195595
Αριθμός τεύχους
2047
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
10/5/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙΝΤΒΒΝΑΤΐσΝΑΙ.Ε
ΐΡΙ^Γΐο41φΐ
4ΒβΝ«ί ΟΊθΙΠθΙΙίΙ
[ΚίΙΟΔΙΚΟΥ ΤΤΠΟΤ
ΑΜΕ3ΑΡΤΗΤΟ1: ΕΒΔΟΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ♦ΙΛθηθΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜφΕΡΟΝΤΟΝ
1970 - -
^ 2047
ΧΑρ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
25 _ .
_ Τηλέφ, 229,708
Κστά την συμπλήρωσιν ημίσεως αιώνος
ΤΟ1872 ΕΤ8Σ ΤΟΗίΐΣΜΟρΝ ΒΑΤΡΙΑΟϋ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Φώτη Ούλκέρ
φΟ.Ε Κε Σιντη'δη,
Αέν ναμίζ*·> ότι λθιμίζω γλίαν.ιι
Ης Αθήνας ΰπενθι·ΐίίζϋ»ν ότι, Γ-
Τ5ς διετίας σν·ι [ληροΰτΐ(< ήιι·- ^ις ανΐ'ΐν ά~ό τής ε'γκαταλε! ,>ε-
(ι); των Αλησμόνητον Πατρί¬
δος μ«ς. Τό γεγονός τουτο καί
ιά .τροαιτέαω λεχ()ησάμεν<ι ασφα¬ λώς βά Ιχουν ύπ' δψιν δλοι οί ,-τντηιηιτικοί μας ««θροιποι. Κάί ποίος (Μΐΐ'ΐς ε"πρε.-τε νά κάιιη την αρχήν διά νά δοθή τό εναυσμα. Τό Ετος 1972 θά είναι ετος τι7,ν Άληβϊΐονήτ(,Λ· Πατρίδων μα; •/αί τουτο βηιιαίν?ι εργασίαν, πολ /ήν ίόν ιίνίοιν. δι" όλον; εκείνον·; οί 6.10ΪΛΙ είτε ώς άτοαα μεμονιοα.· να ίίτρ ως Ένώσεις καί Σύλλο- νοι, έ.τωιμίσθησαν τό πατοιοντ,ιΐΊΐν έργον τής διατηρήίτρρις τής μνή ιιη; οί" ποικίλων ιιίίτον καί τηό •κον των Πατοίδον αυτών. ·γ ρ[νοι πολί' ενωρίς διά να (Ίρν'ση μία .τροεργαοτ'α .πρός τόν σ·'ο- τόν αυτόν. θά -τρέπη κάποιος Σΰλλογος η>οους ν' Αναλάβη την πρώτην
νά συγκαλέση μίαν Γε
ργ
νιχήν Συνέλευσιν όλ.ων των ένδια
φΕροαίνιον θρακίΊν, Κονσταντι
Μ*κτολιτΛν, Ποντίοιν, Μι*/.ρασι«
των, Σιπ'θναίοιν λ.π. ή όποία
Γενική Συνέλευσις ν αναλάβη
την πρωτοβουλίαν νά χειριτθή τό
(Ί ά ό
χρή
κατά τόν καλύτερον δυνα
τόν τρόπον.
θά ιιοί έϊβτραπή, χορ'ις τουτο
νά θίξη ουδένα, ν ά {«ποδΚδιο διά
τό τοιούτον ξεκίνηιια την «ΕΘΝΙ
ΚΗΝ ΜΝΗΜΟΣΓΝΗΝ».
θε'λο) νά έλπί£<ο ίίτι σύμπας ό Πρασφκγικός Κοσιιος ανευ ίδιαι- τέροιν ν.αταλντικο>ν φιλοδο£ιών
πρίοτοικαιθεδρίας, ηνωΜένος, μέ
σΰιιβτΛ'αιαν καί μέ αγάπην πρός
τα μέγα Ιργον, τό οποίον θά έπι-
τελέΊση, διότι ή προσπαθεία αυτή
έν δ·υνάιμει περικλείη τοΰς απόρους
■τολλών ιστορικήν άφετηριών, διά
τάς οποίας πιστεύο) άκραδάντοιςδτι
αί στήλαι τοΰ άγαπητοΰ «ΓΐΡΟΣ
ΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» δεν θά
έιπαρκοΰν είς τους ποοσεχεϊς μή¬
νας, βά θελήση να δείζη τόπον
τήτν αγάπην τον πρός τας Πα-
του δβον καί τόν 6·υναμι-
αμόν τού καί, άναμένων την πρώ
την ώς ανωτέρω -ιπηνίχθην ένέο
γειαν τής «ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟ
2ΤΝΗΣ» παρακααΰ όπο>ς δεχθή
τρ την έκφρασιν τού άπειρον σε-
βασαοϋ ναί τής αγαιτης μόν.
ΦΩΤΗΣ ΟΤΛΚΕΡ
Αθήναι Μάιος 1970
Β'
Κ 6ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ
ΕΠΕΤΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΞΟΑΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΑΟΓΠΟΥ
ΩΜΙΛΗΣΕ Ο κ. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΚΛΑΤΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Ή 'Ε-
πέτειο; τής 'ΕΗόδου τού Μεσολογ
γίον, επανηγν-ςησθη -ίς τό Κρατι¬
κόν θέατρον υπό τής Ενώσεως
Ρονμ.ελ,ιωτών Βορειον "Ελλάδος,
ιιέ Γ,-ώτημον πρύγηαμμα πού έξέ-
ΪΚ'Μϊρ ό ΙΙρόεδρος ιύτής καβηίγη-
τής τοΰ Πανεπιστημίου κ. Ενθν-
ιιιο; Παπαγεωργίου1. Σναμετέοχε
το Λύκειον των ιίλληνίδον μέ
άοάδας χορευτών νέων καί νεανί
διον, ή ΠαιΛαγωγι·'.ή Άκαδημία
ιιέ την μικτήν χορπ>δίαν της καί
οί χα).λ.ιιτέχναι τοΰ θεατρον, πού
άίΐήγγειλαν ποιήμαια. Τόν πανηγυ
(«χον τής ημέρας ίξρφώνησε ό Έ
πύτιμ.0; Δήμαοχος Μεσολονγίου
κια Έπίτιμος 1Ιρο°δρος τής "Ε¬
νώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών κ.
Χοήστος Γ. ΕύαγγΓλάτος.
Ό χ. Εύαγγελ.άτος ωμίλησε μέ
.ιαλμόν καί διεικόττετο τυχνά υπό
χπρο/ηοτημάτίον. Έν άρχή άνε-
φέρθη είς την "Αγίαν Λαύοαν των
Καλαβρύτων, <ηιμπλ ηρα'κτασαν άπό τού 1961 τα χίλια χρόνια τής ι¬ δρύσεως της, δοτου ίη(κήθη τό Λά 5ατον τής Έπαναστάσειος τού 1821 καί άνεφέρθη είς τα πρόχτα κταν·ίΐστατικά γεγονότα τοΰ 1821 καί άρχόμενος τοΰ θέματος τής Ίεράς ,τόλεοις τοΰ Μεσολογγίου χη: «'Ακομη καί αν δέν ίιτηρχεν ή έϋπληχτική άκτινοίίολία, άκόμη καί εάν οί Μαραθωνες, αί θερμοπΰλαι, 6 ΠαςΛενών δέν είχον υψώσει είς «ίώνκη· θονμασιιόν τούς τίτλους των, Γ»ιμη καί εάν οτ'ϋδέν εί έ«εί ν»»ν ,τοΰ άποτελοΰν την πελωρίαν μαρτυρίαν τής ύ.ΤΓι.οχτϊς καί τής ποιότητος εΐχε προηγηβή, άκάμη ϊ'αί εάν στεΐρον, ,ϊγονον, καί άβιά φόρον ήτο τό παο,Γλθόν, άκόιμη καί είς την τοιαύτην -τερίπτϋχΐιν' θά ηρκει χό Μεσο/.όγγι 5ιά νά γρα Τή ή Ίστορία πα,'.μώδης, έκχ·λί- ίουοα άίΐό ϊξαρβιν, νόημα καί ήθι ■•ών ,-τλ.οΰτον. "Εχει πραγματι είς Τί.ηθωρικήν έκτασιν καϊ άπροβμέ- τρητον έντασιν δλα αύττά τα στοι- χ«ϊα ή έιποποιία τοιι. Μία έπθίΐοιία •τοΐι ρκράτησεν εξ ό/κλ.ηρα ετη διά να φθάση είς την 'λιγγιώδη κορύ φθ)β(ν της έ·κείνη την νύχτα τοΰ Λαζάοου τοϋ 1826, π»ύ έχει άφε- "ή Είς τα διαοκές προσκ.ύνηαα των άνθρώπιον. Μία έποποιία ή όποία •τθοσφίρεται δι' όλας τάς συλλή- Ί'ίΐ; καί δι' ίίλας τάς εμπνεύσεως, •τοοοίρρηρται διά την δημιουργίαν ρις κάθε τομέα, είε τόν οποίον ή- *^λε μεταφερθή ή άκατάλυιτος *"ναμ»ς τοϋ περιεχομΐνου της. ΕΙ ^ι, έν πρώτοις, ή μοναδοκή άρε- τι1· ή όποία σφραγίζει ακεραίαν "τάσιν των Έλευθέρων Πολιοοκη αρνοιν, ίναντι τοΰ γεγονότος. Ποϊ ον ήτο αύτό τό γεγονός; 'Τπήρχε υές μ£ τόν 'Ελλητνικόν χά αϊτηαα τής Έλ.ευθερίας. χεν, ή μ^χρι θανάτου άπό- τής διεκδικησεώς της, καί |ιή(?χε τρίτον ή ι>ύναμ ς έικείνη,
ί δποία φίρει πάντας τούς "Ελλη
ναξ. προκειμένοιιΐ περί θεμάτων έ
λευβερίας είς &μεσην, ευθείαν καί
ΰπερήίρανον περιορνόνησιν τής λο
γικής, τής Ισαρροπίας των αρι¬
θμών, τής άναλ.ογιας των δυνάμε-
ον. Καί τα. τρία έδη,μιοϋργουν τό
τρίπτυχον τής Έλληνιικής ΰπερο-
χήζ, πού βφραγίϊει ολόκληρον την
πορείαν τής Φνλής. Καί πού άπο
τέλει την δτροκον πανοπλΐαν της
έναντι τοΰ χρόνον. Κοί την έγγύ
ησιν ΰπερνυκήσείος δλονν των έναν
τιοτήττοιν, αί οποίαι, έκάβτοτβ φαί
νεται νά όρβώνονιν φράγματα, είς
την άνέλιξιν πρός την πραγμάτο)
σιν των μεγάλο>ν ιδανικών. Καί ή¬
σαν ακριβώς τα 'δανικά έκεϊνα,
.τοΐ' άπετέλεσαΛ' την ίκοηκτική'ν ΰ
λην, διΛ την εξέγερσιν, πού Γτρο
φοδότηοαν ρπειτα τύν άγίονα μέ ά
{ παράβλτρον άντοχήν, ποίι έαττέρω-
σαν τό φρόνημα / ιί ένεόριιιβαντήν
θίλ,,ησιν, ποΰ έγιγάντοιβαν την πί
ιττιν καί έθ(»ράκησ ιν τό φρόνημα,
μεχρι τοΰ έκπληικτι «ου σ>τ$ιρίου τής
Έξάδοι». Διότι ή ιιεγαλειώδης ρ-
κείνη έφόρ-μησις είς τόν ανοικτόν
στίβον τοϋ θανατον έν ονόματι τής
ελευθερίας, δέν ήτο παρά η κορύ
ψωσις τής πίστεως είς τάς ΙΑέας
ι κ.(ά ή όηιιθΓτική έπιβεβαίωσις τού
Λξιώματος δτι έδώ, είς αυτή την
γή οί έχθροί τής Ελευθερίας δέν
εχουν νά άντιμετοιπίκτουν ποβότη-
τας, εχο-υν να άντιπαραταχθοΰν
είς ποιότητα ή όττοία οίΗε ίιποχωρεί
| οδτε κάιαπτεται, άλλά έπιδάλλεται
καί κα,τακνρώνει, τα μεγέθη των
ήθι·κ/δν αξιών. Έπιβεβαίωσις τοΰ
•γργονότος, δτι ό Γολιάθ θά σνντρί
ι βεται άπό τόν σι»νασ~ομόν των ί
5εο>δ<ΰν, ποΐ' πττχιόνονν ια έμ6λή ιι«τα καί όβηγουν τάς σημαία: είς Ίμαλάϊα τής 'Ελληνική; Άπε τής. Καί ό «φράχτης» αιώνιον συμ βολον άντοχής είς τάς έορόδονς τής δίας κατέστη, τΐίφνιδίίος, τό , θαμβοιτικόν πυροτέχ τω α τής τρο- ματικής ντκτός .τού κατέστησεν | τοΰς ήιιιιθανείς Αθανάτοΐ'ς καί ά- φοΰ τοΰς έιπέρασε άπό τηλ διά^α ' σιν τοΰ μαρτύριον τοΰς &δήγηισ«ν είς την περιοχή τοΰ θρνλον, έκεϊ δποι· καί σήιμερα τλανάται ή σκέ ψις τοΰ "Εθνονς, τύλαβής είς την μνήμην τής '1<ττορίας». Ι Ή "Ενοχης των Ροτίμελιωιτών | Βορειον Ελλάδος παρίθεοε είς ι την Ιδιόκτητον Λέ.-τχην της γεΰμ« | πρός τιμήν τοΰ «. Εύαγγελάτοιι. Ι "Ηγειοαν προπάσε,ς ό Πρό&δρος κ. Παιπαγετοργίον καί ό πρώην πέσ«ο)ς καί τής κυρίας
ι Κωνστ. Παπαδάτο'), μετά τού 'Τ-
πο^ργοΰ Βοοείου Ελλάδος καί
[ ττίς κυρίας Ματθαίου, τοΰ Διοικη
Ι τοΰ τοΰ Β' Σώαατος Στρατόν
' καΐ αλλιον προβοιπικοτήτων τής
πόλεώς μας.
"Ειχει σοχττά ,ϊπωθεΐ, πώς δ
δρόμος ό πιό θαυμαστάς, άπό ο-
Λου; ό&ηγοΰν στήν Πάλη, είναι
ϊκείνος, πού ;ρκιν« άπ' την Άτ-
κή κια διασχίϊει τό Αίγαΐο, τόν
Έλ.λήσποντο, την ίΐροποντίδα. Ά
κολοι·θο')ντας τον ,τιλησιάζει κα·
νείς την ίερή πολιτεία, δπο>ς τηι
ριάζει νά παροΐισιά'ξεται μποο-
στ(Ί σέ μιά πιινΐσχνρη ν.αί πανέ-
ιιθίκρη βηηίλισσα τή; Ανατολήν,
βήαίΐ .τρικ ίιήμα, -τερνιόντας άπύ
όιαδοχικες αϋλές καί διαδοόαους
καί σάλες, τή μιά πιό ομοοφη Λπ'
την ά,λλη, Λβποτι νά φθάσει σττή
μεγαλοπρεπε'στεοην απ' δλες αί-
θοκΐα τοΰ θρόνον, «πον έκείνη
ύίχνκητΐε νά .τροΓτμένει.
Ό δρό«ος αΰτός διασχίζει τόν
ένιαΐο [(Ττοοικώς καί γειογοαφι-
καίς χώρο, ποΰ εγινε τό λίκ.νο
τοΰ εΰροκταίκοΰ -τολιιτισμοΰ. Για-
τί τό Αίγαΐο δέν χ'ορίζει, άλλά
ένώνει την Ά σία μ ε την Εύρο')-
πη, άίΐρι&ως όπως καί ό Έλλή-
σποναος καχ ή Προποντίδα, καί ή
Πάλη ή ϊδια, απού οί θάλασοτς
αύτές καταλήγοΐ'ν. «Ούρανός καί
θάλασσα», γράκρει 6 Κούρτιος, «ί-
νώνονν τίς άκτές τοϋ Άρχιπε-
λάγους σέ ενα Ιδιαίτερο σύνο-
λο· οί Ιδιοι δνεμοι πνέουν άπό
τόν Έλλήνπτοντο ως την Κρή-
τη καί δίνοιιν στούς ΐτλωτονς
δρόμο.ιις τίς Γδιες κατευθΰνο-εις,
φέονονν οτό κλίιια τίς Γδιες με-
ταβολές. Δέν {«πάοχει σημείο, ά
νάμεσα Άσία καί Εύρώ,τη. αιον
νά αΐίϊθάνεται ό θαλαβσινός άπο-
μονο>μένος, οσο ό καιρός είναι
καθαςώς. Τό μάτι ςρθάνει άπύ τό
?ν>ίχ νψτί σιτό άλλο, καί λίγίον
ώρίϋν ταξίδι ένώνει τόν έναν δρ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΙΜΤΟΣ
αο μέ τόν άλ*λον. Γι' αΰ·τό α' δ¬
λες τίς έβτοχές οί ίδιοι λαοί ε-
χοιιν κατοικτκτει χαί στίς δύο ά¬
κτές, καί άπό τόν καιρό τοϋ
Πριάμου οί ϊδιες γλωσσες καί τα
Ιδία ήθη εχοι.·ν κυριαρχήσει καΐ
σττι μιά καί στήν αλλη. Ό Ριο-
μιός των νησιΛν αίσθάνεται τό ϊ
διο πατρίδες τού τή Σμύρνη καί
τό Ναΰπλιο, -καί ό.-κι)ς τα κΰμα-
τα, κινώνττας άπά τίς 1<ονικές ά¬ κτές, φθάνουν ώς τή Σαλ-αμίνα καί τάνάπαλιν, ετσι καί σ' δλες τίς έποχές κάθε λαός, .τού με- τακινήθηκε πρός τή μιά άπό τίς δύο άκτές, πέρασε γοήγορα καί ατήν άλλη». Τόν ϊδιο αύτό δράμο ακολου¬ θήσαν καί οί πρώτοι πολιτισμέ- νοι ανθρωποι___οί πςκότοι "Ελλη- νες — π.ού έφθασαν κ' έγκατα- στάθηκαν γιά πρώτη φορά στήν περιοχή τής σημερινής Πόλ.ης. ΙΟΙχαν πε στά 680 π.Χ.
οί Μεγαρείς, συνεργαξόμενοι Εσως
μαζί τους, ίχτιξαν στήν εϊσαδο
τοΰ Βοβπόρου, .τάνο) στήν άβια-
τική άκτή, τή Χα·κηδ6να.
Τα Μέγαρα εΐχιΐν γίνει την έ-
."ΐοχή έ κρίνη άιρετηρία ιιεταναστρύ
τεο>ς διατρόρων ίλληνικών φν-
λίον. Δεκαεπτά, κατά τόν Ήρόβο-
ό, χούνια άργότερα αιά δλλη ό
,ιάδα Μεγαλείον μεταναστών —
ήταν Γσιο; καί Κοοίνθιοι καί Βοι
ι·>τοί κ.αί Ά οκάδες μαξί τους —
ί<Τενγε ά-ώ τα Μέγαοα πηός την "δια κατειΐθ·νση. Αρχηγός τονς ήταν ό ΒΐΛΐας ή Ιίί-ζης, στρατη- γός των Άργείιον ή κατ' άλλοα'ς των Μεγαρέ*η·. Πρίν ξεχιντκτουν εΐχαν ρ(ι>τήισει τό Μαντεϊον των
Λελψων, καί δ θεός τούς εΐχε
δόσει χρησμό, πώς ή καλ.ύτερη θε
ση, γώ νά έγκ.ατασταθοΰν βτόν
τόπο ποϊ' πήγαιναν, τρταν «άττ' έ
ναντίον των τυφλών». Φυβικά δέν
μπόρε<ταν νά δόοουν άμεσος εξη¬ γήση στή σκατεινήν αυτήν {«πάδει- |η τον θεοδ. "Οταν δμως έφθα¬ σαν σττήν εΐσοδο τοΰ Βοσπόρου, τό πρδτο πού τράδηξε την προ- σαχή τονς ήταν ό Κεράΐτιος Κό>
πος, τό θανμα<ττάτερο φυβικό λι μάνι τοϋ κόσμοτ'. Στήν άβιατική άκτή, άκ.ρι6ως άπέναντι, εΜαν τή Χαλ,κηδόνα, πού εΐχαν χτί<τει .-ΐρίν δεκαεπτά χρόνια οί σι«μπα- τριώτες τονς. Τότε βέν τονς 2 μεινε κααιιία άμφιβολία γιά την ?ννοια τοϋ χρηον-^ΰ: Βεβαία πού ήσαν τιχρλοί οί δνθρωποι ίκεΐνοι, ά*ροϋ δέν μΛΟρεσαν νά Ίδουν την όμορφιά καί την κα,ταλληλότητα, ποΰ ρΐχε ή είσοδος τοΰ Κερατί ον Κόλ-τον, καί προτύμηβαν άπ' αΐΐτήν την άπεΛ'α,·τί τον άσιατι- κή άκτή! Καί με τή βεβαιότηΓτα αϋτήλ", ?χτισαν οί σνντροφοι τοΰ Βύξαντος τή δική τονς πολιτείο— «την μεσαιτάτην ο)ριέ<ον πόλιν» — επάνω ακριβώς στήν Βοσπό- ριον "Ακρον — οτόν πρωτο )ύ- φο τής Έπταλόφου — καί τή βά φτισαν, άπό τό ονομα τοϋ άρχη- γοΰ τους, Βυζάντιον. Κανείς τονς δέν μΛοροϋσε νά ^ίρει, πώς τ' δ- νομα έκεΐνο ϊμελλε γιά άτέλειω- τους ·αίώνες νά κυβερντκτει την Ι στορία των 'Ελλήντον, την ίστο- οία τής Άνατολής... ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τό Κυβερνητικόν έργον κατά την τριετίαν ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Λ£ΟΝ Ή ΰγεία τοΰ Λαοΰ, ή κοινωνική άσφάλκτις, ή κοινιονική .τρόνοια καί ή κάλιιμις των στεγαστικών ά ναγκών των άσθενοθτέρων, ουκονο μικώς, τάξειον απετέλεσαν τάς 6α σικάς ίπιδι<ί)ξεις τοΰ 'Τπουργείου ΚοινιονικΛν 'Τπηοεσιών, εν τώ πλαισίω τής χαραχθιίσης παρά τής 'Κβνινής Κυ&εηνήσΓ<'»ς πολιτικής, ή ανέγερσις αεγάλ.ου νοοο'/η,ιείοιι είς "Ηράκλειον. Δέον έπίσης νά άναφερβη, δτι ενεβολιάσθησαν έκ ιτθιΐιαι'ιρια άτό- ιι/ον καί ότι έλειεοί'ργησαν, κατά τρόπον ί'ποδειγμαηκόν, χίλιοι καί πλέον συμβονλευτι/οί σταθμοί διά την προστασίαν τής μητέρας καί τοΰ παιδιοϋ. Χαρακτηιτ('ΐχΐ'-
ρο'.Οη, διά πρώτΓ,Λ· φοράν, διά στιν
ταγμιιτικής διατάξειος. Ένδεικτι-
κώ; δύναται ν' άναψερθή, ότι μό
νόν ;',ιτά τυ 19(>7 δ,ρτόθη ποσόν 2
δισίκατοιιμνρίιον ν.(ά 160 ε,κατοιι-
μυοι'ον δοαχμών, ^ιά την προά-
σπκτιν τής ΰγεί<ις ΐοΰ λαόν καί ο τι έντύς τοϋ 1969 ρκαλιχ^θησαΛ, , διά πρώτην φοράν, τα κενα είς ία | τρικόν καί ύγειονοιμικόν πυοσοπι- I κόν, είς άπαντας τοΰς υγειονομι- κούς σταθωοΰς καί τα Άγροτικά Ίατρεία διά τοΰ διορισμόν 700 ιατρών, 700 νοσθ/ίόμο)·ν καί 900 μαΐων, ώς καί 200 ιατρών, είς ί- παρχιακά νοσοοιομ··ία. ΙΙαραλλήλοις, ϊτέθησαν αί 6ά- σεις όρθής νοοοκοαειονκής πολ.ιΐτι- κής, δ'ά τού διαγ ΐ'ρισ.μοΰ τής χώ ρας είς μεγάλας ίιγειονομικάς πε ριφερείας, είς τό κέντρον τής ύ- παίθρου νά εύρίσκοιιν πλησίον τιον ολα τα μέσα να<τηεί'<ς. "Ηδη έ- .ττλέγηοαν χώροι διά την ανέγερ¬ σιν νοισοκοαείονν, 600 κλινών είς Καβαλαν, 100 κλινών τίς θταϋα- λονίκην, 404) κλινχόν είς Ίοάννινα /.ίΐλ 600 κλινών είς Λάοισαν, ένώ, ίν τω μεταξύ, συνχίξεται ή ανέ¬ γερσις τοΰ νοσοκοιι-ίον ΙΓατρών 400 κλ.ινών καΐ έποογραμαατίσθη τόν α. Νομάρχην Άττιιΐής Ανευ άποχρώντος λόγον άπεφα * ΐ«τ» τού κοινοτικόν Σταμάτας Άττικ·ής, ή τού <τχεδ(ου τοϋ χωρίον Χτα επί εκτάσεως 1.000 πβρίίτον οτρεμιμάτ(ον, ποΰ περιοάλλουν τό Χ'Ίθίον Σταμάτα. Οΰδρίς σοβαρός λ,όγος οη>νίτρε
-»εν διά την πραγματοποίησιν τής
"'; αν<(.) επεκτάσεως, λαμβανομε- ^ ί«' δψιν δτι, πρόσφατος τό 01ί δνι,) χοιν. σιιμβούλιον ίπεξέτει- νε τό εγκεκριμένην σχέδιον τοΰ («χοοϋ χίαρίον Σ ταμάτα είς <τη- χάς έκτάβει<;, εΰρι<τκομένας , τοΰ άγροτικοϋ οιαμερίσματος («Τού τής βορειον Άττικής. Πλ.ήθος κτηματκ.)ν καί κατοίκοιν ΤΊς πΕοιοχής ταιπ-ης διεμαρτυρή¬ θη διά την καταστρ>·-πτικήν διά τάς
ΊδιοκτηΛίας των έ-.έκτασιν, δεδο-
μενου δτι ρυμοτομοΰνται καί άνα-
οτατώνονται δνευ ίύλογοιι αΐτίας
άγροτικαί έκτάσεις, καί γενικώτε-
ρον έπέρχεται μία Λνευ εύλόγου
αΐτίας κατακρεούογησις των άγρο-
τικής μορφής Ιδιοκτηβιών τής πε-
ριοχής ταύτης. Αί ί>πο6ληθεϊσαι έν
στάσεις εναντίον πΰ προεγκριθέν-
τος σχεδιον, είναι, είς αριθμόν, ί-
διαίτέριος μεγάλαι, διά τόν λόγον
αυτόν έπικαλονμεθα την προσιοπι-
κήν έπέμβαβιν τοϋ κ. Νομάρχου
Άττικής, όπως έξ-τάση τα είόλο-
γα καί δίκαια παράπονα των καϊ
τοίκοιν κ-αί κτηματιών τής περιο-
χής ταύτης, καί αναστείλη την διά
τοϋ ώς ανο> σχεδιον επερχόμενην
δνεν προηγούμενον αναστάτωσιν.
Τοϋ συνεργάτου μας ΔΗΜ.
Τώοα πού θά ι-ποΰμε σχήν πε
οίοδο τής διοργανώσεως τοϋ έφε
τεινοΰ Φεστιβάλ Άθηνώ/, δς ρί-
ξωμε άπ' τή σκοπιά μας μ<ά ματιά στ'ις διάφορες ναλλιτεχνι- κές έκδηλώοεις των προηγονμί- νον Φεστιβάλ, γιά να Ιδούμε τί παρουσιάσαμε ώς 'ΚλΛηνε^ σ' αύτά καί τί επρεπε νά παρουσιά σοωε. Άς παραδεχθο·Γΐμε/ πώς Φεατι βάλ, είναι ενα εΐδος Πανηγι·ρι- ■/ο,ϋ Λαικοΰ Έορτασιιοϋ, δμοιο ^ϊ,'Ί ότηιΌ»· — 'ίχι βεβαία άπό ·^Ληα -,__ έτελείτο κατά την Άρ- χαιότητα, δπο)ς τα «Παναθήναια», τα «Πανιώνια» καί άλλα, άς τα δποΐα έτελοϋΛτο μέ άφάνταστη μεγαλοπρεπεία, Άγώνες Άθλητι- κοί, Μουισκοί, Λογοτεχνκοί, Θεα· τρικοί, Όρχηστικοί καν δλλοι... "Ολες αύτές οί έκδηλώσεις των «Πανηγυρικήν 'Εορτασμων» των Άρχαίων Προγόνων μας, ή σαν περα ώς πέρα 'Ελληνυκές... Τΐποτε τό ξένο <·' αύτές, γιατί τίποτε τό άνώττερο άπό τό Ελλή Ό Γενικός Γρααματεΰς τοΰ 'Υ ζνυργείον Κοινωνιν.ών Τπηρε σιών κ. Αντώνιος Μέξης. ναι, δτι σήμερον λειτουογοΰν 420 έκπαιδετ.»τιικοί σταιθαιοί. Παραλλή¬ λως ηνξήιθησαν αί κλΐναι των Γη ροκομείιον κατά ΰ.ΊΟ καί των Άσν λο>ν ΆνιάτοΛ1 κατά 100.
Τό ενδιαφέρον τής Έπαναίττά-
σεως, διά τούς φοιτητάς, έξεδηλώ
θη ίιιπράκτ'ος καί ■'ίς τον τοιιι·έα
τής άρμοδιότητος τοΰ 'Τπουργει'
ον Κοινωνικόν 'Τπηρεσιί>ν: "Ε¬
ναντι 11.500 φοιτητιον, πον είχον
την δΐΛ'ατότητα διατροιτής είς τα
φοιτητινά ίστ.ατορια, '/ατά τό
1968, ό άριθιιός γ ον ηι'ΐηθη είς
19.000 χατά τό 19ιϊ9, ένοι ,-ταραλ-
λήλιυς έ-βελτιώθιη νιί τό συσσίτ ον,
πρός τόν σκοπόν ίιέ αυτόν, διετέ-
θη τό ποσόν το>ν 90.000.000 δοχ.
'Βκ τοΰ «Κοινονικοΰ ΓΙρουπολο
γΐΛηοΰ>, ό ότοίος έ&ηαο(ΐιει>θη διά
τρ(ί)ΤΓΛ· φοράν τό 1969, πληοοςρο-
οοΰαεθη δτι κ'ΐτά τό ετος τουτο
έδαΊί'ντι'θησΓτν διό την κοινωνικήν
άκτφάλισΐΛ' ναί την υγείαν τού )«-
ού, 2Κ δισεκατοτι ι,Ίρια καί 800 έ-
κατοιιιυνρια δραχιΐΓΐί, ήτοι, έ^απ'ΐ
νή.θησαν, 2 & σιεκατομμΰρια περκτ
σότερα τοΰ ε"τονς 1968 καί 7 1)2
δισεκατομαύρια τού άιιΐσοις προε-
παναστατικοϋ ετονς, 1966. Άξιοση
ιιείοιτος είναι, έπίσης ό αΓ'ξΓσι;
των σι*ντάΕεο)ν τοϋ ΟΓΑ κατά
70% καί ή αποφασισθείσα την 30.
12.69 αύξησις τοΰ καίΐιοτάτον ό-
ρίοιυ συντάξεων, τοΰ ΙΚΑ κατά
26% τοΰ ΤΕΒΕ κατά 16% καί &λ
λ(ον άοτφαλκκιικών οργανισμών κα
τα 10 - 20%.
2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίβα
ΚΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ
νικό δέν ΰπήρχε τότε!
"Ας κυττάξωμε λοιπόν άμερό-
ληπτα άπό τή σκοπιά μας, τί πα-
ροιισιάσαμε καί τί έπρεπε νά πα-
ρουσιάσωμε... Τα προηγούμενα
πρώτ' άπ' δλα, Φεστιδάλ Αθη¬
νών, άπέδειξαν δτι οί άνσλαβάν-
τες τό Ιργον των διοργανωτών,
δέν ήσαν έικεϊνοι πού ?πριπε νά
είναι...
(ΧΤΝΕΧΕΙΑ είς την 2αν Σελ.)
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ ΕΛΛΕ1ΜΜΑ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΤΡΚΙΚΟΝ
ΠΡΟΤ-ΠΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 1970
ΚΩΝΣΤ)ΠΟΛΙΣ, _ Ώς άνε-
κοίνωσιν ό ύπουργός των Οίκονο
μικων τής Τουρκίας κ. Μεσοΰτ Έ
ρέξ, τό ε"λλει.μμα τοϋ κρατικοϋ προ
] ύπολογκτμοΰ διά τό 1970 άνέρχε-
ται είς 29.888.000.000 λίρας Τουρ
κίας καί θά καλ.υφθή διά φορολο-
γιών.
ΣΜΤΡΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤ Α
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τό «θέατρο Σμύρνης» χτίστη-
κε στήν παραλία (στό άξέγαστο
«Καί», τής νκφούλας τής 'Ιωνίας,
κοντά στό σπίτι τοΰ Ψαλτώφ, μέ
άμερι-χάννκα κεφάλαια καί την δι-
εύθννσή τού, ανέλαβε ό γνοχττό έ-
πιχειρηιιΛτίας Χ. Μισσί^ης.
Ή λειτουργία τον ίρχισε στά
1911.
Τό άρχιτεχτονικό σχέδιο τοΰ κτι
ρίον έξε-όνησε ό Σμνοναϊος άο-
χτιτέκτιον Ίγνάτιος Βαφειάδης, δ-
λ,η δέ ή έκΗοτε,ρική. τοι διακόσμη-
ση εξετέλεσε ό έπίσης Σανρναϊ-
ο; γλύπτης Ρϊνι^οη;.
Τό «θέατρο Σιιόρνος» ήταν τό
καλ.ιη-ερο τής Άνατολί,ς καί οίί-
τε ή Αθηνά είχε τέτοιο. Ήταν ά-
κριιβώς δμοιο μέ τό «Σατελέ» τού
ΠαρΐΛΐοϋ. τΗταν ,'ξωπλισμένο μέ
διάφορα ήχητικά ιιηχανή.ιατα γιά
την άπομίιμηση τή; βροχής, τοΰ
ΤοΟ κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑ^IΓIΑ
άνέμου, τοΰ κεραυνοΰ καί ό;λλων
ηχων. Είχε στχτκ.:υη πολυχρώμου
φωτισ'μοΰ γιά φαντασμαγορικές πά
ραστάσεις κ.λ.π.
"Ολα αύτά τα ιιηχανήματα εί-
χαν άγοραστή άπό την Βιέννη.
Είχε τέλειο φιοαισμό καί ά®ρι-
σμό, καλή άχονστι/κή, πλατεΐα καί
τέσσαρες (αν ·δέν μέ άπατάή μνή
ιιη) σειρές βεωρείων καί γαλαρία
(έξοκττη). "Ολα τού τα καθίσματα
ήταν ντΐΜχένα μέ κόκκινο βελοΰδο
καί .-ιλακτιονμένα μέ χαλκό.
Άπό τό ταβάνι, κατέβαίν* 2νας
τερά— ιος πολυέλαιος, πού άστρα-
πον.οποΰσε.
Πρρπει νά σηΜειωθη, δτι τό τα-
Λάνι τοΰ θεατρον, ανοιγε μέ ε£θΐ-
κίι (ΐηχανισιιό σέ διάβτηιιια δβντε-
ρολ.εΐΐτιον κι' «τσι ·ειτοΐ'ργοΰσε, ά-
διάκοπα κ<ιί τύ καλοκαίρι. Πρεπει (Συνέχεισ είς την 6ην σβλίβα) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΒΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ηΥΤΠΚΡΤΤΟΡΙΛ Τοδ βυνεργάτουμβς χ» ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΦΟΤ (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΤΠΙ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗ- ΜΑ ΚΓ Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΤ ΟΡΛΩΦ» Άνέκαθίν ή κατοχή των προσ βάσεων τής Άσίας πρός την Εϋ- οώπη στήν Άνατολική Μεβόγειο καί εΐδικώτερα τής Μικράς Άοί άς καί τή; Βαλκ.ανικής με καίριο κεντρικό σημείο τή ΙΙροποντνδα καί τα στενά τού Έλλησπόντον καί τοΰ Βοσπόρον άπετέλ.ρσε ζή τημα όξιιτάτοιι άνταγιονισμοϋ μρ ταξύ των Άσιατών ναί τίον Εΰ- ρ<ινπαίο)ν. Οί "Ελλιγνες τό άν'τιαετο'πίσανε πρίοιμότατα μέ τόν Τρωϊκό πόλε μο καί τό ελυσαν με τίς νίκες των ΆΟηναίων κατά των Περ¬ σών. Ή συνθήκη Μεγαβύί,ου — Καλλία, ή λεγοαένη Κιμιόνειος εΐΐρήνη, άνεγνώρισε τή κνριαρχία τής Άθηνα'ικής 'Πγεμονίας στό Α'ιγαϊο καί στίς Γιπο τό Βόσπο- ρο καί κάτο) ι ύρωπαικες καί ά- (τιατικές άικτές μέχρι τής Παμ- φυλ-ίας. Άπό τύτε, επί δ>'ά σχε-
δόν χιλιετίες, παρά τίς άναρίιθμη
τες έπιδρομές των Άσιατών, ή
κρίσιιμη περΛοχή παρεμεινε στή
κνριότητα των 'Ελλήνων καί των
Ρςοίμαίίον, ώς στή κατάρρεΛΧΐη
τής βυζαντινης Αύτοκρατορίας.
Όπότε περιήλθε στή κνριαοχία
των 'Οβωμανων καί άπετέλεβε τό
δρμητήριο τής τρομερής ραγδαί-
ας έπέκτασής τους στή κεντρυκή
(Συνίχεια «Ις την βην σεΧΙ&α)
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ
Η ΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ
ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Σήιιερον 10 Μαίου καί ώραν 10,30 τίς τόν "Ιερόν
Ναόν τού Προφήτου 'Ηλιοΰ Παγκρατίου τελοΰμεν τριε-
τές μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως τής ψνχής τού άγα-
πηαιρνου μας άδελφοΰ καί θείου
ΣΤΑΤΡΟΤ ΑΝΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
τ. 'Τπουργοΰ
Αί άδελώΐραί. Οί άνεψιοί. Οί λοιποί συγγενεις
Σηιι. Ίδιαίτεραι προσκλ^ήσεις δέν θά σταλώσει.
Β'.
Ό Απόστολος ίΐαΰλος λέγει ο
τι τό σώμα μας «σπείρεται έν φθο
' ρά καί έγείιρεται ίν άφθαρσία» δή
, λαδή άποσυντίθεται, κονιορτοποι-
είτοΛ (χοΰς εί καί είς χούν έπι-
(ττρέψει.) καί έγείρεται άφΌαρτον,
γιατί δέν θά γνωριση πλέον την
άρθώστεια, την πεϊνα, την δίψα,
την κονραβι, την θλίψι, τόν πόνο
καί αυτόν τόν θάνατο. Ή Άποχά
λυψη λ/γει: «ό Θ-ός μετ" αυτών
έσται, καί έξαλείψει πάν δάκρυον
έκ των όφθαλμών αντών καί ό θά
νατος ούκ' Εσται ϊτι, οίίτε πένθος,
οδτε κραυγή, οΰτε πόνος, οϋκ έσται
ίτι, ότι τα πρώτα άπηλ.θον». Επί
σης τό σώμα τής άναστάσεως
«σπείρεται σώμα ψυχικόν (σαρκι-
κόν) έγείρεται σώμα πνη'ΐματικόν>.
"Οπως ή ψυχή ^ας είναι άπει
ρος, γιατί άΛτανανλά μέσα της τό
άπειρον σύμπαν, ?τσι καί τό σώ¬
μα τής άναστάσειος θά διαιπερνά
δλα τα σώματα καί θά είσδυη οτά
πλέον μακρυνά καί άπροσιτα.
σει; τοΰ άπειρον αύμπα·ντος. Γιά
Όμοίίος «σπείρεται έν άσθενεία
έγείρεται έν δυνάμει», θά είναι
προικκτμένο τό σωμα τής άναστά¬
σεως μέ ΰπέροχο δνναμι καί μέ
ίκανόττητας, ώστε νά διασχίση έν
ριπή οφθαλμού τίς άχανείς έκτά-
δλες αύτές τίς δίορεές καί ενλο-
γίες θά επρεπε ϋλόκλ^η^η ή ζωή
μας, άντί νά παθαι,νη διάβρωσι ά
πό την άπιοτία καί την άδιαφορία,
νά είναι άφιεριομίνη είς ταν Κύ¬
ριον τής δόξης καί θά ίπρεπε νά
είναι σννεχής ϋμνος ευχαριστίας
καί δοξολογίας στήν θεία άγαθό-
τητα.
Τό εύφρόσυνο αγγελμα τής άνα
στάσεως τοΰ Χριστού πλ.ηαμ) ρίίΐει
μέ χαρά την ψυχή μας και μαΕι
μέ τόν ψαλμοιδό τού 29ον ψαλ-
μοϋ εΰχαριστεϊ τόν θεόν Πατέρα:
«'Τψίόσω σε ΚΛριε, ότι ήπέβα-
λές με» (άνύψωσες)
«Καί ούκ' εΰφρανας τοΰς έχ-
θρονς μου επ* εμέ».
«Κύριε άνήγαγες έξ "Αδου την
ψυχήν μου».
| «"Εσωσές με άπό των καταβαι-
1 ν-όντων είς λάκκον».
Ι «Κύριε ό θεός ιιου, είς τόν αΐώ-
Κου ΕΤΕΛΠΙΔΗ ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ
ι να έξομολογήσο μαί σοι».
ί Ή ανάστασις τοΰ Χριστοϋ δέν
είναι άπλοϋν θαΰμα, είναι μυστή-
' ριον. Μυστήριον ςένον καί παρά-
| δοξον είναι δτι ή ι) άτνη τής Βη-
θλεέμ περιέχει την αΐωνίαν ζωήν
πού ντύθηκε την ανθρωπίνη σάρ-
κα καί ό τάφος τοΰ Χρκττοΰ Κκλει
σε μέβα τού την σάρκα που άνα-
στήιθηκε είς Αΐώνιον Ζωήν. 'Εκεϊ-
νος πού άρνεΐται τό θαΰμα καί συ
νεπώς την παντοδυναμία τοϋ θε-
οϋ, άδιικεϊ την νοημοσΰνη τού καί
δείχνίεται αν μή τι δλλο μοχθη-
ρός.
'Εκεΐνος ποΰ άρνείται τό μυστή
ριο, είναι γελοΐος καί παράλογος,
γιατί τί άλλο είναι ό κόσμος πού
ζοΰαε, παρά ενα άπέραντο μυστή-
ριο καί άπό τής γεννήσεως μας
μέχρι τοΰ θανατον μας κολυμβοΰ-
με μέσα στό μυστήριον.
"Οΐτοι ζητάνε άποδείξεις γιά νά
πιστέψονν, χωρίς νά άρκοΰνται
στήν διαβεβαιώση Ίξιοπίστων μαρ
τύρων, όπως είναι οί ήθικές προ-
σωπικότητες των άπαστόλων καί
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 3ην Σελ.)
ΓΕΝΝΑΙΑ ΔΩΡΕΑ
Καθ1 α πληροφορούμεθα, είς έ
ορταστικήν έ,κδήλίοσιν της «'Εοτί-
ας» Ν. Σμύρνης, πρό ημερών δ
Πρόεδρος αυτής -<. Χαλδέζος, ά- νεκοι'νίοσεν, έν μέσω χειροκροτη- μάτ(ι>ν καί επευφημιών, νέαν δωρε
άν εκ τριών έκατομμυρίων δρα-
χμών, διά την αποπεράτωσιν των
κτιριαν.ών έπεκ,τάσεων τοϋ προο-
δευτικοϋ αΰτοΰ σωματείον, παρα-
σχεθείσαν υπό τοΰ έχ Σμύρνης
καταγομένου μεγαλοειφοπλΐΛτοΰ καί
μεγαλοεπιχειρηματίου κ. Άρκττο-
τέλους 'Ωνάοη, τοϋ όποίου είναι
γν<βσταί καί πραγε »·έστεραι γενναϊ αι δωρεαι, τόσον διά την «ΈστΙ αν» Ν. Σμύρνης, δσον καί διά τάς υπό τόν έλεγχον της ναυτικήν καί άλλας σχολάς. Είναι πράγματι αξιος θερμών συγχαρητηρίων καί εύγνωίμοσύνης διά την ωραίαν τού αύτην χειρονομίαν τό εύγενές τέ κνον τής Νύμφης τής αλησμονή¬ του Ίωνίας. 'ΠΛΥΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα 6ι6λια και οί ανθρωποι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ «Ή Γλώσσα μας», Ίστορική καϊ ΓΙΑΚΩΒΟΤ Σ. ΛΙΖΙΚΙΡΙΚΗ, θεωρητική μελέτη τής Δημοτι- κής άφιεροιμένη στή Νεολαία μας, Άθήνα, Τυπογραφείο Τσε (>δοΰ, Σκουλενίον 1, 1959.
Β'.
Στόν πρόλογό τον που πιάνει
όχτώμιση σελίδες, ό συγγραφέας
γράφει «Τό έργο αντό σχολιάξει
πολύπλευρα καί κοιτά 6άθος δλο
τό γλωβσικό μας ξήτημα /αι την
έξ,ρλικτική πορεία τής γλι·>σσας
ιιας, τής δηα.οτικΓ|ς, άνά τούς αί-
ώνες, άπό τότε ποΰ άρχισε ".ά σχη
αατίζεται, σέ συσχέτιση ,ιε την
κ α λ λ ι έ π ε ι α (ν.τογρααμί-
£(0 έγώ)». Άφοριιή ν« το γράψη
τοϋ έ'δ(οσε ή γλωσσική γενικά ά-
ναρχία δχι μόνο γΰοο) άπό τύ γράμ
μα, &λλά καί άπό την π ρ ο φ ο-
ρ ά, ό «άφόρητυς βερμπαλ.ισμός
καί ή άνόητη τνπολατρία, οί λο-
γής βαρβαρισιιοί κ.ο.«. Δέν είναι
πρόθεσή τού νά ασκήση έργο στεί
ρας κριτικής, άλλά πα,σχίΐε νά ΰ-
ποδείξη «τί πρεπει νά γίνη γιά νά
άποβοΰμε δλ.οι οί ΝεαεΑ/^ηνες κα-
λοί χειριστές τής δΐϊμοτικής'. «Χίο
ρίς κατασταλαγμένη γλωσοα»
(καλλιεργημένη την χαραντηρίζίο
χρόνια τώρα έγιο), «καλΛΐέπεια
δέν μπορεϊ νά υπάρχη». Γίλος κά
νει λόγο στό ?ργο τού γιά τόν
«συμβι6α*ηιό, γιά αΐηή την άπα-
ραίτητη ενεργεια πού πρέπει νά
γίνη, δν θέλοννμε νά μή μεϊνουιιε
άγλ(ι>σσοΓ>. Ή μ-θοδικότητα καί
ή διαιη«εια πού χαρακτηρίίει τή
σκέι|»η τού Διζιν.ιοίκη κάνιι κιό-
λας τόν πρόλογο πραγματικό έν-
τρύφημα. Δυστυχώς λείπει άπό
τόν πρώτο τούτο τόμο ό πίναικας
των περι έχομενων πού είναι τα ά
κόλουθα:
Γλωοσα καί καλλυέπεια. Σύντο-
μη ανασκοπήση ιοΰ γλα σσιχοΰ
αας ζητήαατος. Ή καθαρεύουσα
καί ή επίδρασή της πάνίο στή νεο
ελληνική. (Τό τρ'το τουτο κεφά
λαιο περιλαβαίνει, τα άναφΐρω γιά
νά φανή τό πολύπλευρο της ίργα
σίας τοϋ συγγραφέα, τα έί;τίς εδά
φια: Τωρινή έπίδραση τής καθα-
ρεύοι»σας. Νεοελλ.ηνιομοί τής κα-
θαρεΰουσας καί τής δημοτικής. Κα
τασκευή νέων λέί ών. Όρθή κα-
τεύθιη'ση στήν έξέλιξη τής νεοελ
ληνικής. Πώς σχηματίζουνται οί
έπιδράσεις. 'Ελλαδιική έπίδραση).
Άκολουιθοϋν δύο κεφάλαια τό
4ο καί τό 5ο: Ξένα στοιχεΐα καί
διάκρορες έπιθφάσεις στη γλώσσα
μας. (Τό κεφάλαιο τουτο άσχολεί
ται μέ την έξέλιξη τής γλώσσας
άρχίξοντας άπό ϊή «μεσαιωνική
δημοτική» καί μελετά τίς 'ςένες έ
πιδράσεις, φοάγικικη, τούρκικη, λε
βαντίνικη, φραγκοχιώτικη, βενε-
τσιάνΐΛη, ϊταλική κ,λπ.). Καί τέ-
λος: Ή γραμματολογία τοΰ Βυ-
ζαντίου κατά τόν 6ο και τόν 7ο
αί. καί ή έξέλιξη τής γλώσοας
μας. Στό κεφάλαιο τουτο είσαι
ΰποχρείΐχμενος νά έκτιμ,ήσης την
έμβρίθεια τοΰ συγγραφΐα πού χρό
νια πρέπει νά έ'χει άφιερώοει στή
μελέΐτη καί τή συστηματοποίηση
των πηγών.
Ό τόμος στερεϊται άκόμα καί
την χρήισιμη σέ παρόμοια βιβλία
6ι6λιογραφία. Άλά, όπως εϊπα-
με, δ τόμος αΰτός είχε άρχίσει να
έκδίδθται σέ χωριστά τεύχη πού
ΰσΐτερα συγκρότησαν τύ βιβλίο.
"Ως τόσο, άπό κείαενο καί υπο-
σημειώσεις, φαίνεται καθαρα τό
πόσο πλούσια έστάθηίοε ή δλη »ιοΰ
έμελέτησε, συμβουλεύθτίκε, έσχο-
λίασε δ συγγραφέας.
Ή συμβολή τής εργασίας τοΰ
Διξικιρώίη στήν όρθή τοποθετηθή
τοϋ γλωσσικοΰ ζηΐτήματος, στή δι¬
καιώση τής ζωντανης νεοε,λληντ-
κής καί στή διαφώτκτη τού «άνα
γνωστιν.οΰ κοινοΰ» επάνω σ' δλες
τίς σχετικές, συχνά πολΛτλοκες
στΛ'αρτήσεις θά είναι σημαντική.
Πρώτιστη προυπόβεση βεβαία θά
ήταν νά τής δοθή πλατειά δημο-
σιάτητα.
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
ΐΡΙ^Γΐο41φΐ
4ΒβΝ«ί ΟΊθΙΠθΙΙίΙ
[ΚίΙΟΔΙΚΟΥ ΤΤΠΟΤ
ΑΜΕ3ΑΡΤΗΤΟ1: ΕΒΔΟΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ♦ΙΛθηθΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜφΕΡΟΝΤΟΝ
1970 - -
^ 2047
ΧΑρ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
25 _ .
_ Τηλέφ, 229,708
Κστά την συμπλήρωσιν ημίσεως αιώνος
ΤΟ1872 ΕΤ8Σ ΤΟΗίΐΣΜΟρΝ ΒΑΤΡΙΑΟϋ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Φώτη Ούλκέρ
φΟ.Ε Κε Σιντη'δη,
Αέν ναμίζ*·> ότι λθιμίζω γλίαν.ιι
Ης Αθήνας ΰπενθι·ΐίίζϋ»ν ότι, Γ-
Τ5ς διετίας σν·ι [ληροΰτΐ(< ήιι·- ^ις ανΐ'ΐν ά~ό τής ε'γκαταλε! ,>ε-
(ι); των Αλησμόνητον Πατρί¬
δος μ«ς. Τό γεγονός τουτο καί
ιά .τροαιτέαω λεχ()ησάμεν<ι ασφα¬ λώς βά Ιχουν ύπ' δψιν δλοι οί ,-τντηιηιτικοί μας ««θροιποι. Κάί ποίος (Μΐΐ'ΐς ε"πρε.-τε νά κάιιη την αρχήν διά νά δοθή τό εναυσμα. Τό Ετος 1972 θά είναι ετος τι7,ν Άληβϊΐονήτ(,Λ· Πατρίδων μα; •/αί τουτο βηιιαίν?ι εργασίαν, πολ /ήν ίόν ιίνίοιν. δι" όλον; εκείνον·; οί 6.10ΪΛΙ είτε ώς άτοαα μεμονιοα.· να ίίτρ ως Ένώσεις καί Σύλλο- νοι, έ.τωιμίσθησαν τό πατοιοντ,ιΐΊΐν έργον τής διατηρήίτρρις τής μνή ιιη; οί" ποικίλων ιιίίτον καί τηό •κον των Πατοίδον αυτών. ·γ ρ[νοι πολί' ενωρίς διά να (Ίρν'ση μία .τροεργαοτ'α .πρός τόν σ·'ο- τόν αυτόν. θά -τρέπη κάποιος Σΰλλογος η>οους ν' Αναλάβη την πρώτην
νά συγκαλέση μίαν Γε
ργ
νιχήν Συνέλευσιν όλ.ων των ένδια
φΕροαίνιον θρακίΊν, Κονσταντι
Μ*κτολιτΛν, Ποντίοιν, Μι*/.ρασι«
των, Σιπ'θναίοιν λ.π. ή όποία
Γενική Συνέλευσις ν αναλάβη
την πρωτοβουλίαν νά χειριτθή τό
(Ί ά ό
χρή
κατά τόν καλύτερον δυνα
τόν τρόπον.
θά ιιοί έϊβτραπή, χορ'ις τουτο
νά θίξη ουδένα, ν ά {«ποδΚδιο διά
τό τοιούτον ξεκίνηιια την «ΕΘΝΙ
ΚΗΝ ΜΝΗΜΟΣΓΝΗΝ».
θε'λο) νά έλπί£<ο ίίτι σύμπας ό Πρασφκγικός Κοσιιος ανευ ίδιαι- τέροιν ν.αταλντικο>ν φιλοδο£ιών
πρίοτοικαιθεδρίας, ηνωΜένος, μέ
σΰιιβτΛ'αιαν καί μέ αγάπην πρός
τα μέγα Ιργον, τό οποίον θά έπι-
τελέΊση, διότι ή προσπαθεία αυτή
έν δ·υνάιμει περικλείη τοΰς απόρους
■τολλών ιστορικήν άφετηριών, διά
τάς οποίας πιστεύο) άκραδάντοιςδτι
αί στήλαι τοΰ άγαπητοΰ «ΓΐΡΟΣ
ΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» δεν θά
έιπαρκοΰν είς τους ποοσεχεϊς μή¬
νας, βά θελήση να δείζη τόπον
τήτν αγάπην τον πρός τας Πα-
του δβον καί τόν 6·υναμι-
αμόν τού καί, άναμένων την πρώ
την ώς ανωτέρω -ιπηνίχθην ένέο
γειαν τής «ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟ
2ΤΝΗΣ» παρακααΰ όπο>ς δεχθή
τρ την έκφρασιν τού άπειρον σε-
βασαοϋ ναί τής αγαιτης μόν.
ΦΩΤΗΣ ΟΤΛΚΕΡ
Αθήναι Μάιος 1970
Β'
Κ 6ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ
ΕΠΕΤΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΞΟΑΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΑΟΓΠΟΥ
ΩΜΙΛΗΣΕ Ο κ. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΚΛΑΤΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Ή 'Ε-
πέτειο; τής 'ΕΗόδου τού Μεσολογ
γίον, επανηγν-ςησθη -ίς τό Κρατι¬
κόν θέατρον υπό τής Ενώσεως
Ρονμ.ελ,ιωτών Βορειον "Ελλάδος,
ιιέ Γ,-ώτημον πρύγηαμμα πού έξέ-
ΪΚ'Μϊρ ό ΙΙρόεδρος ιύτής καβηίγη-
τής τοΰ Πανεπιστημίου κ. Ενθν-
ιιιο; Παπαγεωργίου1. Σναμετέοχε
το Λύκειον των ιίλληνίδον μέ
άοάδας χορευτών νέων καί νεανί
διον, ή ΠαιΛαγωγι·'.ή Άκαδημία
ιιέ την μικτήν χορπ>δίαν της καί
οί χα).λ.ιιτέχναι τοΰ θεατρον, πού
άίΐήγγειλαν ποιήμαια. Τόν πανηγυ
(«χον τής ημέρας ίξρφώνησε ό Έ
πύτιμ.0; Δήμαοχος Μεσολονγίου
κια Έπίτιμος 1Ιρο°δρος τής "Ε¬
νώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών κ.
Χοήστος Γ. ΕύαγγΓλάτος.
Ό χ. Εύαγγελ.άτος ωμίλησε μέ
.ιαλμόν καί διεικόττετο τυχνά υπό
χπρο/ηοτημάτίον. Έν άρχή άνε-
φέρθη είς την "Αγίαν Λαύοαν των
Καλαβρύτων, <ηιμπλ ηρα'κτασαν άπό τού 1961 τα χίλια χρόνια τής ι¬ δρύσεως της, δοτου ίη(κήθη τό Λά 5ατον τής Έπαναστάσειος τού 1821 καί άνεφέρθη είς τα πρόχτα κταν·ίΐστατικά γεγονότα τοΰ 1821 καί άρχόμενος τοΰ θέματος τής Ίεράς ,τόλεοις τοΰ Μεσολογγίου χη: «'Ακομη καί αν δέν ίιτηρχεν ή έϋπληχτική άκτινοίίολία, άκόμη καί εάν οί Μαραθωνες, αί θερμοπΰλαι, 6 ΠαςΛενών δέν είχον υψώσει είς «ίώνκη· θονμασιιόν τούς τίτλους των, Γ»ιμη καί εάν οτ'ϋδέν εί έ«εί ν»»ν ,τοΰ άποτελοΰν την πελωρίαν μαρτυρίαν τής ύ.ΤΓι.οχτϊς καί τής ποιότητος εΐχε προηγηβή, άκάμη ϊ'αί εάν στεΐρον, ,ϊγονον, καί άβιά φόρον ήτο τό παο,Γλθόν, άκόιμη καί είς την τοιαύτην -τερίπτϋχΐιν' θά ηρκει χό Μεσο/.όγγι 5ιά νά γρα Τή ή Ίστορία πα,'.μώδης, έκχ·λί- ίουοα άίΐό ϊξαρβιν, νόημα καί ήθι ■•ών ,-τλ.οΰτον. "Εχει πραγματι είς Τί.ηθωρικήν έκτασιν καϊ άπροβμέ- τρητον έντασιν δλα αύττά τα στοι- χ«ϊα ή έιποποιία τοιι. Μία έπθίΐοιία •τοΐι ρκράτησεν εξ ό/κλ.ηρα ετη διά να φθάση είς την 'λιγγιώδη κορύ φθ)β(ν της έ·κείνη την νύχτα τοΰ Λαζάοου τοϋ 1826, π»ύ έχει άφε- "ή Είς τα διαοκές προσκ.ύνηαα των άνθρώπιον. Μία έποποιία ή όποία •τθοσφίρεται δι' όλας τάς συλλή- Ί'ίΐ; καί δι' ίίλας τάς εμπνεύσεως, •τοοοίρρηρται διά την δημιουργίαν ρις κάθε τομέα, είε τόν οποίον ή- *^λε μεταφερθή ή άκατάλυιτος *"ναμ»ς τοϋ περιεχομΐνου της. ΕΙ ^ι, έν πρώτοις, ή μοναδοκή άρε- τι1· ή όποία σφραγίζει ακεραίαν "τάσιν των Έλευθέρων Πολιοοκη αρνοιν, ίναντι τοΰ γεγονότος. Ποϊ ον ήτο αύτό τό γεγονός; 'Τπήρχε υές μ£ τόν 'Ελλητνικόν χά αϊτηαα τής Έλ.ευθερίας. χεν, ή μ^χρι θανάτου άπό- τής διεκδικησεώς της, καί |ιή(?χε τρίτον ή ι>ύναμ ς έικείνη,
ί δποία φίρει πάντας τούς "Ελλη
ναξ. προκειμένοιιΐ περί θεμάτων έ
λευβερίας είς &μεσην, ευθείαν καί
ΰπερήίρανον περιορνόνησιν τής λο
γικής, τής Ισαρροπίας των αρι¬
θμών, τής άναλ.ογιας των δυνάμε-
ον. Καί τα. τρία έδη,μιοϋργουν τό
τρίπτυχον τής Έλληνιικής ΰπερο-
χήζ, πού βφραγίϊει ολόκληρον την
πορείαν τής Φνλής. Καί πού άπο
τέλει την δτροκον πανοπλΐαν της
έναντι τοΰ χρόνον. Κοί την έγγύ
ησιν ΰπερνυκήσείος δλονν των έναν
τιοτήττοιν, αί οποίαι, έκάβτοτβ φαί
νεται νά όρβώνονιν φράγματα, είς
την άνέλιξιν πρός την πραγμάτο)
σιν των μεγάλο>ν ιδανικών. Καί ή¬
σαν ακριβώς τα 'δανικά έκεϊνα,
.τοΐ' άπετέλεσαΛ' την ίκοηκτική'ν ΰ
λην, διΛ την εξέγερσιν, πού Γτρο
φοδότηοαν ρπειτα τύν άγίονα μέ ά
{ παράβλτρον άντοχήν, ποίι έαττέρω-
σαν τό φρόνημα / ιί ένεόριιιβαντήν
θίλ,,ησιν, ποΰ έγιγάντοιβαν την πί
ιττιν καί έθ(»ράκησ ιν τό φρόνημα,
μεχρι τοΰ έκπληικτι «ου σ>τ$ιρίου τής
Έξάδοι». Διότι ή ιιεγαλειώδης ρ-
κείνη έφόρ-μησις είς τόν ανοικτόν
στίβον τοϋ θανατον έν ονόματι τής
ελευθερίας, δέν ήτο παρά η κορύ
ψωσις τής πίστεως είς τάς ΙΑέας
ι κ.(ά ή όηιιθΓτική έπιβεβαίωσις τού
Λξιώματος δτι έδώ, είς αυτή την
γή οί έχθροί τής Ελευθερίας δέν
εχουν νά άντιμετοιπίκτουν ποβότη-
τας, εχο-υν να άντιπαραταχθοΰν
είς ποιότητα ή όττοία οίΗε ίιποχωρεί
| οδτε κάιαπτεται, άλλά έπιδάλλεται
καί κα,τακνρώνει, τα μεγέθη των
ήθι·κ/δν αξιών. Έπιβεβαίωσις τοΰ
•γργονότος, δτι ό Γολιάθ θά σνντρί
ι βεται άπό τόν σι»νασ~ομόν των ί
5εο>δ<ΰν, ποΐ' πττχιόνονν ια έμ6λή ιι«τα καί όβηγουν τάς σημαία: είς Ίμαλάϊα τής 'Ελληνική; Άπε τής. Καί ό «φράχτης» αιώνιον συμ βολον άντοχής είς τάς έορόδονς τής δίας κατέστη, τΐίφνιδίίος, τό , θαμβοιτικόν πυροτέχ τω α τής τρο- ματικής ντκτός .τού κατέστησεν | τοΰς ήιιιιθανείς Αθανάτοΐ'ς καί ά- φοΰ τοΰς έιπέρασε άπό τηλ διά^α ' σιν τοΰ μαρτύριον τοΰς &δήγηισ«ν είς την περιοχή τοΰ θρνλον, έκεϊ δποι· καί σήιμερα τλανάται ή σκέ ψις τοΰ "Εθνονς, τύλαβής είς την μνήμην τής '1<ττορίας». Ι Ή "Ενοχης των Ροτίμελιωιτών | Βορειον Ελλάδος παρίθεοε είς ι την Ιδιόκτητον Λέ.-τχην της γεΰμ« | πρός τιμήν τοΰ «. Εύαγγελάτοιι. Ι "Ηγειοαν προπάσε,ς ό Πρό&δρος κ. Παιπαγετοργίον καί ό πρώην πέσ«ο)ς καί τής κυρίας
ι Κωνστ. Παπαδάτο'), μετά τού 'Τ-
πο^ργοΰ Βοοείου Ελλάδος καί
[ ττίς κυρίας Ματθαίου, τοΰ Διοικη
Ι τοΰ τοΰ Β' Σώαατος Στρατόν
' καΐ αλλιον προβοιπικοτήτων τής
πόλεώς μας.
"Ειχει σοχττά ,ϊπωθεΐ, πώς δ
δρόμος ό πιό θαυμαστάς, άπό ο-
Λου; ό&ηγοΰν στήν Πάλη, είναι
ϊκείνος, πού ;ρκιν« άπ' την Άτ-
κή κια διασχίϊει τό Αίγαΐο, τόν
Έλ.λήσποντο, την ίΐροποντίδα. Ά
κολοι·θο')ντας τον ,τιλησιάζει κα·
νείς την ίερή πολιτεία, δπο>ς τηι
ριάζει νά παροΐισιά'ξεται μποο-
στ(Ί σέ μιά πιινΐσχνρη ν.αί πανέ-
ιιθίκρη βηηίλισσα τή; Ανατολήν,
βήαίΐ .τρικ ίιήμα, -τερνιόντας άπύ
όιαδοχικες αϋλές καί διαδοόαους
καί σάλες, τή μιά πιό ομοοφη Λπ'
την ά,λλη, Λβποτι νά φθάσει σττή
μεγαλοπρεπε'στεοην απ' δλες αί-
θοκΐα τοΰ θρόνον, «πον έκείνη
ύίχνκητΐε νά .τροΓτμένει.
Ό δρό«ος αΰτός διασχίζει τόν
ένιαΐο [(Ττοοικώς καί γειογοαφι-
καίς χώρο, ποΰ εγινε τό λίκ.νο
τοΰ εΰροκταίκοΰ -τολιιτισμοΰ. Για-
τί τό Αίγαΐο δέν χ'ορίζει, άλλά
ένώνει την Ά σία μ ε την Εύρο')-
πη, άίΐρι&ως όπως καί ό Έλλή-
σποναος καχ ή Προποντίδα, καί ή
Πάλη ή ϊδια, απού οί θάλασοτς
αύτές καταλήγοΐ'ν. «Ούρανός καί
θάλασσα», γράκρει 6 Κούρτιος, «ί-
νώνονν τίς άκτές τοϋ Άρχιπε-
λάγους σέ ενα Ιδιαίτερο σύνο-
λο· οί Ιδιοι δνεμοι πνέουν άπό
τόν Έλλήνπτοντο ως την Κρή-
τη καί δίνοιιν στούς ΐτλωτονς
δρόμο.ιις τίς Γδιες κατευθΰνο-εις,
φέονονν οτό κλίιια τίς Γδιες με-
ταβολές. Δέν {«πάοχει σημείο, ά
νάμεσα Άσία καί Εύρώ,τη. αιον
νά αΐίϊθάνεται ό θαλαβσινός άπο-
μονο>μένος, οσο ό καιρός είναι
καθαςώς. Τό μάτι ςρθάνει άπύ τό
?ν>ίχ νψτί σιτό άλλο, καί λίγίον
ώρίϋν ταξίδι ένώνει τόν έναν δρ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΙΜΤΟΣ
αο μέ τόν άλ*λον. Γι' αΰ·τό α' δ¬
λες τίς έβτοχές οί ίδιοι λαοί ε-
χοιιν κατοικτκτει χαί στίς δύο ά¬
κτές, καί άπό τόν καιρό τοϋ
Πριάμου οί ϊδιες γλωσσες καί τα
Ιδία ήθη εχοι.·ν κυριαρχήσει καΐ
σττι μιά καί στήν αλλη. Ό Ριο-
μιός των νησιΛν αίσθάνεται τό ϊ
διο πατρίδες τού τή Σμύρνη καί
τό Ναΰπλιο, -καί ό.-κι)ς τα κΰμα-
τα, κινώνττας άπά τίς 1<ονικές ά¬ κτές, φθάνουν ώς τή Σαλ-αμίνα καί τάνάπαλιν, ετσι καί σ' δλες τίς έποχές κάθε λαός, .τού με- τακινήθηκε πρός τή μιά άπό τίς δύο άκτές, πέρασε γοήγορα καί ατήν άλλη». Τόν ϊδιο αύτό δράμο ακολου¬ θήσαν καί οί πρώτοι πολιτισμέ- νοι ανθρωποι___οί πςκότοι "Ελλη- νες — π.ού έφθασαν κ' έγκατα- στάθηκαν γιά πρώτη φορά στήν περιοχή τής σημερινής Πόλ.ης. ΙΟΙχαν πε στά 680 π.Χ.
οί Μεγαρείς, συνεργαξόμενοι Εσως
μαζί τους, ίχτιξαν στήν εϊσαδο
τοΰ Βοβπόρου, .τάνο) στήν άβια-
τική άκτή, τή Χα·κηδ6να.
Τα Μέγαρα εΐχιΐν γίνει την έ-
."ΐοχή έ κρίνη άιρετηρία ιιεταναστρύ
τεο>ς διατρόρων ίλληνικών φν-
λίον. Δεκαεπτά, κατά τόν Ήρόβο-
ό, χούνια άργότερα αιά δλλη ό
,ιάδα Μεγαλείον μεταναστών —
ήταν Γσιο; καί Κοοίνθιοι καί Βοι
ι·>τοί κ.αί Ά οκάδες μαξί τους —
ί<Τενγε ά-ώ τα Μέγαοα πηός την "δια κατειΐθ·νση. Αρχηγός τονς ήταν ό ΒΐΛΐας ή Ιίί-ζης, στρατη- γός των Άργείιον ή κατ' άλλοα'ς των Μεγαρέ*η·. Πρίν ξεχιντκτουν εΐχαν ρ(ι>τήισει τό Μαντεϊον των
Λελψων, καί δ θεός τούς εΐχε
δόσει χρησμό, πώς ή καλ.ύτερη θε
ση, γώ νά έγκ.ατασταθοΰν βτόν
τόπο ποϊ' πήγαιναν, τρταν «άττ' έ
ναντίον των τυφλών». Φυβικά δέν
μπόρε<ταν νά δόοουν άμεσος εξη¬ γήση στή σκατεινήν αυτήν {«πάδει- |η τον θεοδ. "Οταν δμως έφθα¬ σαν σττήν εΐσοδο τοΰ Βοσπόρου, τό πρδτο πού τράδηξε την προ- σαχή τονς ήταν ό Κεράΐτιος Κό>
πος, τό θανμα<ττάτερο φυβικό λι μάνι τοϋ κόσμοτ'. Στήν άβιατική άκτή, άκ.ρι6ως άπέναντι, εΜαν τή Χαλ,κηδόνα, πού εΐχαν χτί<τει .-ΐρίν δεκαεπτά χρόνια οί σι«μπα- τριώτες τονς. Τότε βέν τονς 2 μεινε κααιιία άμφιβολία γιά την ?ννοια τοϋ χρηον-^ΰ: Βεβαία πού ήσαν τιχρλοί οί δνθρωποι ίκεΐνοι, ά*ροϋ δέν μΛΟρεσαν νά Ίδουν την όμορφιά καί την κα,ταλληλότητα, ποΰ ρΐχε ή είσοδος τοΰ Κερατί ον Κόλ-τον, καί προτύμηβαν άπ' αΐΐτήν την άπεΛ'α,·τί τον άσιατι- κή άκτή! Καί με τή βεβαιότηΓτα αϋτήλ", ?χτισαν οί σνντροφοι τοΰ Βύξαντος τή δική τονς πολιτείο— «την μεσαιτάτην ο)ριέ<ον πόλιν» — επάνω ακριβώς στήν Βοσπό- ριον "Ακρον — οτόν πρωτο )ύ- φο τής Έπταλόφου — καί τή βά φτισαν, άπό τό ονομα τοϋ άρχη- γοΰ τους, Βυζάντιον. Κανείς τονς δέν μΛοροϋσε νά ^ίρει, πώς τ' δ- νομα έκεΐνο ϊμελλε γιά άτέλειω- τους ·αίώνες νά κυβερντκτει την Ι στορία των 'Ελλήντον, την ίστο- οία τής Άνατολής... ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τό Κυβερνητικόν έργον κατά την τριετίαν ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Λ£ΟΝ Ή ΰγεία τοΰ Λαοΰ, ή κοινωνική άσφάλκτις, ή κοινιονική .τρόνοια καί ή κάλιιμις των στεγαστικών ά ναγκών των άσθενοθτέρων, ουκονο μικώς, τάξειον απετέλεσαν τάς 6α σικάς ίπιδι<ί)ξεις τοΰ 'Τπουργείου ΚοινιονικΛν 'Τπηοεσιών, εν τώ πλαισίω τής χαραχθιίσης παρά τής 'Κβνινής Κυ&εηνήσΓ<'»ς πολιτικής, ή ανέγερσις αεγάλ.ου νοοο'/η,ιείοιι είς "Ηράκλειον. Δέον έπίσης νά άναφερβη, δτι ενεβολιάσθησαν έκ ιτθιΐιαι'ιρια άτό- ιι/ον καί ότι έλειεοί'ργησαν, κατά τρόπον ί'ποδειγμαηκόν, χίλιοι καί πλέον συμβονλευτι/οί σταθμοί διά την προστασίαν τής μητέρας καί τοΰ παιδιοϋ. Χαρακτηιτ('ΐχΐ'-
ρο'.Οη, διά πρώτΓ,Λ· φοράν, διά στιν
ταγμιιτικής διατάξειος. Ένδεικτι-
κώ; δύναται ν' άναψερθή, ότι μό
νόν ;',ιτά τυ 19(>7 δ,ρτόθη ποσόν 2
δισίκατοιιμνρίιον ν.(ά 160 ε,κατοιι-
μυοι'ον δοαχμών, ^ιά την προά-
σπκτιν τής ΰγεί<ις ΐοΰ λαόν καί ο τι έντύς τοϋ 1969 ρκαλιχ^θησαΛ, , διά πρώτην φοράν, τα κενα είς ία | τρικόν καί ύγειονοιμικόν πυοσοπι- I κόν, είς άπαντας τοΰς υγειονομι- κούς σταθωοΰς καί τα Άγροτικά Ίατρεία διά τοΰ διορισμόν 700 ιατρών, 700 νοσθ/ίόμο)·ν καί 900 μαΐων, ώς καί 200 ιατρών, είς ί- παρχιακά νοσοοιομ··ία. ΙΙαραλλήλοις, ϊτέθησαν αί 6ά- σεις όρθής νοοοκοαειονκής πολ.ιΐτι- κής, δ'ά τού διαγ ΐ'ρισ.μοΰ τής χώ ρας είς μεγάλας ίιγειονομικάς πε ριφερείας, είς τό κέντρον τής ύ- παίθρου νά εύρίσκοιιν πλησίον τιον ολα τα μέσα να<τηεί'<ς. "Ηδη έ- .ττλέγηοαν χώροι διά την ανέγερ¬ σιν νοισοκοαείονν, 600 κλινών είς Καβαλαν, 100 κλινών τίς θταϋα- λονίκην, 404) κλινχόν είς Ίοάννινα /.ίΐλ 600 κλινών είς Λάοισαν, ένώ, ίν τω μεταξύ, συνχίξεται ή ανέ¬ γερσις τοΰ νοσοκοιι-ίον ΙΓατρών 400 κλ.ινών καΐ έποογραμαατίσθη τόν α. Νομάρχην Άττιιΐής Ανευ άποχρώντος λόγον άπεφα * ΐ«τ» τού κοινοτικόν Σταμάτας Άττικ·ής, ή τού <τχεδ(ου τοϋ χωρίον Χτα επί εκτάσεως 1.000 πβρίίτον οτρεμιμάτ(ον, ποΰ περιοάλλουν τό Χ'Ίθίον Σταμάτα. Οΰδρίς σοβαρός λ,όγος οη>νίτρε
-»εν διά την πραγματοποίησιν τής
"'; αν<(.) επεκτάσεως, λαμβανομε- ^ ί«' δψιν δτι, πρόσφατος τό 01ί δνι,) χοιν. σιιμβούλιον ίπεξέτει- νε τό εγκεκριμένην σχέδιον τοΰ («χοοϋ χίαρίον Σ ταμάτα είς <τη- χάς έκτάβει<;, εΰρι<τκομένας , τοΰ άγροτικοϋ οιαμερίσματος («Τού τής βορειον Άττικής. Πλ.ήθος κτηματκ.)ν καί κατοίκοιν ΤΊς πΕοιοχής ταιπ-ης διεμαρτυρή¬ θη διά την καταστρ>·-πτικήν διά τάς
ΊδιοκτηΛίας των έ-.έκτασιν, δεδο-
μενου δτι ρυμοτομοΰνται καί άνα-
οτατώνονται δνευ ίύλογοιι αΐτίας
άγροτικαί έκτάσεις, καί γενικώτε-
ρον έπέρχεται μία Λνευ εύλόγου
αΐτίας κατακρεούογησις των άγρο-
τικής μορφής Ιδιοκτηβιών τής πε-
ριοχής ταύτης. Αί ί>πο6ληθεϊσαι έν
στάσεις εναντίον πΰ προεγκριθέν-
τος σχεδιον, είναι, είς αριθμόν, ί-
διαίτέριος μεγάλαι, διά τόν λόγον
αυτόν έπικαλονμεθα την προσιοπι-
κήν έπέμβαβιν τοϋ κ. Νομάρχου
Άττικής, όπως έξ-τάση τα είόλο-
γα καί δίκαια παράπονα των καϊ
τοίκοιν κ-αί κτηματιών τής περιο-
χής ταύτης, καί αναστείλη την διά
τοϋ ώς ανο> σχεδιον επερχόμενην
δνεν προηγούμενον αναστάτωσιν.
