195602
Αριθμός τεύχους
2048
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
17/5/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
*. Ο'ΌΙΠΟΝΛΙΛ
Π'ΜΟϋΙΌΥ ΤΥΠΟΤ
17 Μαϊοο 1970 -
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΑΟΜΛΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
. φύλ. 2048 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραψεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΑΑΑΣ ΕΑλΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Το6 συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
νΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ
ΛΤΟ ΠΑΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑ- '
ΛΟΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΤΡΩ
νΕΩΣ ΤΟΤ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙ-
ΣΜΟΤ ΚΑΤΑ ΤΟΤΣ ΤΡΕΙΣ '
ΠΡΩΤΟΤΣ ΑΙΩΝΑΣ Ι
ΜΕΡΟΣ ΕΗΔΟΜΟΝ
Ή πλήρης καί λε.ττομερής άνά
Μ«ις τής Έλληνικής Πάς καί
καί τής Πάξ Ροιιάνα κατέστησε
οβφέστερον καί ίχρωμάτισεν έν-
τονώτεοον τόν διαφθρισμον μρτ«
ίίι των αυτονομίαν καί ύπερανε-ττυ
γμένων Ρ'υμαίκών επαρχίαν τής
Έ/λιηιοικής Άνατολής άηρ' έ-νύς
ναί τώ", χιαακτηθεισών ι πό τής
Ι'ιίιαρς >ταναπτΰκτων έτεοογλώσ
β! ιν, γηΐ ποικιλοφύλοιν έπαρχιών
ν«ι 1« ρών τής Δύσεο>ς άφ' ρτρ-
ρου. Ο διαφοριοιιός αύτός ήτο
α,ι ιμΛΐτητος καί μάλιστα χοησ ικί>
τητος, διότι έΕηγεϊ ά6ιάστ10ς ,ίχι
αόνον την εύρυτάτην καί ταχυτε'
οον ιϊοπλωσιν τού Χριστιανισμόν
άνά την Ανατολήν καί είδικώτε-
οο.' την διάιδοσίν τού καί είς αϋ-
ιά Λν.όμη τα χωρία τή; Μικρα-
Ρΐ'ης μν την έπισκοπήν καί τού έ-
Λβκΐυιόν χοι· έκαστον, άλλά καί
την βαθυτέραν καλλιέργειαν καί
τι'η κτιμελή καί συνετήν κατοχύ-
των άρχών καί τής διδα-
τού μόνον έν τή Ανατο¬
λή ν.ατύ την μαρτυρίαν των ίστο-
Γΐ<ών γεγονότιον. ΠΡΩΤΟΝ, όσον άφορά μόνον τή Γά£οσίν τού. ΟΙ έπίσκοποι τή; Ρωμη: ήγωνίσθησαν λίαν ά- Εΐί.ιαίνως νά διαδώσουν τόν Χοι ΓΤιπνιομόν καί πέραν τής Ιταλί¬ α;. ν« ίκχρκΐτιανίβοΐΛ' δηλαδή, ε- ατιο χά τυπικώς τούς βαρβάρους χπτοίκυν; τής Λύσεως, άλλ' έπέ- τι·χον ασήμαντον έκκλησιαστικόν άμητό<ν, ένεκα τής ώμότητος των νατά των Χριστιανών αύτοκρατο- ριχών διωγμών, των άμυνηκών καί κατακτητικήν έκστρατειών το)ν καί τής άνεπαρκοΰς γνώοεοις ή χαί τής παντελοΰς άγνοίας τής Λοτιναης γλώσσης των πέραν τή; Ιταλίας ποικιλοφνλων 6αρ6ά Οίαν λαών. Όταν δμ«ς τό Μικρασιατικόν εμπόριον τής Άνατολής έπεξετά- &η &ώ των Έλλήνοιν κυρίιυς καί των Σνρων μέχρι των Δυτικων ίιταοχιων τής Ρώμης καί βραδύτε ρον μέχρι Βρεττανίας, τότε μό¬ νον ή Έκκλησία τής Ρώμης καί οί έ.τίβκοποι τής Ιταλίας κατώο Οίιχταν νά διαδώσουν τόν Χριοττια νιημόν είς τα έμπορικά μόνον κέν τρα των Δυτικών έπαρχιών τής Ρωμοίχής αΰττοκρατορίας καί νά | 'ιδρύσουν ώργανωιμένας κατά πό ! λεις Χριστιανικάς κοινότητας άξιο μνημονεύτους. Τοιαύτας δέ παρου σιάζει. ή ίστορία εν Γαλλία τοΰς Παοισσίους, τό Λούγδουνον (σημε ριντνν Λυών), τήν Βιέννην, την ΆοΕλάτην (ναντικό κέντρον), τού; Ρηνούς (Ρένς), έν Αγγλία τό Λονδίνον καί την 'Τόρκην, έν τή κεντρική Εύρώπη την Αύγού- οταν, την Κολονίαν, τό Στρασ- δοΰογον, την Βορματίαν, την Βα- οιλ.είαν καί τοΰς Τρΐβήρους (επι τού Μοζέλα), είς την Ισπανίαν την 'Ελδιραν καί αλλαχού. Έπο μένος;, μόνον οί πέραν τοϋ Ρήνου χαί τού Δοιτνάβετος μέχρι τοϋ Βόλ γο κατοικοϋντες Αυτικοί καί Άνα τολαχ,οί Γερμανοί παρέ$ιειναν έθνι ν.οί μίχρι των έπιδρομων των κα¬ τά τής Άνατολής καί τής Λύσε¬ ως, δηλαδή τοϋ Δυτικοΰ Ρωμαϊ- "Ίθΰ ν.ρά/τους, τα οποίον και κατέ '.ιναν (476) μέν, άλλά καί έξε- , /ςιστιανίοθηοαν υπό τής ΡοΜΑης. ΆντιθίΤίος, ή αΰτονομία των Ρικμαικών έπαρχιών τής Ανατο¬ λή: 'Πηοτρχτοοάτιιιν) τ« άρχαιο- ' θεν α,φθονα κ«ί ΓΜΐφαλή θολάσσια καί χερσαϊα στ'γκοινιονιακά δίκτυά των, ή ήπιότης των αΰτοκοατοηι- κών διωγμών κατά των Χριστια¬ νών, ή γλωσσική ένότης τιον διά διά τής σι·νθεοιισης αύτάς όμιλου- μίνης καί γοαφοΜενης Έλληνική; γλαοισσης, ή φιλοοοφική κατάοτι- σις τού ΈλληΛ·ικοΰ κυρίο,ς ~οι- χείου τιον καί ό ενθεος ξήλος των απειραρίθμων έπισκάπιον τοιν συ¬ νετέλεσαν κατά διάφορον βαθμόν είς την καταπληκτικήν ίξάπλιοσιν τοΰ Χριστιανισμόν είς την Άνατο λήν καί ειδικώτερον καί είς αΰτά άκάμη τα χωρία τής πυΐκνοκατοι- κον,μενης Μικρασίας καί μάιλιστα τής Έφέσου καί των Δυτικών πα- ραλίων της. Άλλά καί ή έν τω Χθΐστιανισμώ ένοικοΰσα Θρία δύ¬ ναμις ένίσχνεν άοράτως την συνει δητόν ϊήλον των Μικρασιατών κη ϋκων τοΰ Ευαγγβλ£ου καί έχαλΰ- (>δ(ονε την καρτερίαν των Άνατο
λικών έν τοίς διοιγμοίς, την αγά¬
πην τονν πρός τούς διώκτας το>ν,
την αύταπάρνησίν το>ν, την φΐ-
λανθροΜη'αν τον, την περιφρόνη¬
σιν το>ν πρός τα γήινπ καί ςρ»8αρ-
τά, την πλήρη άπο,στροφήν τίον
πρός τάς ήδονάς τοϋ κόσμου. Έν
ταΰθεν καί ή καταπληκτική έ|ά-
πλωσις τού Χριστιανισμοϋ είς ο¬
λόκληρον την Μικρασίαν καί τα
χωρία της, είς την Συρίαν καί
Παλαιστίνην, είς την Περσίαν,
Άρμενίαν καί Άραδίαν (Εύοέδι
ος 5,10 καί 6,46) είς την Άνω
καί Κάτω Αίγυπτον, είς την Κν
ρήνην μέχρι των Ίνδιων, είς την
Λνθυπατιικήν Άφριικήν καί άλλα
χοΰ. Καί χρήζει ιδιαιτέρας έξάρ-
σεως ή παρο>σία έπισκόποιν δχι
μόνον είς τάς μεγαλουπόλεις, τάς
πόλεις, τάς κωμοπόλεις, άλλά καί
είς αύτά άκόμ,η τα χωρία τής Μι
κρασίας. Διότι είς την Ανατολήν
οί έηίσκοποι ϋπερε'βαινον τοΰς χι¬
λίους, είς την άνθινπατικήν Άφρι
κήν «Γυνεκεντρώθη<ΐΓΐν περί τοάις ί·6Λομή«οντα κατά την έν Καρχη- δόνι σύνοδον επί Άγριππίνου εΓτι- ΐτκόπου Κα^χηδόνος. Άντιθέτοις, είς την έν Άρελάτη σύνοδον τοΰ Ετους 314 προΐΐήλθον θεκαοκτώ έ¬ πίσκοποι τής Γαλλίας καϊ τρείς μόνον έιπίσκοποι έ5 Αγγλίας. Είς την έ-ν Έλβίρα τής Ίσπανίας σΰ νοδον μετηά τό ίτος 300 προοήλ θον μόνον δεκαεννέα έπίσκοποι τής Ίβπανίας, έν οίς καί ό διάσηιιος έπίσκοπιος της Κορδούης "Οοιος, ό εΐσητγηττής διά ποώτην φοράν τοΰ κανόνος 33, διατάσσαντος τή^· γενικήν άγαμίαν τοΰ ίεροΰ κλή- ρου. .Ο έπίσκοπος έκεΐνος τής Κορδσύης ΰποστηρίξας τάς π,ερί ήθικοΰ καθαρ·μοΰ τής 'Εκκλησίας θεοιρίας τον έ« Φρυγίας Μοντα- νοΰ καί των έν Ρωμη όπαδων τοιι Μοντανιστών, ανέπτυξεν αύτάς καί είς τόν έν Ρωμη διατρίδοντα Κων σταντϊνον. Διότι ό Κωνσταντίνος έποφθαλμιων την ήγεμονίαν τής Ρώμης καΐ τόν Ρωμαϊκόν θρόνον εδείκνυε καί Ιδιαίτερον ενδιαφέ¬ ρον διά τάς θρησκευτικάς εριδας των Χριστιανών, ούχι έκ Χριστια νίκης συνειδήσεως, άλλά έκ πολι¬ τικών, οίκονομικών καί κοινωνι- κών λόγων, έφ' όσον οί Χριστια- νοί ήσαν τό πο,λυπληιθέστερον καί τό ήβικώς, κοινιονικώς καί οίκονο μικώς ύγιρίϊτερον στοιχείον των Ανατολικήν έπαρχκον επί τώ,ν ή ποίον επίστευεν ότι θά στηρίξη τό Ρωμαϊκόν στέιιιια τού. Τούτο θά νπσδείξη καί ή εν Κιονσταντι- νουπόλει χρτισιμοποΐησις τού Κορ δούης Όσίου ίιπό τοΰ Μεγάλου Κωνσταντίνον πρό τής συγκλήσε- ως τής Α' ΟΙκονμενικ.ής Συνάδου τοΰ ετους 325, άποστείλαντος τόν Κορδούης όσιον εμπιστευτικάς είς ΧΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην Σελ ΤΑ ΤΤΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ Είς τό δημοσιειΌέν είς τό πα- ρελρόν φύλ.λον, σμυρναικόν σημεί <|>μα τοΰ κ. Πλάτωνος Κάππα, μέ
τόντίτλο: «ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΜΤΡ
ΝΗΣ», άαό τιαογραφικήν ά6λε-
νΐΊον, ?γιναν δύο σοβαρά λάθη.
Λιό την έπανόρθοιβίν τιυν, είναι
αη(ΐραίτη.τον νά ξαναδιαβασθοΰν
οί παράγραφοι, είς τάς οποίας έ'-
Υΐν«ν τα λάθη:
II
Νά ξαναοια6ασ»ή ή γ' πα-
νάγοτιφος τής α' στήλ.ης:
«Τό άρχιτεκτονικό σχέδιο τού
«ιρίου, έξεπόνησε ό Σμυρναΐος
Λοχιτέκτων Ίγνάτιος Βαφειάδης,
*·ττν δέ την έοχοτερυίή τού διακό
"μηση, έξετϊλεσε ό εΛΐσης ΣμΛ·ρ
ναϊο; γλύπτής Ρενιερης». ΚαΙ
2> Νά ξαναδιαΛασΘή ή α' πά
Ράγραφος τής 6' στήλης τής 6ης
σβλιδος, δπου ή σ»νέχεια τοΰ ση
ώ
Τοΰ κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΠΠΑ
ποίο μάλΐισιτα τό καλοκαίρι τοϋ
1911 επαιζε ό θίασος τοΰ ά|έχα·
στου Βασίλη Άργυρόπουλ.ου».
Ζητούμεν στ,'γγνώμην άπύ τόν
κ. Πλ. Κάππαν διά τα παρουσια¬
σθέντα λάθη είς την (^εργασίαν
τού, δπο.ς καί άπό τούς αναγνώ¬
στας μας, άλλά τα τυπογραφικά
λάθη είναι δυστι·χώς άναπόφεν>κτα
είς τύν Τύπον.
Γ'
Αύτύ είναι τύ πιθανότερο ί-
στορικό τής κτίσεως τοΰ Βυζαν
ιΐ' άπό δσα άναφέρονται στούς
άρχαίους συγγραφείς, πρό πάντίον
στόν Στράδωνα. 'Τπάρχουν δμιος
κ' ρνα σοιρό αλλρς παραδόσ*ις.
Κατά ενα μύθο, ό Βύζας ήταν
γιος τοϋ Ποσειδώνος καί τής ννμ
φης Κερορσβης η Κρεοιιοης, ν.ό-
ρης τοΰ Διός καί τής Ίοΰς. Ίώ
άποκαλοΰσαν οί 'Λργεΐοι τή Σε-
λήνιχ καί γι' αύτό, κατά μία ϊκ-
δοχή, στά νομκτματα των Βυζαν
τί^ον, έ,κτός άπό ιή μορφή τοΰ
Βύξανττος, σνναντοΰμε χαραγμένη
καί την «άμφίκυρτον» τ «κερόεσ-
σαν» αελήνην, δτ>)αδή την ήμισέ
>.ηνο, πού ήταν τ<> εμ6ιλτ>μα τής
πόλης τους. Ή Ίώ ήταν κόρη
τοΰ Κασιλια τοΰ "Αργους Ίνά-
χου. Ό Ζεΰς τήν έρο)τεύθτ;κε
καί ένώθηκε μαζί .ής. Ή Ήρα
δμχος, τρελλή άπό ζήλεια, τή με¬
ταμόρφωσί σέ 6ώδι, την κττνήγηοε
άπό ττγν Έλλχίοα στήν Άοία,
καί άπό κεί στήν Αϊγι«το, καί
την άνάνκαοε, άνίμεσα σέ πολ-
λες άιλλες περιπέτοΐρς, νά περάκτει
τό ατενό, πού ένών/ει την Άβία
με τήν Εύρώπη, και ,ποΰ όναμά-
αθηκε άπό τότε «Βόσπορος». Έ
κεί, ατό μιτχό τοΰ κόλπου, πού ό-
νοιμάσθηκρ άπό τότε «Κΐρας»,
γέννησε ή Ίώ την Κεοόεσααν.
Αυτήν άγάπησρ άογοτερα ό Ποσ«ι
&ών, καί άπό την ρ'νοχτή τού μα-
ΰ της γεννήθηκρ ο γιός, ποΰ ή
τροφός τού, ή νι«μφη Βιζνη, τόν
όνάμ«σε Βιΐαντα. Στήν [δια αύ
τή θέση, στό μυχο τού Κερατί-
ου, έ'μεινε ό Βύςος καί μεγάλίο-
σρ. Μιά μερά, ένώ Ονσίαίβ ταΰ-
ρο στόν έκεϊ βωιμό τής νύμφης
Σειμέστρης, ωρμηορ αίφντις ρνας
άετάς, άρπαξε την καρδιά τοΰ
σφαχτοΰ, καί τήν έ'φε-ρε στο Βο-
σπόριον άκρ(»τήριαν. Ό Βύζας
θιεο'ιρησε καλό τόν οίωνό, καί ε-
χτισε έκεϊ, μέ την βοηθεία τοϋ
Ποσειδώνος καί τοΰ Απόλλωνος,
τήν πόλη πού εΐχε γι' αΰτό «Θρο-
τείχεα», /αί πού ονομασθή
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΜΎΟΣ
κ* άπό τό ονομά τού Βυζάντιον.
Ό μύθος αύττό; σχετιζεται μέ
μίαν αλλη ίστο.ρικί) έκδοχή γιά
τήν κτίση τοΰ Βυζαντίου. Σνμ-
ορωνα μ' αύτην ύ χρησμος, ποΰ
δόθηκε στόν Βύζαντα καί στούς
συντρόφους τού, ελεγε:
«"Ολβιοι οί κείνην ϊερήν πάλιν
οΐκήκτουσιν, άκτήν Θρηικίην, έ'ντ
γρον παρά τε στι>μα πόντου, εν
θα δύο σικύλακες ηολιήν >άπτοιι<η θάλασσαν, ένθ' Ιχθύς ϊλαφός τρ νομόν δόσκονται ες αυτόν». Οί οίκκττές λοιπόν τοΰ Βυ- ϊαντίου έγικαταστάθηίΐαν στήν άρ χή στό μνχό τοΰ Κερατίου κόλ. που, στό σημείο ακριβώς, δπου σιυμβάιλλθυν οί ποτααοΐ Κύδαρις καί Βαρβνσ'τνς, καί δπου τα έλά- φια κατρβαιναν από τούς γύρω λ.όφους κ' εβοσκαν στίς χαμηλές ελώδεις έικ,τάσεις, ενό) τα ψάρια, καί μάλισ,τα οί θύννοι, εύνοοΰμε- ν·(χ άπό τήν ήρε,μία των νερων τοΰ κόλπου, μαζεύ,ινταν κ' ε€ρι- σικαν τροφή στήν ιλύ, πού κατε- δάξουν τα ποτάυ,ια. ΆργόαΡρα ιόνο κατώλαβαν πόσο όχυρότερο καί καταλληλότερο ήταν τό Βο- σπόριον Άικρωτήριον καί μετέφρ- ραν τόν οίκισμό τους σ' αΰτό. Ή θέση ήταν τότε γνϋ>στιν μέ τό υ
νομα Λύγος, άπό τίς πολλές λυ-
γαριές, πού φύτρηναν έ,κεϊ. Νε-
ώτεροι Ιστορυκοί ΰποστηρίξουν,
πως τα σημεΐα αύτά ήταν, πολΰ
πρίν άπό τόν έρχομό των Έλλ^ή
ν(ον, κατομκηιμίνα άπό δάρβαρα
φύλα τής θράκης, .οΰ γρήγορα έ
ξρλλ.ηνίσθηκαν.
Σέ 800 μέτρον άπόστοση δυτι
κά άπό τό άκρωτι'ιρι και γύρω
άπό την παραλία ό Βύζας εχτκΐΓ
τείχη, γιά νά πςοοττατρψει τήν
καινούργια πόλη άπό τίς έπιδρο
μες των γεκτονικών βαροαρων,
πήρε γυναίκα τού Την Φειδάλειαν,
κόρη ενός δρχοντα τού τόπου,
καί προσπάθησε νά στεριώβει τή
δνναστεία τού, δίνοντας στή γέ-
νεσή της προέλει>ση θεική. Ό ϊ-
διος, σάν θαλ.ασσοπόρος πού ή¬
ταν, επρεπε νά Γχει πατέρα τόν
Ποσειδώνα. Στό ονομα πάλι τής
γυναίκας τού 6ρίιτ/οι>με ένωαένες
την φειδώ κ.αί τήν άλνείαν (άλ.ι-
εία), εννοιες συσιαΐιχές τοΰ πλού
τού τοΰ Βυκαντίον. Είναι ρξ Αλ
λου χαοακτηριβτικό, ότι ό πατέ-
οας τής Φειδαλείας όνοιιαζόταν
Βαρβύσης, ίίπως ηυ ενα άπό τα
Λυό ποτάμια πού χύνονται στόν
Κεράτιο, άλλά καί ότι τα όνόιμα-
τα ΒαρΛύσης καί Βΰζας φαίνον
ται νά μην είναι εντελώς ασχε-
τα μεταξΰ τους.
Νΐώττερη θεο>ρία υποστηρίζει,
πώς ή λέξη «Βυίάντιον» είναι
άρχαίας θρακικής ή θρακοπελα<τγι κης καταγογής κ.αί πώς είναι ή ϊ&ια ιιρ τή λρςη «πονΐαντις», ποΰ ήταν τό ονομα μιάς πόλ.ης των θρακών Κιαμερίων στήν εί «οδο τΛν Κιλικίιον Πνλών. Σΰμ- φωνα μέ την ιδία θριοοία ή λε- ξη «Βυϊάντιον» έ'χπ επί<της γλ^ικΐ σική σχέση μέ τό Βόσπορο ^α! είναι σύνθετη (5πό τύ «6ύζ» ή «6ούξ», πού σηααή'ει στρνό, καί άπό τό «αντε» πού σημαίνει τύ πος. Τόν Βύξαντα τόν έτίμηισαν οί κάτοινοι τής πόλης τού σάν 6α- σιλε-α. ΚαΙ όπως άναφέιοει ό 'ίΐ βύχιος ό Μιλήσιο:, «Καλλιάιδης, στρατηγός Βιίαντίου, τό περιβόη τον τοϋ Βύζαντος αγτιλμα κατά τήν καλοκαένην Β,ισιλικήν άνΐθη κε και έπέγραψεν ούτω: Τόν κρατερύν Βύξαντα καί ί- μερττιν Φιδάλειαν κίονι κοσμήσας ανθετο Καλλιάδης». Ό ϊστορικος Παινΐανίας άνα- φέρει έξώλλου, ότι τό Βυξάντι- ον καί ή Ρόδος είχον τα Ισχυ- ρότερα τείχη μετά τίς Μΐκκήνες. 'Ελ'Λ σέ δλιλθ)ν συγγραφέίον κεί- μενα συναντοΰμε ένδιαφέρουοες περιγραφές καί έγκώμια γιά τα ποώτα έκεΐναι βυζαντινά τείχη: «Τείχη δέ τό Βυξάντιον καρτε- ρώτατα είχεν"», λ^γει ό Δί(ον ό Κάσοιος, «ο τε γάρ θώραξ λί- θοις τετραπιέδοις παχρσι συνιοκο- δόμΐτο, πλ.αξί χαλκαϊς συνοεδεμέ νοις καί τα έντός αυτών καί χο') μασι καί οίκοδομή|ΐασιν ώχύρωτο καί εν τεϊχος παχύ τό πάν είναι δακεϊν». Ό Ήρωδιανός δίνει μιά λεπτομερεστάτη περιγραφή, πού άρχίξει ετσι: «Περιτετεϊχιστο γεν- ναίθ) τε καί μεγίστιο ή πόλις τεί χει, πεποιημένω έκ μνλίτου λί- θου είς τετράγωνον είργααμιένου, τοιαύτη τε σικνβ,φΐΐία καί κολλή- σει, ώς μηβένα οίεκτθαι τό 6ρ- γον σύνθετον, ενός δέ λίθου ηε- ποιήΐϋθαι». Τόσο δυσπόρθητο θεω- ροΰσαν οί Άριχαιοι τό τεϊχος έ- κεϊνο, ώστε Ελεγον, ότι δ βασι¬ λεύς τής Μακεδονίας Φίλιππος, θέλοντας νά δείξει, πόσο ήταν ά- δύνατο νά έξαγορασθει μέ χρή- ματα ή εδνοια τοΰ Δημοσιθένους, εΐπε στόν Παρμίνί«)να: «Ημείς δέ θάττον δν των Βυζαντίων τό τεϊχος ελο ι μ ε ν ιιηχαναίς ή Δημοβθένην χρισίο>». Καί ό Ή-
σϋχιος ό Μιλήβιος, μιλώντας γιά
τήν ιδρύση τοϋ Βνϊαντίον, απο¬
δίδει την άν^γερση των τειχων
τού σιτή στ'νεργία των θεών: «Ό
μέν ούν Βύζας>, λέγει «κατά
τήν ακραν τής ΡοοϊΓορίας άλός
διέγραψε πόλιν. Ποσειδώνος δέ
ναχ Άίτόλλοτνος, όις φασι, συν-
εργούντων, άνοικοδο-μεϊ τα τείχη,
λόγου παντός κρείττονα μηχανώ
μενος».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΝΟΜΑΡΧΗΝ ΑΤΓΙΚΗΣ
Αί ύποβληιθεϊσαι ενστάσεις κα¬
τά τής μελετοοιμένης έπεκτάοεοις
τοϋ σχεδίου Κον^ότητος Σταμά-
τας Άττικής, συνιεξηζήιθησαν υπό
τοΰ Κοινοτικού Σνμβουλίου Στα-
μάτας έρήμην των ενδιαφερομέ¬
νων οΐτινες ούθάλοίς έκ/.ηθηοαν
οποις παραστΛσιν καί άναπτύξω-
σιν αύτάς προκειμένον νά δοθή ή
άομό£ον<σα όρθή λύσις. Εάν θελήση ό ■/.. Νοιιάρχης Άττικής νά ρίξη μι άματιά στό σχέδιον, θ' Λντηληίρθή τό πνεΰμα ίχπερ ρπρκράτησεν κατά τήν σύν¬ ταξιν τοΰ ώς άνοι σχεδίου. Εάν δέ παράσχη μίαν ακρόα¬ σιν ϊίζ τούς παραπονοιιμένους διά τάς άιδικίας πού έπε-/ράτησαν κα τα ΓΓήν <τΰντα|ιν καί σΐίξήτησιν τοΰ ώς άνο) σχεδίον ασφαλώς θά ζητήση ευθύνας άπό ιό Κοινοτι¬ κόν συμβούλιον δΐιά τάς άήιθεις αυτάς πράξεις. Ή επέμβασις τοϋ κ. Κακούρη νομάρχου Άττικής τυγχάνει απο¬ λύτως έπι6ε6λημένη, προκειμένον ν' άποφέ»χ'θο>σιν αί έν τώ σχε
δίο) Κοιν. Σταμάίτας ένυπάρχου-
σαι προφανως άιδΐκίαι είς 6άιρος
κτηματιων τής περιοχής ταύττης.
ΔΥΟ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Άπό τόν κ. θομαν
Γεν. Γραμιιατέα τοΰ Έθνικοϋ
Έξιοραιστικοϋ Σύλλογον άποκατα
στίΐθεντων προσφΰγον Βείκον -
Πριρισσού λαμιδάνομεν μακράν ε¬
πιστολήν, διά τής οποίας παρα-
καλΡΪ νά συνηγορήσωμεν διά δύο
έκκρεμή ιχροσφνγικά ζητήματα,
τα άποϊα έ'χουν ήδη τεθή ύπ' δ-
■ψιν τοϋ κ. Πρόεδρον τής Κυ6ερ
νι']ισεο)ς δι* ύπομνήματος ννΐό ήμε
ρομηνΐαν 20.1.69: Πρώτον, νά
διαγραφοΰν τα χρέη των προσφύ-
γο>ν έξ άποκαταστάσε(ος με'χρι πό
σοΰ 40 χιλιάδων, ώς εγένετο διά
τα άγροτικά χρέη. Δεύτερον, ·'
Απαλλαγοΰν αί προσο;νγικαί οΐκο
δομαί άπό τήν εΐσφοράν τοϋ Ι
ΚΑ, ώς εΐχε προτιείνει, πρό και
ροΰ, καί ή έφτραερίς μας. Άμ-
ο^ύτερα τα αίτήματα είναι δίκαια,
άπό πάσης απόψεως, καί θέλομεν
νά ελπίζωμεν, ότι, τόσον δ 'Τ-
πουργός Κοινωνικών 'Τπηρεσιών
κ. Λουκάς Πάτρας, όσον καί ό
Γεν. Γραμματεύς τοΰ αυτού υ¬
πουργείον κ. Άντ. Μέξης, οί ό-
ποίοι τόσην στοργήν καί ένδια-
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΤΟΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ ΜΑΣ!.
Έττιστολαί
Τοϋ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
'. Ι
Έδιάβασα τόν περασμένο μή
να στόν «Προσφικγ'κό Κόσμον τό
δημοοίΐυμα τον φίλον Μικρ<κκ4 τη καί εξαίρετον Λογοτέχνη καϊ συγγραφέα κ. Νίκου Μηλιο>ρη, μ?
θέιια: «ΕΝΑ ΔΙΔΑΓΜΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΩΝΙΑ»!
Καί άρχίζει:
«Τό θρμα καί πάλιν άφορα τό
»Μικρασιατικό Μουσεϊο, πού &π·ρΓ
»πε νά εϊχαιμε Ιδρύσει καί ποΰ δέν
»κατα(ρέραμε εμείς οί Μικρασιά- Ι
»τες νά ίδρνσονμε.. . Φοβοΰμαι,
»πώς Ι'γινα φορτικος μέ την διαρ
»κή Ιπανάληι|'η τοΰ θεματος αΰ-
»τοΰ!. Άλλά δέν τό λογαριάίςω
ντοΰτο. Πρόκειται γιά ενα μέγι
»στο χρέος μας πού δέν έκπλ.η-
»ρώσαμε! Καί τουτο εχει σηιια-
Καί διηγιέται πώς πήγε στήν
Κεφαλλωνιά καί θαναασε κεί τό
?ργο πού επετέλεσε μόνο τού τό
δμορφο αΰτό νηοί, Ίδρύοντας Ί
στορικό καί Λαογραςρικύ Μονσεϊο.
Στά τελευταία τοΰτα χρύνια,
βλέπονιμε νά ίδρύονται Ίστορικά
καί Λαογραφικά Μουσεΐα στή Ρον
μελη, στό Μίοριά, στήν "Ηπειρο
καί άλλοΰ.
Μονάχα ημείς οί Μικρασιάτες
καί οί Πόντιοι ιιειονεκτοΰαε στό
ζήτηιμα αΰτό... Δέν φθάνει μόνο
νά Λνεγείρονιμε κτίρια, νά φκιάνου
με ντουβάρια καί νά τα στολίζον-
με ώς δωρητές μέ τα όνάιιατά
μας·
Ή .Κεφαλλοινιά, προντοπόρα, ε
καμε την παρά κάτω εκκληοη
στούς Κεφαλλωνίτες:
«Φρονούμεν ότι τό χρέος αύτό
έναντι τής Ίστορίας τής νήσου
μας, τάτρ μόνον θά όλοκληρίοθή,
όταν ό,τι τι>χόν αντικείμενον έχο¬
μεν σχετιζόμενον μέ την Ίστορία
τής Τέχνης καί τής Λαογραφ(ας
τής νήσου μας, τό προσφερομεν
είς τό υπό ίδρυσιν Μουσείον.
» Άπενιθννομεν τήν παρούσαν
ρ'κκληστν είς πάντας καί παρακα-
όπως είς την ποόσν/.ησιν
φέρον ίπιδεικννουν διά τα θνιια-
τα τής Μικρασιατικής Καταστρο
φής καί τα ζητήματα των, θά έ-
πιληφθοΰν διά την κατ' εΐΓχήν δι
ενθίτησίν των.
αυτήν εΰαρεστηθοΰν νά άνταποκρι
θοΰν ο! δννάαεις με ο,τι νομίζουν
μ, Οά ΟβραΛεΰση τόν Ιστορικόν
αυτόν σκοπόν υπέρ τής φιλτάτης
νήσου μας.
» Οί έχοντες σχετικά άντικείμε
>α διάΐ(-ορα, ε'ργα λαϊκής Τρχνης,
επιπλα, σκεΰη, φωτογραττίας καί
κάθε τι τό οποίον δέν αποτελεί σή
μερον εΐδος χρήσεως, δς τό προσ
φέρονν προθύμως!».
Λ
Ημείς οί παλαιοί Μικρασιάτες
καί Πόντιοι, πού άπέχομε λίγα μό
νο μέτρα άπό την οχθη τής Άχι
ρουσίας, άς άρπάξονμε τώρα στά
χέρια μας, χωρίς καθνστέρηση τό
ολο ϊ,ήτημα τοΰ Ίστορικοϋ καί
Λαογραφικ.οΰ Μουσείον των αλη¬
σμόνητον Πατρίδιον μας. "Ας ά-
φήσονμε πιά τήν νωχέλεια, τήν νω
θρότητα καί άς πάρουιμε παράδει
γμα άπό τό όμορφο αύτό νησί, τήν
Κεμολλωνιά!
"Εχει ή Μικρασία καί ό Πόν-
τος δνδρες είδικούς καί ίκανοΰς
γιά νά πλαισιώσονν τήν μεγάλη
αυτή προσπάιθεια τής ιδρύσεως
Μουσείον των αλησμόνητον Πατρί
δών μας.
"Ας ύποδείξει ό φίλος κ. Νϊκος
Μηλιώρης τέσσερις ή πέντε είδι-
κοΰς γι' αυτόν τόν σκοπό Μικρά
στάτες, δνναυε'νονς νά σημιιε,τά-
σχοτ'ν στήν προσωρινή Έπιτροπή
καί ά'λλους τέσσερις ή πέντε Πον
τι'ονς νά νποδείξει ό γρόχρίον τό
παρόν δημοσίενμα.
Καί δς γίνει ή άρχή.
"Ας μπούνε μερικοί Μικρασιά
τες καί Πόντιοι είδικοί καί μέ όρρ
ξη, νά δονλεψοτ'Λ' σρ μιά ποοσωρι
νή Έπιτροιή τρτοια.
Καί ή Πολιτεία θά δεί πώς κον
νιώωαστε καί θά βοηιθήσει κι' έ-
κείνη ύλικά.
Μά γιά όνοΐία τοΰ Θεοΰ, δς στα
ματήσιι πιά ή ά&ράνεια πού είχα
με τόσα χρόνια! !
"Ας σταματησει!! !
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΕΚΘΕΣΙΣ
«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΙΙΤΙ 1970»
Μέ την σιιμμετοχήν 70 έπιχει-
ρήβεων ήνοιξε τάς πύλας της είς
ΤΑ ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΜΑΣ
Άγαπητέ «Προσφνγικέ Κόσμε»,
Πρίν άπό δΰο δυόμισν μήνες ε¬
πάνω κάτο> σοΰ ίστειλα καί έδη-
μασίευσες άρθρο τοΰ φίλον νεοελ
ληνιστή ΓιακώΛον Διζικιοίκη μέ
τίτλο, δν Θ<υμοϋμαι καλά», «Ό θείος Τζώνης». Στή σνντομή μόν εΐσήγηση είχα άναφέρει τήν πληροφορίαι ότι ή στήλη «Τα «Γλιοσσικά μας» τού ήμερησΐου ά θηναικοΰ φύλλον «ΝΕΑ ΠΟΛΙ¬ ΤΕΙΑ» είχε περιορίσει σημανττικά τόν χώρο της, άν δέν είχε Εσοις καΐ γενικά καταργηθεΐ. Άπασχο ληιιένος μέ έ,πείγουσες συγγραφι- κές έργασίες (σιιγγραφή, άνάμί- σα σ' άλλα, καί έικτνπωση τοΰ βιβλίθΊ» μόν «Έ/Ληνικοί Δράμοι», Ταξίδια στήν Έλλάδα), δέν εΐ- χα δυστυιχως τήν εΰκαιρία νά έ ξακρΐιβώσω δν ή πληροφορία έ· κείνη άνταποκρινύταν στά πράγ- ματα. Εΰχαρίστ(ι)ς εΐδα στΰ διάστημα πού έμεσολάβηβε άπό τότε, ότι ή τόσο χρηισιμη στήλη «Τα Γλωσσ· κά μας», πού σνντάκτης είναι ό κ. Ίίοαννης Φιλιππάκης, έξακολ.οι. θιεΐ νά έκπληρώνη μέ έπιτνχία τόν προορισμό της καί νά προσφί
ρίσκεται ή Κίος, πόλις άνθοΰσα,
Έλληνική κατά 92%. Κατά τήν
τελευταίαν απογραφήν τοΰ 1918.
Ό "Ελληνικάς της πληθνσμός άν
ήρχετο είς 16.608 άτομα. Ό δέ
Τουρκικάς μόνον είς 489 έν. των
οποίων περί τούς 6ό ήσαν ξένοι,
Δημόσιοι 'Τ.τάλΛηλοι, Έλάχιστοι
ήσαν Αρμένιοι καί Εβραϊοι. Δι'
αΰτό καί οί Τοΰρκοι ωνόμαζον την
Κίον Κιουτσούκ Άθήνα (Μικράν
Αθηνά). λΗτο κάρφος είς τα μά
τια των καί κατεβαλλον κάθε προ
σπάΐθειαν, νά τιήν έκτονρκίσονν,
άλλ' είς μάτην. Είς τήν Προπον¬
τίδα, ή δποία ήτο γνωσΤή καί ώς
ΘΑΛΑΣΣΑ τοΰ Μαρμαρά ύπήρ
χον καί Αλλαι πόλεις καί κωμοπο
λεις καί χωρία μέ πλ.ηθυσμόν κα¬
τά πλειοψηφίαν Ελληνικόν, όπως
τα Μουδιανιά, Πάνορμος, Άρτάκη
Τρίγλια, Σιγή, Μισόπολις, Νεοχώ
ριον. Τό ΚΑΜΑΡΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ
Η ΝΤΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙ
ΔΟΣ ΗΤΟ Η ΚΙΟΣ, ό λιμήν
τής οποίας ήτο καί θαλασσία διέ
ξοδος μιας έσίοτερικής περιοχής,
έκτεινοιμένης μέχρι Νωίαίας, Έ-
σκί - Σεχήρ, Γενή - Σεχήρ και
πέραν αυτών.
— Ή Κίος, άπέχει τής Κων¬
σταντινουπόλεως 38 μίλλια εΐχε κα
θημερινήν μετ" αυτής επικοινωνίαν
διά Θαλάσσης, καί συνδέεται μέ
την Προύσα μέ άμαξιτήν οδόν,
μήκονς 36 χιλιομετρων. Ή φυσικη
της θέσις, τό ήπιόν της κλϊμα, τα
ώραϊα καί γραφικά της τοπία, ή
ώραία καί άμμώδης παραλ,ία της
καί πολλαί άλλαι καλλοναί, είχον
καταστήσει την Κίο, μίαν ώραία*·'
πόλιν.
— Ή Κίος, διετήρει δΰο Δη-
μοτιχιά Σχολεϊα Αρρενων καί Θη
λέιον. 'Εΐλλείψει, όμως Γιιμνασί
ου, είχον προστιιθή είς τό των
Αρρενων, άλλαι τρείς τάξεις, είς
τάς οποίας έδίδασκον Καθηγηταί
Είχε τρείς ένοριακάς έφημεριακάς
Έκκλησίας, την «Όδηγήτριαν^
τόν «"Αγιον Ίγνάτιον» τήν «Πά
ναγίαν την Θεομάναν» καί δύο
Μοναστηρια «τόν "Αγιον Γεώργι
όν» καί τόν «Προφήτην Ήλίαν».
Είς τα ΜοΛ'αστήρια νπήρχον καί
τα Νεκροταφεϊα.
— Έπίσης είχε καί δεκάδα έξ
οκκλησίων, «"Αγ. Παντελεήμων»,
«Χριστός», «"Αγιος Ιωάννης», «Ά
γία Παρασκευήν, «Ζωοδόχος Πη-
γή», «Παναγία ή Γαλακτερή», «"Α
γιοι Κωνσταντίνος καί Ελένη».
— Ή Κίος ήτο εδρα τής Μηπ
τροπόλεως Νικαίας. Είς αυτήν διε
μενεν ό Μητρο.τολίτης. Τελευταΐ-
ος Μητροιπολίτης αυτής ήτο ό Βα
σίλειος, ό άπύ Άγχιάλου καί με
τέιπειτα ΟΙκουμενικός Πατριάρχης.
Λι'ιιμαρχος πάντοτε έξελέγετο ΕΛ
ΛΗΝ καί μόνον κατά τήν περίο¬
δον τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέμου
εγκατεστάθη Δήμαρχον Τοΰρκος,
κάτοίκοα τοΰ Τουρκικόν χωρίου Ο
ΜΟΤΡ-ΒΕΗ, άπό τό οποίον κα¬
τήγετο καί ό άλλοτε Πρόεδρος τής
Τονρκικής Δημοκρατίας Τζελάλ
Μπαγιάρ, όστις είχεν επισκεφθή
καί τάς Αθήνας.
Δήμαρχος της τελευταίας δεκα-
πενταετίας, διετέλεσαν 1906 — 9
Τίςώρτξης Γιαδάσογλον, 1909 —
12 Βασίλειος Πινάτσης 1912 —
14 Τζώρτζης Γιαβάσογλον, δπότε
μέ τήν έναρξιν των άνθελληνικών
δκογμών ή «Ταββέρι Έφκιάρ» ε¬
φημερίς Κων)πόλεως μέ την με¬
γαλυτέραν κυκλοφορίαν έξαπέλυοε
σφοδροτάτην επίθεσιν εναντίον
τής Κίον, μέ την επιγραφήν :
«Μία γωνία των Άθηνών> μέ φω
τογραφίας τής Κίον καί δύο άπό
δείξεων είσπράξεως ή πληρωμής
τής Δημαρχίας έντυπον έλληνικά.
Φυσικά, ό "Ελλην δήμαρχος έξη-
ναγκάσθη νίι παραιτηιθή καί τόπε
διωρίσθη ό πρώτος Τοΰρκος δή¬
μαρχος άπό τό Τονρκικό χωρίον
Όμούρ - Βέη, άιιτό τό οποίον κα
τάγεται καί δ πρώτος Πρόειδρος
τής Τονρκικής Δημοκρατίας Τζε-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
τό Ζάππειον ή εκθισις «Έλληνικό
Σπίτι 70» τήν οποίαν όργανώνει
τό Κέντρον Άναπιΰξεως καί προ
βολής. Ή έκθεσις πειριλαμβάνει
διάφορα ειδή οίκιακής χρήσεως
κατεστημένα είς χώρονς κατά κλά
δο·υς. Παράλληλον, είς τα πλαί-
σια τής εκθέσεως λεατονργεϊ καί ή
έκθεσις τοΰ «Ίδανικοΰ Σπιτιοΰ»,
ή όποία περιλαμβάνει ενα πλήιρες
διαμ,έρισμα 4 δωμυΐτίων έξωπλισμέ
νων μέ προίόντα έπιχειρήσεων με
τεχουσών είς την εκδήλωσιν. Τήν
οργάνωσιν τής κλαδικής αυτής έκ
δηλώσεως εχει άναλάβει ή 6ιομ.η-
χανία έπίπλων «Σκονροπονλος».
Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοδ βυνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Άλλ.ο σοβαρώτατο θέμα άφο-
ρσϋσε στήν έ-κλογή των άπεσταλμέ
νιον γιά τή διεξαγωγή των συνεν
νοήσεων μέ τοΰς χριστιανούς καί
πρό πάντων μέ τούς έλληνας προ
κρίτους. Ή Αίκατερίνη δέν ρι-
ι|>οκινδύνευσε ν' αναθέση τήν α¬
ποσταλή αυτή σέ πολλ.οΰς. "Ενας
θά μποροϋσε νά φνλαχτή εύκολώ
τερα κι' άκόμη εΰκολώτρρα ν' ά-
ποκηρυχθή σέ περίπτωοη άποΐν-
χίας. Ό κλήρος Ελαχε στόν Γεώρ
γιο Παοτάζολη, φλογερό ελληνα
πατριώτη, λοχαγύ τοΰ ρωσικοΰ
στρατόν.
Ό Παπάζολης, Παπάζογιλονς
κατά τό οίκογενειακό τού έπίΐθε-
το, γεννήθηικε στά 1725 στή Σιά
τιστα άιπό ενκατάστατο πατέρα.Κα
ταδιώιχθτρίεν άπό τίς τουρκικές άρ
χές γιά τόν άνήσνχ,ο πατριωτι-
σμό τού, ϊχασε τή περιουσία τον
καιί γιά νά μή χάση καί τή ξο>ή
;ον, βφνγε στή Ρωσία. Κατατάχ
θηκε έθελοντής στό ρωσικό στρα
τό, κέρδισε τήν έ.κτίμηση των α¬
νωτέρων τον κι' ίπέτνχε νά τόν
στείλουν ατή σχολή πυροβολικοΰ
στή Πετρούπολη. Έκεϊ σχετίσβη
κε μέ τόν Γρηγόρη Όρλώφ καί
•καθώς ήταν έπιμελέστερος καί κον
τα δέκα χρόνια μεγαλυτέρας τον,
τοΰ ένέπνευσε αΐσθήματα φιλίας
καί έξαιρετικής έκτίμησης πού αγ
γιζε τα όρια τοΰ σεβασμοΰ. Άρ
γότερα, όταν ό Όρλώφ, με. τό
προνόμιο τής άριστακρατικής κα
ταγωγής, έφθασε στό δαθμό τοΰ
στρατηγόν, ό Παπάζολης ήταν ά
κόμη «ατώτερος άξιο)ματικός.
Ι Τόν πηρε ΰπασπιστή τού. Δέν χω
«Παράλληλα μέ τό «θέατρο
Σμύρνη;», όταν πρωτάνοιξε αύτό,
λίΐτουργοΰσαν καέ πολλά Λλλα, ο
•"^»ς τό Λερινό θέατρο «Νέα Σκη
^1», τό θέατρο τοΰ Ξενοδοχείου
Κραϊμερ, στό όποίο προηγουμένως
λίΐτουργοϋσε «πατινάζ» (τροχοδρό
("όν», όπως τό λέγανε), τό θ^α-
Τ°ο τοΰ Σοτόρτιγκ Κλούμπ, (τό
Χ("άπιν «θίατρον Κυδέλης»), τό
«έατρο τής Γυμναβτΐκής Λέισχης
^ τό θέατρο τής Λέσχης τού
Κονδελλιοΰ, στό όποΐο Κορδε-λλιό,
^ϊ καί αλλο άξιόλογο θερινό
ο, ό «ΑΠΟΛΛΩΝ», στό δ-
Λιά τό νέον βιβλίον τοΰ σνν-
ρργάτον μας κ. Χρήστου Σολο-
μωνί>δη ό ήμερήοιος καί ό περιο
δικός τύπος άφιέρωβαν έγκωμια
στικά σχόλια. Έπίσης Ίεράρχαι,
Άκαδημαίκοί, Καθηγηταί ΙΙανε
πιστημίον καϊ Λογοτέχναι άπην-
θ·ναν πρός τόν κ. Σολομωνίδη
συγχαρητηρίους επιστολάς. ^ ^Δη-
μοσιεύον.με άποσπάβιιατα αυτών:
— Θερμότατα συγχαρητήμα τής έθνικής ταΰτης νο-
^αλγίας; "Ας μή άπαισιοδοξοΰ-
μεν. Έν πάση περιπτιόσει έυτι-
λ.αιιδάνομαι κα,ί αύθις τής δι' ε¬
μέ, εναρέοτον ταύτης εύκαιρίας,
'ινα, τουτο μέν έκφράσο) πρό'ς υ¬
μάς τάς ένθέρμ.ονς εύχαρκττιας
μόν διά τήν άποστολ.ήν τής ν^ας
ταύτης πνευματικής εργασίας,
προστιθεμένης είς τήν πλνηθύν πά
ρομοάον περισποκδάστίον έπι.τει«γ
μάτων, τούτο δέ απει>θύνο) τα εί
λικρινή μόν σν>γχαρητήρια διά τήν
στνεχή καί άδιάλειπτον προσφοράν
είς τόν βωμόν τοΰ καθ" ολ.ον πνεν
ματος, άξιολόγων καί σοβαρδν
εργασιών σας, μετά τής εΰχής,
όπως ό Πανάγαθος Θεός έπιδαψι
λεύη υγείαν κατ' αμφω πρός σν
ν*έχισιν τής ώ^αί ίς /.ι·1 θεοφιλοΰς
ταύτης έπιστημονικής πορείας καί
διαδροαής.
Ό Λήμνον Βασίλειος
Διάβασα τό «Σμυρνα'ικό Τρί-
πτνχο» μέ 6αθ€ΐά καί έλληνική
συγκι'νηση.
Παναγκότης Κανελλόπουλος (,Α
καιδημαίκύς)
Ή κάθε σας έργασία εχει δι
πλ.ή άξία, μιά γιά τήν νπηρεσία
πού προσφερετε σαό Γένος καί ή
άλλη γιά τήν άξιόλογη σνμβολή
στά Γράμματα. Ό σύνδεσμος αύ
τος θά επρεπε νάναι ό Κανόνας
— καί δίδετε τό πρώτο παράιδει
γμα.
Τ. Κ. Παπατσώνης (Άκαδημαι-
κός)
— Τό διάβασμα τοΰ «Σμυρ-
να'ικοΰ Τριπτύχον» άνε6ίί»σε στήν
ψυχή μόν ημέρας εΰτνχεΐς καί δο
ξασμένας καί ή κάθε λεπτομέρεια,
πού τόσο γλαφυρά άναπαριστάτε,
Ιύπνησε άναιμνήσεις άλησμόνητες.
Σάς συγχαίριο διά τό νεώτερον
αΰτό λαμπρόν ε"ργον σας, πού θά
καταλάβη επίζηλον θέσιν είς την
νεοελληνικήν φιλολογίαν καί πού
θά λαμπρύνή τήν Μικρασιατικήν
κλ>ηρονομίαν.
Γ. Μνλωνάς (Άκαδημα'ικός)
—- Μέ τό «Τρίπτνχο» οτνΐχίί;"
ται τό τόσο πολαιτιμο καί ώραϊο
εργο σας.
Κ. Τσάτσος (Άκαδημαικός)
— Μέ δάκρυα άνΐγνΐϋσα τό νέ
όν ωραίον καί βαθύτατα νοσταλ-
γικόν σας έργον «Σμνρναίκό Τρί
πτυχο». Βαρέως φέρω διότι δέν
ηΰτύχησα νά ίδω ελευθέραν την
ωραίαν νύμφην τής "Ελλάδος, άλλ'
Γιν τήν είχον ίδη, ή όδύνη μόν θά
ήτο ασφαλώς βαθυτέρα σήμερον
πού τελοΰμεν τό πενηντακονταετές
μνημόσυνον τής απελευθερώσεως
της, ή όποία πκηενω άκραδάντιος
ότι θά έχη καί συνέχειαν, Αρκεϊ νά
βάλίομεν μ-υαλά, ημείς τα τέκνα
τής αίωνίας Έλλάιδος, ποίι δέν
είναι δυνατόν νά μή Εαναγίνη,
μεγάλη, ΰταν ό Θεός τό θελή-ση.
Έν τώ μεταξύ έ|ακολουθήσετε
σεΐς ό βαιθύτερα παντός άλλοιι πό
νών, άπό τα τέκνα της, νά ύπΐν
θτ»μίζετε είς τόν κόσμον όλον, ο-
πον θά φθάνη ή φωνή τοΰ πόνον
σας καί προπαντός είς τούς έλεν-
θερονς "Ελληνας, ότι, όπως ρίπεν
ό ποιητής Μιχαήλ Άργυρόπονλος,
«θά γυρίση κάποια ήμέρα ή Έλ.-
λάιδα έκεϊ...».
Π. ΜΠΡΑΤΣΙΩΤΗΣ
(Άκαδημαικός
ρεϊ άμφυβολία ότι στήν έιμπτστευ
τική αυτή θέση, ό Παπάξολης μυ
ήθηκε άπό τούς πρώτονς κι' επαι
|ε σημαντικό ρόλο στή συνωμο-
σία κατά τοΰ Πέτρου Γ'. Πάν¬
τως ό Όρλώφ τόν παρονσίασε
στήν Αίκατερίνη κι' ή δαιμόνια
αύτοκράτειρα -άν εκρ<νε καταλλη λ.ότατο γιά τα σχίδιά της, βασι¬ ζομένη στή διπλή τον ίδιότητα, τοΰ άφοσιωιμένον στή ΡοΜΐία, φλο γερού ελληνα πατριώτη. "Ετσι έ.- ξηγεϊται γιατί ό Παπάζολης ταρ' ολη τή, φιλία καί τή προ- σταβία τού παντοδυνάμον Γρηγό ρη Όρλώφ, δέν εύνοήθηικε μί βαθμό ανώτερον ά|ιωματικοΰ. Βα σιαή προνπ,ύ6εση τής έπι·τυχίας των ένεργειών τον, ήταν νά μή κινήοη τίς ύποψίες των τονρκι- κών άρχών καί σίγονρα, δύσκολα θά μποροϋσε νά φαντασθή κανείς ότι τό ρωσικό άνακτοβονλιο θ' ά νέθετε μιά τόσο σπουδαία άποστο λή σ' ενα άΐτλό λοχαγό. Στό μεταξύ πλησίαζε ή λήξη τής είκοσιπεντάχρονης Αύστρο- τονρκικής είρήνης τοΰ Βελιγρα δίου, τοΰ 1739, καί ή Αυστρία ά πέ<ρει»γε νά διαπραγματευθή τήν ανανεώθη της, μέ δλοφάνερες κα τα·κτητικές προθέσεις. Ή αγγλικη διπλωματί κινήθηκε δρα σ τ ή- ρια νά μετατρέψη την μεταξύ Πρωσσίας καί Όιθωμανικής Αύιτο κρατορίας έμπορική σννθήκη, τοΰ 1761, σέ συμμαχία κατά τής Αύ στρίας. Άλλά ή δαιμόνια Αίκα¬ τερίνη έπρόλαβε νά ματαιώση τα άγγλικά σχέδια, μέ μιά μυστική σνμφωνία Πρωσσίας, Αυστρίας καΐ Ρωοίας πού έμελλε νά κατα¬ λήξη στόν πρώτο διαμελισμό τής Πολωνίας. Παράλληλα κατάφερε, μέ άδρές δωροδοκίες ν' άνεβάοη στόν χηρεύοντα πολωνικό θρόνο τόν πρίγκιπα Στανίβλαο Πονια- τάφσκη, έναν άπό τόν δρμαθό των έραστών της. Ό Στανίσλαος σΰμφωνα μέ !>
πάσχεση πού τής είχε δώση, έξέδω
κε τό πολύκροτο διάταγμα «περί
έτεροδόξων» πον Θέσπιζε θρησκευ
τική ίσονομία των όρθοδόξων
καί προτεσταντών πολωνών μέ
τοΰς καθολικούς. Οί καθολικοί έ
πανεστάτησαν, ό Στανίσλαος ε¬
ζήτησε τήν σννδρομή των ρωσι
κων στρατευμάτων καί ή έπανά
στασι κατεστάλη. ΟΙ έπαναστάτες
κατέφυγαν σέ τούρκικα εδαφος,
οί ρώσοι τούς ■κυνήγησαν καί κα
τα τήν έξέλιξη των έπιχειρήσεων,
εβαλαν φωτία στή τουρκική πόλη
Βάλτα. Ό σουλτάνος Μουσταφάς
Γ' έκήρυξε, θέλοντας καί μή,
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τήν 6ην σιλΜα
Π'ΜΟϋΙΌΥ ΤΥΠΟΤ
17 Μαϊοο 1970 -
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΑΟΜΛΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
. φύλ. 2048 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραψεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΑΑΑΣ ΕΑλΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Το6 συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
νΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ
ΛΤΟ ΠΑΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑ- '
ΛΟΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΤΡΩ
νΕΩΣ ΤΟΤ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙ-
ΣΜΟΤ ΚΑΤΑ ΤΟΤΣ ΤΡΕΙΣ '
ΠΡΩΤΟΤΣ ΑΙΩΝΑΣ Ι
ΜΕΡΟΣ ΕΗΔΟΜΟΝ
Ή πλήρης καί λε.ττομερής άνά
Μ«ις τής Έλληνικής Πάς καί
καί τής Πάξ Ροιιάνα κατέστησε
οβφέστερον καί ίχρωμάτισεν έν-
τονώτεοον τόν διαφθρισμον μρτ«
ίίι των αυτονομίαν καί ύπερανε-ττυ
γμένων Ρ'υμαίκών επαρχίαν τής
Έ/λιηιοικής Άνατολής άηρ' έ-νύς
ναί τώ", χιαακτηθεισών ι πό τής
Ι'ιίιαρς >ταναπτΰκτων έτεοογλώσ
β! ιν, γηΐ ποικιλοφύλοιν έπαρχιών
ν«ι 1« ρών τής Δύσεο>ς άφ' ρτρ-
ρου. Ο διαφοριοιιός αύτός ήτο
α,ι ιμΛΐτητος καί μάλιστα χοησ ικί>
τητος, διότι έΕηγεϊ ά6ιάστ10ς ,ίχι
αόνον την εύρυτάτην καί ταχυτε'
οον ιϊοπλωσιν τού Χριστιανισμόν
άνά την Ανατολήν καί είδικώτε-
οο.' την διάιδοσίν τού καί είς αϋ-
ιά Λν.όμη τα χωρία τή; Μικρα-
Ρΐ'ης μν την έπισκοπήν καί τού έ-
Λβκΐυιόν χοι· έκαστον, άλλά καί
την βαθυτέραν καλλιέργειαν καί
τι'η κτιμελή καί συνετήν κατοχύ-
των άρχών καί τής διδα-
τού μόνον έν τή Ανατο¬
λή ν.ατύ την μαρτυρίαν των ίστο-
Γΐ<ών γεγονότιον. ΠΡΩΤΟΝ, όσον άφορά μόνον τή Γά£οσίν τού. ΟΙ έπίσκοποι τή; Ρωμη: ήγωνίσθησαν λίαν ά- Εΐί.ιαίνως νά διαδώσουν τόν Χοι ΓΤιπνιομόν καί πέραν τής Ιταλί¬ α;. ν« ίκχρκΐτιανίβοΐΛ' δηλαδή, ε- ατιο χά τυπικώς τούς βαρβάρους χπτοίκυν; τής Λύσεως, άλλ' έπέ- τι·χον ασήμαντον έκκλησιαστικόν άμητό<ν, ένεκα τής ώμότητος των νατά των Χριστιανών αύτοκρατο- ριχών διωγμών, των άμυνηκών καί κατακτητικήν έκστρατειών το)ν καί τής άνεπαρκοΰς γνώοεοις ή χαί τής παντελοΰς άγνοίας τής Λοτιναης γλώσσης των πέραν τή; Ιταλίας ποικιλοφνλων 6αρ6ά Οίαν λαών. Όταν δμ«ς τό Μικρασιατικόν εμπόριον τής Άνατολής έπεξετά- &η &ώ των Έλλήνοιν κυρίιυς καί των Σνρων μέχρι των Δυτικων ίιταοχιων τής Ρώμης καί βραδύτε ρον μέχρι Βρεττανίας, τότε μό¬ νον ή Έκκλησία τής Ρώμης καί οί έ.τίβκοποι τής Ιταλίας κατώο Οίιχταν νά διαδώσουν τόν Χριοττια νιημόν είς τα έμπορικά μόνον κέν τρα των Δυτικών έπαρχιών τής Ρωμοίχής αΰττοκρατορίας καί νά | 'ιδρύσουν ώργανωιμένας κατά πό ! λεις Χριστιανικάς κοινότητας άξιο μνημονεύτους. Τοιαύτας δέ παρου σιάζει. ή ίστορία εν Γαλλία τοΰς Παοισσίους, τό Λούγδουνον (σημε ριντνν Λυών), τήν Βιέννην, την ΆοΕλάτην (ναντικό κέντρον), τού; Ρηνούς (Ρένς), έν Αγγλία τό Λονδίνον καί την 'Τόρκην, έν τή κεντρική Εύρώπη την Αύγού- οταν, την Κολονίαν, τό Στρασ- δοΰογον, την Βορματίαν, την Βα- οιλ.είαν καί τοΰς Τρΐβήρους (επι τού Μοζέλα), είς την Ισπανίαν την 'Ελδιραν καί αλλαχού. Έπο μένος;, μόνον οί πέραν τοϋ Ρήνου χαί τού Δοιτνάβετος μέχρι τοϋ Βόλ γο κατοικοϋντες Αυτικοί καί Άνα τολαχ,οί Γερμανοί παρέ$ιειναν έθνι ν.οί μίχρι των έπιδρομων των κα¬ τά τής Άνατολής καί τής Λύσε¬ ως, δηλαδή τοϋ Δυτικοΰ Ρωμαϊ- "Ίθΰ ν.ρά/τους, τα οποίον και κατέ '.ιναν (476) μέν, άλλά καί έξε- , /ςιστιανίοθηοαν υπό τής ΡοΜΑης. ΆντιθίΤίος, ή αΰτονομία των Ρικμαικών έπαρχιών τής Ανατο¬ λή: 'Πηοτρχτοοάτιιιν) τ« άρχαιο- ' θεν α,φθονα κ«ί ΓΜΐφαλή θολάσσια καί χερσαϊα στ'γκοινιονιακά δίκτυά των, ή ήπιότης των αΰτοκοατοηι- κών διωγμών κατά των Χριστια¬ νών, ή γλωσσική ένότης τιον διά διά τής σι·νθεοιισης αύτάς όμιλου- μίνης καί γοαφοΜενης Έλληνική; γλαοισσης, ή φιλοοοφική κατάοτι- σις τού ΈλληΛ·ικοΰ κυρίο,ς ~οι- χείου τιον καί ό ενθεος ξήλος των απειραρίθμων έπισκάπιον τοιν συ¬ νετέλεσαν κατά διάφορον βαθμόν είς την καταπληκτικήν ίξάπλιοσιν τοΰ Χριστιανισμόν είς την Άνατο λήν καί ειδικώτερον καί είς αΰτά άκάμη τα χωρία τής πυΐκνοκατοι- κον,μενης Μικρασίας καί μάιλιστα τής Έφέσου καί των Δυτικών πα- ραλίων της. Άλλά καί ή έν τω Χθΐστιανισμώ ένοικοΰσα Θρία δύ¬ ναμις ένίσχνεν άοράτως την συνει δητόν ϊήλον των Μικρασιατών κη ϋκων τοΰ Ευαγγβλ£ου καί έχαλΰ- (>δ(ονε την καρτερίαν των Άνατο
λικών έν τοίς διοιγμοίς, την αγά¬
πην τονν πρός τούς διώκτας το>ν,
την αύταπάρνησίν το>ν, την φΐ-
λανθροΜη'αν τον, την περιφρόνη¬
σιν το>ν πρός τα γήινπ καί ςρ»8αρ-
τά, την πλήρη άπο,στροφήν τίον
πρός τάς ήδονάς τοϋ κόσμου. Έν
ταΰθεν καί ή καταπληκτική έ|ά-
πλωσις τού Χριστιανισμοϋ είς ο¬
λόκληρον την Μικρασίαν καί τα
χωρία της, είς την Συρίαν καί
Παλαιστίνην, είς την Περσίαν,
Άρμενίαν καί Άραδίαν (Εύοέδι
ος 5,10 καί 6,46) είς την Άνω
καί Κάτω Αίγυπτον, είς την Κν
ρήνην μέχρι των Ίνδιων, είς την
Λνθυπατιικήν Άφριικήν καί άλλα
χοΰ. Καί χρήζει ιδιαιτέρας έξάρ-
σεως ή παρο>σία έπισκόποιν δχι
μόνον είς τάς μεγαλουπόλεις, τάς
πόλεις, τάς κωμοπόλεις, άλλά καί
είς αύτά άκόμ,η τα χωρία τής Μι
κρασίας. Διότι είς την Ανατολήν
οί έηίσκοποι ϋπερε'βαινον τοΰς χι¬
λίους, είς την άνθινπατικήν Άφρι
κήν «Γυνεκεντρώθη<ΐΓΐν περί τοάις ί·6Λομή«οντα κατά την έν Καρχη- δόνι σύνοδον επί Άγριππίνου εΓτι- ΐτκόπου Κα^χηδόνος. Άντιθέτοις, είς την έν Άρελάτη σύνοδον τοΰ Ετους 314 προΐΐήλθον θεκαοκτώ έ¬ πίσκοποι τής Γαλλίας καϊ τρείς μόνον έιπίσκοποι έ5 Αγγλίας. Είς την έ-ν Έλβίρα τής Ίσπανίας σΰ νοδον μετηά τό ίτος 300 προοήλ θον μόνον δεκαεννέα έπίσκοποι τής Ίβπανίας, έν οίς καί ό διάσηιιος έπίσκοπιος της Κορδούης "Οοιος, ό εΐσητγηττής διά ποώτην φοράν τοΰ κανόνος 33, διατάσσαντος τή^· γενικήν άγαμίαν τοΰ ίεροΰ κλή- ρου. .Ο έπίσκοπος έκεΐνος τής Κορδσύης ΰποστηρίξας τάς π,ερί ήθικοΰ καθαρ·μοΰ τής 'Εκκλησίας θεοιρίας τον έ« Φρυγίας Μοντα- νοΰ καί των έν Ρωμη όπαδων τοιι Μοντανιστών, ανέπτυξεν αύτάς καί είς τόν έν Ρωμη διατρίδοντα Κων σταντϊνον. Διότι ό Κωνσταντίνος έποφθαλμιων την ήγεμονίαν τής Ρώμης καΐ τόν Ρωμαϊκόν θρόνον εδείκνυε καί Ιδιαίτερον ενδιαφέ¬ ρον διά τάς θρησκευτικάς εριδας των Χριστιανών, ούχι έκ Χριστια νίκης συνειδήσεως, άλλά έκ πολι¬ τικών, οίκονομικών καί κοινωνι- κών λόγων, έφ' όσον οί Χριστια- νοί ήσαν τό πο,λυπληιθέστερον καί τό ήβικώς, κοινιονικώς καί οίκονο μικώς ύγιρίϊτερον στοιχείον των Ανατολικήν έπαρχκον επί τώ,ν ή ποίον επίστευεν ότι θά στηρίξη τό Ρωμαϊκόν στέιιιια τού. Τούτο θά νπσδείξη καί ή εν Κιονσταντι- νουπόλει χρτισιμοποΐησις τού Κορ δούης Όσίου ίιπό τοΰ Μεγάλου Κωνσταντίνον πρό τής συγκλήσε- ως τής Α' ΟΙκονμενικ.ής Συνάδου τοΰ ετους 325, άποστείλαντος τόν Κορδούης όσιον εμπιστευτικάς είς ΧΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην Σελ ΤΑ ΤΤΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ Είς τό δημοσιειΌέν είς τό πα- ρελρόν φύλ.λον, σμυρναικόν σημεί <|>μα τοΰ κ. Πλάτωνος Κάππα, μέ
τόντίτλο: «ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΜΤΡ
ΝΗΣ», άαό τιαογραφικήν ά6λε-
νΐΊον, ?γιναν δύο σοβαρά λάθη.
