195609
Αριθμός τεύχους
2049
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
24/5/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
~"
αν ^βΑποθήκην
ηράκλειον Κρήτης 2
2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΖΙΟΜΛΑΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
· φύλ· 2049 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Μ1ΑΕΚΚΛΗΣΙΛΣΤΊΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΤΟΤΑΞΙάΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
■Υπό τού 'Άητ.ροι.υλίτου Μυτιλήνης κ. ΙΑΚΩΒΟΥ
ΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
μονί+ι(,)ν έογαξομίν(ιιν
δί
+ ογαξομίν(ιιν ^
Τα ά.-ΐόγη-μα συνειργα,σθην επι ,·δρίαν τού Πατριάρχου. Τουτο εί
άδ
τ(τθΐΐ(Ί<>ον μ«ά τού ΙΙατοΐαηχοι
σκοπόν, διά τον οποίον
δια τον
ναι Λομάδιον διά την εκτέλεσιν
των ά,τοφάσεων τής Ίεράς Συνό
τή; ,τπτηιηοχειας τον η τικτον ίη
ή διοικητική καί οΐκονου κή όρ
ς τής Έκκλ.ησίας τής Ρου
μανίας, τίτις ίγινε επί παντελ.ώς
^(,λ· βάορηιν. ίνώ ποίν ή 'Ετ'νλη
οίίΐ εΐχρ <ι βάσει είς ίβχάτην έ'ν- 8ηαν χώ ?ίϊ πλήρη μαο-σμόν, Λως κατιορθώθη νά άριθμη σήμε ?Ον ή Έκκλτ>σία 9.500 ίτοΊς μέ
μά(κ|Μο<τιν καί να έχη μονάς με δεκάδας καί έκη,τοντά- δα; μονάχω ν καί μοναζοι σον έν ,ιλήθ£( άκμή καί άξιολόγω δρά- «ι, μέ μουσεία, τ«ογραφεία κ«ί παντός εϊδους έργαστήρια, τα ό- ποϊα παράγονν καί κατασκενά- ζουν πάν δ,τι χρειάίςρται είς νλι- χά μέβα οί ■ναοί καί αί μοναι διά την θείαν λατρείαν καί οί παντός βαθμοΰ θρησκευτικόν λειτουργοί διά την αβκησιν τού πνευματικόν χαΐ έν γένει ποιμαντικοϋ έργον τΐι>ν κλπ.
Ό Πητοιάρχης άπήνΤΓσρ είς
δλα αΰτά. Άνέλυσεν έν λεπτομε-
ρίία τό επιτελοι'ιαενον Αναχ ιινιοτι
χον ϊργον είς ολους τούς τομεϊς
τής έχχλ^ηβιαστικής δράσεώς καί
ις μδς ωμίλησε διά την
Ϊ οργάνωσιν τής 'Εκκλη
βίας μέ τα τάσα θανικΜττκ Απο-
τ?λέ<ΐμοΐτά της. Μάί συνέστησε νά ρπισνεφθ'ώιΐιεν χά έκκλησιαστι χά Ίδρΰματα, τάς Μονάς, τα έρ γοοτάσια καί τα έργαστή,ρια ποΰ Εΐιοίβχονται είς την περιοχήν τοΰ ΒονκουοεβΤίου διά νά λάβ<οι;εν μί αν, έξ Ιδίας άντιλήψεοις, εικό-να πΕρί τού πώς έργάζεται σημερον ή 'Εκχλησία είς τόν οικονομικόν τομέα. Λιά την διοίκησιν μάς ειπε τα έΐής: Τό διοικητικόν σύστημα τής 'Βκκλησίας τής Ρουμα-νίας ε" χει ώς ακολούθως: Ό Πατριάρ χη; μέ 5 Μητροπολίτας άσκοΰν την διοίκησιν καί* έξουαιοΟότησΐΛ' τή; Ίεραρχίας καί αύτοι άποτε λοϋν την Μικράν ή την Μόνιμον λεγομένην Σύνοδον. Είς την Σύνοδον τής Ί-ραρχί άς μετήχουιν καί οί 8 έ<π[<τκοπο·ι, οί πιοιβσότεροι των δποίίον διοι- νοιιν έ.τισκοπάς. Πλήν τής Ίερδς Σύνοδον, τής μονίμου καί τής Ίεραρχ,ίας, λει τουργοΰ καί τα ίξής σώματα: 1) Ή Έθνική Έκκληισιαστική Συνέλευσις, ή δποία άποτελεϊται Αλο τον Πατριάρχην, τούς Μη τοοπολίτας, τ6ΰς επίσκοπον ς 12 χληρικού;, έναν έξ έκάσττις Ε¬ παρχίας, 24 λαίκονς, δύο ές ίκά "της Επαρχίας. Αυτή είναι τό βντιπροσίοπευτικόν κεντρικόν όρ¬ γανον τής Ρουμανικής Όρθοδύ- ξου 'Εκκλησίας διά τα βιοικητι- χΑ χαί οίκονομικά θέματα. ϊ) Τό Εθνικόν Εκκλησιαστι¬ κήν Συμβούλιον, τό οποίον άπο- «λείται έξ 9 μελόιν (τριών κλη Οΐκδν καί εξ λαικών), έκλεγομέ- Μ»ν υπό τής 'Εθνικής 'Εκκλησ. Συνελεύσεως, καί έκ των II δι οιχητιν.ών Συμβούλιον, άς μελων «ν τού Πατριάρχου £κ των δΰο οοηθΛν Επίσκοπον καί ιών εξ Πατριαρχικών Στ<μ6ούλ(ον, οίτινες είναι ίερεΤς άξμοματουχοι. Είς «ύ >ην την Επιτροπήν ίαάγονται καί
οί 'Ε-ιιθειορηρπιί, οί ό,τοίοι αακουν
■>ον έλεγχον.
Είς τάς Μη,τρο-ΐόλει, κ<α τάς 'Επιβκοπάς λειτουργοϋν 'Επυοχια- καί Συνελεύσεις μέ άςιμοδιότη τας, τάς οποίας άσκεΐ καί ή Έ θνική 'Εικκλησ. Σνινέλευσις. Είς τάς 'Ενορίας λειτοιργοΰν τα 'Ενοριακαί Συνελεύσεις. Πανταχοΰ συνεργάζονται τα δύο «τοιχεΐα, ό Κλήρος καί ό λιιθς, διά των άντυΐρσσώποιν των. ΙΙαρά τό Πα-τριαρχείον λϊΐτουρ γεΐ τό Βιβλικό-ν Ίεοα^ιοστολικόν Ίνβτιτοΰτον τής Ρονμανικής Όρ θοδόξου 'Εκκληοίας, γό οποίον ε Λ,ει ώς σκοπόν την &σκη«ιν της 'Εξοντερικής Ίεραποστολής διά τΤ)ς Λποΐττολής είς ξένας χώρας μή χρκττιανικάς ίεραποο ΐολων, την έκδοσιν καί την έξαπλοιοιν τής Άγίας Γραφής κα'ι των λει τουργπίών 6ι6λίοιν κλπ., την κα τασκευήν καί διάδοσιν των είκό λ'(ον καί των άναγκαί'ον θρηισκευ τικίόν άντικεΐιαένιον, «παραιτήτ(ι)ν Τες τό έργον τής Ίεραποστολής. Τό Γραφείον τής 'Ειπιτροπής επί των έξοντερικών ΰποθέσεων, τό οποίον διευθύνει λίαν επιτυ¬ χώς είς έκ των μάλα μεμοοφοιιμέ νων Ιερΐων, ό πατήρ Δ. Φε>.>ήρου,
δ οποίος μάλιοτα έσπούδασεν θεο
λονίαν είς τα Πανεπκττήμκιν Α¬
θηνών, είναι ώργανοιμένον κα-
τά τρόπον δριβτον καί ΰποδειγμα
τικόν. Τής 'Επιτροπής πρυεδρεύ-
ει ό σεβ. Μητροπολίτης Μολδαβί-
ας κ. Ίουστϊνος.
ε'Τστερα άπό την τετραίορον
συνεργασίαν επήλθεν ό κΐΑματος
είς ημάς. Ό Πατοιάρχης ήτο Α/
μαϊος. ΕΤχε τήΛ' ά»'τοχήν Ο ά νά
συνεχίση την σιηεργασίαν. Τόν
ηύχαριβτήοαμεν καί άπή · Οομεν
είς τα δο)μάΓηά μας διά νά ιυγκιν
τρώ<το>μεν τάς σκεν|ιεις μης επί
των δΐιαιιει.φθέ'ντίον.
ΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΜΟΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
Την επομένην, τελευταία» ημέ¬
ραν τοϋ ταξιδίου μου, δι γ θέση
πρός επίσκεψιν τ&ν Ί. Μον<7η τής περιοχάς τοΰ Βουκουρ«στίου, δπου λειτουργοϋν τα έργαστήρια παραγο>γης έκκλ. εΐδανν, ώς καί
τιόν αλλιον έκκλησ. Ίδρυματαη',
των ύπαγαμένων είς την δικαιοδο
οίαν τοϋ Πατριαρχείου Ρουμανί-
ας, τής Άρχιβπισκοπής Βουικου
ρεστίου καί τής Μητροπόλεοις
Ούγγροβλαχίας, διότι δ Πατριάρ
χης άσκεί υπό 3 μορφάς τάς άρ-
μοδιότητάς τον. Είναι ό Π^τριάρ
χης Ρουμανίας, άλλ.' είναι συλΐάιμα
καί δ Άρχιεΐτίσκοπος Βου:.ουρε-
στίου καί ό Μη,τροπολίτης τής
Οΰγγροβλαχίας.
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην Λΐ>λίοο
—4ον —
Τα τείχη αΰτά — τα «θεάκτι-
στα τείχεα» — άντιβτάθηκαν άπο
τελεσματικά στίς πολνάριβμες επι
θέσεις των 6αρ6άρων τής θράκης
καί τής Βιθυνίας. Γιατί δ .ι'λοΰ-
τος καί ή άικμή καΐ ή περιμάχητη
θεοη τοΰ Βυζανττίου προκάλεσε εύ
θΰς άπό τα πρωτα χρόνια τής Ιδρι
σής τσυ τό φθόνο των γειτόνηον
το). Ό Παλύδιος μας μιλεί χα.-
ρακτηριστικά γιά τοΰς άδιάκοποτις
πολέ-μους, πού ήταν άναγκασμένοι
νά διβξά^ουν οί Βυξάντκκ μέ τούς
γείτονές τους, καί γιά την «Ταντά
λειον τιμωρίαν», πού ήτα·ν καταδι
κασμένοι νά ΰποφέροΐ'ν, καλλιερ-
γώντας την πλούσια γή τους καί
Ίεπον-τας κά6ε φορά τούς κόπαυς
τονς νά πηγαίνουν χαμένοι άττό τίς
κα,ταστροφε-ς των έπι&ρομέθ)ν. Μ'
ό'λα αύτά τό Βυζάντιον κατόρθΐο
νέ πάντα νά κράτει σέ άποοταση
τούς έχβρούς τού καί επί ενα σχε
τικως μεγάλο χρονικό διάστημ«
μπόρε<τε ν<Ί ε'χει. άκάιιη καί κτή- σεις στή Βιθννία τής Άσίας. Στά χρόνια τοΰ Δαρε-ίου τοϋ Α' — εκατόν πενήνΤα χρόνια υ- στερ' άπό την κτίση τού — ΰπο- χρεώθτνκε, όπως καί τόσες αλλες 'Ελληινικές πόλεις, νά γίν^ι πάλη φόρον ύποτελής στοΰς Πέρσες καί νά λάβει μέρος στήν έκστρα- τεία τους κατά των Σκυιθών. Τό τε·, λέει ό Ήρόδοτος, ό στρατηγός τοϋ Δαρείου Μεγάβαζος «γενόμε¬ νος έν Βυζαντίω έπύιθετο έ.-ττακαί δεκα ϊτεσι πρότερον Καλχηιδονί- ους κτίσαιντας την χώ,ρην Βυξανττΐ (όν, πυθόμενος δέ 8φη Καλχηδονί οιυς τούτον τόν χρόνον τνγχάνειν έόντας τυφλούς· ού γάρ άν τοΰ καλλίονος παρεάντος χώρου τόν αί σχίονα έλεοθαι εί μή ήσαν τυ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΟΣ τής Χαλκηδόνος, τα βάξει δ Ήρύ καί προκάλεσε ετσι την έπέμβαβη δοτος βτό «τόμα τοΰ Πέρση στρα | - >ν Άθηναίων, «ού μ* έπικεφαλής
τηγοΰ, πού εμεινε, λέει, ά.τό τόχε τόν θράσνλλον μπόρεσαν νά τούς
άλησαόνητος άνάμεσα στούς ' Ελλη Απαλλάξοτ'ν άπ' αυτόν·. Κατά τή
ΰ Έλλό | δά Π
νες τοΰ Έλλτκτπόντου.
τή
διάρκεια τοΰ Πελοποννησιαχοΰ —
λέ
| η
Τα χρόνια έκείνα δέν ε.ταυσαν λέτιου τρείς φορές άκόμη άλλαξε
Βυξάνπιοι νά διατηροϋν την { τό Βυνάντιον κΐ'ρία,ρχο. Κάθε ποΰ
ί ί δ άώ
αύτονομία τοΐ'ς, καί δ άνώτατος
άρχων τονς είχε τόν τίτλο: «Ίερο
μνήμοιν» ή στή δο>ρική τοι·ς διά
ϊπεφτε οττά χρρια των Χπαρτια-
των άποκτοΰσε πολίτενμα αςκστο-
Χρατικό, καί κάθε πού έπικρατοΰ-
φλοί». Τα Ιδία δηλαδή χαρακτηρι λετιθβρωτής τον δμως, μιμούμενος
τούς σατραπιικούς τρόπους των
Περσών, γρήγορα εγινε ενας άικό
μη τύραννος γιά τοΰς Βχΐαντίους,
λεκτο «Ίερίομνάμων». Λίγο άργό σαν οί Άθηναΐοι τοΰ έπέβαλλαν
τερα νποχρεώθηκαν νά έγκαταλεί τή δημοκρατία. "Ετσι όμοις ή άλ
ψονν την πόλη τους και νά κατα ι λιώς στάθηκε καί τότε τό Βυζάν
φύγουν μαζί μέ τούς Χαλκηδονί- | τιον μιά άπό τίς λίγες
ονς σέ μίαν άλλη μεγαρική άποι
κια, στή Μεσημβρία τοΰ Πόντον.
ΕΙχαν τολμήσει νά δόσουν δσνλο
οττόν τύραννο τής Μιλήτου Ίστιαΐ
όν, πού βρισκόταν σέ ρήξη μέ τόν
Μέγαν Βασιλία, καΐ δ διάδοχος
τοΰ Μεγα.'δάξον Ότάνης, εκυρίευ
σε τό Βυζάντιον — καί την Χαλ
κηδόνα — καί τό ΐπυρπόλησε. Ή
τ αν ή ϊποχή τής είσβολνής τοΰ Εέρ
ξη στήν 'Ελλάδα. Καί χρειόνστη
κε νά προηγηθεΐ ή έν Πλαταιαϊς
μάχη, γιά νά μπορέσει δ βασιλεύς
τής Σπάρτης Πατυσανίας ν' άπε-
λευθερώβει τό Βυξάντιον άπό την
τνραννΐα των Περσών καί νά γί-
νει δ δεύτερος οΐκιατής τού.
'Επτά χρόνια κράτηοε ή κυρι-
αρχία των Λακεδαιιμανίων. Στό
διάστημα αύτό πλήιθος Σπαρτιά-
τες εποικοι ήρθαν ν' αύξήσουν ση
μαντικά τόν πληιθυσμό τού. Ό έ-
ίΐτι·κά λόγια, πού χρησιμοποίηοΐ
κπγτ' άλλους δ χρησμός τού θεοϋ
είς βάρος τώ πρώτων οΐκιοττών
ς γς ης
πόλεις πον κατάφεραν νά διατη-
οήσοιιν την οί,κονομική τονς εύε-
'ίία καί την πολιτική τους ίνιόβτα
"η μέσα στή γενική κατάπτοιβη
ναΧ τη μαρασμό.
Λίγα χρόνηα άργότερα, στα 337
-τ. Χ., δταν δ Φίλιππος, ό βασι-
λιάς τής Μανεδονίας, βρ.σκόταν
σε· πάλρμο μέ τοΰς Άθηναίους, λί
γο ελει·ψε νά πεσει καί τα Βυζάν
τιον στά χέρια τού. Τα ϊστορικά
τής παλιορκίας πού τοΰ εστησε, ά
ναιφέρονται άπό τόν Δημοσθ'ένη
καί άπό τόν Στέφανον τόν Βνξάν
τιον, καί παρουσιάζουν ϊδιαίτερο
ΡΛΐδιαιςρέρον. Οί Άθττναϊοι δέν εΐ-
χαν ποτέ σιτάρκεια, καί δ Φίλιπ-
τος προσπαθοΰσε νά τούς ΐποκλεί
ιτει κάθε πηγή κοΐ δρόμο άνεφο-
διασμοΰ. Τοΰ χρειαίόταν δμως γι'
αύτό ή βοηθεία των Βυζαντίων,
κ' επειδή έκεϊνοι τοϋ την άι,.νήιθη-
καν, «χαράκο>μα βαλ.όμενος πρός
τή πόλει, καί μητχανήματ' επιστή-
σας, έπολιόρκει». Οί Άθηναίοι
δέν έμειναν μέ στατιροιμενα χέρια.
Όργάνωσαν αποστόλη βοηθείας ά
πό εκατόν είχοσι πλοΐα μέ άνάλο-
γο άρι&μό όπλιτών, καί κατόρθω
σαν νά άνατρέψουν τα σχέδια τοΰ
Φιλίππου. Κατά τή διάρκεια τής
πολιορκίας οί Μακεδόνες εΓχαν
σκάψει ύπόνομο κάτω άίτό τα τεί¬
χη καΐ ήταν ετοιμοι νά είσθάλουν
στήν πόλη άπαρατήρητοι μέσα στό
σκατάδι. Τή στιγμή δμως ακρι¬
βώς έαείνη πρόδαλε τό φεγγάρι.
Καί κάτω άπό τό φως τοΰ φεγγα
ριοΰ μπόρεσαν οί φύλακες νά δια
κρίνονν τούς εΐσβολεϊς καί να τοΰς
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΘΡΥΛΟ
Παμπάλαιος ό θρύλος τής Κύ¬
πρου· άπό την ίποχή τοΰ μύθου
άκόιμη. Άπό τή θάλαοσά της ά-
ναδύθηκε ίίκπαγλη ή θεό τοϋ κά?»
λους. Καί συνεχίζεται σ' ίίλους
Τοΰ κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
κά ό «Αγώνας» στήν ίξέλιξη
καί των άτόμοίν καί τοΰ σύνολον
τοΰ κυπριακοΰ λαόν.
Σφίγγεται, ματώνει ή νυχη,, έ
κ&ίνου πού έπκτκέπτεται, σ' ενα
άπο)θήσοΐ'ν. Γιά την νίκη έκηνην ε τΌυ'' αιώνες τής έλληνικής χηο συντριπτικά καταντικτιικό προσχν-
στησαν οί Βυζάντιο* α'γαλμα στήν
Φωσςρόρον 'Εκάτην καί καθιίρω-
σαν γιά σύμ^ολο τής πόλης τους
την ήμισέληνο.
Ή ίοΐτορία τής Άν<θρο»ΐό(τη- τας είναι γεμάτη άπό θαυμαστές κι' άνεξήγητες σνμΛτώοεις. Αύ¬ τη δμως ή μονοδική μοίρα τής Πόλης, πού κα! ό θρύλος καί ή Ιστορία τή θέλουν άπό τό λίκνο της δεμε>η μέ τό μισοφένγαρο,
ξεοτερνά άληθινά όποιαδήποτε δλ
λη. Πέρασαν εϊκοσι έπτά ιίώνες
άπό τότε πού, σύμφίονα μέ τό μύ-
θο, γέννησε ή Κερόεσσα τόν Βύ-
ίΐ,αντα. Πέρασαν είχοσι τρρίς αΐω
νες άπά τότ«, πού ή 'Εκάτη ϊαωσε,
κατά την 'Γχττορία, τό Βυ-ύντιον
άπό την πολιορκία τοΰ Φίλιππον.
Ή άρχαία έλληνική πόλη δλλαξε
οψεις, όνόματα, κνρίονς. "Ομ(θς τό
ϊδιο εμβλημα τής άμφύκυρτης σε·
λήνης τή σκέπει καί στίς ήμέρες
μας, έστω καί σάν Ιμβλημα των κα
τακτητών της. Άπλή σύμπττήση;
θεία πβιραχώρηρη; Σύμβολυ Λθύ
ένο'ινει τα περαισμένα μέ τα ιωρινά
καί μέ τα μέλλοντα πεπρ. ,μένα
της; Άνεξερεύνητα μυστήρ α τής
πορείας των άνθρωπίνίον...
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ρίας κατά τή μνκη,ναι.κήν περ(ο-
δο, κατά τα κλοεσσικά χρόνια, κα¬
τά τοΰς άλεξανδρινοΰς
νημα, τό Μοι·σεϊο τοΰ Άγώνα,
τα ΦΤΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑ
ΤΑ, τό κελλί μέ τίς άγχόνες καί
κατά τή βυξαντινή χιλιετία, κατά τό άποτρόπαιο βάραθρο τής άνοι
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΐΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΙΤβΡΙΑ
Τοΰ βυνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ
Αί διακοπαί των άγίων ημερών
Χοιοτουγέννιην — Πάσχα, ώς καί
α' θεριναί τοιαύται δίδουν την εν
'αιοίαν είς πολλούς "Ελληνας νά
Ύ είς τύ Εξωτερικόν δ
ή μεμον(,*μένως.
'Η τακτι,κή αυτή θεσπισθεϊσα κα
ά τα τελευταία έ'τη υπό τίνων
πρακτορείον Τουρισμοΰ
τή; Χώρας είναι έπινόηοις εΰχά-ρι
"τος χαί έποικοδομητική διότι πά
Ο^χει την δυνατοτητα διά ιιικρών
διιπανών νά γνιορίβουν οί "Ελλη-
ΝΕζ τουλάχιστον τάς χώρας τής
Εΰοιίυτης ν αί Μέοης Άνατολής.
Οί'τιος έπισκέιπτονται τα άξιοθε'
ατα — τάς αρχαιότητάς — τα
μονσεϊα των χοιρών αυτών. Σιινδι
"λέγονται μετά των κατοίκιον καί
(ΐοοφώνονν σαφή γνώμην περί τού
τΟοποΐ) ζ(.>ής ναί τού έν γένει πό
τισμοϋ ΐων. Δι' ημάς τοΰς "Ελ-
ληνης, δσάκις οί άρχαιολογικοί ι)
ιστορικοί χώροι — μονορία άναφέ
Ρονται είς τοΰς άρχαίους καί 6ν-
χρόνους καί είς τ ύς
Έ
ς χρόνους καί είς ς
θνικοΰς άπελευθερωτικούς ονώνας
Τού 'Ελληνισμοΰ, ρίγη βαθυτάτης
"ογκινήσεως συνέχει τάς καρδίας
Κ«ς.
Ή συγκίνησις αντη καθίσταται
Εντονωτέρα δταν αί μνημονευόμε-
ν«ι περιοχαί, δς διερχόμεθα ή έ-
■ΐΜΛιεπτόμεθα, άλλοτε άνθοϋσαι έ
πι Έλληνισμοΰ, διέρχονται ήδη τό
"τάδιον παρακμής των, μέ εκδηλον
ττΊν παντελή αδιαφορίαν των κα-
τί
τής εκμεταλλεύσεως των
γΐ'νΌ>θεν των κατιοκημένιον τόπων
^ προσοδοφόρί«ν -/Ιλ'/.ι-
ΐμν έκτάσεων, ώς καί των
"<ι>μ(ΐσίο)ν τοπείιον κια άκτων.
'Η Λνο)τέροι εικών στηπδυ
^ την παρατηροι>μένην άναχρονι
ή καί άποκαρδιωτικήν έμφό>
νισιν χαΊ ζ(,)ήν των μεγάλ.ιυν πό-
λειον τί,ν χ(,)ρά)ν αυτών, πιιυέα"1^
Πα(ΤΕΪς ενδείξεις διαρκώς τΐθινου-
σί« κοινικνιών.
Ή κατάστασις αυτή ε'ν τινι μέ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου)
Ή ΰπάθεση θε·μελιώθηκε προσε
κτικά σ' άπόλντα λογική βάση. ΟΊ
ποοτάσεις τής Αικατερίνης ήσαν
πολΰ γενναιοφρονες γιά νά χαρα
κτηρισθοϋν ίδιοτελεϊς, άλλά καί έ-
ξνπη·ρετοΰσαν άρκετά τα ρο>σι-
κά συμφέροντα γιά νά θεωρηιθοΰΛ'
ΰπακριτι^ές κο! ύστεράβουλες. Ό
Παπάζολης δρχισε άπό την "Ηπει
οο. Ή ανταποκριθή τοΰ πλτ)θυ-
αιιοΰ ΐνπήρξε καθολική. Κλήρος,
πρόικριτοι, άρματολοί καί «μα,χοι,
νποδεχθηκαν μ' άαόφο>νο ένθοιισια
αμό τό προσκλητήριο τής τσαρί-
νας. Τό ΐδιο στή Δκτική Μακε-
δονί(ΐ, <ττή Θεσσαλία, στήν Άκαρ νανία. Στήν Πελοπόννησο, δμοις, διατυπώθηικαν ίωηρές έπιφυλάξεις. Οί Μο)ραϊτες πλήρονσπν άκριβά τίς προηγού,μενες έπαν"«στάσεις τους καί διατηροΰσαν πολύ πικρή Λνάιμνηση των συνεπειών της έγ- κατάλειψής τους άπό τόν ντόν Χουάν τόν Αύστριακό. Είδικώαε- ρα οί προεστοί των Μανιαιων, οί γματισμό, αγνωιστο μέ ποία κατη γορία, τόν μητροπολίτη Λα/κδαίμο νος Άνανία καί ξεθύμαναν προ- σιορινά. Στό μεταξΐ» ό ίνβοκσιιΐΛμός στά 6όρεια δλο καί φούντο)-.ε. Οί έντεταλμε'νοι τού Παπάζολη (Ττήν "Ηπειρο καί στή Μακεδον.α και διάφοροι άνεπίστροι μεμυττμένοι παραιθάρρεψαν κι' άνηφόρισαν νά μεταδώσονν τό μήντ',αα τής τσαρί νας στό Μαυροβοΰνιο, στή Σεο- βία καί στή Μολδοβλαχία. Η κα τήχηση σηιιιείονε σχετική έπιτυ- χία, πρό πάντοιν στή Μολ6ο6λα χία, δπου άφθονοΰονιν οί έλληνι κές κοινότητες, ότε, τόν "ύ·κτώ- βριο τοϋ 1768, συνέπεσε ή κηρύ¬ ξη τοΰ πολέμου υπό τής Όθωμα νίκης Αύτοκρατορίας κατά τής Ρωσίας. ^ 'Η «'Τψηλή Πύλη», ή όθωμα- νική κυβέρνηοη, διέταξε προληπτι κά γενμκό άφοπλισμό των Χριστια νών. 'Επακολούθησε μεγάλος άνα βραισμός, οί με,αυημένοι έπόμενο Μαυρομιχαλαίοι άδελφοί Γιωργά- ήταν, άρνήθηκαν νά παραδώσοτιν κης καί Γιάννης, έξήρτησαν την έπανά—αση άπό την αποστόλη τα δπλα τονς καΐ σημεκόθηκαν : ταραιχές καί σι·γκροιισρις μί φνοι στή Πελοπόννησο άξιόλογου ρω<τι | κή (ΤΐΎέπεια νά προδοθή ή τπανα κου στρατοϋ. Ό Παπάζολης επι- | στατική κίνΐ)—. Οί άρχέ:: βάλθη καλέοβτικε τή παρέμβαση τοΰ Ισχυ ι καν νά την πνίξονν στό α'αα καί ροΰ προι'ίχοντα τής ΚαλαμάΗτας χτύπηοαν, δπονς πάντα, τίς κορυ Παναγιώτη Μπενάκη, πού είχε δεί φές χιορίς νά έξετάσονν αν ήσαν ξει ευθύς έξ άρχής μεγαλύΐτερη κατανοήση καί προθνμία. Ό Μπε νάκης στΛ'εκάλεσρ στό σπιτι τού ρει θά έδικαιολογεΐτο εάν αί πε ριοχαί ανται απετέλουν θέατρον βκληρών έπιχειρήσε(ον κατα τόν Β' Παγκόσμιον Πόλεμον. 'Εφ' όσον δμως ή κλαγγή των δπλων ουδόλως άντήχησε καί επί σειράν πολλών έτών διαδιοΰν έν Ειρήνη τί δυνάαεθα νά είπωμεν περί των λαών αυτών;... Οί λαοί τοΰ δυτικοΰ κόσμον, οί¬ τινες αντιθέτως διακρίνονται διά την αξιοθαύμαστον άλματο'ιόη πνευ ματικήν καί τεχνικήν εξέλιξιν, γνωρίζουν κάλλιστα διά την δι- πλωματικών άντιπροσώπων ή των τοιιριο-τών έπισκεπτών τοιν, δποίο άθλία κατάστασις έπικρατεί είς τούς έκείσε λαούς τής Δντι/ής Ά σίας. Βεβαίως ί»πάρχοι»ν καί λαοι, οί τίνες δέν εΰημεροΰν διότι στενά- £ονν νπό τόν βάρβαρον πόδα τοΰ δυνά<ττου των προλεταρίων, πλήν ομως παροχκτιάζουν ίπαινετήν πρό οδόν είς τα Γράμματα — τάς Τέ χνας καί τάς Επιστήμας. Τ' άνωτέρο) άς τα βλέπουν οί Ίσχνροί μεγάλοι σύμμαχοί μας. Ημείς οί "Ελληνες περιηγηταί έπανερχάμενοι έκ τής άλλοδαπής είς την χώραν μας αισθανόμεθα εαυτούς ευρισκομένους έν πλήρει άσφαλεία καί Ιδία δταν έπιοτρέχρο μέν έκ χωρών ή δειμέ-νων έ χθρικως πρός την τοιούτο)ν σπαρασσομένων έκ των εξωτερικών ταραχων καί ίπανευ ρίοκομεν την νοσταλγονμ«νην 'Ελ ληνικήν ζωήν, την τόσον χα&οποι όν, ξωογόνο καί εύτυχισμένην δια τι περικλείει τόν μόχθον τής ερ¬ γασίας, την άρμονίαν καί την ά- πόλαυσιν τής πραγματικής "'-"·ί;· Τό Ελληνικόν πνεϋμα η"'λογη- μ^νον έκ των ΑΝΩΘΕΝ, .-,ροώ- ρισται νά επιζήση καί νά μεγτΛλουο γήση, διά τό καλόν τής άνΐρωπο τητος... «ΘΡΑΞ» ή διακειμέ-νων έ- Ελλάδα ή έκ {»τρι!ΐιθιη·οι η δχι. Ό οίκουμενικός πατριάοχης Μελέτιος στρρβλώθη- κε κι' έξορίσθηικε μισοπεθαμένος μιά όλιγάριθμη σΐΓνέλευση των ση ι στή Μυτιλήνη, δ επίσκοπος Κα- μαντικιοτέρονν κληρικών καί προε στών τής Πελοποννήσου κι' ό Πά πάϊολης, άφοΰ τούς ανέπτυξε λε πτομερως τίς .τροθέσεις /αί τίς προ6λέψεις τής Αΐκαττερίνης τούς τή καΐττιγορία τής έσχάτης προδο έξήγηισε πώς ήταν των άδι-νάτιον σίας, δ ήγεμών τής Μολδαβίας άδύνατο νδρθη ρωσικός στρατός στό Μιορηά. "Τοτερα άπό μακρά ρΰστου ΊάκοιΛος θανατώθηκε μέ βακκχνιστήρια, οί άνώτεροι πατρι αρχι,κοί τιτλοΰχοι κρεμάσθτιικιΐ.ν καί στό τέλος άποκεφαλύσθτΐικαν, μέ σι<ητηση οί συνελθόντες άποσΰρα Ίίθάννης Καλλιμάχης κι' ό μέγας δι«ρμηνΐ·ΰις Νικόλαος Σοϋτσος. Οί σφαγές των κατοκτέροι»■ κληρι νέ τή σχετική άξίίοση. Θά στοα- κων καί τοϋ άνωνύμου πλήθους τολογοΰβαν αύτοι έκατό χιλιάιδες σιινεχίσθηκαν ώς τόν Σεπτέμβριο πολεμιστές υπό τόν άπαράβατο, δ μως 1769. Οί θηρκοιδίρς των Τούρκων προ δρο νά τοΰς στείλη ιι τσα οίνα, στόλο, δπλα καί πολεμοφό- εκάλεσαν Ιντονη σνγκίνηση στούς δια. Τήρηοαν πρακτικά καί ϋπογοά φιλελληνιικοΰς κύκλους τής Πε- ι|ιανε καί Ό Παπάζολης εφυγε γιά τή Πετρούπολη νά υποβάλη οχετικό ύπόμνημα στήν τσαρίνα καί οί συν ελθόντες καταπιάστηκαν νά ένημε ρώσοιιν τούς υπολοίπους κληρι- κούς καί κοσμικούς προύχοντες. Παρά τή μυβτικότητα των κινή σεών τους, οί τονρκικές άρχές κά τι μυρίστηκαν. Συνέλαβαν μερι- κοΰς στά κουτουρού καί τούς ξέ- καναν, καρατόμησαν πρός παραδει ] τρούπολης. Ι ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο κ. Δ. ΜΑΓΚΛ1ΒΕΡΑΣ ΓΕΝ. ΔΙΕΤ9ΤΝΤΗΣ ΕΒΕΑ Δι' αποφάσεως τής διο'χοΰσης έπιτροπής τού 'Εμπορικοΰ καϊ Βιο αηχανΐΜθΰ 'Επιμελητηρίου Αθη¬ νών, είς τόν διευθυντήν κ. Διον. Κ. Μαγκλιβέραν ανετέθησαν κα- θήκοντα γενικοΰ διευθυντού. Περί τάς αλησμονήτους πατρίδας ΚΙ0?: ΤΟ ΚΑΜ15ΡΙΚΟΙΗ ΗΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΑΟΣ (ΜΑΡΜΑΡΑΙ <ΊΓ -7-ρ·.ω--κή όρδσι: τής Νεολαίας τής ΚΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ V ΠΕΓΚ^ΔΟΝ ΊΟ.' Λ'. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΔ1 ΘΕΛΤΡΙΚΆΙ ΙΙαΡΛΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ Τθν 1ΧΟΛΙΚΟΓ ΤΜΕ1ΟΓ». ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ Β'. Είπομεν, δτι οί Κιώται, ίκτχο- λοΰντο καί μέ την μεπαξοσκιολη- κοτροφίαν, ή όποία έδιδε κατ' Ε τος συνεχή τετράμηνον καί πολ- λάικις καί πεντάμηνον έργαοίαν, είς χιλιάιδα καί πλέον γυναικόβΌ- σμον. ΑΙ μεγαλύτβραι έπ.χειρή- σεις σκο)λιτκοτροο;ίας ήσαν τοΰ Χά ριλ.. Παπαδοπονλον, Γεωργ. Στε- φανίδη, Δημοσθ. Πινάτση, Τζώρ- τζη Γιαβάοογλοα), Στεφ. Πινά¬ τση, Άναοτ. Πινάτση, Τϊώρτϊη Πινάτση, Άριστ. Λαβκαρί'ΐη καί άλλων των δποωον μοΰ διαφ"νΎονν τα όνοματεπώνυιμα. "Ολαι δ.' σχε δόν, αί οικογένειαι τής Κίον ήσ- χολοΰντο ολίγον πολύ μέ τίμ μ?τ« ξοσκωληικοτρο-φίαν. Άκόαη καί τό μοναδικό μετα'ξουργρίον τής ως ήτο έπιχείρη,σις Έλ.ληνιχή. Ού δείς απολύτως Τοΰριχος ήσχολεΐ- το μέ την μεταξοοικωληικοτροφίαν. Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «ΘΑΛΕΙΑ>
Ήτο ή 27η Δεκέμβριον τοΰ ε-
τους 1918.
Ό έπκττάτης τοΰ μεγαλοπρε-
ποΰς μεγαρον τοΰ Παρθεναγωγεί-
ου μας, Γεράσιμος Καλέκας πα¬
ρακληθείς μάς επέτρεψε νά άνέλ
θθΜΐεν είς την μεγάλην αίθουσαν
τοΰ έβτιαΐτορίου τής Σχολής, μία
μεγάλη ομάς νέων, διά νά συζη-
τήσωμεν καί νά έξεΰρο>μεν τρό¬
πον ένισχύσεοις των Σχολείίον
μας, οί πόροι των οποίων, ώς έκ
τής μακράς εμπόλεμον καταστάσε
ως δέν ηδύναντο νά καλτ'ι)ιουν τάς
ανάγκας λειτουργίας αυτών Χη
μριωτέον δέ, δτι τα 'Εχ-τα'δευτή-
ρια τής Κίου άπό απόψεως διοα
κτικοΰ προσιοπικον καί άταδόσε-
ο>ς διοασκαλάας, νατεϊχον τιι σΐκή-
πτρα είς όλην την Βιθυνίαν καί
την λεκάνην τής Προποντίδος.
Τό άιπόγευμα τής αυτής ημέ¬
ρας 27 Δεκεμβριού 1918 συνήλ-
θομεν είς την αί&ουιθ'αν τού Ε¬
στιατόριον τού Παρθεναγωγείου
οί κάιτιοΐθι, Πελοπίδας Πινάτσης,
"Ιούλιος Π. Πινάτσης, Σ ταϋρος
Βασιλ. Πινάτσης, Ανδρέας Άρμ.
Καβοα>νίδης, Νάρκκΐος Πίΐπαΰασ.
Γεωργιάδης, Μελκισεδέκ Π. Β.
Γεωργιάδης, Θεμιστοκλής Βα<τ. Κυριαικόπονλος, Κων-ΐτ. Σ»ν. Αύ γοίΐκττϊνος, Εΰστράττιος Δημ. Μόν ράνης, Λεωνίδας Άντ. Γκάλτσας, Σπϋρος Νικ. Γκάλτσας, Ίοκίννης Χριστ. Γιαννόπονλος, Φώτιος Πα- πακίονσταντί νόν Μαρίφογλον, Κωνστ. Γεωργ. Τσιβανίδης, Τρύ- φων Ευστρ. Μολυβάς, Άναστάσ. Παδιιδιέικας, Νικόλαος θεμ. Μαραγ γός, Εΰσττράτιος Νικ. Μπίρμιπης, Χρήστος Χρησ. Καραιμπέρης, Πά νος Αλεξ. Μέλιας, Δημήτοιος Κνρ. Γεωργιάδης, Γεώργιος Βα- σ^ ΞανθόίτοιΛος, Απόστολος Ά θαν. Πανταζίδης, Γεώργιος Κων. Μακρίδης ή Κρητικός, Κθ)ν)νος Δημ. Παντα&ίδης, Γεώργ. Δημ. Πανταζίδης, Κλεάνβης Περιικλ. Πανάς, Λη,αήτριος Πέτρ. Βορί- δης, καί μερικοΐ άλλ.οι, των όπο>'
ο>ν μέ διαφεύγοι>ν τα δνοιιατεπο')
νυμα. ·
Οί δμιλήσαντες είς την σιντκρ
ι)»ίν μας αυτήν, έξε'φοασαν την
γνώμην τιον επί τοϋ θέιΐατος και
Συνέχεια είς τή·· 6ην σελίδα)
την τον(ίκοικρατια
Ή παοάδοση τοΰ Διγενή Άκρί
τα καλλιεργεϊται, πλατιά στήν Κύ
)ο καί ή Άροοαφνοϋσα σννε-
χίζει τήη· παράδοση τής Κύπρι-
δος. Τα ίχνη τής ί>ια6άισε<ιις Λπό ΐκεϊ τού Παύλου, τού Μεγάλον Ά στόλον τοδ ΧρΜΓτνανιοιμοΰ, έκ- τός άπό τα χείμενιι τής Καινής Διαθήκης, έντιντιοσιανά -·τρο(>άλλον
ται κ<ιί ίτήμε-ρα μέ μνημειακά κατά λοιπά. Μιά σημαντική βάσιΐ έκκι νήσειος κατά τή διάδοση πρός δ λον τότν κόσμον τής θς>ηο-κείας τοϋ
θεανθριί«ποι, {«τήρξεν και ή Κν-
προς.
Στανηοδρόμι λαών καί ,ιολιτι-
σμων επί χιλιετηρίδες στήν νοτια
νατολική λεκάνη τής Μρ<ΐογείου, μιάς άπο τίς ίστοριικότερες πε'ριο χές τοΰ κόαμου καί τής εξελίξε¬ ως τοΰ συγχρόνου πολιτΐΛμού ή Κΰπρος, ταλαιπωρήθηκε επι μακρό τατο χοονικό διάστημα κα' άλλε πάλληλα, άπύ Πέρσες, άπό Άρα 6ες, άπύ Φράγκους, άπό Βενε- τσιάνονς, άπό Τούρκονς, άπό "Αγ γλονς, χιορίς νά χάση καί έπ' ε¬ λάχιστον την έλληνική φυσιογνω μία της καί την ελληνικήν δρμή της, την έλληννκή της ζωτικότη τα. Άπ' εναντίας αλες αΰτές οί έπψδράσας μπολιαιστήκανε γόνιμα ΐττόν άκιμαΐον ελληνικόν κορμό της καί συνιτελέσανε στή δημιουρ γία ενός λαιμπροΰ, αύταδΰναμον έλληνικοΰ πολιτιστικοϋ χαρακτή- ρα. Πραγματικά, οποίος έπισκέπτε- ται σήιΐιερα την Κύπρο, περνιί>ν-
τας άπό τα πλονσια, ποικι/Λ καϊ
θαυμασία άρχαιολογικά της ενρή
ματα, άπό τή νεολιθική άκομη πε
Ό6ο ώς τοΰς πρόσφατους χρό¬
νους, άναμιννυόαενος αέ το λαό
της, μ^λετοχντας λεπτοαέρε·ΐί ς τής
έθνυκής καί τής κοινοη'ΐκής τον
ζωής, συγκινούμενος άπό τό ήθι-
κό νόημα, τή συμβολική βαθύιτη-
τα πολλών παλαιοτάτων καί διατη
ρούμείνων έν τούτοις ώς αυτήν τή
στιγμή έθίμων τον, άκούοναας τό
γλ(ι>σσικό τού ίδίοιμα, μέ την άρ-
χαική δομι«ή τον ρίζα καί τή με
>δική τού μουσι«ότητα, αίσθάνε
ται σ' δλα τοϋτα, ό σημερινάς έ-
πισκέπτης τής Κύπρου, τήιν νπαρ
ξη ενός έλληνικοΰ πολιιτκτμοΰ ρο)
μαλέου, άνθηροΰ μέ ίδιότυπα καί
ϊντονα χαραικτηριστυίά.
Ζεϊ κυριολεκτι.κά ενα θρύλο· ε
να θρύλο έλληνωώ, πού άποκορν-
φώθηκε στίς μέρες μας ακριβώς,
μέ την ήρωύκή έκθθιμβωτική ρ'κρη
ξη τοΰ «Άγώινα».
Συγκλονίζεται πραγματικά κα¬
νείς δταν άκούει άπλά, σέ κοινές
κουβέντες μέ κυαρίους συνομιλη-
τές, προκειμένοι π.χ. ν ά χρονο-
λογησουν ενα δποιοδηποτε περιστα
τιτκό, νά λένε τόν «καιρόν τοϋ Ά
γώνα». Στα'θαύς δχι μέ λόγια,
άλλά μέ εογα πολλαί καί ούσιαστι
Λίαν Προσεχώο
ΤΑ ΓΑΝΑΧιΊΡΑ ΤΗΣ ΑΝ. ΒΡΑΚΗΣ
Πρ3ματε(π, Γενγραφική, Ίστορική
κοΐ Ααογραφική
"Υπο τοΰ κ ΑΓΓΡΛΟΥ Γ-
Ύηοστρπτήνου έ ά.
κτής κατοαακτής· χώροι ίεροί καί
χωροι έθνι.κής καί εύρύτερα ήβι-
κής έξάρσεοις. Συμαετέχεις, σιο>-
πηλός πλέον, στό μυστήριο ενός
άνέκφραστου τραγικοΰ μεγαλεί-
ου, Νεαρά παιδία, οί περισσότε-
ροι άπ' δσους κοιμοϋνταΐ. στά ά-
πλά καί άπέριττα μνήματα, «τέ
κάποια έσοηρρική, μικρή, αύλή
των Φυλακων της Λευκωσίας πρό
σφεραν γενναιόφρονα την Ιδιαν
τους την δπαρξη, θυσία, χωρίς
τίποτε &λλο νά λογαριάσουν, πά
ρά μονάχα την πίίττη των σ' ε
να ίη|»ηλό Ίβανιοίό, τή νίκη τοΰ
Ίδανιικον αύτοΰ.
Καί τό Ίδανικό, όπως συμ&ιί
ν~ αλλοκΐτε σέ κάΐθε .τερίπτιοοη,
δταν ?να Ίδανικό έπιδκόκεται καί
έξνπηρετείται χοιρίς μικρόσηττες
καΐ έπίμεπτες ίδιοτέληες, νίχη-
σε. "Όχι άπάλυτα Λκάμη. Άλλά οί
βάοεις πού εΊθεοε ή ?κβαση τον
«Άγώνα», γ<ά την πλ.ηρέστερη κατά τοΰς πάθους τοΰ κυπριακοΰ λαοϋ έξέλιξη τής μοίρας τον, εί¬ ναι πλέον άτράνταχτρς, άκΛΟνητες άπό δποιονδήποτε. Τούτο θαυμάζει κανείς πηγαίνον τας σήμερα στήν Κύπ(·ο· τόν έκ πληρ<τι»ιόν, οΐκονομικό, καί πολιτι στικό γρνικώτερα όργασμό παντοΰ, στήν Λευκωβία, στήν Άημόχω- στο, στή Λεμεσό, στή Λάρνακα, στήν Πάφο, στήν Κυρήνεια, στά χωρία" πολλά κτίρια, νηΐ»ηλά> και
νούρια, πολυκατοικίες, δρόμοι πλα
τεϊς καί μοΰίρείς, καλλιίργειες
βυνχρονιομένες, πνευματικά καί
άλλα κοινοχρελή Ιδρύματα, δημι-
ουργήματα τής τελευταίας δεκα-
ετίας. Ή Άμμόχίοστος καί ή
Λάρνακα π.χ. μάς δόοανε την έν
τΰπϋΜΐη μιάς άναπτικΐσομένης «Κιι
ανής Άκτής» τής Άνατολής.
Αίσθάνεται γρνικά ό έπισνεπτης
καί σέ κάθε περίπτωοη, την πα·
ρουσία καί τή δραστηριότητα έ
νός λαοΰ, πού κινεΐται καί προ¬
χώρει μέ οταθερότητα καί αύτο
πεποίθηση, πού άτιμετοΜτίζει τό
μέλλον τον, παρά τίς δυσχέρει-
ες ποΰ παροι»σιά£ονται άνόμη, μέ
άπάλυτη αίσιοδοξία.
— "ΟταΛ' θά ξανάλθετε, νά ϊλ
θετε πιά, χοιρίς διαδατήρια, μδς
εύχήθηκε ενας νεαρός Κύπριος,
πού μάς ξεναγοΰσε σέ μίαν έκδρο
μή. ΤΗταν ή Ιδία εϋχή, που την
ξαναακούίταμε- καί άπό δλλον»ς, δ¬
ταν τοΰς άποχαιρετοιίισαμε·.
Λόγος άλήθεια πόσο παραστατι
κάς· τονίίΐει χαραντηριστικά στήν
άπλότητά τού καί συγχρόνως μέ
την έκφραστική ϊεστασιά τον, τό
Ίδανικό, τό ϊδιο καί άμρταθετο
επί αίώνες των 'Ελλήνων Κυπρί
ών, τό φο)τεινό δραμα, πού τούς
έμπνέει καί τούς στηρίζει καΐ σή
μερά· περκτσότερο μάλιβτα σήμε
ρα άπό κάθε δλνλη προηγούμενη πε
ρίπτωση.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ
Σειρά δρθρων τοΰ σννεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Συνέχεια έκ ττροηγουμένου
'Εάν δμίος τό αίσθημα τής έρω
τικής φιλίας συνεχισθή καί παρα
αείνη άικυβέρνητο, τότε ΰπάτιχιει δ
κίνδυνος νά έπηρεάση καί νά κατα
πιέβη δλην την συναισθηματικήν
ζιοήν. Στήν περίπτωσιν αύτην, τό
πιθαώτερον είναι νά υπάρχη μία
βαθύτερη 6ιολογι.κή παραμόρφωσις
ή διαστροφή.
Τό αϊσθημα τουτο παρατηρεϊται
συνηθιος μεταξύ έφήβων ποΰ ζοΰν
είς κλΐκττό περιβάλλον.
Πάντως, χρειάξεται πολ?.ή κα-
λο>σύνη καί άγάπη, πολλή νατανό
ησις καί σταθερότης ήθικής καί
θρησν.εντικής άγωγής έκ αέρονς
έκείνονν οί όποΐοι θ' άναλάδονν νά
δώοΌνν την όρθή συνακΐΰηματι-
κή /<α.τεύυυνσι πρός τα πρόσο)πα έκείνα πού ευρίσκονται στόν λαν- θαβμένον αυτόν προσανατο'ασμόν των αΐσθήσεων καί τού α'ισθήμα- τος. 1 *|3' ΣΤ'. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΙΆΠΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΣ 1. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ. ΠΡΟ •ΤΠΟΘΕΣΕΙΣ. Στήν Α' πρός Κορινθίονς επι {Συνέχεια είς τή,/ 6ην οελ.) Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣίΩΣ Την Κυριακήν 31ην Μαίου έ.Ι. καί ώραν 11 π.μ. είς την αίθου¬ σαν τής Ενώσεως Ποντίων Πει ραιως (Καπετανίδου καί Σοιχοπ τους Δραπετσώνα) θά γίνη έκδή λωσις πένθονς διά την Άλωσ,ν τής Κωνσταντινουπόλεως 14Γ< 1 υ¬ πό τοΰ θεολόγου Δ. Μπατιστάτου καί τής πτώοειος τής Τρατεξοΰν τος 1461 υπό τοΰ φιλολόγυ) Α¬ θαν. Άσιατίδη μέ άπαγγελί'ς καί έπίκαιρα όνσματα. Είσοδος ελευ¬ θέρα. 'ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία καί οί ανθροττοι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΧΕΛΙΔΕΧ Τήνο, Νάξο Γ) Θήρα. Καί θα τον Ι μοΰ παρατηροΰσε δτι μέσα στήν ήθελες «πατέρα Γκρεγ·κουά?», ό ' «όρθόδοξη» αύτη κοινωνία πού ά πατέρας Γκρεγκουάρ. Άλλά άς εί ποτελεί τό «σώμα» τού έργον, ή ναι. Δέν είναι σ' αύτό ή ούσία. 'Η ούσία ευρίσκεται στήν προ- I σοκΐικότητα τοΰ άνθρωπον αι'ηοΰ τής ναλ.ής θέληοης πού 6οτ|θεϊ ΤΑΣΟΤ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ, «Η ΑΙΘΟΤΣΑ ΤΟΤ ΘΡΟΝΟΤ», Μυθιστόρημα, Βιβλιοπιολεΐο τής «'ΕίΤτίαςϋ' Ι.Δ. Κολλάρου καί Σιας Α.Ε., Άθήνα 1903, σε- λίδες 428. "Εργα άπό τα πιό «πραγματικόν τής σνγχρονης λογοτεχνίας ποΰ ριζώνει μέβα στήν ύφή τής σημε ρινης κοινωνίας. Ό μικράς κοσμος εντοπίων καί παραθεριστών σέ χάποιο νησί τοΰ Αίγαίου, ημπορεί νά είναι ή Τήνος, ή Μύκονος, ΐ- σως μάλλον ή τελενταία. Τα νη- σιά αύτά όμοιάζονν τόσο άναμε- ταξν τονς. "Ο,τι δίνει κάπυιον ϊδιαίτερο τόνο στήν άτμοσιΐαιοα, είναι η πνευματική παροκσία τοΰ «πέρ» Γκρεγκουάρ, τοΰ καθολικοΰ κλ.η- ρικοΰ, πού «διήκει* σάν ■ οκ,κινο νήαα διά μέσον τοΰ δλου μνιθι- στορήόματος. Βεβαία αύτός θά ταίριαζε περισσότερο στή Σύρα, παρουσία τού καθολικοΰ είναι κάοιως παράταιρη. Λεν τό παραδέχομαι ώς άπόλντο. Ό μυθι στοριογοάφος τό ηθέλησε ώς τούς ήρωες τοΰ έργον νά πασχί- στοιχεΐο συμπληρωματικό τής πλο ϊουν νά έρμηνεύουν τον εαι»το τονς καί νά ξρδιαλύνονν τή διαπλο κης. Καί ιιιά πού άντίκρυσε τόν άνθρωπον αυτόν μέ άγάπη, αύτός κή τού γίννεκτθαι μέ την ανώτερη εϊταν δ καταλληλάτερος όδηγη- άπό τό πάθος φιλοσοφική τον διά τής των ψνχων, έ'τσι θά τόν1 ελε- γα τόν καλό «πέρ» Γκρεγ/ουάρ, είτε καθολικός εΐταν είτε «όρθάδο ξος». Φθάνει πού είναι χριστια- νός, μέ κληρονσμική έμπειρία αΐ- ώνων. Καί σάν καθολικός, κά- πο>ς πιό μακρυά άπό τό «άσιανό»
πνεϋμα (δ χαρακτηριβμός είναι
τοϋ ίστορικοΰ Κ. Παπαρρηγοπού
θεση. Ό σνγγραφέας μόν
στηορνθιινρ ότι ό «πέρ» αύτός
τοϋ είναι άπό τα πιό άγα-τητά
πρόσω.ια τού εογου. Θά τον ε-
χαρακτήριζα πνευματικόν ήριοα
τού μυθιστορήματος. Κάποιος ά
ναγνώστης τής «Αϊθοι>σας τού
Θρόνον», μορφομένος άνθρίοπος,
λου) τής όρθοδοξίας, είναι πιό ] τή μεγάλη άπόφαση, άναγνώρισε
κοντά μας, σ' έμάς τούς φιλιλΐυθΐ δχι πολύ άργά τή ζωντανότερη
ρους άνθρώπους τής έποχής μας.
Τό εργο άρχίζει κιάλας με πε-
ρίπτο>ση θανάτου: τοΰ θ'ΐνάτου
τής μητέρας τοΰ νέον Δελόγγη, Ι
σα ίσα την ήμέρα πού αύτός, ν-
στερα άπό άπονσία τριών ή τεσοά
ρων χρόνο>ν, άφήνει οπίσω τού
πλτ>σιέκττερη πρός την έποχή 'έφε
ση καί αποστόλη τού. Κ' ί-τσι έ-
γλύτο>σε άπό τό έσωτερικό δρά-
μα τόσων καί τόσων ποΰ δέν κα
ταφέρνοιη' νά άπαγκιστρωθοΰν ά¬
πό έπάγγελμα άκατάλληλο γιά
τό είναι τους καί μένουν ετσι δι
την άβκητιχή τοΰ Άγιον "Όρους ' χασμένοι, δυστυχισμένοι 8λη τους
καί γνρίζει στό πατρικό νησί, γιά τή ζωή.
νά άοχίσει την άστικη τον £(οή.
Αύτη ή αΰτοθέληιτη παραίττιση ά-
Κεντρΐικά πρόσωπα τοΰ μυθιστο
ρήιματος είναι δύο: ή Γλαύκη, ή
πό τόν άσκητισμό είναι σημαδια- νεαρή Κυπριώτισσα, πού ίρχεται
κή καί ανταποκριται στό «πνεϋ στό αΐ,γαιοπελαγίτικο νησί νά.
μα», στό κλίμα τοΰ καιροϋ μας. '.«προ<ΐκυνήισει» στόν τόπο δπου, Ό Λουκάς Δελόγγης, μ' δ.ο πού στό διάστημα τής χιτλερικής κα- στή συναισθηιιατική, έραντική πε- τοχής, έβαοανίσθηκε καί έδολο- ριοχή, είναι μάλ,λον άναποφάσι- φονήθηκε δ πατέρας της, μέλος δ στος καί δισταχτικός, παίρνοντας ' Χυνέχεια είς την 6ην σίλΐΛα)
αν ^βΑποθήκην
ηράκλειον Κρήτης 2
2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΖΙΟΜΛΑΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
· φύλ· 2049 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Μ1ΑΕΚΚΛΗΣΙΛΣΤΊΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΤΟΤΑΞΙάΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
■Υπό τού 'Άητ.ροι.υλίτου Μυτιλήνης κ. ΙΑΚΩΒΟΥ
ΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
μονί+ι(,)ν έογαξομίν(ιιν
δί
+ ογαξομίν(ιιν ^
Τα ά.-ΐόγη-μα συνειργα,σθην επι ,·δρίαν τού Πατριάρχου. Τουτο εί
άδ
τ(τθΐΐ(Ί<>ον μ«ά τού ΙΙατοΐαηχοι
σκοπόν, διά τον οποίον
δια τον
ναι Λομάδιον διά την εκτέλεσιν
των ά,τοφάσεων τής Ίεράς Συνό
τή; ,τπτηιηοχειας τον η τικτον ίη
ή διοικητική καί οΐκονου κή όρ
ς τής Έκκλ.ησίας τής Ρου
μανίας, τίτις ίγινε επί παντελ.ώς
^(,λ· βάορηιν. ίνώ ποίν ή 'Ετ'νλη
οίίΐ εΐχρ <ι βάσει είς ίβχάτην έ'ν- 8ηαν χώ ?ίϊ πλήρη μαο-σμόν, Λως κατιορθώθη νά άριθμη σήμε ?Ον ή Έκκλτ>σία 9.500 ίτοΊς μέ
μά(κ|Μο<τιν καί να έχη μονάς με δεκάδας καί έκη,τοντά- δα; μονάχω ν καί μοναζοι σον έν ,ιλήθ£( άκμή καί άξιολόγω δρά- «ι, μέ μουσεία, τ«ογραφεία κ«ί παντός εϊδους έργαστήρια, τα ό- ποϊα παράγονν καί κατασκενά- ζουν πάν δ,τι χρειάίςρται είς νλι- χά μέβα οί ■ναοί καί αί μοναι διά την θείαν λατρείαν καί οί παντός βαθμοΰ θρησκευτικόν λειτουργοί διά την αβκησιν τού πνευματικόν χαΐ έν γένει ποιμαντικοϋ έργον τΐι>ν κλπ.
Ό Πητοιάρχης άπήνΤΓσρ είς
δλα αΰτά. Άνέλυσεν έν λεπτομε-
ρίία τό επιτελοι'ιαενον Αναχ ιινιοτι
χον ϊργον είς ολους τούς τομεϊς
τής έχχλ^ηβιαστικής δράσεώς καί
ις μδς ωμίλησε διά την
Ϊ οργάνωσιν τής 'Εκκλη
βίας μέ τα τάσα θανικΜττκ Απο-
τ?λέ<ΐμοΐτά της. Μάί συνέστησε νά ρπισνεφθ'ώιΐιεν χά έκκλησιαστι χά Ίδρΰματα, τάς Μονάς, τα έρ γοοτάσια καί τα έργαστή,ρια ποΰ Εΐιοίβχονται είς την περιοχήν τοΰ ΒονκουοεβΤίου διά νά λάβ<οι;εν μί αν, έξ Ιδίας άντιλήψεοις, εικό-να πΕρί τού πώς έργάζεται σημερον ή 'Εκχλησία είς τόν οικονομικόν τομέα. Λιά την διοίκησιν μάς ειπε τα έΐής: Τό διοικητικόν σύστημα τής 'Βκκλησίας τής Ρουμα-νίας ε" χει ώς ακολούθως: Ό Πατριάρ χη; μέ 5 Μητροπολίτας άσκοΰν την διοίκησιν καί* έξουαιοΟότησΐΛ' τή; Ίεραρχίας καί αύτοι άποτε λοϋν την Μικράν ή την Μόνιμον λεγομένην Σύνοδον. Είς την Σύνοδον τής Ί-ραρχί άς μετήχουιν καί οί 8 έ<π[<τκοπο·ι, οί πιοιβσότεροι των δποίίον διοι- νοιιν έ.τισκοπάς. Πλήν τής Ίερδς Σύνοδον, τής μονίμου καί τής Ίεραρχ,ίας, λει τουργοΰ καί τα ίξής σώματα: 1) Ή Έθνική Έκκληισιαστική Συνέλευσις, ή δποία άποτελεϊται Αλο τον Πατριάρχην, τούς Μη τοοπολίτας, τ6ΰς επίσκοπον ς 12 χληρικού;, έναν έξ έκάσττις Ε¬ παρχίας, 24 λαίκονς, δύο ές ίκά "της Επαρχίας. Αυτή είναι τό βντιπροσίοπευτικόν κεντρικόν όρ¬ γανον τής Ρουμανικής Όρθοδύ- ξου 'Εκκλησίας διά τα βιοικητι- χΑ χαί οίκονομικά θέματα. ϊ) Τό Εθνικόν Εκκλησιαστι¬ κήν Συμβούλιον, τό οποίον άπο- «λείται έξ 9 μελόιν (τριών κλη Οΐκδν καί εξ λαικών), έκλεγομέ- Μ»ν υπό τής 'Εθνικής 'Εκκλησ. Συνελεύσεως, καί έκ των II δι οιχητιν.ών Συμβούλιον, άς μελων «ν τού Πατριάρχου £κ των δΰο οοηθΛν Επίσκοπον καί ιών εξ Πατριαρχικών Στ<μ6ούλ(ον, οίτινες είναι ίερεΤς άξμοματουχοι. Είς «ύ >ην την Επιτροπήν ίαάγονται καί
οί 'Ε-ιιθειορηρπιί, οί ό,τοίοι αακουν
■>ον έλεγχον.
Είς τάς Μη,τρο-ΐόλει, κ<α τάς 'Επιβκοπάς λειτουργοϋν 'Επυοχια- καί Συνελεύσεις μέ άςιμοδιότη τας, τάς οποίας άσκεΐ καί ή Έ θνική 'Εικκλησ. Σνινέλευσις. Είς τάς 'Ενορίας λειτοιργοΰν τα 'Ενοριακαί Συνελεύσεις. Πανταχοΰ συνεργάζονται τα δύο «τοιχεΐα, ό Κλήρος καί ό λιιθς, διά των άντυΐρσσώποιν των. ΙΙαρά τό Πα-τριαρχείον λϊΐτουρ γεΐ τό Βιβλικό-ν Ίεοα^ιοστολικόν Ίνβτιτοΰτον τής Ρονμανικής Όρ θοδόξου 'Εκκληοίας, γό οποίον ε Λ,ει ώς σκοπόν την &σκη«ιν της 'Εξοντερικής Ίεραποστολής διά τΤ)ς Λποΐττολής είς ξένας χώρας μή χρκττιανικάς ίεραποο ΐολων, την έκδοσιν καί την έξαπλοιοιν τής Άγίας Γραφής κα'ι των λει τουργπίών 6ι6λίοιν κλπ., την κα τασκευήν καί διάδοσιν των είκό λ'(ον καί των άναγκαί'ον θρηισκευ τικίόν άντικεΐιαένιον, «παραιτήτ(ι)ν Τες τό έργον τής Ίεραποστολής. Τό Γραφείον τής 'Ειπιτροπής επί των έξοντερικών ΰποθέσεων, τό οποίον διευθύνει λίαν επιτυ¬ χώς είς έκ των μάλα μεμοοφοιιμέ νων Ιερΐων, ό πατήρ Δ. Φε>.>ήρου,
δ οποίος μάλιοτα έσπούδασεν θεο
λονίαν είς τα Πανεπκττήμκιν Α¬
θηνών, είναι ώργανοιμένον κα-
τά τρόπον δριβτον καί ΰποδειγμα
τικόν. Τής 'Επιτροπής πρυεδρεύ-
ει ό σεβ. Μητροπολίτης Μολδαβί-
ας κ. Ίουστϊνος.
ε'Τστερα άπό την τετραίορον
συνεργασίαν επήλθεν ό κΐΑματος
είς ημάς. Ό Πατοιάρχης ήτο Α/
μαϊος. ΕΤχε τήΛ' ά»'τοχήν Ο ά νά
συνεχίση την σιηεργασίαν. Τόν
ηύχαριβτήοαμεν καί άπή · Οομεν
είς τα δο)μάΓηά μας διά νά ιυγκιν
τρώ<το>μεν τάς σκεν|ιεις μης επί
των δΐιαιιει.φθέ'ντίον.
ΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΜΟΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
Την επομένην, τελευταία» ημέ¬
ραν τοϋ ταξιδίου μου, δι γ θέση
πρός επίσκεψιν τ&ν Ί. Μον<7η τής περιοχάς τοΰ Βουκουρ«στίου, δπου λειτουργοϋν τα έργαστήρια παραγο>γης έκκλ. εΐδανν, ώς καί
τιόν αλλιον έκκλησ. Ίδρυματαη',
των ύπαγαμένων είς την δικαιοδο
οίαν τοϋ Πατριαρχείου Ρουμανί-
ας, τής Άρχιβπισκοπής Βουικου
ρεστίου καί τής Μητροπόλεοις
Ούγγροβλαχίας, διότι δ Πατριάρ
χης άσκεί υπό 3 μορφάς τάς άρ-
μοδιότητάς τον. Είναι ό Π^τριάρ
χης Ρουμανίας, άλλ.' είναι συλΐάιμα
καί δ Άρχιεΐτίσκοπος Βου:.ουρε-
στίου καί ό Μη,τροπολίτης τής
Οΰγγροβλαχίας.
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην Λΐ>λίοο
—4ον —
Τα τείχη αΰτά — τα «θεάκτι-
στα τείχεα» — άντιβτάθηκαν άπο
τελεσματικά στίς πολνάριβμες επι
θέσεις των 6αρ6άρων τής θράκης
καί τής Βιθυνίας. Γιατί δ .ι'λοΰ-
τος καί ή άικμή καΐ ή περιμάχητη
θεοη τοΰ Βυζανττίου προκάλεσε εύ
θΰς άπό τα πρωτα χρόνια τής Ιδρι
σής τσυ τό φθόνο των γειτόνηον
το). Ό Παλύδιος μας μιλεί χα.-
ρακτηριστικά γιά τοΰς άδιάκοποτις
πολέ-μους, πού ήταν άναγκασμένοι
νά διβξά^ουν οί Βυξάντκκ μέ τούς
γείτονές τους, καί γιά την «Ταντά
λειον τιμωρίαν», πού ήτα·ν καταδι
κασμένοι νά ΰποφέροΐ'ν, καλλιερ-
γώντας την πλούσια γή τους καί
Ίεπον-τας κά6ε φορά τούς κόπαυς
τονς νά πηγαίνουν χαμένοι άττό τίς
κα,ταστροφε-ς των έπι&ρομέθ)ν. Μ'
ό'λα αύτά τό Βυζάντιον κατόρθΐο
νέ πάντα νά κράτει σέ άποοταση
τούς έχβρούς τού καί επί ενα σχε
τικως μεγάλο χρονικό διάστημ«
μπόρε<τε ν<Ί ε'χει. άκάιιη καί κτή- σεις στή Βιθννία τής Άσίας. Στά χρόνια τοΰ Δαρε-ίου τοϋ Α' — εκατόν πενήνΤα χρόνια υ- στερ' άπό την κτίση τού — ΰπο- χρεώθτνκε, όπως καί τόσες αλλες 'Ελληινικές πόλεις, νά γίν^ι πάλη φόρον ύποτελής στοΰς Πέρσες καί νά λάβει μέρος στήν έκστρα- τεία τους κατά των Σκυιθών. Τό τε·, λέει ό Ήρόδοτος, ό στρατηγός τοϋ Δαρείου Μεγάβαζος «γενόμε¬ νος έν Βυζαντίω έπύιθετο έ.-ττακαί δεκα ϊτεσι πρότερον Καλχηιδονί- ους κτίσαιντας την χώ,ρην Βυξανττΐ (όν, πυθόμενος δέ 8φη Καλχηδονί οιυς τούτον τόν χρόνον τνγχάνειν έόντας τυφλούς· ού γάρ άν τοΰ καλλίονος παρεάντος χώρου τόν αί σχίονα έλεοθαι εί μή ήσαν τυ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΟΣ τής Χαλκηδόνος, τα βάξει δ Ήρύ καί προκάλεσε ετσι την έπέμβαβη δοτος βτό «τόμα τοΰ Πέρση στρα | - >ν Άθηναίων, «ού μ* έπικεφαλής
τηγοΰ, πού εμεινε, λέει, ά.τό τόχε τόν θράσνλλον μπόρεσαν νά τούς
άλησαόνητος άνάμεσα στούς ' Ελλη Απαλλάξοτ'ν άπ' αυτόν·. Κατά τή
ΰ Έλλό | δά Π
νες τοΰ Έλλτκτπόντου.
τή
διάρκεια τοΰ Πελοποννησιαχοΰ —
λέ
| η
Τα χρόνια έκείνα δέν ε.ταυσαν λέτιου τρείς φορές άκόμη άλλαξε
Βυξάνπιοι νά διατηροϋν την { τό Βυνάντιον κΐ'ρία,ρχο. Κάθε ποΰ
ί ί δ άώ
αύτονομία τοΐ'ς, καί δ άνώτατος
άρχων τονς είχε τόν τίτλο: «Ίερο
μνήμοιν» ή στή δο>ρική τοι·ς διά
ϊπεφτε οττά χρρια των Χπαρτια-
των άποκτοΰσε πολίτενμα αςκστο-
Χρατικό, καί κάθε πού έπικρατοΰ-
φλοί». Τα Ιδία δηλαδή χαρακτηρι λετιθβρωτής τον δμως, μιμούμενος
τούς σατραπιικούς τρόπους των
Περσών, γρήγορα εγινε ενας άικό
μη τύραννος γιά τοΰς Βχΐαντίους,
λεκτο «Ίερίομνάμων». Λίγο άργό σαν οί Άθηναΐοι τοΰ έπέβαλλαν
τερα νποχρεώθηκαν νά έγκαταλεί τή δημοκρατία. "Ετσι όμοις ή άλ
ψονν την πόλη τους και νά κατα ι λιώς στάθηκε καί τότε τό Βυζάν
φύγουν μαζί μέ τούς Χαλκηδονί- | τιον μιά άπό τίς λίγες
ονς σέ μίαν άλλη μεγαρική άποι
κια, στή Μεσημβρία τοΰ Πόντον.
ΕΙχαν τολμήσει νά δόσουν δσνλο
οττόν τύραννο τής Μιλήτου Ίστιαΐ
όν, πού βρισκόταν σέ ρήξη μέ τόν
Μέγαν Βασιλία, καΐ δ διάδοχος
τοΰ Μεγα.'δάξον Ότάνης, εκυρίευ
σε τό Βυζάντιον — καί την Χαλ
κηδόνα — καί τό ΐπυρπόλησε. Ή
τ αν ή ϊποχή τής είσβολνής τοΰ Εέρ
ξη στήν 'Ελλάδα. Καί χρειόνστη
κε νά προηγηθεΐ ή έν Πλαταιαϊς
μάχη, γιά νά μπορέσει δ βασιλεύς
τής Σπάρτης Πατυσανίας ν' άπε-
λευθερώβει τό Βυξάντιον άπό την
τνραννΐα των Περσών καί νά γί-
νει δ δεύτερος οΐκιατής τού.
'Επτά χρόνια κράτηοε ή κυρι-
αρχία των Λακεδαιιμανίων. Στό
διάστημα αύτό πλήιθος Σπαρτιά-
τες εποικοι ήρθαν ν' αύξήσουν ση
μαντικά τόν πληιθυσμό τού. Ό έ-
ίΐτι·κά λόγια, πού χρησιμοποίηοΐ
κπγτ' άλλους δ χρησμός τού θεοϋ
είς βάρος τώ πρώτων οΐκιοττών
ς γς ης
πόλεις πον κατάφεραν νά διατη-
οήσοιιν την οί,κονομική τονς εύε-
'ίία καί την πολιτική τους ίνιόβτα
"η μέσα στή γενική κατάπτοιβη
ναΧ τη μαρασμό.
Λίγα χρόνηα άργότερα, στα 337
-τ. Χ., δταν δ Φίλιππος, ό βασι-
λιάς τής Μανεδονίας, βρ.σκόταν
σε· πάλρμο μέ τοΰς Άθηναίους, λί
γο ελει·ψε νά πεσει καί τα Βυζάν
τιον στά χέρια τού. Τα ϊστορικά
τής παλιορκίας πού τοΰ εστησε, ά
ναιφέρονται άπό τόν Δημοσθ'ένη
καί άπό τόν Στέφανον τόν Βνξάν
τιον, καί παρουσιάζουν ϊδιαίτερο
ΡΛΐδιαιςρέρον. Οί Άθττναϊοι δέν εΐ-
χαν ποτέ σιτάρκεια, καί δ Φίλιπ-
τος προσπαθοΰσε νά τούς ΐποκλεί
ιτει κάθε πηγή κοΐ δρόμο άνεφο-
διασμοΰ. Τοΰ χρειαίόταν δμως γι'
αύτό ή βοηθεία των Βυζαντίων,
κ' επειδή έκεϊνοι τοϋ την άι,.νήιθη-
καν, «χαράκο>μα βαλ.όμενος πρός
τή πόλει, καί μητχανήματ' επιστή-
σας, έπολιόρκει». Οί Άθηναίοι
δέν έμειναν μέ στατιροιμενα χέρια.