Τοϋ συνεργάτου μας ΔΗΜ.
Τώοα πού θά ι-ποΰμε σχήν πε
οίοδο τής διοργανώσεως τοϋ έφε
τεινοΰ Φεστιβάλ Άθηνώ/, δς ρί-
ξωμε άπ' τή σκοπιά μας μ<ά ματιά στ'ις διάφορες ναλλιτεχνι- κές έκδηλώοεις των προηγονμί- νον Φεστιβάλ, γιά να Ιδούμε τί παρουσιάσαμε ώς 'ΚλΛηνε^ σ' αύτά καί τί επρεπε νά παρουσιά σοωε. Άς παραδεχθο·Γΐμε/ πώς Φεατι βάλ, είναι ενα εΐδος Πανηγι·ρι- ■/ο,ϋ Λαικοΰ Έορτασιιοϋ, δμοιο ^ϊ,'Ί ότηιΌ»· — 'ίχι βεβαία άπό ·^Ληα -,__ έτελείτο κατά την Άρ- χαιότητα, δπο)ς τα «Παναθήναια», τα «Πανιώνια» καί άλλα, άς τα δποΐα έτελοϋΛτο μέ άφάνταστη μεγαλοπρεπεία, Άγώνες Άθλητι- κοί, Μουισκοί, Λογοτεχνκοί, Θεα· τρικοί, Όρχηστικοί καν δλλοι... "Ολες αύτές οί έκδηλώσεις των «Πανηγυρικήν 'Εορτασμων» των Άρχαίων Προγόνων μας, ή σαν περα ώς πέρα 'Ελληνυκές... Τΐποτε τό ξένο <·' αύτές, γιατί τίποτε τό άνώττερο άπό τό Ελλή Ό Γενικός Γρααματεΰς τοΰ 'Υ ζνυργείον Κοινωνιν.ών Τπηρε σιών κ. Αντώνιος Μέξης. ναι, δτι σήμερον λειτουογοΰν 420 έκπαιδετ.»τιικοί σταιθαιοί. Παραλλή¬ λως ηνξήιθησαν αί κλΐναι των Γη ροκομείιον κατά ΰ.ΊΟ καί των Άσν λο>ν ΆνιάτοΛ1 κατά 100.
Τό ενδιαφέρον τής Έπαναίττά-
σεως, διά τούς φοιτητάς, έξεδηλώ
θη ίιιπράκτ'ος καί ■'ίς τον τοιιι·έα
τής άρμοδιότητος τοΰ 'Τπουργει'
ον Κοινωνικόν 'Τπηρεσιί>ν: "Ε¬
ναντι 11.500 φοιτητιον, πον είχον
την δΐΛ'ατότητα διατροιτής είς τα
φοιτητινά ίστ.ατορια, '/ατά τό
1968, ό άριθιιός γ ον ηι'ΐηθη είς
19.000 χατά τό 19ιϊ9, ένοι ,-ταραλ-
λήλιυς έ-βελτιώθιη νιί τό συσσίτ ον,
πρός τόν σκοπόν ίιέ αυτόν, διετέ-
θη τό ποσόν το>ν 90.000.000 δοχ.
'Βκ τοΰ «Κοινονικοΰ ΓΙρουπολο
γΐΛηοΰ>, ό ότοίος έ&ηαο(ΐιει>θη διά
τρ(ί)ΤΓΛ· φοράν τό 1969, πληοοςρο-
οοΰαεθη δτι κ'ΐτά τό ετος τουτο
έδαΊί'ντι'θησΓτν διό την κοινωνικήν
άκτφάλισΐΛ' ναί την υγείαν τού )«-
ού, 2Κ δισεκατοτι ι,Ίρια καί 800 έ-
κατοιιιυνρια δραχιΐΓΐί, ήτοι, έ^απ'ΐ
νή.θησαν, 2 & σιεκατομμΰρια περκτ
σότερα τοΰ ε"τονς 1968 καί 7 1)2
δισεκατομαύρια τού άιιΐσοις προε-
παναστατικοϋ ετονς, 1966. Άξιοση
ιιείοιτος είναι, έπίσης ό αΓ'ξΓσι;
των σι*ντάΕεο)ν τοϋ ΟΓΑ κατά
70% καί ή αποφασισθείσα την 30.
12.69 αύξησις τοΰ καίΐιοτάτον ό-
ρίοιυ συντάξεων, τοΰ ΙΚΑ κατά
26% τοΰ ΤΕΒΕ κατά 16% καί &λ
λ(ον άοτφαλκκιικών οργανισμών κα
τα 10 - 20%.
2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίβα
ΚΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ
νικό δέν ΰπήρχε τότε!
"Ας κυττάξωμε λοιπόν άμερό-
ληπτα άπό τή σκοπιά μας, τί πα-
ροιισιάσαμε καί τί έπρεπε νά πα-
ρουσιάσωμε... Τα προηγούμενα
πρώτ' άπ' δλα, Φεστιδάλ Αθη¬
νών, άπέδειξαν δτι οί άνσλαβάν-
τες τό Ιργον των διοργανωτών,
δέν ήσαν έικεϊνοι πού ?πριπε νά
είναι...
(ΧΤΝΕΧΕΙΑ είς την 2αν Σελ.)
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ ΕΛΛΕ1ΜΜΑ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΤΡΚΙΚΟΝ
ΠΡΟΤ-ΠΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 1970
ΚΩΝΣΤ)ΠΟΛΙΣ, _ Ώς άνε-
κοίνωσιν ό ύπουργός των Οίκονο
μικων τής Τουρκίας κ. Μεσοΰτ Έ
ρέξ, τό ε"λλει.μμα τοϋ κρατικοϋ προ
] ύπολογκτμοΰ διά τό 1970 άνέρχε-
ται είς 29.888.000.000 λίρας Τουρ
κίας καί θά καλ.υφθή διά φορολο-
γιών.
ΣΜΤΡΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤ Α
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τό «θέατρο Σμύρνης» χτίστη-
κε στήν παραλία (στό άξέγαστο
«Καί», τής νκφούλας τής 'Ιωνίας,
κοντά στό σπίτι τοΰ Ψαλτώφ, μέ
άμερι-χάννκα κεφάλαια καί την δι-
εύθννσή τού, ανέλαβε ό γνοχττό έ-
πιχειρηιιΛτίας Χ. Μισσί^ης.
Ή λειτουργία τον ίρχισε στά
1911.
Τό άρχιτεχτονικό σχέδιο τοΰ κτι
ρίον έξε-όνησε ό Σμνοναϊος άο-
χτιτέκτιον Ίγνάτιος Βαφειάδης, δ-
λ,η δέ ή έκΗοτε,ρική. τοι διακόσμη-
ση εξετέλεσε ό έπίσης Σανρναϊ-
ο; γλύπτης Ρϊνι^οη;.
Τό «θέατρο Σιιόρνος» ήταν τό
καλ.ιη-ερο τής Άνατολί,ς καί οίί-
τε ή Αθηνά είχε τέτοιο. Ήταν ά-
κριιβώς δμοιο μέ τό «Σατελέ» τού
ΠαρΐΛΐοϋ. τΗταν ,'ξωπλισμένο μέ
διάφορα ήχητικά ιιηχανή.ιατα γιά
την άπομίιμηση τή; βροχής, τοΰ
ΤοΟ κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑ^IΓIΑ
άνέμου, τοΰ κεραυνοΰ καί ό;λλων
ηχων. Είχε στχτκ.:υη πολυχρώμου
φωτισ'μοΰ γιά φαντασμαγορικές πά
ραστάσεις κ.λ.π.
"Ολα αύτά τα ιιηχανήματα εί-
χαν άγοραστή άπό την Βιέννη.
Είχε τέλειο φιοαισμό καί ά®ρι-
σμό, καλή άχονστι/κή, πλατεΐα καί
τέσσαρες (αν ·δέν μέ άπατάή μνή
ιιη) σειρές βεωρείων καί γαλαρία
(έξοκττη). "Ολα τού τα καθίσματα
ήταν ντΐΜχένα μέ κόκκινο βελοΰδο
καί .-ιλακτιονμένα μέ χαλκό.
Άπό τό ταβάνι, κατέβαίν* 2νας
τερά— ιος πολυέλαιος, πού άστρα-
πον.οποΰσε.
Πρρπει νά σηΜειωθη, δτι τό τα-
Λάνι τοΰ θεατρον, ανοιγε μέ ε£θΐ-
κίι (ΐηχανισιιό σέ διάβτηιιια δβντε-
ρολ.εΐΐτιον κι' «τσι ·ειτοΐ'ργοΰσε, ά-
διάκοπα κ<ιί τύ καλοκαίρι. Πρεπει (Συνέχεισ είς την 6ην σβλίβα) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΒΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ηΥΤΠΚΡΤΤΟΡΙΛ Τοδ βυνεργάτουμβς χ» ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΦΟΤ (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΤΠΙ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗ- ΜΑ ΚΓ Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΤ ΟΡΛΩΦ» Άνέκαθίν ή κατοχή των προσ βάσεων τής Άσίας πρός την Εϋ- οώπη στήν Άνατολική Μεβόγειο καί εΐδικώτερα τής Μικράς Άοί άς καί τή; Βαλκ.ανικής με καίριο κεντρικό σημείο τή ΙΙροποντνδα καί τα στενά τού Έλλησπόντον καί τοΰ Βοσπόρον άπετέλ.ρσε ζή τημα όξιιτάτοιι άνταγιονισμοϋ μρ ταξύ των Άσιατών ναί τίον Εΰ- ρ<ινπαίο)ν. Οί "Ελλιγνες τό άν'τιαετο'πίσανε πρίοιμότατα μέ τόν Τρωϊκό πόλε μο καί τό ελυσαν με τίς νίκες των ΆΟηναίων κατά των Περ¬ σών. Ή συνθήκη Μεγαβύί,ου — Καλλία, ή λεγοαένη Κιμιόνειος εΐΐρήνη, άνεγνώρισε τή κνριαρχία τής Άθηνα'ικής 'Πγεμονίας στό Α'ιγαϊο καί στίς Γιπο τό Βόσπο- ρο καί κάτο) ι ύρωπαικες καί ά- (τιατικές άικτές μέχρι τής Παμ- φυλ-ίας. Άπό τύτε, επί δ>'ά σχε-
δόν χιλιετίες, παρά τίς άναρίιθμη
τες έπιδρομές των Άσιατών, ή
κρίσιιμη περΛοχή παρεμεινε στή
κνριότητα των 'Ελλήνων καί των
Ρςοίμαίίον, ώς στή κατάρρεΛΧΐη
τής βυζαντινης Αύτοκρατορίας.
Όπότε περιήλθε στή κνριαοχία
των 'Οβωμανων καί άπετέλεβε τό
δρμητήριο τής τρομερής ραγδαί-
ας έπέκτασής τους στή κεντρυκή
(Συνίχεια «Ις την βην σεΧΙ&α)
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ
Η ΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ
ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Σήιιερον 10 Μαίου καί ώραν 10,30 τίς τόν "Ιερόν
Ναόν τού Προφήτου 'Ηλιοΰ Παγκρατίου τελοΰμεν τριε-
τές μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως τής ψνχής τού άγα-
πηαιρνου μας άδελφοΰ καί θείου
ΣΤΑΤΡΟΤ ΑΝΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
τ. 'Τπουργοΰ
Αί άδελώΐραί. Οί άνεψιοί. Οί λοιποί συγγενεις
Σηιι. Ίδιαίτεραι προσκλ^ήσεις δέν θά σταλώσει.
Β'.
Ό Απόστολος ίΐαΰλος λέγει ο
τι τό σώμα μας «σπείρεται έν φθο
' ρά καί έγείιρεται ίν άφθαρσία» δή
, λαδή άποσυντίθεται, κονιορτοποι-
είτοΛ (χοΰς εί καί είς χούν έπι-
(ττρέψει.) καί έγείρεται άφΌαρτον,
γιατί δέν θά γνωριση πλέον την
άρθώστεια, την πεϊνα, την δίψα,
την κονραβι, την θλίψι, τόν πόνο
καί αυτόν τόν θάνατο. Ή Άποχά
λυψη λ/γει: «ό Θ-ός μετ" αυτών
έσται, καί έξαλείψει πάν δάκρυον
έκ των όφθαλμών αντών καί ό θά
νατος ούκ' Εσται ϊτι, οίίτε πένθος,
οδτε κραυγή, οΰτε πόνος, οϋκ έσται
ίτι, ότι τα πρώτα άπηλ.θον». Επί
σης τό σώμα τής άναστάσεως
«σπείρεται σώμα ψυχικόν (σαρκι-
κόν) έγείρεται σώμα πνη'ΐματικόν>.
"Οπως ή ψυχή ^ας είναι άπει
ρος, γιατί άΛτανανλά μέσα της τό
άπειρον σύμπαν, ?τσι καί τό σώ¬
μα τής άναστάσειος θά διαιπερνά
δλα τα σώματα καί θά είσδυη οτά
πλέον μακρυνά καί άπροσιτα.
σει; τοΰ άπειρον αύμπα·ντος. Γιά
Όμοίίος «σπείρεται έν άσθενεία
έγείρεται έν δυνάμει», θά είναι
προικκτμένο τό σωμα τής άναστά¬
σεως μέ ΰπέροχο δνναμι καί μέ
ίκανόττητας, ώστε νά διασχίση έν
ριπή οφθαλμού τίς άχανείς έκτά-
δλες αύτές τίς δίορεές καί ενλο-
γίες θά επρεπε ϋλόκλ^η^η ή ζωή
μας, άντί νά παθαι,νη διάβρωσι ά
πό την άπιοτία καί την άδιαφορία,
νά είναι άφιεριομίνη είς ταν Κύ¬
ριον τής δόξης καί θά ίπρεπε νά
είναι σννεχής ϋμνος ευχαριστίας
καί δοξολογίας στήν θεία άγαθό-
τητα.
Τό εύφρόσυνο αγγελμα τής άνα
στάσεως τοΰ Χριστού πλ.ηαμ) ρίίΐει
μέ χαρά την ψυχή μας και μαΕι
μέ τόν ψαλμοιδό τού 29ον ψαλ-
μοϋ εΰχαριστεϊ τόν θεόν Πατέρα:
«'Τψίόσω σε ΚΛριε, ότι ήπέβα-
λές με» (άνύψωσες)
«Καί ούκ' εΰφρανας τοΰς έχ-
θρονς μου επ* εμέ».
«Κύριε άνήγαγες έξ "Αδου την
ψυχήν μου».
| «"Εσωσές με άπό των καταβαι-
1 ν-όντων είς λάκκον».
Ι «Κύριε ό θεός ιιου, είς τόν αΐώ-
Κου ΕΤΕΛΠΙΔΗ ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ
ι να έξομολογήσο μαί σοι».
ί Ή ανάστασις τοΰ Χριστοϋ δέν
είναι άπλοϋν θαΰμα, είναι μυστή-
' ριον. Μυστήριον ςένον καί παρά-
| δοξον είναι δτι ή ι) άτνη τής Βη-
θλεέμ περιέχει την αΐωνίαν ζωήν
πού ντύθηκε την ανθρωπίνη σάρ-
κα καί ό τάφος τοΰ Χρκττοΰ Κκλει
σε μέβα τού την σάρκα που άνα-
στήιθηκε είς Αΐώνιον Ζωήν. 'Εκεϊ-
νος πού άρνεΐται τό θαΰμα καί συ
νεπώς την παντοδυναμία τοϋ θε-
οϋ, άδιικεϊ την νοημοσΰνη τού καί
δείχνίεται αν μή τι δλλο μοχθη-
ρός.
'Εκεΐνος ποΰ άρνείται τό μυστή
ριο, είναι γελοΐος καί παράλογος,
γιατί τί άλλο είναι ό κόσμος πού
ζοΰαε, παρά ενα άπέραντο μυστή-
ριο καί άπό τής γεννήσεως μας
μέχρι τοΰ θανατον μας κολυμβοΰ-
με μέσα στό μυστήριον.
"Οΐτοι ζητάνε άποδείξεις γιά νά
πιστέψονν, χωρίς νά άρκοΰνται
στήν διαβεβαιώση Ίξιοπίστων μαρ
τύρων, όπως είναι οί ήθικές προ-
σωπικότητες των άπαστόλων καί
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 3ην Σελ.)
ΓΕΝΝΑΙΑ ΔΩΡΕΑ
Καθ1 α πληροφορούμεθα, είς έ
ορταστικήν έ,κδήλίοσιν της «'Εοτί-
ας» Ν. Σμύρνης, πρό ημερών δ
Πρόεδρος αυτής -<. Χαλδέζος, ά- νεκοι'νίοσεν, έν μέσω χειροκροτη- μάτ(ι>ν καί επευφημιών, νέαν δωρε
άν εκ τριών έκατομμυρίων δρα-
χμών, διά την αποπεράτωσιν των
κτιριαν.ών έπεκ,τάσεων τοϋ προο-
δευτικοϋ αΰτοΰ σωματείον, παρα-
σχεθείσαν υπό τοΰ έχ Σμύρνης
καταγομένου μεγαλοειφοπλΐΛτοΰ καί
μεγαλοεπιχειρηματίου κ. Άρκττο-
τέλους 'Ωνάοη, τοϋ όποίου είναι
γν<βσταί καί πραγε »·έστεραι γενναϊ αι δωρεαι, τόσον διά την «ΈστΙ αν» Ν. Σμύρνης, δσον καί διά τάς υπό τόν έλεγχον της ναυτικήν καί άλλας σχολάς. Είναι πράγματι αξιος θερμών συγχαρητηρίων καί εύγνωίμοσύνης διά την ωραίαν τού αύτην χειρονομίαν τό εύγενές τέ κνον τής Νύμφης τής αλησμονή¬ του Ίωνίας. 'ΠΛΥΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα 6ι6λια και οί ανθρωποι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ «Ή Γλώσσα μας», Ίστορική καϊ ΓΙΑΚΩΒΟΤ Σ. ΛΙΖΙΚΙΡΙΚΗ, θεωρητική μελέτη τής Δημοτι- κής άφιεροιμένη στή Νεολαία μας, Άθήνα, Τυπογραφείο Τσε (>δοΰ, Σκουλενίον 1, 1959.
Β'.
Στόν πρόλογό τον που πιάνει
όχτώμιση σελίδες, ό συγγραφέας
γράφει «Τό έργο αντό σχολιάξει
πολύπλευρα καί κοιτά 6άθος δλο
τό γλωβσικό μας ξήτημα /αι την
έξ,ρλικτική πορεία τής γλι·>σσας
ιιας, τής δηα.οτικΓ|ς, άνά τούς αί-
ώνες, άπό τότε ποΰ άρχισε ".ά σχη
αατίζεται, σέ συσχέτιση ,ιε την
κ α λ λ ι έ π ε ι α (ν.τογρααμί-
£(0 έγώ)». Άφοριιή ν« το γράψη
τοϋ έ'δ(οσε ή γλωσσική γενικά ά-
ναρχία δχι μόνο γΰοο) άπό τύ γράμ
μα, &λλά καί άπό την π ρ ο φ ο-
ρ ά, ό «άφόρητυς βερμπαλ.ισμός
καί ή άνόητη τνπολατρία, οί λο-
γής βαρβαρισιιοί κ.ο.«. Δέν είναι
πρόθεσή τού νά ασκήση έργο στεί
ρας κριτικής, άλλά πα,σχίΐε νά ΰ-
ποδείξη «τί πρεπει νά γίνη γιά νά
άποβοΰμε δλ.οι οί ΝεαεΑ/^ηνες κα-
λοί χειριστές τής δΐϊμοτικής'. «Χίο
ρίς κατασταλαγμένη γλωσοα»
(καλλιεργημένη την χαραντηρίζίο
χρόνια τώρα έγιο), «καλΛΐέπεια
δέν μπορεϊ νά υπάρχη». Γίλος κά
νει λόγο στό ?ργο τού γιά τόν
«συμβι6α*ηιό, γιά αΐηή την άπα-
ραίτητη ενεργεια πού πρέπει νά
γίνη, δν θέλοννμε νά μή μεϊνουιιε
άγλ(ι>σσοΓ>. Ή μ-θοδικότητα καί
ή διαιη«εια πού χαρακτηρίίει τή
σκέι|»η τού Διζιν.ιοίκη κάνιι κιό-
λας τόν πρόλογο πραγματικό έν-
τρύφημα. Δυστυχώς λείπει άπό
τόν πρώτο τούτο τόμο ό πίναικας
των περι έχομενων πού είναι τα ά
κόλουθα:
Γλωοσα καί καλλυέπεια. Σύντο-
μη ανασκοπήση ιοΰ γλα σσιχοΰ
αας ζητήαατος. Ή καθαρεύουσα
καί ή επίδρασή της πάνίο στή νεο
ελληνική. (Τό τρ'το τουτο κεφά
λαιο περιλαβαίνει, τα άναφΐρω γιά
νά φανή τό πολύπλευρο της ίργα
σίας τοϋ συγγραφέα, τα έί;τίς εδά
φια: Τωρινή έπίδραση τής καθα-
ρεύοι»σας. Νεοελλ.ηνιομοί τής κα-
θαρεΰουσας καί τής δημοτικής. Κα
τασκευή νέων λέί ών. Όρθή κα-
τεύθιη'ση στήν έξέλιξη τής νεοελ
ληνικής. Πώς σχηματίζουνται οί
έπιδράσεις. 'Ελλαδιική έπίδραση).
Άκολουιθοϋν δύο κεφάλαια τό
4ο καί τό 5ο: Ξένα στοιχεΐα καί
διάκρορες έπιθφάσεις στη γλώσσα
μας. (Τό κεφάλαιο τουτο άσχολεί
ται μέ την έξέλιξη τής γλώσσας
άρχίξοντας άπό ϊή «μεσαιωνική
δημοτική» καί μελετά τίς 'ςένες έ
πιδράσεις, φοάγικικη, τούρκικη, λε
βαντίνικη, φραγκοχιώτικη, βενε-
τσιάνΐΛη, ϊταλική κ,λπ.). Καί τέ-
λος: Ή γραμματολογία τοΰ Βυ-
ζαντίου κατά τόν 6ο και τόν 7ο
αί. καί ή έξέλιξη τής γλώσοας
μας. Στό κεφάλαιο τουτο είσαι
ΰποχρείΐχμενος νά έκτιμ,ήσης την
έμβρίθεια τοΰ συγγραφΐα πού χρό
νια πρέπει νά έ'χει άφιερώοει στή
μελέΐτη καί τή συστηματοποίηση
των πηγών.
Ό τόμος στερεϊται άκόμα καί
την χρήισιμη σέ παρόμοια βιβλία
6ι6λιογραφία. Άλά, όπως εϊπα-
με, δ τόμος αΰτός είχε άρχίσει να
έκδίδθται σέ χωριστά τεύχη πού
ΰσΐτερα συγκρότησαν τύ βιβλίο.
"Ως τόσο, άπό κείαενο καί υπο-
σημειώσεις, φαίνεται καθαρα τό
πόσο πλούσια έστάθηίοε ή δλη »ιοΰ
έμελέτησε, συμβουλεύθτίκε, έσχο-
λίασε δ συγγραφέας.
Ή συμβολή τής εργασίας τοΰ
Διξικιρώίη στήν όρθή τοποθετηθή
τοϋ γλωσσικοΰ ζηΐτήματος, στή δι¬
καιώση τής ζωντανης νεοε,λληντ-
κής καί στή διαφώτκτη τού «άνα
γνωστιν.οΰ κοινοΰ» επάνω σ' δλες
τίς σχετικές, συχνά πολΛτλοκες
στΛ'αρτήσεις θά είναι σημαντική.
Πρώτιστη προυπόβεση βεβαία θά
ήταν νά τής δοθή πλατειά δημο-
σιάτητα.
Συνέχεια είς την 6ην σελίοα)
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑλΑΜΑ-
(1859 — 1948)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
Ιθον
Τό Άρ. 45
Πάριτε καί φέρτε με ψηλά στά
Καρπενήσια, καί ϋ<ττερα Λάστε με στ' άπαλόπνοα τής Κλεί σοβα; μαϊστράλια Σ' εΐχα άγαπήσει μιά φορά, Βα ράσοβα τής Ροΰμελης Σάς όνειοεύομαι, ώ κορφές κπί τοϋ Μοριά άκρογιάιλια. Λεβέντρα πλάση άπάοθενη, χό- ρισ' έσύ ιοΰ άνήμπορου Μιά δΰναμη καί μ<ά ψι>χή> »««
γλώσσα, μιά γοργάοα
Γημνή δλη παραόόσου τού, κι'
άς είναι τό 6λ(«ΐτάρι σας
"Ενα τραγοιιδι ύπβρσοφο σέ μιά
καινούρια Ελλάδα.
Τό Άρ. 55
Είδνλλια ροδομάγουλα καί μοσκο
βολισιιένα,
Γιά σάς δέν ήρθα στό χωριό. Χο)
ριάτη, ή^θα γιά σένα·
Τό δέντρο άδρό .τού ρίζοχτε στά
βάθια της ι|ηιχής σου
Φέρνει λουλούδι ζίοντανύ σ>τά χεί
λη σου τό λόγο.
Κ' ήοιθα νά πάρα> άπ' τό δεν-
τρί, νά κόψω άπ' τό λουλούδι,
■ Καί νά τα πά» στήν αβροχ,η, στή
ρημασμένη χώρα,
Πού πείνασε γιά -τράσινο καί δί-
ψασε γιά δρόσο,
Νά γίνη δάσος ή ζωή καί ή τέ-
χνη περιβόλι.
Τό Άρ. 61
ΤΩ Ρωμιοσύνη, (δ μάννα μου! καί
ώ κόρη έσύ τής δμορφης,
Μέαα ατίς ομορφες, Μητέρας!
τα ίίτ-ρνά παιδία «τού,
Γιά νά σκεπάσονν κάποια τους ά
σκήμ-α καί ντραπή,
'Εσε'να είπαν ασκημη, ντραπήκανε
γιά τδνομά σοι».
Μά πάντα έκεϊνο ·ττίς κορφές τό
μελετάνε άπείραχτο
Τοανά τού" Όλύμπον οί ραψωοοί,
καί τ' δξια παλληκάρια.
Κι' έγώ το γράφ'ο μέ χρυαά στό
μέτιοπο σον γράμματα
Καί τό φιλο) στά ματα>μενα σου
ποδάοια!
Ό Παλαμάς η??οε πώς ο Δή
μοτικισμός δέν ηταν ό αγώνας
γιά την επικρατήση μονάχα τή;
κοινής, άλλά αγώνας εύρύτερο;
γιά την κοινκονική καί πνενματι-
κή άπελευθέρωση τού λαοΰ άπύ
τή σκλαβιά τού παρελθύντος καί
τα δε-σμά των πρυλήψεων σ' ο-
λες τίς εκδηλώσει; τής ζίοής. Ή
πίιστη τού ήταν άκλόνητη κι' ά-
πόλυτη γιά τή νίκη.
Γιά την ποθητή Αναγεννηθή
ενα μέσον πίστενε πώς νπάρχει:
ή έπιστροφή «τό ηροΜθώ πνεΰμα,
τό δημιουργικό, τό ρηξικελενθο,
τό πνεΰμα τής παλληκαριά; καί
τής ζωντάνια;.
Νά τί λέγει στόν Πρόολογο
τής Φλογέρας τού Βασιλια:
Σ6υσμένε; δλες οί φωτιές, οί
πλάστρε; ιιές βτή χώρα.
Στήν 'Εκκληισιά, στόν κλίδανο,
στό σπίτι, στό έργαβτήρι,
παντοΰ, στό κάστρο, σΐτήν καροιά,
' άποκαίδια, οί στάχτες.
Τα χέρια είναι παράλυΐτα, καί τα.
σφυριά παρμένα...
Κι' δ μέγας "Ερωτας μακρνά, κι'
εΐν' αβουλος ό αντρας.
Τραγούδι των Ήρώχον έμπρός!
'Εμπρό; τραγοΰδι των Ήριίκον.
Απάνω άπό τ' άπόσταχτα άνα-
■ψε, ώ φλόγα, λάιμιψε,
γι-ατί θαρθή κάποιος καιρός καί
κάποια αύγή θά φέ|η,
καί θά φνσήση Λιά πνοή μεγα-
λοδύναμη. "Ακου!
Άπό ποιό στόμα ή Από ποιό χά-
ος θά χυθή; δέν ξέρο>,
Μπορεϊ άπό την Ανατολή, ιιπο-
ρεΐ κι' άπό τή Λύση
Δέν ξέρω. Ξέρο) πώς θά ρθή, καί
μέ τό πέρασμά της,
μέγα καί θεΐο καί μυστικό, κι'
άξηΓγηχο, θά σκνψονν
οί κορφές δλες, οί φωτιές θά |α
ναδώσονν ολες.
Κι' όταν τριγύρω σου οί φοντιέ;
άνάψουν πάλι οί πλάστρε;,
ξαναζοντάνεψϊ κι' έσύ και ρίξου,
ώ φλόγα, ώ φλόγα,
καί κύλησε καί πέρασε στά διά-
πλατα τής χώρας.
καί στής ψυχή; τ' άπόβαθα, καί
πλάσε τα καί ζήστα
γιομάτα, ροδοκόκκνα παιδία τα
καρδιοχτΰπια,
καί πλάσε τους καί ζήσε τους κά
ποιους καϋμούς πατέρες
καί κάποιες γνώμ,ες πλάσε τις καί
ξήσ·? τις μητέρες
Καί κιάιμε άδέλφια τα δνειρα καί
τα εργα.
Έμπρός, τραγούδι των Ήρώων!
30 τοΰ Όχτώ&ρη 1902
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΡΣ
Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πβίρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Λιοικητής 3οα> λόχου λοχαγός πρ
ξικοΰ Πεδιαδίτης Έιαμαν. μέχρι 4.
3.41, 9τε έτραυματίσθη. Διοι,κη-
τής 3ου λόχου άνθ)γός πεζ. Κα-
σάς Ιωάννης άϊΐό 5.3.41, μβχρι τέ
λους.
Διμοιρίτατ: Άνθ)γός πεζικοΰ Ά
νεζίνης θεόδωρος μέχρι 14.2.41, δ
τε εφονεύθη. "ΕφΓδρος (Ίνθ)γός πε
ζυκοϋ Σφακιανάκης Νικόλ., ε'φε-
δρος άνιθίγός «εζ. Ξυλούρης Μέν.
"Εφεθρος άνθ)γός πεξ. Λυράκης
Ιωάννης.
Δΐοικητής Ι Πολ^6ολαρχίας ε<ρε δοος έκ Μόν. λοιχ. Αποστολάκη; Ιωάν. μέχρι 9.3.41, ότε τραυματι- αθείς διεκομίισθη είς νοσοκομείον. "Εΐφεδρος ά-νθ)γός πεζ. ΒοίΛγα- ρης Μηνάς άίΐό 9.3.41 μέχρι τέ- λους. Δι,μοιρΐται: "Εφ. άνθ)γός πεξ. Βούλγαρη; Μηνάς, ?φ. ανθ)στής πεζ. Φιλιππάκης Γεώργ., μόνψος ανθ) στής Κοκολογιαννάκης Μιχ. Διοΐ'κητής II τάγματος ταγμ. πε ζικοϋ Κουρής Ευάγγελος. 'Επιτε- λής II τάγματος Εψεδρος έκ μόν. λοχίας πεζ. Φραγκάκης Νικ. μΐχρι τέλους Ίανουαοίοτ' 1941. 'Επι.τελής II τάγματος ΰπολοχ. ΐτεξ. Κά6ος Γεώργ, άϊτκ) άρχών Φεδρουαρίου 1941. Γραμ,ματεύς II τάγμ,ατος ε- φεδρος άνθ)γός πεξ. Περάκης. Διοικητής Μεταγιογ. μάχης ε(Γι· δρος άνθ)γός πεζ. Βογιάκης Μιχ. Ίατρός τάγματος άνθ)τρος Σερ- γάκη; Κιονστ. Άνθ)τρο; Μαρκ.ο- μιχΓλάκης Νικόλαος. Λιοικητής όου /.όχου πε'ς. Τσοΰμ πελης Βασ. μέχρι 14.2.41, ότε ε¬ φονεύθη. Διοικηπής Γ>ολι λόχον ΰ-
πολοχαγύς πεζ. ΓιάΛ-ναοη».
Διμοιρΐται: "Εφίδρος ιΊνθ)γ»>ς
πεζ. Χριστοόονλάκης, Ευα. Ανθ)
στής ,-τεζ. Βαρδάκης Σταύρος.
Διοικτίτής (!ο»' λόχου λοχαγός
πεζ., Τοποΰζης Γίοιργ. με;χρι τε:-
λονς Νοεμβριού 1:>40. Διοικηττής
6ου λόχον λοχαγός πεζ. Φοαγκά
κης Νικ. μέχρι 1,1 Φείίοουαηίοΐ'
1941, ότε έτρανματίοθη. Διοικητής
6σ»' λόχου ε"φεδρος ί'πολοχκγΓ-ς
πεζ. Σταμ.τάν.ης Στυλιανός.
Διμοιρΐται: Έφεδρος άνθ)γός
πεζ. Γιαννούλης "Οθόν. εφεορος
άνθ)γός πεζ. Σοτ.*σάρη; Ίιοάν. "Ε-
φεδρος άνθ)γός ,ιες. Χυντηράκης
Ετιστράτιος. "Εφεδρος άνθ)γός
Ζονγιραφάκης Ιωάννης.
Διοικητής 7οα» λοχου λοχαγός
πεζ. Φείδης Νικ. μέχρι 13.2.41,
δτε έτραυματίσθη.
Δυμοιρϊται: "Εφεδρος άνθ)γός
ηεζ. Καπετανάκης Μ. "Εφ. ανθ)
στής πεζ. Μπελαδάκης Γεώργ.,
άνθ)γός Κουταλας Στυλ.
Διοικητής
II
Πολ)χίας νπολο.
χαγός Κά6ος Γεώργιος.
Διμοιρΐται "Εφεδρος άνθ)γός
ΠαΜτουδάκης Νικ.
Διοικητής
III
τάγματος πεζικοΰ
ταγματάρχης Σϊσ/.ος Κωνστ, μέ¬
χρι 10.2.41, δτε δΐί/οαίσθη είς νο-
σοκοιμεΐον.
Διοικητής
II
Τάγματος λοχα¬
γός πεζ. ΤζίΛρτζόκης Μιχ. μέχρι
3.3.41.
Διοικητής
III
τσγματος ταγμ.
πεζ. Παρασχάκης Παράσχος άπό
4.3.41 μέχρι τέλους τής έκστρατεί
άς.
'Επιτελής
III
τάγματος 'εΊρ. έκ
μονίμων λοχαγός τεζ. Γιαννουδά-
κης Έμμ. μέχρις 28.1.41, ότε ε¬
φονεύθη.
Γραμματεύς εφεδρος άνθ)γός
πεζ. Αλεξανδράκης Κοινστ.
Διοι.κητής Μεταγ. μάχης:
Ίατροί εο;. άνθΐτρος Μελ.ετά-
κης Κίιμων.
Διοικητής 9ου λόχου λοχ. πεζ.
ΤζίΛιρτζάκης Μιχ. μέχρι 10.2.41 καί
άπιό 3 4.41 μιέχρι πέρατος τής εκ¬
στρατείας.
Διοικητής 9ου λόχον εφ. ανθ)
γός Κονιμνιανάκης Πέτρος.
Δίοιικ.η>τής 9αυ λόχου Μόν. ανθ)
γός Δελαγραιμιμάτικας ΰπολ. πεζ.
Καρακατσάνης Σ ι «λ.
Διμοιρΐται: "Εφ. ανθ)γός πεζ.
Καζογιαννάκης Κωνοτ.
Διοικητής 10ου λόχον λοχ. πεζικοΰ
Συμβουλάκης Γεώργιος.
Διμοιρΐται: "Ειρ. ανθ)γός πεζ.
Σπανάκης Νικ.
Διοικητής 11ου λόχοα) Λοχαγός
πεζ. Κουφάκης 'Ελευθ.
Διιμοιρΐται: 'Τπολν. πεζ. Καπετα
νάκης Μηνάς, ανθ)γός πεζ. Παπα¬
δάκης Στυλιανός.
Δ)ντής
III
πολ)χίας ΰπολ. .-τεζ.
Παναγιαννάκης Εί'θίιμιος.
Διμοιρΐται: Ανθ)στής ΤαμιοΛά-
κ1",;.
Διοιν.ητής λόχου ΓΐΓιχ. Σι»νοιδεί
άς ύοτολ. πεζ. Λονμιΐκης Παναγ.
Διμοιρΐται: ΆνΟ)βτής πεΐ Ίε-
ρεμίας Γρο'ιογ. "ΟΊαριν Γ(ρ. ανθ)
στής πεζ. Παναγιωτάκης Γεώργ.
"Ολιμονν ?φ. ανθ) στής Κουρον.ιης
Κίονστ.
Διοικητής Μεταγωγ. Σόματος
Σι>ν)τος λοχ. .τεζ. Χίΐτν'-σπΰροΐ'
Φίλιππος.
Διμοιρΐται: 'Έφ. ανθ)γύς πρ';.
Άγγρλάκη: ΓροΝηγ. 'ΛνθΙπτής πχ
ζι.κοΰ Συ<μι«νά·κης Γρ<·'>ργ. Ανθ)
γός πεζ. Χαβάκης Μιχ.
Τ. Σννταγμα Όϊ. Πι«ροΟολικοϋ
Διοικητής άντ)οχης Πνοο6ολι-
κοϊι Μαρκόπουλος Δοΰκας.
Διοικητής Ι Μοίρας ταγμ, Πνρ)
κου Άνέστης Κ<·>ν(ττ.
Δ) τής
II
Μοίρας ταγμ. έ'φ. εκ
Μόν. Παπαδόπονλος Παν. μέχρι
15 Μάρτιον, ότε έτρανματίσθη.
Διοικητής
III
Μοίρας ταγμ. εα;.
ί-κ Μόν. Χαλακατ-βάκης μέχρις Ί-
ανουαρίου 1941, δτ? ή
III
Μοίρα
ύ.τήχ&η είς την Χ Μεραοχίαν.
Διοικήται Πνρ)χιών: Λοχ. Πυ-
ροβολαρ,χιιον: Λοχ. Πνρ)κον Νά-
τσαινας, λοχ. Πνρ)κου Μαχαίρας,
ΰπολ. Πυρ)κοΐ' Βαλιράκης Ιωάν.,
»τολ. Πνρ)κου Άργνρός, ο;ονεν-
θείς ρ'ις Τρεμίΐεσΐ'.*αν έντό; τού
.-ΐαρατηρητηρίοΐ' τού.
(Σννεχίζεται)
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ εκ τής 1η; Σελ.) ,
Οί διοργανοιτές των, διεκρίθη¬
σαν άπό αγνοια ,τρός την 'Ελλη-
νική μοτΐσι·κή καί καλλιτεχπκή .τα
ραγϊογι'}, άλλά καί πρός κάθε τι
ώοαϊο, καλλιτεχντκό καί προτύτυ
πό, ποΰ παράγει /αί πο>< ϊχρι ό τόπ»; αύτός... Οί ίδιοι έξ δλλον, έδη-μιθύργη βαν καΐ την ίΛ'τύποκτη στήν Κοι νή γνώμη, ότι ,τά Φεστι6αλ Α¬ θηνών έγιναν γιά νά ίκανοποιή- θΌνν 4 — 5 χιλιάδες ' Ελληνες, δυναμενους νά .τληρώνουν τα άκρι 6ά δλλιος τε είσιτήρια πον ίκδη ΠροοεκλήΊθησαν γιά νύ ουμμε- τάοχονν στά προηγού»ιενα Φρστι- 6άλ, διεθνοϋς φήιμης ξένοι καλλι- τέχνες, μά καί "Ελληνες, γΐά νά τραγουδήσουν δμ'ος μελοδράματα ξένα, σέ Ίταλική καί Γερμανική γλώσσα. Προσεκληβησαν γιο. νά συμμρ τάσχουν στά Φεστιδάλ Αθηνών, ξένες Όρχήστρες, ξένο! διευ- θυντές Όρχηστρών, ξένα Μελο- δηάματα, ξένα Μπαλλέτα! ! Καί οί έπιοκέπτες μας — Εϋρωπαίοι κ.(χΐ Άμερικανοί — άντίς νά πα- ρακολοαιθήοοΐΛ' στονς πρΐιποδες τής Άκροπύλρ(ος υμχι τι τό πη- γαΐο 'Ελληνικό, παρηικολ.οΰθηισαν στά Φεστιδάλ Αθηνών, ξένες Σνιμφίονι,κές ΣυνΓ'.υλ.ίε'ς, ΐένα Μγ λοδράματα, ξένες όρχήστρρς, ξρ νες καλλιτεχνικές έ,κΰηλιόσεις τέ τοιες, ποΰ οί Γδιοι ετυχρ .τολλές Γροοές νά παρακολοκθήσονν στίς Πατρίδες των! ! λοιπόν νά έπκρατήσει ώς πρρα τό Έλληνικό χρώ μα μέσα στίς καλλιτεχνικές έκ- δηιλ.ώοεις των Φεστιβάλ Αθηνών. Καί οί ξένοι έ,χισκέ.ιτρς, θά ημπορούσαν ν' άκούβονν εϋχάρι- στα κα'ί μέ πολΰ ενδιαφέρον 'Ελ ληνι.κή ΜθΜσιική μέ Συμ(ρ(»νικά 'Ελληνι,κά εργα, μέ 'Ελληνικά Με λοδράματα, μέ Συναυλίες Βυ- ζαντινή; Μουσικής, μέ Άρχαΐό θίατρο, μέ 'Ελί.ηνιικό σύγχρονο θέατρο, μέ 'Ελληνικά τραγούδια Α ΚΑΠΕΛΛΑ, μέ ίλληνικά μπαλλέτα, μέ δημοτικά τραγον- δια μονόφοονα λαογραφικά, ή καί ένηρμιθνισμίνα κηί τέλος μέ 'Ελ- ληνικονς Χοίρους. Μά ίτρέντει πράίτ' άπ' δλα νά έπιστρατεναμρ δλονς τοΰς ειδι¬ κόν ς. Θά πρέπίΐ λθί.τόν νά παρονσιά σίομε στά Φεστιβάλ Αθηνών: 1. Συμφωνικά Ξλληντκά "Ερ γα· "Εχοιμε σ>μ<ρωνικά εργα των μουσουργίδν μας, Καλομοίρη, Εΰ αγγελάτον, Βάρδογλη, Πετρίδη, Παλλαδίου καί άλλίον Έλλήνιυν μουοουργών, πού τα εργα των θά μπαροΰσαν ν' άκου«θοΰν με πολ- λή προβοχή καί ενδιαφέρον άπό τοΰς ξένους ά·κροοπές. 2. 'Ελληνικά Μελοβράματα. "Εχομε ίργα Σαμάρα, Καλ.ο- μοίρη, Λαυράγκ,α καί άλλον 'Ελ- λήνων μουσουργων, κατάλληλα βτό 'Ελληνικό Φεστιδάλ Αθηνών. . 3. Συναυλίες ΒνζαΛΤινί,ς Μου σικής. Μέ χορο)δίες άνδρων, γνναι- κών καί παιδιών καί μέ σιινοδεί αν Όρχήιστρας... Μέσα στΐς 2ν ναυλίες τής Βιίαντινή, Μουσι¬ κής, θά πρέπει νά κ,τ<ριας·χοΰν οί αγντοστες προιτοτν,τίες τής μοιι*σι- κή; αύτη;, μέ τό Βυζαντινό σΊ'ν ηχητικό σύστημα!.. Ή Βυζανινή Μοιισικη, ποΰ .-τρ- ρυκλείει μελο^βικά άριστουργήμα- τα, όπως τα ά>θάνατα 'ΤΛιόμε)α
τής Μεγάλης Τεσααρακοστ>ις, Ί
ακώδου τοΰ Πρωαοψάλτου, τα θαυ
μάσια τροπάρια τής Μεγάλης Έ
ββομάιδος, οί έξαίσιες άογές Δο-
ξολογίες διαφόρτον Βι%οντινών
Μουσουογών, μΛορεϊ νά πάρ«ι μέ
σα στά Φεστιβάλ Αθηνών, μιά
δλοίς διάλου έξαιρετική θέση.
4. Άρχαϊο καί σΰγχρονο 'Ελ-
ληνικό Θέατρο!
"Εχομε τα άθάνατα εργα των
Αρχαίον. "Εχομε ν.α'ι ήθιποιοΰς
πού τα έρμηλ'ενουν τα έργα αύ-
τά καλυτέρα άπό τού; ξέ>ον; συ
ναι&έλφον; των...
"Οιμως, στή σκηνοθεσία χρειά-
ζεταιι ή άπαραίτητη ΓΐΓλτίωσή
τού, μέ την καταργήση τής άπα-
ρβιδεκτης μοι«σι«ή; ΰπόκοονσης,
ώς καί ό περιοοισμός των ΰπερ-
βολικών καί άντιαισθητικΛν ρνθ
μικών κινησείον τοϋ χορόν τοϋ
δράματος, ποΰ σνχνά άναγχαζύμα
στε νά τίς .-ΐαοακολοτ'θονμε.
5. Έλληνικά τραγονδια Α ΚΑ
ΠΕΛΛΑ!
Τραγοΰδια μέ τέσισαρ^ ςχονϊς
γιά άνδρι,κή χορωδία, ό.τιος τα
τραγούδια Ροδίον, καθώ, καί
οί πλούσιες σέ ρομαντισ',ιό καν-
τάδες τή; 'Ε—ανήοον!!
6. Λαϊκά 'Ελληνικί'ι μπαλλίτα
Μπαλλέτα, ποΰ νά έχον, θέμα-
τα άπό τό 'Ελληνι,κό χιοοιό, μέ
6άση τα πατήματα των Ελληνι¬
κόν χορών.
7. Δημοτικά τραγούδια.
Μέ συνοδεία Όρχήστρος γιά
μικτή χορο>&ία, αονάςχονα κα έ-
νηρμονισίΑένα.
Τα Κλεφτικα καί Ήρο)Ί·/ά τρα
γούδια τοϋ Μο>ριά και ιής Ρον-
μελη;, τα γεμάτα χαρή '/".ί δρο-
σιά Μακεδονικά τραγοΰδια οί χά
ριτωμένε; Κρητικές μαντινάδες,
τα Ιδώτυπα Άκριτικά τςογούδια
των Ποντίίον, σέ ρυθιμοΰς Πεντα
σήμους καί 'Εννεασήμου;, θά ε-
χουν μέσα σία Φεστι&ά1 Αθη¬
νών μιά Ιδίαίτερη θέση
Καί 8. 'Ελληνΐλθί χοροϊ.
Μέ σννοδεία Όρχήοτρας... Οί
χοροί μα; πλοΐ'σι,Η και ,-τ.χοτότν
ποι σέ ριΐ'βμοΰ; καί κινήσίις, ζιον
τανεΰουν πέρα ώ; π.έρΛ τού; Άρ
χαίονς Παίιονα Πρώτον τό-' Πεν
τάσημον, τόν 'Επίκριτον Επτά-
σημον καί τόν ιδιύτυπον Έννεά
σημον.
Οί ΰπΐροχοι άνδροπρεπεϊί και
θεα^ματικοί χοροί χής Τσιικονιά;,
τής Κρήτης καί των ΙΙοντίων, ό
ώραΐος γνναικεΐος χοοός τής Μα
κεδονίας, ό «Συγκαΐθιστός^, οί γε
μάτοι άπό χαρή και όμοίφιά χο¬
ροί των Νήσοιν τοϋ ΑΙγα,'ου καί
τής 'ΕΛτανήοου, μέ τή Φοΐ'στα
νελλα καί τό Τσαρονχι την Μιο
ριά, μέ τίς Σαγιάδες κηί τό
Κατσούλι τής Μακεδονίας, μέ τή
βράχα καί τό Μιτάνι τή; Κρή¬
της, μέ τή Ζί,-ΐκα καί τή Ζον-
πούνα των Ποντίιον, θά άποτρλέ
σοι>ν στά δι'άφορα ΦεστιΓιάλ Ά
θηνών, τό κορύφωμα των Καλ.λι-
τεχνικων τοιν έκδηλώσεον...
Τέτοια λοΐίτόν Φεστιδαλ, πέρ«
ώ; πέρα Έλληνΐ/(ά, ποθιΐ καί
θέλει ό 'Ελληνικό; Λαό; καί ΰ-
ποχρέωση τής εκάστοτε δ«ος·γανω
τιν.ή; 'Επιτροπής είναι, νά μή τοϋ
τα αρνήται!
Δημ. Κουτσογιαννό.ιουλο;
ΕΡΓΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ
ΟΔΟΠΟΙΊΆΣ ΕΙΣ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΕΡΚΤΡΑΝ ΚΑΙ ΛΕΤΚΑΔΑ
Συμφώνω; πρό; σχετικήν (' άνα'τ
κοίν<(ΐ>σιν τοΰ {ιπουργείον 2νντο;ι
σμοϋ, κατά τό τρέχον ε'το; θά πρα
γματοποιηθοΰιν έκ τοΰ Προϋπολο-
γισμοΰ Δημοβίων 'Επενδύσεοίν
πληρωιναί ΰψον; 103.500.000 δρχ.,
διά την εκτέλεσιν εργιον αερκρε-
ρειακής όδοποιΐα; εί; την Ήπει¬
ρον, Κέ,ρκυραν καί Λευκάδα. Σχε
τική απόφασις χρημ,ατοδοτήσεω;
ΰπεγοάφη υπό τοΰ υπουργόν, Συν
τονισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου.
ΙΔΡΤΒΤΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΛΛΤΝΤΙΚΩΝ — ΧΗΜΙΚΩΝ
Δι' άποφάσεϋΐ; τού υπουργόν
Εμπόριον (ΦΕΚ 363 ΔΑΕ) έγκοί
νεται τό κατασαατικόν καί παρέ-
χεται ή αδεκχ συστάσεω; άνωνύ-
μον έταιρεία; υπό την έπιονυιμίαν
«Άνώνιιιμο; Βιομηχανική Έται¬
ρεία Καλλνντιικων καί Χημικών
Προϊόντιον ΑΝΕΡΟΛ Λ. Ε.».
Σκοπός τής έται,ρείας, ή παραγο
γή καί έ^μπορία καλ.λι»ντικΜν καί
παραφ.ΐριμακεντικών προϊύντΐον.
Κεφάλαιον 12,229 έκατ. δραχ., δι
ηοημένον είς 12,229 μετοχάς των
1.000 δραχμ.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
7 όν
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ Ι ΤΣΜΕΣ
Α. ΣΤΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΩΓΗ
α) ΜΕΣΑ ΠΑ ΤΗΝ ΠΤΌΗ ΣΗ ΤΟΤ ΗΘΙΚΟΤ
μέ τόν Παράσχο
"Ως τώρα
Βερκε6ελίδη
νοπαθήματα των αίχιιαλώτων πού
είχαν μεταφερθή οτήν περιφέρεια
τοΰ Άϊντινιοϋ. 'ΕοΛ μέ τόν Μα-
νώλη Σουϊτσμέ, Θά περιγηάψοιμε
τα πιό σκλ.ηηά δεί νοπαθήματα των
α1χμαλ(ί>τ(ΐ)ν πού εΓχαν μεταφερθή
στήν περΐΓΓΓρεια ϊης Μαγνησιδς.
Ό Μανιόλης Σονϊτσμίς (1)
γεννήθηκε στό 1886 στι^, Παλι-
ές —· Φο>κες. Την Τετόττη, 14
2 ε.-ττεμβρίου «τοϋ
τονοκική πεοι'πολος τόν πιανει α'ιχ
ιιάλοτο στύ ΚορΛελιό τή.; Σμύρ
νη; καί τόν πηγα,νει στό Καρα-
κόλι (αβτννομ. .ντοιθμόι. Άπο
κεΐ τόν κατε&άζουν μαζί μέ δλ-
λοτις αΐχμαλο'ιτοιΐ'ς στή Σμύρνη
καί τοΰς κλείνονν στίς Φυλ.ακές
τοΰ Κονακιοΰ (Διοικητηρίου) ποΰ
ήσαν γπιάτες κι' άπό αλλ.Γυς αίχ-
μαλ'ότους. Άνάιιεσα σ' ούτον; ή
τα ν καί μερικοί Ιερεϊς.
Την άλλη ήμβρα, ΙΙέιιπτη 15
Σεπτεμ&ρίοιι, σττκοχιαν όποκε-ΐ μέ
σα έναν λόχο άπό 100 «ι νμαλίό·
τους ιιέ προοηκτιιό γιά τή Μαγνη
σία. Μαίί μέ αύτούς ήτο,ν καί ό
Σονϊτσμες. Τοΰς πήγαν πεζη στό
Μποννάρμπασι, δπον ηϊταν τό πρίό
το «Σεφκέτ», ποώτος στα&μός
μεταγογή; αίχμαλ.(·')το>ν γιά τό έ-
(Σ ρθ'.ηγιάτ, άραδο-
τονρκ. = νπηρεσία μϊτπνΜγών).
Τό .τεοίχοιρο αντό τής Σμύρνης
απέχη 11 χιλιόμετοα, καί ,') λόχος
ρ/ανε δυόαΐσι όοες γιά νά φθά-
βϊ).
Ό καΤανλισμός τρυ ι'Ίαίθριο;
μέ λίγα δΐντρα και περ.ςραγμέ-
νος μέ σνοματοπλέγματα. εΐχβ δέ
χτή άπό την προηγούμενην ήμέοα
πνίγη. Τού; άφησαν Ετσι κρεμα-
σμενοΐ1; ολη τή νύχια, χαί τό
πρκ>ί τού; ξεκ.ρέμαβαν καί τού; δ
(Γ*ησαν νά πέσοι>ν ιΐπόττομι χάμω.
Οί ταλαιιΊπο,ροι ήσαν λ.ΛΟΘι»μοι,
καί οί άπάνθροντοι φρονοοί τού;
■/λωτίΐοϋσαν δννατά γιά. νά σηκω
θοΰν.
Την αλλη ήμέοα, Παρασκευή 1Π
Σ επτεμδρίοτ1, όλάκερο λύχο άπο
200 αίχμαλώτου;, τού; οήβαοσαν
άποκεΐ γι'ατί θά έρχόταν άπό την
Σμύρνη άλλο; μεγάλος λοχο; νά
καταυλιστή. Καί τού; τράίίηξαν
πεζή πάλι γιά τή Μαγντσιά, 31
χιλιόμετρα άπόσταση. ΣΤ.Ί δράμο
οί μαφαζάδες (Τοΰρκοι στρατιώ
τε; έπιφορτισμένοι γιά ιή συνο¬
δεία) τού; αναγκαίαν νά γδχ»θοΰν
καί τού; πήχκ'ν τα ροϋχ« καί τα
παπούτσια. Τοί'; αφησαν <"μο; μέ τα έσώρονχα καί ούτό για νά μή τού; δοΰν γυανοιις οί ",;ανούμ'<ϊ- σες δταν θά έ'φθαναλ1 στή Μαγνη- σιά. 'Εκεί τού; πήγαν στό «Σεφ«έ·τ» τή; πολιτεία; καί τού; διέταξαν νά γονατίίΐουν. Κηι τότί κάλεσαν τόν δχλο, κάτι έξα/.λονς Τονρκονς νά βιαλέξουν δποιυυς κ αι δσονς ήθελαν καί νά τοΰς πάρονν νά τούς σκοαώσουν γιά νά ·,·ορέ«ονν ρτσι την έκδίίίησή τονς, Τόν Σον ϊτσμέ παραλίγο νά τόν επαιοναν, προβποιτΐ'θηκε τάν ίρρωστο κ' ετσι πήραν τόν διπλανό τον. Ά<ρού ίκανοποιήθηκε ό δχλο;, τότε πήραν τοΰ; εν«πομ,ι ιναντας 170 καί τού; πήγαν στί; άποθη- κε; τοΰ σιίηροδροιιικοΰ σταθμοΰ. 'Εκεϊ μέσα ήταν οτοιβαγμένα σέ σο>ρού; μεγάλον; κορμ<ά 'Ελλή- νων πού οί Τοΰρκοι τους είχαν ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ «ς κ. 1ΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ κ.αί αλλου; 100 αΐχμαλώτιιυς. Σν ' «κοτώσει. Καί άνάγκασαν τοΰ; αί νοστισμό; μεγάλος. Κατο/οποι οί χμαλώτου; νά γονατίσουν πάλι κπινουργιοΓτερμϊνοι δέν |ΐ.πόρε<»αν νά κλρίσοΐΛ' μάτι τή ννχτίΐ, γιατί οί φρουροί τού; Ρδερναν ί:·'αν ενα. Καί, γιά παραδπγματκτιι', εκδίν.η σης πρός τή θρηβχεία τί.>ν Γκια-
ονρηδοη·, πήραν τοΰ; δέχ.ο. Ιερεϊ;
που ήσαν καί αύτοι αίχ.ιιάλωτοι
καί τοΰ; κρέμαβαν άπό τγ·- δέντοα
τον καταυλισμοϋ άνάποδ ι μέ τα
πόδια πάνο) καί τό κεφα..ι κάτο.
Κ' ΰστρρα αναψαν άπό κάτο) κο-
πριές ώστε ό καπνύ; νά πηγαίνη
στά κετράλ.ια τον; καί · ά τού;
καί έ5(ο τριγνρω άπό τού; σο>-
ρούς των πτο>μάτο)ν και ν ά
μείνονΛ' ετσι γονατκττοί επί ενα
τέταρτο μέ τα 6λ?μματα πρός τα
έν.εί έστραμμίνα καί μεθ' στή δυ
σοδία τής άποσύνθεσης, γιά νά
τού; πτοήσουν τό ήβικό. Καί ά¬
φοΰ 6ράδιαισε, πιά τού; πήγαν
γιά καιταυλισμό στοΰ; στρατιωτι-
κοτι; στανλον;, δπου τού; ϊκλει-
σαν έκεΐ νηστικού;. Ντκ^τικούς
καί δίχο)ς νερό Από τή στιγμή ττ^ς
σύλληίψής τονς.
β) ΤΟ ΜΑΡΤΤΡ1Ο ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΜΆΣ.
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού σννεργάτον μ«ς κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
(Σιη'έχεια έκ προηγούμενον)
Ή 'Ερνθραία, ή ύοτοία είχε αλ
λοτε μόνον 50.000 ελληνικόν πλη-
θυομοΰ, σήμερα είνοι ζήτημα εάν
έχη 10.ΟΟ0 Τούρκον;.
Ή στασιιμότης εΐν.ιι παντοΰ πρό
δηλος. Οΰδεμία κίνησις, καμμιά
ζωντάνια καί χαρά.
Οί αρχοντες Τοΰρκοι ποτέ δέν
μπόρρσαν νά έννοήσουν καί εάν τό
ήννύησαν ίνέν θελοτιν νά τα όμο-
λογήσουν, ότι μέ τό ελληνικόν στοι
χείν έ'δκοξαν καί την πρόοδον καί
την δημιονργικήν πνοττν πού θάή
δύνατο νά είχε μεταβάλη τα τονί»
κοχώοια σέ σύγχηονε; πολιτείες.
"Αρχισε πιά νά 6ραδνάζη. ΤΗ-
ταν ή προ'ίΓΓη μερά τή; έπίοκεψή;
μας. Δέν τα χορταίνπς νά τα Λλ«-
πης δλα έτ.εΐνα τα μερη, ά; είναι
καί συντρίμμια.
ΣιιοπΓ,λοί, μέ τύ κειτάλι γημάτο
σκέψεις, ξαναγυρίσαμε οττήν πλα-
τεΐα. Σέ λίγο τό αττοκίνητο ξε-
κίνησε γιά τό ξενοδοχεϊο μας, στύ
Με ρδεμέγκονϊ.
,'Ο δρόμος μάς πέρασε έ'ξι» άπό ε
να περιμανδρί,ϊμένο μεγάλο κτήμα
μέ βταΰλ.ους καί μέ διάφορα ζώα.
Ρωτήσαμε καί μάς είπαν ότι ό χο>
ρος αύτάς είναι κρατικάς Λναπα-
ραγωγικό; σταθμό;.
'Εδώ ήταν άλλοτε τό νεκροτα-
φεϊο τοΰ Τσεσμέ μέ τόν ωραίον
ναό των Άγίων Ταξιαρχών. Τίπο-
τε δέν μαρτνροϋσε τώρα πώ; στό
στ;μεΐο έκεϊνο ευρίσκοντο τό όστα
καί οί τάφοι των προγόνιον μα;
μέ τοΰς στανρον; τον; επάνω.
Την τοποθεσία Μερδεμνέγικοΐ'Ί·,
θά την θυμοΰνται οί μεγάλοι, ήταν
ώραΐο; τόπο; μέ άμπε.λια καί δέν
δρα διάφορα κι άποτελοϋσε την
κοντινή πρό; τόν Τσεσμέ πλετρά
τοΰ κόλπον των Μπογιαλικιών, μέ
την κ.αθάρ<α θάλασσα καί την χον (τίζοΐΊσα λευκή άμμονιδιά. Περί τα 1.000 μέ,τρα έ'ξο. άαό τόν Τσεσμε, καί άριβτερά τοΰ δρό μόν πού πάει πρό; τή Σμύρνη, —ή θέισι αυτή στό Μερ·δεμέγκονϊ, ά- Λ·ήγειραν οί Τούρκοι ενα σΐ'γκρότη μα ξενοδοχείον πραγματικό πολιτι σμένο καί μέ άνίσρις τέτοιες, ποΰ θά τίς ζήλεναν καί οί Εύοολταΐοι άκάμη. Τελεία άντίθεσις μέ έκεί- νη την όλοκληρωτική ΐγκαιτάλειψι κι έρή,μοκπ τής χαμένη; .τολιτεία; τοΰ Τσεσμέ. 'Ωραία, πράγματι, ξε νοδοχεΐα σέ τύπο Μ.ιαγκαλόους(μέ μία μεγάλη έπιγραψή Τούρ Τες), ΰπέροχο τστιατόριο, τεχνικέ; έγκα ταστάσει; γιά τού; λ.ουοαένον;, καί δλα αΐτά μέσα σέ καλλιεργη- μένα με γοϋστο λοιιλονδια καί δέν δρα διάΐραρα. Οί Τοΰρκοι τοΰ ξενοδοχείον πό λύ καθαροί καί περιποιητικοί. Τό ποχι)ί τής τπομένης ξεκινή- σαμρ γιά τα Λίτζια, άφοΰ προη- γονμένο; περπατήσαμε επί άρκε- τήν ώρα στά Μπογιαλίκια, μέβα στά άλλοτε άμπέλια μας, πού τώ¬ ρα κι αίιτά δέν υπάρχον ν. Στή θε σι τον; φτιτεύονν οί Τοΰρκοι, ποΰ καί ποΰ λίγα κα.τνά καί λίγα μ,το- στάνια. Τα Λίτζια, μέ τί; ΰπάρχονσε; πλοί»ΐί; θερμοπηγέ;, ώραΐα καί φροντκΐμένα, έξακ.ολουθοΰν φαίνε- ται, νά προσελκύονν τού; παραθε- ριβτάς καί τού; ί'χοντατ Λνάγκη των Ίαματι,κών λουτρών. Ή άπέραντη κάτασπρη καί όλο κάθαρη άμμοι-θιά, ά θανμαστό; Κόλπο; τοΰ Λιθρίου καί ό Μέλη;, των άπέναντι Καραμ,τούροη', κλΘι στοΰν άληθινά ΰπέροχο τό τοπεϊο. Συνεχίζεται Ξηαέρωσε τό Σά66ατο 17 Σε¬ πτέμβριον καί πρωί, πριοί τριγύ- ριζαν άπέξο Τοΰρκοι <<ε?·οσκόποι πουλητάδε; με διάφορα χράφΐμα. Αΰτοί, άπύ ήμερες τώρα, εκαναν τή δουλνΐά αυτή. Καί μόλις }ΐάβαι ναν πώς κατέφ-Θανε άπό τη Σμνρ νη καινοΰργιος λόχος αίχ4·αλώτων ε'ρχοντον άπέξο) άπό τόν καταν- λισιιό. "Ηξενραν, πώ; αύτοι ή¬ σαν θεονή,οτικοι καί, μέ τα τρόφι μα πον θά τοί'ς πουλοΰσαν, θά τού; έ'παιρναν ρυκολα δ,τ. χρνσα- φικό τού; είχε άπομείνει πάνω τονς. Ό δαριμός, ή άτέλειοκτη πεζο- ' πορία, ή Αγωνία ιοΰ έπικεψενον θανατον, ή πείνα και ή δ»,ψα τού; εΓχαν άποκάμει. Καί μόλι; οί τα λαίπωροι άΛτίκρτ«αν άπό τα καγ- κελόφρακτα παράθνρα τής φυλα- κή; τού; πουλητάδες αύτοι;;, τού; φώναζαν μέ λαχτάρα ν' άγορά- I σονν κάτι νά βάλ.ιυν στο στόμα τού; έ'στο) καί νά τού; ε.δ ναν δ,τι πολΰτιμο είχαν άποκρύψει, πού Ι δέν τού; τό πήραν οί πρώτοι δρ- ταγε;. Γιατί ήξροαν πώς δέν ή¬ ταν πιά δικό τονς κι' άργά ή γρή γορα θά τοΰ; τύ άρποΰσαν αλλοι. Κι' οί αΐσχροκάιιηλοι α.θλισι αύ τοί πονλητάδρς μέ τι δόλο έκιμεταλ λενονταν τή δυστνχία των αίχμ(ΐ- λώιτίον! "Ενας πονλητή; άπαίτησε άπύ Ρναν αίχμάλίοτο Λ α ξίριζο'κΐη τα επιίχρυοα δύντια τού καΐ νά τοΰ τα δο'χση γιά νά τον πουλήσιη μιά (ρέτα ξερό ·ψιομί. Κι' ό καημένος δ αίχμάλιοτος άναγκάστηκε μόνος τού νά τα ξεριζώση καί αίματω- μένα άκάμη δπω; ήσαν νά τα δώ ση στόν άνσπλαχνο αυτόν πονλη¬ τή. Ό Σουϊτσμές, γιά νά πάρη ε¬ να τβαμπί σταφΰλι ν' ΑνακοΐΜτί- ση τή λάδρα τή; πείνα; καί δί- ψα; τού, εδοΐισε τή μαλοματένια 6έρα τού. Μόλι; Ιίμο; πήρε τό σταφΰλι στά χέρια τού, τό εχασε άπο τα μάτια τού. ΕΓχαν πέσει κ.αταπάνο) αλλοι πεινασμένοι καί διψασμένοι σνναιχμάλθωτοι καί τό αρπαξαν εΰθΰ;. Κ' ΰστερα μάλ.ω ναν άναμεταξύ τού;, ποιο; νά τό πάρη. Καΐ καθώ; τα διάφορα χέ ρια τό διεκδικοϋσαν, αύτά μάδησε καί οί ρώγε; τού ποδοπατήθηκαν χά:ΐ"». Μά τότε, αλλοι αΐχμάλο- τοι επιοφελούμενοι τοΰ διαπληκτι σμοΰ έτρεξαν καΐ λάζε·ψαν τίς πό δοπατήαένες ρώγε; γιά νά τίς βάλονν στά χείλη τονς νά δροσι- στοϋν λίγο. Ό Θεός ίσιος τοΰ; λί τήιθηκρ, καί μέο' στή ννχτα πιάνει μιά 6ρο •χή, τετοιο; κατακλνσμός, ποΰ ε σταϊε ή σαθοή στέγη τοΰ κτιρίου. Οί αίχμάλιοτοι μόλΐι. ενοιοσαν τί; σταγόνε; νά πέφτουν πάνω τον; ξΰπνησαν καί έ'μπηξαν χα- ρούμενε; φωνές. Ευθύς, τότε; αλ λ.οι μέ Λνοιχτά τα στόματα περί ιιεναν νά πέοη καμμιά οταγόνα νά την πιοΰν, κι' ά'λλοι έ'ίιαζαν τί; φούχτρς τού; νά μαζέψοιιν πιότερες σταγύνες. Μα ή'σες κι' αν έπεφταν δέν ΐ,ταν άρκετές νά σ6ι<σονν τή δίψα ίους. Ό επί τής ννκτερινής φυήακής Τοΰρκο; άξιο)αατικός μόλι: δκον- σε τή φασαρία καί τίς φωνρς των α'ιχιμαλ.ιίιτον, έ'τρεξ' εϋθν; μέσ' στό σταΐλο νά δή τί σΐ'μΠαίνει. Καί καθώ; εΐδε τι'ιν τόση λ.αχτά- ρα τοτ>; γιά νερύ, διέ-ταξε τού;
νι^κτοφρονρού; στρατιώτε; ν' άνοί
ξουν την πόρτα, 'ϊφου προηγου-
μένοι; όπλιστοΰν καλά, χαι νά
6γάλο-υν τού; αίχμαλώτου; Ιξω
στό μαντρωιιέΛΌ προαύίιο μέο'
στή ραγδαία δςοχή. Νά προσέ-
χονν ομο; μη τους φύγη κανεις.
Καί λέει στούς αί/.μαλώτονς: «νά
τώοπ, πιήτε τοΰ Θεοΰ τό νερύ».
Τοΰ; τό είπε αραγε, άπό εύσπλα
χνία ή γιά έξεντελ'ομύ; Καί τότε
δλοι τονς σάν τρελλοί χΰθί}καν έ'-
ξω. "Αλλοι έ'πεσαν μέ τα μοΰ-
τρα χάιΐΓο στούς γρμάτο< ς λάκ- κους βονρκομένο Ορόχινο νερό, καί δλλοι στίικονταν μέ το στόμα άνοιχτύ νά κονταπιυΰνε τη ίΐροχή. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ) ΣΗΜΕΙΩΜΑ: 1.— Ό πατέρ<ις τού Μανο')λη, ποΰ ζοΰσε στίς ΠαΛΐες — Φώ«ες, τίτανε μπεκρής. Κι' δταν τμπαινε στήν ταθέρνα ελεγε την τούρκι- κη λέξη «σού ίτσμίμ» πού θά πή «νερό δέν πίν<ο». Κ' ετσι τον κολ λήθηκε τό παρατσοΰκλι «Σουϊτσ¬ μές» πού τοΰ πύμεινε πκί γιά έ- πίθετο. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΚΝΗΣ Συνέχεια έν. τοϋ προηγούμενον Άπό τα δογματικά έ'πη τον, θ' &ναφέρουμε τάν «"Τμνον πρός θεόν» ν.αί τόν «"Τιχνον εί; Αγί¬ αν Τριάδα». Καί τα δΰο αύτά ποι ήιιατά τονι, συνυφαινοιυν την δο ξα καί τό μεγαλεϊο τοΰ Μονα&','- κοϋ καί Τρια'δϊκοΰ θεόν. "Τμνο; πρό; Θεόν «ΤΩ πάντιον έπιέχεινα· τί γάρ θιέμι; αλλο Σε μέλπβιν; Ι1Λ; λύ γος ΰμνήσει Σε; Σύ γάρ λ-όγτι) οΰδενί ρητός. Πώ; νοός άιθρή- σει Σε; Σύ γάρ ι'όω ούδενί λη- πτός. Μοΰνος έών αφραοτος' έ- πεί τέκες δσσα λαλεϊιται. Μοΰνος έών ό;γν(»στος· έπεί τέκί; δβσα νοοείται. Πάντα Σε καί νοέον- τα καί ού νοροντα γεραίρει. Σοι Ινι πάντα αενει· Σύ δ' ά- θρόα πάντα θράζπ; Ώ πάντων έπιέκεινα" τί γάρ θέμις άλλο Σε μέλπειν;». Ή βρμηνεία ΤΩ περ' άπ' δλα· πώ; άλλιώ; νά Σέ ψάλλη κανεί;; Πώ; νά Σέ ύμνήσ' ή γλώσσα, άφοΰ καμ¬ μιά δέν ημπορεί; Πώς νά Σέ θωρήσ' ή σκτψι, άφοΰ καμμιά δέν Σέ χιορίί; Εΐσαι ό μόνο; άφρα- στος, γιατί γέννησίς τόν λύγο. Εί- σαι ό μύνος όίγνωστος, γιατί γέν- νησες την γνώσι. "Ολα 'Εσένα δο ξάζονν, τα λογικά δντα καί τ' «- λογα. Δικά Σου είναι τα πάντα, καί Σύ έπιβλέπεις τα σύμπαντα. ΤΩ πέρ' άπ' δλα· πώς άλλιώς νά σέ ψάλλη κανεϊς; Σέ πιύ άπλή γλώσσα είναι γραμ- μένος ό Ομνος τον στήν Άγία Τρι , άπύ τόν όποΐο θά σταχυολο- γήκκομε μερικές στροφέ; μόνον, χοιρί; σχόλαα καΐ έρμηνεϊα «Σ έ τόν δφθϋτον μονάρχην ^ δός άΛτμνείν, δύς άείδειν, τόν « νακτα τόν δεβπότην— δι' 5ν ν- μνος, δι' όν «Ινο;, Λι' δν άγγέλων χορεία— δί' δν αΐΛνε; απαυστοι, δι' όν ήλ.ιο; προλομπει— δι' δν δρόμος σελήνης, δι' δν αστρων μί γα κάλλο;— «V ίϊν άννθροιπο; Ί σεμνά; ελαχε νοείν τύ θείον— λο¬ γικόν ζώον ΰπίάιρχι.')ν... Ό Λόγο; σοϋ βεός Τίος .__6- μοούσιος γάρ έστί·., όμότίμβς τιϊι τεκόντι— "Ος ί«ρΐ'ιρμοσε τα πάν¬ τα, ίνα πάνιτων βασιλεύβτι— ,ιρ- ριλαμβάνον δέ πάντα "Αγιον Ηνι6 μα τό θείον— πφονοούμενον φν- >«άσβει. Τριάδα ζώσαν ίρώ Σε —
ενα καί μόνον μονάρχην, φύσιν δ-
τρεπτον, άναρχον —φύσιν ούσία;
ώφράστον, σοφίας νούν άνέτρικτον
Πάτερ Ιλεω; γενοΰ μοί—ίλ.εον
καί χάριν εϋρω. "Οτι δό?α καί χά
ρι; σοι —άχρι αίωνο; άμβτρου».
Σ,τά 8πη τον «καθ* εαυτόν», {ι.
πάοχει καί ενα μΐλρό ποίημα, ποίι
έ'χει τίτλο «Άποστροφή τοΰ πονή
ροΰ καί τοΰ Χρι/ΐτοΰ έπΐκλησι;».
"Οπο>; είναι γνωστό, δ αΐώνιο; {■-
χθρό; τού άνθρωπον, πού λέγεται
πονηρά πνεΰμα, &είχνει ίδιαίτερη
προτίμησι στού; άνθρωπον; έχεί
νόν; ποΰ ά·κολουθοΰν τόν 8οά>ιο
τή; άρετής' κατά συνέπειαν δέν
μποροΰσε ν' αφήση άνενόχλητο καΐ
τόν Γρηγόριο. Μάταιε; δμως ή¬
σαν οί προσπάθειέ; τον καί δβί;
φορές άποπειράθηκρ νά τόν παρα¬
σύρη στά δίκιτυά τού, τόσες φο-
ρέ; βγήκε γελασαένο;. Στό ποίη-
μά τον αντό, 6λ?.ιομε τόν Γρη-
γόοιο ν' άποκοονη μέ .σθένο; τόν
ΰπουλο άντίπαλό .ου καί νά τόν
στολάζη μέ τα πιό ταιριαστά ίπί-
θετα, πού φανϊρώνον>ν την
ρευμένη άγανάκτηοί τού.
(Σ υνεχΐξεται)
ΑΠΟ ΟΖΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΗΝΗΣΕΙΣ^ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗϊ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
ΕΥΤΥΧΗΣ ΓΑΜΟΣ
Την 3ην Μαΐον 1970 Κυριονκήίν
τού θωμά ετελέσθησαν οί γάμοι
τού Πρόεδρον τοΰ Άρχαιοτέ'ρον
ΣιΛλόγοι» Ίνείΐολη:ών, έν Νέα Ιω
νία κ. Αλεξάνδρου Π. ΚθΛτερί-
δη υϊόν τοΰ φίλον καί δεξιοΰ Ίι
ροψάλτον τοΰ Ίΐροΰ Νααΰ Ίνεπό
λεο; κ. Πέτρον Κοπτερίδη (Πανα
γίτσα) ιιετά τής σεμνή; Δ)βο;
Δεσποίνη; ΠαησοΐΛμη. Τό μυστήρι
όν ηνλόγτνσεν ό Ίεροκήρΐ'ξ τής
Άρχΐιεπιακοπή; Αθηνών Πανοσ)
τατο; ΆρχιμαΛ·δρίτη; κ. Μάξιμο;
Βαοιλειάΰη; (δοτις ποοσετρώνησε
καταλλήλω; τοΰ νεονύμφονς) οιΐ'μ
παραστατούμενος καί ΰ«τό τοΰ Προ
ίσταμίνοα« ταΰ ώ; ά'νω Ναού ΑΙδ)
τάτον Ίερεω; κ.· Χαραλάμπον;
Φακιρίδη.
Τού; στέφανον; αντήλλαξεν ά κ.
Ράτη; Μαραγκό;. Εί; την τελε¬
τήν παρέστησαν ό Δήμαρχος Ν.
Ίοηΐα; κ. Κνριάκο; Κιοφερτζή;,
Δημοτικοί Σΰμθονλοι, έμποροι, κα
ταστηματάρχαι, Διοικήσει; Τοπτ-
κών Σ(οματείίθ(ν /.αί πλήθο; κό¬
σμον. Επί ήμί/σβιαν καί πλέον ώ¬
ραν οί νεόννμφοι καΐ οί γονεΐ; αύ
τΛν ρδέχθτνοαν τα; ευχάς καί τα
(τνγχαρητήρια των παρισταμένονν
ίπσήικον συγγενων και αχλων.