Λιό την έπανόρθοιβίν τιυν, είναι
αη(ΐραίτη.τον νά ξαναδιαβασθοΰν
οί παράγραφοι, είς τάς οποίας έ'-
Υΐν«ν τα λάθη:
II
Νά ξαναοια6ασ»ή ή γ' πα-
νάγοτιφος τής α' στήλ.ης:
«Τό άρχιτεκτονικό σχέδιο τού
«ιρίου, έξεπόνησε ό Σμυρναΐος
Λοχιτέκτων Ίγνάτιος Βαφειάδης,
*·ττν δέ την έοχοτερυίή τού διακό
"μηση, έξετϊλεσε ό εΛΐσης ΣμΛ·ρ
ναϊο; γλύπτής Ρενιερης». ΚαΙ
2> Νά ξαναδιαΛασΘή ή α' πά
Ράγραφος τής 6' στήλης τής 6ης
σβλιδος, δπου ή σ»νέχεια τοΰ ση
ώ
Τοΰ κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΠΠΑ
ποίο μάλΐισιτα τό καλοκαίρι τοϋ
1911 επαιζε ό θίασος τοΰ ά|έχα·
στου Βασίλη Άργυρόπουλ.ου».
Ζητούμεν στ,'γγνώμην άπύ τόν
κ. Πλ. Κάππαν διά τα παρουσια¬
σθέντα λάθη είς την (^εργασίαν
τού, δπο.ς καί άπό τούς αναγνώ¬
στας μας, άλλά τα τυπογραφικά
λάθη είναι δυστι·χώς άναπόφεν>κτα
είς τύν Τύπον.
Γ'
Αύτύ είναι τύ πιθανότερο ί-
στορικό τής κτίσεως τοΰ Βυζαν
ιΐ' άπό δσα άναφέρονται στούς
άρχαίους συγγραφείς, πρό πάντίον
στόν Στράδωνα. 'Τπάρχουν δμιος
κ' ρνα σοιρό αλλρς παραδόσ*ις.
Κατά ενα μύθο, ό Βύζας ήταν
γιος τοϋ Ποσειδώνος καί τής ννμ
φης Κερορσβης η Κρεοιιοης, ν.ό-
ρης τοΰ Διός καί τής Ίοΰς. Ίώ
άποκαλοΰσαν οί 'Λργεΐοι τή Σε-
λήνιχ καί γι' αύτό, κατά μία ϊκ-
δοχή, στά νομκτματα των Βυζαν
τί^ον, έ,κτός άπό ιή μορφή τοΰ
Βύξανττος, σνναντοΰμε χαραγμένη
καί την «άμφίκυρτον» τ «κερόεσ-
σαν» αελήνην, δτ>)αδή την ήμισέ
>.ηνο, πού ήταν τ<> εμ6ιλτ>μα τής
πόλης τους. Ή Ίώ ήταν κόρη
τοΰ Κασιλια τοΰ "Αργους Ίνά-
χου. Ό Ζεΰς τήν έρο)τεύθτ;κε
καί ένώθηκε μαζί .ής. Ή Ήρα
δμχος, τρελλή άπό ζήλεια, τή με¬
ταμόρφωσί σέ 6ώδι, την κττνήγηοε
άπό ττγν Έλλχίοα στήν Άοία,
καί άπό κεί στήν Αϊγι«το, καί
την άνάνκαοε, άνίμεσα σέ πολ-
λες άιλλες περιπέτοΐρς, νά περάκτει
τό ατενό, πού ένών/ει την Άβία
με τήν Εύρώπη, και ,ποΰ όναμά-
αθηκε άπό τότε «Βόσπορος». Έ
κεί, ατό μιτχό τοΰ κόλπου, πού ό-
νοιμάσθηκρ άπό τότε «Κΐρας»,
γέννησε ή Ίώ την Κεοόεσααν.
Αυτήν άγάπησρ άογοτερα ό Ποσ«ι
&ών, καί άπό την ρ'νοχτή τού μα-
ΰ της γεννήθηκρ ο γιός, ποΰ ή
τροφός τού, ή νι«μφη Βιζνη, τόν
όνάμ«σε Βιΐαντα. Στήν [δια αύ
τή θέση, στό μυχο τού Κερατί-
ου, έ'μεινε ό Βύςος καί μεγάλίο-
σρ. Μιά μερά, ένώ Ονσίαίβ ταΰ-
ρο στόν έκεϊ βωιμό τής νύμφης
Σειμέστρης, ωρμηορ αίφντις ρνας
άετάς, άρπαξε την καρδιά τοΰ
σφαχτοΰ, καί τήν έ'φε-ρε στο Βο-
σπόριον άκρ(»τήριαν. Ό Βύζας
θιεο'ιρησε καλό τόν οίωνό, καί ε-
χτισε έκεϊ, μέ την βοηθεία τοϋ
Ποσειδώνος καί τοΰ Απόλλωνος,
τήν πόλη πού εΐχε γι' αΰτό «Θρο-
τείχεα», /αί πού ονομασθή
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΜΎΟΣ
κ* άπό τό ονομά τού Βυζάντιον.
Ό μύθος αύττό; σχετιζεται μέ
μίαν αλλη ίστο.ρικί) έκδοχή γιά
τήν κτίση τοΰ Βυζαντίου. Σνμ-
ορωνα μ' αύτην ύ χρησμος, ποΰ
δόθηκε στόν Βύζαντα καί στούς
συντρόφους τού, ελεγε:
«"Ολβιοι οί κείνην ϊερήν πάλιν
οΐκήκτουσιν, άκτήν Θρηικίην, έ'ντ
γρον παρά τε στι>μα πόντου, εν
θα δύο σικύλακες ηολιήν >άπτοιι<η θάλασσαν, ένθ' Ιχθύς ϊλαφός τρ νομόν δόσκονται ες αυτόν». Οί οίκκττές λοιπόν τοΰ Βυ- ϊαντίου έγικαταστάθηίΐαν στήν άρ χή στό μνχό τοΰ Κερατίου κόλ. που, στό σημείο ακριβώς, δπου σιυμβάιλλθυν οί ποτααοΐ Κύδαρις καί Βαρβνσ'τνς, καί δπου τα έλά- φια κατρβαιναν από τούς γύρω λ.όφους κ' εβοσκαν στίς χαμηλές ελώδεις έικ,τάσεις, ενό) τα ψάρια, καί μάλισ,τα οί θύννοι, εύνοοΰμε- ν·(χ άπό τήν ήρε,μία των νερων τοΰ κόλπου, μαζεύ,ινταν κ' ε€ρι- σικαν τροφή στήν ιλύ, πού κατε- δάξουν τα ποτάυ,ια. ΆργόαΡρα ιόνο κατώλαβαν πόσο όχυρότερο καί καταλληλότερο ήταν τό Βο- σπόριον Άικρωτήριον καί μετέφρ- ραν τόν οίκισμό τους σ' αΰτό. Ή θέση ήταν τότε γνϋ>στιν μέ τό υ
νομα Λύγος, άπό τίς πολλές λυ-
γαριές, πού φύτρηναν έ,κεϊ. Νε-
ώτεροι Ιστορυκοί ΰποστηρίξουν,
πως τα σημεΐα αύτά ήταν, πολΰ
πρίν άπό τόν έρχομό των Έλλ^ή
ν(ον, κατομκηιμίνα άπό δάρβαρα
φύλα τής θράκης, .οΰ γρήγορα έ
ξρλλ.ηνίσθηκαν.
Σέ 800 μέτρον άπόστοση δυτι
κά άπό τό άκρωτι'ιρι και γύρω
άπό την παραλία ό Βύζας εχτκΐΓ
τείχη, γιά νά πςοοττατρψει τήν
καινούργια πόλη άπό τίς έπιδρο
μες των γεκτονικών βαροαρων,
πήρε γυναίκα τού Την Φειδάλειαν,
κόρη ενός δρχοντα τού τόπου,
καί προσπάθησε νά στεριώβει τή
δνναστεία τού, δίνοντας στή γέ-
νεσή της προέλει>ση θεική. Ό ϊ-
διος, σάν θαλ.ασσοπόρος πού ή¬
ταν, επρεπε νά Γχει πατέρα τόν
Ποσειδώνα. Στό ονομα πάλι τής
γυναίκας τού 6ρίιτ/οι>με ένωαένες
την φειδώ κ.αί τήν άλνείαν (άλ.ι-
εία), εννοιες συσιαΐιχές τοΰ πλού
τού τοΰ Βυκαντίον. Είναι ρξ Αλ
λου χαοακτηριβτικό, ότι ό πατέ-
οας τής Φειδαλείας όνοιιαζόταν
Βαρβύσης, ίίπως ηυ ενα άπό τα
Λυό ποτάμια πού χύνονται στόν
Κεράτιο, άλλά καί ότι τα όνόιμα-
τα ΒαρΛύσης καί Βΰζας φαίνον
ται νά μην είναι εντελώς ασχε-
τα μεταξΰ τους.
Νΐώττερη θεο>ρία υποστηρίζει,
πώς ή λέξη «Βυίάντιον» είναι
άρχαίας θρακικής ή θρακοπελα<τγι κης καταγογής κ.αί πώς είναι ή ϊ&ια ιιρ τή λρςη «πονΐαντις», ποΰ ήταν τό ονομα μιάς πόλ.ης των θρακών Κιαμερίων στήν εί «οδο τΛν Κιλικίιον Πνλών. Σΰμ- φωνα μέ την ιδία θριοοία ή λε- ξη «Βυϊάντιον» έ'χπ επί<της γλ^ικΐ σική σχέση μέ τό Βόσπορο ^α! είναι σύνθετη (5πό τύ «6ύζ» ή «6ούξ», πού σηααή'ει στρνό, καί άπό τό «αντε» πού σημαίνει τύ πος. Τόν Βύξαντα τόν έτίμηισαν οί κάτοινοι τής πόλης τού σάν 6α- σιλε-α. ΚαΙ όπως άναφέιοει ό 'ίΐ βύχιος ό Μιλήσιο:, «Καλλιάιδης, στρατηγός Βιίαντίου, τό περιβόη τον τοϋ Βύζαντος αγτιλμα κατά τήν καλοκαένην Β,ισιλικήν άνΐθη κε και έπέγραψεν ούτω: Τόν κρατερύν Βύξαντα καί ί- μερττιν Φιδάλειαν κίονι κοσμήσας ανθετο Καλλιάδης». Ό ϊστορικος Παινΐανίας άνα- φέρει έξώλλου, ότι τό Βυξάντι- ον καί ή Ρόδος είχον τα Ισχυ- ρότερα τείχη μετά τίς Μΐκκήνες. 'Ελ'Λ σέ δλιλθ)ν συγγραφέίον κεί- μενα συναντοΰμε ένδιαφέρουοες περιγραφές καί έγκώμια γιά τα ποώτα έκεΐναι βυζαντινά τείχη: «Τείχη δέ τό Βυξάντιον καρτε- ρώτατα είχεν"», λ^γει ό Δί(ον ό Κάσοιος, «ο τε γάρ θώραξ λί- θοις τετραπιέδοις παχρσι συνιοκο- δόμΐτο, πλ.αξί χαλκαϊς συνοεδεμέ νοις καί τα έντός αυτών καί χο') μασι καί οίκοδομή|ΐασιν ώχύρωτο καί εν τεϊχος παχύ τό πάν είναι δακεϊν». Ό Ήρωδιανός δίνει μιά λεπτομερεστάτη περιγραφή, πού άρχίξει ετσι: «Περιτετεϊχιστο γεν- ναίθ) τε καί μεγίστιο ή πόλις τεί χει, πεποιημένω έκ μνλίτου λί- θου είς τετράγωνον είργααμιένου, τοιαύτη τε σικνβ,φΐΐία καί κολλή- σει, ώς μηβένα οίεκτθαι τό 6ρ- γον σύνθετον, ενός δέ λίθου ηε- ποιήΐϋθαι». Τόσο δυσπόρθητο θεω- ροΰσαν οί Άριχαιοι τό τεϊχος έ- κεϊνο, ώστε Ελεγον, ότι δ βασι¬ λεύς τής Μακεδονίας Φίλιππος, θέλοντας νά δείξει, πόσο ήταν ά- δύνατο νά έξαγορασθει μέ χρή- ματα ή εδνοια τοΰ Δημοσιθένους, εΐπε στόν Παρμίνί«)να: «Ημείς δέ θάττον δν των Βυζαντίων τό τεϊχος ελο ι μ ε ν ιιηχαναίς ή Δημοβθένην χρισίο>». Καί ό Ή-
σϋχιος ό Μιλήβιος, μιλώντας γιά
τήν ιδρύση τοϋ Βνϊαντίον, απο¬
δίδει την άν^γερση των τειχων
τού σιτή στ'νεργία των θεών: «Ό
μέν ούν Βύζας>, λέγει «κατά
τήν ακραν τής ΡοοϊΓορίας άλός
διέγραψε πόλιν. Ποσειδώνος δέ
ναχ Άίτόλλοτνος, όις φασι, συν-
εργούντων, άνοικοδο-μεϊ τα τείχη,
λόγου παντός κρείττονα μηχανώ
μενος».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΝΟΜΑΡΧΗΝ ΑΤΓΙΚΗΣ
Αί ύποβληιθεϊσαι ενστάσεις κα¬
τά τής μελετοοιμένης έπεκτάοεοις
τοϋ σχεδίου Κον^ότητος Σταμά-
τας Άττικής, συνιεξηζήιθησαν υπό
τοΰ Κοινοτικού Σνμβουλίου Στα-
μάτας έρήμην των ενδιαφερομέ¬
νων οΐτινες ούθάλοίς έκ/.ηθηοαν
οποις παραστΛσιν καί άναπτύξω-
σιν αύτάς προκειμένον νά δοθή ή
άομό£ον<σα όρθή λύσις. Εάν θελήση ό ■/.. Νοιιάρχης Άττικής νά ρίξη μι άματιά στό σχέδιον, θ' Λντηληίρθή τό πνεΰμα ίχπερ ρπρκράτησεν κατά τήν σύν¬ ταξιν τοΰ ώς άνοι σχεδίου. Εάν δέ παράσχη μίαν ακρόα¬ σιν ϊίζ τούς παραπονοιιμένους διά τάς άιδικίας πού έπε-/ράτησαν κα τα ΓΓήν <τΰντα|ιν καί σΐίξήτησιν τοΰ ώς άνο) σχεδίον ασφαλώς θά ζητήση ευθύνας άπό ιό Κοινοτι¬ κόν συμβούλιον δΐιά τάς άήιθεις αυτάς πράξεις. Ή επέμβασις τοϋ κ. Κακούρη νομάρχου Άττικής τυγχάνει απο¬ λύτως έπι6ε6λημένη, προκειμένον ν' άποφέ»χ'θο>σιν αί έν τώ σχε
δίο) Κοιν. Σταμάίτας ένυπάρχου-
σαι προφανως άιδΐκίαι είς 6άιρος
κτηματιων τής περιοχής ταύττης.
ΔΥΟ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Άπό τόν κ. θομαν
Γεν. Γραμιιατέα τοΰ Έθνικοϋ
Έξιοραιστικοϋ Σύλλογον άποκατα
στίΐθεντων προσφΰγον Βείκον -
Πριρισσού λαμιδάνομεν μακράν ε¬
πιστολήν, διά τής οποίας παρα-
καλΡΪ νά συνηγορήσωμεν διά δύο
έκκρεμή ιχροσφνγικά ζητήματα,
τα άποϊα έ'χουν ήδη τεθή ύπ' δ-
■ψιν τοϋ κ. Πρόεδρον τής Κυ6ερ
νι']ισεο)ς δι* ύπομνήματος ννΐό ήμε
ρομηνΐαν 20.1.69: Πρώτον, νά
διαγραφοΰν τα χρέη των προσφύ-
γο>ν έξ άποκαταστάσε(ος με'χρι πό
σοΰ 40 χιλιάδων, ώς εγένετο διά
τα άγροτικά χρέη. Δεύτερον, ·'
Απαλλαγοΰν αί προσο;νγικαί οΐκο
δομαί άπό τήν εΐσφοράν τοϋ Ι
ΚΑ, ώς εΐχε προτιείνει, πρό και
ροΰ, καί ή έφτραερίς μας. Άμ-
ο^ύτερα τα αίτήματα είναι δίκαια,
άπό πάσης απόψεως, καί θέλομεν
νά ελπίζωμεν, ότι, τόσον δ 'Τ-
πουργός Κοινωνικών 'Τπηρεσιών
κ. Λουκάς Πάτρας, όσον καί ό
Γεν. Γραμματεύς τοΰ αυτού υ¬
πουργείον κ. Άντ. Μέξης, οί ό-
ποίοι τόσην στοργήν καί ένδια-
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΤΟΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ ΜΑΣ!.
Έττιστολαί
Τοϋ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
'. Ι
Έδιάβασα τόν περασμένο μή
να στόν «Προσφικγ'κό Κόσμον τό
δημοοίΐυμα τον φίλον Μικρ<κκ4 τη καί εξαίρετον Λογοτέχνη καϊ συγγραφέα κ. Νίκου Μηλιο>ρη, μ?
θέιια: «ΕΝΑ ΔΙΔΑΓΜΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΩΝΙΑ»!
Καί άρχίζει:
«Τό θρμα καί πάλιν άφορα τό
»Μικρασιατικό Μουσεϊο, πού &π·ρΓ
»πε νά εϊχαιμε Ιδρύσει καί ποΰ δέν
»κατα(ρέραμε εμείς οί Μικρασιά- Ι
»τες νά ίδρνσονμε.. . Φοβοΰμαι,
»πώς Ι'γινα φορτικος μέ την διαρ
»κή Ιπανάληι|'η τοΰ θεματος αΰ-
»τοΰ!. Άλλά δέν τό λογαριάίςω
ντοΰτο. Πρόκειται γιά ενα μέγι
»στο χρέος μας πού δέν έκπλ.η-
»ρώσαμε! Καί τουτο εχει σηιια-
Καί διηγιέται πώς πήγε στήν
Κεφαλλωνιά καί θαναασε κεί τό
?ργο πού επετέλεσε μόνο τού τό
δμορφο αΰτό νηοί, Ίδρύοντας Ί
στορικό καί Λαογραςρικύ Μονσεϊο.
Στά τελευταία τοΰτα χρύνια,
βλέπονιμε νά ίδρύονται Ίστορικά
καί Λαογραφικά Μουσεΐα στή Ρον
μελη, στό Μίοριά, στήν "Ηπειρο
καί άλλοΰ.
Μονάχα ημείς οί Μικρασιάτες
καί οί Πόντιοι ιιειονεκτοΰαε στό
ζήτηιμα αΰτό... Δέν φθάνει μόνο
νά Λνεγείρονιμε κτίρια, νά φκιάνου
με ντουβάρια καί νά τα στολίζον-
με ώς δωρητές μέ τα όνάιιατά
μας·
Ή .Κεφαλλοινιά, προντοπόρα, ε
καμε την παρά κάτω εκκληοη
στούς Κεφαλλωνίτες:
«Φρονούμεν ότι τό χρέος αύτό
έναντι τής Ίστορίας τής νήσου
μας, τάτρ μόνον θά όλοκληρίοθή,
όταν ό,τι τι>χόν αντικείμενον έχο¬
μεν σχετιζόμενον μέ την Ίστορία
τής Τέχνης καί τής Λαογραφ(ας
τής νήσου μας, τό προσφερομεν
είς τό υπό ίδρυσιν Μουσείον.
» Άπενιθννομεν τήν παρούσαν
ρ'κκληστν είς πάντας καί παρακα-
όπως είς την ποόσν/.ησιν
φέρον ίπιδεικννουν διά τα θνιια-
τα τής Μικρασιατικής Καταστρο
φής καί τα ζητήματα των, θά έ-
πιληφθοΰν διά την κατ' εΐΓχήν δι
ενθίτησίν των.
αυτήν εΰαρεστηθοΰν νά άνταποκρι
θοΰν ο! δννάαεις με ο,τι νομίζουν
μ, Οά ΟβραΛεΰση τόν Ιστορικόν
αυτόν σκοπόν υπέρ τής φιλτάτης
νήσου μας.
» Οί έχοντες σχετικά άντικείμε
>α διάΐ(-ορα, ε'ργα λαϊκής Τρχνης,
επιπλα, σκεΰη, φωτογραττίας καί
κάθε τι τό οποίον δέν αποτελεί σή
μερον εΐδος χρήσεως, δς τό προσ
φέρονν προθύμως!».
Λ
Ημείς οί παλαιοί Μικρασιάτες
καί Πόντιοι, πού άπέχομε λίγα μό
νο μέτρα άπό την οχθη τής Άχι
ρουσίας, άς άρπάξονμε τώρα στά
χέρια μας, χωρίς καθνστέρηση τό
ολο ϊ,ήτημα τοΰ Ίστορικοϋ καί
Λαογραφικ.οΰ Μουσείον των αλη¬
σμόνητον Πατρίδιον μας. "Ας ά-
φήσονμε πιά τήν νωχέλεια, τήν νω
θρότητα καί άς πάρουιμε παράδει
γμα άπό τό όμορφο αύτό νησί, τήν
Κεμολλωνιά!
"Εχει ή Μικρασία καί ό Πόν-
τος δνδρες είδικούς καί ίκανοΰς
γιά νά πλαισιώσονν τήν μεγάλη
αυτή προσπάιθεια τής ιδρύσεως
Μουσείον των αλησμόνητον Πατρί
δών μας.
"Ας ύποδείξει ό φίλος κ. Νϊκος
Μηλιώρης τέσσερις ή πέντε είδι-
κοΰς γι' αυτόν τόν σκοπό Μικρά
στάτες, δνναυε'νονς νά σημιιε,τά-
σχοτ'ν στήν προσωρινή Έπιτροπή
καί ά'λλους τέσσερις ή πέντε Πον
τι'ονς νά νποδείξει ό γρόχρίον τό
παρόν δημοσίενμα.
Καί δς γίνει ή άρχή.
"Ας μπούνε μερικοί Μικρασιά
τες καί Πόντιοι είδικοί καί μέ όρρ
ξη, νά δονλεψοτ'Λ' σρ μιά ποοσωρι
νή Έπιτροιή τρτοια.
Καί ή Πολιτεία θά δεί πώς κον
νιώωαστε καί θά βοηιθήσει κι' έ-
κείνη ύλικά.
Μά γιά όνοΐία τοΰ Θεοΰ, δς στα
ματήσιι πιά ή ά&ράνεια πού είχα
με τόσα χρόνια! !
"Ας σταματησει!! !
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΕΚΘΕΣΙΣ
«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΙΙΤΙ 1970»
Μέ την σιιμμετοχήν 70 έπιχει-
ρήβεων ήνοιξε τάς πύλας της είς
ΤΑ ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΜΑΣ
Άγαπητέ «Προσφνγικέ Κόσμε»,
Πρίν άπό δΰο δυόμισν μήνες ε¬
πάνω κάτο> σοΰ ίστειλα καί έδη-
μασίευσες άρθρο τοΰ φίλον νεοελ
ληνιστή ΓιακώΛον Διζικιοίκη μέ
τίτλο, δν Θ<υμοϋμαι καλά», «Ό θείος Τζώνης». Στή σνντομή μόν εΐσήγηση είχα άναφέρει τήν πληροφορίαι ότι ή στήλη «Τα «Γλιοσσικά μας» τού ήμερησΐου ά θηναικοΰ φύλλον «ΝΕΑ ΠΟΛΙ¬ ΤΕΙΑ» είχε περιορίσει σημανττικά τόν χώρο της, άν δέν είχε Εσοις καΐ γενικά καταργηθεΐ. Άπασχο ληιιένος μέ έ,πείγουσες συγγραφι- κές έργασίες (σιιγγραφή, άνάμί- σα σ' άλλα, καί έικτνπωση τοΰ βιβλίθΊ» μόν «Έ/Ληνικοί Δράμοι», Ταξίδια στήν Έλλάδα), δέν εΐ- χα δυστυιχως τήν εΰκαιρία νά έ ξακρΐιβώσω δν ή πληροφορία έ· κείνη άνταποκρινύταν στά πράγ- ματα. Εΰχαρίστ(ι)ς εΐδα στΰ διάστημα πού έμεσολάβηβε άπό τότε, ότι ή τόσο χρηισιμη στήλη «Τα Γλωσσ· κά μας», πού σνντάκτης είναι ό κ. Ίίοαννης Φιλιππάκης, έξακολ.οι. θιεΐ νά έκπληρώνη μέ έπιτνχία τόν προορισμό της καί νά προσφί
ρίσκεται ή Κίος, πόλις άνθοΰσα,
Έλληνική κατά 92%. Κατά τήν
τελευταίαν απογραφήν τοΰ 1918.
Ό "Ελληνικάς της πληθνσμός άν
ήρχετο είς 16.608 άτομα. Ό δέ
Τουρκικάς μόνον είς 489 έν. των
οποίων περί τούς 6ό ήσαν ξένοι,
Δημόσιοι 'Τ.τάλΛηλοι, Έλάχιστοι
ήσαν Αρμένιοι καί Εβραϊοι. Δι'
αΰτό καί οί Τοΰρκοι ωνόμαζον την
Κίον Κιουτσούκ Άθήνα (Μικράν
Αθηνά). λΗτο κάρφος είς τα μά
τια των καί κατεβαλλον κάθε προ
σπάΐθειαν, νά τιήν έκτονρκίσονν,
άλλ' είς μάτην. Είς τήν Προπον¬
τίδα, ή δποία ήτο γνωσΤή καί ώς
ΘΑΛΑΣΣΑ τοΰ Μαρμαρά ύπήρ
χον καί Αλλαι πόλεις καί κωμοπο
λεις καί χωρία μέ πλ.ηθυσμόν κα¬
τά πλειοψηφίαν Ελληνικόν, όπως
τα Μουδιανιά, Πάνορμος, Άρτάκη
Τρίγλια, Σιγή, Μισόπολις, Νεοχώ
ριον. Τό ΚΑΜΑΡΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ
Η ΝΤΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙ
ΔΟΣ ΗΤΟ Η ΚΙΟΣ, ό λιμήν
τής οποίας ήτο καί θαλασσία διέ
ξοδος μιας έσίοτερικής περιοχής,
έκτεινοιμένης μέχρι Νωίαίας, Έ-
σκί - Σεχήρ, Γενή - Σεχήρ και
πέραν αυτών.
— Ή Κίος, άπέχει τής Κων¬
σταντινουπόλεως 38 μίλλια εΐχε κα
θημερινήν μετ" αυτής επικοινωνίαν
διά Θαλάσσης, καί συνδέεται μέ
την Προύσα μέ άμαξιτήν οδόν,
μήκονς 36 χιλιομετρων. Ή φυσικη
της θέσις, τό ήπιόν της κλϊμα, τα
ώραϊα καί γραφικά της τοπία, ή
ώραία καί άμμώδης παραλ,ία της
καί πολλαί άλλαι καλλοναί, είχον
καταστήσει την Κίο, μίαν ώραία*·'
πόλιν.
— Ή Κίος, διετήρει δΰο Δη-
μοτιχιά Σχολεϊα Αρρενων καί Θη
λέιον. 'Εΐλλείψει, όμως Γιιμνασί
ου, είχον προστιιθή είς τό των
Αρρενων, άλλαι τρείς τάξεις, είς
τάς οποίας έδίδασκον Καθηγηταί
Είχε τρείς ένοριακάς έφημεριακάς
Έκκλησίας, την «Όδηγήτριαν^
τόν «"Αγιον Ίγνάτιον» τήν «Πά
ναγίαν την Θεομάναν» καί δύο
Μοναστηρια «τόν "Αγιον Γεώργι
όν» καί τόν «Προφήτην Ήλίαν».
Είς τα ΜοΛ'αστήρια νπήρχον καί
τα Νεκροταφεϊα.
— Έπίσης είχε καί δεκάδα έξ
οκκλησίων, «"Αγ. Παντελεήμων»,
«Χριστός», «"Αγιος Ιωάννης», «Ά
γία Παρασκευήν, «Ζωοδόχος Πη-
γή», «Παναγία ή Γαλακτερή», «"Α
γιοι Κωνσταντίνος καί Ελένη».
— Ή Κίος ήτο εδρα τής Μηπ
τροπόλεως Νικαίας. Είς αυτήν διε
μενεν ό Μητρο.τολίτης. Τελευταΐ-
ος Μητροιπολίτης αυτής ήτο ό Βα
σίλειος, ό άπύ Άγχιάλου καί με
τέιπειτα ΟΙκουμενικός Πατριάρχης.
Λι'ιιμαρχος πάντοτε έξελέγετο ΕΛ
ΛΗΝ καί μόνον κατά τήν περίο¬
δον τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέμου
εγκατεστάθη Δήμαρχον Τοΰρκος,
κάτοίκοα τοΰ Τουρκικόν χωρίου Ο
ΜΟΤΡ-ΒΕΗ, άπό τό οποίον κα¬
τήγετο καί ό άλλοτε Πρόεδρος τής
Τονρκικής Δημοκρατίας Τζελάλ
Μπαγιάρ, όστις είχεν επισκεφθή
καί τάς Αθήνας.
Δήμαρχος της τελευταίας δεκα-
πενταετίας, διετέλεσαν 1906 — 9
Τίςώρτξης Γιαδάσογλον, 1909 —
12 Βασίλειος Πινάτσης 1912 —
14 Τζώρτζης Γιαβάσογλον, δπότε
μέ τήν έναρξιν των άνθελληνικών
δκογμών ή «Ταββέρι Έφκιάρ» ε¬
φημερίς Κων)πόλεως μέ την με¬
γαλυτέραν κυκλοφορίαν έξαπέλυοε
σφοδροτάτην επίθεσιν εναντίον
τής Κίον, μέ την επιγραφήν :
«Μία γωνία των Άθηνών> μέ φω
τογραφίας τής Κίον καί δύο άπό
δείξεων είσπράξεως ή πληρωμής
τής Δημαρχίας έντυπον έλληνικά.
Φυσικά, ό "Ελλην δήμαρχος έξη-
ναγκάσθη νίι παραιτηιθή καί τόπε
διωρίσθη ό πρώτος Τοΰρκος δή¬
μαρχος άπό τό Τονρκικό χωρίον
Όμούρ - Βέη, άιιτό τό οποίον κα
τάγεται καί δ πρώτος Πρόειδρος
τής Τονρκικής Δημοκρατίας Τζε-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
τό Ζάππειον ή εκθισις «Έλληνικό
Σπίτι 70» τήν οποίαν όργανώνει
τό Κέντρον Άναπιΰξεως καί προ
βολής. Ή έκθεσις πειριλαμβάνει
διάφορα ειδή οίκιακής χρήσεως
κατεστημένα είς χώρονς κατά κλά
δο·υς. Παράλληλον, είς τα πλαί-
σια τής εκθέσεως λεατονργεϊ καί ή
έκθεσις τοΰ «Ίδανικοΰ Σπιτιοΰ»,
ή όποία περιλαμβάνει ενα πλήιρες
διαμ,έρισμα 4 δωμυΐτίων έξωπλισμέ
νων μέ προίόντα έπιχειρήσεων με
τεχουσών είς την εκδήλωσιν. Τήν
οργάνωσιν τής κλαδικής αυτής έκ
δηλώσεως εχει άναλάβει ή 6ιομ.η-
χανία έπίπλων «Σκονροπονλος».
Η ΓΡΑΙΚΙΚΚ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοδ βυνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Άλλ.ο σοβαρώτατο θέμα άφο-
ρσϋσε στήν έ-κλογή των άπεσταλμέ
νιον γιά τή διεξαγωγή των συνεν
νοήσεων μέ τοΰς χριστιανούς καί
πρό πάντων μέ τούς έλληνας προ
κρίτους. Ή Αίκατερίνη δέν ρι-
ι|>οκινδύνευσε ν' αναθέση τήν α¬
ποσταλή αυτή σέ πολλ.οΰς. "Ενας
θά μποροϋσε νά φνλαχτή εύκολώ
τερα κι' άκόμη εΰκολώτρρα ν' ά-
ποκηρυχθή σέ περίπτωοη άποΐν-
χίας. Ό κλήρος Ελαχε στόν Γεώρ
γιο Παοτάζολη, φλογερό ελληνα
πατριώτη, λοχαγύ τοΰ ρωσικοΰ
στρατόν.
Ό Παπάζολης, Παπάζογιλονς
κατά τό οίκογενειακό τού έπίΐθε-
το, γεννήθηικε στά 1725 στή Σιά
τιστα άιπό ενκατάστατο πατέρα.Κα
ταδιώιχθτρίεν άπό τίς τουρκικές άρ
χές γιά τόν άνήσνχ,ο πατριωτι-
σμό τού, ϊχασε τή περιουσία τον
καιί γιά νά μή χάση καί τή ξο>ή
;ον, βφνγε στή Ρωσία. Κατατάχ
θηκε έθελοντής στό ρωσικό στρα
τό, κέρδισε τήν έ.κτίμηση των α¬
νωτέρων τον κι' ίπέτνχε νά τόν
στείλουν ατή σχολή πυροβολικοΰ
στή Πετρούπολη. Έκεϊ σχετίσβη
κε μέ τόν Γρηγόρη Όρλώφ καί
•καθώς ήταν έπιμελέστερος καί κον
τα δέκα χρόνια μεγαλυτέρας τον,
τοΰ ένέπνευσε αΐσθήματα φιλίας
καί έξαιρετικής έκτίμησης πού αγ
γιζε τα όρια τοΰ σεβασμοΰ. Άρ
γότερα, όταν ό Όρλώφ, με. τό
προνόμιο τής άριστακρατικής κα
ταγωγής, έφθασε στό δαθμό τοΰ
στρατηγόν, ό Παπάζολης ήταν ά
κόμη «ατώτερος άξιο)ματικός.
Ι Τόν πηρε ΰπασπιστή τού. Δέν χω
«Παράλληλα μέ τό «θέατρο
Σμύρνη;», όταν πρωτάνοιξε αύτό,
λίΐτουργοΰσαν καέ πολλά Λλλα, ο
•"^»ς τό Λερινό θέατρο «Νέα Σκη
^1», τό θέατρο τοΰ Ξενοδοχείου
Κραϊμερ, στό όποίο προηγουμένως
λίΐτουργοϋσε «πατινάζ» (τροχοδρό
("όν», όπως τό λέγανε), τό θ^α-
Τ°ο τοΰ Σοτόρτιγκ Κλούμπ, (τό
Χ("άπιν «θίατρον Κυδέλης»), τό
«έατρο τής Γυμναβτΐκής Λέισχης
^ τό θέατρο τής Λέσχης τού
Κονδελλιοΰ, στό όποΐο Κορδε-λλιό,
^ϊ καί αλλο άξιόλογο θερινό
ο, ό «ΑΠΟΛΛΩΝ», στό δ-
Λιά τό νέον βιβλίον τοΰ σνν-
ρργάτον μας κ. Χρήστου Σολο-
μωνί>δη ό ήμερήοιος καί ό περιο
δικός τύπος άφιέρωβαν έγκωμια
στικά σχόλια. Έπίσης Ίεράρχαι,
Άκαδημαίκοί, Καθηγηταί ΙΙανε
πιστημίον καϊ Λογοτέχναι άπην-
θ·ναν πρός τόν κ. Σολομωνίδη
συγχαρητηρίους επιστολάς. ^ ^Δη-
μοσιεύον.με άποσπάβιιατα αυτών:
— Θερμότατα συγχαρητήμα τής έθνικής ταΰτης νο-
^αλγίας; "Ας μή άπαισιοδοξοΰ-
μεν. Έν πάση περιπτιόσει έυτι-
λ.αιιδάνομαι κα,ί αύθις τής δι' ε¬
μέ, εναρέοτον ταύτης εύκαιρίας,
'ινα, τουτο μέν έκφράσο) πρό'ς υ¬
μάς τάς ένθέρμ.ονς εύχαρκττιας
μόν διά τήν άποστολ.ήν τής ν^ας
ταύτης πνευματικής εργασίας,
προστιθεμένης είς τήν πλνηθύν πά
ρομοάον περισποκδάστίον έπι.τει«γ
μάτων, τούτο δέ απει>θύνο) τα εί
λικρινή μόν σν>γχαρητήρια διά τήν
στνεχή καί άδιάλειπτον προσφοράν
είς τόν βωμόν τοΰ καθ" ολ.ον πνεν
ματος, άξιολόγων καί σοβαρδν
εργασιών σας, μετά τής εΰχής,
όπως ό Πανάγαθος Θεός έπιδαψι
λεύη υγείαν κατ' αμφω πρός σν
ν*έχισιν τής ώ^αί ίς /.ι·1 θεοφιλοΰς
ταύτης έπιστημονικής πορείας καί
διαδροαής.
Ό Λήμνον Βασίλειος
Διάβασα τό «Σμυρνα'ικό Τρί-
πτνχο» μέ 6αθ€ΐά καί έλληνική
συγκι'νηση.
Παναγκότης Κανελλόπουλος (,Α
καιδημαίκύς)
Ή κάθε σας έργασία εχει δι
πλ.ή άξία, μιά γιά τήν νπηρεσία
πού προσφερετε σαό Γένος καί ή
άλλη γιά τήν άξιόλογη σνμβολή
στά Γράμματα. Ό σύνδεσμος αύ
τος θά επρεπε νάναι ό Κανόνας
— καί δίδετε τό πρώτο παράιδει
γμα.
Τ. Κ. Παπατσώνης (Άκαδημαι-
κός)
— Τό διάβασμα τοΰ «Σμυρ-
να'ικοΰ Τριπτύχον» άνε6ίί»σε στήν
ψυχή μόν ημέρας εΰτνχεΐς καί δο
ξασμένας καί ή κάθε λεπτομέρεια,
πού τόσο γλαφυρά άναπαριστάτε,
Ιύπνησε άναιμνήσεις άλησμόνητες.
Σάς συγχαίριο διά τό νεώτερον
αΰτό λαμπρόν ε"ργον σας, πού θά
καταλάβη επίζηλον θέσιν είς την
νεοελληνικήν φιλολογίαν καί πού
θά λαμπρύνή τήν Μικρασιατικήν
κλ>ηρονομίαν.
Γ. Μνλωνάς (Άκαδημα'ικός)
—- Μέ τό «Τρίπτνχο» οτνΐχίί;"
ται τό τόσο πολαιτιμο καί ώραϊο
εργο σας.
Κ. Τσάτσος (Άκαδημαικός)
— Μέ δάκρυα άνΐγνΐϋσα τό νέ
όν ωραίον καί βαθύτατα νοσταλ-
γικόν σας έργον «Σμνρναίκό Τρί
πτυχο». Βαρέως φέρω διότι δέν
ηΰτύχησα νά ίδω ελευθέραν την
ωραίαν νύμφην τής "Ελλάδος, άλλ'
Γιν τήν είχον ίδη, ή όδύνη μόν θά
ήτο ασφαλώς βαθυτέρα σήμερον
πού τελοΰμεν τό πενηντακονταετές
μνημόσυνον τής απελευθερώσεως
της, ή όποία πκηενω άκραδάντιος
ότι θά έχη καί συνέχειαν, Αρκεϊ νά
βάλίομεν μ-υαλά, ημείς τα τέκνα
τής αίωνίας Έλλάιδος, ποίι δέν
είναι δυνατόν νά μή Εαναγίνη,
μεγάλη, ΰταν ό Θεός τό θελή-ση.
Έν τώ μεταξύ έ|ακολουθήσετε
σεΐς ό βαιθύτερα παντός άλλοιι πό
νών, άπό τα τέκνα της, νά ύπΐν
θτ»μίζετε είς τόν κόσμον όλον, ο-
πον θά φθάνη ή φωνή τοΰ πόνον
σας καί προπαντός είς τούς έλεν-
θερονς "Ελληνας, ότι, όπως ρίπεν
ό ποιητής Μιχαήλ Άργυρόπονλος,
«θά γυρίση κάποια ήμέρα ή Έλ.-
λάιδα έκεϊ...».
Π. ΜΠΡΑΤΣΙΩΤΗΣ
(Άκαδημαικός
ρεϊ άμφυβολία ότι στήν έιμπτστευ
τική αυτή θέση, ό Παπάξολης μυ
ήθηκε άπό τούς πρώτονς κι' επαι
|ε σημαντικό ρόλο στή συνωμο-
σία κατά τοΰ Πέτρου Γ'. Πάν¬
τως ό Όρλώφ τόν παρονσίασε
στήν Αίκατερίνη κι' ή δαιμόνια
αύτοκράτειρα -άν εκρ<νε καταλλη λ.ότατο γιά τα σχίδιά της, βασι¬ ζομένη στή διπλή τον ίδιότητα, τοΰ άφοσιωιμένον στή ΡοΜΐία, φλο γερού ελληνα πατριώτη. "Ετσι έ.- ξηγεϊται γιατί ό Παπάζολης ταρ' ολη τή, φιλία καί τή προ- σταβία τού παντοδυνάμον Γρηγό ρη Όρλώφ, δέν εύνοήθηικε μί βαθμό ανώτερον ά|ιωματικοΰ. Βα σιαή προνπ,ύ6εση τής έπι·τυχίας των ένεργειών τον, ήταν νά μή κινήοη τίς ύποψίες των τονρκι- κών άρχών καί σίγονρα, δύσκολα θά μποροϋσε νά φαντασθή κανείς ότι τό ρωσικό άνακτοβονλιο θ' ά νέθετε μιά τόσο σπουδαία άποστο λή σ' ενα άΐτλό λοχαγό. Στό μεταξύ πλησίαζε ή λήξη τής είκοσιπεντάχρονης Αύστρο- τονρκικής είρήνης τοΰ Βελιγρα δίου, τοΰ 1739, καί ή Αυστρία ά πέ<ρει»γε νά διαπραγματευθή τήν ανανεώθη της, μέ δλοφάνερες κα τα·κτητικές προθέσεις. Ή αγγλικη διπλωματί κινήθηκε δρα σ τ ή- ρια νά μετατρέψη την μεταξύ Πρωσσίας καί Όιθωμανικής Αύιτο κρατορίας έμπορική σννθήκη, τοΰ 1761, σέ συμμαχία κατά τής Αύ στρίας. Άλλά ή δαιμόνια Αίκα¬ τερίνη έπρόλαβε νά ματαιώση τα άγγλικά σχέδια, μέ μιά μυστική σνμφωνία Πρωσσίας, Αυστρίας καΐ Ρωοίας πού έμελλε νά κατα¬ λήξη στόν πρώτο διαμελισμό τής Πολωνίας. Παράλληλα κατάφερε, μέ άδρές δωροδοκίες ν' άνεβάοη στόν χηρεύοντα πολωνικό θρόνο τόν πρίγκιπα Στανίβλαο Πονια- τάφσκη, έναν άπό τόν δρμαθό των έραστών της. Ό Στανίσλαος σΰμφωνα μέ !>
πάσχεση πού τής είχε δώση, έξέδω
κε τό πολύκροτο διάταγμα «περί
έτεροδόξων» πον Θέσπιζε θρησκευ
τική ίσονομία των όρθοδόξων
καί προτεσταντών πολωνών μέ
τοΰς καθολικούς. Οί καθολικοί έ
πανεστάτησαν, ό Στανίσλαος ε¬
ζήτησε τήν σννδρομή των ρωσι
κων στρατευμάτων καί ή έπανά
στασι κατεστάλη. ΟΙ έπαναστάτες
κατέφυγαν σέ τούρκικα εδαφος,
οί ρώσοι τούς ■κυνήγησαν καί κα
τα τήν έξέλιξη των έπιχειρήσεων,
εβαλαν φωτία στή τουρκική πόλη
Βάλτα. Ό σουλτάνος Μουσταφάς
Γ' έκήρυξε, θέλοντας καί μή,
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τήν 6ην σιλΜα
Ή κριτική τού βιβλίον
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
«ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΥΡΙΖΟΥΝ»
(ΠΑΝΓ. ΚΑΤΡΑΚΗ)
Πολλαί είπαν δτι ή μετανάστευ
σις είναι ενα μεγάλο κοινωνικό
πρό6λημα ότου δέν δύναται νά έ-
ρευνητΗ) καί νά αποδοθή άπό έ'να
μυθιστόρημα.
Και δμα»ς αύτό τό άδύνατο καί
άκαιόρθιωιτο μέχρι σήιμερα τό κα
τώρθωσε ό κ. Κατράκης με τό νέο
τού μυθιστόρημα «ΑΤΤΟΙ ΠΟΤ
ΔΕ ΓΤΡΙΖΟΤΝ». Στύ μυθιστάρη
μα αύτό φβρεται στήν έπιφάνεια,
σ' δλη την εκτασί τού καί μ'δλε-ς
τίς πτυχΐ; τού καί λεπτομερείς,
τό μεγάλο αύτό έθνικό μα; πρό-
6λημα. Σ' αύτό τό 6ι6λίο κι' άνά
μεσα σέ ποικίλες καί εύχάριστε;
περιπέτειες, θά δή κανείς ζογρα
φισμένα τα αίτια πού άναγκάξουν
τόν "Ελληνα χωριάτη νά εγκατα¬
λείψη τα χώματα πού γεννήιθηικε
καί νά άναζητήση καταφύγιο στίς
μεγάΐλες πόλεις καί στό έξιοτερι-
κά. Θά δή κανείς τή σύγικριστ τής
ζωής τοΰ χωρίου μέ τή ζο>ή τής
πόλης, σ' δλες της τίς μορφές. Θά
δή τή ξωή των Έλλήνων έργα-
τών τής Γερμανίας, τίς δουλειές
πού κάνουν καί τίς άποδοχές πού
πέρνουν, τόν τρόπο πού διασκεδά-
ζουν, καΰώς καί τόν τρόπο τής
ζωίης των μεταναστών τής Αύστρα
λίας: αυτών πού πρωτοπηγαίνονν,
πού άποτυγχάνουν καί αυτών πού
εντιτυγχά·νουν, αυτών πού ξανα-
γυρίζουν καί αυτών πού δέ γυρί-
ξουν.
Τό βιβλίο αύτό τοϋ κ. Κατρά-
κη, θίγει πολλά άπ' τα καυτά θ«
ματα τής σύγχρονης κοινωνίας,
ξεσκεπάιζει πολλές πικρές άλήΊθεΐ-
ες, προβληματίζει, διδάσκει καί ά
ξύνει τή διάνοια τού άναγνώστη.
Αύτό είναι τύ 6ι6λίο τής Μετανα
(ττεύσεως.
Ή γλωσσα τού είναι δημοτική.
Τό νψος τού άπλό, δροσερό καί
κακιικοτραγι,κό πού κάνει τόν άνα
γνώστη νά γελά μέ την αφελεία
καί τή φυσικάτητα, πού δ φαντα
στιβώς .-ΐρωταγωνιστής, ό "Ελλη¬
νας χωριάτης, διηγεί-ται τίς περι
πέτεΐίς τού. Άλλοτε, δμω; πά¬
λιν δ άναγνώστης δακρύζει μέ τα
δράμα τής νοσταλγίας καί τής κα
κοτνχίας τοΰ ΓτρωταγΜνιστοΰ.
Τό διιβλίο «Αύτοι πού δέ γνρί
ξουν», διαβάξεται εύχάριστα καί
άνετα άπό κάθε δνθρωιπο. ·Τό Γ-
διο άπό τόν άπλό άνθρωπο τοΰ
λαοΰ καβώς καί άπό τόν πιό μορ
φωμένο καί καλλιεργημένο έπΜχτή
μονα.
Ό συγγραφεύς τού κ. Κατρά-
κης, μ' αύτό τού τό 6ι6λίο, μούβω
αε την εύκαιρία νά τό χαρω μ'
δλη μου την καρδιά. ΕΕμαι δέ 6«
βαιος δτι τό ϊδιο θά νοιώση καί
ό καθ'ένα ς πού θόίχη την τΰχη
τό διαβάση.
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΣΣΑΝΟΣ
Πρόεδρος τής «Πανελληνίον
'Εταιρίας Λογοτεχνονν»
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ
Στόν «"Αγνωστον» ο'ιηματία.
"Ω! θαυμάσιε «φτασμένε»
«άφθαστε» στά «φτάσιμό σου»,
«Χρισαποπνενματωμένε»,
ϊίκόνα γίνου κι' «άσημώσου».
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΤΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΧΑΛΑΝΔΡΙ 4.5.70
♦------------------
(25η Μαίου 1942 Σπάοτη κατοχή)
ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΤ
Άν θάταν βολετό νά μην ΰπάρχι»
δέ θέλω μεσ' τίς μέρες τοΰ Μα-
(γιοϋ νά βρίσκουμαι
στίς εύοιδιέ; τού τή ζωή γιά ν' ά-
,(νασαίνο>
οΰτε καί τό μυρομεθνστιικό τ' άγέ
(ρι τού
νά μέ χαϊδεύει θέιλω...
Στίς μέρες τού τίς μακάριε; δέ
(θα'θελα νά ζώ
τα τριαντάφυλλά τού γιά νά 6λέ-
(ίΐω
μή τύχη μέ την εύωδιά τους καί
(μέ φέρουνε
τοΰ πόνου καί της συμφοράς εΐκό
(νες
άλησμόνητε; στό νού μου.
'πλα στά μανιάτικά τού τριαντά
(φαιλλα
ώ! πίικρα τής καρδίας μόν άνεί-
(πωτη
πάντα θά βλέπο)
ά*δρά ζωίγραφιισμένα στή μορφή τού
την άξέχαστη κι' άγαπτημένη,
την πί/κρα, τό παράπονο..·
Κ αι πάντα θε νά 6λέπω
γύρω μέ μαγιάτικα τριανταφυλλα
να στολΐζουνε μέσα στό φέρετρό
Ι(του
τοΰ Λατρεμένου μου Πατέρα,
την δψι τή χλιομή καί νεκρική
(τού...
Δέ θΐλθ) μέο' τίς μέρες τοΰ Μα-
(γιοΰ νά βρίσκουμαι
δν θάταν 6ολετό νά μην ύπάρχω...
11 τοΰ Άπρίλη 1943
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΚΓΜΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΤ
ΕΓΤΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΛΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΌΣ
Δέχετα: Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 525.387
ΚΩΣΤΗΣ ΠΛΑΑΜΛ-
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ
ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΤ
«ΤΟΠΙΑ ΕΦΗΒΕΙΑΣ»
ΕΛΛΗΝΟΓΑΠΩΝΙΚΗ Α.Ε.
ΚηφισΙας 100 - Χσλάνδρι
1ος Γενικάς Ίσολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1969
(ΠερΙοδος 11 68)31 12 69)
ΠΑΓΙΟΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
"Επιπλα καί Σκεύη
Μεΐον : Άποσβέσεις
'Επενδύσεις (Συμμετοχαί είς έπιχ]σεις)
Καθαρόν Πάγιον "Ενεργητικόν
Κυκλοφορούν "Ενεργητικόν
Άποθέματα
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Γραμμάτια παρά Τράπεζαι; είς εγγύησιν
'ΕκχρεμεΙς ΕΙσαγωγαί
Διάφοροι χρεωστικοί Λ)σμοί
Διαθέσιμον
Χρεώγραφα
Ταμείον
Σύνολον Κυκλοφορούντος 'Ενεργητικού
Βραχυπρήθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Μερΐσματα Πληρωτεα
Μέτοχοι
Τράπεζαι
Γραμμάτια πληρωτεα
Προμηθευταί
"Εξοδα πληρωτεα
Διάφοροι Πιστωακυί Λ)σμοί
Σύνολον Βραχυπροθέσμων 'Υποχρ-ώσεων
"Ιδιον Κεφάλαιον Κινήσεως
Καθαρά Θέσις
Λ)σμοί Τάξεως 'Ενεργητικοϋ
» » Παθητικοϋ
"Ανάλυσις Καθσρας θέσεως
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 15.000 πρός 1.000 δρχ. εκάστη)
Τακτικόν άποθρματικόν
Κέρδη καί Ζημίαι εί; Νεον
65.450.—
13 090-
52.360.-
900.000.—
952.360. -
8.130 247,51
(248.945.60)
159.830.—
21.646.028.-
8.014.422.50
132.203.-
500.000,-
31.786.11
38.365.571,52
2.625.000. -
1.500.000.-
15.586.981.50
516.342.—
1.940.161,82
670.977,50
1.247.676,55
24 087.139,47
14.278 432,05
15.230.792,05
3 4(31 434.-
3.401.434.-
15 000,000. -
200 000.-
30.792,05
15.230.792.05
Ανάλυσις Λ)σμοΟ «Κέρδη καί Ζηυίαι»
12 081 0)3,93
Μικτόν κερδος έξ εργασιών
Πλέον :
Τοκοι Πιστωτικοί
Προμήθειαι ληφθεϊααι
"Εσοδα Συνρργείου
"Ετερα εσοδα
Σύνολον Άκαθαρίσΐων Έσόδων
Μεϊον : "Εξοδα Διαχειρίσεως
ΆμοιβαΙ Προσΐιιπιχού
Φόροι καί Είοφοριί
Άμοιβοί Τρίτριν
"Εξοδα άγορών
"Εξοδη πωλήσεων
Λιαφημίσεις
Χρηματοπιστοιτικά εξοδα
Γενικά ίξοδα Διαχ)σε·αις
Δαπάναι Συνεργείου
Ζημίαι έκ συμμετοχών
2 01Γ>.1ί!Ί —
1.247 193.-
22» 444 —
85,062,50
Ιΐον Παστάξαμρ κι' άγκάθια εμείς καί
"Ετσι ή Πατριοολατρεία τοΰ καταφρόνια,
Παλαμά δέν σταματάει σ' ενα Γιά νάχετε σεί; τ' άνθη καί τί;
βροντερόηχο ρητορισμό, δπω; αλ μοσχοβολιές.
λων πρίν άπ' αυτόν, άλλά όλο- "Επειτα άπό 88 χρόνια τό Ποί
κληρώνεται σ' έ'να ΰι|>ηιλό, γεν- ημα αΰτό διατηρεί ΰλη τή δρο-
ναΐο, μεστό ('ιπό ζωντάνια καί ζο> σιά τον, μά παίρνει κι' έ'να νόη-
τικότητα Ίδανιικό, ποΰ μρνει γιά μ^ βαθΰ καί προφητικό, καί μά;
μάς μιά μεγάλη Κληρονομιά καί κάνει ν' άνατριχιάζιομε σάν κα-
μιά μεγάλη παραγγϊλία, γιά νά έ,κ λοσκεφθοΰμε πόσο λίγο προχιορή
τελέσο,ιιρ, γε·μάτοι πάντα άπό την σα»*ε — τουλάχιστον στό ζήτημα
πιό αδολη άγάπη οτήν Πατρίλα. τίϊ? Γλώσσας, — μέσα σέ 83 χρό
σάν έκείνη ποί. ένέπνηττε καί τό νι«' -™1 λείπουν μόνο 17 χρόνια
Μεγάλο μας Ποιητή σ' δλη τον τή Υ1" νΛ νίνη έ'να; αίώνα;!!!
ζο>ήι, στό ύπερλαμπρο κι' άθάνα- Ι — " —
το ε'ργο τον. ΤΙ ΛΕΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
Είναι άξιαθαΰμαστη ή συνίχεια ^ Καί ^ γιά νά τονίσομε πιότερο
·<»ί ή συνεπεία στό πολΰτομο καί | ττνν τόσο καρπερή αύτη άναδρο μργαλόπνοο "Εργο τον. ^ κα1 άναπόληση α; άκούσομρ Ή πρώτη ποιητική Συλλογή τ1 τοΓ' νοάφει στό 188« ό ΑΙ-μίλ του ήταν: «Τα Τραγούδια τής Λεγκράν σ' ενα τον γράαμα, ποΰ Πατρίδος μου» ποΰ δηιιοσιεΰθηκαν σνγχαίρει τόν Ποιητή, γιατί προ τό 1887 "δηλαδή πρίν 83 χρόνια— τί^σ( ™ νοάψη τα Ποιήματά καί στό 1937 γιορτάσαμε τα πε- του στί1 Δημοτική γλώσσα: «"Ο- νηντάχρονά της. , λα- δσα εΓΧαν νοαφή Τσαμε σή- Άξδξει ν' άκούσωμε τό τελεν ί*εοα στί1ν ψεύτικη αυτή καί χω ταίο ποίημα «Έπίλογο» τής Συλ «^ ζ(0Τ> νλώσσα, πού βασιλεΰει
λογης αυτής, πού είναι άφιεριο ' στι5 έφημερίδες καί τα βιβλία, δ
μέ·ο μάλιστα: τώ Πέτρο, Κ. Ά λ« αί™ ίΓν«ι ·τοοο)ρισμένα νά
ποστολίδη, πού δέν είναι α-λλο; Χαθονν σ' ?χα ^λΛον κο>οίς άμ
παρά ό δτροφιλέστατος Παϋλος Φ'^ολία -τολύ κοντινό».
Νιρβάνας: Ι «Άπ' αύτό τό νανάγιο, ποΰ
Φτωχά γεννας τραγούδια, πά- το «'αομαι άπ' δλη μου την καρ
τοίς, φτωχή μητέρα! δια> δέν θα ε«ί™»ν -™<>ά τα ?ρ
< Μι,κρά πουλιά πετοΰνε μέσ' σέ Υ«- σαν αυτο -Τθί' έγράψατε». κλου,βί στενώ, ' Άνέφ€ρα τόν Λεγκράν, πού ΟΙ στανραϊτοί γυρεύουν έλιεΰθε- ^^ ° -τοώτος Ξένος, πού χαιρέ ρον άέρα ι τί1*τε κι> έχά(?ηκε τό νέο, πού
Κι' άπέραντο ούρανό. ' Φρονεί ό Παλαμάς στή Λογοτε-
Της άρχοντιά; ό λύχνο; ό κριν , χνία μα;. Άπό τότε ή χορεία
σταλλένιο; φέρνει των θαυμαστών τοΰ ποιητή μετα
Άτάραχη, περίσσια, λευκή φεγιγο 1" των Ξένον μεγάλωσε πολύ,
.6ολή, π0° πάντων άπό τόν καιρό, πού
Τή; φτιόχιας τό λυχνάρι κάθε πνοή' μεταφράιστιρίαν μερικά άπό χά 'ε'ρ
τό δέρνει, Υα του ή ε*έρη κατ' εκλογήν καί
Δαδί ιιέ λάιιψι 'λίγη καί μέ κα- σ* —^5 γλώσσες.
πνό πολύ. Ι Ή λαμπρή λοιπύν σειρά των ό
"Ομως Οά 'ρ&ή μιά '-.ιέρα ποΰ ή νομάτων, πού άσχολήιθηκαν μέ
πατρί;, μεγάλη, τι? μεταφράση; αύτέ; ή καί γε-
Τή γλωσσα τή μεγάλη θά βρή νικώτερα μέ τό έ'ργο τοΰ Παλα-
μέσ' 'ς την καρδιά μά είναι άτέλειωτη.
Καί θε νά εχουν ταΐρι τοΰ κ.λέφτ' Ό Άνρί Μπιντοΰ γρά<τει πώς οί στίχοι πάλι ή ποίηση τοΰ Δοδεκάλογου 'ε'χει Κ' οί Πίνδαροι παιδία! μιά δύναμη, ενα χρωμα καί μιά ΤΩ ποιηταί, πού τύτε γλνκά θά όρμή άπίστευτη. τραγοΐ'δάτε, ' Ό Λεων Ντωντέ τόν προτιμά — Τί χρόνια μακρυσμένα, τί δ- εί άπό τόν περίφημο θρΰλο των νειρο χρνσό! ·— Αιώνιον τοΰ Οΰγκ.(ό. Ό Μαρσέλ Ποΰ δέ' θά εΐν' οί δάφνες πικρές Μπριόν σνμπεραίνει, πώς ό Δο>-
καί θά τρνγάτε δεκάλογος είναι ή πιό ριυμαλέα
Άμάραντα τα 'ρόβα 'ψηλά 'ς καί ή πιό χαρακτηρισθή εκφρα
τόν Παρνασσό, ση μιάς ποιητικής μεγαλοφνίας,
ΤΩ. μή μάς λησμονήτε! Κ' έ- πού ή έξαίρετη μεταφράση τοΰ
μεϊς γιά σά;, άηδόνια, | κ. Κλεμάν διατήρησε την προ-
τοτν,τΐα καί την
Γιά την ποίηση, εχοι»ν δοθή κα-
τά καιρούς πολλοί καί διάφοροι ό-
ρισμοί. Έν τούτοις τό πλήρες, τό
σιιφές, τό (ίαθύτερο νόημά της μάλ
λον μάς ξεφεύγει. Γιατί ή πηγή της
είναι «μυστική», ξεκινάει άπό πο¬
λύ μακριά, άπό 6άθη άπώτατα καί
6νσερρύνητα, τής Ανβροπίνης ύ-
πάρςεος.
Τούτο, Γσος, μποροϋμε νά ποΰ
με, σάν ενα στ»μπΐρασματικό κατα-
στάλαγαα άπό τή μρλέτη πολλων
ποιητικΛν κειμρνο» καί σάν τοπο-
θέτΓ.σή ίΐας, τ(»ι·χική καί νοητική,
άπεναντι «ϋτΛν. Είναι καί ή ποίη
ση, δταν δέν περιορΚεται, είτε σάν
ίποκειμενική πνιευματική λειτονρ-
γία, είτε σάν άντικειαενική άνά-
λογη ένατενιση, στά έπιπόλαια
στηώμηιτα τής νπάοξεώς μας, μιά
εκφράση πρό ,τάντιον τή; άγωνίας
τοΰ άνθριίχτου γιά τή μοϊρα το»ι.
Προκύπίτει αί»τό, σάν βεδακοτική
εντΰποϊση καί άπό μιά πρόσφατη
σχετική εκδήλιοση: τα ποιήματά
τής Μαρίας Λα'ΐπαδαοίδου «Τοπία
εφη(>είας». Μιά ρντύ.τ(,)θη πού έ-
πτκυρώνεται μέ άρκετή κιόλας <γτ« θερότητα άπό τή σ^σχετιση τοϋ 6ι6).ίου αυτού «αί μέ την αλλη, ση μαντική πράγματι καί σέ έ'κταση καί σέ 6άθο;, λογοτεχνική παραγο» γί| τή; ποιητρία;· καί οχι μονάχα στίχους, άλλά καί θεατρικό. ?ργ« καί μυθιστορήματα (1). Γιατί ποίηρη μέ την εννοια πού πιό πάνω σημείωσα, είναι καί τα αλλα λογοτεχνικά εργα τής Μαρί α; ΛαμΛαδαρίδου. Άναφρρο) μά- λΐΛτα σάν έν&εικτικό παράδειγμα ενα αλλο 6ι6λίο τη;, μέ πιεζογρα- φήματα τούτο, τα «Χάρτινα πρό ««πά», ποΰ δέν πέρασε καί σέ τοΰ το πολύ; καιρός ά<ρ' ότου κ.τ<κλο (ΤΟοησε- αν μ' αότήν την ποοϋπό- θεση καί ποοί'πόθεση δασικτ'ι, δέν τα δούμε καί τα ,τιρζογρα(ί·ήματα αΰτά, δύσκολ.ο είναι νά τα κατα- λ^άδουμε καί μάλιστα νά σνγκινη- θοΰμε άπ' αίηά. Τα «Τοπίο τή; έφηδίία;» ε καί μίαν έπιπρόσθΐτη έπξγηη στόν τίτλο «Ποιήματά τοΰ Καρτιί - Λατέν». Καί πραγματικ.ά γρηη μενά στό Παρίσι φαίνεται νά εί¬ ναι τα ποιήαατα αύτά· καί οποχτ- δήποτε άποπνεουν τό δροιμα τής παριξιάνικης άτμόβφαιρας· ΛροΜΐα ίδιαίτερα γοητευτικά στήν πνειμο τική λεπτότητά τού, πού σάν νά τό ξανανιώθουν, σέ κάθρ Α,νάμνη σή τοτ., ίίσοι κάποτε τό αισθανθή- καν. Άλλά τό Παοίιη είναι τό κέν- τρισμα, ή άφορμή, γιά νά ξεσπάιση ή νοσταλγία τής ποιητρία; στά πε ρασμένα τη;, στή «Χαμενη Γή» της, στή Μΰρινα, στό «νησί τοΰ Φιλοκτήιτη», ποΰ είναι καί διχό Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ τη; νησί, στά «τοΛΪα τή; έφηβεί- «ς» τη;· μιά νοσταλγία, πού πάει άκόνια καί πιό πέρα, στί; προγο- νικρς τη; καταβολέ;. «'Επιστροφή» έπιγράιφει ενα ποί ημά τη; καί είναι «άψιερωμένο σ' ένα λησμονημένο χο>ριό τής Προ-
ποντίδα; π·ού λεγεται Πραστειό»·
πράκειται γιά τον τόπο καταίγκΐ)-
γή; των γονιών τη;. Τό κατα-
τάίΐσομε μέ ίκανοποίηση καί τό λν
ρικό τούτο κείμενο, μεταςύ των
ιιάλλον άξιοσημειώτιον ρπιδράσειΐ)ν
τή; Μικρασιατικής Τραγωδία; στή
λογοτεχνία μα; καί μάλιστα σάν
ρκδήλ{»ση μιάς άξια; έκπροσώίτο».
