195581

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑϋΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. Φ1ΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΘΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
ή 26 Απριλίου 1970 "Ετος 43ον, αριθ. φύλ. 2.045 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
ΤΟ ΕΚ ΤΗΣ ΑΝΑΙΤΑΣΕΩΣ ΜΕΓΑ ΑΙΛΑΓΜΑ
ΤΟΓ κ. ΧΡ ΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΥ
Επίτιμον Προέ-δρου
Τής "Ενώσεως Έλλήνων Λθγθτεχ νών
Τιογ.
Είναι, βεβαίως, ί| 6αρυτέρα ή-
τής Χριστιανοσύνη;:. Ή πυ
νοηρ είς νόημα καί ϊξαρσιν.
Ή πλέον έπιβλητική είς μεγαλεί¬
ον. Καί ή διδαχή της υπερτάτη.
Κάθί στιγμή της καί μία κλήηις
-ηινπδήσεως· Αύτη ποεπει, τώρα,
νά χηδεμονεύη· ΑυττΙ έξουσιάξει
τό έλεγχον, είς την ύπεύθννον
βτάθμισιν γεγονότι,™ καί άνπδοά
βκον. Ό εξωτερικάς κόσμος καί
ημείς. Τό περιβάλλον κοί ό έαυ-
τόζ ιιας· Αί άλληλεξαρτήσεις καί
αί άλληλεπιδράσεις. Τα ήθικά καί
άδιεξοδα καί ή λύσις
Τα διλήμματα καί ή άντιμρ
τώ.τισίς των. Ά.ι ό τόν Γολγοθάν
ημπορεί κανείς ν·(ΐ σνναγάγη πο-
ρίβματα, νά βσηθηθή είς στοχα-
βμόν, νά άντλήση δυνάμεις.
Καί ευρίσκεται σήμερον, έκεί ή
ίι,ΊΕρτάττ) Άλήβεια, είς τόν «κρα
νίου τόπον». Είναι ή ώρα, ποΰ
τό 6εϊον δράμα κορυφώνεται. "Ε
χΜ έξαντλήσει την άνέλιξίν τού,
ής ήθικά ΰψη. πράγματι, δυσθεώ
ρατο. Ό Ιησούς άφήνει, είς τόν
δνθο-ΜΛον, τάς τελευταίας ύποθή
χος, διά την σωτηρίαν τού. Καί
οί παραγγελίαι Τού ήχοϋν είς έκ
πληχτικήν ένορχήβτρωβιν άρμονί-
ας καί γίνονται τό διάγραμμα, επί
τού όποίου δέν εχει παρά νά κι-
νηθη ή συνείδησις, διά νά ανοίξη
ή οδοί τής λυτρώσεως. Μόνον ό
Θίός ηδύνατο νά σννοψίση, καθ*
δαοιον τρόπον, τόσην σοφίαν.
Εισήλθεν είς τα Ίεροσόλυμα,
Τα «ώσαννά» δια την νποδοχήν
τον. Καί ή πύλη Θριάαβου είχεν
άνοίξει, Ης την καρδίαν τοΰ άν-
θοώπον. Αύτη ε"στρωνε την οδόν,
μέ την έλπίδα, διά νά περάση ό
Κύοιος. Καί αύτη ηκολούθησε. Ή
το πάμ,φΐ'ΐτος. Καί διέχεε την 6ε
6αιότητα τού θεοΰ. Τό σκίρτημα,
τό οποίον ήσθάνοντο ολοι, άπετέ-
λ.ει μήνυμα ότι ή Ιξοδος άπό τόν
άβφυκτικόν κλοιόν τής άμαρτίας
χαθίστατο πραγματικότης. "Επει-
τα έΛορεύθη, μέ <τήν μοναδικήν ίκίίνην δύναμιν τού λόγον. Ουδείς πρό αυτού καί ουδείς μετ* αυτόν κατώρθωσεν ή θά κατορθώση πό τε νά δώση τόσην ποσότητα. τό¬ σην ποιότητα καί τόσον κΰρος σο (ρίας μέ τόσον άπλά, διαυγή ώς χρύσταλλον, δστομφα, ώς φνσικά "Ε «ν· "Ηχθη είς τό κριτήριον. Τα «ώσαννά» είχαν μεταβληθή είς «σταύρο>σιν». Είς τό βάθος διε-
γράφετο όλονέν καί άδοότερος ό
Γολγοθάς. Μαΰρος ώς δοκιμαζομρ
νη ν)η>χή ακατεινοΰ πάθονς. Άπει
λητικός ώς θάνατος. Έκεΐ άνευ"
νέ τύν Ίησοϋν τό Μαρτύριον. "Ε
πρεπε νά περάση άπό αΰτό ό ήοοι
ισμός (Τής αληθείας, την οποίαν
έκήρυττρ. Καί ?πρεπε ίκεϊ να έπ>
βεβαιωθή ή διδαχή. Νά καθαγια
σθή. Νά σφραγισθή μέ την άπο
δειξιν. Ό λόγος νά καταστή .τρα
ξις. Καί έπροχώρησε πρός την
θυσίαν ό Ιησούς. Είς τό μέτωπον,
ποΰ ήτο άοτετηρία «κτινοβιλίας,
συνεσο>ρρνοντο θρόμδοι, ίδρωιτος.
Ήτο ή άγονία. Άγονία, οχι διά
την συνέχειαν. Παρελθετω, είπ·-
τό ποτήριον, .πλήν δπ<υς ήθελεν ό Πατή<ι. Άγωνία ήτο διά τό άν θρώ.-ΐινον γένος. Θά κατώρθωνε να αντιληφθή καί νά σννειδητοποιή- ση τό νόημα τής ίιπέρ αυτού προ αφοράς; Ό άκάνθινος στέφανος, οί λογχισμο'ι καί ό σαρκασμός των φρουρών, αί σπαρακτικαί άλγη δόες. Καί έν μέσοι αυτών έκεϊνο τό άννπέρ6?.ητον «άφες αυτοίς^, μέ τό οποίον καί παρέδωσε τό πνεϋ μα. Τί μεγαλείον! Ποίον ΰψος ί- δεώδους! Ποίος άτελείωτος ούρα νός άγάπης, ούρανός πάμφωιτος μέ σα είς τό νεφος ποΰ α'ιφνιδίιος έκάλυψε την γήν, ώς φοβερόν σά δανον, μέσα είς τάν τρομακτικόν σεισμόν, ποΰ συνεκλόνισεν έξ έγ- κάτοιν, μέσα είς την συνταρακτι- κήν <ράσιν τού τρόμου. ΐιέ τόν ο¬ ποίον οί δνθροποι άνε^ήΊτησαν κα ταφύγιον είς τόν 6ω€όν εαυτόν των. Ή θυσία, τό μαρτύριον, ό σταυ ρικός θάνατος! Ή προσφορά χά¬ ριν τοΰ άνθρώπου! Ίδοΰ τό ΰπεο τατον νόημα ποΰ έρχεται άπό τόν Γολγοθάν. Καί καλωσύνη, ποΰ 'Εορτή Έορτών Η ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΟΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΓΕΡΣΕΩΣ ΤβΟ συνεογάτβυ μβς κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ γργσνότα, έχφρασι.Λά μέσα. "Ε- Θρβεν ό Διδάσκαλος δλα τα προ- δλήματα. Καί είς δλα απήντησε. Κοί τα ϊζησε. Προέταξε την άγά πην. Καί την συνέδεσε μέ την σνγ γνώμην. Καί ΰψωσε την άγαβοποι ίαν, ώς θυσίαν ξωής. Καί αντιμετώπισεν, είς την συ νέχειαν ώς συνασπισμόν έγκλήιια τος, την κακίαν καί την Ιδιοτέλει αν. Έκυκλώθη άπό την προδοσί- Ι Είναι ενα άνοιξιάτικο προηνύ, | ή Φύσις ντυμένη μέ τή λαμπρά στολή της, δλα λάμπουν, δλα άκτι νοδολοΰν, τό άσμα τής χαράς άν τηχεϊ είς τό Σύμπαν, τα πετεινα τοΰ ούρανού φτερονγίζονν, κτί- £ουν στά δένδρα φοιλιές καί «ελα δούν μέ πόθο τα γλυκά τονς ά- σματα- τα ανθη χύνονν τα εΰώδη αΰρα τονς, αί άκτίνες τοϋ ηλίου χρυσιύνουν την χλόη καί τό δρο- σερό άρράν.ι χαίδεύει τα φύλλα. Άψυχα καί εμψνχα, δένδρα καί λονλούδια, λειμώνες καί δάση ά- ποπνρουν ρίρήνην, γλυκύτητα, άρ- μονίαν, διότι ή έξαγιασθεϊσα διά τής σταυρικής θυσίας τού Τίοΰ τού θεοΰ Φύσις έορτάζει την λύ- τρωσίν της. Ή χαρά δμως καί η άγαλλίασις τής Φύσεως κατά την θαυμαστήν αυτήν ίόραν δέν ευρί¬ σκει απήχησιν στά στήθη τριών μυροφόρων γνναικών. Ή θλίψις Εργοστάσιον αύτομάτου ζυθοποιίας ιδρύθη —ήν βόρειον Αγ¬ γλία, δπου χρησιμοποιεΐ μόνο τρείς άνθρώπους σ-. κάθε βάρδια καί παράγει 20.000 βαρέλια μπύρα κάθε ίβδομάδα. 1·λ·Χ·7·^Χ«ί(ίΛίΧϊΧ!Χ*Χ^ Π ΑΣΧΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Κου ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΞΙΟΥ Ή Ανάστασις τοϋ Κυρίον, δέν είναι ίνα γεγονός ποΰ εχει απλώς ιστορικήν αξίαν δι* ενα λαόν, διά μίαν Φυλήν, διά μίαν χώραν. Ε* ναι ΰ.ΤΕρφυές σημείον, άνερμήνεν- τον διά τοΰς ύλιστάς καί τοΰς αί ρετικοϋς, ά,ιοδεδειγμένον έκ τής έπιστημονικής ερεύνης καί ού μο¬ νον τής θεολογικής τοιαύτης, ώς τό σπαρακτικόν μαρτύριον, αύτην πρέπει νά γίνεται ή μένει άδάμαστος άκύμη καί κατά γεγονός Ιστορικώς ήλ.Εγμέ-νον, γε Μέ έπο- πτεία των άνθρωπίνων. Μέ αύτην νά θεωρήται ό πίναξ τής ζωης. Ό Ιησούς τό εδίδαξεν επί τοΰ Σταυ ροϋ. Καί ένω παρέδιδε τό πνεΰ- ιμα, είς τόν Πα,τέρα, παρέδιδε τό δίδαγμα, είς τόν άνθρωπον, διά νά τό άξιοποιήστι είς πρακτικήν μέθο δόν ζωής. Τό έ.τιτυγχάν·ίΐ; Λέν ήμ πορεί νά απαντήση κανείς άνεπι φυλάκντως. Ημπορεί δμως άνεπι- φνλάκτος νά τονίση, ότι όφείλει νά τό έπιδιώκη, όφείλει νά τό προ σπαθή. Καί τότε τα έπιτεύγματά τού καί τα Ιλιγγιωδέστερα, θά καθίστανται αξια αυτού καί τής άποστολ.ής τού. Και ή Ανάστασις θά άκολουθη... ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑηΐΑΤΒΙΑ Η ΓΡΒΙΚΙΚΗ ΛΥΤ0ΚΡΛΤ8ΡΙΙΙ ΤοΟ βυνΕβγάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ (Συνέχεια έκ τού Ή μικρή Σοφία ήρθε στή Πε- τρούπολη μ* μοναδική συνοδό τή γαλλίβα παιδαγΜγό της μαντάιι Καρντέλ. "Ομορφη, πρόο>ρ<ι μοο φωμένη, Ιξυπνη, έπιμελής, ?μ«θε βύντομα τή ριοσικη γλώσβΊΐ και μέ τόν γρήγορο έκριοσισμό της νατέκτησε τή γενίκή (Π'μπάθεια. Βαφτίστηκε δρθόδοξη μέ τό δνο αα Αίκατερίνη Άλεξέγιεδνα καί οτά 1745, σέ ήλικίσ δεκάξη Χθό νιον παντρεύτηκε τόν δεκαεφτά χρονο, τότε, διάδοχο μεγάλο δού να Πέτρο Φεοντόροβιτς. Ό γά μος τους σημείοσε τραγική άπο- τιΐχία. Ή συζνγική διαβίοκτή τους {«τήρξε γιά τήΛ· λε.ττή, οεμνή, καί άξιοπρεπή Αίκατερίνη, άννπο μαρτυρική. Ό Πέτρος άπο η, μρ ΤΕλοΰσε παράδοξο άορροβ'σιακο φαινόμενο. Άνεπαρκής σεξοι<αλι χά καί δγονος, ήταν σΐΛτάαα ά χόρεστα φιλήδονος καί γυναικο- μονής. Τα>Λΐπί,)ροΰ<ΐε την νεαρη χαί δμορφη γνναϊκα τού με" τα- πεινές άσέλγειες χωρίς νά την ι Ιξλ Μιά μερά τής παρουσίαβε ενα νέο, ώραΐο καί στιόαρό άνώτερο άξιοματικό καί την διέταξε. — θά τόν πάρης στή προσωπι κή σου νπηρεσία. Καί κοίταξε νά βοΰ φανή χρήσιμος. Εϊπαμε. Τόν λέγανε Χαλτικώς). Ή Αίκα τερίνη ϊκανε δυό άποβολές κι' ε¬ πί τέλους, στά 1574, γέννηβε τόν μεγάλο βονκα Παϋλο Πέτρο- 6ιτς. Τα βχόλια στήν Αΰλη καί στήν άριστοκρατία ΐΐήραν κι' I- άλλά κατά περίεργη συμ τό παιδί ί"μοιαζε με τόν δοισαν, πτωση, Πέτρο. Ώς τόσο, ή Έλισάδετ άντή- μειν|·ε τόν Σαλτικώφ μέ τόν 6αθ μό τού στρατηγοϋ κι' δπως δεί- χνοι·ν τα κατοπινά γι' αύτην βερ μά αίβθήιιατά τού, καί μ' όίλλες άνομολόγητες ε&νοιες. Ή Αίκα¬ τερίνη δμως τόν άπίπεμψε ευθύς μετά την εκπληρώση τής άποστο λής τού. Τόν εΓχαν διαδεχθή άλ- λοι. "Ητανε νά μη γίνη ή *«*>)
άρχη.
Ή Έλισάβετ Λ.τεσπασε το άρτι
γέννητο 6ρέο;ος άπό την άγκαλιά
Αιί ί τό άνέθοε-
γονός τό οποίον ΰψωοε τόν αν-
θροίπον είς ίδεατήν προσω.τικότη
τα πνεύματος καί 'ΐτ'χής άπυ την
μέχοι τής ελεύσεως είς τόν κό¬
σμον τούτον καί τής Άναστάσε-
ος τού Κυρίον κατάστασιν τού έν
στικτώδους όντος.
Τό εύφροσυνον μήννμα τής Ά
ναστάσειος τοΰ 'Ενανθοωπήσαντος
ίίίοϋ τοΰ Θεοτ) φιός ίκθαμδαηι
κόν καί έσκόρπισε είς την ο'ικου-
μένην πάσαν, την ί'οις τότε δουλιο
μένην είς τό σκότος τής άγνοίας
καί είς τα φοδερά πάθη τής ΰλό
φρονος αντιλήψεως -τής ζο>ής.
Καί πάλιν εφέτος ίορτάζομεν
την μέγιστον των έορτών τής Άν
θρωπότητος: Την Άνάστασιν τοΰ
Ναζωραίου. Εκείνον, ό οποίος υ¬
πήρξεν ό λυτρωτής τοΰ κόσμο»
τοΰ άμαρτωλοϋ καί παραστοα,Τη-
μενον.
'Εορτη, έορτων καί πανήγυρις
πανηγύρεΐι/ν ή σημερινή μεγάλη
καί Άγία καί ώραία ήμέρα.
Χριστός Άνέστη είναι ή εΰχή
τού άνθρώπου πρός τόν άνθρω¬
πον. Κάτι κάιινει τόν ανθριοπον
τής εποχής μας νά ήμερώνη σή¬
μερον. 'Έστο) μόνον σήμερον. Κά
ποία άχτίδα ελπίδος ο,ωτίζη τίς
καρδιές ΰλοιν μας σήμερον. Ποι
ός ξέρει; "Ισως κάποτε ξαναδροό
με τόν δρόμον τής Είρήνης κα'ι
τής Άγάπης...
Σήμϊρα ξημερώνει τό Πάσχα
όλον τού κόσμον .τού πιστεύει σέ
ίδανικά ώραία καί ύψηλά. Ίδιαί
τερα γιά δλους ημάς ςημερώνει σή
μερά τό Πάσχα των Έλλήνων.
ΙΙάσχα θρησκευτικόν, Πάσχα Έ
θνικόν. Είναι άλληλ^νδπες εννοι
ες. Διότι τό "Εθνος μας πάντοτε
έστήριξε την ζωήν τον είς την
θρησκείαν.
Είς ώρας έθνικής όδύνης «'
Χριστός καί ή Παναγία καταφν
για ν.ιήρξαν ίδικά μας.
Και ύπάρχει τό "Εθνος τούτο
διότι ηγωνίσθη γιά την Έλεύθί-
ρη πατρίδα καί γιά τοΰ Χριστοϋ
την Πίστιν την Αγίαν μέ 'Τπέρ-
μαχον στρατηγόν καί προστάτιδα
την θεομήτορα.
"Ετσι τό Πάσχα των Έλλήνοιν
είναι διπ/.ή γιορτή. θρησκεντική
καί Έθνική.
"Ας άπαλύνοαεν τάς ψυχάς μας
σήμερα άπό τα πάθη των (ροβέ¬
ρτον καιρίαν πού ξοϋμε. Έορτά-
ξομεν την Άνάστασιν τού Κυ-
ρίου.
"Ας γίνωμεν άπαλοί, ήαεροι,
χαρούμενοι.
Δέν άξίξει ή ζωή χωρίς αγά¬
πην, χωρίς άνθρωπισμόν. Τό Πά¬
σχα τό Σεπτύν μάς καλεϊ είς ά
νάτασιν ι|ι«.'χικήν.
Άς έορτάσωμεν την μεγάλην
καί αγίαν ημέραν μί χαράν καί
καλωσύνην πρός τόν συνάνθρω¬
πον μας.
Τίποτε δέν μένει μετά τό τα-
ξίδι της έφήμερης αυτής ζωής
γιά κάθε άνθρωπον παρά μόνον
ή καλωσύνη καί ή άγιότης.
Τό Πάσχα τό Σεπτόν μάς κα
λεΐ νά προσεγγίσωμεν είς τόν
θεόν μέ καλωσύνην καί μέ άγιό-
τητα.
Καί δσω ύπάρχομεν είς τόν κό
σμόν αυτόν μάς καλεΐ τό Πάσχα
τό Πανσεδάσμιον, καλεϊ δλους
τούς "Ελληνας νά άγαπηθοϋν καί
δλους τούς άνθρώπονς νά είρη-
νεύσονν.
Αθήναι Πάσχα 1970
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝ.
ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
ν,ανοποιεί κι' ωργίαζε Ιξευτελιστι
ν.ά μέ κουρτιζάνες καί τσιγγάνες.
'Η Αίκατερίνη τόν ύπέμενε χρό
νιο μέ την μάταια έλπίδα νά κυ
οφορήση τόν έπί·δοξο δ'άδοχο ν^ περιφρονή τή μητέρα τού
τοϋ θρόνου πού άξιούσε ή τσαρι τ^ν βγη^κότητά της. 'Η ηι
να Έλισάβετ. "Ως που στό τέ-
λο; ά,τηύδησε. Άρνήθηκε κάθί έ
παφή μαζύ τού κι' άναΐήτησε
την παρηγοριά στή με/νέτη και
τή σν<γγραφή, καί τή στοογή τής Αικατερίνης καί τό άνέθοε- ψε μακρυά της μέ παραμάνες και νταντάδες. Ό Παϋλ.ος διδαχτηκε /ίττλ πολύ μικρός ν' άντιπαθή και γιά αποψΤ) Έλίσάβετ, στή σύγκριση τής διαγωγής τής Αικατερίνης αέ τή δική της, υπήρξε έξωψρενική. Αύτη ήταν άννπαντρη καί αντο- την τής . _____.. . κοάτειρα. Ή έρωτική κι' ή σεξου ?να βτενό κύκλο ίσχνοών άφοσιω αλικη ελευθερία της, άποτελούσε άνεπίκριτο προνομιακό δικαίω^· τής μεγαλειότητάς της. 'Η Αικα «Τίς άποκυλίσει ημίν τόν λίθον έκ τής θύρας τοϋ μνημείου;». Ή ζωή θά ήταν πολύ ρηχή, χοιρί; περιεχόμενον καί δέν Θά είχαμε κδν συνεΐδησι τοΰ σκοποΰ καί τής άξίας της, δν ζούσαμε πάν- τα ξένοιαστοι καί ίκανοποιούσα· με άνεμπόδιστοι δλες τίς άνάγ- κες τής ψυχής καί τοΰ σώματος. Ό ποιητής, έμπρός στόν άγγελό τού, ποΰ τοϋ ρίχνει μέ τό ενα χέ- ρι ενα σωρό χαρές ρηχές, έλα- φρές, συνηθισμένες καί μέ τό Α) λο χέρι ενα πλήθος άπό λάτες γιά νά διαλέξη, χραυγάζιι «*Άχ δός μου, Άγγελέ μου, τίς αξιες λύπες ,τήν σκληρή των πόνων άρ μονία» γιατί ξεύρει πώς δ "Αγγε- λο; στίς λύπες θά είναι κοντά τού καί θά τοΰ παραστέκει. Ό πό- νος έξαγνίζει καί καμμιά άνώτε ρη ευτυχία δέν γίνεται αίσθητή χωρίς τόν πόνο. «Στενή καί τε- καί ή άγωνία γιά τόν θάνατο τού | θλιμμένη ή άδός ή άπάγοι·σα είς άγοϋΐημένου των Ίησοΰ συνέχοιν Ι την ζωήν» καί «διά πολλών θλί- τήν ψυχήν των. «Ήγύρασαν άρο') ' ψεων δεί ημάς είσελθεϊν είς την βασιλείαν τού θεοΰ». Είναι θλιβερύ τό πρπρωμένο έ- ματα, λέγει ό Εύαγγελιστής, ι να έλθοΰσαι άλείψςοσιν αυτόν και λίαν πρωί τής μιάς Σ αβδάτων ϊρ ' κείνων πού άντιτάσσοι»ν την άλή- χονται επί τό μνημείον, άνατεί- : θεια κοί την άγιότητα τού λό- λαντος τοΰ ηλίου καί Ιλεγον πρός ] γου τοΰ θεοΰ καί τό παράδειγμα έαντάς: τίς άποκυλίσει ημίν τόν τής ζωής των στό μΐσος καί στήν λίθον έκ τής θύρας τού μνημεί πλάνη τού κόσμον τούτον. Οί συμ ου;». Οί τρείς γυναίκες δέν μπο φορές καί τα άτοιιικά καί <τυλλο γικά παθήματα, σνμφωνα πρός τίς τελενταίες νποθήκες τοΰ Χρι- στοΰ πρός τούς μαθητάς τον, ά- ποτελοϋν τόν δδννηρό πρόλογο καί τό σχληρό τίμημα τής έξαγο ράς τής υπερτάτης εύτυχίας κον¬ τά στό θεό. Καί τουτο είναι ά- ναγκαία συνεπεία τού προπατορι- κοϋ άμαρτήματος πού διαιωνίζε- ται, δσο ύπάρχει δ κόσμος αύ- ρουβαν ττνσικα να μετακινηο-οι>ν
τόν λίθο γιατί ήταν πολ.ύ μέγα
λος. Άλλά τότε γιατί άγόρασαν
τα αΰρα καί χωρΐς νά λογαριά
σουν πώς θά ευρισκαν τρόπο νά
εισέλθουν στό μνημεϊο ξεκίνησαν
καί πήραν τον δρόαο;
Ή άγάπη καί οί άνώτεοοι πό
θοι τής ψυχής δέν λογαριάζονν
ίμπόδια. Αύτά τα σκεπτονται οί
λεγάιιενοι «φρόνιμοι άνθρο>ποΐ/> ι τος. Ό σταύρος δμως, ή μεγα-
ποϋ κνττάΐουν πάντοτε τα μέσα νά
είναι άνάλογα πρός τόν σκοπόν.
Αλλοίμονον, δν δσοι έπιδιώ-
κονν ΰιΐ'ηλούς σκοπονς λογαριάζον^'
τα ίμπόδια, τύτε τίποτε τό ώ
ραίον, τί-τοτε· τό ευγενικόν δέν
θά εκαιιναν στόν κόσμον αυτόν.
λντέρα σνμφορά τοϋ δικαίου καί
άναμαρτήτου Ίησοΰ, γίνεται δρ-
γανο έξιλασμοΌ καί λντρώσεως,
στανρός όδηγών στήν 8όξα τής
Άναστάσεως. «"Οταν στήν έπί-
γειο ξωή μας, την κοιλάδα αΐε-
τήν τοϋ κλαυθιιώνος, λαμβάνομεν
Άπό τού προσεχοϋο φύλλου
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Μιά Ϊ3το ο^ή πρσ/ματεία, πού αποτελεί ττρώτου με-
νέθους προοφορα στή συμπληρωίΐη καί όλοκλήρωση
6οων άξιόλογων έ'χουν γράφη μέχρι σήμερα γιά την
Βαοιλιδα των Πόλεων.
Γρσμμένη άπό τόν διακεκριμένο Κωνοταντι-
νουπολίτη Ιστορικόν έρευνητή
κ. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΗ
τερίνη, διιως, άπατοΰσε τόν αν-
δρα της καί πρόσδαλλε τα χρηστά
ρωσικά ϊγθη! Άλληλομισήθηκαν
θανάσιμα. Ή Αίκατερίνη νπέμε
νέ. Δέν τολμονσε όντε κατά διά
νόταν νά τα 6άλη μέ την παντο-
δύναμη τσαρίνα, τή κόρη τοΰ Μ£
γάλον ΙΙετοον. Μά κι' ή Έλισάβετ
δέν ριι(>οκινδϋνενε νά τής κάνη
κακό, γιατί ή άριστοκρατία κι' οί
νεώτεροι άξιωματικοί την λάτρεν-
αν.
Ή άντίδοαση τοϋ ίσχυροϋ όρ-
γανισμοΰ καί τής φλογερής ίδιο
συγκρασίας τής Έλισάβετ, κατά
τής κλι.μακτηριακής άναφροδισίας,
τής χτύπησε στά νεύρα. Πέθανε
ϋστερα άπό άπανωτές κρίσε ς, δυ
νατών νευρικών παροξνσμών, αί ή
Άνάσταση, κι' έγέμισε χαρά.
Λουλούδια ή ψτ'χή μου σάν τό κρί
(νο,
Κι' άνοίγο) τής λαχτάρας τα φτε-
(ρά,
γαλάζιο ?να άστροφώς κι' έγώ νά
(γείνω.
Α
Άνάσταση, τα σήμαντρα χτυποΰν,
Κι' δλα τα δένδρα άνθίζονν πέρα
(ώς πέρα
Σ' αυτόν τόν κόσμο δς μάθουν ν'
(άγαποΰν,
"Οσοι τό μϊσος ϊσπειραν κι' άς
(ποϋν,
«Χριστός Άνέστη», έτούτη την
(ήμέρα.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ
θα·μαστών.
Ή τσαρίνα Έλισάβετ
νά άνηβιαή ζωηρά. Την Ιτρωγε ό
ίφιάλτης ότι μετά τό θάνατό της,
ή Αίκατερίνη δέν θά δυσνολενο
τανε νά βγάλη τόν Πέτρο άπο
τή μεση κι' ελλείψει διαδόχου ν'
άν'αηρνχθή ή Ιδία αύτοκρατειρα.
ί*ά ήταν τρομερά! Νά 6ασιλεί>ση
"την Άγία Ρωσία μιά ξένη, μι«
βαλτή τοϋ μισητοϋ Φρειδερίκου
Β' τή; Πρωσσίας. "Οχι! Ή Αί
Χατεοίνη ώφε.λρ νά τεκνοποιήση. χΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ,
Να δώση στό ριοσικο θρονο επι "·
δο£ο διάδοχο. Τής διατύπωσε την
άξίιικη'ι της ώμά. "Η θά γεννοϋ
Οί μέ τα αίτιολογικό τής στειρο
τητα; καί θά ξαναπάντρενε τόν (
Πέτρο. Δέν σι',μαινε δν έκεϊνος τε χιλιαδες)
δέν μποροΰσε νά κάνη παιδία. "Γ
■■τήθχαν έκατομμύρια ρώσων πον
μποοοΰσανΙ
λικία πενήντα
τριών χρονων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΟΚΤΑΣΤΙΧΟ
Άνάσταση χτυπάνε οί καμπάνες
δς σβύσουνε οί εχθρες καί τα μί
(ση
ή μερά τής χαράς 'γλυκοχαράζει...
καί τ' άστρο τής Άγάπης δς φω-
(τίσει
τό δρόμο τής Παγκόσμιας Είρή-
(νης
πού χρόνια μέ λαχτάρα καρτεροΰ-
(με
κι' άπ' δλα τα δεινά πού μάς πλη-
(γώνουν
καί φθίνουν τή ζωή, νά λυτρω-
(θοϋμε.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΧ
Οί πιό εύγενικές δυνάμεις τής ψν
χής μας, ή άγάπη καί ό πόθος
τής υπηρεσίας διεγείρονται καί
δνναμώνουν τότε ακριβώς, οταν
παροι·σιασθούν οί έναντιότητες
καί τα έμπόδια.
ΤΙ άλλο είναι ή ζωή μας πα¬
ρά μιά πάλη εναντίον των προο
κομμάτων πού προόάλλονν ή Φύ-
ση, ή Κοινιονία καί ό Ιδιος ό έ-
αντός μας. Ή άγοη·ιώδης μέρι-
μνα γιά τό ψιομί, την ένδνμασία
καί την κατοικία καί γιά τίς ά-
ναρίθμητες άλλες άνάγκες τού
σώματος· οί σκοτεινές πάρορμή-
σεις, τα κακά ενστικτα μέσα μας,
οί κίνδννοι τής πνενματικής ζω¬
ής καί δλα ι ν γένει τα έχθρικά
γιά μάς στοιχεϊα τής φνσικής,
κοινιονικής καί πνευματικής ζω¬
ής είναι οί έσωτερικοί καί οί ί-
ξωτερινοί έχθροί πρός τονς όποί
ούς εχονμε νά δώσουμε την μά-
χη μας, γιά νά περισώσονμε την
νπαρξί μας την σωματική και
την πνενματική.
ΟΙ δλιγόπιστοι καί λιπόψυχοι
τρέμοτ·ν καί σνγκλονίζονται μπρο
στά στίς λύπες, στονς μόχθονς
καί στούς πόνονς τής ξιοής.
Καί διιιος ή τρομ.οκρατία τώ
ημερών εκείνον τής συλλήψεως
καί τής θανατώσεως τού Χριστού,
πού εΐχε θύματα τονς μαθηταί
Τού,. δέν άναχαίτησε τίς τρείς
μνροφόρες ποΰ μέ τόλμη καί ά-
ποφασιστικότητα προβάλλονν «λί¬
αν πρωί» γιά νά πάνε νά άλεί-
ψονν μέ μϋρα τό σωμα τοϋ αγα¬
πημένον Ίησοϋ. Έιιπρός στό ίε
ρό καθήκον, κανένας νπολογισμός,
κανέν σνμφέρον καί κανείς φό-
6ος γιατί «ή τελεία άγάπη εξω
βάλλει τόν φόβον». Οί έναντιότη¬
τες δέν είναι
ναμώνουν τόν
χιορίς νόημα, δι·-
χαρακτήρα, διεγεί
ρουν καί άφυπνίζονν την σννείδη
σιν τής άνθρο).τίνης άξίας, μάς
δοκιμάζονν «ώς τόν χρυσόν έν
χωνεντηρίο» καί δλα αύτά βεβαί
ως μέ την προϋπόθεσι ότι δέν
μάς άπολείπει ή πίστις στόν θεό
ΟΡΘΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Δέν δύναται νά παρέλθη άπα- φανώς δέν εννοούμεν τάς ρφ
ρατήρητος ή άναληφθείσα υπό τής ρομένας πρός Δυτ. Γερμανίαν πρώ
'Εθνακής Τραπέζης, έν συνιργα-
τας ϋλας, τόν καπνόν, καί ϊν τινι
μέτρω τα όπωροκηπευτικά μας,
άλλά κυρίως προιόντα μεταποιήσβ
ως (μάλλινα ΰφάσματα, ειδή έν-
δύσεως έκ δέρματος κ.αί σισσυ-
ρών, υποδήματα κ.λ.π.).
Παρά ταυτα, ΰπάρχουν Έλλη
προίόντονν, Ιδία βιομηχανικών. Ή ] νικά «ήμιαγροτικά» προιόντα ώς
σία μέ τόν Σύνδεσμον Βιομηχά-
νων, πρωτοβονλία, διά την διε-
ρεννησιν τής άγοράς τής Δυτικής
Γερμανίας, ώς πρός τάς δννατό-
τητας πού παρουσιάζη διά την επί
πλέον απορρόφησιν Έλληνικών
ΔντΊκή Γίρμανία είναι πρώτη πε- π. χ. τα μέλι, τα ανθη, ό οίνος,
λάτις χώρα των έξαγομένιυν Έλ ] ό 6άμ6αξ καί αί κονσέρβαι λαχο
ληνΐκών προϊόντων άπορροφώσα
τύ 1).") περίπου των Έλληνικων
έξαγωγών καί έμφανίζουσα σταθε
ράν ανοδον των άγορών της έξ
Ελλάδος, πού άνήλθον, τώ 1969.
«Ις ΠΟ τουλάχιστον ίκατομ. $,
λαμβανομένων ΰπ' όψιν των
δσων προμηθεύεται αυτή διά τοι
μερών στ>ναλλανών).
Εν τούτοις, ή ταχυτέρα τή;
αυξήσεως των ίξαγωγων μα;
πρός Δυτ. Γερμαενίαν διεύθυνσις
τού έλλείμματος χον έμποηικού
μας μετ* αυτής ίσοζυγίου (10,5%
τώ 1969) επιβάλλει, χάριν τής ι-
σορρό.του άναπτύξεως των Έλλη
νογερμανικων συναλλαγών έπιτά-
χννσΐν τού ρυθμοΰ άνόδου των έ
;αγώγων Έλληνικών προϊόντωλ'
νίκων ποΰ θά ηδύναντο, υφ' ωρι¬
σμένας προύποθέσεις, νά δια,τε-
θούν έπωφελώς είς την Δυτικο-
γερμανηκήν αγοράν.
Ποίαι είναι έν τούτοις αί πρού
ποθέσεΐζ αυταί; Ιδού τό πρόβλη
μα, την λύσιν τοΰ δποίου καλεί¬
ται νά ΰποδείξη άλλά καί νό άνα
λάβη έμμέσως ή Έθνική Τραπέ¬
ζα, ώς φορεύς οίκονομικής προο¬
δον διά τόν τόπον.
Δι' ημάς αί έλλείπουσαι προϋ-
ποθέσεις καταλλήλων συνθηκων
έντάσειος των έξαγωγών μας πρός
Δυτικήν Γερμανίαν είναι όργανι-
καί καί τεχνικαί. Ή σταθερά πό
σοτική καί ποιοτική προσφορά Έλ
ληνικων προιόντιον, ή τήρησις των
χρόνον παραδόσεως, ή σωστή συ
πρός την Δυτικογερμανικήν άγο- σκευασία είς τα μέτρα τής ζητή-
I
ράν. "Αλλωστε καί ή κατά 5% αδ σεως καί ή συστηματική διαφήμι
ξησις τώ 1969 τοϋ έλλείμματος σις άποτελοϋν τάς όργανικάς προ
τρεχουσών συναλλαγών τής Έλλά ' ύποθέσεις κατακτήσεως τής άγο-
5ο^. Ιΐετά ΤΤΪΓ Λ. Γρηιι.ηνιΎ,Γ Αλπ πΛγ τ-ΪΪγ Λΐίτ Ρ^/^,ι^ϊV,'Λ^ «ι Α^λΤ
δος, αετά τής Δ. Γερμανίας, άπο
δεικνιΊει δή ή δνσμενήσ διά την
Έλλάδα διαμόρφωσις των ΕΪσρο
ών - ίκροών της, πρός καί έκ Γερ
μανίας, δέν άνημετωπίζεται διά
τής αυξήσεως των άδήλων πόρων
(τοι>ρισμός κ.λ.π.) άπό την χώ¬
ραν αντήν. Άλλ' οδτε καί θά ε-
πρεπε!... Τοτουτοτρόπχιες ή Έθνι
κή Τραπέζα έπέλεξεν ορθόν στό-
χον: την Γερμανικήν αγοράν.
Άλλ' αί δννατότητες των Έλ
ληνιχΛν παραδοσιακών προιοντων
είς την Δυτικογερμανικήν αγοράν
είναι γνωσταί άπό ίθρτίας καί
πλέον, διότι αυτή άνέκαθεν ύπήρ
ξεν δχι μόνον ή πλησιεστέρα με¬
γάλη άγορά των Έλληνικών προ
ΐόντων άλλά καί ή φυσική των,
δν κρίνωμεν άπό την μεγάλην εί
σσδηματικήν έλαστικότητα των
προσφερομένων Έλληνικών προϊ-
όντων άλλά καί την υψηλήν άγο
ραστικήν ίκανότητα τοΰ Γερμανι
κου καταναλωτικού κοινοΰ.