ΕνχάμΡθα εί; τού; νεονύμφου;
6ίον Ρντνχή καιί ά.'έ-φελον εί; δέ
τού; γονεΐς ανΤων καλοίις Απογό
νοι<ς. ΕΚΛΟΣΕΙΣ Είς κομτ|>όν τεΰχο; εξεδόθη
καί έκΐκκλοφόρησεν «Χοροιά καί
'Επιτάφια» (ποιιιμ,ιτα) ιοΰ κ.
Γεωργ. Γ. ΉλιάΛη (τοςότη) ν-
πύ τοϋ «Λογοτεχν.κοΰ Σταδίσν».
Καλαίσθητον, καλοτυπιαμένον έ
πί έκλεκτοΰ χάρτου έκ.υκλο(ρόρη·
σε τύ νέον βιβλίον τή; έκλεκτής
έκ Σμύρνης λογογράφου κ. Σί-
τσα; Καραϊσκάκη «Ό τελενταϊος
Χερουβείμ».
Αί «Έκδόοεις Α. Καρα&ία» εί;
έπιμελημέν·ην καί αίσθητικήν ΐτκδο
σιν έικτ'κλοφόρτισαν τί; χΧίμαιρες»
τοΰ Ζεραρ ντέ Ντρβάλ (ποιήμα-
τα), κατά λογοτΓχνική άπόδοση
τού γνί'κποϋ Κ(ονσταντινο>πολίτη
ποιητή Όμήροι· Μπεκέ.
ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΤΑΣ
Πωλοϋνται είς τιμΛν έκτάκτν3·;
εΰκαιρΐας. Τηλέφωνον 233
847 Κύριον Γτέλιον Λ Κώ
[ σταν.
(Συνέχεια έκ τού ποοηγουμένου)
"Οπ(ο; φαίνεται σ' αύτά τα δο
χεΐα οί βυζαντινοί, τα Φώτα, οί-
χνανε τό μεγάλο άγιασμά καί άπ'
έκεΐ πέρνανε οί χΐϋστιανοί, οπω;
γίνεται καί σήμερα καί πηγαίνονε
στά σπίτια τους. Στή βάοΐ των
δοχείων αυτών γνριο γύροι είχε κά
τι μικρές βρυσοΰλες άπ' τί; όποϊ-
ρ; ίτρεχε τύ ν*οό. Τώρα δν η
βριισοΰλρς αύτίς .'ιεανε άπ' τή 6ν
ζαντινή έποχή καί μβτά τί; χρησι
μοποίησαν καί οί τοΰρκοι, γιατί δ
πω; είναι γνωστό οί τοΰρκοι, προ
τοΰ κάνονν την πρρβενιχή τονς, πλέ
νοννε τό πρόσωπο, τα χέρια καί
τα πόδια, πράγμα ποΰ δεν ένΛια
φΐρει καί πολν. Έκεϊνο πού είχε
ενδιαφέρον ήτανε ί| γνωστή καρκι
νίκη έπιγραφή «Νΐψον άνομήματα
μή μόναν δψιν», πού ήτανε γραμ-
μένη μέ κετραλαία τετράγίονη γοα
φή, στό έπάν<ο μίοο; ναί στής δυό φιάλες, ϊτσι λένε τα δοχεϊα αύτά. Αΰτά τα γράμματα δπω; κα ταλαβαίνει ό καθεί; ήτανε γραμμέ να ϊσο>; άπ' την εποχή τοΰ Ίον
στινιανοΰ καί διατηρηθήκανε μέχρι
πρό πενήντα χρόνια.
Γιατί δταν ό Γιονβανάκηςό ξα-
ναγνρισε άπ' την Άδριανούπολι.
ποΰ ϊΐχε πάγει στά 22 μετά την
κατάληψί της άπ' τα έλληνι/κά
στρατεύματα, ξαναπήγε στήν Άγιά
Σόφια, εΐδε τα γράμματα ξυσμέ-
να κ' ε.τ<τι χάληβαν τα κέφια τού, γιατί ένώ τα σεβαστήκανε &λόβ«λη ρυι αίωνες, βρέθηκαν* καποιοι πού τ' καταβτρέψανε. "Ομως ό Γιου (Ί'ΐνοκη; είπε καί καποια ΰποψία, μήπιο; οί τοΰρκοι τα ξύσανε γιά ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙΚΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΝ Συμφώνως .-Ερύ; .τό άρθρον 18 τοΰ Καταστατικόν τή; ΕΣΤΙΑ Σ ΝΕ ΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ, καλοΰνται τα τακτικά Μέλη αυτή; εί; Ετη¬ σίαν Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ¬ σιν διά την Κνριακήν 17ην Μαΐ¬ ον 1!)70 καί ώραν 11 ην π.μ. έν τΓ) αϊθοϊσιι τής ΕΣΤΙΑΣ μέ την Αν.ό/.ουθον ημερησίαν διάταξιν: ΗΜΕΡΗΣΙΛ ΜΑΤΑΞΙΣ 1. 'ΤποΟο/.ή έν.θέσεοι; Λ. Σνμ- βονλίου 19Β!). 2. 'Τποβολ.ή Ταμιακον Άπολο- γισμον χρήσει»; 1!)(>9,
3. Άνακοίνο>σι; 'Εχ·θέΛρ<ΐι; 'Ε- Ηελεγκτιν.ή; 'Εαιτροπή;. 4. "Εγκρισις πρ.-τραγμένων καί Τταιιακοϋ Άπολογισμοΰ. 5. 'Τποβολ.ή καί έ'γκριοις .ιροϋ- πολογισμοΰ χρήοεω; 1970. 0. "Εγκρισι; προτάσίων Λιοικη τικοΰ Σνμβονλίον πρρί άπονομής ήθικών άμοιβών. Εί; πίρίπτηχΐιν μή ί'πιτεύξρΜς άπαριτίας κατά την άνιοτέρο) ημέ¬ ραν ή Γενική Σννέλειι<ΐις των με- λών θέλει συνέλ'θει ρκ νίου την επομένην Κυριακήν 24 Μαΐου 1970 τήναύτήν ώραν, είς τύν αυτόν χώ¬ ρον καί μέ την αυτήν -ημερησίαν διάταξιν, δτε διά την έπίτενξιν ά- παρτία; άπαιτεΐται ή παρουσία τού 1)10 των δικαιουμρνιον ·ψήφοιι με- λων. Ό πρόί-δρο; ΠΑΝ. Κ. ΧΑΛΔΕΖΟΣ άνταπόδοσι σέ καατχΜα παρόμοια δι κή μα; ένέργίΐα, τού την κατϊδί- κασε πρώτο; αΰτό;, δχι μόνο δ- στοχη ήτανε, άλλά και βάρβαρη πού δέ στεκεται στό σημερινό πο· λιτισμό. Ή άρχαιότηττες είτε έλ- ληνικέ; είναι, είτε ξένες, είτε τούρκικες, είτε κινέζικες, είναι ορ- βαστέ;, γιατί άνή»ιοι*ν σ' όλόκληφτ) την άνθρίυπότητα. Στήν πανάη- χαια γί<ρυρα, πού συνδέει το Κα ραγάτζ μέ την Άνδριανονπο^, ά κριδω; στή μέοη ίιπτ|ρχε κδπΐΝα έπιγραφή μέ άραβικά γράμματπ πού έ.ξιστοροϋσε ΐσιος τή; νίν.ρς τοΰ Σουλτάν Σελίμ ή κάποιον Ιί'ι. λου σουλτάνον. Μιά μερά περνών- τας δ Γιουβανάκης άπό τή γϊφνοα , εΐδε κάτι τεχνίτες νά ξύνουν τα ] γράμμααα. Ροηώντας εμαθε .τί>:
κάποια σοφή κεφοιλή άπ' τονς δι-
κον; μας, είχε την ΡΛΐπντνισι νά
δώβη τή διαταγή νά ξΰσουνε τα
τούρκικα γράμματα καί στή &έοι
τονς νά γράψοΐΛ' γέφυρα Παπαδκι
μάντη, πρός τιμήν τοΰ ΠαπαοΐΓΐ·
μάντη. Τό ποάγμα δσο δικαιολογη
μ^νο κι' αν φαίνετα*, έν τούτοις
ό Γιοι>6ανάκης τό κατέκρινί, δχι
βίδαια άπό τονρκοφιλία, γιατί χά-
θε δλλο ητανε παρά τουρκόφιλο:,
άλ»>Λΐ (Ιπύ σεβίΐσμο πρός τή; Αψ,αι
ότητες. "Οταν δμ·ω; είδε ξι<σμΓνρς τής δυό καρκινικές έπιγραφίς, ά-ι' τό μναλό τού δέν το55€γαινε ή Ιοία ότι οί τούρκοι επίτηδες τα ξύσα« γιά άντίποινα, γιατί αν τιοκαναν άπό φανατισμό θά τώκαναν άπό παλ,ηα καί δέ θά τα σεβόντανε 6- λόκλ.ηρε; γενεέ; πού πέρασαν δ; την έποχή μας. (Συνεχίζεται) ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΤ ΜΑΤΙΚΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΤΟΪ κ. ΧΡ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ Ή "Ενωσις 'Ελλήνοη' Λογστ? χνών, επί τή ενκαιφία τή; έπη- νεκδόσϊτος {«ό τοΰ έικδοτο.υΡ οί κου τή; «Έβτίας Γ. Κολλάοον καί Σία" τον εντρ'μιως γνοοτοί (Τ·γγοάμματος «Αίχαάλωτο· τώ Τονοκιο)ν> τοΰ κ. Χοτήστον Σ.τανο
μανώλη, μέλον; τοϋ Δ. Σνμδοΐ'
λίον της, βά ,τοοόή είς τιμητι¬
κήν προβολήν τού έργον τονϊϊ:
την «ϊθοι>σαν τής Άρχ'ΐιολογι-
κής 'Εταιρίας ('Ελϊΐβρριο, Βενι
ζέλ.ον 22) την Δϊντέραν 11 Μπ-
ίου 1970 καί ίίραν 7.30' μ.μ·
Μετά την ε'ισήγησιν το>' ''< Χρήιστον Σ ολοαωνίδαυ, λ··γοτί- χνον, τ. 'Τπουργοΰ θά όμιλήσοΐ'ν' περί τον λογοτρχνκοΰ έργον την τιμωμίναν δ ΠοόρδρΌ; τή; 'Ενώ σεοις κ. Άπόλλοιν Λϊονταρίτΐί καί περί τής έπαγγελματική; οτα διοδρομίας τον ό πφόκδρος τοθ Συν<δρσμοΐ' 'Εί.υτοριοΗΟν ΑντΐΛοθ' στόντων κ. "Αγγ. Άδραμιδη;. Κείμενα τού τιμιομενον θά ά· ναγν<όσο>·ν οί καλλιτίχναι ™%
θεατρον κ.κ. Σπ. ΌλύμΛιο; χο1
Γ. Μετσόλη;.
ΖΗΤΕΐΤΑΙ μικράς γ
χρήσιν ποδηλάτου. ΠΧηροφ'
ρίαι είς τα γρ*φεΙα μας, Ν!
κης 26, τηλ.229.708.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
Τοπογράφος - Μηχανικάς άναλαμβάνει την τβπογράφησιν **'■
ρυμοτομίαν άγροτικών καί δασικών έκτάσειον υπό εύνοίκο1^
δρους.
Πληροφορίαι, Βερανζέρου αριθ. 13, τηλέφ. 631-093.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑλΑΜΑ-
(1859 — 1948)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
Ιθον
Τό Άρ. 45
Πάριτε καί φέρτε με ψηλά στά
Καρπενήσια, καί ϋ<ττερα Λάστε με στ' άπαλόπνοα τής Κλεί σοβα; μαϊστράλια Σ' εΐχα άγαπήσει μιά φορά, Βα ράσοβα τής Ροΰμελης Σάς όνειοεύομαι, ώ κορφές κπί τοϋ Μοριά άκρογιάιλια. Λεβέντρα πλάση άπάοθενη, χό- ρισ' έσύ ιοΰ άνήμπορου Μιά δΰναμη καί μ<ά ψι>χή> »««
γλώσσα, μιά γοργάοα
Γημνή δλη παραόόσου τού, κι'
άς είναι τό 6λ(«ΐτάρι σας
"Ενα τραγοιιδι ύπβρσοφο σέ μιά
καινούρια Ελλάδα.
Τό Άρ. 55
Είδνλλια ροδομάγουλα καί μοσκο
βολισιιένα,
Γιά σάς δέν ήρθα στό χωριό. Χο)
ριάτη, ή^θα γιά σένα·
Τό δέντρο άδρό .τού ρίζοχτε στά
βάθια της ι|ηιχής σου
Φέρνει λουλούδι ζίοντανύ σ>τά χεί
λη σου τό λόγο.
Κ' ήοιθα νά πάρα> άπ' τό δεν-
τρί, νά κόψω άπ' τό λουλούδι,
■ Καί νά τα πά» στήν αβροχ,η, στή
ρημασμένη χώρα,
Πού πείνασε γιά -τράσινο καί δί-
ψασε γιά δρόσο,
Νά γίνη δάσος ή ζωή καί ή τέ-
χνη περιβόλι.
Τό Άρ. 61
ΤΩ Ρωμιοσύνη, (δ μάννα μου! καί
ώ κόρη έσύ τής δμορφης,
Μέαα ατίς ομορφες, Μητέρας!
τα ίίτ-ρνά παιδία «τού,
Γιά νά σκεπάσονν κάποια τους ά
σκήμ-α καί ντραπή,
'Εσε'να είπαν ασκημη, ντραπήκανε
γιά τδνομά σοι».
Μά πάντα έκεϊνο ·ττίς κορφές τό
μελετάνε άπείραχτο
Τοανά τού" Όλύμπον οί ραψωοοί,
καί τ' δξια παλληκάρια.
Κι' έγώ το γράφ'ο μέ χρυαά στό
μέτιοπο σον γράμματα
Καί τό φιλο) στά ματα>μενα σου
ποδάοια!
Ό Παλαμάς η??οε πώς ο Δή
μοτικισμός δέν ηταν ό αγώνας
γιά την επικρατήση μονάχα τή;
κοινής, άλλά αγώνας εύρύτερο;
γιά την κοινκονική καί πνενματι-
κή άπελευθέρωση τού λαοΰ άπύ
τή σκλαβιά τού παρελθύντος καί
τα δε-σμά των πρυλήψεων σ' ο-
λες τίς εκδηλώσει; τής ζίοής. Ή
πίιστη τού ήταν άκλόνητη κι' ά-
πόλυτη γιά τή νίκη.
Γιά την ποθητή Αναγεννηθή
ενα μέσον πίστενε πώς νπάρχει:
ή έπιστροφή «τό ηροΜθώ πνεΰμα,
τό δημιουργικό, τό ρηξικελενθο,
τό πνεΰμα τής παλληκαριά; καί
τής ζωντάνια;.
Νά τί λέγει στόν Πρόολογο
τής Φλογέρας τού Βασιλια:
Σ6υσμένε; δλες οί φωτιές, οί
πλάστρε; ιιές βτή χώρα.
Στήν 'Εκκληισιά, στόν κλίδανο,
στό σπίτι, στό έργαβτήρι,
παντοΰ, στό κάστρο, σΐτήν καροιά,
' άποκαίδια, οί στάχτες.
Τα χέρια είναι παράλυΐτα, καί τα.
σφυριά παρμένα...
Κι' δ μέγας "Ερωτας μακρνά, κι'
εΐν' αβουλος ό αντρας.
Τραγούδι των Ήρώχον έμπρός!
'Εμπρό; τραγοΰδι των Ήριίκον.
Απάνω άπό τ' άπόσταχτα άνα-
■ψε, ώ φλόγα, λάιμιψε,
γι-ατί θαρθή κάποιος καιρός καί
κάποια αύγή θά φέ|η,
καί θά φνσήση Λιά πνοή μεγα-
λοδύναμη. "Ακου!
Άπό ποιό στόμα ή Από ποιό χά-
ος θά χυθή; δέν ξέρο>,
Μπορεϊ άπό την Ανατολή, ιιπο-
ρεΐ κι' άπό τή Λύση
Δέν ξέρω. Ξέρο) πώς θά ρθή, καί
μέ τό πέρασμά της,
μέγα καί θεΐο καί μυστικό, κι'
άξηΓγηχο, θά σκνψονν
οί κορφές δλες, οί φωτιές θά |α
ναδώσονν ολες.
Κι' όταν τριγύρω σου οί φοντιέ;
άνάψουν πάλι οί πλάστρε;,
ξαναζοντάνεψϊ κι' έσύ και ρίξου,
ώ φλόγα, ώ φλόγα,
καί κύλησε καί πέρασε στά διά-
πλατα τής χώρας.
καί στής ψυχή; τ' άπόβαθα, καί
πλάσε τα καί ζήστα
γιομάτα, ροδοκόκκνα παιδία τα
καρδιοχτΰπια,
καί πλάσε τους καί ζήσε τους κά
ποιους καϋμούς πατέρες
καί κάποιες γνώμ,ες πλάσε τις καί
ξήσ·? τις μητέρες
Καί κιάιμε άδέλφια τα δνειρα καί
τα εργα.
Έμπρός, τραγούδι των Ήρώων!
30 τοΰ Όχτώ&ρη 1902
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΡΣ
Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πβίρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Λιοικητής 3οα> λόχου λοχαγός πρ
ξικοΰ Πεδιαδίτης Έιαμαν. μέχρι 4.
3.41, 9τε έτραυματίσθη. Διοι,κη-
τής 3ου λόχου άνθ)γός πεζ. Κα-
σάς Ιωάννης άϊΐό 5.3.41, μβχρι τέ
λους.
Διμοιρίτατ: Άνθ)γός πεζικοΰ Ά
νεζίνης θεόδωρος μέχρι 14.2.41, δ
τε εφονεύθη. "ΕφΓδρος (Ίνθ)γός πε
ζυκοϋ Σφακιανάκης Νικόλ., ε'φε-
δρος άνιθίγός «εζ. Ξυλούρης Μέν.
"Εφεθρος άνθ)γός πεξ. Λυράκης
Ιωάννης.
Δΐοικητής Ι Πολ^6ολαρχίας ε<ρε δοος έκ Μόν. λοιχ. Αποστολάκη; Ιωάν. μέχρι 9.3.41, ότε τραυματι- αθείς διεκομίισθη είς νοσοκομείον. "Εΐφεδρος ά-νθ)γός πεζ. ΒοίΛγα- ρης Μηνάς άίΐό 9.3.41 μέχρι τέ- λους. Δι,μοιρΐται: "Εφ. άνθ)γός πεξ. Βούλγαρη; Μηνάς, ?φ. ανθ)στής πεζ. Φιλιππάκης Γεώργ., μόνψος ανθ) στής Κοκολογιαννάκης Μιχ. Διοΐ'κητής II τάγματος ταγμ. πε ζικοϋ Κουρής Ευάγγελος. 'Επιτε- λής II τάγματος Εψεδρος έκ μόν. λοχίας πεζ. Φραγκάκης Νικ. μΐχρι τέλους Ίανουαοίοτ' 1941. 'Επι.τελής II τάγματος ΰπολοχ. ΐτεξ. Κά6ος Γεώργ, άϊτκ) άρχών Φεδρουαρίου 1941. Γραμ,ματεύς II τάγμ,ατος ε- φεδρος άνθ)γός πεξ. Περάκης. Διοικητής Μεταγιογ. μάχης ε(Γι· δρος άνθ)γός πεζ. Βογιάκης Μιχ. Ίατρός τάγματος άνθ)τρος Σερ- γάκη; Κιονστ. Άνθ)τρο; Μαρκ.ο- μιχΓλάκης Νικόλαος. Λιοικητής όου /.όχου πε'ς. Τσοΰμ πελης Βασ. μέχρι 14.2.41, ότε ε¬ φονεύθη. Διοικηπής Γ>ολι λόχον ΰ-
πολοχαγύς πεζ. ΓιάΛ-ναοη».
Διμοιρΐται: "Εφίδρος ιΊνθ)γ»>ς
πεζ. Χριστοόονλάκης, Ευα. Ανθ)
στής ,-τεζ. Βαρδάκης Σταύρος.
Διοικτίτής (!ο»' λόχου λοχαγός
πεζ., Τοποΰζης Γίοιργ. με;χρι τε:-
λονς Νοεμβριού 1:>40. Διοικηττής
6ου λόχον λοχαγός πεζ. Φοαγκά
κης Νικ. μέχρι 1,1 Φείίοουαηίοΐ'
1941, ότε έτρανματίοθη. Διοικητής
6σ»' λόχου ε"φεδρος ί'πολοχκγΓ-ς
πεζ. Σταμ.τάν.ης Στυλιανός.
Διμοιρΐται: Έφεδρος άνθ)γός
πεζ. Γιαννούλης "Οθόν. εφεορος
άνθ)γός πεζ. Σοτ.*σάρη; Ίιοάν. "Ε-
φεδρος άνθ)γός ,ιες. Χυντηράκης
Ετιστράτιος. "Εφεδρος άνθ)γός
Ζονγιραφάκης Ιωάννης.
Διοικητής 7οα» λοχου λοχαγός
πεζ. Φείδης Νικ. μέχρι 13.2.41,
δτε έτραυματίσθη.
Δυμοιρϊται: "Εφεδρος άνθ)γός
ηεζ. Καπετανάκης Μ. "Εφ. ανθ)
στής πεζ. Μπελαδάκης Γεώργ.,
άνθ)γός Κουταλας Στυλ.
Διοικητής
II
Πολ)χίας νπολο.
χαγός Κά6ος Γεώργιος.
Διμοιρΐται "Εφεδρος άνθ)γός
ΠαΜτουδάκης Νικ.
Διοικητής
III
τάγματος πεζικοΰ
ταγματάρχης Σϊσ/.ος Κωνστ, μέ¬
χρι 10.2.41, δτε δΐί/οαίσθη είς νο-
σοκοιμεΐον.
Διοικητής
II
Τάγματος λοχα¬
γός πεζ. ΤζίΛρτζόκης Μιχ. μέχρι
3.3.41.
Διοικητής
III
τσγματος ταγμ.
πεζ. Παρασχάκης Παράσχος άπό
4.3.41 μέχρι τέλους τής έκστρατεί
άς.
'Επιτελής
III
τάγματος 'εΊρ. έκ
μονίμων λοχαγός τεζ. Γιαννουδά-
κης Έμμ. μέχρις 28.1.41, ότε ε¬
φονεύθη.
Γραμματεύς εφεδρος άνθ)γός
πεζ. Αλεξανδράκης Κοινστ.
Διοι.κητής Μεταγ. μάχης:
Ίατροί εο;. άνθΐτρος Μελ.ετά-
κης Κίιμων.
Διοικητής 9ου λόχου λοχ. πεζ.
ΤζίΛιρτζάκης Μιχ. μέχρι 10.2.41 καί
άπιό 3 4.41 μιέχρι πέρατος τής εκ¬
στρατείας.
Διοικητής 9ου λόχον εφ. ανθ)
γός Κονιμνιανάκης Πέτρος.
Δίοιικ.η>τής 9αυ λόχου Μόν. ανθ)
γός Δελαγραιμιμάτικας ΰπολ. πεζ.
Καρακατσάνης Σ ι «λ.
Διμοιρΐται: "Εφ. ανθ)γός πεζ.
Καζογιαννάκης Κωνοτ.
Διοικητής 10ου λόχον λοχ. πεζικοΰ
Συμβουλάκης Γεώργιος.
Διμοιρΐται: "Ειρ. ανθ)γός πεζ.
Σπανάκης Νικ.
Διοικητής 11ου λόχοα) Λοχαγός
πεζ. Κουφάκης 'Ελευθ.
Διιμοιρΐται: 'Τπολν. πεζ. Καπετα
νάκης Μηνάς, ανθ)γός πεζ. Παπα¬
δάκης Στυλιανός.
Δ)ντής
III
πολ)χίας ΰπολ. .-τεζ.
Παναγιαννάκης Εί'θίιμιος.
Διμοιρΐται: Ανθ)στής ΤαμιοΛά-
κ1",;.
Διοιν.ητής λόχου ΓΐΓιχ. Σι»νοιδεί
άς ύοτολ. πεζ. Λονμιΐκης Παναγ.
Διμοιρΐται: ΆνΟ)βτής πεΐ Ίε-
ρεμίας Γρο'ιογ. "ΟΊαριν Γ(ρ. ανθ)
στής πεζ. Παναγιωτάκης Γεώργ.
"Ολιμονν ?φ. ανθ) στής Κουρον.ιης
Κίονστ.
Διοικητής Μεταγωγ. Σόματος
Σι>ν)τος λοχ. .τεζ. Χίΐτν'-σπΰροΐ'
Φίλιππος.
Διμοιρΐται: 'Έφ. ανθ)γύς πρ';.
Άγγρλάκη: ΓροΝηγ. 'ΛνθΙπτής πχ
ζι.κοΰ Συ<μι«νά·κης Γρ<·'>ργ. Ανθ)
γός πεζ. Χαβάκης Μιχ.
Τ. Σννταγμα Όϊ. Πι«ροΟολικοϋ
Διοικητής άντ)οχης Πνοο6ολι-
κοϊι Μαρκόπουλος Δοΰκας.
Διοικητής Ι Μοίρας ταγμ, Πνρ)
κου Άνέστης Κ<·>ν(ττ.
Δ) τής
II
Μοίρας ταγμ. έ'φ. εκ
Μόν. Παπαδόπονλος Παν. μέχρι
15 Μάρτιον, ότε έτρανματίσθη.
Διοικητής
III
Μοίρας ταγμ. εα;.
ί-κ Μόν. Χαλακατ-βάκης μέχρις Ί-
ανουαρίου 1941, δτ? ή
III
Μοίρα
ύ.τήχ&η είς την Χ Μεραοχίαν.
Διοικήται Πνρ)χιών: Λοχ. Πυ-
ροβολαρ,χιιον: Λοχ. Πνρ)κον Νά-
τσαινας, λοχ. Πνρ)κου Μαχαίρας,
ΰπολ. Πυρ)κοΐ' Βαλιράκης Ιωάν.,
»τολ. Πνρ)κου Άργνρός, ο;ονεν-
θείς ρ'ις Τρεμίΐεσΐ'.*αν έντό; τού
.-ΐαρατηρητηρίοΐ' τού.
(Σννεχίζεται)
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ εκ τής 1η; Σελ.) ,
Οί διοργανοιτές των, διεκρίθη¬
σαν άπό αγνοια ,τρός την 'Ελλη-
νική μοτΐσι·κή καί καλλιτεχπκή .τα
ραγϊογι'}, άλλά καί πρός κάθε τι
ώοαϊο, καλλιτεχντκό καί προτύτυ
πό, ποΰ παράγει /αί πο>< ϊχρι ό τόπ»; αύτός... Οί ίδιοι έξ δλλον, έδη-μιθύργη βαν καΐ την ίΛ'τύποκτη στήν Κοι νή γνώμη, ότι ,τά Φεστι6αλ Α¬ θηνών έγιναν γιά νά ίκανοποιή- θΌνν 4 — 5 χιλιάδες ' Ελληνες, δυναμενους νά .τληρώνουν τα άκρι 6ά δλλιος τε είσιτήρια πον ίκδη ΠροοεκλήΊθησαν γιά νύ ουμμε- τάοχονν στά προηγού»ιενα Φρστι- 6άλ, διεθνοϋς φήιμης ξένοι καλλι- τέχνες, μά καί "Ελληνες, γΐά νά τραγουδήσουν δμ'ος μελοδράματα ξένα, σέ Ίταλική καί Γερμανική γλώσσα. Προσεκληβησαν γιο. νά συμμρ τάσχουν στά Φεστιδάλ Αθηνών, ξένες Όρχήστρες, ξένο! διευ- θυντές Όρχηστρών, ξένα Μελο- δηάματα, ξένα Μπαλλέτα! ! Καί οί έπιοκέπτες μας — Εϋρωπαίοι κ.(χΐ Άμερικανοί — άντίς νά πα- ρακολοαιθήοοΐΛ' στονς πρΐιποδες τής Άκροπύλρ(ος υμχι τι τό πη- γαΐο 'Ελληνικό, παρηικολ.οΰθηισαν στά Φεστιδάλ Αθηνών, ξένες Σνιμφίονι,κές ΣυνΓ'.υλ.ίε'ς, ΐένα Μγ λοδράματα, ξένες όρχήστρρς, ξρ νες καλλιτεχνικές έ,κΰηλιόσεις τέ τοιες, ποΰ οί Γδιοι ετυχρ .τολλές Γροοές νά παρακολοκθήσονν στίς Πατρίδες των! ! λοιπόν νά έπκρατήσει ώς πρρα τό Έλληνικό χρώ μα μέσα στίς καλλιτεχνικές έκ- δηιλ.ώοεις των Φεστιβάλ Αθηνών. Καί οί ξένοι έ,χισκέ.ιτρς, θά ημπορούσαν ν' άκούβονν εϋχάρι- στα κα'ί μέ πολΰ ενδιαφέρον 'Ελ ληνι.κή ΜθΜσιική μέ Συμ(ρ(»νικά 'Ελληνι,κά εργα, μέ 'Ελληνικά Με λοδράματα, μέ Συναυλίες Βυ- ζαντινή; Μουσικής, μέ Άρχαΐό θίατρο, μέ 'Ελί.ηνιικό σύγχρονο θέατρο, μέ 'Ελληνικά τραγούδια Α ΚΑΠΕΛΛΑ, μέ ίλληνικά μπαλλέτα, μέ δημοτικά τραγον- δια μονόφοονα λαογραφικά, ή καί ένηρμιθνισμίνα κηί τέλος μέ 'Ελ- ληνικονς Χοίρους. Μά ίτρέντει πράίτ' άπ' δλα νά έπιστρατεναμρ δλονς τοΰς ειδι¬ κόν ς. Θά πρέπίΐ λθί.τόν νά παρονσιά σίομε στά Φεστιβάλ Αθηνών: 1. Συμφωνικά Ξλληντκά "Ερ γα· "Εχοιμε σ>μ<ρωνικά εργα των μουσουργίδν μας, Καλομοίρη, Εΰ αγγελάτον, Βάρδογλη, Πετρίδη, Παλλαδίου καί άλλίον Έλλήνιυν μουοουργών, πού τα εργα των θά μπαροΰσαν ν' άκου«θοΰν με πολ- λή προβοχή καί ενδιαφέρον άπό τοΰς ξένους ά·κροοπές. 2. 'Ελληνικά Μελοβράματα. "Εχομε ίργα Σαμάρα, Καλ.ο- μοίρη, Λαυράγκ,α καί άλλον 'Ελ- λήνων μουσουργων, κατάλληλα βτό 'Ελληνικό Φεστιδάλ Αθηνών. . 3. Συναυλίες ΒνζαΛΤινί,ς Μου σικής. Μέ χορο)δίες άνδρων, γνναι- κών καί παιδιών καί μέ σιινοδεί αν Όρχήιστρας... Μέσα στΐς 2ν ναυλίες τής Βιίαντινή, Μουσι¬ κής, θά πρέπει νά κ,τ<ριας·χοΰν οί αγντοστες προιτοτν,τίες τής μοιι*σι- κή; αύτη;, μέ τό Βυζαντινό σΊ'ν ηχητικό σύστημα!.. Ή Βυζανινή Μοιισικη, ποΰ .-τρ- ρυκλείει μελο^βικά άριστουργήμα- τα, όπως τα ά>θάνατα 'ΤΛιόμε)α
τής Μεγάλης Τεσααρακοστ>ις, Ί
ακώδου τοΰ Πρωαοψάλτου, τα θαυ
μάσια τροπάρια τής Μεγάλης Έ
ββομάιδος, οί έξαίσιες άογές Δο-
ξολογίες διαφόρτον Βι%οντινών
Μουσουογών, μΛορεϊ νά πάρ«ι μέ
σα στά Φεστιβάλ Αθηνών, μιά
δλοίς διάλου έξαιρετική θέση.
4. Άρχαϊο καί σΰγχρονο 'Ελ-
ληνικό Θέατρο!
"Εχομε τα άθάνατα εργα των
Αρχαίον. "Εχομε ν.α'ι ήθιποιοΰς
πού τα έρμηλ'ενουν τα έργα αύ-
τά καλυτέρα άπό τού; ξέ>ον; συ
ναι&έλφον; των...
"Οιμως, στή σκηνοθεσία χρειά-
ζεταιι ή άπαραίτητη ΓΐΓλτίωσή
τού, μέ την καταργήση τής άπα-
ρβιδεκτης μοι«σι«ή; ΰπόκοονσης,
ώς καί ό περιοοισμός των ΰπερ-
βολικών καί άντιαισθητικΛν ρνθ
μικών κινησείον τοϋ χορόν τοϋ
δράματος, ποΰ σνχνά άναγχαζύμα
στε νά τίς .-ΐαοακολοτ'θονμε.
5. Έλληνικά τραγονδια Α ΚΑ
ΠΕΛΛΑ!
Τραγοΰδια μέ τέσισαρ^ ςχονϊς
γιά άνδρι,κή χορωδία, ό.τιος τα
τραγούδια Ροδίον, καθώ, καί
οί πλούσιες σέ ρομαντισ',ιό καν-
τάδες τή; 'Ε—ανήοον!!
6. Λαϊκά 'Ελληνικί'ι μπαλλίτα
Μπαλλέτα, ποΰ νά έχον, θέμα-
τα άπό τό 'Ελληνι,κό χιοοιό, μέ
6άση τα πατήματα των Ελληνι¬
κόν χορών.
7. Δημοτικά τραγούδια.
Μέ συνοδεία Όρχήστρος γιά
μικτή χορο>&ία, αονάςχονα κα έ-
νηρμονισίΑένα.
Τα Κλεφτικα καί Ήρο)Ί·/ά τρα
γούδια τοϋ Μο>ριά και ιής Ρον-
μελη;, τα γεμάτα χαρή '/".ί δρο-
σιά Μακεδονικά τραγοΰδια οί χά
ριτωμένε; Κρητικές μαντινάδες,
τα Ιδώτυπα Άκριτικά τςογούδια
των Ποντίίον, σέ ρυθιμοΰς Πεντα
σήμους καί 'Εννεασήμου;, θά ε-
χουν μέσα σία Φεστι&ά1 Αθη¬
νών μιά Ιδίαίτερη θέση
Καί 8. 'Ελληνΐλθί χοροϊ.
Μέ σννοδεία Όρχήοτρας... Οί
χοροί μα; πλοΐ'σι,Η και ,-τ.χοτότν
ποι σέ ριΐ'βμοΰ; καί κινήσίις, ζιον
τανεΰουν πέρα ώ; π.έρΛ τού; Άρ
χαίονς Παίιονα Πρώτον τό-' Πεν
τάσημον, τόν 'Επίκριτον Επτά-
σημον καί τόν ιδιύτυπον Έννεά
σημον.
Οί ΰπΐροχοι άνδροπρεπεϊί και
θεα^ματικοί χοροί χής Τσιικονιά;,
τής Κρήτης καί των ΙΙοντίων, ό
ώραΐος γνναικεΐος χοοός τής Μα
κεδονίας, ό «Συγκαΐθιστός^, οί γε
μάτοι άπό χαρή και όμοίφιά χο¬
ροί των Νήσοιν τοϋ ΑΙγα,'ου καί
τής 'ΕΛτανήοου, μέ τή Φοΐ'στα
νελλα καί τό Τσαρονχι την Μιο
ριά, μέ τίς Σαγιάδες κηί τό
Κατσούλι τής Μακεδονίας, μέ τή
βράχα καί τό Μιτάνι τή; Κρή¬
της, μέ τή Ζί,-ΐκα καί τή Ζον-
πούνα των Ποντίιον, θά άποτρλέ
σοι>ν στά δι'άφορα ΦεστιΓιάλ Ά
θηνών, τό κορύφωμα των Καλ.λι-
τεχνικων τοιν έκδηλώσεον...
Τέτοια λοΐίτόν Φεστιδαλ, πέρ«
ώ; πέρα Έλληνΐ/(ά, ποθιΐ καί
θέλει ό 'Ελληνικό; Λαό; καί ΰ-
ποχρέωση τής εκάστοτε δ«ος·γανω
τιν.ή; 'Επιτροπής είναι, νά μή τοϋ
τα αρνήται!
Δημ. Κουτσογιαννό.ιουλο;
ΕΡΓΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ
ΟΔΟΠΟΙΊΆΣ ΕΙΣ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΕΡΚΤΡΑΝ ΚΑΙ ΛΕΤΚΑΔΑ
Συμφώνω; πρό; σχετικήν (' άνα'τ
κοίν<(ΐ>σιν τοΰ {ιπουργείον 2νντο;ι
σμοϋ, κατά τό τρέχον ε'το; θά πρα
γματοποιηθοΰιν έκ τοΰ Προϋπολο-
γισμοΰ Δημοβίων 'Επενδύσεοίν
πληρωιναί ΰψον; 103.500.000 δρχ.,
διά την εκτέλεσιν εργιον αερκρε-
ρειακής όδοποιΐα; εί; την Ήπει¬
ρον, Κέ,ρκυραν καί Λευκάδα. Σχε
τική απόφασις χρημ,ατοδοτήσεω;
ΰπεγοάφη υπό τοΰ υπουργόν, Συν
τονισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου.
ΙΔΡΤΒΤΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΛΛΤΝΤΙΚΩΝ — ΧΗΜΙΚΩΝ
Δι' άποφάσεϋΐ; τού υπουργόν
Εμπόριον (ΦΕΚ 363 ΔΑΕ) έγκοί
νεται τό κατασαατικόν καί παρέ-
χεται ή αδεκχ συστάσεω; άνωνύ-
μον έταιρεία; υπό την έπιονυιμίαν
«Άνώνιιιμο; Βιομηχανική Έται¬
ρεία Καλλνντιικων καί Χημικών
Προϊόντιον ΑΝΕΡΟΛ Λ. Ε.».
Σκοπός τής έται,ρείας, ή παραγο
γή καί έ^μπορία καλ.λι»ντικΜν καί
παραφ.ΐριμακεντικών προϊύντΐον.
Κεφάλαιον 12,229 έκατ. δραχ., δι
ηοημένον είς 12,229 μετοχάς των
1.000 δραχμ.
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
7 όν
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ Ι ΤΣΜΕΣ
Α. ΣΤΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΩΓΗ
α) ΜΕΣΑ ΠΑ ΤΗΝ ΠΤΌΗ ΣΗ ΤΟΤ ΗΘΙΚΟΤ
μέ τόν Παράσχο
"Ως τώρα
Βερκε6ελίδη
νοπαθήματα των αίχιιαλώτων πού
είχαν μεταφερθή οτήν περιφέρεια
τοΰ Άϊντινιοϋ. 'ΕοΛ μέ τόν Μα-
νώλη Σουϊτσμέ, Θά περιγηάψοιμε
τα πιό σκλ.ηηά δεί νοπαθήματα των
α1χμαλ(ί>τ(ΐ)ν πού εΓχαν μεταφερθή
στήν περΐΓΓΓρεια ϊης Μαγνησιδς.
Ό Μανιόλης Σονϊτσμίς (1)
γεννήθηκε στό 1886 στι^, Παλι-
ές —· Φο>κες. Την Τετόττη, 14
2 ε.-ττεμβρίου «τοϋ
τονοκική πεοι'πολος τόν πιανει α'ιχ
ιιάλοτο στύ ΚορΛελιό τή.; Σμύρ
νη; καί τόν πηγα,νει στό Καρα-
κόλι (αβτννομ. .ντοιθμόι. Άπο
κεΐ τόν κατε&άζουν μαζί μέ δλ-
λοτις αΐχμαλο'ιτοιΐ'ς στή Σμύρνη
καί τοΰς κλείνονν στίς Φυλ.ακές
τοΰ Κονακιοΰ (Διοικητηρίου) ποΰ
ήσαν γπιάτες κι' άπό αλλ.Γυς αίχ-
μαλ'ότους. Άνάιιεσα σ' ούτον; ή
τα ν καί μερικοί Ιερεϊς.
Την άλλη ήμβρα, ΙΙέιιπτη 15
Σεπτεμ&ρίοιι, σττκοχιαν όποκε-ΐ μέ
σα έναν λόχο άπό 100 «ι νμαλίό·
τους ιιέ προοηκτιιό γιά τή Μαγνη
σία. Μαίί μέ αύτούς ήτο,ν καί ό
Σονϊτσμες. Τοΰς πήγαν πεζη στό
Μποννάρμπασι, δπον ηϊταν τό πρίό
το «Σεφκέτ», ποώτος στα&μός
μεταγογή; αίχμαλ.(·')το>ν γιά τό έ-
(Σ ρθ'.ηγιάτ, άραδο-
τονρκ. = νπηρεσία μϊτπνΜγών).
Τό .τεοίχοιρο αντό τής Σμύρνης
απέχη 11 χιλιόμετοα, καί ,') λόχος
ρ/ανε δυόαΐσι όοες γιά νά φθά-
βϊ).
Ό καΤανλισμός τρυ ι'Ίαίθριο;
μέ λίγα δΐντρα και περ.ςραγμέ-
νος μέ σνοματοπλέγματα. εΐχβ δέ
χτή άπό την προηγούμενην ήμέοα
πνίγη. Τού; άφησαν Ετσι κρεμα-
σμενοΐ1; ολη τή νύχια, χαί τό
πρκ>ί τού; ξεκ.ρέμαβαν καί τού; δ
(Γ*ησαν νά πέσοι>ν ιΐπόττομι χάμω.
Οί ταλαιιΊπο,ροι ήσαν λ.ΛΟΘι»μοι,
καί οί άπάνθροντοι φρονοοί τού;
■/λωτίΐοϋσαν δννατά γιά. νά σηκω
θοΰν.
Την αλλη ήμέοα, Παρασκευή 1Π
Σ επτεμδρίοτ1, όλάκερο λύχο άπο
200 αίχμαλώτου;, τού; οήβαοσαν
άποκεΐ γι'ατί θά έρχόταν άπό την
Σμύρνη άλλο; μεγάλος λοχο; νά
καταυλιστή. Καί τού; τράίίηξαν
πεζή πάλι γιά τή Μαγντσιά, 31
χιλιόμετρα άπόσταση. ΣΤ.Ί δράμο
οί μαφαζάδες (Τοΰρκοι στρατιώ
τε; έπιφορτισμένοι γιά ιή συνο¬
δεία) τού; αναγκαίαν νά γδχ»θοΰν
καί τού; πήχκ'ν τα ροϋχ« καί τα
παπούτσια. Τοί'; αφησαν <"μο; μέ τα έσώρονχα καί ούτό για νά μή τού; δοΰν γυανοιις οί ",;ανούμ'<ϊ- σες δταν θά έ'φθαναλ1 στή Μαγνη- σιά. 'Εκεί τού; πήγαν στό «Σεφ«έ·τ» τή; πολιτεία; καί τού; διέταξαν νά γονατίίΐουν. Κηι τότί κάλεσαν τόν δχλο, κάτι έξα/.λονς Τονρκονς νά βιαλέξουν δποιυυς κ αι δσονς ήθελαν καί νά τοΰς πάρονν νά τούς σκοαώσουν γιά νά ·,·ορέ«ονν ρτσι την έκδίίίησή τονς, Τόν Σον ϊτσμέ παραλίγο νά τόν επαιοναν, προβποιτΐ'θηκε τάν ίρρωστο κ' ετσι πήραν τόν διπλανό τον. Ά<ρού ίκανοποιήθηκε ό δχλο;, τότε πήραν τοΰ; εν«πομ,ι ιναντας 170 καί τού; πήγαν στί; άποθη- κε; τοΰ σιίηροδροιιικοΰ σταθμοΰ. 'Εκεϊ μέσα ήταν οτοιβαγμένα σέ σο>ρού; μεγάλον; κορμ<ά 'Ελλή- νων πού οί Τοΰρκοι τους είχαν ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ «ς κ. 1ΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ κ.αί αλλου; 100 αΐχμαλώτιιυς. Σν ' «κοτώσει. Καί άνάγκασαν τοΰ; αί νοστισμό; μεγάλος. Κατο/οποι οί χμαλώτου; νά γονατίσουν πάλι κπινουργιοΓτερμϊνοι δέν |ΐ.πόρε<»αν νά κλρίσοΐΛ' μάτι τή ννχτίΐ, γιατί οί φρουροί τού; Ρδερναν ί:·'αν ενα. Καί, γιά παραδπγματκτιι', εκδίν.η σης πρός τή θρηβχεία τί.>ν Γκια-
ονρηδοη·, πήραν τοΰ; δέχ.ο. Ιερεϊ;
που ήσαν καί αύτοι αίχ.ιιάλωτοι
καί τοΰ; κρέμαβαν άπό τγ·- δέντοα
τον καταυλισμοϋ άνάποδ ι μέ τα
πόδια πάνο) καί τό κεφα..ι κάτο.
Κ' ΰστρρα αναψαν άπό κάτο) κο-
πριές ώστε ό καπνύ; νά πηγαίνη
στά κετράλ.ια τον; καί · ά τού;
καί έ5(ο τριγνρω άπό τού; σο>-
ρούς των πτο>μάτο)ν και ν ά
μείνονΛ' ετσι γονατκττοί επί ενα
τέταρτο μέ τα 6λ?μματα πρός τα
έν.εί έστραμμίνα καί μεθ' στή δυ
σοδία τής άποσύνθεσης, γιά νά
τού; πτοήσουν τό ήβικό. Καί ά¬
φοΰ 6ράδιαισε, πιά τού; πήγαν
γιά καιταυλισμό στοΰ; στρατιωτι-
κοτι; στανλον;, δπου τού; ϊκλει-
σαν έκεΐ νηστικού;. Ντκ^τικούς
καί δίχο)ς νερό Από τή στιγμή ττ^ς
σύλληίψής τονς.
β) ΤΟ ΜΑΡΤΤΡ1Ο ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΜΆΣ.
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού σννεργάτον μ«ς κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
(Σιη'έχεια έκ προηγούμενον)
Ή 'Ερνθραία, ή ύοτοία είχε αλ
λοτε μόνον 50.000 ελληνικόν πλη-
θυομοΰ, σήμερα είνοι ζήτημα εάν
έχη 10.ΟΟ0 Τούρκον;.
Ή στασιιμότης εΐν.ιι παντοΰ πρό
δηλος. Οΰδεμία κίνησις, καμμιά
ζωντάνια καί χαρά.
Οί αρχοντες Τοΰρκοι ποτέ δέν
μπόρρσαν νά έννοήσουν καί εάν τό
ήννύησαν ίνέν θελοτιν νά τα όμο-
λογήσουν, ότι μέ τό ελληνικόν στοι
χείν έ'δκοξαν καί την πρόοδον καί
την δημιονργικήν πνοττν πού θάή
δύνατο νά είχε μεταβάλη τα τονί»
κοχώοια σέ σύγχηονε; πολιτείες.
"Αρχισε πιά νά 6ραδνάζη. ΤΗ-
ταν ή προ'ίΓΓη μερά τή; έπίοκεψή;
μας. Δέν τα χορταίνπς νά τα Λλ«-
πης δλα έτ.εΐνα τα μερη, ά; είναι
καί συντρίμμια.
ΣιιοπΓ,λοί, μέ τύ κειτάλι γημάτο
σκέψεις, ξαναγυρίσαμε οττήν πλα-
τεΐα. Σέ λίγο τό αττοκίνητο ξε-
κίνησε γιά τό ξενοδοχεϊο μας, στύ
Με ρδεμέγκονϊ.
,'Ο δρόμος μάς πέρασε έ'ξι» άπό ε
να περιμανδρί,ϊμένο μεγάλο κτήμα
μέ βταΰλ.ους καί μέ διάφορα ζώα.
Ρωτήσαμε καί μάς είπαν ότι ό χο>
ρος αύτάς είναι κρατικάς Λναπα-
ραγωγικό; σταθμό;.
'Εδώ ήταν άλλοτε τό νεκροτα-
φεϊο τοΰ Τσεσμέ μέ τόν ωραίον
ναό των Άγίων Ταξιαρχών. Τίπο-
τε δέν μαρτνροϋσε τώρα πώ; στό
στ;μεΐο έκεϊνο ευρίσκοντο τό όστα
καί οί τάφοι των προγόνιον μα;
μέ τοΰς στανρον; τον; επάνω.
Την τοποθεσία Μερδεμνέγικοΐ'Ί·,
θά την θυμοΰνται οί μεγάλοι, ήταν
ώραΐο; τόπο; μέ άμπε.λια καί δέν
δρα διάφορα κι άποτελοϋσε την
κοντινή πρό; τόν Τσεσμέ πλετρά
τοΰ κόλπον των Μπογιαλικιών, μέ
την κ.αθάρ<α θάλασσα καί την χον (τίζοΐΊσα λευκή άμμονιδιά. Περί τα 1.000 μέ,τρα έ'ξο. άαό τόν Τσεσμε, καί άριβτερά τοΰ δρό μόν πού πάει πρό; τή Σμύρνη, —ή θέισι αυτή στό Μερ·δεμέγκονϊ, ά- Λ·ήγειραν οί Τούρκοι ενα σΐ'γκρότη μα ξενοδοχείον πραγματικό πολιτι σμένο καί μέ άνίσρις τέτοιες, ποΰ θά τίς ζήλεναν καί οί Εύοολταΐοι άκάμη. Τελεία άντίθεσις μέ έκεί- νη την όλοκληρωτική ΐγκαιτάλειψι κι έρή,μοκπ τής χαμένη; .τολιτεία; τοΰ Τσεσμέ. 'Ωραία, πράγματι, ξε νοδοχεΐα σέ τύπο Μ.ιαγκαλόους(μέ μία μεγάλη έπιγραψή Τούρ Τες), ΰπέροχο τστιατόριο, τεχνικέ; έγκα ταστάσει; γιά τού; λ.ουοαένον;, καί δλα αΐτά μέσα σέ καλλιεργη- μένα με γοϋστο λοιιλονδια καί δέν δρα διάΐραρα. Οί Τοΰρκοι τοΰ ξενοδοχείον πό λύ καθαροί καί περιποιητικοί. Τό ποχι)ί τής τπομένης ξεκινή- σαμρ γιά τα Λίτζια, άφοΰ προη- γονμένο; περπατήσαμε επί άρκε- τήν ώρα στά Μπογιαλίκια, μέβα στά άλλοτε άμπέλια μας, πού τώ¬ ρα κι αίιτά δέν υπάρχον ν. Στή θε σι τον; φτιτεύονν οί Τοΰρκοι, ποΰ καί ποΰ λίγα κα.τνά καί λίγα μ,το- στάνια. Τα Λίτζια, μέ τί; ΰπάρχονσε; πλοί»ΐί; θερμοπηγέ;, ώραΐα καί φροντκΐμένα, έξακ.ολουθοΰν φαίνε- ται, νά προσελκύονν τού; παραθε- ριβτάς καί τού; ί'χοντατ Λνάγκη των Ίαματι,κών λουτρών. Ή άπέραντη κάτασπρη καί όλο κάθαρη άμμοι-θιά, ά θανμαστό; Κόλπο; τοΰ Λιθρίου καί ό Μέλη;, των άπέναντι Καραμ,τούροη', κλΘι στοΰν άληθινά ΰπέροχο τό τοπεϊο. Συνεχίζεται Ξηαέρωσε τό Σά66ατο 17 Σε¬ πτέμβριον καί πρωί, πριοί τριγύ- ριζαν άπέξο Τοΰρκοι <<ε?·οσκόποι πουλητάδε; με διάφορα χράφΐμα. Αΰτοί, άπύ ήμερες τώρα, εκαναν τή δουλνΐά αυτή. Καί μόλις }ΐάβαι ναν πώς κατέφ-Θανε άπό τη Σμνρ νη καινοΰργιος λόχος αίχ4·αλώτων ε'ρχοντον άπέξο) άπό τόν καταν- λισιιό. "Ηξενραν, πώ; αύτοι ή¬ σαν θεονή,οτικοι καί, μέ τα τρόφι μα πον θά τοί'ς πουλοΰσαν, θά τού; έ'παιρναν ρυκολα δ,τ. χρνσα- φικό τού; είχε άπομείνει πάνω τονς. Ό δαριμός, ή άτέλειοκτη πεζο- ' πορία, ή Αγωνία ιοΰ έπικεψενον θανατον, ή πείνα και ή δ»,ψα τού; εΓχαν άποκάμει. Καί μόλι; οί τα λαίπωροι άΛτίκρτ«αν άπό τα καγ- κελόφρακτα παράθνρα τής φυλα- κή; τού; πουλητάδες αύτοι;;, τού; φώναζαν μέ λαχτάρα ν' άγορά- I σονν κάτι νά βάλ.ιυν στο στόμα τού; έ'στο) καί νά τού; ε.δ ναν δ,τι πολΰτιμο είχαν άποκρύψει, πού Ι δέν τού; τό πήραν οί πρώτοι δρ- ταγε;. Γιατί ήξροαν πώς δέν ή¬ ταν πιά δικό τονς κι' άργά ή γρή γορα θά τοΰ; τύ άρποΰσαν αλλοι. Κι' οί αΐσχροκάιιηλοι α.θλισι αύ τοί πονλητάδρς μέ τι δόλο έκιμεταλ λενονταν τή δυστνχία των αίχμ(ΐ- λώιτίον! "Ενας πονλητή; άπαίτησε άπύ Ρναν αίχμάλίοτο Λ α ξίριζο'κΐη τα επιίχρυοα δύντια τού καΐ νά τοΰ τα δο'χση γιά νά τον πουλήσιη μιά (ρέτα ξερό ·ψιομί. Κι' ό καημένος δ αίχμάλιοτος άναγκάστηκε μόνος τού νά τα ξεριζώση καί αίματω- μένα άκάμη δπω; ήσαν νά τα δώ ση στόν άνσπλαχνο αυτόν πονλη¬ τή. Ό Σουϊτσμές, γιά νά πάρη ε¬ να τβαμπί σταφΰλι ν' ΑνακοΐΜτί- ση τή λάδρα τή; πείνα; καί δί- ψα; τού, εδοΐισε τή μαλοματένια 6έρα τού. Μόλι; Ιίμο; πήρε τό σταφΰλι στά χέρια τού, τό εχασε άπο τα μάτια τού. ΕΓχαν πέσει κ.αταπάνο) αλλοι πεινασμένοι καί διψασμένοι σνναιχμάλθωτοι καί τό αρπαξαν εΰθΰ;. Κ' ΰστερα μάλ.ω ναν άναμεταξύ τού;, ποιο; νά τό πάρη. Καΐ καθώ; τα διάφορα χέ ρια τό διεκδικοϋσαν, αύτά μάδησε καί οί ρώγε; τού ποδοπατήθηκαν χά:ΐ"». Μά τότε, αλλοι αΐχμάλο- τοι επιοφελούμενοι τοΰ διαπληκτι σμοΰ έτρεξαν καΐ λάζε·ψαν τίς πό δοπατήαένες ρώγε; γιά νά τίς βάλονν στά χείλη τονς νά δροσι- στοϋν λίγο. Ό Θεός ίσιος τοΰ; λί τήιθηκρ, καί μέο' στή ννχτα πιάνει μιά 6ρο •χή, τετοιο; κατακλνσμός, ποΰ ε σταϊε ή σαθοή στέγη τοΰ κτιρίου. Οί αίχμάλιοτοι μόλΐι. ενοιοσαν τί; σταγόνε; νά πέφτουν πάνω τον; ξΰπνησαν καί έ'μπηξαν χα- ρούμενε; φωνές. Ευθύς, τότε; αλ λ.οι μέ Λνοιχτά τα στόματα περί ιιεναν νά πέοη καμμιά οταγόνα νά την πιοΰν, κι' ά'λλοι έ'ίιαζαν τί; φούχτρς τού; νά μαζέψοιιν πιότερες σταγύνες. Μα ή'σες κι' αν έπεφταν δέν ΐ,ταν άρκετές νά σ6ι<σονν τή δίψα ίους. Ό επί τής ννκτερινής φυήακής Τοΰρκο; άξιο)αατικός μόλι: δκον- σε τή φασαρία καί τίς φωνρς των α'ιχιμαλ.ιίιτον, έ'τρεξ' εϋθν; μέσ' στό σταΐλο νά δή τί σΐ'μΠαίνει. Καί καθώ; εΐδε τι'ιν τόση λ.αχτά- ρα τοτ>; γιά νερύ, διέ-ταξε τού;
νι^κτοφρονρού; στρατιώτε; ν' άνοί
ξουν την πόρτα, 'ϊφου προηγου-
μένοι; όπλιστοΰν καλά, χαι νά
6γάλο-υν τού; αίχμαλώτου; Ιξω
στό μαντρωιιέΛΌ προαύίιο μέο'
στή ραγδαία δςοχή. Νά προσέ-
χονν ομο; μη τους φύγη κανεις.
Καί λέει στούς αί/.μαλώτονς: «νά
τώοπ, πιήτε τοΰ Θεοΰ τό νερύ».
Τοΰ; τό είπε αραγε, άπό εύσπλα
χνία ή γιά έξεντελ'ομύ; Καί τότε
δλοι τονς σάν τρελλοί χΰθί}καν έ'-
ξω. "Αλλοι έ'πεσαν μέ τα μοΰ-
τρα χάιΐΓο στούς γρμάτο< ς λάκ- κους βονρκομένο Ορόχινο νερό, καί δλλοι στίικονταν μέ το στόμα άνοιχτύ νά κονταπιυΰνε τη ίΐροχή. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ) ΣΗΜΕΙΩΜΑ: 1.— Ό πατέρ<ις τού Μανο')λη, ποΰ ζοΰσε στίς ΠαΛΐες — Φώ«ες, τίτανε μπεκρής. Κι' δταν τμπαινε στήν ταθέρνα ελεγε την τούρκι- κη λέξη «σού ίτσμίμ» πού θά πή «νερό δέν πίν<ο». Κ' ετσι τον κολ λήθηκε τό παρατσοΰκλι «Σουϊτσ¬ μές» πού τοΰ πύμεινε πκί γιά έ- πίθετο. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΚΝΗΣ Συνέχεια έν. τοϋ προηγούμενον Άπό τα δογματικά έ'πη τον, θ' &ναφέρουμε τάν «"Τμνον πρός θεόν» ν.αί τόν «"Τιχνον εί; Αγί¬ αν Τριάδα». Καί τα δΰο αύτά ποι ήιιατά τονι, συνυφαινοιυν την δο ξα καί τό μεγαλεϊο τοΰ Μονα&','- κοϋ καί Τρια'δϊκοΰ θεόν. "Τμνο; πρό; Θεόν «ΤΩ πάντιον έπιέχεινα· τί γάρ θιέμι; αλλο Σε μέλπβιν; Ι1Λ; λύ γος ΰμνήσει Σε; Σύ γάρ λ-όγτι) οΰδενί ρητός. Πώ; νοός άιθρή- σει Σε; Σύ γάρ ι'όω ούδενί λη- πτός. Μοΰνος έών αφραοτος' έ- πεί τέκες δσσα λαλεϊιται. Μοΰνος έών ό;γν(»στος· έπεί τέκί; δβσα νοοείται. Πάντα Σε καί νοέον- τα καί ού νοροντα γεραίρει. Σοι Ινι πάντα αενει· Σύ δ' ά- θρόα πάντα θράζπ; Ώ πάντων έπιέκεινα" τί γάρ θέμις άλλο Σε μέλπειν;». Ή βρμηνεία ΤΩ περ' άπ' δλα· πώ; άλλιώ; νά Σέ ψάλλη κανεί;; Πώ; νά Σέ ύμνήσ' ή γλώσσα, άφοΰ καμ¬ μιά δέν ημπορεί; Πώς νά Σέ θωρήσ' ή σκτψι, άφοΰ καμμιά δέν Σέ χιορίί; Εΐσαι ό μόνο; άφρα- στος, γιατί γέννησίς τόν λύγο. Εί- σαι ό μύνος όίγνωστος, γιατί γέν- νησες την γνώσι. "Ολα 'Εσένα δο ξάζονν, τα λογικά δντα καί τ' «- λογα. Δικά Σου είναι τα πάντα, καί Σύ έπιβλέπεις τα σύμπαντα. ΤΩ πέρ' άπ' δλα· πώς άλλιώς νά σέ ψάλλη κανεϊς; Σέ πιύ άπλή γλώσσα είναι γραμ- μένος ό Ομνος τον στήν Άγία Τρι , άπύ τόν όποΐο θά σταχυολο- γήκκομε μερικές στροφέ; μόνον, χοιρί; σχόλαα καΐ έρμηνεϊα «Σ έ τόν δφθϋτον μονάρχην ^ δός άΛτμνείν, δύς άείδειν, τόν « νακτα τόν δεβπότην— δι' 5ν ν- μνος, δι' όν «Ινο;, Λι' δν άγγέλων χορεία— δί' δν αΐΛνε; απαυστοι, δι' όν ήλ.ιο; προλομπει— δι' δν δρόμος σελήνης, δι' δν αστρων μί γα κάλλο;— «V ίϊν άννθροιπο; Ί σεμνά; ελαχε νοείν τύ θείον— λο¬ γικόν ζώον ΰπίάιρχι.')ν... Ό Λόγο; σοϋ βεός Τίος .__6- μοούσιος γάρ έστί·., όμότίμβς τιϊι τεκόντι— "Ος ί«ρΐ'ιρμοσε τα πάν¬ τα, ίνα πάνιτων βασιλεύβτι— ,ιρ- ριλαμβάνον δέ πάντα "Αγιον Ηνι6 μα τό θείον— πφονοούμενον φν- >«άσβει. Τριάδα ζώσαν ίρώ Σε —
ενα καί μόνον μονάρχην, φύσιν δ-
τρεπτον, άναρχον —φύσιν ούσία;
ώφράστον, σοφίας νούν άνέτρικτον
Πάτερ Ιλεω; γενοΰ μοί—ίλ.εον
καί χάριν εϋρω. "Οτι δό?α καί χά
ρι; σοι —άχρι αίωνο; άμβτρου».
Σ,τά 8πη τον «καθ* εαυτόν», {ι.
πάοχει καί ενα μΐλρό ποίημα, ποίι
έ'χει τίτλο «Άποστροφή τοΰ πονή
ροΰ καί τοΰ Χρι/ΐτοΰ έπΐκλησι;».
"Οπο>; είναι γνωστό, δ αΐώνιο; {■-
χθρό; τού άνθρωπον, πού λέγεται
πονηρά πνεΰμα, &είχνει ίδιαίτερη
προτίμησι στού; άνθρωπον; έχεί
νόν; ποΰ ά·κολουθοΰν τόν 8οά>ιο
τή; άρετής' κατά συνέπειαν δέν
μποροΰσε ν' αφήση άνενόχλητο καΐ
τόν Γρηγόριο. Μάταιε; δμως ή¬
σαν οί προσπάθειέ; τον καί δβί;
φορές άποπειράθηκρ νά τόν παρα¬
σύρη στά δίκιτυά τού, τόσες φο-
ρέ; βγήκε γελασαένο;. Στό ποίη-
μά τον αντό, 6λ?.ιομε τόν Γρη-
γόοιο ν' άποκοονη μέ .σθένο; τόν
ΰπουλο άντίπαλό .ου καί νά τόν
στολάζη μέ τα πιό ταιριαστά ίπί-
θετα, πού φανϊρώνον>ν την
ρευμένη άγανάκτηοί τού.
(Σ υνεχΐξεται)
ΑΠΟ ΟΖΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΗΝΗΣΕΙΣ^ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗϊ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
ΕΥΤΥΧΗΣ ΓΑΜΟΣ
Την 3ην Μαΐον 1970 Κυριονκήίν
τού θωμά ετελέσθησαν οί γάμοι
τού Πρόεδρον τοΰ Άρχαιοτέ'ρον
ΣιΛλόγοι» Ίνείΐολη:ών, έν Νέα Ιω
νία κ. Αλεξάνδρου Π. ΚθΛτερί-
δη υϊόν τοΰ φίλον καί δεξιοΰ Ίι
ροψάλτον τοΰ Ίΐροΰ Νααΰ Ίνεπό
λεο; κ. Πέτρον Κοπτερίδη (Πανα
γίτσα) ιιετά τής σεμνή; Δ)βο;
Δεσποίνη; ΠαησοΐΛμη. Τό μυστήρι
όν ηνλόγτνσεν ό Ίεροκήρΐ'ξ τής
Άρχΐιεπιακοπή; Αθηνών Πανοσ)
τατο; ΆρχιμαΛ·δρίτη; κ. Μάξιμο;
Βαοιλειάΰη; (δοτις ποοσετρώνησε
καταλλήλω; τοΰ νεονύμφονς) οιΐ'μ
παραστατούμενος καί ΰ«τό τοΰ Προ
ίσταμίνοα« ταΰ ώ; ά'νω Ναού ΑΙδ)
τάτον Ίερεω; κ.· Χαραλάμπον;
Φακιρίδη.
Τού; στέφανον; αντήλλαξεν ά κ.
Ράτη; Μαραγκό;. Εί; την τελε¬
τήν παρέστησαν ό Δήμαρχος Ν.
Ίοηΐα; κ. Κνριάκο; Κιοφερτζή;,
Δημοτικοί Σΰμθονλοι, έμποροι, κα
ταστηματάρχαι, Διοικήσει; Τοπτ-
κών Σ(οματείίθ(ν /.αί πλήθο; κό¬
σμον. Επί ήμί/σβιαν καί πλέον ώ¬
ραν οί νεόννμφοι καΐ οί γονεΐ; αύ
τΛν ρδέχθτνοαν τα; ευχάς καί τα
(τνγχαρητήρια των παρισταμένονν
ίπσήικον συγγενων και αχλων.
ΕνχάμΡθα εί; τού; νεονύμφου;
6ίον Ρντνχή καιί ά.'έ-φελον εί; δέ
τού; γονεΐς ανΤων καλοίις Απογό
νοι<ς. ΕΚΛΟΣΕΙΣ Είς κομτ|>όν τεΰχο; εξεδόθη
καί έκΐκκλοφόρησεν «Χοροιά καί
'Επιτάφια» (ποιιιμ,ιτα) ιοΰ κ.
Γεωργ. Γ. ΉλιάΛη (τοςότη) ν-
πύ τοϋ «Λογοτεχν.κοΰ Σταδίσν».
Καλαίσθητον, καλοτυπιαμένον έ
πί έκλεκτοΰ χάρτου έκ.υκλο(ρόρη·
σε τύ νέον βιβλίον τή; έκλεκτής
έκ Σμύρνης λογογράφου κ. Σί-
τσα; Καραϊσκάκη «Ό τελενταϊος
Χερουβείμ».
Αί «Έκδόοεις Α. Καρα&ία» εί;
έπιμελημέν·ην καί αίσθητικήν ΐτκδο
σιν έικτ'κλοφόρτισαν τί; χΧίμαιρες»
τοΰ Ζεραρ ντέ Ντρβάλ (ποιήμα-
τα), κατά λογοτΓχνική άπόδοση
τού γνί'κποϋ Κ(ονσταντινο>πολίτη
ποιητή Όμήροι· Μπεκέ.
ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΤΑΣ
Πωλοϋνται είς τιμΛν έκτάκτν3·;
εΰκαιρΐας. Τηλέφωνον 233
847 Κύριον Γτέλιον Λ Κώ
[ σταν.
(Συνέχεια έκ τού ποοηγουμένου)
"Οπ(ο; φαίνεται σ' αύτά τα δο
χεΐα οί βυζαντινοί, τα Φώτα, οί-
χνανε τό μεγάλο άγιασμά καί άπ'
έκεΐ πέρνανε οί χΐϋστιανοί, οπω;
γίνεται καί σήμερα καί πηγαίνονε
στά σπίτια τους. Στή βάοΐ των
δοχείων αυτών γνριο γύροι είχε κά
τι μικρές βρυσοΰλες άπ' τί; όποϊ-
ρ; ίτρεχε τύ ν*οό. Τώρα δν η
βριισοΰλρς αύτίς .'ιεανε άπ' τή 6ν
ζαντινή έποχή καί μβτά τί; χρησι
μοποίησαν καί οί τοΰρκοι, γιατί δ
πω; είναι γνωστό οί τοΰρκοι, προ
τοΰ κάνονν την πρρβενιχή τονς, πλέ
νοννε τό πρόσωπο, τα χέρια καί
τα πόδια, πράγμα ποΰ δεν ένΛια
φΐρει καί πολν. Έκεϊνο πού είχε
ενδιαφέρον ήτανε ί| γνωστή καρκι
νίκη έπιγραφή «Νΐψον άνομήματα
μή μόναν δψιν», πού ήτανε γραμ-
μένη μέ κετραλαία τετράγίονη γοα
φή, στό έπάν<ο μίοο; ναί στής δυό φιάλες, ϊτσι λένε τα δοχεϊα αύτά. Αΰτά τα γράμματα δπω; κα ταλαβαίνει ό καθεί; ήτανε γραμμέ να ϊσο>; άπ' την εποχή τοΰ Ίον
στινιανοΰ καί διατηρηθήκανε μέχρι
πρό πενήντα χρόνια.
Γιατί δταν ό Γιονβανάκηςό ξα-
ναγνρισε άπ' την Άδριανούπολι.
ποΰ ϊΐχε πάγει στά 22 μετά την
κατάληψί της άπ' τα έλληνι/κά
στρατεύματα, ξαναπήγε στήν Άγιά
Σόφια, εΐδε τα γράμματα ξυσμέ-
να κ' ε.τ<τι χάληβαν τα κέφια τού, γιατί ένώ τα σεβαστήκανε &λόβ«λη ρυι αίωνες, βρέθηκαν* καποιοι πού τ' καταβτρέψανε. "Ομως ό Γιου (Ί'ΐνοκη; είπε καί καποια ΰποψία, μήπιο; οί τοΰρκοι τα ξύσανε γιά ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙΚΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΝ Συμφώνως .-Ερύ; .τό άρθρον 18 τοΰ Καταστατικόν τή; ΕΣΤΙΑ Σ ΝΕ ΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ, καλοΰνται τα τακτικά Μέλη αυτή; εί; Ετη¬ σίαν Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ¬ σιν διά την Κνριακήν 17ην Μαΐ¬ ον 1!)70 καί ώραν 11 ην π.μ. έν τΓ) αϊθοϊσιι τής ΕΣΤΙΑΣ μέ την Αν.ό/.ουθον ημερησίαν διάταξιν: ΗΜΕΡΗΣΙΛ ΜΑΤΑΞΙΣ 1. 'ΤποΟο/.ή έν.θέσεοι; Λ. Σνμ- βονλίου 19Β!). 2. 'Τποβολ.ή Ταμιακον Άπολο- γισμον χρήσει»; 1!)(>9,
3. Άνακοίνο>σι; 'Εχ·θέΛρ<ΐι; 'Ε- Ηελεγκτιν.ή; 'Εαιτροπή;. 4. "Εγκρισις πρ.-τραγμένων καί Τταιιακοϋ Άπολογισμοΰ. 5. 'Τποβολ.ή καί έ'γκριοις .ιροϋ- πολογισμοΰ χρήοεω; 1970. 0. "Εγκρισι; προτάσίων Λιοικη τικοΰ Σνμβονλίον πρρί άπονομής ήθικών άμοιβών. Εί; πίρίπτηχΐιν μή ί'πιτεύξρΜς άπαριτίας κατά την άνιοτέρο) ημέ¬ ραν ή Γενική Σννέλειι<ΐις των με- λών θέλει συνέλ'θει ρκ νίου την επομένην Κυριακήν 24 Μαΐου 1970 τήναύτήν ώραν, είς τύν αυτόν χώ¬ ρον καί μέ την αυτήν -ημερησίαν διάταξιν, δτε διά την έπίτενξιν ά- παρτία; άπαιτεΐται ή παρουσία τού 1)10 των δικαιουμρνιον ·ψήφοιι με- λων. Ό πρόί-δρο; ΠΑΝ. Κ. ΧΑΛΔΕΖΟΣ άνταπόδοσι σέ καατχΜα παρόμοια δι κή μα; ένέργίΐα, τού την κατϊδί- κασε πρώτο; αΰτό;, δχι μόνο δ- στοχη ήτανε, άλλά και βάρβαρη πού δέ στεκεται στό σημερινό πο· λιτισμό. Ή άρχαιότηττες είτε έλ- ληνικέ; είναι, είτε ξένες, είτε τούρκικες, είτε κινέζικες, είναι ορ- βαστέ;, γιατί άνή»ιοι*ν σ' όλόκληφτ) την άνθρίυπότητα. Στήν πανάη- χαια γί<ρυρα, πού συνδέει το Κα ραγάτζ μέ την Άνδριανονπο^, ά κριδω; στή μέοη ίιπτ|ρχε κδπΐΝα έπιγραφή μέ άραβικά γράμματπ πού έ.ξιστοροϋσε ΐσιος τή; νίν.ρς τοΰ Σουλτάν Σελίμ ή κάποιον Ιί'ι. λου σουλτάνον. Μιά μερά περνών- τας δ Γιουβανάκης άπό τή γϊφνοα , εΐδε κάτι τεχνίτες νά ξύνουν τα ] γράμμααα. Ροηώντας εμαθε .τί>:
κάποια σοφή κεφοιλή άπ' τονς δι-
κον; μας, είχε την ΡΛΐπντνισι νά
δώβη τή διαταγή νά ξΰσουνε τα
τούρκικα γράμματα καί στή &έοι
τονς νά γράψοΐΛ' γέφυρα Παπαδκι
μάντη, πρός τιμήν τοΰ ΠαπαοΐΓΐ·
μάντη. Τό ποάγμα δσο δικαιολογη
μ^νο κι' αν φαίνετα*, έν τούτοις
ό Γιοι>6ανάκης τό κατέκρινί, δχι
βίδαια άπό τονρκοφιλία, γιατί χά-
θε δλλο ητανε παρά τουρκόφιλο:,
άλ»>Λΐ (Ιπύ σεβίΐσμο πρός τή; Αψ,αι
ότητες. "Οταν δμ·ω; είδε ξι<σμΓνρς τής δυό καρκινικές έπιγραφίς, ά-ι' τό μναλό τού δέν το55€γαινε ή Ιοία ότι οί τούρκοι επίτηδες τα ξύσα« γιά άντίποινα, γιατί αν τιοκαναν άπό φανατισμό θά τώκαναν άπό παλ,ηα καί δέ θά τα σεβόντανε 6- λόκλ.ηρε; γενεέ; πού πέρασαν δ; την έποχή μας. (Συνεχίζεται) ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΤ ΜΑΤΙΚΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΤΟΪ κ. ΧΡ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ Ή "Ενωσις 'Ελλήνοη' Λογστ? χνών, επί τή ενκαιφία τή; έπη- νεκδόσϊτος {«ό τοΰ έικδοτο.υΡ οί κου τή; «Έβτίας Γ. Κολλάοον καί Σία" τον εντρ'μιως γνοοτοί (Τ·γγοάμματος «Αίχαάλωτο· τώ Τονοκιο)ν> τοΰ κ. Χοτήστον Σ.τανο
μανώλη, μέλον; τοϋ Δ. Σνμδοΐ'
λίον της, βά ,τοοόή είς τιμητι¬
κήν προβολήν τού έργον τονϊϊ:
την «ϊθοι>σαν τής Άρχ'ΐιολογι-
κής 'Εταιρίας ('Ελϊΐβρριο, Βενι
ζέλ.ον 22) την Δϊντέραν 11 Μπ-
ίου 1970 καί ίίραν 7.30' μ.μ·
Μετά την ε'ισήγησιν το>' ''< Χρήιστον Σ ολοαωνίδαυ, λ··γοτί- χνον, τ. 'Τπουργοΰ θά όμιλήσοΐ'ν' περί τον λογοτρχνκοΰ έργον την τιμωμίναν δ ΠοόρδρΌ; τή; 'Ενώ σεοις κ. Άπόλλοιν Λϊονταρίτΐί καί περί τής έπαγγελματική; οτα διοδρομίας τον ό πφόκδρος τοθ Συν<δρσμοΐ' 'Εί.υτοριοΗΟν ΑντΐΛοθ' στόντων κ. "Αγγ. Άδραμιδη;. Κείμενα τού τιμιομενον θά ά· ναγν<όσο>·ν οί καλλιτίχναι ™%
θεατρον κ.κ. Σπ. ΌλύμΛιο; χο1
Γ. Μετσόλη;.
ΖΗΤΕΐΤΑΙ μικράς γ
χρήσιν ποδηλάτου. ΠΧηροφ'
ρίαι είς τα γρ*φεΙα μας, Ν!
κης 26, τηλ.229.708.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
Τοπογράφος - Μηχανικάς άναλαμβάνει την τβπογράφησιν **'■
ρυμοτομίαν άγροτικών καί δασικών έκτάσειον υπό εύνοίκο1^
δρους.
Πληροφορίαι, Βερανζέρου αριθ. 13, τηλέφ. 631-093.
Κατά τόν άρξάιιενον μήνα Μάϊον 1970
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕαΐΕΙΙ
(ο;
'Τ.τόχθί01 ρ'? υποβολήν δηλι^σε
θί των προκυ<ι'άτιον κερδών ' ξημιών ώς καί τής κατανοιιής τ<ΜΤΓί1»ν ιιεταξΰ των έτα£ρω, οί μι μψοι έκποοσωποι πϊιν ρτ «ο ι Γ, .,εριωρ^ιιένης η'Ό'''νης. Ή δτ>)<·>
'βις ίττο6ή·)·/.ετιιι -'.-')ς μην Ίς Α-',
τή; έγ*ρίσεΐ'>; τοθ Ισολογιοιιοΰ
γοήοεως 1969.