Όργάνωσαν αποστόλη βοηθείας ά
πό εκατόν είχοσι πλοΐα μέ άνάλο-
γο άρι&μό όπλιτών, καί κατόρθω
σαν νά άνατρέψουν τα σχέδια τοΰ
Φιλίππου. Κατά τή διάρκεια τής
πολιορκίας οί Μακεδόνες εΓχαν
σκάψει ύπόνομο κάτω άίτό τα τεί¬
χη καΐ ήταν ετοιμοι νά είσθάλουν
στήν πόλη άπαρατήρητοι μέσα στό
σκατάδι. Τή στιγμή δμως ακρι¬
βώς έαείνη πρόδαλε τό φεγγάρι.
Καί κάτω άπό τό φως τοΰ φεγγα
ριοΰ μπόρεσαν οί φύλακες νά δια
κρίνονν τούς εΐσβολεϊς καί να τοΰς
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΘΡΥΛΟ
Παμπάλαιος ό θρύλος τής Κύ¬
πρου· άπό την ίποχή τοΰ μύθου
άκόιμη. Άπό τή θάλαοσά της ά-
ναδύθηκε ίίκπαγλη ή θεό τοϋ κά?»
λους. Καί συνεχίζεται σ' ίίλους
Τοΰ κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
κά ό «Αγώνας» στήν ίξέλιξη
καί των άτόμοίν καί τοΰ σύνολον
τοΰ κυπριακοΰ λαόν.
Σφίγγεται, ματώνει ή νυχη,, έ
κ&ίνου πού έπκτκέπτεται, σ' ενα
άπο)θήσοΐ'ν. Γιά την νίκη έκηνην ε τΌυ'' αιώνες τής έλληνικής χηο συντριπτικά καταντικτιικό προσχν-
στησαν οί Βυζάντιο* α'γαλμα στήν
Φωσςρόρον 'Εκάτην καί καθιίρω-
σαν γιά σύμ^ολο τής πόλης τους
την ήμισέληνο.
Ή ίοΐτορία τής Άν<θρο»ΐό(τη- τας είναι γεμάτη άπό θαυμαστές κι' άνεξήγητες σνμΛτώοεις. Αύ¬ τη δμως ή μονοδική μοίρα τής Πόλης, πού κα! ό θρύλος καί ή Ιστορία τή θέλουν άπό τό λίκνο της δεμε>η μέ τό μισοφένγαρο,
ξεοτερνά άληθινά όποιαδήποτε δλ
λη. Πέρασαν εϊκοσι έπτά ιίώνες
άπό τότε πού, σύμφίονα μέ τό μύ-
θο, γέννησε ή Κερόεσσα τόν Βύ-
ίΐ,αντα. Πέρασαν είχοσι τρρίς αΐω
νες άπά τότ«, πού ή 'Εκάτη ϊαωσε,
κατά την 'Γχττορία, τό Βυ-ύντιον
άπό την πολιορκία τοΰ Φίλιππον.
Ή άρχαία έλληνική πόλη δλλαξε
οψεις, όνόματα, κνρίονς. "Ομ(θς τό
ϊδιο εμβλημα τής άμφύκυρτης σε·
λήνης τή σκέπει καί στίς ήμέρες
μας, έστω καί σάν Ιμβλημα των κα
τακτητών της. Άπλή σύμπττήση;
θεία πβιραχώρηρη; Σύμβολυ Λθύ
ένο'ινει τα περαισμένα μέ τα ιωρινά
καί μέ τα μέλλοντα πεπρ. ,μένα
της; Άνεξερεύνητα μυστήρ α τής
πορείας των άνθρωπίνίον...
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ρίας κατά τή μνκη,ναι.κήν περ(ο-
δο, κατά τα κλοεσσικά χρόνια, κα¬
τά τοΰς άλεξανδρινοΰς
νημα, τό Μοι·σεϊο τοΰ Άγώνα,
τα ΦΤΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑ
ΤΑ, τό κελλί μέ τίς άγχόνες καί
κατά τή βυξαντινή χιλιετία, κατά τό άποτρόπαιο βάραθρο τής άνοι
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΐΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΙΤβΡΙΑ
Τοΰ βυνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ
Αί διακοπαί των άγίων ημερών
Χοιοτουγέννιην — Πάσχα, ώς καί
α' θεριναί τοιαύται δίδουν την εν
'αιοίαν είς πολλούς "Ελληνας νά
Ύ είς τύ Εξωτερικόν δ
ή μεμον(,*μένως.
'Η τακτι,κή αυτή θεσπισθεϊσα κα
ά τα τελευταία έ'τη υπό τίνων
πρακτορείον Τουρισμοΰ
τή; Χώρας είναι έπινόηοις εΰχά-ρι
"τος χαί έποικοδομητική διότι πά
Ο^χει την δυνατοτητα διά ιιικρών
διιπανών νά γνιορίβουν οί "Ελλη-
ΝΕζ τουλάχιστον τάς χώρας τής
Εΰοιίυτης ν αί Μέοης Άνατολής.
Οί'τιος έπισκέιπτονται τα άξιοθε'
ατα — τάς αρχαιότητάς — τα
μονσεϊα των χοιρών αυτών. Σιινδι
"λέγονται μετά των κατοίκιον καί
(ΐοοφώνονν σαφή γνώμην περί τού
τΟοποΐ) ζ(.>ής ναί τού έν γένει πό
τισμοϋ ΐων. Δι' ημάς τοΰς "Ελ-
ληνης, δσάκις οί άρχαιολογικοί ι)
ιστορικοί χώροι — μονορία άναφέ
Ρονται είς τοΰς άρχαίους καί 6ν-
χρόνους καί είς τ ύς
Έ
ς χρόνους καί είς ς
θνικοΰς άπελευθερωτικούς ονώνας
Τού 'Ελληνισμοΰ, ρίγη βαθυτάτης
"ογκινήσεως συνέχει τάς καρδίας
Κ«ς.
Ή συγκίνησις αντη καθίσταται
Εντονωτέρα δταν αί μνημονευόμε-
ν«ι περιοχαί, δς διερχόμεθα ή έ-
■ΐΜΛιεπτόμεθα, άλλοτε άνθοϋσαι έ
πι Έλληνισμοΰ, διέρχονται ήδη τό
"τάδιον παρακμής των, μέ εκδηλον
ττΊν παντελή αδιαφορίαν των κα-
τί
τής εκμεταλλεύσεως των
γΐ'νΌ>θεν των κατιοκημένιον τόπων
^ προσοδοφόρί«ν -/Ιλ'/.ι-
ΐμν έκτάσεων, ώς καί των
"<ι>μ(ΐσίο)ν τοπείιον κια άκτων.
'Η Λνο)τέροι εικών στηπδυ
^ την παρατηροι>μένην άναχρονι
ή καί άποκαρδιωτικήν έμφό>
νισιν χαΊ ζ(,)ήν των μεγάλ.ιυν πό-
λειον τί,ν χ(,)ρά)ν αυτών, πιιυέα"1^
Πα(ΤΕΪς ενδείξεις διαρκώς τΐθινου-
σί« κοινικνιών.
Ή κατάστασις αυτή ε'ν τινι μέ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου)
Ή ΰπάθεση θε·μελιώθηκε προσε
κτικά σ' άπόλντα λογική βάση. ΟΊ
ποοτάσεις τής Αικατερίνης ήσαν
πολΰ γενναιοφρονες γιά νά χαρα
κτηρισθοϋν ίδιοτελεϊς, άλλά καί έ-
ξνπη·ρετοΰσαν άρκετά τα ρο>σι-
κά συμφέροντα γιά νά θεωρηιθοΰΛ'
ΰπακριτι^ές κο! ύστεράβουλες. Ό
Παπάζολης δρχισε άπό την "Ηπει
οο. Ή ανταποκριθή τοΰ πλτ)θυ-
αιιοΰ ΐνπήρξε καθολική. Κλήρος,
πρόικριτοι, άρματολοί καί «μα,χοι,
νποδεχθηκαν μ' άαόφο>νο ένθοιισια
αμό τό προσκλητήριο τής τσαρί-
νας. Τό ΐδιο στή Δκτική Μακε-
δονί(ΐ, <ττή Θεσσαλία, στήν Άκαρ νανία. Στήν Πελοπόννησο, δμοις, διατυπώθηικαν ίωηρές έπιφυλάξεις. Οί Μο)ραϊτες πλήρονσπν άκριβά τίς προηγού,μενες έπαν"«στάσεις τους καί διατηροΰσαν πολύ πικρή Λνάιμνηση των συνεπειών της έγ- κατάλειψής τους άπό τόν ντόν Χουάν τόν Αύστριακό. Είδικώαε- ρα οί προεστοί των Μανιαιων, οί γματισμό, αγνωιστο μέ ποία κατη γορία, τόν μητροπολίτη Λα/κδαίμο νος Άνανία καί ξεθύμαναν προ- σιορινά. Στό μεταξΐ» ό ίνβοκσιιΐΛμός στά 6όρεια δλο καί φούντο)-.ε. Οί έντεταλμε'νοι τού Παπάζολη (Ττήν "Ηπειρο καί στή Μακεδον.α και διάφοροι άνεπίστροι μεμυττμένοι παραιθάρρεψαν κι' άνηφόρισαν νά μεταδώσονν τό μήντ',αα τής τσαρί νας στό Μαυροβοΰνιο, στή Σεο- βία καί στή Μολδοβλαχία. Η κα τήχηση σηιιιείονε σχετική έπιτυ- χία, πρό πάντοιν στή Μολ6ο6λα χία, δπου άφθονοΰονιν οί έλληνι κές κοινότητες, ότε, τόν "ύ·κτώ- βριο τοϋ 1768, συνέπεσε ή κηρύ¬ ξη τοΰ πολέμου υπό τής Όθωμα νίκης Αύτοκρατορίας κατά τής Ρωσίας. ^ 'Η «'Τψηλή Πύλη», ή όθωμα- νική κυβέρνηοη, διέταξε προληπτι κά γενμκό άφοπλισμό των Χριστια νών. 'Επακολούθησε μεγάλος άνα βραισμός, οί με,αυημένοι έπόμενο Μαυρομιχαλαίοι άδελφοί Γιωργά- ήταν, άρνήθηκαν νά παραδώσοτιν κης καί Γιάννης, έξήρτησαν την έπανά—αση άπό την αποστόλη τα δπλα τονς καΐ σημεκόθηκαν : ταραιχές καί σι·γκροιισρις μί φνοι στή Πελοπόννησο άξιόλογου ρω<τι | κή (ΤΐΎέπεια νά προδοθή ή τπανα κου στρατοϋ. Ό Παπάζολης επι- | στατική κίνΐ)—. Οί άρχέ:: βάλθη καλέοβτικε τή παρέμβαση τοΰ Ισχυ ι καν νά την πνίξονν στό α'αα καί ροΰ προι'ίχοντα τής ΚαλαμάΗτας χτύπηοαν, δπονς πάντα, τίς κορυ Παναγιώτη Μπενάκη, πού είχε δεί φές χιορίς νά έξετάσονν αν ήσαν ξει ευθύς έξ άρχής μεγαλύΐτερη κατανοήση καί προθνμία. Ό Μπε νάκης στΛ'εκάλεσρ στό σπιτι τού ρει θά έδικαιολογεΐτο εάν αί πε ριοχαί ανται απετέλουν θέατρον βκληρών έπιχειρήσε(ον κατα τόν Β' Παγκόσμιον Πόλεμον. 'Εφ' όσον δμως ή κλαγγή των δπλων ουδόλως άντήχησε καί επί σειράν πολλών έτών διαδιοΰν έν Ειρήνη τί δυνάαεθα νά είπωμεν περί των λαών αυτών;... Οί λαοί τοΰ δυτικοΰ κόσμον, οί¬ τινες αντιθέτως διακρίνονται διά την αξιοθαύμαστον άλματο'ιόη πνευ ματικήν καί τεχνικήν εξέλιξιν, γνωρίζουν κάλλιστα διά την δι- πλωματικών άντιπροσώπων ή των τοιιριο-τών έπισκεπτών τοιν, δποίο άθλία κατάστασις έπικρατεί είς τούς έκείσε λαούς τής Δντι/ής Ά σίας. Βεβαίως ί»πάρχοι»ν καί λαοι, οί τίνες δέν εΰημεροΰν διότι στενά- £ονν νπό τόν βάρβαρον πόδα τοΰ δυνά<ττου των προλεταρίων, πλήν ομως παροχκτιάζουν ίπαινετήν πρό οδόν είς τα Γράμματα — τάς Τέ χνας καί τάς Επιστήμας. Τ' άνωτέρο) άς τα βλέπουν οί Ίσχνροί μεγάλοι σύμμαχοί μας. Ημείς οί "Ελληνες περιηγηταί έπανερχάμενοι έκ τής άλλοδαπής είς την χώραν μας αισθανόμεθα εαυτούς ευρισκομένους έν πλήρει άσφαλεία καί Ιδία δταν έπιοτρέχρο μέν έκ χωρών ή δειμέ-νων έ χθρικως πρός την τοιούτο)ν σπαρασσομένων έκ των εξωτερικών ταραχων καί ίπανευ ρίοκομεν την νοσταλγονμ«νην 'Ελ ληνικήν ζωήν, την τόσον χα&οποι όν, ξωογόνο καί εύτυχισμένην δια τι περικλείει τόν μόχθον τής ερ¬ γασίας, την άρμονίαν καί την ά- πόλαυσιν τής πραγματικής "'-"·ί;· Τό Ελληνικόν πνεϋμα η"'λογη- μ^νον έκ των ΑΝΩΘΕΝ, .-,ροώ- ρισται νά επιζήση καί νά μεγτΛλουο γήση, διά τό καλόν τής άνΐρωπο τητος... «ΘΡΑΞ» ή διακειμέ-νων έ- Ελλάδα ή έκ {»τρι!ΐιθιη·οι η δχι. Ό οίκουμενικός πατριάοχης Μελέτιος στρρβλώθη- κε κι' έξορίσθηικε μισοπεθαμένος μιά όλιγάριθμη σΐΓνέλευση των ση ι στή Μυτιλήνη, δ επίσκοπος Κα- μαντικιοτέρονν κληρικών καί προε στών τής Πελοποννήσου κι' ό Πά πάϊολης, άφοΰ τούς ανέπτυξε λε πτομερως τίς .τροθέσεις /αί τίς προ6λέψεις τής Αΐκαττερίνης τούς τή καΐττιγορία τής έσχάτης προδο έξήγηισε πώς ήταν των άδι-νάτιον σίας, δ ήγεμών τής Μολδαβίας άδύνατο νδρθη ρωσικός στρατός στό Μιορηά. "Τοτερα άπό μακρά ρΰστου ΊάκοιΛος θανατώθηκε μέ βακκχνιστήρια, οί άνώτεροι πατρι αρχι,κοί τιτλοΰχοι κρεμάσθτιικιΐ.ν καί στό τέλος άποκεφαλύσθτΐικαν, μέ σι<ητηση οί συνελθόντες άποσΰρα Ίίθάννης Καλλιμάχης κι' ό μέγας δι«ρμηνΐ·ΰις Νικόλαος Σοϋτσος. Οί σφαγές των κατοκτέροι»■ κληρι νέ τή σχετική άξίίοση. Θά στοα- κων καί τοϋ άνωνύμου πλήθους τολογοΰβαν αύτοι έκατό χιλιάιδες σιινεχίσθηκαν ώς τόν Σεπτέμβριο πολεμιστές υπό τόν άπαράβατο, δ μως 1769. Οί θηρκοιδίρς των Τούρκων προ δρο νά τοΰς στείλη ιι τσα οίνα, στόλο, δπλα καί πολεμοφό- εκάλεσαν Ιντονη σνγκίνηση στούς δια. Τήρηοαν πρακτικά καί ϋπογοά φιλελληνιικοΰς κύκλους τής Πε- ι|ιανε καί Ό Παπάζολης εφυγε γιά τή Πετρούπολη νά υποβάλη οχετικό ύπόμνημα στήν τσαρίνα καί οί συν ελθόντες καταπιάστηκαν νά ένημε ρώσοιιν τούς υπολοίπους κληρι- κούς καί κοσμικούς προύχοντες. Παρά τή μυβτικότητα των κινή σεών τους, οί τονρκικές άρχές κά τι μυρίστηκαν. Συνέλαβαν μερι- κοΰς στά κουτουρού καί τούς ξέ- καναν, καρατόμησαν πρός παραδει ] τρούπολης. Ι ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο κ. Δ. ΜΑΓΚΛ1ΒΕΡΑΣ ΓΕΝ. ΔΙΕΤ9ΤΝΤΗΣ ΕΒΕΑ Δι' αποφάσεως τής διο'χοΰσης έπιτροπής τού 'Εμπορικοΰ καϊ Βιο αηχανΐΜθΰ 'Επιμελητηρίου Αθη¬ νών, είς τόν διευθυντήν κ. Διον. Κ. Μαγκλιβέραν ανετέθησαν κα- θήκοντα γενικοΰ διευθυντού. Περί τάς αλησμονήτους πατρίδας ΚΙ0?: ΤΟ ΚΑΜ15ΡΙΚΟΙΗ ΗΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΑΟΣ (ΜΑΡΜΑΡΑΙ <ΊΓ -7-ρ·.ω--κή όρδσι: τής Νεολαίας τής ΚΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ V ΠΕΓΚ^ΔΟΝ ΊΟ.' Λ'. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΔ1 ΘΕΛΤΡΙΚΆΙ ΙΙαΡΛΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ Τθν 1ΧΟΛΙΚΟΓ ΤΜΕ1ΟΓ». ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ Β'. Είπομεν, δτι οί Κιώται, ίκτχο- λοΰντο καί μέ την μεπαξοσκιολη- κοτροφίαν, ή όποία έδιδε κατ' Ε τος συνεχή τετράμηνον καί πολ- λάικις καί πεντάμηνον έργαοίαν, είς χιλιάιδα καί πλέον γυναικόβΌ- σμον. ΑΙ μεγαλύτβραι έπ.χειρή- σεις σκο)λιτκοτροο;ίας ήσαν τοΰ Χά ριλ.. Παπαδοπονλον, Γεωργ. Στε- φανίδη, Δημοσθ. Πινάτση, Τζώρ- τζη Γιαβάοογλοα), Στεφ. Πινά¬ τση, Άναοτ. Πινάτση, Τϊώρτϊη Πινάτση, Άριστ. Λαβκαρί'ΐη καί άλλων των δποωον μοΰ διαφ"νΎονν τα όνοματεπώνυιμα. "Ολαι δ.' σχε δόν, αί οικογένειαι τής Κίον ήσ- χολοΰντο ολίγον πολύ μέ τίμ μ?τ« ξοσκωληικοτρο-φίαν. Άκόαη καί τό μοναδικό μετα'ξουργρίον τής ως ήτο έπιχείρη,σις Έλ.ληνιχή. Ού δείς απολύτως Τοΰριχος ήσχολεΐ- το μέ την μεταξοοικωληικοτροφίαν. Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «ΘΑΛΕΙΑ>
Ήτο ή 27η Δεκέμβριον τοΰ ε-
τους 1918.
Ό έπκττάτης τοΰ μεγαλοπρε-
ποΰς μεγαρον τοΰ Παρθεναγωγεί-
ου μας, Γεράσιμος Καλέκας πα¬
ρακληθείς μάς επέτρεψε νά άνέλ
θθΜΐεν είς την μεγάλην αίθουσαν
τοΰ έβτιαΐτορίου τής Σχολής, μία
μεγάλη ομάς νέων, διά νά συζη-
τήσωμεν καί νά έξεΰρο>μεν τρό¬
πον ένισχύσεοις των Σχολείίον
μας, οί πόροι των οποίων, ώς έκ
τής μακράς εμπόλεμον καταστάσε
ως δέν ηδύναντο νά καλτ'ι)ιουν τάς
ανάγκας λειτουργίας αυτών Χη
μριωτέον δέ, δτι τα 'Εχ-τα'δευτή-
ρια τής Κίου άπό απόψεως διοα
κτικοΰ προσιοπικον καί άταδόσε-
ο>ς διοασκαλάας, νατεϊχον τιι σΐκή-
πτρα είς όλην την Βιθυνίαν καί
την λεκάνην τής Προποντίδος.
Τό άιπόγευμα τής αυτής ημέ¬
ρας 27 Δεκεμβριού 1918 συνήλ-
θομεν είς την αί&ουιθ'αν τού Ε¬
στιατόριον τού Παρθεναγωγείου
οί κάιτιοΐθι, Πελοπίδας Πινάτσης,
"Ιούλιος Π. Πινάτσης, Σ ταϋρος
Βασιλ. Πινάτσης, Ανδρέας Άρμ.
Καβοα>νίδης, Νάρκκΐος Πίΐπαΰασ.
Γεωργιάδης, Μελκισεδέκ Π. Β.
Γεωργιάδης, Θεμιστοκλής Βα<τ. Κυριαικόπονλος, Κων-ΐτ. Σ»ν. Αύ γοίΐκττϊνος, Εΰστράττιος Δημ. Μόν ράνης, Λεωνίδας Άντ. Γκάλτσας, Σπϋρος Νικ. Γκάλτσας, Ίοκίννης Χριστ. Γιαννόπονλος, Φώτιος Πα- πακίονσταντί νόν Μαρίφογλον, Κωνστ. Γεωργ. Τσιβανίδης, Τρύ- φων Ευστρ. Μολυβάς, Άναστάσ. Παδιιδιέικας, Νικόλαος θεμ. Μαραγ γός, Εΰσττράτιος Νικ. Μπίρμιπης, Χρήστος Χρησ. Καραιμπέρης, Πά νος Αλεξ. Μέλιας, Δημήτοιος Κνρ. Γεωργιάδης, Γεώργιος Βα- σ^ ΞανθόίτοιΛος, Απόστολος Ά θαν. Πανταζίδης, Γεώργιος Κων. Μακρίδης ή Κρητικός, Κθ)ν)νος Δημ. Παντα&ίδης, Γεώργ. Δημ. Πανταζίδης, Κλεάνβης Περιικλ. Πανάς, Λη,αήτριος Πέτρ. Βορί- δης, καί μερικοΐ άλλ.οι, των όπο>'
ο>ν μέ διαφεύγοι>ν τα δνοιιατεπο')
νυμα. ·
Οί δμιλήσαντες είς την σιντκρ
ι)»ίν μας αυτήν, έξε'φοασαν την
γνώμην τιον επί τοϋ θέιΐατος και
Συνέχεια είς τή·· 6ην σελίδα)
την τον(ίκοικρατια
Ή παοάδοση τοΰ Διγενή Άκρί
τα καλλιεργεϊται, πλατιά στήν Κύ
)ο καί ή Άροοαφνοϋσα σννε-
χίζει τήη· παράδοση τής Κύπρι-
δος. Τα ίχνη τής ί>ια6άισε<ιις Λπό ΐκεϊ τού Παύλου, τού Μεγάλον Ά στόλον τοδ ΧρΜΓτνανιοιμοΰ, έκ- τός άπό τα χείμενιι τής Καινής Διαθήκης, έντιντιοσιανά -·τρο(>άλλον
ται κ<ιί ίτήμε-ρα μέ μνημειακά κατά λοιπά. Μιά σημαντική βάσιΐ έκκι νήσειος κατά τή διάδοση πρός δ λον τότν κόσμον τής θς>ηο-κείας τοϋ
θεανθριί«ποι, {«τήρξεν και ή Κν-
προς.
Στανηοδρόμι λαών καί ,ιολιτι-
σμων επί χιλιετηρίδες στήν νοτια
νατολική λεκάνη τής Μρ<ΐογείου, μιάς άπο τίς ίστοριικότερες πε'ριο χές τοΰ κόαμου καί τής εξελίξε¬ ως τοΰ συγχρόνου πολιτΐΛμού ή Κΰπρος, ταλαιπωρήθηκε επι μακρό τατο χοονικό διάστημα κα' άλλε πάλληλα, άπύ Πέρσες, άπό Άρα 6ες, άπύ Φράγκους, άπό Βενε- τσιάνονς, άπό Τούρκονς, άπό "Αγ γλονς, χιορίς νά χάση καί έπ' ε¬ λάχιστον την έλληνική φυσιογνω μία της καί την ελληνικήν δρμή της, την έλληννκή της ζωτικότη τα. Άπ' εναντίας αλες αΰτές οί έπψδράσας μπολιαιστήκανε γόνιμα ΐττόν άκιμαΐον ελληνικόν κορμό της καί συνιτελέσανε στή δημιουρ γία ενός λαιμπροΰ, αύταδΰναμον έλληνικοΰ πολιτιστικοϋ χαρακτή- ρα. Πραγματικά, οποίος έπισκέπτε- ται σήιΐιερα την Κύπρο, περνιί>ν-
τας άπό τα πλονσια, ποικι/Λ καϊ
θαυμασία άρχαιολογικά της ενρή
ματα, άπό τή νεολιθική άκομη πε
Ό6ο ώς τοΰς πρόσφατους χρό¬
νους, άναμιννυόαενος αέ το λαό
της, μ^λετοχντας λεπτοαέρε·ΐί ς τής
έθνυκής καί τής κοινοη'ΐκής τον
ζωής, συγκινούμενος άπό τό ήθι-
κό νόημα, τή συμβολική βαθύιτη-
τα πολλών παλαιοτάτων καί διατη
ρούμείνων έν τούτοις ώς αυτήν τή
στιγμή έθίμων τον, άκούοναας τό
γλ(ι>σσικό τού ίδίοιμα, μέ την άρ-
χαική δομι«ή τον ρίζα καί τή με
>δική τού μουσι«ότητα, αίσθάνε
ται σ' δλα τοϋτα, ό σημερινάς έ-
πισκέπτης τής Κύπρου, τήιν νπαρ
ξη ενός έλληνικοΰ πολιιτκτμοΰ ρο)
μαλέου, άνθηροΰ μέ ίδιότυπα καί
ϊντονα χαραικτηριστυίά.
Ζεϊ κυριολεκτι.κά ενα θρύλο· ε
να θρύλο έλληνωώ, πού άποκορν-
φώθηκε στίς μέρες μας ακριβώς,
μέ την ήρωύκή έκθθιμβωτική ρ'κρη
ξη τοΰ «Άγώινα».
Συγκλονίζεται πραγματικά κα¬
νείς δταν άκούει άπλά, σέ κοινές
κουβέντες μέ κυαρίους συνομιλη-
τές, προκειμένοι π.χ. ν ά χρονο-
λογησουν ενα δποιοδηποτε περιστα
τιτκό, νά λένε τόν «καιρόν τοϋ Ά
γώνα». Στα'θαύς δχι μέ λόγια,
άλλά μέ εογα πολλαί καί ούσιαστι
Λίαν Προσεχώο
ΤΑ ΓΑΝΑΧιΊΡΑ ΤΗΣ ΑΝ. ΒΡΑΚΗΣ
Πρ3ματε(π, Γενγραφική, Ίστορική
κοΐ Ααογραφική
"Υπο τοΰ κ ΑΓΓΡΛΟΥ Γ-
Ύηοστρπτήνου έ ά.
κτής κατοαακτής· χώροι ίεροί καί
χωροι έθνι.κής καί εύρύτερα ήβι-
κής έξάρσεοις. Συμαετέχεις, σιο>-
πηλός πλέον, στό μυστήριο ενός
άνέκφραστου τραγικοΰ μεγαλεί-
ου, Νεαρά παιδία, οί περισσότε-
ροι άπ' δσους κοιμοϋνταΐ. στά ά-
πλά καί άπέριττα μνήματα, «τέ
κάποια έσοηρρική, μικρή, αύλή
των Φυλακων της Λευκωσίας πρό
σφεραν γενναιόφρονα την Ιδιαν
τους την δπαρξη, θυσία, χωρίς
τίποτε &λλο νά λογαριάσουν, πά
ρά μονάχα την πίίττη των σ' ε
να ίη|»ηλό Ίβανιοίό, τή νίκη τοΰ
Ίδανιικον αύτοΰ.
Καί τό Ίδανικό, όπως συμ&ιί
ν~ αλλοκΐτε σέ κάΐθε .τερίπτιοοη,
δταν ?να Ίδανικό έπιδκόκεται καί
έξνπηρετείται χοιρίς μικρόσηττες
καΐ έπίμεπτες ίδιοτέληες, νίχη-
σε. "Όχι άπάλυτα Λκάμη. Άλλά οί
βάοεις πού εΊθεοε ή ?κβαση τον
«Άγώνα», γ<ά την πλ.ηρέστερη κατά τοΰς πάθους τοΰ κυπριακοΰ λαοϋ έξέλιξη τής μοίρας τον, εί¬ ναι πλέον άτράνταχτρς, άκΛΟνητες άπό δποιονδήποτε. Τούτο θαυμάζει κανείς πηγαίνον τας σήμερα στήν Κύπ(·ο· τόν έκ πληρ<τι»ιόν, οΐκονομικό, καί πολιτι στικό γρνικώτερα όργασμό παντοΰ, στήν Λευκωβία, στήν Άημόχω- στο, στή Λεμεσό, στή Λάρνακα, στήν Πάφο, στήν Κυρήνεια, στά χωρία" πολλά κτίρια, νηΐ»ηλά> και
νούρια, πολυκατοικίες, δρόμοι πλα
τεϊς καί μοΰίρείς, καλλιίργειες
βυνχρονιομένες, πνευματικά καί
άλλα κοινοχρελή Ιδρύματα, δημι-
ουργήματα τής τελευταίας δεκα-
ετίας. Ή Άμμόχίοστος καί ή
Λάρνακα π.χ. μάς δόοανε την έν
τΰπϋΜΐη μιάς άναπτικΐσομένης «Κιι
ανής Άκτής» τής Άνατολής.
Αίσθάνεται γρνικά ό έπισνεπτης
καί σέ κάθε περίπτωοη, την πα·
ρουσία καί τή δραστηριότητα έ
νός λαοΰ, πού κινεΐται καί προ¬
χώρει μέ οταθερότητα καί αύτο
πεποίθηση, πού άτιμετοΜτίζει τό
μέλλον τον, παρά τίς δυσχέρει-
ες ποΰ παροι»σιά£ονται άνόμη, μέ
άπάλυτη αίσιοδοξία.
— "ΟταΛ' θά ξανάλθετε, νά ϊλ
θετε πιά, χοιρίς διαδατήρια, μδς
εύχήθηκε ενας νεαρός Κύπριος,
πού μάς ξεναγοΰσε σέ μίαν έκδρο
μή. ΤΗταν ή Ιδία εϋχή, που την
ξαναακούίταμε- καί άπό δλλον»ς, δ¬
ταν τοΰς άποχαιρετοιίισαμε·.
Λόγος άλήθεια πόσο παραστατι
κάς· τονίίΐει χαραντηριστικά στήν
άπλότητά τού καί συγχρόνως μέ
την έκφραστική ϊεστασιά τον, τό
Ίδανικό, τό ϊδιο καί άμρταθετο
επί αίώνες των 'Ελλήνων Κυπρί
ών, τό φο)τεινό δραμα, πού τούς
έμπνέει καί τούς στηρίζει καΐ σή
μερά· περκτσότερο μάλιβτα σήμε
ρα άπό κάθε δλνλη προηγούμενη πε
ρίπτωση.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ
Σειρά δρθρων τοΰ σννεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Συνέχεια έκ ττροηγουμένου
'Εάν δμίος τό αίσθημα τής έρω
τικής φιλίας συνεχισθή καί παρα
αείνη άικυβέρνητο, τότε ΰπάτιχιει δ
κίνδυνος νά έπηρεάση καί νά κατα
πιέβη δλην την συναισθηματικήν
ζιοήν. Στήν περίπτωσιν αύτην, τό
πιθαώτερον είναι νά υπάρχη μία
βαθύτερη 6ιολογι.κή παραμόρφωσις
ή διαστροφή.
Τό αϊσθημα τουτο παρατηρεϊται
συνηθιος μεταξύ έφήβων ποΰ ζοΰν
είς κλΐκττό περιβάλλον.
Πάντως, χρειάξεται πολ?.ή κα-
λο>σύνη καί άγάπη, πολλή νατανό
ησις καί σταθερότης ήθικής καί
θρησν.εντικής άγωγής έκ αέρονς
έκείνονν οί όποΐοι θ' άναλάδονν νά
δώοΌνν την όρθή συνακΐΰηματι-
κή /<α.τεύυυνσι πρός τα πρόσο)πα έκείνα πού ευρίσκονται στόν λαν- θαβμένον αυτόν προσανατο'ασμόν των αΐσθήσεων καί τού α'ισθήμα- τος. 1 *|3' ΣΤ'. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΙΆΠΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΣ 1. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ. ΠΡΟ •ΤΠΟΘΕΣΕΙΣ. Στήν Α' πρός Κορινθίονς επι {Συνέχεια είς τή,/ 6ην οελ.) Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣίΩΣ Την Κυριακήν 31ην Μαίου έ.Ι. καί ώραν 11 π.μ. είς την αίθου¬ σαν τής Ενώσεως Ποντίων Πει ραιως (Καπετανίδου καί Σοιχοπ τους Δραπετσώνα) θά γίνη έκδή λωσις πένθονς διά την Άλωσ,ν τής Κωνσταντινουπόλεως 14Γ< 1 υ¬ πό τοΰ θεολόγου Δ. Μπατιστάτου καί τής πτώοειος τής Τρατεξοΰν τος 1461 υπό τοΰ φιλολόγυ) Α¬ θαν. Άσιατίδη μέ άπαγγελί'ς καί έπίκαιρα όνσματα. Είσοδος ελευ¬ θέρα. 'ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία καί οί ανθροττοι ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΧΕΛΙΔΕΧ Τήνο, Νάξο Γ) Θήρα. Καί θα τον Ι μοΰ παρατηροΰσε δτι μέσα στήν ήθελες «πατέρα Γκρεγ·κουά?», ό ' «όρθόδοξη» αύτη κοινωνία πού ά πατέρας Γκρεγκουάρ. Άλλά άς εί ποτελεί τό «σώμα» τού έργον, ή ναι. Δέν είναι σ' αύτό ή ούσία. 'Η ούσία ευρίσκεται στήν προ- I σοκΐικότητα τοΰ άνθρωπον αι'ηοΰ τής ναλ.ής θέληοης πού 6οτ|θεϊ ΤΑΣΟΤ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ, «Η ΑΙΘΟΤΣΑ ΤΟΤ ΘΡΟΝΟΤ», Μυθιστόρημα, Βιβλιοπιολεΐο τής «'ΕίΤτίαςϋ' Ι.Δ. Κολλάρου καί Σιας Α.Ε., Άθήνα 1903, σε- λίδες 428. "Εργα άπό τα πιό «πραγματικόν τής σνγχρονης λογοτεχνίας ποΰ ριζώνει μέβα στήν ύφή τής σημε ρινης κοινωνίας. Ό μικράς κοσμος εντοπίων καί παραθεριστών σέ χάποιο νησί τοΰ Αίγαίου, ημπορεί νά είναι ή Τήνος, ή Μύκονος, ΐ- σως μάλλον ή τελενταία. Τα νη- σιά αύτά όμοιάζονν τόσο άναμε- ταξν τονς. "Ο,τι δίνει κάπυιον ϊδιαίτερο τόνο στήν άτμοσιΐαιοα, είναι η πνευματική παροκσία τοΰ «πέρ» Γκρεγκουάρ, τοΰ καθολικοΰ κλ.η- ρικοΰ, πού «διήκει* σάν ■ οκ,κινο νήαα διά μέσον τοΰ δλου μνιθι- στορήόματος. Βεβαία αύτός θά ταίριαζε περισσότερο στή Σύρα, παρουσία τού καθολικοΰ είναι κάοιως παράταιρη. Λεν τό παραδέχομαι ώς άπόλντο. Ό μυθι στοριογοάφος τό ηθέλησε ώς τούς ήρωες τοΰ έργον νά πασχί- στοιχεΐο συμπληρωματικό τής πλο ϊουν νά έρμηνεύουν τον εαι»το τονς καί νά ξρδιαλύνονν τή διαπλο κης. Καί ιιιά πού άντίκρυσε τόν άνθρωπον αυτόν μέ άγάπη, αύτός κή τού γίννεκτθαι μέ την ανώτερη εϊταν δ καταλληλάτερος όδηγη- άπό τό πάθος φιλοσοφική τον διά τής των ψνχων, έ'τσι θά τόν1 ελε- γα τόν καλό «πέρ» Γκρεγ/ουάρ, είτε καθολικός εΐταν είτε «όρθάδο ξος». Φθάνει πού είναι χριστια- νός, μέ κληρονσμική έμπειρία αΐ- ώνων. Καί σάν καθολικός, κά- πο>ς πιό μακρυά άπό τό «άσιανό»
πνεϋμα (δ χαρακτηριβμός είναι
τοϋ ίστορικοΰ Κ. Παπαρρηγοπού
θεση. Ό σνγγραφέας μόν
στηορνθιινρ ότι ό «πέρ» αύτός
τοϋ είναι άπό τα πιό άγα-τητά
πρόσω.ια τού εογου. Θά τον ε-
χαρακτήριζα πνευματικόν ήριοα
τού μυθιστορήματος. Κάποιος ά
ναγνώστης τής «Αϊθοι>σας τού
Θρόνον», μορφομένος άνθρίοπος,
λου) τής όρθοδοξίας, είναι πιό ] τή μεγάλη άπόφαση, άναγνώρισε
κοντά μας, σ' έμάς τούς φιλιλΐυθΐ δχι πολύ άργά τή ζωντανότερη
ρους άνθρώπους τής έποχής μας.
Τό εργο άρχίζει κιάλας με πε-
ρίπτο>ση θανάτου: τοΰ θ'ΐνάτου
τής μητέρας τοΰ νέον Δελόγγη, Ι
σα ίσα την ήμέρα πού αύτός, ν-
στερα άπό άπονσία τριών ή τεσοά
ρων χρόνο>ν, άφήνει οπίσω τού
πλτ>σιέκττερη πρός την έποχή 'έφε
ση καί αποστόλη τού. Κ' ί-τσι έ-
γλύτο>σε άπό τό έσωτερικό δρά-
μα τόσων καί τόσων ποΰ δέν κα
ταφέρνοιη' νά άπαγκιστρωθοΰν ά¬
πό έπάγγελμα άκατάλληλο γιά
τό είναι τους καί μένουν ετσι δι
την άβκητιχή τοΰ Άγιον "Όρους ' χασμένοι, δυστυχισμένοι 8λη τους
καί γνρίζει στό πατρικό νησί, γιά τή ζωή.
νά άοχίσει την άστικη τον £(οή.
Αύτη ή αΰτοθέληιτη παραίττιση ά-
Κεντρΐικά πρόσωπα τοΰ μυθιστο
ρήιματος είναι δύο: ή Γλαύκη, ή
πό τόν άσκητισμό είναι σημαδια- νεαρή Κυπριώτισσα, πού ίρχεται
κή καί ανταποκριται στό «πνεϋ στό αΐ,γαιοπελαγίτικο νησί νά.
μα», στό κλίμα τοΰ καιροϋ μας. '.«προ<ΐκυνήισει» στόν τόπο δπου, Ό Λουκάς Δελόγγης, μ' δ.ο πού στό διάστημα τής χιτλερικής κα- στή συναισθηιιατική, έραντική πε- τοχής, έβαοανίσθηκε καί έδολο- ριοχή, είναι μάλ,λον άναποφάσι- φονήθηκε δ πατέρας της, μέλος δ στος καί δισταχτικός, παίρνοντας ' Χυνέχεια είς την 6ην σίλΐΛα)
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΙΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
12ον
Ό Οΰναιμοΰνο έμπνέεται άπό
τόν Γύφιτο κι' έπιθυμεί νά τού ά-
φιερώση μιά μελέτη άναλναική.
Ό Στεφάν Τσβάικ τόν συγκρί
νει μέ τόν Οΰΐτμαν καί τόν Βε-
ράρεν.
Ό φιλολογικός κριτικός τοϋ
«Χρόνου» Άντρέ Τερίβ, διάδοχος
ταΰ Πώλ Σουνταί άφιεριίηει μιά
δλόκληρη κριτική έπκρυλίδα ντά
τή μεταφράση τής ΦλογέρΓς τοϋ
Βασιλιά καί γράφει πώς, θν δλα
τα εργα τού Παλοψιά κρατιοΰνται
στύ ίδιο έπώτεδο, πρέπει νά τιμή-
σονμε τ' ίίνομά τού σάν ενα άπό
τα μεγαλΰτερα τοϋ αίωνα μας.
Ό ϊξοχος Βνξαντινολό γ ο ς
Ντήλ προλογίξει ένθουσιαστικά τή
μεταφράση αυτή.
Ό μεγάλος ίνδός ποιητής Ταγ
κόρ χαιρετά τόν Παλαμά, σάν ί-
σάξιό τού.
Ό Ριομαίν Ρολάν τόν θεΐορεί
σάν τόν μεγαλύτερο ποιητή τής
σύγχρονης Εΰρώπης καί ό Άνρύ
ντέ Ρενιέ τού έκφράξει τόν άνε-
πιφΰλαϊκΓΤθ θαυμαοιμό τού.
Λίγο καιρό πρίν πεθάνει ή με-
γάλη ποιήτρια Κοντές ντέ Νοάϊγ
τόν βλέπει σάν μιά σννέχεια τού
έλληνικοΰ θαύματος. Ό Έδονάρ
δος Εριώ τόν συγκρίνει ιιέ τόν
Μιστράλ.
Ό Μιαμάντρ τόν τοπσθετεί πά
ράπλενρα στοΰς ποιητές τής Άρ-
χαίας Έλλάιδας, καί ό Άντρέ Μοί
ρουά θαυμάξει. την όμορφιά της
φιλοσοφίας τού καί τή χαρή των
τοπίων τού.
Άνάλογα έ.κφράξονται πολλοί
θίλλο1 φιλάλογοι, κριτι<κοί καί συγ γραφείς άοτό τούς πιό ξακουστούς της Εύρώπης, Γάλλοι, Γερμανοί, Όλλανδοί, Σουηδοί, Ιταλοί. "Εφτασε στούς Ξένους μιά με¬ ταφράση δνό (Γηιμαντικών ποιημά- των τοϋ Παλαμά γιά νά έκτιμή- σουν δσο πρέπει την ποίηση καί τό ταλέντο τού καί νά τόν άνη- γνωρίσουν άνεπκρνλακτα, σάν ενα άΐπό τοΰς μεγαλΰτερους ποιητές τής έποχής μας... Νά άκάμα τί λέγει ό Εύγένιος Κλειμάν γιά νά σταματήισω σ' αυ¬ τόν, γιατί ή σειρά δέν τελειώνει των κρίσε'ον, ποΰ είναι γεμάτες ένθουσιασμό καί πού τό πεοιοδιικό τής Αιγυπτου Σεμαίν Α'ιγιψιέν Ι εΐχε συγκεντρώσει. | Ό Ελληνικάς κόσμος γιορτάξει αύτές τίς μέρες τα πενηντάχρονα 1 τού μεγάλον τού ποιητή, Κωστή Παλαμά. Ή τΐιμή αύτη πρέπει νά θειορη- θεϊ σάν τό ξέσπασμα τού θαυμα- σμοΰ καί τής εύγν(ο>μοσΰνης τοϋ 'έ
θνους γιά τή μεγαλοφυία τοϋ άοι
δοΰ, πού πενήντα τώρα χρόντα,
άδιάικοπα ξεχύνει κΰματα άρμονί-
ας, άψηλά διανοήματα, εΰγενιικές
συγκινήσεις, πού άκτινοβολοϋν άοτό
όμορφιά.
Άπό—τα Τραγοΰδια τής Πατρί
δος μου — ώς τα — Παθητιικά
Κρυφο,μιλήιματα — καί τίς Νύ-
χ,τες τού Φήμιου, είναι μιά μακρυά
σειρά άριστονργήματα πού ερχον
ται, μέ μιά κανονική καί άνεξάν-
τλτγτη γονιιμότητα, νά πλουτισουνε
τή νεαρή νεοελληνική λογοτεχνία
καί νά δώσουνε μιά περίλαμπρη
άπόοειξη πώς ή Παλλάδα "Αθηνά
κα! ό Μουσηγέτης δέν έγκαταλεί
ψανε τή γη τής έκλογής τους.
Καί ταιριάξει, 6έ6αια νά δείξει δ
Έλληνισμός την εΰγνωμοούνη τού
στόν ποιητή, πού τόσο μεγαλόπρε
πά τόν λαμπρύνει.
Μά δέν πρέπει ν' άποδώσουμε
στήν τιμή αυτή καί μίαν δλλη ά¬
κόμα σημασία; Δέν είναι μήπως
σωστό νά τή δοΰμε σά μιά αΐτη-
ση συγγνώμης, νά θεωρήσουμε τό
φίιληιια τούτο τής δόξας σά μιά έ
πανόριθωση γιά τίς δδικες βρι-
σιές, πού ρααΐίσανε άλλοτε τό πρό
σωπο τού άγνοΰ καλλιτέχνη, γιά
τα ήλίΐθια περιποάγαατα, πού ρί-
ττΓ/ίαν κατ' απάνω τού, γιά τίς
καταδιώξεις άκόμα πού ύπέφερε
συγγραφέας άπό δσους μισούσανε
τό ίδανικό τού; Ξέρουιμε μέ πάση
λύσσα οί όπαδοί τής τεχνητής
γλώοσας πολειμήσανε τόν πιό εν-
θερμο ΰπεραβπιστή καί τόν πιό
λαμπρό άντιπρόσωπο τής ξωντανής
έθνι,κής γλώσσας.
ΠροσπαθήσαΛ'ε νά τόν ΰποτάξου
νέ μέ την πεϊνα πανοντάς τον ά¬
πό την θέση τού Γραμιιατεα τοϋ
Πανεπιστημίου τής Αθήνας.
Ποιό ήτανε τό εγκλημά τού;
ΕΙχε δηλώσει πώς ήτανε σπαδάς
τής ποογραμμιένης γλώσσαι καί
πώς τή λατρεία τού γιά τή γλώο
' σα τούτη, τή θεωροΰσε «άρ?τή».
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Ημερολόγιον τοϋ θ. θε οδωρίδου έκ Φαρασων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως είς ΚαππασοκΙαν τό 1959
ΒΟΣΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΑ
(Χυνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Έδω στά νησιά τοΰ Μαρμαοα
ή Θεία Λειτουργία τής Κυριακής
καί των έορτών τελεϊται άργά κι'
δτσι μέχ,ρι τίς 8.30' τό πρ(»ϊ έ'-
χουμε στή διαθέση μας δυό ώρες.
Αύτές τίς προωρίσαιμε γιά τό Βό
σπορο. Θά άκολονθήσο'υμε την εύ-
ρωαΐαϊκή δ'χθη τού δσο βαστά ό
καλάς δρόμος κι' ετσι θά &οΰμ.ε
τουιλάχιστο ενα τ,μήμα τού καί θη
κ-ερδίσουμε την πρωϊνή δροσιά.
Στίς 6 τό πρωί ξεηΐινήσαμε.
Περάσα,με τή Γέφυρα τοΰ Κερατί-
ου. Τό τελωνεϊο, τό Τολμά Πακ.-
τζέ καί μπήικα,με στό δρύμο γιά
τα. ώραΐα προάιστια τής Πόλης τα
άραδιασμένα κατά μή,κος τής εύ-
ρωπαϊκής παραλίας τοΰ Βοοπό-
ρου.
Πόσο δμορφα είναι! δέν μπο -
ρεϊ κανείς νά τίς περιγ.ράι)ηι μέ
Λροχειρόττρες.
Ξεναγός μας σ' αυτή τή διαδρο
μή είναι ή κ. Άλ. Βαμβακοπού-
λου γέννηιμα καί θρέ,μμα τής Πό¬
λης. Είναι δ λαλίστατος τύπος
τής πολίτισσας καί μέ νοσταλγική
συγκίνηση μάς όνομάζει τα μέρη
πού περνοΰμε καί μάς λέγει καί
κάτι γιά τα κάθε μιέρος. "Ετσι κον
τα στόν θαυμ«σμό μας προστίθε-
ται καί ή συγκίνηση μας άπ' τίς
σνγκινητικές διηγηθείς τής κ. Ά-
λεξάνδρας.
Τό πούλμαν τρέχει πολύ κι' ε¬
μείς άπ' τή βιασυνη μας νά προ-
λάβουμε τό πλοΐο γιά τή Χάλκη
στις 8.30' δέν διαμαοτυ,ρώμαστε.
Στό Όρτάκοϊ άριστερά μας,
' χωοίζει ό δράιμος. Είναι αύτύς πού
στό σημείο αύτό, κατασκευάζεται
καινοΰργιος, φαρδΰς σάν εκείνον
ποΰ έρχεται άπ' τή μεριά τής Ά-
δριανουπόλεως στήν πόλη. Τόν ά-
νηφορίσαμε καί φτάσαμε στό ψη-
λάτερο σηιμεϊο τής μεριάς αυτής.
Δεξιά μχις φαίνεται 6αθειά ή Μαύ
ρη θάλασσα.
Οΰτε δ δρόμος ουτε ή κλεψν-
δρα τού χρόνου μάς έπιτρέπουν νά
την έπι,σκεφθοΰμε. Κι' ετσι μάς
μενει ή άνάμνηιση τής άφιλοξενει
άς της. "Ισως μιά δλλη φορά θά
τήιν δοϋμε.
Σάν άνηφορίσαμε, μπροστά μας
άνοίχτηκε έ'ας άπέραντος κάμ-
πος πού τόν κόβει στήν άριστερή
τού δκρη ό φαρδύς δρόμος πού
τόν τρέχουμε.
"Ολο καί πιροχωροΰμε. Θαυμά-
ξοντας την τοπσ&εσία ένώ δ δρό
μος σχηματίζει Ινα τεράστιο τό-
ξο πού μάς φέρνει σ>τό Ταξίμ τό
Κολωνάκι τής Πόλης. Μπαίνοντας
στήν μεριά αυτή τής πάλης μέ
πραγματι-κή «ατάπληξη βρισκόμα-
στε μπροστά στήν όμορςχά τοΰ
τμήιματος αύτοΰ γιατί τόσον δ δρό
μος, στή μέση τού τα θαλερά παρ
τέρΐΛ, όσον ό σύγχρονος φοιτκτμός
τού καί τα συγχρονκτμένα καί έιπι
δλητικά κτύρια μάς θυμίξουν άρ-
κετό έξευρ(οπαϊσμό.
Ό νοΰς ιμας δέν ξεφεύγει άπ'
την παρακολουθήση τής ώρας καί
αύν,ή πάιλι μέ την σειρά της μάς
έκβιάζει γιατί τό πλοίο γιά την
Χάλκη σέ λίγα λεπτά θά σηκώση
την αγκύρα.
Πλησιάζουμε θιαστικά στό αρα
κτορεϊο γιά τα είσιτήρια. Δέν ξεύ
ρουιμε τίς συνήθεις καί κινδυνέ-
ψα,με νά τό χ;άισοι>με. Κατά καλή
μας μοϊρα βρέθτριε μπροστά μας
ό αίδ. πατήρ Ευάγγελος. Συνο-
δεύει τόν Θεοφιλέ<ττατο έπίσκοπο Μιλήτου καί πάνε γιά την Κ1^ριη κάτικη Θ. Λειτουιργία στήν νήσο Άντιγόνη. Ό αΐδεσιμώτατος μάς συνεβούλευσε νά σπεύσουμε στήν εκδοση των εΙσι.τηρί(ον καί μόλις ετσι κατοιρθώσαμε νά μποΰμε στό πλοίο. 'Εδώ είμαστε πατείς με πά τώ σε. Ό Θεοφιλέστατος Σινασί της 'Επίσκοπος ευρίσκεται άπό νωρίς. Τό μάιθαμε καί θελήσαμε νά τόν έπισκεφθοΰιμε. Δύσκολα τό κατο>ρθώοαιμε. Είχαμε τρείς, ένώ,
ή %. Άγλ. Άγιουτάντη καί δ κ.
'Εμμαν. Τσαλ.ίκογλου.
Ό Θεοφιλέστατος Μιλήιτου μάς
υποοέχτηκε μέ την διακρίνουσα ε·Ί
■γένεια καί Ίεραρχική οΐκειάτητα.
Κατάγεται άπ' την Καππαδοκή
Σινασό καί δέν εχει πολλοΰς μή-
νες πού χειροτονήθηκε.
Σάν καππαδόκης πού εΐμαι αί-
σθάν^μαι Ιδιαιτέρα συγκίνηση, άλ-
λά άνάλογη περιφάνεια, γιατί 'έχω
μπροστά μου τόν ενα άπ' τοϋς τέσ
σαρες δεσποτάδες τοΰ κλίματος
τοΰ Οικουμενικού Πατριαρχΐίοο
πού κατάγονται άπ' την φιλτάτη
μας Καππαδοκία.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΟΣ κ. ΑΓ. ΝΟΤΙΔΟΥ - ΔΡΙΤΣΟΥ
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΔΙΑ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΝΑ-ΤΛΟΝ
Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος
Πλεκτοβιομηχάνων διά άνακοινώσε
ώς τού, άναφίρεται είς άνακοϋνίθ
σιν 7 βιαμηιχανιών μελών τού, αί
οποίαι διαφωνοΰν πρός τάς ενερ¬
γείας τοΰ Σννδέσμου διά την μή
μετάταξιν των νημάτοιν νάϋλον Κ
καί 66. Είς την ανακοίνωσιν τού
δ Σύν&εσμος μνημονεύει: α) δτι
συμχρώνως πρός τό καταστατικόν
τού χειρίζεται τα εκάστοτε άνα-
κύπτοντα προβλήματα μέ γνώμο-
να τό γενι-κον σιιμφέρον τοϋ κλά
δου καί τής έθνικής οίκονομίας
καΐ β) δτι οί διαφωνοΰντες ώφει¬
λον νά άναίτ.τύξουν είς την διοί¬
κησιν τοΰ Συνδέομου τάς άπόψεις
των, αί δποΐαι παραδόξως ^σαν
άντίιθετοι πρός παλαιοτέρας τοιαύ¬
τας δταν άνεκυψε παρόμοιον θέ-
μα.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ
ΔΟΣ»
Έκυκλοφόρησε τδ τεϋγος Μα
ίου τοΰ Περιοδικοΰ «Ό Κό-
σιμος τής Έλληνίδος». Άπό
τα περιεγόυ-ενα: «Μητέρα ί
χω κάτι νά σοΰ πώ» τής δ.
Κατ. Άδ*|ΐτζίλογλου, «Νά
ζής τή ζΐοή σου» τής Κ. Σπή
λιου, «Κυπριακές άναμ,νή-
σεις», «... Των Καιρών» τής
κ. Άμ. νερακανάκη. «Χρεια
ζόμαστε δυνά.μ.ωμα τής προσευ
χής, τοθ Α. Χουίτμαν, «Ή ί
σορροπηιιένη προσωπικότης»
κ.ά.
ΚΡΠΐΚΗ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΕΠΙΤίΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
"Ελαΰα ώραιότατο Πασχαλινό
δώρο: Δύο έξαιρετικώς έπιμελημ*
να 6ι6λία τής Κυρίας Άγαθής
Νοτίδοι» Δρίτσου. Τό ενα παλ«ιο-
τερον, εκδο<Γΐς τοϋ 1967, μέ σόν νιικό τίτλο: «Γυναϊκες τής Πίν- 6ου» καί τόν μιεσότιτλον «Κίκόνες άπό την ζωή» ποϋ περιλαμδάνει Οεατρικά εργα της, τα «Γυναίκες τής ΙΙ'ίτνδου», «δ αγνωστος Μουσα φίρης», «τα χωρία μας ρήμΐίξαν», «Μιά έξυπνη γιυναίικα», «Καρτε - ρόντας τόν γαιμπρό» καί «ό φιτω- χός γυιός». Καί τό δλλο μέ τόν τίτλο «Πορεία στή σκλαϋθίμενη γή» εκδοοις τού 1969, ποΰ περι- λαμδάνει έννέα διηγήμοιτα. Καί τα δύο 6ι6λία είναι άφιερωμ.ένα είς την Βορειοηρΐειρωτικήν γήν. "Εχει κανείς, ετσι, την ευκαι¬ ρίαν νά σταθμίση την προσφοράν τής άγαπηιτής φίλης και στούς 6ΰο τοιμείς, ποΰ, έξ ισου, την ε- χουν ελξει: Καί στό θεατρικόν ϊί δος καί στόν άφηγηματικόν λό¬ γον. Καί πρέπει νά τό ύπογραμμί- σω ευθύς άιμέισως: Είς αμφοτέ¬ ρους κυικλοφορεί, μέ θαυμαστήν α νεσιν, καποιον τάλαντον πλούσιον, καθοόηγούμενον άπό συναιοθημα. γνώσιν καί πείραν, τάλαντον γνη οίας λογοτέχνι&ος, πού διακρίνε- ται διά την όξύτατη καί βαιθ'ειά παρατηρητικότη/τα καί γιά την ί- κανότητα μεταφοράς, μέ θαυμα¬ στήν άιποτυπωτικήιν δεξιοτεχνίαν γεγονότων καί ψυχολογι,κών κατα στάσεων, Ιδεών καί άποχρώσεων. Τό θεατρικόν είδος είναι δΰσκο λον. Καί ΐίδικώτερα, όπως στήιν πρακειιμένη περίπτωσιν, δταν πρό κείται γιά ήθογραφίες — Ήπβι- ρωτικές — έδώ. Γιατί ή ήθογρα φία, ανεξαρτήτως άπό την θέλη¬ σιν τοΰ συγγρ<Μρ€.ιος καί άικριβέ- στερον αντιθέτως πρός αυτήν πα- ρασύρει, σέ παγίδίς. Παρασύρει σέ λογοτεχνικές φόφμες, πού, ε- στιο καί τέλεΐιες, έστω καί άπα- ράμιλλες σέ ΰφος καί φραστικοΰς μετασχηματισμούς, δέν είναι, πάν τίος, τό ζητούμενον. Δέν είναι δη- λαδή, Θέατρον, πού σημαίνει ονγ- κερασιμόν δλοχν των στοιχείων, άλ λά καί π,ροεχουισαν, πάντοτε την δράσιν. Ή άγαπητή φίλη είς δλα τα εργα της, δέν φοβείται αυτόν τόν κίνδυνον. Προασπίζεται άπό τό σωστό Θεατρικό της ενστικτο «αί άπό κάποιαν τεχνικήν έμπειρι'αν, στήν θοιμήν, πού δύσκολα, συναν- τάται άκάμηι καί σέ συγγραφεύς άποκλεκττικως, άφιερο)ΐμένους στόν σκηνικόν λόγον. Καί παραλλήλως, πρός αυτήν την βασικήν άρετήιν, διαπιστώνετε δεξιοτεχνίαν πλο- κής, πού γίνεται, μέ απόλυτον φυ- σικότητα καί μέ, εντελώς άνεπιτή δευτον ΰφος, 6ά)θος Ιδεών, ένάρ- γειαν καί παραστατικότητα, ποιη- τικήν εμπνευσιν καί δραματικόν ήθος έ'ντονον καί παλμώδες. Τίς ίδιες άρετές, άλλά μέ αλλες φόρμες θά συναντήσετε καί στά διηγήματα τής κυρίας Άγαθής Νοιτίιδου — Δρίτσου. Είναι κυρι- αρχηιμένη άπό την εΰαισθηισίαν της, ποΰ θωπεύει μέ τρυφερότη- τι, άιλλά καί μέ αίσθημα μέτρον καί αληθείας τίς καταστάσεις, γιά νά δοπθηθϋ, ετσι τό συμπέρασμα. Καί είναι αΰτό πάντοτε, καποιο εύρύ νόημα, μέ βάΐθος καί χαρα κτηριστική παιδευτική άξία, νότιιμα πού άρχεται σάν άπάσταγιμα ΐτολ- λών μαξί ψνχικών έπεξεργασιών, εστιο καί αν παρέχεται ή έντύπο)- σις, δτι πρόκειται περί άπλών γε¬ γονότων. Τό έξαγόμενον καί άπό τα δύο δίδλία, 7ΐά τα δποία πολύ εύχα- ριστώ, είναι δτι ή κυρία Άγαθή Νοτυδου — Δρίτσον είναι προικι σμένη λογοτέχνις. Ή προσορορά της είναι πολύπλευρη καί ,ιολιισή- μαντη, σφραγισμένη ετσι καθώς είναι μέ τό πάθος γιά την γήν μας καί τούς άνθρώπους της καί πρό παντός γιά κείνους, πού έχά- ρισαν, στήν νεώτερην Ιστορίαν μας, σελίδες δόξης. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ «Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ» ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΤ ΣΚΙΑ- ΘΙΤΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΤ ΑΠΟ ΤΟΝ Ι. Μ. ΧΑΤΖΙΙΦΩΤΗ Πολυγράφος, άκούραστος, άλλά καί λεπτολόγος καί έρευνικτι/ός μελετητής - συγγραφΐας ό κ. Ι. Χατζηφώτης, άνταπεξέρχεται τό θέμα μέ τό όποίο θά καταπιαστή μ' έκείνη την εΰσυνειδησία των παλιών δασκάλιον, ένοώντας νά έξερευνήση κάθε πτυχή καί την Λαρα,μικρή τοϋ αντικείμενον που θά τόν άπασχολήση. Θαρείς, πώς δλέπεις έναν ανθρωπο νά στρκρο- γυρίξει μ' ενα δυνατό φακο στό χέρι καί νά νΚχνη έκεΐ πού αλλοι εψαξαν άναρίθμητες φορές καί νά ορίσκη άκόμη, κριιμένους, άννπο- λόγιστονς θησαυρούς. Θά άναφέ- ρουμε μερικά άπύ τα Ιργα τον των τελευταίον έτών. 1. Τα ποι- ήματα τοΰ Μ. Γ. Πετρίδη (1966). Πρόκειται γιά μιά πολνσέλιβη έρ γασία άποτίμησης, συγκέντρωσης καί άνάλυσης ενός ποιηττι.κοϋ ερ- γου (τοΰ Μ. Γ. Πετρίδη) ποΰ άρ- χίζει πολύ πρίν άπό τό 1914. Σ' αύτην την έργασία δ γνήσιος αύ¬ τάς κριτικός άνοίγεται καί άποκα- λύπτει τίς ρίξες, τίς καταβολές καί τα μυστικά τοΰ «μελαγχολι- κοΰ» Μ. Πετρίδη καί μάς τόν ςρβρ νει γτιμνό καί άξιο νά τόν άγαπή- σουμε άκάμη περισσότερο εμείς πού άγαπήσαμε άπο έκεϊνα τα χρόνια τό ϊργο τού. 2. Ίστορία τής Άλεξαν&ρινής Λογοτεχνίας (1967). Όλόκληρη ή είκόνα τής Λογοτεχνίας μας στήν Άλεξάν- δρεια διαρθρώνεται, έκλαϊκεύεται καί διακλαδίξεται γίνεται χτήμα τοΰ νεοέλληνα. Βΐιβλίο μέ ξεχωρι στή πληρότητα (πρόλογος, εΐσα- γωγή πέντε μεγάλα κεφάλαια, έ- πίμετρο, σημειώσεις καί βιδλιογρα φία, πίνακες- α' Συγκεντρωτικών έικδόσεοον Α'ιγυπτιο>των λογοτε-
χνών, 6' Λογοτεχνικων περιοδι-
κων, γ' 'Ελληνικών Τυπογραφεί¬
ον τής Αίγυπτον, δ' Φιλολογι-
κών ψευδωνύμων Αίγνπτιωτών καί
τέλος άλφαβητικό εΰρετήριο κυιρί-
ω<ν όνομάτων πού πιάνει 7 δίστη- λες σελίδες) χωρίξεται σέ τρία με γάλα μέρη κατατοπιστυκά, δέν ά φίνουν άπορίες σ' εκείνον πού ήθε λε νά μελετήση την περιοχή, άλλά καί την έποχή έκείνη των γραμμά των μας. 3. Ά·κρι.τική ποίηση (1967). 4. Ίστορική περιγραφή τής Ρόδου (1967). 5. Περικλής Γιαννόπουλος, ό παρεξηγημένος δ γνίοστος (1968). 6. Φιλοσοφία τοΰ Κρασοπατέρος καί άλλα Πτωχο- προδροιμικά (1969). 7. Έγχειρ·ίιδιο Βιβλιογραφίας (1969). 8. "Ανθι- μος Γαζής (1738 - 1828) νέα θε ώρηση τής ξωής καί τοΰ έργον τού (1969). 9. Γκρέκο (1969), 10. ΕΙσαγονγή στή νεοελληνική Λογο- τεχνία (1969). 11. Ή Έλληννκή λογοτεχνία στά χρόνια τής σκλα- 6ιάς (1969) κ. δ. δείχνουν έναν άκούραστο συτγγραφέα πον ό όρί- ξοντάς τού δέν είναι κλειστός καί περιορισμένος, άλλά πλατύς, άπέ- ραντος, είναι δ κόσμος των έλλη νίκων αίώνων πού μάς Ιρχεται πιό κοντά μας μέ υφος έπαγωγό, σο¬ βαρά ΰλοποιημένος, ίσως τό πιό κατάλληλο σήιμερα πού ή άγχώ- δης καί άλλοπρόσαλλη έποχή μας δέν αφήνει μεγάλα περιθώρια νά γυιάσης πίσω τό κεφάλι καί νά δής μέ ψυχραιμία τα περασμενα. Ή γλώσσα πού χρησιμοποιή στίς φιλολογικές τον έργασίες δ κ. Ι. Μ. Χατζηφώτης είναι ή κα- θαρή δημοτική, είκονογραφική, ΰ- γρή καί χνοντισμένη άπό τή θέρ- μη τής καρδίας τον. Διαλεγμένη ή λέξη τού, άπόλυτη θά λεγαμε, άπλοποιεί τό δΰσκολο θέμα κι' άς είναι αύτο τό θέμα μαξί μέ τό φι λολογι«ό τού μερος καί ψυχολογι κό, δπιος γίνεται μέ τόν Άνθιμο Γαζή καί τώρα μέ τόν διηγηματο γράφο Άλέξανδρο Παπαδιαμάν- τη. Κυκλικός κριτικός, λοιπόν, δ κ. Χατζηφίότης, άγκαλιάζει τό θε μα τού καί κατατοπίζει άπό την πρώτη σελίδα τόν άναγνώστη πά «ω στήν πορεία πού μαξί θ' άκο- λουθήσουν, γιά νά φτάσουν στό τέλος, έκεί ποΰ δ συγγραφέας θέ¬ λη. Ό «Παπαδιαμάντης» τό έκτε- ταμένο μελέτημα τοϋ Ι. Μ. Χα- τξηφώτη είναι χαχ>ισμένο σέ δε-
κα κεφάλαια, έκτός άπά τή βιδλιο-
γραφία. Καί στά δέκα τον κεφά¬
λαια γίνεται αΐσθητός, ξεχωριστός
κύκλος έποπτείας, πού τελικά θά
συγκλίνη σ' ενα ένιαϊο σύνολο,
καταστάλαγμα ϊρεννας άκαταπόνη
της. Σ<ριχτά δεμένο κομμάτι, τό δλο εργο, δέν άφήνει σχισμές νά περάσουν οί άπορίες. Ό Χατξη- φώτης πρασπαιθεί νά εμβαθΰνη στόν τρόπο τής σκέψης τοϋ συγ γραφέα τής «Φόνισσας». Ψιλαφί- ζει, ψάχνει καί βρίσκει τό νήιμα, οχι έ·κεϊνο πον βρηκαν άλλοι πρ'ιν άπό αυτόν, άλλά κάποιον άλλον δράμο άφοΰ δμως δεί πώς δ δρό¬ μος αύτάς δέν είναι πατημενος. Γι' αΰτό έξοννχίξει τίς προηγού- μενες συγγραφές, ζυγίξει καί άπο τιμά την προσφορά τονς καί ρί- χνει πάλι καί τ ό τ ε τόν δικό τού φακό γιά νά βεβαιωθή γιά την πραγματική αίτία τής πνενμα τικής δημιουργίας καί τ ό τ ε είναι σέ θέση νά μάς πή «Τό ϊρ- γο (τοΰ Παπαδιαμάνττη) εχει τό- ση εύρύτητα καί εκταση πού άγκα λιάξει δλόχληρη την 'Ελλάδα, σέ δλες τίς έκδηλώσεις τής ζωής καί τής όμορφιάς της... Τα διητγήιαα- τά τον δέν είναι έγκεφαλικά κα- τασκευάιοιματα, άλλά άληθινά κομ μάτια ξοης βγαλμένα άπό την πραγματικότητα». Εϋταιμε πώς δ κ. Ι. Χατξηφώ- της δέν άιφίνει περιθώρια γιά άπο ρίες. Τεΐκιμηριώνει, σνη'κροτεϊ τα γραπτά τον, συμφιονεϊ ή διαφτονεϊ ρυξικά μέ τούς αλλους καί όδεΰει άνεβαίνοντας σέ κορνφώσεις σιιμ περασμάτων, αύτόχρημα διικών τον. Διαβάξοντας τό γ' κεφάλαιο τής μελέτης (ή θρησκειντικύτητά τού) ό άναγνώστης γίνεται ίκα- νός νά κατασταλάξει σέ δικά τον σκμπεράσματα άπό ενα εργο πλατν σάν τοϋ Παπαδιαμάντη, νά προσ θέση τή διική τού φωνή στίς πολ λές θεωρήσεις καί στά τέλος νά συμφωνήση πώς «Μέ τόν Παπαδια μόντη ή νεοελληνική πεξογραφία πέρασε άπό τό στάδιο τοϋ ίστορι- κοΰ άναγνώσματος στήν ήθογρα- φία καί άπό την ήθογραφία στό κοινιονικό λογοτέχνημα». Προ6λη- ματίξει ό κ. Χατξηφώτης. Άπλο'ι- νει τό &έμα τού μέ τάξη καί θκρ- μη. Άγαπά την έργασία των δλ- λοιν καί δταν την προβάλλει γίν« ται ό εύσυνείδητος παμπός. Αύτό είναι ενα γνώρισιμα πού πρέπει νά τό αντιληφθή καί νά τό τονίση ή κριτι/κή. Κρίμα μόνο, πού οί μι- κροί χώοοι των σημερινήν έντύ- πιον δέν έπιτρέΛουν μιά πιό πλα- τειά άνάλυση, έμβάθυνση σέ μιά διαφορετική άντίληψη έποπτείας τοΰ νεοελληνικοΰ φιλολογικοΰ λό¬ γον. Ό Παπαδιαμάντης μελετή- θτ(κε, άναλΐτθηκε, διογραφήθηκε πολύ. "Ολη αύτη ή προεργασία, άπεικονΐξεται σέ μιά μελέτη, πού τό κάθε κεφάλαιο της εχει κάτι καινούργιο νά μάς διοάξη. Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΤ Ό ΑΡΙΘΜΟΣ _ΠΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑ..: ΟΛΓΑΣ ΒΑΤΙΑΟΥ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΛΪΑΝΩ ΛΗ ΜΟΤΡΕΛΛΟΤ Ή καινούρια εκδοση μέ τόν πά χτός άπό τα θρησκευτικά, φνσι- ραπάνω τίτλο, τής δάκιμης συγ- κά. θι>ΐ'ήθηκα τα γειτονάκια μου,
γραφέως "Ολγας Βατίδον, κάνει ( τόν Σμαΐλι; καί τόν Μουι-τ ιιτα
νά ξαναγεννιέται μέσα μοΊ μιά πού αντα ιιί- δοκο στΓν < αμπη παλιά ύπάσχεση πού εΐχα δόσει στόν ϊδιο τόν έαυτό μου: Νά γρά ι|ηι>, δηλαδή, δυό λόγια δχι πιά
σάν κριτική — μιά καί τό βιβλίο
εχει ήδη κριθή άπό σηααίνοντας
κριτικ«ύς τής τέχνης τοΰ λόγον—
μά σάν «έντύποκΐη» πού άνεξίτητ
λα κυριαρχεί στή μνή,μη μου, ά¬
πό τό προηγονμενο βιβλίο τής ίδι
άς συγγραφέως, πον εχει τόν τίτ
λο «Ρωμνάκια καί παληά Σμύρ¬
νη».
Τό βι&λίο κεϊνο είναι μιά ήθο-
γραφική ίστορική μελέτη γραμ-
μένη μέ ένάογεια, σέ άπαλή δια¬
τυπώση, έλκτ>στική καί ένδιαφί-
ρουσα. Τό κείιμενο άποτελιί σα-
φή είκόνα μιάς πραγματικής ξω¬
ής δπίυς την πέρασαν οί "Ελλη¬
ν ες πού κατοικοΰσαν τή Σμύρνη
κατά τα πρώτα είκοσιδυό χρόνια
τοΰ αίώνα πού τρέχει ή καί λί-
γι πρίν. Ή «παλέττα» τής Βα-
τίδου, πλονσια σέ χρώματα, τής
δίιδει την εύχέρεια ν' αποδίδει έκ
φραστυκά μέ άκρίβεια καί παρα¬
στατικότητα τό σκηνικό τοΰ κάθε
θ'έματος, άκόμα καί τοΰ πιό δύ¬
σκολον.
Πέρα άπό την γλο>σσική καί έκ
φραστική διατυπώση, τα «Ρωμνά
κια» περιλαιμβάνουν μιά έλεγχο-
μένη φαντασίωση πού δείχνιι την
άψηλή στά&μη τής δημιονργικής
ικανότητας τής Βατίδου. Δέν πε
ριος,αεται, μέ αλλα λόγια, ή συγ
γη·/ψ('ας στό νά ίστορεϊ καί νά
ήθογ^αφεί, άλλά προσθέτει περι-
γραφικούς καί έπιθετικοΰς χαρα-
κτηρισμούς πού δείχνοι»ν τό προ-
μιτίφ σνγγραφικό ταλέντο της.
