195588
Αριθμός τεύχους
2046
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
3/5/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Κρήτης
ΓΤ.ΟΒΒΛΤΙΟΝ
ΑΤΙ
4.1-Μ Ι 0·ΌΠΟ·|Λ Λ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΪΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. Φ1ΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ .ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ή 3 Μαΐου 1970 - Έτος^ον^Αριθ. φύλ. 2046 τΊμ1Τ^ΥΛλ"0ΥΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ίδι^κτήτη^: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
«ΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Τοβ βυνεργά τού μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
Η ΚΑΤΑΠΙΠΤΟΤΣΑ 1ΙΛΞ ΡΩ
ΜΑΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΤΣΕΝ Α-
ΠΟ ΤΗΝ ΕΚ ΡΗΞΙΝ ΟΙΚΟ-
ΝΟΜΙΚΙΤΣ ΚΡΙΣΕΩΣ 1:Ν
ΡΩΜΗ.
ΜΚΡΟΣ ΚΚΤΟΝ
Μ-τά τόν θάνατον τοΰ Μάρκου
ΛίοτΑίον "92 ιιΑ·) οί διοικήται
τίι ΓΙηηιτοηι τινών, των συνοηια-
/ίιν )ργρΐ''»»">ν ■ί'ι> τόν ίταρχια-
/Λν ΐΓθονρΛν Γινπραν αξιώσεις ή
7ϊμηί«ς ίπί τής Ρώ ιης, χρηπι
ιιοποι<ή*ντρς ώς ιιριτολ1 έ—τυχία; Τ(,ν τάς ντ' αϋτο.'ς (ττρα-ηοτικάς ,,ονάδας. Εντεύθεν καί ίνεπλάνη ΐταν ίίς δξντάτοις άνταγονισιιοί'ς ιιρτπΕγ τιον κπτα'ήξαντες ένίοτε ναί ϊίς Λιηί«: στγκρονιΤΓΐ; πρό; ριιχράτησιν καί -.τιτάκτησιν τοΰ Ρωμαϊκόν θρόνον. Τουτο άπ<-δει- ;αν6ραδΰτεοον αί δύο φάσει; τηϋ 5ίου τής Ρονααϊχής αΰτοκρατρί- ας. Ή ποώτη, άπό τοΰ θανατον τού Μάρκου Αΰρηλάου (192) μέ- γφ τής άναγορεύσεος καί τού θανατον τοΰ Σεδήρου Αλεξάν¬ δρου, τ^ς έποχής αύτ?ίς (192 — 235) χαρακτηρισθείσης ορθώς, ώς δπβμιηίης παρακμής τής Ρώμης. Ή δευτέρα, άπό τοΰ θανάτου τοΰ Σίδηρον Αλεξάνδρου (235) μρ- χρι τής αναρρήσεως καί τοΰ θα¬ νατον τοΰ Διοκλητιανοΰ, τής γλο- χής αυτής (235 — 305) ορθώς χαοακτηριϊομέ'νης ώς προϊούσης νατ<ΐθν· καί ίδίίος δσους έξ
αυτών σχετΚονται περισσότερον
μί την Ανατολήν καί ειδικώτε¬
ρον· μί τοϋς κατά -ών Χριστιανών
διαγμονς.
θα (τνμ,τληοώσο) ι'ίμος τα κενά
μί σχετικάς νποσΓμριώσει; κατά
την ίκδοσιν τού τάμου των
ιιέχρΐ τής .14 Μαΐου 1970 αρθρον
αοι·, Λ>ιιιιορφούμΡ>'ος πρός τάς στ·
(ΐτάβκς χαί τάς αξιώσεις ςρίλίο»·
άναγνΐηστών κ«ί Ίοίη Μικοασια
τίη.
ΙΤΡΩΤΗ ΦΑΣΙΣ, ή παρακμή
τή; ήγεμονίας τής Ρώμης. Μετά
τόν θάνατον τοΰ Μάρκου Αύρηλί-
οΐ' (182 μ. Χ.), «έ ντε στρατηγοΐ
«τξεδνχηβαν τόν κ.ρνοθρντα Ρίο-
μοϊκόν θρόνον, ΰποστηοιζάμενοι εί
ίιχως υπό των Ποαιτο)ριανών τής
.τφθίτη'ούσης (ό Κόμμοδος) {,πό
τής Ρωμαϊχη'ς Σνγκλήττου (ό Περ
τινάξ) υπό τής Φοουοάς της "Α-
νω Παννονίας (ό Σεπτίμιος Σε-
%ο;) υπό τής Λεγεώνος τής
Συρια; (ό Πρεσκένιος) καί υπό
τού ατρατοΰ τής Βρεταννίας (ό
Κ/.αύδιος Άλβΐνος).
Ό ύ— ρισχυσας Άφρικανός
«τ()ηττ|γός καί ανελθών άμεσος είς
τ" Ριομαικόν θρόνον
Σε6ήρος (193 — 211), ήχρήστευ
στ την Ρωμαϊκήν Σύγκλητον καί
ί-γκατε<ττινσΓν έν Ρωμη την στρα τκιιτΐϊίήν άπολυιταρχίαν, στηρίξας αυτήν είς την νέαν στρατιώτην ^ΐ'θάν τού, άΛοτελεσθι·ίσ« όΟ.ΟΟΟ στρατιοντό ν' £ς ίτ«ο/ιΛ·' αποκλειστικώς (Ίλλ.υρίας, Συρί άς καί θράκης), άποκλείσα; τοϋς εξ Ιταλίας στρατιώτας. Άλλ' ή Ρωμαική φρουρά ιής Συοίας δέν ήνέχθη τόν άπολυταςιχικόν συγκΓν τοωτιομόν ίνός διουκητοΰ τής Παννονίβς καί άνεν.τ>ρυςεν αύτο-
κράτορα τόν ιδικόν της διοικητήν
στρατηγόν Πρεβκε'ναον, όστις συμ
.τιαρέαυρεν είς την επανάστασιν ό
χι μόνον ολόκληρον την Συρίαν,
άλλά καί τό Βυζάντιον καΐ την
θράκην καί την Μακεδονίαν δία
νά έξαρθρώσηι την οίκονομίαν τής
Ρώμης, την Ιδιωτικήν καί την δή
μοσίαν.
Ό ΣεΛτ^μιος Σεδήρος έκστρα
τεύσας κατά τής έπαναστάτιδος
Άνατολής μετά χήν περιφανη νί
κην τού κατά την φονικήν μάχην
τής Ίβσοΰ (194) άπεκατέσττνσε·
διά σκληρών μέσον τό κΰρος καί
την έξονπίαν τής Ρώμης έ» τής
Άνατολής. Άλλά συγχρόνως κα-
τέστοεψεν όλΛσχεηώ; την Άντιό-
χειαν, προκτετΊοΐ'σαν τής Συοίας,
άχμάζουβαν βιομηχανικήν καί βιο
τεχν<κήν πάλιν καί μάλι-στα σ«ου δαιότατον χερσαίον σι·γκοινο)νιβ- κόν δύκιτυον τοϋ Άνατολικοΰ έμπο θίου. Είς τό Βι^άντιον εσφαξ' την φρουράν, κατεκοήιιινισε χά ό- χυρά τείχη τού καί έΊδήιιευσε τάς περιουσίας δχι μόνον των έμπόρω'ν τού Βυζαντίου, ά'Λά καί των πο- λιτών τής θράκης καί. τής Μακβ- δονίας. Ή παραλυβις δμ«ς τοΰ ίμπορί- ο>> τής Άνατολής την οποίαν έπε
δίο)ξε καί εν μέρει έπέτυχεν ό Ρω
μαΐος αύτακοάτίορ, έκλόνισε την
δημοσιονομίαν τής Πθί'ντρνοΰσης
τοι> Ρώμης, ϋποχοεωμένης νά σνν
τηρή στρατόν μισθοφορικόν, άνελ-
θόντα κατά περιόδους μέχρι 400.
000 .τοόε άντιαετ(/>πίΛΐν καί των
Άλαμανιόν παρά τόν Ρήνον, των
Σκώτον καί των Βρεταννων τής
ΆνΥλίας ένθα ϊ.-τεσε μαχόμενος
καί ό Γδιος είς μάχην ;ταρά τό Έ
6όοακον (σημερινήν 'Τόρκην), κα¬
τά τό Ετος 211 (24ην Φε6οου*ιρί
όν). Πρός αύξησιν των β~»οσ«ον
έσόδιον ό Σεπτίαιος Σϊβήρος εΤ-
χεν έΛΐνοήβει πρώτος τόν κρατικόν
παοεν.6ατΐ(»μόν, τόν οποίον ε'θέ'—ι-
βε διά διαταγμάτοιν τοα1 καί ΐφή(?
μοκΐε διά πρώτην φοράν καθ" ά-τα
σαν την Ρο>μαικήν αύτοκρατορί
αν. Άλλ' ή έπινόησίς τον δέν έ'-
φερε καί τα άναμενάαενα θεραπευ
τικά άποτελέβματα, διότι τα θε-
σπισ'θέντα ίνΐ' αυτού οίκονομικά μέ
■ Συνεγεια είς την 2αν σελίδ»
ΤΟ ΚΤΙΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,,
Τού συνεργάτου μας
Είναι πλέον γεγονός ή άρξαιμί-
νΠ άττό ημερών αποπεράτωσις τού
(ΐΓγαλο,τρεποΰς κτιρίου των «Άρ<ι, ό κ. Ιωάννης Π<Μταβό- ■")«/.ος, ό σημερινός πρόεδρος τού -«λλόγον, δ οποίος πήρε την ααν- τάλην άπο τόν κ. Δημήτριον Γειορ- νιάοην, άναλίσκει δλας τού τάς δυ ^«μβις, διότι ξενρει ότι Ιλχομίζε- Τ(« μενάλες προιτπιίθειες, καί ώς ^ιν°; οίκονομολόγος, θά φέρη μα α μέ τό αξιο διοικητικό ονμόού- "ο τοΰ Σνλλάγον, τό δλον 8ο¬ ίον είς ?να εύτνχες τέομα. Ηδη, άπό τοΰ προσεχούς τρθί- ν»τώοου έ.ε., παραδί-δίται είς την Ποντιακήν Κοινο)νίαν Αθηνών, ε- νι μτγαλοπρεπέ; κτιριον, πού Λλο- Τρ'ίϊ τό μεγβλύτερο μορφοηικό τί Ι»νος τής 'Ε/^^άοος. Καί έκεΐ, είς τάς αίθούοας τον, βά. <π>γκρντρο)θή ο,τι ίχει νά έπι-
ρίξ ό Πόντιος βοφός, ό !πι~ή-
ο Πόνττιος οτγγραφτύς, ό
ς, δ Πόντιος καλλιτέ-
'ντΐ;, 4 μουσικός.
Έχίί θά στεγάζεται ή Ποντια-
ν^ Πινακοθήκη, ή 6ιτ*λίθθήκη, τό
"ο, τό λαογραφνκόν άθ-
'Βχη θά δίδωνται αί διαλίξεις
Τ(ι>ν Ποντί/ον ίπιστιττΐΓννων καί δια
'Βκεί θά έτκατασταθή ή Σχο-
'') τί>ν ΙΙοντιακόν Χορόν καί τό
"«ντιωώ βτατρο.
Καΐ'έκρϊ θά σννπντάται τό γή
Ρ"ς μί την ανδρικήν άλκήν καί τά
'θοσερά νειάτα. Το γήρας σκιτα-
. φοθο, θά πραδΧδη την σκ»ιΐτάλη
ΡΙ5 την άλκήν καί αίτή πάλι είς
Υον!.
ενα μνημειώβες
Δ. ΚΟΤΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Κοά ή Νειοτέρα Γενεά των Πον
τίτον, δέν θά παύση νά εύγνωμΛνη
έσαει τοϋς εργάτας τοΰ λάμπρου,
τοΰ κολοσσιαίου, τού μεγαλοποε-
ποΰς αΐ<τοΰ έργον. Δ. Κουτσογιαννόίτουλος ΟΙΔΥΟΓΙΓΑΝΤΕΣ Ό Μικρασιατικός Έλληνκτμός σεμνύνεται, διότι άπό τα σπλάχνα τού προέρχονται δνο ρηξικέλΕιθοι άπό τούς μεγάλους έπιχ«ιρτκιατί άς της χώρας οίκονομικοί γίγαν- τες: Οί κ,.κ. Άριστοτέλης 'Ωνα σης καί Μποδοβάκης Άθανασιά- δ·ης. Ό πρώτος, ώς είναι γνο>-
στΟΛ', έκ παράλληλον πρός τάς
μεγαλοεφοπλιστικάς τον δραστηοι
όττντας, πρόκειται νά διαθέση
πολλά έκατο,μμύοια δολλαρίων είς
πλήθος παραγογικων έπιχειρήίΓί-
ιον τοΰ τόπον, τυμο;ώνο>ς πρός
την μονογραφηθείσαν ηδη στιιτροινί
αν μετά τον Δημοσίου. Ό δεύτε
οος, έξ άλλον, ?χ<ον τνΐιό τόν έ¬ λεγχον τού σωρείαν τεραίττίιον παραγιογικων μονάιδιον, ανήγγει¬ λεν ήδη νεον μεγαλεπήόολον πρό γραμμα έΛενδύσεων, ΰι)κ»υς 1.780. ') δραχιμων βιά την Εταιρείαν Χημικών ΠοοΕόντων κ.αί Λιασιιά- ττον ναί τάς ύπ' ^ίτής έλεγχομβ- νας έκιχειρήισεις πέραν δέ τού¬ τον ΰπάρχει υπό μελέτην έτερον πράνοαμμα μεγαλόπνοον νψονς 4 — 5 διοεκατομμυρίων δραχμών. Καί κάτι νέον: 'Τπεσχέθη «?κπλη ξιν προσεχώς μέ την άναγγελίαν εύρέσιεο)ν νέων μπετάλλων, των δ ποίϋ)ν ή ύπαρξις είναι μεχρι τού¬ δε αγνοκττος είς την Έλλάδα». Είναι, λοιπόν, δεδικαιολογημε νοις, ΰπερήφανος ή άλησμόνηττος Μ. Ά<τία, διότι έγέννη<τε καί άνέ δειξε τέκνα, πού μεγαλουργοΰν .είς τοϋς έθνικούς, οίκον ομικονς καί κοινίονικονς τομεΐς τής "Ελ¬ λάδος. ΝΕΟΣ ΓΕΝ. ΔΙΕΤβΤΝΤΗΣ Λιά πράξεως τοΰ ύπονργτκοΰ Συμβουλιον προήχθη είς τόν 6αθ μόν τοΰ γενικόν διη·θνντού κατ' απόλυτον εκλογήν ό επί βαιθμώ 2ο διει>θ·ντής τού νπουργείου
Εμπόριον κ. Ν. ΦωτόποτΛος.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΒΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡ^ΤΟΡΙΛ
Τού συνεργάτονμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(συνέχεια έτκ τού προηγούμενον)
Οί έφιαλτικοί φόδοι της έπα-
λήθετ·<ταν ραγδαία. Ό Πέτρος ά βτριε στό βρόνο αταν ό «έπταε- « πόλεμος τής Ρ<,χτίας, Ατνττρί ηζ καί Γαλλίας χατά ττίς Προκτ σία; Λρκτκότανρ στή κρίσιμη τελι χή φάπη τού, μϊ σιινιτριπτικές ρ<>>
(Τΐκες νίκες. Άγιάτρεντα γειρμα-
νός κι' άρρο>στημέ·να θιαοώτης
τού Φρειδερίκου Β' τής Π^οκτ-
αίης, δΐίκοψε ΛμΜος τϊς ίχθρο
πραξΐες κι' υπέγραψε σιΐίμ-ιαχία
μαϊν τσυ κατά τής <η<ααάχον Αΰ (Ττριας ιτήν ρξοι>σ<α γερ μανογεΛ-ίίς καί γερμΛΐνοφίλον-ς, χτύπησε τούς παλαιορώσονς, τόν όρθόδοξο κλήρο καί τα μοναστή- ρια, κατήργησε τή προνομιακή {>-
ποχρε«τική κατάταξη των άριστο
κρατών <—όν στρατό, έ.τέβαλε τούς πρίοσσικοϋς στρατιοτικούς καί διοικητικούς ανονισαοϊ'ς. Μέ σα σ' ρξη μήνες άναστάτι,χτε τα ,ιάντα, καί δυσαρέστησε τούς πάν τες. Στό τέλος, άρνήθη.κε καί τή πατρότητα τοΰ Παύλαν. Στά μεσα Ίουνίοΐ) κνκλοφοροΰσε ευρύ¬ τατα ή <ρήΐμη ότι. στήν όνομαιττΐκή τού έορτή θ' άνήκκελλε αίφνιδια- στικά τή οιάλυοη τοΰ γάμου τού μέ την Αίκατερίνη καί θά παν- τρενότανϊ τή μαιτρέσισα τον 'Ε- λισάβεττ Βοροντσώφ. Τό μαχαίρι έφθασε στό κάκκα- λο. Στίς 28 Ιούνιον 1762, παρα- μονή τής εορτής τον, οί πα,ραγκω νισμένοι παλαιορώσοι εύγενεϊς καί ή φρονρά τής Πετρούπολης, μέ ε¬ πί, κεφαλής τον έραστή τής Αΐκα τερίνης στρατηγό κόμητα Γρηγό ρη Γρηγορίεδιτς Όρλώφ, έπα- ναστάτησαν. Ό Πετρος άπομονώ θ άπό τόν άδελφό τού Γρη- γόρη, Αλέξη Όρλιίκρ, στό πΰργο τής Ρόψας καί, τρομο,κρατηια/- νος, υπέβαλε τή παραίτηπή τον. Σέ λίγες μέρες πέθανε άπό ό- ξεϊα κοιλίτιιδα, κατά τα έπίσημο άνακοινοϊθέν ποΰ ™δάθηκε καθν- στερημένα στίς 17 Ίονλίον. "Τ- ίττεοα ά,-τό χρόνια ήμοις, δ Άλέ- ξης Όρλιί>φ ώμθ'λόντκτε, ό θεός
κι' ή ν(ιυχή -τού, πώς τόν στραγγά-
οε. ΝομΛτνπα Κηοεπε νά τόν
διαδεχθή ό άκτάχρονος, κατά τεκ
μι'ριο γυιός τοκ', ΤΙηϋλος Πί-
τροδιτς καί ν' άνα/.ά<5η ή Αϊκατε οίνη την επιτροπεία τού. Οί έπα ναστάτες, δμως, ΑποφάνΘηκαν ότι εφ' όσον ό Ιϋ,τρος τόν άποκΐήρυ- ξε οέν επετρέπετο νά τόν διαδε¬ χθή. Άνηγόρενσαν την Α'ικατερί νην αύτακράτειρα νιχΐ τόν Παΰλο διάδοχό της. Ή Αίκατερίνη Β' Άλίξέγιρβ να Υπήρξε μιά άπό τίς μεγαλντε- ρες καί φτοτεινότερες μορφές τής ίστορίας των νεώτερον χρόνον. Ή βασιλίία της, άπό .-τλενράς έ- πεικτατικών καί δυναμι/κών πραγ- ματοποιήσεΐινν άμιλλάται. τίς βονσι λεϊες τοΰ Ί6άν τού Τρομερόν καί τού Πέτρου τοΰ Μεγάλον καί άπό εκπολιτιστικάς καί όργανοτι κης ξεπερνά κάθε προηγούμενΌ. Τΐ^ άνήκει βτό Α«ίν κραταιβτέρων «Μεγάλων Δυ
νάμεον». Οί ρόσοι τής άπονείιια
νέ τόν τίτλο τής «Μεγάλης», οί
εύρο>παϊοι την άποκάλεβαν <Σεμ( ραιη τού Βορράν κι' οί δικοί μας λόγιοι «Αθηνά τής Άρκτου». "Κτσι όνάμασε κι' ό άφοσιωαένος λάτρης της, Λάμπρος Κατσώνης, πρός τιμήν της, την ναυαρχι'Λα τού. Οί άδιάψευοτες φήμες, θέλουν την μεγάλη αυτή μορφή κλασσι- κό φαινάιιενο διχασμρνης προσο) πικότηττας. Ή Ιστορική ερεννα έ- πιβεβαίωσε την έρίοτοληψία της κι' έξακρίβίοβε τούς διασημοτέ¬ ρους, τονλάχκΐτον, έραστές της. Λύβκολα, δμοος, μπορεϊ νά —«τέ- ι|>η κανείς δτι ίιπηρξε τόσο ταπει
νή καί διεφθαρμένη δσο την πά
ροικπάζανν οί θρυλοιηΐενες άφρο
δισιακές της έπιθι>μίες. Λέγεται ό
τι ή παντοονναμη καί μεγαλόπρε
πή αυτή γι^ναΐκα ποϋ τα σαράν-
τα, Λβρίπον τότ?, έκατομ^ιύρια,
των ρώσίινν την προσκννούσαν πρη
νείς, δοκίμαζε έξαιρετική άπόλαν
ση νά υφίσταται δονλτκές ταππ-
νώσεις άπό τούς έραστές της.
Τούς ίβγαζε τίς ιιπόττες, τοϋς ε
πλε,νε τα πόδϊα <<αί παρέλνε άπό δονήι δταν την Ιδερναν! Κάποτε έξηγέρθηκε ή άξιοπρέ πειά της καί, είτε απλώς γιά νά θέ<τη φοαγμό <ττή <τε-ξοι«αλΐ}{ή της άσυδοοία, είτε καί γιά νΑ εξυπη¬ ρετήση παράλληλα μ' άπώτερους πολιτικοϋς σκοποΰς, πρότεινε <τ*-όν Γρηγόρη Όρλώφ νά παντρευττοθν μΐΌτικά. Άλλά έκεϊνος άρνήθη- κγ. θεώρησε μεκοτιχό νά παντρευ Άφιεριομενο στήν Πεντηκοστή Πρώτη Έπέτειο τής Άπελενθέρωσης τής 'Ιωνικής Σμύρνης Η «ΔΥΟ ΜΑ ΙΌΥ 1919» Τοΰ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ή »Δυό Μαίου» άνέτειλε, τής Λευτεριάς ή μερά, μι'ρα, πού αίώνες πρόσμενε ή σκλάόα Σμύρνη, άγάλι, νά λυτρωθή άπό δεσμά βάρβαρα σχονριασαένα καί αέ λαχτάρα νά ριχτή στής Μάννας Έλλάόας την άγκάλη. Άνβοστόλιστο τό σμαραγβένιο άκρογιάλι της τα γαλανοστόλισται θέχτηκε καοάιβια θεματοφνλακες τοΰ προαιώνιου πόθον. Χαρμύσννα σημαίνει, σημαίνει τύ περίφανο Καμπαναριό της γιατί 'ρθε πιά ή Πασχαλιά. Ή Σμύρνη στά γαλάζκχ φορεμένη! Στόν Πάγο τό βελούδινο απάνω νικηφόρα ή δάφνη τώρα τή Γαλανόλευκη άγκαιλιάξει κι' οί σκιές τοΰ Μεγαλέξαχδρον, Κομνηνοΰ καί Βατάτση προβάλλουνε προστάτισσίς <ηοΰ Κάστρου τίς έπάλξεις. Πασίχαρος ό Μέλης κνλάει κάτο> άπ' τίς Καμάοες
καί το κελάρυβμά τού ψαλμικός αίνος
πρός τόν Παντογνώστη μοιώζει.
Οί πόθ' οί προαιώνιοι μοιάσανε σάν άλήθίΐα
καί τρίξανε τα κόκκαλα προγόνοιν άπό αίωνες
στά Ίωνικά μνημούρια.
Τού Πολυκάρπου καΐ Βουκόλου οί ψυχές
άγαλιαστές φτερονγιζαν στής έκκληστάς τόν τροΰλλο
κι' ά"0"011^0™ θαρρεΐς, άπόκοσμες άχές,
ή Λύρα τοΰ "Ομήρου άνάμελπε
παιάνες, τρόπαια, θοΰρια.
Νέα Σμύρνη 2 Μάϊον 1970
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
τή την ίρίοιμένη τού κι' άς ήταν
αίιτοκράτειρα καί κνρίη το*1, κι'
Λς ήταν ύποχρεομέ-νος νά την
προσκννα. Τό μάθημα την πίκρα-
νε, μ' άντί νά την σιινετίση, την
άποχαλίνίοσε. Ό Γρηγόοης Όρ¬
λώφ &ΐεσε σε δυσμενεια κι' άντι
κατονστάθηκε προκλητικά στήν εν
νοια καί στήν άγκαλιά της άπ<) τύν Βασιλίτσικίοφ. Ώς τόσο ό διχαβμός τής «ρο- σωπικότητάς της ίνπήρξε άτόλι»- τος καί σταθεράς. Ή άξιοκατά- κριτη ίδιχβτική της ίοή, δέν πά ρεμπόδισε οΰτε σκίασε τή μεγαλε [ ΐήδολη ήγειμοηκή της δραστηρι-ύ τητα. Ή έξιστόρηση των έκπολι τιστι«ων εξωτερικών μέτρων της καί των λα.μπρων έξοιτερικών έ- πιτευγμάτων της, πού καταλήξα- νε στ όν διαμελισμό της Πολωνί- ας, στήν καταντήση τής Κριμαί- ας καΐ γενικά στήν όλοαλήρωση τής άπελευθερωσης των ρωσικών χχορών άπό ξενικούς ζυγούς, θ' άποτελοΰσε μακρά έατροπή άπό τό θέιια μου. Ή πολύπλευρη δρά ση της χαρακτηρίζεται άπό τή (τι λοδοξία νά πραγματοποιήση τίς μεγαλόπνοες ρωσικές έπ»8ιώξεις ποϋ έκκρεμοΰσαν άπό τό θάνα,το τοΰ Μεγάλον Πέτρου. Άνάμεσα σ' αίΐτές πεοι.λαμ6άνοντο κι' ή συντριβή τής Όθωιμανικής Αύτο- /<.ς>ατορ{ας. ΆΛέβλεψι, οθτε λίγο
οΓιτε πολύ, στόν διαμελιβμό της
ϊ) τό λιγώτερο στήν εξωση της ά
πό την ΕύρώίΓη.
Ή ίστορία τής Φνλής μας εί¬
ναι γεμάτη άπό ΙδιομΛρφίες, ποίι
την κάνουν νά ξεχωρίζει σάν μονα
δική κι' άσύγκριτη άνάμεσα στίς
ίβτορίες των άλλον λαων τής Γής.
Μια άπό τίς πιό χαρακτηριστικές
είναι ή άστάθεια τού γεωγραφικοΰ
χώρον, απού τό "Εθνος μας ϊζηβε
κ' ϊδρασε στό βιάστημα των τριδίν
χιλιάδίον χρόνων τής ίστορίας τού
καί ή άτελείωτη ·τειρά Μηίτροπό-
λεων, πού έγιναν κατά ν.αιρούς
τό κέντρο των διαδοχικόν μορ-
φων τοΰ πολιτισμόν τού.
"Αργος, Μνκήναι, Κννοσσό ς
στήν προϊητορική ίποχη· Αθήναι,
Σπάρτη, Σνράκοι«σαι στούς κλα-
ιΐικούς χρόνους· Άλεξά'νδρεια, Άν
τιόχεια, ΙΙε'ργαμος στήν ίλληνιστι
κή περίοβο· Κωνσταντινοώτ.0 λ ι ς,
ΜΐΗΐτράς, Τραπεζούς στόν Μεσαί-
ίονα· Κωνστανττινονπολις, άκόμτ>,
στά χρόνια τής Τσι·ρκοκρατίας· Ά
θήναι, πάλι, στή σύγχρονη έβτο-
χή, είναι μερικές, ϊσος, μόνο άίηί)
τίς Μητοοπόλεις (ΐΰτίς.
"Ολες ϊχονν μιά θΐση σημαν-
τική «τή μακραίίονη ίστορία τού
Έθνανς μα; καί στήν Ιξέλιξη τοΰ
πολιτισμοΰ τον καμμιά δμος δέν
έικράτησε επί τόσο μακοό χρονι-
κό δι<»στημα τα ακή>ττρα, δσο η
Κωνσταντινούπολις, καί καμμιά
δέν ?χει γιά τό σνγχρονο Έλληνι-
σμό —γιά τή Ρο,μιοβύνη-— μιά
τόσο ξεχωριστή σημασία, όπως ή
Κωνστα,ντινοΰπολις.
«Μασχάλην Ελλάδος» την ί'λε-
γαν οί άρχαϊοι, .τρίν άκόιιη γίνη
τρο>τεΰουσα τής Αι'τοκρατορίας, ά-
λο τό <τχήμα "σίο;, .τού ε[χε την ί'ποχή έκείνη τό Βοσ.τόριον Άχρω τήοιον. 'Λργότερα την είπαν Νε¬ αν Ρώιιην, Βασιλρΰουσαν, Βασιλί- δα των πόλεον. Την είπαν θεό- κτιστον κ(ΐί Θεόσίυστον Θεο&όξα- στον καί Θρααεγάλνίτον· Θεοφροΰ ρητόν, θεοφνλακτον, καί θεοσκέ- παΛτον πόλιν. Την είπαν 'Επτά- λοφον καί Μεγαλόπολιν «αί την είπαν Πόλιν. Καί ρμεινε γιά τή Ριοιΐιιοσννη «ή ΙΙόλη». Οί υμνοι κοί τα συγαξάρια τής 'Εκκλησίας μας ρ[ναι γεμα,τα άπό τό δνομά της σάν Πόλης τοΰ θεοΰ καί τής θεο¬ τόκου. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Σέ καιρούς εΐρηνικούς καί σέ πολεμιον χρόνια πάντα τό ίδαο, ή Δόξα καί ή Σόφια των Έλλήνων θά λέν την Ίστο ρία, φωτεινη, τρανην, αίώνια! Τό Μάϊο, τό λαμπρότερο μήνα τοΰ χρόνου, τόν λαμπρύνουν οί γιορτές των έγκαινίονν της, καί τοΰ θεμελιωτή της, καί τοΰ τελενταί- ου ύπερασπιστή της, καί τής ϊν- δοξης, άλίμονο, δλωσής της, Κ«ιί άβτ» τότε πού ϊηεσε σέ άλλο- φΰλον χέρια, μόνο γιά κείνη φν- λαξε πια ό λαός ίών Έλλήνων τό δνομα «Πόλη», γιά νά την ξεχω- ρίζει άπό τίς Λλλες, .τού τίς εΐ- πε «χωρες» καί «πολιτρϊες». «Ποΰ γάρ δίκαιοιν», δογματίξει ?νας ά- Λο τούς θρήνους της, «τάς άλ¬ λας είναι τε καί καλεΐσθαι, τής Πόλειος έκ μέσον γεγενημενης, ή Πόλις έλαχεν δντως καλείσθαι καϊ τό τής πόλεως έσέμνυνεν δ- νομα;». «Ή φυσι-κή πρωτεύουσα γιά μιΛ βιώσιμη 'Ελλάδα» είπε σέ άλλους καιρούς ό Γερμανός Ιστορικός Γρη γοράβιος, «είναι μόνο ή Κωνσταν- τινούπιθλις>. Επί χίλια καί περιο-
σότερα χρόνια ή ,τολιτική. καί πν«υ
ματική άκτινοβολία της, ώς Ιδρας
τής μεσαιωνικής μας Αύτοκρατο-
ρίας, έφώτιβε την ΟΙκουμένη. Κ'
ήταν έποχή, πΌυ τό κράτος της
ήταν άνέΌπερο, κ' εζχε σύνορα τα Ι
σΰνορα τού Κόσίμου. Σ' αύτην πε- Ι
ριμάξεψε καί διαφύλαξε τό "Ε-
θνος την άρχαία κλ.ηρονομιά ταυ.
καί διααόρφωσε τή γλωσσα τού,
την πίστη τον, τίς παραδόσεις τού.
«Είς την Κωνσταντινούπολιν», γρά
φεΐ δ Κ. Παπαρρηγόιτονλας,
«όφείλεται η πολιτική τού 'Ελλη-
νικοΰ "Βθνους κατά τόν μέ<τον αί- ώνα άνα6ί(Λσις καί ή &α χίλια πε- ρίποτι ?τη διατήρησις τή*ς αύτονο- μίας αυτού». Ή Πάλη είναι, χω- ρίς καμμιά ύπερΰολή, ή γενέτειρα τοΰ νέον Ελληνισμόν. Οί ποιητές δλου τοΰ κόσμου καί δλων των έποχών ε'χουν τρ^α- γουδήσει την άαορφιά της. Μονά- χα, Εσως, ό Σατο>6ριάνδος/ πιού
την εΐδε περισσάτερο σάν φιλίλλη
νας π;αρά σάν ποιητής, τής 6ρή-
κε, άποχοιιρετώντας την, ενα ψε-
γάδι: «"Ημουν !·ύχαρι<ττηιμΐνος», γράφει στό «Όδοι.τορικό» τού τοΰ 1811, «πού Ιφενγα άπό την Πό- λη. Τα συναι.σθήματα πού νιώθει κανείς χωρίς νά τό θέλει σέ τούτη την πολιτεία χαλοϋν την ώμορφιά της. Όταν συλλογιστεΓς πώς οί τάποι αύτοι κατοικήθηκαν άλλοτε άπο- κλεΐΛτικά άπό τούς "Ελληνες τής Βυζαντινης Αύτοκί>ατορίας καί
πώς σήμερα τούς κατέχοιιν Τοΰρ-
κοι, σέ ξρνίξει ή άντίθεση άνάμεσα
σέ λαούς καί σέ τόπουςκ
Ιστορική καταδρομή έπέβαλε νά
βρίσκεται καί σήμερα στά χέρια
των κατακτητών της, τόσο έλλη-
νική πάντα —δσο κι' αν δείχνει
τουρκεμένη— ωστε νά ΰποστεϊ άπ'
αΰτούς καί δεύτερη άγριάτερη, Γ-
σως, «άλωση» πενΓακάσια δΰο χρό
νια ΰστιρ' άπό τή πρώαη,
«Ή ψι>χή τού Γένους μας», έ-
κήρυξε τότε δ Αθηνών Σπυρί¬
δων, «τέλει προσκύνημα είς την
ιεράν πόλιν των προδομένίθ'ν πα-
ραδόσεών μας- καί άπό κάθε έ-
ρείπιον παλαιόν καί νεον, άκούει
την φωνήν τής ίστορίας μας, ώς
αλήθειαν έκ Θείας άποκαλύψεως,
λέγουσαν: «ΒΙς ημάς εδόθη δχι
ιιόνο/ν είς την ελευθερίαν νά πι¬
στεύωμεν, άλλά καί χάριν τής ε¬
λευθερίας νά πάσχωμεν». Άπό την
έποχή έκείνη (1955) άρχιοε άλλη
μιά μεγάλη έξοδος τοΰ Ελληνι¬
σμόν τής Πόλης, πού συνεχθςεααι '
ως τίς ηόμέρες μας. «Καί «ού θ'
άφησετε τόν Άφέντη τό Χριοτό
καί την Κυοά Παναγιά; Σέ ποί¬
ον θά πήτε νά θερμαίνει τούς τά-
φονς των νεκρών σας;», ρωτάει
δ Πατριάρχης Άθηναγόρας τα κύ
ματα των Ρωιμιων πού φεύγουν.
Καί ό ίδιος πάλι: «Δέν ?χει ση-
υ,ασία πόσοι είμεθα», λέν εί, «άρ-
κεί πού είμεθα». «'Τκάρχει πολύς
χώρος άγι,οσννης, αποθησαυρισμε1-
νης κατανύξεως, (ίτήν Πόλη», προ
σθέτει δ Μέγας ΆρχιΑιάκονος Εΰ
άγγελος Γαλάνης. «Καθαρές ψυ¬
χές πρέπη νά ΰπάρχουν πολλές
γιά νά χαροΰν αυτή την ξεχορ»-
στή άτμόσφαιρα. Καί οί Πολίτες
τή χαίρονται μέ τόν μι,κρό τους ά-
ριθμό πού άατόμεινε».
"Ομως ή Πόλη, σάν πατρίΐδα
τή; Ρωμιοσύνης άλιόκληρης, δέν
ϊπαψε καί δέν πρέπει νά πάψει
ποτέ νά είναι δ ίερώτερος τάπος
προσκΐΛτμιατος δλων των Νεοελ-
λήνοον. Δέν πρεπει νά πάι^ει ποτέ
νά είναι «η καθ" ημάς Ίερουσα-
λήμ>, δπως πρίν άπό αίωνες την
όνόμαξε ίνα αλλος Δεσπότης των
Αθηνών, δ σοφός Μι,χαήλ Άκομι-
νάτος ό Χωνιάτης.
Άπό την Ίστορία καί την το-
πογραφία αυτής τής μεγάλης Μη-
τερας κάποιες είκόνες θά προσπα-
θήσονν νά δώσονν τα κείμενα πού
άκολ.οτ<θοΰν. Γραμιμένα άπό Ιναν άπλό μελετητη είναι, βεβαία, πο¬ λύ ώχρά, γιά νά μπορέσουν νά (Τοτίσ<Η«ν δσο θά έπρε.τε ?να θΐ- μα τόσο μ^γόλο. Είναι, ρξ δλλου, άλήθεια, πώς γιά καμμίαν αλλη πόλη τού Κόσμον δέν ρχονν τόσο πολλά γραφτεΤ, δσα γιά την Πό¬ λη- Στή γλωσσα μας, δμως, ά¬ πό την πολύ μακρινή ρποχή —ε¬ δά) καί πώνχο άπό έκατό χρόνιαι— πού δ Πατριάρχης Κωνοτάντιος Α' εγραψε την «Κωνβταντινιάοαϊ· καί ό Σοίαολ&τος Βχ>ζάντιος τή με
γάλη τρίτομη «Κωνσταντινούπο-
λιν», δέν ξέρω τίποτε νεώτερο νά
{«πάρχει. Ή προσπαθεία, λοιπόν,
αύτη καί άν δέν προσφέίρει ή ί-
δια πολλά πράτματα, ϊσως τουλά¬
χιστον παρακινήσει κάποιους άρ-
μοδιότερους νά καταπιαοτοΰν καί
νά την όλοκληρώσουν.
«Δρέψατε πάλιν Έρασταί..^
ΑΝΟΙΞΗ - Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΔΟΞΕΣ ΤΟΥΣ
Τά λουλούβια πού γλυκαίνουν τή
ζωή μας. Ή μοναδική γοητεία τοϋ
περιττοδ, γιά πολλονς, λουλονδιοΰ,
πςύ τόίτο πολύ, καί τόσο διακριτι-
κά μάς ονντροφεΰπ παντοΰ καί
πάντα.
Μέ τόν Μάϊον ξϊφουντώνουν πιά
τά λουλονδια μας ·<αί γίνονται κτή μα όχι μόνον στούς φιλ.ανθείς, άλ λά καί σέ έκετνους πού δέν τούς άρέσει, ή μάλλον δέν διαθίτονν καιρό, νά άπολανσουν τα άγαθά, καί μνρ<ι>δάτα λουλούδια, πού είναι
πάντοτί άπαραίτητα, δ καλυτερος
σνντροφος στόν άνθρο)πο, γιατί
καί τά λονλονδια, -.αί αύτά μέ τόν
τρόπο τους, δίδουν χαρά, ευτυχία
καί μακροζωία στόν άνθρωπο, Ιδία
δέ σέ περιστάσεις πένθονς, πού
άναικονφίζει τούς βαρυπενθοΰντας,
καΐ τους δίδουν τρτοια δνναιιη,
πού δέ-ν μπορεϊ νά δώσονν οί άν-
θρωποι, γιατί η φύσις την φύσιν
ξεκουράζει καί τούς άναζοωγονεί.
μέ τό ύαθΰ τονς κα!. ώραϊο ίίρωιια.
Τετρακόσια έως πεντακόσια άν
θοπωλίία, μυρωβάτοι ναοί τής ό- [
μορςχδς, ΰπάρχουν στήν 'Αθηνά '
μας. |
Τό άνθεμπόριο εχει εξελιχθή |
στίς μΐρΐς μας σέ έΎ·α άξιύλογο
ΪΛΐχειρηματΐΜΟ είδος ποίι άπασχο-
λεί πολύ κόσμο.
Στό λεκανοπέδιο τής Άττικής,
γίνεται ή πιό έκτετοιμένη καλλιέρ-
γεια λουλουδιών.
Στό Παληό - Φάληρο, στά Πά-
τήσια, στό Μαρονσι, στήν Κηφι-
σιά, στό Χαλάνδρι, στήν Άγία Πά
ρασκειηί, στό Μαραθώνα, στή Φρα
γχοκκλνησιά, στήν Κολοκυνθοΰ,
στήν Καλλιθέα, στοΰ Ρονφ, καί
στίς Κουκον'βάουνε;.
Κήποι κ.αί θερμοκήπια απού καλ
λ.ιεργοϋνται οί πιό σ,τάνιες ποιχι-
λίες των λουλονδιόη.
Γαρΰφαλα, τριαντάφνλλα, κρί-
νοι, τονλίπες, γλαδιάλες. Λουλού¬
δια οέ δλα τά χρώιιατα μέ γοητεν
τικά άρώματα, γιά ίίσονς τά ά-
γαποΰν.
Κάπου στά Πατήσια, λειτονογεϊ
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
καθημερινώς τό «Χρηματιστήριο
των λουλουδιών» ή «Άνθαγορά»,
δπως τή λένε, τον συνεταιρισμοΰ
πωλήσεως ανθέων, άνθοπαραγω-
νών Άττικής.
Μέσα σέ ένα πανδαιμόνιο άπό
τίς φωνές των πωλητών καί των
άγοραστών ρνθμί'ςονται οί τιμές
των λουλονδιΛν. Κάθε .ιρωί χαρά
ματα άκόμα, δπως γίνεται στήν ά-
γορά τοΰ Πειραιώς, συγικεντρώνον
ται τα λοιιλοΰδια άπό 8λη την πε-
οιοχή.
"Τστερα τετράτροχα χαί δίτρο-
χα, γεματα μέ τό μνρωδάτο φορ-
τίο τονς, ξεκινοΰν γιά τό κέντρο
τής πόλεως καί τίς γειτοννές, με¬
τά κοφίνια, δπως οί ψαράδες στίς
γειτονιές.
Λουλούδια λοιπόν εχουμε, πολ¬
λά. Άκάμα καί λουλούδια σπάνια,
όρχιδέες, νούφαρα καί άγαλέες,
πού φέρνοιιμε άπό τό έξωτερικό.
Μιά άπλή άνθοδέσμη δέν στοι-
χίξει λιγώτερο άπό 100 δραχμές,
μιά γλάιστρα δχι λιγώτερο άπό 100
—150, καί στά έξωτιχά φντά σέ
γλάστρες, ό λογαριασμός άνΕβαί-
νει ώς τίς 1.000 δραχμές.
Κάποιοι λίνε πώς τό λονλούδι
είναι μιά περιττή πολυτέλεια. Σ'
αύτούς μπορεϊτε νά άπαντήσετε μέ
τά λάγια πού Ιλεγε δ Βολταίρος:
«Τίποτε δέν «Γναι τόσο άπαραίτη-
το στή ζωη, δσο τό περιττό».
Άλλωστε οί περισσότεροι "Ελ¬
ληνες άγαποΰν υπεράγαν τά δμορ
φα λουλούδια, Ιδίως τώρα μέ την
Πρωτομαγιά, πού είναι η 'Εθνωιΐι
Έορτή των λοιΛονδιών μας, Θά τα
άγαπήβΓουν, καί Θά τά τιμήσονν,
μέ τίς έξορμησεις των, στήν Φι-
λαδέλφεια, Νέα Σμύρνη καί Κη
φιοχά καί αύτοι άκάμα πού δέν
τούς μένει καιρός νά απολαύνουν
τά μυρωμένα μας λονλούδια, διό¬
τι τό στολίδι των σπιτιών μας. Ά-
γαπάτε λοιπόν τά λουλούδια δπως
τά άγάπησε καί δ Χριστός μας.
Αθηνά 22.4.70
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
'Εορτίτ ΈορττΛν
Η ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΟΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΓΕΡΣΕΩΣ
Τ·ν «υν·ογ«Η«ν μας κ. Ε. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
Β'
Λοιπόν είναι ϋψίστη τιμή γιά
τό γυναικείον φΰλον, δτι γυναί-
κες πρδτες έ!λα6αν τό μήνυμα
τής άναστάσεως τοΰ Κυρίον καί
τά πικρά δάκρνι ,ιον εχυσε ή Ευα,
ώς άντιπρόσωπος τοΰ ανθρωπίνον
γένους, γιά την άτώλει« τής 'Ε-
δέμ, τοΰ Παραδείσου τής τρυ-
φης, χάρις πάλιν στήν άγαθάτη
τα τοΰ θεόν, γίνονται δάκρυα χά
ράς των Μνροφόρων γυναικών
γιά τό μέγα καί χαρμόσννον γε
γονός τής Λναστάσεως τοΰ Κυρί
ου, γιά την λντροΌΊ τοΰ άνθρο)
πίνου γένους άπό τόν εσχατο ρχ
θρο τού, τόν θάνατο. Ότι άνέ-
στη Χρκττός ώς παντοδΰναμος,
νά ποιό είναι το μργαλ.ΰτρρο καί
τό πιό χαρμοσννο γεγονός άπό
τής δημιονργίας τού κόσμον! Καί
δμως ύπάρχουν άκόμη ν)ηιχρς τοΰ
ζοΰν είτε θεληματικά, εϊτρ άπό
αγνοια μρσα στό σκοτάδι τής ά-
πιστίας «τοίς καθημένοι ς έν χώ-
ρα καί σικιά θανατον» πού δέν γεΰ
θηκαν την ευτυχία έκείνου ποι
ζεϊ μέσα στό φώ; καί την χα¬
ρά τοΰ Εύαγγελίον. Τό πρώτο
χαιρέτισμα τής πνετ>ματικής άνοί
ξεως δγαίνει άττά τό πένθος κα'ι
την θλίψι τοΰ στατιροΰ. Καί ή
πνευματνκή αύτη άνοιξις είναι αί
ωνία: «είδότες ότι Χριστός έ-
γρρθείς έκ νεκρών οδκρτι άποθνή-
σκει, θάνατος αυτού οϋκετι κτ>ρι-
ενει» ηΡωμ. 6, 9).
Ό ϊδιος δ Χριστός είναι πού
άνέστησε τόν νεανίσκον τής χήρας
τής πόλεως Ναίν, την θυγατέρα
τού άρχισυναγώγοΐ' Ίαείρου, τόν
αγαπημένον τού Λάζαρον στήν
Βηθανία.
Στήν περίπτωσι των άναβτη-
Θέντο>ν εκ των νρκρων επανήλθε
τό σωμα σαήν κανονική τού λει
τουρνία τής άναπνοής, τιής θρέ-
ψεως καί τής κινήσε<ος, άλλά χω ρίς αλλη άλλαγή, γιατί δέν εί¬ ναι άκόιμη σώματα άναστάσεως, θά άποθάνονν καϊ πάλιν. Μόνον ό Χριστός είναι «πρωτότοκος των νεκρών, ή απαρχή των κεκοιμη- μένων» γιατί φέρει τί) «ώμα τής άναστάσεως πού είναι έ-κτός χρό νού καί χώρον. Ανάστασις σημαίνει έπανασΰν- δεσις τής ψνχής αέ τό σώμα. Μέ την άνάστασι ή ψυχή τ°ϋ Ίη- σοΰ, πού ήτο ενομένη μέ την θε ότητα, έλαβε τό σωμα. Άλλά τό σωμα τής άναατάσεως δέν είναι ίδιο μέ τό παλαιό σώμα πού εί- χε ό Χριστός κατά την ένανθρώ- πκϊί τον, γιά νά μπορέση νά υπο¬ φέρη καί νά αποθάνη γιά μάς. Τό νέο σώμα τής άναστ·άσεως, ή νέα ζοή είναι τελείως διαφορε- τικό, είναι σώμα φωσεινό, έκ- πέμπει φώς έκθαμβωτικό καί ά- περίγραπτο. Μιά προεικόνησι τοΰ κάλλους καί τής λαιιπρότητος τοΰ θανμασττοΰ αυτού σώματος, ε δοκκε δ Κνριος <ττο Θαβώρ κατά την μεταιόρφ<ι>στ| τον. Ό Εύαγ
γτλκττής Ματθαίος άναφέρει «'Ε
, νώ προσενχόταν ό Ίησοΰς τό πρό
2ΤΝΕΧΕΙΑ βίς την 6ην σβλίβα
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την Κυριακήν 10 Μοΐου κσί ώραν 10,30 είς τόν
Ιερόν Ναόν τού Προφήτου ΉλιοΩ Παγκρατίου
τελοθυεν τριετές μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως
τής ψυχής τοθ άγαπημέ'Όυ μσς άδελφοΰ καΐ
θεΐου
ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΜΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
τ, 'Υτιουργοΰ
Αί άδ^λφαΕ. Οί άνρψιοΐ. Οί λοιποί συγγενεΐς
Σημ. Ίδιαίτερσι προσκληθείς δέν θά οταλώσει.
'ΠΑΥΛΟΥ ΦΛ2Ρ0Τ
Τα 6ι6λια και οί άνθροττοι
ΚΡΙΤΙΗΕΖ
«Ή Γλωσσα μας», Ίστορική καΐ
ΠΑΚΩΒΟΤ Σ. ΑΙΖΙΚΙΡΙΚΗ,
θεωρτίτιβίή μελέτη τής Δημοτι-
κής άφιερωμενη στή Νεολαία
μας, ΆΘηνα, Τυπογραφείο Τσε
ί>δοΰ, Σκονλενίου 1, 1959.
Ό Γιάκο*6ος Διζικιρίκης, γεν-
νημενος στήν Κωνσταντινούπολη,
στά Τατάβλα, είναι άτό τούς ξων
τανονς, άνήσνχους Ρωμηούς έρευ
Μ5ΛΙΔΕΕ
τού «γλωβστκοΰ ζητήματος»,
άπό τούς έγκρντόιεερους καί καλύ
τερα καταρτκτμένους τής έποχής
μας. Μεθοδικος, 5ξι>δερκής, φιλό
πονος, εχει έ'τοιμο, καθώς μού εί
πε, όγκο>δη τόμο γιά εκδοβη μέ
θέμα τή νεοελλην|κή γλωσσα. Ό
Πάκωβος Διζικιρίκης εχει ζησει
&έκα τόσα χρόνια στήν Ιταλία,
ομιλεί καί γράφει τά ίταλικά σάν
Ιταλός, δημοσιεύσει δρθρα καϊ
ποιήματά τον σέ διάφορα ίταλι¬
κά λογοτεχνιικά περιοδικά, στίχους
άιευθίίας γραμμέλ'ονς σ' αυτή
τή γλωσσα (ατά τΐριοδικίΐ «Τσαγ
γάλια», πού σημαίνει δόρΐ', δόρα-
το δπως τό θέλει δ σνγγραφε'ας,
τής Φότζα, «"Ιλ Μέλιο» τοΰ Λέ
τσε καί στό έδδαμαδιαϊο φύλλο
«Λ' ώρα ντί Σαλέντο», έπίσης
στό Λέτσε).
Κατέχει έ'πίσης τή βορειοΐταλι
κ.ή διάλεκτο (μΐα δηλαδή άπό τής
6όιρριας Ιταλίας, πού την προφέ
ρει σάν Ιταλός τής Γένοβας, δ-
που ρχει ζή,σει κάυΛθ.σα χρόνια,
δηλαδή μίαν άπό τίς 6ορειοιταλι-
κές διαλέκτονς, τή λιγουρική πον,
καίθώς είχα διαπιστώσει κ' έγώ κα
τά τά συχνά μόν ταξθδια στή Λι
γονοία, είναι κάπως έπηρεασμένη
φοινητικά άπό τή γαλλική γλώσ-
σα.
Τύ 6ιβ·λίο τον πον ε"χ<» έμπρός μου «Ή Γλωσσα μας» είναι σνγ κροτημένο άπό τά μηνιαία φνλ- λάδια πού είχε άρχίσει νά έκδίδει τό 1959. Δέν την έγνώρισα τότε, την περιοδική έκείνη εκβοση, έ- πειδή ελειπα σττό ίξωτερικό. Κα- θώ; βλέποι άηό τίς κρίσρις ιδι¬ κών μας καί ξένον κριτικών, γοαμματολόγτον, ηνγγραφέων, έλ ληνιστών, &τ·ξαντινολόγ(ΐ)ν, φιλολ^ γο)ν κ.Λ. η ?κδοση εκΐίν*η ίχαιρε- τίσθηκε μέ Ίκανοποίηοη καί έπαι νετικότατα σχάλια. Άνάμεσα σ' αλλους είχε άσχοληθεϊ μέ τό ερ- γο τού Διζικιρίαη κ' ΐ.κεϊνος ό εύγενικός βυξαντινολάγος καί έλ- ληνιστής Ντοέλγκερ, καθηγηιτής τελευταία τοΰ πανεπιστημίου τοΰ Μονάχου. Τόν είχα γνωρίσει ,σπου δάξοντας τό 1926 στό Άμβούρ- ργο, καί μοΰ είχε χαρίσει μάλι στα τό ε'ικονογραφτιμένο τού 6ι- 6λίο «Οί ναοί τό&Λ' Σικελιοτον Έλλήνωβν» ή «Οί σικελικοί ναοί», μέ την εϋκαιρία όμιλ.ίας πού ΐ- δωσε στ,ο πλαίσιο των έκδηλο>βε-
ων τής γερμανορλληνι,κής ίταιρεί
άς, δταν ήμονν γραμματέας της
(πρόεδρος δ άλησμόνητος καθηγη
τής τής Ίστορίας στό πανεπιστή
μιο τοΰ Αμβούργον "Εριχ Τσ(·
(ε)μπαρτ).
Ό τόμος πού σχολιάζω έδω εί
ναι τυπωμέΛ'ος στό τυπογραφείο
Τσε6δοΰ, Σκονλενίου 1, τό 1959.
Είναι «ιστορική καί θεωρηΐΐκή με
λέτη τής Δημοτικής άφιερωμιένη
στή Νεολαία μας», «πανοραματι
κή άποι)»η δλων των γλωσσικων
προβληιμάτων μας». (Μοΰ την εί
χε στείλει ό συγγίαφέας 'Απρίλη
τοΰ 1969. Άπασχολημένος τότε
μέ τή συγγραφή τοϋ παιδκκοΰ
μου μυθκττορήματος «Βλάσης Ά
σινάρης», μικρασιατικοΰ περιεχο
μένου, πού έκνκλοφόρησε Νοέμ-
6ρη τοΰ 1969, δέν ηδρα καιρό ν'
Συνόχΐια είς την 6ην σβλίοα)
ΓΤ.ΟΒΒΛΤΙΟΝ
ΑΤΙ
4.1-Μ Ι 0·ΌΠΟ·|Λ Λ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΪΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. Φ1ΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ .ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ή 3 Μαΐου 1970 - Έτος^ον^Αριθ. φύλ. 2046 τΊμ1Τ^ΥΛλ"0ΥΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ίδι^κτήτη^: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΑΣΙλΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
«ΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Τοβ βυνεργά τού μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
Η ΚΑΤΑΠΙΠΤΟΤΣΑ 1ΙΛΞ ΡΩ
ΜΑΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΤΣΕΝ Α-
ΠΟ ΤΗΝ ΕΚ ΡΗΞΙΝ ΟΙΚΟ-
ΝΟΜΙΚΙΤΣ ΚΡΙΣΕΩΣ 1:Ν
ΡΩΜΗ.
ΜΚΡΟΣ ΚΚΤΟΝ
Μ-τά τόν θάνατον τοΰ Μάρκου
ΛίοτΑίον "92 ιιΑ·) οί διοικήται
τίι ΓΙηηιτοηι τινών, των συνοηια-
/ίιν )ργρΐ''»»">ν ■ί'ι> τόν ίταρχια-
/Λν ΐΓθονρΛν Γινπραν αξιώσεις ή
7ϊμηί«ς ίπί τής Ρώ ιης, χρηπι
ιιοποι<ή*ντρς ώς ιιριτολ1 έ—τυχία; Τ(,ν τάς ντ' αϋτο.'ς (ττρα-ηοτικάς ,,ονάδας. Εντεύθεν καί ίνεπλάνη ΐταν ίίς δξντάτοις άνταγονισιιοί'ς ιιρτπΕγ τιον κπτα'ήξαντες ένίοτε ναί ϊίς Λιηί«: στγκρονιΤΓΐ; πρό; ριιχράτησιν καί -.τιτάκτησιν τοΰ Ρωμαϊκόν θρόνον. Τουτο άπ<-δει- ;αν6ραδΰτεοον αί δύο φάσει; τηϋ 5ίου τής Ρονααϊχής αΰτοκρατρί- ας. Ή ποώτη, άπό τοΰ θανατον τού Μάρκου Αΰρηλάου (192) μέ- γφ τής άναγορεύσεος καί τού θανατον τοΰ Σεδήρου Αλεξάν¬ δρου, τ^ς έποχής αύτ?ίς (192 — 235) χαρακτηρισθείσης ορθώς, ώς δπβμιηίης παρακμής τής Ρώμης. Ή δευτέρα, άπό τοΰ θανάτου τοΰ Σίδηρον Αλεξάνδρου (235) μρ- χρι τής αναρρήσεως καί τοΰ θα¬ νατον τοΰ Διοκλητιανοΰ, τής γλο- χής αυτής (235 — 305) ορθώς χαοακτηριϊομέ'νης ώς προϊούσης νατ<ΐθν· καί ίδίίος δσους έξ
αυτών σχετΚονται περισσότερον
μί την Ανατολήν καί ειδικώτε¬
ρον· μί τοϋς κατά -ών Χριστιανών
διαγμονς.
θα (τνμ,τληοώσο) ι'ίμος τα κενά
μί σχετικάς νποσΓμριώσει; κατά
την ίκδοσιν τού τάμου των
ιιέχρΐ τής .14 Μαΐου 1970 αρθρον
αοι·, Λ>ιιιιορφούμΡ>'ος πρός τάς στ·
(ΐτάβκς χαί τάς αξιώσεις ςρίλίο»·
άναγνΐηστών κ«ί Ίοίη Μικοασια
τίη.
ΙΤΡΩΤΗ ΦΑΣΙΣ, ή παρακμή
τή; ήγεμονίας τής Ρώμης. Μετά
τόν θάνατον τοΰ Μάρκου Αύρηλί-
οΐ' (182 μ. Χ.), «έ ντε στρατηγοΐ
«τξεδνχηβαν τόν κ.ρνοθρντα Ρίο-
μοϊκόν θρόνον, ΰποστηοιζάμενοι εί
ίιχως υπό των Ποαιτο)ριανών τής
.τφθίτη'ούσης (ό Κόμμοδος) {,πό
τής Ρωμαϊχη'ς Σνγκλήττου (ό Περ
τινάξ) υπό τής Φοουοάς της "Α-
νω Παννονίας (ό Σεπτίμιος Σε-
%ο;) υπό τής Λεγεώνος τής
Συρια; (ό Πρεσκένιος) καί υπό
τού ατρατοΰ τής Βρεταννίας (ό
Κ/.αύδιος Άλβΐνος).
Ό ύ— ρισχυσας Άφρικανός
«τ()ηττ|γός καί ανελθών άμεσος είς
τ" Ριομαικόν θρόνον
Σε6ήρος (193 — 211), ήχρήστευ
στ την Ρωμαϊκήν Σύγκλητον καί
ί-γκατε<ττινσΓν έν Ρωμη την στρα τκιιτΐϊίήν άπολυιταρχίαν, στηρίξας αυτήν είς την νέαν στρατιώτην ^ΐ'θάν τού, άΛοτελεσθι·ίσ« όΟ.ΟΟΟ στρατιοντό ν' £ς ίτ«ο/ιΛ·' αποκλειστικώς (Ίλλ.υρίας, Συρί άς καί θράκης), άποκλείσα; τοϋς εξ Ιταλίας στρατιώτας. Άλλ' ή Ρωμαική φρουρά ιής Συοίας δέν ήνέχθη τόν άπολυταςιχικόν συγκΓν τοωτιομόν ίνός διουκητοΰ τής Παννονίβς καί άνεν.τ>ρυςεν αύτο-
κράτορα τόν ιδικόν της διοικητήν
στρατηγόν Πρεβκε'ναον, όστις συμ
.τιαρέαυρεν είς την επανάστασιν ό
χι μόνον ολόκληρον την Συρίαν,
άλλά καί τό Βυζάντιον καΐ την
θράκην καί την Μακεδονίαν δία
νά έξαρθρώσηι την οίκονομίαν τής
Ρώμης, την Ιδιωτικήν καί την δή
μοσίαν.
Ό ΣεΛτ^μιος Σεδήρος έκστρα
τεύσας κατά τής έπαναστάτιδος
Άνατολής μετά χήν περιφανη νί
κην τού κατά την φονικήν μάχην
τής Ίβσοΰ (194) άπεκατέσττνσε·
διά σκληρών μέσον τό κΰρος καί
την έξονπίαν τής Ρώμης έ» τής
Άνατολής. Άλλά συγχρόνως κα-
τέστοεψεν όλΛσχεηώ; την Άντιό-
χειαν, προκτετΊοΐ'σαν τής Συοίας,
άχμάζουβαν βιομηχανικήν καί βιο
τεχν<κήν πάλιν καί μάλι-στα σ«ου δαιότατον χερσαίον σι·γκοινο)νιβ- κόν δύκιτυον τοϋ Άνατολικοΰ έμπο θίου. Είς τό Βι^άντιον εσφαξ' την φρουράν, κατεκοήιιινισε χά ό- χυρά τείχη τού καί έΊδήιιευσε τάς περιουσίας δχι μόνον των έμπόρω'ν τού Βυζαντίου, ά'Λά καί των πο- λιτών τής θράκης καί. τής Μακβ- δονίας. Ή παραλυβις δμ«ς τοΰ ίμπορί- ο>> τής Άνατολής την οποίαν έπε
δίο)ξε καί εν μέρει έπέτυχεν ό Ρω
μαΐος αύτακοάτίορ, έκλόνισε την
δημοσιονομίαν τής Πθί'ντρνοΰσης
τοι> Ρώμης, ϋποχοεωμένης νά σνν
τηρή στρατόν μισθοφορικόν, άνελ-
θόντα κατά περιόδους μέχρι 400.
000 .τοόε άντιαετ(/>πίΛΐν καί των
Άλαμανιόν παρά τόν Ρήνον, των
Σκώτον καί των Βρεταννων τής
ΆνΥλίας ένθα ϊ.-τεσε μαχόμενος
καί ό Γδιος είς μάχην ;ταρά τό Έ
6όοακον (σημερινήν 'Τόρκην), κα¬
τά τό Ετος 211 (24ην Φε6οου*ιρί
όν). Πρός αύξησιν των β~»οσ«ον
έσόδιον ό Σεπτίαιος Σϊβήρος εΤ-
χεν έΛΐνοήβει πρώτος τόν κρατικόν
παοεν.6ατΐ(»μόν, τόν οποίον ε'θέ'—ι-
βε διά διαταγμάτοιν τοα1 καί ΐφή(?
μοκΐε διά πρώτην φοράν καθ" ά-τα
σαν την Ρο>μαικήν αύτοκρατορί
αν. Άλλ' ή έπινόησίς τον δέν έ'-
φερε καί τα άναμενάαενα θεραπευ
τικά άποτελέβματα, διότι τα θε-
σπισ'θέντα ίνΐ' αυτού οίκονομικά μέ
■ Συνεγεια είς την 2αν σελίδ»
ΤΟ ΚΤΙΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,,
Τού συνεργάτου μας
Είναι πλέον γεγονός ή άρξαιμί-
νΠ άττό ημερών αποπεράτωσις τού
(ΐΓγαλο,τρεποΰς κτιρίου των «Άρ<ι, ό κ. Ιωάννης Π<Μταβό- ■")«/.ος, ό σημερινός πρόεδρος τού -«λλόγον, δ οποίος πήρε την ααν- τάλην άπο τόν κ. Δημήτριον Γειορ- νιάοην, άναλίσκει δλας τού τάς δυ ^«μβις, διότι ξενρει ότι Ιλχομίζε- Τ(« μενάλες προιτπιίθειες, καί ώς ^ιν°; οίκονομολόγος, θά φέρη μα α μέ τό αξιο διοικητικό ονμόού- "ο τοΰ Σνλλάγον, τό δλον 8ο¬ ίον είς ?να εύτνχες τέομα. Ηδη, άπό τοΰ προσεχούς τρθί- ν»τώοου έ.ε., παραδί-δίται είς την Ποντιακήν Κοινο)νίαν Αθηνών, ε- νι μτγαλοπρεπέ; κτιριον, πού Λλο- Τρ'ίϊ τό μεγβλύτερο μορφοηικό τί Ι»νος τής 'Ε/^^άοος. Καί έκεΐ, είς τάς αίθούοας τον, βά. <π>γκρντρο)θή ο,τι ίχει νά έπι-
ρίξ ό Πόντιος βοφός, ό !πι~ή-
ο Πόνττιος οτγγραφτύς, ό
ς, δ Πόντιος καλλιτέ-
'ντΐ;, 4 μουσικός.
Έχίί θά στεγάζεται ή Ποντια-
ν^ Πινακοθήκη, ή 6ιτ*λίθθήκη, τό
"ο, τό λαογραφνκόν άθ-
'Βχη θά δίδωνται αί διαλίξεις
Τ(ι>ν Ποντί/ον ίπιστιττΐΓννων καί δια
'Βκεί θά έτκατασταθή ή Σχο-
'') τί>ν ΙΙοντιακόν Χορόν καί τό
"«ντιωώ βτατρο.
Καΐ'έκρϊ θά σννπντάται τό γή
Ρ"ς μί την ανδρικήν άλκήν καί τά
'θοσερά νειάτα. Το γήρας σκιτα-
. φοθο, θά πραδΧδη την σκ»ιΐτάλη
ΡΙ5 την άλκήν καί αίτή πάλι είς
Υον!.
ενα μνημειώβες
Δ. ΚΟΤΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Κοά ή Νειοτέρα Γενεά των Πον
τίτον, δέν θά παύση νά εύγνωμΛνη
έσαει τοϋς εργάτας τοΰ λάμπρου,
τοΰ κολοσσιαίου, τού μεγαλοποε-
ποΰς αΐ<τοΰ έργον. Δ. Κουτσογιαννόίτουλος ΟΙΔΥΟΓΙΓΑΝΤΕΣ Ό Μικρασιατικός Έλληνκτμός σεμνύνεται, διότι άπό τα σπλάχνα τού προέρχονται δνο ρηξικέλΕιθοι άπό τούς μεγάλους έπιχ«ιρτκιατί άς της χώρας οίκονομικοί γίγαν- τες: Οί κ,.κ. Άριστοτέλης 'Ωνα σης καί Μποδοβάκης Άθανασιά- δ·ης. Ό πρώτος, ώς είναι γνο>-
στΟΛ', έκ παράλληλον πρός τάς
μεγαλοεφοπλιστικάς τον δραστηοι
όττντας, πρόκειται νά διαθέση
πολλά έκατο,μμύοια δολλαρίων είς
πλήθος παραγογικων έπιχειρήίΓί-
ιον τοΰ τόπον, τυμο;ώνο>ς πρός
την μονογραφηθείσαν ηδη στιιτροινί
αν μετά τον Δημοσίου. Ό δεύτε
οος, έξ άλλον, ?χ<ον τνΐιό τόν έ¬ λεγχον τού σωρείαν τεραίττίιον παραγιογικων μονάιδιον, ανήγγει¬ λεν ήδη νεον μεγαλεπήόολον πρό γραμμα έΛενδύσεων, ΰι)κ»υς 1.780. ') δραχιμων βιά την Εταιρείαν Χημικών ΠοοΕόντων κ.αί Λιασιιά- ττον ναί τάς ύπ' ^ίτής έλεγχομβ- νας έκιχειρήισεις πέραν δέ τού¬ τον ΰπάρχει υπό μελέτην έτερον πράνοαμμα μεγαλόπνοον νψονς 4 — 5 διοεκατομμυρίων δραχμών. Καί κάτι νέον: 'Τπεσχέθη «?κπλη ξιν προσεχώς μέ την άναγγελίαν εύρέσιεο)ν νέων μπετάλλων, των δ ποίϋ)ν ή ύπαρξις είναι μεχρι τού¬ δε αγνοκττος είς την Έλλάδα». Είναι, λοιπόν, δεδικαιολογημε νοις, ΰπερήφανος ή άλησμόνηττος Μ. Ά<τία, διότι έγέννη<τε καί άνέ δειξε τέκνα, πού μεγαλουργοΰν .είς τοϋς έθνικούς, οίκον ομικονς καί κοινίονικονς τομεΐς τής "Ελ¬ λάδος. ΝΕΟΣ ΓΕΝ. ΔΙΕΤβΤΝΤΗΣ Λιά πράξεως τοΰ ύπονργτκοΰ Συμβουλιον προήχθη είς τόν 6αθ μόν τοΰ γενικόν διη·θνντού κατ' απόλυτον εκλογήν ό επί βαιθμώ 2ο διει>θ·ντής τού νπουργείου
Εμπόριον κ. Ν. ΦωτόποτΛος.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΒΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡ^ΤΟΡΙΛ
Τού συνεργάτονμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(συνέχεια έτκ τού προηγούμενον)
Οί έφιαλτικοί φόδοι της έπα-
λήθετ·<ταν ραγδαία. Ό Πέτρος ά βτριε στό βρόνο αταν ό «έπταε- « πόλεμος τής Ρ<,χτίας, Ατνττρί ηζ καί Γαλλίας χατά ττίς Προκτ σία; Λρκτκότανρ στή κρίσιμη τελι χή φάπη τού, μϊ σιινιτριπτικές ρ<>>
(Τΐκες νίκες. Άγιάτρεντα γειρμα-
νός κι' άρρο>στημέ·να θιαοώτης
τού Φρειδερίκου Β' τής Π^οκτ-
αίης, δΐίκοψε ΛμΜος τϊς ίχθρο
πραξΐες κι' υπέγραψε σιΐίμ-ιαχία
μαϊν τσυ κατά τής <η<ααάχον Αΰ (Ττριας ιτήν ρξοι>σ<α γερ μανογεΛ-ίίς καί γερμΛΐνοφίλον-ς, χτύπησε τούς παλαιορώσονς, τόν όρθόδοξο κλήρο καί τα μοναστή- ρια, κατήργησε τή προνομιακή {>-
ποχρε«τική κατάταξη των άριστο
κρατών <—όν στρατό, έ.τέβαλε τούς πρίοσσικοϋς στρατιοτικούς καί διοικητικούς ανονισαοϊ'ς. Μέ σα σ' ρξη μήνες άναστάτι,χτε τα ,ιάντα, καί δυσαρέστησε τούς πάν τες. Στό τέλος, άρνήθη.κε καί τή πατρότητα τοΰ Παύλαν. Στά μεσα Ίουνίοΐ) κνκλοφοροΰσε ευρύ¬ τατα ή <ρήΐμη ότι. στήν όνομαιττΐκή τού έορτή θ' άνήκκελλε αίφνιδια- στικά τή οιάλυοη τοΰ γάμου τού μέ την Αίκατερίνη καί θά παν- τρενότανϊ τή μαιτρέσισα τον 'Ε- λισάβεττ Βοροντσώφ. Τό μαχαίρι έφθασε στό κάκκα- λο. Στίς 28 Ιούνιον 1762, παρα- μονή τής εορτής τον, οί πα,ραγκω νισμένοι παλαιορώσοι εύγενεϊς καί ή φρονρά τής Πετρούπολης, μέ ε¬ πί, κεφαλής τον έραστή τής Αΐκα τερίνης στρατηγό κόμητα Γρηγό ρη Γρηγορίεδιτς Όρλώφ, έπα- ναστάτησαν. Ό Πετρος άπομονώ θ άπό τόν άδελφό τού Γρη- γόρη, Αλέξη Όρλιίκρ, στό πΰργο τής Ρόψας καί, τρομο,κρατηια/- νος, υπέβαλε τή παραίτηπή τον. Σέ λίγες μέρες πέθανε άπό ό- ξεϊα κοιλίτιιδα, κατά τα έπίσημο άνακοινοϊθέν ποΰ ™δάθηκε καθν- στερημένα στίς 17 Ίονλίον. "Τ- ίττεοα ά,-τό χρόνια ήμοις, δ Άλέ- ξης Όρλιί>φ ώμθ'λόντκτε, ό θεός
κι' ή ν(ιυχή -τού, πώς τόν στραγγά-
οε. ΝομΛτνπα Κηοεπε νά τόν
διαδεχθή ό άκτάχρονος, κατά τεκ
μι'ριο γυιός τοκ', ΤΙηϋλος Πί-
τροδιτς καί ν' άνα/.ά<5η ή Αϊκατε οίνη την επιτροπεία τού. Οί έπα ναστάτες, δμως, ΑποφάνΘηκαν ότι εφ' όσον ό Ιϋ,τρος τόν άποκΐήρυ- ξε οέν επετρέπετο νά τόν διαδε¬ χθή. Άνηγόρενσαν την Α'ικατερί νην αύτακράτειρα νιχΐ τόν Παΰλο διάδοχό της. Ή Αίκατερίνη Β' Άλίξέγιρβ να Υπήρξε μιά άπό τίς μεγαλντε- ρες καί φτοτεινότερες μορφές τής ίστορίας των νεώτερον χρόνον. Ή βασιλίία της, άπό .-τλενράς έ- πεικτατικών καί δυναμι/κών πραγ- ματοποιήσεΐινν άμιλλάται. τίς βονσι λεϊες τοΰ Ί6άν τού Τρομερόν καί τού Πέτρου τοΰ Μεγάλον καί άπό εκπολιτιστικάς καί όργανοτι κης ξεπερνά κάθε προηγούμενΌ. Τΐ^ άνήκει βτό Α«ίν κραταιβτέρων «Μεγάλων Δυ
νάμεον». Οί ρόσοι τής άπονείιια
νέ τόν τίτλο τής «Μεγάλης», οί
εύρο>παϊοι την άποκάλεβαν <Σεμ( ραιη τού Βορράν κι' οί δικοί μας λόγιοι «Αθηνά τής Άρκτου». "Κτσι όνάμασε κι' ό άφοσιωαένος λάτρης της, Λάμπρος Κατσώνης, πρός τιμήν της, την ναυαρχι'Λα τού. Οί άδιάψευοτες φήμες, θέλουν την μεγάλη αυτή μορφή κλασσι- κό φαινάιιενο διχασμρνης προσο) πικότηττας. Ή Ιστορική ερεννα έ- πιβεβαίωσε την έρίοτοληψία της κι' έξακρίβίοβε τούς διασημοτέ¬ ρους, τονλάχκΐτον, έραστές της. Λύβκολα, δμοος, μπορεϊ νά —«τέ- ι|>η κανείς δτι ίιπηρξε τόσο ταπει
νή καί διεφθαρμένη δσο την πά
ροικπάζανν οί θρυλοιηΐενες άφρο
δισιακές της έπιθι>μίες. Λέγεται ό
τι ή παντοονναμη καί μεγαλόπρε
πή αυτή γι^ναΐκα ποϋ τα σαράν-
τα, Λβρίπον τότ?, έκατομ^ιύρια,
των ρώσίινν την προσκννούσαν πρη
νείς, δοκίμαζε έξαιρετική άπόλαν
ση νά υφίσταται δονλτκές ταππ-
νώσεις άπό τούς έραστές της.
Τούς ίβγαζε τίς ιιπόττες, τοϋς ε
πλε,νε τα πόδϊα <<αί παρέλνε άπό δονήι δταν την Ιδερναν! Κάποτε έξηγέρθηκε ή άξιοπρέ πειά της καί, είτε απλώς γιά νά θέ<τη φοαγμό <ττή <τε-ξοι«αλΐ}{ή της άσυδοοία, είτε καί γιά νΑ εξυπη¬ ρετήση παράλληλα μ' άπώτερους πολιτικοϋς σκοποΰς, πρότεινε <τ*-όν Γρηγόρη Όρλώφ νά παντρευττοθν μΐΌτικά. Άλλά έκεϊνος άρνήθη- κγ. θεώρησε μεκοτιχό νά παντρευ Άφιεριομενο στήν Πεντηκοστή Πρώτη Έπέτειο τής Άπελενθέρωσης τής 'Ιωνικής Σμύρνης Η «ΔΥΟ ΜΑ ΙΌΥ 1919» Τοΰ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ή »Δυό Μαίου» άνέτειλε, τής Λευτεριάς ή μερά, μι'ρα, πού αίώνες πρόσμενε ή σκλάόα Σμύρνη, άγάλι, νά λυτρωθή άπό δεσμά βάρβαρα σχονριασαένα καί αέ λαχτάρα νά ριχτή στής Μάννας Έλλάόας την άγκάλη. Άνβοστόλιστο τό σμαραγβένιο άκρογιάλι της τα γαλανοστόλισται θέχτηκε καοάιβια θεματοφνλακες τοΰ προαιώνιου πόθον. Χαρμύσννα σημαίνει, σημαίνει τύ περίφανο Καμπαναριό της γιατί 'ρθε πιά ή Πασχαλιά. Ή Σμύρνη στά γαλάζκχ φορεμένη! Στόν Πάγο τό βελούδινο απάνω νικηφόρα ή δάφνη τώρα τή Γαλανόλευκη άγκαιλιάξει κι' οί σκιές τοΰ Μεγαλέξαχδρον, Κομνηνοΰ καί Βατάτση προβάλλουνε προστάτισσίς <ηοΰ Κάστρου τίς έπάλξεις. Πασίχαρος ό Μέλης κνλάει κάτο> άπ' τίς Καμάοες
καί το κελάρυβμά τού ψαλμικός αίνος
πρός τόν Παντογνώστη μοιώζει.
Οί πόθ' οί προαιώνιοι μοιάσανε σάν άλήθίΐα
καί τρίξανε τα κόκκαλα προγόνοιν άπό αίωνες
στά Ίωνικά μνημούρια.
Τού Πολυκάρπου καΐ Βουκόλου οί ψυχές
άγαλιαστές φτερονγιζαν στής έκκληστάς τόν τροΰλλο
κι' ά"0"011^0™ θαρρεΐς, άπόκοσμες άχές,
ή Λύρα τοΰ "Ομήρου άνάμελπε
παιάνες, τρόπαια, θοΰρια.
Νέα Σμύρνη 2 Μάϊον 1970
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
τή την ίρίοιμένη τού κι' άς ήταν
αίιτοκράτειρα καί κνρίη το*1, κι'
Λς ήταν ύποχρεομέ-νος νά την
προσκννα. Τό μάθημα την πίκρα-
νε, μ' άντί νά την σιινετίση, την
άποχαλίνίοσε. Ό Γρηγόοης Όρ¬
λώφ &ΐεσε σε δυσμενεια κι' άντι
κατονστάθηκε προκλητικά στήν εν
νοια καί στήν άγκαλιά της άπ<) τύν Βασιλίτσικίοφ. Ώς τόσο ό διχαβμός τής «ρο- σωπικότητάς της ίνπήρξε άτόλι»- τος καί σταθεράς. Ή άξιοκατά- κριτη ίδιχβτική της ίοή, δέν πά ρεμπόδισε οΰτε σκίασε τή μεγαλε [ ΐήδολη ήγειμοηκή της δραστηρι-ύ τητα. Ή έξιστόρηση των έκπολι τιστι«ων εξωτερικών μέτρων της καί των λα.μπρων έξοιτερικών έ- πιτευγμάτων της, πού καταλήξα- νε στ όν διαμελισμό της Πολωνί- ας, στήν καταντήση τής Κριμαί- ας καΐ γενικά στήν όλοαλήρωση τής άπελευθερωσης των ρωσικών χχορών άπό ξενικούς ζυγούς, θ' άποτελοΰσε μακρά έατροπή άπό τό θέιια μου. Ή πολύπλευρη δρά ση της χαρακτηρίζεται άπό τή (τι λοδοξία νά πραγματοποιήση τίς μεγαλόπνοες ρωσικές έπ»8ιώξεις ποϋ έκκρεμοΰσαν άπό τό θάνα,το τοΰ Μεγάλον Πέτρου. Άνάμεσα σ' αίΐτές πεοι.λαμ6άνοντο κι' ή συντριβή τής Όθωιμανικής Αύτο- /<.ς>ατορ{ας. ΆΛέβλεψι, οθτε λίγο
οΓιτε πολύ, στόν διαμελιβμό της
ϊ) τό λιγώτερο στήν εξωση της ά
πό την ΕύρώίΓη.
Ή ίστορία τής Φνλής μας εί¬
ναι γεμάτη άπό ΙδιομΛρφίες, ποίι
την κάνουν νά ξεχωρίζει σάν μονα
δική κι' άσύγκριτη άνάμεσα στίς
ίβτορίες των άλλον λαων τής Γής.