τή; νεώτερης προσφυγική; γενε¬
άς. Τα «Τοπία τής έιτηβείαί» εί¬
ναι πραγμοοτικά μιά ποίηση πολΰ
. ύπολογήσιμη· μιά ούσκκττική πγκλονι<ττι«ή. Είναι μιά ποίηιση, ϊνδενκτιχή καί στήν περίπτοκΐή της τή; μεταφΐ'σική; άγοηιίας τή; έπο- χή; μα;, αύτό ποΰ τό λέμε καί «μεταφυσνκό κενό», έσιοτερικά, ο- μο;, περιεικτική, έικείνου τοΰ διαι οη·ιου στοιχείον κάθε δρτιας" κάΐ καθαρτί; ποιήισεο);. Ή Μαρία Λαμπαδαρίιδου άνα- γνωρίστηικε μέ την πρώτη κιόλας εμφάνισή της, όπως θνμοίιααστε' ή μρταγενρστερη ρργασία τη; στα- θεροποίησε έκτοτε τή θέση τη; στή λογοτεχνι.κή περιοχή τοϋ τόπον μα;. Προσδοκοϋμε σήμερα πια μέ αίσιοδοΕία τή μελλοντική έξέλιξη χ αί άπόδασή τη;. Ή ποίηση τεκμηριώνει άξιολογικά την πνενματική κηΐ ή&κιή ρΰακτθη (τία μιάς έποχή; καί ενός δποιου- δΐρτοτρ «Ττενοτέρου Γ) ευρύτερον, κοινρινικοΰ π.ερι6ώλλοντο;. "Ενα; άπό τού; «ρορείς τή; άποστολ.ή; αύ τή; είναι καί ή Μαρία Λαμπαδα ρίιδου. Καί γιά την ρΰσυνείδητη καί θετική άπκ') μρρου; της εκπλή- ΟθΜΤη, έχομε κάθε λύγο νά ρΐμα- στε βεβαιοί. ΝΙΚΟΧ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ (1) "Εργα τή; Μαρίας Λαμπσ δαρι'δον: «Συναντήσει;» ποιήιιατα 1959. «Τό δραμα τού Αλέξη Φρ ρά» μιΛισ'τόρηιμα 1960, «Σπουδή» ποιήματά 1961, «Μικροί Κόσμοι» ποιήματά 1963, «Μι.κρό Κλονθί», θεατρικό 1965, «Μικρό Κλουόί», μ»»θιστόρημα 1965, «Τό Γυάιλινο Κιδώτιο» βεατρικό 1967, «Χάρτινα Πρόσωπα» Μυθιστόρημα 1968, «Τοπία 'ΕφηΑεία;» ποιήματά 19(19 (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) Φιπέψαμε τί; δάχρνες καί τί; τριανταφυλλιές. <8^)®®®«««)®®(ί>®®(ϊ^^
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΠΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
10 ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΑΚΗ
Τού Μ. ΓΕΡΓΙΟΤ — (Γ. ΜΠΑ ΚΑΛΑΚΗ)
Τής Κ. ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΕΡΠΟΤ
(Σννέχεια έκ προηγουμένοτ!)
Κι ?'τσι, μέ τό ξύσιιμο των γραμ
μάτων, έΐαιφανίοτηκε διά παντό;
ή καρκινική έπιγραφή «Νίψον ά-
νομήματα μή μόναν δ'ψιν», πού την
Ιβρουμε δλοι ιμας, άλλά λίγοι |ε-
ρανε πώς ήτανε γραμμένη ο*τά δυό
μεγάλα μαρμάρινα δοχεΐα τής Ά-
γία; Σοφία;. Κατόπι προχιόρηοε
στό βάθος τή; έκκλησίας καί στά
θηκ« ακριβώς κάτιο άπό τό θόλο.
Σήκο>σε τα μάτια του ψηίαι καί
γιά πολλή ώρα θαύμαϊε τό μεγα-
λεΐο τοΰ δλόχρτχτου θρόνον, πού
ως σήμερα είναι 'έτσι, δπίος τότν
Ιφκιασαν πρίν 1.400 χρόνια, επί
Ίουστινια-νοΰ, οί άρχιτέκτονε; Άν
θέμιος καί Ίσίδωρο;. "Ε6λεπε καί
εχασκε —^δηλαδή αύτό πού παθαί-
νουν δλοι πού θά μποΰνε γιά πρώ¬
τη φορά στήν Άγία Σοφία— νοιώ
θοντα; τή μικρότητά του μπροστά
<ττό χάος καί στό μεγαλεϊο τοΰ οΙ- κοδομήιματο;. Βλέποντας ξανάστό θόλο, χοιρί; νά τό καταλάβη αρ- χισε νά μετρά τα παράθυρα, πού ήταν« γΰρο) - γΰρο) καί τα βρήκ.ρ , 24. Τα ξαναμέτρησε, γιατί τόσο είναι τό ίίψο;, ποΰ ζαλίζεται κα- νεί;, καί τα βρηκε τό Γδιο. Αύτά τα τεραστία παράθυρα, άπό τα ό- ποία μπαίνει αφθονο τό φώ; καί κάνει τό θόλο νά γυαλοκοπά σάν τό χρυσάφι, σάν τα βλέπει κανεί; άπό κάτω, θαρρεΐ πώς βλέπει κοι- νά παράθυρα ενός σπιτιοΰ. Κατό- πι προχώρησε καί μέ γοργό βήμα πήρε ενα γύρο δλο τό εσωτερικώ τή; έκκλη,σιία;. ΕΓδε καί θαΰμασρ τα καλλιτεχνικά σχέδια καί τί; εΐ- κόνε;, δσε; δέν είχανε σοι·6αντι- σθή άπό τοΰς Τούρκους, πού ήτα- νε καί ψηφΐδίοτές. "Ητανε έ'τοιμος ν« βγή εξο άπό τή θήρα γιά νά ξανάλθη αλλη φορά. Μέ πρώτηκαί δεΰτερη έπίσκιει|Η κανείς δέν κατα- λαβαίνει τίποτα. "Ηβελε νά περι- γράψη δ,τι θά έ"6·λεπιε ό ίδιος καί οχι έκίϊνα ποΰ γράφουν διάφοροι ίστορικοί. Τόν σταμάτησε, δ} Ν00ΚΟΜΕΙ0Ν ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΘΩΡΑΚΟΣ" ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ «Κ. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ» Α. ν.. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων Προσκαλοΰνται οί κ. κ. Μέ τοχοι είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν γενησομένην έν Ά θήναις καί έν τοίς Γραφείοις τοΰ έκ των Σν-μ-βούλων χ. Μιν. Γιαννικοπούλου. όδός θεμ:στο- κλέους ίρι^. 4 Δ' 2.191 .118. — 5'2 :ΐ4θ,«ιο 3 006.254.- Λ51 ·2»·2.- 783Ο1«.4Ο 401.Ν4.- 5Ο6.?6'!,3Ο 3ϊ.}05. - 12 643.770,:^ Κέρδη πρός Διάθεσιν 3.609.7ί<2,05 Διάθεσις Κερδών έκ Δρχ. 3.609.792,05 Τακτικόν Άποθεματΐκόν 200.000.— Μερίσματα δρχ. 175 κατά μετοχήν 2.(:ί5.ΟΟΠ.— Άποζημιώσεις Μελών Διοικητικόν Συμβουλιον 588.000 __ Πρόβλεψις φόρου ιίσοδήματος ΙΗΙϊ,ηθΟ.— Είς Νέον 30.792,05 3.60!».7!)2.05 "Εν Αθήναις τή 3Ιη Μσρτίου 1970 Ό Πρόϊδρος τοϋ Δ, Συμβουλίου ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ Είς Σύμβουλος Ό Προϊστάμενος τού Λον)ρίοιο ΕΠΑΜΕΙΝ. Π. ΤΣΕΠΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Α. ΚΥΡΙΑΚΑΚΟί γραφείον 5, την 22αν *Ιουν!ο.) 1970 ήιμέραν Δευτέραν καί ώ ραν 12ην μεσημβρινήν ίνα ί βωσι γνώσιν καί ανποφανθώσιν επί των κάτωθι θεμάτων "ής ήμεοτίσία; διατάξεως: ΒΒΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) "Εγκρισις τοθ Ίσολογ· 3μοΟ ττ]ς 31τίς Δεκεμβο(ο·>
1969 καί των επί τούτο» Ιχδί
σεων τοθ Διοικητικόν Συιιβου
λίου καΐ των Έλεγκτών.
2) Απαλλαγή τοθ Διοιιιητι
κου ΣυμβουλΕου κχί των Έλεν
•/.των &πό πά,σης ευθυνής ίζο
ζηιμ,ιώσεως.
3) Έκλογή Έλεγκτών 8ι4
την χρήσιν 1970 καί καθοοι-
αμδς τί): άιμοιβής αυτών.
4) "Εγκρισις ά',ιοιβών γο-
ρηγΎ/θεισών ε*ί Συμβοθλου;.
Παρακαλοΰ'/ται οί κ. κ. μ,έ'
τοχθ'. δπως συμ.'μ.ορφωτ}(δ·σ'. <ιϊ τάς δια,τ,άξεις τοΐ> Κατασταπ-
κοϋ σχετικώς μέ την κατάθε
σιν των μετοχών των.
Έν Αθήναις τί 6)5)1970
(Τό Διοικ. Σύμβουλον)
ενα; χότξα; καί γιά μιά στιγμή
τοΰ εδειξε μιά κολώνα, πού βρι
σν.ότανε στή μέ<τη καί στό δεΐιό τή; έκκλησία;. "Εδειξρ στό επάνω μέρο; της, άρκετά ΰψηλά, μιά βκισμάιδα. — Αύτό πού βλέπεις, τοΰ είπρ, είναι μια σπαθιά το ϋΣουλτάν Μρ χμέτ, πού μπήκε μέ τό ά'λογό του, εί»θύς μετά την αλιοιη τή; Πόλης. (Συνεχίζρται) Η «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ» Μέ ύλην έξαιρετιχω; ενδιαφέρον σαν, άφΐερ(ι)μρν·ην κατά τό πλεί¬ στον εις την μνήμην τού προσφά τως άιποβιώισαντο; 'Τφαντοτ^γοΰ Προεδρία; τής 'Εθνική; Κνβερνή σεω;, Κοινατ. Άντ. Βοοολίνη καί μέ τυ.τοτεχνικήν άμτράνιαιν συ ναγο>νι.ζομίνην τα άνττίστοιχα εΰ-
ρίοπαίκά πρότνπα, έκι^λθφόρησϊ
τό νέον τεϋχο; τή; «Βιομηχανίκής
'Επιθεωρηβεο);*. (Τό περιοδικόν
έκτυποΰιται έξ ολοκλήρου κατά τό
σύστημα δφ<ρβετ εί; δέ τα; τεσσα ρα; σελίδα; τοΰ έξοΐφύλλοιι του, ε'ικονΐζίται ό Κοητσταντΐνο; Βο6ο λίνης είς χαρακτηριστικάς φο>το-
γραφία; του). Ι
ΕΙ; τα; σελ.ίδας των «Σημίκο
μάτο>ν» —τό πρώτον έξ αυτών εί
ναι άιφιερο^μενον είς τόν άΐίμνη-
στον Κ. Βοβολίνην— έκτίθενται
τα καίρια οΐκονομικά καί κοινωνικά
ξητήματα τού τόπον, είς δέ τό τα
κτικόν —πάντοτε κατά παγκάσμι
όν άποκλειστικότητα τή; «Βιομηχα
νίκης 'Επυθεοιρήβει,);»— άρθρον
τής μεγαλυτέρας οΐκονομικής έφη
μερίδος τού κόσμον ΔΙ ΦΑΊ-ΝΑΝ
ΣΙΑΛ ΤΑΪΜΣ τοΰ Λονδίν«ν, έ '
ξετάζεται ή ν»α τάσις πρό; αΐ»ξη
σιν καί επέκτασιν, των άνά τόν
κόσμον διυλιστηρίων πετρελαίου.
Τό μι^θιστόρημα αύτά τοΰ Μ.
είναι ενα πραγματικό
εργο τέχνης. Ευθύς έξ άρχής συγ
κινιεί καί καιτακτά τόν άναγνώστη
μέ την άπλότητα καί την πολΰ άν
θροπιά, ποΰ κλείνει μέσα του. Σάν
επο; περιγράφει ό συγγρα<ρέας τό κοινό δράμ» τής Μικρασιατικής Καταστροφής. Μέ άνάγλυφε; ειί- κάνε; άπεικονίξει την βιδλιική εξο- δο τού Ελληνισμόν τή; ύπαίθροτι, ποΰ κατοικοΰσε τα χωρία τή; Ά- νΐίτολικής θράκης, τα παράλια τής Πρθν-τοντίδας καί τίς πόλεις της. Καί σννεχεια όλοζώντανα αποδίδει τα δεινά των ξερριξομέ'νων τα πριΰτα χρύνια τή; καταβτροφης, ό'νσπον νά γίνη ή άποκατάίτταισή τονς <ττίς πλαγιές καί, στούς πρό- ποδες τής Ροδόπης. "Αψογη είναι ή περιγραφή των χαρακτήριον, οί ήρ(,)ίς τον σννδυάζονν την δύναμη μέ την άνθροπιά, γι' αΰτό είναι όλοκληρωμέινοι. Ή ήριοίδα τού, ή Μάλαμα, έ- χει μιά υπέρ - βούληση νά κατορ- θο)ΛΤ) πάντα νά νικά δλες τίς άν- τιξοότητες τής ζυ)ής καα νά προσ αρμόζεται σ' δλες τίς δύσκολες συν θήκες. Στό σημεΐο έκείνο, πού γυ- ρίζει πϊσο) μέ κίνδυνο τή; ζωή; τη; νά πιαστή άπό τόιν έχθρό γιά νά άνεβή σ' ενα ΰψο>μα καϊ άπό
έκεί νά παρακολ.ουθήση, νά βεβαιοί
θή, πώς τό άρχοντικό τη; γίνηκε
όλοκατ'τιυμα τής ιρωτιδ; καί δέ θά
πιρση «τα χέρια τοΰ έχθρού, πλη
σιάζει τί; ήροίδ'ες τού αρχαίον δρά
ιιατος, είναι ή ψυχαλογία τοΰ άδι-
κημενου, ποτι ξητά την έκδίκηιση.
Τό δ>·νατί> (ίντα της χαρακτήρα
προσπαθεί μέ την άνατροφή νά με
ταδ(!)<τη <ττό γυιό της Μιχαλάκη, ποδναι καί ό κύριος ήριος τού έρ¬ γον καί τα δευτερεύοντα διιως πρό σοντα σκιαγραφεΐ τελεία δποος εί¬ ναι ή αμνια Ζαμ.ιακιώ, ή βοηθό; τού σπιτιοΰ. "Ολο τό έ'ργο τό διαπνέει μιά νοσταλγία οχι ίίμω; παβολογική, μιά νοσταλγία ΟΓυιουργική, δπον ή άνάυνηση τού παλιοΰ άναπτΰσ- σει τή τάξη γιά τό κτίσιμο τοΰ νέ όν (ϊτή καινούργια Πατρίδα, ή νο- στπ/λγία αυτή δέν είναι ροααντι- σμός, τα σπερματα τοΰ Μικρασια- τικού πολιτισμοΰ, πού ςρέρνουν οί ξερριζομένοι μαζί τους, θά τα έ- νώσονν με τόν πολιτισμό τής Μη- τροπολιτική; Έλλάδα; γιά νά γεν νηθή μέ τόν πολιτισιμό τή; Μητρο πολιιική; Έλλάδα; γιά νά γεννη- θή ενα; όλοκλ.ηρωμένο; Νεοελληνι κός πολιτισμός. Παραστατικά άπο δίί&ΐΐ άκόμα, τή ζοή των χωριικών πούναι σννδεδεμρΛΌΐ μέ τή γή, μέ τούς θρύλου; καί μέ τί; Ιστορίε; τη;. Καί ολα αύτά τα έρμηινεύει μέ έκφραστιικά μέσα ποΰχοι·ν διάχυ τη μ»ά μουσικόιτητα, τα έπίθίτα, π.χ., πού μεταχειρίξεται γιά τα πρόσοπα καί τα πράγματα, είναι Όμηρικά πλασμένα. Έκείνο, δ- μιος, πού είναι μεγαλόπνοο είναι τό Ιδεολογικό ίντόστρο>μα τοϋ Ιρ-
γον τό δνειρο τοΰ Μιχαλάκη δη¬
λαδή, δ νεαρό; βρίσκ.εται στί; Βρυ
ξέλλε; καί σπουδάξει γεωπόνος,
σάν ίρχβται τό μήνυ,μα τής κατα-
στροφής, αμα ε,νοιωσε ό νέο;, πώς
ή Πατρίδα του χάθηκε, τα άρχον¬
τικό των γονέ<»·ν του γίνη,κε όλο- καύτοχμα, ό πατέρα; τον άπό τόν πόθο νά μείνη γιά πάντα στά χώ¬ ματα τα Ίερά, πέθανε, καί ή μη- τέρα τοι. ξερριζομένη πρόσφνγια, γυρίζει άπό πόλη σέ πόλ.η γιά νά βρή δσνλο, ,-ταντρενεται στά βια- στικά τή μνηστή του καί ξεκινά γιά την .Ελλάδα. Μέ την ύϊττρίθότητα τής ξένης γυναίκας του άποκτδ τό δικαίομα νά έπισκερριθή την Άνδριανούπο- λι, έκστατικός μενΐΐ μπροστά στό κατακονμμένο άρχοντικό τους· γο- νατίξει καί προσκυνά ενα τάφο, ποΰ νομίξει πώ; είναι τοΰ πατέρα του καί βιαστι,κός τρέχει να συναντήση τή ξΡρριξωμεΛΤΐ μητερα του. Ή ίόρα τής σΐ'νάντησης είναι τραγική. Δάκρυα χαράς γιά τή σοτηρία της, δάκρΐΜΐι πίκρας γιά τό χαμό τοΰ πατέρα, τοΰ άρχοντι- κοΰ καί τής Πατρίδας. Καί, τέ- λο;, τρέχει νά δή την τοποθεσία, ποΰ θά ανηγέρθη ό προσφυγΐίίός συνοικισμός. Σάν είδικό; γειαπό- νο; φέρνει άντι.ρρή<τει; στού; με¬ γάλον; τής έπιτροπής άποκαταστά σε(ος προσφΰγίον, Ισχνριξάμενος, πώς ό τόπος εναι δάλτος, είναι λαο,τόχωμα, έ'χει κοι<νούπια καί ί- λοΛΌ<τία καί οί παράγκες θά παρα συρθοΰν άπό τούς τρομεροΰς σορό κους, πού κττνιοΰν τή Ροδό,τη καί πώ; εΛ'δεδΡΐγμένο; τόιπο; είναι πρός τή θάλασσα, κοντά στήν πα- ραλία. Έκείνοι τόν θεορούν όνει- ροπαρμένο καί χτίζουν τό συνοι- κισμό μέ.σα στό 6άλτο, π»ύ δέν εΐχε ούτε πόσιμο νερό άκόμη. Ό Μιχαλάκη; τότε, μέ χρήμα- τα, πού εΌοαε ή μητέρα τον, άγο ράζει έ'να τσΐφλίκι, κοντά στή -τα ραλία, καί χτίζει έκεϊ ενα σπίτι, ίίμοιο μέ τό παλιό τού; άρχοντικό' τό παρά&ειγμά τού μιμήθηκαν καί α,λλοι πρόσςρνγες καί χτίσανε τίς παράγκες τον; κοντά στό τσιφλί- κΐ τοΰ Μιχαλάκη. Έκείνο; σάν γε- τοπόνο;, τοΰ; βοηθοΰσε καί τού; ΰποδείκννε τρόπον; ,ποΰ θά μετα- βάλλουν τό λασπόνερο σέ .-τόσιμο κ.λ.π. Μιά μερά, ποΰ ίλειπε ό Μι- χαλάκης στή Κομοτινή γιά κάποια δουλειά του, ξεσπά ενας ά,γριο; σορόκο;, πού μέ τί; άντάρε; τον παρέιίΤΤ'ρε τίς παράγκε; των γειτό- νι»ν το». καί τόσο κλόνισε τό δικό τον άρχοντικό, ώστε ή γΐίναίκα του, πού ήταν εγικνος, νά γεννήση πρόωοα έ'να άγοράκι χωρίς για- τηό καί νά πεθάνη. Σάν γΰρισρ ό Μιχαλάκη; πίσιο, καί συνάντησε στό δρόμο τοα. την πομπή των κα- τατρεγμένων άπό τή θεομηνία προσφΪΎ<ον κι' έ'μαθε καί τό θάνα- το τής γυναίκας τον, βλέποντα; τό δνειρό του νά διαιλύεται, τόση κα- τάθλιψη έ'νοιοισε μέσα στή ψι^,ή του, &στε επεσε μέσα στό κοντι¬ νό πηγάιδι καί πΛΪγηκε, άφοΰ αφη- «ε έ'να γράμμα στή μητέρα του πού την παρονκαλοΰσε νά αναλάβη Περί προσκλήσεως των μ-ετό- χων τής Άνωνύμου Βιομη¬ χανικήν λ%1 Εμπορικάς 'ΕΓ ταιρείας «ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΓ- ΚΡΙΩΤΗ είς Τακτικήν Γί νίκην Συνέλευσιν. ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΛΓΚΡΙΩΤΗ ΑΝ)ΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡ1Λ Καλοΰνται ^μφώνως τώ ΚαταστατικιΤ) τής .Εταιρίας οί κ.κ. μέτοχοα είς Τακτικήν Γε¬ νικήν Συνέλευσιν γενησομ,ένην έν τοίς γραφείοις τής Έται- μείας, έν Αθήναις, ό5ός Βου- /-.ουρεστίου αριθ. 11 την 22αν Ίουνίου 1970, ημέραν Δευτέ¬ ραν καί ώραν 18.00, πρός :υ ζήτησιν καί λήψιν αποφάσει·/. επί των κάτωθι θεμάτων Ήμε οησίχς Διατάξεως: 1) Ύπο6ολ^] τοΰ Ίσολογι σμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 καί έκθεσις τοΰ Διοικη τίκοθ Συμβουλίου επί των τ?- πραγμ,ένων τοΰ Ιτους 1969. 2) "Εκθεσις των Έλεγκτών επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής 'Ί ής Δεκεμβριού 1969. 3) "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι- ■ομοϋ τής 31ης Δεκεμ,βρίου 196© καϊ απαλλαγή τοϋ Δ-οι Λϊ/τικοΰ Σ1>μ-βο'>·λίου καί των
Έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής
άβϊθζημ,ιώσεως διά τα πεποχγ
μενά τοΰ Ιτους 1969.
4) "Εγκρισις άμοιβών έργα-
ί,ομένων μελών Διοικητικοϋ
Συμ,βουλίου.
5) Έκλογή μελών Διο'Λ'.τι-
τικοϋ Συ·μβουλίου είς άντικατά
υτασιν έξερχομένων μ,ΐλών αύ
του.
Η) 'Εκλογη, έλεγκτών Τακτι¬
κών καί άνχπληρωυ,ατικ'Τ»
Γ/ΐ& την χρήσιν 1970 καί ποοσ
δίορισμός άμοιβής αυτών.
ΙΙαρακαλοΰντα·. οί κ.κ. μέτο
/οί όπως, ίνα μετάσγ<οσ·. τϊΐ; Συνελεύσεως, συμφώνως τώ ?.ρ Ορω 24 τοΰ Καταστατικοϋ, λχ ταθέσωσι τάς μετοχάς των ;:α ρα τώ Ταμείω 1Ιαρακατα9η- κών καί Δανείων ή παρά τίο Τ^μεΙω τής Έταιρείας ή παρ' οιαδήποτε έν Έλλά-ξι Τραπεζι τική Έταιρ«ία τάς δέ άποδεί ξεις καταθέσεως καί τα τυγίιν πληρεζούσια καταθέσωσι παοά τή Διοικήσει τής Έταιρχίας πέντε (5) τουλάχιστον ημέρας πρό τής ήμερομηνίας σ"ϋγκλή σεως τής Συνελεύσεως καί λ* δωσιν Απόδειξιν τής τοιαύτης καταθέσεως, ήτις θέλει χρηα*.· μεύσει αυτοίς ώς εισιτήριον ■.'-, την Συνέλευσιν. Έν Αθήναις τή 6η Μ*·.<λ 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον την άνατροφή τού παιδιοΰ του. Την κάθαρση καί την άνακούφι- ση, πού ποθεΐ ό άναγνώστης, την βρίσκει στόν έπίλογο, σταν με την πρόοδο καί την άναιμάρφοση, πού γίνεται στόν τόπο, γίνονται σκέ- ψεις ν<ά διανοιχτή μιά παραλιακή άρτηρία, άπ» τό Φανάρι ώς τή Μαρώνεια καί άχτινωτοί κάβετοι δράμοι άιπό την Κομοτινή καί τα άλλα χιοριά, ως την παραλία καί ε'τσι ό σιτοδολώνας τής Θράκης νά πάρη ζονή. Βεβαία, ό Μιχαλάκη; δέν θά ζή γιά νά δή τό δνειρό του πρανμα- τοποιημένο· θά άπολαύσουν δμ.ο}; τ' άγαθά του οί συνάνθρωποί του, πού άγάπησε τόσο καί τόσο ηθέλη¬ σε νά βοηιθήση. Τό όνειρο τοΰ Μι¬ χαλάκη, δ; τό πάρουν γιά παρά- ΠερΙ προσκλήσεως τ»ν μ^{. χων τής Άνωνύμου Έταιο»Γ «- «ΣΙΜΕΤΑΛ» Α. Ε. ίίΛ πορία καί Είισχγωγή 1>,5ή.
ρων καί ΜετάΙλλων, είς
IV
κτικήν Γενικήν Συνέλευ3·ν
«ΣΙΜΕΤΑΛ» Α. Ε.
ΕΜΠΟΡΙΛ ΚΑΙ ΒΙΣΑΓϋΓΒ
ΣΙΛΗΡΩΝ & ΜΒΤΛ.Λ12Ν
Καιλοΰντχι συμφώνως το
κατα—;ατιικώ οΣ κ. κ. Μέτο
χοι ττ)ς Α. Ε. «ΣΙΜΕΤΑΛ»
είς τακτικήν Γενικήν Συνέλε·.)
σιν γενησομένην έν τοίς Γρα.
φιίοις τής ?δρα; τής £ν Πε-.-
ραΐίΐ καί 'έπί τής δδοϋ Άγίοο
Διονυσίου 19 την 27ην Ικο¬
νίου 1970 ημέραν Σάββατον
καί ώρχν Πην π. μ. πρός ■?>
ί,ήτηαιν καί λήψιν Αποφάσεως
επί των κάτωθι θ&μάτων -.Τι;
ημερησίας διατάξεως:
1) 'Γποβολή καί Ιγχρισ:-
τ©ν έκθέσεων τοϋ Διοί,χητίκοθ
Συμδουλίου καί των έλεγκτων
επί των πεπραγμένων τής δτ,ς
έτχ5μικτ]ς χρήσεως τής 31.12.
1969.
2) Τποβολή καί Ιγχρυ-.ς
τοθ 'ϊσο-λογισμοθ ττ)ς 8ης έται
ο:κής χρήσεως τής 31.12.1969
ο)^ Απαλλαγή τοϋ Διοιχητι
χοϋ Συμ,βοολίου καί των Ε¬
λεγκτών τοϋ Ίσολογιομοο ^.
31.12.1969 άπδ πάσης *
4) Έθνλογή δύο
ν«κτ·κών καί δύο Άναπλη>ι«
ματικών διά τόν Ελεγχον :?)ς
χρήσεως 1970 καί καθορισιί;
Αμοιβής αθτων.
5) Περί Ιγκρίσεως 4μ5·.ί,ής
Διευθύνοντος Σι>|ΐβούλου Λ;
καί τοιαύτης τοβ 4ναπληρο)τΛ
Διεοθύνοντος Σύμβουλον.
6) Περί έγκρίσεως %ι Ά%
,ομης μερίοματος καί περί 8·../
θέσεως ύπολοίπου Καβαρών
κερδών.
7) Έν.ογή νέου Διβίκτίίςνο]
Συμβουλίου.
Συμφώνως τω 24ω &ρά:Μ
τοθ Καταστχτ^κοΰ τής Έτα.
ρεϋας πάς ιέτογος δύναται να
| μετάσχη τϊ)ς Γενίκης Συνελεϋ
. ->ίως, είτε αυτοπροσώπως Ηί;·
, διά πληρεξουσίου. διοριζθίΐί
νού καί διά άπλής Ιπ'.στολ^.
( έφ' ίσον είναι γ.ύρ:οζ μιίς «ί
1 λάχιστον μετοχής. 'Εκάστη ;ι.-
το/ή παρέχει τό 3ικα'ω·Α* ιλ.-
δίς ψήφου έν τή Συνελεύσει.
ι Οί επιθυμούντες νά ιι-Λ-
σχουν τής Γενικής Συνελεύίε-
ως μέτοχοι, δέον νά -/.βιταθέΐω
υι τούς τίτλους των μετοχήν
των είς τδ Ταμείον τής Έται¬
ρείας ή παρά τώ Ταμ,είω Πά
ρα-καταθηκών καί Δανείων ή
πχρ' οίαδιίποτε έν Ελλάδι Ά
ι νωνυμω Τραπεζιτική Έτα:·
ρεία, Πέ'/τε (5) τουλάχιστίν
ήιμέρας πρό τής ώς ανω 5->ι
σθείσης διά την συνεδρίατ.ν
τής συνελεύσεως ήμ,ερομτινία;
Έν Πειραιεί τή 30)4)1970
Τό Διοικητικόν
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΩΧΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΛ1ΟΓ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΜΠ0ΡΙ0Τ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ
«ΑΜΕΡΕΛ>
αριθ. Μητρώου 'Ανων. Έ:α·ρ,
χτίσοΐΛ' έκείνο, πού δέν προλάβα·
με εμείς, οί παλιοί, νά χτίσουμε,
ϊχοντας γιά κληρονομιά τα ονΐέρ-
ματα τοΰ Μικρασιατικοΰ πολιτι-
σμοΰ, πού σιίκταμε σάν τούς έφε-
στίου; θεοι'»;.
ΊκανοποιεΙ Λκόμα σνναισθηματι-
κά τόν άΛ'αγνιίχττη ό πρόλογο;, δ-
που έ'νας αννιοστος άρχεται σάν
σέ προσκύνημα στό τσιφλίκι τοΰ
Μιχαλάκη" (ΐΰτός ό ανγνωστος, 6έ
βαια, θάναι ό γιπό; του ό Μάριος
καί γενικώτερα θάναι ή νία γΓνεά,
πού θά προσικυνά κάποτε τοΰς τό-
πονς τού μαρτύριον μας.
Αύτό τό εργο τό έ'γραψ€ μέ ψευ
δώνιψο (Μ. Γειοργίον) ό κ. Γεώρ¬
γιος Μπακαλάκης, καθηγητής τοΰ
Πανε.τιστηιαίον Θεσσαλονίκης, τής
κλασικής άρχαιολογίας. Τό θεωρή
εΰτύχημα τό δτι ύπήρξα σνιιφοι-
τήτριά τον, άπό τα φοιτητικά μας
χρόνια εδειξε την εφεση γιά την
επιστημονική έ'ρευνα καί τί; έίτι-
στημονικέ; υποθίοει;, οί καθηγη-
τρ; μα; έπιδιώκανε τή σν/νεργα
σία τού καί λαμβάνανε (ντ' δψη
τού; την γνώμη το'· παράί.ληλα
μέ τόν έπιστήμονα ίκλει^ μέσα
του καλ τό στοχασ'τή λογοτέχνη,
γτατί διετύπίονε τίς ίννΌΐες καί τί;
Ιδέε; του μέ μιά μουσική διαθέση,
αΰτό δέ άπιεδειξε καί μέ τό βιβλίο
του. Εάν εξακολουθήση νά γρά¬
φη, θά δώση (Ττή λογοτεχνία άρι-
στουογήαατα. Αύτοι οί άνθρτοποι
ρΓναι προικισμένοι άπό τή φνση μέ
ενα πολΰπλευρο κα 'ιπολ·σΰνθετο
πνεΰμα. Ό Γεώργιο; Μπακαλάικη;
δέν είνίΐι ?νας θειορητικό; μόνον
καθηγητή; τής άρχαιολογίας· ταν-
τάχρονα είναι ό ακάματος έρρυνη-
τής. Λιρνεργεΐ άνασκαφές στή πε-
ριοχή τής Θράκης —τα παλιότερα
χρόνια, μέ την έντολή καί δαπάνη
τής Άρχαιολογική; Εταιρίας»,
καί τα τελευταϊα μέ έντολή τή;
Φιλοσοφΐτ.ής Σχολής τού Πανεπι¬
στημίου Θεσσαλονίκης— συνείΐγά
ζεται μέ τούς καλύτερους "Ελλη¬
νας καί ξένους άρχαιολόγονς, τε-
λειοποίησε τίς σποινδέ; του οτή
Γερμανία καί Άμερική καί τό ε-
το; 19Β4 μέ 1965, υπήρξε μέλο;
τοΰ «Ίνοτιτούτου Ανωτέρων Σπου
δών» στό Πρίνσετον τοΰ Νιού
Τζέρσεϋ. Άδιάκοπα φέρνϊΐ στήν
έπιφάνεια νίους κρυμμένου; θη-
σαυροΰς, ποΰ ή αΐσθητική τους ά-
ξία τόν κάνει ταυτόχρονα καί λυ-
ρικ.ό δνθροιπο.
ΑΡ'ΓΕΜΙΣ ΣΤΕΡΠΟΤ
Συμφώνως τώ δ,οθρω 23 -ου
Καταστατικοϋ, καλοΰνται ο!
κ. κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμον
Εταιρίας Έμχορίου. Βιομηχα
νιας καί άντιπροσωπειών «Α-
ΜΕΡΕΛ» έν τώ Καταστήματι
:ης 'Εταιρίας δδός Μ. Κο:ο-
πούλη (πρώην "Ιωνος) 10,
ιήν εΐκοστήν έννάτην (29ην)
ΊονΛο» 1970, ημέραν Δευτέ¬
ραν καί ώραν 6ην μ. μ. τ,νΑ
συγκρότησιν τακτικάς Γενι-/.ή;
Συνελεύσεως, μέ θέματα:
Ιον) Τποβολή Ίσολογιτμτό
χρήσεως 1969 μετά τής χ
αύτοΰ εκθέσεως τοϋ Διοικηΐι-
κοΰ Στ·μ6οι»λίου καί των Έ-
Λεγκτών, πρός έγκρισιν.
2ον) Απαλλαγή τοϋ Διοιν,η::
κου Συμβουλίου καί των έλ·γ
κτών διά τα πεπραγμένα τ<Λ έτους 1969. 3ον) "Εγκρισις Αμοιδής Δι- ευΗύνσεως διά τό Ιτος 1969. 4ον) "Εγκρισις δ:ανο μ ?) ; Κερδών. Γ>ον) Έκλογή νέου Διοιχλτ1.
κου Συμ6οι>λ£ου.
Ηον) 'Εκλογή δύο Έλεγκτών
και δύο άναπλχ^ρωυ,ατικών ό1.*
:Ψ ΧΡ^ιν 1970 καί καϋ5?!-
σμόυ τής άμοιβής αυτών.
7ον) Διάφορο: άνακοινώσί1.;
ιοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίω.
Πας μέτοχος δύναται να ;ιε-
τάσχη τής Γενικής Σννελεύσ:
ως, εΓτε αυτοπροσώπως, £■'·'■
δια πληρεξουσίου, έφόσον Εί¬
ναι κύρ-.ος πέντε (5) τουλάγ:
στον μετοχών. Αί μετοχαΐ Βίον
νά κατατεϋοΰν παρά τώ Γχ-
μείω τή ς'Εταιρίας ή παρά νθ·
Ταμείω Παρακαταθηκών καί
Δανείτυν ή παρ' οιαδήποτε έν
Ελλάδι Άνωνύμω Τραπεζ:τι-
κή Έταιρία ίπί αποδείξει κατ«·
τε·θησομένη είς τα γραφεϊα ν~
Έταιρείας πέντε (5) τουλά¬
χιστον ηιχερας πρό τής Συγν.λή
"εως τής Συνελεύ-κως.
Έν Αθήναις τή 5 Μαΐου 1970
Έντολή τοΰ Διοικητικόν
Συμβουλίου
Ό Πράεδρο;
ΑΙΜΙΛ. Π. ΚΑΡΑΓΕΩΡΠΤ:
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
— ιοκράτους 69
Τηλ. 547.888
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός
ή δλά
χρή η^, Πηρφ
ρίαι είς τα γρ*φ*ΐα μ»ς, Νί
κης 25, τηλ.229.708.
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
«ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΥΡΙΖΟΥΝ»
(ΠΑΝΓ. ΚΑΤΡΑΚΗ)
Πολλαί είπαν δτι ή μετανάστευ
σις είναι ενα μεγάλο κοινωνικό
πρό6λημα ότου δέν δύναται νά έ-
ρευνητΗ) καί νά αποδοθή άπό έ'να
μυθιστόρημα.
Και δμα»ς αύτό τό άδύνατο καί
άκαιόρθιωιτο μέχρι σήιμερα τό κα
τώρθωσε ό κ. Κατράκης με τό νέο
τού μυθιστόρημα «ΑΤΤΟΙ ΠΟΤ
ΔΕ ΓΤΡΙΖΟΤΝ». Στύ μυθιστάρη
μα αύτό φβρεται στήν έπιφάνεια,
σ' δλη την εκτασί τού καί μ'δλε-ς
τίς πτυχΐ; τού καί λεπτομερείς,
τό μεγάλο αύτό έθνικό μα; πρό-
6λημα. Σ' αύτό τό 6ι6λίο κι' άνά
μεσα σέ ποικίλες καί εύχάριστε;
περιπέτειες, θά δή κανείς ζογρα
φισμένα τα αίτια πού άναγκάξουν
τόν "Ελληνα χωριάτη νά εγκατα¬
λείψη τα χώματα πού γεννήιθηικε
καί νά άναζητήση καταφύγιο στίς
μεγάΐλες πόλεις καί στό έξιοτερι-
κά. Θά δή κανείς τή σύγικριστ τής
ζωής τοΰ χωρίου μέ τή ζο>ή τής
πόλης, σ' δλες της τίς μορφές. Θά
δή τή ξωή των Έλλήνων έργα-
τών τής Γερμανίας, τίς δουλειές
πού κάνουν καί τίς άποδοχές πού
πέρνουν, τόν τρόπο πού διασκεδά-
ζουν, καΰώς καί τόν τρόπο τής
ζωίης των μεταναστών τής Αύστρα
λίας: αυτών πού πρωτοπηγαίνονν,
πού άποτυγχάνουν καί αυτών πού
εντιτυγχά·νουν, αυτών πού ξανα-
γυρίζουν καί αυτών πού δέ γυρί-
ξουν.
Τό βιβλίο αύτό τοϋ κ. Κατρά-
κη, θίγει πολλά άπ' τα καυτά θ«
ματα τής σύγχρονης κοινωνίας,
ξεσκεπάιζει πολλές πικρές άλήΊθεΐ-
ες, προβληματίζει, διδάσκει καί ά
ξύνει τή διάνοια τού άναγνώστη.
Αύτό είναι τύ 6ι6λίο τής Μετανα
(ττεύσεως.
Ή γλωσσα τού είναι δημοτική.
Τό νψος τού άπλό, δροσερό καί
κακιικοτραγι,κό πού κάνει τόν άνα
γνώστη νά γελά μέ την αφελεία
καί τή φυσικάτητα, πού δ φαντα
στιβώς .-ΐρωταγωνιστής, ό "Ελλη¬
νας χωριάτης, διηγεί-ται τίς περι
πέτεΐίς τού. Άλλοτε, δμω; πά¬
λιν δ άναγνώστης δακρύζει μέ τα
δράμα τής νοσταλγίας καί τής κα
κοτνχίας τοΰ ΓτρωταγΜνιστοΰ.
Τό διιβλίο «Αύτοι πού δέ γνρί
ξουν», διαβάξεται εύχάριστα καί
άνετα άπό κάθε δνθρωιπο. ·Τό Γ-
διο άπό τόν άπλό άνθρωπο τοΰ
λαοΰ καβώς καί άπό τόν πιό μορ
φωμένο καί καλλιεργημένο έπΜχτή
μονα.
Ό συγγραφεύς τού κ. Κατρά-
κης, μ' αύτό τού τό 6ι6λίο, μούβω
αε την εύκαιρία νά τό χαρω μ'
δλη μου την καρδιά. ΕΕμαι δέ 6«
βαιος δτι τό ϊδιο θά νοιώση καί
ό καθ'ένα ς πού θόίχη την τΰχη
τό διαβάση.
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΣΣΑΝΟΣ
Πρόεδρος τής «Πανελληνίον
'Εταιρίας Λογοτεχνονν»
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ
Στόν «"Αγνωστον» ο'ιηματία.
"Ω! θαυμάσιε «φτασμένε»
«άφθαστε» στά «φτάσιμό σου»,
«Χρισαποπνενματωμένε»,
ϊίκόνα γίνου κι' «άσημώσου».
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΤΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
ΧΑΛΑΝΔΡΙ 4.5.70
♦------------------
(25η Μαίου 1942 Σπάοτη κατοχή)
ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΤ
Άν θάταν βολετό νά μην ΰπάρχι»
δέ θέλω μεσ' τίς μέρες τοΰ Μα-
(γιοϋ νά βρίσκουμαι
στίς εύοιδιέ; τού τή ζωή γιά ν' ά-
,(νασαίνο>
οΰτε καί τό μυρομεθνστιικό τ' άγέ
(ρι τού
νά μέ χαϊδεύει θέιλω...
Στίς μέρες τού τίς μακάριε; δέ
(θα'θελα νά ζώ
τα τριαντάφυλλά τού γιά νά 6λέ-
(ίΐω
μή τύχη μέ την εύωδιά τους καί
(μέ φέρουνε
τοΰ πόνου καί της συμφοράς εΐκό
(νες
άλησμόνητε; στό νού μου.
'πλα στά μανιάτικά τού τριαντά
(φαιλλα
ώ! πίικρα τής καρδίας μόν άνεί-
(πωτη
πάντα θά βλέπο)
ά*δρά ζωίγραφιισμένα στή μορφή τού
την άξέχαστη κι' άγαπτημένη,
την πί/κρα, τό παράπονο..·
Κ αι πάντα θε νά 6λέπω
γύρω μέ μαγιάτικα τριανταφυλλα
να στολΐζουνε μέσα στό φέρετρό
Ι(του
τοΰ Λατρεμένου μου Πατέρα,
την δψι τή χλιομή καί νεκρική
(τού...
Δέ θΐλθ) μέο' τίς μέρες τοΰ Μα-
(γιοΰ νά βρίσκουμαι
δν θάταν 6ολετό νά μην ύπάρχω...
11 τοΰ Άπρίλη 1943
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΚΓΜΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΤ
ΕΓΤΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΛΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΌΣ
Δέχετα: Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 525.387
ΚΩΣΤΗΣ ΠΛΑΑΜΛ-
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ
ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΤ
«ΤΟΠΙΑ ΕΦΗΒΕΙΑΣ»
ΕΛΛΗΝΟΓΑΠΩΝΙΚΗ Α.Ε.
ΚηφισΙας 100 - Χσλάνδρι
1ος Γενικάς Ίσολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1969
(ΠερΙοδος 11 68)31 12 69)
ΠΑΓΙΟΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
"Επιπλα καί Σκεύη
Μεΐον : Άποσβέσεις
'Επενδύσεις (Συμμετοχαί είς έπιχ]σεις)
Καθαρόν Πάγιον "Ενεργητικόν
Κυκλοφορούν "Ενεργητικόν
Άποθέματα
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Γραμμάτια παρά Τράπεζαι; είς εγγύησιν
'ΕκχρεμεΙς ΕΙσαγωγαί
Διάφοροι χρεωστικοί Λ)σμοί
Διαθέσιμον
Χρεώγραφα
Ταμείον
Σύνολον Κυκλοφορούντος 'Ενεργητικού
Βραχυπρήθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Μερΐσματα Πληρωτεα
Μέτοχοι
Τράπεζαι
Γραμμάτια πληρωτεα
Προμηθευταί
"Εξοδα πληρωτεα
Διάφοροι Πιστωακυί Λ)σμοί
Σύνολον Βραχυπροθέσμων 'Υποχρ-ώσεων
"Ιδιον Κεφάλαιον Κινήσεως
Καθαρά Θέσις
Λ)σμοί Τάξεως 'Ενεργητικοϋ
» » Παθητικοϋ
"Ανάλυσις Καθσρας θέσεως
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 15.000 πρός 1.000 δρχ. εκάστη)
Τακτικόν άποθρματικόν
Κέρδη καί Ζημίαι εί; Νεον
65.450.—
13 090-
52.360.-
900.000.—
952.360. -
8.130 247,51
(248.945.60)
159.830.—
21.646.028.-
8.014.422.50
132.203.-
500.000,-
31.786.11
38.365.571,52
2.625.000. -
1.500.000.-
15.586.981.50
516.342.—
1.940.161,82
670.977,50
1.247.676,55
24 087.139,47
14.278 432,05
15.230.792,05
3 4(31 434.-
3.401.434.-
15 000,000. -
200 000.-
30.792,05
15.230.792.05
Ανάλυσις Λ)σμοΟ «Κέρδη καί Ζηυίαι»
12 081 0)3,93
Μικτόν κερδος έξ εργασιών
Πλέον :
Τοκοι Πιστωτικοί
Προμήθειαι ληφθεϊααι
"Εσοδα Συνρργείου
"Ετερα εσοδα
Σύνολον Άκαθαρίσΐων Έσόδων
Μεϊον : "Εξοδα Διαχειρίσεως
ΆμοιβαΙ Προσΐιιπιχού
Φόροι καί Είοφοριί
Άμοιβοί Τρίτριν
"Εξοδα άγορών
"Εξοδη πωλήσεων
Λιαφημίσεις
Χρηματοπιστοιτικά εξοδα
Γενικά ίξοδα Διαχ)σε·αις
Δαπάναι Συνεργείου
Ζημίαι έκ συμμετοχών
2 01Γ>.1ί!Ί —
1.247 193.-
22» 444 —
85,062,50
Ιΐον Παστάξαμρ κι' άγκάθια εμείς καί
"Ετσι ή Πατριοολατρεία τοΰ καταφρόνια,
Παλαμά δέν σταματάει σ' ενα Γιά νάχετε σεί; τ' άνθη καί τί;
βροντερόηχο ρητορισμό, δπω; αλ μοσχοβολιές.
λων πρίν άπ' αυτόν, άλλά όλο- "Επειτα άπό 88 χρόνια τό Ποί
κληρώνεται σ' έ'να ΰι|>ηιλό, γεν- ημα αΰτό διατηρεί ΰλη τή δρο-
ναΐο, μεστό ('ιπό ζωντάνια καί ζο> σιά τον, μά παίρνει κι' έ'να νόη-
τικότητα Ίδανιικό, ποΰ μρνει γιά μ^ βαθΰ καί προφητικό, καί μά;
μάς μιά μεγάλη Κληρονομιά καί κάνει ν' άνατριχιάζιομε σάν κα-
μιά μεγάλη παραγγϊλία, γιά νά έ,κ λοσκεφθοΰμε πόσο λίγο προχιορή
τελέσο,ιιρ, γε·μάτοι πάντα άπό την σα»*ε — τουλάχιστον στό ζήτημα
πιό αδολη άγάπη οτήν Πατρίλα. τίϊ? Γλώσσας, — μέσα σέ 83 χρό
σάν έκείνη ποί. ένέπνηττε καί τό νι«' -™1 λείπουν μόνο 17 χρόνια
Μεγάλο μας Ποιητή σ' δλη τον τή Υ1" νΛ νίνη έ'να; αίώνα;!!!
ζο>ήι, στό ύπερλαμπρο κι' άθάνα- Ι — " —
το ε'ργο τον. ΤΙ ΛΕΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
Είναι άξιαθαΰμαστη ή συνίχεια ^ Καί ^ γιά νά τονίσομε πιότερο
·<»ί ή συνεπεία στό πολΰτομο καί | ττνν τόσο καρπερή αύτη άναδρο μργαλόπνοο "Εργο τον. ^ κα1 άναπόληση α; άκούσομρ Ή πρώτη ποιητική Συλλογή τ1 τοΓ' νοάφει στό 188« ό ΑΙ-μίλ του ήταν: «Τα Τραγούδια τής Λεγκράν σ' ενα τον γράαμα, ποΰ Πατρίδος μου» ποΰ δηιιοσιεΰθηκαν σνγχαίρει τόν Ποιητή, γιατί προ τό 1887 "δηλαδή πρίν 83 χρόνια— τί^σ( ™ νοάψη τα Ποιήματά καί στό 1937 γιορτάσαμε τα πε- του στί1 Δημοτική γλώσσα: «"Ο- νηντάχρονά της. , λα- δσα εΓΧαν νοαφή Τσαμε σή- Άξδξει ν' άκούσωμε τό τελεν ί*εοα στί1ν ψεύτικη αυτή καί χω ταίο ποίημα «Έπίλογο» τής Συλ «^ ζ(0Τ> νλώσσα, πού βασιλεΰει
λογης αυτής, πού είναι άφιεριο ' στι5 έφημερίδες καί τα βιβλία, δ
μέ·ο μάλιστα: τώ Πέτρο, Κ. Ά λ« αί™ ίΓν«ι ·τοοο)ρισμένα νά
ποστολίδη, πού δέν είναι α-λλο; Χαθονν σ' ?χα ^λΛον κο>οίς άμ
παρά ό δτροφιλέστατος Παϋλος Φ'^ολία -τολύ κοντινό».
Νιρβάνας: Ι «Άπ' αύτό τό νανάγιο, ποΰ
Φτωχά γεννας τραγούδια, πά- το «'αομαι άπ' δλη μου την καρ
τοίς, φτωχή μητέρα! δια> δέν θα ε«ί™»ν -™<>ά τα ?ρ
< Μι,κρά πουλιά πετοΰνε μέσ' σέ Υ«- σαν αυτο -Τθί' έγράψατε». κλου,βί στενώ, ' Άνέφ€ρα τόν Λεγκράν, πού ΟΙ στανραϊτοί γυρεύουν έλιεΰθε- ^^ ° -τοώτος Ξένος, πού χαιρέ ρον άέρα ι τί1*τε κι> έχά(?ηκε τό νέο, πού
Κι' άπέραντο ούρανό. ' Φρονεί ό Παλαμάς στή Λογοτε-
Της άρχοντιά; ό λύχνο; ό κριν , χνία μα;. Άπό τότε ή χορεία
σταλλένιο; φέρνει των θαυμαστών τοΰ ποιητή μετα
Άτάραχη, περίσσια, λευκή φεγιγο 1" των Ξένον μεγάλωσε πολύ,
.6ολή, π0° πάντων άπό τόν καιρό, πού
Τή; φτιόχιας τό λυχνάρι κάθε πνοή' μεταφράιστιρίαν μερικά άπό χά 'ε'ρ
τό δέρνει, Υα του ή ε*έρη κατ' εκλογήν καί
Δαδί ιιέ λάιιψι 'λίγη καί μέ κα- σ* —^5 γλώσσες.
πνό πολύ. Ι Ή λαμπρή λοιπύν σειρά των ό
"Ομως Οά 'ρ&ή μιά '-.ιέρα ποΰ ή νομάτων, πού άσχολήιθηκαν μέ
πατρί;, μεγάλη, τι? μεταφράση; αύτέ; ή καί γε-
Τή γλωσσα τή μεγάλη θά βρή νικώτερα μέ τό έ'ργο τοΰ Παλα-
μέσ' 'ς την καρδιά μά είναι άτέλειωτη.
Καί θε νά εχουν ταΐρι τοΰ κ.λέφτ' Ό Άνρί Μπιντοΰ γρά<τει πώς οί στίχοι πάλι ή ποίηση τοΰ Δοδεκάλογου 'ε'χει Κ' οί Πίνδαροι παιδία! μιά δύναμη, ενα χρωμα καί μιά ΤΩ ποιηταί, πού τύτε γλνκά θά όρμή άπίστευτη. τραγοΐ'δάτε, ' Ό Λεων Ντωντέ τόν προτιμά — Τί χρόνια μακρυσμένα, τί δ- εί άπό τόν περίφημο θρΰλο των νειρο χρνσό! ·— Αιώνιον τοΰ Οΰγκ.(ό. Ό Μαρσέλ Ποΰ δέ' θά εΐν' οί δάφνες πικρές Μπριόν σνμπεραίνει, πώς ό Δο>-
καί θά τρνγάτε δεκάλογος είναι ή πιό ριυμαλέα
Άμάραντα τα 'ρόβα 'ψηλά 'ς καί ή πιό χαρακτηρισθή εκφρα
τόν Παρνασσό, ση μιάς ποιητικής μεγαλοφνίας,
ΤΩ. μή μάς λησμονήτε! Κ' έ- πού ή έξαίρετη μεταφράση τοΰ
μεϊς γιά σά;, άηδόνια, | κ. Κλεμάν διατήρησε την προ-
τοτν,τΐα καί την
Γιά την ποίηση, εχοι»ν δοθή κα-
τά καιρούς πολλοί καί διάφοροι ό-
ρισμοί. Έν τούτοις τό πλήρες, τό
σιιφές, τό (ίαθύτερο νόημά της μάλ
λον μάς ξεφεύγει. Γιατί ή πηγή της
είναι «μυστική», ξεκινάει άπό πο¬
λύ μακριά, άπό 6άθη άπώτατα καί
6νσερρύνητα, τής Ανβροπίνης ύ-
πάρςεος.
Τούτο, Γσος, μποροϋμε νά ποΰ
με, σάν ενα στ»μπΐρασματικό κατα-
στάλαγαα άπό τή μρλέτη πολλων
ποιητικΛν κειμρνο» καί σάν τοπο-
θέτΓ.σή ίΐας, τ(»ι·χική καί νοητική,
άπεναντι «ϋτΛν. Είναι καί ή ποίη
ση, δταν δέν περιορΚεται, είτε σάν
ίποκειμενική πνιευματική λειτονρ-
γία, είτε σάν άντικειαενική άνά-
λογη ένατενιση, στά έπιπόλαια
στηώμηιτα τής νπάοξεώς μας, μιά
εκφράση πρό ,τάντιον τή; άγωνίας
τοΰ άνθριίχτου γιά τή μοϊρα το»ι.
Προκύπίτει αί»τό, σάν βεδακοτική
εντΰποϊση καί άπό μιά πρόσφατη
σχετική εκδήλιοση: τα ποιήματά
τής Μαρίας Λα'ΐπαδαοίδου «Τοπία
εφη(>είας». Μιά ρντύ.τ(,)θη πού έ-
πτκυρώνεται μέ άρκετή κιόλας <γτ« θερότητα άπό τή σ^σχετιση τοϋ 6ι6).ίου αυτού «αί μέ την αλλη, ση μαντική πράγματι καί σέ έ'κταση καί σέ 6άθο;, λογοτεχνική παραγο» γί| τή; ποιητρία;· καί οχι μονάχα στίχους, άλλά καί θεατρικό. ?ργ« καί μυθιστορήματα (1). Γιατί ποίηρη μέ την εννοια πού πιό πάνω σημείωσα, είναι καί τα αλλα λογοτεχνικά εργα τής Μαρί α; ΛαμΛαδαρίδου. Άναφρρο) μά- λΐΛτα σάν έν&εικτικό παράδειγμα ενα αλλο 6ι6λίο τη;, μέ πιεζογρα- φήματα τούτο, τα «Χάρτινα πρό ««πά», ποΰ δέν πέρασε καί σέ τοΰ το πολύ; καιρός ά<ρ' ότου κ.τ<κλο (ΤΟοησε- αν μ' αότήν την ποοϋπό- θεση καί ποοί'πόθεση δασικτ'ι, δέν τα δούμε καί τα ,τιρζογρα(ί·ήματα αΰτά, δύσκολ.ο είναι νά τα κατα- λ^άδουμε καί μάλιστα νά σνγκινη- θοΰμε άπ' αίηά. Τα «Τοπίο τή; έφηδίία;» ε καί μίαν έπιπρόσθΐτη έπξγηη στόν τίτλο «Ποιήματά τοΰ Καρτιί - Λατέν». Καί πραγματικ.ά γρηη μενά στό Παρίσι φαίνεται νά εί¬ ναι τα ποιήαατα αύτά· καί οποχτ- δήποτε άποπνεουν τό δροιμα τής παριξιάνικης άτμόβφαιρας· ΛροΜΐα ίδιαίτερα γοητευτικά στήν πνειμο τική λεπτότητά τού, πού σάν νά τό ξανανιώθουν, σέ κάθρ Α,νάμνη σή τοτ., ίίσοι κάποτε τό αισθανθή- καν. Άλλά τό Παοίιη είναι τό κέν- τρισμα, ή άφορμή, γιά νά ξεσπάιση ή νοσταλγία τής ποιητρία; στά πε ρασμένα τη;, στή «Χαμενη Γή» της, στή Μΰρινα, στό «νησί τοΰ Φιλοκτήιτη», ποΰ είναι καί διχό Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ τη; νησί, στά «τοΛΪα τή; έφηβεί- «ς» τη;· μιά νοσταλγία, πού πάει άκόνια καί πιό πέρα, στί; προγο- νικρς τη; καταβολέ;. «'Επιστροφή» έπιγράιφει ενα ποί ημά τη; καί είναι «άψιερωμένο σ' ένα λησμονημένο χο>ριό τής Προ-
ποντίδα; π·ού λεγεται Πραστειό»·
πράκειται γιά τον τόπο καταίγκΐ)-
γή; των γονιών τη;. Τό κατα-
τάίΐσομε μέ ίκανοποίηση καί τό λν
ρικό τούτο κείμενο, μεταςύ των
ιιάλλον άξιοσημειώτιον ρπιδράσειΐ)ν
τή; Μικρασιατικής Τραγωδία; στή
λογοτεχνία μα; καί μάλιστα σάν
ρκδήλ{»ση μιάς άξια; έκπροσώίτο».
τή; νεώτερης προσφυγική; γενε¬
άς. Τα «Τοπία τής έιτηβείαί» εί¬
ναι πραγμοοτικά μιά ποίηση πολΰ
. ύπολογήσιμη· μιά ούσκκττική πγκλονι<ττι«ή. Είναι μιά ποίηιση, ϊνδενκτιχή καί στήν περίπτοκΐή της τή; μεταφΐ'σική; άγοηιίας τή; έπο- χή; μα;, αύτό ποΰ τό λέμε καί «μεταφυσνκό κενό», έσιοτερικά, ο- μο;, περιεικτική, έικείνου τοΰ διαι οη·ιου στοιχείον κάθε δρτιας" κάΐ καθαρτί; ποιήισεο);. Ή Μαρία Λαμπαδαρίιδου άνα- γνωρίστηικε μέ την πρώτη κιόλας εμφάνισή της, όπως θνμοίιααστε' ή μρταγενρστερη ρργασία τη; στα- θεροποίησε έκτοτε τή θέση τη; στή λογοτεχνι.κή περιοχή τοϋ τόπον μα;. Προσδοκοϋμε σήμερα πια μέ αίσιοδοΕία τή μελλοντική έξέλιξη χ αί άπόδασή τη;. Ή ποίηση τεκμηριώνει άξιολογικά την πνενματική κηΐ ή&κιή ρΰακτθη (τία μιάς έποχή; καί ενός δποιου- δΐρτοτρ «Ττενοτέρου Γ) ευρύτερον, κοινρινικοΰ π.ερι6ώλλοντο;. "Ενα; άπό τού; «ρορείς τή; άποστολ.ή; αύ τή; είναι καί ή Μαρία Λαμπαδα ρίιδου. Καί γιά την ρΰσυνείδητη καί θετική άπκ') μρρου; της εκπλή- ΟθΜΤη, έχομε κάθε λύγο νά ρΐμα- στε βεβαιοί. ΝΙΚΟΧ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ (1) "Εργα τή; Μαρίας Λαμπσ δαρι'δον: «Συναντήσει;» ποιήιιατα 1959. «Τό δραμα τού Αλέξη Φρ ρά» μιΛισ'τόρηιμα 1960, «Σπουδή» ποιήματά 1961, «Μικροί Κόσμοι» ποιήματά 1963, «Μι.κρό Κλονθί», θεατρικό 1965, «Μικρό Κλουόί», μ»»θιστόρημα 1965, «Τό Γυάιλινο Κιδώτιο» βεατρικό 1967, «Χάρτινα Πρόσωπα» Μυθιστόρημα 1968, «Τοπία 'ΕφηΑεία;» ποιήματά 19(19 (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) Φιπέψαμε τί; δάχρνες καί τί; τριανταφυλλιές. <8^)®®®«««)®®(ί>®®(ϊ^^
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΗΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΠΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
10 ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΑΚΗ
Τού Μ. ΓΕΡΓΙΟΤ — (Γ. ΜΠΑ ΚΑΛΑΚΗ)
Τής Κ. ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΕΡΠΟΤ
(Σννέχεια έκ προηγουμένοτ!)
Κι ?'τσι, μέ τό ξύσιιμο των γραμ
μάτων, έΐαιφανίοτηκε διά παντό;
ή καρκινική έπιγραφή «Νίψον ά-
νομήματα μή μόναν δ'ψιν», πού την
Ιβρουμε δλοι ιμας, άλλά λίγοι |ε-
ρανε πώς ήτανε γραμμένη ο*τά δυό
μεγάλα μαρμάρινα δοχεΐα τής Ά-
γία; Σοφία;. Κατόπι προχιόρηοε
στό βάθος τή; έκκλησίας καί στά
θηκ« ακριβώς κάτιο άπό τό θόλο.
Σήκο>σε τα μάτια του ψηίαι καί
γιά πολλή ώρα θαύμαϊε τό μεγα-
λεΐο τοΰ δλόχρτχτου θρόνον, πού
ως σήμερα είναι 'έτσι, δπίος τότν
Ιφκιασαν πρίν 1.400 χρόνια, επί
Ίουστινια-νοΰ, οί άρχιτέκτονε; Άν
θέμιος καί Ίσίδωρο;. "Ε6λεπε καί
εχασκε —^δηλαδή αύτό πού παθαί-
νουν δλοι πού θά μποΰνε γιά πρώ¬
τη φορά στήν Άγία Σοφία— νοιώ
θοντα; τή μικρότητά του μπροστά
<ττό χάος καί στό μεγαλεϊο τοΰ οΙ- κοδομήιματο;. Βλέποντας ξανάστό θόλο, χοιρί; νά τό καταλάβη αρ- χισε νά μετρά τα παράθυρα, πού ήταν« γΰρο) - γΰρο) καί τα βρήκ.ρ , 24. Τα ξαναμέτρησε, γιατί τόσο είναι τό ίίψο;, ποΰ ζαλίζεται κα- νεί;, καί τα βρηκε τό Γδιο. Αύτά τα τεραστία παράθυρα, άπό τα ό- ποία μπαίνει αφθονο τό φώ; καί κάνει τό θόλο νά γυαλοκοπά σάν τό χρυσάφι, σάν τα βλέπει κανεί; άπό κάτω, θαρρεΐ πώς βλέπει κοι- νά παράθυρα ενός σπιτιοΰ. Κατό- πι προχώρησε καί μέ γοργό βήμα πήρε ενα γύρο δλο τό εσωτερικώ τή; έκκλη,σιία;. ΕΓδε καί θαΰμασρ τα καλλιτεχνικά σχέδια καί τί; εΐ- κόνε;, δσε; δέν είχανε σοι·6αντι- σθή άπό τοΰς Τούρκους, πού ήτα- νε καί ψηφΐδίοτές. "Ητανε έ'τοιμος ν« βγή εξο άπό τή θήρα γιά νά ξανάλθη αλλη φορά. Μέ πρώτηκαί δεΰτερη έπίσκιει|Η κανείς δέν κατα- λαβαίνει τίποτα. "Ηβελε νά περι- γράψη δ,τι θά έ"6·λεπιε ό ίδιος καί οχι έκίϊνα ποΰ γράφουν διάφοροι ίστορικοί. Τόν σταμάτησε, δ} Ν00ΚΟΜΕΙ0Ν ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΘΩΡΑΚΟΣ" ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ «Κ. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ» Α. ν.. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων Προσκαλοΰνται οί κ. κ. Μέ τοχοι είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν γενησομένην έν Ά θήναις καί έν τοίς Γραφείοις τοΰ έκ των Σν-μ-βούλων χ. Μιν. Γιαννικοπούλου. όδός θεμ:στο- κλέους ίρι^. 4 Δ' 2.191 .118. — 5'2 :ΐ4θ,«ιο 3 006.254.- Λ51 ·2»·2.- 783Ο1«.4Ο 401.Ν4.- 5Ο6.?6'!,3Ο 3ϊ.}05. - 12 643.770,:^ Κέρδη πρός Διάθεσιν 3.609.7ί<2,05 Διάθεσις Κερδών έκ Δρχ. 3.609.792,05 Τακτικόν Άποθεματΐκόν 200.000.— Μερίσματα δρχ. 175 κατά μετοχήν 2.(:ί5.ΟΟΠ.— Άποζημιώσεις Μελών Διοικητικόν Συμβουλιον 588.000 __ Πρόβλεψις φόρου ιίσοδήματος ΙΗΙϊ,ηθΟ.— Είς Νέον 30.792,05 3.60!».7!)2.05 "Εν Αθήναις τή 3Ιη Μσρτίου 1970 Ό Πρόϊδρος τοϋ Δ, Συμβουλίου ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ Είς Σύμβουλος Ό Προϊστάμενος τού Λον)ρίοιο ΕΠΑΜΕΙΝ. Π. ΤΣΕΠΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Α. ΚΥΡΙΑΚΑΚΟί γραφείον 5, την 22αν *Ιουν!ο.) 1970 ήιμέραν Δευτέραν καί ώ ραν 12ην μεσημβρινήν ίνα ί βωσι γνώσιν καί ανποφανθώσιν επί των κάτωθι θεμάτων "ής ήμεοτίσία; διατάξεως: ΒΒΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) "Εγκρισις τοθ Ίσολογ· 3μοΟ ττ]ς 31τίς Δεκεμβο(ο·>
1969 καί των επί τούτο» Ιχδί
σεων τοθ Διοικητικόν Συιιβου
λίου καΐ των Έλεγκτών.
2) Απαλλαγή τοθ Διοιιιητι
κου ΣυμβουλΕου κχί των Έλεν
•/.των &πό πά,σης ευθυνής ίζο
ζηιμ,ιώσεως.
3) Έκλογή Έλεγκτών 8ι4
την χρήσιν 1970 καί καθοοι-
αμδς τί): άιμοιβής αυτών.
4) "Εγκρισις ά',ιοιβών γο-
ρηγΎ/θεισών ε*ί Συμβοθλου;.
Παρακαλοΰ'/ται οί κ. κ. μ,έ'
τοχθ'. δπως συμ.'μ.ορφωτ}(δ·σ'. <ιϊ τάς δια,τ,άξεις τοΐ> Κατασταπ-
κοϋ σχετικώς μέ την κατάθε
σιν των μετοχών των.
