα αύτά διετηρήθη επί είκοσι πέντε έ'τη, άλλά σπιν θήρες άντιζηλιών πολιτικών άντι φρονούντων, εδημιούργησαν τοι¬ ούτον μΐσος, ω<ττε όλόκληρος ή Σχολή τοΰ Πυθαγόρου έπνρπολή θη, καταστραφέντιον καί των πά πύρων τής Διδασκαλ.ίας τού. Ή ανάμιξις τού έργον τοϋ Πυ θαγόρου είς την Πολιτικήν καί ή έπιθυμία όπως δημιουργήση πο?.ί- τευμα έκ τοϋ Αίγυπτιακοΰ Ί ερατείου, επέφερε την καταστρο- 2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σβλίδα ννμφίον, ϋπάρχει νομίζομεν σω στή άβυσσος. Μέ την άνοχή. των δέ, ΐσως καί μέ τίς συστάσεις μερικών έξ αυτών, συνηθίζουν νά προδαίνουν τα κορίτσια των καί είς δήθεν «άιθώας» ύποχωρή- σεις πρός τοΰς ύποτιθεμένους ύ- ποψηφίους «μνηστήρας». Κι' ίτσι καταλήγουν σέ μίαν ηθικήν κα- πού ϊχΐΐ ώς άποτέλεσμα τόν κακοχαρακτηρισμόν των κορι- τσκον αυτών, άκόμη δέ καί έκ μέρους πολλών νέων, Ίδοϋ ποΰ καταλήγει ό τερνισμός» στίς σχέσεις μεταξύ των νέων των δύο φνλων καί ή πλήρης άσυδοσία στήν άγωγήν των νέων, άγοριων καί κοριτσι- ών, έκ μέρους πολλών γονέων. 6. ΑΙ ΘΛΙΒΕιΡΕΣ ΚΑΙ ΟΛΕ ΘΡΙΕΣ ΣΤΝΕΠΕΙΕΣ ΕΚ ΤΟΝ ΑΠΗΓΟΡΕΤΜΕΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Είναι άνάγκη νό. κάμωμε λάγο συνέντειες, ποίι πςοκύπτονΛ' άπό καί γιά μερικές πολύ θλιβερές τίς άπηγορενμένες σχέσεις μετα- ξΰ των νέων των δύο φύλων. 'ΤΡπάρχουν δνστυχώς πολλαί ά συνείδητοι δνθρωποι, ποΰ έπω- φελοΰνται άπό την μανία φιλαρε- σκείας μερικών γυναικών, μικρών η μεγάλων, ποϋ βέλουν νά φαΐνων ται κομψές καί νά έπιδεικνύων- ται. Δανείζοΐ'ν σ' αύτές χρήματα γιά ν' άγοράσονν δ,τι έπιθυ- Προχθές (17ην Απριλίου) ή "Ενωσις 'Ελλήνων Λογοτεχνών έ τίμησε, μέ ενα σεμνόν άλλ' επι¬ βλητικόν έορτασαόν, τόν εκλε¬ κτόν συνεργάτην μας καί γνω¬ στόν λογοτέχνην καί συγγραφέα κ. Τριαντάφνλ λον Δημ. Θεοδο>ρί-
δην, ανώτερον ΰπάλληλον τοΰ Κεν
τής Τραπέζης τής Έλλά
δος, επί τή 40)ετηρίδι πνευμα-
τικής προσφοράς του. Πρός του¬
το ή ρηιθεϊσα "Ενωσις ώργάνω-
σε, πρός τιμήν τον τού άνιοτέρω
τακτικοϋ μέλους της σννεστίασ^ν,
είς τάς μεγάλας αΐθούσας τοϋ πό
λντελοΰς Ξενοδοχείον «Άμπασ-
σαντέρ», είς την οποίαν παρεκά-
θησαν πλείστοι λογοτέχναι, πρώ-
ην 'Τπουογοί καί πλήθος αλλων
εκπροσωπών τού πνενματικοΰ καί
έπιστημονικοΰ κόσμον τής πρωτεν
πούσης. Διά τό έργον τοΰ τιμωμέ-
νον ωμίλησαν ό πράεδρος τής Έ
νώσεως κ. Απόλλων Λεονταρίτης
καί ή Γενική Γραμματεύς κ. Μαί
ρη Μπουσμπουρέλη, διακεκριμέναι
δέ καλλιτέχνιδες τού θεάτρου ά
πέδωσαν ώραία κείμενα έκ βιβλί
ών τού κ. Τριαντ. θεοδωρίδη.
Πλήρη περιγραφήν τοΰ έν λόγω
έορτασμοΰ, πού είχεν εξαιρετικήν
επιτυχίαν, θά δώση είς τό επό¬
μενον φύλλον, ή συνεργάτις μας
κ. Νίνα Γιαννακίδου. Σήμερα θά
α>ιλοξε·νήσο>με κατωτέρω μόνον τό
ωραίον ποίημα τοΰ έν Σέρραις
έκλεκτοΰ ποιητοΰ καί κριτικοΰ κ.
Σταύρου Κοταμανίδη, άφιερωμέ-
νόν είς τα πνευματικά σαραντά-
χρονα τού κ. Τριαντ. θεοδωρί¬
δη, τό οποίον άπήγγειλε θαυμασία
ή καλλιτέχνις τοΰ θεάτρου δ)νίς
Ά6ηνά Κασσαβέτη, καταχειρο-
κροτηιθεϊσα;
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΕΤΧΗ
Στά «Σαραντάχρονα» τοΰ Τρια-
ντάφυλλου Δ. θεοδωρίδη
Μέ την «ΑΤΓΗ (1) στών Ή
δονών (2) τή χώρα, τα φτερά σου
πλατειά στό στίβο άνοίχτηκαν, τό
«είκοσιένα», (3)
τέκνο Δωριέων καί θρακών άπό
την Παιονία (4)
κι' άφού στή «νέα κάθοδο» τα ί-
χνη σον τ' άφήκες
στή «νύφη τού θερμαικοΰ» (5)
βαθειά στερεωμένα,
μέ ρωμαλέα τα €ρτερά τόν ήλιο
έκοίταξές τον
καστρότοιχο τής λήθης
κτίζει γύριο στό θεμέλιο, στήν
τωρινή σον «ρίξα».
Μά εάν «κισσός» ΰψώνεσαι κι'
άπ' τα δεσμά σου έπάνίο
πισοκοιτάς κι' άναμετράς τή φω-
τεινή πορεία.
θιυοείς, στήν .ιάλη, τί εδωοες,
πόσ' άπ' τή δόξα (9) πηρες
κι' όσο δέν εχει «επιστροφήν, ό
νόστος σου αύγαταίνει
τοΰ λίαν άξιολόγου Λαογραφικοΰ
Μουσπ'ου». Εΰνόητη ή περιρργειά
μου.
Κανονίστηκε ή έπίακεψη αυτή
£να βραδυνό. Στή μεγάλη αίθον
σα ττ)ς Κοργιαλενείου Βι&λιοθή
κης €'1δρύματος __ πράγματι —
ύποδειγματικοΰ, άντάξιον των πά
ραδάοείον καί τοΰ πολιτισμοΰ τοΰ
Ίονίοι», δπιος εΐχε σημειο') ο ε ι
πρό καιρόν καί ό άκαδημαικός
Ηλίας Βενέζης (έφ. «Βήμα»
26.11.68) μάς δέχτηκε ό κ. Μα
ρίνος Σ. Φο>κάς — Κοσμετάτος,
άντιπρόεδρος τού Κοργιαλενείου
Διοικητικόν Συμβουλιον Κεφαλ
ληνίας. ΕύγΓνεοτατος, προσηνΐ-
στατος, μέ τόν άέρα τής ίπτανη
' του άρχοντιάς καί τή σι
γουριά μιάς πλατειάς καλλιέργει
άς, μιΐς μίλησι πολύ διεξοδικά
γιά τα κληροδοτήματα τοΰ Μαρί
νού Κοργιαλένιου, τοϋ μεγάλον
συμπατριώτου του καί μεγάλου έ
θνικοΰ εύεργέτη καί εϋεργέτη τής
Κεφαλλωνιάς είδικότερα' μάς ά
νέπτυξεν έπίσης τίς δραστηριότη
τες τοΰ Κοργιαλενείου Διοικητι-
κοΰ Συμδουλίου Κεφαλληνίας
στό Άργοστόλι, επκτορτισμένου
μέ την διαχείριση των κληροδο-
τημάτιον αυτών, σύμφωνα μέ τίς
σοφές δντως λεπτοιιέοειες κατά
την βούληση τοΰ διαθετη, στήν
περιώνυμη διαθήκη τον, «μνημεί
ου άρ' ής* όπως εΰστοχώτατα τή
χαρακτηρίζει ό Ηλίας Βενέζης,
στήν προαναφερθεϊσα καί μέ τόν
τίτλον ακριβώς αυτόν, έπιφυλλί-
κι' είναι μαρτύριο άσίγαστο μαξί ! δα του. Μάς μίλησε τέλος καί
καί λτΊτρωσή σου μέ την Ιδία διεξοδικότητα καί
κι' έ'ρωτας εΐν' δαιμονικός πρός γιά τό Ίστορωώ - λαογραφικό
τή Μακεδονία Μουσείο Κετραλληνίας, ϊδρυμα τοΰ
ποϋ την πληθώρα τοΰ «Ιργου Κοργιαλενείου Διοικηιτικοΰ Συμ-
σου» (10) αύτάς την κατευθύνει... βουλίου καί κατόπιν μάς όδήγη
Α σε σ' αύτό, στό κάτω διαμέρι-
Τίόρα, στήν ώρα τή γλυκειά, στήν σμα τής Κοργιαλενείον Βιβλιοθή
ώρα τή μεγάλη κης.
ώς θάρθονν ςρίλοι σου οί παληοί, Περιδιαβάζοντας τονς ενρεϊς
καινούργιοι ορίλοι ώς θάρθουν καί κατάλληλα διαρρυθμισμένους
γιά ν' άποθέσουν στής καρδίας καί άνάλογα φιοτκτμένους χώ-
τό κουρασμένο δωμα ρους τοΰ Μουσείον αυτού καί με
τή «Σ μνρνα», τό «λιβάνι» τονς λετώντας καί θανμάζοντας τα πολ
καί τα «χρυσά» τονς λόγια λά καί ποικίλλα έκθέματα καί τή
γιά τίς παληές σου άνάμνησες, φροντιομένη, μέ γοΰστο καί σν-
γιά τίς νωπές σον μνήμες, στημα, ϊκθεση καί προβολή των,
άπ' των Σερρών θαρθώ κι' έγώ, σκεφτάμονν μέ άρκετή μελαγχο-
τή γή την ξακονσμένη λία «νά τί ε'πρεπε νά δούν οί ν-
καί μέ κλωνάρι άμνγδαλιάς τής πευθυνότεροι ποράγοντες τής πνευ
μνθικής Φυλλίδος (11) ματικής καί κοινωνικής ήγεσίας
__ δίπλα στά τάσα κάνιστρα μ' τοΟ Μικρασιατικοϋ 'Ελληνισμοΰ
εΰχές καί μέ στεφάνια — ϊώ νά κατανοήσουν τί σημαίνει
δυλο στεφάνι, άμάραντο, μπρο Ίβτορικό καί Λαογραφικό Μου
ττΙ σποτ»δαιότητά του γιά
στά σου ν' άπιθώσω
μ' άπλή, ζεστή, διακριτικήν εΰχή, τή μελέτη της ίστορίας καί τοΰ
σιγοευΐωμένη: πολιτΐίΐμοΰ μιάς περιοχής- γιά την
νά τό διαβής καλότυχος «χρνσό εξυπηρετήση τής έπιστήμης γενι-
τό Ίο>6ηλαίο»!.. κότερα, στούς είδικούς τομεϊς
ϋ όί είδικότερα
Σταΰρος Π. Κοταμαννδης «τοϋζ όποίους τούτο
1. «Αύγή» είναι ενα λογοτεχνι αποβλέπει».
Λδή
κό περιοδΛκό πού έκδόθηκε (1929
— 30) άπό τάν Τ.Δ.Θ στήν Νέα
Ζίχνη — Σερρών.
Λιδακτική καί σέ πολλές σκέ-
πρέπει νά έμβάλη έπί-
<της έμάς τούς Μικρασιάτες καΐ 2. .Η άρχαία χώρα των Ήδο ή σχετική «ίκ,κλησις» κατά τα Ι967 τοΰ Κοργιαλενείον Διοικη- τικοΰ Συμβουλίου τής Κεφαλλη 3. Τό 1929. 4. Παιονία ήταν, κατά τόν Ή ρόδοτο, χώρα Μακεδονική, Παίο νες δέ οί πρωτοι κάτοικοι τής περιοχής Σ ερρών. 5. "Εως τό 1940 ό Τ.Δ.Θ. δρά καί διακρίνΐται στή θεσσαλονίκη, δπου μετώκησε γιά σπουδές κλπ. άπό τή Ν. Ζίχνη. 6. Στήν Άθήνα μένει ό Τ.Δ. θ. άπό τό 1940 ώς σήμερα. Ρ *' «*·* τ0 λό Χβοαχτηρισπχές περι- «Ώς γνωστόν, αί άπό τοΰ πό λέμου τοΰ 1940 έπακολουθήβασαι σν»μφοραί είς την "Ελληνικήν μας πατρίδα έκ των ξενικων κατο- χών καί έν συνεχεία οί καταστρε πτικοί σεισμοί τοΰ ϊτους 1953 με ταξύ των άλλων συνεπειών είς την νήσον μας εΓχον καί την τοι αύτην τής απομακρύνσεως έξ αύ τής ή καταστροορης πλείστοι ί στορικων καί λαογραφικων μου- σειακών άντικειμένων, διά των ό ποίων Ικφράζεται (Τοθαρόν μέ- ρος τής ίστορίας τής ωραίας νή σου μας Κεφαλληνίας. Κατόπιν τούτου επεβάλλετο ή δημιουργία ενός χώρου κατάλλη¬ λον πρός συγκέντρωσιν καί δι« φύλαξιν οσων ίστορικών καί λαο γραφικών άντικειμένων είναι δν- νατόν νά ευρεθούν, προκειμένον ταύτα νά έκτεθωσι καταλλήλως καί ώς πολύτΐμα στοιχεϊα έθντ- κοϋ πολιτισμόν νά παραδοθωοΊν είς τάς επερχομένας γενεάς. Τό χρέος τουτο τής παρούσης Κεφαλληνιακής γενεάς ανέλαβε προθυμότατα νά έξοφλήση ό Μέ¬ γας Εύίργέτης τής νήσοι» μας κ. Ευάγγελος Α. Μπασιάς, χρη- ματοδοτήσας την όλοκλήρωσιν των εργασιών τμήματος τοΰ ίσο γείου τής Κοργιαλενείου Βιβλιοθή κης επιφανείας 250 τ.μ. Εργον τό οποίον βαίνει ήδη πρός τό τέ¬ λος του. Φρονούμεν δμως ότι τό χρέος αΰτύ τής γενεάς μας ίναντι τής ίστορίας τής νήσου μας τότε μό¬ νον θά όλοκληρωθη, όταν, δ,τι τυχόν αντικείμενον έχομεν σχετι- ζόμενον μέ την ιστορίαν τής τέ- χνης καί τής λαογραφίας τής νή σου μας, τό προσφερομεν είς τό υπό Ιδρυσιν Μουσείον. Πρός τόν σκοπόν τούτον άπευ- θύνομεν την παρούσαν Εκκλησιν είς πάντας άνεξαιφέτως καί παρακα¬ λούμεν θερμώς, όπως είς την πρόσ κλήσιν αύτην εΰαρεστηθοΰν νά άν ταποκρΐίθοϋν οί δννάμενοι μέ δ,τι νομίζονν ότι θά θεραπεύση τόν Ι¬ στορικόν αυτόν σκοπόν υπέρ τής φιλτάτης νήσον μας. ΟΙ ϊ-χοντες σχετικά άντικείμε· να διάφορα (χάρτας παλαιούς, προσωπογραφίας, 2ργα λαΐκής τέ- χνης, επιπλα, σκεΰη, φωτογραφί- ας καί κάθε τι τα οποίον δέν απο¬ τελεί σήμερον εΐδος χρήσεως, άλ¬ λά τοιαύτης παλαιοτέρων έποχίόν) άς τα προσφέρουν προθ ύ μ ω ς. Καθ' ομοιον τρόπον καί έκεϊνοι I- τινες στεροΰνται μέν τοιούτων άν- τικειμένων, αίσθάνονται δμως την ανάγκην τής εύγενοϋς συμμετοχής είς την ωραίαν αυτήν προσπάθει¬ αν καί δύνανται δς άποστείλουν χρηματικήν ενίσχυσιν μέσω οίασ- δήποτε τραπέζης έπ' ονόματι «Κορ γιαλένειον Διοικητικόν Συμβούλι¬ ον. Λογαριασμός έξοπλισμοΰ *Ι- στορικοΰ καΐ Λαογραφικοΰ Μου¬ σείον Κεφαλληνίας», ίνα επιτευ¬ χθή ή συγκέντρωσις ενός χρημα- τικοΰ κε<ραλαίου πρός αγοράν παρ ομοίων άντικειμένων...». Συμπέρασμα — 'Ε<}ώτημα: Οί Κεφαλλωνϊτες μετά την κα- ταστροφή στό νησί τους, έξ ενός σεισμοΰ, ΐ,κινήιθησαν κατά τα α¬ νωτέρω, γιά νά περισνλλέξουν, νά διασώσουν καί νά προβάλουν σ' ενα ύποδειγμίΐτικό δ'ντως Ίστορικό καί Λαογραφικό Μουσείο, τα κει- μήλια τής Ιστορίας καί τοΰ πολι- τισμοΰ τής πατρίδος των, ημείς δμως, οί Μικρασιάτες, μετά έναν συντριπτικόν δλείθρο, πού σύρριζα άνάκοψε την ιστορικήν άνέλιξη τοΰ 'Ελληνισμοΰ τής ιδικής μας πατρίδος, τί έπράξαμεν μέχρι σή¬ μερα γιά νά περισνλλέξονμε καί νά διασώσουμε τα κειμήλια τής ίστορίας καί τοΰ πολιτισμοΰ τής( πατρίδος μας αυτής; ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΧ Στόν δρόμο μου θά ήθελα νά σνσταιθή μιά νπηρε | του. Κατά τινάς, όφείλεται είς χά . σία «Τποδείξε 7. Τό Παγγαΐο^ &εωροΰνταν, λοδσε άς μίαν σία «'Τποδείξεων», πού θά σνντε- έμ - , , . » ι στην άρχαιότητα, δουνο ιερο και ^Λν.Π;ν 11ΛΙ- ΛΡ ΛνΗπώπων ιιέ νη- κατάματα καί στό κλεινο το αστυ ι » ' ,γλ . . , . - <Ρ«νισιν μας ως ανορωπων, με κα- ' «την Εακουητο απο το ..«ντειη τευθνντηρίους γραμμάς καί ώς ___.-____'..^. ·____η~- ..1 _Λ._ ________1 τής Παλλάδος (6) αφισες πιά νά ριζωθή τό δένδρο τοΰ «έαυτοΰ σαυ», μόν' την ιίιαή σου ίκέτιδα στέλ- ξακουστό άπά τό μαντείο τοΰ Διονύσου πού ΰπήρχει στήν κορυφή του. νοντας πότε - πάτε πρός τοΰ Βορρά τα χώματα ίέ- ρεια, προσκυνήτρα στοΰ Ίερού Παγγαίου (7) τίς πλαγιές, τίς Σ τρυμονοβυζάχτρες, τα ρόδα τα «έκατόφυλλα» ('8) γιά νά ξαναμνρίζει... ιΰν. Καΐ δπως είναι γνωστόν, ' Κυλοΰν τα χράνια. Τέσσαρες φο αί έπιθυμίες τής φιλάρεσκης γυ¬ ναίκας δέν σταματοΰν. "Ερχεται ομως ή ήμέρα πού ό πρόθυμος ρές κυλοΰν τα δέκα άπό τό πρώτο ξύπνημα, τό πρωτο έκεΐνο βήμα Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) κι' ή σκόνη — άσήμι καί χρυσό— ΠΡΟΣΕΧΩΣ: ΐιΚΙΟΣ»: Τό καμάρι καί ή ΝύμφΐΊ τής Προποντίδος Πραγματεία τού κ. Πελοπίδα Πινάτση φύτριοναν στήν περιοχή τοΰ Ροδο λείβους (στίς ύπώρειες τοΰ Παγ γαίου) άπεΛκονίστηκαν σέ νομί- σιιατα τής άρχαίας Άμφιπόλεως. 9. Ό Τ.Δ.Θ. γνώρισε πολλές τιμητικές διακρίσεις, σέ έπτβρά- βέυση ίσαξίων κόπων τού. 10. Άπό τό άφθονο «πνενμα- τικό εηγο» τοϋ Τ.Δ. θεαδ,ωρίδ-η ποΰ τό συναντοΰμε δημοσιευμένα στά 12 έκδοθέντα βιβλία τον καΐ σέ μερικά δλλα πού ό ϊδιΐος έπι- μελήθηκε την ?κδοσή τοι·;, κα- θώς καί στό σκόρπιο δημοσιεΐ'- μένο στό διάστημα τής 40)ετί- ας (1929 — 1969 σέ πάμπολλα ίτντυπα δλης τής χώρας, ή Μακε δονία μέ τούς άνθρώπους καί τα θέματά της, ε"χει πάρει τή μερίδα τού λέοντος. πτώτος νά λογισθώ μέ τάς κατιοτέ ρω ύποδείξεις μου. "Οπως συμβαίνει είς τα λεωωο ρεϊα, πού πληροφορεϊται ό ίπιβά της τάς διαφόρους στάσεις, τό αί< τό νά εφαρμοσθή καί στούς ήλε- κτρικοϋς σιδηροδράμους, μέ την χρησιμοποίησιν μεγαφώνων. — Διαμαρτυρίαι, εγένοντο, έπει- δή άρμόδιες άρχές άπηγόρευσαν την τοποθετησιν τοϋ στανροΰ επί των κοντών των σημαιων καί άντ* αΰτοΰ ενα σφαιρίδιον. Συμφωνώ μέ την απόφασιν, έπειδή ό σταύ¬ ρος δέν είναι ά'θυρμα γιά νά τί¬ θεται Ιπί των διαφόρίϋν λαβάρων καί εσχάτως άς μόδα γυναικεία. •— Κάπου διάβαξα ότι νπάρχει έ πίθετον Σκουλικίδας. Μοΰ φαίνε¬ ται πώς πρόκειται περί Σχολικί- δου. Τό αύτό συμβαίνει καί στο επίθετο Τουρκοβασίλης, ένώ πρό¬ κειται περί Δρακοβασίλη. Τέλος, 11. Ή Φυλλίδα (άπ' όπου πή-| καί αύτά τα Τραχοβούνια, ώς Τουρ ρε καΐ τό δνομά της ή σημερινή επαρχία Φνλλίδος Σερρών) ύπήρ ξε κάρη τοΰ Βασιληα των Όδο- μάντων Σιθώνος. Σ.Κ. κοβούνια. —Ή κορυφή τής Έκκλησίας, ό Οκουμενικός Πατριάρχης Ά'θηνα- ματον. Κατ' εμέ, αν καί δέν εί- μαι γιατρός, όφείλεται είς σύγχν- σιν, λόγω άνοησιών κληρικών τί¬ νων, περί μή καταργήσεως τού ρά (Τού. Άλλά καί άγαμίας των κλη¬ ρικών καί μή Ενώσεως των 'Εκ- κλησιών καί μή έορτασμοΰ τοΰ Πά σιια την αυτήν Κυριακήν υφ' ό¬ λον των Χριστιανών. ΟΙ ολίγοι αύ τοι κληρΐκοί, θέλοντες νά επιδεί- ξουν την σπουδαιοφάνειάν των, έ- λύπησαν τόν Παναγιώτατον, σέ 6α θμό νά μή δέχεται κατόπιν συστά- σεων των ιατρών, πολλονς πού θά ήθελαν νά τόν επισκεφθούν. .— Τώρα π' άνθίζονν οί πασχαλι- ές καί στά φυλλώματα των δέν- τροιν τιτιβίζοΐΎ τα σπονργίτια, δς διανθίσουμε την στήλην καί μέ ό- λίγην καλλιλογίαν, διαβάζοντας τοΰς στίχους τοΰ δημοσιογράφου Χριστοφόρου Μισαηλίδη: Ή ζωή έδώ κάτω, πού μοιάζει σάν λου- λούδι μ' άγκάθια πλεγμένο, σάν τραγούδι πικρά τονισμένο, ή ζωή σας άς είναι γλυκειά.! Άλλά πως νά είναι γλυκειά, δταν διαβάζου με στίς έφημερίδες, δτι οί Άμε- ρικανοί άστροναϋτες διατρέχουν τόν κίνδυνον νά πάθονν άπό ά- σφνξίαν, κατά τό ταξείδι των είς γόρας, ευρίσκεται είς Βιέννην ϊ την Σελήνην; Καΐ 2τσι ό ποιητής πρός παρακολούθησιν τής νγείας Ι (Συνέχεια είς την 6ην
2
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
8ον
Αυτής τής Μεγάλης Ίδέας δ
Παλαμάς είναι ό πιό άντιπροσω
πευτικό; απόστολος.
Γεμάτος άπό τή Μεγάλη Ιδία
γράφει τή Φλογέρα τού Βασιληά,
πού την εργάζετα1 επί 25 χιρό-
νια καί θέλει μ' αυτή νά ξνπνή-
βει τό Ήρωΐχό πνεΰμα, στήν ά-
ποκαρωμένη 'Ελλάδα. Είναι ενας
άπέραντος "Τ,μνος πρός τόν άγώ
να γιά τα μεγάλα Ίδαντκά μας.
Μέσα άπό τίς φρικτότερες κα
ταστροφές, ποΰ περνάει τό "Ε-
θνος στό μακρϋ καί μαρτνρικό
δρόμο τού ,τό πνεΰμα αϋτό της
παλληκαριδς ξεπροβάλλει σέ κά-
θε κρίσιμη στιγμή γιά νά τονώθη
τούς άπελπισμένου;, γιά νά γεμί
ση τα στήιθια μέ τίς δννατώτερε;
όρμίς, γιά νά φλογίση τίς καρ-
διές πρός δ,τι ήροηκίότρρο καί
σο)στικώτερο.
"Ας θυμηθοΰμε τό νεώτερο ε
πος των παι-διων τής Ελλάδος
στ' Άλβανικά βουνά ποΰ τούς
πρέΊπει αίώντα δάξα καί τιμή.
Σάς μεταφέρη άπό τή «Φλο-
γέρα» τή πρ«σετ>χή τού Αύτοκρά
τορα Βασίλειον Βουλγαροντόνον
μπρός <ΐτήν Παναγία την 'Ελε- οΰσα, πού θυμίζει την άθάνατη •ψνχή τοΰ Διγενή Άκρίτα: Η ΦΛΟΓΒΡΑ ΤΟΤ ΒΑΣΙΛΙΑ (Λόγος 11ος) «Παρακαλώ Σέ, ό πόνος μου 6α- θύς, δέν ύποορέρνοι τή σαϊτιά τοΰ Σατανά, δέν μέ σκεπάζει σκέπηι, άπό παντοΰ μέ πολεμδν, καταφυ γή τοΰ κόσμου. Δέν ξέρο) πίδ; νά βολευτω κα! ποΰ νά καταφύγω. Ό νικητής άνέλπιδος. Τής πολι- τείας ό σώστης άπαρηγόρητος. Έσΰ παρηγορή- τρα έλπίδα. Άπό δικούς καί άλλόφνλους καί άνθρωπον; καί δαιμόνους κι' άπό δσα εχουν την κόλαση πά τρα,
καί μέσ' στά. χρνσοτρίκλινα, καί
στή μονιά τού? λνκον,
καί σέ βυζαντινά θρονιά .καί σέ
άττικά σνντρίμμια,
και μέ παρφύρα βασιλιά, καί μέ
φλοκάτα κλέφτη,
δπου εΓν' άντίσταση, σταύρος, ά
γρύπνια, σπαθί, δρόμος,
θά εΐμ' έγώ, πνεΰμα. έγο>, ψυχή
βά πνέω, θά ζιυντανενιο.
Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, καί θά
ξνπνώ άπ' τό μνή;ια
τό μυστικό και τό δβρετο ποΰ θά
μέ κλιή, θά 6γαίν<ι καί τή χτιστή Χρυσόπορτα ξεχτί ξοντας, θά τρέχω, καί καλιςράοων νικητής καί τσά ριον κι»νηγάοης πέρα στήν Κόκκινη Μηλιά θά παίρνω την άνάσα. Παρακαλίδ Σε, Παναγιά, 6α- θΰς ό πόνος μου είναι, λιμάνι έσίι τοΰ αμαρτωλόν, χαοά τοΰ κόσμον ύπαρχει έ'λεος, Κυρά, καί σ6ύσε μου τή φλόγα τής βλαστήιμιας. Ό Πειρασ,μός μέ πείραξε, μέ ά νέβασε τοΰ ψήλου, καί μοϋ 'δειξε άπό τίς κορφές τις δασιλεϊες τοΰ κόσμου, καί μ' δλα τους τα κρίμ«τα καί μέ τα τέρατα δλα, καί δέν τα σφράγισα τ' αΰτιά, δέν τδκλεισα τα μάτια, κ' εγειν' άντίλογος έγώ στοϋ πει ρασμοϋ τό λόγο. "Ημαρτον, Κΰριε. "Ας γενή κα- τά τό θέλημά σον. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΟΛΓΑΣ ΒΑΤΙΔΟΤ «Ο ΑΡΙ0ΜΟΣΕΠΤΑ ΚΑΙ ΖΤΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ» ΑΘΗΝΑ 1970 Σχ. 8ον, σελ. 128. Μιά. καινούργια εκπληξη μάς προξένησε τό τελευταΐο 6ι6λίο τής "Οργας Βατίδου μέ τόν πάρα πά νω έντυπωσιαικό τίτλο τού: «Ό ά- ριθμός έπτά καί στή Μικοααιατι- κή Λαογραφία». Ξέραμε την "Οργα Β. σάν άνε γν(ι>ριο]μένη σμυρναία ποιήίτρια μέ
τίς δι<ό συλλογές της. Την ξέρα με, ώς τώρα μέ ΐπίδοση στόν πε- ξό λόγο, μέ τα τέσσερα ίστοριο- λαογραφικά της 6ι6λία καί μέ τίς Ιδιαίτερες <ττΛ·αρπαστιικες περιΐηγη τικές της περιγραφές. Άλλά ό τί τλος τοΰ τονρινοΰ της βιΓιλίου εί- παμε πώς μάς ξάφνιασε. Πιάνοντας τό 6ι6δίο στά χέρια, μέ την πρώτη ματιά, προοέχοιΐμε πόσο φροντιομένο καί πάσο καλαί (τθητα είναι τυπωμένο καί άρχίζο- με, μέ πίστη βτή σνγγραφέα, τό διάβασιμά τού. Στόν άριθμό έπτά είναι γνωστό πώς άποδίνουνε περίεργες ένέργεν ες .μέ την κάποια μυστική /αί ά- ποο<τδιόριστη έπίδρασή τού, πόιτι καλή καί πότε κακιά, πά-νο) στήν ανθρωπίνη μοΐρα. Πάνε πολλά χρό νια ποΰ εΐχα άκούσει μιά διάλεξη, μ' αΰτό τό Θέμα, άπό τόν μακα- ρίτη Σωκράτη Προχοπίου σε τε- κτον»κό χώρο. Μά αυτή ήταν μιά σΰντομη θειόρηση τοΰ φαινομενοι· άπό την γενι,κή τον αποψη. Τώρα ή "Οιλγα Β. γράφει όλάκληρο ίκ- 6λίο πάνο στό θέμα τουτο. Κα- νείς δέν θά μποροϋσε νά ΰποπτευ θή πώς ενα τέτοιο πεξό καί περιιι) ρκτμένο, άπό προ'κτη δψη, θέρια θά ήταν δννατό νά έπεκταθή σε τόση ίκταση καί νά προκαλέση τό εν¬ διαφέρον τοΰ άναγνιίχττη στό ά- κρότατο σημείο. Άπό σελίδα σέ σελίδα παρε<τύρθηκα καί &>.ά6ασπι
άσταμάτητα όλάκληρο τό 6ι6λίο.
Κι' ετσι άποδείχνεται πώς δταν ε-
νας δνθριοπος εχει γνήόσιο κιιλνλι-
τεχνικό καί λογοτεχνικό ταλέ.ντο,
δπου κι' αν επιδοθή, μ' δποιο θέ¬
μα κι' όίν καταπιαστή, θά φτάση
στό τέλειο. Άπό όποιοδήποτε εο-
γο τού θά άναπηδα ή προσίοπικό-
τητά τού, δοκος συμδαίνει μέ τή
φιλή, τή σεμνή καί άνεπιτήδεττη
ποιήτοια κατά κΰριο λόγο, δε·σποι
νίοα "Ολγα Βατίδοτ'.
θανμάζομε τίς άνεξάντλητες ε-
ρευνές της καί τίς άπειρες πλη^ιο
φορίες ποΰ μάς δίνει. Τόν πλοϋτο
των γνώσεών της καί .τή στέρεη
καί πλατύτατη σκέψη της. Καί μα
6ί μ' αύτά μάς σκλαβώνει τό υ-
φος της, ή κελαριστά τρεχούμε-
νη γλ&σσα της. "Ολα προδίνο·τιΛ·
την "Οιλγα Βατίδου.
Την έπίδραση τοΰ μαγικοΰ άρι-
θμ-οΰ έςρτά πάνιο στά πεπροΐιΐιένα
τοΰ άνθρώπου, μάς όδηγεΐ νά την
δοΰμε νά κυριαρχή παντοΰ: στό μϋ
θο, στήν ποίηση, στήν έπιστήμη,
στή &ρη<τκεία καί άκόμη στό πα- ραμΰθι, τό μοναδιικι') αϋτό δτιμιούρ γημα τής φαντασίας, πού ,τττ'νδχ'ά ζει τό ψρμ,μα μέ τή λαϊκή φιλοοο φία καί τό άφύσικο μέ τα ήθικό ΰπόβαθρο, δταν δμως βγίανει άνό θεντο καί γοητευτικό άπό το στό μα τοΰ ίδιου τοΰ λαόν. Καί βλέπομε άκόμα πώς ό αν- θριοπος, σταν ή τύχη τού τόν £τα |ε νά ζή μιά τυραννκτμένη ξιοή, βρίσκει διέξοδο καί παρηγοριά στό μνκττι,κκΐμό. Άναξητά κάτι νά τόν άνακοιιφίζη άπό τόν πόνο, κι' αύ- τό τό 6ρί<τκει σέ δημιοΐ'ργήματα της φαντασίας, έξιο άπό τόν φυ- σικό κάσμο ποΐι τόν περιβάλλει. Ή (Τυγγραφεΰς δέν σταμιιτά στήν έΐέ.ταση καί αναπτύξη τού κύριον θέματός της. Βρίσκει την εύκαιρία νά έκδηλώ<τη καί την δ- σβηστη άγάπη της πρός «τα αίώ- νια χώιΐιατα», πρός τίς σκλαβωμέ νες έκεϊ κάτιο 'πατρίδος, καθώς καί τάν φλογερό της ,-τατριωτισμό. 11<>σο σφίγγεται ή καρδιά στήν ά
ναπόληση τοΰ Ηερριζοωοΰ, στό «ξε
■ψύχισμα έκείνης τής πολιτεία;»,
στή λεπτομέρεια τή; α;υγής. ποΰ
ήταν, άσφαλίΰ;, μιά λεπτοαέρεια
τής δικής της περιπέτειας. ποΰ
την σννδέει κι' α{»τήν μέ τόν μοι-
ραϊο άριθμό 7!
Τό 6ιί>λίο αΰτό είναι ί:να λ«ο-
γραφΐΐκό κείμενο άπό τα σπάνα
στό είδος τού, ποΰ άξίζει, πραγμ<ι τικά, νά δια6αστή. Στό τέλος παρατίθεται ιτταχνο λόγηση κριτικών άπό τοΰς «ρμο- διότερον; καί πιό ύπεΐθΐ"νονς σχο λιαστές γιά τή συγγραφική έργα- σία τής "Ολγας Βατίήου.. .τοΰ εί¬ ναι δλες έγκοιμιαστικες καί δ.'και ες γιά την έξαίρετη σ·γγραφέα. ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ. ΜΝΗΜΟΣΤΝΟΝ Την παρελθούσαν Κτ'ριακήν ί- τελέσθη τό 40θήμερον μνημόθ"ΐ'λΌν εν τίό Ίερώ Ναώ Νεκροταφείου Ν. Σμύρνης υπέρ άναπαύσείο; τής ^"•Χής τού Αειμνήστου ΒΑΣ. ΙΙΡ. ΡΑΦΤΟΠΟΤΛΟΤ Παρέσττησαν πλείστοι φίλοι καϊ σινγγενείς τοΰ μεταστάντος. Ο ΓΤΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΚΑΑΑΒΡΥΤΑ ΚλΙ Η ΧΙΑΙΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΑΑΥΡΑΣ ΤΟΓ κ. ΧΡ (ΤΕΛΕΤΤΑΙΟΝ) Πέραν άπό την Ζαχλωροΰ καί εις τό τέλος τής σιδηροδρομικής αυτής διαδρομής, πού διακόπτεται γιά νά παρεμδληθοΰν κάθε τόσον δλλες έκπλήΊξεις τό ίδιο ή καί πε ρισσότερον συγκινητικές, τα Κα- λάβρυτα! Τό πρώτον αϊ<τθημα πού δοκιμάζετε, είναι εΰλά'6εια. Αΐσθάνεσθε προσκυνητής, προσερ- χόμενο; στό Ιερό τοΰ "Εθνους. Ή μνήμη, μέ καποιον άλλόκοτον αύτοματισμόν, εχει παραμερίσει δ λα δσα έπέμεναν νά την άπασχο- λοϋν. Λέν ΰπάρχει πιά χώρο; πά ρά γιά τα Καλάδρντα τοΰ 1821, Στά χρόνια τής Κατοχής ΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ έποπτεία καί τό άμείιοτο ένδιαφέ ρον τοϋ Νομάρχου Άχαίας κ. Νικ. Ματαράγκα, τοΰ τόσον έπι- τυχημένου Νομάρχου τής 'Εθνι- κής Κυβερνήσεοις κ. Γειυργ. ΙΙη- παδοποΰλον, είς τό Μοναστήρι τοϋ "Εβνους: την Άγία Λαύ- ρα. Είναι κτιημένη είς τό 961 καί επρεπ,ε νά έορτασθοΰν τα χί λια της χρόνια τό 1!)61, καί πρός* τουτο εξεδόθη καί τό βιβλίον «Ά-' γία Λαύρα Χίλια Χρόνια» ποΰ ί γράφη άπό τόν ΰπογραφόιμενΌν, οιά νά διατίθεται νπό τής Μονής είς τοΰς προσκυνητάς της. Μέ την περυσινήν επίσκεψιν τοΰ άλη ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ Ό Γστορικός ναό; τής Άγίας Λαύρας. γιά τα Καλάβρυτα τοϋ 1943. Αΰ τές οί δι·ό ήμερομηνίες, είναι πού δεσπόζονν. 'Εξουσιάζοτιν την ψυχήν σας, την φτερώνουν καί την θέτουν ταΪΓΓοχρόνο); είς την δραματικως άντιφατικήν δοκιμασί αν τής δόξης καί τοϋ πόνον. Ή Άγία Λαύρα έθνική μητρόπολις, μνημείον αιώνιον τής μεγάλης μας άφετηρίας, όρόσημον άνεπανά ληπτης πορείας. Καί κόπον, είς ε'να λοφίσκον, πρός τό άνατολι- κόν μέρος, πελώριος μαρμάρινος σταυοός. Είναι ή θέσις είς την οποίαν εξετελέσθησαν άπό τοΰς Χιτλερικοΰς κατακτητάς τό 1943, οί άρρενες κάτοικοι, των Καλα 6ρΰτων. Πως όμοιάζει τό τοπίον μέ την φυσικήν βκηνογραφίαν τού Γολγοθά, δπως την εχουν άποδώ σει είς όλας τάς εποχάς οί άγιο γράφοι! Καί μήπως Γολγοθδς δέν ήτο; Άναπολήσατε εκείνην την φοβεράν 13 Δεκεμβριού 1943. Τα τόσο. πτώματα, πού μέ ψυ χρόν ΰπολογισ·μόν καί σατανικήν μεθοδολογίαν, έσώρευσεν ή θηρκο δία τοΰ κα,τακτηικτοϋ, καθώς επε φταν είς την αίματωμένην γήν, σννεκλόνκταν. "Ηνοιξαν πελώριον κρατήρα εις τό στήθος τοΰ κό¬ σμου, γιά νά άναβλΰση άγανάκτη σις καί σπαραγμός, ποΰ άστραπι αίΐος διεστάλησαν είς οργήν. ΤΗ το ήμέρα έφιάλτοΐ1.1 Καί ένθναοΰ μαι τόν ψυχικόν κλονισμόν ποΰ προεκλήθη είς τό Μεσολόγγι, ποΰ ε'χει τό ποοδάδκτια είς την Θιόϊ αν. Μέ πόσην ταχύτητα — ήμην Δήμαρχος — διενεργήσαμεν με- τά τοϋ κ.κ. Κωνσταντίνον Ποί- κον, Γειοργίοτ' Κατάσον καί τοϋ αλησμονήτου Δημ. Σνμβονλον μόν Χρήστου Καρανάοου έρανον διά τάς οϊκογενείας των θιιιιάτιον, άδιαφορήσαντες γιά τοΰς Γερμα νοΰς κατακτητάς. Πόσον βαθειος έδόνησεν ή τραγιοδία, τής οποί¬ ας καί σήμερον εχετε την έντύ ποσιν, δτι ακούεται τόν Αΐβχύλει όν κιομόν. Τα Καλάβρυτα, βεβαία, άνα- συγκροτήθησαν. Ή ξίοή ϊχει τοΰς νόμους της, τάς άπαιτήσεις της, την δνναμίν της. Πάντοτε σννε- χίζεται. "Ετσι ή ώραία κιοαόπο- λις είναι ωραιοτέρα Από άλλοτε. Θέρετρον, κνμον σκνλον τον — ή τελετταίη
λέξις είς την κατηγορίαν των. Έ
πίσης ώραία κέντρα, δϊχονται κΰ
ματα παραθεριστων καί έκδρομέ
(·>ν ποΰ φεύγοι*ν μέ οικακομένην
την προσδοκίαν τιον. Είς τα Κ<ι λ.άβρτηα μέ τα άξιοπρόσεκτα κα ταστήιματα Ιχοτ'ν ευρεί μίαν γεΰ- σιν 'Ελληνικής ζοής, δια<ΓΌρετι· κήν Από δλα τα αλλα ίΐέρη. Καΐ αίσθάνονται, σνντομα, δτι πρεπει νά την ΑνανεώσοΐΛ·. Μεγάλ>ι ν.ηί
δίκαιη ή Αγάπη γιά την ενδοξον
επαλξιν. Καί ή νοσταλγία...
Άπό την πόλιν, ώραΐος άσφαλ
τοστρ«)μένος δράμος, ποΰ διππλα
τύνεται τ(όρα μέ την προσοκτική
σμονήτου 'Τφνπουργοΰ Κονστιιν
τινου Βοβολ.ίνη είς την Μονήν,
απεφασίσθη μέ την συνεργασίαν
τοτ> Νομάρχου κ. Νικ. Ματαράγ
κα νά πανηγυρισθή μέ τα 150
χρύνια τής 'Επαναστάσείος ή Χι
λιετηρίς. ΣύμφοΛΌΐ καί σνμπαρα
σιάται ό ήρωϊκός ήγοΰμενος κ.
Ιΐολΰκαρπος Πάϊκος, ό Δήιμαρχος
Καλαβρύτοον κ. Τάκης Γειοργακό
ποιΛος ■— ποΰ παρητήθη τώρο
διά λόγους ΰγείας —, ό Καλα-
δρυτίνύς ΙΙρόεδρος τοΰ 'Ελληνι-
κοί) 'Ερνθροΰ Σταύρον κ. Κοιν-
σταντϊνος Γειοργακόπονλος, ό
πρόεδρος τής Παγκαλαβρυτι ν ή ς
"Ενώσεως στρατηγός κ. Δ. Πανα
γβπουλος καί ό Διενθυντής τής
«Φιονής των Καλαβρι'»τϋ)ν» κ. θδ
νος Τσαπάρας. Καί ίνω δλα έ
πηγαι να ν καλά, είς σύσκεψιν ο¬
λίγας ημέρας πρϊν Αποθάνη ό
λαμπράς φίλος άείμνηστος Κο>ν-
οταντίνος Βοβολίνης, ό 'Ακαση-
μαϊκός καθηγητής κ. Διονύσιος
Ζακτ»νθ·ινός, παρετήρησεν δτι δέν
είναι χιίλια τα χρόνια τής Άγί-
ας Λαύρας. Ξεσηχώθηκαν δλοι.
Ή Παγκαλαβρυτινή ΈνκΉΤΐς ε¬
ζήτησε την συνδρομήν τοΰ Οϊκου
Πατριάρχου· καί άναζητη
έκ των Αρχείων τοΰ Φανα
ιοίυυ στοιχεϊα, ό κ. ©άνος Τσα
^τά·ρας ίδημοσίευσε άναλντικήν Ικ(
κλήσιν μέ τίτλον: «Στήκετε καί
νσταντινουπόλει, Μι
τροφόρον Άρχιμανδρίτην κ. Ιω¬
άννην Οικονομικήν. Άλλά καί οί
έν τώ Οίκουμενικω Πατριαρχείω
είδήμονες, στ'μφωνοΰν δτι εχουν
περάσει Από την δοκιμασθείσαν
πλειστάκις Από έμπρησμοϋς καί
δηώσεις Μονήν τή; Άγίας Λαύ
ρας καί τό 1971 μαζί μέ την 150
ετίαν τής Ελευθερίας νά πανη¬
γυρισθή, ή καθυστερήσασα χιλιι-
τηρίς. Περί τής Άγίας Λαύρας
πρόκειται...
ΧΡΗΣΤ. Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ
ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΤΜ ΠΟΛΗΙ
Άγαπητέ «ΙΙηοσφννικ.έ Κόσμε·>
ΊΙ σημερινή έκπομπή (3.4.70)
Α.τύ τό Ε.Ι.Ρ. Αθηνών τοΰ δημο
σιογράφου συμπαθούς κ. Κορο-
!>ηλά, γιά τοΰς Αναβιώσαντα;
πρώτου; Όλυμπιακού; Αγώνας
τού 1906 — γιατί ό κ. Κορο-
μηλδς τοΰς τοποθετεϊ τό 1896,
θά πρέπει νά μας τό έξηγήσει —
καί όρισθέντας όμοφο>νία διεθνεί
δπο>ς λάβουν χιόραν έν Αθήναις,
μού εφερε στή μνήμη την πεφιλη
μένη μου γενέτειρα στά Ταταΰ-
λα, τόν Γυμναστικήν Σύλλογον
«Ήρακλής», τόν αλησμόνητον -
άείμνηστο καθοδηγητή μας καί
γνίΐναστή, δόξα παλαιστική των
Ταταονλ.ο>ν Μενέλη Καρροτσιέ
ρην, τόν Αντάξιό τού πολυδΰνα-
μο μαθητή ·καί φί/.ο μόν Αγαπη¬
τόν κ. Σωτήριον Νοτάρη — γν<ρ) στότατον Λνά τα Πανελλήνιον γιά τοΰς παλαιστικούς έν τώ Στα δίω Αγώνας τού — καί τού; Α- δελφούς Τατανλιανοΰς Όλνμπιανί κάς τοϋ 1906 Γεώργιο καί Νικό λαόν Άλιμπράντη. Τα άδέλφια οί Άλιμπράνται ά νεδείχθησαν νικηταί Όλτιμπιονί γ.<ίί τού άθλήματος «Άναρρίχη σις επί Κάλο», πρδγμα όπερ ά ποτελεΐ τό οΰσιΛδες τή; νποθέ- σεος μέ<3ο;. Άλλ.ά έδώ άρχίζει μιά αλλη Ί στορία γνο>στή μέν, δμο); δχι
καί πολΰ διαδεδομένη, "(Τος δι'
είΛ'οήτου; λόγους.
Τουρκική; ΰπηκοότητο; οί νίκη
ταί Όλιιμπιονίκαι, Αλλά ψυχ-ή;
έλληνακής, έτίμησαν την Μεγάλη
Πατρίδα 'Ελλ.άδα καί μαζί μ' αύ
την βεβαία καί τόν κλεινόν Λό
φόν ποΰ τοΰς έξεθρεψε, χΐυρί; νά
λάβονν νπ' όψιν δτι θά ενεφανί¬
ζετο «δΐίκδικητή;» τή; άθλη·τικής
έθνική; το>ν δόξης.
Καί ό «διεκδικητής» ούτος ήτο
ή «απ'λη καί σν,ιιμαχος» νυν, άλ¬
λά τέως Όθιοαανική Αΰτοκρητο-
ρία ή όποία οίίτε λίγο οΰτε πο¬
λΰ διεμαρτυρήθη εντόνως, διότι έ
πί τοΰ ίστού, γιά την νίκη των Α
δελφ-Λν Αθλητίόν - όλνβιπιονικων,
Ανημώθη ή έλληνική σημ'άα.
Ή {«πόθεσι; έλαβε «τράτο;» μέ
πιθανότητα διπλοματικών περιτλο
κων σοβαρότερον, εάν δέ μεσο '
.Τού συνεργάτου μας
"Εγρΐκρα! ! ! Τα μαλλιά τής
κεφαλής μου άκατάστατα, Ιπε
φταν στά κονρασμένα άπό πολύιο
ρη έργασία μάτια μου!..
"Εγραφα! ! Ό νοΰς ετρεχε-
γοογά κ' ή πέννα τόν Ακολονθα-
γε... Μά ξάφνον δρέθηκα σέ έ'κ-
σταση!.. Σάν νά μόν φάνηκε
πώς ακουσα κάποιαν τρανταχτε-
ρή Γιοή καί σάν ν' άνοκοσα πώς
ανοίξη· ή θνοα τοϋ γραφείον
μόν!..
Μπροστά μου εβλεπα μιά θεϊ-
κή μορφή, οήγισα πανώρια, μαρ
μαροστήθα, πού Απ' τα μάτια
τη; λές καί βγαίναν φίοτιές!..
Στ' ώνα τη; χέρι κράταε χαρ¬
ή καί πέννα καί στ' άλλο της,
τόν χάητη τής Εΰρώπη;! !
ί —Ποία είσαι κνρά μου!.. ρώ-
τησα έκστατικά!..
'Εκείνη μέ κοίταγε στά μά¬
τια, χορίς νά πεϊ τ' όνομά τη;!..
—Τί γραφείς σ' αύτά τα χαρ
τιά; Μ' Αρώτησε σοβαρά!!
— Γράφω, τής είπα γι' αύ-
τοΰς ποΰ ήρβαν έοω καί ρήμαξαν
τόν τόπο!.. Πού σκότιοσαν, ποΰ
ΐ;κλεψαν, πού άφάνισαν χωρία
καί πόλεις, πού τονφέκισαν άν-
δρες, γυναϊκες καί νέονς, πού
μα; εστέρεψαν τό δάκρυ! !
Κι' ή ρήγισα ή τρανή, μ' ά-
οώτησε!
—Καί τώ§α τί γραφείς;
—Γφάφοι γιά την πείνα των
Αθηνών! !
—'Έχο) έδώ ενα γραμματάκι
τοΰ Αδελφοΰ μου γραμ,μένο στήν
Άθήνα, πού στάλθηκε τότες στόν
καιρό τής πρίνας, σέ κάποια πό
λη τής Δυτικής Μακεδονίας!..
Γηάφω καί ουό έπεισόδια, σχετι-
κά μέ την πείνα! !..
Τό γρομματά,κι είναι τουτο!
,Αθηνά 5 Φεβρουάριον 1942
Είς Βέροιαν
Άγαπητέ μου άδελφέ.
Σ' αύτό τό γράμμα γράφΐο Α
ποκλειστικά γιά την πεϊνα τής
μερες πού δέν παίρνομε άπ' τόν
Αθήνας... "Εχομε σήμερα έπτά
•δίνανρ 30 δράμια την ήμέρα κι'
φοϋρνο ι|κ·>μί!.. Ώ; τώρα μδ;
ή'μασταν εί»χαριστημένοι!..
Στήν Αγορά λείποΐΛ' δλα!..
Κι' άν βρεί κανείς κάτι πού τοιό
γεται, τό Αγοράξει πολύ Ακρι-
6ά!.. Δέν μπορώ νά σοΰ περιγρά
ψω πάση μεγάλη είναι ή λαιμαρ
γία μα;! ! Κάτι πού βλέπομε
στήν Αγορά νά τρώγεται, χιορίς
νά ξετάσωμε άπό τί είναι μαγει
ρεμμενο, σπαταλάμε δσα, δσα,
γιά νά τό ρίξιομε στό στομάχι
μας... Άρκεϊ νά τρώγεται!..
Καί δέ ζητάμε οίτε καθαρό
ιιάτο, οίίτε πλυμένο κοντάΛΐ!..
Περιμένομε σειρά!! "Οταν τελειώ
σει ό ρνας, άρχίζει ό αλλος, μέ
τό ΐδιο πιάτο καί κουτάλι! !
Ή Άθήνα, ή ώραία μας ποω
τεΰονσα, μεταβλήθηκε σέ Απέοαν
το σκουπιδαριό!.. Νά! έδίό σκου
πίδια, καί μέσα σ' αύτά νά ψά-
χνοι<ν σκελετιομενα χέ-ρια, γιά νά 6ροΰν κάτι πού νά τρώγεται!... 'Ε- κεϊ ξαπλοαένοι άπό εξαντλήση, αλλοι μΐσοπεθαμένοι, αλλοι νε- κροί!.. Νοικοκ>κ>αΐοι γιά νά ζήσονν,
πουλάνε τα σπίτια τού;, κι' αύ¬
τά τα ρονχα τοτ«ς! Τα κοηίτσια
δίνουν την προίκα τους γιά ?να
κομιαάτι ψΐομί!.. Προχθές στόν
δρόμο άντάμιοαα τρία φτιοχά παι
δάκια ππνασμρνίΐ άπό μέ^ες, νά
τον·οτουρί-ονν μέσα στήν παγωνιά
τοϋ Φλ.εβάρη!.. Τα πήρα μαζύ
μόν καί τ' άφερα σ' ενα πρόχει-
ρο μαγειριό, δ.ιου ίφαγαν ζεστή
σονπα άπό χαρουπάλΓνρο! "Αν ε
ξακολουθήσρι Αγαπητέ μου Αδελ-
φέ αυτή ή Αφόρητη καταθέση,
εΓμαστε δλοι μα; χαμένοι!... Προ-
σευχηθήτε στό θεό γιά μάς.
Πολλά φΐλιά
ό άδελ.φός σου.
'Ε·&ώ σταμάτησα γιά νά διαβά
σ<ο <ττή μαρ.μαροστήθα ρήγισα, τό πρώτο άπό τα δυό έπεισόδια πού ε'γραψα!.. ΤΗταν Φλεβάρης τοΰ 1942... Γυναϊκες καί παιδία εΐχαν ξεπε- ταχθεϊ στά χιο,ριά, γιά νά βροΰν μιά χονςρτίτσα στάρι... Οί χωρικοί, δείχνανε την σν- πάθριά τους στά θύματα αύτά τοΰ πολέμου, μά καί πολλοί άπό δατ'τους, £6ειχναν τή χαρά τονς γιά τα κατάντημα των πρωτενου- σιάνιον! Μιά κνρι'α, πούταν δλλοτες εν κατάστατη, άφοϋ ποΰλησεν δ,τι μπόρεσε νά πουλήσει, ξεπετάχθη κε κι' αύτη στά γύοω χιοριά, γιά νά βρεί λίγο στάρι! !! Πήρί μα¬ ζύ τη; δ,τ'. τής ά,τόαεινε! Λώ·δε- κπ Γτλι·τζανάκια πολ.ντελείας!.. "Εφθ'ΐση σ' ?νι γοιριό καΐ τό .-ιομτο βράδυ κ.βιμήΛηκε σ' ενα σταΰ'η!.. Την έπομενη, γΰρισε τα στίτια τί>ϋ τ/οριοΰ, γιά ν' άν
τ'ίλλάξε' τί'. φλυτζανάκια μέ στά
Οί!·· "
ΧτνπΓσ- Λοχ.Γτε-ς θύρες, μά πο>>
Οενά δ} βρή/Ρ την προθινιίη γιά
τΰν Αντ'ΐλλπγή!.. Φλυτζανάκια
πολυτελείας!! 'Λστεία πράγμα-
τα! ! 'Εδιο ο! χοιρικοί, μέσα στό
σταϋλ.ο, δενανε τόν γαϊδάρα τους
στό χεοοΰλι τοΰ πιάνου.. ποΰ άλ-
λ.οτες σέ κονσέρτα των Αθη¬
νών, σκορποΰσε τοΰ; ιιαγικοΰς
φθόγγους τή; συμφωνίας ενός
Μπετόβεν, η τίς :ιελαγχολικέ; α?
λοδι'ρ; ενός Σοπέν καί τώρα νά
Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
καταδεχθοϋν οί χιορικοί νά οίξουν
την άκριβή τους ματιά στά φλντ
ζανάκια τής κυρίας !;
Σάν μπήκε στό δεκατο κατά
σειρά σπίτι ή κτιρία των Αθη¬
νών, ήταν ή ώρα τοϋ φαγητον!..
Ό νοικοκνρης, τύπος Αρχοντο-
χωριάτου, είχε καλεσμρνου; τεσ-
σερις φίλ.ο»1; στό τραπεζι και μια
κοπέλα Απ' την Άθήνα!
Τό γουρο·νόπονλο μέ τί; πα-
τάτες, σκορποΰσε μιά ΐξ'οτική μν
ρονδιά, πού γαργάλιζε τα ρονθον
νια δλιον, μαζύ μέ την μνρίοΛιά
πού σκορποΰσε τό ίΐεσ'τό ι|ν·ιμί
τού φονρνον, πού ήρχονταν κεί-
νη την στιγμή στό τραπεζι! !
Πιό πέοα στεκόντουσαν είς προ¬
σοχήν, "άν Λξιωματικοί γαλονά-
δες, δυό γαλόνια μέ ρετσίνα, ποΰ
περι'μεναν νά ξ,εφορτώσοΐΎ τό ν
γρό φορτίο τον;, γιά νά μεταφερ
θοϋν καί νά πλαγιάσονν στήν Α-
ποθήκη!..
Ή κυρία τιον Αθηνών σάν Αν
τίκρνσε τό θέαμα τοΰ τραπεζι-
οϋ, έγούρλίοσε τα μάτια τη; πά
νιο στό ζεστό ψωμί!..
ΕΙχε νά βάλει στό στόμα της
ή καϋμενη έφτά μέρες ψωμί!!
ΑΚΟΛΟΤΘΕΙ
Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΣΤΟΝ ΧΑΙΝΤΕΛ ΠΑ ΤΟ ΜΕΣΣΙΑΤΟΥ
Άγαπημένε μας Χαϊντελ, πόσο
σέ θαυμάζουμε γιά τόν «Μεσσία»
σου!!! 'Εσύ Ι-λεγες πάντοτε πώ;
δέν τό εγραψες ό ίδιο;, άλλά 'Ε
κείνος μέ τό δικό Σου χέρι. Πό¬
σο δίκηο ίΐχες! ΤΛ τυχερός ποΰ
ήσουν πού ή χαρή Τον διάλεξε
έσένα!
Χαϊντελ μόν, μπορεϊ νά μή ξέ
ρονμε άπό θειορίες Μο·σικής καί
νά μή καταλαβαίνονμε Λπό Μονσι
κή, δμιος αύτό σον τό ϊ-ργο μπαί
νει τόσο βαθειά μέσ' την καρδιά
μας καί μάς κάνει ν' Ανεβαίνοΐ'
με ψηλά ώς τόν Μεσσία, νά Τόν
6).έποι>με νά μιλάε* σαήν καρδιά
κάθε ΑνΘρίάπον πέρα έκεί μέσ'
τούς Λγρονς, καί στίς δχθες, νά
χννει βάλ^αμο καί γαλήνη νά
πλημμυρίζει μέσ' τίς πονεμένες
ν|'ΐχες, ποΰ ποθοΰν νά γίνουν ά-
ληθινά εΰτυχισμένες χυιρίς νά
ξέρονν τόν τρόπο, γιατί τοΰς λεί
πει τό ΦΛς.