"Οσοι άπό τούς άναγνώστες
τοΰ βιβλίον εΐχαν ξήσει κατά τόν
δλφα ή βηττα τρόοΐο, την ίτερό-
θρηβκη αυτή ά'τμόσφαιρα τής πά
λιάς Σιμύρνης, δέν μπορεί παρά
νδνιωσαν μιά εντονη άναξιιντύχκο-
ση τής συναισθηματικής ταίάντευ
σης πού τούς προκαλοΰσε ή έπαφή
μέ τό έξαν<ριστιανικό στοιχ^'ιο. Άκόμα κι' ό υποφαινόμενος, πού δέν εΐχα την τύχη νά ίδώ κάν την δμορφη Σμύρνη, μά πού δμως, γεννήθτρια κι' άνατράφηκα στό Ηρα,κλειο τής Κρήτης που ε να ποί'ν.στό Τών κατοίκων τού, ώς τα 1923 πού Ιγινε ή άνταλλα- γή τώ" πλι,θισμών, ήσαν Ίούρ- κυι, διαδάξονις τό βι&λίο αΰτό τής "Ολγας Βατίδου, γίνηκα ενα μέ την ·ψυχολογία της. Θι>μτ(θηκα
τα μπτγάκια .ι ού φοιτοΰσαν στά
Λύκειο *Ο ΚΟΡΑΗΣ», τόν Νυυ
ρεντίν καϊ τόν Κιαξίμ, πο^' πολ.
λές φορές καβώμαστε στό ϊδιο
θρανίο, σ' δλα τα μαθήμαια, έ-
τους κι' ίνκ με δρ.κο στό Χςη.τό
μου, 6.6ο.Λ-ομι πώς ή φιλ.ία μας,
γιά λάγους έτεροδοξίας, ήταν «δ-
σπονδη». ΤΗρθαν στό νοΰ μου
οί δυό έβλιάδες ποΰ ήταν τ ιπο-
θετημίν)! δεξά - ξε^ιβά στή · Και
νούρια Πόρτα, οί μεζαρόπλα-
κες τοΰ τούρκικου νεκροηοφείον,
τό δερθσι,/'.ίκ πού εΐδα κ^τοτε
στόν τεκέ -»ϊ λ..·ή, οί ΐτ^ην
χές εο5 Μί ·ίίνη άηό την <ο., φή τοϋ μ > ?ε, χά ραχατλίκι ·» · ν
τούρκαιί^ιυν στούς /(ΐ'φενέδίς ιιί
την στερεάτυπη είκόνα τοΰ ναργι
λέ καί ή οιμορφη γειτόνισά μόν ή
Φατμέ, πού μοίίριχνε κλέ^ ΓΤ,ικες
ματιές άπό τή χαραμάιδα της ό-
ξώποραας.
"Ολ^ς αυτές οί ίδιότυπες σκη
ϊς ποϋ μοΰ εΐχαν γίνει ***.»,ιεο
<ττ(ι μΐλράτα μόν, ζιοντάνεψαν κι' ί/>·τυι·Γθηκαν καθώς διάβαζα τα
«Ροιμνά' α> τής Βατίδου.
Τώρα, εχο> στά χέρια μου .την
καινούρια πνευματική έργασία
της: «Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΤΑ ΚΑΙ
ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ηΑΟ
ΓΡΑΦΙΑ^.
Τό (ίιίίλΐΓ ρύτό δείχνε ικατα-
κάθαο', ιήν θιεϊσδυση τής, συγ-
γραφκο>ς α~Λς παλιές γραφές. Ά
πό τψ Κπ,νη και την Παλαιά
Διαθή<η, ττιν 'ηποκάλυψη τοΰ Ί ωάννου, την Άρχαία Έλληνι.κή ΜυθοΑ-γία καί τοΰ Συρέ τοΰς Με γάλοιις Μύστες, δντλησε μέ με- γάλη έπιμέλεια τίς πιό οΰσιαστι- κές πληςοφο^ά γ τίς σχετικές μέ τό θέιια της >αί μέ άπίθανη δε-
ξιότη,τ,ι -ίς ιηνεσχέτισε μό τή
στομ™τι.κή μικρασιαβ'.ή παραδοση,
καηά τρόπο πού τό βι-β-λίο τουτο
ν' άποτελέσει ενα περίφημυ λαο
γραφιικό ντοικοιιαέντοιιιχ.
"Οπως μοϋ δόθηκε κι' άλλοτε
ή εΰκαιρία νά πώ, ή Λαογραφία
πού εχει έξελιχθεϊ ήδη σ' ίνα ό-
λοκληριομένα έπιστημονικό κλάιοο
τής Φιλοσοφικής Σχολής,
λεϊ πολύτιιμο Ιστορικό στοιχεΤο. Ή
"Ολγα Βατίδου πού εχει «υνειδη
τοποιήσει άπόλυτα την εΰθννη της
άπεναντι τής ίστορικής ακριβεί¬
ας καί, μέ τούτη την προϋπάθε-
ση, παραθέτει άτόφια την στο,μα-
τική παράδοση μέ δλους τούς γλωσ
σικούς ίδιωματκτμονς, άναντίρρη-
τα εχει κάμει πολύ σοβαρή — θά
ελεγα καί έπιστημονική — δον-
λειά. "Ετσι, εγινε μπορετό ν' ά-
ποκτήσουν οί παραδόσεις αΰτές
διάρκεια χρόνου, μέ την πολΰτιμη
σιιμβολή τής άθόρυβης έργαττριας
τής τέχνης τοϋ λόγον, τής "Ολ¬
γας Βατίδου.
ΙΝΛ.ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ- ΠΛΟΚΗ1
ϊ- ΙΧΤΟίΜΚΟ ΑΝΑΓΝΡΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ο Λ,Ι.ΥΒΌΛΟ- ΣΙΪ^Ν ΤΟΤΡΚΙΑ>
ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΟΤΡΕΛΛΟΣ
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Ττ)ς συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
— 3ον —
— Μπάρμπα, εΐπε μιά μερά
στόν Παντελή, τώρα πρέπει νά
μεγαλώσου,με τίς δουλειές (.ι°ις·
— "Οπ(ος θ·έλεις, παιδί μου, ά
πάντηισε έκείνος. "Ο,τι νυμίζεις
καλό νά κάνει ς. 'Εγώ δέν είμαι
πιά ό άφέντης έδώ μέσα. 'Εσύ
όρίζεις!
Ό Μάνθος κάτι θέλησε νά πεϊ,
μά ό 1ΙανΤελής ξακολούθησε:
— ...Άπ' τόν καιρό ποίι μπη-
κες έσύ έδώ μέσα δλα άλλάξανε
οτύ χιλλίτερο. Τό μαγαξί προώ-
δεψε κοΐ >;' εκανες πλούσιο. Σοΰ
χγωστά'ο τολλ ά.
Την ιδία στιγμή τάν άγκάλιασε
κα.1 τ«ν ι<Λ/·θί ένώ πρόσθετε: —... 'Εσί· θ"οαι ό κληρονόμος μόν καί σύ κανόνισε την περιου- σία μας! Ό Μάνθος, μέ σεβασμύ, τού φίλησε τό χέρι καί τοΰ άιπάντησε: — Πρώτα πρέπει νά σ' εΰχα- ριστήσω γιά την καλή ίδέα πού ϊ/εις γιά μενά κι' νστερα νά σοΰ πό) γιά τό μαγαξί. Λογαριάξω ν' άνοίξα) κι' δλλη δονλειά, άλλά ποεπει πώ μπροστά νά σέ ρωτή- σ(υ. — Χωρίς ν' άκούσω άκόμα τί θε/εις νά μοΰ πεϊς, σοϋ λέω: Ναί! άπάντησε δ Παντελής. — Λοιπόν, μπάρμπα μου, θά γίνουμε συνέταιροι! Άιπό πολλά χρόνια τόχω στό νοϋ μου κι' εκα να άρκετές οίκονομίες! — "Οπως θέλεις, παιδί μου κι' δ,τι θέλεις! Έσύ τώρα εΐσαι δ- ξιος καί τράπεξα νά διαφεντέ- ψεις!... — "Οχι τόσο ψηλά, μπάρ¬ μπα. Τ' δνειρό μόν... είναι δπια- στο. Τό ξέριο. Ό Παντελής τόν ίκοψε μέ μιά χειρονσμία. — Ναί, ναί. 'Εσύ μιά μερά θά γίνεις τραπεξίτης! Σθϋ τό λέιο έ- γώ γιατί τό μαντεύο) σάν γέρος πού είμαι! Δέν εχει σημασία &.ν είμοι σχεδόν άγράμματος! — Σ' εύχαριστώ καί πάλι, κα λ έ μόν μπάρμπα. Σκέπτουμαι πώς. μέ την ταχτική πού κρα- τάιΛ καΐ την οίκονομία, θά προο- 8έι;χΒ. "Άν ή τύχη θέλει νά γίνω κα: πιό μεγάλος, θά σ' εύλογάΐο, μπάςμπα Παντελή. Γιατί, απά μι- κςό πού μέ πήρες, μ' Εμαθες πολ λά πράμματα καί τό περισσότερο, ργινα κοντά σου τέλειος εμπο- ς.ος. Λουΐόν, έκείνο πού θέλω εί¬ ναι νά κάνουμε τό διπλανό μαγα¬ ξί, πού τό μεταχειριζόμαστε γιά άποθήοίη, έμπορικό. θά πάο> στήν
Άθήνα, θά φέρω νφάσματα γυναι
κεία κι' άντρικά κι' αλλα διάφο
ρα είδη. Τί λές; Έδώ στό χω-
ριό μαγαξί τέτοιο δέν εχουμε κι'
ούτε καί στά γύρω χωρία. —τό
μαγαξί μας θά ταχουμε δλα!
Ό γερο - Παντελής εΐχε άνοί
ξει τα μάιτια τού καί κύτταξε τόν
Μάνθο σά χαζός.
— Μπράβο, παιδί μου! κα¬
τώρθωσε νά πεί ΰστερα άπύ κάιμ-
ποσα δευτερόλεπτα. Μπράθο παλ
ληκάρι μου! "Εχεις σποτιδαϊο μυ-
αλό... Ό Θεός νά μοΰ οίνει χρό
νια γιά νά σέ καμαρώσίο μιά μιέ
ρα άκουστόν στόν κόσμο!
Ή συμφωνία κλείστηκε, τό και
νούργιο μαγαξί έτοιμάστηρ«ε οί μό
στρες τοποθετήθηκαν κι' ετσι, ό
Μάνθος, μέ μιά πόρτα πού δνοι-
ξαν στό μεσιανό τοΐχο, θά μπο-
ροϋσε νά έπιβλέπει καί τα δυό
μοιγαξιά... Καί σέ λίγες μέρες ι
φενγε γιά την Άθήνα νά φέρει
τα έμπορεύματα.
Στό στρατά είχε πιάσει φιλίες
μ' ενα συνάδελφο πού εϊχανε, μέ
τόν πατέρα τον, έμπορικό στήν Ά
θτηνα. Ό φίλος αύτάς, πού λεγό
τανε Κώστας, τόν δίδαξε πολλά
γύρω άπ' τό έμπόριο. Κι' ό Μάν
θος, φτάνοντας στό χωρία τού,
κατάστρωσε τα σχέδιά τον πού το')
ρα πιά είχε άρχίσει νά πραγμα
τοποιεί! Φεύγοντας γιά την Άθή
να, στοΰ Κώστα τό έμπορικό θά
πήγαινε νά συμφωνήσει καί ν' ά
γοράσει, μέ τίς όδηγίες τού, τό
πράψιμα. Συμβουλές, πού τόσο ή-
θελε, τίς 6ρήικε, μέ μεγάλη προ-
θυμία, άπ' τόν Κώστα καί τόν
πατέρα τού.
Γιά προ'ιτη φορά δέν άγόρασε
άκριβά πράμματα. "Επρεπε νά δεί
πώς θά πάει, καί τή δεύτερη φο¬
ρά θά κανόνιξε καλά τή δουλειά
τού.
Σέ μιά 6·δομάδα εφτασε στό
χοιριό. Στόλισε τό έμπορικό κα¬
τά τόν άθηναϊκό τρόπο γιά νά
φαντάξει, κι' δνοιξε την .τορτα.
Οί χωριάτες κι' οί χ<ι>ριάτισσες
γούρλωσαν τα μάτια τους καί
κύτταξαν μ' εΰχαρίστηση χαί πε-
ριέργεια τα ώραϊο αΰτό μαγαξ'ι
πού πρώτη φορά βλέπανε στό χω
ςιό!
ΛΙαξί μ' αυτόν τόν κόσμο πού
χάξιυε, βρισκότανε κι' δ Παντε¬
λής! Γελοΰσε καί δάκρνζί άπ'
τή χαρά τον, ένώ σέ μιά γωνιά δ
π'.αει,ας κι' ή μητέρα τοΰ Μάν-
θου καμάρωναν σάν παγώνια!
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΙ!
321ον
— Δυστι·χώς, αυτή είναι ή άλή-
θεια, είτε ό Χαλέτ. "Ολοι οί Μόν
Φΐτήδες, δλοι οί Χοτξάδες κ«ί δ-
λοι οί Ούιλεμάδες πού γεμίξουν
κάθε μερά τό Γραφείο τοΰ Μέγα
λου Μοαχρτή, είναι φανατικοί κίά
έχθροί κάθε προόδου. Άποτελοϋν
τή μεγάλη καί άγιάτρεντη πληγη
τής Αύτοκρατοοίας. ΈπηρεάξονΐΛ·
τα λαό, τόν φαναιτίξονΛ', τόν κά¬
νουν δργανό τους κι' ετσι κάθε
προσπαθεία γιά άναμόρφο>ση τοΰ
Κράτους πηγαίνει χαιιχτνη καί δη-
μιοιιιργεϊ καί κινδύνονς γιά τη
ξο>ή όσιον φιλοδοξοΰν νά τό 6γά
λονν άπό την 6ας»6αρότητα. Στά
είπα αΰτά Κοκ,κάλα έφέντη, κατέ
ληξεν ό Χαιλέτ; μέ την εΰκαιρία
πον βξεδήλωσες την έπ-.θνμί<ι, νχϊ Ιπιισκεφθής άπό σεβασμό στό Γρα φεΐο τού τόν Μεγάλο Μουφτή, γιά νά καταλάβ·ης πόσο δύσκολο είναι τό εργο μας. — Τό ξέρω καί τό βλέπο), τοΰ άιπάντησεν ό Κοκκαλάς, γιατί ξω κι' έγώ στήν Τουρνάα. Παρ' αλα αύτά συνέχισε, πρέπει ν·ά βρεθή τρόπος, νά παταχθή ή άντί&ραση δλων τών φανατικων, ϊβτοι καί μέ σκληρά μέτρα καί νά μποϋν σ' έφα.ριμογή τό ταχύτερο οί με,ταρ ρτιθμίσεις, πρίν ή αύτοκρατορί« πέση σέ έρείπια. — Κάνουμε, δ,τι μποροΰμε γιά νά τή συγκρατήσονμε καί πα εργο.
ιΟ Χαλέτ Έφένττης έπίστευε
στήν άναγκαιότητα τών μεταρου
Θ;μίσεο3ν καί εΐχε ριχτεϊ σ' αΰτές
μέ πίστη καί αίσιοδοξία μά καί
μέ φρόνηση» "Ο,τι έ'χτιξε τό έθε
μελίωνε γερά τόσο, πον τίποτα
δέν μπόρεσε νά τό γκρεμίση στά
κατοπινά χρόνια. Βεβαία καί ό ϊ-
διος έ'δλεπε, πώς ό ρυθμός μέ τόν
οποίον έφηοιμάξετο τό μεταρριιθμ-ΐ-
στικό πρύγραμ,μα ήτανε φοβερά
βραδίις κΛΪ άντιλαμβάνονταν πώς
αν σΐΎεχίξονταν μ' αΰτό τό ρυβιαό
ή έφαρμογή τού, οδτε σέ έκατό
χρόνιια δέν θά έ'βγαιΐνε ή Τουρκία
άπό την βαρ&αρότητα. Γιά τόν
Χαλέτ δμοις πού ήτανε μέσα στά
πράγματα, δέν ήταν τόσο είίκολη
ή πραγματοποιηθή τοΰ σχεδίου τοΰ
Κοκκάλα, μέ τό όποίο είσηγείτο
την δια,εσο κπΐ σ' δλους τούς το-
μεϊς έφαριμογή τοΰ μεταρρυθμιοτι
κου προγράμματος τοΰ Μαχμοί'τ.
Τό θεωρούσε έπικίνδυνο, κάτι τέ-
Ό Χαλέτ Έιρέντης, τοΰ τα εί
.τε ολα αύτά τοΰ Δανιήλ Κοκκά-
λα, τοΰ τα έξήτηισρ, μά έκεϊνος
?>μεινε άμετάπειστος.
— Παρ' δλα αύτά τοΰ άπάν-
τηισε, έγώ ρπιμένο), πώς δ,τι γί¬
νη πρέπει νά γίνη τό συντο)ΐώτε-
ρο δυνατόν. Νά όργπνο'κτουμε τό
-, τάς τίς τελ.ευταίες τ
λεπτσμέρειες, νά συντονίσονμε τίς
ένέργειές μας καί νά τό πραγμ«
τοποιήσουμε. Τίς βλέποί καί τίς
ξέρο) καλά τίς δυσκολαες πού θά
μάς παρουσιασθοϋν καί όχι μόνο
άπό τούς άντιδραστιν.οίις ιιά κπΐ
άπό δλα τα εΰροΜταϊκά Κράτη,
πού δέν τούς συμφέρει τό ξύπνη
μά μας. Πιστεύω ώστόσο, πώς άν
τό κίνηιμα οργανωθή αέ τόν τρό¬
πο πού, τόσο στό γράμμα μου, δ¬
σο καί στό τελευταίο ΰπάμνηιαά
μου, σ&ς ΰποδεικνύω, θά έπηύ-
χουμε πέρα γιά πέρα τό σκοπό
μας.
Ό Δανιήλ Κοκκαλάς ?κανε νά
συνεχίση, μά δ θόρυβος τής πόρ
τας πού δνοιγε τόν σταμάτησε
καί τόν Ικανε νά στρέψη τό πρό
σωπό τον σ' αυτήν.
ΕΙδε νά μπαίνη στό Γραφείο ?-
νας ψηλάλιγνος γέρος μέ κατάλευ
κη μακρυά γενειάδα καί κέρινο
.ΐιρόσωπο.
— Σελάιι άλέκιμ, είπε καί προ
χώρησε στό έσοιτερικό τοϋ Γρα-
φείου. Ό Χαλέτ Έφέντης ση«ώ
&ηκε καί τόν πλησίασε, απαντών
τας τού.
___ Άλέκιμ. σελάμ, Σείχ Οΰλ
Ίσλάιμ. Καί σταυρώνοντας τα χέ¬
ρια τού στό στήθσς, τοΰ Ικανε
μιά άλαφρνά ύπόκλιση. Τό ίδιο
έκανε καΐ ό Κοκκαλάς, δρθιος
μπροστά στήν παλυθρόνα τού.
Ό Μεγάλος Μουφτής, εστρε-
ψε τό κεφάλι τον πρός τόν Κοχ
κάλα κ.αί έξακολουθώντας νά μει-
διά, τόν κοίταξε έρεννητικά μέ πε
ριέργεια μά καί μέ καλωσύνη.
Ό Κοκκαλάς /ϊκύβοντας λίγο,
εφερε τα δεξί τον χέρι μέ άνοι-
χτή την παλάμη στό στάμα στό
μέτ(ι«πο καί στήν θέση τής καρ¬
δίας.
—- Νά σοΰ γνιορίσω Χείχ - Ούλ
- Ίσλάα., τοΰ είπε ό Χαλέτ, τάν
καινούργιο μας ορίλο, γιά τόν δ-
ποΐο εχεις άκονσει τόσα καλά λό
για άπό τόν πολυχρονεμένο μας,
τόν Πατισάχ. Τόν Δανιήλ Κοκκά
λα εφέντη.
Ό Μουφτής πρότεινε τό χέρι
τού στόν Κοκκάλα κι' έκεϊνος ?-
σκυψε καί τοΰ τό φίλησε μέ σε-
βασμό.
Ό Άλλάχ νά σέ εύλογή, τοΰ
είπε δ Μσυφτής καί κάθησε σέ μιά
πολυθρόνα πλάι τού.
- Καί τώρα πού γνώρισες τόν
καλό καί σεβαστό μας φίλο. Σεΐχ
- Οΰλ - Ίσλάμ, τοΰ είπεν ό Χα¬
λέτ Έφέντης, δέν μένει παρά νά
δοΰμε τόν Σονλτδνο γιά ν' άρχί
σουμε νά δουλεϋουμε (τνστηματικά
ττάνω στό σχέδιο τής έφαρμογης
τών μεταρρνθμίσεων.
Ό Μουφτής εκανε μιά καταφα
τική κινήση μέ τό κεφάλι, κουνών
τας το πάνω κάτω δυό φορές καί
δ Χαλέτ σηκώιθηκε άπύ τή θέση
τού καί μπήκε στό Γραφεϊο τοΰ
Σουλτάν Μαχμούτ, πού συγκοινω
νοΰσε μέ τύ δικό τού.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑΐΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
οπεοθυνοι συμφώνως τφ
1090)1938
Ίδιοκτήτπς — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΧ
Κατοικία Ναύαρχον Β6τ—η 55
Προΐστάμενος ΤυπογροφεΙου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ
Κατοικτα Σποοτάχου 12
ΑΜΦ3ΑΛΗ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
«Φεΰγ' άπ' έμής καρδίας, δο-
λοιμήχανε, φεύγε τάχιστα-
Φεύγ' άιπ' έμών μιελέιυν, φεΰγ'
Ίπ' έμοΰ βιότον
Κλώψ, δφι, πϋρ, Βελίη, κακίη,
μόρε, χάσμα, δράλοχν, θήρ,
Νύξ, λόχε λύσσα, χάος, δάσκανε,
άνδροφάνε
Ή έρμηνεία:
ΦΐΎε άπό την καοδιά ;ιου δολο-
πλάκε, φΰγε γρή,γορα-
Φύγε άπό τα μέλη μου, φΰγε ά¬
πό την ξωή μου
Μονόφθαλμε, φίδι, φοιτια, πονη-
ρέ, κακία, θάνατε, χάσμοι, δοάκον
τλ, θηρί-ο,
Νύκτα, ένέδρα, λύσσα, χάος, 6ά
σκανε, φονικέ...
Στά ί&ια Ιπη τον, ύπάρχει καί
ενα αλλο ποίηιμα, άφΐϊροΐιμένο
«είς την έαυτοϋ \η!%Ί]γ> Μέ τό
ποίημά τού αΰτύ, ό Γρηγόριος
θέλει νά ΰπογραμμίση δτι, ό δν-
θροιπος δέν είναι μόνο διανόησι.
άλλά καί ψυχή, καί μέ την ψνχή
μπορεί νά καταλάβη κΓτνείς τόν
Θεό καί δχι μέ τό μυαλό.
"Εχή, καί μέγα, ήν
έθέλης
Έρΐννα σαυτήν ήτις ή, καί πή
στραφή,,
όθεν προήλθες καί διπη στή ναί σε
δεί-
εί ξήν δπερ ξής, τουτο ή τι καί
πλέον.
"Εργον εχεις, ψυχή, τοίσδε κάιθαι
ρε βίον.
Θεόν νόει μοί καί θεοΰ μυστήρια.
Τί ήν πρό παντός, καί τί σοι τό
πάν τάδε-
όθεν προήλθε, καί δποι προβήισε-
ται.
"Εργον Ιχεις, ψυχή τοίσδε κάθαι-
ρε τόν βίον.
Πώς οΐονκίξει, καί στρέφει τό πάν
θεός·
ή τα μέ πέπηγε, τα δ' δλλα έκριέει,
ημείς δέ μάλιστα έν στρεπτώ 6ίο,).
"Έργον εχεις ψυχή· πρός Θεόν οί
ον δοα.
Τί μοί τό κλέος τα πρόσθ'ε, τίς
δ' ή νυν ν&ρις·
Τί μου τα πλέγμα, καί τί μοί 6ίου
τέλος.
Ταύτ' έννόες μοί καν νοός στήσεις
πλάνην.
"Εργον εχεις ψυχή· μή τι πά&ης
καμάτω.
Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ
"Εργο μεγάλο εχεις ψυχή, εάν θε
λης;
έιρεΰνησε τόν έατπό σον, πιώς πρέ
πει νά είναι κα ίποΰ νά στρέφεσαι,
άπιό ποΰ προήλθες, καί ποϋ νά
σταματήβης
εάν πρέπει νά ζής οπιος ζής, ή κά
τι περισσότερο νά κάνης.
"Εργο Ιχεις ψυχή, νός έξηγνΐσιτις
την ζωή μέ τα εξής:
Δόσε μου νά καταλάΰω τόν θεό
καί τα μινττήριά Τον.
Τί ήταν πρίν άπ' δλα καί π<Γ>ς σοΰ
φαίνονται ολ' αύτά"
Άπό ποϋ προήλθον καί ποΰ πητ
γαίνουν.
"Εογο ίΐχει ι|η>χή, νά έξαγνίβης
την ξο>ήν μέ τα εξής·
Πως κυ&ερνά καί πώς δδηγεΐ τό
πάν ό θεός· τ],
γιαπί αλλα μέν έκαμε στερεά κα»
δλλα ρευστά,
καί την δική μας ζ<,)ή πάρα πολϋ δστατη. "Εργο Ιχεις ψυχή, νά βλέβτης τόν θεό πώς είναι· Ποία ήταν ή άρχική μου δόξα καΐ ποία ή σημ,εοινή κατάΛτοχτι· ποιό θά είναι τό στεφάνι μου καί πουό τό τέλος τής ξωής μόν. Αύτά δοσε νά καταλάβω καί. θ« σταιματήστις την πλάνη τοΰ νοΰ. "Εργο 2χεις ψυχή, μή βαρεθής καί πάθης τίΛοτε. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται ΒηλαρΛ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 Χα1 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387
ΚΩΙΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
12ον
Ό Οΰναιμοΰνο έμπνέεται άπό
τόν Γύφιτο κι' έπιθυμεί νά τού ά-
φιερώση μιά μελέτη άναλναική.
Ό Στεφάν Τσβάικ τόν συγκρί
νει μέ τόν Οΰΐτμαν καί τόν Βε-
ράρεν.
Ό φιλολογικός κριτικός τοϋ
«Χρόνου» Άντρέ Τερίβ, διάδοχος
ταΰ Πώλ Σουνταί άφιεριίηει μιά
δλόκληρη κριτική έπκρυλίδα ντά
τή μεταφράση τής ΦλογέρΓς τοϋ
Βασιλιά καί γράφει πώς, θν δλα
τα εργα τού Παλοψιά κρατιοΰνται
στύ ίδιο έπώτεδο, πρέπει νά τιμή-
σονμε τ' ίίνομά τού σάν ενα άπό
τα μεγαλΰτερα τοϋ αίωνα μας.
Ό ϊξοχος Βνξαντινολό γ ο ς
Ντήλ προλογίξει ένθουσιαστικά τή
μεταφράση αυτή.
Ό μεγάλος ίνδός ποιητής Ταγ
κόρ χαιρετά τόν Παλαμά, σάν ί-
σάξιό τού.
Ό Ριομαίν Ρολάν τόν θεΐορεί
σάν τόν μεγαλύτερο ποιητή τής
σύγχρονης Εΰρώπης καί ό Άνρύ
ντέ Ρενιέ τού έκφράξει τόν άνε-
πιφΰλαϊκΓΤθ θαυμαοιμό τού.
Λίγο καιρό πρίν πεθάνει ή με-
γάλη ποιήτρια Κοντές ντέ Νοάϊγ
τόν βλέπει σάν μιά σννέχεια τού
έλληνικοΰ θαύματος. Ό Έδονάρ
δος Εριώ τόν συγκρίνει ιιέ τόν
Μιστράλ.
Ό Μιαμάντρ τόν τοπσθετεί πά
ράπλενρα στοΰς ποιητές τής Άρ-
χαίας Έλλάιδας, καί ό Άντρέ Μοί
ρουά θαυμάξει. την όμορφιά της
φιλοσοφίας τού καί τή χαρή των
τοπίων τού.
Άνάλογα έ.κφράξονται πολλοί
θίλλο1 φιλάλογοι, κριτι<κοί καί συγ γραφείς άοτό τούς πιό ξακουστούς της Εύρώπης, Γάλλοι, Γερμανοί, Όλλανδοί, Σουηδοί, Ιταλοί. "Εφτασε στούς Ξένους μιά με¬ ταφράση δνό (Γηιμαντικών ποιημά- των τοϋ Παλαμά γιά νά έκτιμή- σουν δσο πρέπει την ποίηση καί τό ταλέντο τού καί νά τόν άνη- γνωρίσουν άνεπκρνλακτα, σάν ενα άΐπό τοΰς μεγαλΰτερους ποιητές τής έποχής μας... Νά άκάμα τί λέγει ό Εύγένιος Κλειμάν γιά νά σταματήισω σ' αυ¬ τόν, γιατί ή σειρά δέν τελειώνει των κρίσε'ον, ποΰ είναι γεμάτες ένθουσιασμό καί πού τό πεοιοδιικό τής Αιγυπτου Σεμαίν Α'ιγιψιέν Ι εΐχε συγκεντρώσει. | Ό Ελληνικάς κόσμος γιορτάξει αύτές τίς μέρες τα πενηντάχρονα 1 τού μεγάλον τού ποιητή, Κωστή Παλαμά. Ή τΐιμή αύτη πρέπει νά θειορη- θεϊ σάν τό ξέσπασμα τού θαυμα- σμοΰ καί τής εύγν(ο>μοσΰνης τοϋ 'έ
θνους γιά τή μεγαλοφυία τοϋ άοι
δοΰ, πού πενήντα τώρα χρόντα,
άδιάικοπα ξεχύνει κΰματα άρμονί-
ας, άψηλά διανοήματα, εΰγενιικές
συγκινήσεις, πού άκτινοβολοϋν άοτό
όμορφιά.
Άπό—τα Τραγοΰδια τής Πατρί
δος μου — ώς τα — Παθητιικά
Κρυφο,μιλήιματα — καί τίς Νύ-
χ,τες τού Φήμιου, είναι μιά μακρυά
σειρά άριστονργήματα πού ερχον
ται, μέ μιά κανονική καί άνεξάν-
τλτγτη γονιιμότητα, νά πλουτισουνε
τή νεαρή νεοελληνική λογοτεχνία
καί νά δώσουνε μιά περίλαμπρη
άπόοειξη πώς ή Παλλάδα "Αθηνά
κα! ό Μουσηγέτης δέν έγκαταλεί
ψανε τή γη τής έκλογής τους.
Καί ταιριάξει, 6έ6αια νά δείξει δ
Έλληνισμός την εΰγνωμοούνη τού
στόν ποιητή, πού τόσο μεγαλόπρε
πά τόν λαμπρύνει.
Μά δέν πρέπει ν' άποδώσουμε
στήν τιμή αυτή καί μίαν δλλη ά¬
κόμα σημασία; Δέν είναι μήπως
σωστό νά τή δοΰμε σά μιά αΐτη-
ση συγγνώμης, νά θεωρήσουμε τό
φίιληιια τούτο τής δόξας σά μιά έ
πανόριθωση γιά τίς δδικες βρι-
σιές, πού ρααΐίσανε άλλοτε τό πρό
σωπο τού άγνοΰ καλλιτέχνη, γιά
τα ήλίΐθια περιποάγαατα, πού ρί-
ττΓ/ίαν κατ' απάνω τού, γιά τίς
καταδιώξεις άκόμα πού ύπέφερε
συγγραφέας άπό δσους μισούσανε
τό ίδανικό τού; Ξέρουιμε μέ πάση
λύσσα οί όπαδοί τής τεχνητής
γλώοσας πολειμήσανε τόν πιό εν-
θερμο ΰπεραβπιστή καί τόν πιό
λαμπρό άντιπρόσωπο τής ξωντανής
έθνι,κής γλώσσας.
ΠροσπαθήσαΛ'ε νά τόν ΰποτάξου
νέ μέ την πεϊνα πανοντάς τον ά¬
πό την θέση τού Γραμιιατεα τοϋ
Πανεπιστημίου τής Αθήνας.
Ποιό ήτανε τό εγκλημά τού;
ΕΙχε δηλώσει πώς ήτανε σπαδάς
τής ποογραμμιένης γλώσσαι καί
πώς τή λατρεία τού γιά τή γλώο
' σα τούτη, τή θεωροΰσε «άρ?τή».
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Ημερολόγιον τοϋ θ. θε οδωρίδου έκ Φαρασων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως είς ΚαππασοκΙαν τό 1959
ΒΟΣΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΑ
(Χυνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Έδω στά νησιά τοΰ Μαρμαοα
ή Θεία Λειτουργία τής Κυριακής
καί των έορτών τελεϊται άργά κι'
δτσι μέχ,ρι τίς 8.30' τό πρ(»ϊ έ'-
χουμε στή διαθέση μας δυό ώρες.
Αύτές τίς προωρίσαιμε γιά τό Βό
σπορο. Θά άκολονθήσο'υμε την εύ-
ρωαΐαϊκή δ'χθη τού δσο βαστά ό
καλάς δρόμος κι' ετσι θά &οΰμ.ε
τουιλάχιστο ενα τ,μήμα τού καί θη
κ-ερδίσουμε την πρωϊνή δροσιά.
Στίς 6 τό πρωί ξεηΐινήσαμε.
Περάσα,με τή Γέφυρα τοΰ Κερατί-
ου. Τό τελωνεϊο, τό Τολμά Πακ.-
τζέ καί μπήικα,με στό δρύμο γιά
τα. ώραΐα προάιστια τής Πόλης τα
άραδιασμένα κατά μή,κος τής εύ-
ρωπαϊκής παραλίας τοΰ Βοοπό-
ρου.
Πόσο δμορφα είναι! δέν μπο -
ρεϊ κανείς νά τίς περιγ.ράι)ηι μέ
Λροχειρόττρες.
Ξεναγός μας σ' αυτή τή διαδρο
μή είναι ή κ. Άλ. Βαμβακοπού-
λου γέννηιμα καί θρέ,μμα τής Πό¬
λης. Είναι δ λαλίστατος τύπος
τής πολίτισσας καί μέ νοσταλγική
συγκίνηση μάς όνομάζει τα μέρη
πού περνοΰμε καί μάς λέγει καί
κάτι γιά τα κάθε μιέρος. "Ετσι κον
τα στόν θαυμ«σμό μας προστίθε-
ται καί ή συγκίνηση μας άπ' τίς
σνγκινητικές διηγηθείς τής κ. Ά-
λεξάνδρας.
Τό πούλμαν τρέχει πολύ κι' ε¬
μείς άπ' τή βιασυνη μας νά προ-
λάβουμε τό πλοΐο γιά τή Χάλκη
στις 8.30' δέν διαμαοτυ,ρώμαστε.
Στό Όρτάκοϊ άριστερά μας,
' χωοίζει ό δράιμος. Είναι αύτύς πού
στό σημείο αύτό, κατασκευάζεται
καινοΰργιος, φαρδΰς σάν εκείνον
ποΰ έρχεται άπ' τή μεριά τής Ά-
δριανουπόλεως στήν πόλη. Τόν ά-
νηφορίσαμε καί φτάσαμε στό ψη-
λάτερο σηιμεϊο τής μεριάς αυτής.
Δεξιά μχις φαίνεται 6αθειά ή Μαύ
ρη θάλασσα.
Οΰτε δ δρόμος ουτε ή κλεψν-
δρα τού χρόνου μάς έπιτρέπουν νά
την έπι,σκεφθοΰμε. Κι' ετσι μάς
μενει ή άνάμνηιση τής άφιλοξενει
άς της. "Ισως μιά δλλη φορά θά
τήιν δοϋμε.
Σάν άνηφορίσαμε, μπροστά μας
άνοίχτηκε έ'ας άπέραντος κάμ-
πος πού τόν κόβει στήν άριστερή
τού δκρη ό φαρδύς δρόμος πού
τόν τρέχουμε.
"Ολο καί πιροχωροΰμε. Θαυμά-
ξοντας την τοπσ&εσία ένώ δ δρό
μος σχηματίζει Ινα τεράστιο τό-
ξο πού μάς φέρνει σ>τό Ταξίμ τό
Κολωνάκι τής Πόλης. Μπαίνοντας
στήν μεριά αυτή τής πάλης μέ
πραγματι-κή «ατάπληξη βρισκόμα-
στε μπροστά στήν όμορςχά τοΰ
τμήιματος αύτοΰ γιατί τόσον δ δρό
μος, στή μέση τού τα θαλερά παρ
τέρΐΛ, όσον ό σύγχρονος φοιτκτμός
τού καί τα συγχρονκτμένα καί έιπι
δλητικά κτύρια μάς θυμίξουν άρ-
κετό έξευρ(οπαϊσμό.
Ό νοΰς ιμας δέν ξεφεύγει άπ'
την παρακολουθήση τής ώρας καί
αύν,ή πάιλι μέ την σειρά της μάς
έκβιάζει γιατί τό πλοίο γιά την
Χάλκη σέ λίγα λεπτά θά σηκώση
την αγκύρα.
Πλησιάζουμε θιαστικά στό αρα
κτορεϊο γιά τα είσιτήρια. Δέν ξεύ
ρουιμε τίς συνήθεις καί κινδυνέ-
ψα,με νά τό χ;άισοι>με. Κατά καλή
μας μοϊρα βρέθτριε μπροστά μας
ό αίδ. πατήρ Ευάγγελος. Συνο-
δεύει τόν Θεοφιλέ<ττατο έπίσκοπο Μιλήτου καί πάνε γιά την Κ1^ριη κάτικη Θ. Λειτουιργία στήν νήσο Άντιγόνη. Ό αΐδεσιμώτατος μάς συνεβούλευσε νά σπεύσουμε στήν εκδοση των εΙσι.τηρί(ον καί μόλις ετσι κατοιρθώσαμε νά μποΰμε στό πλοίο. 'Εδώ είμαστε πατείς με πά τώ σε. Ό Θεοφιλέστατος Σινασί της 'Επίσκοπος ευρίσκεται άπό νωρίς. Τό μάιθαμε καί θελήσαμε νά τόν έπισκεφθοΰιμε. Δύσκολα τό κατο>ρθώοαιμε. Είχαμε τρείς, ένώ,
ή %. Άγλ. Άγιουτάντη καί δ κ.
'Εμμαν. Τσαλ.ίκογλου.
Ό Θεοφιλέστατος Μιλήιτου μάς
υποοέχτηκε μέ την διακρίνουσα ε·Ί
■γένεια καί Ίεραρχική οΐκειάτητα.
Κατάγεται άπ' την Καππαδοκή
Σινασό καί δέν εχει πολλοΰς μή-
νες πού χειροτονήθηκε.
Σάν καππαδόκης πού εΐμαι αί-
σθάν^μαι Ιδιαιτέρα συγκίνηση, άλ-
λά άνάλογη περιφάνεια, γιατί 'έχω
μπροστά μου τόν ενα άπ' τοϋς τέσ
σαρες δεσποτάδες τοΰ κλίματος
τοΰ Οικουμενικού Πατριαρχΐίοο
πού κατάγονται άπ' την φιλτάτη
μας Καππαδοκία.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΟΣ κ. ΑΓ. ΝΟΤΙΔΟΥ - ΔΡΙΤΣΟΥ
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΔΙΑ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΝΑ-ΤΛΟΝ
Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος
Πλεκτοβιομηχάνων διά άνακοινώσε
ώς τού, άναφίρεται είς άνακοϋνίθ
σιν 7 βιαμηιχανιών μελών τού, αί
οποίαι διαφωνοΰν πρός τάς ενερ¬
γείας τοΰ Σννδέσμου διά την μή
μετάταξιν των νημάτοιν νάϋλον Κ
καί 66. Είς την ανακοίνωσιν τού
δ Σύν&εσμος μνημονεύει: α) δτι
συμχρώνως πρός τό καταστατικόν
τού χειρίζεται τα εκάστοτε άνα-
κύπτοντα προβλήματα μέ γνώμο-
να τό γενι-κον σιιμφέρον τοϋ κλά
δου καί τής έθνικής οίκονομίας
καΐ β) δτι οί διαφωνοΰντες ώφει¬
λον νά άναίτ.τύξουν είς την διοί¬
κησιν τοΰ Συνδέομου τάς άπόψεις
των, αί δποΐαι παραδόξως ^σαν
άντίιθετοι πρός παλαιοτέρας τοιαύ¬
τας δταν άνεκυψε παρόμοιον θέ-
μα.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ
ΔΟΣ»
Έκυκλοφόρησε τδ τεϋγος Μα
ίου τοΰ Περιοδικοΰ «Ό Κό-
σιμος τής Έλληνίδος». Άπό
τα περιεγόυ-ενα: «Μητέρα ί
χω κάτι νά σοΰ πώ» τής δ.
Κατ. Άδ*|ΐτζίλογλου, «Νά
ζής τή ζΐοή σου» τής Κ. Σπή
λιου, «Κυπριακές άναμ,νή-
σεις», «... Των Καιρών» τής
κ. Άμ. νερακανάκη. «Χρεια
ζόμαστε δυνά.μ.ωμα τής προσευ
χής, τοθ Α. Χουίτμαν, «Ή ί
σορροπηιιένη προσωπικότης»
κ.ά.
ΚΡΠΐΚΗ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΕΠΙΤίΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
"Ελαΰα ώραιότατο Πασχαλινό
δώρο: Δύο έξαιρετικώς έπιμελημ*
να 6ι6λία τής Κυρίας Άγαθής
Νοτίδοι» Δρίτσου. Τό ενα παλ«ιο-
τερον, εκδο<Γΐς τοϋ 1967, μέ σόν νιικό τίτλο: «Γυναϊκες τής Πίν- 6ου» καί τόν μιεσότιτλον «Κίκόνες άπό την ζωή» ποϋ περιλαμδάνει Οεατρικά εργα της, τα «Γυναίκες τής ΙΙ'ίτνδου», «δ αγνωστος Μουσα φίρης», «τα χωρία μας ρήμΐίξαν», «Μιά έξυπνη γιυναίικα», «Καρτε - ρόντας τόν γαιμπρό» καί «ό φιτω- χός γυιός». Καί τό δλλο μέ τόν τίτλο «Πορεία στή σκλαϋθίμενη γή» εκδοοις τού 1969, ποΰ περι- λαμδάνει έννέα διηγήμοιτα. Καί τα δύο 6ι6λία είναι άφιερωμ.ένα είς την Βορειοηρΐειρωτικήν γήν. "Εχει κανείς, ετσι, την ευκαι¬ ρίαν νά σταθμίση την προσφοράν τής άγαπηιτής φίλης και στούς 6ΰο τοιμείς, ποΰ, έξ ισου, την ε- χουν ελξει: Καί στό θεατρικόν ϊί δος καί στόν άφηγηματικόν λό¬ γον. Καί πρέπει νά τό ύπογραμμί- σω ευθύς άιμέισως: Είς αμφοτέ¬ ρους κυικλοφορεί, μέ θαυμαστήν α νεσιν, καποιον τάλαντον πλούσιον, καθοόηγούμενον άπό συναιοθημα. γνώσιν καί πείραν, τάλαντον γνη οίας λογοτέχνι&ος, πού διακρίνε- ται διά την όξύτατη καί βαιθ'ειά παρατηρητικότη/τα καί γιά την ί- κανότητα μεταφοράς, μέ θαυμα¬ στήν άιποτυπωτικήιν δεξιοτεχνίαν γεγονότων καί ψυχολογι,κών κατα στάσεων, Ιδεών καί άποχρώσεων. Τό θεατρικόν είδος είναι δΰσκο λον. Καί ΐίδικώτερα, όπως στήιν πρακειιμένη περίπτωσιν, δταν πρό κείται γιά ήθογραφίες — Ήπβι- ρωτικές — έδώ. Γιατί ή ήθογρα φία, ανεξαρτήτως άπό την θέλη¬ σιν τοΰ συγγρ<Μρ€.ιος καί άικριβέ- στερον αντιθέτως πρός αυτήν πα- ρασύρει, σέ παγίδίς. Παρασύρει σέ λογοτεχνικές φόφμες, πού, ε- στιο καί τέλεΐιες, έστω καί άπα- ράμιλλες σέ ΰφος καί φραστικοΰς μετασχηματισμούς, δέν είναι, πάν τίος, τό ζητούμενον. Δέν είναι δη- λαδή, Θέατρον, πού σημαίνει ονγ- κερασιμόν δλοχν των στοιχείων, άλ λά καί π,ροεχουισαν, πάντοτε την δράσιν. Ή άγαπητή φίλη είς δλα τα εργα της, δέν φοβείται αυτόν τόν κίνδυνον. Προασπίζεται άπό τό σωστό Θεατρικό της ενστικτο «αί άπό κάποιαν τεχνικήν έμπειρι'αν, στήν θοιμήν, πού δύσκολα, συναν- τάται άκάμηι καί σέ συγγραφεύς άποκλεκττικως, άφιερο)ΐμένους στόν σκηνικόν λόγον. Καί παραλλήλως, πρός αυτήν την βασικήν άρετήιν, διαπιστώνετε δεξιοτεχνίαν πλο- κής, πού γίνεται, μέ απόλυτον φυ- σικότητα καί μέ, εντελώς άνεπιτή δευτον ΰφος, 6ά)θος Ιδεών, ένάρ- γειαν καί παραστατικότητα, ποιη- τικήν εμπνευσιν καί δραματικόν ήθος έ'ντονον καί παλμώδες. Τίς ίδιες άρετές, άλλά μέ αλλες φόρμες θά συναντήσετε καί στά διηγήματα τής κυρίας Άγαθής Νοιτίιδου — Δρίτσου. Είναι κυρι- αρχηιμένη άπό την εΰαισθηισίαν της, ποΰ θωπεύει μέ τρυφερότη- τι, άιλλά καί μέ αίσθημα μέτρον καί αληθείας τίς καταστάσεις, γιά νά δοπθηθϋ, ετσι τό συμπέρασμα. Καί είναι αΰτό πάντοτε, καποιο εύρύ νόημα, μέ βάΐθος καί χαρα κτηριστική παιδευτική άξία, νότιιμα πού άρχεται σάν άπάσταγιμα ΐτολ- λών μαξί ψνχικών έπεξεργασιών, εστιο καί αν παρέχεται ή έντύπο)- σις, δτι πρόκειται περί άπλών γε¬ γονότων. Τό έξαγόμενον καί άπό τα δύο δίδλία, 7ΐά τα δποία πολύ εύχα- ριστώ, είναι δτι ή κυρία Άγαθή Νοτυδου — Δρίτσον είναι προικι σμένη λογοτέχνις. Ή προσορορά της είναι πολύπλευρη καί ,ιολιισή- μαντη, σφραγισμένη ετσι καθώς είναι μέ τό πάθος γιά την γήν μας καί τούς άνθρώπους της καί πρό παντός γιά κείνους, πού έχά- ρισαν, στήν νεώτερην Ιστορίαν μας, σελίδες δόξης. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ «Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ» ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΤ ΣΚΙΑ- ΘΙΤΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΤ ΑΠΟ ΤΟΝ Ι. Μ. ΧΑΤΖΙΙΦΩΤΗ Πολυγράφος, άκούραστος, άλλά καί λεπτολόγος καί έρευνικτι/ός μελετητής - συγγραφΐας ό κ. Ι. Χατζηφώτης, άνταπεξέρχεται τό θέμα μέ τό όποίο θά καταπιαστή μ' έκείνη την εΰσυνειδησία των παλιών δασκάλιον, ένοώντας νά έξερευνήση κάθε πτυχή καί την Λαρα,μικρή τοϋ αντικείμενον που θά τόν άπασχολήση. Θαρείς, πώς δλέπεις έναν ανθρωπο νά στρκρο- γυρίξει μ' ενα δυνατό φακο στό χέρι καί νά νΚχνη έκεΐ πού αλλοι εψαξαν άναρίθμητες φορές καί νά ορίσκη άκόμη, κριιμένους, άννπο- λόγιστονς θησαυρούς. Θά άναφέ- ρουμε μερικά άπύ τα Ιργα τον των τελευταίον έτών. 1. Τα ποι- ήματα τοΰ Μ. Γ. Πετρίδη (1966). Πρόκειται γιά μιά πολνσέλιβη έρ γασία άποτίμησης, συγκέντρωσης καί άνάλυσης ενός ποιηττι.κοϋ ερ- γου (τοΰ Μ. Γ. Πετρίδη) ποΰ άρ- χίζει πολύ πρίν άπό τό 1914. Σ' αύτην την έργασία δ γνήσιος αύ¬ τάς κριτικός άνοίγεται καί άποκα- λύπτει τίς ρίξες, τίς καταβολές καί τα μυστικά τοΰ «μελαγχολι- κοΰ» Μ. Πετρίδη καί μάς τόν ςρβρ νει γτιμνό καί άξιο νά τόν άγαπή- σουμε άκάμη περισσότερο εμείς πού άγαπήσαμε άπο έκεϊνα τα χρόνια τό ϊργο τού. 2. Ίστορία τής Άλεξαν&ρινής Λογοτεχνίας (1967). Όλόκληρη ή είκόνα τής Λογοτεχνίας μας στήν Άλεξάν- δρεια διαρθρώνεται, έκλαϊκεύεται καί διακλαδίξεται γίνεται χτήμα τοΰ νεοέλληνα. Βΐιβλίο μέ ξεχωρι στή πληρότητα (πρόλογος, εΐσα- γωγή πέντε μεγάλα κεφάλαια, έ- πίμετρο, σημειώσεις καί βιδλιογρα φία, πίνακες- α' Συγκεντρωτικών έικδόσεοον Α'ιγυπτιο>των λογοτε-
χνών, 6' Λογοτεχνικων περιοδι-
κων, γ' 'Ελληνικών Τυπογραφεί¬
ον τής Αίγυπτον, δ' Φιλολογι-
κών ψευδωνύμων Αίγνπτιωτών καί
τέλος άλφαβητικό εΰρετήριο κυιρί-
ω<ν όνομάτων πού πιάνει 7 δίστη- λες σελίδες) χωρίξεται σέ τρία με γάλα μέρη κατατοπιστυκά, δέν ά φίνουν άπορίες σ' εκείνον πού ήθε λε νά μελετήση την περιοχή, άλλά καί την έποχή έκείνη των γραμμά των μας. 3. Ά·κρι.τική ποίηση (1967). 4. Ίστορική περιγραφή τής Ρόδου (1967). 5. Περικλής Γιαννόπουλος, ό παρεξηγημένος δ γνίοστος (1968). 6. Φιλοσοφία τοΰ Κρασοπατέρος καί άλλα Πτωχο- προδροιμικά (1969). 7. Έγχειρ·ίιδιο Βιβλιογραφίας (1969). 8. "Ανθι- μος Γαζής (1738 - 1828) νέα θε ώρηση τής ξωής καί τοΰ έργον τού (1969). 9. Γκρέκο (1969), 10. ΕΙσαγονγή στή νεοελληνική Λογο- τεχνία (1969). 11. Ή Έλληννκή λογοτεχνία στά χρόνια τής σκλα- 6ιάς (1969) κ. δ. δείχνουν έναν άκούραστο συτγγραφέα πον ό όρί- ξοντάς τού δέν είναι κλειστός καί περιορισμένος, άλλά πλατύς, άπέ- ραντος, είναι δ κόσμος των έλλη νίκων αίώνων πού μάς Ιρχεται πιό κοντά μας μέ υφος έπαγωγό, σο¬ βαρά ΰλοποιημένος, ίσως τό πιό κατάλληλο σήιμερα πού ή άγχώ- δης καί άλλοπρόσαλλη έποχή μας δέν αφήνει μεγάλα περιθώρια νά γυιάσης πίσω τό κεφάλι καί νά δής μέ ψυχραιμία τα περασμενα. Ή γλώσσα πού χρησιμοποιή στίς φιλολογικές τον έργασίες δ κ. Ι. Μ. Χατζηφώτης είναι ή κα- θαρή δημοτική, είκονογραφική, ΰ- γρή καί χνοντισμένη άπό τή θέρ- μη τής καρδίας τον. Διαλεγμένη ή λέξη τού, άπόλυτη θά λεγαμε, άπλοποιεί τό δΰσκολο θέμα κι' άς είναι αύτο τό θέμα μαξί μέ τό φι λολογι«ό τού μερος καί ψυχολογι κό, δπιος γίνεται μέ τόν Άνθιμο Γαζή καί τώρα μέ τόν διηγηματο γράφο Άλέξανδρο Παπαδιαμάν- τη. Κυκλικός κριτικός, λοιπόν, δ κ. Χατζηφίότης, άγκαλιάζει τό θε μα τού καί κατατοπίζει άπό την πρώτη σελίδα τόν άναγνώστη πά «ω στήν πορεία πού μαξί θ' άκο- λουθήσουν, γιά νά φτάσουν στό τέλος, έκεί ποΰ δ συγγραφέας θέ¬ λη. Ό «Παπαδιαμάντης» τό έκτε- ταμένο μελέτημα τοϋ Ι. Μ. Χα- τξηφώτη είναι χαχ>ισμένο σέ δε-
κα κεφάλαια, έκτός άπά τή βιδλιο-
γραφία. Καί στά δέκα τον κεφά¬
λαια γίνεται αΐσθητός, ξεχωριστός
κύκλος έποπτείας, πού τελικά θά
συγκλίνη σ' ενα ένιαϊο σύνολο,
καταστάλαγμα ϊρεννας άκαταπόνη
της. Σ<ριχτά δεμένο κομμάτι, τό δλο εργο, δέν άφήνει σχισμές νά περάσουν οί άπορίες. Ό Χατξη- φώτης πρασπαιθεί νά εμβαθΰνη στόν τρόπο τής σκέψης τοϋ συγ γραφέα τής «Φόνισσας». Ψιλαφί- ζει, ψάχνει καί βρίσκει τό νήιμα, οχι έ·κεϊνο πον βρηκαν άλλοι πρ'ιν άπό αυτόν, άλλά κάποιον άλλον δράμο άφοΰ δμως δεί πώς δ δρό¬ μος αύτάς δέν είναι πατημενος. Γι' αΰτό έξοννχίξει τίς προηγού- μενες συγγραφές, ζυγίξει καί άπο τιμά την προσφορά τονς καί ρί- χνει πάλι καί τ ό τ ε τόν δικό τού φακό γιά νά βεβαιωθή γιά την πραγματική αίτία τής πνενμα τικής δημιουργίας καί τ ό τ ε είναι σέ θέση νά μάς πή «Τό ϊρ- γο (τοΰ Παπαδιαμάνττη) εχει τό- ση εύρύτητα καί εκταση πού άγκα λιάξει δλόχληρη την 'Ελλάδα, σέ δλες τίς έκδηλώσεις τής ζωής καί τής όμορφιάς της... Τα διητγήιαα- τά τον δέν είναι έγκεφαλικά κα- τασκευάιοιματα, άλλά άληθινά κομ μάτια ξοης βγαλμένα άπό την πραγματικότητα». Εϋταιμε πώς δ κ. Ι. Χατξηφώ- της δέν άιφίνει περιθώρια γιά άπο ρίες. Τεΐκιμηριώνει, σνη'κροτεϊ τα γραπτά τον, συμφιονεϊ ή διαφτονεϊ ρυξικά μέ τούς αλλους καί όδεΰει άνεβαίνοντας σέ κορνφώσεις σιιμ περασμάτων, αύτόχρημα διικών τον. Διαβάξοντας τό γ' κεφάλαιο τής μελέτης (ή θρησκειντικύτητά τού) ό άναγνώστης γίνεται ίκα- νός νά κατασταλάξει σέ δικά τον σκμπεράσματα άπό ενα εργο πλατν σάν τοϋ Παπαδιαμάντη, νά προσ θέση τή διική τού φωνή στίς πολ λές θεωρήσεις καί στά τέλος νά συμφωνήση πώς «Μέ τόν Παπαδια μόντη ή νεοελληνική πεξογραφία πέρασε άπό τό στάδιο τοϋ ίστορι- κοΰ άναγνώσματος στήν ήθογρα- φία καί άπό την ήθογραφία στό κοινιονικό λογοτέχνημα». Προ6λη- ματίξει ό κ. Χατξηφώτης. Άπλο'ι- νει τό &έμα τού μέ τάξη καί θκρ- μη. Άγαπά την έργασία των δλ- λοιν καί δταν την προβάλλει γίν« ται ό εύσυνείδητος παμπός. Αύτό είναι ενα γνώρισιμα πού πρέπει νά τό αντιληφθή καί νά τό τονίση ή κριτι/κή. Κρίμα μόνο, πού οί μι- κροί χώοοι των σημερινήν έντύ- πιον δέν έπιτρέΛουν μιά πιό πλα- τειά άνάλυση, έμβάθυνση σέ μιά διαφορετική άντίληψη έποπτείας τοΰ νεοελληνικοΰ φιλολογικοΰ λό¬ γον. Ό Παπαδιαμάντης μελετή- θτ(κε, άναλΐτθηκε, διογραφήθηκε πολύ. "Ολη αύτη ή προεργασία, άπεικονΐξεται σέ μιά μελέτη, πού τό κάθε κεφάλαιο της εχει κάτι καινούργιο νά μάς διοάξη. Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΤ Ό ΑΡΙΘΜΟΣ _ΠΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑ..: ΟΛΓΑΣ ΒΑΤΙΑΟΥ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΛΪΑΝΩ ΛΗ ΜΟΤΡΕΛΛΟΤ Ή καινούρια εκδοση μέ τόν πά χτός άπό τα θρησκευτικά, φνσι- ραπάνω τίτλο, τής δάκιμης συγ- κά. θι>ΐ'ήθηκα τα γειτονάκια μου,
γραφέως "Ολγας Βατίδον, κάνει ( τόν Σμαΐλι; καί τόν Μουι-τ ιιτα
νά ξαναγεννιέται μέσα μοΊ μιά πού αντα ιιί- δοκο στΓν < αμπη παλιά ύπάσχεση πού εΐχα δόσει στόν ϊδιο τόν έαυτό μου: Νά γρά ι|ηι>, δηλαδή, δυό λόγια δχι πιά
σάν κριτική — μιά καί τό βιβλίο
εχει ήδη κριθή άπό σηααίνοντας
κριτικ«ύς τής τέχνης τοΰ λόγον—
μά σάν «έντύποκΐη» πού άνεξίτητ
λα κυριαρχεί στή μνή,μη μου, ά¬
πό τό προηγονμενο βιβλίο τής ίδι
άς συγγραφέως, πον εχει τόν τίτ
λο «Ρωμνάκια καί παληά Σμύρ¬
νη».
Τό βι&λίο κεϊνο είναι μιά ήθο-
γραφική ίστορική μελέτη γραμ-
μένη μέ ένάογεια, σέ άπαλή δια¬
τυπώση, έλκτ>στική καί ένδιαφί-
ρουσα. Τό κείιμενο άποτελιί σα-
φή είκόνα μιάς πραγματικής ξω¬
ής δπίυς την πέρασαν οί "Ελλη¬
ν ες πού κατοικοΰσαν τή Σμύρνη
κατά τα πρώτα είκοσιδυό χρόνια
τοΰ αίώνα πού τρέχει ή καί λί-
γι πρίν. Ή «παλέττα» τής Βα-
τίδου, πλονσια σέ χρώματα, τής
δίιδει την εύχέρεια ν' αποδίδει έκ
φραστυκά μέ άκρίβεια καί παρα¬
στατικότητα τό σκηνικό τοΰ κάθε
θ'έματος, άκόμα καί τοΰ πιό δύ¬
σκολον.
Πέρα άπό την γλο>σσική καί έκ
φραστική διατυπώση, τα «Ρωμνά
κια» περιλαιμβάνουν μιά έλεγχο-
μένη φαντασίωση πού δείχνιι την
άψηλή στά&μη τής δημιονργικής
ικανότητας τής Βατίδου. Δέν πε
ριος,αεται, μέ αλλα λόγια, ή συγ
γη·/ψ('ας στό νά ίστορεϊ καί νά
ήθογ^αφεί, άλλά προσθέτει περι-
γραφικούς καί έπιθετικοΰς χαρα-
κτηρισμούς πού δείχνοι»ν τό προ-
μιτίφ σνγγραφικό ταλέντο της.
"Οσοι άπό τούς άναγνώστες
τοΰ βιβλίον εΐχαν ξήσει κατά τόν
δλφα ή βηττα τρόοΐο, την ίτερό-
θρηβκη αυτή ά'τμόσφαιρα τής πά
λιάς Σιμύρνης, δέν μπορεί παρά
νδνιωσαν μιά εντονη άναξιιντύχκο-
ση τής συναισθηματικής ταίάντευ
σης πού τούς προκαλοΰσε ή έπαφή
μέ τό έξαν<ριστιανικό στοιχ^'ιο. Άκόμα κι' ό υποφαινόμενος, πού δέν εΐχα την τύχη νά ίδώ κάν την δμορφη Σμύρνη, μά πού δμως, γεννήθτρια κι' άνατράφηκα στό Ηρα,κλειο τής Κρήτης που ε να ποί'ν.στό Τών κατοίκων τού, ώς τα 1923 πού Ιγινε ή άνταλλα- γή τώ" πλι,θισμών, ήσαν Ίούρ- κυι, διαδάξονις τό βι&λίο αΰτό τής "Ολγας Βατίδου, γίνηκα ενα μέ την ·ψυχολογία της. Θι>μτ(θηκα
τα μπτγάκια .ι ού φοιτοΰσαν στά
Λύκειο *Ο ΚΟΡΑΗΣ», τόν Νυυ
ρεντίν καϊ τόν Κιαξίμ, πο^' πολ.
λές φορές καβώμαστε στό ϊδιο
θρανίο, σ' δλα τα μαθήμαια, έ-
τους κι' ίνκ με δρ.κο στό Χςη.τό
μου, 6.6ο.Λ-ομι πώς ή φιλ.ία μας,
γιά λάγους έτεροδοξίας, ήταν «δ-
σπονδη». ΤΗρθαν στό νοΰ μου
οί δυό έβλιάδες ποΰ ήταν τ ιπο-
θετημίν)! δεξά - ξε^ιβά στή · Και
νούρια Πόρτα, οί μεζαρόπλα-
κες τοΰ τούρκικου νεκροηοφείον,
τό δερθσι,/'.ίκ πού εΐδα κ^τοτε
στόν τεκέ -»ϊ λ..·ή, οί ΐτ^ην
χές εο5 Μί ·ίίνη άηό την <ο., φή τοϋ μ > ?ε, χά ραχατλίκι ·» · ν
τούρκαιί^ιυν στούς /(ΐ'φενέδίς ιιί
την στερεάτυπη είκόνα τοΰ ναργι
λέ καί ή οιμορφη γειτόνισά μόν ή
Φατμέ, πού μοίίριχνε κλέ^ ΓΤ,ικες
ματιές άπό τή χαραμάιδα της ό-
ξώποραας.
"Ολ^ς αυτές οί ίδιότυπες σκη
ϊς ποϋ μοΰ εΐχαν γίνει ***.»,ιεο
<ττ(ι μΐλράτα μόν, ζιοντάνεψαν κι' ί/>·τυι·Γθηκαν καθώς διάβαζα τα
«Ροιμνά' α> τής Βατίδου.
Τώρα, εχο> στά χέρια μου .την
καινούρια πνευματική έργασία
της: «Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΤΑ ΚΑΙ
ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ηΑΟ
ΓΡΑΦΙΑ^.
Τό (ίιίίλΐΓ ρύτό δείχνε ικατα-
κάθαο', ιήν θιεϊσδυση τής, συγ-
γραφκο>ς α~Λς παλιές γραφές. Ά
πό τψ Κπ,νη και την Παλαιά
Διαθή<η, ττιν 'ηποκάλυψη τοΰ Ί ωάννου, την Άρχαία Έλληνι.κή ΜυθοΑ-γία καί τοΰ Συρέ τοΰς Με γάλοιις Μύστες, δντλησε μέ με- γάλη έπιμέλεια τίς πιό οΰσιαστι- κές πληςοφο^ά γ τίς σχετικές μέ τό θέιια της >αί μέ άπίθανη δε-
ξιότη,τ,ι -ίς ιηνεσχέτισε μό τή
στομ™τι.κή μικρασιαβ'.ή παραδοση,
καηά τρόπο πού τό βι-β-λίο τουτο
ν' άποτελέσει ενα περίφημυ λαο
γραφιικό ντοικοιιαέντοιιιχ.
"Οπως μοϋ δόθηκε κι' άλλοτε
ή εΰκαιρία νά πώ, ή Λαογραφία
πού εχει έξελιχθεϊ ήδη σ' ίνα ό-
λοκληριομένα έπιστημονικό κλάιοο
τής Φιλοσοφικής Σχολής,
λεϊ πολύτιιμο Ιστορικό στοιχεΤο. Ή
"Ολγα Βατίδου πού εχει «υνειδη
τοποιήσει άπόλυτα την εΰθννη της
άπεναντι τής ίστορικής ακριβεί¬
ας καί, μέ τούτη την προϋπάθε-
ση, παραθέτει άτόφια την στο,μα-
τική παράδοση μέ δλους τούς γλωσ
σικούς ίδιωματκτμονς, άναντίρρη-
τα εχει κάμει πολύ σοβαρή — θά
ελεγα καί έπιστημονική — δον-
λειά. "Ετσι, εγινε μπορετό ν' ά-
ποκτήσουν οί παραδόσεις αΰτές
διάρκεια χρόνου, μέ την πολΰτιμη
σιιμβολή τής άθόρυβης έργαττριας
τής τέχνης τοϋ λόγον, τής "Ολ¬
γας Βατίδου.
ΙΝΛ.ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ- ΠΛΟΚΗ1
ϊ- ΙΧΤΟίΜΚΟ ΑΝΑΓΝΡΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ο Λ,Ι.ΥΒΌΛΟ- ΣΙΪ^Ν ΤΟΤΡΚΙΑ>
ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΟΤΡΕΛΛΟΣ
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Ττ)ς συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
— 3ον —
— Μπάρμπα, εΐπε μιά μερά
στόν Παντελή, τώρα πρέπει νά
μεγαλώσου,με τίς δουλειές (.ι°ις·
— "Οπ(ος θ·έλεις, παιδί μου, ά
πάντηισε έκείνος. "Ο,τι νυμίζεις
καλό νά κάνει ς. 'Εγώ δέν είμαι
πιά ό άφέντης έδώ μέσα. 'Εσύ
όρίζεις!
Ό Μάνθος κάτι θέλησε νά πεϊ,
μά ό 1ΙανΤελής ξακολούθησε:
— ...Άπ' τόν καιρό ποίι μπη-
κες έσύ έδώ μέσα δλα άλλάξανε
οτύ χιλλίτερο. Τό μαγαξί προώ-
δεψε κοΐ >;' εκανες πλούσιο. Σοΰ
χγωστά'ο τολλ ά.
Την ιδία στιγμή τάν άγκάλιασε
κα.1 τ«ν ι<Λ/·θί ένώ πρόσθετε: —... 'Εσί· θ"οαι ό κληρονόμος μόν καί σύ κανόνισε την περιου- σία μας! Ό Μάνθος, μέ σεβασμύ, τού φίλησε τό χέρι καί τοΰ άιπάντησε: — Πρώτα πρέπει νά σ' εΰχα- ριστήσω γιά την καλή ίδέα πού ϊ/εις γιά μενά κι' νστερα νά σοΰ πό) γιά τό μαγαξί. Λογαριάξω ν' άνοίξα) κι' δλλη δονλειά, άλλά ποεπει πώ μπροστά νά σέ ρωτή- σ(υ. — Χωρίς ν' άκούσω άκόμα τί θε/εις νά μοΰ πεϊς, σοϋ λέω: Ναί! άπάντησε δ Παντελής. — Λοιπόν, μπάρμπα μου, θά γίνουμε συνέταιροι! Άιπό πολλά χρόνια τόχω στό νοϋ μου κι' εκα να άρκετές οίκονομίες! — "Οπως θέλεις, παιδί μου κι' δ,τι θέλεις! Έσύ τώρα εΐσαι δ- ξιος καί τράπεξα νά διαφεντέ- ψεις!... — "Οχι τόσο ψηλά, μπάρ¬ μπα. Τ' δνειρό μόν... είναι δπια- στο. Τό ξέριο. Ό Παντελής τόν ίκοψε μέ μιά χειρονσμία. — Ναί, ναί. 'Εσύ μιά μερά θά γίνεις τραπεξίτης! Σθϋ τό λέιο έ- γώ γιατί τό μαντεύο) σάν γέρος πού είμαι! Δέν εχει σημασία &.ν είμοι σχεδόν άγράμματος! — Σ' εύχαριστώ καί πάλι, κα λ έ μόν μπάρμπα. Σκέπτουμαι πώς. μέ την ταχτική πού κρα- τάιΛ καΐ την οίκονομία, θά προο- 8έι;χΒ. "Άν ή τύχη θέλει νά γίνω κα: πιό μεγάλος, θά σ' εύλογάΐο, μπάςμπα Παντελή. Γιατί, απά μι- κςό πού μέ πήρες, μ' Εμαθες πολ λά πράμματα καί τό περισσότερο, ργινα κοντά σου τέλειος εμπο- ς.ος. Λουΐόν, έκείνο πού θέλω εί¬ ναι νά κάνουμε τό διπλανό μαγα¬ ξί, πού τό μεταχειριζόμαστε γιά άποθήοίη, έμπορικό. θά πάο> στήν
Άθήνα, θά φέρω νφάσματα γυναι
κεία κι' άντρικά κι' αλλα διάφο
ρα είδη. Τί λές; Έδώ στό χω-
ριό μαγαξί τέτοιο δέν εχουμε κι'
ούτε καί στά γύρω χωρία. —τό
μαγαξί μας θά ταχουμε δλα!
Ό γερο - Παντελής εΐχε άνοί
ξει τα μάιτια τού καί κύτταξε τόν
Μάνθο σά χαζός.
— Μπράβο, παιδί μου! κα¬
τώρθωσε νά πεί ΰστερα άπύ κάιμ-
ποσα δευτερόλεπτα. Μπράθο παλ
ληκάρι μου! "Εχεις σποτιδαϊο μυ-
αλό... Ό Θεός νά μοΰ οίνει χρό
νια γιά νά σέ καμαρώσίο μιά μιέ
ρα άκουστόν στόν κόσμο!
Ή συμφωνία κλείστηκε, τό και
νούργιο μαγαξί έτοιμάστηρ«ε οί μό
στρες τοποθετήθηκαν κι' ετσι, ό
Μάνθος, μέ μιά πόρτα πού δνοι-
ξαν στό μεσιανό τοΐχο, θά μπο-
ροϋσε νά έπιβλέπει καί τα δυό
μοιγαξιά... Καί σέ λίγες μέρες ι
φενγε γιά την Άθήνα νά φέρει
τα έμπορεύματα.
Στό στρατά είχε πιάσει φιλίες
μ' ενα συνάδελφο πού εϊχανε, μέ
τόν πατέρα τον, έμπορικό στήν Ά
θτηνα. Ό φίλος αύτάς, πού λεγό
τανε Κώστας, τόν δίδαξε πολλά
γύρω άπ' τό έμπόριο. Κι' ό Μάν
θος, φτάνοντας στό χωρία τού,
κατάστρωσε τα σχέδιά τον πού το')
ρα πιά είχε άρχίσει νά πραγμα
τοποιεί! Φεύγοντας γιά την Άθή
να, στοΰ Κώστα τό έμπορικό θά
πήγαινε νά συμφωνήσει καί ν' ά
γοράσει, μέ τίς όδηγίες τού, τό
πράψιμα. Συμβουλές, πού τόσο ή-
θελε, τίς 6ρήικε, μέ μεγάλη προ-
θυμία, άπ' τόν Κώστα καί τόν
πατέρα τού.
Γιά προ'ιτη φορά δέν άγόρασε
άκριβά πράμματα. "Επρεπε νά δεί
πώς θά πάει, καί τή δεύτερη φο¬
ρά θά κανόνιξε καλά τή δουλειά
τού.
Σέ μιά 6·δομάδα εφτασε στό
χοιριό. Στόλισε τό έμπορικό κα¬
τά τόν άθηναϊκό τρόπο γιά νά
φαντάξει, κι' δνοιξε την .τορτα.
Οί χωριάτες κι' οί χ<ι>ριάτισσες
γούρλωσαν τα μάτια τους καί
κύτταξαν μ' εΰχαρίστηση χαί πε-
ριέργεια τα ώραϊο αΰτό μαγαξ'ι
πού πρώτη φορά βλέπανε στό χω
ςιό!
ΛΙαξί μ' αυτόν τόν κόσμο πού
χάξιυε, βρισκότανε κι' δ Παντε¬
λής! Γελοΰσε καί δάκρνζί άπ'
τή χαρά τον, ένώ σέ μιά γωνιά δ
π'.αει,ας κι' ή μητέρα τοΰ Μάν-
θου καμάρωναν σάν παγώνια!
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΙ!