Μια άπό τίς πιό χαρακτηριστικές
είναι ή άστάθεια τού γεωγραφικοΰ
χώρον, απού τό "Εθνος μας ϊζηβε
κ' ϊδρασε στό βιάστημα των τριδίν
χιλιάδίον χρόνων τής ίστορίας τού
καί ή άτελείωτη ·τειρά Μηίτροπό-
λεων, πού έγιναν κατά ν.αιρούς
τό κέντρο των διαδοχικόν μορ-
φων τοΰ πολιτισμόν τού.
"Αργος, Μνκήναι, Κννοσσό ς
στήν προϊητορική ίποχη· Αθήναι,
Σπάρτη, Σνράκοι«σαι στούς κλα-
ιΐικούς χρόνους· Άλεξά'νδρεια, Άν
τιόχεια, ΙΙε'ργαμος στήν ίλληνιστι
κή περίοβο· Κωνσταντινοώτ.0 λ ι ς,
ΜΐΗΐτράς, Τραπεζούς στόν Μεσαί-
ίονα· Κωνστανττινονπολις, άκόμτ>,
στά χρόνια τής Τσι·ρκοκρατίας· Ά
θήναι, πάλι, στή σύγχρονη έβτο-
χή, είναι μερικές, ϊσος, μόνο άίηί)
τίς Μητοοπόλεις (ΐΰτίς.
"Ολες ϊχονν μιά θΐση σημαν-
τική «τή μακραίίονη ίστορία τού
Έθνανς μα; καί στήν Ιξέλιξη τοΰ
πολιτισμοΰ τον καμμιά δμος δέν
έικράτησε επί τόσο μακοό χρονι-
κό δι<»στημα τα ακή>ττρα, δσο η
Κωνσταντινούπολις, καί καμμιά
δέν ?χει γιά τό σνγχρονο Έλληνι-
σμό —γιά τή Ρο,μιοβύνη-— μιά
τόσο ξεχωριστή σημασία, όπως ή
Κωνστα,ντινοΰπολις.
«Μασχάλην Ελλάδος» την ί'λε-
γαν οί άρχαϊοι, .τρίν άκόιιη γίνη
τρο>τεΰουσα τής Αι'τοκρατορίας, ά-
λο τό <τχήμα "σίο;, .τού ε[χε την ί'ποχή έκείνη τό Βοσ.τόριον Άχρω τήοιον. 'Λργότερα την είπαν Νε¬ αν Ρώιιην, Βασιλρΰουσαν, Βασιλί- δα των πόλεον. Την είπαν θεό- κτιστον κ(ΐί Θεόσίυστον Θεο&όξα- στον καί Θρααεγάλνίτον· Θεοφροΰ ρητόν, θεοφνλακτον, καί θεοσκέ- παΛτον πόλιν. Την είπαν 'Επτά- λοφον καί Μεγαλόπολιν «αί την είπαν Πόλιν. Καί ρμεινε γιά τή Ριοιΐιιοσννη «ή ΙΙόλη». Οί υμνοι κοί τα συγαξάρια τής 'Εκκλησίας μας ρ[ναι γεμα,τα άπό τό δνομά της σάν Πόλης τοΰ θεοΰ καί τής θεο¬ τόκου. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Σέ καιρούς εΐρηνικούς καί σέ πολεμιον χρόνια πάντα τό ίδαο, ή Δόξα καί ή Σόφια των Έλλήνων θά λέν την Ίστο ρία, φωτεινη, τρανην, αίώνια! Τό Μάϊο, τό λαμπρότερο μήνα τοΰ χρόνου, τόν λαμπρύνουν οί γιορτές των έγκαινίονν της, καί τοΰ θεμελιωτή της, καί τοΰ τελενταί- ου ύπερασπιστή της, καί τής ϊν- δοξης, άλίμονο, δλωσής της, Κ«ιί άβτ» τότε πού ϊηεσε σέ άλλο- φΰλον χέρια, μόνο γιά κείνη φν- λαξε πια ό λαός ίών Έλλήνων τό δνομα «Πόλη», γιά νά την ξεχω- ρίζει άπό τίς Λλλες, .τού τίς εΐ- πε «χωρες» καί «πολιτρϊες». «Ποΰ γάρ δίκαιοιν», δογματίξει ?νας ά- Λο τούς θρήνους της, «τάς άλ¬ λας είναι τε καί καλεΐσθαι, τής Πόλειος έκ μέσον γεγενημενης, ή Πόλις έλαχεν δντως καλείσθαι καϊ τό τής πόλεως έσέμνυνεν δ- νομα;». «Ή φυσι-κή πρωτεύουσα γιά μιΛ βιώσιμη 'Ελλάδα» είπε σέ άλλους καιρούς ό Γερμανός Ιστορικός Γρη γοράβιος, «είναι μόνο ή Κωνσταν- τινούπιθλις>. Επί χίλια καί περιο-
σότερα χρόνια ή ,τολιτική. καί πν«υ
ματική άκτινοβολία της, ώς Ιδρας
τής μεσαιωνικής μας Αύτοκρατο-
ρίας, έφώτιβε την ΟΙκουμένη. Κ'
ήταν έποχή, πΌυ τό κράτος της
ήταν άνέΌπερο, κ' εζχε σύνορα τα Ι
σΰνορα τού Κόσίμου. Σ' αύτην πε- Ι
ριμάξεψε καί διαφύλαξε τό "Ε-
θνος την άρχαία κλ.ηρονομιά ταυ.
καί διααόρφωσε τή γλωσσα τού,
την πίστη τον, τίς παραδόσεις τού.
«Είς την Κωνσταντινούπολιν», γρά
φεΐ δ Κ. Παπαρρηγόιτονλας,
«όφείλεται η πολιτική τού 'Ελλη-
νικοΰ "Βθνους κατά τόν μέ<τον αί- ώνα άνα6ί(Λσις καί ή &α χίλια πε- ρίποτι ?τη διατήρησις τή*ς αύτονο- μίας αυτού». Ή Πάλη είναι, χω- ρίς καμμιά ύπερΰολή, ή γενέτειρα τοΰ νέον Ελληνισμόν. Οί ποιητές δλου τοΰ κόσμου καί δλων των έποχών ε'χουν τρ^α- γουδήσει την άαορφιά της. Μονά- χα, Εσως, ό Σατο>6ριάνδος/ πιού
την εΐδε περισσάτερο σάν φιλίλλη
νας π;αρά σάν ποιητής, τής 6ρή-
κε, άποχοιιρετώντας την, ενα ψε-
γάδι: «"Ημουν !·ύχαρι<ττηιμΐνος», γράφει στό «Όδοι.τορικό» τού τοΰ 1811, «πού Ιφενγα άπό την Πό- λη. Τα συναι.σθήματα πού νιώθει κανείς χωρίς νά τό θέλει σέ τούτη την πολιτεία χαλοϋν την ώμορφιά της. Όταν συλλογιστεΓς πώς οί τάποι αύτοι κατοικήθηκαν άλλοτε άπο- κλεΐΛτικά άπό τούς "Ελληνες τής Βυζαντινης Αύτοκί>ατορίας καί
πώς σήμερα τούς κατέχοιιν Τοΰρ-
κοι, σέ ξρνίξει ή άντίθεση άνάμεσα
σέ λαούς καί σέ τόπουςκ
Ιστορική καταδρομή έπέβαλε νά
βρίσκεται καί σήμερα στά χέρια
των κατακτητών της, τόσο έλλη-
νική πάντα —δσο κι' αν δείχνει
τουρκεμένη— ωστε νά ΰποστεϊ άπ'
αΰτούς καί δεύτερη άγριάτερη, Γ-
σως, «άλωση» πενΓακάσια δΰο χρό
νια ΰστιρ' άπό τή πρώαη,
«Ή ψι>χή τού Γένους μας», έ-
κήρυξε τότε δ Αθηνών Σπυρί¬
δων, «τέλει προσκύνημα είς την
ιεράν πόλιν των προδομένίθ'ν πα-
ραδόσεών μας- καί άπό κάθε έ-
ρείπιον παλαιόν καί νεον, άκούει
την φωνήν τής ίστορίας μας, ώς
αλήθειαν έκ Θείας άποκαλύψεως,
λέγουσαν: «ΒΙς ημάς εδόθη δχι
ιιόνο/ν είς την ελευθερίαν νά πι¬
στεύωμεν, άλλά καί χάριν τής ε¬
λευθερίας νά πάσχωμεν». Άπό την
έποχή έκείνη (1955) άρχιοε άλλη
μιά μεγάλη έξοδος τοΰ Ελληνι¬
σμόν τής Πόλης, πού συνεχθςεααι '
ως τίς ηόμέρες μας. «Καί «ού θ'
άφησετε τόν Άφέντη τό Χριοτό
καί την Κυοά Παναγιά; Σέ ποί¬
ον θά πήτε νά θερμαίνει τούς τά-
φονς των νεκρών σας;», ρωτάει
δ Πατριάρχης Άθηναγόρας τα κύ
ματα των Ρωιμιων πού φεύγουν.
Καί ό ίδιος πάλι: «Δέν ?χει ση-
υ,ασία πόσοι είμεθα», λέν εί, «άρ-
κεί πού είμεθα». «'Τκάρχει πολύς
χώρος άγι,οσννης, αποθησαυρισμε1-
νης κατανύξεως, (ίτήν Πόλη», προ
σθέτει δ Μέγας ΆρχιΑιάκονος Εΰ
άγγελος Γαλάνης. «Καθαρές ψυ¬
χές πρέπη νά ΰπάρχουν πολλές
γιά νά χαροΰν αυτή την ξεχορ»-
στή άτμόσφαιρα. Καί οί Πολίτες
τή χαίρονται μέ τόν μι,κρό τους ά-
ριθμό πού άατόμεινε».
"Ομως ή Πόλη, σάν πατρίΐδα
τή; Ρωμιοσύνης άλιόκληρης, δέν
ϊπαψε καί δέν πρέπει νά πάψει
ποτέ νά είναι δ ίερώτερος τάπος
προσκΐΛτμιατος δλων των Νεοελ-
λήνοον. Δέν πρεπει νά πάι^ει ποτέ
νά είναι «η καθ" ημάς Ίερουσα-
λήμ>, δπως πρίν άπό αίωνες την
όνόμαξε ίνα αλλος Δεσπότης των
Αθηνών, δ σοφός Μι,χαήλ Άκομι-
νάτος ό Χωνιάτης.
Άπό την Ίστορία καί την το-
πογραφία αυτής τής μεγάλης Μη-
τερας κάποιες είκόνες θά προσπα-
θήσονν νά δώσονν τα κείμενα πού
άκολ.οτ<θοΰν. Γραμιμένα άπό Ιναν άπλό μελετητη είναι, βεβαία, πο¬ λύ ώχρά, γιά νά μπορέσουν νά (Τοτίσ<Η«ν δσο θά έπρε.τε ?να θΐ- μα τόσο μ^γόλο. Είναι, ρξ δλλου, άλήθεια, πώς γιά καμμίαν αλλη πόλη τού Κόσμον δέν ρχονν τόσο πολλά γραφτεΤ, δσα γιά την Πό¬ λη- Στή γλωσσα μας, δμως, ά¬ πό την πολύ μακρινή ρποχή —ε¬ δά) καί πώνχο άπό έκατό χρόνιαι— πού δ Πατριάρχης Κωνοτάντιος Α' εγραψε την «Κωνβταντινιάοαϊ· καί ό Σοίαολ&τος Βχ>ζάντιος τή με
γάλη τρίτομη «Κωνσταντινούπο-
λιν», δέν ξέρω τίποτε νεώτερο νά
{«πάρχει. Ή προσπαθεία, λοιπόν,
αύτη καί άν δέν προσφέίρει ή ί-
δια πολλά πράτματα, ϊσως τουλά¬
χιστον παρακινήσει κάποιους άρ-
μοδιότερους νά καταπιαοτοΰν καί
νά την όλοκληρώσουν.
«Δρέψατε πάλιν Έρασταί..^
ΑΝΟΙΞΗ - Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΔΟΞΕΣ ΤΟΥΣ
Τά λουλούβια πού γλυκαίνουν τή
ζωή μας. Ή μοναδική γοητεία τοϋ
περιττοδ, γιά πολλονς, λουλονδιοΰ,
πςύ τόίτο πολύ, καί τόσο διακριτι-
κά μάς ονντροφεΰπ παντοΰ καί
πάντα.
Μέ τόν Μάϊον ξϊφουντώνουν πιά
τά λουλονδια μας ·<αί γίνονται κτή μα όχι μόνον στούς φιλ.ανθείς, άλ λά καί σέ έκετνους πού δέν τούς άρέσει, ή μάλλον δέν διαθίτονν καιρό, νά άπολανσουν τα άγαθά, καί μνρ<ι>δάτα λουλούδια, πού είναι
πάντοτί άπαραίτητα, δ καλυτερος
σνντροφος στόν άνθρο)πο, γιατί
καί τά λονλονδια, -.αί αύτά μέ τόν
τρόπο τους, δίδουν χαρά, ευτυχία
καί μακροζωία στόν άνθρωπο, Ιδία
δέ σέ περιστάσεις πένθονς, πού
άναικονφίζει τούς βαρυπενθοΰντας,
καΐ τους δίδουν τρτοια δνναιιη,
πού δέ-ν μπορεϊ νά δώσονν οί άν-
θρωποι, γιατί η φύσις την φύσιν
ξεκουράζει καί τούς άναζοωγονεί.
μέ τό ύαθΰ τονς κα!. ώραϊο ίίρωιια.
Τετρακόσια έως πεντακόσια άν
θοπωλίία, μυρωβάτοι ναοί τής ό- [
μορςχδς, ΰπάρχουν στήν 'Αθηνά '
μας. |
Τό άνθεμπόριο εχει εξελιχθή |
στίς μΐρΐς μας σέ έΎ·α άξιύλογο
ΪΛΐχειρηματΐΜΟ είδος ποίι άπασχο-
λεί πολύ κόσμο.
Στό λεκανοπέδιο τής Άττικής,
γίνεται ή πιό έκτετοιμένη καλλιέρ-
γεια λουλουδιών.
Στό Παληό - Φάληρο, στά Πά-
τήσια, στό Μαρονσι, στήν Κηφι-
σιά, στό Χαλάνδρι, στήν Άγία Πά
ρασκειηί, στό Μαραθώνα, στή Φρα
γχοκκλνησιά, στήν Κολοκυνθοΰ,
στήν Καλλιθέα, στοΰ Ρονφ, καί
στίς Κουκον'βάουνε;.
Κήποι κ.αί θερμοκήπια απού καλ
λ.ιεργοϋνται οί πιό σ,τάνιες ποιχι-
λίες των λουλονδιόη.
Γαρΰφαλα, τριαντάφνλλα, κρί-
νοι, τονλίπες, γλαδιάλες. Λουλού¬
δια οέ δλα τά χρώιιατα μέ γοητεν
τικά άρώματα, γιά ίίσονς τά ά-
γαποΰν.
Κάπου στά Πατήσια, λειτονογεϊ
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
καθημερινώς τό «Χρηματιστήριο
των λουλουδιών» ή «Άνθαγορά»,
δπως τή λένε, τον συνεταιρισμοΰ
πωλήσεως ανθέων, άνθοπαραγω-
νών Άττικής.
Μέσα σέ ένα πανδαιμόνιο άπό
τίς φωνές των πωλητών καί των
άγοραστών ρνθμί'ςονται οί τιμές
των λουλονδιΛν. Κάθε .ιρωί χαρά
ματα άκόμα, δπως γίνεται στήν ά-
γορά τοΰ Πειραιώς, συγικεντρώνον
ται τα λοιιλοΰδια άπό 8λη την πε-
οιοχή.
"Τστερα τετράτροχα χαί δίτρο-
χα, γεματα μέ τό μνρωδάτο φορ-
τίο τονς, ξεκινοΰν γιά τό κέντρο
τής πόλεως καί τίς γειτοννές, με¬
τά κοφίνια, δπως οί ψαράδες στίς
γειτονιές.
Λουλούδια λοιπόν εχουμε, πολ¬
λά. Άκάμα καί λουλούδια σπάνια,
όρχιδέες, νούφαρα καί άγαλέες,
πού φέρνοιιμε άπό τό έξωτερικό.
Μιά άπλή άνθοδέσμη δέν στοι-
χίξει λιγώτερο άπό 100 δραχμές,
μιά γλάιστρα δχι λιγώτερο άπό 100
—150, καί στά έξωτιχά φντά σέ
γλάστρες, ό λογαριασμός άνΕβαί-
νει ώς τίς 1.000 δραχμές.
Κάποιοι λίνε πώς τό λονλούδι
είναι μιά περιττή πολυτέλεια. Σ'
αύτούς μπορεϊτε νά άπαντήσετε μέ
τά λάγια πού Ιλεγε δ Βολταίρος:
«Τίποτε δέν «Γναι τόσο άπαραίτη-
το στή ζωη, δσο τό περιττό».
Άλλωστε οί περισσότεροι "Ελ¬
ληνες άγαποΰν υπεράγαν τά δμορ
φα λουλούδια, Ιδίως τώρα μέ την
Πρωτομαγιά, πού είναι η 'Εθνωιΐι
Έορτή των λοιΛονδιών μας, Θά τα
άγαπήβΓουν, καί Θά τά τιμήσονν,
μέ τίς έξορμησεις των, στήν Φι-
λαδέλφεια, Νέα Σμύρνη καί Κη
φιοχά καί αύτοι άκάμα πού δέν
τούς μένει καιρός νά απολαύνουν
τά μυρωμένα μας λονλούδια, διό¬
τι τό στολίδι των σπιτιών μας. Ά-
γαπάτε λοιπόν τά λουλούδια δπως
τά άγάπησε καί δ Χριστός μας.
Αθηνά 22.4.70
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
'Εορτίτ ΈορττΛν
Η ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΟΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΓΕΡΣΕΩΣ
Τ·ν «υν·ογ«Η«ν μας κ. Ε. ΛΙΒΒΡ ΙΑΔΟΤ
Β'
Λοιπόν είναι ϋψίστη τιμή γιά
τό γυναικείον φΰλον, δτι γυναί-
κες πρδτες έ!λα6αν τό μήνυμα
τής άναστάσεως τοΰ Κυρίον καί
τά πικρά δάκρνι ,ιον εχυσε ή Ευα,
ώς άντιπρόσωπος τοΰ ανθρωπίνον
γένους, γιά την άτώλει« τής 'Ε-
δέμ, τοΰ Παραδείσου τής τρυ-
φης, χάρις πάλιν στήν άγαθάτη
τα τοΰ θεόν, γίνονται δάκρυα χά
ράς των Μνροφόρων γυναικών
γιά τό μέγα καί χαρμόσννον γε
γονός τής Λναστάσεως τοΰ Κυρί
ου, γιά την λντροΌΊ τοΰ άνθρο)
πίνου γένους άπό τόν εσχατο ρχ
θρο τού, τόν θάνατο. Ότι άνέ-
στη Χρκττός ώς παντοδΰναμος,
νά ποιό είναι το μργαλ.ΰτρρο καί
τό πιό χαρμοσννο γεγονός άπό
τής δημιονργίας τού κόσμον! Καί
δμως ύπάρχουν άκόμη ν)ηιχρς τοΰ
ζοΰν είτε θεληματικά, εϊτρ άπό
αγνοια μρσα στό σκοτάδι τής ά-
πιστίας «τοίς καθημένοι ς έν χώ-
ρα καί σικιά θανατον» πού δέν γεΰ
θηκαν την ευτυχία έκείνου ποι
ζεϊ μέσα στό φώ; καί την χα¬
ρά τοΰ Εύαγγελίον. Τό πρώτο
χαιρέτισμα τής πνετ>ματικής άνοί
ξεως δγαίνει άττά τό πένθος κα'ι
την θλίψι τοΰ στατιροΰ. Καί ή
πνευματνκή αύτη άνοιξις είναι αί
ωνία: «είδότες ότι Χριστός έ-
γρρθείς έκ νεκρών οδκρτι άποθνή-
σκει, θάνατος αυτού οϋκετι κτ>ρι-
ενει» ηΡωμ. 6, 9).
Ό ϊδιος δ Χριστός είναι πού
άνέστησε τόν νεανίσκον τής χήρας
τής πόλεως Ναίν, την θυγατέρα
τού άρχισυναγώγοΐ' Ίαείρου, τόν
αγαπημένον τού Λάζαρον στήν
Βηθανία.
Στήν περίπτωσι των άναβτη-
Θέντο>ν εκ των νρκρων επανήλθε
τό σωμα σαήν κανονική τού λει
τουρνία τής άναπνοής, τιής θρέ-
ψεως καί τής κινήσε<ος, άλλά χω ρίς αλλη άλλαγή, γιατί δέν εί¬ ναι άκόιμη σώματα άναστάσεως, θά άποθάνονν καϊ πάλιν. Μόνον ό Χριστός είναι «πρωτότοκος των νεκρών, ή απαρχή των κεκοιμη- μένων» γιατί φέρει τί) «ώμα τής άναστάσεως πού είναι έ-κτός χρό νού καί χώρον. Ανάστασις σημαίνει έπανασΰν- δεσις τής ψνχής αέ τό σώμα. Μέ την άνάστασι ή ψυχή τ°ϋ Ίη- σοΰ, πού ήτο ενομένη μέ την θε ότητα, έλαβε τό σωμα. Άλλά τό σωμα τής άναατάσεως δέν είναι ίδιο μέ τό παλαιό σώμα πού εί- χε ό Χριστός κατά την ένανθρώ- πκϊί τον, γιά νά μπορέση νά υπο¬ φέρη καί νά αποθάνη γιά μάς. Τό νέο σώμα τής άναστ·άσεως, ή νέα ζοή είναι τελείως διαφορε- τικό, είναι σώμα φωσεινό, έκ- πέμπει φώς έκθαμβωτικό καί ά- περίγραπτο. Μιά προεικόνησι τοΰ κάλλους καί τής λαιιπρότητος τοΰ θανμασττοΰ αυτού σώματος, ε δοκκε δ Κνριος <ττο Θαβώρ κατά την μεταιόρφ<ι>στ| τον. Ό Εύαγ
γτλκττής Ματθαίος άναφέρει «'Ε
, νώ προσενχόταν ό Ίησοΰς τό πρό
2ΤΝΕΧΕΙΑ βίς την 6ην σβλίβα
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την Κυριακήν 10 Μοΐου κσί ώραν 10,30 είς τόν
Ιερόν Ναόν τού Προφήτου ΉλιοΩ Παγκρατίου
τελοθυεν τριετές μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως
τής ψυχής τοθ άγαπημέ'Όυ μσς άδελφοΰ καΐ
θεΐου
ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΜΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
τ, 'Υτιουργοΰ
Αί άδ^λφαΕ. Οί άνρψιοΐ. Οί λοιποί συγγενεΐς
Σημ. Ίδιαίτερσι προσκληθείς δέν θά οταλώσει.
'ΠΑΥΛΟΥ ΦΛ2Ρ0Τ
Τα 6ι6λια και οί άνθροττοι
ΚΡΙΤΙΗΕΖ
«Ή Γλωσσα μας», Ίστορική καΐ
ΠΑΚΩΒΟΤ Σ. ΑΙΖΙΚΙΡΙΚΗ,
θεωρτίτιβίή μελέτη τής Δημοτι-
κής άφιερωμενη στή Νεολαία
μας, ΆΘηνα, Τυπογραφείο Τσε
ί>δοΰ, Σκονλενίου 1, 1959.
Ό Γιάκο*6ος Διζικιρίκης, γεν-
νημενος στήν Κωνσταντινούπολη,
στά Τατάβλα, είναι άτό τούς ξων
τανονς, άνήσνχους Ρωμηούς έρευ
Μ5ΛΙΔΕΕ
τού «γλωβστκοΰ ζητήματος»,
άπό τούς έγκρντόιεερους καί καλύ
τερα καταρτκτμένους τής έποχής
μας. Μεθοδικος, 5ξι>δερκής, φιλό
πονος, εχει έ'τοιμο, καθώς μού εί
πε, όγκο>δη τόμο γιά εκδοβη μέ
θέμα τή νεοελλην|κή γλωσσα. Ό
Πάκωβος Διζικιρίκης εχει ζησει
&έκα τόσα χρόνια στήν Ιταλία,
ομιλεί καί γράφει τά ίταλικά σάν
Ιταλός, δημοσιεύσει δρθρα καϊ
ποιήματά τον σέ διάφορα ίταλι¬
κά λογοτεχνιικά περιοδικά, στίχους
άιευθίίας γραμμέλ'ονς σ' αυτή
τή γλωσσα (ατά τΐριοδικίΐ «Τσαγ
γάλια», πού σημαίνει δόρΐ', δόρα-
το δπως τό θέλει δ σνγγραφε'ας,
τής Φότζα, «"Ιλ Μέλιο» τοΰ Λέ
τσε καί στό έδδαμαδιαϊο φύλλο
«Λ' ώρα ντί Σαλέντο», έπίσης
στό Λέτσε).
Κατέχει έ'πίσης τή βορειοΐταλι
κ.ή διάλεκτο (μΐα δηλαδή άπό τής
6όιρριας Ιταλίας, πού την προφέ
ρει σάν Ιταλός τής Γένοβας, δ-
που ρχει ζή,σει κάυΛθ.σα χρόνια,
δηλαδή μίαν άπό τίς 6ορειοιταλι-
κές διαλέκτονς, τή λιγουρική πον,
καίθώς είχα διαπιστώσει κ' έγώ κα
τά τά συχνά μόν ταξθδια στή Λι
γονοία, είναι κάπως έπηρεασμένη
φοινητικά άπό τή γαλλική γλώσ-
σα.
Τύ 6ιβ·λίο τον πον ε"χ<» έμπρός μου «Ή Γλωσσα μας» είναι σνγ κροτημένο άπό τά μηνιαία φνλ- λάδια πού είχε άρχίσει νά έκδίδει τό 1959. Δέν την έγνώρισα τότε, την περιοδική έκείνη εκβοση, έ- πειδή ελειπα σττό ίξωτερικό. Κα- θώ; βλέποι άηό τίς κρίσρις ιδι¬ κών μας καί ξένον κριτικών, γοαμματολόγτον, ηνγγραφέων, έλ ληνιστών, &τ·ξαντινολόγ(ΐ)ν, φιλολ^ γο)ν κ.Λ. η ?κδοση εκΐίν*η ίχαιρε- τίσθηκε μέ Ίκανοποίηοη καί έπαι νετικότατα σχάλια. Άνάμεσα σ' αλλους είχε άσχοληθεϊ μέ τό ερ- γο τού Διζικιρίαη κ' ΐ.κεϊνος ό εύγενικός βυξαντινολάγος καί έλ- ληνιστής Ντοέλγκερ, καθηγηιτής τελευταία τοΰ πανεπιστημίου τοΰ Μονάχου. Τόν είχα γνωρίσει ,σπου δάξοντας τό 1926 στό Άμβούρ- ργο, καί μοΰ είχε χαρίσει μάλι στα τό ε'ικονογραφτιμένο τού 6ι- 6λίο «Οί ναοί τό&Λ' Σικελιοτον Έλλήνωβν» ή «Οί σικελικοί ναοί», μέ την εϋκαιρία όμιλ.ίας πού ΐ- δωσε στ,ο πλαίσιο των έκδηλο>βε-
ων τής γερμανορλληνι,κής ίταιρεί
άς, δταν ήμονν γραμματέας της
(πρόεδρος δ άλησμόνητος καθηγη
τής τής Ίστορίας στό πανεπιστή
μιο τοΰ Αμβούργον "Εριχ Τσ(·
(ε)μπαρτ).
Ό τόμος πού σχολιάζω έδω εί
ναι τυπωμέΛ'ος στό τυπογραφείο
Τσε6δοΰ, Σκονλενίου 1, τό 1959.
Είναι «ιστορική καί θεωρηΐΐκή με
λέτη τής Δημοτικής άφιερωμιένη
στή Νεολαία μας», «πανοραματι
κή άποι)»η δλων των γλωσσικων
προβληιμάτων μας». (Μοΰ την εί
χε στείλει ό συγγίαφέας 'Απρίλη
τοΰ 1969. Άπασχολημένος τότε
μέ τή συγγραφή τοϋ παιδκκοΰ
μου μυθκττορήματος «Βλάσης Ά
σινάρης», μικρασιατικοΰ περιεχο
μένου, πού έκνκλοφόρησε Νοέμ-
6ρη τοΰ 1969, δέν ηδρα καιρό ν'
Συνόχΐια είς την 6ην σβλίοα)
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΟΣΤΗΣ ΒΑΑΑΜΒ-
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
1 τίς παραγγελίας, τό σύνθημα, τύ
Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ Σ ΠΟΛΙΤΙ ' πιρόνραμμα, τό δρόμο πού θά πρέ.
9ον
ΣΜΟΣ ΣΤΟ'Ν ΠΑΛΑΜΑ
Μά
πει νά τραβήξωμε γιά νά ξεπ?
αν 'έχιομΐ την -ό Ινδοξη ' οάσωμε τούς δισταγμονς, νά πα-
Ίστορία τού κόσμον, γιά την ό | ρατοπίσωμε τα ρμπόδια, νά 1ε
ποία είναι δίκαιον νά είμαστε πε | ριζώσιομ-ε τ'
άγκάθια, καί νά φτά
έ'να
ρήφανοι, έχομε καί την πιό τμοΰ, τής μιάς
μας, ή Νεολαία μας, πού σφριγά καί τής μόνης, πού θά μας φέ-
γιά δράση καί ζωή καί παραπαί- ' ρη πιό σιμά κα την άθάνατη άρ¬
ει ποιό δρόμο ν' ακολουθήση άπύ χαιύτητα, κρατώντας μας νέοΐ'ς
τούς ιτόσους πού ξανοίγοντατ μπρο ' ηάντα.
στά της καί άμφμταλαντεύεται Ι Γιατί σοοστή γλώσσα θά πή σοι
καί κάποτε παίρνει τόν πιό εΰκο | στός νοΰς. Την παραπεταμρνη
λο άντίθετα άπό (ί,τι εκανε δ Ή Σταχτοπούτα δέομαι καί τό Κρά
ρακλής στό μΰθο τοΰ Προδίκου. | τος νά γνωρίση, πώς είναι ή Βα
Τό χρειαζόμαστ:· ολοι εμείς ποΰ σιλοπούλα καί νά υψώση στό θρό
μοχθοΰμε γιά νά χτίσομε ενα ό- | νο, πού τής ταιριάξει.
λόλ,αμπρο παλάτι γιά τή Βασίλισ
σα Πατρίδα μας.
Κι' αΰτό είναι τό Σΰνθημΐΐ:
"Ας δουλέψωμε γιά τόν «Νεοελ , νού πολίτη,
ληνικό Πολιτισμό». Γιά την Έ- |
θνική μας Αναγεννηθή. Αύτη εί ,
ναι ή νέα Μεγάλη Ίδέα! Καί
πρόσιφατα άκόμη, μά τό τονίζου ,
με καί τώρα γιά νά τιμήσουμε |
Χριστός Άνέστη! Καί τό θεί¬
ον φώς άνέλαμψεν έκ τοΰ τάφου
καί ή άλήθεια ενός νέου ήθικοΰ
κόσμον διέλνσε τα σκότη των συ
γετδήσεοι.ν, διά νά οδηγήση αύ¬
τάς διά μέσον των έρειπίων τοΰ
παλαιοΰ κόσμον πρός την νέαν
ζωήν, την όποιαν καθίδρυσε διά
τής ΰψηλής Αύτοΰ διδασκαλίας ό
Τίος τού Άνθρωπον.
Μετά τόν Σταύρον καί τύν Τα
φόν ή Ανάστασις. Ή ανθρωπό¬
της έγνο>οισε καί αύτη τάς πιρ-
ριόδονς ταύτης καί ήλπισε πάν¬
τοτε κατά τάς στιγμάς τοΰ μαρ¬
τύριον της, ΰτι δέν ΰπάρχει δι'
αύτην θάνατος, άλλά ΰπάρχει μό
νόν ό τάφος τής δυστυχίας διά
νά έλθη μετ* αυτόν ή Ανάστα¬
σις, άρκεΐ ή ΠΙΣΤΙΣ νά μή
εγκαταλείπη αύτην, άρχεί ή δύνα
μις τής έλ-πίδος νά είναι δι' αύ¬
την όδηγός.
Τό αιώνιον δράμα τοΰ Θεανθρώ
που, δράμα πλήρες Ανθρωπίνον
>νου καί θείας έγκαρτερήσεως,
συνεπληρώθη διά τής Άναστάσρ
ιος,- σύμβολον τοΰ θρίαμβον τής
ίδέας τοΰ μαρτυρήσαντος θεοΰ.
Χςκστός Άνέστη! Είναι τό με
λωδικώτερον άσμα τό οποίον μέλ
πουν τα χείλη των άνθριόπαχν.
Είναι ή βαθυτέρα γοητεία τής άν
θρωπίνης ψυχής. Το έψέλλισαν
τα τρέμοντα χείλη τής Μαγδαλη
νής επί τοΰ Γολγοθά καί ϊγινε
κτήμα ολων των Ανθρώπων. Ού
δεμία άλλη κατάκτησις έπεβλήιθη
τόσον όσον ή ΐοΰ Γολγοθά έκ-
πορευθεΐσα καί έ,ξαπλωθεϊσα επί
τής νής· Καί έφ' όσον ύπάρχει
αίσθημα είς τάς καρδίας των άν
θρώπιον τό «Χριστός Άνέστη»
θά είναι ή δύναμις ή όποία θά
εμπνέη καί θά συγκινή την αν¬
θρωπίνην ψυχήν, θά είναι ή άνιο
τάτη βαθμίς τής άρμονικής κλί
μακος ή όποία θά άποκορυφώνη
την χαράν καί θά είναι πάντοτε
έν μέσω των αιώνιον τα συνεχώς
άννψούμενον άνάβαιθρον τής πί-
σειος, τής έλπίδος, τής άνακονφί
Δέομαι κάποιο· άλλο άλφαβητά
ρι ν' άνοιχτή ΙμΛρός στά μάτια
τοΰ σημερινοΰ παιδιον, τοΰ ηΰοι«
τόν 'Εθνικό μας Ποιητή,
Γιατί αύτός πού Ιξύμνησε μέ
χιλίους τρόπους τή δόξα τής Πά
Δάσκαλος νά γίνη ό Ποιητής.
"Επειτα άπό 67 χρόνια, πού γρά
φηκε αύτό τό κήρυγμα, πόσο έ-
πίκαιρο καί γιά σήμερα!
Μ' αΰτό τα πνεΰμα γράφει
στίς 'Εκατό Φωνές, πού είναι ά
πό τα μονσικώτερα καί λυρικώτε
ρα ποιήματα τής «Άσάλευτης Ζ(·>
μας, που πάνεσε γιά τούς ής» τα ΰπέροχα ούτά όκτάστιχα,
πόνονς της, πού άπελπΐστηκε, γιό
την κατάντια της καί ή φωνη τοΐ'
άντιλάλησε έγερτήριο Σάλπισμη
γιά τίς ψυχές. Αύτός μάς δίνει
ποίι άποπνέονν έναν
ήροοϊσμόν.
Λαμπρόα Έορτασμόο τήο 'ΕΕόδου
τό Κρατικόν Θέατρον θεσ)νίκπα
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΑΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
άδάμαστον
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Η Ατλαντίδα
Ό κ. Μιχαήλ Καυρμούλης ά-
νακάλυα(ιε την Ατλαντίδα. θέλ(ο
νά πώ ότι άφησε τή φαντασία
τον έλϋύθερη νά κινηθεϊ μέσα
στό χώρο τοΰ μύθσυ. "Εοίς τώρα
εψαχνε μέσα στοϋς βέβαιιους χώ-
ρσυς τής Ίστορίας (αν ΰποιθέσο'υ-
με ότι είναι κι' αΰτοΐ βεβαιοί)
γιά νά βρεϊ τίς ΰποθέσεις των
Ιργων τον. Λίγο - πολύ, ολα τα
προτιγούμενα βιβλία τον όφείλον-
ται σ' αύτές τίς προσεκτικές τίς
έπιμελείς άναδαφήσεις. Τώρα θέ-
λησε νά πλάση ί'να μΰθο Ιμπνε,ν-
σμένον άπό ενα άγνωστο παρελ-
θόν, ποΰ νά προεκτείνεται μέσα
σ' ενα νποθετικό μέλλον. Αύτός
δ μύθος τής τόσο συζητημένης
καί τόσο άπίθανης Άτλαντίδας,
άνήκε*. στάν «δέκαταν δγδοο αίιό
να τοΰ θεοΰ "Ηλίου». Ώραία το
ποθέτηση, άλλά τόσο άσαφής, έν
σχέση μέ τό δικό μας μέτρημα
τοΰ χρόνου, δσο άντιθέτίος είναι
πεντακάθαρος δ ίδιος ό μύθος.
Μάς διηγείται λοιπόν, δ κ. Κουρ
μούληις πως εφτασε στά χέρια
τού κάποιθ' χειρόνραφο, γραμιιέ-
νο στά άρχαΐα έλληνικά, πού κά
ποιο ψαράδες τό μάζεψαν σ' ενα
δίχτυ τους, φυλαγμένο σ' ενα
κουτί, καί ποΰ καθώς φαίνεται,
πολύ βασανίστηκαν γιά νά τό ά-
νοίξουν. Κι' οταν εΐδαν πώς δέν
τούς χρησιμεύεΐ τίποτε, τό χάρι
σαν στόν συγγραψέα μας, ό δ-
ποΐος μέ κατάπληξη διαπίστιοσρ
πώς προερχόταν άπό έναν κάτοι
κο τής Άτλαντίδας. Δέν εΐχε λοι
πόν νά κάμει τίποτε δλλο πα-
ρά νά τό μεταφράση καί νά τό
παραβάσει στή δημοσιότητα.
Τό τέχνασμα δέν είναι προτό-
τυπο. Άπειρες φοςές εχει χρησχ
μοποιηθή ενα τρίτο πρόσωπο γιά
νά καλνψει τή σκέψη τοΰ συγ-
γραφέα. ΙΙρωτότνπο είναι δμοος
τό περιεχόμενο τοΰ χειρογράφου.
Δέ μάς παρουσιάζει έναν παλιό
πολιτισμύ μέ τα χαρακτηριστικά
μιάς άλλης έποχής χαμένης μέ¬
σα στό παρελθόν, άλλά ε*ναν πό
λιτισμό πιό* προχορημένον άπό
τόν δικό μας. 'Ενώ, δηλαδή, μάς
μεταφέρει χρονολογικά στό παρελ
θόν, μυθολογικά μάς παρουσιάζει
τό μέλλον. Αυτή είναι ή προτο-
τυπία τοΰ μυθιστορήματος πού
τιτλ.οφορεϊται «Άλ.ηθινή Άτλαν-
τίδα».
Τό κακό γιά τούς κατοίκους
τής Άτλαντίδας είναι ότι θέλη-
σαν νά κατακτήσοτ'ν τόν Ήλιο,
όπως οί σημερινοί κάτοικοι τής
γής κατάκτησαν τό φεγγάρι. "Ε
στειλαν λοιπόν έναν πύρανλο, γιά
νά πραγματοποιήσουν αύτό τό πά
ράτολμο δνειρο. Παράτολμο, για
τί πώς είναι δυνατόν νά κατακτη-
θή ή φωτία; Σ' αύτό άλήθεια φά
νηκαν λίγο άφελείς, παρ' δλη την
προχωρημένη τεχνολογία τους.
Μίδαο
Είχα κάπου ενα φίλο
"Οχι άνθρωπο, μά σχύλο
Μία κάλτσα τοΰ Διαβόλου
Παιχνιδιάρη καί καλό
Ποΰ γι' αυτόν νά σάς μιλώ
Δέν κουράζομαι διόλου.
Τόν φο>νάζαμ' ίίλοι Μήδα
Ήταν ϊξυπνος, άτσίδα
ΕΓχε πόδια χαμηλά
Μιά μικροΰτσικ.η ούρά
Πού κουνοΰσε μέ χαρά
Καί άνθρώπινα μυαλά!
Ξέχιορο ίδίωμά τού
Πού ήταν καί τό καύχημά τού
Δυό πελώρια αύτιά
Αίιονίως τεντο>μενα
Σάν κοιμόταν ξενοιασιμένα
Τ' απλωνε Γτχιιρδειά πλατε,ιά
Κάποια νύχτα τοΰ Γενόνρη
Δίχιης άστρα καί φεγγάοι
Οίίρλιαξε · δλ.ο τό βράύι
Κι' ή φο)νή τον π' άντηχοϋσε
Τί κακό νά προμηνοΰσί·;
"Αγριος μέσ' τό σκοτάδι.
Τό πρ<,Λ την άλλη μερά.. Βγήκε γώ νά πάρ' άίοα Μά δέ γύρισε πιά πίσο>
Τόν έδρήκαν σκοτωμένο
Μέσ' τό δρόμο ξαπλομένο
Την πληγή μου πώς νά κλ.είσιο;
Ποΰ άγίάτρευτη έ'χεΛ μείνη
Κι' ήσυχία δέ μ' άφήνει.
Σδν τό Μήδα δλλο φίλο
"Οπου ι[>άξ(ο καί ζητήσο
Δέν μπορώ νά άποκτήοω
Είτε άνθρ<ι)Λ:ο, ή... σκύλο! ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ σεο>ς. θά είναι ή πάντοτε νέα ά
φετηοία τής έπιμόχθου πορείας
τής ανθρωπότητος, ή όποία θά
γοητεύεται άπό τό άαμα τής Ά-
ναστάσεοις καί θά καθοδηγήται ά
πό τάς λάμψεις τού άφθάοτου με
γαλείου της. Πάντοτε έμπρός, υπό
τό λάβαρον τοΰ Χριστοΰ θά όδεΰ
ση πρός τό φώς τής αληθείας,
πρός την Ιδίαν Άνάστασιν, πρός
την κατανοήση· τοΰ άγαθοΰ, ότε·
τό κράτος τής ίδέας θ' άνιδρυθή
επί τής καθολικής πίστεο>ς, επί τής
καθολικής άγάπης καί τής καθο¬
λικής είρήνης.
Χΐΐιστός Άνέστη! Καί ό λίθος
,άπεκυλίσθη καί ή άλήθεια άντιμε
τώπισε τοΰς διώκτας της. Νέα έ-
ποχή άνέτειλεν διά την άνθρίοπό-
τητα, νέοι δρόμοι ήνοίγοντο πρός
τό πνεΰμα, νέαι τίστις εθεμελιοΰ-
το είς τάς .ψυχάς, αί συνειδήσεις
μετεμορφοΰντο υπό την επίδρασιν
τής αγνώστου γοητείας ήν έπ' αύ
των έφύίτησε τό κήρυγμα τής ίσό
τητος καί τής άδρλφότητος.
Οί αΐώνες επίστευσαν είς τό
χαρμόσΐ'νον αγγελμα τής λυτρώ-
σεος καί ή άγαλλίασις έπλήηοισε
(Γίοτός την ψυχήν, έξήγνισε τάς
καρδίας, ωδήγησε πρός την κατα
νόησιν άληθειίόν, διά τάς οποίας
εκλήθησαν ν' άγονισθοΰν, υπέρ
των όποίοιν ήγονίσθηΛαν, διά την
επικράτησιν των οποίον θνσίαι ε¬
γένοντο κπί θτ'μάτΐ'τν έκατόμβαι ν
ψ<όθησαν. Τό Χριστιανικόν πνενμα έθριάμ βενσε, παρα τάς Γΐντιδράσεις, πα- ρά τούς διιογμούς, παρά τα μαρ¬ τύριον, διότι Γπίστευσε καί διότι ήλπισε, διότι εγνώρισε τύν Σταυ- τόν, διότι εγνώρισε τό μαρτύρων, διότι έφ<ι)τίζετο άπό τό άνέσπΐ- ρον φώς τής έλπίδος πρός μίαν Άνάίττασιν, κατά την οποίαν ϊ βρίαμβος τοΰ ίδεώδους θά ήτο ή λύσις των δεσμων. ΞΕΝΟΦΩΝ Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ 'Ε,τίχιμος Δικηγόρος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Οί Ροκμελι (οται τής Βορείου Ελλάδος έπανη γύρισαν την εθνικήν επέτειον τής 'Εξόδου τής ποότης πόλεο>ς τής
Ρούμρλης. Ακριβώς την ϊδια ώ-
ρα των έν Μεσολογγίφ τελετών.
^Ο πράε&ρος τής 'Ενώσειος των
Ρουμελιωτών καθηνητής τοΰ Παν
επκττΓ,'ΐιίου κ. Εΰθύμιος Παπαγε-
(οογίου. ώργάν'οσε τα πάντα λα^ι-
πρώς και εΐχε την ϊμπνευσιν με¬
τά τοϋ διοικητικόν συμβουλιον νά
καλέση τόν επίτιμον δήμαρχον Με
οολλογίον καί γνιοστόν εν θεσσα-
άπό την νενρώδη, έίΐί, ετη,
άρθρογραφίαν τον είς τόν μακε-
δονικόν Τύπον κ. Χρήστον Γ. Εν-
αγγελάτον διά νά βκφωνηση τόν
πανηγνρικόν τής ήμΐρας. Καί ή
επιτυχία ήτο άπαράμίλλος.
Ό κ. Εναγγελάτος έκράτησε τό
ακροατήριον —ολο τό Κρατικό
θέατρον, ίίπου ϊγιντν ή έορτή— ·
άπό τα χείλη τού. Καί επέτυχε νά
μεταφέρη νοερώς ολονς είς τύ πό
λιορκημένο Μεσολόγγι καί νά δ«-
κρύσουν πρό των σκηνήν των τε-
λενταιΊον στιγμών τού, τάς οποί¬
ας έζίοντάνευσε μέ την ρητορικήν
τού δύναμιν ό όμιλητής, σιιχνόιτα-
τα διακοπτόμενος υπό χειρο«ροτη-
Οί καλλυτέχναι τοΰ Κρατικόν
θεατρον κ.κ. Δημήτριος Βάγιας,
Ίλιάς Λα^μπρίδοιι άπήγγειλ,χΐν ποι-
ήματα ίπίκαιρα τοΰ Διονυσίου Σο
λωμοΰ, τοΰ Βίκαιορος Ουγκώ, τού
ΚΐΉττή Παλαμά, Γπ·>ογίον Άθά
να, ή μεγάλη μικτή χοριοδΪΓΐ, ί'-
πό τόν κ. Κοοοναίον ίτραγοιδΓΐε
Γ..τίκαιρα τραγούδια καί οί δαάδες
άνδρών καί γι»ναικών τοΰ Λνκεί-
ον, έχόρευσίΐν έθνικοϋς χοοονς.
Τό εσπέρας παρρθεσεν επίσημον
γεΰμα πρός τιμήν τοΰ κ. Εναγγε-
λάτον, ή "Ενιοβις των Ρον ιελιω-
τιόν καί ηγειραν νπέρ ατ'τοΰ .τρο-
πόσεις ό πρόεδρος κ. Παπαγειορ-
γίον καί ό άλλοτε πηόεδρος κ.
ΤσΛτσος, έξάραντες την επιτυχί¬
αν τοΰ έορτασμοΰ κηί την προσοπι
κότηιτα τοΰ κ. Εύαγγελάιτου καί
τής έιθνικής τον υπηρεσίας.
Ό κ. Εναγγελάτος, διακοπτύ-
μενος υπό χειροκροττιιιιάτοιν, εϋχα
ρίστηοε τοϋς όμιλήσανιτας καί πάν
τας τούς Ρονμελιώτας θεσσαλονι
κης διά τάς πρός αυτόν ΐκδηλο')-
σεις των.
'Επίσης ό κ. Εύαγγελάτος ·τ.αρε
κά'θησε είς γεΰαα εν τή οίκία τού
πρόεδρον τής Διεθνοΰς 'Εκθέσειος
θεσσαλονίκης κ. Κωνστ. Παπαδά-
τον, μετά τοΰ υπουργόν Βορείου
'Ειλλάδος κ. Ματθαίου, τοΰ στρα¬
τηγόν διοιικητον Σώματος Στρα-
τοΰ καί αλλ<ον προσωπικοτήτων τής θεσσαλ.ονίκης. ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ* ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩΝΙΔΛ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤοΟ βννβργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ν. ΕΣΤΙΑ Γ. ΧΑΤΖΙΝΗ Άλλά συμβαίνει καμμιά φορά στά μυθιστορήματα νά ΰπάρχουν κάτι τέτοιες άνεξήγητες άφέλειες, όίιστε νά λέει κανείς ότι ή "δια ή μοίρα τνφλώνει τούς άνθρώπους. Ό θεός "Ηλιος τιμώρησε την ά λαξονεία τους καί γύρισε πίσω τόν πύραυλο γιά νά έκραγεϊ πά νο> στήν Άτλαντ'βα, καί νά την
καταστρέψει. 'Ωστόσο σώθηνε τό
κουτί μέ τό χειρόγραςκι, πού τδ-
γραψε προφανίος καποιος άπό τούς
κατοίκους πού εΐχε καταφέρπ νά
γλυτώση άπό τό χαλασμό. π
Ό κ. Μ. Κουρμούλης διηγεϊ-
ται δεξιοτεχνικά, μ έ πολΰ κέφι τό
μύθο τον. Καί τύν άλατίζΓ, μϊ
αφθονη φαντασία. Τοΰ ευχόμεθα
έξίσου αφθονους άναγνώστες.
Γ. ΧΑΤΖΙΝΗ Σ
5ον
Σέ λίγες μέρες ό ταχυδρόμος
ίδωσε στό Ροΰκο ενα μικρό δ?-
μα μέ πολλές σφραγΐδες.
—Σάν τί νάνε, σάν τί νάνε...
ελεγε περίεργος ό Γυλάκης, γν-
ρίζοντάς το Απ' δλες τίς μροιες...
— Σοκολάτες ϊσως...
—"Οχι! τό δίχως άλλο βάνε
τσιγάρα...
—Μπά! θά μυρίζανε...
—"Ανοιξέ το Αδερφέ, καί θά
δοϋμε.
Ό Ροΰκος ίβγαλ' &να μαχαι ρά
κι καί δνοιξε τα δεμα, ενώ ό
φίλος τού εσκυφτε πάνωθέ το' μέ
περιέργεια.
...'Εμείναμε δμως κι' οί δυό μέ
τό στόμα όρθάνοιχτο, μόλις είδα
νέ τό περιεχόμενο· μέσα στό δέ
μα βρήκανε δυύ καλοδεμένα... 6ι
βλία!
__Τόμπολ^αααα!... εκανρ γελων
τας δ Ροΰκος...
—Νά τί κάνεις μέ τίς ψευτι-
ές σον είπε μέ άγανάχτηοη δ Γν
λάκης.
—Κι' δν τής είχα πή την άλή
θεια; άποκρίθηκε χο^ρίς νά χά¬
ση τό κέφΐ τον δ... δικηγόρος:
μήπως θά μάς εστερνε κανένα...
άμώνι;...
Ό καιρός περνοΰσε' οί δυό φί
λοι τα καταφέρνανε περίφημα στό
λόχο· οί πορεΐες τούς ο^αινώντου-
σαν πειά ενα εΰχάριστο παιγνι-
δάκι, καί οί μάχες τό μοναδικό
μέσο γιά νά δείξουνε στούς άλ-
λους παλληκαριά... εϊχανε πεποί¬
θησι πως καί αύτη άκόμα ή Ά-
σπασία θά μάθαινε άπό μακρυά
την ήρτοϊκιά διαγωγή τονς.
Στή φιητιά τής μάχης δ Γυλά
"Εχει ομιυς κ' ή κάθε δόξα
κάποιο κακό δαίμονα, πού βλέπΐΐ
μέ μοχθηρό μάτι τό λαμπερό της
δρόμο, ετοιμος ν' άπλο'ιση μπρο-
στά τή σκοτεινή σκιά τού!
...Καί μιά μαΰρη μερά ό στρα
τος άρχισε την υποχωρήση!
Μεσα στά λαγκάδια, πάνω στά
βουνά καί τα δάση, στούς μέγα
λους δρόιιους καί στοϋς κάμπον;
καί στά λιβάδια, Ι,βλεπε κάνης
τ' άπομεινάρια τής δοξασμρνης
Στρατιάς...
...Έδω κάποιο μικρό άπόσπα-
σμα πολεμά άπελπισμενα μέ δε-
καπλάσιον έχθρό, καί σέ λίγες
στιγμές θερίζεται, σάν τοΰ άγ-
ροΰ τα στάχυα!
...Έκεί κάμ.τοσοι κουραλιασμέ-
νοι φαντάροι σέρνουνε μέ κόπο
τα βαρεία τους πόδια...
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ
εκ τοϋ προηγοαιμένου)
Στύ δρόμο ό Γιουβανάκης έ'λε
γε στύν πατέρα τού ότι ό κ. Χρη
στάκης είναι θαυμάσιος ανθρωπος
καί ίίτι έλ.πίζει ίίτι αν γίνη όνάγ
κη, θά τύν βοηθήση πάλι.
— Τί λές μ.ταιντί μου. Τό κύο
Χρηστάκη, .είναι πΓρίφημο ατρο>-
πο καί καλό. Ξεύρει πολλά γράμ·
μα,τα καί δλο τό Ανατολή, σέβε
ται όπως καί πατέρα τού, γιατ'
έφηιιρρίντα «Ανατολή* όγδόντα
χρόνια δοΰλεψε ζκληρά, γιά νά
ξυπνήση λ.αύς, νά μάτη γλ.ώσσα
τού έλληνικά γιατ'ι λναός τύ τοΰς,
κικα μιλάη μά τό ψνχή τον, τό
σπίτι τού καί τύ ιίμα τού καταρύ
ίλλενικό.
Την ώρα ποί' φτάσανε στύ σπί
τι τους ό κύρ Μ.τοδοσάκης κτ'ττα
ξε τύ ρολόϊ τού. "Ητανε 2 μετά
τα μεσάνυκτα. "Ετσι κουρασμένο'
καθώς ητανε κ' οί δυό τους τρα-
βήξανε γιά ΰπνο.
Α
Πέρασαν πολλέ; μέρες πού δ
Γιουβανάκης δέν επιασε σαά χε-
ρια τού μολύβι. ΕΙχε κουραστή τίς
τελευταϊες μέρες τόσο πολύ, μέ
τή συγκέντρωσι ύλιν.οΰ γιά τό 6ι
Γιλίο τού, πού άναγκαστΰίά θαπρε
πε λίγο ν' άναπαυθη. "Ετσι σάν
ξεκουράστηκε άρκετά, ξαναρρί
χτηκε στή δουλειά κι' ?τσι σάν τόν
καινούργιο πραμματευιτή, ήοτΐχία
δέν εΐχε. Είπαμε κι' άλλού πώς η
δυξαντινή ίστορία τόν τραβοΰσδ
ιδιαιτέρως. Καί ποιό ροιμηό, δέν
τόν τραβά ή ίστορία αυτή των
προγόναϊν τοτι; Καί θά μποροΰσ
κανείς νά πή, -τερισσότερο κι' άπ'
την άρχαία έλληνιική, Γσως γιατί ή
Ίυ'ζαντινή ίστορία σάν πιύ πρόσ
ρατη καί σά συνέχεια μέ τή διικι
*ας τή σημερινή, είναι πιό έντυ
.τωσιακή, γιατί ή ΰποδούλοισϊς μας
/ΐτούς τοΰοκους καί ή κατόπι έθν
κ.ή εξέγερσις τοΰ 21, ητανε άπι'
τα με-γάλα κοσμοίστοοικά γεγονό
τα. "ΕτσΊ πήρε την Απόφασι ν' Αρ
χίση άπ' την Άγιά Σόφια, γιατί
ή ίστορική αύτη έκκλησία, σά μα-
γνήτης τραβά τύν κάθε οουιηό ξΓ
χωριστά, καθώς κι' όλόκληοο τύ
ε'Θνος. Στήν εκκλησία αυτή ό Γι
ονβανάκης μπήκε καμμιά είκοση-
ριά φορές. Καί κάθε φορά άνεκά
λυιπτε κατι καινούργιο καί τύ πε-
ριέγραφε μέ πολλή προσοχή. Την
πριότη φορά πού μπήκε Απ' την
κυρία πόρτα τής έκκλησίας, τό
μάτι τού έ'πεσε σέ δυό τεραστία
μαρμάρινα όλοστρόγγυλα άναικεϊ
μενά, τα ενα δεξιά καί τ' δλλο ά-
ριστρρά.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τίίς 1ης σελίδος — 222) τόν εγγονόν της Ήλιονά
τρα άλ).α μέν άνεδείχθησαν μι- βαλον (θεόν "Ηλιον) καί έν συν-
κράς άποδόσειος άλλα δέ συνέτρι- εχεία τόν Σεβήρον Αλέξανδρον
(222), δολοφονηβέντα μετά τής
μητρός μου Μαμ,μαίας υπό των
στασιασάντο>ν στρατιωτών τού πά
ι|ιαν την ελευθέραν οίκονομίαν, Ί-
άπό τής έποχής τοΰ δη-
μιονογοΰ της Όκταβιανοΰ Αύγου¬
στον. Τόν δημοσιονομικόν κλον«-
ρά τόν Ρήνον τό 235.
σμόν τής Ρώμης επεχείρησε νά | ΑΙ ταραχώδεις έσιατερικαί καί γ
...Πειύ κάτω ενα τϋήμα πεο- ' προλάβη δ υιός καί άνάδοχός τού ξωτερικαί περιπέτειαι των Ρο>μαί-
Καρακάλλας δι' αλλίον μεθόδοιν, ' ών αύτοκρατόρων τής έποχής αίε-
νά σάν άστραπή, καί τοεχρι κά-
ποι νά πολεμήση.
..."ΑΛ'θρωποι, κανόνια καί άλο
γα χτυποΰνε βαρεία στό πέρασμά
τους τή γή αύτη, πον μέσα στή
θολοΰρα κείνη εχει χάσει πεισ|
την ('ίμορφη θωριά της!
Μαΐ'οισμένοι άπό μπαροντι, "/αί
σκόνη, κοί ΙδρΛτα, οί δυύ φίλοι
τρέχουν άδιάκοπα, κρατώντας μέ,
μανία στό χέρι τό τονφέκι τους.
τή μόνη έλπίδα που τούς είχε
μείνει, άπ' τή στιγμή πού δ λό
χος έχάιθηκε στή φοβερή άντάρπ
άλλ<Ί δέν επέτυχε καί εδολοφονή¬ θη παρά την "Εοεσσαν (217) υπό τής (193 — 235) ηΰνόηΐταν περισ σότερον την Ανατολήν καί ?<>λ.α
τοΰ στασιάσαντος στρατοΰ τού, άρ ψαν την Δύσιν, κοινωνικάς, ο'ικο-
νηθέντος νά συνεχίση τόν κατά νομικώς καί δηιμοσιονομικώς
των Πάρθων έξαντλητικόν πόλε- τούς εξής λόγους:
μόν.
Ό αύτοκράτωρ Καρακάλλας
(211 — 222) πρώτον μέν έθρσπι
διά
Είς την Αλεξάνδρειαν επί Κα
ρακάλλα εξετελέσθησαν μέν τα μέ
λη τής 'Εφηβείας καί οί διδάοκον
σε τόν ίκριομαϊσμύν των έ.ταρχι- , τες είς τα Μονσεΐα την ρητορικήν
ών Άνατοχής καί Δύοεως, δηιλχι- ι καί την φιλοσοφίαν έστερήθησαν
δή την ανακήρυξιν τόν πολιτίόν τοί) μισθοΰ των. Άλλ' ή 'Ελληνι-
των ώς ίσιον Ρίομαάον πολιτών, ν κή παιδεία έκαλλιρργεϊτο σΐ'στημα
-'ΐένων συνεπώς είς στρατκοτι | τικως, ή δέ θεολογία παρουσιά-
( κήν θητείαν, διά νά άπαλ.λαγή ά ζει εργασίαν δημ,ονργικήν, διότι
...Χάνουν τό δρόμο!, πάνρ πό τούς νπερύγκους μισθονς. Καί έδογματοποίησε καί ε'ιρμήνευοε τάς
μπρός, γυρίζουν πίσο)... νστερο δεύτεηον προέτεινεν είς τόν <>ησι- «ξ άίτοκαλύ>εως άληιθείας τής νέ
δώθε κεϊθε, καί στό τέλος τρέ- ι λέα των Πάρθίυν την ειρηνικήν
χοτινε δπου βρεθή μονοπάτι! | συνένοσιν ίίλίον των λαών τής Ά
Σκοτάδι πειά· ξέμακρα άντιλπ νατολ.ής είς εν κράτος πρός άνα-
λοΰνε στά 6οι»νά οί πυροβολισμοί· σνγκρότησιν τοϋ κράτους τοΰ Με
γύροθέ τους άκούγονται τριξίμα γάλου Αλεξάνδρου. Αμφότερα 3-
ας θρησκείας παρ' ο?Λυς τοΰς κιν
δύνον; τής έξετάσεοις τοΰ βάθους
των καί τής φραστικής διατνπώ-
σεως αυτών.
Είς την κνρίω ς'ΕΙλλάδα τηρεί-
τα... βουητό άνάμεσα στά δέν-
κης ξεπερνοΰσε τούς δλλους, καί ; τρα, πού τούς κάνει νά στρΐφογυ τα των Πάρθων πόλεμος έξηκολον
ρίζουνε πότε δώ καί πότε κεί τα θησεν, προκαλέσας την στάσιν τοΰ
οαγμένοι, ετοιμοι νά δώσονν ή νίι στρατοΰ τής 'Εδέσσης, τόν φόνον
έτελεσφόρησαν καί ό κα- ται άκόμη ή άρχαια παράδοσις, δι
μέ τό κεφάλι
καταπάνο) στόν
σμενος, ένω ξωπίσο> τού ό
σκυφτό ετρεχε
έχθρό σάν μεθυ
Ροΰ¬
κος πνιγμένος στόν ϊδρντα προ-
σπαθοΰσε νά τόν φθάση" οί αλ-
λοι φαντάροι άκολουθούσανε μέ
πειό μεγάλο θάρρος, δίχοις νά
λογαριάζουνε τα έχθρικά 6όλια.
πάρουν τό θάνατο!
τοΰ Καρακά>.λ.α, την άνάιδειξιν τού
—Γνλάκη! Γυλάκη!... άκονιστη άρχηγοϋ τή; σιοματοφυλακής τού
κε μέσα στό σκοτάδι μιά τρομαγ Μπκρίνου είς αύτοκοάτορα (217)
μένη φωνή, καί δ Ροΰκος έκόλη καθαιρεθεντα ίντύς τοΰ αύττοΰ 'ί-
τους υπό των άναδειξάντιον αυτόν
στοατιιοτων τον, •'ίιότι ηρνήθη νά
διακόψη τύν κατά των Πάρθων α-
οκο.τον, κατ' αΰτοΰς, καί αίματε-
σε σία
τοϋ φίλοΐ' τού...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΓ
ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
τής Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτονς 59
Τηλ. 547.888
Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Συν
τοιοφιά προκηρύσσει τούς διαγω-
νισμονς τής Παι&κής Λογοτεχνί-
ας τοΰ ετους 1970 γιά συγγραφή
(>ι6λ^(ΐ)ν, ποϋ άπευθΰνονται σέ παι
διά άπό 10—15 έτών.
Ή γλωσσα πρέπει νά είναι δη-
ματική, τα ϊργα άβημοσίευτα καί
παρμρνα άπό την έλλ.ηνική πραγμα
τικότητα. Τα Βραβεΐα είναι:
Α'.— Βραβείον γιά ποιητική
σνλλογή, είς μνήμην Ευας Δελή,
δρχ. 5.000.
Β'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οίκον
Ι. Κολλάρον, είς μνήμην Ιωάννου
Κολλάοου, δρχ. 25.000 γιά ίστο-
ρικό μυθιστόρημα, άπό όποιαδήπο-
τε έποχή τοΰ 'Ελληνισμοΰ, μεχρι
καί των Βαλκανικών πόλεμον. Την
εκτύπωση τού βραβευομενου ίργου
άναλαμβάνει δ έκιδοτικός οίκος Ι.
Κολλάρου.
Γ'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οίκον
Κ. Έλευθεροτ«6άκη, είς μνήμην
Κο'χττα 'Ελευθερονδάκη, δρχ. 10.
000, έκδρομές καί ταξίδια στήν
'Ελλάδα. θέμα: «Έλληνικά Βου-
νά>.
Δ'.— Βραβείον Σταύρον Ζύγου
ρόν πόλεμον. "Εκτοτε ή έκ Σνρί-
| άς Ίονλάα Μαϊσα, άδελφή τής 'ΐ
ονλίας Δύμνας κα' χήρας τοΰ αΰ-
τοκράτορος Σε.τιιμίου Σεβήρου
προσεταιρισθείσα τόν μισθοφορι-
κύν στρατόν τής Συρίας άνεβίβα
είς μνήμην Έρμιόνης Άδα- σρν Ρί: τόν Ρωμαϊκόν θρόνον (118
δρχ. 8.000. θέμα: ' _______________________________
μ α ν τ ιά δόν,
«Σύντομες ίστορίες γιά πολν μι¬
κρά παιδία».
Β'.— Βραβείον Γυναικείας Λο-
γοτεχνικής Σνντροφιάς, δρχ. 10.
0Ο0. Μνθιστό<τημα μέ θ*μα Ελεύ¬ θερον. Τα ϊργα θά στέλνοινται σέ δΰο δακτυλογραφτρμένα όντίτκπα, μέ ν|»ε'δώνι·μο, καί θά συνοδεύων¬ ται άπό κλ.ειστό φάκελλο, μέ τό δνομα καί τή διεύθννση τοΰ συγ- γραφέιος. Τα χειρόγραφα δέν ί- .τιστρεφονται. Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Συν τροφΐά συνιστά στού; σι»γγραφείς νά διακρίνει τα εργα τους αΐσιο- δοξία καί πίστη στή ζο^ή. Προθεσμία ΰποβολής εως 30 Σε πτεμβρίον 1970. Κριτική έπιτροπή: Ή πρόΐδρος Τατιάνα Σταύρον, Μαρία Άμαοι- ώτον, Ί(ι)άννα Μπουν,ονβάλα -- Α¬ ναγνώστου, "Εφη Αίλιανοΰ, 'Τπα- τία Δελή, Λίλα Καρανικόλ.α, Με- λισσάνθη. Διεύθννση: Γυναικείαν Λογοτεχνν κήν Συντροφιάν, "Εβρον 4 Τ.Τ. 611. Τηλ. 613.728, 770.370. ότι αί Άμφικτιονίαι λειτουργοϋν, τα Συνέδρια των Άρχαίων, Βοι (ΐ>τών καί Φωκέων έξηκολοΰθουν
νά συνέρχιονται, οί Όλυμπιακο'ι ά
γώνες, τα "Ισθιμια καί τα Ιΐΰθια
ετελοΰντο κανονικώς καί τκρίστατο
ό "Αρειος Πάγος καί ή Γερουσία
τής Σπάρτης άνευ οΰδεμιάς δια-
κοπης. Είς την Άψοικήν διέπρε-
πεν ό πρώτο; άπολογητής τής Χρι
στιανικής Έκκλησίας Τερτυλιανύς
(160 — 222), διακριθείς διά τάς
αυστηράς ηθικάς αρχάς τού, έλίγ
ξας τόν Πάπαν Κάλλιστον διά την
έπιείκειάν τού πρός τούς άμαρτά-
νοντας καί εΐδικώιτερον τούς κλ.η-
«Ιί
4ην
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Ή έν "Αθήναις (όδός Νίκης 25 Τ. 118) "Οργάνωσις «Κθ-
ΝΙΚΗ ΜΝ+ιΜΟΣΥγ+Η» προκηρύσοει βραβεΐα διά την συγ-
γραφήν είτε συστηματικών πραγματειών διά γενικοθ ένδια-
φέροντος θίματα τοθ έκπατρισθέντος έκ Τουρκίσς ττροσφυγι·
κου 'ΒλληνισμοΟ, είτε καί μεμονωμένων εΐδικων μελετών,
σχετιζομένων πρός επί μέρους θίματα ττροσφυγικοΰ έ^διαφέ-
ροντος, έφόσον αΰτ,αι θη έκδοθοθν υπό τοθ συγγραφεως τύ·
ποις πρός κυκλοφορίαν μέχρι τέλους τοΰ £τους 1970 πσρ'
οιουδήποτε, κσί θά ύποβληθοΰν είς την "Οργάνωσιν Είς τρία
όντίτυπα καί έντόο τριών μηνων άπό τής εκδόσεως των πρός
βραβείον. Έπιφυλάσσετσι ωσαύτως ή "Οργάνωσις νά βρα·
ρεύστι καί τυχόν μή ειδικώς ϋποβληθησομένην είς ταύτην,
άλλά κυκλοφοροθσαν συγγραφήν κατά τόν ρηθέντα χρόνον,
εάν κρίνη οϊκοθεν ότι αϋΐη σχετίζεται πρός τα ανωτέρω θέ¬
ματα υφ' ι ίανδήποτε μορφήν, Ιστορικήν γ) λογοτεχνικήν ή πε-
ρινραφικήν κ,λ,π.
Τα βραβεΐα όρίζονται ώς έί.ης :
Λ .) Λιά την καλλιτέραν γενικοϋ ένδιατρέροντος συσΐη
ματικήν συγγραφήν δρχ. -25.000.
Β' ) Διά την καλλιτέραν επί μεμονωμένου θέματος συγ¬
γραφήν δρχ. 15.000.
Γ.) Διά την οϊκοθεν κρινοιιένην ώς καλλιτέραν κυκλο-
φοροΰοσν ουγγραφήν δρχ. 10.000.
Έν Αθήναις τ0 10 Δεκεμβριού 1969
Έκ τού Γραφείου τής "Οργανώσεως
Διά πρόσφατον άποφάσεο'ις τού,
τό Συμβούλιον τής 'Επικρατείας
ήθμήνευσε, διά μίαν ά-κόμη φο¬
ράν, συμφώνως πρός την παγίαν
'ομολογίαν τού, την διάταξιν τού
αρθρον 2 τοΰ Βασιλικόν Λιατάγ
ματος «92)1961 «πεηί κονδικοποιή
σεο>ς των διατάξεων τοΰ Ν.Δ.
417(!) 1961, των αναφερόμενον
είς την στέγασιν παηαπηγματοΰ-
χο>ν οίκογενειών κλπ.». Δια τής
διατάξεως τάσσεται ώς προϋπόθε
<τις τής στεγαστιχής άποκηταστα- σεως τού παραπηγματούχου, ή συ νεχής διαβάοσις αύτοΰ είς τό πα- οάπηγμα. Τό άν(Ι)τατον διοικητικόν δικα¬ στήριον ήρμήνευσε καί πά.λαν την αληθή έννοιαν τής διατάξειος, ά ποδλέπον τόσον πρός τάς λοιπάς διατάξεις τον νόμον, δσον καί .τοό; τόν γενικώτερον σκοπόν, τόν οποίον ηθέλησε νά έξΐ'πηοετή ση ό νομοθέτης: Την π-ροοδεντι- κήν, δηλαδή, κατάργησιν τής δια βιώσεοος είς παραπήγματα, διά τής παροχής άνεκτής, κατά πλή¬ ρη κυριότητα, στέγης είς τούς μέ χρι τούδε διαΓιΐονντας έντός αν των. Έν όψει των άντοτέρω, τό Συμβούλιον τής 'Επι·κ·ρατείας ά- πεφάνθη, ίίτι ή πρόσκαιρος τιιχόν άπομάκρυνσις τοΰ δικαιούχου στε- γαστικής άποκαταστάσετος ή με- λον; τής οικογενείας τού άπό το παράπηγμα ,είς τό οποίον άπο κρίσιμον χρόνου διέμενε μετά τής οΐκογενείας τον, όφειλομένη είς έ παγγελματικούς ή παρεμα-ερεΐς λό γους ή λόγονς ύγείας, δέν αΐρει την· κατά τα Ανωτέρω άπαιτονμέ- νην προϋπόθεσιν συνεχον; διαβιώ σειος είς τό παοάπηγμα, έφ' δ- σον δέν συνεπάγεται πρόθεσις τοΰ ένδιαφερομένου νά εγκαταλείψη ό ριστικως τουτο. Κατά τηλεγράφημα έχ Βρυ- ξελλων συνήλθε έκ-εϊ ή 'Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδος καί ΕΟΚ είς πολύρωρον συνεδρίασιν καί έ ξήτασε θέματα κοινοϋ ένθιατρέρον τος. Ή έλληνική άντιπροστοπεία άπετελεΐτο άπό τούς κ.κ. Ι. Ά- ποστολίδην, Γεεν. ΔιευθνΛ-τήν τοϋ υπουργείον Σ υντονισμοΰ, Ν. Κα τα.τ,άδην, Άναπληρωιτήν μόνιμον άντιπρόσιοπον, Άνδρεόπονλον, Δι ευθτ·ντήν τοϋ ΰποιιη·γείοι 'Εμπορί ου καί λοιπά μέ? η τής μόνιμον έλληνική; άντιπροσ(»πρίας παρά τή ΕΟΚ. Σ>ιμφ<ί>νχι); πρός τό τηλεγράφη
μα τα Αϊΐοτελέσματα των συζη-
τήσεων έντό; τής Έπιτροπτις
Σιινδρσεως ρχονν ώς εξής:
Επί τού θέματος τής πολ.ιτι-
κής επί τοΰ καπνοΰ η κοινοτική
άντιπροσωπεία συνεφο')νησεν, 6-
πος άντιιμετιοπίζωνται έν. τού συν
εγγτ'ς καί έν τή προόδω τής έ-
φαρμογης τής κοινής πολιτι-κής ε¬
πί τού καπνοΰ, τα άνακνπτοντα
ενδεχομένης προβί.ήματα.
'ΕπΙ τοΰ θεματος των φρούτων
καί των λαχανικ.ων, κατόπιν μα¬
κράς συζητήσεοις επί της νομ»
κης πλει>ράς καί τής θυσίας τοΰ
θέματος, κατά την οποίαν ή έλ-
Καλοκαϊρι
"Εφυγ' ό βαρύς χειμωνας, κι' έ¬
φθασε τα καλοκαϊρι
θέλω τώρα νά πετάξω σδν νά εί
μαι πε.ριστέρι
Νά ξεφύγο) άπ' τα δεσμά μου,
άπ' την κρΰα φυλακή
| Νά γυρνάω μέσ' τούς δρόμους
σαν τρελλή έδώ κι' έκεϊ.
Νά ηουφήξω τόν άέρα μέ ύλάνοι
κτα πνευμόνια
ΙΙοΰ στερήθηκα νομίζω· 8χι μήνες,
άλλ.ά χρόνια
Νά χυθώ μέσο. στοίις κά:ιπους,
στά βουνά, στήν έξοχή
Φτεοωτά ν' άχα τα πόδια, καί χά
ρονμενη ψνχή
Ούοανέ 6άλε καί πάλι τή γαλάζια
σον στολή
ΙΙοϋ ά.τ' ίίλες σου τίς δλλες, σοϋ
ταιριάζει πιό πολύ
"Ελα ήλιε νά ξεστάνης τή θλιμ-
μένη μας καρδιά
Γιά νά νοιώσουμε καί πάλι σαν
νά ίίμαστε παιδία!...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
λιηνική άντιπροσι»πεία άνίνΐτυξΓ
σχέδιον πρίχγματιστική; λι'ισεως, ί-
γέ-νετο τελικως δεκτόν όπως τό
ϋλον θέμα έπανεξετασ'θη υπό τό
πρίσμα τής διπ).ής έ.-αδιώξεως,
τής διασαχιλΐσεως των σκοπϋιν
τής κοινής άγροτικής πολιτικής
καί τής πλ.ήοονς κατοχυρώσεο>ς
των ίλληνικών ίϊυμφερόνίων.
Επί τοΰ θέματος των οΐνων,
δεδθιμένου ίίτι, ή θιαμόρφωσις τής
κοινής πολιτικής επ' ατ'ιαοΰ, διά
τής έ.-ιελ.θουσης (τι·μφ<ΐινί<ις μετα ξύ τόιν "Εξ έν Λοι·ξίμ6ονργω εί- χ? προηγηθή ολίγα; μόνον ωοας τής συνεδριάσεως τής Έπντρο- πής, ή κοινοτική άντιπροσωπΐία ήρκέοθη είς την δήλωσιν ότι θά διασφσλ.ισθή πλήρως τό τκριστάμρ νόν εύνοϊκόν καθεστώς διά τή·/ Έλλάδα, ό)ς τό όρΚει ή στν<Γ<»- νία σι·νδέσρο>ς.
Ή κοινοτική άντιπροσωπεία έ-
νημ*ροχ»ε την ελληνικήν πλευρόν
επί τής διαπραγμοτενομίνης σιιμ
φωνίας μετά τής Ισπανίας καί
τοϋ Ίσραήλ, προσεχώς δέ θά σν
νεχισθονν αί σννεννοήσεις μετά
τής Ελλάδος, πρό τής όλοκληοώ
σετος των ώς δντο σνμτρτονιων.
Τέλος, αί δνο άντιπροσιοπνεϊαι
συεφώνησαν επί τής (ηάσεως, την
οποίαν θά τηρήσουν κατά την συν
εδρίααιν τοΰ Συμβονλίου τής
Γκάτ, επί θίμάιτων δασμολογικών
παραχ<') ε(χϊ Οέσει ή ΓαλΑία
διά την έναρξιν των διαπραγμα-
τεύσε(ον μέ τα ύποψήφια νΐα μέ
λη, Βο,εττανίαν, λανίαν, Ίρλανο'
αν καί Νορβηγίαν. Φαίνεται πάν
τίος ίίτι οί "Εξ θά άναμείνανν
τάς βρετταντκάς εκλογάς προτοϋ
δριστικοποιήσουν την θέσιν τοη
έναντι των ύποψηφιοτητων αυτών.
Παραλληλιος, δμως, ΑναμένΓται ο
τι κατά τόν ένθιάμ,εσον χρόνον
0ά συνεχισθή ή ενίσχυσις τής Κοι
νότητος τόσον είς τόν οικονομι¬
κόν όσον καί είς τόν αυστηρώς
πολιτικόν τομεα. Είς τόν οικονο
μικόν τομέα δ άαεσο>τρ.ρος στό-
χο; είναι ή έπεξεργασία μέχρι
τού προσεχούς Ιουλίου των 6ασι
κων γραμ.μων ενός σχεδιον τό ό-
ποϊον θά οδηγήση κατά φάθΕΐς
τύ 1978—80 είς μίαν νομισματι
κήν ένωσιν, ένω επί τοϋ πολιτικόν
πεθίου οί "Εξ θά ποέπει σι<μ<ρώ νως πρός τάς άπηφάσεις τής Χά γης να άποσα<ρηνίσουν τα μέβη μέ τα όποϊα θά τροποποιηθή ή πό λιτική των ένοποίησις. ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ ΔΙ' ΙΔΡΥΣΙΝ ΕΠΣΚΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΒΑΣΕΩΣ ΤΠΗΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 Διά κΛΐνής Αποφάσεοις των ϋ· πονργών Σ υντονισμοϋ, Ο'ικονο- μικών καί Βιοιι,ηχανίας (ΦΕΚ 285 Β') {«ηχθη είς τάς ενεογί- τικάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)61 ή έπένδνσις την οποίαν πρόκίΐται νά πραγιματοποιήσονν οί κ.κ. Διαμον τής, Α. Έρμογέντι; καί Δ. Νέγ κάς, αφορώσαν είς την ίδρυσιν επισκευαστικής βάσεοις πλοίων χο'ι πλωτών έν γενή ιιέσοη· μετά τμή ματος ναυ,τηιγήσΐΐον είς την .τί- οιοχήν Κυνοσοΰρας τής Κοινότη τος Άιμπε.λακ.ίιον Σαλαμϊνος. Το σΐίνολικόν νψος τής έπενούσεως προϋπολογίζεται είς 63 έκατομ. δραχμών, θά πρΐ.τει δέ νά πρα¬ γματοποιηθή, συμφώνως πρός την Απόφασιν, έντός όιετίας, δα.τανω- μένου έντός τοΰ διαστήματος αν τοϋ ποσοΰ τουλάχιστον 60,5 έχατ. ΕΗ». 2ΥΓΚΛ9ΝΙΙΪΙΚΟΙ1Τ0ΡΙΚ0 ΑΦΗΓΗΜΑ ΓΕΩΡ. ΛΑΜΨΙΔΗ ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ Ό Άρχιοφαγέΰς τ^Ο Πόν τού Βριβευμέ.ο άπό την «' 'οιία Μ. Σμύρνης» Μιά άγν^στη Έλλη>ική Τραγ.οδία στή δεκαετία 1914—1"24
Σελίδες 324 — Πλούσια οΐκονογραφημένο. — Πωλεϊται σΤά
Πιβλιοπωλεϊα καί άπό τόν/ συννρσφία. Διεύθυνσις : Αεωφ.
Βα^ιλ. Κωνσταντίνυ. ?34 'Λθήνσι ("10). Τηλ. 719.463.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Γεωπόνου - Έρευνητοϋ
1. Ή ποικιλία Σαμψοΰς Κατκρίνης καί ή άποξήρανσχς αυ¬
τής μέ τό Σμυρναϊκόν σύστημα. Δραχ. 20.