Χαΐντελ μου, βλέπονμρ τόν Μργ
σία σοτ' νά γιατρενει τού; άρρώ-
στοΐ'ς, δπος εκανε καί σέ σένα τό
θαΰμα καί ή καρδιά μας πλημμν
ρίζε* άπό συγκινηθή γιά τή θεία
Τού χαρή. Τόν βλέπουμε νά μι-
λάει μέ τόση γλύκα καί καλιοσΰ
νη την στιγμή πού βρισιές Τοΰ
ξεστομίζοιιν καί ή καρδιά τονς
σκέφτεται πονηρά. Τόν βλέπονμε
ν<Ί Τόν ψτύνονν κατάμοντρα, νά Τοϋ 6άζοιν στεφάνι άπά άγκάθια, νά Τόν χτυποΰν άλύπητα, νά Τόν φορτο'ινονν μέ βαρύ σταυρό, πού τό Λάρος τού πολλές φορές Τόν ρίχνει. Τόν βλέπουμε νά τού Τοΰ σχί ζονν την σάρκα μέ τρομερά καρ Φ-ιά, Αυτόν πού κανέναν ποτέ δέν πλήγωσε! Καί ό νοϋς μας. Χαίν τελ μου, πάει σ' δλες τίς εποχές μέχρι τή δικιά μας, ποΰ πάλι έπα ναλαμβάνεται ή ίοια άπαράλλα- χτη σκηνή! Ή καρδιά μας κομ ματιάζεται καί ζητεί σνγχώρεση κι' ?να θεϊο Φώς την πλημμνρί- ζει. Κάτι μδς λέει πώς μδς σνγ χιό^εσιε! Ή ψνχή μιας αίσθάνε- ται μιά Ανείπιοτη ευτυχία καί ό νοϋς ιια; πετάει ψηλά σέ κύσμοΐ'ς θείον;, δπου μας ρπιτρέπει νά δοϋ με κάτι Από τό θεϊο μεγαλεΐο, την α'ιιονιότητα, δπιος καί ό ίδι- ος μά; την εΐπε. Άγαπημρνε μας, Χαϊντελ, πό¬ σο σέ καλοτνχίζουμε γιά τό στεφά νι τής δόξας, πού κέρδισες, ,οχι τή.ς Α'θάνατης Ανθρο')πινης δόξος, ποΐι ίγβ τέλο; καί μά; σα>μφέ-
ρει νά μην τό παραδεχόμ.αστε, άλ
λά γιά τό στεφάνι τή; αί(ονιότη
τας, ποΰ άντέχει. κι' δταν Ακόμη
σαλευθή όλόκληρο τό σύμπαν.
Κατίνα Χ. Χαροποΰλον
Η ΓΓΝΑΙΚΑ Μ0Τ
Τή δ»κή μου την γυναίχα
ερχομαι νά σάς γνο)ρίσιο,
πού μαζύ της νά μ' άξιώση
ό θεός χρόνια νά ζήσω.
"Οταν τ ό πριοί |«πνάοι,
τόν καφέ μου στό κρεδβάτι,
άατραπή θά μοϋ τόν φέρη,
π(Ην άνοίξω τ' δνα μάτι.
Μοΰ άρχίζει την κουβέντα,
Από ευτυχία πάλλω,
επειτα ?να ςπλάκι,
κηί Λνοίγω καί τό δ.λλο.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
1 ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΒΕΡΚΕΒΕΛΙΔΗΣ
λαδοΰσεν ό «λοκμάς* πού
(σι·ντ|ΐθ(ος έν Τουρκία) στόματα
καί «μπαλώνπ» καταστάσει;.
Την ίαόθεσι πρός διειιθέτησιν,
ρ[χεν Αναλά(Ίπ τό 'Ελλ^ηνικό τής
Πόλης ΙΓροξρνεΙο, τό οποίον Α¬
Ί ού άΛ'Ρϋορ τα «φ<ι>νασκοϋντα
στόματ«> ρτοποθρτησε έντός α>-
τών «τετο'ες απουκιές» υιστε Α-
σχοληθΓντη έκτοτε είς την «υάση
σ;» έλησμόνησαν διά παντός τα
«Ίνοΰσια λαλύ.ιατα».
Μέ φιλικόν; χαιρετισμού; ι
Χαλάνδρι, 3.4.1970.
Κίμων Ν. Έγγονόπουλος
"Οτι θέλθ) κι' δπ<ι>ς
δτι φαντασθώ τό φκιάνη,
Μπακαλιάρο, μανιτάρια,
ώς κι' αϋγά μέσ' στό σαχάνι.
'Έχο) έγώ, θεία γνναίκα,
έμορφΐά καί καλο>σί»νη
πλένει, ράβει, συγνιρίζει,
δέ-ν καπνίζει, οδτε πίνει.
"Οπο^ς δλες οί γυναϊκες,
εΐν' άρχόντισσα στό σπίτι,
καί νά σας χαρώ δέν πρέπει,
νά σηκώνο> έγώ τή μύτη.
Τί εϋγένεια, τί χαρή,
τα λογάχια της είν' μέλι,
«"Ετσι θέλθ) λέει νά κάμ<ι>»
κι' ετσι γίνεται δπο)ς θέλη.
"Αλλο ποΰ νά σάς τα λέιο,
Χερουβείμ είν' μέ πτερά...
Μά εχει καί στιγιμές π' Λλλάζει,
σ' 'Εωσφόρο μέ οΰρά!!!
Τύτε πρέπει νά προσέξω,
μή θυμώση, μή νευριάση,
γιατί παρευθύς, κι' άμέσως,
τα κεφάλι θά μοΰ σπάση.
Γ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ
Λ. ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
Τ<5 Άίντίνι, ήταν δ τελευτχί ο; σταθμός τή; πορεία; τοΰ τ'/ λα&πωρημένου χύ:οΰ λίχου των χΐχμαλώτων ^έ 30 μόνον επι ζήσαντες. "Οταν είχε ξεχινή- σει άπό την Σμύρνη ά—ετελεΐτο άπό 50 αίχμαλώτους, πού 20 εϊχαν ίςολοθρευτή καθ* ' τή διαδρομη. Σ' αυτού; τού; 30 αιγμαλώ- τους. δτχν Ιφθχσαν στό Άϊντ! ν: τούς ίόωσαν Ινα 0ανατ:κ1 συσσίτιο. Τού; Ιβρχσαν Ινα ττά ρι άκχθάριστο> καί άνάλεστο.
Καί μισοψημένο δπω; ήταν τού;
τό ϊδωσαν ~<έτο σάν κόλυβο ?. πό μιά κουτάλα στόν καθένα Ψωμ,ί δ| τίποτϊ. Άπό την άνεφαγία τοσέ; μέ- ρε; καΐ τή μεγάλη πείνα πού είχαν όϊ δυστυγισμένοι, ιιόλίς τό ϊφαγαν, τού; έπιασε δλους Ινα; κοιλόπονος κχί εύκοιλιό- τητα μ,έ πηΐλώματα, πού ώ; την έπδμ>ενη ήμέρα πέθαναν οί π ι Λ
χερο: γιά νά πομ,είνουν πιά 12
καί ό Παιράσχο; Βερκελίδης.
Οί έπιζώντες τοθτο: διατ4-
γτηκαν νά ση-κώσουν τού; 17
•^νκ.ρο)ς, νά τού; φορτώνονν σω
ρό σ' Ιναν άραμπα καί νά τού,
πάνε νά τού; θάψουν. Σκυθοι»
ποι τότε καί περίλυποι ιέ συνο
οεία ενός μαφαζ* τούς μετέφί
ρχν ϊξια άπό την πολιτεία, δπο·ι
Ισκαψαν λάχκους κχί τούς ΙΟθί
ψχν. "Ενα; άπό τούς έξχνχγν^
σ,μ,ένους αύτούς νεκοοθάφτΐς,
πού Ιλαχε νά ήτχν ψάλτης. δέν
δχστάντηκε καί. κατά το σκά
ψ·.κο μουρμούριζε
μς
Τούς 13 αύτούς
τούς πήγαν σέ ένα βτρατώνχ ·ΐί
τέσσερα &Κου6ούσια» {κοδούς,
τουρκ. = θάλαμος). δπου ήσαν
καϊ «Ιλλοι 300 αίχμάλωτο:. Έ-
κεΓ τούς κατέγραψαν 'κχϊ αύ¬
τούς στό βιβλίο τοθ καταλόγ&υ
μέ τδ δνομα. τοΰ πατέρα τουν
καί τό άτομ,ικό τους, κατά ττ/
Τουρκική συνήθεια. Τόν Βε;-
κεβελίδη τόν κατέγραψαν «ν/τ.
μιτρι δγλού, πχράσκο» (τού
Δτβΐητρίου υιός, Παράσγος)
Γιά κάθε δεκάδα των αίν,·^.
λώτων τττν εύθύνη είχε Ινα;
«δν - μ,πασης» (δεκανέας) και
για κάθε έκατοντάοα 2νας «γι
ούζ - μπασης» (έκατόνταργο;,,
λοχαγός). Π,ρωΙ καί βράου προ
σκ,λητήιριο καί δλη την ήμ,έρα
αναγκαστική έργασία γιά τίς
αναγκες τοΰ Μ-πελε'ντιέ (τής
Δηιμαρχίας) . Τούς Ιστελναν νά
γκρεμίζουν τα καιΐΐνα <τπίτ:α των Ρ(»μνιών πού οί ίδιο: Τοΰ.ο κοί τα είγαν κάψει στήν άνα- μπουμπούλα τοΰ μ-ίσους. 'Ωστό σο, Εστελναν καί μερικούς α'. χμαι).(!>τους σέ ωρισμένους τζρο·1)
/όντες έφέδες γιά νά δουλέψου;
στα σπίτια τους σάν δοΰλοι.
Σ:ό στρατώνχ, μετά τό πρω
ινδ προσκλητήιριο, μαφαζάδες 2
7ϊαιρναν 6 καθένας άνά δέκ-α α!
χμαλώτους καί τούς μ,οίραζαν
εκεΐ δπου Ιπρεπε νά δουλέ-
ψουν.
"Οσο: δούλευαν στούς πΰού-
/όντες Εμεναν έκεΐ δλη την υΊ-
μ,έρα καί αύτούς τούς τάϊζχν κα
λά, πρωί κχί άπόγευ·ια. Καί
ρ.ύλ'.ς βράδιαζε έρχόταν δ μα-
ψχζα,ς καί τούς 2παιρνε. Οί δ.λ
λοι δμ.ως πού δούλευαν στόν
Μπειλε'ντιέ. τούς Ιπαιρνε δ μα
φχΐ,α; τους καί τούς γύριζε στό
ζτρχτώνα νά φανε τό ταίνι (τοσ
οίν.ο) τής καραβάνχς, πού αλ
λοτες ήτανε νερόβραστα γόρτα
κι' αλλοτες νερόβραστγ) κχλαμ
ποκόσουιπα, πού είχε την δνο-
μασία «άλλεμάν τσορμπα - σή»
(γερμανικιά σούπα) . Καί τα
όυό φχγητά αύτά ήσαν άνάλχ
τα καί δίγω; λάδι. "Οσο γιά
ψωμί τούς έγιναν Ινα ζγζοο
■τΐίζ κουρα,μάνας. Κχί κχτόπ:ν
πάλι πίσω στή δου-λιά ώισπου
να βρχδιάξη, καί τότε τούς ξχ
ν*γύριζε στό στρατώνα γιά νά
Λθΐμ,ηθοΰν ντιστικοί. Αύτοι ή¬
σαν άξιολύπητοι.
Άργότερα, κατά διχταγήν
τοΰ μπήν - μπαση, οί προυχόν¬
τας άντί νά τχίζουν τού; αίχμχ
λώτους δούλους, Ιοιναν στόν κα
Ηένα Ινα κχθηιαερινό χρτ,ματ:-
κό ποσό γιά νά δ'.ατρέφεται μό
/ος τού. Αύτό δμως ήταν γλί-
ίχρο καί οέν τοΰ έπαρκοΰσε.
Γ:αύτό. δλοι αύτοΙ οί αίχμάλω
5ΰλ άά
ι νχγκάστηο.χν κάσ>ΐ
μερά νά μχζεύουν τό ποσό αύ-
'Λ καί νά τό δίνουν σ' ίναν δι-
>:6 τους ·ζχ πηγχίνη σ' Ινα >χ-
ίάπικο, ν' &γοράζ,Ύΐ μίαν δλά-
<ερη βοδινή κεφαλή, πού ήταν Λΐό φτηνή άπό τό κοματ'^στό Λρέας, καί σ' Ινα φουρνάρικο ν' αγοράζη άρκετό ψωμί. Δανει- ίοντχν άκ,όμα κ' ίνα κχζάνι α- ίτδ τα σπίτ-.χ δπου έργαζόντχν κχί δ δικός τους χύτός φρόντι ^ε νά βραση την κεφχλή. Και ϊθΤί μχζεύονταν δλο: γύρω ά- ΐ& τό κχζάνι ικχί 6ου.5ΰσαν "6 ψωμί τού; μέσ' στό μπόλικο ζ5υ·μΙ καί ϊτρωγαν. Μά καί τό /.ρέας τό χώριζαν κχί τό έ"τρω γ^ν μέ τα χέρια γιατί δέν τού; έΒ.ναν οδτε κουτάλι οδτε μ,χ- χαιροπήρουνο. Ά.φοϋ Ά αίχμάλωτοι γ-λρέμ: σαν τα κααίνα απίτια ,τότε :ού; ώ άνά 100 ν.χί τούς Ι ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσκου 11.1 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράαους 59, Αθηναι Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δίχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 στελναν στά οιάφορα τριγ χωρία. Τόν Παράσχο Βερ/ λίοη διμ.ως, πού ώς πολίτης ή¬ ταν μ,αραγοος καί τόν «ίχαν 5ο κιι^ει πώ; ήταν κχλό; [ΐάστν ρχς, τόν Ιστειλε Ό ιιπίν - ιι—α- ση; μ,έ Λλλ^ς 10 αίχιιαλώτ^^ς στό Γκερυ.εντζίκι γιά μαραγχο επισκιευές, καΐ κατόπιν καλεσ; τό τυνεργεΐο αύτό νά επιστρέ¬ ψη στό Άϊντίνι γιά νά έπισχει» άση Ινα μεγάλο Νοσ&κομ,εΐο. "Ενα πρωί δμως, μετά το προσκλητήριο, τό συνεργεΐο αύ τό, έν άγνο(α τοΰ μ^ίν - μ,πα- ση. δδηγήθηκε <πόν Μπελε'ν- τιέ, δπου Ιδωααν στόν καθένα κασμά κχί φτιάρι γιά να πανε •/ά κάνουν ίκγα>ματώαιεις. Κα¬
θώς λοι<πό/ ό μ,πίν - μ,πασης πήγε στό Νοσοκομεΐο -/α κάνη την πρωινή τού έπιθεώρηση ·Ααί δέν βρήκε έκεϊ τό συνεργεΐο, γινε ίξω φρενών κχί φώ'/αζε «νέιθ'ντε πχρχσκευά;» (ποΰ είν' δ Παρασκευαι;; δηλ. ό Παρά- σχος) γιατί δέν ήθελε τούς πό λίτιμου; άιτοοοτικούς αυτού; μα ραγ-κού;, πιύ εϊχε τόοη άνάγ κη τό Νοσοκοιιεΐο νά τού; άπα σχολή δ Μπελε'ντιές μέ δευτε οεύου-σε; οουλιέ;. Κ' εύτύ; διε ταξε νά τού; φέρουν πάλι πίσω. Άιΐφοΰ τελείωσε καΐ ή Ιπι- σκευή αυτή, τότε ?—ειλαν τόν πρωτοιμάστορα Βερκεβελίδη σ' Ινα συνεργεΐο αίχμαλώτων, πού σ' αύτό εί/αν άναθέοει την έ- πισκευή ενός Σχολείου. Οί 5ό στυχισμένοι αύτοί αίχμάλωτοι. χωρί; "/ά Ι/ουν ίδέα ^α,ραγκο'ο δικής, τού; ϊβαλχν μέ τό ζόρι κχί μέ τό ξΰλο νά δουλέψουν. Κχί έπειδή δέν τα κατάφερναν, τότε στάλθηκε νά έπιστχτγ'ΐτ) ό Β. πού είχαν έμ.πι—οσύνη στήν Εκανότητά τού. Μόλι; τόν εΐδαν οί αίχμάλωτοι τοΰ συ- νεργείου φώναξαν δλοι μ,χζί «κα λως τό ]ΐχτζρο - Πχρα—<ευα, ?- λχ νά μάς σώση;». Κι' έκείνος μέ χχράι. τούς λέει «Ιννοια σα;, τώρα πού ήρθα έγώ θά την π: ράσωμε καλά. μή φοβάστε». (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Τά πλούτη πού μαζεύουμε μέ όνειρα καί κόπους πολλές φορές μάς ρίχνοννε σέ λύπες καί σέ μόχθους. Γιατί είναι σδν τά κύματα τής θαλάσσας π' όρμοΰνε κι' άφοΰ μας πϊοι6ρέχβυν« ευθύς ξαναγτ«ρνοΰ^'ϊ. Τά νειάτα είναι πρόσκαιρα πού γρήγορα περνοϋνε οί ό',Ίορφοι μαραίνονται Κι' ή δόξα είναι ψεντικη καί σύντομα γερνοϋνε. αίώνια δέν μένει Μέ τίποτε δέν νοιώθονμε ζιοή εύτι·χισμένη. Λονλούδια δλοι είμεθα ποΰ μιά στιγμή φυτρώνονν Γι' αίτό νιορΐς θά λυώσονμε καθώς κι' έκεΐνα λνώνονν. Καθένας είναι δνειρο πού χάνεται καί σβύνει σ&ν φάσμα είναι άπιαστος ποΰ ίχνο; δέν άφήνει. Πώς μοιάζοι>νε οί μέρε; μα;
άχνό, άέρα, σκόνη
άφ' ού δέν μάς άαρήνοννε
παρά τή λύπη μόνη,
Μά δλα είναι μάταια
πού πάντα μάς γελοΰνε
φριχτά μός παγιδεύουνε
καί πίκρες μάς κερνοΰνε!
"Αχ! τέτοια είναι φαίνεται
ή μοίρα πέρα πέοα
νά ζοΰμε μέσ' τά βάσανα
μέ πόνον; κάβε μερά
Ό Κόσμος είναι δστατος
καί ψέρνει δυστυχία.
Τά θεία καί αίώνια
χαρίζονν την ΕΤΤΤΧΙΑ.
Πάντα ματαιότης τά άνθρώπι-
να δσα ούχ ύπάρχει μετά θάνα¬
τον. Ού παραμένει ό πλοΰτος.
Ού συνοδεύει ή δόξα.
.Ως άνθος μαραίνεται καί ώς
δναο παρέρχεται καί διαλύεται
πάς δνθροκτο;. Πάντα κόνις, πάν
τα τέφρα, πάντα σκιά. Βασιλείς
καί Πέντντες Γή καί είς Γήν ά
πελευσόμεθα. "Εστίν όίκης όφθαλ
μός όστις τά πανθ* όρά. Ό θεός
δστις άργει άλλά δέν λησμονεί
ν' άνταμείψη, άδεκάχττιος ?να έ¬
καστον κατά τά ?ργα μας.
Μήτηρ τοΰ Άδΰτου Ήλίον,
Σοι,τήρα μας ΙΗΣΟΤΝ ΧΡΙ-
2ΤΟΝ γεννήσασα Ασπόροις καί
μένουσα ΑειπάρΌενος, αίτησαι
πρεσβείαις σου τόν Παντοδύνα-
μον, 'Τπεράγαθον ΤΙόν Σου, δ¬
πος έ'νβΐ'ναμώνη "Αρχοντος Άρ-
χομένους ΣύΛχπαντο; τοΰ Κόσμον,
είς την έκπλήροκΐιν τοΰ θελήμα-
τός ΤΟΤ τοΰ έξοκτφαλίζοντος τά
τε έπίγεια καί τά έπουοάνια ά-
γαθά.
Δημ. Άγάπ. ΚίονχτταντινίΑης
Άμφικράτου; 61 ___ΤΜΗΤΤΟΣ
Αθήναι - Τ. 408 - Τηλ. 768.790
ΤΠΑΓΩΓΗ ΕΠΕΝΔΤΣΕΟΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ 4171)61
Διά συμβάσει»; μεταξΰ τοΰ έλ
ληνικοΰ δημοσίου καί τή; έταιρεί
άς «Χη,μικαί Βιομ,ηχανίαι Βορει¬
ον 'Ελλάδο; Α. Ε.», συνεφονήβη
ή ύπαγωγή είς τάς διατάξει; τού
Ν. 4171>61 έπενδύσεο)ς τής τε-
λεΐ'ταίας σννολιικής δαπάνης 182,
·'_ °κατ. δρχ. αναφερομένη; εί;
την επέκτασιν των ίγκαταστάσε-
ων τοΰ έν Διαβατά θίσσαλονίκης
έργοστασίου της παραγωγής δια¬
φόρων τύπων λιπα.σμάτων.
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
8ον
Αυτής τής Μεγάλης Ίδέας δ
Παλαμάς είναι ό πιό άντιπροσω
πευτικό; απόστολος.
Γεμάτος άπό τή Μεγάλη Ιδία
γράφει τή Φλογέρα τού Βασιληά,
πού την εργάζετα1 επί 25 χιρό-
νια καί θέλει μ' αυτή νά ξνπνή-
βει τό Ήρωΐχό πνεΰμα, στήν ά-
ποκαρωμένη 'Ελλάδα. Είναι ενας
άπέραντος "Τ,μνος πρός τόν άγώ
να γιά τα μεγάλα Ίδαντκά μας.
Μέσα άπό τίς φρικτότερες κα
ταστροφές, ποΰ περνάει τό "Ε-
θνος στό μακρϋ καί μαρτνρικό
δρόμο τού ,τό πνεΰμα αϋτό της
παλληκαριδς ξεπροβάλλει σέ κά-
θε κρίσιμη στιγμή γιά νά τονώθη
τούς άπελπισμένου;, γιά νά γεμί
ση τα στήιθια μέ τίς δννατώτερε;
όρμίς, γιά νά φλογίση τίς καρ-
διές πρός δ,τι ήροηκίότρρο καί
σο)στικώτερο.
"Ας θυμηθοΰμε τό νεώτερο ε
πος των παι-διων τής Ελλάδος
στ' Άλβανικά βουνά ποΰ τούς
πρέΊπει αίώντα δάξα καί τιμή.
Σάς μεταφέρη άπό τή «Φλο-
γέρα» τή πρ«σετ>χή τού Αύτοκρά
τορα Βασίλειον Βουλγαροντόνον
μπρός <ΐτήν Παναγία την 'Ελε- οΰσα, πού θυμίζει την άθάνατη •ψνχή τοΰ Διγενή Άκρίτα: Η ΦΛΟΓΒΡΑ ΤΟΤ ΒΑΣΙΛΙΑ (Λόγος 11ος) «Παρακαλώ Σέ, ό πόνος μου 6α- θύς, δέν ύποορέρνοι τή σαϊτιά τοΰ Σατανά, δέν μέ σκεπάζει σκέπηι, άπό παντοΰ μέ πολεμδν, καταφυ γή τοΰ κόσμου. Δέν ξέρο) πίδ; νά βολευτω κα! ποΰ νά καταφύγω. Ό νικητής άνέλπιδος. Τής πολι- τείας ό σώστης άπαρηγόρητος. Έσΰ παρηγορή- τρα έλπίδα. Άπό δικούς καί άλλόφνλους καί άνθρωπον; καί δαιμόνους κι' άπό δσα εχουν την κόλαση πά τρα,
καί μέσ' στά. χρνσοτρίκλινα, καί
στή μονιά τού? λνκον,
καί σέ βυζαντινά θρονιά .καί σέ
άττικά σνντρίμμια,
και μέ παρφύρα βασιλιά, καί μέ
φλοκάτα κλέφτη,
δπου εΓν' άντίσταση, σταύρος, ά
γρύπνια, σπαθί, δρόμος,
θά εΐμ' έγώ, πνεΰμα. έγο>, ψυχή
βά πνέω, θά ζιυντανενιο.
Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, καί θά
ξνπνώ άπ' τό μνή;ια
τό μυστικό και τό δβρετο ποΰ θά
μέ κλιή, θά 6γαίν<ι καί τή χτιστή Χρυσόπορτα ξεχτί ξοντας, θά τρέχω, καί καλιςράοων νικητής καί τσά ριον κι»νηγάοης πέρα στήν Κόκκινη Μηλιά θά παίρνω την άνάσα. Παρακαλίδ Σε, Παναγιά, 6α- θΰς ό πόνος μου είναι, λιμάνι έσίι τοΰ αμαρτωλόν, χαοά τοΰ κόσμον ύπαρχει έ'λεος, Κυρά, καί σ6ύσε μου τή φλόγα τής βλαστήιμιας. Ό Πειρασ,μός μέ πείραξε, μέ ά νέβασε τοΰ ψήλου, καί μοϋ 'δειξε άπό τίς κορφές τις δασιλεϊες τοΰ κόσμου, καί μ' δλα τους τα κρίμ«τα καί μέ τα τέρατα δλα, καί δέν τα σφράγισα τ' αΰτιά, δέν τδκλεισα τα μάτια, κ' εγειν' άντίλογος έγώ στοϋ πει ρασμοϋ τό λόγο. "Ημαρτον, Κΰριε. "Ας γενή κα- τά τό θέλημά σον. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΟΛΓΑΣ ΒΑΤΙΔΟΤ «Ο ΑΡΙ0ΜΟΣΕΠΤΑ ΚΑΙ ΖΤΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ» ΑΘΗΝΑ 1970 Σχ. 8ον, σελ. 128. Μιά. καινούργια εκπληξη μάς προξένησε τό τελευταΐο 6ι6λίο τής "Οργας Βατίδου μέ τόν πάρα πά νω έντυπωσιαικό τίτλο τού: «Ό ά- ριθμός έπτά καί στή Μικοααιατι- κή Λαογραφία». Ξέραμε την "Οργα Β. σάν άνε γν(ι>ριο]μένη σμυρναία ποιήίτρια μέ
τίς δι<ό συλλογές της. Την ξέρα με, ώς τώρα μέ ΐπίδοση στόν πε- ξό λόγο, μέ τα τέσσερα ίστοριο- λαογραφικά της 6ι6λία καί μέ τίς Ιδιαίτερες <ττΛ·αρπαστιικες περιΐηγη τικές της περιγραφές. Άλλά ό τί τλος τοΰ τονρινοΰ της βιΓιλίου εί- παμε πώς μάς ξάφνιασε. Πιάνοντας τό 6ι6δίο στά χέρια, μέ την πρώτη ματιά, προοέχοιΐμε πόσο φροντιομένο καί πάσο καλαί (τθητα είναι τυπωμένο καί άρχίζο- με, μέ πίστη βτή σνγγραφέα, τό διάβασιμά τού. Στόν άριθμό έπτά είναι γνωστό πώς άποδίνουνε περίεργες ένέργεν ες .μέ την κάποια μυστική /αί ά- ποο<τδιόριστη έπίδρασή τού, πόιτι καλή καί πότε κακιά, πά-νο) στήν ανθρωπίνη μοΐρα. Πάνε πολλά χρό νια ποΰ εΐχα άκούσει μιά διάλεξη, μ' αΰτό τό Θέμα, άπό τόν μακα- ρίτη Σωκράτη Προχοπίου σε τε- κτον»κό χώρο. Μά αυτή ήταν μιά σΰντομη θειόρηση τοΰ φαινομενοι· άπό την γενι,κή τον αποψη. Τώρα ή "Οιλγα Β. γράφει όλάκληρο ίκ- 6λίο πάνο στό θέμα τουτο. Κα- νείς δέν θά μποροϋσε νά ΰποπτευ θή πώς ενα τέτοιο πεξό καί περιιι) ρκτμένο, άπό προ'κτη δψη, θέρια θά ήταν δννατό νά έπεκταθή σε τόση ίκταση καί νά προκαλέση τό εν¬ διαφέρον τοΰ άναγνιίχττη στό ά- κρότατο σημείο. Άπό σελίδα σέ σελίδα παρε<τύρθηκα καί &>.ά6ασπι
άσταμάτητα όλάκληρο τό 6ι6λίο.
Κι' ετσι άποδείχνεται πώς δταν ε-
νας δνθριοπος εχει γνήόσιο κιιλνλι-
τεχνικό καί λογοτεχνικό ταλέ.ντο,
δπου κι' αν επιδοθή, μ' δποιο θέ¬
μα κι' όίν καταπιαστή, θά φτάση
στό τέλειο. Άπό όποιοδήποτε εο-
γο τού θά άναπηδα ή προσίοπικό-
τητά τού, δοκος συμδαίνει μέ τή
φιλή, τή σεμνή καί άνεπιτήδεττη
ποιήτοια κατά κΰριο λόγο, δε·σποι
νίοα "Ολγα Βατίδοτ'.
θανμάζομε τίς άνεξάντλητες ε-
ρευνές της καί τίς άπειρες πλη^ιο
φορίες ποΰ μάς δίνει. Τόν πλοϋτο
των γνώσεών της καί .τή στέρεη
καί πλατύτατη σκέψη της. Καί μα
6ί μ' αύτά μάς σκλαβώνει τό υ-
φος της, ή κελαριστά τρεχούμε-
νη γλ&σσα της. "Ολα προδίνο·τιΛ·
την "Οιλγα Βατίδου.
Την έπίδραση τοΰ μαγικοΰ άρι-
θμ-οΰ έςρτά πάνιο στά πεπροΐιΐιένα
τοΰ άνθρώπου, μάς όδηγεΐ νά την
δοΰμε νά κυριαρχή παντοΰ: στό μϋ
θο, στήν ποίηση, στήν έπιστήμη,
στή &ρη<τκεία καί άκόμη στό πα- ραμΰθι, τό μοναδιικι') αϋτό δτιμιούρ γημα τής φαντασίας, πού ,τττ'νδχ'ά ζει τό ψρμ,μα μέ τή λαϊκή φιλοοο φία καί τό άφύσικο μέ τα ήθικό ΰπόβαθρο, δταν δμως βγίανει άνό θεντο καί γοητευτικό άπό το στό μα τοΰ ίδιου τοΰ λαόν. Καί βλέπομε άκόμα πώς ό αν- θριοπος, σταν ή τύχη τού τόν £τα |ε νά ζή μιά τυραννκτμένη ξιοή, βρίσκει διέξοδο καί παρηγοριά στό μνκττι,κκΐμό. Άναξητά κάτι νά τόν άνακοιιφίζη άπό τόν πόνο, κι' αύ- τό τό 6ρί<τκει σέ δημιοΐ'ργήματα της φαντασίας, έξιο άπό τόν φυ- σικό κάσμο ποΐι τόν περιβάλλει. Ή (Τυγγραφεΰς δέν σταμιιτά στήν έΐέ.ταση καί αναπτύξη τού κύριον θέματός της. Βρίσκει την εύκαιρία νά έκδηλώ<τη καί την δ- σβηστη άγάπη της πρός «τα αίώ- νια χώιΐιατα», πρός τίς σκλαβωμέ νες έκεϊ κάτιο 'πατρίδος, καθώς καί τάν φλογερό της ,-τατριωτισμό. 11<>σο σφίγγεται ή καρδιά στήν ά
ναπόληση τοΰ Ηερριζοωοΰ, στό «ξε
■ψύχισμα έκείνης τής πολιτεία;»,
στή λεπτομέρεια τή; α;υγής. ποΰ
ήταν, άσφαλίΰ;, μιά λεπτοαέρεια
τής δικής της περιπέτειας. ποΰ
την σννδέει κι' α{»τήν μέ τόν μοι-
ραϊο άριθμό 7!
Τό 6ιί>λίο αΰτό είναι ί:να λ«ο-
γραφΐΐκό κείμενο άπό τα σπάνα
στό είδος τού, ποΰ άξίζει, πραγμ<ι τικά, νά δια6αστή. Στό τέλος παρατίθεται ιτταχνο λόγηση κριτικών άπό τοΰς «ρμο- διότερον; καί πιό ύπεΐθΐ"νονς σχο λιαστές γιά τή συγγραφική έργα- σία τής "Ολγας Βατίήου.. .τοΰ εί¬ ναι δλες έγκοιμιαστικες καί δ.'και ες γιά την έξαίρετη σ·γγραφέα. ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ. ΜΝΗΜΟΣΤΝΟΝ Την παρελθούσαν Κτ'ριακήν ί- τελέσθη τό 40θήμερον μνημόθ"ΐ'λΌν εν τίό Ίερώ Ναώ Νεκροταφείου Ν. Σμύρνης υπέρ άναπαύσείο; τής ^"•Χής τού Αειμνήστου ΒΑΣ. ΙΙΡ. ΡΑΦΤΟΠΟΤΛΟΤ Παρέσττησαν πλείστοι φίλοι καϊ σινγγενείς τοΰ μεταστάντος. Ο ΓΤΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΚΑΑΑΒΡΥΤΑ ΚλΙ Η ΧΙΑΙΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΑΑΥΡΑΣ ΤΟΓ κ. ΧΡ (ΤΕΛΕΤΤΑΙΟΝ) Πέραν άπό την Ζαχλωροΰ καί εις τό τέλος τής σιδηροδρομικής αυτής διαδρομής, πού διακόπτεται γιά νά παρεμδληθοΰν κάθε τόσον δλλες έκπλήΊξεις τό ίδιο ή καί πε ρισσότερον συγκινητικές, τα Κα- λάβρυτα! Τό πρώτον αϊ<τθημα πού δοκιμάζετε, είναι εΰλά'6εια. Αΐσθάνεσθε προσκυνητής, προσερ- χόμενο; στό Ιερό τοΰ "Εθνους. Ή μνήμη, μέ καποιον άλλόκοτον αύτοματισμόν, εχει παραμερίσει δ λα δσα έπέμεναν νά την άπασχο- λοϋν. Λέν ΰπάρχει πιά χώρο; πά ρά γιά τα Καλάδρντα τοΰ 1821, Στά χρόνια τής Κατοχής ΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ έποπτεία καί τό άμείιοτο ένδιαφέ ρον τοϋ Νομάρχου Άχαίας κ. Νικ. Ματαράγκα, τοΰ τόσον έπι- τυχημένου Νομάρχου τής 'Εθνι- κής Κυβερνήσεοις κ. Γειυργ. ΙΙη- παδοποΰλον, είς τό Μοναστήρι τοϋ "Εβνους: την Άγία Λαύ- ρα. Είναι κτιημένη είς τό 961 καί επρεπ,ε νά έορτασθοΰν τα χί λια της χρόνια τό 1!)61, καί πρός* τουτο εξεδόθη καί τό βιβλίον «Ά-' γία Λαύρα Χίλια Χρόνια» ποΰ ί γράφη άπό τόν ΰπογραφόιμενΌν, οιά νά διατίθεται νπό τής Μονής είς τοΰς προσκυνητάς της. Μέ την περυσινήν επίσκεψιν τοΰ άλη ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ Ό Γστορικός ναό; τής Άγίας Λαύρας. γιά τα Καλάβρυτα τοϋ 1943. Αΰ τές οί δι·ό ήμερομηνίες, είναι πού δεσπόζονν. 'Εξουσιάζοτιν την ψυχήν σας, την φτερώνουν καί την θέτουν ταΪΓΓοχρόνο); είς την δραματικως άντιφατικήν δοκιμασί αν τής δόξης καί τοϋ πόνον. Ή Άγία Λαύρα έθνική μητρόπολις, μνημείον αιώνιον τής μεγάλης μας άφετηρίας, όρόσημον άνεπανά ληπτης πορείας. Καί κόπον, είς ε'να λοφίσκον, πρός τό άνατολι- κόν μέρος, πελώριος μαρμάρινος σταυοός. Είναι ή θέσις είς την οποίαν εξετελέσθησαν άπό τοΰς Χιτλερικοΰς κατακτητάς τό 1943, οί άρρενες κάτοικοι, των Καλα 6ρΰτων. Πως όμοιάζει τό τοπίον μέ την φυσικήν βκηνογραφίαν τού Γολγοθά, δπως την εχουν άποδώ σει είς όλας τάς εποχάς οί άγιο γράφοι! Καί μήπως Γολγοθδς δέν ήτο; Άναπολήσατε εκείνην την φοβεράν 13 Δεκεμβριού 1943. Τα τόσο. πτώματα, πού μέ ψυ χρόν ΰπολογισ·μόν καί σατανικήν μεθοδολογίαν, έσώρευσεν ή θηρκο δία τοΰ κα,τακτηικτοϋ, καθώς επε φταν είς την αίματωμένην γήν, σννεκλόνκταν. "Ηνοιξαν πελώριον κρατήρα εις τό στήθος τοΰ κό¬ σμου, γιά νά άναβλΰση άγανάκτη σις καί σπαραγμός, ποΰ άστραπι αίΐος διεστάλησαν είς οργήν. ΤΗ το ήμέρα έφιάλτοΐ1.1 Καί ένθναοΰ μαι τόν ψυχικόν κλονισμόν ποΰ προεκλήθη είς τό Μεσολόγγι, ποΰ ε'χει τό ποοδάδκτια είς την Θιόϊ αν. Μέ πόσην ταχύτητα — ήμην Δήμαρχος — διενεργήσαμεν με- τά τοϋ κ.κ. Κωνσταντίνον Ποί- κον, Γειοργίοτ' Κατάσον καί τοϋ αλησμονήτου Δημ. Σνμβονλον μόν Χρήστου Καρανάοου έρανον διά τάς οϊκογενείας των θιιιιάτιον, άδιαφορήσαντες γιά τοΰς Γερμα νοΰς κατακτητάς. Πόσον βαθειος έδόνησεν ή τραγιοδία, τής οποί¬ ας καί σήμερον εχετε την έντύ ποσιν, δτι ακούεται τόν Αΐβχύλει όν κιομόν. Τα Καλάβρυτα, βεβαία, άνα- συγκροτήθησαν. Ή ξίοή ϊχει τοΰς νόμους της, τάς άπαιτήσεις της, την δνναμίν της. Πάντοτε σννε- χίζεται. "Ετσι ή ώραία κιοαόπο- λις είναι ωραιοτέρα Από άλλοτε. Θέρετρον, κνμον σκνλον τον — ή τελετταίη
λέξις είς την κατηγορίαν των. Έ
πίσης ώραία κέντρα, δϊχονται κΰ
ματα παραθεριστων καί έκδρομέ
(·>ν ποΰ φεύγοι*ν μέ οικακομένην
την προσδοκίαν τιον. Είς τα Κ<ι λ.άβρτηα μέ τα άξιοπρόσεκτα κα ταστήιματα Ιχοτ'ν ευρεί μίαν γεΰ- σιν 'Ελληνικής ζοής, δια<ΓΌρετι· κήν Από δλα τα αλλα ίΐέρη. Καΐ αίσθάνονται, σνντομα, δτι πρεπει νά την ΑνανεώσοΐΛ·. Μεγάλ>ι ν.ηί
δίκαιη ή Αγάπη γιά την ενδοξον
επαλξιν. Καί ή νοσταλγία...
Άπό την πόλιν, ώραΐος άσφαλ
τοστρ«)μένος δράμος, ποΰ διππλα
τύνεται τ(όρα μέ την προσοκτική
σμονήτου 'Τφνπουργοΰ Κονστιιν
τινου Βοβολ.ίνη είς την Μονήν,
απεφασίσθη μέ την συνεργασίαν
τοτ> Νομάρχου κ. Νικ. Ματαράγ
κα νά πανηγυρισθή μέ τα 150
χρύνια τής 'Επαναστάσείος ή Χι
λιετηρίς. ΣύμφοΛΌΐ καί σνμπαρα
σιάται ό ήρωϊκός ήγοΰμενος κ.
Ιΐολΰκαρπος Πάϊκος, ό Δήιμαρχος
Καλαβρύτοον κ. Τάκης Γειοργακό
ποιΛος ■— ποΰ παρητήθη τώρο
διά λόγους ΰγείας —, ό Καλα-
δρυτίνύς ΙΙρόεδρος τοΰ 'Ελληνι-
κοί) 'Ερνθροΰ Σταύρον κ. Κοιν-
σταντϊνος Γειοργακόπονλος, ό
πρόεδρος τής Παγκαλαβρυτι ν ή ς
"Ενώσεως στρατηγός κ. Δ. Πανα
γβπουλος καί ό Διενθυντής τής
«Φιονής των Καλαβρι'»τϋ)ν» κ. θδ
νος Τσαπάρας. Καί ίνω δλα έ
πηγαι να ν καλά, είς σύσκεψιν ο¬
λίγας ημέρας πρϊν Αποθάνη ό
λαμπράς φίλος άείμνηστος Κο>ν-
οταντίνος Βοβολίνης, ό 'Ακαση-
μαϊκός καθηγητής κ. Διονύσιος
Ζακτ»νθ·ινός, παρετήρησεν δτι δέν
είναι χιίλια τα χρόνια τής Άγί-
ας Λαύρας. Ξεσηχώθηκαν δλοι.
Ή Παγκαλαβρυτινή ΈνκΉΤΐς ε¬
ζήτησε την συνδρομήν τοΰ Οϊκου
Πατριάρχου· καί άναζητη
έκ των Αρχείων τοΰ Φανα
ιοίυυ στοιχεϊα, ό κ. ©άνος Τσα
^τά·ρας ίδημοσίευσε άναλντικήν Ικ(
κλήσιν μέ τίτλον: «Στήκετε καί
νσταντινουπόλει, Μι
τροφόρον Άρχιμανδρίτην κ. Ιω¬
άννην Οικονομικήν. Άλλά καί οί
έν τώ Οίκουμενικω Πατριαρχείω
είδήμονες, στ'μφωνοΰν δτι εχουν
περάσει Από την δοκιμασθείσαν
πλειστάκις Από έμπρησμοϋς καί
δηώσεις Μονήν τή; Άγίας Λαύ
ρας καί τό 1971 μαζί μέ την 150
ετίαν τής Ελευθερίας νά πανη¬
γυρισθή, ή καθυστερήσασα χιλιι-
τηρίς. Περί τής Άγίας Λαύρας
πρόκειται...
ΧΡΗΣΤ. Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ
ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΤΜ ΠΟΛΗΙ
Άγαπητέ «ΙΙηοσφννικ.έ Κόσμε·>
ΊΙ σημερινή έκπομπή (3.4.70)
Α.τύ τό Ε.Ι.Ρ. Αθηνών τοΰ δημο
σιογράφου συμπαθούς κ. Κορο-
!>ηλά, γιά τοΰς Αναβιώσαντα;
πρώτου; Όλυμπιακού; Αγώνας
τού 1906 — γιατί ό κ. Κορο-
μηλδς τοΰς τοποθετεϊ τό 1896,
θά πρέπει νά μας τό έξηγήσει —
καί όρισθέντας όμοφο>νία διεθνεί
δπο>ς λάβουν χιόραν έν Αθήναις,
μού εφερε στή μνήμη την πεφιλη
μένη μου γενέτειρα στά Ταταΰ-
λα, τόν Γυμναστικήν Σύλλογον
«Ήρακλής», τόν αλησμόνητον -
άείμνηστο καθοδηγητή μας καί
γνίΐναστή, δόξα παλαιστική των
Ταταονλ.ο>ν Μενέλη Καρροτσιέ
ρην, τόν Αντάξιό τού πολυδΰνα-
μο μαθητή ·καί φί/.ο μόν Αγαπη¬
τόν κ. Σωτήριον Νοτάρη — γν<ρ) στότατον Λνά τα Πανελλήνιον γιά τοΰς παλαιστικούς έν τώ Στα δίω Αγώνας τού — καί τού; Α- δελφούς Τατανλιανοΰς Όλνμπιανί κάς τοϋ 1906 Γεώργιο καί Νικό λαόν Άλιμπράντη. Τα άδέλφια οί Άλιμπράνται ά νεδείχθησαν νικηταί Όλτιμπιονί γ.<ίί τού άθλήματος «Άναρρίχη σις επί Κάλο», πρδγμα όπερ ά ποτελεΐ τό οΰσιΛδες τή; νποθέ- σεος μέ<3ο;. Άλλ.ά έδώ άρχίζει μιά αλλη Ί στορία γνο>στή μέν, δμο); δχι
καί πολΰ διαδεδομένη, "(Τος δι'
είΛ'οήτου; λόγους.
Τουρκική; ΰπηκοότητο; οί νίκη
ταί Όλιιμπιονίκαι, Αλλά ψυχ-ή;
έλληνακής, έτίμησαν την Μεγάλη
Πατρίδα 'Ελλ.άδα καί μαζί μ' αύ
την βεβαία καί τόν κλεινόν Λό
φόν ποΰ τοΰς έξεθρεψε, χΐυρί; νά
λάβονν νπ' όψιν δτι θά ενεφανί¬
ζετο «δΐίκδικητή;» τή; άθλη·τικής
έθνική; το>ν δόξης.
Καί ό «διεκδικητής» ούτος ήτο
ή «απ'λη καί σν,ιιμαχος» νυν, άλ¬
λά τέως Όθιοαανική Αΰτοκρητο-
ρία ή όποία οίίτε λίγο οΰτε πο¬
λΰ διεμαρτυρήθη εντόνως, διότι έ
πί τοΰ ίστού, γιά την νίκη των Α
δελφ-Λν Αθλητίόν - όλνβιπιονικων,
Ανημώθη ή έλληνική σημ'άα.
Ή {«πόθεσι; έλαβε «τράτο;» μέ
πιθανότητα διπλοματικών περιτλο
κων σοβαρότερον, εάν δέ μεσο '
.Τού συνεργάτου μας
"Εγρΐκρα! ! ! Τα μαλλιά τής
κεφαλής μου άκατάστατα, Ιπε
φταν στά κονρασμένα άπό πολύιο
ρη έργασία μάτια μου!..
"Εγραφα! ! Ό νοΰς ετρεχε-
γοογά κ' ή πέννα τόν Ακολονθα-
γε... Μά ξάφνον δρέθηκα σέ έ'κ-
σταση!.. Σάν νά μόν φάνηκε
πώς ακουσα κάποιαν τρανταχτε-
ρή Γιοή καί σάν ν' άνοκοσα πώς
ανοίξη· ή θνοα τοϋ γραφείον
μόν!..
Μπροστά μου εβλεπα μιά θεϊ-
κή μορφή, οήγισα πανώρια, μαρ
μαροστήθα, πού Απ' τα μάτια
τη; λές καί βγαίναν φίοτιές!..
Στ' ώνα τη; χέρι κράταε χαρ¬
ή καί πέννα καί στ' άλλο της,
τόν χάητη τής Εΰρώπη;! !
ί —Ποία είσαι κνρά μου!.. ρώ-
τησα έκστατικά!..
'Εκείνη μέ κοίταγε στά μά¬
τια, χορίς νά πεϊ τ' όνομά τη;!..
—Τί γραφείς σ' αύτά τα χαρ
τιά; Μ' Αρώτησε σοβαρά!!
— Γράφω, τής είπα γι' αύ-
τοΰς ποΰ ήρβαν έοω καί ρήμαξαν
τόν τόπο!.. Πού σκότιοσαν, ποΰ
ΐ;κλεψαν, πού άφάνισαν χωρία
καί πόλεις, πού τονφέκισαν άν-
δρες, γυναϊκες καί νέονς, πού
μα; εστέρεψαν τό δάκρυ! !
Κι' ή ρήγισα ή τρανή, μ' ά-
οώτησε!
—Καί τώ§α τί γραφείς;
—Γφάφοι γιά την πείνα των
Αθηνών! !
—'Έχο) έδώ ενα γραμματάκι
τοΰ Αδελφοΰ μου γραμ,μένο στήν
Άθήνα, πού στάλθηκε τότες στόν
καιρό τής πρίνας, σέ κάποια πό
λη τής Δυτικής Μακεδονίας!..
Γηάφω καί ουό έπεισόδια, σχετι-
κά μέ την πείνα! !..
Τό γρομματά,κι είναι τουτο!
,Αθηνά 5 Φεβρουάριον 1942
Είς Βέροιαν
Άγαπητέ μου άδελφέ.
Σ' αύτό τό γράμμα γράφΐο Α
ποκλειστικά γιά την πεϊνα τής
μερες πού δέν παίρνομε άπ' τόν
Αθήνας... "Εχομε σήμερα έπτά
•δίνανρ 30 δράμια την ήμέρα κι'
φοϋρνο ι|κ·>μί!.. Ώ; τώρα μδ;
ή'μασταν εί»χαριστημένοι!..
Στήν Αγορά λείποΐΛ' δλα!..
Κι' άν βρεί κανείς κάτι πού τοιό
γεται, τό Αγοράξει πολύ Ακρι-
6ά!.. Δέν μπορώ νά σοΰ περιγρά
ψω πάση μεγάλη είναι ή λαιμαρ
γία μα;! ! Κάτι πού βλέπομε
στήν Αγορά νά τρώγεται, χιορίς
νά ξετάσωμε άπό τί είναι μαγει
ρεμμενο, σπαταλάμε δσα, δσα,
γιά νά τό ρίξιομε στό στομάχι
μας... Άρκεϊ νά τρώγεται!..
Καί δέ ζητάμε οίτε καθαρό
ιιάτο, οίίτε πλυμένο κοντάΛΐ!..
Περιμένομε σειρά!! "Οταν τελειώ
σει ό ρνας, άρχίζει ό αλλος, μέ
τό ΐδιο πιάτο καί κουτάλι! !
Ή Άθήνα, ή ώραία μας ποω
τεΰονσα, μεταβλήθηκε σέ Απέοαν
το σκουπιδαριό!.. Νά! έδίό σκου
πίδια, καί μέσα σ' αύτά νά ψά-
χνοι<ν σκελετιομενα χέ-ρια, γιά νά 6ροΰν κάτι πού νά τρώγεται!... 'Ε- κεϊ ξαπλοαένοι άπό εξαντλήση, αλλοι μΐσοπεθαμένοι, αλλοι νε- κροί!.. Νοικοκ>κ>αΐοι γιά νά ζήσονν,
πουλάνε τα σπίτια τού;, κι' αύ¬
τά τα ρονχα τοτ«ς! Τα κοηίτσια
δίνουν την προίκα τους γιά ?να
κομιαάτι ψΐομί!.. Προχθές στόν
δρόμο άντάμιοαα τρία φτιοχά παι
δάκια ππνασμρνίΐ άπό μέ^ες, νά
τον·οτουρί-ονν μέσα στήν παγωνιά
τοϋ Φλ.εβάρη!.. Τα πήρα μαζύ
μόν καί τ' άφερα σ' ενα πρόχει-
ρο μαγειριό, δ.ιου ίφαγαν ζεστή
σονπα άπό χαρουπάλΓνρο! "Αν ε
ξακολουθήσρι Αγαπητέ μου Αδελ-
φέ αυτή ή Αφόρητη καταθέση,
εΓμαστε δλοι μα; χαμένοι!... Προ-
σευχηθήτε στό θεό γιά μάς.
Πολλά φΐλιά
ό άδελ.φός σου.
'Ε·&ώ σταμάτησα γιά νά διαβά
σ<ο <ττή μαρ.μαροστήθα ρήγισα, τό πρώτο άπό τα δυό έπεισόδια πού ε'γραψα!.. ΤΗταν Φλεβάρης τοΰ 1942... Γυναϊκες καί παιδία εΐχαν ξεπε- ταχθεϊ στά χιο,ριά, γιά νά βροΰν μιά χονςρτίτσα στάρι... Οί χωρικοί, δείχνανε την σν- πάθριά τους στά θύματα αύτά τοΰ πολέμου, μά καί πολλοί άπό δατ'τους, £6ειχναν τή χαρά τονς γιά τα κατάντημα των πρωτενου- σιάνιον! Μιά κνρι'α, πούταν δλλοτες εν κατάστατη, άφοϋ ποΰλησεν δ,τι μπόρεσε νά πουλήσει, ξεπετάχθη κε κι' αύτη στά γύοω χιοριά, γιά νά βρεί λίγο στάρι! !! Πήρί μα¬ ζύ τη; δ,τ'. τής ά,τόαεινε! Λώ·δε- κπ Γτλι·τζανάκια πολ.ντελείας!.. "Εφθ'ΐση σ' ?νι γοιριό καΐ τό .-ιομτο βράδυ κ.βιμήΛηκε σ' ενα σταΰ'η!.. Την έπομενη, γΰρισε τα στίτια τί>ϋ τ/οριοΰ, γιά ν' άν
τ'ίλλάξε' τί'. φλυτζανάκια μέ στά
Οί!·· "
ΧτνπΓσ- Λοχ.Γτε-ς θύρες, μά πο>>
Οενά δ} βρή/Ρ την προθινιίη γιά
τΰν Αντ'ΐλλπγή!.. Φλυτζανάκια
πολυτελείας!! 'Λστεία πράγμα-
τα! ! 'Εδιο ο! χοιρικοί, μέσα στό
σταϋλ.ο, δενανε τόν γαϊδάρα τους
στό χεοοΰλι τοΰ πιάνου.. ποΰ άλ-
λ.οτες σέ κονσέρτα των Αθη¬
νών, σκορποΰσε τοΰ; ιιαγικοΰς
φθόγγους τή; συμφωνίας ενός
Μπετόβεν, η τίς :ιελαγχολικέ; α?
λοδι'ρ; ενός Σοπέν καί τώρα νά
Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
καταδεχθοϋν οί χιορικοί νά οίξουν
την άκριβή τους ματιά στά φλντ
ζανάκια τής κυρίας !;
Σάν μπήκε στό δεκατο κατά
σειρά σπίτι ή κτιρία των Αθη¬
νών, ήταν ή ώρα τοϋ φαγητον!..
Ό νοικοκνρης, τύπος Αρχοντο-
χωριάτου, είχε καλεσμρνου; τεσ-
σερις φίλ.ο»1; στό τραπεζι και μια
κοπέλα Απ' την Άθήνα!
Τό γουρο·νόπονλο μέ τί; πα-
τάτες, σκορποΰσε μιά ΐξ'οτική μν
ρονδιά, πού γαργάλιζε τα ρονθον
νια δλιον, μαζύ μέ την μνρίοΛιά
πού σκορποΰσε τό ίΐεσ'τό ι|ν·ιμί
τού φονρνον, πού ήρχονταν κεί-
νη την στιγμή στό τραπεζι! !
Πιό πέοα στεκόντουσαν είς προ¬
σοχήν, "άν Λξιωματικοί γαλονά-
δες, δυό γαλόνια μέ ρετσίνα, ποΰ
περι'μεναν νά ξ,εφορτώσοΐΎ τό ν
γρό φορτίο τον;, γιά νά μεταφερ
θοϋν καί νά πλαγιάσονν στήν Α-
ποθήκη!..
Ή κυρία τιον Αθηνών σάν Αν
τίκρνσε τό θέαμα τοΰ τραπεζι-
οϋ, έγούρλίοσε τα μάτια τη; πά
νιο στό ζεστό ψωμί!..
ΕΙχε νά βάλει στό στόμα της
ή καϋμενη έφτά μέρες ψωμί!!
ΑΚΟΛΟΤΘΕΙ
Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΣΤΟΝ ΧΑΙΝΤΕΛ ΠΑ ΤΟ ΜΕΣΣΙΑΤΟΥ
Άγαπημένε μας Χαϊντελ, πόσο
σέ θαυμάζουμε γιά τόν «Μεσσία»
σου!!! 'Εσύ Ι-λεγες πάντοτε πώ;
δέν τό εγραψες ό ίδιο;, άλλά 'Ε
κείνος μέ τό δικό Σου χέρι. Πό¬
σο δίκηο ίΐχες! ΤΛ τυχερός ποΰ
ήσουν πού ή χαρή Τον διάλεξε
έσένα!
Χαϊντελ μόν, μπορεϊ νά μή ξέ
ρονμε άπό θειορίες Μο·σικής καί
νά μή καταλαβαίνονμε Λπό Μονσι
κή, δμιος αύτό σον τό ϊ-ργο μπαί
νει τόσο βαθειά μέσ' την καρδιά
μας καί μάς κάνει ν' Ανεβαίνοΐ'
με ψηλά ώς τόν Μεσσία, νά Τόν
6).έποι>με νά μιλάε* σαήν καρδιά
κάθε ΑνΘρίάπον πέρα έκεί μέσ'
τούς Λγρονς, καί στίς δχθες, νά
χννει βάλ^αμο καί γαλήνη νά
πλημμυρίζει μέσ' τίς πονεμένες
ν|'ΐχες, ποΰ ποθοΰν νά γίνουν ά-
ληθινά εΰτυχισμένες χυιρίς νά
ξέρονν τόν τρόπο, γιατί τοΰς λεί
πει τό ΦΛς.
Χαΐντελ μου, βλέπονμρ τόν Μργ
σία σοτ' νά γιατρενει τού; άρρώ-
στοΐ'ς, δπος εκανε καί σέ σένα τό
θαΰμα καί ή καρδιά μας πλημμν
ρίζε* άπό συγκινηθή γιά τή θεία
Τού χαρή. Τόν βλέπουμε νά μι-
λάει μέ τόση γλύκα καί καλιοσΰ
νη την στιγμή πού βρισιές Τοΰ
ξεστομίζοιιν καί ή καρδιά τονς
σκέφτεται πονηρά. Τόν βλέπονμε
ν<Ί Τόν ψτύνονν κατάμοντρα, νά Τοϋ 6άζοιν στεφάνι άπά άγκάθια, νά Τόν χτυποΰν άλύπητα, νά Τόν φορτο'ινονν μέ βαρύ σταυρό, πού τό Λάρος τού πολλές φορές Τόν ρίχνει. Τόν βλέπουμε νά τού Τοΰ σχί ζονν την σάρκα μέ τρομερά καρ Φ-ιά, Αυτόν πού κανέναν ποτέ δέν πλήγωσε! Καί ό νοϋς μας. Χαίν τελ μου, πάει σ' δλες τίς εποχές μέχρι τή δικιά μας, ποΰ πάλι έπα ναλαμβάνεται ή ίοια άπαράλλα- χτη σκηνή! Ή καρδιά μας κομ ματιάζεται καί ζητεί σνγχώρεση κι' ?να θεϊο Φώς την πλημμνρί- ζει. Κάτι μδς λέει πώς μδς σνγ χιό^εσιε! Ή ψνχή μιας αίσθάνε- ται μιά Ανείπιοτη ευτυχία καί ό νοϋς ιια; πετάει ψηλά σέ κύσμοΐ'ς θείον;, δπου μας ρπιτρέπει νά δοϋ με κάτι Από τό θεϊο μεγαλεΐο, την α'ιιονιότητα, δπιος καί ό ίδι- ος μά; την εΐπε. Άγαπημρνε μας, Χαϊντελ, πό¬ σο σέ καλοτνχίζουμε γιά τό στεφά νι τής δόξας, πού κέρδισες, ,οχι τή.ς Α'θάνατης Ανθρο')πινης δόξος, ποΐι ίγβ τέλο; καί μά; σα>μφέ-
ρει νά μην τό παραδεχόμ.αστε, άλ
λά γιά τό στεφάνι τή; αί(ονιότη
τας, ποΰ άντέχει. κι' δταν Ακόμη
σαλευθή όλόκληρο τό σύμπαν.
Κατίνα Χ. Χαροποΰλον
Η ΓΓΝΑΙΚΑ Μ0Τ
Τή δ»κή μου την γυναίχα
ερχομαι νά σάς γνο)ρίσιο,
πού μαζύ της νά μ' άξιώση
ό θεός χρόνια νά ζήσω.
"Οταν τ ό πριοί |«πνάοι,
τόν καφέ μου στό κρεδβάτι,
άατραπή θά μοϋ τόν φέρη,
π(Ην άνοίξω τ' δνα μάτι.
Μοΰ άρχίζει την κουβέντα,
Από ευτυχία πάλλω,
επειτα ?να ςπλάκι,
κηί Λνοίγω καί τό δ.λλο.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
1 ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΒΕΡΚΕΒΕΛΙΔΗΣ
λαδοΰσεν ό «λοκμάς* πού
(σι·ντ|ΐθ(ος έν Τουρκία) στόματα
καί «μπαλώνπ» καταστάσει;.
Την ίαόθεσι πρός διειιθέτησιν,
ρ[χεν Αναλά(Ίπ τό 'Ελλ^ηνικό τής
Πόλης ΙΓροξρνεΙο, τό οποίον Α¬
Ί ού άΛ'Ρϋορ τα «φ<ι>νασκοϋντα
στόματ«> ρτοποθρτησε έντός α>-
τών «τετο'ες απουκιές» υιστε Α-
σχοληθΓντη έκτοτε είς την «υάση
σ;» έλησμόνησαν διά παντός τα
«Ίνοΰσια λαλύ.ιατα».