321ον
— Δυστι·χώς, αυτή είναι ή άλή-
θεια, είτε ό Χαλέτ. "Ολοι οί Μόν
Φΐτήδες, δλοι οί Χοτξάδες κ«ί δ-
λοι οί Ούιλεμάδες πού γεμίξουν
κάθε μερά τό Γραφείο τοΰ Μέγα
λου Μοαχρτή, είναι φανατικοί κίά
έχθροί κάθε προόδου. Άποτελοϋν
τή μεγάλη καί άγιάτρεντη πληγη
τής Αύτοκρατοοίας. ΈπηρεάξονΐΛ·
τα λαό, τόν φαναιτίξονΛ', τόν κά¬
νουν δργανό τους κι' ετσι κάθε
προσπαθεία γιά άναμόρφο>ση τοΰ
Κράτους πηγαίνει χαιιχτνη καί δη-
μιοιιιργεϊ καί κινδύνονς γιά τη
ξο>ή όσιον φιλοδοξοΰν νά τό 6γά
λονν άπό την 6ας»6αρότητα. Στά
είπα αΰτά Κοκ,κάλα έφέντη, κατέ
ληξεν ό Χαιλέτ; μέ την εΰκαιρία
πον βξεδήλωσες την έπ-.θνμί<ι, νχϊ Ιπιισκεφθής άπό σεβασμό στό Γρα φεΐο τού τόν Μεγάλο Μουφτή, γιά νά καταλάβ·ης πόσο δύσκολο είναι τό εργο μας. — Τό ξέρω καί τό βλέπο), τοΰ άιπάντησεν ό Κοκκαλάς, γιατί ξω κι' έγώ στήν Τουρνάα. Παρ' αλα αύτά συνέχισε, πρέπει ν·ά βρεθή τρόπος, νά παταχθή ή άντί&ραση δλων τών φανατικων, ϊβτοι καί μέ σκληρά μέτρα καί νά μποϋν σ' έφα.ριμογή τό ταχύτερο οί με,ταρ ρτιθμίσεις, πρίν ή αύτοκρατορί« πέση σέ έρείπια. — Κάνουμε, δ,τι μποροΰμε γιά νά τή συγκρατήσονμε καί πα εργο.
ιΟ Χαλέτ Έφένττης έπίστευε
στήν άναγκαιότητα τών μεταρου
Θ;μίσεο3ν καί εΐχε ριχτεϊ σ' αΰτές
μέ πίστη καί αίσιοδοξία μά καί
μέ φρόνηση» "Ο,τι έ'χτιξε τό έθε
μελίωνε γερά τόσο, πον τίποτα
δέν μπόρεσε νά τό γκρεμίση στά
κατοπινά χρόνια. Βεβαία καί ό ϊ-
διος έ'δλεπε, πώς ό ρυθμός μέ τόν
οποίον έφηοιμάξετο τό μεταρριιθμ-ΐ-
στικό πρύγραμ,μα ήτανε φοβερά
βραδίις κΛΪ άντιλαμβάνονταν πώς
αν σΐΎεχίξονταν μ' αΰτό τό ρυβιαό
ή έφαρμογή τού, οδτε σέ έκατό
χρόνιια δέν θά έ'βγαιΐνε ή Τουρκία
άπό την βαρ&αρότητα. Γιά τόν
Χαλέτ δμοις πού ήτανε μέσα στά
πράγματα, δέν ήταν τόσο είίκολη
ή πραγματοποιηθή τοΰ σχεδίου τοΰ
Κοκκάλα, μέ τό όποίο είσηγείτο
την δια,εσο κπΐ σ' δλους τούς το-
μεϊς έφαριμογή τοΰ μεταρρυθμιοτι
κου προγράμματος τοΰ Μαχμοί'τ.
Τό θεωρούσε έπικίνδυνο, κάτι τέ-
Ό Χαλέτ Έιρέντης, τοΰ τα εί
.τε ολα αύτά τοΰ Δανιήλ Κοκκά-
λα, τοΰ τα έξήτηισρ, μά έκεϊνος
?>μεινε άμετάπειστος.
— Παρ' δλα αύτά τοΰ άπάν-
τηισε, έγώ ρπιμένο), πώς δ,τι γί¬
νη πρέπει νά γίνη τό συντο)ΐώτε-
ρο δυνατόν. Νά όργπνο'κτουμε τό
-, τάς τίς τελ.ευταίες τ
λεπτσμέρειες, νά συντονίσονμε τίς
ένέργειές μας καί νά τό πραγμ«
τοποιήσουμε. Τίς βλέποί καί τίς
ξέρο) καλά τίς δυσκολαες πού θά
μάς παρουσιασθοϋν καί όχι μόνο
άπό τούς άντιδραστιν.οίις ιιά κπΐ
άπό δλα τα εΰροΜταϊκά Κράτη,
πού δέν τούς συμφέρει τό ξύπνη
μά μας. Πιστεύω ώστόσο, πώς άν
τό κίνηιμα οργανωθή αέ τόν τρό¬
πο πού, τόσο στό γράμμα μου, δ¬
σο καί στό τελευταίο ΰπάμνηιαά
μου, σ&ς ΰποδεικνύω, θά έπηύ-
χουμε πέρα γιά πέρα τό σκοπό
μας.
Ό Δανιήλ Κοκκαλάς ?κανε νά
συνεχίση, μά δ θόρυβος τής πόρ
τας πού δνοιγε τόν σταμάτησε
καί τόν Ικανε νά στρέψη τό πρό
σωπό τον σ' αυτήν.
ΕΙδε νά μπαίνη στό Γραφείο ?-
νας ψηλάλιγνος γέρος μέ κατάλευ
κη μακρυά γενειάδα καί κέρινο
.ΐιρόσωπο.
— Σελάιι άλέκιμ, είπε καί προ
χώρησε στό έσοιτερικό τοϋ Γρα-
φείου. Ό Χαλέτ Έφέντης ση«ώ
&ηκε καί τόν πλησίασε, απαντών
τας τού.
___ Άλέκιμ. σελάμ, Σείχ Οΰλ
Ίσλάιμ. Καί σταυρώνοντας τα χέ¬
ρια τού στό στήθσς, τοΰ Ικανε
μιά άλαφρνά ύπόκλιση. Τό ίδιο
έκανε καΐ ό Κοκκαλάς, δρθιος
μπροστά στήν παλυθρόνα τού.
Ό Μεγάλος Μουφτής, εστρε-
ψε τό κεφάλι τον πρός τόν Κοχ
κάλα κ.αί έξακολουθώντας νά μει-
διά, τόν κοίταξε έρεννητικά μέ πε
ριέργεια μά καί μέ καλωσύνη.
Ό Κοκκαλάς /ϊκύβοντας λίγο,
εφερε τα δεξί τον χέρι μέ άνοι-
χτή την παλάμη στό στάμα στό
μέτ(ι«πο καί στήν θέση τής καρ¬
δίας.
—- Νά σοΰ γνιορίσω Χείχ - Ούλ
- Ίσλάα., τοΰ είπε ό Χαλέτ, τάν
καινούργιο μας ορίλο, γιά τόν δ-
ποΐο εχεις άκονσει τόσα καλά λό
για άπό τόν πολυχρονεμένο μας,
τόν Πατισάχ. Τόν Δανιήλ Κοκκά
λα εφέντη.
Ό Μουφτής πρότεινε τό χέρι
τού στόν Κοκκάλα κι' έκεϊνος ?-
σκυψε καί τοΰ τό φίλησε μέ σε-
βασμό.
Ό Άλλάχ νά σέ εύλογή, τοΰ
είπε δ Μσυφτής καί κάθησε σέ μιά
πολυθρόνα πλάι τού.
- Καί τώρα πού γνώρισες τόν
καλό καί σεβαστό μας φίλο. Σεΐχ
- Οΰλ - Ίσλάμ, τοΰ είπεν ό Χα¬
λέτ Έφέντης, δέν μένει παρά νά
δοΰμε τόν Σονλτδνο γιά ν' άρχί
σουμε νά δουλεϋουμε (τνστηματικά
ττάνω στό σχέδιο τής έφαρμογης
τών μεταρρνθμίσεων.
Ό Μουφτής εκανε μιά καταφα
τική κινήση μέ τό κεφάλι, κουνών
τας το πάνω κάτω δυό φορές καί
δ Χαλέτ σηκώιθηκε άπύ τή θέση
τού καί μπήκε στό Γραφεϊο τοΰ
Σουλτάν Μαχμούτ, πού συγκοινω
νοΰσε μέ τύ δικό τού.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑΐΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
οπεοθυνοι συμφώνως τφ
1090)1938
Ίδιοκτήτπς — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΧ
Κατοικία Ναύαρχον Β6τ—η 55
Προΐστάμενος ΤυπογροφεΙου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ
Κατοικτα Σποοτάχου 12
ΑΜΦ3ΑΛΗ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
«Φεΰγ' άπ' έμής καρδίας, δο-
λοιμήχανε, φεύγε τάχιστα-
Φεύγ' άιπ' έμών μιελέιυν, φεΰγ'
Ίπ' έμοΰ βιότον
Κλώψ, δφι, πϋρ, Βελίη, κακίη,
μόρε, χάσμα, δράλοχν, θήρ,
Νύξ, λόχε λύσσα, χάος, δάσκανε,
άνδροφάνε
Ή έρμηνεία:
ΦΐΎε άπό την καοδιά ;ιου δολο-
πλάκε, φΰγε γρή,γορα-
Φύγε άπό τα μέλη μου, φΰγε ά¬
πό την ξωή μου
Μονόφθαλμε, φίδι, φοιτια, πονη-
ρέ, κακία, θάνατε, χάσμοι, δοάκον
τλ, θηρί-ο,
Νύκτα, ένέδρα, λύσσα, χάος, 6ά
σκανε, φονικέ...
Στά ί&ια Ιπη τον, ύπάρχει καί
ενα αλλο ποίηιμα, άφΐϊροΐιμένο
«είς την έαυτοϋ \η!%Ί]γ> Μέ τό
ποίημά τού αΰτύ, ό Γρηγόριος
θέλει νά ΰπογραμμίση δτι, ό δν-
θροιπος δέν είναι μόνο διανόησι.
άλλά καί ψυχή, καί μέ την ψνχή
μπορεί νά καταλάβη κΓτνείς τόν
Θεό καί δχι μέ τό μυαλό.
"Εχή, καί μέγα, ήν
έθέλης
Έρΐννα σαυτήν ήτις ή, καί πή
στραφή,,
όθεν προήλθες καί διπη στή ναί σε
δεί-
εί ξήν δπερ ξής, τουτο ή τι καί
πλέον.
"Εργον εχεις, ψυχή, τοίσδε κάιθαι
ρε βίον.
Θεόν νόει μοί καί θεοΰ μυστήρια.
Τί ήν πρό παντός, καί τί σοι τό
πάν τάδε-
όθεν προήλθε, καί δποι προβήισε-
ται.
"Εργον Ιχεις, ψυχή τοίσδε κάθαι-
ρε τόν βίον.
Πώς οΐονκίξει, καί στρέφει τό πάν
θεός·
ή τα μέ πέπηγε, τα δ' δλλα έκριέει,
ημείς δέ μάλιστα έν στρεπτώ 6ίο,).
"Έργον εχεις ψυχή· πρός Θεόν οί
ον δοα.
Τί μοί τό κλέος τα πρόσθ'ε, τίς
δ' ή νυν ν&ρις·
Τί μου τα πλέγμα, καί τί μοί 6ίου
τέλος.
Ταύτ' έννόες μοί καν νοός στήσεις
πλάνην.
"Εργον εχεις ψυχή· μή τι πά&ης
καμάτω.
Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ
"Εργο μεγάλο εχεις ψυχή, εάν θε
λης;
έιρεΰνησε τόν έατπό σον, πιώς πρέ
πει νά είναι κα ίποΰ νά στρέφεσαι,
άπιό ποΰ προήλθες, καί ποϋ νά
σταματήβης
εάν πρέπει νά ζής οπιος ζής, ή κά
τι περισσότερο νά κάνης.
"Εργο Ιχεις ψυχή, νός έξηγνΐσιτις
την ζωή μέ τα εξής:
Δόσε μου νά καταλάΰω τόν θεό
καί τα μινττήριά Τον.
Τί ήταν πρίν άπ' δλα καί π<Γ>ς σοΰ
φαίνονται ολ' αύτά"
Άπό ποϋ προήλθον καί ποΰ πητ
γαίνουν.
"Εογο ίΐχει ι|η>χή, νά έξαγνίβης
την ξο>ήν μέ τα εξής·
Πως κυ&ερνά καί πώς δδηγεΐ τό
πάν ό θεός· τ],
γιαπί αλλα μέν έκαμε στερεά κα»
δλλα ρευστά,
καί την δική μας ζ<,)ή πάρα πολϋ δστατη. "Εργο Ιχεις ψυχή, νά βλέβτης τόν θεό πώς είναι· Ποία ήταν ή άρχική μου δόξα καΐ ποία ή σημ,εοινή κατάΛτοχτι· ποιό θά είναι τό στεφάνι μου καί πουό τό τέλος τής ξωής μόν. Αύτά δοσε νά καταλάβω καί. θ« σταιματήστις την πλάνη τοΰ νοΰ. "Εργο 2χεις ψυχή, μή βαρεθής καί πάθης τίΛοτε. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται ΒηλαρΛ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 Χα1 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Ι. Λ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ Α. Ε
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΚΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγια
άποσβέσίων
1969
1968
ϊανήμα
Μεΐον άποοβεσεων
'βνκαταστήσεις
Μεΐον άποσ(Ιέσεων
Μέσα
άποσβεσεων
•Ε«»«λα καί Σκεύη
Μεΐον άποσβεσεων
1.100.665.-
319,715.-
362.417,90
266.740.90
51.873,10
30,909,10
63.ΟΟΟ.—
60.480,-
45.476,80
38.580,80
Κυχλοφοροΰντα
■Κμηορίύματα
Έκχρεμεΐς Παραγγ. Εξωτερικου
α', "Υλαι καί Συσκευασία
ϊν'ν)χαί εΐσπρακτέαι
Χρεώγραφα
χοεώσται
Ποοοωρινοι Λογ)σμοι
Διαθέσιμα
ΤοαΛϊζαι
Ταμείον
780.950. _ 804.744.-
95.677.— 146.46Ο.-
20.964.— 26.418.-
2.520.- 10.080.—
6,896.- 11.374.-
195.707.—
27.640.—
483.234.-
29.822.-
Κεφάλαια
Μετοχικόν Κεφάλαιον
8.5ΟΟ Μβτοχαί πρός 234.—
Άποθεματικά
Τακτικόν
"Εκτακτον
"Υποχρεώσεις
Μακροπρόθεσμοι έμπρηγμάτοιι
βάρους έΓΑκινήτων
Συν)καί πληρωτεαι
Πιατωταί
Μερίσματα χρήσεως
Ιΐοαοστά Λιοικ. Σιιμ)λίοΐ'
Ήγγυημένος λ) Τραπέζης
Φόροι Πληρωτέοι
Προσωρινοί Λ)σμοί
Κέρδη χαί Ζημίαι
1.778.570,10 1.931.152.—. Υπόλοιπον είς νέον
17.300.— 51.048,60
372.281.50 391,108,40
273.622.-
27.500.—
419.223,40
28.51*0.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
1.989.ΟΟΟ.- 1.989 000.—
434.029,80
139.902.-
97.951,35
10.669.—
4.385.493,40 4.229.940.75
«80 :ΐ4ί>.—
520.003.—
197 570.—
177,401.—
177.019.-
297.500.-
80.040.—
68.076.—
:58.5«9.-
481.281,80
23.687,60
325.372.-
42Ο.ΟΟΟ.-
290.640.—
«08.747.—
321.921,30
255.<«ί'. - 23.850.- 7ν·.674.— 17.451- 292,16'»,45 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΟΣΙΣ φόοοι Δημοσίου καί ί') τρίτων •ΕηιοφαλεΙς χρεώσται •Αποσβέσεις 2ημία έκ κατασκενών Μισθοί Τόχοι Ένοίκια Γενιχά Ιξοδα Ήμερομίοοια Άΐ'οιβαί Τρίτων Κέοδη πρός διάθεσιν 189.779.- 227.982. 29.234.- 2 395. _ 93.856.- 84.321. __ 19.269 - __ 454.541.— 262.848. __ 10.832,50 17.757, 70 57.500.— 57.600 — 360.170,90 400.444, 70 — 187.522. __ — 50.670 50 549.773,«0 452.349 — 1.764.956 — 1 743.889 90 "Υπόλοιπον παρελϋ. χρήσ Κέρδη έξ έμπορευμάτο>ν
Κέρδη έκ προμήθειαν κλπ.
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
Τακτικόν Άποθεματικόν
"Εκτακτον Άποθεματικόν
Μερίσματα
Ποσοστά Διοικητικοΰ Συμβουλιον
Φόροι ΕΙσοδήματος Ν Δ, 3845)58
ΜεΧον προπληρωθέντες
"Υπόλοιπον .είς νέον
Δρχ. 549.773,6)
128.980.—
93.411.-
54.977.-
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
297.500.-
30.040.—
38.509.-
28.687,60
549.773.60
Ό ΠρόεΒρος τοΰ Δ. Συμβουλίου
ΑΧ. ΓΕΡΟΚΟΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Διευθυντής
ΗΡ. ΤΡΙΑΝΤΗΣ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟ-
ΜΗΧΑιΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ «Ι.
Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ Α.Ε.»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Κατ' απόφασιν τοθ Διοικητι
κου Συμβουλίου τής Έταιρίας
καί συμφώνως τοίς αρθροις
18, 19 καί 20 τοΰ Καταστατι
κου, καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι
πρός συγκρότησιν Τακτική;
Γενικής Συνελεύσεως τήν 28ην
Ίου^η 19-70 ημέραν Κυρια¬
κήν καί ώραν 5ην μ.μ. έν τοίς
γραφείοις τής Έταιρίας έν
Πάτραις οδος Τσούρτζ 4ρ. 11.
Άντικείμενα αυτής έσονται:
1) 'Υποβολή τής Εκθέσεως
τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλίου
ώς καί τής Εκθέσεως των Έ
λεγκτων.
2) 'Υποβολή καί έγκρισις
τοΰ "Ισολογισμοϋ τίς 31ης Δέ
κεμβρίου 1969.
3) Απόφασις περί άπαλλα-
γής τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλί
ου καί των Έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής άποζημιώσεως.
4) "Εγκρισις τής ιμισθοδοσί-
ας τοϋ Διευθυντού τής 'Εταιρί
άς παρελθούσης χρήαεως 1969.
5) 'Εκλογή 'Ελέγκτών διά
τήν χρήσιν 1970 καί καθορι-
σμός άμ,οΐτίής των.
6) "Εγκρισις τής άπό 19.8
69 αποφάσεως τοΰ Διοικητι-
8!».(>71 ,ΗΟ 4ΤΟ 057^60 Ι κου Συμ,βουλίου περί τής έκ-
λογής παρ' αύτω πέμπτου-ϋ.έ-
λους.
Οί επιθυμούντες νά μετά/ϊχω
σι τή; Γενικής Συνελεύσεως
Μέτοχοι ή Αντιπρόσωποι αύ
των, οφείλουσι πέντε ήιμέρας
τουλάχιστον πρό τής 28ης Ίου
νίου 1970 νά καταθέσωσι τα;
μετοχάς των είς τό γραφείον
τής Έταιρίας ή παρά τινι των
ανεγνωρισμένου Τρχπεζών ή
παρά τώ Ταμει'ω Παρα,καταθη-
κών και Λχνειων, συγχρόνως
δέ έντός τής αυτής προθεσμ,ίας
νά προσαγάγωσιν είς τδ γρα
φεΐον τής Έταιρίας τάς
οείξεις τής καταθέσεώς
καί τα Ιγγραφα τής ά
σωπείας των.
Έν Πάτραις τή 28 Μ&ρτΐου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΎΜΟΥ
ΛΙΟΝ
4.885.49 5,40 4.22!·.'.Ι4<>,75
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
10.810 - 18.!.90
1.6Η5.Ο74.2Ο 1.273.«48,40
1,764.95α.- 1.743 881),«Ο
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΊΈΓΙ1Ν
Τό θέιμα τής έπαγγελματική;
στέγης καί ή χάραξις επί αυτού
σιιγκεκρΐιμΐλ>ης πορείας τού έμπορι
κου κβμου, απησχόλησε την χθε¬
σινήν σΐίνεδρίααιν τοΰ Εμπορικον
Χνλλόγου Αθηνών, είς την όποί
αν παρέστη καί ό πρόεδρος τοΰ
ΕΒΕΑ κ. Κανελ).που.λ.ος. Κητά
την συνεδρίασιν αύτην /.πθωρίαΐθη
ή στάισις τού συλλόγου έ.τί τού
προ6λήιμαπος των μιαθώσεων κτι-
ταστημάτων, έν δψει τής συναντή
σεως των παραγωγέων τάξεων
μέ τόν άντιπρόεδρον τής Κυβερ¬
νήσεως, σήμερον Π αρ α σ κ ε υ-
ήν. Τό θέμα τής στέγης εξητά¬
σθη υπό τό πρϊσμα των προσφά
των έξε,λίξΐΐον καί τής ,ΐδυναμίας
τοϋ εμπόριον νά άνταπεςέλθη είς
την πίεσιν των πραγμάτων.
Παραλλήλως, ό Εμπορικάς Σΰλ
λογος Αθηνών συνέταξε καί εγ
γράφον επί τοΰ αΰΐοΰ θέματος μέ
τάς άπόψεις τού καί τος προτει
νομένας ΰπ' αυτού λ.ΰσεις, τό ό
ποίον θά υποβληθή σήιιερον διά
τα περαιτέρω
Δικαιοσννης.
εις το υπουργείον
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ
"Εκθεσιν έμπορΰ'.ών δειγμάτο>ν
ώργάνίοσεν ό πρεσ&ετ·τής τής Δή
μοκρατίας τής Κορέας κ. Χούνγκ
Τλοΰ καί ό έιν Αθήναις γενικάς
πρόξενος άντκΐτράτηγος έ.ά. κ.
Α. Δασκαράλης.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
35η; ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΤΚΗΣ ΚΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
«ΣΙΖΑΛ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Συμφώνως τώ &ρθρω 20 τοΰ
Κχτα~χτικοΰ καλοϋνται οί. κ.
κ. Μέτοχοι τής Άνωνύίΐ,ου Βιο
καί Εμπορικάς Έ-
Η ΠΡ02ΤΙΘΕΜΕΝΗ ΟΑ
Τό πρόδλημα υπήρξε παλαιόν,
σχεδύν προπολΒμοών: Ποία ή εν
νοια τής προστιθεμένης Λξίας. Ή
άναζοιογόνησίς τού, έν τούτοις, εί
την κρίσιν ή μή τοΰ «παραγωγι-
κοΰ» χαρακτήρος .τής ϊπενδνσε-
ιος.
Ι Καταλήγει δέ η μελέτη είς ρί-
ναι μάλλον πρόσφατος: Ή χρη- αν διαπίοτοχτιν λίαν χοήσι+ιον διά
σι,μοποίησίς της ώ; κριτηρίον ύ- , τούς χρηβι.μοποιοϋντας τόν όρον
πατγωγής έξαγιιογικών Ριομηχανι- τής προστιθεμένης άξίας δημοσί-
γ
4πο-
των
Ό Λπγιοτής
Χ. ΚΛΡΒΕΛΑΣ
ΑΝΩΝΥΗΟΣ ΒΙΟΗΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Σ Ι Ζ Α Λ,
Όδός ΡΟΓΚΟΤΗ άριθμ. 5 — θεσσαλονΐκη
Ίσολογιομός Χρήσεως 1969 — Κεκλεισμένας την 31 ην Δεκεμβριού
1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1968
1969
2.492.099,70
16.473.954.20
9.258.609,05 7.215.345,15
Α' Πάγιον
Γήπεδα
ΚτΙρια
Αποσβέσεις
2.493.994.70
16.795.963,20
9.837.211,30 6.958.751,90
20890.843,60
1.205.901.-
22,096.744,80
16.238.342,90 5.858.401,90
Μηχανήματα 20.843.902.80
Μηνανήματα Πσρα-
γωγής ΑΝ 147)67 2.715.359,80
Άποσβέοεις
23.559.262,60
16.978.783.— 6 580.479,60
663.550,35
632.088,50
298.176,55
262.392.—
31,461,85
35.784,55
"Επιπλα καί Σκβύη
Άποσβέοεις
Μέσα Μεταφοράς
'Αποσβέσεις
713.361,35
646.211,50
298.176,55
275.020.-
67.149,85
23.156,55 16.123.532,60(1)
15.633.093,15
12.560.434,70
2.747.96Ο.5Ο
80.940.90
460.546.-
4,394,620,10
177.486,—
64.ΟΟΟ.—
171.000.-20.656.988,20
16.123.532,60
Β" Κυκλοφορούν
Πρώται Ολαι—Ήμικ)να προ'ίόν-
τα--*Ετοιμα προϊόντα 14.553.868.—
'Υλικά Κατεργασίας—Καύσιμα
— 'Υλικά συακευασίας —
Χρεώδη καί έξαρτήματα
Παραγγελίαι
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
ΕΙσπρακτέοι Λογαριασμοί
Προπληρωθέντες Λογαριασμοί
Παρακαταθήκαι
Χρεώγραφα
3.239.633,20
594.573.50
5Ο9.Ο3Ο.-(2)
5.309.353,10
271.805.-
201.000.— 24.670.262,60
20.798,90
135.566,20
156.365,10
Γ' Διαθέσιμον
Τράπεζαι
Ταμείον
30.858,90
69.868.-
100.726,90
36.446.446,45
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α' Κεφάλαιον καϊ Άποθεματικά
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Ι2ΟΟΟ
Μετοχαι πρός δρχ 173,60) 2 083 21-0 —
ΆποθΕματ υπέρ τό σρτιον
έξ έκδόοεως νέων Μετοχ. 2 050 800 -
Τακτικόν Άποθεματικθν 1 019 199.—
"Κκτακτον "Αττοθεμστικου 1 _ί ι Ο 154,6)
5 392, 03.—
6.40^.1155,25
Ι (Ό 684 —
1968
2.083.200.—
2 θεθ8ΟΟ.—
1.0^9.199.—-
1.310 134,60
5.392.<Ολ— Δυνάμει ΑΝ 942)49 Η 485.9.05,2Γ> · Ν. 323)->ι3
£00 684 - ΓΗ . 2901)1)4
260.391,Ό ■ ΑΝ. 147)67 διά πά
γίας έγκαταοτάοεις
90.098.- 19.322 8(5,55 Δυνάμει αν 147,67 διά κε
φάλαιον κινήσεως
1969
331,60
.- 19 687.85',5Ο
3 397.595,50
2 219.333.40
2.355.423.-
276.000.— 8.248.3Μ,ίθ
8.875.229 — Β' /νΊακροπρόθβσμοι "Υπο·
χρεώσεις 6 998.213(3)
Γ' Βραχυπρόθεσμοι 'πο·
χρεώσεις
Βραχυπρΰθεσμα Δάνεια 6 Τί4 527,50
Πληρωτέθι Λογαριασμοι 1 74'· (41 20
Γραμμάπα πληρωτεα 7> 8^8 888.—
Μέριομα ττλημωτεον 276ΟΙΟ.- 14 203.4Π6 80
Ίς τα έν θεασαλονίκ/]
Γραφεϊα τής Έτχιρείας, κείμϊ-
να επί τής δδοΰ Ρογκότη άο. 5
(4ος δροφος) τήν 29ην Ίουνί-
ου, 1970. ημέραν Δευτέραν χ αί
ώραν 12ην μεσημβρ ινή ν. πρός
συγκρότηαιν τής 35ης τακτικήν
Γεν,ικής Συνελεύσεως μέ τα ά-
κόλουθα θέματα ημερησίας δια
τάξεως:
ϊ. "Εγκρισις τοΰ Ίσοιλογι-
σμ,οΰ χρήσεως 1969, μετ" άκρό
ασιν των έπ' αύτοΰ εκθέσεως
τοΰ ΔιοικηιτικοΟ Συμβουλίου
καί των 'Ελέγκτών Όρκωτών
Λογιστων.
2. Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοι·κητ.ικοΰ Συιιιβουλίου καί τώ/
Έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής
άποζημιώσεως διά τήν χρήτ.ν
1969.
3. 'Εκλογή δύο τακτικών κϊ/'.
ούο άνα-πληρωμ,ατικών έλεγκτών
έκ τοΰ υποβληθέντος υπό τ:ΰ
Σώμ,α,τος Όρκωτών Λογιστων,
πίνακος έλεγκτών Όρκωτών
Λογιστων διά τη-ν χρήσιν 1970.
4. Αύξησις τοΰ Μετ://ι·/.οΰ
Κεφαλαίου.
5. Διάφοροι άναικοινώοεις.
Οί κ. κ. Μέτοχοι, οί επιθυ¬
μούντες νά μετάισχωσι τής Γε-
ικής Συνελεύσεως, παρακα-
λοϋνται νά συμ,μορφωθώσι μέ
τάς διατάξεις τοΰ δρθρου 21
τοΰ ΚαταστατικοΟ.
Έν θεσσ)(κη ττι 15)6)1970
ΤΟ ΔΙ0ΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Ιεοί ,προσκλήσεως των μετό-
χων τής Άνωνύ',ιου 'Εταιρεϊ
άς Σ^ταφυλοσακχάρου καί Οί
36.446.446,45
όφίστανται ύποθήκσι
40.894,522,30
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: (1) "Επι τού ώς δνω παγίου ενεργητικοθ
άσφαλίζουσαι υπόλοιπον δανείου μέχρι δρχ. 4 498ΟΟΟ,— καί
προοημειώσεις μέχρι ποσού δρχ. 275X00 —
(2) Έξ ών έν καθυοτερήσει γραμμάτια συνολικοϋ τιοσοϋ δρχ.
294.440-
(3) Χρεωλυσία λήγοντα τή^ επομένην χρήσιν δρχ. 520 0)0.- καί
έξόφλησις έκ τοϋ όμολογιακοϋ δανείου ποσοΰ δρχ. 750.000.—
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ
40 894.522.;Ο
1968
1969
5.560.743.
_
Μικτόν Κέρδος
4
854 234,
45
1.978.839.
80 "Εξοδα Διοικήσεως
2.007
.016
,70
1.158.065,
70 "Γΐζοδα Χρημστοδοτήσεως
1.212
010,
.60
4.374.429,
60
1.237.524,
10 "Εξοδα Διαθέσ, ΠρΓΐόντων
1.019
662,
90 4
? 8·<>!Η),
20
1.186.313,
40
Υπόλοιπον
61.Ί 544,
25
885.
— Πισιωτικοί Τόκοι
1
. ν.12
-
55.326
—
54.441
.— "Εκτακτοι Ώφέλειοι
24.
,110,
70
25.442.
70
1.241.639,
40
Καθαρά Κέρδη
040 98Ο.9Γ>
ΠΙΝΑΞ
ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΘΑΡΩΝ
ΚΕΡΔΩ
Ι ^
Τακτικόν
Μέριομα
27Ρ.ΟΟΟ.
—
Κράτησις
Α
.Ν. 147)67
διά παγίας έγκαταστάσεις
291.989,
95
Κράτησις
Α
.Ν. 147)57
' διά κεφάλαιον κινήοεω;
72!·97
Ή Πρόεδρος τού Διοιχητικοθ Συμβουλίου
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΧΗΡ. ΑΛ. ΜΙΧΑΗΛηΟΥ
*© Διευθυντής τοΰ Λογιοτηρ!<"υ ΚΟ£ΜΑΣ ΧΡ. ΚΥΡΟΥ 64Κ986/ Έν θεσσαλονίκχι τη 31 Δεκεμβριού Ό Γενικάς Διευθυντήν ΛΑΖΛΡΟΣ ΑΛ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΩΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ Ποόο τούς κ.κ. Μετόχους τής Άνωνύμου Βιομηχονκής κοί ·£μπο.-κής ΈτσιρεΙας «ΣΙΖΑΛ» Ι. λ ^ίη,-ι'·1πολονισυ.όν τής Άνωνύμου Βιομηχσνικής κοι 'Εμπ.ορικής ·Ετβιρ«ίας «ΣΙΖ νΛ»-ής 31 ής Δεκεμβριού 1-ΐΛ.^ΐΉ-μεν τόν ανωτέρω ισοΛογισμ ι» ^ ΐβν εργασιών αυτής τα προκύψαντα κατώ την λήξασαν την 31 ην Δε.κεμβρίου 1969, ώς καί τάαιτοτεΛεσμ«ι 1969 έταιρικήν χρήσιν. έΦηομόσθησαν αί διατάξεις τοθ αρθρου 37 τού κωδιχοποιημένου Μ 2190 περί'Λνων. Έταιρειων Κατά τόν διενβργηθέντα ελενχ ν^ ΦΠΡΙ; προοήκουσαι έλεγκτικαϊ δισδικασίσι, έν τώ πλαισίω τΛν υπό τοϋ Σώματος Όρκωτών Λο'γιστ(!;:>νσακολ·βυθουμένων ά-Ρχβν
ρχών ^^ομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεϊα άτινα ετέθησαν είς την διάθεσιν
έλέγχου καί παρεοχέθησαν ήμϊ. αί πληροφορίαι και έπεξηγήσεις τάς όττο.ας έζητήοαμεν.
λό όοτο
Λιή τιΊν διενέργειαν — ---- _
Έν τοίς β.βλΐο.ς τηρεϊτα, κανονικώς λογσριαομός κόοχους ηαραγωγης κα,
τροποποίηος είς την μέθοδον άπογραφης έν σχέσει πρός την προηγουμένην χρήσιν.
" . πννοδεύουααι αυτόν άναλιΊσεις άποτελϊσμάτων χρήσεως, και διαΟέοΓως κερδιόν ποοκΰπτουν
άπΒίΧθνί^ονν δέ, βάσει των κημένιον διατάξϊΐιιν και παρ·ιΛ*4»>γμέν(ϋν^ λογιστικηιν άρχών,
15 χθήσεως· την οικονομικήν κατάστασιν τής ύμίΐερας "Επιιρε-ιας, ώ; είχεν «ΰτη κατά
άποτελέσματα τα πρβκύψαντα κατά τήν λήξασαν τήν ήμϊββμηνίαν ταύτην χρήσιν.
Έν Αθήναις τβ 7χι Μάϊον 197Ο-ν « ·.* ·-
: ϊ , .. Οί ΌρκΜτοί Λογιατβί ^
5 . / Η, Β. ΡΑΜΗ^αΥΝΗΣ — Ι. Μ. Κ^ΜΙ1ΑΔ0ΥΡΗ5«ν . ^
Ό άνωτίρω Ίσολογισμος και αι
έκ των ώς ανω βιβλίων και-------
ίην1°μ31ηΓνΔεπκρε0μςβρίονς % ως
ών είς τάς έπ·ιστροψάς των έαι-
τοκίοκν, ή μεταίιολή τοΰ σινστήμα
τος τοΰ Φόρου Κύκλον 'Εργαοι-
ών καί ή ύποφώσ/.οι<σα έννοιολο- γι«ή διένεξις, όσον άφορά είς τόν χαρακτήρα τοϋ έγχίορίιος πά ραγομιένου προίόντος καί τής σ\μ6ολής χοϋ ξένον κεφάλαιον είς τήν οικονομικήν ανάπτυξιν. Τα οΐκοναμικά λεξικά, έν τή Λ- τελεία των, ,περιορίξονται είς τό νά όρίζουν τηΛ' προΛτιθΕμέντγν α¬ ξίαν ώς τήν .ταριιγομέ'νη-ν υφ' έ κόχΐτης εΛΐχειρηματικής μονάδος αξίαν, ποΰ προκνπτει ώς διαφορά τής άγοοαίας τΐιμής τοί» τελειω- μένου άιγαθοΰ, μείον τό κόοπος των .-ΐρώτων ύλών καί χρησιμο- ποιηθέντων υλικών διά τήν πΛ- ραγωγήν τού, πού ήγοηκίσθησαν ά πό άλλας έ™χειρήβεις. Καί αύτά μέν όσον (Ιοροο,ά' είς τα κρατούντα είς γενικάς γοαμ μΔς έν τή έπιστή,μη. Ήλθεν ομως τ Νομισματική 'ΕΛΐτοοπή καί διά τής αποφάσεως 045) 10β2 ώρισεν ότι ή «προστιθεμ^νη Λςϊα» επί τοΰ παραγοιγικοϋ ν.οστους, περιλαμ 6«νει τα ήμρρομίσθια, τα γενικΛ εΗοδα τής παραγογής, τοΰς μι- «θοΰς των άπασχολοι^ιένον εί; τό έιργοστάσιον (σίκ), τ' «σφά- λιστρα, τόν φοιιτυμϋν, την θέρ- μανσι-ν κλπ. τάς (Ιτοσβε-Λεις, τα ένοί,κια καί τα ϊξοδα σ»ντηοή- εως. Ώραΐα καί λαμ^ρά. Άλλά δ<« ι μόνον τα ήμεοομίσθια καί ίίχι ά εξοδα διοικήσ^<ο;, διατί τόν (Γ*>τΐισμον καί ήν &τομανσ<ν μό όν κια δχι τα χαΰσιμοι καί τήιν νέργειαν, διατί τούς μισθοΰς :ών έργατών κ,αί όχ» τόν έι~χει >ηματΐικόν μισθόν κ.οκ..;
Έν τούτοις μέχρι τής καθιερώ-
σεοες τοΰ εύρι»τέοου σΐ'στημαιτος
τής έπιστοοφης των έξαγ(ογικ<Γ)ν οιν τό θϊιμα δέν εΐχε καί με¬ γάλην σημασίαν. Άφ' ής, (%μ(ος, κα&ιερώθη ή ΕΡΚΑ ΟΜΝΕΣ έ πκΐτροφή τοΰ έπιτοκίου χορητγή- σεοη', υπό την 6ασι,κήν προϋπό¬ θεσιν νά συγικεντρώνη τό έξαγό μενον προϊόν 25% προστιθε,μίΐνην αξίαν, δ ανωτέρω άτιλής όρι- σμός απέκτησε μεγάλην σημασίαν. ΚαΙτέβτη τοΰ οτομοΰ, ούτος καί αί άτέλειαι. Τάς άμφιβολίας καί άμφισδη- τήοεις περί την έννοιαν τής προ στιθε<μέ>νης άξίας ήλθεν !> Σι.'<νΐ&ε- σμος Βιομηχάνιον καί *ίι' ενός έ- πιβτημονιικοΰ 6οτ)θήμη.το·; ήθεληισε νά διευκρινίση. Έ,-π, τής φΐλοτί- μου ταύτης προσπαθεία; άξίζει ε παινος είς τόν ΣΕΒ δι« τή-ν συ νέχισιν τίόν γονύικον ».»')το6οι<λι- ών τ όν. Ή μελέτη άναπτυσσίΐ τάς δια φόρους έννοίας π^ρί ποοστιθεμ*- ντ,ς άξίας κίΐί ύπολογισιιοΰ αί«τής καΐ έξριδικεύει τάς παοατΓ)ρή<τεις της έπΐί τής χρηισι;·ιοποιΐίθεϋ)ς της ώς κοιτηρίον ο'ικυνομικΓις πολιτι- κής. Οντος άναφι ρεται είς τοΰς Έθνικοϋς λογαριααμούς, είς την εφαρμογήν της 'ίς τήν οήτηαν τοΰ μάλλον ευνοουμένου κράτους, είς τα έξαγωγικό. κίνητςα καί τ.ρ- λος τήν σημασίαν της 8·ά τήν ε¬ φαρμογήν τοΰ Ν.Δ. 2687)58, διά ο>υς λειτουργούς: «'Βπ,ειδή σκο-
πός παντός μέτρον ο'ικονομικής ά
ναπτύξεως μιάς χώρας, είναι ή με
γιστοποίηοις τού 1>αβμοϋ άξιοποτ
σεως των εγχωρίων οίκονομικών
πόριον, έ'.τεται ότι ούτος θά .τιοέ
πει νά είναι έπίβης καί τό κρι-
τήριον έπιλογής τής πρυοφοοωτέ
ρας εκάστοτε έννοίας τής «προσ
τιβεμίνης άξίας». Προκειμένου ίί
μως περί άλλοδαποΰ νεφαλαίου,
δέν θά πρέπει νά παροοώνται έ-
πίσης καί <ιί μή πο«οιΤι«ώς σν?.- λθιμί>ανάμεναι μο«ροχρόνιαι εύεργε
τικαί έπΐιπτιίχΐεις επί τηϊ» τεχνολο
γικοΰ καί όργανιοιικοΰ έκσΐΓγχρο-
νιβμοΰ τής οΐκονομίας».
Οίκσθεν, ί»ε&αάος, νοείται ότι δ
παξ καί υίοθετηΐθή τα κριτήριον,
καλόν θά ήτο ή Πολιτπα νά τό
τηρή κατά παντός καί ΰιέο πάν¬
των.
νοπνεύματος είς
Γενικήν Συνέλευσιν.
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΣΤΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΓ
ΚΑΙ 01ΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Κατόπιν αποφάσεως τοϋ Δι
)ΰ Συ»ι,βουιλ£ου καί συ:»
φώνως τώ Κατχστατικω χ*
λοδνται οί κ.κ. μέτοχοι τής 'Κ
ταιρείας είς τήν ετησίαν Τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τή·.
ΒΟήν Ίουνίου 1970, ήμέρα.
τής εβδομάδος Τρίτην κα'ι ώ
ραν 6ην μ.μ. εν τοίς γραφείοιι.,
τής Έταιρείας κειιμένοις εν '
Θήναις καί επί τής δδοΰ Στκ-
ροπούλου 6.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΓ.
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ:
1) 'ΐποξιολ-ή καί έγκρισις ί,
ϋέσεω; Διοικητικοΰ Σαμ?>ουλι
ου καί των έλεγ-κτών επί το)·
πεπραγμένων τής χρησεω
19Β9.
2) Τποβολή καί έγκρισις *3
σολογισμοΰ καί λ) σμοΰ αποτε-
λεσμ,άτων χρήσεως 1969
3) Απόφασις περί απα,λλ*
γής τοΰ Διοικητι*οΰ Συμβουλ'"
ου κα'ι των κ.κ. έλεγκτών Απο
πάσης ευθυνής.
4) "Εγκρισις άμοιβής μελώ/
Διοικητικοΰ Συιμβουλ(ου.
5) 'Εκλογή δυο έλεγκτώ.
καί ίσαρϊ&μων άναπληρωματν
κων διά την χρήσιν 1970 καί
καΒορισμός άμ,οιβής αυτών.
6) Έκλογή Συ;α6ούλων εί;
αντικατίστασιν έξερχομένω·"
τοιούτων συιμφώνως τώ αρθρΐο
12 τοΰ ΚαταστατικοΟ.
7) Άνακοινώοεις - ΠροτΑ
ΝΕΟΝ ΣΤΣΤΗΜΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩ-
ΝΙΑΣ ΤΑΤΤΟΛ.ΡΟΝΟΤ ΜΕ
ΤΑΔΟΣΕΩΣ ΦΩΝΗΣ ΚΑΙ
ΛΕΔΟΜΕΝΩΝ
Ή πρώτη ίμποοική /ρησιμοποί
η<ΐις τής ψωνητΐικής έπΐλθΐν<ι)νίας μέ,σο) διαστημικοΰ 5ορι»φόρου μετα ξύ ΗΠΑ καν Νοτιον Αμερικής έ τεθή είς έφαομογήν υπό τής Μπρά νιο; Ίντερνάοϊονα,.. Ή Λεροποοι- κή αίιτή έταιρεία ανεκοίνωσεν ότι τό νέον κΰκλίομΛ ταντοχ&όνον με- ταδίχΐειο ς φιονής καί δεδομένιον τό οποίον κατεισκΓύασεν καί έγκα τΡΛτηβεν ή ΙΤΤ — Ίντερνάσιοναλ Τέλεφον εντ Τέλεγκραίρ Κορπορέι σιον θά παραμένη ανοικτόν έαΐί συ νεχοΰς 24ώρου (Ιάσειος μεταξϋ των κέντρΐον τής Μπράνιφ καί τοΰ άρχηγείου σΐ'ντηρήσιως τοθ Ντάλλας Λήι6 Φή,λντ και τοΰ κέν¬ τρον έλεγχον της είς Ν. Αμερι¬ κήν είς τό Διεθνές Άεροδρόιμιο τού Καλλάο πλησίον τής Λίμα τού Περοϋ. Ή ν«ι ύπηρβσία έπικωνω- νΐίδν, Λναι γνω,στή μέ ■.ήν τεχνι- κήν όνομαοίαν, σύστημα έπικοινω- νίας ύ^ηιλής ταχύτητος ΜΟΤΛΤΙ ΠΛΕΞ, τό οποίον έπι,τρέπει την μεταφοράν άπ' εύθιίας φωνητ<ικής (τυνομιλίας ταυτοχοονιος μέ την με τάδοσιν τηλεγραφικών δεδομένων μέ υψηλήν ταχύτηιτα. ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΟΤΝ ΕΦΕΤΟΣ ΑΙ ΗΠΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ. Ε. θ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — ΑΊ Ήνω μεναι Πολιτειαι θά μετάσχουν επ» σήιμιος είς τήν 85ην επίδειξιν τής Διεθνοΰς Έικιθέσείυς Θεσβαλονί- κης, ώς ανεκοινώθη επισήμως υπό τής Δ.Ε.Θ. Πλήν των Λλλονν έκθε μάτιον τής άμερικ«ν<κής παραγοι- γής, ή δποία θά π;.ο6λτ)θή διά τή; σνμμετοχής «όν έν "Ελλάδι άνττιπροσΐΰιπ.ειων των άμρρικανι- κών διομηχανιών, Θ«Ί γίνη καί έ- πίιδειξις άναγλύφον δμοιώματος τής έοτηνδρομένης σεληναικί'αον, ή δ¬ ποία ποοσεδα<ρί<τθη επί τής Σελή νης, όμοίωμα άστοοναύτοΐ! 6αδί- ξοντος επί τής επιφανείας, τής Σ« λήνης κα! σεληνιακοί λίθοι _μετα- φερθέντες είς την Γήν υπό των άστροναυτών των διαβτν,μοπλοίοιν «Απόλλων 11> καί «.Απόλλων 12»
Ο ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ
Σονέχειο έκ τη^ 3ης οε^ίδος τα τό στέγνιημα των φΰλλων ή πό
ΟΙ έπιθυμοΰντες να ιρ
σιν είς τήν Γενικήν Συνέλευ¬
σιν κ.κ. ,μέτοχοι οφείΊλουν να
καταθέσουν τάς μετοχάς τω/
είς τα γραφεΐα τής Εταιρείαι
ή είς τό Ταμείον ΙΙαρακατα&η
κων καί Δανείων ή πχρ' οΐαδή
ποτε Άνωνύ,μω Τρα,πεζιτικΥ/
Έταφεία καί προσαγάγουν τας
άποδείξεις καταθέσεως πένκ.
τουλάχιστον ημέρας ·ι:ρό τή; Ο
ρισθείσης ήμερομηνίας τής Γ-
νικής Ζυνελεύσεως.
Έν Αθήναι» τή 11η ΜαΤθυ
1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
παραπάνω 6γαίν«ι τό συμπέραχΐμα
πάς εΰνοϊκές σννθήκες γιά την ά
νάπτνξη καί διάδοση τού περονθΓ
σπόρον τοΰ καπνοΰ είναι:
α) "Ελλειι|ιη ήλιοφάνειας καί ά
ε^ισμοΰ.
6) Ή πτώση δροβιάς τ',ς 6ρα
δινές η πρωινές ώρες.
γ) Οί έλαφρές 6ροχέζ.
δ) Οί δννατοί δνεμοι καί ε) οί
χαμηλέ; ζέστες (θερμοκρασίες).
Οί παραπάνιο συνθηκες οιμ6αί
νούν στή χώρα μας σνχνά τήν δ-
νοιξη μέχρι την εποχή πον μπαί-
νονιμε στή θερμή έποχή τοΰ θβ-
ρονς όπόαε οί άσχημες κλιματικές
σννθήκες νομίξουμε πώς θά 6οηθή
σουν στήν λιγοστή έμφάνιση τοΰ
περονόσπορου οτά χωράφια.
Μέτρα καταπολέμησης. Πρέίΐει
νά τονισθή έδώ πώς ή καλή κατα
σκενή τον ψεκαστικοΰ νγροΓι καί
ή κανονική δόση τού είναι ή βάση
γιά τήν πετμχημένη καταπολέμηίΐη
τού περονόσπορου.
Μά άκάμα πρέπει νά τονισθή
πώς ή καταπολέμηση τοΰ περονό-
σπορου τοΰ καπνοΰ είναι προληπτι
κή καί δχι θεραπευτική.
Καταπολέιμηση στά καπνοσπο-
ρεΐα. Άρχίξει μόλις τα φντά 6*γά
λουν δνο φυλλαράκια μέχρι τό τέ
λος τής μεταφντευσης. Τα ραντί-
σματα γίνονται κάθε δνο μίρες
τακτικά μέ ξινβμπ 72% σέ Λναλο-
γία 0,40% δηλαδή 400 γοαιιμάρια
ζινέ,μπ σέ 100 κιλά νερό.
Παράδειγμα: α) Σέ χειροοάνη
το ψεκαστήρα πον παίρνει 10 κι¬
λά νερό δάζονμε 40 γοαμμάρια ζι
νέμπ 72% καί μέ διάλνμ,μα αΰτό
ραντίζουμε ϊκταση 20 τετραγωνι
κων μέιρων σπορείον.
6) Σέ μηχανοκίνητο ψεκαστή-
οα ποΰ παίρνει πάλι 10 κιλά. νερό
6άζθΜμε 120 ή 160 γραιιμάρια
φάρμακο καί μέ τα διάλυμμα αύτό
ραντίζο.υμε έπιφάνεια 120 *ι 160
τετραγιονικών μετροιν σπιρείου.
Μέ τό μεγάλο>μα των φντών αΰ-
ξάνοιιμε καί την δόση ΐον ψαρμά
κον ωστε τελικά σ' Ινα τρ.τραγω
νικό μέτρο σπορείου νύ. πεση στήιν
άρχή περίπου έ'να καί άργότερα
δύο (2) γοαιμμάρια φάρμακο.
Ό ραντκΐμός πρέπει νά γίνη κα
τα τέτοιο τρόπο ωστε δλη ή πά-
νίο καί κάτο) έπιφάνεια τοΰ φνλ-
λου νά σκεπαοτή μέ λεπτέ; στα-
γόνες άπό φάρμακο.
Μά άκάμα μετά άπό κάθε 6ροχή
πον πλένει τό μάρμαχο ό ψε«α-
σμός έπαναλαιμδάνεται άμέσως με
τισμα καί κοστίζουν περιβσότερο.
Ποοτείνονται τα σκονίσματα μέ
σκόνη μανεμπ 8—10% σέ περίοδο
συχνών δροχών, πού τα ραντίσμα-
τα δέν είναι πρακτικά έφα&μόβί-
μ·ι.
Καταπολέμηιση στά χωράφια.
Γενικά τα ραντίσματα στά χο>ρά-
φια άρχίζουν μετά τό πιάσιιιο των
φυτών καί ξαναγίνονται τακτικά
κάιθε πέντε μέρες μέχρι ΐτοΰ οί
καιριές σιη<θήκες σταματονν την άρρώστια. Κατά τα ραντίσματα είναι άπαραίτηπο νά σκεπ'ΐσθοΰν μέ φάρμακο καί οί δύο έπιφάνειες τοΰ φύλλον. ΜΛ άκόμα μετά άπό κάθε 6ροχή, ποΰ επλννε τό φάρμα κο, τα ράντισμα άπαραίτη/τα ξανα γίνεται τΐμέσως μετά τα στέγνοι- μα των φνλλων. Τα ραντίσματα στά χωράφια γίνονται μ.έ μανέμΛ (80%) σέ άναλογία 0,2% δηλαδή 290 γραμμάρια σέ 100 κιλά νερό). Πρέιπει νά τονισθή έδώ πώς δέν πρέπει νά βάλον,με παραπάνο) μα- νέιμπ γιατί μπορεϊ νά μάς κάνη ξη μίρς. Μαιζί μέ την καταπολέμτΐιση τού περονάσπορον γίνεται ή κατα πολόμηση των έντόμ(ι)ν (άφίδες, φθωριμαίας) μέ παράθειο ή άλλο φάρ·μακο πον έπντρέπεται νά άνα- κατενθή (συνδνάζεται) μέ ά μα- νέμπ. Παραδείγματα: α) Χ* 'ένα χει- ρακίνητο ψεκαστήρα, πον ιαίρνει 10 κιλά νερό ρίχνονμε 20 γοαμμά ρια μανέμπ (80%) καί μέ αύτό ραντίζονμε 200 τετραγωνικά μέ- τρα καπνοφηείας νεαρών φντων. Συνεπώς στό στρβμμα θά χρεια¬ σθούν 5 ψεκαστήρες καί 100 γραμ μαρία μανέμπ. Στήν ϊδια φνττεία πού τα φντά μεγάλωσαν θά χρει αοθοΰν οβκα ψεκαστήρες καί 200 γραιμμάρια μανέμπ.. 6) 'Άν μεταχειρισθοϋμε μηχα νοκίνη,το ψεκαοτήρα τόηε στή μι¬ κρά φντεία θά δάλουμε μανέ-μπ 100 γραμμάρια στό στρέμμα (1— 3 ψεκαοτήρες) καί 200 γρααμάοια μανέμπ στή μεγαλο>μένη φυτεία (4
— 5 ψεκαστήρες).
Σκονίσματα μέ ζινέμπ 8—10%.
Δίνουν τό ί&ιο άποτέλεσμα μέ
τα ρατίσματα. Τα σκο^σματα ξε
περνοΰν τα ραίντίσματα, γιατί εί¬
ναι πιό πρακτικά καί εδκολα, χρει
άζονται λιγότερη δονλειά και σκε
πάζουν παλύτερα τίς δύο ίπκρά-
νειες τοΰ φύλλον. "Εχονν δμως τό
έλάττωμα ποΰ ή σκόνη ξεπλένεται
πιό εδκολα άπά τα φύλλα μετά
άπό δροχή.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΚΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγια
άποσβέσίων
1969
1968
ϊανήμα
Μεΐον άποοβεσεων
'βνκαταστήσεις
Μεΐον άποσ(Ιέσεων
Μέσα
άποσβεσεων
•Ε«»«λα καί Σκεύη
Μεΐον άποσβεσεων
1.100.665.-
319,715.-
362.417,90
266.740.90
51.873,10
30,909,10
63.ΟΟΟ.—
60.480,-
45.476,80
38.580,80
Κυχλοφοροΰντα
■Κμηορίύματα
Έκχρεμεΐς Παραγγ. Εξωτερικου
α', "Υλαι καί Συσκευασία
ϊν'ν)χαί εΐσπρακτέαι
Χρεώγραφα
χοεώσται
Ποοοωρινοι Λογ)σμοι
Διαθέσιμα
ΤοαΛϊζαι
Ταμείον
780.950. _ 804.744.-
95.677.— 146.46Ο.-
20.964.— 26.418.-
2.520.- 10.080.—
6,896.- 11.374.-
195.707.—
27.640.—
483.234.-
29.822.-
Κεφάλαια
Μετοχικόν Κεφάλαιον
8.5ΟΟ Μβτοχαί πρός 234.—
Άποθεματικά
Τακτικόν
"Εκτακτον
"Υποχρεώσεις
Μακροπρόθεσμοι έμπρηγμάτοιι
βάρους έΓΑκινήτων
Συν)καί πληρωτεαι
Πιατωταί
Μερίσματα χρήσεως
Ιΐοαοστά Λιοικ. Σιιμ)λίοΐ'
Ήγγυημένος λ) Τραπέζης
Φόροι Πληρωτέοι
Προσωρινοί Λ)σμοί
Κέρδη χαί Ζημίαι
1.778.570,10 1.931.152.—. Υπόλοιπον είς νέον
17.300.— 51.048,60
372.281.50 391,108,40
273.622.-
27.500.—
419.223,40
28.51*0.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1968
1.989.ΟΟΟ.- 1.989 000.—
434.029,80
139.902.-
97.951,35
10.669.—
4.385.493,40 4.229.940.75
«80 :ΐ4ί>.—
520.003.—
197 570.—
177,401.—
177.019.-
297.500.-
80.040.—
68.076.—
:58.5«9.-
481.281,80
23.687,60
325.372.-
42Ο.ΟΟΟ.-
290.640.—
«08.747.—
321.921,30
255.<«ί'. - 23.850.- 7ν·.674.— 17.451- 292,16'»,45 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΟΣΙΣ φόοοι Δημοσίου καί ί') τρίτων •ΕηιοφαλεΙς χρεώσται •Αποσβέσεις 2ημία έκ κατασκενών Μισθοί Τόχοι Ένοίκια Γενιχά Ιξοδα Ήμερομίοοια Άΐ'οιβαί Τρίτων Κέοδη πρός διάθεσιν 189.779.- 227.982. 29.234.- 2 395. _ 93.856.- 84.321. __ 19.269 - __ 454.541.— 262.848. __ 10.832,50 17.757, 70 57.500.— 57.600 — 360.170,90 400.444, 70 — 187.522. __ — 50.670 50 549.773,«0 452.349 — 1.764.956 — 1 743.889 90 "Υπόλοιπον παρελϋ. χρήσ Κέρδη έξ έμπορευμάτο>ν
Κέρδη έκ προμήθειαν κλπ.
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
Τακτικόν Άποθεματικόν
"Εκτακτον Άποθεματικόν
Μερίσματα
Ποσοστά Διοικητικοΰ Συμβουλιον
Φόροι ΕΙσοδήματος Ν Δ, 3845)58
ΜεΧον προπληρωθέντες
"Υπόλοιπον .είς νέον
Δρχ. 549.773,6)
128.980.—
93.411.-
54.977.-
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
297.500.-
30.040.—
38.509.-
28.687,60
549.773.60
Ό ΠρόεΒρος τοΰ Δ. Συμβουλίου
ΑΧ. ΓΕΡΟΚΟΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Διευθυντής
ΗΡ. ΤΡΙΑΝΤΗΣ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟ-
ΜΗΧΑιΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ «Ι.
Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ Α.Ε.»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Κατ' απόφασιν τοθ Διοικητι
κου Συμβουλίου τής Έταιρίας
καί συμφώνως τοίς αρθροις
18, 19 καί 20 τοΰ Καταστατι
κου, καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι
πρός συγκρότησιν Τακτική;
Γενικής Συνελεύσεως τήν 28ην
Ίου^η 19-70 ημέραν Κυρια¬
κήν καί ώραν 5ην μ.μ. έν τοίς
γραφείοις τής Έταιρίας έν
Πάτραις οδος Τσούρτζ 4ρ. 11.
Άντικείμενα αυτής έσονται:
1) 'Υποβολή τής Εκθέσεως
τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλίου
ώς καί τής Εκθέσεως των Έ
λεγκτων.
2) 'Υποβολή καί έγκρισις
τοΰ "Ισολογισμοϋ τίς 31ης Δέ
κεμβρίου 1969.
3) Απόφασις περί άπαλλα-
γής τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλί
ου καί των Έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής άποζημιώσεως.
4) "Εγκρισις τής ιμισθοδοσί-
ας τοϋ Διευθυντού τής 'Εταιρί
άς παρελθούσης χρήαεως 1969.
5) 'Εκλογή 'Ελέγκτών διά
τήν χρήσιν 1970 καί καθορι-
σμός άμ,οΐτίής των.
6) "Εγκρισις τής άπό 19.8
69 αποφάσεως τοΰ Διοικητι-
8!».(>71 ,ΗΟ 4ΤΟ 057^60 Ι κου Συμ,βουλίου περί τής έκ-
λογής παρ' αύτω πέμπτου-ϋ.έ-
λους.
Οί επιθυμούντες νά μετά/ϊχω
σι τή; Γενικής Συνελεύσεως
Μέτοχοι ή Αντιπρόσωποι αύ
των, οφείλουσι πέντε ήιμέρας
τουλάχιστον πρό τής 28ης Ίου
νίου 1970 νά καταθέσωσι τα;
μετοχάς των είς τό γραφείον
τής Έταιρίας ή παρά τινι των
ανεγνωρισμένου Τρχπεζών ή
παρά τώ Ταμει'ω Παρα,καταθη-
κών και Λχνειων, συγχρόνως
δέ έντός τής αυτής προθεσμ,ίας
νά προσαγάγωσιν είς τδ γρα
φεΐον τής Έταιρίας τάς
οείξεις τής καταθέσεώς
καί τα Ιγγραφα τής ά
σωπείας των.
Έν Πάτραις τή 28 Μ&ρτΐου
1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΎΜΟΥ
ΛΙΟΝ
4.885.49 5,40 4.22!·.'.Ι4<>,75
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
10.810 - 18.!.90
1.6Η5.Ο74.2Ο 1.273.«48,40
1,764.95α.- 1.743 881),«Ο
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΊΈΓΙ1Ν
Τό θέιμα τής έπαγγελματική;
στέγης καί ή χάραξις επί αυτού
σιιγκεκρΐιμΐλ>ης πορείας τού έμπορι
κου κβμου, απησχόλησε την χθε¬
σινήν σΐίνεδρίααιν τοΰ Εμπορικον
Χνλλόγου Αθηνών, είς την όποί
αν παρέστη καί ό πρόεδρος τοΰ
ΕΒΕΑ κ. Κανελ).που.λ.ος. Κητά
την συνεδρίασιν αύτην /.πθωρίαΐθη
ή στάισις τού συλλόγου έ.τί τού
προ6λήιμαπος των μιαθώσεων κτι-
ταστημάτων, έν δψει τής συναντή
σεως των παραγωγέων τάξεων
μέ τόν άντιπρόεδρον τής Κυβερ¬
νήσεως, σήμερον Π αρ α σ κ ε υ-
ήν. Τό θέμα τής στέγης εξητά¬
σθη υπό τό πρϊσμα των προσφά
των έξε,λίξΐΐον καί τής ,ΐδυναμίας
τοϋ εμπόριον νά άνταπεςέλθη είς
την πίεσιν των πραγμάτων.
Παραλλήλως, ό Εμπορικάς Σΰλ
λογος Αθηνών συνέταξε καί εγ
γράφον επί τοΰ αΰΐοΰ θέματος μέ
τάς άπόψεις τού καί τος προτει
νομένας ΰπ' αυτού λ.ΰσεις, τό ό
ποίον θά υποβληθή σήιιερον διά
τα περαιτέρω
Δικαιοσννης.
εις το υπουργείον
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ
"Εκθεσιν έμπορΰ'.ών δειγμάτο>ν
ώργάνίοσεν ό πρεσ&ετ·τής τής Δή
μοκρατίας τής Κορέας κ. Χούνγκ
Τλοΰ καί ό έιν Αθήναις γενικάς
πρόξενος άντκΐτράτηγος έ.ά. κ.
Α. Δασκαράλης.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
35η; ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΤΚΗΣ ΚΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
«ΣΙΖΑΛ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Συμφώνως τώ &ρθρω 20 τοΰ
Κχτα~χτικοΰ καλοϋνται οί. κ.
κ. Μέτοχοι τής Άνωνύίΐ,ου Βιο
καί Εμπορικάς Έ-
Η ΠΡ02ΤΙΘΕΜΕΝΗ ΟΑ
Τό πρόδλημα υπήρξε παλαιόν,
σχεδύν προπολΒμοών: Ποία ή εν
νοια τής προστιθεμένης Λξίας. Ή
άναζοιογόνησίς τού, έν τούτοις, εί
την κρίσιν ή μή τοΰ «παραγωγι-
κοΰ» χαρακτήρος .τής ϊπενδνσε-
ιος.
Ι Καταλήγει δέ η μελέτη είς ρί-
ναι μάλλον πρόσφατος: Ή χρη- αν διαπίοτοχτιν λίαν χοήσι+ιον διά
σι,μοποίησίς της ώ; κριτηρίον ύ- , τούς χρηβι.μοποιοϋντας τόν όρον
πατγωγής έξαγιιογικών Ριομηχανι- τής προστιθεμένης άξίας δημοσί-
γ
4πο-
των
Ό Λπγιοτής
Χ. ΚΛΡΒΕΛΑΣ
ΑΝΩΝΥΗΟΣ ΒΙΟΗΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Σ Ι Ζ Α Λ,
Όδός ΡΟΓΚΟΤΗ άριθμ. 5 — θεσσαλονΐκη
Ίσολογιομός Χρήσεως 1969 — Κεκλεισμένας την 31 ην Δεκεμβριού
1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1968
1969
2.492.099,70
16.473.954.20
9.258.609,05 7.215.345,15
Α' Πάγιον
Γήπεδα
ΚτΙρια
Αποσβέσεις
2.493.994.70
16.795.963,20
9.837.211,30 6.958.751,90
20890.843,60
1.205.901.-
22,096.744,80
16.238.342,90 5.858.401,90
Μηχανήματα 20.843.902.80
Μηνανήματα Πσρα-
γωγής ΑΝ 147)67 2.715.359,80
Άποσβέοεις
23.559.262,60
16.978.783.— 6 580.479,60
663.550,35
632.088,50
298.176,55
262.392.—
31,461,85
35.784,55
"Επιπλα καί Σκβύη
Άποσβέοεις
Μέσα Μεταφοράς
'Αποσβέσεις
713.361,35
646.211,50
298.176,55
275.020.-
67.149,85
23.156,55 16.123.532,60(1)
15.633.093,15
12.560.434,70
2.747.96Ο.5Ο
80.940.90
460.546.-
4,394,620,10
177.486,—
64.ΟΟΟ.—
171.000.-20.656.988,20
16.123.532,60
Β" Κυκλοφορούν
Πρώται Ολαι—Ήμικ)να προ'ίόν-
τα--*Ετοιμα προϊόντα 14.553.868.—
'Υλικά Κατεργασίας—Καύσιμα
— 'Υλικά συακευασίας —
Χρεώδη καί έξαρτήματα
Παραγγελίαι
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
ΕΙσπρακτέοι Λογαριασμοί
Προπληρωθέντες Λογαριασμοί
Παρακαταθήκαι
Χρεώγραφα
3.239.633,20
594.573.50
5Ο9.Ο3Ο.-(2)
5.309.353,10
271.805.-
201.000.— 24.670.262,60
20.798,90
135.566,20
156.365,10
Γ' Διαθέσιμον
Τράπεζαι
Ταμείον
30.858,90
69.868.-
100.726,90
36.446.446,45
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α' Κεφάλαιον καϊ Άποθεματικά
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Ι2ΟΟΟ
Μετοχαι πρός δρχ 173,60) 2 083 21-0 —
ΆποθΕματ υπέρ τό σρτιον
έξ έκδόοεως νέων Μετοχ. 2 050 800 -
Τακτικόν Άποθεματικθν 1 019 199.—
"Κκτακτον "Αττοθεμστικου 1 _ί ι Ο 154,6)
5 392, 03.—
6.40^.1155,25
Ι (Ό 684 —
1968
2.083.200.—
2 θεθ8ΟΟ.—
1.0^9.199.—-
1.310 134,60
5.392.<Ολ— Δυνάμει ΑΝ 942)49 Η 485.9.05,2Γ> · Ν. 323)->ι3
£00 684 - ΓΗ . 2901)1)4
260.391,Ό ■ ΑΝ. 147)67 διά πά
γίας έγκαταοτάοεις
90.098.- 19.322 8(5,55 Δυνάμει αν 147,67 διά κε
φάλαιον κινήσεως
1969
331,60
.- 19 687.85',5Ο
3 397.595,50
2 219.333.40
2.355.423.-
276.000.— 8.248.3Μ,ίθ
8.875.229 — Β' /νΊακροπρόθβσμοι "Υπο·
χρεώσεις 6 998.213(3)
Γ' Βραχυπρόθεσμοι 'πο·
χρεώσεις
Βραχυπρΰθεσμα Δάνεια 6 Τί4 527,50
Πληρωτέθι Λογαριασμοι 1 74'· (41 20
Γραμμάπα πληρωτεα 7> 8^8 888.—
Μέριομα ττλημωτεον 276ΟΙΟ.- 14 203.4Π6 80
Ίς τα έν θεασαλονίκ/]
Γραφεϊα τής Έτχιρείας, κείμϊ-
να επί τής δδοΰ Ρογκότη άο. 5
(4ος δροφος) τήν 29ην Ίουνί-
ου, 1970. ημέραν Δευτέραν χ αί
ώραν 12ην μεσημβρ ινή ν. πρός
συγκρότηαιν τής 35ης τακτικήν
Γεν,ικής Συνελεύσεως μέ τα ά-
κόλουθα θέματα ημερησίας δια
τάξεως:
ϊ. "Εγκρισις τοΰ Ίσοιλογι-
σμ,οΰ χρήσεως 1969, μετ" άκρό
ασιν των έπ' αύτοΰ εκθέσεως
τοΰ ΔιοικηιτικοΟ Συμβουλίου
καί των 'Ελέγκτών Όρκωτών
Λογιστων.
2. Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοι·κητ.ικοΰ Συιιιβουλίου καί τώ/
Έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής
άποζημιώσεως διά τήν χρήτ.ν
1969.
3. 'Εκλογή δύο τακτικών κϊ/'.
ούο άνα-πληρωμ,ατικών έλεγκτών
έκ τοΰ υποβληθέντος υπό τ:ΰ
Σώμ,α,τος Όρκωτών Λογιστων,
πίνακος έλεγκτών Όρκωτών
Λογιστων διά τη-ν χρήσιν 1970.
4. Αύξησις τοΰ Μετ://ι·/.οΰ
Κεφαλαίου.
5. Διάφοροι άναικοινώοεις.
Οί κ. κ. Μέτοχοι, οί επιθυ¬
μούντες νά μετάισχωσι τής Γε-
ικής Συνελεύσεως, παρακα-
λοϋνται νά συμ,μορφωθώσι μέ
τάς διατάξεις τοΰ δρθρου 21
τοΰ ΚαταστατικοΟ.
Έν θεσσ)(κη ττι 15)6)1970
ΤΟ ΔΙ0ΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Ιεοί ,προσκλήσεως των μετό-
χων τής Άνωνύ',ιου 'Εταιρεϊ
άς Σ^ταφυλοσακχάρου καί Οί
36.446.446,45
όφίστανται ύποθήκσι
40.894,522,30
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: (1) "Επι τού ώς δνω παγίου ενεργητικοθ
άσφαλίζουσαι υπόλοιπον δανείου μέχρι δρχ. 4 498ΟΟΟ,— καί
προοημειώσεις μέχρι ποσού δρχ. 275X00 —
(2) Έξ ών έν καθυοτερήσει γραμμάτια συνολικοϋ τιοσοϋ δρχ.
294.440-
(3) Χρεωλυσία λήγοντα τή^ επομένην χρήσιν δρχ. 520 0)0.- καί
έξόφλησις έκ τοϋ όμολογιακοϋ δανείου ποσοΰ δρχ. 750.000.—
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ
40 894.522.;Ο
1968
1969
5.560.743.
_
Μικτόν Κέρδος
4
854 234,
45
1.978.839.
80 "Εξοδα Διοικήσεως
2.007
.016
,70
1.158.065,
70 "Γΐζοδα Χρημστοδοτήσεως
1.212
010,
.60
4.374.429,
60
1.237.524,
10 "Εξοδα Διαθέσ, ΠρΓΐόντων
1.019
662,
90 4
? 8·<>!Η),
20
1.186.313,
40
Υπόλοιπον
61.Ί 544,
25
885.
— Πισιωτικοί Τόκοι
1
. ν.12
-
55.326
—
54.441
.— "Εκτακτοι Ώφέλειοι
24.
,110,
70
25.442.
70
1.241.639,
40
Καθαρά Κέρδη
040 98Ο.9Γ>
ΠΙΝΑΞ
ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΘΑΡΩΝ
ΚΕΡΔΩ
Ι ^
Τακτικόν
Μέριομα
27Ρ.ΟΟΟ.
—
Κράτησις
Α
.Ν. 147)67
διά παγίας έγκαταστάσεις
291.989,
95
Κράτησις
Α
.Ν. 147)57
' διά κεφάλαιον κινήοεω;
72!·97
Ή Πρόεδρος τού Διοιχητικοθ Συμβουλίου
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΧΗΡ. ΑΛ. ΜΙΧΑΗΛηΟΥ
*© Διευθυντής τοΰ Λογιοτηρ!<"υ ΚΟ£ΜΑΣ ΧΡ. ΚΥΡΟΥ 64Κ986/ Έν θεσσαλονίκχι τη 31 Δεκεμβριού Ό Γενικάς Διευθυντήν ΛΑΖΛΡΟΣ ΑΛ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΩΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ Ποόο τούς κ.κ. Μετόχους τής Άνωνύμου Βιομηχονκής κοί ·£μπο.-κής ΈτσιρεΙας «ΣΙΖΑΛ» Ι. λ ^ίη,-ι'·1πολονισυ.όν τής Άνωνύμου Βιομηχσνικής κοι 'Εμπ.ορικής ·Ετβιρ«ίας «ΣΙΖ νΛ»-ής 31 ής Δεκεμβριού 1-ΐΛ.^ΐΉ-μεν τόν ανωτέρω ισοΛογισμ ι» ^ ΐβν εργασιών αυτής τα προκύψαντα κατώ την λήξασαν την 31 ην Δε.κεμβρίου 1969, ώς καί τάαιτοτεΛεσμ«ι 1969 έταιρικήν χρήσιν. έΦηομόσθησαν αί διατάξεις τοθ αρθρου 37 τού κωδιχοποιημένου Μ 2190 περί'Λνων. Έταιρειων Κατά τόν διενβργηθέντα ελενχ ν^ ΦΠΡΙ; προοήκουσαι έλεγκτικαϊ δισδικασίσι, έν τώ πλαισίω τΛν υπό τοϋ Σώματος Όρκωτών Λο'γιστ(!;:>νσακολ·βυθουμένων ά-Ρχβν
ρχών ^^ομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεϊα άτινα ετέθησαν είς την διάθεσιν
έλέγχου καί παρεοχέθησαν ήμϊ. αί πληροφορίαι και έπεξηγήσεις τάς όττο.ας έζητήοαμεν.
λό όοτο
Λιή τιΊν διενέργειαν — ---- _
Έν τοίς β.βλΐο.ς τηρεϊτα, κανονικώς λογσριαομός κόοχους ηαραγωγης κα,
τροποποίηος είς την μέθοδον άπογραφης έν σχέσει πρός την προηγουμένην χρήσιν.