"ΟΤ '" δμιλωμεν, δμοκ, περΐ
Έλληνικών προίόντων μέ μεγάλην
είσοδηματικήν έλαστικότητα προ-
ράς τής Δυτ. Γερμανίας, αί όποί
αι όμω; τελοϋν υπό · άποκλπστι
κως Ελληνικήν ευθύνην.
Αί τεχνικαί, αντιθέτως, προϋ
ποθέσεις είναι υπόθεσις Έλληνο-
γερμανικής σννεργασίας: π. χ. ή
οργάνωσις τής διακινήσεως, η δή
μιονργία μιάς «ψυχικής γεφύρας*
μεταξύ Κρήτης καί Μονάχου καί
ή ανάθεσις μεγάλων παραγγελι·
ών είς Ελληνικάς μονάδας υπο
Γερμανικήν χονδρεμπορικών οΐκων
βεβαίως δέν είναι υπόθεσις μόνον
Έλληνική, διότι προυποθέτει τό¬
σον την εξασφάλισιν τής διαβά¬
σεως τοΰ προσφερομένου προϊόν-
τος, όσον καί την ύπαρξιν κεφα¬
λαίων, τελούντων έν στενότητι είς
την Ελληνικήν χρηματαγοράν.
Ευελπιστούμεν, δμως, ότι άργά
ή γρήγορα ή συγκυρία των προ
ϋποθέσεων αυτών θά πραγματο-
ποιηθήί έφ' όσον δέ όργανισμός
ώς ή Έθνική είσέρχεται είς τόν
στίβον των Έλληνογερμανικων έμ
πορικων οννσλλαγων, μία επί πλέ
όν ώθησις θά δοθή είς τάς σχέ
σεις Ελλάδος καί Γερμανίας.
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
συνείδησι ότι καί ό θεός συνεμε-
ρίσθη τίς θλίψεις καί τις όδύ-
νες μας, αύτό είναι ή μεγαλντέ-
ρα παρηγορία μας». Καί τώρα
&ς γίνοι«με συνοδοιπόροι μέ τίς
Μυροφόρες γι·ναϊκες γιά νά ίδοΰ
με καί μεϊς κάτι τό καταπληκτι-
κό! «καί άναβλέψασαι, λέγει ό
ρύαγγελιστής, θεωροϋσιν ότι ά
ποκεκύλ.ισται ό λίθος' ήν γάρ μέ
γας σφοδρά». Τώρα δχι μόνον τό
μργάλο έμπόδιο έξαφανίζεται, άλ
λά μιά άλλη νέα έκθαμβωτική
λαμπροφόρος άνοιξις προβάλλει, ή
άνοιξις τής ψΐΓχής, ή άνοιξις των
καρδιών πού είναι ή πιό ώραία
καί άσύγκριτος άνοιξις.
ΕΖΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτον μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΓΧΛΔ
Τ"
Γήό πάνω σταθήκαμε συγκεκι-
νημίνοι μπροστά στό σπίτι τοΰ φί
λου μας κ. Μπακιρλή. Βρίσκεται
τώρα τό άλλοτε φρεσκοκτκτμένο
χαί νοικοκυρεμένο σπίτι τού έτοι-
μόρροπο, ξεφλον»δισμένο άπό τα
χρόνια καί σχεδόν έγκαταλελειμμέ
νο. Μάς φάνηκε πώς κατοικεΐται,
άλλά οί καινούργιοι σπιτονοικοκύ
ρηδες τού δέν θέλονν ά ένδιαφέ
ρωνται καί γιά τή συντήρησί τού.
Προχωροϋμε πρός τόν Κόρακα
ρη. Έρημιά, καί τελείως έρειπω
Ό Εναγγελιστής μάς την πε- ' μί^ος όλοκληρος έκεϊνος ό ύπέρο
χος κι' δλο ζωντάνια μαχαλάς.
ριγράφει μέ τα πιό άπέριττα καί
τα πιό άπλά λόγια. Δέν θά ήτο
θεϊκό βιβλίο τό Εύαγγέλιο, δν
δέν ήτο τόσο άπλό. Ό λόγος τής
αληθείας δέν χρειάζεται οδτε στο
λίδια, όντε ψιμμύθια. "Ετσι. πε-
ριγράφει την πνενματική άνοιξι:
«Καί είσελθούσαι είς τό μνη¬
μείον είδον νεανίσκον καθήμενον
έν τοίς δεξιοίς, περιβεβλημένον
στολήν λευκή,ν καί έξεθαμβώθη-
σαν 6 δέ λέγει ανταϊς· μή έκθαμ
βεΐσθε Ίησούν ζητείτε τόν Να-
ζαρηνόν τόν έσταυρωμενον ήγέρ
θη ονκ εστίν ώδε· ίδε δ τόπος δ¬
που έθηκαν αυτόν· άλλ' ΰπάγετε
εϊπατε τοίς μαθηταίς αυτού καί
τω Πέτρο) ότι προάγει υμάς είς
την Γαλιλαίον έκεί αυτόν οψεσθε,
καθώς είπεν υμίν». Ό θείος νεα-
νίας, ό άγγελος πού παραστέκει
στίς πίκρες καί στίς χαρές των
πλασμάτων τοΰ θεοϋ ποϋ τού μέ
νούν πιστά, γίνεται δ διαπρνσιος
κηρυξ τής άναστάσεως, στίς άφο
6ες καί πλ.ημμυρισμένες άπό στορ
γή καί άγάπη μυροφόρες γυναί¬
κες. Πώς, άλήθεια, άνταμείβει ό
Ονρανός την άγάπη, την αΰτοθυ-
σία καί την καοτερία των ταπει
νων καί άγνών ψτ·χών!
(Συνεχίζεται)
την δμορφη έκκλησία, πού την «Ι
κόνα τής θεοτόκου μετέφερον οί
Ψαριανοί πρόσφυγες άπ' τα κατε
στραμμένα Ψαρά, έγκατασταθέν-
τες πρίν χρόνια στόν Τσεσμέ, έξ
>ν καί κατήγοντο οί πρόγονοί των
πού κατέφνγαν στά Ψαρά πρός ά
ποφυγήν των Τουρκικών διωγμων.
Μετά την έπίσκεψή μας στόν
Κορακάρη πήραμε την κατεύβυν-
σι πρός την άλλη πλευρά τής χά
μένης κι' έρειπωμένης πολιτείας,
την πιό πυκνοκατοικημένη καί πιό
έκτεταμένη μέ τούς πιό μεγάλους
μαχαλάδες, τόν Μαρμαρά, τΑν
Μαρκότσ - Μαχαλά, την Λάτζα,
τόν Μαχαλά τής Άγίας Φωτεί-
Ή έφημερΐο μαο εϋχεται
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
Ε.ο δλουο τούα συνεργάτας,
συνδρομητάα καί αναγνώ¬
στας της.
Ψάχνουμε νά βροΰμε την έκκλησία
τού Άγίου Παντελεήμονος. Μέ κό
πό κατωρθώσαμε καί βρήκαμε έ¬
κείνο τό σοκάκι πού πήγαινε πρός
την πανέμορφη έκείνη έκκλησία,
μέ τό θαυμάσιο καμπαναριό της
καί μόνον άπό ενδείξεις καταλά-
βαμε πώς κάπατε στό σημεϊο αύ¬
τό στό τέλος τοΰ δρομίσκον ΰ-
πήρχε ό Χριστιανικός έκεϊνος Να
ός, τό καμάρι των φιλοθρησκών
Κορακαριανών.
Λίγο πιό πάνω, πορευόμενοι
πάντα σέ χαλάσματα καί μισογ-
κρεμισμένα σπίτια φθάσαμε στό
μέρος πού ήταν &λλοαε δ Ναός
τής Γεννήσεως τής θεοτόκου, ή
Παναγίτσα ή Ψαριανή.
Τίποτε τό όρθιον καί άπό αυτή
ιΙΙΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλια καί οί άνθρωποι
διον
ΚΡΙΤΙΚΕ8 ΧΕΛΙΔΕΣ
-·ια. θτιαοϋμαι πού τόν έπτσκέ-
I
ιρθηκα πρίν άπό τόν άπαίσιο πό
| Ίδρύματος,
67, τυπογραφεϊο
1 Κυκλοφορία: 5.000 άντίτυπα (πεν
Γνωρίζω τόν συγγραφέα τού
βιβλίον κιόλας τριαντατρία χ Ρ ό-
μελετητής καί εύσυνείδητος
(έκπαιδεντικός),
καλός φίλος καί πρίν άπ' δλα
«άνθρωπος». Κατάγεται, δν δέν
νομικούς, δασικούς, λιμενικούς καί
ΰπαλλήλους προνοίας, κοινωνικούς
λειτουργούς, συνεταιριστές, άρχη
γοτις παιδοπόλεων καί ορφανοτρο¬
φείον καί, βεβαία, στοΰς «προο
δεντικούς» κατοίκους.
Δυό άκόμα σκοπούς έ^αδιώκει
ή έ'κδοση τοϋ έγχειριθίου: νά μυ
ήση στά σχετικά προβλήματα «νέ
ούς συνρργάτες» καί «νά χρησι-
μεύση ώς εναυσμα, ώς ξεκίνημα
γιά τή σινΐτηματικώτερη καί 6α
θύτερη άπασχόληση» δσων ένοια-
φέρονται γιά τα προβληματα τής
Κ.Α. μέ τό νά τούς οίκειώση μέ
γραμματείς κοινοτή- ι τή σχετική 6ι6λιογραφία καί μέ
όργανιπμούς, κέντρα χώ. ίδρύμΛ-
ό
γελιέμαι άπό την Κωνβταντινοΰ-
πολη καί συμπλήρωσε τίς σπου-
δρς τού στή Γερμανία.
«Μέ τό έγχειρίδιο αΰτό», γρά
φεΐ στόν πρόλογό τού, «έπιδιώκε
ται, γενικά, ή εξυπηρετήση δσων
άσχολούντοα μέ την Κοινοτική Ά
νάπτυξη (Κ.Λ.), ίόστΐ μ' ενα τρό
πό, άπλό, σύντσμο άλλά περιλη-
πτικό, νά έπιττ'χουν καλυτέρα
στό ώοαίο εργο πού άνέλαβαν,
χωρί; ν' άνατρεχοιη· σέ διάφο-
ρες πηγές καί πολλές σχετικές με
λέτες». Κυρίως τό 6ι6λίο άπευ-
θύνεται στοΰς ίερεϊς, διδασκάλους,
κοινοτάρχες, . _ . .
των καί δήμων, στά δργανα τα
ήμ,
ξεως καί ασφαλείας, στούς ύγειο
τα πού έξυπηρετοΰν τόν θεσμό.
Τό βιβλίο διαιρεϊται σέ εΊι κε
φάλαια (Νόημα καί σπουδανότη-
τα τής Κοινοτικής άναπτύξεως,
τό Ιστορικό τής Κ.Α., γενικά, οί
/.υριιι'ηρρες μέθοδοι τής Κ.Α.,
Όργάνο>ση τής Κ.Α. κλπ.) καί
περιέχει δύο Παραρτήματα (Έλ
λην. Βιβλιογραφία Κ. Α. καί Ίν-
στιτοΰτα, Κέντρα, 'Τπηρεσίες Κ.
Α. (άνά τόν κόσμον), έπίσης κα-
τάλογο ξένων περιοδικων καί συγ
γραμμάτων πού άναφέρονται σέ
θέματα κοινοτικής άνάπτυξης.
Πόσο χρειάζεται παρόμοιο 6ι-
βλίο, περιεκτικό καί πρακτικό, με
θοδικό καί πειστικό, γιά την ά-
νάπτυξη γενικά των κοινοτικόν
οργανισμόν καί των περιοχων πού
έκπροσωποΰν, τό ξαίρει καλά δ-
ποιος, ταξιδεύονηας στήν έπαρ
χία, διαπιστώνει συχνότατα δυσά
ρεστες καί θλιβερές έλλείψεις.
"Ας μή γελιούμαστε· Ό φυσικός
νόμος τής άδρανείας είναι καί
γιά τόν δνθρωπο συχνά άκατα-
μάχητη πέδη. Αύτό τό τέλμα
τής άβουλίας καί τής ελλειψης
χαροπής καί θετικής ενεργείας Ιρ
χεται νά διαταράξη τό «Έγχει
ρίδιον Κοινοτικής Άναπτύξεως»
τού θ. Χαραλαμπίδη. "Ας τοϋ εύ
χηθοΰαε άπό καρδίας καλήν έπι-
τυχία.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
νής, τής Εΰαγγελιστρίας, τό Μα
ράσι, τό Παρθεναγωγεΐο στό κέν
τρο σχεδόν τοΰ Τσεσμέ, τό άρρε-
ναγωγείο λίγο πιό ϊξω στά άκραία
σπίτια καί δλα έκεϊνα τα σημεία
τής πόλεως πού δλα μάς ένδϊέ-
ςρεραν καί δλα ζητούσαμε νά τα
ίδοΰμε καί νά τα άποτυπώσουμε
μέσα στή μνήμη μας.
Πόνος, λύπη καί δάκρυα ήταν
δλόκληρος έκεϊνος δ θλιβερός πε-
ρίπαΐτος.
Παντοϋ συντρίμμια καί χαλά¬
σματα, παντοΰ ρημάδια καί ήσυ-
χία καί κόπον - κάπου μόνον ξεφύ
τρωνε καμμιά ανθρωπίνη φυγού-
ρα μέσ' άπό κανένα μισοκατε-
στραμμένο σπίτι.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΚΕΑ
Μέ τό Ισραηλινό άτμόπλοιο
ΚΟΤΕΣΕΤ αφίχθησαν προχθές
είς τόν Πειραια 14 σκραίηπερς
των έργοστασίων Γουάμπκο, προο
ριζόμενα διά τάς ανάγκας τής
στρατιωτικής υπηρεσίας κατασκβυ
ής ί,ργων ανασυγκροτήσεως. 'Η
προμήθεια των ανωτέρω χωματουρ
γικων μηχανημάτων, τα δποία θά
διανεμηθούν άπό την ΣΤΚΕΑ είς
μονάδας ΜΟΜΑ αναλόγως των ά
ναγκών των, είχεν ανατεθή κατό
πιν διαγωνισμόν είς την έταιρεί
αν «Άδελφοί Ήλιόπουλοις, ή ό-
ποία άντιπροσωπεύει είς την Έλ
λάδα τόν ανωτέρω αγγλικόν οί¬
κον.

Άπύ τα φί.έγοντα θέματα της ή μέρος
Ι < ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΕΥΡΕΣΕΩΣ ΙΕΡΕΩΝ Τοθ συνβργάτοϋ ιμοΛ κ. Γ. θ. ΚΑΝ ΔΗΛΑΠΤΟΥ — ΚΑΝΕίίϊ Ώς γνωρίζομεν πολλαί κοινότη τες τής Βορ. Ελλάδος στεροΰν ' ται έφημερίου καί οί κατά τό- πους ποιμ.ενάρχαι άναγκάζονται νά έξαποστέλλονσιν καθ" εκάστην Κυριακήν καί άλλας εορτάς ίβ- ρουργούς έκ των έν ταίς πόλεσι διαμενόντων κληρικών. Τούτο προΰλνέψας ό Μακαριώ- τατος προθιεράρχης πάσης Ελ¬ λάδος καί όρχιεπίσκοπος Αθηνών κύριος Ίερώνυμος, απέλυσεν έγκύ κλιον δι' ής προσεκάλεσε κ«ί πά ρεκάλεσε τούς τελειοφθίτους των Παιδαγ. Άκαδημιών καί των Γυ μνασίων, δπως προσέλθωσιν είς ■τάς τάξεις τού κλήρου καί έξυ- πηρετηθή θρησκευτικώς τό Χρι- στεπώννμον πλήρωμα. Τούτο όμιος δέν θά επιτύχη κα' πολύ ολίγοι θά φορέσουν τό ρά σον καΐ άναγκαζόμεθα νά προσ φεύγωμεν είς τάς νουθεσίας των Μεγάλων πατέ'ριον τής Έκκλησί- ας καί δή είς την περικοπην δια τάξεως τοΰ Μεγάλου Βασίλειον, ήν άνέγνωμεν είς τόν «Ελληνι¬ κόν Βορρά» τής θεσσαλονίκης (16.1.70) καί ήτις Ιχει ούτω : «"Αμεινον καί συμφερώτερον ίδι ώτας καί όλιγομαθείς ύπάρχουν Ιερεΐς καί διά τής άγάπης πλη- σίαν γενέσθαι τοΰ Θεοΰ, ή πολυ- μαθεϊς καί έμπείρους δοκοϋντας είναι βλασφήμους είς τόν εαυτόν ενρίσκεσθαι Δεσπότοιν». Καί πράγματι δέν είναι δυνα¬ τόν πάντες οί άφιέμενοι τα τού κλήρου έν τή εξυπηρετήσει -των κατοίκιον των χωρίων τής ύπαι¬ θρον, ώς έφημέριοι νά Ιχονσι γυ μνασιακήν μόρφιοσιν, άλλά νά εί¬ ναι πιστοί άκόλουθοι των ύψηλών άρχών τής Θρησκείας ημών καί δή των κορωνίδος αυτών άγάπης καί νά βιδάσκουσι καί παιδαγω γήσουσιν τούς πιστούς είς την ο¬ δόν τού Κυρίου καί διά πράξεων καΐ λόγων έκ θρησκευτικόν.· έμ- πνεύσεων. "Υπηρετήσας ώς διδάσκαλος είς διαφόρους κοινότητος τοΰ Πόντον, παρητήρησα ότι οί πλεΐστοι των έφημερίων ήσαν κάτοχοι τής θύ- ραθεν παιδείας, δηλ. καί μή τε- λειόφοιτοι Δημ. Σχολείων καί δ- μως είχον τόν ζήλον τής Χριστια νοπρεποϋς ποιμάνσεως τοΰ πνευ¬ ματικόν ποιμνίου των ώς άληθεϊς πατέρες καί γενήτορες συμβου- λεύοντας, νουθετοΰντες, βοηθοϋν- τες, διαλύοντες τάς μεταξύ αυτών διαφοράς, προστρέχοντες είς τάς ανάγκας τους, είς τόν πόνον τους, την άπελπισίαν των καί στερεόν πρόγραμμα έχοντες την έν παντί καί πάντοτε διδασκαλίαν τοΰ 6ίου των Άγίων τής 'Εκκλησίας ώς ε- δόσεων, πατρικών άφηγήσεων καί μαθον έν τοίς σχολείοις, έκ παρα εκκλησιαστικήν έντύπων κειμένων. Καί επί παραδείγματι άναγρά- φω ώδε 2ν σχετικόν χρονογράφη- μα έκ των ποντιακών άναμνήσε- ων: "Οτε τόν παρελθόντα αίώνα βΉαυσεν ή καλλιέργεια των μεταλ λείων τοΰ Πόντον συνεπεία των άλλεπαλλήλο>ν πολεμικών διαφό¬
ρων Ρωσίας καί Τουρκίας καί ό¬
τε πολύς 'Ελλ. κόσμος είς Χαλ-
δίας διεσπάρη είς τα μεταλλαφό-
ρα μέρη τής Μ. Άσίας καί συνέ
πηξεν Ισχνράς καί έθνοπρεπεϊς «οί
νότητας, είς τό "Ακ - δαχ, Σίμ
- Μαδέν, Μπερετΐκλή, Μπαγά
καέ άλλα, τύτε ό περινούστατος
Μητροπολίτης Χαλδίας Γερβάσεος
Σαμελίδης (1864 — 1905) ποι-
μάνας την επαρχίαν καί τάς κοινό
τητας, τάς άρτισνστάτους τό πίρώ
τον Ιργον όπερ έποίησεν ήτο ή
χειροτονία ίερέων δι' αύτάς καί οί
πλεΐστοι ήσαν καί μή τελειόφοι-
τοι Δημ. Σχολείων. Τούτο προε
κάλεσε την μήνιν ίκανων διδησκά
λων τής πατρίδος, οΐτινες καί έξέ
φερον έντύπως πολλάς άτόπους κα
τηγορίας κατά τοΰ άρχιερέως, δ-
τι δήθεν χάριν άργυρολογίσς ί-
χ ιρ'ΐτηϊ. Λ-,.μμάτους καί άξέ-
στοι·ς ί·ρείς καί οαως οί κατηγο-
ρίαι έκεϊναι. ήσαν εωλοι καί άστα
θείς, διότι ό ίεράρχης ίκ.εϊνος ό
επί 42 ολα ϊτη ποιμεναρχήσας έν
Χαλδία, ότε απέθανεν 42 χρ. λί-
ρας αφήκεν δι' ε'ξοδα τής ταφής
τού, καθότι δι' ύποτροφίας τού ά
νέδειξε πληθύν λογίων ανωτέρων
σπουδών, έξ <δν 7 ήσαν άρχιερείς διαπρεπεϊς καί πάντες έκλέησαν τό εθνικόν δνομα διά τής εύόρκου έκπληρώσεως τοΰ καθήκοντός των. Καί ένώ έν Ρωσία ό έκεϊ μετοι κήσας κατά μυριάδας 'Ελλ. κό¬ σμος κατεπόθη είς την χοάνην τού Πανσλαϊσμοΰ ό έν Τουρκία δι εσώθη χάρις είς τό Ιερόν ράσον, όπερ έσεβάσθηκαί αύτός ό Φαροΰκ καί έδωσεν αύτοβούλως τό 6ερά τιον των προνομίων πρός τόν Σχο λάριον καί όπερ ράσον υπήρξε σε βαστόν είς τόν Τουρκικόν κύκλον άπό τοΰ 1461 — 1908 καί πάντο¬ τε ή επίδρασις τον κλήρου υπήρ¬ ξε σωτήριος διά τό Γένος ημών εάν άμερολήπτως κα! επιμελώς διεξέλθωμεν την εθνικήν ημών Ι¬ στορίαν. Αλεξ) πόλις Γ.Θ.Κ. — ΚΑΝΙΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΘ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνεχεια έκ προηγουμένου) Στά «επη τού καθ" εαυτόν» έξιστορεΐ μέ άπλότητα καί θρη- σκευτική ένατένισι, τα πιό σημαν τικά γεγονότα τής ξωής τού. Ι¬ δού πώς περιγράφει την άγρια τρικυμία, πού είχε ξεσπάσει κα¬ τά την διάρκεια τοΰ ταξιδίου τού άπό την Άλεξάνδοεια στήν Ά- θήνα: Τότ' ονν Αλεξάνδρειαν ΐκλιπών έγώ (Κανθένδε γάρ τι των λόγων έ- δρεψάμην) Άρας ετεμνον Πόντον ευθύς 'Ελ λάδος Κύπρου τα πλευρά· καί στάσις των πνενμάτιον "Εβραξε την ναϋν, καί τα πάντα ήν νύξ μία Γή, πόντος, αίθήρ, ούρανός ζο- φούμενος" Βρονταί δ' έπήχουν άστραπών κυ άγμασι. Κάλοι δ' ίρόχθουν ίστίοιν πληρου μένων. "Εκ.λινεν ίστός, οίάκοιν δ' ουδέν σθένος. Βία γάρ ήρπάξοντο χειρός αύιχέ- νες. Πλήρες δ' ΰπερτειχοΰντος ύδατος σκάφος. Βοή δέ συμμιγής τε καί θρήνοιν πλέως, Ναντών, κελευστών, δεσποτών, έ πλάτων Χριστόν καλονντοιν εκ μιάς σΐ'μ φωνίας Καί των, δσοι τό πρόσθεν ήγνό ονν θεόν δέν εΓχαν καμμιά δύναμι, γιατί | τα δοιάκια Ιφενγαν μέ δία άπό τα χέρια. 'Τψωμίνο σάν τεϊχος τό νερό, πλημμύριζε τό καράβι καί μιά βοή άνάμικτη μέ θρή- | νους άπλωνόταν παντοΰ" ναντες, κελευστές, άφεντικά, έπιβάτες κι' αύτοι άκόμα πού άγνοοΰσαν τόν θεό πριοτήτεοα, ϋλοι μαϊ,ί., μ£ μιά φωνή καλοΰσαν τόν Χριστό σέ βοηθεία ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΙΜΩΝ ΠΡΩΤΟΝ ΤΛΩΝ ΖΗΤΟΤΝ ΠΡΟΜΗΘΕΤΤΑΙ ΤΗΣ ΛΕΗ Σ οβαρά προβλήματα δημιουρ- γεΐ διά ιτάς μετά τής ΔΕΗ συμβε βλημένας διομηχανίας - βιοτεχνί άς ή άπρόβλεπτος καί ραγδαία ανατίμησις ωρισμένων πρώτων ύ- λών (σίδηρον, χολκοΰ κλπ.) καί ή δυσχέρεια προμηθείας τούτων. Την αντιμετώπισιν των θεμά,των αυτών εζήτησεν άπό Γτόν γενικόν γραμματέα τοΰ ύπουργείου Συντο νισμοΰ ό Σύνδεσμος Έλλήνον Βιομηχανίαν, ώς άναφερεται είς τό τελευταίον δελτίον τού. Είς σχετικόν έγγραφον τού ό ΣΕΒ ν πογραμμίζει ότι ή λύσις πρέπει νά άναζητηθη είς την παγίως άκο- λουθουμένην διεθνώς πρακτικήν, είς παρομοίας περιπτώσει ς, συνι- στώσας άνο^τέραν βίαν. Έξ άλ¬ λον, ώς τονίξεται είς τό ΰπόμνη μα, ανάλογον θέμα έρρνθμίσθη προκειμένον περί δημοσίων ϊρ- γων. Ή παρέμβασις τοΰ υπουρ γείου ΣυντΓοντσμοΰ κρίνεται άναγ καία, πρός ικανοποίησιν τοΰ πε¬ ρί άναπροσαρμογής τιμων αίτήμα τος των προμη6ευτών τής ΔΕΗ, πιερί παρατάσεως των προθεσμιών παραδόσεως κλπ. Λιμοϋ δ' Αγών ήν, καί ζάλης καί πνευμάτοιν Νεκροΰς γενέσθαι. Τοΰδε μέν λύ σιν θεός Πέμπει ταχείαν. "Εμποοοι γάρ Φοινίκης "Αφνω φανέντες ,καίπερ όντες έν φόβιο Λιταϊς μαθόντες τό σθενόν τοΰ κίνδυνον, Κουτών έρεισμοίς καί χειρών ά ράγμασι Νέο)ν σφιγγόντες (καί γάρ ήσαν εύσθενεΐς) Σώξουσιν ημάς ποντίους ήδη νε- κρούς Ώς έκ θαλάσσης έκλιπόντας Ιχ- θύας. Πρέπει νά Ιχη ποιητικό ταλέν το κανείς, γτά ν' αποδώση σ' έμ μετρη γλωσσα τα ποιήματα τού Γρηγορίον. Τέτοιο ταλέντο δν- στνχως βέν εχομεν ε-μείς καί γι' τό θά περιορισθοΰμε στήν Απλ^ή έξήγησί ?α>ν.
Άφοΰ αφησα λοιπόν την Άλε¬
ξάνδοεια (κι' «π' ί·δό» κάτι τδρε
■ψα στοϋς λόγονς) σήκιοσα άγκν
ρα κι' ανλάκαχνα την θάλασσα
τής Ελλάδος στά πλευρά τής Κύ
προν τότε ξέσπασε μτά άγρια
θΰελλα, ποΰ τράνταξε τα χαοάίΐι
καί μονομιάς σκοτείνιασαν τα πάν
τα, γή, θάλασσα, άτμύσφαιοα,
ούρανός· πάνιο μας δροντοΰσαν
κι' άστραφταν τα σύννεφα κι'
ετριξαν τα παλαμάρια άπό τόν δυ
νατό άέρα πού γέμιξε τα πανιά.
Τό κατάρτι ε'γερνε καί τα τιμόνια
Καί ΰταν άπύ την πεϊνα, την
ξάλη καί τόν άέρα είχαμε γίνει
σάν πεθαμένοι, τότε ό Θεύ; εστει
λε την γρήγορη αυτή λύσι. Ξα-
φνικά ττάνηκαν μερικοί ειιποροι
άπό την Φοινίκη, οί όποϊοι, άν
καί ήσαν φοδισμένοι, έπειδή κα-
τάλαδαν την σο/>αρότητα τοΰ κιν
δύνον άπό τίς δεήσεΐς μα;, κρά
τησαν τό καράβι μέ τα κοντάρια
καί τα χέρτα τιον (διότι ήσαν
καί δννατοί), κι' έ'σιοσαν έμάς,
πού είχαμε γίνει θαλασσινοί νέ
κροί πιά, σάν τα ψάρια πού βγή
καν άπό την θάλασσα.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μνημόσυνα
Τού Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗ
«Β Ι Ο Λ Ε Β» Ε. Π. Ε.
ΒιομηχανΙα Καταοκευήα Θερμοσιφώνων
Έλ. Βενιζέλου 15 Λυκόβρυση Άττικής, τηλ. 8015027
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969. "Ετος 2ον
Διαχεΐρησις 1)1)69 έ'ως 31)12)1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγια
Μηχανήμστσ 905.596,50
Μεΐονάποσ)οεις 115.740.- 789.856,50
Έργαλεϊα 153.852.-
Μεϊον άττοσ)σεις 91.732.— 62.120.-
"Έπιπλα & Σκεύη 11.424.—
Μεϊον άποσ)σεις 2.863.— 8.561. —
Μηχαναί Γρα-
φείου 19.380. —
Μεϊον άποσ)σεις 904.- 18.476.-
"Έξοδα Αης
Έγκ)σεως 219.036,70
Μεΐον άποο)σεις 127.024,70 92.012.—
1.128.726.50
Μεταφορικά Μέσσ
"Εξοδσ "Ιδρύσεως
157.700.—
8.800.-
'Εγγυήσεις
Κυκλοφορούν
Άποθήκη Πρώτων ύλών
καί ύλικά — έτοίμων 793.009/0
Γραμμάτια εΐσπρακτέα 35.0Ϊ4.—
Άξιαι είς εΎγύησιν
Χρημ)σεως 769.378.—
Άτσμικοί Λ)σμοί Έταίρων 182.088,60 1.779.510.—
Χρεώσται
Χρεώγραφα τταρά Τραπέζαις
Διαθέσψον
Ταμείον 30 9%,70
Τράπεζαι Καταθέσεις
'Όψεως 1ΟΟ.Ο65.- 131.061,70
1.184.948.—
50.000.—
Δρχ. 4.283.046.20
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαιον Μερίδια 1Ο4ΧΙΟ.0ΟΟ 1,040(00.—
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
ΠρομηθευταΙ 388.064.—
Γραμμάτια πληρωτεα 4Ι9.6Ρ4,"Ο
Μεριδιοΰχοι Λ)σμοί Δανείου ί)Ι.030 —
Κρατήσεις Δημοσίου
καί Γρίτων 45 054,90
Βιοτεχνικσί Χορηγι'ιθΕΐς 205.794.—
Βραχυπρόθεσμοι Χρημ)σεις 682.335.—
Προσωρινοί Λογαριαομοί 92.969.— 1.924.911,60
Κέρδη κ^ί Ζημίαι Χρήσεως
1.318 134,60
Δρχ. 4 283.046,20
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Κέρδη κ- ί Ζηυΐσι Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άτΐοσβέπεις Μηχ)νθν
Γραφείου 904.-
» Μηχ)των 70.707.—
» 'Εργαλείων 52.008.-
» Έττιπλων —
Σκευών 2.023.—
» Έξόδων Αης
έγκατ)σεως 63.512.—
189.154.-
Δαπδναι 'Εργοσταοίου
Άμοιβαί Προσωπικού
Άσφαλιστικά Ταμεϊα
"Εξοδα παραγωγής
261.300,50
Ι.Ο'ί5.652,5Ο
190.129,50
227.236.- 1.734.318,50
Φόροι — Τέλη - Εΐσφοραί 84 295,50
Ύλικά Ζυσκευασίας 82.120.-
Δαπαναι Διοικήσεως 271.532,40
Άμοιβαί Τρίτων 27.946.— 465.893,90
Κέρδη καί Ζημίαι Χρήσεως
2.389.366,40
1.318.134,60
Έμττορ-ύμοτα μικτόν κέρδος
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
3.707.501.—
Επιβλητικόν έν' τή σεμνοπρε-
πεία τον, έτελέσθη υπό τής οικο¬
γενείας τον, τό 40ήμερον μνημό
συνον τοΰ άοιδίμου Κωνσταντί¬
νον Άντ. Βοβολίνη, νφυπονργοΰ
Προεδρίας τής Κυβερνήσεως, την
παρελθούσαν Κυριακήν, 12ην Α¬
πριλίου, έν τώ Ιεριό ναώ Άγίων
Θεοδώρων τοΰ Α' Νεκροταφΐίου
Αθηνών! Κατά την Ιεράν τελε¬
τήν ίχοροστάτησε ό μητροπολί¬
της πρώην Λήμνου σεβασμιώτα-
τος κ. Βασίλειος, έξεπροσώπησαν
β' άντιπρόεδρος κ. Δημ. Πατί-
λης, οί ΰπουργοί Γεωργίας κ. Ι.
Παπαβλαχόπουλος, Δημοσίας Τα
ξειος ν.. Π. Τΐεβελέκος, Έμπορι
κης Ναυτιλίας κ. Ιω. Χολτβας,
! Κοινωνικών 'Τπηρεσιών κ. Λ. Πά
τρας, άναπληρωτής Προεδρίας
τής Κυβερνήσεως κ. Ιω. Άγα
θαγγέλου, Σ υγκοινιονιών κ. Γ.
Πάλλης, οί ί«ρυπουργοί 'Εξωτερι
κων κ. Τσιστόπονλος, Προεδρίας
τής Κυβερνήσεως κ. Δ. Τσάκοι
νας, Συντονισμοϋ κ. Μ. Κοζώ-
νης, Εμπόριον κ. Γ. Γεωργακέ-
λος, Κοιν. 'Τπηρεσιών κ. Η. Δή
μητρός, οί γενικοί γραμματεύς
των ΰπουργείιον Προεδρίας τής
Κυβερνήσεως κ. Κ. Παπαδόπον-
λος, Βιομηχανίας κ. Δ. Σπέν-
τζας, "Εμπόριον κ. Άθ. Παλλάν-
τιος, Γεωργίας κ. Χρ. Μίχαλος
καί Δημ. "Εργων κ. Κ. Καρύ-
δας. 'Επίσης παρέστησαν άντιπρο
σωπεΐαι των 'Ενόπλων Δυνάμεων
1 τής χώρας, δ πρώην προ)θυπουρ-
, γός κ. Δ. Κιουσόπουλος, ό δή-
μαοχος Άθηναίων κ. Δ. Ρίτσος,
ή σύζυγος τοΰ πρωθνπονργοΰ κ.
Δέσποινα Γ. Παπαδοπούλον, ή
σνξυγος τοΰ ύπουργοΰ Συντονι¬
σμοϋ κ. Χαρ. Ν. Μακαρεϊον, ή
σύζυγος τοΰ ΰφυπουργοΰ Παιδεί-
ας κ. Ίλ. Ν. Σιώρη, πρώην {>-
| πουργοί, άνώτατοι κρατικοί λει-
τουργοί, πολλοί έκπρόσο,ποι τοΰ έ
πιστημονικοΰ, πνευματικοΰ καί καλ
λιτεχνικοΰ κόσμον τής προιτενον-
σης, τα προεδρεΐα κοινϋκρελςον Ι
δρνμάτον καί όργανισμών, έκποό
σωποι όργανώσεονν των παραγιο-
γικών τάξεων καί άλλαι προσω-
πικότητες τής Άθηναϊκής κοινω-
νίας, τιμώντες την μνήμην τοΰ έκ
λιπόντος, πρός δέ καί πληθος πο-
λιτών.
! — Χοροστατοΰντος τοΰ μητρο
πολίτου Κερκύρας καί Παξών σε
6ασμιο5τάτου κ. Πολυκάρπου, έτε
λέσθη επισήμως, την παρελθούσαν
Κυριακήν, είς Κέρκυραν, έν τώ
καθεδρικώ ναώ Άγίου Σπνρίδτο-
νος μνημόσυνον τοΰ έκλιπόντος ύ
φυπουργοΰ Προεδρίας τής Κυβερ
, νήσεο>ς Κοινστ. Α. Βοβολίνη, δρ
Ι γανωθέν υπό τής ίεράς Μητρο¬
πόλεως καί τοΰ δήμον τής νή¬
σου, είς εκδήλωσιν τιμής πρός
την μνήμην τοΰ ιδιαιτέρως άγα-
πησαντος την πρωτεύουσαν των
Ίονίων νήσιβν καί πολλαπλώς ύ-
ποβοηθήσαντος την τουριστικήν
καί έν γένει ανάπτυξιν αυτής άλη
σμονήτου ύφυπουργοΰ, Κερκυοαί-
ου την καταγωγήν. Την ιεράν ά
κολουθίαν παρηκολούθησαν δ α'
άντιπρόεδρος τής Κυβερνήσεως
κα,ί ϋπουργός των Εσωτερικήν
κ. Στ. Παττακός, ό ΰπονργός
των Δημ. "Εργων κ. Κ. Παπαδη
μητρίον, οί ύφυπουργοί Οίκονομι
κων κ. Χρ. Άχής καί 'ΕΘνική;
Παιδείας κοά θρησκευμάτων κ.