Μέ φιλικόν; χαιρετισμού; ι
Χαλάνδρι, 3.4.1970.
Κίμων Ν. Έγγονόπουλος
"Οτι θέλθ) κι' δπ<ι>ς
δτι φαντασθώ τό φκιάνη,
Μπακαλιάρο, μανιτάρια,
ώς κι' αϋγά μέσ' στό σαχάνι.
'Έχο) έγώ, θεία γνναίκα,
έμορφΐά καί καλο>σί»νη
πλένει, ράβει, συγνιρίζει,
δέ-ν καπνίζει, οδτε πίνει.
"Οπο^ς δλες οί γυναϊκες,
εΐν' άρχόντισσα στό σπίτι,
καί νά σας χαρώ δέν πρέπει,
νά σηκώνο> έγώ τή μύτη.
Τί εϋγένεια, τί χαρή,
τα λογάχια της είν' μέλι,
«"Ετσι θέλθ) λέει νά κάμ<ι>»
κι' ετσι γίνεται δπο)ς θέλη.
"Αλλο ποΰ νά σάς τα λέιο,
Χερουβείμ είν' μέ πτερά...
Μά εχει καί στιγιμές π' Λλλάζει,
σ' 'Εωσφόρο μέ οΰρά!!!
Τύτε πρέπει νά προσέξω,
μή θυμώση, μή νευριάση,
γιατί παρευθύς, κι' άμέσως,
τα κεφάλι θά μοΰ σπάση.
Γ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ
Λ. ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
Τ<5 Άίντίνι, ήταν δ τελευτχί ο; σταθμός τή; πορεία; τοΰ τ'/ λα&πωρημένου χύ:οΰ λίχου των χΐχμαλώτων ^έ 30 μόνον επι ζήσαντες. "Οταν είχε ξεχινή- σει άπό την Σμύρνη ά—ετελεΐτο άπό 50 αίχμαλώτους, πού 20 εϊχαν ίςολοθρευτή καθ* ' τή διαδρομη. Σ' αυτού; τού; 30 αιγμαλώ- τους. δτχν Ιφθχσαν στό Άϊντ! ν: τούς ίόωσαν Ινα 0ανατ:κ1 συσσίτιο. Τού; Ιβρχσαν Ινα ττά ρι άκχθάριστο> καί άνάλεστο.
Καί μισοψημένο δπω; ήταν τού;
τό ϊδωσαν ~<έτο σάν κόλυβο ?. πό μιά κουτάλα στόν καθένα Ψωμ,ί δ| τίποτϊ. Άπό την άνεφαγία τοσέ; μέ- ρε; καΐ τή μεγάλη πείνα πού είχαν όϊ δυστυγισμένοι, ιιόλίς τό ϊφαγαν, τού; έπιασε δλους Ινα; κοιλόπονος κχί εύκοιλιό- τητα μ,έ πηΐλώματα, πού ώ; την έπδμ>ενη ήμέρα πέθαναν οί π ι Λ
χερο: γιά νά πομ,είνουν πιά 12
καί ό Παιράσχο; Βερκελίδης.
Οί έπιζώντες τοθτο: διατ4-
γτηκαν νά ση-κώσουν τού; 17
•^νκ.ρο)ς, νά τού; φορτώνονν σω
ρό σ' Ιναν άραμπα καί νά τού,
πάνε νά τού; θάψουν. Σκυθοι»
ποι τότε καί περίλυποι ιέ συνο
οεία ενός μαφαζ* τούς μετέφί
ρχν ϊξια άπό την πολιτεία, δπο·ι
Ισκαψαν λάχκους κχί τούς ΙΟθί
ψχν. "Ενα; άπό τούς έξχνχγν^
σ,μ,ένους αύτούς νεκοοθάφτΐς,
πού Ιλαχε νά ήτχν ψάλτης. δέν
δχστάντηκε καί. κατά το σκά
ψ·.κο μουρμούριζε
μς
Τούς 13 αύτούς
τούς πήγαν σέ ένα βτρατώνχ ·ΐί
τέσσερα &Κου6ούσια» {κοδούς,
τουρκ. = θάλαμος). δπου ήσαν
καϊ «Ιλλοι 300 αίχμάλωτο:. Έ-
κεΓ τούς κατέγραψαν 'κχϊ αύ¬
τούς στό βιβλίο τοθ καταλόγ&υ
μέ τδ δνομα. τοΰ πατέρα τουν
καί τό άτομ,ικό τους, κατά ττ/
Τουρκική συνήθεια. Τόν Βε;-
κεβελίδη τόν κατέγραψαν «ν/τ.
μιτρι δγλού, πχράσκο» (τού
Δτβΐητρίου υιός, Παράσγος)
Γιά κάθε δεκάδα των αίν,·^.
λώτων τττν εύθύνη είχε Ινα;
«δν - μ,πασης» (δεκανέας) και
για κάθε έκατοντάοα 2νας «γι
ούζ - μπασης» (έκατόνταργο;,,
λοχαγός). Π,ρωΙ καί βράου προ
σκ,λητήιριο καί δλη την ήμ,έρα
αναγκαστική έργασία γιά τίς
αναγκες τοΰ Μ-πελε'ντιέ (τής
Δηιμαρχίας) . Τούς Ιστελναν νά
γκρεμίζουν τα καιΐΐνα <τπίτ:α των Ρ(»μνιών πού οί ίδιο: Τοΰ.ο κοί τα είγαν κάψει στήν άνα- μπουμπούλα τοΰ μ-ίσους. 'Ωστό σο, Εστελναν καί μερικούς α'. χμαι).(!>τους σέ ωρισμένους τζρο·1)
/όντες έφέδες γιά νά δουλέψου;
στα σπίτια τους σάν δοΰλοι.
Σ:ό στρατώνχ, μετά τό πρω
ινδ προσκλητήιριο, μαφαζάδες 2
7ϊαιρναν 6 καθένας άνά δέκ-α α!
χμαλώτους καί τούς μ,οίραζαν
εκεΐ δπου Ιπρεπε νά δουλέ-
ψουν.
"Οσο: δούλευαν στούς πΰού-
/όντες Εμεναν έκεΐ δλη την υΊ-
μ,έρα καί αύτούς τούς τάϊζχν κα
λά, πρωί κχί άπόγευ·ια. Καί
ρ.ύλ'.ς βράδιαζε έρχόταν δ μα-
ψχζα,ς καί τούς 2παιρνε. Οί δ.λ
λοι δμ.ως πού δούλευαν στόν
Μπειλε'ντιέ. τούς Ιπαιρνε δ μα
φχΐ,α; τους καί τούς γύριζε στό
ζτρχτώνα νά φανε τό ταίνι (τοσ
οίν.ο) τής καραβάνχς, πού αλ
λοτες ήτανε νερόβραστα γόρτα
κι' αλλοτες νερόβραστγ) κχλαμ
ποκόσουιπα, πού είχε την δνο-
μασία «άλλεμάν τσορμπα - σή»
(γερμανικιά σούπα) . Καί τα
όυό φχγητά αύτά ήσαν άνάλχ
τα καί δίγω; λάδι. "Οσο γιά
ψωμί τούς έγιναν Ινα ζγζοο
■τΐίζ κουρα,μάνας. Κχί κχτόπ:ν
πάλι πίσω στή δου-λιά ώισπου
να βρχδιάξη, καί τότε τούς ξχ
ν*γύριζε στό στρατώνα γιά νά
Λθΐμ,ηθοΰν ντιστικοί. Αύτοι ή¬
σαν άξιολύπητοι.
Άργότερα, κατά διχταγήν
τοΰ μπήν - μπαση, οί προυχόν¬
τας άντί νά τχίζουν τού; αίχμχ
λώτους δούλους, Ιοιναν στόν κα
Ηένα Ινα κχθηιαερινό χρτ,ματ:-
κό ποσό γιά νά δ'.ατρέφεται μό
/ος τού. Αύτό δμως ήταν γλί-
ίχρο καί οέν τοΰ έπαρκοΰσε.
Γ:αύτό. δλοι αύτοΙ οί αίχμάλω
5ΰλ άά
ι νχγκάστηο.χν κάσ>ΐ
μερά νά μχζεύουν τό ποσό αύ-
'Λ καί νά τό δίνουν σ' ίναν δι-
>:6 τους ·ζχ πηγχίνη σ' Ινα >χ-
ίάπικο, ν' &γοράζ,Ύΐ μίαν δλά-
<ερη βοδινή κεφαλή, πού ήταν Λΐό φτηνή άπό τό κοματ'^στό Λρέας, καί σ' Ινα φουρνάρικο ν' αγοράζη άρκετό ψωμί. Δανει- ίοντχν άκ,όμα κ' ίνα κχζάνι α- ίτδ τα σπίτ-.χ δπου έργαζόντχν κχί δ δικός τους χύτός φρόντι ^ε νά βραση την κεφχλή. Και ϊθΤί μχζεύονταν δλο: γύρω ά- ΐ& τό κχζάνι ικχί 6ου.5ΰσαν "6 ψωμί τού; μέσ' στό μπόλικο ζ5υ·μΙ καί ϊτρωγαν. Μά καί τό /.ρέας τό χώριζαν κχί τό έ"τρω γ^ν μέ τα χέρια γιατί δέν τού; έΒ.ναν οδτε κουτάλι οδτε μ,χ- χαιροπήρουνο. Ά.φοϋ Ά αίχμάλωτοι γ-λρέμ: σαν τα κααίνα απίτια ,τότε :ού; ώ άνά 100 ν.χί τούς Ι ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσκου 11.1 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράαους 59, Αθηναι Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δίχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 στελναν στά οιάφορα τριγ χωρία. Τόν Παράσχο Βερ/ λίοη διμ.ως, πού ώς πολίτης ή¬ ταν μ,αραγοος καί τόν «ίχαν 5ο κιι^ει πώ; ήταν κχλό; [ΐάστν ρχς, τόν Ιστειλε Ό ιιπίν - ιι—α- ση; μ,έ Λλλ^ς 10 αίχιιαλώτ^^ς στό Γκερυ.εντζίκι γιά μαραγχο επισκιευές, καΐ κατόπιν καλεσ; τό τυνεργεΐο αύτό νά επιστρέ¬ ψη στό Άϊντίνι γιά νά έπισχει» άση Ινα μεγάλο Νοσ&κομ,εΐο. "Ενα πρωί δμως, μετά το προσκλητήριο, τό συνεργεΐο αύ τό, έν άγνο(α τοΰ μ^ίν - μ,πα- ση. δδηγήθηκε <πόν Μπελε'ν- τιέ, δπου Ιδωααν στόν καθένα κασμά κχί φτιάρι γιά να πανε •/ά κάνουν ίκγα>ματώαιεις. Κα¬
θώς λοι<πό/ ό μ,πίν - μ,πασης πήγε στό Νοσοκομεΐο -/α κάνη την πρωινή τού έπιθεώρηση ·Ααί δέν βρήκε έκεϊ τό συνεργεΐο, γινε ίξω φρενών κχί φώ'/αζε «νέιθ'ντε πχρχσκευά;» (ποΰ είν' δ Παρασκευαι;; δηλ. ό Παρά- σχος) γιατί δέν ήθελε τούς πό λίτιμου; άιτοοοτικούς αυτού; μα ραγ-κού;, πιύ εϊχε τόοη άνάγ κη τό Νοσοκοιιεΐο νά τού; άπα σχολή δ Μπελε'ντιές μέ δευτε οεύου-σε; οουλιέ;. Κ' εύτύ; διε ταξε νά τού; φέρουν πάλι πίσω. Άιΐφοΰ τελείωσε καΐ ή Ιπι- σκευή αυτή, τότε ?—ειλαν τόν πρωτοιμάστορα Βερκεβελίδη σ' Ινα συνεργεΐο αίχμαλώτων, πού σ' αύτό εί/αν άναθέοει την έ- πισκευή ενός Σχολείου. Οί 5ό στυχισμένοι αύτοί αίχμάλωτοι. χωρί; "/ά Ι/ουν ίδέα ^α,ραγκο'ο δικής, τού; ϊβαλχν μέ τό ζόρι κχί μέ τό ξΰλο νά δουλέψουν. Κχί έπειδή δέν τα κατάφερναν, τότε στάλθηκε νά έπιστχτγ'ΐτ) ό Β. πού είχαν έμ.πι—οσύνη στήν Εκανότητά τού. Μόλι; τόν εΐδαν οί αίχμάλωτοι τοΰ συ- νεργείου φώναξαν δλοι μ,χζί «κα λως τό ]ΐχτζρο - Πχρα—<ευα, ?- λχ νά μάς σώση;». Κι' έκείνος μέ χχράι. τούς λέει «Ιννοια σα;, τώρα πού ήρθα έγώ θά την π: ράσωμε καλά. μή φοβάστε». (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Τά πλούτη πού μαζεύουμε μέ όνειρα καί κόπους πολλές φορές μάς ρίχνοννε σέ λύπες καί σέ μόχθους. Γιατί είναι σδν τά κύματα τής θαλάσσας π' όρμοΰνε κι' άφοΰ μας πϊοι6ρέχβυν« ευθύς ξαναγτ«ρνοΰ^'ϊ. Τά νειάτα είναι πρόσκαιρα πού γρήγορα περνοϋνε οί ό',Ίορφοι μαραίνονται Κι' ή δόξα είναι ψεντικη καί σύντομα γερνοϋνε. αίώνια δέν μένει Μέ τίποτε δέν νοιώθονμε ζιοή εύτι·χισμένη. Λονλούδια δλοι είμεθα ποΰ μιά στιγμή φυτρώνονν Γι' αίτό νιορΐς θά λυώσονμε καθώς κι' έκεΐνα λνώνονν. Καθένας είναι δνειρο πού χάνεται καί σβύνει σ&ν φάσμα είναι άπιαστος ποΰ ίχνο; δέν άφήνει. Πώς μοιάζοι>νε οί μέρε; μα;
άχνό, άέρα, σκόνη
άφ' ού δέν μάς άαρήνοννε
παρά τή λύπη μόνη,
Μά δλα είναι μάταια
πού πάντα μάς γελοΰνε
φριχτά μός παγιδεύουνε
καί πίκρες μάς κερνοΰνε!
"Αχ! τέτοια είναι φαίνεται
ή μοίρα πέρα πέοα
νά ζοΰμε μέσ' τά βάσανα
μέ πόνον; κάβε μερά
Ό Κόσμος είναι δστατος
καί ψέρνει δυστυχία.
Τά θεία καί αίώνια
χαρίζονν την ΕΤΤΤΧΙΑ.
Πάντα ματαιότης τά άνθρώπι-
να δσα ούχ ύπάρχει μετά θάνα¬
τον. Ού παραμένει ό πλοΰτος.
Ού συνοδεύει ή δόξα.
.Ως άνθος μαραίνεται καί ώς
δναο παρέρχεται καί διαλύεται
πάς δνθροκτο;. Πάντα κόνις, πάν
τα τέφρα, πάντα σκιά. Βασιλείς
καί Πέντντες Γή καί είς Γήν ά
πελευσόμεθα. "Εστίν όίκης όφθαλ
μός όστις τά πανθ* όρά. Ό θεός
δστις άργει άλλά δέν λησμονεί
ν' άνταμείψη, άδεκάχττιος ?να έ¬
καστον κατά τά ?ργα μας.
Μήτηρ τοΰ Άδΰτου Ήλίον,
Σοι,τήρα μας ΙΗΣΟΤΝ ΧΡΙ-
2ΤΟΝ γεννήσασα Ασπόροις καί
μένουσα ΑειπάρΌενος, αίτησαι
πρεσβείαις σου τόν Παντοδύνα-
μον, 'Τπεράγαθον ΤΙόν Σου, δ¬
πος έ'νβΐ'ναμώνη "Αρχοντος Άρ-
χομένους ΣύΛχπαντο; τοΰ Κόσμον,
είς την έκπλήροκΐιν τοΰ θελήμα-
τός ΤΟΤ τοΰ έξοκτφαλίζοντος τά
τε έπίγεια καί τά έπουοάνια ά-
γαθά.
Δημ. Άγάπ. ΚίονχτταντινίΑης
Άμφικράτου; 61 ___ΤΜΗΤΤΟΣ
Αθήναι - Τ. 408 - Τηλ. 768.790
ΤΠΑΓΩΓΗ ΕΠΕΝΔΤΣΕΟΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ 4171)61
Διά συμβάσει»; μεταξΰ τοΰ έλ
ληνικοΰ δημοσίου καί τή; έταιρεί
άς «Χη,μικαί Βιομ,ηχανίαι Βορει¬
ον 'Ελλάδο; Α. Ε.», συνεφονήβη
ή ύπαγωγή είς τάς διατάξει; τού
Ν. 4171>61 έπενδύσεο)ς τής τε-
λεΐ'ταίας σννολιικής δαπάνης 182,
·'_ °κατ. δρχ. αναφερομένη; εί;
την επέκτασιν των ίγκαταστάσε-
ων τοΰ έν Διαβατά θίσσαλονίκης
έργοστασίου της παραγωγής δια¬
φόρων τύπων λιπα.σμάτων.
Διά την Άγροτικήν Άνάπτ νξιν τής Χώρας.
ΕϋίΙΗιΙΣ
ΕΡΕΥΗΗΙ
Το0 χ. ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΙΙΟΤΛΟΤ, γεοπόνον - έρεννητοΰ
Λ,ά νά έκτιμηίτή ή «ημαοια νω ή διοικητική οργάνωσις των φο
τή; ελλείψεως υπευθυνου, ορθολο ' "~..... ----- - -
γιστική; *αί συνε.τοϋς άντιμετο-
,ιίβεως τοΰ ενιαίον φορέος τής
γεννκής γεωργικής ερεύνης, ήτις
Ιΐη άμέσοΐ'ς άλιντσιδοτάς έπι-
; επί τής γεοργικής παοα
ις τής χώρας, εΤναι σκόπιμον
δώσωμεν ώρισιιένα στοιχεϊα
α τύ όλον ποόδλημα.
Ό άριθμός των λειτουργούν-
τιον είς την χώραν μας παντοει-
δ ίδρυιιάτων γεο>ργικής
νη; είναι άρκετά μεγάλος, ώς εί¬
ναι τού καπνοΰ, τού δάμβακος,
τής σταφίδος, τής άμπελου, τής
&ίνοοσκομίας, τ»ίί χτηνοτροφίας,
τής δαοοπονίας κτλ. Τα ίδρΐιμα-
το αύτά άνήικουν τα περιασότερα
Ε·ις τό 'Τπονργεΐον Γεωργίας καί
χά ύπόλοιπα είς άλλα 'Τπουργεϊα
£>ς επί παραδείγματι τό Καπνολο
ί ύ 'Γ
γιχον
Ίνστιτοντον καί τύ 'Γνστι-
γ
τοΰτον Σταφίδος τα όποϊα νπά-
γονται είς τό 'Τπουργείον Έμ-
ποθίον.
Τα διάφοφα αύτά διάβπαρτα ί
δρύματα ερεύνης έργάζονται κα¬
τά τρόπον άσνντύνιστον άνευ ένι
αίβς έποπτείας καί κατευθύνσε-
ιος καί πρό παντός ανευ μακρο-
«ηοθέβμου προοπτικής είς τα πλαί
οα ενός πραγματικόν προγράμ-
μα,τος άναπτύξειυς. Ή Ελλειψις
αυτή ένιαίου .ιοογοαψιψιατισμον εί
χρν ώς συνέπειαν την μικράν κά
λ,υψιν των άναγκών τής γεοιργί-
ας, τα ύψηλά ϊξοδα τής διοική-
σπβς άλλά καί την οχι πάντοτε ί
κανοποιητικήν ποιότητα τής γεωρ
γικής ερεύνης.
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤ
ΦΟΡΕΩΣ
Ή δημιουργία ενός τοιούτου
προκύπτει άπό:
1) Την ανάγκην σνντονισμού
ίνεργειών τής έν γένει καταβαλ-
λομένης προσπαθείας.
2) Την διαπίστΐ'ΚΤΐν ότι τό νυν
έπιστημονικόν έμψυχον υλικόν
<μας είναι άξιόλογον κα'ι ίπαρκές διά τττν έπάνδρωσιν τής ερεύνης. 3) Άπό την έλλειψιν ενιαίον» ,τοογραμματισμοΰ καί ένιαίας μα κοοποοθέσμου προο.ττικής. 4) Την άξιοποίησιν καί προ- 6ολήν τοΰ επιστημονικαί δΐΛ'αμι- χοϋ τής Ελλάδος. ΑΙ ΔΤΣΜΕΝΕΙΣ ΣΤΝΕΠΕΙΑΙ Είς τόν τομέα τής 'Ελληνικής ΓΕωογικής Ερεύνης ή Ιλλειψις ένιαίου προγράμματος καί ένιαίας ΒΗΜΐτείβς Ιχει τάς δνσμενεϊς σν νεΛείας τ»υ, αί κυριώτεροι των ό .-«κων είναι αί άκόλουθοι: 1) Ή καπνική, δενδροκο>μι.κή
χλπ. Ιρει<να παρέχεται κατά τρό πσν ούχι πάντοτε ομόλογον πρός τάς θυσίας τάς οποίας υφίσταται τό άγροτικόν καί κοινωνικόν σύ¬ νολον διά την απόκτησιν των ό- φελτμάτων τής ερεύνης. Πολλά¬ κις ή μή σνντονισμένη γεωργική ερεννα μάς όδήτγησαν είς επικιν¬ δύνους αύτοσχεδιασμούς καί πει- ίαματιβμούς, οΐτινες Ιπληξαν χ<Α τούς αγρότας καί περιέπλε- ξαν άκάμη περισσότερον τα ήδη ύπάρχοντα προδλήματα στήν άγρο τιχήν ο'ικονομίαν. 2) Ή νφισταμένη διοικητική ύογάνωοι καϊ διάρθρωσις τής έ- οεύνης δέν ϊπιτρέπει τόν Ικανο¬ ποιητικόν σνντονισμόν καί την ά .τοτΕλεσματικήν κατεύθυνσιν τής ίρευνητικής προσπαθείας, ελλεί¬ ψει ενιαίον φορέως. Ή έξάρτητ βις τής ερεύνης άπό τόν διοικη¬ τικόν καί γραφειοκρατικόν μηχα «βμόν διασπάρτων φορέως, ίμ- ποδίζει την άμερόληβττον σνναγω γήν συμπερασμάτων. Τό κακόν αΰτό διβτυχώς έ.πεκτείνϊται εΐσβ τι κοά έντός τής αυτής ύπηρεσί- ο;· 3) Άρκετοί διευθυνταί Ίδρυμά των ερεύνης, άπό ίδιοτέλειαν διώ χούν τούς συνεργάτας των. Δα1 αύτό αλλωστε παρατηρεϊτοα τό βλιβερόν φαινόμενον Ιθύνοντες άογανασμων ερεύνης νά άπέν εναντίον τού κράτους. Πολ¬
λάκις ή έλλειψις έπιστημονικών
όργανον, μηχανημάτων καί άλ-
έ
νο>ν
αν. Προσωπικά ,-τιστεύο ό
ίδρυμάτον ερεύνης
ή οργανισμόν ΝΙΙΔΔ δέν πρέπε»
νά διευθύνουν αύτά πέραν τής δέ
Χαετίας, ίνα μή μεταποιηθοΰν είς
ιατεβτημένονς καί Ινα διευκολύ-
νουν την εξέλιξιν των νέον έπι-
4) Είς ώ0ιΟμένους φορείς τής
*«εύνης τά Ιξοδα είναι νψηλά έ
μέσων καί κυρίος έπιστημό-
έμποδίξει τόν φορέα νά άν-
τιμετοπίση καί τά ήδη ύπάρχον¬
τα προβλήματα ερεύνης.
5) Αί συνθήκαι προσφοράς έρ
γασίας καί άμοιβής των διαφό¬
ρων ίρευνητών είναι ανισοι άπό
τον ενός ίδρύματος είς τό άλλον
μέ συνέπειαν την διάκρισιν των
φορέων ερεύνης είς πτωχούς καί
πολντελεϊς.
6) Ή διεξαγομένη σήμερον 8-
ρεννα υπό πλείστων μεμονωμένων
Ιδρυμάτον ϊΓναι πλημμελής λόγω
μή σννεργασίας αυτών επί τοΰ αύ
τοϋ αντικείμενον πειραματισμόν
καί πολλάκις ελλείψει είδικοτήτων
διά τό αύτό πείραμα. ΑΙ νέαι άν
τιλήψεις περί πειραματισμοΰ άπαι
τοΰν την συμμετοχήν ομάδος επι
στημόνων είς εν καί τό αύτό πεί
ραμα ήτοι γεωπόνου - έδαφολό-
γου - χημικοΰ - ψντοπαθολόγον -
οικονομολόγου διά την συναγω-
γην άσφαλεστέρον συμπεράσμα-
τος. Παρετηρήθη δύο υπηρεσίαι
νά άσχολοΰνται επί τοΰ αντοΰ άν
τικειμένον πρός μεγάλην άπώλει-
βν προσωπικού, χρόνον καί χρήμα
τος.
7) 'Τπάρχει εντονος δυσαναλο
γία προσφοράς εργασίας, εΐδος
καί άμοιβής εργασίας γενικότε-
ρον μεταξύ διοικητικόν έπιστη
μόνο>ν καί έπιστημόνων ερεύνης
καί ειδικώτερον μεταξν έρευνη-
τόν καί έφαρμοστόν. Διά τόν λό
γον τοΰτον νέοι έπιστήμονες ά
ποφεύγουν τόν έρεννητικόν «λά
δόν.
8) Διά λόγους Ιδιοτελεϊς ή έ-
πεμβάσει των κρατούντων, φορεϊς
τινές τής γεοργικής ερεύνης έγ
κατεστάθησαν είς άπομεμακρνσμέ
νας περιοχάς μέ συνέπειαν νά μή
δυνηθούν νά έπανδρωθοϋν μέ &ρι
στα έρευνητικά στελέχη καί νά
μή ώφεληθοΰν των εύνοϊκών συν
θηκών των πνευματικόν κέντρον.
Παράδειγμα τό έν Δράμα Καπνο
λογικόν Ίνστιτοντον τής Ελλά¬
δος.
9) Πολλοί "Ελληνες έρεννηταί
είναι διασκορπισμένοι είς άκατάλ
ληλα Ιδρύματα. Ή σννβνωσις των
Ιπιστημόνων αυτών θά συντελέ¬
ση είς την ανύψωσιν τής έπιστη-
μονακής προσπαθείας τής χώρας.
ΒΑΣΙΚΑΙ
ΚΑΤΕΤΘΤΝΣΕΙΣ
ΑΙ βασικαί κατευθύνσεις τής
Πολιτικής, είς τόν τομέα τής γε
ωργικής ερεύνης δέον νά σννοψι
σθοΰν ώς εξής:
1) Νά καταβληθή προσπαθεία
όπως ύπαχ!θή είς ενιαίον φορέα
ή γεωργική 'έρεννα, διότι ή έοραρ
μογή έντατικοϋ καί άποτελεσματι
κου προγράμματος είναι άπαραί
τητος, διά νά δοθή ό άρθός προ
σανατολισμός είς την Ελληνικήν
γεωργία.
2) Ουδείς άμφιβάλλει σήμερον
ότι ή έπιστημονική καί τεχνική ϊ
ρεννα άποτελοΰν βασικόν σνντε-
λεστή τής έπιταχύνσεως τοΰ ρνθ
μοΰ ο'ικονομικής άναπτύξεος. Διά
τάν λόγον αυτόν όλαι αί άναπτυγ
μέναι χόραι λαμβάνουν τά κατάλ
ληλα μέτρα ένισχύσεος καί συν-
τονισμοΰ των έρεννων διά την
πραγματοποίησιν των μεγαλύτε¬
ρον δυνατόν άποτελεσμάτων.
3) Ή μεγέθννσις των έπιστη-
μονικόν μονάδον καί κατά σννέ
πειά καί των έρευντττικων τοιού¬
των αποτελεί βασικήν επιδίωξιν
τής ϊποχής μας ήτις Ισχΰει κατ'
αρχήν διά πάντα κλάδον. Πράγ
ματι μόνον είς μεγάλον φορέα
μία βρεννητική μονάς δύναται σή
μερον νά ανταποκριθή είς τάς ά
νάγκας τόν άγροτων καί είς τάς
τεχνολογικάς προόδονς. Ό κα
νών αύτάς ίσχύει έπίσης ώς επι
δίωξις καί διά την χώραν μας,
καί δή τόσον μάλλον όσον ή άτέρ
μόν διασπορά των μονάδον τής
ίρευνητικής δραστηριότητος άπο
τέλει μίαν άπό τάς πλέον παθογε
νεϊς πλενράς τής 'Ελληνικής υπο
άναπτύξεως.
4) Νά συγκεντρωθοΰν οί διά-
σπαρτοι φορείς τής γεωργικής έ
ρεύνης κατά συγγενεϊς όμάδας (ε
ρεννα ΐνιανσίων καί πολνετον φυ
των, κτηνοτροφική ϊρευνα, δασι-
κή) πλησίον μεγάλον άγροτι-
κών καί πνευματικόν κέντρον —
ϊ·<ΐ' όσον έπιτυγχάνουν τοϋ άντι- κειμενικοΰ σκοποΰ τιυν — διά λό γους οίκονομίας, καλντερας έπο πτείας, συντονισμένης ενεργείας χαί έπάνδροσίν τολ· διά άριστον έρεννητών. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ &ΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ Φέρεται είς ννΛσιν τά>ν #_{ιο». Διοίκησις Άγω-
ων Έταιοειών παΐ '-.αιρειόΙν ΙΓεριωρκΤΜένης Εύ-
ν« ότι δ,' άποα.ίί««« τοϋ κ. ·Γ·«»βν·β ^"Οθίου
*η· άρ,θ. 66378)4126 τής ΜΙψ*6^1™***
*·.»»ς ,/ς ,ό ϋη' άβιθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(ΑίΙτΙοτ ·Ανωτύμων '-ταιρειά>ν(, ορί?ε«αι Λι δνναν
'« νά ονψιχΐσωσι δημοβι6ύαυααί *>κορα>6 «άς
««λι,βεις τάν Γεν. Συ*ιλ*ύ**ω* καί χονς Ι
"Μοβς ««ν διά τής οίηοΨομΐΗής Ρ******"*!
Χ0ΝΟΜΘΑΟΓΙΚΗ-. ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ *<£*%*»>
«ϊ ίγένε,ο μ.χβ, >Γβ«ε διά «#β Μ0ΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ
Κ&7
, Συμφώνως πρός την έττι σία ν έκθεσιν τοΰ Ο.Ο.Σ.Α.
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗΝ ΑΝΟΔΟΝ ΕΣΗΜΕΙΩΣΕ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1969
"Αλλα·. έξελίξεις:
αδξησις το Ο έθνικοΰ προϊάντος των χωρών 00ΑΣ -χχτά 5ο) ο καί ϊντασις
των πλτ/θωριστικών φαινομέ,νων
ΠΛΡΙΣΙ.— Ή αύξησις τοϋ δγ-
κοϋ τοΰ διεθνοϋς έμπορίου, τό
1969, υπήρξε έντνπωσιακή. Τό ά
καθάριστο έ&νακό προϊόν των χω
ρών τοΰ ΟΟΣΑ ήταν κατά μέ¬
σον ορο 5% ύψηλότερον άπό τό
προηγούμενον Ιτος. Τό ετος 1969,
συνεχίσθησαν έπίσης καί ένετάθη
σαν τά πληθοιριστικά φαινόμενα.
Αί άνοτέριο παρατηρήσεις περι
λαμδάνονται είς την ε'κθεσιν ήν
δποίαν έξέδοσε ό ΟΟΣΑ καί συ
νετάγτ) άπό την διοικονσα Επι.-
τροπή τοΰ Διεθνονς Νο,μισματικοΰ
Ταμείον. Ή ϊκθεσις λέγει, α"τι
έκτός των Ηνωμένον Πολιτειων
καί τοΰ Ηνωμένον Βασίλειον, τό
ποσοστόν τής αυξήσεως τού έθνι
χον προϊόντος τό 1969, είς τάς
χώρας τοΰ ΟΟΣΑ, υπερέβη την
αύξησιν τοΰ 1968. Ή μικρά πτώ
σις τοϋ μέσον όρον (5% έν σχέ¬
σει πρός τά 1968) όφείλεται είς
τά ληφθέντα νομισματικά μέτρα
*αί είς την παρατηρήθεισαν επι¬
βράδυνσιν είς τάς Ηνωμένας Πό
λ,ιτείας καί την Αγγλίαν.
ΑΝΤΑΛΛΑΓΑΙ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ
ΤΟΤ ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ
Αντιθέτως, τό σύνολον των άν
ταλλαγών, μεταξν των χωρών
τοΰ ΟΟΣΑ τό 1969, υπερέβη κα
τά 15 ή 16 τοις έκατό την αξίαν
ών άνταλλαγων τοΰ προηγουμΐ-
νου 8τους καί κατά 13 ή 14 τοίς
έκατό τόν όγκον των. Τά παρα-
τηρηβέντα ΰψηλά έπίπεδα είς τά
εμπόριον τά δύο τελευταία Ιτη,
νπήρξαν σύμφωνα μέ την έκθε¬
σιν, τά ΰψηλότερα έξ όσων Εχονν
σημειιοθή άπό τό 1951. Παραλλή
ως δμως αί πληθωριστικαΐ τά
σεχς νπήρξαν έξαιρετικά ^ντονοι.
Έν πρώτοις όφείλονται είς την
αύξησιν τής ζητήσεως καί τοϋ
κόστονς. Έν συνεχεία, είς την
πρόοδο τόν τιμων. 'Τπολογίζεται
πράγματι, ότι αί τιμαί λιανικώς
πωλήσεως, εως τόν Σεπτέμδςηο
τοΰ 1969, ύπερέβησαν κατά μέ¬
σον όρον καί κατά 4 τοίς έκατό,
τάς τιμάς τοΰ προηγούμενον
I-
τους.
Είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας
παρετηρήθη έξ άλλον, έπιβράδνν
σις τού ποσοστόν τής αυξήσεως
τοΰ άκαθαρίστον έ/θνικοΰ προϊόν-
ος. Όφείλεται. είς τά περιορίση
κά μέτρα, τά όποία ελήφθησαν ά
πό τά τέλη τοϋ 1968 2ως σήμε-
ρα. "Εκτοτε, τά ετήσιον Ιλλεψ.-
τοΰ όμοσπονδιακοΰ προνπολο-
ΰ (9,5 δκτεκ. δολλάρια) με
τετράπη σέ πλεόνασμα 13 δισεκ.
τό δεύτερον τρίμηνον τοΰ 1969.
Ανάλογα «εριοριστικά μέτρα έ
λήφθησαν καί είς τάς άλλας χώ
ρας τοΰ ΟΟΣΑ διά νά περιορί
βουν τό αύξανόμενον χάσμα μετα
ξν τοΰ έσωτερικοΰ των τόκον καΐ
τοΰ τάκου των έλενθέρων άγορων.
Αί άμερικανικαί τράπεζαι πράγ
ματι, έστράφησαν είς την άγορά
των εύρωπαΧκών βολλαρίων μέ συ
νέπειαν, τά μέσα περίπου τοΰ
1969 τό κοστος τοϋ κεφαλαίου
νά ϊχη ορθάση περίπου τά 11 τοίς
έκατό. "Αλλοι παράγοντες, ίίπως
άνα+ιονή τής άνατιμήσεως τοΰ
μάρκου, συνέδαλλαν είς την αΰξη
σιν τοΰ τόκου Ης την Ευρώπην.
Είς την Άμερική, τά χαμηλότε¬
ρον επίπεδον ήτο 8,5 τοίς έκα¬
τό. 'Τπολογίζεται δτι τά δεύτε¬
ρον εξάμηνον τοΰ 1969 τά άμερι
κανικά δάνεια «Ις την αγοράν τοΰ
ενρωπαϊκοΰ δολλαρίον, Εφθασαν
τά 13 δκτεκ. δολλάρια.
Ή ανατίμησις τοΰ γερμανικόν
νομΧσματος, βννέδαλε είς την πτώ
σιν της εντάσεως. Μεταξν της
1ης "Οκτώβριον καί τής 31ης Δέ
κεμβιρίον 1969 τά έπίσημα γερμα
νικά άποθέματα έμεειώθησαν κα-
5,2 δισεκ. δολλάρια. Αί Ήνω
μέναι Πολιτειαι έπίσης επέβαλλον
είς τάς άμερικανικάς τραπέξας,
την δημιουργίαν άποθέματος κα-
λνποντος τό δέκα τοίς έκατό των
δανείων τονς είς εύρωπαϊκά δολ
λάρια. Έν τούτοις, τό έπιτόκιον
των τριών μηνων, είς την αγοράν
τοϋ ενρωπαϊκοΰ δολλαρίου, μολονό
τι ϊ<ρθανε τά 9 τοίς έκατό τόν Οκτώβριον ανήλθεν είς τά 11,25 τοίς έκατό, τόν Δεκέμβριον. ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΤΡΑΒΗΚΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΟΜΑΤΑ Τό 1969 παρετηρήθη επίσης, ση μαντική Ελλειψις Ισορροπίας είς τάς διεθνεϊς πληρωμάς. Πλεονά- σματα έδημΐονργήθησαν είς τό σν νολικόν ίσοξύγιον τοΰ Ήνωμένβν Βασίλειον, καί τά εξωτερικόν Ι σοζνγιον τής Γαλλίας εβελτιώθη, χάρις είς την ύποτίμησιν. Τά- σεις πτώσεως τοϋ πλεονάσματος, έ*ιφανίζονται είς την Δντικήν Γερ μανία ένώ αί Ηνωμεναι Πολιτεϊ αι ένδέχεται νά έμφανίσονν, παο' όλην την έπιβράδννβιν της άνα πτύξεως σχετικόν ίλλειμμα. Ή έφαρμογή των Είδικων Τρα βηκτικων Δικαιωμάτων, αποτελεί σύμφωνα μέ την Εκθεσιν σημαντι γεγονός, διά την βελτίωσιν τοΰ διεθνοΰς νομιοματικοΰ συστή ματος. Πράγματι, τάν "Οκτώβρι¬ ον απεφασίσθη ή δημιονργία 9/ διβ. δολλαρίων χάρτινου χρνσοΰ τά όποϊα θά βννοδευθοΰν άπό τό 1970 μέ την βελτίωσιν των ταατω τικων εύκολιων. Ή τψ,ή τοΰ χρυ σοΰ έξ αλλου, εσημείωσε πτώσιν, είς τάς άγοράς τού Λονδίνον καί τής Ζυρίχης. Τα διεθνή άποθέμα τα, τό 1969, Εφθανον συνολικως τά 78,5 δισ. δολλάρια, παρέμειναν δηλαδή είς τά έπίπεδα τοΰ 1968. Τά άποθέματα τοϋ χρυσοϋ έπί- σης, ένώ ηυξήθησαν κατά 0,6 τοίς έκατό ετησίως, την δεκαετίαν 1955 — 1964, έμειώθησαν τό 1967—68. Αντιθέτως, τά άποθέ ματα είς συνάλλαγμα, ένω έβημεί ωναν αδξησιν 0,7 δισ. δολλαρίο)ν ετησίως, την περίοδον 1955 — 1964, ηυξήθησαν κατά 2 δισ. έτη σίως, μεταξν 1966 καί 1968. Ή Εκθεσις καταλήγουσα, παρα τηρεϊ ότι τά διεθνές νομιοιματικάν σύστημΛ, παρ' όλας τάς διεθνεϊς δνσχερείας είς τάς πληρωμάς καί την μαζικήν κίνησιν των κβφαλαί ών, τό 1969, δέν διαταραχθή επι κινδύνως. Λέγει μΛλιστα, δτι παρ' όλην την αμφιβολίαν ή όποία εΐ- χε σημει»θη, δσον άφορά την ά Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΠΗΡΕΣΙϋΝ ΤΗΣ ΕΤΒΑ Δέν άντιμετθΜΐίςεται θέμα άνα διοργανώσεως τής ΕΤΒΑ καί συμ πτΰξίως των διευθύνσϊών της. Τούτο προκνπτει άπό χθεσινήν ά νακοίνωσιν τής Τραπέζης, ή όποία Εχει ώς εξής: «Έκ τής Διοι¬ κήσεως της 'Ελληνικής Τραπέζης Βιομηχανικώς Άναπτύξεως άνα κοινοΰται δτι τά πρό τίνων ημε¬ ρών αναγραφέντα είς ωρισμένας εφημερίδας τοΰ ήμερησίου Τύπον, ποτελεσματικότητά τού, ϊδωσε κα λά άποτελέσματα είς τά προβλή ματα των διεθνών άνταλλαγων καί τής νψηλής βελτιωβεως τής άναπτύξεως. Τό Διεθνές Νοιασματικόν Τα μεΐον, έν τούτοις θά εξακολουθή ση νά μ,ελετά την δυνατότητα, --------------------------------— μεγαλντέρας έλαστικότητας είς ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ τούς μηχανισμούς, οί δποΐοι κα- Άξΐα Άκινήτων θοριζουν τάς συναλλαγματικάς άν ΟΙκοδομαί κτί τιστοιχίας. Ή Εκθεσις λέει ότι ρια 1.232.813,50 πρός τό παρόν Ιχει σημασίαν, ή Μεϊον άπο συγκράτηοτς των πληθωριστικονν τάσεων καί ή λήψις μέτρων άπά τάς κνβερνήσεις, ώστε νά έπι- διορθώνωντοι αί δνσχέρεταΐ των εξωτερικών πληρωμων, πρίν ή ϊλ λειψις Ίσορροπίας νά γίνεται ύ- περβολική καί μόνιμος. περ* άναδιοργανώσεως τής Τρα¬ πέζης καί συμπτύξεως των δι«υ- Θύνσεων αυτής, ουδόλως άνταπο- κρίνονται είς την πραγματικότη- τα>.
ΙΔΙΑΖΟΤΣΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΗ
ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ
ΤΗΣ «ΟΛΤΜΠΙΑΚΗΣ»
Διά πράξεως τοΰ ύπονργικοΰ
συμβουλιον (ΦΕΚ 70Α) χαρακτη
ρίζεται ώς Ιδιαξούσης σημασΐας
διά την χώραν, ή Ιπένδυσις ττϊς
έταιρείας «Όλυμπιακή Άεροπο-
ρία» διά της εΐσαγωγής άεροπορν-
κοϋ ύλικοϋ νψους 10 έκατ. βολλα¬
ρίων, πρός προώθησιν των άερο-
πορικόν γραμμων "Ελλάδος.
Ούτω, παρακάμπτονται οί υπό
τοϋ Α.Ν. 2687)53 τιθέμενοι περιο
ρισμοί, δυνάμει των οποίων, ή έπι-
στροφή των έκ τοΰ έξωτερικοΰ ει¬
σαγομένων κεφαλαίων δδέν δύνα¬
ται νά ΰπερβαίνη ετησίως τ όπο-
σοστόν 10% τοΰ εΐσαχθέντος.
ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΕΓΗ Α. Ε.
«Ξενοδοχειακαί Έπιχειρήσειοι
Σατωβριάνδου 26 - ΑΘΗΝΑΙ
ΙΣΟΛΟΠΣΜ0Σ τής 31.12.1969
οβέσεις
ΟΙκόττεοα
52.670.- 1.180.143,50
2.405.632,- 3.585.775,50
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΥΣ ΩΣ Π-ΡΑΓΩΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
Άπό στοιχεία παρεχάμενα άπό
την Εθνικήν Τράπεζαν τής Έλ
λάδος προκύπτουν τά άκόλουθα:
Ή αύξησις τής σνμμετοχής
τοΰ δημοσίου τομέως είς τό έ-
θνηών είσόδημα έκφράζει γενι¬
κώς την σύγχρονον αντίληψιν
τής δημοίΐιονομικής πολιτικής, δέ
δομένον ίίτι δι' αυτής τίθενται
είς την διάθεσιν τοΰ Δημόσιον
πεοκτσότιροι πόροι πρός εκτέλε¬
σιν τής άποστολής τον. Πράγμα
διά τής κατάλληλον κατανο- ' κή τής επιτυχίας
μής των πληρωμων τοΰ Προϋπο ών τής Έθνικής
είς 44,1 δισεκοταμμύρια. Τό άνοι
γμα των 3,7 δισεκατ. δραχμων
έκαλνφθη διά τής αυξήσεως τοΰ
έσωτερικοΰ καί έξωτερικοΰ δα-
νεισμοϋ.
Ειδικώτερον ομως πρέπει νό
σημειοθή ότι αί δαπάναι έπεν-
δύσεχ»ν ηΰξτιθησαν κατά τό έν
λόγω δεκάμηνον τοΰ 1969 κατα
ποσοστόν ύπερδιπλάσιον τοΰ ποσο
στοΰ αυξήσεως των τρέχουσαν
δαπανών (29,7% έναντι 12,7%).
Ή αύξησις αυτή είναι ένδεικτι-
τών προοΒΐαθβι
Κυβερνήσεως
"Ετιιπλα —· Σκεύη
Ρουχισμός
Μηχανήυατα
"Εξοδα Α' έγκ)οβως
Χρεωσται
Ταμείον
Φόροι Δημοσίου — Τρΐτων
'Εκκρεμεΐς Λογ)σμο1 ΧρεωστικοΙ
Ζημίαι - Κέρδη
Ζημίαι χρήσεως 1968 144.213,90
Κέρδη χρήσεως 1969 52.137,80
59.643.-
35.632.—
10 965.-
29.364.—
1.054.710 —
110.928,40
43.893.—
10.092.—
92.076,10
5 033.079.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(μετοχαί 500 Χ 10 ΟΟΟ δρχ. εκάστη) 5.ΟΟΟ.ΟΌΟ,—
ΠιοτωταΙ 15.337.-
Φόροι Δημοσίου — Τρίτων 1.485.—
ΕΓοφοραΙ Προσωπικού όφειλόμβνοι 10.464.—
Προσωρινοί πιοτωτικοί λογ)σμοΙ 5,793.—
5.033.079.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΕΞΟΔΑ
1) Γενικά Ιξοδα 42.500.20
2) Τηλέφωνα 5 467,70
3) Άμοιβαΐ τρίτων 55.577.—
4) Φόροι Εΐσφοραί 6.619.—
5) Τρόφιμα Ποτά 8.477,30
6) Είσφοραί ΠροοωττικοΟ 6.166.—
7) Άμοιβσί ΠροσωττικοΟ 30 131. —
8) Κέρδη χρήσεως 52,137,80
207.076.—
Διάφορα ίσοδα
Ενοίκια
Κυλικεϊον
Τόκοι Τρατιέζης
ΕΣΟΔΑ
90.000.-
85.245.—
17.075.-
14.756.—
ογισμον — ταχτικοΰ καί έπεν πρός βελτίωσιν τοΰ παραγωγικοΰ
δύσεων — έπιτνγχάνεται ή άνα- | δυναμικοΰ τής Χώρας.
Ό Πρόεδρος Δ. Σ.
ΠΑΝΑΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Έν Αθήναις τη 28.2.70
"Ο Έντίταλμένος Σύμβουλος
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Κ. ΡΟΚΟΦΥΛΛΟΣ
207.076.-
"Ο Λογιστής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΡΟΣ
κατα/νοιμή τον έθνικοΰ είσοδήμα-
τος ύπέο των οΐκονομ,ικως άσθε-
νεστέρον όμάδων τοΰ πληθυσμόν
καί έπιταχύνεται ή οίκονομική ά
νάπτυξις τής Χώρας διά τής έκ
τελέαεως έργων ύποδομής. Επί
πλέον, διά τοΰ Προγράμμααος
Δημοοΐων Έπενδύσεω|ν τό Κρά-
τος δύναται νά προωθήση παρα-
γωγι/κάς δραστηριότηταις είς το-
μεϊς δπον ή ανάπτυξις προτοβου
λιων έκ μέρους τοϋ Ιδκοτικοΰ το
μεως είναι δυσχερής.
Ό κατατεθείς ήδη άπό τοΰ πά
ρ.ελθόντος Νοεμβριού Κρατιικός
Προνπολογιαμός τοΰ ϊτονς 1970
άκολουθίΐ τάς γενικάς αύτάς άρ
χάς. Άνάλνσις των κονδυλίων
τοΰ Προϋπολογισμόν τούτον καί
σύγκρισίς των πρός τά άντίστοι-
χα τοιαϋτα τοΰ 1969 γίνεται είς
άλλη θέσιν τοΰ παρόνηας τεύ-
χους. Ένταΰθα κρίνεται σκόπιμον
νά άναφερθοϋν μερΐΛαί διαπιστώ
σεις ώς πρός την εκτέλεσιν τοΰ
Προϋπολογισμόν τοΰ παρελθόντος
ούς.
Έκ των μέχρι σήμερον διαθί
σίιμων άπαλογιστικων στοιχείων
νο^ποΖτ^^το'ΰ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΓΙΑΝΙΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΕΙΑΙΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
προϊόντος τής άμεσον φορολογί
άς έναντι τής αντίστοιχον άποδό
σεως των έ·μμέσον φόρον (ήτοι
16,7% ίναντι 12,3%), ώστε νά
προκύψη βελτίωσις τής μεταξύ
των δύο κατηγοριών άναλογίας.
Ί σ ο λ ο γ ι σ μ ό ς τής 31ης)Ι2)1969
Ι
ΝΕΑΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΙΛΡΤΟΤΝ
ΟΙ ΟΙΚΟΙ «Α.Τ.Ε.»
ΚΑΙ «Γ. ΑΒΡΑΣΟΓΛΟΤ»
Μέ άρχικύν μετοχικόν κεφάλαι¬
ον δέκα έκατομιμνρίων βραχμών,
αί εταιρείαι «ΑΤΕ Α. Ε.» καί «Γ.
Άβράσογλου Α.Ε.Β.Ε.» πρόκτ*·
ται νά ίβρνσουν, έπελθούσης πρός
τουτο συμφωνίας, νέαν εταιρείαν
υπό την έηωννμίαν «ΑΤΕ — Α-
ΒΡΑ2 Α.Ε.Β.Ε.», ή όποία θά α¬
ναλάβη την εκμετάλλευσιν των άν
τιπροσωπειών των χωματουργικων
μηχανημάτων <Κατέρπιλλαρ», των μηχανημάτων πεπιεσμένου αέρος «Ίνγκερσόλ — Ράντ» καί των έ λαστικών «Γκούντ — Γήαρ». Στό προκυπτει δτι ό Προϋπολογισ}Μ>ς | χον τής έταιρείας, της οποίας τό
τού 1969 έξετελέσθη Ικανοποιητι- ' μετοχικόν κεφάλαιον ύπολογίζεται
έντός τον τρέχοντος Ετονς νά α¬
νέλθη είς 50 έκ. δρχ., είναι ή αδ
ξησις των πωλήσεων των προανα
φερομένων προϊόντων καί ή όρ-
κως κατά τό δεκάμηνον Ίανονα
ρίον - "Οκτώβριον. "Εναντι τής
άντιστοίχον περιόδου τον 1968
τό σύνολον των έσόδων ηυξήθη
κατά 13,6% είς 40,4 βισιεκατ.
δραχμων, ένώ αί δαπάναι ηυξή¬
θησαν κατά 15,5%, άνελθοΰσαι
γάνωσις τοϋ σνστήματος έξυπηρε
τήσεως πελατωΛ' βάσει συγχρονι-
σμένων μέθοδον.
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Πάγιον
Α. Έγκαταστάσεις 28.025.—
Άποοβ. Έγκατασ. 27.172.— 1.353.—
Β. "Βπΐ"λα καί Σκεύη 80.595,80
Άποσβέοεις 54.290. - 26.305,80
Γ. Μεταφορ. Μέσα 65.ΟΟΟ,—
■Ατοοβέσεις 25.754.— 39.246.-
2. Κυκλοφοροϋν
Α. Άπαιτήσ. έοόδων
Β. Πελάται
Γ. Ανταποκριταί έξωτερικοΰ
Δ. ΧρεωστικοΙ Λογαριασμοί
Ε. "Εγγυήοεις
3. Διαθέσιμα
Α. Ταμείον
25.371,80
200.010,80
763.192,05
194.ΟΟΟ,ίΟ
16.000.—
4.795,60
1.270.275,35
1. Κεφάλαιον
Α. Έταιρικόν Κεφάλαιον
Β. Άποθεματικόν
2. 'Υττοχρεώσεις
Λ. Διάφοροι 'Υποχρεώσεις
Β. "Εταιρείαι
Γ. Διάφοροι Πιοτωταί
Δ. Άποτελέσμα Χρήσεως
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
240.000.—
21.290,95
668.996.—
311.086,50
24.973.10
3.928,80
1.270.275,35
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως»
ΕΣΟΔΑ
1. Γενικά «ξοδο
2. Άποσβέοεις έπίπλων
3. Άττοσβέσεις έγκαταοτάσεων
4. Άποσβέσεις μεταφ. μέσων
5. Κέρδη Χρήσεως
Ό Λογιοτής
ΛΗΜ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
7.114,20
16.119.-
5.705.—
7,800.-
3.928,80
40.667.—
1. Διάφορα Εσοδα
ΕΞΟΔΑ
40.667.-
40.667.-
'Ο Διαχειριστής
ΕΛΕΥΘ. ΠΑΠΑΠΑΝΝΚΣ
1969
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α. Ε.
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1) Πάγιον
ήπεδα
Κτίριά
Μηχανήματα
Μεταφορικά Μέσα
Επιπλα — Σκεύη
1968
843.100.-
1.966,527.—
9 891.164,55
433.733,90
107.942.-13 242.467,45
1969
843.100.—
1.<ί66.527.-- 9.891.164,55 433.733,90 108.292.-13.242.017,45 2) Κυκλοψοροθν είς χείρας τής "Εταιριυς Πρώται δλαι 237.004.- Ημιτελή προ'ιόντα 480.100.— Έτοιμα πμοϊόντα 2.1Ο5.52ΰ,ί)Ο Διάφορα έμπορεύματα 52 469,50 Μή 6ΐ:Οουλευμίνα ϊξοδα 24.380.— Διάφοροι δαπάναι παραγωγίϊς — 3) Κυκλοφορούν παρά Τρίτοις *ρ)τια ε.1οπρακτέα 50.330.— "ρ)τια έν καθυστερήσει — Προσωρινοί Λ)σμοί 127.072,60 Λ)Σ Προμηθευτων 56.227,03 Λ) λ Πελατών 1 657.714.- 2.899.474.— 265.608.- 414.703.— 1.049.382.- 52 469.50 37.000.- 850.- 1.820.012.50 162.758.— 51.169.- 371.841.60 49,944,50 1.891.943,65 1.757.881,50 2.393.594,60 4) Διαθέσιμον Γ-.θν. Τράπ. "Ελλάδος Λ)Σ δψεως 4.018,15 4.018,15 ■ΊΚ8Τ ΝΑΤ. ΟΤΥ ΒΑΝΚ Λ)Σ δψεως 1.568,60 - Ταμείον 88.987,30 4.982,70 Ελλ. Γράπ. Βιομηχ. Άναπτύξεως 4.528.702.- 4.623.276,05 - 9.0:0,85 5) Άποτελέσματα Ζημίαι 7.230.311,15 8.599.217,1 29.887.472.30 26.064 642,55 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 1969 1) 'Υποχρεώσεις τιρός Μετόχους Μετοχικόν Κεφάλαιον 7.Ο56.ΟΟΟ.— 7.056.ΟΟΟ.- Λ)Σ Μετοχών 4.326.533,45 11.382.533,45 4.637.434,45 11.693.434,45 2) 'Υτΐοχρεώσεις πρός ΤρΙτόυς Γρ)τια πληρωτεα 747.421.— 296.694.— Προσωρινοί λ)σμοΙ 149.111.70 357.631.20 Λ)ϊ ΠρομηθευτΛν 348.388,80 246.886 80 Λ)Σ Πϊλατων 287.662,50 460 158,50 Άποδοχαΐ Προσωπ. όθβιλόμίν. 1.001.963.90 507.225,50 Κρατήοεις καί ΕΙοφοραΙ - - - ■ 2.484.488.- 5.019.035,90 2,368.777,60 4.237.373,60 υπέρ Τρίτων 3) Δάνεια ΗΙΚΒΤ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΟΙΤΥ ΡΑΝΚ 3.470.779,25 Έλλην. Τράτι. Βιομηχ. Ά- νατττύξεως 4) Άτιοσβέσεις Άποσβεσθέντα κτίρια 558.514,35 » Μηχανήματα 4.252.757,25 » Μεταφ. μέσα 160 858,70 2,878.869.65 5X00.000.- 8.470.779.25 1.622.577,60 4.501.447,25 "Επιπλα-ϊκεύη 42.993,40 5.015,123,70 656.840,65 4.747.315.50 180.590,50 47.640,60 5,632.387,25 29.887.472,30 26 064.642,55 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως ΔΑΠΑΝΑΙ Προμήθειαι και έ'ξοδα πωλήοεων Διαφήμισις Τόκοι Φόροι — Τέλη Άμοιβαΐ Τρίτων καί ίλευθ. έπαγν. "■ξοδα Δ)σεως ΕΙσφοραΙ Χαρ)μα Δαπάναι οργανώσεως Άποσβέοεις Κτιρίων » Μηχανημάτΐίν » Μεταφορ. μέσων » Έπίπλων — Σκευών 61.203.— 104.241.— 364.669.— 240.151.50 , 76.955.- 925.075,85 112.313.- 84.854.— 1.969 462,35 86.495.— 58.219.- 508.774,10 437.613.- 105.375.- 924.670,25 111.328.— 2.232.474,38 98.328,35 494.343.25 21.686,70 4.379.40 618.737.70 98.326,30 494.558,25 19.731,80 4.647,20 617.263,55 Γενικόν Μικτόν Κέρδος 250.488.60 ΕΣΟΔΑ 250.488,60 1.480.831.90 1.480.831,90 Ζημία Χρήσεως 250.488,60 2 337.711,45 1.480.831,90 1.368.906.- Ό Γενικάς Διευθυντής ΑΛ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ 2.588.200,05 2.849.737,90' Αθήναι 28 Φεβρουαρίου 1970 Ό Άντιπρόεδρος Γ. Γ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ 2.588.200,05 2.849.737,90 Ό Προϊστάμενος ΛογιστηρΕο» ΑΝΔΡ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΕϋίΙΗιΙΣ
ΕΡΕΥΗΗΙ
Το0 χ. ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΙΙΟΤΛΟΤ, γεοπόνον - έρεννητοΰ
Λ,ά νά έκτιμηίτή ή «ημαοια νω ή διοικητική οργάνωσις των φο
τή; ελλείψεως υπευθυνου, ορθολο ' "~..... ----- - -
γιστική; *αί συνε.τοϋς άντιμετο-
,ιίβεως τοΰ ενιαίον φορέος τής
γεννκής γεωργικής ερεύνης, ήτις
Ιΐη άμέσοΐ'ς άλιντσιδοτάς έπι-
; επί τής γεοργικής παοα
ις τής χώρας, εΤναι σκόπιμον
δώσωμεν ώρισιιένα στοιχεϊα
α τύ όλον ποόδλημα.
Ό άριθμός των λειτουργούν-
τιον είς την χώραν μας παντοει-
δ ίδρυιιάτων γεο>ργικής
νη; είναι άρκετά μεγάλος, ώς εί¬
ναι τού καπνοΰ, τού δάμβακος,
τής σταφίδος, τής άμπελου, τής
&ίνοοσκομίας, τ»ίί χτηνοτροφίας,
τής δαοοπονίας κτλ. Τα ίδρΐιμα-
το αύτά άνήικουν τα περιασότερα
Ε·ις τό 'Τπονργεΐον Γεωργίας καί
χά ύπόλοιπα είς άλλα 'Τπουργεϊα
£>ς επί παραδείγματι τό Καπνολο
ί ύ 'Γ
γιχον
Ίνστιτοντον καί τύ 'Γνστι-
γ
τοΰτον Σταφίδος τα όποϊα νπά-
γονται είς τό 'Τπουργείον Έμ-
ποθίον.
Τα διάφοφα αύτά διάβπαρτα ί
δρύματα ερεύνης έργάζονται κα¬
τά τρόπον άσνντύνιστον άνευ ένι
αίβς έποπτείας καί κατευθύνσε-
ιος καί πρό παντός ανευ μακρο-
«ηοθέβμου προοπτικής είς τα πλαί
οα ενός πραγματικόν προγράμ-
μα,τος άναπτύξειυς. Ή Ελλειψις
αυτή ένιαίου .ιοογοαψιψιατισμον εί
χρν ώς συνέπειαν την μικράν κά
λ,υψιν των άναγκών τής γεοιργί-
ας, τα ύψηλά ϊξοδα τής διοική-
σπβς άλλά καί την οχι πάντοτε ί
κανοποιητικήν ποιότητα τής γεωρ
γικής ερεύνης.