" . πννοδεύουααι αυτόν άναλιΊσεις άποτελϊσμάτων χρήσεως, και διαΟέοΓως κερδιόν ποοκΰπτουν
άπΒίΧθνί^ονν δέ, βάσει των κημένιον διατάξϊΐιιν και παρ·ιΛ*4»>γμέν(ϋν^ λογιστικηιν άρχών,
15 χθήσεως· την οικονομικήν κατάστασιν τής ύμίΐερας "Επιιρε-ιας, ώ; είχεν «ΰτη κατά
άποτελέσματα τα πρβκύψαντα κατά τήν λήξασαν τήν ήμϊββμηνίαν ταύτην χρήσιν.
Έν Αθήναις τβ 7χι Μάϊον 197Ο-ν « ·.* ·-
: ϊ , .. Οί ΌρκΜτοί Λογιατβί ^
5 . / Η, Β. ΡΑΜΗ^αΥΝΗΣ — Ι. Μ. Κ^ΜΙ1ΑΔ0ΥΡΗ5«ν . ^
Ό άνωτίρω Ίσολογισμος και αι
έκ των ώς ανω βιβλίων και-------
ίην1°μ31ηΓνΔεπκρε0μςβρίονς % ως
ών είς τάς έπ·ιστροψάς των έαι-
τοκίοκν, ή μεταίιολή τοΰ σινστήμα
τος τοΰ Φόρου Κύκλον 'Εργαοι-
ών καί ή ύποφώσ/.οι<σα έννοιολο- γι«ή διένεξις, όσον άφορά είς τόν χαρακτήρα τοϋ έγχίορίιος πά ραγομιένου προίόντος καί τής σ\μ6ολής χοϋ ξένον κεφάλαιον είς τήν οικονομικήν ανάπτυξιν. Τα οΐκοναμικά λεξικά, έν τή Λ- τελεία των, ,περιορίξονται είς τό νά όρίζουν τηΛ' προΛτιθΕμέντγν α¬ ξίαν ώς τήν .ταριιγομέ'νη-ν υφ' έ κόχΐτης εΛΐχειρηματικής μονάδος αξίαν, ποΰ προκνπτει ώς διαφορά τής άγοοαίας τΐιμής τοί» τελειω- μένου άιγαθοΰ, μείον τό κόοπος των .-ΐρώτων ύλών καί χρησιμο- ποιηθέντων υλικών διά τήν πΛ- ραγωγήν τού, πού ήγοηκίσθησαν ά πό άλλας έ™χειρήβεις. Καί αύτά μέν όσον (Ιοροο,ά' είς τα κρατούντα είς γενικάς γοαμ μΔς έν τή έπιστή,μη. Ήλθεν ομως τ Νομισματική 'ΕΛΐτοοπή καί διά τής αποφάσεως 045) 10β2 ώρισεν ότι ή «προστιθεμ^νη Λςϊα» επί τοΰ παραγοιγικοϋ ν.οστους, περιλαμ 6«νει τα ήμρρομίσθια, τα γενικΛ εΗοδα τής παραγογής, τοΰς μι- «θοΰς των άπασχολοι^ιένον εί; τό έιργοστάσιον (σίκ), τ' «σφά- λιστρα, τόν φοιιτυμϋν, την θέρ- μανσι-ν κλπ. τάς (Ιτοσβε-Λεις, τα ένοί,κια καί τα ϊξοδα σ»ντηοή- εως. Ώραΐα καί λαμ^ρά. Άλλά δ<« ι μόνον τα ήμεοομίσθια καί ίίχι ά εξοδα διοικήσ^<ο;, διατί τόν (Γ*>τΐισμον καί ήν &τομανσ<ν μό όν κια δχι τα χαΰσιμοι καί τήιν νέργειαν, διατί τούς μισθοΰς :ών έργατών κ,αί όχ» τόν έι~χει >ηματΐικόν μισθόν κ.οκ..;
Έν τούτοις μέχρι τής καθιερώ-
σεοες τοΰ εύρι»τέοου σΐ'στημαιτος
τής έπιστοοφης των έξαγ(ογικ<Γ)ν οιν τό θϊιμα δέν εΐχε καί με¬ γάλην σημασίαν. Άφ' ής, (%μ(ος, κα&ιερώθη ή ΕΡΚΑ ΟΜΝΕΣ έ πκΐτροφή τοΰ έπιτοκίου χορητγή- σεοη', υπό την 6ασι,κήν προϋπό¬ θεσιν νά συγικεντρώνη τό έξαγό μενον προϊόν 25% προστιθε,μίΐνην αξίαν, δ ανωτέρω άτιλής όρι- σμός απέκτησε μεγάλην σημασίαν. ΚαΙτέβτη τοΰ οτομοΰ, ούτος καί αί άτέλειαι. Τάς άμφιβολίας καί άμφισδη- τήοεις περί την έννοιαν τής προ στιθε<μέ>νης άξίας ήλθεν !> Σι.'<νΐ&ε- σμος Βιομηχάνιον καί *ίι' ενός έ- πιβτημονιικοΰ 6οτ)θήμη.το·; ήθεληισε νά διευκρινίση. Έ,-π, τής φΐλοτί- μου ταύτης προσπαθεία; άξίζει ε παινος είς τόν ΣΕΒ δι« τή-ν συ νέχισιν τίόν γονύικον ».»')το6οι<λι- ών τ όν. Ή μελέτη άναπτυσσίΐ τάς δια φόρους έννοίας π^ρί ποοστιθεμ*- ντ,ς άξίας κίΐί ύπολογισιιοΰ αί«τής καΐ έξριδικεύει τάς παοατΓ)ρή<τεις της έπΐί τής χρηισι;·ιοποιΐίθεϋ)ς της ώς κοιτηρίον ο'ικυνομικΓις πολιτι- κής. Οντος άναφι ρεται είς τοΰς Έθνικοϋς λογαριααμούς, είς την εφαρμογήν της 'ίς τήν οήτηαν τοΰ μάλλον ευνοουμένου κράτους, είς τα έξαγωγικό. κίνητςα καί τ.ρ- λος τήν σημασίαν της 8·ά τήν ε¬ φαρμογήν τοΰ Ν.Δ. 2687)58, διά ο>υς λειτουργούς: «'Βπ,ειδή σκο-
πός παντός μέτρον ο'ικονομικής ά
ναπτύξεως μιάς χώρας, είναι ή με
γιστοποίηοις τού 1>αβμοϋ άξιοποτ
σεως των εγχωρίων οίκονομικών
πόριον, έ'.τεται ότι ούτος θά .τιοέ
πει νά είναι έπίβης καί τό κρι-
τήριον έπιλογής τής πρυοφοοωτέ
ρας εκάστοτε έννοίας τής «προσ
τιβεμίνης άξίας». Προκειμένου ίί
μως περί άλλοδαποΰ νεφαλαίου,
δέν θά πρέπει νά παροοώνται έ-
πίσης καί <ιί μή πο«οιΤι«ώς σν?.- λθιμί>ανάμεναι μο«ροχρόνιαι εύεργε
τικαί έπΐιπτιίχΐεις επί τηϊ» τεχνολο
γικοΰ καί όργανιοιικοΰ έκσΐΓγχρο-
νιβμοΰ τής οΐκονομίας».
Οίκσθεν, ί»ε&αάος, νοείται ότι δ
παξ καί υίοθετηΐθή τα κριτήριον,
καλόν θά ήτο ή Πολιτπα νά τό
τηρή κατά παντός καί ΰιέο πάν¬
των.
νοπνεύματος είς
Γενικήν Συνέλευσιν.
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΣΤΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΓ
ΚΑΙ 01ΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Κατόπιν αποφάσεως τοϋ Δι
)ΰ Συ»ι,βουιλ£ου καί συ:»
φώνως τώ Κατχστατικω χ*
λοδνται οί κ.κ. μέτοχοι τής 'Κ
ταιρείας είς τήν ετησίαν Τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τή·.
ΒΟήν Ίουνίου 1970, ήμέρα.
τής εβδομάδος Τρίτην κα'ι ώ
ραν 6ην μ.μ. εν τοίς γραφείοιι.,
τής Έταιρείας κειιμένοις εν '
Θήναις καί επί τής δδοΰ Στκ-
ροπούλου 6.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΓ.
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ:
1) 'ΐποξιολ-ή καί έγκρισις ί,
ϋέσεω; Διοικητικοΰ Σαμ?>ουλι
ου καί των έλεγ-κτών επί το)·
πεπραγμένων τής χρησεω
19Β9.
2) Τποβολή καί έγκρισις *3
σολογισμοΰ καί λ) σμοΰ αποτε-
λεσμ,άτων χρήσεως 1969
3) Απόφασις περί απα,λλ*
γής τοΰ Διοικητι*οΰ Συμβουλ'"
ου κα'ι των κ.κ. έλεγκτών Απο
πάσης ευθυνής.
4) "Εγκρισις άμοιβής μελώ/
Διοικητικοΰ Συιμβουλ(ου.
5) 'Εκλογή δυο έλεγκτώ.
καί ίσαρϊ&μων άναπληρωματν
κων διά την χρήσιν 1970 καί
καΒορισμός άμ,οιβής αυτών.
6) Έκλογή Συ;α6ούλων εί;
αντικατίστασιν έξερχομένω·"
τοιούτων συιμφώνως τώ αρθρΐο
12 τοΰ ΚαταστατικοΟ.
7) Άνακοινώοεις - ΠροτΑ
ΝΕΟΝ ΣΤΣΤΗΜΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩ-
ΝΙΑΣ ΤΑΤΤΟΛ.ΡΟΝΟΤ ΜΕ
ΤΑΔΟΣΕΩΣ ΦΩΝΗΣ ΚΑΙ
ΛΕΔΟΜΕΝΩΝ
Ή πρώτη ίμποοική /ρησιμοποί
η<ΐις τής ψωνητΐικής έπΐλθΐν<ι)νίας μέ,σο) διαστημικοΰ 5ορι»φόρου μετα ξύ ΗΠΑ καν Νοτιον Αμερικής έ τεθή είς έφαομογήν υπό τής Μπρά νιο; Ίντερνάοϊονα,.. Ή Λεροποοι- κή αίιτή έταιρεία ανεκοίνωσεν ότι τό νέον κΰκλίομΛ ταντοχ&όνον με- ταδίχΐειο ς φιονής καί δεδομένιον τό οποίον κατεισκΓύασεν καί έγκα τΡΛτηβεν ή ΙΤΤ — Ίντερνάσιοναλ Τέλεφον εντ Τέλεγκραίρ Κορπορέι σιον θά παραμένη ανοικτόν έαΐί συ νεχοΰς 24ώρου (Ιάσειος μεταξϋ των κέντρΐον τής Μπράνιφ καί τοΰ άρχηγείου σΐ'ντηρήσιως τοθ Ντάλλας Λήι6 Φή,λντ και τοΰ κέν¬ τρον έλεγχον της είς Ν. Αμερι¬ κήν είς τό Διεθνές Άεροδρόιμιο τού Καλλάο πλησίον τής Λίμα τού Περοϋ. Ή ν«ι ύπηρβσία έπικωνω- νΐίδν, Λναι γνω,στή μέ ■.ήν τεχνι- κήν όνομαοίαν, σύστημα έπικοινω- νίας ύ^ηιλής ταχύτητος ΜΟΤΛΤΙ ΠΛΕΞ, τό οποίον έπι,τρέπει την μεταφοράν άπ' εύθιίας φωνητ<ικής (τυνομιλίας ταυτοχοονιος μέ την με τάδοσιν τηλεγραφικών δεδομένων μέ υψηλήν ταχύτηιτα. ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΟΤΝ ΕΦΕΤΟΣ ΑΙ ΗΠΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ. Ε. θ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — ΑΊ Ήνω μεναι Πολιτειαι θά μετάσχουν επ» σήιμιος είς τήν 85ην επίδειξιν τής Διεθνοΰς Έικιθέσείυς Θεσβαλονί- κης, ώς ανεκοινώθη επισήμως υπό τής Δ.Ε.Θ. Πλήν των Λλλονν έκθε μάτιον τής άμερικ«ν<κής παραγοι- γής, ή δποία θά π;.ο6λτ)θή διά τή; σνμμετοχής «όν έν "Ελλάδι άνττιπροσΐΰιπ.ειων των άμρρικανι- κών διομηχανιών, Θ«Ί γίνη καί έ- πίιδειξις άναγλύφον δμοιώματος τής έοτηνδρομένης σεληναικί'αον, ή δ¬ ποία ποοσεδα<ρί<τθη επί τής Σελή νης, όμοίωμα άστοοναύτοΐ! 6αδί- ξοντος επί τής επιφανείας, τής Σ« λήνης κα! σεληνιακοί λίθοι _μετα- φερθέντες είς την Γήν υπό των άστροναυτών των διαβτν,μοπλοίοιν «Απόλλων 11> καί «.Απόλλων 12»
Ο ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ
Σονέχειο έκ τη^ 3ης οε^ίδος τα τό στέγνιημα των φΰλλων ή πό
ΟΙ έπιθυμοΰντες να ιρ
σιν είς τήν Γενικήν Συνέλευ¬
σιν κ.κ. ,μέτοχοι οφείΊλουν να
καταθέσουν τάς μετοχάς τω/
είς τα γραφεΐα τής Εταιρείαι
ή είς τό Ταμείον ΙΙαρακατα&η
κων καί Δανείων ή πχρ' οΐαδή
ποτε Άνωνύ,μω Τρα,πεζιτικΥ/
Έταφεία καί προσαγάγουν τας
άποδείξεις καταθέσεως πένκ.
τουλάχιστον ημέρας ·ι:ρό τή; Ο
ρισθείσης ήμερομηνίας τής Γ-
νικής Ζυνελεύσεως.
Έν Αθήναι» τή 11η ΜαΤθυ
1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
παραπάνω 6γαίν«ι τό συμπέραχΐμα
πάς εΰνοϊκές σννθήκες γιά την ά
νάπτνξη καί διάδοση τού περονθΓ
σπόρον τοΰ καπνοΰ είναι:
α) "Ελλειι|ιη ήλιοφάνειας καί ά
ε^ισμοΰ.
6) Ή πτώση δροβιάς τ',ς 6ρα
δινές η πρωινές ώρες.
γ) Οί έλαφρές 6ροχέζ.
δ) Οί δννατοί δνεμοι καί ε) οί
χαμηλέ; ζέστες (θερμοκρασίες).
Οί παραπάνιο συνθηκες οιμ6αί
νούν στή χώρα μας σνχνά τήν δ-
νοιξη μέχρι την εποχή πον μπαί-
νονιμε στή θερμή έποχή τοΰ θβ-
ρονς όπόαε οί άσχημες κλιματικές
σννθήκες νομίξουμε πώς θά 6οηθή
σουν στήν λιγοστή έμφάνιση τοΰ
περονόσπορου οτά χωράφια.
Μέτρα καταπολέμησης. Πρέίΐει
νά τονισθή έδώ πώς ή καλή κατα
σκενή τον ψεκαστικοΰ νγροΓι καί
ή κανονική δόση τού είναι ή βάση
γιά τήν πετμχημένη καταπολέμηίΐη
τού περονόσπορου.
Μά άκάμα πρέπει νά τονισθή
πώς ή καταπολέμηση τοΰ περονό-
σπορου τοΰ καπνοΰ είναι προληπτι
κή καί δχι θεραπευτική.
Καταπολέιμηση στά καπνοσπο-
ρεΐα. Άρχίξει μόλις τα φντά 6*γά
λουν δνο φυλλαράκια μέχρι τό τέ
λος τής μεταφντευσης. Τα ραντί-
σματα γίνονται κάθε δνο μίρες
τακτικά μέ ξινβμπ 72% σέ Λναλο-
γία 0,40% δηλαδή 400 γοαιιμάρια
ζινέ,μπ σέ 100 κιλά νερό.
Παράδειγμα: α) Σέ χειροοάνη
το ψεκαστήρα πον παίρνει 10 κι¬
λά νερό δάζονμε 40 γοαμμάρια ζι
νέμπ 72% καί μέ διάλνμ,μα αΰτό
ραντίζουμε ϊκταση 20 τετραγωνι
κων μέιρων σπορείον.
6) Σέ μηχανοκίνητο ψεκαστή-
οα ποΰ παίρνει πάλι 10 κιλά. νερό
6άζθΜμε 120 ή 160 γραιιμάρια
φάρμακο καί μέ τα διάλυμμα αύτό
ραντίζο.υμε έπιφάνεια 120 *ι 160
τετραγιονικών μετροιν σπιρείου.
Μέ τό μεγάλο>μα των φντών αΰ-
ξάνοιιμε καί την δόση ΐον ψαρμά
κον ωστε τελικά σ' Ινα τρ.τραγω
νικό μέτρο σπορείου νύ. πεση στήιν
άρχή περίπου έ'να καί άργότερα
δύο (2) γοαιμμάρια φάρμακο.
Ό ραντκΐμός πρέπει νά γίνη κα
τα τέτοιο τρόπο ωστε δλη ή πά-
νίο καί κάτο) έπιφάνεια τοΰ φνλ-
λου νά σκεπαοτή μέ λεπτέ; στα-
γόνες άπό φάρμακο.
Μά άκάμα μετά άπό κάθε 6ροχή
πον πλένει τό μάρμαχο ό ψε«α-
σμός έπαναλαιμδάνεται άμέσως με
τισμα καί κοστίζουν περιβσότερο.
Ποοτείνονται τα σκονίσματα μέ
σκόνη μανεμπ 8—10% σέ περίοδο
συχνών δροχών, πού τα ραντίσμα-
τα δέν είναι πρακτικά έφα&μόβί-
μ·ι.
Καταπολέμηιση στά χωράφια.
Γενικά τα ραντίσματα στά χο>ρά-
φια άρχίζουν μετά τό πιάσιιιο των
φυτών καί ξαναγίνονται τακτικά
κάιθε πέντε μέρες μέχρι ΐτοΰ οί
καιριές σιη<θήκες σταματονν την άρρώστια. Κατά τα ραντίσματα είναι άπαραίτηπο νά σκεπ'ΐσθοΰν μέ φάρμακο καί οί δύο έπιφάνειες τοΰ φύλλον. ΜΛ άκόμα μετά άπό κάθε 6ροχή, ποΰ επλννε τό φάρμα κο, τα ράντισμα άπαραίτη/τα ξανα γίνεται τΐμέσως μετά τα στέγνοι- μα των φνλλων. Τα ραντίσματα στά χωράφια γίνονται μ.έ μανέμΛ (80%) σέ άναλογία 0,2% δηλαδή 290 γραμμάρια σέ 100 κιλά νερό). Πρέιπει νά τονισθή έδώ πώς δέν πρέπει νά βάλον,με παραπάνο) μα- νέιμπ γιατί μπορεϊ νά μάς κάνη ξη μίρς. Μαιζί μέ την καταπολέμτΐιση τού περονάσπορον γίνεται ή κατα πολόμηση των έντόμ(ι)ν (άφίδες, φθωριμαίας) μέ παράθειο ή άλλο φάρ·μακο πον έπντρέπεται νά άνα- κατενθή (συνδνάζεται) μέ ά μα- νέμπ. Παραδείγματα: α) Χ* 'ένα χει- ρακίνητο ψεκαστήρα, πον ιαίρνει 10 κιλά νερό ρίχνονμε 20 γοαμμά ρια μανέμπ (80%) καί μέ αύτό ραντίζονμε 200 τετραγωνικά μέ- τρα καπνοφηείας νεαρών φντων. Συνεπώς στό στρβμμα θά χρεια¬ σθούν 5 ψεκαστήρες καί 100 γραμ μαρία μανέμπ. Στήν ϊδια φνττεία πού τα φντά μεγάλωσαν θά χρει αοθοΰν οβκα ψεκαστήρες καί 200 γραιμμάρια μανέμπ.. 6) 'Άν μεταχειρισθοϋμε μηχα νοκίνη,το ψεκαοτήρα τόηε στή μι¬ κρά φντεία θά δάλουμε μανέ-μπ 100 γραμμάρια στό στρέμμα (1— 3 ψεκαοτήρες) καί 200 γρααμάοια μανέμπ στή μεγαλο>μένη φυτεία (4
— 5 ψεκαστήρες).
Σκονίσματα μέ ζινέμπ 8—10%.
Δίνουν τό ί&ιο άποτέλεσμα μέ
τα ρατίσματα. Τα σκο^σματα ξε
περνοΰν τα ραίντίσματα, γιατί εί¬
ναι πιό πρακτικά καί εδκολα, χρει
άζονται λιγότερη δονλειά και σκε
πάζουν παλύτερα τίς δύο ίπκρά-
νειες τοΰ φύλλον. "Εχονν δμως τό
έλάττωμα ποΰ ή σκόνη ξεπλένεται
πιό εδκολα άπά τα φύλλα μετά
άπό δροχή.
Ο ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ
Λίγη ίστορία. Παρουσιάσθηκε
γιά πρώτη φορά τό 1890 στήν Αϋ
στραλία. Κατά τό 1961 ξαπλώθη-
κε σ' δλη την Εύρώπη. Ή διάιδο-
ση ·»-οΰ .τερονοσ.τόοου στήν Εϋοώ
πή λένε πώς όφείλεται στήν μετα-
φηρά σπόρων τού μΰκητα μέ γειορ
γικά ποοίόντα <ϊτά λιμάνια τής Βόρειας Εΐιρώπης. Στήν Έλλάδα .ταρουσιάστηκε τό Μάϊο τού 1961. Αίτία τής άρρώστιας. Είναι ΐ- νας φυιτομύκηιτας τής οικογενείας των περονοσποριδιόν. Πολλαπλασι άιζεται μέ δνο τρόπους μέ σπύρικ (έγγενώς) καί μέ κονιδοσπόρια 'Λγενώς). Τα σπάδια είναι κόκκι να ή καστανά καί σχηματίζονται στούς Ιστούς των βλαμμένον φύλ λανν. Τα μολυσμάνα ψύλλα. μόλις ξι- ραθοΰν πέφτοιη' στή γή και μέ- νουν μέσα στό χο>μα δλο τό χοόνο
καΐ μΐτοροΰν νά φυτρώσουν στήν
νέα καλλιεργητική περίοδο καί νά
κάμουν τίς άρχικες μολύνσπς. Ό
τρόπος αΰτός πολλαπλασιασμοϋ τοϋ
μύκητα στήν χώοα μας είναι, σπά
νιος.
Ό συνηθέστερος πολλαπλασια-
Λμδς τοϋ μύκητα στήν Έλλάδα γί
νεται μέ τα κονίδια ή κονιδοσπό-
ρια. Αΰτά είναι τα κΰρια ϊίργανα
διασποράς τού μύκητα. "Εχουν
σχήμα λεμονιοΰ η αύγοΰ. Γεννιοΰν
ται τίς .τροινές ώρρς καί ιίναι ίό
ριμα πρίν άπό την άΛ'ιχτολή τού ή
λιου. Σέ εύνούκές συνθήκας ξοΰν
μέχρι δύο μήνες. Τα κονίδια με-
*αφε"ρονται Λπό τον άέρα η αλλα
μίσα κάθονται πάνο> στά κα.ινό-
φυλλα καί προκαλοϋν τόν περονό-
ϊίπορο.
Ό μεγαλυτέρας κίνβυνος για
την έ* νέου έτμφάνιση τού περονύ
σπορου στά κα,τνοσπορεία την άνοι
|η, είναι ή δι«τήρη<τη χλωρών κα πνών τόν χει,ιιώνα, ίίτηυ θά ξεχει μοννιάσουν τα κονίδια τού μϋκητιΐ. Σημάδια (σΐϊμπτώματα). Στά καπνοονΐορεϊα δ Περονόσποςκις πα- ρουσιάζεται μόλις (ίγοΰν τα δύο πρώτα φυλλαράκια ή μετά τό σταν ςίομα (4 φύλλα) των φυτ(0{>1<ί>ν.
Τα μολυσμένα νεαρά φντώρια Ε-
χουν κιτρινονώ χρώμα καί στό ν.ά
το) μέρος των φύλλον σχηματίζίτ
ται ίνα γκρί ή γαλανό ή άσπρο
χνούβι, ποΰ είναι τα σπόρια τοΰ ?τα
ράσντου (κονιδιοφόρια).
"Αν δ καιρός είναι ύγρός ·<αι κρύος, ή άορώστια μεγαλώνει κα'< ξαοτλώνεται σ' δλο τό σπορείο σάν βνα άληθινύ λυώσΐιμο των φτπών "Αν δμως ό καιρός είναι ξηρός καί θεριιός, τότε ή άρρώστια στα ματά, άλλά μένουν κίτρινρς 6οϋ- λες πού γΪΛ'ονται άψυχες (νεκριυ τικές) στά σηιμεϊα τής προσΓιολής καί τίς μολυσμέΛ·ες, φύλλα παρα- μορφώνονται, δηλαβή μαζεΰονται ή κουλουριάζουν πρός τα κάτο>.
Γενιικά στά σπορεία δ Περονό-
σπορος προχώρει σιγά σέ μιά ή
δΰο ©δομά&ες. "Οταν δμως τα μο
λυσμένα φυτά πληθυνθοΰ<ν, τότε μπορεϊ νά μολυνθή δλο τό σπορείο σέ μιά νύχτα. Στά χωράφια δ περονόσπορος προσδάλλει συνήθως τα κάτο) φύλ λα καί ξαπλώνεται πολλές φορές στά πάνω ο?ύλλα. Στήν άρχή, πά ρουσιάζονται πάνο} στά φύλλα λα δένιες βοΰλες, πού στγά, σιγά γί- νονται κιτρινωπές καί μετά στα- χτές (γκρίζες) άπονέκοωση των Ι στών τους. ΟΙ άψυχες (νεκροτπ- κές) αύτές βοΰλες δταν ένιοθοΰν μποροΰν νά σκεπάισοΐΎ μργαλύτε ρη έπιφάνεια ή καί όλόκληοο την έπιφάνεια τοϋ φύλλου. ΜΟΡΦΕΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ Άνάλογα μέ τό 6αθμό προσδο λής των καπνοψυτειών διακρίνου- με τίς εξής μορφές: α) "Οτην ή προσβολή τού κα πνάσποροιυ περιορίζεται πάνο στή,ν έπιφάνεια των φΰλλτον καί σχημα- τίζίονται σϊτοραδικές νεκριοτικές βοΰλες, σέ μερικά φύλλα τού φυ τού, τότε ή προ<τ6ολή είναι μικρή καί φικτικά «αί ή ξηιμία. 6) Ό μινκητας προσβάλλει σηο ραοικά τα νεΰρα των φύλλον, πού καυλουριάξονται καί Ιχουμε την μέτρια μορφή. γ) Ό ΓΓερονόβϊΐορος προσβάλ- λει τόν κορμό τοΰ φυτοΰ κάτοι ά- πό την έπιδεριμίδα, καί τότε έχο¬ με την διασυστηματική προσδολή. Τό 6λαμμ«νο μέρος φΐρνει κασ-τηι νές γραμμές ποΰ σπάξει εϋκολα. Τότε ή προσδολή είναι μεγάληι. δ) Ό πεοονόουτορος προσβάλλει τίς κορυφές των φυτών καΐ τότε σταιματά ή άνάκτΐ'ξη των φυτάχν ποϋ συχν« παραμορφώνονται. Τό τε ή προσβολή εΐίναι πολϋ μεγά- λη καί ή καταστροφή των φυτών είναι δλοκληροηική. Ή Ικτίμηση τοϋ οαθμοϋ προ<ΐ6ολής στά χωρά ψια γί·νεται μέ τούς χαρακτηιρι- σιιοΰς: καιμμιά μικρή, μέτς>ια, με
γάλη, ,-τολύ μεγάλη.
"Ας σηιμειωθή έδώ πώς υ πίρο
νόσπορος τού καπνοΰ προσβάλλει
άκάμα την πιπεριά, ντομάτα, καί
μελιτζάνα.
ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΤ ΚΑΙΡΟΤ ({-
ξίοτερικοί παράγοντες).
Ή αναπτύξη καί μετάδοση τοΰ
περονάσϊτορου έξαρτδται Λ τό τίς
κλιματικές συινθήκες, δηλαδή τή
θερμοκρασία, τή σχε-τική ίτγραοία,
τή 6ροχή καί τόν ήλιοφιοίτισμό.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ. Γενικά
οί ψηλές ξέστες ™χνω άπ<) -7 6α θμοΰς καί οί χαμηλές κάτιο άβτό 14, δν διατηρηθοΰν πάνο) άπ) β— 8 ιορες, μικραίνουν αΙσθητά την παραγοιγή των σπορείων (κονιδί- ον). θερμοκρασία πάνω άοΐό 11 6α- Ομοΰς 6οηθα τή 6λάστηι(τη των σπορείων. Θερμοκρασίες ηαέρας καί νύχτας ποΰ παίξουν άΛΐ'ΐμεσα σέ 15—23 βαθιμούς είναι άριστες συνθή,κες γιά την αναπτύξη τού περονάσπορου. Ή σχετική ΰγρα- σία τοΰ άέρα ψηιλή (27%) Γ-οηθά την παραγιογή των σπάριον τοΰ πε ρονόσπορου·. ΒΡΟΧΗ: Αυτή διεκολύνει πο- λύ τίς μΛλύνσεις, γιατί δίνε,ι την χρειαξομένη σταγόνα γιά τή 6λά στηση των κονιιδίον καθώς καί τή σχετική ΰγρασία γώ την παραγοι γή των σπορίων. ΟΙ αφθονες καί ραγιδαίες 6ροχές έμποδίξονν την έΐάπλοκτη τοΰ περονόσπορου, για¬ τί παρασύρουν μηχα·νικά τα σπόρια τού στή γή δπου καταστρέφονται. Τό ΦΩΣ τού ΗΛΙΟΤ: Σικοτώ νει τα σπόρια (κονίδια) μέσα σέ μιά ωρα. Μά άκόμα δ ήλιος έξα- τμίξει την ύγρασία, στεγνώνει την έπιιφάνεια των φύλλων καί έμπο- δίϊ,ει 6τ<Λ τίς μολύνσεις. Άνττίθετα ή συννεφιά καί λίγος φιοτισμός αΰξάνουν την άρρώστια. ΑΝΕΜΟΙ. ΟΙ δυνατοί άνεμοι μεταφέρουν τα σπόρια (κονθδια) ' τοϋ περονοαπόρου σέ μεγάλις άΐτο 1 σταισεις (80—100 χιλιόμ.ετρα). ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Άπό τα (Σανέχεια εΚ την 4ην σ*Μδα,! Περί την διεθνή οικονομικήν κατάστασιν Η ΓΟΥΟΑ1 ΣΤΡΗΤ " ΤΟΧ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΠΛΗΟΟΡ Την παρελθούσαν Τρίτην εση¬ μειώθη μία νιέα πτώσις είς τό Χρηματιστήριον τής Νέας 'Τόρ- κης, δπου δ δείκτης Ντόου — Τξάνς των βιοιμηχανικών αξιών ε χασε 10,82 μονάιδας άκόμη, διά νά φθάση τό επίπεδον των 724,33 μονάιδων. Ή νέα αυτή πτώσις τής Γουώλλ Στρήτ εΐχε την άν τανάικλασίν της είς την αγοράν τοΰ Λονδίνου, δπου την πρτοίαν τής Τετάρτης, μίαν ώραν μετά τό άνοιγμα, δ δείκτης των «Φαϊ νάνσιαλ Τάϊμς» ίπεσε κατά 3,7 μονάδας, άφοϋ ήοη εΐχε χάσει 10 μονάιδας την Τρίτην. Πρό τινος άκάμη, οί έμπειοο γνώμονες τής Άμερικανικής Κν βερνήσειος καί τής Όμοσπονδια- κής Τραπέζης Άποθΐμάτον προί βαινον είς δηλώσεις επί τής έπι- θυιμηιτής εξελίξεως των έ.τιτοκίιον, τής άνάικγης κάκοιας χαλαρώσεο>ς
Ι τής συσταλτικής νομισματικής πό
λιτικής «αί τής δυνατότητος των
ΗΠΑ νά άποφυγοα»ν μίαν ι'κρ€σιν
χορίς νά άτονίσουν την μάχην
κατά τοΰ πληθωρισμοϋ κλπ. —
χορίς νά άναφερθοϋν είς τα άπο
τελεσματα πού θά είχον τα μέτρα
αύτά έιπΐ τοΰ Χρηματιστηρίου διά
μέσου τοΰ κοινο,ϋ.
Σήμερον ή μέριμνα τής Κυ
βερνήσεως είναι — πώς θά ήμ
ποροΰσε νά συμβή άλλως; ___ ή
ένθάρρυνσις των κάτοχον τίτ-
λιον. «Ειλικρινώς, εάν είχα χρήμα
τα, θά ήγόραζα μετοχάς τώρα»,
, έδήλίΐχνε την παρελθούσαν Τρίτην
; δ Πρόεδρος Νίξον, πρός μίαν δ
μάδα έπιχειρηματιών πού τόν ε¬
πεσκέφθησαν είς τόν Λευκόν Οί¬
κον. Καί εκείνην την ημέραν δ
, δείκτης Νιτόου - Τξόνς εχανε άκό
, μη οέκα μονάιδας. Δέν πρόκειται
| 'Ί είρωνευθώμεν τούς λόγους τοΰ
Προίιδρου καί τοΰ Συμ6ούλου τού.
Θά πρέπει νά άναγνωρίσωμεν δτι
ή εϋημερία την δποίαν γνωρίζουν
αί ΗΠΑ άπό Ιθετίας καί άκόμη
περισσότερον άπό τοϋ 1965 προε
κλήόθη κατά μέγα μεχιος άπό τε-
χνη,τά μέσα.
'Τπο την επίδρασιν των δογμά
των, τα δποία άπεκαλοΰντο τάτε
| «νέα οικονομικαί (κεϋνσιαντίς έμ
ι πνεύσεως), οί πρόεδροι Κέννεντυ
καί Τζόνσον έφήρμοσαν μίαν λίαν
θαρραλέαν οικονομικήν πολιτικήν,
την δποίαν οί σύμβοΐΛλοί των ή
σαν ΰποχρεωμένοι νά δικαιολογή
σουν μέ περισσότερον ή ολιγώτε¬
ρον είδικά έπιχειρήματα.
Μίαν άπό τάς περισσότερον ά
ποδεκτάς Ιδέας την εποχήν έκεί
νην ήτο δτι ήρκει νά εφαρμοσθή
μ/ία πολιτική μεγάλης νομισματι¬
κής άνέσεως δία νά διατηρηθή χά
μηλόν τό επίπεδον των έπιτοκίιον.
Άλλά ή ύπερβαλική πιστωτική έ
πέκτασις καιτεληξε νά έχη ώς κ,ύ
ριον άποτέλεσμα την πτώσιν τής
άξίας τοΰ χρήιματος, ή δποία μέ
την σειράν της ώθησε πρός τα δ
νοο τα έπιτόκνα.
ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
' Κανονικώς τα ύψηλά έπιτόκια
θά επρεπε νά προκαλέσουν πτώσιν
των αξιών μεταβλητού είσοδήιμα-
τος, δοθέντος δτι οί «έπενδυταί»
θά άγόραξαν κατά προτίμησιν δ
μολογίας μέ ΐ^»η.λοτέραν απόδο¬
σιν. Επί δσον χρόνον οί «έπεν-
Μετά την πτώσιν πού εσημειώθη
αυταί» έπίστευαν δτι εΐσήλθσμεν
είς μίαν περίοδον απεριορίστου έ
πεκ,τάσεως, δημιουργοΰ ηύξημέ-
νης καί άπαύστου ύπεραξίας τοΰ
κεφαλαίου, ή επίδρασις τοΰ τό-
κου ήτο μηδαιμινή ή άνύπαρκ,τος.
Άπό των μέσων τοΰ Μαρτίου
αί άμερικανικαί νομισματικαί αρ¬
χαί έπιχειροϋν μίαν εύρείαν επι¬
χείρησιν άπο6λέπουσαν είς την
πτώσιν των έπιτοκίων. Τίθεται έ
πΐ τοΰ προκευμένου ενα διττόν έ
ρώτημα: Ποία1 είναι αί πιθανότη
τες επιτυχίας τοΰ χειρισμοΰ αύ-
τοΰ; Καί ποίαι θά είναι αί συνέ
πειαί τού επί τής Γουώλλ Στρήιτ
καί. εκείθεν έιπί πολλων αλλο)ν
Χρηματιστήριον;
Ώς πρός τό πρώτον έράκτημα
θά πρέπει νιά γίνη δεκτόν, δτι αί
νομιαματι«αί αρχαί θά ήμπορέ-
σοΓν πράγιματι νά επιτύχουν μα
κροχρονίο>ς είς την πολιτικήν μει
ώσεο>ς των έπιτοκίων, εάν ή δρά
σις των συνοδεύη την πραγμ«τι-
κήν εξέλιξιν της άγορδς. Ό τό
κος έξαρτάται οχι άπό την άψθο
ν(αν τοΰ χρήιματος, άλλά άπο
την προσφοράν καί ζήτησιν πράγ
ματι διοι&εσίιμων κεφαλαίων.
Ποία είναι ή κατάστασις τής
προσφοράς; Είς πληθωριστικήν οί
κονομίαν πολύ ολίγα νέα κειορά-
λαια σχηματίξονται διότι έπιχει-
ρήσεις καί Ιδιώται ενα ιΰποχρε-
ο^μένοι ή άλλως τα προσέχη εΐ-
σοδήματα εχουν ήδη δεσμευθιή.
'Τπάρχει ή αντίρρησις δτι είς την
πράξιν ή προστρορά κεφαλαίου
συγχβεται μέ τό νέον διαθέσιμον
χρημα, τό οποίον αί Τράπεζαι θε
τοιηί είς την διάθεσιν τής οΐκο-
νομίας, έφαρμόξουσαι μίαν περισ
σότερον έπεκτατι.κήν πιστωτικήν
πολιτικήν. Άλλ' εάν δ δγκος των
οίίτο) δημιοι>ργουμένων μέσων πλη
ριομής ΰπερβαίνει την αξίαν των
ής τα διεθνή Χρηματιστήρια
.ιράγματι διαθεσίμοιν φυσικών πά
ραγωγικων πάρων, ή νομισματική
ενεσις θά μεταφρασθή είς μίαν
δνοδον των τυμων.
'Τπό τάς σημερινάς συνθήκας,
συνεπώς, τό νέον ημπορεί νά ά-
ναιμένεται άπύ την πλευράν τής
ξητήσειος. "Επί τοϋ παρόντος αί
άμερικανικαί εταιρείαι (καί αί
γαλλΐκαί, αί γερμανικαί κλπ.) ά
ποτελοϋν άκάμη πηγάς όγκώδους
ϊητήσεως πιστώσεων.
Εάν θά επρεπε νά περισταλή
ή ζήτησις πιστώσεων, μήπως ·τό
τε ειπί τέλους θά ευρισκόμεθα ένώ
.τιον αυτής τής πτώσεως τοϋ ένοι
κίου τοΰ χρήιματος ποΰ άναμένει
όλος ό κόσμος; Τουτο είναι πολύ
πιθανόν. Τό σφάλιμα των άμερι
κανικών άρχών ήτο άναμφιδόλως
δτι επίστευσαν δτι θά ήμποροΰ
σαν νά έπιδραδΰνουν σοβαρώς τόν
'Εντός τοΰ προσεχούς θέρους
Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΑΑΒΙΑ ΛΡΧΙΖΕΙ ΕΡΕΥΙΙΣ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΑΑΐαΐΙ ΕΙΣ ΑΗ. ΑΑΡΝΑΤΙΚΗΗ
Μεγάλαι εταιρείαι τής Αι'«εως έκ δηλο)νουν ζωηρόν έΛ»διαφέρον.
Λ Ι
ρυθμόν τοΰ πληθωρισμοΰ χωρίς νά
ποοκαλέσονν δυσαρέστους άναπρο
σαρμογάς.
Μία άπο τάς σο6αρο)τέρας συ
νεπείας τής νομισματικής ΰποτΐ}ΐ.ή
σεο>ς καί τής άνάδου των έπιτο-
κ£ο>ν ήτο δτι ήμπόδισαν τοΰς Δή
μους καί αλλα δημοσία νομικά
Λρόσωπα νά προιμτ)θευθούν άπό
την κεφαλαιαγοράν πόρους, των Α
ποίο)ν περισσότερον παρά ποτέ εί
χον ανάγκην διά νά παλαίσουν
κατά των κακών τής άμερικανι¬
κής κοινοινίας (μαρασμός τοΰ κέν
τρου των πόλεοιν, άνεπάρκεια
των κοινών μεταφορών, μόλυνστς,
ϊταιδική έγκληιμαιτικότης κλπ.). Έ
άν ό πληιθαίρισιμός θά εξηκολου¬
θεί, είνοι 6έ6αιον δτι αί Όμο-
σπονδιακαί αρχαί θά ώδηιγοΰντο
6αθμηιδόν είς ύποκατάστασιν τοΰ
παραδοσιακοΰ τρόπου χρημοποδο-
τήσεως διά τάν είς κεφάλαια έ-
φοδιασμόν των δημοσίοιν {«πηρεσι
ών.
ΕΜΠΟΡΟί ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΣΤΕΓΗΝ ΤΩΝ
ΚΑΤΑ τΰς ΐφ«ιρμογής όγορανο
μικοΰ έλίγχου επί των μισθίομά-
τοχν τίιθεται κατ' αρχήν ό 'Ειμπο-
ρικός Σύλλογος Αθηνών, υπό την
προϋπόθεσιν δτι τύ δλον θέμ(> τής
έπαγγελματΐικής στέγης θά ρνθμΛ-
σθή υπό τθΰ κράτονς 6άσει των
διεθνώς κρατούντων. Την θέσιν
αυτήν λαμβάνει ό Ε.Σ.Α. είς ύ-
ποβληιθέν είς τόν υπουργείον Δι-
καιοσύνης ύπόμνημά τού.
Είς τό ΰπόμνημα άναφέρεται δ¬
τι, είς την περίπτιοσιν κατά την
δποίαν δέν καταστή δυνατή ή έφαρ
μογή των άρχών τής καλής πίστε
ιος είς την ανανέωσιν των μισθω
τικων συμ6άσεων σχετικώς μέ τόν
καθορισμόν των ένοικίων, τότε τντγ
χάνει άπΛραίτηττος ή ΰπαγωγή των
μισθο3ΐμάτων είς τα Ισχύοντα γΐ-
νικώς περί τυμών μέτρα, βάσει τής
σχετικής άιποφάσεΜς τής Ε. Σ.Ο.
Π., προκειμένου δέ περί αύξήσε-
οις μισθώματος θά είναι άναγκαία
η ΰποβολή είς τό υπουργείον Έμ
Α. Ε. ΣΤΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΥ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31)12)1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Γήπεδσ
131.948,60
131 948,60
Κτίρια
276.841.70
Μεϊον άτιοσβέσεις
189.332,25
87.509.45
87.509.45
Λά.τζσι
67.028.40
Μεϊον άποσβέσεις
67.027,40
1.-
1 -
Δεξαμεναί
214.406.-
Μεϊον άποσβέσεις
172.671,30
41.734,70
41.734.7Ο
"Επιπλα καί Σκευη
35 707.70
Μεϊον άποσβέσεις
3Λ 310,70
177 -
177 —
'ΕργαλΕΪα καί "Οργ.ινα
λημείου
3.'! 8('7.—
Μεϊον άποοβέσεις
33.806. -
1.—
1.-
Ήλεκτρικαί έγκαταοτ.
12 6(0 —
Μεϊον άποοβέσεις
11.Ρ4Ο.—
1.360.—
1.36 —
Μηχανήματα
599.648,15
Μεϊον άττοσβέσεις /
■468.221,4)
131.4Ρ6.75
131.426,7;
Μηχανήματα Οίνοποιείο,υ
•200Μ7 -
Μεϊον άποοβέσεις
195.535,25
4 851,75
4.801,75
Βαρέλια σιδηρά
58.146 —
Μεϊον άποοβέσεις
58 145 -
1.-
1.-
Ταμείον
223.560. -
223.560,15
264.217,95
Βιομ. Προϊόντα
3.342.-
3.342 -
'Υλικά κατεργσσίας
640,10
640,10
Έεοδα Ε)σεως
510.-
510. —
Ε.Π.Ε ΣΓΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΥ
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
Χρεωστσι — Πιστωταί
729,456,95
785.854 85
Κέρδη — Ζημίαι
115.787,15
47.063,45
Άπαιτήσεις
1.160.-
1 602 307,60 1.602.299,60
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Κεφάλαιον
1.245.360 -
1 245.3Μ).-
Τακτικόν άποθεματικόν
8 933.-
8.933. ■
"Εκτακτον άποθεματιχόν
98.915,60
98.915,60
"Αποθεματικόν 3765
150.0(0.—
150 000.—
» 147)67
Ζ6.499.—
76 499.-
Κεφάλαιον κινήσεως 147)67
19.000.—
19.000.—
'Γΐγνυήσεις ένοικίων
?.ι>00.—
Υπόλοιπον είς Νέον
—
3.Ι:92.-
1 602.307,60 1.602.299.60
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ Κέρδη — Ζηαΐσι
Γενικά £ξοδα
Άμοιβαϊ Ιΐροοωπικοΰ
» Τρίτων
Φόροι
Άμοιβαί Διοικητικοϋ ίυυβουλίου
1969
65.683,30
135.ΟΟΟ —
6.ΟΟΟ.-
6.200.-
36.000.-
Ζημία έξΕ.Π.Η. ϋΑΦΥΛΟΣΛΚΧΑΡΟΥ 12θ!θ78.-
Καθαρά κέρδη
"Εξοδα τΐσραγωγής καί σοντηρήοεως
1968
73.168.--
135.0(0.-
67.500.—
18.676,50
99.091.—
7.690,50
'Ενοίκια
"Εοοδα έξ έκχωρήοεως ποσοοτοΰ
οίν)τος
'Κκποίησις αδείας άποοβ^σθέντος
μηχανήματος
Ζημίαι χρήσεως
1969
59 450.-
198.167.-
10 529.-
101.815 —
1968
37.200.-
354.901.—
735.-
8 2'.;0.—
Ή Πρόεδρος τοθ Δ.Σ.
Μ. Κ. ΠΑΡΙΣΑΚΗ
369.961.— 401.126.-
Ό Γενικώς Διευθυντής
Δ. Κ. ΠΑΡΙΣΑΚΗΣ
369.961.-
401.126.-
Ό Λογιστής
Μ, ΡΕΤΣΟΣ
πορίου αΐτήσειος, ή δποία θά τυγ
χάνη ιξετάσεο>ς διά τα εάν ή ζή
τουιμένη αδξησις τοΰ μισθώματος
είναι έπιτρεπτή ή δχι. Ή εψαρμο
γή τοΰ μιέτρου «ύτοϋ κατά τόν
Εμπορικόν Σύλλογον "Αθηνών
πιροδάλλει ώς άιπαραίτητος καί έ-
πείγοτισα, διότι, ώς άναφέρεται
είς τό ΰπόμνημα τυγχάνει άδικον
νά έλένχίονται αί τιμαί των άγα
θών καί των ύπηρεσιών χάριν τοϋ
γενικο>τέρου κοινιονικοΰ καί οίκονο
μικοϋ συμφέροντος καί νά έξαυρή
ται τοΰ γενιυκού αυτού μέτρου τό
μίσθοχμα των καταστημάτονν, τό
οποίον αποτελεί, έκτός των όιλ-
λων καί εν έκ των κυρίων στοι-
' χείοιν τοϋ κόστους λειτουργίας
των έπιχειρήσεων.
| Περαιτέρω, είς τό ΰπόμνημα
τού ΕΣΑ έπισημαίνεται ή πλήρης
άντίθεσις τού κλάδον είς άγορανο
μΐικοΰς έλέγχους ώς λύσιν διά τό
| θρμα των μισθώσεον των κατα-
στημάτων καί ή έατιθυμία πρός
ρύθμισιν τοϋ δλου προ6λήματος μέ
βάσιν τό ελεύθερον μίσθωμα καί
την ΰποχρέ(ι>σιιν τοΰ τρίτου είς την
άποζημίϋ>σιν τοΰ έγκατεστημένου
καί άποχοροΰντος μισθωτοΰ, ώς
τούτο ίσχϋει τουλάχιστον είς το
Βέλγιον, τό ανάλογον σύστημα
τοΰ δποίου κρίνεται ώς Ιδανικόν
διά την αντιμετώπισιν των προκυ
πιτόντων είς άς μισθωτικάς σχέ¬
σει ς προ6λημάτο3ν.
Παραλλήλιος «πό τού ΕΣΑ δια
τυποΰται ή άποψις, δτι είς χώραν
διαπνεομένην άπό τάς αρχάς τής
ελευθέρας οίκονομίας καί έπιθυ-
μοϋσαν τηλ· οικονομικήν της ανά¬
πτυξιν, ή ρυθμιστική παθουμένου μίσθωτοΰ δι'
άνοικαδόμησιν τοΰ κτιρίου, η 6ελ-
τί(ι>σις των όριον τής Ιδιοχρήσε-
ως, ή έφαρμογή μέτρου διά τοΰ
όποίου ή προσφορά τρίτου νά υπο
βάλλεται έντός τοϋ πρώιτου τρι-
μήνου έκάστης τριετίας και ή κα
ταβολή άποξημιώσεοις είς τόν έ-
ξωθούμενον μισθωτήιν είς περίπτω
σιν μή άποδοχής ν»π' αύτοΰ τοΰ
μείξονος μισθώματος. Τέλος, δ
πρόεδρος τοϋ ΕΣΑ κ. Αναστάσα
πουλος, άναφερόμενος είς την πρό
σφατον συνάντησιν των παραγω-
γικων τάξεων μέ τόν άντιπρόεδρον
ΖΑΓΚΡΕΜΠ. Ήναψ5 τό πρά-
σινον φώς διά τό μεγαλύτερον έ
νεργειακόν έγχείρημ.α τής Γιουγ
κοσλναβίας — την διά πρώττνν φο
ράν διενέργιεΐ/αν έρευνώ/ δι' άνα
κάλ.ιη(>ιν πετρέλαιον καϊ φυσικών
άερίίιχν είς την ανατολικήν Ά-
δριαττικήν, έντός ΐοΰ Ίουνίου ή
Ιουλίου έ.Ι.
Τα άποτελέσματα δοκιμαστικών
γειοτρι'ι,σεων πού 9ά διεΐαχθοΰν ά
π<> την εταιρείαν πετρελαίων «Ι
Ν Α» είς τα ΰδατα νοτίως τής με
ταξύ Τεργέστης καί Πούλα χερ
σονήσου, θά άσκήΐουν μεγάλην1 έ
πίδρασιν επί των ενεργειακών κα
τευθύνσεων τής Εύρώ^ης. Μέ-
χρι στιγμής αί ίταλικκΐί ερευναι
είς τό διγτυκόν ήμισυ τής δακ.τνλο
ειδοΰς θαλάσσης, άπρδωσαν πενι
χρά άποτελέσματα, άλλά οί γειο-
λόγοι έκδηλώνονν αιΐσιοοο^ίαν ώς
πρός τάς πιθανάτητας έπιτυχί(ΐς
τοΰ έγχειρήματος είς τάς βραχο')
δεις καί άαιοτόμους άικΐας τής
Γι,ουγκοσλαβίας.
Τό πείραμα αύΐό παρικο,λουθϊϊ
ται έικ τοϋ σΰνεγγυς υπο δΛδιεκά
δος περίπου έκ των αεγαλυϋέ-
ρων έταιρειών τοΰ κόσμ.ου, μερι
καί έκ των οποίων έξεδήλιοσαν
ενδιαφέρον διά τάς ερεύνας τής
«"Ινα». ΟΙ ένιταΰ&α έπισημοι λέ
γουν δτι διά την προ'ιτην αυτήν
προσπάθειαν ουδεμίαν οΰδαιμάθεν
λαμβάνουν οικονομικήν βοήθειαν.
Μέχρι σήμερον δέν ί'χει συνα-
φθή συμφωνία διά μικτάς ερεύ¬
νας, άομό&ιοι δέ παράγοντες ί-
σχυρίζονται δτι ή γιουγ,κοσλαβι-
κή νομοθεσία δτι ή Γιουγκοσλα-
βία έιτροποΐΓθίησε την επί των ε-
πενδύσριον νομοθεσίαν της προ
ποΐλλών έτών, διά νά ίϋχερανθή
ή εΐσροή κεφαλαίΜΎ είς την χώ¬
ραν, αθτη (ή νο-μοθεσία) περιΐ
χει κάποιους φραγμοϋς, διά λό
γους διατηιρήσεως ίδεολογικής κα
θαρότηιτος.
ΑΙ μέτ,ριαι αύται μρταρρι»θμί-
σεις παρά ταυτα εδιοσαν αφορ¬
μήν δι' έξαπόλυσιν έπιθέσεο)ς υ¬
πό των περισσοτέρων όρθοδόξων
κομμουνΐιστικών χιορών, μέ τόν Ι
σχτ'ρισμόν δτι αύται άποτελούν
«τάσεις πρός τόν καπιταλισμόν».
Κατά την γνώμην κύκλ'ΊΛ' τραίτε
ζικών προγραμμαΐιστών καί έπι-
χειρηματιών αυτής τής πόλεως,
έν τούτοις, λόγοι ασφαλείας των
ξένω'ν κ&φαλα/ιον άπατΕλοΰν μίαν
άπό τάς κυρίας αίτίας, διά την
οποίαν δέν επραγματοποιήθησαν
τόσον ταχείς όσον άνειμένοΎτο κα
δυτικαί έπενδτΊισεις, μί ρυθμους
τα την όποιαν έπηνέχθησαν αί
μεταρρυιθμίσεις αυταί.
Οί {«τάρχοναες περιορισμόν άφο
ροΰν είς τό ποσοστόν σι»μμετο-
χής (49% κατά αέγισ-ο·), είς
.τόν έπαναπατρισμόν των εις σκλη
ρόν νόμισιιια κερδΛν καί είς την
συνεργασίαν των άλλοδαπών έπεν
δυτών είς την λήψιν των άϊτοφά
σεων.
Είς την άνάπτυξ.ν τή; έκ.μεταλ
λεύσεως των πέραν .των άικ,τών
κοιΐ.τασμάτων, δπου ό κίνίνυνος καί
ή άνταμοιβτ) είναι μεγάλη, τα προ
6λήματα πού θέτοιτγ οί περιορι-
σμοί αύτοι τής νομοθετ'ας, είναι
σοβαρά, είπεν ίκπρόσΐοπος τής
«"Ινα». «Θά πρέπει νά εύρωμεν
τρόπον προστασίας τοΰ γιουγκο-
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΏΓΗΝ ΕΚ-
2ΤΓΧΡΟΝΙ2ΜΕΝΟΤ ΧΕΙ-
ΡΟΠΟΙΗΤΟΤ ΓΑΙ1ΗΤΟ2
Κατόπιν έποφάσ ό- τοϋ Λιοικη
τυκοΰ ΣΊμβουλίου τοΰ 'ΕθνΗκοΰ
Όργανισμοΰ Έλ/·>)νική; Χειροτε-
χνίας, δ Τομεύς Ταπητουργίας
αυτού κατήρτισ·ε πρόγραμμα διά
την δημιουργίαν νέον τύπου χευρο
ποιήτου τάπητος (αοντέρνο έλλη-
νικό χαλί), προσηρμοσμ«νου τόσον
πρ·ός τάς συγχρόνους ανάγκας τής
πρακτικής, δσον καί τάς συγχ«?ό-
νους αΐσθητικάς άντιλϋψεις καί
καλλιαεχνικάς τάσίΐς.
Πρός τόν σκοπόν τούτην, δι' ά
ναικοιν<ί>σεώς τού, ναλεί τούς "Ελ¬
ληνας καλλιτέχνας καί πάντα ει¬
δικώς ενδιαφερόμενον, όπως ύπο-
δάλονν σχιρδια - <;ιακ«τας», σύμ- φωνα πρός τοΰς κανόνας τής τα¬ πητουργίας καί ΰφαντικής, έιμ^πτνευ σμένα δ' έκ προτήπων των εξής πηγών μορφολογίας: όρχαϊκής, βυζαντιικής, παραδοσιατκής λαϊκής τέχνης, ώς καί των τάσεων τής συγιχρόνου τέχνης. Τα σχέιδια δέον νά ύποβληιθοΰν μέχρι τής 31ης Μιάου έ. ε., είς τόν Τομέα Ταπη,τον«ργί')ΐς τοϋ ΕΟΕΧ. (Μητροπύλ'εως 9 - α' ϊίροφον), δ που κτχί παρέχονται πλείονες πλη ροφορίαι θά κριθούν δέ υπο επι τροπής έκ γνωστών καλλιτεχνών και είδικών περί την ταπητουργί- αν. "Οσα έκ των σχεδιον έγκ<)ΐ- θοΰν, θ' άμειφθοΰν διά ποσοΰ 4. 000 δραχμών Εκαστον, τής Ιδιοκτη σίας των έπιλεγησομ,ένων περιερ- χομένης είς τόν "Οργανισμόν Χει ροτεχνίας. τής κυβερνήσεως, έτόισεν δτι ή διατιντωιθείσα κατ' αύτην θέσις των ίδιοκτη/τών επί τοΰ θέματος των μισθώσεο>ν, παρέχει την έλπί-
δα δτι ΰφίστανται αί δυνατότητες
προσαρμογής τής ξένης επί τοϋ
προκειμένου νομοθεσίας επί τής έλ
ληνικής πραγιιιατικότητος καί ή^έ-
πιλυσις τοΰ δλου προβλήματος κα
τα τρόπον άνταποκ<ρινόμενον πρός τα συμφέροντα των παραγωγνκών τάξεων, τής ίδιοκτησίας καί τής έθνικής οίκονομίας γενικώτερον. σλ«6ι«οΰ όρυκτοϋ πλούτου, ταυτο¬ χρόνως δέ καί άπαζημιώσεις των έταιρειών πετρελαιίου διά τοϋς τε ραστίους κινδύνους ποΰ θά άνα- λάδουν», ύπεγράμμ^σΐν ίπίσημος παράγ^/ν. Προσέθεσε δί', δτι ή Γι,ουγκοσλα'βία δέν διαθώτει τοΰς άπαιτοιιμένους πόρους 3ιά την πλήρη άνάοττυξιν τής Άδριατι- κής. Αί γεωτρήσεις ;ΐοϋ θά άρχίσουν έΗιτός τοΰ θέρους τοϋ τρέχοντος ετους, θά &ιεξαχθούν είς θαλασσΐ αν περιοχήν εύριοκοιμένην έγγύς των πλέον φημ.ι<ταέν(ολ· εύρτοοταϊ- κών θερέτρων — τής Ιταλίας καί Γιουγκοσλαβίας. Οί άομόδιοι λέγοι»ν δτι θά ληφθούν τα σι·νή- θη είς παρομοίας ιεριπτώσεις μέ τρα, διά την πρόληψιν τής μολύν σεως των άκτών. Εάν αί γεοτρή,σεις στεφβοΰν ύ πό επιτυχίας, καί έφ' δσον {—ερ πηδηθοΰν αί δυσχέρειαι τής σνν εργασίας μέ τούς βυτικούς έπεν δυτάς, θά {«άρξουν πρόσθετα κί νητρα διά την Γίουγκοσλα6ίαν, διά την καιτασκενή^ νέου μεγά- λου π&τρελαιαγωγυϋ, μεταξύ Ρι γώκας και Σίσοκ, νοτίιος τού Ζάγΐκρεμπ. Ή Ούγγαρ',α καί ή Τσεχοσλοβακία έξεδήλωσ'ΐν ένβια φέρον διά τόν έφοδιασμόν των μέ γιουγκοσλα6ικά πετρέλαια, χω ρίς νά καθορίσουν εΙσέτι τό σχε τικον τοννάζ. ΝΟΣΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Ή παρελθονσα έθδομάς υπήρξε δυσμενής διά τα δυεθνή Χρημα¬ τιστήρια Αξιών, ώς άποτέλεσμα των όσηιμέραι αΰξανομέ-νιυν φόδων των έπιχειρηματιών δι' ,ένδεχομέ νως έπερχόμενον διεθνή πληρωρι- σμόν. Τύ γε-γονύς ήχησεν ώς κώ δών κιν<δύνουι είς τα ώτα (μή ά κουόντων) των ΰπευθύνων κυδερ νήσεοιν, πού παρακολουθοΰν άπ<ι θεϊς καί άνήμποροι την εμφάνι¬ σιν των άνατιμητυκών σπειρωμά· των είς τάς οίκονομίας το}ν. Έν τούτοις, ή γενική κάμψις των μετοχών είς τα διεθνή Χρη ματιστήρια Λονδίνου, Τόκιο, "Αμ στερνταμ, Φρανκ.φούρτης καί Ζυ ρίχης άοτετέλεσεν άντανάκλασιν των δυσμενών έξελίξεων είς Ού ώλλ Στρήτ, δπου ό δείκτης Ντό ου Τςώνς 2χει κατέλθει είς τα 735 σημεία, τό χαμηλότερον επί πεδον άιπ» τοϋ Νοεμβριού 1063, δτε εδολοφονήθη ό πρόεδρος Κ«ν νεδυ. Είς Λονδίνον, έξ άλλου, αί μετοχαΐ ευρίσκονται είς τό κατώ τερον ΰψος άπό 2,5 καί πλέον έ των. Ή κάμ.·ψις πάλι τοϋ Χρηματι¬ στήριον τής Ν>εας 'Τόρκ*; έκφρά
ξει την απογοήτευσιν τής Έπεν
δυσεως άπό τα χαιμηλά κέρδη
των έταιρειων, κατά τό πρώιτον
τέταρτον τοΰ τρέχοντος ε"τους, έξ
(ίιίτίας της ταχείας άνύδου τοϋ
κόστους παραγωγής. Ούχ ήττον,
έκφράζει καί τσύς φόβους τής Ά
μρρικανικής ιδιιυτικής οίκονομίας
διά την έπιΐδείΛΐασιν τής καταστά
σεως είς την Νοτιοανατολικήν Ά
σίαν.
Οΰτο)ς, έυηαλτίθεύεται ή άποψις
δτι δταν νοσή ό γίγας — ή Άίμε
ρικανική οίκονοιμία — νοσοΰν 6α
ρΰτερον καί οί νανοι: αί λοιπαί
έΊκ6ιομηχανΐΛΐμέ·ναι χώραι τής Δύ
σεως. Πέραν, διμως, των οτυμπτιο
μάτιον πού άνεφέρ'θησαν προη!γου
μέν<ος, ποία είναι άρά γε, ή νό σος άιπό την οποίαν πάσχει η Ά μερικανική οίκονομία; «Ή τρέχουσα κατάστασις τής θιίκονοιμίας των ΗΠΑ ___ γράφει είς Βσέλιδον σχετικήν εκθεσίν τού τό Διεθνές Νομισματικόν Τα μεϊον — χαρακτηρίξεται άιπό άνα πάντεχον δνοδον των τιμών, μη- δαιμινήν αύξησιν τής παραγωγήν καί λίαν δυσμενη διαμόρφωσιν τοΰ Ισοζυγίου έξ(ΐ)τερικών συναλλα- γών. Είς την θυσίαν τό τελευταίον φαινόμενον ΰποκρύπτει την πραγ ματικήν ασθένειαν τής Άμερικα νίκης οίκονομίας, όπως καί δλων των άσθενουσών οΐκονομιών: Ή συνεχής έπιδείνωσις τοϋ ίσοξ,υ- γι'ου πληρ<οιμών έκφράζει την κα¬ κήν δημοσιονομικήν διαχείρισιν καί τόν αφρονα προσανατολισιμόν των έιπενδύσεων, πρός τομεϊς χά μηλής σνγκρΐίτιικής παραγοιγικότη- τος. Διότι αί συνεχώς αΰξανόμε- ναι άμοσπονδιακαί δαπάναι είς Η ΠΑ δηιμιουργοΰν όν«ομαστικά είσο δήματα καί ή άνεπάρκεια τής πά ραγιογης νά ίκανοποιήση τάς άοται τήσεις τής ξητή,σεως προκαλεϊ α νοδον των τιμών καί σπάνιν κε- φαλαΧίον. 2·υγχρόνο)ς, ή δΐαρροή δολλαρίιον είς τό εξωτερικόν έντεί νει αμφοτέρας τάς άνωτέρι» άνε παρκείας καί χειροτερρ·ε-ι την θε σιν τής Άμερικανικής Ιδιιοηικής ρπιχειρήσείος. Πώς νΊ εξέλθη ή Άμεοκανική οίκονομία τοΰ σημερινοϋ πληθίορι στικοΰ σίΐειρώ,ματος; Είς τό έρώ τημα αύτό τό ΙΜΠ άπαντα κατ' αρχήν δτι ύπάρχει ή άνάγκη έλέγ χου επί των μιο&ών καί των τι¬ μών είς ΗΠΑ (Σ. Σ.: πράγμα ποΰ αν είχε δεχθή ή κυβέρν»ησις Τζόνσον σήμερον δέν θά ήτο τόσον κρίσιμη ή κατάστασις). Δεύτερον έπιβάλλεται — >^γει — μείωσις
των κρατικών δαπανών καί τής
&ίν.θ'δομι<κ·ής δραστηριότηττος (!) ένθάρρυνσις των Ιδιωτικών 6ιο- μηχανικών έπενδύσεοιν καί δνοδος τής άνεργίας. 'Τλ' αύτάς τάς προϋποθέσεις θά ήτο δυνατή ή τιθάσευσις των τιμών είς ενα ρυθμόν άνάδου τής τάξεως τοΰ 3% περΐ τα τέλη τοϋ 1970. ΠΛΗΡΩΣ ΕΚΣΤΓΧΡΟΝΙΣΜΕ ΝΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΤΤΙ- ΛΙΑ Ή Ελλάς είναι μικρά άλλά ύ- πολογίσιμος ναυπητγική χώρα, δο¬ θέντος δτι Ερχεται 13η είς την παγκόσμιον κατάταξιν. Τουτο μνη- μονεύεται είς την ετησίαν Εκθεσιν διά τό 1909 τοΰ Λόυος, ό οποίος θειορεΐται ώς ό άρχαιότερος καί μεγαλιΊτερος νηογνώμων τοΰ κό- σμου. "ίΐδη, είς τα νατντηγεϊα Σκαρα- μαγ«ά συΛΐεπληρώθησαν ?Η πλοία έκ των οποίων πέντε έντός τοΰ 1969. Έν τώ μεταξύ, άναμένεται ή λειτουργία τής νέας δεξαμενής των ναίπηγεί(ον, άνυι)κοτικής !«α- νότητος 240.000 τόννων. Έξ άλ¬ λου, τα ναυπηγεία Ελευσίνος μό¬ λις τώρα άρχίζουν την δράσιν των. Είς την έκδοσιν τοΰ Λόυδς άνα¬ φέρεται δτι ή έλληνική σημαία Ιρ- χ«ται έ&δόμ.η είς τόν κόσμον με¬ τά την Βρεταννικήν Κοινοπολιτεί αν, την Λιβερίαν, την .Ιαπωνίαν, την Νορ6ηγίαν, τάς Ηνωμένας Πολιτείας καί την Σοβιετικήν "Ε¬ νωσιν. Τέλος, ύπογραμμίζεται είς την ϊκθεσιν «δτι είναι φανερός ό προοΛείυτικός Ικσυγχρονισμός τής έλληνικής ναιηιλίας, δεδομένου ό¬ τι τό 1)5 σχεδόν τοΰ συνόλου τοϋ υπό έλλ.ηνικήν σημαίαν έμποριικοΰ στόλου είναι τώρα ήλικίας κάπω των πέντε έτών, πλέον τοΰ Α)3 εί¬ ναι ήλικίας κάτω των 10 έτών καί τό 94% ταύτης είναι μεταπολεμι- κής ναιντηγήσεως. Έν τψ μεταξύ, ανεκοινώθη δτι νέαν αύξησιν εσημείωσεν ή είσα- γωγή συναλλάγματος είς δολλά- ρια ΗΠΑ υπό Έλλήνονν ναυτικών κα,τά τόν παρελθόντα Μάρτιον. Ου τω, (ΤΜμτρώνως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης "Ελλάδος κατά τόν μή- να Μάρτιον ή είσαγωγη συναλλά γιματος ανήλθεν είς 1.65.832 δολ- λάρια έναντι ποσοΰ ..015.665 δολ- λαρίων ΗΠΑ κατά μήνα Φεδρουά ριον ένεστώτος ετους, σημειώσασα αύξησιν 150.167 δολλαρίων. ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤ' ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΝ τού ύπουργείου Συντονισμοϋ, διά την πιεριφερειακήν όδοποιΐαν είς την Πελοπόννησον διατίθενται εφέτος, υπό την μορφήν πληρωμήν, 162,4 έκατ. δραχμών. Σχετική απόφασις Ι"χει υπογραφή υπό τοΰ υπουργόν Σ υντονισμοΰ. Δι' Κργα ίθννκής δ δοπχηίας, έξ ά,λλου, Ιχουν διατε¬ θή, προστίθεται είς την άναικοίνω σιν, διά την αύτην περιοχήν ετέ¬ ρα 465 έικατ. δραχμών. . — ΔΙΑ ΠΡΑΞΕΩΣ τού 'Τ- πουργικοΰ Συμβουλίου (ΦΕΚ 99 Α'), παρατείνεται καί διά τό 1970 ή >ι<*χΰς των διατάξεων τοΰ δρ- θραυ 3 τοΰ Ν. Δ. 70)46, βάσει των οποίων χορη,γοΰνται τα Ιξοδα τής πρώτης εγκαταστάσεως είς τούς μετατιθεμένσυς διά λόγους ίβΐηοεσιακούς δημοσίους ύπαλλή- λους. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ , β?1ί" ε1ς ν^Λοιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω- νυμων Εταιρείαν καί Έταιρβιών ΙΓεριωρισμένης Εύ- Φύνης δτι δι' άηοφάσεως τοΰ κ. Ύηιυονοϋ ΈαηοοΙου ύη αριθ. 66378)4126 ,ή6 16)12)65, δτ/μοοϊευ- θείίης Βΐς τό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Ανωνύμων Έταιοειών), δοΐξεται δτι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωσι δημοσιεύαυσαι εγκύρως τάς Προ- τΆν Γβν. Συνελεύοεων καΐ τούς ΊσοΧογι- *β τής *ΟΙΚΟΝ0Μ0ΑΟΤΪ πρό τής συνχωτεύσβώς της.
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ
Λίγη ίστορία. Παρουσιάσθηκε
γιά πρώτη φορά τό 1890 στήν Αϋ
στραλία. Κατά τό 1961 ξαπλώθη-
κε σ' δλη την Εύρώπη. Ή διάιδο-
ση ·»-οΰ .τερονοσ.τόοου στήν Εϋοώ
πή λένε πώς όφείλεται στήν μετα-
φηρά σπόρων τού μΰκητα μέ γειορ
γικά ποοίόντα <ϊτά λιμάνια τής Βόρειας Εΐιρώπης. Στήν Έλλάδα .ταρουσιάστηκε τό Μάϊο τού 1961. Αίτία τής άρρώστιας. Είναι ΐ- νας φυιτομύκηιτας τής οικογενείας των περονοσποριδιόν. Πολλαπλασι άιζεται μέ δνο τρόπους μέ σπύρικ (έγγενώς) καί μέ κονιδοσπόρια 'Λγενώς). Τα σπάδια είναι κόκκι να ή καστανά καί σχηματίζονται στούς Ιστούς των βλαμμένον φύλ λανν. Τα μολυσμάνα ψύλλα. μόλις ξι- ραθοΰν πέφτοιη' στή γή και μέ- νουν μέσα στό χο>μα δλο τό χοόνο
καΐ μΐτοροΰν νά φυτρώσουν στήν
νέα καλλιεργητική περίοδο καί νά
κάμουν τίς άρχικες μολύνσπς. Ό
τρόπος αΰτός πολλαπλασιασμοϋ τοϋ
μύκητα στήν χώοα μας είναι, σπά
νιος.
Ό συνηθέστερος πολλαπλασια-
Λμδς τοϋ μύκητα στήν Έλλάδα γί
νεται μέ τα κονίδια ή κονιδοσπό-
ρια. Αΰτά είναι τα κΰρια ϊίργανα
διασποράς τού μύκητα. "Εχουν
σχήμα λεμονιοΰ η αύγοΰ. Γεννιοΰν
ται τίς .τροινές ώρρς καί ιίναι ίό
ριμα πρίν άπό την άΛ'ιχτολή τού ή
λιου. Σέ εύνούκές συνθήκας ξοΰν
μέχρι δύο μήνες. Τα κονίδια με-
*αφε"ρονται Λπό τον άέρα η αλλα
μίσα κάθονται πάνο> στά κα.ινό-
φυλλα καί προκαλοϋν τόν περονό-
ϊίπορο.
Ό μεγαλυτέρας κίνβυνος για
την έ* νέου έτμφάνιση τού περονύ
σπορου στά κα,τνοσπορεία την άνοι
|η, είναι ή δι«τήρη<τη χλωρών κα πνών τόν χει,ιιώνα, ίίτηυ θά ξεχει μοννιάσουν τα κονίδια τού μϋκητιΐ. Σημάδια (σΐϊμπτώματα). Στά καπνοονΐορεϊα δ Περονόσποςκις πα- ρουσιάζεται μόλις (ίγοΰν τα δύο πρώτα φυλλαράκια ή μετά τό σταν ςίομα (4 φύλλα) των φυτ(0{>1<ί>ν.
Τα μολυσμένα νεαρά φντώρια Ε-
χουν κιτρινονώ χρώμα καί στό ν.ά
το) μέρος των φύλλον σχηματίζίτ
ται ίνα γκρί ή γαλανό ή άσπρο
χνούβι, ποΰ είναι τα σπόρια τοΰ ?τα
ράσντου (κονιδιοφόρια).