Έν Αθήναις τί 6)5)1970
(Τό Διοικ. Σύμβουλον)
ενα; χότξα; καί γιά μιά στιγμή
τοΰ εδειξε μιά κολώνα, πού βρι
σν.ότανε στή μέ<τη καί στό δεΐιό τή; έκκλησία;. "Εδειξρ στό επάνω μέρο; της, άρκετά ΰψηλά, μιά βκισμάιδα. — Αύτό πού βλέπεις, τοΰ είπρ, είναι μια σπαθιά το ϋΣουλτάν Μρ χμέτ, πού μπήκε μέ τό ά'λογό του, εί»θύς μετά την αλιοιη τή; Πόλης. (Συνεχίζρται) Η «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ» Μέ ύλην έξαιρετιχω; ενδιαφέρον σαν, άφΐερ(ι)μρν·ην κατά τό πλεί¬ στον εις την μνήμην τού προσφά τως άιποβιώισαντο; 'Τφαντοτ^γοΰ Προεδρία; τής 'Εθνική; Κνβερνή σεω;, Κοινατ. Άντ. Βοοολίνη καί μέ τυ.τοτεχνικήν άμτράνιαιν συ ναγο>νι.ζομίνην τα άνττίστοιχα εΰ-
ρίοπαίκά πρότνπα, έκι^λθφόρησϊ
τό νέον τεϋχο; τή; «Βιομηχανίκής
'Επιθεωρηβεο);*. (Τό περιοδικόν
έκτυποΰιται έξ ολοκλήρου κατά τό
σύστημα δφ<ρβετ εί; δέ τα; τεσσα ρα; σελίδα; τοΰ έξοΐφύλλοιι του, ε'ικονΐζίται ό Κοητσταντΐνο; Βο6ο λίνης είς χαρακτηριστικάς φο>το-
γραφία; του). Ι
ΕΙ; τα; σελ.ίδας των «Σημίκο
μάτο>ν» —τό πρώτον έξ αυτών εί
ναι άιφιερο^μενον είς τόν άΐίμνη-
στον Κ. Βοβολίνην— έκτίθενται
τα καίρια οΐκονομικά καί κοινωνικά
ξητήματα τού τόπον, είς δέ τό τα
κτικόν —πάντοτε κατά παγκάσμι
όν άποκλειστικότητα τή; «Βιομηχα
νίκης 'Επυθεοιρήβει,);»— άρθρον
τής μεγαλυτέρας οΐκονομικής έφη
μερίδος τού κόσμον ΔΙ ΦΑΊ-ΝΑΝ
ΣΙΑΛ ΤΑΪΜΣ τοΰ Λονδίν«ν, έ '
ξετάζεται ή ν»α τάσις πρό; αΐ»ξη
σιν καί επέκτασιν, των άνά τόν
κόσμον διυλιστηρίων πετρελαίου.
Τό μι^θιστόρημα αύτά τοΰ Μ.
είναι ενα πραγματικό
εργο τέχνης. Ευθύς έξ άρχής συγ
κινιεί καί καιτακτά τόν άναγνώστη
μέ την άπλότητα καί την πολΰ άν
θροπιά, ποΰ κλείνει μέσα του. Σάν
επο; περιγράφει ό συγγρα<ρέας τό κοινό δράμ» τής Μικρασιατικής Καταστροφής. Μέ άνάγλυφε; ειί- κάνε; άπεικονίξει την βιδλιική εξο- δο τού Ελληνισμόν τή; ύπαίθροτι, ποΰ κατοικοΰσε τα χωρία τή; Ά- νΐίτολικής θράκης, τα παράλια τής Πρθν-τοντίδας καί τίς πόλεις της. Καί σννεχεια όλοζώντανα αποδίδει τα δεινά των ξερριξομέ'νων τα πριΰτα χρύνια τή; καταβτροφης, ό'νσπον νά γίνη ή άποκατάίτταισή τονς <ττίς πλαγιές καί, στούς πρό- ποδες τής Ροδόπης. "Αψογη είναι ή περιγραφή των χαρακτήριον, οί ήρ(,)ίς τον σννδυάζονν την δύναμη μέ την άνθροπιά, γι' αΰτό είναι όλοκληρωμέινοι. Ή ήριοίδα τού, ή Μάλαμα, έ- χει μιά υπέρ - βούληση νά κατορ- θο)ΛΤ) πάντα νά νικά δλες τίς άν- τιξοότητες τής ζυ)ής καα νά προσ αρμόζεται σ' δλες τίς δύσκολες συν θήκες. Στό σημεΐο έκείνο, πού γυ- ρίζει πϊσο) μέ κίνδυνο τή; ζωή; τη; νά πιαστή άπό τόιν έχθρό γιά νά άνεβή σ' ενα ΰψο>μα καϊ άπό
έκεί νά παρακολ.ουθήση, νά βεβαιοί
θή, πώς τό άρχοντικό τη; γίνηκε
όλοκατ'τιυμα τής ιρωτιδ; καί δέ θά
πιρση «τα χέρια τοΰ έχθρού, πλη
σιάζει τί; ήροίδ'ες τού αρχαίον δρά
ιιατος, είναι ή ψυχαλογία τοΰ άδι-
κημενου, ποτι ξητά την έκδίκηιση.
Τό δ>·νατί> (ίντα της χαρακτήρα
προσπαθεί μέ την άνατροφή νά με
ταδ(!)<τη <ττό γυιό της Μιχαλάκη, ποδναι καί ό κύριος ήριος τού έρ¬ γον καί τα δευτερεύοντα διιως πρό σοντα σκιαγραφεΐ τελεία δποος εί¬ ναι ή αμνια Ζαμ.ιακιώ, ή βοηθό; τού σπιτιοΰ. "Ολο τό έ'ργο τό διαπνέει μιά νοσταλγία οχι ίίμω; παβολογική, μιά νοσταλγία ΟΓυιουργική, δπον ή άνάυνηση τού παλιοΰ άναπτΰσ- σει τή τάξη γιά τό κτίσιμο τοΰ νέ όν (ϊτή καινούργια Πατρίδα, ή νο- στπ/λγία αυτή δέν είναι ροααντι- σμός, τα σπερματα τοΰ Μικρασια- τικού πολιτισμοΰ, πού ςρέρνουν οί ξερριζομένοι μαζί τους, θά τα έ- νώσονν με τόν πολιτισμό τής Μη- τροπολιτική; Έλλάδα; γιά νά γεν νηθή μέ τόν πολιτισιμό τή; Μητρο πολιιική; Έλλάδα; γιά νά γεννη- θή ενα; όλοκλ.ηρωμένο; Νεοελληνι κός πολιτισμός. Παραστατικά άπο δίί&ΐΐ άκόμα, τή ζοή των χωριικών πούναι σννδεδεμρΛΌΐ μέ τή γή, μέ τούς θρύλου; καί μέ τί; Ιστορίε; τη;. Καί ολα αύτά τα έρμηινεύει μέ έκφραστιικά μέσα ποΰχοι·ν διάχυ τη μ»ά μουσικόιτητα, τα έπίθίτα, π.χ., πού μεταχειρίξεται γιά τα πρόσοπα καί τα πράγματα, είναι Όμηρικά πλασμένα. Έκείνο, δ- μιος, πού είναι μεγαλόπνοο είναι τό Ιδεολογικό ίντόστρο>μα τοϋ Ιρ-
γον τό δνειρο τοΰ Μιχαλάκη δη¬
λαδή, δ νεαρό; βρίσκ.εται στί; Βρυ
ξέλλε; καί σπουδάξει γεωπόνος,
σάν ίρχβται τό μήνυ,μα τής κατα-
στροφής, αμα ε,νοιωσε ό νέο;, πώς
ή Πατρίδα του χάθηκε, τα άρχον¬
τικό των γονέ<»·ν του γίνη,κε όλο- καύτοχμα, ό πατέρα; τον άπό τόν πόθο νά μείνη γιά πάντα στά χώ¬ ματα τα Ίερά, πέθανε, καί ή μη- τέρα τοι. ξερριζομένη πρόσφνγια, γυρίζει άπό πόλη σέ πόλ.η γιά νά βρή δσνλο, ,-ταντρενεται στά βια- στικά τή μνηστή του καί ξεκινά γιά την .Ελλάδα. Μέ την ύϊττρίθότητα τής ξένης γυναίκας του άποκτδ τό δικαίομα νά έπισκερριθή την Άνδριανούπο- λι, έκστατικός μενΐΐ μπροστά στό κατακονμμένο άρχοντικό τους· γο- νατίξει καί προσκυνά ενα τάφο, ποΰ νομίξει πώ; είναι τοΰ πατέρα του καί βιαστι,κός τρέχει να συναντήση τή ξΡρριξωμεΛΤΐ μητερα του. Ή ίόρα τής σΐ'νάντησης είναι τραγική. Δάκρυα χαράς γιά τή σοτηρία της, δάκρΐΜΐι πίκρας γιά τό χαμό τοΰ πατέρα, τοΰ άρχοντι- κοΰ καί τής Πατρίδας. Καί, τέ- λο;, τρέχει νά δή την τοποθεσία, ποΰ θά ανηγέρθη ό προσφυγΐίίός συνοικισμός. Σάν είδικό; γειαπό- νο; φέρνει άντι.ρρή<τει; στού; με¬ γάλον; τής έπιτροπής άποκαταστά σε(ος προσφΰγίον, Ισχνριξάμενος, πώς ό τόπος εναι δάλτος, είναι λαο,τόχωμα, έ'χει κοι<νούπια καί ί- λοΛΌ<τία καί οί παράγκες θά παρα συρθοΰν άπό τούς τρομεροΰς σορό κους, πού κττνιοΰν τή Ροδό,τη καί πώ; εΛ'δεδΡΐγμένο; τόιπο; είναι πρός τή θάλασσα, κοντά στήν πα- ραλία. Έκείνοι τόν θεορούν όνει- ροπαρμένο καί χτίζουν τό συνοι- κισμό μέ.σα στό 6άλτο, π»ύ δέν εΐχε ούτε πόσιμο νερό άκόμη. Ό Μιχαλάκη; τότε, μέ χρήμα- τα, πού εΌοαε ή μητέρα τον, άγο ράζει έ'να τσΐφλίκι, κοντά στή -τα ραλία, καί χτίζει έκεϊ ενα σπίτι, ίίμοιο μέ τό παλιό τού; άρχοντικό' τό παρά&ειγμά τού μιμήθηκαν καί α,λλοι πρόσςρνγες καί χτίσανε τίς παράγκες τον; κοντά στό τσιφλί- κΐ τοΰ Μιχαλάκη. Έκείνο; σάν γε- τοπόνο;, τοΰ; βοηθοΰσε καί τού; ΰποδείκννε τρόπον; ,ποΰ θά μετα- βάλλουν τό λασπόνερο σέ .-τόσιμο κ.λ.π. Μιά μερά, ποΰ ίλειπε ό Μι- χαλάκης στή Κομοτινή γιά κάποια δουλειά του, ξεσπά ενας ά,γριο; σορόκο;, πού μέ τί; άντάρε; τον παρέιίΤΤ'ρε τίς παράγκε; των γειτό- νι»ν το». καί τόσο κλόνισε τό δικό τον άρχοντικό, ώστε ή γΐίναίκα του, πού ήταν εγικνος, νά γεννήση πρόωοα έ'να άγοράκι χωρίς για- τηό καί νά πεθάνη. Σάν γΰρισρ ό Μιχαλάκη; πίσιο, καί συνάντησε στό δρόμο τοα. την πομπή των κα- τατρεγμένων άπό τή θεομηνία προσφΪΎ<ον κι' έ'μαθε καί τό θάνα- το τής γυναίκας τον, βλέποντα; τό δνειρό του νά διαιλύεται, τόση κα- τάθλιψη έ'νοιοισε μέσα στή ψι^,ή του, &στε επεσε μέσα στό κοντι¬ νό πηγάιδι καί πΛΪγηκε, άφοΰ αφη- «ε έ'να γράμμα στή μητέρα του πού την παρονκαλοΰσε νά αναλάβη Περί προσκλήσεως των μ-ετό- χων τής Άνωνύμου Βιομη¬ χανικήν λ%1 Εμπορικάς 'ΕΓ ταιρείας «ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΓ- ΚΡΙΩΤΗ είς Τακτικήν Γί νίκην Συνέλευσιν. ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΛΓΚΡΙΩΤΗ ΑΝ)ΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡ1Λ Καλοΰνται ^μφώνως τώ ΚαταστατικιΤ) τής .Εταιρίας οί κ.κ. μέτοχοα είς Τακτικήν Γε¬ νικήν Συνέλευσιν γενησομ,ένην έν τοίς γραφείοις τής Έται- μείας, έν Αθήναις, ό5ός Βου- /-.ουρεστίου αριθ. 11 την 22αν Ίουνίου 1970, ημέραν Δευτέ¬ ραν καί ώραν 18.00, πρός :υ ζήτησιν καί λήψιν αποφάσει·/. επί των κάτωθι θεμάτων Ήμε οησίχς Διατάξεως: 1) Ύπο6ολ^] τοΰ Ίσολογι σμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 καί έκθεσις τοΰ Διοικη τίκοθ Συμβουλίου επί των τ?- πραγμ,ένων τοΰ Ιτους 1969. 2) "Εκθεσις των Έλεγκτών επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής 'Ί ής Δεκεμβριού 1969. 3) "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι- ■ομοϋ τής 31ης Δεκεμ,βρίου 196© καϊ απαλλαγή τοϋ Δ-οι Λϊ/τικοΰ Σ1>μ-βο'>·λίου καί των
Έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής
άβϊθζημ,ιώσεως διά τα πεποχγ
μενά τοΰ Ιτους 1969.
4) "Εγκρισις άμοιβών έργα-
ί,ομένων μελών Διοικητικοϋ
Συμ,βουλίου.
5) Έκλογή μελών Διο'Λ'.τι-
τικοϋ Συ·μβουλίου είς άντικατά
υτασιν έξερχομένων μ,ΐλών αύ
του.
Η) 'Εκλογη, έλεγκτών Τακτι¬
κών καί άνχπληρωυ,ατικ'Τ»
Γ/ΐ& την χρήσιν 1970 καί ποοσ
δίορισμός άμοιβής αυτών.
ΙΙαρακαλοΰντα·. οί κ.κ. μέτο
/οί όπως, ίνα μετάσγ<οσ·. τϊΐ; Συνελεύσεως, συμφώνως τώ ?.ρ Ορω 24 τοΰ Καταστατικοϋ, λχ ταθέσωσι τάς μετοχάς των ;:α ρα τώ Ταμείω 1Ιαρακατα9η- κών καί Δανείων ή παρά τίο Τ^μεΙω τής Έταιρείας ή παρ' οιαδήποτε έν Έλλά-ξι Τραπεζι τική Έταιρ«ία τάς δέ άποδεί ξεις καταθέσεως καί τα τυγίιν πληρεζούσια καταθέσωσι παοά τή Διοικήσει τής Έταιρχίας πέντε (5) τουλάχιστον ημέρας πρό τής ήμερομηνίας σ"ϋγκλή σεως τής Συνελεύσεως καί λ* δωσιν Απόδειξιν τής τοιαύτης καταθέσεως, ήτις θέλει χρηα*.· μεύσει αυτοίς ώς εισιτήριον ■.'-, την Συνέλευσιν. Έν Αθήναις τή 6η Μ*·.<λ 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον την άνατροφή τού παιδιοΰ του. Την κάθαρση καί την άνακούφι- ση, πού ποθεΐ ό άναγνώστης, την βρίσκει στόν έπίλογο, σταν με την πρόοδο καί την άναιμάρφοση, πού γίνεται στόν τόπο, γίνονται σκέ- ψεις ν<ά διανοιχτή μιά παραλιακή άρτηρία, άπ» τό Φανάρι ώς τή Μαρώνεια καί άχτινωτοί κάβετοι δράμοι άιπό την Κομοτινή καί τα άλλα χιοριά, ως την παραλία καί ε'τσι ό σιτοδολώνας τής Θράκης νά πάρη ζονή. Βεβαία, ό Μιχαλάκη; δέν θά ζή γιά νά δή τό δνειρό του πρανμα- τοποιημένο· θά άπολαύσουν δμ.ο}; τ' άγαθά του οί συνάνθρωποί του, πού άγάπησε τόσο καί τόσο ηθέλη¬ σε νά βοηιθήση. Τό όνειρο τοΰ Μι¬ χαλάκη, δ; τό πάρουν γιά παρά- ΠερΙ προσκλήσεως τ»ν μ^{. χων τής Άνωνύμου Έταιο»Γ «- «ΣΙΜΕΤΑΛ» Α. Ε. ίίΛ πορία καί Είισχγωγή 1>,5ή.
ρων καί ΜετάΙλλων, είς
IV
κτικήν Γενικήν Συνέλευ3·ν
«ΣΙΜΕΤΑΛ» Α. Ε.
ΕΜΠΟΡΙΛ ΚΑΙ ΒΙΣΑΓϋΓΒ
ΣΙΛΗΡΩΝ & ΜΒΤΛ.Λ12Ν
Καιλοΰντχι συμφώνως το
κατα—;ατιικώ οΣ κ. κ. Μέτο
χοι ττ)ς Α. Ε. «ΣΙΜΕΤΑΛ»
είς τακτικήν Γενικήν Συνέλε·.)
σιν γενησομένην έν τοίς Γρα.
φιίοις τής ?δρα; τής £ν Πε-.-
ραΐίΐ καί 'έπί τής δδοϋ Άγίοο
Διονυσίου 19 την 27ην Ικο¬
νίου 1970 ημέραν Σάββατον
καί ώρχν Πην π. μ. πρός ■?>
ί,ήτηαιν καί λήψιν Αποφάσεως
επί των κάτωθι θ&μάτων -.Τι;
ημερησίας διατάξεως:
1) 'Γποβολή καί Ιγχρισ:-
τ©ν έκθέσεων τοϋ Διοί,χητίκοθ
Συμδουλίου καί των έλεγκτων
επί των πεπραγμένων τής δτ,ς
έτχ5μικτ]ς χρήσεως τής 31.12.
1969.
2) Τποβολή καί Ιγχρυ-.ς
τοθ 'ϊσο-λογισμοθ ττ)ς 8ης έται
ο:κής χρήσεως τής 31.12.1969
ο)^ Απαλλαγή τοϋ Διοιχητι
χοϋ Συμ,βοολίου καί των Ε¬
λεγκτών τοϋ Ίσολογιομοο ^.
31.12.1969 άπδ πάσης *
4) Έθνλογή δύο
ν«κτ·κών καί δύο Άναπλη>ι«
ματικών διά τόν Ελεγχον :?)ς
χρήσεως 1970 καί καθορισιί;
Αμοιβής αθτων.
5) Περί Ιγκρίσεως 4μ5·.ί,ής
Διευθύνοντος Σι>|ΐβούλου Λ;
καί τοιαύτης τοβ 4ναπληρο)τΛ
Διεοθύνοντος Σύμβουλον.
6) Περί έγκρίσεως %ι Ά%
,ομης μερίοματος καί περί 8·../
θέσεως ύπολοίπου Καβαρών
κερδών.
7) Έν.ογή νέου Διβίκτίίςνο]
Συμβουλίου.
Συμφώνως τω 24ω &ρά:Μ
τοθ Καταστχτ^κοΰ τής Έτα.
ρεϋας πάς ιέτογος δύναται να
| μετάσχη τϊ)ς Γενίκης Συνελεϋ
. ->ίως, είτε αυτοπροσώπως Ηί;·
, διά πληρεξουσίου. διοριζθίΐί
νού καί διά άπλής Ιπ'.στολ^.
( έφ' ίσον είναι γ.ύρ:οζ μιίς «ί
1 λάχιστον μετοχής. 'Εκάστη ;ι.-
το/ή παρέχει τό 3ικα'ω·Α* ιλ.-
δίς ψήφου έν τή Συνελεύσει.
ι Οί επιθυμούντες νά ιι-Λ-
σχουν τής Γενικής Συνελεύίε-
ως μέτοχοι, δέον νά -/.βιταθέΐω
υι τούς τίτλους των μετοχήν
των είς τδ Ταμείον τής Έται¬
ρείας ή παρά τώ Ταμ,είω Πά
ρα-καταθηκών καί Δανείων ή
πχρ' οίαδιίποτε έν Ελλάδι Ά
ι νωνυμω Τραπεζιτική Έτα:·
ρεία, Πέ'/τε (5) τουλάχιστίν
ήιμέρας πρό τής ώς ανω 5->ι
σθείσης διά την συνεδρίατ.ν
τής συνελεύσεως ήμ,ερομτινία;
Έν Πειραιεί τή 30)4)1970
Τό Διοικητικόν
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΩΧΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΛ1ΟΓ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΜΠ0ΡΙ0Τ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ
«ΑΜΕΡΕΛ>
αριθ. Μητρώου 'Ανων. Έ:α·ρ,
χτίσοΐΛ' έκείνο, πού δέν προλάβα·
με εμείς, οί παλιοί, νά χτίσουμε,
ϊχοντας γιά κληρονομιά τα ονΐέρ-
ματα τοΰ Μικρασιατικοΰ πολιτι-
σμοΰ, πού σιίκταμε σάν τούς έφε-
στίου; θεοι'»;.
ΊκανοποιεΙ Λκόμα σνναισθηματι-
κά τόν άΛ'αγνιίχττη ό πρόλογο;, δ-
που έ'νας αννιοστος άρχεται σάν
σέ προσκύνημα στό τσιφλίκι τοΰ
Μιχαλάκη" (ΐΰτός ό ανγνωστος, 6έ
βαια, θάναι ό γιπό; του ό Μάριος
καί γενικώτερα θάναι ή νία γΓνεά,
πού θά προσικυνά κάποτε τοΰς τό-
πονς τού μαρτύριον μας.
Αύτό τό εργο τό έ'γραψ€ μέ ψευ
δώνιψο (Μ. Γειοργίον) ό κ. Γεώρ¬
γιος Μπακαλάκης, καθηγητής τοΰ
Πανε.τιστηιαίον Θεσσαλονίκης, τής
κλασικής άρχαιολογίας. Τό θεωρή
εΰτύχημα τό δτι ύπήρξα σνιιφοι-
τήτριά τον, άπό τα φοιτητικά μας
χρόνια εδειξε την εφεση γιά την
επιστημονική έ'ρευνα καί τί; έίτι-
στημονικέ; υποθίοει;, οί καθηγη-
τρ; μα; έπιδιώκανε τή σν/νεργα
σία τού καί λαμβάνανε (ντ' δψη
τού; την γνώμη το'· παράί.ληλα
μέ τόν έπιστήμονα ίκλει^ μέσα
του καλ τό στοχασ'τή λογοτέχνη,
γτατί διετύπίονε τίς ίννΌΐες καί τί;
Ιδέε; του μέ μιά μουσική διαθέση,
αΰτό δέ άπιεδειξε καί μέ τό βιβλίο
του. Εάν εξακολουθήση νά γρά¬
φη, θά δώση (Ττή λογοτεχνία άρι-
στουογήαατα. Αύτοι οί άνθρτοποι
ρΓναι προικισμένοι άπό τή φνση μέ
ενα πολΰπλευρο κα 'ιπολ·σΰνθετο
πνεΰμα. Ό Γεώργιο; Μπακαλάικη;
δέν είνίΐι ?νας θειορητικό; μόνον
καθηγητή; τής άρχαιολογίας· ταν-
τάχρονα είναι ό ακάματος έρρυνη-
τής. Λιρνεργεΐ άνασκαφές στή πε-
ριοχή τής Θράκης —τα παλιότερα
χρόνια, μέ την έντολή καί δαπάνη
τής Άρχαιολογική; Εταιρίας»,
καί τα τελευταϊα μέ έντολή τή;
Φιλοσοφΐτ.ής Σχολής τού Πανεπι¬
στημίου Θεσσαλονίκης— συνείΐγά
ζεται μέ τούς καλύτερους "Ελλη¬
νας καί ξένους άρχαιολόγονς, τε-
λειοποίησε τίς σποινδέ; του οτή
Γερμανία καί Άμερική καί τό ε-
το; 19Β4 μέ 1965, υπήρξε μέλο;
τοΰ «Ίνοτιτούτου Ανωτέρων Σπου
δών» στό Πρίνσετον τοΰ Νιού
Τζέρσεϋ. Άδιάκοπα φέρνϊΐ στήν
έπιφάνεια νίους κρυμμένου; θη-
σαυροΰς, ποΰ ή αΐσθητική τους ά-
ξία τόν κάνει ταυτόχρονα καί λυ-
ρικ.ό δνθροιπο.
ΑΡ'ΓΕΜΙΣ ΣΤΕΡΠΟΤ
Συμφώνως τώ δ,οθρω 23 -ου
Καταστατικοϋ, καλοΰνται ο!
κ. κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμον
Εταιρίας Έμχορίου. Βιομηχα
νιας καί άντιπροσωπειών «Α-
ΜΕΡΕΛ» έν τώ Καταστήματι
:ης 'Εταιρίας δδός Μ. Κο:ο-
πούλη (πρώην "Ιωνος) 10,
ιήν εΐκοστήν έννάτην (29ην)
ΊονΛο» 1970, ημέραν Δευτέ¬
ραν καί ώραν 6ην μ. μ. τ,νΑ
συγκρότησιν τακτικάς Γενι-/.ή;
Συνελεύσεως, μέ θέματα:
Ιον) Τποβολή Ίσολογιτμτό
χρήσεως 1969 μετά τής χ
αύτοΰ εκθέσεως τοϋ Διοικηΐι-
κοΰ Στ·μ6οι»λίου καί των Έ-
Λεγκτών, πρός έγκρισιν.
2ον) Απαλλαγή τοϋ Διοιν,η::
κου Συμβουλίου καί των έλ·γ
κτών διά τα πεπραγμένα τ<Λ έτους 1969. 3ον) "Εγκρισις Αμοιδής Δι- ευΗύνσεως διά τό Ιτος 1969. 4ον) "Εγκρισις δ:ανο μ ?) ; Κερδών. Γ>ον) Έκλογή νέου Διοιχλτ1.
κου Συμ6οι>λ£ου.
Ηον) 'Εκλογή δύο Έλεγκτών
και δύο άναπλχ^ρωυ,ατικών ό1.*
:Ψ ΧΡ^ιν 1970 καί καϋ5?!-
σμόυ τής άμοιβής αυτών.
7ον) Διάφορο: άνακοινώσί1.;
ιοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίω.
Πας μέτοχος δύναται να ;ιε-
τάσχη τής Γενικής Σννελεύσ:
ως, εΓτε αυτοπροσώπως, £■'·'■
δια πληρεξουσίου, έφόσον Εί¬
ναι κύρ-.ος πέντε (5) τουλάγ:
στον μετοχών. Αί μετοχαΐ Βίον
νά κατατεϋοΰν παρά τώ Γχ-
μείω τή ς'Εταιρίας ή παρά νθ·
Ταμείω Παρακαταθηκών καί
Δανείτυν ή παρ' οιαδήποτε έν
Ελλάδι Άνωνύμω Τραπεζ:τι-
κή Έταιρία ίπί αποδείξει κατ«·
τε·θησομένη είς τα γραφεϊα ν~
Έταιρείας πέντε (5) τουλά¬
χιστον ηιχερας πρό τής Συγν.λή
"εως τής Συνελεύ-κως.
Έν Αθήναις τή 5 Μαΐου 1970
Έντολή τοΰ Διοικητικόν
Συμβουλίου
Ό Πράεδρο;
ΑΙΜΙΛ. Π. ΚΑΡΑΓΕΩΡΠΤ:
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
— ιοκράτους 69
Τηλ. 547.888
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός
ή δλά
χρή η^, Πηρφ
ρίαι είς τα γρ*φ*ΐα μ»ς, Νί
κης 25, τηλ.229.708.
ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΑ Α.Ε. ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
Αθήναι - Γλάδστωνος 5
ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
"Ετος 44ον
Επιτ Σκεύη
Άξία προηνουμένης χρήσεως 324.148 30
. τρεχούσης . 197.003.—
521.151,30
Άποοβέσεις προηγ.
χρήσεως 216.048,30
Απόσβεσις τρε¬
χούσης χρήσεως 22.662.— 238 710.30
Γήπεδα Κτίρια
Έγκαταστάοεις Μόνιμοι
Άςία προηγουμένης χοήσεως 100.395.—
» τρεχούσης > _
19 0 8
103.100.—
19 6 9
282.441.
259.518,55
76.620.-
259.518.55
68.380.-
Άποοβέσεις προην.
χρήσεως 31.775.—
Άΐΐοοβέσεις τρε
χούσης χρήσεως 8.240 —
108.395.—
40.015.-
Μηχαυήμστα
ΆξΙα προηγουμ. χρήσεως
» τρεχούσης >
12.949.986,80
3.857.159.—
4.973.563.— 7.805.722.-
16.807.145,80
Άτιοοβέσεις προην.
χρήσεως 7.976.423,80
Άποοβέσεις τρε¬
χούσης χρήσ. 1.025.000.— 9.001.423,80
Τοιτογραφΐκά Έργαλεϊα
Άξία τιροηγουμ. χρήσεως 56.805,50
» τρεχούσης » _
39.735.- 35.020.-
Άττοσβέοεις τΐροηγ.
χρήσεως 17.070,50
Άποσβέσεις τρε¬
χούσης χρήσεως 4.715.—
56.805,50
21.785,50
Μεταφορικσ Μέσα
Άξία προηγουμένης χρήσεως 2.894.400,20
» τρεχούσης » 245.251.—
673.436.- 677.340.-
Μετοχικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν Άττοθεματικόν Κεφάλαιον
"Εκτακτον > »
Κρατήσεις καλης εκτελέσεως
» Δι" ύποτίμησιν μετοχων
'Υποχρεώσεις πληρωτέαιι
Κρατήσεις υπέρ Τριτων
Ύποχρεώσεις πληρωτ. Λυγουρίου
Πισΐωτικοί Λ)σμοί
• » Τραπεζών
Μερίσμστα πληρωτεα
Ζημίαι έκ τής συμμετοχής μας είς
Ο. Ε. ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
- Γ. ΧΡΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ζημίαι Κέρδη είς Νέον
1968
1.025.000.-
840.524.-
8.400.684.—
846.061,50
22 644.—
3.197.647.—
3.352.290.70
98.576. -
1.025.001.-
2.316.476.90
738.956,70
1969
1.025.000.—
1.045.524.—
8.400.684.-
1.601.021.—
22.644.—
2.787.740,80
9.607.5Ο
4.416.490,10
2.631.082.-
696.476.—
2,316.476,90
1.952.773,60
3.139.651,20
Άποοβέσεις ποοηγ.
χρήσεως 2.220 964,20
Άπασβέσεις τρε¬
χούσης χρήσεως 241.347.- 2.462.311,20
Μηχανήματα Λαρίσσης
Χρηματόγραφα
Άξιαι παρά Τρίτοις
Χρεώγραφα
Γραμμάτια είσπρακτέα
Έκκρεμεϊς Λογ)σμοϊ
Ταμείον
Χρεωστικοί Λ)σμοί Τραπεζών
Χρεωστικοϊ Λ)σμοί
Λ)ομοί Τάξεως Χρεωστικοί
366.133.-
22.645.-
1.—
162.000.-
34.000.-
76.880.-
24.184,75
1.612.681,50
12.457.291,40
366 133. -
22 645.-
1 ——
233.85ο!—
20.000.-
322.454.-
229.842,25
397.768,70
16.184.404,40
20.886.789,20
19.915.000.-
26.905.519,90
22.577.500.—
40.801.789,20 49.483.019,90
Λ)σμοί Τάξεως Πιστωτικοί
20,886.789,20
19.915.000.-
26.905.519.90
22.577.500.-
40.801.789,20 49.483.083,90
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως
Άποσβέσεις επί άξίας έπίπλων σκευών 19.878.—
• ' - * έγκαταστ. μονίμων 8.610.—
» » μηχανημάτων 996.169.—
» » τοπογρ. έργαλείων 4.501.—
• » μεταφορ. μέσων 208.066.—
Μισθοί προσωπικού 1.322.318,—
» έργοταξίου 715.835.—
Ένοίκια, φωτισμός, έργοδ. είσφορσί,
χαρ)μα, ΟΤΕ, ΛΕΗ, διάφορα έ'ξο-
6α, τόκοι Τραπέζης 1.163.290.—
Δαπάναι περατωθέντων έργων 15.525.—
Άμοιβαί τρίτων 20.000.—
Χρεωοτικσ. ύπόλοιπα διαφόρων
εργασιών 3.261.556,45
22.662.—
8.240.-
1.025.000.—
4.715.—
241.347 —
1.761.682,-
914.293.-
1.584.611,-
101.560.—
3.493.244,70
Πρός έξΕοωσιν
7.735.748,45
1.753.292,85
9.157.354,70
4.Π95.091.90
9.489.041,30 13.252.446.60
Πιστωτικά ύιτόλοιπα διαφόρων
εργασιών
9.489.041,30 13.252.446,60
9.489.041,30 13.252.446,60
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Ζημίαι — Κέρδη
Φόροι Γα κατηγορίας παρακρατηθέ^τες —
» Δ » προκαταβληθέντ. 977.527,50
» Δ » όφειλόμενοι 714.550,—
Ζημίαι έκ συμμετοχης μας είς Ο.Ε.
ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΑ-Γ. ΧΡΥΣΟ¬
ΠΟΥΛΟΣ 19.579. -
23.415.
1.088.015.-
372.970.—
Κέρδη
1.711.656,50
1.802.956,70
1,984 400.—
2.849.648.60
"Υπόλοιπον προηγουμ. χρ , σεως 1.729.179,35
Πιστωτικά ύπόλοιπα έκ διαφόρων
εργασιών 1.753.292,85
Διαφοραί ϋπολογισμοΰ φόρου εΐσοδ.
βάσει δηλώσεως 1967 32.141. —
738.956,70
4.095.091,90
3.514.613,20 4 834.048,60
Διανομή Κερδών
Τακτικόν άποθεματικόν 39.000.—
3.514.613,20 4.834.048,60
Μέρισμα
Υπόλοιπον είς νέον
1.025.000.-
738.956,70
205.000.-
691.875.-
1.952.773,60
1.802.956,70 2.849.648,60
Έν Αθήναις τρ 28η Φεβοουαρίου 1970
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Προϊοτάμενος τοθ Λογιστηρίου
ΑΝΤ. ΤΖΙΡΜΠΙΝΟΣ
ΑΝ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΞΕΝ. ΔΑΦΑΛΙΑΣ
ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΟΥ ΜΑΚΕΑΟΝΙΑΣ Α. Ε.
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
ΠάγιΟν . , Δ
Αθήναι - Γλάδστωνος 5
ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
"Ετος 44ον
Επιτ Σκεύη
Άξία προηνουμένης χρήσεως 324.148 30
. τρεχούσης . 197.003.—
521.151,30
Άποοβέσεις προηγ.
χρήσεως 216.048,30
Απόσβεσις τρε¬
χούσης χρήσεως 22.662.— 238 710.30
Γήπεδα Κτίρια
Έγκαταστάοεις Μόνιμοι
Άςία προηγουμένης χοήσεως 100.395.—
» τρεχούσης > _
19 0 8
103.100.—
19 6 9
282.441.
259.518,55
76.620.-
259.518.55
68.380.-
Άποοβέσεις προην.
χρήσεως 31.775.—
Άΐΐοοβέσεις τρε
χούσης χρήσεως 8.240 —
108.395.—
40.015.-
Μηχαυήμστα
ΆξΙα προηγουμ. χρήσεως
» τρεχούσης >
12.949.986,80
3.857.159.—
4.973.563.— 7.805.722.-
16.807.145,80
Άτιοοβέσεις προην.
χρήσεως 7.976.423,80
Άποοβέσεις τρε¬
χούσης χρήσ. 1.025.000.— 9.001.423,80
Τοιτογραφΐκά Έργαλεϊα
Άξία τιροηγουμ. χρήσεως 56.805,50
» τρεχούσης » _
39.735.- 35.020.-
Άττοσβέοεις τΐροηγ.
χρήσεως 17.070,50
Άποσβέσεις τρε¬
χούσης χρήσεως 4.715.—
56.805,50
21.785,50
Μεταφορικσ Μέσα
Άξία προηγουμένης χρήσεως 2.894.400,20
» τρεχούσης » 245.251.—
673.436.- 677.340.-
Μετοχικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν Άττοθεματικόν Κεφάλαιον
"Εκτακτον > »
Κρατήσεις καλης εκτελέσεως
» Δι" ύποτίμησιν μετοχων
'Υποχρεώσεις πληρωτέαιι
Κρατήσεις υπέρ Τριτων
Ύποχρεώσεις πληρωτ. Λυγουρίου
Πισΐωτικοί Λ)σμοί
• » Τραπεζών
Μερίσμστα πληρωτεα
Ζημίαι έκ τής συμμετοχής μας είς
Ο. Ε. ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
- Γ. ΧΡΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ζημίαι Κέρδη είς Νέον
1968
1.025.000.-
840.524.-
8.400.684.—
846.061,50
22 644.—
3.197.647.—
3.352.290.70
98.576. -
1.025.001.-
2.316.476.90
738.956,70
1969
1.025.000.—
1.045.524.—
8.400.684.-
1.601.021.—
22.644.—
2.787.740,80
9.607.5Ο
4.416.490,10
2.631.082.-
696.476.—
2,316.476,90
1.952.773,60
3.139.651,20
Άποοβέσεις ποοηγ.
χρήσεως 2.220 964,20
Άπασβέσεις τρε¬
χούσης χρήσεως 241.347.- 2.462.311,20
Μηχανήματα Λαρίσσης
Χρηματόγραφα
Άξιαι παρά Τρίτοις
Χρεώγραφα
Γραμμάτια είσπρακτέα
Έκκρεμεϊς Λογ)σμοϊ
Ταμείον
Χρεωστικοί Λ)σμοί Τραπεζών
Χρεωστικοϊ Λ)σμοί
Λ)ομοί Τάξεως Χρεωστικοί
366.133.-
22.645.-
1.—
162.000.-
34.000.-
76.880.-
24.184,75
1.612.681,50
12.457.291,40
366 133. -
22 645.-
1 ——
233.85ο!—
20.000.-
322.454.-
229.842,25
397.768,70
16.184.404,40
20.886.789,20
19.915.000.-
26.905.519,90
22.577.500.—
40.801.789,20 49.483.019,90
Λ)σμοί Τάξεως Πιστωτικοί
20,886.789,20
19.915.000.-
26.905.519.90
22.577.500.-
40.801.789,20 49.483.083,90
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως
Άποσβέσεις επί άξίας έπίπλων σκευών 19.878.—
• ' - * έγκαταστ. μονίμων 8.610.—
» » μηχανημάτων 996.169.—
» » τοπογρ. έργαλείων 4.501.—
• » μεταφορ. μέσων 208.066.—
Μισθοί προσωπικού 1.322.318,—
» έργοταξίου 715.835.—
Ένοίκια, φωτισμός, έργοδ. είσφορσί,
χαρ)μα, ΟΤΕ, ΛΕΗ, διάφορα έ'ξο-
6α, τόκοι Τραπέζης 1.163.290.—
Δαπάναι περατωθέντων έργων 15.525.—
Άμοιβαί τρίτων 20.000.—
Χρεωοτικσ. ύπόλοιπα διαφόρων
εργασιών 3.261.556,45
22.662.—
8.240.-
1.025.000.—
4.715.—
241.347 —
1.761.682,-
914.293.-
1.584.611,-
101.560.—
3.493.244,70
Πρός έξΕοωσιν
7.735.748,45
1.753.292,85
9.157.354,70
4.Π95.091.90
9.489.041,30 13.252.446.60
Πιστωτικά ύιτόλοιπα διαφόρων
εργασιών
9.489.041,30 13.252.446,60
9.489.041,30 13.252.446,60
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Ζημίαι — Κέρδη
Φόροι Γα κατηγορίας παρακρατηθέ^τες —
» Δ » προκαταβληθέντ. 977.527,50
» Δ » όφειλόμενοι 714.550,—
Ζημίαι έκ συμμετοχης μας είς Ο.Ε.
ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΑ-Γ. ΧΡΥΣΟ¬
ΠΟΥΛΟΣ 19.579. -
23.415.
1.088.015.-
372.970.—
Κέρδη
1.711.656,50
1.802.956,70
1,984 400.—
2.849.648.60
"Υπόλοιπον προηγουμ. χρ , σεως 1.729.179,35
Πιστωτικά ύπόλοιπα έκ διαφόρων
εργασιών 1.753.292,85
Διαφοραί ϋπολογισμοΰ φόρου εΐσοδ.
βάσει δηλώσεως 1967 32.141. —
738.956,70
4.095.091,90
3.514.613,20 4 834.048,60
Διανομή Κερδών
Τακτικόν άποθεματικόν 39.000.—
3.514.613,20 4.834.048,60
Μέρισμα
Υπόλοιπον είς νέον
1.025.000.-
738.956,70
205.000.-
691.875.-
1.952.773,60
1.802.956,70 2.849.648,60
Έν Αθήναις τρ 28η Φεβοουαρίου 1970
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Προϊοτάμενος τοθ Λογιστηρίου
ΑΝΤ. ΤΖΙΡΜΠΙΝΟΣ
ΑΝ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΞΕΝ. ΔΑΦΑΛΙΑΣ
ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΟΥ ΜΑΚΕΑΟΝΙΑΣ Α. Ε.
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
ΠάγιΟν . , Δ
ΕΙΝΑΙ ΤΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ
Η ΑΝΑΓΡΑΦΗ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ
ΕΠΙ ΞΕΝΩΝ 'ΓΦΑΣΜΑΤΩΝ
'Τποχρεοκΐκή έξακολουθεϊ νά εί¬
ναι ή άναγφοχρή έίά των τινακίβιον
των ξενιικής προελεύσεως καί πω
λουμ,έγων ύφαομάτων καί τής χο>-
ρας είσαγογής. Τούτο γνωρίξει τό
ίκτουργείον 'Εμποοίου, τό οποίον
άναφέρει έν αροκειμένο) ότι ή ά-
ναιγοαφή απλώς των λέξεων «εύ-
οωπαϊκόν» ή «άιλλοδουτον» αποτε¬
λεί παοάιβασιν σχ'τιικής άγορανο-
μΐικής Διατάξεως (τής 125)67)
καί συνιστά παρα.τλάνησιν τού κα-
ταν«λω<τι·κοΰ κοινοϋ λόγω τής μή πλήρους ένημερώσεώς τού. Ανάλογον εγκύκλιον σχετικώς μέ τάς ύποχρεωτικάς ενδείξεις έ- πΐ τού σολοδέρματος τίόν ΐντοδη- μάτων έκοινοποίη<τε τό υπουργεί¬ ον Εμπόριον, ό οποίον τονίξει δ τι βάσει τής αυτής ώς ό'νω άγο- ρανομικής διατάξεως τυγχάνει, ύ ποχρεωτική ή άνα,γραφή, των έν- δείξεων κατά περίπτωσιν «γνήσια δέρματα», "λαστΐΛΐή σόλα» καί «πλαιστικόν ΠΛΗΡΩΜΑΙ 10 ΕΚ. ΔΡΧ. ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΟΔΟΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ — ΔΕΛΦΩΝ Δι' αποφάσεως τοΰ υπουργόν Συντοιισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου, θά π<>α>)Χι<τοποινβονν εφέτος πλη ροχμαί ΰψους 10 έκατ. έκ. έκ τοϋ Προ'Ίττολογισμοΰ Δημοσίαν 'Επεν- δύσεοιν διά την χρηματοδύτηβιν τής ·<ατ(ΐικει>αζομενης νέας ίθνι
κης όδοΰ Λεβαδείας — Δελ.φών.
Ό προύπολογισμός δαπάνης τοΰ
ε'ργου άνέαχεται είς 60 έ·κατ. δρ.,
έκ των οποίων 31 έκατ. δρχ. ά-
περροφήθησαν κατά τό παρελθόν
ε'τος. "Ηδη καταβκευάζεται υπό
έλληνιικής τεχνικής έταιρείας μέ
ταχύτατον ρυθμόν τύ τμήμα Ζΐ-
μενό — Άράχοβα, διά νέας συν
τοιμωτέρας χαράξεως.
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΗΣ «ΜΠΑΡΚΟ»
ΑΙ έξαγω-γαί είς ίκράσματα πά
ραυιογής τής Μεταξο6ιομηχα/νίας
άνήλιθον κατά τόν μή-
να Απρίλιον είς 35.654 μέτρα.
Ό διοικητής τής ΔΕΗ κ. Καρ δαμάκης έ;ΐι6ε(>αιώνει:
ΔΙΕΚΟΠΗΣΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ ΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΡΑΣΤΗΡΑ
Λιρξάγονται διεοειη'ητικιιί έίταφ αί μέ (ΐλΛ,ας χώρας.
"Οριστικώς εχουν διακοπή αί
σννοιμιλίαι μέ την Βρεττανΐίίήν
'Ε,ιιιτροπήν Άτομικής Ενεργείας
διά την άπό αύτην προμήθειαν
ίιπό τής ΔΕΗ πυρηνικοΰ άντιδρα
στήοος, πρός παραγωγήν ήλεκτρι
κης ενεργείας. Ή διακοπή όφεί-
λίται οχι μόνον είς την μή επί¬
τευξιν τελικής συμφωνίας ώς πρός
τόν τρόπον τής πληρωμής διά κα
πνων, άλλά καί είς τύ ότι έικρί-
θη άπό έλληνιικής πιλευράς άοτίιμ-
ςρορος οικονομικάς ή ποοσφερο-
μένη υπό των Βρρττανόίν τιιιή α
να κιλοβατώραν.
Είς την δήλωσιν αυτήν προέθη
χθές ό οτοικητής τής ΔΕΗ κ. Β.
Καρδαμάκης, τονίσας ότι αί Λντι
κριμενικαί συνθήκαι ίπιτρέπονν
την επί διετίαν ανατολήν πάσης
προ>το(>ονλίας διά προμήθειαν άντι
δοαίττήοος, δριδομενου ίίτι αί ση
μεοιναί καί αί μελλοντικαί μέχρι
τό 1972 άνάγκαι τής χώρας π;
ήλιεκτρικήν ενέργειαν δύνανται νά
καλνφθοΰν ανέτως διά τής καταλ
λήλου άξιοποιήσειος τού λιγνΐιτι-
κοΰ ένεργειακοΰ δυναμικοΰ τής
χώρας. Παραλλήλως, άνίφΐρθη
ότι τό ενδιαφέρον τής ΔΕΗ διά
τόν πυοηνικόν άντιδραστήοα εχει
στραφή καί πρός δ,λλας πλήν τής
Αγγλίας χώρας. Επί τού προ-
κειμένου εγνώσθη, ότι δέν έ'χουν
πραγματοποιηθή συγκεκριμέναι έ-
παφαί, άλ.λ.ά απλώς γίνονται ε-
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΘΩΡΑΚΟΣ ΜΕΛΙΣΣΙΜ ΠΕΝΤΕΛΗΣ "Κ.ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ,, Α.Ε.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκίνηνον :
Γήπεδον
Κτίριον κλπ.
κτίσματα 16.192.604,60
Χρήσις 1969
2.463.412.—
Χρήσις 1968
2.463.412.-
15.559.061,60
ΜεΓϋννΤπο"σβέσ. Ϊ6.026.Ϊ48.- 6.166.456,60 10.026.148- 5.532.913.60
Τεχνικά εργα
Μεΐον άποσβέσεις
675.286.60
246.215,50
429.071,10
633.725,10
246.215,50
387.509,60
Έγκαταστ. & έπιστ.
ΜτΐΥΪτα 8.192.070,15 7.634.744,15
Μεϊον αποσβέσ. 3 425.113,20 4.766.956,95 3.425.113,20 4.209.630,95
'Επιπλα, Σκεύη
καί Ίματισμός 2.736.979,10
Μεΐον άποσί,ΐέσ. 2.020.695,15
Ειδή νοσηλείας, έργαλ.
καί διάφορα 768.031,60
Μεϊον άποσβέσεις 597.628,10
2.575.088,10
716.283,95 2.020.695,15
Μεταφορικά Μέσα :
Μεταφορικά μέσα 8Ο.ΟΟΟ.—
Μεΐον άποσβέσεΐις 28.800.—
Άϊΐοθήκαι Άναλωσίμων
"Υλικών :
Τροφίμων, καθαριότητος,
καυσίμων, φαρμάκων
Διάφοροι Χρεωστ. Λ)σμοί:
Νοβηλευόμενοι, Νοσήλ. λ)σμώ
τρίτων, Λ)σμοί διάφοροι
Λαχ. Δάν. Οίκον. Άναπτύξ.
63, 67, 69 :
Τράπεζαι
Ταμείον
Κέρδη καί Ζημίαι
170 453,50
51.200.—
117.862,10
721.981,60
568.648,60
80.000.-
19.200.-
562.798,10
7Ο.ΟΟΟ.-
376.60
47.186.-
1.620.537,30
17.182.594,20
554.392,95
153.833.-
6Ο.8ΟΟ -
57.057,70
948,170.60
6Ο.ΟΟΟ.-
175,60
40.000.-
1.915.896,80
16.384.116,70
Κεφάλαιον
Κεφάλαιον Μετοχικόν :
(Μετοχαί 14250 Χ 260)
Κεφάλαιον Άποθεματικον Τακτικόν
Λιαφορά έξ άναπροσαρμογής
Διάφοροι Πιστο)τ. Λ)σμοί :
Νοσηλευόμενοι, Λ)σμοί διάφοροι,
Λ)σμοί προσωρινόν
Γραμμάτια πληρο,τέα :
'ΕνυπόΟηκα Δάνεια
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1!)68
3.705.000.—
25 635 -
4 628.06:1,6·'>
/4Ο 426.—
3.155.000.—
Ι
■Λ 705.001 —
25 685 -
4.Ί28.419,55
3.478 :!«7.45
911 644,70
3.3:ΐ5 000.-
ρευναι διά την έξακρί6ο>σιν· τής
σκοπιμότΐΊΤος προμηθείας τού άν
τιδοαίττήοος έν στναοτήσει πρός
τό κόστος άγοοάς καί έΐχιιεταλλεΰ
σει·ις καί τόν τύπον τού μηχανή
ικιτος, τό οποίον πρέπει νά εΰρί
σκεται έντός των πλαισίτον τίόν
ρλλ.ηνιικών παραγωγικών καί κα-
ταναλωτικων δυνατοτήτίον. Πρός
την κατεύθυνσιν, πάνιτο)ς, τής προ
μηβείας άντιδραστήρος έτονΐσθη ό¬
τι δέν εχουν άρχίσει διαπ<;αγμα- τρι - μέ ουδένα κατασκευαστήν καί ότι δΐίξάγονται μόνον διρρευ νητιχαί έπαφαί. Περαιτέρο) ό κ. Καρδαμάκης έ δήλωσεν ότι αί άνάγκαι τής χώ¬ ρας «ίς ηλεκτρικήν ενέργειαν δύ¬ νανται νά καλικρβοΰν καί έξ έγ- χωρκον πηγγών, έφ' όσον άποδειχ θή ότι είναι ίκανοποιητική άπό «άσης πίλευράς ή έκμετάιλλευοις των λιγνιτών τής Μεγαλοίΐόλεοις, ή δτη'αμικότης τής μονάδος τής δ ποίας είναι είς θέσιν νά διπλα- σιασθή. Πάντιυς, ή έναρξις λει- νοχιογίας τής πρώτης μονάθος είς την Μεγαλόπολιν θά καθτνττερήση .-ιεριίπου ρπί δίμηνον λόγω τεχνι- κίδν δυσχερειών, ένώ ώς πρός την δευτέραν μονάδα έτονΐσθη ότι αΰ τη θά είναι ετοίμη πρός λειτουρ γίαν έντός των τακτικών προθεσμι- ών μέ ιδιαιτέρως μικρόν κόστος ή λεκτρικής ενεργείας. Η ΤΤΡΦΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ 17.1ί!?.·594,20 16.:ΐ84.116,70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ <ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΩΣΙΣ Ζημία παρελθ. χρήσεων Άμοιβαί προοωπικοϋ Άμοιβαί Τρίτων Γενικά έ'ξοδα Διατροφή Φόροι, εΐσφορ. χαρτοσημ. Άποσβέσεις Ό Γενικάς Διευθυντής ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Χρήσις 1969 1.915.896,80 3.442.166.10 479.223,90 1.522 813,80 1.312 375,60 ^ 847.543,20 ϊι?, 38.579,50 Χρήσις 1968 2.284,626,50 2.999,171,10 78.140.— 1.141.542,70 1.262.952,80 ( 727.628,30 230.517.50 9.558.598,90 8.724.578,90 "Εσοδα άπό νοσήλεια » » έργαστήρια » » διαφορα Υπόλοιπον Ζημία ΠΙΣΤΩΣΙΣ Χρήσις 1969 6.9ΟΟ 714,70 ,Τ!6.Ο86,4Ο 461 018.— 5%. 707.90 1.620.537,30 Έν Μελισσίοις τη 23)2)70 Ή Έντεταλμένη Σύμβουλος ΣΟΦΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ 9 558.598,90 Ό Προϊστάμενος τοΰ Λογιοτηρίου ΚΙΜΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ Αναφορικώς μέ την άξιοοτοίη- σιν τής Τύοφης των Φιλίππων, ή όποία ίχει ανατεθή είς σοβιετικόν οίκον, έτονΐσθη ότι έκ των άποττε λεσμάτων τής σχετικής μελέτης θά εξαρτηθή ή εκμετάλλευσις τοϋ νλικοΰ, τό οποίον έν τελευταία ά- ναλύσει θά καθοδητγήοη είς την έ πιλογήν τής τελικής λύσεως, ά- ναφορι.κως μέ τό ένεχ^γειακόν πρό 6ληιαα τής χώρας. Πρός αύτην την κατεύθυνσιν τείνουν καί αί δΐϊξαγόμεναι ερευναι διά την ά- ξιοποίησιν των ΰοάτοιν τού ποτα μοϋ Άώου είς την "Ηπειρον πρός ταραγωτήν ήλε>κιτρι*τϊς ενεργείας
εν (Π'νεργασία με την Αλβανίαν.
Ή σκοπιμότης τοϋ εργου αύτοΰ
άπό οίκονομικής καί τεχνικής πλΐυ
ράς αποτελεί αντικείμενον έξεΐά-
σεως υπό των άρμοδάον ΰπηρεσι-
ών τής ΔΕΗ.
ΤΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΤΜΒΑΣΙΣ
Έξ άλλου εγένετο χθές είς τα
κεντριικά γραφεία τής ΔΕΗ ή υ¬
πογραφή τής συμβάσεως μεταξύ
τής έπιχίΐρήσεως και τοΰ οίκου
τής Άνατολικής Γερμανίας «Έ·,
λεκτρατεκνίκ "Εξ,πορτ - "Ιμπορτ»
Χρήσις 1968 δια την προιμήθειαν τριών κέν-
(ΐ.011 577 70 τΡω<ν υπέρ ύψηλής τάσεως των 400.000 6άλτς. Τα κέντρα αΰτσ θά τεθοΰν έν λειτουργία προοδευτ- τικώς έ-ντπός τοΰ 1973, θά έίτιτεν χθή δέ δι' αυτών άφ' ενός μέν , σύνδεσις τοΰ υφιστοομένου δι- ____________ κτΰου μεταφοράς των 150.000 8 724.^)78 ί Ο '6όλτς μέ τό νεοκατασκευασιθέν δίκτυον των 380.0ΟΟ βάλ,τς καί άιφ' έτέιρου ή σύνδεσις μέ την δευ τέραν μονάδα Λαυρίου των 300. 000 6άλτς ώς καί μέ τάν σταθμόν 1.Ί15 8Κ6.8Ο ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ Α.Ε. ΑΘΗΝΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969 (20η έταιρική χρήσις) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1968 140.000.— 12.167.430,24 165.172,85 31.794.— 1.064.826.— 67.022.- 4.195.121,60 150.223.— 17.981.589,69 1969 Άρχική άξία Άποσβέσεις Υπόλοιπον Α'. Πώγισ 1) Οικόπεδον 140.000.— — 2) Οικόπεδον (άγορά επεκτάσεως) 305.342.— — 3) Μηχανήματα 19 119.538.04 6.802.900,80 4) Μηχ)τσ πσρά τρίτοις 6.687.— — 5) 'Εργαλεΐα 200.103,30 168.309,30 ■Έπιττλα κσί Σκεύη 1.415.337,10 231.734.30 Μεταφορικά Μέσα 108,100.- 41.078.- Κτίρισ 5.661.705,60 1.307.347.- "Εξοδα Συνάψεως Δανείων 150.223.- 5Ο.ΟΟΟ—· 6) 7) 8) 9) 140.000.— 305.342.— 12.316.637,24 6.687.— 31.794.— 1.183 602,80 67.022.— 4.354.358,60 100.223.— 27.107.036,04 8.601.369.40 18,505.666,64 Β', ΚυΛλοφοροϋντα ' 4.640.482,60 10; Πρώται Ολαι 10.549.738.- 568.560.50 11) "Ετοιμα Προϊόντσ καί 'Υποπροϊόντπ 902.329,50 609.327,80 12) Άνταλλακτικά — Λιπαντικά - Εϊδη Συσκευασίας 701.513,30 1.744.254,20 13) Πελάται 1.854,500,90 — 14) Πελάται έξωτερικοΰ (άξιαι πρός είσπραξιν) 1.775.876.- Γραμμάτια εΐοπρακτέα 28.565.— Γραμμάτια παρά Τραπέζαις 11.604.298,50 Τραπεζικαί ττιστώσ. (Α' δλαι υπό παραλαβ. 206.398,20 Έμπορεύματα - Γιροκαταβολαί δι' αγοράν Α', ύλών — Προκαταβολαί δι' άγορ5ν μηχανθν Διάφοροι χρεωστικοί λογαριασμοί 235.248.— 15) 10.739.480,50 16) 204.091.- 17) 102.547.— 18) 50Ο.ΟΟΌ.- 19) 52.026.— 20) 882.551.- 21) 287.90α- 1.755.122.— 20.278.568,60 Γ'. Διαθέσιμα 111.800 80 22) Ταμείον — Τράπεζαι Κ.Ο, Δ'. Χρεόγραφα 150.000.- 23) Χρεόγραία Ε'. Ζημίαι καί Κέρδη 1.409.962,90 24) Ζημίαι παρελθούσης χρήσεως (υπόλοιπον) Κέρδος χρήσεως ΣΤ'. ΛογσριασμοΙ Τάξεως 1.557.ΟΟΟ.— 25) 'Εγγυήσεις 26) Μηχανήματα Τρίτων 29.666,246.40 300.066,20 65Ο.(Χ)Ο.- 1.409.962,96 180.278,15 1.229.684,81 950.000.- 150.000.- 1.100.00Ό.- 51.451.664,05 1968 8.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 13.500.- 2:!Ο.757,5Ο 8.244.257,50 11.408.400.75 5.333.888,60 1.824.852,50 18.567.141.85 8.961.990.- 422.242.- 154.200.— 1.797.660.- 1.784.430,70 13.120.522.70 1.557X00.- Α'. Κεφάλαια καί 'Λποθεματικά 1) Κεφάλαιον (Μετοχαί 80.000 Χ 100) 2) Τακτικόν άποθεματικόν 3) "Εκτακτον άποθεματικόν Β'. 'Υποχρεώσεις 4) Ειομηχανικά Τραπ. Δάνεια α) Βραχυτιρόθεσμα β) Μεοοπρόθεσμα γ) Μακρυπρόθεομα 5) Γραμμάτια ιιληρωτέα 6) Μέτοχοι 7) Χρεωπ'στωταί 8) Προκαταβολαί Πελατων 9) Διάφοροι ττιστωτικοί λογαριαομοί Γ'. Λογαριασμοί Τάξεως 10) 'Εγγυήσεις 11) Κομιστσί Μηχπνημάτων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 8 00Ρ.000.— 13.500· — 230.757,00 8.244.-257,50 15.020 581.75 3.456.883 — 5.977.696,30 24.455.161,05 15.376.356— 48.576 — 175.0ΟΟ.— 2.052.313,50 17.652.245,50 παραγωγής ρει'ιματος ίσχύος ενός ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ έκατομμυοίου περί.-τον κιλοδάτ τού Τής Άν(,>ντ,μου Έταιρείας Έμ
ΰ.τό δΓΐιοιιργίαν 6ιομηχαν«κον συ πορίου καί Άντιπροσιοπειών «ΕΤΈ
γκροτηματος τοΰ κ. Ώνάση είς ΚΑ» Είς Τακτικήν Γενικήν Συνν
τα Μάγαρα. λ.ρυσιν.
Ή δαπάνη τοΰ εργου αυτού,
συολ.ικοΰ ϋψονς 14.722.000 δολλα
οίίον, θά νχΐλΛτρθή κατά 100% δ('
εξαγο)γής άγροτικών προ'ιόντοη
είς την Άν. Γερμανίαν. Με.ταξυ
των προβλεπομένων ί'ΐό τής ΰ-
.τογραφείσης σιιιμ6άβε(»ς όριον πε
ριλαμβάνεται καί ή ,ταρεχομέντι
είς την ΔΕΗ εΰχέρεια οπιος προ¬
βή είς την άποπληρομήν τοΰ 72%
τοΰ συνόλου τής άξίας των έ'ρ-
γιον είς τρείς έτηΛΪας δόσεις καί
μέ έπιτόκιον 6%.
Ή σύμβασις παρεχει έπίσης είς
την ΔΕΗ την δννατότητα δποΐς
μίχρι τοΰ Ιουλίου τοΰ 1971 κα'ι
ί~ό -τούς αύτους οίκονομικοΰς 5-
ρους προιμηθιεΐίθή καί ετέρα τρία
κέντρα ΰπερυψτ)λής τάσειος, σΐ"νο
λικής άξίας 15 έκατομμυράον δολ
λαρίων. Ή έ~.λογή των .ιρός έ
ξαγωγήν είς Άν. Γερμανίαν άγρο
τικών προϊόντων πρός εξόφληοιν
τής άξίας των ώς δνω κεντρον
θά γίνη υπό τοΰ ύπον«ργείου Έμ
πορίου, βάσει των δυνατοτήίπον
τίίς παραγωγης καί των άναν-
κών τής Άν. Γερμανίας.
ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΧ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ό δ«κκητής τής Έθνικής Τρα
πέζης κ. Άχ. Κομ<·νός ένεκαινία- σε τό 246ον {«ποκατάστημα τοΰ Ίδρΰματος είς την Νέαν Μάκρην Άττικής. Όιμιλών κατά τα έγκαί νια, δ κ. Κομινάς ίπεγραμφΐιοε την σημασίαν τής Ιδρύσεοος ύποκατα- στημάπιον ε>1ς τάς σιηΌΐκίας καΐ
τα προάστια των Αθηνών, τονί¬
σας ότι διά τής πολιπικής ταύ¬
τη/) ή Έθνική Τραπέζα άποσκο-
πεϊ είς την δημίουργίαν άποικεν-
τρο>μένιον έσιτιών (ιίκονομικής δρα
στηριότητος. Την ίδρννσιν τραπε-
ξικών καταστημάτονν είς τάς μι¬
κράς, άλυλ' ώργανομένας ταύτας
κοινάττντας, προσέιθεσεν, ΰπαγορεύ
εί ή άνάγκη εξυπηρετήσεως των
πολυαρίθμων τοπικών έΛαγγελμα-
τικών στεγών, των διομηχανικών
μονάδων και των μεμονιομένων
άτόμων, τα δποϊα δέν δύνανται
διά διαφόρους λόγους νά^ μετακι-
νηβοΰν ε>χερίδς πρός τό κέντρον.
Συμφωνίας τοίς δρθροις 24 καί
25 τοΰ Καταστατικοΰ τής Α. Ε.
«ΕΤΕΚΑ», καλοΰνται οί κ. κ. Μί
τοχοι αυτής είς Τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν, γενησομένην την
25ην Ίουνίου 1970, ημέραν Πϊμ-
πτην καί ώρα 7ην μ. μ. είς τα έν
Αθήναις καί έν τή οδώ "Ομήρου
18, Γραφεΐα αυτής.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) "Εκθεσις Διοικητικοΰ Συμβου
)άου καί Έλεγκτών επί τοΰ Γενι-
κοΰ Ισολογισμόν τής Έταιρείας,
χρήσεως 1969.
| 2) "Εγκρισις καταρτισθέντος
ι Ισολογισμόν Έταιρικής χρήσεως
1969.
ι 3) Απαλλαγή Διοικητικοΰ Συμ
6ουλίου καί Έλεγκτών άπό πάσης
ευθυνής αποζημίωσιν ς διά την
χρήσιν 1969.
4) "Εγκρισις αποφάσεως Διοι-
, κητικοΰ Σνμ.6ουλίου, καθοριζού-
I
σης καταβολήν άμοιδής είς έργ«
ζόμενον Σύμβουλον.
ί) Έκλογή δύο (2) τακτικών
καί Ισααίιθμιον άναπ>ληριι-·μα·ηκών
Κλεγκτών διΑ τίγν χρηβιν 1970
καί καβορισμός τής άμοιδή; αυ¬
τών.
6) Διάφοροι άνακοινώσεις.