Ν. Σιώρης, οί γενικοί γραμμα-
τείς τοΰ ύπουργείου Εργασίας
κ. Γ. Κάρτερ καί τοΰ 'Ελληνικοΰ
Όργανισμοΰ Τουρισμοΰ κ. Μ.
Μπαλόπουλος ώς καί οί συνοδεύ¬
σαντες τοντονς ΰπηρεσιακοί πα-
ράγοντες. 'Επίσης, παρέστησαν 5
νομάρχης Κερκύρας, ό δήμαρχος.
δ πρόεδρος καί τό δημοτικόν συμ
βούλιον, ώς καί έκπρόσωποι των
ιαφόρων πολιτικών καί στρατκοτι
κων άρχών τής νήσου.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΗΣΙΝ
ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ
Δι' εγκύκλιον τού πρός τα νι-
πουογεϊα, ό ΰπονργός Βιομηχανί¬
ας σι>νιστά την προτίμησιν των
εγχωρίων προϊόντιον κατά την νπ'
αυτών καί των οργανισμόν 8ιε-
νέργει-αν προμηθειών. Τούτο άνα-
φέρεται είς τό τελευταίον τεϋχος
τοΰ δελτίου τοΰ ΣΕΒ. Προστίθί |
Ό Διαχειριοτής
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΖΟΣ
Δρχ. 3.707.501.00
Έν Λυκόβροση τη 1Ο[) Φεβρουαρΐου 1970
3.707.501.--
Ό Λογιστής
ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Αγγελική όράσει τον νούν έκθ«μ6ούμενοι καί θεϊνή ιγέρσει την
ψυχήν φο)τιξόμενοι· τόν Ανάστα ντα έκ νεκρών λυτρωτήν καί Σο,
τήρα μας ευλαβώς προσκυνήσωμεν. Σταύρον γάρ έθελουσίιος νπομεί-
νας δι* ημάς θανάτω θάνατον ώλεσεν. Ή Τραπέζα -,-ε'μει τρνττήτωμεν
πάντες καί άπολαύσο>μεν τύ σνιιπόσιον τής πίστεως·
Χοιστέ Δέσποτα Παντοκράτορ ύμνούμενε υπό Άγιον Άγγελον έν
(Ούρανοίς
Ι'ώμην ψυχής καί σώματος παράσχον ημίν τοίς παςιαπσίουσι ΧριστΐΊνοϊς
"Ινα ενδνναμονμενοι ν' (ϊποφεΰγιομεν 'Εοισφόρου εργ.ι καί τοΰς πειρα-
(σμούς
Συνεχίξωμεν καί τούς, επί τή ένδ όξο) Άναστάσει Σου, άδελφικοΰς
(άσπασμούς
Τριάδος Όμοονσίον καί Άχωρίστον έχοντες την βοήθειαν καί την εύ-
(λογίαν
Όρθοφροσΰνη καί συμπνοία σι>ν εογαζώμεθα διά την πατρίδ<ΐ καί την πίστιν Σου την Αγίαν Σώσον καί οπλισον ήμδς δπλοις δικαιοσύνης Σου δεόμενοι αίτοΰμεν. Άνά.τανσον τάς ψυχάς πάντιον των χαρισάντιον ημίν την ίλΐ"Ο«ϊρία (πα<. ακαλονμεν Ναί σνγχώρησον τούς πταίοντάς Σοι πολλά, Αδελφούς μας τούς πά (ραπλανίομένονς Ένίσχνσον καί αύτούς ίνα έπανέλθοχην είς την οδόν Σου τους καιΗιένου; Σ,ύμπαντος κόσμον άρχοντες καί άηχόμενοι οη-νερχόμονρ νά ένδνναμο- Οώμεν Ταχέιος, έκ τής σκλαβιάς σαοκός καί νλης4 νά άπελευθερ(οΟώμρν Ημέραν ζ'οηφόρον Άναστάσεώς Σον, έν ζο>ή ευρισκόμενοι Χρισΐιανοι',
(νά εύφρανθώμεν
Αεΰτε- Αδελφοί βοήθειαν Παντοδννάμου θεοΰ προσευχάμενοι νά έπικα·
(λεσθώμεν
Άπαντες φιλοξενούμενοι ενταύθα θελήματί Τού νά ΛπολογηθιΤναεν
Καθαροί τή καρδία, τής έπουρανίου Βασιλείας Τού, κληρονόμοι νά ά-
(ξιοιθώμεν
ΙνΤΡΙΟΣ 'Επιγεί(ον καί 'Επονρανίον νεκρώσας τόν "Αδην τή Άστρα-
(πή τή: θεότητύς Τού
'Λνέστη εκ νεκρών. Ουδείς έν τώ μνήματι. 'Εγερθείς γάρ έκ τοί μνή-
(ματος απαρχή
των κεκοιμημίνων εγένετο.
ΑΤΤΩ Η ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ
(ΑΙΩΝΩΝ. ΑΜΗΝ.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Άμφικράτονς 61 ΤΜΗΤΤΟΣ Τ.Τ. 408 Τηλ.: 768.790
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΛΤΟΧ ΗΣ
ΟΙ ΓΕΡΝΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ
Γιορτάζουμε 6έβαι·α τύ Πάσχα.
Παντοΰ άκοΰς: «Καλό Πάσχα
Χριστός Άνέστη, Καλή Ανάστα
ση...» "ίσον φαγοπότι ντύσιμο
καλό, ξρκονραση, έπίσκεψη στήν
ίκκλησία, κανένας νά μή λείψει...
Τί κι' αν στανοώνονμε τόν Χρι¬
στό καί τώρα... Αύτό ποίος τό
λογαοιάζει... Σταύρωση καθημε-
νή στό πρόσιοπο των άδερφων
μας... ,
Δέν είναι άνάγκη νάσαι κακός
γιά νά σταυρώσεις. Την σταύροι
ση την κάνουν κι' οί καλοί... Ή
έπίσκεψη στήν έκκλησιά με τονς
πολλονς στανροίις δέν μάς άπαλ
λάσσει άπ' τή σταΰρωση, άν ή
καρδιά μας συνεχίζει νάναι πίτρι-
νη... Τί γίνεται ή καρδιά μας;
"Εγινε έκκλησία; "Αμ τότε;
Ώς πότε, βρέ μου, θά σταυρώ
νουμρ καί θά μάς σταυροΛΌυν;
ΚύρΐΡ, λυπησου μας! Κάνρ μο;
νά γίνουμε καλοί, κάνε νά μή σταν
ρώνουμε καί νά μή μάς στανρώ-
νουν... Φώτιζρ μας ίίλους έμας
πού, άλλοίμονο, τ' δνομά Σον φέ
ρουμε, νά μή σταυρώνουμ* τού;
άλλους... Δώσε μας, Κύριε, υπο
μονή νά σηκώνουμε ΐόν στανρό
πού μάς φορτώνουν οί αλλοι...
Κύριε, συγχώρεσέ μας, πον πά
λι Σέ ξανασταυρώνονμε!...
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΪΛΟΤ
ίΝΛ. ΚΑΤΛΙΙΛΗΚΤΙΚΗΪ- η ·Γ»'Π
ΐνΐγΐ'Μκο ^άιτ£:.,·; ■
ΙΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ'
,Τοΰ συνεργάτον μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
«Κανείς άπ' τούς χωρικοϋς δέν
έ'χασε την ήσυχία τού γιά νά ρ<ο τήσει την Κυρία, τί ήθελε... Μο- νάχα ή φιλοξενουμένη τοΰ άρχον τοχωριάτη, ή Άθηναία, προθυμο- ποιήθηκε νά σηκωθή, νά την πλη- σιάσει καί νά την περιποιηθεϊ!... Σάν εςραγαν ολοι, ή κοπέλα πή ρρ την κυρία καί την βοήθησρ στήν προμήθεια ιτοή σιΐταριοΰ... "Ετσι ή γνναίκα αύτη εφνγεν άπό χωριό ίκανοποιημένΐ), πατριώτισσά της!!. — Αντό ρΓναι τό πρωτο χάοι σόδιο τής πείνα: πον εγραψα, εί- πα τότες στήν τοανή ρήγισα καί σιώπησα!. — Τό άλλο; μ' άριότησεν ή μ«ρ μαηοστήθα... Μά τα δικά μόν χεί λη δέν τολμοϋσαν ν' άρχίσονν... — Γιατί δέ μιλάς; Καί τ' δλ- λο; λέγει!! — Καλλίτερα νά μή στό π;ώ! Γιατί ντρέπομαι πον είμαι άνθρο) πος! — θέλω νά μοΰ τό πεϊς! Καϊ γούρλο)σε τα μάτια!.. Καί τότες έγώ σάν εΐδα τα γονρλωμε'να μά τια τής ρήγισας, έρίγησα κι' άρ χίνησα νά τής διαβάζω καί τό δεύ τερο έπεισόδιο τής πείνας των Αθηνών! «Ήταν Φλεβάρης τοΰ 1942. Στό έστιατόριο «Πανελλήνιον» τής όδοΰ Πανεπιστημίου, πού τό ρΐχαν έπιτάξρι οί Γερμανοί άπο τίς πρώτος μέρες τής εΐσβολής, στάθηκεν ενα Στρατιωτικό φορτη γό αΰτοκίνητο, γραάτο άπό ψω- μιά, προωρισμενα γιά τα Γερμαν1 κά στομάχια.. Τό αύτοκίνητο συνώδεναν δνο Γερμανοί στρατιώτες. Τίς μέρες έκεΐνες, Ιβλεπε κα¬ νείς σνχνά, νά πεθαίνουν στό δρό μο παιδία άπό πείνα!... "Ενα παι δι ενδεκα χρονώ, μή ύποφρρον- τας την πείνα τού, ετρεξε στό αϋ τοκίνητο ποίι σταμάτησε στό «Πά νελλήνιο» τύ πλησίασε καί ιϊρπα- ξε ενα ψωμί... Βιαστικά ?κοψε δυό μντουκιές καί τίς ?χ<.οσε στύ στόμα τού. Ό Γερμανός στρατιώτης, ξε πίσω τού γιά νά πάρει τό ψιο- μί... "Ολαι οί διαβάτες πού παρα κολουθοΰσαν τή σκηνή, περίμενον νά δοΰν τόν μικρά, νά δέχετα1 τώρα τα ραπίσματα τοΰ Γερμα- νοΰ στρατιώτη... Πλησίασε τό πα· δί, πήρε τό ψωμί καί μέ την μί γαλύτερη εύκολία πού σπάει κα¬ νείς μιά βέργα, άρπάξει τό δεξι χέρι τοΰ παιδιοΰ κα'ι τό σπάει στό γόνατό τού... Τό κακόμοιρο, λι- ποθύμησεν άπό τόν πόνο καί ξα- πλώθηκε στόν δρόμο!... ΟΙ διαβώ τες ?κλεισαν τα μάτια μπρός τό φρικιαστικό αύτό Θέαμα!.. Κι' ό Γερμανός στρατιώτης, γύρισε στό αύτοκίνητό τού ήρε- μος σάν νά μή σννέβη τίποτε! Έδ(ΐ) σταμάτησα! Μιά όλιγόλε πτη σιγή διαδεχθηκε τό διάβα- σμά μου! Κι' ή ρίγισα ή τρανή, πού κρατοΰσε στ' δνα της χερι χαρτί καί πέννα, ξεδίπλοσρ τόν χάρτη τής Εύρώπης ! ! ! Καί «ράνηκαν μποοστά ιιου χώ ρες καί πολιτεϊες! Παντοΰ καπνοί καί χαλάσματα καί αϊματα καί κόκκαλα! Καί νά, μιά μικρή χώρα, 6ου τηγμένη σττό δάκρυ καί στό αίμα, άπό τόν "Εβρο ποταμό καί τόν Στρυμωνα, ώς τόν Ταΰγετο καί τόν Ψηλορείτη!... Παντού χαλά¬ σματα καί έρήμίοση. Κΰτταξα κατάματα την πανώ- ρια ρήγισα! Κ α τ ά ρ α, φώναξε τραντα χτερά καί ξεκίνησρ νά φύγρι. — Μά ποία είσαι κυρά μου, τή ρώτησα ίκετευτικά! — Είμαι ή Ίστορία! μοΰ εΐπε καί χάθηκε! ΤΕΛΌΣ Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΪ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΛΤΩΝΟΙ ΜίΣΑΗΛΙΔΩΝ ται ότι προγενέστερον σχετικόν διάβημα τοΰ Στ>νδέσμου άπετέλε-
σεν άφοριιήν έκδόσεοος τής έγκΐ'
κ/.ίου αυτής, είς την οποίαν τονί-
ζεται ότι ή προτίμησις τέλει υπό
τόν όρον, ότι τα έγχώρια προϊόν
τα πληρούν τάς υπό των κειμρ-
νων διατάξεων τιθεμένας προϋπο-
θίσεις.
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
ΟΙ δνό γεροπαραλυμμένοι άγκω
μαχοϋνε άπ' την άγωνία πού πα-
λαίβανε καί μόλις μποροΰνε νά
σταθοΰνε στά πόδια. Ή Κλεοφί
λη βλέποντας τό Γιακουμή, τρέ-
χει δίπλα καί τόν άγκαλιάξει. Τό
ϊδιο καί ή Λοΰλα, τρέχει κι' αύ
τή κοντά στό Βέππο. "Τστερα ό
Γιακουμής ψάλλει τόν έξάψαλμο
στούς γέοους, τούς λέγει ν' άφί-
σουνε στή μπάντα τίς παντρπές,
γιατί ή Κλεοφίλη θά γίνη δική
τού καί ή Λοϋλα τού Βέππου. ΟΙ
γέροι, άναγκαστικά φάγανε τή
χυλόπηττα, δώσανε την ίνχή
τονς, στά δύο ταιριαγμένα ζεν-
γαράκια, ΰστερα οί γρηές καί μα¬
ζύ όλος ό κόσμος τό ϊδιο τούς
εύχήθηκαν τα καλά τέλη. Στήν
ώρα τού γλεντιοΰ ό κνρ Βαλέρι-
ος θνμήθηκε τό γράμμα τού φί
λον τον Γιλώτον καί τό ζήτησε
άπ' τό Γιακονμή. Αύτός πού τώ-
χε ξεχασμένο καί δέν ήξερε σέ
ποία τσέπη τού τό εΐχε, σάν τώ
6ρε, τώδο>σε στόν Βαλέριο. Αύ
τος τ' άνοίγει καί τό διαβάξει
φίοναχτά:
Φίλε κύρ Βαλέριε,
'Επειδή σήμερα ίχουμε Πρω-
ταπριλιά, γιά διασκέδασι σοΰ
στέλνουμε αυτόν τόν βλάκα, πού
ετυχε περαστικός άπ' τό χωριό
μας. Κάμετε τον δτι θέλΐτε. Γε
λάστε τον, μουντξουρωστε τον,
είναι ΰποκείμενο πού τα σηκώνε;
δλα.
Ό φίλος σου Φλόκος
"Οταν τ' άκούσανε αύτά δλοι
μείνανε μ' άνοιχτό τό στόμα. "Ο
μο>ς τα γράμμα δέν εΓχε άποτέ
λίσμα, γιατ' ήρθε πολ.ΰ άργά καί
τα πράμματα ήτανε τελειθίμενο
καί καλοτελειιομένα μάλιστα.
Έδώ εΓπε ό κ. Χρηστάκης στό
Γιονβανάκη θά σταματήσης τό
γράψιμο καί τοΰ έξήγησε προφο
ρικά, δτι αύτό πού ίγραψε είναι
δ σκελετός τοΰ Εργον τού καί ό
τι στήν κατάλληλη στιγμή πού θά
φορμαριστή, θά προσθέση κι' δλ
λες κωμικές σκηνές, πού ή άπά
δοσις τοΰ Ιργου νά είναι πλή-
ρης. 'Επίσης είπε πώς Ιχει σκο
πό ωρισμένα μέρη νά τα ένορ-
χηστρώση μέ κατάλληλη μουσική
άπ' ίνα καλό μαέστοο, γιά ν·ό
πάρη στό τέλος τή μορφή όπερέτ
τας, πού τα χρόνια έκεΐνα συν'ει
θίξονταν πολύ. Μετά άφοΰ κου-
6εντιάσαν·ε λίγο γιά την πολιτι-
κή καί γιά τόν πόλεμο μεταξί)
Ελλάδος καί Τουρκίας, δ Γιου-
βανάκης μέ τόν πατέρα τού μα¬
ζύ, σηκωθήκανε εύχαριστήσανε
θερμότατα τόν κ. Χρηστάκη, πού
προ<τεχρέρθηκε εύγενέστατα νά συμβάλη είς την άρτιωτέρα έμ- φάνισι τοΰ βιβλίον τού, τόν κα ληνυχτήσαμε καί τραβήξαμε γιά τό σπίτι. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 318ον Ό Πιέρ έλ Μαζούρ, λαμποκο- πώντας μέσα στήν φανταχτερή τή.· καταπλούμιστη άπό χρυσά καί άρ- γυρά σειοήτια στολή τού Μαμρ- λονκον τής φρονράς τοΰ Ναπολέ- οντα, κατέβηκε στήν καρα6όσκα- λα τοΰ Χουνκιάρ 'Ισκελεσί καί καμαρωτός κάβησε στό καφ*νείο τού δάσονς. Πεοίμενε νά ε'λθη άπο τα θεραΛειά τό άκάτιο τής Γαλλι¬ κής Πρεσβείας γιά τα καθημερι- νά ψώνια, μέ τό όποίο καί κατ« τόν συμφονηθέντα τρό,το, θά πλη ρθφοροΰσε την πρέσβειρα, γιά τα (Ί.τοτελέσματα τής άποητολής τον. "Ως πον νά φτάση τό διπλωμα τικό άκάτιο, στό Χουνκιάρ Ίσκελρ σί καί μιά πού μάς δίνεται ή εύ- καιρία, δς μιλήσουμε λίγο, για την ύπέοοχη καί ίστορική αύτη τοπο- θεσία τής Πόλης. Έδω, σ' αΰτό τό δάσος, λένε πώς εΐχε τό παλά τι τον, δ βασιληάς των Βί6ρν- κων, δ "Αμυκος, έδώ γ-εννήθηκ* ή Άγία "Ελένη, έδώ βρισκόνταν τα περίφημα παλάτια τοΰ Μηλουδίον ( Ιδώ διασκέδαξε ό διαβόητος έκεΐ νος αύτοκράτορας Άνδρόνικος ό 1 Κομνηνός, δταν ξεσήκωσε τόν δ¬ ' χλο εναντίον τον, δ Ίσαάκιος "Αγ Ι γελος. (Ό Άνδρόνικος — μιά ( καί τόφ-ερε ό κουβέντα — ε{χε πολλές ίκανότητες τόσο πολιτικές δσο καί στρατιιοτικές καί ίσως νά κατόρθιονε νά σώση τό θρόνο καί την αϋτοκρατορία, δν δέν ήταν ά νηθικος καί άσννείδητος. "Ητανε κάτι άνάμεσα Άλκιβιάδη καί Νέ ρωνα. 'Επικούριος, φιλόδοξος, ίκα νός, καλοξωιστής, άγριος, γενναϊ- ος, ίπποτικός, άλλά καί .ταληάν- θρωπος, έπίορκος καί σκλ.ηρός). Έδώ εϊχανε στοατοπεδεύσει οί Σταυροφόροι τοΰ Λονδοβίκον Ζ' καί έδώ παραθέριζε ό Σουλτάνος καί δέχοταν είδικά τόν Γάλλο πρε σβευτή, πού κατά μιά παληά σ<- νήθεια, τον προσέφερε λονλούδια, φροντα καί όιάφορα γλνκά... Σ' αύτές τίς δεξιώσεις, πολλές φο- ρές εΐχε πάρει μέρος σάν στο- ματοφύλακας τοΰ Γάλλον ^οέσβυ καί 6 Πιερ Ιλ Μαξούρ, πού περι- μένοντας όπως είπαμρ τή 6άρκα άπό τα θεραπειά, ξεκεούκκιζε τό κομπολόγι τού καί άπολάμβανρ τόν καπνό τοΰ τσιμπονκιού τον, βνθισμένος στίς δμορφες άναμνή σπς τοΰ παρελθόντος. Θιιμόντανε τή μάχη των Πυραμίδοη1, στήν δποία τα στρατεύματα τού Ναπο λέοντα εϊχανε κατατροπώσει τούς Μαμαλονκους. Σ' έκείνη τή μά¬ χη, ή μάλλον ΰστερα άπ' έκείνη τή μάχη, ήτανε τυχερό νά γνωρί ση προσο>πικά τόν Αύτοκράτορα
καί νά μπή άπό τότε στή ορουρά
τού. Ό Πιέρ έλ Μαζούρ εΓχε έν-
ταχθή άναγκαστικά στά Σώμα αύ
τό, άπό τόν Χεβίδη τής Αιγυ¬
πτου, στόν όποΐο είχε πουληθεΐ
δοϋλος καί ϊητοϋσρ την εύκαιρία
νά άνακτήση την ελευθερία τού.
Τόν καημό τού, τόν είχε έμπιστευ
θή σ' ενα πολύ φίλο τού Μαμελοΰ
κο, τόν Ρουστάμ, πού ήτανε Ριο
μηόί καί τό πραγματικό τού δνο¬
μα ήτανε Νικολής Παπάζογλου;,
άπό τόν Τσεσμέ, γι' αύτό καί οί
"Ελληνες τής Αιγυπτου τονέ λέγα
νέ «καπιετάν Νικολό, Τσεσμελή».
Παρουσιάστηκαν λοιπόν οί δυο
φίλοι στά Ναπολε'οντα καί τού ζή
τησαν νά τούς πάρη στή δούλε·ψή
τού. Ό Μποναπάρτε ίνθουπιάστη
κε μέ τή γνο>ριμία τονς καί σκέ
φθηκε νά άνασνγκροτήση τό Σώ
μσ των Μαμελούκίυν καί νά τό
έντάξη στή προσωπικιί τΛυ φρου-
Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε
είς την
ΣΥΝΕΧΗ τί Ο Δ Α
τοϋ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθηβις
τής εξελίξεως
Τί)ς άνδρικής Μοί άς
ΒΟΓΛΒΣ 41
Τηλέφ. 235.572
μ;λλβγ>
ά. Καί πράγματι τό ΐδρυσ:· έκεί
νο τύ Σώμα τότε, βάζοντας επι
κεφαλής τού έναν δλλο ΡιθΓηό,
νονθο/ακό άπό την Τήνο, τόν Μπα
ρτελεμύ (Βαρθολομαϊο) Σέρρα,
οτόν οποίον άπένειμε τόν 6αθμό
τού λοχαγοΰ.
Ό Ναπολέων εΐχε δχι μό"ον έμ
πιστοσΰνη, μά καί άδυναμία στοΰς
"Ε'ληνες καί είναι πολύ πιθανόν
άν ή μοίρα τού δέν άλλαξε, νά ά
πελευθέριονε αΰτός την 'Ελλαδα
ναί ν ά την ξανακάθιξε Ρήγισσα
τςανιΙ: στήν Πόλη. 'Τπάρχονν πολ
λά Ίστορικά στοιχεία πού μάς φέϋ
νούν σ' αυτή τή σκέψη, γι' αύτό
κα" την ριψοκινδννεύομε. 'Ωστόσο
δε.ν θά τα παραθέστομε, γιατί ξε-
φεύγουν άπό τό θέμα μας, άπό
τό όποΐο ήδη άπομακρυνβήκαμε.
Λεν ΐ'ποροΰμε, δμος νά κλείσου-
μΐ· την παρενθεση αυτή, πρίν ποϋ
με ότι ύπάρχουν σοβαρές ενδεί¬
ξεις, πώς δ μεγάλος έκεΐνος άν-
θρτοπος ήταν έλληνικής καταγω-
γής. Είναι γνίοστό πώς στίς φλέ
6ες των Κοοσικανών τρέχει πολ.ύ
Μανιάτικο αίμα καί πώς άκόμσ
καί σήμερα οί μετανάστες αύτοι
τής Μάνης, δχι μόνο διατηρονν,
ά/.λά έ'χουν επιβάλλει τα ήθη, τα
ϊθιμα καί τόν τρόπο τής ξιοής
τονς στούς ντόπιους. Άκόμα καί
την γλωσσα τονς. Ή τοπική γλιόσ
σα των Κορσικανών καί σήμερα,
είναι γεμάτη άπό έλληνικές λε-
|εις, όπως καί των γηγενών τής
νοτίου Ιταλίας. Την έλληνική κα
ταγωγή τοΰ Ναπολέοντα την ένι
σχύουν καί μερικές μαρτυρίες, πού
τίς θεωροϋμε σοβαρές καί πού ως
τα τώρα δέν έ'χουν διαψευσθή.
Ή κόμησσα ντ' Άμπραντές γρά
φεΐ στά άπομνημονεύματά της ό¬
τι «δταν ό προγονός της Κωνσταν
τινος Κομνηνός - Σ τεφανόπονλος
(άπόγονος των Βυζαντινών Αύτο
κρατόρων τής Τραπεζονντος) εγ¬
κατεστάθη είς την Κορσικήν, επί
κεφαλής των έκ Μάνης 'Ελλήνων
άποίκιον, των (ρετ'γόντιον τόν τονρ
κικόν ζυγόν, είχε μεταξϋ των νί-
ών τού καί ενα όνομαζόμενον Κα
λόμερον. Τούτον καί απέστειλε
πλησίον τοΰ Μεγάλον Δονκός τής
Τοσκάνης είς Φλωρεντίαν, δπου
καί μ« την δύναμιν τοϋ περιβάλ-
λοντος, σ»>ν τώ χρόνω. μετεφρά-
σθη τα δνομά τού είς Μπουόναπάο
τε, καθ* δν τρόπον ακριβώς καί
ετέροι Μανιάται, οί Ίατρίδαι μ?
τεποιήθησαν γλωσσικώς ώς «Μέδι
κοι». 'Επίσης ή Άσπασία Καλη-
μέρη (1770 - 1863) γράφη στά
άπομνημονεύματά της τα παρακά-
τω:
«Ό πάππος μου Άγησίλαος Κα
λημέρης, πειρατής έκ Μεσσηνίας,
μοΰ ΐλεγε συχνάκις, δτι δταν θά
μεγαλώσω θά μεταβιόμεν ίίς Κορ
σικήν, δπου είχομεν κτήματα. 'Ε-
κεϊ, μοϋ έλεγεν ήτο έγκατεστημε
νος ό ανεψιός τού Κάρλο Μπουο
ναπάρτε (δ πατέρας τοϋ Ναπολέ
όντος), δ δποϊος εΓχε σπουδάσει
Νομικά στή Ρωμη καί στήν Πί-
ζα, μέ ϊξοδα τοΰ πάππου μόν...
Την ημέραν τής Παναγίας (15.8.
1769), ή γυναίκα τοΰ Κάρλο ποϋ
ήταν στό μήνα της, πήγε στήν
Έκκλησία τής Παναγίας νά προσ
ενχηθή, δπως εκαναν δλοι οί "Ελ
ληνες, οί ένκατεστημένοι είς την
Κορσικήν. Έκεί καί την επιασαν
Ι πόνοι. Έγνρισε στό σπίτι της
ίίπου έγέννήσε τόν κατόπιν Αΰτο-
χράτοοα των Γάλλων έπάνο) σ' ε¬
να κνλίμι, τό οποίον ό πάππος
εΓχε διορήσει είς τό ξεΰγος
την ημέραν των γάμων τοιν».
Στήν Τζίμοβα τής Μάνης, στά
1809, οί Μανιάτες ϊλεγαν στόν
Γάλλο πλοίαρχο Ριγκώ μέ πίρηφά
νεια: «Ό Αύτοκράτωρ σας κατά-
γρται άπό τάν τόπον μας».
Έδώ καί λίγα άκόμα χρόνια,
δ έ'ξοχος ελληνιστής τής Σορβόν
νης Μιραμπέλ εγραφε στόν μακα
ρίτη τόν Ναπολεοντιστή Σπύρ.
Παππδ:
«Ή πίστις περί τής Μανιάτι-
κης καταγωγής τής οικογενείας
Βοναπάρτη είναι άκάμη ζώσα είς
την Μάνην καί αί περιοχαί Οίτΰ-
λου καί Κίττας έρίζουν περί την
δόξαν, ποία ακριβώς τοΰ εχρησί¬
μευσεν ώς λίκνον».
Έδώ κλείνουμε την παρενθεση
καί ξαναγυρίξουμε στόν φίλο μας
τόν Πιέρ έλ Μαζούρ, πού έξακο-
λουθεϊ νά είναι βυθισμένος στίς
άναμνήσεις τού...
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Ένοικιάζιται κατάστημ* γίονιβΐ
ον επί τής δβοΰ Καρεχγεώργη τής
Σβοβί 8 Χαΐ —^ έξ ,2 {Μ0< Πληρος^ρία* παοα τή Ιβιο ΜαοΗσει 'ΜΪμϊο··, όβός Άλιξ. ϊοΤτσον 24 ΚολβΛκι. 'Ω ραι 5—7 μ4ΐ.

Διά
την Άγροτικήν 'Ανάπτυξιν τής Χώ^ας.
ΕΝ0Π1ΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΕΗΙΚΗΣ [ΕΒΡΠΚΗΣ ΕΡΕΥΗΗ!
Τοδ χ. ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΤΟ ΠΟΤΛΟΤ, γεοπόνο,, - έρεννητοτ
Β πιστοσύνην.
5) Νά βελτιωθούν οί δοοι έογα Ι δ) Ή άναξήτηττ,ς καί εσαρα.
0;α; καί άμοιβής ^ των έπιστημό : γή τοϋ .τνίύματος τού Νόμου ντη
νων έρευνητών. Οντω θά άποφν- μαίνπ .'.ρωτοβουλίιχν προαο.πικό
γωμεν την διαρροήν τού είς φα.ά Ι τητα. θάρρος, ανάληψιν ιύθύνιις.
λ.Ίλι'/ι κεφάλαιον αας. Ι ΚλΙ ^λ,, ,.·.α.'_.-. _<.. » . ... ούσία κεφάλαιον μας. Είναι γεγονός ότι πολλά είς έγ- «φβλικήν ύλην κεφάλαιά. μας φΓύγουν είς άλλας χώρας, Ενθα. (νρίβκονν εύνοϊκωτέρους όρους εργασίας, άμοιβής καί σταδιοδρο μίας· 6) Νά έπαναπατρισθοΰν οί δια ΛρίΛοντες είς τό εξωτερικόν νέ οί "Ελληνες ερευνηταί διά την έΛάνθρωσιν τής προτεινομένης ονντονισμένης έπιστημονικής καί ίφηρμοσμένης επι—ημονικής έρεύ νης τής Ελλάδος. Οί επιστήμο¬ νας ερευνηταί ούτοι θά δύνανται _γά διδάσκουν μαθήματα τής εΐδι χότητός των είς τάς · ανωτέρας χαί άνωτάτας σχολάς τής πατρί δος μας ώς συμβαίνει είς άνε- πυγμένας χώρας. 7) Είς τινά ίδρύματα ερεύνης πάρεισέφρνσαν στελέχη τα όποία δέν ίχουπν την εΌρεσιν και τόν Ιρωτα πρός την ίρευναν. Έπι- ©αλλεται κατά την άναδιάρθρω- σιν καί πυραμοειδή έπάνδρωσιν τής προτεινομένης ένοποιημένης γεναής γεωργικής ερεύνης νά γί νη έ.-πλογή τού έπιστημονικοΰ καί τακττκοΰ έργατοτεχνικοΰ προσωπι χοϋ μέ αύστηρά άμερόληπτα κρι τήρια ώστε νά προσεγγίζουν τού λάχιστον τα άπαιτούμενα προσόν τα Ης στελέχη ερεύνης δτινα πά ρατίθενται έν συνεχεία τού σημει ώματός μας. Πλήν των δνω έκτεθέντων διά την ένοποίηστν καί συντονισμόν τής ερεύνης οί έκτελεσταί της δέ όν νά έμφοροΰνται άπό: α) Πλήρη ελευθερία έπιστημο νίκης σκέψεως καί φαντασίας, ά οφαλως έντός των προγοαμματι- βθέντων πλαισίων. β) Όφείλονν νά έρευνοΰν τάς νέ^ας Ιδέας καί τα νέα συστήμα το καί νά έξετάζουν κατά πό¬ σον θά συνέόαλλον ταύτα είς την καλλιτέραν εκτέλεσιν των καβη- κόντων των. γ) Πρέπει ή διοίκησις είς ό¬ λος τάς βαθμίδας νά εμπνέη έμ Καί την εύθύνι; τήν άνιιλαμΓ'ά- νουν οί άκέραιοι καί δξιοι. Αύ¬ τοι, δέν ζητοΰν τήν περιχαρί'.κω σίν τοιν είς τούί" τύπους, Γις τό ξηρόν γράμμα τυϋ Νόμον, άλλά άνιχνεύουν καί 0-ν.ιξητοϋν ΐταρρα λέα την θυσίαν. ε) Ή ϊοευνα Γ>έν ϊχει ανάγκην
άριθμοΰ ϋπαλλήλων, ^χει ανάγκην
άξίων έρευνητών. "Εχει άνόγκην
άτομον εχόντων τό πάθος κ,ά ε
φεσιν πρός την ί·:ρευνην, ι όν ε-
ρωτα καί τήν φλόγαν πρός αυ¬
τήν. Οί ερευνηταί πρίπει νκ ή-
λεκτρίζονται άπό τάν σκοπιη νά
ΰπηρετοΰν τήν πΛτρίΛα των καί
την άνθρωπότητα.
στ) Στόχος νιΰν έρειηητών
πρέπει νά είναι πάντοτε ή βελτί
ωσις, ή Γίνοδος, ή πρόοδος καί
μέλημά τον κάθε τί τό ό.τοϊον
προά7ει τήν Γύημερίαν των συν
άνθρωπον των.
ζ) ΠρεΊτει πάντοτε ν.Ί προσπα
θή νά έΐιιτυγχάνη ό μέγιστον μέ
τα μέσο τό όποϊ.ι διηθέτει καί
νά άξιοποιή τάς υέας Ιδέας.
Πρέπη νά καλλιτερεύση καί νά
ένισχύη την 'ερευνον ηι.·ός . όφε-
λος τού κοινωνικον· σύνολον. Νά
είναι ύ.τέο τής Ιυν.χβ,'ας, τού δια
λόγον καί κατα τοϋ μονολόγαυ.
ι) Ίέλος νά ίηαθετουν πολύ κα
λή παοατηρητικότητα, κρίσιν, μνή
μην, ίπιμέλειαν, εύσυνειδησίαν,
προσοχήν, ακρίβειαν, επιστημονι¬
κήν μόρφωσιν, φιλαλήθειαν, α¬
ξιοπρέπειαν, άμεοοληψίαν καί σο
βαρόιητα.
'Ττό τό ανωτέρω πνεΰμα καί
σκέψεις ποοτείνετ.<.ι ή ΰπαγωγή τήΓ γεοις>γ4χής ερεύνης υπό ένιαϊ
όν «ρορΓ·α.
"Ας πρασπαθήσωμεν λοιπόν νά
ίξουδετε>ώσομεν την αργοπορίαν
μας διότι οί μπονεκτούντες έξα-
φανίζονται είς τόν περί υπάρξε¬
ως άγονα (κατά την κληρονομι-
κότητ(ΐ).
1
Κοσμάς Παρασκενόπονλος
Γεωπόνος — 'Ερευνητής
Τα έπιτεύγματα τής Έλληνικής οίκονομίας κατά τό 1969
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟ1ΚΗΤΟΥ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. ΓΑΛΑΝΗ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΗΝ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
Η ΚΑΤ1ΝΙΑΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ
"Εως τώρα έγνιορίξαμεν ίίτι ή
έξίλι|ις της καταναλώσεως έξαρ-
τάται κυοίως άπό την αύξησιν τού
είσοδήματος καί, κατά δεύτερον
λόγον, άπό τάς άλλαγάς είς τάς
«σχετικάς τιμάς», ώς και άπό την
μεταχττροφήν των .ιοοτιμήσεων,
έξ α'ιτίας τής βελτιώσεως τού (Ίιο
τικοϋ έπιπέ^δου καί τής προσ,ρο-
ράς νέων αγαθών. Διά. τοϋς με-
μι—ιένους είς τό φαινόμενον τής
καταναλωτικής δαπάνης, ΐοως Ιδι¬
αιτέραν σημασίαν, ώς πανάγοντες
έ~|ρεάζοντες την καταναλιοτικήν
λειτουργίαν νά είχον: ή άστυφι-
λία, ή κατανομή τής άπ(ΐσχολήισ«-
ως καί μερικαί άλλαι διαοθροκτι-
κής σημασίας μεταβολαί.
"Ηδη, αμχος ή 'Κθνιχή Τράπε
ζα προσθέτει είς την σειράν των
άσταβων αυτών παοαγύντων καί
τό βνβτημα... τής άμεσον τοαπε
ζικής πιστοδοτήοεως της Ιδιωτι-
χής καταναλώσεω'ς, τό Λποΐον πρό
κείται συντόμως νά καθιερώση, μι
μουμένη τόν ίσχύοντα είς την προ
ηγμένην οίκονομικώς άλλοδα.τήν.