"Αν δ καιρός είναι ύγρός ·<αι κρύος, ή άορώστια μεγαλώνει κα'< ξαοτλώνεται σ' δλο τό σπορείο σάν βνα άληθινύ λυώσΐιμο των φτπών "Αν δμως ό καιρός είναι ξηρός καί θεριιός, τότε ή άρρώστια στα ματά, άλλά μένουν κίτρινρς 6οϋ- λες πού γΪΛ'ονται άψυχες (νεκριυ τικές) στά σηιμεϊα τής προσΓιολής καί τίς μολυσμέΛ·ες, φύλλα παρα- μορφώνονται, δηλαβή μαζεΰονται ή κουλουριάζουν πρός τα κάτο>.
Γενιικά στά σπορεία δ Περονό-
σπορος προχώρει σιγά σέ μιά ή
δΰο ©δομά&ες. "Οταν δμως τα μο
λυσμένα φυτά πληθυνθοΰ<ν, τότε μπορεϊ νά μολυνθή δλο τό σπορείο σέ μιά νύχτα. Στά χωράφια δ περονόσπορος προσδάλλει συνήθως τα κάτο) φύλ λα καί ξαπλώνεται πολλές φορές στά πάνω ο?ύλλα. Στήν άρχή, πά ρουσιάζονται πάνο} στά φύλλα λα δένιες βοΰλες, πού στγά, σιγά γί- νονται κιτρινωπές καί μετά στα- χτές (γκρίζες) άπονέκοωση των Ι στών τους. ΟΙ άψυχες (νεκροτπ- κές) αύτές βοΰλες δταν ένιοθοΰν μποροΰν νά σκεπάισοΐΎ μργαλύτε ρη έπιφάνεια ή καί όλόκληοο την έπιφάνεια τοϋ φύλλου. ΜΟΡΦΕΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ Άνάλογα μέ τό 6αθμό προσδο λής των καπνοψυτειών διακρίνου- με τίς εξής μορφές: α) "Οτην ή προσβολή τού κα πνάσποροιυ περιορίζεται πάνο στή,ν έπιφάνεια των φΰλλτον καί σχημα- τίζίονται σϊτοραδικές νεκριοτικές βοΰλες, σέ μερικά φύλλα τού φυ τού, τότε ή προ<τ6ολή είναι μικρή καί φικτικά «αί ή ξηιμία. 6) Ό μινκητας προσβάλλει σηο ραοικά τα νεΰρα των φύλλον, πού καυλουριάξονται καί Ιχουμε την μέτρια μορφή. γ) Ό ΓΓερονόβϊΐορος προσβάλ- λει τόν κορμό τοΰ φυτοΰ κάτοι ά- πό την έπιδεριμίδα, καί τότε έχο¬ με την διασυστηματική προσδολή. Τό 6λαμμ«νο μέρος φΐρνει κασ-τηι νές γραμμές ποΰ σπάξει εϋκολα. Τότε ή προσδολή είναι μεγάληι. δ) Ό πεοονόουτορος προσβάλλει τίς κορυφές των φυτών καΐ τότε σταιματά ή άνάκτΐ'ξη των φυτάχν ποϋ συχν« παραμορφώνονται. Τό τε ή προσβολή εΐίναι πολϋ μεγά- λη καί ή καταστροφή των φυτών είναι δλοκληροηική. Ή Ικτίμηση τοϋ οαθμοϋ προ<ΐ6ολής στά χωρά ψια γί·νεται μέ τούς χαρακτηιρι- σιιοΰς: καιμμιά μικρή, μέτς>ια, με
γάλη, ,-τολύ μεγάλη.
"Ας σηιμειωθή έδώ πώς υ πίρο
νόσπορος τού καπνοΰ προσβάλλει
άκάμα την πιπεριά, ντομάτα, καί
μελιτζάνα.
ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΤ ΚΑΙΡΟΤ ({-
ξίοτερικοί παράγοντες).
Ή αναπτύξη καί μετάδοση τοΰ
περονάσϊτορου έξαρτδται Λ τό τίς
κλιματικές συινθήκες, δηλαδή τή
θερμοκρασία, τή σχε-τική ίτγραοία,
τή 6ροχή καί τόν ήλιοφιοίτισμό.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ. Γενικά
οί ψηλές ξέστες ™χνω άπ<) -7 6α θμοΰς καί οί χαμηλές κάτιο άβτό 14, δν διατηρηθοΰν πάνο) άπ) β— 8 ιορες, μικραίνουν αΙσθητά την παραγοιγή των σπορείων (κονιδί- ον). θερμοκρασία πάνω άοΐό 11 6α- Ομοΰς 6οηθα τή 6λάστηι(τη των σπορείων. Θερμοκρασίες ηαέρας καί νύχτας ποΰ παίξουν άΛΐ'ΐμεσα σέ 15—23 βαθιμούς είναι άριστες συνθή,κες γιά την αναπτύξη τού περονάσπορου. Ή σχετική ΰγρα- σία τοΰ άέρα ψηιλή (27%) Γ-οηθά την παραγιογή των σπάριον τοΰ πε ρονόσπορου·. ΒΡΟΧΗ: Αυτή διεκολύνει πο- λύ τίς μΛλύνσεις, γιατί δίνε,ι την χρειαξομένη σταγόνα γιά τή 6λά στηση των κονιιδίον καθώς καί τή σχετική ΰγρασία γώ την παραγοι γή των σπορίων. ΟΙ αφθονες καί ραγιδαίες 6ροχές έμποδίξονν την έΐάπλοκτη τοΰ περονόσπορου, για¬ τί παρασύρουν μηχα·νικά τα σπόρια τού στή γή δπου καταστρέφονται. Τό ΦΩΣ τού ΗΛΙΟΤ: Σικοτώ νει τα σπόρια (κονίδια) μέσα σέ μιά ωρα. Μά άκόμα δ ήλιος έξα- τμίξει την ύγρασία, στεγνώνει την έπιιφάνεια των φύλλων καί έμπο- δίϊ,ει 6τ<Λ τίς μολύνσεις. Άνττίθετα ή συννεφιά καί λίγος φιοτισμός αΰξάνουν την άρρώστια. ΑΝΕΜΟΙ. ΟΙ δυνατοί άνεμοι μεταφέρουν τα σπόρια (κονθδια) ' τοϋ περονοαπόρου σέ μεγάλις άΐτο 1 σταισεις (80—100 χιλιόμ.ετρα). ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Άπό τα (Σανέχεια εΚ την 4ην σ*Μδα,! Περί την διεθνή οικονομικήν κατάστασιν Η ΓΟΥΟΑ1 ΣΤΡΗΤ " ΤΟΧ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΠΛΗΟΟΡ Την παρελθούσαν Τρίτην εση¬ μειώθη μία νιέα πτώσις είς τό Χρηματιστήριον τής Νέας 'Τόρ- κης, δπου δ δείκτης Ντόου — Τξάνς των βιοιμηχανικών αξιών ε χασε 10,82 μονάιδας άκόμη, διά νά φθάση τό επίπεδον των 724,33 μονάιδων. Ή νέα αυτή πτώσις τής Γουώλλ Στρήτ εΐχε την άν τανάικλασίν της είς την αγοράν τοΰ Λονδίνου, δπου την πρτοίαν τής Τετάρτης, μίαν ώραν μετά τό άνοιγμα, δ δείκτης των «Φαϊ νάνσιαλ Τάϊμς» ίπεσε κατά 3,7 μονάδας, άφοϋ ήοη εΐχε χάσει 10 μονάιδας την Τρίτην. Πρό τινος άκάμη, οί έμπειοο γνώμονες τής Άμερικανικής Κν βερνήσειος καί τής Όμοσπονδια- κής Τραπέζης Άποθΐμάτον προί βαινον είς δηλώσεις επί τής έπι- θυιμηιτής εξελίξεως των έ.τιτοκίιον, τής άνάικγης κάκοιας χαλαρώσεο>ς
Ι τής συσταλτικής νομισματικής πό
λιτικής «αί τής δυνατότητος των
ΗΠΑ νά άποφυγοα»ν μίαν ι'κρ€σιν
χορίς νά άτονίσουν την μάχην
κατά τοΰ πληθωρισμοϋ κλπ. —
χορίς νά άναφερθοϋν είς τα άπο
τελεσματα πού θά είχον τα μέτρα
αύτά έιπΐ τοΰ Χρηματιστηρίου διά
μέσου τοΰ κοινο,ϋ.
Σήμερον ή μέριμνα τής Κυ
βερνήσεως είναι — πώς θά ήμ
ποροΰσε νά συμβή άλλως; ___ ή
ένθάρρυνσις των κάτοχον τίτ-
λιον. «Ειλικρινώς, εάν είχα χρήμα
τα, θά ήγόραζα μετοχάς τώρα»,
, έδήλίΐχνε την παρελθούσαν Τρίτην
; δ Πρόεδρος Νίξον, πρός μίαν δ
μάδα έπιχειρηματιών πού τόν ε¬
πεσκέφθησαν είς τόν Λευκόν Οί¬
κον. Καί εκείνην την ημέραν δ
, δείκτης Νιτόου - Τξόνς εχανε άκό
, μη οέκα μονάιδας. Δέν πρόκειται
| 'Ί είρωνευθώμεν τούς λόγους τοΰ
Προίιδρου καί τοΰ Συμ6ούλου τού.
Θά πρέπει νά άναγνωρίσωμεν δτι
ή εϋημερία την δποίαν γνωρίζουν
αί ΗΠΑ άπό Ιθετίας καί άκόμη
περισσότερον άπό τοϋ 1965 προε
κλήόθη κατά μέγα μεχιος άπό τε-
χνη,τά μέσα.
'Τπο την επίδρασιν των δογμά
των, τα δποία άπεκαλοΰντο τάτε
| «νέα οικονομικαί (κεϋνσιαντίς έμ
ι πνεύσεως), οί πρόεδροι Κέννεντυ
καί Τζόνσον έφήρμοσαν μίαν λίαν
θαρραλέαν οικονομικήν πολιτικήν,
την δποίαν οί σύμβοΐΛλοί των ή
σαν ΰποχρεωμένοι νά δικαιολογή
σουν μέ περισσότερον ή ολιγώτε¬
ρον είδικά έπιχειρήματα.
Μίαν άπό τάς περισσότερον ά
ποδεκτάς Ιδέας την εποχήν έκεί
νην ήτο δτι ήρκει νά εφαρμοσθή
μ/ία πολιτική μεγάλης νομισματι¬
κής άνέσεως δία νά διατηρηθή χά
μηλόν τό επίπεδον των έπιτοκίιον.
Άλλά ή ύπερβαλική πιστωτική έ
πέκτασις καιτεληξε νά έχη ώς κ,ύ
ριον άποτέλεσμα την πτώσιν τής
άξίας τοΰ χρήιματος, ή δποία μέ
την σειράν της ώθησε πρός τα δ
νοο τα έπιτόκνα.
ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
' Κανονικώς τα ύψηλά έπιτόκια
θά επρεπε νά προκαλέσουν πτώσιν
των αξιών μεταβλητού είσοδήιμα-
τος, δοθέντος δτι οί «έπενδυταί»
θά άγόραξαν κατά προτίμησιν δ
μολογίας μέ ΐ^»η.λοτέραν απόδο¬
σιν. Επί δσον χρόνον οί «έπεν-
Μετά την πτώσιν πού εσημειώθη
αυταί» έπίστευαν δτι εΐσήλθσμεν
είς μίαν περίοδον απεριορίστου έ
πεκ,τάσεως, δημιουργοΰ ηύξημέ-
νης καί άπαύστου ύπεραξίας τοΰ
κεφαλαίου, ή επίδρασις τοΰ τό-
κου ήτο μηδαιμινή ή άνύπαρκ,τος.
Άπό των μέσων τοΰ Μαρτίου
αί άμερικανικαί νομισματικαί αρ¬
χαί έπιχειροϋν μίαν εύρείαν επι¬
χείρησιν άπο6λέπουσαν είς την
πτώσιν των έπιτοκίων. Τίθεται έ
πΐ τοΰ προκευμένου ενα διττόν έ
ρώτημα: Ποία1 είναι αί πιθανότη
τες επιτυχίας τοΰ χειρισμοΰ αύ-
τοΰ; Καί ποίαι θά είναι αί συνέ
πειαί τού επί τής Γουώλλ Στρήιτ
καί. εκείθεν έιπί πολλων αλλο)ν
Χρηματιστήριον;
Ώς πρός τό πρώτον έράκτημα
θά πρέπει νιά γίνη δεκτόν, δτι αί
νομιαματι«αί αρχαί θά ήμπορέ-
σοΓν πράγιματι νά επιτύχουν μα
κροχρονίο>ς είς την πολιτικήν μει
ώσεο>ς των έπιτοκίων, εάν ή δρά
σις των συνοδεύη την πραγμ«τι-
κήν εξέλιξιν της άγορδς. Ό τό
κος έξαρτάται οχι άπό την άψθο
ν(αν τοΰ χρήιματος, άλλά άπο
την προσφοράν καί ζήτησιν πράγ
ματι διοι&εσίιμων κεφαλαίων.
Ποία είναι ή κατάστασις τής
προσφοράς; Είς πληθωριστικήν οί
κονομίαν πολύ ολίγα νέα κειορά-
λαια σχηματίξονται διότι έπιχει-
ρήσεις καί Ιδιώται ενα ιΰποχρε-
ο^μένοι ή άλλως τα προσέχη εΐ-
σοδήματα εχουν ήδη δεσμευθιή.
'Τπάρχει ή αντίρρησις δτι είς την
πράξιν ή προστρορά κεφαλαίου
συγχβεται μέ τό νέον διαθέσιμον
χρημα, τό οποίον αί Τράπεζαι θε
τοιηί είς την διάθεσιν τής οΐκο-
νομίας, έφαρμόξουσαι μίαν περισ
σότερον έπεκτατι.κήν πιστωτικήν
πολιτικήν. Άλλ' εάν δ δγκος των
οίίτο) δημιοι>ργουμένων μέσων πλη
ριομής ΰπερβαίνει την αξίαν των
ής τα διεθνή Χρηματιστήρια
.ιράγματι διαθεσίμοιν φυσικών πά
ραγωγικων πάρων, ή νομισματική
ενεσις θά μεταφρασθή είς μίαν
δνοδον των τυμων.
'Τπό τάς σημερινάς συνθήκας,
συνεπώς, τό νέον ημπορεί νά ά-
ναιμένεται άπύ την πλευράν τής
ξητήσειος. "Επί τοϋ παρόντος αί
άμερικανικαί εταιρείαι (καί αί
γαλλΐκαί, αί γερμανικαί κλπ.) ά
ποτελοϋν άκάμη πηγάς όγκώδους
ϊητήσεως πιστώσεων.
Εάν θά επρεπε νά περισταλή
ή ζήτησις πιστώσεων, μήπως ·τό
τε ειπί τέλους θά ευρισκόμεθα ένώ
.τιον αυτής τής πτώσεως τοϋ ένοι
κίου τοΰ χρήιματος ποΰ άναμένει
όλος ό κόσμος; Τουτο είναι πολύ
πιθανόν. Τό σφάλιμα των άμερι
κανικών άρχών ήτο άναμφιδόλως
δτι επίστευσαν δτι θά ήμποροΰ
σαν νά έπιδραδΰνουν σοβαρώς τόν
'Εντός τοΰ προσεχούς θέρους
Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΑΑΒΙΑ ΛΡΧΙΖΕΙ ΕΡΕΥΙΙΣ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΑΑΐαΐΙ ΕΙΣ ΑΗ. ΑΑΡΝΑΤΙΚΗΗ
Μεγάλαι εταιρείαι τής Αι'«εως έκ δηλο)νουν ζωηρόν έΛ»διαφέρον.
Λ Ι
ρυθμόν τοΰ πληθωρισμοΰ χωρίς νά
ποοκαλέσονν δυσαρέστους άναπρο
σαρμογάς.
Μία άπο τάς σο6αρο)τέρας συ
νεπείας τής νομισματικής ΰποτΐ}ΐ.ή
σεο>ς καί τής άνάδου των έπιτο-
κ£ο>ν ήτο δτι ήμπόδισαν τοΰς Δή
μους καί αλλα δημοσία νομικά
Λρόσωπα νά προιμτ)θευθούν άπό
την κεφαλαιαγοράν πόρους, των Α
ποίο)ν περισσότερον παρά ποτέ εί
χον ανάγκην διά νά παλαίσουν
κατά των κακών τής άμερικανι¬
κής κοινοινίας (μαρασμός τοΰ κέν
τρου των πόλεοιν, άνεπάρκεια
των κοινών μεταφορών, μόλυνστς,
ϊταιδική έγκληιμαιτικότης κλπ.). Έ
άν ό πληιθαίρισιμός θά εξηκολου¬
θεί, είνοι 6έ6αιον δτι αί Όμο-
σπονδιακαί αρχαί θά ώδηιγοΰντο
6αθμηιδόν είς ύποκατάστασιν τοΰ
παραδοσιακοΰ τρόπου χρημοποδο-
τήσεως διά τάν είς κεφάλαια έ-
φοδιασμόν των δημοσίοιν {«πηρεσι
ών.
ΕΜΠΟΡΟί ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΣΤΕΓΗΝ ΤΩΝ
ΚΑΤΑ τΰς ΐφ«ιρμογής όγορανο
μικοΰ έλίγχου επί των μισθίομά-
τοχν τίιθεται κατ' αρχήν ό 'Ειμπο-
ρικός Σύλλογος Αθηνών, υπό την
προϋπόθεσιν δτι τύ δλον θέμ(> τής
έπαγγελματΐικής στέγης θά ρνθμΛ-
σθή υπό τθΰ κράτονς 6άσει των
διεθνώς κρατούντων. Την θέσιν
αυτήν λαμβάνει ό Ε.Σ.Α. είς ύ-
ποβληιθέν είς τόν υπουργείον Δι-
καιοσύνης ύπόμνημά τού.
Είς τό ΰπόμνημα άναφέρεται δ¬
τι, είς την περίπτιοσιν κατά την
δποίαν δέν καταστή δυνατή ή έφαρ
μογή των άρχών τής καλής πίστε
ιος είς την ανανέωσιν των μισθω
τικων συμ6άσεων σχετικώς μέ τόν
καθορισμόν των ένοικίων, τότε τντγ
χάνει άπΛραίτηττος ή ΰπαγωγή των
μισθο3ΐμάτων είς τα Ισχύοντα γΐ-
νικώς περί τυμών μέτρα, βάσει τής
σχετικής άιποφάσεΜς τής Ε. Σ.Ο.
Π., προκειμένου δέ περί αύξήσε-
οις μισθώματος θά είναι άναγκαία
η ΰποβολή είς τό υπουργείον Έμ
Α. Ε. ΣΤΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΥ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31)12)1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Γήπεδσ
131.948,60
131 948,60
Κτίρια
276.841.70
Μεϊον άτιοσβέσεις
189.332,25
87.509.45
87.509.45
Λά.τζσι
67.028.40
Μεϊον άποσβέσεις
67.027,40
1.-
1 -
Δεξαμεναί
214.406.-
Μεϊον άποσβέσεις
172.671,30
41.734,70
41.734.7Ο
"Επιπλα καί Σκευη
35 707.70
Μεϊον άποσβέσεις
3Λ 310,70
177 -
177 —
'ΕργαλΕΪα καί "Οργ.ινα
λημείου
3.'! 8('7.—
Μεϊον άποοβέσεις
33.806. -
1.—
1.-
Ήλεκτρικαί έγκαταοτ.
12 6(0 —
Μεϊον άποοβέσεις
11.Ρ4Ο.—
1.360.—
1.36 —
Μηχανήματα
599.648,15
Μεϊον άττοσβέσεις /
■468.221,4)
131.4Ρ6.75
131.426,7;
Μηχανήματα Οίνοποιείο,υ
•200Μ7 -
Μεϊον άποοβέσεις
195.535,25
4 851,75
4.801,75
Βαρέλια σιδηρά
58.146 —
Μεϊον άποοβέσεις
58 145 -
1.-
1.-
Ταμείον
223.560. -
223.560,15
264.217,95
Βιομ. Προϊόντα
3.342.-
3.342 -
'Υλικά κατεργσσίας
640,10
640,10
Έεοδα Ε)σεως
510.-
510. —
Ε.Π.Ε ΣΓΑΦΥΛΟΣΑΚΧΑΡΟΥ
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
1ΟΟ.ΟΟΟ.—
Χρεωστσι — Πιστωταί
729,456,95
785.854 85
Κέρδη — Ζημίαι
115.787,15
47.063,45
Άπαιτήσεις
1.160.-
1 602 307,60 1.602.299,60
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
Κεφάλαιον
1.245.360 -
1 245.3Μ).-
Τακτικόν άποθεματικόν
8 933.-
8.933. ■
"Εκτακτον άποθεματιχόν
98.915,60
98.915,60
"Αποθεματικόν 3765
150.0(0.—
150 000.—
» 147)67
Ζ6.499.—
76 499.-
Κεφάλαιον κινήσεως 147)67
19.000.—
19.000.—
'Γΐγνυήσεις ένοικίων
?.ι>00.—
Υπόλοιπον είς Νέον
—
3.Ι:92.-
1 602.307,60 1.602.299.60
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ Κέρδη — Ζηαΐσι
Γενικά £ξοδα
Άμοιβαϊ Ιΐροοωπικοΰ
» Τρίτων
Φόροι
Άμοιβαί Διοικητικοϋ ίυυβουλίου
1969
65.683,30
135.ΟΟΟ —
6.ΟΟΟ.-
6.200.-
36.000.-
Ζημία έξΕ.Π.Η. ϋΑΦΥΛΟΣΛΚΧΑΡΟΥ 12θ!θ78.-
Καθαρά κέρδη
"Εξοδα τΐσραγωγής καί σοντηρήοεως
1968
73.168.--
135.0(0.-
67.500.—
18.676,50
99.091.—
7.690,50
'Ενοίκια
"Εοοδα έξ έκχωρήοεως ποσοοτοΰ
οίν)τος
'Κκποίησις αδείας άποοβ^σθέντος
μηχανήματος
Ζημίαι χρήσεως
1969
59 450.-
198.167.-
10 529.-
101.815 —
1968
37.200.-
354.901.—
735.-
8 2'.;0.—
Ή Πρόεδρος τοθ Δ.Σ.
Μ. Κ. ΠΑΡΙΣΑΚΗ
369.961.— 401.126.-
Ό Γενικώς Διευθυντής
Δ. Κ. ΠΑΡΙΣΑΚΗΣ
369.961.-
401.126.-
Ό Λογιστής
Μ, ΡΕΤΣΟΣ
πορίου αΐτήσειος, ή δποία θά τυγ
χάνη ιξετάσεο>ς διά τα εάν ή ζή
τουιμένη αδξησις τοΰ μισθώματος
είναι έπιτρεπτή ή δχι. Ή εψαρμο
γή τοΰ μιέτρου «ύτοϋ κατά τόν
Εμπορικόν Σύλλογον "Αθηνών
πιροδάλλει ώς άιπαραίτητος καί έ-
πείγοτισα, διότι, ώς άναφέρεται
είς τό ΰπόμνημα τυγχάνει άδικον
νά έλένχίονται αί τιμαί των άγα
θών καί των ύπηρεσιών χάριν τοϋ
γενικο>τέρου κοινιονικοΰ καί οίκονο
μικοϋ συμφέροντος καί νά έξαυρή
ται τοΰ γενιυκού αυτού μέτρου τό
μίσθοχμα των καταστημάτονν, τό
οποίον αποτελεί, έκτός των όιλ-
λων καί εν έκ των κυρίων στοι-
' χείοιν τοϋ κόστους λειτουργίας
των έπιχειρήσεων.
| Περαιτέρω, είς τό ΰπόμνημα
τού ΕΣΑ έπισημαίνεται ή πλήρης
άντίθεσις τού κλάδον είς άγορανο
μΐικοΰς έλέγχους ώς λύσιν διά τό
| θρμα των μισθώσεον των κατα-
στημάτων καί ή έατιθυμία πρός
ρύθμισιν τοϋ δλου προ6λήματος μέ
βάσιν τό ελεύθερον μίσθωμα καί
την ΰποχρέ(ι>σιιν τοΰ τρίτου είς την
άποζημίϋ>σιν τοΰ έγκατεστημένου
καί άποχοροΰντος μισθωτοΰ, ώς
τούτο ίσχϋει τουλάχιστον είς το
Βέλγιον, τό ανάλογον σύστημα
τοΰ δποίου κρίνεται ώς Ιδανικόν
διά την αντιμετώπισιν των προκυ
πιτόντων είς άς μισθωτικάς σχέ¬
σει ς προ6λημάτο3ν.
Παραλλήλιος «πό τού ΕΣΑ δια
τυποΰται ή άποψις, δτι είς χώραν
διαπνεομένην άπό τάς αρχάς τής
ελευθέρας οίκονομίας καί έπιθυ-
μοϋσαν τηλ· οικονομικήν της ανά¬
πτυξιν, ή ρυθμιστική παθουμένου μίσθωτοΰ δι'
άνοικαδόμησιν τοΰ κτιρίου, η 6ελ-
τί(ι>σις των όριον τής Ιδιοχρήσε-
ως, ή έφαρμογή μέτρου διά τοΰ
όποίου ή προσφορά τρίτου νά υπο
βάλλεται έντός τοϋ πρώιτου τρι-
μήνου έκάστης τριετίας και ή κα
ταβολή άποξημιώσεοις είς τόν έ-
ξωθούμενον μισθωτήιν είς περίπτω
σιν μή άποδοχής ν»π' αύτοΰ τοΰ
μείξονος μισθώματος. Τέλος, δ
πρόεδρος τοϋ ΕΣΑ κ. Αναστάσα
πουλος, άναφερόμενος είς την πρό
σφατον συνάντησιν των παραγω-
γικων τάξεων μέ τόν άντιπρόεδρον
ΖΑΓΚΡΕΜΠ. Ήναψ5 τό πρά-
σινον φώς διά τό μεγαλύτερον έ
νεργειακόν έγχείρημ.α τής Γιουγ
κοσλναβίας — την διά πρώττνν φο
ράν διενέργιεΐ/αν έρευνώ/ δι' άνα
κάλ.ιη(>ιν πετρέλαιον καϊ φυσικών
άερίίιχν είς την ανατολικήν Ά-
δριαττικήν, έντός ΐοΰ Ίουνίου ή
Ιουλίου έ.Ι.
Τα άποτελέσματα δοκιμαστικών
γειοτρι'ι,σεων πού 9ά διεΐαχθοΰν ά
π<> την εταιρείαν πετρελαίων «Ι
Ν Α» είς τα ΰδατα νοτίως τής με
ταξύ Τεργέστης καί Πούλα χερ
σονήσου, θά άσκήΐουν μεγάλην1 έ
πίδρασιν επί των ενεργειακών κα
τευθύνσεων τής Εύρώ^ης. Μέ-
χρι στιγμής αί ίταλικκΐί ερευναι
είς τό διγτυκόν ήμισυ τής δακ.τνλο
ειδοΰς θαλάσσης, άπρδωσαν πενι
χρά άποτελέσματα, άλλά οί γειο-
λόγοι έκδηλώνονν αιΐσιοοο^ίαν ώς
πρός τάς πιθανάτητας έπιτυχί(ΐς
τοΰ έγχειρήματος είς τάς βραχο')
δεις καί άαιοτόμους άικΐας τής
Γι,ουγκοσλαβίας.
Τό πείραμα αύΐό παρικο,λουθϊϊ
ται έικ τοϋ σΰνεγγυς υπο δΛδιεκά
δος περίπου έκ των αεγαλυϋέ-
ρων έταιρειών τοΰ κόσμ.ου, μερι
καί έκ των οποίων έξεδήλιοσαν
ενδιαφέρον διά τάς ερεύνας τής
«"Ινα». ΟΙ ένιταΰ&α έπισημοι λέ
γουν δτι διά την προ'ιτην αυτήν
προσπάθειαν ουδεμίαν οΰδαιμάθεν
λαμβάνουν οικονομικήν βοήθειαν.
Μέχρι σήμερον δέν ί'χει συνα-
φθή συμφωνία διά μικτάς ερεύ¬
νας, άομό&ιοι δέ παράγοντες ί-
σχυρίζονται δτι ή γιουγ,κοσλαβι-
κή νομοθεσία δτι ή Γιουγκοσλα-
βία έιτροποΐΓθίησε την επί των ε-
πενδύσριον νομοθεσίαν της προ
ποΐλλών έτών, διά νά ίϋχερανθή
ή εΐσροή κεφαλαίΜΎ είς την χώ¬
ραν, αθτη (ή νο-μοθεσία) περιΐ
χει κάποιους φραγμοϋς, διά λό
γους διατηιρήσεως ίδεολογικής κα
θαρότηιτος.
ΑΙ μέτ,ριαι αύται μρταρρι»θμί-
σεις παρά ταυτα εδιοσαν αφορ¬
μήν δι' έξαπόλυσιν έπιθέσεο)ς υ¬
πό των περισσοτέρων όρθοδόξων
κομμουνΐιστικών χιορών, μέ τόν Ι
σχτ'ρισμόν δτι αύται άποτελούν
«τάσεις πρός τόν καπιταλισμόν».
Κατά την γνώμην κύκλ'ΊΛ' τραίτε
ζικών προγραμμαΐιστών καί έπι-
χειρηματιών αυτής τής πόλεως,
έν τούτοις, λόγοι ασφαλείας των
ξένω'ν κ&φαλα/ιον άπατΕλοΰν μίαν
άπό τάς κυρίας αίτίας, διά την
οποίαν δέν επραγματοποιήθησαν
τόσον ταχείς όσον άνειμένοΎτο κα
δυτικαί έπενδτΊισεις, μί ρυθμους
τα την όποιαν έπηνέχθησαν αί
μεταρρυιθμίσεις αυταί.
Οί {«τάρχοναες περιορισμόν άφο
ροΰν είς τό ποσοστόν σι»μμετο-
χής (49% κατά αέγισ-ο·), είς
.τόν έπαναπατρισμόν των εις σκλη
ρόν νόμισιιια κερδΛν καί είς την
συνεργασίαν των άλλοδαπών έπεν
δυτών είς την λήψιν των άϊτοφά
σεων.
Είς την άνάπτυξ.ν τή; έκ.μεταλ
λεύσεως των πέραν .των άικ,τών
κοιΐ.τασμάτων, δπου ό κίνίνυνος καί
ή άνταμοιβτ) είναι μεγάλη, τα προ
6λήματα πού θέτοιτγ οί περιορι-
σμοί αύτοι τής νομοθετ'ας, είναι
σοβαρά, είπεν ίκπρόσΐοπος τής
«"Ινα». «Θά πρέπει νά εύρωμεν
τρόπον προστασίας τοΰ γιουγκο-
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΏΓΗΝ ΕΚ-
2ΤΓΧΡΟΝΙ2ΜΕΝΟΤ ΧΕΙ-
ΡΟΠΟΙΗΤΟΤ ΓΑΙ1ΗΤΟ2
Κατόπιν έποφάσ ό- τοϋ Λιοικη
τυκοΰ ΣΊμβουλίου τοΰ 'ΕθνΗκοΰ
Όργανισμοΰ Έλ/·>)νική; Χειροτε-
χνίας, δ Τομεύς Ταπητουργίας
αυτού κατήρτισ·ε πρόγραμμα διά
την δημιουργίαν νέον τύπου χευρο
ποιήτου τάπητος (αοντέρνο έλλη-
νικό χαλί), προσηρμοσμ«νου τόσον
πρ·ός τάς συγχρόνους ανάγκας τής
πρακτικής, δσον καί τάς συγχ«?ό-
νους αΐσθητικάς άντιλϋψεις καί
καλλιαεχνικάς τάσίΐς.
Πρός τόν σκοπόν τούτην, δι' ά
ναικοιν<ί>σεώς τού, ναλεί τούς "Ελ¬
ληνας καλλιτέχνας καί πάντα ει¬
δικώς ενδιαφερόμενον, όπως ύπο-
δάλονν σχιρδια - <;ιακ«τας», σύμ- φωνα πρός τοΰς κανόνας τής τα¬ πητουργίας καί ΰφαντικής, έιμ^πτνευ σμένα δ' έκ προτήπων των εξής πηγών μορφολογίας: όρχαϊκής, βυζαντιικής, παραδοσιατκής λαϊκής τέχνης, ώς καί των τάσεων τής συγιχρόνου τέχνης. Τα σχέιδια δέον νά ύποβληιθοΰν μέχρι τής 31ης Μιάου έ. ε., είς τόν Τομέα Ταπη,τον«ργί')ΐς τοϋ ΕΟΕΧ. (Μητροπύλ'εως 9 - α' ϊίροφον), δ που κτχί παρέχονται πλείονες πλη ροφορίαι θά κριθούν δέ υπο επι τροπής έκ γνωστών καλλιτεχνών και είδικών περί την ταπητουργί- αν. "Οσα έκ των σχεδιον έγκ<)ΐ- θοΰν, θ' άμειφθοΰν διά ποσοΰ 4. 000 δραχμών Εκαστον, τής Ιδιοκτη σίας των έπιλεγησομ,ένων περιερ- χομένης είς τόν "Οργανισμόν Χει ροτεχνίας. τής κυβερνήσεως, έτόισεν δτι ή διατιντωιθείσα κατ' αύτην θέσις των ίδιοκτη/τών επί τοΰ θέματος των μισθώσεο>ν, παρέχει την έλπί-
δα δτι ΰφίστανται αί δυνατότητες
προσαρμογής τής ξένης επί τοϋ
προκειμένου νομοθεσίας επί τής έλ
ληνικής πραγιιιατικότητος καί ή^έ-
πιλυσις τοΰ δλου προβλήματος κα
τα τρόπον άνταποκ<ρινόμενον πρός τα συμφέροντα των παραγωγνκών τάξεων, τής ίδιοκτησίας καί τής έθνικής οίκονομίας γενικώτερον. σλ«6ι«οΰ όρυκτοϋ πλούτου, ταυτο¬ χρόνως δέ καί άπαζημιώσεις των έταιρειών πετρελαιίου διά τοϋς τε ραστίους κινδύνους ποΰ θά άνα- λάδουν», ύπεγράμμ^σΐν ίπίσημος παράγ^/ν. Προσέθεσε δί', δτι ή Γι,ουγκοσλα'βία δέν διαθώτει τοΰς άπαιτοιιμένους πόρους 3ιά την πλήρη άνάοττυξιν τής Άδριατι- κής. Αί γεωτρήσεις ;ΐοϋ θά άρχίσουν έΗιτός τοΰ θέρους τοϋ τρέχοντος ετους, θά &ιεξαχθούν είς θαλασσΐ αν περιοχήν εύριοκοιμένην έγγύς των πλέον φημ.ι<ταέν(ολ· εύρτοοταϊ- κών θερέτρων — τής Ιταλίας καί Γιουγκοσλαβίας. Οί άομόδιοι λέγοι»ν δτι θά ληφθούν τα σι·νή- θη είς παρομοίας ιεριπτώσεις μέ τρα, διά την πρόληψιν τής μολύν σεως των άκτών. Εάν αί γεοτρή,σεις στεφβοΰν ύ πό επιτυχίας, καί έφ' δσον {—ερ πηδηθοΰν αί δυσχέρειαι τής σνν εργασίας μέ τούς βυτικούς έπεν δυτάς, θά {«άρξουν πρόσθετα κί νητρα διά την Γίουγκοσλα6ίαν, διά την καιτασκενή^ νέου μεγά- λου π&τρελαιαγωγυϋ, μεταξύ Ρι γώκας και Σίσοκ, νοτίιος τού Ζάγΐκρεμπ. Ή Ούγγαρ',α καί ή Τσεχοσλοβακία έξεδήλωσ'ΐν ένβια φέρον διά τόν έφοδιασμόν των μέ γιουγκοσλα6ικά πετρέλαια, χω ρίς νά καθορίσουν εΙσέτι τό σχε τικον τοννάζ. ΝΟΣΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Ή παρελθονσα έθδομάς υπήρξε δυσμενής διά τα δυεθνή Χρημα¬ τιστήρια Αξιών, ώς άποτέλεσμα των όσηιμέραι αΰξανομέ-νιυν φόδων των έπιχειρηματιών δι' ,ένδεχομέ νως έπερχόμενον διεθνή πληρωρι- σμόν. Τύ γε-γονύς ήχησεν ώς κώ δών κιν<δύνουι είς τα ώτα (μή ά κουόντων) των ΰπευθύνων κυδερ νήσεοιν, πού παρακολουθοΰν άπ<ι θεϊς καί άνήμποροι την εμφάνι¬ σιν των άνατιμητυκών σπειρωμά· των είς τάς οίκονομίας το}ν. Έν τούτοις, ή γενική κάμψις των μετοχών είς τα διεθνή Χρη ματιστήρια Λονδίνου, Τόκιο, "Αμ στερνταμ, Φρανκ.φούρτης καί Ζυ ρίχης άοτετέλεσεν άντανάκλασιν των δυσμενών έξελίξεων είς Ού ώλλ Στρήτ, δπου ό δείκτης Ντό ου Τςώνς 2χει κατέλθει είς τα 735 σημεία, τό χαμηλότερον επί πεδον άιπ» τοϋ Νοεμβριού 1063, δτε εδολοφονήθη ό πρόεδρος Κ«ν νεδυ. Είς Λονδίνον, έξ άλλου, αί μετοχαΐ ευρίσκονται είς τό κατώ τερον ΰψος άπό 2,5 καί πλέον έ των. Ή κάμ.·ψις πάλι τοϋ Χρηματι¬ στήριον τής Ν>εας 'Τόρκ*; έκφρά
ξει την απογοήτευσιν τής Έπεν
δυσεως άπό τα χαιμηλά κέρδη
των έταιρειων, κατά τό πρώιτον
τέταρτον τοΰ τρέχοντος ε"τους, έξ
(ίιίτίας της ταχείας άνύδου τοϋ
κόστους παραγωγής. Ούχ ήττον,
έκφράζει καί τσύς φόβους τής Ά
μρρικανικής ιδιιυτικής οίκονομίας
διά την έπιΐδείΛΐασιν τής καταστά
σεως είς την Νοτιοανατολικήν Ά
σίαν.
Οΰτο)ς, έυηαλτίθεύεται ή άποψις
δτι δταν νοσή ό γίγας — ή Άίμε
ρικανική οίκονοιμία — νοσοΰν 6α
ρΰτερον καί οί νανοι: αί λοιπαί
έΊκ6ιομηχανΐΛΐμέ·ναι χώραι τής Δύ
σεως. Πέραν, διμως, των οτυμπτιο
μάτιον πού άνεφέρ'θησαν προη!γου
μέν<ος, ποία είναι άρά γε, ή νό σος άιπό την οποίαν πάσχει η Ά μερικανική οίκονομία; «Ή τρέχουσα κατάστασις τής θιίκονοιμίας των ΗΠΑ ___ γράφει είς Βσέλιδον σχετικήν εκθεσίν τού τό Διεθνές Νομισματικόν Τα μεϊον — χαρακτηρίξεται άιπό άνα πάντεχον δνοδον των τιμών, μη- δαιμινήν αύξησιν τής παραγωγήν καί λίαν δυσμενη διαμόρφωσιν τοΰ Ισοζυγίου έξ(ΐ)τερικών συναλλα- γών. Είς την θυσίαν τό τελευταίον φαινόμενον ΰποκρύπτει την πραγ ματικήν ασθένειαν τής Άμερικα νίκης οίκονομίας, όπως καί δλων των άσθενουσών οΐκονομιών: Ή συνεχής έπιδείνωσις τοϋ ίσοξ,υ- γι'ου πληρ<οιμών έκφράζει την κα¬ κήν δημοσιονομικήν διαχείρισιν καί τόν αφρονα προσανατολισιμόν των έιπενδύσεων, πρός τομεϊς χά μηλής σνγκρΐίτιικής παραγοιγικότη- τος. Διότι αί συνεχώς αΰξανόμε- ναι άμοσπονδιακαί δαπάναι είς Η ΠΑ δηιμιουργοΰν όν«ομαστικά είσο δήματα καί ή άνεπάρκεια τής πά ραγιογης νά ίκανοποιήση τάς άοται τήσεις τής ξητή,σεως προκαλεϊ α νοδον των τιμών καί σπάνιν κε- φαλαΧίον. 2·υγχρόνο)ς, ή δΐαρροή δολλαρίιον είς τό εξωτερικόν έντεί νει αμφοτέρας τάς άνωτέρι» άνε παρκείας καί χειροτερρ·ε-ι την θε σιν τής Άμερικανικής Ιδιιοηικής ρπιχειρήσείος. Πώς νΊ εξέλθη ή Άμεοκανική οίκονομία τοΰ σημερινοϋ πληθίορι στικοΰ σίΐειρώ,ματος; Είς τό έρώ τημα αύτό τό ΙΜΠ άπαντα κατ' αρχήν δτι ύπάρχει ή άνάγκη έλέγ χου επί των μιο&ών καί των τι¬ μών είς ΗΠΑ (Σ. Σ.: πράγμα ποΰ αν είχε δεχθή ή κυβέρν»ησις Τζόνσον σήμερον δέν θά ήτο τόσον κρίσιμη ή κατάστασις). Δεύτερον έπιβάλλεται — >^γει — μείωσις
των κρατικών δαπανών καί τής
&ίν.θ'δομι<κ·ής δραστηριότηττος (!) ένθάρρυνσις των Ιδιωτικών 6ιο- μηχανικών έπενδύσεοιν καί δνοδος τής άνεργίας. 'Τλ' αύτάς τάς προϋποθέσεις θά ήτο δυνατή ή τιθάσευσις των τιμών είς ενα ρυθμόν άνάδου τής τάξεως τοΰ 3% περΐ τα τέλη τοϋ 1970. ΠΛΗΡΩΣ ΕΚΣΤΓΧΡΟΝΙΣΜΕ ΝΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΤΤΙ- ΛΙΑ Ή Ελλάς είναι μικρά άλλά ύ- πολογίσιμος ναυπητγική χώρα, δο¬ θέντος δτι Ερχεται 13η είς την παγκόσμιον κατάταξιν. Τουτο μνη- μονεύεται είς την ετησίαν Εκθεσιν διά τό 1909 τοΰ Λόυος, ό οποίος θειορεΐται ώς ό άρχαιότερος καί μεγαλιΊτερος νηογνώμων τοΰ κό- σμου. "ίΐδη, είς τα νατντηγεϊα Σκαρα- μαγ«ά συΛΐεπληρώθησαν ?Η πλοία έκ των οποίων πέντε έντός τοΰ 1969. Έν τώ μεταξύ, άναμένεται ή λειτουργία τής νέας δεξαμενής των ναίπηγεί(ον, άνυι)κοτικής !«α- νότητος 240.000 τόννων. Έξ άλ¬ λου, τα ναυπηγεία Ελευσίνος μό¬ λις τώρα άρχίζουν την δράσιν των. Είς την έκδοσιν τοΰ Λόυδς άνα¬ φέρεται δτι ή έλληνική σημαία Ιρ- χ«ται έ&δόμ.η είς τόν κόσμον με¬ τά την Βρεταννικήν Κοινοπολιτεί αν, την Λιβερίαν, την .Ιαπωνίαν, την Νορ6ηγίαν, τάς Ηνωμένας Πολιτείας καί την Σοβιετικήν "Ε¬ νωσιν. Τέλος, ύπογραμμίζεται είς την ϊκθεσιν «δτι είναι φανερός ό προοΛείυτικός Ικσυγχρονισμός τής έλληνικής ναιηιλίας, δεδομένου ό¬ τι τό 1)5 σχεδόν τοΰ συνόλου τοϋ υπό έλλ.ηνικήν σημαίαν έμποριικοΰ στόλου είναι τώρα ήλικίας κάπω των πέντε έτών, πλέον τοΰ Α)3 εί¬ ναι ήλικίας κάτω των 10 έτών καί τό 94% ταύτης είναι μεταπολεμι- κής ναιντηγήσεως. Έν τψ μεταξύ, ανεκοινώθη δτι νέαν αύξησιν εσημείωσεν ή είσα- γωγή συναλλάγματος είς δολλά- ρια ΗΠΑ υπό Έλλήνονν ναυτικών κα,τά τόν παρελθόντα Μάρτιον. Ου τω, (ΤΜμτρώνως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης "Ελλάδος κατά τόν μή- να Μάρτιον ή είσαγωγη συναλλά γιματος ανήλθεν είς 1.65.832 δολ- λάρια έναντι ποσοΰ ..015.665 δολ- λαρίων ΗΠΑ κατά μήνα Φεδρουά ριον ένεστώτος ετους, σημειώσασα αύξησιν 150.167 δολλαρίων. ΣΤΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤ' ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΝ τού ύπουργείου Συντονισμοϋ, διά την πιεριφερειακήν όδοποιΐαν είς την Πελοπόννησον διατίθενται εφέτος, υπό την μορφήν πληρωμήν, 162,4 έκατ. δραχμών. Σχετική απόφασις Ι"χει υπογραφή υπό τοΰ υπουργόν Σ υντονισμοΰ. Δι' Κργα ίθννκής δ δοπχηίας, έξ ά,λλου, Ιχουν διατε¬ θή, προστίθεται είς την άναικοίνω σιν, διά την αύτην περιοχήν ετέ¬ ρα 465 έικατ. δραχμών. . — ΔΙΑ ΠΡΑΞΕΩΣ τού 'Τ- πουργικοΰ Συμβουλίου (ΦΕΚ 99 Α'), παρατείνεται καί διά τό 1970 ή >ι<*χΰς των διατάξεων τοΰ δρ- θραυ 3 τοΰ Ν. Δ. 70)46, βάσει των οποίων χορη,γοΰνται τα Ιξοδα τής πρώτης εγκαταστάσεως είς τούς μετατιθεμένσυς διά λόγους ίβΐηοεσιακούς δημοσίους ύπαλλή- λους. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ , β?1ί" ε1ς ν^Λοιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω- νυμων Εταιρείαν καί Έταιρβιών ΙΓεριωρισμένης Εύ- Φύνης δτι δι' άηοφάσεως τοΰ κ. Ύηιυονοϋ ΈαηοοΙου ύη αριθ. 66378)4126 ,ή6 16)12)65, δτ/μοοϊευ- θείίης Βΐς τό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Ανωνύμων Έταιοειών), δοΐξεται δτι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωσι δημοσιεύαυσαι εγκύρως τάς Προ- τΆν Γβν. Συνελεύοεων καΐ τούς ΊσοΧογι- *β τής *ΟΙΚΟΝ0Μ0ΑΟΤΪ πρό τής συνχωτεύσβώς της.
Προσκήνυμα στΐς άξέχαστες Πατρίδες
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΙΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μβς κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
Η ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ
Χι<νέχειΛ ** τ0'* προηγουμινου) Ή μυθιχτρ ίτρωτεύοιβα τής Ίο>
ύχ ίχσκγχοονίζεται.
Μίνο μερικά προάστειά της, ΰ
? χο Καχάργιαλι, ή Καραντί-
α δ Κιόστεπες, ό Μπορνόύας,
αί 4 Μπουτζάς, διατηροΰν την
φΑ. των μοΡΤή·
«ί τό περιφημο Κηρδελιο η
άς. εχει άλλάξει καί ίμ
φβζι άπά μακρυά σάν ίνα δα
. ^λο πολιικατοικίες. Τό πάρκο
-, Σμύρνης, μέσα στά όποϊο εί-
να' έγχατεστη»ιένη ή έκθεσις τής
νμύρ-νης αμολογουμένως πεοΰφη-
Ή ϊχτασίς τού είναι πολί' με-
,Λη χαί ή έπι,μέλειά τού εξεζητη
^νη, "Οπως μάς εΐπα-ν, Γίρμα-
νοί ίΐδιχοί καί τεχνικοί διαμορφω
βαν τό πάοκο τούτο.
Ευρίσκεται ε'ς τό κεντρον τής
πόλεως χαί καλύπτει τόν χώρο πού
χαιελάίμ6ανιινν αί πυρποληθεϊσαι
κατό την καταστροφήν Χριστιανι¬
καί συνοικίαι Άγίας Αικατερίνης,
Τβάι, Φοαγκομαχαλάς, Εΰανγελι-
κή Σχολή, Άγιος Γεώργιος.
2τό οημεϊο πού υπήρχεν αλλο-
ΤΕ δ περίφημος Μητροπολίτας
Ναόξ τής Άγίας Φωτεινής Σμύρ
νης, ευρίσκεται σήμερα μία ώρα:
οτάτη τεχνική λίμνη, περι,τριγυρι-
ομ^νη οκά ενα περίφημο πράισινο
διάχοβμο.
Είναι πολύ μεγάλη πόλι ή Σμύρ
νη χοί έλάχιβτες άπό τίς όμοο,φιές
τη; χαί τα ένδιαφέροντά της μπο
ϋίααμι καί εϊδαμε μέσα στό λίγο
χρονικό διάβτημα τώιν 4 ημερών
Λοΰ ηαραμείναμε έκεί.
Προφθάσαμε αμος νά άνεβοϋ-
μί οτόν Πάγο, τόν Λάφον τού Κα
Τηφέ Καλαί, άπ' δπου παρουσιά-
ζίτοα άνάγλ»φον ολόκληρον τό λε-
χανοΛέδιον τής Σμύρνης.
Τό θέα,μα τής Ίστοοικής πόλεως
ίτό τοΰ ΰ|ιους αυτού είναι πρα-
γματιχά ΰπέροχο.
Τό πρόγραμμά μας ώλοκληιρώιθη
η μέ την έιπίσκεψί μας στή,ν "Εφε
οο, δπου βρίσκεται τό διασο)ξόμε
νόν «Σΐάτι τής Παναγίας» επί τής
χοουφτίς τού Λάφου Κορηκτός.
Ή διαδρομή άπό την 2 νιύρνη
στήν "Εφεσο είναι εξόχως ώραία,
χοϊ πραγματικά συναρπάζη τόν πε
ριττγτγτή.
Τό αύτοκίνητό μας διασχ,ίξει τίς
&ΐέραντες Μικρασιατικές πεδιάβες
χατάφυτες άπό μπαμπάικια, καπνό,
οιβάμιοι και κήπους άπό συκιες.
'Αφοΰ προσκυνήσαμε είς τόν ίε-
ρό αυτόν χώρο τής Έφέσου στό
οώι τής Παναγίας καΐ άφοΰ άνε
παύθημεν ολίγον κάτω άπό τα 6α
θΰσχια πλατάνια τού Τουριστικοΰ
Κέντρου, άναχωρήσαμε πρός επί
οκεψι τής παλαιάς Έφέισου.
Ό περίφημος ναός τής Άρτέ-
ιιιδος τής Έφ?σου εθεωρείτο ώς
?να άπό τα έπτά θαύματα τοΰ κό
σμου.
Συγκ,ροτήματα άρχαίων ίερών
μνηιιείι.νν, Ναών, "Ασκληπειείων,
Μουσείων, Θεατρον, Άγορών, δη-
μοσιων ίδρυ,αάτων καί άλλον Λφιε
ρωμάτιυν, τα όποία καταλαα6άνονν
μήκος δύο περίπου χιλιόμετρον
μάς καταπλήσσουν.
ΓΙραγματικό θαΰ,αα. Τόν ίίλο αύ
τόν Ιερόν χώρον διασχίξει 6 έιπι-
σκέπτης διά τής Άρεμισίας όδοΰ,
στρωιμιένης μέ πλάκας έκ μαρμά-
ρου καί περι6αλλομένης άπό συ-
στοιχιίας μαρμαρίνο)ν στηλών, επί.
τανν οποίων ευρίσκοντο προτομαί
δκιικεκριμέ-νχον προσωπικοτή τ α> ν
καί Ήρώων. Διασχίσαμε την Λεω
φόρον αυτήν καί εΰρκτκόμεθα άπό
εκπλήξεως είς έκπληξιν καί έμενα
αε εκθαμ6οι μπροστά στά άοιστουρ
γηιιιατα που άντικρύζαμε καί μπρο
στά στή μεγαλειώδη δ^μιουργία
τού Αρχαίον Έλληνικοΰ πνεΰαα-
τος.
^ Μέ λύπη'ν μας έγκαταλείψαμε
την Ιε,ρά αυτή πόλη.
Ή επάνοδος μας στήν Σιυύρνη
καί ένσυνεχεία την έπομένη στόν
Τσεσιιιέ ίγινε σέ άτμόσφαιρα πλτμ
μυρισμρνη άπό έντιντώσπς. Στόν
Τσεσμέ τελευταία πιά αέρα τής έ-
πιίσκεψίς μας, επί τροχάιδην ρίξα
με τίς τελευταίας μας ματιές καί
ΰστερα έτοιμαστήκαμε γιά την άνα
χώρησι.
Τό καίκι τοΰ κ. Μηνιώτη θα μάς
ξαναγύριζε στή Χίο.
Καυμένε Έλληνικέ Τσεσ,με, κα
μάρι δλων μας.
'Ηταν κι' αύτός μιά δόξα λε-
βεντιάς πού έ'σβνσε. Τώρα δέν εί¬
ναι παρά μι« γλν«κιά, μιά πονεμ*
νη άνάμνησις καί χ,ρηισι,μεΰει μόνο
σάν τόπος ίεροΰ προσκιινήματος
γιά τα λίγα παλιά παιδία τού πού
τόν έπκτκέπίτονται καμμιά φορά.
"Ας μείνη χρέος μας Ιερό σ' έ
μάς των πιό μεγάλοον νά διηγοΰμε
θα την Ίστορία τού, γιά νά μή χά
θή ή άνάιμνησίς τού.
Πρέπει νά *<ιρ'»ιο -τίος καμμιά ιε;νη πατρίβα δέν πεβαίνει, δ-ν δέν σβύση κι' ή τελευταία πνοή στά στήθεια των άνθρώπιον πού νεννηθήκανε κι' άνατραφήκανε έ¬ κεί. Κι' έιμεΐς οί Μικρασιάτες ΐχο με άσ6υστη μέσα μας την φλόγα τής λατρείας γιά τα άγαπηιμένα καί άληισΐμόνητα έκεϊνα χώιματα. Ή νοσταλγία μας γιά την πε- ρασμένη εΰτυχΐισμε-νη έκείνη ζ(ι>ή,
άς γίνη ίστορία γιά τίς έρχόβιε-
νες γενεές κι* δς μείνη ό άγαπη-
μεΛΌς μας Τσεσίμές γιά πάντα ά
λησμόνητος.
ΤΕΛΟΣ
ΠΑΡΑΑΑΗΑΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ Τ0Α
ΜΟ'ΥΣΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ
ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Άπό την έποποιίαν ·πς Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΆΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
' τοίί ποοηγουμένου
ΜΕΡΟΣ ΔΕΤΤΕΡΟΝ
ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΚ
ΚΡΗΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ
ΣΤΜΜΕ,ΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
1. Τό 43ον Σΰντταγμα καί αί λοι
ποί μονάδες τής περιφερείας
τού άναχωροΰν έξ "Ηρακλείου.
Την 22αν Νοεμβριού 1940, πε-
ΡΪ τάς εσπερινάς ώρας, με/τεκι-
νήθημεν έκ των χωρίον καταυλι-
ομοϋ πρός τόν λιμένα τοΰ "Ηρα¬
κλείου. Άπά τοΰ προαστείου Π ό¬
ρος μίχρι τής προβλτγτας τοΰ λι
μένος ικ-γανικαί φάλαγγες μέ πλή
ΡΊ πολ.Ηΐιΐ'ήν έξάρτησιν, τα λοι¬
πά ί'λιχο χαί τα εμφορτα κτήνη
οκνεν.ίν-ριόθησαν ευθύς ώς ϊδυ-
σεν 6 "Γ'ΐΓς, καί οταν τα πρώτα
οχοτη της νυκτός εκάλυψαν την
•τόλιν ήρχισεν ή έπιβίβασις είς τα
ϊ? δπλ,ταγωγά άτμάπλοια τα ό-
■τοία θά απετέλουν την νηοπομ-
ιήν. Ταυτα ήσαν τα εξής: «Κο¬
ρινθιασ, «"Ελση», «Ίωνία», «Σο-
φία», «Άλμπέρτα», «Άρντένα».
Αρχικώς έφορτώθτ>σ<χν τα ΰλι- *ά καί τα κτήνη, κατόπιν δέ οί οπλίται κατ' όργανικά τμήματα μέ τοϋς Άξ)κονς των, επί τή βάσει 1 συνταχθέντος άπό τής ιίας έν συνεργασία τού ού τοϋ Συν)τος, τοΰ γρά ιΐ'ς, τοΰ λαμενάρχου καΐ δΰο έ Άς) κων τού Ναυτικοΰ, Ειδικώς α,τ-,σταλέντων έξ Αθηνών ?ί; ΉςΓικλΐρν. Είχον μελετηθή "δβαι αί λτπτ(,μέρειαι τής χωρη- τιιχόττ,τιις τώ πλοίοκν, τής έν τώ σϋοΐε·. άνΐίγνιορίσεώς των, τοΰ χρόνο·» τνάρξεο>ς καί λήξεως τής
Βπιοιβάσπιις κα φορτώσεως καί
τών α'τμιΐν ασφαλείας κατά των
Λϊροπϊ.ί.',Λ· καί των ύπο6ρν7>>ν
τοΰ εγθςοΓ
Ε'νιι αληΗές. δτι τα πάντα διε-
;τ)χθΓ(>αν (ιετά τοσαύτης τάξεως
Χ»ί Υοργότητος, ωστε ή νηοπομ-
■τή ήτο Γτηί'μη πρός άπάπλουν ή-
ΜΚΐειαν ά-ραν πρό τής καθορισθέν
"ής. Οί "Λϊΐκοί έπιτελεϊς τού
Να«τ·χ-)5 έϊ/ιτςασαν την κατά¬
ληξιν τΐι).·, συνεχάρησαν έγκαρ
*"*? τό»· .νοικτηήν τοΰ Συν)
τ°ς χ«). άνϊτ,ι;(,·ο'· είς τό Γενικόν
™»Τ£''.είον Ν.ινιικοΰ, δτι αί μο-
™"ίς τού Ί1(ΐικ/.είου εσημείωσαν
Οεκόο κατά την επιβίβασιν έξ
°λων των αονόδων τής "Ελλάδος.
2· Μϊ. ΑΛΕΞΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ...
5 Καθ1 δν χρόνον συνετελεΐιτο ή
είς τα πλοϊα υπό το
τον σκότος, κατέφθαβαν
Τρία φορτηγά καί εν εΜ-
αΰτοκίντγτον είς τάν λι-
Πρός οτιγμήν διεκόπη ή
"ΡΥθΜ,'α, ί,ότ' ηκούσθη δτι είχε
"Ροσίλ,ι .ι ί, νομάρχης "Ηρακλείου
Ί*β<ον 5ώρα 6ιό τούς δπλίτας έκ μέοους τή; 'ΕΟνικής "Οργανώσεως Νεολ,ιίθ5 τΓΐς π/,λεως. Κγίνιτο ά.ιόμη καί άπόπειρα ^ 4νοιχ0ο&·/ οί σάκκοι καί νά δια νειμηθοϋν τώ ιιάλλινα πλεκ.τά εί- δή... Ευνόητον είναι, δτι εάν επε¬ τρέπετο τοιαύτη ενεργεια, θά έ- πεβραδΰνετο επικινδύνως διά την άσοράιλειαν τής νηοπομπής ή έπι&ί βάσις. Έξ αλλου &έ, ποίος ηδύ¬ νατο νά βεβαιώση ότι έν μέσω τού σκστους καί τής συγχύσεως Λθύ θά έδι,ιιιουργείτο δέν θά έ- ποιιτΡ'ιιύντο κατάισικοποι ή καί δο λ^οτθοοιί; ι ου έχθροΰ νά είσδύ- σ ·νν είς τόν λιμένα; Έχολώιθησαν οί πρόθνμοι δωρη ταί έκ τής άπαγορεύσεως τής θεα ματιη-τ,ς__υπό ζοφερόν σκότος! — ΑΐΓΎομής των εΐδών έκείνων είς τοίι; άνα/ωροΰντας όπλίτας, άλλ' είναι άιπορίας δξιον, πώς δέν εφρόντισαν νά φέρουν τα δα) ρά των καί την ημέραν καί πρό τής έκικινήβεως των μονάδων έκ των χώρ·ον κατασκηνώσεως, κα- θώς είχον πράξει τόοοι ά,λλοι έν τόπιοι δίοοηταί... 3. ΠΛΟΤΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΝΩ ΣΤΟΝ. Ή νηοπιοιμπή, μέ την συνοδεί- αν τεασάρων έλλττνικών καί άγγλι κων άντιτορπιλλιικών καί τίνων ά εροπλάνων, άπέπιλευσεν εν. τοΰ λι μ«νος τοϋ "Ηρακλείου την 5ην ώραν τής 23ης Νοεμβριού. Είτε κράτει ελαφρά θαλασσοταραχή καί πυικνον οτκόίτος. "Οταν έξη- μέραχτε πλοΐα, θάλασσα, ούρανός καί άερο·πιλάνα είχον τό αΰτό χρώ μα. ΧοΟΗΐα μολύβ-δου μέ μιικράν λει«ήν καί πραβίνην ποικιλίαν προερχομένην άϊτό τοΰς άφρούς των κυμάτο)ν καί τάς σπειοοει- δεΐς πσραλλαγάς των πολεμικών πλοίιον ε.ΐς τα πλευρά των. Κα- θώς τ' ('ντιτορπαλλικΛ εξετέλουν τοϊις ί/ινμούς των πέριξ των όπλιταγογών, άναπηδώντα έν μέ¬ σω των Μΐμάΐτων, ώμοίαζον πρός παοάι-οξ" θηθί" ττίξ/ άποκαλύνΐιε- ως, θηοίσ προσηατεύοντα περί %ϊ<ζ ί·πτα/ισχιλίας ψυχάς! Ποΰ πηγαίνομεν; Αί«ό δέν ττό εγνώριζεν οίίτε δ Διοικηίτής τού Συν)τος. Ό συνεπιβάτης ημών Άρχηγός Πεζικοΰ τής Τ Μεραρ γ',ας είχε φάκελλον έσφραγισμε- νον, τόν οποίον ώφειλε ν' ανοί¬ ξη μΓτό. πάροδον ωρισμένου χρό ■νού. Κ&ί ώμοίαϊε πρός αίνιγμα- "ΐν.ήν Γτρίγγα δ άγαθώτατος Άξ) :'.ός, ΰτ'ΐν είς τα έρωτηματικΔ μας (ίλίάματα Γκράτει τούς οφθαλμούς ήαικλείιτιους. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 69 Τηλ. 547.888 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζων χρήσιν ποδηλάτου. Πληροφο ρίαι είς τα γρ*φεϊα μας, Νί 25, ^529.708. — 9ον — Καί άναγνωρίξουν αύτό τό ο¬ ποίον διεκήρυττεν ό μεγαλύτερος των Φυσικών τοΰ 20οΰ αιώνος, κατά τόν Άινστάϊν, δ Μάξ Πλάνκ, δτι «ΰπάρχοιη· πραγματι¬ κότης αί οποίαι είναι άνεξάρ- τητοι άπό τάς ιΐσθήσεις μας». "Οχι δέ μόνον ύλικαί, άλλα καί πνευαατικαί πραγματικότητες. Καιτά τάς τελευταίας δεκαετη,ρί δας, κορυφαϊθΊ έπιστήμονες, φυ- σικοί, γεωλόγοι, μαθηματικοΐ, ά στρονόιιι,οι, κοσ,μολάγοι κλπ. δια^ε βαιοΰν, δτι κάτω άπά τό κάλυμ μα τής Φύσεο)ς, χά οποίον άνα- ΓΤη,κωνουν, διακιρίνονν άρμονάαν καί βαθείαν σοφίαν δηιμιουργικοΰ σχεδίον. Βλέπουν δηλαδή σκέι|Ην κα* πνεύμα. Καί άναγνο>ρίξουν, ώς δ γειολό
γος Χούγκ Μΰλλερ καί άλλοι δια
πρεπεϊς έπιστήιμονες, ότι αί με¬
γάλαι άρχαϊαι δι,αικηρύξεις τής
Βίβλου, έξεταξόμεναι υπό τό λαμ
πρότατον φώς τής έπιστημονικής
γνιί>σεο)ς καΐ άπηλλαγιμίναι των
άνθροκτίνων σχολάον, εχουν την ά
ξίί'ΚΤΐν δτι είναι ϊιμπνεα>σμρνα< μαρ τυρίαι. τοΰ Δημιου,ηγοΰ Θεοΰ. βά παρα'θέσο>μεν κατωτέρα) με
ρικάς μαρ·τυρίας Λιασήιμχυν άστρο
νόμο>ν, κοσμολόγαΐν, γεωλάγων
καί λοιπων εΛΐστηιμονων, μιγά,λον
έπισττιμονικοΰ κΰροις, ώς πρός
την κοσμογονίαν τοΰ Μωι>σέ<ι)ς καί έν γένει ώς πρός το Σύμπαν. Έκ των παλαιοτέραν έπιστη- μόνανν, ό φυσιοδίφης Λινναϊος έ¬ λεγεν, δτι: «είναι ΰλικώς άποδε- δειΐγιμένον, δτι δ Μίοϋσής δέν έ¬ γραψεν, οδτε ήδ'ύνατο νά γράψη, εΐαή ΰπ' αύτην την ΰπαγόρευσιν τού Δτΐιμιονργοΰ τής Φύσεως». Ό ίδρυτής τής Συγκριτικής Άνατομίας καΐ τής ΙΙαλ.αιοντολο γίας, Κυβιέ, έλεγεν δτι: «Ό Μωύσής αφήκε κοσμογονί αν, τής οποίας ή ακρίβεια άποδει κνύεται κα'θ' έκαστην, κατά τρό πον θαυμαστόν. Αί πρόσφητοι γε ωλογικαί παρατηρήσεις σνμψωλΌϋν εντελώς μέ την Γένεσιν, ώς πρός την τάξιν, καιτά την οποίαν διαδο χικώς έδημιονιργήθησαν ΰλα τα έ νόργανα δντα». Ό Άμπέρ, άναφέρει τα εξής διά την διαδοχικήν ΐιμφάνισιν των ένοργάνων «ντιον ίίναι ακριβώς ή έα"ο ρ γάνων δντων: «Ή τάξις τής εμφανίσεοις των τάξις τοΰ έξατ)α,έ.ρου έργον, ώς περιγράφει αυτήν ή Γένεσις». Ό Άμερικανύς Καθηγηίτής τής Γεωλογίας Δάνα λέγει, σχε¬ τικώς μέ αύτό τό ζήτημα, τα έ- «Είς την έκθεσιν τής δημιουργί άς παρατηρούμεν οχι απλώς τά¬ ξιν γεγονάτιον, ή όποία είναι ό- μοία πρός εκείνην, ήτις έξάγε- ται άπό την Έπιστήια.ην, άλλά ΰ- πάρχει καΐ (Τύστηιμα είς την διάτα ξιν αυτήν, είς την όποιαν ή Φι- λοσοψία δέν δύναται νά φθάση δ σον καί άν είναι καλώς πληροφο- ρηιΐιένη». Ό Γερμανός Φυσικάς Φόν Μπιέρ, γράφει: «Αί επιθέσεις κατά τής ίστορί άς τοΰ Μωύσέως -τε.ρί Δηιμιουργί- ας, είναι κωωικοί άναχρονισιμοί, διότι ή Έπιστήμη πρό πολ/.οΰ έ'- χει αποφανθή δι' αύτάς». Ό Γεωλόγος Μαρσίλ ντέ Σερρ, γράφει, δτι: ' «Τό άποτέλεσμα τής έπιστημονι κης ερεύνης μάς απέδειξεν, δτι ή άφήγησις (περί κοσμογονίας), την όποιαν τόσον 'εχουν κατηγορή σει διά σφάλματα είναι π>·ρισσό
τερον σύμφοινος 'ιρύς τάς γεωλο
γικάς άναξητήσεις, παρά πρός τα
συστήιαατα, τα όποία δημιονργοϋν
αί μεγαλύτεραι διάνοιαι. Δέν εν¬
νοούμεν, δαιος, δτι ό Μωύσής εί-
χε πρόθεσιν νά συγγράψη μελέτην
γεωλογίας. "Ενας ΰψηλοτερΓς σκο
πός διηύθννε την ^■"■ψιν τον...
ιδικόν σκοπόν νά δώση
είς τούς Έβραίονς άποδείζεις τής
άπειρον δννάμΐως τοΰ Θεοΰ, ή¬
τις έκ.δτ)λώνεται διά των έργων
τής Δημιουργίας...».
| Ό Γερμανός φυσικάς καί πο-
λΰ γνωστάς διά τάς ΰλιστιν.άς άν
τιλήψεις τού, "Ερνοστ Χαίκελ, είς
την ιστορίαν τής Φυσικής Δημι-
ι ουργίας, άναγνωρίξει, δτι «ή έ-
ξαιρετική έπιτυχία τοΰ Α' κεφα-
λαίου τής Γενέσε'ος έξηγεϊται ά¬
πό την απλήν φυσικήν ανάπτυξιν
Ιδεών, αΐτινες άντιτίθενται κατα
πληικτιικώς πρός την σνγχυσιν
των μυθολογιικών κοσμογονιών
των περισσοτέρων αρχαίων λα-
ών».
ι Έκ των συγχρόνων οιασήιμων
έπιστηιμόνιον των Φυσικών Έπιστη
ιιών στίμειούμεν τάς γνώμας τι-
νοιν έκ τούτιον, ώς πρός την Κο
σμογονίαν τοΰ Μ(ΐ)ύσέο>ς καί γε¬
νικώς ώς πρός τό Σύιιπαν.
Ό Άμερικανύς άστροφνσικός
καί γεοχρΊ'σικός Τοά,ρλς "Αμποτ,
δ οποίος είναι αύθ:·ντία είς τα ζή
τήματα τής ηλιάκης άκτινοβολί-
ας καί τα γεοχμαγνητικά φαινό-
μενα, διει,θυντής επί πο>λα Ιτη
τού Άστροψτισμκού Άστεροσκο-
πείου «Ίνστιτοντ* τής Ούάσιγ-
κτιον καί συγγρ'Γ.φεύς πολυαρίθ-
μο>ν 6ιβλίχι)ν, όμι./Λν διά τάς προ
όδους τής Άστοονομίας κατά τοΰς
τρείς τελευταίους α'Ιώνας. εί«ρί-
σκει την ευκαιρίαν να έϊτιιινή-
ση τό μεγαλείον τής Δημ,ιουργί'-
ας. Λέγει δέ, δτι τα σΐ'απΓς,άπιιια-
τα τής σύγχρονον έπιστη,μονικής
ερεύνης ένισιχύονν α«.όμη περι<κ» τερον τα δσα εγ^αφε τό Πνεΰ- μα τοΰ Θεοΰ είς την Παλαιάν Δια | θήκην. | Ό Γάλλος γεωδαίτης καί Καθη γητής τής Άστρονσμίας καί τής Γεω&αισίας είς τύ Πολυτεχνεϊον των Παρισίιον, Ρομπέρ Μποιΐιρ- ζουά, γράφει μεταξύ άλλο^ν, δτι «τό βιβλίον τής Γενέσεως, τοϋ ό- ποΐίου άναφ€ροιν ουνήθως περικο πάς διά πνεΰματος άντιτιθεμένον πρός την πραγματικότητα, ποτέ δέν είχε την αξίωσιν δτι είναι πραγιχατεία Ούραίου Μηχανής κιαί ή γλώσσα τού είναι κατ' ά- νώγτ/ίην σιτμβολικΫμ.. «Καμμιά λοιπόν άν«τίθεσις δέν τταρουσιάζεται είς ιήν σιιμφωνίαν μεταξύ τοΰ έπιστη,μονικοΰ πνεύ- ματος καί των ίακεμ.μ*νων καί πεφθ)τισμενο)ν θιρΓνσκειπικών πε ποιθήσεων. Άντιθέτιος, μόλκττα, ή βαθεϊα μελέτη των έπισχημών, Ινισχΰει τάς θρησκευτικάς πεποι¬ θήσει ς, έπειιδή καθ ι στά φωτεινότε ρον τό έργον τοΰ Δημιουργού». Ό Σέρ "Αρθουρ "Εντιγκτον, έκ των μεγαλι»τέρων συγχρόνίον Άστρονόμων, Καθιγγητης τής Ά στρονθ'μίας είς τό ΠανεπιοτήΊμιον τοΰ Καΐμπριτϊ, έπίτΐιμος διδά- κτα>ρ των μεγαλυτίρων Πανιπιστη
μίο)ν τοΰ κόαμου, μέλος τής «Ρου
αγιάλ Σοσιέϊτυ» τοΰ Λονδίνον
καί πολλών έπιστημονικών έταΐιρει
ών, Πρόεδρος τής Διεθνοίς Ά-
στροναμιικής "Ενώσεως, γράφει σχε
τικώς μέ την Κοβμογονίαν τοΰ
Μωύσέως:
«Είς περίπτωσιν, καθ' ην δέν
θά συμφωνήσωμεν πρός την Βί¬
βλον, ίνα θεωρήσωμεν την αρ¬
χήν τού κόσμον ώς ΰπεοφνοικήν,
τάτε, ή άρχή αυτή μάς παροναιά-
ζει άνυπερβλήτους δνσκολίας».
Είς διάλεξιν τού, έν Λονδίνω, έ-
τόνιζεν, δτι δέν πρέπει απλώς
νά άντπιαθκϊτΛμεν την λέξιν «Φύ
σις» διά τής λέξεοίς «Θεός». Τό
ούσιώδες δι' ημάς, εΐπε, δέν εί¬
ναι απλώς ή πίστις είς την ΰπαρ
ξιν ενός υπερτάτου Θεοΰ, άλλ' ή
Πίστις είς την αποκαλύψιν ενός
υψίστου Θεοΰ».
"Ελεγε δέ, έπίσης, δτι «ή νέα
εννοια τοΰ φυσικόν σύμπαντος μέ
φέιρει είς την θέσιν νά ΰπερασπί
ο"ω την θρησκείαν άπό την κατη¬
γορίαν δτι δέν συμβιβάΐεται μέ
την Φυσνκήν...».