ΔΗΛΩ Σ131Σ
1ΙΜΆΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ
ΦΟΡΩΝ
1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΛΞΩΝ — ΚΙΙΙ
ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχομένην
ρ| έμποοικών συνα'.λαγών ή τρα-
«ζαών καιταθέορΐ'ΐν καί των δ-ι
νΛον η πιβτώβεων τού Α. Ν. 412)
68).
'Τ.τόχοεοι είς ΰτοβολήν δηλώ<ττ ών φιισικά Ϊ) νοαικι'ι προοιοπα δ'ό τάχονς καταβληθείσας ή πιοτό Πέ ,ας δώ λογαριασμόν τού οιχπιοϋ- χου έντός τού μηνό- Μαρτίον. Άο μό&ιος θίκονομικό- "Εφορος ό τή; περιφερείας τοΓι ίντοχρέου. Κ α ταιδολή τού (τυρού συν τή ύποίίο- λή τής δηλώσεως. Παρά των {«πό χρέιον παρακρατήίεων τοϋ φόρου 8έον νά υποβληθή καί ύπεύθννος δήλοχκς είς τόν ιΐκονομικόν εο;ο οον τής περιφερείας τού δ*καιοΰ- χον των τόκων περιέχουοα τα {ι- ,τό τού αρθρον 71 πας. 1 Ν. Δ. 3321)55 δριζόμενα οτοιχεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΤΩΝ, ΑΜΟΙ- ΒΩΝ κλπ.: 'Τπάχρεοι είς έπίδο- βινδηλώσεως: ΑΙ ,μεδαπαί Α. Ε. ν.αί οί συνεταιρισμόν Ν. 602 διά τα κπτά μήνα Μάρτιον διανεμη- βΓντα μερίσματα, προμερίβματα, τόκονς έξ Ιδρυτικο,· τίτλιον, άμοι 6ο; κ(ΐί .ιοσοατά διοικητικών συμ¬ βούλιον, ώς καί έκτός μι<τθοΰ άμοι 6άς διευθνντών, οιαχειριητών, ά- νωνιίμων έταιρειών. ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΟΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ : 'Τπόχοεοι οί κατά μήνα Μάρτιον α) 'Εξαργνρώβαντε":; τοκομερίδια δμολογιών καί λοι,τών χρεογράφων τον Δημοσίου ή ήιιεδαπών Ν. Π. 6) οί χατα6αλόντ;ς μερίσιματα προ ελεύσεως εξωτερικόν είς φν«ικά ή Ν. Π. Ή παρακηατησις ένιργεΐ- τοι κατά την έξαργύρονσιν των τοκομεριδύοον, ή την καταβολήν των μεοιβμάτων. Ή απόδοσις τού φό ρου συν τή ΰπο6ο>.ή τής δηλώσε
ως.
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ^
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ :
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡΓΟ¬
ΛΑΒΟΝ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ,
ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ, ΜΕΣΙ ΤΩΝ,
ΠΡΟΜΗΘΕΤΤΩΝ Ε Ι Δ Ω Ν
ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, Ε-
ΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ
ΠΡΟΣΟΔΟΝ. 'Τπόχρεοι: 'Εργο-
δόται κλπ. (ή χαΐ τα Ιδία ώς ά-
νω πρόσοντα έψάσυν ό δαρΰνων αύ
τα φόρος δέν παι.,εκρατήιθη), κα
ταοαλόντες κατά ι όν μήνα Μάρ¬
τιον την αξίαν τοΰ ε"ργον ή την
αμοιβήν η προμήθειαν ή τό βνμ-
τρφωνημενον μίσθο>μα. Ή δή,λω-
σις έπιδίδεται είς τόν οικονομικόν
ρφορον τής Εδρας τοΰ ΰποχρέου.
Συν τή δηλώσει καί ή κατοιδολή
τοϋ φόρον ΰπολογ'ζομένου είς 1,
5% επί έργολά^νν καί ένοικιαστών
πριχτόδων καί Χ'τίΖ επί άντιπροσώ
πυιν, πραχτόριον κ/.-τ.
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑ-
ΠΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ.-τό-
χρίοι οί καταδαλόντες έντός τοΓι
μηνός Μαρτίου άποζημιώβεις είς
άλλοδαπάς έπιχειρήσεις διά την πά
οαχώρησιν τής χρήσεως μεθόδων
παοαγωγής, στράτιον, προνόμιον,
κινηματογραφικών ταινιών κλπ. πε
Οί ών τό άρθρον ? Ν. Δ. 4444)
64. Συν τή δηλώσει καί ή κατα-
6ολή τοΰ φόρου.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ
ΕΡΓΑΣΙΩΝ
'Τπάχρεοι είς υποβολήν δηλώσε
ως καί καταβολήν τοΰ άναλογοΰν
τος φόρον έβτί των άκαθαρίστων
έοόδων μηνός ΜαρτίΌυ 1) Βιομη-
χανικαί καί 6ιοτεχνι*αί επιχείρη¬
σις Α. Ν. 660)37, 2) επιχείρη¬
σις έμπορίας καί έίκμεταλλεύσε-
ωί κινηματογραφικών ταινιών, 3)
μεταφορικαί έπιχειοήσεις.
ΑΙ τραπεζιααΐ «αί παραγωγής
ήλεκτςικοΰ ρεΰμοΐΕος έπιχειρήβεις
διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών
μηνός Φε·6ρουαοίοι
'Σημ.; Είς πάσας τάς ανωτέρω
•■τεριπτίΐΜεις ό ςρόρος καταβάλλε¬
ται ί| δλοκλήοου νατά τον χρό¬
νον εκδόσεως τής Οηλώσειυς).
Αί άσφαλΐΛτικαί έπιχειρήοεις
δέον νά καταΰάλονν την 2(ίν δοσιν
0)3) τού φόρον διά τα άκα-θάρι
"τα εαοοά των ίς άοφαλίστρων
τού τριμήΛ^υ 8) βρίου — Δεκεμβρί
όν.
ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ. Κ. Ε.
(Β. Δ. 1)2)51)
'ΤηΛχρεοι: 1) Αί βιαμηχανικαί
ΐαί βιοτεχννκαι έπιχε,ιρήσεις δι' εί
"ο-Υίίγάς βίδων ΰποκειμένων είς
Τ|ίν «Ιδικόν Φ.Κ.Ε. Β. Δ. 1)2)51
Αί χοονολογίαι ΪΗθβολΓι; των σχρτινών Οηλώσειον
ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγά;
Μαοτίου έοΐίδοσιν τή- δηλιόσεΜς
καί καταβολήν τής 1ης δύσεω;
(1)3) τού φόρον, Λι' εΐσαγογάς
μ-ηνός Φεβρουάριον καταβολήν τής
2ας δάσεως καί δι' είααγωγας μη
νός Ίανουαρίου καταβολήν τής
3ης δίεσεως. Παραγωγοί ή κατα-
σκευαστ«1 ή εΐσαγωγεϊς (αή ασ-
κοΰντες βιομηχανικήν ή βιοτεχνι-
κήν Γπιχείρησιν) ε,Ιδΐδν ύπον.ριμί-
νων είς τόν ώς άνοι είδικόν ΦΚΕ
διά τα άκαθάοκΐτα Ισοδα των κα
•τα τόν μήνα Μάρτιον πωληθέντων
ή διά την αξίαν -.ών ίδιοχρη^μο
.τοιηβένττ(,,ν ή άλλως πως διατεθ^ν
τιον ώ; άνίι) εί&ών. Καταβολή τοϋ
φόρον έα,' άπαξ συν τή δηΛώσει.
(Σημ: Περί των άπαλλαγιον έκ
τοτΰ εΐδικοϋ ΦΚΕ καί λοιπών λε-
-ττομερειών 6λέ·πετε· Α. Ν. 154)
57). 3) Βιοτεχνικαί έ,τιχειρήσεις
σακχαο-ωδκόν προϊόντοον έτηοίας ά
Ύορας σακχάοεοκ ονο> των 6.000
κιλών διά τάς κατά μή,-να Μάρτιον
άγορασ&ενσας ή εί<ταχβείσας ,-τοσό τητας. Συν τή δηλώσει και ή κα ταβολή τοΰ φόροι» επί σνντελ.εστή 3% ή 2% προκειμένον περί βιοτε χνιών έγκατεστημένίον είς νήσονς πληθυομοΰ κάτω των 50.000 ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕΑΕΙΑ Σ 'Τπόχρεοι: 1) ΑΙ έπιχειριΊβεις τεχνητής μετάξης διά τα άκαθά- ριστα ε'σοδά των μηνός Απριλίου ϊμ πωλήσεων τοΰ προϊόντος (συν τελεοτής φόρου 20% έβά τής τιμής χονδρικώς πςαλήβεως). 2) Οί εΐσα γωγεΐς φαβεντιανών είδών καί παο<τελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑ- ΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τού τελωνεί ου υποχρεοΰνται είς υποβολήν δη¬ λώσεως και καταβολήν τοΰ φόρου πολυτελείας υπολογιζόμενον έαά τής άξίας τής λααβανομένης υπ' όψιν διά την έβτΐίδολήν των δα- σμων καί επί συντύλεί—η 10% διά τα φοβεντιανά καί 15% διά τα έκ πορσε-λάνης εΐδη. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58. 'Τπόχρεοι: Οί εΙσαγω<γεϊς ή δια- σκενασταί ε'ιδών περιλαμδανομ*- νων είς τόν πίναζα τοΰ άρθρον 1 πας. 4 τοΰ ώς <ϊνο> Ν.Δ. (τν-
ροί εύοωοταΐκοί, δοϋγαι κλπ., κλι-
ματιατικαί συοκευαί, άνΈλκνοτή-
οες κλπ.) διά τό ■ ΣΤΝΟΛΟΝ
τίόν Ακαθαοίστίον ίΌόδοιν μηνός
Μαρτιίου (τής έκ.ττώοειυς 20% κα
ταογηθείσης διά τοϋ Ν.Δ. 53)
68).
β) Οί είσαγο)γ<.ΐς ή παραγωγοί κηρωδών ΰλών (πλήν κηροΰ μελιο οών) διά τα άκαΘάοιατα εσοδα των κατά μήνα Μάρτιον πωληθει σών ΰλών αποκλειστικώς πρός κα ταβκευήν κηρίίον, λαμπώδιυν1, σπαρματσέτων. ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 41»ί9)61. 'Τπόχοε οί οί είοαγωιγεΐς ή καταβκεΐΌθταί είδών τοΰ άρθοου 11 τον νόιμου 4169)61. Ή εΐοχροοά (10%) ύ- πολογίζεται. επί ιής άξίας των κατά μήνα Μάοτι ιν πιοληθεντον ε'ιδών. Ή εΐσφορά τής άνωτέΊρω .•τεριπτϋκΓεϊος, ώς καί ό φόρος των δύο ποοηΎονμίνο>ν καταβάλ¬
λονται συν τή δηλώοτι.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ-
ΜΟΤ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ κ.λ.π. Με-
χρι 10.5.70 δέον να ίίποβληθή ή
διΐτιλάτνίτος δήλο)«ις άποδόοΐος
τελων χαρτοσήιαθ'υ, μετ" άποδει-
κτικοΰ καταβολής «υτΛν, επί τής
άξίας των κατά τό τρίμηνον Ι¬
ανουάριον - Μαρτίου έκδοθέντιον
τιμολονίων, έκκαθα.ιίσεΐον (πλήν
γειοργικών προϊάντιον), <ρορ·το)τι- κό")ν, άιμοιβών τρίτων.. ίνοικίοιν αΰτοκινήτω'ν, έκβ^αφέιον καί λοι¬ πών μηχαντιΐιάτιον. ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΓΟΣΗ- ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚ»Χ ΠΡΟΙΟΝ ΤΩΝ. Μέχοι 10.5.1970 δέον νά ΰπο6ληθή ή δι,-τλότνπος 6ήλοΜτις αποδόσεως τελΛ>ν χαρτοσ,ιμον, εί
σφορών ΟΓΑ καί δακοκτονίας £
λαιών, μετ* ίυτοδρ.κτικοΰ καταβο-
λής αυτών ,έπΐ τής άξίας των
κατά μήνα Μάρτιιΐν εκδοθέλ'τιυν
—οιχείιον γεωργικί>ν προιάντ(»ν,
πιολή<τεως γεωργιχών προίόντων Ιδίας παραγωγής ι«ί ΪΛίκαθαρίσε- ων επί πίθλήσεως δία λογαριασμόν των παραγωγών. ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Τ- ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς άναγγελθείσας δ1αο,οράς κατά μήνα Μάρτιον επί των Οίο>ρτ>μέ-
νιον τιμολογίων τιυν (άοθρ. 53
πα. 2 ΚΦΣ). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ 1) ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ. ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΗΩΝ Φέρ8,α« είς γνώ*ι* ν«μων Έ,αιοειάϊν καί Η*ης ότι όν ά«οα»ά««ί %οϋ κ. *«· άρ,θ. 66378)4126 τ*ς *ψ #«ίση? είς τ6 ύη' άβ.Λ ^0)23-1265 (Δελτίον Άνα,νύμων _ταιβειών(, θβίζετα. ότι δύναν- ΐα, νά συκχΐσω* δημοσαύουϋαι ίγηύαως τάς Π0ο- σκλήσεις,ώ. Γεν. ^υνελετία.α»ν ηαΐ *ονς ΙσοΙογι- σμούς τα,ν διά ΐΛς οίκονομ^ί £»6 ^^1%ΟΣ» *ί Μητο μεχρι τΓί».ε διά »<Κ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ» πρό τής σνγχ(θ*»ύσβώε της. ΚοτιιίΙιιλή τής 2κ; δάσειος φό· 0»ΐ' :ΪΛ(ΐδ»Ία(ΐτο; ?τον»ς 1969 ώς κπ' της 2 ι; δ'ιπ',ις τον ποοκα Λλητε'ην Γτοι·; 1!Ι70. 2) ΝΟΜ. ΙΙΡΟΣΩΙΙΩΝ. Κεο δοσχηπινοΰ χαοα'.'τήοος, άτινα !; ζ'ΗΠ'ΐν ϊσο/ογπιιιν την 31.12. !>!>. 'ΤποΙ,ο/.ή δηλωηειος κα'ι κατα
βολή τής 1ης δόθΓΜς (1)6) ,^ό-
ρο> είσοδήματος »τους 1969 ώς
και τής 1ης δόσεοις τοΰ προκατπ
βλητέον (1)8). Τα κλείσαντα Ι¬
σολογισμόν την 30.6.69 δέον νά
καταβάλονν την Την δόσιν τοϋ
ποοκ.αταβληΓΤΓου φόρον.
3) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσκοπικών. Καταβολή τής 3
ής δοσεως μετά τής άντιστοίχου
τοΰ προκαταβλητέου φόρου.
^ 4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπό
«ικκαθάρκην ή διάΛνσιν. Μΐχρι
10.5.70 ή ΰποβολή τής δηλώβε-
ιος καί ή καταιβολή (έφ' άπαξ)
τοΰ φόρου, έφ' οίον ή εκκαθάρι
σις έληξεν ή ή διάλυσις εγένε¬
το την 31.3.70. "Αλλως έντός
μηνός άπό τής ;-:<καθαρίβρως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 1.-..5.70 ΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ 'Επιχειρήσεις Φυ- ή Νοιιικά Προσωπα διά τάς έγγραφείΤτας είς τα 6ι6λία κατά μήνα Απρίλιον .-,ράξεις δανείον διανομής κεε·ον νά ί—οβλη
θ·ή πρό τής ενάη'ίΓος τώ έργα
«ών.
3) ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ά-
κινήτιον κείμενον ιίς την περι¬
φέρειαν τ. Δ)<τειος Πρωτευούσης υφίσταται {«ποχρεςασις νπσοΌλής είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Ε<ρορον άντιγράφου (είς ΰιπλοΰν) τοΰ I- διωπκκοΰ μκτθωτηρίου κατά τάς κατωιτέρω δΗακρίσίΐς: α) "Επί καταοτίήιματος ανεξαρτήτως πο- σοΰ μισθώματος. (ί) "Επί οίκιών μόνον είς περίπτωσιν συμβατικοΰ -τθώματος αν» τβν 2.000 δρ. μηνιαίως. Προθεσηία νποβολής: Έντός μηνός άπο τής καταρτίσε ής τής μιβθιοτικης «υμ>6άσε·ως.
4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΙΙΟΘΗΚΩΝ:
'Τπόχρεοι οί έπιτηδευματΐαι, οί
προτιθέμενοι νά χ^ηοΐιμοποιηοουν
χώρον πρός άποθήκευσιν αγα¬
θών, η έτέραν, π/.ήν τής κυρίας,
επαγγελματικήν εγκατάστασιν. Ή
δήλωσις ΰποβάλλεται είς τόν οίκ.
έ'φορον τής περιφερείας τοΰ ΰπο-
χρέον πρό πάσης χρησιμοπουήοε-
>ς των άποθηικών ή τής έπαγγελ
ιι ατι κης έγκαταστάθΡίος (αρθρον
13 ΚΦΣ).
5) ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΣΤΑ
ΣΕΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. έντός δίμη¬
νον άπό τής έγκοίσεως τοΰ Ι¬
σολογισμόν, αί ήμε-δαπαί Α.Ε. ν
ποχρεοΰνται νά νποβάλονν διά
τάς όνομαστικάς αετοχάς, ατομι¬
κήν κατάστασιν δι" έκαστον μέτο
χον καί συγκεντρωτικήν τοιαύτην
μέ τα έν αρθρω 32 § 1 ΚΦΣ ό
ριζόμενα στοιχεία. 'Επίσης έν¬
τός τής αυτής π.ρ<ιθεσμίας υπο χρεοΰνται είς υποβολήν καταστά σεων διά τάς άμοιΓ,άς τού Διοικη τικοΰ Συμβουλιον 5.αί τοΰ προσιο πικοΰ, τάς παρεχομένας διά τού εγκριθέντος Ισολογισμοΰ. Τα Ήνο>μένα "Βθνη στήν Γενεύη μελετοΰν την:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΩΝ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΩΝ ΧΟΡΟΝ
Ό μόνι,μος άνταποκριτής τοί
Πρακτορείον Είδήσε-ίον Άζάνς ε
ετύντ ντέ Πρές «Τνπος» στή Γε-
νεύη κ. Παν. Γ·αννάπουΛθς σέ Ι
έμπερκττατωιμένα ,ίρθρα ι ου δή- |
μοσιευθέντα σέ πολλές εφΓ,αερίδες |
άναλύει τύ ίργον καί την δοαστη
τοΰ είδικοΰ τομίθ)ς των
Εθνών, επι τού εμπό¬
ριον, οίκονομυκής άναπτϋξεως καί
μεταίρορών, πού έδρεύει άπ» τής
συστάοεως τοΰ έν λόγω Όργανι-
σμοΰ στή Γενεύη καί ποΰ είναι
γνωστόν μέ τόν τίιλο Κνοΰκεδ.
Στό μεγαλοπρε.ιές και έαι&λη
τικό μεγαρό τού, συγχρόνου άρχι
τρκτονικής, ποΰ 6ρίσ«εται, στό κα
λύτερο σηιμεϊο τής Γενέυης, πλαι
σκοιμένο άπό τίς ίϊόικώτερες ΰπη
ρεοίες καί άρμοδιοτητες για τα εί
δικά θέματα, έργσσίας, ειμπορίον
καί οί.κονομ.ικής ιΐ «πτύξεως των
χωρών μελών τοϋ Όργανισμοΰ
Ήν. Εθνών, οί άντιπρόσωποί
των σοσκέπτοντα·, πραγματεύον
ται, άνταλλάσοτΐν -ϊπόψιις καί λαμ
βάνουν άποφάσεις στά άναφ·όμ.ρ
να εκάστοτε προβλήματα όπως έμ
ψανίζονται αύτά <.<ιΐ διαμορφοΰν- ται καθημερινώς στίς διάιφορες χώρες ποΰ είναι μέλη των Ήν. Εθνών. Την περασμένη ;'6δομάδα κα τα την είδ<κή συν;·δρίαση τής έ- πιτροπής επί των μεταφορών ά«ιό την άνταλλανή κοί μελέτη, των διαφόρων άπόψεοιν και προγραμ- μάτων μεταξύ των άντιπροσώποιν τοΰ Καναδά, ΑύστΊαλίας καί Έλ βετίας προέκΐ'ψαν ώφέλιμα στοι- χεϊα δυνάμενα νά δελτιώσουν αί σθητά τάς σχέσεις μεταφορών είς δλ^α τα κράτη τοΐι Δυτι.κοΰ συνα σπισμοΰ. Ό άντι.-νρόσωπος τοΰ Καναιδά κ. Μακκΐνεύ προέτεινε σοβαρές ψορολογικες μειώσεις καί διενκολ.ύνσεις γιά τα είσαγόμενα άπό τύ έξΜτεοο/Λ οτη χιόοα τον έαπορεχΊματα. 'Κ.χί τοΰ θΓ,ιιατο- τούτον άξιοσημρίί.ιτο υπήρξε τό Λπό ε·'τοι<; «'ιποβληθέν στην έν λό¬ γω έπιτροπή ύπόυνημα τοΰ 'Ελ- (ίρτοΰ άντιποοσο')Λΐ)>. κ. Φ. Στά
χελιν πού ΰποδίΐκν'η σαφείς τρό
τΐΐ^ς διακινήσϊοις των έιιπορευιιά
των, με,ταξΰ των οποίων καί των
έλληνικών, είς τρόπον ωστε καί
ταχύτης επιδύσεΐος νά πραγματο-
ποιεϊται καί ή οι'ναγωνιστικάτης
άπό άπόι|ιρο); τιιιί.ν νό είναι μη
δαμινή .
'Επί<της ή Οΐκονομική 'Επιτρο πή διά την Εΰρώ.-,ην σχετικώς μέ την επέκτασιν τοθ έμπορίοι· καί είδικώτερα των έιιπορικών σχϊΛε- ο>ν ιιρταξν Άνατο/.ής καί Δύσεο>ς
απεδέχθη όμ,όφωνΓί. τό μήνυμα τοΰ
κ. Ον θάντ ό οποίος ί<πεγράμμι- «ε ότι αποτελεί "ΰτη μο%·αδικόν 6-ήμα συνεχοΰς διαλόγου μεταξΰ Άνατολής καί Δνηκής Εύρώπης. Ή αϋξουσα σννεργασία μεταξΰ των εϋρο>παϊκών χιυρών είπεν ό
Γεν. Γραμματεύς, 6ά πρεπει νά
<τννο·δ€νρται άπό άντίβτοιχον σ»ΐΛ· εργασίαν είς τάς άλλας περιο¬ χάς τοΰ κόσμον, ιόίως δέ είς τάς υπό ανάπτυξιν χώρας αί οποίαι ε- χονν ανάγκην τής βοηθείας, τής έμπειρίας καί των τεχνολογικών γνί^σεον των διοα^χανικών εθνών. Τό Οί/ονοιιικόν καί Κοινωνι¬ κόν Συμβούλιον ('-τεφάΛΐβε έξ άλ λου την σΰγκληοιν κατά τό 1974 Παγκοσμίου Διασκέψε*ι>ς διά τόν
πληθυσμόν τής Γής. Είς την διά
σκέψιν αύτην &ά ιελετηθοΰν 6α-
σικά δτϊμογραφικά ιροβλήματα, ή
1 σχέσις των πρός την οικονομικήν
καί κοινωνικήν άνάπττυξιν καί τα
άπαιτοΰμενα προγράμματα διά την
παραγωγί|ν τής .ίνθρωπίνης εί»η-
αερίας καί άναπτύξεοις.
Α.Χ.
Η ΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΟΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΕΠΟΧΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΚΤΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ ύπουργεί
υ Συναοντσμοΰ ό εξέλιξις των
νομκτματικών μεγεθών κατά τό
α' 15θήμεοεν αυξηβυ' κα,τά 39 έ-
κατ. δρχ. Ό λον«·ριαΌ1μός τοΰ
Δημοσίου «Χρηματιδότησις Κα-
ταναλίοτικών αγαθών» εμειώθη
κάτά 169,6 έχατ. δρχ. Αί λοιπαί
πρός την οΐκονομ/αν πιστώβεις
τής Τραπέζης τής "Ελλάδος, ηΰ
ξήιθηβαν κατά ι>66 εκατ. δρχ.
Παρά τάς ηΰξημένας έποχικάς
χρηματικάς ανάγκας τής οΐκονο-
μίας (χρτίματοδότηοις καλλιεογει-
ών καί τουρκΐμοΰ, ά·ναλή,·ψεις διά
ΐήν καταβολήν δώρον Πάοχα είς
ΐούς έ^ργαζομενους κλπ.), ή κν-
χλθ(τορί« των τραπεζογραμματίων
ένεφάνισεν έλαφράν μόνον αύξη¬
σιν κατά 360 έκατ. δρχ., ήτοι οΰ-
σκοδώς μικροτέραν έν σνγκρνσίΐ
πρός την αντίστοιχον αύξησιν
των έτών 1969 (1.958 έκατ. δρ.),
1968 (916 έκατ. δρχ.) καί τοΰ
1967 (717 έκατ. δρχ.).
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδας
μαθητων τού Κυρίον, δέν είναι πά
ρά απιστοι: «Μακάριοι οί μή Ίδόν
τες καί πΜΠεύσαντες». Δέν είναι
τυχαΐο, οΰτε χωρίς σημασία τό γε-
γονός ότι τό τελετουργικόν τής
"Ορθόδοξον Ανατολικώς 'Εκκλησί
ας μας, άπό την δλη έποποιία τής
ένσαρκώσεως τοϋ θείου Λόγου έ-
.πϊ τής γής, άναφέρεται στήν άνά
σταβι τού Κυρίου σάν σέ κεντροώ
γεγονός. ΣΓτήν άνάστασι άιφιέρω-
σαν οί ίεροί ΰμνογρόχροι καί με-
λωδοί τοΰς χαρμοσύνους καί έπι-
νικΐους ΰμνους ποΰ νάλλονται στούς
έσπερινοΰς τοΰ Σαββάΐτου καί τοΰ
δρθρου των Κυρια,κών όλον τοΰ ϊ
τους.
Καί ό ΰπέροχος έπιβης κανών
τοΐ Πάσχα τού <·ροϋ Δαμοχτκη- νοΐ' πον περιέχει τούς άσύγκρι- τους παχτχαλινούς υμνους γεμίζει μέ αρρητον Αγαλλίασιν καί γλυκύ τητα την 'Ελληνικη ΧρΐΛτιαΛΐκή ■ψιιχή καί έκφράζει τό οίωμα αυ¬ τής πον προσλαμβάντι άσννήθη εν τασι στήν άναο-τάσι αη άκολουθία: «Άναστάσεοις ί,μέρα! λαμπρυν θωμεν λαοί.... Καθαρθώμεν τάς αΐσθήβεις καί όψόμεθα τώ άπροσί τω φωτί τής άναστάσεως...». «Ούρανοί μέν επαξίως εύφραι- νέβθωβαν, γή δέ άγαλΛΐάσθιο" έ- ορταζέτιο δέ κόσμοςό όρατός τε ίί πως καί άόρατος. Χρκΐτός γάρ έγή γερται, εΰφροσύνη αίώνιος. Νυν πάντα πεπλήρω.ται φο>τός...
θανάτ(,) έορτάζομεν νέκρωσιν, Ά
δόν την καθαίρεσιν.... Ώς όντως
Ιερά καί πάνεορτος αίίτη ή σωτή
ριος νύξ καί φο»ται<γή, τής λαμ- προφόρου ημέρας τής έγέρβΐως ούσα προάγγελος... Φωτίζον, φοιτί ζου ή νέα Ίερουα·ολήμ... "Ω Πά- σχα τό μέγα καί ίερώτατον Χρι- στέ· ώ σόφια καί Λόγε τοΰ θεόν και δύναμις- δίδον ήιμϊν έκτυπώτε ρον σοΰ μετασχείν, έν τή άνεσπέ- ρω ήμέρα τής βασιλείας σου». θά ήθελα έπίσης νά έξάρω τό νόημα τής Δ'. ώδής τοΰ Κανό- νος τοΰ Πάσχα «Επί της θείας φυ λακής δ θεηγόρος Ά66ακούμ·.·»· Ο "Άγιος Δαμασκηνός ένεπνεΰ σθη την ώδήν αυτήν άπό τόν λό γον είς τό Πάσχα τοΰ Γρηγορίον τον θεολόγου, δπον δ Ιερός πα¬ τήρ προβάλλει την άνάβτασιν τοΰ Χριστοΰ πρός λύσιν τής άπορίας τοϋ Προφήτον Ά(>βακούμ. Πράγ-
ματι ό Προφήτης ούτος έβαπτίζε-
το άπό τό πρόβλημα τής υπάρ¬
ξεως τοΰ κακοΰ, εβλεπε τούς κα-
κούς νά άδικοΰν τούς δικαίονς,
καί έκφράϊ,ει την απορίαν γιατί δ
Θεός δέν έπιβλέπει στούς παρανό
μους καί σιωπά. Επί τής σκοπιας
μου θέλω σταθή καί θέλω στηρι¬
χθή επί τής πέτρας, λέγει ό Άβ
βακοΰμ. διά νά λάβο απάντησιν
είς τό έρώτημα «διατί μέ κάμνεις
νά βλέπίο άνομίαν καί νά θε<ι>ρώ
ταλαιπωρίαν». ΚαΛ,εϊ λοιπόν δ ύ-
μνογρόχρος τόν Άββακούμ γιο) %«
λάβη την απάντησιν άπό την άνά-
στασιν τοΰ Κυρίου πού Ιδωβε την
λύσιν είς τό πρόδί.ημα τοϋ κακοΰ.
Δηλαδή καί άν ,ίδικιήται καιί πά
σχει ό δίκαιος έρχεται στιγμή πού
θριαμβεύει καί άνυψώνεται, όπως
δ Χριστός τοΰ Κυρίου πού κατα-
κρίθτριε καί καταδικάστηκε στόν
στανρό καί ομως άνεστήθη έν δό-
ξη καί ή ανάστασις τού διεκηρύ-
χθη μεγαλοφώνίος υπό τοΰ Άγγε
λου.
"Ας θι^μηθοΰμε καί ι όν περίδη
μόν κατηχητικόν λόγον τοΰ ίεροϋ
Χρνσοστόμου πον άναγινώσκεται
την λειτουργία τής άναστάσεως:
«Είτις εΐκΐεβής καί φιλόθεος, άπο
λαυέτω τής καλής ταύτης καί λαμ
πράς πανηγύρεως*. Είς τόν λό¬
γον αυτόν έχομε μιά θαυμασία
ϊκλαμψι τής χαράς κα. τής α'κτιο
δοξίας τοΰ "Ελληνικόν κα'ι Χρι-
στιανυκοΰ πνεύματος.
"Τστερα άπό τα έξαίβια λόγια
ποϋ ^γραψαν οί Εΰαγγελισταί γιά
τό γεγονός τής άναστάσείος τοΰ
Κυρίου, ΰστερα άπό τοΰς θανμάβι
ούς ϋμνανς καί λόγους ποϋ άφΐε-
ραΐσαν οί ΰμνχοδοί καί οί Πατέ-
ρες τής 'Εκκλησίας ο,τι αλλο νά
προσθέσουμε θά είναι άναιμικό, κα
χεκτιικό, θά είναι δποκ; ή (ϊκιά
μπροστά στό φώς.
Βεβαία τίποτε δέν άποκλεΐει
στήν παροΰσα Χριβτιανική γενεά
όντε στίς μέλλοντες Χρΐιστιανικές
γενεές νά έικφράο-ουν καί αύτές
μέ τόν διικό τους τράπο τα θεΐα
συναΐισθηματα τής ψυχής γιά τό
ΰπέροχο γεγονός τής έκ νεκρών
άναστάσεως τού Χρκττοΰ, άλλά αύ
τό προύποθέτει άναζωπύρο>σι τής
πίστεως καί έπκττροφή στήν πίστι
τής Άποστολι.κής Έκκλησίας καί
στόν ϊνθεο ζήλο καί ένθοιισιασμό
των έ-κκλησιαστι,κών Πατέροιν. Ή
πίστη τροφοδοτεί τίς ιιεγάλες έμ
πνεύσεις καί γίνεται το κίνητρο
γιά τίς μεγάλες πνευματικές δημι
ουργίες.
Οποίος δοκιμάσει την ειρήνη
καί την γλυκύτητα τοϋ Εναγγελίου
τοΰ Χριστοΰ, γίνεται γιά πάντα
αίχμάλο>τονς τού >.αί τόν κοατά
ζηλότΌΐα στήν κα?διά τον. Τότε
οΰτε άποδείξεις ζητάει, όντε ψη-
λαφήσεις, οΐίτε πιστατοιήισεις, οίί-
τε 0<ζητήβεις, άλλά άναφωνεί «'Ο Κύριός μόν καί δ θεός μου». Μέ την πίστι καί την άγάπη διατηοεί- ται πάντοτε ή ψι«χή νεανική, πάν τοτε δροσερή, πάντοτε δυνατή στίς έναντιότηττες καί στούς πειρα- σμούς. Ποτέ δέν ε'χει χορτασιμό άπό τα θεϊα λόγια τοΰ Εύαγγελί όν καί τής 'Εκκλησίας καί τό φώς καί ή χαρά τής άναστάσεως σν- νοδεύονν τον πιοτό στόν ύπόλοιπο χρόνο τής ζωής τού. Τό «χαίρετε» τήιν γλυκειά αύτη φοινή τοϋ Ίησοΰ πρός τίς Μν>ροφόρες μαζί μέ την
πτερήγορη νπόσχεοΐ τον στι θά
είναι μαζί μας ολες τίς ήμερες
τής ζωής μας μέχρι τνς {τυντελεί
άς τοΰ αιώνος, άς κρατοΰμε ώς
άγκυραν έλπίδος στό τρικχιμισμένο
πέλαγος τής ζωής.
Μετά την ά·νάιστασι τοΰ Χριστοΰ
ή 'Εκκληοία τον είτέρχεται σέ ν^έα
περίοδο· ή ιιικρή κοινότητα των πι-
στών τής Ίερονοαλ.ήμ, μέ τούς ά-
γώνες καί τα αϊματσ τά-ν Άπσστό
λιον καί των Μαρτύρων, θά άπλω-
θη εως αέσχάτωντής Γής.
"Ολαι έκεΐνοι άπό τ'/ Γθντ» κά-
θε χώρας καί κάθε ςρυλής, ίτού
θά πιστέιΐ>ουν καί θά βαπτΐΛθοΰν
σάν μέλη τής 'Εκκλησίας, θά εί¬
ναι μαθητές Τού, όπως οί άμεσοι
μάθητε ς Τού, ποΰ τόν έγνώριοαν
πρασωπικά, μέ τα ιδία δικαιώμ«-
τα, άλλά καί μέ την υποχρεωθή,
όπως τηροΰν δσα διέταξε ό Ίη-
σοΰς «διδάσκοντας αύτυύς τηρεϊν
πάντα δσα ένετειλάμην ΰμϊν>. Ή
τήρησις των έν»το,λών μϋς καθιστά
μετόχονς τής χαράς, άλλά καί τής
δόξης τοΰ Ίτκτοΰ.
' 'Εκκλησία τοΰ Χριοτοϋ, είναι
ό Χρκττός έπεΛίτεινόμενο; στούς αί
ώνες καί ϊχει ανάγκην άπό έργά-
τες γιά νά εύαγγελισθοΰν στόν κό
σμο την Βασίλειον τοΰ θεόν.
Ό θεός καλεί σννεργάτες γιά
τό ε^ργο τής σωτηρίας τού κόσμον,
γιά την συνέιχισι καί έκπλήρωσι
τοΰ άπολυτρωτΐ'κοΰ εργου τοϋ σταυ
ρωθέντος καί άναστάντος Ίτ>σοΰ
Χριστοΰ.
Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΗΣ
Τύ έντυποισιακό αύτό κτίριο στε γάζει μία νέα πισίνα, μήκους 50 μέτρων, πού είναι έφωδιασμένη μέ
ήλεκτρονικά χρονόμετρα καί δια θέτει μία μοναδική έξέδρα καταδύ σεων. Κατεσκευάσθη είδικά διά
τούς άγώνανς κολυμβήσεως καί καταδύσεων πού θά γίνονν είς τό 'Εδιμβοϋργον άπό 16—25 Ιουλίου.
Ό 14ετής "Άγγλος μαθητής, παρακολονθηοας μαθήματα άγροτι κης οίκονομίας, έξέθρεψε τόν εί-
κονιζόμενον χοϊρον, πού ήγορά σθη είς υψηλήν τιμήν υπό γνιοστοΰ Γάλλον κτηνοτρόφον.
Ι1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙ· '··
ΑΡΝΑΟΥΤΗΣ καί Σία Ε. Π. Ε.
Πειραιώς 1
Ίσολογισμός 31)12)69
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
133.943,80
Πελάται
383.990.-
Παραγγ. ΈξωτερικοΟ
464,50
Τράπεζαι
101.721.-
Προμηθειαι πρός εϊοπρ.
2.249,15
Γραμμ. είσπρακτέα
32 818.—
'Κμπορεύματα
558.800,10
"Επιπλα καί
Σκεύη 33.347.—
Μεϊον άποσβέσ. 2.033.—
31.314.—
1.245.300,!35
Κεφάλαιον
Τακτικόν Άποθεμστικόν
Προμηθευταί
Διάψοροι
Γραμμ. πληρωτεα
'Οφειλόμεναι εΐσφοραί
Ζημίαι κοί Κέρδη 1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
200,000. -
55 083.—
157.324.—
290.ΟΟΟ.—
488.765. -
12.526,85 1.203.698,85
41.601,70
1.246.300,65
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
ΓΕνικά ϊξοδα
Ι)ε.λ8ται
'Αποσβέσειι;
Καθαρα Κέρδη 41 601.70
Ταχτ. Άτΐοθεμ. 2.190. ·-
479.584,15
4.190.-
1.325.—
43.791,70 528.890,85
528.890,85
Μικτόν Κέρδος έξ
Έμπ)των
Προμήθειαι
Όφειλόμεναι Προμήθειαι
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
494.693,80
31.947,90
2.249,15 528.890,85
528.890,85
Ή Λιαχειρίοτρια
ΑΛΙΚΗ ΑΡΝΑΟΥΤΗ
Ή /Όνίστρια
ΑΡΓΥΡΩ ΦΙΛΗ
Ε. Π. Ε. «Δ. Ι. ΛΙΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ>ι
Τεχν. ΈτοιρεΙα
ΉρακλεΙτου 6 - Αθήναι
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31.12.1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Ταμείον
2. Κόστος τελιχόν Έργοταξίου
όΛοΰ Φυ?,ής καί "Ηπε-ίρου
3. Έκκρεμης Λογ)σμος δηλωϋέντων
κερδών κυί ζημιών Λ.Ν. 2!9)67
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
113 484,80 1. Κεφάλαιον ώς έΐαιρ. 200.000.-
2. Άποθεμ'ΐτικόν κεφάλαιον
3.330 793,20 (14.155+500, 14.655 —
3. Προσιοριναι καταθέσρις
499.872 — Δ Λιμπεροπούλοΐ' 1.Ο0Ο.000.—
4. Πωλήσεις διαμερισμάτων 1967)68
-1969 (2 62Ο.Ο3Ο+1ΟΟ.ΟΟΟ) 2 72Ο.ΟΟΟ.—
5 Κέρδη πρός δήλωσιν Α.'. 239)67
100 Οϋο Χ 10 ο)ο 10.000.-
■ Μιΐυν άποθεματικόν 1)20 500.— 9 500.—
Β 944.155.—
Δρχ. 3 94.4. 155.—
Ανάλυσις ΛογαριοσμοΟ Άποτελεσμάτων Χρήσεως
1. Είς άποθεματικόν
2. Κέρδη πρός διανομήν
Α Ν. 2Λ9)67
3. "Εξοδα είς Λογ)σμοϋ
ζημιών έκχρ.
4 Ένοίκια φορολογ είς
Α πηγήν
500.—
9 500.— 10,000.—
8.490.-
ΓιΙ.ΟΟΟ.— 62 490.—
, 1. Κέρδη Α Ν. 239)67
100.000 Χ 10 ο)ο
2. Ένοίκια 1969 Ληλο)ΐ)έντα
είς Οίκον, ετος 1970 _
3. Έκκρεμης Λογ)ομός έξόδων
κερδών καί ζημιών
Δρχ, 72 490.—
"Εν "Αθήναις τη 28 Φεβρουαρίου 1970
10,000.-
54 ΟΟΟ.—
8 490.-
72.490.-
Ό Λογιοτης
ΔΗΜ. ΚΟΛΛ1ΑΣ
Ό Διαχειριοτής
Λ. Ι. ΛΙΜΙ1ΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
&ΙΚΟΑΟΜΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ "Γ. ΒΑΛΚΑΝΑΣ-Δ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ Ε.Π.Ε.,
Ιος Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
"Ε£οδα συοΐάσεως
Χρεώστοι
Κατατρθειμένπι έγγνήοεις
Πελάκα
"Κπιπλα — ΣχειΊη
Γριψμάτια εΐσπραχτέα
μιρτοιμα δι«με(ΐσματα
Γ. Ηαλκανα
6.760,30
84.500.—
267.000. -
2.500.-
796.100.—
3.160.-
110.700.—
1.130.ΟΟΟ.—
42.ΟΟΟ.-
2.412.720,30
Κεφάλαιον
Κρατήσειε όπερ τριτων
ΕΙσπραχΟεΐοαι ένΥι"ΊσΕ15
Προκαταβολαί πελατών
Ιΐιστωταί
Δαπάνσι όποπερατώσεως πολυ-
κατοικίας
Άναμβνόμενα τιμολόγια
Άποτελέσματα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Ι.ίΟΟ.ΟΟΟ.—
1.950.—
2.300.—
20 000.—
121,403.-
660.000.—
257.000.-
150 067,30
2.412 720,30
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματσ»
"Εσοδη έκ πωλήσεως δια
μερισμότων 1.475.600 —
Ήμιέτοιμα διαμερίσματα 1.130.000.- 2.605 600.—
Μεΐον δαπάναι πολυκα-
τοικίας Νο 1 _ 1.518.033,60
Μεΐον δαποναι έξ άναμεν.
τιμολογίων 257.000. —
Μεΐον δαπάναι αποπερα¬
τώσεως 660.000.- 2.435.033,60
Μικτά Κέρδη
"Εξοδα διαχειρίσεως
170.566,40
21 080,10
149.486,30
581.—
Προστίβενΐαι τόκοι λογ)σμοΰ όψεως
Σύνολον καθαρών κερδών Δρχ. 150.067,30 »
Έν Αθήναις τγ] 31 Ίανουαρίου 1970
Ό Συντάξσς Λογιστής Οί Διαχειρηοταί
ΠΑΝ. ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΛΚΑΝΑΣ — ΔΗΜ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕαΐΕΙΙ
(ο;
'Τ.τόχθί01 ρ'? υποβολήν δηλι^σε
θί των προκυ<ι'άτιον κερδών ' ξημιών ώς καί τής κατανοιιής τ<ΜΤΓί1»ν ιιεταξΰ των έτα£ρω, οί μι μψοι έκποοσωποι πϊιν ρτ «ο ι Γ, .,εριωρ^ιιένης η'Ό'''νης. Ή δτ>)<·>
'βις ίττο6ή·)·/.ετιιι -'.-')ς μην Ίς Α-',
τή; έγ*ρίσεΐ'>; τοθ Ισολογιοιιοΰ
γοήοεως 1969.
ΔΗΛΩ Σ131Σ
1ΙΜΆΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ
ΦΟΡΩΝ
1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΛΞΩΝ — ΚΙΙΙ
ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχομένην
ρ| έμποοικών συνα'.λαγών ή τρα-
«ζαών καιταθέορΐ'ΐν καί των δ-ι
νΛον η πιβτώβεων τού Α. Ν. 412)
68).
'Τ.τόχοεοι είς ΰτοβολήν δηλώ<ττ ών φιισικά Ϊ) νοαικι'ι προοιοπα δ'ό τάχονς καταβληθείσας ή πιοτό Πέ ,ας δώ λογαριασμόν τού οιχπιοϋ- χου έντός τού μηνό- Μαρτίον. Άο μό&ιος θίκονομικό- "Εφορος ό τή; περιφερείας τοΓι ίντοχρέου. Κ α ταιδολή τού (τυρού συν τή ύποίίο- λή τής δηλώσεως. Παρά των {«πό χρέιον παρακρατήίεων τοϋ φόρου 8έον νά υποβληθή καί ύπεύθννος δήλοχκς είς τόν ιΐκονομικόν εο;ο οον τής περιφερείας τού δ*καιοΰ- χον των τόκων περιέχουοα τα {ι- ,τό τού αρθρον 71 πας. 1 Ν. Δ. 3321)55 δριζόμενα οτοιχεϊα. ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΤΩΝ, ΑΜΟΙ- ΒΩΝ κλπ.: 'Τπάχρεοι είς έπίδο- βινδηλώσεως: ΑΙ ,μεδαπαί Α. Ε. ν.αί οί συνεταιρισμόν Ν. 602 διά τα κπτά μήνα Μάρτιον διανεμη- βΓντα μερίσματα, προμερίβματα, τόκονς έξ Ιδρυτικο,· τίτλιον, άμοι 6ο; κ(ΐί .ιοσοατά διοικητικών συμ¬ βούλιον, ώς καί έκτός μι<τθοΰ άμοι 6άς διευθνντών, οιαχειριητών, ά- νωνιίμων έταιρειών. ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΟΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ : 'Τπόχοεοι οί κατά μήνα Μάρτιον α) 'Εξαργνρώβαντε":; τοκομερίδια δμολογιών καί λοι,τών χρεογράφων τον Δημοσίου ή ήιιεδαπών Ν. Π. 6) οί χατα6αλόντ;ς μερίσιματα προ ελεύσεως εξωτερικόν είς φν«ικά ή Ν. Π. Ή παρακηατησις ένιργεΐ- τοι κατά την έξαργύρονσιν των τοκομεριδύοον, ή την καταβολήν των μεοιβμάτων. Ή απόδοσις τού φό ρου συν τή ΰπο6ο>.ή τής δηλώσε
ως.
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ^
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ :
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡΓΟ¬
ΛΑΒΟΝ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ,
ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ, ΜΕΣΙ ΤΩΝ,
ΠΡΟΜΗΘΕΤΤΩΝ Ε Ι Δ Ω Ν
ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝ, Ε-
ΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ
ΠΡΟΣΟΔΟΝ. 'Τπόχρεοι: 'Εργο-
δόται κλπ. (ή χαΐ τα Ιδία ώς ά-
νω πρόσοντα έψάσυν ό δαρΰνων αύ
τα φόρος δέν παι.,εκρατήιθη), κα
ταοαλόντες κατά ι όν μήνα Μάρ¬
τιον την αξίαν τοΰ ε"ργον ή την
αμοιβήν η προμήθειαν ή τό βνμ-
τρφωνημενον μίσθο>μα. Ή δή,λω-
σις έπιδίδεται είς τόν οικονομικόν
ρφορον τής Εδρας τοΰ ΰποχρέου.
Συν τή δηλώσει καί ή κατοιδολή
τοϋ φόρον ΰπολογ'ζομένου είς 1,
5% επί έργολά^νν καί ένοικιαστών
πριχτόδων καί Χ'τίΖ επί άντιπροσώ
πυιν, πραχτόριον κ/.-τ.
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑ-
ΠΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ.-τό-
χρίοι οί καταδαλόντες έντός τοΓι
μηνός Μαρτίου άποζημιώβεις είς
άλλοδαπάς έπιχειρήσεις διά την πά
οαχώρησιν τής χρήσεως μεθόδων
παοαγωγής, στράτιον, προνόμιον,
κινηματογραφικών ταινιών κλπ. πε
Οί ών τό άρθρον ? Ν. Δ. 4444)
64. Συν τή δηλώσει καί ή κατα-
6ολή τοΰ φόρου.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ
ΕΡΓΑΣΙΩΝ
'Τπάχρεοι είς υποβολήν δηλώσε
ως καί καταβολήν τοΰ άναλογοΰν
τος φόρον έβτί των άκαθαρίστων
έοόδων μηνός ΜαρτίΌυ 1) Βιομη-
χανικαί καί 6ιοτεχνι*αί επιχείρη¬
σις Α. Ν. 660)37, 2) επιχείρη¬
σις έμπορίας καί έίκμεταλλεύσε-
ωί κινηματογραφικών ταινιών, 3)
μεταφορικαί έπιχειοήσεις.
ΑΙ τραπεζιααΐ «αί παραγωγής
ήλεκτςικοΰ ρεΰμοΐΕος έπιχειρήβεις
διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών
μηνός Φε·6ρουαοίοι
'Σημ.; Είς πάσας τάς ανωτέρω
•■τεριπτίΐΜεις ό ςρόρος καταβάλλε¬
ται ί| δλοκλήοου νατά τον χρό¬
νον εκδόσεως τής Οηλώσειυς).
Αί άσφαλΐΛτικαί έπιχειρήοεις
δέον νά καταΰάλονν την 2(ίν δοσιν
0)3) τού φόρον διά τα άκα-θάρι
"τα εαοοά των ίς άοφαλίστρων
τού τριμήΛ^υ 8) βρίου — Δεκεμβρί
όν.
ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ. Κ. Ε.
(Β. Δ. 1)2)51)
'ΤηΛχρεοι: 1) Αί βιαμηχανικαί
ΐαί βιοτεχννκαι έπιχε,ιρήσεις δι' εί
"ο-Υίίγάς βίδων ΰποκειμένων είς
Τ|ίν «Ιδικόν Φ.Κ.Ε. Β. Δ. 1)2)51
Αί χοονολογίαι ΪΗθβολΓι; των σχρτινών Οηλώσειον
ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγά;
Μαοτίου έοΐίδοσιν τή- δηλιόσεΜς
καί καταβολήν τής 1ης δύσεω;
(1)3) τού φόρον, Λι' εΐσαγογάς
μ-ηνός Φεβρουάριον καταβολήν τής
2ας δάσεως καί δι' είααγωγας μη
νός Ίανουαρίου καταβολήν τής
3ης δίεσεως. Παραγωγοί ή κατα-
σκευαστ«1 ή εΐσαγωγεϊς (αή ασ-
κοΰντες βιομηχανικήν ή βιοτεχνι-
κήν Γπιχείρησιν) ε,Ιδΐδν ύπον.ριμί-
νων είς τόν ώς άνοι είδικόν ΦΚΕ
διά τα άκαθάοκΐτα Ισοδα των κα
•τα τόν μήνα Μάρτιον πωληθέντων
ή διά την αξίαν -.ών ίδιοχρη^μο
.τοιηβένττ(,,ν ή άλλως πως διατεθ^ν
τιον ώ; άνίι) εί&ών. Καταβολή τοϋ
φόρον έα,' άπαξ συν τή δηΛώσει.
(Σημ: Περί των άπαλλαγιον έκ
τοτΰ εΐδικοϋ ΦΚΕ καί λοιπών λε-
-ττομερειών 6λέ·πετε· Α. Ν. 154)
57). 3) Βιοτεχνικαί έ,τιχειρήσεις
σακχαο-ωδκόν προϊόντοον έτηοίας ά
Ύορας σακχάοεοκ ονο> των 6.000
κιλών διά τάς κατά μή,-να Μάρτιον
άγορασ&ενσας ή εί<ταχβείσας ,-τοσό τητας. Συν τή δηλώσει και ή κα ταβολή τοΰ φόροι» επί σνντελ.εστή 3% ή 2% προκειμένον περί βιοτε χνιών έγκατεστημένίον είς νήσονς πληθυομοΰ κάτω των 50.000 ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕΑΕΙΑ Σ 'Τπόχρεοι: 1) ΑΙ έπιχειριΊβεις τεχνητής μετάξης διά τα άκαθά- ριστα ε'σοδά των μηνός Απριλίου ϊμ πωλήσεων τοΰ προϊόντος (συν τελεοτής φόρου 20% έβά τής τιμής χονδρικώς πςαλήβεως). 2) Οί εΐσα γωγεΐς φαβεντιανών είδών καί παο<τελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑ- ΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τού τελωνεί ου υποχρεοΰνται είς υποβολήν δη¬ λώσεως και καταβολήν τοΰ φόρου πολυτελείας υπολογιζόμενον έαά τής άξίας τής λααβανομένης υπ' όψιν διά την έβτΐίδολήν των δα- σμων καί επί συντύλεί—η 10% διά τα φοβεντιανά καί 15% διά τα έκ πορσε-λάνης εΐδη. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58. 'Τπόχρεοι: Οί εΙσαγω<γεϊς ή δια- σκενασταί ε'ιδών περιλαμδανομ*- νων είς τόν πίναζα τοΰ άρθρον 1 πας. 4 τοΰ ώς <ϊνο> Ν.Δ. (τν-
ροί εύοωοταΐκοί, δοϋγαι κλπ., κλι-
ματιατικαί συοκευαί, άνΈλκνοτή-
οες κλπ.) διά τό ■ ΣΤΝΟΛΟΝ
τίόν Ακαθαοίστίον ίΌόδοιν μηνός
Μαρτιίου (τής έκ.ττώοειυς 20% κα
ταογηθείσης διά τοϋ Ν.Δ. 53)
68).
β) Οί είσαγο)γ<.ΐς ή παραγωγοί κηρωδών ΰλών (πλήν κηροΰ μελιο οών) διά τα άκαΘάοιατα εσοδα των κατά μήνα Μάρτιον πωληθει σών ΰλών αποκλειστικώς πρός κα ταβκευήν κηρίίον, λαμπώδιυν1, σπαρματσέτων. ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 41»ί9)61. 'Τπόχοε οί οί είοαγωιγεΐς ή καταβκεΐΌθταί είδών τοΰ άρθοου 11 τον νόιμου 4169)61. Ή εΐοχροοά (10%) ύ- πολογίζεται. επί ιής άξίας των κατά μήνα Μάοτι ιν πιοληθεντον ε'ιδών. Ή εΐσφορά τής άνωτέΊρω .•τεριπτϋκΓεϊος, ώς καί ό φόρος των δύο ποοηΎονμίνο>ν καταβάλ¬
λονται συν τή δηλώοτι.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ-
ΜΟΤ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ κ.λ.π. Με-
χρι 10.5.70 δέον να ίίποβληθή ή
διΐτιλάτνίτος δήλο)«ις άποδόοΐος
τελων χαρτοσήιαθ'υ, μετ" άποδει-
κτικοΰ καταβολής «υτΛν, επί τής
άξίας των κατά τό τρίμηνον Ι¬
ανουάριον - Μαρτίου έκδοθέντιον
τιμολονίων, έκκαθα.ιίσεΐον (πλήν
γειοργικών προϊάντιον), <ρορ·το)τι- κό")ν, άιμοιβών τρίτων.. ίνοικίοιν αΰτοκινήτω'ν, έκβ^αφέιον καί λοι¬ πών μηχαντιΐιάτιον. ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΓΟΣΗ- ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚ»Χ ΠΡΟΙΟΝ ΤΩΝ. Μέχοι 10.5.1970 δέον νά ΰπο6ληθή ή δι,-τλότνπος 6ήλοΜτις αποδόσεως τελΛ>ν χαρτοσ,ιμον, εί
σφορών ΟΓΑ καί δακοκτονίας £
λαιών, μετ* ίυτοδρ.κτικοΰ καταβο-
λής αυτών ,έπΐ τής άξίας των
κατά μήνα Μάρτιιΐν εκδοθέλ'τιυν
—οιχείιον γεωργικί>ν προιάντ(»ν,
πιολή<τεως γεωργιχών προίόντων Ιδίας παραγωγής ι«ί ΪΛίκαθαρίσε- ων επί πίθλήσεως δία λογαριασμόν των παραγωγών. ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Τ- ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς άναγγελθείσας δ1αο,οράς κατά μήνα Μάρτιον επί των Οίο>ρτ>μέ-
νιον τιμολογίων τιυν (άοθρ. 53
πα. 2 ΚΦΣ). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ 1) ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ. ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΗΩΝ Φέρ8,α« είς γνώ*ι* ν«μων Έ,αιοειάϊν καί Η*ης ότι όν ά«οα»ά««ί %οϋ κ. *«· άρ,θ. 66378)4126 τ*ς *ψ #«ίση? είς τ6 ύη' άβ.Λ ^0)23-1265 (Δελτίον Άνα,νύμων _ταιβειών(, θβίζετα. ότι δύναν- ΐα, νά συκχΐσω* δημοσαύουϋαι ίγηύαως τάς Π0ο- σκλήσεις,ώ. Γεν. ^υνελετία.α»ν ηαΐ *ονς ΙσοΙογι- σμούς τα,ν διά ΐΛς οίκονομ^ί £»6 ^^1%ΟΣ» *ί Μητο μεχρι τΓί».ε διά »<Κ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ» πρό τής σνγχ(θ*»ύσβώε της. ΚοτιιίΙιιλή τής 2κ; δάσειος φό· 0»ΐ' :ΪΛ(ΐδ»Ία(ΐτο; ?τον»ς 1969 ώς κπ' της 2 ι; δ'ιπ',ις τον ποοκα Λλητε'ην Γτοι·; 1!Ι70. 2) ΝΟΜ. ΙΙΡΟΣΩΙΙΩΝ. Κεο δοσχηπινοΰ χαοα'.'τήοος, άτινα !; ζ'ΗΠ'ΐν ϊσο/ογπιιιν την 31.12. !>!>. 'ΤποΙ,ο/.ή δηλωηειος κα'ι κατα
βολή τής 1ης δόθΓΜς (1)6) ,^ό-
ρο> είσοδήματος »τους 1969 ώς
και τής 1ης δόσεοις τοΰ προκατπ
βλητέον (1)8). Τα κλείσαντα Ι¬
σολογισμόν την 30.6.69 δέον νά
καταβάλονν την Την δόσιν τοϋ
ποοκ.αταβληΓΤΓου φόρον.
3) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσκοπικών. Καταβολή τής 3
ής δοσεως μετά τής άντιστοίχου
τοΰ προκαταβλητέου φόρου.
^ 4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπό
«ικκαθάρκην ή διάΛνσιν. Μΐχρι
10.5.70 ή ΰποβολή τής δηλώβε-
ιος καί ή καταιβολή (έφ' άπαξ)
τοΰ φόρου, έφ' οίον ή εκκαθάρι
σις έληξεν ή ή διάλυσις εγένε¬
το την 31.3.70. "Αλλως έντός
μηνός άπό τής ;-:<καθαρίβρως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 1.-..5.70 ΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ 'Επιχειρήσεις Φυ- ή Νοιιικά Προσωπα διά τάς έγγραφείΤτας είς τα 6ι6λία κατά μήνα Απρίλιον .-,ράξεις δανείον διανομής κεε·ον νά ί—οβλη
θ·ή πρό τής ενάη'ίΓος τώ έργα
«ών.
3) ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ά-
κινήτιον κείμενον ιίς την περι¬
φέρειαν τ. Δ)<τειος Πρωτευούσης υφίσταται {«ποχρεςασις νπσοΌλής είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Ε<ρορον άντιγράφου (είς ΰιπλοΰν) τοΰ I- διωπκκοΰ μκτθωτηρίου κατά τάς κατωιτέρω δΗακρίσίΐς: α) "Επί καταοτίήιματος ανεξαρτήτως πο- σοΰ μισθώματος. (ί) "Επί οίκιών μόνον είς περίπτωσιν συμβατικοΰ -τθώματος αν» τβν 2.000 δρ. μηνιαίως. Προθεσηία νποβολής: Έντός μηνός άπο τής καταρτίσε ής τής μιβθιοτικης «υμ>6άσε·ως.
4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΙΙΟΘΗΚΩΝ:
'Τπόχρεοι οί έπιτηδευματΐαι, οί
προτιθέμενοι νά χ^ηοΐιμοποιηοουν
χώρον πρός άποθήκευσιν αγα¬
θών, η έτέραν, π/.ήν τής κυρίας,
επαγγελματικήν εγκατάστασιν. Ή
δήλωσις ΰποβάλλεται είς τόν οίκ.
έ'φορον τής περιφερείας τοΰ ΰπο-
χρέον πρό πάσης χρησιμοπουήοε-
>ς των άποθηικών ή τής έπαγγελ
ιι ατι κης έγκαταστάθΡίος (αρθρον
13 ΚΦΣ).
5) ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΣΤΑ
ΣΕΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. έντός δίμη¬
νον άπό τής έγκοίσεως τοΰ Ι¬
σολογισμόν, αί ήμε-δαπαί Α.Ε. ν
ποχρεοΰνται νά νποβάλονν διά
τάς όνομαστικάς αετοχάς, ατομι¬
κήν κατάστασιν δι" έκαστον μέτο
χον καί συγκεντρωτικήν τοιαύτην
μέ τα έν αρθρω 32 § 1 ΚΦΣ ό
ριζόμενα στοιχεία. 'Επίσης έν¬
τός τής αυτής π.ρ<ιθεσμίας υπο χρεοΰνται είς υποβολήν καταστά σεων διά τάς άμοιΓ,άς τού Διοικη τικοΰ Συμβουλιον 5.αί τοΰ προσιο πικοΰ, τάς παρεχομένας διά τού εγκριθέντος Ισολογισμοΰ. Τα Ήνο>μένα "Βθνη στήν Γενεύη μελετοΰν την:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΩΝ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΩΝ ΧΟΡΟΝ
Ό μόνι,μος άνταποκριτής τοί
Πρακτορείον Είδήσε-ίον Άζάνς ε
ετύντ ντέ Πρές «Τνπος» στή Γε-
νεύη κ. Παν. Γ·αννάπουΛθς σέ Ι
έμπερκττατωιμένα ,ίρθρα ι ου δή- |
μοσιευθέντα σέ πολλές εφΓ,αερίδες |
άναλύει τύ ίργον καί την δοαστη
τοΰ είδικοΰ τομίθ)ς των
Εθνών, επι τού εμπό¬
ριον, οίκονομυκής άναπτϋξεως καί
μεταίρορών, πού έδρεύει άπ» τής
συστάοεως τοΰ έν λόγω Όργανι-
σμοΰ στή Γενεύη καί ποΰ είναι
γνωστόν μέ τόν τίιλο Κνοΰκεδ.
Στό μεγαλοπρε.ιές και έαι&λη
τικό μεγαρό τού, συγχρόνου άρχι
τρκτονικής, ποΰ 6ρίσ«εται, στό κα
λύτερο σηιμεϊο τής Γενέυης, πλαι
σκοιμένο άπό τίς ίϊόικώτερες ΰπη
ρεοίες καί άρμοδιοτητες για τα εί
δικά θέματα, έργσσίας, ειμπορίον
καί οί.κονομ.ικής ιΐ «πτύξεως των
χωρών μελών τοϋ Όργανισμοΰ
Ήν. Εθνών, οί άντιπρόσωποί
των σοσκέπτοντα·, πραγματεύον
ται, άνταλλάσοτΐν -ϊπόψιις καί λαμ
βάνουν άποφάσεις στά άναφ·όμ.ρ
να εκάστοτε προβλήματα όπως έμ
ψανίζονται αύτά <.<ιΐ διαμορφοΰν- ται καθημερινώς στίς διάιφορες χώρες ποΰ είναι μέλη των Ήν. Εθνών. Την περασμένη ;'6δομάδα κα τα την είδ<κή συν;·δρίαση τής έ- πιτροπής επί των μεταφορών ά«ιό την άνταλλανή κοί μελέτη, των διαφόρων άπόψεοιν και προγραμ- μάτων μεταξύ των άντιπροσώποιν τοΰ Καναδά, ΑύστΊαλίας καί Έλ βετίας προέκΐ'ψαν ώφέλιμα στοι- χεϊα δυνάμενα νά δελτιώσουν αί σθητά τάς σχέσεις μεταφορών είς δλ^α τα κράτη τοΐι Δυτι.κοΰ συνα σπισμοΰ. Ό άντι.-νρόσωπος τοΰ Καναιδά κ. Μακκΐνεύ προέτεινε σοβαρές ψορολογικες μειώσεις καί διενκολ.ύνσεις γιά τα είσαγόμενα άπό τύ έξΜτεοο/Λ οτη χιόοα τον έαπορεχΊματα. 'Κ.χί τοΰ θΓ,ιιατο- τούτον άξιοσημρίί.ιτο υπήρξε τό Λπό ε·'τοι<; «'ιποβληθέν στην έν λό¬ γω έπιτροπή ύπόυνημα τοΰ 'Ελ- (ίρτοΰ άντιποοσο')Λΐ)>. κ. Φ. Στά
χελιν πού ΰποδίΐκν'η σαφείς τρό
τΐΐ^ς διακινήσϊοις των έιιπορευιιά
των, με,ταξΰ των οποίων καί των
έλληνικών, είς τρόπον ωστε καί
ταχύτης επιδύσεΐος νά πραγματο-
ποιεϊται καί ή οι'ναγωνιστικάτης
άπό άπόι|ιρο); τιιιί.ν νό είναι μη
δαμινή .
'Επί<της ή Οΐκονομική 'Επιτρο πή διά την Εΰρώ.-,ην σχετικώς μέ την επέκτασιν τοθ έμπορίοι· καί είδικώτερα των έιιπορικών σχϊΛε- ο>ν ιιρταξν Άνατο/.ής καί Δύσεο>ς
απεδέχθη όμ,όφωνΓί. τό μήνυμα τοΰ
κ. Ον θάντ ό οποίος ί<πεγράμμι- «ε ότι αποτελεί "ΰτη μο%·αδικόν 6-ήμα συνεχοΰς διαλόγου μεταξΰ Άνατολής καί Δνηκής Εύρώπης. Ή αϋξουσα σννεργασία μεταξΰ των εϋρο>παϊκών χιυρών είπεν ό
Γεν. Γραμματεύς, 6ά πρεπει νά
<τννο·δ€νρται άπό άντίβτοιχον σ»ΐΛ· εργασίαν είς τάς άλλας περιο¬ χάς τοΰ κόσμον, ιόίως δέ είς τάς υπό ανάπτυξιν χώρας αί οποίαι ε- χονν ανάγκην τής βοηθείας, τής έμπειρίας καί των τεχνολογικών γνί^σεον των διοα^χανικών εθνών. Τό Οί/ονοιιικόν καί Κοινωνι¬ κόν Συμβούλιον ('-τεφάΛΐβε έξ άλ λου την σΰγκληοιν κατά τό 1974 Παγκοσμίου Διασκέψε*ι>ς διά τόν
πληθυσμόν τής Γής. Είς την διά
σκέψιν αύτην &ά ιελετηθοΰν 6α-
σικά δτϊμογραφικά ιροβλήματα, ή
1 σχέσις των πρός την οικονομικήν
καί κοινωνικήν άνάπττυξιν καί τα
άπαιτοΰμενα προγράμματα διά την
παραγωγί|ν τής .ίνθρωπίνης εί»η-
αερίας καί άναπτύξεοις.
Α.Χ.
Η ΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΟΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΕΠΟΧΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΚΤΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ ύπουργεί
υ Συναοντσμοΰ ό εξέλιξις των
νομκτματικών μεγεθών κατά τό
α' 15θήμεοεν αυξηβυ' κα,τά 39 έ-
κατ. δρχ. Ό λον«·ριαΌ1μός τοΰ
Δημοσίου «Χρηματιδότησις Κα-
ταναλίοτικών αγαθών» εμειώθη
κάτά 169,6 έχατ. δρχ. Αί λοιπαί
πρός την οΐκονομ/αν πιστώβεις
τής Τραπέζης τής "Ελλάδος, ηΰ
ξήιθηβαν κατά ι>66 εκατ. δρχ.
Παρά τάς ηΰξημένας έποχικάς
χρηματικάς ανάγκας τής οΐκονο-
μίας (χρτίματοδότηοις καλλιεογει-
ών καί τουρκΐμοΰ, ά·ναλή,·ψεις διά
ΐήν καταβολήν δώρον Πάοχα είς
ΐούς έ^ργαζομενους κλπ.), ή κν-
χλθ(τορί« των τραπεζογραμματίων
ένεφάνισεν έλαφράν μόνον αύξη¬
σιν κατά 360 έκατ. δρχ., ήτοι οΰ-
σκοδώς μικροτέραν έν σνγκρνσίΐ
πρός την αντίστοιχον αύξησιν
των έτών 1969 (1.958 έκατ. δρ.),
1968 (916 έκατ. δρχ.) καί τοΰ
1967 (717 έκατ. δρχ.).
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδας
μαθητων τού Κυρίον, δέν είναι πά
ρά απιστοι: «Μακάριοι οί μή Ίδόν
τες καί πΜΠεύσαντες». Δέν είναι
τυχαΐο, οΰτε χωρίς σημασία τό γε-
γονός ότι τό τελετουργικόν τής
"Ορθόδοξον Ανατολικώς 'Εκκλησί
ας μας, άπό την δλη έποποιία τής
ένσαρκώσεως τοϋ θείου Λόγου έ-
.πϊ τής γής, άναφέρεται στήν άνά
σταβι τού Κυρίου σάν σέ κεντροώ
γεγονός. ΣΓτήν άνάστασι άιφιέρω-
σαν οί ίεροί ΰμνογρόχροι καί με-
λωδοί τοΰς χαρμοσύνους καί έπι-
νικΐους ΰμνους ποΰ νάλλονται στούς
έσπερινοΰς τοΰ Σαββάΐτου καί τοΰ
δρθρου των Κυρια,κών όλον τοΰ ϊ
τους.
Καί ό ΰπέροχος έπιβης κανών
τοΐ Πάσχα τού <·ροϋ Δαμοχτκη- νοΐ' πον περιέχει τούς άσύγκρι- τους παχτχαλινούς υμνους γεμίζει μέ αρρητον Αγαλλίασιν καί γλυκύ τητα την 'Ελληνικη ΧρΐΛτιαΛΐκή ■ψιιχή καί έκφράζει τό οίωμα αυ¬ τής πον προσλαμβάντι άσννήθη εν τασι στήν άναο-τάσι αη άκολουθία: «Άναστάσεοις ί,μέρα! λαμπρυν θωμεν λαοί.... Καθαρθώμεν τάς αΐσθήβεις καί όψόμεθα τώ άπροσί τω φωτί τής άναστάσεως...». «Ούρανοί μέν επαξίως εύφραι- νέβθωβαν, γή δέ άγαλΛΐάσθιο" έ- ορταζέτιο δέ κόσμοςό όρατός τε ίί πως καί άόρατος. Χρκΐτός γάρ έγή γερται, εΰφροσύνη αίώνιος. Νυν πάντα πεπλήρω.ται φο>τός...
θανάτ(,) έορτάζομεν νέκρωσιν, Ά
δόν την καθαίρεσιν.... Ώς όντως
Ιερά καί πάνεορτος αίίτη ή σωτή
ριος νύξ καί φο»ται<γή, τής λαμ- προφόρου ημέρας τής έγέρβΐως ούσα προάγγελος... Φωτίζον, φοιτί ζου ή νέα Ίερουα·ολήμ... "Ω Πά- σχα τό μέγα καί ίερώτατον Χρι- στέ· ώ σόφια καί Λόγε τοΰ θεόν και δύναμις- δίδον ήιμϊν έκτυπώτε ρον σοΰ μετασχείν, έν τή άνεσπέ- ρω ήμέρα τής βασιλείας σου». θά ήθελα έπίσης νά έξάρω τό νόημα τής Δ'. ώδής τοΰ Κανό- νος τοΰ Πάσχα «Επί της θείας φυ λακής δ θεηγόρος Ά66ακούμ·.·»· Ο "Άγιος Δαμασκηνός ένεπνεΰ σθη την ώδήν αυτήν άπό τόν λό γον είς τό Πάσχα τοΰ Γρηγορίον τον θεολόγου, δπον δ Ιερός πα¬ τήρ προβάλλει την άνάβτασιν τοΰ Χριστοΰ πρός λύσιν τής άπορίας τοϋ Προφήτον Ά(>βακούμ. Πράγ-
ματι ό Προφήτης ούτος έβαπτίζε-
το άπό τό πρόβλημα τής υπάρ¬
ξεως τοΰ κακοΰ, εβλεπε τούς κα-
κούς νά άδικοΰν τούς δικαίονς,
καί έκφράϊ,ει την απορίαν γιατί δ
Θεός δέν έπιβλέπει στούς παρανό
μους καί σιωπά. Επί τής σκοπιας
μου θέλω σταθή καί θέλω στηρι¬
χθή επί τής πέτρας, λέγει ό Άβ
βακοΰμ. διά νά λάβο απάντησιν
είς τό έρώτημα «διατί μέ κάμνεις
νά βλέπίο άνομίαν καί νά θε<ι>ρώ
ταλαιπωρίαν». ΚαΛ,εϊ λοιπόν δ ύ-
μνογρόχρος τόν Άββακούμ γιο) %«
λάβη την απάντησιν άπό την άνά-
στασιν τοΰ Κυρίου πού Ιδωβε την
λύσιν είς τό πρόδί.ημα τοϋ κακοΰ.
Δηλαδή καί άν ,ίδικιήται καιί πά
σχει ό δίκαιος έρχεται στιγμή πού
θριαμβεύει καί άνυψώνεται, όπως
δ Χριστός τοΰ Κυρίου πού κατα-
κρίθτριε καί καταδικάστηκε στόν
στανρό καί ομως άνεστήθη έν δό-
ξη καί ή ανάστασις τού διεκηρύ-
χθη μεγαλοφώνίος υπό τοΰ Άγγε
λου.
"Ας θι^μηθοΰμε καί ι όν περίδη
μόν κατηχητικόν λόγον τοΰ ίεροϋ
Χρνσοστόμου πον άναγινώσκεται
την λειτουργία τής άναστάσεως:
«Είτις εΐκΐεβής καί φιλόθεος, άπο
λαυέτω τής καλής ταύτης καί λαμ
πράς πανηγύρεως*. Είς τόν λό¬
γον αυτόν έχομε μιά θαυμασία
ϊκλαμψι τής χαράς κα. τής α'κτιο
δοξίας τοΰ "Ελληνικόν κα'ι Χρι-
στιανυκοΰ πνεύματος.
"Τστερα άπό τα έξαίβια λόγια
ποϋ ^γραψαν οί Εΰαγγελισταί γιά
τό γεγονός τής άναστάσείος τοΰ
Κυρίου, ΰστερα άπό τοΰς θανμάβι
ούς ϋμνανς καί λόγους ποϋ άφΐε-
ραΐσαν οί ΰμνχοδοί καί οί Πατέ-
ρες τής 'Εκκλησίας ο,τι αλλο νά
προσθέσουμε θά είναι άναιμικό, κα
χεκτιικό, θά είναι δποκ; ή (ϊκιά
μπροστά στό φώς.
Βεβαία τίποτε δέν άποκλεΐει
στήν παροΰσα Χριβτιανική γενεά
όντε στίς μέλλοντες Χρΐιστιανικές
γενεές νά έικφράο-ουν καί αύτές
μέ τόν διικό τους τράπο τα θεΐα
συναΐισθηματα τής ψυχής γιά τό
ΰπέροχο γεγονός τής έκ νεκρών
άναστάσεως τού Χρκττοΰ, άλλά αύ
τό προύποθέτει άναζωπύρο>σι τής
πίστεως καί έπκττροφή στήν πίστι
τής Άποστολι.κής Έκκλησίας καί
στόν ϊνθεο ζήλο καί ένθοιισιασμό
των έ-κκλησιαστι,κών Πατέροιν. Ή
πίστη τροφοδοτεί τίς ιιεγάλες έμ
πνεύσεις καί γίνεται το κίνητρο
γιά τίς μεγάλες πνευματικές δημι
ουργίες.
Οποίος δοκιμάσει την ειρήνη
καί την γλυκύτητα τοϋ Εναγγελίου
τοΰ Χριστοΰ, γίνεται γιά πάντα
αίχμάλο>τονς τού >.αί τόν κοατά
ζηλότΌΐα στήν κα?διά τον. Τότε
οΰτε άποδείξεις ζητάει, όντε ψη-
λαφήσεις, οΐίτε πιστατοιήισεις, οίί-
τε 0<ζητήβεις, άλλά άναφωνεί «'Ο Κύριός μόν καί δ θεός μου». Μέ την πίστι καί την άγάπη διατηοεί- ται πάντοτε ή ψι«χή νεανική, πάν τοτε δροσερή, πάντοτε δυνατή στίς έναντιότηττες καί στούς πειρα- σμούς. Ποτέ δέν ε'χει χορτασιμό άπό τα θεϊα λόγια τοΰ Εύαγγελί όν καί τής 'Εκκλησίας καί τό φώς καί ή χαρά τής άναστάσεως σν- νοδεύονν τον πιοτό στόν ύπόλοιπο χρόνο τής ζωής τού. Τό «χαίρετε» τήιν γλυκειά αύτη φοινή τοϋ Ίησοΰ πρός τίς Μν>ροφόρες μαζί μέ την
πτερήγορη νπόσχεοΐ τον στι θά
είναι μαζί μας ολες τίς ήμερες
τής ζωής μας μέχρι τνς {τυντελεί
άς τοΰ αιώνος, άς κρατοΰμε ώς
άγκυραν έλπίδος στό τρικχιμισμένο
πέλαγος τής ζωής.
Μετά την ά·νάιστασι τοΰ Χριστοΰ
ή 'Εκκληοία τον είτέρχεται σέ ν^έα
περίοδο· ή ιιικρή κοινότητα των πι-
στών τής Ίερονοαλ.ήμ, μέ τούς ά-
γώνες καί τα αϊματσ τά-ν Άπσστό
λιον καί των Μαρτύρων, θά άπλω-
θη εως αέσχάτωντής Γής.