Πάς Μέττοχος, ινα μετάσχη τής
Γενικής Συνελεύσεως όφείλει, συμ
φώνιος τώ αρθριο 28, παράγρ. 1
τοΰ Νόμου 2190)1920, ώς έικο>5< κοποιήθη διά τοΰ Β. Δ. 174)12. 3.63, νά καταθέση πέντε (5) τού λάχιστον ημέρας πρό τής Γενι κης Συνελεύσεως τάς Μετοχάς αύτοΰ είς τα Γραφεΐα τής Έται ρείας ή πιστοποιητικόν καταθέσε- ιος αυτών παρ' οίατροτμτοτε έν Έλ λάδι Άνιονύμιο Τρτιπεξι.κή Έται- ρεία ή τώ Ταμείιο Παρακαταθη- κών καί Δανείων. Έν Αθήναις, τϋ 13 Μαίου 1970 Διά τό Διοικητικόν Συμβούλιον «ΕΤΕΚΑ» ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Α.Ε. Έδρα : Αθήναι Γενικάς Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1969 ΠΑΠΟΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Γήπεδα Κτίρια Μηχανήματα καί Έγκαταστάσεις Μέσα Μεταφορδς "Επιπλα καί Σκεύη 'Εργαλεΐα καί "Οργανα Μεϊον : Άποσβέθίΐς 1969 6.345.143,00 4.328.333,00 1.174.381.50 279.845,6ο 1.261.652,13 21.464,00 1968 1.002.372.— 3.449.90Ο.6Ο 1.052.736,50 279.845,60 1.010.649,75 99.69(:.- 13.411.019.25 6.895.2ΟΟ.45 2.095.455,00 1.761.360.— Ί1..Ί15.564.25 5.133.840,45 Έπενδϋσεις(Συμμετοχαΐ8(ς 'Επιχ'σεις) 10 923.000,00 10.923.000,00 Καθαρόν Πάγιον 'Κνεργητικόν 22.238.564,25 16 056.840,45 Κυκλοφορούν "Ενεργητικόν Άποθέματα 7.719 084,07 8.234.388,43 Πελάται 7.551.557,97 9.197.917.61 Ένένγυοι Πιστώσας 'ΕξωτερικοΟ 314.416,40 599.281.90 Γρομμάτια είσπρακτέα 378.798,00 392.!ΌΟ,5Ο Γρ)τια είσπρ. π)Τραπέζαις είς εγγύησιν 13.135.210,85 16.869 142,95 Τρεχούμενοι Λ)σμοι χρεωστικοί . 2.494.408,47 1.204.353,70 Έπισφαλεΐς άπαιτήσέις 99.401.- 69.000.- Διαθέσιμον Ταμείον - Τράπεζαι Λ)σμοί "Οψεως 437.849.30 210.634,35 Χρεώγραφα 4ΟΟ.ΟΟΟ.— 1.117.200.— Σύνολον 32.530.726,06 37,894.819,44 Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις Μερίσματα Πληρωτεα Τράπεζαι: Χρηματοδ. 'Εμπορ. Κλάδου Βιομηχ. » Γραμμάτια Πληρωτεα: 'ΕξωΐερικοΟ 'ΕοωτερικοΟ Προμηθευταϊ Τρεχούμενοι Λ)σμοί Πιστωτικοί 57Ο.0Ο3.— 427.500.- 26.962.043,05 29.033.628,?5 4.575.605,80 4.507.855,80 543.905.- 9 1.031.00 λ- 448.780.60 5 135.055,25 705.978- 4.357.500.— 621.356,70 --258.883.38 Σύνολον Βραχ)θέσμων "Υποχρεώσεων 34.266.389,70 39 912.702,43 Καθαρά θέσις 20.502.900,61 14.038.957,46 Δογαριασμοί Τάξεως Ένεργητικοΰ » » ΠαθΓ,τικοΟ 22 440.989.— 21.208 5(0.- 22.440.989.- 21.208.500.— 95Ο.ΠΟΟ - 151-0)0.— 1.100.000.-Ι Σημείωσις: 1 ά πάγια στοιχεϊα βαρύνονται δι' ύποθήκης κσί ίνεχύρου είς ασφάλειαν των χοηματοδοτήσεων τοΰ βιομηχανικοθ κλάδου. Ανάλυσις Καθσρας θέσεως Μετοχικόν Κεφάλαιον (19.000 μετοχσί έκ δρχ. 1.0ΟΟ εκάστη) 19.0ΟΟ.ΟΟΟ.— 9.5ΟΟ 000.— Τακτικόν άποθεματικόν 7^0.000.— 660 ΟΟΟ.- "Εκτακτον άποθεματικόν 527.315.40 1.0Ο5.55Ο.— Είδική Κράτησις Ν.Δ. 4002)59 — 240.687.- Άποθεματικόν έξ εκδόσεως μετοχων υπέρ τό άρτιον — 2.ΟΟΟΟΟΟ.— ΕΙδικόν άποβεματικόν 3.ΙΚ.0 — 578.283.— Κέρδη καί Ζημίαι είς Νέον 212.585,21 54.437,46 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: "Επί των άχινήτων καί μηχανηυάτων υφίσταντο την 31 12.1969 ύποθήκαι και τιροοημ*ιώ· σεις είς ασφάλειαν όφειλων δραχμαί 5.39/ 703.— 51.451.664.05 ΆνάΛυοις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματσ Χρήσεως 1968 478.158.- 1.797.724,80 906.561.- 58.098.- 7.689.— 56.174.— 81.317.— 33.865.- 4.158.- 45.000,— 8.999,69 3.477.744,49 Γενικά έ'ξοδα Τόκοι Μισθοί Λιευθυντών —'Υταλλήλων "Εξοδα πωλήσεων "Εξοδα αύτοκινήτων Άσφάλιστρα (μηχανών —κτιρίων·) Άμοιβαί Τρίτων 'Επισφαλεϊς άπαιτήσεις Φόροι Άποσβέσεις Πυρκαϊά 4 7.69 Ζημία έκ πωλήσεως μηχανων Κέρδος χρήσεως 1969 588.596,90 1.775.059,80 893.913.— 61.286,50 15.104.— 51.100.- 79.059.- 44.140.60 25.096.- 5Ο.ΟΟΟ.- 11.576.- 85.172.85 180.278,15 3.860.382,80 1968 .635.920,50 16.992.- 10.667.— 10.420.- 2.089.— 2.282,64 799.373,35 "Εκμετάλλευσις Γΐροίόντων 'Επεξερνασία διά Λ)μόν Τρίτων Νημιττοποιησις Έμπορεύματα Πρώται δλαι Μηχανήματα Άνταλλακτικά Διάφορα έΌοδα 1969 2.993 863,10 3.0:13.- 703 - *93.- 86-2.685,70 3,477.744,49 Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμβουλίου ΘΕΟΛΟΓΟΣ Σ. ΣΙΝΑΝΟΓΛΟΥ Ό Άντιπρόεδρος ΕΛ. Ν. ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ 3.860.382.80 Ό Προίστάμενος τού Λογιστηρίου ΚΡ. Κ. ΠΕΡΣΗΣ 20.502.%0,61 14.038.957,46 'Αΐΐοτελέσματσ Χρήσεως Μικτόν Κέρδος έκ Πωλήσεων Πλέον: ΙΙρομήθειαι (λητρθεϊοαι) Τόκοι εΐοπραχθέντες "Κτιρα Ιοοόα 19(19 6.629.0.'Π,24 153.817,55 71.7ΟΟ.— 1.884.780,50 ΚέρθΓ-ιέκ συμ)τοχής είς 'Επιχ)οΐ:ΐς 258.518.— 1968 7.660.347,03 165.482,60 185.790.- 1.158.922,20 362.755.- 8.997.849,29 '.).533.296,93 Μεϊον : Δαπάναι Άμοιβαί Προσωπικού ΚΙσφοραί υπέρ Άσφ)κών Τσμείων Φόροι Δημοσίου ΆμοιΒαί Γρίτων λ ρηματοπιοτωτικά έ'ξοδα "Εξοδα πωλήσεων "Εξοδα άγορων Γενικά "Εξοδα Δαπάναι Συνεργείου Άποσβέσεις "Κκτακτοι Ζημίαι Κέρδη Χρήσεως "Υπόλοιπον Λ)σμοϋ Κίρδη καί Ζημίαι 1 519.864.— 652.454.- 95.060,50 395.861.— 3.924.896.30 266 434.90 16.303,30 846.117,74 114.6?6,8Ο 118.404.-- 50.442.- 1.362 866 6?3 529 3.231 147. 25 882 95; 106 ΠΟ 323.- .189,60 233.- .504.— 785.20 492,80 5Ο7,15 885.58 259,30 68'). - 200.— 8.000.474,54 8.873.059,63 997 374,75 54.437.46 660.237,30 73 670,16 Κέρδη πρός Διάθεσιν 1.051.81?.21 Διάθεσις Κερδών Τακτικόν άποθεματικόν Μερίσματα πληρωτεα Άμοιβαί ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου Φόροι ΕΙσοδήματος Είς ΝΕΟΝ 100.000.- 57Ο.ΟΟΟ.— 169 227.— 212.585,21 733.907,46 5ΟΟΟΟ.- 427.500.- 76.000 — 125.970.- 54.437,46 1.051.812,21 Έν "Αθήναις τρ 25γ) Απριλίου, 1970 "Ο Άντιπρόεδρος τοθ Δ. Σ. ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ 733.907,46 ΙΙερΙ προτ/.'λττ,ΐΐ.ωϊ των μετά- νων τή; 'Λνωνύμου έτχ:ρία; «Α_ΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΛ λΕ. είς τακτικήν Γίνικήν Συνέ¬ λευσιν «ΑΣΦΑΛΤΙΚΛ ΕΡΓΑ ΛΕ« ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΔΟΠΟΠΛιΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΝ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΕΡΓΟΛΗΨΙΩΝ Συμφώνως τώ Νάμω καί -ώ 25ω άρθρω τοΰ Καταστατικοΰ καλοΰνται οί κ..κ. μΐτοχοι την 22αν Ίοψήο^ 1.1. ημέραν Δευ τέραν καί ώραν 6 μ.μ. έν Α¬ θήναις καί είς τα επί τής 4- 5οΰ ΓλΑδστιονος 5 (7ος δρο- φος) γραφεΐα τής 'Εταιρία; πρός συγκρότησιν τής τ«κτι·ν.ή; Γενική; Συνελεύσεως. ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ: 1) 'Χπο&ολτ) καί έγκρισις τής εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν Συμ,βο'οιλίου των πεπραγιιένων τοΰ Ιτους 1969. 2) Τποβολή καί έγκρισις τής εκθέσεως των έλεγκτών διά την χρήσιν τοΰ Ιτους 1969 3) 'Γποβολή καί έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ τή; 'Εταιρίχ; χρήσεως 1969 4) Απαλλαγή των μ^λών τοΰ Διοικητικοΰ Συιμβόυλίου καί των έλεγκτών από πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969 5) "Εγκρισις ά,ποδογών με- λών τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλί ου 6) 'Είθλογή τακτικών καί ά νχπιληρωματικών έλεγκτών δια την χρήσιν 1970 καί^ καθορι- σμ,ός τής άμοιβής αυτών 7) "Εγκρισις διαθέσεως ν.ε3 δών χρήσεως 1969 8) Άναπροσαρμογή έταιρι κου κεφαλαίου. Οί έπιθ'>μοΰντες νά μετάσχο)
σι τής Συνελεύσεως μέτογοι,
τουλάχιστον 25 [Αετοχών, δέ¬
ον νά καταθέσωσι ταύτας είς
τό Ταμείον τής Έταιρίας πέν
τε τουλάχιστον ήμ-έρας πρό τής
Συνελεύσεως ή νά προσαγάγω
σιν απόδειξιν καταθέσεω; των
μετοχων είς τό Ταμείον Παρχ
καταθηκών καί Δανείο)ν ή είς
οιανδήποτε Τράπεζαν.
Έν Αθήναις τή 13η Μαΐου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Περί προσκλήσεως των μετό-
νων τή; «ΕΛΛΗΝΟΊΆΠΩ
ΝΙΚΗ ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΛΙ
ΡΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤ Ω Ν
ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ» είς Α'
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ
σιν.
ΕΛΛΗΝΟΤΑΐΠΩΝΙΚΗ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ
ΕΜΠΟΡΙΑΝ ΑΥΤΟΚ) ΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ
Καλοθνται συιμφον^ως τώ Κχ
ταστατικώ τής Έταιρία; οί
κ.κ. μέτοχοι είς Α' τακτικήν γενι
κήν Συνέλευσιν γενησομένην έν
τοίς γραφείοις τής έδρας τίς
έταιρίας, έν Αθήναις. δδος
Βουκουοεστίου αριθ. 11 "ήν
Ι5ην Ίοννίο»_ 1970 τίϊιέοχν
Δευτέραν καί ώραν 1800,
πρός συζήτησιν καί λήψιν ά-
ποφάσεων επί των κάτωθι θειά
των Ήιιερτ>σίας Διατάξεως:
1) 'Υποβολτί τοΰ Ίσολογι-
σμ,οϋ τής 31ης Δεκεμβριού
1969 καί έκθεσις τοΰ Διοικη¬
τικοΰ Συμβουλίου επί των πε
πραγμένων τής περιόδου 1.1.
68 — 31.12.69.
2) "Εκθεσις των Έλεγκτών
επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής 31ης
Δεκεμβριού 1969.
3) "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι-
αμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού
1969 καί απαλλαγή τοΰ Διοι
κητικοΰ Συιμβόυλίου καί των
Έλεγκτών από πάσης εύθύντ:
άποζημιώσεως διά τα πεπρχγ
μενά τής περιάδου 1.1.68 —
31.12.69.
4) "Εγκρισις άμοιβών Με-
λών Διουκητικοΰ Συμβουλίου.
5) Έκλογή νέ ου Διοικητι¬
κοΰ Συμβουιλίου.
6ή Έκλογή έλεγκτών Τα¬
κτικών κχί άνχπληρωμχτικών
3ιά την χρήσιν 1970 καί προι
διορισμός άμοιβής αυτών.
7) Αδξησις μετογικοΰ κεα>α
λαίου -κχτά δραχμάς πέντε έ
κατομμύριχ (5.00Ο.ΟΟΟ) -μ
τροποποίησι; των άρθρων 5,
6, 26 καί 27 τοΰ καταστχτι-
κοΰ.
ιΠαρχκΛλοΰνται οί κ.κ. αέ
τοχοι δπως, ίνα μετάσχωσι τίίς
Συνελεύόσεως, συιμφώνως τώ δρ
θρω 24 τοΰ ΚαταστατικοΟ. ν*
τχθέσωσι τάς μετοχάς των 7%
ρά τώ Ταμείω Παρακαταθή¬
κην καί Δανβίων ή πχρά τώ
ταμεάο τής Έταιρίας ή π*ρ"
οιαδήποτε έν Ελλάδι Τοαπεζι
τική Έταιρία τάς δέ ίΐϊο5:ί-
ξεις καταθέσεως καί τα τυχόν
πληρεξούσια καταθέσωσι 4
τή Διοικήσει τής Έταιρίας
τε (5) τουλάχιστον ήέ
πρό τής ήμερομηνίας γ
σεως τής Συνελεύσεως καί
6ωσΐ"ιί απόδειξιν τής τοιαύττιί
καταθέσεως, ήτις θέλει χρητ-
μεύβει ώς εισιτήριον ε1· τ>ΐν
Συνέλευσιν.
Έν Αθήναις τί) 6η Μαίου
Είς Σύμβουλος
ΑΘΑΝ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
Ό Προϊστάμενος τοθ Λογ)ρίου
ΕΠΑΜ.ΤΣΕΠΑΣ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
οπεύθυνοι συμφώνως τφ νομ<ι) 1090)1938 ΊδιοκτΛτης — ΔιευθυντΛς Σ»ΚΡ. ΓΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚθΓΤοικίσ Ναυάαχου Βοτση 55 Προϊστάμενος ΤυηογροφβΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ Κβτοικτα Χηοοτάχου 12 ΑΜΦ1ΑΛΗ
Η ΑΝΑΓΡΑΦΗ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ
ΕΠΙ ΞΕΝΩΝ 'ΓΦΑΣΜΑΤΩΝ
'Τποχρεοκΐκή έξακολουθεϊ νά εί¬
ναι ή άναγφοχρή έίά των τινακίβιον
των ξενιικής προελεύσεως καί πω
λουμ,έγων ύφαομάτων καί τής χο>-
ρας είσαγογής. Τούτο γνωρίξει τό
ίκτουργείον 'Εμποοίου, τό οποίον
άναφέρει έν αροκειμένο) ότι ή ά-
ναιγοαφή απλώς των λέξεων «εύ-
οωπαϊκόν» ή «άιλλοδουτον» αποτε¬
λεί παοάιβασιν σχ'τιικής άγορανο-
μΐικής Διατάξεως (τής 125)67)
καί συνιστά παρα.τλάνησιν τού κα-
ταν«λω<τι·κοΰ κοινοϋ λόγω τής μή πλήρους ένημερώσεώς τού. Ανάλογον εγκύκλιον σχετικώς μέ τάς ύποχρεωτικάς ενδείξεις έ- πΐ τού σολοδέρματος τίόν ΐντοδη- μάτων έκοινοποίη<τε τό υπουργεί¬ ον Εμπόριον, ό οποίον τονίξει δ τι βάσει τής αυτής ώς ό'νω άγο- ρανομικής διατάξεως τυγχάνει, ύ ποχρεωτική ή άνα,γραφή, των έν- δείξεων κατά περίπτωσιν «γνήσια δέρματα», "λαστΐΛΐή σόλα» καί «πλαιστικόν ΠΛΗΡΩΜΑΙ 10 ΕΚ. ΔΡΧ. ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΟΔΟΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ — ΔΕΛΦΩΝ Δι' αποφάσεως τοΰ υπουργόν Συντοιισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου, θά π<>α>)Χι<τοποινβονν εφέτος πλη ροχμαί ΰψους 10 έκατ. έκ. έκ τοϋ Προ'Ίττολογισμοΰ Δημοσίαν 'Επεν- δύσεοιν διά την χρηματοδύτηβιν τής ·<ατ(ΐικει>αζομενης νέας ίθνι
κης όδοΰ Λεβαδείας — Δελ.φών.
Ό προύπολογισμός δαπάνης τοΰ
ε'ργου άνέαχεται είς 60 έ·κατ. δρ.,
έκ των οποίων 31 έκατ. δρχ. ά-
περροφήθησαν κατά τό παρελθόν
ε'τος. "Ηδη καταβκευάζεται υπό
έλληνιικής τεχνικής έταιρείας μέ
ταχύτατον ρυθμόν τύ τμήμα Ζΐ-
μενό — Άράχοβα, διά νέας συν
τοιμωτέρας χαράξεως.
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΗΣ «ΜΠΑΡΚΟ»
ΑΙ έξαγω-γαί είς ίκράσματα πά
ραυιογής τής Μεταξο6ιομηχα/νίας
άνήλιθον κατά τόν μή-
να Απρίλιον είς 35.654 μέτρα.
Ό διοικητής τής ΔΕΗ κ. Καρ δαμάκης έ;ΐι6ε(>αιώνει:
ΔΙΕΚΟΠΗΣΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ ΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΡΑΣΤΗΡΑ
Λιρξάγονται διεοειη'ητικιιί έίταφ αί μέ (ΐλΛ,ας χώρας.
"Οριστικώς εχουν διακοπή αί
σννοιμιλίαι μέ την Βρεττανΐίίήν
'Ε,ιιιτροπήν Άτομικής Ενεργείας
διά την άπό αύτην προμήθειαν
ίιπό τής ΔΕΗ πυρηνικοΰ άντιδρα
στήοος, πρός παραγωγήν ήλεκτρι
κης ενεργείας. Ή διακοπή όφεί-
λίται οχι μόνον είς την μή επί¬
τευξιν τελικής συμφωνίας ώς πρός
τόν τρόπον τής πληρωμής διά κα
πνων, άλλά καί είς τύ ότι έικρί-
θη άπό έλληνιικής πιλευράς άοτίιμ-
ςρορος οικονομικάς ή ποοσφερο-
μένη υπό των Βρρττανόίν τιιιή α
να κιλοβατώραν.
Είς την δήλωσιν αυτήν προέθη
χθές ό οτοικητής τής ΔΕΗ κ. Β.
Καρδαμάκης, τονίσας ότι αί Λντι
κριμενικαί συνθήκαι ίπιτρέπονν
την επί διετίαν ανατολήν πάσης
προ>το(>ονλίας διά προμήθειαν άντι
δοαίττήοος, δριδομενου ίίτι αί ση
μεοιναί καί αί μελλοντικαί μέχρι
τό 1972 άνάγκαι τής χώρας π;
ήλιεκτρικήν ενέργειαν δύνανται νά
καλνφθοΰν ανέτως διά τής καταλ
λήλου άξιοποιήσειος τού λιγνΐιτι-
κοΰ ένεργειακοΰ δυναμικοΰ τής
χώρας. Παραλλήλως, άνίφΐρθη
ότι τό ενδιαφέρον τής ΔΕΗ διά
τόν πυοηνικόν άντιδραστήοα εχει
στραφή καί πρός δ,λλας πλήν τής
Αγγλίας χώρας. Επί τού προ-
κειμένου εγνώσθη, ότι δέν έ'χουν
πραγματοποιηθή συγκεκριμέναι έ-
παφαί, άλ.λ.ά απλώς γίνονται ε-
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΘΩΡΑΚΟΣ ΜΕΛΙΣΣΙΜ ΠΕΝΤΕΛΗΣ "Κ.ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ,, Α.Ε.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκίνηνον :
Γήπεδον
Κτίριον κλπ.
κτίσματα 16.192.604,60
Χρήσις 1969
2.463.412.—
Χρήσις 1968
2.463.412.-
15.559.061,60
ΜεΓϋννΤπο"σβέσ. Ϊ6.026.Ϊ48.- 6.166.456,60 10.026.148- 5.532.913.60
Τεχνικά εργα
Μεΐον άποσβέσεις
675.286.60
246.215,50
429.071,10
633.725,10
246.215,50
387.509,60
Έγκαταστ. & έπιστ.
ΜτΐΥΪτα 8.192.070,15 7.634.744,15
Μεϊον αποσβέσ. 3 425.113,20 4.766.956,95 3.425.113,20 4.209.630,95
'Επιπλα, Σκεύη
καί Ίματισμός 2.736.979,10
Μεΐον άποσί,ΐέσ. 2.020.695,15
Ειδή νοσηλείας, έργαλ.
καί διάφορα 768.031,60
Μεϊον άποσβέσεις 597.628,10
2.575.088,10
716.283,95 2.020.695,15
Μεταφορικά Μέσα :
Μεταφορικά μέσα 8Ο.ΟΟΟ.—
Μεΐον άποσβέσεΐις 28.800.—
Άϊΐοθήκαι Άναλωσίμων
"Υλικών :
Τροφίμων, καθαριότητος,
καυσίμων, φαρμάκων
Διάφοροι Χρεωστ. Λ)σμοί:
Νοβηλευόμενοι, Νοσήλ. λ)σμώ
τρίτων, Λ)σμοί διάφοροι
Λαχ. Δάν. Οίκον. Άναπτύξ.
63, 67, 69 :
Τράπεζαι
Ταμείον
Κέρδη καί Ζημίαι
170 453,50
51.200.—
117.862,10
721.981,60
568.648,60
80.000.-
19.200.-
562.798,10
7Ο.ΟΟΟ.-
376.60
47.186.-
1.620.537,30
17.182.594,20
554.392,95
153.833.-
6Ο.8ΟΟ -
57.057,70
948,170.60
6Ο.ΟΟΟ.-
175,60
40.000.-
1.915.896,80
16.384.116,70
Κεφάλαιον
Κεφάλαιον Μετοχικόν :
(Μετοχαί 14250 Χ 260)
Κεφάλαιον Άποθεματικον Τακτικόν
Λιαφορά έξ άναπροσαρμογής
Διάφοροι Πιστο)τ. Λ)σμοί :
Νοσηλευόμενοι, Λ)σμοί διάφοροι,
Λ)σμοί προσωρινόν
Γραμμάτια πληρο,τέα :
'ΕνυπόΟηκα Δάνεια
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1969 Χρήσις 1!)68
3.705.000.—
25 635 -
4 628.06:1,6·'>
/4Ο 426.—
3.155.000.—
Ι
■Λ 705.001 —
25 685 -
4.Ί28.419,55
3.478 :!«7.45
911 644,70
3.3:ΐ5 000.-
ρευναι διά την έξακρί6ο>σιν· τής
σκοπιμότΐΊΤος προμηθείας τού άν
τιδοαίττήοος έν στναοτήσει πρός
τό κόστος άγοοάς καί έΐχιιεταλλεΰ
σει·ις καί τόν τύπον τού μηχανή
ικιτος, τό οποίον πρέπει νά εΰρί
σκεται έντός των πλαισίτον τίόν
ρλλ.ηνιικών παραγωγικών καί κα-
ταναλωτικων δυνατοτήτίον. Πρός
την κατεύθυνσιν, πάνιτο)ς, τής προ
μηβείας άντιδραστήρος έτονΐσθη ό¬
τι δέν εχουν άρχίσει διαπ<;αγμα- τρι - μέ ουδένα κατασκευαστήν καί ότι δΐίξάγονται μόνον διρρευ νητιχαί έπαφαί. Περαιτέρο) ό κ. Καρδαμάκης έ δήλωσεν ότι αί άνάγκαι τής χώ¬ ρας «ίς ηλεκτρικήν ενέργειαν δύ¬ νανται νά καλικρβοΰν καί έξ έγ- χωρκον πηγγών, έφ' όσον άποδειχ θή ότι είναι ίκανοποιητική άπό «άσης πίλευράς ή έκμετάιλλευοις των λιγνιτών τής Μεγαλοίΐόλεοις, ή δτη'αμικότης τής μονάδος τής δ ποίας είναι είς θέσιν νά διπλα- σιασθή. Πάντιυς, ή έναρξις λει- νοχιογίας τής πρώτης μονάθος είς την Μεγαλόπολιν θά καθτνττερήση .-ιεριίπου ρπί δίμηνον λόγω τεχνι- κίδν δυσχερειών, ένώ ώς πρός την δευτέραν μονάδα έτονΐσθη ότι αΰ τη θά είναι ετοίμη πρός λειτουρ γίαν έντός των τακτικών προθεσμι- ών μέ ιδιαιτέρως μικρόν κόστος ή λεκτρικής ενεργείας. Η ΤΤΡΦΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ 17.1ί!?.·594,20 16.:ΐ84.116,70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ <ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΩΣΙΣ Ζημία παρελθ. χρήσεων Άμοιβαί προοωπικοϋ Άμοιβαί Τρίτων Γενικά έ'ξοδα Διατροφή Φόροι, εΐσφορ. χαρτοσημ. Άποσβέσεις Ό Γενικάς Διευθυντής ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Χρήσις 1969 1.915.896,80 3.442.166.10 479.223,90 1.522 813,80 1.312 375,60 ^ 847.543,20 ϊι?, 38.579,50 Χρήσις 1968 2.284,626,50 2.999,171,10 78.140.— 1.141.542,70 1.262.952,80 ( 727.628,30 230.517.50 9.558.598,90 8.724.578,90 "Εσοδα άπό νοσήλεια » » έργαστήρια » » διαφορα Υπόλοιπον Ζημία ΠΙΣΤΩΣΙΣ Χρήσις 1969 6.9ΟΟ 714,70 ,Τ!6.Ο86,4Ο 461 018.— 5%. 707.90 1.620.537,30 Έν Μελισσίοις τη 23)2)70 Ή Έντεταλμένη Σύμβουλος ΣΟΦΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ 9 558.598,90 Ό Προϊστάμενος τοΰ Λογιοτηρίου ΚΙΜΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ Αναφορικώς μέ την άξιοοτοίη- σιν τής Τύοφης των Φιλίππων, ή όποία ίχει ανατεθή είς σοβιετικόν οίκον, έτονΐσθη ότι έκ των άποττε λεσμάτων τής σχετικής μελέτης θά εξαρτηθή ή εκμετάλλευσις τοϋ νλικοΰ, τό οποίον έν τελευταία ά- ναλύσει θά καθοδητγήοη είς την έ πιλογήν τής τελικής λύσεως, ά- ναφορι.κως μέ τό ένεχ^γειακόν πρό 6ληιαα τής χώρας. Πρός αύτην την κατεύθυνσιν τείνουν καί αί δΐϊξαγόμεναι ερευναι διά την ά- ξιοποίησιν των ΰοάτοιν τού ποτα μοϋ Άώου είς την "Ηπειρον πρός ταραγωτήν ήλε>κιτρι*τϊς ενεργείας
εν (Π'νεργασία με την Αλβανίαν.
Ή σκοπιμότης τοϋ εργου αύτοΰ
άπό οίκονομικής καί τεχνικής πλΐυ
ράς αποτελεί αντικείμενον έξεΐά-
σεως υπό των άρμοδάον ΰπηρεσι-
ών τής ΔΕΗ.
ΤΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΤΜΒΑΣΙΣ
Έξ άλλου εγένετο χθές είς τα
κεντριικά γραφεία τής ΔΕΗ ή υ¬
πογραφή τής συμβάσεως μεταξύ
τής έπιχίΐρήσεως και τοΰ οίκου
τής Άνατολικής Γερμανίας «Έ·,
λεκτρατεκνίκ "Εξ,πορτ - "Ιμπορτ»
Χρήσις 1968 δια την προιμήθειαν τριών κέν-
(ΐ.011 577 70 τΡω<ν υπέρ ύψηλής τάσεως των 400.000 6άλτς. Τα κέντρα αΰτσ θά τεθοΰν έν λειτουργία προοδευτ- τικώς έ-ντπός τοΰ 1973, θά έίτιτεν χθή δέ δι' αυτών άφ' ενός μέν , σύνδεσις τοΰ υφιστοομένου δι- ____________ κτΰου μεταφοράς των 150.000 8 724.^)78 ί Ο '6όλτς μέ τό νεοκατασκευασιθέν δίκτυον των 380.0ΟΟ βάλ,τς καί άιφ' έτέιρου ή σύνδεσις μέ την δευ τέραν μονάδα Λαυρίου των 300. 000 6άλτς ώς καί μέ τάν σταθμόν 1.Ί15 8Κ6.8Ο ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ Α.Ε. ΑΘΗΝΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969 (20η έταιρική χρήσις) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1968 140.000.— 12.167.430,24 165.172,85 31.794.— 1.064.826.— 67.022.- 4.195.121,60 150.223.— 17.981.589,69 1969 Άρχική άξία Άποσβέσεις Υπόλοιπον Α'. Πώγισ 1) Οικόπεδον 140.000.— — 2) Οικόπεδον (άγορά επεκτάσεως) 305.342.— — 3) Μηχανήματα 19 119.538.04 6.802.900,80 4) Μηχ)τσ πσρά τρίτοις 6.687.— — 5) 'Εργαλεΐα 200.103,30 168.309,30 ■Έπιττλα κσί Σκεύη 1.415.337,10 231.734.30 Μεταφορικά Μέσα 108,100.- 41.078.- Κτίρισ 5.661.705,60 1.307.347.- "Εξοδα Συνάψεως Δανείων 150.223.- 5Ο.ΟΟΟ—· 6) 7) 8) 9) 140.000.— 305.342.— 12.316.637,24 6.687.— 31.794.— 1.183 602,80 67.022.— 4.354.358,60 100.223.— 27.107.036,04 8.601.369.40 18,505.666,64 Β', ΚυΛλοφοροϋντα ' 4.640.482,60 10; Πρώται Ολαι 10.549.738.- 568.560.50 11) "Ετοιμα Προϊόντσ καί 'Υποπροϊόντπ 902.329,50 609.327,80 12) Άνταλλακτικά — Λιπαντικά - Εϊδη Συσκευασίας 701.513,30 1.744.254,20 13) Πελάται 1.854,500,90 — 14) Πελάται έξωτερικοΰ (άξιαι πρός είσπραξιν) 1.775.876.- Γραμμάτια εΐοπρακτέα 28.565.— Γραμμάτια παρά Τραπέζαις 11.604.298,50 Τραπεζικαί ττιστώσ. (Α' δλαι υπό παραλαβ. 206.398,20 Έμπορεύματα - Γιροκαταβολαί δι' αγοράν Α', ύλών — Προκαταβολαί δι' άγορ5ν μηχανθν Διάφοροι χρεωστικοί λογαριασμοί 235.248.— 15) 10.739.480,50 16) 204.091.- 17) 102.547.— 18) 50Ο.ΟΟΌ.- 19) 52.026.— 20) 882.551.- 21) 287.90α- 1.755.122.— 20.278.568,60 Γ'. Διαθέσιμα 111.800 80 22) Ταμείον — Τράπεζαι Κ.Ο, Δ'. Χρεόγραφα 150.000.- 23) Χρεόγραία Ε'. Ζημίαι καί Κέρδη 1.409.962,90 24) Ζημίαι παρελθούσης χρήσεως (υπόλοιπον) Κέρδος χρήσεως ΣΤ'. ΛογσριασμοΙ Τάξεως 1.557.ΟΟΟ.— 25) 'Εγγυήσεις 26) Μηχανήματα Τρίτων 29.666,246.40 300.066,20 65Ο.(Χ)Ο.- 1.409.962,96 180.278,15 1.229.684,81 950.000.- 150.000.- 1.100.00Ό.- 51.451.664,05 1968 8.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 13.500.- 2:!Ο.757,5Ο 8.244.257,50 11.408.400.75 5.333.888,60 1.824.852,50 18.567.141.85 8.961.990.- 422.242.- 154.200.— 1.797.660.- 1.784.430,70 13.120.522.70 1.557X00.- Α'. Κεφάλαια καί 'Λποθεματικά 1) Κεφάλαιον (Μετοχαί 80.000 Χ 100) 2) Τακτικόν άποθεματικόν 3) "Εκτακτον άποθεματικόν Β'. 'Υποχρεώσεις 4) Ειομηχανικά Τραπ. Δάνεια α) Βραχυτιρόθεσμα β) Μεοοπρόθεσμα γ) Μακρυπρόθεομα 5) Γραμμάτια ιιληρωτέα 6) Μέτοχοι 7) Χρεωπ'στωταί 8) Προκαταβολαί Πελατων 9) Διάφοροι ττιστωτικοί λογαριαομοί Γ'. Λογαριασμοί Τάξεως 10) 'Εγγυήσεις 11) Κομιστσί Μηχπνημάτων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 8 00Ρ.000.— 13.500· — 230.757,00 8.244.-257,50 15.020 581.75 3.456.883 — 5.977.696,30 24.455.161,05 15.376.356— 48.576 — 175.0ΟΟ.— 2.052.313,50 17.652.245,50 παραγωγής ρει'ιματος ίσχύος ενός ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ έκατομμυοίου περί.-τον κιλοδάτ τού Τής Άν(,>ντ,μου Έταιρείας Έμ
ΰ.τό δΓΐιοιιργίαν 6ιομηχαν«κον συ πορίου καί Άντιπροσιοπειών «ΕΤΈ
γκροτηματος τοΰ κ. Ώνάση είς ΚΑ» Είς Τακτικήν Γενικήν Συνν
τα Μάγαρα. λ.ρυσιν.
Ή δαπάνη τοΰ εργου αυτού,
συολ.ικοΰ ϋψονς 14.722.000 δολλα
οίίον, θά νχΐλΛτρθή κατά 100% δ('
εξαγο)γής άγροτικών προ'ιόντοη
είς την Άν. Γερμανίαν. Με.ταξυ
των προβλεπομένων ί'ΐό τής ΰ-
.τογραφείσης σιιιμ6άβε(»ς όριον πε
ριλαμβάνεται καί ή ,ταρεχομέντι
είς την ΔΕΗ εΰχέρεια οπιος προ¬
βή είς την άποπληρομήν τοΰ 72%
τοΰ συνόλου τής άξίας των έ'ρ-
γιον είς τρείς έτηΛΪας δόσεις καί
μέ έπιτόκιον 6%.
Ή σύμβασις παρεχει έπίσης είς
την ΔΕΗ την δννατότητα δποΐς
μίχρι τοΰ Ιουλίου τοΰ 1971 κα'ι
ί~ό -τούς αύτους οίκονομικοΰς 5-
ρους προιμηθιεΐίθή καί ετέρα τρία
κέντρα ΰπερυψτ)λής τάσειος, σΐ"νο
λικής άξίας 15 έκατομμυράον δολ
λαρίων. Ή έ~.λογή των .ιρός έ
ξαγωγήν είς Άν. Γερμανίαν άγρο
τικών προϊόντων πρός εξόφληοιν
τής άξίας των ώς δνω κεντρον
θά γίνη υπό τοΰ ύπον«ργείου Έμ
πορίου, βάσει των δυνατοτήίπον
τίίς παραγωγης καί των άναν-
κών τής Άν. Γερμανίας.
ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΧ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ό δ«κκητής τής Έθνικής Τρα
πέζης κ. Άχ. Κομ<·νός ένεκαινία- σε τό 246ον {«ποκατάστημα τοΰ Ίδρΰματος είς την Νέαν Μάκρην Άττικής. Όιμιλών κατά τα έγκαί νια, δ κ. Κομινάς ίπεγραμφΐιοε την σημασίαν τής Ιδρύσεοος ύποκατα- στημάπιον ε>1ς τάς σιηΌΐκίας καΐ
τα προάστια των Αθηνών, τονί¬
σας ότι διά τής πολιπικής ταύ¬
τη/) ή Έθνική Τραπέζα άποσκο-
πεϊ είς την δημίουργίαν άποικεν-
τρο>μένιον έσιτιών (ιίκονομικής δρα
στηριότητος. Την ίδρννσιν τραπε-
ξικών καταστημάτονν είς τάς μι¬
κράς, άλυλ' ώργανομένας ταύτας
κοινάττντας, προσέιθεσεν, ΰπαγορεύ
εί ή άνάγκη εξυπηρετήσεως των
πολυαρίθμων τοπικών έΛαγγελμα-
τικών στεγών, των διομηχανικών
μονάδων και των μεμονιομένων
άτόμων, τα δποϊα δέν δύνανται
διά διαφόρους λόγους νά^ μετακι-
νηβοΰν ε>χερίδς πρός τό κέντρον.
Συμφωνίας τοίς δρθροις 24 καί
25 τοΰ Καταστατικοΰ τής Α. Ε.
«ΕΤΕΚΑ», καλοΰνται οί κ. κ. Μί
τοχοι αυτής είς Τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν, γενησομένην την
25ην Ίουνίου 1970, ημέραν Πϊμ-
πτην καί ώρα 7ην μ. μ. είς τα έν
Αθήναις καί έν τή οδώ "Ομήρου
18, Γραφεΐα αυτής.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) "Εκθεσις Διοικητικοΰ Συμβου
)άου καί Έλεγκτών επί τοΰ Γενι-
κοΰ Ισολογισμόν τής Έταιρείας,
χρήσεως 1969.
| 2) "Εγκρισις καταρτισθέντος
ι Ισολογισμόν Έταιρικής χρήσεως
1969.
ι 3) Απαλλαγή Διοικητικοΰ Συμ
6ουλίου καί Έλεγκτών άπό πάσης
ευθυνής αποζημίωσιν ς διά την
χρήσιν 1969.
4) "Εγκρισις αποφάσεως Διοι-
, κητικοΰ Σνμ.6ουλίου, καθοριζού-
I
σης καταβολήν άμοιδής είς έργ«
ζόμενον Σύμβουλον.
ί) Έκλογή δύο (2) τακτικών
καί Ισααίιθμιον άναπ>ληριι-·μα·ηκών
Κλεγκτών διΑ τίγν χρηβιν 1970
καί καβορισμός τής άμοιδή; αυ¬
τών.
6) Διάφοροι άνακοινώσεις.
Πάς Μέττοχος, ινα μετάσχη τής
Γενικής Συνελεύσεως όφείλει, συμ
φώνιος τώ αρθριο 28, παράγρ. 1
τοΰ Νόμου 2190)1920, ώς έικο>5< κοποιήθη διά τοΰ Β. Δ. 174)12. 3.63, νά καταθέση πέντε (5) τού λάχιστον ημέρας πρό τής Γενι κης Συνελεύσεως τάς Μετοχάς αύτοΰ είς τα Γραφεΐα τής Έται ρείας ή πιστοποιητικόν καταθέσε- ιος αυτών παρ' οίατροτμτοτε έν Έλ λάδι Άνιονύμιο Τρτιπεξι.κή Έται- ρεία ή τώ Ταμείιο Παρακαταθη- κών καί Δανείων. Έν Αθήναις, τϋ 13 Μαίου 1970 Διά τό Διοικητικόν Συμβούλιον «ΕΤΕΚΑ» ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Α.Ε. Έδρα : Αθήναι Γενικάς Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1969 ΠΑΠΟΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Γήπεδα Κτίρια Μηχανήματα καί Έγκαταστάσεις Μέσα Μεταφορδς "Επιπλα καί Σκεύη 'Εργαλεΐα καί "Οργανα Μεϊον : Άποσβέθίΐς 1969 6.345.143,00 4.328.333,00 1.174.381.50 279.845,6ο 1.261.652,13 21.464,00 1968 1.002.372.— 3.449.90Ο.6Ο 1.052.736,50 279.845,60 1.010.649,75 99.69(:.- 13.411.019.25 6.895.2ΟΟ.45 2.095.455,00 1.761.360.— Ί1..Ί15.564.25 5.133.840,45 Έπενδϋσεις(Συμμετοχαΐ8(ς 'Επιχ'σεις) 10 923.000,00 10.923.000,00 Καθαρόν Πάγιον 'Κνεργητικόν 22.238.564,25 16 056.840,45 Κυκλοφορούν "Ενεργητικόν Άποθέματα 7.719 084,07 8.234.388,43 Πελάται 7.551.557,97 9.197.917.61 Ένένγυοι Πιστώσας 'ΕξωτερικοΟ 314.416,40 599.281.90 Γρομμάτια είσπρακτέα 378.798,00 392.!ΌΟ,5Ο Γρ)τια είσπρ. π)Τραπέζαις είς εγγύησιν 13.135.210,85 16.869 142,95 Τρεχούμενοι Λ)σμοι χρεωστικοί . 2.494.408,47 1.204.353,70 Έπισφαλεΐς άπαιτήσέις 99.401.- 69.000.- Διαθέσιμον Ταμείον - Τράπεζαι Λ)σμοί "Οψεως 437.849.30 210.634,35 Χρεώγραφα 4ΟΟ.ΟΟΟ.— 1.117.200.— Σύνολον 32.530.726,06 37,894.819,44 Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις Μερίσματα Πληρωτεα Τράπεζαι: Χρηματοδ. 'Εμπορ. Κλάδου Βιομηχ. » Γραμμάτια Πληρωτεα: 'ΕξωΐερικοΟ 'ΕοωτερικοΟ Προμηθευταϊ Τρεχούμενοι Λ)σμοί Πιστωτικοί 57Ο.0Ο3.— 427.500.- 26.962.043,05 29.033.628,?5 4.575.605,80 4.507.855,80 543.905.- 9 1.031.00 λ- 448.780.60 5 135.055,25 705.978- 4.357.500.— 621.356,70 --258.883.38 Σύνολον Βραχ)θέσμων "Υποχρεώσεων 34.266.389,70 39 912.702,43 Καθαρά θέσις 20.502.900,61 14.038.957,46 Δογαριασμοί Τάξεως Ένεργητικοΰ » » ΠαθΓ,τικοΟ 22 440.989.— 21.208 5(0.- 22.440.989.- 21.208.500.— 95Ο.ΠΟΟ - 151-0)0.— 1.100.000.-Ι Σημείωσις: 1 ά πάγια στοιχεϊα βαρύνονται δι' ύποθήκης κσί ίνεχύρου είς ασφάλειαν των χοηματοδοτήσεων τοΰ βιομηχανικοθ κλάδου. Ανάλυσις Καθσρας θέσεως Μετοχικόν Κεφάλαιον (19.000 μετοχσί έκ δρχ. 1.0ΟΟ εκάστη) 19.0ΟΟ.ΟΟΟ.— 9.5ΟΟ 000.— Τακτικόν άποθεματικόν 7^0.000.— 660 ΟΟΟ.- "Εκτακτον άποθεματικόν 527.315.40 1.0Ο5.55Ο.— Είδική Κράτησις Ν.Δ. 4002)59 — 240.687.- Άποθεματικόν έξ εκδόσεως μετοχων υπέρ τό άρτιον — 2.ΟΟΟΟΟΟ.— ΕΙδικόν άποβεματικόν 3.ΙΚ.0 — 578.283.— Κέρδη καί Ζημίαι είς Νέον 212.585,21 54.437,46 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: "Επί των άχινήτων καί μηχανηυάτων υφίσταντο την 31 12.1969 ύποθήκαι και τιροοημ*ιώ· σεις είς ασφάλειαν όφειλων δραχμαί 5.39/ 703.— 51.451.664.05 ΆνάΛυοις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματσ Χρήσεως 1968 478.158.- 1.797.724,80 906.561.- 58.098.- 7.689.— 56.174.— 81.317.— 33.865.- 4.158.- 45.000,— 8.999,69 3.477.744,49 Γενικά έ'ξοδα Τόκοι Μισθοί Λιευθυντών —'Υταλλήλων "Εξοδα πωλήσεων "Εξοδα αύτοκινήτων Άσφάλιστρα (μηχανών —κτιρίων·) Άμοιβαί Τρίτων 'Επισφαλεϊς άπαιτήσεις Φόροι Άποσβέσεις Πυρκαϊά 4 7.69 Ζημία έκ πωλήσεως μηχανων Κέρδος χρήσεως 1969 588.596,90 1.775.059,80 893.913.— 61.286,50 15.104.— 51.100.- 79.059.- 44.140.60 25.096.- 5Ο.ΟΟΟ.- 11.576.- 85.172.85 180.278,15 3.860.382,80 1968 .635.920,50 16.992.- 10.667.— 10.420.- 2.089.— 2.282,64 799.373,35 "Εκμετάλλευσις Γΐροίόντων 'Επεξερνασία διά Λ)μόν Τρίτων Νημιττοποιησις Έμπορεύματα Πρώται δλαι Μηχανήματα Άνταλλακτικά Διάφορα έΌοδα 1969 2.993 863,10 3.0:13.- 703 - *93.- 86-2.685,70 3,477.744,49 Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμβουλίου ΘΕΟΛΟΓΟΣ Σ. ΣΙΝΑΝΟΓΛΟΥ Ό Άντιπρόεδρος ΕΛ. Ν. ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ 3.860.382.80 Ό Προίστάμενος τού Λογιστηρίου ΚΡ. Κ. ΠΕΡΣΗΣ 20.502.%0,61 14.038.957,46 'Αΐΐοτελέσματσ Χρήσεως Μικτόν Κέρδος έκ Πωλήσεων Πλέον: ΙΙρομήθειαι (λητρθεϊοαι) Τόκοι εΐοπραχθέντες "Κτιρα Ιοοόα 19(19 6.629.0.'Π,24 153.817,55 71.7ΟΟ.— 1.884.780,50 ΚέρθΓ-ιέκ συμ)τοχής είς 'Επιχ)οΐ:ΐς 258.518.— 1968 7.660.347,03 165.482,60 185.790.- 1.158.922,20 362.755.- 8.997.849,29 '.).533.296,93 Μεϊον : Δαπάναι Άμοιβαί Προσωπικού ΚΙσφοραί υπέρ Άσφ)κών Τσμείων Φόροι Δημοσίου ΆμοιΒαί Γρίτων λ ρηματοπιοτωτικά έ'ξοδα "Εξοδα πωλήσεων "Εξοδα άγορων Γενικά "Εξοδα Δαπάναι Συνεργείου Άποσβέσεις "Κκτακτοι Ζημίαι Κέρδη Χρήσεως "Υπόλοιπον Λ)σμοϋ Κίρδη καί Ζημίαι 1 519.864.— 652.454.- 95.060,50 395.861.— 3.924.896.30 266 434.90 16.303,30 846.117,74 114.6?6,8Ο 118.404.-- 50.442.- 1.362 866 6?3 529 3.231 147. 25 882 95; 106 ΠΟ 323.- .189,60 233.- .504.— 785.20 492,80 5Ο7,15 885.58 259,30 68'). - 200.— 8.000.474,54 8.873.059,63 997 374,75 54.437.46 660.237,30 73 670,16 Κέρδη πρός Διάθεσιν 1.051.81?.21 Διάθεσις Κερδών Τακτικόν άποθεματικόν Μερίσματα πληρωτεα Άμοιβαί ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου Φόροι ΕΙσοδήματος Είς ΝΕΟΝ 100.000.- 57Ο.ΟΟΟ.— 169 227.— 212.585,21 733.907,46 5ΟΟΟΟ.- 427.500.- 76.000 — 125.970.- 54.437,46 1.051.812,21 Έν "Αθήναις τρ 25γ) Απριλίου, 1970 "Ο Άντιπρόεδρος τοθ Δ. Σ. ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ 733.907,46 ΙΙερΙ προτ/.'λττ,ΐΐ.ωϊ των μετά- νων τή; 'Λνωνύμου έτχ:ρία; «Α_ΦΑΛΤΙΚΑ ΕΡΓΛ λΕ. είς τακτικήν Γίνικήν Συνέ¬ λευσιν «ΑΣΦΑΛΤΙΚΛ ΕΡΓΑ ΛΕ« ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΔΟΠΟΠΛιΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΝ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΕΡΓΟΛΗΨΙΩΝ Συμφώνως τώ Νάμω καί -ώ 25ω άρθρω τοΰ Καταστατικοΰ καλοΰνται οί κ..κ. μΐτοχοι την 22αν Ίοψήο^ 1.1. ημέραν Δευ τέραν καί ώραν 6 μ.μ. έν Α¬ θήναις καί είς τα επί τής 4- 5οΰ ΓλΑδστιονος 5 (7ος δρο- φος) γραφεΐα τής 'Εταιρία; πρός συγκρότησιν τής τ«κτι·ν.ή; Γενική; Συνελεύσεως. ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ: 1) 'Χπο&ολτ) καί έγκρισις τής εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν Συμ,βο'οιλίου των πεπραγιιένων τοΰ Ιτους 1969. 2) Τποβολή καί έγκρισις τής εκθέσεως των έλεγκτών διά την χρήσιν τοΰ Ιτους 1969 3) 'Γποβολή καί έγκρισις τοΰ Ίσολογισμοΰ τή; 'Εταιρίχ; χρήσεως 1969 4) Απαλλαγή των μ^λών τοΰ Διοικητικοΰ Συιμβόυλίου καί των έλεγκτών από πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969 5) "Εγκρισις ά,ποδογών με- λών τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλί ου 6) 'Είθλογή τακτικών καί ά νχπιληρωματικών έλεγκτών δια την χρήσιν 1970 καί^ καθορι- σμ,ός τής άμοιβής αυτών 7) "Εγκρισις διαθέσεως ν.ε3 δών χρήσεως 1969 8) Άναπροσαρμογή έταιρι κου κεφαλαίου. Οί έπιθ'>μοΰντες νά μετάσχο)
σι τής Συνελεύσεως μέτογοι,
τουλάχιστον 25 [Αετοχών, δέ¬
ον νά καταθέσωσι ταύτας είς
τό Ταμείον τής Έταιρίας πέν
τε τουλάχιστον ήμ-έρας πρό τής
Συνελεύσεως ή νά προσαγάγω
σιν απόδειξιν καταθέσεω; των
μετοχων είς τό Ταμείον Παρχ
καταθηκών καί Δανείο)ν ή είς
οιανδήποτε Τράπεζαν.
Έν Αθήναις τή 13η Μαΐου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Περί προσκλήσεως των μετό-
νων τή; «ΕΛΛΗΝΟΊΆΠΩ
ΝΙΚΗ ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΛΙ
ΡΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤ Ω Ν
ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ» είς Α'
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ
σιν.
ΕΛΛΗΝΟΤΑΐΠΩΝΙΚΗ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ
ΕΜΠΟΡΙΑΝ ΑΥΤΟΚ) ΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ
Καλοθνται συιμφον^ως τώ Κχ
ταστατικώ τής Έταιρία; οί
κ.κ. μέτοχοι είς Α' τακτικήν γενι
κήν Συνέλευσιν γενησομένην έν
τοίς γραφείοις τής έδρας τίς
έταιρίας, έν Αθήναις. δδος
Βουκουοεστίου αριθ. 11 "ήν
Ι5ην Ίοννίο»_ 1970 τίϊιέοχν
Δευτέραν καί ώραν 1800,
πρός συζήτησιν καί λήψιν ά-
ποφάσεων επί των κάτωθι θειά
των Ήιιερτ>σίας Διατάξεως:
1) 'Υποβολτί τοΰ Ίσολογι-
σμ,οϋ τής 31ης Δεκεμβριού
1969 καί έκθεσις τοΰ Διοικη¬
τικοΰ Συμβουλίου επί των πε
πραγμένων τής περιόδου 1.1.
68 — 31.12.69.
2) "Εκθεσις των Έλεγκτών
επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής 31ης
Δεκεμβριού 1969.
3) "Εγκρισις τοΰ Ίσολογι-
αμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού
1969 καί απαλλαγή τοΰ Διοι
κητικοΰ Συιμβόυλίου καί των
Έλεγκτών από πάσης εύθύντ:
άποζημιώσεως διά τα πεπρχγ
μενά τής περιάδου 1.1.68 —
31.12.69.
4) "Εγκρισις άμοιβών Με-
λών Διουκητικοΰ Συμβουλίου.
5) Έκλογή νέ ου Διοικητι¬
κοΰ Συμβουιλίου.
6ή Έκλογή έλεγκτών Τα¬
κτικών κχί άνχπληρωμχτικών
3ιά την χρήσιν 1970 καί προι
διορισμός άμοιβής αυτών.
7) Αδξησις μετογικοΰ κεα>α
λαίου -κχτά δραχμάς πέντε έ
κατομμύριχ (5.00Ο.ΟΟΟ) -μ
τροποποίησι; των άρθρων 5,
6, 26 καί 27 τοΰ καταστχτι-
κοΰ.
ιΠαρχκΛλοΰνται οί κ.κ. αέ
τοχοι δπως, ίνα μετάσχωσι τίίς
Συνελεύόσεως, συιμφώνως τώ δρ
θρω 24 τοΰ ΚαταστατικοΟ. ν*
τχθέσωσι τάς μετοχάς των 7%
ρά τώ Ταμείω Παρακαταθή¬
κην καί Δανβίων ή πχρά τώ
ταμεάο τής Έταιρίας ή π*ρ"
οιαδήποτε έν Ελλάδι Τοαπεζι
τική Έταιρία τάς δέ ίΐϊο5:ί-
ξεις καταθέσεως καί τα τυχόν
πληρεξούσια καταθέσωσι 4
τή Διοικήσει τής Έταιρίας
τε (5) τουλάχιστον ήέ
πρό τής ήμερομηνίας γ
σεως τής Συνελεύσεως καί
6ωσΐ"ιί απόδειξιν τής τοιαύττιί
καταθέσεως, ήτις θέλει χρητ-
μεύβει ώς εισιτήριον ε1· τ>ΐν
Συνέλευσιν.
Έν Αθήναις τί) 6η Μαίου
Είς Σύμβουλος
ΑΘΑΝ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
Ό Προϊστάμενος τοθ Λογ)ρίου
ΕΠΑΜ.ΤΣΕΠΑΣ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
οπεύθυνοι συμφώνως τφ νομ<ι) 1090)1938 ΊδιοκτΛτης — ΔιευθυντΛς Σ»ΚΡ. ΓΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚθΓΤοικίσ Ναυάαχου Βοτση 55 Προϊστάμενος ΤυηογροφβΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ Κβτοικτα Χηοοτάχου 12 ΑΜΦ1ΑΛΗ
ΛΙΗΓΗΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργόττιδός μας ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
, 2°Τ Μ. „ . „ ' ,.° ^«""υχισμένος ΙΙαντελής
Τυ μισθο τον ο Μανθος τον ρ τ.,ι κ-ιν; πολλές φορές παρατήρη-
ινί δλον στάν π«τρρα τον γιά .■..,, μ« 6έν ά-κούστηκε. Ώς πού
ά ζοδνρ καλλίτερα. Τό χαοτζι- | μ·ά μ·.ρα, πού τουτριξε τα δόντια
ψα τού όμιος τό φύλαγε στήν ό Θο»μας τοΰ φώναξε πιό δυνα-
,α τής μάννας τού λέγοντας ' τα:
β' άνοιγε μαγαξί σάν μεγά-
— Βοε παληόγερε, αυριο θά
πεθάνεις σάν τό σκυλί. Καντ-
ίβι.
0,( χατιιλνηημενος, Ιδΐοπε ί>λες
. τίς οΐχονομίες για νά κάνη
μί
τίς μ η μά συνήρ
εΐοδα της ζημίας της, χω- | παξε άπ'
Ό γερο - Παντελής τάχασε
μά συνήρθε άμέβως καί τόν αο'
παξ ά' ό ά
2άν Ιφτασβ δεκαπέντε χρονών,
ή
0! οίκονομίες τον ήτανε πολύ
.■χΓοιΛοότερες άπό κάθε αλλη τρορά.
Η εΐ'Χ'Ι ττί' γιαγιΓις τον τόν πή
γοιντ μτροστά.
Ό Μανθος είχε μπεί καλά πιά
(Τ-,) έ'ΐτόριο. Ήξερε νά διαλέ-
νη τό καλό πράμμα κι' έ'κανε
λογαριασμούς. Ό Παν
αφηνε νά λογαριάζη
5ΐηι νά πονλάίΐ χωρίς νά νοιάζε-
μον δέν είναι γιά κανένα σας.
θά ά ί έ ε
θά παει στά χέηια έκεινοϋ που
τού άξίζε*!...
— Στοϋ καλοΰ σου άνηψιοΰ
τοΰ Μάνθου, ρ; ρΓπρ κοοοϊδευιτι-
κά ό Θωμάς.
— Ναί, τοΰ Μάνθου, τοΰ καλοΰ
μόν άνηψιοΰ! 'Εμπρός, οξη>. Φΰ-
γε άπό δώ μέσα γαϊδοι'ρι!
Ό Β(ΐ»ιβς Ογήκε δξο> κατακόκ
κινος, σρρνοντας μαζί τού τοϋς
«υ. ΤοΓ εΐχε άπολυτη έμπιστοσν δνό φίλονς τον καί
Τό μόνο πον τον στενοχω ! Λδλό ό
τον μικοατε-
νη
Τό μονο πον τον στενοχω- ! ρο Λδελφό τοΐ·, τό Φώτη.
_ ε- ί,τανε πώς σύντομα Θά πή Ό Πανιτελής παράλαβε τό μα-
γαινι στρατιώτας και «Θαχανε τό γαζί τού πάλι καί μέτρησε τό
χκτάλι τού καί τα δεξί τού χέ- τουλειπαν λεη>τά. Λέν είχε Λψη-
0,,, ίίη.ο; Ιλεγε τόν Μάνθο! ταμεϊο τον. "Ητανε δέβαιος πώς
Ό καιρός πέρασε καί ή μερά, <τΡι π0ιτ^ -0 ταμ{.-ι0 στα χίο,α πού (Γθβόταντ ό γερο - μπακά- τοϋ Βιοιμά. Δέν τοΰ εΐχρ έμπιστο συνη. Άλλά γιά καλό καί γιά κα κό, ξέρενς καμμιά φορά τί γίνε- ται μ' ενα τιέτοιο παληόπιαιδο; Μέ την πρώιτη ματιά ποϋρριξε, εγινε κατακίΐτρινος. "Ελε<παν πολ λά κατοστάρικα καί κάμποσα χι- λιάο«.κα... Είχε άντικλεϊδι Ικι' ε- __ Λΐϊτάιιαι, μπάρμπα μόν, που φεύγω, τού είτε ό ΜάνΘος. Άλ )λ πρέίΐει νά ΰ.ιηρετήσω κια την ,Ίατρίδη μόν! — Παιοί μο»·, τοϋ άπάντησε Λ Παντ^'.Γ,ς μέ <η·ν·κίνηση, κι' έγώ .•Βχοηι > μιμί* πολύ .*ΐον σε χάνιο!
Καί τώρα, μάλιστα, ποΰ γρρα-
βα... ΙΙήγαινε, ά«ο·ς, στό κα>Λ
χοί μί, νοιάζεσαι καθόλοιι γιά τό
οββ'ιι <τον. Τί.ποτα δέν θάν τονς μόνον έσν, χοτνσό μου .ταιόί! Ό - Παντελής ήτα/ν* Θηιιένο: μέ σι·ντοοο;·ιά καί στενο χωριότανί. πολΰ μσ·ος τού. Γι' αύτη ιΪΛθ'ράσισρ νά πάοει στό μαγηζι τ^ν δεΰτερο γιό τού ξα τού τοϋ Σπύρου, τα θιο μό, μήηοκ καϊ τόν σιιμμαζέψει Λπό τα ναττ/ενεΐα καί τίς ταβρρνες Βί,ί· γνο·ι-? όλημερίς. Ό πιό μ« γόλος ',ιός τοϋ Σπύρον ήτανε ό κί"λ?·'τΓ(.ος άηό τοΰς τρείς, εΐχϊ ί μιά χωριανή τους καί ογ σάν τό. σκυλιά! "Ε τσι δϊν είχε κε«ραλι γιά μαγα- 11 ν.κί Λθγαριασμούς. Ό πατέρας τοϋ θομά χάρη- >ιε γιά την άπό<ρ(ΐση τοΰ Παντρ- /.ή. άί./ό φο6άτανρ πώς θά τού Γΐ(,ΓΛάτσα στό τοΐ'. Καί δέν ε[χ« αδικο. Ό γιός •(ομ μάξενε τούς φίλους τοτ·, .-τού ΐνανρ Ιδιοι μ' αυτόν, τρονγανρ τί.ττ χαλόάδες, τα τνριά, τίς ρ- λ.ηές, ΐτίνανε καί κοασΐ στήνον- τα; τό τραγούδι... κι' δς κλαίρι —οί· τδχει! παιρνρ δσα ηθελρ! Γι' αύτό οί τσέπες τού ήτανε πάντα γιομάτες λεφτά!... Τώοα τί νά κάνει; Νά τόν καταγγείλει καί νά τόν 6ά- λει φυλακή; Τί ντροπή θά ή-τα- νε μέοα στό μικρό χιοριό; Κι' ό μηάομΐτα Παντελής Ρΐτκνψρ τό κε φάλι καί τό κατάπιε. Ξαν(ΐπαράλαί>ε τό μπγαίςί τού
κι' δλο άναστρναζρ νοσταλγώντας
τόν καλό τού Μάνιθο.
— Κάνε ΰποιμονή, τοΰλεγε ό
Γιώργης καί ζι»γώνει ό καιρός
ποΰ θάρθει τό παιδί μας. "Αν τόν
περιμένεις εσν μιά φορά, έμρϊς
τόν .τίριμρνοιιαε δέκα!
Ό Παντελής πήρε, ξαναπήρε
παιδία άπ' τό χοιριό, μά τοΰ κά·
ν.ον ολα σκάρτα Λγήικανρ. Στήν
άοχή ήτανε καλά ώς π·οί> νά μά
θουνε νά... κλρ6οι»ν!
Καί μιά μερά ψάνη-κε ό άγαπη
μένος τού Μάνβος. Ό γεοο
Παντρλής, έκείνη την ήμρρα, ρ
τό μαγαξί κι' ρκανε κνη
τραπέζι τριχούΛερ/το άπ' τή χαρά
τού!...
Τα πράμματα ξαναπήρανε τή
σειρά τους καί τό μαγαζί ξανα-
6ρήκε τόν άφέντη τον.
Ό Μά,-Οος, στό στρατό, είχε
μάθει πολλά πράμματα καί τό μυ
αλό τού ξύπνηβε πιό πολύ.
(Συνεχίξεται)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής '
Έταιρίας ΜΕΤΑΛΛ Ε Ι Λ
ΧΑ.ΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΚ2
Α.Ε. εί; Τακτικήν Γεν:/ήν
Συνέλευσιν
Αποφάσει τοϋ Δ:ο:κητιν.οΟ
Συμβουλίου τής Έταιρίας <χ"ι βνμφώνως τώ ίρΗρϋ) 21 τοΰ Κ α ταστατικοΰ αυτή;. καλοθ'ί.χ: οί κ.χ. μέτοχο: είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν, γενηαο'ΐ*.- νην την 26ην Ίουνίου 1970 ή μέραν Παρασκευήν %αΙ ώοαν Γι.ΟΌ |ΐ.μ. είς τα γραφεΐα τηί έδρας τής Έταιρίας, δδός ϊ?ου κουρεττίου άρ. 28 πρός συ'-ή ιησιν καΐ λήψιν αποφάβεον; έ ύ τΛν κάτωθι θεμά-των: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. "Εγκρισις ΊσολογιτιοΟ χρήσεω; 1969 μετα των <-■<. ΐΰτοΰ έκθέκων τοθ Διοικ·>, *ι-
«0 Συμβουλίου -/αί των ί'ητ
«ών.
2. "Εγκρισις πρίςεων και *
ποφχσίων τοΰ Διοικτΐ.ικοΰ —*>'Ο.
βουλίου χρήσεως 1960.
3. Έγκρισις μισθών κ*ι ί
μνΐβών καταβληθεισών είς ,"
λϊ) τού Διοικητικοϋ Συμιδου/'
ου καΐα την ν ρήσιν 1%9
4. Απαλλαγή %πό πάστί ·-}
θύνης τού Διοικγ,τικοΟ Συι< Ιουλίου -/.αί των έλεγκτών 5·ά την χρήσιν 1969. 5. Έκλογή τακτικών και ά νχπληρωματΐΓΛών έλεγκτών ο·.α -ήν χρήσιν 1970 καί κχθο'^ι- 5μο; ττΐ; άιαοιβής αύτιον. 6. Έχλογή τακτικών **'· * νΛκληρωματικών με5.ών .ο'3 Δ. βινιητικοδ ΣυιιβουλιΌυ είς *ντ* «.άσΐασιν των άπϊργοιιένο* λήξεως τή; θητείας '«-' μφώνο); τώ αοθρρ) 20 ν;·ι Καταστατιχοΰ οί έπιθυμ,οΰν·.-: ν* παραστώίΐιν είς την Γ *τ)ν Συνέλευσιν ■>.■'*■■ ν
δέον νά κχταθέσωσι τα; με"
/άς των παρ' οίαδτνποτί Ά>ω
νύμω Τρχπεζιτικγ} 'Εταιρία εν
Ελλάδι ή παρά τώ Τ«Άίίω Πά
Ρ*χχταβηαών καί ΔανεΙω*; η
παρά. τώ Ταμείω τής Έτα'.ρί
*ί πέντε (5) τουλάγΐστον πλή
Ρϊ'ς ήμέρα; προ τή; ώ; ίνω 6
ριβθείσης διά την Γενικήν Συ
νέλευσιν ήμεροαηνίας καί Ά
πάιν έ'/τό; τή; αΰχΊς
α; εί; τα έν Άθήν*.;
τή; Έταιρία;. τα, *
ξς των ώς ανω καταθέ-
ώς καί τα πληρεξούσια
τών ^γόν άντιπροσιο
Λ(»ν αυτών.
Έν Αθήναις τή 9η Μαίου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ. ΣΥΜ) ΛΙΟΝ
Περί προσκλήσβοις των μετόχων
τής Άνοιννμου 'Εταιρείας Λατο-
μείων Μαρμάρου Διονύσον - Πεν
τέλης, είς τακτικήν Γενικήν Συ
νέλενσιν.