2. Τα καπνοσπορεϊα. "Εκδοσις δεντέρα. Λραχ. 26.
3. Ή καλλιέργεια των καπνών Μπέρλεϋ είς την Έλλάδα.
"Εκδοσις δακτυλογραφημένη μετά ΕΪκόνοιν. Δοαχ. 100.
4. Ή καταπολέμ,ησις τής όροβάγχης τοΰ καπνοΰ διά φυτο-
παγίδιον. Άνάτυπον. Δραχ. 10.
5· Ή χρήσις των μηχανών είς την καλλιέργειαν τοΰ χα-
πνοΰ. Άνίτυπον. Δραχ. 10.
6. Ό Ελληνικάς καπνός (καλλιέργεια καί έπεξεργαβΐα).
Δραχ. 40.
7. Τα ξενικά καπνά είς την 'Ελλάδα (Βιοτζίννα, Μπίρλ€ϋ
Ποΰρα). Δραχ. 50.
8. Ή Τΐχνητή άποξήρανσις των Ανατολικήν καπνών καί
ή βιοαηχανοποίησις τοΰ καπνο σπόρον. "Εκδοσις 1970 Δραχ. 30.
9. Αυτοκίνητον (μηχανισμός, όδήγησις, μικρσδλάβες, οδηγί-
ϊ*·· Δραα. 30.
Τα Ανωτέρω άποστέλλοντ αι ανευ ταχυ&ρομικών τελών κα¬
τόπιν έιιβάσεως τής άξίας των ή είς γραμμαιτόσημΛ είς τόν σν>γ-
Υθαφέα. Όδός Ευριδίκης 2 τ. τ. 508 Αθήναι. Τηλέφ. 739-2βΟ
και 732-968.
ΚΟΣΤΗΣ ΒΑΑΑΜΒ-
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
1 τίς παραγγελίας, τό σύνθημα, τύ
Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ Σ ΠΟΛΙΤΙ ' πιρόνραμμα, τό δρόμο πού θά πρέ.
9ον
ΣΜΟΣ ΣΤΟ'Ν ΠΑΛΑΜΑ
Μά
πει νά τραβήξωμε γιά νά ξεπ?
αν 'έχιομΐ την -ό Ινδοξη ' οάσωμε τούς δισταγμονς, νά πα-
Ίστορία τού κόσμον, γιά την ό | ρατοπίσωμε τα ρμπόδια, νά 1ε
ποία είναι δίκαιον νά είμαστε πε | ριζώσιομ-ε τ'
άγκάθια, καί νά φτά
έ'να
ρήφανοι, έχομε καί την πιό τμοΰ, τής μιάς
μας, ή Νεολαία μας, πού σφριγά καί τής μόνης, πού θά μας φέ-
γιά δράση καί ζωή καί παραπαί- ' ρη πιό σιμά κα την άθάνατη άρ¬
ει ποιό δρόμο ν' ακολουθήση άπύ χαιύτητα, κρατώντας μας νέοΐ'ς
τούς ιτόσους πού ξανοίγοντατ μπρο ' ηάντα.
στά της καί άμφμταλαντεύεται Ι Γιατί σοοστή γλώσσα θά πή σοι
καί κάποτε παίρνει τόν πιό εΰκο | στός νοΰς. Την παραπεταμρνη
λο άντίθετα άπό (ί,τι εκανε δ Ή Σταχτοπούτα δέομαι καί τό Κρά
ρακλής στό μΰθο τοΰ Προδίκου. | τος νά γνωρίση, πώς είναι ή Βα
Τό χρειαζόμαστ:· ολοι εμείς ποΰ σιλοπούλα καί νά υψώση στό θρό
μοχθοΰμε γιά νά χτίσομε ενα ό- | νο, πού τής ταιριάξει.
λόλ,αμπρο παλάτι γιά τή Βασίλισ
σα Πατρίδα μας.
Κι' αΰτό είναι τό Σΰνθημΐΐ:
"Ας δουλέψωμε γιά τόν «Νεοελ , νού πολίτη,
ληνικό Πολιτισμό». Γιά την Έ- |
θνική μας Αναγεννηθή. Αύτη εί ,
ναι ή νέα Μεγάλη Ίδέα! Καί
πρόσιφατα άκόμη, μά τό τονίζου ,
με καί τώρα γιά νά τιμήσουμε |
Χριστός Άνέστη! Καί τό θεί¬
ον φώς άνέλαμψεν έκ τοΰ τάφου
καί ή άλήθεια ενός νέου ήθικοΰ
κόσμον διέλνσε τα σκότη των συ
γετδήσεοι.ν, διά νά οδηγήση αύ¬
τάς διά μέσον των έρειπίων τοΰ
παλαιοΰ κόσμον πρός την νέαν
ζωήν, την όποιαν καθίδρυσε διά
τής ΰψηλής Αύτοΰ διδασκαλίας ό
Τίος τού Άνθρωπον.
Μετά τόν Σταύρον καί τύν Τα
φόν ή Ανάστασις. Ή ανθρωπό¬
της έγνο>οισε καί αύτη τάς πιρ-
ριόδονς ταύτης καί ήλπισε πάν¬
τοτε κατά τάς στιγμάς τοΰ μαρ¬
τύριον της, ΰτι δέν ΰπάρχει δι'
αύτην θάνατος, άλλά ΰπάρχει μό
νόν ό τάφος τής δυστυχίας διά
νά έλθη μετ* αυτόν ή Ανάστα¬
σις, άρκεΐ ή ΠΙΣΤΙΣ νά μή
εγκαταλείπη αύτην, άρχεί ή δύνα
μις τής έλ-πίδος νά είναι δι' αύ¬
την όδηγός.
Τό αιώνιον δράμα τοΰ Θεανθρώ
που, δράμα πλήρες Ανθρωπίνον
>νου καί θείας έγκαρτερήσεως,
συνεπληρώθη διά τής Άναστάσρ
ιος,- σύμβολον τοΰ θρίαμβον τής
ίδέας τοΰ μαρτυρήσαντος θεοΰ.
Χςκστός Άνέστη! Είναι τό με
λωδικώτερον άσμα τό οποίον μέλ
πουν τα χείλη των άνθριόπαχν.
Είναι ή βαθυτέρα γοητεία τής άν
θρωπίνης ψυχής. Το έψέλλισαν
τα τρέμοντα χείλη τής Μαγδαλη
νής επί τοΰ Γολγοθά καί ϊγινε
κτήμα ολων των Ανθρώπων. Ού
δεμία άλλη κατάκτησις έπεβλήιθη
τόσον όσον ή ΐοΰ Γολγοθά έκ-
πορευθεΐσα καί έ,ξαπλωθεϊσα επί
τής νής· Καί έφ' όσον ύπάρχει
αίσθημα είς τάς καρδίας των άν
θρώπιον τό «Χριστός Άνέστη»
θά είναι ή δύναμις ή όποία θά
εμπνέη καί θά συγκινή την αν¬
θρωπίνην ψυχήν, θά είναι ή άνιο
τάτη βαθμίς τής άρμονικής κλί
μακος ή όποία θά άποκορυφώνη
την χαράν καί θά είναι πάντοτε
έν μέσω των αιώνιον τα συνεχώς
άννψούμενον άνάβαιθρον τής πί-
σειος, τής έλπίδος, τής άνακονφί
Δέομαι κάποιο· άλλο άλφαβητά
ρι ν' άνοιχτή ΙμΛρός στά μάτια
τοΰ σημερινοΰ παιδιον, τοΰ ηΰοι«
τόν 'Εθνικό μας Ποιητή,
Γιατί αύτός πού Ιξύμνησε μέ
χιλίους τρόπους τή δόξα τής Πά
Δάσκαλος νά γίνη ό Ποιητής.
"Επειτα άπό 67 χρόνια, πού γρά
φηκε αύτό τό κήρυγμα, πόσο έ-
πίκαιρο καί γιά σήμερα!
Μ' αΰτό τα πνεΰμα γράφει
στίς 'Εκατό Φωνές, πού είναι ά
πό τα μονσικώτερα καί λυρικώτε
ρα ποιήματα τής «Άσάλευτης Ζ(·>
μας, που πάνεσε γιά τούς ής» τα ΰπέροχα ούτά όκτάστιχα,
πόνονς της, πού άπελπΐστηκε, γιό
την κατάντια της καί ή φωνη τοΐ'
άντιλάλησε έγερτήριο Σάλπισμη
γιά τίς ψυχές. Αύτός μάς δίνει
ποίι άποπνέονν έναν
ήροοϊσμόν.
Λαμπρόα Έορτασμόο τήο 'ΕΕόδου
τό Κρατικόν Θέατρον θεσ)νίκπα
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΑΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
άδάμαστον
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Η Ατλαντίδα
Ό κ. Μιχαήλ Καυρμούλης ά-
νακάλυα(ιε την Ατλαντίδα. θέλ(ο
νά πώ ότι άφησε τή φαντασία
τον έλϋύθερη νά κινηθεϊ μέσα
στό χώρο τοΰ μύθσυ. "Εοίς τώρα
εψαχνε μέσα στοϋς βέβαιιους χώ-
ρσυς τής Ίστορίας (αν ΰποιθέσο'υ-
με ότι είναι κι' αΰτοΐ βεβαιοί)
γιά νά βρεϊ τίς ΰποθέσεις των
Ιργων τον. Λίγο - πολύ, ολα τα
προτιγούμενα βιβλία τον όφείλον-
ται σ' αύτές τίς προσεκτικές τίς
έπιμελείς άναδαφήσεις. Τώρα θέ-
λησε νά πλάση ί'να μΰθο Ιμπνε,ν-
σμένον άπό ενα άγνωστο παρελ-
θόν, ποΰ νά προεκτείνεται μέσα
σ' ενα νποθετικό μέλλον. Αύτός
δ μύθος τής τόσο συζητημένης
καί τόσο άπίθανης Άτλαντίδας,
άνήκε*. στάν «δέκαταν δγδοο αίιό
να τοΰ θεοΰ "Ηλίου». Ώραία το
ποθέτηση, άλλά τόσο άσαφής, έν
σχέση μέ τό δικό μας μέτρημα
τοΰ χρόνου, δσο άντιθέτίος είναι
πεντακάθαρος δ ίδιος ό μύθος.
Μάς διηγείται λοιπόν, δ κ. Κουρ
μούληις πως εφτασε στά χέρια
τού κάποιθ' χειρόνραφο, γραμιιέ-
νο στά άρχαΐα έλληνικά, πού κά
ποιο ψαράδες τό μάζεψαν σ' ενα
δίχτυ τους, φυλαγμένο σ' ενα
κουτί, καί ποΰ καθώς φαίνεται,
πολύ βασανίστηκαν γιά νά τό ά-
νοίξουν. Κι' οταν εΐδαν πώς δέν
τούς χρησιμεύεΐ τίποτε, τό χάρι
σαν στόν συγγραψέα μας, ό δ-
ποΐος μέ κατάπληξη διαπίστιοσρ
πώς προερχόταν άπό έναν κάτοι
κο τής Άτλαντίδας. Δέν εΐχε λοι
πόν νά κάμει τίποτε δλλο πα-
ρά νά τό μεταφράση καί νά τό
παραβάσει στή δημοσιότητα.
Τό τέχνασμα δέν είναι προτό-
τυπο. Άπειρες φοςές εχει χρησχ
μοποιηθή ενα τρίτο πρόσωπο γιά
νά καλνψει τή σκέψη τοΰ συγ-
γραφέα. ΙΙρωτότνπο είναι δμοος
τό περιεχόμενο τοΰ χειρογράφου.
Δέ μάς παρουσιάζει έναν παλιό
πολιτισμύ μέ τα χαρακτηριστικά
μιάς άλλης έποχής χαμένης μέ¬
σα στό παρελθόν, άλλά ε*ναν πό
λιτισμό πιό* προχορημένον άπό
τόν δικό μας. 'Ενώ, δηλαδή, μάς
μεταφέρει χρονολογικά στό παρελ
θόν, μυθολογικά μάς παρουσιάζει
τό μέλλον. Αυτή είναι ή προτο-
τυπία τοΰ μυθιστορήματος πού
τιτλ.οφορεϊται «Άλ.ηθινή Άτλαν-
τίδα».
Τό κακό γιά τούς κατοίκους
τής Άτλαντίδας είναι ότι θέλη-
σαν νά κατακτήσοτ'ν τόν Ήλιο,
όπως οί σημερινοί κάτοικοι τής
γής κατάκτησαν τό φεγγάρι. "Ε
στειλαν λοιπόν έναν πύρανλο, γιά
νά πραγματοποιήσουν αύτό τό πά
ράτολμο δνειρο. Παράτολμο, για
τί πώς είναι δυνατόν νά κατακτη-
θή ή φωτία; Σ' αύτό άλήθεια φά
νηκαν λίγο άφελείς, παρ' δλη την
προχωρημένη τεχνολογία τους.
Μίδαο
Είχα κάπου ενα φίλο
"Οχι άνθρωπο, μά σχύλο
Μία κάλτσα τοΰ Διαβόλου
Παιχνιδιάρη καί καλό
Ποΰ γι' αυτόν νά σάς μιλώ
Δέν κουράζομαι διόλου.
Τόν φο>νάζαμ' ίίλοι Μήδα
Ήταν ϊξυπνος, άτσίδα
ΕΓχε πόδια χαμηλά
Μιά μικροΰτσικ.η ούρά
Πού κουνοΰσε μέ χαρά
Καί άνθρώπινα μυαλά!
Ξέχιορο ίδίωμά τού
Πού ήταν καί τό καύχημά τού
Δυό πελώρια αύτιά
Αίιονίως τεντο>μενα
Σάν κοιμόταν ξενοιασιμένα
Τ' απλωνε Γτχιιρδειά πλατε,ιά
Κάποια νύχτα τοΰ Γενόνρη
Δίχιης άστρα καί φεγγάοι
Οίίρλιαξε · δλ.ο τό βράύι
Κι' ή φο)νή τον π' άντηχοϋσε
Τί κακό νά προμηνοΰσί·;
"Αγριος μέσ' τό σκοτάδι.
Τό πρ<,Λ την άλλη μερά.. Βγήκε γώ νά πάρ' άίοα Μά δέ γύρισε πιά πίσο>
Τόν έδρήκαν σκοτωμένο
Μέσ' τό δρόμο ξαπλομένο
Την πληγή μου πώς νά κλ.είσιο;
Ποΰ άγίάτρευτη έ'χεΛ μείνη
Κι' ήσυχία δέ μ' άφήνει.
Σδν τό Μήδα δλλο φίλο
"Οπου ι[>άξ(ο καί ζητήσο
Δέν μπορώ νά άποκτήοω
Είτε άνθρ<ι)Λ:ο, ή... σκύλο! ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ σεο>ς. θά είναι ή πάντοτε νέα ά
φετηοία τής έπιμόχθου πορείας
τής ανθρωπότητος, ή όποία θά
γοητεύεται άπό τό άαμα τής Ά-
ναστάσεοις καί θά καθοδηγήται ά
πό τάς λάμψεις τού άφθάοτου με
γαλείου της. Πάντοτε έμπρός, υπό
τό λάβαρον τοΰ Χριστοΰ θά όδεΰ
ση πρός τό φώς τής αληθείας,
πρός την Ιδίαν Άνάστασιν, πρός
την κατανοήση· τοΰ άγαθοΰ, ότε·
τό κράτος τής ίδέας θ' άνιδρυθή
επί τής καθολικής πίστεο>ς, επί τής
καθολικής άγάπης καί τής καθο¬
λικής είρήνης.
Χΐΐιστός Άνέστη! Καί ό λίθος
,άπεκυλίσθη καί ή άλήθεια άντιμε
τώπισε τοΰς διώκτας της. Νέα έ-
ποχή άνέτειλεν διά την άνθρίοπό-
τητα, νέοι δρόμοι ήνοίγοντο πρός
τό πνεΰμα, νέαι τίστις εθεμελιοΰ-
το είς τάς .ψυχάς, αί συνειδήσεις
μετεμορφοΰντο υπό την επίδρασιν
τής αγνώστου γοητείας ήν έπ' αύ
των έφύίτησε τό κήρυγμα τής ίσό
τητος καί τής άδρλφότητος.
Οί αΐώνες επίστευσαν είς τό
χαρμόσΐ'νον αγγελμα τής λυτρώ-
σεος καί ή άγαλλίασις έπλήηοισε
(Γίοτός την ψυχήν, έξήγνισε τάς
καρδίας, ωδήγησε πρός την κατα
νόησιν άληθειίόν, διά τάς οποίας
εκλήθησαν ν' άγονισθοΰν, υπέρ
των όποίοιν ήγονίσθηΛαν, διά την
επικράτησιν των οποίον θνσίαι ε¬
γένοντο κπί θτ'μάτΐ'τν έκατόμβαι ν
ψ<όθησαν. Τό Χριστιανικόν πνενμα έθριάμ βενσε, παρα τάς Γΐντιδράσεις, πα- ρά τούς διιογμούς, παρά τα μαρ¬ τύριον, διότι Γπίστευσε καί διότι ήλπισε, διότι εγνώρισε τύν Σταυ- τόν, διότι εγνώρισε τό μαρτύρων, διότι έφ<ι)τίζετο άπό τό άνέσπΐ- ρον φώς τής έλπίδος πρός μίαν Άνάίττασιν, κατά την οποίαν ϊ βρίαμβος τοΰ ίδεώδους θά ήτο ή λύσις των δεσμων. ΞΕΝΟΦΩΝ Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ 'Ε,τίχιμος Δικηγόρος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Οί Ροκμελι (οται τής Βορείου Ελλάδος έπανη γύρισαν την εθνικήν επέτειον τής 'Εξόδου τής ποότης πόλεο>ς τής
Ρούμρλης. Ακριβώς την ϊδια ώ-
ρα των έν Μεσολογγίφ τελετών.
^Ο πράε&ρος τής 'Ενώσειος των
Ρουμελιωτών καθηνητής τοΰ Παν
επκττΓ,'ΐιίου κ. Εΰθύμιος Παπαγε-
(οογίου. ώργάν'οσε τα πάντα λα^ι-
πρώς και εΐχε την ϊμπνευσιν με¬
τά τοϋ διοικητικόν συμβουλιον νά
καλέση τόν επίτιμον δήμαρχον Με
οολλογίον καί γνιοστόν εν θεσσα-
άπό την νενρώδη, έίΐί, ετη,
άρθρογραφίαν τον είς τόν μακε-
δονικόν Τύπον κ. Χρήστον Γ. Εν-
αγγελάτον διά νά βκφωνηση τόν
πανηγνρικόν τής ήμΐρας. Καί ή
επιτυχία ήτο άπαράμίλλος.
Ό κ. Εναγγελάτος έκράτησε τό
ακροατήριον —ολο τό Κρατικό
θέατρον, ίίπου ϊγιντν ή έορτή— ·
άπό τα χείλη τού. Καί επέτυχε νά
μεταφέρη νοερώς ολονς είς τύ πό
λιορκημένο Μεσολόγγι καί νά δ«-
κρύσουν πρό των σκηνήν των τε-
λενταιΊον στιγμών τού, τάς οποί¬
ας έζίοντάνευσε μέ την ρητορικήν
τού δύναμιν ό όμιλητής, σιιχνόιτα-
τα διακοπτόμενος υπό χειρο«ροτη-
Οί καλλυτέχναι τοΰ Κρατικόν
θεατρον κ.κ. Δημήτριος Βάγιας,
Ίλιάς Λα^μπρίδοιι άπήγγειλ,χΐν ποι-
ήματα ίπίκαιρα τοΰ Διονυσίου Σο
λωμοΰ, τοΰ Βίκαιορος Ουγκώ, τού
ΚΐΉττή Παλαμά, Γπ·>ογίον Άθά
να, ή μεγάλη μικτή χοριοδΪΓΐ, ί'-
πό τόν κ. Κοοοναίον ίτραγοιδΓΐε
Γ..τίκαιρα τραγούδια καί οί δαάδες
άνδρών καί γι»ναικών τοΰ Λνκεί-
ον, έχόρευσίΐν έθνικοϋς χοοονς.
Τό εσπέρας παρρθεσεν επίσημον
γεΰμα πρός τιμήν τοΰ κ. Εναγγε-
λάτον, ή "Ενιοβις των Ρον ιελιω-
τιόν καί ηγειραν νπέρ ατ'τοΰ .τρο-
πόσεις ό πρόεδρος κ. Παπαγειορ-
γίον καί ό άλλοτε πηόεδρος κ.
ΤσΛτσος, έξάραντες την επιτυχί¬
αν τοΰ έορτασμοΰ κηί την προσοπι
κότηιτα τοΰ κ. Εύαγγελάιτου καί
τής έιθνικής τον υπηρεσίας.
Ό κ. Εναγγελάτος, διακοπτύ-
μενος υπό χειροκροττιιιιάτοιν, εϋχα
ρίστηοε τοϋς όμιλήσανιτας καί πάν
τας τούς Ρονμελιώτας θεσσαλονι
κης διά τάς πρός αυτόν ΐκδηλο')-
σεις των.
'Επίσης ό κ. Εύαγγελάτος ·τ.αρε
κά'θησε είς γεΰαα εν τή οίκία τού
πρόεδρον τής Διεθνοΰς 'Εκθέσειος
θεσσαλονίκης κ. Κωνστ. Παπαδά-
τον, μετά τοΰ υπουργόν Βορείου
'Ειλλάδος κ. Ματθαίου, τοΰ στρα¬
τηγόν διοιικητον Σώματος Στρα-
τοΰ καί αλλ<ον προσωπικοτήτων τής θεσσαλ.ονίκης. ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ* ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩΝΙΔΛ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤοΟ βννβργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ν. ΕΣΤΙΑ Γ. ΧΑΤΖΙΝΗ Άλλά συμβαίνει καμμιά φορά στά μυθιστορήματα νά ΰπάρχουν κάτι τέτοιες άνεξήγητες άφέλειες, όίιστε νά λέει κανείς ότι ή "δια ή μοίρα τνφλώνει τούς άνθρώπους. Ό θεός "Ηλιος τιμώρησε την ά λαξονεία τους καί γύρισε πίσω τόν πύραυλο γιά νά έκραγεϊ πά νο> στήν Άτλαντ'βα, καί νά την
καταστρέψει. 'Ωστόσο σώθηνε τό
κουτί μέ τό χειρόγραςκι, πού τδ-
γραψε προφανίος καποιος άπό τούς
κατοίκους πού εΐχε καταφέρπ νά
γλυτώση άπό τό χαλασμό. π
Ό κ. Μ. Κουρμούλης διηγεϊ-
ται δεξιοτεχνικά, μ έ πολΰ κέφι τό
μύθο τον. Καί τύν άλατίζΓ, μϊ
αφθονη φαντασία. Τοΰ ευχόμεθα
έξίσου αφθονους άναγνώστες.
Γ. ΧΑΤΖΙΝΗ Σ
5ον
Σέ λίγες μέρες ό ταχυδρόμος
ίδωσε στό Ροΰκο ενα μικρό δ?-
μα μέ πολλές σφραγΐδες.
—Σάν τί νάνε, σάν τί νάνε...
ελεγε περίεργος ό Γυλάκης, γν-
ρίζοντάς το Απ' δλες τίς μροιες...
— Σοκολάτες ϊσως...
—"Οχι! τό δίχως άλλο βάνε
τσιγάρα...
—Μπά! θά μυρίζανε...
—"Ανοιξέ το Αδερφέ, καί θά
δοϋμε.
Ό Ροΰκος ίβγαλ' &να μαχαι ρά
κι καί δνοιξε τα δεμα, ενώ ό
φίλος τού εσκυφτε πάνωθέ το' μέ
περιέργεια.
...'Εμείναμε δμως κι' οί δυό μέ
τό στόμα όρθάνοιχτο, μόλις είδα
νέ τό περιεχόμενο· μέσα στό δέ
μα βρήκανε δυύ καλοδεμένα... 6ι
βλία!
__Τόμπολ^αααα!... εκανρ γελων
τας δ Ροΰκος...
—Νά τί κάνεις μέ τίς ψευτι-
ές σον είπε μέ άγανάχτηοη δ Γν
λάκης.
—Κι' δν τής είχα πή την άλή
θεια; άποκρίθηκε χο^ρίς νά χά¬
ση τό κέφΐ τον δ... δικηγόρος:
μήπως θά μάς εστερνε κανένα...
άμώνι;...
Ό καιρός περνοΰσε' οί δυό φί
λοι τα καταφέρνανε περίφημα στό
λόχο· οί πορεΐες τούς ο^αινώντου-
σαν πειά ενα εΰχάριστο παιγνι-
δάκι, καί οί μάχες τό μοναδικό
μέσο γιά νά δείξουνε στούς άλ-
λους παλληκαριά... εϊχανε πεποί¬
θησι πως καί αύτη άκόμα ή Ά-
σπασία θά μάθαινε άπό μακρυά
την ήρτοϊκιά διαγωγή τονς.
Στή φιητιά τής μάχης δ Γυλά
"Εχει ομιυς κ' ή κάθε δόξα
κάποιο κακό δαίμονα, πού βλέπΐΐ
μέ μοχθηρό μάτι τό λαμπερό της
δρόμο, ετοιμος ν' άπλο'ιση μπρο-
στά τή σκοτεινή σκιά τού!
...Καί μιά μαΰρη μερά ό στρα
τος άρχισε την υποχωρήση!
Μεσα στά λαγκάδια, πάνω στά
βουνά καί τα δάση, στούς μέγα
λους δρόιιους καί στοϋς κάμπον;
καί στά λιβάδια, Ι,βλεπε κάνης
τ' άπομεινάρια τής δοξασμρνης
Στρατιάς...
...Έδω κάποιο μικρό άπόσπα-
σμα πολεμά άπελπισμενα μέ δε-
καπλάσιον έχθρό, καί σέ λίγες
στιγμές θερίζεται, σάν τοΰ άγ-
ροΰ τα στάχυα!
...Έκεί κάμ.τοσοι κουραλιασμέ-
νοι φαντάροι σέρνουνε μέ κόπο
τα βαρεία τους πόδια...
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ
εκ τοϋ προηγοαιμένου)
Στύ δρόμο ό Γιουβανάκης έ'λε
γε στύν πατέρα τού ότι ό κ. Χρη
στάκης είναι θαυμάσιος ανθρωπος
καί ίίτι έλ.πίζει ίίτι αν γίνη όνάγ
κη, θά τύν βοηθήση πάλι.
— Τί λές μ.ταιντί μου. Τό κύο
Χρηστάκη, .είναι πΓρίφημο ατρο>-
πο καί καλό. Ξεύρει πολλά γράμ·
μα,τα καί δλο τό Ανατολή, σέβε
ται όπως καί πατέρα τού, γιατ'
έφηιιρρίντα «Ανατολή* όγδόντα
χρόνια δοΰλεψε ζκληρά, γιά νά
ξυπνήση λ.αύς, νά μάτη γλ.ώσσα
τού έλληνικά γιατ'ι λναός τύ τοΰς,
κικα μιλάη μά τό ψνχή τον, τό
σπίτι τού καί τύ ιίμα τού καταρύ
ίλλενικό.
Την ώρα ποί' φτάσανε στύ σπί
τι τους ό κύρ Μ.τοδοσάκης κτ'ττα
ξε τύ ρολόϊ τού. "Ητανε 2 μετά
τα μεσάνυκτα. "Ετσι κουρασμένο'
καθώς ητανε κ' οί δυό τους τρα-
βήξανε γιά ΰπνο.
Α
Πέρασαν πολλέ; μέρες πού δ
Γιουβανάκης δέν επιασε σαά χε-
ρια τού μολύβι. ΕΙχε κουραστή τίς
τελευταϊες μέρες τόσο πολύ, μέ
τή συγκέντρωσι ύλιν.οΰ γιά τό 6ι
Γιλίο τού, πού άναγκαστΰίά θαπρε
πε λίγο ν' άναπαυθη. "Ετσι σάν
ξεκουράστηκε άρκετά, ξαναρρί
χτηκε στή δουλειά κι' ?τσι σάν τόν
καινούργιο πραμματευιτή, ήοτΐχία
δέν εΐχε. Είπαμε κι' άλλού πώς η
δυξαντινή ίστορία τόν τραβοΰσδ
ιδιαιτέρως. Καί ποιό ροιμηό, δέν
τόν τραβά ή ίστορία αυτή των
προγόναϊν τοτι; Καί θά μποροΰσ
κανείς νά πή, -τερισσότερο κι' άπ'
την άρχαία έλληνιική, Γσως γιατί ή
Ίυ'ζαντινή ίστορία σάν πιύ πρόσ
ρατη καί σά συνέχεια μέ τή διικι
*ας τή σημερινή, είναι πιό έντυ
.τωσιακή, γιατί ή ΰποδούλοισϊς μας
/ΐτούς τοΰοκους καί ή κατόπι έθν
κ.ή εξέγερσις τοΰ 21, ητανε άπι'
τα με-γάλα κοσμοίστοοικά γεγονό
τα. "ΕτσΊ πήρε την Απόφασι ν' Αρ
χίση άπ' την Άγιά Σόφια, γιατί
ή ίστορική αύτη έκκλησία, σά μα-
γνήτης τραβά τύν κάθε οουιηό ξΓ
χωριστά, καθώς κι' όλόκληοο τύ
ε'Θνος. Στήν εκκλησία αυτή ό Γι
ονβανάκης μπήκε καμμιά είκοση-
ριά φορές. Καί κάθε φορά άνεκά
λυιπτε κατι καινούργιο καί τύ πε-
ριέγραφε μέ πολλή προσοχή. Την
πριότη φορά πού μπήκε Απ' την
κυρία πόρτα τής έκκλησίας, τό
μάτι τού έ'πεσε σέ δυό τεραστία
μαρμάρινα όλοστρόγγυλα άναικεϊ
μενά, τα ενα δεξιά καί τ' δλλο ά-
ριστρρά.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τίίς 1ης σελίδος — 222) τόν εγγονόν της Ήλιονά
τρα άλ).α μέν άνεδείχθησαν μι- βαλον (θεόν "Ηλιον) καί έν συν-
κράς άποδόσειος άλλα δέ συνέτρι- εχεία τόν Σεβήρον Αλέξανδρον
(222), δολοφονηβέντα μετά τής
μητρός μου Μαμ,μαίας υπό των
στασιασάντο>ν στρατιωτών τού πά
ι|ιαν την ελευθέραν οίκονομίαν, Ί-
άπό τής έποχής τοΰ δη-
μιονογοΰ της Όκταβιανοΰ Αύγου¬
στον. Τόν δημοσιονομικόν κλον«-
ρά τόν Ρήνον τό 235.
σμόν τής Ρώμης επεχείρησε νά | ΑΙ ταραχώδεις έσιατερικαί καί γ
...Πειύ κάτω ενα τϋήμα πεο- ' προλάβη δ υιός καί άνάδοχός τού ξωτερικαί περιπέτειαι των Ρο>μαί-
Καρακάλλας δι' αλλίον μεθόδοιν, ' ών αύτοκρατόρων τής έποχής αίε-
νά σάν άστραπή, καί τοεχρι κά-
ποι νά πολεμήση.
..."ΑΛ'θρωποι, κανόνια καί άλο
γα χτυποΰνε βαρεία στό πέρασμά
τους τή γή αύτη, πον μέσα στή
θολοΰρα κείνη εχει χάσει πεισ|
την ('ίμορφη θωριά της!
Μαΐ'οισμένοι άπό μπαροντι, "/αί
σκόνη, κοί ΙδρΛτα, οί δυύ φίλοι
τρέχουν άδιάκοπα, κρατώντας μέ,
μανία στό χέρι τό τονφέκι τους.
τή μόνη έλπίδα που τούς είχε
μείνει, άπ' τή στιγμή πού δ λό
χος έχάιθηκε στή φοβερή άντάρπ
άλλ<Ί δέν επέτυχε καί εδολοφονή¬ θη παρά την "Εοεσσαν (217) υπό τής (193 — 235) ηΰνόηΐταν περισ σότερον την Ανατολήν καί ?<>λ.α
τοΰ στασιάσαντος στρατοΰ τού, άρ ψαν την Δύσιν, κοινωνικάς, ο'ικο-
νηθέντος νά συνεχίση τόν κατά νομικώς καί δηιμοσιονομικώς
των Πάρθων έξαντλητικόν πόλε- τούς εξής λόγους:
μόν.
Ό αύτοκράτωρ Καρακάλλας
(211 — 222) πρώτον μέν έθρσπι
διά
Είς την Αλεξάνδρειαν επί Κα
ρακάλλα εξετελέσθησαν μέν τα μέ
λη τής 'Εφηβείας καί οί διδάοκον
σε τόν ίκριομαϊσμύν των έ.ταρχι- , τες είς τα Μονσεΐα την ρητορικήν
ών Άνατοχής καί Δύοεως, δηιλχι- ι καί την φιλοσοφίαν έστερήθησαν
δή την ανακήρυξιν τόν πολιτίόν τοί) μισθοΰ των. Άλλ' ή 'Ελληνι-
των ώς ίσιον Ρίομαάον πολιτών, ν κή παιδεία έκαλλιρργεϊτο σΐ'στημα
-'ΐένων συνεπώς είς στρατκοτι | τικως, ή δέ θεολογία παρουσιά-
( κήν θητείαν, διά νά άπαλ.λαγή ά ζει εργασίαν δημ,ονργικήν, διότι
...Χάνουν τό δρόμο!, πάνρ πό τούς νπερύγκους μισθονς. Καί έδογματοποίησε καί ε'ιρμήνευοε τάς
μπρός, γυρίζουν πίσο)... νστερο δεύτεηον προέτεινεν είς τόν <>ησι- «ξ άίτοκαλύ>εως άληιθείας τής νέ
δώθε κεϊθε, καί στό τέλος τρέ- ι λέα των Πάρθίυν την ειρηνικήν
χοτινε δπου βρεθή μονοπάτι! | συνένοσιν ίίλίον των λαών τής Ά
Σκοτάδι πειά· ξέμακρα άντιλπ νατολ.ής είς εν κράτος πρός άνα-
λοΰνε στά 6οι»νά οί πυροβολισμοί· σνγκρότησιν τοϋ κράτους τοΰ Με
γύροθέ τους άκούγονται τριξίμα γάλου Αλεξάνδρου. Αμφότερα 3-
ας θρησκείας παρ' ο?Λυς τοΰς κιν
δύνον; τής έξετάσεοις τοΰ βάθους
των καί τής φραστικής διατνπώ-
σεως αυτών.
Είς την κνρίω ς'ΕΙλλάδα τηρεί-
τα... βουητό άνάμεσα στά δέν-
κης ξεπερνοΰσε τούς δλλους, καί ; τρα, πού τούς κάνει νά στρΐφογυ τα των Πάρθων πόλεμος έξηκολον
ρίζουνε πότε δώ καί πότε κεί τα θησεν, προκαλέσας την στάσιν τοΰ
οαγμένοι, ετοιμοι νά δώσονν ή νίι στρατοΰ τής 'Εδέσσης, τόν φόνον
έτελεσφόρησαν καί ό κα- ται άκόμη ή άρχαια παράδοσις, δι
μέ τό κεφάλι
καταπάνο) στόν
σμενος, ένω ξωπίσο> τού ό
σκυφτό ετρεχε
έχθρό σάν μεθυ
Ροΰ¬
κος πνιγμένος στόν ϊδρντα προ-
σπαθοΰσε νά τόν φθάση" οί αλ-
λοι φαντάροι άκολουθούσανε μέ
πειό μεγάλο θάρρος, δίχοις νά
λογαριάζουνε τα έχθρικά 6όλια.
πάρουν τό θάνατο!
τοΰ Καρακά>.λ.α, την άνάιδειξιν τού
—Γνλάκη! Γυλάκη!... άκονιστη άρχηγοϋ τή; σιοματοφυλακής τού
κε μέσα στό σκοτάδι μιά τρομαγ Μπκρίνου είς αύτοκοάτορα (217)
μένη φωνή, καί δ Ροΰκος έκόλη καθαιρεθεντα ίντύς τοΰ αύττοΰ 'ί-
τους υπό των άναδειξάντιον αυτόν
στοατιιοτων τον, •'ίιότι ηρνήθη νά
διακόψη τύν κατά των Πάρθων α-
οκο.τον, κατ' αΰτοΰς, καί αίματε-
σε σία
τοϋ φίλοΐ' τού...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΓ
ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
τής Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτονς 59
Τηλ. 547.888
Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Συν
τοιοφιά προκηρύσσει τούς διαγω-
νισμονς τής Παι&κής Λογοτεχνί-
ας τοΰ ετους 1970 γιά συγγραφή
(>ι6λ^(ΐ)ν, ποϋ άπευθΰνονται σέ παι
διά άπό 10—15 έτών.
Ή γλωσσα πρέπει νά είναι δη-
ματική, τα ϊργα άβημοσίευτα καί
παρμρνα άπό την έλλ.ηνική πραγμα
τικότητα. Τα Βραβεΐα είναι:
Α'.— Βραβείον γιά ποιητική
σνλλογή, είς μνήμην Ευας Δελή,
δρχ. 5.000.
Β'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οίκον
Ι. Κολλάρον, είς μνήμην Ιωάννου
Κολλάοου, δρχ. 25.000 γιά ίστο-
ρικό μυθιστόρημα, άπό όποιαδήπο-
τε έποχή τοΰ 'Ελληνισμοΰ, μεχρι
καί των Βαλκανικών πόλεμον. Την
εκτύπωση τού βραβευομενου ίργου
άναλαμβάνει δ έκιδοτικός οίκος Ι.
Κολλάρου.
Γ'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οίκον
Κ. Έλευθεροτ«6άκη, είς μνήμην
Κο'χττα 'Ελευθερονδάκη, δρχ. 10.
000, έκδρομές καί ταξίδια στήν
'Ελλάδα. θέμα: «Έλληνικά Βου-
νά>.
Δ'.— Βραβείον Σταύρον Ζύγου
ρόν πόλεμον. "Εκτοτε ή έκ Σνρί-
| άς Ίονλάα Μαϊσα, άδελφή τής 'ΐ
ονλίας Δύμνας κα' χήρας τοΰ αΰ-
τοκράτορος Σε.τιιμίου Σεβήρου
προσεταιρισθείσα τόν μισθοφορι-
κύν στρατόν τής Συρίας άνεβίβα
είς μνήμην Έρμιόνης Άδα- σρν Ρί: τόν Ρωμαϊκόν θρόνον (118
δρχ. 8.000. θέμα: ' _______________________________
μ α ν τ ιά δόν,
«Σύντομες ίστορίες γιά πολν μι¬
κρά παιδία».
Β'.— Βραβείον Γυναικείας Λο-
γοτεχνικής Σνντροφιάς, δρχ. 10.
0Ο0. Μνθιστό<τημα μέ θ*μα Ελεύ¬ θερον. Τα ϊργα θά στέλνοινται σέ δΰο δακτυλογραφτρμένα όντίτκπα, μέ ν|»ε'δώνι·μο, καί θά συνοδεύων¬ ται άπό κλ.ειστό φάκελλο, μέ τό δνομα καί τή διεύθννση τοΰ συγ- γραφέιος. Τα χειρόγραφα δέν ί- .τιστρεφονται. Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Συν τροφΐά συνιστά στού; σι»γγραφείς νά διακρίνει τα εργα τους αΐσιο- δοξία καί πίστη στή ζο^ή. Προθεσμία ΰποβολής εως 30 Σε πτεμβρίον 1970. Κριτική έπιτροπή: Ή πρόΐδρος Τατιάνα Σταύρον, Μαρία Άμαοι- ώτον, Ί(ι)άννα Μπουν,ονβάλα -- Α¬ ναγνώστου, "Εφη Αίλιανοΰ, 'Τπα- τία Δελή, Λίλα Καρανικόλ.α, Με- λισσάνθη. Διεύθννση: Γυναικείαν Λογοτεχνν κήν Συντροφιάν, "Εβρον 4 Τ.Τ. 611. Τηλ. 613.728, 770.370. ότι αί Άμφικτιονίαι λειτουργοϋν, τα Συνέδρια των Άρχαίων, Βοι (ΐ>τών καί Φωκέων έξηκολοΰθουν
νά συνέρχιονται, οί Όλυμπιακο'ι ά
γώνες, τα "Ισθιμια καί τα Ιΐΰθια
ετελοΰντο κανονικώς καί τκρίστατο
ό "Αρειος Πάγος καί ή Γερουσία
τής Σπάρτης άνευ οΰδεμιάς δια-
κοπης. Είς την Άψοικήν διέπρε-
πεν ό πρώτο; άπολογητής τής Χρι
στιανικής Έκκλησίας Τερτυλιανύς
(160 — 222), διακριθείς διά τάς
αυστηράς ηθικάς αρχάς τού, έλίγ
ξας τόν Πάπαν Κάλλιστον διά την
έπιείκειάν τού πρός τούς άμαρτά-
νοντας καί εΐδικώιτερον τούς κλ.η-
«Ιί
4ην
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Ή έν "Αθήναις (όδός Νίκης 25 Τ. 118) "Οργάνωσις «Κθ-
ΝΙΚΗ ΜΝ+ιΜΟΣΥγ+Η» προκηρύσοει βραβεΐα διά την συγ-
γραφήν είτε συστηματικών πραγματειών διά γενικοθ ένδια-
φέροντος θίματα τοθ έκπατρισθέντος έκ Τουρκίσς ττροσφυγι·
κου 'ΒλληνισμοΟ, είτε καί μεμονωμένων εΐδικων μελετών,
σχετιζομένων πρός επί μέρους θίματα ττροσφυγικοΰ έ^διαφέ-
ροντος, έφόσον αΰτ,αι θη έκδοθοθν υπό τοθ συγγραφεως τύ·
ποις πρός κυκλοφορίαν μέχρι τέλους τοΰ £τους 1970 πσρ'
οιουδήποτε, κσί θά ύποβληθοΰν είς την "Οργάνωσιν Είς τρία
όντίτυπα καί έντόο τριών μηνων άπό τής εκδόσεως των πρός
βραβείον. Έπιφυλάσσετσι ωσαύτως ή "Οργάνωσις νά βρα·
ρεύστι καί τυχόν μή ειδικώς ϋποβληθησομένην είς ταύτην,
άλλά κυκλοφοροθσαν συγγραφήν κατά τόν ρηθέντα χρόνον,
εάν κρίνη οϊκοθεν ότι αϋΐη σχετίζεται πρός τα ανωτέρω θέ¬
ματα υφ' ι ίανδήποτε μορφήν, Ιστορικήν γ) λογοτεχνικήν ή πε-
ρινραφικήν κ,λ,π.
Τα βραβεΐα όρίζονται ώς έί.ης :
Λ .) Λιά την καλλιτέραν γενικοϋ ένδιατρέροντος συσΐη
ματικήν συγγραφήν δρχ. -25.000.
Β' ) Διά την καλλιτέραν επί μεμονωμένου θέματος συγ¬
γραφήν δρχ. 15.000.
Γ.) Διά την οϊκοθεν κρινοιιένην ώς καλλιτέραν κυκλο-
φοροΰοσν ουγγραφήν δρχ. 10.000.
Έν Αθήναις τ0 10 Δεκεμβριού 1969
Έκ τού Γραφείου τής "Οργανώσεως
Διά πρόσφατον άποφάσεο'ις τού,
τό Συμβούλιον τής 'Επικρατείας
ήθμήνευσε, διά μίαν ά-κόμη φο¬
ράν, συμφώνως πρός την παγίαν
'ομολογίαν τού, την διάταξιν τού
αρθρον 2 τοΰ Βασιλικόν Λιατάγ
ματος «92)1961 «πεηί κονδικοποιή
σεο>ς των διατάξεων τοΰ Ν.Δ.
417(!) 1961, των αναφερόμενον
είς την στέγασιν παηαπηγματοΰ-
χο>ν οίκογενειών κλπ.». Δια τής
διατάξεως τάσσεται ώς προϋπόθε
<τις τής στεγαστιχής άποκηταστα- σεως τού παραπηγματούχου, ή συ νεχής διαβάοσις αύτοΰ είς τό πα- οάπηγμα. Τό άν(Ι)τατον διοικητικόν δικα¬ στήριον ήρμήνευσε καί πά.λαν την αληθή έννοιαν τής διατάξειος, ά ποδλέπον τόσον πρός τάς λοιπάς διατάξεις τον νόμον, δσον καί .τοό; τόν γενικώτερον σκοπόν, τόν οποίον ηθέλησε νά έξΐ'πηοετή ση ό νομοθέτης: Την π-ροοδεντι- κήν, δηλαδή, κατάργησιν τής δια βιώσεοος είς παραπήγματα, διά τής παροχής άνεκτής, κατά πλή¬ ρη κυριότητα, στέγης είς τούς μέ χρι τούδε διαΓιΐονντας έντός αν των. Έν όψει των άντοτέρω, τό Συμβούλιον τής 'Επι·κ·ρατείας ά- πεφάνθη, ίίτι ή πρόσκαιρος τιιχόν άπομάκρυνσις τοΰ δικαιούχου στε- γαστικής άποκαταστάσετος ή με- λον; τής οικογενείας τού άπό το παράπηγμα ,είς τό οποίον άπο κρίσιμον χρόνου διέμενε μετά τής οΐκογενείας τον, όφειλομένη είς έ παγγελματικούς ή παρεμα-ερεΐς λό γους ή λόγονς ύγείας, δέν αΐρει την· κατά τα Ανωτέρω άπαιτονμέ- νην προϋπόθεσιν συνεχον; διαβιώ σειος είς τό παοάπηγμα, έφ' δ- σον δέν συνεπάγεται πρόθεσις τοΰ ένδιαφερομένου νά εγκαταλείψη ό ριστικως τουτο. Κατά τηλεγράφημα έχ Βρυ- ξελλων συνήλθε έκ-εϊ ή 'Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδος καί ΕΟΚ είς πολύρωρον συνεδρίασιν καί έ ξήτασε θέματα κοινοϋ ένθιατρέρον τος. Ή έλληνική άντιπροστοπεία άπετελεΐτο άπό τούς κ.κ. Ι. Ά- ποστολίδην, Γεεν. ΔιευθνΛ-τήν τοϋ υπουργείον Σ υντονισμοΰ, Ν. Κα τα.τ,άδην, Άναπληρωιτήν μόνιμον άντιπρόσιοπον, Άνδρεόπονλον, Δι ευθτ·ντήν τοϋ ΰποιιη·γείοι 'Εμπορί ου καί λοιπά μέ? η τής μόνιμον έλληνική; άντιπροσ(»πρίας παρά τή ΕΟΚ. Σ>ιμφ<ί>νχι); πρός τό τηλεγράφη
μα τα Αϊΐοτελέσματα των συζη-
τήσεων έντό; τής Έπιτροπτις
Σιινδρσεως ρχονν ώς εξής:
Επί τού θέματος τής πολ.ιτι-
κής επί τοΰ καπνοΰ η κοινοτική
άντιπροσωπεία συνεφο')νησεν, 6-
πος άντιιμετιοπίζωνται έν. τού συν
εγγτ'ς καί έν τή προόδω τής έ-
φαρμογης τής κοινής πολιτι-κής ε¬
πί τού καπνοΰ, τα άνακνπτοντα
ενδεχομένης προβί.ήματα.
'ΕπΙ τοΰ θεματος των φρούτων
καί των λαχανικ.ων, κατόπιν μα¬
κράς συζητήσεοις επί της νομ»
κης πλει>ράς καί τής θυσίας τοΰ
θέματος, κατά την οποίαν ή έλ-
Καλοκαϊρι
"Εφυγ' ό βαρύς χειμωνας, κι' έ¬
φθασε τα καλοκαϊρι
θέλω τώρα νά πετάξω σδν νά εί
μαι πε.ριστέρι
Νά ξεφύγο) άπ' τα δεσμά μου,
άπ' την κρΰα φυλακή
| Νά γυρνάω μέσ' τούς δρόμους
σαν τρελλή έδώ κι' έκεϊ.
Νά ηουφήξω τόν άέρα μέ ύλάνοι
κτα πνευμόνια
ΙΙοΰ στερήθηκα νομίζω· 8χι μήνες,
άλλ.ά χρόνια
Νά χυθώ μέσο. στοίις κά:ιπους,
στά βουνά, στήν έξοχή
Φτεοωτά ν' άχα τα πόδια, καί χά
ρονμενη ψνχή
Ούοανέ 6άλε καί πάλι τή γαλάζια
σον στολή
ΙΙοϋ ά.τ' ίίλες σου τίς δλλες, σοϋ
ταιριάζει πιό πολύ
"Ελα ήλιε νά ξεστάνης τή θλιμ-
μένη μας καρδιά
Γιά νά νοιώσουμε καί πάλι σαν
νά ίίμαστε παιδία!...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
λιηνική άντιπροσι»πεία άνίνΐτυξΓ
σχέδιον πρίχγματιστική; λι'ισεως, ί-
γέ-νετο τελικως δεκτόν όπως τό
ϋλον θέμα έπανεξετασ'θη υπό τό
πρίσμα τής διπ).ής έ.-αδιώξεως,
τής διασαχιλΐσεως των σκοπϋιν
τής κοινής άγροτικής πολιτικής
καί τής πλ.ήοονς κατοχυρώσεο>ς
των ίλληνικών ίϊυμφερόνίων.
Επί τοΰ θέματος των οΐνων,
δεδθιμένου ίίτι, ή θιαμόρφωσις τής
κοινής πολιτικής επ' ατ'ιαοΰ, διά
τής έ.-ιελ.θουσης (τι·μφ<ΐινί<ις μετα ξύ τόιν "Εξ έν Λοι·ξίμ6ονργω εί- χ? προηγηθή ολίγα; μόνον ωοας τής συνεδριάσεως τής Έπντρο- πής, ή κοινοτική άντιπροσωπΐία ήρκέοθη είς την δήλωσιν ότι θά διασφσλ.ισθή πλήρως τό τκριστάμρ νόν εύνοϊκόν καθεστώς διά τή·/ Έλλάδα, ό)ς τό όρΚει ή στν<Γ<»- νία σι·νδέσρο>ς.
Ή κοινοτική άντιπροσωπεία έ-
νημ*ροχ»ε την ελληνικήν πλευρόν
επί τής διαπραγμοτενομίνης σιιμ
φωνίας μετά τής Ισπανίας καί
τοϋ Ίσραήλ, προσεχώς δέ θά σν
νεχισθονν αί σννεννοήσεις μετά
τής Ελλάδος, πρό τής όλοκληοώ
σετος των ώς δντο σνμτρτονιων.
Τέλος, αί δνο άντιπροσιοπνεϊαι
συεφώνησαν επί τής (ηάσεως, την
οποίαν θά τηρήσουν κατά την συν
εδρίααιν τοΰ Συμβονλίου τής
Γκάτ, επί θίμάιτων δασμολογικών
παραχ<') ε(χϊ Οέσει ή ΓαλΑία
διά την έναρξιν των διαπραγμα-
τεύσε(ον μέ τα ύποψήφια νΐα μέ
λη, Βο,εττανίαν, λανίαν, Ίρλανο'
αν καί Νορβηγίαν. Φαίνεται πάν
τίος ίίτι οί "Εξ θά άναμείνανν
τάς βρετταντκάς εκλογάς προτοϋ
δριστικοποιήσουν την θέσιν τοη
έναντι των ύποψηφιοτητων αυτών.
Παραλληλιος, δμως, ΑναμένΓται ο
τι κατά τόν ένθιάμ,εσον χρόνον
0ά συνεχισθή ή ενίσχυσις τής Κοι
νότητος τόσον είς τόν οικονομι¬
κόν όσον καί είς τόν αυστηρώς
πολιτικόν τομεα. Είς τόν οικονο
μικόν τομέα δ άαεσο>τρ.ρος στό-
χο; είναι ή έπεξεργασία μέχρι
τού προσεχούς Ιουλίου των 6ασι
κων γραμ.μων ενός σχεδιον τό ό-
ποϊον θά οδηγήση κατά φάθΕΐς
τύ 1978—80 είς μίαν νομισματι
κήν ένωσιν, ένω επί τοϋ πολιτικόν
πεθίου οί "Εξ θά ποέπει σι<μ<ρώ νως πρός τάς άπηφάσεις τής Χά γης να άποσα<ρηνίσουν τα μέβη μέ τα όποϊα θά τροποποιηθή ή πό λιτική των ένοποίησις. ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ ΔΙ' ΙΔΡΥΣΙΝ ΕΠΣΚΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΒΑΣΕΩΣ ΤΠΗΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 Διά κΛΐνής Αποφάσεοις των ϋ· πονργών Σ υντονισμοϋ, Ο'ικονο- μικών καί Βιοιι,ηχανίας (ΦΕΚ 285 Β') {«ηχθη είς τάς ενεογί- τικάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)61 ή έπένδνσις την οποίαν πρόκίΐται νά πραγιματοποιήσονν οί κ.κ. Διαμον τής, Α. Έρμογέντι; καί Δ. Νέγ κάς, αφορώσαν είς την ίδρυσιν επισκευαστικής βάσεοις πλοίων χο'ι πλωτών έν γενή ιιέσοη· μετά τμή ματος ναυ,τηιγήσΐΐον είς την .τί- οιοχήν Κυνοσοΰρας τής Κοινότη τος Άιμπε.λακ.ίιον Σαλαμϊνος. Το σΐίνολικόν νψος τής έπενούσεως προϋπολογίζεται είς 63 έκατομ. δραχμών, θά πρΐ.τει δέ νά πρα¬ γματοποιηθή, συμφώνως πρός την Απόφασιν, έντός όιετίας, δα.τανω- μένου έντός τοΰ διαστήματος αν τοϋ ποσοΰ τουλάχιστον 60,5 έχατ. ΕΗ». 2ΥΓΚΛ9ΝΙΙΪΙΚΟΙ1Τ0ΡΙΚ0 ΑΦΗΓΗΜΑ ΓΕΩΡ. ΛΑΜΨΙΔΗ ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ Ό Άρχιοφαγέΰς τ^Ο Πόν τού Βριβευμέ.ο άπό την «' 'οιία Μ. Σμύρνης» Μιά άγν^στη Έλλη>ική Τραγ.οδία στή δεκαετία 1914—1"24
Σελίδες 324 — Πλούσια οΐκονογραφημένο. — Πωλεϊται σΤά
Πιβλιοπωλεϊα καί άπό τόν/ συννρσφία. Διεύθυνσις : Αεωφ.
Βα^ιλ. Κωνσταντίνυ. ?34 'Λθήνσι ("10). Τηλ. 719.463.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Γεωπόνου - Έρευνητοϋ
1. Ή ποικιλία Σαμψοΰς Κατκρίνης καί ή άποξήρανσχς αυ¬
τής μέ τό Σμυρναϊκόν σύστημα. Δραχ. 20.
2. Τα καπνοσπορεϊα. "Εκδοσις δεντέρα. Λραχ. 26.
3. Ή καλλιέργεια των καπνών Μπέρλεϋ είς την Έλλάδα.
"Εκδοσις δακτυλογραφημένη μετά ΕΪκόνοιν. Δοαχ. 100.
4. Ή καταπολέμ,ησις τής όροβάγχης τοΰ καπνοΰ διά φυτο-
παγίδιον. Άνάτυπον. Δραχ. 10.
5· Ή χρήσις των μηχανών είς την καλλιέργειαν τοΰ χα-
πνοΰ. Άνίτυπον. Δραχ. 10.
6. Ό Ελληνικάς καπνός (καλλιέργεια καί έπεξεργαβΐα).
Δραχ. 40.
7. Τα ξενικά καπνά είς την 'Ελλάδα (Βιοτζίννα, Μπίρλ€ϋ
Ποΰρα). Δραχ. 50.
8. Ή Τΐχνητή άποξήρανσις των Ανατολικήν καπνών καί
ή βιοαηχανοποίησις τοΰ καπνο σπόρον. "Εκδοσις 1970 Δραχ. 30.
9. Αυτοκίνητον (μηχανισμός, όδήγησις, μικρσδλάβες, οδηγί-
ϊ*·· Δραα. 30.
Τα Ανωτέρω άποστέλλοντ αι ανευ ταχυ&ρομικών τελών κα¬
τόπιν έιιβάσεως τής άξίας των ή είς γραμμαιτόσημΛ είς τόν σν>γ-
Υθαφέα. Όδός Ευριδίκης 2 τ. τ. 508 Αθήναι. Τηλέφ. 739-2βΟ
και 732-968.
•Ανεκοινώθη υπό ■,ού ΰπουργοΰ Κοινωνικον 'Τπηρεσιών κ. Πάτρα
Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ ΠΡΟ'Υ'ΠΟΛΟΠΣΜΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ
Ε.ΟΑΑ 34,4 ΑΙΣ. ΜΙ^33 ΑΙΣ. ΔΡΑΧΜΩΝ
Ό Κοινωνικάς ΙΙρονπολογισμός
τού 1970 (700 ,τρίπου σελίδων)
(δοθή είς την θημοσιότητα υπό
τγ,Ο ίαοΐ'ργοΰ Κοινωνικών 'Τπη-
κ. Λ. Πάτρα. Δι' αυτού
Λαι στοιχεία διά 1.098 φο
οίίς χοινωνικής ποοστασίας (έκ
των οποίων 337 είναι φοοεΐς κοι¬
νιονικής άσφαλίσεοςΓ
2νγχεκρΐίΐένΌ>ς, κατά τό 1970
Οά διατεθή διά την κοινωνικήν
,ι6οοτ<ιοΐαν (άσφάλισιν — ΰγεί- αν — πρόνοιαν) ποσόν 33.015.000 000 δραχμών ε'ναντι 8.750.000. 000 δραχμών τοΰ 1961. Έπίσης, Τό .τοηοστόν τής δαπάνης έν σχέ λει μέ τό εθνικόν είσόδημα άνέρ χπαι διά τό τρέχον ετος, είς 14,4% έναντι 8,2% τού 1961 καί 11,8% τού 1966. Τα σννολικά ε- βοδα τών φοοέων κοινωνικής ά- «ιραλίβεως διά τό 1970 προβλέ- Λονται 2.Ί.604.0ΟΟ.Ο00 δραχμάς, έ: ναντ, 24.177.000.000. δραχμάς των ίξόδιον. "Οσον άφοοά τάς βχέβεις εΙσφορών ήσφαλισμένοι· τρόπον κατανομής τών κοινωνι¬ καί έργοδότου κυμαίνονται άπό 1 πρό; 1 ?("; 0 πρός 15, είς τό έ- ,τίχεντρον δέ είναι ή άναλογι'α χον ΙΚΑ (1 έογαζομένου πρός 2 ϊργοδότου). Είς την κλίμακα τοΰ χών .τόρων άκραία σημεΐα είναι Λφ' ενός μέν οί 17 δραχμές κα¬ τά κεφαλήν κατ' ετος τοΰ Ταμεί οιι Έπικουρικής Άσφαλίσεος Έρ γαιών Οίνοποιίας '/αί αί 154.386 δραχμές τού Ταμείον Χρηματι¬ κήν, ΜΕσιτών, Άντικουστών τοϋ Χρηματιστηρίου "Αθηνών. Τό Ι ΚΑ ?χ« κοινωνικόν πόρον κατά ήβφαλισμένον έξ 89 δραχμών έ- τηοίοις. Είς τό σύνολον των φο- ρέιον κοινιονικής άσφαλίσεως ύ- πρόβλεψις πλεονάσματος 1.425.0ΟΟ.0ΟΟ δραχμών, άλλά τα ίλλείιιματα 24 Ταμείον άφοροΰν ποσόν 444.000.000 δραχμών. Ό ά ριθμός τών συνταξιούχων έκ κυ- ρίας συντάξεως άνέρχεται είς 774,745 (1—1—1970) μέ την προσθήχην δέ 159.588 συνταξιού- χων τοΰ Δημοσίου τό σύνολον έκ χυρίας συντάξείυς δικαιούχον ά¬ νέρχεται είς 934.333. 'Επίσης λαμ 6άνουν έπικουρικήν σύνταξιν 169. 492 πρόσωπα. "Ητοι, γενικόν σΐ νολον οννταξιούχον: 1.103.825. Ή δυσμενεστέρα άναλογία ή οφαλισμένων πρός τόν αριθμόν των οννταξιούχων είναι 1 πρό; 1,14 χαί ή πλεονεκτικωτέρα τοΰ νέον Ταμείον Προσωπικού ΕΤΒΑ ίΐ πρός 57,5). Είς τό ΙΚΑ ή ά ναλογία είναι ίκανοποιητικής στά θμης: 1 πρός 4,27. Είς τόν κοινωνικόν προϋπολογι σμόν τού 1970 άναφέρονται καί 132 νοσοκομεϊα (108 κρατικά καί 24 ίδιωτικοϋ δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρος). Σύνολον έσόδων: 2.8Ο5.0Ο0.ΟΟΟ δραχμών καί εξαδα 2.972.000.000 δραχμών. (Τό ελ- λειιιμα καλύπτεται άπό τάς έπ1- χοοηγήσεις τοΰ Κρατικόν Προϋ¬ πολογισμόν). Έξ άλλον, οί 629 φοοείς κοιιονικής προνοίας άπαι- τοϋν δαπάνην 1.522.000.000 δραχ Ίώ». Είς σχετικάς δηλώσεις ό ΰπονρ γός Κοινωνικών 'Τπηρεσιών έχα οαχτήρισε την δημοσίευσιν (διά δεύτερον ί;τος) τοΰ Κοινιονικοΰ Προϋπολογισμοϋ ώς απόδειξιν έ- πιδιώξεων έκσυγχοονισμοΰ καί έκ δημοχρατισμοΰ. Τοία βασικά με γίθη αύξάνονται ποσοστιαίιος κατ ετος: ώ εθνικόν είσόδημα, τό υ ψος τοΰ τακτικοΰ προϋπολογισμοΰ χαι ή δαπάνη κοινωνικής προστα σίας. Ή αύξησις των διατιθεμέ νων ποσών διά την κοινωνική προστασίαν συντελεϊται υπό καθί στώς αυξήσεως τοΰ ποσοστοϊ τοϋ έθνικοΰ είσοδήματος, τού δια τιθεμένου δι' έπ^νδύσεις καί νο μκτματιχής σταθερότητος σχεδόν άπολ.ΰτου άφοΰ δ δείκτης τιμών καταναλωτοΰ κατά τα τρία τελευ ταία ϊτη έκυμάνθη ετησίως κα- τίι 2,4%, 1,7% ν.αι 0,3%. Είς την είσηγητικήν τού £κ θέσιν δ ύπουργός Κοινωνικόν ■τηηεβιών κ. Λ. Πάτρας άναφέρει, ίΐεταξΰ άλλον, δτι κατά τό 1970 8ά καταβληθούν συντάξεις (έ: των οργανισμόν άομοδιότητος το Ανωτέρω υπουργείον) ΰψονς 13, 'όβ.θθθ.θθθ δρχ. έναντι 11.283 000.000 τού 1969. Ή άνάλυσι των έσόδοιν καί διιπανώ,ν διά τή κοινωνικήν προστασίαν διά τ 1970 ί/χει ώς εξής: ΕΣΟΔΑ 34.442,5 έκατομμύςια δρχ., έκ των άποίονν 21.609 έκατομμΰρια *0Χ· εσοδα όργανισμών κοινωνι¬ κάς άσφαλίσεως άομοδιότητος τού υπουργείον Κοινονικών 'Τπηρεσι- δν> Όργανισμών Κοινιονικής Ά
σΨ«λ.ίσεως άρμοδιότητος Αλλον ν
•ιουργείονν 3.994,5 έκατομμ. Γ«-
νιχού Κρατικοΰ Πνθϋπολογισμού
8-839 έκατομ. Σύνολον: 34.442,5
Έντύς τού 1970 θά ψηφισθή ό 'Ασφαλιστικός Κώδιξ
οιξ θά ψηφισθή έντύς τού 1»70>. 305). ΙΙυοοσΓ.εστ,κοΰ Σιόματο'
ΛΙθικωτερον υσον άφοοα την ίατοι ι προς 18,85 (2.399 — 122) Έ·ι
κην περίθαλψιν τοΰ ΙΚΑ, είπεν πορίου Τροφίμον 1 ποός 'ΐ5 ;!
τι διερενναται τό θέμα τής άνα (2.950 _ 193). Άεροπορ.κής Έ
ιιοργανώσεως τοΰ συστήματος ία
Οΐκής πεοιθάλψεως, ό δέ διοικη-
ής τού ΙΚΑ, ό οποίος παρίστα-
ο μετ" εκπροσωπών τών άσφαλι
ιτικών όργανισμών, παραγογι-
ών τάξείον κλπ. είς την συγ-
;έντρωσιν, είπεν δτι έ'χονν κα-
.υφθή τα κενά άπό πλευράς πα-
'ολόγον Ιατρών, άλλά ύφίσταν-
;αι έλλείψεις είς τόν τομέα των
Ίδικοτήτον. 'Επίσης ανεκοινώθη
•τι. ήρχισε ή άπογραφή των ί-
δρνμάτων κοινωνικής προνοίας.
ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ
Αί σχέσεις εισφορών ήσφαλι-
σμένου καί έργοδότον «Ις τούς όρ
γανισμοϋς κυρίας άσφαλίσεως ε
>υν την εξής είκόνα:
ΙΚΑ. 1 είσφορά ήσφαλισμένοι)
τρός 1 έργοδότου, Προσοιπικοΰ
'εοοογικών Σννεταιρισμών 1: 1,
, Προσωπικού ΕΗΣ 1:2, Εύαγ
>>ελισμοϋ 1:1, Είδών Μονοπωλίου
:2, Ταμείον Τυπογράφων καί
Μισθοτών Γραφικών Τεχνων 1:1,
Τααεϊον Αγροφύλακος 1:2, Προ
οίπικού Άσφαλιστικής Έταιρεί
άς «Έθνική» Ταμείον Συντάξε-
ων Κοιν. 'Τπαλλήλιον 1:1, Ποο-
ωπικοϋ Έμπορικών ___ Βιομη-
ίανικών Έπιμελητηρίων 1:1,2, Ή
οποίων, Συγγραφέων, Μουσι¬
κήν 1:1, Ταμείον Συντάξείον
Έθνικής Τραπέζης 1:15, Κτηματι
κχιί Ελλάδος 0:15, Άγρο-π
κης Τραπέζης 0:1 :>, Αθηνών 1:
5, Ίονικής — Λαϊκής 1:2, ΕΤ
Β Α 1:2, ΔΕΗ 1:2,25, ΟΤΕ 1:5,
ΗΕΑΠ — ΕΗΕ 1:1,3.
:λλειμματικα
ασφαλι στικα ταμεϊα
Ταμεϊα κυρίας όσφαλίσεος πού
παρονσιάζονν διά τό 1970 ίλλείμ
ματα είναι: Εύαγγελισμού 1.324.
000 δρχ., Προσοπικού Έμποοικών
καί Βιομηχανικών Έ.τιμελητηρί-
ων 2.300.000, Συντάξεον Ήθο-
ποιών 2.900.000, πρώην Ίονικής
105.800.000, Άγροτικής Τραπέ¬
ζης 84.802.000, πρώην Αθηνών
42.683.000 (καί κλάδος Προνοί¬
ας 2.324.000), Ίονικής — Λαϊ¬
κής 5.692.000, ΟΤΕ 36.830.000,
ΤΈΒΕ 39.529000, Προσοπικοϋ
Εφημερίδων Αθηνών — Θεσσα
λονίκης 7.618.000, Έργατών Τύ
πον 1.714.000, Κληρικών (ασθε¬
νείας) 227.000, Βουλευτών 4.
651.000.
ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ:
Μισθίοτών Βιομηχανΐας Κ«-
πνοΰ 344.000, Προσωπικαΰ Αύ-
τονόμου Όργανισμοϋ Καπνοϋ
1.591.000 'Τπαλλήλον Κουρείον—
Κομμωτηρίοιν 1.948.000, «Γλαϋ-
κος» 869.000, Νομικών (ΐΙ.ΟΟΟ,
Έμπορικής Τραπέζης 2.925.000,
Συμβολαιογράφιον (Κλάδος Προ
νοίας) 10.039.000, 'Τπαλλήλον Ι
ΚΑ 4.100.000, 'Τδρεύσεος Θεσ¬
σαλονίκης. 153000.
ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ
ΣΤΝΤΑΞΙΟΤΧΟΙ
Ιδιαίτερον ενδιαφέρον παρουσι
άζει ό πίναξ σχέσεων άρίθμού ή-
σφαλισμένων καί συνταξιαύχων
τών διαφόρων Ταμεάον ΙΚΑ 1
συνταξιοϋχος πρός 4,27 ήσφαλι-
σμένονς (905.000 ήσφαλισμένοι
212.000 συνταξιοϋχοι).
Αύτοκινητιστών 1:7,38
(114.
'χατομ.
ΕΞΟΔΑ:
(δαπάναι) Όργανι-
σί*ων Κοινιονικής Άσφαλίσείος
"0-460 έκατομμύρια, Όργανισμών
ίλλων υπουργείων 3.701,1 έκατομ.
Γενικοΰ Κρατικοΰ Προΰπολογι-
"μοΰ 8.839 έκατομ Σύνολον: 33·
1)15,1 ίχατομμύρι».
0 ΑΣΦΑΛΙ ΣΤΙΚΟΣ
ΚΩΔΙΞ ΚΑΙ ΤΟ ΙΚΑ
'Εθίυτηθείς ό κ. ύπονργός Κοι
■Μ'>νιχών 'Τπηοεσιών διά τό ση
ιιεΐον εί; τό οποίον ευρίσκεται τύ
®'μη τοΰ «Άσφαλιστικοΰ Κώδι-
χ°ς», Ιδοκίε την εξής άπάντη-
σιν: «'Επαναλαμδάνο) δήλωσιν
Τ°0 χ. πρωθυπουργόν, δτι ό Κώ-
000 άσφαλισμένοι, 15.481 σ*ντα-
ξιοΰχοι).
Τνπογράφιον καί Μισθοτών
Γραφικών Τεχνων 1:4,14 (16.
991 — 4.100).
Επαγγελματιαι καί Βιοτεχνών
Ελλάδος 1:3,11 (217.000 — 69
700). Έμπάοων 1.3,48 (40.056—
11.500).
Έπιχειρηματιών Κινηματογρά
φων 1:13 (1.131 — 87).
Νομικών: 1:1,92 (18.758 — 3.
788). ΤΣΑΤ ('Τγειονο.μικών) 1:
3,43 (19.500 — 5.680).
Μηχανικών — Έργοληπτώ
Δημόσιον "Εργο>ν: 1:4,54 (13.
726 ___ 3.025). Έργατών Τύ¬
πον: 1:1,87 (754—403). Κληρι¬
κών 1:2,43 (8.154 — 3.353).
Ποοσοπικοΰ Εφημερίδων Άθη
ν(7)ν — Θεσσιάονίκης 1:2,24 (1
Π6 — 499). ΗΕΛΠ — ΕΗΕ
1· 1,14 (4.290 —- 3.758) ΟΤΕ
1:6,95 (18.481 — 2.659) ΔΕΗ
1:3,30 (12.500 — 3.750) Όογά
νο)ν Άγρο<τυλ.ακής: 1:8,19 (8.18- __ 1.000). Κοινοτικόν 'Τπαλλή λον 1:4 (8.000 — 2.000). Ή θοποιών, Συγγραφέίον, Μονσι κων καί Τεχνιτών θεάτρου: 1: 3,7 (4.479 — 1.458), κ.δ. Είς τόν ΟΓΑ ή άναλογία εί¬ ναι 1 συνταξιοϋχος πρός 1,12 ή σφαλισμένονς (2.100.000 ήσφαλι- σμ^νοι __ 410.000 συνταξιοΰχοι). Έπίσης είς τόν Λογαριασμόν Ά ο-φαλίσεος Καλλιτ?χνών ^ νπάγον ται 34 σννταξιοΰχαι καί είς τα Ταμείον Άσφαλίσεος Βονλειτών 589 συνταξιοΰχοι. ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ _ >
Ή κλίμαξ σχέσεος άριθμοΰ η-
σφαλισμένον καί οΐΓνταξιούχον έ¬
πικουρικής άσφαλίσεος κυμαίνεται
μεταξύ 1:18 καί 1 πρός 19. Ά-
κραϊα παραδείγματα: Ταμείον
Έπικοΐ'ρικής Άσφαλίσεικς 'Τπαλ
λήλον Κρεοπολείων 1 στ'νταξιον-
χος .τρός 16,99 ήσφαλισμένους.
(8.255 ήσφαλισμένοι — 486 συν
πιχειρήσείος 1 πρός 15,03 (5.500
— 366).
Είς τό Ταμείον Έπικουρικής
Ασφαλίσεος Προσωπικού Όργα
νισμών Κοινο>νικής Άσφαλίσεως
ή άναλογία είναι 1 πρός 3,63
11.800 ήσφαλισμένοι — 3.252
συνταξιοΰχοι). Έογατών Μετάλ
λον 1 πρός 5,73 (34.000—5.934).
Καπνού 1 πρός 2,02 (5.100 —
2.525). Κλωστοϋφαντουργίας 1:
1,26. (30.931 — 11.786). Δομι-
κών καί Ξυλονργικών Εργασιών
1 πρός 9,68 (120.000 ήσφαλ. __
12.400 σννταξ.). Μισθίοτών έστι
ατορίον 1 πρός 2,53 (1.900 —
750). Ποοσο>πικού Ταιιείου Νο¬
μικών Ι ποός 1,18 (97 -*- 82).
Σνιιδολαιογοάφιον 1 ποός 2,01
1.330 — 661). Μετοχικοΰ Τα-
αείου Πολιτικών 'Τπαλλήλοιν 1
πρός 1,40 (73.600 ήσφαλισμένοι
— 52.000 συνταξιοΰχοι). Ή άνα
λ,ογία γιά τα ΐπικουρικά ταμεϊα
των νπαλλήλων διαφόρον υπουρ
γείον κυμαίνεται μεταΗΰ 1:1,22
καί 1: 1,50. 'Επίσης είς τό Επι
κουρικόν Ταμείον Χοροφυλακής ή
άναλογία είναι 1 πρός 4,93 (22.
400 — 4.544) καί Άστννομίας
Πόλεων 1 πρός 7,22 (9.079 .__.
1.340).
Ο Α ΡΙΘΜΟΣ
ΤΩΝ ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ
Τό σύνολον τών ήσφαλισμένον
είς τούς όργανισμούς κυρίας ά¬
σφαλίσεως άνέρχεται είς 3.540.
423. έκ των οποίων 774.745 εί¬
ναι συνταξιοϋχοι. Τό σύνολον
των ήσφαλισμένοιν είς όργανι¬
σμούς έπικουρικής άσφαλίσεως
613.139 (συνταξιοΰχοί 169.492).
Είς τοΰς όργανισμοΰς καί κλά-
δους νγείας είναι άμμέσως ήσφα
λισμένοι 3.513.755 πρόσωπα καί
4.038.310 έμμέσως. Οί ήσφαλι¬
σμένοι κλάδων καί όργανισμών
Προνοίας είναι 305.263. ΟΊ αριθ
μοί αύτοι άφοροΰν τούς όργανι¬
σμοΰς άρμοδιότητος τού ύπουργεί
ου Κοινωνικών 'Τπηρεσιών.
Οί όργανισμοί καί οί κλάδοι
ΰγείας ιιέ την Μεγαλυτέραν δύνα
μιν είς αριθμόν ήσφαλασμένον (ά
μέσιος καί έμμέσ(ος) είναι ΟΓΑ
4.000.ΟΟ0 (2.1000.000 άμέσω.ς ή¬
σφαλισμένοι καί /αί 1.900.000 έμ
μέσος), ΙΚΑ 2.380.000 (980.000
— 1.400.000) καί ΤΕΒΕ 647.
000 (217.000 — 430.000). "Ητοι
οί τρείς αύτοι οργανισμόν καλύ
πτονν άπό πλευρά- ήλικίας 7.027.
000 ατομα. "Αλλα μεγάλα ταμεϊα
νγείας είναι: Προσωπικόν ΣΕΚ
52.460, Άστννομίας Πόλεων 34.
849, Ταχυδρομικοί) Προσωπικού
21.973, ΤΑΠΟΤΕ 45.163, ΤΑΚΕ
28.800, ΤΣΑ-Τ- 37.268, ΔΕΗ
42.050 κ.δ. Τα Ταμεϊα 'Τγείας
Τραπεζών αντ» των 55.000 άτό-
μων.
"Οσον άφορα τούς ήσφαλισμέ
νους είς όογανισιιονς καί κλά-
&ους Προνοίας άνέρχονται είς 305
263. Τό μεγαλύτερον ανθρώπινον
δτ>ναιιικόν
Προνοίιις
95.000, Προσωπικού Έιιπορικών
Καταστημάτων 37.963, Όπλιτών
Χο>ροφνλακής 19.759, Τυπογρά-
φΐι>ν 16.991, Έλληνικής Ήλεκτρι-
κης Έταιρείας 12.900,
12*551, ΛΕΗ 12.500, Ξενοδοχού-
παλλήλων 9.470, ΤΑΚΕ 8.150,
κ.α.
Όργανισμοί 'Τγεϊης διά τοΰς
όποίους δέν υφίσταται έργοδοτι-
κή εΐσφορά είναι:
Τό Ταμείον 'Τγείας Δικηγόρον
Έπαρχιών, ό Ένιαϊος Δημοσιο-
γραφΐκός Όργανισμός Έπικονηι
κης Άσφαλίσεως κ.ά. Περιθάλ¬
ψεως, δ κλάδος 'Τγείας Άστυ
νομίας Πόλεων, τό Ταμείον 'Τ¬
γείας Ταχυδοομικού Ποοσιοπικοϋ
καί τό Ταμείον Προσωπικού Έ-
θνικοϋ Τυπογραφείον.
Κοινωνικάς πόρος νφίσταται
διά 30 όργανισμοΰς καινων<κής ά σφαλείας καί εΐδικαί είσφορα διά 30 έπίσης όργανισμούς. ΑΛΛΩΝ ΤΠΟΤΡΓΕΙΩΝ Είς αλλα ύπουργεϊα ΰπάγονται 97 όργανισμοί κοινωνικής άσφα¬ λίσεος (80 είς υπουργείον Έογα σίας έκ των όποίο>ν 78 είναι Κεφ.
Άποζημιώσεως Φοοτοεκφορτω-
τών, 10 είς τό υπουργείον Έθντ
κης Αμύνης καί 7 είς τό υπουρ
γείον Ναυτιλίας). Οί πλέον ση-
μαντικοΐ όργανισιιοΐ αυτής τής κα
τηγορίας είναι:
Όργανισμός Άπαβχολήσεως
Εργατικόν Δυναμικόν (ΟΑΕΔ).
"Εσοοα διά τό 1970 1.928.733.
000 δρχ. "Εξοδα 1.814.579.000,
Ναυτικόν Άπομαχικόν Ταμτϊον
"Εσοδα 692.560.000. "Εξοδα 002.
791.000, Μετοχικόν Ταμείον Στοα
Εσοδα 396.000.000. "Εξοδα
396.000.000. δρχ. ΟΙκος Ναύτου
"Εσοδα 24Κ.886.000. "Εξοδη 162.
886.000. Έργατική Έστία 152.
000.000 — 168.000.000 δρχ.
ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ
Οί τριάκοντα έννέα όογανισμοί
.σφαλίσίως, άρμοδιότητος
ιοΰ νπουργείου Κοιν. 'Τπηρτσι
'έχοιιν: Τό Ταμείον
Δημόσιον 'Τπαλλήλίον
ΟΙ ΕΡΙ06Ι0ΜΗΧ ΑΝ ΟΙ ΔΙΑ ΤΑ
ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΞ. ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΕΠΙ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
Καί οί έριοδιομήχανοι έκφρά-
ζουν άντιρρή<τεις επί τών ληφθέν των προσφάτιος υπό τού Συμβου λίου Έξωτερικοΰ Έμπορίου νέ¬ ον μέτρων επί τών είσαγωγών, δια τών οποίον μετατάσσονται τα εοια καί τα νήματα, ΰποκεί- μενα τοϋ λοιποϋ είς μεγαλυτέ¬ ρας .αροθεσμίας διακανονισμοΰ. Επί τοΰ θέματος αυτόν ό Σύν- δεσμος Έριοβιομηχάνον θά προ¬ βή είς σχετικόν διάβημα ϊντός των προαεχώιν ημερών πρός τού; άρμοδίους υπουργόν;. Κατά παρασχεθεί<κις άστραλείς πληροφορίας, είς τό ύπ' αυτού ύ ποβληθησόμενον ΰπόμνημα, θά ΰ πογραμμίζο>νται ειδικώτερον τα
εξής: ΑΙ προσφάτως θεχτπισθεϊ-
σαι μεγαλ.ύτεραι προθεσμίαι δια-
κανονισμοϋ τών είΐταγομένίον πρώ
«όν ΰλών καί ίριονημάτων, θά
πλήξουν τόσον τα κλωστήρια, δ
σον καί τάς ώργανωμένας ύφαν
τονργικάς μονάδας, ή παραγωγή
τών όποίο^ν, ώς γνωστόν, ύπερκα
λύπτει τάς ανάγκας τής έσωτερι
κης άγοράς. Τούτο δέ διότι:
Αί νέαι ευνοικαί προϋποθέσει;
ρίσαγωγής έπιτρέπουν τού λοιποί
είς τοΰς ενδιαφερομένους νά ε'ισά
γουν ερ<α καί νά τα τΉΐοΰάλλαυν είς νηματοποίησΐ· καί ΰφανσιν (φασόν) είς τάς πολυαρίθμους σχετικάς έπιχειοήσεις (νηματονρ γεϊα καί ΰφαντήρια) μέ άποτέ- λεσμα την έντασιν τού ύφισταμέ νού ήδη όξυτάτου άνταγοινισμοΰ τιι>ν ωργανοίμένων έγχωρκον φο-
ρέον τής άντιστοίχου δραστηριό
Τα ύφαντήρια, έπωφελούμενα
της εύκαιρίας θά άπαιτούν έπι-
μηκυνσιν των ηδη μακρών ιροθε
σμιών πληρωμής τώ,ν υπό τών έλ
ληνικων νηματουργείοιν προσφερο
μένων νημάτων.