Πρόκειται περί παοοχής τςαπε
ξικών πκηιίχΐεων εί- καταναλο}-
τάς, διά την αγοράν όιαρκων κα-
ταναλωτικων αγαθών (π.χ. ήλ?κ-
τρικοΰ ψυγείου, μαγειρείου, συ-
σκευής τηλοψίας καί αυριον, "ιν
θεοΰ θέλοντος άποκτή<τωμεν αϋ- τοκινητοβιομτΐχ-χνίαν, ίσοις καί ού τοκινήτου κλπ). Βάσις τής δανεΐι) ληπτικής εύχερείας τοΰ πκττολτ',- πτου βά είναι ή έπαγγελματική. άστική τού κατάστασις (π.χ. άρ- χηγός νοικοκυριοΰ). Σχοπός τής πκπώσεως 6ά είναι ή προώβησι; των πωλήβεων τής έγχωρίου 6ιο μηχανίας, ύφ* ορονς σχετικώς εύ νοϊχούς, ώς λέγεται (έπιτόκιον 9% ,διετής διάρκεια). Τα οτοι- χεία αύτά θά έκτιμωνται, ΰποτί- θΕται, βάσει ωρισμένων τύπων (στάνταρντς» καί ή πίστοισις θα έ ξαοχραλίζεται δι' υπογραφή:; «ύ- ποβχετι,κής επι—ολής», δι' ής βά σννάπτεται ούμδαβτς δανείον, με τα —ϊϊν έξασ<ράλκτιν τής ςρερεγγυ ότητος τοΰ όφειλέτον, 6ά<τει ωρι- αμένων τραπεζικών κριτηρίων... Βεβαίως, τό υπό ίμμεβον κα- βιίρωβιν βΰστημα τής «άμεσον κβταναλωπκής πίστεως» είναι διά την Τράπεζαν μία πρώτης τάξεο>ς
έργαοία, άφοΰ αυτομάτως θά πολ
λαΛλασιάσητόν αριθμόν των συναλ
λαοσομένων μετ" αυτής καί κατά
συνέπειαν τόν «τζίρον» της. Έν
τούτοις, είς ημάς ή υπό μετε,μφύ
τευαν «αταναλωτική πίστις προ
καλεί δυσπχΐτίαν, διά πλειάιδα λό
γων καί αίτιών .
Πρώτον μέν διότι δδηγεϊ είς
αίξησιν τής Ιδιωτικής καταναλώ¬
σεως, ή όποία παρουσιάζει τελεν
ταίως ρυθμόν έτηβίας άνόδοι·
β%, ποΰ ουδόλως είναι εΰκαταφρό
ν—ος, αρα ευχάριστος, διά μίαν
άναΛτυσσομένην οίκονομίαν, ή^ ό-
Λθία Ιχει ανάγκην άποταμιεύσε-
ως καί χυρίως σνστολής τής δα¬
πάνης δι' εΐσαγωγάς.
θά ϊίπητΓ βεβαίως, ότι τό μέ¬
τρον βά Ισχύση μόνον δι' «εγχώ
οια καταναλωηκά προϊόντα». Εί¬
ναι, δμως, κοινόν τοίς πάσιν ότι
τό νομισματοπιστιοτικόν μας σΰστη
Χθ^ματοδότησιν τής έγχιορίου πά
ϋαγωγής, έν τούτοις καταλήγει
εμμέσως νά χρηματοδοτή τάς εί-
σαγωγάς, διότι αύται καταλείπουν
μεγαλίίτερα περιθώρια κέρδους.
Τοΰτ' αύτό θά Ισχύση καί έν προ
κειμένω δάσει τού άφανοΰς, άλλά
Την μεσημβρίαν τής παρελθόν
σης Παρασκενής έγένρτο ή έττ;σία
τακτική γενική συνέλευσις των με
τ<·χων τής Τραπέζης τής 'Ελλά δΐ'ς, ενώπιον των οποίων ό Δ±οι κυ,τής τού Ίδρύματος, κ. Δημ. Γ(..λάνης, άνίγνο>σε την "Εθεσίν
τού επί τοϋ Ισολογισμόν τής χρή
οτιος τής Τραπέζης καιά τό
11)69. Ή "Εκθεσις τοΰ κ. Γιιλά
νι;, άποτελοΰσα συγχ,}όνω; έμπε
ριστατο)μένην ανάλυσιν τώ« κνρι
ο-έρων έξελίξεων τής 'Ελληνι-
κής Ο'ικονομίας κατά τό 190·.), κα
Θώς καί των διαγραΐτομένων ποο
οπτικών κατά τό τρέχον ετυς
1970, Ιχει περιληπτικώς ώς ακο¬
λούθως:
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΩΣ 1969
Κύριοι Μέτοχοι.
Συμφώνως πρός τί ν άνάλνσιν
των άποτελεσμάτων χ^ήσεο.ς τι .'
ίτονς 1969, τα άκαθάριστα ϊσυ
δα τής Τραπέζης έκ των έν γένιι
εργασιών της άνήλθον είς 1.09:;.
100.586 δραχμάς. Έντός τής α ό
τής χρήσεως αί δαπάναι λειτονο
γίας τής Τραπέζης, σνμπεριλαμβα
νομένων των άποσβέσεων ν,ιΑ προ
βλέψεων άνηλθον συνιιλικώς εΐί.
778.463.551 δραχμάς. Κατά σννί
πϊΐαν προέκτπΐιαν καθαρΛ κέρδη
έκ δραχμων 314.637.03!· έναντι
282.103.493 δραχμών τής προη-
γονμένης χρήσεως.
Έκ των καθαρών κεοδιΤιν τής
χρήσεως προτείνομεν την διάθε¬
σιν ποσοΰ 15.731.850 δραχμΐον είς
πρόβλεψιν συμφώνως πρό,· τό άρ
θρον 71 τοΰ Καταστατικόν. Κατ'
εφαρμογήν τοΰ αΰτοΰ άρθνΐι-υ, ώς
ετροποποιήθη διά τοΰ ΑΝ 278)
1968, προτείνομεν πρός 'Τμάς, '■>
πως έκ των καθαρών κερδ.Γιν δια
τεθή ποσόν 13.440.000 δραχμών
διά την πληρωμήν πρώτο» μερί-
σματος πρός 8% επί τοΰ μ~τοχι
κου κεφαλαίου τής Τραπέζης, ή¬
τοι 168 δραχ. κατά μετοχήν, ώς
καί έτερον ποσόν 6.720.000 δραχ
ρών διά την πληρωμήν
τον μερίσματος πρός 4% ό.Ι τοΰ
μετοχικοΰ κεφάλαιον, ήτοι $Λ δρα
χμών κατά μετοχήν. Προΐίίνεται,
έν άλλοις λόγοις, ή διανομή συνο
λικοϋ μερίσματος έκ 252 Γιραχ-
μών κατά μετοχήν ή 12% έπϊ τοϋ
μετοχικοΰ κεφαλαίου. Π ροτ .:ίνο-
μεν, έπίσης, την διάθεσΐ' τοΰ ύ
πολειπομένου έκ των κερόών τής
χρήσεως ποσοΰ, ήτοι οροχμων
278.745.185, υπέρ τοΰ /δημοσίου
Εναντι άντιστοίχως διο τεΓέντος
αύτω ποσοΰ κατά τό ίτος 1968
έκ δραχμων 247.838.493.
Τα άκαθάρισα εσοδα τή' Τρα
κητής κ. Κωνσταντίνος θάνος.
Είς την θέσιν τοΰ 'Τποδιοικη-
τοΰ τή; Τραπέζης διωρίσθη διά
σχ?τικοϋ άπό 10.9.1966 Βασιλικόν
Διατάγματης ό καθηγητής κ. Εΰ
βτάθιος Γ. Πανάς.
ΕΞΕΛΙΒΕΤΣ ΚΑΙ
ΕΠΙΤΕΤΞΕΙ2 ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Τό 1969
ετος ταχείας ά-
νόδου τής οίκονομικής δραστηριό
τητος καί τού ϊθνικοΰ είσοδήμα-
τος, παραλλήλίΐς δέ καί καί εύνο
ϊκής έν γένει .Ηαιιορφώσεΐος των
παραγόντιον, οί ότοϊοι προσδιορί-
ζουν την έσ(ι)τερικήν καί έξωτερι
κήν νομισματικήν ϊσορροπίαν.
Ή Έλληνική οίκονομία μετά
την έντάς τοΰ 1968 όλοκλήρο)σιν
της φάσεως άνακάμψεώς της, ή
δννηθη κατά τό έπιοκοπονμενον ε
τος νά επιδοθή άπεοίσπαστος είς
την άναπτυξιακήν προσπάθειαν
καί νά βαδίση ταχέως πρός τούς
τεταγμένονς αυτή μακροχρ·.>νίους
στόχους έντός των πλαισίων καί
συμφώνως πρός τάς κατευθύνοεις
καί προδιαγραφάς τοΰ ΠενταετΌΰς
1ΐρον?άυ«ατος Οίκονομικής Ά-
ναπτύξεως 1968 ■— 72.
Ούσιώδη ώθησιν ί'ις την άνοδι-
κήν κίνησιν προσέδωκεν ή δημοσι
ονομική πολιτική διά τής έκτελε
σ?ως μεγάλον υψους καί βελτιω
μέης συνθέσεοις έπενδύσεων. Πά
ΐαλλήλως, ή έφαρμοσθείσα νομι
οματική καί πιστωτική πολιτική ύ
πεβοήθησε μεγάλως την ιδιωτικήν
έπενδυτικήν δραστηριότητα, μερι-
μνήοασα ταυτοχρόνως διά την πε
"φρούρησιν τής νομισματικής στα
θΐρότητος. Ιΐρός τούτο έτηρήθη
λελογισμέντ) καί σννεπής πρός
την οιττήν τίύτην επιδίωξιν γραμ
μή.
σχετικήν ένδειξιν τοΰ Προγράμ·
ματος, τό οποίον προόλέπει μέ¬
σην ετησίαν άνοδον κατά την πε
ρίοδον 1968 - 1972 κατά 8,3%.
Ή άνοδος τής συνολικής δα¬
πάνης διεμορτρώθη υπό οΰσιωδώς
ταχύτερον ρυθμόν αυξήσεως των
έπενδνσεων έν σνγκοίσει πρός
τόν αντίστοιχον τής καταναλώσε
ως. Συνεπεία τούτον ήτο ή περαι
τέροι βελτάοσις τοΰ μεριδίου των
έπενδύσεων επί τής συνολικής δα
πάνης, άνελ.θόντος κατά τό υπό
κρίσιν ετος είς 23,5% έναντι 21,
9% τό 1968 καί 20% τό 19Ρ7.
Είναι αύτονόητον, ότι ή τοιαύτη
τάσις είς την διάρθρωσιν τής δα
πάνης αποτελεί εξέλιξιν έναρμο-
νιζομένην πλήρως .πρός την ίπιοιω
κομένην οικονομικήν άνάπτνξιν.
ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΣ ΤΙΜΩΝ
Ό δείκτης τιμών καταναλωτοΰ
διεμορφώθη κατά τό τέλος τοΰ
1969 είς ΰψος ύπερβαΐνον κατά
2,2% μόνον τό αντίστοιχον τής
άοχής τοΰ έν λόγο) ετους. (1968:
+ 2,5%, 1907: —1,3%). Έλα-
φρά, έπίσης, ίίναι καί ή αύξη¬
σις τοΰ έν λόγω δίίκτου, ήτοι 2,
1%, είς μέσον ετήσιον επίπεδον
λαμδανομένου έναντι τοΰ άντιστοί
χον μέσον επίπεδον τοΰ 1968. Ά
να." όγους έλαφράς αύξήσεις διε-
μόρφωσε καί ό τιμάριθμος χον-
δριχής πο>λήσεως. Πέραν τής πε
ρκορ;σμενης αυξήσεως των τιμών,
ένδεικτική των συνθηκών έσωτε-
ρικής νομισματικής σταθερότητος,
αί οποίαι επεκράτησαν καί κατά
τό έιισκοπούμενον Ιτος, είναι ή
προέλευστς των σημειωθεισών ά-
νατιμητικων κινήσεων. Ούτως έκ
τής αναλύσεως των παραγόντων
Ή οίκονομική δραστηριότης έ μταδολής των τιμαρίθμων, προ·
πέδειξε καθ' όλον τό διαρρεΰσαν κύπτει ότι ή έλαφρά άνοδική έ-
Ιτος ϊντηνον δνναμισμόν, κινηθεϊ , ξέλιξίς τιον έντός τοΰ 1969, προ
τό 1967, έναρμονίζεται πρός την άφ' ενός μέν τάς διανοιγομένας
άνατρέπτου νόμον των διάρροιαν πέζης κατά την έξεταξημένην
είς τό πιστωτιαόν σύστημα των ν ' χρήσιν ένεφάνισαν αδξησ ν :κ 37.
πανεπτυγμένων οΐκονομιών.
Ι 528.160 δραχμών ή 3,6%. Πα-
Άλλά καί είς τό τραπεζικόν στ'< ραλλήλως, τα πάσης φι'· ίειις στημά μας θά προκαλέση μίαν άλ δα λειτουργίας τής Γς··ιπέζης λοίωσιν, διότι ή καταγαλωτιχή πί ( συμπεριλαμβανομένων τί·«ν άπο- στις Θά αφαιρέση διοιθέστμα άπό σβέσεων καί προβλέψεων, έσημεί τησιν τοΰ έψιπορίου καί τής 6ιομη χανίας καί θά διαθέση .ταυτα ώς μεσοπροθέσμους πιστώσεις πρός ενα κλάδον, ό οποίος όπωσδήπο- τε εχει «κοινωνικήν άποδοτικότη- τα» χαμηλοτέραν των βραχυίΐρο- θέσμων χορητγήσετον, καθ' όσον εί ναι βέβαιον ότι τό διά των επί πι στώσει άγορών έξοικονομονμενον εΐσόδημα τοΰ καταναλωιτοΰ δέν πρόκειται νά διατεθή πρός άποτα- μίενσιν. Ούχ ή.ττον, καί τούς νομισμα- τικούς κανονας θά ΰπερκεράση τό υπό καθιέρωσιν σύστημα, διότι π.χ. πως θά τηρηθοΰν οί όοοι τής Νομισματικής Έπιτροπής περί προ καταΰολών είς τάς επί πιστώσει πωλήσεις (ή μήπως δέν πρόκειται περί αυτών;) καΐ πώς θά παρα σχειθή τό δάνειον, όταν ό πιστο- λήπτης Ιχει ηδη άναλάβει πίστω σιν, βάσει των όρισμών τής Νομι σματικής Έπιτροπής περί «δανεί ών προσωπικών άναγκων, μέχρι 40.000 δρχ.»; Άλλά τό κυριώτερον μειονέ- κτημα τοΰ συστήματος τής κατα ναλωτικής πίστεως είναι ότι δι' αύτοΰ καλλιεργοΰμεν είς τόν κα- ταναλωτήν την ψνχολογίαν τοΰ «βερεσέ» καί ένθαρρύνομεν τό συμ. πλεγμα τής κοινωνικής επιδείξε¬ ως (Ντεμονστασιόν έφχρέκ), ποΰ αποτελεί ενα άπό τα βασικά χά ρακτηριστιχά τής καθίνηερηιμε- νης κοιν<ονίας μας. ΔΗΜΗΝΟΝ ΠΑΡΑΤΑΣΙΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΩΟΝ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΜΕΛΕΤΗΤΑΙ Ό Σΰλλογος Διπλωματούχων Μηχαντκων Μελετητών Δημοσ(ων έργων, δι' τπΐτεμνήματός τον πρός τό υπουργείον Συντονισμοΰ, παρα- καλεϊ όπως δοθή δίμηνος παράτα¬ σις τής ληγούσης. την 30ήν τρέ¬ χοντος προθεσμίας ύποβολής των άπαραιτήτων δυίαιολογητικών πρός έγγραφήν είς τό Μητρώον Μελε¬ τητών τοΰ Προγράμματος Δημο- οίων 'Επενδΰσεων. Ώς λόγοι τής παρπτάσειος προ βάλλονται: 1) Ή άπαίτησις άρκετοΰ χρό- νοιι διά την συγκέντρωσιν των πι στοποιητικών διά μελέτας έκπονη- θείσας παρά των μελετητών είς την επαρχίαν ή τό εξωτερικόν. 2) .Η παρεμβολή έορτών τον Πάσχα. 3) Βάσει τοΰ νέον κανονισμον Άναθέσεως Μελετών θά προκύ- πτουν ίσως, άνακατατάξξΐς είς την διαμορφώση- των νέων γραφείων ωσαν αδξησιν, ϊναντι τον 1968 κατά 29.994.618 δραχμήν Γ) 4%. Ειδικώτερον, τα ϊξοδα τ(,ν έν ε¬ νεργεια προσωπικού ηυξήθησαν κατά 4 έκατ. δρχ. ή 0,8?Ι) μόνον. Μεγαλειτέραν αύξησιν ίσι;μείωσαν αί δαπάναι δι' άποξημιώ.τεις καί λοιπάς παροχάς βι' έξ λ,Οόντας ϋ παλλ.ήλονς. Ή εξέλιξις κ.ΰτη συν δέεται κατά βάσιν μέ την άσκη- θεϊσαν κατά τα τελεν Τίνϊα ετη πολιτικήν περιορισμοΰ τ οί άριθμοΰ τοΰ προσωπικού. Τα ΐ,Ίθτελέσμα τα τής πολιτικής ταΰτνς άντικα τοπτρίξονται είς την ,ίίαά την τελευταίαν τριετίαν μοιοσιν των δαπανών διά τα έν έι ει>γεία προ
σωπικόν, κατά 14 έκατ. δρχ. ή
3% περίπου, παρά την συμφώνως
τώ νομώ καί τώ καν.ινισμώ βαθ
μολογικήν καί μισθολΐ1 γ,κήν έξέλι
ξιν των ΰπαλλήλων.
Είς τάς αρχάς τοί τρέχοντος
σα είς έπίπεδα πολύ ύψηλότΓς)α
των άντιστοίχιον τοΰ 1968. Συγ¬
χρόνως, παοά την ταχείαν αίκο
νομικήν άνοδον, επεκράτησαν συν
θήκαι έσωτερικής καί έξωτερικής
νομισματικής σταθερότητος. Αΰ
τη άντανακλάται είς την σταθε-
ρότητα των τι.μών καί είς την
I-
σορροπίαν των μετά τοΰ έξωτερι-
κοΰ συναλλαγών της χώρας.
ΤΑΧΕΙΑ ΑΝΟΔΟΣ
ΤΟΤ ΕΘΝΙΚΟΤ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Ή Έλληνική οίκονομία, υπό
την ίύνοϊκήν επίδρασιν τής ασκή
θείσης άντικυκλικής καί άναπτυ-
ξιακής πολιτικής, είχεν ήδη έντός
τοΰ 1968 συμπληρώσει την φάσιν
άνακάμψεώς της καί άναπροσα-
νατολισθή πλήρως πρός ταχείαν
άνοβικήν πορείαν. Κατά τό 1969
ένετάθη ή άνοδική εξέλιξις, έ-
νώ συγχρόνως κατέστησαν περισ
σότερον εύκρινεϊς αί γενικώτερον
σνντελούμεναι διαρθρωτικαί άνα
προσαρμογαΐ τής Έλληνικής οΐκο
νομίας πρός την κατεύθυνσιν των
στόχων τοΰ άναπτυξιακοΰ της
προγράμματος. Ειδικώτερον κα
τα τα διαθέσιμα προσωοινά στοι-
χεία τής Διευθύνσεως Έθνικών
Λογαριασμών τοΰ 'Τπουργείου
Σιιντονισμοΰ, τό ακαθόριστον ε¬
θνικόν είσόδημα είς σταθες>άς τι
μάς έσημείοισεν έντός τοϋ λήξαν
τος ϊτονς μίαν των μεγαλ.ειτέ-
ρων ανξήσεων των τελευταίον έ-
τών — καί έκ των ΰψηλοτέρων
διεθνΐος — διαμορφωθέν είς ΰ
ψος κατά 8,3% ανώτερον τού ,άν
τιστοίχου τον 1968. Ή δνοδος αυ
τη συγκρίνεται πρός άντιστοίχονς
αύξήσεις έκ 4,9% τό 1968, 4,5%
τό 1967 καί 6,5% τό 1966, άντι
στοιχεί δέ είς την προβλεπομέ¬
νην υπό τού Πενταετοΰς Προ¬
γράμματος Οίκονομικής Άναπτν
ξεως 1968 — 72 μέσην ετησίαν
ετος, διά τοΰ ύπ' άρι'Ι. 413)1970 αύξησιν (7,5 - 8,5%). Πέραν
Ν. Δ)τος άφ' ενός πιρετάθη ή τοΰ ύψηλού ρυβμοΰ τής αυξήσεως,
διάρκεια λειτουργίας ιτής Τραπέ εύνοϊκή έμφανίζεται καί ή διάρ-
ζης μέχρι τέλους τού ϊτονς 2000 θρωσις αυτής. Οϋτως, ή πραγμα-
καί άφ' ετέρου ηυξήθη τό μετο τοποιηθεϊσα δνοδος προήλθεν μέν
χικόν κεφάλαιον αύι ής έκδοθει- Γξ όλων των οίκονομ*·κών τομέ-
μα αν καί «ϊριορίζίται. είς την μελβτων.
σών 20.000 νέων μετκχών συνολι
κης όνομαστικής άξίας 42 έκατ.
δρχ. Κατόπιν τής αυξήσεως τα»
της τό όνομαστικόν κεφάλαιον
τής Τραπέζης άνήλθτ συνολικώς
είς 210 έκατ. δρχ., κατανεμόμε
νόν είς ΙΟΟ.ΟΟΟ μετοχάς.
Κύριοι Μέτοχοι.
Καί κατά την παρ >ΰσαν συνέ¬
λευσιν εΰρίσκομαι διό μίαν εισέ¬
τι φοράν είς την είτ άριστον θέ-
τό Ίδρυμά μας σννΐ χίζον μακρο
σιν νά διαβεβαιώσω 'Τμάς. ότι
χρόνιον πλ.έον παράδοσιν, άνταπο
κρίνεται πλέον ή έπαι κώς είς τάς
σοβαράς νποχρεώσεις καί ευθύνας,
αί οποίαι άπορρέουν έκ τής ύψη-
λής άποστολής τον. 1 ίς τό σημαν
τικόν τούτο έπίτευγμα κεφαλαιώ
δης είναι ή συμβολή τοΰ προσω¬
πικού τής Τραπέζης, τοΰ οποίον
ό ζήλος καί ή άφ·θιΐίωσις εκδη¬
λούται είς πάσαν μορφήν δραστη
ριότητος τού Ίδρύμο τος. Ή μεθ'
νποδειγματικής εύσυχειδησίας και
εξαίρετον ίκανότητ ις άνταπόκρι
σις όλων των ύπΐ'λλήλων, ά,ώ
των άνωτάτων μέχρι των κατωτά
των βαθμίδων, είς τ,ϊς άπαιτήσεις
τής υπηρεσίας, καθιιΐτά έπιβεβλη
μένην την απονομήν δίκαιον έ.ιαί
νού, τόν οποίον παρ·.καλίί> την Γε
νίκην Συνέλενσιν ό.ΐως έκφρόση
μεθ' ημών πρός απκν τό προσω¬
πικόν τοΰ Ίδρύματος.
Κατά την διάρκειαν τής έ;υ-
σκοποινμένης χρήσεως άπεχώρηο.-
τής Διοικήσεως ιής Τραπέζης,
παραραιτηθείς, ό τέως 'Τποδιοι-
ιον .περισσότερον όμοος σννέβαλεν
είς αυτήν ό τομεύς τής δευτερο-
γενούς παραγωγής, ή όποία διά
δεύτερον κατά σειράν ετος ένεφά
νισε ταχείαν αύξησιν, έκτιμωμέ-
.·ην είς 12% έναντι 11,1% τοΰ
1968 καί 2,8% τοΰ 1967. Ή βιο
αηχανική παραγωγή ειδικώτερον,
ή δποία αποτελεί τό έπίκεντρον
τής προσπαθείας οίκονομικής άνα
ιτύξεως, έπραγματοποίησε πε-
οαιτέρω έπιτάχννσιν τής αΰξητι
κης της εξελίξεως κατά τό έπι-
σκοπούμενον ?τος (+ 11,3% έναν
τι + 7,2% τοΰ 1968), ώς προ-
κύ.ττει έκ τοΰ ο'ικείου δείκτου
τής ΕΣΤΕ.
ήλθε βασικώς έκ των έλεγχομέ-
νων υπό τοΰ Κράτους τιμ&ν, άνα
φερομένων κυρίως είς υπηρεσίας,
ώς καί έκ τής εμφανίσεως ώρι-
σμένιον στενοτήτων είς την προσ
φοράν άγροτικών προϊόντων, σνν
δεομένων μέ αύτόνομα αίτια.
ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
ΙΣΟΖΤΓΙΟΤ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Ίσορροπία διετηρήθη κατά τό
1969 καί είς τό ίσοζύγιον εξωτε¬
ρικών πληρωμών παρά την σημει
ωθεϊσαν σημαντικήν δτεύρυνσιν
των πληρωμών δι' εΊσαγωγάς
κατ' ακολουθίαν τής έπιταχύνσε-
ως τής έπενδυτικής καί τής πά
ραγωγικής δραστηριότητος. Σνγ
κεκριμένως, κατά τό τέλος τοΰ έ-
πισκοπουμένου ετονς τό ίσοξύγιον
πληρο>μών τής χώρας έξισορρο.τή-
θη νπό τό αντό περίπον νψος
συναλλαγματικών διαθεσίμων τής
Τραπέζης τής Ελλάδος, ώς καί
κατά την έναρξιν τοΰ ϊτους. Ά-
κριβέστερον τα είς χρυσόν καί.
συνάλλαγμα έπίσημα διαθέσιμα
άνηλθον κατά τό τέλος τοΰ 1969
είς 292 έκατ. δολλάρια έναντι
297 έκατ. δολλ. τοΰ τέλους Δέ
κεμβρίου 1968, ένώ άντιστοίχιος
ηυξήθη τό ενεργητικόν υπόλοιπον
των σνμψηφιστικων συναλλαγμα¬
τικών λογαριασμών (ΚΛΗΡΙΝ-
ΓΚΣ) κατά 5,9 έκατ. δολλάρια.
Δέον νά σημειωθή ότι είς τό ά
ναφερθέν ΰψος των επισήμων
συναλλαγματικάς διαθεσίμων δέν
περιλαμβάνεται τό κατατεθειμέ¬
νον είς χρυσόν μερίδιον τής Έλ
λάδος είς τό Διεθνές Νομισματι
κόν Ταμείον, όντε αί είς ιδιαίτε¬
ρον ρνθμιστικόν άπόθεμα τηρον·
μεναι χρνσαϊ λίραι. Ή έξισορρύ
πησις σννετελέσθη υπό έντονον
αΰξητικήν έξέλχξιν των περισσο¬
τέρων έκ των μεγεθων τοΰ ίσο-
ξνγίου. Ταχεΐα δνοδος παρετηρή
θη είς τάς είσαγωγάς άνελθοΰσα
είς 182 έκατ. δολλ. ή 14,7%
(1969: 1.418,5 έκατ. δολλ., 1968:
1.236,8 έκατ. δολλ.). Χαρακτηρι
στικόν στοιχείον τής άνοδον εί¬
ναι ότι αυτή άναφέρεται κατά τα
δύο τρίτα περίπον είς πρώτας ί'
λας καί κεφαλαιονχικόν έξοπλι
σμόν, ήτοι είς άγαθά άμίσιος σνν
δεόμενα μέ την έπενδντικήν καί
τρέχονσαν παραγωγικήν δραστηρι
ότητα. Αντιθέτως, ή προϊονσα δι
αδικασία νποκαταστάσεως ίίσαγο
μένων είδών δι' έγχωρίως παρα
γομένων σννεκράτησε την δνοδον
των είσαγιυγών έτοίμων βιομηχα
νίκων προϊόντων. Δεδομένης τής
σχέσειος έπενδύσεοη' καί είσαγω-
γών, ή μεγάλη δνοδος των τελευ
ταίων έντός τοΰ λήξαντος ϋτους,
άφ' όνος είναι ενλογος, λαμβανο-
μένης νπ' όψιν τής διαννομένης
φάσειος ταχείας άναπτύξεως τής
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΤΣΕΩΝ ο'ικονομίας, άφ' ετέρου δέ, συν-
ΚΑΙ ΣΤΝΟΛΙΚΗ ΛΑΠΑΝΗ
Ό, άναπτυξιακός χαρακτήρ τής
άσκηθείσης οίκονομικής πολιτικής
ώς καί των πραγματοποιηθεισών
έξελίξεων τής ο'ικονομίας κατά τό
έπισκοπούμενον ε'τος άντανακλ.ών-
ται βύκριινέστερον είς την δια
μόρφωσιν τής σννολικής δαπάνης,
τόσον άπό απόψεως απολύτου υ-
ψονς, όσον καί άπό πλενράς συν
θέσεως αυτής. Κατά προσωρινά
στοιχεία τής Διει>θύνσρως Έθνι¬
κών Λογαριασμών τού 'Τπουργεί
όν Σνντονισμοΰ ή άκαθάριστος
δαπάνη τής ο'ικονομίας, είς σταθε
ράς τιμάς ηυξήθη τό 1969 κατά
9,9%. Ή αύξησις αυτή, ήτις σνγ
κρίνεται πρός άντιστοίχους αύξή
σεις έξ 7,6% τό 1968 καί 5,4%
αρταται στενώς μέ την σημειου
μένην επέκτασιν τοϋ παραγωγι-
κοΰ δνναμικοΰ τής χώρας, έκ τής
οποίας καί προσδοκάται τίς τό
μέλλον δμβλυνσις τού προβλήμα-
τος των εΐσαγωγών καί βελτίω¬
σις τοϋ έμποοικοΰ ίσοξνγίου. Τα¬
χέως ηυξήθησαν κατά τό αντό διά
στημα κηί «ί είσπράξεις έξ έξα
γωγών (κατά 65 έκατ. δολλ. ή
14% άνελθοϋσαι είς 530,3 έκατ.
δολλ. κατά τό 1969. Αξιοσημείω¬
τον στοιχείον τής τοιαύτης έξελ.'
ξεως είναι ότι ή δνοδος εκαλύ¬
φθη σχεδόν έξ ολοκλήρου έκ των
βιομηχανικών προΐόντ<ον, των ό ποίοιν ή σημίΐοθεϊσα ένττ'πωσια- κή αίξησις (+60%) έν συνεχεία τής μεγάλης έπίσης άνοδον των κατά τό 1968 (+38%) ϋποδηλοϊ προοπτικάς των, άφ' έτερον δέ τάς τάσεις συστηματικωτέρου προσανατολισμού ωρισμένων του¬ λάχιστον βιομηχανικων κλάδων πρός την έξωτερικήν αγοράν. Αί έπιτεύξεις είς τάς έξαγωγάς, άν καί σημαντικαί καθ' εαυτάς, δέν ή δννήθησαν νά περιορίσονν άπσφα σιστικως την διεύρυνσιν τοϋ εμ¬ πορικον έλλείμματος τό οποίον ·1 νήλθεν είς 888 έκατ. δολλ. Εναν¬ τι 772 έκατ. δολλ. κατά τό 1968. Παρά ταύτα ή διάρθρωσις ιοΰ έμ πορικοΰ ίσοζυγίου, είς αμφότερα τα σκέλη αυτού, έμφανίζει βελτιώ σεις. Ή αΰξησις των εΐσαγω- γών έτοίμων διομηχαντκών προϊόν των ώς καί βαοικών κατηγοριών τροφίμων υπήρξε σχετικώς περιω ρισμένη κατά τα τελευταία ετη, ένώ έξ δλλον, αί 6ιομηχανι*αί έ- ξαγωγαί σταθερώς πλέον αΰξανό μεναι (νπετριπλασιασθεΐσαι έν¬ τός των τριών τελευταίον έτών) σννθέτουν σήμερον τόν κορμόν των Έλληνικών έξαγωγών. Τό ελλειμμα τού έμπορικού ίσοϊυγίου έκάλνψαν έν μέρει οί ηύξημ,ένοι αδηλοι πόροι. Τό καθαρόν πλίό- νασμα των άδήλων σνναλλαγών άνήλθε τό 1969 είς 545 έκατ. δολλ. ϊναντι 524 έκατ. δολλ. τό 1968. Σημαντική δνοδος, ένδει¬ κτική των δννατοτήτων περαιτέρω διενρύνσεώς των, εσημειώθη εΐδι κώτερον είς τάς είσπράξεις έκ τΛυρισμοΰ (+24,3%) καί έκ των μεταναστευτικόν έμβασμάτω»· (+15,7%), ένώ αί ναντιλιακαί είσπράξεις διεμορφώθησαν περϊ πον είς τα αύτά ώς καί κατά τό 1968 έπίπεδα. Τό οντο> καταλει-
πόμενον δνοιγμα έκ τοΰ ίσοζυγί¬
ου τρεχουσών σΐ'ναλλαγών εκα¬
λύφθη σχεδόν έξ ολοκλήρου έκ
των εϊσρευσάντων έκ τοΰ εξωτε¬
ρικόν έπιχειρηματικών καί δανεια
κων κε<ραλαίων (τό σύνολον των οποίων ήτο κατά 17% ανώτερον τοΰ 1968), οϋτως ωστε τό Ισο¬ ζύγιον νά ίσοσκελισθή μέ σχεδόν αμετάβλητον, ώς άνεφέρθη ήδη, τό νψος των συναλλαγματικών μας διαθεσίμων. Ή εξασφάλισις περισσοτέρων δανεκακων πόρων έκ τοΰ έξωτερικοΰ επέτρεψε την υπό συνθήκας νομισματικής στα¬ θερότητος έπιτάχννσιν τής διαδ' κασίας οίκονομικής άναπτνξεοις, έκ τής οποίας βασίμως άναμένε- ται όργανική βελτίωσις τοΰ ίσο¬ ξνγίου πληρωμών καί εξασφάλι¬ σις μεγαλειτέρον περιθωρίων διά την άνετον εξυπηρέτησιν των ά- ναλαμβανομένων έναντι τοϋ εξω¬ τερικόν υποχρεώσεων. ΤΑΧΕΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ Κατά τό 1969 συνεχισθή ή ?ν τονβς άνοδική εξέλιξις των ίδκο- τικών καταθέσεων. Ή πραγματο- ποιηθεϊσα αδξησις ανήλθεν είς 14.081 έκατ. δρχ. ή 21,4%, συγ¬ κρίνεται δέ πρός μέσην ετησίαν δνοδον τής προηγουμένης διετί- ας έξ 0.785 έκατ. δρχ. ή 19,8%. Ή πραγματοποιηθείσα κατά τό 1969 δνοδος των καταθέσεων ή το ή μεγαλειτέρα μέχρι τοΰδε, ν πολεΐφθείσα μόνον τής άντιστοί- χου τοΰ ε'τους 1968, μεμονχομέ- νως λαμβανομένον. Κατά τό ?- τος αύτό, δμως, ώς γνωστόν, αί αύξητικαί τάσεις είχον ίσχνρώς ενισχυθή έκ τής έπαναφοράς είς τό τραπεζικόν σύστημα καταθέ¬ σεων άναληφθεισών έκτάκτως κα τα τό τέλος τού 1967, δι' δ καί ουδέν των δύο τούτων έτών προσ φέρεται μεμονωμένως διά σύγ¬ κρισιν. Αί ε,ντονοι άνοδικαί έξελί ξεις των καταθέσεων κατά τό λήξαν ετος συνδέονται στενώς πρός την έδραιωμένην έμπιστοσύ νην των άποταμιευτών πρός την σταθερότητα τοΰ έθνικοΰ νομίσιια- τος. Τουτο πιστοποιεΐται πλέον εύκρινώς έκ τής σημειωθείσης έ πιταχύνσεως των επί προθεσμία καταθέσεων ειδικώτερον, αί όποΐ αι ηυξήθησαν κατά 3.154 έκατ. δρχ. ή 36,6% Ιναντι 1.867 έκατ. δρχ. η 27,6% καί 1.060 έκατ. δρχ. ή 18,6% κατά τα ?τη 1968 καί 1967 άντιστοίχως. Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ Ή εντονος δνοδος των καταθέ σεο>ν, ώς καί ή δι' έλεγχοαένων
πόρων ένίσχνσις των είδικων πι-
στωτικων όργανισμών υπό τής
Κεντρικής Τραπέζης έπέτρεψαν
την νπό σννθήκας νομισματικής
σταθερότητος ενρεΐαν επέκτασιν
της χρηματοδοτήσεως τής παρα-
γο>γής καί των έπενδύσεων κατά
τό 1969. Ή συνολική χρηματοδό
τησις τής οΐκονομίας (ηυξήθη έν¬
τός τοΰ λήξαντος ϊτονς (μή ϋπο-
λογιζομένων των διαγραφέντων
άγροτικών χρεών) κατά 20.737 ε
κατ. δρχ. ή 21,4% έναντι 17.289
έκατ. δρχ. ή 21,4% ϊναντι 17.
289 έκατ. δρχ. ή 15,6% κατά τό
1967. Ποσοστόν 87% τής άν.οτέρω
αυξήσεως άναφέρεται είς την χρη
ματοδότησΐν τοΰ ίδιωτικοΰ τομέ-
ως (έναντι 78% κατά τα 1968)
ήτις ηυξήθη κατά 17.913 έκατ.
δρχ. ή 21,1% έναντι 13.447 έ¬
κατ. δρχ. ή 19,9% κατά τό 1968.
Ή βραχνπρόθεσμος χρηματοδό-
τησις των κνριωτέρων κλάδων
τής παραγωγής ηυξήθη μέ τα-
χεΐς ρνθμονς, άνερχομένονς είς
χνίαν (1968: +27,9%) καί 16,8%
εί ςτό εσωτερικόν καί εΐσαγωγι-
κόν εμπόριον (1968: +18,1%).
Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ
ΚΤΚΛΟΦΟΡΙΑ
Παρά την ταχείαν δνοδον τής
χρηματ-οδοτήσεως, ή νομισματική
κνκλοψορία ένεφάνισεν ήπίαν καί
σνγκρατημένην εξέλιξιν ν.ιολει-
πομένην τής αντίστοιχον αύξήσε
βς τοΰ έθνικοΰ είσοδήματος καί
τής νομισματικής κνκλοφορίας έν
των σνναλλαγών. Ή αίίξησις
τος τοΰ 1969 άνήλθε συγκεκρι¬
μένως είς 2,752 έκατ. δρχ. ή 8,
3% συγκρινομένη πρός μέσην έτη
σίαν άνοδον κατά την προηγουμέ
νην διετίαν έκ 3.498 έκατ. δρχ.
ή 13,5% καί πρός αύξησιν 2.820
έκατ. δρχ. ή 12,1% κατά τό
1966.
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΙ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Ό τομεύς τοΰ Δημοσίου ήσκη-
σε κατά τό 1969 ένισχυτικάς επι
δράσεις επί των άναπτνξιακών έ-
ξελίσεων τής οίκονομίας, διά τής
εκτελέσεως ηύξημένον προγράμ¬
ματος έπενδύσεων, χρηματοδοτή
θέντος έν μέρει έξ ηΰξημένον
πλεονάσματος τοΰ τακτικόν προν
πολογισμοΰ. Σνγκεκριμένως, ό
γενικάς κρατικάς προνπολογισμός
— τακτικάς καί έπενδνσεων —
κατέλιπεν δνοιγμα 7.176 έκατ.
δρχ. προερχόμενον έξ ολόκληρον
έκ τοΰ σημαντικώς ηύξημένον
κατά τό 1969 Προγράμμα:ος Δή
μοσίων Έπενδνσεων, ένώ ό τα¬
κτικάς προνπολογισμός κατέλιπεν
αντιθέτως, πλεόνασμα έκ 2.866 έ
κατ. βρχ. εΎαντι 2.207 έκατ. δρχ.
τοϋ 1968. Τό ανωτέρω δνοιγμα
των 7.176 έκατ. δρχ. εκαλύφθη
κατά 5.000 έκατ. δρχ. έξ έσωτε-
ρικοΰ δανεισμοΰ, ήτο ικατά 3.000
τόκων γραμματίων καί κατά 2.
έκατ. δρχ. έκ. τού προϊόντος έν-
000 έκατ. δρχ. έξ εκδόσεως όμο
λογιακοΰ δανείον, κατά τό υπό
λοιπον δέ (2.176 έκατ. δραχ.)
έκ πόρων έξωτερικοΰ.
ΕΤΝΟΙΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ
ΤΟ 1970
Ή έκ πλείστων ένδείξεων προ
κίπτουσα έδραίωσις εΰμενοΰς ψν
χολογίας καί κλίματος αίσιοδοξί-
ας ώς πρός τό οικονομικόν μέλ¬
λον «τής χώρας, συνιστά Οαρχ'νυύ
σης σημασίας προϋπόθεσιν διά
την συνέχισιν των άναπτνξιακών
έξελίξεων τής οίκονομίας. Τό κυ
ριαρχοΰν κλΐμα σταθερότητος καί
έμπιστοσύνης αποτελεί πολύτιμον
παράγοντα εύνοϊκώς έπηρεάζοντα
την &ιαμόρφωσιν των άποταμιεν
τικών τάσεων καί την ανάληψιν
έπιχειρηματικών πρωτοβονλιων
καί προσφέρει, ώς έκ τούτον,
Θετικόν στοιχείον διά την στήρι¬
ξεν αίσιοβόξων προβλέψεων ώς
πρός την περαιτέρω πορείαν τής
οΐκονομία,ς. Πλέον σνγκεκριμέ-
ναξ βάσεις πρός στήριξιν εύνοϊ-
κων προοπτικών εξελίξεως τής οί
κονομίας έξασφαλάζουν αί ΰφιστά
μεναι ενδείξεις περί προεκτάσεοις,
τούς πρώτους μήνας τοϋ
τρέχοντος έ'τονς των ΰψηλών αϋ
ξητικών ρυθμών τόσον τής ιρεχού
σης παραγωγής όσον καί τής έπεν
δντικής "ραστηριότητος είς τούς
κυριωτέρονς οΐκονομικονς τομείς.
Χαρακτηριστικαί, είναι έν προκει
μένω διά μέν την έν έξελίξει
παραγωγικήν κινητοποίησιν, ή ση
μειονμένη δνοδος κνρίως είς την
βιομηχανικήν παραγωγήν, τάς
ξαγωγάς βιομηχανικήν προϊόντων,
τάς κατασκευάς καί την τονριστι
κήν κίνησιν, διά δέ τάς διαγρα
φομένας προοπτικάς των έπενδύ
σεων ή παρατηρονμένη δνοδος
των έγκρίσεων άφ' ενός διά την
χορήγησιν μακροπροθέ<ν.ιων τρα πεξικων δανείων διά παγίας έγ καταστάσεις άφ' έτερον δέ διά την είσροήν ξένων έπιχειρηματι¬ κών κεφαλαίων. Ειδικώτερον δξι αι ιδιαιτέρας μνείας, έν προκει- μένω, είναι αί άναμενόμεναι με¬ γάλαι έπενδύσεις των έπιχειρήσε ών άλουμινίου, χάλυβος, νικελίον καί λιπασμάτων, συνολικοΰ ΰψους ανώτερον των 120 έκατ. δολλ. ώ ρισμέναι των οποίων ευρίσκονται ηδη έν έξελίξει. Σημαντικόν ρόλον είς την ά- ναμενομένην ομαλήν συνέχισιν των άναπτνξιακών έξελίξεων θά έξακολονθήση νά διαδραματίζη ή άσκουμένη οίκονομική πολιτική διά τοΰ έξασφαλιξομένου πλαι- σίον πολλαπλών κινήτρων καί δι ευκολύνσεων τής παραγωγικής προσπαθείας, των νέων έπενδυτι- κών πρωτοβουλίαν καί των έκ- συγχρονιστικών τάσεων. Παραλ λήΊλως, ή συνεχιζομένη αΰξαυσα ροή άποταμιεύσεων είς τάς έλεγ χομένας πιστωτικάς άγοράς θά έ ξακολουθήση νά έξασφαλίζη τάς άναγκαίας προνποθέσεις διά την συνέχισνν τής έφαρμογής ένισχν τικής πιστωτικής πολιτικής. Έν προκειμένω ή Τραπέζα τής Ελ λάδος, μέ την πολύτιμον συνεργα σίαν τοϋ συνόλου τοΰ τραπεζικοΰ συστήματος προώρισται νά συνε χίση συμβάλλουσα διά τής άνακα τανεμητικής κυρίως λειτουργίαν της, είς την πιστωτικήν κάλυψιν τής άναπτυξιακής προσπαθείας, έν τος των όριον βεβαίως, των π διοριζομένων άπό την ανάγκην πε ριφρουρήσεως τής νομισματική σταθερότητος ήτις σήμερον υπό σχνράν <η·ναλλαγματικήν θέσιν τής χώρας καί την σταθερότητι 14,5% είς την βιομηχανίαν (1968: των τιμών αποτελεί άναμφισβήτ +14,7%), 29,7% είς την βιοτε- τον γεγονός. ΑΓΓΕΛΟΣ ΗΛ. ΑβΑΝΑΣΟ ΠΟΓΛΟΣ & ΤΙΟΙ Α.Ε. ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΓΑΛΟΠΙΝΑ- ΚΩΝ ΚΡΓΣΤΑΛΛΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΩΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Περί προσκλήσεως των Με- τόχων τής Άνων. Έταιρίας ΑΓΤΈ Λ]ΟΣ ΗΛ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΎ- ΛΟΣ & ΠΟΙ. εμπόριον ύαλο πινάΐκων κρυστάλλων, είς τα¬ κτικήν γενικήν συνέλευσιν. Συμφώνως τώ Νομώ καί τω Καταστχτικώ καλουνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής Έταιρίας είς τακτικήν γενικήν συνέλευ¬ σιν την 29ην ΊουνίθΌ IX., ή μέραν Δευτέραν καί ώραν 6ην μ.μ.. έν τοίς γραφείοις τής έ ταιρίας 65ός Πρωτογένους 4. Άντικείμ,ενα συζητήσεως έσονται: 1) Τιποβολή Ίΰολογισμοΰ Άπολογισμοΰ καί κατάστασις διανομής καμάρων κερδων, 1969 πρός έγκρισιν. 2) Άπαΐλλαγή τοΰ Διοικηιτι κου Συμβουλίου καί των έλεγ κτών άπό πάσης ευθυνής άπο ζημιώσεως διά την χρήσιν 1969. 3) 'Εκλογή δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών έ- λεγκτών διά την χρήσιν 1970 αί καθορισμός τής άμοιβής αυτών. 4) "Εγκρισις διανο,μής μερί σματος καί άμ,οιβής μ,ελών τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλιον έκ των καθαρών κερδών χρήσεως 1969 5) "Εγκρισις μισθοδοσίας 'ενικοΰ Διευθυντοΰ καί έργαζο- ,ένων Συμβούιλων χρήσεως 969. 6) Έκλογή νέου Διοικητικοΰ ιά μίαν πενταετίαν. 7) Διοςρρύ&μ,ισις χώρου άπο θήκης δα.πάναις_ τής έταιρίας. Οί ■/..%. Μέτοχοι ή οί τοί- ων άντ'.πρόσωποι οί Ιπιθυμ,οθν τες νά μετάσχουν τής Γενικής Συνελεύσεως δέον, δπως συυ,- ώνως τώ &ρθρω 31 τοθ Κ) κου τής έταιρίας καταθέσωσι ούς τίτλους αυτών παρά τώ αμείω τής έταιρίας ή τώ τ*- ιείω παρακαταθηκών καί δα- >είων. ή παρ' οιαδήποτε έν
Ελλάδι τραπεζική έταιρία ΙπΙ
αποδείξει ·κατατεθειμέν7) είς
τα Γραφεία τής Έταιρίας, πέν-
(5) τουλάχιστον ημέρας
πρό τής ορισθείσης ήμερομηνί
άς τής Γενικής Συνελεύσεως.
Έν "Αθήναις τή 30)3)1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΟΟΓΛΙΟΝ
ΛΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Η ΤΕΧΝΟ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΛΟΥ - ΚΓ-
ΡΙΑΚΙΔΗΣ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Ζ' ΤΑΚΤΙ-
ΚΗΣ ΓΈΝΙΚΗΣ ΣΓΝΕ-
ΛΕΓΣΕΩΣ
Κατόπιν αποφάσεως τοϋ Δι-
οικητι/οΰ Συμβουλιον, ληφθεί-
σης κατά τή 96ην συνεδρίασιν
αύτοΰ τής 3) 4) 70, καλοΰνται
οί κ.κ. Μέτοχοι τής Άνωνώ-
μου Τεχνικής καί Οίκονσμικη"ς
Έταιρείας «Η ΤΕΧΝΟ - ΟΙ¬
ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΛΞΕΒΑΝΟ-
ΓΛΟΤ - ΚΓΡΙΑΚΙΔΗΣ» Α·
Ε., συιμ,φώνως τώ Νομώ καί τω
αρθ·ρω 24 τοΰ Καταστατικόν
είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ
σιν την 16 Ίουνίου 1970, ή«ι?
ραν Τρίτην καί ώραν 6 μ.μ. είς
τα έν Αθήναις καί επί τής ό
δοΰ Κάνιγγος άρ. 19 Γραςρεΐα
αυτής, πρός συζήτησιν καί λτ"ι
ψιν άποφάσεων επί των κάτω
θι θεμάτων τής ημερησίας δι*
τάξεως.
1.— 'Υποβολή καί έγκρισις
Ίσολογισμοδ Ζ' 'Εταιρικής
χρήσεως, ήτοι 1) 1) 1969 —
31.12.69, μετά των έπ' αύτοϋ
Έκθέσεων τοΰ Διοικητικοΰ Συμ
βουλίου καί των 'Ελεγκτών.
2.— Απαλλαγή των μεΧών
τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλίου καί
των 'Ελεγκτών πάσης ευθυνής,
διά την ανω χρήσιν.
3.— "Εγκρισις μισθών Δι¬
ευθυνόντων Συμβούλιον, διά την
χρήσιν ταύτην, συμφώνως τώ
4ρθρω 18 τοΰ Καταστατιχοΰ.
4.— 'Εκλογή Νέου Διοικη¬
τικοΰ Συμβουλιον συμφώνως
τώ άθρω 12 τοΰ Καταστατικοΰ,
λόγω λήξ>εως τής θητείας αύ
τοΰ.
5.— Διάφοροι προτάσεις καί
άνακοινώσεις.
6.— Έκλογή δύο νέων 'Ε¬
λεγκτών καί δύο άνα-ληρωμ,α
τικών διά την χρήσιν 1970 καί
χαθορισμός άμοιβής αυτών.
Οί Ιπιθυμοΰντες νά ιμετάσχω
σιν είς την Γενικήν Συνέλευ¬
σιν κ.κ. Μέτοχοι, δέον νά. συμ
μορφωθώσι πρός τα αρθρα 26
καί 26 τοΰ Καταστατικοδ καί
τδ άρθρον 28 τοΰ Νόμου 2190.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΕΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΤ
ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ
ΠΑΡΕΔΡΩΝ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ
ΔΙΚΛΣΤΗΡΙΩΝ
Δι' αποφάσεως τοΰ ύπουιρ/γοΰ
Δικαιοσΰνης (ΦΕΚ 99, Παράρτη
μα) ,προκηρύσσεται διαγωνισμός
προσλήι|>εως έπτά παρέδρων φο-
ρολογικών δικαστηρίων, διενεργη
θησόμενος την 12ην Ίουνίου έ.ί.
Καλοΰνται οί κεκτημένοι των προ
σόντων, όπως ΰποβάλουν μέχρι τής
δης Ίουνίου, σχετικήν αίτησιν
είς την διεύθυνσιν Διοικήσεως Φο
ρολογικής Δικαιοβύνης, Τμήμο
Α'.

ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ
ΤΟ ΡΤΜΟΤΟΜΙΚΟΝ
ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
Είς την «Εφημερίδα τής Κυ¬
βερνήσεως» (ΦΕΚ Δ' 74) εδημο¬
σιεύθη Β.Δ. διά τοϋ οποίον τροπο
ποιείται καί «πεκτείνεται τό ρυμο-
τομικόν σχέδιον Αθηνών κατά τό
τμήμα τό περικλειόμενον υπό των
όδών Αίγίου — Τρικάλοιν — Λε-
βαδείας — Ζίχνης.
'Επιβάλλεται πρασιά 10 μ. 'Ε-
λάχιστα δρια οίκοπέδων: Πρόσιο-
πα 6 μ., βάβος 7,50 μ. καί έμ6α-
δόν 112,50 μ. Ποσοστόν καλύψε-
ως 70%.
ΔΤΟ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΧ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ως ανεκοινώθη, την Ιΐην τρέ
χοντος μηνός εγένοντο τα έγκαί
νι α δύο νέων κατασττ>μάτο)ν τής
'Εμπορικής Τραπέζης είς "Αρ-
νος Όρεστικόν Νομοϋ Καστορι-
δς καί Άριδαίαν Νομοϋ Πέλλης.
Καί είς τάς δύο περιπτώσεις ω¬
μίλησεν έκ μέρους τής διοικήσε¬
ως τής Τραπέζης δ βοηθός γενι
διευθυντής κ. Γεώργιος
Ανδρεάδης.
Σ.
Η ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΣΙΣ
ΤΟΤ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΤ
Έν όψει τής μεταστεγάσεο>ς τού
Ποιοτοδικείου Αθηνών, άπό 1ης
Σεπτέμβριον, είς τό επί τής ό-
δοΰ Σταδίου, παρά την .ιλατεΐαν
Όμονοίας, άνεγειρόμενον κτίριον
τοϋ Μετοχικοΰ Ταμείου Στρατοΰ,
δι' αποφάσεως τού ΰπουργοΰ Οί
κονοιιικών αύξάνεται κατά 1.565.
000 δραχιιάς είς τόν προυπολογι
σιιύν έξόδιυν τοΰ υπουργείου Δι-
καιοσύνης τοΰ οίκονομικοϋ έ'τους
1970 ή πίστωσις διά την πληρω¬
μήν μισθο>μάτ(.ον κτιράον διά Προ)
τοδικβϊα καί Είσαγγελίας. Κατό-
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΛΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΕΛΛΑΔΟΣ - ΚΟΙΝΗΣ
ΑΓΟΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ή Γενική Διεύθντνσις Τύπου καί
Πληροφοριών τής Κοινής Άγορας
έξέ£ο>σεν ειδικήν έκδοσιν υπό τόν
τίτλον «Έλλνάς καί Κοινή Άγο-
ρά 1959—1969», περιλαιι6άνονσαν
ΑΓΓΕΑΟΣ ΗΛ, ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ Α, Ε,
Εμπόριον Ύαλοπινάκων Κρυστάλλων καί Μετάλλων
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Λογαριασμόν
Ταμείον
Άποθήκη έμπορ)των
Καταθέσεις, παρά Τρ)ζαις
Χρεώσται
Έλεύθεραι πιστώσεις έξ)χοΰ
Άτομιχαί άπολήψεις
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
» > Δ)ντα
Όφειλαί Προσωπικού
"Επιπλα καί Σχεύη
Μεΐον άποσβέσεις
Μεταφορικά Μέσα
Μεΐον άποσβέσεις
'Εγχαταστάσεις
Μεΐον άποσβέσεις
Μηχανήματα
Μεΐον άποσβέσεις
Έγγυοδοσίαι
Λ)σμοί Τάξεως Ενεργητικόν
Χρήσεως 1969 Χρήσεως 1968
Ποσόν Ποσόν
26.727,48 44.349,68
1.559.691.32 1.727.071,05
33.454,30
1.462.900,95
530.253.76
189.027,65
50.996.-
10.000.-
90.957. -
24.803,10
962.079,15
439.557,16
96.553,65
116,490.-
10.000.-
60.009.-
110.453.-
5.522.—
302.067,40
17.572.—
185.935,90
14 874.—
244.413.60
19.553.-
104.931.— 53.289,50
284.495,40 103.110.-
171.061,90 166.205,30
224.860,60 217.981,10
505.50
280.—
505,50
111.—
4.740.142.86 4.022.115,19
Λογαριασμόν
Κεφάλαιον
Έχδοθεΐσαι παλαιαί μετοχαί
3.000 καί 155 465.000.—
Έκδοθησόμεναι νέαι μετοχαί
3.5ΟΟ καί 155
Άποθεματικόν
Προηγ. χρήσεως 232.384.70
Παρούσης χρήσεως 32196.—
Ζημίαι καί Κέροη
Υπόλοιπον προηγ. χρήσεων 291 307,49
Έπιστραφέντες Φό^οι Δημοσίου 170.759.—
ενα χρονικόν τής συμφοινίας Συν¬
δέσεως άπό τοΰ 1959, ότε (8.6.
59) υπεβλήθη τό αίτημα τής έλ-
ληνικής κυβερνήσεως διά την σύν-
I
δε-σιν τής 'Κλ,λάδος μέ την Κοινό-
I
τητα καί τοΰ 1968, ήτοι έντός μι-
«ς ΙΟετίας.
Ι Ειδικώτερον ή εκδοσις προιλαιμ-
βάνει ενα συνοπτικόν χρονικόν των
διαπραγματεύσεων καί μίαν ίπι-
σκόπησιν τής εξελίξεως τοΰ καθε-
στώτος τής Συνδέοειο; άπό τοΰ
τέλους τοΰ 1962, ότε ήρχισε Ισχύ-
οι<σα ή σνμφωνία των Αθηνών, ιιέχ^ι καί τοϋ τέλους τοΰ 1968, καθώς έπίσης καί τής λειτουργίας των όργάνοιν τής συνδέσεως. ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Ι Άπό τό τελευταίον «Ιδιχόν κε- Χρήσκοις 1969 Χρήσεως 1968 ι Φάλαιον, τό άφίίρωμένβν ΐίς την πιν τής αυξήσεως αυτής τό δψος τής σχετικής πιστώσεως διαμορ φοϋται είς τα 11.268.000 έν συνό λϋ). Ποσόν Ποσόν 542.500.- 1 007.500.— 1.007.600.—· 264.580,70 232 384,70 "Υπόλοιπον είς νέον καθ. κερδών παρούσης χρήσεως Καταθέσεις Μετόχων δι" αύξησιν κεφάλαιον Μερίσματα πρός διανομήν Άμοιβή Αιοικ. Συμβουλίου πρός διανομήν Κρατήσεις υπέρ Φόρον Δημοσίου 'Υποχρεώσεις υπέρ Άσφ. "Οργανισμόν Γραμμάτια πληρωτεα Δάνειον Προμηθευταί Α.Ε.Έ. Χημ. Πρ)ντων χαί Λιπασμ. Τραπέζα Έμπορ. Πίστεως Λ)σμός Τρεχ. έκτάκτων άναγκών Προσωρινοί Πιστωτικοί Λογ)σμοί Προκαταβολαί Πελατών Λογ)σμοί Τάξεως Παθητικοΰ 462.066,49 2.631,17 464.697.66 εξέλιξιν των ίμπορικών σχέβεων Ελλάδος —ΕΟΚ, παραλαμοάνο- μεν ωρισμένα συνοπτικά στοιχεΐα διά την περίοδον 1961—68. "Εναντι 30,5% των έλληνικων έ ξαγωγών πού είχεν άπορροφήοει ή Κοινόιτης τό 1961, τό 1966 τό ποσοστόν έφθασε τό 35,5%, τό 1967 40,4% καί τό 1968 47,6%. 1.197 003.- 1.197 000 — 50Ο.ΟΟΟ, - 352.- 60.873.- 67.418.50 553.000. - 50 ΟΟΟ.—■ Ή άναλογία τής ΕΟΚ είς τάς ε'κτανωγάς τής "Ελλάδος ήτο 3β, 1% τό 1961, 41,2% τό 1966, 44, 4% τό 1967 καί 43,6 τό 1968. Συνολιχώς αί έλληνικαί έξαγω- ί καΐ πρός την Κοινότητα ηύξήθη- 291.307,49, βαν κατά 227% μ*ταξΰ 1961—6β, έναντι αυξήσεως των κατά 58% πρός τόν λοιπόν κόσμον, αί δέ έλ ληνικαί έξαγωγαί Ιξ αυτής κατά 123% έναντι 77% έκ τοΰ ύπολοί- που κόαμου. Αναφορικώς πρός τό εμπορικόν 57.512.- 896.000.— 50.000.— 2.062.- 36.197 — 313.633 — 55 505. - 202 641.- 280.- 222.457. 31.646.- 111.- 4.740.142.86 4.022 115,19 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΖΗΜΙΑΙ καί ΚΕΡΔΗ 31)12)1969 ΧΡΕΩΣΙΣ Λογαριασμοί Ζημίαι έκ θραυσμ. ύαλ)κων Άσφάλιστρα Ένοίκια Ήμερομίσθια Μισθοί 'Εργοβοτικαί εΐσφοραί άσφαλιστ. Προβωπ. Φόροι Δημοσίου Γενιχά Ιξοβα Τόκοι καί Προμήθειαν Άποσβέσεις Μεταφορ. Μέσων » έπίπλων χαί Σκευών » ίγκαταστάσεων » μηχανημάτων Καθαρόν κέρδος /οήσεως Υπόλοιπον καθ. κερδών Χρήσεως είς νέον 1969 1968 Ποσόν Ποσόν 23.109,20 23.301,90 14.400.- 22.327.— 271.615.— 323.503.— 992.950. - 905.355.- 1.259.Ο2Ο.— 1.354.464.— 288.896,50 275.341.- 578.897,40 146.018,90 17 572.— 5.522.- 14.874.— 19.553.- 536.596,17 2.631,17 299.438.— 136.783.60 694.436,70 139.528.— 20.249.— 2.804.— 14.452.- 18.955 — 119.606,26 112.429,86 Λογαριασμοί "Αποθήκη έμπορευμάτων Μικτόν κέρδος έκ πώλ. έμπ)των Ένοίκια εΐσπραχθέντα Διάφοροι Πρόσοδοι "Υπόλοιπον είς Νέον καβ. κερδών χρήσεως ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1969 1968 Ποσόν Ποσόν 4.417.633,37 4.039.777,96 Η.731.80 2,631,17 34 771 — 654,50 112 429 86 4.446.996,34 4.187.633,32 1 [^Διάθεσις Καθαρών Κερδών 4.446.996,34 4.187.6!}3,ί12 1969 1968 Δι' άποθεματικάν 32.196.- 7.176,40 Διά Μερίσματα 50Ο.ΟΟΟ. - — Δι' αμοιβήν Διοικ. Συμβουλιον 352.- — Διά κρατήσεις υπέρ Φορων 1.417.- _ "Υπόλοιπον είς νέον 2 631,17 112.429 80 536.596.17 119.606.26 Ή,'Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Έν "Αθήναις τί) 25 Φεβρουαρίου 1970 Ό Γεν. Διευθυυτής Διά τό Λογιστήριον Γ. Α. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Γ. Ι. ΚΟΝΤΟΠΑΝΝΗΣ — ΗΛ. Γ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ε'λλειμ,μα τής Ελλάδος, ή έκδοσις παρέχει τα άκάλουθα στοιχϊϊα: τό 1961 αί έκ τής Κοινότητος εΐσα- γωγαί έκαλύφθηισαν κατά 26% υπό έ-ξαγωγών, τό δέ ποσοστόν τούτο ανήλθεν είς 29% τό 1966, είς 38% τό 1967 καί είς 37% τό 1968. Κατά τό 1968 ή ΕΟΚ άπερρό- φηορ τό ήμισυ σχεδόν των έλλη¬ νικων εξαγωγήν, Εναντι 30% τοϋ 1961, ένώ ώς προμ,ηθεντής της ε¬ κάλυπτε τό 44% των εΙσαγ»γών τής Ελλάδος κατά τό ετος αΰτό. Έκ των επί μέρους χωρων, την πρώτην θέσιν ώς έμπορικοϋ συνε- ταίρου τής 'Ελλάιβος κατέχει ή Γερ,μανία (41% ε-ίς τάς έξαγωγάς μας πρός ΕΟΚ καί 42% είς τάς είσαγωγάς έκ τής ΕΟΚ). Παρα- •τηβείται πάντως, δτι ή Γερμοινία έκόλυίττε τό 1961 τό 6ί% των έλ- ληνικών έξαγωγών πρός ΕΟΚ βιΔ νά υποχωρήση είς τό 41% τό 1&β8. Βελτιωμ-ένη ήτο ή θέσις τής Ιτα¬ λίας καθώς έπίσης τής "Ολλανδί¬ ας, τοΰ Βίλγίου καί τοΰ Λουξε,μ- 6ούργοι<. Είΰικώς .■χοοκειμένου πβ ρί τής Ιταλίας, άναφέρεται δτι αί Ιταλικαι άγοραΐ άπό 7,6 έ*ατ. «ολλ. τό 1961 (11% των ελληνι¬ κήν εξαγωγήν πρός ΕΟΚ) έφθα¬ σαν τα. 62 έκατ. δολλ. τό 1968 (28% των πρός ΕΟΚ έλληνι#ών εξαγο*γών). Ο>'>οδο,μικόν Συν)σμόν ό
Νέο; Παντός είς ΝταοΟ Πβντβ-
λης, πωλοϋνται οΐκοπεθα πρός
6ΐι χιλ. καί μέ ευκολίας. Τηλέφ.
974.2£Θ.
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Η ΤΕΧΝΟ -ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΛΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ.. Α.Ε
Όδός Κάνιγγος 19
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969 ,
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλα—Σχεύη —Μηχ) τα—'Εργαλεΐα
Προσθήκαι χρήσεως
Μεΐον άποσβέσεις προηγ. χρήσ.
» > παρούσης »
Ποσά 1969
29.199.-
204.-
Ποσά 1968
29.199.—
8.241.—
3.679.—
29.403.-
11.920.—
5.988.—
2 253.—
29.199.—
8.241.—
II.
Κυκλοφοριακόν
Έογοτάξιον Καλύμνου 3ΟΟ.ΟΟΟ.—
» Βείκου 3.171.338,20
Διαμ)μα οΐχοδομής Κεφαλ)νίας 2 —
'Εργοτάξιον Αλκιβιάδου — ΜακεΘον.
» Καισαρείας
Πελάται
Συναλ)καί εΐσπρακτέαι
'Υπεργολάβοι
Προμηθευταί
Φόροι — Τέλη
Προσωρινοί Αογ)σμοί
Διαθέσιμον
Ταμείον 55.468.—
Τράπεζαι 377.910.-
17.483.-
20.958.-
58.438.-
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
428.522.-
130.600.—
152.992.—
9.101,70
99.066.-
100.— 4.550.157,90
2.477.182,40
1.Ο9Ο.009.-
29Ο.ΟΟΟ.-
95.190.-
384.000.-
70.460.-
9.928,70
185.851.-
«.356 - 4 608.977,10
433.378.—
83.174.—
22.348.—
105.522.-
5.001.018,90
4.735.457,10
Ι. Κεφάλαια
Μετοχικόν (Μετοχαί 2000 έκ
δραχ. 1000 ίκάστη)
Τακτικόν άποθεματικόν
Άποτελέσματα χρήσεως
II.
Βραχυπρόθεσμοι "Υπο-
χρεώσεις
Προμηθετιταί
"Υπεργολάβοι
Πελάται
Φόροι — Τέλη
Προσωρινοί Λογαριασμοί
Συναλ)καί πληρωτέαι
Έκκρεμεΐς λογ)σμοί
Μέρισμα πληρωτέον
Ποοά 1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Ποσά 1968
2.0ΟΟ.ΟΟΟ - 2 ΓΟ3.0ΟΟ —
174.002,90 140 427,80
Π·083,90 2.175.086,ΡΟ 1.083,90 2.141.511,70
52.083,60
66 187.-
70 000.—
235.181,50
155.866 -
1.936 614.-
310.000 — 2 825 9.12,10
45.185,60
194.565.—
165.000 -
44 685,50
162 617.—
491 892,30 1.103.945,40
III.
"Υποχρεώσεις Συμψη-
φιστέαι
Έκ πωλήσεοιν Λ) των Καλύμνου __
1.490.000.-
5.001.018,1)0
4 735.457.10
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ «Άποτελέσματα Χρήοίως»
ΧΡΕΩΣΙΣ
Δαπάναι Διοικήσεως
Διάφορα, Αημ)σεις,|>Συνδρομαί, Ένοίκια,
Άμοιβαί Τρίτων, 'Ασφαλιστικά Ταμεϊα 95.516 —
Άμοιβαί Προσωπικού
Μισθοί Διοικήσεως καί Προσωπικού 219.675.—
Φόροι Τέλη
Διάφοροι μισθ. ύπηρεσιών
χαρ)μα διάφορα 15.892.—
Άποσβέσεις
Έπίπλων — Σκευών — Μηχ)των 8.679.—
ΙΙροσωρινο'ι Λογ)σμοί
Διάφοροι φόροι μεταβιβάσεως άχινήτων
Τακτικόν άποθεματικόν
Καθαρά χέρδη χρήσεως
334.762.-
1.903.-
336 665.—
336 665.-
550.730,10
887.401,10
87,207,10
279.769.-
33.444.—
2.253. -
402.673,10
402 673,10
32.663.—
435 336,10
"Εσοδα έκ τόκων 4.70ό —
» έξ ένοικίων 15.760.—
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεων
Δ)των Καλύμνου 351.041,10
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεο;ς
Δ)των Κεφκλληνίας 3Ο.ΟΟΟ —
Μικτόν κέρδος έξ έργολαβίας
Ίδιωτών " 89,239.—
Μικτόν κέρδος έκ ποιλήσεων
Δ) των Βεΐκου 396 656 —
20.405.-
ΙΙΙΣ1ΩΣΙΣ
ΐη.40).—
■2-2.2Ο0— 32.663.—
866 930,10 —
Ζημία χρήσεοις μεταφερομένη
Είς χρέωσιν^έργοταξίων οίχοδ.
887.401,10
887.401.10
«87.401,10
402 673,10
435.336,10
435.336,10
Διάθεσις Καθαρών Κερδών χρήσεως
Τακτικόν άποθεματικόν 50.736,10 32.663.-
Μεΐον φόρος καί ΟΓΑ 17.161.— 33.575,10 6.636.—
Μέρισμα Διανεμητέον
Μεΐον φόρος Γα πηγής
500.000.—
190.ΟΟΟ.— 310 ΟΟΟ.-
Φόρος Δ' κατηγορίαςϊκαί ΟΓΑ 17,161.—
Φόρος Γα πηγής 19Ο.ΟΟΌ.- 207.161.—
26.027.—
6.636.—
ΟΙ Διευθύνοντες Σύμβουλοι
ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΛΟΥ — ΑΛΕΞ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
550.736,10
Έν Αθήναις τη 31 Δεκεμβριού 1969
"Ο Πρόββρος τού Δ. Σ.
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
32.663.-
Ό Λογιστής
ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ
ΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ
Α Σ ΦΑΛΙΣΕΩΝ
Έ& άλλου, υπό τού ύπουργοίί
Έαπορίου ύ.τεγράφη απόφασις,
διά τής οποίας έγχρίνονται α!
τιμολογιακαί άποφάσεις των άβψα
λιστικών έταιρειών, αί αφορώσαι
είς τα τιμολόγια άσφαλίσεως πυ
ρός καί ληφθείσαι πρό τής 17ης
Φεδρουαρίου 1970, δτε ετέθη έν
Ισχύϊ τό νομοθετικόν διάταγμα
400 «περί έπιχειρήσεως ίδιωτικής
άσσραλίοεοι;». Ή αύτη ύπουργι-
κή απόφασις καλύπτει χαί τα ΰ
πογοαφέντα τιμολόγια των κλα-
δο)ν αύτοκινήτων καί έργατικών ά
τυχημάτίον. Παραλλήλως υπό τοΰ
υπουργείον Εμπόριον ένεκρίθησαν
μετά των τροποποιήσεων καΐ των
συναφών συμπληρώσεων τα τιμο¬
λόγια άσφαλίστρων τοΰ κλάδου
ξωής, ώς ταύτα καθωρΐσθηο'αν
διά τής κοινης αποφάσεως των
διοικητικών συμδουλίων τής Ένώ
σεως των έν Ελλάδι εργαζομένων
ΤΕΛΟΥΝ ΥΠΟ ΕΓΚΡΙΣΙΝ
ΤΑ ΚΑΤΛΣΤΑΤΙΚΑ
ΤΩΝ ΔΓΟ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΤΗΣ ΕΤΜΑ
Τπίδλήθησαν πρός ϊγκρ:σ:ν
, είς τό υπουργείον Έμπορίου.
Ι τα καταστατ'.κά των δύο νέων
θυγατρικών έταιρειών τής ΕΤ
ΜΑ Α.Ε. -- διά τάς πολυεστε
ρικάς καί άκριλικας Γνας. Έ-
πωνυμία τής πρώτης, «Πολυέτ
μα ΑΕ» καί τής δευτέρας, «Βιο
μηχανία 'Ακριλικών Ίνών Α.
Ε.». Ή λειτουργία των σγετι
,κών ίΑονάδων τοποθετεΐται είς
τό φθινόπωρον τοθ 1971 καΐ
1972, άντ'.σταίχως. Τό έργοατά
σιον τής τρίτης έταιρίίας τής
ιΕΤΜΑ, «Έλατέξ Α.Ε.» ήρ/ι-
οεν ήδη λβιτουργοθν.
άσφαλιστικών έταορειών καί τής
Ενώσεως Άσφαλιστών Ελλάδος.
ΝΛΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Είς τό υπουργείον Ναυτιλίας ν
πρβλήβησαν αίτησις διά την {γ-
γοαφήν είς τα έλληνικά νηολύγια
των δεξαμενοΛλοίων «Ιωσήφ Β^
12.897 κόρων όλιχής χωρητικότη¬
τος, ναυπ. 1955, «Ελένη Β.» 12.
632 κ.ο.χ. (1958), «Χαμσίν» 18.
815 κ.ο.χ. (1957) καί «"Αομ?ο» 3.
361 κ.ο.χ. (1953).
— Αύριον θά γίνη είς τό Λαν-
ριον τελετή επ* εύκαιρία τής φορ
τώσεως διά τάς ΗΠΑ τού πρώτον
έκ των ναυπηγηθέντοιν σκαφών ά-
ναψυχής υπό των ναυπηγείιον «Ό
λύμπικ Γιώτς Ελλάς».
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βηλαρδ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 525.387
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31)12)1969 (Έτος 14ον)
ΤΗΣ "ΜΕΤλΦΟΡΙΚΗΣ.. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΜΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
'Έδρα έν Αθήναις : Όδός Πειραιώς 10
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον καί Τράπεζαι
Χρεώγραφα
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Χρεώσται έκ κομίστρων
Διάφοροι χρεωατικοί
λο αριασμοί
Άπολήψεις "Εταίρων
ΟΙκόπεδα
Κτίριον θεσσσλονίχης
Μεΐον άΐτοσβέσεις
Αύτοκίνητα
Μεΐον άποσβέσεΐς
"Επιπλα καί Σκεΰη
Μεΐον άποσβέσεις
"Εξοδα Ίδρύσεο)ς καί
Εγκαταστάσεως
Μεΐον άποσβέσεις
'Επισφαλεΐς άπαιτήσης
Μεΐον άποσβέσεις
1.108.239.—
110.000.-
338.669.-
1.291.249.-
1.386.183.- 2.677.432-
1.031.762.—
143.663.—
505.236.—
485.187.-
283.152.—
209.417.-
231.604.—
199.482.-
132.925.-
72.920.—
1.327.000.-
800.057. -
888.099.—
20.049 -
73.735.-
32.122.-
6Ο.ΟΟ5.—
Χρεωστικοί Λογαοιαομοί
Άντικαταβολών
7 435.407.-
4.185.973.-
11.621.380.-
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικήν άποθίματικόν
ΕΙβικόν άποθεματικόν
Διάφοροι Πιστητικοί Λογαριασμοί
Μερίαματα πληρωτεα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
890.000.-
89Ο.(Κ)Ο.-
569.717.- 2.349.717.