Α. Ε. ΛΑΤΟΜΕΙΟΝ
ΜΑΡΜΑΡΟΤ
ΔΙΟΝΤΣΟΤ — ΠΕΝΤΕΛΗΣ
Κατόπιν τής άπό 10ης Απρι¬
λίου 1970 αποφάσεως τοϋ Διοικη
τικοΰ Συ,μδουλίου τής 'Εταιρίας
ημών, καλοΰμϊν συιμορώνως τώ άρ-
θ 19 τοΰ Καταστατικού, είς τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τούς
κ.κ. με,τόχονς διά την 25ην Ίον-
νάου 1970, ημέραν Πέμπτην καί
ώραν 12ην μεσημ6ρι·ήν είς τα έν
Αθήναις καί έ·πί τής δδοΰ Πα-
αησίιον άριθμ. 14 γραφεία τής
'Εταιρείας πρός συζήτησιν καί λή
ψιν άπτοφάσεων επί τών κάτιοθι
θε,μάτιον ημερησίας Διατάξεως:
1) 'Τπο&ολή πρός έγκρισιν Ί
σολογισμού χρήσεως 1)1 — 31.
12.1969 μετά τών έπ' αΰτοΰ Έκ
θΐσεων τοΰ Διοικητικοϋ Συμβου
λίον καί των Έλεγκτών.
2) Απαλλαγή τού Διοικητικοϋ
Συμβουλιον καί των Έλεγκτών
άπό πάσης ευθυνής διά την χρή
σιν 1969.
3) Λήψις άποφάσεο>ς πρός διά
Θέσιν κ*ρδων.
4> Έκλ.αγή Έλεγκτών διά την
χρήσιν 1970 καί καθορισμός ά-
μοιβής αυτών.
5) "Εγκρισις άποδοχών κατα¬
βληθεισών είς μέλη τοϋ Διοικητ.
2 υμδουλίου. -
6) "Εγκρισις αποφάσεως Διοι¬
κητικόν Συμβουλιον ληφθεισών
κατά την ύπάλογον περίοδον.
7) Έκλογή νεου Διοικητικοϋ
Σνμβουλίου.
ΟΊ επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς την τακτικήν ταύτην Γβ
νίκην Συνέλευσιν, ρχοντες δικαί
ιομα ι|ητ|ΐφοιυ κατά τό άρθρον 17
τού Καταστατικοΰ οφείλουσι νά
καταθέσωσ ιτά ςμετοχάς των κατά
τό αρθρον 18 τοΰ Καταστατικοΰ
παρά τώ Ταμείω τής Έταιρείας
ή τώ Ταμείο) Παρακαταθήκην
καί Δανείονν ή παρ' έν Ελλάδι Ά
νωνύμω Τρουιεζική Έταιρεία επί
αποδείξει κατατεθε^ιμένη είς τα
ν«α,φεία τής Έταιρείας πέντε
(5) τουλάχιστον ημέρας πρό ιτής
διά την Συνέλενσιν ορισθείσης ή
μέοας.
Έν Άθττναις τή 28.4.1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΧΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τού συνεργάτου μσς Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
233ον
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ-
ΣΚΚΡΤΣΑ
4. Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Κ4.1 ΤΟ
' Η·τα*ε,
δνό κον·οοι·νά-
τοι. Ό έ'νας ήκαν' τό «μι>χανι-
κό» κι' ό αλλος τόν «παναγιό».
Κι' οί δ»ό, ντυμίνοι μέ γιαπητζί-
δτκα άσ6εστο>μένα ροΰχα, ψαθρ-
νιο άσβεστωμρνο /απελ.ο και μόν
τσουνα μκϊή γιά νά 'χοιινε ιό στό
ια άξεσκΐ.ταστο.
Ό «ιι.ηχανικός> ήδασΐονσε μιά
μεζονοα (μρτρο κορδέλλα" κ' ή¬
καν' .-ιώς ήμετροΰσε τό σοικάκι.
Αξαφνα τάχατις τονέ 'πιανε κοι
λάπονος, ήβαζ' τα δυό" τοι. χέρτα
στήν κοιλιά κ' ήφώναξε «τό νί-
ρό μου θέλο)».
Τότες ό «παρογιός» τού, πού
'χρ κρυμενο άπάνο» τού εν' α-
σ.τοο έμαγέ ρπι&έςιο με χίο<, το 'φανρρων' εύτϋς Λαί τοϋ τό ά- κ.ου'μποΰσε χάμίι> /.ο'ντά ι.>ν. Ό
«μηχανικάς» ήκαν' πώς ήμισοκα-
θού'νταν άποπάνοι κ' ήοην.ι,ινον'
νταν' εύτύς. Ό «παραγιο;» λοι-
πάν τό 'παιρνε, μά αΰτό '-'χε με-
σα, άποποίν, ταχΐνι με .τετιμίζι.
Ήριχνε μέσα κ' ενα κιμμάτι
παστοουμά, τό 'δινε τό ί-,ιδέξιο
στό «μηχανικόν καί τού 'λεε «ε-
λα τώρα νά τα φ...». Τύτες ό
«μηχαντκός» τό 'παιρνε, ή6οντον-
βε μροα τό χβρι τον, ήπιαν' τόν
πακττροτιμά κα! τονέ 'πίτσάλειβε
στό ταχινοπετίμεζο. Κι όπως ή
φβροΰσε μισή μουτσοΰνα κι' ό
στόμας τού δέν ΐίτανε σ>.ίπασμέ
νος, τονέ 'γλυφε τόν πσστρου-
μά, κ' εΰτύς ήφεύγανε κι' οί 6τ«ό
τίος. Αύτά οΰλα ήγενον'ντοστε
στό αν|>ε - σβΰσε γ.ά νά μ·
ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΒΠΙΔΕΞΙΟ
ση γιά ν' ακούεται ή φωνή τού.
Μέ τό 'να χέρι ήιραβοΰσ' άπτά
γκέμια τό γάδαρο γιά νά πορπα-
τά, καί μέ τ' αλλο ήδαστοϋσε
μιά κα'μπάνα τοΰ χεριον, πού τη
νέ 'βρο'ντοΰσε κ' ήφώναζε:
«"Ενας γιατρός περίφημος
ήρχε άπτήν Αγγλία
τό δίπλωμά τού κρέμεται
στοϋ Μάμογλου τή χρεία». (1)
Ό «γιατρός» καθιομενος καμα
ροηός σαό γάδαρο απάνω, μέ τα
ποδάρια κρεμαστά άπτα ζερβά
τού ζω'ντανον, ήφοροϋσε μανρη
βελάδα, άψηλό κα,τρλο καί μου-
τσοννα γρλαοτή με μοιπΐτακι καί
άπό τοίχες.
Άποπίσο) ρρχού'ντανε ό «άρροι-
Κ' ήταν* εισί ντυμένος σά
καμμίαν άποκριάτικια κα'ίΐκεφα-
γιά.
Ό κάσμος ποϋ τσοί 'ίΐλιπε, ή-
γελοϋσρ, μά ήζάς>(.·νρ τα μοϋτρα
τον γιά την άηδία 'φτη, κ' ή<ρευ γρ κι' αύτάς. Αύτοι δμοις ήπααί- νανε καί σ' άλληι τρίητς.ατα νά κάνοΐΛ'ρ τα ίδιο σαχ)Λ, λαί σιχα- μΐνο σκρρτσο. ">. ΤΑ ΤΑΧΙΝΟΠΕΤΙΜΚΖΟ
Άλανιάρηδοι ντι'μρνο ικο.·δοννα
τοι καί μρ μισή μοντσούνΓ, ήβα-
στούσανε άπό 'να ρπι&ρζιο ρμα
γέ μέ χέρι, πού 'χε μέσα ταχί-
νι μέ πετΐίΑεζι κ' ήγνρί^ιινρ τοά
άποκριάτικες Κυριακάόες στσοί
φτιοχομ,αχαλάδες ιοΰ στα σοκά-
κια τως ήβγαιν' ά κοσμος νά
σεργιανή<τη. Ήπααινανε, το λοι- πόν, κο'ντά στσί γνναίκες γιά νά τσί πειράξοννε, κ' ήβουντονσανε τό δάχτνλο στό ταχινοπ.' τίμεξο, τό 'γλύφανε κ' ήφεύγανε γλήγο¬ ρα. Αύτό όμοίς δεν ήκο'ντούοα- νρ (ήτολμονισανρ) νά τ ό κάνου νέ σέ αντροι, γιατί θά ν' ήτρώ- ανε καμμίαν άποκριάτικια κατακε 6. Ο ΠΑΤΡΟΣ "Ητανε, παρΐα, τρείς νάτοι κ' έ'νας γά^αρος. Ό έ'¬ νας ήκαν' τό «γιατρό» πον ήκα- Θού'ντανε καδάλλα ατό γΐ'δαρο. Ό ά"λλος, τό «ντελάλη» πον ή- βαοτοΰσ' άίΐτά γκεμ*α τό γάδα¬ ρο. Κι' ό τριίτος, τόν «αρρώστου πού ήγύρενε νά τονε δή ό «για¬ τρός» γιά ν' τοΰ γράψ' κανένα ρεμ,έ'ντιο (φιμέ'ντιο, ιταλ. = φάρμακο). 'Ο'μπρός ήπάαιν' ό «ντε:λάλης», ντυμένος σάν ίσοκόμος (νοσοκό- μος) μέ ασπρη πουκαμίσα κι' α- σπρο σκονφάκι. Μουτσούνα μί- νά ,τανε κ.ρρι6ατο>μενος, κ' ήσηκώ-
θηκρ τώρα γ<ά νά προλά!;τ> τύ
«γιατρό». Ήοροροΰσε
καμί<3α ν>χτικιά, μακριά ώσαιμ' λί
γο πιό κατ' άπτά γοναιτα. Καί χά
μηλά, ήφαινον'ντανε τό άσπρο τον
σώβρακο, μακρΰ ώσαμ' τσοί άβτρα
γάλοι, δπου τα μπατζαχλήκια τού
ήταν δεμ^να μέ τή λινιίι καρ&ελ-
λα τως (τσή έπυχής έκείνης).
Στό κεφάλι, σκούφια νυχττραά,
ά,σπρη πλεχτή μέ φου'ντίτσα στήν
δκρια. Καί μοιττσούνα λυπημένη,
"Ηκανε λοιπόν πώς ήτρεχε σάν ά
νύ'μπορος, γιά νά προλάϋη τό
«γιατρό».
Σάν ήφτανε δ «άρρ<οστ(ις» κο' ντά στό «γιατρό», ό «ντελάλης» ήσταματοϋσε τό γάδαρο. Καί τό¬ τες ό «γιατρός», χωρίς νά άπιτό ξω'ντανό, ήπιιανρ μέ τύ'να χρ ρι τον τό χέρι τοϋ «άρρώστον» καί μέ τ' άλλ.ο ήογαζ' άπτο τσεπάκι τοϋ τζιλέ τον τό ρολόι τον (2) γιά ν' τού μετρήση τάχατις τό σφυγμό στό έ'να μινοϋτο. Μά τό ρολ.όϊ τον αύτό ήταν' έ'να στρο'γγυλό κιρομν δι κρεμασμρνο άπτήν άλυσσίδα τοΰ τζιλρ. Κι' άφοϋ ί|/οννοϋσ' τό κρ- φάλι τού, σά νά 'χε καταλάβει τί είχε ό «άρρωστος >, ήβγα^,' άπτήν
άπάνο) τσεπη τσή 6ελάδας τού
την πέννα τον, πον 'τανε έ>α με-
■γάλο φτερό τοΰ διάνον. Καί τό¬
τες, ήσικ·ι»6ε κ' ήπιανε μέ τό ζεο
6ί τον χέρι την δργιά τοϋ γαδά
οου, τηνέ 'σήκίονε άψηλά κ' ϊ'ικα-
νε πώς ήγραφε στον άγέρα τή ρε-
τσέττα (ρΐιτσέττα, ίταλ. — συντα-
γή) γιά τόν «άρροιστο». Κι' αύ-
τός, βλέποντας πώς τονε κοροϊδεύ'
ό «γιατρός», τσψχο' τα χέςια τού
άψηλά θτ(μίι*μένος κ' ήφενγρ τα
ό'μπρός όπίβω.
Ή ιδία παντομίαα ήγενοϋ'ντανε
άπό τρίστρατο αί τρίστρατο.
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ)
ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
1.— Τοΰ «Ίιμάμ - δγλου τό χά
νι» ήβρισκού'ντανε άνάμεβα < Μργά λες Ταβέρνες» (άγορά) κι' Άρμέ- νία (άρμενομαχαλά;, κ' είχε μέσα πολλά έμπορικά μαγαξιά. Ό άνα- γκαΐος τον ήτανε πολνσύχναστος καί, ξακουστός. 2___Την έποχη έκείνη, οί άν τροι εΐχαν,ε ρολόγια τσή τοέπης, πού μερικάήκουρ'νηςού'ντο<πε στήν Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ μεριά μέ κλει&άκι. Μά οί πιό γέροι εϊχανε τα πιό παγιά ρο λόγια, ποΰ 'τανε μΐγαλούτσικα καί πιό παχιά καί πού γιαταυτό τα 'λέ ανε «κρομΰδες». Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ ΧΡΙΣΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΝΤΑ ΕΚ ΝΕΚΡΟΝ Έν·Η·ιάζ·τεα κ ον έχΐ ττίς ό*·« Κβραγεώογη τής 3«»·1«ς > καί στο«ς έξ »2 τετρ.
μότροβν. Πλντββφβρίβι π··* τή Ιβι«
Μί ΊΟάΑ *βής
'Αλβξ-
ο·ι Β—7 μ.μ.
24
Έπ' εΰκαιρίο; τής «Έβοομάύος
τής Άγάπης», δημοσιεύομεν σή¬
μερον τό κατωτέρω επίκαιρον δρ-
θρον τον συνεργάτου μας κ. Δ. Α.
Κ<ον<τταντινίδον. Κάθε χρόνο, καί εφέτος, την ή- μερα τής Άναστάσεως τοϋ Ίηοοΰ Χρκίτοϋ Σωτήρος μας, ό Προε- ξά,ρχιον κληρικός, Ιστάμενος πρό τής Ωραίας Πΰλης, μετά λ(μιπά- δος άνημμένης έκ τής άκοιμήιτ°υ κανδήλας της, πρό τής Άγίας Τρα πέζης, εΰριβοιοιμένης, προσκαλεί τους Χριβτιανούς όπως άνάιΙ>ϋ>σι
τάς λαμπάιδας αυτών, δηλαδή νά
λάιβίιχοχ τό φώς έκ τοΰ άνεσπερον
φοντός, όπερ λαβόναες οί μαθηταί
τοΰ Λνιτροντοΰ μας Θεανθρώπου, έ
φο>τίστ)ησαν ί'πό τοΰ Άγιον Πνεν-
ματος καί ιμετέ·δο>καν αύτό είς τα
τρρατα τής Ο'ικουμένης.
Δέν ϋπάρχει άμφιδολία, δτι, κα¬
τά τό πλείστον, αν μή δλοι οί φέ¬
ροντες τό δνομα τού Χριστιανόν,
αεταβαίνομεν είς τάς έκκλησίας,
δινσττ»χώς, κατά συνήθειαν καί ού¬
χι όπως δρίζουν οί κανόνες τών κα
τα καιρονς σνγκληθεισών Οίκοιιμί-
νΐικών Συνόδοιν, τούς όποίους δέν
ή&ελήσαμεν καί δέν θέλομεν νά
μάθωμεν διότι, άφοσια>μένοι άσχο-
λούμ.εθα μέ την ευχαρίστησιν των
πρντρ αΐοτθήοεοιν τής σκωληκοδρώ
τού σαρκός μας, ήτις είναι τό πάν
δι* ι'ιμάς καί, πρό παντός, διά τονς
διαθέτοντος δφθονον χρήμα καί
κατ' ακολουθίαν ίσχνρά σατανικά
μέσα καί διακυβερνώντας τάς τύ-
χας των επί τής Γής, καθ1 εΐκόνα
καί ομοίωσιν πλασμά.το>ν Θεοΰ, κα-
λϋ τή πίστει, κακή δμο>ς τή μοίρα,
άρχοντας καί άρχομρνονς, κλήρον
καν Πολιτείας, ώς άποοεικνύεται
τούτο λόγοις καί έ'ργοις ΰπ' αυ¬
τών πρός παραδειγματισμόν, ένοε-
χομρν<ος τών, εύτ«χώς, ΰπαρχόν- το>ν Χριστιανών, μέ άποτέλεοιμα,
(>ε6αίο)ς, ν' ακούσωμεν κατά την
ημέραν τής κρίσεως υπό τοΰ Πλά
στου μας καί Δημιονργού σύμπαν-
τος τοϋ κόσμον, άδρκάστου Κρι-
τοΰ θεού μας:
«Ούαί είς έκείνους οΐτινες λέ-
I
γουσιν τό καΐκόν καλόν καΐ τό κα-
I
λόν κακόν, οίτινες θέτουσι τό φώς
ί διά σκάτος καί τό σκότος διά φως
(Ήσαίας, παρ. 20), ώς καί τό ά-
.-ΐοχωοεϊτε άπ' έιμοΰ οί έργαζόμενοι
την άνομίαν (Ματθαίου παρ. 23),
Ένώ, συνερχόμενοι, εάν ακού¬
σωμεν καΐ συμμορφωθώμρν μέ τό
τοΰ Αποστόλου Παύλου: «Μιμή¬
ται μου γίνεσθε καθώς καί έγώ
τοϋ Χρκττού» (Α' Κορινθίονς),
δχι μόνον πανΐτοιμοι μ«τά φόβον
θεοϋ, πίστεως καί άγάπης θά με-
ταβαίνωιμεν είς τάς έ,κκληοίας διά
νά λάβωμεν τό φώς έκ τοΰ άνε-
σπέρου φωτός, άλλά φωτιζόμενοι
ύ.-ΐό τοΰ Άγιον Πνεΰματος θά εί¬
μεθα Ικανοί νά εξουδετερώσωμεν
τό σκότος ρκ τών καρδιων τών σνν
ανθρώπίον μας, δπότε, άναμφιβό-
λως, θά ' έπικρατήβη μεταξύ άρ-
χόντων καί άρχομένων σύμπαντος
τοΰ κόσμον, ή μέ πολλά καί πανί-
σχ,νρα προτϊρήματα άνάιπη τοΰ
Γλνκυτάτον Ναξωραίου, δστις γεν-
νηθείς άσπό/οως έκ τής Άειπαρθβ-
νου Μαρίας έν τή φάτνη τών ά-
λόγων είς την Βηθλεέμ τής Ίου-
δαίας, παιδιόθεν διδάξας είς πάν
τας καί είς τούς Γρα·μματείς καί
Φαρισαίους, άφόβίος την αλήθειαν,
ποιήσας πλείστα δσα Θαύματα, ά-
ναο~ττκ«ας τόν πρό τεσοάρων ημε¬
ρών τβθαιμμένον φίλον τού Λάζα-
ρον, την θυγατέρα τοΰ Ίαβίρον
καί τόν νΐόν τοΰ Νανί, στανρωθεις
έθελουσίως ώς Θεάνθρωπος, διά
Ι την λύτριοσίν μας, άναστάς έκ νε-
1 κρών, θανάτο.) θάνατον πατήισας,
τοίς έν τοις μνήμασι, εΰρκτκομέ-
νοις, ζωήν χαρισάμίνος καί άναλη-
φθείς είς τούς Ούρανούς θά συ-
νεχίζη νά μας πρασκαλή μέχρι σνΛ'
τελείας τοΰ αΐόίνος ώς Άθάνατος
Βασιλεύς:
Δεΰτε λάβετε φώς έκ τοΰ άνε-
σπΐρον φοηός καί δοξάίΐατε Χρι-
σιτόν, τόν άναοτάντα έκ νεκρων.
Άθελφοί αναγνώσται,
Πρίν ή είναι άργά, δέον νά λά¬
βωμεν τό φώς έκ τοΰ άνεσπέρου
φωτός τούτέστιν τού ΘΕΟΤ δνευ
τοΰ οποίον ουδέν έστί γενέσθαι δ-
ταν δέ μεθ' ημών ό ΘΕΟΣ ου¬
δείς καθ" ημών. ΕΙΘΕ.
Δ. Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Άμφικράτονς 61 ΤΜΗΤΤΟ Σ
Τ. 408 Τηλ. 768-790
(Σι/νέχεια έκ τής 1ης βχλΐδος)
Αλεξάνδρειαν μρτ' έπιστολών αΰ
τόκρατορικών.
ΔΕΤΤΕΡΟΝ, "Οσον άφορά
την υπεράσπισιν των άρχών καί
τής διδασκαλίας τοΰ Χριβτιανι-
σμοΰ. Ό μεταξν τών Άνατολι-
κων καί Δυτικων έπαρχιών τής
Ρωιμαϊκής αϋτοκρατορΐας εντονος
διαφορισμός είναι περισσότερον
χρήσιμος διά νά έκτιμηθή κατ' ά
ξίαν καί <ά έξηγηθή άκριίΊοδικαί ως ή άσύγκριτος σνμΰολή τών Άνατολικών έκκλησιών καί των έπισκόπων των, όσον άφορά την Άπολογητικήν υπέρ τοΰ Χριστια¬ νισμόν καί την κατοχνρωβιν τών άρχων καί τής διδασκαλίας τον. ΟΙ Άπολογηταί τοΰ Χριστιανι- σμού. Μόνον οί ήσκημένοι καί δό κιμοι είς την διαλεκτικήν Άνατο λικοί ανέλαβον έξ άρχής την όίμν ναν υπέρ τής θρησκείας τοΰ θέαν θρώπου κατά των διωκτών της Ρωμαίων αύτοκρατόρίον. Καί δέν περιωρίσθησαν μόνον είς την άμν ναν, άλ,λά προ·έβησαν καί είς έ-πί- θεσιν κατά τον έθνισμον, διότι μύ νόν οί Άνατο,λικοί είσέδυσαν 6α θυτερον είς τό .τνεΰμα τού Έλλη νικοΰ κειμένου τής Καινής Διαθή κης, ΟΑ'τλήσαντες έξ αυτής ε.τι- χειρήματα {«ποβτνλώσαντα την Θρ οσνστατον καί Χριστοφρούρηττον Έκκλ.ησίαν. Πρός απόδειξιν τής ανωτέρω θέσρως θά νπενθυμίσω , τύν άτρόμητον επίσκοπον Αθηνών ι Κοδράτον, όστις είχε τό επαινε- τόν θάρρος εν Αθήναις νά έγχρι ρίση αυτοπροσώπως είς τύν διώ- κ^ην των Χριστιανών αΰτοκράτο- Ι ρα Ά&ριανόν τό 126 μ. Χ., σν- ' στηματικήν απολογίαν είς την δ- . ποίαν κατά Εΰσέβιον «έ'στι κατι- ; δεϊν λαμπρά τεκμήρια τής τού έν δρός διανοίας καί τής άποστολι- , κης δρθοτομίας» (4,3) καί τόν σύγχρονον αυτού Άθηναΐον φιλό- στκρον Άοιστείδην, όστις «έπεφώ νησεν έπίσης απολογίαν τώ Άν- δριανώ» κατά τό αύτύ Ι,τος. Δεύ τερον, τον σοφόν ρπίσκοπον Μελί- τωνα ούχι τής Χαλκηδόνος, άλλά τών Σάρδεων τής Μικρασίας, ο σ*ις ένεχείρκΐεν είς τόν Αΰτοκρά τορα Άντοηΐνον τόν Εΰσεδή την βαθνστάχαστον απολογίαν τον ν- πέιΰ τού Χριστιανισμόν. Τρ&τον, τόν ί-κ Σνχέμ τής Σαμαρείας δγιον Ίοτ»στϊνον τόν φιλόσοφον, μαρτυρήσαντα κατά τό ετ·ς 166 μ. Χ., όστις συνέταξεν ουχί μίαν άλλά δνο άπολογίας, έγχειρισθεί- σας είς ταΰς Ρωμαίονς αύτοκρά- τορας Άντωνινον τόν Εύσΐβή καί είς τόν νίόν τον αΰτοκράτορα Μάρκον Αύρή).ιον, διακρινσμένας διά τα βάθος τών διανοημάτων καί την ξωηρότητα τής παραστα- τικής έκφ<ράσεο)ς. Τέταρτον, τόν Άθηναΐον διδάοκαλον τής φιλο- σοφίας Άθηναγόραν, όστις ένεχει' ρισεν είς τόν Ρπίσης αχλόοοφον αύτοκράτοοα Μάρκον Αύρήλιον εν Αθήναις την ά.τολογίαν τον. (Ή περί Χριστιανών Πρεσβεία) άναι- ροΰσαν τάς κατά τών ΧρκΐτιανχΤη1 έβαοξενβείσας συκοφαντίας των έ θνικών «περί ΟΙδιποδείιον μίξεων καί θνρστείοιν δείπνων». (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΤΐέιμΛτον, τόν επίσκοπον Ίερι. πόλεως Κλαιΐδιον Άπολλινάριον, δστις «νεχείρισεν είς τόν Αΰτο- κράΐτορα Μάρκον Αύρήλιον άξιό- λογον άιπολοιγίαν καί τόν ρήτορα Μιλτιάιδην. "Εκτον, τόν έπΐσκο πον Άντιοχείας Θεόφιλον, τόν Έρμείαν, τόν έκ Πέλλ^ης Άρί- στ(ον:ι καί αλλους. Όϊ κα,τοχνρωταί τοϋ Χριβτια- νισμοϋ. Μόνον οί Άνατολικοί καί ρίδικώτερον οί Μικρασιάται δ»ί- πρεψαν ώς βαθνστόχαστοι ερμη¬ νευταί τού Ελληνικόν κειμένου τής Καινής Διαθήκης καί κατο- χυρωιταί τής διδασκαλίας τού θε- ανθρώπου. Διότι είς την Δύσιν δεν ενεφανίσθη τότε άνεπτνγμί- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Περί προσκλήσεως των Μετόχων τής Άνωννμου Έταιρείας υπό την έπωνυμίαν «Τεχνικαί καί Έμ πορικαί Έπιχειρήισεις ΒΑΣΙΛ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α. Ε.» είς Τακτικήν Συνέλευσιν. Συμφώνως τώ Νάμω καί τώ Καταστατικω προσκαλοΰνται οί κ. κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμου Έται- ρείας, υπό την έπωννμίαν «Τεχνι¬ καί καί Έκμπορικαί Έπιχειρήοεις ΒΑΣΙΛ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α. Ε.» είς ογδόην Τακτικήν Γενι κήν Συνρλρνσιν ·ην 20ην Ίουνί ου 1970 ημέραν Τρίτην καί ώραν 6 μ. μ. έν τοίς ενταύθα καί επί τής όδοΰ Εΰρυπίδου αριθ. 14 γρα φείοις μέ θίματα: 1) 'Τποβολή εκθέσεως τού Δι- οικητικοΰ ΣΛΐμβονιλίου επί τών πε- πραγμένιον τής Η' Έταιρικής χρή σεως, ήτοι άπό 1ης Ιανουάριον μέχρι 31 Δεκεμβριού 1969 καί 'έγ κρίσις τού Ισολογισμόν τής ληξά σης ώς ανω έταιρικής χρήσεως. 2) 'Τποβολή έικ-θέσεοις τών έλεγ κτών επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής λη ξάσης την 31ην Δεκεμβριού 1969 χρήσεως. 3) Απαλλαγή τοΰ Διοικτ,τιϋ Συμβουλίου τής Έταιρείας καί τών Έλεγκτών άπό πάσης ευθυ¬ νής. 4) Έκλογή μελών τοΰ Διοικη¬ τικόν Συμβουλιον διά μίαν τριετί αν, αρχομένην άπό τής ημέρας συγκλήσεως τής Η' Τακτικής Γε νίκης Συνελεύσεως των Μετόχων αυτής. 5) Έκλογή Έλεγκτών διά τό 'ννατον διαχ«ριστικόν Ιτος τής έταιρείας, ήτοι άπό 1ης Ίανουα- ρίου μέχρι 31 Δεκεμβριού 1970 καί καθορισμός άμοιβής αυτών. 6) Καθορισμός άντιμισθίας των μελών τοΰ Διοικητικοϋ Σνμβουλί όν. Οί κ. κ. Μέτοχοι, ινα μετάσχοο σιν τής Γενικής Συνελεύσεως δέ όν νά συμμορφίθθώσι πρός τάς διατάξεις τοΰ Καταστατικοΰ καί τοΰ Νόμον. Έν Αθήναις τή 2 Μάϊον 1970 'Εντολή τοΰ Διοικητικόν Σιιμβοι»- λίου Ό Γενικάς Διενθυνττις Β. Χ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ νη φιλοσοφική, σκέψις διά νά προ βάλη άντιλογίας καί νά προκαλέ ση φιλοσοφικάς ένστάσεις καί θε ολ.ογικάς σνξητπήσεις. Έξ άλλον, είς την 'ΊικύΙαχ καί ειδικώς είς την Ρώμην έπεκράτουν πολιτικαί καί πολιτεΐ/οκαί δια,μάχαι, κοινο) ««αί και οικονομικαί άναταραχαΐ άπό τής έποχής τοΰ Σεπτιψιίου Ι'εβήρου, τάς οποίας κατέστησεν όξυτέρας ή μετάθεσις τής εδρας τοΰ αύτοκράτορος είς Άντιόχει- αν καί βραδύτερον είς Νικομή- δειαν καί τα άψυχολόγηίΐα δια- τάγματα τοϋ αύτοκράτορος Διο- κ.ληηανοΰ. Ή καταπίπτονσα Έκ- κλησία ,τής Ρώμης έπληροφορεί- το ταΐ»ς πνευματικούς δθλονς τής Άνατολικής έκκλησίας κατά Κέλ σοτ·, Πορφυρίου, Πλωτίνου, Ίαμ βλίχοιυ καί σΐΎτροφίας, διά της Έλληνικής γλώσσης την οποίαν ή Έκκλησία τής Ρώμης έχρησι μοποίει επισήμως είς τάς έκκλη σιαστιικάς σχέσεις της. Εντεύθεν καί πολλοί έκ ,τών έπισκόπων τής Ρώμης κατά τούς τρείς πρώτους αίωνας ήσαν "Ελληνες ή έξελλη- νισθέντες, συμποσούμενοι είς δε- καπέντε περίπου έκ των συνολι- κώς δΐκαοκτώ, οί όποίοι έκόσμη- σαν πράγματι τόν έπισκοπικόν θρόνον τής Ρώμης. Λιά νά όίρω καί την ελαχίστην αμφιβολίαν των Παπικών Συνέ¬ δριον τού θεολογικοΰ Διαλόγον χοοβαίνο) καί είς την έπαλήθενσιν των άνΜ>τέρω ίσχν>ρισμων μου, δή
λαδή δτι μόνον ή Άνατολική Έκ
κλησία ήγτονίσθη έπιτι·χώς καί εί
ίκκώτερον ή Μικρασιατική κατά
Γθΰ Γνωστικισμοΰ. Ό Γντοστικι-
σμός γενικάς είναι σύστημα θεο-
γονικων, κοσμογονικών καί σω-
τι^ριολογικών διδασκαλιών τής Ά
νατολής. Ό συγκρητισμός τού
παρήγαγί καί τόν Νεοπλατωνι-
σμόν, όστις βαθμηδόν συνανέμιξρ
καί τόν Χριστιανισμόν είς τάς
φιλοσοφικάς Ιδεας τού. Εντέυθεν
καί ή Άλεξανορινή Σχολή των
Αίγυπτίων Γνωστικών καί ή Συ-
οιακή Σχολή τοΰ Ίαμβλίχου καί
τών συν αυτώ, μετεσχ,ημάτισαν τα
Ν εοπλατιονίζοντα συστήματά των
είς θρησκεντικά. Μέ άλλ^ας λεξεις
έπεδίιοικαν νά μετατρέψονν την
πίστιν είς γνόκτιν, την θειορίαν
είς πράξιν, την φιλοσοφίαν είς θε
ολυγίαν ή άκριΰέστερον τόν Χρι
στιανισμόν είς φιλοσοφικόν σύ-
στΐ)μα. Εντέυθεν καί ή εμφάνι¬
σις τοί Βαρ&ησάνουί, Βασιλειά-
δοιυ, Έρμογένους καί τοΰ Μαρ-
κίοινος μέ τόν οποίον θά άσχολη
ε)ώ > Ιδΐιαιτέρως.
Τους άνωτέρΐ') μεταρρυθμιστάς
τής Χριστιανικής Έκκλ.ησίας καί
αλλους, Μάνην καί Μοντανόν, μό
ννον αί φιλοσοφημίναι Έ?»λην<- καί διάνοιαι τών έπισκόπων καί διθασκάλων τής Άνατολής σννί- τριψαν. Διότι είσέδτ>σαν βαθντρ-
ρον είς τό Ελληνικόν κείμενον
των ίερών Εύαγγελιστών καί τών
Λγίοιν Άποστόλ.ων καί ανεύρον
την έξ άιποκαλύψεως καί ϋπέ-ρ λό
γον Χριστιανικήν αλήθειαν, την
λογικως αναγκαίαν διά την σωτη
ρίαν τοΰ ανθρωπίνου γένους. Καί
ηνάγκασαν τόν Νεοπλατωνισμό νά
*αταφύγη είς τάς Αθήνας περιο
ρισθείς καί αδθις μόνον είς την
επεξεργασίαν των Ι&εών τού κα¬
τά τό σύστημα Γτοϋ Πλάτωνος καί
τοΰ Άριστοτέλους. Έπομένως ήτο
περιττόν ό Μέγας Ίουστινιανός
νΛ κλείση την έν Αθήναις Σχο
λήν των κατά τό έ/τος 529, διό¬
τι ?ϊ|το τελείως άκίνδυνος τότε διά
τόν άν&ρωθέντα Χριστιανισμόν.
Ο ΜΑΡΚΙΩΝ. Ό έκ Σινώπης
τού Πόντον Μαρκίων, ν'ιος τού έ
.τισκόποιυ τής Σινώπης, ίδρύσας Ι
δίκην τού μ,εταρρυθμισμένην Έκ
κΛησίαν μέ άσκητικόν βίον τών
μελων της (Μαρκιωνίται), κατά
(ά Νεοπλατίονικά αύστηρά ήθη,
κατήρτισε καί Ιδιαιτέραν Συλλο¬
γήν (ούχι Κανόνα) άπαρτιζοιμέ-
νην μονον άπό τό κα,τά Λουκάν
Ευαγγέλιον καί δβκα μόνον επι
στολάς τοΰ Άοτηστόλου Παύλου
η140 μ.Χ.).ΙΙοϊος ομοις άντέταξε
τότε τόν Κανόνα τής Καινής Δια
Θήκης Ισχύονττα καί δικαίως χρη-
θΊΐμοποιούμενον άπροφασίστοις μέ¬
χρι σήμερον καί είς τούς αίωνας
των αίώνων έν τή Ανατολή καί έν
τή Δύσει, καΐ είς ολόκληρον τάν
πλανήτην μας; Μήπως οί Προτε
στάνται; ή μήπως οί Παπικοί; Καί
έπεώή σιωποΰν, την απάντησιν δί
.δεί ή ίστορία τής Μιάς Άγίας
Καθολικής καί Άποστολικής Έκ
ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΜΑΊ-ΟΤ 1970 '
Έτος ΙΘ' Αριθ. φύλ. 3960)6463
κλησίας. Μόνον αί Έκκλησίαι τής
Άνατολής, λέγει, διότι είς την
Ανατολήν παρουσιάσθησαν οί Γνω
στικίζοντες καί οί γνωστικοί (ΰυ-
ναιμι«οί καί τοοπικοί) καί ειδικώς
ό Μαρκίων, αποπειραθέντες νά πά
ραστήσουν τάς Νεοπλατωνιζούσας
διδασκαλίας των ώς Άποστολικάς
ΐκατά Παΰλον κυοίως) καί διά
τουτο άκριιβως έχάλκευσαν καί έ-
νόθενσαν (ψευ&επίγραφα, νάθα)
τα Έλληνικά κείϋενα των ίερών
Εύαγγελιστών «αί των άγί(ον Ά
ποστόλων. Εντέυθεν καί αί έκκλη
σίαι τής Άνατολ.ής μόνον καν ου¬
χί τής Ρώμης καί τής Ιταλίας
εθεσαν ώς κριτήριον τής γνησιό
τητος των ίερων βιβλίον την χρη
σιμοποίησιν αυτών είς όλας τάς
Έκκλησίας τής Άνατολής καί την
ανάγνωσιν αυτών αποκλειστικώς
έν τοίς ίεροϊς ναοϊς των. Καί μό
νόν αύτά περιέλαδεν ή Έκκλ»|σια
στική Παράδοσις τής Άνατολής
είς τόν Κανόνα τής Καινής Δια¬
θήκης, τόν θεόπνευστον. Ή πρά¬
ξις αύτη τής Άνατολικής Έκκλη¬
σίας, ερωτούν οί όρθόδοξοι, διατί
δέν άφύΛνισε τάτε τό ΙΙαπικόν ά·
λάιθητον; Διότι άπλούστατα άπαν-
τοϋν οί Προτεστάνται, δέν ΰπτ]ρ-
χε τάτε τό άλάθητον έν τή Έκ¬
κλησία τής Ρώμης, άλλ' οΰτε καί
σκέψις κάν ύπηρχε τότε περί ά-
λαθήτου, σνμπληρώνουν οί Όρθό
δοξοι. Τούτο μαρτυρεί καί ή άίτρο
φάσιστος άιΐτοοοχή τοϋ Κανόνος
τής Καινής Διαθήκης έν τή Δύσει
ώς Θεοπνεύστου καί ή μετάφρασις
τού είς την Λατιντκήν καί ή χρη¬
σιμοποίησις τού πρός διάδοσιν τοΰ
Χριστιανισμοΰ καί υπό των Παπι¬
κών καί υπό τών ποικιλωνύμων
Προτεσταντικών άποχρώσειον ΐϋρο-
σεγγιζοι>σών συν θεφ άγίφ τάς χι
λίας μέχρι σήμερον καί ϊχει δ θε
ός δι' αργότερον. Τα ανωτέρω
I-
στορικά γεγονότα προβάλλουν λο
νικώς καί τα εξής δύο έρωτήμα-
τα: Πρώτον οί Προτεστάνται, ά
πορρίπτοντες την ιεράν Εκκλησι¬
αστικήν Παράδοσιν, διατί δέν ά-
πορρίπτουν καί την θεοπνενστίαν
των Βιιβλίων τής Καινής 'Διαθή-
κης; ΈΒΐομένως, ευρίσκονται πρό
τοΰ διλτρματος ή νά παραδεχθοΰν
καί την Εκκλησιαστικήν Παράδο¬
σιν ή νά άπορρίψουν καί την θεο-
πνευστίαν τ<&ν Ιερων Βι6λίο>ν τής
Καινής Διαθήκης την όποιαν επε¬
κύρωσεν ή Ίερά Έκκλησιαστική
Παράδοσις. Δεύτερον: Οί Παπι¬
κοί, δεχόμενον την θεοπνευστίαν
τών Βιιβλίων τής Καινής Διαθήρ
κης, άπορρίπτουν την Εκκλησια¬
στικήν Παράδοσιν, διότι άκολου-
θοΰν τόν Πάπαν Πΐον τόν θ' άπαν
τησαντα είς τούς μή Ίταλούς
Καρδιναλίους τής Α' έν Βατικα
νφ Συνάδου τοΰ 1870 Ίταλιστί
μάλιστα «Παράδοσις είμαι έγώ»
(τραντίτσιο σόνο ϊο). Έπομένως,
καί αύτοι ευρίσκονται πρό τοΰ δι
λήμματος ή νά άρνηθοΰν την θε¬
οπνευστίαν τών Βιβλίων τής Και
νής Αωιιθήκης, έπικυρωθεϊσαν υπό
τής Ίεράς Έκκλησιαστικής Πα¬
ραδόσεως ή νά άρνηθοΰν (όπερ
καί δίκαιον), καί νά καταδικάσουν
(δπερ καί λογικόν) τό άλάθητον
τοΰ Πάπα, ώς άχρηστεϋον την Ι¬
εράν Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν,
την ϊπιβιυρώσασαν αΰθεντνκώς την
Θεοπνενστίαν των ΒιΛλίων τής
Καινής Διαθήκης. Συμπέρασμα.
Μόνον ή Όρθόοοξος Άνατολική
Έκκλησία Έκκλησία τηρεί την Ί
εράν Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν
καί την συνεχίζΐΐ δνευ παρεκκλί-
σεως.
Ό Κανών τής Καινής Διαθή¬
κης απέκτησε τάσιν σημασίαν είς
την τότε Ανατολικήν Όρθάδοξον
Εκκλησίαν, ώστε συμπεριελήιφβη
ώς τρίτος καί ούσιώδης δρος (με
τα τοϋ έπισκοπικού βαθμόν «αί
τών τοπικων συμβόλων τής πίστε¬
ως) πρός δήλωσιν τής ένότητος
τών Χριστιανικών Κοινοτήτων καί
έκφρασιν τής Μιάς, άλλά διεσπαρ
μένης πανταχοΰ άληθοΰς Έκκλησί
άς (κατ, άντίθεσιν καί πρός τάς
πολλάς καί ποικίλας άλλας αίρεπν
κάς), κληθείσης έατοτε καί Καθ ο
λικής Έκκλησίας, διά τού δρου
μία ΚαΘολική. Τα τρία αύτά 6α-
σικά καί Ισοούναμα γνωρίσματα
απετέλεσαν έκτοτε τόν κύριον καί
μοναδικόν δεσμάν καί σύνδεσμον
τής «σωτερικής καί έξωτερικής έ
νάτητος τιών πανταχοΰ διεσπαρμέ
νων, ώς ανωτέρω άναγράςρομεν,
Χριστιανικών Κοινοτήτων τής μι¬
άς Καθολωιής Έκκλησίας. Διότι
δέν έιθεοιρήθη ίκτοτε έπαρκής, ϊ-
νεκα τής παρουσίας τών αίρετι-
κών έκκλησιών, δ χρησιμοποιούμε
νος πρό αυτών ένωτικάς βρος «διά
τής είς Χριστόν Πίστεοις μόνον>,
τόν οποίον άνέστησε κατά τόν εί
κοστόν αίωνα δ ΟΙκουμενισμός πρός
ίδιον ώφελος, ώς Θά άποδείξω
βραδύτερον καί έν τώ οικείω τόπω,
εσχάτως δέ καί τό Φανάριον πρός
παραπλανήση τών ΌρΘοδόξων ά-
νεπανόρθωτον ζημίαν τής Άνατο
λικής Όρθοδοξίας διά τής θεωρί
άς τού κοινοΰ ποτήριον, χ,ωρίς νά
εξετάσωμεν ομοις καί τό περιεχό¬
μενον τού.
ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ
ΑΝΩΝΓΜΟΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΙΑ
«ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ>
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Γενικής Συνελεύσεως
ΙΑποφά-σει τού Διοικητικοϋ
Συιμβουλίου καί συμφώνως ,ώ
αρθρω 21 τοΰ Καταστατικοθ,
καλοϋνται οί Μέτοχοι τής Ά
νωνύμου Βιομηγανικής 'ί/ται-
ρίας «ΚΑΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ»
όπως συνέλθουν είς τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν είς τα έν
Αθήναις δδός Βασιλικής άρ. 2
γραφεία τής έταιρία; την 20
ήν Ίουνίου 1970 ήμΐραν Σαβ
βατον καί ώρα 12 π. μ.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Γποβολή καί Ιγκρισις
τών έκθέσεων τοθ ΔιοικητικοΟ
Συμ,βουλίου καί Έλεγκτών επί
τών πεπραγμένων καί τοϋ Ί-
σολογισμοθ τής 31ης Δεκεμβοί
ο υ!969.
2) 'Υποβολή ν.τΧ Ιγκριςις
τοΰ Ίσολογιομ,οΟ τής 209);
I-
ταιρικής χρήσεως οίκο'ν/^ιικοΰ
Ιτους 19τ>9.
3) Απαλλαγή των μελών
τοθ Διοικητικοο Συμβουλίου
καί τών Έλεγ,κτών άπδ πάσι;ς
ευθυνής ά,ποζημιώσεως, διά
την χρήσιν 1969.
4) Έκλογή δόο τακτικών
καί ούο αναπληρωματικών Έ
λεγκτών διά την χρήαιν 1970
καί καθορισμός τής άμο'.βής
αυτών.
ΟΙ δικαιούμενοι καί επιθυ¬
μούντες να μετασγωσι είς τίιν
συνέλευ>σιν κ. κ. Μέτοχοι, πά
ρακαλοΰνεται νά καταθέσωσι
έμπροθέσμως τάς μετοχάς το>ν
καί συμμορφωθώσι έν γένβι
πρός τάς διατάξεις τοθ Κατα
στατικοΰ καί τοΰ Νομου.
Έν Αθήναις τή 5 Μαΐου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΤΕΧΝΙΚΜ ΚλΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΑΣ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α.Ε.
Ευριπίδου 14 — ΑΘΗΝΑΙ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1968
Κτήριον "Ιπποκράτους 33 3.363.011,80
Άκίνητα
Κτήριον Βοσπόρου 2 Νί-
καια (παλ ) 458.920.-
Άνοικυδόμησις ακινήτου
Βοοπόρου 2 Νίκαια 100.000.—
Έπιπλα χ·ιί Σκειίη 108 844.-
Μηχανήιιατα, έργαλεΐα κλπ. ό2.·ρ>96.—
Καταθέσεις ^ 4.964.-
Γραμμάτια πρός είσπραξιν
Ι'ραμμάτια εΐσπρακτέα
Διαχειρίσεις 79 200 —
Χρεωστεί 4.486.—
'Εγγιιήσειο 200.—
'Υ.περγολόβος
Προμηθευταί
Παρακρατηθέντες φόροι καί
είσφοραί 3.900,50
Κέρδη καί Ζημίαι
Ζημίαι προηγούμενον έτών 240.142,78
Ζημία γοήσε<.ος 1969 Ταμείον 4.944,17 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 3.249.677,80 3.846.870,10 62.907.— 53.208.— 283.686,50 160 000 — 50.030 — 95.920 - 512 3.5.— 200 — 91.000 — 3.570.— 5.290,50 201.085,28 263.254,75 24.817,40 4.421.209,25 8.903 832,33 Χρήσις 19 6 8 19 6 9 Μετοχικάν Κεφάλαιον 1.500 μετόχων ποός 1000 δρχ. 1.500.000.— Τ.^ΟΌ.ΟΟΟ.— Τακτικόν άποθεματικόν 81.024.- 81.024.— •Έκτακτον άποθεματικόν 1.419.459.10 1.419.459.10 ΙΙροσι'·μφωνα πωλήσεων 173.635 — 420.000,— Μη περατωβείσοιι εργασίαι κτηρίου Ιπποκράτους 33 244.769.— 244.769.— Άποσβεσθέντα επιπλα καί σκεύη 76.829.— 50.942,80 Άποσβεσθέντα μηχανήματα, έργαλεΐα κλπ. 9.846.— 14.769.— Κρατήαεις υπέρ τρίτων 12.580.— 15.541.— Προμηθευταί 1.500.- 23.980,30 Πιστωταί 825.802.- 1.258.976,48 ΠαρακρατηΘένΐες φόροι καί είσφοραί 1 060,50 9.545,50 Προειππράξεις μιοθωμάτων 647,15 647,15 Έγγυήσεις μισθωμάτων 35.000.— 35.000,— Γραμμάΐια πληοίυτέα 300.000.— Άλληλόχρεοι /,ογ((ριασμο'ι 2.158.000.— Πωλήσεις (κτιριου Βοσπόρου 2, Νίκαια) 1.264.757.- Όφειλαί πς>ός τρίτους ; 48.207.—
'Υπεργολαβο: 63.^14.—
Άποτελέσμτια χρήσεως 39.057,50
4,421.209,25 8.903.832,33
Ανάλυσις Κερδ£ν καΐ Ζημιών 31ης Δεκεμβριού 1969
ΔΟΥΝΑΙ
1968 1969
Άποσβέσεις 27.337.- 24.973,80
Φόροι μεταβιβάσεων 75.010.— 3.081.—
φόροι εΐσοδήματος 78.209.— 219.108.—
"Εξοδα συντηρήσεως Μεγα¬
ρον Ιπποκράτους 33 8.761.—
Γενικά εξοδο 66.726,10 130.354,05
Μισΰοί 158.980.- 207.586.-
Άμοιβοί τρίτων 24.500.— 92 000.-
Τέ?.η χαρτοσήμου
Χαρτόσημον μετοχών 27.000.—
Χιιρτόσημον άναλήψειον
έταίρων 582.— 138.-—
Χορτόσημα μεριομάτΜν 2.160.—
Χαρτόσημον καταθέσεων
έταίρων 4.753.- 12.813,50
Χαρτόσημον συναλλαγματικάς 2.155,—
Χαρΐόσημον ουμβάσεων 35.694.—
Σνμβολαιογραφιχά καί τέλη 37.926.—
Τόκοι 67.228.-
Άποτελέσματα χρήσεως 39.057,50
ΛΑΒΕΙΝ
Μισθώματα
Χαρτόσημον μισθωμάτων
Κέρδος έκ πωλήσεων
Ζημία χρήσεως
1968
506.595,60
6.480.—
1969
503.261,6ο
6.240.—
60.301.—
263.254,75
513.075,60 833.057,35
313.075,60 833.057,35
Έν "Αθήναις τΓ· 15 Ίανουαρίου 1970
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου Ό Γενικώς Διευθυντήν Ό Προϊστάμενος Λογιστηρίου
ΑΡΙΣΤΟΤ, ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣ. Χ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Δ. ΦΕΡΕΝΤΙΝβΣ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργόττιδός μας ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
, 2°Τ Μ. „ . „ ' ,.° ^«""υχισμένος ΙΙαντελής
Τυ μισθο τον ο Μανθος τον ρ τ.,ι κ-ιν; πολλές φορές παρατήρη-
ινί δλον στάν π«τρρα τον γιά .■..,, μ« 6έν ά-κούστηκε. Ώς πού
ά ζοδνρ καλλίτερα. Τό χαοτζι- | μ·ά μ·.ρα, πού τουτριξε τα δόντια
ψα τού όμιος τό φύλαγε στήν ό Θο»μας τοΰ φώναξε πιό δυνα-
,α τής μάννας τού λέγοντας ' τα:
β' άνοιγε μαγαξί σάν μεγά-
— Βοε παληόγερε, αυριο θά
πεθάνεις σάν τό σκυλί. Καντ-
ίβι.
0,( χατιιλνηημενος, Ιδΐοπε ί>λες
. τίς οΐχονομίες για νά κάνη
μί
τίς μ η μά συνήρ
εΐοδα της ζημίας της, χω- | παξε άπ'
Ό γερο - Παντελής τάχασε
μά συνήρθε άμέβως καί τόν αο'
παξ ά' ό ά
2άν Ιφτασβ δεκαπέντε χρονών,
ή
0! οίκονομίες τον ήτανε πολύ
.■χΓοιΛοότερες άπό κάθε αλλη τρορά.
Η εΐ'Χ'Ι ττί' γιαγιΓις τον τόν πή
γοιντ μτροστά.
Ό Μανθος είχε μπεί καλά πιά
(Τ-,) έ'ΐτόριο. Ήξερε νά διαλέ-
νη τό καλό πράμμα κι' έ'κανε
λογαριασμούς. Ό Παν
αφηνε νά λογαριάζη
5ΐηι νά πονλάίΐ χωρίς νά νοιάζε-
μον δέν είναι γιά κανένα σας.
θά ά ί έ ε
θά παει στά χέηια έκεινοϋ που
τού άξίζε*!...
— Στοϋ καλοΰ σου άνηψιοΰ
τοΰ Μάνθου, ρ; ρΓπρ κοοοϊδευιτι-
κά ό Θωμάς.
— Ναί, τοΰ Μάνθου, τοΰ καλοΰ
μόν άνηψιοΰ! 'Εμπρός, οξη>. Φΰ-
γε άπό δώ μέσα γαϊδοι'ρι!
Ό Β(ΐ»ιβς Ογήκε δξο> κατακόκ
κινος, σρρνοντας μαζί τού τοϋς
«υ. ΤοΓ εΐχε άπολυτη έμπιστοσν δνό φίλονς τον καί
Τό μόνο πον τον στενοχω ! Λδλό ό
τον μικοατε-
νη
Τό μονο πον τον στενοχω- ! ρο Λδελφό τοΐ·, τό Φώτη.
_ ε- ί,τανε πώς σύντομα Θά πή Ό Πανιτελής παράλαβε τό μα-
γαινι στρατιώτας και «Θαχανε τό γαζί τού πάλι καί μέτρησε τό
χκτάλι τού καί τα δεξί τού χέ- τουλειπαν λεη>τά. Λέν είχε Λψη-
0,,, ίίη.ο; Ιλεγε τόν Μάνθο! ταμεϊο τον. "Ητανε δέβαιος πώς
Ό καιρός πέρασε καί ή μερά, <τΡι π0ιτ^ -0 ταμ{.-ι0 στα χίο,α πού (Γθβόταντ ό γερο - μπακά- τοϋ Βιοιμά. Δέν τοΰ εΐχρ έμπιστο συνη. Άλλά γιά καλό καί γιά κα κό, ξέρενς καμμιά φορά τί γίνε- ται μ' ενα τιέτοιο παληόπιαιδο; Μέ την πρώιτη ματιά ποϋρριξε, εγινε κατακίΐτρινος. "Ελε<παν πολ λά κατοστάρικα καί κάμποσα χι- λιάο«.κα... Είχε άντικλεϊδι Ικι' ε- __ Λΐϊτάιιαι, μπάρμπα μόν, που φεύγω, τού είτε ό ΜάνΘος. Άλ )λ πρέίΐει νά ΰ.ιηρετήσω κια την ,Ίατρίδη μόν! — Παιοί μο»·, τοϋ άπάντησε Λ Παντ^'.Γ,ς μέ <η·ν·κίνηση, κι' έγώ .•Βχοηι > μιμί* πολύ .*ΐον σε χάνιο!
Καί τώρα, μάλιστα, ποΰ γρρα-
βα... ΙΙήγαινε, ά«ο·ς, στό κα>Λ
χοί μί, νοιάζεσαι καθόλοιι γιά τό
οββ'ιι <τον. Τί.ποτα δέν θάν τονς μόνον έσν, χοτνσό μου .ταιόί! Ό - Παντελής ήτα/ν* Θηιιένο: μέ σι·ντοοο;·ιά καί στενο χωριότανί. πολΰ μσ·ος τού. Γι' αύτη ιΪΛθ'ράσισρ νά πάοει στό μαγηζι τ^ν δεΰτερο γιό τού ξα τού τοϋ Σπύρου, τα θιο μό, μήηοκ καϊ τόν σιιμμαζέψει Λπό τα ναττ/ενεΐα καί τίς ταβρρνες Βί,ί· γνο·ι-? όλημερίς. Ό πιό μ« γόλος ',ιός τοϋ Σπύρον ήτανε ό κί"λ?·'τΓ(.ος άηό τοΰς τρείς, εΐχϊ ί μιά χωριανή τους καί ογ σάν τό. σκυλιά! "Ε τσι δϊν είχε κε«ραλι γιά μαγα- 11 ν.κί Λθγαριασμούς. Ό πατέρας τοϋ θομά χάρη- >ιε γιά την άπό<ρ(ΐση τοΰ Παντρ- /.ή. άί./ό φο6άτανρ πώς θά τού Γΐ(,ΓΛάτσα στό τοΐ'. Καί δέν ε[χ« αδικο. Ό γιός •(ομ μάξενε τούς φίλους τοτ·, .-τού ΐνανρ Ιδιοι μ' αυτόν, τρονγανρ τί.ττ χαλόάδες, τα τνριά, τίς ρ- λ.ηές, ΐτίνανε καί κοασΐ στήνον- τα; τό τραγούδι... κι' δς κλαίρι —οί· τδχει! παιρνρ δσα ηθελρ! Γι' αύτό οί τσέπες τού ήτανε πάντα γιομάτες λεφτά!... Τώοα τί νά κάνει; Νά τόν καταγγείλει καί νά τόν 6ά- λει φυλακή; Τί ντροπή θά ή-τα- νε μέοα στό μικρό χιοριό; Κι' ό μηάομΐτα Παντελής Ρΐτκνψρ τό κε φάλι καί τό κατάπιε. Ξαν(ΐπαράλαί>ε τό μπγαίςί τού
κι' δλο άναστρναζρ νοσταλγώντας
τόν καλό τού Μάνιθο.
— Κάνε ΰποιμονή, τοΰλεγε ό
Γιώργης καί ζι»γώνει ό καιρός
ποΰ θάρθει τό παιδί μας. "Αν τόν
περιμένεις εσν μιά φορά, έμρϊς
τόν .τίριμρνοιιαε δέκα!
Ό Παντελής πήρε, ξαναπήρε
παιδία άπ' τό χοιριό, μά τοΰ κά·
ν.ον ολα σκάρτα Λγήικανρ. Στήν
άοχή ήτανε καλά ώς π·οί> νά μά
θουνε νά... κλρ6οι»ν!
Καί μιά μερά ψάνη-κε ό άγαπη
μένος τού Μάνβος. Ό γεοο
Παντρλής, έκείνη την ήμρρα, ρ
τό μαγαξί κι' ρκανε κνη
τραπέζι τριχούΛερ/το άπ' τή χαρά
τού!...
Τα πράμματα ξαναπήρανε τή
σειρά τους καί τό μαγαζί ξανα-
6ρήκε τόν άφέντη τον.
Ό Μά,-Οος, στό στρατό, είχε
μάθει πολλά πράμματα καί τό μυ
αλό τού ξύπνηβε πιό πολύ.
(Συνεχίξεται)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής '
Έταιρίας ΜΕΤΑΛΛ Ε Ι Λ
ΧΑ.ΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΚ2
Α.Ε. εί; Τακτικήν Γεν:/ήν
Συνέλευσιν
Αποφάσει τοϋ Δ:ο:κητιν.οΟ
Συμβουλίου τής Έταιρίας <χ"ι βνμφώνως τώ ίρΗρϋ) 21 τοΰ Κ α ταστατικοΰ αυτή;. καλοθ'ί.χ: οί κ.χ. μέτοχο: είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν, γενηαο'ΐ*.- νην την 26ην Ίουνίου 1970 ή μέραν Παρασκευήν %αΙ ώοαν Γι.ΟΌ |ΐ.μ. είς τα γραφεΐα τηί έδρας τής Έταιρίας, δδός ϊ?ου κουρεττίου άρ. 28 πρός συ'-ή ιησιν καΐ λήψιν αποφάβεον; έ ύ τΛν κάτωθι θεμά-των: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. "Εγκρισις ΊσολογιτιοΟ χρήσεω; 1969 μετα των <-■<. ΐΰτοΰ έκθέκων τοθ Διοικ·>, *ι-
«0 Συμβουλίου -/αί των ί'ητ
«ών.
2. "Εγκρισις πρίςεων και *
ποφχσίων τοΰ Διοικτΐ.ικοΰ —*>'Ο.
βουλίου χρήσεως 1960.
3. Έγκρισις μισθών κ*ι ί
μνΐβών καταβληθεισών είς ,"
λϊ) τού Διοικητικοϋ Συμιδου/'
ου καΐα την ν ρήσιν 1%9
4. Απαλλαγή %πό πάστί ·-}
θύνης τού Διοικγ,τικοΟ Συι< Ιουλίου -/.αί των έλεγκτών 5·ά την χρήσιν 1969. 5. Έκλογή τακτικών και ά νχπληρωματΐΓΛών έλεγκτών ο·.α -ήν χρήσιν 1970 καί κχθο'^ι- 5μο; ττΐ; άιαοιβής αύτιον. 6. Έχλογή τακτικών **'· * νΛκληρωματικών με5.ών .ο'3 Δ. βινιητικοδ ΣυιιβουλιΌυ είς *ντ* «.άσΐασιν των άπϊργοιιένο* λήξεως τή; θητείας '«-' μφώνο); τώ αοθρρ) 20 ν;·ι Καταστατιχοΰ οί έπιθυμ,οΰν·.-: ν* παραστώίΐιν είς την Γ *τ)ν Συνέλευσιν ■>.■'*■■ ν
δέον νά κχταθέσωσι τα; με"
/άς των παρ' οίαδτνποτί Ά>ω
νύμω Τρχπεζιτικγ} 'Εταιρία εν
Ελλάδι ή παρά τώ Τ«Άίίω Πά
Ρ*χχταβηαών καί ΔανεΙω*; η
παρά. τώ Ταμείω τής Έτα'.ρί
*ί πέντε (5) τουλάγΐστον πλή
Ρϊ'ς ήμέρα; προ τή; ώ; ίνω 6
ριβθείσης διά την Γενικήν Συ
νέλευσιν ήμεροαηνίας καί Ά
πάιν έ'/τό; τή; αΰχΊς
α; εί; τα έν Άθήν*.;
τή; Έταιρία;. τα, *
ξς των ώς ανω καταθέ-
ώς καί τα πληρεξούσια
τών ^γόν άντιπροσιο
Λ(»ν αυτών.
Έν Αθήναις τή 9η Μαίου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ. ΣΥΜ) ΛΙΟΝ
Περί προσκλήσβοις των μετόχων
τής Άνοιννμου 'Εταιρείας Λατο-
μείων Μαρμάρου Διονύσον - Πεν
τέλης, είς τακτικήν Γενικήν Συ
νέλενσιν.
Α. Ε. ΛΑΤΟΜΕΙΟΝ
ΜΑΡΜΑΡΟΤ
ΔΙΟΝΤΣΟΤ — ΠΕΝΤΕΛΗΣ
Κατόπιν τής άπό 10ης Απρι¬
λίου 1970 αποφάσεως τοϋ Διοικη
τικοΰ Συ,μδουλίου τής 'Εταιρίας
ημών, καλοΰμϊν συιμορώνως τώ άρ-
θ 19 τοΰ Καταστατικού, είς τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τούς
κ.κ. με,τόχονς διά την 25ην Ίον-
νάου 1970, ημέραν Πέμπτην καί
ώραν 12ην μεσημ6ρι·ήν είς τα έν
Αθήναις καί έ·πί τής δδοΰ Πα-
αησίιον άριθμ. 14 γραφεία τής
'Εταιρείας πρός συζήτησιν καί λή
ψιν άπτοφάσεων επί τών κάτιοθι
θε,μάτιον ημερησίας Διατάξεως:
1) 'Τπο&ολή πρός έγκρισιν Ί
σολογισμού χρήσεως 1)1 — 31.
12.1969 μετά τών έπ' αΰτοΰ Έκ
θΐσεων τοΰ Διοικητικοϋ Συμβου
λίον καί των Έλεγκτών.
2) Απαλλαγή τού Διοικητικοϋ
Συμβουλιον καί των Έλεγκτών
άπό πάσης ευθυνής διά την χρή
σιν 1969.
3) Λήψις άποφάσεο>ς πρός διά
Θέσιν κ*ρδων.
4> Έκλ.αγή Έλεγκτών διά την
χρήσιν 1970 καί καθορισμός ά-
μοιβής αυτών.
5) "Εγκρισις άποδοχών κατα¬
βληθεισών είς μέλη τοϋ Διοικητ.
2 υμδουλίου. -
6) "Εγκρισις αποφάσεως Διοι¬
κητικόν Συμβουλιον ληφθεισών
κατά την ύπάλογον περίοδον.
7) Έκλογή νεου Διοικητικοϋ
Σνμβουλίου.
ΟΊ επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς την τακτικήν ταύτην Γβ
νίκην Συνέλευσιν, ρχοντες δικαί
ιομα ι|ητ|ΐφοιυ κατά τό άρθρον 17
τού Καταστατικοΰ οφείλουσι νά
καταθέσωσ ιτά ςμετοχάς των κατά
τό αρθρον 18 τοΰ Καταστατικοΰ
παρά τώ Ταμείω τής Έταιρείας
ή τώ Ταμείο) Παρακαταθήκην
καί Δανείονν ή παρ' έν Ελλάδι Ά
νωνύμω Τρουιεζική Έταιρεία επί
αποδείξει κατατεθε^ιμένη είς τα
ν«α,φεία τής Έταιρείας πέντε
(5) τουλάχιστον ημέρας πρό ιτής
διά την Συνέλενσιν ορισθείσης ή
μέοας.
Έν Άθττναις τή 28.4.1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΧΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τού συνεργάτου μσς Δρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
233ον
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ-
ΣΚΚΡΤΣΑ
4. Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Κ4.1 ΤΟ
' Η·τα*ε,
δνό κον·οοι·νά-
τοι. Ό έ'νας ήκαν' τό «μι>χανι-
κό» κι' ό αλλος τόν «παναγιό».
Κι' οί δ»ό, ντυμίνοι μέ γιαπητζί-
δτκα άσ6εστο>μένα ροΰχα, ψαθρ-
νιο άσβεστωμρνο /απελ.ο και μόν
τσουνα μκϊή γιά νά 'χοιινε ιό στό
ια άξεσκΐ.ταστο.
Ό «ιι.ηχανικός> ήδασΐονσε μιά
μεζονοα (μρτρο κορδέλλα" κ' ή¬
καν' .-ιώς ήμετροΰσε τό σοικάκι.
Αξαφνα τάχατις τονέ 'πιανε κοι
λάπονος, ήβαζ' τα δυό" τοι. χέρτα
στήν κοιλιά κ' ήφώναξε «τό νί-
ρό μου θέλο)».
Τότες ό «παρογιός» τού, πού
'χρ κρυμενο άπάνο» τού εν' α-
σ.τοο έμαγέ ρπι&έςιο με χίο<, το 'φανρρων' εύτϋς Λαί τοϋ τό ά- κ.ου'μποΰσε χάμίι> /.ο'ντά ι.>ν. Ό
«μηχανικάς» ήκαν' πώς ήμισοκα-
θού'νταν άποπάνοι κ' ήοην.ι,ινον'
νταν' εύτύς. Ό «παραγιο;» λοι-
πάν τό 'παιρνε, μά αΰτό '-'χε με-
σα, άποποίν, ταχΐνι με .τετιμίζι.
Ήριχνε μέσα κ' ενα κιμμάτι
παστοουμά, τό 'δινε τό ί-,ιδέξιο
στό «μηχανικόν καί τού 'λεε «ε-
λα τώρα νά τα φ...». Τύτες ό
«μηχαντκός» τό 'παιρνε, ή6οντον-
βε μροα τό χβρι τον, ήπιαν' τόν
πακττροτιμά κα! τονέ 'πίτσάλειβε
στό ταχινοπετίμεζο. Κι όπως ή
φβροΰσε μισή μουτσοΰνα κι' ό
στόμας τού δέν ΐίτανε σ>.ίπασμέ
νος, τονέ 'γλυφε τόν πσστρου-
μά, κ' εΰτύς ήφεύγανε κι' οί 6τ«ό
τίος. Αύτά οΰλα ήγενον'ντοστε
στό αν|>ε - σβΰσε γ.ά νά μ·
ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΒΠΙΔΕΞΙΟ
ση γιά ν' ακούεται ή φωνή τού.