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤ
ΦΟΡΕΩΣ
Ή δημιουργία ενός τοιούτου
προκύπτει άπό:
1) Την ανάγκην σνντονισμού
ίνεργειών τής έν γένει καταβαλ-
λομένης προσπαθείας.
2) Την διαπίστΐ'ΚΤΐν ότι τό νυν
έπιστημονικόν έμψυχον υλικόν
<μας είναι άξιόλογον κα'ι ίπαρκές διά τττν έπάνδρωσιν τής ερεύνης. 3) Άπό την έλλειψιν ενιαίον» ,τοογραμματισμοΰ καί ένιαίας μα κοοποοθέσμου προο.ττικής. 4) Την άξιοποίησιν καί προ- 6ολήν τοΰ επιστημονικαί δΐΛ'αμι- χοϋ τής Ελλάδος. ΑΙ ΔΤΣΜΕΝΕΙΣ ΣΤΝΕΠΕΙΑΙ Είς τόν τομέα τής 'Ελληνικής ΓΕωογικής Ερεύνης ή Ιλλειψις ένιαίου προγράμματος καί ένιαίας ΒΗΜΐτείβς Ιχει τάς δνσμενεϊς σν νεΛείας τ»υ, αί κυριώτεροι των ό .-«κων είναι αί άκόλουθοι: 1) Ή καπνική, δενδροκο>μι.κή
χλπ. Ιρει<να παρέχεται κατά τρό πσν ούχι πάντοτε ομόλογον πρός τάς θυσίας τάς οποίας υφίσταται τό άγροτικόν καί κοινωνικόν σύ¬ νολον διά την απόκτησιν των ό- φελτμάτων τής ερεύνης. Πολλά¬ κις ή μή σνντονισμένη γεωργική ερεννα μάς όδήτγησαν είς επικιν¬ δύνους αύτοσχεδιασμούς καί πει- ίαματιβμούς, οΐτινες Ιπληξαν χ<Α τούς αγρότας καί περιέπλε- ξαν άκάμη περισσότερον τα ήδη ύπάρχοντα προδλήματα στήν άγρο τιχήν ο'ικονομίαν. 2) Ή νφισταμένη διοικητική ύογάνωοι καϊ διάρθρωσις τής έ- οεύνης δέν ϊπιτρέπει τόν Ικανο¬ ποιητικόν σνντονισμόν καί την ά .τοτΕλεσματικήν κατεύθυνσιν τής ίρευνητικής προσπαθείας, ελλεί¬ ψει ενιαίον φορέως. Ή έξάρτητ βις τής ερεύνης άπό τόν διοικη¬ τικόν καί γραφειοκρατικόν μηχα «βμόν διασπάρτων φορέως, ίμ- ποδίζει την άμερόληβττον σνναγω γήν συμπερασμάτων. Τό κακόν αΰτό διβτυχώς έ.πεκτείνϊται εΐσβ τι κοά έντός τής αυτής ύπηρεσί- ο;· 3) Άρκετοί διευθυνταί Ίδρυμά των ερεύνης, άπό ίδιοτέλειαν διώ χούν τούς συνεργάτας των. Δα1 αύτό αλλωστε παρατηρεϊτοα τό βλιβερόν φαινόμενον Ιθύνοντες άογανασμων ερεύνης νά άπέν εναντίον τού κράτους. Πολ¬
λάκις ή έλλειψις έπιστημονικών
όργανον, μηχανημάτων καί άλ-
έ
νο>ν
αν. Προσωπικά ,-τιστεύο ό
ίδρυμάτον ερεύνης
ή οργανισμόν ΝΙΙΔΔ δέν πρέπε»
νά διευθύνουν αύτά πέραν τής δέ
Χαετίας, ίνα μή μεταποιηθοΰν είς
ιατεβτημένονς καί Ινα διευκολύ-
νουν την εξέλιξιν των νέον έπι-
4) Είς ώ0ιΟμένους φορείς τής
*«εύνης τά Ιξοδα είναι νψηλά έ
μέσων καί κυρίος έπιστημό-
έμποδίξει τόν φορέα νά άν-
τιμετοπίση καί τά ήδη ύπάρχον¬
τα προβλήματα ερεύνης.
5) Αί συνθήκαι προσφοράς έρ
γασίας καί άμοιβής των διαφό¬
ρων ίρευνητών είναι ανισοι άπό
τον ενός ίδρύματος είς τό άλλον
μέ συνέπειαν την διάκρισιν των
φορέων ερεύνης είς πτωχούς καί
πολντελεϊς.
6) Ή διεξαγομένη σήμερον 8-
ρεννα υπό πλείστων μεμονωμένων
Ιδρυμάτον ϊΓναι πλημμελής λόγω
μή σννεργασίας αυτών επί τοΰ αύ
τοϋ αντικείμενον πειραματισμόν
καί πολλάκις ελλείψει είδικοτήτων
διά τό αύτό πείραμα. ΑΙ νέαι άν
τιλήψεις περί πειραματισμοΰ άπαι
τοΰν την συμμετοχήν ομάδος επι
στημόνων είς εν καί τό αύτό πεί
ραμα ήτοι γεωπόνου - έδαφολό-
γου - χημικοΰ - ψντοπαθολόγον -
οικονομολόγου διά την συναγω-
γην άσφαλεστέρον συμπεράσμα-
τος. Παρετηρήθη δύο υπηρεσίαι
νά άσχολοΰνται επί τοΰ αντοΰ άν
τικειμένον πρός μεγάλην άπώλει-
βν προσωπικού, χρόνον καί χρήμα
τος.
7) 'Τπάρχει εντονος δυσαναλο
γία προσφοράς εργασίας, εΐδος
καί άμοιβής εργασίας γενικότε-
ρον μεταξύ διοικητικόν έπιστη
μόνο>ν καί έπιστημόνων ερεύνης
καί ειδικώτερον μεταξν έρευνη-
τόν καί έφαρμοστόν. Διά τόν λό
γον τοΰτον νέοι έπιστήμονες ά
ποφεύγουν τόν έρεννητικόν «λά
δόν.
8) Διά λόγους Ιδιοτελεϊς ή έ-
πεμβάσει των κρατούντων, φορεϊς
τινές τής γεοργικής ερεύνης έγ
κατεστάθησαν είς άπομεμακρνσμέ
νας περιοχάς μέ συνέπειαν νά μή
δυνηθούν νά έπανδρωθοϋν μέ &ρι
στα έρευνητικά στελέχη καί νά
μή ώφεληθοΰν των εύνοϊκών συν
θηκών των πνευματικόν κέντρον.
Παράδειγμα τό έν Δράμα Καπνο
λογικόν Ίνστιτοντον τής Ελλά¬
δος.
9) Πολλοί "Ελληνες έρεννηταί
είναι διασκορπισμένοι είς άκατάλ
ληλα Ιδρύματα. Ή σννβνωσις των
Ιπιστημόνων αυτών θά συντελέ¬
ση είς την ανύψωσιν τής έπιστη-
μονακής προσπαθείας τής χώρας.
ΒΑΣΙΚΑΙ
ΚΑΤΕΤΘΤΝΣΕΙΣ
ΑΙ βασικαί κατευθύνσεις τής
Πολιτικής, είς τόν τομέα τής γε
ωργικής ερεύνης δέον νά σννοψι
σθοΰν ώς εξής:
1) Νά καταβληθή προσπαθεία
όπως ύπαχ!θή είς ενιαίον φορέα
ή γεωργική 'έρεννα, διότι ή έοραρ
μογή έντατικοϋ καί άποτελεσματι
κου προγράμματος είναι άπαραί
τητος, διά νά δοθή ό άρθός προ
σανατολισμός είς την Ελληνικήν
γεωργία.
2) Ουδείς άμφιβάλλει σήμερον
ότι ή έπιστημονική καί τεχνική ϊ
ρεννα άποτελοΰν βασικόν σνντε-
λεστή τής έπιταχύνσεως τοΰ ρνθ
μοΰ ο'ικονομικής άναπτύξεος. Διά
τάν λόγον αυτόν όλαι αί άναπτυγ
μέναι χόραι λαμβάνουν τά κατάλ
ληλα μέτρα ένισχύσεος καί συν-
τονισμοΰ των έρεννων διά την
πραγματοποίησιν των μεγαλύτε¬
ρον δυνατόν άποτελεσμάτων.
3) Ή μεγέθννσις των έπιστη-
μονικόν μονάδον καί κατά σννέ
πειά καί των έρευντττικων τοιού¬
των αποτελεί βασικήν επιδίωξιν
τής ϊποχής μας ήτις Ισχΰει κατ'
αρχήν διά πάντα κλάδον. Πράγ
ματι μόνον είς μεγάλον φορέα
μία βρεννητική μονάς δύναται σή
μερον νά ανταποκριθή είς τάς ά
νάγκας τόν άγροτων καί είς τάς
τεχνολογικάς προόδονς. Ό κα
νών αύτάς ίσχύει έπίσης ώς επι
δίωξις καί διά την χώραν μας,
καί δή τόσον μάλλον όσον ή άτέρ
μόν διασπορά των μονάδον τής
ίρευνητικής δραστηριότητος άπο
τέλει μίαν άπό τάς πλέον παθογε
νεϊς πλενράς τής 'Ελληνικής υπο
άναπτύξεως.
4) Νά συγκεντρωθοΰν οί διά-
σπαρτοι φορείς τής γεωργικής έ
ρεύνης κατά συγγενεϊς όμάδας (ε
ρεννα ΐνιανσίων καί πολνετον φυ
των, κτηνοτροφική ϊρευνα, δασι-
κή) πλησίον μεγάλον άγροτι-
κών καί πνευματικόν κέντρον —
ϊ·<ΐ' όσον έπιτυγχάνουν τοϋ άντι- κειμενικοΰ σκοποΰ τιυν — διά λό γους οίκονομίας, καλντερας έπο πτείας, συντονισμένης ενεργείας χαί έπάνδροσίν τολ· διά άριστον έρεννητών. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ &ΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ Φέρεται είς ννΛσιν τά>ν #_{ιο». Διοίκησις Άγω-
ων Έταιοειών παΐ '-.αιρειόΙν ΙΓεριωρκΤΜένης Εύ-
ν« ότι δ,' άποα.ίί««« τοϋ κ. ·Γ·«»βν·β ^"Οθίου
*η· άρ,θ. 66378)4126 τής ΜΙψ*6^1™***
*·.»»ς ,/ς ,ό ϋη' άβιθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(ΑίΙτΙοτ ·Ανωτύμων '-ταιρειά>ν(, ορί?ε«αι Λι δνναν
'« νά ονψιχΐσωσι δημοβι6ύαυααί *>κορα>6 «άς
««λι,βεις τάν Γεν. Συ*ιλ*ύ**ω* καί χονς Ι
"Μοβς ««ν διά τής οίηοΨομΐΗής Ρ******"*!
Χ0ΝΟΜΘΑΟΓΙΚΗ-. ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ *<£*%*»>
«ϊ ίγένε,ο μ.χβ, >Γβ«ε διά «#β Μ0ΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ
Κ&7
, Συμφώνως πρός την έττι σία ν έκθεσιν τοΰ Ο.Ο.Σ.Α.
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗΝ ΑΝΟΔΟΝ ΕΣΗΜΕΙΩΣΕ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1969
"Αλλα·. έξελίξεις:
αδξησις το Ο έθνικοΰ προϊάντος των χωρών 00ΑΣ -χχτά 5ο) ο καί ϊντασις
των πλτ/θωριστικών φαινομέ,νων
ΠΛΡΙΣΙ.— Ή αύξησις τοϋ δγ-
κοϋ τοΰ διεθνοϋς έμπορίου, τό
1969, υπήρξε έντνπωσιακή. Τό ά
καθάριστο έ&νακό προϊόν των χω
ρών τοΰ ΟΟΣΑ ήταν κατά μέ¬
σον ορο 5% ύψηλότερον άπό τό
προηγούμενον Ιτος. Τό ετος 1969,
συνεχίσθησαν έπίσης καί ένετάθη
σαν τά πληθοιριστικά φαινόμενα.
Αί άνοτέριο παρατηρήσεις περι
λαμδάνονται είς την ε'κθεσιν ήν
δποίαν έξέδοσε ό ΟΟΣΑ καί συ
νετάγτ) άπό την διοικονσα Επι.-
τροπή τοΰ Διεθνονς Νο,μισματικοΰ
Ταμείον. Ή ϊκθεσις λέγει, α"τι
έκτός των Ηνωμένον Πολιτειων
καί τοΰ Ηνωμένον Βασίλειον, τό
ποσοστόν τής αυξήσεως τού έθνι
χον προϊόντος τό 1969, είς τάς
χώρας τοΰ ΟΟΣΑ, υπερέβη την
αύξησιν τοΰ 1968. Ή μικρά πτώ
σις τοϋ μέσον όρον (5% έν σχέ¬
σει πρός τά 1968) όφείλεται είς
τά ληφθέντα νομισματικά μέτρα
*αί είς την παρατηρήθεισαν επι¬
βράδυνσιν είς τάς Ηνωμένας Πό
λ,ιτείας καί την Αγγλίαν.
ΑΝΤΑΛΛΑΓΑΙ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ
ΤΟΤ ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ
Αντιθέτως, τό σύνολον των άν
ταλλαγών, μεταξν των χωρών
τοΰ ΟΟΣΑ τό 1969, υπερέβη κα
τά 15 ή 16 τοις έκατό την αξίαν
ών άνταλλαγων τοΰ προηγουμΐ-
νου 8τους καί κατά 13 ή 14 τοίς
έκατό τόν όγκον των. Τά παρα-
τηρηβέντα ΰψηλά έπίπεδα είς τά
εμπόριον τά δύο τελευταία Ιτη,
νπήρξαν σύμφωνα μέ την έκθε¬
σιν, τά ΰψηλότερα έξ όσων Εχονν
σημειιοθή άπό τό 1951. Παραλλή
ως δμως αί πληθωριστικαΐ τά
σεχς νπήρξαν έξαιρετικά ^ντονοι.
Έν πρώτοις όφείλονται είς την
αύξησιν τής ζητήσεως καί τοϋ
κόστονς. Έν συνεχεία, είς την
πρόοδο τόν τιμων. 'Τπολογίζεται
πράγματι, ότι αί τιμαί λιανικώς
πωλήσεως, εως τόν Σεπτέμδςηο
τοΰ 1969, ύπερέβησαν κατά μέ¬
σον όρον καί κατά 4 τοίς έκατό,
τάς τιμάς τοΰ προηγούμενον
I-
τους.
Είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας
παρετηρήθη έξ άλλον, έπιβράδνν
σις τού ποσοστόν τής αυξήσεως
τοΰ άκαθαρίστον έ/θνικοΰ προϊόν-
ος. Όφείλεται. είς τά περιορίση
κά μέτρα, τά όποία ελήφθησαν ά
πό τά τέλη τοϋ 1968 2ως σήμε-
ρα. "Εκτοτε, τά ετήσιον Ιλλεψ.-
τοΰ όμοσπονδιακοΰ προνπολο-
ΰ (9,5 δκτεκ. δολλάρια) με
τετράπη σέ πλεόνασμα 13 δισεκ.
τό δεύτερον τρίμηνον τοΰ 1969.
Ανάλογα «εριοριστικά μέτρα έ
λήφθησαν καί είς τάς άλλας χώ
ρας τοΰ ΟΟΣΑ διά νά περιορί
βουν τό αύξανόμενον χάσμα μετα
ξν τοΰ έσωτερικοΰ των τόκον καΐ
τοΰ τάκου των έλενθέρων άγορων.
Αί άμερικανικαί τράπεζαι πράγ
ματι, έστράφησαν είς την άγορά
των εύρωπαΧκών βολλαρίων μέ συ
νέπειαν, τά μέσα περίπου τοΰ
1969 τό κοστος τοϋ κεφαλαίου
νά ϊχη ορθάση περίπου τά 11 τοίς
έκατό. "Αλλοι παράγοντες, ίίπως
άνα+ιονή τής άνατιμήσεως τοΰ
μάρκου, συνέδαλλαν είς την αΰξη
σιν τοΰ τόκου Ης την Ευρώπην.
Είς την Άμερική, τά χαμηλότε¬
ρον επίπεδον ήτο 8,5 τοίς έκα¬
τό. 'Τπολογίζεται δτι τά δεύτε¬
ρον εξάμηνον τοΰ 1969 τά άμερι
κανικά δάνεια «Ις την αγοράν τοΰ
ενρωπαϊκοΰ δολλαρίον, Εφθασαν
τά 13 δκτεκ. δολλάρια.
Ή ανατίμησις τοΰ γερμανικόν
νομΧσματος, βννέδαλε είς την πτώ
σιν της εντάσεως. Μεταξν της
1ης "Οκτώβριον καί τής 31ης Δέ
κεμβιρίον 1969 τά έπίσημα γερμα
νικά άποθέματα έμεειώθησαν κα-
5,2 δισεκ. δολλάρια. Αί Ήνω
μέναι Πολιτειαι έπίσης επέβαλλον
είς τάς άμερικανικάς τραπέξας,
την δημιουργίαν άποθέματος κα-
λνποντος τό δέκα τοίς έκατό των
δανείων τονς είς εύρωπαϊκά δολ
λάρια. Έν τούτοις, τό έπιτόκιον
των τριών μηνων, είς την αγοράν
τοϋ ενρωπαϊκοΰ δολλαρίου, μολονό
τι ϊ<ρθανε τά 9 τοίς έκατό τόν Οκτώβριον ανήλθεν είς τά 11,25 τοίς έκατό, τόν Δεκέμβριον. ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΤΡΑΒΗΚΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΟΜΑΤΑ Τό 1969 παρετηρήθη επίσης, ση μαντική Ελλειψις Ισορροπίας είς τάς διεθνεϊς πληρωμάς. Πλεονά- σματα έδημΐονργήθησαν είς τό σν νολικόν ίσοξύγιον τοΰ Ήνωμένβν Βασίλειον, καί τά εξωτερικόν Ι σοζνγιον τής Γαλλίας εβελτιώθη, χάρις είς την ύποτίμησιν. Τά- σεις πτώσεως τοϋ πλεονάσματος, έ*ιφανίζονται είς την Δντικήν Γερ μανία ένώ αί Ηνωμεναι Πολιτεϊ αι ένδέχεται νά έμφανίσονν, παο' όλην την έπιβράδννβιν της άνα πτύξεως σχετικόν ίλλειμμα. Ή έφαρμογή των Είδικων Τρα βηκτικων Δικαιωμάτων, αποτελεί σύμφωνα μέ την Εκθεσιν σημαντι γεγονός, διά την βελτίωσιν τοΰ διεθνοΰς νομιοματικοΰ συστή ματος. Πράγματι, τάν "Οκτώβρι¬ ον απεφασίσθη ή δημιονργία 9/ διβ. δολλαρίων χάρτινου χρνσοΰ τά όποϊα θά βννοδευθοΰν άπό τό 1970 μέ την βελτίωσιν των ταατω τικων εύκολιων. Ή τψ,ή τοΰ χρυ σοΰ έξ αλλου, εσημείωσε πτώσιν, είς τάς άγοράς τού Λονδίνον καί τής Ζυρίχης. Τα διεθνή άποθέμα τα, τό 1969, Εφθανον συνολικως τά 78,5 δισ. δολλάρια, παρέμειναν δηλαδή είς τά έπίπεδα τοΰ 1968. Τά άποθέματα τοϋ χρυσοϋ έπί- σης, ένώ ηυξήθησαν κατά 0,6 τοίς έκατό ετησίως, την δεκαετίαν 1955 — 1964, έμειώθησαν τό 1967—68. Αντιθέτως, τά άποθέ ματα είς συνάλλαγμα, ένω έβημεί ωναν αδξησιν 0,7 δισ. δολλαρίο)ν ετησίως, την περίοδον 1955 — 1964, ηυξήθησαν κατά 2 δισ. έτη σίως, μεταξν 1966 καί 1968. Ή Εκθεσις καταλήγουσα, παρα τηρεϊ ότι τά διεθνές νομιοιματικάν σύστημΛ, παρ' όλας τάς διεθνεϊς δνσχερείας είς τάς πληρωμάς καί την μαζικήν κίνησιν των κβφαλαί ών, τό 1969, δέν διαταραχθή επι κινδύνως. Λέγει μΛλιστα, δτι παρ' όλην την αμφιβολίαν ή όποία εΐ- χε σημει»θη, δσον άφορά την ά Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΠΗΡΕΣΙϋΝ ΤΗΣ ΕΤΒΑ Δέν άντιμετθΜΐίςεται θέμα άνα διοργανώσεως τής ΕΤΒΑ καί συμ πτΰξίως των διευθύνσϊών της. Τούτο προκνπτει άπό χθεσινήν ά νακοίνωσιν τής Τραπέζης, ή όποία Εχει ώς εξής: «Έκ τής Διοι¬ κήσεως της 'Ελληνικής Τραπέζης Βιομηχανικώς Άναπτύξεως άνα κοινοΰται δτι τά πρό τίνων ημε¬ ρών αναγραφέντα είς ωρισμένας εφημερίδας τοΰ ήμερησίου Τύπον, ποτελεσματικότητά τού, ϊδωσε κα λά άποτελέσματα είς τά προβλή ματα των διεθνών άνταλλαγων καί τής νψηλής βελτιωβεως τής άναπτύξεως. Τό Διεθνές Νοιασματικόν Τα μεΐον, έν τούτοις θά εξακολουθή ση νά μ,ελετά την δυνατότητα, --------------------------------— μεγαλντέρας έλαστικότητας είς ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ τούς μηχανισμούς, οί δποΐοι κα- Άξΐα Άκινήτων θοριζουν τάς συναλλαγματικάς άν ΟΙκοδομαί κτί τιστοιχίας. Ή Εκθεσις λέει ότι ρια 1.232.813,50 πρός τό παρόν Ιχει σημασίαν, ή Μεϊον άπο συγκράτηοτς των πληθωριστικονν τάσεων καί ή λήψις μέτρων άπά τάς κνβερνήσεις, ώστε νά έπι- διορθώνωντοι αί δνσχέρεταΐ των εξωτερικών πληρωμων, πρίν ή ϊλ λειψις Ίσορροπίας νά γίνεται ύ- περβολική καί μόνιμος. περ* άναδιοργανώσεως τής Τρα¬ πέζης καί συμπτύξεως των δι«υ- Θύνσεων αυτής, ουδόλως άνταπο- κρίνονται είς την πραγματικότη- τα>.
ΙΔΙΑΖΟΤΣΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΗ
ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ
ΤΗΣ «ΟΛΤΜΠΙΑΚΗΣ»
Διά πράξεως τοΰ ύπονργικοΰ
συμβουλιον (ΦΕΚ 70Α) χαρακτη
ρίζεται ώς Ιδιαξούσης σημασΐας
διά την χώραν, ή Ιπένδυσις ττϊς
έταιρείας «Όλυμπιακή Άεροπο-
ρία» διά της εΐσαγωγής άεροπορν-
κοϋ ύλικοϋ νψους 10 έκατ. βολλα¬
ρίων, πρός προώθησιν των άερο-
πορικόν γραμμων "Ελλάδος.
Ούτω, παρακάμπτονται οί υπό
τοϋ Α.Ν. 2687)53 τιθέμενοι περιο
ρισμοί, δυνάμει των οποίων, ή έπι-
στροφή των έκ τοΰ έξωτερικοΰ ει¬
σαγομένων κεφαλαίων δδέν δύνα¬
ται νά ΰπερβαίνη ετησίως τ όπο-
σοστόν 10% τοΰ εΐσαχθέντος.
ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΕΓΗ Α. Ε.
«Ξενοδοχειακαί Έπιχειρήσειοι
Σατωβριάνδου 26 - ΑΘΗΝΑΙ
ΙΣΟΛΟΠΣΜ0Σ τής 31.12.1969
οβέσεις
ΟΙκόττεοα
52.670.- 1.180.143,50
2.405.632,- 3.585.775,50
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΥΣ ΩΣ Π-ΡΑΓΩΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
Άπό στοιχεία παρεχάμενα άπό
την Εθνικήν Τράπεζαν τής Έλ
λάδος προκύπτουν τά άκόλουθα:
Ή αύξησις τής σνμμετοχής
τοΰ δημοσίου τομέως είς τό έ-
θνηών είσόδημα έκφράζει γενι¬
κώς την σύγχρονον αντίληψιν
τής δημοίΐιονομικής πολιτικής, δέ
δομένον ίίτι δι' αυτής τίθενται
είς την διάθεσιν τοΰ Δημόσιον
πεοκτσότιροι πόροι πρός εκτέλε¬
σιν τής άποστολής τον. Πράγμα
διά τής κατάλληλον κατανο- ' κή τής επιτυχίας
μής των πληρωμων τοΰ Προϋπο ών τής Έθνικής
είς 44,1 δισεκοταμμύρια. Τό άνοι
γμα των 3,7 δισεκατ. δραχμων
έκαλνφθη διά τής αυξήσεως τοΰ
έσωτερικοΰ καί έξωτερικοΰ δα-
νεισμοϋ.
Ειδικώτερον ομως πρέπει νό
σημειοθή ότι αί δαπάναι έπεν-
δύσεχ»ν ηΰξτιθησαν κατά τό έν
λόγω δεκάμηνον τοΰ 1969 κατα
ποσοστόν ύπερδιπλάσιον τοΰ ποσο
στοΰ αυξήσεως των τρέχουσαν
δαπανών (29,7% έναντι 12,7%).
Ή αύξησις αυτή είναι ένδεικτι-
τών προοΒΐαθβι
Κυβερνήσεως
"Ετιιπλα —· Σκεύη
Ρουχισμός
Μηχανήυατα
"Εξοδα Α' έγκ)οβως
Χρεωσται
Ταμείον
Φόροι Δημοσίου — Τρΐτων
'Εκκρεμεΐς Λογ)σμο1 ΧρεωστικοΙ
Ζημίαι - Κέρδη
Ζημίαι χρήσεως 1968 144.213,90
Κέρδη χρήσεως 1969 52.137,80
59.643.-
35.632.—
10 965.-
29.364.—
1.054.710 —
110.928,40
43.893.—
10.092.—
92.076,10
5 033.079.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(μετοχαί 500 Χ 10 ΟΟΟ δρχ. εκάστη) 5.ΟΟΟ.ΟΌΟ,—
ΠιοτωταΙ 15.337.-
Φόροι Δημοσίου — Τρίτων 1.485.—
ΕΓοφοραΙ Προσωπικού όφειλόμβνοι 10.464.—
Προσωρινοί πιοτωτικοί λογ)σμοΙ 5,793.—
5.033.079.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΕΞΟΔΑ
1) Γενικά Ιξοδα 42.500.20
2) Τηλέφωνα 5 467,70
3) Άμοιβαΐ τρίτων 55.577.—
4) Φόροι Εΐσφοραί 6.619.—
5) Τρόφιμα Ποτά 8.477,30
6) Είσφοραί ΠροοωττικοΟ 6.166.—
7) Άμοιβσί ΠροσωττικοΟ 30 131. —
8) Κέρδη χρήσεως 52,137,80
207.076.—
Διάφορα ίσοδα
Ενοίκια
Κυλικεϊον
Τόκοι Τρατιέζης
ΕΣΟΔΑ
90.000.-
85.245.—
17.075.-
14.756.—
ογισμον — ταχτικοΰ καί έπεν πρός βελτίωσιν τοΰ παραγωγικοΰ
δύσεων — έπιτνγχάνεται ή άνα- | δυναμικοΰ τής Χώρας.
Ό Πρόεδρος Δ. Σ.
ΠΑΝΑΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Έν Αθήναις τη 28.2.70
"Ο Έντίταλμένος Σύμβουλος
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Κ. ΡΟΚΟΦΥΛΛΟΣ
207.076.-
"Ο Λογιστής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΡΟΣ
κατα/νοιμή τον έθνικοΰ είσοδήμα-
τος ύπέο των οΐκονομ,ικως άσθε-
νεστέρον όμάδων τοΰ πληθυσμόν
καί έπιταχύνεται ή οίκονομική ά
νάπτυξις τής Χώρας διά τής έκ
τελέαεως έργων ύποδομής. Επί
πλέον, διά τοΰ Προγράμμααος
Δημοοΐων Έπενδύσεω|ν τό Κρά-
τος δύναται νά προωθήση παρα-
γωγι/κάς δραστηριότηταις είς το-
μεϊς δπον ή ανάπτυξις προτοβου
λιων έκ μέρους τοϋ Ιδκοτικοΰ το
μεως είναι δυσχερής.
Ό κατατεθείς ήδη άπό τοΰ πά
ρ.ελθόντος Νοεμβριού Κρατιικός
Προνπολογιαμός τοΰ ϊτονς 1970
άκολουθίΐ τάς γενικάς αύτάς άρ
χάς. Άνάλνσις των κονδυλίων
τοΰ Προϋπολογισμόν τούτον καί
σύγκρισίς των πρός τά άντίστοι-
χα τοιαϋτα τοΰ 1969 γίνεται είς
άλλη θέσιν τοΰ παρόνηας τεύ-
χους. Ένταΰθα κρίνεται σκόπιμον
νά άναφερθοϋν μερΐΛαί διαπιστώ
σεις ώς πρός την εκτέλεσιν τοΰ
Προϋπολογισμόν τοΰ παρελθόντος
ούς.
Έκ των μέχρι σήμερον διαθί
σίιμων άπαλογιστικων στοιχείων
νο^ποΖτ^^το'ΰ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΓΙΑΝΙΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΕΙΑΙΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
προϊόντος τής άμεσον φορολογί
άς έναντι τής αντίστοιχον άποδό
σεως των έ·μμέσον φόρον (ήτοι
16,7% ίναντι 12,3%), ώστε νά
προκύψη βελτίωσις τής μεταξύ
των δύο κατηγοριών άναλογίας.
Ί σ ο λ ο γ ι σ μ ό ς τής 31ης)Ι2)1969
Ι
ΝΕΑΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΙΛΡΤΟΤΝ
ΟΙ ΟΙΚΟΙ «Α.Τ.Ε.»
ΚΑΙ «Γ. ΑΒΡΑΣΟΓΛΟΤ»
Μέ άρχικύν μετοχικόν κεφάλαι¬
ον δέκα έκατομιμνρίων βραχμών,
αί εταιρείαι «ΑΤΕ Α. Ε.» καί «Γ.
Άβράσογλου Α.Ε.Β.Ε.» πρόκτ*·
ται νά ίβρνσουν, έπελθούσης πρός
τουτο συμφωνίας, νέαν εταιρείαν
υπό την έηωννμίαν «ΑΤΕ — Α-
ΒΡΑ2 Α.Ε.Β.Ε.», ή όποία θά α¬
ναλάβη την εκμετάλλευσιν των άν
τιπροσωπειών των χωματουργικων
μηχανημάτων <Κατέρπιλλαρ», των μηχανημάτων πεπιεσμένου αέρος «Ίνγκερσόλ — Ράντ» καί των έ λαστικών «Γκούντ — Γήαρ». Στό προκυπτει δτι ό Προϋπολογισ}Μ>ς | χον τής έταιρείας, της οποίας τό
τού 1969 έξετελέσθη Ικανοποιητι- ' μετοχικόν κεφάλαιον ύπολογίζεται
έντός τον τρέχοντος Ετονς νά α¬
νέλθη είς 50 έκ. δρχ., είναι ή αδ
ξησις των πωλήσεων των προανα
φερομένων προϊόντων καί ή όρ-
κως κατά τό δεκάμηνον Ίανονα
ρίον - "Οκτώβριον. "Εναντι τής
άντιστοίχον περιόδου τον 1968
τό σύνολον των έσόδων ηυξήθη
κατά 13,6% είς 40,4 βισιεκατ.
δραχμων, ένώ αί δαπάναι ηυξή¬
θησαν κατά 15,5%, άνελθοΰσαι
γάνωσις τοϋ σνστήματος έξυπηρε
τήσεως πελατωΛ' βάσει συγχρονι-
σμένων μέθοδον.
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Πάγιον
Α. Έγκαταστάσεις 28.025.—
Άποοβ. Έγκατασ. 27.172.— 1.353.—
Β. "Βπΐ"λα καί Σκεύη 80.595,80
Άποσβέοεις 54.290. - 26.305,80
Γ. Μεταφορ. Μέσα 65.ΟΟΟ,—
■Ατοοβέσεις 25.754.— 39.246.-
2. Κυκλοφοροϋν
Α. Άπαιτήσ. έοόδων
Β. Πελάται
Γ. Ανταποκριταί έξωτερικοΰ
Δ. ΧρεωστικοΙ Λογαριασμοί
Ε. "Εγγυήοεις
3. Διαθέσιμα
Α. Ταμείον
25.371,80
200.010,80
763.192,05
194.ΟΟΟ,ίΟ
16.000.—
4.795,60
1.270.275,35
1. Κεφάλαιον
Α. Έταιρικόν Κεφάλαιον
Β. Άποθεματικόν
2. 'Υττοχρεώσεις
Λ. Διάφοροι 'Υποχρεώσεις
Β. "Εταιρείαι
Γ. Διάφοροι Πιοτωταί
Δ. Άποτελέσμα Χρήσεως
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
240.000.—
21.290,95
668.996.—
311.086,50
24.973.10
3.928,80
1.270.275,35
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως»
ΕΣΟΔΑ
1. Γενικά «ξοδο
2. Άποσβέοεις έπίπλων
3. Άττοσβέσεις έγκαταοτάσεων
4. Άποσβέσεις μεταφ. μέσων
5. Κέρδη Χρήσεως
Ό Λογιοτής
ΛΗΜ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
7.114,20
16.119.-
5.705.—
7,800.-
3.928,80
40.667.—
1. Διάφορα Εσοδα
ΕΞΟΔΑ
40.667.-
40.667.-
'Ο Διαχειριστής
ΕΛΕΥΘ. ΠΑΠΑΠΑΝΝΚΣ
1969
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α. Ε.
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1) Πάγιον
ήπεδα
Κτίριά
Μηχανήματα
Μεταφορικά Μέσα
Επιπλα — Σκεύη
1968
843.100.-
1.966,527.—
9 891.164,55
433.733,90
107.942.-13 242.467,45
1969
843.100.—
1.<ί66.527.-- 9.891.164,55 433.733,90 108.292.-13.242.017,45 2) Κυκλοψοροθν είς χείρας τής "Εταιριυς Πρώται δλαι 237.004.- Ημιτελή προ'ιόντα 480.100.— Έτοιμα πμοϊόντα 2.1Ο5.52ΰ,ί)Ο Διάφορα έμπορεύματα 52 469,50 Μή 6ΐ:Οουλευμίνα ϊξοδα 24.380.— Διάφοροι δαπάναι παραγωγίϊς — 3) Κυκλοφορούν παρά Τρίτοις *ρ)τια ε.1οπρακτέα 50.330.— "ρ)τια έν καθυστερήσει — Προσωρινοί Λ)σμοί 127.072,60 Λ)Σ Προμηθευτων 56.227,03 Λ) λ Πελατών 1 657.714.- 2.899.474.— 265.608.- 414.703.— 1.049.382.- 52 469.50 37.000.- 850.- 1.820.012.50 162.758.— 51.169.- 371.841.60 49,944,50 1.891.943,65 1.757.881,50 2.393.594,60 4) Διαθέσιμον Γ-.θν. Τράπ. "Ελλάδος Λ)Σ δψεως 4.018,15 4.018,15 ■ΊΚ8Τ ΝΑΤ. ΟΤΥ ΒΑΝΚ Λ)Σ δψεως 1.568,60 - Ταμείον 88.987,30 4.982,70 Ελλ. Γράπ. Βιομηχ. Άναπτύξεως 4.528.702.- 4.623.276,05 - 9.0:0,85 5) Άποτελέσματα Ζημίαι 7.230.311,15 8.599.217,1 29.887.472.30 26.064 642,55 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 1969 1) 'Υποχρεώσεις τιρός Μετόχους Μετοχικόν Κεφάλαιον 7.Ο56.ΟΟΟ.— 7.056.ΟΟΟ.- Λ)Σ Μετοχών 4.326.533,45 11.382.533,45 4.637.434,45 11.693.434,45 2) 'Υτΐοχρεώσεις πρός ΤρΙτόυς Γρ)τια πληρωτεα 747.421.— 296.694.— Προσωρινοί λ)σμοΙ 149.111.70 357.631.20 Λ)ϊ ΠρομηθευτΛν 348.388,80 246.886 80 Λ)Σ Πϊλατων 287.662,50 460 158,50 Άποδοχαΐ Προσωπ. όθβιλόμίν. 1.001.963.90 507.225,50 Κρατήοεις καί ΕΙοφοραΙ - - - ■ 2.484.488.- 5.019.035,90 2,368.777,60 4.237.373,60 υπέρ Τρίτων 3) Δάνεια ΗΙΚΒΤ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΟΙΤΥ ΡΑΝΚ 3.470.779,25 Έλλην. Τράτι. Βιομηχ. Ά- νατττύξεως 4) Άτιοσβέσεις Άποσβεσθέντα κτίρια 558.514,35 » Μηχανήματα 4.252.757,25 » Μεταφ. μέσα 160 858,70 2,878.869.65 5X00.000.- 8.470.779.25 1.622.577,60 4.501.447,25 "Επιπλα-ϊκεύη 42.993,40 5.015,123,70 656.840,65 4.747.315.50 180.590,50 47.640,60 5,632.387,25 29.887.472,30 26 064.642,55 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως ΔΑΠΑΝΑΙ Προμήθειαι και έ'ξοδα πωλήοεων Διαφήμισις Τόκοι Φόροι — Τέλη Άμοιβαΐ Τρίτων καί ίλευθ. έπαγν. "■ξοδα Δ)σεως ΕΙσφοραΙ Χαρ)μα Δαπάναι οργανώσεως Άποσβέοεις Κτιρίων » Μηχανημάτΐίν » Μεταφορ. μέσων » Έπίπλων — Σκευών 61.203.— 104.241.— 364.669.— 240.151.50 , 76.955.- 925.075,85 112.313.- 84.854.— 1.969 462,35 86.495.— 58.219.- 508.774,10 437.613.- 105.375.- 924.670,25 111.328.— 2.232.474,38 98.328,35 494.343.25 21.686,70 4.379.40 618.737.70 98.326,30 494.558,25 19.731,80 4.647,20 617.263,55 Γενικόν Μικτόν Κέρδος 250.488.60 ΕΣΟΔΑ 250.488,60 1.480.831.90 1.480.831,90 Ζημία Χρήσεως 250.488,60 2 337.711,45 1.480.831,90 1.368.906.- Ό Γενικάς Διευθυντής ΑΛ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ 2.588.200,05 2.849.737,90' Αθήναι 28 Φεβρουαρίου 1970 Ό Άντιπρόεδρος Γ. Γ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ 2.588.200,05 2.849.737,90 Ό Προϊστάμενος ΛογιστηρΕο» ΑΝΔΡ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
(Συνεπεία έκ της 1ης ε/ελίδος)
σαν τόν τσάρο καί, τή τσαρίνα
«Πατερούλη» καί Μητεροΰλα» καί '
θά τούς προσκυνοΰσαν μέ την έ- |
θιμοταξία πού ΐσχυε στό «Ιερόν ι
Παλάτιον» των αύτοκρατύριον τής
Ρωμανίας. Στά 1724 έπισημοποί '
ησε τό γάμο τού μέ την Αίκατε¬
ρίνη καί την Ιστεψε αύτοκράτει- |
ρα. Πέθανε όχτώ μήνες άργότερα ,
στίς 28 Ίανουαρίου 1725. Τό
μίσος τού κατά των τούρκων
κληροδοτήθηκε στούς διαδόχους
τού.
"Ενοεκα χρόνια υστερώτερα, ε¬
πί τής άνηψιάς τού αύτοκρατεί-
ρας "Αννας Ίβάνοόνας δναψε νέ
ος συμμαχικός πόλεμος τής Ρωσί
άς καί της Αυστρίας κατά τής
Όθωμανικής Αύτοκρατορίας. Ή
"Αννα μιμήθηκε τό προηγούμενο
τού βείου της. "Εοτειλε προκηού
ξεις στίς έλληνικές χώρες καί κα
λοϋβε τούς χριστιανούς ν' άποτι-
νάξουν τό ζυγό των άλλοπίστων
τούρκων καί νά ένσιοματωθοΰν
μέ την όμόδοξη «Άγία Ρ'οσία».
Τό άνακτοβούλιο τής τσαρίνας
προεξόφλησε την εύμενή άποδο-
χή, των προκηρΰξεων κι' δταν ό
ρώοος στρατάρχης Μννιχ είσέδα
λε στή, Μολιδαβία διεκύρυξε ότι έ-
νεργοΰσε σάν έντολοδόχος των κα
ταδυναστενομένων χριστιανικών
πληθυσμώ*. «Γιατί ή όμόθυμη θε
ληση των Γραικών έννοοΰσε την
Αϋτοκράτειραν πασών των Ρωσϊ-
ών νόμψ,η κυρίαρχον τους». Ή
χρησιμοποιή^ τής έθνικής έπωνυ
μίας «Γραικοί», γιά τή δήλωση
των χριστιανών τής Όιθωμανικής
Αύτοκρατορίας, άντί τοΰ «Ριομαΐ
οί», δέν υπήρξε τυχαία. Είναι φα
νερό 8τι άπέθλεπε ν' άποκλείση
τό έν&εχόμενο νά διεκδικήση την
προστασία τους ή Αυστρία, μέσω
τού σύζυγον της Μαρίας θηρε-
*ίας, Φραγκίσκον Β' αύτοκράτ*,-
ρος τής Άγίας Ριομαϊκής Αύτο¬
κρατορίας.
Τό κήρυγμα κι' αύτη τή φορά
δέν εΐχε μεγάλην άπήχηση. Δέν
χωρεΐ άμφΐοΌλία δτι οί ελληνες
συμπαθοΰσαν τούς ρώσους. Άλ-
λά δ μύχιος πόθος τους δέν ήταν
ή άλλαγή δυνάστου, μά ή άπόκτη
ση δικοΰ τους ανεξαρτήτου κρά·
τους καί. δικσϋ τους βασιλιά. Οί
σποραδικές έπαναστατικές έκδηλώ
σεις τους υπήρξαν πολύ περκορι
σμένες, άσήμαντες.
Οί ήττες της σύμμαχον της
Αυστρίας κι' ή πιεστική μεσολά
6ηση τής Γαλλίας πειθανάγκασαν
την Ρωσία νά υπογράψη, στά
1739, τή ρωσοτουρκική συνθήκη
είρήνης τοΰ Νεμιρόδ. Ή Όθωμα
νίκη Αύτοκρατορία άπέδωσε στή
Ρωσία τό Άζόφ καί ή Ροκΐία ά
πεχώρησε άπό τή Μολδαβία. ΟΙ
«ραγιάδες» έγκαταλείφθηκαν πά
λι στή μοίρα τους.
_τά είκοσιένα χρόνια τής 6α-
σιλείας της κόρης τού μεγάλου
Πέτρου, αύτοκρατείρας Έλισάβετ
Πετρόδνας ή ρωσική έξωτερική
πολιτική ανέλαβε εύρύτατες προ>
ΕΓΒ Ο ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
21 Απριλίου 1967 — 21 Ά κρ:λ·ον 1970
τοδουλίες στή 6όρεια καί στή
κε-ντρική Εύρώπη. Ή άπύσπαση
τής νότιας Φιλλανδίας άπό τή
Σουηδία, οί μακροχράνιοι συμμα
χικοί πόλεμοι μέ την Αυστρία
καί τή Γαλλία κατά τής Πρωσοί
άς καί οί έσωτερικές έκπολιτιστι
κές μεταρρύθμισις, καλύψαν ο-
λο τό ρακκπκό ενδιαφέρον. Ή ί
κανοποίηστι τοΰ μίσονς κατά των
Όθο>μανών άςιρθηκε στό άόριστο
μέλλον.
ΤΠ. Η «ΜΕΓΑΛΗ»
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Β'
Ή αύτοκράτειρα 'Ελι,σάβίΤ Πέ-
τροβνα, πέθανε τέλη Δεκεμβριού
τοΰ 1761 καί την διαδέ-χτηκε ό
ανεψιός της, Πέτρος Γ' Φεοντό
ροβιτς.
Ή 'Ελισάβε-τ, γυναΐκα τετρα-
πέρατη, καί άρκετα μορφωμένη,
«ρημιξότανε γιά τή φιλοπατρία,
την εΰσέβεια, την καλο>σύνη καί
τή φιλανθρωπία της, άλλά και
γιά την έλαφρότητα των ήθων
της, τίς άχαλίνωτες διασκεδάσεις
της καί τούς <τκανδαλώδεις ερ«>-
τές της. Την ώνομάτισαν «Εύ-
σπλαχνική» καί είναι αγνωστο δν
ή προσωνυμία αύτη τής δόθηκε
μέ την ίννοια τής «φιλεύσπλα-
χνης» ή της «ψυχικάρας». Δέν
παντρεύτηκε γιά νά μή θέση φρα
γμό στήν έρωτική καί σεξουαλι-
κή άσυδοσία της κι' Ιλυσε τό
πρόβλημα τής διαδοχής της μέ
την υΐοθεσία τοΰ άνηψιοΰ της
Καρόλου Πέτρου Ούλ&ρίχον, γυ-
ιοΰ τής μεγαλύτερης αδελφής
της "Αννας, δούκισσας τοΰ Όλ-
στειν - Γκόττορπ. Τόν ϊφερε βε-
κατετράχρονο στήν Πετρούπολη.
Τόν δάφτισε όρθόδοξο μέ τ' 8-
νομα Πέτρο Φεοντόροβιτς κι' α¬
ι νέθεσε σ' εΰρυμαθεΐς κακθηγητές
Ι νά τόν διδάξουν τή ρωσική γλωσ
σα καί νά τοΰ έμπνεύσουν ρωσι-
κά θρησκευτικόν καί πατριωτικά
α'ισθήματα. Ή διδασκαλία δέν ά
πέβοκτε. ΤΗταν κοντόμυαλος, ά-
| προσάρμοστος, άμελής καί πεισμα
τάρης. Παράλληλα φρόντισε καί
νά τόν παντρέψη. Ή έκλογή τής
(νύφης την σκότισε τρομερά. "Α¬
πέκλεισε τίς ρωσίδες γιά νά μή
' προκαλέση άντιζηλίες καί διεκδι-
! κήσεις μεταξύ των Ισχυρών ροχιι
κων οίκογενειων. Την ήθελε αύθεν
τική πριγκίπιβσα «έξ αΐματος»
γιά νά δικαιολογεΐται ή προτίμη
] σή της. Άλλά κι' άπό δευτερεύ-
ουσα δυναστεία, ώστε νά θε(ορήο"η
μεγάλη τύχη τό γάμο της μέ τόν
ρώσο διάδοχο καί ν' άφοσιωθή
ενθερμα σ' αυτόν καί στή νέα
της πατρίδα.
Ό βασιλεύς τής Πρωσσίας
Φρειδερίκος Β', ό «Μέγας», τής
υπέδειξε τή Σόφια, κόρη ταθ
στρατηγοϋ τού διοικητοΰ τοθ Χτετ
τίνου, πρίγκνπος Αύγουστον Φρει
δερίκου τού "Ανχαλτ Τσέρπστ,
μι&ς μικροσκοΛΐκής πολίχνης πού
δύσκολα θά μποροΰσε ν' άνακα-
λύψη κανείς καί στούς λεπτομε-
ρέστερους χάρτες τής Γερμανί-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ναί, έγώ κουδάληβα τόν σταυ
ρό Τού στόν Γολγοθά.
Μέ άνάγκασαν νά τόν κουδαλή
(Τω. Άρνήθηκα δσο εΐχα την τόλ
μη.
Άλλά ό «Ύθ<ρυ>,"ϊος δέν μπορεϊ
πάντοτε ν' άονιέται τίς διατα-
γΐς τίδν ΰλλων.
Στό τέλος εϊμαστε ύποχρεωμένοι
νά ύ.τοκύψοιμε, νά άκούσω'με.
Κάαοιοι μάς έ-ξαναγκάζουν μέ
τό μαστίγιο. Έμίϊς ύποχιοροϋμε
καί κροτάμε μισος.
Μερικοί μάς άναγκάξουν μέ
καλιοίτννη· Εμείς ΰποχοροΰμε καί
νοιώθουμε άγάπη.
Αύτό σν·νέ6ηικε σέ μενά έκείνη
τή μερά στά Ίε-ροσόλυμα.
Μόλις είχα φθάσπ Λπό την Κυ
ρηνία.
Περπατοΰσα στό δρόμο οταν ά
κουσα έναν τρομακτικό, ΰπόκίικρο
θόουβο.
Άκούστηκε σάν κεραυνός. "Ο
μοις ό ούρανός ήταν καθαρός.
"Επειτα δκουσα φωνές άνθρώ
πο^ν, φωνές δλο θυμό, καί φίονές
δλο λυγμούς.
Κατόπιν εΐδα την πομπή.
ΙΤρωτος σ' αυτή την άργοκίνη
τη άκολουβία ήταν ενας ψηλός,
λεπτός "Ανθρωπος.
"Εσερνΐ έ'να σταυρό πάρα πό
λύ 6αρύ άνάλογα μέ τό εδθραυ-
στό Τού σώμα.
Σκόνταφτε κι' επεφτε. Καί
δέν σηκωνόταν.
"Ενας Ρωμαϊος στρατιώτης
τόν χτύπαγρ μέ τό μαστίγιο, άλ
λά 'Εκεΐνος δέν μποροΰσε νά ση-
"Εμενε καταγής.
Σήκο>σε τό κεφάλι Τού καί
κύτταξε τριγύρω σάν ναλπιζε πώς
κάποιος φίλος θά Τόν (Ίοηθοϋσε.
Μερικές γυναίκες σφούγγιζαν
τό αΐμ-α άπό τό πρόσιοπό Τού.
Δοκίμασαν νά σηχώσουν το
σταυρό. Άλλά 'τούς έρχόταν πά
ρα πολύ 6αρύς.
Θέλησα νά τό σκάσω. Καί έν
τούτοις κάτι μέ κρατοΰσε κεϊ.
Δέν μποροϋσα νά πάρω τα μά-
τια μου άπ' τό πρόσωπό Τον.
Μακάρι νά μή εΐχα ϊρθη στά
Ίεροσόλυμα.
Καί έν τούτοις ήμουν χαρούμε
νος ποΰ βρισκόμουν έκεΐ.
Τότε μ' είδε ό Ρομαίος έκα
τόνταρχος.
Κατάλαβα ά,μέσιος τί σκόπευκ
νά κάνη.
ΤΗρθε μέ μεγάλα βήματα νόν
τα ρ,ον μέ πρόσωπο σκληρό κι'
άγριωπό.
Δέν μποροϋσα νά κάνω 6ήμα.
Τό μϊσος τής καρΰιδς μόν πή7ε
τό αΐμα στό κεφάλι.
"Ηθελα νά δοκΐο) δυό γροθιές
σ' αύτό τό κακό, κοροϊδευτικό
ποόσϊοπο.
Πώς μισοΰσα αυτόν κι' δλους
ποΰ στεκόνταν έκεϊ γι·ά τόν "δι ο
σκοπό αύτη τή στιγμή.
Καί έν τούτοις α'ισυάνθηκα λν
πή γι' αυτόν.
"Ιστος κι' αύτός νά μισοΰσε αύ
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ "ΛΙΝΑΟΣ.. Α. Ε. ΡΟΑΟΣ ΕΤΟΣ 20
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Κυκλοφορούν
Έμπορεύματα
Πελάται ______
Χρεωστικοί Λογσριαομοΐ 135.036,—
Δισθέσιμον
Ταμείον 52.782.50 24.224,90
Τράτιβζαι 829.499.40 897.849,70
2.278.593,20 2 200 641,80
1.034.363,90 1.064.847,65
110.201.-
4.330.275.- 4.297.765,05
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 19Η8
Μετοχικόν Κεφάλαιον 1.008.ΟΟΟ.— 1.ΟΟ8.ΟΟΟ.-
5.6ΟΟ Μεΐοχαί Όνομ. 'Α-
ξίας 180 εκάστη
ΆποθεμσττκΑ
Τακτικόν άποθεματικόν ώς
Καταστατικόν 28Τ.171.75 255.938,75
"Εκτακτον άποθεματικόν 856.104 10 856.104,10
'Υποχρεώσεις
Μερίσματα, Άμοιβαί Διοικ.
Συμβουλίου, Πρόσθ.
άμοιβαί 315.480.- 281.000.-
Κέρδη είς Νέον 6.501.— 2 483.-
Φόροι Δημοσίου 17.995,55 58.752,—
Πιστωτικοί Λογαριασμοϊ 1.845.023,60 1,835.487,20
4.330.275 — 4.297 765,05
τή τή δουλειά.
"Ιίκος νά μην τοΰ αρεσε ή δο>· ί
λειά τού.
Αύτό πού ήξερε ήταν νά έχτε:
λή διαταγές.
Κύτταξα δίπλα στόν έκατόνταρ
χο καί εΐδα εκείνον τόν "Ανθρω-
πο καρφοΜΐένο στίς πέτρες τού
δρόμου άπ' τό δαρΐ' σταυρό.
Ό έκατόνταοχος φώναξε θυ-
μοιμένα την διαταγή τού σέ μενά:
«'Βσύ! "Ελα νά κουδαλήσης αΰ
τό τό σταυρό στό Γολγοθά!».
«'Όχι!» φώναξα. «"Οχι, δέ>·
θέλο). Δέν εΐμαι άπ' τα Ίεροσό-
λυμα. Δέν είμαι δικός σας.».
Άλλά Λκόμη κι' δταν μιλοϋσα,
ήξερα πώς έγώ θά κουδαλοϋσα
αυτόν τόν σταυρά στόν Γολγοθά.
θά τόν κ.ουδαλοΰσα δχι γιατί
μέ διέταξε ό έκατόνταρχος, ο(5τε
έπειδή, οί στρατιώτες θά μέ τιμο
ροϋσαν μέ τό μαστίγιο τους κ.αί
μέ τα ξίφη τους.
θά κουβαλοΰσα αυτόν τόν σταυ
ρό, γιατί κάποια παράξϊνη δύνα
μι μέ τραδοΰσε πρός τόν "Ανθρίο
πό ποΰ φαινόταν τόσο άΰοήθητος
καί μόνος.
Χρειαζόταν κάποιον νά σηκώση
αύτό τό φορτίο άπ' την πλ.άτη
Τού.
Άλλά πιό πολύ... Χρειαίόταν
ενα φίλο!
Κι' ίννοιωσα πώς τίθελ.α νά γί
νιο τρίλος Τού!
Βγήκα στό δρόμο καί Τόν πλη
σίασα.
Ό έκατόνταοχος μ' άκολοΰθη
σε.
Τούς ξέχασα δλους πού μέ κύτ
ταξαν.
ΤΗταν σάν νάταν μόνον αύτός
ό "Ανθρωπος κάτα> άπ' τό σταυ
οό κι' έγώ έκεΐ... μόνον εμείς οί
δυό μας. Καιθώς ε'σκυψα νά ση-
κώοω τό σταυρό άπό την πλατή
Τού πάν» στούς ώμους μόν Έ
. κεϊνος χαμογέλασε. Μοΰ εΐπε τ|-
(ρεμα: «Σ' εύχαριστώ, άδερφέ
Μου!».
Μιά παράξενη δύναμη μεγάλη
μπήκε μέσ' τό σώμα μου. "Εννο
' (οβα πώς μποροϋσα νά κουβαλή-
σω τίς πύλες καί τα τείχη τής
! Ίερουοαλήμ αυτή την στιγμ,ή.
Δέν ήμουν πιά ενας άπλός δνθρω
' πος. "Εννοιοσα πώς ήμονν παιδί
τοΰ θίοΰ!
| «Σ' εύχαριστώ, άοελφέ Μόν!»
' Δέν θυμάμαι τόν δρόμο πάνο
στό λόφο τοϋ Γολγοθά.
Δέν μπορίδ νά θνηιττθω ποτι κοι
δαλοΰσα τόν στανρό.
Ι "Αλλα χέρι« κι' άμοι αΰτό τύ
δάρος πρέπει νά. ατραοααχ.
' Μόνον οί δυό αας προχωρον-
' σαμε σ' εκείνον τόν θλιδερό δρό
αο αύτη τή μερά... «ΟΛ·ον 'Εκεϊ
ν^ς κι' έγώ.
Ι Τόν ακολουθούσα... κι' ϊννοκο
θα πώς αΰτό ποΰ έ'καιινα ήταν
σοχττό καί καλό.
1 Σία λόφο ?ννοιιι>σα νΐρο.-τή γιά
τοΰς ίερεϊς μέ τίς ίπίσηιμες στο
λες τους.
Λνπάμουν τόν κόσμο πού κο((ν
, γαζε: «Τό αΐμα Αυτού εςρ' η¬
μάς...!».
Δέν ήξεραν τί ελεγαν.
Ό μόνος ανθρωπος στό λάφο
πού δέν χρϊΐαζόταν νά λυπηβής
ήταν Αύτός δ ψηλός, λεπτός "Αν
θρωπος.
Άλλά — μι« μεγάλη άλλαγή
ΐγινί σ' Αυτόν καθώς στεκόταν
ίκεϊ καί περίμενε.
Δέν 8δειχνε πιά καχεκτικός καί
μόνος.
Φαινόταν άναξωογονημένος, σί-
γουρος μέ τόν 'Εαυτό Τού, άθια
μαρτιυρητος, άφοδος.
"Εννοιοθα περηφάνεια γι' Αυ¬
τόν!
"Επειτα... 'Εκβίνος ϊκανε κάτι
τόσο «γαπάντεχο πού δλοι κρά
τησαν <τήν άνα»νοή τους. Οί ίβρεΐς κΰτταξαν ό «νας τόν άλλον μέ κακά προαισθήματα καί ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ Λύσις -/αί είς τα ι·.·Αροκρ> βλήαατα
Άποτελέσματα Χρήσεως
Διάθεσις Καθαρών Κερδών 1969
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως
έμπορευμάτων
"Εξοδα Διοικήσεως
1.084.895,65 1.041.389,75
722.170,10 601.071,20
Καθαρά κέρδη χρήσεως 362.725,55 440.318,55
Παρελθούσης χρήσεως 2.483.—
Παρούσης Χρήσεως 36?.725,55
Πρδτον μέρισμο 60.480.—
Πρόσθετον μέρισμα 198.000.—
365 208,55
Άμοιβαί Διοικητικοϋ Συμ¬
βουλίου 22.000.—
'Εκτός μισθοΰ άμοιβαί 35.000.--
Κέρδη είς Νεον
Τακτικόν άποθεματικόν
Φόροι Δημοσίου
258.480. -
57.000.—
6 500.—
25.233.—
17.995,55
365 208,55
Έν Ρόδω τη 31 Μαρτίου 1970
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικ. Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Αογιστής
ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΙΣΡΑΕΛ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛ. ΔΑΝ1ΗΛ.ΔΗΣ
ΟΙ στρατιώτες εξεπλάγησαν
καί στρκόταν όνησνχοι περιμένον
τας τίς διαταγές τους.
Αύτός ό "Ανθρωπος μέ τό αγ
κάθινο στεφάνι στό κεςράλι Τον
καί τίς σταγάνες αίμα στό πρόσω
πό Τού, πηγε μέ τή θέλησί Τού
ατο σταυρό έκεΐ πού τόν Ιρριξα.
Τόν κύτταξε γιά μιά στιγμή.
"Επειτα... Γύρισε καί ξάπλο)-
σε σ' αυτόν σάν νά ξάπλτονε γιά
•νά πάρη λίγο υπνο.
Κανένας δέν μποροΰσε νά πά¬
ρη άναπνοή γιά μιά στιγμή.
Ό έκατόνταρχος κύτταζε μέ εκ
πληξη.
Στό τέλος μέ Ιναν δγριο ψίθυ
ρο, διέταξε τούς φρουροΰς νά
κάνοιιν την δουλειά τον.
Συνέχβια «Ις την Οην σελί&α)
'ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΛΕΛΦΕΙΑΣ,, Α.Ε.