"Ολαι έκεΐνοι άπό τ'/ Γθντ» κά-
θε χώρας καί κάθε ςρυλής, ίτού
θά πιστέιΐ>ουν καί θά βαπτΐΛθοΰν
σάν μέλη τής 'Εκκλησίας, θά εί¬
ναι μαθητές Τού, όπως οί άμεσοι
μάθητε ς Τού, ποΰ τόν έγνώριοαν
πρασωπικά, μέ τα ιδία δικαιώμ«-
τα, άλλά καί μέ την υποχρεωθή,
όπως τηροΰν δσα διέταξε ό Ίη-
σοΰς «διδάσκοντας αύτυύς τηρεϊν
πάντα δσα ένετειλάμην ΰμϊν>. Ή
τήρησις των έν»το,λών μϋς καθιστά
μετόχονς τής χαράς, άλλά καί τής
δόξης τοΰ Ίτκτοΰ.
' 'Εκκλησία τοΰ Χριοτοϋ, είναι
ό Χρκττός έπεΛίτεινόμενο; στούς αί
ώνες καί ϊχει ανάγκην άπό έργά-
τες γιά νά εύαγγελισθοΰν στόν κό
σμο την Βασίλειον τοΰ θεόν.
Ό θεός καλεί σννεργάτες γιά
τό ε^ργο τής σωτηρίας τού κόσμον,
γιά την συνέιχισι καί έκπλήρωσι
τοΰ άπολυτρωτΐ'κοΰ εργου τοϋ σταυ
ρωθέντος καί άναστάντος Ίτ>σοΰ
Χριστοΰ.
Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΗΣ
Τύ έντυποισιακό αύτό κτίριο στε γάζει μία νέα πισίνα, μήκους 50 μέτρων, πού είναι έφωδιασμένη μέ
ήλεκτρονικά χρονόμετρα καί δια θέτει μία μοναδική έξέδρα καταδύ σεων. Κατεσκευάσθη είδικά διά
τούς άγώνανς κολυμβήσεως καί καταδύσεων πού θά γίνονν είς τό 'Εδιμβοϋργον άπό 16—25 Ιουλίου.
Ό 14ετής "Άγγλος μαθητής, παρακολονθηοας μαθήματα άγροτι κης οίκονομίας, έξέθρεψε τόν εί-
κονιζόμενον χοϊρον, πού ήγορά σθη είς υψηλήν τιμήν υπό γνιοστοΰ Γάλλον κτηνοτρόφον.
Ι1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙ· '··
ΑΡΝΑΟΥΤΗΣ καί Σία Ε. Π. Ε.
Πειραιώς 1
Ίσολογισμός 31)12)69
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
133.943,80
Πελάται
383.990.-
Παραγγ. ΈξωτερικοΟ
464,50
Τράπεζαι
101.721.-
Προμηθειαι πρός εϊοπρ.
2.249,15
Γραμμ. είσπρακτέα
32 818.—
'Κμπορεύματα
558.800,10
"Επιπλα καί
Σκεύη 33.347.—
Μεϊον άποσβέσ. 2.033.—
31.314.—
1.245.300,!35
Κεφάλαιον
Τακτικόν Άποθεμστικόν
Προμηθευταί
Διάψοροι
Γραμμ. πληρωτεα
'Οφειλόμεναι εΐσφοραί
Ζημίαι κοί Κέρδη 1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
200,000. -
55 083.—
157.324.—
290.ΟΟΟ.—
488.765. -
12.526,85 1.203.698,85
41.601,70
1.246.300,65
ΑΝΑΛΥΣΙΣ Λ0ΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
ΓΕνικά ϊξοδα
Ι)ε.λ8ται
'Αποσβέσειι;
Καθαρα Κέρδη 41 601.70
Ταχτ. Άτΐοθεμ. 2.190. ·-
479.584,15
4.190.-
1.325.—
43.791,70 528.890,85
528.890,85
Μικτόν Κέρδος έξ
Έμπ)των
Προμήθειαι
Όφειλόμεναι Προμήθειαι
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
494.693,80
31.947,90
2.249,15 528.890,85
528.890,85
Ή Λιαχειρίοτρια
ΑΛΙΚΗ ΑΡΝΑΟΥΤΗ
Ή /Όνίστρια
ΑΡΓΥΡΩ ΦΙΛΗ
Ε. Π. Ε. «Δ. Ι. ΛΙΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ>ι
Τεχν. ΈτοιρεΙα
ΉρακλεΙτου 6 - Αθήναι
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31.12.1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Ταμείον
2. Κόστος τελιχόν Έργοταξίου
όΛοΰ Φυ?,ής καί "Ηπε-ίρου
3. Έκκρεμης Λογ)σμος δηλωϋέντων
κερδών κυί ζημιών Λ.Ν. 2!9)67
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
113 484,80 1. Κεφάλαιον ώς έΐαιρ. 200.000.-
2. Άποθεμ'ΐτικόν κεφάλαιον
3.330 793,20 (14.155+500, 14.655 —
3. Προσιοριναι καταθέσρις
499.872 — Δ Λιμπεροπούλοΐ' 1.Ο0Ο.000.—
4. Πωλήσεις διαμερισμάτων 1967)68
-1969 (2 62Ο.Ο3Ο+1ΟΟ.ΟΟΟ) 2 72Ο.ΟΟΟ.—
5 Κέρδη πρός δήλωσιν Α.'. 239)67
100 Οϋο Χ 10 ο)ο 10.000.-
■ Μιΐυν άποθεματικόν 1)20 500.— 9 500.—
Β 944.155.—
Δρχ. 3 94.4. 155.—
Ανάλυσις ΛογαριοσμοΟ Άποτελεσμάτων Χρήσεως
1. Είς άποθεματικόν
2. Κέρδη πρός διανομήν
Α Ν. 2Λ9)67
3. "Εξοδα είς Λογ)σμοϋ
ζημιών έκχρ.
4 Ένοίκια φορολογ είς
Α πηγήν
500.—
9 500.— 10,000.—
8.490.-
ΓιΙ.ΟΟΟ.— 62 490.—
, 1. Κέρδη Α Ν. 239)67
100.000 Χ 10 ο)ο
2. Ένοίκια 1969 Ληλο)ΐ)έντα
είς Οίκον, ετος 1970 _
3. Έκκρεμης Λογ)ομός έξόδων
κερδών καί ζημιών
Δρχ, 72 490.—
"Εν "Αθήναις τη 28 Φεβρουαρίου 1970
10,000.-
54 ΟΟΟ.—
8 490.-
72.490.-
Ό Λογιοτης
ΔΗΜ. ΚΟΛΛ1ΑΣ
Ό Διαχειριοτής
Λ. Ι. ΛΙΜΙ1ΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
&ΙΚΟΑΟΜΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ "Γ. ΒΑΛΚΑΝΑΣ-Δ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ Ε.Π.Ε.,
Ιος Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
"Ε£οδα συοΐάσεως
Χρεώστοι
Κατατρθειμένπι έγγνήοεις
Πελάκα
"Κπιπλα — ΣχειΊη
Γριψμάτια εΐσπραχτέα
μιρτοιμα δι«με(ΐσματα
Γ. Ηαλκανα
6.760,30
84.500.—
267.000. -
2.500.-
796.100.—
3.160.-
110.700.—
1.130.ΟΟΟ.—
42.ΟΟΟ.-
2.412.720,30
Κεφάλαιον
Κρατήσειε όπερ τριτων
ΕΙσπραχΟεΐοαι ένΥι"ΊσΕ15
Προκαταβολαί πελατών
Ιΐιστωταί
Δαπάνσι όποπερατώσεως πολυ-
κατοικίας
Άναμβνόμενα τιμολόγια
Άποτελέσματα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Ι.ίΟΟ.ΟΟΟ.—
1.950.—
2.300.—
20 000.—
121,403.-
660.000.—
257.000.-
150 067,30
2.412 720,30
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματσ»
"Εσοδη έκ πωλήσεως δια
μερισμότων 1.475.600 —
Ήμιέτοιμα διαμερίσματα 1.130.000.- 2.605 600.—
Μεΐον δαπάναι πολυκα-
τοικίας Νο 1 _ 1.518.033,60
Μεΐον δαποναι έξ άναμεν.
τιμολογίων 257.000. —
Μεΐον δαπάναι αποπερα¬
τώσεως 660.000.- 2.435.033,60
Μικτά Κέρδη
"Εξοδα διαχειρίσεως
170.566,40
21 080,10
149.486,30
581.—
Προστίβενΐαι τόκοι λογ)σμοΰ όψεως
Σύνολον καθαρών κερδών Δρχ. 150.067,30 »
Έν Αθήναις τγ] 31 Ίανουαρίου 1970
Ό Συντάξσς Λογιστής Οί Διαχειρηοταί
ΠΑΝ. ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΛΚΑΝΑΣ — ΔΗΜ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ
ΕΓΓΥΗΣΙΣ ΚΑΛΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟ Υ'ΠΟΑΟΓΙΣΜΟΥ ΕΡΓΟΝ
Δι* έιγικυκλίου τού υπουργείον
Δημ. "Εργων, παρέχονται οδηγίαι
διά την αύξησιν τού ποσοϋ έγγ·ή
σεως καλής εκτελέσεως των έρ¬
γων «πί σημαντικήν αύξήβειυν των
εργασιών τής συγκεκριμένως έ.ργο
λαβίας. Άναφέρεται ότι ό νόμος
δέν προβλέπει αύξησιν τής εγγυ¬
ήσεως καλής εκτελέσεως είς περι-
πτώσεις αυξήσεως των εργασιών
κατά την εκτέλεσιν ενός ΐίργου
(διόηι ό νό,μος δέν άντιμετίοπίΐξει
σοβαράν αύξησιν τού άρχικοΰ προ
ϋπολογισμοϋ κ.α.).
Δοθέντος ίίμο.ς, προστίθεται, ο
τι «ένίοτε έπανξάνουν αί εργασίαι
πολΰ πέραν τοΰ ύποχρεοτικοϋ,
δια τόν εργολάβον όρίου», είναι
ένιδεδειγιμένον νά άντιμετιηπίζρται
εκάστοτε καί τό ενδεχόμενον αΰξή
σεο>ς τής εγγύησις καλής έικτε
λέσεως, έκτιμονμρνο>ν των πράμμα
τικών δεδομένο>ν εκάστη; σνγκε-
κριμένης περιπτώσεος.
"Ηδη, τό υπουργείον Θέτει πρός
τάς 'Τπηρεσίας τό εξής πλαίσιον
ένεργειών:
«Μετά τής νποβολής εκάστου
σνγκριτιικοΰ πίνακος (Σ.Π.) περι-
λαμβάνοντος πρότασιν αυξήσεως
τής καλυπτομένης υπό έγγνησεο>ς
καλής εκτελέσεως όλικής δαπάνης
τοϋ έργον, δέον όπως περιλαμβά
νεται καί πρότασις περί τοΰ εάν
ται ώς έπαρκεΐς ή ότι ένδείκνυται
έπαύξησις τούτιον, ίνα τεθή αυτή
ώς ρητός όρος τής έγκρίΛεος -τού
οΐκείου Σ.Π.».
Αί προτάσεις θά ατηρίζοννται:
Ιον) Είς την συμπρριφοηάν τοϋ
έκτελεσθεντος μέχρι τότρ τμήμα-
τος τοϋ εργου, είς την έπιδειχθεί
σαν Ικανότητα τού έργολή-ττου.
2ον) Είς τύ ΰψος των γενομέ
νοιν μ·έχρι τότε <ρατήσεο>ν λόγω
εγγυήσεως επί των έκτελεσθεισων
εργασιών.
Περί την διεθνή οικονομικήν κατάστασιν
Η ΑΙΕΥΡΥΝΣΙΣ ΤΗΣ Ε,Ο.Κ. θλ ΕΧΗ ΕΠΙΠΤΟΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΛΑΟΝ ΤΗΣ
Εισήλθεν ήδη είς την τελικήν της φάσιν μετά τό τέλος τού 1969
ΠΑΡΙΣΙ. Μέ τό τέλος τού
1969, ή Κοινή 'Λγοοά επέρασαν !
είς την τελικήν τάσιν. Ή πεοί
οδος, .-τού προηγήθηκε, σννηθίζε-
ται νά όνομάζεται μετα6ατική. ·
Ή άλλαγή, έξ άλλον, .-τού έπέρχε
ται, θά έχη συνεπείας πολιτι-
κάς, οικονομικάς, νοΐΐισματιικάς.
Άπό τής 1ης Ιανουάριον τοΰ
1970, πράγματι, ', όιακανονισμό;
των γεο>ργικων προβλημάτον τής
Εΰριι>παΊκής Οίκονομικής Κοινό
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΤΟΜΕΙΟΝ ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ - ΠΕΝΤΕΛΗΣ
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
Πάγιον Ενεργητικόν
Λατομεϊα «Διονύσου — ΙΙεν-
τέλης» 5.533.050,20
Λατομεϊα «Μπολυμπά» —Νάξου 85.944.—
Λατομείον «Σταύρος»-Νάξου 21.145.- 5.640.139,20 146.521.—
Μηχανήματα
Έγκοιταστσσεις
Μεταφορικά Μέσα
"Επιπλα καί Σκευη
Άκίνητα
Συμμετοχαί έταιρείας είς άλλας
έπιχειρήσεις ,
Κυκλοφοριακόν
"Ετοιμα προϊόντα
Πρώται ύλαι
Καύσιμοι ΰλαι
Άνταλ?ακτικά καί 'Εργαλεΐα
Χρεώσται (Πελάται)
Προσωρινοί λογαριασμόν
Προμηθευταί
Ι'ραμμάτια εΐσπρακτέα
Χρεώγραφα
'Εγγυήσεις
Διαθέσιμον
Ταμείον
Καταθέσεις παρά Τραπέζαις
10.624.986,65
7.977.633,60
1.451.001 —
150.592.—
114.517.—
7.453.214,45
5.800.999.40
632.204.—
125.005. -
114.517.—
470.000.— 470.000.-
6.052.449.—
129.146.-
17.938.—
258.592,50
13.580.377,10
8.786.128,65
1.843.736,20
125.000 —
165.000.—
12.800.-
405.990,60
2.100.455,10
5.834.033 —
117.344,40
26.121.—
103,483.—
9.861.911.10
6.610.051,75
2.973.244,95
42.900.—
115.000.-
12.800.—
312.797,20
1.273.166,30
59.906.532,60 42.025.313,55
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1068
3.45Ο.ΟΟΟ.- 3.45Ο.ΟΟΟ.—
12.154.630.- 9,351 858.—
17.918.441.- ΐυ.4.Μ4ΟΟ6 —
Κεφάλαια "Ιδία — Άποθκματικά
Μβτοχικόν Κεφάλαιον (15.ΟΟΟ Μετοχαί
πρός δρχ. 230 εκάστη)
Άποθεματικά
Τακτικόν άποθεματικόν 2.206.286.— 2.206.286.—
"Εκτακτον άποθεματικόν 3.914.660.- 1.734.160.—
"Εκτακτον άποθεματικόν Γενομ.
Έπκνδΰσεον 5.917.885.35 0.917.885,35
Είδ, άφορ. Κράτησις αρβρ. 18
Α.Ν. 942)49 206.870.- 206.870.-
ΕΙδ. άφορ. Κρατησις Λρ. 8 παρ. 2
Ν.Λ. 2176)52
ΕΙδ. άφορ. ποοόν άρ. 8 Ν. 3213)55
Διαφορά έξ άναπροσαρμογής 42.221.— 42.221.—
ΕΙδ, άποϋεματικόν Α.Ν. «07)68
Έπενδύσεων 3 139.104.— -
Είδ. άποίΐεματικόν Α,Ν. 607)68 Κεφα-
λαίου Κινήσεως 784.776,65 —
Άποσβέσεις Λατομείον Διονύσου
— Πεντέλης 143.848.-
Άποσβέσεις Λατομείου Μπολυμπά Νάξου 21.486.— —
Άποσβέσεις Λατομείου Σταύρος Νάξου 5.920.— —
Άποσβέσεις Μηχανημάτων 2.907.798.— —
Άποσβέσεις Έγχ«ταστ.άσε.ων 1.206.247.— —
Άποοβέσεις Έπίπλων καί Σκευών 20.262.— —
Άποσβέσεις Μεταφορικών Μέσων ' 388.802.— —
Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρεώοεις
Πιστωταί (Προκαταβο?.αί πελατών) 146.266,40 99.789,40
ΙΙροσωρινοί λογαριασμοί 2.107.504,30 1.580 152,05
Προμηθευταί 904,956,10 1.588.006,60
"Ελληνικόν Δημόσιον 011.594. 425.693.—
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 394.966,80 452.012,55
Γραμμάτια πληρωτεα 412.008,— 636.373,60
Μερίσματα πληρωτεα 9ΟΟ.ΟΟΟ.— 900.000.-
59.906,532,60 42.025.313,55
Ανάλυσις ΛογρριασμοΟ «Κέρδη — ΖημΕαιν
Μικτά Κέρδη Έκμεταλλεύσεο)ς
Μεΐον: Δαπάναι "Εκμεταλλεύσεως
Δαπάναι Διαχειρίσεως
'Επίσφαλεΐς άπαιτήσεις
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
74.666.248,50 59.171.844.-
■50.870.488,10 43.256.074,10
6.817,888,80 4.424.991,35
"2.160.702.- 59.849.078,90 318.138.— 47.999.203,45
Καθαρά Κέρδη Ι 14.817.169,60
Διάφορα εσοδα ϊ 2.116.784,65
Μ ----------------------
Σύνολον Κσθαρών Κερδών . 16,933.954,25
Μεΐον : Ζημία έκ συμμετοχήν είς
άλλας έπιχειρήσεις 128.503,60
Άποσβέσεις 4.694.363.—
11.172.640,55
1.013.917,70
12.186.558,25
4.822.866,60 4.195.364.- 4.195.364.-
'Υπόλοιπον Καθαρών Κερδών 12.111.087,65 7.991.194,25
Διάθεσις Καθαρών Κερδών Δρχ. 12.111.087,65
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
Κέρδη Χρήσεως πρός Λιάθεσιν 12.111.087,65 7.991.194,25
Τακτικόν άποθεματικόν — 354 559.—
ΕΙδ. άφορ. κράτησις £ρ. 18 παρ. 2
Ν.Δ. 2176)52 2.802.77?.- 1.772.798.—
Εί», άφορ. ποσόν δρ. 8 Ν. 3213)55 4.484.435.— 2.836.477.-
"Εκτακτον άποθ. Γεν. 'Επενδΰσεων — 2.127.360,25
Ε13ικόν άποθ. Α.Ν. 607)68 Έπενδύσεων 3.139.104.- -
ΕΙδικόν άποθ. Α.Ν, 607)63 Κεφ. Κινήσεως 784.776,65 —
Μέρισμα Χρήσεως Μικτόν (πρός δρχ. 60
κατά μετοχήν επί 15.000 μετοχών) 900.030.— 900.000.-
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου
ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΣΤΑΜ. ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ
12.111.087,65 7.991.194,25
Έν Αθήναις τί) ΙΟρ Απριλίου 1970
Εϊς Σύμβουλος Ό Διευθυντής τοΰ Λογιοτηρίου
ΠΕΤΡΟΣ 1. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΧ. ΒΑΛΛΙΔΗΣ
τηΐτος, αποτελεί την σημαντικόν»·
ραν συμβολήν είς την σταθεροποί
ησιν καί την διεύθυνσιν τής Εύ¬
ριοπαϊκής Λέσχης.
Ή άγροτική πολιτική των "Εξ
ρχει την οίζαν της είς τάς άπο-
φάσβις, αί οποίαι ελήφθησαν τό
1962. Ά<τεορονν ρ,ί; την βάσιν των την βαθμιαίαν εφαρμογήν τής έλεν&ρρας κιικλοφοοίας των προϊόντο>ν όπως κιί ρί; την προ
στασίαν τής εύριοπαϊκής γεωργί¬
ας. Μέ την ήοθέτησιν δηλ/ιδή έ
νός σνστήματος -•"■ροτηιή/ΐτεοις τόν
προϊόντων τής Κοινής Άγοράς,
π<τΰ θά έπετυγχάνετο χάρις είς την οικονομικήν χρηματοδότησιν άπό τάς χιόρας τή; Κοινότητος των δαπανον αυτής τής πολι,τι- Ή χρΓ,μκτοδότησις λοιπόν ο- πο*ς καί οί κανόνΓς τής χρηματο δοτήσεοις άποτρλοΰν είς την ού- σίαν τύν κορμόν τής γεωργικής πολιτικής. Τό «Εύριοπαϋκόν "I- δρνμα Έγγυήσε<ος καί Προσανα τολκτμοϋ τής Γεωργίας» (ΕΙΕ ΚΠΤΓ), ανέλαβε νά όργανώση τόν κ.αταμερισμόν των δαπανών μεταξύ των χιορών - μελών καί νά υποστηρίξη την προτίμησιν των προϊόντον των "Εξ άπό τα μέλη τής Κοινότητος. Ή προ- στασία τής γεωργίας ήταν δηλα δή άναγκαία, ίόστε νά έξασφαλι σθή μέ τόν χρόνον ό συμψηφι- σμός των γεωργικών πλεονασιμά- τίον καί νά διοχετευθούν είς πα- η«γοιγικοτέρονς κλάδονς οί υπέρ βάλ,λοντες άγροτι,κοί πλητΚ«σμοί. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ Ή έπττροπή των ν>πο»·ργων
τής Κοινότητος, λαμ&ίνει τάς ά-
ποφάσεις όσον άφορά τάς τιμάς.
Ή Εΰρωίταϊκή Έπιτροπή των
Βρυξελλών, είς την συνέχειαν, έ
φαρμόζει τάς άπος>άσεις. 'Ωστό-
σο, τα πέρασμα είς την τελικήν
φάσιν τής Κοινής Άγοράς έ'χει
προκαλέσει ωρισμένα προβλήματα,
ποΰ έξετάζονται ήδη άπό τοΰ Ί
οννίον 1969. "Ενα άπό τα προ¬
βλήματα είναι ή αύξησις των δα
πανών τής ΦΕΟΓΚΑ καί ό κα-
τα/μερισμός τονν. Πραγματοποιοΰν
ται δηλαιδή όφέλη υπέρ τής Γαλ
λίας καί των Κάτο) Χωρών, είς
βάρος τής Δυτικής Γερμανίας
καί τοϋ Βελγίου. Ή Γαλλία, ό¬
πως είναι γνωστόν, είναι ή πρώ
τη παραγωγός χώρα γεωργικών
προϊόνττον είς την Ευρώπην.
Ή παροχή οίκονομικής αύτοτε
λείας είς τό ΦΕΟΓΚΑ άντιμετο
πίσθη σάν ούσίαστική λύσις. Πολ
λά δλλα οΐκονομικά προβλήματα
συνδεονται μέ την νέ,αν περίοδον
τής Εύρωπαϊκή; Λέσχης. Έπώάλ
λεται δηλαδή ό ελενχος καί ό πε
ριορισμύς των γεωργικών πλεονα
σμάτιον. Άπό νομισματικής πλευ
ράς έδημιουργήθησαν έιτίσης τε¬
λευταία, ωρισμένα ι άνακατατά-
ξεις. Ή Γαλλία, μέ την νπερτί
μησιν τοϋ νομίσματός της όφείλει
νά αυξήση τάς τιμάς των γεω·&
γικών προϊόνττιον λατά 11% είς
διάσττημα δύο έ,τών. Άντιστοίχίος,
ή Δυτική Γερμανία, τό ίδιο διά
στημα θά τάς μιιώση κατά 9,
29%. Ή όλοκλήροσις τέλος τής
Οίκονομικής Κοινότητος, δημιουρ
γεϊ προβλήιματα, :άσο νομισματι-
κά, δσο πολιτικά καί νομικά.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
Είναι φανερή βέβοιια, ή πολιτι
κή σημασία τής υίκονομικής όλο-
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ «Α. ΒΙ. Σ.» Α. Β. Ε.
34ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 1969 (1]1 - 31]Ι2]69)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινητοποιημένον
Γήπεδα
Κτίρια καί έγκαταστάσεις
Μεΐον : Άποσβέσπς
Μηχανήματα
Μείον : Άποσβέσεις
1969
938.559,30
401.731,10
200.003.-
536,828,20
938.559,30
401.731,10
1968
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
536.828,20
4.472.260,20 4.471.495,20
2.379.243,80 2.Ο93.Ο16.40 2.379,243,80 2 092.251,40
"Επιπλα καί
Μεΐον : Άποσβέσεις
Αύτοκίνητα
Μεΐον : Άποσβέσβις
Ειδή Συσκευασίας
Μεΐον : Άποσβέοεις
3.790.—
1.010,—
127.533.-
25.000.-
223.777,15
112.073,10
2.780.—
102.533.—
111.704,05
3.790.-
1.010.—
127.533.-
25.000. -
223.777,15
112,073,10
2.780.-
102.533.—
111.701,05
Ρευσ εοποιήσιμον
Άποθέματα : Προϊόντων — Ύλών
Παραγωγοί — Πελάται — Χρεώσται
Γραμμάτια είσπρακτέα
3.046.861,65
587.317.-
518.783,95
152.031,90 1 253.132,85
3.046.096,65
1,687.569,60
729.301,85
236.502,90 2.653.374,35
Διαθέσιμον
Ταμείον : Μετρητά
1.965,10 1960,10 15.043,60 15.043,60
Ζημίαι Χρήσεως
Παρελθούσαν
Παρούσης
1.-164.42 7,35
491.541,33 1.753.963,65
840.723,45
423.698.90 1.264.427,35
Σύνολον "Ενεργητικόν Δρ/_.
Λογαριασμόν Τάξεως
Ανταποκριταί πωλήσεων
6.Ο62.92!>,·35
12.001 .-
6.978.941,95
28.808.-
«.074.930,25
Άποτελέσματα
Μή άπαιτηοόν
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 2500 Χ 1000)
Άποθεματικόν Τακτικόν
"Εκτακτον
Ειδικόν Α.Ν. 942
1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
9.366,50
12.093,75
43.720. -
Διαφορά Άναπροσαρμογής Β.Δ. 14)11)56
Βραχυπρόθεσμως Άπαιτητύν
Μέτοχοι 2 976.932,10
Τράπεζαι: Λογ)σμοί Χορηγήσεων —
Πιστωταί 86 751,30
Γραμμάτια πληρωτεα 229.139,10
Φόροι καί Είσφοραί Άσφαλ.
Όργανισμών
2|.5ΟΟ.ΟΟΟ -
65.180,25
163.026.-
2.728.206,25
9 366,50
12.(193,75
43.720.—
2.5ΟΟ.ΟΟΟ.-
65.180,25
163.026.-
2.728.206,25
2.755.562,05
793.039,35
272.519.—
413.678.-
41.850.50 3.334,723.— 18.937,30 4.260.73-,70
Σύνολον Παϋηπκοΰ Δρχ.
Λογαριασμοί Τάξεως
Προ'ιόντα παρ' ανταποκριταί,
7.007.749,95
Χρήσεως 1969
1969
Πρόσοδοι
Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσεως προϊόντων —
Προμήθειαι έκ πωλήσεως ίμπ)των τρίτων —
6.062.929.25
12.001.—
6.074.930,25
6.978 941,95
28.808.-
7,007.749,95
- 31]12]1969)
1968
126.109,45
1.672,80
127.782,25
Δαπάναι
Γενικά εξοδα Δ)σεως
Άμοιβαί Προσοιπικοϋ
"Εξοδα πωλήσεως
» Χρηματοοικονομικά
Συντηρήσκις και Έ.-ιισκΕυαί
Φόροι (Φ.Κ.Ε. — Χαρτόσιιμον)
Ζημίαι έκ πωλήσεως 3'ροϊόντων
Ζημία έκ τής "Εκμεταλλεύσεως
• έκ πωλήσεως Μηχανημάτων
Ζημίαι ΧρήσβΜν : Παρούσης
ΙΙορελϋουσΛν
Σύνολον Ζημίαν 4ρχ.
36.427.-
89.541.-
104 883,40
124 603,40
3 852,50
42.278.-
401.535,30
89.956.-
491.541,38
491.541,30
1.264.427,35
44.885,85
119.607,10
207.177.20
110.255.—
50.556.— 535.481,15
Ό Πρόεδρος τοδ Δ, 2.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔ,ΗΣ
1.755.968,65
Έν ΆΘ.',ναις τί] 30 Μαρτίου 1970
Ό 'Εντεταλμένος Σύμβουλος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΜΕΛΟΣ
404.698,90
19.000.—
423 698.90
840.728,45
1,264.427,35
Ό Ι1ροϊστάμενος'Λο>ΐπτηρίου
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΜΑΚΑΡΩΝΑξ
κληρώσεο>ς τής Κοινότητος. Ή
ένωσις των εΰρω-παϊκών λαών, διά
νης οίκονομϋκής άναπτύξεχος, όδη
την αναζήτησιν τής ίσορροπημέ-
γεί καί είς την ίηα,ιιύοφωσιν ρ-
πίσης, άπό ΰλους μαζί, κάποιας
νέας, πολιτικής ίσορρο.-ΐίας. Αίιτή,
έξ άλλου, είναι καί ή άποψις, πού
διετΰπο»σρ τελευταία, είς τα Ή-
νο>μένα "Εθνη, ό Γάλλος ύπουΛ
γός των Έξοιτερικών. Ή όλοκλή
ρο)σις δηλαδή, άποκαλινιτει είς
τα μέλη τής Εύριοπαϊκής Λέσχης
τήιν άνάγκη, νά ιιναλά6οτ·ν τόσο
είς τό έίσίοτρρικόν, ίίσον καί είς
τό έξοιτερικόν την υποχρέωσιν
νά διαμορφώσουν, μέ νέον τρόπον,
τό εύρωηιαϊκόν μέλλον.
Σύμφωνα, έξ δλλον, μέ την
Συμφοινία τής Ρώμης, ή δλοκλή
ρο>σις είναι άπεριόρι<~ος είς τόν χρόνον καί δέν ΰπάγεται σέ καμ μία έξοιτερική συνθήτκη. Ή όλο- κλήρωσίς μάλιστα, είναι άνεξάρ τητος άπό την «διεύρυνσιν». "Ε¬ άν ή ολοκλήρους έξηρτάτο άίτό την διεύρυνσιν, τάτε ή όμαλή λε.ιτουργΐνι τής Κοινής Άγοράς θά κινδνευε νά υπαχθή σέ πολιτι κάς σκοπιμότητας. Ή Κοινή Ά- γορά λοι-ΊΌν, άποτελεϊ ενα παρά δΐΐγμα διά τούς λαούς. "Ισως καί ενα πρότυπον εΐλιχρινοΰς συν εργασίας. Ή όλοκλήροκπς έξ άλλον, τής εύριοπαϊκής λέσχης μέ τό π^ρα- σμα είς την τελι.κή, τη; περίθ'δο, «ττη'δέ'εται μέ την «ρμβάθυνσιν» ποΰ είχει «ξαιρετικά ύψηλή σημα σία, κυρίοις διά τούς Γάλλους. Λύο συγκεκριμρναι προτάσεις τοϋ άντΐίΐροέόρου τής Έπιτροπής των ΒρυξελλΛν καί το·"ί Γάλλου υπουρ γοΰ των Εξωτερικών κ. Σο·μάν άντιμβτοκΐίζουν τα προβλήματα, πού άφοροϋν τό νομισματικό το μέα καί την διάρθρωσιν των επι χειρήσεοη·. Θά πρέπρι δηλαδή, νά καταργηθοΰν δο,θμιαία τα οΐκονο μικά καί νομικά έιμπόδια είς την συγχώνευσιν των ρύρωπαϊχών έ ταιρειών, νά καθορισθή ή νομική 'ε'ννοια τής «εύρωπαϊκής έταίρεί- ας» καί μία σαφής .τολιτική, ό¬ σον άφορά τόν συναγηνισμό. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΙΔΙΟ ΚΤΗ ΣΙΑ Προβλέ.-τεται τέλος ή έναρμόνι- σις των προυποθέσεοιν διά την προστασία τής βιομηχανικής ίδιο- κτησίας καί ή κατάργτκΐις των τε- χνικών έμ,τοδίων είς τάς άνιταλ- λαγάς μεταξΰ των εΰρωπαϊκών χωρών. Αί προ.τάσεις αύται σχε· τίξονται μέ την άνάπτ.υξιν τής τεχνολογίας κ.αΐί την προοττασίαν των εύρωπαϊκών ^φευρέσεων. Ή έμδάθννσις τέλος, τής Κοινής Ά γοράς, συνβέειται αντομάτο)ς μέ την διεύρυνσιν. Έκεϊ, τύ πράόλη μα τής Βρεττανίας ρχει προκαλέ- σει πολλάς σνζητήσεις τα τελρυ- ταϊα Κτη. Είς την ούσία, ή δι- πλωματία των Ήλυσίιον δέν άπρ κλεισε ποτέ την •■ίσο'δο είς την λέκτχην των "Εξ, τοΰ ΉνΜ,μρνου Βαβίλείον. Ή Ίρλανιδία, έξ άλ¬ λου, ή Δανία, ή Νορδηγία καί ή Αγγλία ύπέδαλλον την ϋποψηφιό τητά των ά.-ΐύ τό 1967. Τόν Ίοΰ νιο αυτού τοΰ ίδίου έ'τους, άρχί ζουν αί διαπραγματεΰσεις μέ τοΰς "Αγγλους. Ή «διεύθυνσις» τής Κοινής Ά γοράς, ώς συνεπεία, τής όλοκλη- ρώσεως» καί τής έμδαθύνσεως», θά ϊχη έπυιτώσεις ίΐς την λειτουρ γία τής εύρωίΐαϊκής λέ<σχης καί τό μέλλον της. Οί Γάλλοι προ- τείνουν είς τα θέαατα της διευ- ρύνσεως νά υπάρχη κοινή άίτόφα σις καί τίδν "Εξ. ΕΓναι φανερόν δτι τόν προσέχη Ιούνιον ή ένό- της των "Εξ ώς πρός τό θέμα τής Βρεττανίας Οά είναι άνάλο- γος μέ εκείνην, την οποίαν έπέ δειξαν κατά τό διάιστημα των δια Λραγματείύσεων τοΰ Γύρου Κέν- νεντυ. Ή πολιτική σημασία αυ¬ τής τής ένότητος είναι κολοσ- σιαία. Ή Κοινή Άγορά μέ βά¬ σιν την οίκονομι,κή της συνθήκη αποτελεί έπίσης ίνα πολιτικόν καί τγθιβίόν πιστεύη). Ή έπιτυχής εξέλιξις της είς τα μέλλον θά διαμορφώση μέ τόν χρόνο ενα διε θνοΰς σημασίας /ώοι-κα Ανθρωπί νης συνεργασίας καί πολιτισμοΰ. Ε3ΑΙΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΛΑΙΩΝ ΤΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΔΙΑ ΔΙΓΡΑΜΜβΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ Ή Νομισματική 'Επιτροπή ένέ κρινε την μέχρι τής 31ης Δεκεμ βρίου 1970 αναστολήν τής έφαρ μογής τού γενικοϋ μέτρσυ πληρο. μής διά διγράμμων έπιταγων, εί δικώς είς τάς περιπτώσεις κατα βολής είς τούς παραγωγούς τής ά ξίας τοΰ παρ' αυτών ποθούμενον έλαιολάδου πρός τό εμπόριον. Ου το>, μέχρι τής ανωτέρω ήμερομη
νίας έ.τιτρέπεται ή έκ μέρους τιόν
έλαιεμπόρων άγορά έλαιολάδου, ά
διακρίτως ποσότητος, ανευ ΰποχρε
«>σεως πληρο>μής τής άξίας τού
διά διγράμμιον έπιταγων.
ΗΤΞΗΘΗΣΑΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΥΟΙΩΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
-ΤΟΝΙΖΕΙΟκ ΕΜΜΑΝ. ΦΘΕΝΑΚΗΣ
Σ υμφώνως πρός ανακοίνωσιν,
τού ύποτ<ργείου Συντονισμοϋ, είς έκθεσιν τοΰ ΟΟΣΑ άναφέρεται δ τι ή έλληνική βιομηχανία δέρμα- τος έσημείοισε σοβαράν ανάπτυξιν κατά τό 1968 — 1969. ΕΙδικιίχτε- ρον μνημονεΰεται ότι κατά τό 1968 αί έξα7ωγαΙ προβείων δερ- μάτκον έξ Ελλάδος πρός χώρας τής ανατολικώς Εΰρώπης ηυξήθη¬ σαν κατά 18% ε/ναντι τοΰ 1967, ά νελ,θοΰσαι είς 4.200 τόννους. Είς την έκθεσιν ύπογραμμίξεται, έξ άλλον, ή κατά τό 1968 ηύξημένη έξαγο)γή έλληνικών άκατεργά (Γκον αίγοδερμάτων, Ιναντι των εΐσαγωγών (3.353 έκ. δολλ. κα'ι 1.179 έκατομ. άντιστοίχ(ος) καί ή άνιοδος των έξαγογίόν ελληνικήν ύποδημά,των. ΕΤΟίΩΝΟΙ είναι αί προοπτικαί διά την ελληνικήν οίκονομίαν έν¬ τός τον εύρωπαϊκοΰ καί τού διεθ- νοΰς ο'.-.ονομικοϋ χιόρον. Τούτο έ τόνισ· ό ίιπουογός Άναπληρωτής Σνν.'νισμοΰ κ. Φθενάκης, είς εί οικήν ;.·.ές - κύνρερανς, είς την οποίαν όνέλνσε τας έντνπώσεΐς τού ά,α τό πρόσφατον ταξίδιόν τού .ί: 1Ι1ΙΑ καί Γαλλίαν. Ί ά 6α σικα ο ,ιπεράσματα τοϋ κ. Φθενά- κη ά>ύ τό έν λύγ.ο ταξί-δίυν, τάς
έπατρϊς τον μέ κι*Γρντ>τικοί'ς καί
οΐκονο,-.κον'ς καράγονΊας τού έξ(ο
τερΓ'.οί', ιΐΛθψίζοντ'ΐι είς τα ά·κύ-
ΠριΓ)τον, "Οτι ϊπι.κρατεί κλϊμα
έμπιστοσύνης διά την άκολουθου-
μένην οικονομικήν πολιτικήν καί
τό μέλλον τής έλληνικής οίκονομί
άς. Τούτο έκδηλοΓ'ται μέ προτά¬
σεις επ νδΰσειον, χοηματοδοχήοεων
κλπ.
Δεΰτιρον, "Οτι αύξάνει ή ροπή
πρός α γάλας ίπε·6ύσεις έν Έλλά
δι, ή (-ποία, ώς είπεν, κατά τα
προσέχη ϊτη θά έλθη είς τό προ-
σκήνι·)>' τής έπεν.τΊτικής δραστη-
ριότη-Ός είς τόν εϋροΜΐαϊκόν χώ¬
ρον.
Τρ'.ι,κν, 'Κντός τού κλίματος αύ
τοΰ ιΌα τεϊται κα6ολι·κή κινηιτοποί
ησις τ "ν "ητρων καί μέσων κ«1 δυ
νατοϊυ,ι.νν πού διαθέτει ό 'Ελλ.η-
νισμός -ιι διεθνοϋς κλίμακοί, ώσ
τε αί έπενβύσεις νά πραγματοποι
ηθοΰν μέ προ)το6ο,·λίαν 'Ελλήνων
εΛΐχειρηματιών.
Τέταρτον, Άπαΐ'.είται καθολική
κινηττοποίηοις τοϋ ϊι—,χειρηματικοΰ
νό<τμ')ι· διά την ι·'ι- μεγάλην κλί- μακα (·ιομηχανικήν ανάπτυξιν έαί έξαγηη,ν.ής καί διεθνώς συναγω- νιστικής όάσεως έν>ός τής Ελλά¬
δος καί είς τόν ρίρΰτεραν εύρο>-
παικόν χώρον.
Άπαντίιν έξ Αλλον, ρίς ϋποβλη
θείσας έροιτήσεις κτΙ εΐδικωτέριον
θεμάτοιν ό κ. Φθν,άκης άνίφερε
τα άνϊλιιι*θα:
Έντός τοΰ θέρους έλπίξεται νά
υπογραφή σύμβασις κρατικόν δα¬
νείον άπό την Διτθνή Τράπεζαν,
διά Γ">· χρηιματοδό*ησιν είς στ>νάλ
λαγμα ·Γ· προτύποιν κολλεγίοιν άνίο
τέρας τκχνικής έκ.ταιδεύσεοις. 'Τ-
πό σ«Χ-'τιτηβιν είναι έπίσης καί άλ
λα στ/·Γ.α χρηματοδοτήοειος γεωρ¬
γικών όδιν.ών καί βιομηχανικων
ϊργων.
Μελετάται ή άναθεώρησις των
κριτηρίων διά την .ιροσελκυβιν ξέ
νοιν έπενδύσεων καί την ίγχρισιν
των σχετικών προτάσεχον. Πάντως
διηυκρίνισεν, δέν ιτοόκειται νά λη-
φθοϋν είδικά μέτριι διά την βια-
([ύλα£ιν είς έλλην-/άς χεϊοα; τή;
πλτιοψηφίας των ^.ν όψει νέων ΐ·-
.τενοιοι.ΐ'ν, χι»ρίς έν τούτοις νά ά
ποκλείει αι νά ύπάρξουν είδικαί ρ|,
θμίσε - εάν παραιπή άνάγνη.
"Οσν.· άφορά τάς σχέσει ς μέ
την Κοινήν Αγοράν, ό κ. Φβενά
κης είπεν ίίτι δέν ΰπάρχει έπι<δεί νίοβίς των, ίίτι ή Γ,ννβήκη σννβέ- πΐί'ΐς είν<ιι έν Ισχύϊ καί θά ,ταρο- μείνη ίν ισχύϊ, 6.Λέντος μαλιοτα ίίτι ή δίΐσμολογική πλεινρά της ή όποία καί δέν ϊχ,κι άδρανοποιηθ^ είναι ή σημαντικοτέρα. Ειδικώς .τροκειμένου περί ·ής πρόσφατον άνακοινώσειος τής 'Εκτελεοτικής 'Επιτροπής περί έπανεξετισε(βς τής Συμφίονίας, (Ί κ. Φθενώκτις παρετήρησεν ότι ή Ε. Ε. είναι {*- πηρεσιο>;όν όργανον καί δτι απο¬
φασιστικήν εξουσίαν Ιχει τύ Σΐΐ
βοΰλιο/ έξ 'Τπουργών, απού αί ά
ποφάσεις λαμβάνονται όμοφώνο)ς.
Ε1πε·' έπίσης, ότι »·. Ελλάς θά ε[
ναι είς θέσιν νά ε>ταχθή έ·> ωρίτε
Οον των προβλεπομένου προθεομι
ών είς την Κοινότητα. ν
'Τπό μελετην ευρίσκεται νέον
σύστημα ένισχΰσειο; των 6ιομτ|χα
νίκων έξαγογών, τύ οποίον πρό-
κειται νά εφαρμοσθή άπό τί,ς 1η;
Ιανουάριον τοΰ 1)71.
Ώς πρός την γνο3<ττήν σύμβα¬ σιν ΚιΛ(ι«κώστα, διά τό βιομηχανι κόν σιγκρότηιμα θεσσαλονίκης, ό κ. Φθε,νακης είπεν δτι έντός των προσ?χών ημερών .σοις οί άνάοο- χοι .-ο. ί Οούν είς άνακοινώσεις, δτι εκκρεμεί αίτησις .ταρατάσεως διά την κ.αόθεσιν τής έγγυήσε*); τού 1 έκ,χε. δολλαρίων, ή προθεσμία τής όί'.πας ?ληξε πρό δίμηνον -/.οί δτι πάντως διά την λύσιν ποΰ θα δοθή ίιίν θά ί»ΐά()ξη .ταοέκχλισι; άπό τάς προβλεπομένας νομοθπι κάς ρν6νί<Γεις. Είς τα πλαίσια τής κινητοποιή σεως των πόρων έντάσσεται και ή κινητοποίηιστς των πνευματικων δν νάμΡίον τής χώρας καί είβικώ; των είς τό εξωτερικόν εύρισκομί- ν>ν 'Ελ.λήνο)ν έπ·ιττηιμόνο}ν, ή γε
μ μένη καταγραφή των όποίθ)ν, ώς
γ'λρ. ωδήγησε πρό έκπλήξεων. Ά
νί'ττΐ'εν έιπίσης δτι είς τόν νέον
Ός-γανισμόν τοΰ ι πουργείου Σιιν-
τοντ,σμοΰ προδλέπεται Διενθΐ'νσι;
Κινητοποιήοεο)ς Ά''θρο)πίνου Λι*ν·α
μικοΰ.
Τέλος, είς ερώτησιν διά την ί¬
δρυσιν βιομηχανίας άεροπλάνων ΰ
πό Γαλλικον Οίκον, ό κ. ύπουργός
είπεν ότι, ή αρμοδία έπιτροπή έ
ξετάζει την σχετικήν μελέτην.
Ο ΚΠΙΝΠΣ ΤΏΠΏΣ
Είς πρόσφατα συμειώματά μας
ίσχολή|θηιμεν μέ τό ίσοζύγιον πλη
ρο)μοιν καί τάς έπενδυσεις, προ-
σ.ταθοϋντες νά έντοπίσωμεν τα
κατ' Ιδίαν προβλήματα καί την ί-
βολής είς τος παραγωγος τής ά
διομορφίαν αυτών, έν σχέσει πρός
την οικονομικήν .τραγματικότητα
έν "Ελλάδι. Κατελήξαμεν δέ είς
τό συμπρρασιμα ότι, ένί) ϋπάρχει
ή άνάγκη σαφοΰς διακρίσειος με¬
ταξΰ τής πολιτικής πού άκολον-
Θεϊτατ είς τόν τοαέα των Ιδκοτι-
κών καί των Δημασίιον 'Ε.πενδΐ'-
σί(ΐ>ν, αί έξελίξεις είς τό ίσοζχ'ι-.
γιον πληροεμιήν πρέπει νά άντιμρ
τιοπισθοϋν έ.-ά μακροπροθεσμωτέ-
ρας (ίάσειος. Αύτάς αλλίοστε εί¬
ναι ' καί ό «κοινάς τόπος» είς τόν
οποίον ή πολιτική ΐπί των έπενδν
σεον στ·μπιίττει μέ τάς έπιδιιί)ξεις
τού ίσοζυγίου πληρ(ι>μών.
Τό θέμα έν ά,λλοις λόγοις εί¬
ναι .-κός, δκ'ι τοϋ προγραμματι-
σμοϋ των έπενδύσεων δυνάμεθα
νά βελτιώσωμεν την διαμόρφωσιν
τοΰ Ισοζυγίου πληρο>μών τής χώ¬
ρας. Καί βεβαίως, σταν όμιλωμ,εν
περί προγραμματισμον των έπεν
δνσεων {ΐπονοοΰμεν τάς δημοσί¬
ας, διότι αί ίδκοτικαί δχι μόνον
δέν δύνανται άλλά καί δέν πρέ¬
πει νά άποτελοΰν αντικείμενον
κρατικής παρεμβάσεοις, πλήν Ισως
τής παροχής κινήτριον, των οποί¬
ων (>μ«>ς ή δμετρος διάιθ-εσις, τε-
λευταίο>ς, νομίζομεν, δτι δέν παρέ
χει περαιτέοο) .τεριθ<ί)ρια .ταρο- χών. Οίίτο) τό πρόβληηα τής οίκονο μικής άναπτΰξεο); υπό σννθήικας νομισματικής σταθερότητος, άπο 6αίνει οΐΛ·άρτη0ΐ; δύο παραγόν- τ(ον: των δαπανών δημόσιον έ- πενδΰσειον καί τής τιθασσενσεος τοϋ άνοίγματος τοϋ Ισοζυγίον πλη ριομών. Έν τούτοις λημβανομέ- νου ύπ' όψιν τοϋ γργονότος δτι ή ελευθερία των είσαγιογών εί¬ ναι άπαραβίαστος καί ότι ή αύ¬ ξησις Τ(ι>ν είναι Λνάλογος τής δή
μιονργίας «όνομαστικΛν» εΐσοδη-
μάτων καί αντιστρόφως άνάλογος
τής ρο.τής ,τρός άποταμίενσ<ν, ή Κυβέρνησις όφείλρι νά έξειδικρι'·- ση την προσοχήν της επί τής ά- νάγκης ριζικής άναθποοήσεως τή; πολιτικής των δημόσιον έπενδΰ- σεονν, διότι δι* αυτών δύναται μό νόν νά εξασφαλίση την άνταγο)- νιστικότητα τής 'Ελληνικής οίκονο μίας, την μετατροπήν τοϋ χαρα¬ κτήρος της, είς σατρως έξο)στρε- φοΰς καί νά επιτύχη την τιθάσ- σενσιν τής Λνισοσκελείας τοΰ έιμ- πορικοϋ ίσοζνγίου, διά τής αΰξή- σε«ς τίδν έξαγωγών. Τοιουτοτρόπιος 6 προσανατολι- σμός καί ό βαθμός τής διασπο- ράς των δημοσίίον έ-πενδύσεον ν ■ψονς 13 δισ. δρχ. κατά τό τρέ¬ χον ετος άποκτοΰν βαρύνουσοιν σημασίαν διά τό ίιτοζΰγιον πληρω μιον. "Ηδη δέ, σνμφώνοος πρός τε. λευτιάας άνακοινώσεις τοΰ υπουρ¬ γείον Σνντονισμού, προκύπτει δτι ένω τό απόλυτον μέγεθος τής πραγ ματοποιήσειος των δημοσία* ν έπεν δύσεοιν ηυξήθη κατά τό α' 2μη νόν τοΰ τρ. ϊτους κατά 36%, έν • άπό χλευρδς πραγπ· - ήιθ€θ)ς τού προγράμματος έκ 10% ΰπεχώρησεν είς 9%, Λράγμα ποί' σημαίνει — άν ληιφθή ύπ' όψιν καί ή δνοδος τοϋ κόστονς έκτελί σεως — ότι ό ρυθμός έκτελέσεΜ; των πληρο>μών καί ή άποδοτιχό-
της των δημόσιον έπενδΰσίίον .ιιι
ροιισιά)ζει τάσιν χαλαρώσεο>ς.
Άλλά {«πάρχει λπχ τό θέιμ« τή:
κ.ατατμήσεο)ς καί διασποράς των
δημοσίων έπΐνδύσίΐον. Βεβαίο:,
έπ' αυτών δέν ύπάρχουν πρόσφιι
τα στοιχεΐα. "Αν, αμ<ι:>ς« στη«ι-
χθώμεν έπιί των στοιχεκον τή:
διαρθρώσεο>ς των δημοσίου ήκ«-
θαρίστοη' έαενδύσε(ΐ)ν παγίον Χί-
φαλαίου τού 1968 διαπιστοϋμεν ί
τι νπάρχει τοιαύτη διασπορά ω-
στε ένώ αί κατοικίαι, τα κτίοια,
τα λοιπά ίργα καλύππονν τό 81,
β%, ό μηχανικάς έξοπλισμός μό-
λις τό 10,5%" τα δέ όρτιχεϊα καί
ή μεταποίησις ολιγώτερον τοΡ 1%.
Πρός αντιμετώπισιν τής διασ.ιο
ράς των έπενδύσεων είς μεγάλον
αριθμόν μικρών εργ<ον, κατεσ.ται; μένων είς δλην την έπικράτειαν χρειάζεται άφ' ενός μέν ή έπιλο- γή «κριτηιρίοΐ' ανγκεντρώσείος», άφ' έ.τέροΐ' δέ ;ιία γενναία χ«1 μία μή δημοφιλής άίΐόφασις. Τή μέν κριτήριον έπτλογής άφορά τη μείς έπενδύσεων δπον έπιδίιοξις δέν θά είναι πλέον ή άπορρόίΤΊΤ- σις άργονσης εργασίας χαμηλής παραγ<ΐ)γικότητος, άλλά ή έξϊΐδί κενσις είς τομεΐς, δπον ή έργ«" σία τείνει νά πλησιάση τα έΛί.ΐΡ δα τής διεθνοϋς παραγίογιχότη- τος (π.χ. είς τόν κλάιδον των ή- λεκτρονικώ-ν). Οΰτιο μόνον θά ε¬ ξασφαλισθή ή άνοδος των έξαγ<Ί γών. Τ(!)ρα, ίίσον άφορά είς την λή ψιν μή δΓ.μοφιλών μέτρον άρκοΐ' μεθα νά έπαναλάβομεν τον αχροηι σμόν ('ίτι «Κοινιονίαι ποΰ δέν εί¬ ναι πράθημοι διά την έπιλογίρ" καί τάς θινσίας τάς οποίας οτρ πάνεται ή έ~6«Όισίς το>ν, δέν ρ!
ναι Ρτοι;ιαι διά οΙκονομικην «ν11
πτνξιν».
ΕΛΗΜΟΣΙΕΤΘΗ ΤΟ Ν.Δ.
ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΠΕΡΩΡΙΑΣ
ΈδημοοΊεύθη είς την 'ΕφημεΡ'
δα τής Κυβερνι'ισεως (ΦΕΚ 95,
τεΰχος πρώτον), τα ύπ' αριθ. 5Γ
Νομοθετικόν Διάταγμα, περί των
χρονικόν δρίων εργασίας των μι Ι
σθωτών. Τό διάταγμα αύτό, τοδ |
όποίο' ή Ισχνς δρχετπι άπό τής
1ης Ιούνιον τ.Ι., καθορίζει ιήν
διαδικασίαν καί τούς δρονς τής
νπερωριακής άπασχολήισεο>ς, παρέ
χει δέ ελευθερίαν είς τούς έργο
δότας διά την άνά εξάμηνον κα¬
τανομήν καί, τόν προσδιορισμόν
των ύπεριοριών είς τύ προσωπι¬
κόν τ<ον. 'Τπεύθυνοι συμφώνως τφ νόμ<Ρ 1090)1938 Ίοιοκτήτης — Διευθυντής 2ΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55 Πο,οϊ—άμενος Τυπογοαφβίοτΐ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΪ Κατοικία Σπαβτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ
ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟ Υ'ΠΟΑΟΓΙΣΜΟΥ ΕΡΓΟΝ
Δι* έιγικυκλίου τού υπουργείον
Δημ. "Εργων, παρέχονται οδηγίαι
διά την αύξησιν τού ποσοϋ έγγ·ή
σεως καλής εκτελέσεως των έρ¬
γων «πί σημαντικήν αύξήβειυν των
εργασιών τής συγκεκριμένως έ.ργο
λαβίας. Άναφέρεται ότι ό νόμος
δέν προβλέπει αύξησιν τής εγγυ¬
ήσεως καλής εκτελέσεως είς περι-
πτώσεις αυξήσεως των εργασιών
κατά την εκτέλεσιν ενός ΐίργου
(διόηι ό νό,μος δέν άντιμετίοπίΐξει
σοβαράν αύξησιν τού άρχικοΰ προ
ϋπολογισμοϋ κ.α.).
Δοθέντος ίίμο.ς, προστίθεται, ο
τι «ένίοτε έπανξάνουν αί εργασίαι
πολΰ πέραν τοΰ ύποχρεοτικοϋ,
δια τόν εργολάβον όρίου», είναι
ένιδεδειγιμένον νά άντιμετιηπίζρται
εκάστοτε καί τό ενδεχόμενον αΰξή
σεο>ς τής εγγύησις καλής έικτε
λέσεως, έκτιμονμρνο>ν των πράμμα
τικών δεδομένο>ν εκάστη; σνγκε-
κριμένης περιπτώσεος.
"Ηδη, τό υπουργείον Θέτει πρός
τάς 'Τπηρεσίας τό εξής πλαίσιον
ένεργειών:
«Μετά τής νποβολής εκάστου
σνγκριτιικοΰ πίνακος (Σ.Π.) περι-
λαμβάνοντος πρότασιν αυξήσεως
τής καλυπτομένης υπό έγγνησεο>ς
καλής εκτελέσεως όλικής δαπάνης
τοϋ έργον, δέον όπως περιλαμβά
νεται καί πρότασις περί τοΰ εάν
ται ώς έπαρκεΐς ή ότι ένδείκνυται
έπαύξησις τούτιον, ίνα τεθή αυτή
ώς ρητός όρος τής έγκρίΛεος -τού
οΐκείου Σ.Π.».
Αί προτάσεις θά ατηρίζοννται:
Ιον) Είς την συμπρριφοηάν τοϋ
έκτελεσθεντος μέχρι τότρ τμήμα-
τος τοϋ εργου, είς την έπιδειχθεί
σαν Ικανότητα τού έργολή-ττου.
2ον) Είς τύ ΰψος των γενομέ
νοιν μ·έχρι τότε <ρατήσεο>ν λόγω
εγγυήσεως επί των έκτελεσθεισων
εργασιών.
Περί την διεθνή οικονομικήν κατάστασιν
Η ΑΙΕΥΡΥΝΣΙΣ ΤΗΣ Ε,Ο.Κ. θλ ΕΧΗ ΕΠΙΠΤΟΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΛΑΟΝ ΤΗΣ
Εισήλθεν ήδη είς την τελικήν της φάσιν μετά τό τέλος τού 1969
ΠΑΡΙΣΙ. Μέ τό τέλος τού
1969, ή Κοινή 'Λγοοά επέρασαν !
είς την τελικήν τάσιν. Ή πεοί
οδος, .-τού προηγήθηκε, σννηθίζε-
ται νά όνομάζεται μετα6ατική. ·
Ή άλλαγή, έξ άλλον, .-τού έπέρχε
ται, θά έχη συνεπείας πολιτι-
κάς, οικονομικάς, νοΐΐισματιικάς.
Άπό τής 1ης Ιανουάριον τοΰ
1970, πράγματι, ', όιακανονισμό;
των γεο>ργικων προβλημάτον τής
Εΰριι>παΊκής Οίκονομικής Κοινό
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΤΟΜΕΙΟΝ ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ - ΠΕΝΤΕΛΗΣ
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
Πάγιον Ενεργητικόν
Λατομεϊα «Διονύσου — ΙΙεν-
τέλης» 5.533.050,20
Λατομεϊα «Μπολυμπά» —Νάξου 85.944.—
Λατομείον «Σταύρος»-Νάξου 21.145.- 5.640.139,20 146.521.—
Μηχανήματα
Έγκοιταστσσεις
Μεταφορικά Μέσα
"Επιπλα καί Σκευη
Άκίνητα
Συμμετοχαί έταιρείας είς άλλας
έπιχειρήσεις ,
Κυκλοφοριακόν
"Ετοιμα προϊόντα
Πρώται ύλαι
Καύσιμοι ΰλαι
Άνταλ?ακτικά καί 'Εργαλεΐα
Χρεώσται (Πελάται)
Προσωρινοί λογαριασμόν
Προμηθευταί
Ι'ραμμάτια εΐσπρακτέα
Χρεώγραφα
'Εγγυήσεις
Διαθέσιμον
Ταμείον
Καταθέσεις παρά Τραπέζαις
10.624.986,65
7.977.633,60
1.451.001 —
150.592.—
114.517.—
7.453.214,45
5.800.999.40
632.204.—
125.005. -
114.517.—
470.000.— 470.000.-
6.052.449.—
129.146.-
17.938.—
258.592,50
13.580.377,10
8.786.128,65
1.843.736,20
125.000 —
165.000.—
12.800.-
405.990,60
2.100.455,10
5.834.033 —
117.344,40
26.121.—
103,483.—
9.861.911.10
6.610.051,75
2.973.244,95
42.900.—
115.000.-
12.800.—
312.797,20
1.273.166,30
59.906.532,60 42.025.313,55
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1068
3.45Ο.ΟΟΟ.- 3.45Ο.ΟΟΟ.—
12.154.630.- 9,351 858.—
17.918.441.- ΐυ.4.Μ4ΟΟ6 —
Κεφάλαια "Ιδία — Άποθκματικά
Μβτοχικόν Κεφάλαιον (15.ΟΟΟ Μετοχαί
πρός δρχ. 230 εκάστη)
Άποθεματικά
Τακτικόν άποθεματικόν 2.206.286.— 2.206.286.—
"Εκτακτον άποθεματικόν 3.914.660.- 1.734.160.—
"Εκτακτον άποθεματικόν Γενομ.
Έπκνδΰσεον 5.917.885.35 0.917.885,35
Είδ, άφορ. Κράτησις αρβρ. 18
Α.Ν. 942)49 206.870.- 206.870.-
ΕΙδ. άφορ. Κρατησις Λρ. 8 παρ. 2
Ν.Λ. 2176)52
ΕΙδ. άφορ. ποοόν άρ. 8 Ν. 3213)55
Διαφορά έξ άναπροσαρμογής 42.221.— 42.221.—
ΕΙδ, άποϋεματικόν Α.Ν. «07)68
Έπενδύσεων 3 139.104.— -
Είδ. άποίΐεματικόν Α,Ν. 607)68 Κεφα-
λαίου Κινήσεως 784.776,65 —
Άποσβέσεις Λατομείον Διονύσου
— Πεντέλης 143.848.-
Άποσβέσεις Λατομείου Μπολυμπά Νάξου 21.486.— —
Άποσβέσεις Λατομείου Σταύρος Νάξου 5.920.— —
Άποσβέσεις Μηχανημάτων 2.907.798.— —
Άποσβέσεις Έγχ«ταστ.άσε.ων 1.206.247.— —
Άποοβέσεις Έπίπλων καί Σκευών 20.262.— —
Άποσβέσεις Μεταφορικών Μέσων ' 388.802.— —
Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρεώοεις
Πιστωταί (Προκαταβο?.αί πελατών) 146.266,40 99.789,40
ΙΙροσωρινοί λογαριασμοί 2.107.504,30 1.580 152,05
Προμηθευταί 904,956,10 1.588.006,60
"Ελληνικόν Δημόσιον 011.594. 425.693.—
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 394.966,80 452.012,55
Γραμμάτια πληρωτεα 412.008,— 636.373,60
Μερίσματα πληρωτεα 9ΟΟ.ΟΟΟ.— 900.000.-
59.906,532,60 42.025.313,55
Ανάλυσις ΛογρριασμοΟ «Κέρδη — ΖημΕαιν
Μικτά Κέρδη Έκμεταλλεύσεο)ς
Μεΐον: Δαπάναι "Εκμεταλλεύσεως
Δαπάναι Διαχειρίσεως
'Επίσφαλεΐς άπαιτήσεις
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
74.666.248,50 59.171.844.-
■50.870.488,10 43.256.074,10
6.817,888,80 4.424.991,35
"2.160.702.- 59.849.078,90 318.138.— 47.999.203,45
Καθαρά Κέρδη Ι 14.817.169,60
Διάφορα εσοδα ϊ 2.116.784,65
Μ ----------------------
Σύνολον Κσθαρών Κερδών . 16,933.954,25
Μεΐον : Ζημία έκ συμμετοχήν είς
άλλας έπιχειρήσεις 128.503,60
Άποσβέσεις 4.694.363.—
11.172.640,55
1.013.917,70
12.186.558,25
4.822.866,60 4.195.364.- 4.195.364.-
'Υπόλοιπον Καθαρών Κερδών 12.111.087,65 7.991.194,25
Διάθεσις Καθαρών Κερδών Δρχ. 12.111.087,65
Χρήσις 1969 Χρήσις 1968
Κέρδη Χρήσεως πρός Λιάθεσιν 12.111.087,65 7.991.194,25
Τακτικόν άποθεματικόν — 354 559.—
ΕΙδ. άφορ. κράτησις £ρ. 18 παρ. 2
Ν.Δ. 2176)52 2.802.77?.- 1.772.798.—
Εί», άφορ. ποσόν δρ. 8 Ν. 3213)55 4.484.435.— 2.836.477.-
"Εκτακτον άποθ. Γεν. 'Επενδΰσεων — 2.127.360,25
Ε13ικόν άποθ. Α.Ν. 607)68 Έπενδύσεων 3.139.104.- -
ΕΙδικόν άποθ. Α.Ν, 607)63 Κεφ. Κινήσεως 784.776,65 —
Μέρισμα Χρήσεως Μικτόν (πρός δρχ. 60
κατά μετοχήν επί 15.000 μετοχών) 900.030.— 900.000.-
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου
ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΣΤΑΜ. ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ
12.111.087,65 7.991.194,25
Έν Αθήναις τί) ΙΟρ Απριλίου 1970
Εϊς Σύμβουλος Ό Διευθυντής τοΰ Λογιοτηρίου
ΠΕΤΡΟΣ 1. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΧ. ΒΑΛΛΙΔΗΣ
τηΐτος, αποτελεί την σημαντικόν»·
ραν συμβολήν είς την σταθεροποί
ησιν καί την διεύθυνσιν τής Εύ¬
ριοπαϊκής Λέσχης.
Ή άγροτική πολιτική των "Εξ
ρχει την οίζαν της είς τάς άπο-
φάσβις, αί οποίαι ελήφθησαν τό
1962. Ά<τεορονν ρ,ί; την βάσιν των την βαθμιαίαν εφαρμογήν τής έλεν&ρρας κιικλοφοοίας των προϊόντο>ν όπως κιί ρί; την προ
στασίαν τής εύριοπαϊκής γεωργί¬
ας. Μέ την ήοθέτησιν δηλ/ιδή έ
νός σνστήματος -•"■ροτηιή/ΐτεοις τόν
προϊόντων τής Κοινής Άγοράς,
π<τΰ θά έπετυγχάνετο χάρις είς την οικονομικήν χρηματοδότησιν άπό τάς χιόρας τή; Κοινότητος των δαπανον αυτής τής πολι,τι- Ή χρΓ,μκτοδότησις λοιπόν ο- πο*ς καί οί κανόνΓς τής χρηματο δοτήσεοις άποτρλοΰν είς την ού- σίαν τύν κορμόν τής γεωργικής πολιτικής. Τό «Εύριοπαϋκόν "I- δρνμα Έγγυήσε<ος καί Προσανα τολκτμοϋ τής Γεωργίας» (ΕΙΕ ΚΠΤΓ), ανέλαβε νά όργανώση τόν κ.αταμερισμόν των δαπανών μεταξύ των χιορών - μελών καί νά υποστηρίξη την προτίμησιν των προϊόντον των "Εξ άπό τα μέλη τής Κοινότητος. Ή προ- στασία τής γεωργίας ήταν δηλα δή άναγκαία, ίόστε νά έξασφαλι σθή μέ τόν χρόνον ό συμψηφι- σμός των γεωργικών πλεονασιμά- τίον καί νά διοχετευθούν είς πα- η«γοιγικοτέρονς κλάδονς οί υπέρ βάλ,λοντες άγροτι,κοί πλητΚ«σμοί. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ Ή έπττροπή των ν>πο»·ργων
τής Κοινότητος, λαμ&ίνει τάς ά-
ποφάσεις όσον άφορά τάς τιμάς.
Ή Εΰρωίταϊκή Έπιτροπή των
Βρυξελλών, είς την συνέχειαν, έ
φαρμόζει τάς άπος>άσεις. 'Ωστό-
σο, τα πέρασμα είς την τελικήν
φάσιν τής Κοινής Άγοράς έ'χει
προκαλέσει ωρισμένα προβλήματα,
ποΰ έξετάζονται ήδη άπό τοΰ Ί
οννίον 1969. "Ενα άπό τα προ¬
βλήματα είναι ή αύξησις των δα
πανών τής ΦΕΟΓΚΑ καί ό κα-
τα/μερισμός τονν. Πραγματοποιοΰν
ται δηλαιδή όφέλη υπέρ τής Γαλ
λίας καί των Κάτο) Χωρών, είς
βάρος τής Δυτικής Γερμανίας
καί τοϋ Βελγίου. Ή Γαλλία, ό¬
πως είναι γνωστόν, είναι ή πρώ
τη παραγωγός χώρα γεωργικών
προϊόνττον είς την Ευρώπην.
Ή παροχή οίκονομικής αύτοτε
λείας είς τό ΦΕΟΓΚΑ άντιμετο
πίσθη σάν ούσίαστική λύσις. Πολ
λά δλλα οΐκονομικά προβλήματα
συνδεονται μέ την νέ,αν περίοδον
τής Εύρωπαϊκή; Λέσχης. Έπώάλ
λεται δηλαδή ό ελενχος καί ό πε
ριορισμύς των γεωργικών πλεονα
σμάτιον. Άπό νομισματικής πλευ
ράς έδημιουργήθησαν έιτίσης τε¬
λευταία, ωρισμένα ι άνακατατά-
ξεις. Ή Γαλλία, μέ την νπερτί
μησιν τοϋ νομίσματός της όφείλει
νά αυξήση τάς τιμάς των γεω·&
γικών προϊόνττιον λατά 11% είς
διάσττημα δύο έ,τών. Άντιστοίχίος,
ή Δυτική Γερμανία, τό ίδιο διά
στημα θά τάς μιιώση κατά 9,
29%. Ή όλοκλήροσις τέλος τής
Οίκονομικής Κοινότητος, δημιουρ
γεϊ προβλήιματα, :άσο νομισματι-
κά, δσο πολιτικά καί νομικά.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
Είναι φανερή βέβοιια, ή πολιτι
κή σημασία τής υίκονομικής όλο-
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ «Α. ΒΙ. Σ.» Α. Β. Ε.
34ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 1969 (1]1 - 31]Ι2]69)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινητοποιημένον
Γήπεδα
Κτίρια καί έγκαταστάσεις
Μεΐον : Άποσβέσπς
Μηχανήματα
Μείον : Άποσβέσεις
1969
938.559,30
401.731,10
200.003.-
536,828,20
938.559,30
401.731,10
1968
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
536.828,20
4.472.260,20 4.471.495,20
2.379.243,80 2.Ο93.Ο16.40 2.379,243,80 2 092.251,40
"Επιπλα καί
Μεΐον : Άποσβέσεις
Αύτοκίνητα
Μεΐον : Άποσβέσβις
Ειδή Συσκευασίας
Μεΐον : Άποσβέοεις
3.790.—
1.010,—
127.533.-
25.000.-
223.777,15
112.073,10
2.780.—
102.533.—
111.704,05
3.790.-
1.010.—
127.533.-
25.000. -
223.777,15
112,073,10
2.780.-
102.533.—
111.701,05
Ρευσ εοποιήσιμον
Άποθέματα : Προϊόντων — Ύλών
Παραγωγοί — Πελάται — Χρεώσται
Γραμμάτια είσπρακτέα
3.046.861,65
587.317.-
518.783,95
152.031,90 1 253.132,85
3.046.096,65
1,687.569,60
729.301,85
236.502,90 2.653.374,35
Διαθέσιμον
Ταμείον : Μετρητά
1.965,10 1960,10 15.043,60 15.043,60
Ζημίαι Χρήσεως
Παρελθούσαν
Παρούσης
1.-164.42 7,35
491.541,33 1.753.963,65
840.723,45
423.698.90 1.264.427,35
Σύνολον "Ενεργητικόν Δρ/_.
Λογαριασμόν Τάξεως
Ανταποκριταί πωλήσεων
6.Ο62.92!>,·35
12.001 .-
6.978.941,95
28.808.-
«.074.930,25
Άποτελέσματα
Μή άπαιτηοόν
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 2500 Χ 1000)
Άποθεματικόν Τακτικόν
"Εκτακτον
Ειδικόν Α.Ν. 942
1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
9.366,50
12.093,75
43.720. -
Διαφορά Άναπροσαρμογής Β.Δ. 14)11)56
Βραχυπρόθεσμως Άπαιτητύν
Μέτοχοι 2 976.932,10
Τράπεζαι: Λογ)σμοί Χορηγήσεων —
Πιστωταί 86 751,30
Γραμμάτια πληρωτεα 229.139,10
Φόροι καί Είσφοραί Άσφαλ.
Όργανισμών
2|.5ΟΟ.ΟΟΟ -
65.180,25
163.026.-
2.728.206,25
9 366,50
12.(193,75
43.720.—
2.5ΟΟ.ΟΟΟ.-
65.180,25
163.026.-
2.728.206,25
2.755.562,05
793.039,35
272.519.—
413.678.-
41.850.50 3.334,723.— 18.937,30 4.260.73-,70
Σύνολον Παϋηπκοΰ Δρχ.
Λογαριασμοί Τάξεως
Προ'ιόντα παρ' ανταποκριταί,
7.007.749,95
Χρήσεως 1969
1969
Πρόσοδοι
Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσεως προϊόντων —
Προμήθειαι έκ πωλήσεως ίμπ)των τρίτων —
6.062.929.25
12.001.—
6.074.930,25
6.978 941,95
28.808.-
7,007.749,95
- 31]12]1969)
1968
126.109,45
1.672,80
127.782,25
Δαπάναι
Γενικά εξοδα Δ)σεως
Άμοιβαί Προσοιπικοϋ
"Εξοδα πωλήσεως
» Χρηματοοικονομικά
Συντηρήσκις και Έ.-ιισκΕυαί
Φόροι (Φ.Κ.Ε. — Χαρτόσιιμον)
Ζημίαι έκ πωλήσεως 3'ροϊόντων
Ζημία έκ τής "Εκμεταλλεύσεως
• έκ πωλήσεως Μηχανημάτων
Ζημίαι ΧρήσβΜν : Παρούσης
ΙΙορελϋουσΛν
Σύνολον Ζημίαν 4ρχ.
36.427.-
89.541.-
104 883,40
124 603,40
3 852,50
42.278.-
401.535,30
89.956.-
491.541,38
491.541,30
1.264.427,35
44.885,85
119.607,10
207.177.20
110.255.—
50.556.— 535.481,15
Ό Πρόεδρος τοδ Δ, 2.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔ,ΗΣ
1.755.968,65
Έν ΆΘ.',ναις τί] 30 Μαρτίου 1970
Ό 'Εντεταλμένος Σύμβουλος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΜΕΛΟΣ
404.698,90
19.000.—
423 698.90
840.728,45
1,264.427,35
Ό Ι1ροϊστάμενος'Λο>ΐπτηρίου
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΜΑΚΑΡΩΝΑξ
κληρώσεο>ς τής Κοινότητος. Ή
ένωσις των εΰρω-παϊκών λαών, διά
νης οίκονομϋκής άναπτύξεχος, όδη
την αναζήτησιν τής ίσορροπημέ-
γεί καί είς την ίηα,ιιύοφωσιν ρ-
πίσης, άπό ΰλους μαζί, κάποιας
νέας, πολιτικής ίσορρο.-ΐίας. Αίιτή,
έξ άλλου, είναι καί ή άποψις, πού
διετΰπο»σρ τελευταία, είς τα Ή-
νο>μένα "Εθνη, ό Γάλλος ύπουΛ
γός των Έξοιτερικών. Ή όλοκλή
ρο)σις δηλαδή, άποκαλινιτει είς
τα μέλη τής Εύριοπαϊκής Λέσχης
τήιν άνάγκη, νά ιιναλά6οτ·ν τόσο
είς τό έίσίοτρρικόν, ίίσον καί είς
τό έξοιτερικόν την υποχρέωσιν
νά διαμορφώσουν, μέ νέον τρόπον,
τό εύρωηιαϊκόν μέλλον.