3.712.489
1.373 201.
Πιπτωτικοί Λογαριασμοί
Άντικαταβολών
7.435 407.-
4.185.973.-
11.621.380.-
Άνάλυσις Μερίδος «Κέρδη κοΐ Ζημίαι»
ΧΡΕΩΣΙΣ
Μισθοί καί Ήμερομίσθια
Προσωπικού 4.056 470.—
ΕΕαφοραί Ι.Κ.Α. καί λοιπών
Άαφαλ. Όργανισμών 663.169.- 4.719.639.-
Ένοίκια 483.357 —
Δικαιώματα Πρακτορεύσεως 80.511.— 563 868.—
Χαρτόαημον Φορτωτικών
κ.λ.π. Τέλη 143.576.-
Διάφο^οι Φόροι Δημοσίου
καί Δημοτικοί 51.346.—
Γενικά εξοδα
Άμοιβαί Τρίτων
Άποσβέσ. κτιρίου θεσ) νίκης 30.963 —
» Αύτοκινήτων 12.717.—
> Έ,πίπλων καί
Σκευών 17.39*1.—
» Έξόδων "Ιδρύσεως
καί Έγκαταστάσ. 16 085.—
» Έπισφαλών άπαι
τήσεων 72.920. —
194.922.-
1.014.750.—
122 370 -
150 00.8.—
Τοκοι καί Προμήθειαι 2.ΟΟΟ.—
Έλλείμματα καί Πλεονάσμστα Ταμείου 2.229.—>
Προχύψαντα κέρδη χρήσεως 1.373 201.—
Κέρδη έκ πάσης φύσεως Μιτα
φθρικών εργασιών
Διάφορα καοβα
Έκμκτάλλευαις χτιρίου Θεσ¬
σαλονίκης
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
7.849.325.-
213 722.-
80.000.-
Ό Δισχειριστής
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΣΤΛ-1-ΚΟΠΟΥΛΟΣ
8.143.047.— !
Κατανομή Κερδών έκ Δρχ. 1.373.201.—
Είς Μερίσματα Πληρωτεα 1.373 201.—
Ήν Αθήναις τη 20 Μαρπ'ου 1970
8.143 047.—
Ό Λογιστής
ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
ΙΖ ΟΤΕ Κ ΝΙΚ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε. Π. Ε.
Αλκιβιάδου 64 — θευσσλονΐκη
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969 "Εΐος 6ον
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινητοτΐοιηθέν
Μηχσνήματσ 817.457,50
Μεΐον άττοοβέσεις 300 020,50 517.437.-
Έξοδσ έγκατασ'άσεως 149 632,50
Μεΐον άποοβέσεις 144 632,50 5 ΟΟΟ -
"Επιπλα κσΐ Σκκύη 93,535.—
Μεΐον άποσβέσεις 22.069.- 71.466. —
Έργαλεΐσ καΐ Σκιύη 51 539.—
Μεΐον άττοσβέσεις 23 054.— 28.475.-
Μέσσ μεταφορθς 32^.257.—
Μίΐονάηοσβέσεις 15'.464.— 173.793.—
Κυκλοφοροθν
Πρώτη ίόλη 79.380.—
'Έτοιμα προϊήνπ 9'. 136.—
Γρσμμάτια ϊΐσπρσκτέα 195.300.—
Τράπεζαι Ιλογ. βιοτ. χορ.) 239 853,30
ΟΙκοδομ. έιΐιχειρήσεις 6.41ϊ>.—
Χρεώγραφα 120.00Π.--
Κσΰσιυος ϋλη 2.677.—
Ειδή συσκεοσοίας 19(50).—
Πανώ λυομένων κοτοικιων 6.864.—
Χρεωστσι 896.471,25
'&γγυήσεις είς διαφόρους 12.698.—
Προοωττ. λογ. (Σωτήριος
Ζαφ ) 167.343.-
Γράπεζαι (λογ. γρσμμ.
εΐσττρ )
Ζημίας
796.171.—
52.622.—
211.632.- 2.898.162,65
Διαθέσιμα
Ταμείον
Τράπεζαι (λογ. καταθ.)
66.307.—
126.116,50
192.423,50
'Εταιρικόν κεφάλ.
Όφειλόμενα Είς διαφ.
Πιστωΐαί
'Αντιτΐρόσωτΐοι
Κέοδη χρήσεως 1967
» » 1968
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
2.0ΟΟ.ΟΟΟ.-
5ί.?07 —
821.914.—
2.833.-
99 802.70
111.829,45 211.632.15
Σύνολον ΈνεργηπκοΟ 3.090.566.15 · 3.090 586.16
Ανάλυσις τοθ ΛογσριασμοΟ Ζημίαι καί Κέρδη
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως προιόντων έργοστασΐου έκ τοθ λθγ)σμοΟ
Παραγωγήν δρχ. 654 6ί>5 -
Μεΐον γενικσ ϊξοδα 659 464.—
Τόκοι καί έ'ξοδα Τραπεζθν 6.763.10
Έζοδα κινήσεως σύτοκινή·ων 123.796.— 790 023.10
Άποοβέσεις χρήσεως ήτοι 76.029.—
Μηχανημάτων 46.382.—
Έπίπλων 7X0).—
Έργαλείωνίδιαφόρων 1.249.—
Μέσων/μεταφορδς 21 398.—
Ζημίας
Ό Διαχειριστής
ΣΩΤ. ΖΑΦΡΑΝΑΣ
866.052,10
654.655.-
211 397,10
Έν θεσ)ν[κη. τπ 31)12)1969
866.052,10 866.052,10
Ό Λογιοτής
ΧΡ. ΓΡΑΙΚΟΣ

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ν. Δ. ΑΙΓΙΝΗΤΟΤ
Η ΙΠΠΟΣΥΝΗ
μίαν
τής σειράς των μο-
δ κ. Αίγινήτης είχεν
απτόξει είς την γαλλι-
τής οποίας είναι κα
101
ί την
Υγαλ/.ιχή ίμ'ίάνΐΛΐς μιας με-
, ^·ν όποιαν είχεν ΰπσβάλει
".'ίν τότε υφισταμένην 'Τπηρε-
"; ϊρνιον, έλληνιστί, τό 1924 καί
"!αν 1_ ;αν εξέδωκε γαλλιστί τό
την
οποίαν
δέν ένε<τάνισε καο- έοευνη όν ιο.»ν·~- , -, ,τι ι, τοι·οι««ηΛ*: γαθί' ίνώ δοθέλτυς ίο 'ΊΊ τόν είχε άπορροφήοει. Καϊ ιΕ τόν φυσικόν κάματον .τού ,,ργεί δ χρόνος καί μέ την τής πορείας, «ού την οποίον υ ίς ,μας ίχπ ό συγγραφεύς [χΓν άραιώβπ την σνχνότητα των .αΤανίοεών τού, έρχεται τώρα νά ναι μελέτη μέ πρωτότυπον θέμα. έκτιθέμενον μέ πολλήν όρεξιν, μέ πολλήν χάριν, μέ πολλάς γενικάς καί εΐδικάς γνώσεις, μέ .τεριγρα- ακκήν, άλλά καί κοιτικήν ίκανό- τητα- τέλος, μέ πλήρη σνγγρα.φι· κόν «έξοπλισμόν». Ό κ. Αίγινήτης χαρακτηρίζει τύν Ιππότην ώς κοινωνικόν άναμορ φωτήχ. 'Εδώ δίδομεν τόν λόγον είς Άπ' άφορμή τό 6ι6λίο «ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ» Η ΒΝΤΡΙΩΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΛΕΒΕΝΤΙΑ Μιά απαντήση τοΰ συγγραφέως κ. Γ. Λαμψίδη σέ δημοσιβυθεί σα έπιστολή στύν «Προσφνγικό Κόσμο». Κύριε Διευθνντά Εΰχαριστώ ιδιαιτέρως τόν κ. Χαρ. Τσιρίδη, δικηγόρο, πού σέ τόν προλογίβαντα γνωστόν συγγρα ι δημοσιευθείσα έπιστολή τού στόν <ρέα κπί ψνχοκοινωνιολόγσν γ. Άν άγαπητό «ΙΙοοσφυγικό Κόσμο» τώνιον Πισσάνον: Ι (|2 Απριλίου 1970) άσχολίϊται ν > , , , ,. . , μέ τό ίστοοικό μου άφήγημα
«Και η ανάπτυξις της θεωρίας %», ,, <ίΛ , . „ . , . , , , , «Τοπάλ Όσμαν», που όπως ομο τού αυτής είναι κατα καποιον λε , , , , , · · · . . - λογει, για πριοτη πληροφορειται πτοτατα υποδεικτικον τοαπον, η υ- . !Ν > « «ι. < τ· ι α- , ,. . „ , . . V. άπο το βιβλιο μου τον Γολγοθα ποστηριξις της θεωρίας της ίάοης . _ ,ν,,. , . Τ , , , τού ποντιακου Ελληνισμόν στα απο τον σνγγρα<ρεα, που είναι ποα , Β, , , , , Η , , . τελευταία δεκα χρόνια. γματικα ιπποτης και μυστης οί- ,Τ, ,, ,_Γ , , , ί , . , « Γ , Περα ομως άπ* τις ευχαρίστως διός κα», που σαν ΐΛποτης και μυ- „, »«■><» * , , , , , μου θα ηθελα να διατυπωσοι τνα στής, πιστευει σ αυτήν», γράφει , „ , „ , , , , _ ^ παραπονο: ότι ο αγνωστος για εις εμπνευσμένην φράσιν τού προ- , ,νβιάοη την «'ΐΛποσΰνην». ΕΙ- ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΙΑΚΟΤ •Ί λόγου τού ό κ. Πισσάννος. 'Π Α Ρ 0 Υ Σ Ι Α. ΑΙ), Άνάμεβα στά βιβλία πού πήρα : είναι καί τό &ι6λίο Γιάκου, πού φέρνει χ;τλο «Παρουσία». "Ενας κα- Γώθητος τόμος, πού τόν πρόλο- γο χοί την είο-αγωγή κάνουν δυό μορφές των έλληνικών δ Ι. Μ. Χατζηφώτης ό Τάχης Δόξας. "Είναι άλήθεια πώς τό έ'ργο τοΰ Γιάκου είναι τόσο δννα- 1 μέ μιά σύνθεση πολυποίκι- Λοίι δ,τι κι' δν θελήση νά γρά κανείς, ϊσως νά μή μπορέση '^' τό αποδώση τόσο τελεία, δσο βίΛρίίΐί γιά νά πλησιάση την με- γάλη αί'τή πνενματική φυσιογνω- ιώ, .τού τή ζωή τού την εχει ά- ρΕίώοει στήν δλότητά της, στά 6οβύτερα πλαίσια τής έλληνικής λογοτεχνίας. Βεβαία, &έν μποροϋμε ν αποΰ- μί πώς τό εργο τού εχει φθάσει οτν τελική τού μορφή, άπό απο- νη ποοαγωγικότητος, γιατί τό 6λέπο»με άκόμη στήν άρχή τού, «φόν είχοσι έξη μόνο χρόνια μάς χιοοίζονν άπό τότε, πού μέ τό πρω ιο "τού 6ι6λίο, την σνλλογή διη- -ημάτιον «Σττ>ν καινούργια μας
νπτογιά» (1944), μάς ξάτρνιασε
ιιε την .-ταρουσίαση των τόσο ζων-
τανών ήρώων τού, πού μάς περι-
-,ράφει οτά διηγήματά τού.
Μά οί πνευματικές άνησυχίες
τοβ Γιάκον, δέν ξεκινοΰν άπό τό
πρ,7»το τον αϋτό βιβλάο, άλλά πο-
ί.ί' πιό μπροστά, άπό τα μαθητικά
τον όχόμη χρόνια, στά Άνρίνιο,
ό.τον γεννήθηκε καί σπούδασε. Τό
«Φώς», ή «Τριχωνίς», ή «Νέα 'Ε
ποχή> χ.δ., είναι οί πρώτες έφη-
ιιερίδες τής πατρίδος τού, πού φι-
/.οξρνηοαν πεζογραςρηιιατα καί στί
χον; τού μέ ψευδώννμα ή καί με
τό ποαγματικό τού δνομα. Άκό¬
μη, ουνεργασίες τού δημοσιεύονται
βε περιοδικά τής προτεύουσας δ¬
πως στήν «'Εβδομάδα», «Ξεκίνη-
μω, «'Εαιερος» κ.δ., καί μερικά
έξ αυτών έπαινοΰνται καί
«Ό Δημήτρης Γιάκος είναι μιά
διφυής παρουσία στόν πνενματικό
μας χώρο μέ έξ ίσον σημαντική έ-
πίδοση καί προσφορά στόν τομέα
τής πεζογραφίας καί τής κριτι-
κης...» Καί παρακάτω: «... Στό
κριτικό εργο τού ό Γιάκος διερευ-
νά καί άξιολογεί μέ αΐσθητικά καί
κοινωνικά κριτήρια έξέχονσες .τνευ
ματικές μορφές τού άρχαίου καί
τοΰ νεώτερον έλληνικοϋ κόσμον,
καθώς καί τής παγκόομιας λογο-
τ.εχνίας. Ή γλαφυρότητα τοϋ ΰ-
φους, ή παρατηρητικότητα καί ή
όξύνοιά τού είναι ορανερές καί έ-
δώ. Καί συντροφεύονται μέ άρτια
πάντοτε γνώση τοϋ θέματος ή των
πηγών καί μέ άρκετές, δλιος προ-
σωπικές κάποτε, άπόψεις...». Ι, Μ.
Χατζηφώτης (Πρόλογος).
«Ό πεζογράφος, δοκιμιογράφος
καί κριτικός Δημήτριος Γιάκος εί¬
ναι ?νας άπό τοΰς πιό άνήσυχους
καί πολυγραφότερονς έκπροσώπους
τής γενιάς τοΰ 1940 μέ πολνμορ-
φο τάλαντο καί πλουτιστικούς το-
μείς. Ώς πεζογράφος Ιδίως, τόσο
μέ τό διήγημα, δβο καί μέ τό μυ-
θιστόρημα, ξεχωρίϊ,ει άπό τοΰς νεό
τερονς "Ελληνες σνγγραφεϊς τοΰ
εϊδονς μέ τό προσιοπικό τού ίίφος,
τούς σΰγχρονονς πειστικούς τού ή-
ρωες καί την άδρή τον ϊκφραση...»
Τάκης Δόξας (Ε'ισαγωγή). ,
Κλείνοντας τα (Τημείομά μας τοΰ
το νοιώθονμε την άνάγκη καί την
ύποχρέοιση σννάμα, ν' άποτίσιομε
φόρο τιμής πρός τόν έκλεκτά λο-
γοτέχνη πού μέ τό τόσο γόνιμο ερ¬
γο τού σταθερά πορεύεται πρός τα
τόσο ψηλά καί δυσκολανέ βαστά σκα
λοπάτια τοΰ λογοτεχνικοΰ ο'ικοδο-
μήματος.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
μενά συμπατοιώτης μου κ. Χαρ.
^ Α Ι Τσιρίδης, μέ άδικεΐ στό θέμα
Ι τής «άντριωσύνης». Γράφει: «Αΰ
την, την Άντριο>σΰνη, την Άντί
σαση καί Αντιδράση στόν Τοΰρ
κο Δυνάστη παρέλειψαν, κατά
την δποψή μου, νά ΰμνήσουν
καί νά έγκωμιάσουν, ό μέν κ. Γ.
Λαμψίδης μέ τό βιβλίο τού «ΤΟ
ΠΑΛ
ό δε φίλος,
πού άποπειράθηκε νά σκοτώση
τόν Τοπάλ Όσμάν καί ποΰ τον
παρακολουθή) μέ έντατική άγω
νία καί τόν άνε·6άξο) ψηλά, έκεϊ
πού άλλοι γράψαντες τό άνέφε-
ραν σάν μιά τυχαία περίπτωση;
Δέν είδε ό κ. Τσιρίδης καί τούς
τίτλους άκόμη, «"Ενα φώς στό
σκοτάδι τής ύποταγής», δπου μέ
(ΠΡ1Η ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑ0ΓΡΑΦ1Κ0Σ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ύιτό τοθ συνεργάτου μας Δρος χ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
_ 231 —
1— ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΈΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Δ. - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚΟΓΔΟΓΝΑΊΌΙ ΤΣΗ
ΣΜΤΡΝΗΣ
10. Ο ΑΡΓΤΡΗΣ Ο ΤΣΟΤΡ- ΤΣΟΤΡΑΣ
Ό Άργύρης δ Τσουρτσούρας [ κανε κανένα μερεμετλήδικο μπο-
•(1), ό διαολεμένος έκείνος σκυ-
έξαιρετικό ένθον^ιασμό .τεριγρά- ! λοεμπορας τσή Σμύρνης, δέν ή'
φω τή δράση, την παλληκαριά μ™ρουσε νά μή δγαίνη κι' αύτός
—-- Παναγιώτη Μακρίδη — τοϋ κονδουνατος στσί πιάτσες καί νά
.ίκεσις — καί τού Ίπποκρά ' γΛνχ* ντο0°· Κι> ά<ίοΰ *Χε ντα-- Ντελίκεσις τη Δελέογλου; Δέν εϊδε μέ τί χά λα<5έ9ΐα με τα ζω'ντανά, ήσχέφτη ρά παρακολοιτθώ τόν Έλληνα ά- *ε να ντννεται άρκούδα. "Ενας ξιωματικό, τόν άτρόμητο Καραί 'Ατσι γγανος τοΰ 'δωχε μίαν άρ- σκο, πού ώργάνοινε τούς άντάρ- "ουδοπροδιά, τσή άρκ.ούδας τού τες τής περ.οχής Άμισον - Πά ™υ Χε ψοφήση. Κι' άντίς πα- ς ής περ.οχής Άμισον Π ς φρας; Δέν σταμάτηβε ό -/. Τσι °σΛε5. ό Τβουρτσούρας τού 'δωκ' ρίδης στήν έξύμνηση των ήρωϊ ίνα σκνλάκι μαθημένο νά στέκε- σμών των παλληκαριών τής Ξάν ] '1<:11 σο^η χαί νά πτίδα «έ τά- σμών των παλληκαριών τής Ξάν ] ε τας καί τή γενναία άντίσταση ' κλε?· Το σκνλάκι δμως αύτό τό των άνταρτών στή σπηλιά τοΰ Νεπιένταγι, γιά νά δή Άντρκυ- σύνη; Είμαι έξαιρετικά Ικανοποιημέ- νος άπο την πολύμοχθη αύτη έρ | 'χε κλέψει πρίν δυό μέρες, καί την ήμέρα πού ό Άτσι'γγάνος τό '&γαλε στή γύρα νά .ττ>δήξη,
χτνποΰντας τό τέφι τού, γιά νά
ματζρψη παοίϊδες, τού φεύγεί (ΐ-
συμπατριώτης καί φιλόλ.ογος κ. Α.
Άσιατίδης μέ τή βιβλιοκρισία
τού...».
Δέν θά μποροΰσα νά διατυπώ-
σιο την ΰποψία ότι δέν διάβασε
ό κ. Τσιρίδης όλόκληρο τό βιβλίο
ή δέν πρόσεξε ωρισμένα κεφά-
λαια. Άλλά καί μερικές άκόμη
(Τελίδες δν διαβάση κανείς θά βρή
αύτό πού ό κ. Τσ<ρίδης δέν διέ κρινε. Όλόκληρο τό 'ιστορικό μου άφήγημα διαπνέεται άπ' αΰ τή την κραυ-γή «γιατί άφίσατε ε ναν λαό άπροστάτευτο νά σφαγή, γιατί βέν «νισχύσατε τούς άντάρ τες τοΰ Πόντου, γιατί δέν άντι σταθήκατε καί δέν έπαναστατήσα τε, όπως κατά τίς κρητικές έπα ναστάσεις, κατά τόν Μακεδονικό Άγώνα, κατά την κυπριακή έξέ- γερση; Πώς δέν διέκρινε ό κ. Τσιρί¬ δης δτ ιπρωτος άπεκάλυν|>α την...
■εύγένεια των προκρίτων μας «Μή
πειράζετε τούς Τούρκους, φερθή
τε εύγενακά... Μή άκοΰτε ΰπερβο-
λές...»; Πως δέν εϊδε ότι σέ κά
θε σελίδα σχεδόν έκφράξω την
άγανάκτησή μου γιά την υποτα¬
γή αυτή; Δέν διάβασε την περί
πτωση τοΰ Σάββα Άτματζίδη,
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Φέρετχι είς γ·;ώσιν τώ ν ι Ίμ
βρίων καί Τενεδίων. ίτι Ιγε1.
γασία: Πρώτο, γιατί συνέθεσα ξαφνα καί χάνεται. 'Ηπήε τό
μιά γενική ίστορία τής τελενταί
άς δεκαετίας (1914 — 1924)
τοΰ Πόντου, πού γίνεται γιά πρώ
τη φορά. Λεύτερο, γιατί άπεκάλυ
ψα την λανθασμένη πολιτική πού
άκολουθοΰσαν στά χρόνια αύτά
οί πρόκριτοι καί οί ταγοί τοΰ
ποντιακου έλληνισμοΰ καί τρίτο,
γιατί έξνμνησα την άντίσταση,
την Άντριωσύνη, πού θέλε* δ κ.
Τσιρίδης, ϊφερα σέ φώς καί την
πιό μικρή πράξη παλληκαριάς
καί λεβεντιάς, άκόμα καί ενός
μελλοθάνατου παιδιοϋ, πού τόν
εριχναν ζοιντανό στόν τάφο, άκό¬
μα καί τή φύγη ενός μικροΰ πού
δέν ήθελε νά γίνη μουσουλμάνος.
"Αλλωστε στό 6' τόμο, όπως
γράφω στήν τελευταία σελίδα
τοΰ βιβλίου μου, θά υπάρχη εί-
δικό κεφάλαιο γιά την καθαντύ
στρατιωτική άντίσταση. Καλ.ό εί¬
ναι, λοιπόν, νά μή δημιουργούσι*
έντυπιόσεις άπά άνύπαρκτα πράγ
ματα, γιατί τό μεγαλΰτερο προ¬
σόν τοΰ ιστορικόν μόν άφηγήμα
τος -είναι ή έξύμνηση τής λεβεν-
τιάς, δπου την εΰρισκα, αύτό ά
κριβώς ποΰ δέν τό «Ιδε δ κ. Τσι
ρίδης.
Εύχαριστώ γιά τή φιλοξενία
Γ. ΛΑΜΨΙΔΗΣ
Άπό την βπβπβιΐαν τής Βορείον Ή πβίρου
ΤΡΕΜΠΕΣ1ΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝ,ΑΡΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγαυμένου) τέκνα το)ν, οί Κρήτες προσέφε-
Κατεστράφησαν δμως είς την ρον έκθύμως είς τάς έπιτάξεις,
- < ονται σέ λογοτεχνικοϋς διαγωνι- ομονς. "Τοτεςα άπό τή συλ.λογή τού «Στήν καινούργια μας γειτονιά» πού τόσο καλή ύποδοχή βρήκε- άπό την Κοιτιχή καί τού; άνθρώπους των γραμμάτοιν, ό Γιάκος κνκλοφο ΟΕΪ στό 1950 τύ μυθιστόρημά τού «Κάτο) άπό τό 6λέμμα τοϋ θεοϋ». Σά 1953 μιά καινούργια συλλογή διηγημάτων «Ό πρώτος νεχρός» ϊοχεται νά τύν άναδείξη σ' έναν Αλ' τοΰς πιό καλούς πεζογράφους μας, άτροϋ τό διήγημά τού «Ό πρω τος νεκοός» παίρνει την πρώτη διάκριση στόν παγκόσμιο βιαγωνι- οιιό διηγήματος καί έν συνεχεία χρνσό μετάλλιο τής πόλεως τού Μεσολογγίου, Α' 6οα6εΐο γ ά μυ- θιστόοημα τού περιοδικόν «Μορ· ΤΕ», τής «Γυναικείας σΐ'ντροφιάς τής 'Ενώσεος 'Ελλήντον Συγγρα- καί δημοσιογράφι»ν Τονρι - "μοί, τού Καλοκαιρινείου 'οϋ διαγωνισμοΰ κ.α. Άλλά τό μέχρι σήμερα ερνο τού Γιάκου είναι άνεξάντλητο, θά χρει άϊονταν δέ πολλές στήλες ν,ά νά Λναγοαφοΰν καί μόνο τα 2ργα τού ■τοΰ ποικίλουν σέ δλα τα εΐδη τοϋ 'όγου καί τής Τέχνης. Γιατί έ ής χης νά σημειώσουμε πώς ό Γιά χος δέν είναι δ ζοιντανός μόνο πε ζογράφο-ς καί ποιητής άλλά καί ε¬ νας Λθλυγραφότατος συγγραφέας δοκιμίων καί 6ι6λίο)ν παιδικής λο- ■■Ότεχνίας. "Ας δώσουμε όμο>ς τό λόγο στό
πεζογράφο Γ. Μ. Πολι-
|, γιά νά μάς πή, σ' Ενα ση-
ά τού ποϋ δημοσιεύτηκε τε¬
ημ
λευταία, πώς δλέπει τό Λημήτρη
Γιάκο στά ?ργα τού «Ό δρόμος
Τή; Χαςαυγής» κ. α.:
«... Γτό 6ι6λίο αΰτό ό Δημήτρης
Γιάκος φανερώνεται ό ζωγράφος
των Ίδεών των ήροΉον τού. Προ
^•ηματισμός, πέταγμα λνρικνς φαν
τασίας, άπρόοπτος λόγος, μάς συν
βέτοΐ'ν σύνολο δλοκληριομέναη' άν-
βώ
ν, πού οί περιπέτειές τους
δέν τούς κόΛονις τα φτερά, δέν
του; τσακίζουν. Ό πρίότος νε-
κρός», «"Ενα ραβδ'ι άπύ τή Μπου-
Χάρα», ή «Δίψα»' «Ό δρόμος
Χοοαυγής» καί αλλα, είναι Ιργα μέ
διάρκεια, γιατί δ προ6λτ>ματισμός
Το«; χαί ό άνθρωπισμός τους συν-
οοεύουν τόν άναγνώστη χαΐ ΰστε-
οα ΟΛο τό διάβασμά τους γιά πο¬
λύν χαιρό...». «Άλλά δ Δημήτρης
Γιάκος δΐν είναι μόνο ό πεζογρά-
^θς των ζωντανών άνθρώπων. ΕΙ-
να' ό δοκ,ΐ/μιογράφος πού τό 6λέμ
^α τού άγκαλιάζει όρίζοντες, εί¬
ναι τό όξύ μάτι πού δρίσκει μέσα
στι5 σελίδες των δημιουργών πού
άναλύιι τόν κόσμο, τίς Ιδέες καί
Τιζ αΐτίες πού τούς ωδήγησαν στήν
σ*νταξη τοϋ ίργου τους...>.
Αλλ' δς δοϋμε τώρα τί λένε
νία το Γιάκο δυό προσοοπικότητες
έλληνικών γραμμάτον, ποΰ
χό 6<6λίο τού «Παρου- οία>;
ργή ημ γρ
φεΐον υπό την έπω-Λ>μ.ίαν «Κέν
τρον Ίμβρ:ακών καί Τδνεδια-
κών Σπουίών μέ "έδραν τήλ'
Μϊλβούρνην. Ή οργάνωσις τού
·γρο.φ£ΐο) τούτον συνοδΐύεται
μέ τόν καταρτισμόν ΙστορικοΟ
καί λχογραφικοθ Άργείου πε-
οί "Ιμβρο'ο καί Τενέδου, ·κα-
θώς καί σχετικάς βιβλιοθήκης.
Σκοπός τοΰ Κέντρου τούτου
είναι, νά συμβάλλη είς την με
λέτην καί άξιοποίηαιν τών^ πή
γών καί νά προσελκύση το έν
διαςρέρον τΐάντων, των πατριω-
τών πρός την Ιστορίαν τών'ούο
τούτων νήσων. να Ιμ,πλουτίστ,
τό ύκίργον Άρχεΐον καί την
βιβλιοθήκην μέ νέας συλλθγά;
καί βιβίλία, νά έΐπανεκδώστ) τα
αξια λόγου είδ-.κά, συγγράμ,μα
τα, νά διορθώση ■καί οπ>μ.πιλη·
ρώση τα έσφαλμένα καί έλλε:
πή στοι/εΤχ, νά προβάλλη τάς
φωτεινής μορφάς διά τής συγ·
γραφής βελτιωμέ'/ης καί έκτε-
ταμένης βιογρχφίας καί ε,πανί
κδόσεω; των ?ργων αυτών, νά
ένθαρρΰνη την θεα,τρικήν ί
ή
σχβτικά θέματα καί την π*
(τάσιν αυτών, νά καταρτίση
καί Ικδώση ολονοληρωμένην 6ί
βλιογραφίαν, νά μεταφράση την
ξένην βιβλιογραφΐαν καί τέλο;
την ϊιοργάνωσιν διαλέξεων κ*Ί
Εκδοσιν τακτικοθ τόυ.ου ετησί¬
ως.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Β'
Τό Κέντρον 'Τμβρ'.ακών καί
Τενεδικων Σπουδων προκηρύσ
ση τα άκόλουθα βραβεΐα δ'.αγο)
1) Δια μίαν Ιστορικήν α:ρχ-
γμ,ατείαν 15.000 δραγμ.
2) Διά. μίαν γλωοσολογικήν
πραγμ*τείαν 5.000 δραχμ.
•ά) Διά μίαν τοπωνυίΛΐ«ην
πραγματείαν 5.000 δραχμ.
4) Διά μίαν λαογραφικήν
πραγματείαν 15.000 δραγ.
5) Διά υ·ίαν 6ιογρ*φικτ)ν
πρα^ατείαν 15.000 δραχ.
6) Διά μίαν 'μετάφρασιν τ^ς
ξένης βιβλιογραφίας 15.000
ίνα θεατρικόν ή μ«βι
15000 δ
—ορηματικον
Ή θ
ή μ
15.000 δρχ
ορηματικον δργ ρ
Ή προθεσμία θά είναι οιε-
τΐκ άπδ τής παρούσης δηΐιοσ:
εύβεως, ο δέ χρόνος, Μ είναι
ή 'Λθτϊνα. Ή έπιτροπή «*
πχρτισδή Από εΐδικους
αχϊκούς, καθηγητάς πανεπιστη
μίου, λογοτεχνας. δημοσιογρα;
πόλιν πολλά οίκοδομήματα πέριξ έντατικως έφαρμοσθείσας,
αυτών, έκάη τό εργοστάσιον πλε- ] των τα άροτριώντα κτήνη,
κτικής Μαλλινάκη, εφονεύθησαν
δέ καί ετραυματίσθησαν εύάριθμοι
στρατιωτικοί καί πολίται. Μεταξύ
των θυμάτων τοΰ βομβαρδισμοΰ ή¬
σαν: ό άπόστρατος Άντίρχης
Κιρμιντζάκης, δ εφεδρος λοχαγός
Κολιόπουλος, δ στρατιώτης φρον
ρός τής Άγροτικής Τραπέζης, ε
νας δλλος βοηθητικός στρατιώ¬
της, έπτά, πολϊτα ικαί δύο παι-
δάκια 12—13 έτων, άδέλφια, τα
δποία ό δεύτερος βομβαρδισμός
κατά τάς μεσημβρίας ώρας τής
2ας Ν)βρίου, εύρε νά παίζουν ϊ
ξωθι τοΰ 7ου Δημοτικοΰ Σχολεί-
Ή πόλις των Χανίων ήρημώ
θη, διότι πάντες οί κάτοικοι ε
σπευσαν νά προφυλαχθοΰν είς
τα χωρία τής ΰπαίθρου καί τα
πέριξ τής πόλεως ύψώματα, ή δέ
συνέχισις τής έπκηρατεύσεως τοΰ
14ου Σννθτος καί των λοιπών
μονάδων καί σχηματισμόν έξη-
σφαλίσθη άπροσκόπτως είς την
κεκαλνμμένην καί άσφαλή θέσιν
Περιβόλια, προβλεφθείσαν νπό
τοΰ Σχεδιον 'Επιστρατεύσεως.
Την 7ην Ν)6οίον κατέπλευσεν
είς Σούδαν μοίρα τοΰ αγγλικόν
στόλου τής Μεσογεϊου, έκ τής ό
ποίας απεβιβάσθησαν δύο Άγγλι
κά Τάγματα Πεζικοΰ καί έξεφορ
τώθησαν έπάκτια καί άντιαεροπο-
κά πυροβόλα καί παντοειδές δλλο
πολεμικόν υλικόν.
Μέ-χρι δέ τής 25ης Ν)βρίου, ή
μέρας κατά την όποιαν άπέπλευ
σεν έκ Σούδας ή τελενταία νηο-
πομπή, μέ τμήματα τής Τ Με¬
ραρχίας προοριζόμενα διά τό μέ¬
τωπον μέσω Πειραιώς, ούδεμία
νέα έπιδρομή εγένετο υπό τής Ι
ταλικής άεροπορίας.
8. ΑΔΗΜΟΝΙΑ __ ΔΩΡΕΑΙ
ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ — ΕΠΙΣΚΕ
ΨΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΕΙΩΝ
Είς τα Σπήλια ήρχοντο καθη
μερινως έφημεριδοπώλαι καί έ-
μανθάνομεν έκ των έίρημερίδΐύν
τάς νίκας τοΰ 'Ελληνικοΰ Στρα¬
τόν κατά των Ίταλων, τουτο δέ
καθίστα τοΰς πάντας άνιι.-τομό-
νους διά την παρατεινομένην πά
ραμονήν τής Μεραρχίας μας είς
την Κρήτην.
«Δέν θά μείνη μιά νίκη καί
γιά μάς; θά τίλειώση, λοιπόν, ό
πόλεμος καί θά μείνωμεν θεαταί;»
έλεγον άδημονοΰντες δλοι, καθ*
δν χρόνον τα τρόπαια τής Πίν-
δου, τοΰ Καλπακίου, τής Μόρο-
βας καί τοΰ Ίβάν έθέρμαινον
τάς καρδίας καί ύπερύψωναν τα
ηθικόν.
'Εκεΐ κατέφθανον έπίσης πλού
σιοι καί πτωχοί Κρήτες καί προ
«έφερον είς τό Σύνταγμα διά
τοΰς στρατιώτας τρόφιμα, σφά
δλα
τα
ποίμνιά των, την νομήν, δ,τι διέ
θίτον καί έδώριζαν γενναιοφρό-
νως πάν δ,τι ηδύναντο. Αί παρ-
θένοι ήνοιξαν τα κιβώτια τής
προικός των καί έδώριζον κλινο
σκεπάσματα, μάλλινα εΐδη, προ
σόψια, σινδόνας κατά χιλιάδας
τβμαχίων, χάριν των στρατιώτην
ποΰ επρόκειτο νά φύγουν διά τόν
πόλΐμον.
Πτωχοί γέροντες γονείς προ
σήρχοντο ν' άποχαιρετήβονν τα
τέκνα των ή μνηστενμένα κορί-
τσια τούς μνηστήρας ή σύζνγοι
τούς προστάτας τής οικογενείας
ών, καί όλοι σννδιελέγοντο υπο
την σκιάν των πεύκων μέ τα κα
λά παλληκάρια, .τού μόνον ό θε
ός εγνώριζε άν θά έπέστοεφον
ιτοτέ...
9. Η ΕΜΠΟΛΕΜΟΣ ΓΓΝΘΕ
ΣΙΣ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ
Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ — ΚΡΗ¬
ΤΗΣ (*).
1. ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ Τ ΜΕΡΑΡ¬
ΧΙΑΣ
Μέραρχος: 'Τποστράτηγος
ΠαπαστεργίΌυ Γεώργιος, άπ' άρ-
χής τής εκστρατείας μέχρι 16.4.
1941. Τούτον άντικατέβτηβεν ά
πό 16.4.41 μέχρι διαλύσεως των
Μονάδων δ Χυνταγματάρχης πε··
ζικοΰ Παπαδόγκωνας Διονύσιος,
άρχηγός Πεζικοΰ.
'Επιτελάρχης: Άντισυνταγμα-
τάρχης πεζικοΰ Τσεραβίνης Ιω¬
άννης, άπ' άρχής μέχρι τέλονς
τής εκστρατείας.
Άρχηγός Πεζικοΰ: Σύνταγμα
τάρχης Πεζ. Γιαννακόπουλος Δημ.
μέχρι 22.1.41, άντικατασταθείς ά
τής χρονολογίας ταύτης υπό
τοΰ Συνταγματάρχου Πεζ. Πα-
παδόγκωνα Διον. παραμείναντος
είς την Μεραρχίαν μέχρι πέρα-
τος τής εκστρατείας.