'Τπό τάς συνθήκας αύτάς, τονί-
ζ*ι ό Σύν&εσμος Έριοβιομηχά-
νων, οί ώργανωμίνοι φορεϊς τού
κλάδον, οί δποϊοι άντιμετωπίζουΛτ
άπό μακροΰ σοβαρά προβλήματα,
«ΐ'νεπεία τής άνοδικής πορείας
την όοτοίαν άκολουθοΰν αί είσαγω
γαί ύφασμάτοιν έξ έρίοΐ', κινδυ-
νεΰονν νά δδηγηθοΰν είς δλοκλη
Οίοτικόν άφανισμόν.
ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΟΝ ΚΑΜΠΗΗ ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟΗ ΚΑΙ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΩΝ ΧΟΡΟΝ
ΙΙΟΣΟΣΤΩΣΕΙΣ
ΔΙ ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΝ
Ποσο—ώσεις διά σειράν ελληνι¬
κόν προϊόντων, των οποίων ή εί-
σαγςιννή είς Γαλλίαν έτέλει υπό πό
σοτι,κον περιορισμόν, παρεχώρηοαν
αι άρμό&ιαι υπηρεσίαι τής χώρας
αυτής, βάσει τής (η»μφ(ονίας Συν¬
δέσεως τής Ελλάδος μετά τής Κοι
νης Άγοράς. Αί ποσοβτώοεις αύ-
τ<»ί, αί οποίαι ίσχύουν διά τό 1970 άφοοούν κυρίως είς Ιχθυηρά, ντο- μάτες. ί>·(.νκοκκα, κηπεντικά, νω-
ΐά κιιΐ λοτι/ψυγμενα φροΰτα, χυ-
μονς κ.δ. Σχετικώς τό υπουργείον
Εμπόριον ένημέρωσε τα Έπιμελη-
τήρια καί τάς ένδιαφερομένας όρ-
γανώσεις.
Η ΕΦΕΣΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΕΠΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗ!
"Οταν ή προσφύγη τού φορο-
λογακμένου στρέφεται κατά περισ¬
σοτέρων πράξειον τοΰ Οίκονομι-
κοΰ Έφόρου περί έπιβολής προσ
τίμου καί έπιδιώκη την εξαφά¬
νισιν αυτών, τύ ϊ'κκλητον τής α¬
ποφάσεως πού εξεδόθη επί τής
προσφυγής αυτής, έν σχέσει μέ
τόν προσφνγόντα, έξαρτάται ά¬
πό τό συνολικόν ποσόν, είς τό ό
ποίον τό πρωτοβάθμιον δικαστή¬
ριον προσδιόρισε τα έπιβληθεντα
ταξιοΰχοι). Ταμϊίον
Λαλλήλων 'Τπονργείον
"Εργων 1 Λθάζ Ι».63 <5·683 "" Δημόσι τού. ι ργ Λν, έ'χουν διά τό 1970 συνολικά «τάδα 17.298.477.000 δρχ. καί ε¬ ξοδα 16.747.883 δρχ. Έκ τών έ- ξόδιον αί παοοχ«ί συντάξεων κα- λύπτουν 11.573.047.000 δρχ., Πηο νοίας 526.965.000, Ασθενείας 3. 829.Ο30.00Ο δρχ., δαπάναι διοική σεως 684.081.000 δρχ. Οί 56 δρ γανισμοί έπικουρικής άσφαλίσεως έ'χουν ίσοδα 2.788.899.000 δρχ. καΐ εξοδα 2.221.736.000. Τα 26 ίνπικουρικά Ταμεία Δημοσίων 'Τ παλλήλων εχουν εσοδα 1.600.042. 000 όρχ. καί εξοΰα 1.464.259. 000 δρχ. ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΪΑ Τα 108 κρατικά οσοκομεία ε¬ χουν Ισοδα, κατά τό 1970, 2.205. . >*. έκ πάσης φύσεοις πή
γών καί εξοδα τού ίδιον υψους.
Τό προβάδισμα εχουν τα εξής νο
σηλεντικά Ίδρύματα: Νοσακομεί
όν Νοσημάτιον Θώρακος Αθη¬
νών 172.151.000 δρχ., Βασιλεύς
Παΰλος 119.569.000, θεοαπεν-
τήριον Ψ>χικών Παθήσεων Α¬
θηνών 107.253.000, Γεν. Νοσοκο
μείον Αθηνών 100.000.000, Ψυ
χιατρεΐον Λέρον 99.999.000. Τα
νοσηλευτικά ίδρΐ'ματα Ίδκοτικοΰ
Δικαίου (24), εχοΐΛ· σύνολον έσό
δο>ν 644.485.000 δρχ. καί έξόδων
721.622.000 δρχ. Τό προβάδισμα
άνήκει είς τα ίδρύματα: Εΰαγγρ
λισμάς (ίίοδα 134.409.000 δρχ.,
εξοδα 159.865.000). Άντικαρκινι-
Πειραιώς (εσοδα 58.107.000, ε¬
ξοδα 58.107.000), Μαιεντήριον
«Μαρίκα Ήλιάδη> (52.573.000,
61.732.0001, Άσκληπιεΐον Βού-
λας ΕΕΣ (49.610.000 — 65.519.
000), Απόστολος Παΰλος (49.
144.000 — 49.141.000).
ΙΛΡΤΜΑΤΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Διά τό σύνολον τών ίδρυμάτων
Κοινιονικής Προνοίας (Δημοσίας
Αντιλήψεως, Προστασίας Άνα-
πήρων, Παι&ικής Προστασίας), η
τοι 629., προβλέπονται ?σοδα 1.
511.865.000 δρχ. καί εξοδα 1.521.
603.000 δρχ.
Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
Ό προϋπολογισμός τού έ'του;
1970 τής «Βαβιλικής Προνοίας*
άνέρχεται είς 454.000.000 (εσοδα
330.Ο00.00Ο δρχ., άνάληψις δια-
Οεσίμιον 118.000.000 δρχ., δαπά¬
ναι οργανώσεως καί λειτουργίας
ίδρυμάτοΛ· 342.307.000 δρχ. Συμ
μετοχή εί; κρατικά προγράμματα
28.286.ΟΟ0, σνμμετοχή είς προ¬
γράμματα όμοειδών όργανώσεων
καί ίδρυμάτοιν 56.636.000, γενικά
εξοδα 18.771.000, άποθεματικά 8.
οοο.οοο).
Ό προύπο/.ογισμός τού Κέντρου
Βρεφών «Ή Μητέρα» άνέρχεται
είς 14.461.055 δρχ., καί τοΰ Βα
σιλικοΰ Ίδρύματος είς 158.924.
314 δρχ., δ προϋπολογισμός τοϋ Έ
θνικού Ίδρύματος Άποκαταστά
σεως Ανάπηρον είς 41.389.000
δραχμάς.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ
Τό προσωπικόν των άσφαλιστι-
κών δργανισμών, τών ΰπαγομένιον
είς τό υπουργείον Κοιν. 'Τπηρε
σιών, άνέρχεται είς 14.854 δτο-
μα (7.436 μόνιμον καί ϊκτακτον).
Προσωπικόν Συντάξεως, 2.145,
διοικητικόν προσωπικόν ύγείας 3.
520 έπιστημονικόν προσωπικόν, 1.
139, νπηρετικόν 43.
ποόστιμα. Δέν έξαρτάται, χο>ρι-
στά, άπό τό ποσόν εκάστου τών
ανωτέρω προστίμιον. Διότι είς
την περίπτωσιν αυτήν αντικείμε¬
νον τής διαφοράς αποτελεί τό (ΐύ
νολον των επι Κληθέντων προστί-
μίυν καί ?ίχι τα κατ' Ιδιον πρό-
στιμα.
Αντά εδέχθη ή δλομέλεια τού
Συμβονλίου τής Έπικρατείας διά
τής ΰπ' αριθμόν 1099)70 ('ιποφά
σεώς της έρμηνεύουσα την διάτα
ξιν τής παραγράφου 1 τοϋ δρ-
θρου 165 τού Κώδικος Φορολογι-
κής Δικονομίας. Ή διάταξις δ-
ρίζει, δτι «είς εφεσιν ύπόκεινται
αί δριστικαί άποφάσεις των προ»
τοβαθμίιον φορολογικών δικαστηρί
ών, έφ' όσον τό ποσόν τής δια¬
φοράς δνευ τών παρομαρτούντων
προσθετοσ φόρων καί · προσαυξή-
σεων, ΰπερβαίνει τάς 5.000 δρα
χμών».
Τό Συμβούλιον τής Έπικρατεί
άς έπελήψθη τοϋ ξητήματος κα¬
τόπιν αΐτήσεως άναιρέσεως, ασκή
θείσης υπό ομορρύθμου έταιρεί¬
ας κατ' άποφάσεοις τοΰ Μονομε-
λούς Προ>τοβαθμίου Φορολογι¬
κόν Δικαστηρίου Αθηνών. Δι'
αυτής είχε γίνει έν μέρει δε-
κτή ή υπό τής άναιρεσειούσης ά
σκηθείσα προσφύγη κατά τεσσά-
ρων πράξειον τοΰ οίκοΛ'ομικοϋ έ¬
φόρου περί έπιβολής είς βάρος
της προστίμου δι' υποβολήν άνα
κριβον δηλώσίίον άφορωσών πω
λήσεις διαμερισμάτοον πολ.υκατοι-
κίας. Ή αίτησις άναιρέσειος ήλ¬
θεν έν(όπιον τού Β' τμήματος τοΰ
Σ. τ. Ε., τό οποίον ομως διά
της ύπ' αριθμόν 2781)69 αποφά¬
σεως τού, παρέπεμψε την υπό¬
θεσιν είς την δλομέλειαν πρός έ-
πίλνσιν τοΰ χαρακτηρισθέντος ώς
γενικωτέρας σημασίας ξητήμα-
τος, αν διά τό έκκλητόν ή μή
τής προσβαλλομένης αποφάσεως
θά ληφθή ύπ' όψιν χωριστά τό
ποσόν εκάστου τών έπι6ληθέντων
προστίμων ή τό συνολικόν πο¬
σόν των.
Σημεκοτέον δτι είς την παρα-
;·έμ.τοΐ'σαν απόφασιν τού τό Β'
Τμήμα είχεν εισηγηθή ρ'ις την ό
λομέλ.ειαν, κατά πλε·ιοι)»ηφίαν, τα
εξής:
Διά τό έκκλητόν τής άποφά-
σεοίς λααβάνεται ΰπ' όψιν τό <τυ νολικόν ποσόν των έπιβληθρντον προστίμον, μόνον ίηαν, κατά την κρίσιν τοϋ κατ' αναίρεσιν δικά ζοντος δικαστηρίου, αί διά μιάς προσφύγη; προσδληθεϊσαι πςκχ- ξεις περί έπιβολή; των έν λόγω προστίμων είναι σνναφεϊς. Άντι θέτως, δταν δέν σνντρέχει ή προ υπόθεσις αυτή, τό έκκλητόν τής αποφάσεως κρίνεται χιορκΐτά έκ τοΰ ποσοΰ εκάστου τών έπιβληθέν των προστίμων. ΤΟ ΟΡΙΟΝ ΕΓΤΤΉΣΕΩΝ ΤΟΤ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ Κατά πρόσφατον σννεδρίασιν τής Έπιτροπής Σνντονισμοΰ Οί- κονομικής Πολιτικής, συνελθούσης ίοιό την προεδρίαν τοΰ ύπονργοΰ Συντονιομοΰ κ. Ν. Μακαρέζου, ένε κριθη ή συμπλήρωσις τής χορη νηβείσης έγγτιήοεως τού 'Ελληνι- κοΰ Δημοσίου πρός τάς Εμπορι¬ κάς Τραπέζας διά την παρ' αυτών χρηματοδότησιν τής Βιοτεχνίας, μέχρι συνολικοΰ ποσοΰ 1.200.000. 000 δραχμών, ώς έπίσης καί ή κα τανομή τοΰ ποσοΰ τούτου κατά Τράπεζαν. ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ. Οί δροι τού έμ πορίου στρέφονται όλονέν καί πε ρισσότεοον είς βάρος των ύπανα πτύκτ(ι>ν χωρών. Συνχρόνίος τα
πλούσια κράτη χαλαροινονΛ· την
προσπάθειαν, την οποίαν ΐΐχαν ά
ναλάβει πρό δΐκ.απενταετ&ις περί
που πρός βοηθεία τών πτα>χών.
Τό χάσμα μεταξύ άν«πτνγμΐνο)ν
καί ύπαναπτύκτων άντί νά σμικρύ
νεται μεγαλώνει. Μερικά άνησυ-
χητικά δ-εοομένα είναι τα εξής:
— Ό ονκος τών διεθνών έμ¬
πορικών άνταλλαγών αΰξάνει άπό
ετου; είς ίτος, άλλ' επί άποκλει-
στιχή ώφελείμ των άνεπτυγμένων
χωρών, αί οποίαι πραγματοποιοΰν
τώρα τα 80% τού σννόλου τών
παγκοσμίων έξαγοιγών. Ή άξία
των έξαγωγών των {ιπαναπτύχτων
χωρων μειοΰται συνεχώς ώ; πο-
σοστόν τού συνάλου ?πεσε ά-ΐό
31% τοΰ σύνολον κατά τό 1950,
είς 19,9% κατά τό 1967.
— Αί πλούσιαι χώοαι σνναλλάσ
σονται μεταξύ το>ν κυρίως. Τα
75% τών έξαγωγών τοιν πηγαί-
νονν είς άνεπτυγμένας χώρας.
ΆντιΘέτο); αί ΰπανάπτυκτοι χώ-
ροι δέν άνταλλάβσονν μεταξύ των
παρά μόνον τα 20% τών σννόλου
των έξαγωγών των.
— Ή άξία τών εΐσαγωγών
τών έν άναπτύξει χωρών αύξάνει
πολύ πιό γρήγορα άπό την αξίαν
των έξαγωγών των. "Ετσι τό ϊλ
λειμμα τοΰ έμπορικοΰ των ίσοζυ
γίοι> αύξάνει άπό ετους είς ?τος.
Τό 1967 άνήρχετο εί; 7,9 διοεκα
τομμύρια δολλάρια. Τό Ιδιον ετος
τό σύνολον τής υπό τών πλούσι¬
ον χο>ρών παρεχομένης βοηθείας
άνήόρχετο είς 11 δκτεκατομψιύρια
δολλάρια. Τό μεγαλύτερον μέρος
τής βοηθείας εχρησιμοποιείτο α-
ρα υπό των ύπαναπτύκτων πρός
κάλυψιν τοΰ έλλείμματος έκ των
συναλλαγών των μέ τάς άνεπτυ-
γμένα; χώρας.
— Είς ωρισμένας περυηώσεις
τα έξωτερικά δάν*ια τα σνναπτό
μενά σήμερον υπό τών ΰπαναπτύ
κτοίν χωρών, χρησιμοποιοϋνται μό
νόν πρός εξόφλησιν παλαιοτέρων
χρεών. Έντός ολίγον αυτή αυτή
ή Διεθνής Τραπέζα θά εΐσπράττει
περισσάτερα άπό τάς ΰπαναπτύ-
κτους χώρας υπό μορφήν τόκων
καί έξοφλή<τεων άπ' δτι Θά τούς δίδει υπό μορφήν δανείον. — Τό σύνολον τών πόρων οί όποίοι τίθενται {«πό τών άνεπτυ¬ γμένων είς την διάθεσιν τώγ ύπα ναπτύκτων χωρών, υπό μορφήν δα νείων καί δωοεών, αντεπροσώ¬ πευε τό 1961 σχεοόν τό 1% τού Άκαυαρίοτου Έθνικοΰ Προϊόντος τών άνεπτνγμένων χωρών. Τό 1967 6έν αντεπροσώπευε παρά μό νόν τα 0,75% τούτου. Άντί νά ΰ πάρχη έντασις ύπάρχει έλάττοκΗς τής προσπαθείας πρός βοήθειαν τών ύπαναπτύκτον. Είς την τελευταίαν ετησίαν εκ θέσιν τή< Διεθνοΰς Τραπέζης άνα φέρεται δτι αί διεθνεΐς νομισμα- τικαί κρίβεις καί τα προβλήματα τα όποϊα άντιμετωπίζονν ώριοιμέ ναι πλούσιαι χώραι μέ τα Ισοζύ για πληρωμών των, τάς κάμνουν νά ληοιμονούν τάς ύποχρεώσεις τοιν πρός τάς ύποχρεώσεις των πρός τάς ΰπαναπτύκτους χώρας. Πράγματι, αί χώραι, αί δποία* εί χαν δι<σικολΐας αέ τό ίσοζύγιον πληρ,ωμών των, αί Ηνωμεναι Πό λιτείαι καί Μεγάλη Βρεταννία άνέστειλαν την παροχήν βοηθείας βάσει διμερών συμφωνιών κατά τό 1968. Επί πλέον, άπό τό παρελ Θόν ετος αί Ηνωμεναι Πολιτειαι άπαιτούν νά γίνωνται αί έξοφλή σεις τών χρεών τής άγροτικής 6ο ηθείας είς δολλάρια καί άχι εί; τό νόμισμα τοϋ δανειζομένον κρά τους. Αί όφειλέτριαι χώραι θά ό- φείλνθνν δρα νά ΟΐΊσιάξονν πρός έξύρμησιν τών χρεών των ίνα μέ ρος τοΰ συναιλλάγματος, τό όποί όν, θά άποκτούν άπό τάς έξαγω- γάς των. Τούτο σημαίνει δτι θά τούς μένη άκόμη ολιγώτερον δια θέσιμον συνάλλαγιια πρός αγοράν έκ τοΰ έξωτεριχοΰ μττχαΛη.κού έξο πλιοιμοΰ απαραιτήτου διά την έκ βιομάνισίν των. Τό σοβαρώτερον δμως άπό δλα είναι ότι αί χώραι αί οποίαι ζοΰν έκ τής πωλήβε(»ς είδών τού πρω τογενοΰς τομέως τής παραγωγής είναι ν.εκλεισμέναι έντός ενός φαύ λου κύκλου. Αΰξάνουσαι την πά ραγωγήν καί τάς έξοτγωγάς τού, 6λέπουν την άξία τών έξαγω-γών των νά μένη στάσιμος ή καί νά μειοΰται, έφ' όσον αί τιμαί των προϊόντων των πίπτουν έντός τής διεθνοΰς άγοοάς. Αύτό σνμβαίνϊΐ α έ τόν σϊτον τής Άργεντινης, τή ζάχαρι τού Περοϋ, τόν καφέ τής Βραζιλίας, τόν χαλκόν, καί τόν λενκοσίδηρον τής Χιλής καί τής Βολιβίας. "Οσον μεγαλυτέρας πό αότητας αυτών τών προϊόντων προσφέοουν είς την διεθνή αγο¬ ράν, τόσον αί τιμαί των πίπτουν, τόσον ολιγώτερον σννάλλαγμα είσοτράττουν οιαί τάσα όλιγαιτερα μηχανήματα (των δποάον αί τι- . μαί άνεβαίνουν επί πλέον) είναι Ι είς θέσιν νά άγοράσουν. ΧωρΙς ιιηχανήματα δέν ήμπορούν νά έ- ξοπλίσοΐΛ' έργοστ«<τια καί νά έν.- βιομηχανισθοΰν. Δέν τούς μένει δλλη λύσις π<ιρά νά παράγουν ά κόμη μεγαλντέρας ποσότητας ά- γροτικών καί μεταλλευτικών προϊ όντων καί νά βλέπονν τούς δροιις τοΰ έ,μπορίον νά στρέφιονται άκό μη περισσότερον εναντίον των. Ώς άντιλαμβάνεται τίς ή κα τάστασις αύτη δέν είναι δυνατόν νά συνεχισθή έπ' άπειρον. Οί πτω- χοΐ λαοί τής γής κάποτε θά έπα- ναβτατήσουν εναντίον τών πλουσί ών τούς όποίους ήδη κατηγοροΰν ώς έκμεταλλετ.«τάς. Τό δπλον, τό οποίον ϋχουν είς χείρας των, εί¬ ναι ή άνακοπή των έξαγωγών των αί οποίαι άντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα τής παραγωγής πρώ των ΰλών τοΰ κόσμον. Εάν κάπο τε ό κόσμος διαιρεθή καί τινΐικά είς τα ούο —ούσιιονστικά είναι ή¬ δη διηρημένος είς τό Βόρειον Ή μισφαίριον τής άφβονίας καί είς τό Νότιον 'Ημίβφαίριον τής πεί- νης— οί άνεπτυγμένοι είναι δι·να- τόν νά ευρεθούν είς πολΰ δύσκο λον θέσιν. Εάν αί ΰπανάπτιιν.τοι χώραι συμφωνήσοι«ν μεταξΰ των καί σταματήοΌυν τάς έξαγο>7άς
πρώτων ΰλών πρός τάς άνεπτνγμέ
νας Χώρας, δλόκληροι βιομττχανι
κοΐ κλάδοι, εάν δχι έθνικαί ο'ι-
κονομίαι, των άνεπτνγμένων θά
παραλύσουν άπό τής μιά; ημέρας
είς την άλλην. Τό τί είναι δυνα
τόν νά επακολουθήση, μόνον φαν
τασία έπΐΛτημονικοΰ {ΐυθηστοριο-
γράφου ημπορεί νά τό συλλάβη.
Σήμερον είναι αδύνατον νά φαν
τασ'θώμεν μίαν «απεργίαν» ΰπα-
ναπτύκτων χωρών». Είς τα μέ<τα τού παρελθόντο; αϋδνος, δμως, οί πρωτοι κεφαλαιοκράται δέν ήμ- ποροΰσαν έπίστις νά φαντασ&οΰν ομαδικήν απεργίαν των έογατών των. .Η ανθρωπίνη έργασία άφθο νοϋσε τότε όπως άφθονεΐ σήμερον ή παραγωγή τοΰ πριοτογενοΰς το μέως τής παραγονγής. Οί κεφα λαιακράται τής έποχής ίκείνης έ- νόμιζαν, ότι 6ά είχαν πάντοτε είς ■την διάθεσιν των εργάτας άρκου- μένους είς ημερομίο-θια κειμενόμε να πέριξ τοΰ όριον έπιβιώσεως. Σήμερον οί άνεπτνγμένοι τής γής βαυκαλίζονται μέ την έλπίδα, δτι οί ΰπανάπτικτοι θά σνμβιβάζονται πάντα μέ την έξαθλίωσίν των. Πιεζόμενοι άπό τα τρέχοντα προβλήματα τοϋ Ισοξυγίου πλτκ?ο>
μών ή τής νομιβματικής καταστά
σεως τής χώρας τιον, είναι κατα
νοητόν πώς οί λαμβάνοντες τάς
άποφάσεις είς τάς άνεπτυγμένας
χώρας τείνουν νά άγνοήσουν τη
μακροχρόνιον πρόβλημα τής ΰπα-
ναπτύξεως ενός μέρους τοχθ πλα
νήτου. Τό ακατανόητον είναι πώς
άγνοοϋν τα βραχνχρόνια ώφελή-
ματα, τα δποϊα συνΐπάγεται διά
τάς χώρας των ή βοηθεία (είς
δάνεια καί δωρεάς) πρός τάς ΰ
παναπτύκτονς χώρας πώς παρα-
βλέπουν, δηλαθή, δτι τα χρήματα
τα όποϊα δίδουν είς ύπαναπτύ-
κτους χώρας έπανέρχονται άμέοκος
είς τάς άνεπτυγμένας υπό την μοο,
φήν πληρωμών διά τα προϊόντα
τής βιομηιχανίας τονν καί άμοιβων
των έπιχειρήοεών τοιν βιά μελέ¬
τας καί κατασκευάς Ιργων είς τα
ύπανάπτυκτα κράτη.
Πρίν τα πράγματα φθάσουν είς
τό άπροχώρητον, άνεπτυγμένοι καί
ΰπανάπτι»-/ςτοι θά πρέπει νά άντι
ληφθούν δτι έ'χουν ίνα μεγάλο κο< νό σι>μφέρθΛ·: Την σννεχή άνάπτυ
ξιν τών μέν καί τών δέ. Άπό την
περαιτέρω ανάπτυξιν των πλουβί-
ων χωρών θά προσέλθουν τα
τερισ»εύμ.ατα, τα έπιτρέποντα αυ
ξηοιν τής 6οτνθίίας πρός τάς ίι-
παναπτύκτονς χώρας. Άπό την ά
νάπτυξιν δέ των τελευταίον θά
προέλθη ή αύξησις τής ζητή<τεως διά τα προϊόντα τών άνεπτνγμέ- νων. Εχρειάσθησαν 150 ϊτη πάλης τών τάξεοιν διά νά γίνη άντιλη- πτάν δτι τα σνμφέροντα δλων τών κοινωνικών άμάδων ενός λαόν εί¬ ναι άλληλένδετα. "Ας έ,λπίσωμεν δτι δέν θά χρειασθούν δλλα τόσα έ'τη διά νά γίνη άντιληπτόν ότι καί τα συμ,φέροντα δλων των λα- ών τής γης είναι έπίσης άλληλέν δετα. ΠΡΟΕΚΗΡΥΧΘΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΝΕΑ ΖΑΧΑΡΟΥΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗΝ 15ην Ιουλίου έ. ε. θά δι ενεργηθή δ διεθνής διαγωνισμός διά την ανέγερσιν τών δύο νέων έργοστασίΐΛν ζαχάρειος. Ό διαγω¬ νισμός προεκηρύχθη ήτο τής Έλ¬ ληνικής Βιομηχανίαν Σακχάρεως Α. Ε. Τα έργοστάσια θά άνεγερ- θοΰν, τό εν είς περιοχήν μεταξύ Ξάνθης καί Τοξοτών, πέντε χιλιό μετρα εκείθεν τή; γεφύρας τοϋ ποταμοΰ Νέστον, καί τό δεύτερον είς, μή ορισθείσαν εισέτι, περιο¬ χήν τής Όρεστιάοος. Καί τα δύο θά ανεγερθούν βά¬ σει τοΰ «τυοτήματος «Μέ τό κλειδί είς τό χέρι», ήτοι δ άνάδοχος θά είναι ΰπεύθυνος δχι μόνον διά την πλήρη μελέτην τού ϊργον άλλά έν ταυτώ κα! διά την προμήθειαν τοΰ μηχανικόν έξοπλισ;.ιοΰ, την έκτέλε σιν τών ?ργων πολιτίκού μηχανι- κού, την τοποθέτησιν των ένκα- ταστάσειον καί την άρχικήν λπ- τονργίαν τοΰ εργοστασιον. Καί αί δύο μονάδες θά είναι έ- τησίας δνναιμιχότητος τής τάξεως τών 45.000 τόννων ζοχάρεως έκά οτη, ήτοι έπεξεργασίας 3.000 τόν νων τεύτλων ημερησίως εκάστη. Σνμφώνως πρό; τοΰς δρους τής διακηρύξεως, τό θέμα τής καταβο λής τής άξίας τών δύο ϊργων πά ραμιένει ανοικτόν, διά νά ύποβάλ λουν προτάσεις οί ένβιαφερόμενοι Έκπρόσωπος τής έταιρείας, είς Θεσσαλονίκην, έροιτηθείς υπό συ νεργάτον τής εφημερίδος δέν άιπέ κλεισε καί την λύσιν τής χρηματο δοτήιθ-εως τού ?ργον υπό τοΰ ανά¬ δοχον, βάσει των σνναφθησαμέ- νων δρο>ν ή εκείνην τή; κατασκετι
ής τον έπ' άνταλλαγή γεωργικών
προϊόντον ή καί δλλων πιθανών
σννΰυασ,μων, τών προτάσεων άφΐε
μένων είς την διακριτικήν ευχέ¬
ρειαν των οΐκων οί δποϊοι θά λά
βουν μέρος είς την δημοπρασίαν.
Σννμφώνο)ς πρός τάς δοθείσας
πληροφορίας, έκ των δνο, θά π(ΐη
ωθηθη τό εργοστάσιον Ξάνθης, τό
οποίον βάσει τού προγραμματισμοΰ
ΰπολογίζεται δτι 6ά είναι έτοιμον
την 15ην Σεπτέμβριον 1972. Τό
δεύτερον εργοστάσιον θά παραδο-
θη ώ; άναμένεται έντός τού 1975,
διά νά δλοκληρωθοΰν έν τώ μετα
ξύ τα άρδευτικά εργα τής περιο-
τής Όρεστιάδος διά την δνετον
προμήθειαν τής πρώτης νλης. Τα
έγγειοβελτιωτικά Γργα τοΰ ναμοΰ
Ξάνθης Εχουν ήδη άποπερατο>θή, ε
χει δέ εξασφαλισθή καί τό οίκάπε
δόν επι τοΰ όποίου θά άνεγερθή
ή βιομηχανία.
Έκ τοΰ σννόλου τής άξίας έκά
ότου "έργον τό ήμιου περίπου ά-
φορα είς ϊργα πολιτικόν μηχανι-
κοΰ καί τό οΐκόπεδον, τό δέ έτε¬
ρον ήμισυ τόν μηχανολογικόν έξο
πλισμόν.
Ό έργοδότης δέν προτείνει σύ
στημα λειτονργίας τών έργοστα-
σίων ή μέθοδον παραγανγής τοΰ
τελικού προϊόντος. "Απλώς παρέ-
χη στοιχεία περιγραφικά τοΰ ?ρ
γου καί ζητεί άπό τόν ανάδοχον
νά προτείνη έκείνος τεχνικάς προ
διαγραφάς κατά φάσεις παραγω-
Τά παραγάμενα προϊόντα θά εί¬
ναι κατά τό ήμισυ ζάχαρι ραφινα
ρισμένη καί κατά τό έτερον ήμι¬
συ ξάχαρι κρυσταλλιξέ, καί τα ούο
βάσει τών πλέον αύστηρών προ-
διαγραφών τών ίσχνονσών είς τα
κράτη — μέλη τής ΕΟΚ. θά
παράγεται έπίσης ξάχαρι είς κύ-
6ους, ώς καί ξάχαρι είς συσκευα¬
σίαν κιλοΰ.
Τέλος, ώς έτονίσθη, έπιδκοικόμε
νος στόχος είναι ί'π<ος καί τα δύο νέα ζαχαρονργεΐα έιλληνικά €πα- ράγονν τήλ' καλυτέραν ξάχαριν τής Εύρώπης». ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΘΗ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ Είς τηλεγράίφημά τού πρός ιτούς ΰπουργούς Συντονισμοΰ, Οίκονο- μ^κών, Βιο,μηχανίας καί Εμπόρι¬ ον, ό Σύνδεσμος Έριοβιομηχάνων "Ελλάδος ίαογραμμίξει την €άνα- στάτωσιν ποΰ δημιουργοΰν είς τόν χειμαξόμενον κλάδον» οί νέοι πί- νακες εΐσαγωγής έρίων καί τόπς. Ειδικώτερον, τονίξεται δτι ή παρε χομένη δννατότης άΛεριορΙστου προθεβμιακοΰ διακανονισμόν τών υπό τρίτιΐ)ν έμπόοίον μή βιομ,ηχά- νων είσαγομέν<ι)ν πρώτων ΰλών έ ριοβιομηχανίας, θά έπιταχύνη την οριστικήν κατάρρενσιν τού κλάδον. «Διαμαρτνρόμενοι, καταλήγει τό τηλεγράφημα, ποιοϋμεν "έκκλησίν δ πως έπαναφέρετε τό μέχρι τοΰδ? ίσχύον τονλά'χιστον καθεστώς, τό σον όσον Λφορά τα Ερια καί τόπς, όσον καί όσον άφορά τα έριονήμα Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΤ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΤ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΤ Διά νομοθετι,κού διατάγμαϊτος, ή έποπτεία επί τού ξενοδοχειακοϋ Έπιμελητηρίον Ελλάδος, και Της Σχολής Τονριστικών Έιπαγγελ|ΐ«,- των, όκτκεΐται εφεξής υπό τοΰ υ¬ πουργείον Σνντονισμοΰ (ΦΕΚ 91 Α' 17.4.1970). ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν τών "Αξιοί. Δίοιχήσεων Άνα>·
νύμων Έταιρειών χαί Έταιρειών ΓΓεριωρισ'μένης Εΰ-
θ<νης ότι δι' άποφάσ-εως τού κ. Υπουογού Έμηοβίου ύϋ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- άβΐσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωννμων Έταιοειών(, όοίζεται ότι δύναν¬ ται νά σννεχΐσωσι δημοσαύουσαι εγκύρως τάς ΖΓρο- απλήαεΐζ χΛν Γεν. Σννελίύσεων χαΐ τούς Ίασλογι- σμούς των διά τής σίκσνομΐκής μας εφημερίδος *ΟΙ· ΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ώς εγένετο μ«χρι τούδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής ουγχω*»ύ<ηώς της.
Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ ΠΡΟ'Υ'ΠΟΛΟΠΣΜΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ
Ε.ΟΑΑ 34,4 ΑΙΣ. ΜΙ^33 ΑΙΣ. ΔΡΑΧΜΩΝ
Ό Κοινωνικάς ΙΙρονπολογισμός
τού 1970 (700 ,τρίπου σελίδων)
(δοθή είς την θημοσιότητα υπό
τγ,Ο ίαοΐ'ργοΰ Κοινωνικών 'Τπη-
κ. Λ. Πάτρα. Δι' αυτού
Λαι στοιχεία διά 1.098 φο
οίίς χοινωνικής ποοστασίας (έκ
των οποίων 337 είναι φοοεΐς κοι¬
νιονικής άσφαλίσεοςΓ
2νγχεκρΐίΐένΌ>ς, κατά τό 1970
Οά διατεθή διά την κοινωνικήν
,ι6οοτ<ιοΐαν (άσφάλισιν — ΰγεί- αν — πρόνοιαν) ποσόν 33.015.000 000 δραχμών ε'ναντι 8.750.000. 000 δραχμών τοΰ 1961. Έπίσης, Τό .τοηοστόν τής δαπάνης έν σχέ λει μέ τό εθνικόν είσόδημα άνέρ χπαι διά τό τρέχον ετος, είς 14,4% έναντι 8,2% τού 1961 καί 11,8% τού 1966. Τα σννολικά ε- βοδα τών φοοέων κοινωνικής ά- «ιραλίβεως διά τό 1970 προβλέ- Λονται 2.Ί.604.0ΟΟ.Ο00 δραχμάς, έ: ναντ, 24.177.000.000. δραχμάς των ίξόδιον. "Οσον άφοοά τάς βχέβεις εΙσφορών ήσφαλισμένοι· τρόπον κατανομής τών κοινωνι¬ καί έργοδότου κυμαίνονται άπό 1 πρό; 1 ?("; 0 πρός 15, είς τό έ- ,τίχεντρον δέ είναι ή άναλογι'α χον ΙΚΑ (1 έογαζομένου πρός 2 ϊργοδότου). Είς την κλίμακα τοΰ χών .τόρων άκραία σημεΐα είναι Λφ' ενός μέν οί 17 δραχμές κα¬ τά κεφαλήν κατ' ετος τοΰ Ταμεί οιι Έπικουρικής Άσφαλίσεος Έρ γαιών Οίνοποιίας '/αί αί 154.386 δραχμές τού Ταμείον Χρηματι¬ κήν, ΜΕσιτών, Άντικουστών τοϋ Χρηματιστηρίου "Αθηνών. Τό Ι ΚΑ ?χ« κοινωνικόν πόρον κατά ήβφαλισμένον έξ 89 δραχμών έ- τηοίοις. Είς τό σύνολον των φο- ρέιον κοινιονικής άσφαλίσεως ύ- πρόβλεψις πλεονάσματος 1.425.0ΟΟ.0ΟΟ δραχμών, άλλά τα ίλλείιιματα 24 Ταμείον άφοροΰν ποσόν 444.000.000 δραχμών. Ό ά ριθμός τών συνταξιούχων έκ κυ- ρίας συντάξεως άνέρχεται είς 774,745 (1—1—1970) μέ την προσθήχην δέ 159.588 συνταξιού- χων τοΰ Δημοσίου τό σύνολον έκ χυρίας συντάξείυς δικαιούχον ά¬ νέρχεται είς 934.333. 'Επίσης λαμ 6άνουν έπικουρικήν σύνταξιν 169. 492 πρόσωπα. "Ητοι, γενικόν σΐ νολον οννταξιούχον: 1.103.825. Ή δυσμενεστέρα άναλογία ή οφαλισμένων πρός τόν αριθμόν των οννταξιούχων είναι 1 πρό; 1,14 χαί ή πλεονεκτικωτέρα τοΰ νέον Ταμείον Προσωπικού ΕΤΒΑ ίΐ πρός 57,5). Είς τό ΙΚΑ ή ά ναλογία είναι ίκανοποιητικής στά θμης: 1 πρός 4,27. Είς τόν κοινωνικόν προϋπολογι σμόν τού 1970 άναφέρονται καί 132 νοσοκομεϊα (108 κρατικά καί 24 ίδιωτικοϋ δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρος). Σύνολον έσόδων: 2.8Ο5.0Ο0.ΟΟΟ δραχμών καί εξαδα 2.972.000.000 δραχμών. (Τό ελ- λειιιμα καλύπτεται άπό τάς έπ1- χοοηγήσεις τοΰ Κρατικόν Προϋ¬ πολογισμόν). Έξ άλλον, οί 629 φοοείς κοιιονικής προνοίας άπαι- τοϋν δαπάνην 1.522.000.000 δραχ Ίώ». Είς σχετικάς δηλώσεις ό ΰπονρ γός Κοινωνικών 'Τπηρεσιών έχα οαχτήρισε την δημοσίευσιν (διά δεύτερον ί;τος) τοΰ Κοινιονικοΰ Προϋπολογισμοϋ ώς απόδειξιν έ- πιδιώξεων έκσυγχοονισμοΰ καί έκ δημοχρατισμοΰ. Τοία βασικά με γίθη αύξάνονται ποσοστιαίιος κατ ετος: ώ εθνικόν είσόδημα, τό υ ψος τοΰ τακτικοΰ προϋπολογισμοΰ χαι ή δαπάνη κοινωνικής προστα σίας. Ή αύξησις των διατιθεμέ νων ποσών διά την κοινωνική προστασίαν συντελεϊται υπό καθί στώς αυξήσεως τοΰ ποσοστοϊ τοϋ έθνικοΰ είσοδήματος, τού δια τιθεμένου δι' έπ^νδύσεις καί νο μκτματιχής σταθερότητος σχεδόν άπολ.ΰτου άφοΰ δ δείκτης τιμών καταναλωτοΰ κατά τα τρία τελευ ταία ϊτη έκυμάνθη ετησίως κα- τίι 2,4%, 1,7% ν.αι 0,3%. Είς την είσηγητικήν τού £κ θέσιν δ ύπουργός Κοινωνικόν ■τηηεβιών κ. Λ. Πάτρας άναφέρει, ίΐεταξΰ άλλον, δτι κατά τό 1970 8ά καταβληθούν συντάξεις (έ: των οργανισμόν άομοδιότητος το Ανωτέρω υπουργείον) ΰψονς 13, 'όβ.θθθ.θθθ δρχ. έναντι 11.283 000.000 τού 1969. Ή άνάλυσι των έσόδοιν καί διιπανώ,ν διά τή κοινωνικήν προστασίαν διά τ 1970 ί/χει ώς εξής: ΕΣΟΔΑ 34.442,5 έκατομμύςια δρχ., έκ των άποίονν 21.609 έκατομμΰρια *0Χ· εσοδα όργανισμών κοινωνι¬ κάς άσφαλίσεως άομοδιότητος τού υπουργείον Κοινονικών 'Τπηρεσι- δν> Όργανισμών Κοινιονικής Ά
σΨ«λ.ίσεως άρμοδιότητος Αλλον ν
•ιουργείονν 3.994,5 έκατομμ. Γ«-
νιχού Κρατικοΰ Πνθϋπολογισμού
8-839 έκατομ. Σύνολον: 34.442,5
Έντύς τού 1970 θά ψηφισθή ό 'Ασφαλιστικός Κώδιξ
οιξ θά ψηφισθή έντύς τού 1»70>. 305). ΙΙυοοσΓ.εστ,κοΰ Σιόματο'
ΛΙθικωτερον υσον άφοοα την ίατοι ι προς 18,85 (2.399 — 122) Έ·ι
κην περίθαλψιν τοΰ ΙΚΑ, είπεν πορίου Τροφίμον 1 ποός 'ΐ5 ;!
τι διερενναται τό θέμα τής άνα (2.950 _ 193). Άεροπορ.κής Έ
ιιοργανώσεως τοΰ συστήματος ία
Οΐκής πεοιθάλψεως, ό δέ διοικη-
ής τού ΙΚΑ, ό οποίος παρίστα-
ο μετ" εκπροσωπών τών άσφαλι
ιτικών όργανισμών, παραγογι-
ών τάξείον κλπ. είς την συγ-
;έντρωσιν, είπεν δτι έ'χονν κα-
.υφθή τα κενά άπό πλευράς πα-
'ολόγον Ιατρών, άλλά ύφίσταν-
;αι έλλείψεις είς τόν τομέα των
Ίδικοτήτον. 'Επίσης ανεκοινώθη
•τι. ήρχισε ή άπογραφή των ί-
δρνμάτων κοινωνικής προνοίας.
ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ
Αί σχέσεις εισφορών ήσφαλι-
σμένου καί έργοδότον «Ις τούς όρ
γανισμοϋς κυρίας άσφαλίσεως ε
>υν την εξής είκόνα:
ΙΚΑ. 1 είσφορά ήσφαλισμένοι)
τρός 1 έργοδότου, Προσοιπικοΰ
'εοοογικών Σννεταιρισμών 1: 1,
, Προσωπικού ΕΗΣ 1:2, Εύαγ
>>ελισμοϋ 1:1, Είδών Μονοπωλίου
:2, Ταμείον Τυπογράφων καί
Μισθοτών Γραφικών Τεχνων 1:1,
Τααεϊον Αγροφύλακος 1:2, Προ
οίπικού Άσφαλιστικής Έταιρεί
άς «Έθνική» Ταμείον Συντάξε-
ων Κοιν. 'Τπαλλήλιον 1:1, Ποο-
ωπικοϋ Έμπορικών ___ Βιομη-
ίανικών Έπιμελητηρίων 1:1,2, Ή
οποίων, Συγγραφέων, Μουσι¬
κήν 1:1, Ταμείον Συντάξείον
Έθνικής Τραπέζης 1:15, Κτηματι
κχιί Ελλάδος 0:15, Άγρο-π
κης Τραπέζης 0:1 :>, Αθηνών 1:
5, Ίονικής — Λαϊκής 1:2, ΕΤ
Β Α 1:2, ΔΕΗ 1:2,25, ΟΤΕ 1:5,
ΗΕΑΠ — ΕΗΕ 1:1,3.
:λλειμματικα
ασφαλι στικα ταμεϊα
Ταμεϊα κυρίας όσφαλίσεος πού
παρονσιάζονν διά τό 1970 ίλλείμ
ματα είναι: Εύαγγελισμού 1.324.
000 δρχ., Προσοπικού Έμποοικών
καί Βιομηχανικών Έ.τιμελητηρί-
ων 2.300.000, Συντάξεον Ήθο-
ποιών 2.900.000, πρώην Ίονικής
105.800.000, Άγροτικής Τραπέ¬
ζης 84.802.000, πρώην Αθηνών
42.683.000 (καί κλάδος Προνοί¬
ας 2.324.000), Ίονικής — Λαϊ¬
κής 5.692.000, ΟΤΕ 36.830.000,
ΤΈΒΕ 39.529000, Προσοπικοϋ
Εφημερίδων Αθηνών — Θεσσα
λονίκης 7.618.000, Έργατών Τύ
πον 1.714.000, Κληρικών (ασθε¬
νείας) 227.000, Βουλευτών 4.
651.000.
ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ:
Μισθίοτών Βιομηχανΐας Κ«-
πνοΰ 344.000, Προσωπικαΰ Αύ-
τονόμου Όργανισμοϋ Καπνοϋ
1.591.000 'Τπαλλήλον Κουρείον—
Κομμωτηρίοιν 1.948.000, «Γλαϋ-
κος» 869.000, Νομικών (ΐΙ.ΟΟΟ,
Έμπορικής Τραπέζης 2.925.000,
Συμβολαιογράφιον (Κλάδος Προ
νοίας) 10.039.000, 'Τπαλλήλον Ι
ΚΑ 4.100.000, 'Τδρεύσεος Θεσ¬
σαλονίκης. 153000.
ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ
ΣΤΝΤΑΞΙΟΤΧΟΙ
Ιδιαίτερον ενδιαφέρον παρουσι
άζει ό πίναξ σχέσεων άρίθμού ή-
σφαλισμένων καί συνταξιαύχων
τών διαφόρων Ταμεάον ΙΚΑ 1
συνταξιοϋχος πρός 4,27 ήσφαλι-
σμένονς (905.000 ήσφαλισμένοι
212.000 συνταξιοϋχοι).
Αύτοκινητιστών 1:7,38
(114.
'χατομ.
ΕΞΟΔΑ:
(δαπάναι) Όργανι-
σί*ων Κοινιονικής Άσφαλίσείος
"0-460 έκατομμύρια, Όργανισμών
ίλλων υπουργείων 3.701,1 έκατομ.
Γενικοΰ Κρατικοΰ Προΰπολογι-
"μοΰ 8.839 έκατομ Σύνολον: 33·
1)15,1 ίχατομμύρι».
0 ΑΣΦΑΛΙ ΣΤΙΚΟΣ
ΚΩΔΙΞ ΚΑΙ ΤΟ ΙΚΑ
'Εθίυτηθείς ό κ. ύπονργός Κοι
■Μ'>νιχών 'Τπηοεσιών διά τό ση
ιιεΐον εί; τό οποίον ευρίσκεται τύ
®'μη τοΰ «Άσφαλιστικοΰ Κώδι-
χ°ς», Ιδοκίε την εξής άπάντη-
σιν: «'Επαναλαμδάνο) δήλωσιν
Τ°0 χ. πρωθυπουργόν, δτι ό Κώ-
000 άσφαλισμένοι, 15.481 σ*ντα-
ξιοΰχοι).
Τνπογράφιον καί Μισθοτών
Γραφικών Τεχνων 1:4,14 (16.
991 — 4.100).
Επαγγελματιαι καί Βιοτεχνών
Ελλάδος 1:3,11 (217.000 — 69
700). Έμπάοων 1.3,48 (40.056—
11.500).
Έπιχειρηματιών Κινηματογρά
φων 1:13 (1.131 — 87).
Νομικών: 1:1,92 (18.758 — 3.
788). ΤΣΑΤ ('Τγειονο.μικών) 1:
3,43 (19.500 — 5.680).
Μηχανικών — Έργοληπτώ
Δημόσιον "Εργο>ν: 1:4,54 (13.
726 ___ 3.025). Έργατών Τύ¬
πον: 1:1,87 (754—403). Κληρι¬
κών 1:2,43 (8.154 — 3.353).
Ποοσοπικοΰ Εφημερίδων Άθη
ν(7)ν — Θεσσιάονίκης 1:2,24 (1
Π6 — 499). ΗΕΛΠ — ΕΗΕ
1· 1,14 (4.290 —- 3.758) ΟΤΕ
1:6,95 (18.481 — 2.659) ΔΕΗ
1:3,30 (12.500 — 3.750) Όογά
νο)ν Άγρο<τυλ.ακής: 1:8,19 (8.18- __ 1.000). Κοινοτικόν 'Τπαλλή λον 1:4 (8.000 — 2.000). Ή θοποιών, Συγγραφέίον, Μονσι κων καί Τεχνιτών θεάτρου: 1: 3,7 (4.479 — 1.458), κ.δ. Είς τόν ΟΓΑ ή άναλογία εί¬ ναι 1 συνταξιοϋχος πρός 1,12 ή σφαλισμένονς (2.100.000 ήσφαλι- σμ^νοι __ 410.000 συνταξιοΰχοι). Έπίσης είς τόν Λογαριασμόν Ά ο-φαλίσεος Καλλιτ?χνών ^ νπάγον ται 34 σννταξιοΰχαι καί είς τα Ταμείον Άσφαλίσεος Βονλειτών 589 συνταξιοΰχοι. ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ _ >
Ή κλίμαξ σχέσεος άριθμοΰ η-
σφαλισμένον καί οΐΓνταξιούχον έ¬
πικουρικής άσφαλίσεος κυμαίνεται
μεταξύ 1:18 καί 1 πρός 19. Ά-
κραϊα παραδείγματα: Ταμείον
Έπικοΐ'ρικής Άσφαλίσεικς 'Τπαλ
λήλον Κρεοπολείων 1 στ'νταξιον-
χος .τρός 16,99 ήσφαλισμένους.
(8.255 ήσφαλισμένοι — 486 συν
πιχειρήσείος 1 πρός 15,03 (5.500
— 366).
Είς τό Ταμείον Έπικουρικής
Ασφαλίσεος Προσωπικού Όργα
νισμών Κοινο>νικής Άσφαλίσεως
ή άναλογία είναι 1 πρός 3,63
11.800 ήσφαλισμένοι — 3.252
συνταξιοΰχοι). Έογατών Μετάλ
λον 1 πρός 5,73 (34.000—5.934).
Καπνού 1 πρός 2,02 (5.100 —
2.525). Κλωστοϋφαντουργίας 1:
1,26. (30.931 — 11.786). Δομι-
κών καί Ξυλονργικών Εργασιών
1 πρός 9,68 (120.000 ήσφαλ. __
12.400 σννταξ.). Μισθίοτών έστι
ατορίον 1 πρός 2,53 (1.900 —
750). Ποοσο>πικού Ταιιείου Νο¬
μικών Ι ποός 1,18 (97 -*- 82).
Σνιιδολαιογοάφιον 1 ποός 2,01
1.330 — 661). Μετοχικοΰ Τα-
αείου Πολιτικών 'Τπαλλήλοιν 1
πρός 1,40 (73.600 ήσφαλισμένοι
— 52.000 συνταξιοΰχοι). Ή άνα
λ,ογία γιά τα ΐπικουρικά ταμεϊα
των νπαλλήλων διαφόρον υπουρ
γείον κυμαίνεται μεταΗΰ 1:1,22
καί 1: 1,50. 'Επίσης είς τό Επι
κουρικόν Ταμείον Χοροφυλακής ή
άναλογία είναι 1 πρός 4,93 (22.
400 — 4.544) καί Άστννομίας
Πόλεων 1 πρός 7,22 (9.079 .__.
1.340).
Ο Α ΡΙΘΜΟΣ
ΤΩΝ ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ
Τό σύνολον τών ήσφαλισμένον
είς τούς όργανισμούς κυρίας ά¬
σφαλίσεως άνέρχεται είς 3.540.
423. έκ των οποίων 774.745 εί¬
ναι συνταξιοϋχοι. Τό σύνολον
των ήσφαλισμένοιν είς όργανι¬
σμούς έπικουρικής άσφαλίσεως
613.139 (συνταξιοΰχοί 169.492).
Είς τοΰς όργανισμοΰς καί κλά-
δους νγείας είναι άμμέσως ήσφα
λισμένοι 3.513.755 πρόσωπα καί
4.038.310 έμμέσως. Οί ήσφαλι¬
σμένοι κλάδων καί όργανισμών
Προνοίας είναι 305.263. ΟΊ αριθ
μοί αύτοι άφοροΰν τούς όργανι¬
σμοΰς άρμοδιότητος τού ύπουργεί
ου Κοινωνικών 'Τπηρεσιών.
Οί όργανισμοί καί οί κλάδοι
ΰγείας ιιέ την Μεγαλυτέραν δύνα
μιν είς αριθμόν ήσφαλασμένον (ά
μέσιος καί έμμέσ(ος) είναι ΟΓΑ
4.000.ΟΟ0 (2.1000.000 άμέσω.ς ή¬
σφαλισμένοι καί /αί 1.900.000 έμ
μέσος), ΙΚΑ 2.380.000 (980.000
— 1.400.000) καί ΤΕΒΕ 647.
000 (217.000 — 430.000). "Ητοι
οί τρείς αύτοι οργανισμόν καλύ
πτονν άπό πλευρά- ήλικίας 7.027.
000 ατομα. "Αλλα μεγάλα ταμεϊα
νγείας είναι: Προσωπικόν ΣΕΚ
52.460, Άστννομίας Πόλεων 34.
849, Ταχυδρομικοί) Προσωπικού
21.973, ΤΑΠΟΤΕ 45.163, ΤΑΚΕ
28.800, ΤΣΑ-Τ- 37.268, ΔΕΗ
42.050 κ.δ. Τα Ταμεϊα 'Τγείας
Τραπεζών αντ» των 55.000 άτό-
μων.
"Οσον άφορα τούς ήσφαλισμέ
νους είς όογανισιιονς καί κλά-
&ους Προνοίας άνέρχονται είς 305
263. Τό μεγαλύτερον ανθρώπινον
δτ>ναιιικόν
Προνοίιις
95.000, Προσωπικού Έιιπορικών
Καταστημάτων 37.963, Όπλιτών
Χο>ροφνλακής 19.759, Τυπογρά-
φΐι>ν 16.991, Έλληνικής Ήλεκτρι-
κης Έταιρείας 12.900,
12*551, ΛΕΗ 12.500, Ξενοδοχού-
παλλήλων 9.470, ΤΑΚΕ 8.150,
κ.α.
Όργανισμοί 'Τγεϊης διά τοΰς
όποίους δέν υφίσταται έργοδοτι-
κή εΐσφορά είναι:
Τό Ταμείον 'Τγείας Δικηγόρον
Έπαρχιών, ό Ένιαϊος Δημοσιο-
γραφΐκός Όργανισμός Έπικονηι
κης Άσφαλίσεως κ.ά. Περιθάλ¬
ψεως, δ κλάδος 'Τγείας Άστυ
νομίας Πόλεων, τό Ταμείον 'Τ¬
γείας Ταχυδοομικού Ποοσιοπικοϋ
καί τό Ταμείον Προσωπικού Έ-
θνικοϋ Τυπογραφείον.
Κοινωνικάς πόρος νφίσταται
διά 30 όργανισμοΰς καινων<κής ά σφαλείας καί εΐδικαί είσφορα διά 30 έπίσης όργανισμούς. ΑΛΛΩΝ ΤΠΟΤΡΓΕΙΩΝ Είς αλλα ύπουργεϊα ΰπάγονται 97 όργανισμοί κοινωνικής άσφα¬ λίσεος (80 είς υπουργείον Έογα σίας έκ των όποίο>ν 78 είναι Κεφ.
Άποζημιώσεως Φοοτοεκφορτω-
τών, 10 είς τό υπουργείον Έθντ
κης Αμύνης καί 7 είς τό υπουρ
γείον Ναυτιλίας). Οί πλέον ση-
μαντικοΐ όργανισιιοΐ αυτής τής κα
τηγορίας είναι:
Όργανισμός Άπαβχολήσεως
Εργατικόν Δυναμικόν (ΟΑΕΔ).
"Εσοοα διά τό 1970 1.928.733.
000 δρχ. "Εξοδα 1.814.579.000,
Ναυτικόν Άπομαχικόν Ταμτϊον
"Εσοδα 692.560.000. "Εξοδα 002.
791.000, Μετοχικόν Ταμείον Στοα
Εσοδα 396.000.000. "Εξοδα
396.000.000. δρχ. ΟΙκος Ναύτου
"Εσοδα 24Κ.886.000. "Εξοδη 162.
886.000. Έργατική Έστία 152.
000.000 — 168.000.000 δρχ.
ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ
Οί τριάκοντα έννέα όογανισμοί
.σφαλίσίως, άρμοδιότητος
ιοΰ νπουργείου Κοιν. 'Τπηρτσι
'έχοιιν: Τό Ταμείον
Δημόσιον 'Τπαλλήλίον
ΟΙ ΕΡΙ06Ι0ΜΗΧ ΑΝ ΟΙ ΔΙΑ ΤΑ
ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΞ. ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΕΠΙ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
Καί οί έριοδιομήχανοι έκφρά-
ζουν άντιρρή<τεις επί τών ληφθέν των προσφάτιος υπό τού Συμβου λίου Έξωτερικοΰ Έμπορίου νέ¬ ον μέτρων επί τών είσαγωγών, δια τών οποίον μετατάσσονται τα εοια καί τα νήματα, ΰποκεί- μενα τοϋ λοιποϋ είς μεγαλυτέ¬ ρας .αροθεσμίας διακανονισμοΰ. Επί τοΰ θέματος αυτόν ό Σύν- δεσμος Έριοβιομηχάνον θά προ¬ βή είς σχετικόν διάβημα ϊντός των προαεχώιν ημερών πρός τού; άρμοδίους υπουργόν;. Κατά παρασχεθεί<κις άστραλείς πληροφορίας, είς τό ύπ' αυτού ύ ποβληθησόμενον ΰπόμνημα, θά ΰ πογραμμίζο>νται ειδικώτερον τα
εξής: ΑΙ προσφάτως θεχτπισθεϊ-
σαι μεγαλ.ύτεραι προθεσμίαι δια-
κανονισμοϋ τών είΐταγομένίον πρώ
«όν ΰλών καί ίριονημάτων, θά
πλήξουν τόσον τα κλωστήρια, δ
σον καί τάς ώργανωμένας ύφαν
τονργικάς μονάδας, ή παραγωγή
τών όποίο^ν, ώς γνωστόν, ύπερκα
λύπτει τάς ανάγκας τής έσωτερι
κης άγοράς. Τούτο δέ διότι:
Αί νέαι ευνοικαί προϋποθέσει;
ρίσαγωγής έπιτρέπουν τού λοιποί
είς τοΰς ενδιαφερομένους νά ε'ισά
γουν ερ<α καί νά τα τΉΐοΰάλλαυν είς νηματοποίησΐ· καί ΰφανσιν (φασόν) είς τάς πολυαρίθμους σχετικάς έπιχειοήσεις (νηματονρ γεϊα καί ΰφαντήρια) μέ άποτέ- λεσμα την έντασιν τού ύφισταμέ νού ήδη όξυτάτου άνταγοινισμοΰ τιι>ν ωργανοίμένων έγχωρκον φο-
ρέον τής άντιστοίχου δραστηριό
Τα ύφαντήρια, έπωφελούμενα
της εύκαιρίας θά άπαιτούν έπι-
μηκυνσιν των ηδη μακρών ιροθε
σμιών πληρωμής τώ,ν υπό τών έλ
ληνικων νηματουργείοιν προσφερο
μένων νημάτων.
'Τπό τάς συνθήκας αύτάς, τονί-
ζ*ι ό Σύν&εσμος Έριοβιομηχά-
νων, οί ώργανωμίνοι φορεϊς τού
κλάδον, οί δποϊοι άντιμετωπίζουΛτ
άπό μακροΰ σοβαρά προβλήματα,
«ΐ'νεπεία τής άνοδικής πορείας
την όοτοίαν άκολουθοΰν αί είσαγω
γαί ύφασμάτοιν έξ έρίοΐ', κινδυ-
νεΰονν νά δδηγηθοΰν είς δλοκλη
Οίοτικόν άφανισμόν.
ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΟΝ ΚΑΜΠΗΗ ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟΗ ΚΑΙ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΩΝ ΧΟΡΟΝ
ΙΙΟΣΟΣΤΩΣΕΙΣ
ΔΙ ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΝ
Ποσο—ώσεις διά σειράν ελληνι¬
κόν προϊόντων, των οποίων ή εί-
σαγςιννή είς Γαλλίαν έτέλει υπό πό
σοτι,κον περιορισμόν, παρεχώρηοαν
αι άρμό&ιαι υπηρεσίαι τής χώρας
αυτής, βάσει τής (η»μφ(ονίας Συν¬
δέσεως τής Ελλάδος μετά τής Κοι
νης Άγοράς. Αί ποσοβτώοεις αύ-
τ<»ί, αί οποίαι ίσχύουν διά τό 1970 άφοοούν κυρίως είς Ιχθυηρά, ντο- μάτες. ί>·(.νκοκκα, κηπεντικά, νω-
ΐά κιιΐ λοτι/ψυγμενα φροΰτα, χυ-
μονς κ.δ. Σχετικώς τό υπουργείον
Εμπόριον ένημέρωσε τα Έπιμελη-
τήρια καί τάς ένδιαφερομένας όρ-
γανώσεις.
Η ΕΦΕΣΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΕΠΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗ!
"Οταν ή προσφύγη τού φορο-
λογακμένου στρέφεται κατά περισ¬
σοτέρων πράξειον τοΰ Οίκονομι-
κοΰ Έφόρου περί έπιβολής προσ
τίμου καί έπιδιώκη την εξαφά¬
νισιν αυτών, τύ ϊ'κκλητον τής α¬
ποφάσεως πού εξεδόθη επί τής
προσφυγής αυτής, έν σχέσει μέ
τόν προσφνγόντα, έξαρτάται ά¬
πό τό συνολικόν ποσόν, είς τό ό
ποίον τό πρωτοβάθμιον δικαστή¬
ριον προσδιόρισε τα έπιβληθεντα
ταξιοΰχοι). Ταμϊίον
Λαλλήλων 'Τπονργείον
"Εργων 1 Λθάζ Ι».63 <5·683 "" Δημόσι τού. ι ργ Λν, έ'χουν διά τό 1970 συνολικά «τάδα 17.298.477.000 δρχ. καί ε¬ ξοδα 16.747.883 δρχ. Έκ τών έ- ξόδιον αί παοοχ«ί συντάξεων κα- λύπτουν 11.573.047.000 δρχ., Πηο νοίας 526.965.000, Ασθενείας 3. 829.Ο30.00Ο δρχ., δαπάναι διοική σεως 684.081.000 δρχ. Οί 56 δρ γανισμοί έπικουρικής άσφαλίσεως έ'χουν ίσοδα 2.788.899.000 δρχ. καΐ εξοδα 2.221.736.000. Τα 26 ίνπικουρικά Ταμεία Δημοσίων 'Τ παλλήλων εχουν εσοδα 1.600.042. 000 όρχ. καί εξοΰα 1.464.259. 000 δρχ. ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΪΑ Τα 108 κρατικά οσοκομεία ε¬ χουν Ισοδα, κατά τό 1970, 2.205. . >*. έκ πάσης φύσεοις πή
γών καί εξοδα τού ίδιον υψους.
Τό προβάδισμα εχουν τα εξής νο
σηλεντικά Ίδρύματα: Νοσακομεί
όν Νοσημάτιον Θώρακος Αθη¬
νών 172.151.000 δρχ., Βασιλεύς
Παΰλος 119.569.000, θεοαπεν-
τήριον Ψ>χικών Παθήσεων Α¬
θηνών 107.253.000, Γεν. Νοσοκο
μείον Αθηνών 100.000.000, Ψυ
χιατρεΐον Λέρον 99.999.000. Τα
νοσηλευτικά ίδρΐ'ματα Ίδκοτικοΰ
Δικαίου (24), εχοΐΛ· σύνολον έσό
δο>ν 644.485.000 δρχ. καί έξόδων
721.622.000 δρχ. Τό προβάδισμα
άνήκει είς τα ίδρύματα: Εΰαγγρ
λισμάς (ίίοδα 134.409.000 δρχ.,
εξοδα 159.865.000). Άντικαρκινι-
Πειραιώς (εσοδα 58.107.000, ε¬
ξοδα 58.107.000), Μαιεντήριον
«Μαρίκα Ήλιάδη> (52.573.000,
61.732.0001, Άσκληπιεΐον Βού-
λας ΕΕΣ (49.610.000 — 65.519.
000), Απόστολος Παΰλος (49.
144.000 — 49.141.000).
ΙΛΡΤΜΑΤΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Διά τό σύνολον τών ίδρυμάτων
Κοινιονικής Προνοίας (Δημοσίας
Αντιλήψεως, Προστασίας Άνα-
πήρων, Παι&ικής Προστασίας), η
τοι 629., προβλέπονται ?σοδα 1.
511.865.000 δρχ. καί εξοδα 1.521.
603.000 δρχ.
Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
Ό προϋπολογισμός τού έ'του;
1970 τής «Βαβιλικής Προνοίας*
άνέρχεται είς 454.000.000 (εσοδα
330.Ο00.00Ο δρχ., άνάληψις δια-
Οεσίμιον 118.000.000 δρχ., δαπά¬
ναι οργανώσεως καί λειτουργίας
ίδρυμάτοΛ· 342.307.000 δρχ. Συμ
μετοχή εί; κρατικά προγράμματα
28.286.ΟΟ0, σνμμετοχή είς προ¬
γράμματα όμοειδών όργανώσεων
καί ίδρυμάτοιν 56.636.000, γενικά
εξοδα 18.771.000, άποθεματικά 8.
οοο.οοο).
Ό προύπο/.ογισμός τού Κέντρου
Βρεφών «Ή Μητέρα» άνέρχεται
είς 14.461.055 δρχ., καί τοΰ Βα
σιλικοΰ Ίδρύματος είς 158.924.
314 δρχ., δ προϋπολογισμός τοϋ Έ
θνικού Ίδρύματος Άποκαταστά
σεως Ανάπηρον είς 41.389.000
δραχμάς.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ
Τό προσωπικόν των άσφαλιστι-
κών δργανισμών, τών ΰπαγομένιον
είς τό υπουργείον Κοιν. 'Τπηρε
σιών, άνέρχεται είς 14.854 δτο-
μα (7.436 μόνιμον καί ϊκτακτον).
Προσωπικόν Συντάξεως, 2.145,
διοικητικόν προσωπικόν ύγείας 3.
520 έπιστημονικόν προσωπικόν, 1.
139, νπηρετικόν 43.
ποόστιμα. Δέν έξαρτάται, χο>ρι-
στά, άπό τό ποσόν εκάστου τών
ανωτέρω προστίμιον. Διότι είς
την περίπτωσιν αυτήν αντικείμε¬
νον τής διαφοράς αποτελεί τό (ΐύ
νολον των επι Κληθέντων προστί-
μίυν καί ?ίχι τα κατ' Ιδιον πρό-
στιμα.
Αντά εδέχθη ή δλομέλεια τού
Συμβονλίου τής Έπικρατείας διά
τής ΰπ' αριθμόν 1099)70 ('ιποφά
σεώς της έρμηνεύουσα την διάτα
ξιν τής παραγράφου 1 τοϋ δρ-
θρου 165 τού Κώδικος Φορολογι-
κής Δικονομίας. Ή διάταξις δ-
ρίζει, δτι «είς εφεσιν ύπόκεινται
αί δριστικαί άποφάσεις των προ»
τοβαθμίιον φορολογικών δικαστηρί
ών, έφ' όσον τό ποσόν τής δια¬
φοράς δνευ τών παρομαρτούντων
προσθετοσ φόρων καί · προσαυξή-
σεων, ΰπερβαίνει τάς 5.000 δρα
χμών».
Τό Συμβούλιον τής Έπικρατεί
άς έπελήψθη τοϋ ξητήματος κα¬
τόπιν αΐτήσεως άναιρέσεως, ασκή
θείσης υπό ομορρύθμου έταιρεί¬
ας κατ' άποφάσεοις τοΰ Μονομε-
λούς Προ>τοβαθμίου Φορολογι¬
κόν Δικαστηρίου Αθηνών. Δι'
αυτής είχε γίνει έν μέρει δε-
κτή ή υπό τής άναιρεσειούσης ά
σκηθείσα προσφύγη κατά τεσσά-
ρων πράξειον τοΰ οίκοΛ'ομικοϋ έ¬
φόρου περί έπιβολής είς βάρος
της προστίμου δι' υποβολήν άνα
κριβον δηλώσίίον άφορωσών πω
λήσεις διαμερισμάτοον πολ.υκατοι-
κίας. Ή αίτησις άναιρέσειος ήλ¬
θεν έν(όπιον τού Β' τμήματος τοΰ
Σ. τ. Ε., τό οποίον ομως διά
της ύπ' αριθμόν 2781)69 αποφά¬
σεως τού, παρέπεμψε την υπό¬
θεσιν είς την δλομέλειαν πρός έ-
πίλνσιν τοΰ χαρακτηρισθέντος ώς
γενικωτέρας σημασίας ξητήμα-
τος, αν διά τό έκκλητόν ή μή
τής προσβαλλομένης αποφάσεως
θά ληφθή ύπ' όψιν χωριστά τό
ποσόν εκάστου τών έπι6ληθέντων
προστίμων ή τό συνολικόν πο¬
σόν των.
Σημεκοτέον δτι είς την παρα-
;·έμ.τοΐ'σαν απόφασιν τού τό Β'
Τμήμα είχεν εισηγηθή ρ'ις την ό
λομέλ.ειαν, κατά πλε·ιοι)»ηφίαν, τα
εξής:
Διά τό έκκλητόν τής άποφά-
σεοίς λααβάνεται ΰπ' όψιν τό <τυ νολικόν ποσόν των έπιβληθρντον προστίμον, μόνον ίηαν, κατά την κρίσιν τοϋ κατ' αναίρεσιν δικά ζοντος δικαστηρίου, αί διά μιάς προσφύγη; προσδληθεϊσαι πςκχ- ξεις περί έπιβολή; των έν λόγω προστίμων είναι σνναφεϊς. Άντι θέτως, δταν δέν σνντρέχει ή προ υπόθεσις αυτή, τό έκκλητόν τής αποφάσεως κρίνεται χιορκΐτά έκ τοΰ ποσοΰ εκάστου τών έπιβληθέν των προστίμων. ΤΟ ΟΡΙΟΝ ΕΓΤΤΉΣΕΩΝ ΤΟΤ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ Κατά πρόσφατον σννεδρίασιν τής Έπιτροπής Σνντονισμοΰ Οί- κονομικής Πολιτικής, συνελθούσης ίοιό την προεδρίαν τοΰ ύπονργοΰ Συντονιομοΰ κ. Ν. Μακαρέζου, ένε κριθη ή συμπλήρωσις τής χορη νηβείσης έγγτιήοεως τού 'Ελληνι- κοΰ Δημοσίου πρός τάς Εμπορι¬ κάς Τραπέζας διά την παρ' αυτών χρηματοδότησιν τής Βιοτεχνίας, μέχρι συνολικοΰ ποσοΰ 1.200.000. 000 δραχμών, ώς έπίσης καί ή κα τανομή τοΰ ποσοΰ τούτου κατά Τράπεζαν. ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ. Οί δροι τού έμ πορίου στρέφονται όλονέν καί πε ρισσότεοον είς βάρος των ύπανα πτύκτ(ι>ν χωρών. Συνχρόνίος τα
πλούσια κράτη χαλαροινονΛ· την
προσπάθειαν, την οποίαν ΐΐχαν ά
ναλάβει πρό δΐκ.απενταετ&ις περί
που πρός βοηθεία τών πτα>χών.
Τό χάσμα μεταξύ άν«πτνγμΐνο)ν
καί ύπαναπτύκτων άντί νά σμικρύ
νεται μεγαλώνει. Μερικά άνησυ-
χητικά δ-εοομένα είναι τα εξής:
— Ό ονκος τών διεθνών έμ¬
πορικών άνταλλαγών αΰξάνει άπό
ετου; είς ίτος, άλλ' επί άποκλει-
στιχή ώφελείμ των άνεπτυγμένων
χωρών, αί οποίαι πραγματοποιοΰν
τώρα τα 80% τού σννόλου τών
παγκοσμίων έξαγοιγών. Ή άξία
των έξαγωγών των {ιπαναπτύχτων
χωρων μειοΰται συνεχώς ώ; πο-
σοστόν τού συνάλου ?πεσε ά-ΐό
31% τοΰ σύνολον κατά τό 1950,
είς 19,9% κατά τό 1967.
— Αί πλούσιαι χώοαι σνναλλάσ
σονται μεταξύ το>ν κυρίως. Τα
75% τών έξαγωγών τοιν πηγαί-
νονν είς άνεπτυγμένας χώρας.
ΆντιΘέτο); αί ΰπανάπτυκτοι χώ-
ροι δέν άνταλλάβσονν μεταξύ των
παρά μόνον τα 20% τών σννόλου
των έξαγωγών των.
— Ή άξία τών εΐσαγωγών
τών έν άναπτύξει χωρών αύξάνει
πολύ πιό γρήγορα άπό την αξίαν
των έξαγωγών των. "Ετσι τό ϊλ
λειμμα τοΰ έμπορικοΰ των ίσοζυ
γίοι> αύξάνει άπό ετους είς ?τος.
Τό 1967 άνήρχετο εί; 7,9 διοεκα
τομμύρια δολλάρια. Τό Ιδιον ετος
τό σύνολον τής υπό τών πλούσι¬
ον χο>ρών παρεχομένης βοηθείας
άνήόρχετο είς 11 δκτεκατομψιύρια
δολλάρια. Τό μεγαλύτερον μέρος
τής βοηθείας εχρησιμοποιείτο α-
ρα υπό των ύπαναπτύκτων πρός
κάλυψιν τοΰ έλλείμματος έκ των
συναλλαγών των μέ τάς άνεπτυ-
γμένα; χώρας.
— Είς ωρισμένας περυηώσεις
τα έξωτερικά δάν*ια τα σνναπτό
μενά σήμερον υπό τών ΰπαναπτύ
κτοίν χωρών, χρησιμοποιοϋνται μό
νόν πρός εξόφλησιν παλαιοτέρων
χρεών. Έντός ολίγον αυτή αυτή
ή Διεθνής Τραπέζα θά εΐσπράττει
περισσάτερα άπό τάς ΰπαναπτύ-
κτους χώρας υπό μορφήν τόκων
καί έξοφλή<τεων άπ' δτι Θά τούς δίδει υπό μορφήν δανείον. — Τό σύνολον τών πόρων οί όποίοι τίθενται {«πό τών άνεπτυ¬ γμένων είς την διάθεσιν τώγ ύπα ναπτύκτων χωρών, υπό μορφήν δα νείων καί δωοεών, αντεπροσώ¬ πευε τό 1961 σχεοόν τό 1% τού Άκαυαρίοτου Έθνικοΰ Προϊόντος τών άνεπτνγμένων χωρών. Τό 1967 6έν αντεπροσώπευε παρά μό νόν τα 0,75% τούτου. Άντί νά ΰ πάρχη έντασις ύπάρχει έλάττοκΗς τής προσπαθείας πρός βοήθειαν τών ύπαναπτύκτον. Είς την τελευταίαν ετησίαν εκ θέσιν τή< Διεθνοΰς Τραπέζης άνα φέρεται δτι αί διεθνεΐς νομισμα- τικαί κρίβεις καί τα προβλήματα τα όποϊα άντιμετωπίζονν ώριοιμέ ναι πλούσιαι χώραι μέ τα Ισοζύ για πληρωμών των, τάς κάμνουν νά ληοιμονούν τάς ύποχρεώσεις τοιν πρός τάς ύποχρεώσεις των πρός τάς ΰπαναπτύκτους χώρας. Πράγματι, αί χώραι, αί δποία* εί χαν δι<σικολΐας αέ τό ίσοζύγιον πληρ,ωμών των, αί Ηνωμεναι Πό λιτείαι καί Μεγάλη Βρεταννία άνέστειλαν την παροχήν βοηθείας βάσει διμερών συμφωνιών κατά τό 1968. Επί πλέον, άπό τό παρελ Θόν ετος αί Ηνωμεναι Πολιτειαι άπαιτούν νά γίνωνται αί έξοφλή σεις τών χρεών τής άγροτικής 6ο ηθείας είς δολλάρια καί άχι εί; τό νόμισμα τοϋ δανειζομένον κρά τους. Αί όφειλέτριαι χώραι θά ό- φείλνθνν δρα νά ΟΐΊσιάξονν πρός έξύρμησιν τών χρεών των ίνα μέ ρος τοΰ συναιλλάγματος, τό όποί όν, θά άποκτούν άπό τάς έξαγω- γάς των. Τούτο σημαίνει δτι θά τούς μένη άκόμη ολιγώτερον δια θέσιμον συνάλλαγιια πρός αγοράν έκ τοΰ έξωτεριχοΰ μττχαΛη.κού έξο πλιοιμοΰ απαραιτήτου διά την έκ βιομάνισίν των. Τό σοβαρώτερον δμως άπό δλα είναι ότι αί χώραι αί οποίαι ζοΰν έκ τής πωλήβε(»ς είδών τού πρω τογενοΰς τομέως τής παραγωγής είναι ν.εκλεισμέναι έντός ενός φαύ λου κύκλου. Αΰξάνουσαι την πά ραγωγήν καί τάς έξοτγωγάς τού, 6λέπουν την άξία τών έξαγω-γών των νά μένη στάσιμος ή καί νά μειοΰται, έφ' όσον αί τιμαί των προϊόντων των πίπτουν έντός τής διεθνοΰς άγοοάς. Αύτό σνμβαίνϊΐ α έ τόν σϊτον τής Άργεντινης, τή ζάχαρι τού Περοϋ, τόν καφέ τής Βραζιλίας, τόν χαλκόν, καί τόν λενκοσίδηρον τής Χιλής καί τής Βολιβίας. "Οσον μεγαλυτέρας πό αότητας αυτών τών προϊόντων προσφέοουν είς την διεθνή αγο¬ ράν, τόσον αί τιμαί των πίπτουν, τόσον ολιγώτερον σννάλλαγμα είσοτράττουν οιαί τάσα όλιγαιτερα μηχανήματα (των δποάον αί τι- . μαί άνεβαίνουν επί πλέον) είναι Ι είς θέσιν νά άγοράσουν. ΧωρΙς ιιηχανήματα δέν ήμπορούν νά έ- ξοπλίσοΐΛ' έργοστ«<τια καί νά έν.- βιομηχανισθοΰν. Δέν τούς μένει δλλη λύσις π<ιρά νά παράγουν ά κόμη μεγαλντέρας ποσότητας ά- γροτικών καί μεταλλευτικών προϊ όντων καί νά βλέπονν τούς δροιις τοΰ έ,μπορίον νά στρέφιονται άκό μη περισσότερον εναντίον των. Ώς άντιλαμβάνεται τίς ή κα τάστασις αύτη δέν είναι δυνατόν νά συνεχισθή έπ' άπειρον. Οί πτω- χοΐ λαοί τής γής κάποτε θά έπα- ναβτατήσουν εναντίον τών πλουσί ών τούς όποίους ήδη κατηγοροΰν ώς έκμεταλλετ.«τάς. Τό δπλον, τό οποίον ϋχουν είς χείρας των, εί¬ ναι ή άνακοπή των έξαγωγών των αί οποίαι άντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα τής παραγωγής πρώ των ΰλών τοΰ κόσμον. Εάν κάπο τε ό κόσμος διαιρεθή καί τινΐικά είς τα ούο —ούσιιονστικά είναι ή¬ δη διηρημένος είς τό Βόρειον Ή μισφαίριον τής άφβονίας καί είς τό Νότιον 'Ημίβφαίριον τής πεί- νης— οί άνεπτυγμένοι είναι δι·να- τόν νά ευρεθούν είς πολΰ δύσκο λον θέσιν. Εάν αί ΰπανάπτιιν.τοι χώραι συμφωνήσοι«ν μεταξΰ των καί σταματήοΌυν τάς έξαγο>7άς
πρώτων ΰλών πρός τάς άνεπτνγμέ
νας Χώρας, δλόκληροι βιομττχανι
κοΐ κλάδοι, εάν δχι έθνικαί ο'ι-
κονομίαι, των άνεπτνγμένων θά
παραλύσουν άπό τής μιά; ημέρας
είς την άλλην. Τό τί είναι δυνα
τόν νά επακολουθήση, μόνον φαν
τασία έπΐΛτημονικοΰ {ΐυθηστοριο-
γράφου ημπορεί νά τό συλλάβη.