Σύμφωνα, έξ δλλον, μέ την
Συμφοινία τής Ρώμης, ή δλοκλή
ρο>σις είναι άπεριόρι<~ος είς τόν χρόνον καί δέν ΰπάγεται σέ καμ μία έξοιτερική συνθήτκη. Ή όλο- κλήρωσίς μάλιστα, είναι άνεξάρ τητος άπό την «διεύρυνσιν». "Ε¬ άν ή ολοκλήρους έξηρτάτο άίτό την διεύρυνσιν, τάτε ή όμαλή λε.ιτουργΐνι τής Κοινής Άγοράς θά κινδνευε νά υπαχθή σέ πολιτι κάς σκοπιμότητας. Ή Κοινή Ά- γορά λοι-ΊΌν, άποτελεϊ ενα παρά δΐΐγμα διά τούς λαούς. "Ισως καί ενα πρότυπον εΐλιχρινοΰς συν εργασίας. Ή όλοκλήροκπς έξ άλλον, τής εύριοπαϊκής λέσχης μέ τό π^ρα- σμα είς την τελι.κή, τη; περίθ'δο, «ττη'δέ'εται μέ την «ρμβάθυνσιν» ποΰ είχει «ξαιρετικά ύψηλή σημα σία, κυρίοις διά τούς Γάλλους. Λύο συγκεκριμρναι προτάσεις τοϋ άντΐίΐροέόρου τής Έπιτροπής των ΒρυξελλΛν καί το·"ί Γάλλου υπουρ γοΰ των Εξωτερικών κ. Σο·μάν άντιμβτοκΐίζουν τα προβλήματα, πού άφοροϋν τό νομισματικό το μέα καί την διάρθρωσιν των επι χειρήσεοη·. Θά πρέπρι δηλαδή, νά καταργηθοΰν δο,θμιαία τα οΐκονο μικά καί νομικά έιμπόδια είς την συγχώνευσιν των ρύρωπαϊχών έ ταιρειών, νά καθορισθή ή νομική 'ε'ννοια τής «εύρωπαϊκής έταίρεί- ας» καί μία σαφής .τολιτική, ό¬ σον άφορά τόν συναγηνισμό. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΙΔΙΟ ΚΤΗ ΣΙΑ Προβλέ.-τεται τέλος ή έναρμόνι- σις των προυποθέσεοιν διά την προστασία τής βιομηχανικής ίδιο- κτησίας καί ή κατάργτκΐις των τε- χνικών έμ,τοδίων είς τάς άνιταλ- λαγάς μεταξΰ των εΰρωπαϊκών χωρών. Αί προ.τάσεις αύται σχε· τίξονται μέ την άνάπτ.υξιν τής τεχνολογίας κ.αΐί την προοττασίαν των εύρωπαϊκών ^φευρέσεων. Ή έμδάθννσις τέλος, τής Κοινής Ά γοράς, συνβέειται αντομάτο)ς μέ την διεύρυνσιν. Έκεϊ, τύ πράόλη μα τής Βρεττανίας ρχει προκαλέ- σει πολλάς σνζητήσεις τα τελρυ- ταϊα Κτη. Είς την ούσία, ή δι- πλωματία των Ήλυσίιον δέν άπρ κλεισε ποτέ την •■ίσο'δο είς την λέκτχην των "Εξ, τοΰ ΉνΜ,μρνου Βαβίλείον. Ή Ίρλανιδία, έξ άλ¬ λου, ή Δανία, ή Νορδηγία καί ή Αγγλία ύπέδαλλον την ϋποψηφιό τητά των ά.-ΐύ τό 1967. Τόν Ίοΰ νιο αυτού τοΰ ίδίου έ'τους, άρχί ζουν αί διαπραγματεΰσεις μέ τοΰς "Αγγλους. Ή «διεύθυνσις» τής Κοινής Ά γοράς, ώς συνεπεία, τής όλοκλη- ρώσεως» καί τής έμδαθύνσεως», θά ϊχη έπυιτώσεις ίΐς την λειτουρ γία τής εύρωίΐαϊκής λέ<σχης καί τό μέλλον της. Οί Γάλλοι προ- τείνουν είς τα θέαατα της διευ- ρύνσεως νά υπάρχη κοινή άίτόφα σις καί τίδν "Εξ. ΕΓναι φανερόν δτι τόν προσέχη Ιούνιον ή ένό- της των "Εξ ώς πρός τό θέμα τής Βρεττανίας Οά είναι άνάλο- γος μέ εκείνην, την οποίαν έπέ δειξαν κατά τό διάιστημα των δια Λραγματείύσεων τοΰ Γύρου Κέν- νεντυ. Ή πολιτική σημασία αυ¬ τής τής ένότητος είναι κολοσ- σιαία. Ή Κοινή Άγορά μέ βά¬ σιν την οίκονομι,κή της συνθήκη αποτελεί έπίσης ίνα πολιτικόν καί τγθιβίόν πιστεύη). Ή έπιτυχής εξέλιξις της είς τα μέλλον θά διαμορφώση μέ τόν χρόνο ενα διε θνοΰς σημασίας /ώοι-κα Ανθρωπί νης συνεργασίας καί πολιτισμοΰ. Ε3ΑΙΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΛΑΙΩΝ ΤΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΔΙΑ ΔΙΓΡΑΜΜβΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ Ή Νομισματική 'Επιτροπή ένέ κρινε την μέχρι τής 31ης Δεκεμ βρίου 1970 αναστολήν τής έφαρ μογής τού γενικοϋ μέτρσυ πληρο. μής διά διγράμμων έπιταγων, εί δικώς είς τάς περιπτώσεις κατα βολής είς τούς παραγωγούς τής ά ξίας τοΰ παρ' αυτών ποθούμενον έλαιολάδου πρός τό εμπόριον. Ου το>, μέχρι τής ανωτέρω ήμερομη
νίας έ.τιτρέπεται ή έκ μέρους τιόν
έλαιεμπόρων άγορά έλαιολάδου, ά
διακρίτως ποσότητος, ανευ ΰποχρε
«>σεως πληρο>μής τής άξίας τού
διά διγράμμιον έπιταγων.
ΗΤΞΗΘΗΣΑΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΥΟΙΩΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
-ΤΟΝΙΖΕΙΟκ ΕΜΜΑΝ. ΦΘΕΝΑΚΗΣ
Σ υμφώνως πρός ανακοίνωσιν,
τού ύποτ<ργείου Συντονισμοϋ, είς έκθεσιν τοΰ ΟΟΣΑ άναφέρεται δ τι ή έλληνική βιομηχανία δέρμα- τος έσημείοισε σοβαράν ανάπτυξιν κατά τό 1968 — 1969. ΕΙδικιίχτε- ρον μνημονεΰεται ότι κατά τό 1968 αί έξα7ωγαΙ προβείων δερ- μάτκον έξ Ελλάδος πρός χώρας τής ανατολικώς Εΰρώπης ηυξήθη¬ σαν κατά 18% ε/ναντι τοΰ 1967, ά νελ,θοΰσαι είς 4.200 τόννους. Είς την έκθεσιν ύπογραμμίξεται, έξ άλλον, ή κατά τό 1968 ηύξημένη έξαγο)γή έλληνικών άκατεργά (Γκον αίγοδερμάτων, Ιναντι των εΐσαγωγών (3.353 έκ. δολλ. κα'ι 1.179 έκατομ. άντιστοίχ(ος) καί ή άνιοδος των έξαγογίόν ελληνικήν ύποδημά,των. ΕΤΟίΩΝΟΙ είναι αί προοπτικαί διά την ελληνικήν οίκονομίαν έν¬ τός τον εύρωπαϊκοΰ καί τού διεθ- νοΰς ο'.-.ονομικοϋ χιόρον. Τούτο έ τόνισ· ό ίιπουογός Άναπληρωτής Σνν.'νισμοΰ κ. Φθενάκης, είς εί οικήν ;.·.ές - κύνρερανς, είς την οποίαν όνέλνσε τας έντνπώσεΐς τού ά,α τό πρόσφατον ταξίδιόν τού .ί: 1Ι1ΙΑ καί Γαλλίαν. Ί ά 6α σικα ο ,ιπεράσματα τοϋ κ. Φθενά- κη ά>ύ τό έν λύγ.ο ταξί-δίυν, τάς
έπατρϊς τον μέ κι*Γρντ>τικοί'ς καί
οΐκονο,-.κον'ς καράγονΊας τού έξ(ο
τερΓ'.οί', ιΐΛθψίζοντ'ΐι είς τα ά·κύ-
ΠριΓ)τον, "Οτι ϊπι.κρατεί κλϊμα
έμπιστοσύνης διά την άκολουθου-
μένην οικονομικήν πολιτικήν καί
τό μέλλον τής έλληνικής οίκονομί
άς. Τούτο έκδηλοΓ'ται μέ προτά¬
σεις επ νδΰσειον, χοηματοδοχήοεων
κλπ.
Δεΰτιρον, "Οτι αύξάνει ή ροπή
πρός α γάλας ίπε·6ύσεις έν Έλλά
δι, ή (-ποία, ώς είπεν, κατά τα
προσέχη ϊτη θά έλθη είς τό προ-
σκήνι·)>' τής έπεν.τΊτικής δραστη-
ριότη-Ός είς τόν εϋροΜΐαϊκόν χώ¬
ρον.
Τρ'.ι,κν, 'Κντός τού κλίματος αύ
τοΰ ιΌα τεϊται κα6ολι·κή κινηιτοποί
ησις τ "ν "ητρων καί μέσων κ«1 δυ
νατοϊυ,ι.νν πού διαθέτει ό 'Ελλ.η-
νισμός -ιι διεθνοϋς κλίμακοί, ώσ
τε αί έπενβύσεις νά πραγματοποι
ηθοΰν μέ προ)το6ο,·λίαν 'Ελλήνων
εΛΐχειρηματιών.
Τέταρτον, Άπαΐ'.είται καθολική
κινηττοποίηοις τοϋ ϊι—,χειρηματικοΰ
νό<τμ')ι· διά την ι·'ι- μεγάλην κλί- μακα (·ιομηχανικήν ανάπτυξιν έαί έξαγηη,ν.ής καί διεθνώς συναγω- νιστικής όάσεως έν>ός τής Ελλά¬
δος καί είς τόν ρίρΰτεραν εύρο>-
παικόν χώρον.
Άπαντίιν έξ Αλλον, ρίς ϋποβλη
θείσας έροιτήσεις κτΙ εΐδικωτέριον
θεμάτοιν ό κ. Φθν,άκης άνίφερε
τα άνϊλιιι*θα:
Έντός τοΰ θέρους έλπίξεται νά
υπογραφή σύμβασις κρατικόν δα¬
νείον άπό την Διτθνή Τράπεζαν,
διά Γ">· χρηιματοδό*ησιν είς στ>νάλ
λαγμα ·Γ· προτύποιν κολλεγίοιν άνίο
τέρας τκχνικής έκ.ταιδεύσεοις. 'Τ-
πό σ«Χ-'τιτηβιν είναι έπίσης καί άλ
λα στ/·Γ.α χρηματοδοτήοειος γεωρ¬
γικών όδιν.ών καί βιομηχανικων
ϊργων.
Μελετάται ή άναθεώρησις των
κριτηρίων διά την .ιροσελκυβιν ξέ
νοιν έπενδύσεων καί την ίγχρισιν
των σχετικών προτάσεχον. Πάντως
διηυκρίνισεν, δέν ιτοόκειται νά λη-
φθοϋν είδικά μέτριι διά την βια-
([ύλα£ιν είς έλλην-/άς χεϊοα; τή;
πλτιοψηφίας των ^.ν όψει νέων ΐ·-
.τενοιοι.ΐ'ν, χι»ρίς έν τούτοις νά ά
ποκλείει αι νά ύπάρξουν είδικαί ρ|,
θμίσε - εάν παραιπή άνάγνη.
"Οσν.· άφορά τάς σχέσει ς μέ
την Κοινήν Αγοράν, ό κ. Φβενά
κης είπεν ίίτι δέν ΰπάρχει έπι<δεί νίοβίς των, ίίτι ή Γ,ννβήκη σννβέ- πΐί'ΐς είν<ιι έν Ισχύϊ καί θά ,ταρο- μείνη ίν ισχύϊ, 6.Λέντος μαλιοτα ίίτι ή δίΐσμολογική πλεινρά της ή όποία καί δέν ϊχ,κι άδρανοποιηθ^ είναι ή σημαντικοτέρα. Ειδικώς .τροκειμένου περί ·ής πρόσφατον άνακοινώσειος τής 'Εκτελεοτικής 'Επιτροπής περί έπανεξετισε(βς τής Συμφίονίας, (Ί κ. Φθενώκτις παρετήρησεν ότι ή Ε. Ε. είναι {*- πηρεσιο>;όν όργανον καί δτι απο¬
φασιστικήν εξουσίαν Ιχει τύ Σΐΐ
βοΰλιο/ έξ 'Τπουργών, απού αί ά
ποφάσεις λαμβάνονται όμοφώνο)ς.
Ε1πε·' έπίσης, ότι »·. Ελλάς θά ε[
ναι είς θέσιν νά ε>ταχθή έ·> ωρίτε
Οον των προβλεπομένου προθεομι
ών είς την Κοινότητα. ν
'Τπό μελετην ευρίσκεται νέον
σύστημα ένισχΰσειο; των 6ιομτ|χα
νίκων έξαγογών, τύ οποίον πρό-
κειται νά εφαρμοσθή άπό τί,ς 1η;
Ιανουάριον τοΰ 1)71.
Ώς πρός την γνο3<ττήν σύμβα¬ σιν ΚιΛ(ι«κώστα, διά τό βιομηχανι κόν σιγκρότηιμα θεσσαλονίκης, ό κ. Φθε,νακης είπεν δτι έντός των προσ?χών ημερών .σοις οί άνάοο- χοι .-ο. ί Οούν είς άνακοινώσεις, δτι εκκρεμεί αίτησις .ταρατάσεως διά την κ.αόθεσιν τής έγγυήσε*); τού 1 έκ,χε. δολλαρίων, ή προθεσμία τής όί'.πας ?ληξε πρό δίμηνον -/.οί δτι πάντως διά την λύσιν ποΰ θα δοθή ίιίν θά ί»ΐά()ξη .ταοέκχλισι; άπό τάς προβλεπομένας νομοθπι κάς ρν6νί<Γεις. Είς τα πλαίσια τής κινητοποιή σεως των πόρων έντάσσεται και ή κινητοποίηιστς των πνευματικων δν νάμΡίον τής χώρας καί είβικώ; των είς τό εξωτερικόν εύρισκομί- ν>ν 'Ελ.λήνο)ν έπ·ιττηιμόνο}ν, ή γε
μ μένη καταγραφή των όποίθ)ν, ώς
γ'λρ. ωδήγησε πρό έκπλήξεων. Ά
νί'ττΐ'εν έιπίσης δτι είς τόν νέον
Ός-γανισμόν τοΰ ι πουργείου Σιιν-
τοντ,σμοΰ προδλέπεται Διενθΐ'νσι;
Κινητοποιήοεο)ς Ά''θρο)πίνου Λι*ν·α
μικοΰ.
Τέλος, είς ερώτησιν διά την ί¬
δρυσιν βιομηχανίας άεροπλάνων ΰ
πό Γαλλικον Οίκον, ό κ. ύπουργός
είπεν ότι, ή αρμοδία έπιτροπή έ
ξετάζει την σχετικήν μελέτην.
Ο ΚΠΙΝΠΣ ΤΏΠΏΣ
Είς πρόσφατα συμειώματά μας
ίσχολή|θηιμεν μέ τό ίσοζύγιον πλη
ρο)μοιν καί τάς έπενδυσεις, προ-
σ.ταθοϋντες νά έντοπίσωμεν τα
κατ' Ιδίαν προβλήματα καί την ί-
βολής είς τος παραγωγος τής ά
διομορφίαν αυτών, έν σχέσει πρός
την οικονομικήν .τραγματικότητα
έν "Ελλάδι. Κατελήξαμεν δέ είς
τό συμπρρασιμα ότι, ένί) ϋπάρχει
ή άνάγκη σαφοΰς διακρίσειος με¬
ταξΰ τής πολιτικής πού άκολον-
Θεϊτατ είς τόν τοαέα των Ιδκοτι-
κών καί των Δημασίιον 'Ε.πενδΐ'-
σί(ΐ>ν, αί έξελίξεις είς τό ίσοζχ'ι-.
γιον πληροεμιήν πρέπει νά άντιμρ
τιοπισθοϋν έ.-ά μακροπροθεσμωτέ-
ρας (ίάσειος. Αύτάς αλλίοστε εί¬
ναι ' καί ό «κοινάς τόπος» είς τόν
οποίον ή πολιτική ΐπί των έπενδν
σεον στ·μπιίττει μέ τάς έπιδιιί)ξεις
τού ίσοζυγίου πληρ(ι>μών.
Τό θέμα έν ά,λλοις λόγοις εί¬
ναι .-κός, δκ'ι τοϋ προγραμματι-
σμοϋ των έπενδύσεων δυνάμεθα
νά βελτιώσωμεν την διαμόρφωσιν
τοΰ Ισοζυγίου πληρο>μών τής χώ¬
ρας. Καί βεβαίως, σταν όμιλωμ,εν
περί προγραμματισμον των έπεν
δνσεων {ΐπονοοΰμεν τάς δημοσί¬
ας, διότι αί ίδκοτικαί δχι μόνον
δέν δύνανται άλλά καί δέν πρέ¬
πει νά άποτελοΰν αντικείμενον
κρατικής παρεμβάσεοις, πλήν Ισως
τής παροχής κινήτριον, των οποί¬
ων (>μ«>ς ή δμετρος διάιθ-εσις, τε-
λευταίο>ς, νομίζομεν, δτι δέν παρέ
χει περαιτέοο) .τεριθ<ί)ρια .ταρο- χών. Οίίτο) τό πρόβληηα τής οίκονο μικής άναπτΰξεο); υπό σννθήικας νομισματικής σταθερότητος, άπο 6αίνει οΐΛ·άρτη0ΐ; δύο παραγόν- τ(ον: των δαπανών δημόσιον έ- πενδΰσειον καί τής τιθασσενσεος τοϋ άνοίγματος τοϋ Ισοζυγίον πλη ριομών. Έν τούτοις λημβανομέ- νου ύπ' όψιν τοϋ γργονότος δτι ή ελευθερία των είσαγιογών εί¬ ναι άπαραβίαστος καί ότι ή αύ¬ ξησις Τ(ι>ν είναι Λνάλογος τής δή
μιονργίας «όνομαστικΛν» εΐσοδη-
μάτων καί αντιστρόφως άνάλογος
τής ρο.τής ,τρός άποταμίενσ<ν, ή Κυβέρνησις όφείλρι νά έξειδικρι'·- ση την προσοχήν της επί τής ά- νάγκης ριζικής άναθποοήσεως τή; πολιτικής των δημόσιον έπενδΰ- σεονν, διότι δι* αυτών δύναται μό νόν νά εξασφαλίση την άνταγο)- νιστικότητα τής 'Ελληνικής οίκονο μίας, την μετατροπήν τοϋ χαρα¬ κτήρος της, είς σατρως έξο)στρε- φοΰς καί νά επιτύχη την τιθάσ- σενσιν τής Λνισοσκελείας τοΰ έιμ- πορικοϋ ίσοζνγίου, διά τής αΰξή- σε«ς τίδν έξαγωγών. Τοιουτοτρόπιος 6 προσανατολι- σμός καί ό βαθμός τής διασπο- ράς των δημοσίίον έ-πενδύσεον ν ■ψονς 13 δισ. δρχ. κατά τό τρέ¬ χον ετος άποκτοΰν βαρύνουσοιν σημασίαν διά τό ίιτοζΰγιον πληρω μιον. "Ηδη δέ, σνμφώνοος πρός τε. λευτιάας άνακοινώσεις τοΰ υπουρ¬ γείον Σνντονισμού, προκύπτει δτι ένω τό απόλυτον μέγεθος τής πραγ ματοποιήσειος των δημοσία* ν έπεν δύσεοιν ηυξήθη κατά τό α' 2μη νόν τοΰ τρ. ϊτους κατά 36%, έν • άπό χλευρδς πραγπ· - ήιθ€θ)ς τού προγράμματος έκ 10% ΰπεχώρησεν είς 9%, Λράγμα ποί' σημαίνει — άν ληιφθή ύπ' όψιν καί ή δνοδος τοϋ κόστονς έκτελί σεως — ότι ό ρυθμός έκτελέσεΜ; των πληρο>μών καί ή άποδοτιχό-
της των δημόσιον έπενδΰσίίον .ιιι
ροιισιά)ζει τάσιν χαλαρώσεο>ς.
Άλλά {«πάρχει λπχ τό θέιμ« τή:
κ.ατατμήσεο)ς καί διασποράς των
δημοσίων έπΐνδύσίΐον. Βεβαίο:,
έπ' αυτών δέν ύπάρχουν πρόσφιι
τα στοιχεΐα. "Αν, αμ<ι:>ς« στη«ι-
χθώμεν έπιί των στοιχεκον τή:
διαρθρώσεο>ς των δημοσίου ήκ«-
θαρίστοη' έαενδύσε(ΐ)ν παγίον Χί-
φαλαίου τού 1968 διαπιστοϋμεν ί
τι νπάρχει τοιαύτη διασπορά ω-
στε ένώ αί κατοικίαι, τα κτίοια,
τα λοιπά ίργα καλύππονν τό 81,
β%, ό μηχανικάς έξοπλισμός μό-
λις τό 10,5%" τα δέ όρτιχεϊα καί
ή μεταποίησις ολιγώτερον τοΡ 1%.
Πρός αντιμετώπισιν τής διασ.ιο
ράς των έπενδύσεων είς μεγάλον
αριθμόν μικρών εργ<ον, κατεσ.ται; μένων είς δλην την έπικράτειαν χρειάζεται άφ' ενός μέν ή έπιλο- γή «κριτηιρίοΐ' ανγκεντρώσείος», άφ' έ.τέροΐ' δέ ;ιία γενναία χ«1 μία μή δημοφιλής άίΐόφασις. Τή μέν κριτήριον έπτλογής άφορά τη μείς έπενδύσεων δπον έπιδίιοξις δέν θά είναι πλέον ή άπορρόίΤΊΤ- σις άργονσης εργασίας χαμηλής παραγ<ΐ)γικότητος, άλλά ή έξϊΐδί κενσις είς τομεΐς, δπον ή έργ«" σία τείνει νά πλησιάση τα έΛί.ΐΡ δα τής διεθνοϋς παραγίογιχότη- τος (π.χ. είς τόν κλάιδον των ή- λεκτρονικώ-ν). Οΰτιο μόνον θά ε¬ ξασφαλισθή ή άνοδος των έξαγ<Ί γών. Τ(!)ρα, ίίσον άφορά είς την λή ψιν μή δΓ.μοφιλών μέτρον άρκοΐ' μεθα νά έπαναλάβομεν τον αχροηι σμόν ('ίτι «Κοινιονίαι ποΰ δέν εί¬ ναι πράθημοι διά την έπιλογίρ" καί τάς θινσίας τάς οποίας οτρ πάνεται ή έ~6«Όισίς το>ν, δέν ρ!
ναι Ρτοι;ιαι διά οΙκονομικην «ν11
πτνξιν».
ΕΛΗΜΟΣΙΕΤΘΗ ΤΟ Ν.Δ.
ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΠΕΡΩΡΙΑΣ
ΈδημοοΊεύθη είς την 'ΕφημεΡ'
δα τής Κυβερνι'ισεως (ΦΕΚ 95,
τεΰχος πρώτον), τα ύπ' αριθ. 5Γ
Νομοθετικόν Διάταγμα, περί των
χρονικόν δρίων εργασίας των μι Ι
σθωτών. Τό διάταγμα αύτό, τοδ |
όποίο' ή Ισχνς δρχετπι άπό τής
1ης Ιούνιον τ.Ι., καθορίζει ιήν
διαδικασίαν καί τούς δρονς τής
νπερωριακής άπασχολήισεο>ς, παρέ
χει δέ ελευθερίαν είς τούς έργο
δότας διά την άνά εξάμηνον κα¬
τανομήν καί, τόν προσδιορισμόν
των ύπεριοριών είς τύ προσωπι¬
κόν τ<ον. 'Τπεύθυνοι συμφώνως τφ νόμ<Ρ 1090)1938 Ίοιοκτήτης — Διευθυντής 2ΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κα-οικία Ναύαρχον Βότση 55 Πο,οϊ—άμενος Τυπογοαφβίοτΐ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΪ Κατοικία Σπαβτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΛΟΚΗΣ—-"=—
II
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΊΑΤΙΠΟΓΛΟ
■ - ·
'Αλο τό άρΜΓΚίύργημα τρΰ .·ΣΤΕΦΑΝΟΤ, ΞΕΝΟΤ-
. - "Ο ΑΪΑΒΟΛΟΣ ΣΧ»Ν ΤΟΤΡΚ; Α ν
' ■' Λ ^'· · * ί' '"'
ή:'■ ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟ
—32ϋην—
Ό 'Τ.τασπιστής τή; ΰ.-τηρεσί-
05, ενας λεβεντόκορμος νεαρός,
χομψοντιιμένο; Άξιοΐμαιτικός, ίτιι-
,τήχε β™ Γραφείο ΐοΰ Χαλ.έτ Έ-
^.ιτ) καί τοΰ ανήγγειλε την α-
,μξη τοθ Δανιήλ Κοκίίάλα, <ττό ά Ό Γρααματεας τοϋ Σον/.τάνου, «οί) την ωρα έκ?ίνη ήταν σ/.ΐια μτνος κτπτνω στά χαοΐτιά τού ;ΐΓ·ί μελετοΰίτε μέ ποοσοχή κάποιο "'-/ γο«<Γ°· <*τό Ακοναμα τού όνό.ια τ0; τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα, πετάχτη χι ά.τό την θέση τού, κοίταξε -/α τάματα τόν Άξιιοιιητικό ναί τόν ίρώτΓβϊν ?ν.-τλη·κτης. —Ποίος εΐπες πώς πεοιυένει; __Ό Δανιήλ Κοκκαλάς 'Ε<τ>ΐν
η?/ όπως μοΰ είπρ πώς την λένρ.
__ Ποΰ είναι; Ξανπροιτησε ιι'
ρνδιαφϊθον ο Χαλέτ.
__Στό πλαΓνό ΐν,κιιάτιο, ίτρίντη
μόν.
Ό Χαλέτ Έσ/εντης, μ*· μέγα
),α βήματα διέσχισε τό Γραφεΐο
του καί βγηκε στό διάδρομο, <τυ νοδίΐ'όμενος άπό τόν Άξιιοιματι- χό. Μπήκαν στήν πλαϊνή καμά¬ ρα χι' έκεϊ ό Χ«λέτ, εΐδε τόν γιγαντόσωμο Ρωιιηό, μέ τό αλι ι,ο φεβάκι, σςριγιιένο «πή ρετιγ- χάττα τον, καί μέ δεμΐνα τα χέοια βτή πλατή, νά κάνη βαλ¬ τέ; πάνιο - κάτο) έκρϊ μεσα. —Ό Δανιήλ Κοκκαλάς έψ?ν- της; Ρώτησε ό Χαλέτ χα'μογελών της καί ."ϊλ.ησίασΓ τό μονσαφίρη τηι·, .τού στάθττχρ, ιιέ προταιιενο τό δεξί τον χρρι. —Ό ϊδΐος έφε'ντη ιιον, άπάν- τηοτν ό Κοκκαλάς χαμογελώντας χι' αύτός τώρα καί πλ.ν·σίασε πρός τόν Γραιμματεα τού Πατισάχ. Σνν«ντήθηκα·ν στή ιιρση τής κάμ«ρας. Στάθηκαν ό ί'νης μ.-τρο ίτά (ττόν άλλο κοιτάχτηκαν κατά μητο Χ«ί σφίξανε- ςριλικά τα χέ- οιο. Άμεσος ϋστΓρα ό Χαλέτ έν θουσιτο-μρνος, τοάίίηξρ στήν άγκα )ιά τον, τό νεο τού (Τννρργάίτη καί φιλτ(θήΊκανε στανοοντά. —ΕΙμαι άδρρφέ μου, πολύ εύ- τυχκίμίνος π°ΰ σ? γνωρίζη), εΐπε στον Κοκκάλα αέ ένθοτιισιαο'μό καί άιηηόκριτη χα^ά ό Χαλέτ καί τα μάτια τού ΰγράνθηκαν. —Τα ιδία αίσθηματα νοιώθιο χι' έγώ γιά την έξοχότηιτά σας, τού απήντησε μέ εΐλικρίνεια ό Κοχχάλας. —Μεγάλη μου τιμή, εκανε ό Χαλέτ «αί .-ΐράστρσε. Μά άς πε ράσουμε στό Γραφεΐο μου, νά χά .-τοΰμε πιό καλά. Πιτΐομέ—γ «άγκαξέ», οί δυό φί >λι, μ.τήκαν «τό Γραφείο καί δ
Χαλέτ, πρόσταξε τόν 'Τπαοπι-
(ττή, νά μην επι τρίψη σέ κανέ
να νά τούΐ ρνοχλήτση. "Βκλεκΐε
τίσιο το»' την πόρτα κι' εδειξε
μιά ίτολι<θρόνα στόν Κοκχάλα. Έ ΜΪνος θρονιάβτηκί' ο' αυτήν «αί ό Χαλέτ κάθησε πίσω ά,τό τό Γςαφεϊο τού: —Δέν την περίμενα, μά τόν Άλλάχ, Κοκκάλα έφέντη, αύτη την ίύχάρΐΛτη Ικπλτ,ξη σήμερα, είπεν ό Χαλέτ στόν μουοαφίρη τού. — Τό πιστεύο), τοϋ άπάντηοεν δ Λανιήλ, γιατί παρουοιάοτηικα ξαφνικά μΛροστά σας, καί μάλι- στα ΟΛθόιτκληχος. Μά δεν μπο- ροϋσα νά περιμτΗ-ω, έξοχώτατε, ρ[- χα ύ.τοσχρθεϊ στούς (ρίλους μου πθοχθές, πώς σέ τρείς μίρρ- θά δΐϋ τόν Σουλτανο καί »ά πάρω απαντήση στό ΰπόμνημά μας, πού παραδό9τ«κε χτές τό ποο)ϊ." Ό Χαλέτ γέλασε κοι»νώντας τό κεφάλι τού: —Τα ξέρω δλα αύτά φίλε μου ϊνανρ. Ξρρω πώς με μικττη- ριώδη τρόπο εφτασε ως τόν Πα- τισάχ τό υπόμνημά σας, πού δέν σοϋ κρύβιο πίος βοίσκριται στά χέ Οΐα μου, όπως ξέρω πώς άνάμε σα στούς φίλους «ου, είναι καί ό^ Ντόκτωρ ΜεντέΛ-σγλαυ, πού έ- νέκρινε κι' αΰτός χωρίς έπτφυλά ξεις τό ί-όμ-νημα... "Α, φίλε μου Κοκκάλα κατέληξε, εΐσαι πολύ ε ξυ.τνος ανβροκτος... Κηί καλός πατοιώτης, πρόστειοε. — 2«ς εύχαοιστώ τ' άπάνττησε ό Κοκκαλάς. "Οσο γιά τα πατριω τικά μου αΐσι&ήιματα, μην ξεχνα- τε ίΕοχ(ί>τατε πώς εΐμαι Ρωμηό;
καί πώς μέ τίς μεταρρυθμίθίΐς
τού Πατισάχ μας, π^όκεΐιται νά
Γξνπηρρτηθοΰνρ καί οί πατριώιτες
μου πού ώς τα σήμροα τοϋς θεω-
ϊτε ραγιάιδες.
—'ΕΎω δ*ν τοί|ς |εχωοίζ« ά.τό
τοίις άλλους ύπηκόονς τοΰ Σουλ-
τάνου μας, δια,μαοτυρήιθη'κε ό
Χαλέτ 'Εψέντης.
Σάς πκΐτενιο, τοΰ άπάντησεν
ό Κοκκαλάς, μα αύτό δέν με(τα-
βάλλει την· ποαγματικότητα. Γιη
τό σημερινό Δοθλέτι οαγιάιδες εί
ναι κι' δς είναι ή πιό Ιξνπνη και
ή πιό πολιτιβμένη μερίδη τοϋ λη
ου τής αΰτοκρατο ιίας.
Ό Χαλέτ δεν άΛάντησρ. Κού-
νησε μόνο τό κ.εφάλι τηυ σιιμφο)
νώντας κι' ίίστερα 'εγραψε λίγα
>»όγια σ' έ'να χαρτί. "Οταν έτε-
λείωβε, έδίπλονσε τό στηχείωμΛ
καί χτύπηισε τό γκόγκ τοϋ Γρα-
φείου τού.
Μπηκε ό 'Τπασπκττής καί στά-
θηΐκε μπίροστά στήν πόρτα.
—Δώσε σέ παρακαλώ αύτό τό
σημείωμα στόν 2είχ - Οϋλ Ίσ-
λάμ.
Ό Άξιωματικός τό πήρε, έπρο
σκύνησε καί δγήκε άπό τό Γρα-
φεϊο κλείνοντας <τάλι την πόρηα πίσω τού. Ό Χαλέτ 'Εφέντης έστράιρηικε στόν Κοκκάλα. ___Κάλεσα, τοϋ εΐπε τό Μεγά- λο Μουο;-τή, νά σέ γνωρίση κηί νά τα ποΰμε, ποίν έπισκεφθοΰμε τόν Πατισάχ. Ό Κοκκαλάς στενοχ('>οέ·θη«ε.
—θά επρεπε, νομίζίο, μονιομού
ρισε νά τόν εβλεπα πρώτα ίγώ
στό Γραφεΐο τού κι' οχι νά έλ¬
θη ετκείνος στά. πόδια μου.
Ό Χαλέτ χαμογρλασε.
—■ Δέν κάνει τό Γραφεΐο τού
■γιά τέτοιες έπισκέψεις. 'Εικεϊ μέ
βα είναι πραγματική σφιγγοφω-
ληά. Μπαινοδγαίνουλ' ολο Χοτζά-
&ες καί Ούλεμάδες. "Τστερα, δ
πως σοϋ είπα, δέν τόν έκάλεβα
μόνο νά σέ γνοίρίση μά καί γιά
νά πάμε στό Σουλτάνο.
—"Εχετε δίκηο, εκανε ό Κοκ
καλάς.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΟ ΚΓΙΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,,
>Τοΰ συνεργάτου μας
Είναι πλέον γεγονός ή αρξαμέ¬
νη άπό ήίΐερών άποπεράτΜσις τού
αεγαλοπρεποΰς κτιρίου των «Άρ-
γοναυτών - Κοιινηνών».
Οί προύποβΐσεις όλαι συνεπλη-
>θΓίσαν καί τό Γογον προχώρει.
Τα μέλη τού σημ-·ρινοϋ διοικητι-
κοΰ σιιιι6ονλάου είναι δξια παντός
έπαίνου, &ιότι προσεφέρον άνεν.τι-
μήτους νπηρεσίας ρ'ις τό όλον έρ¬
γον.
Ενθυμούμαι τί κόπους κατέβα¬
λε κατά τό παρελθόν, δταν ήτο
πρόεδρος τοΰ Σύλλογον «Άργοναΰ
ται - Κομνηνοί» ό κ. Δημήτριος
Γείορνιάδης, άλλά καί όλο τό τό-
τε διοικητικό σνμθονλιο!
Πάσες διντχερεΐος δέν ύπερπή-
δησε τότε!
Τώρα, ό κ. Ιωάννης Παπαδό-
πουλος, ό σημερινάς ,-τρόεδρος τού
Συλλόγου, ό οποίος πηρε την σν.υ-
τάλην άπό τόν κ. Δημήτριον Γεο)ρ·
γιάδην, άναλάσκει Κλας τού τάς δυ
νάμεις, διότι ξεύρει ότι εΛωμίζε-
ται μεγάλες προσπάθειες, καί ώς
δεινός οίκονομολόγος, θά φέρη μα
ξί μέ τό αξιο διοικητικό σνμδοΰ-
λιο τοϋ Συλλόγου, τό όλον έρ¬
γον είς ενα εύτυχΐς τέρμα.
"Ηδη, άπό τοϋ προσεχούς φ-θι-
νοπώρου έ.ε., παραδίδεται είς την
Ποντιακήν Κοινωνίαν Αθηνών, ?-
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
να μεγαλοπρεπές κτιοιον, πού απο¬
τελεί τό μεγαλύτερο μορφωτικό τέ
ιιενος τής Ελλάδος.
Καί έκεϊ, είς τάς αιθούσας τού,
θά σνγκεντρο>θή ο,τι εχει νά επι¬
δείξη ό Πόντιος σοφός, ό ΐίΐιστή-
ιαον, ό Πόντιος συγγραφεύς, ό
λαογράφος, ό Πόντιος καλλιτέ-
χνης, ό μουσικός.
Έκεϊ θά στεγά^εται ή Ποντια-
κή Πινακοθήκη, ή &6λιοθήκη, τό
ΑναγΛ'Μστήριο, τό λαογραφΐκόν άρ-
χεΐο.
'Εκεΐ θά δίδίονται αί διαλέξεις
των Ποντίιον έπιβτημόνων καί δια
νοοιιμέ·νχον.
'Εκεϊ θά έγκατασταθή ή Σχο-
?.ή των Ποντιακών Χοοων "/αί τό
Ποντιακό βέατρο.
Καί έκεϊ θά συναντάται τό γή
ρας ιμέ την ανδρικήν άλκήν ν.αί τα
δροσερά νειάτα. Τό γήρας σκυτα-
λο<τόρο, θά πραδίδη την ίίκυτάλ.η είς την άλκήν καί αυτή πάλι είς την νεότητα. Έπιτελέσθη ενα μνημειώδες ρρ- γονί. Καί ή Νεωτέρα Γενεά των Πον τίο:>ν, δέν θά παύση νά εύγνωμονή
έβαεί τούς εργάτας τοΰ λάμπρου,
τοΰ κολοσσιαίου, τοΰ μεγαλ.οπρε-
.τοΰς αϊτοΰ ϊςγον.
Δ. ΚουτσογιαννΟΛθυλος
ΔΙΗΠΙΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργάτιδός μας ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
—Κυρά Μαρι^ώ, τρέχα την
πιάσανε οί πόνοι την Ζωή!
Ή κυρά Μαριγίο άφησε τό ρά
■ψιμό της, αρπαξε την τσάντα μέ
τα έργαλεία της κι' έ'τρεξε στύ
σπίιτι τής Ζωής. Μιά καμαροΰλα
μ' ενα κρε&βάτι αανι&ένιο, Ενα
τραπέζι, τρείς καρέ,κλες καί δΐ>ό
κασέλες ητανε τα ?πιπ;λά τοί'.
Μεσα σε' .τέντε λε.ττά άκοΰστη
κρ ή φιονή τοϋ μίοροϋ.
— Καλώς το μόν! Καλώς το
μου! φώναξε χαρονμενα ή πεθερά
τής Ζοχης καί πήγε κοντά της.
Ό Γιώργης, ό πατέρας τοΰ παι-
διον, ποΰ περίμενε απ' ίίξθ), ϊτρε-
ξε άμρσιος.
—"Ελα νά καιμαρώσης τό γιό
σου! τοΰ φώναξε ή μαμή. Μίο-
οέ φτνστός εΐσαι; Ώς και την έ
ληά, ποΰχεις βτά φρΰδι άπό πά-
νο την εχει κι' αύτός!
Ό Γιώργη; κΰτταξε μέ λαχτά
ρα τό μωρό, ϋβτερα πηγε κοντά
στή γυναϊκα τού και τή ςράλησε
μέ άγάπη.
"Εξη χρόνια παντρεμένη
κλήρα δέν είχανε δεί. Ή
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
Τοθ συνεργά-Γθυ μας
—6 όν—
—Τί 'νε Ροΰκο;
—'Εκεϊ... έκεί!... νά... σηιμα-
οεΐιοιι>νε, θά μάς ρίξουν!.. φνλά
|οι< Γυλάκη, φνλάξου! Αύτός έκίντταξε προβεχτικά στή σχιά, μά δέν εΐδε τίποτ«· ό ο^ί- λο; τού τόν έμπόδιζε νά προ- χωςήση... —Δέν είναι κανένας, βρέ .ιαι- δί μου, ελα πάμε, τί στέκεοΌΐ; Ό Ροΰκος δέν τό κουνοΰσε ά- .τό τή θέση τού. Μέ τό κεφάλι οκυφτό καί τα μάτια όρθάνοτχτα κιττοΰσε τα φοιη·τιο.τά χαιιόδεν- Τ(?α τού δάσονς, καίί στήν ταραγ Μ*νη φανταοία τού τάπερνε γιά 'ΊΡΜμμένονς τονρκους, ετοψΛνς νά ςίξουνε... —Πάμε Ροΰκο, δέν είναι τί- —"Οχι! οχι! θά μάς πιάβου- νε... Δέ χάνη καιοό τότε ό Γυλά- ν.ης· άρπάζει σάν πούπουλο τό τας μέ τ' άοιβτεοό τα δυό τους φ(>Λ τού στόν ώμο, καί κρατών
ίΐπλο έχάθηκε μέσα στά δένδρα
τού οάσους.
Ξημερωθτικανε πεθαμένοι τού
ν.όπου μίσα σέ μιά κοιλάδα κατά
Φ«τη· μέ τό φώς τής ημέρας εΐ-
χε ξανάρθει τό κουράγιο τοΰ Ρού
κου, ήταν δμως άρκετή ή φοδερή
έί νύχτα, γιά νά καταλάδη
πειό μικράς ητανε ά.-ΐό τό
φίλο τού...
Ένω ξεκουραζόντουσαν χο'μέ-
νοι μέσα σιτά π><κνά δέντρα, πή θε τ' αύτί τους <άποια 6οή άπύ νχθνά, καί την "δια στιγμή ά- "ούστηκε 6αρΰ ποδο'οληίτό άλό 7ον στήν ά,κρη τής κοιλάδας. ΚαταλΛδανε τότε πώς έφθασε ή τελευταία το·νς &ρα! Ή όμιλ.ία κό.τηκε μέ«« στό λ τοΰ Ρούκου, δ Γυλάκης έτοίμαζε τό τοικρέκι τον, « ένος νά πουλ.ήβη άκριβά 10 τομάρι τού... ΟΊ τοΰρτκοι ξεκαθαρίζανε τα % *"<Ρος άπό τον; :ελενΐταίους φαν τάοονς, κα1 δ^ν άφιναν γωνιά πού να μή ψάξουν... Ό θάνβττος ητανε κοντά!... πό σο &ά ήθελαν οί δνό φίλοι ν' ά- ή γή καί νά τους Ιπερνε κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ στά σπλάχνα της! ...Στιγμές αύτές πού άξίζουν γιά χρόνια!... τό μυαλό τοΰ άν- θριίυΐου σταματά, καί τό αΐμα τον παγώνει!... χα-βά σ' αυτόν πού δέν χάνει την ψνχραιμία τσν, πού άποφασίξει νά πεθάνη σάν άν- τοας! Ό Γυλάκης δέν τ&χασε γιά πολύ: —"Ακου &ώ, Ροΰκο, εΐπε άπο φαβιβτικά: έσύ θά μείνης έ·δώ... έγώ θά τρέξο) κεί κάτο)· 6λέ«εις έκείνη την ίτιά;... λοιπόν στή ρ>
ία της θά <τταματήβι»· μόλ.ι; α¬ κούση; άπό τό μέοος μόν νά οί χν*"), αρχισε τό Γδιο κατουτάνο) τους, &ς πού νά ^οθτ) κηά τό τρ λεΐΛταίο σου φν.οίγγι! —...Θά μάς κάνοννε κοσκινο Γυλάκη, είναι σιοστή τρέλλα! —Χαμένοι γιά χαμρνοι!... ιιή διστάζης καθόλου... εγώ φενγο)... Οί δι<ό φίλοι άγκαλιαστήκηνΡ βιοιοτικά καί φιλη*ηχα·νε μέ απει ρη άγάπη· βπει.τα ό Γυλάικης έ- <η'Η?θτ»κε σάν φεϊδι μββα στίχ δέν τρα, έινώ ό Ροΰκος έτοιμάξοντας τό τουφέκι τού, πήρε θέβη πίβω άπό 'να δέντρο. Οί τοΰρκοι ψάχνανε μέ άγριο σχονάρ«ς «την αλλη μεριά τής κοι λάδας, μ" Λε'° πολυ ΐπ&όσεχαν νά βοοΰνε τα πεταμένα ϋλικά, πού εΐχε άφίσει φεύγοντας ό στρατάς... ··· Ξονφνικά ό χέΛος όλος σει- οθηκε άπο πυκνούς πυροβολι- βμούς... ό Γυλάκης κι' ό Ροΰ¬ κος ρίχνανε άπό δυό μεριές ά- διάκοπα στό ίππικό· οί τοϋρκοι τα χρεΜκϊτττκανε!... πεντέξη πέσα νέ κάτω στή σκόνη αίματόβρε- χτοι- ως ποΰ νά δοΰν καί νά κ« ταλάβοτΎ ποΰθε τού; χτυ.τάνε, άλ λοι πληγωμένοι, άλλοι νεκρόν κυ λαστή.κανε άπό τ' άλογα μέ φ<ονές τρομα-γμένες... "Οσοι άπομείνανε δεν χαοανε καιρό... τό σκάσανε άνταριαομέ- νοι, αφήνοντας τού; βαρεμένονς στήν τύχη τους! Οί πυροβολισμοί τοϋς άκολουβη σανε ως πού χαθήικανε στήν δλ- λη δνκρη τής κοιλάδος. Ό Γυλάικης κι' ό Ροΰκος ει- χανε σιοθή! ΤΕΛΟΣ και γρηά μάννα τοΰ γαμπροΰ στενοχοιριό- τανε πού ή νύφη της ητανε στεϊ ρα. —Νά, ό άδερφάς τοΰ Γιώργη, δ Σπύρος, τέβσερα χρόνια παν- τρεμέινος κι' εχει δυό παιδία. Καί τώρα κοντεύει καί τό τρίτο! Κι' ό Γιώργης τίποτα... Μά σήμερα ή γρηά ήτανε κα ταχαροΰμενη. Δέν την χώραγε τό σπίτι. —"Ενας παίιδαρος! "Ενας π«ί δαρος! Φαίνεται σάν δυό μη/νών! Κι' άλήιθεια ητανε μεγάιλο παι &ί. Ό Γιώργη; χαιράτανε δ κα- κομοίρης, μά συλλογιζότανε καί τή φτώχεια τον. Μεροδούλι μερο η>άει, τί νά σοΰ κάνει δ ανθρω-
πος. "Οπως κι' αν τα λογάριαζε
δέ φτάνανε νά ζήσουνε. ΕΙχε καί
τή μάννα τού πού δέν ταίριαζε
αέ την ά"λλη νΰφη. "Ητανε γκρ<- νιάρα κι' ολο έ'βρ'.ζε τή γρηά καί μιά μερά τής κοπάνισε τό κεφά¬ λι ! "Εφνγε κι' αυτή άπό κεϊ ποϋ είχανε νά φάνε κι' ήρθε στόν ά*λ | λο της γιό, τό Γιώργη, νά ξήση μαζί τού κι' δς πρίναγε. Ή Ζωή ή'τανε μιά δγια κοπέλλα καί μαΰ- ' ρα μάτια ποτέ δέν εΐπε τής πε- θεράς της. "Ο,τι εϊχανε τρώγα νέ. Περνάγανε μέ άγάπη, δς η1- τανε φτωχοί. 'Ελ'ίό στοΰ Σπύρου εϊχανε νά φάνε καί νά πορευτοΰ νέ καλά, μά δέν παύανε άπ' τή γκρίνια. Τώρα ομως είχανε κι' αύτοι τό παιδΐ τους καί δέ συλλογυζότανε τί κάνανε οί άλλοι. | —Στήν κασέλπ, μητέρα, Ιχω με<τα σ' ενα τσουράπι τοΰ Γιώρ Ι γη λ.εορτά! Πάσα είναι δέν ξίρο). Πάρτα, Γιώηγη μου, νά .-τ/.ηράχΐης τή ! Ενα χωραφάκι είχανε, ποΐίβ- γαζε λίγο καρπό κι' αύτό τό κα λν»6άκι. Τίπθιτα δλλο. Ό Γιώο- γης δούλευε στά ξένα χτήματα κι' έρχότανε κουραομένος. Τόν περψ,εναν ή μάννα καί ή γυναϊ- κα τού μέ τόν γλυκά τους τρό¬ πο καί πάντα εύρισκε κάτι νόστι μο νά φάη. Αύτη ή ζεστασιά τοΰ σπιτιοΰ τού καί νό καλωσόριαμα πού τοΰκαναν οί. δυό γυναΐκΕς, τοΰ ξεκούραζαν άυέβίος τό κορ- μί καΐ τό μναλό άπ' τίς Εγνοιες τον. Τώρα, δμως, τόν ξεκούρα- ζε πιό πολύ τό παιδάκι τού πού τόν γνώρισε γρήγορα κι. ανοιγε άθώα μεγάλα ,υάτια τού καί τόν κύτταζε μέ περιέργεια! Με- γαλώνοντας τοθκανε χαρές καί γέλια. ΟΙ δουλειές τοΰ Γιώργη πηγαι ναν τώρα καλλίτερα κι' δλοι τους ελεγαν τό παιδί τυχερό. Τό βάφτι σαν Μάνθο κι' δσο μεγάλωνε γι· νότανε πι« δξυπνο καί ζωηρό. Τα παιχνίδια πού τοΰ χάριξαν καμ¬ Τό θλ.ιμμένο πρόσωπο τού Γι¬ ώργη φωτί<ΐτη/κε. Άγκάλιασε τή γΐ'ναϊκα τον καί τή φίλησε τρι«φε- ρά. "ΗτΓίΛ'Ρ άπελπκτμένος. Πώς θά ,τλήρο»νε τή μαμή; Καί νά ή γνναιικαύλα τον, ή καλή τού Ζο>ή,
τόν άνακούφιζε τόοτο πολΰ τιίερα.
Ταθελε τό παιδί μά συλλ.ογιζότα
νέ τα εξοδα. Πώς θά ζούσανε
μέ τόση φτώχεια; Πώί θά μέγα
λωναν αύτό τό παιδάκι; Ή μάν¬
να τού τοϋλεγε:
—Ό θεός ποΰ μά; τδδο.<(τε θά φροντίβει! μιά φορά, τα φύλπγε μέ προσοχή μην τα χαλάση κι' δμα τοδδιναν κανένα γλυκό, τό πήγαινε στό σπίτι τού καί τδδινε τής μάννας τού νά τό μοιράση γιά νά τό φά νέ δλοι τους! Τό παιδί, δν καί μίκρό, εΙχ« καταλάβει τή φτώχεια τοϋ σπιτιοΰ τού! Την πρωτοχρο νιά κι' δλες τίς μεγάλες γιορτές, τουδινε λεφχά ιά"νιτα ό μπάρ- πα Παντελής, δ ξάΐδερφος τοΰ πατέρα τού ποΰ εΐχε δικό τού μπαικάλικο. 'ΕκεΙνο τ&κρυβε γιά νά μαξέψει πολλά ν' άγοράοει παϋΐούτσια ή ροΰχα, ή νά πάρει τής γιαγιάς τού μανίτήλι γιά τό κεοράλι της! Σάν ήρθε δ καιρδς νά πάει δ Μάνθος σχολειό, άπό δικά τού λεςπά πηρε τή σάκκα, την πλάκα καί τό βι&λίο. "Ολαι τους καμά- ρωναν τό νοικοκυρεμένο αΰηό παι δί. Μόνο τού κατόρθωνε καί οί- κονομοΰσε τα μικροέξοδά τού. "Ό σοι τό ξέρανε λέγανε δτι θά γί- νει μεγάλος άνθριοπος. Χτό σχο λειό ηταν ό πρωτος σέ δλα τα μαθήματα, μά Ιδιαιτέρα στήν ά- ριιθμητική. Κανενα παιδί δέν μπο ροΰσε νά τόν φτάση κι' δ δά- σκαλος τόν θαΰμαιζε. Μόλις ϊδινε τό πρόβλημα, αύτός τδλυνε! "0- λοι είχανε νά κάνο·οινε μέ τόν Μάν θο. Ό μπάρμπα Σπύρος, ό άδερ φός τοΰ πατέρα τού, εΧχε καϋμό πού καί τα τρία παιδία τού δέν μπορούοανε νά μάθουνε πώς «ενα κι' ενα κάνουν δύο»! Κάθε με¬ ρά τα μάλωνε καί τούς ίλεγε νά μην παίζουν μ' άλλα παιδία πα· ρά μόνο μέ τόν Μάνθο. Μά έκεϊ να ποιτέ δέν πήγαιναν μαζί τού γιατί τόν ζήλευαν ί Τα χρόνια περά/τανε γοργά κι' δ Μάνβος τελεί<ι>σε τό σχολίΐό μέ
δριστα! Τα ξαδέρφια τάχανε πά
ρατήσει. Βαριότανε νά πηγαίνου
νέ κάιθε μερά δυό ώρ«ς δρόμο
γιά νά φτάσουν στό μεγάλο χωριό
πού ητανε τό σχολειό!
Ό μπάρμπα Πσντελής πήρε ά
μέσως τόν Μάνθο στό μπακάλικό
τού γιά νά τοΰ κάνει τούς λο-
γαριασμούς. Ποτέ λάθος δέ 6ρέ-
θηκε κι' ό μπάρμπα Παντελής
πού τόν άγαποΰσε τόσο πολύ, τοθ
δινε μισθό χωοίς νά πάψει νά τοΰ
κάνει καί δώσα.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΗΛΙΓΑΔΑ ΟΔΤΣ ΣΕΑ
'ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ,
ιΚριτικόν
->-. κ.
Τόν Δεκέμΰρη τοΰ 1969 δημοσι-
εύθηκε οτόν «Κύαμο» κ.ριτικά μου
σημεχωιμα γιά μερικά ποιήματα τού
σνγγραφέα κ. Όδ. Ττ,λιγάδη, πού
ΰ^ τα ε[χε φέρει "ά τα διαιβάοω
μζίμέ τό πεζογράφημά τού «Κυ-
νηγώντας τό απειρο». Καί ΰποβχέ
θηκα, τότε, νά γράψω, άφοΰ τό
διαδάσω κι' αύτά μέ προβοχή, τίς
έντυπώσεις μου.
Τό έδιάβασα, λοιπόν, δυό φο-
ρές άπό τάτε, καί έπειάή εΐδα
πώς πρόκειται γιά Ιργο καθ«ιρά
φαντΛστικό, χωρίς όνομασίες προ-
σώπων ή τάπίον, έζήτησα σΐ'μΛλη-
ροίματικά, άντό τόν ονγγραφέα, νά
μού σνντάξη έ'να πρόλ.ογο γιά τό
εργο τού αϋτό, πού αποτελεί ταυ-
τόχρονα καί τό κλειδί πού θ' α¬
νοίγη ·»ή σκηνή, γιά νά δή ό άνα-
γνώστης την ύπόθεΛι. "Οχι πρόλο-
γο, άλλά «προλογισμό», καθώς ό
ϊδιος τον γράφει, μοΰ Ιφεοε ό σνγ
γραφέας κα», άπαντώντΐΐς, τρόπον
τίνα, στήν άπορία μου, σάν κριτι-
κοΰ, σημεΐίόνει: «"Οχι. Σκοπός
μου δέν είναι μιά 'κττορία. "Αν έ¬
σύ, ζητάς κάτι τετοιο, π).άστο μό
νος σου ή καλλίτερα α,δραξε μίαν
δψη τής ζωής, κάντην δική σου,
τύλιξΐ την· στό σσολοΰπι σου καί
νά τη. Θά την θαυμάσης, κι' δν
θές άπό κοντά βάλε γιά ήροια τόν
έαυτό οου καί χειροκρύτησέ την.
Δέν 6ρίσκο> τόν λόγο γκχτί νά υ¬
πάρχη κάποιος τάπος, άφοΰ τόπος
είναι δλη ή Γής. Γιατί νά ΰιπά{?-
χουν όνόματα πού ν ά ξεχονρίζοιΐ'ν
τίς μορψές άφοΰ Χλοι 'εχοιιμε ί¬
να δνομα κοινό: ϋδνθροΜΐος». Μά
κι' αν άκύαη είχαμε την ιδία μορ-
φτ, πάλι ΐδιοι δέν θά εϊμονστε.'Τ-
πάρχει ,τάντα ή διαφορά. Αυτή εί¬
ναι ποϋ μάς ξεχιαρΐζει. Καί τού¬
τη είναι ή ψυχή. Μέαα σέ τοΰτίς
τίς (Τελάδες εΐμαι ίγώ, εσύ κι' αλ-
λοι πολλαί. Ψάξε, λοιπόν, νά βρής
ποΰ άνήκει ή δική σου ψνχή. Μ'
δν ,τάλι τρριιης αήν άαοκαλχιφθτίς,
τάτρ στάσον. Μην .-τροχοιρής. Κλεϊ
σε τα μάτια. Κλάψτ. Μην άδιαής.
Κι' δν πάλι δέν δοτ.ιμα<τθής, είναι σημείωμα τοθ βυνίρ ·γάτου μας ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ό φόβος μην ξανανικηβής». Αύτός ήταν ό «-προλογιομός», πού μ,οΰψερε δ σχιγγραφεας γιά νά ίκανοιποιήιση την ευλογη άποοία μου στήν άνώνυμη έργασία πού εγραψε ααί μοδφερε νά κριτι«άοω σάν διανοούμενος. 'Άς μάθη, λουπόν, τόσο αύτός δσο καί ό κάθε νέος, πού σκέιπτε- ται γιά τόν κόσμο καί γιά τή λο- γοτεχνία, όπως αύτός, δτι ΰποχρέ- ωσι τοΰ κάθε πνευμα-τιΐκοΰ άνθρώ- που είναι νά γρόχρη ξεκάθαρα πώς άντιλαμδάνεται την κοινωνία μέ¬ σα στήν όποία κινβϊται χαί ζεϊ, κα- θώς καί τούς άνθρωπον; μέ τούς όποίονς ονναναβτρέφετοα ή πού 6λέπ«ι νά κυκλοφορούν κοντά τού. Νά κρίνη την ίστορία, τή δράοι, τοϋς χαρακτήρες των άνθρώπων, καί νά παίρνη, ά.ταραίτητα, θτσι σ' αύτά πού έξκττορεΐ κ.αί περιγρά Φεΐ "Οχι νά ίχη την άξίωοι άπό τόν άναγνώοτη τού νά επιλνη γρί φους καί νά μελετά (ροί.οσοφικές θεορίες, δταν σκ>>πός τού άίτλού-
στατος είναι νά νυχαγωγηβτί δτα-
Ιάξοντας Ινα βιΔλίο λογοττχνικό.
Κατά τ' αλλα ό νεαοός συγγρα-
φέας είναι δννατός χειριστής τοΰ
καλάμου, εχει πλούσια φαντασία
καί λεξιλόγιο πρωτότιντο, πλουσιώ-
τατο. Ή νύχτα, ή μ«ρα, ή ορουρ-
τουνιασμένη θάιλασσα, τα στοιχεία
τής φύσεως περιγοάφονται τό ϊ-
διο μουντά, άπειλητικά, άγρια, σάν
τούς ζοφίρού; στοχασμούς των ά·
νώνυμων άνθρώπων, πού ζοϋν βτό
ίργο αύτό.
Άιπό την άρχή ό άναγνώστης
παραικολουθεϊ τή διατρορά καί τόν
άγώνα τού καλοΰ πρός τό καχό,
σέ μιά παιράδοξη αβνομαχία ενός
περήφανου άΐητοΰ μέ μίαν όχιά.
"Τβτερα 6λέπει έναν αδίσταχτο
στήν άτιιιία καί κτηνώδη άρχοντο-
χωριώτη, ποΰ κακοφέρνεται «ΐτοΰς
φτονχούς ΰποταχτΐΗθύς τού, χ<ορίς νά υπάρχη τρόπος κάποιαν λμϊ φο· βηθή. Χέ συνέχεια σκιαγρα<ροϋν· ται άπλοί χίβρικοί, άνώνυμοι 8λοι, πού έκτελούν γενναϊε; .τράξεις χω ΘΕΑΤΡΟΝ ΟΛΤΜΠΙΑ Άπό την τρίπρακτη όπερέττα Ο Βαφτιστικός Χρόνια δλόκληρα εΐχα νά δώ τόν Βαφτιστικό τοϋ μουοΊκο - βυνθβτη θεόφραβτου Σοτκΐλλαρίδη. Είναι ενα άπό τα χαλύτ&ρα έλαφρά μον- ναμφιββήιτητα μ<ά πραγματική ό- περέττα. "Οταν πρωτοπαρουσιά- στηκε στό άθηναίκό κοινό, έιση- μείωοε μεγάλη έπιτυχία. Έπαίχ·θη κε πολλές φορές καί έξα-κολουθεί νά παίιξεται άκάμα κατά καιρούς. Ό χρόνος δέν την ρυτίδοσε. Κα- θηλώνει τόν θεατή. Τόν ένθονσιά- ει. Νκάθεν χαρά ·Λαί άγαλλίαοη, βλέποντας την εΰχάρΜΤτη αυτή ό- περέττα. Περι,κλείει ομορφα μονοι κά μοτίδα καί εδθΐίμιες μελωδικές έναλλαγές. Στήν νπόθεβη τοΰ έρ¬ γον δημιονργοϋνται ί|ν—ία *ωμι- κά ένΐειοόδια, πού καταλτγγοΐ'ν σέ χαροΰμενο άποτέλϊθ(μα. Ό μονσι- κο - βννθέτης, ποΰ γεννήθηκε τό 1883 καί πεθανε σέ ήλι«ία 67 χρο- νών, κατά τό 1950, «γραψε πολ¬ λές ό~?ρΐττες, μεταξΰ των δποί- ων: «Πβραπήγιματα>, «Χαλΐιμά»,
«Δαιμονκτμένη», «Διαβολόπαιδο»,
«Τσιγγάνικο αΐμα» καί Αλλες. Έ-
π*σης έμε-λοποίησε καί δύο μελο-
δράματα: Την Περονζέ καί τό
Σ τοιχειωιμένο Γιβ-τρύρι.
Γβγικά, ή παράστασιι πού εϊδα-
με την Κυριακή 19 Απριλίου, ή·
0*ς τό παοαμικρό ϋχνος κομπασμοϋ,
ένώ κοντά τονς, αλλοι άνθρωαοι,
άνώνΐ'μοι καί αύτοι 6λε·πουν, πα-
ρακολο>θοϋν τίς άδικίες *αί τίς
άτιμίες τοΰ κακοϋ άρχοντοχο>ριά
τη, είτε γελώντας άκηόχαστα, ρί-
τε μέ παράιδοξη, άατήριχτη καί ά·
ψυχολόγηιτη άδΐΛφορία, δν καί θό
ίπρεπε νά φανεράσοΐ'ν λίγο ή πο¬
λύ, ε<ηω καί νοερά, την άγανάκτη σί τονς ϊως τή στιγμή πού άπρό σμενα τάν τΐ4ΐωρεί ενα καλό, άνώ νχιμο βα' αύτό, παλληκάρι. Αύτές χι' Λλλες είχόνες καί άν· τοθΐβεις καί περνγραφές περιλαμόά νει τό πεζογράφημά τού κ. Όδ. Ττιλιγάίδα, στόν δποϊο θά σχΐνχττοϋ βα λιγότΐρες φιλοσοορίες καί πε- ριββότερη δΐιδακ.τική συγγραφή, ά φού ?χει τό βαχτΐΜΟ προσόν τοϋ α ριστου άχρηγητή. ΙΩΑΝ. Π. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ τα ν καλοδιεμ,ένη, ΛΛθύβια χαΐ ·ββ- Ηθιτική. Όλοι οί '.γθοϊτοιοί - τοα- γονδυστές, ϊπαιξαν μέ ξ<βντ6νια, ιιέ κέφι καί μέ μιπρίο. Ίδαιί'τεοα, ομως πρέπει νά άναφέοω την Α. Ζαχαράτου ποΰ ίρμήνευσε την Βι- 6ίκα. Την Ε. Άραμπιάνου στό ρό λο τής ΚΐΛής. Παράλληλα τοϋς βκτελεστάς: Γ. Κρινόν, Γ. Τβοζά- κ.ην καί Ν. Παπα/οήστου, πού εΐ- χαν παραβτατικότητα καί ευκινη- σία, καθώς καί τόν κωμικό Ν. Ντο«φεξιάδη. 'Εσκιτσάοησε Ινα έ ξαίρβτο Κορτάβη. Στήν δρτια παρουσιάση τής δι αισκβοα<ττΐ5<ής αυτής όπερίττας συν ετέλεοαν καί ή όρχήστρα τής Λυ- ρικής Σκηνης μέ μαέχττρο τόν Ξ. Μιχαηλίδη. Ή χορωδία μέ ©ιβν- θυντή τόν Μ. Βοΰρτση. Ή σκηνο- θεοία τοϋ Σ. Βαφειάΐδη. Οί «κη- νογραφίες - ένδυμασίες τοϋ Γ. Κα ρύδη καθώς καί οί βανααβτές καί άρμοννκές χορογραψίες τού Α. Γριμάνη, μέ κορυφαία χοοεντρια τή στρριγηλή Σάσα Ντάριο. Χαρ. Πετρόπονλος ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΟΤΤΑΙ ΕΚΤΑΣΙΣ ΔΙ* ΙΛΡΤΣΙΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ "Ειχτασις 33 στρεμμάτων απηλ- λοτοιώθη είς περιοχήν τής κοινό¬ τητος Αγ. θεοδώοου Κορυνβίας, λόγω δημοσίας ι'οφελείας, ήτοι πρός ανέγερσιν 6' βιομηχανικτις μονώδος παραγωγής ύποδρ,υχίων καλοδίων, καλωίίων ύψηλής τάοε οις, άμοαξωνικών τηλεφωνιχών κα λωδίων, υπέρ τής 'Εταιρείας Ήλβ κτρικών Καλίοδίων ΦΟΤΛΓΚΟΡ Α. Ε. (Φ.Ε.Κ. Δ'.,, άριβ. 86). ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ ΚαραΙσκου 114 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΠ5ΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι Α. ΓΡΗΤΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΌΣ Δΐχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνστβεντίνβυ ια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525587 ΔΗΜ. Χ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ - Κ. ΙΑΤΡΟΥ Ε. Π. Ε. "Ο Α Κ Ι, Νέσ Λεωφόρος ΠερισσοΟ ('Άλσος Προμπονά) — Αθήναι ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι. Πάγιον Οικόπεδον Ν.Δ. 4002)59 Κτίρια Ν.Δ. 4002)59 Άρχική άξία Μεϊον άποσβέοεις Μηχανήματα Άρχικη άξία Μεϊον όποοβέοεις Μηχανήματα Ν.Δ. 4002)59 Άρχική όζια Μεϊον άττοσβέσεις "Επιπλα καί Σκεύη Άρχική άξία Μεϊυν άποσβέσεις Μεταφορικά Μέσα Άρχική άξία Μεϊον απόσβεσις 1.143.207,50 393.084.— 1.219.998.— 1.016 737.- 744.480,50 408.110.- 175.947.- 136.018.- 207.084.— 134.754.— 301.010.— 750.123,50 203.261 .- 336.370,50 39.929.- 72.330.- /9®®β®®®6/^^ Τριάντα - Τρία Χρόνια ΙΙόσο νεος ήταν, πόβος λίγος ό καιρύς Τού στή Γή! "Εναχτΰπημα σφυγμοϋ μρβα στος αΐώνρς, μιά άναπνοή. Άνάμεσα στήν άστρρόφωτη ώρα τής γρνντκτής Τον Καί σ' εκείνην την σκοτεινή ίόρα τοϋ θανατον τού. ΏστόίΓο, άν κεϊνα τα χρόνιο δέν εο;ευγ«ν γρήγυρίί βεβαία ' Αν ή άξία τους χάνονταν στοΰς άνθρωπον;, Ηάταν σκοτάδι σήι)ΐ·;ρα στή Γή, Καιΐιμιά πίστη δέν Οάχε φτρρά, >αμμιά καρδιά ρλ.τίδα.
Εύχαριβτεϊοτε τό θεό,
εϊ·χαριστεϊστρ Τον
γι' αύτό τό πολύτψο δώοο
Εύχαριστεϊβτε τό θεό
πού Τόν χάρησε σ' ."σένα, σ' έμενα
«Άπό τή δάξα ποΰ ήταν δική Τον;
ποίν ό κόσμος γίνει...»
καί ή δόξα νά βρίβκεται έν τούτοις
Γιά τα σκοτεινά γιά Κεϊνον χρόνια
πού μάς εφεορ φώς·
Τα ταλαί.-κορα γιά Κεϊνον χρόνια,
ποΰ μά,ς εδοκτε άναπαυση
Τα θορυβώδη χρόνια,
γιά νά μάθονμε την άί.ηθινή
Μιειγάλη σιοΜΐή τής γαλήνης μέο'
την καρδιά.
Μετάφρασις: Κ. Χ. Χαροπούλον
νια, πού τα πόδια τού πάτησαν
τούς γήϊνους γιά χαρή μας δρό-
μονς,
Σ' εΰχαρΐΛτοϋμε, Θεέ.
ΓΚΡΕΓΣ ΚΡΟΟΤΕΛ
Ψετάφρασις: Κ. Χ. Χαροπονλου
Π. Κυκλοφορούν
Α. Άττησχολημένον
Χρεώσται
Πιστώσεις έξωτερικοθ
Διάψοροι Λ)σμοί
Γραμμάτια είστΐρακτέα
» Π]Τροπτέζαις
Τρεχούμενοι Λ]Χρεωσ)κοί
Β. Ρευοτοποιήσιμον
Πρώται Ολαι
Προιόντα ήμιέτοιμα
Προ'ιόντα
'Υττοπροϊόντο:
Βοηθητικά ύλικά
Ύλικα διάφορα
Συσκευασία Πρώτων καί
Βοηθητικων ύλών
Έκκρεμείς Λ]Χρεωστικοί
Γ Διαθέσιμον
Ταμείον
Καταθέοεις Π]Γραπέζαις
1.703.024.-
1.426.135.—
111.368.-
54.284,50
230.505. -
1.138.340.—
8.099.- 2.968.731,50
305.631,60
636.915,30
543.662.-
674,50
217.561,30
176.748,60
7.129 -
113.000.- 2.001.322,30
Ι. Κεφάλαια
Έτσιρικόν Κεφάλαιον
Άποθεματικόν έξ άνατιροσαρμογ?ίς
ΤαΛΐικόν άποθεματικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 4002)59
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
222.032.-
69.004.—
1.558.269.— 2.049.305.
II,
Ύποχρεώσεις
Α. Μακροπροθεσμοι
Τράπεζαι
Δάνεια Συνεταίρων
249.560.—
650.000.-
899.560.-
Β. Βραχυπρόθεομοι
Γραμμάτια πληρωτεα 1.601.372.—
Τράπεζαι ]Ήγγυημένος διά
Γραμματίων ίΐσπρακτέων 1.142.228,50
ΠροσωρινοΙ Πιστ)κοί Λογ)ομοί 175.576.—
Τρεχούμενοι Λ]Πιστωτικ. .230.363,50
Πιστωταΐ 398.144,50
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 51.134.—
Συνεταϊροι Δοσολ, Λ)σμοί 26,037,60
Κέρδη Διανεμητέα
282.343,70 3.907.199,80 4.806.759,80
63.227.—
119.760.—
182 987.— 5.153.040,80
6.856 064,80
6.856.064,80
"Ανάλυσις ΛογσριασμοΟ «Άποτελέσμστα Χρήσεως»
"Κξοδα Πωλήσεων
"Υλ κά συοκευαοίας
Διαφημίοεις
Διάφορα
Γενικά "Εξοδα
Μιοθοι
Άσφαλιοτικά Ταμεϊα
"Υδρευσις κα! Φωτιομός
Χαρτόοημα
Τ.Τ.Τ.
Γραφική ύλη καί "Εντυπα
"Εξοδα μεΐαφρρικώυ μέσων
Άσφάλιοτρο
Συνδρομαι καί Δημοσιεύσεις
"Εξοδα ΤαξειδΙων
Διάφορα (Διαφημίσεις, Διάφορα)
Άποοβέσεις
Άμοιβαΐ Τρίτων
Προμήθεισι Άντιπροσώπων
Τόκοι καί Προμήθειαι ΓραττεζΛν
Άμοιβαΐ καί "Εξοδα Δικηγόρον
Διάφορα
Φόροι
Φόρος Κύκλου "Εργασιών
Χαρτόοημον μιοθωτων ϋπηρεοιων
Φόρος αρθ. 5 Α.Ν. 843)48
Χαρτόοημον αμοιβήν Τρίτων
Φόρος Ζ' Κατηγορίας
Λιαφορά Χαρτοσι'ιμου Τιμολογίων
Διαφοραί
Ζημίαι έξ έττισφαλων Χρεωοτών
169.508,90
9.265.-
3.493.- 182.266,90
282.575.-
64.326.-
13.537,50
17.006.-
10.855.—
23.381,50
69.619.-
15.250.-
7.373. -
1.865.-
44.631.50
550.419,50
267.014.—
196.959.-
135.271.—
9.294.-
64.181,— 405.705.-
302.352.-
20.910.-
92.377.-
9.553. -
736.—
17.940,50
1.272.-
445.140.50
33.448,50
Καθσρά Κέρδη Χρήσεως
1.883.994,40
627.427,70
Κέρδος μικτόν έκ τιωλήσεως Προϊόντων
Διάφορα Έσοδα
ΕΣΟΔΑ
2.470.359,60
41.062.50
2.511.422,10
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν Άτιοθεματικόν 31.371,—
Άποθεματικόν αρθ. 1 Ν Δ. 4002)59 313.713.—
Δΐίνεμητέα Κέρδη 282.343,70
2.511.422,10
627.427,70
Οί Διαχειρισταί
ΔΗΜ. Χ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ — ΚΩΝΣΤ. Ε. 1ΑΤΡΟΥ
Έν Αθήναις τή 28η Μαρτίου 1970
Ό Διευθυντής τοΰ Λογιστηρίοο
ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΡΚΑΤΟΣ
II
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΊΑΤΙΠΟΓΛΟ
■ - ·
'Αλο τό άρΜΓΚίύργημα τρΰ .·ΣΤΕΦΑΝΟΤ, ΞΕΝΟΤ-
. - "Ο ΑΪΑΒΟΛΟΣ ΣΧ»Ν ΤΟΤΡΚ; Α ν
' ■' Λ ^'· · * ί' '"'
ή:'■ ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟ
—32ϋην—
Ό 'Τ.τασπιστής τή; ΰ.-τηρεσί-
05, ενας λεβεντόκορμος νεαρός,
χομψοντιιμένο; Άξιοΐμαιτικός, ίτιι-
,τήχε β™ Γραφείο ΐοΰ Χαλ.έτ Έ-
^.ιτ) καί τοΰ ανήγγειλε την α-
,μξη τοθ Δανιήλ Κοκίίάλα, <ττό ά Ό Γρααματεας τοϋ Σον/.τάνου, «οί) την ωρα έκ?ίνη ήταν σ/.ΐια μτνος κτπτνω στά χαοΐτιά τού ;ΐΓ·ί μελετοΰίτε μέ ποοσοχή κάποιο "'-/ γο«<Γ°· <*τό Ακοναμα τού όνό.ια τ0; τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα, πετάχτη χι ά.τό την θέση τού, κοίταξε -/α τάματα τόν Άξιιοιιητικό ναί τόν ίρώτΓβϊν ?ν.-τλη·κτης. —Ποίος εΐπες πώς πεοιυένει; __Ό Δανιήλ Κοκκαλάς 'Ε<τ>ΐν
η?/ όπως μοΰ είπρ πώς την λένρ.
__ Ποΰ είναι; Ξανπροιτησε ιι'
ρνδιαφϊθον ο Χαλέτ.
__Στό πλαΓνό ΐν,κιιάτιο, ίτρίντη
μόν.
Ό Χαλέτ Έσ/εντης, μ*· μέγα
),α βήματα διέσχισε τό Γραφεΐο
του καί βγηκε στό διάδρομο, <τυ νοδίΐ'όμενος άπό τόν Άξιιοιματι- χό. Μπήκαν στήν πλαϊνή καμά¬ ρα χι' έκεϊ ό Χ«λέτ, εΐδε τόν γιγαντόσωμο Ρωιιηό, μέ τό αλι ι,ο φεβάκι, σςριγιιένο «πή ρετιγ- χάττα τον, καί μέ δεμΐνα τα χέοια βτή πλατή, νά κάνη βαλ¬ τέ; πάνιο - κάτο) έκρϊ μεσα. —Ό Δανιήλ Κοκκαλάς έψ?ν- της; Ρώτησε ό Χαλέτ χα'μογελών της καί ."ϊλ.ησίασΓ τό μονσαφίρη τηι·, .τού στάθττχρ, ιιέ προταιιενο τό δεξί τον χρρι. —Ό ϊδΐος έφε'ντη ιιον, άπάν- τηοτν ό Κοκκαλάς χαμογελώντας χι' αύτός τώρα καί πλ.ν·σίασε πρός τόν Γραιμματεα τού Πατισάχ. Σνν«ντήθηκα·ν στή ιιρση τής κάμ«ρας. Στάθηκαν ό ί'νης μ.-τρο ίτά (ττόν άλλο κοιτάχτηκαν κατά μητο Χ«ί σφίξανε- ςριλικά τα χέ- οιο. Άμεσος ϋστΓρα ό Χαλέτ έν θουσιτο-μρνος, τοάίίηξρ στήν άγκα )ιά τον, τό νεο τού (Τννρργάίτη καί φιλτ(θήΊκανε στανοοντά. —ΕΙμαι άδρρφέ μου, πολύ εύ- τυχκίμίνος π°ΰ σ? γνωρίζη), εΐπε στον Κοκκάλα αέ ένθοτιισιαο'μό καί άιηηόκριτη χα^ά ό Χαλέτ καί τα μάτια τού ΰγράνθηκαν. —Τα ιδία αίσθηματα νοιώθιο χι' έγώ γιά την έξοχότηιτά σας, τού απήντησε μέ εΐλικρίνεια ό Κοχχάλας. —Μεγάλη μου τιμή, εκανε ό Χαλέτ «αί .-ΐράστρσε. Μά άς πε ράσουμε στό Γραφεΐο μου, νά χά .-τοΰμε πιό καλά. Πιτΐομέ—γ «άγκαξέ», οί δυό φί >λι, μ.τήκαν «τό Γραφείο καί δ
Χαλέτ, πρόσταξε τόν 'Τπαοπι-
(ττή, νά μην επι τρίψη σέ κανέ
να νά τούΐ ρνοχλήτση. "Βκλεκΐε
τίσιο το»' την πόρτα κι' εδειξε
μιά ίτολι<θρόνα στόν Κοκχάλα. Έ ΜΪνος θρονιάβτηκί' ο' αυτήν «αί ό Χαλέτ κάθησε πίσω ά,τό τό Γςαφεϊο τού: —Δέν την περίμενα, μά τόν Άλλάχ, Κοκκάλα έφέντη, αύτη την ίύχάρΐΛτη Ικπλτ,ξη σήμερα, είπεν ό Χαλέτ στόν μουοαφίρη τού. — Τό πιστεύο), τοϋ άπάντηοεν δ Λανιήλ, γιατί παρουοιάοτηικα ξαφνικά μΛροστά σας, καί μάλι- στα ΟΛθόιτκληχος. Μά δεν μπο- ροϋσα νά περιμτΗ-ω, έξοχώτατε, ρ[- χα ύ.τοσχρθεϊ στούς (ρίλους μου πθοχθές, πώς σέ τρείς μίρρ- θά δΐϋ τόν Σουλτανο καί »ά πάρω απαντήση στό ΰπόμνημά μας, πού παραδό9τ«κε χτές τό ποο)ϊ." Ό Χαλέτ γέλασε κοι»νώντας τό κεφάλι τού: —Τα ξέρω δλα αύτά φίλε μου ϊνανρ. Ξρρω πώς με μικττη- ριώδη τρόπο εφτασε ως τόν Πα- τισάχ τό υπόμνημά σας, πού δέν σοϋ κρύβιο πίος βοίσκριται στά χέ Οΐα μου, όπως ξέρω πώς άνάμε σα στούς φίλους «ου, είναι καί ό^ Ντόκτωρ ΜεντέΛ-σγλαυ, πού έ- νέκρινε κι' αΰτός χωρίς έπτφυλά ξεις τό ί-όμ-νημα... "Α, φίλε μου Κοκκάλα κατέληξε, εΐσαι πολύ ε ξυ.τνος ανβροκτος... Κηί καλός πατοιώτης, πρόστειοε. — 2«ς εύχαοιστώ τ' άπάνττησε ό Κοκκαλάς. "Οσο γιά τα πατριω τικά μου αΐσι&ήιματα, μην ξεχνα- τε ίΕοχ(ί>τατε πώς εΐμαι Ρωμηό;
καί πώς μέ τίς μεταρρυθμίθίΐς
τού Πατισάχ μας, π^όκεΐιται νά
Γξνπηρρτηθοΰνρ καί οί πατριώιτες
μου πού ώς τα σήμροα τοϋς θεω-
ϊτε ραγιάιδες.