Άρχηγός Πυροβολικοϋ: Συν
ταγματάρχης Πυρ. Φιλιππίδης
Άγαμ. άπ' άρχής μέχρι πέρατος
τής εκστρατείας.
Άρχίατρος Μεραρχίας: Άρ
χίατρος (Άντκτυνταγματάρχης)
Φραγκουδάκης Γεώργιος.
'Επιμελητή; Μεραρχίας: Λο¬
χαγός Ντίλης 'Εμμανονήλ.
Διενθνντής Ι Γραφείον: Ταγμ.
πεζ. Βασικύρον, μέχρι Μάρτιον
1941.
Διευθυντάς Ι Γραφείου: Ταγμα
νά 'βρη τόν πλούσιο τσε
λε'μπη (κνριό) τού, πού τό 'χε
καλομαθημένο.
Την άρκουδοπροβιά ό Τσουρ-
τσούρας τηνέ 'πηε σ' ϊνανε γου
ναρά νά τοΰ τηνέ σιάξη, νά τη
νέ φορά σά φόρμα καί γιά πλε-
ρωμη θά τοΰ 'φερνε ενα σκυλά
κι. Ό γουναρ&ς δμοις πού τονέ
ίξερε τί σκυλοκλέφτης εμπορας ή
'ανε, ήαρνηοτηκε νά μπερδευτή
μέ κλεψιές. Μά, επειδής ήσνμ-
παθοΰσε τή φτώχια τον, τοϋ τηνέ
'σιαξε τζά'μπα. Κ' ϊτσι, άπό τό
τες κάθρ χρονιά, τηνέ 'βαζε κ'
ήβγαινε στά κεντρικά σοκάκια. Τό
απάνω μέρος τοΰ μούτσουνου τση
άρκουδοπροβιάς τοΰ τό 'σιαξε ό
γουναράς έ'τσι πού νά στέκεται
στό κεφάλ.1 τού σάν περικεφαλαία,
μά νά οραίνεται ή μονρη τον. Ό
κόσμος πού τονέ 'βλεπε νά κάνη
μικρά πορπατήματα καί νά 'χη
τα χέρια τού ό'μπροστά σηκωμέ
να σάν την άρκούδα, τοΰ 'φώνα-
ζε «Άοκουδο - Τσουρτσοΰρα».
Κι' αμάν ήπάαινε κανείς κο'ντά
τού ήκανε πώς μου'γγρίζει δπως
μέ την καθημερνή τού φορεσιά,
τό ζ<ι>'ντανό αύτό.
Μά τσι Άποκριές ί)6γαινε καί
πού αύτη 'τανε, ενα άσπριδερό
παν'τελόντ, μιά γκρίζια ρετιγκό-
τα, πουκάμισο μαλακό μέ δίχως
γκρεβάν'τα, καί γιά καπέλο, ένα
μαΰρο κλάκ, πού τό 'βαζε στρα-
6ά. Δέν τοΰ 'λειπ' ώστόσο καί τό
ριχό καλαθάκι κρεμασμένο άπτό
ζερΰί τού μπράτσο, δπου μία' αύ
τοΰ ήβα'ξε τα σκυλάκια πού 'κλε-
βε καί τα σκυλάκια πού 'πουλοΰ-
σ«. Τσι Άποκριές δμ<ος, στό κα λαθάκι αύτό ηβαζ' 2να ζευγάρι βουβαλήσια μεγάλα στριφτά κέρα τα, πού τα 'χε πάρ' άπό 'νανε χασάπη καί τα 'χε χρουσώσει μέ βαράκι. Καί, καθώς ήπορπατοϋ- σε στά γεμάτω κόσμο κεντρικά σοκάκια, ήφώναζε: «"Οποίος βέν εχει άπό έτούτα έδω, νά τα πά¬ ρη». Κι' ό κόσμος, πού τονε ά- κουε, ήπάαινε κο'ντά γιά νά δή τί πονλάει. Κι' αίμαν ήβλεπε τα κέρατα, ή'μπηγε τα γέγια. 11. Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ό θεόφιλος ήδινε κι' αύτός ζο'ντάναα βτσί Άποκριές. "Η'ντυ νέ μιά φτιοχοπαρέα τού κουδουνα τ'ίστικα, ή'ντΐΎθύντανε κι' δ Ιδι- ος, κ' ήγυρίζανε οΰλοι ματζί, στσοί μαχαλάδες. Στά τρίβτρατα ήστεκον'ντοστε κ' ήδίνανε κάτι μικροπαράστασες, πού ήκάνανε ντόρο. Κι' ό κόσμος πιά ήτρεχε κ' ήματζενού'ντανε τρογύρω νά κάνη σεΐρι. Τσι παράστασες δ θεάφιλος τσι 'κανε γιά νά ματ- ζενη παραδες. θά ποΰμε πρώτα μερικά 'πτή ζωή τού γιά νά τονέ γνωρίσωμε. Ό θεάφιλος ό Χατζή - Μιχα¬ ήλ ήγεννήθηκε στή Μυτιλήνη, στό 1864. Φτωχόπαιδο, ήμαθε λίγα γράμματα, μά άπό μικράς ήδειξε πώς είχε «καλλιτεχνικό ταλέντο». Καί σάν ήμεγάλωοε, γιά νά ζή, ήκαταπιανού'ντανε μέ δ,τι δονγίά τοΰ 'κοβε τό μναλό τού. Στόν έλληνο - τούρκικα πόλε μο τοΰ 1897, τριάντα τριώ χρο- νώ, πααίνει έθελοντής νά πολε- μήση τόν Τοΰρκο. Καί, σάν ή- τέλεψ, ό γλήγορος αύτός μος, κ' ήκατασταλάξανε τα πολι τικά, κατεβαίνει στή Σμύρνη μέ γιά'ντισμα στό μαγαζί αύτό. 'Η- πέθανε στή Μυτιλήνη στό 1984, φτα/χός. Τα κά'ντρα τού τώρα είναι πε ριζήτητα» κ' Ιχουνε σκροπιστή πα'ντοΰ, ώς καί στό Παρίσι. Τό παιδιαρίστικο στυλ αΰτό, εΐχε γε νεί τσή μόδας τα τελευταία χρό νια τση έποχής μας. Καί πολΰ μεγάλοι ξουγράφοι τωρινοΐ Ιχου¬ νε ζονγραφίσει αέ τέτοια στυλ. Οί «τεχνοκρίτες» δίνοιτνε μεγάλη άξία στά κά'ντρα τοΰ φτωχοΰ αυτού Μντιληνιοϋ, γιά τή φαντα- σία καί τα ζω'ντανά χρώματα, καί τονέ άνεβάζοννε άψηλά, τώρα πιά νστερις άπτό θάνατό τού. "Οσον καιρό, λοιπόν, είχε πο- Ή Μακεδονία καί ή ©ρακη ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 Τού συνεργάτου μας κ, ΓΕΩΡΓ. ΑΒΡ. ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΓ ΣΤ' (Τελευταίον) Κ αί οί "Ελληνες των 40 Έκ- κληστών έπίσης εχουν πολλά θύμα· τα μέ τίς κρεμάλες τοΰ 1821 των: Χαΐζημαζαράκη, Χατζηδημητράκη καί Χατζηνικολή καί πολλών αλ- λων πατριωτών. Άκόμη καί στήν Αΐνο, ό νεομάρτυράς της Στέφα¬ νος καί 73 άλλοι άγίονισταί, πού θυσιάσθηκαν μέ αύταπάρνηση — δεικνύουγ περίτρανα τής θράκης τή συμόολή στόν άπελευθεριοτικόν άγώνα τοΰ "Εθνονς μας. Άλλά; καί μετά τούς βλέπουμε νά θυσιάζωνται άγωνιζόμενοι —οί "Ελληνες τής Μακεδονίας, Θρά¬ κης καί άλλων περιοχών, σάν γνή σία παιΛιά τής μητέρας πατρίδος, γιατί θεωροΰν τόν άγωνα της, γιά ελευθερία καί γιά τή δική τονς Ιδιαιτέρα πατρίδα— δταν πιά χά¬ νεται ή ϊύκαιρία γιά την Μακεδο¬ νία — θράκη, καί γι' αύτό κατά χιλιάδες ' πηγαίνουν καί πολεμοΰν κοντά στ' άδέλφια τού τα δλλα. "Ετσι τούς δλέπουμε νά δίνουν τό παρόν, τρέχοντας στό Μεσολόγγι, μείνει στή Σμύρνη, ήπερίμενε | οτό Πέτα, στή Κιάφα, στό Κρεμ- πώς καί πώς γιά νά 'ρχοννε οί Ά '" ' " ποκριές, νά μπορέση νά βγάλη κα'μπόσοι παράβες. Στό 1907, εΐχε σιάξει ό ίδιος έννιά άρχαίες έλληνικές «πανο- πλίες», μιά γιά τόν έμαντό τού καί όχτώ γιά την παρέα τού. «Χι τώνες» άπό ροΰχο. «θώρακα πε- ρικεφαλαίες καί άσπίδες» άπό χαρ τόνι, «σπαθιά καί κο'ντάρια» άπό "Τδρα, στά Ψαρά, στή Κρήτη, στή Σκίαθο, στήν ,Αταλάν τη, ο~τήν Εντϊοια, στή Ρούμε-λη καί άλλοΰ. Πολλοί άγωνιστές κατεβαίνουν νά βοηβήσουν τούς έπαναστατη- μένονς άβελφούς τους, δπως δ γεν ναίος όπλαρχηγός Χατζηχρήστος, άπό τή θράκη (δ κατόπιν ΰπασπι- στής τής βασίλισσας Άμαλίας). ξϋλο καν τα 'βαψε οΰλα χροι*σά, Οί τρείς ΑΙνϊτες: ό Δούκας καί κάτι τίς τα μερακλήδικο. Ή πά καί δύο άδελφοί Στρατήδες, σκο- ρέα τού ητανε κάτι φτωχά με- ! τώνονται στίς 27 Μαίου 1821 στήν γάλ' άγόρια Μορτακιώτηδοι. θά έπανάσταση τής Μυτιλήνης. Καί ν, ή'ντυνού'ντοστε μ' αΰτά οΰλοι ποίος ξέρει τα κατορθώματα τού σάν άρχαϊοι Μακεδόνες καί θά ν' θρακιώτη καπετάνιου Χατζη - Άν ήβγαίνανε στά τρίστρατα νά κά- τώνη, Βκτβίζη; Καί τής θρακιώ- νουνε μιά παράβταση σά μάχη, τισσας γυναίκαςς Δόμνας; (νσάξι- νά ματζεύεται κόσμος νά τσοί άς μέ την Μπουμπουλίνα) καί τα βλέπη κ' ΰστερις δ θεόφιλος θά (πέντε παιδία τους μαζί; φο- αετέοου Ιδριίματος ΛΓαι « "Γ- καΐ' άν'ιπροσώπ'όυς τοΰ ή -,^, ξηρούς καρπούς, σάπωνα είς 3ς. μεγάλας ποβότητας, άπεστέλλον Β'Λ»υ*μ.^' »* δο&ο0ν π* τ0 δέ 8εκαΛΐ? εγγράφων καθημε δ^Τοΰ τύπου. Διά περισσο ,,,νώς άπό τάς κο,ν οτητας των ' -α/ηοοφορΐας άπευθυνβεϊ Νομων Ηρακλείου κω Λασηθιου, τε" είς τό γραφείον Ό Διευθυντής ΠΑΝΑΓ. ΚΑΛΑΊ'ΤΖΗΣ 123 ννβΓΓΪΒβΙ ΚΛ ΜβητοΓε διά των οποίων έγνωστοποιείτο η διάθεσις των στρατιωτών διάθες μας χιλιάδων οκάδων γϊωμήλων οταφυλών καί αλλων τροφίμων. ν' ήάπλωνε τό τασάκι τού νά ματζέψη παράδες. Ή πρόβα βΐχε γένει σέ μίαν άλάνα κο'ντά στά Μορτάκια. Καί, σάν ήρχ' ή μερά πού θ' ν' ήδγαίνανε, ήπήανε κ' ή'ντυθήκανε στό σπίτι τοΰ θεόφι λου πού 'τανε στό μαχαλά τ' "Αη Δημητριοϋ. Ξεκινοΰνε άποκεϊ κα μαρωτοί καί τραβοΰνε γιά τό μαχα λά τα «Ντα'μπάχανα». Μόλις τσοί 'πήρε αυρο>διά δ μαχαλας,
τίβγανΐ οτΊλοι στσΐ πόρτες νά δοϋ
νέ και τα παιδία ήτρέχαν' άποπί
οω. Στό πρωτο τρίστρατο ήστα
θήκανε νά κάνονΛ-ε την παράοτα
ση τσή μάχης. Ό λογοτέχνης
(καί ξακουστός ζοι<γράφος) Ν. Καρτσωνάκης — Νάκης μάς τή νέ Ιστορίζει ζωϊντανά (2). Ήσταθήκανε οί δνό «άντίμα- χοι», τέσσερις άπτή μιά καί τέσ σερις άπτήν δλλη. Ό θεόφιλος δίνει τό σιντάλο γιά τή μάχη καί λέει «δλα, παιδία». Κ' εΰ- τύς, μέ την άσπίδα καί τή μύτη τοΰ κο'νταριοϋ ό'μπροστά, ήορμή σανε οί μέν απάνω στσοί δέ, μ,έ μικρά χοροπηδητά κ' ήφωνάζανε «δπα, δπ - δπα», ένώ δ θεόφιλος ντυμένος κι' αύτός μέ «χιτώνα, θώρακα καί περικεφαλαία», ήπαι- ζε μέ μιά ξεκοιγιαομένη φυσαρμό ντκα (άκκορντεόν) κι{ϋτοιονε σκο- πά γιά νά δώκη άέρα στή μάχη. Αύτοι ήκάνανε πώς πολεμοΰνε κ' ενα δυό ήπέσανε χάμω, τάχατες πληγομένοι. Καί σέ λίγο τώς φω νάζει «μάϊνα, παιβιά» κ' ϊύτύς ή άπλωσ' τό χέρι τού μέ τό τασά¬ κι γιά νά ματξέψη δαο ή'μποροΰ σε πιότεροι παράβες άπτόν ηολΰ κόσμο, πού τσοί 'χε τρογυρίσει καί τσοί 'βλεπε. Κι' άπέ, τα κο' ντάρια οΰλοι στό νίδμο καί δρόμο γιά τρίστρατο άλλοννοΰ μαχαλά. Τα παιδία ώστόσο τσοί 'παίρνανε άποπίσω κ' ήφωνάζανε «Ό θεό φιλος μέ τα στρατό τού». ΑΚΟΛΟΤΘΕΙ Σ ημείωμα. 1. Γιά τόν «Τσουρτσούρα» ϊχο με γράψει στήν έφημερ. «Προσφυ γικός Κόσμος» άπό 29.9.1963 ε- ως 2.2.1964. 2. Βλέπε Ν. Καρτσωνάκη — Νάκη «Μνήμη Σμύρνης» Χρονι- κό) Άθήνα 1965. Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΗΈΝΗΣ Ό Βισβίξης, μέ τό έξωπλισμέ- λό τού βρίκι —την «Καλομοϊραί·, πηγαίνει νά βοηθήση, μετά άπό πολλές προηγούμενες έπιχειρήσεις τού, χαΧ στήν πολιορκία τοϋ Φρου ρίον Εύρνπον, άλλά στή μάχη σκο- τώνεται. Τότε ή γνναΐκα τού Δό- μνα, σννεχίζει τό ϊργο τον καί ά- νοίγεται στό πέλαγος γιά νά ένω- θή μέ τα Ψαριανά καράβια, καί μέ θάρρος παίρνει μέρος πάντοτε καί άγωνίζεται σ' δλες τίς ναντι- κές έπιχειρήσεις τοΰ άπελευθερω- τικοΰ μας άγώνα. Τής Βορείον Ελλάδος — Μακε δονίας καί θράκης, ή συμβολή, δ- πιος περιληπτικά σάς έξιστόρησα, άλλά καί ώρισμένιον πόλεων τής Μικρασίας —πού θά ηθελα νά σάς προσθέσω, αν εΐχα διπλάσιο χώ¬ ρο στή διαθέση μου, έπειδή καί αύτές εζησαν την Έπανάσταση τοΰ 1821 μέ σφαγές καί κρεμάλ.ες των προνχόντ'ον τονς καί κατα- στροφές, καί οί θνσίες αύτές ά- ποδεικνύονν, γενικά, πώς δ Έλλη- νισμός, άπ' δκρου είς δκρον τότε, διατηροΰσε άκμαιότατο έθνικό φρό νημα καί τή σννείδησή τον γιά τα πεπρωμένα τής Φνλής μας. Καί τόν μετγάλο πόθο νά δή έλευθερω- μένα δλα τα δγια χώμ.ατα τής ύ- πόδονλης μεγάλης μας Πατρίδος. Τι,μή καί δόξα στονς άθάνατους αΰτούς ήρωες, άκόμη καί στούς δγνωστους πατριώτες μας, έκεί- νους πού Ιπεσαν γιά την έλενθε· ρία μας. ΚαΙ "Ελληνες, έσεϊς, μικροί - μεγάλοι, μή ξεχνάτε τής Χίου την όιγρια σοραγή, των Ψαρών τό ό- λοκαύτωμα. καί της Κάσου. Καΐ τούς ύπερασπιστές έκείνους τοΰ Μεσολλογίου, μέ την ύπεράνθρωπη καρτερία, πού σύμβολα ΰψώθηκαν φιλοπατρίας αΐώνια, γιά την Ί¬ στορία τής Ανθρωπότητος. Αύτη την Ελευθερία —πού εί¬ ναι άπ' τα κόκκαλα βγαλμένη των Έλλήνων τα ίερά— αΰτό τό πολυ- τιμώτερο άγαθό, πού μέ άφάντα- στους ήρωϊσμούς καί θυσνες κϊρδί θηκε καί μέ ποταμούς αίμάτων κάθε φορά, δλοι εμείς, δς σταθοϋ με δξιοι νά την διαφχ>λάξουμε καί
εύχή άκάμη νά έκφράσουμε καί
γιά τούς άλύτρο>τους άδελφούς
μας σήμερα τής Βορείου Ηπεί¬
ρου, πού ζοΰν κάτω άπό τό ζνγό
τοΰ Άλβανοΰ δυνάστον 'Εμβέρ
Χότζα, καί νά άνακτήσουν την έ-
λενθερία. Καί στήν Κύπρο μας,
τή(ν ήρωϊκή. καί άγαπημένη, νά επι
τύχη την ποθητή μας "Ενωση μέ
την Μητέρα 'Ελλάδα μας.
Καί σήμερα, άπό τόν συννεφια-
σμένο ούρανό κάτω, τής 'Τδρογεί-
ου καί κάτω άπό τό καταθλιπτικό
βάρος της τεχνικής εξελίξεως τής
έποχής μας (αυτής τής ήθικής κρί
σεως μεταξύ Άνθρωπον καί Μη-
χανής), γιά νά σταματήση ή ά-
ποσύνθεση, γιατί πιστεύονμε στόν
'Ελεΰθερο Κόσμο σάν 'Ιδέα, ευ¬
χόμεθα ή άνθρωπότητα νά βρή τό
ίδανικό της καί πάλι —στό έλληνι
κό Πνεϋμα καί στίς χριστιαννκές
Άρχές· δηλαδή: τοΰ έλληνοχρι-
στιανικοΰ πολιτισμοΰ^— πού περι-
κλείει την ίδέα τής Ελευθερίας
καί τοΰ Άνθρωπισμοΰ— τίς άκα-
τάλντε; καί αίώνιες άξίες τής ζω-
ής·
Ή σύγχρονη 'Ελλάδα μας, άπ'
αυτήν την Ιδέα άντλεΐ ττ)ν αΐσιοδο
ξία καί τή δύναμή της καί γι' αΰ¬
τό θά δικαιωθή στίς έπιδιώξεις
καί στούς σκοπούς της, μέ την ή-
γεσία των τιμίων, άγνών καί γεν-
ναίων άνδρων της· την 'Εθντκή Έ
παναστατική Κυβέρνησή μας.
Γεώργιος Άβρ. Χιντζόγλου
Καθηγητής
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΞΕ ΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΝΟΣΤΟΙ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Συνέχει* έκ τοϋ προηγονμένου
Κι' 6να δεύτερο:
Οί τιμέρες
—Τή Δευτέραν 'κί δουλεΰνε
οί τεμπέλ πώς κετσινεΰνε;
—"Αψαγ τ' άψιμο σ' την Τρίτ'
καί μή κ|α(ηο"ε τό κιρπίτ.
—Την Τετράδ' δν τρώς έ-
λάδ' κόφς καί τή διαβόλ' τ' ού
ράδ'. -; !
— θά κοιμοϋμ' δλον την Πέφτ
τ' άρνί - μ' κάτς φοοΰμαι κλέφτ.
—Ή Παρασκευή κλαμένον λη
μονεϋνε άποθαμένον.
— Σάββα δέβα σήν δουλεία
- σ' ϊλα φτάμ' εμείς φιλίας.
—Σημερον εν Κίρεκή στά όλί
γον κ' έπικεΐ.
ε) Νεοποντιακά Τραγούδια:
Είναι πολλοί, πού ίγραψαν καί
κι' δλα τα μέρια τ' ερημα σά ξέ-
να ντ' άναμένε
Χριστέ - μ τή Ρωμανίαν!
Κάστρεν ψηλόν, παντέρημον θεο
στερεωμένον
καί ούρανός παράκλητος, ήλφώ
ταγμαν καί ήλει
χρυσέσσα ρίζα καί χαρά ς' 'Ελ
ληνικά καρδίας.
Α
"Ω Τραπεζοϋντα Φίλων. Κτενίδη
Στούς δρόμους σον μέ τα ψηλά
παληά άρχοντικά σου
β' δλες σον τίς άνηφοριές μέ σπί
τια φτωχικά
μέ γιασβμιά στίς πόρτες τού, κι*
άγιόκλιμα στούς τοίχους
παντοΰ δπου περνούσαμε στά στε
νοσόκακά σον
μέ τής κιθάρας τούς παλμούς
τής καρδίας τούς στίχους
ΣΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΪ
χβιμώνας ό ούρανί,ς
. νέ<ρια τικα, κατεβαινει στή Σμνρνη με , , .,, . , , , , . Μουντος, και θεοοτ.οτεινος· ελληνικια ύπηκοοτητα, και με συ "»">·*"'*/ ■»
, , ,,Γ . βαούς, καί δακρυσμένος.
σταση τονε παιρνει το ελληνικο ""-«υ^' Λ<Λ ν »" 5 προξενεϊο γιά τα θελήματα. Μά, προπάντως νά τονέ 'χη καί γιά καροτσιέρη στήν καρότσα τοϋ προξένου. Στή σκόλη τ' "Αη Γιωργιοΰ, πού ό βασιλές Γεώργι¬ ος είχε την όνομασία τού, κα¬ θώς αύτός ήοδηγοΰσε την καρό¬ τσα γιά νά πάη τάν πρόξενο στήν έκκλησιά τ' "Αη Γιωργιοΰ, τοΰ άρεσε νά 'ναι ντυμένος ψον- στανελ^,άς. Καί μέ καμάρι καθι ! Ή θάλασσα, βρυχάτανε λυσσασμένη — τούς βράχους έμαστίγωνε, μαύοη κι' άνταριασμένη. Τ' άνεμοβρόχι, έσάρωινε τό πάν στό περασμά τού — θερίο πρωταμόλητο — πού' ν' ή έρμιά χαρά τού. ,. . . V ν ■· Τα δένδρα, ήταν κατάξερα' στος ήβαστουσε τα γκεμια. Και " ν ,' , , , , , , , . κ και στά γνμνα κλαριά τους, μέβα στην έκκλησια ηστεκου ντα ,..».— - Ζ___χ,.,'.ί,......· α „£*,„,- ΤΛνέ λ*ϊα -^'λια. «π' την Παγωνια, νέ κορδωμένος κι' δ κόσμος τονε 'καμάρωνε. Χτό 1925, έξήντα ένούς χρό¬ νον, κονρααμένος άπτσί περιπέ- τειες το-ή ζωής, ήτραβήχτηκε στή Μυτιλήνη. Καί, γιά νά βγάζη τό ψωμί τού, ήιβαλ' ό'μπροστά οδλη τάρχης Δανόλης Ξενοφών άπό Μαρ ' την καλή τού τέχνη σέ ποίματα , .Λί, __1___ —11___ . ..~ϊ «^ V ----,~~-----« »'Τ-Γ««ΜΟ *ΐ«ϊ τίου 1941 μέχρι τέλους. Βοηθός Ι Γραφείον: Ανθ) στής .—τ, Ψαρράκης ΕύτύχιοΓ. Διευθυντής II Γραφείου: Ταγμ. πεζ. Λουλακάκης Ανδρέας. Βοηθοί II Γραφείον: Λοχ. πεζ. Παπαβαστλείου Βασ. (ΠΚΠ) "Εφ. Άνθυπολοχαγός πεζ. Μαυ- ράκης Δημ. "Εφ. 'Τπολ. πίζ. Κρασαδάκης Νικ. Διευθυντής ΙΠ Γραφείου: Ταγ ματ. πεζ. Κωσταρέλλος Γεώ^γ. μέχρι 20.1.41, Ταγμ. π«ζ. Τσε- κούρας Βασίλ. άπό 20.1.41 μέ¬ χρι τέλους. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (1) Έξ δσων στοιχείων ήδυνή- 'Εκτός άπό τα ίΐροσφιλέστατα βην νά συγκβντρώσω. Ι.Α.Β και σττ| ζουγραφική. "Ηκανε «λαϊ κά» στιχάκια Ιστορίζοντας τσοί δοξασμένοι πόλεμοι τσή Ράτσας μας, την Καταστροφή τσή Σμύρ¬ νης, εϊτες κι' άπτήν "Αγια Γρά¬ φη, πού τα 'τραγουδοΰσε στσί πιάτσες καί στά κέντρα, γιά ν' τοΰ ρίξοΐΎε κανένα μετελλίκι στό τασάκι τού. Τα κά'ντρα πάλι, πού ήζουγράφιζε, ήπαρασταίνανί «σκηνές» άπτήν αρχαί α έλληντ- κιά ίστορία καί άπτήν τωρινή ζω ή, σέ στί>λ δμως «πρωτόγονο»
παιδιαρίστικο, πού τα 'πουλοΰ-
σε γιά ενα κομμάτι ψθΗΐί. Ήπάαι
νέ σέ καμμιά ταβέρνα γιά σέ κα
νένανε καφενέ γιά νά α>άη εϊτες
1 νά πιή κάτι, καί γιά πλερωμή ή
Ιχασαν τή λαλιά τους.
Μά ξάφνου, ήρθε "Ανοίξη·
κι' ή πονεμένη 'Ελλάδα,
πνίγηκε μέσα στούς άνθούς
καί μέσ' την πρασινάδα.
Μποιυμπούκιασαν τριανταφυλλιές·
άν-θίσανε τα γιούλια.
Μοσχοβολοΰν τα γιασε·μιά,
μεθοϋνε ά ξουμπούλια.
Στήν "Ανοίξη, πού χάρισε
χαμόγελο στά χείλη,
έδώσαμε ό ΰνομα
«Εΐκοσιμιά τοΰ Άπρίλη>.
ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΝΑΚΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΠ5ΤΣ
Σωκρβκους 59, Αθήναι
, γρψ |
γράφονν στό Νεοποντιακό ίδίω- , ξεσκέπαζ' ή καντάδα μας κρυμμέ
μα πάνω στά μοτίβα των Δημοτι ! να μυστικά.
κων Ποντιακών τραγουδιών. Ξε — ιγοτρεμοανοίγανε
χωρίζουν δύο: 1) Ό Πατέρας
τής Ποντιακής λαογραφίας άεί
μνηστος λόγιος καί Ιατρός Φί-
λων Κτενίδης καί ό τ. Νομάρ-
χης "Ηλίας Τσιρκινίδης των δποί
ών παραθέτομε τραγούδια:
Άμήν Ήλία Τσιρκινίδη
Χριστέ - μ' δθεν έπάτεσες, τριαν
τάφυλλα δ τόπος"
κι' δθεν έστάθες, μάραντα κι' δ
έδέβες δθθα,
Τή κοσμί δλα τα καλά καί τ' έ-
μορφ εύλόησες
οί γρίλλες
στό σκοτάδι
καί κάποιες πόρτες τρίζανε μέ-
στά στή σιγαλιά
κάποιο εφεγγε παράθνρο, σκότει
νιαζ' κάποιο δλλο
καί ή καντάδα άπλώνονταν σάν
προσ«υχή σάν χάδι
δλόγνρα στόν "Ερωτα, στόν πόνο
τό μεγάλο
πού τραγουδώντας γύρευε ξελά-
φρωση γιατριά.
Κρεμασμένα χαλάσματα: Παρά
θυρα καί γρίλλες!
τα δέντρα τ'
κι' δλα μυρίζνε θύμπιρα καί δλα πόρτες δίχως άγιόκλιμα καί δί¬
χως γιασεμιά!
δλα σου σου μαϋρα κι* αχαρα...
χωρίς ήλιαχτίδα
νεκροταφεϊο μοΰγινες μέ μνήμα-
τα καί στήλες
α» Τραπεξοΰντα... μάνα μόν άξέ-
χαστη πατρίδα
ποιό μοιρολόγι νά σοΰ πή... ή
δόλια μόν καρδιά!
ΑΘΑΝΑΣ. ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ
εύωδίας:
άπόμακρα καί τα
ψηλά ραχία,
τα δέντρα τα πυκνόκλαδα τα πυ-
κνοφυλλωμένα
καί τα ποτάμια τ' εοημα κι' δλα
τα ποταμάκρια
την θάλασσαν μέ τ' Εμορφα κα-
ράβια, θαλασσάκρια
δρμάνια, τσαϊρότοπα, παρχάρια
καί λειβάδια.
Εύλόησον καί τ' όσπίτια - μουν:
Καλά καί καλωσύνας
καί τ' Άύραάμ καί τ' Ίσαάκ τα
χίλια εύλογίας
πάντα νά εΐν' γομάτα.
Σά πόρτας καί σ' αΰλία μονν
λαλόπα χαρεμένα
καί τραγωδίας Ιμορφα παιδίων
νά βοίζνε
λεγνόκλαδα, παντέμορφα δεντρό
πά φυλλωμένα
γομάτα Λθθα καί τή ψής φως
καί παρηγορία
καί ή γλνκίσσα ή χαρά καί τή
καρδίας έβόρα.
Εΰλόησον καί τόν "Ελλϊνον τόν | ΖΗΤΕΙΤΑί νέθς
τόπον, χαρεμένα
πάντα νά ζοΰμε. Χτέρεα, ψηλά
καί δοξασμένα
νά στέκνε τ' ύπερήφανα τ* 'Ελ
ληνικά σημαίας·
κι' έκεΐνα τα παντέρημα τ' έμέ-
τερα τα κόσμα,
τ' άνέσπαλτα, ντ' έπέμνανε μαν- | «—(«υ βΐζ
ραπορφανισμένα ρ(αΐ είς Τ* ΓράφβΙα μας,
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. δδοντίατρος
Κάνιγγ·ς 2—Αθήναι
τηλ. 684.Θ87
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμιηη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΤΟΥΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΑΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτονς Μ
Τηλ. 647.888
ώρας. ϊληροφορίαι είς τ«
γραφεία μας, Νίκης 26, τηλ.
229.7©8.
■ ■
ΖΗΤΕΙΤΑΙ: διπλωυατοθΜος ·αρ
μακοποιος πρόσφβζ β»α λεά·

Β'
Τα ανοι, κατά διάχντον ιιέχρι
σήμερον όιιολογίαν, γργονότα, τι
νίς κατ' αύτάς ηθέλησαν ν' άμ
φισθητήσονν μέ σταχυολογήματα
ιστορικόν ιιακράν των ίερων χω
μάτων τής Άγίας Λαύρας εύρε
θέντων, κρνπτογραφηιιένους σκο-
πούς ?χοντα.
Τα είς τόν αροα διιω; ηιπτύ
μενά σμπάρα, ώς είς πορείαν γά
μου ή πανηγΰρρ(ΐ)ς ήμε'οαν, δέν
εξνιινήθησιιν ποτέ υφ' ουδενός
ουδέ δικαιοΰνται τα τοιαΰτα ο-
πλα νά διεκδικοΰν πριοτεϊα, τι¬
μάς καί ί'ΐινους περισσοτέρους ά
πό τα αίιιατοβαμμένα καριθφίλια
τής «ίματοχυσίας των Καλαβηύ
των.
Τίς ποιητής έξύμνησε την κα¬
τάληψιν μιάς πόλεως, ϊρήμου ου
σης πολεμίων, άνευ άντιστάσεως,
. των έχιθρών δντο)ν «κλεισμένων
Δύο άνδρικά άδιάβροχα, τόιέ'να «μιντί» καί τό αλλο «μάξι».είς τα σπίτια τ<ον», ώς Τό μιντί, άριστερά, είναι άπό μπέζ ποπλίνα Τερυλέν, σταυρωτό ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ 1821 Η ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ Τού συνεργάτου μα; Νικ. II. Παπαδοπούλ ■ου, πρωθιερέως καί μέ ζώνη είς την πλατή. Τό μάξι, δεξια, είναι άπό κοκκινο καί μέ ζώνη είς την πλατή. Τό μάξι, δεξια, είναι άπό κοκκινοτια>τιΧών ί1ς μίαν π6λιν> Χ .
Τερυλέν μέ μεγάλο γιακά, καπάκια είς τίς τσέπες καί μέ μίαμένην υπό τού έχθροΰ «μέ ράθ-
κουφόπιετα γαρνφισμένη μέ κουμπιά, είς την πλατή. δούς είς τάς χείρας» «καί ανευ
Υ ι γ γ ι ι ι οπλων, κατα τους τιμηθέντας ι
στορικούς μας, δέν ίσοσταθμεϊ,
μέ τάς λεοντοθύμους έξορμή-
σεις άλλων στρατιωτικών δυνάμε
ών αλλαχού, έν Καλαβρύτοις, πά
νόπλους πορευομένους, ήρωίκώς
μαχομένων καί πιπτόντων, έν μά
χη μέ μπαρουτοκαημένα χέρια.
Τίνας στεφανώνει επί χιλιετηρίδας
ή Πατρίς; Τίνες δικαιοΰνται δα-
ην Μαρτίου, τό καί ΰντω; ν,κ.ηφό
ρως μονομαχήσαν μετά των έκ
των τουρκικών πΰργων όμοβροντι
ών, και θά ε-ξυμνήση τα δπλα τα
εν σιγή καί άκάπνως είσελθόντα
η κροτήσαντα άδόλως, Ης μίαν
πόλιν καί καταλαδόντα αυτήν, ά
νευ οΰδε.ιιας οίψεως, κατά των
κ/ρ,σμενων έχθοών, όαγκ.ο,υέν,,,ν
«ολιων καί άνευ όσιιής πυοίτιδος.
Έξνμνήθη πανελλαδικως ώς
σηιιερον νπό τίνων άντιλεγύμενον
Λάοαρον τής 'Λγία; Λαύρας '
έφνλάχθη ώ; ίΡοάν κειμήλ,ον
θησαΰρισμα ίθνικύν, οιότι καί «;.
τό συνηγωνίσθη, ώς ίνθερ,μος έν
θουσκΰδης π,στός παραστάτης,
ποομαχος τής ελευθερίας, είς την
-γήν των Καλαβρύτων, δπου ε
λαβε καί εν άδιατίιιητον παράση
μόν, ήτοι μίαν 6ολήν τουρκικήν.
Ό είκονιζάμενο; άρχάγγελος τοϋ
Λα6αρου, όστις εδέχθη τό ίχθρι
κον βόλι είς την κεφαλήν, είναι
Προσφι/γικά πένθη
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΑΣΟΥΦΗΣ
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ & ΙΣΧΥΗ Η ΠΑΠΑ Δ1ΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΔΙΑ ΑΔΕΙΑΣ ΕΙΣΑΓΟΓΗΣ ΔΕΚΤΟΝ ΤΗΛΟΨΙΑΣ
Δέν θά χορηγοΰνται υπό τής ονδήποτε έξ έκείνων των ϋίκ.