____________ Ίσολογισυός τής 31ης ΔεκερβρΙο'ο 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινηνοποιήσεις
θΐκόπεδα 600.901.—
ΟΙκοδομή 5.017.245.-
Μεΐον άποοβέσ. 3.058.873.— 1 958.372.-
"Επιπλα & Σκεύη 361.871,50
άποσβέσιις 246.506,3ο 115.365,20
1ί)6ί)
11)68
. Μηχανήματα
Έζαρτήματα
Τράπεζαι
Ταμείον
Μΐτοχαί
Ζημίαι τταρελθουσών χρήσεως
3.0Ο0.- 2 677.698,20 2.783.658.20
39 239.— 39 239 -
15.953.— 867,70
20.443.20 51 213,50
50.000.—
6.181 474 25 6 501 168,25
8.984 807,65 9 376.146,65
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαιον
Δισιροομενον είς 57 254 μετοχάς
όνομαστικης άζίας Ρρχ. 144,50
εκάστη
Διάφοραι
Κέρδη χρήοεως
1969
8.273.280,-5
292 848,70
418.678.60
1968
8 273 280,?5
783.172.30
319 694.-
8.984.807,65 9-370.146,65
Ανάλυσις
Μερίδος Κέρδη - Ζημίαι
Άποοβέσεις
"ΕξοΒα
Φόροι
'Εκπτώσεις καί Διαφοραί
Κέρδη πρός έξίοωσιν
1969
105.960.-
272.391.20
179.514.—
418.678.60
1968
91 080.-
298 621,60
95 211 —
22.193,40
31!) 694.—
'Ενοίκια ■
Τόκοι
1969
975.600.—
943,80
1968
826.800.-
976 543,80
826.800 —
976.543,80
826.800 -
Ό Πρόεδρος καί Γενικάς Διευθυντής
ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΣΣΕ©
Έν Νέα Φιλαδελφεία τη 25 Φεβρουαρίου 1970
Ό Ειδικώς έξουσιοδοτηθείς Σύμβουλος
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΒΜΕΛΗΣ
"Ο Λογιστής
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡ1ΓΟΣ
Άπύ τό κυκλοφορήσαν έτδιαφέρον
τεΰχος υπό τόν τίτλον «Τρία
Χρόνια 'Εθνικής Άναδημιουργί
άς» άναδημοσιεύομεν, κατωτέ¬
ρω, τόν πρόλ.ογον αυτού, λόγω
τής είδικής σημασίας τού:
Σ υνεπληρώθησαν τρίο ιτη 6<α κυ6ερνήβε<ΐ)ς τής Ελλάδος υπό τής 'Ειθνί-κής Κυβερνήσεως, έντο λοδόχον τοΰ 'Ελληνικοΰ Λαοϋ, δ στις, διά των Ένό.τλο>ν τής χο')-
ρας Δυνάμεων, εδημιούργησε την
επανάστασιν τής 21ης Απριλίου
1967.
Καί είς τόν περαορισμένον χρό
νόν εσημειώθησαν βπιτεΰγματα
διά την δημιουργίαν Πολιτείας εύ
νομουμένης, εϋριίκΐτου καί δημο¬
κρατικής — ίξαβφαλιζούσ'ης Ισό
τητα δτκακομάτων, άλλά καί επι
6αλ.λούσης ίσότητα υποχρεώσεων.
"Οσα δηλαδή έπιτεύγματα, δέν
είχον πραγματοποιηθή κατά τα
προΐϊγηθέντα 149 χρόνια ζωής
τοΰ ϊλειιθέρου Έλληνικοϋ Κρά-
τους.
Δέν πρόκειται, βεβαίως, πίρί
θαύματος. Άπλούοτατα, άπό τής
21ης Απριλίου 1967 είς την Ε¬
θνικήν Κυβέρνησιν πρυτανεύονν
γρανιτάδης πίστις είς την δννατό
τητα των Έλλήν(.ον νά συγκροτή
σουν σύγχρονον κ.αί ύποδειγματι-
κόν Κράτος, χαλυ&δίνη θέλησις
διά την απόδοσιν ϊργου, άπέραν
τος ένθο>σιασιιός διά την 6ε6αιό
τητα επιτυχίας τοΰ <ττόχου καί πε ποίθΓχΐις είς την άναγκαιότητα σαΐροΰς προγρουμματισμοΰ είς τό σύνολον, (ϊλλά καί είς -τάς επί μέ ρους έκδηλώοεις τού ίγχειρήμα- τος. «'Τποδομή», τού έ'ργου τής 'Ε- θνικής Κυβερνήσεως, τό 1968. Διότι χίοοίς τόν έπιψηφισθέντα κατά τό ϊτος τουτο υπό τοϋ σύνο¬ λον σχεδόν τοΰ έλληνικοϋ λαοΰ, νέον Καταστατικόν Χάρτην τής χώρας, κάθε προσπαθεία δελτιώσε ο>ς των έλληνικων πραγμάτων θά
άπέδαινε ούτοπία.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΤΟ ΕΡΓΟΝ
ΤΗΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ
Ή ΰπογράμμισις δτι κατά την
περίοδον 1967 — 1969, απεδόθη
πρωτοφανές, διά τα μέτρα τής χώ
ρας μας ε'ργον, είς έκτασιν καί
είς 6άθος, αποτελεί διαπίστωαιν
ιΐΕθτής θυσίας.
Ό Ελληνικάς Λαύς γνωρΐξει δ
τι:
Ουδέποτε, κατά τό παρελθόν,
είχομεν Σύνταγιμα έξασφαλίζον
την ύποδϊΐγματικήν λητουογίαν
τής Πολιτείας. Σήμερον διαθέτο
μέν τό τελειύτερον Σννταγμα τοϋ
Δυτικόν Ελεύθερον Κόσμου. Κοι
νόν δημιούργημα τής έπαν<«ττάσρ ως καί τοϋ Έλληνικοϋ Λαοΰ. — Ουδέποτε τα οϊκονομικά μας «Ιχον, δίΐίος τώρα, ύγιεϊς δάσεις μέ ποοσαρμογήν είς την διεθνή" πραγματικότητα, χωρίς παιοχάς διά λόγους $Τ|μοκ.οπίας καί κομμα τικής προπαγάνδας, μέ προυηολο Ύισμόν εγκαίρως κατατιθε'μενον καί πρωΐοφανοϋς ΰψους, χωρίς την επιβολήν νέων φάροον, μέ δρα χμήν άναγνωριζομένην διεθνώς ώς «σκληρόν/> νόμισμα, μέ αύξησιν κα
ταθέσειον καί συναλλάγματος καί
μέ τόν σταθερωτέραν τιμάρι&μον
{■'. δλων σχεδόν των προηγμίνων
χιι·ι.ών.
— Ουδέποτε ήτο τόσον έμπεδω-
μένη ή δημοσία τάξις καί είς ου¬
δεμίαν περίοδον τοΰ ελεύθερον
'Ελληνικοΰ Κράτους ό λαός έπεδί
δετο τόσον ήρέμςος καί μέ την
συναίσθησιν τής πλήρους ασφαλεί¬
ας είς τό ειρηνικόν ε'ργον τής ά-
ναιδημιουργίας τής χώρας, είς πε¬
ρίοδον μάλιστα γεντκής άναταρα-
χής είς ?να άναστατομένον κό¬
σμον.
— Ουδέποτε οί κατευθύνοντ ε ς
τάς τύχας μας ήσχολοΰντο, δπα>ς
τώρα, κατά τό μεγαλύτερον διά-
στημα τοϋ 24ώρου μέ θέματα τής
άρμοοιότητός των, διά την προ-
κοπήν τής Ελλάδος, χωρίς νά κα
ταναλίσκουν δλον σχεδιον τόν χρό
νόν των, είς τό «ρουσφέτι», την
συναλλαγήν καί τάς κομματικάς
σλευωρίας.
—Ουδέποτε πολίτης απελάμβα¬
νεν όπως σήμερον, τοΰ σεβασμοΰ
των Δημοσίιον 'Τπηρεσιών, άλλά
καί ουδέποτε εΐχε την τωρινήν
συναίσθησιν ευθυνής ("Ορα τερα¬
στίαν μείοισιν τής ςροροδιαφυγής)
— Ουδέποτε οί νέοι είχον τόσας
εύκαιρίας άναδείξεως, όπως τώ-
ςα, ότε τα στεγανά τής Παιδείας
τα όποΐα διετήροιιν τάς σπουοάς
ώς μονοπώλιον των οικονομικάς
Ισχυροτέρων, συνετρίβησαν.
— Ουδέποτε ό έργαζόμενος άπε-
λάμβανε τοΰ προίόντος τοΰ μόχθον
τον, δπ<ΐ)ς τιΰρα, δτε ή σχέσις μι¬ σθόν κ.αί τιιιαρίθμου άπο6αίνει υ¬ πέρ τοΰ πρώτον, έν αντιθέσει πρός τό παρελθόν, κατά τό οποίον, αί διδόμεναι εκάστοτε αύξήσεις άπο λανων, δέν ήτο δι<νατάν νά παρα κολουθήσουν την ταχυτέραν δνο- δον των τιμών. — Ουδέποτε τό ελληνικόν εμπο¬ ρικόν ναυτικόν εΐχε ορθάσει είς την σημερινήν άκμήν, μέ άποτέλεσμα νά χαρακτηρίζεται είς παγκόσμιον κλίμακα, ώς φαινόμενον άνεπανά- ληπτον. — Ουδέποτε δημοσία εργα είχον πραγματοποιηθή είς την Έλλά&α, είς τόσον μεγάλην έκτασιν, μέ τόν τωρινόν αντικειμενικόν προγραμμα τισμόν, μέ άδιάβλητον εκτέλεσιν καί μέ γνώμονα τό εθνικόν συμ¬ φέρον, άντί τής κομματιαής σκοπι ιότητος τοθ παρελθόντος καί τής άσυδοσίας, ή όποία εΐχε προκαλέ- σεικλΐμα ύποψιών καί γενικής άγα νακτήσειος. ΛΤΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΙΚΡΟΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Άλ.λαι καί είς τα μικρά προ- βλήματα — καί πολλά μικρά προ δλήματα κατεδυνάστευον τόν λα όν μας — εδόθησαν λύσεις, είς τάς οποίας ουδείς κατά τύ παρελ θόν, παρά τάς έκδηλουμένας έ κάστοτε, σχετικάς σκέψεις, ηθέ¬ λησε νά προχωρήση. Άναφέρονται, ϊνδεικτικώς, δύο ι Βγλωττοι περιπτώσεις: Μέ τό σύστηιια τίόν έπιταγών, Ι'παυσρν ή ταλαιπωρία των συν- ταξιούχο>ν, πού συνωθοΰντο επί ώ
ρας, ένίοτε είς τό ύπαιθρον, δια
νά ε'ισπράξουν την σύνταςίν τη>ν.
Παραλλήλως, ή άπονομή των σιιν
τάξεον γίνεται έντός μηνός, εν
αντιθέσει πρός την έξοργιστικώς
μακροχρόνιον διαδικασίαν τοϋ πά
ρελθόντος.
Ή Δστυνομική ταυτότης χρησι
μοποιεϊται ώς άποδεικτικόν στοι¬
χείον, άντί πκΐτοποιητικών μη-
τρώων, ληξαρχι·κών πράξεων κλπ.
διά την έκδοσιν των όποίίον και
χρήμα καί χρόνος σημαντικός έδα
Α.Ε. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
«ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΕΤΉ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής έν Αθή¬
ναις έορευούσης Άνωνύμου 'Ρ1.
τ«ραίς «ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΚ
ΓΗ, Άνώνυμος Έταιρεία Ξε-
νοό"οχ£'.χαών Έπιγειρήσεων»-
είς τχκταήν Γενικήν Συνέλί'»
σιν.
Συμφώνως τώ Νομώ κχΐ τώ
Κχτχστχτικω, κχλοΰντχι οί μί
τοχοι τής Άνωνύμου Έταιοε^χ;
υπό την έπωνυμίαν «ΦΙΛΟΞΚ
ΝΟΣ ΣΤΕΓΗ, Άνωνυμος Έ
τα,ιρίχ Εενοδογειακών Έ·Λ?νι-
ρήσεων» είς Τακτικήν Γενική.
Συνέλευσιν, γενησσομέν,,ν &ι>
3Οην Ίουνίου 1970, ημέρχ·
Τρίτην καί ώραν 18.00 είς τ·-·
επί τής όδοΰ Σχτω&ριάν5ου '<ί.'· γραφείον τής έτχιρίχς κρόί συζήτησιν κχί λήψιν α.ποφ·α·σι ών επί των κάτωθι θεμάτι», τής ημερησίας διατάξεως. ί. Έγκρισις Ίσολογιν,ινο τής 31.12.1969 καί των ϊγ.' αύτοΰ έκθέσεων τοΰ Δ.Σ χα'. των έλεγκτών. 2. Απαλλαγή τοθ Δ.Σ #» των έλεγκτών άπό πάσης εύ θύνης. 3. "Εκλογή νέου Δ_. 4. Έκλογή τακτικών ·κχΙ άνα- πληιρωματικών έλεγκτών διΛ την γρήσιν 1.1.1970 — 31 12.1970. 5. Έπικύρανσις τής υπο -.ου Δ.Σ. γενομένης έκλογής πρ;· σωρινών συαβούλων είς άντιχ* τάστχσ-.ν άποχωρησάντοχ/» τοι ούτω ν. 6. "Εγκρισις άν.οιβών κχί * ποζημιώσεων είς μέλη τοθ Δ.Γ Κχί 7. Τροπος διχβέσεως των £">.
σίων κερδών.
Οί κ.κ. Μέετοχοι ί'νχ συμμί-
τάσχωσιν είς την Συνέλευσιν ί
ποχρεοΰντχι βπτ,ως συμμορφω-
θώσι πρός την διάταξιν τοΰ ά>
θρου 22 τοΰ Καταστατικοΰ.
Έν Αθήναις τή 6)4)1970
ΤΟ ΑΙΘΙΚ. ΣΥΜΒΟΤΛΙΟΝ
ίΙΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Π ερί προσκλήοεως των Μετό
χν τής έν Ρόδω έδρευούσης Ά
νωνύμου 'Εμπορικής Έταιρείας
υπό την έπωνυίΐίαν:
ΕΙΜΗΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
«ΛΙΝΔΟΣ» Α. Ε.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον,
συμφώνως πρός τόν Νόμον κχΐ
τό Καταστατικόν, προσααιλεϊ
τούς Μετό-χους τή; Έταιρείας,
είς την Ετησίαν Τακτικήν Γε
νίκην Συνέλευσιν, «υγκροτηθη-
σομένην τή"^ 15 Ίουνίου 1970,
ημέραν Δευτέραν καί ώραν 12
ιΐεσηιμ,βρινήν, είς τα έν Ρά3ω
καί επί τής ο·5οϋ Ευριπίδου ά-
ριθμ.. 8 Γραφεΐα τής Έταιρείας
ϊ λάβουν άποφάσεις ιέπί των
κάτωθι θίιμάτων τής Ημερησί¬
ας Διατάξεως.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
τής Εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν
Συμβοολίου Ιπί των ΐπεπραγμέ
νων χρήσεως 1969.
2) Ανακοίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
3) Ανακοίνωσις καί έγκρι¬
σις Ίσολογισμοΰ χρήσεως 1969
καί λήψις αποφάσεως περί τοΰ
τρόπου διαθέσεως των Κερδών
τής αυτής .χρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967).
4) Απαλλαγή τοθ ΔιοικητΙ-
κοΰ Συμβουλίου καί των Έιλεγ
κτών άπό πάσης ευθυνής άπο-
ζημιώσεως.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
καί δύο άνχπλταρωυ-ατικών Έ¬
λεγκτών διά την χρήσιν 1970
καί καθορισμός άιτΛΐβής αυτών.
6) "Εγκρισις ά-οδοχών Συα
βούλων /ρήσεως 1969.
"Γλι μετάσχουν τής συγκαλου
αένης Γενική; Συνελεύσεως οί
κ. κ. Μέτογοι, -όφείλουν, <Λ>μ.-
φώνως τώ ά·ρ&ρω 23 τοΰ Κατα
στατιχοΰ, νά κχτχθέσουν τάς
Μετοχάς αυτών είς τό Ταμείον
τής Έτχιρείας, ή εί; τό Ταμεί¬
ον Πχρχκαταθηχ·ών καί Δανεί
ών ή πχρ' οιαδήποτε Άνωνύμ,ω
Τρχπεζιτική Έταιρεία έν *λ-
λοδαπή. προσάγοντες τό πι<—ο ποιητικόν κατχ&έσεως ώς χχί τα τυχόν πληρεξούσια ϊγγραφα άντίπροσωπείας αυτών, πέντε (5) τούλάγιστον ημέρας πρό τή; ώς &νω ορισθείσης ήμερο μηνίας τής Συνελεύσεως. Έν Άθι^ναις τή 6 Απριλίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΓΜ- ΒΟΓΛΙΟΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΝΙΑΝ ΡΩΜΗ, 15___Ό βασιλεύς Κων στανΐίνος καί ή δασίλισσα "Αν- α Μαρία ανεχώρησαν εντεύθεν ά- εροπορικώς είς Κοπεγχάγην, δπον θά παραμείνουν τρείς ή τέσσαρας ημέρας φιλοξενονμενοι νπό τοΰ 6ασιλέο>ς Φρειδερίκου καί τής 6α-
«ιλίσσης "Ιγκριντ τής Δανίας.
«ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙ¬
ΚΗ ΚΛΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕ
ΑΣ ΦΙΛΆΔΕΛΦΕΙΑΣ» Α.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΕΙΣ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙΚΗΝ
ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Καλουνται οί κ. κ. Μέτοχοι
τής έν Νέα Φιλαδελφεία (Αθη¬
νών) έδρευούσης Άνωνύμου Έ-
ταιρείας υπό την Ιπωνυμίαν
«ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΙΓΟΡΙ-
ΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕ-
ΑΣ ΦΙΛΑΔ/ΕΛΦΕΙΛΣ» Α. Ε.,
είς τα έν Νέα Φ'λαδελφείχ (Ά
θηνών) κχί έν τώ Έογοστασίω
χύτής Γρχφεΐχ τής Έταιρείχ;
την 8 Ίο^ίου 1970. ή,αέρχν
Δευτέραν καί ώρχν 11 π. υ...
πρός συγκρότησιν τής Έτησίας
Τακτικάς Γενικής Συνελεύσεως
των Μετάγων.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγ~Λρισι;
τής Εκθέσεως κχί Δ'.οικητ'.κοΟ
Συμβουλίου επί τοΰ Ίσολογισμοΰ
χρήσεως 1969.
2) Ανακοίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
?>) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
Ίσολογισμοΰ νρή3εως ^πό 1 Ι
χνουαρίου 1969 μέχρι 31 Δε¬
κεμβριού 1969.
4) Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοΰ Συμβουλίου καί των Έλεγ¬
κτών από πάσης ευθυνής.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
κχί ούο άναπληοωματικών Έ¬
λεγκτών διά την γρη^ιν 1970
καί -Λαθο.ρι·σαός Λμοιβής αυτών.
6) "Εγκρισις ά,ποδον,ών Ποο
έξρου καί ΓενικοΟ Διε'Λυντοΰ,
ώς χαί Συμβούλιον τής Έται-
ρείας χρήσεως 1969.
Οί έπιθυίΛθΰντες έκ των κ. κ.
Μετόγων Μέτογοι. εϊκοσι πέν¬
τε (25) τούλάγιστον μετογών.
νά λάβωσι ιέροζ είς την Συνέ¬
λευσιν ταύτην αυτοπροσώπως ή
δι' άντΐ,προσώπου, οφείλουσι πέν
τε (5) τουλάχιστον ήμέρχς ποό
τής ώς ανω Συνελεύσεως, νά κ.χ
ταθέσουν τάς μετογάς των είς
τα Γραφεΐχ τής Έτχιρΐίχς. ή
νά προσχνάγουν πιστοποιητι>·.όν
τής κχτχθέσεώς των. παρ' οια¬
δήποτε των έν Ελλάδι ή έν άιλ
λοδαπή άνετ/ωρισμένων Τρχπε
ζιτικών Έταιρειών, ή έν τώ Τα
μείω Παρακαταθήκην καί Δα-
νείω,ν. την δέ απόδειξιν τής κα
τχθέσεως, ώς κχϊ τα πλτιρεζού
σία αυτών π,ρίκΐχγάγουν εΐζ τα
Γραψεΐχ τής Έταιρείας μέγρι
τή: 2 Ίουνίου 1970.
Έν Νέα Φιλα&ελφ&ία τή 2
Απριλίου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ¬
ΒΟΥΛΙΟΝ
Περί προσκλήσεως των Μετό
χων τής Άνΐονύμ,ον 'ϊ*ςρα3»ια-
τειιπορικήο Έταιρείας «Η ΜΉ
ΤΡΟΗΟΛΙΣ» Α. Ε., εί: την
Ετησίαν Τχκτ'.κήν Γενικήν Συ
νέλενσιν των Μετόχιον.
ΤΦ ΑΣΜ ΑΤΕΜ Π ΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΤΡΕΙΑ
«Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ» Α. Ε.
μς τώ α-ρθρω 20 τοΰ
Κατχττατικοΰ, καλοΰνται οί κ.
χ. Μέτοχο: τής Εταιρείαι
I-
πω; ποοσέλθωσιν είς τα ένταΰ
θχ %ί επί τής £δοΰ Πανδρόσον
χριθ-,ι. 1, Γρχφεΐχ τή: Έτχιοεί
χς την 22 Ίουνίου 1970. ήμέ
ραν Δευτέραν κχί ώραν 11 π.
μ. πρό: συγκρότησιν τής Έτη-
σ'α: Τακτικής Γενικής Συνε¬
λεύσεως.
&ΕΜΐΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1^ Ανακοίνωσις κχί έγκρισις
τής Εκθέσεως τον ΔιοικητικοΟ
Συμβουλιον επί των πεπρχγμέ
ν»ν χρήσεως 1969.
2) Άνακοίν<)>σι; Εκθέσεως
Έλεγκτών.
Κ Ανακοίνωσις καί Ιγχρι-
σι: Ισολογισμόν" χρήσεως 1969
ναί λτχ]/Ίς αποφάσεως περί τον
τοό-ον διαθέσεως των Κερδών
τή; αυτής χρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967) ._
4) Άπαλλχγή τού Διοικη-τ--
κοΰ Συιαβουλίου κχί των Έλεγ-
γτών άπό πάση; «ύθύνη;
ζ
ΕΡΙΟΒΓΟΜΗΧΑΝΙΛ
«ΜΤΙΡΙΤΑΝΝΙΛ» Λ.Ε
ΠΙ>Ο_ΚΛΗΣΙΣ
Συμφώνως τώ αρθρω 25 τοθ
Καταστχτικοΰ τής Εταιρείαι
κχλοΰνται οί κ. κ. Μέτογοι, 5-
πως προσέλθωσιν είς τα έν Νέα
Φιλαδελφείχ (Αθηνών) καί έν
τώ Εργοστασιον αυτής Γραφείω
ττ)ς Έται&είας την 26 Ίουνίου
1970, ημέραν Παρασκευήν καί
ώραν 11 π. μ., πρός συγκράττ.-
σιν ττ>ς Έτησίας Τακτικάς Γε
ν κης Συνελεύσεως.
ΒΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
τής Εκθέσεως καί Διοικητικοθ
νων χρήσειος 1969.
2) 'Έναν.οίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
3) Ανακοίνωσις καί έγκρι¬
σις Ίσολογισμοϋ χρήσεως 1969
κχί λήψις αποφάσεως πεοί τοθ
τροπου δια&έσεως των Κερδών
τής χύτής γρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967).
4) Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοϋ Συμβουλίου καί των Έλεγ¬
κτών άπό πάσης ευθυνής άπο-
ζημιώσεως.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
κ-χί ούο άναπληρ<»ματι·κών Έ¬ λεγκτών διά την χρήσιν 1970 ■/.αί καθορισμός άμοιβής αυτών. 6) "Εγκρισις ά,τζοδοχ^ Συ<Λ βούλων χρήσεως 1969. Οί Ικ των κ. κ. Μετδχων. χά τογοι τουλάχιστον πέντε (5) Μετογών. διά νά λάβωσι μέρο; 1 είς την Συνέλευσιν ταύτην, ο¬ φείλουσι πέντε (5) τουλάχιστον ημέρας πρό τής ώς ανω Συνε- ,λεύσεως νά καταθέσουν τάς ιιε | τοχάς των είς τα Γραφεΐα τη; 'Κταιρείχς, ή νά προσαγάγουν πιστοποιητικδϊν τής κχτατΗσεω; τοοτων παμ' οιαδήποτε των 1ν Ελλάδι ή έν ά.λλο5χπτ] άνεγνω ρ-σμένων Άνωνύμων Τρχπεζι- τικών Έτχιρειών ή έν τώ Τα- μείω Παρχκχταθηαών κχί Δχ νείων, την δέ απόδειξιν τής χχ ταθέσεως καί τα πληρεξούσιχ αυτών, προσχγάγουν είς τα Γοχ φεΐα τής Έταιρείας πέντε (5) ημέρας πρό τής όριοθείοης, διά την ώς ανω Γενικήν Συνέλευσιν συμφώνως τώ αρθρω 28 τοΰ Κα ταστατικοΰ. Τίν Αθήναις τή 15 "Απριλίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ¬ ΒΟΥΛΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α.Ε. Πρόσκλησις των Μετόχων τής ΑΈ. υπό την έπωνυμίαν «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙ ΟΥ Α.Ε.» είς Τακτικήν Γενι¬ κήν Συνέλευσιν. Αποφάσει τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου καί συιμφώνως τί) Νομώ καί τώ Καταστατικώ, χ;·. λοΟ"/ται οί κ.ν.. Μέτοχοι τής Ά νωνύμου Έταιρίας «ΒΙΟΜΗΧΑ ΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ» είς Τα¬ κτικήν Γενικκήν Συνέλευσιν την 11 ην Μχΐου 1<970 ήμίρχν Δβυ-τέραν /.χί ώραν 8.30 π.μ. είς τα έν Αθήναις κχί επί τής δδοΰ Σάλωνος 40 χ' ϋροφος γρ* φεϊχ τής Έταιρίας μέ τα κάτο) θι θέματα τής ημερησίας δια τάξεως: 1. Ύτζο6ολ·ίι άνάγνωσις κΐί έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ τή; έταιρικής χρήσεως 1969 ώ; καί των έπ' αύτοΰ έκθέσεων τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλίου κχί των έλεγκτών. 2. Άπαλλχγή τού Διοικητι- χοΰ Συμβουλίου καί Έλεγκτώ/ άπό πάσης ευθυνής άποζημιώ σεως επί τοΰ ίσολογισμοΰ Χ7.: των έν γένει διχχειρήσεων τή; ώς ανω χρήσεως. 3. Έκλογή δύο τχκχικών κχί δύο άιναπλη,ρωιματικών Έλεγ¬ κτών διά την έτχιρικήν χρήΝτιν 1970 καί κχθορισμός τής άιιο! βής αυτών. 4. Έκλογή μελών Νέου Δι- οικητικοΰ Συιιβουλίου. 5. Άνχκο'νώσεις. Οί επιθυμούντες έκ των κ.κ. Μετόχων νά μετάσχουν τής <η νελεύσεως όφείλουν νά
(Συνεπεία έκ της 1ης ε/ελίδος)
σαν τόν τσάρο καί, τή τσαρίνα
«Πατερούλη» καί Μητεροΰλα» καί '
θά τούς προσκυνοΰσαν μέ την έ- |
θιμοταξία πού ΐσχυε στό «Ιερόν ι
Παλάτιον» των αύτοκρατύριον τής
Ρωμανίας. Στά 1724 έπισημοποί '
ησε τό γάμο τού μέ την Αίκατε¬
ρίνη καί την Ιστεψε αύτοκράτει- |
ρα. Πέθανε όχτώ μήνες άργότερα ,
στίς 28 Ίανουαρίου 1725. Τό
μίσος τού κατά των τούρκων
κληροδοτήθηκε στούς διαδόχους
τού.
"Ενοεκα χρόνια υστερώτερα, ε¬
πί τής άνηψιάς τού αύτοκρατεί-
ρας "Αννας Ίβάνοόνας δναψε νέ
ος συμμαχικός πόλεμος τής Ρωσί
άς καί της Αυστρίας κατά τής
Όθωμανικής Αύτοκρατορίας. Ή
"Αννα μιμήθηκε τό προηγούμενο
τού βείου της. "Εοτειλε προκηού
ξεις στίς έλληνικές χώρες καί κα
λοϋβε τούς χριστιανούς ν' άποτι-
νάξουν τό ζυγό των άλλοπίστων
τούρκων καί νά ένσιοματωθοΰν
μέ την όμόδοξη «Άγία Ρ'οσία».
Τό άνακτοβούλιο τής τσαρίνας
προεξόφλησε την εύμενή άποδο-
χή, των προκηρΰξεων κι' δταν ό
ρώοος στρατάρχης Μννιχ είσέδα
λε στή, Μολιδαβία διεκύρυξε ότι έ-
νεργοΰσε σάν έντολοδόχος των κα
ταδυναστενομένων χριστιανικών
πληθυσμώ*. «Γιατί ή όμόθυμη θε
ληση των Γραικών έννοοΰσε την
Αϋτοκράτειραν πασών των Ρωσϊ-
ών νόμψ,η κυρίαρχον τους». Ή
χρησιμοποιή^ τής έθνικής έπωνυ
μίας «Γραικοί», γιά τή δήλωση
των χριστιανών τής Όιθωμανικής
Αύτοκρατορίας, άντί τοΰ «Ριομαΐ
οί», δέν υπήρξε τυχαία. Είναι φα
νερό 8τι άπέθλεπε ν' άποκλείση
τό έν&εχόμενο νά διεκδικήση την
προστασία τους ή Αυστρία, μέσω
τού σύζυγον της Μαρίας θηρε-
*ίας, Φραγκίσκον Β' αύτοκράτ*,-
ρος τής Άγίας Ριομαϊκής Αύτο¬
κρατορίας.
Τό κήρυγμα κι' αύτη τή φορά
δέν εΐχε μεγάλην άπήχηση. Δέν
χωρεΐ άμφΐοΌλία δτι οί ελληνες
συμπαθοΰσαν τούς ρώσους. Άλ-
λά δ μύχιος πόθος τους δέν ήταν
ή άλλαγή δυνάστου, μά ή άπόκτη
ση δικοΰ τους ανεξαρτήτου κρά·
τους καί. δικσϋ τους βασιλιά. Οί
σποραδικές έπαναστατικές έκδηλώ
σεις τους υπήρξαν πολύ περκορι
σμένες, άσήμαντες.
Οί ήττες της σύμμαχον της
Αυστρίας κι' ή πιεστική μεσολά
6ηση τής Γαλλίας πειθανάγκασαν
την Ρωσία νά υπογράψη, στά
1739, τή ρωσοτουρκική συνθήκη
είρήνης τοΰ Νεμιρόδ. Ή Όθωμα
νίκη Αύτοκρατορία άπέδωσε στή
Ρωσία τό Άζόφ καί ή Ροκΐία ά
πεχώρησε άπό τή Μολδαβία. ΟΙ
«ραγιάδες» έγκαταλείφθηκαν πά
λι στή μοίρα τους.
_τά είκοσιένα χρόνια τής 6α-
σιλείας της κόρης τού μεγάλου
Πέτρου, αύτοκρατείρας Έλισάβετ
Πετρόδνας ή ρωσική έξωτερική
πολιτική ανέλαβε εύρύτατες προ>
ΕΓΒ Ο ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
21 Απριλίου 1967 — 21 Ά κρ:λ·ον 1970
τοδουλίες στή 6όρεια καί στή
κε-ντρική Εύρώπη. Ή άπύσπαση
τής νότιας Φιλλανδίας άπό τή
Σουηδία, οί μακροχράνιοι συμμα
χικοί πόλεμοι μέ την Αυστρία
καί τή Γαλλία κατά τής Πρωσοί
άς καί οί έσωτερικές έκπολιτιστι
κές μεταρρύθμισις, καλύψαν ο-
λο τό ρακκπκό ενδιαφέρον. Ή ί
κανοποίηστι τοΰ μίσονς κατά των
Όθο>μανών άςιρθηκε στό άόριστο
μέλλον.
ΤΠ. Η «ΜΕΓΑΛΗ»
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Β'
Ή αύτοκράτειρα 'Ελι,σάβίΤ Πέ-
τροβνα, πέθανε τέλη Δεκεμβριού
τοΰ 1761 καί την διαδέ-χτηκε ό
ανεψιός της, Πέτρος Γ' Φεοντό
ροβιτς.
Ή 'Ελισάβε-τ, γυναΐκα τετρα-
πέρατη, καί άρκετα μορφωμένη,
«ρημιξότανε γιά τή φιλοπατρία,
την εΰσέβεια, την καλο>σύνη καί
τή φιλανθρωπία της, άλλά και
γιά την έλαφρότητα των ήθων
της, τίς άχαλίνωτες διασκεδάσεις
της καί τούς <τκανδαλώδεις ερ«>-
τές της. Την ώνομάτισαν «Εύ-
σπλαχνική» καί είναι αγνωστο δν
ή προσωνυμία αύτη τής δόθηκε
μέ την ίννοια τής «φιλεύσπλα-
χνης» ή της «ψυχικάρας». Δέν
παντρεύτηκε γιά νά μή θέση φρα
γμό στήν έρωτική καί σεξουαλι-
κή άσυδοσία της κι' Ιλυσε τό
πρόβλημα τής διαδοχής της μέ
την υΐοθεσία τοΰ άνηψιοΰ της
Καρόλου Πέτρου Ούλ&ρίχον, γυ-
ιοΰ τής μεγαλύτερης αδελφής
της "Αννας, δούκισσας τοΰ Όλ-
στειν - Γκόττορπ. Τόν ϊφερε βε-
κατετράχρονο στήν Πετρούπολη.
Τόν δάφτισε όρθόδοξο μέ τ' 8-
νομα Πέτρο Φεοντόροβιτς κι' α¬
ι νέθεσε σ' εΰρυμαθεΐς κακθηγητές
Ι νά τόν διδάξουν τή ρωσική γλωσ
σα καί νά τοΰ έμπνεύσουν ρωσι-
κά θρησκευτικόν καί πατριωτικά
α'ισθήματα. Ή διδασκαλία δέν ά
πέβοκτε. ΤΗταν κοντόμυαλος, ά-
| προσάρμοστος, άμελής καί πεισμα
τάρης. Παράλληλα φρόντισε καί
νά τόν παντρέψη. Ή έκλογή τής
(νύφης την σκότισε τρομερά. "Α¬
πέκλεισε τίς ρωσίδες γιά νά μή
' προκαλέση άντιζηλίες καί διεκδι-
! κήσεις μεταξύ των Ισχυρών ροχιι
κων οίκογενειων. Την ήθελε αύθεν
τική πριγκίπιβσα «έξ αΐματος»
γιά νά δικαιολογεΐται ή προτίμη
] σή της. Άλλά κι' άπό δευτερεύ-
ουσα δυναστεία, ώστε νά θε(ορήο"η
μεγάλη τύχη τό γάμο της μέ τόν
ρώσο διάδοχο καί ν' άφοσιωθή
ενθερμα σ' αυτόν καί στή νέα
της πατρίδα.
Ό βασιλεύς τής Πρωσσίας
Φρειδερίκος Β', ό «Μέγας», τής
υπέδειξε τή Σόφια, κόρη ταθ
στρατηγοϋ τού διοικητοΰ τοθ Χτετ
τίνου, πρίγκνπος Αύγουστον Φρει
δερίκου τού "Ανχαλτ Τσέρπστ,
μι&ς μικροσκοΛΐκής πολίχνης πού
δύσκολα θά μποροΰσε ν' άνακα-
λύψη κανείς καί στούς λεπτομε-
ρέστερους χάρτες τής Γερμανί-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ναί, έγώ κουδάληβα τόν σταυ
ρό Τού στόν Γολγοθά.
Μέ άνάγκασαν νά τόν κουδαλή
(Τω. Άρνήθηκα δσο εΐχα την τόλ
μη.
Άλλά ό «Ύθ<ρυ>,"ϊος δέν μπορεϊ
πάντοτε ν' άονιέται τίς διατα-
γΐς τίδν ΰλλων.
Στό τέλος εϊμαστε ύποχρεωμένοι
νά ύ.τοκύψοιμε, νά άκούσω'με.
Κάαοιοι μάς έ-ξαναγκάζουν μέ
τό μαστίγιο. Έμίϊς ύποχιοροϋμε
καί κροτάμε μισος.
Μερικοί μάς άναγκάξουν μέ
καλιοίτννη· Εμείς ΰποχοροΰμε καί
νοιώθουμε άγάπη.
Αύτό σν·νέ6ηικε σέ μενά έκείνη
τή μερά στά Ίε-ροσόλυμα.
Μόλις είχα φθάσπ Λπό την Κυ
ρηνία.
Περπατοΰσα στό δρόμο οταν ά
κουσα έναν τρομακτικό, ΰπόκίικρο
θόουβο.
Άκούστηκε σάν κεραυνός. "Ο
μοις ό ούρανός ήταν καθαρός.
"Επειτα δκουσα φωνές άνθρώ
πο^ν, φωνές δλο θυμό, καί φίονές
δλο λυγμούς.
Κατόπιν εΐδα την πομπή.
ΙΤρωτος σ' αυτή την άργοκίνη
τη άκολουβία ήταν ενας ψηλός,
λεπτός "Ανθρωπος.
"Εσερνΐ έ'να σταυρό πάρα πό
λύ 6αρύ άνάλογα μέ τό εδθραυ-
στό Τού σώμα.
Σκόνταφτε κι' επεφτε. Καί
δέν σηκωνόταν.
"Ενας Ρωμαϊος στρατιώτης
τόν χτύπαγρ μέ τό μαστίγιο, άλ
λά 'Εκεΐνος δέν μποροΰσε νά ση-
"Εμενε καταγής.
Σήκο>σε τό κεφάλι Τού καί
κύτταξε τριγύρω σάν ναλπιζε πώς
κάποιος φίλος θά Τόν (Ίοηθοϋσε.
Μερικές γυναίκες σφούγγιζαν
τό αΐμ-α άπό τό πρόσιοπό Τού.
Δοκίμασαν νά σηχώσουν το
σταυρό. Άλλά 'τούς έρχόταν πά
ρα πολύ 6αρύς.
Θέλησα νά τό σκάσω. Καί έν
τούτοις κάτι μέ κρατοΰσε κεϊ.
Δέν μποροϋσα νά πάρω τα μά-
τια μου άπ' τό πρόσωπό Τον.
Μακάρι νά μή εΐχα ϊρθη στά
Ίεροσόλυμα.
Καί έν τούτοις ήμουν χαρούμε
νος ποΰ βρισκόμουν έκεΐ.
Τότε μ' είδε ό Ρομαίος έκα
τόνταρχος.
Κατάλαβα ά,μέσιος τί σκόπευκ
νά κάνη.
ΤΗρθε μέ μεγάλα βήματα νόν
τα ρ,ον μέ πρόσωπο σκληρό κι'
άγριωπό.
Δέν μποροϋσα νά κάνω 6ήμα.
Τό μϊσος τής καρΰιδς μόν πή7ε
τό αΐμα στό κεφάλι.
"Ηθελα νά δοκΐο) δυό γροθιές
σ' αύτό τό κακό, κοροϊδευτικό
ποόσϊοπο.
Πώς μισοΰσα αυτόν κι' δλους
ποΰ στεκόνταν έκεϊ γι·ά τόν "δι ο
σκοπό αύτη τή στιγμή.
Καί έν τούτοις α'ισυάνθηκα λν
πή γι' αυτόν.
"Ιστος κι' αύτός νά μισοΰσε αύ
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ "ΛΙΝΑΟΣ.. Α. Ε. ΡΟΑΟΣ ΕΤΟΣ 20
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Κυκλοφορούν
Έμπορεύματα
Πελάται ______
Χρεωστικοί Λογσριαομοΐ 135.036,—
Δισθέσιμον
Ταμείον 52.782.50 24.224,90
Τράτιβζαι 829.499.40 897.849,70
2.278.593,20 2 200 641,80
1.034.363,90 1.064.847,65
110.201.-
4.330.275.- 4.297.765,05
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 19Η8
Μετοχικόν Κεφάλαιον 1.008.ΟΟΟ.— 1.ΟΟ8.ΟΟΟ.-
5.6ΟΟ Μεΐοχαί Όνομ. 'Α-
ξίας 180 εκάστη
ΆποθεμσττκΑ
Τακτικόν άποθεματικόν ώς
Καταστατικόν 28Τ.171.75 255.938,75
"Εκτακτον άποθεματικόν 856.104 10 856.104,10
'Υποχρεώσεις
Μερίσματα, Άμοιβαί Διοικ.
Συμβουλίου, Πρόσθ.
άμοιβαί 315.480.- 281.000.-
Κέρδη είς Νέον 6.501.— 2 483.-
Φόροι Δημοσίου 17.995,55 58.752,—
Πιστωτικοί Λογαριασμοϊ 1.845.023,60 1,835.487,20
4.330.275 — 4.297 765,05
τή τή δουλειά.
"Ιίκος νά μην τοΰ αρεσε ή δο>· ί
λειά τού.
Αύτό πού ήξερε ήταν νά έχτε:
λή διαταγές.
Κύτταξα δίπλα στόν έκατόνταρ
χο καί εΐδα εκείνον τόν "Ανθρω-
πο καρφοΜΐένο στίς πέτρες τού
δρόμου άπ' τό δαρΐ' σταυρό.
Ό έκατόνταοχος φώναξε θυ-
μοιμένα την διαταγή τού σέ μενά:
«'Βσύ! "Ελα νά κουδαλήσης αΰ
τό τό σταυρό στό Γολγοθά!».
«'Όχι!» φώναξα. «"Οχι, δέ>·
θέλο). Δέν εΐμαι άπ' τα Ίεροσό-
λυμα. Δέν είμαι δικός σας.».
Άλλά Λκόμη κι' δταν μιλοϋσα,
ήξερα πώς έγώ θά κουδαλοϋσα
αυτόν τόν σταυρά στόν Γολγοθά.
θά τόν κ.ουδαλοΰσα δχι γιατί
μέ διέταξε ό έκατόνταρχος, ο(5τε
έπειδή, οί στρατιώτες θά μέ τιμο
ροϋσαν μέ τό μαστίγιο τους κ.αί
μέ τα ξίφη τους.
θά κουβαλοΰσα αυτόν τόν σταυ
ρό, γιατί κάποια παράξϊνη δύνα
μι μέ τραδοΰσε πρός τόν "Ανθρίο
πό ποΰ φαινόταν τόσο άΰοήθητος
καί μόνος.
Χρειαζόταν κάποιον νά σηκώση
αύτό τό φορτίο άπ' την πλ.άτη
Τού.
Άλλά πιό πολύ... Χρειαίόταν
ενα φίλο!
Κι' ίννοιωσα πώς τίθελ.α νά γί
νιο τρίλος Τού!
Βγήκα στό δρόμο καί Τόν πλη
σίασα.
Ό έκατόνταοχος μ' άκολοΰθη
σε.
Τούς ξέχασα δλους πού μέ κύτ
ταξαν.
ΤΗταν σάν νάταν μόνον αύτός
ό "Ανθρωπος κάτα> άπ' τό σταυ
οό κι' έγώ έκεΐ... μόνον εμείς οί
δυό μας. Καιθώς ε'σκυψα νά ση-
κώοω τό σταυρό άπό την πλατή
Τού πάν» στούς ώμους μόν Έ
. κεϊνος χαμογέλασε. Μοΰ εΐπε τ|-
(ρεμα: «Σ' εύχαριστώ, άδερφέ
Μου!».
Μιά παράξενη δύναμη μεγάλη
μπήκε μέσ' τό σώμα μου. "Εννο
' (οβα πώς μποροϋσα νά κουβαλή-
σω τίς πύλες καί τα τείχη τής
! Ίερουοαλήμ αυτή την στιγμ,ή.
Δέν ήμουν πιά ενας άπλός δνθρω
' πος. "Εννοιοσα πώς ήμονν παιδί
τοΰ θίοΰ!
| «Σ' εύχαριστώ, άοελφέ Μόν!»
' Δέν θυμάμαι τόν δρόμο πάνο
στό λόφο τοϋ Γολγοθά.
Δέν μπορίδ νά θνηιττθω ποτι κοι
δαλοΰσα τόν στανρό.
Ι "Αλλα χέρι« κι' άμοι αΰτό τύ
δάρος πρέπει νά. ατραοααχ.
' Μόνον οί δυό αας προχωρον-
' σαμε σ' εκείνον τόν θλιδερό δρό
αο αύτη τή μερά... «ΟΛ·ον 'Εκεϊ
ν^ς κι' έγώ.
Ι Τόν ακολουθούσα... κι' ϊννοκο
θα πώς αΰτό ποΰ έ'καιινα ήταν
σοχττό καί καλό.
1 Σία λόφο ?ννοιιι>σα νΐρο.-τή γιά
τοΰς ίερεϊς μέ τίς ίπίσηιμες στο
λες τους.
Λνπάμουν τόν κόσμο πού κο((ν
, γαζε: «Τό αΐμα Αυτού εςρ' η¬
μάς...!».
Δέν ήξεραν τί ελεγαν.
Ό μόνος ανθρωπος στό λάφο
πού δέν χρϊΐαζόταν νά λυπηβής
ήταν Αύτός δ ψηλός, λεπτός "Αν
θρωπος.
Άλλά — μι« μεγάλη άλλαγή
ΐγινί σ' Αυτόν καθώς στεκόταν
ίκεϊ καί περίμενε.
Δέν 8δειχνε πιά καχεκτικός καί
μόνος.
Φαινόταν άναξωογονημένος, σί-
γουρος μέ τόν 'Εαυτό Τού, άθια
μαρτιυρητος, άφοδος.
"Εννοιοθα περηφάνεια γι' Αυ¬
τόν!
"Επειτα... 'Εκβίνος ϊκανε κάτι
τόσο «γαπάντεχο πού δλοι κρά
τησαν <τήν άνα»νοή τους. Οί ίβρεΐς κΰτταξαν ό «νας τόν άλλον μέ κακά προαισθήματα καί ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ Λύσις -/αί είς τα ι·.·Αροκρ> βλήαατα
Άποτελέσματα Χρήσεως
Διάθεσις Καθαρών Κερδών 1969
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως
έμπορευμάτων
"Εξοδα Διοικήσεως
1.084.895,65 1.041.389,75
722.170,10 601.071,20
Καθαρά κέρδη χρήσεως 362.725,55 440.318,55
Παρελθούσης χρήσεως 2.483.—
Παρούσης Χρήσεως 36?.725,55
Πρδτον μέρισμο 60.480.—
Πρόσθετον μέρισμα 198.000.—
365 208,55
Άμοιβαί Διοικητικοϋ Συμ¬
βουλίου 22.000.—
'Εκτός μισθοΰ άμοιβαί 35.000.--
Κέρδη είς Νεον
Τακτικόν άποθεματικόν
Φόροι Δημοσίου
258.480. -
57.000.—
6 500.—
25.233.—
17.995,55
365 208,55
Έν Ρόδω τη 31 Μαρτίου 1970
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικ. Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Αογιστής
ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΙΣΡΑΕΛ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛ. ΔΑΝ1ΗΛ.ΔΗΣ
ΟΙ στρατιώτες εξεπλάγησαν
καί στρκόταν όνησνχοι περιμένον
τας τίς διαταγές τους.
Αύτός ό "Ανθρωπος μέ τό αγ
κάθινο στεφάνι στό κεςράλι Τον
καί τίς σταγάνες αίμα στό πρόσω
πό Τού, πηγε μέ τή θέλησί Τού
ατο σταυρό έκεΐ πού τόν Ιρριξα.
Τόν κύτταξε γιά μιά στιγμή.
"Επειτα... Γύρισε καί ξάπλο)-
σε σ' αυτόν σάν νά ξάπλτονε γιά
•νά πάρη λίγο υπνο.
Κανένας δέν μποροΰσε νά πά¬
ρη άναπνοή γιά μιά στιγμή.
Ό έκατόνταρχος κύτταζε μέ εκ
πληξη.
Στό τέλος μέ Ιναν δγριο ψίθυ
ρο, διέταξε τούς φρουροΰς νά
κάνοιιν την δουλειά τον.
Συνέχβια «Ις την Οην σελί&α)
'ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΛΕΛΦΕΙΑΣ,, Α.Ε.
____________ Ίσολογισυός τής 31ης ΔεκερβρΙο'ο 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινηνοποιήσεις
θΐκόπεδα 600.901.—
ΟΙκοδομή 5.017.245.-
Μεΐον άποοβέσ. 3.058.873.— 1 958.372.-
"Επιπλα & Σκεύη 361.871,50
άποσβέσιις 246.506,3ο 115.365,20
1ί)6ί)
11)68
. Μηχανήματα
Έζαρτήματα
Τράπεζαι
Ταμείον
Μΐτοχαί
Ζημίαι τταρελθουσών χρήσεως
3.0Ο0.- 2 677.698,20 2.783.658.20
39 239.— 39 239 -
15.953.— 867,70
20.443.20 51 213,50
50.000.—
6.181 474 25 6 501 168,25
8.984 807,65 9 376.146,65
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαιον
Δισιροομενον είς 57 254 μετοχάς
όνομαστικης άζίας Ρρχ. 144,50
εκάστη
Διάφοραι
Κέρδη χρήοεως
1969
8.273.280,-5
292 848,70
418.678.60
1968
8 273 280,?5
783.172.30
319 694.-
8.984.807,65 9-370.146,65
Ανάλυσις
Μερίδος Κέρδη - Ζημίαι
Άποοβέσεις
"ΕξοΒα
Φόροι
'Εκπτώσεις καί Διαφοραί
Κέρδη πρός έξίοωσιν
1969
105.960.-
272.391.20
179.514.—
418.678.60
1968
91 080.-
298 621,60
95 211 —
22.193,40
31!) 694.—
'Ενοίκια ■
Τόκοι
1969
975.600.—
943,80
1968
826.800.-
976 543,80
826.800 —
976.543,80
826.800 -
Ό Πρόεδρος καί Γενικάς Διευθυντής
ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΣΣΕ©
Έν Νέα Φιλαδελφεία τη 25 Φεβρουαρίου 1970
Ό Ειδικώς έξουσιοδοτηθείς Σύμβουλος
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΒΜΕΛΗΣ
"Ο Λογιστής
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡ1ΓΟΣ
Άπύ τό κυκλοφορήσαν έτδιαφέρον
τεΰχος υπό τόν τίτλον «Τρία
Χρόνια 'Εθνικής Άναδημιουργί
άς» άναδημοσιεύομεν, κατωτέ¬
ρω, τόν πρόλ.ογον αυτού, λόγω
τής είδικής σημασίας τού:
Σ υνεπληρώθησαν τρίο ιτη 6<α κυ6ερνήβε<ΐ)ς τής Ελλάδος υπό τής 'Ειθνί-κής Κυβερνήσεως, έντο λοδόχον τοΰ 'Ελληνικοΰ Λαοϋ, δ στις, διά των Ένό.τλο>ν τής χο')-
ρας Δυνάμεων, εδημιούργησε την
επανάστασιν τής 21ης Απριλίου
1967.
Καί είς τόν περαορισμένον χρό
νόν εσημειώθησαν βπιτεΰγματα
διά την δημιουργίαν Πολιτείας εύ
νομουμένης, εϋριίκΐτου καί δημο¬
κρατικής — ίξαβφαλιζούσ'ης Ισό
τητα δτκακομάτων, άλλά καί επι
6αλ.λούσης ίσότητα υποχρεώσεων.
"Οσα δηλαδή έπιτεύγματα, δέν
είχον πραγματοποιηθή κατά τα
προΐϊγηθέντα 149 χρόνια ζωής
τοΰ ϊλειιθέρου Έλληνικοϋ Κρά-
τους.
Δέν πρόκειται, βεβαίως, πίρί
θαύματος. Άπλούοτατα, άπό τής
21ης Απριλίου 1967 είς την Ε¬
θνικήν Κυβέρνησιν πρυτανεύονν
γρανιτάδης πίστις είς την δννατό
τητα των Έλλήν(.ον νά συγκροτή
σουν σύγχρονον κ.αί ύποδειγματι-
κόν Κράτος, χαλυ&δίνη θέλησις
διά την απόδοσιν ϊργου, άπέραν
τος ένθο>σιασιιός διά την 6ε6αιό
τητα επιτυχίας τοΰ <ττόχου καί πε ποίθΓχΐις είς την άναγκαιότητα σαΐροΰς προγρουμματισμοΰ είς τό σύνολον, (ϊλλά καί είς -τάς επί μέ ρους έκδηλώοεις τού ίγχειρήμα- τος. «'Τποδομή», τού έ'ργου τής 'Ε- θνικής Κυβερνήσεως, τό 1968. Διότι χίοοίς τόν έπιψηφισθέντα κατά τό ϊτος τουτο υπό τοϋ σύνο¬ λον σχεδόν τοΰ έλληνικοϋ λαοΰ, νέον Καταστατικόν Χάρτην τής χώρας, κάθε προσπαθεία δελτιώσε ο>ς των έλληνικων πραγμάτων θά
άπέδαινε ούτοπία.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΤΟ ΕΡΓΟΝ
ΤΗΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ
Ή ΰπογράμμισις δτι κατά την
περίοδον 1967 — 1969, απεδόθη
πρωτοφανές, διά τα μέτρα τής χώ
ρας μας ε'ργον, είς έκτασιν καί
είς 6άθος, αποτελεί διαπίστωαιν
ιΐΕθτής θυσίας.
Ό Ελληνικάς Λαύς γνωρΐξει δ
τι:
Ουδέποτε, κατά τό παρελθόν,
είχομεν Σύνταγιμα έξασφαλίζον
την ύποδϊΐγματικήν λητουογίαν
τής Πολιτείας. Σήμερον διαθέτο
μέν τό τελειύτερον Σννταγμα τοϋ
Δυτικόν Ελεύθερον Κόσμου. Κοι
νόν δημιούργημα τής έπαν<«ττάσρ ως καί τοϋ Έλληνικοϋ Λαοΰ. — Ουδέποτε τα οϊκονομικά μας «Ιχον, δίΐίος τώρα, ύγιεϊς δάσεις μέ ποοσαρμογήν είς την διεθνή" πραγματικότητα, χωρίς παιοχάς διά λόγους $Τ|μοκ.οπίας καί κομμα τικής προπαγάνδας, μέ προυηολο Ύισμόν εγκαίρως κατατιθε'μενον καί πρωΐοφανοϋς ΰψους, χωρίς την επιβολήν νέων φάροον, μέ δρα χμήν άναγνωριζομένην διεθνώς ώς «σκληρόν/> νόμισμα, μέ αύξησιν κα
ταθέσειον καί συναλλάγματος καί
μέ τόν σταθερωτέραν τιμάρι&μον
{■'. δλων σχεδόν των προηγμίνων
χιι·ι.ών.
— Ουδέποτε ήτο τόσον έμπεδω-
μένη ή δημοσία τάξις καί είς ου¬
δεμίαν περίοδον τοΰ ελεύθερον
'Ελληνικοΰ Κράτους ό λαός έπεδί
δετο τόσον ήρέμςος καί μέ την
συναίσθησιν τής πλήρους ασφαλεί¬
ας είς τό ειρηνικόν ε'ργον τής ά-
ναιδημιουργίας τής χώρας, είς πε¬
ρίοδον μάλιστα γεντκής άναταρα-
χής είς ?να άναστατομένον κό¬
σμον.
— Ουδέποτε οί κατευθύνοντ ε ς
τάς τύχας μας ήσχολοΰντο, δπα>ς
τώρα, κατά τό μεγαλύτερον διά-
στημα τοϋ 24ώρου μέ θέματα τής
άρμοοιότητός των, διά την προ-
κοπήν τής Ελλάδος, χωρίς νά κα
ταναλίσκουν δλον σχεδιον τόν χρό
νόν των, είς τό «ρουσφέτι», την
συναλλαγήν καί τάς κομματικάς
σλευωρίας.
—Ουδέποτε πολίτης απελάμβα¬
νεν όπως σήμερον, τοΰ σεβασμοΰ
των Δημοσίιον 'Τπηρεσιών, άλλά
καί ουδέποτε εΐχε την τωρινήν
συναίσθησιν ευθυνής ("Ορα τερα¬
στίαν μείοισιν τής ςροροδιαφυγής)
— Ουδέποτε οί νέοι είχον τόσας
εύκαιρίας άναδείξεως, όπως τώ-
ςα, ότε τα στεγανά τής Παιδείας
τα όποΐα διετήροιιν τάς σπουοάς
ώς μονοπώλιον των οικονομικάς
Ισχυροτέρων, συνετρίβησαν.
— Ουδέποτε ό έργαζόμενος άπε-
λάμβανε τοΰ προίόντος τοΰ μόχθον
τον, δπ<ΐ)ς τιΰρα, δτε ή σχέσις μι¬ σθόν κ.αί τιιιαρίθμου άπο6αίνει υ¬ πέρ τοΰ πρώτον, έν αντιθέσει πρός τό παρελθόν, κατά τό οποίον, αί διδόμεναι εκάστοτε αύξήσεις άπο λανων, δέν ήτο δι<νατάν νά παρα κολουθήσουν την ταχυτέραν δνο- δον των τιμών. — Ουδέποτε τό ελληνικόν εμπο¬ ρικόν ναυτικόν εΐχε ορθάσει είς την σημερινήν άκμήν, μέ άποτέλεσμα νά χαρακτηρίζεται είς παγκόσμιον κλίμακα, ώς φαινόμενον άνεπανά- ληπτον. — Ουδέποτε δημοσία εργα είχον πραγματοποιηθή είς την Έλλά&α, είς τόσον μεγάλην έκτασιν, μέ τόν τωρινόν αντικειμενικόν προγραμμα τισμόν, μέ άδιάβλητον εκτέλεσιν καί μέ γνώμονα τό εθνικόν συμ¬ φέρον, άντί τής κομματιαής σκοπι ιότητος τοθ παρελθόντος καί τής άσυδοσίας, ή όποία εΐχε προκαλέ- σεικλΐμα ύποψιών καί γενικής άγα νακτήσειος. ΛΤΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΙΚΡΟΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Άλ.λαι καί είς τα μικρά προ- βλήματα — καί πολλά μικρά προ δλήματα κατεδυνάστευον τόν λα όν μας — εδόθησαν λύσεις, είς τάς οποίας ουδείς κατά τύ παρελ θόν, παρά τάς έκδηλουμένας έ κάστοτε, σχετικάς σκέψεις, ηθέ¬ λησε νά προχωρήση. Άναφέρονται, ϊνδεικτικώς, δύο ι Βγλωττοι περιπτώσεις: Μέ τό σύστηιια τίόν έπιταγών, Ι'παυσρν ή ταλαιπωρία των συν- ταξιούχο>ν, πού συνωθοΰντο επί ώ
ρας, ένίοτε είς τό ύπαιθρον, δια
νά ε'ισπράξουν την σύνταςίν τη>ν.
Παραλλήλως, ή άπονομή των σιιν
τάξεον γίνεται έντός μηνός, εν
αντιθέσει πρός την έξοργιστικώς
μακροχρόνιον διαδικασίαν τοϋ πά
ρελθόντος.
Ή Δστυνομική ταυτότης χρησι
μοποιεϊται ώς άποδεικτικόν στοι¬
χείον, άντί πκΐτοποιητικών μη-
τρώων, ληξαρχι·κών πράξεων κλπ.
διά την έκδοσιν των όποίίον και
χρήμα καί χρόνος σημαντικός έδα
Α.Ε. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
«ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΕΤΉ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής έν Αθή¬
ναις έορευούσης Άνωνύμου 'Ρ1.
τ«ραίς «ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΣΤΚ
ΓΗ, Άνώνυμος Έταιρεία Ξε-
νοό"οχ£'.χαών Έπιγειρήσεων»-
είς τχκταήν Γενικήν Συνέλί'»
σιν.
Συμφώνως τώ Νομώ κχΐ τώ
Κχτχστχτικω, κχλοΰντχι οί μί
τοχοι τής Άνωνύμου Έταιοε^χ;
υπό την έπωνυμίαν «ΦΙΛΟΞΚ
ΝΟΣ ΣΤΕΓΗ, Άνωνυμος Έ
τα,ιρίχ Εενοδογειακών Έ·Λ?νι-
ρήσεων» είς Τακτικήν Γενική.