—'ΕΎω δ*ν τοί|ς |εχωοίζ« ά.τό
τοίις άλλους ύπηκόονς τοΰ Σουλ-
τάνου μας, δια,μαοτυρήιθη'κε ό
Χαλέτ 'Εψέντης.
Σάς πκΐτενιο, τοΰ άπάντησεν
ό Κοκκαλάς, μα αύτό δέν με(τα-
βάλλει την· ποαγματικότητα. Γιη
τό σημερινό Δοθλέτι οαγιάιδες εί
ναι κι' δς είναι ή πιό Ιξνπνη και
ή πιό πολιτιβμένη μερίδη τοϋ λη
ου τής αΰτοκρατο ιίας.
Ό Χαλέτ δεν άΛάντησρ. Κού-
νησε μόνο τό κ.εφάλι τηυ σιιμφο)
νώντας κι' ίίστερα 'εγραψε λίγα
>»όγια σ' έ'να χαρτί. "Οταν έτε-
λείωβε, έδίπλονσε τό στηχείωμΛ
καί χτύπηισε τό γκόγκ τοϋ Γρα-
φείου τού.
Μπηκε ό 'Τπασπκττής καί στά-
θηΐκε μπίροστά στήν πόρτα.
—Δώσε σέ παρακαλώ αύτό τό
σημείωμα στόν 2είχ - Οϋλ Ίσ-
λάμ.
Ό Άξιωματικός τό πήρε, έπρο
σκύνησε καί δγήκε άπό τό Γρα-
φεϊο κλείνοντας <τάλι την πόρηα πίσω τού. Ό Χαλέτ 'Εφέντης έστράιρηικε στόν Κοκκάλα. ___Κάλεσα, τοϋ εΐπε τό Μεγά- λο Μουο;-τή, νά σέ γνωρίση κηί νά τα ποΰμε, ποίν έπισκεφθοΰμε τόν Πατισάχ. Ό Κοκκαλάς στενοχ('>οέ·θη«ε.
—θά επρεπε, νομίζίο, μονιομού
ρισε νά τόν εβλεπα πρώτα ίγώ
στό Γραφεΐο τού κι' οχι νά έλ¬
θη ετκείνος στά. πόδια μου.
Ό Χαλέτ χαμογρλασε.
—■ Δέν κάνει τό Γραφεΐο τού
■γιά τέτοιες έπισκέψεις. 'Εικεϊ μέ
βα είναι πραγματική σφιγγοφω-
ληά. Μπαινοδγαίνουλ' ολο Χοτζά-
&ες καί Ούλεμάδες. "Τστερα, δ
πως σοϋ είπα, δέν τόν έκάλεβα
μόνο νά σέ γνοίρίση μά καί γιά
νά πάμε στό Σουλτάνο.
—"Εχετε δίκηο, εκανε ό Κοκ
καλάς.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΟ ΚΓΙΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,,
>Τοΰ συνεργάτου μας
Είναι πλέον γεγονός ή αρξαμέ¬
νη άπό ήίΐερών άποπεράτΜσις τού
αεγαλοπρεποΰς κτιρίου των «Άρ-
γοναυτών - Κοιινηνών».
Οί προύποβΐσεις όλαι συνεπλη-
>θΓίσαν καί τό Γογον προχώρει.
Τα μέλη τού σημ-·ρινοϋ διοικητι-
κοΰ σιιιι6ονλάου είναι δξια παντός
έπαίνου, &ιότι προσεφέρον άνεν.τι-
μήτους νπηρεσίας ρ'ις τό όλον έρ¬
γον.
Ενθυμούμαι τί κόπους κατέβα¬
λε κατά τό παρελθόν, δταν ήτο
πρόεδρος τοΰ Σύλλογον «Άργοναΰ
ται - Κομνηνοί» ό κ. Δημήτριος
Γείορνιάδης, άλλά καί όλο τό τό-
τε διοικητικό σνμθονλιο!
Πάσες διντχερεΐος δέν ύπερπή-
δησε τότε!
Τώρα, ό κ. Ιωάννης Παπαδό-
πουλος, ό σημερινάς ,-τρόεδρος τού
Συλλόγου, ό οποίος πηρε την σν.υ-
τάλην άπό τόν κ. Δημήτριον Γεο)ρ·
γιάδην, άναλάσκει Κλας τού τάς δυ
νάμεις, διότι ξεύρει ότι εΛωμίζε-
ται μεγάλες προσπάθειες, καί ώς
δεινός οίκονομολόγος, θά φέρη μα
ξί μέ τό αξιο διοικητικό σνμδοΰ-
λιο τοϋ Συλλόγου, τό όλον έρ¬
γον είς ενα εύτυχΐς τέρμα.
"Ηδη, άπό τοϋ προσεχούς φ-θι-
νοπώρου έ.ε., παραδίδεται είς την
Ποντιακήν Κοινωνίαν Αθηνών, ?-
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
να μεγαλοπρεπές κτιοιον, πού απο¬
τελεί τό μεγαλύτερο μορφωτικό τέ
ιιενος τής Ελλάδος.
Καί έκεϊ, είς τάς αιθούσας τού,
θά σνγκεντρο>θή ο,τι εχει νά επι¬
δείξη ό Πόντιος σοφός, ό ΐίΐιστή-
ιαον, ό Πόντιος συγγραφεύς, ό
λαογράφος, ό Πόντιος καλλιτέ-
χνης, ό μουσικός.
Έκεϊ θά στεγά^εται ή Ποντια-
κή Πινακοθήκη, ή &6λιοθήκη, τό
ΑναγΛ'Μστήριο, τό λαογραφΐκόν άρ-
χεΐο.
'Εκεΐ θά δίδίονται αί διαλέξεις
των Ποντίιον έπιβτημόνων καί δια
νοοιιμέ·νχον.
'Εκεϊ θά έγκατασταθή ή Σχο-
?.ή των Ποντιακών Χοοων "/αί τό
Ποντιακό βέατρο.
Καί έκεϊ θά συναντάται τό γή
ρας ιμέ την ανδρικήν άλκήν ν.αί τα
δροσερά νειάτα. Τό γήρας σκυτα-
λο<τόρο, θά πραδίδη την ίίκυτάλ.η είς την άλκήν καί αυτή πάλι είς την νεότητα. Έπιτελέσθη ενα μνημειώδες ρρ- γονί. Καί ή Νεωτέρα Γενεά των Πον τίο:>ν, δέν θά παύση νά εύγνωμονή
έβαεί τούς εργάτας τοΰ λάμπρου,
τοΰ κολοσσιαίου, τοΰ μεγαλ.οπρε-
.τοΰς αϊτοΰ ϊςγον.
Δ. ΚουτσογιαννΟΛθυλος
ΔΙΗΠΙΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργάτιδός μας ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
—Κυρά Μαρι^ώ, τρέχα την
πιάσανε οί πόνοι την Ζωή!
Ή κυρά Μαριγίο άφησε τό ρά
■ψιμό της, αρπαξε την τσάντα μέ
τα έργαλεία της κι' έ'τρεξε στύ
σπίιτι τής Ζωής. Μιά καμαροΰλα
μ' ενα κρε&βάτι αανι&ένιο, Ενα
τραπέζι, τρείς καρέ,κλες καί δΐ>ό
κασέλες ητανε τα ?πιπ;λά τοί'.
Μεσα σε' .τέντε λε.ττά άκοΰστη
κρ ή φιονή τοϋ μίοροϋ.
— Καλώς το μόν! Καλώς το
μου! φώναξε χαρονμενα ή πεθερά
τής Ζοχης καί πήγε κοντά της.
Ό Γιώργης, ό πατέρας τοΰ παι-
διον, ποΰ περίμενε απ' ίίξθ), ϊτρε-
ξε άμρσιος.
—"Ελα νά καιμαρώσης τό γιό
σου! τοΰ φώναξε ή μαμή. Μίο-
οέ φτνστός εΐσαι; Ώς και την έ
ληά, ποΰχεις βτά φρΰδι άπό πά-
νο την εχει κι' αύτός!
Ό Γιώργη; κΰτταξε μέ λαχτά
ρα τό μωρό, ϋβτερα πηγε κοντά
στή γυναϊκα τού και τή ςράλησε
μέ άγάπη.
"Εξη χρόνια παντρεμένη
κλήρα δέν είχανε δεί. Ή
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ
Τοθ συνεργά-Γθυ μας
—6 όν—
—Τί 'νε Ροΰκο;
—'Εκεϊ... έκεί!... νά... σηιμα-
οεΐιοιι>νε, θά μάς ρίξουν!.. φνλά
|οι< Γυλάκη, φνλάξου! Αύτός έκίντταξε προβεχτικά στή σχιά, μά δέν εΐδε τίποτ«· ό ο^ί- λο; τού τόν έμπόδιζε νά προ- χωςήση... —Δέν είναι κανένας, βρέ .ιαι- δί μου, ελα πάμε, τί στέκεοΌΐ; Ό Ροΰκος δέν τό κουνοΰσε ά- .τό τή θέση τού. Μέ τό κεφάλι οκυφτό καί τα μάτια όρθάνοτχτα κιττοΰσε τα φοιη·τιο.τά χαιιόδεν- Τ(?α τού δάσονς, καίί στήν ταραγ Μ*νη φανταοία τού τάπερνε γιά 'ΊΡΜμμένονς τονρκους, ετοψΛνς νά ςίξουνε... —Πάμε Ροΰκο, δέν είναι τί- —"Οχι! οχι! θά μάς πιάβου- νε... Δέ χάνη καιοό τότε ό Γυλά- ν.ης· άρπάζει σάν πούπουλο τό τας μέ τ' άοιβτεοό τα δυό τους φ(>Λ τού στόν ώμο, καί κρατών
ίΐπλο έχάθηκε μέσα στά δένδρα
τού οάσους.
Ξημερωθτικανε πεθαμένοι τού
ν.όπου μίσα σέ μιά κοιλάδα κατά
Φ«τη· μέ τό φώς τής ημέρας εΐ-
χε ξανάρθει τό κουράγιο τοΰ Ρού
κου, ήταν δμως άρκετή ή φοδερή
έί νύχτα, γιά νά καταλάδη
πειό μικράς ητανε ά.-ΐό τό
φίλο τού...
Ένω ξεκουραζόντουσαν χο'μέ-
νοι μέσα σιτά π><κνά δέντρα, πή θε τ' αύτί τους <άποια 6οή άπύ νχθνά, καί την "δια στιγμή ά- "ούστηκε 6αρΰ ποδο'οληίτό άλό 7ον στήν ά,κρη τής κοιλάδας. ΚαταλΛδανε τότε πώς έφθασε ή τελευταία το·νς &ρα! Ή όμιλ.ία κό.τηκε μέ«« στό λ τοΰ Ρούκου, δ Γυλάκης έτοίμαζε τό τοικρέκι τον, « ένος νά πουλ.ήβη άκριβά 10 τομάρι τού... ΟΊ τοΰρτκοι ξεκαθαρίζανε τα % *"<Ρος άπό τον; :ελενΐταίους φαν τάοονς, κα1 δ^ν άφιναν γωνιά πού να μή ψάξουν... Ό θάνβττος ητανε κοντά!... πό σο &ά ήθελαν οί δνό φίλοι ν' ά- ή γή καί νά τους Ιπερνε κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ στά σπλάχνα της! ...Στιγμές αύτές πού άξίζουν γιά χρόνια!... τό μυαλό τοΰ άν- θριίυΐου σταματά, καί τό αΐμα τον παγώνει!... χα-βά σ' αυτόν πού δέν χάνει την ψνχραιμία τσν, πού άποφασίξει νά πεθάνη σάν άν- τοας! Ό Γυλάκης δέν τ&χασε γιά πολύ: —"Ακου &ώ, Ροΰκο, εΐπε άπο φαβιβτικά: έσύ θά μείνης έ·δώ... έγώ θά τρέξο) κεί κάτο)· 6λέ«εις έκείνη την ίτιά;... λοιπόν στή ρ>
ία της θά <τταματήβι»· μόλ.ι; α¬ κούση; άπό τό μέοος μόν νά οί χν*"), αρχισε τό Γδιο κατουτάνο) τους, &ς πού νά ^οθτ) κηά τό τρ λεΐΛταίο σου φν.οίγγι! —...Θά μάς κάνοννε κοσκινο Γυλάκη, είναι σιοστή τρέλλα! —Χαμένοι γιά χαμρνοι!... ιιή διστάζης καθόλου... εγώ φενγο)... Οί δι<ό φίλοι άγκαλιαστήκηνΡ βιοιοτικά καί φιλη*ηχα·νε μέ απει ρη άγάπη· βπει.τα ό Γυλάικης έ- <η'Η?θτ»κε σάν φεϊδι μββα στίχ δέν τρα, έινώ ό Ροΰκος έτοιμάξοντας τό τουφέκι τού, πήρε θέβη πίβω άπό 'να δέντρο. Οί τοΰρκοι ψάχνανε μέ άγριο σχονάρ«ς «την αλλη μεριά τής κοι λάδας, μ" Λε'° πολυ ΐπ&όσεχαν νά βοοΰνε τα πεταμένα ϋλικά, πού εΐχε άφίσει φεύγοντας ό στρατάς... ··· Ξονφνικά ό χέΛος όλος σει- οθηκε άπο πυκνούς πυροβολι- βμούς... ό Γυλάκης κι' ό Ροΰ¬ κος ρίχνανε άπό δυό μεριές ά- διάκοπα στό ίππικό· οί τοϋρκοι τα χρεΜκϊτττκανε!... πεντέξη πέσα νέ κάτω στή σκόνη αίματόβρε- χτοι- ως ποΰ νά δοΰν καί νά κ« ταλάβοτΎ ποΰθε τού; χτυ.τάνε, άλ λοι πληγωμένοι, άλλοι νεκρόν κυ λαστή.κανε άπό τ' άλογα μέ φ<ονές τρομα-γμένες... "Οσοι άπομείνανε δεν χαοανε καιρό... τό σκάσανε άνταριαομέ- νοι, αφήνοντας τού; βαρεμένονς στήν τύχη τους! Οί πυροβολισμοί τοϋς άκολουβη σανε ως πού χαθήικανε στήν δλ- λη δνκρη τής κοιλάδος. Ό Γυλάικης κι' ό Ροΰκος ει- χανε σιοθή! ΤΕΛΟΣ και γρηά μάννα τοΰ γαμπροΰ στενοχοιριό- τανε πού ή νύφη της ητανε στεϊ ρα. —Νά, ό άδερφάς τοΰ Γιώργη, δ Σπύρος, τέβσερα χρόνια παν- τρεμέινος κι' εχει δυό παιδία. Καί τώρα κοντεύει καί τό τρίτο! Κι' ό Γιώργης τίποτα... Μά σήμερα ή γρηά ήτανε κα ταχαροΰμενη. Δέν την χώραγε τό σπίτι. —"Ενας παίιδαρος! "Ενας π«ί δαρος! Φαίνεται σάν δυό μη/νών! Κι' άλήιθεια ητανε μεγάιλο παι &ί. Ό Γιώργη; χαιράτανε δ κα- κομοίρης, μά συλλογιζότανε καί τή φτώχεια τον. Μεροδούλι μερο η>άει, τί νά σοΰ κάνει δ ανθρω-
πος. "Οπως κι' αν τα λογάριαζε
δέ φτάνανε νά ζήσουνε. ΕΙχε καί
τή μάννα τού πού δέν ταίριαζε
αέ την ά"λλη νΰφη. "Ητανε γκρ<- νιάρα κι' ολο έ'βρ'.ζε τή γρηά καί μιά μερά τής κοπάνισε τό κεφά¬ λι ! "Εφνγε κι' αυτή άπό κεϊ ποϋ είχανε νά φάνε κι' ήρθε στόν ά*λ | λο της γιό, τό Γιώργη, νά ξήση μαζί τού κι' δς πρίναγε. Ή Ζωή ή'τανε μιά δγια κοπέλλα καί μαΰ- ' ρα μάτια ποτέ δέν εΐπε τής πε- θεράς της. "Ο,τι εϊχανε τρώγα νέ. Περνάγανε μέ άγάπη, δς η1- τανε φτωχοί. 'Ελ'ίό στοΰ Σπύρου εϊχανε νά φάνε καί νά πορευτοΰ νέ καλά, μά δέν παύανε άπ' τή γκρίνια. Τώρα ομως είχανε κι' αύτοι τό παιδΐ τους καί δέ συλλογυζότανε τί κάνανε οί άλλοι. | —Στήν κασέλπ, μητέρα, Ιχω με<τα σ' ενα τσουράπι τοΰ Γιώρ Ι γη λ.εορτά! Πάσα είναι δέν ξίρο). Πάρτα, Γιώηγη μου, νά .-τ/.ηράχΐης τή ! Ενα χωραφάκι είχανε, ποΐίβ- γαζε λίγο καρπό κι' αύτό τό κα λν»6άκι. Τίπθιτα δλλο. Ό Γιώο- γης δούλευε στά ξένα χτήματα κι' έρχότανε κουραομένος. Τόν περψ,εναν ή μάννα καί ή γυναϊ- κα τού μέ τόν γλυκά τους τρό¬ πο καί πάντα εύρισκε κάτι νόστι μο νά φάη. Αύτη ή ζεστασιά τοΰ σπιτιοΰ τού καί νό καλωσόριαμα πού τοΰκαναν οί. δυό γυναΐκΕς, τοΰ ξεκούραζαν άυέβίος τό κορ- μί καΐ τό μναλό άπ' τίς Εγνοιες τον. Τώρα, δμως, τόν ξεκούρα- ζε πιό πολύ τό παιδάκι τού πού τόν γνώρισε γρήγορα κι. ανοιγε άθώα μεγάλα ,υάτια τού καί τόν κύτταζε μέ περιέργεια! Με- γαλώνοντας τοθκανε χαρές καί γέλια. ΟΙ δουλειές τοΰ Γιώργη πηγαι ναν τώρα καλλίτερα κι' δλοι τους ελεγαν τό παιδί τυχερό. Τό βάφτι σαν Μάνθο κι' δσο μεγάλωνε γι· νότανε πι« δξυπνο καί ζωηρό. Τα παιχνίδια πού τοΰ χάριξαν καμ¬ Τό θλ.ιμμένο πρόσωπο τού Γι¬ ώργη φωτί<ΐτη/κε. Άγκάλιασε τή γΐ'ναϊκα τον καί τή φίλησε τρι«φε- ρά. "ΗτΓίΛ'Ρ άπελπκτμένος. Πώς θά ,τλήρο»νε τή μαμή; Καί νά ή γνναιικαύλα τον, ή καλή τού Ζο>ή,
τόν άνακούφιζε τόοτο πολΰ τιίερα.
Ταθελε τό παιδί μά συλλ.ογιζότα
νέ τα εξοδα. Πώς θά ζούσανε
μέ τόση φτώχεια; Πώί θά μέγα
λωναν αύτό τό παιδάκι; Ή μάν¬
να τού τοϋλεγε:
—Ό θεός ποΰ μά; τδδο.<(τε θά φροντίβει! μιά φορά, τα φύλπγε μέ προσοχή μην τα χαλάση κι' δμα τοδδιναν κανένα γλυκό, τό πήγαινε στό σπίτι τού καί τδδινε τής μάννας τού νά τό μοιράση γιά νά τό φά νέ δλοι τους! Τό παιδί, δν καί μίκρό, εΙχ« καταλάβει τή φτώχεια τοϋ σπιτιοΰ τού! Την πρωτοχρο νιά κι' δλες τίς μεγάλες γιορτές, τουδινε λεφχά ιά"νιτα ό μπάρ- πα Παντελής, δ ξάΐδερφος τοΰ πατέρα τού ποΰ εΐχε δικό τού μπαικάλικο. 'ΕκεΙνο τ&κρυβε γιά νά μαξέψει πολλά ν' άγοράοει παϋΐούτσια ή ροΰχα, ή νά πάρει τής γιαγιάς τού μανίτήλι γιά τό κεοράλι της! Σάν ήρθε δ καιρδς νά πάει δ Μάνθος σχολειό, άπό δικά τού λεςπά πηρε τή σάκκα, την πλάκα καί τό βι&λίο. "Ολαι τους καμά- ρωναν τό νοικοκυρεμένο αΰηό παι δί. Μόνο τού κατόρθωνε καί οί- κονομοΰσε τα μικροέξοδά τού. "Ό σοι τό ξέρανε λέγανε δτι θά γί- νει μεγάλος άνθριοπος. Χτό σχο λειό ηταν ό πρωτος σέ δλα τα μαθήματα, μά Ιδιαιτέρα στήν ά- ριιθμητική. Κανενα παιδί δέν μπο ροΰσε νά τόν φτάση κι' δ δά- σκαλος τόν θαΰμαιζε. Μόλις ϊδινε τό πρόβλημα, αύτός τδλυνε! "0- λοι είχανε νά κάνο·οινε μέ τόν Μάν θο. Ό μπάρμπα Σπύρος, ό άδερ φός τοΰ πατέρα τού, εΧχε καϋμό πού καί τα τρία παιδία τού δέν μπορούοανε νά μάθουνε πώς «ενα κι' ενα κάνουν δύο»! Κάθε με¬ ρά τα μάλωνε καί τούς ίλεγε νά μην παίζουν μ' άλλα παιδία πα· ρά μόνο μέ τόν Μάνθο. Μά έκεϊ να ποιτέ δέν πήγαιναν μαζί τού γιατί τόν ζήλευαν ί Τα χρόνια περά/τανε γοργά κι' δ Μάνβος τελεί<ι>σε τό σχολίΐό μέ
δριστα! Τα ξαδέρφια τάχανε πά
ρατήσει. Βαριότανε νά πηγαίνου
νέ κάιθε μερά δυό ώρ«ς δρόμο
γιά νά φτάσουν στό μεγάλο χωριό
πού ητανε τό σχολειό!
Ό μπάρμπα Πσντελής πήρε ά
μέσως τόν Μάνθο στό μπακάλικό
τού γιά νά τοΰ κάνει τούς λο-
γαριασμούς. Ποτέ λάθος δέ 6ρέ-
θηκε κι' ό μπάρμπα Παντελής
πού τόν άγαποΰσε τόσο πολύ, τοθ
δινε μισθό χωοίς νά πάψει νά τοΰ
κάνει καί δώσα.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΗΛΙΓΑΔΑ ΟΔΤΣ ΣΕΑ
'ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ,
ιΚριτικόν
->-. κ.
Τόν Δεκέμΰρη τοΰ 1969 δημοσι-
εύθηκε οτόν «Κύαμο» κ.ριτικά μου
σημεχωιμα γιά μερικά ποιήματα τού
σνγγραφέα κ. Όδ. Ττ,λιγάδη, πού
ΰ^ τα ε[χε φέρει "ά τα διαιβάοω
μζίμέ τό πεζογράφημά τού «Κυ-
νηγώντας τό απειρο». Καί ΰποβχέ
θηκα, τότε, νά γράψω, άφοΰ τό
διαδάσω κι' αύτά μέ προβοχή, τίς
έντυπώσεις μου.
Τό έδιάβασα, λοιπόν, δυό φο-
ρές άπό τάτε, καί έπειάή εΐδα
πώς πρόκειται γιά Ιργο καθ«ιρά
φαντΛστικό, χωρίς όνομασίες προ-
σώπων ή τάπίον, έζήτησα σΐ'μΛλη-
ροίματικά, άντό τόν ονγγραφέα, νά
μού σνντάξη έ'να πρόλ.ογο γιά τό
εργο τού αϋτό, πού αποτελεί ταυ-
τόχρονα καί τό κλειδί πού θ' α¬
νοίγη ·»ή σκηνή, γιά νά δή ό άνα-
γνώστης την ύπόθεΛι. "Οχι πρόλο-
γο, άλλά «προλογισμό», καθώς ό
ϊδιος τον γράφει, μοΰ Ιφεοε ό σνγ
γραφέας κα», άπαντώντΐΐς, τρόπον
τίνα, στήν άπορία μου, σάν κριτι-
κοΰ, σημεΐίόνει: «"Οχι. Σκοπός
μου δέν είναι μιά 'κττορία. "Αν έ¬
σύ, ζητάς κάτι τετοιο, π).άστο μό
νος σου ή καλλίτερα α,δραξε μίαν
δψη τής ζωής, κάντην δική σου,
τύλιξΐ την· στό σσολοΰπι σου καί
νά τη. Θά την θαυμάσης, κι' δν
θές άπό κοντά βάλε γιά ήροια τόν
έαυτό οου καί χειροκρύτησέ την.
Δέν 6ρίσκο> τόν λόγο γκχτί νά υ¬
πάρχη κάποιος τάπος, άφοΰ τόπος
είναι δλη ή Γής. Γιατί νά ΰιπά{?-
χουν όνόματα πού ν ά ξεχονρίζοιΐ'ν
τίς μορψές άφοΰ Χλοι 'εχοιιμε ί¬
να δνομα κοινό: ϋδνθροΜΐος». Μά
κι' αν άκύαη είχαμε την ιδία μορ-
φτ, πάλι ΐδιοι δέν θά εϊμονστε.'Τ-
πάρχει ,τάντα ή διαφορά. Αυτή εί¬
ναι ποϋ μάς ξεχιαρΐζει. Καί τού¬
τη είναι ή ψυχή. Μέαα σέ τοΰτίς
τίς (Τελάδες εΐμαι ίγώ, εσύ κι' αλ-
λοι πολλαί. Ψάξε, λοιπόν, νά βρής
ποΰ άνήκει ή δική σου ψνχή. Μ'
δν ,τάλι τρριιης αήν άαοκαλχιφθτίς,
τάτρ στάσον. Μην .-τροχοιρής. Κλεϊ
σε τα μάτια. Κλάψτ. Μην άδιαής.
Κι' δν πάλι δέν δοτ.ιμα<τθής, είναι σημείωμα τοθ βυνίρ ·γάτου μας ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ό φόβος μην ξανανικηβής». Αύτός ήταν ό «-προλογιομός», πού μ,οΰψερε δ σχιγγραφεας γιά νά ίκανοιποιήιση την ευλογη άποοία μου στήν άνώνυμη έργασία πού εγραψε ααί μοδφερε νά κριτι«άοω σάν διανοούμενος. 'Άς μάθη, λουπόν, τόσο αύτός δσο καί ό κάθε νέος, πού σκέιπτε- ται γιά τόν κόσμο καί γιά τή λο- γοτεχνία, όπως αύτός, δτι ΰποχρέ- ωσι τοΰ κάθε πνευμα-τιΐκοΰ άνθρώ- που είναι νά γρόχρη ξεκάθαρα πώς άντιλαμδάνεται την κοινωνία μέ¬ σα στήν όποία κινβϊται χαί ζεϊ, κα- θώς καί τούς άνθρωπον; μέ τούς όποίονς ονναναβτρέφετοα ή πού 6λέπ«ι νά κυκλοφορούν κοντά τού. Νά κρίνη την ίστορία, τή δράοι, τοϋς χαρακτήρες των άνθρώπων, καί νά παίρνη, ά.ταραίτητα, θτσι σ' αύτά πού έξκττορεΐ κ.αί περιγρά Φεΐ "Οχι νά ίχη την άξίωοι άπό τόν άναγνώοτη τού νά επιλνη γρί φους καί νά μελετά (ροί.οσοφικές θεορίες, δταν σκ>>πός τού άίτλού-
στατος είναι νά νυχαγωγηβτί δτα-
Ιάξοντας Ινα βιΔλίο λογοττχνικό.
Κατά τ' αλλα ό νεαοός συγγρα-
φέας είναι δννατός χειριστής τοΰ
καλάμου, εχει πλούσια φαντασία
καί λεξιλόγιο πρωτότιντο, πλουσιώ-
τατο. Ή νύχτα, ή μ«ρα, ή ορουρ-
τουνιασμένη θάιλασσα, τα στοιχεία
τής φύσεως περιγοάφονται τό ϊ-
διο μουντά, άπειλητικά, άγρια, σάν
τούς ζοφίρού; στοχασμούς των ά·
νώνυμων άνθρώπων, πού ζοϋν βτό
ίργο αύτό.
Άιπό την άρχή ό άναγνώστης
παραικολουθεϊ τή διατρορά καί τόν
άγώνα τού καλοΰ πρός τό καχό,
σέ μιά παιράδοξη αβνομαχία ενός
περήφανου άΐητοΰ μέ μίαν όχιά.
"Τβτερα 6λέπει έναν αδίσταχτο
στήν άτιιιία καί κτηνώδη άρχοντο-
χωριώτη, ποΰ κακοφέρνεται «ΐτοΰς
φτονχούς ΰποταχτΐΗθύς τού, χ<ορίς νά υπάρχη τρόπος κάποιαν λμϊ φο· βηθή. Χέ συνέχεια σκιαγρα<ροϋν· ται άπλοί χίβρικοί, άνώνυμοι 8λοι, πού έκτελούν γενναϊε; .τράξεις χω ΘΕΑΤΡΟΝ ΟΛΤΜΠΙΑ Άπό την τρίπρακτη όπερέττα Ο Βαφτιστικός Χρόνια δλόκληρα εΐχα νά δώ τόν Βαφτιστικό τοϋ μουοΊκο - βυνθβτη θεόφραβτου Σοτκΐλλαρίδη. Είναι ενα άπό τα χαλύτ&ρα έλαφρά μον- ναμφιββήιτητα μ<ά πραγματική ό- περέττα. "Οταν πρωτοπαρουσιά- στηκε στό άθηναίκό κοινό, έιση- μείωοε μεγάλη έπιτυχία. Έπαίχ·θη κε πολλές φορές καί έξα-κολουθεί νά παίιξεται άκάμα κατά καιρούς. Ό χρόνος δέν την ρυτίδοσε. Κα- θηλώνει τόν θεατή. Τόν ένθονσιά- ει. Νκάθεν χαρά ·Λαί άγαλλίαοη, βλέποντας την εΰχάρΜΤτη αυτή ό- περέττα. Περι,κλείει ομορφα μονοι κά μοτίδα καί εδθΐίμιες μελωδικές έναλλαγές. Στήν νπόθεβη τοΰ έρ¬ γον δημιονργοϋνται ί|ν—ία *ωμι- κά ένΐειοόδια, πού καταλτγγοΐ'ν σέ χαροΰμενο άποτέλϊθ(μα. Ό μονσι- κο - βννθέτης, ποΰ γεννήθηκε τό 1883 καί πεθανε σέ ήλι«ία 67 χρο- νών, κατά τό 1950, «γραψε πολ¬ λές ό~?ρΐττες, μεταξΰ των δποί- ων: «Πβραπήγιματα>, «Χαλΐιμά»,
«Δαιμονκτμένη», «Διαβολόπαιδο»,
«Τσιγγάνικο αΐμα» καί Αλλες. Έ-
π*σης έμε-λοποίησε καί δύο μελο-
δράματα: Την Περονζέ καί τό
Σ τοιχειωιμένο Γιβ-τρύρι.
Γβγικά, ή παράστασιι πού εϊδα-
με την Κυριακή 19 Απριλίου, ή·
0*ς τό παοαμικρό ϋχνος κομπασμοϋ,
ένώ κοντά τονς, αλλοι άνθρωαοι,
άνώνΐ'μοι καί αύτοι 6λε·πουν, πα-
ρακολο>θοϋν τίς άδικίες *αί τίς
άτιμίες τοΰ κακοϋ άρχοντοχο>ριά
τη, είτε γελώντας άκηόχαστα, ρί-
τε μέ παράιδοξη, άατήριχτη καί ά·
ψυχολόγηιτη άδΐΛφορία, δν καί θό
ίπρεπε νά φανεράσοΐ'ν λίγο ή πο¬
λύ, ε<ηω καί νοερά, την άγανάκτη σί τονς ϊως τή στιγμή πού άπρό σμενα τάν τΐ4ΐωρεί ενα καλό, άνώ νχιμο βα' αύτό, παλληκάρι. Αύτές χι' Λλλες είχόνες καί άν· τοθΐβεις καί περνγραφές περιλαμόά νει τό πεζογράφημά τού κ. Όδ. Ττιλιγάίδα, στόν δποϊο θά σχΐνχττοϋ βα λιγότΐρες φιλοσοορίες καί πε- ριββότερη δΐιδακ.τική συγγραφή, ά φού ?χει τό βαχτΐΜΟ προσόν τοϋ α ριστου άχρηγητή. ΙΩΑΝ. Π. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ τα ν καλοδιεμ,ένη, ΛΛθύβια χαΐ ·ββ- Ηθιτική. Όλοι οί '.γθοϊτοιοί - τοα- γονδυστές, ϊπαιξαν μέ ξ<βντ6νια, ιιέ κέφι καί μέ μιπρίο. Ίδαιί'τεοα, ομως πρέπει νά άναφέοω την Α. Ζαχαράτου ποΰ ίρμήνευσε την Βι- 6ίκα. Την Ε. Άραμπιάνου στό ρό λο τής ΚΐΛής. Παράλληλα τοϋς βκτελεστάς: Γ. Κρινόν, Γ. Τβοζά- κ.ην καί Ν. Παπα/οήστου, πού εΐ- χαν παραβτατικότητα καί ευκινη- σία, καθώς καί τόν κωμικό Ν. Ντο«φεξιάδη. 'Εσκιτσάοησε Ινα έ ξαίρβτο Κορτάβη. Στήν δρτια παρουσιάση τής δι αισκβοα<ττΐ5<ής αυτής όπερίττας συν ετέλεοαν καί ή όρχήστρα τής Λυ- ρικής Σκηνης μέ μαέχττρο τόν Ξ. Μιχαηλίδη. Ή χορωδία μέ ©ιβν- θυντή τόν Μ. Βοΰρτση. Ή σκηνο- θεοία τοϋ Σ. Βαφειάΐδη. Οί «κη- νογραφίες - ένδυμασίες τοϋ Γ. Κα ρύδη καθώς καί οί βανααβτές καί άρμοννκές χορογραψίες τού Α. Γριμάνη, μέ κορυφαία χοοεντρια τή στρριγηλή Σάσα Ντάριο. Χαρ. Πετρόπονλος ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΟΤΤΑΙ ΕΚΤΑΣΙΣ ΔΙ* ΙΛΡΤΣΙΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ "Ειχτασις 33 στρεμμάτων απηλ- λοτοιώθη είς περιοχήν τής κοινό¬ τητος Αγ. θεοδώοου Κορυνβίας, λόγω δημοσίας ι'οφελείας, ήτοι πρός ανέγερσιν 6' βιομηχανικτις μονώδος παραγωγής ύποδρ,υχίων καλοδίων, καλωίίων ύψηλής τάοε οις, άμοαξωνικών τηλεφωνιχών κα λωδίων, υπέρ τής 'Εταιρείας Ήλβ κτρικών Καλίοδίων ΦΟΤΛΓΚΟΡ Α. Ε. (Φ.Ε.Κ. Δ'.,, άριβ. 86). ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ ΚαραΙσκου 114 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΠ5ΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι Α. ΓΡΗΤΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΌΣ Δΐχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνστβεντίνβυ ια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525587 ΔΗΜ. Χ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ - Κ. ΙΑΤΡΟΥ Ε. Π. Ε. "Ο Α Κ Ι, Νέσ Λεωφόρος ΠερισσοΟ ('Άλσος Προμπονά) — Αθήναι ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι. Πάγιον Οικόπεδον Ν.Δ. 4002)59 Κτίρια Ν.Δ. 4002)59 Άρχική άξία Μεϊον άποσβέοεις Μηχανήματα Άρχικη άξία Μεϊον όποοβέοεις Μηχανήματα Ν.Δ. 4002)59 Άρχική όζια Μεϊον άττοσβέσεις "Επιπλα καί Σκεύη Άρχική άξία Μεϊυν άποσβέσεις Μεταφορικά Μέσα Άρχική άξία Μεϊον απόσβεσις 1.143.207,50 393.084.— 1.219.998.— 1.016 737.- 744.480,50 408.110.- 175.947.- 136.018.- 207.084.— 134.754.— 301.010.— 750.123,50 203.261 .- 336.370,50 39.929.- 72.330.- /9®®β®®®6/^^ Τριάντα - Τρία Χρόνια ΙΙόσο νεος ήταν, πόβος λίγος ό καιρύς Τού στή Γή! "Εναχτΰπημα σφυγμοϋ μρβα στος αΐώνρς, μιά άναπνοή. Άνάμεσα στήν άστρρόφωτη ώρα τής γρνντκτής Τον Καί σ' εκείνην την σκοτεινή ίόρα τοϋ θανατον τού. ΏστόίΓο, άν κεϊνα τα χρόνιο δέν εο;ευγ«ν γρήγυρίί βεβαία ' Αν ή άξία τους χάνονταν στοΰς άνθρωπον;, Ηάταν σκοτάδι σήι)ΐ·;ρα στή Γή, Καιΐιμιά πίστη δέν Οάχε φτρρά, >αμμιά καρδιά ρλ.τίδα.
Εύχαριβτεϊοτε τό θεό,
εϊ·χαριστεϊστρ Τον
γι' αύτό τό πολύτψο δώοο
Εύχαριστεϊβτε τό θεό
πού Τόν χάρησε σ' ."σένα, σ' έμενα
«Άπό τή δάξα ποΰ ήταν δική Τον;
ποίν ό κόσμος γίνει...»
καί ή δόξα νά βρίβκεται έν τούτοις
Γιά τα σκοτεινά γιά Κεϊνον χρόνια
πού μάς εφεορ φώς·
Τα ταλαί.-κορα γιά Κεϊνον χρόνια,
ποΰ μά,ς εδοκτε άναπαυση
Τα θορυβώδη χρόνια,
γιά νά μάθονμε την άί.ηθινή
Μιειγάλη σιοΜΐή τής γαλήνης μέο'
την καρδιά.
Μετάφρασις: Κ. Χ. Χαροπούλον
νια, πού τα πόδια τού πάτησαν
τούς γήϊνους γιά χαρή μας δρό-
μονς,
Σ' εΰχαρΐΛτοϋμε, Θεέ.
ΓΚΡΕΓΣ ΚΡΟΟΤΕΛ
Ψετάφρασις: Κ. Χ. Χαροπονλου
Π. Κυκλοφορούν
Α. Άττησχολημένον
Χρεώσται
Πιστώσεις έξωτερικοθ
Διάψοροι Λ)σμοί
Γραμμάτια είστΐρακτέα
» Π]Τροπτέζαις
Τρεχούμενοι Λ]Χρεωσ)κοί
Β. Ρευοτοποιήσιμον
Πρώται Ολαι
Προιόντα ήμιέτοιμα
Προ'ιόντα
'Υττοπροϊόντο:
Βοηθητικά ύλικά
Ύλικα διάφορα
Συσκευασία Πρώτων καί
Βοηθητικων ύλών
Έκκρεμείς Λ]Χρεωστικοί
Γ Διαθέσιμον
Ταμείον
Καταθέοεις Π]Γραπέζαις
1.703.024.-
1.426.135.—
111.368.-
54.284,50
230.505. -
1.138.340.—
8.099.- 2.968.731,50
305.631,60
636.915,30
543.662.-
674,50
217.561,30
176.748,60
7.129 -
113.000.- 2.001.322,30
Ι. Κεφάλαια
Έτσιρικόν Κεφάλαιον
Άποθεματικόν έξ άνατιροσαρμογ?ίς
ΤαΛΐικόν άποθεματικόν
Άποθεματικόν Ν.Δ. 4002)59
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
222.032.-
69.004.—
1.558.269.— 2.049.305.
II,
Ύποχρεώσεις
Α. Μακροπροθεσμοι
Τράπεζαι
Δάνεια Συνεταίρων
249.560.—
650.000.-
899.560.-
Β. Βραχυπρόθεομοι
Γραμμάτια πληρωτεα 1.601.372.—
Τράπεζαι ]Ήγγυημένος διά
Γραμματίων ίΐσπρακτέων 1.142.228,50
ΠροσωρινοΙ Πιστ)κοί Λογ)ομοί 175.576.—
Τρεχούμενοι Λ]Πιστωτικ. .230.363,50
Πιστωταΐ 398.144,50
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων 51.134.—
Συνεταϊροι Δοσολ, Λ)σμοί 26,037,60
Κέρδη Διανεμητέα
282.343,70 3.907.199,80 4.806.759,80
63.227.—
119.760.—
182 987.— 5.153.040,80
6.856 064,80
6.856.064,80
"Ανάλυσις ΛογσριασμοΟ «Άποτελέσμστα Χρήσεως»
"Κξοδα Πωλήσεων
"Υλ κά συοκευαοίας
Διαφημίοεις
Διάφορα
Γενικά "Εξοδα
Μιοθοι
Άσφαλιοτικά Ταμεϊα
"Υδρευσις κα! Φωτιομός
Χαρτόοημα
Τ.Τ.Τ.
Γραφική ύλη καί "Εντυπα
"Εξοδα μεΐαφρρικώυ μέσων
Άσφάλιοτρο
Συνδρομαι καί Δημοσιεύσεις
"Εξοδα ΤαξειδΙων
Διάφορα (Διαφημίσεις, Διάφορα)
Άποοβέσεις
Άμοιβαΐ Τρίτων
Προμήθεισι Άντιπροσώπων
Τόκοι καί Προμήθειαι ΓραττεζΛν
Άμοιβαΐ καί "Εξοδα Δικηγόρον
Διάφορα
Φόροι
Φόρος Κύκλου "Εργασιών
Χαρτόοημον μιοθωτων ϋπηρεοιων
Φόρος αρθ. 5 Α.Ν. 843)48
Χαρτόοημον αμοιβήν Τρίτων
Φόρος Ζ' Κατηγορίας
Λιαφορά Χαρτοσι'ιμου Τιμολογίων
Διαφοραί
Ζημίαι έξ έττισφαλων Χρεωοτών
169.508,90
9.265.-
3.493.- 182.266,90
282.575.-
64.326.-
13.537,50
17.006.-
10.855.—
23.381,50
69.619.-
15.250.-
7.373. -
1.865.-
44.631.50
550.419,50
267.014.—
196.959.-
135.271.—
9.294.-
64.181,— 405.705.-
302.352.-
20.910.-
92.377.-
9.553. -
736.—
17.940,50
1.272.-
445.140.50
33.448,50
Καθσρά Κέρδη Χρήσεως
1.883.994,40
627.427,70
Κέρδος μικτόν έκ τιωλήσεως Προϊόντων
Διάφορα Έσοδα
ΕΣΟΔΑ
2.470.359,60
41.062.50
2.511.422,10
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν Άτιοθεματικόν 31.371,—
Άποθεματικόν αρθ. 1 Ν Δ. 4002)59 313.713.—
Δΐίνεμητέα Κέρδη 282.343,70
2.511.422,10
627.427,70
Οί Διαχειρισταί
ΔΗΜ. Χ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ — ΚΩΝΣΤ. Ε. 1ΑΤΡΟΥ
Έν Αθήναις τή 28η Μαρτίου 1970
Ό Διευθυντής τοΰ Λογιστηρίοο
ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΡΚΑΤΟΣ
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΛ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ τοϋ μετοχι-
χεφαλαίου τού ίδρύματος α¬
πεφάσισε ή Γενική Συνέλευσις
των μετόχων τής Τραπέζης 'Εμ-
πο«ι.κής Πίστεως, ή όποία συνήλ¬
θεν (ήτο την προεόρίαν τού προέ-
δρου τού Δ. Σ. κ. Σπ. Κωστοποΰ
λου παρουσία τής μεγάλης πλειό
νότητος των μετόχον, μεταξΰ των
οποίων έκπράσοποι τής Έθνικής
Τραπέζης καί των ξενιον Τραπε-
ξιον Λου συγικαταλέγον-αι μετα-
ξΰ των κυριώτερον μετόχο>ν τής
Τραπέζης
Συμφώνως πρός την ληφθεί¬
σαν απόφασιν, ή αύξησις τοΰ ·ιε
τοχΐικοΰ κεφάλαιον τής Τραπέζης
θά πραγματοποιηθή ώς ακολού¬
θως:
Κατά δραχ. 8.2 00.000, θι' έκδό
σεως νβίον μετοχίον κατ' άναλογί
αν 4 παλαιών όν>μαστικής άΕίας
410 δυοχμων έκάιστης πρός 5 νέ
«ς όνομαστικής δρχ. 100, «Ις τι¬
μήν εκδόσεως 200 δρχ. εκάστην.
Κατά 9.000.000 διά κεφαλ«ιο-
ποιήσεως μερους τοΰ έκτακτον ά-
ποθεματικοΰ, ανερχόμενον σήιμεοον
είς 41.600.000 δρχ
Κατόπιν τής άναμορφώσεοις αύ
τής, τό νέον μετοχικόν κεφάλαιον
τής Τραπέζης θά ανέλθη είς Γ>0
έκατ., διηρηιμένον <·ίς 500.000 με¬ τοχάς όνομαστικής άξίας 100 δρχ. εκάστη, τό δέ συνολικόν κεφάλαι όν, μετοχικήν καί άποθεματικόν ά- νέρχε,ται είς 168 έκατ. Ή γενική συνέλευσις άπεφάσΗ- οεν έ,τίσης: "Οπως διανεμ,ηιθή μέρισμα 100 δρχ. άνά μετοχήν όνομαστικής ά¬ ξίας 410 δρχ. ενα .τι 80 δοχ. τοΰ 1968. Εξέλεξε τό νέον Δ. Σ. διά την προσέχη ."Τϊντΐαετίαν απυυτισθέν Λ πό τούς κ. κ. Σλ. Ι. Κωστόπου λον, Δ. Ν. Ζωγράφον, Μ. Ι. Κυ ριονκόπουλον, Ι. Σ. Κοιστοποαλον Φ. Π. Κωστόίτουλον, Π. Δ. Μαν- τζούνην, Α. Γ. Νι/.ολαίδην, Κ. Γ. Οΐκονμου Ι. Ε. Ροδινόν - Όρλάν- δον, Α. Α. Σ ακελλαρίου καί Ν. Δ. Τεπεγγιώζην. 'Επίσης ενέκρινε παμψηφεΐ τόν Ισολογισμόν τής λ.ηξάσης χρήσε¬ ως 1969. Είς την άναγνωοθεϊσαν, έξ &λ λου, έκθεσιν τοϋ Δ. Σ. άνεφέρθη σαν καί. τα άκόλουθα στοιχεΐα ντα των εργασιών τής Τραπέζης. Τό ΰψος τοΰ Ισολογισμόν 1969 ανήλθεν είς 6.263.000 δρχ. έναν¬ τι 5.286.000 τοΰ 1968. ΑΙ πάσης φύσεως χορηγήσεις είς 1.601.000 δραχ. έναντι 1.284. 000 τοΰ 1968. ΑΙ πάσης φύσεως καταθέσεις είς 2.008.000 δρχ. έναντι 1.651.000 τοΰ 1968. Τό υπόλοιπον των καθαρών κερ δών είς 25.523.000 έναντι 22.303. 000 τής χρήσεως 1968. Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΧΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδο; καί άνατολική Εϋρώπη. Ή όνποαόθτρο-η τού όθομανικοΰ κίνδυνον εστοίχισε στοϋς άμυνο- μένους άγώνρς καί άγιονίες δυύ- μισυ αιώνιον. Εύνόητα, λοιπόν, ">
ταν στόν δεκατο ϊίγδοο ήρχισε ή
έξασθένιση τής Όθωμανικής Αύ-
τοκρατορίας, οί Λνατριακοί πού
δεινοπάθησαν περΐίκιότερο καί οί
Ρωσοι, άπέ&λεψαν νά τόν έ-ξου-
δετερώσουν τελεοΐδικα. Τό περισ
σότερο πού έπιυδιώκανε ήταν ή
κατάλυση τής Όθομανιχής Αύτο
κοατορίας. Τό όλιγώτερο ή ί-ξΐ'ΐ-
σή της άπό τή /ρίσιμη περιοχή
πού απετέλεσε τό όρμητήριθ τής
έπιεκιτασής της στήν Εΰηώτη.
"Βτσι άνέκυψε τό πολύκροτο
«Άνατολικό ξτημα». Σάν θέμα ά
φοροΰσε στή διανομή των εύρω-
παϊκών τουλάχιστον, χωριόν τής
Ό'θω>μαντκης Αϋτοκοατορίας.
Σάν δΐίϊλοιματΐΜΟς όρος στή τύ-
τ " ι'ιποκατάσταση
της.
Χτίς δυό, κυρίως, ένοιαφερό-
μενες Μεγάλες Δύναμις, την Αύ
στρία καί τή Ρωσία, προστέθηκε
ή Μ. Βρεταννία μέ την άντίιθί-
τη έπι&ίωξη νά περισώση την έ-
ξασΐθενισμένη Όθωιμανική Αύτο
κρατορία, γιά νά εμποδίση τή κά
θοδο τής Αυστρίας και τής Ροι-
σίας στό Αίγαϊ,ο καί στήν Άνα-
τολΐική Μεσύγειο καί νά εξασφα¬
λίση τόν δρόμο πρός τις Ίνβί-
ες. Σαό τέλος ένδιαφέρθηκε τε
τάρτη καί ή Γαλλία πού είχε εύ-
ρύτατες έμπορικές καί οίκονομι-
κές σχέσεις μέ την Όθωμανικη
Αΰτοκρατορία καί φνισικά δέν εϋ
νοοΰσε τόν, πάρα πέρα, άκρωτη
ριασμό της.
Ή Αίκατερίνη βρήκε τό Άνα
τολικό ζήτημα στη γέννησή τού
καί καταπιάβτηκε νά τό λύση πρΐν
άποτελματον&ή. Οί βλέναις τΤΐς
κατά τής Όθωμανικής Αύτοκρα
τορίας ήσαν εύρύτατες. Προγοαμ
μάτκτε την κατάκτηορη τής Γεωρ
γίας, τής Κριμαίας και τής Βεσ
σαρα&ίας, την έ.τιθολή τής ριοοι
κης κυριαρ,χίας στίς ήγεμονίίς
τής Βλαχΐίας κ*ιί τής Μολδαΐας
καί την άΛΟσΒΐαση των υπόλοιπον
εύρωπαϊκων χωρών τής Όθωιμα-
νικής Αύτακρατορίας, μέ αποια-
δήιποτε φόρμουλα ^ωσικής προστα
σίας ή έπιρροής. Γιά την έπιαν-
χία τής τελευταίας αυτής έπιδίω
ξης ήταν άπαραίτητη ή αννεργα
σία των εντοπίων πληθυσμόν καί
Ιδιαιτέρα τοΰ πολυπληθέστερον
καί μαχηΓΠ·κ(οτέ·ρου ελληνικόν στοι
χείου.
Μέ την άλάθΐ.ντη όξνΡε'ρκειά
της μάντενε εΰκολα τή σοστή λν
ση τοΰ προβλήματυς. Ή σύγκρι-
ση τοΰ πανελλήνιον ένβονσιασμοΰ
ποΰ είχαν προκαλέση οί έταγγε-
λίες τού ντόν Χουάν τοΰ Αυστρία
καϋ καί τοΰ Χοιυάν τοΰ Νε6έρ,
μέ τή μετρκοΐτάτη άπήχηση των
κηρυγμάιτιον τοΰ Μινάλοΐ' Πέτρου
καΐ τής "Αννας Ί6άνο6νας, ^δει-
χνε καθαρά ποΰ ικόνταφτι- ή ύ-
πόθεση. ΟΙ "Ελληνες ΐ(θελην δι-
κό τους άνεξάρτητο κράτος, μέ·
δικό τους ζεχοιρκπύ δασιλτ,ά κι'
άδιαφοροΰσαν άπό ποΰ θά κρατοΰ
σε ή σκούφια τον. 'Έτσ·ι κατεοτριο
σε τό σχέοιο νά ιδρτύση, με πυ-
ρήνα τό έλληνιικό ?θνος, («ά χρι-
(Ττιανική αντοκρίΐτο^ία Λπό τόν ΑΙ
μο μέχρι τό Ταίναρο, υπο ρώσον
α{>τοκράτορα.
Σοβαρά θέμα για την έπιτι>χίπ
τοΰ σχεδιον άποτεΛοΰισε ή έ«<ον«' μία τής αύτοκ.ρατορίας. Στά προ βλεπόμενα έδάιφη της κατοικοΰσαν καί Σλαΰοι, καί Άλ(>ανο'ι καί
Βλάχοι, πού σίγονρα θά θεωροΰ-
σαν την όνομασία «Έλληνική»
2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Σημαντικόν έπιτρυγμα αποτελεί
τα γεγονός, ότι οί προϋπολογισμοί
τοΰ ΙΚΑ καί τοΰ ΟΓΑ — των
ίδρυμάτοιν πού καλύπτουν 6.500.
000 τ'κΐφαλισμένΜν — έ'χοιΐν ΐσο-
σκρλκτθή καί έμφανίξοτη1 καί πεοισ
σεύματα.
ΈνόΊ κατα τό ,τίΐοελθόν, ό ποού
πολογισμός τού ΙΚΑ ,ταηονσίαζεν
έλλρίιιματα, μέχρι καί 480.000.000
.'ττ)σί(ος, κατά τό 1969 ένεφά·ισΓ
πλεόνασμα 200.000.000, νπολογίζε
ται δέ είς 340.000.000 το πλεόνα¬
σμα τοϋ 1970,
Συστη,αατική, έξ αλλθΊ', ίαήρ-
ξεν ή ποοσπάιθεια 3ια την στέγα-
σιν πληγέντο)ν έκ θεομ,ηνιών καί
διαβιούντιον, γελΐ,κο^ς, υπό άπαιρα-
δέκτους στεγαστιχάς σιιΐνθή«ας.
Διετέιθτ}σατ 1 δισεκατομμύριον καί
190 έκαιτομιιύοια δοαχαίόν άπό τοΰ
1ί)67, πρός τούτο. Διά των πιστώ
ΛΡ(ιη' αΰτίιν ΓΐΛ'ηγέι. θησαν 15.500
κατοικίαι, έπεσκενάσθησαν 2.500
' ήιδη δέ εί'ρίσκοινται υπό Λποαερά
τοκ»ιν έτεραι 18.250 κατοικίαι.
Τό 'Τπουργεϊον Κοι,νιονι,κών 'Τ
' πηοεσιίόν θά λά(ϊη εφέτο; ριξοσπα
στικά. μέτρα, δια την βελτίωσιν
τής ΰγειονομιικής καί κοΐ'.'(ονι·κής
προσαασίας τοΰ πληθικτμοϋ.
ΣυγικεκριμένΜς, είς τό<ν τοιμέα τής ίιγείας πφοβλένττται, υάσει των ήδη έγκρι-θεισών πιστιίκτεΜν, ή αϊί ξησις κατά 151 το'νν κλινών των Κρατικήν Νοσοκοιχρίοη', ένώ προ¬ χώρει μέ ταχΰν ρυθμόν ΐ) διαδιικα σία διά την ανέγερσιν των μεγά¬ λον περιφερειακων νοσοκομείον μονάβω'ν είς Καβαλαν, ©εσσαλθΛί κην, Ρόδον, Ίοάννινα και Λάρι- σαν. Παραλλήλως, προχιοροΰν αί εργασίαι ανεγέρσεως τοΰ νέου Νο σοκοιμείου Πρε6εΟ>ς. τοτ· Όττθαλ
μιατρείον Αθηνών (400 κλτ'ναι),
Κ ΰγειονομικίόν σταθμόν, 10 ντοιν
άγροτικών Ιατρεΐιον, ένω έντός
τοΰ ετους θά αποπερατωθή ή ανέ¬
γερσις τοΰ θερνηϊΐευτηρίου ψνχικων
παθήσεο)· Χανΐο)ν δυνάμεως 400
κλινών.
Έξ αλλου, είς τόν τομεα τής
ΚοινοΛΊΐκής Άσφαλίσεοκ λαμ6ά-
νονται, ήδη, όργανοιτικά μΐτρα διά
την καλττέραν λειτο»ργι'αν τίδν
αρμοδίων φορέων, ίίάσει τα»ν δια-
τάξειον τοΰ διά πρώτφ· φοράν έ-
οραοιμοίςομένου Κώδικος Κοινωνικής
Άσφαλίσεοις. Είς τΟΛ' τομέα τής
κοινωνΐικής προνοίας προΰλέπεται
ρπίσης, νά συνεχιτθή ή άνέγΐρσις
2.746 κατοικιών πρός στέγασιν πά
ραίχητγματούχων Ται'»ρου, ΙΙεριστε-
ρίου, Δραπετσώνας κ.λ.π., νά εφ¬
αρμοσθή νέοιν πργρα+ι-μα στεγάσε-
ως επι ένοικίω 900 προσφνγικών
οίικογενειων καί νά άαοκαταστα-
θοΰν έτεραι 600 προσφυγικαί οικο
γένειαι, διαμένουσαι έπ' ένοικίω
είς επαρχίας διά της χορηγήσεως
δωρεάν οίκσπβδου καί δανείου 50.
000 δραχ. είς έκαστην οικογέ¬
νειαν.
Διά την λαϊκήν κατοικίαν τό πρό
γ·ραμμα τοΰ 1970 όρίξ?ι την κατα
σκευήν 4.900 κα/τοικών διά τοΰ συ
στήιμα-εος τής αύτοστεγάσειος καί
1 την κατασκευήν ε-τέρον 1.125 κα¬
ι —^————^———^———
| οάν π,ράθεση νπαγο·(ής τους «τοίις
ί "Ελλνηνες. Άφέθη/'ε τό ζήτημα
έκκρεμές, μέ ποθΌΊορινή λύση νά
χρησιμοποιεΐται ή έπωνιιμία «Ρω
μαίοι» γιά την δήλωση δλοιν των
{ηποδοΰλ(»ν ~ήν Όβοιμανική αύ-
τοκρατορία, χριστιανών.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τοικιχόν ν.τύ τής Σ.Υ.Κ.Ε.Α. Αί εν
λ.όγοι 6.025, βυνολικως, κατοικίαι,
θά διατεθοΰν διά την στέγασιν
των πληγέντων '-κ θεοιιηνιίΰν. Έ
πίσης, τό στεγασπχ.^ν ποόγραααα
τοΰ 'Τπονργείου Κχνο>νικών 'Τπη
ρρσιίόν άναφΡθ'ει, 'ίτι έντος τοΰ
1!>70 θά κΓχτίί,στή Ίυνατίι ή κατα-
Γτκευή 3.300 κατοικΐίόν δια τους
σ?ισιιοπαθεΐ; τίόν ϊτίόν 1905 __
!!)(!(!' 700 διά τού; σειομοπαθεΐς
των ρτών 1965 — 1!·64' 1.000 διά
την στέγασιν οΐ.κογενειων λόγω με
ταφοράς οΐκισιιίιν καί "0." >:«τοι-
κιων διά την στέγασιν ι ών μεμο-
νΐομένως πληγεντων έκ ΟρομηνιΛν,
πΐ'οκαϊά;, χιονοπτιόσεοιν κ.λ.π. Τέ
λος, μετά τό άξιοιτημείιυτον έπί-τευ
γΐμα τής διά ποοιτην φο^άν, κατά
τό παρελθόν έ'τος, ίσοσκ'-λίσεως
των προίίπολογισίμ'ΛΛ· Ι.Κ.Α. καί
Ο.Γ.Α., προ6λέτΐεται ό'χι, εφέτος,
οίτοι θά είναι αίσθητως ηύξτιαε-
νοι, ήτοι: Προΰπολονισμός ΙΚΑ
1970 (2.500.000 ήσφαλισμένοι) :
"Εσοΰα 8.400.000.000 5.ρχ., Ρξοδα
8.060.000.000 δρχ. Προύπολογι-
σμός ΟΓΑ 1970 (4.000.000 ήβφα
λισμέινοι) ι "Εσοιδα 4.010.000.000
δρχ. εξοοα 4.035.000.000 θοχ.
ΜΙΑ ΔΙΑΛΕΞΙΣ
'ΕπΙ τή 21η έπειείω τής Πατρι
αρχείας Άθηναγόηου Α' ή γνίο-
στή ψυχίατρος <ίπΙ '.ονοτέχντις ν, Ήώ Λαμ.τίρη ίδωσεν, ώς ίλάχι στον φόρον τιμής, πρός την Α.Θ. Π. διάλεξιν, τό προπαρε/νθόν Σά6 6ατον, είς την αίθοτκταν τής Άρ- χαιολογικής Έταιρείας Αθηνών, μέ θέμα Άθηναγόρας Α', διεςελ θοϋσα ρμβοιθως καί εϊκρραδως τό σοδαοόν θέμα της καί χειροκρο- τηίεΐσα ξιοηρώς άπό τό πολιιπλη- θές καί εκλεκτόν ακροατήριον της. Πρόσκλησις "Εικτάκ.του Γενικής Συ νελεΰσεο>ς τής Άνοη'ύμου Κτη-
ματιικής Έταιρείας.
Συμφώνως πρός τα αρθρα 23,
24, 25 τοϋ Καταστατικοΰ καί τής
άπό 5ης Μάϊον 1970 αποφάσεως
τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον, κα¬
λούμεν είς έκτακτον Γενικήν Συνέ
λενσιν τούς Μετόχους τής Άνωνύ
μου Κτηματικής Έταιρείας διά
την 6ην Ίοιινίον 197Ο; ημέραν
Σάββατον καί ώραν Ιΐην πρωϊνήν
τίς τα επί τής όδοϋ Μ. Κοτοποώ
λ^η (πρώην 'Ίωνος) άριθμ. 7 Γρα
φεϊα αυτής πρός συζήτησιν καί
λήψιν άποφάσεων επί των κάτωθι
θτμάτων:
1) Προμέρισιαα χρήσειος 1970.
2) Διαναομή είς τούς 'Εταίρους
έκ τοΰ Πιστιοτικοΰ 'Τπολοίπου τοΰ
Λ>σιιοϋ «Κέρδη καί Ζημίαι».
Οί επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς την Συνέλευσιν ταύτην μέ
τοχοι, οί έχοντες δικαίωμα ψήφου
κατά τό αρθρον 27 τοϋ Καταστα
τικοΰ οφείλουσι νά καταθέσουν έ
πί άίΐοδείξει τάς μετοχάς των εί
τε είς τό Ταμείον τής Επηρεί¬
ας, είτε είς τα Ταμεία Παρακατα
θηκών καί Δανείιον, είτε είς οιαν¬
δήποτε έν Ελλάδι Ά-νώννιμον
Τραπεζιτικήν Εταιρείαν καί προσ
κομίσωσι τάς άποδε^ξεις τοΰτιον
καθώς καί τα 'έγγραφα τής άντι-
προσοχπενσεώς τιον έν τή Σιινε
λεΰσει πέντε (5) τοϋλ.άχιστον η¬
μέρας πρό τής ορισθείσης διά την
συνεδρίασιν τής 'Βκτάκτου Γενι-
κής Συνελ.εύσειος.
Έν Αθήναις τή 7η Μαίοτ» 1970
Τό Δι,οικηΐτικόν Συμβούλιον
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
άκόιια νά πούμε, Λως το θέατρό
μας έκείνο, είχε ί:να τρράστιο φο»ι
αγέ - καπνιστήριο καί πολ.λά άλ-
λα ανετα διαιιρρίσαατο, δλα ήίη-
πλωμένα ιιε φιλοκα/.ια απο τα με-
γάλα καταστήματα Ξενοπούλοιι.
Οί Σμυρνιοί δίκαια ύπερηφα-
νεύονταν γιά τό θρα,τρό τοα.·;, ποϋ
τό είχαν χαρακτηρισει «άρχιτενκτονι
κόν διάδηαα» τής πόλεως.
Τίς προσκληθείς των θιάσιον
στο «Θέατρο Σμύονης>-; στίς άρ-
χές τίς λ.ειτουργίας τού, είχε άνα-
λάβει ό τότε διευθνντής τού Δη-
μοτικοΰ Θεάτρου ' θηνο>ν, Κον»^·
οάτος.
Ι Άπό τούς πρώτον; θιάσους πού
ρπαιξπν στό άϊρχοατο έκρϊνο θέα-
I
τηο, ήταν ό (Μασος τής «Κομεντϊ
ι ΦοαΛΐσέζ». ποϋ άνρβασε την «Ήλέ-
κτοα» τοΰ ΣοΓΓοκλ/ους, την «Σαρ
λάττα Κορνταί» καί τόν «Άπόστο
λο>·> τοΰ ΛθΓ.'ύν.
' Στήν συνέχεια παρουσιάστηκε ά
πό τής ιτκηνής τοΰ «Θράτρον Σμόρ
νης^> ό περίφΓμο; θίασος νάνων
| τοΰ Ίταλοϋ Ι. Ρισπόλι, πού τόν ά-
ποτελοΰσαν 40 πρόσοιπα.
Μά τό «Θέατρο Σμύρνης», άπό
τής ενάρξεως των εργασιών τον
καί ως την διακοπή τους, λριτοΰρ-
γησε σάν κινηιατοθτατρο. Καί μά-
λιστα ιιεοικές άπό -ις πρώτες ται-
νίες, .τού προίΓιτιλΓ ήσαν, όμιλοΰ-
σρς καί άδοντες. Καί ιιιλάαε, μτ,
τό ξρχνάτρ, γιά ιό ρτος 1911 !
Σάς φαίνεται άπίιτεντο. Κπί ο-
μως, άληθινύ!
«Την εφεύρεσιν ταύτην, εγρα-
φε τα περιοδικό τή; Σμύρνης «Κό
σιιος» στό τεΰχο; τού τή; 15ης
Σεπτεμβρίου 1911, ήτις πρό τι¬
νος ετι χρόνον μάς εφαίνετο ώς
όνειρον, είσήγαγε κατά πρώτον,
ενταύθα, ή διεύθυνσις τοϋ «θεά¬
τρου Σμύρνης», Γ<θα άπό τίνων ημερών τρέχει δ κόσμος νά ϊ&η αϋτό τό θαύμα τής έπιστήμης». Καί στό φύλ.λο τον, τής 1ης Ό- κτ'οβρίον 1911. ργραφε σχετικώς: «...Καί άλλοτε έγράψαμΐν περί τοΰ κινδύνου τόν 'ι.ιοϊον θά διίτρε χον αί θεατρικαί .ιηραστάσεις, την ήπρραν καθ" ην θά κατίορθούτο δ τέλειος στ'γχρονισιχός κινπχατογρά φού καί φιονογοάλρον, εί; τρόπον όκττε ή όπτική καί άκοινττική ά- πάτη σΐ'ΐιπλη'ροΰσαι αλλήλας, νά δίόωσι την εντύπωσιν πλήρη, πα- ραστάσεως δράμΛτος, κωμο)<δίας ή αελοΰράαατος. Ό κίνδννος ούτος ά-ΐό ΰποθετικοΰ κΛτέστη σή'αενων των ήθοποιων,
μέχρι τοιούτοι· σηιιείον, ώστε νο-
μίζει τις, ότι τα επί τής φωτεινής
όθόνης πρόσιοπα είναι ριιιΐηιχα. Έ-
ξαιρετικίδς επέτυχε τό κοίαικόν ά-
σ;ιάτιον όθόνης πρύσοντα είναι ϊμ-
ψιτχα. Έξαιρετικώς έιπϊτνιχε τό κο)
, μικόν άσμάτιον «Καρολίνα», τό ό¬
ϊ ποίον ε-πανελήφθη πολλάκις κατά
γενικήν αναζήτησιν.
Είναι αξιος συγχαρητηρίιον ό
διευθνντής τοϋ «θεατρον Σμύρ¬
νης» κ. Μισσίρ, διότι πρώτος εί-
σήγαγεν είς την πόλιν μας την
ωραίαν ταύτην εφεύρεσιν».
Παράλληλα μρ ι ό «Θ έ α τ π ο
«ΜΥΚΟΜΠΑΡιι ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΤΟΣ 14ον
Ο. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
14.11 Γήπεδσ — Δρόμοι
ΜεΓον άποσβέσεις
14.12 Έγκαταστάσεις
ι Μεΐον άττοοβέσεις
14.13 /νΊηχ)τα—Έξοττλισμός
Μϊΐον άποσβέοεις
16.50.20 ΜεταλλεΤον Βαρύτου
Μεϊον άποοβέοεις
1968
2.261.294,50
25.090.—
1969
2.236.204,50
2.261.294,50
40.395.—
2.220.899,50
22.987.861,05 22.987.851,05
12 476.008,80 10.511.772,25 15.355.627,80 7.632,233,2ο
19.751.765,45 20.4&5.715,25
5.460.917,00 14 290.847,85 8 898.969,60 11.536.745,65
1.548 679,80
371.682.—
1.176.997,80
1 548.679,80
495.576.—
II
11.34
11.38
11.39
11.40
11.51
11.59
11.60
11.61
11.68
11.69
11.70
13.40
13.52
13.53
16.30
16.40
94.10
11,10
Κυ<λοφοροϋν Πελάται 230.943,- Δασμοί καί Φόροι 'Ειτιοτρειττ. 2.054.— ΕΙδικός Φόρος Σόδας Έπιστρ. 246.240.— Πελάται Εταιρείαι 2.206.170 — "Ετοιμα Προιόντσ 281.519,50 Κόστος Κατειργ. Προϊόντων 13Ο.Ή5.— Μετάλλευμα υπό Βιομηχ. 4.799,004 — Κατειργαομ. Προϊόντα «ΣΙΛΟ» 479.?1?.— Κόστος ώκστεργ. προίόντων 345.158.— Κόστος Κστειργ. προίόντων «ΣΙΛΟ· 261.774.— Αποθήκαι υλικων — Άνταλλσκτικων 6 818.019,'·.', Προκαταβολαί δι' αγοράν έξοπλ. 68.739.— Προκαταβολοιί Γιροσωπικοΰ 15Ο.<01,93 Προκαταβολαί έν γένει 590.3^6,30 Προπληρωθέντα ίνοίκια 37.Οΐ)'.— Προκαταβολαί Μιοθωμάτ. Μτιεντονίτοο 013.510. - Προκαταβολαί Φόρου Ε!σο5ήματος 314.937.— III. Διαθέσιμα Ταμείον — Τράπεζαι (Λ]Κ.Ο ) 4.725.004,·}'>
Κέρδη — Ζημίαι 1 530.""81 .Γ,Ο
Ζηαίαι προηγ. Χρήσεων 1.530.381,50
Ζημίσ Χρήσεως 1969 453.158,«Ο
1.053.103,80
4.272.095.60
091.870,-
10.595,
70
28,
*215
557,
143
' 7 440,
385
496
626
09
582
314
,670,50
738.—
469.-
895,50
.336 -
720.-
.509.-
24,·ί,65
315. Ά
.378,9')
.565,80
.800.-
.460.-
937.-
£.807.723,95
1.983.540,30
Δρχ. 52.097.491.75
61.209.251,65
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
19(58 1969
Ι. Κεφάλαισ
31.?Ο Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχπϊ
?() ΟΟΟ Χ 150)
25.00 'Α-τοθεματικόν Ν.Δ. 3765)"57
21.46 "Εκπτωσις έξαγωγων
II,
Υποχρεώσεως
22.20 Μακροπρόθεμα Δάνεια
21.20.10 Μεσοπρόθεσμα Λάνεια
21.20,0^) Όφε,ιλόμενοι Τόκοι Δανείων
21.20.15 Όψειλόμευοι Προμήθειαι
21.43 Όφειλόμενα Μισθώματα
21.34 Όφειλόμενα Ήμερομίοθια
21.36)38 Όφειλόμεναι 'Λμοιβαί Προσωπικού
21.15 Προμηθευταί Μυκόνου
21.15)10 » Μήλου
21.32)33 Άσφαλιστικοϊ Όργανισμοί
3.000.ΟΟΟ.-
1.000.ΟΟΟ.—
2.789 773.—
2°.1Ο5.161,8Ο
3.246 881,10
1.238.559,70
7.708,446.9(1
50.032,20
Ι.^'.θΓ»".—
1.311.979,50
34Γ'.29Ο.—
3.000.0 0 -
1.000 ΟΟΟ.—
3 775.588,!)Ο
?.9Ι2 867.70
".«64 ΟΙ9.70
8.903.692.40
97 483. Ο
1.730.3 8.-
1.(99.672,50
265.940. -
716 023,25
52.097 491,"-Γ) 61.209 251.651
"Ανάλυσις ΛογσριασμοΟ Κέρδη κοί Ζημίαι
Ο. ΧΡΕΩΣΙΣ
21.31 Άμοιβαί Προσωπικού — Άσφπλ. έπιβσρύνσ:ις
11.70 Άναλωθεϊσαι Πρώται δλαι
19.10.10 Γενικά ?ξοδα
21.44 Φόροι — Τέλη
62.00 Δαπάναι Γραφείου "Αθηνών
21.43 Μισθώματα Μεταλλεύματος
61.00 Δαπάναι Πωλήσεων
41.90) Μαθλοι — Άσράλειαι
42.90)
85.91 Δισψ Ζημίαι
54.10 Μισθώματα Βτρύτου Λιβύης
85.31 Συν)καί Διάφοραι
21.46 Έκπτώσεις έξαγωγων
70.00 Διαφοραί άπογραφών
33.00 Κέρδη καί Ζημίαι
85.13 Τόκοι Δανείων
56.21 Άποσβέσεις
1968
13.438 565.—
10.421.532,75
4.640.319,75
194.909.-
2.^.22.9^8,30
672.911.60
«94.391,10
1969
Π.582.119.-
11.811.537,20
5.366.850,60
205.834 -
3.103.258,15
1.119.275.-
1.195.245,50
10.161.894,60 22,501.472.-
150.546.—
53.509.—
210.972,93
748.470,55
922.0')5,25
152.821,70
86.927,50
274.397,45
1.100.945.—
738.315.—
6.625.460.-
6.456.790.—
'Λκαθάριστσι Εΐσπράξεις
41.10)
α) ) Έκ πωλήσεως Βαρϋτου
42.10)
β) » » Μπεντονί-ου
81.11)
γ) ) Διάφορα Εσοδα
81.91)
70.00 Διαφοραί Άπογραφων'.· Λΰξησις ώποθε·
μάτων
33.ΟΟ Κέρδη καΐ Ζημίαι (Ζημία χρήσεως)
ΠΙΣΓ42ΪΙΪ
1"68 1969
25.359 983,30 41.786.677,50
18 420.568,50 31.969 457,70
146.181.— 112.463 10
1.006.080,50
453.158.80
Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ.
καί Διευθύνων Σύμβουλος
ΚΙΟΗΑΚϋ Ι_ΕΕ δ^ΗΜΙΤΤΕί,
44.932.815,80 74.321.757,10
Έν "Αθήναις τί) 31 ΔΕκεμβρίου 1969
Ό Διευθυντής Αθηνών
ΘΕΟΦΑΜΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
Ό Διευθυντής Παραγωγής
ΝΙΚΟΛ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Η. ΗΙΙΧ
44.932.815,80 74.321,757,10
Ο! Έλεγκταί '© Διευθυντής Λογιστηρίου
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ
Σμ-ύρνης», οίαν ποιοτάνοι^ε αϋτύ,
λειτονργοΰσαν καί .ιολλά άλλ.ίΐ, δ-
πως τό θερινό θέατοο «Νέ« Σκη-
νή», τό θέατηο τού Ηενοδοχείου
Κραίμερ, στό όποίο ποοηγοιιιιένιος
λει-τουργοΰσε πατινίιζ «τροχοδρόμι-
ον», δπο>ς τό λέγανε), τό θέατρο
τοϋ Σ;τόρτιγκ Κλούμα (τό κατό¬
πιν «Θέατρον Κνίίέλης»), τό βΐα-
τρο τής Γυμναίΐτικής Λέσχης καί
τό θέατρο τής Λέσχης τοΰ Κορ&ελ
λιοΰ, στό όποίο Κορδελλιό, ΰ.τήρ-
χε καί δλ.λο άΕιόλογο θεηιν«ι') θέα¬
τρο, ό «Απόλλων» τό καλοκαίρι
τοΰ 1911, ^.ταιξε Λ θίο,σος τοΰ ά-
5ρχ«στο.ΐ> Βασίλη Άογΐ'ρόίτουλου.
Τό βέ-ατοο τής ΜπΡλλα Πίστας
τότε, χτιϊόταν άκόιια.