Ό Σέρ Τζαίημς Τζήνς, διε-
θνώς γνο>στόν "Αγγλος Άστρο
φυσικάς καί Φυσικομαθηματικός
καΐ φιλόσοφος τής Φύσεως, συγ
γραφεύς πολυαρί&μων μελετών
καί μονογραφιών καί έκτεταμΐ-
νων έπιστΓιμονιικών έργων, γρά¬
φει τα εξής: «Τό Σΰμπαν άρχί
ζει νά δμοιάξη Λ^ός μία" μεγά¬
λην σκέψιν, παρά πρός μίαν με¬
γάλην μηιχανήν. Τό πνεϋμα δέν
φαίνεται πλέον ώς ενας τυχαίος
παρείσακτος είς τό βασίλειον τής
υλης. Άρχίζομεν νά αίσθανώμε-
θα, δτι θά επρεπε νά χαιρετήσοι-
μεν ώς Δημιουργόν καί Κυβερνή
την τοΰ Βασίλειον τής Ολης, οχι
βεβαίως τό ατομικόν μας πνεΰ-
μα, άλλά τό Πνεΰμα (Νοΰς) έ-
κεϊνο, είς τό οποίον {«πάρχουν ώς
σκέψεις τα ατομα, άπο τα δποϊα
άναπτύσσεται, τό άτο·μίκόν μας
τνεΰμα».
Αλλαχού γράφ?ι : «Τό Σύμ¬
παν έσχεν αρχήν. Ό χρόνος καί
ό χώρος είναι ποσά πεπερα<*μί- να... Εάν τό Σύωπαν είναι Ινα σύμπαν σκέψεως, τατε καί ή Δη- μιονργία τον πρέπει νά είναι ρπά ξις σκέψεως». 'ΕϊΤΚτης, δτι «ή σύγχρονος Έπιστήμη μάς άναγκά ζει νά θεωρήσωμεν, δτι ό Λημιουρ γός έργάζεται έκτύς χρόνον κα'ι χώρον, Ατινα είναι μ«ρος Τής δη- μιουργίας ταυ...». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΚΩΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ 1 ΡΤΜΟΤΟΜΙΚΑΙ ι ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ 'Ηικυρώθη, ώς άναι.τιολόγητον, διά τής ΰπ' άριι&μόν 1250)70 ά ποο^άσεως τοΰ Σ ι>α.6ουλιίου τής Έ
πικρατείας, έν Όλομελεία, τα 6α
σιλικόν διάτανιμα τής 4 Ίοιιιλίον
1968, διά τοΰ οποίον είχεν εγ¬
κριθή ή τροποποιήση ^οΰ ρυμο-
τοαικοΰ σχεδιίου Χολαογοϋ κατά
τό ΰπ' άριιθμόν 124 οικοδομικόν
τετιράγαννον, διά τής επεκτάσεως
τής όδοΰ Δωρίδος μέχρι -τής δ-
δοΰ Μεσογείων καί τής έπιβολής
πρασιών πλάτονς πέλίτε καΐ εξ
μέτρων.
Απερρίφθη ώς ά'βάσιμος, διά
τής ΰπ' άριθαόν 1122)70 άποφά
σεως τής Όλοιμελείας τού Σ^τιι-
βονλίον τής Έπιχοπΐτείας, αίτη¬
σις άκυρώσεως ιδιακτη·τών ακι¬
νήτου, κειμένου είς την συμβολήν
τής Λεωφόρου ,Αλεξάνδρας καί
της όδοΰ Χαριλάον Τρικούπη κα
τα πράξεως τού υπουργόν Δημο-
σίων "Εργων, άπορριψάσης αίτη¬
σίν των περί άρσεως τής έπιβλη
θείσης διά βασιλικοϋ διατάγμα-
τος τοΰ 1937 άναγκαστικής άπαλ
λοτριώσεως τοΰ άκινήτον των,
λόγω ρυματομικών άναγκών.
ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ ΑΙΤΗΣΙΣ
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
ΕΚ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΙΝΑΣ
Άνέφικτος εκ ΐών πραγμάΐτων
θεωρεϊται ίιπό τοΰ υπουργείον Έμ
πορίον ή εΐσαγωγή έκ Λαίκής Κ ι
νας κατει|ιυγμενίον κρεάτων μέ έ
ξόφλησιν τής άξίας τοΰ προ'ιόντος
δι' ελεύθερον οα»ναλλάγματος. Σχε
τικώς, τό υπουργείον άπέρριψεν
ανάλογον αϊτηιμα εΐσαγωγικής επι
χειρήσεως, ή όποία, διά τεσσάρων
αιτήσεων της κατά τό τρέχον ε-
τος, είχε ζητήσει αρμοδίως την
χορήτγησιν τής έν προκιΐίμένω α¬
δείας, ή όποία ά(ρεο)ρα είς την εί-
σαγο>γήν 600 μετρικών τάννίιη' κα
τεψυγμένων προβΓίιιΐν καί αΐγοει-
δών κρεάτιον. Έ.τΐ τοΰ θέματος
αύτοΰ τό υπουργείον έγνώρισεν δ
τι διαικανονισμός τής άξίας τής
έν λόγω είσαγωγής δι' ελεύθερον
συναλλάγματος δέν καθΐσταται έ-
φικτή καί κατά συνέπειαν τυγχά
νει άπορριπτέα ή αίτησις διά την
εισαγωγήν.
"ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΙΑΟΣΟΦΙΑΣ,,
(Δοκί'ΐιο)
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΓΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τό καινούργιο βιβλίο τού Κω-
στή Μελισσαρόπουλου πού φερει
τόν τίτλο: «Τα Βήματα τής Φι-
λοσοφίας», χωρίς άμ,φιβολια, άρ¬
χεται νά συμπληρώση ενα μίγάλο
κ.ενό τής μέχρι σήμερα ουγγρα-
φής σέ ενα τόσο 6αθι·στοχαστο
καί σκ.οτ«ινό, έν πολλοίς, θέμα, ώς
είναι τό φιλοσοφικό.
Στό βιβλίο τούτο, ό σΐ'γγρα-
φέας, ό οποίος φαίνεται νά έχη
κάνει πολλές μελέτες γύρω άπό τό
θε,μα τού κ.αί νά έχη βγάλει τα
συμπεράσματά τού, τόσο πεισηκά,
ό>ο-τε νά δίνονν τό φώς τής φιλο
σοφίας καί στόν πιό άδύνατο πνευ
ματΐκά άνθρωπο.
Θά μπορούσαμε νά πούμε άκό-
μη, πώς ό τρόπος πού διάλεξε,
γιά νά κατατάξη την νλη τού εί¬
ναι τόσο έπιτυχιμένος, πού σέ όδη
γεί άιμέσο)ς ως τα βάθν των α'κί)
νων καί σοΰ παρουσιάξει μέ ίιον
τανή φοοεινή μεγαλοπρεπεία δλες
τίς σκοτεινές πτυχές τή; ζωής
των άνθρώπων πού εκαναν τό πάν
γιά νά άνοικοδομ,ήσουν μιά μελλον
τική κοινωνία., ήθική, αφθαρτη,
γεμάτη άρμονία καί θεοσοςρική ά
ρετή.
Ξεκινώτας, λοιπόν, δ συγγραςρέ-
ας, άπό την προσακκρατική περίο
δο (Α' Κεφάλ.), μέ την έξιστό-
ρηση τής φιλοσοφίας των αρχαί
ών 'Ελληνικών Ίερών Μυστηρί-
ων, δποις των Δελφων «Γάς όμ-
(ραλός», τού "Τμηττοΰ «Λυκομη-
δών», τής Ελευσίνος «Δημητρός
καί Κόρης», τα Θρακικά ή Όρς>ι-
κά, τα πελασγικής καταγωγής
«Καβήιρεια» ή Μυστήρια των Με-
γάλων Θεών ποΰ έγίνονταν στή
Σαμσθράκη, Θάσο, Λήμνο καί
Βοιωτία, προσπαθεΐ νά μάς δώ¬
ση μιά εΐκόνα των τελουμε'νων αύ
των Μυστηρίοιν πού σκοπό τους εί
χαν νά διδάξουν στοΰ; άνθρίί)πους
την άθανασία τής ψυχής καί τόν
δρόμο πρός τόν καθαρμό καί την
θέωσιν.
— Πιττακός, Σόλων, Βίας, Θα
λής, Χίλοιν, Κλεόβουλος, Περίαν
δρος καί Άνάχαρσις, ήταν ο: πρώ
τοι "Ελληνες σοιροί πού οί γνω-
μες τους ήταν σεβαστές σ' δλη την
Έλλάδα καί τα λακωνικά Γΐποφθέ
γματά τους έξέφραξαν βαθύτατες
εννοιες καί εδιναν ΰποθήκ,ες βιοτι
κης.
Στό Β' κεφάλαιο τού βι^λίου
«Άπό τόν Σωκράτη μέχρι τόν
ΧρΐΛΤιανισμό», δ Κ. Μ., άναφέρε
ται στόν Σωκράτη, Πλάτωνα, Ά
ριστοτέλη, στίς περίφημες Σωκρα
τικές Σχολές, στήν Άρχαία καΐ
Νεώτερη Άκαδημία στό Λύκειο,
τή Στοα κ. δ. γιά νά καταλήξη
στό Γ'. καί τελευταίο «Άπό τόν
Χριστιανισμό μέχρι την Αναγεν¬
νηθή».
Μέ τα δέκα πέντε βιβλία πού
εχει βγάλει ώς τα σήμερα, ό Κο)
στής Μελισσαρόπουλος, δείχνει δ¬
τι είναι βαθΰς γνώστης τοΰ Φιλο
σοφικοΰ θέματος, τό οποίον μάς
δίνει μέ μεγάλη σαφήνεια καί σπά
νια τεχνική μεθοδικότητα. Ή πά
ράιθεση δέ των άποφθεγμάτων καί
θειοριών των μεγάλον μορφών —
σοφών, δίνει μεγαλύτερη άξία στό
εργο τού, γι' αύτό καί τα «Βήμα
τα τής Φιλοσοφίας» τού θά πρέ¬
πει νά γίνουν κτήμα κάθε άνθρώ
που πού ϊχει ΰποχρέωση νά μάθη
τό ίστορικό τής Φιλοσοφίας δπως
τό δίδαξαν οί μεγάλοι φιλόσοφοι
των αΐώνων καί νά φωτισθή.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΩ ΚΟΣΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Στή μνήιμη τοΰ Λοχ. πεζ. Κα-
ξαντζή Γεοιργίου
Βλέιπεις αύτό τόν μεθνσμένο
πού πάει κατά κεΐ καί δέ μπορεϊ
νά κρατήση ψηλά τό κεφάλι;
) — ΑΙ, λοιπόν;
— "Εχει φίλε μου μίαν ίστο¬
ρία πολύ τραγιΐκή... δνσαυχισμέ-
νος άνθρωπος!
— ...Καί πίνει γιά νά ξεχάση;
__ Άκριιβώς!... αύτό ζητά,
μά... πάνε τώρα πολλά χρόνια
καί άικόμ.α θιιμάται!
— Ξέρεις την ίστορία τού;...
εΐμαι περίεργος νά την μάθω...
— Μού την εΐπε ό ίδιος... πά¬
ει τώρα πολύ καιρός· μά κύττα-
κνττα, σκοντάφτει στό περοδρό-
μιο... ΐ' κόσμος τόν βλέπει καί γρ
λδ... τ· άστείος πού φαίνεται σάν
τριικλι,ιςε.1 ..
— ΙΙες μόν λοιπόν την ίστορία
τού, 'ίριμένω!
—Τόν εκανα παρέα μιά βρα-
δυά πού είχε πάη λιγώτερο άπό
τίς δλλες φορές- ή στοχαστική
ματιά πού μού ερριξε μοΰ εκανε
6α6ειά έντύποκτη' λές χαί ήθελε
νά μ ου μιλήση
Καθώτινε όλομόναχος σέ μίαν
δκρη τής ταβέρνας, καί εΐχε ριγ
μένο τό κεφάλι τον στό δεξί τον
χέρι σά νά σκεφτώτανε· τό χλω
μιασμένο πρόσωπό τον χαραξώτα
νέ στιγυές — στιγιμές άπό βαθει
ές ρυτίδες καί συννέφιαζε... φαί-
νεται πώς πικροί στοχασμοί κλω-
θογυο'Γα.ε στό κεχράλι τού...
Τόν λιυΐήθηκα καί τοϋ ερριξα
μια μαχια συμπ-όνοιας· αύτάς μέ
κατάλ'ΐ^ί... κίνησε ήσι·χα τό κε
φάλι σά ναλεγε: νοιο')θεις πώς
πονώ;
— Είστε πολνύ στενοχωρΓ,με-
νος... τον εΐπα μέ συιιπάιθεια: θά
λεγε κανείς πώς κάποιος μεγά-
λος καϋμός σάς τρώει...
— ΆλήθειαΙ... εΐμαι δνστυχι
Λΐιένος ανθρωπος... μ' άποκρίθη-
κε λνπ·τϊτερ-ίι.
— ...Κκνένας θάνατος; ρώτη-
«α ιι' έ-.Λα<τέρο. — ...Και νάτι παραπάνω!.. μοΰ είπε μέ πνιχτίν φωνή... θέ- λετε ·'ά μάθετε; —.... "Αν δέν σάς πικραίνουν τέττοας θύμησες... — "Ω!., σννήιθισα .τόσο πο¬ λύ!... μπορώ ποτέ νά ξεχάσω!... ώς νά πεθάνω θά τις Ιχω ουντρο φιά! 2 τα λόγι* αύτά έδάκρνσε καί κίνησε τό κεφαλι μ' ενα θλιβερό χαμόγελο. Πηγά στο τραπιέζι καί καθησα κοντά τού... — ΙΙαιόι, ίνα κατοστΛρι στά δύο· είπε κυττώντας με, σάν νόί Οελε να -ταρη την αδεία μόν γιά την παραγγελία· έγώ δέν μίλη- βα· έκεϊνος τότε ήρχισε,: — ...©άναιτος κνριε, χαι τί θάνατος!... πολύ σκληρός... ... Ήμουνα κι' έγώ δνθυιθΛος μιά φορά, καί εΐχα πολλές έλπί δε,ς γιά τή ζωή... τό καμάρι μου, 6 δρκος μου ήτανε 'ό αδελφάς μου. ...Δέν εΐτυχε νά τόν γνοιρΐΛκτε... θά μοϋ ρίχνατε πολύ δίκηο· δς είναι... τί) παιδι αύτό δέν ήτανε προωριομένο γιΑ νά ζήση στόν κάτο) κόσαο! ..."Ας πι-ούμε κύριε, αν θέλε-ΐε.... είπε κόβοντας στή μέση την κου- &έντα του' καί χωρίς νά περιμί νη απαντήση κατέβασε μέ μιά ρυυ φηξά τό γεμά,το ποτήρι τον... «ο ©εός 'χωρέστονε!» εΐπα, καί 8γ- γιξα τό ποτήρι μου στό στόμα.. πόσο πικρή μοΰ φάνηικε ή ρετσι νο ! (Συνεχίζεται) ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΏΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Αυτήν την άπίθανη πληροφο- ιία, δ Γιουβανάκης οδτε σκέφθη- κε νά την πιστέψη, μά προσποιή θηκε πώς την πίστεψε, γιά >ά μην
έξαγριώση τό χότζα γιά τ".ς άνο-
ησίες πού ελεγε, δπως καί γιά
μιά παρόμοια, πού σάν προχωρή
σανε λίγο παρακάτω, τουδειξε
μιά αλλη κολώνα, μέ ϊχνη παλά-
μης (μούντζας) πού όπως είπε
κι' αύτη ήτανε τού Μωάμεθ, πού
άικοΰιμπησε τό ματωμένο χίρι τού
καί άπό τότε παραμένει δπως ά
ποτυπώθηκε. Αύτά καί κάτι τέτοι
ες άνοησίες λέγανε οί χοτζάδΐς
στούς επισκέπτας, γιά νά πάρου-
νε μπαχτσίσι, αδιάφορον άν ήτα¬
νε γελοϊα καΐ άπίστευτα πράγμα-
τα. Κατόπι δ χότξας έπειδή —
δν καί ό Γιουβανάκης μιλοϋσε τα
τούρκικα σάν τούρκος — τόν ρώ
τησε:
—Τοΰρκος εΐσαι;
— Ρωμηός άπαντα δ Γιουβα
νάικης.
— Άπό ποΰ εΐσαι, πώς σέ λέ
νέ καί τή δουλειά κάμνεις;
— Μέ λένε Γιουβανάκη, γεννή
θηκα στήν Πόλι, μά ό πατέρας
μου είναι άπ' την Καισάρπα. ΕΓ
μαι συγγραορέας καί ήλθα γιά
νά γράψω στό βιβλίο πού θά έκ
δώσω, τα σπουδαιότερα πράγμα-
τα πού ΰπάρχουν έδώ μέσα.
"Τστερ' άπ' αύτά, δ χότζας
τόν τράβηξε άπ' τό χέρι καί τοΰ
λέγει:
— Αί, τότε £λα μαζύ μόν. Κ'
έγώ γεννήθηικα στήν Άργν^ού-
πολι. Θά σοΰ δείξω κάτι πού ά-
ξίξει τόν κόπο νά τό γράψης στό
βιβλίο σον, γιατί αύτό πού θά Ι¬
δής, είναι ξήτημα αν τώχονν δτ|
τέσσερις έ'ως πέντε, ως σήμερα
άπό κείνονς πού έπισκέωθτριαν
την Άγιά Σ οφιά.
Καί προχο>ρώντας σταμάτησε
μπροστά σέ μιά ήμιϋπόγεια σχε-
δόν τετράγωνη σιδερένια ΐιορτα,
πού ήτανε χωμένη λίγο πλάγια
στήν γωνιά μιάς μαρμαρέ/.ας πά
νύψηλης κολόνας, δεξιά τού ίε¬
ροΰ. "Εβγαλε ενα μεγάλο παμ-
πάλαιο κ,λει·δΙ καί ήνοιξε. Ευθύς
χαύπησε στό πράσωπό τους ενας
δροσερός άερας, πού έρχύντανε
άπό τό έσωτερικό. Πρώτος μπή-
κε δ χότξας καί εγνεψε τόν Γιον
βανάκην, νά μπή κι' αύτός. Στήν
άρχή ό Γιουβανάκης φοβήθηκε.
Μά κατόπι πήρε κουράγιο, γιατί
κατάλαβε πώς ή πόρτα αυτή θά
τανε μιά άιπ' τίς πολλές, πού κα-
τέβαιναν στά .ιερίφηιμα ΰπογεια
τής Άγιά Σοφίας, γιά τα δποϊα
άπό παλαιότατα χρόνια γενάτανε
πολύς λόγος, χονρίς δμοις ναναι
καί βεβαία, αν ήταν άληιθινά αΰ
τα πού λέγουνταν άπό στομα σέ
στόμα, γιατί άπό την αλοκΐι κ' έ¬
δώ μετά τή μ,ετατροπή τής έκκλη
σίας σέ τζαμί, κανείς ρωιιηός
δέ,ν τόλμησε νά τα επισκεφθή. "Ε
τσι κατέβηκε τα πρωΓτα ηκαλιά,
άπ' δπου ό χότζας πήρε ενα φα
νάρι, τό άναψε καί προχώρησαν
τώρα μαζύ, κατε£αίνοντας πολλά
σκαλιά. Σαράντα πέντε τα μέτρη
σε ό Γιουβανάκης. Μόλις ψθάσα
νέ στό τελευταίο σκαλί, 6ρεθή-
κανε μπροστά σ' ενα μακρύ καί
στενό εως τρία μέτρα διάδρομο,
στά δεξιά καί τ' άριστερά τοΰ ό
ποίου ΰπήρχανε κδτι σιδΓρέν4.ες
πόρτες καί μιά μεγάλη στοα πού
Τό χαριτωμένο αύτό δίχρωμο φόρεμα, κατάλληλο γιά πάρτυ
καΐ άνεπίσημες βραδυνές συγκεντρώσεις ύπάρχει Ιτοιμο σέ δι¬
αφόρους συνδυασμούς χρωμάτων. Είναι προϊόν τής Βρεταννι-
κής Εταιρείας Ένδυμάτων Νιού Τζενερέϊσον Λτδ. Τό ΰφασμά
τού είναι ζέρσεΰ Τρισέλ καί τό γαλόνι άπό Λιουρέξ.
ΑΙΧΒ^ΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ν)
υπό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙ ΓΕΝΗ
7ον
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ'ΒΤΣΜΕΣ
ΕΛΑΤΤΩΣΗ ΤΟΤ ΡΙΘΜΟΤ ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΜΕ
ΣΤΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ
Την άλλη μερά, Κυριαχη 18
Σεπτέμβριον, σήκωσαν τους αίχ
μαλώτονς αύτούς άπό τή Λίαγνη
σιά καί τούς πήγαν πεζη στήν
Τσομπανησιά, (1) δπον καί τούί
ϊκλεισαν σ' έναν ύπαίθριο >αταν-
λισμό περιφραγιμένο μέ συρματο-
πλέγματτα.
Έξουθενα)ΐμένοι άπό την πεζοπο
ρία, πείνα καΐ &[ψα, μόλις εδν-
σε ό ήλιος, επεσαν σέ βαθύ {!-
πνο. "Οταν δμως νύχτωσε, καλά,
τότε Τοΰρκοι χοιρικοί, μέ την προ
τροπή των μαφαζάδιαν, εμπαιναν
μέσα καί άρπούσαν δσους ήθε¬
λον, τοίΐς πήγαιναν εξω άπό τό
χωριό, καί. έκεί τούς σκότιοναν.
Τόν Σαυϊτσμέ δυό γέροι Τοϋρ-
κοι έπεχείρησαν νά τόν πάροιη'.
Άλλά αύτός, σάν ΰψηλόσωμος
καί χεροδΰναμος πού ήταν, παρά
την έξουιθέινωοή τού, άντιστάθη-
κε, πάλαιψε μαζί τους καί τούς
ξεφεύγει άπό τα χέρια. Μγ·. «ϋτοί
τοΰ ξαναρίχνοντται καί γιά έ»δί-
κηση τόν κλώτστισαν σττιν κοι-
λιά. Πέφτει λιπόθυμος καΐ έκεϊ-
νοι, νομίζοντας πώς πέιθανε, τόν
άφησαν πιά. Μά καί πολλο'ι άλ¬
λοι αΐχιμάλωτοι άντκττάθηκαν Γι'
αύτό τότε καί οί χορι,κοί γιά έκ-
δίκηση κονιβάλησαν άπέξο έναν
άραμπά κοπριές, καί, καθώς ό κα
ταυλιαμός ήταν ύπαίθριος τίς πε-
τοΰσαν μέσα όλοένα πάνω στούς
αίχμαλώτους. Καί οί ταλα πωροι
αΰΓΓοί εΐδαν καί έ'παθαν ώσότου
ξημερώση.
Τό προ)ΐ, Δευτέρα 19 Σεπτεμ
βρίου, τούς σήκακΐαν πάλι μέ
προοριαμό τόν Κασαμπά. Προτοϋ
νά φθάσοι>ν έκεί, τούς πέροοαν ά
νάμεσα σέ κάτι χιοράφια ξερά
καί γ&μάτα αίχμηρές ,-τέτο?ς, ο-
που οί μαφαξάδες τούς άνάγκα-
σαν νά γονατίσουν καί, σαν γυ
μνοί πού ήταν, νά γδαρθι.ύν τα
γόνατά τους. Καΐ τότε είδοποιή
θηκαν νά ίρθοι»ν οί χωρινοί κα'ι
πήραν κι' αύτοι δσους αίχμαλώ¬
τους ήθελαν καί τούς σκότωσαν
μπροστά στά μάτια των «λλιον.
Καί νστερα πάλι ξεκίνημα γιά
την Καραογλανιά (2). Έκε^ δ¬
μως δλλο σατανικά σύστημα έ
ξόντωσης τούς περίμενε.
"Οταν έφθασαν στό γεφϋρι τοΰ
χωρίου, οί μαφαζάδες σκοπίμως
διέταξαν τούς αίχμαλώτους νά
περάσουν άπό πάνω, ένώ ϊκείνοι
τραβήχτηκαν. Καί, καθώς ί' αίχ
μάλωτοι προχωροϋσαν άν'^ΐοπτοι
γιά νά βγοϋν στήν άπέναντι δχθη
τοΰ ποταμιοϋ, νατίκρυσαν ϊ^,αφνα
πάνω στό γεφϋρι ί'ναν ϊξαλλο ό'-
χλο, πού έρχόταν καταπάνω τους
καΐ τούς πυροβολοΰσε. Φοβισμί-
νοι τότε, άναγκάστηκαν νά φύ-
γουν πρός τα όπίσιο. Άλλά καί
άποκεί δ,λλος δχλος έρχότον τρε
χάτος, κραδαίνοντας ρόπαλ ι στόν
άιέρα.
Πρό τοΰ ,διπλοΰ κινδύνθι', οί
ταλαίπο>ροι άποφάσισαν νά πηδή
ξουν άριστερά καί δεξιά υπό τό
Η ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΗΡΝΑΙΩΝ
ΝΙΚΑΙΑΣ
Σήμερον Κυριακήν 24ην λήγον
τος πραγιματοποιείται ή έτησία έ-
ορτή τής Ενώσεως Σμυρναίων
καί ή θεμελίωσις τής άνεγειρομέ
νης «Μικρασιατιικής Στέγης».
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ
"Ωρα 8.00' π. μ. Άρχιερατική
Λειτουργία μετ* άρτοκλασίας, έπ'
εΰκαιρία τής εορτής τής Ενώσε¬
ως μας έν τώ ίερώ ναώ τής Εϋ-
αγγελιστρίας Νικαίας.
"Ωρα 9,30' π. μ. Προσέλευσις
Επισήμων.
"Ωρα 10 π. μ. Λιτάνευσις τής
ίεράς εΐκόνος τής Άγίας Φωτει¬
νής.
"Ωρα 11 π. μ. Θεμελίωσις άνε
γειρομένης «Μιικρασιατικής Στέ¬
γης» καί Δεξίωσις έν τή Ισογείω
αΐθούση αυτής.
άπ' τό σκοτάδι τό πολύ τίποτα
δέν μποροΰσε νά διακρίνη, γιατί
τό φώς τοΰ κεριοΰ πουτανε μέσ'
στό φανάρι, ήτανε πολύ άδύνατο.
Έκεϊ γιά μιά στιγμή ό χότϊας
σταμάτησε καί λέγει στόν έκπλη-
κτο Γιουβανάκη:
— ΕΙμαι Σταυριώτης!..
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
γεφϋρι καί νά πέσουν μέσ' στό
ποτάμι. "Οσοι δέν πρόλαΟΓν νά
πηδήξοι»ν ΰπέκιη|>αν άπό τις σφαϊ
ρες καί τα ξύλο. Άλλά καί άπό
αύτούς πού πήδηξαν, άρκετοί πνϊ
γηκαν. Καί, δσοι μπόρεσαν νά
βγοϋν άπό τύ νερό, πήραν ι, τόν
κάμπο. "Εττρεχαν σον νά εΐγαν τα
πόδια τους φτερά. ' Ενοιοχίαν τόν
έαυτό τους λευτεριομένο. Ό Σου
ϊτσμές τοΰς φώναξε «παιδία, μα-
£ευτήτε δλοι μαζί νά πάριομε τα
βουνά».
Ούτοπία! Τα βοννά ήσαν πολύ
μακριά καί οί μαφαξάδες, τού πά
ρακολουθοΰσαν άσυγκίνητοι την δ¬
λη τραγωδία, ξεκίνησαν τόχε κα-
βάλλα στά άλογά τους «αι τούς
κτινηγοΰσαν νά τοΰς πιάσουν. Άλ
λά οί αίχμάλωτοι σκορπίξονταν έ
δώ καί έκεϊ καί ή σύλληψη δλων
ήταν δύσκολη. Γι' αύτό οί μαφα
ξάδες μέ διαταγή τού επι κεφα¬
λής άξιωματικοΰ πυροβολ οϋσαν
στόν άιέρα γιά νά τοΰς ίξαναγ
κάισο>ν νά σταματήσουν τό φευ
γιό. Όπότε πκι οί ταλαίπιοροι
σταμάτησαν επί τόπου καί περί-
μεναν τή σύλληψή τους.
Ό άξιω,ματικός λοιπόν καβάλ-
λα ϊτρεχε καί πλη,σίαξε τόν κάθε
αίχιμάιλωτο. ΚαΙ ό άσπλαχνος ϋ-
ποκριτής αύτός γιά νά τόν κάνη
νά τόν ακολουθήση τοΰ ελεγε μει
λίχια.: «Κόρκμα, κόρκμα, άρκα-
σημντάν γκέλ» (μή φο6άσαι, Λ-
ποπίσο) μαυ έ'λα». Καί ετσι τούς
μή,ζεψε δλους, τούς συνέταξρ σέ
λόχο καί τούς τράβηξε γιά τό
Άχμετλί.
"Οπως ίνθνιμούμαστε, δταν δ-
λάκερος δ λόχος ξεκίνησε άπό τό
Μπουνάρα,τασι ήταν διακι>σια ίίτο
μα. Μέ τοΰς διαφόρους δμως σκο
τίομούς αί δλη τή δια,δρομή καί
μέ τα τελευταίο έδώ άπάνθρωπο
κα! έγκληματικό έπιχείρημα, 6 αριθ
μός κατέβη,κε στούς έκατό δηλ.
στό μισό.
ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ
Σημείαχμα.
1. Ή Τσο'μπανησιά ήταν ενα
χωριό πάνω στή σιδηδρομική γραμ
μή πού ξεκινούσε άπό την Σμύρ
νη. Πρό τοΰ 1922, είχε περί τα
διακόσια σπίτια έλληνικά, μέ έκ-
κλησία ώραϊα τόν "Αγιο Γ?ο>ργιο
καί δημοτικό Σχολειό. Τα τοΰρ
κι-κα σπίτια, ποΰ ήσαν και λίγα,
ήσαν χωρία. Ή όνομασία τοΰ
χοιριού προρρχεται άπό τίς τούρ
κικες λέξεις «τσο'μπάν ήσά> (ποι
μην Ιησούς). Χτίστηκε άπο Ρω
μνιούς άγρότες, καί ό π^ώτος
Τούρκος ποΰ ήρθε νά χτίση έ¬
κεϊ σπίτι, λένε, πώς εΐδε <ττό δ- νειρό τού τό Χριστά μέ προβατα πού τα δδηγοϋσε πρός τό χιοριό αύτό. Γι' αύτό καί οί Τοΰρκοι τό δνόμασαν ετσι. Άλλη πάλι παράδοση καΐ ή πιό όρθή, λέει, πώς την όνομα¬ σία αυτή την είχε ή τοποθεσία προτοΰ νά έπικοισθή άπά τοΰς Ρω μνιούς άγρότες (τέλη 17οα αΐώ- να) έξαιτίας τοΰ δτι εκεϊ 'πήρχε Τεκές (Άσκητήριο) Δερβισάδων. Είναι δέ γνωστά, ότι οί Δερβι- σάδες ιιολονότι Μωαμεθανοι, ά- κολουθούν ώστόσο σέ πολλά την διδασκαλία τοΰ Χριστού καΐ δ δι¬ ός τους είναι άσκητικός. 2. Ή Καραογλανιά πάλι ήταν καί αύτό ενα έλληνικό χωοιό μέ κξακόσια σπίτια καί λίγα άκόμα μέ τοΰρκι,κες ο'ικογένειες. Είχε μεγάλη έκκλησιά την «Κ(<ϋμηση τής Θεοτόκου» καί δημοτικά Σχο λεΐα. Ή όνομασία της προέρχεται ά πό την όνομαστήν οίκογένεια «Κα ρά Όγλάνογλου» έλληνικής κατα γιογής. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ φαρμσχοποιός πρ6σ· φυζ δι' έπικερδεστάτην »αρ· μακευτικτιν εργασίαν είς *- παρχΐαν. Πληροφορίαι είς τύ γραψεϊα μας. ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά- φος ιι'όνον δι* απογευματινάς ώρας. Πληροφορίαι είς τί γρα-φεΐα μας, Νίκης 25, τηλ. 229.708.
ΕΞΑΗΜΕΡΟ ΙΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τού συνεργάτου μβς κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
Η ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ
Χι<νέχειΛ ** τ0'* προηγουμινου) Ή μυθιχτρ ίτρωτεύοιβα τής Ίο>
ύχ ίχσκγχοονίζεται.
Μίνο μερικά προάστειά της, ΰ
? χο Καχάργιαλι, ή Καραντί-
α δ Κιόστεπες, ό Μπορνόύας,
αί 4 Μπουτζάς, διατηροΰν την
φΑ. των μοΡΤή·
«ί τό περιφημο Κηρδελιο η
άς. εχει άλλάξει καί ίμ
φβζι άπά μακρυά σάν ίνα δα
. ^λο πολιικατοικίες. Τό πάρκο
-, Σμύρνης, μέσα στά όποϊο εί-
να' έγχατεστη»ιένη ή έκθεσις τής
νμύρ-νης αμολογουμένως πεοΰφη-
Ή ϊχτασίς τού είναι πολί' με-
,Λη χαί ή έπι,μέλειά τού εξεζητη
^νη, "Οπως μάς εΐπα-ν, Γίρμα-
νοί ίΐδιχοί καί τεχνικοί διαμορφω
βαν τό πάοκο τούτο.
Ευρίσκεται ε'ς τό κεντρον τής
πόλεως χαί καλύπτει τόν χώρο πού
χαιελάίμ6ανιινν αί πυρποληθεϊσαι
κατό την καταστροφήν Χριστιανι¬
καί συνοικίαι Άγίας Αικατερίνης,
Τβάι, Φοαγκομαχαλάς, Εΰανγελι-
κή Σχολή, Άγιος Γεώργιος.
2τό οημεϊο πού υπήρχεν αλλο-
ΤΕ δ περίφημος Μητροπολίτας
Ναόξ τής Άγίας Φωτεινής Σμύρ
νης, ευρίσκεται σήμερα μία ώρα:
οτάτη τεχνική λίμνη, περι,τριγυρι-
ομ^νη οκά ενα περίφημο πράισινο
διάχοβμο.
Είναι πολύ μεγάλη πόλι ή Σμύρ
νη χοί έλάχιβτες άπό τίς όμοο,φιές
τη; χαί τα ένδιαφέροντά της μπο
ϋίααμι καί εϊδαμε μέσα στό λίγο
χρονικό διάβτημα τώιν 4 ημερών
Λοΰ ηαραμείναμε έκεί.
Προφθάσαμε αμος νά άνεβοϋ-
μί οτόν Πάγο, τόν Λάφον τού Κα
Τηφέ Καλαί, άπ' δπου παρουσιά-
ζίτοα άνάγλ»φον ολόκληρον τό λε-
χανοΛέδιον τής Σμύρνης.
Τό θέα,μα τής Ίστοοικής πόλεως
ίτό τοΰ ΰ|ιους αυτού είναι πρα-
γματιχά ΰπέροχο.
Τό πρόγραμμά μας ώλοκληιρώιθη
η μέ την έιπίσκεψί μας στή,ν "Εφε
οο, δπου βρίσκεται τό διασο)ξόμε
νόν «Σΐάτι τής Παναγίας» επί τής
χοουφτίς τού Λάφου Κορηκτός.
Ή διαδρομή άπό την 2 νιύρνη
στήν "Εφεσο είναι εξόχως ώραία,
χοϊ πραγματικά συναρπάζη τόν πε
ριττγτγτή.
Τό αύτοκίνητό μας διασχ,ίξει τίς
&ΐέραντες Μικρασιατικές πεδιάβες
χατάφυτες άπό μπαμπάικια, καπνό,
οιβάμιοι και κήπους άπό συκιες.
'Αφοΰ προσκυνήσαμε είς τόν ίε-
ρό αυτόν χώρο τής Έφέσου στό
οώι τής Παναγίας καΐ άφοΰ άνε
παύθημεν ολίγον κάτω άπό τα 6α
θΰσχια πλατάνια τού Τουριστικοΰ
Κέντρου, άναχωρήσαμε πρός επί
οκεψι τής παλαιάς Έφέισου.
Ό περίφημος ναός τής Άρτέ-
ιιιδος τής Έφ?σου εθεωρείτο ώς
?να άπό τα έπτά θαύματα τοΰ κό
σμου.
Συγκ,ροτήματα άρχαίων ίερών
μνηιιείι.νν, Ναών, "Ασκληπειείων,
Μουσείων, Θεατρον, Άγορών, δη-
μοσιων ίδρυ,αάτων καί άλλον Λφιε
ρωμάτιυν, τα όποία καταλαα6άνονν
μήκος δύο περίπου χιλιόμετρον
μάς καταπλήσσουν.
ΓΙραγματικό θαΰ,αα. Τόν ίίλο αύ
τόν Ιερόν χώρον διασχίξει 6 έιπι-
σκέπτης διά τής Άρεμισίας όδοΰ,
στρωιμιένης μέ πλάκας έκ μαρμά-
ρου καί περι6αλλομένης άπό συ-
στοιχιίας μαρμαρίνο)ν στηλών, επί.
τανν οποίων ευρίσκοντο προτομαί
δκιικεκριμέ-νχον προσωπικοτή τ α> ν
καί Ήρώων. Διασχίσαμε την Λεω
φόρον αυτήν καί εΰρκτκόμεθα άπό
εκπλήξεως είς έκπληξιν καί έμενα
αε εκθαμ6οι μπροστά στά άοιστουρ
γηιιιατα που άντικρύζαμε καί μπρο
στά στή μεγαλειώδη δ^μιουργία
τού Αρχαίον Έλληνικοΰ πνεΰαα-
τος.
^ Μέ λύπη'ν μας έγκαταλείψαμε
την Ιε,ρά αυτή πόλη.
Ή επάνοδος μας στήν Σιυύρνη
καί ένσυνεχεία την έπομένη στόν
Τσεσιιιέ ίγινε σέ άτμόσφαιρα πλτμ
μυρισμρνη άπό έντιντώσπς. Στόν
Τσεσμέ τελευταία πιά αέρα τής έ-
πιίσκεψίς μας, επί τροχάιδην ρίξα
με τίς τελευταίας μας ματιές καί
ΰστερα έτοιμαστήκαμε γιά την άνα
χώρησι.
Τό καίκι τοΰ κ. Μηνιώτη θα μάς
ξαναγύριζε στή Χίο.
Καυμένε Έλληνικέ Τσεσ,με, κα
μάρι δλων μας.
'Ηταν κι' αύτός μιά δόξα λε-
βεντιάς πού έ'σβνσε. Τώρα δέν εί¬
ναι παρά μι« γλν«κιά, μιά πονεμ*
νη άνάμνησις καί χ,ρηισι,μεΰει μόνο
σάν τόπος ίεροΰ προσκιινήματος
γιά τα λίγα παλιά παιδία τού πού
τόν έπκτκέπίτονται καμμιά φορά.
"Ας μείνη χρέος μας Ιερό σ' έ
μάς των πιό μεγάλοον νά διηγοΰμε
θα την Ίστορία τού, γιά νά μή χά
θή ή άνάιμνησίς τού.
Πρέπει νά *<ιρ'»ιο -τίος καμμιά ιε;νη πατρίβα δέν πεβαίνει, δ-ν δέν σβύση κι' ή τελευταία πνοή στά στήθεια των άνθρώπιον πού νεννηθήκανε κι' άνατραφήκανε έ¬ κεί. Κι' έιμεΐς οί Μικρασιάτες ΐχο με άσ6υστη μέσα μας την φλόγα τής λατρείας γιά τα άγαπηιμένα καί άληισΐμόνητα έκεϊνα χώιματα. Ή νοσταλγία μας γιά την πε- ρασμένη εΰτυχΐισμε-νη έκείνη ζ(ι>ή,
άς γίνη ίστορία γιά τίς έρχόβιε-
νες γενεές κι* δς μείνη ό άγαπη-
μεΛΌς μας Τσεσίμές γιά πάντα ά
λησμόνητος.
ΤΕΛΟΣ
ΠΑΡΑΑΑΗΑΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ Τ0Α
ΜΟ'ΥΣΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗΝ
ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Άπό την έποποιίαν ·πς Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΆΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
' τοίί ποοηγουμένου
ΜΕΡΟΣ ΔΕΤΤΕΡΟΝ
ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΚ
ΚΡΗΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ
ΣΤΜΜΕ,ΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
1. Τό 43ον Σΰντταγμα καί αί λοι
ποί μονάδες τής περιφερείας
τού άναχωροΰν έξ "Ηρακλείου.
Την 22αν Νοεμβριού 1940, πε-
ΡΪ τάς εσπερινάς ώρας, με/τεκι-
νήθημεν έκ των χωρίον καταυλι-
ομοϋ πρός τόν λιμένα τοΰ "Ηρα¬
κλείου. Άπά τοΰ προαστείου Π ό¬
ρος μίχρι τής προβλτγτας τοΰ λι
μένος ικ-γανικαί φάλαγγες μέ πλή
ΡΊ πολ.Ηΐιΐ'ήν έξάρτησιν, τα λοι¬
πά ί'λιχο χαί τα εμφορτα κτήνη
οκνεν.ίν-ριόθησαν ευθύς ώς ϊδυ-
σεν 6 "Γ'ΐΓς, καί οταν τα πρώτα
οχοτη της νυκτός εκάλυψαν την
•τόλιν ήρχισεν ή έπιβίβασις είς τα
ϊ? δπλ,ταγωγά άτμάπλοια τα ό-
■τοία θά απετέλουν την νηοπομ-
ιήν. Ταυτα ήσαν τα εξής: «Κο¬
ρινθιασ, «"Ελση», «Ίωνία», «Σο-
φία», «Άλμπέρτα», «Άρντένα».
Αρχικώς έφορτώθτ>σ<χν τα ΰλι- *ά καί τα κτήνη, κατόπιν δέ οί οπλίται κατ' όργανικά τμήματα μέ τοϋς Άξ)κονς των, επί τή βάσει 1 συνταχθέντος άπό τής ιίας έν συνεργασία τού ού τοϋ Συν)τος, τοΰ γρά ιΐ'ς, τοΰ λαμενάρχου καΐ δΰο έ Άς) κων τού Ναυτικοΰ, Ειδικώς α,τ-,σταλέντων έξ Αθηνών ?ί; ΉςΓικλΐρν. Είχον μελετηθή "δβαι αί λτπτ(,μέρειαι τής χωρη- τιιχόττ,τιις τώ πλοίοκν, τής έν τώ σϋοΐε·. άνΐίγνιορίσεώς των, τοΰ χρόνο·» τνάρξεο>ς καί λήξεως τής
Βπιοιβάσπιις κα φορτώσεως καί
τών α'τμιΐν ασφαλείας κατά των
Λϊροπϊ.ί.',Λ· καί των ύπο6ρν7>>ν
τοΰ εγθςοΓ
Ε'νιι αληΗές. δτι τα πάντα διε-
;τ)χθΓ(>αν (ιετά τοσαύτης τάξεως
Χ»ί Υοργότητος, ωστε ή νηοπομ-
■τή ήτο Γτηί'μη πρός άπάπλουν ή-
ΜΚΐειαν ά-ραν πρό τής καθορισθέν
"ής. Οί "Λϊΐκοί έπιτελεϊς τού
Να«τ·χ-)5 έϊ/ιτςασαν την κατά¬
ληξιν τΐι).·, συνεχάρησαν έγκαρ
*"*? τό»· .νοικτηήν τοΰ Συν)
τ°ς χ«). άνϊτ,ι;(,·ο'· είς τό Γενικόν
™»Τ£''.είον Ν.ινιικοΰ, δτι αί μο-
™"ίς τού Ί1(ΐικ/.είου εσημείωσαν
Οεκόο κατά την επιβίβασιν έξ
°λων των αονόδων τής "Ελλάδος.
2· Μϊ. ΑΛΕΞΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ...
5 Καθ1 δν χρόνον συνετελεΐιτο ή
είς τα πλοϊα υπό το
τον σκότος, κατέφθαβαν
Τρία φορτηγά καί εν εΜ-
αΰτοκίντγτον είς τάν λι-
Πρός οτιγμήν διεκόπη ή
"ΡΥθΜ,'α, ί,ότ' ηκούσθη δτι είχε
"Ροσίλ,ι .ι ί, νομάρχης "Ηρακλείου
Ί*β<ον 5ώρα 6ιό τούς δπλίτας έκ μέοους τή; 'ΕΟνικής "Οργανώσεως Νεολ,ιίθ5 τΓΐς π/,λεως. Κγίνιτο ά.ιόμη καί άπόπειρα ^ 4νοιχ0ο&·/ οί σάκκοι καί νά δια νειμηθοϋν τώ ιιάλλινα πλεκ.τά εί- δή... Ευνόητον είναι, δτι εάν επε¬ τρέπετο τοιαύτη ενεργεια, θά έ- πεβραδΰνετο επικινδύνως διά την άσοράιλειαν τής νηοπομπής ή έπι&ί βάσις. Έξ αλλου &έ, ποίος ηδύ¬ νατο νά βεβαιώση ότι έν μέσω τού σκστους καί τής συγχύσεως Λθύ θά έδι,ιιιουργείτο δέν θά έ- ποιιτΡ'ιιύντο κατάισικοποι ή καί δο λ^οτθοοιί; ι ου έχθροΰ νά είσδύ- σ ·νν είς τόν λιμένα; Έχολώιθησαν οί πρόθνμοι δωρη ταί έκ τής άπαγορεύσεως τής θεα ματιη-τ,ς__υπό ζοφερόν σκότος! — ΑΐΓΎομής των εΐδών έκείνων είς τοίι; άνα/ωροΰντας όπλίτας, άλλ' είναι άιπορίας δξιον, πώς δέν εφρόντισαν νά φέρουν τα δα) ρά των καί την ημέραν καί πρό τής έκικινήβεως των μονάδων έκ των χώρ·ον κατασκηνώσεως, κα- θώς είχον πράξει τόοοι ά,λλοι έν τόπιοι δίοοηταί... 3. ΠΛΟΤΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΝΩ ΣΤΟΝ. Ή νηοπιοιμπή, μέ την συνοδεί- αν τεασάρων έλλττνικών καί άγγλι κων άντιτορπιλλιικών καί τίνων ά εροπλάνων, άπέπιλευσεν εν. τοΰ λι μ«νος τοϋ "Ηρακλείου την 5ην ώραν τής 23ης Νοεμβριού. Είτε κράτει ελαφρά θαλασσοταραχή καί πυικνον οτκόίτος. "Οταν έξη- μέραχτε πλοΐα, θάλασσα, ούρανός καί άερο·πιλάνα είχον τό αΰτό χρώ μα. ΧοΟΗΐα μολύβ-δου μέ μιικράν λει«ήν καί πραβίνην ποικιλίαν προερχομένην άϊτό τοΰς άφρούς των κυμάτο)ν καί τάς σπειοοει- δεΐς πσραλλαγάς των πολεμικών πλοίιον ε.ΐς τα πλευρά των. Κα- θώς τ' ('ντιτορπαλλικΛ εξετέλουν τοϊις ί/ινμούς των πέριξ των όπλιταγογών, άναπηδώντα έν μέ¬ σω των Μΐμάΐτων, ώμοίαζον πρός παοάι-οξ" θηθί" ττίξ/ άποκαλύνΐιε- ως, θηοίσ προσηατεύοντα περί %ϊ<ζ ί·πτα/ισχιλίας ψυχάς! Ποΰ πηγαίνομεν; Αί«ό δέν ττό εγνώριζεν οίίτε δ Διοικηίτής τού Συν)τος. Ό συνεπιβάτης ημών Άρχηγός Πεζικοΰ τής Τ Μεραρ γ',ας είχε φάκελλον έσφραγισμε- νον, τόν οποίον ώφειλε ν' ανοί¬ ξη μΓτό. πάροδον ωρισμένου χρό ■νού. Κ&ί ώμοίαϊε πρός αίνιγμα- "ΐν.ήν Γτρίγγα δ άγαθώτατος Άξ) :'.ός, ΰτ'ΐν είς τα έρωτηματικΔ μας (ίλίάματα Γκράτει τούς οφθαλμούς ήαικλείιτιους. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 69 Τηλ. 547.888 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζων χρήσιν ποδηλάτου. Πληροφο ρίαι είς τα γρ*φεϊα μας, Νί 25, ^529.708. — 9ον — Καί άναγνωρίξουν αύτό τό ο¬ ποίον διεκήρυττεν ό μεγαλύτερος των Φυσικών τοΰ 20οΰ αιώνος, κατά τόν Άινστάϊν, δ Μάξ Πλάνκ, δτι «ΰπάρχοιη· πραγματι¬ κότης αί οποίαι είναι άνεξάρ- τητοι άπό τάς ιΐσθήσεις μας». "Οχι δέ μόνον ύλικαί, άλλα καί πνευαατικαί πραγματικότητες. Καιτά τάς τελευταίας δεκαετη,ρί δας, κορυφαϊθΊ έπιστήμονες, φυ- σικοί, γεωλόγοι, μαθηματικοΐ, ά στρονόιιι,οι, κοσ,μολάγοι κλπ. δια^ε βαιοΰν, δτι κάτω άπά τό κάλυμ μα τής Φύσεο)ς, χά οποίον άνα- ΓΤη,κωνουν, διακιρίνονν άρμονάαν καί βαθείαν σοφίαν δηιμιουργικοΰ σχεδίον. Βλέπουν δηλαδή σκέι|Ην κα* πνεύμα. Καί άναγνο>ρίξουν, ώς δ γειολό
γος Χούγκ Μΰλλερ καί άλλοι δια
πρεπεϊς έπιστήιμονες, ότι αί με¬
γάλαι άρχαϊαι δι,αικηρύξεις τής
Βίβλου, έξεταξόμεναι υπό τό λαμ
πρότατον φώς τής έπιστημονικής
γνιί>σεο)ς καΐ άπηλλαγιμίναι των
άνθροκτίνων σχολάον, εχουν την ά
ξίί'ΚΤΐν δτι είναι ϊιμπνεα>σμρνα< μαρ τυρίαι. τοΰ Δημιου,ηγοΰ Θεοΰ. βά παρα'θέσο>μεν κατωτέρα) με
ρικάς μαρ·τυρίας Λιασήιμχυν άστρο
νόμο>ν, κοσμολόγαΐν, γεωλάγων
καί λοιπων εΛΐστηιμονων, μιγά,λον
έπισττιμονικοΰ κΰροις, ώς πρός
την κοσμογονίαν τοΰ Μωι>σέ<ι)ς καί έν γένει ώς πρός το Σύμπαν. Έκ των παλαιοτέραν έπιστη- μόνανν, ό φυσιοδίφης Λινναϊος έ¬ λεγεν, δτι: «είναι ΰλικώς άποδε- δειΐγιμένον, δτι δ Μίοϋσής δέν έ¬ γραψεν, οδτε ήδ'ύνατο νά γράψη, εΐαή ΰπ' αύτην την ΰπαγόρευσιν τού Δτΐιμιονργοΰ τής Φύσεως». Ό ίδρυτής τής Συγκριτικής Άνατομίας καΐ τής ΙΙαλ.αιοντολο γίας, Κυβιέ, έλεγεν δτι: «Ό Μωύσής αφήκε κοσμογονί αν, τής οποίας ή ακρίβεια άποδει κνύεται κα'θ' έκαστην, κατά τρό πον θαυμαστόν. Αί πρόσφητοι γε ωλογικαί παρατηρήσεις σνμψωλΌϋν εντελώς μέ την Γένεσιν, ώς πρός την τάξιν, καιτά την οποίαν διαδο χικώς έδημιονιργήθησαν ΰλα τα έ νόργανα δντα». Ό Άμπέρ, άναφέρει τα εξής διά την διαδοχικήν ΐιμφάνισιν των ένοργάνων «ντιον ίίναι ακριβώς ή έα"ο ρ γάνων δντων: «Ή τάξις τής εμφανίσεοις των τάξις τοΰ έξατ)α,έ.ρου έργον, ώς περιγράφει αυτήν ή Γένεσις». Ό Άμερικανύς Καθηγηίτής τής Γεωλογίας Δάνα λέγει, σχε¬ τικώς μέ αύτό τό ζήτημα, τα έ- «Είς την έκθεσιν τής δημιουργί άς παρατηρούμεν οχι απλώς τά¬ ξιν γεγονάτιον, ή όποία είναι ό- μοία πρός εκείνην, ήτις έξάγε- ται άπό την Έπιστήια.ην, άλλά ΰ- πάρχει καΐ (Τύστηιμα είς την διάτα ξιν αυτήν, είς την όποιαν ή Φι- λοσοψία δέν δύναται νά φθάση δ σον καί άν είναι καλώς πληροφο- ρηιΐιένη». Ό Γερμανός Φυσικάς Φόν Μπιέρ, γράφει: «Αί επιθέσεις κατά τής ίστορί άς τοΰ Μωύσέως -τε.ρί Δηιμιουργί- ας, είναι κωωικοί άναχρονισιμοί, διότι ή Έπιστήμη πρό πολ/.οΰ έ'- χει αποφανθή δι' αύτάς». Ό Γεωλόγος Μαρσίλ ντέ Σερρ, γράφει, δτι: ' «Τό άποτέλεσμα τής έπιστημονι κης ερεύνης μάς απέδειξεν, δτι ή άφήγησις (περί κοσμογονίας), την όποιαν τόσον 'εχουν κατηγορή σει διά σφάλματα είναι π>·ρισσό
τερον σύμφοινος 'ιρύς τάς γεωλο
γικάς άναξητήσεις, παρά πρός τα
συστήιαατα, τα όποία δημιονργοϋν
αί μεγαλύτεραι διάνοιαι. Δέν εν¬
νοούμεν, δαιος, δτι ό Μωύσής εί-
χε πρόθεσιν νά συγγράψη μελέτην
γεωλογίας. "Ενας ΰψηλοτερΓς σκο
πός διηύθννε την ^■"■ψιν τον...
ιδικόν σκοπόν νά δώση
είς τούς Έβραίονς άποδείζεις τής
άπειρον δννάμΐως τοΰ Θεοΰ, ή¬
τις έκ.δτ)λώνεται διά των έργων
τής Δημιουργίας...».
| Ό Γερμανός φυσικάς καί πο-
λΰ γνωστάς διά τάς ΰλιστιν.άς άν
τιλήψεις τού, "Ερνοστ Χαίκελ, είς
την ιστορίαν τής Φυσικής Δημι-
ι ουργίας, άναγνωρίξει, δτι «ή έ-
ξαιρετική έπιτυχία τοΰ Α' κεφα-
λαίου τής Γενέσε'ος έξηγεϊται ά¬
πό την απλήν φυσικήν ανάπτυξιν
Ιδεών, αΐτινες άντιτίθενται κατα
πληικτιικώς πρός την σνγχυσιν
των μυθολογιικών κοσμογονιών
των περισσοτέρων αρχαίων λα-
ών».
ι Έκ των συγχρόνων οιασήιμων
έπιστηιμόνιον των Φυσικών Έπιστη
ιιών στίμειούμεν τάς γνώμας τι-
νοιν έκ τούτιον, ώς πρός την Κο
σμογονίαν τοΰ Μ(ΐ)ύσέο>ς καί γε¬
νικώς ώς πρός τό Σύιιπαν.
Ό Άμερικανύς άστροφνσικός
καί γεοχρΊ'σικός Τοά,ρλς "Αμποτ,
δ οποίος είναι αύθ:·ντία είς τα ζή
τήματα τής ηλιάκης άκτινοβολί-
ας καί τα γεοχμαγνητικά φαινό-
μενα, διει,θυντής επί πο>λα Ιτη
τού Άστροψτισμκού Άστεροσκο-
πείου «Ίνστιτοντ* τής Ούάσιγ-
κτιον καί συγγρ'Γ.φεύς πολυαρίθ-
μο>ν 6ιβλίχι)ν, όμι./Λν διά τάς προ
όδους τής Άστοονομίας κατά τοΰς
τρείς τελευταίους α'Ιώνας. εί«ρί-
σκει την ευκαιρίαν να έϊτιιινή-
ση τό μεγαλείον τής Δημ,ιουργί'-
ας. Λέγει δέ, δτι τα σΐ'απΓς,άπιιια-
τα τής σύγχρονον έπιστη,μονικής
ερεύνης ένισιχύονν α«.όμη περι<κ» τερον τα δσα εγ^αφε τό Πνεΰ- μα τοΰ Θεοΰ είς την Παλαιάν Δια | θήκην. | Ό Γάλλος γεωδαίτης καί Καθη γητής τής Άστρονσμίας καί τής Γεω&αισίας είς τύ Πολυτεχνεϊον των Παρισίιον, Ρομπέρ Μποιΐιρ- ζουά, γράφει μεταξύ άλλο^ν, δτι «τό βιβλίον τής Γενέσεως, τοϋ ό- ποΐίου άναφ€ροιν ουνήθως περικο πάς διά πνεΰματος άντιτιθεμένον πρός την πραγματικότητα, ποτέ δέν είχε την αξίωσιν δτι είναι πραγιχατεία Ούραίου Μηχανής κιαί ή γλώσσα τού είναι κατ' ά- νώγτ/ίην σιτμβολικΫμ.. «Καμμιά λοιπόν άν«τίθεσις δέν τταρουσιάζεται είς ιήν σιιμφωνίαν μεταξύ τοΰ έπιστη,μονικοΰ πνεύ- ματος καί των ίακεμ.μ*νων καί πεφθ)τισμενο)ν θιρΓνσκειπικών πε ποιθήσεων. Άντιθέτιος, μόλκττα, ή βαθεϊα μελέτη των έπισχημών, Ινισχΰει τάς θρησκευτικάς πεποι¬ θήσει ς, έπειιδή καθ ι στά φωτεινότε ρον τό έργον τοΰ Δημιουργού». Ό Σέρ "Αρθουρ "Εντιγκτον, έκ των μεγαλι»τέρων συγχρόνίον Άστρονόμων, Καθιγγητης τής Ά στρονθ'μίας είς τό ΠανεπιοτήΊμιον τοΰ Καΐμπριτϊ, έπίτΐιμος διδά- κτα>ρ των μεγαλυτίρων Πανιπιστη
μίο)ν τοΰ κόαμου, μέλος τής «Ρου
αγιάλ Σοσιέϊτυ» τοΰ Λονδίνον
καί πολλών έπιστημονικών έταΐιρει
ών, Πρόεδρος τής Διεθνοίς Ά-
στροναμιικής "Ενώσεως, γράφει σχε
τικώς μέ την Κοβμογονίαν τοΰ
Μωύσέως:
«Είς περίπτωσιν, καθ' ην δέν
θά συμφωνήσωμεν πρός την Βί¬
βλον, ίνα θεωρήσωμεν την αρ¬
χήν τού κόσμον ώς ΰπεοφνοικήν,
τάτε, ή άρχή αυτή μάς παροναιά-
ζει άνυπερβλήτους δνσκολίας».
Είς διάλεξιν τού, έν Λονδίνω, έ-
τόνιζεν, δτι δέν πρέπει απλώς
νά άντπιαθκϊτΛμεν την λέξιν «Φύ
σις» διά τής λέξεοίς «Θεός». Τό
ούσιώδες δι' ημάς, εΐπε, δέν εί¬
ναι απλώς ή πίστις είς την ΰπαρ
ξιν ενός υπερτάτου Θεοΰ, άλλ' ή
Πίστις είς την αποκαλύψιν ενός
υψίστου Θεοΰ».
"Ελεγε δέ, έπίσης, δτι «ή νέα
εννοια τοΰ φυσικόν σύμπαντος μέ
φέιρει είς την θέσιν νά ΰπερασπί
ο"ω την θρησκείαν άπό την κατη¬
γορίαν δτι δέν συμβιβάΐεται μέ
την Φυσνκήν...».
Ό Σέρ Τζαίημς Τζήνς, διε-
θνώς γνο>στόν "Αγγλος Άστρο
φυσικάς καί Φυσικομαθηματικός
καΐ φιλόσοφος τής Φύσεως, συγ
γραφεύς πολυαρί&μων μελετών
καί μονογραφιών καί έκτεταμΐ-
νων έπιστΓιμονιικών έργων, γρά¬
φει τα εξής: «Τό Σΰμπαν άρχί
ζει νά δμοιάξη Λ^ός μία" μεγά¬
λην σκέψιν, παρά πρός μίαν με¬
γάλην μηιχανήν. Τό πνεϋμα δέν
φαίνεται πλέον ώς ενας τυχαίος
παρείσακτος είς τό βασίλειον τής
υλης. Άρχίζομεν νά αίσθανώμε-
θα, δτι θά επρεπε νά χαιρετήσοι-
μεν ώς Δημιουργόν καί Κυβερνή
την τοΰ Βασίλειον τής Ολης, οχι
βεβαίως τό ατομικόν μας πνεΰ-
μα, άλλά τό Πνεΰμα (Νοΰς) έ-
κεϊνο, είς τό οποίον {«πάρχουν ώς
σκέψεις τα ατομα, άπο τα δποϊα
άναπτύσσεται, τό άτο·μίκόν μας
τνεΰμα».
Αλλαχού γράφ?ι : «Τό Σύμ¬
παν έσχεν αρχήν. Ό χρόνος καί
ό χώρος είναι ποσά πεπερα<*μί- να... Εάν τό Σύωπαν είναι Ινα σύμπαν σκέψεως, τατε καί ή Δη- μιονργία τον πρέπει νά είναι ρπά ξις σκέψεως». 'ΕϊΤΚτης, δτι «ή σύγχρονος Έπιστήμη μάς άναγκά ζει νά θεωρήσωμεν, δτι ό Λημιουρ γός έργάζεται έκτύς χρόνον κα'ι χώρον, Ατινα είναι μ«ρος Τής δη- μιουργίας ταυ...». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΚΩΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ 1 ΡΤΜΟΤΟΜΙΚΑΙ ι ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ 'Ηικυρώθη, ώς άναι.τιολόγητον, διά τής ΰπ' άριι&μόν 1250)70 ά ποο^άσεως τοΰ Σ ι>α.6ουλιίου τής Έ
πικρατείας, έν Όλομελεία, τα 6α
σιλικόν διάτανιμα τής 4 Ίοιιιλίον
1968, διά τοΰ οποίον είχεν εγ¬
κριθή ή τροποποιήση ^οΰ ρυμο-
τοαικοΰ σχεδιίου Χολαογοϋ κατά
τό ΰπ' άριιθμόν 124 οικοδομικόν
τετιράγαννον, διά τής επεκτάσεως
τής όδοΰ Δωρίδος μέχρι -τής δ-
δοΰ Μεσογείων καί τής έπιβολής
πρασιών πλάτονς πέλίτε καΐ εξ
μέτρων.
Απερρίφθη ώς ά'βάσιμος, διά
τής ΰπ' άριθαόν 1122)70 άποφά
σεως τής Όλοιμελείας τού Σ^τιι-
βονλίον τής Έπιχοπΐτείας, αίτη¬
σις άκυρώσεως ιδιακτη·τών ακι¬
νήτου, κειμένου είς την συμβολήν
τής Λεωφόρου ,Αλεξάνδρας καί
της όδοΰ Χαριλάον Τρικούπη κα
τα πράξεως τού υπουργόν Δημο-
σίων "Εργων, άπορριψάσης αίτη¬
σίν των περί άρσεως τής έπιβλη
θείσης διά βασιλικοϋ διατάγμα-
τος τοΰ 1937 άναγκαστικής άπαλ
λοτριώσεως τοΰ άκινήτον των,
λόγω ρυματομικών άναγκών.
ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ ΑΙΤΗΣΙΣ
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
ΕΚ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΙΝΑΣ
Άνέφικτος εκ ΐών πραγμάΐτων
θεωρεϊται ίιπό τοΰ υπουργείον Έμ
πορίον ή εΐσαγωγή έκ Λαίκής Κ ι
νας κατει|ιυγμενίον κρεάτων μέ έ
ξόφλησιν τής άξίας τοΰ προ'ιόντος
δι' ελεύθερον οα»ναλλάγματος. Σχε
τικώς, τό υπουργείον άπέρριψεν
ανάλογον αϊτηιμα εΐσαγωγικής επι
χειρήσεως, ή όποία, διά τεσσάρων
αιτήσεων της κατά τό τρέχον ε-
τος, είχε ζητήσει αρμοδίως την
χορήτγησιν τής έν προκιΐίμένω α¬
δείας, ή όποία ά(ρεο)ρα είς την εί-
σαγο>γήν 600 μετρικών τάννίιη' κα
τεψυγμένων προβΓίιιΐν καί αΐγοει-
δών κρεάτιον. Έ.τΐ τοΰ θέματος
αύτοΰ τό υπουργείον έγνώρισεν δ
τι διαικανονισμός τής άξίας τής
έν λόγω είσαγωγής δι' ελεύθερον
συναλλάγματος δέν καθΐσταται έ-
φικτή καί κατά συνέπειαν τυγχά
νει άπορριπτέα ή αίτησις διά την
εισαγωγήν.
"ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΙΑΟΣΟΦΙΑΣ,,
(Δοκί'ΐιο)
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΓΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Τό καινούργιο βιβλίο τού Κω-
στή Μελισσαρόπουλου πού φερει
τόν τίτλο: «Τα Βήματα τής Φι-
λοσοφίας», χωρίς άμ,φιβολια, άρ¬
χεται νά συμπληρώση ενα μίγάλο
κ.ενό τής μέχρι σήμερα ουγγρα-
φής σέ ενα τόσο 6αθι·στοχαστο
καί σκ.οτ«ινό, έν πολλοίς, θέμα, ώς
είναι τό φιλοσοφικό.
Στό βιβλίο τούτο, ό σΐ'γγρα-
φέας, ό οποίος φαίνεται νά έχη
κάνει πολλές μελέτες γύρω άπό τό
θε,μα τού κ.αί νά έχη βγάλει τα
συμπεράσματά τού, τόσο πεισηκά,
ό>ο-τε νά δίνονν τό φώς τής φιλο
σοφίας καί στόν πιό άδύνατο πνευ
ματΐκά άνθρωπο.
Θά μπορούσαμε νά πούμε άκό-
μη, πώς ό τρόπος πού διάλεξε,
γιά νά κατατάξη την νλη τού εί¬
ναι τόσο έπιτυχιμένος, πού σέ όδη
γεί άιμέσο)ς ως τα βάθν των α'κί)
νων καί σοΰ παρουσιάξει μέ ίιον
τανή φοοεινή μεγαλοπρεπεία δλες
τίς σκοτεινές πτυχές τή; ζωής
των άνθρώπων πού εκαναν τό πάν
γιά νά άνοικοδομ,ήσουν μιά μελλον
τική κοινωνία., ήθική, αφθαρτη,
γεμάτη άρμονία καί θεοσοςρική ά
ρετή.
Ξεκινώτας, λοιπόν, δ συγγραςρέ-
ας, άπό την προσακκρατική περίο
δο (Α' Κεφάλ.), μέ την έξιστό-
ρηση τής φιλοσοφίας των αρχαί
ών 'Ελληνικών Ίερών Μυστηρί-
ων, δποις των Δελφων «Γάς όμ-
(ραλός», τού "Τμηττοΰ «Λυκομη-
δών», τής Ελευσίνος «Δημητρός
καί Κόρης», τα Θρακικά ή Όρς>ι-
κά, τα πελασγικής καταγωγής
«Καβήιρεια» ή Μυστήρια των Με-
γάλων Θεών ποΰ έγίνονταν στή
Σαμσθράκη, Θάσο, Λήμνο καί
Βοιωτία, προσπαθεΐ νά μάς δώ¬
ση μιά εΐκόνα των τελουμε'νων αύ
των Μυστηρίοιν πού σκοπό τους εί
χαν νά διδάξουν στοΰ; άνθρίί)πους
την άθανασία τής ψυχής καί τόν
δρόμο πρός τόν καθαρμό καί την
θέωσιν.
— Πιττακός, Σόλων, Βίας, Θα
λής, Χίλοιν, Κλεόβουλος, Περίαν
δρος καί Άνάχαρσις, ήταν ο: πρώ
τοι "Ελληνες σοιροί πού οί γνω-
μες τους ήταν σεβαστές σ' δλη την
Έλλάδα καί τα λακωνικά Γΐποφθέ
γματά τους έξέφραξαν βαθύτατες
εννοιες καί εδιναν ΰποθήκ,ες βιοτι
κης.
Στό Β' κεφάλαιο τού βι^λίου
«Άπό τόν Σωκράτη μέχρι τόν
ΧρΐΛΤιανισμό», δ Κ. Μ., άναφέρε
ται στόν Σωκράτη, Πλάτωνα, Ά
ριστοτέλη, στίς περίφημες Σωκρα
τικές Σχολές, στήν Άρχαία καΐ
Νεώτερη Άκαδημία στό Λύκειο,
τή Στοα κ. δ. γιά νά καταλήξη
στό Γ'. καί τελευταίο «Άπό τόν
Χριστιανισμό μέχρι την Αναγεν¬
νηθή».
Μέ τα δέκα πέντε βιβλία πού
εχει βγάλει ώς τα σήμερα, ό Κο)
στής Μελισσαρόπουλος, δείχνει δ¬
τι είναι βαθΰς γνώστης τοΰ Φιλο
σοφικοΰ θέματος, τό οποίον μάς
δίνει μέ μεγάλη σαφήνεια καί σπά
νια τεχνική μεθοδικότητα. Ή πά
ράιθεση δέ των άποφθεγμάτων καί
θειοριών των μεγάλον μορφών —
σοφών, δίνει μεγαλύτερη άξία στό
εργο τού, γι' αύτό καί τα «Βήμα
τα τής Φιλοσοφίας» τού θά πρέ¬
πει νά γίνουν κτήμα κάθε άνθρώ
που πού ϊχει ΰποχρέωση νά μάθη
τό ίστορικό τής Φιλοσοφίας δπως
τό δίδαξαν οί μεγάλοι φιλόσοφοι
των αΐώνων καί νά φωτισθή.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΩ ΚΟΣΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Στή μνήιμη τοΰ Λοχ. πεζ. Κα-
ξαντζή Γεοιργίου
Βλέιπεις αύτό τόν μεθνσμένο
πού πάει κατά κεΐ καί δέ μπορεϊ
νά κρατήση ψηλά τό κεφάλι;
) — ΑΙ, λοιπόν;
— "Εχει φίλε μου μίαν ίστο¬
ρία πολύ τραγιΐκή... δνσαυχισμέ-
νος άνθρωπος!
— ...Καί πίνει γιά νά ξεχάση;
__ Άκριιβώς!... αύτό ζητά,
μά... πάνε τώρα πολλά χρόνια
καί άικόμ.α θιιμάται!
— Ξέρεις την ίστορία τού;...
εΐμαι περίεργος νά την μάθω...
— Μού την εΐπε ό ίδιος... πά¬
ει τώρα πολύ καιρός· μά κύττα-
κνττα, σκοντάφτει στό περοδρό-
μιο... ΐ' κόσμος τόν βλέπει καί γρ
λδ... τ· άστείος πού φαίνεται σάν
τριικλι,ιςε.1 ..
— ΙΙες μόν λοιπόν την ίστορία
τού, 'ίριμένω!
—Τόν εκανα παρέα μιά βρα-
δυά πού είχε πάη λιγώτερο άπό
τίς δλλες φορές- ή στοχαστική
ματιά πού μού ερριξε μοΰ εκανε
6α6ειά έντύποκτη' λές χαί ήθελε
νά μ ου μιλήση
Καθώτινε όλομόναχος σέ μίαν
δκρη τής ταβέρνας, καί εΐχε ριγ
μένο τό κεφάλι τον στό δεξί τον
χέρι σά νά σκεφτώτανε· τό χλω
μιασμένο πρόσωπό τον χαραξώτα
νέ στιγυές — στιγιμές άπό βαθει
ές ρυτίδες καί συννέφιαζε... φαί-
νεται πώς πικροί στοχασμοί κλω-
θογυο'Γα.ε στό κεχράλι τού...
Τόν λιυΐήθηκα καί τοϋ ερριξα
μια μαχια συμπ-όνοιας· αύτάς μέ
κατάλ'ΐ^ί... κίνησε ήσι·χα τό κε
φάλι σά ναλεγε: νοιο')θεις πώς
πονώ;
— Είστε πολνύ στενοχωρΓ,με-
νος... τον εΐπα μέ συιιπάιθεια: θά
λεγε κανείς πώς κάποιος μεγά-
λος καϋμός σάς τρώει...
— ΆλήθειαΙ... εΐμαι δνστυχι
Λΐιένος ανθρωπος... μ' άποκρίθη-
κε λνπ·τϊτερ-ίι.