Συνέλευσιν, γενησσομέν,,ν &ι>
3Οην Ίουνίου 1970, ημέρχ·
Τρίτην καί ώραν 18.00 είς τ·-·
επί τής όδοΰ Σχτω&ριάν5ου '<ί.'· γραφείον τής έτχιρίχς κρόί συζήτησιν κχί λήψιν α.ποφ·α·σι ών επί των κάτωθι θεμάτι», τής ημερησίας διατάξεως. ί. Έγκρισις Ίσολογιν,ινο τής 31.12.1969 καί των ϊγ.' αύτοΰ έκθέσεων τοΰ Δ.Σ χα'. των έλεγκτών. 2. Απαλλαγή τοθ Δ.Σ #» των έλεγκτών άπό πάσης εύ θύνης. 3. "Εκλογή νέου Δ_. 4. Έκλογή τακτικών ·κχΙ άνα- πληιρωματικών έλεγκτών διΛ την γρήσιν 1.1.1970 — 31 12.1970. 5. Έπικύρανσις τής υπο -.ου Δ.Σ. γενομένης έκλογής πρ;· σωρινών συαβούλων είς άντιχ* τάστχσ-.ν άποχωρησάντοχ/» τοι ούτω ν. 6. "Εγκρισις άν.οιβών κχί * ποζημιώσεων είς μέλη τοθ Δ.Γ Κχί 7. Τροπος διχβέσεως των £">.
σίων κερδών.
Οί κ.κ. Μέετοχοι ί'νχ συμμί-
τάσχωσιν είς την Συνέλευσιν ί
ποχρεοΰντχι βπτ,ως συμμορφω-
θώσι πρός την διάταξιν τοΰ ά>
θρου 22 τοΰ Καταστατικοΰ.
Έν Αθήναις τή 6)4)1970
ΤΟ ΑΙΘΙΚ. ΣΥΜΒΟΤΛΙΟΝ
ίΙΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Π ερί προσκλήοεως των Μετό
χν τής έν Ρόδω έδρευούσης Ά
νωνύμου 'Εμπορικής Έταιρείας
υπό την έπωνυίΐίαν:
ΕΙΜΗΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
«ΛΙΝΔΟΣ» Α. Ε.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον,
συμφώνως πρός τόν Νόμον κχΐ
τό Καταστατικόν, προσααιλεϊ
τούς Μετό-χους τή; Έταιρείας,
είς την Ετησίαν Τακτικήν Γε
νίκην Συνέλευσιν, «υγκροτηθη-
σομένην τή"^ 15 Ίουνίου 1970,
ημέραν Δευτέραν καί ώραν 12
ιΐεσηιμ,βρινήν, είς τα έν Ρά3ω
καί επί τής ο·5οϋ Ευριπίδου ά-
ριθμ.. 8 Γραφεΐα τής Έταιρείας
ϊ λάβουν άποφάσεις ιέπί των
κάτωθι θίιμάτων τής Ημερησί¬
ας Διατάξεως.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
τής Εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν
Συμβοολίου Ιπί των ΐπεπραγμέ
νων χρήσεως 1969.
2) Ανακοίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
3) Ανακοίνωσις καί έγκρι¬
σις Ίσολογισμοΰ χρήσεως 1969
καί λήψις αποφάσεως περί τοΰ
τρόπου διαθέσεως των Κερδών
τής αυτής .χρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967).
4) Απαλλαγή τοθ ΔιοικητΙ-
κοΰ Συμβουλίου καί των Έιλεγ
κτών άπό πάσης ευθυνής άπο-
ζημιώσεως.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
καί δύο άνχπλταρωυ-ατικών Έ¬
λεγκτών διά την χρήσιν 1970
καί καθορισμός άιτΛΐβής αυτών.
6) "Εγκρισις ά-οδοχών Συα
βούλων /ρήσεως 1969.
"Γλι μετάσχουν τής συγκαλου
αένης Γενική; Συνελεύσεως οί
κ. κ. Μέτογοι, -όφείλουν, <Λ>μ.-
φώνως τώ ά·ρ&ρω 23 τοΰ Κατα
στατιχοΰ, νά κχτχθέσουν τάς
Μετοχάς αυτών είς τό Ταμείον
τής Έτχιρείας, ή εί; τό Ταμεί¬
ον Πχρχκαταθηχ·ών καί Δανεί
ών ή πχρ' οιαδήποτε Άνωνύμ,ω
Τρχπεζιτική Έταιρεία έν *λ-
λοδαπή. προσάγοντες τό πι<—ο ποιητικόν κατχ&έσεως ώς χχί τα τυχόν πληρεξούσια ϊγγραφα άντίπροσωπείας αυτών, πέντε (5) τούλάγιστον ημέρας πρό τή; ώς &νω ορισθείσης ήμερο μηνίας τής Συνελεύσεως. Έν Άθι^ναις τή 6 Απριλίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΓΜ- ΒΟΓΛΙΟΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΝΙΑΝ ΡΩΜΗ, 15___Ό βασιλεύς Κων στανΐίνος καί ή δασίλισσα "Αν- α Μαρία ανεχώρησαν εντεύθεν ά- εροπορικώς είς Κοπεγχάγην, δπον θά παραμείνουν τρείς ή τέσσαρας ημέρας φιλοξενονμενοι νπό τοΰ 6ασιλέο>ς Φρειδερίκου καί τής 6α-
«ιλίσσης "Ιγκριντ τής Δανίας.
«ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙ¬
ΚΗ ΚΛΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕ
ΑΣ ΦΙΛΆΔΕΛΦΕΙΑΣ» Α.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΕΙΣ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙΚΗΝ
ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Καλουνται οί κ. κ. Μέτοχοι
τής έν Νέα Φιλαδελφεία (Αθη¬
νών) έδρευούσης Άνωνύμου Έ-
ταιρείας υπό την Ιπωνυμίαν
«ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΙΓΟΡΙ-
ΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕ-
ΑΣ ΦΙΛΑΔ/ΕΛΦΕΙΛΣ» Α. Ε.,
είς τα έν Νέα Φ'λαδελφείχ (Ά
θηνών) κχί έν τώ Έογοστασίω
χύτής Γρχφεΐχ τής Έταιρείχ;
την 8 Ίο^ίου 1970. ή,αέρχν
Δευτέραν καί ώρχν 11 π. υ...
πρός συγκρότησιν τής Έτησίας
Τακτικάς Γενικής Συνελεύσεως
των Μετάγων.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγ~Λρισι;
τής Εκθέσεως κχί Δ'.οικητ'.κοΟ
Συμβουλίου επί τοΰ Ίσολογισμοΰ
χρήσεως 1969.
2) Ανακοίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
?>) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
Ίσολογισμοΰ νρή3εως ^πό 1 Ι
χνουαρίου 1969 μέχρι 31 Δε¬
κεμβριού 1969.
4) Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοΰ Συμβουλίου καί των Έλεγ¬
κτών από πάσης ευθυνής.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
κχί ούο άναπληοωματικών Έ¬
λεγκτών διά την γρη^ιν 1970
καί -Λαθο.ρι·σαός Λμοιβής αυτών.
6) "Εγκρισις ά,ποδον,ών Ποο
έξρου καί ΓενικοΟ Διε'Λυντοΰ,
ώς χαί Συμβούλιον τής Έται-
ρείας χρήσεως 1969.
Οί έπιθυίΛθΰντες έκ των κ. κ.
Μετόγων Μέτογοι. εϊκοσι πέν¬
τε (25) τούλάγιστον μετογών.
νά λάβωσι ιέροζ είς την Συνέ¬
λευσιν ταύτην αυτοπροσώπως ή
δι' άντΐ,προσώπου, οφείλουσι πέν
τε (5) τουλάχιστον ήμέρχς ποό
τής ώς ανω Συνελεύσεως, νά κ.χ
ταθέσουν τάς μετογάς των είς
τα Γραφεΐχ τής Έτχιρΐίχς. ή
νά προσχνάγουν πιστοποιητι>·.όν
τής κχτχθέσεώς των. παρ' οια¬
δήποτε των έν Ελλάδι ή έν άιλ
λοδαπή άνετ/ωρισμένων Τρχπε
ζιτικών Έταιρειών, ή έν τώ Τα
μείω Παρακαταθήκην καί Δα-
νείω,ν. την δέ απόδειξιν τής κα
τχθέσεως, ώς κχϊ τα πλτιρεζού
σία αυτών π,ρίκΐχγάγουν εΐζ τα
Γραψεΐχ τής Έταιρείας μέγρι
τή: 2 Ίουνίου 1970.
Έν Νέα Φιλα&ελφ&ία τή 2
Απριλίου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ¬
ΒΟΥΛΙΟΝ
Περί προσκλήσεως των Μετό
χων τής Άνΐονύμ,ον 'ϊ*ςρα3»ια-
τειιπορικήο Έταιρείας «Η ΜΉ
ΤΡΟΗΟΛΙΣ» Α. Ε., εί: την
Ετησίαν Τχκτ'.κήν Γενικήν Συ
νέλενσιν των Μετόχιον.
ΤΦ ΑΣΜ ΑΤΕΜ Π ΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΤΡΕΙΑ
«Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ» Α. Ε.
μς τώ α-ρθρω 20 τοΰ
Κατχττατικοΰ, καλοΰνται οί κ.
χ. Μέτοχο: τής Εταιρείαι
I-
πω; ποοσέλθωσιν είς τα ένταΰ
θχ %ί επί τής £δοΰ Πανδρόσον
χριθ-,ι. 1, Γρχφεΐχ τή: Έτχιοεί
χς την 22 Ίουνίου 1970. ήμέ
ραν Δευτέραν κχί ώραν 11 π.
μ. πρό: συγκρότησιν τής Έτη-
σ'α: Τακτικής Γενικής Συνε¬
λεύσεως.
&ΕΜΐΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1^ Ανακοίνωσις κχί έγκρισις
τής Εκθέσεως τον ΔιοικητικοΟ
Συμβουλιον επί των πεπρχγμέ
ν»ν χρήσεως 1969.
2) Άνακοίν<)>σι; Εκθέσεως
Έλεγκτών.
Κ Ανακοίνωσις καί Ιγχρι-
σι: Ισολογισμόν" χρήσεως 1969
ναί λτχ]/Ίς αποφάσεως περί τον
τοό-ον διαθέσεως των Κερδών
τή; αυτής χρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967) ._
4) Άπαλλχγή τού Διοικη-τ--
κοΰ Συιαβουλίου κχί των Έλεγ-
γτών άπό πάση; «ύθύνη;
ζ
ΕΡΙΟΒΓΟΜΗΧΑΝΙΛ
«ΜΤΙΡΙΤΑΝΝΙΛ» Λ.Ε
ΠΙ>Ο_ΚΛΗΣΙΣ
Συμφώνως τώ αρθρω 25 τοθ
Καταστχτικοΰ τής Εταιρείαι
κχλοΰνται οί κ. κ. Μέτογοι, 5-
πως προσέλθωσιν είς τα έν Νέα
Φιλαδελφείχ (Αθηνών) καί έν
τώ Εργοστασιον αυτής Γραφείω
ττ)ς Έται&είας την 26 Ίουνίου
1970, ημέραν Παρασκευήν καί
ώραν 11 π. μ., πρός συγκράττ.-
σιν ττ>ς Έτησίας Τακτικάς Γε
ν κης Συνελεύσεως.
ΒΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ανακοίνωσις καί έγκρισις
τής Εκθέσεως καί Διοικητικοθ
νων χρήσειος 1969.
2) 'Έναν.οίνωσις Εκθέσεως
Έλεγκτών.
3) Ανακοίνωσις καί έγκρι¬
σις Ίσολογισμοϋ χρήσεως 1969
κχί λήψις αποφάσεως πεοί τοθ
τροπου δια&έσεως των Κερδών
τής χύτής γρήσεως 1969 (συμ
φώνως τώ Α. Ν. 148) 1967).
4) Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοϋ Συμβουλίου καί των Έλεγ¬
κτών άπό πάσης ευθυνής άπο-
ζημιώσεως.
5) Έκλογή δύο Τακτικών
κ-χί ούο άναπληρ<»ματι·κών Έ¬ λεγκτών διά την χρήσιν 1970 ■/.αί καθορισμός άμοιβής αυτών. 6) "Εγκρισις ά,τζοδοχ^ Συ<Λ βούλων χρήσεως 1969. Οί Ικ των κ. κ. Μετδχων. χά τογοι τουλάχιστον πέντε (5) Μετογών. διά νά λάβωσι μέρο; 1 είς την Συνέλευσιν ταύτην, ο¬ φείλουσι πέντε (5) τουλάχιστον ημέρας πρό τής ώς ανω Συνε- ,λεύσεως νά καταθέσουν τάς ιιε | τοχάς των είς τα Γραφεΐα τη; 'Κταιρείχς, ή νά προσαγάγουν πιστοποιητικδϊν τής κχτατΗσεω; τοοτων παμ' οιαδήποτε των 1ν Ελλάδι ή έν ά.λλο5χπτ] άνεγνω ρ-σμένων Άνωνύμων Τρχπεζι- τικών Έτχιρειών ή έν τώ Τα- μείω Παρχκχταθηαών κχί Δχ νείων, την δέ απόδειξιν τής χχ ταθέσεως καί τα πληρεξούσιχ αυτών, προσχγάγουν είς τα Γοχ φεΐα τής Έταιρείας πέντε (5) ημέρας πρό τής όριοθείοης, διά την ώς ανω Γενικήν Συνέλευσιν συμφώνως τώ αρθρω 28 τοΰ Κα ταστατικοΰ. Τίν Αθήναις τή 15 "Απριλίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ¬ ΒΟΥΛΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ Α.Ε. Πρόσκλησις των Μετόχων τής ΑΈ. υπό την έπωνυμίαν «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙ ΟΥ Α.Ε.» είς Τακτικήν Γενι¬ κήν Συνέλευσιν. Αποφάσει τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου καί συιμφώνως τί) Νομώ καί τώ Καταστατικώ, χ;·. λοΟ"/ται οί κ.ν.. Μέτοχοι τής Ά νωνύμου Έταιρίας «ΒΙΟΜΗΧΑ ΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙΟΥ» είς Τα¬ κτικήν Γενικκήν Συνέλευσιν την 11 ην Μχΐου 1<970 ήμίρχν Δβυ-τέραν /.χί ώραν 8.30 π.μ. είς τα έν Αθήναις κχί επί τής δδοΰ Σάλωνος 40 χ' ϋροφος γρ* φεϊχ τής Έταιρίας μέ τα κάτο) θι θέματα τής ημερησίας δια τάξεως: 1. Ύτζο6ολ·ίι άνάγνωσις κΐί έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ τή; έταιρικής χρήσεως 1969 ώ; καί των έπ' αύτοΰ έκθέσεων τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλίου κχί των έλεγκτών. 2. Άπαλλχγή τού Διοικητι- χοΰ Συμβουλίου καί Έλεγκτώ/ άπό πάσης ευθυνής άποζημιώ σεως επί τοΰ ίσολογισμοΰ Χ7.: των έν γένει διχχειρήσεων τή; ώς ανω χρήσεως. 3. Έκλογή δύο τχκχικών κχί δύο άιναπλη,ρωιματικών Έλεγ¬ κτών διά την έτχιρικήν χρήΝτιν 1970 καί κχθορισμός τής άιιο! βής αυτών. 4. Έκλογή μελών Νέου Δι- οικητικοΰ Συιιβουλίου. 5. Άνχκο'νώσεις. Οί επιθυμούντες έκ των κ.κ. Μετόχων νά μετάσχουν τής <η νελεύσεως όφείλουν νά
Ή Μακεδονία καί ή θράκη
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
Τοϋ συνεργάτου μα; χ. ΓΕΩΡΓ. ΑΒΡ. ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΥ
Ε'
?τσι δικαιο/.ο-γεϊται γιατί:
Ό Άλέξανορος "Τψηλάντης, άπο-
ΛλΕΛοντας βτό ξεσήκίομα ολιυν
τ^ν άλυτρώτων Έλλήνων, τονί-
<·«· «... ΪΛι σπεύοουν στά δπλα ή ^____ καΐ ή Βράκη». Μόλις κηρύχθηκί ή Έπανάστα- „,, τού 21. ^ "Ελληνες τής Μα- χ{δονίας τρρχοΐ'ν μέ ένθοινίΐασμό νά άγ<ι>νισθουν γιά την άπελετ»θέ
ρωση τής πατρίδος των. Γιατί ά-
•Φ τίς παραμονές τής Έπαναστά
("1
βαίο
βίως βτ0 Β^ Χ ρθή έ
,ιαναιττατικό κέντρο —άπ' τόν Ζα
ά Λογοθέτη καί τόν Άνα-
Καρατάσιο καί τόν Έδεσ-
βαίο Άγγε'ή Γάίσο. Καί οί τρείς
αύτοι άρχηγοί ώργάνωσαν τόν ά-
γώνα τής Νάονσας καί στά ΓΤερ-
β,ο *αΐ στόν "Ολνιιπο κηούσσεται
ή 'Επανάσταση.
Καΐ οί άπόοημοι άλΰτρωτοι Μα¬
κεδόνες - θράκες ιιήπιος δέν τρέ¬
χον καί ίρχονται στήν Έλλά^
^ θ'ΛΟξονται γιά τόν άπελη
βίρωτιχό της άγώνα;
Πρώτη ή Μακεδονία ^έχεται
τα Αγθΐα, σκληρά κτνπή,αατα τοΰ
χιιράννον, μάλιστα άπ' δλα τα μέ
ρτ). Καί μέ τόν ψλογερό πάτρα»
τιονιό των κάτοικον της καί μέ
τό οίμα των άγονντστών της, ά-
μΰνεται ΰπεράνθρωπα! άλλά ϋπο-
χ^πτΕΐ μοιραϊα!.. στίς συντριπτι-
«ς δυνάμεις τού εχθρόν, στόν ΰ
Μρ πίστεως καί πατρίδος άγωνα
λη, 40 Έκκλησιές, Καλλίπολη,
Ηαιδεστό καί τάσις άλλες πόλεις
ή θά
τής θράκης — οί "Ελληνες άγω
νίίτθησαν μέ αΰταπάρνηση καί
διωγμούς άκόμη εζησαν καί συμ
ψορές άπ' τίς σφαγές τόσον καί
τοσων πατριωτών.
Άμέοως μέ τόν άπαγχονισιιό
τοϋ Έθνομάρ,τυρα Πατριάοχη
Γρηγορίου Ε' στήν Κων)πολη,
μ«τά μιά έβδομάδα — μέ τίς σφα
γές των Έλλήνων στήν Άδρια-
νουπολη (ποΰ αύτές έγιναν καί
σ' όλην την Έπικράτεία τής Ό-
θωμανικής Αύτοκρατοοίας —
στούς "Ελληνας...) στίς 17 Α¬
πριλίου 1821 άπαγχονίζεται ό άλ
λοτε Πατριάραης μας Κύριλλος
δ ΣΤ', μέ δλλους 27 κληρικούς
καΐ ΰστερα άπό )ίγες μέρες, άπο
κεφαλίζεται καί ό Μητροπολίτης
Άδριανονπόλεως Δ'ορόθεος δ
Πρώΐος.
Στή Φιλιππούπολη, μεταξύ των
άλλων σφάζονται: δ Χατξή Σκάρ
δος, ό πατέρας Ιπίσης τοΰ έθνι
κου μας εύεργετη, ό Ιωάννης
Μαρασλής καΐ στήν Μεσηιμβρία έ
πικεφαλής στρατοΰ γενιτσάρων ό
Μπεκής Παϊσίον καΐ τή σ<ραγτ» τό- σων 'Ελλήνο>ν τής πόλεως αυτής
—τοΰ Χατζή Άολάνη, τοϋ Πα¬
πά Άντωνάκη Σκούρογλον, τοϋ
Θανασόγλον θανάση, τοΰ Μπαλα
σάκη, τοϋ Σφ6κτον καί πολλών
αλλων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχειχ έκ προηγο'^νου)
7, Τό 43ον Σύνταγμα σΐ'γκοο-
τεϊται είς την εμπόλεμον σύνθε
οίν τού — Ή δράσις τής Ί
ταλιχής Άεροπορίας.
Άπό τής 28ης Ό·κτω6οίου με
χρι τής 2ας Νοεμβριού ή επι-
στοάτευσις τοΰ 33ου ΣτΎίτος
χαί των έπτά ,τα{ΐ' αύτοΰ έπι-
οτρατευομένιον μονάδο>ν έ.ιερατώ
βη, διά συνεχούς κοπκ»δ€στάτης
ίογαοίας των μοναων στελεχών
ζαί των .τροσκληθέντίον έφέδρων
Συνετελίβθη πλήοοις ή
«ις τοΰ ύλιχοΰ έκ τού στρατοπέ
δου των Ροιισσιών καί ή έγκα
τάστασις τοϋ Στ<ν)τος έν κατα- σχηνώσει μέ την εμπόλεμον συν βεοίν τον. Καθ' 8ν δέ χρόνον σ·νε%ίζοντο «Ι έπιτάξεις καί αί αποστολαί των προβλεπόμενον σννοδειων έ φέδρο)ν έκτός τής νήσου, ήρχισαν αί τελευταίαι άσκήσεις μάχης, διά τόν έθισμόν τόν έφΐΊδοων είς τα χαθήκοντά τον έν έκστρα.- τεία. Πρός αποφυγήν άε^οπορικών έ πιΑοομών έκ μέρους των Ίταλών τό Σννταγμα μετεκινήθη έκ των άρχικών χωρίον παραμονης τοι» εΙ; την περιοχήν Κνωσσοΰ, Ά- γίας Είρήνης, Σ;τηλίίι>ν καί είς
τα τελευταία ταύτα εγκατεστάθη
ή διοίκησις ασχολουμένη μέ τάς
άπομενούσας εισέτι πρός έ.κτέ-
λίσιν προπαρασκει«ς διά την ίν.
•Λρατείαν.
Παραδόξως οί Ιταλοί δέν έ
δομβάρδισαν τό έγκαταλεκρθέν
ίττρατόπεδον η τό αεροδρόμιον ή
τόν λιμένα τοΰ Ηρακλείου, καί¬
τοι καθημερινώς ύπερίπταντο τής
πόλετος τα άεροπλάνα τιον, κηί τα
παρηικολΛυθοΰμεν έκ των πυκνών
πει»κώνο)ν, ϊιπό την σκιάν των δ-
παίον είχομεν κατασκηνώσει, ά
ναιιένοντες άπό στιγμής είς στιγ
μην ν' ακούσωμεν τόν απαίσιον
συριγμόν καί τόν συγκλονιστικόν
γδοΰπον των βομβών των.
'Εκεΐ έΛληροφορή-θημεν μίαν ή
μέραν, ότι Ιταλικόν άερο.τλάνον,
έπιχει.ρήισαν νά 6ομ6αρδίση την
περιοχήν Άγίας Βαρβάοας Ή-
ρακλείοΐ', δπου εΐχβ κατασκηνώ¬
σει ή Τ Όιμάς Άναγνωρίσεως ΰ
π» τόν 'Επίλαρχον Μπεχράκην,
έφόνευβε παρά τό χωρό νησίς έπληρώθη μέ άφθονον
αίμα είς την Αλβανίαν καθώς
Θά ίδωμεν πε δυευ
θύνθηκε στό Γραφεϊο του καΐ κά
λεσε σέ συνεργασία τόν πιστό
καΐ πολύτιμο Γραμματέα του,
τόν Χαλέτ Έφέντη, πού άπό τό
ξενύχτι, εΓχε τα μαύρα τον χά-
λια.
"Τστερα άπό τα «σελάμ άλέκιμ»
καί τα «άλέκιμ σελάμ», δ Χα¬
λέτ δρχισε νά έκθέτη τίς ένέρ-
γειές τοτ', γιά νά άνακαλύψτ) τόν
ανθρωπο τοΰ Κοκκάλα πού θά
I-
φερνε στό Σεράϊ τό ύπόμνημα:
— Άπ' έχτές τό βράδυ πολυ-
χοονεμένε μου Πατΐσάχ καί ώς
έτούτη την ίόρα δέν έμπηκε άν-
θρωπος στό Σεράι, χωρίς νά τόν
ψάξω έγώ προσωπικάς. Φαίνε-
ται δμως πώς δ Κοκκαλάς πλη-
ρος>ορήθηικε την ενεργεια μου αύ
τή, δγνιι»στο μέ ποιό τρόπο καί
δέν εστειλε τό ύπόμνημα, για,τί
άλλοιως, θά βρίσκονταν τώρα στά
χέ^ια μου.
— Ό Κοκκαλάς, μοϋ ύπο-
σχέθηκε χτές, (σάν Μεντένο-
γλου), τοΰ άπάντησε, πώς σήμε
ρα τό πρ<οί τό νπόμνημα θά βρί σκουνταν στά χέρια τοΰ Σουλτά νόν καί κράτησ« φίλε μου Χα¬ λέτ Έφέντη, τον λόγο του. Κι' ένω κόμποι κρύου Ίδρώτα άνάβλυ £αν στό κούτελο τοΰ Χαλέτ, ό Σουλτάνος ίβγαλε άπό την τσέ πή του το ΰπόμ,νημα καί τοΰ τό νιήλ Κοκκαλάς είναι ειλικρινός φίλος καί δυνατάς άνθρωπος. ΚΓ ό ανθ,οωπος πού κινδύνευσε νά μάς φέρη τό ύπόμνημα, είναι κι' αύτός άφοσιωμένος φίλος μας. Άργα ή γρήγορα θά τόν μάθω και θά τοΰ δώσω μαζύ μέ τίς εϋ χαριστίες μου «αί τό μπαξίσι του. — Έιγω δμως, εκανε λνπημέ νος ό Χαλέτ Έφέντης, δέν μπό ρ«σα νά τύν άνακαλύψω. Κι' αύ τό μέ κάνει νά σέ ντρέπουμαι πό λυχρονεμένε μου Σουλτάνε. — Μή σεκλεντίζεσαι μπρέ τξάνε μ'. 'Εσύ εκανες δ,τι μπο- ροΰσίς καί σ' εύχαριστώ. Καί δέν είμαι άλακιμιώρης έγώ. "Ας πε- τύχουν οί μεταρρυθμίσεις καί θά δής. Βεζύρη θά σέ κάνω, μά τόν Άλλάχ πού μάς άκούει. Ό Χαλέτ Έφέντης, ποτέ του δέν άπέβλεψε στή θέση τοϋ Με¬ γάλον Βιεζύρη. Τώρα δμως πού, ό ϊδιος δ Σουλτάνος, τοϋ την πρόσφεοε, ΰστερα ψνσικά άπό την ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ Τοϋ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συλ·εχεια έκ τοϋ προηγουμένου) — Πάρτο τοΰ είπε καΐ μέ την ήσνχία σον, διάβασέ το. Ό Χαλέτ δπλωσ,ε τό χέρι του κι' ϊσφιξε μέ.σα στά δάχτυλά του πού τρέμανε, τα λεπτά μεταξωτά φύλλα τοΰ ύπομνήματος. —Πως είναι δυνατόν μονρμού ρισε καιτάπληκτος κι' νστερα έ- ρώτησε τόν Σ ουλτάνο. — Πώς εφτασε στά χέρια σας; — Τί σημασία εχει πιά αύτό, ε"κανε ό Σουλτάνος. Μέσα στή δεξιά τσέπη, τοΰ χιτωνίου μου τό βρήκα. Σημασία εχει πώς ό Δα δρχιοε νά την συζητάη μέ τόν έαυτά τον την πρόταση... "Οχι γιά νά ίκανοποιήση προσωπική του φιλοδοξία, μά γιά νά μπορέ ση νά ύπηρετήση πιό καλά τό νέο ] καθεστώς πού θά επεβάλλετο. | Χωρίς νά είναι έγωϊστής, δέν θ* ωροΰσε κανένα άπό τα πρόσωπα πού περιβάλλανε τόν Σ ουλτάνο, κατάλληλο γιά τό άξίωμα αύτό. Τό πρόσωπο πού θά επερνε τή θέση αυτή, θά ?πρΈπε νά έχη προοδεντικές άρχές, νά είναι ά- κεραίου χαρακτήρος, νά πιστεύη στίς μεταρρυθμίσεις, νά Εχη στι βαρό χέρι καΐ νά τίς επιβάλλη χο>
ρίς συμβιβασιμούς, μέ άπόλυτη πί
στη καί μέ .τ,ραγματικό πάθος.
"Ισως ό Δανιήλ Κοκκαλάς, πού
ουτε στήν δψη τόν ήξερε άκόμα,
νά είχε αΰτά τα προσόντα καί νά
ήταν τό κατάλληλο πρόσωπο γιά
τή Βεζυρία. Μά ό Κοκκαλάς,
δεν ήταν Μουσουλμάνος, άλλά
Χριστιανός καί σίγονρα, ή άνάθε
ση τοϋ άξιώματος αυτού σέ δπι-
στο, θά ξεσήικωνε τούς Μουσουλμά
νους εναντίον τού Σουλτάνου
καί θά πήγαιναν περίπατο οί με
ταρρυθμίσεις. Γι' αύτούς τούς
λόγονς, δ Κοκκαλάς θά επρεπε
νά μένη ένας καλάς σύμβουλος
τοϋ Μαχμοντ, στό βαρύ εργο πού
άνΐλάμβανε καί δταν καί δν Ιδρύ
ονταν Γραικική Ήγεμονία στό
Μωριά, δπίος είχε ύπ' δι|»η του ό
Χαλέτ, νά τόν διορίσουν Ήγε-
μόνα, παρά τα σχέδια των Έγ-
γλέζων, πού δπ<ος ΐΐχε πλη^οφο ρηθή, γιά τή θέση αυτή, προώ- ριζαν τόν Άλ. Μανροκορδάτο. Ή πραγματοποίησιν δμως αυτού τοΰ σχεδιον, ήτανε δύσκοληι γιά νά μή ποϋμε άδύνατη καί δέν θά την δέχονταν όντε ό Κοκκαλάς πού όπως ξέρομε, είχε άλλα στό νοΰ τού καί πού βεβαία, δέν τα ξερε δ Χαλέτ Έφέντης. Έν πά ση περιπτώσει γιά τοϋς λόγονς πού είπαμε στό άξί-ωμα τοϋ Βε ζύρη, δέν μποροΰσε ν' άνεβή δ Κοκκαλάς. Θά γίνονταν λοιπόν αύτάς Βεζνρης, μιά πον τάν η,θΈ- λε κι' δ Σουλτάνος καί θά φρόν τιζε νά φανή δξιος τής έμπιστο- σύνης του. Τόν ενχαρίστησε καί δρχισε την συνηιθισμένη συνεργα σία του μα£ί του, επάνω στά τρέ χοντα ξητήματα. ΣΪΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τα ποιήματά τού χωρίζονται κι' αύτά σέ δογματικά, ήθικά, ί- στορικά, έπιτάφια καί έπιγράμμα τα, οί δέ στϊχοι των άνέοχονται σέ 18.000 περίπου. Εάν δμως ' στόν άριθμό αύτό προσθέσωμε καί τούς στίχους τοΰ θρησκΐυτι- κοΰ δράματος «ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑ¬ Σ ΧΩΝ», τότε ύπερβαίνουν καί τούς 20.000. "Ολα τα ποιήματά του είναι γραμμένα μέ τόν ίδιο δψογο τρό πό, δπο>ς ·καί οί λόγοι καί οί έ-
πιστολές του καί φέρουν την άκα-
ταλ.ντη σφραγΐδα τής προσωπικό
τηιτάς του. Σάν προσωδιακό με-
τρο γιά ΐήν σύνθεσί τοιν μετα-
χειρίζεται τό ήρωϊκό έξάμετρο,
ΐό έλεγειακό, τό ίαμβικό τρίμε-
τρο, τό Άνακρεόντίΐο καί επί
πλέον τα άνομοιοκατάληκτο δε-
καπεντασύλλαβο, πού γιά πρώτη
φορά έμφανίξεται στήν ποιητική
μας τεχνβτροπία. Κατά συνέ.ιει
αν είναι δ προντοπάρος της, όπως
είναι καί δ πρόδρομος τής χρι-
στιανικής ποιήσεως.
Τίς έμπνεύσεις του ά»ηλεΐ πάν
τοτε άπό τίς άστείρευτες
τής Άγίας Γραφής, τό δ
σιο λεξιλόγιό του άπό τόν άνε-
ξάντλητο θησαυρό τοΰ "Ομήρου,
τοΰ Εύριπίδτ), τοϋ Σοφοκλέους
καί αλλίον έλλήνο>ν σνγγοαψέων.
Τα κΰρια χαρακτηριστικά τής
ποιητικής τον δημιοτ»ργίας είναι ή
?ντονη θρησκει·τικότητα, πού αύ
θόρμητα άναβλύζει άπό τούς σμι-
λευμένονς στίχους καΐ ή πλαστι
κή αρτιότητα στήν χρησιμοποίη-
σι έκφραστικωιν μέσων. Ή ήρε-
μη μελαγχολική διάθεσι, μέ την
δποία είναι διανθισμενα τα πιερισ
σάτερα, ποτέ δέν φθάνει στ" ά-
κραϊα δριά της, διότι βρίσκει γε
ρή άντίστασι στήν άκλόνητη πί-
στι του στόν Τριαδικό θεό. Με-
ριικά άπό τα ποιήματά του αύτά,
θ' άναβλαστήσουν ΰστερα άπό
πολλά χρόνια καΐ θά δώσουν τίς
πιό γλνκές μελΛ>δίες τής Έκκλη
σιαστιική>ς μας ύμνολογίας.
Παραθέτομε τούς τίτλους των
κυριωτέρων:
—Είς θεόν — "Τμνοι είς θε
όν — "Τμνοι είς Χριστόν — "Τ
μνοι είς Αγίαν Τριάδα — ΠερΙ
της τοΰ βίον ματαιότητος — Πε
οί τής ανθρωπίνης φύσεως —
Περί άνθιροΜάνης ξωής — Κατά
θυμοϋ — Κατά σαοκός — Είς
την νόσον — Π&ρί φίλων μή χά
λών — Περί θανατον» φιλουμί-
νων — Είς εύγενή δύστροπον —
Κατά γυναικων καλλωπιζομένίινν
— Παρθενίης επαινος — 'Τϊτο-
θή«αι παρθενοις — Παοαχνετι-
κός τίς παοθένον Όλυμπιάδα κα
λουμϊνην — Πρός μοναχούς —
Περΐ μοναχικού βίου — Είς επι
πλάστως μονάζοντας — Περί συν
εισάκτων — Είς άγαπητούς —
Περί γάμου — "Επη καθ* εαυ¬
τόν — Άποστροφή τοΰ πονηροΰ
καΐ τοΰ Χριστοϋ έπίκλησις —
Πρός τόν Άναστασίας λαόν —
'Ετιτάφια είς πατέρα (Π) —
Είς Καισάριον (16) — Είς Ε*
πράξιον — κλπ.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Λ·χί)^ίχϊ)(^^
ΒΚΪΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΚΛΕΟΝΙΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΛΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
έκ προηγούμενον)
Τόν άρπάξανε άπ' τα τέσσερα,
τοϋ φορέσανε τό καπέλλο, τόν πε
τάξανε μέοα —ήν κούφα καί μέ
άλαλ/ιγμονς, μέ γέ.λοια καί τοα-
Υούδια τραδοΰν γιά τα χιοριό!
Οταν φτάσανε στό σπίτι τού
"ΪΌ Βαλέριου καί είδανε τόν Για-
'νΐοι·μή σ' αι'πά τα χάλΐίχ, ή Λον-
'.α καί ή θειά της θεανο'), τα 6ά-
λανε μέ τόν κνρ Βαλέριο, πού κου
*>άνηο-ε στό σπίτι ενα μεθύστακα,
τνα μπεκρούλιακα χιορίς νά Εεύρη
ποίος είναι κι' άπύ ποΰ βαστά ή
σχούφια του. Αύτόνα ϋμως, κα<κρί ί>ίν τόν καιότανε. Τώχε βάλει κα¬
λά βτό μυαλό τον, ('ίπο)ς - οπΐιις νά
την παντρέψη τή Λούλα, γιά νά
*λευθερ(οθοΰν τα χέρια τον καί
ά αύτός νά παντρεφτή την
"Ετ«Λ δέν ήθελε ν' ά-
τότοτα. Κι' άρχισε νά έτοι-
γιά τό γάμο.
Οταν ό κύρ Γιάννης μαζί μέ
^Πν Κλεοφίλη, γυρίσανε Λπ' την
«γορά μέ τα ·ψ<ί)ντα γιά τό γάμο, "αί μάθανε άπό την κνρά Μαρία Τ« διατρϊξα»ττα, ή Κλεοορίλη ?πε- ΠΕ ξΕνή στό πάτωμα άπό τή σύγ- Χοοί τη; καΐ τοΰ κύρ Γιάννη παρ' Λλί νά τοΐνβη σνγκοπή. "Οταν θ φώναξε τονς δικονς του ; κι' δλα τα παλληκάρια τοθ χωρίου καί αύαός μπροστά, πί οω τού ή Κλεοφίλη κι' ή Μαριώ *£ μαξϊ μ' δλο τό μπουλοτβα τρα- •^Ιονε γιά χοΰ κΰρ Βαλέριου, γιά να "άρουνε πίσω τό γ«μΛρό. ΤΟΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ Έδώ ό κϋ(? Χριστάκης σταμά- τησε γιά λίγο καί λέγει τού Γιον- βανάκη: — Τώρα βριστΛΟμαστε στό φινά- λε. 'Είΐειδή ή είκόνα αυτή τής κιο ιο>δίας είναι ή ώραιάτερη, γι'
αύτό χρειάζεται νά την περιγρά-
ψουμε πιό ίντονα, μέ πιό ξίοηρά
χρώματα.
— Σάν εςρτασε δ κϋρ ΓιάνΛΐις
μέ τα παλληκάρια του στό χοχ?ιό
τοΰ κνρ Βαλέριου, βρήκανε τό χιο
ριό άνάστατο, γιατί ό κύρ Βαλί-
ριος έκτελώντας την υποσχεθή τού
μοίρασε δώρα οτά παλληκάρια τον
κι' αύτά τό ρίξανε μετά στό φαγο
πότι καί γλένταγαν μ' δλ.η τονς
την καοδιά.
Ή σύρραξις ήτανε βεβαία, άν
την Ιδία στιγμή δ κΰρ Γιάννης
μέ τόν κνρ Βαλέ-ριο δέν έοχόντα-
νε πρόσωπο μέ πρόσ(ΐ)πο. 'Εκεϊ, ά-
φού σκνλόβρισε ό ενας τόν δλλο
γιά καλά, πετοϋνε τα σαχκάκια
τους καί έρχοννται στά χέρια!...
Στή μέση μπαίνουν δ Βέππος μέ
τό Γιακοτνή καί τούς χωρίξονν.
(Συνεχίζεται)
'Τπενθυνοι συμφώνως τφ νόμφ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διενθνντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55
Προϊστάμενος Τνπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία. Σπαρτάκου 12
, ΔΜΦΙΑΛΗ
Τού συνεργάτου μας
4ον
— Άκοΰς έκεΐ δικηγόρος!...
δέν ντρέ-πεσαι καύμένε Ροΰκο;
ι — Έσύ νά μή μιλάς! άποκρί
θηκε κεϊνος γελώντας: τί θά τ|-
θελες νά τής (πω, γύψτοι;... θά
μάς γύριζε τή ράχι>.. ένώ Ιτστ...
πάει πειό καλά στ' αύτί!
— Ρέ είμαι ντίπ άγράμματος,
άπό ποϋ ζρέθηκα φοιτητής;...
είπε κλαψάρικα ό Γνλάκης.
— Κουτέ!.. ποίος σοΰ ζήτηοί
τό δίπίλωμά σου;... κ' έγώ τοΰ
δημοτικόν είμαι... δέν ξέρεις πως
γιά τα κορίτσια τό πάν είναι ή
πριότη έντνπιοση;
...Την δλ-λη μερά πρωί προ)ί
τό τραϊνο εφενγε δλοταχώς άπό
τό στα&μό τοΰ Βασμά — χανέ,
καί οί φίλοι μας δέν βρήκανε την
εύκαιρία νά πάνε στό σπίτι τής
δμορφης σμνρνιοπούλας.
Άπό τ' ά,λλο μέρος ή Άσπα¬
σία πού ίφτιασε σιορό άπό εύχά
ριστα δνειρα γιά κεννη τή σπον
δαία γνοριμία, ?μεινε στά κρΰα
τοΰ λουτρόν!
...Ποίος ξέρει δν θά μέ θνιαη
θοΰνΐ κεϊ κάτω στό Μέτωπο!...
'ελεγε καταλυπημένη στή μηιτέβα
της.
"Ανδρες σαράντα, ΐπποι όχτώ!
...Σ' έ'να τέτοιο βαγόνι πολν
τελείας καβώντονοαν στανροπάδι
οί ορίλοι μας μέ τα μοϋτρα κατε
βασμένα, ένώ τό τραϊνο προχω-
ροΰσε άνάμεσα σέ κάμπονς καί
βουνά.
Άπό τή στιγμή πού ξεκινήσα
νέ ή δρ«ξη τούς εΐχε κοπή δλότε
λα... άκοΰς έκεΐ νά μή δοΰνε
την 8μο<>φη Άσπασία!
Τό κεφάλι τους ήτανε ζαλισμέ
νο ('ιπό την ίδια στενοχώρια, καί
μ' δλο πον μένανε άμίλητοι, ό
καθένας τους Ινοκοθε καλά τή
σκ.έψι τοΰ άλλον.
Στό τέλος δμως ό Ροΰφος εί
πε μέ πβίσμα: δέ ζητούσαμε καμ
μιά παράτα τής αδείας πον μδς
κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
είχε δώση στήν 'Αθηνά ό... μπα
κάλης.
— Καΐ νστερα;... σοϋ πε·ρασε
άπ' τό μυαλό πώς εχουν όρεξι τα
κοοιτσόπουλα νά καμαρώνοννε λι
ποτάχτες;
— Δέ βαριέ-σαι! θά τα κανονί-
ζαμε...
— Έγώ Ροΰκο χάνω τό κου
οάγιο μόν, δμα Εχκυ δοσοληψίες
μέ φρουραρχεϊα καί... μπά-
τσους!... στό κάτω - κάτω τής
γραφής δέν ήρθαμε δώ πέρα γιά
νά κάνουμε κόρτε.
— Καλάαα!... εκανε τότε ό
Ροΰκος, χαμηλώνοντας τό κεφά
λι μέ δυσαρέσκεια· κατά βάβος
δμως άναγνώριζε πώς δ φίλος
τον είχε δίκηο.
Σμύρνη 30 "Οκτώβριον 1921
Άγαπητέ κύριε Ροϋκο,
Μέ μεγάλη χαρά ελαβα τό τε
λευταϊο σας γράμμα' άπό την ή
μερά πού μοΰ γράψατε πώς φύ
γατε άπό τή Μεραρχία, γιά νά
πάτε στό σννταγμα, περίμενα μέ
λαχτάρα τή νέα διεύθυνσί σας
γιά νά σάς γράψω.
Είσθε άξιέπαινοι πού έπροιτιμή
σατε καί οί δυό τίς κακουχίες
τοϋ λόχου, καί τονς κινδύνονς
τής μάχης, παρά την ήστ·χη ξ">ή
στά γραφεϊα.
Περιμεν<(ι) νά μοΰ γράψετε τή ξχοή σας στά φυλάκια το'νρα μέ τα χιόνια τοϋ χειμώνα. Έλπίζίι) πώς δ κύριος Γυλάκης είναι κα¬ λά τώρα, καί θά μπορέση νά μοΰ γράψη δ ίδιος. Τού λέτε τα πολ λά μου χαιρετίσματα. Μέ τό τα- χυδρομεϊο σάς εστειλα ενα μι¬ κρά ένθύμιο, καί μέ συγχιορεϊτε γιά τό θάρρος μου αύτό. "Εχετε πολλά φιλιά άπό τή μητέρα μου καί λιοτήθηκε πολύ πού δέν σδς εγνώρισε άπό κοντά. Περιμένω γράμμα σας μέ άνυπομονησία. Ή φίλη σας Άσπασία Κουλίθη. (Συνεχίζεται) ΤΛ Σάββατο 28 Μαρτίου έ. ? άπεδήμησε πρός τόν Κύριον μιά άρχόντισσα τοϋ μαρτυρικοΰ ΝΑΖ¬ ΛΗ, ή Κλεονίκη Βασιλειάδου, ά φήνοντας ενα μεγάλο κενό στά παιδία της, στ' άνήψια της καΐ στά έγγόνια της, πού κλαϊνε τώρα άπαρηγόρητα τό χαμό της. Ή Κλεονίκη Βασιλειάδον γεν- νήθηκε στο Ναζλή τής Μικράς Ά σίας άπό γονεϊς ε&πορονς. Παν- τρεύτηκε τόν πλούσιο τσιφλικοΰ- χο Βασίλειο Βασιλειάδη, πού τόν ελεγαν οί ίδιοι οί Τοΰρκοι Γκιον τσούκ Βασιλάκη, πον ήταν καΐ Πρόεδρος τής Κοινότητος τοΰ Να ξλή, καί ξούσαν μαζί μέ τα παι¬ δία τους, πον άπέκττισαν, πλού- σια καί εύτι·χισμρνα ωσπου ηρθε ή λαίλαπα τής Κατασ-τροφης καί σάρωσε καί την οίκογένειά της δ πως σάρωσε κι' δλόκληοη τή Μικρά Άσία. Μετά την κατάληψη τού Ναζλή άπό τούς Έλληνας τό Μά'ιο τοΰ 1919 καΐ την μετά λίγονς μήνας εγκατάλειψη τον άπό τόν 'Ελληνι κόν Στρατόν, γιά σνμμαχικονς λόγονς, οί τοΰρκοι φοβούμενοι μή ξαναγυρίσουν πίσω τα Έλληνικά Στρατεύματα, έξόρισαν τούς Ναζ- λήδες, Ικαψαν τα έλληνικά σπί- τιαν καΐ πήρα αΐχμαλώτονς δσους δέν πρόλαβαν νά φύγουν καΐ τούς Ισερναν στά διάφορα μερη τής Μι κράς Άσίας, {«ποφέροντες οί χιρι- στιανοί τα πάνδεινα. "Ολοι εχασαν τό ηθικόν τονς άπ' την άπελπι- σία τονς, ή Κλεονίκη Βασιλειά¬ δον, σδν γνήσια Έλληνίδα σι·γ- κέ,ντρωσε κσντά της την οίκογέ¬ νειά της, τα παιδία της καΐ τόν άνδρα της καί ακολουθούμεν^ άπό την άδελφή της, τόν ανδρα της καί τα δυό της παιδία, πήγαινε μπροστβ. μέ θάρρος καί μέ πίστη τού Χριστοϋ στή, ψνχή. ΟΙ Τοΰρ κοι τονς εσερναν τούς ραγιάδες άπό %{ι>ο-ιό σέ χοιριό, άπό πόλη
σέ πόλη. Άπό τίς κακουχίες στό
δράμο πέθανε ή άδελφή της κοχ
ό άνδρας της καί άφησαν όρφα
νά τα δυό παιδία τους, έ'να κορι-
τσάκι καΐ ενα άγο>ράκι. Ή Κλεο¬
νίκη μέ τό θάρρος τής Έλλητνί-
δας άγκάλια,σε σδν παιδία της τα
δνό αύτά όρφανά. ΟΊ κακοι<χίες, οί ταλαιπωρίες, κι' οί μπόρες τής αίχμαλωσίας αυτής ήσαν μεγάλες και άνεκδιήγητες! κι' δς ήταν ή Σμύρνη Έλληνική κι' δς κνμάτι ζε ή Σημαία μας στό Κονάκι. "Ε φθασαν στό Άϊδίνα, άλλά έν τώ μεταξύ ξέσπασε ή λαίλαψ τής Μι κρασιατικής Καταστροφής καί ξε κληρίστηκε δ Έλληνισμός τής Μι κράς Άσίας, κι' δδειασε ή Σμύρ νη, κι' δδείασαν τα χωρία της, καΐ οί πόλεις της. Πέρασαν δνό χρόνια άπό τότε κι' οί "Ελληνες τοϋ Ναζλή ήσαν αίχμάλωτοι στά χέρια των τούρκων, κι' δλλοι πέ- θαναν άπό τίς κακουχίες κι' δλ¬ λοι επερναν τα βουνά καί τα λαγ κάδια γιά νά σωθοϋν. Ή Κλεονίκη μέ την οίκογένειά της καί τα δυό άρφανά της βρέ- θηκε στήν Άττάλεια καί άπό έ- κεί περίμενε την σωτηρία, ωσπου φάνηκε ενα Έλληνικό πλοΐο καί περιμάζεψε τούς τελευτείους άπό κληρους τής Μικρασιατικής Κατα στροφής. Μεταξύ αυτών ήταν καί ή Κλεονίκη Βασιλειάδου μ' δλη της την οίκογένειά. Ή χαρά των Έλλήνων αΐχμαλώνων ήταν άνεί- πωτη δταν πάτησαν τό Έλληνικό πλοΐο. Έπιτέλονς έλεύθϊ*οι! "Ε¬ φθασαν στή πολνπόθητη Πατρίδα καί, στό λιμάνι τοΰ Πειραια ξεμ- πάρκαραν. Ή Κλεονάκη ήταν εύτυχΐΛμένη κι' α; εχασε τα πλοντη της καί τ' άγαθά της. ΤΗταν στήν Έλλάδα, στή Πα¬ τρίδα των προγόνων της κι' δς ήταν πτωχή τώρα, σδν ολοιις τονς αλλοιις πρόσφιιγας. Σνγκέντρωσί τίς δυνάμεις της, εδωσε θάρρος στόν αντρα της, πού ήταν σδν χά μένος άπ' τίς κακουχίες..., γιά μιά καινούργια ζωή καΐ βάλθηκε νά με γαλωση χά δικά της καΐ τα παιδία τής δΰστυχης άοελφής της καί μέ τή βοηθεία τοΰ θεοϋ τό κατόρ θωοε καί ϊδγαλε τιμίους πολίτας στή κοινονία καί έγκαταστάθηριε τελικά στή Νέαν Ίωνία δπου καΐ δφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της μετά άπό μιά γρίππη πού την κράτησε στό κρεββάτι σχε δόν δλο τό χειμώνα καί πον τής Εφερε συμφόρηση καΐ χάθηκε ή ύ- πέροχη αυτή γυναίκα μέσα σέ τρείς μέρες! Ή Κλεονίκη Βασι- λειάδου ήταν γυναίκα μορφ<ομένη καί μέ παραστατι·κό ήγεμονικό πού πρόοιδε την πλούσια καΛαγωγή της. Είχε γιά δλους ενα καλό λόγο, ενα γλυκό χαμόγελο, κι' οποίος την γνώρισε δέν μπορεϊ νά ξεχά- ση έκεΐνο τό καλοκάγαθο βρέμμα της. "Εμεινε νέα χήρα καί δμως συνέχιθε τό έργον της στήν άνα- τροπή καί έκπαΐνδευση των παθδι- ών της καιί των άνηψιων της. Ά πό τα κορίτσια της τό ενα είναι διδασκάλισσα στό Δημοτικόν Σχο¬ λείον Νέας Ίωνίας καί σύζυγος ενός εξαιρετικόν συμπολίτου μας τού κ. Στάμοτ1, Τμηματάρχοχ' τοΰ 'Τπονργείου ΟΙκονομικων έκ θεσ σαλίας. Ή Κλεονίκη Βασιλειάδον, δέν ξεχώρισε τα ξένα παιδία άπ' τα δικά της καί χώρισε άνάλογα καί την έδω περιουσία της στά παι^ διά της καί στά άνήψια της πού τα μεγάλωσε μέ την Ιδία στοργή καί άγάπη. "Ας είναι έλαφρό τό χωμα πού την σκεπάξει. Ή Κλεονίκη ϊφυγε μέσα σέ τρείς μέρες, τρείς μέρες Κφεορά πληροφοροϋ
μαι άπό την κ. Πετράκη πώς τούς
στίχους τοΰ τραγουδιοϋ αΰτοΰ εΐ-
χε γράψει ό σμυρναϊος άείμνηστος
ποιηττής Γεώργ. Βοντξαλίδης.
"Οπως βλέπομε τώρα, τα τρα-
γούδια αΰτά τής παληάς Σμύρνης
δέν ήσαν «άριστουργήματα», δέν
εΐχαν βάθος οΰτε κδν ποιητική
πνοή.
ΤΗσαν δμως τραγούδια. μέ αΐ-
σθημα, έκδηλωτικά των παθών καί
καημών των Σμυρνηων τής έπο-
χής έκείνης.
ν Κλείοντας τό παρόν σημείωμα,
θά ήθελα νά εϋχαρκττήσω καΐ νά
συγχαρω την άγαπητή. μου συγγρα
φ«α γιά την ώραία αυτή προσφο-
ρά της πού μάς φέρνει στή θύμη
σι πίσο) στά πρώτα μας νειάτα, τα
παιδικά μας άθωα χρόνια καΐ νά
τραγουδήσω μαζί της τούς άθάνα
τους στίχους τοΰ ποιητή Γ. Βον-
τζαλίδη:
Σμύρνη πατρίδα μου γλνκειά,
χαριτιυμένη χώρα,
γιά νά σέ 6γάλο> άπό τό νοΰ,
ποτέ δέν θδρθη ώρα.
Σάν άστοο γλυκοφώτιστο,
λάμπεις μέσ' στήν ψυχή μόν,
παρηγοριά στή σκέψη μου
κι' έλπίδα στή ζωή μου.
Δ. Γ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
(Τάκης Μώμος)
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΞΕ ΧΑ Σ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΝΟΣΤΟΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
(Συνέχβικ έκ τοΰ προηγούμενον)
Άλλοτε π«λι τό τραγούδι ·του
είναι θλιμμένο καΐ παραπονεμένο,
γιατί π^οφανώς ή άγαπημένη του
δέν άνταποκρίνεται στό αϊσθημά
του:
Ψηλά ραχόπα πράσινα
χαΐ δέντοα φΐ'λλτομένα,
γιά ςρέρτε την άγάπη μου,
γιά πάοτε καί έμέναν.
Άρχίζουν καΐ οί άπιστίες:
Σ έ μέναν σοι»μαδεύκεσαι
κι' άλοϋ πάς στεφανοΰσαι,
άνάθειμά σε νέ κουτζή
διπρόσωπος πως είσαι!
Άκολουθοϋν, φυσικά, *αί οί κο.-
τάρες:'
"Εσκαψες τό καρδό πο-μον
ποίκεσα-—τό μανενέαν,
τόν ήλεν αίμαν νά έλέπς
τή γή σκοτεινασίαν.
Ό πρόσωπο - σ' ήλεν όμοια'
τ' όμμάτια σ'τόν αύγίτεν
εκαψες καΐ έμάντσες με
νά μή πάς σό Σταυρίτεν.
Καΐ χόραν νά έλέπω - σε
κοντούλαν ματωμέντσαν,
νά κλαϊς καΐ νά μοιρολογάς
άπαν σ' άντροΰ καμέντσα.
Κάποτε, ό λαϊκός τραγουδιστής
θι»μοσοφεΐ:
Πάντα τό γέλος κ' έν χαρά,
τα δάκρυα ντό δίγνε χρόνια
εϊν' σεβτά ?ν κακόν πράμαν
αμον καρορίν καρφοϋται
πού πάει νά σύρ καί πέρ - άτό
ή κάρδια - τ ματοΰται.
"Αλλοτε ψάλλει τό κρασί καΐ
δίνει νουθεσίες:
Κρασιν πολλά ποίος θά πίν'
θά κρατηιθτι ή κοιλία-τ'
δν 'κΐ κρατή μή πΐν - άτό
όρφανίζ' τα παιδιάτ - τ'
Μά σάν πεθάνη ή. άγαπημένη
του θά παρακαλέση τόν παπά νό
πή στό Χριστό νά τή βάλη σ' δ-
μορφο τόπο:
Παπά, σερανταλούτρονον
πόσον τ' έμόν τ' άρνόπον
πέει τόν Χριστόν δς βάλλ' άτό
σ' έναν Εμορφον τόπον.
Δ'. ΣΑΤΤΡΙΚΑ ΤΡΑΓΟΤΔΙΑ
Τα σατυρικά τραγούδια ήσαν
δφθονα στόν Πόντο. Τα δακρίνει
μιά «κΐΐΜΐτική απλώς διάθεσι, έ'να
χιοϋμορ καιί έ'να άθώο πείραγμα.
Δέν Εχουν δεικτικότητα καί την
πρόθεσι νά πληγώνουν, άλλά μάλ¬
λον νά δημιουργήσουν φαιδρή καί
εΰχάριστη άτμόσφαιρα.
Παραθέτομε ενα δείγμα:
Ο ΓΕΡΩΝ ΚΑΙ Η ΓΡΑΙΑ
Άκσέστεν μίαν ντ' ϊπαθαν
ό γέρων καί ή γραϊα,
έακάλωσαν νά ειλεγαν
ντ' έποίκαν σά παλαιά.
—Έξέρτς, λέει άτόν ή γραϊα,
τ' όμορφάδας δλια εΐχα.
Τ' όφρύδια-ιμ' Εσαν γαΐχάνια
κ' εΐχα δμοοφα κιορτάνια,
τό στόμα μ' ϊτον μικρόν,
τό πρόσωπό^μ' στρογγυλόν,
τσαχούρια τα ματόπα μου
καί ά^ον αίμαν τα χειλόπα μου.
"Επρεπέ με βασιλέας
γιόκ άμον έσέν σαφλέας.
Τ' ώτία-σ' άμον καλάθΐα
τα γένια-σ' δμον χο*ράφια.
Άρ έγούρεψεν ό γέρων.
— Νέ κοντζή, λέει, μαλαρία,
τσΐ θά επαιρνεν γιά πέει-με
άρ' έσέν την τσιμπλιαρίαν;
Τα μάγουλά-σ' έσοτ«φρώθαν,
τα ματόπα-σ' έκουφώθαν,
έλίφτασεν τ' άχουλόπο-σ'
κ' έζάρωσεν τό στομόπο-σ'.
"Αγρια δγρια ντό τερεϊς
νά μασάς πά 'κ' έπορεΐς.
Άρ' έγούζεψεν κ' ή γραϊα.
— Τέρεν, λέει άτόν, μιξέα,
δϊ νά βράξω σε σαφλέα,
τό μυτί σ' πά 'κ' τερεϊς,
νά συντώνς πά 'κ' έπορείς.
Κ' έτάλεψαν σά γενόπα-τ'
καί σά αοπρα μουτζακάπο>τ'.
καί σά δσπρα μουστακόπα-τ'.
Ή γραϊα 'κΐλαλασέβ'
σό χτούπημαν πογουσέβ,
— Οίίϊ τζαίζ' δ κοτσαμάνον,
τα μαλλία-σ' θά άχπάνω.
'ΕΓτάλεψεν σά μαλλί-άχς
καΐ έξήβεν ή λαλί-άτς.
—"Οϊ έχτούπσες τα μαλλία μ'
καί έποΐκες με κελίαν.
— Κι' άμ' έ ού τα μουστακόπα-μ'
ιχλ,' £ναν Ιναν τα γενόπα-μ'
ά© έχτούπησες νέ γάρι
ποϊκες-μ' άμον παλληκάρι!
Ή γραϊα σκαλών κάί κλ.αίει
κι' δ γέρων άτέναν λέει:
—Άρ έσύ άσή μασχαρίαν
κ' έγροικάς κουτσή Μαρία;
— Ναί, άοίκον μαρχαρίαν
χτσοΰπσες δλα τα μαλία-μ'!
Ό γέρων Ινοιξαν τα χέ,ρια-τ'
χι' έγκαλέστεν τή στερέα-τ'.
Ή γραϊα δλλο
V
κλαίει
τό γέρον-άτς λαλασέβ.
ηΣυνεχίζεται)
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
Τοϋ συνεργάτου μα; χ. ΓΕΩΡΓ. ΑΒΡ. ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΥ
Ε'
?τσι δικαιο/.ο-γεϊται γιατί:
Ό Άλέξανορος "Τψηλάντης, άπο-
ΛλΕΛοντας βτό ξεσήκίομα ολιυν
τ^ν άλυτρώτων Έλλήνων, τονί-
<·«· «... ΪΛι σπεύοουν στά δπλα ή ^____ καΐ ή Βράκη». Μόλις κηρύχθηκί ή Έπανάστα- „,, τού 21. ^ "Ελληνες τής Μα- χ{δονίας τρρχοΐ'ν μέ ένθοινίΐασμό νά άγ<ι>νισθουν γιά την άπελετ»θέ
ρωση τής πατρίδος των. Γιατί ά-
•Φ τίς παραμονές τής Έπαναστά
("1
βαίο
βίως βτ0 Β^ Χ ρθή έ
,ιαναιττατικό κέντρο —άπ' τόν Ζα
ά Λογοθέτη καί τόν Άνα-
Καρατάσιο καί τόν Έδεσ-
βαίο Άγγε'ή Γάίσο. Καί οί τρείς
αύτοι άρχηγοί ώργάνωσαν τόν ά-
γώνα τής Νάονσας καί στά ΓΤερ-
β,ο *αΐ στόν "Ολνιιπο κηούσσεται
ή 'Επανάσταση.