Μέ τό 'να χέρι ήιραβοΰσ' άπτά
γκέμια τό γάδαρο γιά νά πορπα-
τά, καί μέ τ' αλλο ήδαστοϋσε
μιά κα'μπάνα τοΰ χεριον, πού τη
νέ 'βρο'ντοΰσε κ' ήφώναζε:
«"Ενας γιατρός περίφημος
ήρχε άπτήν Αγγλία
τό δίπλωμά τού κρέμεται
στοϋ Μάμογλου τή χρεία». (1)
Ό «γιατρός» καθιομενος καμα
ροηός σαό γάδαρο απάνω, μέ τα
ποδάρια κρεμαστά άπτα ζερβά
τού ζω'ντανον, ήφοροϋσε μανρη
βελάδα, άψηλό κα,τρλο καί μου-
τσοννα γρλαοτή με μοιπΐτακι καί
άπό τοίχες.
Άποπίσο) ρρχού'ντανε ό «άρροι-
Κ' ήταν* εισί ντυμένος σά
καμμίαν άποκριάτικια κα'ίΐκεφα-
γιά.
Ό κάσμος ποϋ τσοί 'ίΐλιπε, ή-
γελοϋσρ, μά ήζάς>(.·νρ τα μοϋτρα
τον γιά την άηδία 'φτη, κ' ή<ρευ γρ κι' αύτάς. Αύτοι δμοις ήπααί- νανε καί σ' άλληι τρίητς.ατα νά κάνοΐΛ'ρ τα ίδιο σαχ)Λ, λαί σιχα- μΐνο σκρρτσο. ">. ΤΑ ΤΑΧΙΝΟΠΕΤΙΜΚΖΟ
Άλανιάρηδοι ντι'μρνο ικο.·δοννα
τοι καί μρ μισή μοντσούνΓ, ήβα-
στούσανε άπό 'να ρπι&ρζιο ρμα
γέ μέ χέρι, πού 'χε μέσα ταχί-
νι μέ πετΐίΑεζι κ' ήγνρί^ιινρ τοά
άποκριάτικες Κυριακάόες στσοί
φτιοχομ,αχαλάδες ιοΰ στα σοκά-
κια τως ήβγαιν' ά κοσμος νά
σεργιανή<τη. Ήπααινανε, το λοι- πόν, κο'ντά στσί γνναίκες γιά νά τσί πειράξοννε, κ' ήβουντονσανε τό δάχτνλο στό ταχινοπ.' τίμεξο, τό 'γλύφανε κ' ήφεύγανε γλήγο¬ ρα. Αύτό όμοίς δεν ήκο'ντούοα- νρ (ήτολμονισανρ) νά τ ό κάνου νέ σέ αντροι, γιατί θά ν' ήτρώ- ανε καμμίαν άποκριάτικια κατακε 6. Ο ΠΑΤΡΟΣ "Ητανε, παρΐα, τρείς νάτοι κ' έ'νας γά^αρος. Ό έ'¬ νας ήκαν' τό «γιατρό» πον ήκα- Θού'ντανε καδάλλα ατό γΐ'δαρο. Ό ά"λλος, τό «ντελάλη» πον ή- βαοτοΰσ' άίΐτά γκεμ*α τό γάδα¬ ρο. Κι' ό τριίτος, τόν «αρρώστου πού ήγύρενε νά τονε δή ό «για¬ τρός» γιά ν' τοΰ γράψ' κανένα ρεμ,έ'ντιο (φιμέ'ντιο, ιταλ. = φάρμακο). 'Ο'μπρός ήπάαιν' ό «ντε:λάλης», ντυμένος σάν ίσοκόμος (νοσοκό- μος) μέ ασπρη πουκαμίσα κι' α- σπρο σκονφάκι. Μουτσούνα μί- νά ,τανε κ.ρρι6ατο>μενος, κ' ήσηκώ-
θηκρ τώρα γ<ά νά προλά!;τ> τύ
«γιατρό». Ήοροροΰσε
καμί<3α ν>χτικιά, μακριά ώσαιμ' λί
γο πιό κατ' άπτά γοναιτα. Καί χά
μηλά, ήφαινον'ντανε τό άσπρο τον
σώβρακο, μακρΰ ώσαμ' τσοί άβτρα
γάλοι, δπου τα μπατζαχλήκια τού
ήταν δεμ^να μέ τή λινιίι καρ&ελ-
λα τως (τσή έπυχής έκείνης).
Στό κεφάλι, σκούφια νυχττραά,
ά,σπρη πλεχτή μέ φου'ντίτσα στήν
δκρια. Καί μοιττσούνα λυπημένη,
"Ηκανε λοιπόν πώς ήτρεχε σάν ά
νύ'μπορος, γιά νά προλάϋη τό
«γιατρό».
Σάν ήφτανε δ «άρρ<οστ(ις» κο' ντά στό «γιατρό», ό «ντελάλης» ήσταματοϋσε τό γάδαρο. Καί τό¬ τες ό «γιατρός», χωρίς νά άπιτό ξω'ντανό, ήπιιανρ μέ τύ'να χρ ρι τον τό χέρι τοϋ «άρρώστον» καί μέ τ' άλλ.ο ήογαζ' άπτο τσεπάκι τοϋ τζιλέ τον τό ρολόι τον (2) γιά ν' τού μετρήση τάχατις τό σφυγμό στό έ'να μινοϋτο. Μά τό ρολ.όϊ τον αύτό ήταν' έ'να στρο'γγυλό κιρομν δι κρεμασμρνο άπτήν άλυσσίδα τοΰ τζιλρ. Κι' άφοϋ ί|/οννοϋσ' τό κρ- φάλι τού, σά νά 'χε καταλάβει τί είχε ό «άρρωστος >, ήβγα^,' άπτήν
άπάνο) τσεπη τσή 6ελάδας τού
την πέννα τον, πον 'τανε έ>α με-
■γάλο φτερό τοΰ διάνον. Καί τό¬
τες, ήσικ·ι»6ε κ' ήπιανε μέ τό ζεο
6ί τον χέρι την δργιά τοϋ γαδά
οου, τηνέ 'σήκίονε άψηλά κ' ϊ'ικα-
νε πώς ήγραφε στον άγέρα τή ρε-
τσέττα (ρΐιτσέττα, ίταλ. — συντα-
γή) γιά τόν «άρροιστο». Κι' αύ-
τός, βλέποντας πώς τονε κοροϊδεύ'
ό «γιατρός», τσψχο' τα χέςια τού
άψηλά θτ(μίι*μένος κ' ήφενγρ τα
ό'μπρός όπίβω.
Ή ιδία παντομίαα ήγενοϋ'ντανε
άπό τρίστρατο αί τρίστρατο.
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ)
ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
1.— Τοΰ «Ίιμάμ - δγλου τό χά
νι» ήβρισκού'ντανε άνάμεβα < Μργά λες Ταβέρνες» (άγορά) κι' Άρμέ- νία (άρμενομαχαλά;, κ' είχε μέσα πολλά έμπορικά μαγαξιά. Ό άνα- γκαΐος τον ήτανε πολνσύχναστος καί, ξακουστός. 2___Την έποχη έκείνη, οί άν τροι εΐχαν,ε ρολόγια τσή τοέπης, πού μερικάήκουρ'νηςού'ντο<πε στήν Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ μεριά μέ κλει&άκι. Μά οί πιό γέροι εϊχανε τα πιό παγιά ρο λόγια, ποΰ 'τανε μΐγαλούτσικα καί πιό παχιά καί πού γιαταυτό τα 'λέ ανε «κρομΰδες». Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ ΧΡΙΣΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΝΤΑ ΕΚ ΝΕΚΡΟΝ Έν·Η·ιάζ·τεα κ ον έχΐ ττίς ό*·« Κβραγεώογη τής 3«»·1«ς > καί στο«ς έξ »2 τετρ.
μότροβν. Πλντββφβρίβι π··* τή Ιβι«
Μί ΊΟάΑ *βής
'Αλβξ-
ο·ι Β—7 μ.μ.
24
Έπ' εΰκαιρίο; τής «Έβοομάύος
τής Άγάπης», δημοσιεύομεν σή¬
μερον τό κατωτέρω επίκαιρον δρ-
θρον τον συνεργάτου μας κ. Δ. Α.
Κ<ον<τταντινίδον. Κάθε χρόνο, καί εφέτος, την ή- μερα τής Άναστάσεως τοϋ Ίηοοΰ Χρκίτοϋ Σωτήρος μας, ό Προε- ξά,ρχιον κληρικός, Ιστάμενος πρό τής Ωραίας Πΰλης, μετά λ(μιπά- δος άνημμένης έκ τής άκοιμήιτ°υ κανδήλας της, πρό τής Άγίας Τρα πέζης, εΰριβοιοιμένης, προσκαλεί τους Χριβτιανούς όπως άνάιΙ>ϋ>σι
τάς λαμπάιδας αυτών, δηλαδή νά
λάιβίιχοχ τό φώς έκ τοΰ άνεσπερον
φοντός, όπερ λαβόναες οί μαθηταί
τοΰ Λνιτροντοΰ μας Θεανθρώπου, έ
φο>τίστ)ησαν ί'πό τοΰ Άγιον Πνεν-
ματος καί ιμετέ·δο>καν αύτό είς τα
τρρατα τής Ο'ικουμένης.
Δέν ϋπάρχει άμφιδολία, δτι, κα¬
τά τό πλείστον, αν μή δλοι οί φέ¬
ροντες τό δνομα τού Χριστιανόν,
αεταβαίνομεν είς τάς έκκλησίας,
δινσττ»χώς, κατά συνήθειαν καί ού¬
χι όπως δρίζουν οί κανόνες τών κα
τα καιρονς σνγκληθεισών Οίκοιιμί-
νΐικών Συνόδοιν, τούς όποίους δέν
ή&ελήσαμεν καί δέν θέλομεν νά
μάθωμεν διότι, άφοσια>μένοι άσχο-
λούμ.εθα μέ την ευχαρίστησιν των
πρντρ αΐοτθήοεοιν τής σκωληκοδρώ
τού σαρκός μας, ήτις είναι τό πάν
δι* ι'ιμάς καί, πρό παντός, διά τονς
διαθέτοντος δφθονον χρήμα καί
κατ' ακολουθίαν ίσχνρά σατανικά
μέσα καί διακυβερνώντας τάς τύ-
χας των επί τής Γής, καθ1 εΐκόνα
καί ομοίωσιν πλασμά.το>ν Θεοΰ, κα-
λϋ τή πίστει, κακή δμο>ς τή μοίρα,
άρχοντας καί άρχομρνονς, κλήρον
καν Πολιτείας, ώς άποοεικνύεται
τούτο λόγοις καί έ'ργοις ΰπ' αυ¬
τών πρός παραδειγματισμόν, ένοε-
χομρν<ος τών, εύτ«χώς, ΰπαρχόν- το>ν Χριστιανών, μέ άποτέλεοιμα,
(>ε6αίο)ς, ν' ακούσωμεν κατά την
ημέραν τής κρίσεως υπό τοΰ Πλά
στου μας καί Δημιονργού σύμπαν-
τος τοϋ κόσμον, άδρκάστου Κρι-
τοΰ θεού μας:
«Ούαί είς έκείνους οΐτινες λέ-
I
γουσιν τό καΐκόν καλόν καΐ τό κα-
I
λόν κακόν, οίτινες θέτουσι τό φώς
ί διά σκάτος καί τό σκότος διά φως
(Ήσαίας, παρ. 20), ώς καί τό ά-
.-ΐοχωοεϊτε άπ' έιμοΰ οί έργαζόμενοι
την άνομίαν (Ματθαίου παρ. 23),
Ένώ, συνερχόμενοι, εάν ακού¬
σωμεν καΐ συμμορφωθώμρν μέ τό
τοΰ Αποστόλου Παύλου: «Μιμή¬
ται μου γίνεσθε καθώς καί έγώ
τοϋ Χρκττού» (Α' Κορινθίονς),
δχι μόνον πανΐτοιμοι μ«τά φόβον
θεοϋ, πίστεως καί άγάπης θά με-
ταβαίνωιμεν είς τάς έ,κκληοίας διά
νά λάβωμεν τό φώς έκ τοΰ άνε-
σπέρου φωτός, άλλά φωτιζόμενοι
ύ.-ΐό τοΰ Άγιον Πνεΰματος θά εί¬
μεθα Ικανοί νά εξουδετερώσωμεν
τό σκότος ρκ τών καρδιων τών σνν
ανθρώπίον μας, δπότε, άναμφιβό-
λως, θά ' έπικρατήβη μεταξύ άρ-
χόντων καί άρχομένων σύμπαντος
τοΰ κόσμον, ή μέ πολλά καί πανί-
σχ,νρα προτϊρήματα άνάιπη τοΰ
Γλνκυτάτον Ναξωραίου, δστις γεν-
νηθείς άσπό/οως έκ τής Άειπαρθβ-
νου Μαρίας έν τή φάτνη τών ά-
λόγων είς την Βηθλεέμ τής Ίου-
δαίας, παιδιόθεν διδάξας είς πάν
τας καί είς τούς Γρα·μματείς καί
Φαρισαίους, άφόβίος την αλήθειαν,
ποιήσας πλείστα δσα Θαύματα, ά-
ναο~ττκ«ας τόν πρό τεσοάρων ημε¬
ρών τβθαιμμένον φίλον τού Λάζα-
ρον, την θυγατέρα τοΰ Ίαβίρον
καί τόν νΐόν τοΰ Νανί, στανρωθεις
έθελουσίως ώς Θεάνθρωπος, διά
Ι την λύτριοσίν μας, άναστάς έκ νε-
1 κρών, θανάτο.) θάνατον πατήισας,
τοίς έν τοις μνήμασι, εΰρκτκομέ-
νοις, ζωήν χαρισάμίνος καί άναλη-
φθείς είς τούς Ούρανούς θά συ-
νεχίζη νά μας πρασκαλή μέχρι σνΛ'
τελείας τοΰ αΐόίνος ώς Άθάνατος
Βασιλεύς:
Δεΰτε λάβετε φώς έκ τοΰ άνε-
σπΐρον φοηός καί δοξάίΐατε Χρι-
σιτόν, τόν άναοτάντα έκ νεκρων.
Άθελφοί αναγνώσται,
Πρίν ή είναι άργά, δέον νά λά¬
βωμεν τό φώς έκ τοΰ άνεσπέρου
φωτός τούτέστιν τού ΘΕΟΤ δνευ
τοΰ οποίον ουδέν έστί γενέσθαι δ-
ταν δέ μεθ' ημών ό ΘΕΟΣ ου¬
δείς καθ" ημών. ΕΙΘΕ.
Δ. Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Άμφικράτονς 61 ΤΜΗΤΤΟ Σ
Τ. 408 Τηλ. 768-790
(Σι/νέχεια έκ τής 1ης βχλΐδος)
Αλεξάνδρειαν μρτ' έπιστολών αΰ
τόκρατορικών.
ΔΕΤΤΕΡΟΝ, "Οσον άφορά
την υπεράσπισιν των άρχών καί
τής διδασκαλίας τοΰ Χριβτιανι-
σμοΰ. Ό μεταξν τών Άνατολι-
κων καί Δυτικων έπαρχιών τής
Ρωιμαϊκής αϋτοκρατορΐας εντονος
διαφορισμός είναι περισσότερον
χρήσιμος διά νά έκτιμηθή κατ' ά
ξίαν καί <ά έξηγηθή άκριίΊοδικαί ως ή άσύγκριτος σνμΰολή τών Άνατολικών έκκλησιών καί των έπισκόπων των, όσον άφορά την Άπολογητικήν υπέρ τοΰ Χριστια¬ νισμόν καί την κατοχνρωβιν τών άρχων καί τής διδασκαλίας τον. ΟΙ Άπολογηταί τοΰ Χριστιανι- σμού. Μόνον οί ήσκημένοι καί δό κιμοι είς την διαλεκτικήν Άνατο λικοί ανέλαβον έξ άρχής την όίμν ναν υπέρ τής θρησκείας τοΰ θέαν θρώπου κατά των διωκτών της Ρωμαίων αύτοκρατόρίον. Καί δέν περιωρίσθησαν μόνον είς την άμν ναν, άλ,λά προ·έβησαν καί είς έ-πί- θεσιν κατά τον έθνισμον, διότι μύ νόν οί Άνατο,λικοί είσέδυσαν 6α θυτερον είς τό .τνεΰμα τού Έλλη νικοΰ κειμένου τής Καινής Διαθή κης, ΟΑ'τλήσαντες έξ αυτής ε.τι- χειρήματα {«ποβτνλώσαντα την Θρ οσνστατον καί Χριστοφρούρηττον Έκκλ.ησίαν. Πρός απόδειξιν τής ανωτέρω θέσρως θά νπενθυμίσω , τύν άτρόμητον επίσκοπον Αθηνών ι Κοδράτον, όστις είχε τό επαινε- τόν θάρρος εν Αθήναις νά έγχρι ρίση αυτοπροσώπως είς τύν διώ- κ^ην των Χριστιανών αΰτοκράτο- Ι ρα Ά&ριανόν τό 126 μ. Χ., σν- ' στηματικήν απολογίαν είς την δ- . ποίαν κατά Εΰσέβιον «έ'στι κατι- ; δεϊν λαμπρά τεκμήρια τής τού έν δρός διανοίας καί τής άποστολι- , κης δρθοτομίας» (4,3) καί τόν σύγχρονον αυτού Άθηναΐον φιλό- στκρον Άοιστείδην, όστις «έπεφώ νησεν έπίσης απολογίαν τώ Άν- δριανώ» κατά τό αύτύ Ι,τος. Δεύ τερον, τον σοφόν ρπίσκοπον Μελί- τωνα ούχι τής Χαλκηδόνος, άλλά τών Σάρδεων τής Μικρασίας, ο σ*ις ένεχείρκΐεν είς τόν Αΰτοκρά τορα Άντοηΐνον τόν Εΰσεδή την βαθνστάχαστον απολογίαν τον ν- πέιΰ τού Χριστιανισμόν. Τρ&τον, τόν ί-κ Σνχέμ τής Σαμαρείας δγιον Ίοτ»στϊνον τόν φιλόσοφον, μαρτυρήσαντα κατά τό ετ·ς 166 μ. Χ., όστις συνέταξεν ουχί μίαν άλλά δνο άπολογίας, έγχειρισθεί- σας είς ταΰς Ρωμαίονς αύτοκρά- τορας Άντωνινον τόν Εύσΐβή καί είς τόν νίόν τον αΰτοκράτορα Μάρκον Αύρή).ιον, διακρινσμένας διά τα βάθος τών διανοημάτων καί την ξωηρότητα τής παραστα- τικής έκφ<ράσεο)ς. Τέταρτον, τόν Άθηναΐον διδάοκαλον τής φιλο- σοφίας Άθηναγόραν, όστις ένεχει' ρισεν είς τόν Ρπίσης αχλόοοφον αύτοκράτοοα Μάρκον Αύρήλιον εν Αθήναις την ά.τολογίαν τον. (Ή περί Χριστιανών Πρεσβεία) άναι- ροΰσαν τάς κατά τών ΧρκΐτιανχΤη1 έβαοξενβείσας συκοφαντίας των έ θνικών «περί ΟΙδιποδείιον μίξεων καί θνρστείοιν δείπνων». (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΤΐέιμΛτον, τόν επίσκοπον Ίερι. πόλεως Κλαιΐδιον Άπολλινάριον, δστις «νεχείρισεν είς τόν Αΰτο- κράΐτορα Μάρκον Αύρήλιον άξιό- λογον άιπολοιγίαν καί τόν ρήτορα Μιλτιάιδην. "Εκτον, τόν έπΐσκο πον Άντιοχείας Θεόφιλον, τόν Έρμείαν, τόν έκ Πέλλ^ης Άρί- στ(ον:ι καί αλλους. Όϊ κα,τοχνρωταί τοϋ Χριβτια- νισμοϋ. Μόνον οί Άνατολικοί καί ρίδικώτερον οί Μικρασιάται δ»ί- πρεψαν ώς βαθνστόχαστοι ερμη¬ νευταί τού Ελληνικόν κειμένου τής Καινής Διαθήκης καί κατο- χυρωιταί τής διδασκαλίας τού θε- ανθρώπου. Διότι είς την Δύσιν δεν ενεφανίσθη τότε άνεπτνγμί- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Περί προσκλήσεως των Μετόχων τής Άνωννμου Έταιρείας υπό την έπωνυμίαν «Τεχνικαί καί Έμ πορικαί Έπιχειρήισεις ΒΑΣΙΛ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α. Ε.» είς Τακτικήν Συνέλευσιν. Συμφώνως τώ Νάμω καί τώ Καταστατικω προσκαλοΰνται οί κ. κ. Μέτοχοι τής Άνωνύμου Έται- ρείας, υπό την έπωννμίαν «Τεχνι¬ καί καί Έκμπορικαί Έπιχειρήοεις ΒΑΣΙΛ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α. Ε.» είς ογδόην Τακτικήν Γενι κήν Συνρλρνσιν ·ην 20ην Ίουνί ου 1970 ημέραν Τρίτην καί ώραν 6 μ. μ. έν τοίς ενταύθα καί επί τής όδοΰ Εΰρυπίδου αριθ. 14 γρα φείοις μέ θίματα: 1) 'Τποβολή εκθέσεως τού Δι- οικητικοΰ ΣΛΐμβονιλίου επί τών πε- πραγμένιον τής Η' Έταιρικής χρή σεως, ήτοι άπό 1ης Ιανουάριον μέχρι 31 Δεκεμβριού 1969 καί 'έγ κρίσις τού Ισολογισμόν τής ληξά σης ώς ανω έταιρικής χρήσεως. 2) 'Τποβολή έικ-θέσεοις τών έλεγ κτών επί τοΰ Ίσολογισμοΰ τής λη ξάσης την 31ην Δεκεμβριού 1969 χρήσεως. 3) Απαλλαγή τοΰ Διοικτ,τιϋ Συμβουλίου τής Έταιρείας καί τών Έλεγκτών άπό πάσης ευθυ¬ νής. 4) Έκλογή μελών τοΰ Διοικη¬ τικόν Συμβουλιον διά μίαν τριετί αν, αρχομένην άπό τής ημέρας συγκλήσεως τής Η' Τακτικής Γε νίκης Συνελεύσεως των Μετόχων αυτής. 5) Έκλογή Έλεγκτών διά τό 'ννατον διαχ«ριστικόν Ιτος τής έταιρείας, ήτοι άπό 1ης Ίανουα- ρίου μέχρι 31 Δεκεμβριού 1970 καί καθορισμός άμοιβής αυτών. 6) Καθορισμός άντιμισθίας των μελών τοΰ Διοικητικοϋ Σνμβουλί όν. Οί κ. κ. Μέτοχοι, ινα μετάσχοο σιν τής Γενικής Συνελεύσεως δέ όν νά συμμορφίθθώσι πρός τάς διατάξεις τοΰ Καταστατικοΰ καί τοΰ Νόμον. Έν Αθήναις τή 2 Μάϊον 1970 'Εντολή τοΰ Διοικητικόν Σιιμβοι»- λίου Ό Γενικάς Διενθυνττις Β. Χ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ νη φιλοσοφική, σκέψις διά νά προ βάλη άντιλογίας καί νά προκαλέ ση φιλοσοφικάς ένστάσεις καί θε ολ.ογικάς σνξητπήσεις. Έξ άλλον, είς την 'ΊικύΙαχ καί ειδικώς είς την Ρώμην έπεκράτουν πολιτικαί καί πολιτεΐ/οκαί δια,μάχαι, κοινο) ««αί και οικονομικαί άναταραχαΐ άπό τής έποχής τοΰ Σεπτιψιίου Ι'εβήρου, τάς οποίας κατέστησεν όξυτέρας ή μετάθεσις τής εδρας τοΰ αύτοκράτορος είς Άντιόχει- αν καί βραδύτερον είς Νικομή- δειαν καί τα άψυχολόγηίΐα δια- τάγματα τοϋ αύτοκράτορος Διο- κ.ληηανοΰ. Ή καταπίπτονσα Έκ- κλησία ,τής Ρώμης έπληροφορεί- το ταΐ»ς πνευματικούς δθλονς τής Άνατολικής έκκλησίας κατά Κέλ σοτ·, Πορφυρίου, Πλωτίνου, Ίαμ βλίχοιυ καί σΐΎτροφίας, διά της Έλληνικής γλώσσης την οποίαν ή Έκκλησία τής Ρώμης έχρησι μοποίει επισήμως είς τάς έκκλη σιαστιικάς σχέσεις της. Εντεύθεν καί πολλοί έκ ,τών έπισκόπων τής Ρώμης κατά τούς τρείς πρώτους αίωνας ήσαν "Ελληνες ή έξελλη- νισθέντες, συμποσούμενοι είς δε- καπέντε περίπου έκ των συνολι- κώς δΐκαοκτώ, οί όποίοι έκόσμη- σαν πράγματι τόν έπισκοπικόν θρόνον τής Ρώμης. Λιά νά όίρω καί την ελαχίστην αμφιβολίαν των Παπικών Συνέ¬ δριον τού θεολογικοΰ Διαλόγον χοοβαίνο) καί είς την έπαλήθενσιν των άνΜ>τέρω ίσχν>ρισμων μου, δή
λαδή δτι μόνον ή Άνατολική Έκ
κλησία ήγτονίσθη έπιτι·χώς καί εί
ίκκώτερον ή Μικρασιατική κατά
Γθΰ Γνωστικισμοΰ. Ό Γντοστικι-
σμός γενικάς είναι σύστημα θεο-
γονικων, κοσμογονικών καί σω-
τι^ριολογικών διδασκαλιών τής Ά
νατολής. Ό συγκρητισμός τού
παρήγαγί καί τόν Νεοπλατωνι-
σμόν, όστις βαθμηδόν συνανέμιξρ
καί τόν Χριστιανισμόν είς τάς
φιλοσοφικάς Ιδεας τού. Εντέυθεν
καί ή Άλεξανορινή Σχολή των
Αίγυπτίων Γνωστικών καί ή Συ-
οιακή Σχολή τοΰ Ίαμβλίχου καί
τών συν αυτώ, μετεσχ,ημάτισαν τα
Ν εοπλατιονίζοντα συστήματά των
είς θρησκεντικά. Μέ άλλ^ας λεξεις
έπεδίιοικαν νά μετατρέψονν την
πίστιν είς γνόκτιν, την θειορίαν
είς πράξιν, την φιλοσοφίαν είς θε
ολυγίαν ή άκριΰέστερον τόν Χρι
στιανισμόν είς φιλοσοφικόν σύ-
στΐ)μα. Εντέυθεν καί ή εμφάνι¬
σις τοί Βαρ&ησάνουί, Βασιλειά-
δοιυ, Έρμογένους καί τοΰ Μαρ-
κίοινος μέ τόν οποίον θά άσχολη
ε)ώ > Ιδΐιαιτέρως.
Τους άνωτέρΐ') μεταρρυθμιστάς
τής Χριστιανικής Έκκλ.ησίας καί
αλλους, Μάνην καί Μοντανόν, μό
ννον αί φιλοσοφημίναι Έ?»λην<- καί διάνοιαι τών έπισκόπων καί διθασκάλων τής Άνατολής σννί- τριψαν. Διότι είσέδτ>σαν βαθντρ-
ρον είς τό Ελληνικόν κείμενον
των ίερών Εύαγγελιστών καί τών
Λγίοιν Άποστόλ.ων καί ανεύρον
την έξ άιποκαλύψεως καί ϋπέ-ρ λό
γον Χριστιανικήν αλήθειαν, την
λογικως αναγκαίαν διά την σωτη
ρίαν τοΰ ανθρωπίνου γένους. Καί
ηνάγκασαν τόν Νεοπλατωνισμό νά
*αταφύγη είς τάς Αθήνας περιο
ρισθείς καί αδθις μόνον είς την
επεξεργασίαν των Ι&εών τού κα¬
τά τό σύστημα Γτοϋ Πλάτωνος καί
τοΰ Άριστοτέλους. Έπομένως ήτο
περιττόν ό Μέγας Ίουστινιανός
νΛ κλείση την έν Αθήναις Σχο
λήν των κατά τό έ/τος 529, διό¬
τι ?ϊ|το τελείως άκίνδυνος τότε διά
τόν άν&ρωθέντα Χριστιανισμόν.
Ο ΜΑΡΚΙΩΝ. Ό έκ Σινώπης
τού Πόντον Μαρκίων, ν'ιος τού έ
.τισκόποιυ τής Σινώπης, ίδρύσας Ι
δίκην τού μ,εταρρυθμισμένην Έκ
κΛησίαν μέ άσκητικόν βίον τών
μελων της (Μαρκιωνίται), κατά
(ά Νεοπλατίονικά αύστηρά ήθη,
κατήρτισε καί Ιδιαιτέραν Συλλο¬
γήν (ούχι Κανόνα) άπαρτιζοιμέ-
νην μονον άπό τό κα,τά Λουκάν
Ευαγγέλιον καί δβκα μόνον επι
στολάς τοΰ Άοτηστόλου Παύλου
η140 μ.Χ.).ΙΙοϊος ομοις άντέταξε
τότε τόν Κανόνα τής Καινής Δια
Θήκης Ισχύονττα καί δικαίως χρη-
θΊΐμοποιούμενον άπροφασίστοις μέ¬
χρι σήμερον καί είς τούς αίωνας
των αίώνων έν τή Ανατολή καί έν
τή Δύσει, καΐ είς ολόκληρον τάν
πλανήτην μας; Μήπως οί Προτε
στάνται; ή μήπως οί Παπικοί; Καί
έπεώή σιωποΰν, την απάντησιν δί
.δεί ή ίστορία τής Μιάς Άγίας
Καθολικής καί Άποστολικής Έκ
ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΜΑΊ-ΟΤ 1970 '
Έτος ΙΘ' Αριθ. φύλ. 3960)6463
κλησίας. Μόνον αί Έκκλησίαι τής
Άνατολής, λέγει, διότι είς την
Ανατολήν παρουσιάσθησαν οί Γνω
στικίζοντες καί οί γνωστικοί (ΰυ-
ναιμι«οί καί τοοπικοί) καί ειδικώς
ό Μαρκίων, αποπειραθέντες νά πά
ραστήσουν τάς Νεοπλατωνιζούσας
διδασκαλίας των ώς Άποστολικάς
ΐκατά Παΰλον κυοίως) καί διά
τουτο άκριιβως έχάλκευσαν καί έ-
νόθενσαν (ψευ&επίγραφα, νάθα)
τα Έλληνικά κείϋενα των ίερών
Εύαγγελιστών «αί των άγί(ον Ά
ποστόλων. Εντέυθεν καί αί έκκλη
σίαι τής Άνατολ.ής μόνον καν ου¬
χί τής Ρώμης καί τής Ιταλίας
εθεσαν ώς κριτήριον τής γνησιό
τητος των ίερων βιβλίον την χρη
σιμοποίησιν αυτών είς όλας τάς
Έκκλησίας τής Άνατολής καί την
ανάγνωσιν αυτών αποκλειστικώς
έν τοίς ίεροϊς ναοϊς των. Καί μό
νόν αύτά περιέλαδεν ή Έκκλ»|σια
στική Παράδοσις τής Άνατολής
είς τόν Κανόνα τής Καινής Δια¬
θήκης, τόν θεόπνευστον. Ή πρά¬
ξις αύτη τής Άνατολικής Έκκλη¬
σίας, ερωτούν οί όρθόδοξοι, διατί
δέν άφύΛνισε τάτε τό ΙΙαπικόν ά·
λάιθητον; Διότι άπλούστατα άπαν-
τοϋν οί Προτεστάνται, δέν ΰπτ]ρ-
χε τάτε τό άλάθητον έν τή Έκ¬
κλησία τής Ρώμης, άλλ' οΰτε καί
σκέψις κάν ύπηρχε τότε περί ά-
λαθήτου, σνμπληρώνουν οί Όρθό
δοξοι. Τούτο μαρτυρεί καί ή άίτρο
φάσιστος άιΐτοοοχή τοϋ Κανόνος
τής Καινής Διαθήκης έν τή Δύσει
ώς Θεοπνεύστου καί ή μετάφρασις
τού είς την Λατιντκήν καί ή χρη¬
σιμοποίησις τού πρός διάδοσιν τοΰ
Χριστιανισμοΰ καί υπό των Παπι¬
κών καί υπό τών ποικιλωνύμων
Προτεσταντικών άποχρώσειον ΐϋρο-
σεγγιζοι>σών συν θεφ άγίφ τάς χι
λίας μέχρι σήμερον καί ϊχει δ θε
ός δι' αργότερον. Τα ανωτέρω
I-
στορικά γεγονότα προβάλλουν λο
νικώς καί τα εξής δύο έρωτήμα-
τα: Πρώτον οί Προτεστάνται, ά
πορρίπτοντες την ιεράν Εκκλησι¬
αστικήν Παράδοσιν, διατί δέν ά-
πορρίπτουν καί την θεοπνενστίαν
των Βιιβλίων τής Καινής 'Διαθή-
κης; ΈΒΐομένως, ευρίσκονται πρό
τοΰ διλτρματος ή νά παραδεχθοΰν
καί την Εκκλησιαστικήν Παράδο¬
σιν ή νά άπορρίψουν καί την θεο-
πνευστίαν τ<&ν Ιερων Βι6λίο>ν τής
Καινής Διαθήκης την όποιαν επε¬
κύρωσεν ή Ίερά Έκκλησιαστική
Παράδοσις. Δεύτερον: Οί Παπι¬
κοί, δεχόμενον την θεοπνευστίαν
τών Βιιβλίων τής Καινής Διαθήρ
κης, άπορρίπτουν την Εκκλησια¬
στικήν Παράδοσιν, διότι άκολου-
θοΰν τόν Πάπαν Πΐον τόν θ' άπαν
τησαντα είς τούς μή Ίταλούς
Καρδιναλίους τής Α' έν Βατικα
νφ Συνάδου τοΰ 1870 Ίταλιστί
μάλιστα «Παράδοσις είμαι έγώ»
(τραντίτσιο σόνο ϊο). Έπομένως,
καί αύτοι ευρίσκονται πρό τοΰ δι
λήμματος ή νά άρνηθοΰν την θε¬
οπνευστίαν τών Βιβλίων τής Και
νής Αωιιθήκης, έπικυρωθεϊσαν υπό
τής Ίεράς Έκκλησιαστικής Πα¬
ραδόσεως ή νά άρνηθοΰν (όπερ
καί δίκαιον), καί νά καταδικάσουν
(δπερ καί λογικόν) τό άλάθητον
τοΰ Πάπα, ώς άχρηστεϋον την Ι¬
εράν Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν,
την ϊπιβιυρώσασαν αΰθεντνκώς την
Θεοπνενστίαν των ΒιΛλίων τής
Καινής Διαθήκης. Συμπέρασμα.
Μόνον ή Όρθόοοξος Άνατολική
Έκκλησία Έκκλησία τηρεί την Ί
εράν Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν
καί την συνεχίζΐΐ δνευ παρεκκλί-
σεως.
Ό Κανών τής Καινής Διαθή¬
κης απέκτησε τάσιν σημασίαν είς
την τότε Ανατολικήν Όρθάδοξον
Εκκλησίαν, ώστε συμπεριελήιφβη
ώς τρίτος καί ούσιώδης δρος (με
τα τοϋ έπισκοπικού βαθμόν «αί
τών τοπικων συμβόλων τής πίστε¬
ως) πρός δήλωσιν τής ένότητος
τών Χριστιανικών Κοινοτήτων καί
έκφρασιν τής Μιάς, άλλά διεσπαρ
μένης πανταχοΰ άληθοΰς Έκκλησί
άς (κατ, άντίθεσιν καί πρός τάς
πολλάς καί ποικίλας άλλας αίρεπν
κάς), κληθείσης έατοτε καί Καθ ο
λικής Έκκλησίας, διά τού δρου
μία ΚαΘολική. Τα τρία αύτά 6α-
σικά καί Ισοούναμα γνωρίσματα
απετέλεσαν έκτοτε τόν κύριον καί
μοναδικόν δεσμάν καί σύνδεσμον
τής «σωτερικής καί έξωτερικής έ
νάτητος τιών πανταχοΰ διεσπαρμέ
νων, ώς ανωτέρω άναγράςρομεν,
Χριστιανικών Κοινοτήτων τής μι¬
άς Καθολωιής Έκκλησίας. Διότι
δέν έιθεοιρήθη ίκτοτε έπαρκής, ϊ-
νεκα τής παρουσίας τών αίρετι-
κών έκκλησιών, δ χρησιμοποιούμε
νος πρό αυτών ένωτικάς βρος «διά
τής είς Χριστόν Πίστεοις μόνον>,
τόν οποίον άνέστησε κατά τόν εί
κοστόν αίωνα δ ΟΙκουμενισμός πρός
ίδιον ώφελος, ώς Θά άποδείξω
βραδύτερον καί έν τώ οικείω τόπω,
εσχάτως δέ καί τό Φανάριον πρός
παραπλανήση τών ΌρΘοδόξων ά-
νεπανόρθωτον ζημίαν τής Άνατο
λικής Όρθοδοξίας διά τής θεωρί
άς τού κοινοΰ ποτήριον, χ,ωρίς νά
εξετάσωμεν ομοις καί τό περιεχό¬
μενον τού.
ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ
ΑΝΩΝΓΜΟΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΙΑ
«ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ>
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Γενικής Συνελεύσεως
ΙΑποφά-σει τού Διοικητικοϋ
Συιμβουλίου καί συμφώνως ,ώ
αρθρω 21 τοΰ Καταστατικοθ,
καλοϋνται οί Μέτοχοι τής Ά
νωνύμου Βιομηγανικής 'ί/ται-
ρίας «ΚΑΩΣΤΗΡΙΑ ΣΙΝΑΝ»
όπως συνέλθουν είς τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν είς τα έν
Αθήναις δδός Βασιλικής άρ. 2
γραφεία τής έταιρία; την 20
ήν Ίουνίου 1970 ήμΐραν Σαβ
βατον καί ώρα 12 π. μ.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Γποβολή καί Ιγκρισις
τών έκθέσεων τοθ ΔιοικητικοΟ
Συμ,βουλίου καί Έλεγκτών επί
τών πεπραγμένων καί τοϋ Ί-
σολογισμοθ τής 31ης Δεκεμβοί
ο υ!969.
2) 'Υποβολή ν.τΧ Ιγκριςις
τοΰ Ίσολογιομ,οΟ τής 209);
I-
ταιρικής χρήσεως οίκο'ν/^ιικοΰ
Ιτους 19τ>9.
3) Απαλλαγή των μελών
τοθ Διοικητικοο Συμβουλίου
καί τών Έλεγ,κτών άπδ πάσι;ς
ευθυνής ά,ποζημιώσεως, διά
την χρήσιν 1969.
4) Έκλογή δόο τακτικών
καί ούο αναπληρωματικών Έ
λεγκτών διά την χρήαιν 1970
καί καθορισμός τής άμο'.βής
αυτών.
ΟΙ δικαιούμενοι καί επιθυ¬
μούντες να μετασγωσι είς τίιν
συνέλευ>σιν κ. κ. Μέτοχοι, πά
ρακαλοΰνεται νά καταθέσωσι
έμπροθέσμως τάς μετοχάς το>ν
καί συμμορφωθώσι έν γένβι
πρός τάς διατάξεις τοθ Κατα
στατικοΰ καί τοΰ Νομου.
Έν Αθήναις τή 5 Μαΐου 1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΤΕΧΝΙΚΜ ΚλΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΑΣ. ΧΑΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Α.Ε.
Ευριπίδου 14 — ΑΘΗΝΑΙ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1968
Κτήριον "Ιπποκράτους 33 3.363.011,80
Άκίνητα
Κτήριον Βοσπόρου 2 Νί-
καια (παλ ) 458.920.-
Άνοικυδόμησις ακινήτου
Βοοπόρου 2 Νίκαια 100.000.—
Έπιπλα χ·ιί Σκειίη 108 844.-
Μηχανήιιατα, έργαλεΐα κλπ. ό2.·ρ>96.—
Καταθέσεις ^ 4.964.-
Γραμμάτια πρός είσπραξιν
Ι'ραμμάτια εΐσπρακτέα
Διαχειρίσεις 79 200 —
Χρεωστεί 4.486.—
'Εγγιιήσειο 200.—
'Υ.περγολόβος
Προμηθευταί
Παρακρατηθέντες φόροι καί
είσφοραί 3.900,50
Κέρδη καί Ζημίαι
Ζημίαι προηγούμενον έτών 240.142,78
Ζημία γοήσε<.ος 1969 Ταμείον 4.944,17 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 3.249.677,80 3.846.870,10 62.907.— 53.208.— 283.686,50 160 000 — 50.030 — 95.920 - 512 3.5.— 200 — 91.000 — 3.570.— 5.290,50 201.085,28 263.254,75 24.817,40 4.421.209,25 8.903 832,33 Χρήσις 19 6 8 19 6 9 Μετοχικάν Κεφάλαιον 1.500 μετόχων ποός 1000 δρχ. 1.500.000.— Τ.^ΟΌ.ΟΟΟ.— Τακτικόν άποθεματικόν 81.024.- 81.024.— •Έκτακτον άποθεματικόν 1.419.459.10 1.419.459.10 ΙΙροσι'·μφωνα πωλήσεων 173.635 — 420.000,— Μη περατωβείσοιι εργασίαι κτηρίου Ιπποκράτους 33 244.769.— 244.769.— Άποσβεσθέντα επιπλα καί σκεύη 76.829.— 50.942,80 Άποσβεσθέντα μηχανήματα, έργαλεΐα κλπ. 9.846.— 14.769.— Κρατήαεις υπέρ τρίτων 12.580.— 15.541.— Προμηθευταί 1.500.- 23.980,30 Πιστωταί 825.802.- 1.258.976,48 ΠαρακρατηΘένΐες φόροι καί είσφοραί 1 060,50 9.545,50 Προειππράξεις μιοθωμάτων 647,15 647,15 Έγγυήσεις μισθωμάτων 35.000.— 35.000,— Γραμμάΐια πληοίυτέα 300.000.— Άλληλόχρεοι /,ογ((ριασμο'ι 2.158.000.— Πωλήσεις (κτιριου Βοσπόρου 2, Νίκαια) 1.264.757.- Όφειλαί πς>ός τρίτους ; 48.207.—
'Υπεργολαβο: 63.^14.—
Άποτελέσμτια χρήσεως 39.057,50
4,421.209,25 8.903.832,33
Ανάλυσις Κερδ£ν καΐ Ζημιών 31ης Δεκεμβριού 1969
ΔΟΥΝΑΙ
1968 1969
Άποσβέσεις 27.337.- 24.973,80
Φόροι μεταβιβάσεων 75.010.— 3.081.—
φόροι εΐσοδήματος 78.209.— 219.108.—
"Εξοδα συντηρήσεως Μεγα¬
ρον Ιπποκράτους 33 8.761.—
Γενικά εξοδο 66.726,10 130.354,05
Μισΰοί 158.980.- 207.586.-
Άμοιβοί τρίτων 24.500.— 92 000.-
Τέ?.η χαρτοσήμου
Χαρτόσημον μετοχών 27.000.—
Χιιρτόσημον άναλήψειον
έταίρων 582.— 138.-—
Χορτόσημα μεριομάτΜν 2.160.—
Χαρτόσημον καταθέσεων
έταίρων 4.753.- 12.813,50
Χαρτόσημον συναλλαγματικάς 2.155,—
Χαρΐόσημον ουμβάσεων 35.694.—
Σνμβολαιογραφιχά καί τέλη 37.926.—
Τόκοι 67.228.-
Άποτελέσματα χρήσεως 39.057,50
ΛΑΒΕΙΝ
Μισθώματα
Χαρτόσημον μισθωμάτων
Κέρδος έκ πωλήσεων
Ζημία χρήσεως
1968
506.595,60
6.480.—
1969
503.261,6ο
6.240.—
60.301.—
263.254,75
513.075,60 833.057,35
313.075,60 833.057,35
Έν "Αθήναις τΓ· 15 Ίανουαρίου 1970
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου Ό Γενικώς Διευθυντήν Ό Προϊστάμενος Λογιστηρίου
ΑΡΙΣΤΟΤ, ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣ. Χ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ Δ. ΦΕΡΕΝΤΙΝβΣ
Προσκήνυμα στίς άξέχαστες Πατρί δες
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑ ΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ ι
(Συνεπεία έκ τοΰ προηγούμενον) ποοσκύνημα, δμως, κατά περίεργο κε ο· οω<Τι3<ές στρατιές βρέιθη- Ή σημερινή λουτρόπολις, έκτός τράπο διατηρεϊται άκέραιο τό ύ- καν £τοιμες α· 5λα τα σννορα των παλαιών ξενοδοχείον τοΰ πέροχο κομψοτέχνημα, τό τεμπλο τ(-ν ,οιώ αυτοκοατοριών. Ό στρα (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εκ τής 1ης Σελ.) τόν πόλε,μο κατά τής Ροισίας. Ή ταν οτά τέλη τού 1768. Ή Ρ«- σία κάιθε άλλο παρά αίφνιδιάστη- Τζουδελιέκα, τού Έρρίκου, τοΰ της. τάρχης πρίγκιψ Γαλιτσεν στή νοδοχίϊο τΰπου Χΐλτον. ' σκαλκϊτά ώραία έλληνχκά γράμμα Τούρκου Μιπέη, τοΰ Καραμπίνα καί Σε μια θέση, δεξιά τής μέγα- Βεσσαραβί(Ι) δ στρατηγός Ρ ου¬ αλλίαν *ιι.κροτέρο>ν, απέκτησε τώ- λης πυλης τοΰ τειμπλον, σ' ενα μιάντα(φ στ0 Προϋθο, ό στρα-
ρα τελευταίως καί Ινα μεγάλο ξε- κομψό μαρμάρινο τετράγονο, με ^ Δολγορούκη στή
Κριμαία. Μοϊρα ρίοσικοΰ στόλον
υπό τόν ναναρχο Σπνριιδώφ πρ-
ριέπλεε στή Βαλκανικ.ή. Κι' ό
Παπάζολης, έδώ καί δνό χρό-
τά 1766, γύριζε στίς έλ
"Οπως μάθαμε, είναι πολυτελέ- τα, διαβάζονμ-ε:
στατο καί άκρι6ύ γιά τοΰς πολλοΰς. , «Ιωάννης Χαλάπας έποίει
Μέ τό ϊδιο αύτοκίνητο Οστερα άπό τό Ιτος 1874»
βρρθήκαμε στά Άλάτσατα, ' 'Γκανοποιημένοι κάπως άπό την
την πιό μεγάλη κομόπολη, ϋστερα έκκλησία αύτη των Αλατσάτων, νια' ™° τ_α "66, γυριζε^ σ
άπό τόν Τσεβμέ. μέ 20.000 χατοί- ξαναγκρίζομε στά Λίτζ,α καί άπό ληνιχες χωρες χαΐ χαλοτχ,ε
χονς τότε. Ή ιδία οϊομγτι, ή ΕΒια έκεϊ στό Εενο<δοχεϊ» μας τοΰ Μεο- οαγιαβες να επαναστατησουν χαι έ έ ά να σ»ν»αλουν σ-τη χρ.στιανικη τονς κατήιφεια καί κακομοιριά. Μάνο &εμέγ·κουϊ, περασμένο πιά πώς τα σπίτια των Αλατσάτων, μερι. παλαιΐά, άσιτντήρηττα καί παραιμελη ι Σέ λίγο, κατά τίς 2.30 μ.μ· , ήρη ρ χ μενά, μά τα περκτσάτερα /όπως τό λεωφορείο ξεοώνησε σύμφωνα μια & έ ό όά ά ή να σ»ν»αλουν σ-τη χρ.στιανι,κη 80 χιλιόμετρον μέσα περίπον σέ μ, μ ρρ ς η μ ο καλοοτεκούμενα. Φαίνεται πώς κα μέ τό πρόγραμμά μας, γιά τή 2 έ λίγο, άκολουθώντας πάντα τίς μ τοικοϋνται τα περισσότερα άπό ά- Σμύρνη. σκέψεις μας, δρεθήκαμε μπροστά ψς μς ή γρότες πρόσφυγες τής Μακεδονί- "Ενας καινούργιος δράμος, εϋ- βτήν ώραία νΰμφη τής Ίωνίας, άς καί ©ράικης καί έκμεταλλενον- 9ΐ,ς καί άσφαλτοστρωμ,ένος, όδη- την πολνπαθη καί χιλιοτραγουδι- ται τόν μιεγάλο καί εύφορίότατο γε{ ^5 τον Τσε<τμέ στή Σμύρνη, σμένη Σμιιρνη, πού μας ί«το&έχε- κάμπο τής Άλατσάτοιν. Ό Λαλιος δρόμος, πσύ περνοΰ ται σάν ενα ξεικομμένο κομμά'τι Την έίκκλησία τής Άγίας Τριά- οε μεσα άπό τα Λίτξια, τα Άλά- Έλλάδας, μιδ; Έλλάδας πνινμέ- δος ή των Ε'ισοδείων (δέν μ.τόρε- τσατα, τό Ζίγικοτ^ϊ καί τα Βουρλά, νης στό κοσμθΛθλιτικό μεγαλρίο σα νά μάθω άκρι&ίός περί ποίας 'έχει άχρηστευ&ή. Ό σημερινάς «α της. Ή Σμύρνη έ'χει άλλάξει πο- ίκκληοτας πράκειται) σ,τό κέντρο ρακάιμπτει ολα αύτά, δδηγεί άπ' λύ άπό_ τα χρόνια της κατα<ττοο ί περίπου τής ξακουστής κωμόπολης, εΰθείας στή Σμύρνη καί συντο- ιν οί Τοΰρκοι, σέ τζαμί, μεύει τή διαδρομή κατά 14 τού- Άίΐογνμνωιμένη, φυσικά, τειλίί- λάχκϊτον χιιλιόμετρα. "Ετσι, τό λεω ως, ή έκκλησία, άιτ» κάθε ίερό | φορεϊο διανύει την απόσταση των φής. ΠΛλές πολυκατοικίες εχουν άνεγερθή καί κνετρικοί, δράμοι ε¬ χουν διευρυνθή. (Χυνεχίζεται) Στόν δρόμο μου προαίρεση τή; Τσαρίνας νά τοΰ; λντρώση άπό τόν άσήκοιτο ξυγό των άντιχρίστιον. Α{»τή τή φορά τό κήρυγμα Γ[χε εύρττάτη άπήχηση. Οί νποσχί- σρις τής Αικατερίνης ήσ(ΙΛ, ρτ). τέ; καί μεγαλόπνοες. Δέν ζητοϋ σε· άπό τοΰς «Ρωμηοΰς», νά ύπα χθοϋν <ττή κνοιαρχία της. Τοΰς προσρφεοε την ελευθερία καί την άνεξαρτησία. "Ενα δικό τους κρά τος, τή παληά μεγάλη αύτοκρατο ρία τονς, μέ προιτεύουσα την ό νειρειιιένη Οασιλίδα των πόλειον, την Κοινσταντινοήτολη. Τα κίνη- τρα τής Τσαρίνας ήσαν καθαρώς χριβτιανικά καί άντιστερόΛονλα. Θά είχε, 6ε6αια, κι' αύτη κάποιο σημαντικό ύ'φελος, άλλά άποθετι κό, σννκττάμενο στήν έξόντίοση τοΰ κοίνον μισητόν έχθροΰ καί καΐ1οο δρ. χοΤρίςάπόδείϊ'ν Γ Μά Σέ πριοϊνή εφημερίδα, διά6α- ϊα επιστολήν άναγνοστρίας της, κατά την οποίαν έξεφρά'άτο μέ πόνον, διά την διαγωγην ενός ά- θλ.ίου σο>φέρ, πού διά μίαν δια¬
δρομήν 20 δρ. ρίσέπραξε πεντα-
κοσίας, άπό Ινα "Αγγλον τουρί-
(Τταν! Πρό ημερών εγραφα ατι
τό κράτος πρέπει νά ύ.τοχρείόιση
άπαΗάπαντας τοΰ; σο>φέρ, μόλις
τοΰς καταβληθή τό άντίτιμον,
ν<Ί δίδουν ενα μικοό χαρτάκι εί; τό οποίον θά αναγράφηται δ ά- ριθμό; τοΰ αυτοκίνητον καί ό'χι ιόνον αύτό άλλά άκάμη νά άνα· γράφεται καί τό άντίτιμον τή; διαδηομής. Έδο> παίονεις 2 δρ.
έμπόρευιια άπω ?να κατάστηφκι
καί σοΰ κόφτει δελτίον λιανική;
"Οχι νά πληροΊνης 40
στήν εξυιπή τοτ« άπό την Εύρώ'-
.τη. Τα θετικά έδας-ικά κέρδη της
θά τ' άποκόμιζε άπό άόλλες ,τεοιο-
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗ2
ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ό θιοικητής τής 'Εθνικής Τρα
πέξης κ. Άχ. Κομινός ένεκαινία
άφοΰ τό άναγράφει τό ταξιμετρον
είναι περιττόν, θά μοΰ άταντή-
σοΐΎ. "Ομος καί (Ττά κρεοπίολεία
6λέπουμε τό ποσόν των δραχμων
έν τούτοις μάς δίδουν σχετικήν
—Πάει ό Μάης ό χριντομάης,
πού γέμιζε μέ στϊψάνια τα μ.ταλ
κόνια των ονμπολιτων μου. Τώρα
.-τού καί ποΰ σέ :·.αιμμιά πολυκα-
τοικία νά δί> κανένα στεφάνι γιά
σε τό πέμΛτον είς τα; Αθήνας νά τό σημειοκτο) σάν παραφτονΐα.
κατάστημα ^ τού Ίδρύματος είς | Πώς άλλαξε ή ζο>η αί διάστημα
-ήν περιοχήν Σεπολίων (Βορεί-
ου Ηπείρου 153 καί Άγχιάλου).
έτ(ον! Άλλά πώς νά την
χαροΰμε οτηχ ά.ιβ τό πρωΐ Ιιος
την έ6δομάδα τής διαν«ινησίμον,
ποίι οί Βυζαντινοί συν γι·ναι£ί
καί τέικνοι; εσπενδαν λίαν πρωί¬
αν νά βρρθοΰν εί; την Μονήν
τή; Ζο>οδόχου Πιιγή; τού Μπα-
λουκ-λή, γιά νά τού; ρίθ'ΐίση ό
ιερεύς μέ τό θαΐίματονργύ νερό!
Καί κατόπιν νά ν,,ιταφΡυγπνν είς
την αγοράν των όνομαστών θρι-
δάκο>ν τοΰ Έπταπυογίον, .τι,ΰ σοΰ
άνοιγαν την καρδιά, μέ την καρ
διά τους!
—Άναγνώστης ι»οί», παρετήρη
σε κι' αΰτός είς χά Χαντϊία, τα
δαμάσκηνα καί 3θΰς χουρμάδες
πασπαλκτμε'νοτ'ς μέ άρκετή σκόνην
διά νά τρώγοινται μέ περισσοτέ¬
ραν εύχαρίστηισιν καί μάλιοτα ά¬
πό τοΰς τονρίσιτες! Δέν ί·πάρχει
τέλος πάντονν ενας άρμόΓ>.ο; >ι
παναρμόΰιος, ποΰ νά διατάξη την
τοποθέ,τησίν των £ντό; προθηκών;
—Όμολογώ, ότι δέν μέ κατέ¬
λαβε κανένα παράπονο, έπειβή
δέν είχα αντοκίνη<το γιά νά Ι·ε μ τής ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μα; κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤ1Ι (Συνέχεια έκ προηγονμένου) Δ. ΤΟ «ΦΛΕΡΤ» Πλήν τοΰ αισθήματος τή; άγνής ςριλίας, ΰπίίιρχονν /αί μερικά άλ¬ λον είδονς αίσθήματα στί; σχέσει; μεταξΰ των δύο φΰλο>ν, πού ςραί-
νονται νά όμοιάνουν κάπιο; μέ την
σχίσιν αυτήν, ένω στήν πρ(ΐγι;ια-
τικότητα δέν ΰπάρχει. Είναι δέ τα
αίσθή,ματα αύτά: τό «ι^λρρτ» καί
ή «ερο>τική φιλία».
Ή λέξι; «φλέρτ» προάγεται ά
πό την Γαλλικήν λέξιν «Φλονρέτ
τες», ποΰ σημαίνει γλι·κόλογα, αί
σθηματικαί ςριλοφρονήπεις.
Ή λέξις αύτη εχει δ;άΐ}ορες ση
μασίες.
Μερικοί νπονοοϋν μίαν εϋθιιιιη
καί εΰχάριπτη συναναστροα ή με-
ταξΰ άνδρών καί γνναικών. "Αλ-
λοι πάλιν έννοονν «τό παιγνίδι τον
μανράν των Αθηνών έπ' ρί·καιρία Ι'ροντος». Δηλα&ή, νά παριστάνονν
τοΰ 1Ιάστ*α. "Ενα ώραίο βιβλίο τόν ερωτευμένον, χιορίς δμος στήν
μέ τρείς σνγγρα<ρείς ΐον; Χ. πραγιιιατι,κάτητα νά υπάρχη τέτοιο . Στήν περίπτίοσι «ΐ>τήν,
μ ρς γγ
Μαλλιαρόν, Α. ΛαιΛρου ναί Δ.
Χατζή, .τερί τής ιστορίαν τής πρόκειται γιά «παροδίαν» καί δια
Άρχαίας 'Ε,λλάοος, έκάλνψε δ- οτρέβλοχτιν τοΰ έρι»τικοΰ «ΐ'ναισθή
ποία δήποτρ εύχαρίσττκην, .ιου θά ματος. ΙΤεριττύλ' είναι κα'ι νά τό
ό ί
ποία ήπ χρκ,
ήσθανόμην μέ τό ,τασχαλινό τα-
ί
ίίτι Γνα τί'τοιο αΓσθημα εί
ήμη μ μ
ξείδι μου μακράν τής συνοικίας νοα ποταπό καί άνάξιο κάθε άν-
μου. Λιαδάζοντάς ι ο, ή χαρά μόν
γιά τα κατορθώματα των προγό-
τό 6ράδυ άκοΰιιε ΛερομαχίΓς, βομ νιον μου, ήταν τόσον μεγάλη, άλ
ΑΕΪΚ0ΣΙ4ΗΡ0ΪΡΓΙΑ ■ ΜΕΤΑΛΛΟΤΥΠΙΑ ΑΦΩΝ ΓΕΡΡΠΑΔΗ Ε, Π, Ε,
Ίσολογισμός 31)12)1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήματα
Μεϊον αποσβέσεις
Μηχανήματα Α.Ν. 147
Μεϊον αποσβέσεις
Βοηθ. έγκαταστάσεις παραγωγής 175.531.—
1969
1968
1.170.223.—
424,913.—
745,310.— 862.816,-
1.353.679.—
167.187.- 1.186.492.-
365.899.-
Μεΐον αποσβέσεις
Καλούπΐα
Μεϊον αποσβέσεις
Καλούπια Α.Ν. 147
Μεϊον άποσβέσεις
Μέσα Μεταφοράς
Μεϊον αποσβέσεις
"Επιπλα καί Σκεΰη γραφείον
Μεϊον αποσβέσεις
54.119.— 121.412.- 136.717.—
250.002.—
131,097.—
178 7Ο4,-
20.262.-
358.994.—
72.377,—
^399,298.—
113,755.-
118,905.- 188.181.--
158,442.—
Ρ86.1Ι7.— 327.534.—
285.543.- 135,036.—
Κετράλαιον καί 'ΛποΟρματικά
Κεφάλαιον
Τακτικόν άποθεματικόν
1969
1.7ΙΟ.Γ0Ο.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1958
1 70.000.—
70'.-
403.315.—
20-2.336.-
105
659.911.—
4 216,:*8:5,— 2.995 928.—
Άποθεματ. νέων έπενΛιΊσρων Α.Ν. 147 1.613 263.— 4->1.852.-
» κεφάλ. κ,νήσεα'ς »
Λ)σμός ίταίρων
Σύνολον
'Υποχρεοισεις
Προμηβεΐ'ταί
Γραμμάτια πληρωτεα
Τράπεζαι
Δ)ροι πιστωτικοί λ)σμοί
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
Προβλέψϊΐς Δαπανών
Σύνολον ύποχρεώσεο)ν
"Υπόλοιπον κερδών πρός διανομήν
794 755.—
2.018 .-61.-
4.990 955.-
333.589 -
261 649.-
238. ί'01.—
68Ρ.136 -
1.0 8.434.-
1 57ί.·'98.-
352.626.-
246 113 —
249.335.-
8.658.218.-
457.287.—
4.157,742.-
603.215.—
"Εξοδα πρώτης εγκαταστάσεως 192.104.—
Μεΐον αποσβέσεις 57,630.—
ΟΙκόπεδα
134.474.—
701.233.-
153.684,-
486.913.—
3.737.928,- 2,656.780.-
Σύνολον Παγίου
Κυκλοφορούν
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπραχτέα καί παρά τρίτοις
Προκαταβολαί επί Α' ύλών
» νέων μηχανημάτων Α,Ν. 147 100.880.— —
Πρώται ύλαι κπί βοηθητικά ύλικά 1.122.313.— 1.273.788.—
"Ετοιμα προϊόντα καί έμπυρεΰματα 221.438.— 86.343,—
Έγγυήσεις 16.100.- 10.200.—
2.471.918,— 1.621,720.—
4.211.564.- 1.659,204.-
1.400.082.- 170,185.-
Σΰνολον κυκλοφορούντος
Διαθέσιμον
Ταμείον
9.544.295.- 4.821.440.—
278 665.—
49,665.-
13.331.888.— 7.756.885.—
7.7^.085
βαρδισμούς, φόνους γυναικοπαί-
δίον;
— Μία ποίμνη, είς ποιμήν λενε
τα Ιερά μας 6ι<ίλία κδπου. Εί- χαιμρ ώς πρό όλίγου καιροΰ δύο τοιούτου; την Άμερική καί την Ρίοσσίαν, αΰτές τις μΐρες 6γήκε ·/.' ενας άκόμη. Ή Κίνα. "Ομκος πού μά; ένδιαφερει είναι νά δοΰμε, πάσα προδατα Θά <τφα γοΰν καί πάσα Θά τού; μείνουν γιά νά φάνρ αύτοι, οί ποιμένες! —Μέσα στά γεγονότα τή; έπο- χής μα; ξεχάσαμε καΐ μερικά Θρη σκρυτι,κά μας .τανητγύρ'α, δπιος λά άλλο τόσο καί ή λύπη μβν, πού τού; Ι,χώριζε ή διχύ'Όΐα, ή άρχαία αύτη καταοα! "Α" ροηικώ νοντο άοτό τό μνήμα δλοι οί Άρ- γοναΰααι καΐ Εβλεπον, πιος την κληρονομία, πού μας αφήκαν, την σπαταλήσαμ,ε έξ αίτίας των δι- χασμών μας, θά ,ιάς έλεγον καί μέ τό δίκηο τους 6λά·κες, άσχέτιος αν εμείς οί σημερινοί έπαιρόμε- θα ότι είμεθα ενας άπό τού; πειό εΊυπνους λαοΰς τοΰ πλανήτου μας! Ο ΠΕΡΑΧΤΪΚΟΣ ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΚΑΙ Η ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεαχ» Γεν. Ιξοδα Διαχειρίσεως Αποσβέσεις παγείων στοιχείων » έπισφαλών χρεοιιστΛν Καθαρά κέρδη χρήσεως 2 541.610.- 473.500.— 32.862.- .2.075 318-— 2.378.964.— 354.602.- 1.190.030.- Μικτόν όποτέλεσμα Δ)ρα έσοδα 24·ί 021.— 6 2Μ - 5.123,290.- 3.923.596.— Διανομή Κερδών Τακτικόν άποθεματικόν Άποθβματικόν νέων έπενδΰσεοΛ1 ΑΝ. 147 » κεψαλαίου κινήσεοις Α.Ν, 147 "Υπόλοιπον κερδών πρός διανομήν 5 12 Ι 2! 0 - 3.92:{ 5ί)6 - 103.766.— 1.211.412 - 302.8Λ3.- 457 287.- 2 075.318.- Ό Διαχειριοτής ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Ό /ογιστής ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΘΥΜΙΟΥ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ,κ τής 1ης Σελ.) λάλ Μπαγιάρ. Κατά τό διάβτημα άπό τό 1914 μρχρι τοΰ 1Π19 όπότε άπελ.εΐ'θεοϋ) θηκε ή Κίος ήτο τού Βρεταννι- κ.οϋ Στόλον εχρη,μάτισαν δήμαρ- χοι Τοΰρκοι. Μέ την άπελευθέρο)- σιν διορίζεται δήμαρχος δ Άναστ. Πινάτσης, ό καί τελευταΐος. Πρό τοΰ.Α' Παγκοσμίου Πολέμου έλει τούργουν διάφοραι δργανώσεις ή φιλάπτωχος των Κΐ'ριών τής ό.τοί α; Πρόεδρο; ρλΙ ποί.λά ε~'τη ίιπήρ £εν ή κ. Κλεοπάτρα Γιαβάσογλου Ή Φιλρκπαιδετιτική τελενταΐος πρόεδρο; τής οποίας υπήρξεν ό Άναξ. Πινάτσης αί δέ καταθέσίΐς της παρέμειναν στήν 'Εθν. ΤράΛε- ϊαν τής Ελλάδος καθώς Μοιι<ΐι· κογΐ'ιΐιναστικός 2ΰλλογος, Ιβρπα'ι τοΰ όποίοΐ' {«ήρξαν Γεράσ. Καρά μρλης, Χπ. Βλασιαδης, Κωνστ. Γιαβάσογλου, Άναστ. Δανιήλ κ. ά. Οί δκογμοί 8ιέλυ<ταν τα πάντα | ό 6ρ Μουσικσγνιιναστικός Σΰλλο ] γος ρΐχρ ενα άπό τα πρώτα θΐιαο τα τόν Μοτσικοδιδάσκαλον Άχιλ. ιρακάσην όστις φυλακκτθείς υ¬ πό των Τούρκων, ώς ί'ποΛΤος μρτά αλλ(ον πολλων ηύτοκτόνησεν. "Ολο σχεδόν τό εμπόριον, ή 6ιοτεχνία, ή 6ιομηχανία, ή άλιεία ή έλαιοπαραγίογή, ή μεταξοσκονλη κοτροίρία καί δλη έν γένει ή Γε- ιοργική παραγ((7ή τής Κίου ήττο εί; χείρα; των Έλλήνον. Τα 90% των Έλλήνον κ.ατοίκων τή; Κίου δέν εγνώριζον την Τουρκικήν. Προοερχόμενοι δέ είς τα Δικαστή ( ρια ή ώς κατηγορονμενοι καί ί- , νάγοντε; ή ώς μΛρτυρες, κατέθε τον διά διρριμηνρίος. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΝΠΟΡΙΟΥ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ "Ε Τ Ε Κ Α. 31ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 Μεταφορικά Μέσα 380.109.— Μεΐον άποσβέσεων 303.408.— "Επιπλα & Σκεύη 69.382.— Μεϊον άποσβέσεων 51.487.— 1968 Έμπορεύματα 379.849.— Παραγγελίαι υπό εκτέλεσιν 50.394,50 Χρεώσται Διάφοροι λ)σμο! χρεωστικοί Γραμμάτια ε(σ- πρακτέα 141.139,30 Άζίαι πρός είσ¬ πραξιν 86.300.— 76.701.- 326 241, .460.- ,659.— 17.900.— 69.382.— 42.682.— 430.241,50 281, 81. .409.— 310,50 515.042,60 63.560.- Ταμεϊον Τράτΐϊζαι 227.439,50 23.477.— 343.360.— 1.697.721.60 53.304.— 59.986.- 84.801,— 26.700.- 362.719,50 589.958,10 43.620,10 112.290.- 37.891.- 276.856.— 1.534.835,70 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κεφάλαιον Μετοχικόν (Μετοχαΐ 7.7ΟΟ Χ 130) Άποθεματικόν τακτικόν έκτακτον Διάφοροι λ)σμοί τηστωτικοί Γραμμάτια πληρωτεα ' ■ Μερίσματα » Ζημίαι καί Κέρδη 1969 1.001.003.- 26.ΟΟΟ.— 160 000.— 196.807.50 226.;Ο3.- 80 080.— 7.531,10 1968 1001.000.— 21.ΓΟΟ.- 160 000.— 188.282.— 161.353.— 3.2ΟΟ.ΤΟ 1.697.721, «Ο 1.534.835.70 "Ανάλυσις ΑογσρισσμοΟ «ΖΗΜΙΑΙ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ» ΧΡΕΩΣΙΣ "Εξοδα διαχειρίσεως (Γεν. έ'ξοδα, 475,613,10 Τ,Τ.Τ. Γρ^φική ϋλη, διαφημίσεις, έ'ξοδα αιότοκινήτων) — 4£0 319.10 Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ (Μισθοί-Ι.Κ.Α.) 803.242.- 766.228.— » Τρίτων (Ένοίκια —Προμ)αι) 127.166.— 115.071.— Ι Φόροι Δημοσίου 105.824.— 99.465.- ι Αποσβέσεις ΜεταφορικΛν Μέσων 15.549.— 23.700.— ι » 'Ετιίττλων καί Σκευών 8.80Ο.— 8.800 — ! » Έπισφαλών χρεωοτων 12.136.— 48.467,701 Υπόλοιπον παρελθούσης χρήσεως Κέρ5η ίξ έμπορευμάτων ΠΙΣΤΩΣΙΣ Προμήθειαι έξωτερικοϋ διάφοροι 664. ί09 .— 3.Γ03.70 900.553,^0 23.578.- 974.131.50 1,638.740,50 820.735,70 40.698.- 652.817,50 1.000,10 861.433,70 1.514.251,20 Καθαρά κέρδη πρός διάθεσιν 1.549.330,10 92.611.10 1.512.050.80 3 2ΟΟ.7Ο 1.641.941,20 1.515.251,50 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ Τακτικόν άποθεματικόν $ ο)ο (περίπου) έξ ανωτέρω Μέρισμα 8 ο)ο έξ κεφαλαίου 1.001.00 (μικτόν μετά φόρου) "Υπόλοιπον είς Νέον 1 641 941.20 1.515 251,50 ΚΕΡΔΩΝ 1969 1968 5.ΟΟΟ.— — — Ουδέν τό διακριτικάν είχεν ή Κίος ώς πόλις τουρκική, ήτο μιά Έλληνική πόλις τής ΈλειιθΓ ρας Ελλάδος. ΟΙ Γυμναστικαί Άσκήσεις των Σχολείων μα;, ε¬ γένοντο βάβει προγραμμάτοιν "των 2χολεί(ον τής 'Ελεχ»θέρας "Ελλά¬ δος. Τα τελευταία πρό τοΰ Α' Παγκοσμίου Πολέμου χρόνια, ό Γυ μνατηής μας, ήτο Ι'φεδρος άξιω- μαιτικός τοΰ 'Ε,λληνικοΰ Στρατόν άπβ τό Δίλβινον τής Ηπείρου κα ταγόμενος καί ώνομάξετο — εάν καλώς ενθυμούμαι — ΛΕΖΟΣ. — Βοιρειοηπειρώτης δέ ήτο καί δ Διδάισκαλος τής Μουσικής, Δρί τσος ονόματι, ορ^ρων καί ύπογέ- νειον. Καί τα περισσότερα άσμα- τά μας στό Σχολειό, ήσαν ίθνι- κά, πατρι<ι>τικά, άκόμη καί είς
τάς παρβλάσεις μας. Καί έ
μαι, καλώς, ότι επιστρέφοντες ά¬
πό έορταομάν γεννεθλίτον τού
Σουλτάνου, καί μβλις 100 μέτρα
άιπομακρυθέντες άπό τό Διοικητή
ριον (Κονάκι) έτραγουδήσαμε —
κατ' εντολήν τού μο«τικοδιδασκά
λον μας — ενα υπέρ εθνικόν άσμα
σ»»νθρ<τε(ΐ>ς Ιδικής τού τό οποίον
ήρχιζεν οΰτο):
«Ιδού ή γή τοΰ Βύξαντος
Ίοού ή Νέα Ρωμη,
τού Κωνσταντίνου ή σκιά,
την καται,κεί άκόμη».