Σήμερον είναι αδύνατον νά φαν
τασ'θώμεν μίαν «απεργίαν» ΰπα-
ναπτύκτων χωρών». Είς τα μέ<τα τού παρελθόντο; αϋδνος, δμως, οί πρωτοι κεφαλαιοκράται δέν ήμ- ποροΰσαν έπίστις νά φαντασ&οΰν ομαδικήν απεργίαν των έογατών των. .Η ανθρωπίνη έργασία άφθο νοϋσε τότε όπως άφθονεΐ σήμερον ή παραγωγή τοΰ πριοτογενοΰς το μέως τής παραγονγής. Οί κεφα λαιακράται τής έποχής ίκείνης έ- νόμιζαν, ότι 6ά είχαν πάντοτε είς ■την διάθεσιν των εργάτας άρκου- μένους είς ημερομίο-θια κειμενόμε να πέριξ τοΰ όριον έπιβιώσεως. Σήμερον οί άνεπτνγμένοι τής γής βαυκαλίζονται μέ την έλπίδα, δτι οί ΰπανάπτικτοι θά σνμβιβάζονται πάντα μέ την έξαθλίωσίν των. Πιεζόμενοι άπό τα τρέχοντα προβλήματα τοϋ Ισοξυγίου πλτκ?ο>
μών ή τής νομιβματικής καταστά
σεως τής χώρας τιον, είναι κατα
νοητόν πώς οί λαμβάνοντες τάς
άποφάσεις είς τάς άνεπτυγμένας
χώρας τείνουν νά άγνοήσουν τη
μακροχρόνιον πρόβλημα τής ΰπα-
ναπτύξεως ενός μέρους τοχθ πλα
νήτου. Τό ακατανόητον είναι πώς
άγνοοϋν τα βραχνχρόνια ώφελή-
ματα, τα δποϊα συνΐπάγεται διά
τάς χώρας των ή βοηθεία (είς
δάνεια καί δωρεάς) πρός τάς ΰ
παναπτύκτονς χώρας πώς παρα-
βλέπουν, δηλαθή, δτι τα χρήματα
τα όποϊα δίδουν είς ύπαναπτύ-
κτους χώρας έπανέρχονται άμέοκος
είς τάς άνεπτυγμένας υπό την μοο,
φήν πληρωμών διά τα προϊόντα
τής βιομηιχανίας τονν καί άμοιβων
των έπιχειρήοεών τοιν βιά μελέ¬
τας καί κατασκευάς Ιργων είς τα
ύπανάπτυκτα κράτη.
Πρίν τα πράγματα φθάσουν είς
τό άπροχώρητον, άνεπτυγμένοι καί
ΰπανάπτι»-/ςτοι θά πρέπει νά άντι
ληφθούν δτι έ'χουν ίνα μεγάλο κο< νό σι>μφέρθΛ·: Την σννεχή άνάπτυ
ξιν τών μέν καί τών δέ. Άπό την
περαιτέρω ανάπτυξιν των πλουβί-
ων χωρών θά προσέλθουν τα
τερισ»εύμ.ατα, τα έπιτρέποντα αυ
ξηοιν τής 6οτνθίίας πρός τάς ίι-
παναπτύκτονς χώρας. Άπό την ά
νάπτυξιν δέ των τελευταίον θά
προέλθη ή αύξησις τής ζητή<τεως διά τα προϊόντα τών άνεπτνγμέ- νων. Εχρειάσθησαν 150 ϊτη πάλης τών τάξεοιν διά νά γίνη άντιλη- πτάν δτι τα σνμφέροντα δλων τών κοινωνικών άμάδων ενός λαόν εί¬ ναι άλληλένδετα. "Ας έ,λπίσωμεν δτι δέν θά χρειασθούν δλλα τόσα έ'τη διά νά γίνη άντιληπτόν ότι καί τα συμ,φέροντα δλων των λα- ών τής γης είναι έπίσης άλληλέν δετα. ΠΡΟΕΚΗΡΥΧΘΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΝΕΑ ΖΑΧΑΡΟΥΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗΝ 15ην Ιουλίου έ. ε. θά δι ενεργηθή δ διεθνής διαγωνισμός διά την ανέγερσιν τών δύο νέων έργοστασίΐΛν ζαχάρειος. Ό διαγω¬ νισμός προεκηρύχθη ήτο τής Έλ¬ ληνικής Βιομηχανίαν Σακχάρεως Α. Ε. Τα έργοστάσια θά άνεγερ- θοΰν, τό εν είς περιοχήν μεταξύ Ξάνθης καί Τοξοτών, πέντε χιλιό μετρα εκείθεν τή; γεφύρας τοϋ ποταμοΰ Νέστον, καί τό δεύτερον είς, μή ορισθείσαν εισέτι, περιο¬ χήν τής Όρεστιάοος. Καί τα δύο θά ανεγερθούν βά¬ σει τοΰ «τυοτήματος «Μέ τό κλειδί είς τό χέρι», ήτοι δ άνάδοχος θά είναι ΰπεύθυνος δχι μόνον διά την πλήρη μελέτην τού ϊργον άλλά έν ταυτώ κα! διά την προμήθειαν τοΰ μηχανικόν έξοπλισ;.ιοΰ, την έκτέλε σιν τών ?ργων πολιτίκού μηχανι- κού, την τοποθέτησιν των ένκα- ταστάσειον καί την άρχικήν λπ- τονργίαν τοΰ εργοστασιον. Καί αί δύο μονάδες θά είναι έ- τησίας δνναιμιχότητος τής τάξεως τών 45.000 τόννων ζοχάρεως έκά οτη, ήτοι έπεξεργασίας 3.000 τόν νων τεύτλων ημερησίως εκάστη. Σνμφώνως πρό; τοΰς δρους τής διακηρύξεως, τό θέμα τής καταβο λής τής άξίας τών δύο ϊργων πά ραμιένει ανοικτόν, διά νά ύποβάλ λουν προτάσεις οί ένβιαφερόμενοι Έκπρόσωπος τής έταιρείας, είς Θεσσαλονίκην, έροιτηθείς υπό συ νεργάτον τής εφημερίδος δέν άιπέ κλεισε καί την λύσιν τής χρηματο δοτήιθ-εως τού ?ργον υπό τοΰ ανά¬ δοχον, βάσει των σνναφθησαμέ- νων δρο>ν ή εκείνην τή; κατασκετι
ής τον έπ' άνταλλαγή γεωργικών
προϊόντον ή καί δλλων πιθανών
σννΰυασ,μων, τών προτάσεων άφΐε
μένων είς την διακριτικήν ευχέ¬
ρειαν των οΐκων οί δποϊοι θά λά
βουν μέρος είς την δημοπρασίαν.
Σννμφώνο)ς πρός τάς δοθείσας
πληροφορίας, έκ των δνο, θά π(ΐη
ωθηθη τό εργοστάσιον Ξάνθης, τό
οποίον βάσει τού προγραμματισμοΰ
ΰπολογίζεται δτι 6ά είναι έτοιμον
την 15ην Σεπτέμβριον 1972. Τό
δεύτερον εργοστάσιον θά παραδο-
θη ώ; άναμένεται έντός τού 1975,
διά νά δλοκληρωθοΰν έν τώ μετα
ξύ τα άρδευτικά εργα τής περιο-
τής Όρεστιάδος διά την δνετον
προμήθειαν τής πρώτης νλης. Τα
έγγειοβελτιωτικά Γργα τοΰ ναμοΰ
Ξάνθης Εχουν ήδη άποπερατο>θή, ε
χει δέ εξασφαλισθή καί τό οίκάπε
δόν επι τοΰ όποίου θά άνεγερθή
ή βιομηχανία.
Έκ τοΰ σννόλου τής άξίας έκά
ότου "έργον τό ήμιου περίπου ά-
φορα είς ϊργα πολιτικόν μηχανι-
κοΰ καί τό οΐκόπεδον, τό δέ έτε¬
ρον ήμισυ τόν μηχανολογικόν έξο
πλισμόν.
Ό έργοδότης δέν προτείνει σύ
στημα λειτονργίας τών έργοστα-
σίων ή μέθοδον παραγανγής τοΰ
τελικού προϊόντος. "Απλώς παρέ-
χη στοιχεία περιγραφικά τοΰ ?ρ
γου καί ζητεί άπό τόν ανάδοχον
νά προτείνη έκείνος τεχνικάς προ
διαγραφάς κατά φάσεις παραγω-
Τά παραγάμενα προϊόντα θά εί¬
ναι κατά τό ήμισυ ζάχαρι ραφινα
ρισμένη καί κατά τό έτερον ήμι¬
συ ξάχαρι κρυσταλλιξέ, καί τα ούο
βάσει τών πλέον αύστηρών προ-
διαγραφών τών ίσχνονσών είς τα
κράτη — μέλη τής ΕΟΚ. θά
παράγεται έπίσης ξάχαρι είς κύ-
6ους, ώς καί ξάχαρι είς συσκευα¬
σίαν κιλοΰ.
Τέλος, ώς έτονίσθη, έπιδκοικόμε
νος στόχος είναι ί'π<ος καί τα δύο νέα ζαχαρονργεΐα έιλληνικά €πα- ράγονν τήλ' καλυτέραν ξάχαριν τής Εύρώπης». ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΘΗ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ Είς τηλεγράίφημά τού πρός ιτούς ΰπουργούς Συντονισμοΰ, Οίκονο- μ^κών, Βιο,μηχανίας καί Εμπόρι¬ ον, ό Σύνδεσμος Έριοβιομηχάνων "Ελλάδος ίαογραμμίξει την €άνα- στάτωσιν ποΰ δημιουργοΰν είς τόν χειμαξόμενον κλάδον» οί νέοι πί- νακες εΐσαγωγής έρίων καί τόπς. Ειδικώτερον, τονίξεται δτι ή παρε χομένη δννατότης άΛεριορΙστου προθεβμιακοΰ διακανονισμόν τών υπό τρίτιΐ)ν έμπόοίον μή βιομ,ηχά- νων είσαγομέν<ι)ν πρώτων ΰλών έ ριοβιομηχανίας, θά έπιταχύνη την οριστικήν κατάρρενσιν τού κλάδον. «Διαμαρτνρόμενοι, καταλήγει τό τηλεγράφημα, ποιοϋμεν "έκκλησίν δ πως έπαναφέρετε τό μέχρι τοΰδ? ίσχύον τονλά'χιστον καθεστώς, τό σον όσον Λφορά τα Ερια καί τόπς, όσον καί όσον άφορά τα έριονήμα Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΤ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΤ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΤ Διά νομοθετι,κού διατάγμαϊτος, ή έποπτεία επί τού ξενοδοχειακοϋ Έπιμελητηρίον Ελλάδος, και Της Σχολής Τονριστικών Έιπαγγελ|ΐ«,- των, όκτκεΐται εφεξής υπό τοΰ υ¬ πουργείον Σνντονισμοΰ (ΦΕΚ 91 Α' 17.4.1970). ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν τών "Αξιοί. Δίοιχήσεων Άνα>·
νύμων Έταιρειών χαί Έταιρειών ΓΓεριωρισ'μένης Εΰ-
θ<νης ότι δι' άποφάσ-εως τού κ. Υπουογού Έμηοβίου ύϋ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- άβΐσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωννμων Έταιοειών(, όοίζεται ότι δύναν¬ ται νά σννεχΐσωσι δημοσαύουσαι εγκύρως τάς ΖΓρο- απλήαεΐζ χΛν Γεν. Σννελίύσεων χαΐ τούς Ίασλογι- σμούς των διά τής σίκσνομΐκής μας εφημερίδος *ΟΙ· ΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ώς εγένετο μ«χρι τούδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής ουγχω*»ύ<ηώς της.
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝ ΙΣ Μ Ο Σ
Γ Συνέγεια έκ τής 2ας σελ.
ρικοΰς τής Ρώμ/ης διά. τόν άτάσθα
λον βίον «όν. Είς την Ρώμη-ν, ή
βασίλισσα μήτηρ καί έκ Συρίας
καταγομενη Μαμμαία προσλαβοΰ-
σα είς την αντοκρατοοικήν αύλήν
τού υιού της Σεπτιιμί'ου Σεβήρου
Χριστιανούς ΰπαλιλ.ήλους καί νπη-
ρρτας, εκάλεσεν είς την αΰ/λήν της
τόν μέγαν όϊ δάσκαλον 'Ωριγένην
διά νά διδαχθή ύπ' αυτού την Χρι
στιανιικήν αλήθειαν.
Δευτέρα φάσις, ή ποοϊαϋσα κ.α-
τάρρευσις τής ήγίμονίας τής Ρώ
μης. Άπό τοΰ θανάτου τοΰ αΰτο
κράΐτορος Σεβήοοιι Αλεξάνδρου
(235) μέχρι τής αναρρήσεως καί
τού θανάτου τοϋ Διοκλητκινοΰ
(305) άνήλθον είς τύν Ρωμαϊκόν
θρόνον διάφοραι όφήμρροι μνηστή
ρες δεκαοκτώ τόν άρι&μόν, ρξ ών
είς καί μόνον απέθανεν άπό φυσι
κόν θάνατον, διότι οί νπόλοιποι έ-
ξεθρονίσθησαν ή εδολοφονήθησαν
άπό τούς στρατιώτας τοιν, άπό
τούς Πραιτίοριανοϋς τής Προτρυ-
οΰσης ή άπό τάς φρουράς άλλον
επαρχίαν. Έξ αυτόν θά παραλεί
ψίο τούς άπό τοΰ ετους 235 μέχρι
τοΰ ετους 343, πρώτους Ανελιθόν-
τας είς τόν Ρωμαϊκόν θρόνον, ή¬
τοι τόν θράκα Μαξιμίνον, τοΰς
Γορδιανονς, τόν Βαλβΐνον, τύν
Πονπιανόν καί τόν Άραβα Φίλι.ι
πον. Διότι ούτοι έπέσπρΐΜαν την
κατάρρευσιν τής δημοσιονομία;
τής Ρώμης την οποίαν Ανέκοψεν
προσωρινώς ό έκ Σιρμίον τής Ίλ
λνρΐας καί στρατιιο,τικός διοικητήν
τής "Ανίο Παννονίας καί Κάτο>
Μαισίας στρατηγός Δέκιος. Ό Δέ
κιος (249 — 251) δείξας περισ
σόν έννδιαφέρον διά την Ιταλίαν
μόνον καί την πατρίδα τού Ίλλυ-
ρίαν, επροκάλεσε την άφύ.τνισιν
τοϋ τοπικισμοΰ των λοιπόν έπαρ-
χιών τής αΰτοκρατορίας καί την
εξέγερσιν αυτών κατά τής ήγεμο-
νίας τής Ρώμης. Την ΐθνικισιτι-
κήν εξέγερσιν των έιπαρχιόν ένί-
σχυσε καί ή Αντίθεσις των δα>ο
θρησκειων τοΰ Μίθρα διαδοθείσης
μάλλον είς τόν στρατόν καί τοΰ
Χριστιανισμόν ριζωθέντος είς τάς
λαϊκάς τάξεις. Ή θρησκευτική αύ
τή άντίθεσις ύπεδαυλίζετο καί κα
θίστατο οξυτέρα άπό τάς εκάστο¬
τε τοπικάς' θεομηνίας. Εντεύθεν
καί ό Δέκιος προέβη είς φοβερούς
δ«χ»γμοΰς κατά των Χριστιανών
τής Άνατολής καί ίδιαιττέρως τής
Άλεξανδρείας. Παραλλήλως σμο>ς
άνεχοοίτισεν επιτυχώς κα τούς Γό-
τθους, είσχοιρήσαντας αέχρι τής
πατρίδος τού Ίλλυρίας. Τοϋς Γό-
τθους έξεδίωξεν οριστικώς έξ Ίλ
λυρίας ό Έτροτ»σκικής καταγωγής
διάδοχός τού Ριομαΐος αύτοκρά-
τωρ Γάλλος (251 — 253) έκτοπι
σθείς υπό τοϋ ΑΙμηλιανοϋ (253)
παραμερισθέντος έντός ολίγων μη
νόν υπό τοΰ Βαλεριανοΰ όστις α¬
νήλθεν είς τόν Ρο*ιιαϊκόν θρόνον
τό 253.
Ό Βαλεριανός (253 — 258)
είναι άξιέπαινος, διότι αΰτός μέν
έγκατέστησε την έδραν τού είς
την Άντιόχειαν --ής Συρίας διά
την άμυναν κατά των Περσών,
άλλά καί διά την τόνοσιν τής 6η
μοσιονομίας τής Ρώμης έκ τοϋ
Κερδοφόρου Άνατολικοΰ Έμπορί
ου. Την δέ άιιυναν τής Ρ(ί>μης
κατά των έκ Βορρά Γάτθοιν ανέ¬
θεσεν είς τόν συμβασιλέα υϊόν τού
Γαλλιηνάν. Άλλ' ό Βαλεριανός
μα,χόμενος κατά τίδν είσβαλέοιν
Περσών συνελήφθη αίχιμάλο>τος
διά προδοσίας, έφοντύθη καί έτά
φη (258) είς την Συρίαν, συμΛα
ρασύρας είς τόν τάφον τού καί
την κ-νριαρχίαν τής Ρώμης επί
τής Άνατολής, έξ ής έπήγαξεν ή
δημοσιονομική της έπάρκ.εια.
"Εκτοτε ό υιός καί διάδοχος
αυτού Γαλλιηνός, άνέθεσρ την αμυ
ναν τής Άνατολής κατά των Περ
σών είς τό κράτος τής Παλμΰρας
σπουδαιότατον καί ίωτικόν κέν¬
τρον διακινήσεως των έμπορευμά
των ολοκλήρου τής Άνατολής.
Εντέυθεν καί ή άναβίοσις τού
'Ελληνιστικοϋ πνεύματος είς την
Αλεξάνδρειαν, την Μικρασίαν,
την κυρίοις Έλλάδα καί τούτο πρέ
πει νά μή λησμονήσουν οΰτε οί
Όρθάδοξοι, οΰτε οί Ρωμαιοκαθο-
λικοΐ Σύνεδροι τοΰ θεολογικοΰ
Διαλόγου επί ίσο'ς ίίροις. Τούτο
μαρτυρεΐται άπό την Αναζωογόνη-
σιν των Έλευσινίων μυστηρίων
είς τάς Αθήνας καί των Άιμφι-
κιοντόν. Τουτο μαρτυρείται άίτό
την εξέλιξιν τής Νεοπλατο>νι,κής
φιλοσοφίας διά τοϋ Πλιοτίνον,
προσοΜτικοΰ φίλοΐ' τοΰ Ριοφΐαίον «ΰ
τοκράτορος Γαλλινοΰ. Τούτο μαρ-
τυρεϊται άπύ τάς Αντιρρήσεις τοϋ
σκΡΛτικισμοϋ κατά τού Εΰαγγελ-ί-
οτ· καί άπό τάς σοφιστικάς θριορί
άς των γνο>στικι£όντο>ν καί γνοι-
στικόν (δυναμικόν κιιί τροπικών)
τάς οποίας Ανρτρειΐταν μόνον οί θε
ολ.ογήσαντες Άνατολικοί ερμηνευ¬
ταί καί διδάσκαλοι έπίσκοποι καί
Πατέρες των 'Εκκλησιών τής Ά¬
νατολής κια ουδείς έκ τίνν 'Ε,κκλη
σιων τής Ρώμης ή τής Ιταλίας.
Ό ΑύρηΛιανός (270 — 275) όο
θώς σκεφθεΐς έπεδίωξε την απο¬
κατάστασιν τής Ινότητος τής Ριο-
μαϊκής αύτοκρατορίας, διότι ή φι
λόδοξος Ζηνοβία τής Παλμΰρας ''
πεξέτεινε τό κράτος της καί επί
τής Μικρασίας μεχρι τής Άγκυ¬
ρας κα! τής Γαλατίας. Κατ' είση·
γησιν πιθανώς τοϋ επίσκοπον τής
Άντιοχείας Πανλου τοΰ έκ Σαμο
σατόν καί τοΰ Ν'οπλατοννικοΰ φι
λοσόφου Κασσίου Λογγίνου άνεκή
ρυξε τόν μέν υϊόν της αύτοκράτο
ρα τής Άνατολής, εαυτήν δέ ώνό-
μασεν Αύγούσταν τής Άναταλής.
Έκστρατεύσας άπό τού Φθινοπώ-
ρου τοϋ ?τους 270 πρώτον κατά
των είσβολνέων έκ Βορρά Άλαιια-
νων καί των σιιμμάχο>ν τιυν Γερμα
νίκων φίλονν κατετρόπίοσεν αμφο¬
τέρους είς την μάχην τοΰ Τικίνον
καί απεκατέστησε την τάξιν και
την ασφάλειαν των Δυτικων έπαρ
χιών τής Ρωμβϊκής αύτοκρατορί-
ας. Άπό τής Ανοίξεως δέ τοϋ
ετους 272 έκστραιεύοας κατά τής
Αιγυπτου κατέιλνσε τό κράτος τής
Παλμύρας καί άποκατέστηοε την
κυιριαρχίαν τής Ρώμης επί τής Αί
γύπτου, ίπεκτείνας μάλιστα αυτήν
και μέχρι τής Μεσοποταμίας. Καί
δμως ?πεσε καί αύτός θΰμα δολο-
(ΐονίας κατά την δευτέραν έκστρα
τείαν τον κατά τΛν ε-ίσβολεοιν
ΤΙεησών τό 275.
Ρωμαιοκαθολικοί θεολόγοι δια ι
νκ'ι στηρίξουν την ύπερθεν τού
επίσκοπον Ρώμης επί τοη·1 επκκίό |
ν τής Άνατολής (Ποωτεΐον) ι
ρτόλμησαν άνροΐ'θριάστοις νη έ-
πικαλεσιθοϋν μίαν απάντησιν τού
είδιολολάτρον αντοκράτορος Αύ '
οηλιανον πρός τάς πολιτικάς αρ¬
χάς τής Άντιοχείας έχουσαν ώς
ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΝΕΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΝΑΥΠΗΓΕΙΐΊΝ
ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
εξής: «τούτοις νάμβι τόν
οίκον;·
(τό Έπισκοπεΐον της Άντιοχεί-
ας) οίς αν οί κατά. την Ιταλίαν
καί την Ρομαίιον πόλιν έπίσκοποι |
τοΰ δόγματος έπιστρλλοιεν» (Εν- Ι
σεβίου Ζ' 20—30). Άλλά την ό
φειλομένην απάντησιν θά λάβονν |
βραδύτερον καί εν τω οίκείιο τό
Ό Διοκλητιανός (294 _ 305).
Ό έκ Δαλματίας Δ<οκλενς, Αρχη- γός, τής σο)ματοφνλακής τοΰ δο- λο<}οντ(θρντος υπό τόν σοιματοφν λάκοιν τού αϋτοκράτοοο; Κάρου, άνηγορειύθη ΰπ' αυτόν αΰτοκρά- τιορ Διοκλητιανός. Θροιρήσας έαυ τόν, ώς αντιπρόσωπον τοΰ Θροΰ επί τής γης καιτά την Μοναρχι- κήν Θεοκρατικόν νοοτροπίαν τής Άνατολής (θροποίησις) κατήργη¬ σε την τοπικήν αυτοδιοίκησιν τόν πάλεο)ν τής μοναρχικής αύτοκοα τορίας τον, άντικαταστήσας τοί'ς πολιτικούς άρχοντας καί τα τοπι κά συμβούλιά τοιν διά τόν αντο- κρατορικόν ΰπαλλήλιον τον. Μέ ά,λ λας λέξεις, μετεβχημάτισε τό πριί) ην όμοσπονδιαΛων κράτος των πό λεων είς ενιαίον Μοναρχικόν καί συγκεντροιτικόν κράτος κατά τόν Ιστορικόν Ροστόβτξεφ. Μετά διετίαν ίίμωις (Απρίλιον τοΰ 286) έπενόησε την θεόθεν 6»αρ χίαν (ντίβε φ>ράτρες), διά νά με
τατοπίση την έδραν τού έκ Ρώ¬
μης είς την Μικρασιατικήν Νικο
μηδειαν τής Βιθννίας, πρός Απο¬
τελεσματικωτέραν άμυναν τής
Θράκης, τής Μικρασίας, τής Συ
ρίας καί τής Αιγυπτου. Την άμυ
ναν τής Ιταλίας, τής βορείου Ά
φρικής καί τής Ίσπανίας ανέθε¬
σεν είς τόν συμβοηθόν καί συν-
αρχηνόν τού στρατηγόν Μαξιμια
νόν μέ έδραν ούχι την Ρώιιην,
άλλά τό Μιλάνον. Έκτοτε ή Μι-
κ-ρασιατική Νικομηδεια καί τό Ί
ταλικόν Μιλάνον επιο,μίσθησαν τό
βάρος τής Ρωμαίκής αύτοκρατο¬
ρίας, μειώσασαι αίσθητός καί
κατ' ανάγκην την πολιτικήν, στρα
τκοτικήν καί εκκλησιαστικήν αί¬
γλην τής Ρώμης, μή δυναμένης
οικονομικάς νά ανταποκριθή πρός
τάς άπαιτήσεις τής νέας διαοθρώ
σεο)ς τή; Μονοκρατορίας.
Διά νά άναχαιτίση την ίδκοτι
κήν καί την δημοσιονομικήΎ κρίσιν
τής διαρχικής αΰτοκοατορικής Μο
ναιρχίας το<, έιθέσπισρ ρι&οσπαστι κώτρρα μέτρα άπό τόν Σεπτίαι- ον Σεβήρον, άλλά ταυτα ήσαν ά- ψυχολόγητα καί απεδέχθησαν δ·νσ εφάρμοστα καί καταθλιπτικά και δι' αύτό ακριβώς κατέστρεψαν την οΊκονομιίαν καί την Πάξ Ρ<ο- ιιάνα. Πρώτον διότι ίδρυσε κα¬ τά τόπον; καί είς πλείονας κεν τρι,κάς πόλεις τής Λύσεως (Ραβέν ναν, Πάδουαν, Μιλάνον, Ρώμην, Τρεβήρους) κρατικά έργαστήρια καί προσέδεσε μάλιστα είς αύτά τοΰς εργάτας των, άπαγορεύσας είς αύτούς την έξ αυτόν Απομά¬ κρυνσιν πρός άσκησιν αλλου οίον δήποτε έπαγγέλματος. Δεύτερον, διότι ρκρατικοποίησρν αύστηρότε- ρον τοϋ Σεπτΐ/μίου Σεβήρου τα Σοιματεϊα καί τάς συντεχνείας παραγο>γής καί έ,μπορίας είδον
διατρο,φής καί πρώτης άνάγκης
καί Απηγόρευσεν ίίς τα μέλη τοιν
καί είς τοΰς υίοΰς των Ακόμη νά
άλλάξουν έιπάγγελμα, διότι ΰπεχιρε
οΰντο υπό τοΰ νόιιου νά σννεχί-
σουν τό πατρικόν. Τρίτον, διότι
εκοψε νέα άργυρά καί χρι>σά νο
μίσιματα μέ περιε;'.τικότητα αργύ-
ρον καί χρυσοΰ κατά τα ήμισυ
όλιγιοτέραν τοΰ Ρο.μαϊκού νομίσμα
τος τής έποχής τοϋ Κικέηοινος.
Τέταρτον, διότι νπήγαγρ διά πριό
την φοράν καί την Ιταλίαν είς
τόν εγγειον φόρον, τόν οποίον μρ
τέλεψεν έκτοτε είς εΐδος καί ά
νέθεσε την είσπραξιν τόν φόρων
έν γένει, την μεταφοράν ή την
Αποθήικενσιν αυτού είς κρατικοΰς
ΰπαλλ.ήλους έξαρτοιιμένους άπ' εύ
θείας άπό τόν ίδιον, καταργήσας
τούς ενοικιαστάς των φάροιν ώς
καταχραστάς καί τυραννικούς.
Πεμπτον, διότι Απηγόρευσε την έ
ξαγιογήν έξ Ιταλίας είδον δια-
τροφής καί έπέβαλλε διατιμήσεις
διά νά αντιδράση κατά τής υψώ-
σρος τόν τίμιον ί-Λ'εκα τής ύποτι
μήσροις τοΰ νομίσματος. Αί δια
τιμήσεις ήσαν γρνικαί, διότι δέν
περιορίίΐοντο μόνον είς τα ειδή
πρώτης άνάγκης, άλλά έπεΕρτά-
θηβαν καί επί των έργατ'κόν ή-
μρροιιισθίίον καί τόν μισθόν τόν
ΰπαλλ.ήλίον καί των Αιιοβόν τόν
έλευθερίοιν έ.ταγνλμάτοιν καί επί
των μεταφορικόν κομίστρονν διά
βουδαμαξόν καί ιστιοφόρον πλοι'-
ο>ν, τόν Ιδιόκτητον το»ν ϋτ'ΐχθρν
τοιν ρ'ις τόν προί Σοιιπτπ'όλ· νό
μιον. Διά τούς παοαβάτας ό Διο-
κλ.ητιανός έθέσπισε "οπιατ κάς
ποινάς, φνλακίσρις καί την ποι¬
νήν τοΰ θανάτου.
Ή άποτυχία τής πολιτ'κής διαι
ρέσειος τής άπολνταρχική; Μονο-
κρατορίας τον (Νικομήδεια - Μι
λάνον) καί τόν ,'ιι|η·χολογήτονν οί
κονομικων μέτριον τοΰ Διοκλητια
νού άνεγνιο,ρίσθη εγκαίροις ΰπ' αύ
τοΰ τοΰ ίδίου καί τόν ωδήγησεν
είς την αναγκαστικήν αποχώρησιν
αυτού καί τού συνάρχοντός τον
Μαξιμιλιανοϋ έκ τή; έξουσίας διά
νά ίδιωτρνσοι·Λ' καί ν-ά μή γίνουν
θεαταί τής κατηορεΑτροις τής
Πάξ Ρο>μάνα έκ τή; έκραγρί<της έ(.τί τή; διάδοχον τιον τετραρχί α; οξυτάτης οίκονομική; κ.ρίσεο)ς έν Ρωμη καί Ιταλία. Ή διάδο- χο; τετραρχία, έκ των ΑΐΓγοΰστο)ν Γαλερίον καί Κ(ονσταντίοτ· καί τόν Καισάοιιη1 Μαξιμίνου κια Φλαβίο> Λικινίοι·, διελύθη μρτά
τόν θάνατον τοΰ Κο>νσταντίοΐ' είς
τό Έβόρακον τής Αγγλίας (την
σηιιερινήν 'Τόρκην). Διότι ό στρα
τος άνρκήρυξεν Αυγουστον τόν υί
όν τού Κοινσταντινον, παρενρεθέν
«Η ΕΘΝΙΚΗ Κυβέρνησις δια-
πραγματεύεται την ίδρυσιν ενός
εισέτι μεγάλης έκτάσειος ν.α! ση-
μασίας βιομηχανικοϋ σιιγν.οοτήμα-
τος καί ρτέροιν μργάλοιν νανπηγρί
(ιλ·····. Είς την δήλοσιν αύτην προέ
Γ>η ό Αναπληροιτής ΰποι·ργός Συν-
τονκτμοϋ κ. 'Ειμμην. Φθενάκης ό-
μι,λων κατά την τ?λετήν τής Απο-
νοαής πιστοποιητικών σπουδων είς
τούς κρατικόν; λε·τονργοΰς, οί ό-
ποίοι παρηκολοί'θηΓαν ειδικόν σεαι
νάριον άξιολογήσιι,ις σχρδίιον ρπεν
δΰσροιν. "Ηδη, συνΓχισεν ό κ. Φθε
νάκης, είναι άθοόαι αί αίτήσεις
δι' έπενδΰσεις-έκ μέσον; των ξέ-
νον κεφαλαιοΰχο) / είς την χο'ιραν
μιας. Τό ϊτος 1970 θά είναι τό
κατώφλιον μιάς νέας δεκαετίας τα
χείας άναπτύξρο>ς ;.αΐ προοδον διά
την Έλλάδα. Τό κατά κεφαλήν
είσόδημα Θά φθάση τουλάχιστον
ρίς 1.500 δολλάρια είς σταθεράς
τιμάς 1967. Προβλέπεται ότι ή
"Ελλάς θά μεταταγή είς μίαν προ
ηγμένην βιομηχανικήν κοινωνίαν».
Έν συνεχεία ό <. Φθενάκης έτά νιοεν ότι ή έπενδυτική δραστηριό ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΕΡΓΩΝ ΟΔΟΠΟΓΙΆΣ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ Ό ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέξος υπέγραψε την Απόφα¬ σιν χρηματοδοτήσεοις, έκ τοϋ προϋ πολογισμοΰ Δημοσίων ΈπενδύσεωΛ· 1970, των εργο>ν Περιφερειακης
.Οδοποιίας είς την θεσσαλίαν.
Συμφώνοις πρός την ύπογραφεϊ
σαν απόφασιν, θά πραγματσποιη-
θοϋν κατά τό τρέχον ετος πραγμα
τικαί πληροιμαί ΰψους 97.630.000
δραχμών σιά την κατασκευήν ή ρι
ξι/ήν άνακαίνισιν βασικής σημασί-
ας περνφερεακών όδων, διά την
περαιτέρο) ανάπτυξιν τοϋ διαμερί-
σματος τούτου τής χώρας.
της τοΰ δημοσίου τομίιος, ή όποία
καλ.νπτρι πλέον τοΰ .">0% τής συνο
Μκής έ.τενδντικής δραστηριότητος
τής ο'λπνουία:, πεοιλαμβάνπ μί¬
αν εί'θ'ΐπν σειράν εηγοιν, τα ό-
ποίιι π ΐιίΉΊ,λλοΐ'ν κατά διιναιιικόν
τιιόπο.1 τίς την δοαστηοιοποίησιν
τής (·!,:ονομίας καί την αύξησιν
τής εύι-.μρρίας τοΰ λαοΰ μας.
«Δυστυχίας, κ»τά τό παορλθόν,
λ.όγοι όογιινΐ'ΐτικί)" Λδΐ'νταιιων τού
μηχανισμοϋ τής Λ.οικήσεως καί ι
πριιβάσρον κοτιιι'/τ'κής σκοπιμότη-
τος, ή σνιι(>ολή τον δΓαοσίοη1 ρ-
πρνδϊ·ΓΓ(ι)ν ρίς την οικονομικήν Α
νάπτυξ ,· δέν είχεν έπιτνχει π/'ιντο
τρ τα ΛνπηηόμΓνπ (Ιποτελέσματα.
Τα προτριν(')ψιενα ρργα εξυπηρρ-
τονν άντιοικονοιιικοΐις σκοπονς, δι
ότι δέν έπελέγοντο βάσρι Αντιν.ρι
μενικών κριτηρίων άποδοτικότη-
τος, ουτε κατεβάλΛετο προσπαθεία
νά 6ιερεννηθή καί προοτδιορισθή ή
άκριβής συμβο·λή τοΰ προγοάμμα-
τος δημοσίοη· έπενόύσεον καί των
ναθ' ?καστ'' εργοιν είς την .ιοοώ
θησιν τ.',γ οίκονομίας. Ό κατακερ
ματισμ;··: καί ή άνορθολογική δια-
σπορά το^ν δέν συνετέλει είς μίαν
όρθήν -τυιφερειακήν άνάπ.τυξιν
σνμφο'ινοις ."ρός ΐναγί/αίαν ίεοάρ-
χησιν πςιιιτεραιοτήτων. Έξ δλλου,
ή έλλειψις έλένχου έφικτότητος
Απ» χηηιιαιοδοτικής όργανοπικής,
διοικητικής καί διαχειριστικής άπό
ψε·ο>; τόν σχεδίιον έπενδύσειος εί
χεν ώς άποτέλεσμα την εμφάνι¬
σιν σοβαρόν κα9υστερήσεοον καί
ϋπερβάσειον κατά την εκτέλεσιν
των έ:ργο>ν.
«Οΰτο), δέν είχομεν μόνον Απώ¬
λειαν .-όριον τού κοινοτικόν συνό
λιιν. Ή κατάστασις αυτή έπηοία
ξε δυσαενως καί την έαπιστοσίι-
νην τάι' έπιχειρηματιών καί τον
ξένων ·'.-■ νδυτών καί κυρίοις των
Διβθνίον Χρηματοδοτικών Όργα-
νισμίί' δι' έπενδίκϊίΐς είς την χο')-
ραν».
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ
ΤΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ
ΜΕΓΕΘΩΝ
Ώς προκΰ.ττρι άπό την κυκλο
φοοήσασαν 15θήμερον συνο.τπκήν
κατάστοσιν τής Τραπέζης τής Έλ
λάδος τής 31ης Μάρτιον 1970,
κατά την διάρκειαν τοΰ Μάρτι¬
ον εσημειώθησαν αί εξής μετα¬
βολαί είς τα κυριώτερα νομισμα
τιχά ιιργέθη:
ΊΙ κυκλο<|ορία τον τραπεξο γηοαιιατίοιν έιιριοιθη κατά 329 έ κατ. δρχ. Έντός τού πρώτον τρι μήνου τοΰ 1970, ή κνκλ.οφορία τον τη·απρ£ογραμματίο)ν έιιεκό- θη κατά .1.14(1 ρκατ. δρχ. Μείοι σιν ιπίσης κατά 273 εκατ. δρχ. έσημριιόθη ρίς τόν λογαριασμόν τοϋ Δημόσιον ..'Χρηματοδύτησις Καταναλο>τικον άγαθόν», ένώ
τό χρεοΜττικόν υπόλοιπον τοΰ λο
γαοιασμοϋ «Συγκέντρωσις Ε'ισ-
πράξειον καί πληριομών» τοΰ Δη¬
μόσιον παρέμεινεν Αμετάβλητον.
Αί λοιπαί πρός την οΐκονομί-
αν πιστώσε<ς τής Τραπέζης της Έλλ.άδος ηυξήθησαν κατά 133 έκατ. δρχ. Αί Λάρα τή Τραπέ- ' ξη τής "Ελλάδος καταθέσεις τίόν λοιπών Τρα.τεζών έμειώθησαν κα¬ τά 387 δρχ. λόγτο περαιτέροι άνό δου των πρό; την ο'ικονομίαν χρηικιτοδοτήσροιν το>ν. Τέλος,
λαμβανοαένης ύπ' όψιν τής σημαν
τικής, κατά 848 Γκατ. δρχ. μειιό
σειος των ΰποχοεώσειον δψεως
είς έξο>τερικ.όν συνάλλαγμα, ή
πραγματική μειοιτική μεταβολή
είς τα είς χρυσόν καί ξένον συν
άλλαγμα έ.τίσηιμα διαθέσιμα τής
Τραπέζης τή; Ελλάδος, περιωρί
σθη είς 8,9 έκατ. δολλ.
ΤΟ ΙΣΟΖΪΤΐυΝ
ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΤΑ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΝΑΥΤΙΛ. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Οί περί χρηματοδοτήσεο^ς τής
ναυτιλίας άποφάσεις τή; Νομισμα
τικής* Επιτροπήν έκωδικοποιήβη-
(Ταν, τό σχετικόν δέ κείμενον έ-
δημοσι.εύθη είς την «Εφημερίδα
τής Κυβερνήισείΰς» (66 Α')21
Μάρτιον 1970).
Άπό πλενράς δανειοδοτήσεο^ς
τα βασικά στοιχεϊα εχονν ώς ε¬
ξής: ή κάλυψις διά δανείιον πρός
έφοπλιστικάς έπιχειρήσεις διά την
κατασκευήν, μετασκευήν, επισκευ¬
ήν κλ-τ. πλοίων πάσης κατηγορίας
είς ναυπηγεία τής Ελλάδος έβΐι-
τρέπεται μέχρι ποσοστοΰ 8ΰ%
τής δλης δαπάνης. Ή έξόφλησις
τόν δανείριν τούτων θά διενεργή
ται έντός 9 τό πολΰ έτών διά 18
ϊσο>ν έξοιμηνιαίων τοκοχρειολυτι-
κών δόσεοιν, τής πρώΐτης καταβλη
τεας μετά πάροδον εξάμηνον άπό
τής παραδόσε<ος τοϋ πλοίον. Έν πάση περιπτώσει ή κατά τα άνο Εετίαν δέον νά άρχεται έντός 24 τα είς τό Έ·βόρα/«>ν παρά την έ-
πιθανάτιον κλίνττν τοϋ πατρός τού.
Κατά τό παράδειγμα τοΰ έν Αγ
γλία στρατοΰ καί ό στρατός τής
Ρώμης άνεκήρυξεν Αυγουστον
τόν Μαξέντιον, υίόν τοΰ Μαξιμι-
λ.ιανοϋ. Ή τριανδρία Κοινσταντί
νος, Μαξέντιος καί Λικίναος συν
εκρονσθη, δ Μαξέντιος έφονείίθη
είς μάχην παρά τόν Τίιβεριν (28
Όκτοιβρίου 312) καί ή Ρϋ>μ"Π ν-
πρδέχθη έν άλαλαγμω τόν νίκη
την Κοινσταντΐνον, άνηγριρε μρτά
τριετίαν (315) την θριαμβευιτικήν
άψίδα τον μέ τάς λατινικάς λέ-
ξεις «Ινστίκτον ντιβινιτάτις», ήτοι
ή νύκη όφρίλεται ρίς θείαν παρα
χο'ιρησιν», μέ τό λάβαρον καί τα
γράιιματα Χρ. καί εκοψε νομι¬
σμα κυκλοφορήσαν άπό τοΰ ρτονς
326. Έπ' άμφοτέρον έστηρίσθη ή
πληροφορία τοΰ ίστορικοϋ Εΰσρβί
ου περί τοϋ όράματος τοΰ Κ(ον-
σταντίνοΐ' καί σημείονι στατ'ροϋ μέ
την επιγραφήν έν τουτο) νίκα.
Καί ή εύσεβής αυτή παράδοσις
κυκλοφορεΐ ρλετ«θέιρο)ς καί πρε.τει
νά κυκλοφορή παρά Χριστιανηϊς
καί μάλιστα παρ' "Ελλησιν.
Ό Κο)νσταντΙνος σΐΎαντηιθεί;
είς τό Μιλάνον μετά τοϋ ηή Ανα
μιχθε*τος είς τόν Αγώνα τού κα¬
τά τοΰ Μαξεντίου καί. ούδετρρου
μείναντος Λικινίου, έξέδ<ο«εν Α¬ πό κοινοϋ μετ" αυτού (315) τό ποότον περί Ανεξιθρησκείας διά- ταγμα διά τοΰ όποίου παρείχετο «καί τοίς Χοιστιανοΐς άκολονθείν τή θρησκεία ή δ' δν βονληθόίσι» (Ενσεβίου Χ,5). Άλλ' ή άνισος διανομή τοΰ ΡοΗΐαϊκοΰ κράτο>;
αεταξΰ τόν δΰο σνγγενόν (ό Αι
κίνιος γαμβρός έπ' άδελφτί τοΰ
Κ(ονσταντίνοΐ') ί.τροκ,άλεσρ την
διαφοννίαν τιον, κι/ταλ.ήξασην είς
την όλοσχίρή ήτταν τοΰ ΛικΐΛΐ'-
ου παηά την Άόηιανοιίπολιν κα-
τά Σ επτήιδριον τού ετο>ις 324.
"Εκτοτε ό Κιονσταντίνος σνγκα-
λεΐ την Α' έν Νικαία Οίχοι.ιενι-
κήν Σύνοδον (325) μρταφρΛει
την προτρνουσαν τής Μονοκρατο
ρίας χο' είς ΚονσΤαντινοι'ίτολιν
χαί δ'πμοοφώνει τό Ν«οοι·«α«ϊκόν
Κράτος τής Νε«ς Ρο'μλτι;, έμπο
τιζούσης αΰτό διά των δογματι-
κκόν καί ηθικόν να«άτθ)ν τού Χρι
στιανισαοϋ μέ όργανον την 'Ελλη
νίκην γλώσσαν τό· Εύηγγελιστόν
καί των Άγίον Άποστόλοη·.
Ή Βνζαντινή Μικρασία θά έ-
νημενώση τοΰς αναγνώστα; διεξο
δικώς καί άκριβέστερον περί τοΰ
νεοφανούς κράτους τής Νέας Ρώ¬
μης.
'Ιωακείμ Γ. Μαλαθοτ'»ρας
Τ.Γ. Είς τό προηγούμενον άρ¬
θρον (12 Απριλίου άριθμός φύλ¬
λον 2043) ή τελευταία παράγρα-
φος κατά λάθος κατεχο)ρήθη, διά
τι ά'φορά τόν αύτοκράτορα Αΰρη
λιανάν, ώς μαρτυρεΐ τό σημερινόν
δρθρον.
μηνιόν τό βραδύτερον άπό τής συ
ναιιεως τού οίκείου δανειστικοΰ
συ ιθο'αίου.
Διά την αγοράν πλοίιον υπό
την ελληνικήν σημαίαν τό ποσόν
τοϋ /ος.ηγουμένου δανείον οεν δύ
ναται νά ΰπερβαίνη τό 50% τής
άξίοις τοϋ σκάφους, μέ Ανώτατον
όοιιιν Ϊ·.000.000 δρχ., κατά πλοΐ
όν. Ή έξόφλησις δέον νά πραγ
ματοποιήται έντός τριόιν έτόν διά
πέντε δί. έξαμηνιαίων δάσεον,
της πρώτης καταβληιτέας μετά εν
ετος Από τής χορηγήσεως. Δάνεια
διά τίιν αγοράν πλοίων υπό ξέ¬
νας Γηαΰίος, τα όποϊα θά έγγρα
φοϋν ίίς τα έλληνιηίά νηολόγια,
χομΓ,νοϋντα: μέχρι τού 70% τής
σννολικης δαπάνης Αγοράς τοϋ
(Τκ.άφους καί μέ Ανώτατον όριον
12.00ι) ΟΟΙ' δρχ., κατά πλοΐβν. Ή
πι.ΓθΓσ<μίιι έξοφλήσεω; όέν δύνα ται νά υπερβή την πενταετίαν Α πό τής ήμερομηνίας τής οϊκείας δσνι,στικής σνιμβάσεοις. Προκ.ειμέ νοτ' περ; μεσογειακων πλοίονν ή άκτοπλοϊκόν τό ανώτατον όριον προθεσμίας άρι'ζεται είς δέκα ε- τη. ΤΑ ΝΛΤΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ Ή χρηματοδότησις των έν Έλ λάδι Ανεγνϊορισμένων ναυτικδν γρ.-.φπί'ΐν, πρακτορείων καί έφοπλι στ'κΛν έπινειρήσεων (δάνεια διά κεφάλαιον κινήσεονν) διενεργεϊται έντός ιών κάτωθι πλαισίοιν: Διά δανΓίοιν μέχρις 750.000 δρα χμων κατ' ανώτατον όριον κατά πλοϊον πρός Αντιμετώπισιν δαπά¬ νην έφοδιοσμοΰ ώς καί διαφό¬ ρων έξό&ον καί λοιπών νποχρειό σεον τόν προστγγιξόντων είς έλ ληνικονς λιιιένας πλοίίον έκτελονν τιυν πλόας ρξοτερικοϋ. Διά δανρί<ον μέχρι 200.000 δρα χμόν κατά πλοϊον ρλληνικής πλοι οκτησίας, έκτελοΰν πλόας έξθ)τερι κου, πρός Αντιμετώπισιν δαπανόν πληοιοιμής μισθόν είς άπολνομρ- νους ναντικούς, χοοηγήσειΐ); προ καταβολήν είς οικογενείας λ—ιτι- 'ιιιιένων, καταβολής ίξόΰον προε το:μασίας ιυτοστολ.ή; πληοωμάτοιν είς τό έξθ)τεοικόν, καί λοιπόν έκ τάκτιον άναγκόν. Ή ρξόφλησις των ώς ανο χρηιιατοδοτήσΓον δέ' όν νά ένεργήται έντύς 60 ήαρροη' τό βοαδι'ιτρρον άπό τής χορηγήση ως δι' ε'ισαγογή; ανάλογον πο- σοΰ συναλλάγματος. Διά προεξοφλήση»; γραμ'ΐατ;- ο>ν ή συναλλαγματικόν τρίμηνον
κατ' ανώτατον όριον διαοκείας α
^'ευ δικαιολογητικών μέχρι σΛ·ολι
κου .τοσοΰ 2Ρ0.00Ο δραχμόν κα-
τά ναντι?ιακήν επιχείρησιν ή γρα
φειον διαχειρίσειο; πλοίιον {«ό
έλλτνικήν σημαίαν καί μέχρι πο-
α»ν .ΊΙ!.000 δραχμόν κατά γρα¬
φείον πΜακτορενσριυς πλοίιο·>· ντΐ)
Γ'/'.ι,νικ.ήν σηιιαίαν. Γοαφρία Δια
χειρισεοις πλοίιον υπό ελληνικήν
σημαίαν άντιπροσωπεύοντα πλει'ο-
νρς τή; μιάς ναυτλιακάς επιχει-
ρ>',,-ιει; δύνανται νά χρηιμ'ΐτοδοτόν
ται δι' εκάστην τοντιον μρ τό ά
νο όι.ιζόμενον ποσόν τόν δρχ.
250.000. Ή χρτ;μαι»οδότησις δΰνα
ται νά έπαναχορηγήται μρτά πά¬
ροδον 15 ήμερόν άπό τής έξο-
'ς έκάσαης άναλήι|·ρο)ς.
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουρ
γείου Σνντονισμοΰ, τόν Ιανου¬
άριον 1970 ένεφάνισαν σημαν¬
τικήν βελτίωσιν τα μεγέθη τοΰ
Ισοζυγίου πληρω*ιών τής χώ¬
ρας, ήτοι α') Αί έξαγωγαί ηύ
ξήθησαν, άνελθοΰσαι είς 58 έ¬
κατ. δολλάιο'.α. έναντι 36.8 τοΰ
Ίανουαρίου 1969. β') Αί είσα
γωγαί έκάμφθησαν — 110,9 1
κατ. οολΐλάρια έναντι 113,6 τοό
Ίανουαρίου 1969. γ') Αί είσ-
πράξεις έξ *5ήλων πόρων τ)ύ-
ξήθη^αν —58.6 Ικατ. δολλά-
ρια Ιναντι 57 τοθ Ίανουαρίου
ι 1909. ο') Ή είσροή μακο>
προθέσι^ων ίδιωτικών κεφαλαί
ών έκ τοΰ έξωτερι,κοΰ ηυξήθη
—11 έκατ. δολλάρια έναντι 9,7
' έκχτ. τοΰ Ίανουαρίου 1969.
ΟΊΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΛ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
Είς τα πλαίσια τοΰ πενταε
τοΰ; προγράμματος γεωργικής
ανννπτύξΐω;, οίκονομ,'.κά κίνη-
τρα χορηγοΰνται εφέτος υπο
τοΰ υπουργείου εΓωργίας διά
τον ορθόν προσ7.νατολισ;ΛΟν τής
γεωργι/ή; παραγων^κή: καί
την αύξησιν τή; παρκγωγικό-
τητος τής Έλληνική; Γεωρ;{
άς. Σ/ετική απόφασις έλήφθγ,
εί: πρόσφατον συ·νεδρίασιν ;ή^
ΕΣΟΠ. υπό την συνεδρίατ.ν
τοΰ ύπουργοΰ Συντονισ^ού *
Ν. Μχκαρέζου.
ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΤΈΩΝ ΝΩΠΩΧ
'Τπόμνημα σχετικός μέ την σκο
πιμότητα άλλαγής των προνποθρ-
σεων διά την έγγραφήν είς τό Εί
δικόν Έξαγο>γικόν Μητρώον των
Εμπορικόν καί Βιομηχανικόν Έ-
Λΐμελ.ητηρίοιν, πρόκειται νά υπο¬
βάλη ό Σννορσμος Έξαγο)γέΌ>ν
Νοκιών Γενικόν Προϊόντο>ν είς τάς
άριιο&ας υπηρεσίας.
Τό θέμα αύτό θά άπασχολήση
την γενικήν Συνέλευσιν τοϋ Στύ-
δέσμου την προσέχη Παρησκεινήν.
Παραλλήλως, κατά την συνελρυσιν
αύτην θά αποφασισθή ή ενταξις
είς τόν Χύν&εσμον ώς μελών των
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΔΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΑΐΎΧ«_Σ ΤΗΣ Α. Ε.
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΓΛΛΟΕΛΗΝΙΚΗΣ
ΦΛΡΜΑΚΕΥΤΤΚΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΜΙΑΣ
«ΚΟΠΕΡ»
Καλοΰντχι οί κ. κ. Μέτο·/ο:
τή; άνϋ)τέρω Έταιρίας. συμ-
φώνω; τώ Νόμο) καί τώ Κατα-
στκτιν.ώ. είς την 31ην Τακτι¬
κήν Γενικήν Συνέλευσιν γενή
σομένην την 3Οην Ίουνίου
1970, ήαέραν Τρίτην καί ώ¬
ραν 13.000' είς τα έν Αθή¬
ναι; Γραφεΐα τή; 'Ειαιρία;. ό
οό; Άριστοβούλου αριθι^.. 64.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
1.— 'Γποβολή τοΰ ίσολογι-
' σμοΰ τή; γρήσεω; 1969 καί
των έπ' αύτοΰ Ίκθέσεων τοΰ Δι
οικητνκοΰ Συμβουλίου καί των
Έλεγκτών.
2.— Έγκρισις τοΰ ώς ανω
Ίσολογισμοΰ καί τής έπ' αύ¬
τοΰ εκθέσεως τοΰ Διοικητικοΰ
Συ^ιβουλίου.
3.— Απαλλαγή τοΰ Διοικη
τινοΰ Συαδουλίου καί των Έ
λεγ/.τών άπό πάσης ευθύνας ά
πθνΤΤΊΐώσεο); 2:ά την νοήσιν
19Π9.
4.— Έ'λογΫ; δύο Τακτικών
•'αί ούο ' ννα,πληοω·;ιατικών Έ
λεγκτών διά τόν ?λεγ*/ον νρή-
σεω: 1970 καί κ'ίΠορισμός ά-
μοιβής αυτών.
Γ).-- Καθοοισμό: καί Ιγκρι-
-:ΐί άπ5θο·/ών Έντεταλχένου
Σ'>!ΐβούλου ώς καί Ιδιαιτέρως
άπα3*/ολίυ'ΐέν(>ν/ συμβούλιον.
6.— Έπ:κύρωσις ά,ποφάσε-
ων Δ'.οικτ,τικοΰ Συμβουλιον.
7.— Διά·χοροι άναικοινώσεις
ν.τ. δλλα θέματα.
Οί έττιθ'θι'ΐιΰντες έκ των κ.κ.
Μετάγων όπως αετάσγωσι τή;
ΓενικΫΙς Συνΐλεύσεως δέον νά
κ7τατ)έσο)τ. τάς ιιετονά; αυτόν
επί αποδείξει εις τό Ταηεΐτ·/
τή: Έταιρία: ή είς τίνα των έν
Αθήναι: Τραπεζών ή είς τό
Τπ·ΐον ΠαρακαταθΓ/Λών ■και
Δανείον ΰποόά-λλοντε: τάς ά
. πΐίείςει: των πέντε (5) τούλα
νιστον ΐΛαέρα; ποό τής ώς ανο
ποο(τεσ[ΐία; εί; τό Ταμ,εΐον τής
Έταιρίας.
Δικαίο>|ΐ7. ψήφου 2γει δ κάτο
νος >ι.ια; (1) -ιετογτις.
Έν Ά «νίνα·: τή 18)4)1970
Τό Διοικητικόν Σ·/;ιβ:ύλ;ο/
βιομηχάνίον καί έξαγωγειον χυμών.
Τέλος, την συνέλεννσιν θά Απασχο
λήση καί ή λήψις Αποφάσεως διά
την συμμετοχήν τοϋ συνδέαμου είς
την διεθνή κλαδικήν οργάνωσιν.
Αί άγελάοες αύται ποΰ
το σύστηηα άρμέγματο
Λ είναι ετοι,μαι διά αρμεγμα, είναι το ποθετημέναι εί; τό νέο αύτόμχ-
ς Ρόταρυ Τάντεμ, τό ^ζοίο γρηοιμοπο: εί διά πρώτη φορα Ινα; γεωρ.
γός είς την νοτιο-δυτι,κή Αγγλία.
Έκοινοποιήθησαν οί πίνακες είς τ ά Έπιμελητήρια
ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ 4ΜΗΝ0Ν
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΙ Ν^ΓΩΝ|_ΠΙΡΟΚΑΤΑΒΟΛΠΝ
Άνάκλησιν τής αποφάσεως τού Σ.Ε.Ε. ζητεί ό Εμπορικάς Σνλλογ )ς Πειραιώς
Έκοινβποιήθη υπό τοΰ ΰπονργεί χνης, άγαλ,μα.τίδια καί συλλογαί | ρρται ίίτι ή Απόφασις ατ'ηή
όν Έιμπορίου είς τα κατά τόπονς ζιοολογίας, βοτανικής κ.ά.
Έμπορικά, Βιομηχανικά, Βιοτεχνι , ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΖΗΤΟΤΝ ΝΑ
κά καί Έπαγγελματικά Έπιμελη- ΑΝΑΚΛΗΘΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
τήρια ή πρόσφατος απόφασις τού Καί νέαν δέσμευσιν όηαιουργεΐ
Συμβουλιον Έξοχτερικού Έμπορί- | έξιοφΛάλιμιος είς βάρος τοΰ έμπο-
ον, διά τής οποίας προβλεπεται ή , ρίου, ή Απόφασις τού ΣΕΕ περί
επέκτασις τής τετραμήνου παρα- Ι ίπεκιτάοιεο>ς τής τετραμήνοι** παρα
κρατησεο)ς των χρημα/τικων προ-
καταβολόν κατά τάς εϊοαγο)γάς
καί είς σειράν άλλον προίόντιον.
Παραλλήλίος έκοινοποιήθησαν καί
οί σχετικοί πίνακες, οί όποίοι πε-
ριλαμβάνουν τα προϊόντα διά τα
όποΐα δέν άποδίδονται πρό τής πά
ρελεΰσειος τετραμήνου άπό τής χο-
ρηγήσειος αδείας είσαγίογής αί
προκαταβολαί, αί οποίαι δέν σνιμ-
)»ηφίζονται κατά τόν διακανονι¬
σμόν τής Αξίας των ώς ανιο εί¬
δον έφ' όσον ό διακανονισμός πρα
γματοποιείται πρό τής παρελΓνσε-
ως τής τετραιμήνο> πρσθεσμίας.
Είς την τρτράμηνον παρακράτη
σιν τόν προκαταβολόν περιλαμβά-
τα άκόλουθα προϊόντα:
Ζύθος, γλεϋκος σταφνλόν, οΐ-
νοι καί γλεϋκος, βερμοΰτ καί ε¬
τέροι οΓνοι, μηλίτης, άπίτης, ί>δρο-
μ,έλι καί άλλα σνναιρή, χυμοί όπιο-
ρόν καί λαχανικόν, άπόσταγμα οί
νού, ήδύποτα, οΰίσκν, σύνθετα οί-
νοπνειιματοϋχα παρασκευάσμα τ α,
σάπο>νες, σιιμπτριλαμβανομρν ο ν
καί των φαριμακευτικων, δκαπνοι
πΐ'ρίτιδες, είδη ταξιδίου, θήκχα εί
δόν καλλ.ιο-πισμοΰ, σάκκοι πάσης
φνσειος έκ δρρμιιτος, τεχνητοϋ
V)
φιτικοΰ ή άνεσχηματισμένον, έκ
βουλκανισαένης κντταρίνης, έκ
χαρτονίον, έκ πλαστικόν καί έξ
ύφάσματος, ξνλεία διά δάπεδα,
πλίνθοι, πλάκες, πλακίδια κώ άνά
λογα ειδή δομής, άρχιλοϋχα, πυρί-
μαχα καί άργιλοπιιριτικά, πλάκες,
κνβοι, πλακίδια καί όίλλα δάπεδον
ή έπενδύσεο)ς, νεροχύται, νιπτή-
ρες, πυγολουτήρες, λεκάναι άποχιο
λουτήρες καί παρόμοι-
οι σνσκευαί ί»γιεινής, έπιτραπεζια
σκεύη έκ προσελάνης, άργΰροΐ', ή
χρνσοϋ, έξαιροΐΊμένιον των προορι
ζομένο)ν διά ξενοδοχεία, ειδή οί-
κιακής χρήσειος έκ κεραμη<τικών ίιλόν, έπι.τραπέξια υάλινα άντικεί- μενα, ειδή γραφείον, ειδή μαγει- ρείου, καλλιοπιστηρίοτι καί διακο- σμήσεως διαμερισμάτιον, ΰάλινα ειδή φοκτισμοΰ, σηματοδοτήσε (» ς καί λοι.τής όπτικής, κοσμήματα ά- πλά ή λιθοκόλλητα καί μέρη αυ¬ τών έκ πολύτιμον μετάλλο>ν ή έκ
κοινών μέταλλον έπεστρ(ι>μέν(ον
διά παλυτίιμο)ν μετάλλιον, άπομιμή
σεις κ·οσμημάτο>ν, δοχεϊα έκ σΐδή-
ρου, θεομαγίογοί, μαγειρεία ή ή-
λεκτρικά, χαλύβδινα δοχεία διά
πεπΐϊσμένα ή ΰγροποιημένα Αέρια
ρίδη οΐκΐακής οίκονομίας καί μέρη
αυτών έκ χυτοσι·δήροΐ' ή χάλυβος,
έκ χαλκοΰ ή άργιλίου, μρταλλιικαί
κατασκεναί έξ Λργιλίον,
ναι, ράβδοι, σιολήνρς έξ άργιλίον,
τρχνονργήματα έξ άργιλίον, κο,ττή
ρες μετάλλων, «κλει-διά», κρεατοκο
πτικαί μηιχαναί, μΰλοι τοΰ κηφέ,
μάχαιοαι, λεπίδες, ψαλί&ες, άγρο
τικαί καΐ κτηνοτροφ·ικαί, ψαλαδες,
χαρτακί'ιαται, κοχλιάρια, πρρόναι κ.
ά'λλα Ανάλογα έπιτραπεζια ειδή,
κλείθρα, χ.>»είδρς, σΰρται, χρημα-
τοκιβώτια, μρταλλιικαί θύραι, μρ-
ταλλικά προσαρτήματ ι ίπίπλιον,
κοτ>φ<Ίμάτοιν καί κλι,μάκον, ρϊδη ταξινομήσρίος έγγραφον κπΐ ανίΐ- λογα ειδή γραφείου, ειδή δκΐκ.ο- σμήσεο>ς εκ. μρτάλλου, σΐ'σκρυαί
φοντισμού έκ μρτάλλου, κλεϊστρα
δι' {«ΐοδήματα καί ένδι'ιαατα, ίρμά
ρια, ψι»γεία οίκιακής χρήσειος κα'ι
προθηκων, ήλεκτρικαί στήλαι, σκε
λετοί όμματοϋαλυων, όμματονάλια
ηλίου, φχοαογραφικαί μηχαναί, κι-
νηματογραφικαί μηχαναί λήψειος
καί προβολής, σνσκριιαί όρθοπεδι-
κής, τρχνητά μέλη, τεχνητοί όδόν-
τρς καί λ.οιπά τρχνητά μέρη τοΰ
σο>ματος, ωρολόγια παντός τύπον,
ωρολόγια αύτοκινήτων, συσκεναί έ
λέγχου καί μρτρ-ηταί χρόνοΐ' μετά
ώρολογιακοΰ μηχανισιμοΰ, μοι«σικά
δργανα, δίσκοι, καθίσιματα, ΐααρο
χειρονργικά ρπιπλα, ειδή κλινο-
ατριομνής, σάρο>θρα, ΡΪδη
ποιίας, παιΰικά παιγνίδια, δένδλ.ο*ΰσαν οί ήμέρες καί οί μή
"1; λ ά ξέρουν πότε εΐνα
Κνριακή καί πάτε σκάλη. Ξάφνου
ήρθε ή διαταγή άνταλλαγής αίχ
μαλο')τ.ΌΛ'. Καί τότε μάζεψαν ά¬
πό τα περίχιορα τού; αίχμαλοιτους
καί τούς συγκέντροκίαν στό Άϊν-
τίνι γιά νά τούς στρίλουν στή
Σμι'ρνη, άπόπου έλληΛΐκά πλοϊα
θά τοΰς μετέφερεν στή Μηττέρα
Έλλιίιδα.
Ό α'ιχμάλοντος, πού θά άνταλ-
λαζόταν, επρεπε νά έχη λά&η έ-
πιστολή άπύ τονς δικοΰς τού σταλ
μένη άπό την Έλλάδα ίόστε νά
καθοριστή καί ή ταυτότητά τού.
Στό Άϊντίνι ό Βεοκεβελίδης
άντάμιοσε Γναν άνειίιιό τοτ>, πού
είχε λάβει έπιστολή, καί ετσι ά-
ναχιορούσε γιά την Έλλάιδα. Τόν
παρεκάλ.εσε λοιπόν, ίίταν φθάση
στήιν 'Λθήνα, νά ιάη νά ψάξη νά
βρή την γυναίκα ι ου, αν ζή, καί
νά τής πή νά τοΰ στείλη τό γρη
γοριίχτερο ενα γράμμα. Κι' αν
δέν την βρή, νά τού τό στείλονν
αλλοι οτγγενεΐς, πού εΓχαν σω¬
θή.
Φθάνοντας στή,ν Άθήνη. ό α¬
νεψιός, βρήκρ την γνναόκα τοϋ
Β. ποΰ ήταν καί θεία τού. Εύτυ
χός είχε σιο'θή άπό την άναψιποΐιμ
ποΰλα τή; καταστροφής τής Σμύρ¬
νης καί προσφύγη ε,Γχε φθάσει μέ
τα γνναικόπαιδα στήν ΆθήΛ'α.
Τοΰ στέλνρι λοιπόν γράμαα κα-
θώς καί ή άδρλφή τοΰ Β. μέ τίς
φοιτογραφι'ρς τους.
Στό άναμεταξΰ αί«τό, μιά με¬
ρά πού ό Β. ήταν ξαπλο»ιιίνος μρ
σα στό κουβοϋσι τού στρατόνα,
πά.Ρΐ ρ'να; συναιχμάλοιτος κοντά
τού καί τού λ.έρι: «Άπέξω ρΓναι
ό έμποοοσυκάς Μ· χμέτ - Άλή -
μπέης καί γυρεΰρι νά σέ δή». Ό
Β. πηγαίνει στήν έξώθυρα, Αΐλλά
6 φρουρός δέ· τόν δφιησε νά βγή
ρ"£ο, έπειδή τούς αίχμαλιότους
τούς εΓχαν άπομο"ο>μένονς στά
κονβονσια τοϋ στ?ατΰ)α γιά κα-
οα,ντίνα, Αφοϋ έπο >κειτο γιά άνα-
χώρησ.η.
Μόλις ό έμποροσυ«άς είδε τόν
Β., τοΰ χαμογελαΛε, βγάζει μιά
μ,ταγκανάτα Από τό πορτοφόλι
τού καί λέει τού «κοποϋ «βερ ό-
νά» (δόσε σ' αυτόν). Κι' Αφοΰ
ό Β. την πήρε, τοϋ λέει ό έμπο-
ροσινκάς λυπημένα «γκιτίγιορ -
σονν
ΤΗρ·θε ίπιτέλους ή ήμέρα νό
σταλθούν καί οί υπόλοιποι αίχμά
λωτοι σιδηροδρομικώς στή Σμύρ¬
νη. Έκ εί στό σταθμό τής Πούδ'
τας τό τραϊνο τοΰς Ιβγαλε κον-
τά στήν «Έγγιλέζικια σκάλα». Μό
λις βγήκαν οί α'ιχμάλιοτοι, άντί-
κρνσαν την καμ,ένη Σιμύρνη χαί
&άκ,ρι·σαν. Κάθισαν στά γειτονίΐ'
ούαενιι καφενεδάκια περιμέοντας
την έπιβίβασή τονς στό πλοϊο
πού ήταν έκεϊ άραγμένο.
Σ τα καφ ενεδάκια αύτά ήσαν κα
θιισμρινοι Τούρκοι πού προθυμοποι
ήθηχαν νά τούς κεράσοιτν ενα κα
φεδάκι «τής παρηγοριάς». Σέ λί-
γο, τούς παρέλαβε ή Έπιτροπή
καί τούς έπιβίβασε στό πλοϊο,
πον παρρμεινε άγκ.υροβολημένο έ
πί έξη ήμέρες ώσότου Ελθη ή
διαταγή. Όπόιτε, σητκιόιθτρίαν οί
άνκ.υρες κια «άντίο πατρίδα, πό¬
τε θά σέ ξαναΐδοΰμε;». Δάχρκι
πλημμνρισαν τα μάτια όσιον ή¬
σαν Μικρασιάτες. ΤΗσαν δάχρνα
'χϊς καί- ΐέκης. Χαράς γιητί
Ανάπνεαν το'ιρα άέρα έλευθίριάς.
Λύπης ίϊμοις γτατί ίφευγαν διωγ|ΐί"
νοι άπό τα πάτρια άγια χώματα.
Ή πρριποίηση μέσα στό πλοϊο
τούς παρηγόρησε. Κι' δταν τό
λοϊο εφβασε στόν Πειραια, άο-
χισε τό καρβιοχτιιτι. Νά δονν
τοΰς δικοΰς τους, ποΰ τού; πεοί
μεναν κι' αύτοι μέ άγωνία, τό¬
σον καιρό. ΤΗταν ή τελευταία
Κνριακή τής Άπαχριάς. Ώστόσο,
τονς άποβίβασαν ιτό νησί τ' "Αη
Γιονργιοΰ κοντά στή Σαλαμίνι
καί τους κράτησαν στό Λοιμοκα-
θαρτήριο μέχρι την Καθαρή Τρ-
ταοτη, όπότε πιά τονς Ιβγαλπν
στόν Πειριιιά γιά νά Αλληλοαγκη
λκιστοϋν μέ τούς δικονς τοί'ς
σφιχτά κ.αί μέ δάκ.ρι>α χαράς γιο
τί έπέζησαν ϋστερα άπό αύτη τή
τραγιοδία.
Ο. Β. 6ρήκε τούς δικούς τον
κια τόν πήγαν στό σπίτι τονε στή
Νεα Κοκκινιά ποΰ εΐχε τότες χτι
στη.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ 2ΤΝΕΡΓΑΤ0Τ
ΜΑΣ ΛΗΜΗΤΡΗ ΠΑΚΟΤ,
ΠΑ ΤΟΝ Φ. ΔΕΛΦΗ
Την ΙΙριι.-ττη 7 Μαίοτ< καί ώρα σκι>φτο
7.30 μ.μ. οτή μεγάλη αίθουσα τού
Φιλολογικοϋ Σιιλλόγουι «Παρνασ-
ι·ν» (φεύγεις). Καί φεΰγει μέ σόςχ·, θά γίνη δαάλεξη μέ όμιλη-
■φτό κεφά,λι γιατί ϊχανε έναν τή τόν πεζογράφο καί συνεργάτη
καλό μάστορα ποΰ θά τού αποτελεί τής έίΓΓ,μερίδος μας κ. Δημήτρη
ωνε όρισιμένες έλλείψεις πού ά- , Γιάκο,υ, πον θά έχη β*μα τό άνέ-
πάμειναν στά δύο χτίριά τού. κίοτο εργο τοΰ ποιητοΰ ΦοίΛοΐ'
Μόλις ΰμως ό Β. πήρε τή μπαγ
κανάτα στό χέρι, εΰτύς τόηι τρι-
γύρισαν οί άλλοι αίχιιάλιο.τοι καί
τόν παρακαλοΰσαν νά τούς Αγο¬
ράση άπό λίγο καπνό καί τσιγα-
ρόχο-ρτο γιάνά καπνίσονν. Ά-
πόξιο στέκονταν οί πλανόδιοι ποΐ'
ληιτάδες. Οί σνναιχιμάλοιτοι ή-
νακες, γραμματοση,ιια, άοχα.ολογι- σαν τασοι πολΛοί ό'.στε ή μ,ταγκα Ι ρίαι εΙς τα -,™φιΧ%
κα άντικει-μενα, αντικειμενα τέ- Ι νοτα έξαΜεμίστηικε. Ι Χτΐί. οκ τηλ 990 7η
Δελφη.
Πρόκειται γιά την ποιητική ά·
νέκδοτη έογασία τού διάλεχτοΓ'
ποιητή, πο{ι στ>γκεντρο)θηκρ τα δι'1"
τελενταία χρόνια.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς γν(ορίζο»ν
). Πληροφί
Νί
χρήσιν π
χης 25, ττ^λ.229.708.
Γ Συνέγεια έκ τής 2ας σελ.
ρικοΰς τής Ρώμ/ης διά. τόν άτάσθα
λον βίον «όν. Είς την Ρώμη-ν, ή
βασίλισσα μήτηρ καί έκ Συρίας
καταγομενη Μαμμαία προσλαβοΰ-
σα είς την αντοκρατοοικήν αύλήν
τού υιού της Σεπτιιμί'ου Σεβήρου
Χριστιανούς ΰπαλιλ.ήλους καί νπη-
ρρτας, εκάλεσεν είς την αΰ/λήν της
τόν μέγαν όϊ δάσκαλον 'Ωριγένην
διά νά διδαχθή ύπ' αυτού την Χρι
στιανιικήν αλήθειαν.
Δευτέρα φάσις, ή ποοϊαϋσα κ.α-
τάρρευσις τής ήγίμονίας τής Ρώ
μης. Άπό τοΰ θανάτου τοΰ αΰτο
κράΐτορος Σεβήοοιι Αλεξάνδρου
(235) μέχρι τής αναρρήσεως καί
τού θανάτου τοϋ Διοκλητκινοΰ
(305) άνήλθον είς τύν Ρωμαϊκόν
θρόνον διάφοραι όφήμρροι μνηστή
ρες δεκαοκτώ τόν άρι&μόν, ρξ ών
είς καί μόνον απέθανεν άπό φυσι
κόν θάνατον, διότι οί νπόλοιποι έ-
ξεθρονίσθησαν ή εδολοφονήθησαν
άπό τούς στρατιώτας τοιν, άπό
τούς Πραιτίοριανοϋς τής Προτρυ-
οΰσης ή άπό τάς φρουράς άλλον
επαρχίαν. Έξ αυτόν θά παραλεί
ψίο τούς άπό τοΰ ετους 235 μέχρι
τοΰ ετους 343, πρώτους Ανελιθόν-
τας είς τόν Ρωμαϊκόν θρόνον, ή¬
τοι τόν θράκα Μαξιμίνον, τοΰς
Γορδιανονς, τόν Βαλβΐνον, τύν
Πονπιανόν καί τόν Άραβα Φίλι.ι
πον. Διότι ούτοι έπέσπρΐΜαν την
κατάρρευσιν τής δημοσιονομία;
τής Ρώμης την οποίαν Ανέκοψεν
προσωρινώς ό έκ Σιρμίον τής Ίλ
λνρΐας καί στρατιιο,τικός διοικητήν
τής "Ανίο Παννονίας καί Κάτο>
Μαισίας στρατηγός Δέκιος. Ό Δέ
κιος (249 — 251) δείξας περισ
σόν έννδιαφέρον διά την Ιταλίαν
μόνον καί την πατρίδα τού Ίλλυ-
ρίαν, επροκάλεσε την άφύ.τνισιν
τοϋ τοπικισμοΰ των λοιπόν έπαρ-
χιών τής αΰτοκρατορίας καί την
εξέγερσιν αυτών κατά τής ήγεμο-
νίας τής Ρώμης. Την ΐθνικισιτι-
κήν εξέγερσιν των έιπαρχιόν ένί-
σχυσε καί ή Αντίθεσις των δα>ο
θρησκειων τοΰ Μίθρα διαδοθείσης
μάλλον είς τόν στρατόν καί τοΰ
Χριστιανισμόν ριζωθέντος είς τάς
λαϊκάς τάξεις. Ή θρησκευτική αύ
τή άντίθεσις ύπεδαυλίζετο καί κα
θίστατο οξυτέρα άπό τάς εκάστο¬
τε τοπικάς' θεομηνίας. Εντεύθεν
καί ό Δέκιος προέβη είς φοβερούς
δ«χ»γμοΰς κατά των Χριστιανών
τής Άνατολής καί ίδιαιττέρως τής
Άλεξανδρείας. Παραλλήλως σμο>ς
άνεχοοίτισεν επιτυχώς κα τούς Γό-
τθους, είσχοιρήσαντας αέχρι τής
πατρίδος τού Ίλλυρίας. Τοϋς Γό-
τθους έξεδίωξεν οριστικώς έξ Ίλ
λυρίας ό Έτροτ»σκικής καταγωγής
διάδοχός τού Ριομαΐος αύτοκρά-
τωρ Γάλλος (251 — 253) έκτοπι
σθείς υπό τοϋ ΑΙμηλιανοϋ (253)
παραμερισθέντος έντός ολίγων μη
νόν υπό τοΰ Βαλεριανοΰ όστις α¬
νήλθεν είς τόν Ρο*ιιαϊκόν θρόνον
τό 253.
Ό Βαλεριανός (253 — 258)
είναι άξιέπαινος, διότι αΰτός μέν
έγκατέστησε την έδραν τού είς
την Άντιόχειαν --ής Συρίας διά
την άμυναν κατά των Περσών,
άλλά καί διά την τόνοσιν τής 6η
μοσιονομίας τής Ρώμης έκ τοϋ
Κερδοφόρου Άνατολικοΰ Έμπορί
ου. Την δέ άιιυναν τής Ρ(ί>μης
κατά των έκ Βορρά Γάτθοιν ανέ¬
θεσεν είς τόν συμβασιλέα υϊόν τού
Γαλλιηνάν. Άλλ' ό Βαλεριανός
μα,χόμενος κατά τίδν είσβαλέοιν
Περσών συνελήφθη αίχιμάλο>τος
διά προδοσίας, έφοντύθη καί έτά
φη (258) είς την Συρίαν, συμΛα
ρασύρας είς τόν τάφον τού καί
την κ-νριαρχίαν τής Ρώμης επί
τής Άνατολής, έξ ής έπήγαξεν ή
δημοσιονομική της έπάρκ.εια.
"Εκτοτε ό υιός καί διάδοχος
αυτού Γαλλιηνός, άνέθεσρ την αμυ
ναν τής Άνατολής κατά των Περ
σών είς τό κράτος τής Παλμΰρας
σπουδαιότατον καί ίωτικόν κέν¬
τρον διακινήσεως των έμπορευμά
των ολοκλήρου τής Άνατολής.
Εντέυθεν καί ή άναβίοσις τού
'Ελληνιστικοϋ πνεύματος είς την
Αλεξάνδρειαν, την Μικρασίαν,
την κυρίοις Έλλάδα καί τούτο πρέ
πει νά μή λησμονήσουν οΰτε οί
Όρθάδοξοι, οΰτε οί Ρωμαιοκαθο-
λικοΐ Σύνεδροι τοΰ θεολογικοΰ
Διαλόγου επί ίσο'ς ίίροις. Τούτο
μαρτυρεΐται άπό την Αναζωογόνη-
σιν των Έλευσινίων μυστηρίων
είς τάς Αθήνας καί των Άιμφι-
κιοντόν. Τουτο μαρτυρείται άίτό
την εξέλιξιν τής Νεοπλατο>νι,κής
φιλοσοφίας διά τοϋ Πλιοτίνον,
προσοΜτικοΰ φίλοΐ' τοΰ Ριοφΐαίον «ΰ
τοκράτορος Γαλλινοΰ. Τούτο μαρ-
τυρεϊται άπύ τάς Αντιρρήσεις τοϋ
σκΡΛτικισμοϋ κατά τού Εΰαγγελ-ί-
οτ· καί άπό τάς σοφιστικάς θριορί
άς των γνο>στικι£όντο>ν καί γνοι-
στικόν (δυναμικόν κιιί τροπικών)
τάς οποίας Ανρτρειΐταν μόνον οί θε
ολ.ογήσαντες Άνατολικοί ερμηνευ¬
ταί καί διδάσκαλοι έπίσκοποι καί
Πατέρες των 'Εκκλησιών τής Ά¬
νατολής κια ουδείς έκ τίνν 'Ε,κκλη
σιων τής Ρώμης ή τής Ιταλίας.
Ό ΑύρηΛιανός (270 — 275) όο
θώς σκεφθεΐς έπεδίωξε την απο¬
κατάστασιν τής Ινότητος τής Ριο-
μαϊκής αύτοκρατορίας, διότι ή φι
λόδοξος Ζηνοβία τής Παλμΰρας ''
πεξέτεινε τό κράτος της καί επί
τής Μικρασίας μεχρι τής Άγκυ¬
ρας κα! τής Γαλατίας. Κατ' είση·
γησιν πιθανώς τοϋ επίσκοπον τής
Άντιοχείας Πανλου τοΰ έκ Σαμο
σατόν καί τοΰ Ν'οπλατοννικοΰ φι
λοσόφου Κασσίου Λογγίνου άνεκή
ρυξε τόν μέν υϊόν της αύτοκράτο
ρα τής Άνατολής, εαυτήν δέ ώνό-
μασεν Αύγούσταν τής Άναταλής.