Μ.ιορεϊ νά λειτουργοΰσαν ν.<ά «λ λ.α θρατρη, πηϋ δέν τα ρχηνμε ύπ' δψΐ) μας. Τό «Θέατρο Σμύρνης), άφοΰ λειτούργησε άπό τό καλοκαίοι τού 1911, χορίς διαικοπη καί χειμώνα - καλοκαίρι, ώς τίς τελευταϊες με¬ ρίς τής μικοαΛΐατικής τοαγιοδίας, έ'κλει,σε μέ την εϊσοδο των άοοών τοϋ Κειιάλ <ττήν μ?γάλη ποΛιτεία, γιά νά παραδΓθή /ι αί-τό στίς Γτλύ γες ΰστερα άτό λίγες μεοες. Τό θεατρο έκείνο ε|χε γίνει πρό ξενος καί μιάς Ολι6ερής πε-οι,τ?- τειας. Την ήμέοα ποΰ ρπρσκέφ'θη τή Σμύρνη ό δασιληάς Κιονσταντΐ- νος, τό 1921, ενα άεροπλάνο μπς ρκανε κύκλονς έπάνί» ά.τό τό άν- τιτορπ«λλι·κό, μιέσα στό δποϊο ή- ταν ό βθΜΤΐληας κι' Ιφεονε δόλ.τες τόν κόλπο. Ό πιλάτος τοΰ άεροπλάνοιι δέν ύπιελσγισε, φαίνεται, καλά τό ν- ψος τού κι' ?τ<τι ή ελικα τοϋ άε- ροπλάνον τού χ/τν.τησε σ' ενα μέγα λο γλτνϊτό, όορτό, τοΰ μέ άνοιγιιέ- ν·ρς φτεοοΰγες ήταν τοπο&ρτημρ- νος στή στργη τοΰ θεάτρου. Ή ϊλιν.Ά Ρίτπασε, τό Αεοοπλ.άνο 6οι'τηξε στή θάλασσα καί ό αμοι- ρος .τιλότος .τνίγηκε. Ό μοιραϊος έικ·εΐνος άετός το- ποθετήθτριε μεταγενέ<ττερα, γιατί άπό μιά τρί'>τογρα(τία τού θεατρον,
τής έτοχής τής άποπ·ερατώ<τεώς τού, δέν φαίνεται ' ά ίίχε τότε το- ποθρτηθτί. Δέν ΰπάοχρι κα'θόλου σ' αυτήν. Αύτό ήταν τό προίίρτ;αο «Βρα- τρο Σμύρνης». Πριν κλείοουμρ τό σηιχεκι-μά μας αύτό, .τρί.ιρι ν<ι πςιοσθρσοαιμρ ότι ,το θεατρικό κοινό τής Σμύρ¬ νης, ήταν (ρο6ρρά δύτκολο λόγω τής νψηλής πνευμ ιτικής τού στά- θιχης. Αΰτό είχε οά συνεπεία, οί πρρισ<τότρροι θίαβοι ··ά φεύγουν κυρισλρκτικχός δναυλα άπό τή Σμιύρνη, ποΰ τό κοινό της, δέν άνρχονταν τα μαουλούικια. Οί κα- λοί, ομως, καί σοβαροί θίασοι (δι- κοί μας καί |ένοι), δουλεύανε κα¬ λά και μάξεΐ'αν μ-τόλικο παοαιδάκι. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής Άνωνύμοιι Μεταλλ^υτικήί Έταιρ ί α . «ΜΓΚΟΜΠΑΡ Α. Ε.» ?ί; Τακτικήν Γενικήν Συν έλε·»- 3ΐν. Αποφάσει τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου τήί Έ.αιρία: ■/.%·. οαμ.φώνιος τώ ίρ%ρω 21 Κα:λ στατικοΰ αύ-ής, καλουνται ·· /. κ. Μέτογοι είς Τακτικήν V- νικήν Συνέλευσιν, γενησομένη < την 25ην Ίουνίου 1970. ίΜ- ραν Πέμπτην καί ώραν 6.00' μ. μ. είς τα γραφεΐχ τή; έ'δρ»: τή; Έταιρίχ;, δδό; Σταοίου λ ριΰα. 3, πρός συζήτησιν κχί λήψιν άποφάσεων ϊ~ϊ νόν ν.ά τωθί θεμάτ;»ν: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) "Εγκρισις "Ισολογισιι^ χρήσεως 1969 μετά των *γ" αβτοθ έκΒέσβίον τοθ Δ'θΐκητ·. κου Συμβουλίω καί των Έλε-' κτων. 2) "Εγκρισις πράςεων κ% άποφάσεων τοΰ Δ·.οικητ;κο>υ
Συαβουλίου χρήσεως 1ί)60.
4) "Εγκρισις αποζημίωσιν,
καταδληθεισών είς Μέλη τόθ
ΔιοικητικοΟ Συιμβουιλίου διά
ποοσφερθείσα; υπηρεσίας κατλ
την χρήσιν 1969.
4) Απαλλαγή από πασ^,,,
*ύτ>όνης τού ΔιοικητικοΟ Συ>ι
6'ουλίου καί των Έλεγκτών 5-Λ
την χρήσιν 1969.
5) Έκλογή τακτικών καί χ
ναπληρωματικών "Ελεγατών
λ% την χρήσιν 1970 καί κα-
«ορισμος τί]; αμοιβήν αυτών.
6) Έκλογή τακτικών καί ί.
ναπλτ/ρωματικών μελών τοΰ Δ.
ϊ.κητικοθ Συμβουλίω είς αντι¬
κατάστασιν των άπερχομένων
λόγω λήξ*ω; τής θητείας των.
_ Συμφώνως τώ άρθρω 20 τοΰ
Καταστατικοΰ οί επιθυμούντες
νά παραστώσι είς την Γενικήν
Συνέλευσιν κ. κ. Μέτοχοι δέον
νά καταθέσωσι τάς ^ετοχί:;
εων παρ' οίαξήποτε Άνων')ΐιω
Τραπεζιτική Έταιρία έν Έλλά
ο-, ή παρά τώ Ταμείω Π*ρα-
καταθηκών καί Δανείων ή ζΐ:
το Τραμεϊον τής Έτα-.ρίας %ϊι
-.ε (5) τουλάχιστον ήιιέρα;
πρό τή; ώς άνω καθορ'.σθείσης
διά την Γενικήν Συνέλευσιν ή
μ,ερ&μηνίας καί νά προσαγάγω
σιν έντός τή; αυτή; προθ^ίας
εί; τα έν Αθήναις Γραφεΐα
τάς άπίδείξεις των ώς ανω κα
ταθέσεων ώς καί τα πλΎ^ΐζνύ
σία των τυχόν αντιπροσώπων
αυτών.
Έν Αθήναις τή 8) 5) 1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον"
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ —ΛΑ-ΓΚΗΣ
Συμφώνως πρός τελετνταΐα στοι
χεία, κατά την 31.3.70 αί κατα-
θρσεις πάσιης φνσεο>ς, τής Ίονι-
κής - Λαϊκής καί έν συγκρίαει
πρός την αύτην χρονολογίαν τοΰ
1969, παρονσίασαν αύξησιν άνερ-
χομένην είς 17% περίπον. Άνάλο
γον αύξησιν, άνίρχο,μίνην είς 13%
περίπου παοοκκτίασαν κα' αί χορη
γήσεις πρός την αΐκονομίαν.
Πολυσυζήτητυν θέ,ι» τής ι-τοχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΟΝ
Σειρά άρθρων τοϋ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡ1ΩΤΗ
ΙΟον
Στήν περϊπτωσι τής άπλης φ<- λίας, συμθαίντι μερικές φοοές νά ί»δΐ|λώνιται ό ένθυυσιασμος μ' ε- ν·(» φίλημα. Κατ' άρχή,ν, αύτό εί¬ ναι άγνό καί άδολον. "Κχει ομως την τερψι τού κ<ΐί την παγίδευοι τής ο'ικ'ειύτητος. ^ιγά - σιγά δέ, έ,ξτανά πόθους καί συνακτθήματα έπικίνδυνα. "Οσοι δέν ϊχονν την θύνίΐμι ν' άντισταθοϋν στόν ένθου σιασμό τους καί .ταρασύρσνται στίς οϊκειότητες αΰτές, διατρέ- τΛ· τόν κίνδυνο νά πρ"χο3ρήσουν πολΰ μακρύτερα κ«ιί νά ΰποπέσουν (ΐτήν άμαρτίαν. 'Κξ αλλου, ή ήθική σημααία τοΰ φιλήιματος δέν είναι ή ιδία καί στά δύο φϋλα. Στόν νέον, επί παραδείγματι, τύ φίλημιΐ ημπορεί νά είναι ή έίκοηιλακκς μ'υς άπητγο- ρενμέτης επιθυμίας. Στήν νέαν ο μως, ημπορεί ν<ά Ιχη διαφορετι¬ κήν σημασίαν, επί παραδείγματι, την εκδήλωσιν εύνοίας. Πάντιος, αί τοιούτου είδους έκ- οηλώσεις μβταξύ των νέων των όύο φύλιον είναι τολΰ έπικίνδυντς ήθικώς. "Οσα δέ έσημειώσαμε γιά τό φίλημα, ίβχνονν καί γιά τις διά- φορες οίλλες οίκειοτητες καίτοι σή μερά είναι πολύ συνηθισμένα πρά γματα αύται αί εκδηλώσει ς στίς σχέσεις μεταξύ των δΰο φύλων. "Ολαι δμοις αυταί αί οίκειότη- τρς (χαδια κ.λ.π.) ποΰ φαίνοΛααι σάν άθώες έκδηλώσεις στοργής καί άγτνιης, διεγείρουν τό γενετή σιον ενστικτο, ϊδί,ος τοϋ νέου, καί άναστατώνουν τό νευρικό τού σίκττηιμα. Γίνονται δ' Ι'τσι ή γέ- φνρα ό>στε νά προχωρήση ό νέος
είς άλλες έχδηλώοεις πού προετοι
μάζουν την πτωσι τής νέας στό
ά<μάρτημα.. Πολύ σιανά, μερικοί άσονείδη- τοι νεαροί, μέ τό πρόσχημα τή; σιιμπαθείας καΐ άγάπης πρός μίαν νέαν, θέλουν ν<χ καρεβονν τίς 5- νοχες έπιβκμίες τους καί δοκιμά- ζουν τύ φίλημα ι»ς καί τα χόίδια σάν δείγμ«τα ο-τοργής καί συμπα¬ θείας, ώστε νά δια-τιστώνονν τί ΰ,τοδοχήν θά τοίΐς κάμουν. Μέ τόν ιόπον δέ :ΐού θά νηοοεχθοϋν τί; ίκ,δηλιι'ισεις των αύτές, κανονί- ξοτΎ αναλόγως την περαιτέρω στά σιν των κι' έξαρτοΰν *ήν έλ.τίθα τής τελικής έπιτινχίας των ένάχιον καί (Ίμα0τ(ι)·λ<»ν των σκοπων. Προφασίζονται δέ, οί νέοι τή; Λοοτροπίας καί ήθικής αυτής στά- θμης, ότι στό ζήτημα ιών οίκειο τήτοιν, τό πάν έξαρτάται μόνον ά πό τα κορίτσια. "Οτι δηλαδή, ή (ι ποχώρη<τίς των στίς κιιθΐ'μίε; το)ν είναι ή κυρία αΐτία ,τοΰ κα- κοΰ. Άλλ' ή τοιαύτη νοοτροπία, "ι πιος καί προηγοιιμέν<ι)ς έσημειώ- σαμεν, είναι δχι μόνον παράλογη καί άνειλικρινής, άλλ.ά καί άδικη καί σκλ.ηρή. Είναι δέ παράλογη καί άνειλικρινής, διότι δέν είναι λογικόν νά νομϊζουν ή νά Λροσ- ποιοΰνται οί νβοι αύτοι ότι «Ι προ τοχτεις τον καί αί προοδοκ.ίαι τιον δέν εχουν κ.ίΐμμίαν οϊτήχησι κι' έ- πίιδρασι στόν συναιΛθηματισμό τού γυναικείον φΰλον καί ότι συνί.τώς δέν φερονν οί ίδιοι καμμίαν εΰθΰ νην δι' δ,τι θά συμβή. Είναι δέ καί σκληρή, διότι ένω αύτοι οί ΐ- διοι είναι οί κυριιος ΰπεύθΐ'νοι, .-τροΛ-κιθοΰν, έΗ· τούτοις, μέ την στάσι των αύτην, νά ρίψουν τό 6άρος τής ευθυνής των είς άλ¬ λοις. (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠ0Ι (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) Πολύ καλά κάνει ο συγγρας-έ- ας καί παραθέτει στήν ιΐρχή τοΰ τόμου, πρίν άπό ιούς προλόγους, γρά,μματα πού ^λιΐβ,ε άπό εγκρί¬ του» άνθρώπους τίόν γραμμάτοιν καί άποσπάαιιατα άπό κηίσρις δή μοσιενμένες στόν καθημερινό καΐ περια&ικό τύπο. Άνάιμεσα στίς τελευταίες τοϋ Δημ. Γιακον, τοΰ Κ. θ. Δημαοά, τοΰ Γιάννη Κορδά τού. Ό πρώτος τό θεωρεί «πολύτι- μο σύντροφο κ.αί οοηιθό/> λΐ«ρίως
τής νεολαίας. Ό δ?ύτερος γράφει
ψέγοντα; τούς πολλούς ποΰ «φυ-
γομαχοΰν κρνμμένοι πίσοι άπό τό
είίκολο πρόσχη,μα ότι τό γλ(,χτσ<κό ιιας ζήτηιια εχπ λνθρι Γ) ίίτι πό αεΰεται αόνο τού .-ιοός πήν όρθή λ.τ»ΓΤη...». Καί ρκτιιιίι ϊδι.Γ/ΐ'τερα την Λποψη τοιτη που ·3υμφωνεϊ Αλλοιστρ μρ τή γνιόιιη διΠΛΓχτίόν ΑνβοοΊπων τίόν γο<(μμάτων μας καί μέ την Ίδινή ιιιιυ ότι ή γλ<;κ»- σα χρπαΪΓται άδ'ακο.τη, ά;:ούοα- στη' κηλλιέργρια ώσ.-ΐοτ) νά γίνη κτή καί νά καθιεροΛή ώς καθο ΛΝΩΝΓΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Βΐ ΟΜΗΧ.*ίΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΡΦΙΤΣΩΝ ΚΑΙ ΞΓΡ1- ΣΤΙΚΩΝ ΛΕΠΙΔΩΝ ΙΙΡϋΣΚΛΗΣΙΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΓΝΕΑΕΓΣΕΩΣ Συμφώνως τώ Καταστατικόν καλοΰνται οί κ. κ. Μέτςχοι τή; Άνωνύιιου Έταιρεία; υπό την επιθυμίαν ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΰΙΟ- ΜΗΧΑΝ1ΚΗ ΕΤΑΙΡ Ε Ι Α ΚΑΡΦΙΤΣΩΝ ΚΑΙ ΕΓΡ1ΣΤΙ ΚΩΝ ΛΕΠΙΔΩΝ «ΚΑΡΛΕή Α. Ε.» την 3Οήν Μαίου 1970 ημέραν Σάββατον καί ώραν 8ην μ. μ. «ίς τά^ένταΰθα καί επί τή; όδοΰ ΆδριανοΟ 3 Γραφεΐα αυτή; πρό; συγκρότησιν -ίίς έτησία; Γενική; Συνελεύσειος, ΒΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. Τποβολή τοΰ Γενικοϋ 'Τ- σολογισμοΰ τής έταιρικής χρή¬ σεως 1969 καί των έπ' αώτοΰ έκθέσεων τοΰ ΔιοικητικοΟ Συα βουλίου καί των έλ«γκτών καϊ έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ -τού τού. 2. Άΐπαλλαγή τοΰ Διυικητι κου Συμβουλίου καί των έλεγ κτιην άπό πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969. Ά^ Έκλογή δύο έλεγκτών καί ίσαρίθμων άναπληρωματ1. ■ /.ών, διά την χρήσιν 1970 καί Λαθορισμός τή; άμοιβή; αυτών. 4. Διάφοροι άνακοινώσεις. Οί επιθυμούντες έκ των κ. λ. Με-ΐόχων να μετάσχουν τής Γεν^κή; Συνελεύσεω; προσωπι- κώς ή δι' αντιπρόσωπον παρχ- καλοΰνται, δπω; αυμφώνω; το>
αρθρω 20 τοΰ Καταστατικοϋ
χατχθέσωσι τα; μετοχάς πχοά.
τώ Ταμείω Παρακαταθήκην
καί^ Δανείων ή παρά τινι τ(7>ν
έν Ελλάδι Άνωνύμων Τρχ—σ-
ζι.ικών Έταιρειών επί άποδ''.
ξει, ήτις απόδειξις άναγράφ'νι
σα καΐ τό ποσόν των κατατεθει
σών μετοχών δέον νά κατατΉ.
ται εις τα Γραφεΐα τής Έται-
ρεία; πέντε (5) τουλάχιστον ή
μερά; πρό τής ανω οριζομένης
προθεσμίαν διά την σύγκλητ.ν
τής Γενική ς Συνελ«ύ«ως.
Έν Αθήναις τή 5) 5) 1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
λικό δργανο Ι'κΐΐ'ρασης στόν τόπο
μας. «Τοντο Θ<Ί το έτόνιί,α Ί6ι«ί τρρα» γράςρ-ει ό Κ. θ. Δημαρά; «προκεΐιμεΛΌυ νά {«οστηρί'4'Ί άκηι 6ώς τίς άπόψεις τοΰ κτ»ρίοτ Λια κιρόιη, & οποίος σιινστά ρ.τιμρνϊΐ στήν άνάγκη νά ύλοκληΐ'ίοβή ή γλώοσα μας πρός την κατίύθνν- ση τής λογιοσύνης». Ή γνώμη έ-γκρίτου γρα ,ματο- λόγου όπως δ Κ. θ. Δημαοα; ?■ χει βαρύτητα. Καΐ γ»ά να μή πο- ρε|ηγτ(θη ό όρος *λογιοσιη·ιρ-- (χά τι τό πολύ πιθανό ιέσα στιΊ σνγ- χΐΜτη των έννοιών καί των αξιών πού δέρνει πάντα τόν άνώςιμο ά κόμα ν.εορλληνικό πνριιμοτ·; ο πή- λιτκτμό), θείορίο σκόπιμο νύ τονί σο> ίίτι ό κοιτικογοώφο; δέν έννο
εί οί'·τρ τόν λογιωτιΐτισαό, Γΐ'!τε τή
μικτή γλ.Λασα. Λ'γοντας «λ.ογιο-
σύνη» θτλει νά ί':τ>>6ηλ(ί)σπ την
κ.ίΐλλιίογπα τής νεοελληνιντ',ς (Λ-
ποφτ·γή βιαλεκτιν.ήν και ί,ρ
στο·χρ(ο)ν», ρπιδ/ω'ίη ταΰ
τισιιοΰ τής γλοκΐσι/; μέ ά
κια αλλους, τεχνι/.ούς, ε'ιδικούς
κ.λ.π. (ίοοτ·ς, επιοι'(»;η της •/•ΐ'θ'ηλ.ρ
ξίας κλπ.).
'Λλλά πρέπη "·ά κλπσΐΊ ίθ(*>
τό ΓιΐΓ)λιογρα(ΓΓ/'.ό ηηιιρΐιημπ. Τ»
6ι6λίο τοΰ Γ. Λιθκιρίκη εί,αι ρπ
γο ζίοής. Μελέτη ;γοί'' πηγπίνϊΐ κ
δαιθος γνιί>ση των πηγώΛ·, τ,Τ,ν ρΪρ
λιχτικίόν (η'ναρτήσειιιν. "Ο/οί ό-
σοι γράτρουν τή νρορλ,ληνκιή. θά
κερδίσουν αν μελετήοοΐ'ν -ό Γιι-
6λάο τούτο τοΰ «θ<ιρραλέου αύτηϋ στοχαστή», οπ«ς ι όν χαρακτηρί- ζει ό Κ. Θ. Δημαράς. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΝΕΑ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ 'Ενεκαινιάσθη ΐό πειιπτον γϊ; τάς Αθήνας κατάστημα — 9ν- ρ·ίς τής Έθνικής Τρα;ιέϊ:ης, είς την .περιοχήν 2επολ.ί<ον (Βορείοΐ' ,Ηίΐείρου 193 κ«ί Ά·χιάλονΚ Έξ αλλου την προσέχη Δευτέ¬ ραν θά εγκαινιαοθοϋν δύο Λκό- μη ΰποκαταατήματα τής Έθνι¬ κής Τραπέζης εί ςτήν θεσσαλο¬ νίκην, είς την πλατείαν Άντιγο- νιδων καί είς την Καλομαριάν. ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΚΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Πσρά τοθ Διοικηιικοό ϋυ'λό νού "Λυφικτυονίαι θεοοαλον - κης μας άττεστάλη τό κάτωθι τηλή Συμπληρώση τρκτίσς κηρόΓΡ ως Έθν κης Έπσναοτάσεως τής 21ης Απριλίου πρός σωτήριον φ'λτάτητ Ελλάδος εύνύμείσ «ύόδωοιι ι'ψηλοϋ ί'ργου υμίΉ οτόττ Ί ττ' εύκαΐι ία εύχσριοτοΰ μιν διό λήψιν Αΐΐιφάσεως πρ" νρομμοτισμπ" ' V πουογΕΐΓυ Κοι νων. Πολιτικήο, πρόΓ στέγσσιν ήμΛν ιων άπό 47ετίας άναπο κοιασΓατων ίττ" ίνπκίω Ά οτών ΠροοφύΜ^ν θεο)νίκης σ'Ρΐ θερμή πσράκλησΐι 6οθπ (ιντο>1
έντοθθα ύτιηρι.σιον Κ<ινωκκηί Πολπικίς μή . ψσρμόοη σνο χςο ικόν Ντμ. Διάταγμα 330/60 σιρνώς γρσμματικώς άλλά (" 6ψει ^ημιουργηθητων ουνθηκθν ιιρτα πόροδτν ημίσεως αΙΟνος δλλως άποτέλεοιια τής τυπΐΛής έφαρμογής τοΰ Νόμου θσ εΤνσι ποό πρνινρό όπότε μειοϋται ά- ξία ύψηλήι. χειρονομίπς σας. Διοικητικόν Συμβούλιον Συλλ,ΓγΓΐ) Άμφικτυονίος Ό Πρόεδρος Δημητρός Κεχα>ιόποΐ'λος
Ό Γεν. Γραμματεύς
Κλεάνθης 'Λσλανίδης
ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
Τοπογράφος Μηχανικός τοϋ Πολυτεχνείου Αθηνών, ζητεί ν' α¬
ναλάβη θέσιν καθηγητοθ εί; μέσην τεχνικήν Σχολήν.
Πληροφορίαι, Βερανζέρου 13, αριθ. τηλ. 631-093
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ τοϋ μετοχι-
χεφαλαίου τού ίδρύματος α¬
πεφάσισε ή Γενική Συνέλευσις
των μετόχων τής Τραπέζης 'Εμ-
πο«ι.κής Πίστεως, ή όποία συνήλ¬
θεν (ήτο την προεόρίαν τού προέ-
δρου τού Δ. Σ. κ. Σπ. Κωστοποΰ
λου παρουσία τής μεγάλης πλειό
νότητος των μετόχον, μεταξΰ των
οποίων έκπράσοποι τής Έθνικής
Τραπέζης καί των ξενιον Τραπε-
ξιον Λου συγικαταλέγον-αι μετα-
ξΰ των κυριώτερον μετόχο>ν τής
Τραπέζης
Συμφώνως πρός την ληφθεί¬
σαν απόφασιν, ή αύξησις τοΰ ·ιε
τοχΐικοΰ κεφάλαιον τής Τραπέζης
θά πραγματοποιηθή ώς ακολού¬
θως:
Κατά δραχ. 8.2 00.000, θι' έκδό
σεως νβίον μετοχίον κατ' άναλογί
αν 4 παλαιών όν>μαστικής άΕίας
410 δυοχμων έκάιστης πρός 5 νέ
«ς όνομαστικής δρχ. 100, «Ις τι¬
μήν εκδόσεως 200 δρχ. εκάστην.
Κατά 9.000.000 διά κεφαλ«ιο-
ποιήσεως μερους τοΰ έκτακτον ά-
ποθεματικοΰ, ανερχόμενον σήιμεοον
είς 41.600.000 δρχ
Κατόπιν τής άναμορφώσεοις αύ
τής, τό νέον μετοχικόν κεφάλαιον
τής Τραπέζης θά ανέλθη είς Γ>0
έκατ., διηρηιμένον <·ίς 500.000 με¬ τοχάς όνομαστικής άξίας 100 δρχ. εκάστη, τό δέ συνολικόν κεφάλαι όν, μετοχικήν καί άποθεματικόν ά- νέρχε,ται είς 168 έκατ. Ή γενική συνέλευσις άπεφάσΗ- οεν έ,τίσης: "Οπως διανεμ,ηιθή μέρισμα 100 δρχ. άνά μετοχήν όνομαστικής ά¬ ξίας 410 δρχ. ενα .τι 80 δοχ. τοΰ 1968. Εξέλεξε τό νέον Δ. Σ. διά την προσέχη ."Τϊντΐαετίαν απυυτισθέν Λ πό τούς κ. κ. Σλ. Ι. Κωστόπου λον, Δ. Ν. Ζωγράφον, Μ. Ι. Κυ ριονκόπουλον, Ι. Σ. Κοιστοποαλον Φ. Π. Κωστόίτουλον, Π. Δ. Μαν- τζούνην, Α. Γ. Νι/.ολαίδην, Κ. Γ. Οΐκονμου Ι. Ε. Ροδινόν - Όρλάν- δον, Α. Α. Σ ακελλαρίου καί Ν. Δ. Τεπεγγιώζην. 'Επίσης ενέκρινε παμψηφεΐ τόν Ισολογισμόν τής λ.ηξάσης χρήσε¬ ως 1969. Είς την άναγνωοθεϊσαν, έξ &λ λου, έκθεσιν τοϋ Δ. Σ. άνεφέρθη σαν καί. τα άκόλουθα στοιχεΐα ντα των εργασιών τής Τραπέζης. Τό ΰψος τοΰ Ισολογισμόν 1969 ανήλθεν είς 6.263.000 δρχ. έναν¬ τι 5.286.000 τοΰ 1968. ΑΙ πάσης φύσεως χορηγήσεις είς 1.601.000 δραχ. έναντι 1.284. 000 τοΰ 1968. ΑΙ πάσης φύσεως καταθέσεις είς 2.008.000 δρχ. έναντι 1.651.000 τοΰ 1968. Τό υπόλοιπον των καθαρών κερ δών είς 25.523.000 έναντι 22.303. 000 τής χρήσεως 1968. Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΧΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδο; καί άνατολική Εϋρώπη. Ή όνποαόθτρο-η τού όθομανικοΰ κίνδυνον εστοίχισε στοϋς άμυνο- μένους άγώνρς καί άγιονίες δυύ- μισυ αιώνιον. Εύνόητα, λοιπόν, ">
ταν στόν δεκατο ϊίγδοο ήρχισε ή
έξασθένιση τής Όθωμανικής Αύ-
τοκρατορίας, οί Λνατριακοί πού
δεινοπάθησαν περΐίκιότερο καί οί
Ρωσοι, άπέ&λεψαν νά τόν έ-ξου-
δετερώσουν τελεοΐδικα. Τό περισ
σότερο πού έπιυδιώκανε ήταν ή
κατάλυση τής Όθομανιχής Αύτο
κοατορίας. Τό όλιγώτερο ή ί-ξΐ'ΐ-
σή της άπό τή /ρίσιμη περιοχή
πού απετέλεσε τό όρμητήριθ τής
έπιεκιτασής της στήν Εΰηώτη.
"Βτσι άνέκυψε τό πολύκροτο
«Άνατολικό ξτημα». Σάν θέμα ά
φοροΰσε στή διανομή των εύρω-
παϊκών τουλάχιστον, χωριόν τής
Ό'θω>μαντκης Αϋτοκοατορίας.
Σάν δΐίϊλοιματΐΜΟς όρος στή τύ-
τ " ι'ιποκατάσταση
της.
Χτίς δυό, κυρίως, ένοιαφερό-
μενες Μεγάλες Δύναμις, την Αύ
στρία καί τή Ρωσία, προστέθηκε
ή Μ. Βρεταννία μέ την άντίιθί-
τη έπι&ίωξη νά περισώση την έ-
ξασΐθενισμένη Όθωιμανική Αύτο
κρατορία, γιά νά εμποδίση τή κά
θοδο τής Αυστρίας και τής Ροι-
σίας στό Αίγαϊ,ο καί στήν Άνα-
τολΐική Μεσύγειο καί νά εξασφα¬
λίση τόν δρόμο πρός τις Ίνβί-
ες. Σαό τέλος ένδιαφέρθηκε τε
τάρτη καί ή Γαλλία πού είχε εύ-
ρύτατες έμπορικές καί οίκονομι-
κές σχέσεις μέ την Όθωμανικη
Αΰτοκρατορία καί φνισικά δέν εϋ
νοοΰσε τόν, πάρα πέρα, άκρωτη
ριασμό της.
Ή Αίκατερίνη βρήκε τό Άνα
τολικό ζήτημα στη γέννησή τού
καί καταπιάβτηκε νά τό λύση πρΐν
άποτελματον&ή. Οί βλέναις τΤΐς
κατά τής Όθωμανικής Αύτοκρα
τορίας ήσαν εύρύτατες. Προγοαμ
μάτκτε την κατάκτηορη τής Γεωρ
γίας, τής Κριμαίας και τής Βεσ
σαρα&ίας, την έ.τιθολή τής ριοοι
κης κυριαρ,χίας στίς ήγεμονίίς
τής Βλαχΐίας κ*ιί τής Μολδαΐας
καί την άΛΟσΒΐαση των υπόλοιπον
εύρωπαϊκων χωρών τής Όθωιμα-
νικής Αύτακρατορίας, μέ αποια-
δήιποτε φόρμουλα ^ωσικής προστα
σίας ή έπιρροής. Γιά την έπιαν-
χία τής τελευταίας αυτής έπιδίω
ξης ήταν άπαραίτητη ή αννεργα
σία των εντοπίων πληθυσμόν καί
Ιδιαιτέρα τοΰ πολυπληθέστερον
καί μαχηΓΠ·κ(οτέ·ρου ελληνικόν στοι
χείου.
Μέ την άλάθΐ.ντη όξνΡε'ρκειά
της μάντενε εΰκολα τή σοστή λν
ση τοΰ προβλήματυς. Ή σύγκρι-
ση τοΰ πανελλήνιον ένβονσιασμοΰ
ποΰ είχαν προκαλέση οί έταγγε-
λίες τού ντόν Χουάν τοΰ Αυστρία
καϋ καί τοΰ Χοιυάν τοΰ Νε6έρ,
μέ τή μετρκοΐτάτη άπήχηση των
κηρυγμάιτιον τοΰ Μινάλοΐ' Πέτρου
καΐ τής "Αννας Ί6άνο6νας, ^δει-
χνε καθαρά ποΰ ικόνταφτι- ή ύ-
πόθεση. ΟΙ "Ελληνες ΐ(θελην δι-
κό τους άνεξάρτητο κράτος, μέ·
δικό τους ζεχοιρκπύ δασιλτ,ά κι'
άδιαφοροΰσαν άπό ποΰ θά κρατοΰ
σε ή σκούφια τον. 'Έτσ·ι κατεοτριο
σε τό σχέοιο νά ιδρτύση, με πυ-
ρήνα τό έλληνιικό ?θνος, («ά χρι-
(Ττιανική αντοκρίΐτο^ία Λπό τόν ΑΙ
μο μέχρι τό Ταίναρο, υπο ρώσον
α{>τοκράτορα.
Σοβαρά θέμα για την έπιτι>χίπ
τοΰ σχεδιον άποτεΛοΰισε ή έ«<ον«' μία τής αύτοκ.ρατορίας. Στά προ βλεπόμενα έδάιφη της κατοικοΰσαν καί Σλαΰοι, καί Άλ(>ανο'ι καί
Βλάχοι, πού σίγονρα θά θεωροΰ-
σαν την όνομασία «Έλληνική»
2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Σημαντικόν έπιτρυγμα αποτελεί
τα γεγονός, ότι οί προϋπολογισμοί
τοΰ ΙΚΑ καί τοΰ ΟΓΑ — των
ίδρυμάτοιν πού καλύπτουν 6.500.
000 τ'κΐφαλισμένΜν — έ'χοιΐν ΐσο-
σκρλκτθή καί έμφανίξοτη1 καί πεοισ
σεύματα.
ΈνόΊ κατα τό ,τίΐοελθόν, ό ποού
πολογισμός τού ΙΚΑ ,ταηονσίαζεν
έλλρίιιματα, μέχρι καί 480.000.000
.'ττ)σί(ος, κατά τό 1969 ένεφά·ισΓ
πλεόνασμα 200.000.000, νπολογίζε
ται δέ είς 340.000.000 το πλεόνα¬
σμα τοϋ 1970,
Συστη,αατική, έξ αλλθΊ', ίαήρ-
ξεν ή ποοσπάιθεια 3ια την στέγα-
σιν πληγέντο)ν έκ θεομ,ηνιών καί
διαβιούντιον, γελΐ,κο^ς, υπό άπαιρα-
δέκτους στεγαστιχάς σιιΐνθή«ας.
Διετέιθτ}σατ 1 δισεκατομμύριον καί
190 έκαιτομιιύοια δοαχαίόν άπό τοΰ
1ί)67, πρός τούτο. Διά των πιστώ
ΛΡ(ιη' αΰτίιν ΓΐΛ'ηγέι. θησαν 15.500
κατοικίαι, έπεσκενάσθησαν 2.500
' ήιδη δέ εί'ρίσκοινται υπό Λποαερά
τοκ»ιν έτεραι 18.250 κατοικίαι.
Τό 'Τπουργεϊον Κοι,νιονι,κών 'Τ
' πηοεσιίόν θά λά(ϊη εφέτο; ριξοσπα
στικά. μέτρα, δια την βελτίωσιν
τής ΰγειονομιικής καί κοΐ'.'(ονι·κής
προσαασίας τοΰ πληθικτμοϋ.
ΣυγικεκριμένΜς, είς τό<ν τοιμέα τής ίιγείας πφοβλένττται, υάσει των ήδη έγκρι-θεισών πιστιίκτεΜν, ή αϊί ξησις κατά 151 το'νν κλινών των Κρατικήν Νοσοκοιχρίοη', ένώ προ¬ χώρει μέ ταχΰν ρυθμόν ΐ) διαδιικα σία διά την ανέγερσιν των μεγά¬ λον περιφερειακων νοσοκομείον μονάβω'ν είς Καβαλαν, ©εσσαλθΛί κην, Ρόδον, Ίοάννινα και Λάρι- σαν. Παραλλήλως, προχιοροΰν αί εργασίαι ανεγέρσεως τοΰ νέου Νο σοκοιμείου Πρε6εΟ>ς. τοτ· Όττθαλ
μιατρείον Αθηνών (400 κλτ'ναι),
Κ ΰγειονομικίόν σταθμόν, 10 ντοιν
άγροτικών Ιατρεΐιον, ένω έντός
τοΰ ετους θά αποπερατωθή ή ανέ¬
γερσις τοΰ θερνηϊΐευτηρίου ψνχικων
παθήσεο)· Χανΐο)ν δυνάμεως 400
κλινών.
Έξ αλλου, είς τόν τομεα τής
ΚοινοΛΊΐκής Άσφαλίσεοκ λαμ6ά-
νονται, ήδη, όργανοιτικά μΐτρα διά
την καλττέραν λειτο»ργι'αν τίδν
αρμοδίων φορέων, ίίάσει τα»ν δια-
τάξειον τοΰ διά πρώτφ· φοράν έ-
οραοιμοίςομένου Κώδικος Κοινωνικής
Άσφαλίσεοις. Είς τΟΛ' τομέα τής
κοινωνΐικής προνοίας προΰλέπεται
ρπίσης, νά συνεχιτθή ή άνέγΐρσις
2.746 κατοικιών πρός στέγασιν πά
ραίχητγματούχων Ται'»ρου, ΙΙεριστε-
ρίου, Δραπετσώνας κ.λ.π., νά εφ¬
αρμοσθή νέοιν πργρα+ι-μα στεγάσε-
ως επι ένοικίω 900 προσφνγικών
οίικογενειων καί νά άαοκαταστα-
θοΰν έτεραι 600 προσφυγικαί οικο
γένειαι, διαμένουσαι έπ' ένοικίω
είς επαρχίας διά της χορηγήσεως
δωρεάν οίκσπβδου καί δανείου 50.
000 δραχ. είς έκαστην οικογέ¬
νειαν.
Διά την λαϊκήν κατοικίαν τό πρό
γ·ραμμα τοΰ 1970 όρίξ?ι την κατα
σκευήν 4.900 κα/τοικών διά τοΰ συ
στήιμα-εος τής αύτοστεγάσειος καί
1 την κατασκευήν ε-τέρον 1.125 κα¬
ι —^————^———^———
| οάν π,ράθεση νπαγο·(ής τους «τοίις
ί "Ελλνηνες. Άφέθη/'ε τό ζήτημα
έκκρεμές, μέ ποθΌΊορινή λύση νά
χρησιμοποιεΐται ή έπωνιιμία «Ρω
μαίοι» γιά την δήλωση δλοιν των
{ηποδοΰλ(»ν ~ήν Όβοιμανική αύ-
τοκρατορία, χριστιανών.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τοικιχόν ν.τύ τής Σ.Υ.Κ.Ε.Α. Αί εν
λ.όγοι 6.025, βυνολικως, κατοικίαι,
θά διατεθοΰν διά την στέγασιν
των πληγέντων '-κ θεοιιηνιίΰν. Έ
πίσης, τό στεγασπχ.^ν ποόγραααα
τοΰ 'Τπονργείου Κχνο>νικών 'Τπη
ρρσιίόν άναφΡθ'ει, 'ίτι έντος τοΰ
1!>70 θά κΓχτίί,στή Ίυνατίι ή κατα-
Γτκευή 3.300 κατοικΐίόν δια τους
σ?ισιιοπαθεΐ; τίόν ϊτίόν 1905 __
!!)(!(!' 700 διά τού; σειομοπαθεΐς
των ρτών 1965 — 1!·64' 1.000 διά
την στέγασιν οΐ.κογενειων λόγω με
ταφοράς οΐκισιιίιν καί "0." >:«τοι-
κιων διά την στέγασιν ι ών μεμο-
νΐομένως πληγεντων έκ ΟρομηνιΛν,
πΐ'οκαϊά;, χιονοπτιόσεοιν κ.λ.π. Τέ
λος, μετά τό άξιοιτημείιυτον έπί-τευ
γΐμα τής διά ποοιτην φο^άν, κατά
τό παρελθόν έ'τος, ίσοσκ'-λίσεως
των προίίπολογισίμ'ΛΛ· Ι.Κ.Α. καί
Ο.Γ.Α., προ6λέτΐεται ό'χι, εφέτος,
οίτοι θά είναι αίσθητως ηύξτιαε-
νοι, ήτοι: Προΰπολονισμός ΙΚΑ
1970 (2.500.000 ήσφαλισμένοι) :
"Εσοΰα 8.400.000.000 5.ρχ., Ρξοδα
8.060.000.000 δρχ. Προύπολογι-
σμός ΟΓΑ 1970 (4.000.000 ήβφα
λισμέινοι) ι "Εσοιδα 4.010.000.000
δρχ. εξοοα 4.035.000.000 θοχ.
ΜΙΑ ΔΙΑΛΕΞΙΣ
'ΕπΙ τή 21η έπειείω τής Πατρι
αρχείας Άθηναγόηου Α' ή γνίο-
στή ψυχίατρος <ίπΙ '.ονοτέχντις ν, Ήώ Λαμ.τίρη ίδωσεν, ώς ίλάχι στον φόρον τιμής, πρός την Α.Θ. Π. διάλεξιν, τό προπαρε/νθόν Σά6 6ατον, είς την αίθοτκταν τής Άρ- χαιολογικής Έταιρείας Αθηνών, μέ θέμα Άθηναγόρας Α', διεςελ θοϋσα ρμβοιθως καί εϊκρραδως τό σοδαοόν θέμα της καί χειροκρο- τηίεΐσα ξιοηρώς άπό τό πολιιπλη- θές καί εκλεκτόν ακροατήριον της. Πρόσκλησις "Εικτάκ.του Γενικής Συ νελεΰσεο>ς τής Άνοη'ύμου Κτη-
ματιικής Έταιρείας.
Συμφώνως πρός τα αρθρα 23,
24, 25 τοϋ Καταστατικοΰ καί τής
άπό 5ης Μάϊον 1970 αποφάσεως
τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον, κα¬
λούμεν είς έκτακτον Γενικήν Συνέ
λενσιν τούς Μετόχους τής Άνωνύ
μου Κτηματικής Έταιρείας διά
την 6ην Ίοιινίον 197Ο; ημέραν
Σάββατον καί ώραν Ιΐην πρωϊνήν
τίς τα επί τής όδοϋ Μ. Κοτοποώ
λ^η (πρώην 'Ίωνος) άριθμ. 7 Γρα
φεϊα αυτής πρός συζήτησιν καί
λήψιν άποφάσεων επί των κάτωθι
θτμάτων:
1) Προμέρισιαα χρήσειος 1970.
2) Διαναομή είς τούς 'Εταίρους
έκ τοΰ Πιστιοτικοΰ 'Τπολοίπου τοΰ
Λ>σιιοϋ «Κέρδη καί Ζημίαι».
Οί επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς την Συνέλευσιν ταύτην μέ
τοχοι, οί έχοντες δικαίωμα ψήφου
κατά τό αρθρον 27 τοϋ Καταστα
τικοΰ οφείλουσι νά καταθέσουν έ
πί άίΐοδείξει τάς μετοχάς των εί
τε είς τό Ταμείον τής Επηρεί¬
ας, είτε είς τα Ταμεία Παρακατα
θηκών καί Δανείιον, είτε είς οιαν¬
δήποτε έν Ελλάδι Ά-νώννιμον
Τραπεζιτικήν Εταιρείαν καί προσ
κομίσωσι τάς άποδε^ξεις τοΰτιον
καθώς καί τα 'έγγραφα τής άντι-
προσοχπενσεώς τιον έν τή Σιινε
λεΰσει πέντε (5) τοϋλ.άχιστον η¬
μέρας πρό τής ορισθείσης διά την
συνεδρίασιν τής 'Βκτάκτου Γενι-
κής Συνελ.εύσειος.
Έν Αθήναις τή 7η Μαίοτ» 1970
Τό Δι,οικηΐτικόν Συμβούλιον
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
άκόιια νά πούμε, Λως το θέατρό
μας έκείνο, είχε ί:να τρράστιο φο»ι
αγέ - καπνιστήριο καί πολ.λά άλ-
λα ανετα διαιιρρίσαατο, δλα ήίη-
πλωμένα ιιε φιλοκα/.ια απο τα με-
γάλα καταστήματα Ξενοπούλοιι.
Οί Σμυρνιοί δίκαια ύπερηφα-
νεύονταν γιά τό θρα,τρό τοα.·;, ποϋ
τό είχαν χαρακτηρισει «άρχιτενκτονι
κόν διάδηαα» τής πόλεως.
Τίς προσκληθείς των θιάσιον
στο «Θέατρο Σμύονης>-; στίς άρ-
χές τίς λ.ειτουργίας τού, είχε άνα-
λάβει ό τότε διευθνντής τού Δη-
μοτικοΰ Θεάτρου ' θηνο>ν, Κον»^·
οάτος.
Ι Άπό τούς πρώτον; θιάσους πού
ρπαιξπν στό άϊρχοατο έκρϊνο θέα-
I
τηο, ήταν ό (Μασος τής «Κομεντϊ
ι ΦοαΛΐσέζ». ποϋ άνρβασε την «Ήλέ-
κτοα» τοΰ ΣοΓΓοκλ/ους, την «Σαρ
λάττα Κορνταί» καί τόν «Άπόστο
λο>·> τοΰ ΛθΓ.'ύν.
' Στήν συνέχεια παρουσιάστηκε ά
πό τής ιτκηνής τοΰ «Θράτρον Σμόρ
νης^> ό περίφΓμο; θίασος νάνων
| τοΰ Ίταλοϋ Ι. Ρισπόλι, πού τόν ά-
ποτελοΰσαν 40 πρόσοιπα.
Μά τό «Θέατρο Σμύρνης», άπό
τής ενάρξεως των εργασιών τον
καί ως την διακοπή τους, λριτοΰρ-
γησε σάν κινηιατοθτατρο. Καί μά-
λιστα ιιεοικές άπό -ις πρώτες ται-
νίες, .τού προίΓιτιλΓ ήσαν, όμιλοΰ-
σρς καί άδοντες. Καί ιιιλάαε, μτ,
τό ξρχνάτρ, γιά ιό ρτος 1911 !
Σάς φαίνεται άπίιτεντο. Κπί ο-
μως, άληθινύ!
«Την εφεύρεσιν ταύτην, εγρα-
φε τα περιοδικό τή; Σμύρνης «Κό
σιιος» στό τεΰχο; τού τή; 15ης
Σεπτεμβρίου 1911, ήτις πρό τι¬
νος ετι χρόνον μάς εφαίνετο ώς
όνειρον, είσήγαγε κατά πρώτον,
ενταύθα, ή διεύθυνσις τοϋ «θεά¬
τρου Σμύρνης», Γ<θα άπό τίνων ημερών τρέχει δ κόσμος νά ϊ&η αϋτό τό θαύμα τής έπιστήμης». Καί στό φύλ.λο τον, τής 1ης Ό- κτ'οβρίον 1911. ργραφε σχετικώς: «...Καί άλλοτε έγράψαμΐν περί τοΰ κινδύνου τόν 'ι.ιοϊον θά διίτρε χον αί θεατρικαί .ιηραστάσεις, την ήπρραν καθ" ην θά κατίορθούτο δ τέλειος στ'γχρονισιχός κινπχατογρά φού καί φιονογοάλρον, εί; τρόπον όκττε ή όπτική καί άκοινττική ά- πάτη σΐ'ΐιπλη'ροΰσαι αλλήλας, νά δίόωσι την εντύπωσιν πλήρη, πα- ραστάσεως δράμΛτος, κωμο)<δίας ή αελοΰράαατος. Ό κίνδννος ούτος ά-ΐό ΰποθετικοΰ κΛτέστη σή'αενων των ήθοποιων,
μέχρι τοιούτοι· σηιιείον, ώστε νο-
μίζει τις, ότι τα επί τής φωτεινής
όθόνης πρόσιοπα είναι ριιιΐηιχα. Έ-
ξαιρετικίδς επέτυχε τό κοίαικόν ά-
σ;ιάτιον όθόνης πρύσοντα είναι ϊμ-
ψιτχα. Έξαιρετικώς έιπϊτνιχε τό κο)
, μικόν άσμάτιον «Καρολίνα», τό ό¬
ϊ ποίον ε-πανελήφθη πολλάκις κατά
γενικήν αναζήτησιν.
Είναι αξιος συγχαρητηρίιον ό
διευθνντής τοϋ «θεατρον Σμύρ¬
νης» κ. Μισσίρ, διότι πρώτος εί-
σήγαγεν είς την πόλιν μας την
ωραίαν ταύτην εφεύρεσιν».
Παράλληλα μρ ι ό «Θ έ α τ π ο
«ΜΥΚΟΜΠΑΡιι ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΤΟΣ 14ον
Ο. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
14.11 Γήπεδσ — Δρόμοι
ΜεΓον άποσβέσεις
14.12 Έγκαταστάσεις
ι Μεΐον άττοοβέσεις
14.13 /νΊηχ)τα—Έξοττλισμός
Μϊΐον άποσβέοεις
16.50.20 ΜεταλλεΤον Βαρύτου
Μεϊον άποοβέοεις
1968
2.261.294,50
25.090.—
1969
2.236.204,50
2.261.294,50
40.395.—
2.220.899,50
22.987.861,05 22.987.851,05
12 476.008,80 10.511.772,25 15.355.627,80 7.632,233,2ο
19.751.765,45 20.4&5.715,25
5.460.917,00 14 290.847,85 8 898.969,60 11.536.745,65
1.548 679,80
371.682.—
1.176.997,80
1 548.679,80
495.576.—
II
11.34
11.38
11.39
11.40
11.51
11.59
11.60
11.61
11.68
11.69
11.70
13.40
13.52
13.53
16.30
16.40
94.10
11,10
Κυ<λοφοροϋν Πελάται 230.943,- Δασμοί καί Φόροι 'Ειτιοτρειττ. 2.054.— ΕΙδικός Φόρος Σόδας Έπιστρ. 246.240.— Πελάται Εταιρείαι 2.206.170 — "Ετοιμα Προιόντσ 281.519,50 Κόστος Κατειργ. Προϊόντων 13Ο.Ή5.— Μετάλλευμα υπό Βιομηχ. 4.799,004 — Κατειργαομ. Προϊόντα «ΣΙΛΟ» 479.?1?.— Κόστος ώκστεργ. προίόντων 345.158.— Κόστος Κστειργ. προίόντων «ΣΙΛΟ· 261.774.— Αποθήκαι υλικων — Άνταλλσκτικων 6 818.019,'·.', Προκαταβολαί δι' αγοράν έξοπλ. 68.739.— Προκαταβολοιί Γιροσωπικοΰ 15Ο.<01,93 Προκαταβολαί έν γένει 590.3^6,30 Προπληρωθέντα ίνοίκια 37.Οΐ)'.— Προκαταβολαί Μιοθωμάτ. Μτιεντονίτοο 013.510. - Προκαταβολαί Φόρου Ε!σο5ήματος 314.937.— III. Διαθέσιμα Ταμείον — Τράπεζαι (Λ]Κ.Ο ) 4.725.004,·}'>
Κέρδη — Ζημίαι 1 530.""81 .Γ,Ο
Ζηαίαι προηγ. Χρήσεων 1.530.381,50
Ζημίσ Χρήσεως 1969 453.158,«Ο
1.053.103,80
4.272.095.60
091.870,-
10.595,
70
28,
*215
557,
143
' 7 440,
385
496
626
09
582
314
,670,50
738.—
469.-
895,50
.336 -
720.-
.509.-
24,·ί,65
315. Ά
.378,9')
.565,80
.800.-
.460.-
937.-
£.807.723,95
1.983.540,30
Δρχ. 52.097.491.75
61.209.251,65
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
19(58 1969
Ι. Κεφάλαισ
31.?Ο Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχπϊ
?() ΟΟΟ Χ 150)
25.00 'Α-τοθεματικόν Ν.Δ. 3765)"57
21.46 "Εκπτωσις έξαγωγων
II,
Υποχρεώσεως
22.20 Μακροπρόθεμα Δάνεια
21.20.10 Μεσοπρόθεσμα Λάνεια
21.20,0^) Όφε,ιλόμενοι Τόκοι Δανείων
21.20.15 Όψειλόμευοι Προμήθειαι
21.43 Όφειλόμενα Μισθώματα
21.34 Όφειλόμενα Ήμερομίοθια
21.36)38 Όφειλόμεναι 'Λμοιβαί Προσωπικού
21.15 Προμηθευταί Μυκόνου
21.15)10 » Μήλου
21.32)33 Άσφαλιστικοϊ Όργανισμοί
3.000.ΟΟΟ.-
1.000.ΟΟΟ.—
2.789 773.—
2°.1Ο5.161,8Ο
3.246 881,10
1.238.559,70
7.708,446.9(1
50.032,20
Ι.^'.θΓ»".—
1.311.979,50
34Γ'.29Ο.—
3.000.0 0 -
1.000 ΟΟΟ.—
3 775.588,!)Ο
?.9Ι2 867.70
".«64 ΟΙ9.70
8.903.692.40
97 483. Ο
1.730.3 8.-
1.(99.672,50
265.940. -
716 023,25
52.097 491,"-Γ) 61.209 251.651
"Ανάλυσις ΛογσριασμοΟ Κέρδη κοί Ζημίαι
Ο. ΧΡΕΩΣΙΣ
21.31 Άμοιβαί Προσωπικού — Άσφπλ. έπιβσρύνσ:ις
11.70 Άναλωθεϊσαι Πρώται δλαι
19.10.10 Γενικά ?ξοδα
21.44 Φόροι — Τέλη
62.00 Δαπάναι Γραφείου "Αθηνών
21.43 Μισθώματα Μεταλλεύματος
61.00 Δαπάναι Πωλήσεων
41.90) Μαθλοι — Άσράλειαι
42.90)
85.91 Δισψ Ζημίαι
54.10 Μισθώματα Βτρύτου Λιβύης
85.31 Συν)καί Διάφοραι
21.46 Έκπτώσεις έξαγωγων
70.00 Διαφοραί άπογραφών
33.00 Κέρδη καί Ζημίαι
85.13 Τόκοι Δανείων
56.21 Άποσβέσεις
1968
13.438 565.—
10.421.532,75
4.640.319,75
194.909.-
2.^.22.9^8,30
672.911.60
«94.391,10
1969
Π.582.119.-
11.811.537,20
5.366.850,60
205.834 -
3.103.258,15
1.119.275.-
1.195.245,50
10.161.894,60 22,501.472.-
150.546.—
53.509.—
210.972,93
748.470,55
922.0')5,25
152.821,70
86.927,50
274.397,45
1.100.945.—
738.315.—
6.625.460.-
6.456.790.—
'Λκαθάριστσι Εΐσπράξεις
41.10)
α) ) Έκ πωλήσεως Βαρϋτου
42.10)
β) » » Μπεντονί-ου
81.11)
γ) ) Διάφορα Εσοδα
81.91)
70.00 Διαφοραί Άπογραφων'.· Λΰξησις ώποθε·
μάτων
33.ΟΟ Κέρδη καΐ Ζημίαι (Ζημία χρήσεως)
ΠΙΣΓ42ΪΙΪ
1"68 1969
25.359 983,30 41.786.677,50
18 420.568,50 31.969 457,70
146.181.— 112.463 10
1.006.080,50
453.158.80
Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ.
καί Διευθύνων Σύμβουλος
ΚΙΟΗΑΚϋ Ι_ΕΕ δ^ΗΜΙΤΤΕί,
44.932.815,80 74.321.757,10
Έν "Αθήναις τί) 31 ΔΕκεμβρίου 1969
Ό Διευθυντής Αθηνών
ΘΕΟΦΑΜΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
Ό Διευθυντής Παραγωγής
ΝΙΚΟΛ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Η. ΗΙΙΧ
44.932.815,80 74.321,757,10
Ο! Έλεγκταί '© Διευθυντής Λογιστηρίου
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ
Σμ-ύρνης», οίαν ποιοτάνοι^ε αϋτύ,
λειτονργοΰσαν καί .ιολλά άλλ.ίΐ, δ-
πως τό θερινό θέατοο «Νέ« Σκη-
νή», τό θέατηο τού Ηενοδοχείου
Κραίμερ, στό όποίο ποοηγοιιιιένιος
λει-τουργοΰσε πατινίιζ «τροχοδρόμι-
ον», δπο>ς τό λέγανε), τό θέατρο
τοϋ Σ;τόρτιγκ Κλούμα (τό κατό¬
πιν «Θέατρον Κνίίέλης»), τό βΐα-
τρο τής Γυμναίΐτικής Λέσχης καί
τό θέατρο τής Λέσχης τοΰ Κορ&ελ
λιοΰ, στό όποίο Κορδελλιό, ΰ.τήρ-
χε καί δλ.λο άΕιόλογο θεηιν«ι') θέα¬
τρο, ό «Απόλλων» τό καλοκαίρι
τοΰ 1911, ^.ταιξε Λ θίο,σος τοΰ ά-
5ρχ«στο.ΐ> Βασίλη Άογΐ'ρόίτουλου.
Τό βέ-ατοο τής ΜπΡλλα Πίστας
τότε, χτιϊόταν άκόιια.
Μ.ιορεϊ νά λειτουργοΰσαν ν.<ά «λ λ.α θρατρη, πηϋ δέν τα ρχηνμε ύπ' δψΐ) μας. Τό «Θέατρο Σμύρνης), άφοΰ λειτούργησε άπό τό καλοκαίοι τού 1911, χορίς διαικοπη καί χειμώνα - καλοκαίρι, ώς τίς τελευταϊες με¬ ρίς τής μικοαΛΐατικής τοαγιοδίας, έ'κλει,σε μέ την εϊσοδο των άοοών τοϋ Κειιάλ <ττήν μ?γάλη ποΛιτεία, γιά νά παραδΓθή /ι αί-τό στίς Γτλύ γες ΰστερα άτό λίγες μεοες. Τό θεατρο έκείνο ε|χε γίνει πρό ξενος καί μιάς Ολι6ερής πε-οι,τ?- τειας. Την ήμέοα ποΰ ρπρσκέφ'θη τή Σμύρνη ό δασιληάς Κιονσταντΐ- νος, τό 1921, ενα άεροπλάνο μπς ρκανε κύκλονς έπάνί» ά.τό τό άν- τιτορπ«λλι·κό, μιέσα στό δποϊο ή- ταν ό βθΜΤΐληας κι' Ιφεονε δόλ.τες τόν κόλπο. Ό πιλάτος τοΰ άεροπλάνοιι δέν ύπιελσγισε, φαίνεται, καλά τό ν- ψος τού κι' ?τ<τι ή ελικα τοϋ άε- ροπλάνον τού χ/τν.τησε σ' ενα μέγα λο γλτνϊτό, όορτό, τοΰ μέ άνοιγιιέ- ν·ρς φτεοοΰγες ήταν τοπο&ρτημρ- νος στή στργη τοΰ θεάτρου. Ή ϊλιν.Ά Ρίτπασε, τό Αεοοπλ.άνο 6οι'τηξε στή θάλασσα καί ό αμοι- ρος .τιλότος .τνίγηκε. Ό μοιραϊος έικ·εΐνος άετός το- ποθετήθτριε μεταγενέ<ττερα, γιατί άπό μιά τρί'>τογρα(τία τού θεατρον,
τής έτοχής τής άποπ·ερατώ<τεώς τού, δέν φαίνεται ' ά ίίχε τότε το- ποθρτηθτί. Δέν ΰπάοχρι κα'θόλου σ' αυτήν. Αύτό ήταν τό προίίρτ;αο «Βρα- τρο Σμύρνης». Πριν κλείοουμρ τό σηιχεκι-μά μας αύτό, .τρί.ιρι ν<ι πςιοσθρσοαιμρ ότι ,το θεατρικό κοινό τής Σμύρ¬ νης, ήταν (ρο6ρρά δύτκολο λόγω τής νψηλής πνευμ ιτικής τού στά- θιχης. Αΰτό είχε οά συνεπεία, οί πρρισ<τότρροι θίαβοι ··ά φεύγουν κυρισλρκτικχός δναυλα άπό τή Σμιύρνη, ποΰ τό κοινό της, δέν άνρχονταν τα μαουλούικια. Οί κα- λοί, ομως, καί σοβαροί θίασοι (δι- κοί μας καί |ένοι), δουλεύανε κα¬ λά και μάξεΐ'αν μ-τόλικο παοαιδάκι. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής Άνωνύμοιι Μεταλλ^υτικήί Έταιρ ί α . «ΜΓΚΟΜΠΑΡ Α. Ε.» ?ί; Τακτικήν Γενικήν Συν έλε·»- 3ΐν. Αποφάσει τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου τήί Έ.αιρία: ■/.%·. οαμ.φώνιος τώ ίρ%ρω 21 Κα:λ στατικοΰ αύ-ής, καλουνται ·· /. κ. Μέτογοι είς Τακτικήν V- νικήν Συνέλευσιν, γενησομένη < την 25ην Ίουνίου 1970. ίΜ- ραν Πέμπτην καί ώραν 6.00' μ. μ. είς τα γραφεΐχ τή; έ'δρ»: τή; Έταιρίχ;, δδό; Σταοίου λ ριΰα. 3, πρός συζήτησιν κχί λήψιν άποφάσεων ϊ~ϊ νόν ν.ά τωθί θεμάτ;»ν: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) "Εγκρισις "Ισολογισιι^ χρήσεως 1969 μετά των *γ" αβτοθ έκΒέσβίον τοθ Δ'θΐκητ·. κου Συμβουλίω καί των Έλε-' κτων. 2) "Εγκρισις πράςεων κ% άποφάσεων τοΰ Δ·.οικητ;κο>υ
Συαβουλίου χρήσεως 1ί)60.
4) "Εγκρισις αποζημίωσιν,
καταδληθεισών είς Μέλη τόθ
ΔιοικητικοΟ Συιμβουιλίου διά
ποοσφερθείσα; υπηρεσίας κατλ
την χρήσιν 1969.
4) Απαλλαγή από πασ^,,,
*ύτ>όνης τού ΔιοικητικοΟ Συ>ι
6'ουλίου καί των Έλεγκτών 5-Λ
την χρήσιν 1969.
5) Έκλογή τακτικών καί χ
ναπληρωματικών "Ελεγατών
λ% την χρήσιν 1970 καί κα-
«ορισμος τί]; αμοιβήν αυτών.
6) Έκλογή τακτικών καί ί.
ναπλτ/ρωματικών μελών τοΰ Δ.
ϊ.κητικοθ Συμβουλίω είς αντι¬
κατάστασιν των άπερχομένων
λόγω λήξ*ω; τής θητείας των.
_ Συμφώνως τώ άρθρω 20 τοΰ
Καταστατικοΰ οί επιθυμούντες
νά παραστώσι είς την Γενικήν
Συνέλευσιν κ. κ. Μέτοχοι δέον
νά καταθέσωσι τάς ^ετοχί:;
εων παρ' οίαξήποτε Άνων')ΐιω
Τραπεζιτική Έταιρία έν Έλλά
ο-, ή παρά τώ Ταμείω Π*ρα-
καταθηκών καί Δανείων ή ζΐ:
το Τραμεϊον τής Έτα-.ρίας %ϊι
-.ε (5) τουλάχιστον ήιιέρα;
πρό τή; ώς άνω καθορ'.σθείσης
διά την Γενικήν Συνέλευσιν ή
μ,ερ&μηνίας καί νά προσαγάγω
σιν έντός τή; αυτή; προθ^ίας
εί; τα έν Αθήναις Γραφεΐα
τάς άπίδείξεις των ώς ανω κα
ταθέσεων ώς καί τα πλΎ^ΐζνύ
σία των τυχόν αντιπροσώπων
αυτών.
Έν Αθήναις τή 8) 5) 1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον"
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ —ΛΑ-ΓΚΗΣ
Συμφώνως πρός τελετνταΐα στοι
χεία, κατά την 31.3.70 αί κατα-
θρσεις πάσιης φνσεο>ς, τής Ίονι-
κής - Λαϊκής καί έν συγκρίαει
πρός την αύτην χρονολογίαν τοΰ
1969, παρονσίασαν αύξησιν άνερ-
χομένην είς 17% περίπον. Άνάλο
γον αύξησιν, άνίρχο,μίνην είς 13%
περίπου παοοκκτίασαν κα' αί χορη
γήσεις πρός την αΐκονομίαν.
Πολυσυζήτητυν θέ,ι» τής ι-τοχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΟΝ
Σειρά άρθρων τοϋ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡ1ΩΤΗ
ΙΟον
Στήν περϊπτωσι τής άπλης φ<- λίας, συμθαίντι μερικές φοοές νά ί»δΐ|λώνιται ό ένθυυσιασμος μ' ε- ν·(» φίλημα. Κατ' άρχή,ν, αύτό εί¬ ναι άγνό καί άδολον. "Κχει ομως την τερψι τού κ<ΐί την παγίδευοι τής ο'ικ'ειύτητος. ^ιγά - σιγά δέ, έ,ξτανά πόθους καί συνακτθήματα έπικίνδυνα. "Οσοι δέν ϊχονν την θύνίΐμι ν' άντισταθοϋν στόν ένθου σιασμό τους καί .ταρασύρσνται στίς οϊκειότητες αΰτές, διατρέ- τΛ· τόν κίνδυνο νά πρ"χο3ρήσουν πολΰ μακρύτερα κ«ιί νά ΰποπέσουν (ΐτήν άμαρτίαν. 'Κξ αλλου, ή ήθική σημααία τοΰ φιλήιματος δέν είναι ή ιδία καί στά δύο φϋλα. Στόν νέον, επί παραδείγματι, τύ φίλημιΐ ημπορεί νά είναι ή έίκοηιλακκς μ'υς άπητγο- ρενμέτης επιθυμίας. Στήν νέαν ο μως, ημπορεί ν<ά Ιχη διαφορετι¬ κήν σημασίαν, επί παραδείγματι, την εκδήλωσιν εύνοίας. Πάντιος, αί τοιούτου είδους έκ- οηλώσεις μβταξύ των νέων των όύο φύλιον είναι τολΰ έπικίνδυντς ήθικώς. "Οσα δέ έσημειώσαμε γιά τό φίλημα, ίβχνονν καί γιά τις διά- φορες οίλλες οίκειοτητες καίτοι σή μερά είναι πολύ συνηθισμένα πρά γματα αύται αί εκδηλώσει ς στίς σχέσεις μεταξύ των δΰο φύλων. "Ολαι δμοις αυταί αί οίκειότη- τρς (χαδια κ.λ.π.) ποΰ φαίνοΛααι σάν άθώες έκδηλώσεις στοργής καί άγτνιης, διεγείρουν τό γενετή σιον ενστικτο, ϊδί,ος τοϋ νέου, καί άναστατώνουν τό νευρικό τού σίκττηιμα. Γίνονται δ' Ι'τσι ή γέ- φνρα ό>στε νά προχωρήση ό νέος
είς άλλες έχδηλώοεις πού προετοι
μάζουν την πτωσι τής νέας στό
ά<μάρτημα.. Πολύ σιανά, μερικοί άσονείδη- τοι νεαροί, μέ τό πρόσχημα τή; σιιμπαθείας καΐ άγάπης πρός μίαν νέαν, θέλουν ν<χ καρεβονν τίς 5- νοχες έπιβκμίες τους καί δοκιμά- ζουν τύ φίλημα ι»ς καί τα χόίδια σάν δείγμ«τα ο-τοργής καί συμπα¬ θείας, ώστε νά δια-τιστώνονν τί ΰ,τοδοχήν θά τοίΐς κάμουν. Μέ τόν ιόπον δέ :ΐού θά νηοοεχθοϋν τί; ίκ,δηλιι'ισεις των αύτές, κανονί- ξοτΎ αναλόγως την περαιτέρω στά σιν των κι' έξαρτοΰν *ήν έλ.τίθα τής τελικής έπιτινχίας των ένάχιον καί (Ίμα0τ(ι)·λ<»ν των σκοπων. Προφασίζονται δέ, οί νέοι τή; Λοοτροπίας καί ήθικής αυτής στά- θμης, ότι στό ζήτημα ιών οίκειο τήτοιν, τό πάν έξαρτάται μόνον ά πό τα κορίτσια. "Οτι δηλαδή, ή (ι ποχώρη<τίς των στίς κιιθΐ'μίε; το)ν είναι ή κυρία αΐτία ,τοΰ κα- κοΰ. Άλλ' ή τοιαύτη νοοτροπία, "ι πιος καί προηγοιιμέν<ι)ς έσημειώ- σαμεν, είναι δχι μόνον παράλογη καί άνειλικρινής, άλλ.ά καί άδικη καί σκλ.ηρή. Είναι δέ παράλογη καί άνειλικρινής, διότι δέν είναι λογικόν νά νομϊζουν ή νά Λροσ- ποιοΰνται οί νβοι αύτοι ότι «Ι προ τοχτεις τον καί αί προοδοκ.ίαι τιον δέν εχουν κ.ίΐμμίαν οϊτήχησι κι' έ- πίιδρασι στόν συναιΛθηματισμό τού γυναικείον φΰλον καί ότι συνί.τώς δέν φερονν οί ίδιοι καμμίαν εΰθΰ νην δι' δ,τι θά συμβή. Είναι δέ καί σκληρή, διότι ένω αύτοι οί ΐ- διοι είναι οί κυριιος ΰπεύθΐ'νοι, .-τροΛ-κιθοΰν, έΗ· τούτοις, μέ την στάσι των αύτην, νά ρίψουν τό 6άρος τής ευθυνής των είς άλ¬ λοις. (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠ0Ι (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) Πολύ καλά κάνει ο συγγρας-έ- ας καί παραθέτει στήν ιΐρχή τοΰ τόμου, πρίν άπό ιούς προλόγους, γρά,μματα πού ^λιΐβ,ε άπό εγκρί¬ του» άνθρώπους τίόν γραμμάτοιν καί άποσπάαιιατα άπό κηίσρις δή μοσιενμένες στόν καθημερινό καΐ περια&ικό τύπο. Άνάιμεσα στίς τελευταίες τοϋ Δημ. Γιακον, τοΰ Κ. θ. Δημαοά, τοΰ Γιάννη Κορδά τού. Ό πρώτος τό θεωρεί «πολύτι- μο σύντροφο κ.αί οοηιθό/> λΐ«ρίως
τής νεολαίας. Ό δ?ύτερος γράφει
ψέγοντα; τούς πολλούς ποΰ «φυ-
γομαχοΰν κρνμμένοι πίσοι άπό τό
είίκολο πρόσχη,μα ότι τό γλ(,χτσ<κό ιιας ζήτηιια εχπ λνθρι Γ) ίίτι πό αεΰεται αόνο τού .-ιοός πήν όρθή λ.τ»ΓΤη...». Καί ρκτιιιίι ϊδι.Γ/ΐ'τερα την Λποψη τοιτη που ·3υμφωνεϊ Αλλοιστρ μρ τή γνιόιιη διΠΛΓχτίόν ΑνβοοΊπων τίόν γο<(μμάτων μας καί μέ την Ίδινή ιιιιυ ότι ή γλ<;κ»- σα χρπαΪΓται άδ'ακο.τη, ά;:ούοα- στη' κηλλιέργρια ώσ.-ΐοτ) νά γίνη κτή καί νά καθιεροΛή ώς καθο ΛΝΩΝΓΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Βΐ ΟΜΗΧ.*ίΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΡΦΙΤΣΩΝ ΚΑΙ ΞΓΡ1- ΣΤΙΚΩΝ ΛΕΠΙΔΩΝ ΙΙΡϋΣΚΛΗΣΙΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΓΝΕΑΕΓΣΕΩΣ Συμφώνως τώ Καταστατικόν καλοΰνται οί κ. κ. Μέτςχοι τή; Άνωνύιιου Έταιρεία; υπό την επιθυμίαν ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΰΙΟ- ΜΗΧΑΝ1ΚΗ ΕΤΑΙΡ Ε Ι Α ΚΑΡΦΙΤΣΩΝ ΚΑΙ ΕΓΡ1ΣΤΙ ΚΩΝ ΛΕΠΙΔΩΝ «ΚΑΡΛΕή Α. Ε.» την 3Οήν Μαίου 1970 ημέραν Σάββατον καί ώραν 8ην μ. μ. «ίς τά^ένταΰθα καί επί τή; όδοΰ ΆδριανοΟ 3 Γραφεΐα αυτή; πρό; συγκρότησιν -ίίς έτησία; Γενική; Συνελεύσειος, ΒΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. Τποβολή τοΰ Γενικοϋ 'Τ- σολογισμοΰ τής έταιρικής χρή¬ σεως 1969 καί των έπ' αώτοΰ έκθέσεων τοΰ ΔιοικητικοΟ Συα βουλίου καί των έλ«γκτών καϊ έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ -τού τού. 2. Άΐπαλλαγή τοΰ Διυικητι κου Συμβουλίου καί των έλεγ κτιην άπό πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969. Ά^ Έκλογή δύο έλεγκτών καί ίσαρίθμων άναπληρωματ1. ■ /.ών, διά την χρήσιν 1970 καί Λαθορισμός τή; άμοιβή; αυτών. 4. Διάφοροι άνακοινώσεις. Οί επιθυμούντες έκ των κ. λ. Με-ΐόχων να μετάσχουν τής Γεν^κή; Συνελεύσεω; προσωπι- κώς ή δι' αντιπρόσωπον παρχ- καλοΰνται, δπω; αυμφώνω; το>
αρθρω 20 τοΰ Καταστατικοϋ
χατχθέσωσι τα; μετοχάς πχοά.
τώ Ταμείω Παρακαταθήκην
καί^ Δανείων ή παρά τινι τ(7>ν
έν Ελλάδι Άνωνύμων Τρχ—σ-
ζι.ικών Έταιρειών επί άποδ''.
ξει, ήτις απόδειξις άναγράφ'νι
σα καΐ τό ποσόν των κατατεθει
σών μετοχών δέον νά κατατΉ.
ται εις τα Γραφεΐα τής Έται-
ρεία; πέντε (5) τουλάχιστον ή
μερά; πρό τής ανω οριζομένης
προθεσμίαν διά την σύγκλητ.ν
τής Γενική ς Συνελ«ύ«ως.
Έν Αθήναις τή 5) 5) 1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
λικό δργανο Ι'κΐΐ'ρασης στόν τόπο
μας. «Τοντο Θ<Ί το έτόνιί,α Ί6ι«ί τρρα» γράςρ-ει ό Κ. θ. Δημαρά; «προκεΐιμεΛΌυ νά {«οστηρί'4'Ί άκηι 6ώς τίς άπόψεις τοΰ κτ»ρίοτ Λια κιρόιη, & οποίος σιινστά ρ.τιμρνϊΐ στήν άνάγκη νά ύλοκληΐ'ίοβή ή γλώοσα μας πρός την κατίύθνν- ση τής λογιοσύνης». Ή γνώμη έ-γκρίτου γρα ,ματο- λόγου όπως δ Κ. θ. Δημαοα; ?■ χει βαρύτητα. Καΐ γ»ά να μή πο- ρε|ηγτ(θη ό όρος *λογιοσιη·ιρ-- (χά τι τό πολύ πιθανό ιέσα στιΊ σνγ- χΐΜτη των έννοιών καί των αξιών πού δέρνει πάντα τόν άνώςιμο ά κόμα ν.εορλληνικό πνριιμοτ·; ο πή- λιτκτμό), θείορίο σκόπιμο νύ τονί σο> ίίτι ό κοιτικογοώφο; δέν έννο
εί οί'·τρ τόν λογιωτιΐτισαό, Γΐ'!τε τή
μικτή γλ.Λασα. Λ'γοντας «λ.ογιο-
σύνη» θτλει νά ί':τ>>6ηλ(ί)σπ την
κ.ίΐλλιίογπα τής νεοελληνιντ',ς (Λ-
ποφτ·γή βιαλεκτιν.ήν και ί,ρ
στο·χρ(ο)ν», ρπιδ/ω'ίη ταΰ
τισιιοΰ τής γλοκΐσι/; μέ ά
κια αλλους, τεχνι/.ούς, ε'ιδικούς
κ.λ.π. (ίοοτ·ς, επιοι'(»;η της •/•ΐ'θ'ηλ.ρ
ξίας κλπ.).
'Λλλά πρέπη "·ά κλπσΐΊ ίθ(*>
τό ΓιΐΓ)λιογρα(ΓΓ/'.ό ηηιιρΐιημπ. Τ»
6ι6λίο τοΰ Γ. Λιθκιρίκη εί,αι ρπ
γο ζίοής. Μελέτη ;γοί'' πηγπίνϊΐ κ
δαιθος γνιί>ση των πηγώΛ·, τ,Τ,ν ρΪρ
λιχτικίόν (η'ναρτήσειιιν. "Ο/οί ό-
σοι γράτρουν τή νρορλ,ληνκιή. θά
κερδίσουν αν μελετήοοΐ'ν -ό Γιι-
6λάο τούτο τοΰ «θ<ιρραλέου αύτηϋ στοχαστή», οπ«ς ι όν χαρακτηρί- ζει ό Κ. Θ. Δημαράς. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΝΕΑ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ 'Ενεκαινιάσθη ΐό πειιπτον γϊ; τάς Αθήνας κατάστημα — 9ν- ρ·ίς τής Έθνικής Τρα;ιέϊ:ης, είς την .περιοχήν 2επολ.ί<ον (Βορείοΐ' ,Ηίΐείρου 193 κ«ί Ά·χιάλονΚ Έξ αλλου την προσέχη Δευτέ¬ ραν θά εγκαινιαοθοϋν δύο Λκό- μη ΰποκαταατήματα τής Έθνι¬ κής Τραπέζης εί ςτήν θεσσαλο¬ νίκην, είς την πλατείαν Άντιγο- νιδων καί είς την Καλομαριάν. ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΚΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Πσρά τοθ Διοικηιικοό ϋυ'λό νού "Λυφικτυονίαι θεοοαλον - κης μας άττεστάλη τό κάτωθι τηλή Συμπληρώση τρκτίσς κηρόΓΡ ως Έθν κης Έπσναοτάσεως τής 21ης Απριλίου πρός σωτήριον φ'λτάτητ Ελλάδος εύνύμείσ «ύόδωοιι ι'ψηλοϋ ί'ργου υμίΉ οτόττ Ί ττ' εύκαΐι ία εύχσριοτοΰ μιν διό λήψιν Αΐΐιφάσεως πρ" νρομμοτισμπ" ' V πουογΕΐΓυ Κοι νων. Πολιτικήο, πρόΓ στέγσσιν ήμΛν ιων άπό 47ετίας άναπο κοιασΓατων ίττ" ίνπκίω Ά οτών ΠροοφύΜ^ν θεο)νίκης σ'Ρΐ θερμή πσράκλησΐι 6οθπ (ιντο>1
έντοθθα ύτιηρι.σιον Κ<ινωκκηί Πολπικίς μή . ψσρμόοη σνο χςο ικόν Ντμ. Διάταγμα 330/60 σιρνώς γρσμματικώς άλλά (" 6ψει ^ημιουργηθητων ουνθηκθν ιιρτα πόροδτν ημίσεως αΙΟνος δλλως άποτέλεοιια τής τυπΐΛής έφαρμογής τοΰ Νόμου θσ εΤνσι ποό πρνινρό όπότε μειοϋται ά- ξία ύψηλήι. χειρονομίπς σας. Διοικητικόν Συμβούλιον Συλλ,ΓγΓΐ) Άμφικτυονίος Ό Πρόεδρος Δημητρός Κεχα>ιόποΐ'λος
Ό Γεν. Γραμματεύς
Κλεάνθης 'Λσλανίδης
ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
Τοπογράφος Μηχανικός τοϋ Πολυτεχνείου Αθηνών, ζητεί ν' α¬
ναλάβη θέσιν καθηγητοθ εί; μέσην τεχνικήν Σχολήν.
Πληροφορίαι, Βερανζέρου 13, αριθ. τηλ. 631-093