Δι." αΰτό καί ήτο καρφί είς τα
μάτια των Τοΐ'ρκιον ή Έλληνικω
τάτη Κίος. Πολλάς φοράς φανατι
καί καί άδιάλλακτοι Τονρκοι, ώρ-
νάνωσαν έπιδρομάς καί ώπλισαν
Τούοκους Παμάκοτ'ς καί Λαζούς
άπό τα περυξ τής Κίου τοι>ρκι.κά
χιοριά καί νύκτωρ διά όρεινων ά-
τραπών τους προώθησαν είς την
πόλιν καί τους ένέν.λειοταν είς τού;
στρατώνας. Ή άιποφασκττικόττης
δμως τιόν 'Ελλή,νοιν κατοίκων, οί
όποΐοι εν τώ (ηη'όλΐ') τιον σχεθόν,
κατείχον πολεμΐΛίά ίκτλα καί δίκα
να καί είχον εγκαίρως καΤαλά6ει
επίκαιρον; θέΌεις έντός καί έκτό;
■τής πόλεως, άλλά καί ή πολι,τικό
της καί δρασ*τηριότη; των Μητρο
πολιτιϋν καί των Δημογιερόντοιν,
οΐκογενεία; Γιαβάσογλον, Πινά-
τση, Λασκαρίδη, Στεφανίδη, Θϊο
διοράκη, Τζανίιδη, Μέλια, Σαφαρί
κα καί άλλοιν, έματαίτονον τα σχέ
διά τ(ον.
— Βασικά προϊόντα τής Κίον
ήσαν οί εληές καί οί μεταξόσπο-
ροί της, ήρχοντο πρίδτοι εί; τάς
ξέναό άγοράς, τής Κανκάσου, Περ
οίας καί Τοχ'ρκεστάν. Ή Τεχερά
νη, τό Ρεστο, τό Λαχιστάν καί
άλλαι πόλεις τής Περσία;, είχον
σιιμπαγή έλληνιικόν πληθτ>σμόν έκ
Τουρκίας. Άνώττατοι δέ ύπάλλη-
λοι
ων 'Τπηρεσιων, Τελ(ο
νετων καί άλλαι επιστημονικάς θε
σεις κατέχοντες, ήσαν "Ελληνες
καί κυρίοις Κιώται. 'ΕπίΛης καί
ό έν Τεχεράνη πρέσβυς τή; Τουρ¬
κίας, ήτο Κΐος, δ Χαρίλαος Πα-
παδόπονλος, άπολαιμβάνων τής έμ
πιστοσΰνης τού Χουλτάνου.
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όβοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 654.Μ7
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπ,τη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
θρώιποτ' ποί> σρδεται τόν έατ«τόν
τον, πολΰ δέ περισσότερον, ενός
Χριστιανόν. Είναι άπασχόλησις άν
θρώπων άργοσχάλιον καί κούφκον,
πού δέν ε'χοι*ν όντε αξιοπρέπειαν,
οΓ>τε καί στοιχειώδεις ήθικές άρ-
χές.
Ή ματαιοδοξνα καί αί σαρκικές
ίες είναι τα μόνα έλατήρια
αύτοϋ τοΰ αΐσθήιματος. Πηγάζει
δέ άπό τόν αίσθη<τια<τμό καί κ.α- ταλήγει στήν άμαρτίαν. Ε'. ΕΡΩΤΙΚΗ ΦΙΛΙΑ "Οπως καί προηγουμένως έση- μειο>σαμε, τό αΓσθημα τούτο δμοι
άιζει μέν μέ την φιλίαν, άλλά δια
φέρει βασικώς άπΛ αυτήν. Όμοι
άιξει έπίστις καί μέ τύν ε'ρίοτα,
πλήν δμο>ς διαφρρει καί άπό αυ¬
τόν.
Τί είναι, λοιπύν, η «έριοτιχή ,
λία»; Είναι ενα αίσβημα μέ νικ,,
ρήν καί έ/τοραλμένην κατεί>θ»·ν'<7ΐν. | Άντί δηλαδή νά κατενθΐΛΡται πρός τό άντίθετο (ρΰλον, κατρι·β{, νεται πρός ενα σνντροφο γιά τό άγόρι *αί πρός μίαν ττίλη γιά χ;, κορίτσι. Πολλά κορ<(τ<τια, Ίδίοις, Γ[ ναι εκτεθειμένα στήν πλάνην αί- τήν. Δέν είναι διύλου σπάνιο, χ(, ποία κο.-τέλλα ποϋ διψά γιά άγά Λ > άζ
πή, Ίθία
ς, ν> άναζητή
ή
ακτθηματική φιλία μέ όμόφυλόν
της, είτε συνομηλικόν της, είΐϊ
καί μεγαλύτερή της. Συν τή χρ(;
νοι δέ, προοκολλάται σ' αυτήν.
Τό (ίΓίτθηιμα τής ε-ρο»τική; (ρ!^
άς δέν είναι μία άπλή φιλία ή ?.
νας θατ<ιια<τμός, άλλά δμοιάξει μά), ?.ον «έ τόν εροτα, διότι είναι οί- σθημα άποκλειστικό. Ζητεί την .τκ ■ρανσία τού αγαπημένον προσοι που. Αίσθάνεται την σι*γκίνηοι τού τρΐ'^εροΰ (Ίλέμματος ή έ.τπ. σ;ής. Ένω ή φΐλία οδτρ έπιθιιμρ; άλλ' οίίτε κι' έπιζητεί τοιούτοΐ' ρί δούς έ-χδηλο'>σεις, παρά μόνον την
στ'αμετοχήν στά αύτά ΊδαΛΊΧίί,
στίς αί>τές σκέψεις, στά ιδία γοΓ'
στα.
Είναι δέ τό αίσθημα αύτό γ έμ ά
το άπό ζήλιες καί κρίσεις, ο^
τόν ?ρωτα. Είναι κατά κονόνη,
παροοικόν. Όφείλεται δέ μάλλον
σε 6ιολογικά αΓτια. Μέ την πάοο
δο τοϋ χρόνον, πράγμα πού είναι
καί τό όμαλώτερον, είναι δυνατόν
αύτό τό αίσθημα νά έξατμίοβή,
εάν μάλιστα τό ενδιαφέρον προσ-
ελκνβθη πρός τό Λλλο φΰλον, χι·ι
ρίς έννοείται ν' άβΐοκλείεται νά ν
πάρχη καί ή φ<λία πρός όμοφν- λους. Ή ττ>υΛΐθ'λογ<·κή δ' εξέλιξις αί'- τή εχει άνάίγκην άπό φροντίδι καί κατεύθυνσιν, άλλά χοιρί; 6ί- αια μέτρα καί καταναγκασμόν. (Συνεχίξεται) ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗ «ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΗΣ ΜΝΗΜΗΝ ΙΣΤΑΥΡΟΥ ΝΙΚΟΑΑΪΔΗ 'Εκδάθηκε καί κυκλοφορεί τό ται μιά συστηματική παρακολουθή νέο 6ι6λίο τοΰ Χρήστου Σαμονη- ση τή; .τρωΤοιτανοΰς, στά παγν.ό λίδη «ΜΑΤΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ». σμια χρονικά, ποντιακής τραγο- Χρονικό άπό την τραγωδία τού δίας, πού οέ κλαγγές των δπλιον Πόντοΐ'. Τό χρονικό καλΰπτει γ? καί δ όρυμαγόός των πυροβόλων νικά τα κυριώτερα καί σνγκλανι- τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέμου καί στικότερα γεγονότα πού ξετυλίχτη τής κατοπινης Μικρασιατικήν Έχ καν στόν Πόντο κατά τύ πρώΓτο στρατείας καί Καταστροφής, μο- τέταρτο τοϋ αΐώνα μας. Μέ κέν- ζί μέ τίς διάφορες πολιτικές σχο τρο την μαρτνρική Σαμψούντα (Ά πιμάτη,τες, έμπάδισαν νά γίνει γνω μι<τό;) καί μέ άκτινοηή συνάρτη στή σ' δλη την Ικτασή της. ση πρός τίς ό.λλες πόλεις, νίνε- ! Ό σιτγγραφέας, μέ έφόδια την πολυετη μελέτη τής ποντιακής χαί τής άλλης 6ι6λιογραφίας, τή σι»γ κρντροση άφηγήσεον άπό τοΰς όϊ ασιοθεντες ήγέτες καί λαϊκούς άν θρώπους, καθώς καί την θηίΤϊία τού στήν ποίηση, πεξογρατρία καί Την πρωίαν τής παρελθούσης &?α.τρο άποτάλμησε" νά σννθέσρι Κυριακής, &ΐως προαναγγείλαμεν ε»ιά· μεγάλη καί παραστατική τοι- έπραγματοποιτιθη παρά τής οΐκο- χογραφία, δσο γίνεται πιό άντι- γενείας τοδ άξέχαστου πρώην ύ- κειμενική, τής τρομερής σΐ'γν.ροΐ' πουργοΰ καί συνεργάτου μας Σταύ σ1ξ τω"ν δύο δασικών έθνοτητίον ρου Νικολαίδη έν τώ Ίερώ Ναό") Τ0° Πόντου, των Ρωμιών καί των Προφήτου Ήλιοΰ Παγκρατίου μνη Τούρκων, πού διεκδίκησαν φανατι μόσΐΛ'ον επί τή σνμπληοα'κτει τριε "« την υ-ταρξιακή καί την έθννιή τία; άπό τοΰ θανάτου τον. Πλήν ελευθερία το*·;. Ή άμαδική άνθρώ των συττενί,ν παρει·ρέθη<ταν τό *ιντ1 άλλοτρίοκΐη, ή δαρβαρότητη Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Εθνι καί ή άγριάτητα, ή εξοδος των ά κης Μνημοσύνης έκ των κ. κ. Νικ. ΐ'όμίον καί των όμάδων άπό τίς Μανονση πρώην υπουργόν, Άρ. ' πολιτιβμέ,νες συνιθήκες ζ»ής χηί Κοινσταντινίιδη, Σωκράτης Σινα- σνμπεριψοράς, οί μέθοδο^ τής ό- νίδης μετά τής συζνγου τοτ-. μαδικής έξάντοκΐης καί της γενο- Ώ; γνωστόν δ άείμνηστος ήτο κτονίας μέ έμπνεινστές τοΰς πατέ ίδρυτής καί πρόεδρος τής 'Εθνι- λος Μ., Παντελίδης Γ., Τα^ει
άδη; Άν., Άνδρονικίδου Φρ., Θε
οδοσιάδης Ίιοάνν., Παναγιοτόπου
λος Κ. καί πολλοί αλλοι.
ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΤΕΠΙΣΚΟ
ΠΟΤ ΠΕΡΓΑΜΟΤ
ΑΝΤΤΠΑ.
ΑΓΙΟΤ
Παρά τοΰ Συλλόγου Περγαμη-
νίόν ποοσκαλοϋνται τα μέλη τοϋ
Στ'λλόγον ώς καί άπαντες οί κατα
γόμενοι έκ ΓΙεργάμον καί των πέ¬
ριξ Κοινότητος καί οί φίλοι των
Περγαμηνων, δποις την Κυριακήν
24ην Μαίοΐ' έ. ρ. καί ώραν 9ην
π. μ. προσέλθωσιν οικογενειακώς
είς τόν έν ΚΕΦΑΛΑΡΙΩ ΚΗΦΙ-
ΣΙΑΣ Ιερόν Ναόν Μεταμορφώ-
σεο>ς τοΰ Σοιτήρος, ?νθα τελεσθή
σρται ή ίτησία λειτονργία μετ' άρ
τοκλασιας, είς μνήμην τοϋ Επί¬
σκοπον Πέργαμον ΑΓΙΟΤ ΑΝΤΤ
ΠΑ, καί πάντοιν των έξαφανισθεν
το)ν καί σφαγιασθρντο>ν κατά τοΰς
διιογμοΰς 1914 καί 1922 συμπατρι
οιτών των καί των νεκρών το)ν.
Μετά τό πέρας τής λειτουργί-
α; θά γίνη σνγκέντροισι; είς τάς
αΐθοΰσα; τού Ξενοδοχείου ΑΠΕΡ
ΓΙΙ πλ.ησίον τής Έκκλησίας καί
διανομή τοΰ άρτου μέ σχετικήν ό
μιλάαν.
80.080.—
7.531,10
3.2ΟΟ.7Ο
ΕΤς Σύμβουλος
ΙΩΑΝ. Α ΦΟΥΦΑΣ
92.611,10
Έν Αθήναις τ[) 26]] Ίανοοαρίου 1970
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβοολίου
ΑΙΑΣ ΑΝ, ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ
:3.2ΟΟ,70
Ό Λογιοτής
ΣΤ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
'Τπό ΙΚΑ, ΕΙΡ, ΑΑΠ μέ διαγωνισμόν Άποφοθτων Γυμνα-
σίτον, Αρρενων, Θηλέο>ν πρός πλήρην ένημέροκτιν δ»' επιτυχίαν
επισκεφθήτε ή τηλεφίονησατε σΓπά Φροντκττήρια ί^. Παρασκευο-
ποΰλ,ου Ριζάρη :ΐθ Τι>λ. 739280, 732963.
Διά τόν ώς άνω διαγωνισμόν λειτουργοΰν μαθήματα: Προ>-
ινά — Άπογευματινά — Βραδννά.
έμπρησμοί χωριίόν, οί
πυρπολήσεις ζοινταντόν Λνβροκκον.
οί σφαγέ; καί οί κρεμάλε;, μιά
σλόκληρη καί άπίστευτη δμαΛιν.ή
τραγιοδία, καί μέσα α' αυτήν ή ί
πική άντίκττοιση των Ποντίοιν άν-
ταρτών, ποΰ εσερναν μαζί τονς
(Ττά 6οτ·νά καί τα δάση τα χιλιά-
δες γυναικόπαιδα, γιά νά τα σώ
σουν, γειμίζονν τίς τετρακόσιες έξη
(406) σελίδες τού χρ'ονικοϋ.
Τέλος, ή σνντομη τοποθέτηηη
τοΰ Ποντιακοΰ ζητή^ιατος, τής
Δημοκρατίας καί Άνεξαρτησίας
τοΰ Πόντον, στά πλαί<Λια τής ν.αι ροσκόπου καί δσπλαγχνης Εύρο)- παϊκής Διπλοματίας, ή παράθΕβη ο"τοιχεί<ΐ)ν γιά τό τάπο, τό ά νεμα τόχν πρωταγίονιστών τής τρα γικής σύγκρουσης, κατά την πο- οεία τής λογοτεχνική; διήτγησηςι καθώ; καί ή αί<Γθη-πκή ένότητη τόπον, χρόνον καί πρόσωπον, προ σανατολίζει, φωτίζει καί βιενκο- λύνει την δνετη παρακολουθή^ των συγκλονιστικων καί άγν(ί>-
σΤων, στόν περισσόττερο κόσμο,
συμ.6άντΜν -τοϋ Γολγοθά των Πον
τίοιν. Ένό; δμαδικοΰ Γολγοθά ποϋ
δέν είχε την ευτυχή καταλήξη κ<ί ποίας Άνάοτασης, άλλά, άπεναν τία;, είχε σάν έπακόλοτ»Θο τόν θά νατο χιιλιάβοιν άμάχον γυναικοπηί δόν, καί τόν γενικό ξερριξωμό των ύπολειμμάτων τή; τραγο*6ίας άπό τίς πατραγονΓκές έστίίς. ΑΙ «ΛΚΤΙΝΕΣ» Έκυκλοφόρησε τό τευν,ος Μαίου τοθ πεοιοδικοθ «'ΑκτΙ- νες». Άπό τα περιεχ^ενα- «Διάλογος μΐταξύ Ίατροΰ και άσθενοθς- τοΰ κ. Π. Τουρνιέ. «Τό θέμα τής έκλογής τοΰ έ παγγέλματος» τοϋ κ. 'Αρ. Ά- σπιώτη, «Ή έ%λογή τοθ έργά- του» τοΰ κ. Γ. Κωστάκ'», «Τ4 πρό^λημα τή; ψυχικάς άνανε ώσεωςν, «Ή διαβολή». αΐτιον ά ποσυνθέσεως» τοθ κ. Ά/. Τα γαρη», «Τ' άντρειωμένου Βα σιληά τής πόλης δμνος καΐ Βρ9)^ος» τοϋ κ. Γ. Μουστάοιη Επιστολαί, λογοτε/νική δ¬ λη, δ κό:»μο; των γρα<ιμάτων, μουσική κ,ριτική καί άλλα, σ-ομ πληρώνουν τό νέον τεθχος.
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑ ΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ ι
(Συνεπεία έκ τοΰ προηγούμενον) ποοσκύνημα, δμως, κατά περίεργο κε ο· οω<Τι3<ές στρατιές βρέιθη- Ή σημερινή λουτρόπολις, έκτός τράπο διατηρεϊται άκέραιο τό ύ- καν £τοιμες α· 5λα τα σννορα των παλαιών ξενοδοχείον τοΰ πέροχο κομψοτέχνημα, τό τεμπλο τ(-ν ,οιώ αυτοκοατοριών. Ό στρα (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εκ τής 1ης Σελ.) τόν πόλε,μο κατά τής Ροισίας. Ή ταν οτά τέλη τού 1768. Ή Ρ«- σία κάιθε άλλο παρά αίφνιδιάστη- Τζουδελιέκα, τού Έρρίκου, τοΰ της. τάρχης πρίγκιψ Γαλιτσεν στή νοδοχίϊο τΰπου Χΐλτον. ' σκαλκϊτά ώραία έλληνχκά γράμμα Τούρκου Μιπέη, τοΰ Καραμπίνα καί Σε μια θέση, δεξιά τής μέγα- Βεσσαραβί(Ι) δ στρατηγός Ρ ου¬ αλλίαν *ιι.κροτέρο>ν, απέκτησε τώ- λης πυλης τοΰ τειμπλον, σ' ενα μιάντα(φ στ0 Προϋθο, ό στρα-
ρα τελευταίως καί Ινα μεγάλο ξε- κομψό μαρμάρινο τετράγονο, με ^ Δολγορούκη στή
Κριμαία. Μοϊρα ρίοσικοΰ στόλον
υπό τόν ναναρχο Σπνριιδώφ πρ-
ριέπλεε στή Βαλκανικ.ή. Κι' ό
Παπάζολης, έδώ καί δνό χρό-
τά 1766, γύριζε στίς έλ
"Οπως μάθαμε, είναι πολυτελέ- τα, διαβάζονμ-ε:
στατο καί άκρι6ύ γιά τοΰς πολλοΰς. , «Ιωάννης Χαλάπας έποίει
Μέ τό ϊδιο αύτοκίνητο Οστερα άπό τό Ιτος 1874»
βρρθήκαμε στά Άλάτσατα, ' 'Γκανοποιημένοι κάπως άπό την
την πιό μεγάλη κομόπολη, ϋστερα έκκλησία αύτη των Αλατσάτων, νια' ™° τ_α "66, γυριζε^ σ
άπό τόν Τσεβμέ. μέ 20.000 χατοί- ξαναγκρίζομε στά Λίτζ,α καί άπό ληνιχες χωρες χαΐ χαλοτχ,ε
χονς τότε. Ή ιδία οϊομγτι, ή ΕΒια έκεϊ στό Εενο<δοχεϊ» μας τοΰ Μεο- οαγιαβες να επαναστατησουν χαι έ έ ά να σ»ν»αλουν σ-τη χρ.στιανικη τονς κατήιφεια καί κακομοιριά. Μάνο &εμέγ·κουϊ, περασμένο πιά πώς τα σπίτια των Αλατσάτων, μερι. παλαιΐά, άσιτντήρηττα καί παραιμελη ι Σέ λίγο, κατά τίς 2.30 μ.μ· , ήρη ρ χ μενά, μά τα περκτσάτερα /όπως τό λεωφορείο ξεοώνησε σύμφωνα μια & έ ό όά ά ή να σ»ν»αλουν σ-τη χρ.στιανι,κη 80 χιλιόμετρον μέσα περίπον σέ μ, μ ρρ ς η μ ο καλοοτεκούμενα. Φαίνεται πώς κα μέ τό πρόγραμμά μας, γιά τή 2 έ λίγο, άκολουθώντας πάντα τίς μ τοικοϋνται τα περισσότερα άπό ά- Σμύρνη. σκέψεις μας, δρεθήκαμε μπροστά ψς μς ή γρότες πρόσφυγες τής Μακεδονί- "Ενας καινούργιος δράμος, εϋ- βτήν ώραία νΰμφη τής Ίωνίας, άς καί ©ράικης καί έκμεταλλενον- 9ΐ,ς καί άσφαλτοστρωμ,ένος, όδη- την πολνπαθη καί χιλιοτραγουδι- ται τόν μιεγάλο καί εύφορίότατο γε{ ^5 τον Τσε<τμέ στή Σμύρνη, σμένη Σμιιρνη, πού μας ί«το&έχε- κάμπο τής Άλατσάτοιν. Ό Λαλιος δρόμος, πσύ περνοΰ ται σάν ενα ξεικομμένο κομμά'τι Την έίκκλησία τής Άγίας Τριά- οε μεσα άπό τα Λίτξια, τα Άλά- Έλλάδας, μιδ; Έλλάδας πνινμέ- δος ή των Ε'ισοδείων (δέν μ.τόρε- τσατα, τό Ζίγικοτ^ϊ καί τα Βουρλά, νης στό κοσμθΛθλιτικό μεγαλρίο σα νά μάθω άκρι&ίός περί ποίας 'έχει άχρηστευ&ή. Ό σημερινάς «α της. Ή Σμύρνη έ'χει άλλάξει πο- ίκκληοτας πράκειται) σ,τό κέντρο ρακάιμπτει ολα αύτά, δδηγεί άπ' λύ άπό_ τα χρόνια της κατα<ττοο ί περίπου τής ξακουστής κωμόπολης, εΰθείας στή Σμύρνη καί συντο- ιν οί Τοΰρκοι, σέ τζαμί, μεύει τή διαδρομή κατά 14 τού- Άίΐογνμνωιμένη, φυσικά, τειλίί- λάχκϊτον χιιλιόμετρα. "Ετσι, τό λεω ως, ή έκκλησία, άιτ» κάθε ίερό | φορεϊο διανύει την απόσταση των φής. ΠΛλές πολυκατοικίες εχουν άνεγερθή καί κνετρικοί, δράμοι ε¬ χουν διευρυνθή. (Χυνεχίζεται) Στόν δρόμο μου προαίρεση τή; Τσαρίνας νά τοΰ; λντρώση άπό τόν άσήκοιτο ξυγό των άντιχρίστιον. Α{»τή τή φορά τό κήρυγμα Γ[χε εύρττάτη άπήχηση. Οί νποσχί- σρις τής Αικατερίνης ήσ(ΙΛ, ρτ). τέ; καί μεγαλόπνοες. Δέν ζητοϋ σε· άπό τοΰς «Ρωμηοΰς», νά ύπα χθοϋν <ττή κνοιαρχία της. Τοΰς προσρφεοε την ελευθερία καί την άνεξαρτησία. "Ενα δικό τους κρά τος, τή παληά μεγάλη αύτοκρατο ρία τονς, μέ προιτεύουσα την ό νειρειιιένη Οασιλίδα των πόλειον, την Κοινσταντινοήτολη. Τα κίνη- τρα τής Τσαρίνας ήσαν καθαρώς χριβτιανικά καί άντιστερόΛονλα. Θά είχε, 6ε6αια, κι' αύτη κάποιο σημαντικό ύ'φελος, άλλά άποθετι κό, σννκττάμενο στήν έξόντίοση τοΰ κοίνον μισητόν έχθροΰ καί καΐ1οο δρ. χοΤρίςάπόδείϊ'ν Γ Μά Σέ πριοϊνή εφημερίδα, διά6α- ϊα επιστολήν άναγνοστρίας της, κατά την οποίαν έξεφρά'άτο μέ πόνον, διά την διαγωγην ενός ά- θλ.ίου σο>φέρ, πού διά μίαν δια¬
δρομήν 20 δρ. ρίσέπραξε πεντα-
κοσίας, άπό Ινα "Αγγλον τουρί-
(Τταν! Πρό ημερών εγραφα ατι
τό κράτος πρέπει νά ύ.τοχρείόιση
άπαΗάπαντας τοΰ; σο>φέρ, μόλις
τοΰς καταβληθή τό άντίτιμον,
ν<Ί δίδουν ενα μικοό χαρτάκι εί; τό οποίον θά αναγράφηται δ ά- ριθμό; τοΰ αυτοκίνητον καί ό'χι ιόνον αύτό άλλά άκάμη νά άνα· γράφεται καί τό άντίτιμον τή; διαδηομής. Έδο> παίονεις 2 δρ.
έμπόρευιια άπω ?να κατάστηφκι
καί σοΰ κόφτει δελτίον λιανική;
"Οχι νά πληροΊνης 40
στήν εξυιπή τοτ« άπό την Εύρώ'-
.τη. Τα θετικά έδας-ικά κέρδη της
θά τ' άποκόμιζε άπό άόλλες ,τεοιο-
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗ2
ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ό θιοικητής τής 'Εθνικής Τρα
πέξης κ. Άχ. Κομινός ένεκαινία
άφοΰ τό άναγράφει τό ταξιμετρον
είναι περιττόν, θά μοΰ άταντή-
σοΐΎ. "Ομος καί (Ττά κρεοπίολεία
6λέπουμε τό ποσόν των δραχμων
έν τούτοις μάς δίδουν σχετικήν
—Πάει ό Μάης ό χριντομάης,
πού γέμιζε μέ στϊψάνια τα μ.ταλ
κόνια των ονμπολιτων μου. Τώρα
.-τού καί ποΰ σέ :·.αιμμιά πολυκα-
τοικία νά δί> κανένα στεφάνι γιά
σε τό πέμΛτον είς τα; Αθήνας νά τό σημειοκτο) σάν παραφτονΐα.
κατάστημα ^ τού Ίδρύματος είς | Πώς άλλαξε ή ζο>η αί διάστημα
-ήν περιοχήν Σεπολίων (Βορεί-
ου Ηπείρου 153 καί Άγχιάλου).
έτ(ον! Άλλά πώς νά την
χαροΰμε οτηχ ά.ιβ τό πρωΐ Ιιος
την έ6δομάδα τής διαν«ινησίμον,
ποίι οί Βυζαντινοί συν γι·ναι£ί
καί τέικνοι; εσπενδαν λίαν πρωί¬
αν νά βρρθοΰν εί; την Μονήν
τή; Ζο>οδόχου Πιιγή; τού Μπα-
λουκ-λή, γιά νά τού; ρίθ'ΐίση ό
ιερεύς μέ τό θαΐίματονργύ νερό!
Καί κατόπιν νά ν,,ιταφΡυγπνν είς
την αγοράν των όνομαστών θρι-
δάκο>ν τοΰ Έπταπυογίον, .τι,ΰ σοΰ
άνοιγαν την καρδιά, μέ την καρ
διά τους!
—Άναγνώστης ι»οί», παρετήρη
σε κι' αΰτός είς χά Χαντϊία, τα
δαμάσκηνα καί 3θΰς χουρμάδες
πασπαλκτμε'νοτ'ς μέ άρκετή σκόνην
διά νά τρώγοινται μέ περισσοτέ¬
ραν εύχαρίστηισιν καί μάλιοτα ά¬
πό τοΰς τονρίσιτες! Δέν ί·πάρχει
τέλος πάντονν ενας άρμόΓ>.ο; >ι
παναρμόΰιος, ποΰ νά διατάξη την
τοποθέ,τησίν των £ντό; προθηκών;
—Όμολογώ, ότι δέν μέ κατέ¬
λαβε κανένα παράπονο, έπειβή
δέν είχα αντοκίνη<το γιά νά Ι·ε μ τής ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μα; κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤ1Ι (Συνέχεια έκ προηγονμένου) Δ. ΤΟ «ΦΛΕΡΤ» Πλήν τοΰ αισθήματος τή; άγνής ςριλίας, ΰπίίιρχονν /αί μερικά άλ¬ λον είδονς αίσθήματα στί; σχέσει; μεταξΰ των δύο φΰλο>ν, πού ςραί-
νονται νά όμοιάνουν κάπιο; μέ την
σχίσιν αυτήν, ένω στήν πρ(ΐγι;ια-
τικότητα δέν ΰπάρχει. Είναι δέ τα
αίσθή,ματα αύτά: τό «ι^λρρτ» καί
ή «ερο>τική φιλία».
Ή λέξι; «φλέρτ» προάγεται ά
πό την Γαλλικήν λέξιν «Φλονρέτ
τες», ποΰ σημαίνει γλι·κόλογα, αί
σθηματικαί ςριλοφρονήπεις.
Ή λέξις αύτη εχει δ;άΐ}ορες ση
μασίες.
Μερικοί νπονοοϋν μίαν εϋθιιιιη
καί εΰχάριπτη συναναστροα ή με-
ταξΰ άνδρών καί γνναικών. "Αλ-
λοι πάλιν έννοονν «τό παιγνίδι τον
μανράν των Αθηνών έπ' ρί·καιρία Ι'ροντος». Δηλα&ή, νά παριστάνονν
τοΰ 1Ιάστ*α. "Ενα ώραίο βιβλίο τόν ερωτευμένον, χιορίς δμος στήν
μέ τρείς σνγγρα<ρείς ΐον; Χ. πραγιιιατι,κάτητα νά υπάρχη τέτοιο . Στήν περίπτίοσι «ΐ>τήν,
μ ρς γγ
Μαλλιαρόν, Α. ΛαιΛρου ναί Δ.
Χατζή, .τερί τής ιστορίαν τής πρόκειται γιά «παροδίαν» καί δια
Άρχαίας 'Ε,λλάοος, έκάλνψε δ- οτρέβλοχτιν τοΰ έρι»τικοΰ «ΐ'ναισθή
ποία δήποτρ εύχαρίσττκην, .ιου θά ματος. ΙΤεριττύλ' είναι κα'ι νά τό
ό ί
ποία ήπ χρκ,
ήσθανόμην μέ τό ,τασχαλινό τα-
ί
ίίτι Γνα τί'τοιο αΓσθημα εί
ήμη μ μ
ξείδι μου μακράν τής συνοικίας νοα ποταπό καί άνάξιο κάθε άν-
μου. Λιαδάζοντάς ι ο, ή χαρά μόν
γιά τα κατορθώματα των προγό-
τό 6ράδυ άκοΰιιε ΛερομαχίΓς, βομ νιον μου, ήταν τόσον μεγάλη, άλ
ΑΕΪΚ0ΣΙ4ΗΡ0ΪΡΓΙΑ ■ ΜΕΤΑΛΛΟΤΥΠΙΑ ΑΦΩΝ ΓΕΡΡΠΑΔΗ Ε, Π, Ε,
Ίσολογισμός 31)12)1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήματα
Μεϊον αποσβέσεις
Μηχανήματα Α.Ν. 147
Μεϊον αποσβέσεις
Βοηθ. έγκαταστάσεις παραγωγής 175.531.—
1969
1968
1.170.223.—
424,913.—
745,310.— 862.816,-
1.353.679.—
167.187.- 1.186.492.-
365.899.-
Μεΐον αποσβέσεις
Καλούπΐα
Μεϊον αποσβέσεις
Καλούπια Α.Ν. 147
Μεϊον άποσβέσεις
Μέσα Μεταφοράς
Μεϊον αποσβέσεις
"Επιπλα καί Σκεΰη γραφείον
Μεϊον αποσβέσεις
54.119.— 121.412.- 136.717.—
250.002.—
131,097.—
178 7Ο4,-
20.262.-
358.994.—
72.377,—
^399,298.—
113,755.-
118,905.- 188.181.--
158,442.—
Ρ86.1Ι7.— 327.534.—
285.543.- 135,036.—
Κετράλαιον καί 'ΛποΟρματικά
Κεφάλαιον
Τακτικόν άποθεματικόν
1969
1.7ΙΟ.Γ0Ο.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1958
1 70.000.—
70'.-
403.315.—
20-2.336.-
105
659.911.—
4 216,:*8:5,— 2.995 928.—
Άποθεματ. νέων έπενΛιΊσρων Α.Ν. 147 1.613 263.— 4->1.852.-
» κεφάλ. κ,νήσεα'ς »
Λ)σμός ίταίρων
Σύνολον
'Υποχρεοισεις
Προμηβεΐ'ταί
Γραμμάτια πληρωτεα
Τράπεζαι
Δ)ροι πιστωτικοί λ)σμοί
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
Προβλέψϊΐς Δαπανών
Σύνολον ύποχρεώσεο)ν
"Υπόλοιπον κερδών πρός διανομήν
794 755.—
2.018 .-61.-
4.990 955.-
333.589 -
261 649.-
238. ί'01.—
68Ρ.136 -
1.0 8.434.-
1 57ί.·'98.-
352.626.-
246 113 —
249.335.-
8.658.218.-
457.287.—
4.157,742.-
603.215.—
"Εξοδα πρώτης εγκαταστάσεως 192.104.—
Μεΐον αποσβέσεις 57,630.—
ΟΙκόπεδα
134.474.—
701.233.-
153.684,-
486.913.—
3.737.928,- 2,656.780.-
Σύνολον Παγίου
Κυκλοφορούν
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπραχτέα καί παρά τρίτοις
Προκαταβολαί επί Α' ύλών
» νέων μηχανημάτων Α,Ν. 147 100.880.— —
Πρώται ύλαι κπί βοηθητικά ύλικά 1.122.313.— 1.273.788.—
"Ετοιμα προϊόντα καί έμπυρεΰματα 221.438.— 86.343,—
Έγγυήσεις 16.100.- 10.200.—
2.471.918,— 1.621,720.—
4.211.564.- 1.659,204.-
1.400.082.- 170,185.-
Σΰνολον κυκλοφορούντος
Διαθέσιμον
Ταμείον
9.544.295.- 4.821.440.—
278 665.—
49,665.-
13.331.888.— 7.756.885.—
7.7^.085
βαρδισμούς, φόνους γυναικοπαί-
δίον;
— Μία ποίμνη, είς ποιμήν λενε
τα Ιερά μας 6ι<ίλία κδπου. Εί- χαιμρ ώς πρό όλίγου καιροΰ δύο τοιούτου; την Άμερική καί την Ρίοσσίαν, αΰτές τις μΐρες 6γήκε ·/.' ενας άκόμη. Ή Κίνα. "Ομκος πού μά; ένδιαφερει είναι νά δοΰμε, πάσα προδατα Θά <τφα γοΰν καί πάσα Θά τού; μείνουν γιά νά φάνρ αύτοι, οί ποιμένες! —Μέσα στά γεγονότα τή; έπο- χής μα; ξεχάσαμε καΐ μερικά Θρη σκρυτι,κά μας .τανητγύρ'α, δπιος λά άλλο τόσο καί ή λύπη μβν, πού τού; Ι,χώριζε ή διχύ'Όΐα, ή άρχαία αύτη καταοα! "Α" ροηικώ νοντο άοτό τό μνήμα δλοι οί Άρ- γοναΰααι καΐ Εβλεπον, πιος την κληρονομία, πού μας αφήκαν, την σπαταλήσαμ,ε έξ αίτίας των δι- χασμών μας, θά ,ιάς έλεγον καί μέ τό δίκηο τους 6λά·κες, άσχέτιος αν εμείς οί σημερινοί έπαιρόμε- θα ότι είμεθα ενας άπό τού; πειό εΊυπνους λαοΰς τοΰ πλανήτου μας! Ο ΠΕΡΑΧΤΪΚΟΣ ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΚΑΙ Η ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεαχ» Γεν. Ιξοδα Διαχειρίσεως Αποσβέσεις παγείων στοιχείων » έπισφαλών χρεοιιστΛν Καθαρά κέρδη χρήσεως 2 541.610.- 473.500.— 32.862.- .2.075 318-— 2.378.964.— 354.602.- 1.190.030.- Μικτόν όποτέλεσμα Δ)ρα έσοδα 24·ί 021.— 6 2Μ - 5.123,290.- 3.923.596.— Διανομή Κερδών Τακτικόν άποθεματικόν Άποθβματικόν νέων έπενδΰσεοΛ1 ΑΝ. 147 » κεψαλαίου κινήσεοις Α.Ν, 147 "Υπόλοιπον κερδών πρός διανομήν 5 12 Ι 2! 0 - 3.92:{ 5ί)6 - 103.766.— 1.211.412 - 302.8Λ3.- 457 287.- 2 075.318.- Ό Διαχειριοτής ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Ό /ογιστής ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΘΥΜΙΟΥ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ,κ τής 1ης Σελ.) λάλ Μπαγιάρ. Κατά τό διάβτημα άπό τό 1914 μρχρι τοΰ 1Π19 όπότε άπελ.εΐ'θεοϋ) θηκε ή Κίος ήτο τού Βρεταννι- κ.οϋ Στόλον εχρη,μάτισαν δήμαρ- χοι Τοΰρκοι. Μέ την άπελευθέρο)- σιν διορίζεται δήμαρχος δ Άναστ. Πινάτσης, ό καί τελευταΐος. Πρό τοΰ.Α' Παγκοσμίου Πολέμου έλει τούργουν διάφοραι δργανώσεις ή φιλάπτωχος των Κΐ'ριών τής ό.τοί α; Πρόεδρο; ρλΙ ποί.λά ε~'τη ίιπήρ £εν ή κ. Κλεοπάτρα Γιαβάσογλου Ή Φιλρκπαιδετιτική τελενταΐος πρόεδρο; τής οποίας υπήρξεν ό Άναξ. Πινάτσης αί δέ καταθέσίΐς της παρέμειναν στήν 'Εθν. ΤράΛε- ϊαν τής Ελλάδος καθώς Μοιι<ΐι· κογΐ'ιΐιναστικός 2ΰλλογος, Ιβρπα'ι τοΰ όποίοΐ' {«ήρξαν Γεράσ. Καρά μρλης, Χπ. Βλασιαδης, Κωνστ. Γιαβάσογλου, Άναστ. Δανιήλ κ. ά. Οί δκογμοί 8ιέλυ<ταν τα πάντα | ό 6ρ Μουσικσγνιιναστικός Σΰλλο ] γος ρΐχρ ενα άπό τα πρώτα θΐιαο τα τόν Μοτσικοδιδάσκαλον Άχιλ. ιρακάσην όστις φυλακκτθείς υ¬ πό των Τούρκων, ώς ί'ποΛΤος μρτά αλλ(ον πολλων ηύτοκτόνησεν. "Ολο σχεδόν τό εμπόριον, ή 6ιοτεχνία, ή 6ιομηχανία, ή άλιεία ή έλαιοπαραγίογή, ή μεταξοσκονλη κοτροίρία καί δλη έν γένει ή Γε- ιοργική παραγ((7ή τής Κίου ήττο εί; χείρα; των Έλλήνον. Τα 90% των Έλλήνον κ.ατοίκων τή; Κίου δέν εγνώριζον την Τουρκικήν. Προοερχόμενοι δέ είς τα Δικαστή ( ρια ή ώς κατηγορονμενοι καί ί- , νάγοντε; ή ώς μΛρτυρες, κατέθε τον διά διρριμηνρίος. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΝΠΟΡΙΟΥ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ "Ε Τ Ε Κ Α. 31ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 Μεταφορικά Μέσα 380.109.— Μεΐον άποσβέσεων 303.408.— "Επιπλα & Σκεύη 69.382.— Μεϊον άποσβέσεων 51.487.— 1968 Έμπορεύματα 379.849.— Παραγγελίαι υπό εκτέλεσιν 50.394,50 Χρεώσται Διάφοροι λ)σμο! χρεωστικοί Γραμμάτια ε(σ- πρακτέα 141.139,30 Άζίαι πρός είσ¬ πραξιν 86.300.— 76.701.- 326 241, .460.- ,659.— 17.900.— 69.382.— 42.682.— 430.241,50 281, 81. .409.— 310,50 515.042,60 63.560.- Ταμεϊον Τράτΐϊζαι 227.439,50 23.477.— 343.360.— 1.697.721.60 53.304.— 59.986.- 84.801,— 26.700.- 362.719,50 589.958,10 43.620,10 112.290.- 37.891.- 276.856.— 1.534.835,70 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κεφάλαιον Μετοχικόν (Μετοχαΐ 7.7ΟΟ Χ 130) Άποθεματικόν τακτικόν έκτακτον Διάφοροι λ)σμοί τηστωτικοί Γραμμάτια πληρωτεα ' ■ Μερίσματα » Ζημίαι καί Κέρδη 1969 1.001.003.- 26.ΟΟΟ.— 160 000.— 196.807.50 226.;Ο3.- 80 080.— 7.531,10 1968 1001.000.— 21.ΓΟΟ.- 160 000.— 188.282.— 161.353.— 3.2ΟΟ.ΤΟ 1.697.721, «Ο 1.534.835.70 "Ανάλυσις ΑογσρισσμοΟ «ΖΗΜΙΑΙ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ» ΧΡΕΩΣΙΣ "Εξοδα διαχειρίσεως (Γεν. έ'ξοδα, 475,613,10 Τ,Τ.Τ. Γρ^φική ϋλη, διαφημίσεις, έ'ξοδα αιότοκινήτων) — 4£0 319.10 Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ (Μισθοί-Ι.Κ.Α.) 803.242.- 766.228.— » Τρίτων (Ένοίκια —Προμ)αι) 127.166.— 115.071.— Ι Φόροι Δημοσίου 105.824.— 99.465.- ι Αποσβέσεις ΜεταφορικΛν Μέσων 15.549.— 23.700.— ι » 'Ετιίττλων καί Σκευών 8.80Ο.— 8.800 — ! » Έπισφαλών χρεωοτων 12.136.— 48.467,701 Υπόλοιπον παρελθούσης χρήσεως Κέρ5η ίξ έμπορευμάτων ΠΙΣΤΩΣΙΣ Προμήθειαι έξωτερικοϋ διάφοροι 664. ί09 .— 3.Γ03.70 900.553,^0 23.578.- 974.131.50 1,638.740,50 820.735,70 40.698.- 652.817,50 1.000,10 861.433,70 1.514.251,20 Καθαρά κέρδη πρός διάθεσιν 1.549.330,10 92.611.10 1.512.050.80 3 2ΟΟ.7Ο 1.641.941,20 1.515.251,50 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ Τακτικόν άποθεματικόν $ ο)ο (περίπου) έξ ανωτέρω Μέρισμα 8 ο)ο έξ κεφαλαίου 1.001.00 (μικτόν μετά φόρου) "Υπόλοιπον είς Νέον 1 641 941.20 1.515 251,50 ΚΕΡΔΩΝ 1969 1968 5.ΟΟΟ.— — — Ουδέν τό διακριτικάν είχεν ή Κίος ώς πόλις τουρκική, ήτο μιά Έλληνική πόλις τής ΈλειιθΓ ρας Ελλάδος. ΟΙ Γυμναστικαί Άσκήσεις των Σχολείων μα;, ε¬ γένοντο βάβει προγραμμάτοιν "των 2χολεί(ον τής 'Ελεχ»θέρας "Ελλά¬ δος. Τα τελευταία πρό τοΰ Α' Παγκοσμίου Πολέμου χρόνια, ό Γυ μνατηής μας, ήτο Ι'φεδρος άξιω- μαιτικός τοΰ 'Ε,λληνικοΰ Στρατόν άπβ τό Δίλβινον τής Ηπείρου κα ταγόμενος καί ώνομάξετο — εάν καλώς ενθυμούμαι — ΛΕΖΟΣ. — Βοιρειοηπειρώτης δέ ήτο καί δ Διδάισκαλος τής Μουσικής, Δρί τσος ονόματι, ορ^ρων καί ύπογέ- νειον. Καί τα περισσότερα άσμα- τά μας στό Σχολειό, ήσαν ίθνι- κά, πατρι<ι>τικά, άκόμη καί είς
τάς παρβλάσεις μας. Καί έ
μαι, καλώς, ότι επιστρέφοντες ά¬
πό έορταομάν γεννεθλίτον τού
Σουλτάνου, καί μβλις 100 μέτρα
άιπομακρυθέντες άπό τό Διοικητή
ριον (Κονάκι) έτραγουδήσαμε —
κατ' εντολήν τού μο«τικοδιδασκά
λον μας — ενα υπέρ εθνικόν άσμα
σ»»νθρ<τε(ΐ>ς Ιδικής τού τό οποίον
ήρχιζεν οΰτο):
«Ιδού ή γή τοΰ Βύξαντος
Ίοού ή Νέα Ρωμη,
τού Κωνσταντίνου ή σκιά,
την καται,κεί άκόμη».
Δι." αΰτό καί ήτο καρφί είς τα
μάτια των Τοΐ'ρκιον ή Έλληνικω
τάτη Κίος. Πολλάς φοράς φανατι
καί καί άδιάλλακτοι Τονρκοι, ώρ-
νάνωσαν έπιδρομάς καί ώπλισαν
Τούοκους Παμάκοτ'ς καί Λαζούς
άπό τα περυξ τής Κίου τοι>ρκι.κά
χιοριά καί νύκτωρ διά όρεινων ά-
τραπών τους προώθησαν είς την
πόλιν καί τους ένέν.λειοταν είς τού;
στρατώνας. Ή άιποφασκττικόττης
δμως τιόν 'Ελλή,νοιν κατοίκων, οί
όποΐοι εν τώ (ηη'όλΐ') τιον σχεθόν,
κατείχον πολεμΐΛίά ίκτλα καί δίκα
να καί είχον εγκαίρως καΤαλά6ει
επίκαιρον; θέΌεις έντός καί έκτό;
■τής πόλεως, άλλά καί ή πολι,τικό
της καί δρασ*τηριότη; των Μητρο
πολιτιϋν καί των Δημογιερόντοιν,
οΐκογενεία; Γιαβάσογλον, Πινά-
τση, Λασκαρίδη, Στεφανίδη, Θϊο
διοράκη, Τζανίιδη, Μέλια, Σαφαρί
κα καί άλλοιν, έματαίτονον τα σχέ
διά τ(ον.
— Βασικά προϊόντα τής Κίον
ήσαν οί εληές καί οί μεταξόσπο-
ροί της, ήρχοντο πρίδτοι εί; τάς
ξέναό άγοράς, τής Κανκάσου, Περ
οίας καί Τοχ'ρκεστάν. Ή Τεχερά
νη, τό Ρεστο, τό Λαχιστάν καί
άλλαι πόλεις τής Περσία;, είχον
σιιμπαγή έλληνιικόν πληθτ>σμόν έκ
Τουρκίας. Άνώττατοι δέ ύπάλλη-
λοι
ων 'Τπηρεσιων, Τελ(ο
νετων καί άλλαι επιστημονικάς θε
σεις κατέχοντες, ήσαν "Ελληνες
καί κυρίοις Κιώται. 'ΕπίΛης καί
ό έν Τεχεράνη πρέσβυς τή; Τουρ¬
κίας, ήτο Κΐος, δ Χαρίλαος Πα-
παδόπονλος, άπολαιμβάνων τής έμ
πιστοσΰνης τού Χουλτάνου.
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όβοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 654.Μ7
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπ,τη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
θρώιποτ' ποί> σρδεται τόν έατ«τόν
τον, πολΰ δέ περισσότερον, ενός
Χριστιανόν. Είναι άπασχόλησις άν
θρώπων άργοσχάλιον καί κούφκον,
πού δέν ε'χοι*ν όντε αξιοπρέπειαν,
οΓ>τε καί στοιχειώδεις ήθικές άρ-
χές.
Ή ματαιοδοξνα καί αί σαρκικές
ίες είναι τα μόνα έλατήρια
αύτοϋ τοΰ αΐσθήιματος. Πηγάζει
δέ άπό τόν αίσθη<τια<τμό καί κ.α- ταλήγει στήν άμαρτίαν. Ε'. ΕΡΩΤΙΚΗ ΦΙΛΙΑ "Οπως καί προηγουμένως έση- μειο>σαμε, τό αΓσθημα τούτο δμοι
άιζει μέν μέ την φιλίαν, άλλά δια
φέρει βασικώς άπΛ αυτήν. Όμοι
άιξει έπίστις καί μέ τύν ε'ρίοτα,
πλήν δμο>ς διαφρρει καί άπό αυ¬
τόν.
Τί είναι, λοιπύν, η «έριοτιχή ,
λία»; Είναι ενα αίσβημα μέ νικ,,
ρήν καί έ/τοραλμένην κατεί>θ»·ν'<7ΐν. | Άντί δηλαδή νά κατενθΐΛΡται πρός τό άντίθετο (ρΰλον, κατρι·β{, νεται πρός ενα σνντροφο γιά τό άγόρι *αί πρός μίαν ττίλη γιά χ;, κορίτσι. Πολλά κορ<(τ<τια, Ίδίοις, Γ[ ναι εκτεθειμένα στήν πλάνην αί- τήν. Δέν είναι διύλου σπάνιο, χ(, ποία κο.-τέλλα ποϋ διψά γιά άγά Λ > άζ
πή, Ίθία
ς, ν> άναζητή
ή
ακτθηματική φιλία μέ όμόφυλόν
της, είτε συνομηλικόν της, είΐϊ
καί μεγαλύτερή της. Συν τή χρ(;
νοι δέ, προοκολλάται σ' αυτήν.
Τό (ίΓίτθηιμα τής ε-ρο»τική; (ρ!^
άς δέν είναι μία άπλή φιλία ή ?.
νας θατ<ιια<τμός, άλλά δμοιάξει μά), ?.ον «έ τόν εροτα, διότι είναι οί- σθημα άποκλειστικό. Ζητεί την .τκ ■ρανσία τού αγαπημένον προσοι που. Αίσθάνεται την σι*γκίνηοι τού τρΐ'^εροΰ (Ίλέμματος ή έ.τπ. σ;ής. Ένω ή φΐλία οδτρ έπιθιιμρ; άλλ' οίίτε κι' έπιζητεί τοιούτοΐ' ρί δούς έ-χδηλο'>σεις, παρά μόνον την
στ'αμετοχήν στά αύτά ΊδαΛΊΧίί,
στίς αί>τές σκέψεις, στά ιδία γοΓ'
στα.
Είναι δέ τό αίσθημα αύτό γ έμ ά
το άπό ζήλιες καί κρίσεις, ο^
τόν ?ρωτα. Είναι κατά κονόνη,
παροοικόν. Όφείλεται δέ μάλλον
σε 6ιολογικά αΓτια. Μέ την πάοο
δο τοϋ χρόνον, πράγμα πού είναι
καί τό όμαλώτερον, είναι δυνατόν
αύτό τό αίσθημα νά έξατμίοβή,
εάν μάλιστα τό ενδιαφέρον προσ-
ελκνβθη πρός τό Λλλο φΰλον, χι·ι
ρίς έννοείται ν' άβΐοκλείεται νά ν
πάρχη καί ή φ<λία πρός όμοφν- λους. Ή ττ>υΛΐθ'λογ<·κή δ' εξέλιξις αί'- τή εχει άνάίγκην άπό φροντίδι καί κατεύθυνσιν, άλλά χοιρί; 6ί- αια μέτρα καί καταναγκασμόν. (Συνεχίξεται) ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗ «ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΗΣ ΜΝΗΜΗΝ ΙΣΤΑΥΡΟΥ ΝΙΚΟΑΑΪΔΗ 'Εκδάθηκε καί κυκλοφορεί τό ται μιά συστηματική παρακολουθή νέο 6ι6λίο τοΰ Χρήστου Σαμονη- ση τή; .τρωΤοιτανοΰς, στά παγν.ό λίδη «ΜΑΤΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ». σμια χρονικά, ποντιακής τραγο- Χρονικό άπό την τραγωδία τού δίας, πού οέ κλαγγές των δπλιον Πόντοΐ'. Τό χρονικό καλΰπτει γ? καί δ όρυμαγόός των πυροβόλων νικά τα κυριώτερα καί σνγκλανι- τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέμου καί στικότερα γεγονότα πού ξετυλίχτη τής κατοπινης Μικρασιατικήν Έχ καν στόν Πόντο κατά τύ πρώΓτο στρατείας καί Καταστροφής, μο- τέταρτο τοϋ αΐώνα μας. Μέ κέν- ζί μέ τίς διάφορες πολιτικές σχο τρο την μαρτνρική Σαμψούντα (Ά πιμάτη,τες, έμπάδισαν νά γίνει γνω μι<τό;) καί μέ άκτινοηή συνάρτη στή σ' δλη την Ικτασή της. ση πρός τίς ό.λλες πόλεις, νίνε- ! Ό σιτγγραφέας, μέ έφόδια την πολυετη μελέτη τής ποντιακής χαί τής άλλης 6ι6λιογραφίας, τή σι»γ κρντροση άφηγήσεον άπό τοΰς όϊ ασιοθεντες ήγέτες καί λαϊκούς άν θρώπους, καθώς καί την θηίΤϊία τού στήν ποίηση, πεξογρατρία καί Την πρωίαν τής παρελθούσης &?α.τρο άποτάλμησε" νά σννθέσρι Κυριακής, &ΐως προαναγγείλαμεν ε»ιά· μεγάλη καί παραστατική τοι- έπραγματοποιτιθη παρά τής οΐκο- χογραφία, δσο γίνεται πιό άντι- γενείας τοδ άξέχαστου πρώην ύ- κειμενική, τής τρομερής σΐ'γν.ροΐ' πουργοΰ καί συνεργάτου μας Σταύ σ1ξ τω"ν δύο δασικών έθνοτητίον ρου Νικολαίδη έν τώ Ίερώ Ναό") Τ0° Πόντου, των Ρωμιών καί των Προφήτου Ήλιοΰ Παγκρατίου μνη Τούρκων, πού διεκδίκησαν φανατι μόσΐΛ'ον επί τή σνμπληοα'κτει τριε "« την υ-ταρξιακή καί την έθννιή τία; άπό τοΰ θανάτου τον. Πλήν ελευθερία το*·;. Ή άμαδική άνθρώ των συττενί,ν παρει·ρέθη<ταν τό *ιντ1 άλλοτρίοκΐη, ή δαρβαρότητη Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Εθνι καί ή άγριάτητα, ή εξοδος των ά κης Μνημοσύνης έκ των κ. κ. Νικ. ΐ'όμίον καί των όμάδων άπό τίς Μανονση πρώην υπουργόν, Άρ. ' πολιτιβμέ,νες συνιθήκες ζ»ής χηί Κοινσταντινίιδη, Σωκράτης Σινα- σνμπεριψοράς, οί μέθοδο^ τής ό- νίδης μετά τής συζνγου τοτ-. μαδικής έξάντοκΐης καί της γενο- Ώ; γνωστόν δ άείμνηστος ήτο κτονίας μέ έμπνεινστές τοΰς πατέ ίδρυτής καί πρόεδρος τής 'Εθνι- λος Μ., Παντελίδης Γ., Τα^ει
άδη; Άν., Άνδρονικίδου Φρ., Θε
οδοσιάδης Ίιοάνν., Παναγιοτόπου
λος Κ. καί πολλοί αλλοι.
ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΤΕΠΙΣΚΟ
ΠΟΤ ΠΕΡΓΑΜΟΤ
ΑΝΤΤΠΑ.
ΑΓΙΟΤ
Παρά τοΰ Συλλόγου Περγαμη-
νίόν ποοσκαλοϋνται τα μέλη τοϋ
Στ'λλόγον ώς καί άπαντες οί κατα
γόμενοι έκ ΓΙεργάμον καί των πέ¬
ριξ Κοινότητος καί οί φίλοι των
Περγαμηνων, δποις την Κυριακήν
24ην Μαίοΐ' έ. ρ. καί ώραν 9ην
π. μ. προσέλθωσιν οικογενειακώς
είς τόν έν ΚΕΦΑΛΑΡΙΩ ΚΗΦΙ-
ΣΙΑΣ Ιερόν Ναόν Μεταμορφώ-
σεο>ς τοΰ Σοιτήρος, ?νθα τελεσθή
σρται ή ίτησία λειτονργία μετ' άρ
τοκλασιας, είς μνήμην τοϋ Επί¬
σκοπον Πέργαμον ΑΓΙΟΤ ΑΝΤΤ
ΠΑ, καί πάντοιν των έξαφανισθεν
το)ν καί σφαγιασθρντο>ν κατά τοΰς
διιογμοΰς 1914 καί 1922 συμπατρι
οιτών των καί των νεκρών το)ν.
Μετά τό πέρας τής λειτουργί-
α; θά γίνη σνγκέντροισι; είς τάς
αΐθοΰσα; τού Ξενοδοχείου ΑΠΕΡ
ΓΙΙ πλ.ησίον τής Έκκλησίας καί
διανομή τοΰ άρτου μέ σχετικήν ό
μιλάαν.
80.080.—
7.531,10
3.2ΟΟ.7Ο
ΕΤς Σύμβουλος
ΙΩΑΝ. Α ΦΟΥΦΑΣ
92.611,10
Έν Αθήναις τ[) 26]] Ίανοοαρίου 1970
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβοολίου
ΑΙΑΣ ΑΝ, ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ
:3.2ΟΟ,70
Ό Λογιοτής
ΣΤ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
'Τπό ΙΚΑ, ΕΙΡ, ΑΑΠ μέ διαγωνισμόν Άποφοθτων Γυμνα-
σίτον, Αρρενων, Θηλέο>ν πρός πλήρην ένημέροκτιν δ»' επιτυχίαν
επισκεφθήτε ή τηλεφίονησατε σΓπά Φροντκττήρια ί^. Παρασκευο-
ποΰλ,ου Ριζάρη :ΐθ Τι>λ. 739280, 732963.
Διά τόν ώς άνω διαγωνισμόν λειτουργοΰν μαθήματα: Προ>-
ινά — Άπογευματινά — Βραδννά.
έμπρησμοί χωριίόν, οί
πυρπολήσεις ζοινταντόν Λνβροκκον.
οί σφαγέ; καί οί κρεμάλε;, μιά
σλόκληρη καί άπίστευτη δμαΛιν.ή
τραγιοδία, καί μέσα α' αυτήν ή ί
πική άντίκττοιση των Ποντίοιν άν-
ταρτών, ποΰ εσερναν μαζί τονς
(Ττά 6οτ·νά καί τα δάση τα χιλιά-
δες γυναικόπαιδα, γιά νά τα σώ
σουν, γειμίζονν τίς τετρακόσιες έξη
(406) σελίδες τού χρ'ονικοϋ.
Τέλος, ή σνντομη τοποθέτηηη
τοΰ Ποντιακοΰ ζητή^ιατος, τής
Δημοκρατίας καί Άνεξαρτησίας
τοΰ Πόντον, στά πλαί<Λια τής ν.αι ροσκόπου καί δσπλαγχνης Εύρο)- παϊκής Διπλοματίας, ή παράθΕβη ο"τοιχεί<ΐ)ν γιά τό τάπο, τό ά νεμα τόχν πρωταγίονιστών τής τρα γικής σύγκρουσης, κατά την πο- οεία τής λογοτεχνική; διήτγησηςι καθώ; καί ή αί<Γθη-πκή ένότητη τόπον, χρόνον καί πρόσωπον, προ σανατολίζει, φωτίζει καί βιενκο- λύνει την δνετη παρακολουθή^ των συγκλονιστικων καί άγν(ί>-
σΤων, στόν περισσόττερο κόσμο,
συμ.6άντΜν -τοϋ Γολγοθά των Πον
τίοιν. Ένό; δμαδικοΰ Γολγοθά ποϋ
δέν είχε την ευτυχή καταλήξη κ<ί ποίας Άνάοτασης, άλλά, άπεναν τία;, είχε σάν έπακόλοτ»Θο τόν θά νατο χιιλιάβοιν άμάχον γυναικοπηί δόν, καί τόν γενικό ξερριξωμό των ύπολειμμάτων τή; τραγο*6ίας άπό τίς πατραγονΓκές έστίίς. ΑΙ «ΛΚΤΙΝΕΣ» Έκυκλοφόρησε τό τευν,ος Μαίου τοθ πεοιοδικοθ «'ΑκτΙ- νες». Άπό τα περιεχ^ενα- «Διάλογος μΐταξύ Ίατροΰ και άσθενοθς- τοΰ κ. Π. Τουρνιέ. «Τό θέμα τής έκλογής τοΰ έ παγγέλματος» τοϋ κ. 'Αρ. Ά- σπιώτη, «Ή έ%λογή τοθ έργά- του» τοΰ κ. Γ. Κωστάκ'», «Τ4 πρό^λημα τή; ψυχικάς άνανε ώσεωςν, «Ή διαβολή». αΐτιον ά ποσυνθέσεως» τοθ κ. Ά/. Τα γαρη», «Τ' άντρειωμένου Βα σιληά τής πόλης δμνος καΐ Βρ9)^ος» τοϋ κ. Γ. Μουστάοιη Επιστολαί, λογοτε/νική δ¬ λη, δ κό:»μο; των γρα<ιμάτων, μουσική κ,ριτική καί άλλα, σ-ομ πληρώνουν τό νέον τεθχος.