Έκστρατεύσας άπό τού Φθινοπώ-
ρου τοϋ ?τους 270 πρώτον κατά
των είσβολνέων έκ Βορρά Άλαιια-
νων καί των σιιμμάχο>ν τιυν Γερμα
νίκων φίλονν κατετρόπίοσεν αμφο¬
τέρους είς την μάχην τοΰ Τικίνον
καί απεκατέστησε την τάξιν και
την ασφάλειαν των Δυτικων έπαρ
χιών τής Ρωμβϊκής αύτοκρατορί-
ας. Άπό τής Ανοίξεως δέ τοϋ
ετους 272 έκστραιεύοας κατά τής
Αιγυπτου κατέιλνσε τό κράτος τής
Παλμύρας καί άποκατέστηοε την
κυιριαρχίαν τής Ρώμης επί τής Αί
γύπτου, ίπεκτείνας μάλιστα αυτήν
και μέχρι τής Μεσοποταμίας. Καί
δμως ?πεσε καί αύτός θΰμα δολο-
(ΐονίας κατά την δευτέραν έκστρα
τείαν τον κατά τΛν ε-ίσβολεοιν
ΤΙεησών τό 275.
Ρωμαιοκαθολικοί θεολόγοι δια ι
νκ'ι στηρίξουν την ύπερθεν τού
επίσκοπον Ρώμης επί τοη·1 επκκίό |
ν τής Άνατολής (Ποωτεΐον) ι
ρτόλμησαν άνροΐ'θριάστοις νη έ-
πικαλεσιθοϋν μίαν απάντησιν τού
είδιολολάτρον αντοκράτορος Αύ '
οηλιανον πρός τάς πολιτικάς αρ¬
χάς τής Άντιοχείας έχουσαν ώς
ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΝΕΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΝΑΥΠΗΓΕΙΐΊΝ
ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
εξής: «τούτοις νάμβι τόν
οίκον;·
(τό Έπισκοπεΐον της Άντιοχεί-
ας) οίς αν οί κατά. την Ιταλίαν
καί την Ρομαίιον πόλιν έπίσκοποι |
τοΰ δόγματος έπιστρλλοιεν» (Εν- Ι
σεβίου Ζ' 20—30). Άλλά την ό
φειλομένην απάντησιν θά λάβονν |
βραδύτερον καί εν τω οίκείιο τό
Ό Διοκλητιανός (294 _ 305).
Ό έκ Δαλματίας Δ<οκλενς, Αρχη- γός, τής σο)ματοφνλακής τοΰ δο- λο<}οντ(θρντος υπό τόν σοιματοφν λάκοιν τού αϋτοκράτοοο; Κάρου, άνηγορειύθη ΰπ' αυτόν αΰτοκρά- τιορ Διοκλητιανός. Θροιρήσας έαυ τόν, ώς αντιπρόσωπον τοΰ Θροΰ επί τής γης καιτά την Μοναρχι- κήν Θεοκρατικόν νοοτροπίαν τής Άνατολής (θροποίησις) κατήργη¬ σε την τοπικήν αυτοδιοίκησιν τόν πάλεο)ν τής μοναρχικής αύτοκοα τορίας τον, άντικαταστήσας τοί'ς πολιτικούς άρχοντας καί τα τοπι κά συμβούλιά τοιν διά τόν αντο- κρατορικόν ΰπαλλήλιον τον. Μέ ά,λ λας λέξεις, μετεβχημάτισε τό πριί) ην όμοσπονδιαΛων κράτος των πό λεων είς ενιαίον Μοναρχικόν καί συγκεντροιτικόν κράτος κατά τόν Ιστορικόν Ροστόβτξεφ. Μετά διετίαν ίίμωις (Απρίλιον τοΰ 286) έπενόησε την θεόθεν 6»αρ χίαν (ντίβε φ>ράτρες), διά νά με
τατοπίση την έδραν τού έκ Ρώ¬
μης είς την Μικρασιατικήν Νικο
μηδειαν τής Βιθννίας, πρός Απο¬
τελεσματικωτέραν άμυναν τής
Θράκης, τής Μικρασίας, τής Συ
ρίας καί τής Αιγυπτου. Την άμυ
ναν τής Ιταλίας, τής βορείου Ά
φρικής καί τής Ίσπανίας ανέθε¬
σεν είς τόν συμβοηθόν καί συν-
αρχηνόν τού στρατηγόν Μαξιμια
νόν μέ έδραν ούχι την Ρώιιην,
άλλά τό Μιλάνον. Έκτοτε ή Μι-
κ-ρασιατική Νικομηδεια καί τό Ί
ταλικόν Μιλάνον επιο,μίσθησαν τό
βάρος τής Ρωμαίκής αύτοκρατο¬
ρίας, μειώσασαι αίσθητός καί
κατ' ανάγκην την πολιτικήν, στρα
τκοτικήν καί εκκλησιαστικήν αί¬
γλην τής Ρώμης, μή δυναμένης
οικονομικάς νά ανταποκριθή πρός
τάς άπαιτήσεις τής νέας διαοθρώ
σεο)ς τή; Μονοκρατορίας.
Διά νά άναχαιτίση την ίδκοτι
κήν καί την δημοσιονομικήΎ κρίσιν
τής διαρχικής αΰτοκοατορικής Μο
ναιρχίας το<, έιθέσπισρ ρι&οσπαστι κώτρρα μέτρα άπό τόν Σεπτίαι- ον Σεβήρον, άλλά ταυτα ήσαν ά- ψυχολόγητα καί απεδέχθησαν δ·νσ εφάρμοστα καί καταθλιπτικά και δι' αύτό ακριβώς κατέστρεψαν την οΊκονομιίαν καί την Πάξ Ρ<ο- ιιάνα. Πρώτον διότι ίδρυσε κα¬ τά τόπον; καί είς πλείονας κεν τρι,κάς πόλεις τής Λύσεως (Ραβέν ναν, Πάδουαν, Μιλάνον, Ρώμην, Τρεβήρους) κρατικά έργαστήρια καί προσέδεσε μάλιστα είς αύτά τοΰς εργάτας των, άπαγορεύσας είς αύτούς την έξ αυτόν Απομά¬ κρυνσιν πρός άσκησιν αλλου οίον δήποτε έπαγγέλματος. Δεύτερον, διότι ρκρατικοποίησρν αύστηρότε- ρον τοϋ Σεπτΐ/μίου Σεβήρου τα Σοιματεϊα καί τάς συντεχνείας παραγο>γής καί έ,μπορίας είδον
διατρο,φής καί πρώτης άνάγκης
καί Απηγόρευσεν ίίς τα μέλη τοιν
καί είς τοΰς υίοΰς των Ακόμη νά
άλλάξουν έιπάγγελμα, διότι ΰπεχιρε
οΰντο υπό τοΰ νόιιου νά σννεχί-
σουν τό πατρικόν. Τρίτον, διότι
εκοψε νέα άργυρά καί χρι>σά νο
μίσιματα μέ περιε;'.τικότητα αργύ-
ρον καί χρυσοΰ κατά τα ήμισυ
όλιγιοτέραν τοΰ Ρο.μαϊκού νομίσμα
τος τής έποχής τοϋ Κικέηοινος.
Τέταρτον, διότι νπήγαγρ διά πριό
την φοράν καί την Ιταλίαν είς
τόν εγγειον φόρον, τόν οποίον μρ
τέλεψεν έκτοτε είς εΐδος καί ά
νέθεσε την είσπραξιν τόν φόρων
έν γένει, την μεταφοράν ή την
Αποθήικενσιν αυτού είς κρατικοΰς
ΰπαλλ.ήλους έξαρτοιιμένους άπ' εύ
θείας άπό τόν ίδιον, καταργήσας
τούς ενοικιαστάς των φάροιν ώς
καταχραστάς καί τυραννικούς.
Πεμπτον, διότι Απηγόρευσε την έ
ξαγιογήν έξ Ιταλίας είδον δια-
τροφής καί έπέβαλλε διατιμήσεις
διά νά αντιδράση κατά τής υψώ-
σρος τόν τίμιον ί-Λ'εκα τής ύποτι
μήσροις τοΰ νομίσματος. Αί δια
τιμήσεις ήσαν γρνικαί, διότι δέν
περιορίίΐοντο μόνον είς τα ειδή
πρώτης άνάγκης, άλλά έπεΕρτά-
θηβαν καί επί των έργατ'κόν ή-
μρροιιισθίίον καί τόν μισθόν τόν
ΰπαλλ.ήλίον καί των Αιιοβόν τόν
έλευθερίοιν έ.ταγνλμάτοιν καί επί
των μεταφορικόν κομίστρονν διά
βουδαμαξόν καί ιστιοφόρον πλοι'-
ο>ν, τόν Ιδιόκτητον το»ν ϋτ'ΐχθρν
τοιν ρ'ις τόν προί Σοιιπτπ'όλ· νό
μιον. Διά τούς παοαβάτας ό Διο-
κλ.ητιανός έθέσπισε "οπιατ κάς
ποινάς, φνλακίσρις καί την ποι¬
νήν τοΰ θανάτου.
Ή άποτυχία τής πολιτ'κής διαι
ρέσειος τής άπολνταρχική; Μονο-
κρατορίας τον (Νικομήδεια - Μι
λάνον) καί τόν ,'ιι|η·χολογήτονν οί
κονομικων μέτριον τοΰ Διοκλητια
νού άνεγνιο,ρίσθη εγκαίροις ΰπ' αύ
τοΰ τοΰ ίδίου καί τόν ωδήγησεν
είς την αναγκαστικήν αποχώρησιν
αυτού καί τού συνάρχοντός τον
Μαξιμιλιανοϋ έκ τή; έξουσίας διά
νά ίδιωτρνσοι·Λ' καί ν-ά μή γίνουν
θεαταί τής κατηορεΑτροις τής
Πάξ Ρο>μάνα έκ τή; έκραγρί<της έ(.τί τή; διάδοχον τιον τετραρχί α; οξυτάτης οίκονομική; κ.ρίσεο)ς έν Ρωμη καί Ιταλία. Ή διάδο- χο; τετραρχία, έκ των ΑΐΓγοΰστο)ν Γαλερίον καί Κ(ονσταντίοτ· καί τόν Καισάοιιη1 Μαξιμίνου κια Φλαβίο> Λικινίοι·, διελύθη μρτά
τόν θάνατον τοΰ Κο>νσταντίοΐ' είς
τό Έβόρακον τής Αγγλίας (την
σηιιερινήν 'Τόρκην). Διότι ό στρα
τος άνρκήρυξεν Αυγουστον τόν υί
όν τού Κοινσταντινον, παρενρεθέν
«Η ΕΘΝΙΚΗ Κυβέρνησις δια-
πραγματεύεται την ίδρυσιν ενός
εισέτι μεγάλης έκτάσειος ν.α! ση-
μασίας βιομηχανικοϋ σιιγν.οοτήμα-
τος καί ρτέροιν μργάλοιν νανπηγρί
(ιλ·····. Είς την δήλοσιν αύτην προέ
Γ>η ό Αναπληροιτής ΰποι·ργός Συν-
τονκτμοϋ κ. 'Ειμμην. Φθενάκης ό-
μι,λων κατά την τ?λετήν τής Απο-
νοαής πιστοποιητικών σπουδων είς
τούς κρατικόν; λε·τονργοΰς, οί ό-
ποίοι παρηκολοί'θηΓαν ειδικόν σεαι
νάριον άξιολογήσιι,ις σχρδίιον ρπεν
δΰσροιν. "Ηδη, συνΓχισεν ό κ. Φθε
νάκης, είναι άθοόαι αί αίτήσεις
δι' έπενδΰσεις-έκ μέσον; των ξέ-
νον κεφαλαιοΰχο) / είς την χο'ιραν
μιας. Τό ϊτος 1970 θά είναι τό
κατώφλιον μιάς νέας δεκαετίας τα
χείας άναπτύξρο>ς ;.αΐ προοδον διά
την Έλλάδα. Τό κατά κεφαλήν
είσόδημα Θά φθάση τουλάχιστον
ρίς 1.500 δολλάρια είς σταθεράς
τιμάς 1967. Προβλέπεται ότι ή
"Ελλάς θά μεταταγή είς μίαν προ
ηγμένην βιομηχανικήν κοινωνίαν».
Έν συνεχεία ό <. Φθενάκης έτά νιοεν ότι ή έπενδυτική δραστηριό ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΕΡΓΩΝ ΟΔΟΠΟΓΙΆΣ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ Ό ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέξος υπέγραψε την Απόφα¬ σιν χρηματοδοτήσεοις, έκ τοϋ προϋ πολογισμοΰ Δημοσίων ΈπενδύσεωΛ· 1970, των εργο>ν Περιφερειακης
.Οδοποιίας είς την θεσσαλίαν.
Συμφώνοις πρός την ύπογραφεϊ
σαν απόφασιν, θά πραγματσποιη-
θοϋν κατά τό τρέχον ετος πραγμα
τικαί πληροιμαί ΰψους 97.630.000
δραχμών σιά την κατασκευήν ή ρι
ξι/ήν άνακαίνισιν βασικής σημασί-
ας περνφερεακών όδων, διά την
περαιτέρο) ανάπτυξιν τοϋ διαμερί-
σματος τούτου τής χώρας.
της τοΰ δημοσίου τομίιος, ή όποία
καλ.νπτρι πλέον τοΰ .">0% τής συνο
Μκής έ.τενδντικής δραστηριότητος
τής ο'λπνουία:, πεοιλαμβάνπ μί¬
αν εί'θ'ΐπν σειράν εηγοιν, τα ό-
ποίιι π ΐιίΉΊ,λλοΐ'ν κατά διιναιιικόν
τιιόπο.1 τίς την δοαστηοιοποίησιν
τής (·!,:ονομίας καί την αύξησιν
τής εύι-.μρρίας τοΰ λαοΰ μας.
«Δυστυχίας, κ»τά τό παορλθόν,
λ.όγοι όογιινΐ'ΐτικί)" Λδΐ'νταιιων τού
μηχανισμοϋ τής Λ.οικήσεως καί ι
πριιβάσρον κοτιιι'/τ'κής σκοπιμότη-
τος, ή σνιι(>ολή τον δΓαοσίοη1 ρ-
πρνδϊ·ΓΓ(ι)ν ρίς την οικονομικήν Α
νάπτυξ ,· δέν είχεν έπιτνχει π/'ιντο
τρ τα ΛνπηηόμΓνπ (Ιποτελέσματα.
Τα προτριν(')ψιενα ρργα εξυπηρρ-
τονν άντιοικονοιιικοΐις σκοπονς, δι
ότι δέν έπελέγοντο βάσρι Αντιν.ρι
μενικών κριτηρίων άποδοτικότη-
τος, ουτε κατεβάλΛετο προσπαθεία
νά 6ιερεννηθή καί προοτδιορισθή ή
άκριβής συμβο·λή τοΰ προγοάμμα-
τος δημοσίοη· έπενόύσεον καί των
ναθ' ?καστ'' εργοιν είς την .ιοοώ
θησιν τ.',γ οίκονομίας. Ό κατακερ
ματισμ;··: καί ή άνορθολογική δια-
σπορά το^ν δέν συνετέλει είς μίαν
όρθήν -τυιφερειακήν άνάπ.τυξιν
σνμφο'ινοις ."ρός ΐναγί/αίαν ίεοάρ-
χησιν πςιιιτεραιοτήτων. Έξ δλλου,
ή έλλειψις έλένχου έφικτότητος
Απ» χηηιιαιοδοτικής όργανοπικής,
διοικητικής καί διαχειριστικής άπό
ψε·ο>; τόν σχεδίιον έπενδύσειος εί
χεν ώς άποτέλεσμα την εμφάνι¬
σιν σοβαρόν κα9υστερήσεοον καί
ϋπερβάσειον κατά την εκτέλεσιν
των έ:ργο>ν.
«Οΰτο), δέν είχομεν μόνον Απώ¬
λειαν .-όριον τού κοινοτικόν συνό
λιιν. Ή κατάστασις αυτή έπηοία
ξε δυσαενως καί την έαπιστοσίι-
νην τάι' έπιχειρηματιών καί τον
ξένων ·'.-■ νδυτών καί κυρίοις των
Διβθνίον Χρηματοδοτικών Όργα-
νισμίί' δι' έπενδίκϊίΐς είς την χο')-
ραν».
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ
ΤΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ
ΜΕΓΕΘΩΝ
Ώς προκΰ.ττρι άπό την κυκλο
φοοήσασαν 15θήμερον συνο.τπκήν
κατάστοσιν τής Τραπέζης τής Έλ
λάδος τής 31ης Μάρτιον 1970,
κατά την διάρκειαν τοΰ Μάρτι¬
ον εσημειώθησαν αί εξής μετα¬
βολαί είς τα κυριώτερα νομισμα
τιχά ιιργέθη:
ΊΙ κυκλο<|ορία τον τραπεξο γηοαιιατίοιν έιιριοιθη κατά 329 έ κατ. δρχ. Έντός τού πρώτον τρι μήνου τοΰ 1970, ή κνκλ.οφορία τον τη·απρ£ογραμματίο)ν έιιεκό- θη κατά .1.14(1 ρκατ. δρχ. Μείοι σιν ιπίσης κατά 273 εκατ. δρχ. έσημριιόθη ρίς τόν λογαριασμόν τοϋ Δημόσιον ..'Χρηματοδύτησις Καταναλο>τικον άγαθόν», ένώ
τό χρεοΜττικόν υπόλοιπον τοΰ λο
γαοιασμοϋ «Συγκέντρωσις Ε'ισ-
πράξειον καί πληριομών» τοΰ Δη¬
μόσιον παρέμεινεν Αμετάβλητον.
Αί λοιπαί πρός την οΐκονομί-
αν πιστώσε<ς τής Τραπέζης της Έλλ.άδος ηυξήθησαν κατά 133 έκατ. δρχ. Αί Λάρα τή Τραπέ- ' ξη τής "Ελλάδος καταθέσεις τίόν λοιπών Τρα.τεζών έμειώθησαν κα¬ τά 387 δρχ. λόγτο περαιτέροι άνό δου των πρό; την ο'ικονομίαν χρηικιτοδοτήσροιν το>ν. Τέλος,
λαμβανοαένης ύπ' όψιν τής σημαν
τικής, κατά 848 Γκατ. δρχ. μειιό
σειος των ΰποχοεώσειον δψεως
είς έξο>τερικ.όν συνάλλαγμα, ή
πραγματική μειοιτική μεταβολή
είς τα είς χρυσόν καί ξένον συν
άλλαγμα έ.τίσηιμα διαθέσιμα τής
Τραπέζης τή; Ελλάδος, περιωρί
σθη είς 8,9 έκατ. δολλ.
ΤΟ ΙΣΟΖΪΤΐυΝ
ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΤΑ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΝΑΥΤΙΛ. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Οί περί χρηματοδοτήσεο^ς τής
ναυτιλίας άποφάσεις τή; Νομισμα
τικής* Επιτροπήν έκωδικοποιήβη-
(Ταν, τό σχετικόν δέ κείμενον έ-
δημοσι.εύθη είς την «Εφημερίδα
τής Κυβερνήισείΰς» (66 Α')21
Μάρτιον 1970).
Άπό πλενράς δανειοδοτήσεο^ς
τα βασικά στοιχεϊα εχονν ώς ε¬
ξής: ή κάλυψις διά δανείιον πρός
έφοπλιστικάς έπιχειρήσεις διά την
κατασκευήν, μετασκευήν, επισκευ¬
ήν κλ-τ. πλοίων πάσης κατηγορίας
είς ναυπηγεία τής Ελλάδος έβΐι-
τρέπεται μέχρι ποσοστοΰ 8ΰ%
τής δλης δαπάνης. Ή έξόφλησις
τόν δανείριν τούτων θά διενεργή
ται έντός 9 τό πολΰ έτών διά 18
ϊσο>ν έξοιμηνιαίων τοκοχρειολυτι-
κών δόσεοιν, τής πρώΐτης καταβλη
τεας μετά πάροδον εξάμηνον άπό
τής παραδόσε<ος τοϋ πλοίον. Έν πάση περιπτώσει ή κατά τα άνο Εετίαν δέον νά άρχεται έντός 24 τα είς τό Έ·βόρα/«>ν παρά την έ-
πιθανάτιον κλίνττν τοϋ πατρός τού.
Κατά τό παράδειγμα τοΰ έν Αγ
γλία στρατοΰ καί ό στρατός τής
Ρώμης άνεκήρυξεν Αυγουστον
τόν Μαξέντιον, υίόν τοΰ Μαξιμι-
λ.ιανοϋ. Ή τριανδρία Κοινσταντί
νος, Μαξέντιος καί Λικίναος συν
εκρονσθη, δ Μαξέντιος έφονείίθη
είς μάχην παρά τόν Τίιβεριν (28
Όκτοιβρίου 312) καί ή Ρϋ>μ"Π ν-
πρδέχθη έν άλαλαγμω τόν νίκη
την Κοινσταντΐνον, άνηγριρε μρτά
τριετίαν (315) την θριαμβευιτικήν
άψίδα τον μέ τάς λατινικάς λέ-
ξεις «Ινστίκτον ντιβινιτάτις», ήτοι
ή νύκη όφρίλεται ρίς θείαν παρα
χο'ιρησιν», μέ τό λάβαρον καί τα
γράιιματα Χρ. καί εκοψε νομι¬
σμα κυκλοφορήσαν άπό τοΰ ρτονς
326. Έπ' άμφοτέρον έστηρίσθη ή
πληροφορία τοΰ ίστορικοϋ Εΰσρβί
ου περί τοϋ όράματος τοΰ Κ(ον-
σταντίνοΐ' καί σημείονι στατ'ροϋ μέ
την επιγραφήν έν τουτο) νίκα.
Καί ή εύσεβής αυτή παράδοσις
κυκλοφορεΐ ρλετ«θέιρο)ς καί πρε.τει
νά κυκλοφορή παρά Χριστιανηϊς
καί μάλιστα παρ' "Ελλησιν.
Ό Κο)νσταντΙνος σΐΎαντηιθεί;
είς τό Μιλάνον μετά τοϋ ηή Ανα
μιχθε*τος είς τόν Αγώνα τού κα¬
τά τοΰ Μαξεντίου καί. ούδετρρου
μείναντος Λικινίου, έξέδ<ο«εν Α¬ πό κοινοϋ μετ" αυτού (315) τό ποότον περί Ανεξιθρησκείας διά- ταγμα διά τοΰ όποίου παρείχετο «καί τοίς Χοιστιανοΐς άκολονθείν τή θρησκεία ή δ' δν βονληθόίσι» (Ενσεβίου Χ,5). Άλλ' ή άνισος διανομή τοΰ ΡοΗΐαϊκοΰ κράτο>;
αεταξΰ τόν δΰο σνγγενόν (ό Αι
κίνιος γαμβρός έπ' άδελφτί τοΰ
Κ(ονσταντίνοΐ') ί.τροκ,άλεσρ την
διαφοννίαν τιον, κι/ταλ.ήξασην είς
την όλοσχίρή ήτταν τοΰ ΛικΐΛΐ'-
ου παηά την Άόηιανοιίπολιν κα-
τά Σ επτήιδριον τού ετο>ις 324.
"Εκτοτε ό Κιονσταντίνος σνγκα-
λεΐ την Α' έν Νικαία Οίχοι.ιενι-
κήν Σύνοδον (325) μρταφρΛει
την προτρνουσαν τής Μονοκρατο
ρίας χο' είς ΚονσΤαντινοι'ίτολιν
χαί δ'πμοοφώνει τό Ν«οοι·«α«ϊκόν
Κράτος τής Νε«ς Ρο'μλτι;, έμπο
τιζούσης αΰτό διά των δογματι-
κκόν καί ηθικόν να«άτθ)ν τού Χρι
στιανισαοϋ μέ όργανον την 'Ελλη
νίκην γλώσσαν τό· Εύηγγελιστόν
καί των Άγίον Άποστόλοη·.
Ή Βνζαντινή Μικρασία θά έ-
νημενώση τοΰς αναγνώστα; διεξο
δικώς καί άκριβέστερον περί τοΰ
νεοφανούς κράτους τής Νέας Ρώ¬
μης.
'Ιωακείμ Γ. Μαλαθοτ'»ρας
Τ.Γ. Είς τό προηγούμενον άρ¬
θρον (12 Απριλίου άριθμός φύλ¬
λον 2043) ή τελευταία παράγρα-
φος κατά λάθος κατεχο)ρήθη, διά
τι ά'φορά τόν αύτοκράτορα Αΰρη
λιανάν, ώς μαρτυρεΐ τό σημερινόν
δρθρον.
μηνιόν τό βραδύτερον άπό τής συ
ναιιεως τού οίκείου δανειστικοΰ
συ ιθο'αίου.
Διά την αγοράν πλοίιον υπό
την ελληνικήν σημαίαν τό ποσόν
τοϋ /ος.ηγουμένου δανείον οεν δύ
ναται νά ΰπερβαίνη τό 50% τής
άξίοις τοϋ σκάφους, μέ Ανώτατον
όοιιιν Ϊ·.000.000 δρχ., κατά πλοΐ
όν. Ή έξόφλησις δέον νά πραγ
ματοποιήται έντός τριόιν έτόν διά
πέντε δί. έξαμηνιαίων δάσεον,
της πρώτης καταβληιτέας μετά εν
ετος Από τής χορηγήσεως. Δάνεια
διά τίιν αγοράν πλοίων υπό ξέ¬
νας Γηαΰίος, τα όποϊα θά έγγρα
φοϋν ίίς τα έλληνιηίά νηολόγια,
χομΓ,νοϋντα: μέχρι τού 70% τής
σννολικης δαπάνης Αγοράς τοϋ
(Τκ.άφους καί μέ Ανώτατον όριον
12.00ι) ΟΟΙ' δρχ., κατά πλοΐβν. Ή
πι.ΓθΓσ<μίιι έξοφλήσεω; όέν δύνα ται νά υπερβή την πενταετίαν Α πό τής ήμερομηνίας τής οϊκείας δσνι,στικής σνιμβάσεοις. Προκ.ειμέ νοτ' περ; μεσογειακων πλοίονν ή άκτοπλοϊκόν τό ανώτατον όριον προθεσμίας άρι'ζεται είς δέκα ε- τη. ΤΑ ΝΛΤΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ Ή χρηματοδότησις των έν Έλ λάδι Ανεγνϊορισμένων ναυτικδν γρ.-.φπί'ΐν, πρακτορείων καί έφοπλι στ'κΛν έπινειρήσεων (δάνεια διά κεφάλαιον κινήσεονν) διενεργεϊται έντός ιών κάτωθι πλαισίοιν: Διά δανΓίοιν μέχρις 750.000 δρα χμων κατ' ανώτατον όριον κατά πλοϊον πρός Αντιμετώπισιν δαπά¬ νην έφοδιοσμοΰ ώς καί διαφό¬ ρων έξό&ον καί λοιπών νποχρειό σεον τόν προστγγιξόντων είς έλ ληνικονς λιιιένας πλοίίον έκτελονν τιυν πλόας ρξοτερικοϋ. Διά δανρί<ον μέχρι 200.000 δρα χμόν κατά πλοϊον ρλληνικής πλοι οκτησίας, έκτελοΰν πλόας έξθ)τερι κου, πρός Αντιμετώπισιν δαπανόν πληοιοιμής μισθόν είς άπολνομρ- νους ναντικούς, χοοηγήσειΐ); προ καταβολήν είς οικογενείας λ—ιτι- 'ιιιιένων, καταβολής ίξόΰον προε το:μασίας ιυτοστολ.ή; πληοωμάτοιν είς τό έξθ)τεοικόν, καί λοιπόν έκ τάκτιον άναγκόν. Ή ρξόφλησις των ώς ανο χρηιιατοδοτήσΓον δέ' όν νά ένεργήται έντύς 60 ήαρροη' τό βοαδι'ιτρρον άπό τής χορηγήση ως δι' ε'ισαγογή; ανάλογον πο- σοΰ συναλλάγματος. Διά προεξοφλήση»; γραμ'ΐατ;- ο>ν ή συναλλαγματικόν τρίμηνον
κατ' ανώτατον όριον διαοκείας α
^'ευ δικαιολογητικών μέχρι σΛ·ολι
κου .τοσοΰ 2Ρ0.00Ο δραχμόν κα-
τά ναντι?ιακήν επιχείρησιν ή γρα
φειον διαχειρίσειο; πλοίιον {«ό
έλλτνικήν σημαίαν καί μέχρι πο-
α»ν .ΊΙ!.000 δραχμόν κατά γρα¬
φείον πΜακτορενσριυς πλοίιο·>· ντΐ)
Γ'/'.ι,νικ.ήν σηιιαίαν. Γοαφρία Δια
χειρισεοις πλοίιον υπό ελληνικήν
σημαίαν άντιπροσωπεύοντα πλει'ο-
νρς τή; μιάς ναυτλιακάς επιχει-
ρ>',,-ιει; δύνανται νά χρηιμ'ΐτοδοτόν
ται δι' εκάστην τοντιον μρ τό ά
νο όι.ιζόμενον ποσόν τόν δρχ.
250.000. Ή χρτ;μαι»οδότησις δΰνα
ται νά έπαναχορηγήται μρτά πά¬
ροδον 15 ήμερόν άπό τής έξο-
'ς έκάσαης άναλήι|·ρο)ς.
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουρ
γείου Σνντονισμοΰ, τόν Ιανου¬
άριον 1970 ένεφάνισαν σημαν¬
τικήν βελτίωσιν τα μεγέθη τοΰ
Ισοζυγίου πληρω*ιών τής χώ¬
ρας, ήτοι α') Αί έξαγωγαί ηύ
ξήθησαν, άνελθοΰσαι είς 58 έ¬
κατ. δολλάιο'.α. έναντι 36.8 τοΰ
Ίανουαρίου 1969. β') Αί είσα
γωγαί έκάμφθησαν — 110,9 1
κατ. οολΐλάρια έναντι 113,6 τοό
Ίανουαρίου 1969. γ') Αί είσ-
πράξεις έξ *5ήλων πόρων τ)ύ-
ξήθη^αν —58.6 Ικατ. δολλά-
ρια Ιναντι 57 τοθ Ίανουαρίου
ι 1909. ο') Ή είσροή μακο>
προθέσι^ων ίδιωτικών κεφαλαί
ών έκ τοΰ έξωτερι,κοΰ ηυξήθη
—11 έκατ. δολλάρια έναντι 9,7
' έκχτ. τοΰ Ίανουαρίου 1969.
ΟΊΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΛ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
Είς τα πλαίσια τοΰ πενταε
τοΰ; προγράμματος γεωργικής
ανννπτύξΐω;, οίκονομ,'.κά κίνη-
τρα χορηγοΰνται εφέτος υπο
τοΰ υπουργείου εΓωργίας διά
τον ορθόν προσ7.νατολισ;ΛΟν τής
γεωργι/ή; παραγων^κή: καί
την αύξησιν τή; παρκγωγικό-
τητος τής Έλληνική; Γεωρ;{
άς. Σ/ετική απόφασις έλήφθγ,
εί: πρόσφατον συ·νεδρίασιν ;ή^
ΕΣΟΠ. υπό την συνεδρίατ.ν
τοΰ ύπουργοΰ Συντονισ^ού *
Ν. Μχκαρέζου.
ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΤΈΩΝ ΝΩΠΩΧ
'Τπόμνημα σχετικός μέ την σκο
πιμότητα άλλαγής των προνποθρ-
σεων διά την έγγραφήν είς τό Εί
δικόν Έξαγο>γικόν Μητρώον των
Εμπορικόν καί Βιομηχανικόν Έ-
Λΐμελ.ητηρίοιν, πρόκειται νά υπο¬
βάλη ό Σννορσμος Έξαγο)γέΌ>ν
Νοκιών Γενικόν Προϊόντο>ν είς τάς
άριιο&ας υπηρεσίας.
Τό θέμα αύτό θά άπασχολήση
την γενικήν Συνέλευσιν τοϋ Στύ-
δέσμου την προσέχη Παρησκεινήν.
Παραλλήλως, κατά την συνελρυσιν
αύτην θά αποφασισθή ή ενταξις
είς τόν Χύν&εσμον ώς μελών των
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΔΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΑΐΎΧ«_Σ ΤΗΣ Α. Ε.
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΓΛΛΟΕΛΗΝΙΚΗΣ
ΦΛΡΜΑΚΕΥΤΤΚΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΜΙΑΣ
«ΚΟΠΕΡ»
Καλοΰντχι οί κ. κ. Μέτο·/ο:
τή; άνϋ)τέρω Έταιρίας. συμ-
φώνω; τώ Νόμο) καί τώ Κατα-
στκτιν.ώ. είς την 31ην Τακτι¬
κήν Γενικήν Συνέλευσιν γενή
σομένην την 3Οην Ίουνίου
1970, ήαέραν Τρίτην καί ώ¬
ραν 13.000' είς τα έν Αθή¬
ναι; Γραφεΐα τή; 'Ειαιρία;. ό
οό; Άριστοβούλου αριθι^.. 64.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
1.— 'Γποβολή τοΰ ίσολογι-
' σμοΰ τή; γρήσεω; 1969 καί
των έπ' αύτοΰ Ίκθέσεων τοΰ Δι
οικητνκοΰ Συμβουλίου καί των
Έλεγκτών.
2.— Έγκρισις τοΰ ώς ανω
Ίσολογισμοΰ καί τής έπ' αύ¬
τοΰ εκθέσεως τοΰ Διοικητικοΰ
Συ^ιβουλίου.
3.— Απαλλαγή τοΰ Διοικη
τινοΰ Συαδουλίου καί των Έ
λεγ/.τών άπό πάσης ευθύνας ά
πθνΤΤΊΐώσεο); 2:ά την νοήσιν
19Π9.
4.— Έ'λογΫ; δύο Τακτικών
•'αί ούο ' ννα,πληοω·;ιατικών Έ
λεγκτών διά τόν ?λεγ*/ον νρή-
σεω: 1970 καί κ'ίΠορισμός ά-
μοιβής αυτών.
Γ).-- Καθοοισμό: καί Ιγκρι-
-:ΐί άπ5θο·/ών Έντεταλχένου
Σ'>!ΐβούλου ώς καί Ιδιαιτέρως
άπα3*/ολίυ'ΐέν(>ν/ συμβούλιον.
6.— Έπ:κύρωσις ά,ποφάσε-
ων Δ'.οικτ,τικοΰ Συμβουλιον.
7.— Διά·χοροι άναικοινώσεις
ν.τ. δλλα θέματα.
Οί έττιθ'θι'ΐιΰντες έκ των κ.κ.
Μετάγων όπως αετάσγωσι τή;
ΓενικΫΙς Συνΐλεύσεως δέον νά
κ7τατ)έσο)τ. τάς ιιετονά; αυτόν
επί αποδείξει εις τό Ταηεΐτ·/
τή: Έταιρία: ή είς τίνα των έν
Αθήναι: Τραπεζών ή είς τό
Τπ·ΐον ΠαρακαταθΓ/Λών ■και
Δανείον ΰποόά-λλοντε: τάς ά
. πΐίείςει: των πέντε (5) τούλα
νιστον ΐΛαέρα; ποό τής ώς ανο
ποο(τεσ[ΐία; εί; τό Ταμ,εΐον τής
Έταιρίας.
Δικαίο>|ΐ7. ψήφου 2γει δ κάτο
νος >ι.ια; (1) -ιετογτις.
Έν Ά «νίνα·: τή 18)4)1970
Τό Διοικητικόν Σ·/;ιβ:ύλ;ο/
βιομηχάνίον καί έξαγωγειον χυμών.
Τέλος, την συνέλεννσιν θά Απασχο
λήση καί ή λήψις Αποφάσεως διά
την συμμετοχήν τοϋ συνδέαμου είς
την διεθνή κλαδικήν οργάνωσιν.
Αί άγελάοες αύται ποΰ
το σύστηηα άρμέγματο
Λ είναι ετοι,μαι διά αρμεγμα, είναι το ποθετημέναι εί; τό νέο αύτόμχ-
ς Ρόταρυ Τάντεμ, τό ^ζοίο γρηοιμοπο: εί διά πρώτη φορα Ινα; γεωρ.
γός είς την νοτιο-δυτι,κή Αγγλία.
Έκοινοποιήθησαν οί πίνακες είς τ ά Έπιμελητήρια
ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ 4ΜΗΝ0Ν
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΙ Ν^ΓΩΝ|_ΠΙΡΟΚΑΤΑΒΟΛΠΝ
Άνάκλησιν τής αποφάσεως τού Σ.Ε.Ε. ζητεί ό Εμπορικάς Σνλλογ )ς Πειραιώς
Έκοινβποιήθη υπό τοΰ ΰπονργεί χνης, άγαλ,μα.τίδια καί συλλογαί | ρρται ίίτι ή Απόφασις ατ'ηή
όν Έιμπορίου είς τα κατά τόπονς ζιοολογίας, βοτανικής κ.ά.
Έμπορικά, Βιομηχανικά, Βιοτεχνι , ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΖΗΤΟΤΝ ΝΑ
κά καί Έπαγγελματικά Έπιμελη- ΑΝΑΚΛΗΘΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
τήρια ή πρόσφατος απόφασις τού Καί νέαν δέσμευσιν όηαιουργεΐ
Συμβουλιον Έξοχτερικού Έμπορί- | έξιοφΛάλιμιος είς βάρος τοΰ έμπο-
ον, διά τής οποίας προβλεπεται ή , ρίου, ή Απόφασις τού ΣΕΕ περί
επέκτασις τής τετραμήνου παρα- Ι ίπεκιτάοιεο>ς τής τετραμήνοι** παρα
κρατησεο)ς των χρημα/τικων προ-
καταβολόν κατά τάς εϊοαγο)γάς
καί είς σειράν άλλον προίόντιον.
Παραλλήλίος έκοινοποιήθησαν καί
οί σχετικοί πίνακες, οί όποίοι πε-
ριλαμβάνουν τα προϊόντα διά τα
όποΐα δέν άποδίδονται πρό τής πά
ρελεΰσειος τετραμήνου άπό τής χο-
ρηγήσειος αδείας είσαγίογής αί
προκαταβολαί, αί οποίαι δέν σνιμ-
)»ηφίζονται κατά τόν διακανονι¬
σμόν τής Αξίας των ώς ανιο εί¬
δον έφ' όσον ό διακανονισμός πρα
γματοποιείται πρό τής παρελΓνσε-
ως τής τετραιμήνο> πρσθεσμίας.
Είς την τρτράμηνον παρακράτη
σιν τόν προκαταβολόν περιλαμβά-
τα άκόλουθα προϊόντα:
Ζύθος, γλεϋκος σταφνλόν, οΐ-
νοι καί γλεϋκος, βερμοΰτ καί ε¬
τέροι οΓνοι, μηλίτης, άπίτης, ί>δρο-
μ,έλι καί άλλα σνναιρή, χυμοί όπιο-
ρόν καί λαχανικόν, άπόσταγμα οί
νού, ήδύποτα, οΰίσκν, σύνθετα οί-
νοπνειιματοϋχα παρασκευάσμα τ α,
σάπο>νες, σιιμπτριλαμβανομρν ο ν
καί των φαριμακευτικων, δκαπνοι
πΐ'ρίτιδες, είδη ταξιδίου, θήκχα εί
δόν καλλ.ιο-πισμοΰ, σάκκοι πάσης
φνσειος έκ δρρμιιτος, τεχνητοϋ
V)
φιτικοΰ ή άνεσχηματισμένον, έκ
βουλκανισαένης κντταρίνης, έκ
χαρτονίον, έκ πλαστικόν καί έξ
ύφάσματος, ξνλεία διά δάπεδα,
πλίνθοι, πλάκες, πλακίδια κώ άνά
λογα ειδή δομής, άρχιλοϋχα, πυρί-
μαχα καί άργιλοπιιριτικά, πλάκες,
κνβοι, πλακίδια καί όίλλα δάπεδον
ή έπενδύσεο)ς, νεροχύται, νιπτή-
ρες, πυγολουτήρες, λεκάναι άποχιο
λουτήρες καί παρόμοι-
οι σνσκευαί ί»γιεινής, έπιτραπεζια
σκεύη έκ προσελάνης, άργΰροΐ', ή
χρνσοϋ, έξαιροΐΊμένιον των προορι
ζομένο)ν διά ξενοδοχεία, ειδή οί-
κιακής χρήσειος έκ κεραμη<τικών ίιλόν, έπι.τραπέξια υάλινα άντικεί- μενα, ειδή γραφείον, ειδή μαγει- ρείου, καλλιοπιστηρίοτι καί διακο- σμήσεως διαμερισμάτιον, ΰάλινα ειδή φοκτισμοΰ, σηματοδοτήσε (» ς καί λοι.τής όπτικής, κοσμήματα ά- πλά ή λιθοκόλλητα καί μέρη αυ¬ τών έκ πολύτιμον μετάλλο>ν ή έκ
κοινών μέταλλον έπεστρ(ι>μέν(ον
διά παλυτίιμο)ν μετάλλιον, άπομιμή
σεις κ·οσμημάτο>ν, δοχεϊα έκ σΐδή-
ρου, θεομαγίογοί, μαγειρεία ή ή-
λεκτρικά, χαλύβδινα δοχεία διά
πεπΐϊσμένα ή ΰγροποιημένα Αέρια
ρίδη οΐκΐακής οίκονομίας καί μέρη
αυτών έκ χυτοσι·δήροΐ' ή χάλυβος,
έκ χαλκοΰ ή άργιλίου, μρταλλιικαί
κατασκεναί έξ Λργιλίον,
ναι, ράβδοι, σιολήνρς έξ άργιλίον,
τρχνονργήματα έξ άργιλίον, κο,ττή
ρες μετάλλων, «κλει-διά», κρεατοκο
πτικαί μηιχαναί, μΰλοι τοΰ κηφέ,
μάχαιοαι, λεπίδες, ψαλί&ες, άγρο
τικαί καΐ κτηνοτροφ·ικαί, ψαλαδες,
χαρτακί'ιαται, κοχλιάρια, πρρόναι κ.
ά'λλα Ανάλογα έπιτραπεζια ειδή,
κλείθρα, χ.>»είδρς, σΰρται, χρημα-
τοκιβώτια, μρταλλιικαί θύραι, μρ-
ταλλικά προσαρτήματ ι ίπίπλιον,
κοτ>φ<Ίμάτοιν καί κλι,μάκον, ρϊδη ταξινομήσρίος έγγραφον κπΐ ανίΐ- λογα ειδή γραφείου, ειδή δκΐκ.ο- σμήσεο>ς εκ. μρτάλλου, σΐ'σκρυαί
φοντισμού έκ μρτάλλου, κλεϊστρα
δι' {«ΐοδήματα καί ένδι'ιαατα, ίρμά
ρια, ψι»γεία οίκιακής χρήσειος κα'ι
προθηκων, ήλεκτρικαί στήλαι, σκε
λετοί όμματοϋαλυων, όμματονάλια
ηλίου, φχοαογραφικαί μηχαναί, κι-
νηματογραφικαί μηχαναί λήψειος
καί προβολής, σνσκριιαί όρθοπεδι-
κής, τρχνητά μέλη, τεχνητοί όδόν-
τρς καί λ.οιπά τρχνητά μέρη τοΰ
σο>ματος, ωρολόγια παντός τύπον,
ωρολόγια αύτοκινήτων, συσκεναί έ
λέγχου καί μρτρ-ηταί χρόνοΐ' μετά
ώρολογιακοΰ μηχανισιμοΰ, μοι«σικά
δργανα, δίσκοι, καθίσιματα, ΐααρο
χειρονργικά ρπιπλα, ειδή κλινο-
ατριομνής, σάρο>θρα, ΡΪδη
ποιίας, παιΰικά παιγνίδια, δένδλ.ο*ΰσαν οί ήμέρες καί οί μή
"1; λ ά ξέρουν πότε εΐνα
Κνριακή καί πάτε σκάλη. Ξάφνου
ήρθε ή διαταγή άνταλλαγής αίχ
μαλο')τ.ΌΛ'. Καί τότε μάζεψαν ά¬
πό τα περίχιορα τού; αίχμαλοιτους
καί τούς συγκέντροκίαν στό Άϊν-
τίνι γιά νά τούς στρίλουν στή
Σμι'ρνη, άπόπου έλληΛΐκά πλοϊα
θά τοΰς μετέφερεν στή Μηττέρα
Έλλιίιδα.
Ό α'ιχμάλοντος, πού θά άνταλ-
λαζόταν, επρεπε νά έχη λά&η έ-
πιστολή άπύ τονς δικοΰς τού σταλ
μένη άπό την Έλλάδα ίόστε νά
καθοριστή καί ή ταυτότητά τού.
Στό Άϊντίνι ό Βεοκεβελίδης
άντάμιοσε Γναν άνειίιιό τοτ>, πού
είχε λάβει έπιστολή, καί ετσι ά-
ναχιορούσε γιά την Έλλάιδα. Τόν
παρεκάλ.εσε λοιπόν, ίίταν φθάση
στήιν 'Λθήνα, νά ιάη νά ψάξη νά
βρή την γυναίκα ι ου, αν ζή, καί
νά τής πή νά τοΰ στείλη τό γρη
γοριίχτερο ενα γράμμα. Κι' αν
δέν την βρή, νά τού τό στείλονν
αλλοι οτγγενεΐς, πού εΓχαν σω¬
θή.
Φθάνοντας στή,ν Άθήνη. ό α¬
νεψιός, βρήκρ την γνναόκα τοϋ
Β. ποΰ ήταν καί θεία τού. Εύτυ
χός είχε σιο'θή άπό την άναψιποΐιμ
ποΰλα τή; καταστροφής τής Σμύρ¬
νης καί προσφύγη ε,Γχε φθάσει μέ
τα γνναικόπαιδα στήν ΆθήΛ'α.
Τοΰ στέλνρι λοιπόν γράμαα κα-
θώς καί ή άδρλφή τοΰ Β. μέ τίς
φοιτογραφι'ρς τους.
Στό άναμεταξΰ αί«τό, μιά με¬
ρά πού ό Β. ήταν ξαπλο»ιιίνος μρ
σα στό κουβοϋσι τού στρατόνα,
πά.Ρΐ ρ'να; συναιχμάλοιτος κοντά
τού καί τού λ.έρι: «Άπέξω ρΓναι
ό έμποοοσυκάς Μ· χμέτ - Άλή -
μπέης καί γυρεΰρι νά σέ δή». Ό
Β. πηγαίνει στήν έξώθυρα, Αΐλλά
6 φρουρός δέ· τόν δφιησε νά βγή
ρ"£ο, έπειδή τούς αίχμαλιότους
τούς εΓχαν άπομο"ο>μένονς στά
κονβονσια τοϋ στ?ατΰ)α γιά κα-
οα,ντίνα, Αφοϋ έπο >κειτο γιά άνα-
χώρησ.η.
Μόλις ό έμποροσυ«άς είδε τόν
Β., τοΰ χαμογελαΛε, βγάζει μιά
μ,ταγκανάτα Από τό πορτοφόλι
τού καί λέει τού «κοποϋ «βερ ό-
νά» (δόσε σ' αυτόν). Κι' Αφοΰ
ό Β. την πήρε, τοϋ λέει ό έμπο-
ροσινκάς λυπημένα «γκιτίγιορ -
σονν
ΤΗρ·θε ίπιτέλους ή ήμέρα νό
σταλθούν καί οί υπόλοιποι αίχμά
λωτοι σιδηροδρομικώς στή Σμύρ¬
νη. Έκ εί στό σταθμό τής Πούδ'
τας τό τραϊνο τοΰς Ιβγαλε κον-
τά στήν «Έγγιλέζικια σκάλα». Μό
λις βγήκαν οί α'ιχμάλιοτοι, άντί-
κρνσαν την καμ,ένη Σιμύρνη χαί
&άκ,ρι·σαν. Κάθισαν στά γειτονίΐ'
ούαενιι καφενεδάκια περιμέοντας
την έπιβίβασή τονς στό πλοϊο
πού ήταν έκεϊ άραγμένο.
Σ τα καφ ενεδάκια αύτά ήσαν κα
θιισμρινοι Τούρκοι πού προθυμοποι
ήθηχαν νά τούς κεράσοιτν ενα κα
φεδάκι «τής παρηγοριάς». Σέ λί-
γο, τούς παρέλαβε ή Έπιτροπή
καί τούς έπιβίβασε στό πλοϊο,
πον παρρμεινε άγκ.υροβολημένο έ
πί έξη ήμέρες ώσότου Ελθη ή
διαταγή. Όπόιτε, σητκιόιθτρίαν οί
άνκ.υρες κια «άντίο πατρίδα, πό¬
τε θά σέ ξαναΐδοΰμε;». Δάχρκι
πλημμνρισαν τα μάτια όσιον ή¬
σαν Μικρασιάτες. ΤΗσαν δάχρνα
'χϊς καί- ΐέκης. Χαράς γιητί
Ανάπνεαν το'ιρα άέρα έλευθίριάς.
Λύπης ίϊμοις γτατί ίφευγαν διωγ|ΐί"
νοι άπό τα πάτρια άγια χώματα.
Ή πρριποίηση μέσα στό πλοϊο
τούς παρηγόρησε. Κι' δταν τό
λοϊο εφβασε στόν Πειραια, άο-
χισε τό καρβιοχτιιτι. Νά δονν
τοΰς δικοΰς τους, ποΰ τού; πεοί
μεναν κι' αύτοι μέ άγωνία, τό¬
σον καιρό. ΤΗταν ή τελευταία
Κνριακή τής Άπαχριάς. Ώστόσο,
τονς άποβίβασαν ιτό νησί τ' "Αη
Γιονργιοΰ κοντά στή Σαλαμίνι
καί τους κράτησαν στό Λοιμοκα-
θαρτήριο μέχρι την Καθαρή Τρ-
ταοτη, όπότε πιά τονς Ιβγαλπν
στόν Πειριιιά γιά νά Αλληλοαγκη
λκιστοϋν μέ τούς δικονς τοί'ς
σφιχτά κ.αί μέ δάκ.ρι>α χαράς γιο
τί έπέζησαν ϋστερα άπό αύτη τή
τραγιοδία.
Ο. Β. 6ρήκε τούς δικούς τον
κια τόν πήγαν στό σπίτι τονε στή
Νεα Κοκκινιά ποΰ εΐχε τότες χτι
στη.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ 2ΤΝΕΡΓΑΤ0Τ
ΜΑΣ ΛΗΜΗΤΡΗ ΠΑΚΟΤ,
ΠΑ ΤΟΝ Φ. ΔΕΛΦΗ
Την ΙΙριι.-ττη 7 Μαίοτ< καί ώρα σκι>φτο
7.30 μ.μ. οτή μεγάλη αίθουσα τού
Φιλολογικοϋ Σιιλλόγουι «Παρνασ-
ι·ν» (φεύγεις). Καί φεΰγει μέ σόςχ·, θά γίνη δαάλεξη μέ όμιλη-
■φτό κεφά,λι γιατί ϊχανε έναν τή τόν πεζογράφο καί συνεργάτη
καλό μάστορα ποΰ θά τού αποτελεί τής έίΓΓ,μερίδος μας κ. Δημήτρη
ωνε όρισιμένες έλλείψεις πού ά- , Γιάκο,υ, πον θά έχη β*μα τό άνέ-
πάμειναν στά δύο χτίριά τού. κίοτο εργο τοΰ ποιητοΰ ΦοίΛοΐ'
Μόλις ΰμως ό Β. πήρε τή μπαγ
κανάτα στό χέρι, εΰτύς τόηι τρι-
γύρισαν οί άλλοι αίχιιάλιο.τοι καί
τόν παρακαλοΰσαν νά τούς Αγο¬
ράση άπό λίγο καπνό καί τσιγα-
ρόχο-ρτο γιάνά καπνίσονν. Ά-
πόξιο στέκονταν οί πλανόδιοι ποΐ'
ληιτάδες. Οί σνναιχιμάλοιτοι ή-
νακες, γραμματοση,ιια, άοχα.ολογι- σαν τασοι πολΛοί ό'.στε ή μ,ταγκα Ι ρίαι εΙς τα -,™φιΧ%
κα άντικει-μενα, αντικειμενα τέ- Ι νοτα έξαΜεμίστηικε. Ι Χτΐί. οκ τηλ 990 7η
Δελφη.
Πρόκειται γιά την ποιητική ά·
νέκδοτη έογασία τού διάλεχτοΓ'
ποιητή, πο{ι στ>γκεντρο)θηκρ τα δι'1"
τελενταία χρόνια.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς γν(ορίζο»ν
). Πληροφί
Νί
χρήσιν π
χης 25, ττ^λ.229.708.
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατοίδες
ΕΙΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΙΙ ΤΣΙΧΛΑ
(Συνέχεια έκ τού προηγουοένου)
•Αλήθπιι κι' αύτοι οί λιγοστοί
μή·οι
Τούοκοι πόσον <Ρ<"'νονταν πονεμί- νθ*; *— πόσον ' "'κολα διέκρινες ,ιώς μά? έκοίταζα ' μέ συμπόνια; Γνναίκες ή ανδρες ήσαν, μάς πε ,χίοοίλλον μέ καλοσύνην. Κατάλα 6αν λοιοΊ είιιαστρ, Ενοιωθαν την θλίψιν μας καί την καϋμό μας καί πίοοτΐ*θοΰσαν πως νά μδς δώσουν χο>ΌΟ.γιο ν.πί πίΓκ νά μάς κάνουν
νά ςεχάσο>με γιά λίγο την ποα
γματικότητα.
Ήσαν κι' αύτοι πρόσφυγες φρη
άπό την Χίο, την Κρήτη,
τήν Καβάλα, την Ξάνθη. Τόσον
<τυγχινηθτ)κανε κι' αύτοι .τού δταν ίμρίς Γ>ρι·σκόιιαστ° στόν αΰλόννοη
«ί άρρεναγογείου μος καί ζων
τανεύαμε τα παιδία μας χρόν.α,
θίλοντας νά μάς εύχαριστήβουν,
άχοί'θαμε νά παίξη άπό ενα γειτο
νικό σπίτι Γραμ.μό(τωνο μέ μοναι
κή έλληνική, έναν ώραΐο καλαμα-
•πανό στ'ρτό.
Ηθέλησαν μέ αδτό νά μάς έξοι
τίριχεΰσουν την 'Ίγάπη τους καί
την βυμπάθειά τοι ς καί ότι αντο»
δέν ήσαν νπεύθυνοι, σάν άπλοί αν
βρω.τοι, γιά δλες εκεΐνες τίς κατα
οτροφές κοά τα έρείπια.
Τα σχολεΐα τώ' άρρένοιν 6ρί-
στ καλή κατάσταση, χά ι
ή έλά
ίχονΐαι στ καλή κατάσταση, χά ι
5ιλ όπως ήταν, μ? έλάχιστ.ες σνμ
πληοο'κτεις άφοϋ ι ά χρησιμοποιοΰ
<κι·ν, οί Τοΰρκοι για τα δικά τους τα παιδία. Δίπλα τονς, μέσα σ' έ- χίϊνο τι» χωράφι π»ύ τό λέγανε τό τε πώ; ήταν τού Μαρή, κτίσανε κοϊ ενα άλλ.ο σχολειό σύγχρονο, ,τιθονόν γιά παρθρναγωγεϊο ή Γυ- μνάθιο. Τό .ταρθεναγωγεΐο μας δυσκο- νά τό Γ·ροΰμε. Άναγνω τεινής δέν ΰπάρχει καθύλου. Στόν τάπο της εχουν τώοα φντεύσει καπνό καί λίγες κολοκυθιές. Ή Εύαγγελίστρ,ά μα-, μέ τό σπάνιο καλλιτέχνημα τό τέμπλο της, αΰ- τό ποΰ φιλοτέχνησε ό Γιαννούλης Χαλεπάς μέ βοηθοΰς τους μ«οτό· ρους Κουφουδάκην καί τόν έκ Τή νού Φιλιππότην, δέν ΰπάρχει πιά. Τό μνημειωβες έπίσης καλλιτέ- χνημα, τό καμπαναοιό της, πού τό άνήγειραν οί ϊδιοι παρά πάνω καλλιτεχνες, εξηφανίσθη τελρίως. Λένε πώς τό βοιιβάρδισαν μέ πυ ρσβολικό, κατόπιν εϊ,δι,κής διατα- Υής τοϋ Κεμάλ. (Γράφει ό άεί- μντκττος Σν,ιιπατρ'ώτης μας, Στα μάτιος Χατξήμπεης). Περίλυποι καί στό σημείο αύτό σταθήμηκε νιά λίγο «αί μιά θρησκευτικότης πλημμύριξε την "4η>χή μας.
Ξέρομε πώς λίγα χοόνια πρίν,
σ' αυτόν ακριβώς τόν σκλαβοιιιέ-
νο τόπο άνθιξε περίλαμπρος ναός,
πού κάθε αΰγή καί κάθε σούρουπο
σ' δρθρους καί «τπερινοϋς, άντι-
λαλοϋσαν στήν ήσυχία τοΰ τόπον,
τούς γλυκούς τόνους τιον καιιπά-
νες στημένες πάνω ψηλά σ' έν.εϊ-
νο τό ΰπέροχο καμπαραριό.
Τώρα μόνον έρείπια μ«ρτυροΰ-
σαν πώς έκεΐ εξησε καί Ιλαμψε
ενας γνήσιος ελληνικάς Χριστιανι
σμός, μία Ρο>μιθ3ύνη πού πέρα-
σε ^ χαρές καί δόξες μά καί λα-
χτάρες, κατατρεγμονς μαρτιιρια
καΐ καταστροφές.
Ό Τσεσμές είναι σήμερα μιά
μικρά Κωμόπολις 4.000 περϊπου κα
τοίκοιν καί άσχολοΰνται δλοι τονς
σχεδόν ο"τή γειοργία μέ μέσα καί
μεθόδους πο<λύ καθυστερημένες. Τα άλλοτε άχμάξοντα χωρία τού, Κάτω Παναγιά, Άγία ΙΙαρα λπηήκαμρ νά τό ροΰμε. Άναγνω .νν, «.^^ ιΑ«να.Ύι«, Λγια ιιαρα ρίβαμε ιιόνον τή θέση τού άπό τίς , σκευή, Ρεϊσδερέ, Βατζίκι καί αύ βρύοτς .τού βρίσκονται άκόμη βτή τα άκόμη τα μεγάλα καί ξακου- ; .τού βρίσκονται άκόμη στή χορίς ομ·. γωνίο, χορίς ομιος νά λειτουρ- γοϋν. Ή εκκληβΐα τής Άγίας Φ<ο- _ ή, ρέ, Βατζίκι καί αύ τα άκόμη τα μεγάλα καί ξακου- στά Άλάτσατα μόνον ώς οίκΐΛμοί μποοοΰν νά χαρακτηρισθοΰν. ΚαΤΔΠΛΗΚΤΙΚΠΣ II ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΙΙΟΓΛΟ Άλο ιό ά§ισκινργημα τοίτ ·>;'·νΒΦΑ.Ν(>Τ Ξ*
• "Ο Λ'Λΐ'ΟΛΟΣ Σ-ΤΓΤ.1-: ΙΌΤΡΚΤΛ»
ΑΤΓΟΤΣΊΌ1 Μ
319ον
Ό Πιέρ έλ Μα;ονρ, θυμόντανε
τώρα, αλες τίς μάχες στίς οποίες
είχε λάβει μέρος οτό πλάι τοϋ Αύ
τακράτορα. Καί τίς θυμόντανε γι
«τί βέ κάθε μιά άπ' αΰτές κέοδι
ζε χι' ενα γαλόνι. Στή μάχη τοΰ
Μαοέγκο, ό Αΰτοκοάτορας τόν ώ
νόμασρ λ.οχία, —ήν μάχη, τοΰ Ά
οΰοτερλιτς άνθυποΓ.τιστή καί στή
Μάχη τής Ίένας άνθυοΐίλαρχο . Σ'
αίηό τό βαθμό κόλλησε ώς τό τρ-
λος τής Ναπολεοντείου έποποιΐας
χι' αύτό, γιατί στ ην τελευταία έ-
κείνη μάχη τραυματύστηκε σοβαρά
καΐ άπομακρΰνθτρ'.0 όττό τή Φρου
θά τού Αΰτοκράτορα. "Οταν έ'γι-
νΕ χαλ.ά τόν ρίξανε παοά Ης δι«-
μαρτιιρίες τού, σέ άλλη μονάδα κι
4λ' έκείνη, ϋστερα άπό λίγο σέ
δλλης, χο>ρίς νά τοΰ δίνοΐ'νε Ιδιαί
"{"Ι πςοσοχή. Ώστόσο αν τα πρά
γματα δέν επερνα·· την τροπή πού
«Ληραν μέ την εκ'1α<τη τής μ«χης τού Βοτερλώ, ό Πιέρ έιλ Μαξοΰρ θά επερνε τούς βαθμούς πού στό μεταξύ εΐχε χάσει καί θά Ιφτανε πολίι ψηλά... Αύτά σκέπτονταν ό Πιέρ έλ Μα ζούρ, δταν επί τέλους εφτασε στό Χουνχιάρ Ίσκελεσι τό καίκι τής ."[νεοτ5είας καΐ Ιδεσε στή καραβό σχαλο. Ό Πιέρ χαιρέτησε έγχάρδια τόν φίλο τού τόν κοκκινοτρίχη τόν χαπετάνιο καί τόν κέρασε ενα ρού μι στό καφενί τοΰ δάσους, ένώ ό ■ΐνθμηθευτής τής .ΐρεσβείας, ρνας .ταμπόνηρος 'Εβραίος, έψόρτωνε στό καίκι, μέ τούς δούλους τοτ', τίς διάιτιορες πραμμάτειες, πού τίς ελεγχε μία - μία καί τίς πα- Ρϊλάμβανε κάποιος Γάλλος ναύ- ττΙζ. τής έμπιστοσύνης τοϋ καπε- τάνιου... "Οταν φορτώθτ>κε στό
ιαιχι καί τό τελενταίο καιλάθι, ό
Χβπετάνιος σηκώθηκε κι' εσφιξί
™ χέρι τού Πιέρ:
— "Εχεις καμμ.ά παραγγελία
Υιο τή γτ>ναίκα Ο'.ν; τόν έρώτη-
ΟΕ.
Ό Μαμελοϋκος ηήκο>σε τοΰς ιό-
μοης τού:
— Όχ,ι, τοΰ άπάντησε
της μόνο σέ «αρακαιλΰ) τα χαιρε
τίσματά μου.
■— Μ' ευχαριστήση μου, ίκανε ό
κοπετάνιος καί άπομακςΰνθηικε
πθός την καρα6ό<τκαλα. Σέ λίγο ό Πιέρ έλ Μαζοΰρ, ΐ&λεπε τό καίκι ν' άπομακρύνϊται κι' Ινα χαμόγελο άνθιζε στά χε(- λ·ο τού. Μέ τα χαιρετίσματα πού «οτελνε —ήν δμορφη καί άφράίτη Σάλ, στήν γυναίκα τού, πλη- την πρέαβειρα πώς εΐ- X8 «τελέσει την αποστόλη τού. Ετσι είχον συμχρο>νήσει.
Ό άγαθός καπετάνιος διεβύδα-
"' τα χαιρετίοματα τού Μαζούρ
""ή Σ εγκάλ, έκείνη ετρεξε νά δ*Λ
τα σε6άσμ<χτα τού άντρα στήν πρέσβειρα κι' αύαή, μέ μαύρη, ε—ει/.ε ενα καλαθάκι σΰκα στή καλή της ορί.λη τ»>ν Άνίκα.
Ή Άνίκα τα όε'χθτρκε μ' εύχα
. ·τώς πήρε τό μήνυμά της Ι
«τειλε μκχ άγκαλιά μεγάλα, όλο-
"ΜΡψυρα τριαντάφνλλα.
"Οταν ?φυγε ή Σ εγκάλ, ή Ά
διάλεξε μεριχα σϋκα καί τα
ίε στόν άδελφό της. 'Ε-
ένθουσιάβτιικε τόσο, που
στό πάτιομα τό βιήλίο που
. ναί φαχναξε:
—■ Ζήτω ή έλει·θερία!
Ή Άνίκα πού ε'βιλεπε πώς τα
δνειρά τους, πληβίαξαν νά πρα-
γματοποιηθοΰν, συγκινήθηκε τόοο
πού άρχισε νά κλαίη. Ό Δανιήλ
την έχάίδεψε την έφίλησε τρυφε-
ρά καί την εύχαρ.στησε γιά την
συμπαράκττασή της στόν άγίθνα
τ όν.
— Χωρίς έσένα όιδερφοϋλα μόν
τής εΐπε, 6α ήταν άδννατο νά
^ρτάσο«με έδώ πού έφτάσαμε. Σοΰ
άξίζει ενα πελώριυ μπράβο.
— Μην τό λες αύτό, τοϋ άπαν
τησε έκείνη ταπεινά. 'Εγώ δέν
σοΰ προσέφερα καμμιά βοηθεία.
Ή έπιτυχία μας, ώς τα τώρα, ό
φείλεται σ' έσένα καΐ μόνο β" έ-
σένα.
— Τέλος πάντίον, εκανε ό Κοκ
καλάς. "Αν κι' αύτό δέν είναι ά-
λ.ήθεια, σ' εύχαρκττώ.
Την έχάϊδεψε πάλ.ι, την εφίλη
σε, την έκάθησε πλάι τού καί <τυ νρχισε: — Άκουοε τώρα την σχινέχεια των ένεργειών μας. ΕΙπα έχθ*ς βτοϋς φίλους μας, -τώς σέ τρείς ήμρρες θά (ΤυναντηθΛ μέ τόν Πό τιβάχ καί πώς ρχο τόν τρόπο νά τό πετύχω. "Αν λογαριάαον,με λοι πόν καί τή χθεσινή μερά, αΰρη πρέπει νά τόν σνναντήσω. — Μά παίς άπόρρησε ή Άνίχα δεν θά περιμένης νά σέ καλέ<τη; — "Οχι τής ι'ΐΛάντησε. Δέν χρειάζεται. θά ζητήσω αΐίριο νά μέ παρουσιάσουν οτόν Χα.λέτ Έ· φέντη. Αυτή τή φορά εΐμαι 6έ- βαιος πώς θά μέ δεχθή, θά έχη διάδολε την περιέργεια νά μέ γνω ρ-ίστι κι' αύτός. Καΐ είναι πολύ πιθανόν, νά ρχη καί τετοια δια- ταγή άοτό την Μαχμούΐ. "Οταν σΐΓναντηιθώ μαζί τού, θά ζηττήσίο νά μέ παρουσιάση στό Σουλτάνο καί ΰστερα άπό την προεργασία πού έχομε κάνει, ναμίζω πώς κι' αύτός θά μέ δεχθή. Έκτός... — 'Εκτός; — 'Εκτός άν ό Σουλτάνος I- χει αλλες άσχολίες, όπόαε θά μοϋ ορίση μιά δλλη μερά γιά νά μέ δή ιδιαιτέρως. Αύτό ομος δέν μ' ένδιαφέρει. 'Εκεϊνο πού Ιχει άξία γιά μενά, είναι νά φαίν(»μαι <τυνε πής στίς ιιποχρεώσεις μο·. Νά κα ταλάβη, ό Σουλτάνος, πως δ,τι λέο τό κάν<ο. "Ετσι θά κερδίσω την έμΛκηοσύνη χον καί θά έπι- τύχωμε τό σκοπό μας. __ Καλά είναι δλα αύτά, ?κανε άνήβνχη ή Άνίκα, μόνο πού νο- μίξο) πώς βάξεις χωρίς λόγο σέ κίνοννο τή ζωή σου. Οί έχθροί των μεταρρυθμίσεΜν, θά ?χουν μά θει άπό τόν ΜποσταντζήμπαΌη, τίς ένέρτγειες σου καί δέν &πο- κλείεται νά εχοιτν διίνσει έντολή στοΰς σπιούνους τους, μάλις φανή; «τό Σεράϊ νά σέ χτυπήβουν. ___ Μπορεί, τής άπάντησε ό Δα νιήλ, μά δέ νομίζω πώς θά^τό τολ μήαοχη μεσα στό παλάτι, δπον κυ (Μαρχοϋν οί ανθρωποι τοΰ ΣοτΛ- τάνου, τοΰ Μουορτή καί τοϋ Χαλέτ 'Εφέντη. θά είναι πολϋ έπικίνδυ νο γι' αύτούς. θά άηοκαλυφθοΰν θά χάσονν τα κεφάλι τους καί θά έξαρθρωθή τό σ»η·ωμ.οτικό τους 5ίχτυο. "Αν τα σκεφθής ο>μ αί'-
τά άδερφοΰλα μου, κατέληξεν 6
Δανιήλ, θά άναγνωρίβης, πώς οί
φόβοι σου είναι (ίβάοιμοι.
Καί ήταν βτ' άλήθεια άδικαιο
λόγητοι οί φόβοι τής Άνίκας, για
τί την άλλη μέρ« κατά τίς Π το
προΗ, ό Δανιήλ Κοκκαλάς, χωρίς
νά τού σΐίμβη τίποτα τό κακό, πε
ρίμεν« στό προθάλαμο τοΰ Γρα¬
φείον τοΰ Γραμματέα τοϋ Σουλ-
τάνου, νά γίνη δεκτός άπ' αυτόν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Άπό την έποποιίαν ττίς Βορβίου Ήπιείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Στ>νέχει« έκ τοϋ ποοη,γουμένου
ΒοηΘαί
III
Γραφείον: Λοχ.
πυο. Χατζημιχελάκης Κίμοιν μέ-
χρι Λεκεμβρίου 1940, ότε εισήχ¬
θη είς Νοσοκομείον, "Εφ. Άνθυ
πολοχ. πεζ. Περράκης.
Διεΐ'θνντής ΙΤ Γραφείον: Ταγ.
πεζ. Παπαδημητρίου Κωνστ, άπό
Τ ιητίου 1941 δτε συνεστήθη τό
ΓραφΡΐον τούτο.
^ Λιαβιβάσρις: Λοχ. μηχ. Βίτσα
ξάκης καί Μαρκάκης.
II
Ι4ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙ-
ΚΟΤ
Δ»οΐ5ίηιτής Χυντάγματος: Άντι
συνταγιιατάρχης .τε-ξ. Κόντης θε
οφ· μέχρι 20.1.41, δτε μετετρθη.
Διοι-κητή,ς Σνντάγματος: Συν
ταγματάρχης πεξ. Σπενδος Νικ.
άπό 20.1.41 μέχρι τέλους.
'Τποδιοικηττής Σνντάγματος.
Άντισυντ. Σρρβος Ίιοάννης μέ-
κεξ. Γοΰλας Παναγ, άπό
των άρχών Μαρτίου 1941 μέχρι
τέλους.
'Τποδ*οικητής 2 υνηάγματος:
Άντιβυντ. πεξ. Κραουνάκης Στα
μάτ. άπό των άρχών μέχρι τέ¬
λους Μαρτίου 1941.
Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ.
πεξ. Παναγιωτάκης Άριστ.
Διοικητής
II
Τάγματος: Λοχ.
πεξ. Δανδουλάκης Ιωάν. μέχρι
τέλους ΦεΛρουαρίου 1941.
Διοικητής
II
Τάγματος: Ταγμ.
πε£. Ίνιοντάχης Γεώργ, άπό Μαρ
τίου μέχρι τέλους.
Διοτκηττής
III
Τάγματος: Ταγ
ματ. πεξ. Ρολό-γης Δημ. καί άπό
Φεβρουάριον 1941 Λοχ. πεζ. Κοκ
κινάκης Κ. μέχρι τέλους Μαρ¬
τίου. Λαχανος Μανωλιτσάκης Ά
ρ«Κ. άπό Απριλίου 1941 μέχρι
τέλους.
ΙΤ. 43ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙ-
ΚΟΤ
Διοικητής Συντάγματος: Συν
ταγματάρχης Παπανιοίολάου Νι¬
κόλ, άπ' άρχης μέχρι τέλους.
'Τποδιοικητής Συντάγματος:
Άντισΐ'ντ. πεξ. "ψεδρος έκ μονί
μ<ον Πλεΰρης Νικόλ, μέχρι καί α' 1Οημέ{>ο.υ Μαρτίου 1941, δτε
εισήλθεν είς νοσοκομείον.
'Τπασπκττής Συντάνματος: Λο
χίας Πεζ. Βερνάρδος Ίο>άννης
άπ' άρχής ιιέχρι 18.1.41, δτε ανέ¬
λαβε την διοίκησιν τοΰ Ι Τάγ-
μα,τος.
'Τπασπιστής Συντάγματος: "Εφ
'ΎπαΧ. Κοκκινάκης Νικόλ, άπό
18.1.41 μέχρι τέλους.
Ίατρός Σνντάγματος: Ίατρός
Μπεκιάρης Νικόλαος καί άπό 18.
4.41 ό ανθυπίατρος Σιδέρης Κν-
ριάκος.
Διοικητής Λόχου Διοικτκΐειυς:
Λοχ. πεξ. Ιφ. έκ μονίμ. Κλώντξας
Ιωάν.
Άξ)κός Πληροφοριών: 'Τπολ)
γός Πεξ. Κατσούλης 'Εμμαν.
Άξ)κός Δι«6ι6άσεων: Ανθ)
γός Πεξ. Λιοναράκης 'Εμ,μαν.
Άξ)κός Στρατολοιγίας: 'Ε<ρ. Άνθ)γός Πεξικοΰ Γαλενιανός Κίον«τ. καί άπό Μαρτίου 1941 ?φ. Ανθ) γός Πεζ. Ζωξίονάκης Άριστ οιι. Ταμίας Συν)τοί: "Εφ. Ανθ) γός Πεξ. Λεοντσίνης Μηνάς. Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ. Πεξ. Τβεκούρας Βασ. μέχρι 18. 1.41. Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ. Πεξ. Βερνάρδος Ίο>άν. άπό 20.
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθή^!;
ιής εξελίξεως
τής άνδβικής
Β6ΓΛ3Ε 41
8«5.57β
1.41 μέχρι τέλονς.
'Επιτελής Ι Τάγματος: Λοχα-
γός Πεξ. ϊφ. έκ μόν. Μυλο>νάκης
Έμμ.
Γραμματεύς Ι Τάγματος: "Εγ.
Άνθ)γός Πεξ. Καβοό- Ενστάθι
ος.
Διοικητής μεταγωγ. μάχης.
"Εφ. ΆνΘ)γός Πεξ. Κοκαράκης
Φαν.
Ίατροί Τάγματος: "Ε«ρ. Ανθ)
τρος Φραγκούλης Γεςίνργ. μέχρι
μέσιον Μάρτιον 1941. "Εφ. Άν)
τρος Σταμπολΐής Στυλ. Ανθ)
τρος Σιδέρης Κνρ. άπό Απριλί¬
ου μέχρι τέλους.
Διοικητής 1ου Λόχου: Ανθ)
γός Πεξ. Δεληγιάννης θεάδωρος.
Διμοιρίται: Άνθ)γός Πεξ. Δια
λυνας Ί(«άν. "Εφ. Ανθ)γός Πεξ.
Ζωγραφάκης Ίιοάν. "Εφ. Ά'θ)
στής Πε·ξ. Φραγκουδακης Βα<τ. "Εφ. Ανθ)στής Πεξ. Τερξάκης Γεώργ. Ανθ)γός Μανταρόπονλος Ηλίας. Διοικητής 2ου Λόχου: 'Τπολ. Κουσουνάδης Ιωάν. μέχθή την ντρθίτή
τής μητέρας τού; θά προοτεθή
τάτε καινονογια Ολϊψι κηί ντοοπή
στό μεγάλο της δράμα.
Καί τί θά γίνη μέ τούς γονείς
ό'ταν μάθουν την κατάστασι τής
κόρης των; ΤΗ θά την διο'ιξουν
καί θά βρεθή στόν δρόμο μέ τόν
κίνδννο νά πέση εί γ χέρια έκιιεταλ
λευτών καί νά βυθισθή στήν κό-
λασι τής τελείας διαφθοράς, ή θά
παραμείνη βτό πατρικό της σπϊ-
τι, πεοκρρονημε'νη καί πηρτιαΐλη-
μένη έφ' δρου ξωής.
'Εκτός δμως άπό τ' άτελεάοτα
αΰτά βάσανα τής ψυχής καί τοΰ
σώματος, έχτός άπό την ήθική
κατάπτωσι, είναι κο* ό κίνδυνος
των μεταδοτικών νοσημάτων ποϋ
άποκτάται άπό τίς τυχαϊες καί πά
ράνομες σχέσεις.
"Ενα καί μόνο σφάλμα άρκίΐ
ν ά δηλητηριάση καί νά κβταοτρέ
ψη την ευτυχία μιάς όλόκληρης
ξωής η καί μιάς όλόκληρης ο'ικο
γένειας.
Ή πραγματικότης των φοβερών
συνεπειών των άπηγορευμένων σχέ
σεων είναι πολύ σκληρή. Καί εί¬
ναι άνάγκη νά την γνωρίξουν οί
νέοι καί αί νέες.
Μόνον ενα προφυλσΛτικό μέσον
άγαπητοί μου νέοι καί νέες νπάρ
χει γιά δλους αύτούς τούς κ*νδν-
νους, σωματικούς, ψυχικους, ήθι-
κούς: Είναι, δέ τουτο, ή σταθερή
απόφασις νά μείνετε άγνοί μέχρι
τής ημέρας τοΰ γάμου. Νά μή πα-
ρασνρθήτε άπό τοΰς σαρκικοϋς π*ι
ραοτμοϋς. Νά μην ν.τοκύψΓτε νά σν
νάψετε άπηγορευμένες σχέσεις.
Καί γ»ά νά μείνετε «Τταθεροί στήν
άπόφασί σας αυτήν, είναι άνάγκη
νά Ιχετε άκλόνητη πίστι στόν Χρι
στόν, τόν Σιοτήρα σας καί νά ε-
χετε τακτική έπικοινωνία μαξί
Τού μέ την προβετιχή καί μέ την
μελέτη τής ΆγΙας Γραφής, νά
Τόν ΰπακονετε έκ·τελοϋντες τίς έν
τσλές Τού. Νά ίκκλησιάξεσθε τα-
κτικά, νά εΐστε πιστοί Χρκττιανοί.
7. ΑΙ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΕΣ. (ΤΟ
ΦΙΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΔΙΑ).
ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΚΙΝΔΤΝΟΙ.
Σ>>νήθως προβάλλ.εται άπό νέ-
ονς, τό έρώτημα: Είναι άιιαρτία
νά δώσης ενα φιλί; Ή όρθή
απάντησις έξαρτάται άπό την σχέ
σι πού ΰπάρχει μεταξϋ εκείνον πού
τό δίνει καί εκείνον πού τό >.αμ·
βάνει, καθώς έπίσης καί άπό την
πρόθεσιν εκείνον πον τό δίνει.
Κατ' αρχήν, λοιπόν, τό φιλί εί¬
ναι άπόδΛξις συμπαθείας, ένθου-
«τιασμοΰ, χαρής. ΤΙ ήθική τού δ-
μως άξόα έξαρτάται άπό τό είδος
τής συμπαθείας γιά την δποΐαχ
δίνομιεν αϋτό τό δεΐγμα. ' Αν έκ-
φράξη την έπιθνμία νά κάνομε
I-
δικό μας τό πρόσωπο τοΰ άλλον
φύλου, τότε τό φίλημα αύτό είναι
ήθικως απαράδεκτον, πλήν βεβαί¬
ως στήν περίπτιοσι τοΰ γάμου.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΣΤΑΤΡΟΤ Π. ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
"ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ
ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΣΕΡΡΩΝ,,
ιΚριτικόν σημείωμα τοθ συνιρ γάτου μας
κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΙΝΑΡΔΟΓ
Έκ τοΰ 5ου τόμου των «Σερ-
ραϊκών Χρονικών» εξεδόθη τό ν
πό τόν ανωτέρω τίτλον άνάτνπον
έκ 431 σελίδων όγδόον σχήματος
επί αρίστου χάρτου μετά πλήθους
φωτογραφιών, άν»ικουσών κυρίως
είς τούς 171 σνγχρόνους λογοτέ
χνας καί πνευματικονς άνθρώπους
των Σερρών, την βιογραφίαν καί
τό ίργον των οποίων περιγράφει
είς τα βιβλίον τού ό συγγραφεύς.
Προλογίξει την όλην μελέτην
είς έκ των περιλαμβανομένων είς
ταύτην λογοτεχνώ-ν, ό κ. Τριαντά
φνλλος θεοδωρίδης, δστις παρον
σιάξει τόν συγγραφέα πρός τούς
αναγνώστας.
Πρόκειται περί άξιολόγου έργα
σίας, προτοτύπου διά την πατρί
δα μας, δπου έξιστορεϊται ή σιιμ
βολή πρός την ελληνικήν γραμμα
τολογίαν, την πολιτικήν, τάς επι¬
στήμας καί τάς τέχνας γενικώς
ωρισμένων έκλεκτών άνθρώπιον
τοϋ πνεύματος κατά την ,-τεντη-
«ονταπενταετίαν 1913 __ 1968,
καταγομένων έκ τής πόλεως των
Σερρών, κυρίως ή συνδεθέντων
πνευματικώς μετ* αυτής επί μα¬
κρόν χρόνον καί τόσον, ώστε ν'
αποβή τελικως ή πόλις αυτή δευ
τέρα γενέτειρά των.