Καΐ οί άπόοημοι άλΰτρωτοι Μα¬
κεδόνες - θράκες ιιήπιος δέν τρέ¬
χον καί ίρχονται στήν Έλλά^
^ θ'ΛΟξονται γιά τόν άπελη
βίρωτιχό της άγώνα;
Πρώτη ή Μακεδονία ^έχεται
τα Αγθΐα, σκληρά κτνπή,αατα τοΰ
χιιράννον, μάλιστα άπ' δλα τα μέ
ρτ). Καί μέ τόν ψλογερό πάτρα»
τιονιό των κάτοικον της καί μέ
τό οίμα των άγονντστών της, ά-
μΰνεται ΰπεράνθρωπα! άλλά ϋπο-
χ^πτΕΐ μοιραϊα!.. στίς συντριπτι-
«ς δυνάμεις τού εχθρόν, στόν ΰ
Μρ πίστεως καί πατρίδος άγωνα
λη, 40 Έκκλησιές, Καλλίπολη,
Ηαιδεστό καί τάσις άλλες πόλεις
ή θά
τής θράκης — οί "Ελληνες άγω
νίίτθησαν μέ αΰταπάρνηση καί
διωγμούς άκόμη εζησαν καί συμ
ψορές άπ' τίς σφαγές τόσον καί
τοσων πατριωτών.
Άμέοως μέ τόν άπαγχονισιιό
τοϋ Έθνομάρ,τυρα Πατριάοχη
Γρηγορίου Ε' στήν Κων)πολη,
μ«τά μιά έβδομάδα — μέ τίς σφα
γές των Έλλήνων στήν Άδρια-
νουπολη (ποΰ αύτές έγιναν καί
σ' όλην την Έπικράτεία τής Ό-
θωμανικής Αύτοκρατοοίας —
στούς "Ελληνας...) στίς 17 Α¬
πριλίου 1821 άπαγχονίζεται ό άλ
λοτε Πατριάραης μας Κύριλλος
δ ΣΤ', μέ δλλους 27 κληρικούς
καΐ ΰστερα άπό )ίγες μέρες, άπο
κεφαλίζεται καί ό Μητροπολίτης
Άδριανονπόλεως Δ'ορόθεος δ
Πρώΐος.
Στή Φιλιππούπολη, μεταξύ των
άλλων σφάζονται: δ Χατξή Σκάρ
δος, ό πατέρας Ιπίσης τοΰ έθνι
κου μας εύεργετη, ό Ιωάννης
Μαρασλής καΐ στήν Μεσηιμβρία έ
πικεφαλής στρατοΰ γενιτσάρων ό
Μπεκής Παϊσίον καΐ τή σ<ραγτ» τό- σων 'Ελλήνο>ν τής πόλεως αυτής
—τοΰ Χατζή Άολάνη, τοϋ Πα¬
πά Άντωνάκη Σκούρογλον, τοϋ
Θανασόγλον θανάση, τοΰ Μπαλα
σάκη, τοϋ Σφ6κτον καί πολλών
αλλων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχειχ έκ προηγο'^νου)
7, Τό 43ον Σύνταγμα σΐ'γκοο-
τεϊται είς την εμπόλεμον σύνθε
οίν τού — Ή δράσις τής Ί
ταλιχής Άεροπορίας.
Άπό τής 28ης Ό·κτω6οίου με
χρι τής 2ας Νοεμβριού ή επι-
στοάτευσις τοΰ 33ου ΣτΎίτος
χαί των έπτά ,τα{ΐ' αύτοΰ έπι-
οτρατευομένιον μονάδο>ν έ.ιερατώ
βη, διά συνεχούς κοπκ»δ€στάτης
ίογαοίας των μοναων στελεχών
ζαί των .τροσκληθέντίον έφέδρων
Συνετελίβθη πλήοοις ή
«ις τοΰ ύλιχοΰ έκ τού στρατοπέ
δου των Ροιισσιών καί ή έγκα
τάστασις τοϋ Στ<ν)τος έν κατα- σχηνώσει μέ την εμπόλεμον συν βεοίν τον. Καθ' 8ν δέ χρόνον σ·νε%ίζοντο «Ι έπιτάξεις καί αί αποστολαί των προβλεπόμενον σννοδειων έ φέδρο)ν έκτός τής νήσου, ήρχισαν αί τελευταίαι άσκήσεις μάχης, διά τόν έθισμόν τόν έφΐΊδοων είς τα χαθήκοντά τον έν έκστρα.- τεία. Πρός αποφυγήν άε^οπορικών έ πιΑοομών έκ μέρους των Ίταλών τό Σννταγμα μετεκινήθη έκ των άρχικών χωρίον παραμονης τοι» εΙ; την περιοχήν Κνωσσοΰ, Ά- γίας Είρήνης, Σ;τηλίίι>ν καί είς
τα τελευταία ταύτα εγκατεστάθη
ή διοίκησις ασχολουμένη μέ τάς
άπομενούσας εισέτι πρός έ.κτέ-
λίσιν προπαρασκει«ς διά την ίν.
•Λρατείαν.
Παραδόξως οί Ιταλοί δέν έ
δομβάρδισαν τό έγκαταλεκρθέν
ίττρατόπεδον η τό αεροδρόμιον ή
τόν λιμένα τοΰ Ηρακλείου, καί¬
τοι καθημερινώς ύπερίπταντο τής
πόλετος τα άεροπλάνα τιον, κηί τα
παρηικολΛυθοΰμεν έκ των πυκνών
πει»κώνο)ν, ϊιπό την σκιάν των δ-
παίον είχομεν κατασκηνώσει, ά
ναιιένοντες άπό στιγμής είς στιγ
μην ν' ακούσωμεν τόν απαίσιον
συριγμόν καί τόν συγκλονιστικόν
γδοΰπον των βομβών των.
'Εκεΐ έΛληροφορή-θημεν μίαν ή
μέραν, ότι Ιταλικόν άερο.τλάνον,
έπιχει.ρήισαν νά 6ομ6αρδίση την
περιοχήν Άγίας Βαρβάοας Ή-
ρακλείοΐ', δπου εΐχβ κατασκηνώ¬
σει ή Τ Όιμάς Άναγνωρίσεως ΰ
π» τόν 'Επίλαρχον Μπεχράκην,
έφόνευβε παρά τό χωρό νησίς έπληρώθη μέ άφθονον
αίμα είς την Αλβανίαν καθώς
Θά ίδωμεν πε δυευ
θύνθηκε στό Γραφεϊο του καΐ κά
λεσε σέ συνεργασία τόν πιστό
καΐ πολύτιμο Γραμματέα του,
τόν Χαλέτ Έφέντη, πού άπό τό
ξενύχτι, εΓχε τα μαύρα τον χά-
λια.
"Τστερα άπό τα «σελάμ άλέκιμ»
καί τα «άλέκιμ σελάμ», δ Χα¬
λέτ δρχισε νά έκθέτη τίς ένέρ-
γειές τοτ', γιά νά άνακαλύψτ) τόν
ανθρωπο τοΰ Κοκκάλα πού θά
I-
φερνε στό Σεράϊ τό ύπόμνημα:
— Άπ' έχτές τό βράδυ πολυ-
χοονεμένε μου Πατΐσάχ καί ώς
έτούτη την ίόρα δέν έμπηκε άν-
θρωπος στό Σεράι, χωρίς νά τόν
ψάξω έγώ προσωπικάς. Φαίνε-
ται δμως πώς δ Κοκκαλάς πλη-
ρος>ορήθηικε την ενεργεια μου αύ
τή, δγνιι»στο μέ ποιό τρόπο καί
δέν εστειλε τό ύπόμνημα, για,τί
άλλοιως, θά βρίσκονταν τώρα στά
χέ^ια μου.
— Ό Κοκκαλάς, μοϋ ύπο-
σχέθηκε χτές, (σάν Μεντένο-
γλου), τοΰ άπάντησε, πώς σήμε
ρα τό πρ<οί τό νπόμνημα θά βρί σκουνταν στά χέρια τοΰ Σουλτά νόν καί κράτησ« φίλε μου Χα¬ λέτ Έφέντη, τον λόγο του. Κι' ένω κόμποι κρύου Ίδρώτα άνάβλυ £αν στό κούτελο τοΰ Χαλέτ, ό Σουλτάνος ίβγαλε άπό την τσέ πή του το ΰπόμ,νημα καί τοΰ τό νιήλ Κοκκαλάς είναι ειλικρινός φίλος καί δυνατάς άνθρωπος. ΚΓ ό ανθ,οωπος πού κινδύνευσε νά μάς φέρη τό ύπόμνημα, είναι κι' αύτός άφοσιωμένος φίλος μας. Άργα ή γρήγορα θά τόν μάθω και θά τοΰ δώσω μαζύ μέ τίς εϋ χαριστίες μου «αί τό μπαξίσι του. — Έιγω δμως, εκανε λνπημέ νος ό Χαλέτ Έφέντης, δέν μπό ρ«σα νά τύν άνακαλύψω. Κι' αύ τό μέ κάνει νά σέ ντρέπουμαι πό λυχρονεμένε μου Σουλτάνε. — Μή σεκλεντίζεσαι μπρέ τξάνε μ'. 'Εσύ εκανες δ,τι μπο- ροΰσίς καί σ' εύχαριστώ. Καί δέν είμαι άλακιμιώρης έγώ. "Ας πε- τύχουν οί μεταρρυθμίσεις καί θά δής. Βεζύρη θά σέ κάνω, μά τόν Άλλάχ πού μάς άκούει. Ό Χαλέτ Έφέντης, ποτέ του δέν άπέβλεψε στή θέση τοϋ Με¬ γάλον Βιεζύρη. Τώρα δμως πού, ό ϊδιος δ Σουλτάνος, τοϋ την πρόσφεοε, ΰστερα ψνσικά άπό την ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ Τοϋ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συλ·εχεια έκ τοϋ προηγουμένου) — Πάρτο τοΰ είπε καΐ μέ την ήσνχία σον, διάβασέ το. Ό Χαλέτ δπλωσ,ε τό χέρι του κι' ϊσφιξε μέ.σα στά δάχτυλά του πού τρέμανε, τα λεπτά μεταξωτά φύλλα τοΰ ύπομνήματος. —Πως είναι δυνατόν μονρμού ρισε καιτάπληκτος κι' νστερα έ- ρώτησε τόν Σ ουλτάνο. — Πώς εφτασε στά χέρια σας; — Τί σημασία εχει πιά αύτό, ε"κανε ό Σουλτάνος. Μέσα στή δεξιά τσέπη, τοΰ χιτωνίου μου τό βρήκα. Σημασία εχει πώς ό Δα δρχιοε νά την συζητάη μέ τόν έαυτά τον την πρόταση... "Οχι γιά νά ίκανοποιήση προσωπική του φιλοδοξία, μά γιά νά μπορέ ση νά ύπηρετήση πιό καλά τό νέο ] καθεστώς πού θά επεβάλλετο. | Χωρίς νά είναι έγωϊστής, δέν θ* ωροΰσε κανένα άπό τα πρόσωπα πού περιβάλλανε τόν Σ ουλτάνο, κατάλληλο γιά τό άξίωμα αύτό. Τό πρόσωπο πού θά επερνε τή θέση αυτή, θά ?πρΈπε νά έχη προοδεντικές άρχές, νά είναι ά- κεραίου χαρακτήρος, νά πιστεύη στίς μεταρρυθμίσεις, νά Εχη στι βαρό χέρι καΐ νά τίς επιβάλλη χο>
ρίς συμβιβασιμούς, μέ άπόλυτη πί
στη καί μέ .τ,ραγματικό πάθος.
"Ισως ό Δανιήλ Κοκκαλάς, πού
ουτε στήν δψη τόν ήξερε άκόμα,
νά είχε αΰτά τα προσόντα καί νά
ήταν τό κατάλληλο πρόσωπο γιά
τή Βεζυρία. Μά ό Κοκκαλάς,
δεν ήταν Μουσουλμάνος, άλλά
Χριστιανός καί σίγονρα, ή άνάθε
ση τοϋ άξιώματος αυτού σέ δπι-
στο, θά ξεσήικωνε τούς Μουσουλμά
νους εναντίον τού Σουλτάνου
καί θά πήγαιναν περίπατο οί με
ταρρυθμίσεις. Γι' αύτούς τούς
λόγονς, δ Κοκκαλάς θά επρεπε
νά μένη ένας καλάς σύμβουλος
τοϋ Μαχμοντ, στό βαρύ εργο πού
άνΐλάμβανε καί δταν καί δν Ιδρύ
ονταν Γραικική Ήγεμονία στό
Μωριά, δπίος είχε ύπ' δι|»η του ό
Χαλέτ, νά τόν διορίσουν Ήγε-
μόνα, παρά τα σχέδια των Έγ-
γλέζων, πού δπ<ος ΐΐχε πλη^οφο ρηθή, γιά τή θέση αυτή, προώ- ριζαν τόν Άλ. Μανροκορδάτο. Ή πραγματοποίησιν δμως αυτού τοΰ σχεδιον, ήτανε δύσκοληι γιά νά μή ποϋμε άδύνατη καί δέν θά την δέχονταν όντε ό Κοκκαλάς πού όπως ξέρομε, είχε άλλα στό νοΰ τού καί πού βεβαία, δέν τα ξερε δ Χαλέτ Έφέντης. Έν πά ση περιπτώσει γιά τοϋς λόγονς πού είπαμε στό άξί-ωμα τοϋ Βε ζύρη, δέν μποροΰσε ν' άνεβή δ Κοκκαλάς. Θά γίνονταν λοιπόν αύτάς Βεζνρης, μιά πον τάν η,θΈ- λε κι' δ Σουλτάνος καί θά φρόν τιζε νά φανή δξιος τής έμπιστο- σύνης του. Τόν ενχαρίστησε καί δρχισε την συνηιθισμένη συνεργα σία του μα£ί του, επάνω στά τρέ χοντα ξητήματα. ΣΪΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τα ποιήματά τού χωρίζονται κι' αύτά σέ δογματικά, ήθικά, ί- στορικά, έπιτάφια καί έπιγράμμα τα, οί δέ στϊχοι των άνέοχονται σέ 18.000 περίπου. Εάν δμως ' στόν άριθμό αύτό προσθέσωμε καί τούς στίχους τοΰ θρησκΐυτι- κοΰ δράματος «ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑ¬ Σ ΧΩΝ», τότε ύπερβαίνουν καί τούς 20.000. "Ολα τα ποιήματά του είναι γραμμένα μέ τόν ίδιο δψογο τρό πό, δπο>ς ·καί οί λόγοι καί οί έ-
πιστολές του καί φέρουν την άκα-
ταλ.ντη σφραγΐδα τής προσωπικό
τηιτάς του. Σάν προσωδιακό με-
τρο γιά ΐήν σύνθεσί τοιν μετα-
χειρίζεται τό ήρωϊκό έξάμετρο,
ΐό έλεγειακό, τό ίαμβικό τρίμε-
τρο, τό Άνακρεόντίΐο καί επί
πλέον τα άνομοιοκατάληκτο δε-
καπεντασύλλαβο, πού γιά πρώτη
φορά έμφανίξεται στήν ποιητική
μας τεχνβτροπία. Κατά συνέ.ιει
αν είναι δ προντοπάρος της, όπως
είναι καί δ πρόδρομος τής χρι-
στιανικής ποιήσεως.
Τίς έμπνεύσεις του ά»ηλεΐ πάν
τοτε άπό τίς άστείρευτες
τής Άγίας Γραφής, τό δ
σιο λεξιλόγιό του άπό τόν άνε-
ξάντλητο θησαυρό τοΰ "Ομήρου,
τοΰ Εύριπίδτ), τοϋ Σοφοκλέους
καί αλλίον έλλήνο>ν σνγγοαψέων.
Τα κΰρια χαρακτηριστικά τής
ποιητικής τον δημιοτ»ργίας είναι ή
?ντονη θρησκει·τικότητα, πού αύ
θόρμητα άναβλύζει άπό τούς σμι-
λευμένονς στίχους καΐ ή πλαστι
κή αρτιότητα στήν χρησιμοποίη-
σι έκφραστικωιν μέσων. Ή ήρε-
μη μελαγχολική διάθεσι, μέ την
δποία είναι διανθισμενα τα πιερισ
σάτερα, ποτέ δέν φθάνει στ" ά-
κραϊα δριά της, διότι βρίσκει γε
ρή άντίστασι στήν άκλόνητη πί-
στι του στόν Τριαδικό θεό. Με-
ριικά άπό τα ποιήματά του αύτά,
θ' άναβλαστήσουν ΰστερα άπό
πολλά χρόνια καΐ θά δώσουν τίς
πιό γλνκές μελΛ>δίες τής Έκκλη
σιαστιική>ς μας ύμνολογίας.
Παραθέτομε τούς τίτλους των
κυριωτέρων:
—Είς θεόν — "Τμνοι είς θε
όν — "Τμνοι είς Χριστόν — "Τ
μνοι είς Αγίαν Τριάδα — ΠερΙ
της τοΰ βίον ματαιότητος — Πε
οί τής ανθρωπίνης φύσεως —
Περί άνθιροΜάνης ξωής — Κατά
θυμοϋ — Κατά σαοκός — Είς
την νόσον — Π&ρί φίλων μή χά
λών — Περί θανατον» φιλουμί-
νων — Είς εύγενή δύστροπον —
Κατά γυναικων καλλωπιζομένίινν
— Παρθενίης επαινος — 'Τϊτο-
θή«αι παρθενοις — Παοαχνετι-
κός τίς παοθένον Όλυμπιάδα κα
λουμϊνην — Πρός μοναχούς —
Περΐ μοναχικού βίου — Είς επι
πλάστως μονάζοντας — Περί συν
εισάκτων — Είς άγαπητούς —
Περί γάμου — "Επη καθ* εαυ¬
τόν — Άποστροφή τοΰ πονηροΰ
καΐ τοΰ Χριστοϋ έπίκλησις —
Πρός τόν Άναστασίας λαόν —
'Ετιτάφια είς πατέρα (Π) —
Είς Καισάριον (16) — Είς Ε*
πράξιον — κλπ.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Λ·χί)^ίχϊ)(^^
ΒΚΪΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΚΛΕΟΝΙΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΛΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
έκ προηγούμενον)
Τόν άρπάξανε άπ' τα τέσσερα,
τοϋ φορέσανε τό καπέλλο, τόν πε
τάξανε μέοα —ήν κούφα καί μέ
άλαλ/ιγμονς, μέ γέ.λοια καί τοα-
Υούδια τραδοΰν γιά τα χιοριό!
Οταν φτάσανε στό σπίτι τού
"ΪΌ Βαλέριου καί είδανε τόν Για-
'νΐοι·μή σ' αι'πά τα χάλΐίχ, ή Λον-
'.α καί ή θειά της θεανο'), τα 6ά-
λανε μέ τόν κνρ Βαλέριο, πού κου
*>άνηο-ε στό σπίτι ενα μεθύστακα,
τνα μπεκρούλιακα χιορίς νά Εεύρη
ποίος είναι κι' άπύ ποΰ βαστά ή
σχούφια του. Αύτόνα ϋμως, κα<κρί ί>ίν τόν καιότανε. Τώχε βάλει κα¬
λά βτό μυαλό τον, ('ίπο)ς - οπΐιις νά
την παντρέψη τή Λούλα, γιά νά
*λευθερ(οθοΰν τα χέρια τον καί
ά αύτός νά παντρεφτή την
"Ετ«Λ δέν ήθελε ν' ά-
τότοτα. Κι' άρχισε νά έτοι-
γιά τό γάμο.
Οταν ό κύρ Γιάννης μαζί μέ
^Πν Κλεοφίλη, γυρίσανε Λπ' την
«γορά μέ τα ·ψ<ί)ντα γιά τό γάμο, "αί μάθανε άπό την κνρά Μαρία Τ« διατρϊξα»ττα, ή Κλεοορίλη ?πε- ΠΕ ξΕνή στό πάτωμα άπό τή σύγ- Χοοί τη; καΐ τοΰ κύρ Γιάννη παρ' Λλί νά τοΐνβη σνγκοπή. "Οταν θ φώναξε τονς δικονς του ; κι' δλα τα παλληκάρια τοθ χωρίου καί αύαός μπροστά, πί οω τού ή Κλεοφίλη κι' ή Μαριώ *£ μαξϊ μ' δλο τό μπουλοτβα τρα- •^Ιονε γιά χοΰ κΰρ Βαλέριου, γιά να "άρουνε πίσω τό γ«μΛρό. ΤΟΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ Έδώ ό κϋ(? Χριστάκης σταμά- τησε γιά λίγο καί λέγει τού Γιον- βανάκη: — Τώρα βριστΛΟμαστε στό φινά- λε. 'Είΐειδή ή είκόνα αυτή τής κιο ιο>δίας είναι ή ώραιάτερη, γι'
αύτό χρειάζεται νά την περιγρά-
ψουμε πιό ίντονα, μέ πιό ξίοηρά
χρώματα.
— Σάν εςρτασε δ κϋρ ΓιάνΛΐις
μέ τα παλληκάρια του στό χοχ?ιό
τοΰ κνρ Βαλέριου, βρήκανε τό χιο
ριό άνάστατο, γιατί ό κύρ Βαλί-
ριος έκτελώντας την υποσχεθή τού
μοίρασε δώρα οτά παλληκάρια τον
κι' αύτά τό ρίξανε μετά στό φαγο
πότι καί γλένταγαν μ' δλ.η τονς
την καοδιά.
Ή σύρραξις ήτανε βεβαία, άν
την Ιδία στιγμή δ κΰρ Γιάννης
μέ τόν κνρ Βαλέ-ριο δέν έοχόντα-
νε πρόσωπο μέ πρόσ(ΐ)πο. 'Εκεϊ, ά-
φού σκνλόβρισε ό ενας τόν δλλο
γιά καλά, πετοϋνε τα σαχκάκια
τους καί έρχοννται στά χέρια!...
Στή μέση μπαίνουν δ Βέππος μέ
τό Γιακοτνή καί τούς χωρίξονν.
(Συνεχίζεται)
'Τπενθυνοι συμφώνως τφ νόμφ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διενθνντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55
Προϊστάμενος Τνπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία. Σπαρτάκου 12
, ΔΜΦΙΑΛΗ
Τού συνεργάτου μας
4ον
— Άκοΰς έκεΐ δικηγόρος!...
δέν ντρέ-πεσαι καύμένε Ροΰκο;
ι — Έσύ νά μή μιλάς! άποκρί
θηκε κεϊνος γελώντας: τί θά τ|-
θελες νά τής (πω, γύψτοι;... θά
μάς γύριζε τή ράχι>.. ένώ Ιτστ...
πάει πειό καλά στ' αύτί!
— Ρέ είμαι ντίπ άγράμματος,
άπό ποϋ ζρέθηκα φοιτητής;...
είπε κλαψάρικα ό Γνλάκης.
— Κουτέ!.. ποίος σοΰ ζήτηοί
τό δίπίλωμά σου;... κ' έγώ τοΰ
δημοτικόν είμαι... δέν ξέρεις πως
γιά τα κορίτσια τό πάν είναι ή
πριότη έντνπιοση;
...Την δλ-λη μερά πρωί προ)ί
τό τραϊνο εφενγε δλοταχώς άπό
τό στα&μό τοΰ Βασμά — χανέ,
καί οί φίλοι μας δέν βρήκανε την
εύκαιρία νά πάνε στό σπίτι τής
δμορφης σμνρνιοπούλας.
Άπό τ' ά,λλο μέρος ή Άσπα¬
σία πού ίφτιασε σιορό άπό εύχά
ριστα δνειρα γιά κεννη τή σπον
δαία γνοριμία, ?μεινε στά κρΰα
τοΰ λουτρόν!
...Ποίος ξέρει δν θά μέ θνιαη
θοΰνΐ κεϊ κάτω στό Μέτωπο!...
'ελεγε καταλυπημένη στή μηιτέβα
της.
"Ανδρες σαράντα, ΐπποι όχτώ!
...Σ' έ'να τέτοιο βαγόνι πολν
τελείας καβώντονοαν στανροπάδι
οί ορίλοι μας μέ τα μοϋτρα κατε
βασμένα, ένώ τό τραϊνο προχω-
ροΰσε άνάμεσα σέ κάμπονς καί
βουνά.
Άπό τή στιγμή πού ξεκινήσα
νέ ή δρ«ξη τούς εΐχε κοπή δλότε
λα... άκοΰς έκεΐ νά μή δοΰνε
την 8μο<>φη Άσπασία!
Τό κεφάλι τους ήτανε ζαλισμέ
νο ('ιπό την ίδια στενοχώρια, καί
μ' δλο πον μένανε άμίλητοι, ό
καθένας τους Ινοκοθε καλά τή
σκ.έψι τοΰ άλλον.
Στό τέλος δμως ό Ροΰφος εί
πε μέ πβίσμα: δέ ζητούσαμε καμ
μιά παράτα τής αδείας πον μδς
κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
είχε δώση στήν 'Αθηνά ό... μπα
κάλης.
— Καΐ νστερα;... σοϋ πε·ρασε
άπ' τό μυαλό πώς εχουν όρεξι τα
κοοιτσόπουλα νά καμαρώνοννε λι
ποτάχτες;
— Δέ βαριέ-σαι! θά τα κανονί-
ζαμε...
— Έγώ Ροΰκο χάνω τό κου
οάγιο μόν, δμα Εχκυ δοσοληψίες
μέ φρουραρχεϊα καί... μπά-
τσους!... στό κάτω - κάτω τής
γραφής δέν ήρθαμε δώ πέρα γιά
νά κάνουμε κόρτε.
— Καλάαα!... εκανε τότε ό
Ροΰκος, χαμηλώνοντας τό κεφά
λι μέ δυσαρέσκεια· κατά βάβος
δμως άναγνώριζε πώς δ φίλος
τον είχε δίκηο.
Σμύρνη 30 "Οκτώβριον 1921
Άγαπητέ κύριε Ροϋκο,
Μέ μεγάλη χαρά ελαβα τό τε
λευταϊο σας γράμμα' άπό την ή
μερά πού μοΰ γράψατε πώς φύ
γατε άπό τή Μεραρχία, γιά νά
πάτε στό σννταγμα, περίμενα μέ
λαχτάρα τή νέα διεύθυνσί σας
γιά νά σάς γράψω.
Είσθε άξιέπαινοι πού έπροιτιμή
σατε καί οί δυό τίς κακουχίες
τοϋ λόχου, καί τονς κινδύνονς
τής μάχης, παρά την ήστ·χη ξ">ή
στά γραφεϊα.
Περιμεν<(ι) νά μοΰ γράψετε τή ξχοή σας στά φυλάκια το'νρα μέ τα χιόνια τοϋ χειμώνα. Έλπίζίι) πώς δ κύριος Γυλάκης είναι κα¬ λά τώρα, καί θά μπορέση νά μοΰ γράψη δ ίδιος. Τού λέτε τα πολ λά μου χαιρετίσματα. Μέ τό τα- χυδρομεϊο σάς εστειλα ενα μι¬ κρά ένθύμιο, καί μέ συγχιορεϊτε γιά τό θάρρος μου αύτό. "Εχετε πολλά φιλιά άπό τή μητέρα μου καί λιοτήθηκε πολύ πού δέν σδς εγνώρισε άπό κοντά. Περιμένω γράμμα σας μέ άνυπομονησία. Ή φίλη σας Άσπασία Κουλίθη. (Συνεχίζεται) ΤΛ Σάββατο 28 Μαρτίου έ. ? άπεδήμησε πρός τόν Κύριον μιά άρχόντισσα τοϋ μαρτυρικοΰ ΝΑΖ¬ ΛΗ, ή Κλεονίκη Βασιλειάδου, ά φήνοντας ενα μεγάλο κενό στά παιδία της, στ' άνήψια της καΐ στά έγγόνια της, πού κλαϊνε τώρα άπαρηγόρητα τό χαμό της. Ή Κλεονίκη Βασιλειάδον γεν- νήθηκε στο Ναζλή τής Μικράς Ά σίας άπό γονεϊς ε&πορονς. Παν- τρεύτηκε τόν πλούσιο τσιφλικοΰ- χο Βασίλειο Βασιλειάδη, πού τόν ελεγαν οί ίδιοι οί Τοΰρκοι Γκιον τσούκ Βασιλάκη, πον ήταν καΐ Πρόεδρος τής Κοινότητος τοΰ Να ξλή, καί ξούσαν μαζί μέ τα παι¬ δία τους, πον άπέκττισαν, πλού- σια καί εύτι·χισμρνα ωσπου ηρθε ή λαίλαπα τής Κατασ-τροφης καί σάρωσε καί την οίκογένειά της δ πως σάρωσε κι' δλόκληοη τή Μικρά Άσία. Μετά την κατάληψη τού Ναζλή άπό τούς Έλληνας τό Μά'ιο τοΰ 1919 καΐ την μετά λίγονς μήνας εγκατάλειψη τον άπό τόν 'Ελληνι κόν Στρατόν, γιά σνμμαχικονς λόγονς, οί τοΰρκοι φοβούμενοι μή ξαναγυρίσουν πίσω τα Έλληνικά Στρατεύματα, έξόρισαν τούς Ναζ- λήδες, Ικαψαν τα έλληνικά σπί- τιαν καΐ πήρα αΐχμαλώτονς δσους δέν πρόλαβαν νά φύγουν καΐ τούς Ισερναν στά διάφορα μερη τής Μι κράς Άσίας, {«ποφέροντες οί χιρι- στιανοί τα πάνδεινα. "Ολοι εχασαν τό ηθικόν τονς άπ' την άπελπι- σία τονς, ή Κλεονίκη Βασιλειά¬ δον, σδν γνήσια Έλληνίδα σι·γ- κέ,ντρωσε κσντά της την οίκογέ¬ νειά της, τα παιδία της καΐ τόν άνδρα της καί ακολουθούμεν^ άπό την άδελφή της, τόν ανδρα της καί τα δυό της παιδία, πήγαινε μπροστβ. μέ θάρρος καί μέ πίστη τού Χριστοϋ στή, ψνχή. ΟΙ Τοΰρ κοι τονς εσερναν τούς ραγιάδες άπό %{ι>ο-ιό σέ χοιριό, άπό πόλη
σέ πόλη. Άπό τίς κακουχίες στό
δράμο πέθανε ή άδελφή της κοχ
ό άνδρας της καί άφησαν όρφα
νά τα δυό παιδία τους, έ'να κορι-
τσάκι καΐ ενα άγο>ράκι. Ή Κλεο¬
νίκη μέ τό θάρρος τής Έλλητνί-
δας άγκάλια,σε σδν παιδία της τα
δνό αύτά όρφανά. ΟΊ κακοι<χίες, οί ταλαιπωρίες, κι' οί μπόρες τής αίχμαλωσίας αυτής ήσαν μεγάλες και άνεκδιήγητες! κι' δς ήταν ή Σμύρνη Έλληνική κι' δς κνμάτι ζε ή Σημαία μας στό Κονάκι. "Ε φθασαν στό Άϊδίνα, άλλά έν τώ μεταξύ ξέσπασε ή λαίλαψ τής Μι κρασιατικής Καταστροφής καί ξε κληρίστηκε δ Έλληνισμός τής Μι κράς Άσίας, κι' δδειασε ή Σμύρ νη, κι' δδείασαν τα χωρία της, καΐ οί πόλεις της. Πέρασαν δνό χρόνια άπό τότε κι' οί "Ελληνες τοϋ Ναζλή ήσαν αίχμάλωτοι στά χέρια των τούρκων, κι' δλλοι πέ- θαναν άπό τίς κακουχίες κι' δλ¬ λοι επερναν τα βουνά καί τα λαγ κάδια γιά νά σωθοϋν. Ή Κλεονίκη μέ την οίκογένειά της καί τα δυό άρφανά της βρέ- θηκε στήν Άττάλεια καί άπό έ- κεί περίμενε την σωτηρία, ωσπου φάνηκε ενα Έλληνικό πλοΐο καί περιμάζεψε τούς τελευτείους άπό κληρους τής Μικρασιατικής Κατα στροφής. Μεταξύ αυτών ήταν καί ή Κλεονίκη Βασιλειάδου μ' δλη της την οίκογένειά. Ή χαρά των Έλλήνων αΐχμαλώνων ήταν άνεί- πωτη δταν πάτησαν τό Έλληνικό πλοΐο. Έπιτέλονς έλεύθϊ*οι! "Ε¬ φθασαν στή πολνπόθητη Πατρίδα καί, στό λιμάνι τοΰ Πειραια ξεμ- πάρκαραν. Ή Κλεονάκη ήταν εύτυχΐΛμένη κι' α; εχασε τα πλοντη της καί τ' άγαθά της. ΤΗταν στήν Έλλάδα, στή Πα¬ τρίδα των προγόνων της κι' δς ήταν πτωχή τώρα, σδν ολοιις τονς αλλοιις πρόσφιιγας. Σνγκέντρωσί τίς δυνάμεις της, εδωσε θάρρος στόν αντρα της, πού ήταν σδν χά μένος άπ' τίς κακουχίες..., γιά μιά καινούργια ζωή καΐ βάλθηκε νά με γαλωση χά δικά της καΐ τα παιδία τής δΰστυχης άοελφής της καί μέ τή βοηθεία τοΰ θεοϋ τό κατόρ θωοε καί ϊδγαλε τιμίους πολίτας στή κοινονία καί έγκαταστάθηριε τελικά στή Νέαν Ίωνία δπου καΐ δφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της μετά άπό μιά γρίππη πού την κράτησε στό κρεββάτι σχε δόν δλο τό χειμώνα καί πον τής Εφερε συμφόρηση καΐ χάθηκε ή ύ- πέροχη αυτή γυναίκα μέσα σέ τρείς μέρες! Ή Κλεονίκη Βασι- λειάδου ήταν γυναίκα μορφ<ομένη καί μέ παραστατι·κό ήγεμονικό πού πρόοιδε την πλούσια καΛαγωγή της. Είχε γιά δλους ενα καλό λόγο, ενα γλυκό χαμόγελο, κι' οποίος την γνώρισε δέν μπορεϊ νά ξεχά- ση έκεΐνο τό καλοκάγαθο βρέμμα της. "Εμεινε νέα χήρα καί δμως συνέχιθε τό έργον της στήν άνα- τροπή καί έκπαΐνδευση των παθδι- ών της καιί των άνηψιων της. Ά πό τα κορίτσια της τό ενα είναι διδασκάλισσα στό Δημοτικόν Σχο¬ λείον Νέας Ίωνίας καί σύζυγος ενός εξαιρετικόν συμπολίτου μας τού κ. Στάμοτ1, Τμηματάρχοχ' τοΰ 'Τπονργείου ΟΙκονομικων έκ θεσ σαλίας. Ή Κλεονίκη Βασιλειάδον, δέν ξεχώρισε τα ξένα παιδία άπ' τα δικά της καί χώρισε άνάλογα καί την έδω περιουσία της στά παι^ διά της καί στά άνήψια της πού τα μεγάλωσε μέ την Ιδία στοργή καί άγάπη. "Ας είναι έλαφρό τό χωμα πού την σκεπάξει. Ή Κλεονίκη ϊφυγε μέσα σέ τρείς μέρες, τρείς μέρες Κφεορά πληροφοροϋ
μαι άπό την κ. Πετράκη πώς τούς
στίχους τοΰ τραγουδιοϋ αΰτοΰ εΐ-
χε γράψει ό σμυρναϊος άείμνηστος
ποιηττής Γεώργ. Βοντξαλίδης.
"Οπως βλέπομε τώρα, τα τρα-
γούδια αΰτά τής παληάς Σμύρνης
δέν ήσαν «άριστουργήματα», δέν
εΐχαν βάθος οΰτε κδν ποιητική
πνοή.
ΤΗσαν δμως τραγούδια. μέ αΐ-
σθημα, έκδηλωτικά των παθών καί
καημών των Σμυρνηων τής έπο-
χής έκείνης.
ν Κλείοντας τό παρόν σημείωμα,
θά ήθελα νά εϋχαρκττήσω καΐ νά
συγχαρω την άγαπητή. μου συγγρα
φ«α γιά την ώραία αυτή προσφο-
ρά της πού μάς φέρνει στή θύμη
σι πίσο) στά πρώτα μας νειάτα, τα
παιδικά μας άθωα χρόνια καΐ νά
τραγουδήσω μαζί της τούς άθάνα
τους στίχους τοΰ ποιητή Γ. Βον-
τζαλίδη:
Σμύρνη πατρίδα μου γλνκειά,
χαριτιυμένη χώρα,
γιά νά σέ 6γάλο> άπό τό νοΰ,
ποτέ δέν θδρθη ώρα.
Σάν άστοο γλυκοφώτιστο,
λάμπεις μέσ' στήν ψυχή μόν,
παρηγοριά στή σκέψη μου
κι' έλπίδα στή ζωή μου.
Δ. Γ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
(Τάκης Μώμος)
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΞΕ ΧΑ Σ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΝΟΣΤΟΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
(Συνέχβικ έκ τοΰ προηγούμενον)
Άλλοτε π«λι τό τραγούδι ·του
είναι θλιμμένο καΐ παραπονεμένο,
γιατί π^οφανώς ή άγαπημένη του
δέν άνταποκρίνεται στό αϊσθημά
του:
Ψηλά ραχόπα πράσινα
χαΐ δέντοα φΐ'λλτομένα,
γιά ςρέρτε την άγάπη μου,
γιά πάοτε καί έμέναν.
Άρχίζουν καΐ οί άπιστίες:
Σ έ μέναν σοι»μαδεύκεσαι
κι' άλοϋ πάς στεφανοΰσαι,
άνάθειμά σε νέ κουτζή
διπρόσωπος πως είσαι!
Άκολουθοϋν, φυσικά, *αί οί κο.-
τάρες:'
"Εσκαψες τό καρδό πο-μον
ποίκεσα-—τό μανενέαν,
τόν ήλεν αίμαν νά έλέπς
τή γή σκοτεινασίαν.
Ό πρόσωπο - σ' ήλεν όμοια'
τ' όμμάτια σ'τόν αύγίτεν
εκαψες καΐ έμάντσες με
νά μή πάς σό Σταυρίτεν.
Καΐ χόραν νά έλέπω - σε
κοντούλαν ματωμέντσαν,
νά κλαϊς καΐ νά μοιρολογάς
άπαν σ' άντροΰ καμέντσα.
Κάποτε, ό λαϊκός τραγουδιστής
θι»μοσοφεΐ:
Πάντα τό γέλος κ' έν χαρά,
τα δάκρυα ντό δίγνε χρόνια
εϊν' σεβτά ?ν κακόν πράμαν
αμον καρορίν καρφοϋται
πού πάει νά σύρ καί πέρ - άτό
ή κάρδια - τ ματοΰται.
"Αλλοτε ψάλλει τό κρασί καΐ
δίνει νουθεσίες:
Κρασιν πολλά ποίος θά πίν'
θά κρατηιθτι ή κοιλία-τ'
δν 'κΐ κρατή μή πΐν - άτό
όρφανίζ' τα παιδιάτ - τ'
Μά σάν πεθάνη ή. άγαπημένη
του θά παρακαλέση τόν παπά νό
πή στό Χριστό νά τή βάλη σ' δ-
μορφο τόπο:
Παπά, σερανταλούτρονον
πόσον τ' έμόν τ' άρνόπον
πέει τόν Χριστόν δς βάλλ' άτό
σ' έναν Εμορφον τόπον.
Δ'. ΣΑΤΤΡΙΚΑ ΤΡΑΓΟΤΔΙΑ
Τα σατυρικά τραγούδια ήσαν
δφθονα στόν Πόντο. Τα δακρίνει
μιά «κΐΐΜΐτική απλώς διάθεσι, έ'να
χιοϋμορ καιί έ'να άθώο πείραγμα.
Δέν Εχουν δεικτικότητα καί την
πρόθεσι νά πληγώνουν, άλλά μάλ¬
λον νά δημιουργήσουν φαιδρή καί
εΰχάριστη άτμόσφαιρα.
Παραθέτομε ενα δείγμα:
Ο ΓΕΡΩΝ ΚΑΙ Η ΓΡΑΙΑ
Άκσέστεν μίαν ντ' ϊπαθαν
ό γέρων καί ή γραϊα,
έακάλωσαν νά ειλεγαν
ντ' έποίκαν σά παλαιά.
—Έξέρτς, λέει άτόν ή γραϊα,
τ' όμορφάδας δλια εΐχα.
Τ' όφρύδια-ιμ' Εσαν γαΐχάνια
κ' εΐχα δμοοφα κιορτάνια,
τό στόμα μ' ϊτον μικρόν,
τό πρόσωπό^μ' στρογγυλόν,
τσαχούρια τα ματόπα μου
καί ά^ον αίμαν τα χειλόπα μου.
"Επρεπέ με βασιλέας
γιόκ άμον έσέν σαφλέας.
Τ' ώτία-σ' άμον καλάθΐα
τα γένια-σ' δμον χο*ράφια.
Άρ έγούρεψεν ό γέρων.
— Νέ κοντζή, λέει, μαλαρία,
τσΐ θά επαιρνεν γιά πέει-με
άρ' έσέν την τσιμπλιαρίαν;
Τα μάγουλά-σ' έσοτ«φρώθαν,
τα ματόπα-σ' έκουφώθαν,
έλίφτασεν τ' άχουλόπο-σ'
κ' έζάρωσεν τό στομόπο-σ'.
"Αγρια δγρια ντό τερεϊς
νά μασάς πά 'κ' έπορεΐς.
Άρ' έγούζεψεν κ' ή γραϊα.
— Τέρεν, λέει άτόν, μιξέα,
δϊ νά βράξω σε σαφλέα,
τό μυτί σ' πά 'κ' τερεϊς,
νά συντώνς πά 'κ' έπορείς.
Κ' έτάλεψαν σά γενόπα-τ'
καί σά αοπρα μουτζακάπο>τ'.
καί σά δσπρα μουστακόπα-τ'.
Ή γραϊα 'κΐλαλασέβ'
σό χτούπημαν πογουσέβ,
— Οίίϊ τζαίζ' δ κοτσαμάνον,
τα μαλλία-σ' θά άχπάνω.
'ΕΓτάλεψεν σά μαλλί-άχς
καΐ έξήβεν ή λαλί-άτς.
—"Οϊ έχτούπσες τα μαλλία μ'
καί έποΐκες με κελίαν.
— Κι' άμ' έ ού τα μουστακόπα-μ'
ιχλ,' £ναν Ιναν τα γενόπα-μ'
ά© έχτούπησες νέ γάρι
ποϊκες-μ' άμον παλληκάρι!
Ή γραϊα σκαλών κάί κλ.αίει
κι' δ γέρων άτέναν λέει:
—Άρ έσύ άσή μασχαρίαν
κ' έγροικάς κουτσή Μαρία;
— Ναί, άοίκον μαρχαρίαν
χτσοΰπσες δλα τα μαλία-μ'!
Ό γέρων Ινοιξαν τα χέ,ρια-τ'
χι' έγκαλέστεν τή στερέα-τ'.
Ή γραϊα δλλο
V
κλαίει
τό γέρον-άτς λαλασέβ.
ηΣυνεχίζεται)
ΥΦΑΣΜΑΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ "Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ,, Α. Ε. ΕΤΟΣ (35
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
Ώς οδτος θά υποβληθή είς την Γενικήν Συνέλευσιν των Μετόχων πρός έγκρισιν
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Οΐκόποδον 'Κκάλης 284.808.-
θΐκόπεδον Άγγ. Βλάχου 7 275,727.—
ΟΙκοδομή » · 2.452.156.—
Μεΐον άποσβέσεις 482.212.—
Ι Αυτοκίνητον έπιβατικόν 95.ΟΟΟ.—
Μεΐον άποσβέσεις 57.950.—
Έγκατ)σεις Έπίπλων
καί Σκευών
Μεΐον άποσβέσεις
1969
560.035. -
1.969.944.—
37.050.—
1968
560.035,-
2.006.724.-
108.630.—
1.645.969.—
559.104.— 1.086.865.— 1.108.082.—
Τίτλοι
Μακροπρόθεσμοι άπαιτήσεις
Κυκλοφορούν
"Εμπορεύματα
Γρομηθειιταί έξωτερικοΰ
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
είς Χαρτοφυλάκιον
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
παρά Τραπέζαις
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
παρά Τρίτοις
9.355.273.-
1.796.602.-
17.682.236.-
9.875.916.—
13.808.693.05
9.205.273.—
2.248.688.—
19.537 805.-
11.064.289,90
25.538.367,20
15.053.858.—
8.167.253,20
8.411.678,10 31.632.889,30 45.249.023,30
Διάφοροι χρεωστικοί λ)σμοί
Φόροι Δημοσίου
Διαθέσιμον
Ταμείον
Τράπεζαι
Λ)σμοί Τάξεως
Άλλότρια περιουσιακά ατοιχεΐα
Άμφοτεροβαρεΐς σιιμβάσεις
Διάφοραι άξιαι
1.716.611,40
431.501,55
325.725.—
1.082.238,25
22.365.200,-
31.925.522,30
1.780.137,90
1.509.242.-
390.036,50
1,272.695,75
320,20
37,792.000.-
45.934.571,50
145.652.301,85 205.305.921.25
Μετοχιχόν Κεφάλαιον
40.000 Μετοχαί όνομ. άξίας 259
'Αποθεματικά
ΕΙδικόν άποθεματικόν υπέρ τό
αρτιον εκδόσεως
Τακτικόν άποβεματ. ώς Καταστατικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 2901)54 άρ. 12
"Εκτακτα άποθεματικά
Ύποχρΐ'ώσεις
Μακροπρόθεσμοι
Βραχυπρόθεσμοι
Τράπεζαι
Γραμμάτια πληρωτεα
Μέρισμα, Άμοιβαί Λ. Συμβ.
Πρόσθεται άμοιβαί
Καταθέσεις Μετοχών
Κέρδη είς Νέον
Διάφοροι Ιΐιστωτικοί Λογαριαομοί
Λογ)σμοί Τάξεοις
Άλλότρια περιυυσιακά ατοιχεΐα
Άμφοτεςκ>βαρεΐς Συμβάσρις
Διάφοραι άξιαι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 ΐί)68
10.360.000— 1Ο36ΟΟΟΟ.-
2.91Ο.ΟΟΟ.—
4.428.821,45
700 000 —
14.633 856,55
28.378.239. -
2.347 202,95
4.888.699,20
1.325.000.-
1.519.028.-
7.781.26Η,ϋΟ
1.000.000. -
11.089.4!)!», 10
22 365.200. -
31.925 522,.'!0
2.91Ο.ΟΟΟ.—
4.428.821,45
700.000 —
14.633.856,55
26.768 8ό3 -
30.3^8.9-33,05
6.568.076 !Ι0
7.225.Ο0Ο.-
2.453.Λ:ΐ0,50
7,302.148,80
800.003. -
7.124 819,'ΪΟ
320,20
37.792.ΤΟΟ.-
4Λ.934 571,50
145 652 301.85 205 305.921.25
Άποτελέσματα Χρήσεως 1969
Διάθεσις Καθσρών Κερδών 1969
1969
1968
12.532.630.-
Μικτόν χέρδος έκ πωλήσεως έμπορευμάτων 10.640.833,30
"Εξοδιη Διοικήσεως μισθοί
ένοίκια 5.284 683.— , 5.995.360.-
Άποζημιώσεις ύπαλλήλων 162.918.— 204.145.-
"Εξοδαχρηματοδοτήσεως(τόκοι) 2.914.447.— 2.343.993.—
Άποσβέσεις 171.625,- 239.586.—
Φόροι ΕΙσφοραί διάφοροι 8.528.- 8.542.201.- 25.205.— 8.808.289.—
Κέρθη έκ συμμετοχών
Πιστωτικοί τόχοι
Διάφορα χέρδη τεχμαρτόν ενοίκιον
2νναλ)κή δισφορά
Δοωλεσθεΐσαι άπαιτήσεις
Καθαρά κέρδη χρήσεως
2.098.632,30
251.630.-
78.632,50
194.160.—
3.724.341.—
235.457.—
149.602.50
120.000.-
37.743.-
2.623.054,80
780.176,35
4.267.143,50
1.813.613.—
1.842.878.45
2.453.530,50
Παρελθούσης χρήσετυς
Παρούσης χρήσεως
Πρώτον μέρισμα
Πρόσθετον μέριπμα
Άμοιβή Λ. Συμβουλίου
Άμοιβαϊ έκτός μισθών
Κέοδη είς Νέον
Φόηοι Δημοσίου
800.< 0 Ι - 1.842.878,45 2 642.878,45 397.428 - 1.ΟΙ!>."28 —
195.ΟΟΟ.— 500.000.-
1.000.000. —
123.850,45
λΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤλΞΥ ΤΟΝ ίϊθ ΦΥΑΟΝ
ΕΓΩ Ο ΣΙΜίΐΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
καί γενναιόδωρος δανείστής ζητεί
νά πάρη οπίσω τα χρήματά τού.
Ή άμυαλη δμως καί σπάταλη γυ
ναίκα δέν εχει νά τού τα επι¬
στρέψη. Καί γιά ν' αποφύγη τό
σκάνδαλον, νποκύπτει στίς άθέμι
τες άπαιτήσεις τού δανε-ιστοΰ
της. Καί πωλεϊ την τιμή της καί
καταστρέφει ετσι τα μέλλον της
καί την ευτυχία της.
"Αλλες πάλιν γυναΐκες, μικρές
ή μεγάλες, πιό άδιάντροπες, λέ¬
γουν φανερά καί προκλητικά: «'Ε
γώ θέλίι) νά ζήσω την ζωή μου δ
πό; μοΰ άρέσει...». Ή ήθική δέν
τίς άπασχολεΐ διόλου. Ή μοναιδι
κή τους έπιθυμία είναι ή δια¬
σκέδασις, ή απόλαυσις, τα λοϋ-
σα. "Ετσι γίνονται ή είίκολη λεία
κάθε διεφθαρμένου άνθρωπον.
'Τπάοχουν δμως καί τ* όψιναλα
καί ξέβγαλτα κορίτσιβ, πού δί-
νουν την καρ&ά τους άπό έπιπο
λαιότητα κοα άπειρία στόν πρώ
το τυχόντα νεαρό πού τούς που
λάει αΐσθήματα καί άγάπη, ένχό
στό βάθος τού ούτος έπιδιώκει
πώς νά Ικανοποιήση τό ενστικτό
τού καί νά διασκεδάση.
Καί παρασνρεται στόν κατήτρο
ρο. Καί καταλήγει νά Θυσιάση
την άγνάτητά τού... Δυστυχισμέ'-
νο κορίτσι...
Δέν έπιθυμώ νά περιγράψω ολα
τα Θλιβερά έπακόλουθα των άπη
γορευμένων σχέσεων.
θά ήθελα δμως νά σημειώβιο
ότι τα κορίτσια .-τού παράθυρον
ται στόν κατήφορο την σχέσεων
αυτών, καίτοι ημπορεί νά είναι
καλών οικογένειαν, καταντοϋν νά
χάνουν την άξιοπράπειά τους καί
την έκτίμησι των άλλον. Δέν θε
ωροϋνται πλέον τα εύγενικά καί
αϊ,Θέρια έκεϊνα πλάσματα ποϋ
έμπνέουν την συιμπάθεια, τόν σε6α
σμό, τό άγνό αίσθημα.
Τα μεταχειρίζονται σάν άντι-
κείμενα άπολαύσεοις. "Οταν δέ ό
νέος πού άπεπλάνησε αύτό τό κο
ρίτσι, τό βαρεθή, τό άπομακρύ-
νει μέ τόν πιό βάρβαρο τοόπο,
σάν Ι'να περιττό καί αχρηστο άν
τικείμενο. Τότε, ή ντροοτή, ή ά
πογοήτευσις, ή άπελπισία καί αί
τύψεις, γίνονται ολ' αύτά μαξί,
τό καθημερνινό μαρτύριο τού δν-
στυχιαμένου αυτού πλά<τματος, τής δμυαλης κοπέλλας, πού ϊχασε την άγνότη/τά της, πού έξευτελι σθηκε τόσον πολύ. Είς τό εξής, τό πάθος τό σαρ κικό καί κτηνώδες την κυριεύει καί την σΰρει έδώ κι' έκεϊ. Ή αί δώς καί ή άξιοπρέπεια ϊχουν πε τάξει πρό πολλοΰ. Κάίθε τι τό ά νώτερο καί πνευματικό ?χει σ6ύ σ*ι μέσα της. Καμμιά έλπίδα γιά την πραγματική, την συζυγ· κή ευτυχία δέν ^πάρχει πιά γι' αυτήν. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ευνέχεια έ:κ ττις 4πς σελιδος Ηιαστικά Τού κάοψωσαν τα κτιρ φιά στά χερια καί στά πάδια. ΕΙχα δή πολλές τιμορίες, κτη νώδεις καί κακές. Άλλά δέν είχα δή ποτέ σταΰ ρωση. Τα δόντια μου δάγκιοναν τα χείλη μου ώσπου νά τρέξη αίμα. άπ' τα χέρια Τού... μέσα στήν 1 Αύτά τα καρφιά μπήκαν μέσα καρδιά μου. "Εκλεισα τα μάτια γιά ν' άπο φΰγο) την σκληρή σκηνή. "Επεσα στά γόνατά μου. "Εκανα προσευχή νά συγχωρέ- ση ό θεός δλους αύτούς τούς άν θρώπους πού δέν ήξεραν τί ίκα- ναν. 'Εκεΐνος δ·έν άγωνίζονταν. Καμμιά λέξη διαμαρτβρίας, καμμιά κραυγή πόνου δέν εβγαι νέ άπό τα χείλη Τού. ΚαΘώς ήμουν γονατιστός κι' ε κλαιγα — καί μισοΰσα τούς άν- θρώπους ποδχαν κάνει αύτό σκλη ρό σέ Κεΐνον — οί στρατί«ότες Ιρριχναν τόν σταυρό στό κοίλ(ο- μα... άνάμεσα άπ' τούς δυό λη- στές. ΤΗρθα πιό κοντά Τού τότε. "Ηθελα νά ξέρη πώς ήμουν φί λος Τού μέχρι τό τέλος. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ: ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩ! 2.642.878,45 Ό Πρόεδρος τοΰ ΔιοικητΐΛθΰ Συμβουλίου ΡΙλΑΡΔΟΣ Ι2ΡΑΕΛ Έν Αθήναις τη 27 Φββρουσρίου 1970 Ό Διευθύνων Σύμβουλος ΤΑΚΗΣ ΑΓΑΤΑΝ Ό Προϊστάμενβς τού Λογιστηρίβυ ΣΠΥΡβΣ ΑΝΔΡΚΑΔΚΛΛΗΣ Κατά την τελευταίαν συνεδρία σιν τοϋ Κεντρικόν Συμβουλιον Στεγάσεο); υπό την προεδρίαν τοΰ Γενικοϋ Γραιμματέως -ού υ¬ πουργείον Κοινοίνικων 'Τπηρεοτ ών κ. Άντ. Μέξη, τή σνμμετο- χή των ύπηρεσιακών παράγοντος έκ των κ.κ. Ίορ. Πανλίδη, Φ. Παπαθανασίου, Έμ. Χαραησοπού λου, κάς Καλαμπόκα καΐ τού πρόσ φυγος έκπροσώπον κ. Σωκ,ρ. Σι νανίδη ελήφθησαν αί κάτωθι απο¬ φάσει ς: Διαχωρισμός τοΰ υπό στοιχεί¬ ον Γ' οικόπεδον τοθ Ο.Τ. 81 Συν)σμοΰ Κάτω Τούμπας θεσ) νίκης. Συμπλήρωσις .τλευρικών δια στάσεων τοϋ ύπ' αριθ. 11 οίκοπέ δου τοΰ Ο.Τ. IX Συν)σμοϋ Πρό οδος Πειραιώς καί προακύριοσις επί πλέον έπιφανε-ίας. ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ "ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΑ,, Α. Ε. Γενικάς Ίσολογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α. Πάγιον Γήπεδα Κτίρια Άποσβέσεις 9.770.439,40 7.047.029,30 1969 1.114.462,90 2,723.410,10 1968 1.114.462,90 2.783.171,60 Μηχανήματα καί Μηχανικαί "Εγκαταστάσεις Άποσβέσεις Νέαι εγκαταστάσεις Νο 4002)59 Άποσβέσεις 32.526.983,90 28.871,154,65 10.763.509,70 4.176.ΟΟΟ.— 3.655.829,25 6.587.509,70 4.481.229,75 8.009.010,70 Νέαι εγκαταστάσεις Νο 147)67 Άποσβέσεις 5 362.591,— 871.700.- 4.490.891.— 5.242.591.- "Επιπλα καί Σκεύη Άποσβέσεις 2.203.821.— 1.61Ο.439.9Ο 593.381,10 636.396,10 Μέσα Μεταφοράς Άποσβέσβις 415.00Ό.- 142.181.- 272.819.— 671.005.— Έκθέσεις Άποσβέσεις 458.459.— 444.316.— 14.143.- 40.927.— Μετοχαί καί 'Εταιρικαί Μερίδες 'Εκκρεμεΐς Πιστώσεις ΈξωτερικοΟ 2.232.500.- 1,344.633.— 23.029.579,05 1.332.500.- . 63.010.— Β. Κυκλοφορούν 1) 'Ενσώματα άγαθά Πρώται ύλαι Ύλικά διάφορα Ήμικατεργασμένα προϊόντα "Ετοιμα προ'ιόντα Ύποπροίόντα 'Εκκρεμεΐς πιστώσεις έξωτερικυΰ 2) ΕΙσπραχτέαι άξιαι Πελάται Γραμμάτια εΐσπρακτέα Χαρτοφυλακίου Γραμμάτια εΐσπρακτέα παρά Τραπέζαις Διάφοροι Χρεώσται Μεταβατικοί λογ)σμοί Γ. Διαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι 10.711.441,90 · 1.878.570,30 4.749.707,50 11.297.151.- 9.486,10 19.190.- 28.665 546,80 31.320.384,45 14.080.652,60 43.280.264,80 57.360.917,40 1.223.568,70 1.458.126,60 91.362.997,15 346.173,70 346.173,70 12.304.072,90 1.917.099,90 5.694.645,50 12.691.817.- 59.359,10 13.736.- 38.119.843.55 37.105.358.10 565.689,40 1.417.658,10 181.993,30 102.779.- Δ, Λογ)σμοί Τάξεως Σύνολον άξίας στοιχείιυν 'Ενεργητικόν Δρχ. 143.404.296.70 14 ΟΟΟ.842.— 134.448.355,90 14.000,321.- 157.405.138,70 148.448.676,90 Α. Κεφάλαιον Μετοχιχόν Κεφάλαιον : Μετοχαί 28 030 Χ 703 <.χ. εκάστη Τακτικόν άποθεματιχόν "Εκτακτον άποθεματικόν Ειδικόν » Νο 4002 » » Α.Ν. 147)67 » » 'Εξαγοράς Ίδρυτικών Τίτλων : Καβαρβν Β. 'Υποχρεώσεις 1) Μακροπρόθεσμοι Καταθέσεις Μετόχων 2) Μκσοπρόθεσμοι Λάνεια έκσυγχρονισμοϋ 3) Βραχυπρόβεσμοι Διάφοροι Πιστωταί 786 006.— Πληρωτεα Μερίσματα 10.697.080.— Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 791.678,70 Γραμμάτια πληρωτεα 2.049.150.— 'Εκκρεμεΐς είσαγωγαί 1.203.051.— Τράπεζαι : Λογ)σμοί προεξοφλήσ. 42.759.082,85 Τράπεζαι : Λογ)σμοί τρεχοι'μενοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1!><ί9 1968 1ί) 684.ΟΓ0- 1.2Η2 Η7Ο.3 ι 220 «25,85 7.266 615. — 4.003,000.— 19.684 Π00.- 996 9)5,;ίΟ 220 825.85 7.266 Η15.- 863 000.— — 32.467.111,15 597.500.- 29.628.876,15 31.948.593,95 29.588.641,90 7.992.ΟΟ0. - 8.918.ΟΟΌ.— 724.329,70 8,183.702,05 735.785.20 4.392.060.- 4.292.895.— 11713.563.- 6Ρ.999.61ί,55 35.072.411.60 109.940.205,50 11.413.640,25 Γ. Κέρδη Χρήσεως είς Νέον : Μικτύ Όφειλόμενοι φόροι άποΟεμττικΛν Δ. Μεταβατικοί Λογ)σμοί Ε, Λογ)σμοί Τάξκως 402 711,05 158.800 - 561.511,05 435.469.- 1.498.014,05 143.404.296,70 134.448.355,90 14.000.842.— 14.000.321.— 157.405.138,70 148.448.676,90 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ Γενικά εξοδα, εξοδα Διαχειρήσεως, Τόκοι κ,λ.π. Άποσβέσεις Κέρδη χρήσεως 13.148.598,10 .') 830.191.— 7.890.694. - 11.498,683,70 2.900.413.- 4.917.376,10 24 869.483,10 19.316.472:80 Διανομή ΚαΘαρών Κερδών έκ Δραχμών 8.837.246,05 Μικτόν χέρδος έκ πωλήσεως 'Υφασμάτων, Έριο- νημάτων καί έπεξεργασίας Τρίτων 24.869.483,10 19.316.472,80 Κέρδη κλειομένης χρήσειος 7 8ί)0.(!94.— » Παρελθούσης » 996.552,05 4.917.376,10 156.044,95 8.8»7.246,05 394.535.— Τακτικόν Άποθεματικόν καθαρόν 235.735.— Φόρος καί Ο.Γ.Α. 158.800.- Μερίσματα Τακτικόν καί "Εκτακτον : Καθαρόν 2.43Ο.4ΟΟ. - Πλέον Φόρος 38 ο)ο 1.189.600.- Εΐδικόν Άποθεματικόν έξα/ορας 10 Ιδρυτικών Τίτλων : Καθαρόν — Πλέον φόρος - — Άμοιβή Διοικ)κοΰ Συμβουλίου : Μετά φόρου 970.003.— Άφορολόγητον «ίποθεματικόν Ν. 4002)59 καί Α.Ν. 147)67 3.2ΟΟ.ΟΟΟ.— δ.073,421,05 245.869. .1.Π2Ο0Ο0— 2.156.0)0.- Ι.ΟΟΟ.ΟΟΌ.— 675.ΟΟΟ.— Σύνολον ΔιατεθέντΜν κερδών δρχ. "Υπόλοιπον κερδών είς Νέον : Μετά φόρου "Ο Πρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου ΝΙΣΣΗΜ ΑΛΧΑΔΕΦ 8.484.535.- 402.711,05 4 076.869.— 996.552.05 8.887.246.05 5.073.421,05 Τα Τακτικόν καί "Εκτακτον Μερίοματα, άνερχόμ·να γ[; Δραχμάς —140 — μικτά κατρ μετοχήν, είναι πληρωτεα μετά την έγκρισιν την παρόντος [σο λογισμοϋ ίιπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων, έν ί|ΐιέ< α όρισθησυ- μένη υπό τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου επί τ^ προσαγυΐγϊΊ τής ύπ' άριθμ, 25.— μέρισμα ταποδείξεως. Έν Ν. Φιλαδελφείσ τρ 26η Φεβρουαρίου 1970 Ό Γενικός Διευθυντής ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΛΧΑΔΕΦ Ό προϊστάμενος τοϋ ΛογιστηρΙου ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ; Τα χείλη Τού κοννήθηκαν. Δέν μπόρεσα ν' άκονσο ίίηα ?[. πε. Φαινόταν πώ; μιλοΰσρ πέ κάποιον πο/.ύ κοντά. Μέ κύτταξε καί χαμογελαοΓ, σάν νάλεγε πάλι: «Σ' ϊύχαρι- στώ, Αδερφέ Μου!». Άκόμη μιά. φορά εννοκοσα αϋ τή την παοάξενη δύναμη νά μέ πλημμυρίζη. . "Εννοιωσα σάν ένας καινούργι- ος ανβρωπος! "Ολες οί κακές πράξει; ποΰ ε"κανα «υχορέθηκαν καί ξεχάστη καν. "Ολο τό μίσος καί ή κακία -οΰ Ιννοιωθα άλλοτε δγήκαν άπό μί σα μου. Γεννήθηκα πάλι! "Ημοι>ν έλίΐ
θέρος!