δεύθη
Προ τινος απεβίωσεν καί ίκη- ι λιεργησεν ό Όσμδν - Άγάς μέ- Τραπέζης τής Ελλάδος, κατόπιν οϊννρς καθθφίζονται ρητώς ϊν ^Υ
υθη εί; το Α' Νεκοοταα?εϊον Ι σα τον καί άπρφάσισρ πάσει θυ- σχετικών άποφάσεο>ν τοΰ ΰπουργεί ,·ύ·μ:ο- Έπομένιος — στιμπερο^ρ'
σία νά τόν ΐκδικηθή καί δι' αό ου Έμπορίου, έγκρίσεις διά τττν τ« ιπιραιτέοω — «οί έν τη .ι, ()(1
τα διέταξεν είς δλα τα δογανά εισαγωγήν έτοίμων συνηρμολογη- βολλομινη αποφάσει δροι είναι λ,
τού την άμεσον εξόντωσιν τού. μένο>ν πλαισίο)ν (σασσί) τηλεορά κνικΜτέοι ώς αντικείμενον ρϊ- τ·
ΤΤηΙΙ.'. Κ___Λ .._> ____'. »____.·. __......._! _________^_____< ..... ...»___ '_____ ' " αι ώς η φ καί θά είναι έσαεί ό'· οχι ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922 ίπτό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗ 1 ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΒΕΡΚΕΒΕΛΙΔΗΣ (συνέχεια εκ τού προηγουμένου) Άπό την ήμέρα πού συνελή φθηκαν ίίλοι οί αίχιιάλωτοι έμει¬ ναν άξύριστοι καί άκούρευτοι Τό ξύρισμα καί κούρεμα τούς ή ταν άπαγορευμένο. Προύπόθιΐτε χρήση ξυραφιοΰ καί ψαλιδιοΰ. Κι' άλλοίμονο α' εκείνον πού ε- βρισκαν πάνω τού τέτοιο αΐχμη- ρό έργαλεϊο. Μουστάκια, γένια καί μαλλιά είχαν μακρήνει τόσο, πού τούς εδιναν την δψη πα¬ πά. Άπό δέ τίς τόσες άκάθαρτες κατασκηνώσεις ποΰ πέρασαν καί άπό τα βρωμ&ρά καί ψειριαμέ- να άποφόρια πού τούς αντήλλα¬ ξαν μέ τα καλά ροΰχα τους, εΐ- χε γ«μίσει δλ.ο τύ κορμί τους ψεί ρες. Μίσ' στά κουρελιασμένα πιά οοϋχα. τους, στό πυκνό τρίχωμα κεφαλής καί πρόσωπον ώς καί α' αύτά τα φρύδια οί ψεΐρες φώλια ξαν, πού ήμέρα μέ την ήμέρα πλήθαιναν γοργά. Απάνω δέ στό κορμί τους τόσο πολλές ήταν κολ λημένες οί «ψεΐρες μέ ούρά» πού αύτό ε"μοιαξε σάν τό κορμί με- γάλου ψαριοΰ μέ λέπια. Άπό τό πολύ ξύσιμο ειΐχε άκόμη καί αύτό πληγώσει καί τα νύχια τους εΓ- χαν φαγωθή. Ό Βερκελίδης, έκεΐ στά κα- μένα σπίτια δπου εΐχε δουλέψει στό γκρέμισμα, είχε 6ρή Ινα ψι λό χτενάκι κοκκάλινο, πού τότε ή ταν έν χρήσει γιά τύ χτένισμα τοΰ κεφαλιοΰ. Μόλις τό εδειξε στούς άλλους, ή χαρά τους ήταν άπερίγραΛτη, ποϋ επί τέλους μ' αύτό θά μποροΰσαν νά χτενίξουν τό τρίχωμά τους καί νά διώχνουν 8τσι τίς ψεΐρες άπό πάνοι τους. Ροκάνισε άκόμη καί Ινα σανιδά- κι γιά νά -τσακίξουν πάνω σ' αύ τό τίς ψεΐρες. Κάθε μερά αύτάς καί τό συνεργεϊο τού δ καβένας μέ τή σειρά χτενιζόταν. Ό χτενι ζούμενος κατέδαξε μέ τό ψιλό χτε νάκι άπό τό τρίχωμά τού τίς ψεΐ ρες σάν άμμο. Χτυποΰσε τό χτε¬ νάκι πάνιΐ) στό σανιδάκί νιά νά πνίξουνε δσο θένε. "Οσο γιά τόν ΰ-τνο, επρεπιε νά κοιμοΰνται στόν στρατώνα τού χωρίου, πού ήταν ενα μόνο κουβοΰσι (θάλαμος). Καί είχαν ενα παλιό τσουδάλινο στρώμα καί γιά κουβέρτα Ινα τσουβάλι, πού κι' αύτά ήσαν γε- φνων, έθνοσήμ<ον καί ΰμν<7)ν έθνι κων; Μήίΐως ούχι οί ήρωικώς ά γωνισθέντες καί προσενεγκόντες τάς ημέρας έκείνας, «υπέρ Πά τρης;» Τίς ίστορικός θά παρασιωπήση τό ιστορικόν «κανονάκι» τής Ά- τσονοαλΐ, πού κι' αΰτά ήο*αν γε- Ι γίας Λαύρας, τό πρώτον κροτή μάτα ψεΐρες. Κ' ετσι,, έπειδή οί σαν έν Καλαβρύτοις κατά την 21 τής θεοτόκου ό ευάγγελος, άλλά καί των αίματηρών γεγονότων τής 21ης Μαρτίου εύαγγελιστής άνά τούς αίώνας. "Οταν ομοφώνως άμιλοΰν τα εγγραφα, τα πολυπληθή των άγιο νιστών^ καί δταν οί άμερόληπτοι άρι&μοί διακηρύσσουν εν γεγονό Ι ό εκ Κροασοΰντος κ.αταγόμενος Νασούφης Νικόλαος τοΰ Ίωάν- νον. Γάνος άρχοντικής καί πα- τριαρχικής οίκογρνείος τοΰ Ιωάν νοΐ' Νασοΰφη καί ίγγονος όαοί- ω-ς τής άρχοντικής καί πατριαρχι κ.ής οίκ.ογενΐίας τοΰ Γεώργιον Μαυοίδον, τοΰ πλοΐ'σι<ΐ)τε'ρου άο- χοντα τής πόλεως Κερασοΰντος, Λιιοίως καί τή; τοιαύτης Τριπό¬ λεως τού ΙΙύντου: Άιιφότρραι <ά ανωτέρω οικογένειαι, Μ'/υρίδαι καί Νασονφη, εδιοσαν θΰιιατα είς την οοΐ'ΐόν τής Ίδέας τής Ελ¬ λάδος, είς τόν βωιιόν υπέρ τής 'Λνρξαοτησίιΐς τοΰ Πόντον τα κα λύτρρα καί έπίλεκτα μέλη των οί χονενειών των, ΰπέστησαν τό πάν- δεινα, ήτοι καταπιέσεις, άτιμώ- σρις, κ.αταστροφές των περιουσι- ών το)ν, έξορίρς των οΐκογενειών των καί τελευταίως έν κατακλρϊ- δι καί την πολύτιμον ξιοήν των, ΰποστάντες μαοτυρικιότατον θάνα- Πολλά δεινά καί κακά ούτος έ- σεων κ.αί συνηρμολογημένο>ν αύτο- νόμον:».
πέφρρεν επί τής οικογενείας τού τελων δεκτών. Την άποψιν αυτήν ΚπθώΤ παρατηοεϊ ααω- ίν
καί ώς έκ τούτου ηναγκάσθη
Νικολ,άκης διά νά μή πέση
τα χέρ·α τούτονν νά καταφύγη τελεοη'ειακ.ής υπηρεσίας, σχετικώς έκ των στοιχείον τοΰ
ό διατυπώνει τό ύπονργ.είον 'Εμπορί λει ι α,-ί'φασις τής Όλομελείο-
είς ου, κατόπιν σχετικοΰ έρ<οτήιματος τοθ ϊνμδουλίου τής 'ΕπικρατΕίο-^ εις την γειτονικ.ήν παοαλιακήν πό μέ την εισαγωγήν πλήοων δεν.τών ^ής υποθέσεως δέν προκύπτπ ί] ΧΒΤΟ- τον. εν γεγονός ηρ εν γεγονός Ιστορικόν, τότε δέν πρεπει, λογι κώς, κάθε ρητορικόν σχήμα λό- ά γου σιγή; πέσουν αύτέί, καί, γιά νά μή τοΰ φύγουν, τίς τσάκιίε γρήγορα μέ 8λα τα νύχια τού, πού αΰτά ά¬ πό τό καθημερινό αΰτό τσάκισμα είχαν άλλάξει χρωμα. Οϊκτρή κατάσταση. Άδιαφορία καί άκατα σταβία άπό μέρους τής διοίκη- σης- Άφοΰ τελείωσε ή έπισκευή τβϋ Σχολείου στό Άϊντίνι, Ιστειλα' τότε τόν Βερκεδελίδη μέ συνεργεϊο άπά καμμιά ΐώ αίχμάλωτοι ξαναψείριαζαν τούς Ιστελνε ταχτικά στό λουτρό τού χωρίου, δχι μόνο γιά νά λούζα*ν ται, άλλά καί γιά νά κλιβανίζων ται τα κουρέλκχ ροϋχα τους. "Ο σο γιά τα τσουΰάλια έκεϊνα τοΰ ύπνου άδικα θά κλιίανίζονταν, γιατί μέσ' στό κουΰοΰσι αΰτό I- μεναν καί κοιμόνταν καί άλλοι έ κατό αίχμάλιοτοι. Τούς αΐχμαλώ τους ΰλους αύτοΰς τούς χρησιμο- ποιοΰσαν οί έφέδες τού χωρίου γιά χτίστες, σουδατζήδβς καί μα ραγκούς διά τής 6£ας γιά νά τούς χτίξουν σπίτια, χωρίς αύτοι οί ταλαίπωροι νά ξέρουν τίς ^^- χνες αΰτές. Τούς τάϊζαν, τούς $ διναν τόν καπνά τους κ«1 Ινα λίσχρο ήμερομίσθιο. Άφοϋ έπισκευάστηκε τό σπίτι τού μουεξίνη, τότε τό συνεργεϊο μέ τόν Βερκεΰελίδη δέν γύρισ ί <ττό Άϊντίνι, άλλά εμειν πιά στό Γκερμεντξίκι, στό κου 6οΰσι αύτό. "Ενας έφές τοΰ χίαριοϋ, εμ ροσι*κάς, ό Μεχμέτ - Άλή - μπι ής πήγαινε στό κουδοΰσι καί ε" παιρνε δσους ήθελε αΐχμαλώτους μεταξύ αυτών καί. τόν Βερκεβε λίδη, γιά νά τοΰ χτίσουν δυό σπίτι« άπέναντι στό σιδηροδρομι κό σταθμό. Αύτοι δμως δέν ήσαν χτίστες καί τό χτίριο άπτή μιά τό Εχτιζαν κι' άπτήν δλλη γκρε μιξόταν. Ό έ<ρές ό ιδιος έπέ 6λεπε καί τούς ϊοερνε μέ ενα κουρμπάτσι. Ό Β. δμοις ήταν ό μόνος πού δέν Ιτρωγε ξΰλο, για τί είχε 'ιδέα άπό χτίσιμο. Μιά ήμέρα πού ό Βερκεδελί- δης ήταν άδιάθετος, δέν πήγε νά Την γενικήν όμολογίαν, καθ" ο λας τάς πτυχάς τής ίστορίας, ά διαφΐλονικήτως, την κατέχει, μέ τούς γενναίους άγωνιστάς των τεσσαράκοντα χτορίων, είς πρΟτε ραιότητα καί θτ'σίας, ή ΪΓττορική, φονική καί άπελευθερωτική " μά- χη τής 21ης Μαρτίου, των κοσμο ξακουσμένων, άλλά καί αίιιατολου σμένων Καλαβρυτινών. Ή νεκρώσιμος άκυλουθία έψά - λη χοροστατοΰντος τοΰ Σεβασμιω τάτου Μητροπολίτου κ. Άνατόλιο, τέ(ος Καναοά, μετά τοΰ Ίεροΰ κλνήρου: Στεφάνους κατέθεσαν δ λοι οί σνγγενείς καί ψίλοι. Έντός τοΰ Ναοΰ, ή σύζυγος καί τα τέκνα τού καί άδελφοί έ- δέχθ»|σαν τάς συλληπντηρίους εύ χάς Η μερους των ποοσελθόν- ώς προστατπ'ήμρνος. Άργότρρο.' ούδβμία κατα<ττραΓτήγηισις των δια ου; όρον;. 'Επομένως —. ?>γ έκ σνιιπτιόσεως κατά τό κα χάξειον πεοί εΐβαγωγών λαμβάνη λήγει — ή ύπουογική άπόφασι-
/οκαΐρι τοΰ ετους 1917 ό Ρωσι- χώραν, προκειμένου .-κρί εΐβαγο)-, είναι 'όχι ί μέορι, 4λ>.' έν δλω < κός πολεμικός Στόλος έκαμεν μί γής δή η ό καί ίξαοτημάτοΜ/ δε- των. Πρωθιερεύς Νικ. Παν. Παπαδόπουλος Η ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΠΑΡΑΑΑΗΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜιΤ ΥΣΕΠΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙίΙΤΗ 7ον .θεΐσα, φέρεται πρός τό κακόν. κον κακόν, δηλαδή ή άμαρτία καί λείψανα τής άρχικής καταστάσε- ή άναπόφετ·κτος συνεπεία τον, ό ' οος τοΰ άνί)οιί>ποι> τηίΐ
ρίζει την άθλιότητά τον. Τό δέν
δρον δέν γνιορίζει δτι είναι ό|-
θλιον... καί ή σκέψις άποτελ.ρί χο
ρακτηριστικόν τοΰ μεγαλείον τοΰ
άνθρώπου. "Ολη δέ ή άξιοπρέπειά
του συνίσταται είς την σκέψιν...».
'Τπάρχουν, λοιπόν, είς τόν άν-
θροιπον δύο διαφορετικοί κ.όσμοι,
οί όποϊοι παλαίουν μεταξί' των.
Ό Ά π. Παΰλος, ρίς τό 7ον Κρ
φάλαιον τής πρός Ρ(Λμαίονς έ-
πιστολής τον, μέ την διακρίνον-
σαν αυτόν ψυχολογικήν δεινότη-
α, περιγράφει παραστατικότατα
όν διχασαόν τοΰτον τής πρόσω
ιικότηος τοΰ άνθρο')που. Τονίζει
Ή σορός ένεταφιάσθη έν μέσιο
των οίκεί'υν, σι·γγενών καί φί
λο)ν είς τόν οικογενειακήν τάφον
τοΰ Α' Νεκροταφείον τοΰ Δήμον
Άθηναίων.
Τόν άφανή τούτον "Ηροια τοΰ
Πόντον Γσκέπασε τό ίλαφρόν χώ
αα τής Άττικής καί αίιονία τον
νά εΓναι ή Μνήμη.
Κατωτέρω, ό έκφο>νηθείς επι-
μνηιιόσΐ'νος λόγος έκ μερους τοϋ
συγγαμβροΰ τον Σά66α Ί. Άσλα
νίδου:
Σεδασμιώτατε Λεσπότα
Έκτελών ί'να καθήκον· συγγε-
νικόν άφ' ενός καί άφ' ετέρου <" να καθήκον πατριωτικόν, ί-ρχομαι κατά τό σημερινόν ετήσιον Μνη αόσιινον τοΰ άγαπητοΰ και άΕε χαστου Νικόλαον Νασοΰφη, τοϋ άφανοϋι; τοι'τοιι ήοωος καί γεννα,' ου παλληκαριοΰ τής άλησμόνητης καί άγαπητής πατρίδος μας, τής Έλληνικιι,τάτης τόλεοκ; Κερασοΰ^ τος, τής Νύιιφης τοϋ ΕύξεΙνοΐ' Πόντον, νά έξιστορησο, μερικά χαρακτηριστικά διά την ξιοήν, τή · εθνικήν τον δράσιν τόν άγέρο- χον χαρακτήρα τον καί την μέγα λοΐι'νχίαν τού: Ό Νικόλαος Νασονφης ήτο '>
πρ<οτοπόοος τίος τής οικογενείας τοΰ Ιωάννου Νασονφη, μιάς έκ την καλύτερον πατριορχικων οί κογενειών τής πόλεοις Κερασονν τος καί ιιιάς οικογενείας ή όποία γής μρ ξοημ «ν ρπιδρομήν είς την πόλιν τής κτων τηλεοράσεως πρός σν>ναΛν καί ?πι6ι6άζοντα ταυ τά 8ιακο«μητ«ίά ποοσόψίως, τα
τοχρόνιος καί άγήματα, τα όποϊα καλύμματα όπιοβίας πλίΐ^άς, τα
μετά ολίγον χρόνον τής ποραμο μ^ανΐ.λ^ά πλαίσια τυπωμενου κν-
νήν των έν τή πόλει, έπεβιβάσθη- κλώματος καί τα καλώδια καί τα
σαν ξανά είς τα πλοϊα των μ? κα^.ύμ,ματα, τα όποϊα ύπήχθησαν
σκοπόν νά έγκαταλείψοι^ν την πό ε[ς τον π1ν<ο(α βΑί> κατο-ν άπο
λιν και νά φύγωσιν, πλήν δμτος. φάο^ς τοΰ ΣιιμβοτΛίον Έξωτε-
εύτυχώς ό Διοικητής τοΰ Στό- ρ^ ·Βμπορίου καί βι« τα ο.-τοία
ηής
λαι·, Ρώσσος Ναύαρχος, εΐδοποί-
ησεν τους Ελληνας κατοίκονς ^ς ^ τών ^^χ^^^ κα1 των
της πόλεως, ότι, δσο, θέλονσι έξαρτημάτον, διά τα όποϊα αί σχε
και επιθυμοΰσιν δύνανται νά έπ,βι 1 &
κα1
και επιθυμοΰσιν, δύνανται νά έπ,βι
παντακτικήν Πράξιν
■—Έν τώ^ μεταξύ, ίπερατώβη
υπό των οίκείοιν ύπηρεσιαχών
δτι δέν έχορηγήθη πασά
τάσις τής προθεσμίας φορτώσεως
τοΰ
ώ
μοπλάττην τον, γεροντας άνδρας,
γυναίκας καί παιδία είς τάς βάρ
μετά την 16ην
Ή όλομέλεια τοΰ Συμβουλιον
τη>ς Έπικρατίίας ήκύροχτε την ά
των πολεμικών, καί τουτο, διό ^ 22 Μαίου 1969 απόφασιν τοΰ
■Π, δ λιμήν τής πόλεως δέν εΓ- υτουθγ0ϋ Βιομηχανίας διά τής (
χεν προκυμαίαν διά νά προσεγγί ποίαζ ε1χεν ^αιτοαπή ε;; την ά
σουν τα πλοιάρια καί παρέίΐειναν νο'ηα,μον 'Εμπορικτ>ν καί Βιομηχα
ταύτα μακράν τής παραλίας καί ν,,,,ν, <ν.τΓ..ηι~*. -'ττι______'-- μη ^^ Έταιρίαν «Ήλεκτρ«τμός 'επρεπε νά υπήρχον τολμηρο! άν Γκάλαξυ - Τηλεάρασις» νά Ιορν θρωποι, οί όποϊοι νά μετέφερον ση/ μίχοι τέλοι,ς Μαίου 197Ο διά των χειρών ττον τούς κατα ί «ή η/ μίχοι τέλοις Μαίου 197Οι των χειρών ττον τούς κ.ατα- είς «Αθήνας, έογοστάσιον κατα φεύγοντας είς τα πολεμικά 'Έλλη σκενί|ς χα1 ονναομολογήσίως δέ νας κατοίκονρ τίτ τγΑ5«λ<- *λ πόλεως. Αύ ..., ..^.«.η.ν/1^, ι,|, νιυΛΕωι;. λ" κττόν τηλεοράσεως υπό τούς δια την λοιπόν την επικίνδυνον καί /,αιιδανομένους είς την έν λόγω ριψοκίνδυνον εργασίαν τής ^ μετα ά.τόακ,σιν δρους. Ή σχετική άΛεια Φοράς των κατοίκων γΙγ- τη ιγλ- · κατοίκων είς τα πο¬ λεμικά, την άνέλαβεν καί την ί- Ε[χε το0 είχεν πνεναατικήν καί μορφοιτικήν άνωτερότητα, άναδείξασα οΰτω, δύο διασήμονς επιστήμονας ίο- τηοΰς, ήτοι τόν πρώτον μέν τόν Άναστάσιον Νασονφην σπονδάβαν τα έν τώ ΙΙανε.τιστημίω Μοιιπε- λιέ τής Γαλλίας καί βιαπρέψα·" τα αργότερον ώς ίατροΰ έν τή πόλει τοϋ Καίρου πρωτευούσης τή; Αίγυπτον καί έν σννεχεία διακριθέντος ώς σνγγραφέ<ος επί των ίατρικων έπιστημονικών θε ιιάτίον, τόν δέ δεύτερον, ήτοι τόν Παναγ:<ί>την Νησοΰφην, νυν καθη
γητήν τής ώτολαρυγγολογίας καί
Λιρυθτντήν τοΰ Έρυθροΰ Σταυ-
ηοΰ εν τή πόλει τΛν Αθηνών καί
τιμωντα σήμερον την Ελληνικήν
Ιατρικήν επιστήμην.
Λνστνχώς ό Ιωάννης Νασού-
φης εδολοφονήθη νπό των Τοΰρ
/(«ν διά τα "νθεοιια αντά πατρκο
τικά τού αίσθήιιπτα κατά τύ 101 ί!
ρτος είς τόν Λ' Παγκόσμιον Πό
) ρμον ιιέ τόν πιό απαίσιον, ίίπου
'ον καί άγριον θάνατον έντός
ων,.
καί διοτε-
καί άλλων τίνων διατάξε-
Ή αίτησις άκΐ'ρώσειας κατά τής
χοοι]7ΐ|ΓΟσης την Λδίΐαν ίΐίτουρ-
γινής άποφάοε<ι>ς είχεν ύπο6λτιθτ)
άπύ αύτην την Ιδίαν την έταιρεί
αν «Γκά?Λξυ κλπ.». Διά τή; αΙ-
τήσείος έζητεϊτο ή έν μέρει άκύ
ένθα
και ειρ
τής ΐκκλησίας των Άρμενίων τή; Βοοείου
πόλεως Κερασοΰντος, ή όποία έ- Ι νάζετο μρ μ τοΰ
χοησιμοποιείτο μετά την δμαδι- Ι αειμνήστου άδελφθϋ τον Γεωρ¬
_Γ-----, „.,. —..^ν,ο. -«*., -Μ|-ν ί- νόμον 4480)1965 «περΐ τοοποποιή
κανέν ό Νικολάκης, άψηφών καθε σει1>ς κα ΐαυμ.τλτΚύ>αΐυ)ς τοΰ ΝΔ
κίνδυνον καί μή σκεπτομενος την 4256)1962 περί ίβρύσεως καί έπε
σωτηρίαν τής ίωής του καί μό- κτάσεως
νόν, άλλά τό πατριωτικόν του κα
θήκον καί την σοντηρίαν των ά-
δελφών Έλλήνων. Καί τοιουτοτρό
πιος κατ' έκετνην την επιδρομήν,
τα Ρο)σσικά πολεμικά μετέφερον
περί τούς 5.000 "Ελληνας κατοί
κοιις τής πόλεως Όρτοΰς είς
ν ελευθέραν τότε υπό Ρωσσι-
κήν κατοχήν πόλιν τής Τραπε-
ζοΰντος μεταξύ των οποίων ήτο
καί ό "διός.
Όμοίως ό Νικολάκης άπό μι
κράς ήλικίας διεκρίθη είς την
Ναυτικήν, καθόσον είς ηλικίαν
17 έτών εγένετο πλοίαρχος καί εί
χεν Ιδιόκτητον καράβι (ιστιοφό¬
ρον Δικάταρτον), καί δι' αύτοΰ
μετέφερεν διάφορα έμπορεΰματα
άπό διαφόρους τόλεις τής· Μαΰ-
ρης θαλάσσης είς την πόλιν τής
Κερασοΰντος, καί διά τουτο ώνο-
μάζετο υπό πάντων των συναδέλ 1
Φ>ων του «Ό Μικρότερος Καπετά
νιος».
Μετά την φυγήν τού είς την
Ρωσσίαν καί την Κομμουνιστι-
κοποίησιν αΐτής, ό Νικολάκης η¬
ναγκάσθη νά καταφύγη είς την
μητέρα 'Ελλάδα κατά τό 1925
έ'τος καί ήλθεν καί εγκατεστάθη
είς την πόλιν τής Καβάλας τής
ΒηηΕίηι. ·Τί51ΛΛ^- Ζ..α......' -'-
μέρει άκύ
ρωσις τής ύπουργιικής αποφάσε¬
ως, δηλαδή μόνοΛ' των δι' αυτής
τεθέντων οοιον π>ρός ΐδρ>σιν τοΰ
έργοστασίον.
Καβώς άναφέρει ή σχετικήν ύπ'
αριθμόν 829)1970 χθεσινή άκτ«ρο)
τίκή απόφασις τοΰ Ανωτάτου Δι
οικητικοΰ Δικαβτηρίου, οί δροι αύ
τοί επέβαλλον είς την εταιρείαν
την ΰοιοχρέαΜΐιν δπιος οί δεκταί
περιέχουν ωρισμένους «συντελε-
στάς παματείων Αθηνών. Κατά την
συνάντησιν αύτην έξετίθησαν διά
φορα θέματα αφορώντα είς την·
"ειτουργίαν των βιοτεχνικών έ.τι-
(ειρήσεων, είδικώτίρον δέ των μο
■άδων κατεργασίας ξύλον.
ΛΤΞΑΝΕΤΑΙ ΤΟ
ΑΝίΙΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ
ΧΟΡΗΓΟΤΜΕΝΟΝ
ΧΤΕΓΑΣΤΙΚΩΝ ΛΑΝΕΙΩΝ
Ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ ύπονο
είου Σ ινντονιομοΰ, διά προσφά-
των Αποφάσεως τής Νομισμβτι-
κης Έπιτροπής, ενεκρίθη ή αϋξη
σις τοΰ ανωτάτου όρίου. των χο- ,
ρηγονμένων υπό τοΰ Στεγασιχοιι
Ταμιεντηρίου οτεγαστικών δανεί
Γον
200.000 είς 300.000
είς τό εμπόριον μετά τοΰ
Τονίζε.
δέ, ότι «ένώ ό άνθριοπος ήδυνε-
αι είς τόν νόμον τοϋ θεοΰ, κα-
:ά τόν εσωτερικόν άνθρωπον,
πρός τό κακόν, πρός την άμαρτί
<ιν. 'Η φύσις, λοιπόν, τοΰ άνθρώ- , που μετά την πτώσιν τον, μολα'ν Ι κήν σφαγήν των Άρμενίων ώς τόπος συγκεντρώσεως καί άπελά σεοις των Έλλήνων εκ των δια- φόριον περιοχήν χτς Κερασοΰν- τος. Ή Δολοφονία αυτή έχαροποί ησεν καί Ικανοποίησιν τόν αίμο χαρή καί διαβόητον έλληνοαάχον Τοπάλ - Όσμαν - Άγά ώς καί τό τοπικόν Τουρκικόν Κομιτδτον. Πό έ χ»ν ιΐΛχμαΛΐοτιι,η εις τόν νόμον Περισσότερον δέ" τόν Όσμδν - Ά τής άμαρτίας, ό οποίος είναι είς γπν Χα1 τοί)το δια νά εκδικηθή τα με'λτΐ τον^> (ε'ηάπ·- 21 - 9η ...
(ίδάφ. 21 - 23).
γαν Χβ1 τοί>τΟ διά νά δχηθή
τήν ,,ίον Του Νικολθχην, ό οποί¬
έόλ
η,
ος έτόλαησεν καί εζήτησε τόν λό
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ „„„ Α^ ^., «.„. ..__, ,.,
γρφεΐα μ
κης 25, τγ)λ.229.708.
ΕΝΑ ΣΥΓΚΛ9ΝΙ.Τ1Κ01!Τ8ΡΙΚ0 ΑΦΗΓΗΜΑ
ΓΕΩΡ. ΛΑΜΨΙΔΗ
ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ
Ό Άρχισφαγεϋς τοθ Πόντου
Βραβευμένο άπό την «'£στ(α Ν. Σμύρνης» ίπιδόσειος εξασφαλισθή είς τόν
πληθυσμόν τής περιοχής αυτής μό
Μιά αγνωστη Έλληνική Τραγ^δία στή δεκαετίσ 1914-1Ρ24 νιμος καί ικανοποιητικάς διοπορι-
Σελίδες 324 — Πλουσια οίκονογραφημένο. — Πωλεΐται στά σμός.
βιβλιοττωλεΐα καϊ άπό τόν συγγραφέα. Διεύθυνσις : Α«ωφ. | Οί άναφερόμενοι άρμόδιοι έπε-
Βασιλ. Κωνσταντίνου. 234. "Αθηναι (510). Τηλ. 719.463. Ι σκέφβησαν την λειτονργοΰσαν έν
ιιΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ»
Πσρασκευή ξημέρωσε μέ μαΰρο ούρανό
Καί οί κσμπάνες θλιβερά χτυΐτοθνε οτό χωριό
Τώ μονοηόιτια γέμισσν, κ' οί χριστιανοί θλψμένοι
Στήν έκκλησιά ττηγαίνουνε μέ κιφαλη σκυμμένη
Πηναινουν τ' άνθη οτό νεκρά, στό μήρτυ^Λ μας τό θεώ
"Οπου γιά μάς άττέθανε όπόνω οτό στουρό
Μέ τα πικρά τα χειλη τού. υέ τό γλυκό του βλεμμα
ίτό Γολ/οθώ πσρεδωχε τό ίίνΐό του ττνεΰμα
ΑΝΓΕΆ ΠΑΝΓΟΥΛΗ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙ-
ΚΗ2 ΑΝΑΠΤΤΞΕΩΣ ΕΦΑΡ
ΜΟΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΝ
ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
Ό Γενικός Διενθνντής τού Έ
θνικοΰ Όργανισμοϋ 'Ελληνικής
Χειροτεχνίας κ. Ζαφ. Στάλιος καί
δ Γενικώς Διενθνντής τής Παγ¬
κοσμίου 'Εκκλησιαστικ.ής 'Τπηρε.
σίας κ. Ρ. ΙΙρόκτορ μετέβησαν ί
σχάτως είς Πύργον Δηροϋ τής
Μάνης, δπου, έν συνεργασία των
εν λόγω όργανιαμων, έφαρμόίι-
ται πρόγραμιια άναπτύςεως τής
τοπικής
σκοπόν
χειροτεχνίας, πρός τόν
όπως διά τής είς <·ύτήν έξλθ ί Πύργω χειροτεχνικήν μονάδα ίι- φαντικής, καλ.αθοπλεκ.τικής καί κ.ηροπλαιστικής, εξήτασαν την πα¬ ρούσαν θέσιν τής δραστηριότητος της καί συνεζήτησαν επί των δυ νατοτήτων καί τής ύποβοηθήσεως τής περαιτέρω δελτιώσεως τής λκτουργίας καί άποδοτικότητος αυτής. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ 'Τ.τό τής 'Εθνικής Στατισττι κης 'Τπηρεσίας ανεκοινώθη, δτι ή εξέλιξις τής πορείας τοΰ Γενι- κοΰ Δείκτου Βιομηχανικής Παρα- γον άπό τάν ίδιον, διατί έρά- πισε τόν πατέρα τον; Καί έπετέ " ταυτοχρόνως εναντίον τού, πλήν ίήιως έπενέβησαν διάφοροι φίλοι, Τοΰρκοι καί "Ελληνες, πά ρευρρθέντες τυχαίως εκεί καί έ- πρόλαβαν την σύγκρουσιν, ή ό¬ ποία δέν γνωρίζομεν τί σννεπειες θά είχεν, καθόσον ό Νικολάκης ή το άποφασισμένος νά προχωρήση αε'χρις εσχάτων. Την μήνιν τής εκδικήσεως διά την θαρραλέαν ταύτην τολμηοάν στάσιν του έκαλ ου Νασούφη. Είς την Καβαλαν εδημιούργησεν οικογένειαν, <τυ- ζευχθείς την πιστήν καί ίνάρε- τον κόρην τοΰ άπαγχονισθέντος ΰ πό των Τούρκων μεγαλεμτόρου Γεωργίον Σ παθοπούλου, άποκτή- «ας εξ αυτής έναν κα! μόνον υϊ¬ όν, ονόματι Ιωάννην, δόσας τό δ'νοιια τοΰ αειμνήστου πατρό; τού καί σπουδάσαντα αργότερον τοΰ- τον έν Γεριιανία: Ούτος ώς επι¬ στήμων πολιτικάς Μηχανικός διε; πρεψεν έν τή Έλληνική Κοινω- νία καί είς τόν Δηιιύσιον 'Ελλη νικόν διον καί οΰτο> ρτ/ιιησεν τό
δνομα τής οικογενείας των Να-
σοι>φαίων, φανείς άντάξιος άπό-
γονος αυτών.
Τοιαΰτα τέκνα ή Πατρίς ίτί-
μησεν κ.αί τιμά έσαεί κ.αί τούς
τοποθοτεί είς τό Μητρώον των ά
φανών Ήρώων καί τα σώμα τού
σήμερον φιλοξενεΐ καί σκεπάζει
τό ελαφρά χώμα τής Άττικής
Γής, τής άγαπημένης καί μη¬
τρός Ελλάδος.
γγής, δπί>ς είναι ή ς ρ
ΰποχρέοκτις χρησιμοποιήσεως έλ- χμας βια Τ0^ς κατοθέτας τοτ' Έλ.
ληνικών έργατικων χειρών καί ώ ?Τ,νας νπυτιΧ0{,ς κα1 ίογαζοιιίνονς
ριχτμένων έξαρτημάτων έγχωρίου ε{ς τ0 εξωτερικόν καί άπό 175.
κατασχενή ςχαί μάλΐΛτα κατά «ο 000 ^ς 2δο.ΟΟθ δραχμάς διά τοΰς
πρός την τιμήν κάστους εκάστου , νητπο<^. —.-. ^^------------ δέκτου τηλεοράσεοίς. Τοιοΰτοι ο μως ορο* — παρατηιρείται είς την απόφασιν — *δέν προβλέπονται μεταξύ των περιοριστυκως κατονο ιιηΐΆιΐΒν/.νκ ^: - -Χ- ' μαζομι ένων τίς τάς κειμένας δια ί ό ς άς κειμένας δι τάξεις καί μόνον έπιτρεπομε'νων ορων. Οίτε δύναται νά θεωρτι- θοΰν ώς πεοίλαμβανόμε-ναι είς οί ι ο φω- γοιγής μετά ήλεκτρισμοΰ __ ταερίου καί όρνχείαιν, κατά Ιανουάριον 1970, έμφανίξει, ώ; πρός τόν Ιανουάριον 1969, δνοδον κατά 14,1%. ΠΡΟΤΤΙΟΘΕΣΕΙΣ ΛΓ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΩΝ Δυνατότητας λήψεως καί ραδι φωνικών σταθμών Φ.Μ. πρεπει νά Ιχουν εφεξής τα παραγγελλόμε- να είς τα εξωτερικόν πρός είσα γίογήν καί εμπορίαν είς την ιΕλ- λάδα ραδιόφ*)να. Τουτο γνωρίζει τό Έμ-τορικόν και Βιομηχανικόν 'Επιμελητήριον Αθηνών είς τοΰς έμπόρους καί καταστηματάρχας ραδιοφώνων. Ή πλήρθίσις προυποθέσεο)ς αυτής ν^λ των ν"- διοφωνικών δεκτί>ν καθίσταται ά-
ναγκαία κατόπιν σχετικοΰ έγγρά
φού τοΰ ΰπονργείου Συγκοινΐ')νι-
ών (Γενική Διεύθι.Γ·σις Τηλίπικοι
νωνιών), τό οποίον κρίνει οκόπι-
μον την ώς ανιο έμδέλειαν των
δεκτών.
της
ρά-
καταθέτας τοΰ ίσωτερικοΰ.
Έπίσης, ενεκρίθη δπως οί χο-
ταθέται τοΰ Στεγαστικοΰ Τα¬
μιευτηριον, οί σΐ'μπληρώσαντΕς
τα άνώτατα δρια καταθέσεων εν
τος διετίας, δικαιοΰνται στεγαστι
κου δανείον αμα τή συμπληρωθή
τής διετίας ταύτης, χωρίς νά (Ι
ναι άναγκαϊον νά άναμένοι>ν την
παρέλευσιν τριών έτών άπό τής
ένάοξεος των καταθέσπόν των,
ώς ίσχνε μίχρι τοΟΛε.
ΕΤΡΕΙΑ ΣΤΣΚΕΨΙΣ
ΔΙΑ ΤΑ ΡΟΔΑΚΙΝΑ
Επραγματοποιήθη είς Νάου-
σαν εύρϊία συσκεψις πρός ϊγκαι-
ρον προγραμματισμόν καί λήψιν
των ένδεδειγμενων μίτρων διά
την καλύτερον οργάνωσιν τής έ-
ξαγωγής ροδακίνων κατά την
προσέχη Ιξαγωγικήν περίοδον.
Είς την σύσκεψιν Θά μετάσχουν
ό ύφυπουργός Γεωργίας, ό ύφν-
πουργός 'Εμπορίου, ό γενικάς
γραμματεύς Βορειον Ελλάδος, ά
νώτεροι ύπηρεσιακοί παράγοντες
των έν λόγιο υπουργείων, ώς καί
έκπρόσωποι των φορέων έξαγιο-
γής
'Η Γιούλ.κα Άκρίτσ μέ τόν Παύλο Λιάρο οέ μιά οκη-
ποήΰ"«,ΓήΓ χω^δίαΛο0»Λόν"'ζ .Σύζυγο, ύπόΔοκψη1.
ζ ψη
ζ μ μνη Επιτυχία απο ή δεύτερη σκή-
νή τού Ν,κου Χατζίσκου οτό Θέατρον Κάβα. 'Η νεα
5 ο°τΛςβΓιο°λ·«« ■Ακρίτα έρμηνεύει μέ μεγάλη έτ,ιτυ
Νίλλη ΠβΠ-ΙΚΓ,Ρ*»° ΤΑυ έρΥ°υ· Συμ^Ρωταγων?οταί οί
Μέλλη Παπά, Παυλος Λιάρος καί Σταύρος Φαρμακης.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Γεωπόνου - Ερευνπτοΰ
της
!. Τ4
Δ
καί
' *****
τόοτΐν
Τα ανωτέρω άποστέλλοντ
και 732-963.
αι άνευ ταχυ&ρο,μιχών τελων χα-
τόν σνγ-
799-280