Εύχής ίργον θά ήτο νά μιμη-
θουν τόν συγγραφέα τής μελέ-
της ταύτης καί Λλλοι λόγιοι τής
πατρίδος μας διά την γενέτειράν
τιον καί την περιοχήν της, διότι
μέ τόν τρόπον αυτόν θά κατα¬
στή δυνατή ή προβολή των άξί-
ων λόγου πνευματικών ήγετών έν
γένει τοΰ τόπον μ-ας, θ' άναπτυ
χθή δέ καΐ ή εύγενής δμιλλα με
' ταξύ των πνευματικήν άνθρωπον
«ύτοΰ.
Άλλ' έκείνο τό οποίον Ιδιαιτέ-
ροις μέ Λ'νεκίνησεν έκ τής μελέ
της τοΰ βιβλίον τούτου είναι ή
καί είς αύτό παρουσία, συμ6ολή
καί παρουσίασις ενός έπιλρκτον
άνθρώπου των γραμμάτιον, όστις
επί μίαν τεσσαρακονταετίαν κοά
ήδη δέν πράττει &λλο τι κατά τάς
ώρας τού σχολής άπό τό νά έ-
ρει«νά πρός πάσαν κατεύθυνσιν
τής συγχρόνου έλλην»,κής γραμμα
τολογίας, ίν' άνευρίσκη πνευματι¬
κάς άξίας καί τάς προβάλλη μέ
βιβλία τού, φυλλάδια, διαλέξεις,
προλόγους, κριτικήν, έορταστικάς
έκδηλώσεις, μικρά ή μεγάλα δη-
μοσιεύματα.
Ναί, μέ συνεκίνησεν βαθέως δι'
άλλην μίαν φοράν ό θαυμάσιος
λόγιος κύριος Τ(>ιαντάφυλλος θε
οδωρίδης, διότι είς τό υπό κρί
σιν Ιργον τοΰ κ. Στ. Κοταμανί-
δη, τό οποίον διεξήλθον άπ' άβ-
χής εως τέλους μεθ' ύπομονης
καΐ μεγάλον ένδιαφέροντος συ¬
νήντησα είς τε τό κείμενον και
τάς ύποίτημειώσεις την ώς ανω
.-ΐεριγραφεϊσαν δράσιν, την έπίμο
νόν καί άνήσνχον καί βυγκινητι
κήν υπέρ των Σερρών καί των
2ερραί<ον δράσιν, τού την χρονο λογονμένην άπό τής έκ τοΰ τουρ κικοΰ ξυγοΰ απελευθερώσεως τής Μακεδονίας μας. Καΐ δκοντα μ' έξηνάγκαβεν ό κ. θεοδωρίδης ν' άναμνησθώ την νπ' αυτού προβολήν μου ώς νέου διηγηματολόγου έ·/ ετει 1930, δ¬ ταν είς τό παρ' αυτώ έκδιδόμενον είς την Νέαν Ζίχνην περιοδικόν «Αύγή» μέ παρουοτίασεν είς τοΰς αναγνώστας τού διά την υπό τόν τίτλον «Άξέχαστος πόνος» συλ¬ λογήν των στρατιωτικών μου δΊη γημάτοιν. Ήτο τότε μόλις 17 έ- των. Καί είς τ/ό βιβλίον τοΰ κ. Στ. Κοταμανίδη, έν σελίδι 102, είδον τώρα την φωτογραφίαν τοϋ νεαρωτάτου δημοσΐΛγράφου μέ τόν οποίον έπέπρωτο νά συναντη θώ προσωπικως μετά μίαν τεσσα ρακοντα,ετίαν! Νά συγχαρώ τόν κ. Στ. Κοτα μανΐδην διά την άξιόλογον μελέ την τού; Ναί τόν συγχαίρω έγ- χαρόίιος αυτόν δι' αυτήν άλλ' ά- δυνατώ νά μή συγχαρώ καΐ τόν ποολογίξοντα ταύτην άκάματον λόγιον κύριον Τριαντάφυλλον θε οδωρίδην. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ "Κ Ο Π Ε Ρ,, Α. Ε. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΑΑΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ίσολογισμός 31)12)69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 1968 1. Πάγιον α) Γήτεδον Αθηνών βάοει άναπροσαρμ. 147)67 5.840.000.— β) Γήπεδον Μπογιατίον 2.456.984.— 8.296.984.— 8.296.984.— γ) Κτίρια βάσει άναττρο- σαρμογής 147)67 14.383.819.- Μβϊον άποσβέσεις 6.110.453.- 8.278.366.-16.575.350.— 9 102.609.-17.399.593.- 2. 'Ακινητοττοιημένον α) Μηχσνήματα καΐ δρ· γανα Χημείου 8.295.544.— β) Μηχανήματα καΐ δρ- γανα Χημείου 147)67 2.703.744.— /νΊεϊον άποσβέοεις 10.999 288.— 6.849.611.— 4.149.677 - 8.295.544.- 179.144.- 8.474.688.- 6,311.433.— 2.163.255.- γ) "Ετιιτιλσ καί Σκΐύη 2.320.012.— Μεϊον/ άποοβέσεις 1.490.485.— 829.527.- 1.974.962.— 1.256 785,— δ) Αύτοκίνητα Μεϊον άττοοβέοπς 1.661.240.— 576.307.- 1.084.933.- 6.064.137.— 1.377.581.- 436.394.— 718.177. 941.187.· 3. Έμπορεύσιμον σ) Πρώται ΰλαι β) "Υλικά Συσκευασίας γ) "Ετοιματ προϊόντα έργοστσοίου 6) » » Πρατηοίου 4. Πραγματοτΐοιήσιμον σ) Προ'ιόντα υπό κατεργασίαν β) Προϊόντσ υπό κατεργαοίαν παρά τρίτοις γ) Πιστώσεις έξωτερικοΰ 5. Κυκλοφορούν α) Πελάται β) Γραμμάτια εΐσττρακτίσ γ) Γραμμάτια παρά Τραπέζης πρός είσπραξιν δ) Έπισφαλεϊς πελάται ε) Προοωρινοί λογ)σμοί χρεωστικοΐ β. Διαθέσιμον α) Ταμείον β) Τράπεζαι λογαριασμοί βψεως γ) Όμολογίες 7. Συμμετοχή ΣΠΕΣΙΑ—ΕΛΛΑΣ 4.804.054.— 3.491.298.- ΙΟ.324.28ί).- 1.444.645.-2Ο.Ο64.282. 5.0^4.978.— 3.265.972.— 5.807.356.— 994.407.—15.102.713.· 1.180.802.— 1.214.535. - 13.435.- - 1.489.276.- 2.683.513.— 1.350.083.- 2.564.618.- 27.813.477.- 2.119.810.— 7.418.088.— 10.643.- 1.874.752.—39.236.770. 17.919.780.— 4.Ο8Ο.Ο4Ο.- 5.552 171 — 10.945.- ■ 1.613.567.-29.176.503. 1.825.276.- 899 653.- 24Ο.ΟΟΟ.— 2,964.929. 1.492.658.— 439.828.— 12Ο.ΟΟΟ.— 2.052.486. 2.477.637.- 90.066.610.- 2.346.272. - 72.464 804.- 1969 1. Κεφάλαιον ι Μετοχ. Κεφάλαιον 15.000 μετοχαί 3Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- β) Τακτικόν άποθεματικόν 2.4ΟΟ.ΟΟΟ.- γ) "Εκτακτον άποθεματικόν 6.641.295.— δ) Εΐδικόν άποθεματικόν )54 865.816.— ε) Ειδικόν άποθεματ. 4002)59 10.789.072.- ζ) ΕΙδικόν άποθεματικόν 147)67 3.199.144.- η) Κέρδη είς νέον 30.385.- 53.925.712. 2. 'Υποχρβώσβις α) Μερίσματα πληρωτεα β) Προμηθευταί γ) Γραμμάτια πληρωτεα δ) "Ανταποκριταί έξωτερικοΰ ε) Προσωρ. λογαριασμοί Πιστ ζ) Τράπεζαι προεξοφλησ. η) Βιομηχανικα Δάνεια θ) Ίον. Μεσοπροθ. Δάνειον ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 30.000.000.- 1.900,000.— 5.641.295.- 865.816.- 10.789.072.- 179.144.— - 59.904.—49.435.231. 3.066.929.- 2.901.337.— 2.150.469 - 1.508.809. - 6.21Ο.ΟΟΟ.— 7.787.800.- 4.932.344.— 3.077.285.— 3.436.475.— 3.891.804.— 9.518.498.- 1.730.433.- 6.826.191.— 736.184.- — 36.140,906.- 1.395.921.—23,029.573 90.066.618.- 72.464.804.— Ανάλυσις ΛογαρισσμοΟ Κέρδη καί Ζημίαι ΧΡΕΩΣΙΣ 1969 1968 Ολη, κ.λ.π.) 1. Γενικά έ'ζοδα Δ)νσεως Διαφήμισις, Τ.Τ.Τ., όδοιπορικά, Γραφ Άσφαλ. Ταμεϊα, τόκοι. εξοδε Τραπεζ 2. Γενικά Ιξοδα πωλήσεων (ϊζοδα ταξειδ., Μεταφορ., πρόσθετοι έκπτωσ., Φαρμακοένσημα, Προμήθειαι ΚθΥΑΐ_ιΤΙΕ8, κ.λ.π.) 3. Μισθοϊ Δ)νοεως καί Διοικητ. Προσωπικού 4. Άμοιβαΐ τρίτων 5. Άποσβέσεις α) Έπισφαλων άπαπήσεων β) Παγείων περιουσιακων στοιχεΐων 14.512.184.- 11.063.851.- 14.388.343.— 4.320.339.- 313 880.— 76.240.— 2.050.166.- 2.126.406.- 13.296.750.— 3.851.512.— 46Ο.5ΟΟ.— 229.765,- 2.109.548.- 6. Κέρδη πρός διάθεσιν 9.558.385 — 10.467.048.— ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1. Υπόλοιπον Κερδών προηγουμένης χρήσεως 2. Διάφορα ϊσοδα 3. Κέρδη έκ συμμετοχής ΣΠΕΣΙΑ - ΕΛΛΑΣ 4. Μικτά κέρδη έκ πωλήσεων έμπορευμάτων 1969 59 904.- 52.990.— 378.033. - 44 728.610.— 1968 42.093.- 263.285.· 376.610. 40.796.986. 45.219.537.- 41.478.974.- Διάθεσις Καθαρών Κερδών Δρχ. 9.558.385 1) Είς μέριομα 15 000 Μετοχων 2) Είς ποσοστόν ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου 3) Είς είδικόν άττοθεματικόν 147)67 4) Είς τακτικόν άποθεματικόν 5) Είς έκτακτον άποθεματικόν 6) Είς φόρον Δ'. Κατηγορίας καΐ παρελθόντων χρήσεων 7) Κέρδη είς νέον Τό έκ δρχ. 150 Μέρισμα κατά Μετοχήν (μετά παρακράτησιν τοθ αναλογούντος φόρου Γ'. Κατηγορίας) πληρωθήσεται δμα τη έγκρίσει τοθ [σολογισμοϋ υπό τής Γενικής Συνελεύσεως είς ημέραν παρ' αυτής όρισθησομένης καί επί τη προοαγωγί) τής οΐχείας μερισματαποδείξεως, 45 219.537,— 41.478.974.- 1969 1968 2.250.000.- 608.000.— 3.020 000. - 50Ο.ΟΌΟ.- 1.ΟΟ0.0Ο0.— 2.250.000.- 628.000. - 179.144.- 60Ο.ΟΟΟ.- 3.60Ο.0Ο0.- 2.15Ο.ΟΟΟ,— 3.15Ο.ΟΟΟ,- 30.385.- 59.904.- 9.558.385.- 10.467.048.— Ό Πρόεδρος τού Διοικητ. Συμβουλίου ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Κ. ΛΕΜΟΣ Έν "Αθήναις τί) 28 Φεβρουαρίου 1970 Ό Δ)νων Σϋμβουλος ΑΘΑΝΑΣ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ Ό Προϊστάμενος τοθ Λογιστηρίου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
ΕΙΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΙΙ ΤΣΙΧΛΑ
(Συνέχεια έκ τού προηγουοένου)
•Αλήθπιι κι' αύτοι οί λιγοστοί
μή·οι
Τούοκοι πόσον <Ρ<"'νονταν πονεμί- νθ*; *— πόσον ' "'κολα διέκρινες ,ιώς μά? έκοίταζα ' μέ συμπόνια; Γνναίκες ή ανδρες ήσαν, μάς πε ,χίοοίλλον μέ καλοσύνην. Κατάλα 6αν λοιοΊ είιιαστρ, Ενοιωθαν την θλίψιν μας καί την καϋμό μας καί πίοοτΐ*θοΰσαν πως νά μδς δώσουν χο>ΌΟ.γιο ν.πί πίΓκ νά μάς κάνουν
νά ςεχάσο>με γιά λίγο την ποα
γματικότητα.
Ήσαν κι' αύτοι πρόσφυγες φρη
άπό την Χίο, την Κρήτη,
τήν Καβάλα, την Ξάνθη. Τόσον
<τυγχινηθτ)κανε κι' αύτοι .τού δταν ίμρίς Γ>ρι·σκόιιαστ° στόν αΰλόννοη
«ί άρρεναγογείου μος καί ζων
τανεύαμε τα παιδία μας χρόν.α,
θίλοντας νά μάς εύχαριστήβουν,
άχοί'θαμε νά παίξη άπό ενα γειτο
νικό σπίτι Γραμ.μό(τωνο μέ μοναι
κή έλληνική, έναν ώραΐο καλαμα-
•πανό στ'ρτό.
Ηθέλησαν μέ αδτό νά μάς έξοι
τίριχεΰσουν την 'Ίγάπη τους καί
την βυμπάθειά τοι ς καί ότι αντο»
δέν ήσαν νπεύθυνοι, σάν άπλοί αν
βρω.τοι, γιά δλες εκεΐνες τίς κατα
οτροφές κοά τα έρείπια.
Τα σχολεΐα τώ' άρρένοιν 6ρί-
στ καλή κατάσταση, χά ι
ή έλά
ίχονΐαι στ καλή κατάσταση, χά ι
5ιλ όπως ήταν, μ? έλάχιστ.ες σνμ
πληοο'κτεις άφοϋ ι ά χρησιμοποιοΰ
<κι·ν, οί Τοΰρκοι για τα δικά τους τα παιδία. Δίπλα τονς, μέσα σ' έ- χίϊνο τι» χωράφι π»ύ τό λέγανε τό τε πώ; ήταν τού Μαρή, κτίσανε κοϊ ενα άλλ.ο σχολειό σύγχρονο, ,τιθονόν γιά παρθρναγωγεϊο ή Γυ- μνάθιο. Τό .ταρθεναγωγεΐο μας δυσκο- νά τό Γ·ροΰμε. Άναγνω τεινής δέν ΰπάρχει καθύλου. Στόν τάπο της εχουν τώοα φντεύσει καπνό καί λίγες κολοκυθιές. Ή Εύαγγελίστρ,ά μα-, μέ τό σπάνιο καλλιτέχνημα τό τέμπλο της, αΰ- τό ποΰ φιλοτέχνησε ό Γιαννούλης Χαλεπάς μέ βοηθοΰς τους μ«οτό· ρους Κουφουδάκην καί τόν έκ Τή νού Φιλιππότην, δέν ΰπάρχει πιά. Τό μνημειωβες έπίσης καλλιτέ- χνημα, τό καμπαναοιό της, πού τό άνήγειραν οί ϊδιοι παρά πάνω καλλιτεχνες, εξηφανίσθη τελρίως. Λένε πώς τό βοιιβάρδισαν μέ πυ ρσβολικό, κατόπιν εϊ,δι,κής διατα- Υής τοϋ Κεμάλ. (Γράφει ό άεί- μντκττος Σν,ιιπατρ'ώτης μας, Στα μάτιος Χατξήμπεης). Περίλυποι καί στό σημείο αύτό σταθήμηκε νιά λίγο «αί μιά θρησκευτικότης πλημμύριξε την "4η>χή μας.
Ξέρομε πώς λίγα χοόνια πρίν,
σ' αυτόν ακριβώς τόν σκλαβοιιιέ-
νο τόπο άνθιξε περίλαμπρος ναός,
πού κάθε αΰγή καί κάθε σούρουπο
σ' δρθρους καί «τπερινοϋς, άντι-
λαλοϋσαν στήν ήσυχία τοΰ τόπον,
τούς γλυκούς τόνους τιον καιιπά-
νες στημένες πάνω ψηλά σ' έν.εϊ-
νο τό ΰπέροχο καμπαραριό.
Τώρα μόνον έρείπια μ«ρτυροΰ-
σαν πώς έκεΐ εξησε καί Ιλαμψε
ενας γνήσιος ελληνικάς Χριστιανι
σμός, μία Ρο>μιθ3ύνη πού πέρα-
σε ^ χαρές καί δόξες μά καί λα-
χτάρες, κατατρεγμονς μαρτιιρια
καΐ καταστροφές.
Ό Τσεσμές είναι σήμερα μιά
μικρά Κωμόπολις 4.000 περϊπου κα
τοίκοιν καί άσχολοΰνται δλοι τονς
σχεδόν ο"τή γειοργία μέ μέσα καί
μεθόδους πο<λύ καθυστερημένες. Τα άλλοτε άχμάξοντα χωρία τού, Κάτω Παναγιά, Άγία ΙΙαρα λπηήκαμρ νά τό ροΰμε. Άναγνω .νν, «.^^ ιΑ«να.Ύι«, Λγια ιιαρα ρίβαμε ιιόνον τή θέση τού άπό τίς , σκευή, Ρεϊσδερέ, Βατζίκι καί αύ βρύοτς .τού βρίσκονται άκόμη βτή τα άκόμη τα μεγάλα καί ξακου- ; .τού βρίσκονται άκόμη στή χορίς ομ·. γωνίο, χορίς ομιος νά λειτουρ- γοϋν. Ή εκκληβΐα τής Άγίας Φ<ο- _ ή, ρέ, Βατζίκι καί αύ τα άκόμη τα μεγάλα καί ξακου- στά Άλάτσατα μόνον ώς οίκΐΛμοί μποοοΰν νά χαρακτηρισθοΰν. ΚαΤΔΠΛΗΚΤΙΚΠΣ II ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΙΙΟΓΛΟ Άλο ιό ά§ισκινργημα τοίτ ·>;'·νΒΦΑ.Ν(>Τ Ξ*
• "Ο Λ'Λΐ'ΟΛΟΣ Σ-ΤΓΤ.1-: ΙΌΤΡΚΤΛ»
ΑΤΓΟΤΣΊΌ1 Μ
319ον
Ό Πιέρ έλ Μα;ονρ, θυμόντανε
τώρα, αλες τίς μάχες στίς οποίες
είχε λάβει μέρος οτό πλάι τοϋ Αύ
τακράτορα. Καί τίς θυμόντανε γι
«τί βέ κάθε μιά άπ' αΰτές κέοδι
ζε χι' ενα γαλόνι. Στή μάχη τοΰ
Μαοέγκο, ό Αΰτοκοάτορας τόν ώ
νόμασρ λ.οχία, —ήν μάχη, τοΰ Ά
οΰοτερλιτς άνθυποΓ.τιστή καί στή
Μάχη τής Ίένας άνθυοΐίλαρχο . Σ'
αίηό τό βαθμό κόλλησε ώς τό τρ-
λος τής Ναπολεοντείου έποποιΐας
χι' αύτό, γιατί στ ην τελευταία έ-
κείνη μάχη τραυματύστηκε σοβαρά
καΐ άπομακρΰνθτρ'.0 όττό τή Φρου
θά τού Αΰτοκράτορα. "Οταν έ'γι-
νΕ χαλ.ά τόν ρίξανε παοά Ης δι«-
μαρτιιρίες τού, σέ άλλη μονάδα κι
4λ' έκείνη, ϋστερα άπό λίγο σέ
δλλης, χο>ρίς νά τοΰ δίνοΐ'νε Ιδιαί
"{"Ι πςοσοχή. Ώστόσο αν τα πρά
γματα δέν επερνα·· την τροπή πού
«Ληραν μέ την εκ'1α<τη τής μ«χης τού Βοτερλώ, ό Πιέρ έιλ Μαξοΰρ θά επερνε τούς βαθμούς πού στό μεταξύ εΐχε χάσει καί θά Ιφτανε πολίι ψηλά... Αύτά σκέπτονταν ό Πιέρ έλ Μα ζούρ, δταν επί τέλους εφτασε στό Χουνχιάρ Ίσκελεσι τό καίκι τής ."[νεοτ5είας καΐ Ιδεσε στή καραβό σχαλο. Ό Πιέρ χαιρέτησε έγχάρδια τόν φίλο τού τόν κοκκινοτρίχη τόν χαπετάνιο καί τόν κέρασε ενα ρού μι στό καφενί τοΰ δάσους, ένώ ό ■ΐνθμηθευτής τής .ΐρεσβείας, ρνας .ταμπόνηρος 'Εβραίος, έψόρτωνε στό καίκι, μέ τούς δούλους τοτ', τίς διάιτιορες πραμμάτειες, πού τίς ελεγχε μία - μία καί τίς πα- Ρϊλάμβανε κάποιος Γάλλος ναύ- ττΙζ. τής έμπιστοσύνης τοϋ καπε- τάνιου... "Οταν φορτώθτ>κε στό
ιαιχι καί τό τελενταίο καιλάθι, ό
Χβπετάνιος σηκώθηκε κι' εσφιξί
™ χέρι τού Πιέρ:
— "Εχεις καμμ.ά παραγγελία
Υιο τή γτ>ναίκα Ο'.ν; τόν έρώτη-
ΟΕ.
Ό Μαμελοϋκος ηήκο>σε τοΰς ιό-
μοης τού:
— Όχ,ι, τοΰ άπάντησε
της μόνο σέ «αρακαιλΰ) τα χαιρε
τίσματά μου.
■— Μ' ευχαριστήση μου, ίκανε ό
κοπετάνιος καί άπομακςΰνθηικε
πθός την καρα6ό<τκαλα. Σέ λίγο ό Πιέρ έλ Μαζοΰρ, ΐ&λεπε τό καίκι ν' άπομακρύνϊται κι' Ινα χαμόγελο άνθιζε στά χε(- λ·ο τού. Μέ τα χαιρετίσματα πού «οτελνε —ήν δμορφη καί άφράίτη Σάλ, στήν γυναίκα τού, πλη- την πρέαβειρα πώς εΐ- X8 «τελέσει την αποστόλη τού. Ετσι είχον συμχρο>νήσει.
Ό άγαθός καπετάνιος διεβύδα-
"' τα χαιρετίοματα τού Μαζούρ
""ή Σ εγκάλ, έκείνη ετρεξε νά δ*Λ
τα σε6άσμ<χτα τού άντρα στήν πρέσβειρα κι' αύαή, μέ μαύρη, ε—ει/.ε ενα καλαθάκι σΰκα στή καλή της ορί.λη τ»>ν Άνίκα.
Ή Άνίκα τα όε'χθτρκε μ' εύχα
. ·τώς πήρε τό μήνυμά της Ι
«τειλε μκχ άγκαλιά μεγάλα, όλο-
"ΜΡψυρα τριαντάφνλλα.
"Οταν ?φυγε ή Σ εγκάλ, ή Ά
διάλεξε μεριχα σϋκα καί τα
ίε στόν άδελφό της. 'Ε-
ένθουσιάβτιικε τόσο, που
στό πάτιομα τό βιήλίο που
. ναί φαχναξε:
—■ Ζήτω ή έλει·θερία!
Ή Άνίκα πού ε'βιλεπε πώς τα
δνειρά τους, πληβίαξαν νά πρα-
γματοποιηθοΰν, συγκινήθηκε τόοο
πού άρχισε νά κλαίη. Ό Δανιήλ
την έχάίδεψε την έφίλησε τρυφε-
ρά καί την εύχαρ.στησε γιά την
συμπαράκττασή της στόν άγίθνα
τ όν.
— Χωρίς έσένα όιδερφοϋλα μόν
τής εΐπε, 6α ήταν άδννατο νά
^ρτάσο«με έδώ πού έφτάσαμε. Σοΰ
άξίζει ενα πελώριυ μπράβο.
— Μην τό λες αύτό, τοϋ άπαν
τησε έκείνη ταπεινά. 'Εγώ δέν
σοΰ προσέφερα καμμιά βοηθεία.
Ή έπιτυχία μας, ώς τα τώρα, ό
φείλεται σ' έσένα καΐ μόνο β" έ-
σένα.
— Τέλος πάντίον, εκανε ό Κοκ
καλάς. "Αν κι' αύτό δέν είναι ά-
λ.ήθεια, σ' εύχαρκττώ.
Την έχάϊδεψε πάλ.ι, την εφίλη
σε, την έκάθησε πλάι τού καί <τυ νρχισε: — Άκουοε τώρα την σχινέχεια των ένεργειών μας. ΕΙπα έχθ*ς βτοϋς φίλους μας, -τώς σέ τρείς ήμρρες θά (ΤυναντηθΛ μέ τόν Πό τιβάχ καί πώς ρχο τόν τρόπο νά τό πετύχω. "Αν λογαριάαον,με λοι πόν καί τή χθεσινή μερά, αΰρη πρέπει νά τόν σνναντήσω. — Μά παίς άπόρρησε ή Άνίχα δεν θά περιμένης νά σέ καλέ<τη; — "Οχι τής ι'ΐΛάντησε. Δέν χρειάζεται. θά ζητήσω αΐίριο νά μέ παρουσιάσουν οτόν Χα.λέτ Έ· φέντη. Αυτή τή φορά εΐμαι 6έ- βαιος πώς θά μέ δεχθή, θά έχη διάδολε την περιέργεια νά μέ γνω ρ-ίστι κι' αύτός. Καΐ είναι πολύ πιθανόν, νά ρχη καί τετοια δια- ταγή άοτό την Μαχμούΐ. "Οταν σΐΓναντηιθώ μαζί τού, θά ζηττήσίο νά μέ παρουσιάση στό Σουλτάνο καί ΰστερα άπό την προεργασία πού έχομε κάνει, ναμίζω πώς κι' αύτός θά μέ δεχθή. Έκτός... — 'Εκτός; — 'Εκτός άν ό Σουλτάνος I- χει αλλες άσχολίες, όπόαε θά μοϋ ορίση μιά δλλη μερά γιά νά μέ δή ιδιαιτέρως. Αύτό ομος δέν μ' ένδιαφέρει. 'Εκεϊνο πού Ιχει άξία γιά μενά, είναι νά φαίν(»μαι <τυνε πής στίς ιιποχρεώσεις μο·. Νά κα ταλάβη, ό Σουλτάνος, πως δ,τι λέο τό κάν<ο. "Ετσι θά κερδίσω την έμΛκηοσύνη χον καί θά έπι- τύχωμε τό σκοπό μας. __ Καλά είναι δλα αύτά, ?κανε άνήβνχη ή Άνίκα, μόνο πού νο- μίξο) πώς βάξεις χωρίς λόγο σέ κίνοννο τή ζωή σου. Οί έχθροί των μεταρρυθμίσεΜν, θά ?χουν μά θει άπό τόν ΜποσταντζήμπαΌη, τίς ένέρτγειες σου καί δέν &πο- κλείεται νά εχοιτν διίνσει έντολή στοΰς σπιούνους τους, μάλις φανή; «τό Σεράϊ νά σέ χτυπήβουν. ___ Μπορεί, τής άπάντησε ό Δα νιήλ, μά δέ νομίζω πώς θά^τό τολ μήαοχη μεσα στό παλάτι, δπον κυ (Μαρχοϋν οί ανθρωποι τοΰ ΣοτΛ- τάνου, τοΰ Μουορτή καί τοϋ Χαλέτ 'Εφέντη. θά είναι πολϋ έπικίνδυ νο γι' αύτούς. θά άηοκαλυφθοΰν θά χάσονν τα κεφάλι τους καί θά έξαρθρωθή τό σ»η·ωμ.οτικό τους 5ίχτυο. "Αν τα σκεφθής ο>μ αί'-
τά άδερφοΰλα μου, κατέληξεν 6
Δανιήλ, θά άναγνωρίβης, πώς οί
φόβοι σου είναι (ίβάοιμοι.
Καί ήταν βτ' άλήθεια άδικαιο
λόγητοι οί φόβοι τής Άνίκας, για
τί την άλλη μέρ« κατά τίς Π το
προΗ, ό Δανιήλ Κοκκαλάς, χωρίς
νά τού σΐίμβη τίποτα τό κακό, πε
ρίμεν« στό προθάλαμο τοΰ Γρα¬
φείον τοΰ Γραμματέα τοϋ Σουλ-
τάνου, νά γίνη δεκτός άπ' αυτόν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Άπό την έποποιίαν ττίς Βορβίου Ήπιείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Στ>νέχει« έκ τοϋ ποοη,γουμένου
ΒοηΘαί
III
Γραφείον: Λοχ.
πυο. Χατζημιχελάκης Κίμοιν μέ-
χρι Λεκεμβρίου 1940, ότε εισήχ¬
θη είς Νοσοκομείον, "Εφ. Άνθυ
πολοχ. πεζ. Περράκης.
Διεΐ'θνντής ΙΤ Γραφείον: Ταγ.
πεζ. Παπαδημητρίου Κωνστ, άπό
Τ ιητίου 1941 δτε συνεστήθη τό
ΓραφΡΐον τούτο.
^ Λιαβιβάσρις: Λοχ. μηχ. Βίτσα
ξάκης καί Μαρκάκης.
II
Ι4ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙ-
ΚΟΤ
Δ»οΐ5ίηιτής Χυντάγματος: Άντι
συνταγιιατάρχης .τε-ξ. Κόντης θε
οφ· μέχρι 20.1.41, δτε μετετρθη.
Διοι-κητή,ς Σνντάγματος: Συν
ταγματάρχης πεξ. Σπενδος Νικ.
άπό 20.1.41 μέχρι τέλους.
'Τποδιοικηττής Σνντάγματος.
Άντισυντ. Σρρβος Ίιοάννης μέ-
κεξ. Γοΰλας Παναγ, άπό
των άρχών Μαρτίου 1941 μέχρι
τέλους.
'Τποδ*οικητής 2 υνηάγματος:
Άντιβυντ. πεξ. Κραουνάκης Στα
μάτ. άπό των άρχών μέχρι τέ¬
λους Μαρτίου 1941.
Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ.
πεξ. Παναγιωτάκης Άριστ.
Διοικητής
II
Τάγματος: Λοχ.
πεξ. Δανδουλάκης Ιωάν. μέχρι
τέλους ΦεΛρουαρίου 1941.
Διοικητής
II
Τάγματος: Ταγμ.
πε£. Ίνιοντάχης Γεώργ, άπό Μαρ
τίου μέχρι τέλους.
Διοτκηττής
III
Τάγματος: Ταγ
ματ. πεξ. Ρολό-γης Δημ. καί άπό
Φεβρουάριον 1941 Λοχ. πεζ. Κοκ
κινάκης Κ. μέχρι τέλους Μαρ¬
τίου. Λαχανος Μανωλιτσάκης Ά
ρ«Κ. άπό Απριλίου 1941 μέχρι
τέλους.
ΙΤ. 43ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙ-
ΚΟΤ
Διοικητής Συντάγματος: Συν
ταγματάρχης Παπανιοίολάου Νι¬
κόλ, άπ' άρχης μέχρι τέλους.
'Τποδιοικητής Συντάγματος:
Άντισΐ'ντ. πεξ. "ψεδρος έκ μονί
μ<ον Πλεΰρης Νικόλ, μέχρι καί α' 1Οημέ{>ο.υ Μαρτίου 1941, δτε
εισήλθεν είς νοσοκομείον.
'Τπασπκττής Συντάνματος: Λο
χίας Πεζ. Βερνάρδος Ίο>άννης
άπ' άρχής ιιέχρι 18.1.41, δτε ανέ¬
λαβε την διοίκησιν τοΰ Ι Τάγ-
μα,τος.
'Τπασπιστής Συντάγματος: "Εφ
'ΎπαΧ. Κοκκινάκης Νικόλ, άπό
18.1.41 μέχρι τέλους.
Ίατρός Σνντάγματος: Ίατρός
Μπεκιάρης Νικόλαος καί άπό 18.
4.41 ό ανθυπίατρος Σιδέρης Κν-
ριάκος.
Διοικητής Λόχου Διοικτκΐειυς:
Λοχ. πεξ. Ιφ. έκ μονίμ. Κλώντξας
Ιωάν.
Άξ)κός Πληροφοριών: 'Τπολ)
γός Πεξ. Κατσούλης 'Εμμαν.
Άξ)κός Δι«6ι6άσεων: Ανθ)
γός Πεξ. Λιοναράκης 'Εμ,μαν.
Άξ)κός Στρατολοιγίας: 'Ε<ρ. Άνθ)γός Πεξικοΰ Γαλενιανός Κίον«τ. καί άπό Μαρτίου 1941 ?φ. Ανθ) γός Πεζ. Ζωξίονάκης Άριστ οιι. Ταμίας Συν)τοί: "Εφ. Ανθ) γός Πεξ. Λεοντσίνης Μηνάς. Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ. Πεξ. Τβεκούρας Βασ. μέχρι 18. 1.41. Διοικητής Ι Τάγματος: Ταγμ. Πεξ. Βερνάρδος Ίο>άν. άπό 20.
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθή^!;
ιής εξελίξεως
τής άνδβικής
Β6ΓΛ3Ε 41
8«5.57β
1.41 μέχρι τέλονς.
'Επιτελής Ι Τάγματος: Λοχα-
γός Πεξ. ϊφ. έκ μόν. Μυλο>νάκης
Έμμ.
Γραμματεύς Ι Τάγματος: "Εγ.
Άνθ)γός Πεξ. Καβοό- Ενστάθι
ος.
Διοικητής μεταγωγ. μάχης.
"Εφ. ΆνΘ)γός Πεξ. Κοκαράκης
Φαν.
Ίατροί Τάγματος: "Ε«ρ. Ανθ)
τρος Φραγκούλης Γεςίνργ. μέχρι
μέσιον Μάρτιον 1941. "Εφ. Άν)
τρος Σταμπολΐής Στυλ. Ανθ)
τρος Σιδέρης Κνρ. άπό Απριλί¬
ου μέχρι τέλους.
Διοικητής 1ου Λόχου: Ανθ)
γός Πεξ. Δεληγιάννης θεάδωρος.
Διμοιρίται: Άνθ)γός Πεξ. Δια
λυνας Ί(«άν. "Εφ. Ανθ)γός Πεξ.
Ζωγραφάκης Ίιοάν. "Εφ. Ά'θ)
στής Πε·ξ. Φραγκουδακης Βα<τ. "Εφ. Ανθ)στής Πεξ. Τερξάκης Γεώργ. Ανθ)γός Μανταρόπονλος Ηλίας. Διοικητής 2ου Λόχου: 'Τπολ. Κουσουνάδης Ιωάν. μέχθή την ντρθίτή
τής μητέρας τού; θά προοτεθή
τάτε καινονογια Ολϊψι κηί ντοοπή
στό μεγάλο της δράμα.
Καί τί θά γίνη μέ τούς γονείς
ό'ταν μάθουν την κατάστασι τής
κόρης των; ΤΗ θά την διο'ιξουν
καί θά βρεθή στόν δρόμο μέ τόν
κίνδννο νά πέση εί γ χέρια έκιιεταλ
λευτών καί νά βυθισθή στήν κό-
λασι τής τελείας διαφθοράς, ή θά
παραμείνη βτό πατρικό της σπϊ-
τι, πεοκρρονημε'νη καί πηρτιαΐλη-
μένη έφ' δρου ξωής.
'Εκτός δμως άπό τ' άτελεάοτα
αΰτά βάσανα τής ψυχής καί τοΰ
σώματος, έχτός άπό την ήθική
κατάπτωσι, είναι κο* ό κίνδυνος
των μεταδοτικών νοσημάτων ποϋ
άποκτάται άπό τίς τυχαϊες καί πά
ράνομες σχέσεις.
"Ενα καί μόνο σφάλμα άρκίΐ
ν ά δηλητηριάση καί νά κβταοτρέ
ψη την ευτυχία μιάς όλόκληρης
ξωής η καί μιάς όλόκληρης ο'ικο
γένειας.
Ή πραγματικότης των φοβερών
συνεπειών των άπηγορευμένων σχέ
σεων είναι πολύ σκληρή. Καί εί¬
ναι άνάγκη νά την γνωρίξουν οί
νέοι καί αί νέες.
Μόνον ενα προφυλσΛτικό μέσον
άγαπητοί μου νέοι καί νέες νπάρ
χει γιά δλους αύτούς τούς κ*νδν-
νους, σωματικούς, ψυχικους, ήθι-
κούς: Είναι, δέ τουτο, ή σταθερή
απόφασις νά μείνετε άγνοί μέχρι
τής ημέρας τοΰ γάμου. Νά μή πα-
ρασνρθήτε άπό τοΰς σαρκικοϋς π*ι
ραοτμοϋς. Νά μην ν.τοκύψΓτε νά σν
νάψετε άπηγορευμένες σχέσεις.
Καί γ»ά νά μείνετε «Τταθεροί στήν
άπόφασί σας αυτήν, είναι άνάγκη
νά Ιχετε άκλόνητη πίστι στόν Χρι
στόν, τόν Σιοτήρα σας καί νά ε-
χετε τακτική έπικοινωνία μαξί
Τού μέ την προβετιχή καί μέ την
μελέτη τής ΆγΙας Γραφής, νά
Τόν ΰπακονετε έκ·τελοϋντες τίς έν
τσλές Τού. Νά ίκκλησιάξεσθε τα-
κτικά, νά εΐστε πιστοί Χρκττιανοί.
7. ΑΙ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΕΣ. (ΤΟ
ΦΙΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΔΙΑ).
ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΚΙΝΔΤΝΟΙ.
Σ>>νήθως προβάλλ.εται άπό νέ-
ονς, τό έρώτημα: Είναι άιιαρτία
νά δώσης ενα φιλί; Ή όρθή
απάντησις έξαρτάται άπό την σχέ
σι πού ΰπάρχει μεταξϋ εκείνον πού
τό δίνει καί εκείνον πού τό >.αμ·
βάνει, καθώς έπίσης καί άπό την
πρόθεσιν εκείνον πον τό δίνει.
Κατ' αρχήν, λοιπόν, τό φιλί εί¬
ναι άπόδΛξις συμπαθείας, ένθου-
«τιασμοΰ, χαρής. ΤΙ ήθική τού δ-
μως άξόα έξαρτάται άπό τό είδος
τής συμπαθείας γιά την δποΐαχ
δίνομιεν αϋτό τό δεΐγμα. ' Αν έκ-
φράξη την έπιθνμία νά κάνομε
I-
δικό μας τό πρόσωπο τοΰ άλλον
φύλου, τότε τό φίλημα αύτό είναι
ήθικως απαράδεκτον, πλήν βεβαί¬
ως στήν περίπτιοσι τοΰ γάμου.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΣΤΑΤΡΟΤ Π. ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
"ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ
ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΣΕΡΡΩΝ,,
ιΚριτικόν σημείωμα τοθ συνιρ γάτου μας
κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΙΝΑΡΔΟΓ
Έκ τοΰ 5ου τόμου των «Σερ-
ραϊκών Χρονικών» εξεδόθη τό ν
πό τόν ανωτέρω τίτλον άνάτνπον
έκ 431 σελίδων όγδόον σχήματος
επί αρίστου χάρτου μετά πλήθους
φωτογραφιών, άν»ικουσών κυρίως
είς τούς 171 σνγχρόνους λογοτέ
χνας καί πνευματικονς άνθρώπους
των Σερρών, την βιογραφίαν καί
τό ίργον των οποίων περιγράφει
είς τα βιβλίον τού ό συγγραφεύς.
Προλογίξει την όλην μελέτην
είς έκ των περιλαμβανομένων είς
ταύτην λογοτεχνώ-ν, ό κ. Τριαντά
φνλλος θεοδωρίδης, δστις παρον
σιάξει τόν συγγραφέα πρός τούς
αναγνώστας.
Πρόκειται περί άξιολόγου έργα
σίας, προτοτύπου διά την πατρί
δα μας, δπου έξιστορεϊται ή σιιμ
βολή πρός την ελληνικήν γραμμα
τολογίαν, την πολιτικήν, τάς επι¬
στήμας καί τάς τέχνας γενικώς
ωρισμένων έκλεκτών άνθρώπιον
τοϋ πνεύματος κατά την ,-τεντη-
«ονταπενταετίαν 1913 __ 1968,
καταγομένων έκ τής πόλεως των
Σερρών, κυρίως ή συνδεθέντων
πνευματικώς μετ* αυτής επί μα¬
κρόν χρόνον καί τόσον, ώστε ν'
αποβή τελικως ή πόλις αυτή δευ
τέρα γενέτειρά των.
Εύχής ίργον θά ήτο νά μιμη-
θουν τόν συγγραφέα τής μελέ-
της ταύτης καί Λλλοι λόγιοι τής
πατρίδος μας διά την γενέτειράν
τιον καί την περιοχήν της, διότι
μέ τόν τρόπον αυτόν θά κατα¬
στή δυνατή ή προβολή των άξί-
ων λόγου πνευματικών ήγετών έν
γένει τοΰ τόπον μ-ας, θ' άναπτυ
χθή δέ καΐ ή εύγενής δμιλλα με
' ταξύ των πνευματικήν άνθρωπον
«ύτοΰ.
Άλλ' έκείνο τό οποίον Ιδιαιτέ-
ροις μέ Λ'νεκίνησεν έκ τής μελέ
της τοΰ βιβλίον τούτου είναι ή
καί είς αύτό παρουσία, συμ6ολή
καί παρουσίασις ενός έπιλρκτον
άνθρώπου των γραμμάτιον, όστις
επί μίαν τεσσαρακονταετίαν κοά
ήδη δέν πράττει &λλο τι κατά τάς
ώρας τού σχολής άπό τό νά έ-
ρει«νά πρός πάσαν κατεύθυνσιν
τής συγχρόνου έλλην»,κής γραμμα
τολογίας, ίν' άνευρίσκη πνευματι¬
κάς άξίας καί τάς προβάλλη μέ
βιβλία τού, φυλλάδια, διαλέξεις,
προλόγους, κριτικήν, έορταστικάς
έκδηλώσεις, μικρά ή μεγάλα δη-
μοσιεύματα.
Ναί, μέ συνεκίνησεν βαθέως δι'
άλλην μίαν φοράν ό θαυμάσιος
λόγιος κύριος Τ(>ιαντάφυλλος θε
οδωρίδης, διότι είς τό υπό κρί
σιν Ιργον τοΰ κ. Στ. Κοταμανί-
δη, τό οποίον διεξήλθον άπ' άβ-
χής εως τέλους μεθ' ύπομονης
καΐ μεγάλον ένδιαφέροντος συ¬
νήντησα είς τε τό κείμενον και
τάς ύποίτημειώσεις την ώς ανω
.-ΐεριγραφεϊσαν δράσιν, την έπίμο
νόν καί άνήσνχον καί βυγκινητι
κήν υπέρ των Σερρών καί των
2ερραί<ον δράσιν, τού την χρονο λογονμένην άπό τής έκ τοΰ τουρ κικοΰ ξυγοΰ απελευθερώσεως τής Μακεδονίας μας. Καΐ δκοντα μ' έξηνάγκαβεν ό κ. θεοδωρίδης ν' άναμνησθώ την νπ' αυτού προβολήν μου ώς νέου διηγηματολόγου έ·/ ετει 1930, δ¬ ταν είς τό παρ' αυτώ έκδιδόμενον είς την Νέαν Ζίχνην περιοδικόν «Αύγή» μέ παρουοτίασεν είς τοΰς αναγνώστας τού διά την υπό τόν τίτλον «Άξέχαστος πόνος» συλ¬ λογήν των στρατιωτικών μου δΊη γημάτοιν. Ήτο τότε μόλις 17 έ- των. Καί είς τ/ό βιβλίον τοΰ κ. Στ. Κοταμανίδη, έν σελίδι 102, είδον τώρα την φωτογραφίαν τοϋ νεαρωτάτου δημοσΐΛγράφου μέ τόν οποίον έπέπρωτο νά συναντη θώ προσωπικως μετά μίαν τεσσα ρακοντα,ετίαν! Νά συγχαρώ τόν κ. Στ. Κοτα μανΐδην διά την άξιόλογον μελέ την τού; Ναί τόν συγχαίρω έγ- χαρόίιος αυτόν δι' αυτήν άλλ' ά- δυνατώ νά μή συγχαρώ καΐ τόν ποολογίξοντα ταύτην άκάματον λόγιον κύριον Τριαντάφυλλον θε οδωρίδην. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ "Κ Ο Π Ε Ρ,, Α. Ε. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΑΑΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ίσολογισμός 31)12)69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 1968 1. Πάγιον α) Γήτεδον Αθηνών βάοει άναπροσαρμ. 147)67 5.840.000.— β) Γήπεδον Μπογιατίον 2.456.984.— 8.296.984.— 8.296.984.— γ) Κτίρια βάσει άναττρο- σαρμογής 147)67 14.383.819.- Μβϊον άποσβέσεις 6.110.453.- 8.278.366.-16.575.350.— 9 102.609.-17.399.593.- 2. 'Ακινητοττοιημένον α) Μηχσνήματα καΐ δρ· γανα Χημείου 8.295.544.— β) Μηχανήματα καΐ δρ- γανα Χημείου 147)67 2.703.744.— /νΊεϊον άποσβέοεις 10.999 288.— 6.849.611.— 4.149.677 - 8.295.544.- 179.144.- 8.474.688.- 6,311.433.— 2.163.255.- γ) "Ετιιτιλσ καί Σκΐύη 2.320.012.— Μεϊον/ άποοβέσεις 1.490.485.— 829.527.- 1.974.962.— 1.256 785,— δ) Αύτοκίνητα Μεϊον άττοοβέοπς 1.661.240.— 576.307.- 1.084.933.- 6.064.137.— 1.377.581.- 436.394.— 718.177. 941.187.· 3. Έμπορεύσιμον σ) Πρώται ΰλαι β) "Υλικά Συσκευασίας γ) "Ετοιματ προϊόντα έργοστσοίου 6) » » Πρατηοίου 4. Πραγματοτΐοιήσιμον σ) Προ'ιόντα υπό κατεργασίαν β) Προϊόντσ υπό κατεργαοίαν παρά τρίτοις γ) Πιστώσεις έξωτερικοΰ 5. Κυκλοφορούν α) Πελάται β) Γραμμάτια εΐσττρακτίσ γ) Γραμμάτια παρά Τραπέζης πρός είσπραξιν δ) Έπισφαλεϊς πελάται ε) Προοωρινοί λογ)σμοί χρεωστικοΐ β. Διαθέσιμον α) Ταμείον β) Τράπεζαι λογαριασμοί βψεως γ) Όμολογίες 7. Συμμετοχή ΣΠΕΣΙΑ—ΕΛΛΑΣ 4.804.054.— 3.491.298.- ΙΟ.324.28ί).- 1.444.645.-2Ο.Ο64.282. 5.0^4.978.— 3.265.972.— 5.807.356.— 994.407.—15.102.713.· 1.180.802.— 1.214.535. - 13.435.- - 1.489.276.- 2.683.513.— 1.350.083.- 2.564.618.- 27.813.477.- 2.119.810.— 7.418.088.— 10.643.- 1.874.752.—39.236.770. 17.919.780.— 4.Ο8Ο.Ο4Ο.- 5.552 171 — 10.945.- ■ 1.613.567.-29.176.503. 1.825.276.- 899 653.- 24Ο.ΟΟΟ.— 2,964.929. 1.492.658.— 439.828.— 12Ο.ΟΟΟ.— 2.052.486. 2.477.637.- 90.066.610.- 2.346.272. - 72.464 804.- 1969 1. Κεφάλαιον ι Μετοχ. Κεφάλαιον 15.000 μετοχαί 3Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- β) Τακτικόν άποθεματικόν 2.4ΟΟ.ΟΟΟ.- γ) "Εκτακτον άποθεματικόν 6.641.295.— δ) Εΐδικόν άποθεματικόν )54 865.816.— ε) Ειδικόν άποθεματ. 4002)59 10.789.072.- ζ) ΕΙδικόν άποθεματικόν 147)67 3.199.144.- η) Κέρδη είς νέον 30.385.- 53.925.712. 2. 'Υποχρβώσβις α) Μερίσματα πληρωτεα β) Προμηθευταί γ) Γραμμάτια πληρωτεα δ) "Ανταποκριταί έξωτερικοΰ ε) Προσωρ. λογαριασμοί Πιστ ζ) Τράπεζαι προεξοφλησ. η) Βιομηχανικα Δάνεια θ) Ίον. Μεσοπροθ. Δάνειον ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 30.000.000.- 1.900,000.— 5.641.295.- 865.816.- 10.789.072.- 179.144.— - 59.904.—49.435.231. 3.066.929.- 2.901.337.— 2.150.469 - 1.508.809. - 6.21Ο.ΟΟΟ.— 7.787.800.- 4.932.344.— 3.077.285.— 3.436.475.— 3.891.804.— 9.518.498.- 1.730.433.- 6.826.191.— 736.184.- — 36.140,906.- 1.395.921.—23,029.573 90.066.618.- 72.464.804.— Ανάλυσις ΛογαρισσμοΟ Κέρδη καί Ζημίαι ΧΡΕΩΣΙΣ 1969 1968 Ολη, κ.λ.π.) 1. Γενικά έ'ζοδα Δ)νσεως Διαφήμισις, Τ.Τ.Τ., όδοιπορικά, Γραφ Άσφαλ. Ταμεϊα, τόκοι. εξοδε Τραπεζ 2. Γενικά Ιξοδα πωλήσεων (ϊζοδα ταξειδ., Μεταφορ., πρόσθετοι έκπτωσ., Φαρμακοένσημα, Προμήθειαι ΚθΥΑΐ_ιΤΙΕ8, κ.λ.π.) 3. Μισθοϊ Δ)νοεως καί Διοικητ. Προσωπικού 4. Άμοιβαΐ τρίτων 5. Άποσβέσεις α) Έπισφαλων άπαπήσεων β) Παγείων περιουσιακων στοιχεΐων 14.512.184.- 11.063.851.- 14.388.343.— 4.320.339.- 313 880.— 76.240.— 2.050.166.- 2.126.406.- 13.296.750.— 3.851.512.— 46Ο.5ΟΟ.— 229.765,- 2.109.548.- 6. Κέρδη πρός διάθεσιν 9.558.385 — 10.467.048.— ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1. Υπόλοιπον Κερδών προηγουμένης χρήσεως 2. Διάφορα ϊσοδα 3. Κέρδη έκ συμμετοχής ΣΠΕΣΙΑ - ΕΛΛΑΣ 4. Μικτά κέρδη έκ πωλήσεων έμπορευμάτων 1969 59 904.- 52.990.— 378.033. - 44 728.610.— 1968 42.093.- 263.285.· 376.610. 40.796.986. 45.219.537.- 41.478.974.- Διάθεσις Καθαρών Κερδών Δρχ. 9.558.385 1) Είς μέριομα 15 000 Μετοχων 2) Είς ποσοστόν ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου 3) Είς είδικόν άττοθεματικόν 147)67 4) Είς τακτικόν άποθεματικόν 5) Είς έκτακτον άποθεματικόν 6) Είς φόρον Δ'. Κατηγορίας καΐ παρελθόντων χρήσεων 7) Κέρδη είς νέον Τό έκ δρχ. 150 Μέρισμα κατά Μετοχήν (μετά παρακράτησιν τοθ αναλογούντος φόρου Γ'. Κατηγορίας) πληρωθήσεται δμα τη έγκρίσει τοθ [σολογισμοϋ υπό τής Γενικής Συνελεύσεως είς ημέραν παρ' αυτής όρισθησομένης καί επί τη προοαγωγί) τής οΐχείας μερισματαποδείξεως, 45 219.537,— 41.478.974.- 1969 1968 2.250.000.- 608.000.— 3.020 000. - 50Ο.ΟΌΟ.- 1.ΟΟ0.0Ο0.— 2.250.000.- 628.000. - 179.144.- 60Ο.ΟΟΟ.- 3.60Ο.0Ο0.- 2.15Ο.ΟΟΟ,— 3.15Ο.ΟΟΟ,- 30.385.- 59.904.- 9.558.385.- 10.467.048.— Ό Πρόεδρος τού Διοικητ. Συμβουλίου ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Κ. ΛΕΜΟΣ Έν "Αθήναις τί) 28 Φεβρουαρίου 1970 Ό Δ)νων Σϋμβουλος ΑΘΑΝΑΣ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ Ό Προϊστάμενος τοθ Λογιστηρίου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
Η ΔΗΜΙΟΥΡΤΊΑ
ΠΑΡΑΛΛΗΛ1ΣΜ0Σ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ ΤΟΥ
ΜΟΎΣΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΠΤΕΡΑΜ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ
ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Ι
8ον
Τό κλειδί, λοιπύν, τής παρα-
δόξον αυτής άνοιιαλίας, τοΰ δ<- χασμοΰ δηλαδή της προσοίτικότη ; τοΰ άνθρωπον, ευρίσκεται είς την άοχικήν πτώσιν τού καί είς την κληρονομικήν μεταδίβασιν τού ήθιποΰ δηλητηρίου τής άμαρ τίας είς τύ ανθρώπινον γένος. Καίιτοι δέ·, είς τύ πεπερασμέ- νον πνεϋμα μας, είς την άνθρωπί νην λογι.κήν ιιας, ώς καί είς την αερί δικαιοσΰνης αντίληψίν μας, τό γεγονύς τουτο φαίνεται δχι μύ νόν αδύνατον, άλλά καί άδικον, έν τούτοις χωρίς τύ αυστήριον αύτό, τό τόσον ακατανόητον είς ημάς, δίν είναι δυνατόν ημείς οί ϊδιοι νά αντιληφθώμεν τόν εαυτόν μας. Καί. ώς βπιλέγει ό ΙΙασκάλ, «ό ('ίνθροΜτος είναι περισσότερον άκα τάληπτος χωρίς τό μυστήριον τοΰ το, παρ' δ,τι αύτό τουτο τό μυ¬ στήριον Ακατάλ.ηπ,τον άπό τόν αν Ορωπον». Είναι, συνεπώς, άνάγκη νά γνω ρίζωμεν ολόκληρον την αλήθειαν ώς μάς Αποκαλύπτεται, εάν θέλχο μέν νά καταλήξωμεν είς όρθά συμ περάσματα. Μετά την παρα·<οήν, δμως, τοϋ άνθρωπον καί την πτώσιν τού, τα διά τούτον σχέδια τοϋ Θεοΰ άνεστάλησαν. Δέν έματαιώθησαν, ομως, διότι ό θεός ίχει πάντοτε την τελευταίαν λέξιν. Είς τό κατάκρλι τοΰ Παραδεί- σον, ό θεός ομού μετά τής κα· τάρας πρός τόν πνευματικόν έχ θρόν τοΰ άνθρωπον, εδαχκε καί μί αν υπόσχεσιν είς τό πρώτον αν¬ θρώπινον ζεϋγος, ή όποία άφορά καί ολονς τούς άπογόνους τού. Ή δέ ύπόσχεσίς τού συνίστατο είς τό ότι έκ τοϋ «σπερματος τής γυ ναικός» θΐλει προέλθη ό Λυτρω- τής, δ οποίος θά σνντρίψη την κεφαλήν τοϋ δφεως. Ούτος δμως θέλει κεντήσει την πτέρναν αυτού (δηλ. τοϋ άπογόνου τής γυναι¬ κός) (Γένεσις, γ:15). Ή ύπόσιχε οις δέ αύτη διά τής παρόδου τοϋ χρόνον, έπανελαμ6άνετο κηί διην κρινίξετο περισσότερον διά, των Προφητών τής Παλ. Διαθήκης. Κατά τόν ωρισμένον δέ καιρόν, ότε ήλθε τό πλήριομα τοΰ χρόνον, ή ΰπόσχεσις αντη καί αί συναφεϊς πρός αυτήν προφητείαι έπραγμα- τοποιτνθησαν κατά γράιμμα. Ό Λυτρωτής ήλθεν είς την γήν μέ την ένανθρώπησιν τοΰ Τίοϋ καί Λόγου τού Θεοϋ, τοΰ Ίησοΰ Χρι στού. Ούτος, ώς δεύτερος Αδαμ, ΰχήΊκονσεν είς τόν Θεόν ιιε^χρι θα νάτου, καί προσΓψερε τόν εαυ¬ τόν τού ώς έζιλαστήιριον θυσίαν υπέρ των άιιαρτιόν τής Ανθροκτό τητος, διά την Ικανοποίησιν τής δικαιοσύνης καί άγνότητος τοΰ Θεοϋ. Διά τοΰ στανρι*οΰ τού δέ θανατον κατήργησε· την εναντίον έκαμε δυνατήν την συμφιλίωσιν τής ανθςκυίΐύτητος κατάραν καί τοΰ αμαρτωλόν άνθρώίΐου μετά τοϋ θεοϋ. Αί άρχαΐαι παραδάσεις καί αί οφητεϊαι .τερί ελεύσεως τού Λντρωτοΰ επραγματοποιήθησαν. Αί θυσίαι έκτοτε κατηργήθησαν. Οί χρησμοί έπαυσαν. Ή συμΦι·λί οσις μετά τοΰ θεοϋ τοΰ άααρτο λοϋ Ανθρώπου κατέστη είς τό έ- ' ξής δννατή. Αί πΰλαι τοΰ Ούρα- νοΰ ήνοίχθησαν διά τόν μετανο- < ροΰντα αμαρτωλόν, χάρις είς τό Λυτρωτικόν έργον τοΰ Χριβτοΰ. Δ' ΓΝΩΜΑΙ ΚΟΡΤΦΑΙΩΝ Ε- ΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΝ ΤΟΤ ΜΩΤΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΜ- ΠΑΝ ΟΙ ΰλισταΐ καΐ οί άγνχικττιικον δέν είναι είς θέσιν νά μάς δώ- σονν ικανοποιητικόν απάντησιν είς τό σοβαρώτατον έρώτημα, ποίος εδηαιοΰργησε τόν κόσμον, Ιδίως, άιφ' δτου, διά των συγχρόνων ά- νακαλνψεων των Φυσικων 'Εβη- στημών, τό τόσον προσ<φιλές είς τούτους έπιχείρημα τής ΰλης, ώς αΐωνίας καί Λφθάρτου καί κατά συνέπειαν, δημιουργοΰ τοΰ κό- σμου, εχει καταρρεύσει. Ώς έκ τούτου, άποφεύγουν τό Ακανθβ- δες δι' αύιτοΰς ζήτημα τής χο- σμογονίας καί σκοπ,οϋν. Άλλά, οί αξιοί τοϋ όνάμαιτός των έιπιστήιμονες, έξετάξοντες μέ σοβαρότηιτα τα μεγάλα προβλήμα τα τής ξωής, δέν είναι δυνατόν νά κλείουν τούς οφθαλμούς των ενώπιον τής πραγματικότηττος. Ου τε νά εχουν παρωπίιδας καί νά μυοιπάζουν. Έρεννοΰν δλα τα δέ δομένα. Άννψώνονται δέ ύπε·ρά ν(ι) των φνοικων φαινόμενον, υ¬ περάνω των όρατών, πρός τάς ίπιφοα: 3ΤΛ 3θδΊί '5γ%δν 5ϊ)χψθί αίτίας, πρός την πρώτην δημ<ουρ Ιγόν αιτίαν, δηλαδή τόν Θεόν. ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ Άπό την Συλλογή «"Ανοίξη — Θέρος 1970» τού μοντελίστα Κλάϊβ πού έττεδείχθη στό Λονδινον ε¬ σχάτως. ΣΤΗ ΜΝγΙΜΗ ΤΟΥ ΚΥΔΩΝΙΑΤΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚ ΙΔΟΥ Στόν δρόμο μου Χριβτός άνέοτη! Αύτό σέ πα- λαιότερα χρόνια ι'ικοΰετο ώς την παραμονή τής Άναλήψεως, ώς χαι οετισμός των Βυζαντινήν. Στήν σημερινή Έλλάδα, άντ* αυτού, εί! χοντται χρόνια πολλά στούς συμπο¬ λίτας τους. Ό μόνος πού έπιιιίνει στήν παράδοσι είναι ό Ραδιοφω- νικός Χταθμός μας καί ε"τσι σώζον ται τα περασμ«να. — Σ' αύτό μου τό σημεί<ομα θά άσχοληΐθώ μέ την έθνική μας μόν- σική των ημερών αυτών, τόσο τής έκκλησιαστικής μας, (ίσο καί τής λαϊκής μας. Ή έ6δομάς των Παθών, ποΰ άρχΠζει τό βράδν των Βαίων μέ τό περίλαμπρο τροπάριο «Των Πά Θ6ν τοΰ Κυρίον τάς άπαρχάς», πού, 6ι«στυχώς, σπανίως ακούεται σέ χρόνον άργό, έρχάμεθα στό τρο πώριο τής Κασσιανής, ποΰ εν τε- τραχρώνφ χάνει Λάθε 6<ζαντιν()ν δραμα! Ποΰ έκείνο κπΐ Ίίοακεία τοΰ Γ' μέ τύν αούγκριτο Ναυπλίω τη καί μέ τόν ήδύμολπον Κλάβαν. Τώρα οί ΰμνοι μας παίρνουν μελ- λοδραματικόν υφος σέ σημεΐο νά άναγκάξωμαι νά κλείω την τηλεό- ρασι! — Καί δς Ιλθουμε τώρα στήν λαϊκή μας μουσική. Κυριακή τοΰ Πάσχα. "Ολο φ<ϋς κι' άντιληάστοΰ Θεοΰ τίς αύλές, τί χαρά, τί <ττο- λές, κατά τόν ποιητή μας. Καί ένίδ δ δρθρος καί έν συνεχεία ή λειτουργία στούς Ναούς, ακούον¬ ται οί φωνές των κερχνηίδΐ'ΐν, ώ- σάν νά ήπιαμε ό καθείς μας, ά- μέοως μετά τό «Χρκττός άνρστη» στΐς 12 τα μεβάνυχτα ά™') τς)εϊς όκάόες κρασί! Πώς αλλαξαν οί καιροί! Α —Όμολογώ ότι μοΰ Κκανε έντύ- π*>σι ή Παιδική Χορωδία τής Χ.
Α.Ν., δπκος καί ή Κερκνοαϊκή καν
τάιδα υπό την διεύθυνχπ τοΰ κ.
Χαρτοφύλακος. Καί αυτή μοϋ ε-
κανε έντύπωσι έμφανίζουσα τα
νειδτα τού 1970 πού σννεργάζον-
ται μέ εαείνα τοΰ 1900. Άσπρο-
μάλλτ>δες μέ νήπια σχεβόν, μας
δίδουν τόν τόνο της χαομονής.
Άλλά ποΰ νά άκουστοΰν άϊώ την
Κερκυραική αυτή χορυ>δία κάποια
πολΰ παληά άριέττα «Καί επλε-
χαν τα τετράξανθα μαλλιά σηους
ώμους της ριγμένα» οδτε τό «Λνπή
σου κόρη τα βάσανά μόν», πού ή-
κούοντο στή Πόλη πρό 50—60 έ-
τών, αν δχι καί πρό έκατό έτών,
καί μάλιστα μέ τερτσίνες!
— Σέ έ'να έκατομιμύριο ίφί>ασ«ν
έκεΐνιθΐ πού άφτριαν τό κλεινόν α-
στν, γιά νά άκούσουν στήΛ' "παρ-
χία τό «Χρκττός Άνέστη»! Καί
Ιτσι, εμείς οί περιλειπόμενοι, μέ
τό παράιπονο στά χείλη, γι' αυτήν
την άναλγησία των συμπολιτών
μας, τούς συγχωροΰμε, έπειδή καί
στά κέντρα τής επαρχίας, θά σκορ
πισθοΰν άρκετά χοήμ.ατα.
— ΕΙδα οττήν τηλεόραση τό «Πά
σχα στό Φανάρι»· ή συγκίνησί μου
ήταν τύση, ώστε νά κνλίσονν δά-
κρτι (ττίς παρειές μόν. Καί μτ
ποίον Πατπιάρχη; Τόν Σεδασμιώ
τατον καί Παναγιώτατον Άθηνα-
γόραν τόν Α', εστο) αν ό ιδιος
δέν έφύρεσε, λόγω άδιαθεσίας τον,
τόν σάκκο τής Τιθεριάδος καί έ«ρ'
όσον παραιιένπ ιττή Βιέννη. 'Άν
ό ΊοΜΐκείιμ ό Γ' ώνομάσθ>η Μέ¬
γας, ό Άθηναγόρας πρέπει νά κ§α
τήση τόν τίτλο τοΰ Νεοιτεοκττοΰ!
Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ
Η ΑΑΜΠΡΟΦΟΡΟΣ ΗΜΕΡΛ ΤΗΣ ΕΓΕΡΙΕΟΙ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίθος
σιοπό τού εγινε ΐ.αιιπρό σάν την
ήλιο καί τα ένιδΐΛΐατά τον λενκά
σάν τό φώς».
Τό σώμα τοϋ άνασττάντος Ίη
σοΰ είναι αφθαοτο, γιατΐ ΰ.ιος
ττΐ>ν νεκρών ό Παΰλος στήν Α'
μάς ,-ΐεριγράο;ει την άνάστασι
πρός Κορινθίονς επιστολήν το·
««αλπίσει γάρ καί οί νεκροί έ-
γερθησοντται αφθαοτοι, καί ήαεϊς
άλλαγηβόμεθα· δεί γάο τό (γΘπο
τόν τούτο ένιούσασθαι άφθαρσίαν
καί τό θνητόν τουτο ίνδΰσασβαι
άθανασίιαν». Τό Ινδοξο αΰτύ σώ¬
μα τής άναστάβεως τοϋ Ίησοΰ
δέν ίχει κατώτερΐς υλικές άνάγ
κες, δέν ύποφέρει άπό την πεϊ-
να, την δίψα, την κούρασι, τήΛ'
ξτστη, τό κρύο, τόν πόνο, είναι
οχάμα &ριάμ6ου, χαράς καί εΰ-
φροσύνης.
Είναι τό σώμα τής άναστάσε-
ως Ικτός χρόνου καΐ χώρον δηλα
δή δέν εχει καμμίαν πυκνότηπα,
είναι τόσον λεπτόν, ωστε 6γηκε
Λη» τό μνημα χωρίς νά κυλίση
την πέτρα τοϋ τάφου, όπως μπη
κε σιτό ύπερωο «των θυρών κεκλει
σμένωιν» δπον ήσαν οί μαθητταί
συνηγιμενοι διά τόν φόβον των
Ίουδαίων, πρός τό 6ράδν τής
αναστώσεώς τού καί όπως εγννε
ν.αί πάλιν «μεθ' ημέρας δκτώ»
οπου «ήσαν έδω οί μαθηταί αύ-
τοΰ καί ό θωμάς».
Καί πείναι τό σιόμα τού άνα-
στάντος ρκτός χρόνον, δηλαδή ε
χει τέτοια άν,ινησία, ίόστε έν ρι-
πή όφθαλ.μοϋ διασκελίζει τάς άπο
στάσεις, άπ& τόν κήπο τοΰ μνή-
ματος βρίσκεται Αμεσος ητήν Ί
εηουσαλήμ.
Έπίσης στούς "Εμ.ααοΰς έκεί
ποί> σΐ'νετριογε μέ τοΰς δνο μα¬
θητάς τού τόν Κλέ-οπα κ(ΐί τόν
Λοτ>κά γΚ·εται αφαντος καί 6ρί-
σκεται οττήν Ίερουσαλή.μ. Κατά
την ανάληψιν τον ρΰλογόνν τού;
μαθητάς «διέστη άπ' αυτών καί
άνεφερετο είς τόν ουρανόν».
Αΰτές τίς Ιδιάτητες τοΰ Ινδό-
ξον σώματος της άναοτάσειος θ
έχη καί τό σώμα των πιστών κη
τα την άνάοτασιν τϋνν νεκρών.
Τότε «βα μετουτχηϋατίση, ό Ίη-
σοϋς Χριστός, τό σΛαα τής τα¬
πεινώσεως ημών σύμμορφον τοΰ
σώιιατος τής δόξης ατΐτοϋ» καί
«οί δίκαιοι έκλάμψοχπ ώς ό ήλιος
έν τή 6ασιλει'α τοΰ Πατρός».
Ε. ΜΒΕΡΙΑΔΗΣ
(Συνέχεια είς τό
ΖΜΤΕΙΤΑΙ Φαρυακοπο4ύς πρ<ί>€
φυζ δι' ίπικερδεοτάτπν Φαρ
μακευτικΛν εργασίαν είς *
παρχΐαν. Πληροφορίαι είς
γραφεΐα μας.
Στήν αϊθουσα Ευριπίδου 14 ή
Ενωσις Κυδωνιατίόν ετίμησε την
16ην Απριλίου γε. την μνηιμη
τοΰ Κυδοινιάτη Καλλιτέχνη Βυ-
ζανιτινογράφου ν.αί συγγραςρέα
Φώτη Κόντογλου.
Ή αΐθον»σα αυτή ήταν κ.ατά-
μεστη Λπό έκλεκτοΰς Κνδωνιάτες,
Σμτ'ρνηούς καί ΚΜνσταντινουπολί
τας καί έν γένει Μικρασιάιτας, ποΰ
θαν νά παραίττοϋν στή τιμητι¬
κήν αύτην έκδήλθΜΤΐν καιί νά μά
θουν τό 6ίο καί το έργον τοϋ ά-
ξέχαστου Φώτη Κόντογλον. 'Τ-
πηηχαν κ.α1 πολλαί αρίλοι των Μι
κρασιατων σάν τόν κ. Εύαγγελον
Φτοΐτιάβην, επ. γενικόν διενθτντήν
τής 'Εθνικής μας Βιδλιοθήκης ό
οποίος σέ κάθε ίκ.5ηλ(ι)σί μας εί¬
ναι παρών. Είναι ό (ρίλος τής Ί
αχνίας μας καί ι όν ευχαριστού¬
μεν.
Την σε.ττήν αύτην εκδήλωσιν έ
λάμπρΐ'νε διά τής παρονσίας τού
δ Μητροπολίτης Μντιλήνης κ. Ί-
άκωβος, τοΰ όποίου ή γενέτειρα ή
ΐαν τό μαρτυρικό καί εΎδοξο Ά-
ϊδαλί, τό Άϊβαλί αύτό πού πο-
λέμησε μέχρι εσχάτων κ.αΐ πού τα
παλλικάρια τίου άναχαίτκταν τόν
έχθρό!
Ό Δημοοχογράφος καί Ιοιοκτή
της τής εφημερίδος «ΚΗΡΤΞ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΎΡΝΗΣ» κ.
Ευάγγελος Δαθιώτης προλόγισε
τόν όμιλητήν τής δραδυάς, Πρό
εδρον τής 'Ενςόσειος Κιιδιονιατών,
καλλιτέχνην - Κεραμιστήν κ. ΙΙά
νόν Βαλσαμά-κην καί μάς μίλησε
μέ τόση σνγκίνηοι γιά τό Άϊ6α-
71 την άξεχαστη Πατρίδα τον
καί τάν τιμώμενο καλλιτέχνη ποΰ
μάτωσε ή καρδιά μας, δλοι είχα¬
με προσηλώσει τό δακρνσμένο
βλεμμα μας στόν όμιλητή καί ά-
φήσαμε τή σκέψι μας νά γυρίζη
έκεϊ πού μόνον χώμα ύπάοχει!
Τόν κ. Εΰάγγελον Δαι6ιοιτην δια-
οέχεται στό 6ήμα ό κ. Πάνος Βαλ
σαμάκης ό οποίος μέ ΰπεροχα λό
για ποΰ αγγιξαν την καρδιά μας
περιγράφει την ξ(οή καί τό έργον
τοΰ άξέχαστου μεγάλον Καλλιτε'-
χνη τοΰ χριοστήριι. κ.αί των γηαμ
μάτίον, «Μιά ζεστή κι' ήλιόλουστη
μερά τοΰ καλοκαιριοΰ χάθηικε παν
τοτεινά γιά μας τό Άίβαλί»!. Μι
λα γιά την νεανική ϊοή τοτ< ποΰ ήταν συνυφασμένη ιιέ τοΰ Φώτη Κόντογλον, μιλά γιά τα έ'ργα τού, γιά την λογοτεχνία τού, καί γιά κάθε αλλη λεπτομερεια τοΰ τιμ<ο μτνου, λογοτέχνης - ζωγράφος ά πεβύρ&ηκε στό "Αγιον "Ορος, κα λογέρεψε κι' έκεί άφοσκίχθηκε στόν Κύριο αφήνοντας τό ταλέν το τού νά ξεσπάση στίς Άγιογρα φίες καί καταλήγει ό κ. Βαλσα- μάκ.ης: «θά τόν θιιμόμαστε δσο κρατάει ή ξοιή μας». Χειροκροτή ματα παρατεταιμένα καί γιά τοΰς δυό τούς δμιλητάς. Καί <η»μπληρώνει την σεπτήν αιηήν έκδήίαοσιν ή νεοσμυρναία καλλιτέχνις τοΰ θεατρον κα Κάρ μέν Ρονγκέοη ή όποία μέ την γλυκειά φωνή της ζιοντανενει ά- ποσπάσματα άπ' τό Βίβλίο τοΰ Φώτη Κόντογλου «Τό Άϊδαλί ή Πατρίδα μου». Τα μάτα ατρέχουν δά-κρυα, ή καρδιά σφίγγίται στά ώραιότατα αΰτά ^όγια τοϋ σνγ- γραφέα πού δλο καί πειό πολύ τα ζίοντανεύει ή έρμηνεντοια, σΐ'νε- χίξει τό «Μοιρολόι'» τοΰ ίδίοτ', κι' δλίον ό πύνος ξρχειλα, δεν μπο- ροΰν νά ξεσ.τάσουν σέ χειροκρο- τήιιατα... γιατί ή ,.αρδιά πονά, Η° χειλάίει άπό πίκηα... τα λόγια τοΰ Φιήτη Κόντογλου ιιιλήοηνε στή ψυχή των παιδιών τοϋ ιιηοτΐ'ηι- κοΰ Άιβαλί καί ίίλίον τίον Μικρά σιατίιν. Ή καλλιτέχνις τελείιοσε τη διάβασμα κ«1 δμως δλοι εμεναν | στίς θέσεις τους οάν νά μην ή- θελαν νά τελειώση καί ή έκδήλο ση αυτή οδτε τα 'λόγια τοΰ Φώ¬ τη Κόντογλου. Τόση ήταν ή συγ κινήση δλων! ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Ενα χαροΰμενο άγγλικό φορεματάκι, δτΐιό δαμδα- κερό έμπριμέ ϋφασμα, ίδεώδες γιά ταξίδι καί κα- τάλληλο νά φορεθή μέ παντελόνι. "Ενα νέον αγγλικόν ύπερηχητικόν μηχάνημα, μπορεϊ νά 5ω 1 ση αμεση κΐιταμέτρηση τού πάχους ενός άντικειμένου, μέ μι4 Ι άπλή έπαφή τοϋ μηχανήματος επί τής μιας πλευράς τού. ΠΟΤΕΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝΤΩΝΣΤΟΙΧΕΙΡΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤ' ΑΠΟΦΑΣΙΝ Φ.ΕΦΕΤΕΙΟΥ (ΠΡΙΜ ΑΠ' ΤΟ 1922) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ V πό τού συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧ Ι ΓΕΝΗ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ —232— 1.— ΛΙΙΟΚΡΙΕΣ ΣΈΧΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ ΣΚΕΡΤΣΑ "Ωσαμ' τα τώρα, ήμιλήσαμε γιά τσοί κουδοννάτοι πού ήβγαί- νίΐνε, αλ.λοι καμαρωτοί κι' άμίλη- τοι, κι' άλλοι μέ χωρατά καί γκε (Ι'εϊιλίκια (άνόητα άστεϊα), ποΰ οΰλ' αΰτά ήτανε άκακα, έστω κι' Λν όρισιιένοι ήδγαίνανε μέ σκο- ,-τό νά ματζέψουνε παράόες. Άπο κριάτικο ξέσπασμα διασκεδαστικΰ καί μετρηιμένο. Ι Ώστόσο ό ά,νθρωπος, κρνμένος Ι κάτω άπτά κουδουνατίστικα καί τή μουτσούνα, δέν ή'μποροϋσε ν-ά αή Ηεσπάβη κοροίδεύοντας όρισμέ να πράματα, -τού ήσυμβαίνανε Γϊτήν κοινωνία καί όρισμένα στήν καθημερνή ζιοή. Μέ χιορατά, 6ΐ- 6αια, καί γκεβεζιλίκια. Χαιρέκα | κα δμιο·ς αύτά κι' ά'διάντροπα, , καί πού ώστόσο ήσνχιορνιον'ντο- στε τσί μέρες έτοΰτες. Τέποιο κο ροίδετττικό ξέ·σπασμα ήστΛΤ,βίζανε . νά τό κάνοννε άλ«νιάρηδοι τοΰ - ράγκον (κάτο> τάξης)
Περί προσκλήσεως των μ>
τής Άνωνύμου Έταιρβίας α-
τομ^ίων Μαρμάρου Διονύσου -
Πεντέλης, είς τακτι·κήν Γϊ;;-
κήν — υνέλευαιν. ,
Α. Ε. ΛΑΤΟΜΕΙΩΝ ,
ΜΑΡΜΑΡΟΥ ι
ΔΐΟΝΪΙΣΟΥ - ΠΕΝΤΕΛΐΙΣ
Κατόπιν τή; άπδ 10ης Άτ:ρ:
λίου 1970 αποφάσεως τοΰ Δ·.ο:
κητικοϋ Συ;ιβουλίου τής Έ;αι-
ρείας ήιμών, καιλοΰμεν συμφώ¬
νως τώ &ρθρω 19 τοΰ Κατοπτα
τικοΰ, είς τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν τού; κ. κ. μετόνους
διά την 25ην Ίουνίου 1970, ή
μέραν Πέμηιτην καί ώραν 12ην
μ,εσημβρινήν είς τα έν Αθήναις
καί επί τής δδοΰ Πχτησίων ά-
ριθμ. 14 γραφεΐα τής 'Εταϋεί
άς πρός συζήτησιν καί λήψιν
άποφάσεων ΙπΙ των κάιτωθι 6ε
μάτων Ημερησίας Διατάξεως:
1) 'Γποβολή πρός εγκο'σ.ν
Ίσολογΐ3μ.οΰ χρήσεως 1) 1 —
31.12.1969 μετά των έιπ' αύν/3
Έκθέσεων τοΰ Διοικητικοΰ Σ',μ
βουλίου χαί των 'Ελεγκτών.
2) 'Λπαιλλαγή τοΰ Διοικτ.:·.-
κοΰ Συιμ,βοιϊλίου καί των 'Ελεγ
κτών 4πό πάσης ευθυνής ΐ:ά
την χρήσιν 1969.
3) Λήψις αποφάσεως ποό;
διάθεσιν κερδών.
4) 'Εκλογή 'Ελεγκτών 1:ί
την χρήσιν 1970 καί κχθορ.-
σμός άιμοιβής αυτών.
5) "Εγκρισις άποδογών κα¬
ταβληθεισών είς μέλη τοΰ Διοι-
κττικοϋ ΣυΐΑβουλίου.
6) "Εγκρισις άποφά.σεων Αι
οικητικοΰ Συμβουλίου ληφθει-
σών κατά την υπόλοιπον πεοίο
δόν.
7) 'Εκλογή νέου Διοικητι-
κοΰ Συμ,βουλίου.
Οί έπιθυμοΰντε; νά λάβωσι
'ΐέρο; εί; την τακτικήν ταύτ^
Γενικήν Συνέλευσιν, ?νονε; 5:
καίωμα ψήφου κατά τό αο^οον
17 τοΰ Κατατ:ατικοΰ όφείλ'.υ-
σι νά καταθέσωσι τα; ιιετογχ;
των κατά τό ίρβρν/ 18 τοΰ Κα
ταστα.τ'.κοΰ παρά τώ Τα^είιο
τής Έταιρείας ή τώ Ταμίίω
Παρακαταθήκην καί Δανείων
ή παρ' έν Ελλάδι Άνωνύμω
Τρα-εζική Έταιρεία επί απο¬
δείξει κατατεθειμένη είς τα γρα-
φεία τής 'Εταιρείας πέντε (5)
τουλάχιστον ήμέρα; πρό -.-ής
διά την Συνέλευσιν δρισθείση;
ημέρας.
Έν Αθήναι; τή 28) 4) 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Πρόσκλησις
Περί Προσκλήσεως των
χων τής Άν. Έτ. (Α.ΒΙ.Σ.)