Άγαποΰσα δλο τόν κόσμο!
Κανίνας πιά δέν μποροΰσε νό
μέ 6λάψη!
Ποτέ δέν όνειρεύτηκα πώ; τ'
δνομά μου θά γινόταν γνωστό ?
ξιο άπ' την Κυρηνία.
"Ο,τι εκανα έκείνη τή μερά
βτά Ίεροσόλυμα, τό Ικανα γιό
Κείνον... καί μόνο γιά Κεΐνον!
ΤΣΕΣΤΕΡ ΜΑΚΦΙΗΤΕΡΖ
Μετάφρασις:
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Σι<μπλήρ(θθΐ; καί άριθμήσεως πλευρών διαοτάσειον κτημ,ατογρα φημένων οΐκοπέδων εί; τό Ο.Τ. 41 Συν)σμοϋ Ενγενείας Πειραι- ' ως. | "Εγκ,ρισι; σνμπληρωματικής πι στώσεως δρχ. 436.736,70 προτει νομένης υπό τοΰ Α' Συγκρ. πί νακο; τώ-ν εργασιών ανεγέρσεως 2 τετραωράφων κτιρίοιν καΐ ερ¬ γασιών έστατερικής όδοποιίας είς οΐκισμόν Δουργουτίου. 'Εργολαβία Λ. Σιγούλα. 'Ένστασ*; εργολάβον Ι. Σιγά λου ανάδοχον των εργασιών άπο πε,ρατώσεως 3 πολυκατοικιών πε ριοχής ΚΑΡΕΑ κατά τοΰ δου πρωτοκόλλου νέων τιμών μονά- δος ίγκριθρντος διά τής ΰπ' άρ. 246)1595)20.3.70 άποφάσεο>ς.
"Αρσις απαλλοτριώσεως οίκο
πέδου έμβαιδοϋ 192,57 κειμένου
έν τώ Σνν)σμω Τουρκ«6ουνίων
ίιπέρ τής Μαρίας χας Φρειδερί¬
κου Βον'τσινοΰ τό γένος Πέτρου
Δεληγιάννη ώς μικροϊδιοκτησίας.
Περί δω,ρεάν παραχωρήσεως
είς τόν οργανισμόν Σχολικών κτι
ρίων, καΐ τοθ Δήμον Δραπετσΐδ
νος χώρων τοΰ Νέου οίκιαμοϋ
Δραπετσωνος προοριζομένων διά
την ανέγερσιν διδακτηρίων καί
Δημοτικόν Καταστήματος.
Περί έντάξεως εί; φορέα Τ.
Κ.Τ. καί Ο.Ε.Κ κριθέντων δι-
καιούχων στεγαστικής άποκατα-
στάσεως είς Συν) σμόν «Άξιός»
Θεσσαλονίκης.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως υπό
τοΰ οΐκοδομικοΰ Συν)σμόν 'Τγει
ονομιΐκών «Η ΤΓΕΙΑ» Συν. Π.Ε.
είς θέσιν Κουνουπάδες Κουτλου-
μουσίου Κοινότητος Άγίου Νικο
λάου Χαλκιδικής.
Περί ίγγςαφης δευτέρα; ν
πέί> τοϋ Έλλτ»νικοί) Δημοσίου ύ
ιοθήκης επί τού είς τόν οΐκισμόν
Μιβτεγνών Ν Λέσβου ακινήτου
τής Κοραλίας συζ. Β. Τριαντα-
φύλλου ύπσθηκευμένου ήδη μέ
πρώτην τοιαύτην.
Περί μετατροπής τής επί είς
τόν οίκισμόν Γηροκομείου Πα-
τρων Άχαίας ακινήτου τού Ά-
ναστ. Άποστ. Κυδιονάτη εγγε-
γραμμένης πρώτης {ιποθήκης είς
δευτέραν τοιαύτην.
Περί περιορισμοϋ τής επί άκι
νήτου τοΰ Κων. Κατσίρα κατοί
κου Άταλάντη; ΦΘιώτιδος ίκρι-
σταμένης ύποθήκης μόνον επί τοΰ
ήμίσεος έξ άδιαιρέτου.
Κήρυξις άπαλλοτριώσεοις κατά
τάς διατάξεις τής Ζ' Συντακτι-
κής πράξεως επί εκτάσεως 174.
560 μ2 είς την περιοχήν ΑΓ.
ΠΡΟΚΟΠΙΟΤ.
Κήρυξις απαλλοτριώσεως, κα
τα τάς διατάξεις τή; Ζ' Συν-
τακτικής Πράξεως, επί εκτάσεως
207498) μ2 είς την περιοχήν Α
ΛΙΑΡΤΟΤ ΒΟΙίΙΤΓΑΣ.
"Αρσις έκ τής έπνδληθείσης ά
παλλοτριώσεοις είς την περιοχήν
ΔΟΔΩΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκ¬
τάσεως 90732 μ2.
"Αρσις έκ τής ϊ,τιβληθείση; ά
παλλοτριώσεως είς την περιοχήν
ΑΡΓΟ2ΤΟΛΙΌΤ ΚΕΦΑΛΛΗ¬
ΝΙΑ Σ, έκτάσειος 1080,40 μ2.
ΣΤΝΕΛΒ1Α έκ τής 1ης σβλίοος
φήν τής Σχολής τού παρ' δλον
τό κΰρος πού κατόρθωσε νά έ-
δρακάση την φήμην τοΰ Πολιτεΰ
ματος, είς ολόκληρον την Κάτιο
Ιταλίαν καΐ την. κεντρικήν 'Ελλά
δα.
Ή δημινονργική επίδρασις τού
Πυθαγόρον είς την 'Ελλάδα ι'ηΐήρ
ξεν τεραστία, χάρις είς την διδα
σκαλίαν τού ό Ναός των Δελφών,
εγνώρισε την μεγαλυτέραν τού άκ
μην πού κοα τριάκοντα άκόμη ε
τη μετά την Θάνατόν τού, μέ τούς
περιφήμου; χρησμούς τού σώζιι
τήΛ' 'Ελλάδα είς την Σαλαμϊνα,
Ή επίδρασις τοΰ Πυθαγόρον
είς την Φιλοσοψίαν σννετέλεσεν
ώστε είς τούς δύο κλάδσυς αυτής
πού υφίσταντο πρό αυτού, των
Φυσικών καί των ΉΘικολόγιον,
νά είσαγάγη, την Ηθικήν, την
επιστήμην καί την θρησκείαν, τα
ξινομων μέ επιστημονικήν τά¬
ξιν τάς προιταρχικάς αύτάς άλη
Θείας. ΤΕΛΟΣ
ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΔΙΑΛΕΞΙΣ
Τό άπόγευμα τής παρελθούσης
Τετάρτης, ή αϊθουσα ύποδοχής
τοΰ Δημαρχείου Καισαριανής, ε¬
φάνη αίφνης νά διευρύνεται είς
διαστάσεις καί ΰπο6λητικότητα Να
ου, όταν ό καθηγητής - φιλάλογος
καί έκλεκτός συνεργάτης μας κ.
Στέτρανος Έμμ. Παπαδόπουλος έ-
ζωντάνενσε μέ δραματικήν παρα-
στατικότητα καί ε'νθεον ζήλον προ
σηλύτου, τό θείον Δράμα τοΰ θε-
ανθρώπον, βαδίζοντο; άποφασιστι-
κά πρός τό έκούσιον πάθος, κατά
την δοθείσαν έκεί, ΰπβ την αίγίδα
τοϋ ρηξικελεύθου δημάρχου Καισα
ριανής κ. θεμ. Καρακάση διάλε¬
ξιν μέ Θεμα: «Γή καλΰπτει έκόν-
τα τόν θεάνθρτοπον».
Τό Θέμα επίκαιρον καί ή έπιλο-
γή τοΰ χειριστοΰ έπιτυχής. Ό κ.
Στ. Παπαδόπουλος, 6αθυς μελετη
τής των άρχαίων 'Ελλήνιον συν-
γραφέϋΐν καί Ιστορικός συγγρα¬
φεύς, ίχει Ιδιαιτέρως έγκύΛ))ει είς
την βυζαντινήν εκκλησιαστικήν ϋ-
μνολογίαν, πολλά δέ Λρθρα τού,
έμπνβυσμένα έξ αυτής, Ιχουν φιλο
ξενηβή είς τάς στήλας τής εφημε¬
ρίδος μας. Καί την ύπ' όψιν όμι-
λίαν τού ?χει διανθίσει μέ άποσπά
σματα άπό τα άριστουργήματα των
Βυζαντινήν ΰμνογράφων. Ή αί-
Θουσα εΐχε ύπερπληρΐΐίθή μέ εκλε¬
κτόν κόσμον, μεταξύ τοΰ οποίον
διακρίνομεν την σίδαστήν δέσποι-
ναν κυρίαν Κοκοτσάκη, διευθνν-
τριαν τή; Σχολής Καλπάκα, τοί
διδακτικοΰ προσωπικού τής οποίας
διακεκριμένον μέλο; αποτελεί ό ό-
μιλητής.
Τό ακροατήριον παρηκολούθησε
μέ άόιάπτϋΐτον προσοχήν καί κσ-
τάνυξιν την γεμάτην άπό ποιητικήν1
ίξαρσιν καί βα'θύ Θρησκευτικόν αί
σθημα διάλεξιν, τό τέλος τής ο¬
ποίας εκάλυψαν τα ζωηρά καί πο-
ρατεταμένα χειροκροτήματα των
παρευοεθέντων, πού συνεχάρησαν
τόσον τόν εΐκρρα·δή όμιλητήν, δσον
καί τόν κ. δήμαρχον διά την ωραί¬
αν εκδήλωσιν.
**>*>^<><^ϊ»«Χ·>®<ϊ)*>®^
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Κ1^ ΑΝΤΙΟΠΗΣ ΛΙΑΡΟΠΟΥΑΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΕΝΠΣΕΟΣ ΣΜΥΡΝΑΙΠΝ,,
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΤΧΑΡΙΣΤΕΙ
ΤΟΝ ΣΤΝΕΡΓΑΤΗΝ ΜΑΓ
κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΧΑΤΖΗΣΑ-
ΡΑΝΤΟΝ.
Ό Άρχιεπίσκοπος Κύπρον Έ-
Θνάρχης Μακάριος μέ επιστολήν
τού πρός τόν συνεργάτην μας κ.
ενοφώντα Χατζησαράντον εξέφρα¬
σε τάς δλοψύχους τού ευχαριστίας
και την βαθείαν συγκίνησιν τού
διά τό αποσταλέν πρός αυτόν συγ '
χαρητήόριον μήηιμά τού κ. Ξενο- Ι
φώντος Χατξησαράντου επί τή δι
ασώσει τού έκ δολοφονικής απο¬
πείρας.
Κατά την χορευιτική συνεστίαβη
τής «Ενώσεως Σμυρναίων» Ά-
Θηνών, ποΰ Ιλαβε χώραν τό βρά-
δυ τής Πέμπτης 20.3.70 <πήν γν<ι) στή «Ταβέρνα Σαραντίδον», όδός Ίβάκη; αριθ. 38,, ή ποιήτρια κυ- ρία Άντιόπη Λιαροπούλου άπάγ· γειλε τό άκόλουθο ίΊμπνευσμένο ποίημά τη;, ποϋ συγκίνησε τού; πολ.υ.ιληθεΐ; Σμνρναίου; συνδαιτη μόνες: II ΘΤΜΗΣΗ Στή Σμύρνη, τή πατρίδά μας, τη 'ματοποτκϊμένη μέ φέρντ.ι πίσοι ή θνμιση έτοΰτη τή βραδειά στό όμορ<ρο άκρογιάλι της, οπή γή την άγιασμένη πού τ' άποχωρκΐτήκαμε μέ πόνο στήν καοδιά. ΠαιΛούλα έφυγα, μικρή, μ." άκόμα τή Θυμαμαι σάν όμορφο όνειρο κι' άχνό, σά Θύμιση τό δ«ίλι κι' δ,τι ξεχνώ, στόν νπνο μου το 6λέπο> οταν κοιμάμαι
καί μέ ξυπνά ή σνγκίνηση
καί τα Θλιμμένα χείλη.
Μέ θύμησϊς μάς γέμισε
άπόψε ή βραδειά.
'Ε6<δ Σμυρνιοί, έκεϊ παληέ; Σμυρνιοχτοποΰλες, πού ψύγανε αλλΐς μικρές, καί άλλΐς κοπελλοΰδες μέ των σχολείων τίς ποδιές καί μακριές πλεξοϋβες. Καί τοΰτοι άΤλοι οί ΣμΐΗ?νιοί — μικρά παλληκαράκια — ανδρες τώρα γινήκανε, Παπποϋδες καί πατέρες καί νανουρίζουνε παιδία κι' έγγόνια τα 6ραδάκια άναπολώντα; δμορφϊς κι' άξέχαστες ήμερες. Τριγύοοο μας άπλώνονται οί ήσκιοι των πατέρων καΐ των μανάδων οί εύχές ίορνκρό. μδς παραστεκουν καί των χαμένο)ν άδελφιών καΐ τόσων νιών καί γέρων που φύγανε ολ' τή ζωή καί στή σκιά μας στέχουν. Μ' 5; ·δώσο) τώρα μίαν εύχή·, κι' άς μείνη ιπίσιο ή Θλίψη τοτ) χρόνον στήν άποψινή βραδειά κανείς μας νά μή λ.είψη. Ή έν λόγω ποιήτρια τυγχάνει Ι Σμνρναία, τό γένος Ίοιάννου Κι- ουρκτσόγλου, καΐ σύζ"γο; τοΰ δια -τρεποΰς καθηγητού των Μαθημα¬ τικήν κ. Δημητρίου Λιαροπούλου. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙ2 Άπό τάς «'Εκδόσεις Α. Καρά δία», ετέθη είς κυκλοφορίαν είς λίαν έπ«μελημένην εμφάνισιν καί έκτύπο)σιν τό υπό τόν τίτλον «Ό άνθρωπος τοϋ "Ομήρου — έσωτε ρική δομή τής Ίλιάδας» βιβλίον τοΰ παρά τώ Τπουργείω Κοινω νίκων 'Τπηρεσιών Διευθυντοΰ κ. θεμιστοκλή ΆΘηνογένη, ό οποίος είναι- υΐός τοΰ αλησμονήτου καί διαπρεποΰς νομικοΰ έκ Σμύρνης Άντ. ΆΘηνογένη, άλλοτε 'Τπουρ γοθ Προνοίας καΐ Άντιπροέβρου τής Βουλής. Πρόκειται περί άληθώς άξιολό γου πραγματείας, ή όποία τιμά, όντως, την έλ.ληνικήν γραμματο λογίαν. ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ» ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ^'Εκι-κλοφόρησε τό τεΰχος Άπρι λίου τοΰ περιοδικόν «ΆκτΙνες». Άπό τα περιεχόμενα: «Ή άσκη¬ σις τή; προσωπικής Ίατρικής» τοΰ κ. Α. Βενσάν. «Ή άνθρωπο- λογική Άγοογή» τοΰ κ. Άρ. Άσ- πιώτη, «Ή Ανατολή», ή «Λύσις» καί «Τό μέλλον τής Ό,ρθοδοξίας» τοΰ κ. Κ. Παπαπέτρου, «Χαρακτη ριοτικά τής άνθρ-ωπίνη; εργασίας» τοΰ κ. Γ. Κωστάκη», «"Ενας Χρι- στιανιομός προδομένο; άπό μα;», τή; Μ. Ντελμπρέλ, «Ρωμανός ό Μελωδό;» τοΰ κ. Π. Α. Σινοποιν λ.ου. κ.λ.π. «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ- ΔΟΣ» 'Εκι»κλοφόρησε τό τεΰχος Άπρι λίου τοΰ περιοδι.κοΰ «Ό Κόσμος τής 'Ελληνΐδος». Άπό τα περιε- χόμ«να: «Πάσχα: ή πόρτα τής ζωή;» τής δ. Κατ. Άδαμτξίλο- γλου, «Τό 'ΕΘνικό καί Ίσιτορικό μας μουσεϊο» τής κ. Α. Άγγίλο- πούλου, «Ό 'Εκπαφυτικόξ κα" τό σημερινό τού ε"ργο ίής κ. Κ. Σπήλιου», «Ή μητέρα Θεραπεΰει τα έλαττώματα των παιδιων» (Ά Στύν Ο'>οδομιχόν Συν)σμόν ό
πό την «Πρόνοιαν»), «Ματ,ές στά Νέο; Πόντος είς Νταοΰ Π^ί-
περασμένα: Καλάβρυτα» «Γιάν- ).ης, ,,,,λοβνται οίκόπεοα πρός
νης Χρττστον» τοτι κ. Α. 2,λαμια- 6«, χιλ. καί μέ ευκολίας. Τηλέφ.
νακη κ. α. 974.220.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
μας ΐ?χει δίκαιο, ότι ή ζωή μα;
πράγματι είναι λουλοΰδι μ' άγκά-
Θια πλεγμένο..
— Πολν ήθελα νά λάβη γνώηιν
ό ύπονργός Σ υγκοινιονιών, επί μι-
ά; περιπτακΐεω;, κατά την οποίαν
εφάνη είς μέγα βαθμόν ή άναλ-
γησία όδηγοΰ λεωφορείου είς ενο
επιβάτην, ό οποίος άπεϊχε δύο μέ-
τρα άπό τό λεωφορείον. Ό σωφέο
αύτός, ϊβλεπε την προσπάθειαν
τοΰ επιβάτου, έφ' δσον ήταν ό μό-
νος επί τής άφετηρίας. Καί τό Θλι
βερόν είναι ότι ό έπιβάτης αΰτός
ίτρεχε νά προμηθευθή φάρμακα!
*Άν οί λεωφορειοΰχοι, Θέλ.ουν
νά προσκομίσουν κέρδη, πρέπει νά
ύποδειχ'Θή ρΐς αΰτούς ότι ή συγ-
κοινωνία δέν είναι κατάλληλη δια
τοκχΰτα κέρδη, έπειδή ή σνγκοινο»-
νία είναι θρότης!
Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
Ώς οδτος θά υποβληθή είς την Γενικήν Συνέλευσιν των Μετόχων πρός έγκρισιν
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Οΐκόποδον 'Κκάλης 284.808.-
θΐκόπεδον Άγγ. Βλάχου 7 275,727.—
ΟΙκοδομή » · 2.452.156.—
Μεΐον άποσβέσεις 482.212.—
Ι Αυτοκίνητον έπιβατικόν 95.ΟΟΟ.—
Μεΐον άποσβέσεις 57.950.—
Έγκατ)σεις Έπίπλων
καί Σκευών
Μεΐον άποσβέσεις
1969
560.035. -
1.969.944.—
37.050.—
1968
560.035,-
2.006.724.-
108.630.—
1.645.969.—
559.104.— 1.086.865.— 1.108.082.—
Τίτλοι
Μακροπρόθεσμοι άπαιτήσεις
Κυκλοφορούν
"Εμπορεύματα
Γρομηθειιταί έξωτερικοΰ
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
είς Χαρτοφυλάκιον
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
παρά Τραπέζαις
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
παρά Τρίτοις
9.355.273.-
1.796.602.-
17.682.236.-
9.875.916.—
13.808.693.05
9.205.273.—
2.248.688.—
19.537 805.-
11.064.289,90
25.538.367,20
15.053.858.—
8.167.253,20
8.411.678,10 31.632.889,30 45.249.023,30
Διάφοροι χρεωστικοί λ)σμοί
Φόροι Δημοσίου
Διαθέσιμον
Ταμείον
Τράπεζαι
Λ)σμοί Τάξεως
Άλλότρια περιουσιακά ατοιχεΐα
Άμφοτεροβαρεΐς σιιμβάσεις
Διάφοραι άξιαι
1.716.611,40
431.501,55
325.725.—
1.082.238,25
22.365.200,-
31.925.522,30
1.780.137,90
1.509.242.-
390.036,50
1,272.695,75
320,20
37,792.000.-
45.934.571,50
145.652.301,85 205.305.921.25
Μετοχιχόν Κεφάλαιον
40.000 Μετοχαί όνομ. άξίας 259
'Αποθεματικά
ΕΙδικόν άποθεματικόν υπέρ τό
αρτιον εκδόσεως
Τακτικόν άποβεματ. ώς Καταστατικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 2901)54 άρ. 12
"Εκτακτα άποθεματικά
Ύποχρΐ'ώσεις
Μακροπρόθεσμοι
Βραχυπρόθεσμοι
Τράπεζαι
Γραμμάτια πληρωτεα
Μέρισμα, Άμοιβαί Λ. Συμβ.
Πρόσθεται άμοιβαί
Καταθέσεις Μετοχών
Κέρδη είς Νέον
Διάφοροι Ιΐιστωτικοί Λογαριαομοί
Λογ)σμοί Τάξεοις
Άλλότρια περιυυσιακά ατοιχεΐα
Άμφοτεςκ>βαρεΐς Συμβάσρις
Διάφοραι άξιαι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 ΐί)68
10.360.000— 1Ο36ΟΟΟΟ.-
2.91Ο.ΟΟΟ.—
4.428.821,45
700 000 —
14.633 856,55
28.378.239. -
2.347 202,95
4.888.699,20
1.325.000.-
1.519.028.-
7.781.26Η,ϋΟ
1.000.000. -
11.089.4!)!», 10
22 365.200. -
31.925 522,.'!0
2.91Ο.ΟΟΟ.—
4.428.821,45
700.000 —
14.633.856,55
26.768 8ό3 -
30.3^8.9-33,05
6.568.076 !Ι0
7.225.Ο0Ο.-
2.453.Λ:ΐ0,50
7,302.148,80
800.003. -
7.124 819,'ΪΟ
320,20
37.792.ΤΟΟ.-
4Λ.934 571,50
145 652 301.85 205 305.921.25
Άποτελέσματα Χρήσεως 1969
Διάθεσις Καθσρών Κερδών 1969
1969
1968
12.532.630.-
Μικτόν χέρδος έκ πωλήσεως έμπορευμάτων 10.640.833,30
"Εξοδιη Διοικήσεως μισθοί
ένοίκια 5.284 683.— , 5.995.360.-
Άποζημιώσεις ύπαλλήλων 162.918.— 204.145.-
"Εξοδαχρηματοδοτήσεως(τόκοι) 2.914.447.— 2.343.993.—
Άποσβέσεις 171.625,- 239.586.—
Φόροι ΕΙσφοραί διάφοροι 8.528.- 8.542.201.- 25.205.— 8.808.289.—
Κέρθη έκ συμμετοχών
Πιστωτικοί τόχοι
Διάφορα χέρδη τεχμαρτόν ενοίκιον
2νναλ)κή δισφορά
Δοωλεσθεΐσαι άπαιτήσεις
Καθαρά κέρδη χρήσεως
2.098.632,30
251.630.-
78.632,50
194.160.—
3.724.341.—
235.457.—
149.602.50
120.000.-
37.743.-
2.623.054,80
780.176,35
4.267.143,50
1.813.613.—
1.842.878.45
2.453.530,50
Παρελθούσης χρήσετυς
Παρούσης χρήσεως
Πρώτον μέρισμα
Πρόσθετον μέριπμα
Άμοιβή Λ. Συμβουλίου
Άμοιβαϊ έκτός μισθών
Κέοδη είς Νέον
Φόηοι Δημοσίου
800.< 0 Ι - 1.842.878,45 2 642.878,45 397.428 - 1.ΟΙ!>."28 —
195.ΟΟΟ.— 500.000.-
1.000.000. —
123.850,45
λΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤλΞΥ ΤΟΝ ίϊθ ΦΥΑΟΝ
ΕΓΩ Ο ΣΙΜίΐΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
καί γενναιόδωρος δανείστής ζητεί
νά πάρη οπίσω τα χρήματά τού.
Ή άμυαλη δμως καί σπάταλη γυ
ναίκα δέν εχει νά τού τα επι¬
στρέψη. Καί γιά ν' αποφύγη τό
σκάνδαλον, νποκύπτει στίς άθέμι
τες άπαιτήσεις τού δανε-ιστοΰ
της. Καί πωλεϊ την τιμή της καί
καταστρέφει ετσι τα μέλλον της
καί την ευτυχία της.
"Αλλες πάλιν γυναΐκες, μικρές
ή μεγάλες, πιό άδιάντροπες, λέ¬
γουν φανερά καί προκλητικά: «'Ε
γώ θέλίι) νά ζήσω την ζωή μου δ
πό; μοΰ άρέσει...». Ή ήθική δέν
τίς άπασχολεΐ διόλου. Ή μοναιδι
κή τους έπιθυμία είναι ή δια¬
σκέδασις, ή απόλαυσις, τα λοϋ-
σα. "Ετσι γίνονται ή είίκολη λεία
κάθε διεφθαρμένου άνθρωπον.
'Τπάοχουν δμως καί τ* όψιναλα
καί ξέβγαλτα κορίτσιβ, πού δί-
νουν την καρ&ά τους άπό έπιπο
λαιότητα κοα άπειρία στόν πρώ
το τυχόντα νεαρό πού τούς που
λάει αΐσθήματα καί άγάπη, ένχό
στό βάθος τού ούτος έπιδιώκει
πώς νά Ικανοποιήση τό ενστικτό
τού καί νά διασκεδάση.
Καί παρασνρεται στόν κατήτρο
ρο. Καί καταλήγει νά Θυσιάση
την άγνάτητά τού... Δυστυχισμέ'-
νο κορίτσι...
Δέν έπιθυμώ νά περιγράψω ολα
τα Θλιβερά έπακόλουθα των άπη
γορευμένων σχέσεων.
θά ήθελα δμως νά σημειώβιο
ότι τα κορίτσια .-τού παράθυρον
ται στόν κατήφορο την σχέσεων
αυτών, καίτοι ημπορεί νά είναι
καλών οικογένειαν, καταντοϋν νά
χάνουν την άξιοπράπειά τους καί
την έκτίμησι των άλλον. Δέν θε
ωροϋνται πλέον τα εύγενικά καί
αϊ,Θέρια έκεϊνα πλάσματα ποϋ
έμπνέουν την συιμπάθεια, τόν σε6α
σμό, τό άγνό αίσθημα.
Τα μεταχειρίζονται σάν άντι-
κείμενα άπολαύσεοις. "Οταν δέ ό
νέος πού άπεπλάνησε αύτό τό κο
ρίτσι, τό βαρεθή, τό άπομακρύ-
νει μέ τόν πιό βάρβαρο τοόπο,
σάν Ι'να περιττό καί αχρηστο άν
τικείμενο. Τότε, ή ντροοτή, ή ά
πογοήτευσις, ή άπελπισία καί αί
τύψεις, γίνονται ολ' αύτά μαξί,
τό καθημερνινό μαρτύριο τού δν-
στυχιαμένου αυτού πλά<τματος, τής δμυαλης κοπέλλας, πού ϊχασε την άγνότη/τά της, πού έξευτελι σθηκε τόσον πολύ. Είς τό εξής, τό πάθος τό σαρ κικό καί κτηνώδες την κυριεύει καί την σΰρει έδώ κι' έκεϊ. Ή αί δώς καί ή άξιοπρέπεια ϊχουν πε τάξει πρό πολλοΰ. Κάίθε τι τό ά νώτερο καί πνευματικό ?χει σ6ύ σ*ι μέσα της. Καμμιά έλπίδα γιά την πραγματική, την συζυγ· κή ευτυχία δέν ^πάρχει πιά γι' αυτήν. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ευνέχεια έ:κ ττις 4πς σελιδος Ηιαστικά Τού κάοψωσαν τα κτιρ φιά στά χερια καί στά πάδια. ΕΙχα δή πολλές τιμορίες, κτη νώδεις καί κακές. Άλλά δέν είχα δή ποτέ σταΰ ρωση. Τα δόντια μου δάγκιοναν τα χείλη μου ώσπου νά τρέξη αίμα. άπ' τα χέρια Τού... μέσα στήν 1 Αύτά τα καρφιά μπήκαν μέσα καρδιά μου. "Εκλεισα τα μάτια γιά ν' άπο φΰγο) την σκληρή σκηνή. "Επεσα στά γόνατά μου. "Εκανα προσευχή νά συγχωρέ- ση ό θεός δλους αύτούς τούς άν θρώπους πού δέν ήξεραν τί ίκα- ναν. 'Εκεΐνος δ·έν άγωνίζονταν. Καμμιά λέξη διαμαρτβρίας, καμμιά κραυγή πόνου δέν εβγαι νέ άπό τα χείλη Τού. ΚαΘώς ήμουν γονατιστός κι' ε κλαιγα — καί μισοΰσα τούς άν- θρώπους ποδχαν κάνει αύτό σκλη ρό σέ Κεΐνον — οί στρατί«ότες Ιρριχναν τόν σταυρό στό κοίλ(ο- μα... άνάμεσα άπ' τούς δυό λη- στές. ΤΗρθα πιό κοντά Τού τότε. "Ηθελα νά ξέρη πώς ήμουν φί λος Τού μέχρι τό τέλος. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ: ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩ! 2.642.878,45 Ό Πρόεδρος τοΰ ΔιοικητΐΛθΰ Συμβουλίου ΡΙλΑΡΔΟΣ Ι2ΡΑΕΛ Έν Αθήναις τη 27 Φββρουσρίου 1970 Ό Διευθύνων Σύμβουλος ΤΑΚΗΣ ΑΓΑΤΑΝ Ό Προϊστάμενβς τού Λογιστηρίβυ ΣΠΥΡβΣ ΑΝΔΡΚΑΔΚΛΛΗΣ Κατά την τελευταίαν συνεδρία σιν τοϋ Κεντρικόν Συμβουλιον Στεγάσεο); υπό την προεδρίαν τοΰ Γενικοϋ Γραιμματέως -ού υ¬ πουργείον Κοινοίνικων 'Τπηρεοτ ών κ. Άντ. Μέξη, τή σνμμετο- χή των ύπηρεσιακών παράγοντος έκ των κ.κ. Ίορ. Πανλίδη, Φ. Παπαθανασίου, Έμ. Χαραησοπού λου, κάς Καλαμπόκα καΐ τού πρόσ φυγος έκπροσώπον κ. Σωκ,ρ. Σι νανίδη ελήφθησαν αί κάτωθι απο¬ φάσει ς: Διαχωρισμός τοΰ υπό στοιχεί¬ ον Γ' οικόπεδον τοθ Ο.Τ. 81 Συν)σμοΰ Κάτω Τούμπας θεσ) νίκης. Συμπλήρωσις .τλευρικών δια στάσεων τοϋ ύπ' αριθ. 11 οίκοπέ δου τοΰ Ο.Τ. IX Συν)σμοϋ Πρό οδος Πειραιώς καί προακύριοσις επί πλέον έπιφανε-ίας. ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ "ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΑ,, Α. Ε. Γενικάς Ίσολογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α. Πάγιον Γήπεδα Κτίρια Άποσβέσεις 9.770.439,40 7.047.029,30 1969 1.114.462,90 2,723.410,10 1968 1.114.462,90 2.783.171,60 Μηχανήματα καί Μηχανικαί "Εγκαταστάσεις Άποσβέσεις Νέαι εγκαταστάσεις Νο 4002)59 Άποσβέσεις 32.526.983,90 28.871,154,65 10.763.509,70 4.176.ΟΟΟ.— 3.655.829,25 6.587.509,70 4.481.229,75 8.009.010,70 Νέαι εγκαταστάσεις Νο 147)67 Άποσβέσεις 5 362.591,— 871.700.- 4.490.891.— 5.242.591.- "Επιπλα καί Σκεύη Άποσβέσεις 2.203.821.— 1.61Ο.439.9Ο 593.381,10 636.396,10 Μέσα Μεταφοράς Άποσβέσβις 415.00Ό.- 142.181.- 272.819.— 671.005.— Έκθέσεις Άποσβέσεις 458.459.— 444.316.— 14.143.- 40.927.— Μετοχαί καί 'Εταιρικαί Μερίδες 'Εκκρεμεΐς Πιστώσεις ΈξωτερικοΟ 2.232.500.- 1,344.633.— 23.029.579,05 1.332.500.- . 63.010.— Β. Κυκλοφορούν 1) 'Ενσώματα άγαθά Πρώται ύλαι Ύλικά διάφορα Ήμικατεργασμένα προϊόντα "Ετοιμα προ'ιόντα Ύποπροίόντα 'Εκκρεμεΐς πιστώσεις έξωτερικυΰ 2) ΕΙσπραχτέαι άξιαι Πελάται Γραμμάτια εΐσπρακτέα Χαρτοφυλακίου Γραμμάτια εΐσπρακτέα παρά Τραπέζαις Διάφοροι Χρεώσται Μεταβατικοί λογ)σμοί Γ. Διαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι 10.711.441,90 · 1.878.570,30 4.749.707,50 11.297.151.- 9.486,10 19.190.- 28.665 546,80 31.320.384,45 14.080.652,60 43.280.264,80 57.360.917,40 1.223.568,70 1.458.126,60 91.362.997,15 346.173,70 346.173,70 12.304.072,90 1.917.099,90 5.694.645,50 12.691.817.- 59.359,10 13.736.- 38.119.843.55 37.105.358.10 565.689,40 1.417.658,10 181.993,30 102.779.- Δ, Λογ)σμοί Τάξεως Σύνολον άξίας στοιχείιυν 'Ενεργητικόν Δρχ. 143.404.296.70 14 ΟΟΟ.842.— 134.448.355,90 14.000,321.- 157.405.138,70 148.448.676,90 Α. Κεφάλαιον Μετοχιχόν Κεφάλαιον : Μετοχαί 28 030 Χ 703 <.χ. εκάστη Τακτικόν άποθεματιχόν "Εκτακτον άποθεματικόν Ειδικόν » Νο 4002 » » Α.Ν. 147)67 » » 'Εξαγοράς Ίδρυτικών Τίτλων : Καβαρβν Β. 'Υποχρεώσεις 1) Μακροπρόθεσμοι Καταθέσεις Μετόχων 2) Μκσοπρόθεσμοι Λάνεια έκσυγχρονισμοϋ 3) Βραχυπρόβεσμοι Διάφοροι Πιστωταί 786 006.— Πληρωτεα Μερίσματα 10.697.080.— Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 791.678,70 Γραμμάτια πληρωτεα 2.049.150.— 'Εκκρεμεΐς είσαγωγαί 1.203.051.— Τράπεζαι : Λογ)σμοί προεξοφλήσ. 42.759.082,85 Τράπεζαι : Λογ)σμοί τρεχοι'μενοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1!><ί9 1968 1ί) 684.ΟΓ0- 1.2Η2 Η7Ο.3 ι 220 «25,85 7.266 615. — 4.003,000.— 19.684 Π00.- 996 9)5,;ίΟ 220 825.85 7.266 Η15.- 863 000.— — 32.467.111,15 597.500.- 29.628.876,15 31.948.593,95 29.588.641,90 7.992.ΟΟ0. - 8.918.ΟΟΌ.— 724.329,70 8,183.702,05 735.785.20 4.392.060.- 4.292.895.— 11713.563.- 6Ρ.999.61ί,55 35.072.411.60 109.940.205,50 11.413.640,25 Γ. Κέρδη Χρήσεως είς Νέον : Μικτύ Όφειλόμενοι φόροι άποΟεμττικΛν Δ. Μεταβατικοί Λογ)σμοί Ε, Λογ)σμοί Τάξκως 402 711,05 158.800 - 561.511,05 435.469.- 1.498.014,05 143.404.296,70 134.448.355,90 14.000.842.— 14.000.321.— 157.405.138,70 148.448.676,90 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ Γενικά εξοδα, εξοδα Διαχειρήσεως, Τόκοι κ,λ.π. Άποσβέσεις Κέρδη χρήσεως 13.148.598,10 .') 830.191.— 7.890.694. - 11.498,683,70 2.900.413.- 4.917.376,10 24 869.483,10 19.316.472:80 Διανομή ΚαΘαρών Κερδών έκ Δραχμών 8.837.246,05 Μικτόν χέρδος έκ πωλήσεως 'Υφασμάτων, Έριο- νημάτων καί έπεξεργασίας Τρίτων 24.869.483,10 19.316.472,80 Κέρδη κλειομένης χρήσειος 7 8ί)0.(!94.— » Παρελθούσης » 996.552,05 4.917.376,10 156.044,95 8.8»7.246,05 394.535.— Τακτικόν Άποθεματικόν καθαρόν 235.735.— Φόρος καί Ο.Γ.Α. 158.800.- Μερίσματα Τακτικόν καί "Εκτακτον : Καθαρόν 2.43Ο.4ΟΟ. - Πλέον Φόρος 38 ο)ο 1.189.600.- Εΐδικόν Άποθεματικόν έξα/ορας 10 Ιδρυτικών Τίτλων : Καθαρόν — Πλέον φόρος - — Άμοιβή Διοικ)κοΰ Συμβουλίου : Μετά φόρου 970.003.— Άφορολόγητον «ίποθεματικόν Ν. 4002)59 καί Α.Ν. 147)67 3.2ΟΟ.ΟΟΟ.— δ.073,421,05 245.869. .1.Π2Ο0Ο0— 2.156.0)0.- Ι.ΟΟΟ.ΟΟΌ.— 675.ΟΟΟ.— Σύνολον ΔιατεθέντΜν κερδών δρχ. "Υπόλοιπον κερδών είς Νέον : Μετά φόρου "Ο Πρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου ΝΙΣΣΗΜ ΑΛΧΑΔΕΦ 8.484.535.- 402.711,05 4 076.869.— 996.552.05 8.887.246.05 5.073.421,05 Τα Τακτικόν καί "Εκτακτον Μερίοματα, άνερχόμ·να γ[; Δραχμάς —140 — μικτά κατρ μετοχήν, είναι πληρωτεα μετά την έγκρισιν την παρόντος [σο λογισμοϋ ίιπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων, έν ί|ΐιέ< α όρισθησυ- μένη υπό τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου επί τ^ προσαγυΐγϊΊ τής ύπ' άριθμ, 25.— μέρισμα ταποδείξεως. Έν Ν. Φιλαδελφείσ τρ 26η Φεβρουαρίου 1970 Ό Γενικός Διευθυντής ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΛΧΑΔΕΦ Ό προϊστάμενος τοϋ ΛογιστηρΙου ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ; Τα χείλη Τού κοννήθηκαν. Δέν μπόρεσα ν' άκονσο ίίηα ?[. πε. Φαινόταν πώ; μιλοΰσρ πέ κάποιον πο/.ύ κοντά. Μέ κύτταξε καί χαμογελαοΓ, σάν νάλεγε πάλι: «Σ' ϊύχαρι- στώ, Αδερφέ Μου!». Άκόμη μιά. φορά εννοκοσα αϋ τή την παοάξενη δύναμη νά μέ πλημμυρίζη. . "Εννοιωσα σάν ένας καινούργι- ος ανβρωπος! "Ολες οί κακές πράξει; ποΰ ε"κανα «υχορέθηκαν καί ξεχάστη καν. "Ολο τό μίσος καί ή κακία -οΰ Ιννοιωθα άλλοτε δγήκαν άπό μί σα μου. Γεννήθηκα πάλι! "Ημοι>ν έλίΐ
θέρος!
Άγαποΰσα δλο τόν κόσμο!
Κανίνας πιά δέν μποροΰσε νό
μέ 6λάψη!
Ποτέ δέν όνειρεύτηκα πώ; τ'
δνομά μου θά γινόταν γνωστό ?
ξιο άπ' την Κυρηνία.
"Ο,τι εκανα έκείνη τή μερά
βτά Ίεροσόλυμα, τό Ικανα γιό
Κείνον... καί μόνο γιά Κεΐνον!
ΤΣΕΣΤΕΡ ΜΑΚΦΙΗΤΕΡΖ
Μετάφρασις:
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Σι<μπλήρ(θθΐ; καί άριθμήσεως πλευρών διαοτάσειον κτημ,ατογρα φημένων οΐκοπέδων εί; τό Ο.Τ. 41 Συν)σμοϋ Ενγενείας Πειραι- ' ως. | "Εγκ,ρισι; σνμπληρωματικής πι στώσεως δρχ. 436.736,70 προτει νομένης υπό τοΰ Α' Συγκρ. πί νακο; τώ-ν εργασιών ανεγέρσεως 2 τετραωράφων κτιρίοιν καΐ ερ¬ γασιών έστατερικής όδοποιίας είς οΐκισμόν Δουργουτίου. 'Εργολαβία Λ. Σιγούλα. 'Ένστασ*; εργολάβον Ι. Σιγά λου ανάδοχον των εργασιών άπο πε,ρατώσεως 3 πολυκατοικιών πε ριοχής ΚΑΡΕΑ κατά τοΰ δου πρωτοκόλλου νέων τιμών μονά- δος ίγκριθρντος διά τής ΰπ' άρ. 246)1595)20.3.70 άποφάσεο>ς.
"Αρσις απαλλοτριώσεως οίκο
πέδου έμβαιδοϋ 192,57 κειμένου
έν τώ Σνν)σμω Τουρκ«6ουνίων
ίιπέρ τής Μαρίας χας Φρειδερί¬
κου Βον'τσινοΰ τό γένος Πέτρου
Δεληγιάννη ώς μικροϊδιοκτησίας.
Περί δω,ρεάν παραχωρήσεως
είς τόν οργανισμόν Σχολικών κτι
ρίων, καΐ τοθ Δήμον Δραπετσΐδ
νος χώρων τοΰ Νέου οίκιαμοϋ
Δραπετσωνος προοριζομένων διά
την ανέγερσιν διδακτηρίων καί
Δημοτικόν Καταστήματος.
Περί έντάξεως εί; φορέα Τ.
Κ.Τ. καί Ο.Ε.Κ κριθέντων δι-
καιούχων στεγαστικής άποκατα-
στάσεως είς Συν) σμόν «Άξιός»
Θεσσαλονίκης.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως υπό
τοΰ οΐκοδομικοΰ Συν)σμόν 'Τγει
ονομιΐκών «Η ΤΓΕΙΑ» Συν. Π.Ε.
είς θέσιν Κουνουπάδες Κουτλου-
μουσίου Κοινότητος Άγίου Νικο
λάου Χαλκιδικής.
Περί ίγγςαφης δευτέρα; ν
πέί> τοϋ Έλλτ»νικοί) Δημοσίου ύ
ιοθήκης επί τού είς τόν οΐκισμόν
Μιβτεγνών Ν Λέσβου ακινήτου
τής Κοραλίας συζ. Β. Τριαντα-
φύλλου ύπσθηκευμένου ήδη μέ
πρώτην τοιαύτην.
Περί μετατροπής τής επί είς
τόν οίκισμόν Γηροκομείου Πα-
τρων Άχαίας ακινήτου τού Ά-
ναστ. Άποστ. Κυδιονάτη εγγε-
γραμμένης πρώτης {ιποθήκης είς
δευτέραν τοιαύτην.
Περί περιορισμοϋ τής επί άκι
νήτου τοΰ Κων. Κατσίρα κατοί
κου Άταλάντη; ΦΘιώτιδος ίκρι-
σταμένης ύποθήκης μόνον επί τοΰ
ήμίσεος έξ άδιαιρέτου.
Κήρυξις άπαλλοτριώσεοις κατά
τάς διατάξεις τής Ζ' Συντακτι-
κής πράξεως επί εκτάσεως 174.
560 μ2 είς την περιοχήν ΑΓ.
ΠΡΟΚΟΠΙΟΤ.
Κήρυξις απαλλοτριώσεως, κα
τα τάς διατάξεις τή; Ζ' Συν-
τακτικής Πράξεως, επί εκτάσεως
207498) μ2 είς την περιοχήν Α
ΛΙΑΡΤΟΤ ΒΟΙίΙΤΓΑΣ.
"Αρσις έκ τής έπνδληθείσης ά
παλλοτριώσεοις είς την περιοχήν
ΔΟΔΩΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκ¬
τάσεως 90732 μ2.
"Αρσις έκ τής ϊ,τιβληθείση; ά
παλλοτριώσεως είς την περιοχήν
ΑΡΓΟ2ΤΟΛΙΌΤ ΚΕΦΑΛΛΗ¬
ΝΙΑ Σ, έκτάσειος 1080,40 μ2.
ΣΤΝΕΛΒ1Α έκ τής 1ης σβλίοος
φήν τής Σχολής τού παρ' δλον
τό κΰρος πού κατόρθωσε νά έ-
δρακάση την φήμην τοΰ Πολιτεΰ
ματος, είς ολόκληρον την Κάτιο
Ιταλίαν καΐ την. κεντρικήν 'Ελλά
δα.
Ή δημινονργική επίδρασις τού
Πυθαγόρον είς την 'Ελλάδα ι'ηΐήρ
ξεν τεραστία, χάρις είς την διδα
σκαλίαν τού ό Ναός των Δελφών,
εγνώρισε την μεγαλυτέραν τού άκ
μην πού κοα τριάκοντα άκόμη ε
τη μετά την Θάνατόν τού, μέ τούς
περιφήμου; χρησμούς τού σώζιι
τήΛ' 'Ελλάδα είς την Σαλαμϊνα,
Ή επίδρασις τοΰ Πυθαγόρον
είς την Φιλοσοψίαν σννετέλεσεν
ώστε είς τούς δύο κλάδσυς αυτής
πού υφίσταντο πρό αυτού, των
Φυσικών καί των ΉΘικολόγιον,
νά είσαγάγη, την Ηθικήν, την
επιστήμην καί την θρησκείαν, τα
ξινομων μέ επιστημονικήν τά¬
ξιν τάς προιταρχικάς αύτάς άλη
Θείας. ΤΕΛΟΣ
ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΔΙΑΛΕΞΙΣ
Τό άπόγευμα τής παρελθούσης
Τετάρτης, ή αϊθουσα ύποδοχής
τοΰ Δημαρχείου Καισαριανής, ε¬
φάνη αίφνης νά διευρύνεται είς
διαστάσεις καί ΰπο6λητικότητα Να
ου, όταν ό καθηγητής - φιλάλογος
καί έκλεκτός συνεργάτης μας κ.
Στέτρανος Έμμ. Παπαδόπουλος έ-
ζωντάνενσε μέ δραματικήν παρα-
στατικότητα καί ε'νθεον ζήλον προ
σηλύτου, τό θείον Δράμα τοΰ θε-
ανθρώπον, βαδίζοντο; άποφασιστι-
κά πρός τό έκούσιον πάθος, κατά
την δοθείσαν έκεί, ΰπβ την αίγίδα
τοϋ ρηξικελεύθου δημάρχου Καισα
ριανής κ. θεμ. Καρακάση διάλε¬
ξιν μέ Θεμα: «Γή καλΰπτει έκόν-
τα τόν θεάνθρτοπον».
Τό Θέμα επίκαιρον καί ή έπιλο-
γή τοΰ χειριστοΰ έπιτυχής. Ό κ.
Στ. Παπαδόπουλος, 6αθυς μελετη
τής των άρχαίων 'Ελλήνιον συν-
γραφέϋΐν καί Ιστορικός συγγρα¬
φεύς, ίχει Ιδιαιτέρως έγκύΛ))ει είς
την βυζαντινήν εκκλησιαστικήν ϋ-
μνολογίαν, πολλά δέ Λρθρα τού,
έμπνβυσμένα έξ αυτής, Ιχουν φιλο
ξενηβή είς τάς στήλας τής εφημε¬
ρίδος μας. Καί την ύπ' όψιν όμι-
λίαν τού ?χει διανθίσει μέ άποσπά
σματα άπό τα άριστουργήματα των
Βυζαντινήν ΰμνογράφων. Ή αί-
Θουσα εΐχε ύπερπληρΐΐίθή μέ εκλε¬
κτόν κόσμον, μεταξύ τοΰ οποίον
διακρίνομεν την σίδαστήν δέσποι-
ναν κυρίαν Κοκοτσάκη, διευθνν-
τριαν τή; Σχολής Καλπάκα, τοί
διδακτικοΰ προσωπικού τής οποίας
διακεκριμένον μέλο; αποτελεί ό ό-
μιλητής.
Τό ακροατήριον παρηκολούθησε
μέ άόιάπτϋΐτον προσοχήν καί κσ-
τάνυξιν την γεμάτην άπό ποιητικήν1
ίξαρσιν καί βα'θύ Θρησκευτικόν αί
σθημα διάλεξιν, τό τέλος τής ο¬
ποίας εκάλυψαν τα ζωηρά καί πο-
ρατεταμένα χειροκροτήματα των
παρευοεθέντων, πού συνεχάρησαν
τόσον τόν εΐκρρα·δή όμιλητήν, δσον
καί τόν κ. δήμαρχον διά την ωραί¬
αν εκδήλωσιν.
**>*>^<><^ϊ»«Χ·>®<ϊ)*>®^
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Κ1^ ΑΝΤΙΟΠΗΣ ΛΙΑΡΟΠΟΥΑΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΕΝΠΣΕΟΣ ΣΜΥΡΝΑΙΠΝ,,
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΤΧΑΡΙΣΤΕΙ
ΤΟΝ ΣΤΝΕΡΓΑΤΗΝ ΜΑΓ
κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΧΑΤΖΗΣΑ-
ΡΑΝΤΟΝ.
Ό Άρχιεπίσκοπος Κύπρον Έ-
Θνάρχης Μακάριος μέ επιστολήν
τού πρός τόν συνεργάτην μας κ.
ενοφώντα Χατζησαράντον εξέφρα¬
σε τάς δλοψύχους τού ευχαριστίας
και την βαθείαν συγκίνησιν τού
διά τό αποσταλέν πρός αυτόν συγ '
χαρητήόριον μήηιμά τού κ. Ξενο- Ι
φώντος Χατξησαράντου επί τή δι
ασώσει τού έκ δολοφονικής απο¬
πείρας.
Κατά την χορευιτική συνεστίαβη
τής «Ενώσεως Σμυρναίων» Ά-
Θηνών, ποΰ Ιλαβε χώραν τό βρά-
δυ τής Πέμπτης 20.3.70 <πήν γν<ι) στή «Ταβέρνα Σαραντίδον», όδός Ίβάκη; αριθ. 38,, ή ποιήτρια κυ- ρία Άντιόπη Λιαροπούλου άπάγ· γειλε τό άκόλουθο ίΊμπνευσμένο ποίημά τη;, ποϋ συγκίνησε τού; πολ.υ.ιληθεΐ; Σμνρναίου; συνδαιτη μόνες: II ΘΤΜΗΣΗ Στή Σμύρνη, τή πατρίδά μας, τη 'ματοποτκϊμένη μέ φέρντ.ι πίσοι ή θνμιση έτοΰτη τή βραδειά στό όμορ<ρο άκρογιάλι της, οπή γή την άγιασμένη πού τ' άποχωρκΐτήκαμε μέ πόνο στήν καοδιά. ΠαιΛούλα έφυγα, μικρή, μ." άκόμα τή Θυμαμαι σάν όμορφο όνειρο κι' άχνό, σά Θύμιση τό δ«ίλι κι' δ,τι ξεχνώ, στόν νπνο μου το 6λέπο> οταν κοιμάμαι
καί μέ ξυπνά ή σνγκίνηση
καί τα Θλιμμένα χείλη.
Μέ θύμησϊς μάς γέμισε
άπόψε ή βραδειά.
'Ε6<δ Σμυρνιοί, έκεϊ παληέ; Σμυρνιοχτοποΰλες, πού ψύγανε αλλΐς μικρές, καί άλλΐς κοπελλοΰδες μέ των σχολείων τίς ποδιές καί μακριές πλεξοϋβες. Καί τοΰτοι άΤλοι οί ΣμΐΗ?νιοί — μικρά παλληκαράκια — ανδρες τώρα γινήκανε, Παπποϋδες καί πατέρες καί νανουρίζουνε παιδία κι' έγγόνια τα 6ραδάκια άναπολώντα; δμορφϊς κι' άξέχαστες ήμερες. Τριγύοοο μας άπλώνονται οί ήσκιοι των πατέρων καΐ των μανάδων οί εύχές ίορνκρό. μδς παραστεκουν καί των χαμένο)ν άδελφιών καΐ τόσων νιών καί γέρων που φύγανε ολ' τή ζωή καί στή σκιά μας στέχουν. Μ' 5; ·δώσο) τώρα μίαν εύχή·, κι' άς μείνη ιπίσιο ή Θλίψη τοτ) χρόνον στήν άποψινή βραδειά κανείς μας νά μή λ.είψη. Ή έν λόγω ποιήτρια τυγχάνει Ι Σμνρναία, τό γένος Ίοιάννου Κι- ουρκτσόγλου, καΐ σύζ"γο; τοΰ δια -τρεποΰς καθηγητού των Μαθημα¬ τικήν κ. Δημητρίου Λιαροπούλου. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙ2 Άπό τάς «'Εκδόσεις Α. Καρά δία», ετέθη είς κυκλοφορίαν είς λίαν έπ«μελημένην εμφάνισιν καί έκτύπο)σιν τό υπό τόν τίτλον «Ό άνθρωπος τοϋ "Ομήρου — έσωτε ρική δομή τής Ίλιάδας» βιβλίον τοΰ παρά τώ Τπουργείω Κοινω νίκων 'Τπηρεσιών Διευθυντοΰ κ. θεμιστοκλή ΆΘηνογένη, ό οποίος είναι- υΐός τοΰ αλησμονήτου καί διαπρεποΰς νομικοΰ έκ Σμύρνης Άντ. ΆΘηνογένη, άλλοτε 'Τπουρ γοθ Προνοίας καΐ Άντιπροέβρου τής Βουλής. Πρόκειται περί άληθώς άξιολό γου πραγματείας, ή όποία τιμά, όντως, την έλ.ληνικήν γραμματο λογίαν. ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ» ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ^'Εκι-κλοφόρησε τό τεΰχος Άπρι λίου τοΰ περιοδικόν «ΆκτΙνες». Άπό τα περιεχόμενα: «Ή άσκη¬ σις τή; προσωπικής Ίατρικής» τοΰ κ. Α. Βενσάν. «Ή άνθρωπο- λογική Άγοογή» τοΰ κ. Άρ. Άσ- πιώτη, «Ή Ανατολή», ή «Λύσις» καί «Τό μέλλον τής Ό,ρθοδοξίας» τοΰ κ. Κ. Παπαπέτρου, «Χαρακτη ριοτικά τής άνθρ-ωπίνη; εργασίας» τοΰ κ. Γ. Κωστάκη», «"Ενας Χρι- στιανιομός προδομένο; άπό μα;», τή; Μ. Ντελμπρέλ, «Ρωμανός ό Μελωδό;» τοΰ κ. Π. Α. Σινοποιν λ.ου. κ.λ.π. «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ- ΔΟΣ» 'Εκι»κλοφόρησε τό τεΰχος Άπρι λίου τοΰ περιοδι.κοΰ «Ό Κόσμος τής 'Ελληνΐδος». Άπό τα περιε- χόμ«να: «Πάσχα: ή πόρτα τής ζωή;» τής δ. Κατ. Άδαμτξίλο- γλου, «Τό 'ΕΘνικό καί Ίσιτορικό μας μουσεϊο» τής κ. Α. Άγγίλο- πούλου, «Ό 'Εκπαφυτικόξ κα" τό σημερινό τού ε"ργο ίής κ. Κ. Σπήλιου», «Ή μητέρα Θεραπεΰει τα έλαττώματα των παιδιων» (Ά Στύν Ο'>οδομιχόν Συν)σμόν ό
πό την «Πρόνοιαν»), «Ματ,ές στά Νέο; Πόντος είς Νταοΰ Π^ί-
περασμένα: Καλάβρυτα» «Γιάν- ).ης, ,,,,λοβνται οίκόπεοα πρός
νης Χρττστον» τοτι κ. Α. 2,λαμια- 6«, χιλ. καί μέ ευκολίας. Τηλέφ.
νακη κ. α. 974.220.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
μας ΐ?χει δίκαιο, ότι ή ζωή μα;
πράγματι είναι λουλοΰδι μ' άγκά-
Θια πλεγμένο..
— Πολν ήθελα νά λάβη γνώηιν
ό ύπονργός Σ υγκοινιονιών, επί μι-
ά; περιπτακΐεω;, κατά την οποίαν
εφάνη είς μέγα βαθμόν ή άναλ-
γησία όδηγοΰ λεωφορείου είς ενο
επιβάτην, ό οποίος άπεϊχε δύο μέ-
τρα άπό τό λεωφορείον. Ό σωφέο
αύτός, ϊβλεπε την προσπάθειαν
τοΰ επιβάτου, έφ' δσον ήταν ό μό-
νος επί τής άφετηρίας. Καί τό Θλι
βερόν είναι ότι ό έπιβάτης αΰτός
ίτρεχε νά προμηθευθή φάρμακα!
*Άν οί λεωφορειοΰχοι, Θέλ.ουν
νά προσκομίσουν κέρδη, πρέπει νά
ύποδειχ'Θή ρΐς αΰτούς ότι ή συγ-
κοινωνία δέν είναι κατάλληλη δια
τοκχΰτα κέρδη, έπειδή ή σνγκοινο»-
νία είναι θρότης!
Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