Άγροτυκή Βιομ,ηγανία Σαν-
τορίνης» Α. Ε. είς Τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν.
Οί κ. κ. Μέταγοι τής έν Α¬
θήναις έδρευούισης Α. Ε. «Ά-
γροτική Βιομηχανίχ Σαντ3?ί-
νης» (Α.ΒΙ.Σ) καλοΰνται ότυμ
φώνως τώ Νομώ καί τώ Κατ.α
στατικώ είς Τακτικήν Γενι/.ίν
Συνέλευσιν την 29ην Ίουνίου
1970 ημέραν τής εβδομάδος
Δευτέραν καί ώραν 2 μ. μ. είς
τα έν Αθήναις καί επί τής δ
δοΰ Διπλάρη 6 γραφεΐα τή;
Έταιρίας Γνα λάβωσιν άπ^^ίι-
σεις επί των κάτωθι.
Θέματα Ημερησίας Διώ¬
ξεως.
1. Ύπιδολΐ] καί "Εγκρ.σ.ς
Ίσολογισμ,οΰ μ,ετά τοΰ λ) σμ:ΰ
«Άποτελεσμάτων» τής γρη-ε-
ως 1969 ώς καί των Ιπ' αύ-ών
έκθέσεων τοΰ Διοικτ,τικοΰ Χ ο, ι
βουλίου καί των 'Ελεγκτώ/.
2. Απαλλαγή τοΰ Δ-.οικ. Σοί
βουιλίου καί των Έλεγκτών ά¬
πό πάσης ευθυνής άπο^τ,μκίοε
ως διά την χρήσιν 1969.
3. 'Εκλογή Έλεγκτών. τακτ:
κί>ν κι* άναπληρωιΐχατικών. κ7.1
καθορισμός τής άμοιβήί ασι¬
τών οιά την χρή'σιν 1970.
4. 'Εκλογή αϊλών τ;ΰ Διο: >..
Συμβουλίου διά μίαν όΊετία/.
Οί έπιθυ'ΐοΰντε; έκ των κ ν.,
ιιετόχων νά τ^μμετάσγωσ: τζ;
Γεν. Συνελεύσεως δέον δπω;
καταθέσονσι τα; μετογά; την
εί; τό Τ^αεΐον ττίς Έταιρ::'?.;
ή είς τό Ταμείον Παρακατα,Οτ,-
κών καί Δανείων ή παρ' οϊχίη
ποτ: των έν Έλλάοι άνενντορι-
-μ,ένων Τραπεζών, τα; δέ %τ.ζ-
δείξεις καιταθέσεως των μϊ.>
χών των ώς χχΐ τα τοχόν πλη-
ρεξούσια άντιπροσωπε'όσ ε <■) ; των «είς τα Γρχφΐΐα τής Έ:/.ι ρείχς πέντε (5) τούλάγιστ'.; πλήρει; ήμέρα; πρό τή; έρισθ:ί σης διά την τον:δρίασιν τής Συ νε/λεύσεως. Έν Αθήναις τή 20) 1) 1970 Τό Διοικηιτικό·/ Συμβουλήν. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.Θ57 9—1 καθημερινώς καί 0—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ σή Σ τσή Σμύρνης, ό'χι μίινε στσοί <γτι·) χομαχαλάδες τος, παρά καί στσοί καθιιοσοτρέπει μαχαλούδες. Τό «χι- οΰμορ» τίος ήτανε εξνοτνο, ώ<ττό (το δέν ήλειπε καί ή σάχλα ποΐι κ.αιμμιά ο;ορά ήκαΓαντοΰσε στήν ά ηδία. 1. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ Ο ΠΑΠΑ — ΡΟΤΧ Κουδουνάτος, ντυμενος μέ ό6οκ ΐκ.ο Αντερί (1), ζχονάρι στή μέ- ση, φέσι μέ στενό σαρίκι. Καί μοντσούνα μέ μεγάλη κα'μπονρο) τή μΰιτη, άπόπον ΐ)κρεμοΰ'ντανε μ' ενα μικρό σπάγο ?να μεγάλο κρο μνδι. Στήν πλατή τον ή(5αστονσ' εν α&ριο τσονδάλι, ήπορπατοϋσ*1 σά μισοσκτ'φτός κ' ήφώναζε «πέλ για ρονι - οΰχ, πέλγια παπον ■ ούτς». "Οπως ήο,ιονάζανε οί Ό- ίιραίοι «παγιατ^ήδες» ποΰ ήγυρί- ξανε «τσοί ρρ>μνιομαχηλάδες τσή
| Σμύρνης γιά ν' άγοράσουνε άπτά
' Λ.τίτια τα παγιά 'φτα πράματα
καί νά τα (ΐάλοννΕ στό τσοι»6άλι
τίος.
2. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ ΠΟΤ ΘΕΛΕΙ
ΝΛ ΚΛΕΨ' ΕΝΑ ΠΑΙΛΙ
"Ητανε παοέα, το·είς κοτ'δον-
νάτοι. Ό ενας ή·/αν' τα παιοί, ό
ά?.λος τόν Όβραίο πού γιί'ρετιρ νά
τό κλέψη, κι' δ τοίτος, τή μαμά
τοΰ παιδίοΰ. Κι' ό καθένας, με·
ταιριαστά σκερτσα, ήπαιξε τό θεα
τρινίστικο ρόλο τού, πορπατηστά
μέσ' <ττό σοκάκι. • 'Ο'μπροστά, λοιπόν, ήπάαιντ Λ κουδοΐ'νάτος «τό παιδία ντιιιένος παιδίστικα. Κο'ντό παν'τελονάκι καί κο'ντές κάρτας. Σακάκι και κολαρίνα (κολάρο γνριΛτό μεγά¬ λο) κολλάτη, παιδίστικια τσή· τό τες έποχής. Καί <τιόγκο ό'μπρός από φαρδιά κορδίλλα στή θέση ττσή γκρ.ρίκιν'τ(ίς. Σκουφί καί μου τσοννα. Κ' ήίιαστοϋσε τσέοκι με γάλο Ην.λρνιο, τό ,-ταιχνίδι τον. Αντός ήκαν' ενα ■ δνό βιτινιατσ κ' ήκο'ντοστεκοΰ'νταντ, ήχττντοϋσε τα ποδάρια τον στσί πλνΟΜες τοΰ δοό μου ■/.' ήφώναζε κλαψουριστά « ια μά, μαμά». Άποπίσο ήρρχού'ντανε ό κον- δουνάτος «ό Όβρκΐίος», μέ 6οά- κες, δπος ήφοροίηανε οί φτωχοί Όβραϊοι τσή Σμύρνης. Φέσι μέ σαρικάκι τρογΰρι», καί μοΐ'τσού- να ποΰ 'χε κα'μπονριοτή μι'ΐτη καί μοϋσι άπό τρίχις. Στήν πλα¬ τή <ρορτο)ΐιένος ενα κοτρίνι. Κ' ήβαστοΰσε, στό 'να χέρι ενα γλυ φΐτσοΰρι (2) κόκκινο μ€γάλο, ποΰ μ' αύτό τάχατες θά ν' ήξελόγια- ϊε τό πα'δί νά πάη αύτό κο'ντά το'. Καί στ' άλλο χέρι, ενα τσον Λάλι, ποΰ μέσ' αυτού θά ν' ήδαζε τάχατρς τό παιδί, αμα θά τό '.τια νέ στά χέρια. Τό κοφίνι τό 'χε στή πλατή, πώς τάχατις θά ν' ή- 6αζε μέαα τσονδαγιααμένο τό παι δι γιά νά τύ κλέψη. Τ' ακολου¬ θούσα τό παιδί αέ σταθερό 6ήιμα, κ' ήγύρι^ε κ' ήδλεπε πονηρά ξερ- 6ά - δεξιά, τάχαιις νά μή τονε πάροννε μνριοδιά γι' αΐ·τό ποΰ ή σκόπενε νά κάνη. Άποπίσ' άπτόν Όβραίο ήνταν' ό κουδοι»νάτο; «ή μαμά», ντυμε¬ νος γΐ'ναικίστικα. Μακριά φοΰστα μέ όργιά. Όπίσο) τονονέ κι' ό' μπρός στήθΐΛ φουοκωαά. Μπονά τρογύρ' άπτό λαιαο, καπέλ.λο με¬ γάλο μέ ορτερά και μοντσούνα. Στό ξερδί χίρι ήδαστοΰσ' ενα ασπρο αοΓ>ρακάκι για τό παιδί τση
πού ήτρόιμαξε. Καί στό δε£ί, μιά
μεγάλη σόπα, πού μ' αύτη ήχτυ-
ποΰσε, κάθε τόσο, τόν Όβραϊο
στό κοφίνι τον γιά ν' τονε διώ-
ξη, κ' ήξεφώνιξιε «τό παιδί. μου
θά μοΰ τό πάρη», ενώ έικεϊνος ή-
μισογύριζε καί τσή Ό^ώναζε «Μά
τό Φεό, δέ τα πάρο> τό παιδί θον,
γλτΗριτσούο τα τοΓ' δώθιο». Κι'
οί τρείς τος ή.-τροχιυροίισανε μέσ'
στά <τοκάκι, άνάμεσα σιτό ν κό- σμο κ' ήκάνανΓ οΰλο τό "διο. 3. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ Ο ΦΟΒΗΤ2Ι ΑΡΗΣ Κονδουνάτος μρ δοάκεί. Φέσι μέ σαρικάκι καί μοντσοΰνα μέ με γάλη κα'μπονριοτή μύτη. Άποπίο' Λπτή 6ράκα τον ήκρεμού'ντανε μ' ίνα μικρό σπάγο μιά τράκα - τρούχα (βαρελότο). Αύτη 'τανε ι|>εντικια, μά γιά νά φανή τάχα-
τις πώς κρεπαίρ'Λ-ι, είχε 6 Ιδι¬
ος στή ςροΰχτα το>> «τρύκ - τράκ»
(ποΰ 'λέαμε στή Σμύρνη, κάτι
σά φακές καφεδιές) πού τα 'ριχνρ
μέ τρόπο ό'μπροστά τον καί τα
'π&τοΰ<χ' άλαφριά, κι' αύτά ήπε- τιού'ντοστε μέ φλόγα καί κρότο σΰλοε-να. Καί τότες ήσκυ6' άπί- σο> τού νά δή την κρειιασμένη
τράκα - τρούκα, ·τά νά 'χε τάχα-
τις κρείτάρη. Κ' "κανε πώς φοβά-
ται κ' ήτρεχε μέ μεγάλες κανιίς.
Μά είχε καί παοέ'α, Ρνανε Λλ-
λονε κονδοννάτο, πού ή6αστοΰσ'
ενα έπιδέξιο στό χέρι. Καί αόλις
δ «Ό6ραϊος/> ητρεχε, αιτός ή<ρώ- ναϊε στόν κόσμο: «Στοϋ Όβραίοι» μας τή 6οάκα ήκρειιΛσανρ μιά τράκα, κι' άπό την πολλή τρομάρα... τρέχω, νά. τονέ ποολά'βιο». Κ' ήτρεχι' άποπίίκο τον. "Αμα τονε 'πράφταινε κ' ήπάαινε κοντά τον, τότρς ό «'Εβραϊος» η ριχνε πάλι λίγη «τηΰκ - τράκ». τα ρ νιά νά κάνη τό Ιδ*ο σκέρτσο κ' ίίτρεχρ. Κι' δλλος πά¬ λι τονε ν.νντΐγοϋσ'. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Χπιεί<ι>!ΐα 1.
1. Άντρίκια ρύ'μπα ιιονοκύιαι-
τη ώσαα' τσοί άστραγάλοι, Λπό
χο'ντρό ροΰχο, τρορεσιά κα&ημρρ-
νή, ποΰ ήηΌρούσ'ΐνε δρισαε'νοι
ψτ(»χοί Όβοαΐοι, (ρανατικοί, .τού
ήκαθού'ντοστρ στά χανάκια τηΰ
Καοατασιοϋ.
2. Μακ.ρΰ καί ψιλό Ηυλαράκι,
μάκρος εΐκοσι πο·'»ν'τοι (πόντοι),
πού στήν άκριά τον είχε κολλτι-
μένη μιά καραμέλα κόχκινη. Γιά
τα παιδία νά τηνέ γλνφουνρ.
Γύριυ Από τό θέμα τοΰ άπορρή
τού τόν στοιχείον .τού σνγκροτοΰν
την είσοδηματικήν δυναμικότη/τα
άτάμων καί έπιχειρήσεων, περι-
στρέφεται, διευκοινίζουσα έξονυ-
χιστικός τάς διαφόρους πλευράς
τον, πρόσφατος λίαν ένδιαφέρονσα
απόφασις τοϋ Φορολογικόν Έ«ρε
τείου Αθηνών. ΈΕετάζει την έ-
ϊονσίαν τής φορολογικής Αρχής
οικονομικόν μυστικόν των άτό-
μων καί των έπιχειρήβεων, άλλά
νά εΐσδΰη εί; την σφαίραν των
καί τούς φραγμοϋς πρό των ο¬
ποίων ό νομοθέτη·; τής επιβάλλει
νά σταματά.
Είς την Απόφασιν ΰπενθτ·μίζε-
ται, έν πρώτοις, τό αρθρον 50
τοΰ ΝΑ 3323)1955 «περί φορολο
γίας τοΰ εΐσοδήματος», τό οποίον
άναφΐρεται είς την έξελεγκτικήν
εξουσίαν τοϋ ΟΙκονομικοϋ 'Εφό-
ρου καί τοϋ παρέχει τό δικαίομα
άφ' ενός μέν νά ελέγχη την άκ.ρί
βειαν των έπιδιδομένων δηλώσεων
φόρον εΐσοδήματος, άφ' ετέρου
δέ νά έξακριδώνη τούς νποχρέονς
πού παρέλειψαν νά ϋποβάλονν δή
λωσιν. Ό ΟΙκονομικός "Εφορος
δικαχοΰται, βάσει τοΰ αρθρον αύ
τού, νά ζητή άπό τάς δημοσίας
ϊ| δημοτικάς καί κοινοτικάς Αρχάς,
τα ΝΠΔΔ κλπ. οίασδήποτε πλη¬
ροφορίας κ.ρίνει άναγκαίας πρός
επιτέλεσιν τοΰ έ'ργου τού. Τα ϊ-
δια δέ ίσχνουν καί προκειμένου
περί τής φορολογίας τοΰ είσοδή
ματος των νομικων προσώπονν.
'Τπενθνμίζει έπίοης ή Απόφα¬
σις ότι τό αρθρον 69 τοΰ αΰτοΰ
νομσθ. διατάγματος, διά τού ο¬
ποίον έθεσπίσθη τό απόρρητον
τόν φορολογικόν στοιχείον, δρί-
ζει ρητός ότι αί φορολογικαί δή
λώσεις. τα φορολογικά στοιχεϊα
καί οί έκθέσεις, καθώς κ.αί τα φνλ
λα έλεγχον είναι άπόρρητα, ή δέ
γνωστοποίησΐς το>ν άπαγορενρ-
ται είς κάιθε άλλον έκτός τοϋ φο
ρολογομενου, τόν οποίον άφοροϋν.
Μνημονϊύεται Λκόμη τό δ,ρθρον
■16 τοϋ νόμου 1811)1951 «περί κώ
δικος καταστάσεως των δημοσίων
ΰπαλλήλων», τό οποίον καθιέοωσε
τό «ΰπηρεσιακόν απόρρητον». Ή
σχετική διάταξις, όρίζει, ότι κά¬
θε δηαάσιος ίιπάλληλος οφείλη
πρός τό συμφέρον τοΰ κράτους ή
καί τρίτον τινός νά τηρή Απόλυ¬
τον έχεμύθειαν επί των γεγονό-
τιον ή πληροφοριών πού περιέ.ρχον
ται είς γνώσιν τού κατά την ά
σκησιν των καθηκόντων τού.
Τό εν λόγω «νπηρεστακ.ύν Α¬
πόρρητον» δμιος — παρατηρεί α¬
κολούθως ή Απόφασις τοΰ 'Εφε-
τείου — ϋποχωρεΐ ενώπιον τού
παρεχομένου άπό τόν φορολογικόν
νόμον δικαιώματος άνακοινώσϊως
είς την φορολογικήν αρχήν. Ό οί
κονομικός ε'φορος δύναται, ένεο-
γών έλεγχον των μή δηλωσάντων
ή άνακριβός δηλοιοάντον φορολο
γοι^μένον, νά ζητή δχι μόνον ά,τό
τούς Ιδίοι>ς καί τούς οΙονσδήΛο-
τε τρίτους, άλλά καί άπό τάς 8η-
αοσίας αρχάς, τα ΝΠΔΛ καί τού;
όργανισμούς, την Ινακοίνοσιν πλη
ροφοριών καί στοτιχείων ηον χαχί-
χο'ν. Αί έν λόγω αρχαί, οί όη-
γανισιιοί κλπ. δέν ουνανται ν' Αν
τιτάξουν την ίνστασιν τοΰ ύπηρρ
σιοτκοϋ άπορρήτου. Διότι τό οικαί
οιια τής άνακοινώσηος πού άσκεί,
γενικοϋ ί'.τηρεστακοΰ Απορρήτον.
κατά τα άνωτίριο, έν. τοϋ νόμοΐ',
ή φορολογυκή άοχή κατισχϋει τοίί
Άλλά καί τό δικαάομα τουτο
τής φορολογικής Αρχής — Αναφί
ρετα» έν βννεχεία είς την Απόφα
σνν —υποχιορεΐ πρό τού εί&ικοΓ'
άπορρήτου, μέ τόν οποίον πίρι-
βάλλονται, βάσει είδικων διατάΗρ
<ον, ωρισμένα ?γγραφα. Είς την περίπτωσιν αυτήν αί τηροϋσαι τα εγγραφα υπηρεσίαι νομίμως άντι- τάβσονν είς τόν ϊητοϋντα την Α νακοίνωσιν Οίκ. "Εφορον την εν στάσιν τού άπορρήτον. Τοτοντον εΐδικόν Απόρρητον έιθεσ.-άστ}η (α- φνης άπό τό διάταγμα περί ό?- γανιόοεως τής 'Εθνικής Σ-τατιστι κης 'Τπηρεσίας (ΝΔ 3627)1956). ΌρίΙςεται σχετικόνς 8τι τό περΐϊ- χόμενον των έρΜτηματολογίοιν καί των καταστάσειον τής έν λό¬ γω "Γπηοεσίας θεωρεϊται έμπιστευ τικόν καί έν ούδειιιά περιπτώσει χρησιμοποιεΐται υπό κρατικής άρ χής διά τόν ϊλεγχον τοϋ φόρον Γίσοδήματος ή άλλον φόρον, διά την την επιβολήν φόρον ή δι' οί ινβη.τοτε πράξιν ενώπιον διχ«ττη ρίου κ?Λ. 'Επομένος τό έν λόγοι ειδικόν Απόρρητον κατισχΰει τού παρεχομένου άπό τούς φορολογι- κονς νόμονς δικαιώματος άνακοινίό σετος είς την φορολΛγικήν Αρχήν. "Εάν δμος — .-τροστίιθεται ■— παρά ταυτα, γίνη ανακοίνωσις {<■ πό τής νποχρέον είς την τήοη- <τιν τοΰ άπορρήτου άρχής πρός τήιν φορολογικήν, τότε τα Αναχοι νονθε'ντα, ώς άντικανονικώς χαί είτε κατά την έκδοσιν τής πρά- ^εως υπό τοΰ Οίκ. 'Εφόοου πρός προσδιορισαόν τής φορολογικής ί λης τοΰ ύποχρρον, είτε ώς άποδπ κτικά μέσα ενώπιον τόν φορολο¬ γικόν δικαστήριον πρός νποστήοι ξιν τι·χόν έκδοθείσης πράξεως, ί| πρός Λ.τόκροΐ'σιν ϊσχινιισμΛν τοΰ φορολογουμε'νον. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ ΔΕΗΣΙΣ ΠΑ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΣΠΕΡΛΝΤΣΑ Την Γΐΐεγάλ.η ΙΙαρασκενή εγινε ή καθιερομένη δέησις ν.-τέρ πνα παύσεως τής ψνχής τοΰ Αλησμο¬ νήτου Σμυρναίου Ποιητοΰ καί λο γοτέχνη Στέλιου Σπεράντσα είς ήν παρέστη δ Πρόεδρος τής Ε¬ νώσεως 'Ελλήνον Λογοτεχνών κ. Απόλλων Λεονταρίτης, δστις κ.αί καθιέροχσε την δέησιν ταύτην, ή Αφοσιωμένη σύξυγος τοΰ έκλιπόν- τος καί πολλά έκλεκτά μέλη τής 'Ενο')σεος ταύτης . ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΑΚΟΥΤΤΙ ΚΑ~ ΒΑΡΥΚΟ' Ι ΆΣ Πωλοϋντοι είς τιμΑν έκτά»οο- ςικαιρΐας Τηλέφωνον 233 847 Κύριον Χτέλιον Λ Κτα οταν. ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά- φος μ,ό'/ογ δι* απογευματινάς ώρας. Πληροφορίαι είς τα γραφβΐα μας, Νίκης 25, τηλ. 229.708. ΓΣιη-έχεια ίκ της 1ης σελίδος) Ασχολ.ηιθο αέ τή ιιρλριτη ,τοΰ Δι- ϊικιρίκη, κάιτι ποίι κάνοι σηοιρρα αέ Ιδιαίτρρη εΰχιιρίστηση). Τό (Ίιολίο (σελίβες 142) τό ,τρολογί'ςει ό Λουή Ρονσσέλ, ό γνοΜττος σ' έαά; τούς λ.ογοτέχνρς τής γενεάς τοΰ 193(1, ό τόσο ά- Λρός καί ενγεν.κός έλληνιστής, τε λετηαϊη ε-τί,τιιιο- καθτγητής τής Αρχαίας καί τής νεοελλ.ηνικής στή Φιλολογική Σχολή τοϋ νοτιογαλλι κου πανεπιστημίου τοϋ Μονπελλιέ. "Αν θι·μ,μοΰααι καλά.. έξρδ.δε γΰ η(» Από τό 1935 είδικό προιοδι- κό, άφΐερωμένο στά φανερώματα τής νροελ.ληΛΐκής γραμματείας, σέ γαλλική γλοκτσα. Τό «προοίμιο» τοϋ Ρουσσέλ εΙντ« γραμμένο γαλ λικά κοί μεταφρασμένο στά έλλη νικά. Γράφει ό Ρουσσέλ άνάμε- σα βέ αλλα: «Έν πάση περιπτώ¬ σει δλνο τό 6ι6λίο τοϋ... Αποτελΐϊ γερό παράδειγμα: είναι γραμμέ¬ νο... στή γλώσσα πού ό συγγρα- φεας προορίζει νά σηκώση τό 6α ρύ φορτίο τής ίπιστημονικής πε ζογραφίας. Ή γλίόσσα πού μετα χειρΐί^εται ό κ. Διζικιρθκης είναι στριοΐτή καί εύχάριστη σ,τήν ά- κοη, άπαλλαγμένη Από Ακρότητες, καί ταντόχρονα ίκανή νά Αποδώση ξεκάθαρα μόνο αέ τα δικά της μέσα, κάθε σκέψη, κάιθε νόημα, έ'ατο) καί τό πιό δυσκαλοέκφραστο· δέν προστρέ,χει στό βαρύ πυροβο- λικό τής καθαρεύονσας ή στά τε χνάσματα τής ακαιρτις περίφιρτ/- σης, τής παρασιώπησης, καί, γενι κά, τής ΰπεκφυγής ή αλ.λ.ιον πα- ρακαμπτικών τρόπιον τής κάθε έν δεχομε'νης δΐΊσκολίας, τρόπων ίτ»ΰ προδιαθέτουν μέ δυσιμένεια τόν Α ναγνώστη. Τό περιδάητο «ζήιτη- μα» είναι γιά την Έλλάδα μελα νό σημεΐο καί ντροπή. Τό σημεΐο αϋτό πήρρ τόβο πολύ τή μορτρή μιάς βαθιά ριζο4ΐενης κακής Ε¬ ξής, ώβτε φθάνει νά ϊχη έμφανι- στή στήν έλληνική γλωσ<ηκή κονΐ στρα ?νας θαρραλίος ανθρω.τος (πού φλέγεται Από τόν πάθο ν' άοπάξη τό ντστέρι καί νά ςεροι- ^όσ,η επί τε'λους αίτό τό φριχτό καοκίνωμα), ντά νά ε"χη ήδη νί- ν-ει (ΐξιος τής τατρίδας τον...». Τύ «καρκίνομα», .πού γι' αύτό χά νει λόγο ό Ροιχτοίλ, είναι ή γλοβ σική Λναρχία.. τό γλοσσικο χά- ος πού δυστι«χώς καί σήμερα ά- κόμα, αέ την έπαναφορά τής χ«- θαοεύσνσπς στά Γνχολεϊα, έξί»ν.ολο<| θεΐ νά δέονη τόν πολιτισμο μπ? (χθές άκόιια διάΒασα σέ ?γχριτο καθηιαερινό άθηναϊκό φύλλο του¬ το· τό άνεκδιήγητο: «... Στητλή- φβη καθ" Β ν χρόνον παρελάμ6ονε τα σχετικά μέ την εθνικήν ΛατΛ-πν των ΗΠΑ εγγραφα έξ Ατομον εί; τό οποίον είχε δώσει 300 δολ.». Μγ ταφορά άΐιοιθρήνητη τοΰ νεοϊλλη- νικοΰ άπό στήν καθαρεύουβη, γιά νά άντικατασταθτι τό παρά. "Η θά ίπρεπε νά γράψη π α ρ ό άτό,μου (καθαρεύουσα) ή Από κά λοιο ατο,μο, Ιστοι κα! σέ καθα- ρεικ>υισιάνικο κείμρνο. Ή χρήση
τοΰ έξ αμως είναι τερατονργημ«·
Μή μόν εΐπήτε υστερα 8τι ή βι-
γλτοσσία δέν Ιχει Αλλοιώσει τό
γλοκτβικό (ΐϊ<τθημα τοϋ Νεοέλλη- να!). (Σννεχίζεται) 'Ενοικιάζϊται κατάστημα γωνιαϊ- όν έοτί τής δβοθ Καραγεώργη ιΚ Σϊθδίας 8 καί στοΛς έξ Ϊ2 τετο. μέτρον. Πληροφορίαι παρβ τη Ιβιο κτ—ρί» Μαρ(—ια Ηλιάδου, **Λ; Άλιξ. Σοι'ησου 24 Κολωνάκι. Ό ραι 5—7 μ,μ.
ΠΑΡΑΛΛΗΛ1ΣΜ0Σ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ ΤΟΥ
ΜΟΎΣΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΠΤΕΡΑΜ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ
ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Ι
8ον
Τό κλειδί, λοιπύν, τής παρα-
δόξον αυτής άνοιιαλίας, τοΰ δ<- χασμοΰ δηλαδή της προσοίτικότη ; τοΰ άνθρωπον, ευρίσκεται είς την άοχικήν πτώσιν τού καί είς την κληρονομικήν μεταδίβασιν τού ήθιποΰ δηλητηρίου τής άμαρ τίας είς τύ ανθρώπινον γένος. Καίιτοι δέ·, είς τύ πεπερασμέ- νον πνεϋμα μας, είς την άνθρωπί νην λογι.κήν ιιας, ώς καί είς την αερί δικαιοσΰνης αντίληψίν μας, τό γεγονύς τουτο φαίνεται δχι μύ νόν αδύνατον, άλλά καί άδικον, έν τούτοις χωρίς τύ αυστήριον αύτό, τό τόσον ακατανόητον είς ημάς, δίν είναι δυνατόν ημείς οί ϊδιοι νά αντιληφθώμεν τόν εαυτόν μας. Καί. ώς βπιλέγει ό ΙΙασκάλ, «ό ('ίνθροΜτος είναι περισσότερον άκα τάληπτος χωρίς τό μυστήριον τοΰ το, παρ' δ,τι αύτό τουτο τό μυ¬ στήριον Ακατάλ.ηπ,τον άπό τόν αν Ορωπον». Είναι, συνεπώς, άνάγκη νά γνω ρίζωμεν ολόκληρον την αλήθειαν ώς μάς Αποκαλύπτεται, εάν θέλχο μέν νά καταλήξωμεν είς όρθά συμ περάσματα. Μετά την παρα·<οήν, δμως, τοϋ άνθρωπον καί την πτώσιν τού, τα διά τούτον σχέδια τοϋ Θεοΰ άνεστάλησαν. Δέν έματαιώθησαν, ομως, διότι ό θεός ίχει πάντοτε την τελευταίαν λέξιν. Είς τό κατάκρλι τοΰ Παραδεί- σον, ό θεός ομού μετά τής κα· τάρας πρός τόν πνευματικόν έχ θρόν τοΰ άνθρωπον, εδαχκε καί μί αν υπόσχεσιν είς τό πρώτον αν¬ θρώπινον ζεϋγος, ή όποία άφορά καί ολονς τούς άπογόνους τού. Ή δέ ύπόσχεσίς τού συνίστατο είς τό ότι έκ τοϋ «σπερματος τής γυ ναικός» θΐλει προέλθη ό Λυτρω- τής, δ οποίος θά σνντρίψη την κεφαλήν τοϋ δφεως. Ούτος δμως θέλει κεντήσει την πτέρναν αυτού (δηλ. τοϋ άπογόνου τής γυναι¬ κός) (Γένεσις, γ:15). Ή ύπόσιχε οις δέ αύτη διά τής παρόδου τοϋ χρόνον, έπανελαμ6άνετο κηί διην κρινίξετο περισσότερον διά, των Προφητών τής Παλ. Διαθήκης. Κατά τόν ωρισμένον δέ καιρόν, ότε ήλθε τό πλήριομα τοΰ χρόνον, ή ΰπόσχεσις αντη καί αί συναφεϊς πρός αυτήν προφητείαι έπραγμα- τοποιτνθησαν κατά γράιμμα. Ό Λυτρωτής ήλθεν είς την γήν μέ την ένανθρώπησιν τοΰ Τίοϋ καί Λόγου τού Θεοϋ, τοΰ Ίησοΰ Χρι στού. Ούτος, ώς δεύτερος Αδαμ, ΰχήΊκονσεν είς τόν Θεόν ιιε^χρι θα νάτου, καί προσΓψερε τόν εαυ¬ τόν τού ώς έζιλαστήιριον θυσίαν υπέρ των άιιαρτιόν τής Ανθροκτό τητος, διά την Ικανοποίησιν τής δικαιοσύνης καί άγνότητος τοΰ Θεοϋ. Διά τοΰ στανρι*οΰ τού δέ θανατον κατήργησε· την εναντίον έκαμε δυνατήν την συμφιλίωσιν τής ανθςκυίΐύτητος κατάραν καί τοΰ αμαρτωλόν άνθρώίΐου μετά τοϋ θεοϋ. Αί άρχαΐαι παραδάσεις καί αί οφητεϊαι .τερί ελεύσεως τού Λντρωτοΰ επραγματοποιήθησαν. Αί θυσίαι έκτοτε κατηργήθησαν. Οί χρησμοί έπαυσαν. Ή συμΦι·λί οσις μετά τοΰ θεοϋ τοΰ άααρτο λοϋ Ανθρώπου κατέστη είς τό έ- ' ξής δννατή. Αί πΰλαι τοΰ Ούρα- νοΰ ήνοίχθησαν διά τόν μετανο- < ροΰντα αμαρτωλόν, χάρις είς τό Λυτρωτικόν έργον τοΰ Χριβτοΰ. Δ' ΓΝΩΜΑΙ ΚΟΡΤΦΑΙΩΝ Ε- ΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΝ ΤΟΤ ΜΩΤΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΜ- ΠΑΝ ΟΙ ΰλισταΐ καΐ οί άγνχικττιικον δέν είναι είς θέσιν νά μάς δώ- σονν ικανοποιητικόν απάντησιν είς τό σοβαρώτατον έρώτημα, ποίος εδηαιοΰργησε τόν κόσμον, Ιδίως, άιφ' δτου, διά των συγχρόνων ά- νακαλνψεων των Φυσικων 'Εβη- στημών, τό τόσον προσ<φιλές είς τούτους έπιχείρημα τής ΰλης, ώς αΐωνίας καί Λφθάρτου καί κατά συνέπειαν, δημιουργοΰ τοΰ κό- σμου, εχει καταρρεύσει. Ώς έκ τούτου, άποφεύγουν τό Ακανθβ- δες δι' αύιτοΰς ζήτημα τής χο- σμογονίας καί σκοπ,οϋν. Άλλά, οί αξιοί τοϋ όνάμαιτός των έιπιστήιμονες, έξετάξοντες μέ σοβαρότηιτα τα μεγάλα προβλήμα τα τής ξωής, δέν είναι δυνατόν νά κλείουν τούς οφθαλμούς των ενώπιον τής πραγματικότηττος. Ου τε νά εχουν παρωπίιδας καί νά μυοιπάζουν. Έρεννοΰν δλα τα δέ δομένα. Άννψώνονται δέ ύπε·ρά ν(ι) των φνοικων φαινόμενον, υ¬ περάνω των όρατών, πρός τάς ίπιφοα: 3ΤΛ 3θδΊί '5γ%δν 5ϊ)χψθί αίτίας, πρός την πρώτην δημ<ουρ Ιγόν αιτίαν, δηλαδή τόν Θεόν. ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ Άπό την Συλλογή «"Ανοίξη — Θέρος 1970» τού μοντελίστα Κλάϊβ πού έττεδείχθη στό Λονδινον ε¬ σχάτως. ΣΤΗ ΜΝγΙΜΗ ΤΟΥ ΚΥΔΩΝΙΑΤΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚ ΙΔΟΥ Στόν δρόμο μου Χριβτός άνέοτη! Αύτό σέ πα- λαιότερα χρόνια ι'ικοΰετο ώς την παραμονή τής Άναλήψεως, ώς χαι οετισμός των Βυζαντινήν. Στήν σημερινή Έλλάδα, άντ* αυτού, εί! χοντται χρόνια πολλά στούς συμπο¬ λίτας τους. Ό μόνος πού έπιιιίνει στήν παράδοσι είναι ό Ραδιοφω- νικός Χταθμός μας καί ε"τσι σώζον ται τα περασμ«να. — Σ' αύτό μου τό σημεί<ομα θά άσχοληΐθώ μέ την έθνική μας μόν- σική των ημερών αυτών, τόσο τής έκκλησιαστικής μας, (ίσο καί τής λαϊκής μας. Ή έ6δομάς των Παθών, ποΰ άρχΠζει τό βράδν των Βαίων μέ τό περίλαμπρο τροπάριο «Των Πά Θ6ν τοΰ Κυρίον τάς άπαρχάς», πού, 6ι«στυχώς, σπανίως ακούεται σέ χρόνον άργό, έρχάμεθα στό τρο πώριο τής Κασσιανής, ποΰ εν τε- τραχρώνφ χάνει Λάθε 6<ζαντιν()ν δραμα! Ποΰ έκείνο κπΐ Ίίοακεία τοΰ Γ' μέ τύν αούγκριτο Ναυπλίω τη καί μέ τόν ήδύμολπον Κλάβαν. Τώρα οί ΰμνοι μας παίρνουν μελ- λοδραματικόν υφος σέ σημεΐο νά άναγκάξωμαι νά κλείω την τηλεό- ρασι! — Καί δς Ιλθουμε τώρα στήν λαϊκή μας μουσική. Κυριακή τοΰ Πάσχα. "Ολο φ<ϋς κι' άντιληάστοΰ Θεοΰ τίς αύλές, τί χαρά, τί <ττο- λές, κατά τόν ποιητή μας. Καί ένίδ δ δρθρος καί έν συνεχεία ή λειτουργία στούς Ναούς, ακούον¬ ται οί φωνές των κερχνηίδΐ'ΐν, ώ- σάν νά ήπιαμε ό καθείς μας, ά- μέοως μετά τό «Χρκττός άνρστη» στΐς 12 τα μεβάνυχτα ά™') τς)εϊς όκάόες κρασί! Πώς αλλαξαν οί καιροί! Α —Όμολογώ ότι μοΰ Κκανε έντύ- π*>σι ή Παιδική Χορωδία τής Χ.
Α.Ν., δπκος καί ή Κερκνοαϊκή καν
τάιδα υπό την διεύθυνχπ τοΰ κ.
Χαρτοφύλακος. Καί αυτή μοϋ ε-
κανε έντύπωσι έμφανίζουσα τα
νειδτα τού 1970 πού σννεργάζον-
ται μέ εαείνα τοΰ 1900. Άσπρο-
μάλλτ>δες μέ νήπια σχεβόν, μας
δίδουν τόν τόνο της χαομονής.
Άλλά ποΰ νά άκουστοΰν άϊώ την
Κερκυραική αυτή χορυ>δία κάποια
πολΰ παληά άριέττα «Καί επλε-
χαν τα τετράξανθα μαλλιά σηους
ώμους της ριγμένα» οδτε τό «Λνπή
σου κόρη τα βάσανά μόν», πού ή-
κούοντο στή Πόλη πρό 50—60 έ-
τών, αν δχι καί πρό έκατό έτών,
καί μάλιστα μέ τερτσίνες!
— Σέ έ'να έκατομιμύριο ίφί>ασ«ν
έκεΐνιθΐ πού άφτριαν τό κλεινόν α-
στν, γιά νά άκούσουν στήΛ' "παρ-
χία τό «Χρκττός Άνέστη»! Καί
Ιτσι, εμείς οί περιλειπόμενοι, μέ
τό παράιπονο στά χείλη, γι' αυτήν
την άναλγησία των συμπολιτών
μας, τούς συγχωροΰμε, έπειδή καί
στά κέντρα τής επαρχίας, θά σκορ
πισθοΰν άρκετά χοήμ.ατα.
— ΕΙδα οττήν τηλεόραση τό «Πά
σχα στό Φανάρι»· ή συγκίνησί μου
ήταν τύση, ώστε νά κνλίσονν δά-
κρτι (ττίς παρειές μόν. Καί μτ
ποίον Πατπιάρχη; Τόν Σεδασμιώ
τατον καί Παναγιώτατον Άθηνα-
γόραν τόν Α', εστο) αν ό ιδιος
δέν έφύρεσε, λόγω άδιαθεσίας τον,
τόν σάκκο τής Τιθεριάδος καί έ«ρ'
όσον παραιιένπ ιττή Βιέννη. 'Άν
ό ΊοΜΐκείιμ ό Γ' ώνομάσθ>η Μέ¬
γας, ό Άθηναγόρας πρέπει νά κ§α
τήση τόν τίτλο τοΰ Νεοιτεοκττοΰ!
Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ
Η ΑΑΜΠΡΟΦΟΡΟΣ ΗΜΕΡΛ ΤΗΣ ΕΓΕΡΙΕΟΙ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίθος
σιοπό τού εγινε ΐ.αιιπρό σάν την
ήλιο καί τα ένιδΐΛΐατά τον λενκά
σάν τό φώς».
Τό σώμα τοϋ άνασττάντος Ίη
σοΰ είναι αφθαοτο, γιατΐ ΰ.ιος
ττΐ>ν νεκρών ό Παΰλος στήν Α'
μάς ,-ΐεριγράο;ει την άνάστασι
πρός Κορινθίονς επιστολήν το·
««αλπίσει γάρ καί οί νεκροί έ-
γερθησοντται αφθαοτοι, καί ήαεϊς
άλλαγηβόμεθα· δεί γάο τό (γΘπο
τόν τούτο ένιούσασθαι άφθαρσίαν
καί τό θνητόν τουτο ίνδΰσασβαι
άθανασίιαν». Τό Ινδοξο αΰτύ σώ¬
μα τής άναστάβεως τοϋ Ίησοΰ
δέν ίχει κατώτερΐς υλικές άνάγ
κες, δέν ύποφέρει άπό την πεϊ-
να, την δίψα, την κούρασι, τήΛ'
ξτστη, τό κρύο, τόν πόνο, είναι
οχάμα &ριάμ6ου, χαράς καί εΰ-
φροσύνης.
Είναι τό σώμα τής άναστάσε-
ως Ικτός χρόνου καΐ χώρον δηλα
δή δέν εχει καμμίαν πυκνότηπα,
είναι τόσον λεπτόν, ωστε 6γηκε
Λη» τό μνημα χωρίς νά κυλίση
την πέτρα τοϋ τάφου, όπως μπη
κε σιτό ύπερωο «των θυρών κεκλει
σμένωιν» δπον ήσαν οί μαθητταί
συνηγιμενοι διά τόν φόβον των
Ίουδαίων, πρός τό 6ράδν τής
αναστώσεώς τού καί όπως εγννε
ν.αί πάλιν «μεθ' ημέρας δκτώ»
οπου «ήσαν έδω οί μαθηταί αύ-
τοΰ καί ό θωμάς».
Καί πείναι τό σιόμα τού άνα-
στάντος ρκτός χρόνον, δηλαδή ε
χει τέτοια άν,ινησία, ίόστε έν ρι-
πή όφθαλ.μοϋ διασκελίζει τάς άπο
στάσεις, άπ& τόν κήπο τοΰ μνή-
ματος βρίσκεται Αμεσος ητήν Ί
εηουσαλήμ.
Έπίσης στούς "Εμ.ααοΰς έκεί
ποί> σΐ'νετριογε μέ τοΰς δνο μα¬
θητάς τού τόν Κλέ-οπα κ(ΐί τόν
Λοτ>κά γΚ·εται αφαντος καί 6ρί-
σκεται οττήν Ίερουσαλή.μ. Κατά
την ανάληψιν τον ρΰλογόνν τού;
μαθητάς «διέστη άπ' αυτών καί
άνεφερετο είς τόν ουρανόν».
Αΰτές τίς Ιδιάτητες τοΰ Ινδό-
ξον σώματος της άναοτάσειος θ
έχη καί τό σώμα των πιστών κη
τα την άνάοτασιν τϋνν νεκρών.
Τότε «βα μετουτχηϋατίση, ό Ίη-
σοϋς Χριστός, τό σΛαα τής τα¬
πεινώσεως ημών σύμμορφον τοΰ
σώιιατος τής δόξης ατΐτοϋ» καί
«οί δίκαιοι έκλάμψοχπ ώς ό ήλιος
έν τή 6ασιλει'α τοΰ Πατρός».
Ε. ΜΒΕΡΙΑΔΗΣ
(Συνέχεια είς τό
ΖΜΤΕΙΤΑΙ Φαρυακοπο4ύς πρ<ί>€
φυζ δι' ίπικερδεοτάτπν Φαρ
μακευτικΛν εργασίαν είς *
παρχΐαν. Πληροφορίαι είς
γραφεΐα μας.
Στήν αϊθουσα Ευριπίδου 14 ή
Ενωσις Κυδωνιατίόν ετίμησε την
16ην Απριλίου γε. την μνηιμη
τοΰ Κυδοινιάτη Καλλιτέχνη Βυ-
ζανιτινογράφου ν.αί συγγραςρέα
Φώτη Κόντογλου.
Ή αΐθον»σα αυτή ήταν κ.ατά-
μεστη Λπό έκλεκτοΰς Κνδωνιάτες,
Σμτ'ρνηούς καί ΚΜνσταντινουπολί
τας καί έν γένει Μικρασιάιτας, ποΰ
θαν νά παραίττοϋν στή τιμητι¬
κήν αύτην έκδήλθΜΤΐν καιί νά μά
θουν τό 6ίο καί το έργον τοϋ ά-
ξέχαστου Φώτη Κόντογλον. 'Τ-
πηηχαν κ.α1 πολλαί αρίλοι των Μι
κρασιατων σάν τόν κ. Εύαγγελον
Φτοΐτιάβην, επ. γενικόν διενθτντήν
τής 'Εθνικής μας Βιδλιοθήκης ό
οποίος σέ κάθε ίκ.5ηλ(ι)σί μας εί¬
ναι παρών. Είναι ό (ρίλος τής Ί
αχνίας μας καί ι όν ευχαριστού¬
μεν.
Την σε.ττήν αύτην εκδήλωσιν έ
λάμπρΐ'νε διά τής παρονσίας τού
δ Μητροπολίτης Μντιλήνης κ. Ί-
άκωβος, τοΰ όποίου ή γενέτειρα ή
ΐαν τό μαρτυρικό καί εΎδοξο Ά-
ϊδαλί, τό Άϊβαλί αύτό πού πο-
λέμησε μέχρι εσχάτων κ.αΐ πού τα
παλλικάρια τίου άναχαίτκταν τόν
έχθρό!
Ό Δημοοχογράφος καί Ιοιοκτή
της τής εφημερίδος «ΚΗΡΤΞ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΎΡΝΗΣ» κ.
Ευάγγελος Δαθιώτης προλόγισε
τόν όμιλητήν τής δραδυάς, Πρό
εδρον τής 'Ενςόσειος Κιιδιονιατών,
καλλιτέχνην - Κεραμιστήν κ. ΙΙά
νόν Βαλσαμά-κην καί μάς μίλησε
μέ τόση σνγκίνηοι γιά τό Άϊ6α-
71 την άξεχαστη Πατρίδα τον
καί τάν τιμώμενο καλλιτέχνη ποΰ
μάτωσε ή καρδιά μας, δλοι είχα¬
με προσηλώσει τό δακρνσμένο
βλεμμα μας στόν όμιλητή καί ά-
φήσαμε τή σκέψι μας νά γυρίζη
έκεϊ πού μόνον χώμα ύπάοχει!
Τόν κ. Εΰάγγελον Δαι6ιοιτην δια-
οέχεται στό 6ήμα ό κ. Πάνος Βαλ
σαμάκης ό οποίος μέ ΰπεροχα λό
για ποΰ αγγιξαν την καρδιά μας
περιγράφει την ξ(οή καί τό έργον
τοΰ άξέχαστου μεγάλον Καλλιτε'-
χνη τοΰ χριοστήριι. κ.αί των γηαμ
μάτίον, «Μιά ζεστή κι' ήλιόλουστη
μερά τοΰ καλοκαιριοΰ χάθηικε παν
τοτεινά γιά μας τό Άίβαλί»!. Μι
λα γιά την νεανική ϊοή τοτ< ποΰ ήταν συνυφασμένη ιιέ τοΰ Φώτη Κόντογλον, μιλά γιά τα έ'ργα τού, γιά την λογοτεχνία τού, καί γιά κάθε αλλη λεπτομερεια τοΰ τιμ<ο μτνου, λογοτέχνης - ζωγράφος ά πεβύρ&ηκε στό "Αγιον "Ορος, κα λογέρεψε κι' έκεί άφοσκίχθηκε στόν Κύριο αφήνοντας τό ταλέν το τού νά ξεσπάση στίς Άγιογρα φίες καί καταλήγει ό κ. Βαλσα- μάκ.ης: «θά τόν θιιμόμαστε δσο κρατάει ή ξοιή μας». Χειροκροτή ματα παρατεταιμένα καί γιά τοΰς δυό τούς δμιλητάς. Καί <η»μπληρώνει την σεπτήν αιηήν έκδήίαοσιν ή νεοσμυρναία καλλιτέχνις τοΰ θεατρον κα Κάρ μέν Ρονγκέοη ή όποία μέ την γλυκειά φωνή της ζιοντανενει ά- ποσπάσματα άπ' τό Βίβλίο τοΰ Φώτη Κόντογλου «Τό Άϊδαλί ή Πατρίδα μου». Τα μάτα ατρέχουν δά-κρυα, ή καρδιά σφίγγίται στά ώραιότατα αΰτά ^όγια τοϋ σνγ- γραφέα πού δλο καί πειό πολύ τα ζίοντανεύει ή έρμηνεντοια, σΐ'νε- χίξει τό «Μοιρολόι'» τοΰ ίδίοτ', κι' δλίον ό πύνος ξρχειλα, δεν μπο- ροΰν νά ξεσ.τάσουν σέ χειροκρο- τήιιατα... γιατί ή ,.αρδιά πονά, Η° χειλάίει άπό πίκηα... τα λόγια τοΰ Φιήτη Κόντογλου ιιιλήοηνε στή ψυχή των παιδιών τοϋ ιιηοτΐ'ηι- κοΰ Άιβαλί καί ίίλίον τίον Μικρά σιατίιν. Ή καλλιτέχνις τελείιοσε τη διάβασμα κ«1 δμως δλοι εμεναν | στίς θέσεις τους οάν νά μην ή- θελαν νά τελειώση καί ή έκδήλο ση αυτή οδτε τα 'λόγια τοΰ Φώ¬ τη Κόντογλου. Τόση ήταν ή συγ κινήση δλων! ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Ενα χαροΰμενο άγγλικό φορεματάκι, δτΐιό δαμδα- κερό έμπριμέ ϋφασμα, ίδεώδες γιά ταξίδι καί κα- τάλληλο νά φορεθή μέ παντελόνι. "Ενα νέον αγγλικόν ύπερηχητικόν μηχάνημα, μπορεϊ νά 5ω 1 ση αμεση κΐιταμέτρηση τού πάχους ενός άντικειμένου, μέ μι4 Ι άπλή έπαφή τοϋ μηχανήματος επί τής μιας πλευράς τού. ΠΟΤΕΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝΤΩΝΣΤΟΙΧΕΙΡΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤ' ΑΠΟΦΑΣΙΝ Φ.ΕΦΕΤΕΙΟΥ (ΠΡΙΜ ΑΠ' ΤΟ 1922) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ V πό τού συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. Α ΡΧ Ι ΓΕΝΗ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ —232— 1.— ΛΙΙΟΚΡΙΕΣ ΣΈΧΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ ΣΚΕΡΤΣΑ "Ωσαμ' τα τώρα, ήμιλήσαμε γιά τσοί κουδοννάτοι πού ήβγαί- νίΐνε, αλ.λοι καμαρωτοί κι' άμίλη- τοι, κι' άλλοι μέ χωρατά καί γκε (Ι'εϊιλίκια (άνόητα άστεϊα), ποΰ οΰλ' αΰτά ήτανε άκακα, έστω κι' Λν όρισιιένοι ήδγαίνανε μέ σκο- ,-τό νά ματζέψουνε παράόες. Άπο κριάτικο ξέσπασμα διασκεδαστικΰ καί μετρηιμένο. Ι Ώστόσο ό ά,νθρωπος, κρνμένος Ι κάτω άπτά κουδουνατίστικα καί τή μουτσούνα, δέν ή'μποροϋσε ν-ά αή Ηεσπάβη κοροίδεύοντας όρισμέ να πράματα, -τού ήσυμβαίνανε Γϊτήν κοινωνία καί όρισμένα στήν καθημερνή ζιοή. Μέ χιορατά, 6ΐ- 6αια, καί γκεβεζιλίκια. Χαιρέκα | κα δμιο·ς αύτά κι' ά'διάντροπα, , καί πού ώστόσο ήσνχιορνιον'ντο- στε τσί μέρες έτοΰτες. Τέποιο κο ροίδετττικό ξέ·σπασμα ήστΛΤ,βίζανε . νά τό κάνοννε άλ«νιάρηδοι τοΰ - ράγκον (κάτο> τάξης)
Περί προσκλήσεως των μ>
τής Άνωνύμου Έταιρβίας α-
τομ^ίων Μαρμάρου Διονύσου -
Πεντέλης, είς τακτι·κήν Γϊ;;-
κήν — υνέλευαιν. ,
Α. Ε. ΛΑΤΟΜΕΙΩΝ ,
ΜΑΡΜΑΡΟΥ ι
ΔΐΟΝΪΙΣΟΥ - ΠΕΝΤΕΛΐΙΣ
Κατόπιν τή; άπδ 10ης Άτ:ρ:
λίου 1970 αποφάσεως τοΰ Δ·.ο:
κητικοϋ Συ;ιβουλίου τής Έ;αι-
ρείας ήιμών, καιλοΰμεν συμφώ¬
νως τώ &ρθρω 19 τοΰ Κατοπτα
τικοΰ, είς τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν τού; κ. κ. μετόνους
διά την 25ην Ίουνίου 1970, ή
μέραν Πέμηιτην καί ώραν 12ην
μ,εσημβρινήν είς τα έν Αθήναις
καί επί τής δδοΰ Πχτησίων ά-
ριθμ. 14 γραφεΐα τής 'Εταϋεί
άς πρός συζήτησιν καί λήψιν
άποφάσεων ΙπΙ των κάιτωθι 6ε
μάτων Ημερησίας Διατάξεως:
1) 'Γποβολή πρός εγκο'σ.ν
Ίσολογΐ3μ.οΰ χρήσεως 1) 1 —
31.12.1969 μετά των έιπ' αύν/3
Έκθέσεων τοΰ Διοικητικοΰ Σ',μ
βουλίου χαί των 'Ελεγκτών.
2) 'Λπαιλλαγή τοΰ Διοικτ.:·.-
κοΰ Συιμ,βοιϊλίου καί των 'Ελεγ
κτών 4πό πάσης ευθυνής ΐ:ά
την χρήσιν 1969.
3) Λήψις αποφάσεως ποό;
διάθεσιν κερδών.
4) 'Εκλογή 'Ελεγκτών 1:ί
την χρήσιν 1970 καί κχθορ.-
σμός άιμοιβής αυτών.
5) "Εγκρισις άποδογών κα¬
ταβληθεισών είς μέλη τοΰ Διοι-
κττικοϋ ΣυΐΑβουλίου.
6) "Εγκρισις άποφά.σεων Αι
οικητικοΰ Συμβουλίου ληφθει-
σών κατά την υπόλοιπον πεοίο
δόν.
7) 'Εκλογή νέου Διοικητι-
κοΰ Συμ,βουλίου.
Οί έπιθυμοΰντε; νά λάβωσι
'ΐέρο; εί; την τακτικήν ταύτ^
Γενικήν Συνέλευσιν, ?νονε; 5:
καίωμα ψήφου κατά τό αο^οον
17 τοΰ Κατατ:ατικοΰ όφείλ'.υ-
σι νά καταθέσωσι τα; ιιετογχ;
των κατά τό ίρβρν/ 18 τοΰ Κα
ταστα.τ'.κοΰ παρά τώ Τα^είιο
τής Έταιρείας ή τώ Ταμίίω
Παρακαταθήκην καί Δανείων
ή παρ' έν Ελλάδι Άνωνύμω
Τρα-εζική Έταιρεία επί απο¬
δείξει κατατεθειμένη είς τα γρα-
φεία τής 'Εταιρείας πέντε (5)
τουλάχιστον ήμέρα; πρό -.-ής
διά την Συνέλευσιν δρισθείση;
ημέρας.
Έν Αθήναι; τή 28) 4) 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Πρόσκλησις
Περί Προσκλήσεως των
χων τής Άν. Έτ. (Α.ΒΙ.Σ.)
Άγροτυκή Βιομ,ηγανία Σαν-
τορίνης» Α. Ε. είς Τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν.
Οί κ. κ. Μέταγοι τής έν Α¬
θήναις έδρευούισης Α. Ε. «Ά-
γροτική Βιομηχανίχ Σαντ3?ί-
νης» (Α.ΒΙ.Σ) καλοΰνται ότυμ
φώνως τώ Νομώ καί τώ Κατ.α
στατικώ είς Τακτικήν Γενι/.ίν
Συνέλευσιν την 29ην Ίουνίου
1970 ημέραν τής εβδομάδος
Δευτέραν καί ώραν 2 μ. μ. είς
τα έν Αθήναις καί επί τής δ
δοΰ Διπλάρη 6 γραφεΐα τή;
Έταιρίας Γνα λάβωσιν άπ^^ίι-
σεις επί των κάτωθι.
Θέματα Ημερησίας Διώ¬
ξεως.
1. Ύπιδολΐ] καί "Εγκρ.σ.ς
Ίσολογισμ,οΰ μ,ετά τοΰ λ) σμ:ΰ
«Άποτελεσμάτων» τής γρη-ε-
ως 1969 ώς καί των Ιπ' αύ-ών
έκθέσεων τοΰ Διοικτ,τικοΰ Χ ο, ι
βουλίου καί των 'Ελεγκτώ/.
2. Απαλλαγή τοΰ Δ-.οικ. Σοί
βουιλίου καί των Έλεγκτών ά¬
πό πάσης ευθυνής άπο^τ,μκίοε
ως διά την χρήσιν 1969.
3. 'Εκλογή Έλεγκτών. τακτ:
κί>ν κι* άναπληρωιΐχατικών. κ7.1
καθορισμός τής άμοιβήί ασι¬
τών οιά την χρή'σιν 1970.
4. 'Εκλογή αϊλών τ;ΰ Διο: >..
Συμβουλίου διά μίαν όΊετία/.
Οί έπιθυ'ΐοΰντε; έκ των κ ν.,
ιιετόχων νά τ^μμετάσγωσ: τζ;
Γεν. Συνελεύσεως δέον δπω;
καταθέσονσι τα; μετογά; την
εί; τό Τ^αεΐον ττίς Έταιρ::'?.;
ή είς τό Ταμείον Παρακατα,Οτ,-
κών καί Δανείων ή παρ' οϊχίη
ποτ: των έν Έλλάοι άνενντορι-
-μ,ένων Τραπεζών, τα; δέ %τ.ζ-
δείξεις καιταθέσεως των μϊ.>
χών των ώς χχΐ τα τοχόν πλη-
ρεξούσια άντιπροσωπε'όσ ε <■) ; των «είς τα Γρχφΐΐα τής Έ:/.ι ρείχς πέντε (5) τούλάγιστ'.; πλήρει; ήμέρα; πρό τή; έρισθ:ί σης διά την τον:δρίασιν τής Συ νε/λεύσεως. Έν Αθήναις τή 20) 1) 1970 Τό Διοικηιτικό·/ Συμβουλήν. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγβς 2—Αθήναι τηλ. 634.Θ57 9—1 καθημερινώς καί 0—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ σή Σ τσή Σμύρνης, ό'χι μίινε στσοί <γτι·) χομαχαλάδες τος, παρά καί στσοί καθιιοσοτρέπει μαχαλούδες. Τό «χι- οΰμορ» τίος ήτανε εξνοτνο, ώ<ττό (το δέν ήλειπε καί ή σάχλα ποΐι κ.αιμμιά ο;ορά ήκαΓαντοΰσε στήν ά ηδία. 1. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ Ο ΠΑΠΑ — ΡΟΤΧ Κουδουνάτος, ντυμενος μέ ό6οκ ΐκ.ο Αντερί (1), ζχονάρι στή μέ- ση, φέσι μέ στενό σαρίκι. Καί μοντσούνα μέ μεγάλη κα'μπονρο) τή μΰιτη, άπόπον ΐ)κρεμοΰ'ντανε μ' ενα μικρό σπάγο ?να μεγάλο κρο μνδι. Στήν πλατή τον ή(5αστονσ' εν α&ριο τσονδάλι, ήπορπατοϋσ*1 σά μισοσκτ'φτός κ' ήφώναζε «πέλ για ρονι - οΰχ, πέλγια παπον ■ ούτς». "Οπως ήο,ιονάζανε οί Ό- ίιραίοι «παγιατ^ήδες» ποΰ ήγυρί- ξανε «τσοί ρρ>μνιομαχηλάδες τσή
| Σμύρνης γιά ν' άγοράσουνε άπτά
' Λ.τίτια τα παγιά 'φτα πράματα
καί νά τα (ΐάλοννΕ στό τσοι»6άλι
τίος.
2. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ ΠΟΤ ΘΕΛΕΙ
ΝΛ ΚΛΕΨ' ΕΝΑ ΠΑΙΛΙ
"Ητανε παοέα, το·είς κοτ'δον-
νάτοι. Ό ενας ή·/αν' τα παιοί, ό
ά?.λος τόν Όβραίο πού γιί'ρετιρ νά
τό κλέψη, κι' δ τοίτος, τή μαμά
τοΰ παιδίοΰ. Κι' ό καθένας, με·
ταιριαστά σκερτσα, ήπαιξε τό θεα
τρινίστικο ρόλο τού, πορπατηστά
μέσ' <ττό σοκάκι. • 'Ο'μπροστά, λοιπόν, ήπάαιντ Λ κουδοΐ'νάτος «τό παιδία ντιιιένος παιδίστικα. Κο'ντό παν'τελονάκι καί κο'ντές κάρτας. Σακάκι και κολαρίνα (κολάρο γνριΛτό μεγά¬ λο) κολλάτη, παιδίστικια τσή· τό τες έποχής. Καί <τιόγκο ό'μπρός από φαρδιά κορδίλλα στή θέση ττσή γκρ.ρίκιν'τ(ίς. Σκουφί καί μου τσοννα. Κ' ήίιαστοϋσε τσέοκι με γάλο Ην.λρνιο, τό ,-ταιχνίδι τον. Αντός ήκαν' ενα ■ δνό βιτινιατσ κ' ήκο'ντοστεκοΰ'νταντ, ήχττντοϋσε τα ποδάρια τον στσί πλνΟΜες τοΰ δοό μου ■/.' ήφώναζε κλαψουριστά « ια μά, μαμά». Άποπίσο ήρρχού'ντανε ό κον- δουνάτος «ό Όβρκΐίος», μέ 6οά- κες, δπος ήφοροίηανε οί φτωχοί Όβραϊοι τσή Σμύρνης. Φέσι μέ σαρικάκι τρογΰρι», καί μοΐ'τσού- να ποΰ 'χε κα'μπονριοτή μι'ΐτη καί μοϋσι άπό τρίχις. Στήν πλα¬ τή <ρορτο)ΐιένος ενα κοτρίνι. Κ' ήβαστοΰσε, στό 'να χέρι ενα γλυ φΐτσοΰρι (2) κόκκινο μ€γάλο, ποΰ μ' αύτό τάχατες θά ν' ήξελόγια- ϊε τό πα'δί νά πάη αύτό κο'ντά το'. Καί στ' άλλο χέρι, ενα τσον Λάλι, ποΰ μέσ' αυτού θά ν' ήδαζε τάχατρς τό παιδί, αμα θά τό '.τια νέ στά χέρια. Τό κοφίνι τό 'χε στή πλατή, πώς τάχατις θά ν' ή- 6αζε μέαα τσονδαγιααμένο τό παι δι γιά νά τύ κλέψη. Τ' ακολου¬ θούσα τό παιδί αέ σταθερό 6ήιμα, κ' ήγύρι^ε κ' ήδλεπε πονηρά ξερ- 6ά - δεξιά, τάχαιις νά μή τονε πάροννε μνριοδιά γι' αΐ·τό ποΰ ή σκόπενε νά κάνη. Άποπίσ' άπτόν Όβραίο ήνταν' ό κουδοι»νάτο; «ή μαμά», ντυμε¬ νος γΐ'ναικίστικα. Μακριά φοΰστα μέ όργιά. Όπίσο) τονονέ κι' ό' μπρός στήθΐΛ φουοκωαά. Μπονά τρογύρ' άπτό λαιαο, καπέλ.λο με¬ γάλο μέ ορτερά και μοντσούνα. Στό ξερδί χίρι ήδαστοΰσ' ενα ασπρο αοΓ>ρακάκι για τό παιδί τση
πού ήτρόιμαξε. Καί στό δε£ί, μιά
μεγάλη σόπα, πού μ' αύτη ήχτυ-
ποΰσε, κάθε τόσο, τόν Όβραϊο
στό κοφίνι τον γιά ν' τονε διώ-
ξη, κ' ήξεφώνιξιε «τό παιδί. μου
θά μοΰ τό πάρη», ενώ έικεϊνος ή-
μισογύριζε καί τσή Ό^ώναζε «Μά
τό Φεό, δέ τα πάρο> τό παιδί θον,
γλτΗριτσούο τα τοΓ' δώθιο». Κι'
οί τρείς τος ή.-τροχιυροίισανε μέσ'
στά <τοκάκι, άνάμεσα σιτό ν κό- σμο κ' ήκάνανΓ οΰλο τό "διο. 3. Ο ΟΒΡΑΙΟΣ Ο ΦΟΒΗΤ2Ι ΑΡΗΣ Κονδουνάτος μρ δοάκεί. Φέσι μέ σαρικάκι καί μοντσοΰνα μέ με γάλη κα'μπονριοτή μύτη. Άποπίο' Λπτή 6ράκα τον ήκρεμού'ντανε μ' ίνα μικρό σπάγο μιά τράκα - τρούχα (βαρελότο). Αύτη 'τανε ι|>εντικια, μά γιά νά φανή τάχα-
τις πώς κρεπαίρ'Λ-ι, είχε 6 Ιδι¬
ος στή ςροΰχτα το>> «τρύκ - τράκ»
(ποΰ 'λέαμε στή Σμύρνη, κάτι
σά φακές καφεδιές) πού τα 'ριχνρ
μέ τρόπο ό'μπροστά τον καί τα
'π&τοΰ<χ' άλαφριά, κι' αύτά ήπε- τιού'ντοστε μέ φλόγα καί κρότο σΰλοε-να. Καί τότες ήσκυ6' άπί- σο> τού νά δή την κρειιασμένη
τράκα - τρούκα, ·τά νά 'χε τάχα-
τις κρείτάρη. Κ' "κανε πώς φοβά-
ται κ' ήτρεχε μέ μεγάλες κανιίς.
Μά είχε καί παοέ'α, Ρνανε Λλ-
λονε κονδοννάτο, πού ή6αστοΰσ'
ενα έπιδέξιο στό χέρι. Καί αόλις
δ «Ό6ραϊος/> ητρεχε, αιτός ή<ρώ- ναϊε στόν κόσμο: «Στοϋ Όβραίοι» μας τή 6οάκα ήκρειιΛσανρ μιά τράκα, κι' άπό την πολλή τρομάρα... τρέχω, νά. τονέ ποολά'βιο». Κ' ήτρεχι' άποπίίκο τον. "Αμα τονε 'πράφταινε κ' ήπάαινε κοντά τον, τότρς ό «'Εβραϊος» η ριχνε πάλι λίγη «τηΰκ - τράκ». τα ρ νιά νά κάνη τό Ιδ*ο σκέρτσο κ' ίίτρεχρ. Κι' δλλος πά¬ λι τονε ν.νντΐγοϋσ'. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Χπιεί<ι>!ΐα 1.
1. Άντρίκια ρύ'μπα ιιονοκύιαι-
τη ώσαα' τσοί άστραγάλοι, Λπό
χο'ντρό ροΰχο, τρορεσιά κα&ημρρ-
νή, ποΰ ήηΌρούσ'ΐνε δρισαε'νοι
ψτ(»χοί Όβοαΐοι, (ρανατικοί, .τού
ήκαθού'ντοστρ στά χανάκια τηΰ
Καοατασιοϋ.
2. Μακ.ρΰ καί ψιλό Ηυλαράκι,
μάκρος εΐκοσι πο·'»ν'τοι (πόντοι),
πού στήν άκριά τον είχε κολλτι-
μένη μιά καραμέλα κόχκινη. Γιά
τα παιδία νά τηνέ γλνφουνρ.
Γύριυ Από τό θέμα τοΰ άπορρή
τού τόν στοιχείον .τού σνγκροτοΰν
την είσοδηματικήν δυναμικότη/τα
άτάμων καί έπιχειρήσεων, περι-
στρέφεται, διευκοινίζουσα έξονυ-
χιστικός τάς διαφόρους πλευράς
τον, πρόσφατος λίαν ένδιαφέρονσα
απόφασις τοϋ Φορολογικόν Έ«ρε
τείου Αθηνών. ΈΕετάζει την έ-
ϊονσίαν τής φορολογικής Αρχής
οικονομικόν μυστικόν των άτό-
μων καί των έπιχειρήβεων, άλλά
νά εΐσδΰη εί; την σφαίραν των
καί τούς φραγμοϋς πρό των ο¬
ποίων ό νομοθέτη·; τής επιβάλλει
νά σταματά.
Είς την Απόφασιν ΰπενθτ·μίζε-
ται, έν πρώτοις, τό αρθρον 50
τοΰ ΝΑ 3323)1955 «περί φορολο
γίας τοΰ εΐσοδήματος», τό οποίον
άναφΐρεται είς την έξελεγκτικήν
εξουσίαν τοϋ ΟΙκονομικοϋ 'Εφό-
ρου καί τοϋ παρέχει τό δικαίομα
άφ' ενός μέν νά ελέγχη την άκ.ρί
βειαν των έπιδιδομένων δηλώσεων
φόρον εΐσοδήματος, άφ' ετέρου
δέ νά έξακριδώνη τούς νποχρέονς
πού παρέλειψαν νά ϋποβάλονν δή
λωσιν. Ό ΟΙκονομικός "Εφορος
δικαχοΰται, βάσει τοΰ αρθρον αύ
τού, νά ζητή άπό τάς δημοσίας
ϊ| δημοτικάς καί κοινοτικάς Αρχάς,
τα ΝΠΔΔ κλπ. οίασδήποτε πλη¬
ροφορίας κ.ρίνει άναγκαίας πρός
επιτέλεσιν τοΰ έ'ργου τού. Τα ϊ-
δια δέ ίσχνουν καί προκειμένου
περί τής φορολογίας τοΰ είσοδή
ματος των νομικων προσώπονν.
'Τπενθνμίζει έπίοης ή Απόφα¬
σις ότι τό αρθρον 69 τοΰ αΰτοΰ
νομσθ. διατάγματος, διά τού ο¬
ποίον έθεσπίσθη τό απόρρητον
τόν φορολογικόν στοιχείον, δρί-
ζει ρητός ότι αί φορολογικαί δή
λώσεις. τα φορολογικά στοιχεϊα
καί οί έκθέσεις, καθώς κ.αί τα φνλ
λα έλεγχον είναι άπόρρητα, ή δέ
γνωστοποίησΐς το>ν άπαγορενρ-
ται είς κάιθε άλλον έκτός τοϋ φο
ρολογομενου, τόν οποίον άφοροϋν.
Μνημονϊύεται Λκόμη τό δ,ρθρον
■16 τοϋ νόμου 1811)1951 «περί κώ
δικος καταστάσεως των δημοσίων
ΰπαλλήλων», τό οποίον καθιέοωσε
τό «ΰπηρεσιακόν απόρρητον». Ή
σχετική διάταξις, όρίζει, ότι κά¬
θε δηαάσιος ίιπάλληλος οφείλη
πρός τό συμφέρον τοΰ κράτους ή
καί τρίτον τινός νά τηρή Απόλυ¬
τον έχεμύθειαν επί των γεγονό-
τιον ή πληροφοριών πού περιέ.ρχον
ται είς γνώσιν τού κατά την ά
σκησιν των καθηκόντων τού.
Τό εν λόγω «νπηρεστακ.ύν Α¬
πόρρητον» δμιος — παρατηρεί α¬
κολούθως ή Απόφασις τοΰ 'Εφε-
τείου — ϋποχωρεΐ ενώπιον τού
παρεχομένου άπό τόν φορολογικόν
νόμον δικαιώματος άνακοινώσϊως
είς την φορολογικήν αρχήν. Ό οί
κονομικός ε'φορος δύναται, ένεο-
γών έλεγχον των μή δηλωσάντων
ή άνακριβός δηλοιοάντον φορολο
γοι^μένον, νά ζητή δχι μόνον ά,τό
τούς Ιδίοι>ς καί τούς οΙονσδήΛο-
τε τρίτους, άλλά καί άπό τάς 8η-
αοσίας αρχάς, τα ΝΠΔΛ καί τού;
όργανισμούς, την Ινακοίνοσιν πλη
ροφοριών καί στοτιχείων ηον χαχί-
χο'ν. Αί έν λόγω αρχαί, οί όη-
γανισιιοί κλπ. δέν ουνανται ν' Αν
τιτάξουν την ίνστασιν τοΰ ύπηρρ
σιοτκοϋ άπορρήτου. Διότι τό οικαί
οιια τής άνακοινώσηος πού άσκεί,
γενικοϋ ί'.τηρεστακοΰ Απορρήτον.
κατά τα άνωτίριο, έν. τοϋ νόμοΐ',
ή φορολογυκή άοχή κατισχϋει τοίί
Άλλά καί τό δικαάομα τουτο
τής φορολογικής Αρχής — Αναφί
ρετα» έν βννεχεία είς την Απόφα
σνν —υποχιορεΐ πρό τού εί&ικοΓ'
άπορρήτου, μέ τόν οποίον πίρι-
βάλλονται, βάσει είδικων διατάΗρ
<ον, ωρισμένα ?γγραφα. Είς την περίπτωσιν αυτήν αί τηροϋσαι τα εγγραφα υπηρεσίαι νομίμως άντι- τάβσονν είς τόν ϊητοϋντα την Α νακοίνωσιν Οίκ. "Εφορον την εν στάσιν τού άπορρήτον. Τοτοντον εΐδικόν Απόρρητον έιθεσ.-άστ}η (α- φνης άπό τό διάταγμα περί ό?- γανιόοεως τής 'Εθνικής Σ-τατιστι κης 'Τπηρεσίας (ΝΔ 3627)1956). ΌρίΙςεται σχετικόνς 8τι τό περΐϊ- χόμενον των έρΜτηματολογίοιν καί των καταστάσειον τής έν λό¬ γω "Γπηοεσίας θεωρεϊται έμπιστευ τικόν καί έν ούδειιιά περιπτώσει χρησιμοποιεΐται υπό κρατικής άρ χής διά τόν ϊλεγχον τοϋ φόρον Γίσοδήματος ή άλλον φόρον, διά την την επιβολήν φόρον ή δι' οί ινβη.τοτε πράξιν ενώπιον διχ«ττη ρίου κ?Λ. 'Επομένος τό έν λόγοι ειδικόν Απόρρητον κατισχΰει τού παρεχομένου άπό τούς φορολογι- κονς νόμονς δικαιώματος άνακοινίό σετος είς την φορολΛγικήν Αρχήν. "Εάν δμος — .-τροστίιθεται ■— παρά ταυτα, γίνη ανακοίνωσις {<■ πό τής νποχρέον είς την τήοη- <τιν τοΰ άπορρήτου άρχής πρός τήιν φορολογικήν, τότε τα Αναχοι νονθε'ντα, ώς άντικανονικώς χαί είτε κατά την έκδοσιν τής πρά- ^εως υπό τοΰ Οίκ. 'Εφόοου πρός προσδιορισαόν τής φορολογικής ί λης τοΰ ύποχρρον, είτε ώς άποδπ κτικά μέσα ενώπιον τόν φορολο¬ γικόν δικαστήριον πρός νποστήοι ξιν τι·χόν έκδοθείσης πράξεως, ί| πρός Λ.τόκροΐ'σιν ϊσχινιισμΛν τοΰ φορολογουμε'νον. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ ΔΕΗΣΙΣ ΠΑ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΣΠΕΡΛΝΤΣΑ Την Γΐΐεγάλ.η ΙΙαρασκενή εγινε ή καθιερομένη δέησις ν.-τέρ πνα παύσεως τής ψνχής τοΰ Αλησμο¬ νήτου Σμυρναίου Ποιητοΰ καί λο γοτέχνη Στέλιου Σπεράντσα είς ήν παρέστη δ Πρόεδρος τής Ε¬ νώσεως 'Ελλήνον Λογοτεχνών κ. Απόλλων Λεονταρίτης, δστις κ.αί καθιέροχσε την δέησιν ταύτην, ή Αφοσιωμένη σύξυγος τοΰ έκλιπόν- τος καί πολλά έκλεκτά μέλη τής 'Ενο')σεος ταύτης . ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΑΚΟΥΤΤΙ ΚΑ~ ΒΑΡΥΚΟ' Ι ΆΣ Πωλοϋντοι είς τιμΑν έκτά»οο- ςικαιρΐας Τηλέφωνον 233 847 Κύριον Χτέλιον Λ Κτα οταν. ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά- φος μ,ό'/ογ δι* απογευματινάς ώρας. Πληροφορίαι είς τα γραφβΐα μας, Νίκης 25, τηλ. 229.708. ΓΣιη-έχεια ίκ της 1ης σελίδος) Ασχολ.ηιθο αέ τή ιιρλριτη ,τοΰ Δι- ϊικιρίκη, κάιτι ποίι κάνοι σηοιρρα αέ Ιδιαίτρρη εΰχιιρίστηση). Τό (Ίιολίο (σελίβες 142) τό ,τρολογί'ςει ό Λουή Ρονσσέλ, ό γνοΜττος σ' έαά; τούς λ.ογοτέχνρς τής γενεάς τοΰ 193(1, ό τόσο ά- Λρός καί ενγεν.κός έλληνιστής, τε λετηαϊη ε-τί,τιιιο- καθτγητής τής Αρχαίας καί τής νεοελλ.ηνικής στή Φιλολογική Σχολή τοϋ νοτιογαλλι κου πανεπιστημίου τοϋ Μονπελλιέ. "Αν θι·μ,μοΰααι καλά.. έξρδ.δε γΰ η(» Από τό 1935 είδικό προιοδι- κό, άφΐερωμένο στά φανερώματα τής νροελ.ληΛΐκής γραμματείας, σέ γαλλική γλοκτσα. Τό «προοίμιο» τοϋ Ρουσσέλ εΙντ« γραμμένο γαλ λικά κοί μεταφρασμένο στά έλλη νικά. Γράφει ό Ρουσσέλ άνάμε- σα βέ αλλα: «Έν πάση περιπτώ¬ σει δλνο τό 6ι6λίο τοϋ... Αποτελΐϊ γερό παράδειγμα: είναι γραμμέ¬ νο... στή γλώσσα πού ό συγγρα- φεας προορίζει νά σηκώση τό 6α ρύ φορτίο τής ίπιστημονικής πε ζογραφίας. Ή γλίόσσα πού μετα χειρΐί^εται ό κ. Διζικιρθκης είναι στριοΐτή καί εύχάριστη σ,τήν ά- κοη, άπαλλαγμένη Από Ακρότητες, καί ταντόχρονα ίκανή νά Αποδώση ξεκάθαρα μόνο αέ τα δικά της μέσα, κάθε σκέψη, κάιθε νόημα, έ'ατο) καί τό πιό δυσκαλοέκφραστο· δέν προστρέ,χει στό βαρύ πυροβο- λικό τής καθαρεύονσας ή στά τε χνάσματα τής ακαιρτις περίφιρτ/- σης, τής παρασιώπησης, καί, γενι κά, τής ΰπεκφυγής ή αλ.λ.ιον πα- ρακαμπτικών τρόπιον τής κάθε έν δεχομε'νης δΐΊσκολίας, τρόπων ίτ»ΰ προδιαθέτουν μέ δυσιμένεια τόν Α ναγνώστη. Τό περιδάητο «ζήιτη- μα» είναι γιά την Έλλάδα μελα νό σημεΐο καί ντροπή. Τό σημεΐο αϋτό πήρρ τόβο πολύ τή μορτρή μιάς βαθιά ριζο4ΐενης κακής Ε¬ ξής, ώβτε φθάνει νά ϊχη έμφανι- στή στήν έλληνική γλωσ<ηκή κονΐ στρα ?νας θαρραλίος ανθρω.τος (πού φλέγεται Από τόν πάθο ν' άοπάξη τό ντστέρι καί νά ςεροι- ^όσ,η επί τε'λους αίτό τό φριχτό καοκίνωμα), ντά νά ε"χη ήδη νί- ν-ει (ΐξιος τής τατρίδας τον...». Τύ «καρκίνομα», .πού γι' αύτό χά νει λόγο ό Ροιχτοίλ, είναι ή γλοβ σική Λναρχία.. τό γλοσσικο χά- ος πού δυστι«χώς καί σήμερα ά- κόμα, αέ την έπαναφορά τής χ«- θαοεύσνσπς στά Γνχολεϊα, έξί»ν.ολο<| θεΐ νά δέονη τόν πολιτισμο μπ? (χθές άκόιια διάΒασα σέ ?γχριτο καθηιαερινό άθηναϊκό φύλλο του¬ το· τό άνεκδιήγητο: «... Στητλή- φβη καθ" Β ν χρόνον παρελάμ6ονε τα σχετικά μέ την εθνικήν ΛατΛ-πν των ΗΠΑ εγγραφα έξ Ατομον εί; τό οποίον είχε δώσει 300 δολ.». Μγ ταφορά άΐιοιθρήνητη τοΰ νεοϊλλη- νικοΰ άπό στήν καθαρεύουβη, γιά νά άντικατασταθτι τό παρά. "Η θά ίπρεπε νά γράψη π α ρ ό άτό,μου (καθαρεύουσα) ή Από κά λοιο ατο,μο, Ιστοι κα! σέ καθα- ρεικ>υισιάνικο κείμρνο. Ή χρήση
τοΰ έξ αμως είναι τερατονργημ«·
Μή μόν εΐπήτε υστερα 8τι ή βι-
γλτοσσία δέν Ιχει Αλλοιώσει τό
γλοκτβικό (ΐϊ<τθημα τοϋ Νεοέλλη- να!). (Σννεχίζεται) 'Ενοικιάζϊται κατάστημα γωνιαϊ- όν έοτί τής δβοθ Καραγεώργη ιΚ Σϊθδίας 8 καί στοΛς έξ Ϊ2 τετο. μέτρον. Πληροφορίαι παρβ τη Ιβιο κτ—ρί» Μαρ(—ια Ηλιάδου, **Λ; Άλιξ. Σοι'ησου 24 Κολωνάκι. Ό ραι 5—7 μ,μ.