— ...Κκνένας θάνατος; ρώτη-
«α ιι' έ-.Λα<τέρο. — ...Και νάτι παραπάνω!.. μοΰ είπε μέ πνιχτίν φωνή... θέ- λετε ·'ά μάθετε; —.... "Αν δέν σάς πικραίνουν τέττοας θύμησες... — "Ω!., σννήιθισα .τόσο πο¬ λύ!... μπορώ ποτέ νά ξεχάσω!... ώς νά πεθάνω θά τις Ιχω ουντρο φιά! 2 τα λόγι* αύτά έδάκρνσε καί κίνησε τό κεφαλι μ' ενα θλιβερό χαμόγελο. Πηγά στο τραπιέζι καί καθησα κοντά τού... — ΙΙαιόι, ίνα κατοστΛρι στά δύο· είπε κυττώντας με, σάν νόί Οελε να -ταρη την αδεία μόν γιά την παραγγελία· έγώ δέν μίλη- βα· έκεϊνος τότε ήρχισε,: — ...©άναιτος κνριε, χαι τί θάνατος!... πολύ σκληρός... ... Ήμουνα κι' έγώ δνθυιθΛος μιά φορά, καί εΐχα πολλές έλπί δε,ς γιά τή ζωή... τό καμάρι μου, 6 δρκος μου ήτανε 'ό αδελφάς μου. ...Δέν εΐτυχε νά τόν γνοιρΐΛκτε... θά μοϋ ρίχνατε πολύ δίκηο· δς είναι... τί) παιδι αύτό δέν ήτανε προωριομένο γιΑ νά ζήση στόν κάτο) κόσαο! ..."Ας πι-ούμε κύριε, αν θέλε-ΐε.... είπε κόβοντας στή μέση την κου- &έντα του' καί χωρίς νά περιμί νη απαντήση κατέβασε μέ μιά ρυυ φηξά τό γεμά,το ποτήρι τον... «ο ©εός 'χωρέστονε!» εΐπα, καί 8γ- γιξα τό ποτήρι μου στό στόμα.. πόσο πικρή μοΰ φάνηικε ή ρετσι νο ! (Συνεχίζεται) ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΏΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Αυτήν την άπίθανη πληροφο- ιία, δ Γιουβανάκης οδτε σκέφθη- κε νά την πιστέψη, μά προσποιή θηκε πώς την πίστεψε, γιά >ά μην
έξαγριώση τό χότζα γιά τ".ς άνο-
ησίες πού ελεγε, δπως καί γιά
μιά παρόμοια, πού σάν προχωρή
σανε λίγο παρακάτω, τουδειξε
μιά αλλη κολώνα, μέ ϊχνη παλά-
μης (μούντζας) πού όπως είπε
κι' αύτη ήτανε τού Μωάμεθ, πού
άικοΰιμπησε τό ματωμένο χίρι τού
καί άπό τότε παραμένει δπως ά
ποτυπώθηκε. Αύτά καί κάτι τέτοι
ες άνοησίες λέγανε οί χοτζάδΐς
στούς επισκέπτας, γιά νά πάρου-
νε μπαχτσίσι, αδιάφορον άν ήτα¬
νε γελοϊα καΐ άπίστευτα πράγμα-
τα. Κατόπι δ χότξας έπειδή —
δν καί ό Γιουβανάκης μιλοϋσε τα
τούρκικα σάν τούρκος — τόν ρώ
τησε:
—Τοΰρκος εΐσαι;
— Ρωμηός άπαντα δ Γιουβα
νάικης.
— Άπό ποΰ εΐσαι, πώς σέ λέ
νέ καί τή δουλειά κάμνεις;
— Μέ λένε Γιουβανάκη, γεννή
θηκα στήν Πόλι, μά ό πατέρας
μου είναι άπ' την Καισάρπα. ΕΓ
μαι συγγραορέας καί ήλθα γιά
νά γράψω στό βιβλίο πού θά έκ
δώσω, τα σπουδαιότερα πράγμα-
τα πού ΰπάρχουν έδώ μέσα.
"Τστερ' άπ' αύτά, δ χότζας
τόν τράβηξε άπ' τό χέρι καί τοΰ
λέγει:
— Αί, τότε £λα μαζύ μόν. Κ'
έγώ γεννήθηικα στήν Άργν^ού-
πολι. Θά σοΰ δείξω κάτι πού ά-
ξίξει τόν κόπο νά τό γράψης στό
βιβλίο σον, γιατί αύτό πού θά Ι¬
δής, είναι ξήτημα αν τώχονν δτ|
τέσσερις έ'ως πέντε, ως σήμερα
άπό κείνονς πού έπισκέωθτριαν
την Άγιά Σ οφιά.
Καί προχο>ρώντας σταμάτησε
μπροστά σέ μιά ήμιϋπόγεια σχε-
δόν τετράγωνη σιδερένια ΐιορτα,
πού ήτανε χωμένη λίγο πλάγια
στήν γωνιά μιάς μαρμαρέ/.ας πά
νύψηλης κολόνας, δεξιά τού ίε¬
ροΰ. "Εβγαλε ενα μεγάλο παμ-
πάλαιο κ,λει·δΙ καί ήνοιξε. Ευθύς
χαύπησε στό πράσωπό τους ενας
δροσερός άερας, πού έρχύντανε
άπό τό έσωτερικό. Πρώτος μπή-
κε δ χότξας καί εγνεψε τόν Γιον
βανάκην, νά μπή κι' αύτός. Στήν
άρχή ό Γιουβανάκης φοβήθηκε.
Μά κατόπι πήρε κουράγιο, γιατί
κατάλαβε πώς ή πόρτα αυτή θά
τανε μιά άιπ' τίς πολλές, πού κα-
τέβαιναν στά .ιερίφηιμα ΰπογεια
τής Άγιά Σοφίας, γιά τα δποϊα
άπό παλαιότατα χρόνια γενάτανε
πολύς λόγος, χονρίς δμοις ναναι
καί βεβαία, αν ήταν άληιθινά αΰ
τα πού λέγουνταν άπό στομα σέ
στόμα, γιατί άπό την αλοκΐι κ' έ¬
δώ μετά τή μ,ετατροπή τής έκκλη
σίας σέ τζαμί, κανείς ρωιιηός
δέ,ν τόλμησε νά τα επισκεφθή. "Ε
τσι κατέβηκε τα πρωΓτα ηκαλιά,
άπ' δπου ό χότζας πήρε ενα φα
νάρι, τό άναψε καί προχώρησαν
τώρα μαζύ, κατε£αίνοντας πολλά
σκαλιά. Σαράντα πέντε τα μέτρη
σε ό Γιουβανάκης. Μόλις ψθάσα
νέ στό τελευταίο σκαλί, 6ρεθή-
κανε μπροστά σ' ενα μακρύ καί
στενό εως τρία μέτρα διάδρομο,
στά δεξιά καί τ' άριστερά τοΰ ό
ποίου ΰπήρχανε κδτι σιδΓρέν4.ες
πόρτες καί μιά μεγάλη στοα πού
Τό χαριτωμένο αύτό δίχρωμο φόρεμα, κατάλληλο γιά πάρτυ
καΐ άνεπίσημες βραδυνές συγκεντρώσεις ύπάρχει Ιτοιμο σέ δι¬
αφόρους συνδυασμούς χρωμάτων. Είναι προϊόν τής Βρεταννι-
κής Εταιρείας Ένδυμάτων Νιού Τζενερέϊσον Λτδ. Τό ΰφασμά
τού είναι ζέρσεΰ Τρισέλ καί τό γαλόνι άπό Λιουρέξ.
ΑΙΧΒ^ΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ν)
υπό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙ ΓΕΝΗ
7ον
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ'ΒΤΣΜΕΣ
ΕΛΑΤΤΩΣΗ ΤΟΤ ΡΙΘΜΟΤ ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΜΕ
ΣΤΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ
Την άλλη μερά, Κυριαχη 18
Σεπτέμβριον, σήκωσαν τους αίχ
μαλώτονς αύτούς άπό τή Λίαγνη
σιά καί τούς πήγαν πεζη στήν
Τσομπανησιά, (1) δπον καί τούί
ϊκλεισαν σ' έναν ύπαίθριο >αταν-
λισμό περιφραγιμένο μέ συρματο-
πλέγματτα.
Έξουθενα)ΐμένοι άπό την πεζοπο
ρία, πείνα καΐ &[ψα, μόλις εδν-
σε ό ήλιος, επεσαν σέ βαθύ {!-
πνο. "Οταν δμως νύχτωσε, καλά,
τότε Τοΰρκοι χοιρικοί, μέ την προ
τροπή των μαφαζάδιαν, εμπαιναν
μέσα καί άρπούσαν δσους ήθε¬
λον, τοίΐς πήγαιναν εξω άπό τό
χωριό, καί. έκεί τούς σκότιοναν.
Τόν Σαυϊτσμέ δυό γέροι Τοϋρ-
κοι έπεχείρησαν νά τόν πάροιη'.
Άλλά αύτός, σάν ΰψηλόσωμος
καί χεροδΰναμος πού ήταν, παρά
την έξουιθέινωοή τού, άντιστάθη-
κε, πάλαιψε μαζί τους καί τούς
ξεφεύγει άπό τα χέρια. Μγ·. «ϋτοί
τοΰ ξαναρίχνοντται καί γιά έ»δί-
κηση τόν κλώτστισαν σττιν κοι-
λιά. Πέφτει λιπόθυμος καΐ έκεϊ-
νοι, νομίζοντας πώς πέιθανε, τόν
άφησαν πιά. Μά καί πολλο'ι άλ¬
λοι αΐχιμάλωτοι άντκττάθηκαν Γι'
αύτό τότε καί οί χορι,κοί γιά έκ-
δίκηση κονιβάλησαν άπέξο έναν
άραμπά κοπριές, καί, καθώς ό κα
ταυλιαμός ήταν ύπαίθριος τίς πε-
τοΰσαν μέσα όλοένα πάνω στούς
αίχμαλώτους. Καί οί ταλα πωροι
αΰΓΓοί εΐδαν καί έ'παθαν ώσότου
ξημερώση.
Τό προ)ΐ, Δευτέρα 19 Σεπτεμ
βρίου, τούς σήκακΐαν πάλι μέ
προοριαμό τόν Κασαμπά. Προτοϋ
νά φθάσοι>ν έκεί, τούς πέροοαν ά
νάμεσα σέ κάτι χιοράφια ξερά
καί γ&μάτα αίχμηρές ,-τέτο?ς, ο-
που οί μαφαξάδες τούς άνάγκα-
σαν νά γονατίσουν καί, σαν γυ
μνοί πού ήταν, νά γδαρθι.ύν τα
γόνατά τους. Καΐ τότε είδοποιή
θηκαν νά ίρθοι»ν οί χωρινοί κα'ι
πήραν κι' αύτοι δσους αίχμαλώ¬
τους ήθελαν καί τούς σκότωσαν
μπροστά στά μάτια των «λλιον.
Καί νστερα πάλι ξεκίνημα γιά
την Καραογλανιά (2). Έκε^ δ¬
μως δλλο σατανικά σύστημα έ
ξόντωσης τούς περίμενε.
"Οταν έφθασαν στό γεφϋρι τοΰ
χωρίου, οί μαφαζάδες σκοπίμως
διέταξαν τούς αίχμαλώτους νά
περάσουν άπό πάνω, ένώ ϊκείνοι
τραβήχτηκαν. Καί, καθώς ί' αίχ
μάλωτοι προχωροϋσαν άν'^ΐοπτοι
γιά νά βγοϋν στήν άπέναντι δχθη
τοΰ ποταμιοϋ, νατίκρυσαν ϊ^,αφνα
πάνω στό γεφϋρι ί'ναν ϊξαλλο ό'-
χλο, πού έρχόταν καταπάνω τους
καΐ τούς πυροβολοΰσε. Φοβισμί-
νοι τότε, άναγκάστηκαν νά φύ-
γουν πρός τα όπίσιο. Άλλά καί
άποκεί δ,λλος δχλος έρχότον τρε
χάτος, κραδαίνοντας ρόπαλ ι στόν
άιέρα.
Πρό τοΰ ,διπλοΰ κινδύνθι', οί
ταλαίπο>ροι άποφάσισαν νά πηδή
ξουν άριστερά καί δεξιά υπό τό
Η ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΗΡΝΑΙΩΝ
ΝΙΚΑΙΑΣ
Σήμερον Κυριακήν 24ην λήγον
τος πραγιματοποιείται ή έτησία έ-
ορτή τής Ενώσεως Σμυρναίων
καί ή θεμελίωσις τής άνεγειρομέ
νης «Μικρασιατιικής Στέγης».
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ
"Ωρα 8.00' π. μ. Άρχιερατική
Λειτουργία μετ* άρτοκλασίας, έπ'
εΰκαιρία τής εορτής τής Ενώσε¬
ως μας έν τώ ίερώ ναώ τής Εϋ-
αγγελιστρίας Νικαίας.
"Ωρα 9,30' π. μ. Προσέλευσις
Επισήμων.
"Ωρα 10 π. μ. Λιτάνευσις τής
ίεράς εΐκόνος τής Άγίας Φωτει¬
νής.
"Ωρα 11 π. μ. Θεμελίωσις άνε
γειρομένης «Μιικρασιατικής Στέ¬
γης» καί Δεξίωσις έν τή Ισογείω
αΐθούση αυτής.
άπ' τό σκοτάδι τό πολύ τίποτα
δέν μποροΰσε νά διακρίνη, γιατί
τό φώς τοΰ κεριοΰ πουτανε μέσ'
στό φανάρι, ήτανε πολύ άδύνατο.
Έκεϊ γιά μιά στιγμή ό χότϊας
σταμάτησε καί λέγει στόν έκπλη-
κτο Γιουβανάκη:
— ΕΙμαι Σταυριώτης!..
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
γεφϋρι καί νά πέσουν μέσ' στό
ποτάμι. "Οσοι δέν πρόλαΟΓν νά
πηδήξοι»ν ΰπέκιη|>αν άπό τις σφαϊ
ρες καί τα ξύλο. Άλλά καί άπό
αύτούς πού πήδηξαν, άρκετοί πνϊ
γηκαν. Καί, δσοι μπόρεσαν νά
βγοϋν άπό τύ νερό, πήραν ι, τόν
κάμπο. "Εττρεχαν σον νά εΐγαν τα
πόδια τους φτερά. ' Ενοιοχίαν τόν
έαυτό τους λευτεριομένο. Ό Σου
ϊτσμές τοΰς φώναξε «παιδία, μα-
£ευτήτε δλοι μαζί νά πάριομε τα
βουνά».
Ούτοπία! Τα βοννά ήσαν πολύ
μακριά καί οί μαφαξάδες, τού πά
ρακολουθοΰσαν άσυγκίνητοι την δ¬
λη τραγωδία, ξεκίνησαν τόχε κα-
βάλλα στά άλογά τους «αι τούς
κτινηγοΰσαν νά τοΰς πιάσουν. Άλ
λά οί αίχμάλωτοι σκορπίξονταν έ
δώ καί έκεϊ καί ή σύλληψη δλων
ήταν δύσκολη. Γι' αύτό οί μαφα
ξάδες μέ διαταγή τού επι κεφα¬
λής άξιωματικοΰ πυροβολ οϋσαν
στόν άιέρα γιά νά τοΰς ίξαναγ
κάισο>ν νά σταματήσουν τό φευ
γιό. Όπότε πκι οί ταλαίπιοροι
σταμάτησαν επί τόπου καί περί-
μεναν τή σύλληψή τους.
Ό άξιω,ματικός λοιπόν καβάλ-
λα ϊτρεχε καί πλη,σίαξε τόν κάθε
αίχιμάιλωτο. ΚαΙ ό άσπλαχνος ϋ-
ποκριτής αύτός γιά νά τόν κάνη
νά τόν ακολουθήση τοΰ ελεγε μει
λίχια.: «Κόρκμα, κόρκμα, άρκα-
σημντάν γκέλ» (μή φο6άσαι, Λ-
ποπίσο) μαυ έ'λα». Καί ετσι τούς
μή,ζεψε δλους, τούς συνέταξρ σέ
λόχο καί τούς τράβηξε γιά τό
Άχμετλί.
"Οπως ίνθνιμούμαστε, δταν δ-
λάκερος δ λόχος ξεκίνησε άπό τό
Μπουνάρα,τασι ήταν διακι>σια ίίτο
μα. Μέ τοΰς διαφόρους δμως σκο
τίομούς αί δλη τή δια,δρομή καί
μέ τα τελευταίο έδώ άπάνθρωπο
κα! έγκληματικό έπιχείρημα, 6 αριθ
μός κατέβη,κε στούς έκατό δηλ.
στό μισό.
ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ
Σημείαχμα.
1. Ή Τσο'μπανησιά ήταν ενα
χωριό πάνω στή σιδηδρομική γραμ
μή πού ξεκινούσε άπό την Σμύρ
νη. Πρό τοΰ 1922, είχε περί τα
διακόσια σπίτια έλληνικά, μέ έκ-
κλησία ώραϊα τόν "Αγιο Γ?ο>ργιο
καί δημοτικό Σχολειό. Τα τοΰρ
κι-κα σπίτια, ποΰ ήσαν και λίγα,
ήσαν χωρία. Ή όνομασία τοΰ
χοιριού προρρχεται άπό τίς τούρ
κικες λέξεις «τσο'μπάν ήσά> (ποι
μην Ιησούς). Χτίστηκε άπο Ρω
μνιούς άγρότες, καί ό π^ώτος
Τούρκος ποΰ ήρθε νά χτίση έ¬
κεϊ σπίτι, λένε, πώς εΐδε <ττό δ- νειρό τού τό Χριστά μέ προβατα πού τα δδηγοϋσε πρός τό χιοριό αύτό. Γι' αύτό καί οί Τοΰρκοι τό δνόμασαν ετσι. Άλλη πάλι παράδοση καΐ ή πιό όρθή, λέει, πώς την όνομα¬ σία αυτή την είχε ή τοποθεσία προτοΰ νά έπικοισθή άπά τοΰς Ρω μνιούς άγρότες (τέλη 17οα αΐώ- να) έξαιτίας τοΰ δτι εκεϊ 'πήρχε Τεκές (Άσκητήριο) Δερβισάδων. Είναι δέ γνωστά, ότι οί Δερβι- σάδες ιιολονότι Μωαμεθανοι, ά- κολουθούν ώστόσο σέ πολλά την διδασκαλία τοΰ Χριστού καΐ δ δι¬ ός τους είναι άσκητικός. 2. Ή Καραογλανιά πάλι ήταν καί αύτό ενα έλληνικό χωοιό μέ κξακόσια σπίτια καί λίγα άκόμα μέ τοΰρκι,κες ο'ικογένειες. Είχε μεγάλη έκκλησιά την «Κ(<ϋμηση τής Θεοτόκου» καί δημοτικά Σχο λεΐα. Ή όνομασία της προέρχεται ά πό την όνομαστήν οίκογένεια «Κα ρά Όγλάνογλου» έλληνικής κατα γιογής. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ φαρμσχοποιός πρ6σ· φυζ δι' έπικερδεστάτην »αρ· μακευτικτιν εργασίαν είς *- παρχΐαν. Πληροφορίαι είς τύ γραψεϊα μας. ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά- φος ιι'όνον δι* απογευματινάς ώρας. Πληροφορίαι είς τί γρα-φεΐα μας, Νίκης 25, τηλ. 229.708.
ΧΡΥΣΟΥΝ ΜΕΤΑΛΛΙΟΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΠΑΝΟΜΑΝΟΛΗΝ
Τής σννεργάτιιδός μας κ. Ν1ΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
"Οπως προαναγγείλαμεν την γον άφιερωμ,ένο στήν άγάπη τής
Ιΐην τρέχ. έ'γινε είς την αΐθουσα άξιολάτρευτης καί άξέχαστης
τής Άρχαιολογικής Έταιριυς τι- Σμύρνης. Άδύνατος άκάμη καί οπ»γ
μητική εκδήλωσις πρός βράβεν- κινημένος μέχρι τα τρίσβαθα τής
σιν τού Συγγραφέσ - Λογοτέχνη ψυχής τού, γιατί λατρεύη σ&ν θε
κ. Χρήστου Σ.τανομανώλη, ενός ότη,τα την Σμύρνη, όπως άνέφε-
παιδιοΰ τής γλυκειάς καί άξέχα ρα, ποΰ οί φλόγες ώς τελευταϊο
στής Σμύρνης, μέσα σέ τόσα δλ χτύπημα την άφάνισαν, κάνει μιά
λα ποΰ καθημερινώς την τιμοϋν ( σύντομη ε-ίσήγησιν γιά τόν τΐμώπ
ά έ λό ύ ά
λα ημρς (
μέ την άξία τονς, είτε πνίυματι μινον μά μέ λόγια πού μάς εφε-
κή, είτε επιστημονικαί, ε?τε· 6ιο- ' ραν δάικρυα στά μάτια. Άνεβαί-
μηχαΛΗΐκή κ.α. Παροΰσα ήταν δ- ' νει κατόπιν στό 6ήμα ό Πρόεδρος
λη ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτε- , τής "Ενώσεως Έλλήνων Λογοτε-
χνων μέ επί κεφαλής πάντοτε τόν ι χνών, Ίστορικός κ. Απόλλων Λε
άκούραστον Πρόεδρον καί διάπρε '
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 19Ζ2)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοθ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΟΝ ΜΟϊ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ
—234—
ΣΊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΛΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΣΚΕΡΤΣΑ
7. Ο ΠΑΤΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΡΕ ΜΕ'ΝΤΙΟ
Άκάμης δλλη μιά κοοοιο'α γιά ται βαρειμε'νη, κι' έ'τσι ή φούστα
κο ντη απο μποο-
πή συμπατριωτη
κ. Άπάλ-
λωνα Λεονταρίτην καί την δρα-
στηιθίαν Γενιικήν Γραμματέον της
κ. Μαίρη Μπουσμπουρέλη είς την
οποίαν όψείλεται ή έπιτυχία τής
τΐιμητυκής αυτής εκδηλώσεως. Ή
"Ενωσις Έλλήνων Λογοτεχνών
διώλεξε την βραδυά τής 11<ις Μα ίου γιά νά τιμήση μέ τό χρυσουν μετάλλιον τόν Διοικητικόν Σύμ¬ βουλον της τόν κ. Χρήστον,Σιπα νομανώλην. Παρίστατο, ΐπισης, καί όλον τό Διοικητικόν Συιιβοΰλι όν τής Ενώσεως Σμυρναίων άπο τελούμενον άπό έκλεκτοΰς Σμυρ- νηούς. 'Επίσης παρευρέθησαν πολ λές προσωπικάτητες τού τάπου μας μεταξύ των οποίων οί κ.κ. Άλεβίζος, Στρατηγός τοΰ Οϊικου Α.Ε. Άντνβασιλέως, Μανούσης τ. 'Τπουργός, Ναύαρχος Σακελλαρί ου, ό Άρχιεπίσκοπος Ελεύθερον πόλεως καί "Εξαρχος τοΰ Πανα νίου Τάφου κ. Χρύσανθος Λυμ- πέρης, έκπρόσωπος τού Μακαριω τάτου Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ίερωνύ- μου, ό Μητροπολίτης Πάφον, δ 'Τφηγηιτής Παθολογίας καί Διευ- θνντής τής Παμμακαρίστου Κλι- νικής «. Νίκος Χανιώτης, ό χ. Ι. Βέλτσος, Πρόεδρος τής Αρχαί ολογυκής 'Ετσιρίας, δ κ. Γ. Σταμ πολής Πρόίδρος Συνδέσμον 'Ελ- λή,νων Λο-γοτεχνών καί κ. Σιμό- ονταρίτης που με ωραιοτατα καί συγκινητικώτατα λόγια εξαίρει το όλον έργον τοΰ τιμο>μένου. Όνο
μάζει την τριλογία τοΰ Χρήστου
Σπανοιμανώλη «αξιέπαινον συγγρα
φή». Τόν διαδ·έχεται σ,τό Βημα ή
Γενιΐκή Γραμματεύς τής Ενώσεως
'Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Μαίρη
Μπουσμπουρέλη, Λογοτεχνις, ποι-
ι'ΐτρια, Δημοσιογράφος καί μέ την
συ,μπαθητΛΜή της φωνή μάς λέγει:
«μίλησαν οί δυό θανμ,άσιοι δμ>ιλητ
ταί» καί μιλά κι' έκείνη γιά τόν
Χρήστον Σπ·ανομα""ώληίν καί γιά
την Σμύρνη. Πολύ συγκινητηκά
τα λόγια της πού ξέρει πώς νά
τα έκφράζει.
Πράγματι, καί οί δΰο Όμιλη-
ταί, οί άγαπημένοι μας συμπατρι-
ωται, έξαίρετοι εργάται τοΰ λο-
γου καί τής πέννας, μάς συγκίνη
σαν ,μέ τα λόγια τους, ώς τα τρί
σβαθα τής ψυχής μας· Μάτια
βούρκωσαν, μάτια δάκρυσαν... Ζων
τάνεψαν τό μαρτΰριο των ραγιά-
δοχν αίχμαλώτων, όπως τό εζησε
ό τιμα>μενος συγγραφέας, τό Μπε
ηλέρ Σακά/κ, την άνδρεία τοΰ
«Κρητικού στή Σμύρνη», άληιθινά
καί πραγματικά γεγονότα ποΰ ρά
γισαν την καρδιά τίδν παυδιών
τής Σμύρνης. Μάτωσε ή καρδιά
σαν άναλογιστήκαμε δλοι τό δρα-
μα των ραγιάδων αΐχμαλώτων ποΰ
τδζησε ό ίδιος ό συγγραφέας, αύ-
τσοί νιατροί. τση ήτανε πιό
"Ενας κουδοννάτος ντυμένος μέ στά. Καπέλο μέ φτερά, κι' ά'ντίς
βελάιδα κι' άψηλό καπέλο >αί μέ μουτσούνα είχε τή μονρη τού σκε
(οέλο)
μουτσούνα μισή ηκαν' τό «για-
τρό». Ήκαθον'ντανε καβάλλα ά-
πάνοι σ' έ'νανε γάδαρο, ήπερνοΰσ'
άνάμεσα στόν κύσμο, ήσταικ'τοΰσε
κάθε τόσο κ' ήφώναζε:
«ΕΙμαι γιατρός περίφημος
ήρχα 'πά την Αγγλία
τύ δίπλωιμά μόν κρέμεται
στού Μάιμ,ογλου τή χρεία».
«Τσί σπονδές μου ε"χω κάνει
ττέντε χρόνια στήν Όξφός^η
μέ σΐιμφοιτητές τσοί Λόοδ.ι
ποΰ δέ ντρέπου'νται ν' ά'Γΐ,νονν
μρ σν'μπάθιο εύτΰς τσοί
Μά, ήβαστοΰσε κιάλας
κ' ίνα έπνδέξιο χι«ματένιο (2)
πουλος Γενικάς Γραμματεύς τού
Συνδέσμου τούτου, δ κ. Εύάγγε
λος Φωτιάδης, έπίτιμος Γενικάς
Διευθυντής τής Έθνικής Β.βλιοθή
κης καί πάντοτε παρών είς τάς
έκδηλώσεις των παιδιών τής Ίωνί
άς, δ κ. Ευάγγελος Άνερούσης,
δ Δρ. Δημήτριος Άρχιγένης, λαο
γράφος τής Σμύρνης, οί Στρατη
γοΐ κ.κ. Δ. Σειραδάκης τ. Άρ
χηγός Στρατοϋ, Β. Χατζητρσδρό |
μου τ. Γενικάς Έπιθεορητής
Στρατοϋ, μετά τής σύζυγον τού, '
Δημ. Γερογιαννόπονλος, Γ. Κα- '
ραχάλιος, Δούκας καί ή σύζ,υγός
τον, οί Ταξίαρχοι κ.κ. Πανταζής '
καί Τραχανατξής, δ κ. Δημ, Σαί
τας τ. Διευθυντής Έμπορικής
Τραπέζης τής Ελλάδος, δ κ.
"Αγγ. Άΰραμίδης Πρόεδρος τού
Συνδέσιμαυ ΈμΛορικών Άντιπρο
σώπων, δ κ. Λεωνίδας Βακοτάπον
λος Πράεδρος τοϋ Σύλλογον των
έν Αθήναις καί Πειραιεί Σνρια-
νών, δ Πρόεδρος των ΙΐΓραμί-
ων, κ. Έμ. Παιπαναστασίου, δ Δή
μαρχος Νικαίας, καί πολλοί έκλε- |
κτοί, δνθροποι τοΰ λόγον κώ τοΰ
πνεύματος καί έκλεκτές Κυρίες
καί Δεσποινόδες. Ή αΐθουσα ήταν
κατάμεστη, Από σημαίνοντας Σμυρ
νηούς καΐ γηγενείς, ώς ανωτέρω
Αναφέρο), ποΰ ήρθαν νά χαροϋν
μαξί μας την δράβενσιν τοΰ ΧΡΗ
ΣΤΟΤ ΣΠΑΝΟΜΛΝΩΛΗ.
Καί άνεβαίνει πρώτος στά Βή-
μα ό άγαπημένος μας κ. ΧΡΗ-
ΣΤΟΣ ΣΟΛΟΜΩιΝΙΔΗΣ πού
ίμφανίζεται καί πάλι μετά άπό
μιά άρρτρστεια τριών καί πλέον
μηνών πού τόν κράτησε μακρυά
μας. Σνγκινημένος πού μάς ξανα
βλέπει δλους γύροι τού, εύχαριστεί
πρώτα τόν θεόν πού τοΰ ξανάδοι
«τε την ύγεία καί ξαναβρίσκετα.
άνάμεσά μας καί κατόπιν ..ύχαρι
στεί τούς φίλους τού γιατρούς με
ταξύ των οποίων τόν συμπατριώ¬
την μας Νίκον Τουτουνττζάκη, ά-
ξιόλογον έπιστήμονα καί ποιητήν,
πού μέ δλη τού την επιστημονικήν
δραστηριότητα, βοηθούμενοι άπό
τόν Πανάγαθον Θεόν μας, τόν ε-
σωσαν άπό βέβαιον θάνατον γιά
νά συνεχίση τό μεγάλον τού Ιρ-
τοπτης μάρτυς ωστε να μη χω-
ρεί αμφιβολία ότι ήταν πράγμα,τι
Αληθινό. Καιί ό τιμο'ψενος σνγγρα
φέας σέ μιά γονιά συγκινημένος,
κατάχλομος μέ βουρκοιμένα, μάτια
δκουε τα παινέματα γιά τό έργον
τον, γιά την ζωή τον, γιά τό δρά
μα τού, μέ αΐμα έ'γραψε την αίχμα
λο>σι'α τον, άπό τό στόμα δύο 6μι
ληπών πού ξέρουν νά κρίνουν αύ-
τά πού διαβάζουν. Άπλός, χωρίς
καμμιά ΰπερηφάνεια γιά τό ?ργον
τού καί μέ βαρύ 6ήμα προχο)ρεϊ
πρός τόν Πρόεδρον τής Ενώσεως
Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Άπόλ-
λιονα Λεονταρίτη ό οποίος έξ ΐσου
συγκινημένος, τόν παρασηιμοφορεί
μέ τό Χρυσουν Μετάλλιον γιά ιτό
εΰφήμως γντοστόν σύγγραιμμά τού
«ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΤΡ-
ΚΩΝ» πού έπανέκδωσε ό Έκδοτι
κάς Οίκος τής «Έστίας Γ. Κολ-
λάρος κα.ί Σία» καί για τα δυο
δλλα άξιόλογα βιβλία τού τό
«Μπεηλέρ Σοκάκ» καί «"Ενας
Κρητικός στή Σμύρνη».
Έν συνεχεία δ κ. Άγγελος Ά
βραμίδης, Σμυρναΐος, Πρύεδρος
τοΰ Συνδέσμου ,Εμπορικών Άντι
προσώπων, μιλα περί τής έπαγγελ
ματικής σταδιοδρομίας τοΰ τιμω-
μένου καί διά την Ιδιωτικήν τού
π..-> (1)
ά'>καγιά
πασμένη μέ μιά βελέττα
πού 'τανε δεμένη όπίσ' άπτό κα¬
πέλο. Ήβαστοΰσ' ίνα ρεπίδι (βεν'
τάγια) κ' ήφυσιού'ντανε γλήγορα
σά νά 'θελε άγέρα. Ήπροχοροΰσ'
ό'μπράς κ' ήξεφώνιίε «Ααασχ, θά
γενήσω, Αααάχ, μέ 'πιάσανί: οί πό
νοι». Κι' α,μαν ήβλεπε μιά .-ιόρττι
μέ πολλά σκαγιά χωσμένΓ. μέσ
στή φάτσα τοΰ σπιτιοϋ (ίί,-ηος εί
χανε πολλά σπίτια τσή Σμύρνης),
ήανέβαιν' Απάνω κ' ήξαπλωνον'ντα
νέ άνάσκελα σά νά 'Θρ/.ρ ν'ι γρν-
νήση.
Τηνέ 'κννηγοΰσ' Αποπίσω ί·
«μάμμος» πού 'τανε νττ-μένο; μέ
ξ χ
μακρουλό δίχιος χέρι, πού 'χε. μέ- ιΊσπρη κοντ/αιιίση (μ-τλοιΐα»
σα ταχΪΎΐ μέ πετιμέξι. Καί τ' ά- άΌ"προ σκουφάκι. Μοιπσοΰνα γελα-
£υΛενι«
νεκάτευε μέ μιά μακριά
κουτάλα τσή κουζίνας, σά νά 'τα ] τρίχες.
νέ κάποιο ρειμέ'ντιο (φάρμακο)
πού τό'χε εφεύρει δ ΐδιος. Μά
στή μέ μονιστάκι καί μοϋσι άπό
Ηδαστοΰσε μιά «τθάν'τα
τοΰ μάμμου» καί δυό μεγάλες κου
τάλες τσή κουζίνας. Καθώς λοι-
καί πού τα 'διαλαλοΰσε κ' ι',φώνα πόν τηνέ 'βλεπε νά ξαπλών'ται
στά σκαγιά, ήπάαινε ό'μπροστά
«"Οποίος πάσχει άπτό στο·ιάχι
Γις κοπιάση νά τοΰ δώσω
άπττό φάρμακό μου έτοΰτο,
κι' αμα θά τό δοκιμάση,
θά γυρεϋη κι' &λλο τόσο».
Κ' τίβγαξε την κουτάλα άπο-
μέσ' άπτό έπι&έξιο πασαλειμμέ-
νη μέ τό ταχινοπετίιμεζο καί τηνέ
'δειχνε στόν κόισμο. Μά ό κοαιιος,
καιθώς ήβλεπε τσί άηδίες τού, ή-
ζάρωνε τα μοΰτρα τού κ' ήπρο-
σπερνοΰσε κ' ήφευγε. Κ' εκεϊνος
τση μέ φούρια τάχατις νά τηνέ
ξεγενήση. "Ηκαν' .-ΐώς άνεσ«ου'
μπώνεται κ' ήδειχνι. τσί κουτάλες
στόν κόσμο πού ήστεικού'ντανε κ
ήκανε σείρι. Κ' ΰστερις ήγύριξε
πρός έκείνη, γιά ν' τηνέ ςεγ«νή
στ). Μά αυτή ήξεφώνιξε. Καί τό-
τες οί «συγγενεϊς» τσή "(τοννάίζα-
νε οΰλοι ματζί: «πάτα τσί .-ατου-
νες σου, δ'ντε, στάσου μ' ενανί
πόνο νά λευ-τεο'οθής». Κι' ό «μάη
μος» τσή '6γαζ' Λποκάτ' άπΐν φόν
γιά νά τώς άποδείξη, πώς τα φάρ «τα τοη Ινα ψεύτικο φασκιονμιενο
μακό τού δέν ήτανε όπως τό 'θαρ μο>ρό (αύτό πού 'καν' την ί
έ)ό 'δ
ϊονήν ώς 'Εμπορικοΰ
που. Στώθηχε λέει δ κ. Άβραμί-
δης και τυχερώς στό γάμο τού
μέ την έξαιρετιχή σύζυγο πού πη-
ρε, την αφ&αστη Μητέρα των 4
παιδιών των. Καί δ κ. Άδραιμί-
δης ήταν αΐχμάλωτος των τούρ-
κοιν καί τράβηξε τα ίδια μαρτύ-
ρια μέ τόν κ. Σπανομανώλην καί
καταλήγει· δ όμιλητής: τα βιβλία
τοΰ ΧΡΗΣΤΟΤ ΣΠΑΝΟΜΑΝΩ
ΛΗ πρέπει νά διαβάχτουν οί νβοι
καί νά θυμοΰνται τό ρητό της Πά
τρίδος μας «ή τάν ή επί τάς».
«Εί>χομαι νά ζηοη χρόνι« πολλά,
νά χαρή, νά συνεχίση την σταδη
δρομίαν τού».
Οί καλλιτέχνου τοϋ Θεατρον κ.
κ. Σπ. Όλΰμπιος καί Γ. Μετσό-
λης διάιβασαν κείιμενα τοΰ -ιμωμέ
νού.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
■ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
μάδος «κομάντος» πού είχαν άνα
καλυφθεί. "Ενα ή Γλαύκη· ιό δλ-
λο ό τάχα Σουηδός πλούοιος πε-
ριηγητής Γιάρλ Γκούναρβον, ποΰ
στό τέλος φ«νερ(ί>νε-ται δ £ασανι-
στής τού πατέιρα της Φρίτς Χώγ-
κεν. Είναι καλή, έπιτυχη,μ^νη, ή
έξιλέοχτη καί ή συγγνώμη μέσα
στά πλαίσια τής χριστιανικής μα
κροθιιμίας καί μρτάνοιας. Γό θέ-
μα τουτο, παρεμδαλλόμενο σέ μόν
τέρνο μυθιστάρηιμα, μαρτυρεΐ πό-
σο αίώνια άξία είναι τό αίτημα
τοΰ Ίησοϋ. Ό συγγραφέας, μέ
την θαρρετή τούτη κατάφαοη πρός
αύτό, δείχνη κατά αξιέπαινον τρύ
πό πόσο άνώτερος είναι άπό σπου
δαιόφαντες τάχα «προοδευτικές»,
άντιθοτ)σικε(·τΐικές γενικά τάσεις '
πού δέν εΙναΛ αλλο παρά τό λτι-
κόφως τής ψί>χής· |
Άνάμεσα στόν έπιφυλακτικό
Λουκά Δελόγνη, (τό δνομα μαρτν-
ρεί φράγκικη καταγιογή, άλλά οί
Δελόγγηδες £χουν, φοιίνετα., άπό
καιρά προσχιορήισει στήν «όρθοδο-
ξία») τύν δνδρα μέ πλούσια έ-
σωτερικότητα, πού άδιάκοπσ άνα-
ζητεί — καί φυσικά δέν ι ήν ευ¬
ρίσκει -τ- την τελειότητα, καί
στόν κυνι/κό ύλιστή Παντιά Φλέοη
πού καλοταγίζει καί μπουκώνει
τόν δρροκΐτο μέ ήμιπληγία πατέ
ρα τού, τόν γτατρό Μαρίν·ο Φλέ-
ρη, γιά νά τόν κατευοδώση μίαν
ό'»ρα άρχήτερα στό ύπερπέραν^ ό
συγγραφέας, πλάστης καί μελε-
τητής άνθρώπων, εβαλε τόν άρ-
χαιολόγο Σιατήρη Άνδρουλη, θε-
τικόν, άπόλυτα Ισορροπημένον άν
θρωπο πού έξισώνει τίς άντιθί-
σεις. Στό τέλος θά σμίξει μέ ό-
λιγάτερο περίπλοκη γυναίκα, μέ
την καθαρή, άπλή ψυχή, τή γιά-
τρισσα Δελόγγη, άδελφή τοΰ Λου
κά. Καί οί δυύ τους, ΰστερα ά¬
πό τόν γάμο, θά φύγουν γιά την
Άμερική, δπου ό άρχαιολόγος πε-
ρίιμενε κάποιαν ύποτροφία.
Μοΰ άρέσουν — συντείνουν δ-
χι ολίγο στή διαπνεΐ'μάιτιοΛη τής
φαινομενικά δ,σκοπης κ<ιθημερινότη τας στίς κινήοεις καί πράξεις των πρόσωπον — τα ίηβλικά καί τα λατινικά χωρία πού παςεμβάλ λει έιδω κ' έκεΐ δ συγγραφέας. Σιΐιμπλήροκμα, θά 1!λεγα, των πολ- λόχν διαφορετικων προσώποΐ'., ποΰ είναι τό άπαραίτητο, ε'ιδολογικό στοιχεΐο <ττό σύγχρονο (ά.τΊ τό 1830 κ' έδω) μυθιστόοηιΐια, μια καί τό μυθιστόρημα, τό κοινιονι- κό κυρίος, είναι όλάκλη<ιος μι¬ κράς κόσμος μέ τα ποικίλα συστα τικά τού. Χρω,ματικά πλούσιες εΐκόνες τοΰ φυσικόν τοπίου πλαισκΰνουν πάντο τε τή δράση. Στοχαστική Ινατένι ση τής ξιοής, σέ ρήσεις ποΰ μαρ τυροΰν ε^μπειοίπ, θεμελκόνει τάν μύθο. "Τφος είΐκίνητο, άνετο, πολι τισμένο. Διάλ.ογος φτνσικός, άφθο να δοσμένος. Γερή ·ψυχογράΓρη<τη. Καί έκείνη ή καλοδιάθετη, άδογ- μάτιστη, αίθρια θά ϋλεγα φΐλοσο- φία πού έμπλοι»τί^ει την πεοιορέ- ουοα άτμόσφαιρα: ιδού τα ν.ι>ριώ
τερα προσόντα τοΰ βιβλίον. "Ο.τι
καί νά λέγει δ Μαλρώ, το μυθι
στόρημα &έν {«ποχωρεΐ, μήτε γίνρ
ται ποτέ νά τό ύπσκαταστή·σει ό
κινηματογράφος. Συνθετικό εΓδος
κατ' εξοχήν, τό μυθιστόρημα άν-
ταποκρίνεται. περισσότερο οτήν έ
ποχή μας, πλάγι στό ταξιδιω-
τικό βιβλίο καί τή μυθιστο.κοποιη
μένη βιογραφία.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ρούσανε τώς ήφώναξε:
«Μά, γιά &εϊτε πώς τα τρώο),
εχει τέτοιο ώραΐο χρώμα
ίν' θαιιμάσιο οττή γεΰση
κι' οποίος φάει θά τοΰ άοεση».
κ' νστερις εγλυφε την κοντά-
λα κ' ήγελοΰσε.
Η ΒΑΡΕΜΕ,ΝΗ
Ήτανε παρέα δυά κοιδουνά-
τοι. Ό έ'ν«ς ήκαν' τή «βαρεμέ-
νη» (?γκι>ος) κι' δ δλλος τό «μάμ
μο» τό γιατρό. Μά ματζί μ' αύ¬
τοι κι' δλλοι δυό - τρείς κουδου-
νάτοι πού ήκάνανε τσοί «στ<γγε- νείς» τσή «βαρεμένης», δλλοι ντν μένοι αντροι κι' αλλοι γυναίκες καί μέ μουτσοΰνες. Ή «δαρειμέ- νη» ήτανε ενας δντρας τιιμέ- νος γιτναικίστικα. Μακριά φον- στα μέ όργιά, ό'μΛρός τό στήθος φουσκιομένο σά νά 'χε βυϊιά. Κηί κοιγιά φουσκο>μένη σά νά φαίν'
τση φοι<σκο)ΐμέΛ'η), τό 'δειχνε στόν κόσμο κ' ήφώναϊε: «Αγόρι είναι, Αγόρι». Κ' ίίστερις τσή το 'δει- νε καϊ τό 'χιονε αύτη πάλ» Απο κατ' Απτή φοΰστα τση, κι' οϋλ.' ή παρέα ήση·/.(ονον'ντανε κ' ήφΡΐ'- γε γιά νά ξανακάνη τό ϊδιο οέ δ-, λο σοκάκι. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΤ 1. Είναι Αλήθεία, πώς οί "Αν γλοι τό ρέψιμο τα θεοιροΰ' ε Α- γένεια, ένώ τό αλλο... τό ύΡίοουί νε φυσικό πράιιια καί δίχως ντρο- πή. 2. Στήν Σμύρνη, οί κερχανατ ζήδες (κεραμοποιοί, στες) ήκάνανε καί κάτι νια έπιδέξια άπά κάκκινο .τηλό «κυλινδρικά, νψος 35 πόντοι>·- Αί
τα τ' Αγοράξανε οί η τΐοχοί γπι
τα παιδία τως.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕ.Μ1Σ
ΚΑΙ Η
ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ
ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής Ιηε σελίδος
«/τεδειξαν διαιράρους τρόπους συγ
εντρώσε'ος χρηιμάτιον, άκόαη κα'ι
διεξαγωγήν έρανον έ,-ΐρότεινον μρ
ταξύ των διιναμένοιν νά συνεισφϊ
ρονν. Τελικως εγένετο ,άποδεκτή
ή γνώμη τοϋ Πελοπίδα Πινάτση,
νά Ιδρύθη Θεατρικός Σύλλογος,
δΐδων δύο κατά μήνας παραστά-
σεις καί αί καθαραί έκ των πα-
ραστάσεο>ν είσπράξεις νά κατατί-
θενται είς τό Σχολι,κόν Ταμείον.
Είσηγησει τοΰ Κωνστ. Τσιβανί-
δη, εδόθη είς τόν ιδρυθέντα επί
τούτο) Σύλλογον τό ΰνομα «ΕΡΑ
ΣΙΤΕΧΝΙΚΟ Σ ΘΙΑ Σ ΟΣ Η ΘΑ
ΛΕΙΑ» καί έν (ηη'εχεία είς πρντα
μελ.ή Επιτροπήν είς τούς Θρμ.
Κυριακοπονλ.ου, Πελ. ΠΛ·άτση,
Κωνστ. Τζι&ανίδη, Ναρκ. Γεοιργι
άδη καί Κωνστ. Αύγουστίνου, α¬
νετέθη ή φροντίς άξιοποινσείος
τής αποφάσεως μας, τής ϊνοικιά
σεως οίκήματος κατάλληλον καί
διά Γραφείον καί διά θεατρικάς
δοκιμάς καί τό σπουδαιότερον τής
εξευρέσεως χρηιμάτων διά την εύ
όδοκΐιν των προοπαθειών αας.
Πρωτίστως δλΛ τα μέλη τοΰ
ήγο<>άσαιιρν ειδή καί επιπλαι Γρα
φείου, 'ρ'ντυπα έκλεκτών θεατρι-
κόίν ε'ργ<ον καί μέ την αδεκιν τής 'Εφορεινπκής 'Επιτροπής των Σχο λείοιν, δ Σύλλογος κατεσκΕνασεν είς την εύρύ,χορον αΓθονσίΐν τελε τίόν τοΰ Παρθεναγιογείου μεγά¬ λην Σκηνήν, μέ πλούσια π,ιρασκή ν<ια καί μέ καλλιτεχνικά σο·νικά, τα όποϊα έζο>γράφισεν, ό -.αλλιτέ
χνης ζοιγράφος Φιίιιτιος 'Λριστ.
Παλη,καράς.
Περί τα τέλη Φεβρουάριον 1919
καιτόπιν ψηφοφορίας ανεδείχθη
κανονικόν Διοικητικόν Σ υμβονλι-
ον τοΰ Σνλλόγου, Από τονς κά¬
τωθι : Χρήιστον Καραμπέρην Πρό
εδρον, Πελοπ, Πινχίτσης Γενικ.
Γραμματρα, Ανδρ. Καβουνίδην,
ΆντιπροΓδρον, Γεώργ. Μακ.ϊίβην
Ταμίαν, Θεμιστ. Κυ^ιακόπουλον,
Μελκή Γεωργιάδην καί Παναγ.
Δερβενιώτην Συμβούλους.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Κ«ί κατά πρώτον πρριή/.θο,αεν
χά κτίριον τοϋ Πατριαρχείον. Τοΰ
το ρύοίσκρται είς την κεντρικήν
πλα.τεϊαν, όπον τα ΚοινοΚονλιον
τοΰ Κράτους. "Εναντι αυτού όρ-
θοΰται μργπιλοπρεπώς ό ΚιΌεύοι
κάς ναός. Τό ΠατριαρχικιΊ Μέ¬
γαρον αποτελεί εν μέγα ουγκρό
τημα κτιρίιον σννδεδεμένο>ν πρός
άλληλα κοντά τρόπον συμμετρικόν.
Είναι μεγαλοπρεπ,έίΐτατον κ,κ λί
αν επιβλητικόν. Ό ρνθμος τού
είναι εξ όλοκλήροΐ' εκκλησιιιστι-
κός μέ ρουμανικόν στυλ. Κν-
ριαρχεϊ ώς επί τα πλείστον τίι
κ.αμπύλον. Είς τα πλέον εμφανή
σηωεία των κτιρίων
{ιπάρχουν έστεγασμρνΐιι
μέ μακράς κιονοστοιχίης. Οί κίο
νες είναι χαιιηλοί καί συτδεοντ'/Ί
μέ ώραϊα βιΐαντινά τόξα. Η εΓ
σοδος μεγαλοπρεπής. Λέγουν «τι
τό όλον κτίριον ίχει 105 δωμάιτιπ.
Διακρίνονται ώς πρός τό μέγε-
θος, τόν βαρίίν διάκοσμον, ή αί
θουσα άναμονής, πού συναντά κ<ι νείς ευθύς μετά την είσοδον, αί αϊθουσαι συνεδριάσεων τής Ίε- ράς Σννάδου τής Ιεραρχίαν τοϋ θρόνου, τής 'Εθνικής 'Εκκληοκκτ. Σιη·ελενσε(ος (Βονλής τής 'Εκ- κλ^Γισίης) μέ τα γραφεία των ΰπαλ λήλιον, τό Γραφείον τοΰ Πατριάρ χον μέ τα παρακείαενα γςαφεϊα τοΰ διπ'θυντοΰ, τοϋ γοα,ιιματέως καί των νπαλλήλιον τοΰ Πι. τρι«ρ χικοΰ Γοαφρίοΐ1 τό δ'«μιρ··<ιμα το Πατοιάοχοΐ', τό Π(ΐτριαν>χιικό·'
ΙΙαρεκκλήσιον, πε'ρίφπαον δα τάς
τοιχογραφίας καί τα ενλόγ/νπτα,
αί οΓθοπαι ίστιάσι·(ος μέ τούς βο
ΓθΓΐτικοΰς των χοίρους, οί ξενω-
ες καί τα σαλόνια των ;έν<ι>ν,
η! εύρύχιοροι ο,άδρο,μοι, οί όποϊ-
οι κοσμοϋνται με ωραίας τοιχο-
γρτιφίας τίον πατριαρχών καί πολ
λων τοπικων Άγίιον καί μί θαυ¬
μασία βιτρώ,' ώς καί τα Γςαφεία
τής Διοιικήισεΐιις ντού καταλΐμδά-
νουν ολόκληρον πτέρυγα.
"Επειΐτα έπεσκέφθημεν τυ κτίρι
όν τής Ίεράς Σύνοδον. Τι θ«ΰ-
μα είναι αύτό; Άπαράμιλλ ■ >■ είς
εκκλησιαστικήν μεγαλοπρέπε αν ε
σοθεν κα'ί εξιο'θίν. Είναι μνη-
μεϊον σποι«δαϊον έκκλησιαστικής
Αρχιτεκτονικής. Ό εσωτερικάς
τον διάκοσμος καΐταπλήσ»ει. Αί
αϊθουσαι, μικραί καί μεγάλαι, καί
οί εΰρυχ("0θΐ διάδρομοι καλύπτον
ται άπό τοιχογραφίας (Φρέσκο)
μέ παραστάσεις άπό την ζωήν τής
'Εκκλησίας τής Ρουμανίας, μέ δ
λοσώμους τοΰς Πατριάρχας καί
μέ πολλούς Άγίονς τοΰ τόπον,
Τα παράθτ>ρα καί αί θύραι κο-
σμοΰνται άπό ώραΐα βιτρώ. Τό
διαιμέρισμα τής Βιβλιοθήικης εχει
8 αιθούσας καιί δλλους χώρονς
πού δλα συνιδέονται μέ εύρυχωρον
διάδρομον. "Ολα είναι γεμάτα άπό
βΐιβλία. Είς 70.000 άνέρχονται οί
τάμοι, πού ύπάρχονη' έκεϊ, πλήν
των περιοδικών.
Τύ Μουσείον τής Μονής τοΰ
Άνθίμον Ίβηρεάνου. Αύτό εΰ-
ρύσκεται είς την περιοχήν τοΰ Πά
τοιαρχείον. Άποτελείται άπό πολ
λάς αΙθούσας ίσογείονς καί δύο
ίστορικούς ναούς. Τό συγκρότη-
μα αΰ,τό τοΰ κτιρίου άπετέλει δλ
λοτε τό μοναστήριον τοΰ Σνναγο')
βου, δπου έμεινεν δ Άνθιμος, ε
νας λόγιος μοναχός. Σήμερον
χρ·ησι,μΌποι.εϊται ώς μονσεϊον. Έ¬
κεΐ θά ίδη κανείς παλαιάς εΐκό-
νας, θρόνονς, τεμιάχια τέμπλακν, Ι
ερά σκεύη, δμφια καί δλα τα βι-
6λία τής έικδοτι.κής βραστηριόιτη-
τοΰ τοΰ λογίου Ιεράρχου, Ρον-
μανικά, Έλληνικά, Λατινικά, Ρ(ο-
σοκά Άραβικά κλπ. Ό "Ανθιμος
ήτο μοναχός Ίβηρίτης καί κατά
τό 1709 έ'γινε μητροπολίτης Οΰγ
γροβλαχίας. Τόν ϊπνιξαν οί Τοΰρ
κοι είς τόν Δούναβιν, καθ* α πι-
στεύουν οί Ρουμάνοι. Κατά μίαν
δμοις παράδοσιν, συλληφθείς τό
1716, ώς ένεργών διά την ύπα-
γον δ «Άρχιληστής Τρεμουναΰ
τας» καί ή δίπρακτος σπαοταοι-
στική κίομωδία ή «ΑΠΟΒΟΛΠ
ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ» προεκρίιθη-
σαν διά την πρώτην παράστασιν
Σύλλογον κατεβάλαμεν άπό μιοή , μας, ή όποία εσημείωσεν έξαιρετι
χάρτινην λίρα (παγκανότα) άξίας κήν έπιττιχί«ν, διατεθέντοιν είς Α
50 γροσίων. Καί την επομένην, ή
πενταμελής Επιτραπή έπεσχεφθη-
μεν ωρισμένους έκ των εν.τορονν
των συμιπολιτων μας καί έ';ητήσα
μέν νά ένισχνσουν την προσπάιθει
άν μας, προσφέροντας καΐά βοΰ-
λησιν. Ουδείς, απολύτως, άπ' ο-
ιτους έπεακεφθημεν. έφερεν Αντίρ
ρτΐσιν, άντιθέτιος ένεκρινον την
πρωτο6οιΛίαν μας καί μάς ένεθάο
οι»νον νά προχίορήσωαεν.
Εάν καλώς ένθυμοϋμηι, δ Δημ.
Τσάλης ή Άφρικανάς προ·οέφ*ρε
δύο (2) παγκανότες, ΰ ΓεοΊ.?γ. Σ ι
φαρί,κας 2, δ Κιονοτ. Πινάτσης 2,
δ Βασίλ. Άραιιπόγλου 2, ό Τϊώρ
τξης Γιαβάσογλου 2, ό Μονχτάρτς
Σινοικίας Μπαλοΰκ - Παΐάρ Ά¬
ριστ. Λα<Γκαρίδης παγκανοτες 2, δ Μουχτάρης τής Συνοικίας Ά- γυιάς Πέττρ. Βορίδης Ι1/^, δ Μου χτάρης Συνοικίας Γενή - Μα,χαλέ Γεώργ. Δε<ρμούσης 1%, δ Μουχτά ρης τής Συνοικίας τού Αγ. Γεο)ο γίου, (παζάρίου) Όδυσ. Άγαπί- ου 1τΑ καί 2 παγκανοτες μάς προο έφερεν ό Άλβανός τσίφλικιοϋχος Σοα«ρή - Βέης. Μετά σνγκεντροΐιθτντα ά;ίθ τάς είσφοράς των μελίδν τού Σύλλο¬ γον καί των Ανωτέρω συμπολίτην αας χρήματα ένοίκιάσαιμεν τό Σκω λτ(κοτροφεΐον τής «Μπαοποήδε- νας» περιοχής «Παλάτια» άντί μη νιαίοτ' μισθίόματος 5 παγκανοτων, πογευματινήν καί βραδννήν παρά , , „ γωγήν τής Βλαχίας είς την Αύ- Το τριποακτον δραματτκυν ε0- , σΧ0ίαν, έξωρίοθη είς τα δρος Σι ^ δ «Άσγιλτν-τ,σ Το^ουναύ- Ι ^-^ ^^ χα1 έφονεύθη. Κατά την γνώμην των Ρουμανίαν ίστορικων, δ "Ανθιμος είναι δ άναγβννητής τοΰ Ρουμαιικοΰ Λαοΰ. Τό κηροπλαστεΐον. "Ενα μέγα λο συγκρότηιμα άπό κτίρια, πού καταλαμβάνει Λρκετό χώρο είς την περιοχήν τοΰ Πατριαρχείου, είναι τό κηροπλαστεΐον. Τα έπε¬ σκέφθημεν καί έμείναμεν ίκπλη- κτοι Από αυτήν την επιχείρησιν, ποΰ ?χει είς τάς χείρας ή Έκ- κλησία. Έκεΐ έργάζεται εν<χς με- στάσιν 1785 εισιτήριον των 50 γροσίίον. ΆσφΐΓ/τικώς πλήρης ή Μεγάλη αί'θουσα τελετων. Την παράστα¬ σιν έτίμτνταν αί Πολιτικαί, Δικα- στικαί, Στοατκοτΐκαί καί Άστυνο μικαί Αρχαί, με επί κεφαλής τάν Καϊμακάμην (Διοικητήν). Τέσσα- οες δέ άστνΛ'όμοι (ΓΙόλισααν) ευ¬ γενώς προβφερθέντες υπό τοΰ Δι οικητοΰ, έπέ6λεπον την τάξιν. Την 23 Απριλίου, εορτήν τοϋ Άγιον Γεώργιον, εδόθη ή δευτέ¬ ρα παράστασις μέ τό καθαρώς στρατιωτ,κόν δραματικόν έργον δ «Άδελφοκτόνος Ράλφ» καί μέ'κο) μωδίαν τάν «ΦΤΑΚΑ» τάν ρόλον τού οποίον επαιξεν ό Κωνστ. Αΰ γονστϊνος μέ ΰπηρέτην τάν θεμ. Κνριακόπονλον. Είς την παράστα σιν αυτήν διετέθησαν 181Κ εί<ΐιτή ρια. Είς την Κο>μο>&ίαν ή «Άπο
6ολή τής Δασκ.άλας» ό ρόλος των
δύο γυναικείον προσο'^πιον άνετέ
θη είς τόν Λεωνίδαν Άντ. Γκάλ-
τσα καί *Ι(οάννην Χρ. Γιανόποιιλον
Καθοδηγητής των δοκιμών ήτο ό
Εύρυπίδης Κονγιουμτξής.
ΠΕΛΟΠΙΔΑ Σ ΠΙΝΑΤΣΗ Σ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, ή πρώτη π«ο
βολή θεατρικοΰ ίργου μετά την
απόφασιν τοΰ Έλληνικοΰ Στρα-
τοΰ είς Σμύρνην.
Διαγωνισμόο Ι.Κ.Α., Ε.Ι.Ρ., Λι-
μενοφυλάκων. Εδνικήα
ΤραηέΖης.
Άρχιζηυν Τυήμοτσ Άρέί-ον - θηλέων
τα Φροντιστήρια
II
ΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Ριζάρη 30 Τηλ. 739.280, 732.963.
γάλος άριθμός άπό είδικοτι; άν-
θρώπους, κληρικοΰς καί λαικούς,
πού κατεργάζονται είς τα τελεία
μηχανήιιατα τα κερί πού χρειάζε
ται διά νά καταναλωθή είς όλας
τάς έκκλησίας τής Ρουμανίας. Οί
πι,στοί προτιμοΰν νά πάροΐΛ1 τό κε
ρί άπό την εκκλησίαν καί όχι ά¬
πό τα καταστήματα τοϋ Κςάτους
καί τούτο διά νά βοηιθήσουν την
εκκλησίαν το»ν. Ή παβαγΐογή καί
ή πώλη·σις τοΰ κηροΰ άπό τα έρ-
γαστήρια τής Έκκλησίας δι ν ά-
πατελεί μονοπώλιον. Τό Κράτος
6ύναται νά κάμη εμπορικόν άνταγω
νισμόν, Αλλά δέν τα κάμη. Άλ¬
λως τε οί πιστοί άκοΰουν π< ρισσο τερον την φΐιινήν τής Έχκλησί- ας. Ή ποσότης τοΰ κηροΰ επεξειρ¬ γασμένα ώς συνήθως είς διάφορα μεγέθη προίοθεϊται είς τάς ιιητρο- πόλεις καί εκάστη μητρόπολις δια των άρχιερατικών επιτροπών ε φοδιάζει τοΰς ναούς μέ ανάλογον .-τοσό,τ-ητα. Ή επιχείρησις αύτη άφήνει άρ κετά κέρδη είς τα Πατριαρχείον, άτινα Αποτελοΰν έναν άπό τούς μεγαλτγτέρους πόρους τής Ε«κλη σίας. Δύν<αται δμως κάθε μητρό πολας νά έχη ιδικόν της κηροποιεΐ όν. Τό λιβάινι. Είς ιδιαίτερον κτί ριον τής Μονής Πλουμπουάα στε γάζονται τα έργαστήρια, ί'ς τα δποΐα παρασκευάζεται τό λιβα- νι, είς δύο ποιότητος. "Οπως το κερί ειτσι καί τό λιβάνι, μετά την τελικήν επεξεργασίαν, προωθεΐται είς τάς μητροπάλεις καί δι' αυ- τά>ν είς τούς Ναούς καί τάς Μο
νάς.
Ίερά σκεύη. Είκόνες κεντητές,
εΐκόνες μέ σμάλτα, αγια ποτηρια
μετά των έξαρτηιμάτων των, εύ-
αγγέλια, στανροί εύλογίας έξα-
πτέρυγα, θυμιατήρια, φανοί, λά-
βαρα, έγκόλπια αρχιερέων, σταιυ-
ροί έπιστήιθιοι, ποιμαντορι-καί ρά-
βδοι κλπ., δλα αϋτά κατασκενά-
ζονται άπό καλλιτέχνας μοναχούς
καΓι άπό ρίδικούς λαϊκούς τεχνί-
τας είς την μονήν, την λεγομέ-
νην «Σκητην των Καλογραίων»,
δπου λειτουργοΰν εΐδικά έργοοτα
σία καί έργαστήρια.
Σμάλτα. Είς την ιδίαν Σκή-
την έργάζοντται μετά ξήλου τεχνΐ
ται είδικευμένοι είς την ομαλτο
γραφίαν υπό την κατεύθυνσιν δι-
δασκάλων, οί όποΐοι έ-μαθήτευσαν
είς την Γερμανίαν, Γαλλίαν καί
την Ιαπωνίαν. 'Τπάρχει καί ε¬
νας "Ελλην άπό τα Βιτώλια άρχι
τεχνντης, δ οποίος φτιάχνει τα
πρόσωιπα είς τα σμάλτα. Είδομεν
ε"ξοχα έ'ργα αυτής τής τεχνης είς
τό Πατριαρχείον, ώς καί εις τόν
Πατριαρχικόν ναόν, ώς είναι είικό
νες τοΰ Χριστού, τής Παναγίας
τού Αγ. Γεώργιον, τού "Αγ. Δή
μητρίου καί τίνων Πατριαρχών.
"Ολα αύτά γίνονται είς την «Σκή
την των Καλογραίων».
Ξνλόγλυπτα. Είς την Μονήν
Πλουμπουίτας, την όποιαν ωσαύ¬
τως έπεσκέφθημεν, έργάζονίαι μο
να,χοί καί λαϊκοί καί καταοκευά-
ζουν είς τα έκεΐ έγκατεσΐτρένα
έργαστήρια περίφημα έκκλησιαστι-
κά έ'ργα ξνλογλυπτικής, ώς είναι
τα τέμπλα, τα προσκυνηιτάρια, τα
θριγκώματα, θρόνοι, στασίδια, κορ
νίζες κατόπιν παραγγελίας τού οί
κείου ναόν. ή τοΰ δωρητού.
Χντήρια. Είς τα ίδιον μοναστή¬
ριον μονα,χοί καί λαίκοΐ είΌικευμέ
νοι άπασχολοΰνααι είς ιδιαίτερον
χώροιν, δπον τα έργαστήρια διά
την κατασκευήν κοιδώνων δια τούς
ναούς, τάς μονάς. Είδομεν πολ¬
λούς κώδωνας διαφόρον Οαρονς
καί μεγεθονς άπό 150 κιλων μέ¬
χρι 1.200 καί ήκούσαιμεν τοίς γλυ
κείς καί άρμονικούς ηχους το>ν.
'Τφαντουργεία. Είς την γυ-
ναικείαν μονήν Τσιγανέστι εςω τοϋ
Βουκουρεστίου έργάζονται «Ι μο
ναχαί μετά ζήλου καί Αφοσιώσε-
ως είς τα ΰφαντουργεΐα τής Έκ¬
κλησίας. Είς μίαν Από τα; πλευ
ράς τής μονής {πάοχα μία μέγα
λη διιόροφος οίκοδομή που είναι
έγκατειστημένα τα έργοστάσκι τής
ΰφαντονργίας, είς τα όποία κατα
σκευάζονται υπό των καλογραίων
ΰφάαμ^ιιτα, άπά τα δποϊα γίνονται
τα δμφια τοΰ ίεροΰ κλήρου, ώς
καί τα καλύμ,ματα ποΰ χρπσιμο-
ποισύνται είς τό Ιερόν Βήμ,ι.
Είδομεν μετ' ένδιαφέ-ροντοι. παν
τάς εϊδους καί πάσης ποιότητος
ύφάσματίί, μονόχροιμα, πολόχροι-
μα, κλαδοΐιτά, στόηρς άπλές, οτύ
φες χρυσουσ,ιαντες είς διάφι,ρα έκ
κλησιαστικά σχέδια. Μάς κατέπλη
ξεν ή δραστηριότης πού Αναπτΰσ
σει ή Έκ.κλ·ησία μέσα στά μον«-
στήρια καί ή προθημία ποΰ δει-
κνύου οί μοναχοί καί αί μοναχαί
νά προσφέρουν άνιδιοτελώς τάς ν
πηρεσίας των είς τόν τομεα τής
θείας λατρείας. Είναι κάτι ποΰ
συγκινρί βαθιιΊτατα.
Έκεϊ σ' αΰτό τό Μοναστήρι ϋ
πάρχουν άκόιμη πλεκτικίς μηχα
νιές, μέ τάς οποίας αί Αδελφ αί
προετοι,αάζουν τάς πριότας ΰλας
διά την ΰφανσιν ώς καί νφανιτι-
κές μηχανές διά τα σριοήτια καί
τα γαλόντα.
Ραφ-εία. Εις μίαν παλαιάν μο¬
νήν άνακαινισθεϊσαν υπό τοΓι ΙΙτ
τριάρχου, χωρίς ν« άποβλιιθή τα
παλ.αιόν έκ,κλησιαστικόν στυλ, εί¬
ναι έγκατεστΓ,ιμένη μία αδελφότης
έκ καλογραίων, αί οποίαι Ασχολοϋν
ται λίαν επιτυχώς μέ την ραπτι¬
κήν. Ρά.τ;τοι·ν τα ίερά δμφια δι'
ολόκληρον την χο'ιραν.
ι-·
Άγγλιικό νυκτιοίό πού έπεδτίχθη στήν έφετεινή Ικθεση "Εξ,ιο 70>
τής Όζάκα (ΊθΛΐονία).
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Φϊρεται είς γνώσιν των ενδια¬
φερομένων πολιτών δτι, πλήν των |
παρ' 'Τιπονργείοις καί παρό Νο-
μαρχίαις συνεστημένοιν ήδη 'Τπη
ρεσιών ΈξυπηρΒτήσεως καί Έιρεύ
νης Παράπονον Πολιτών 'Τ.Ε.Ε.
Π.Π.), σννεστήιθησαν καί λειτουρ
γοϋν δμοιαι 'Τπηρεσίαι καί είς Νο
μικά Πρόσωαα καί Όργανισμούς,
περί ών κατοντέρω.
Αί παρά Νομικοίς Προσώποις
καί Όργανισμοίς Τ.Ε.Ε.Π.Π. δέ-
χονται τούς πολίτας καθ1 εκάστην
εργάσιμον ημέραν καί άπό 09.00'
?ως 14.00' ώρας.
Οί πολίται δύνανται, διά καταγγε
λίας ή παράπονα αυτών άναφερό-
μενα είς ενεργείας ή παραλείψεις
των περί ών πράκειται Νομικων
Προσώπων καί Όργανισμών ή είς
την συνπεριφοράν ύπαλ?.ήλαι)ν αυ¬
τών, νά Απευθύνωνται είς τάς παρ'
αυτοίς ΤΕΕΠΠ.
Αί παρά Νομικοίς Προσιυποις
καί Όργανισμοίς ΤΕΕΠΠ έπιλαμ
βάνονται, κατά πρώτον βαθμόν, πά
σης ΰποθ€σεΐι>ς, ήτις Ανήκη είς
την καθ" ίίλην άρμοδιότητα των
παρ' οίς αύται Νομικών Προσώ-
ποιν ή Όργανισμων. Εάν οί πο¬
λίται δέν θεωροΰν εαυτούς ίκανο
ποιημένονς έκ τής, κατά πρώτον
βαθμόν, επιλύσεως τοΰ θέματός
το)ν υπό των παρά Νομικοίς Προ
σαντοις καί Όργανισμοίς ΤΕΕΠΠ
δύνανται νά απευθύνωνται είς τάς
ΤΕΕΠΠ των οίκείων 'Τπυυργεί-
ων.
Ό Έπίτροπος Διοικήσεως (ό-
δός Βουικουρεστίου 18, τηλέφωνα
344-411 εως 344-415) έπιλα;;βάΛ'ί-
ται τής ερεύνης εγγράφων παρα-
πόνων των πολιτών είς τελευταίον
βαθμόν.
Πρός διευκόλυνσιν των ένδιαφε
ρομένων, παρατίιθεται κατΐοτέηω
πίναξ, περιλαμβάνο>ν τάς διευθύν
σρις καί τα τηλέφωνα των παρά
Νοιαικοίς Προσο'νποις καί Όργανι
σμοίς συσταθεισών καί λειτοιργου
σών ΤΕΕΠΠ.
ΤΕΕΠΠ ΠΑΡΑ ΝΟΜΙΚΟΙΣ
ΠΡΟΣΩΠΟΙΣ
ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙΣ
1. Ίδρύματος Κοινωνικον Άοχρα
λίσεον (ΙΚΑ) Άγιον Κο>νστ)νον
8, 1ος δροφος Τηλ. 521-557 ναί
2. Δηροσίας 'Επιχειρήσεοις Ή
λεκτοισμοΰ (ΔΕΗ) Χοιλκοκονδΰλη
30, Ίσάγειον Τηλ. 524-273, 538-
005, 520-572 Αριθ. Τηλεφων. κέν
τροιι 534-301, έσωτερ. 759 398-396.
3. Άνωνΰμοιυ 'Ελληνικής Έται
ρίας 'Τδάτιον Κορνάρον 1 1ος δρο
φός. Τηλ. 228-225, 229-352 έσ-οτ.
246.
4. Σιδηρόδρομον Έλληνικοΰ
Κράτονς (ΣΕΚ) Πανεπιστημίου
31, Ίσόγειον. Τηλ. 238-273.
5. ' Ελληνικοΰ Όργανισμοΰ Τον
ρισμού (ΕΟΤ) Βουκονρεστίον 1,
1ος δροφος Τηλ. 225-087, 230-989
Αριθ. τηλ. κέντρον 223-111, έσω
τερ. 256 καί 1^6.
6. Όργανισμοΰ Λιμένος Πειοηι
ως (ΟΛΠ)
II
Μεραρχίας 2, 1ο;
δροφος Πειραιεύς Τηλ. 422-807 Ά
ριθμ. τηλ. κέντρον 426-981, έσιοτ.
90.
7. Όργανισμοΰ Λιμένος θεσσα
λονίκης (ΟΛΘ) Κεντρικόν Κατά
στηιμα ΟΛΘ θεσσαλονίκη Τηλκρ.
29-017.
8. Άγροτικής Τραπέζης 'Ελλά
δος (ΑΤΕ) Γοινία Πανεπιστημίου
καί Έδουάρδου Λό 19, Ίσόγειον
Τηλέφ. 238-418, 230-521, ε.σοηερ.
420.
9. 'Ελληνικής Τραπέζης Βιομη
χαντκής Άναπτύξεο)ς (ΕΤΒΑ).
Πανεπιστημίου 18, 1ος οροφοζ.
Τηλέφ. 621-652 Αριθ. τηλ. χέν-
τρου 237-381, έσωτ. 354.
10. Όργανισμοΰ Έπασχολήσε-
<ος Έρνατικοΰ Δυναμικόν Γοτνία Σ<ι>κρί'ιτοτ<ς καιί Χαλκοκονδνλη 31 —33, 2ος δροφος Τηλέφ. 541.528. 11. Ναντικοΰ ΆπομΛχικοΰ Τα¬ μείον (ΝΑΤ) Λεοιφόρος Έθνιχής Άντιστάσεως 1, Πειραιεύς. Τηλ. 475 673. Αριθ. τηλ. κέντρον 478- 922 εως 478.928 έσωτερ. 20. 12. "Οργανισμόν Έργατικής Έ στίας Πατησίων 5 3ος υροφος Τηλέφ. 532-458. 13. "Οργανισμόν Έργατιχής Κατοικίας Πατησίων 37, 1ος όοο φός Τηλ. 521-743. 14. Όργανισμοΰ Κεντρικης Λπ χαναγοράς Αθηνών (ΟΚΛΑ) Πε ριοχή Άγιον ΊθΗΪννου Ρέντη τηλ. 485-341. 15. Όργανισμοΰ Άποχετεϋορ- τος Πρωτευούσης (ΟΑΠ) Γαμίιέτ τα 2' 4ος δραφος, Τηλέ. ^29-8(51 639-038 Αριθ. τηλ. κέντρον «33- 908, 630-028, 616-743, 634-494 έ¬ σωτερ. 01. Ο κ. Ξ. ΖΟΛΩΤΑΣ ΕΙΣ ΟΤΑΣΙΓΚΤΩΝ Ό κ.αθηγητής κ. Ξενοφών Ζο λώτας Ανεχώρησεν είς Ούάσιν- κτοιν, προσκληθείς άπό τό Διε- θνές Νοιιισματικόν Ταμείον μπ' δλλων 14 διρθνοϋς φήιιης οίκον ο · μολόγων, πρός (Τυνήτηοιν τοΓ1 τοο βλ.ήιΐτατος τής διρθνσΰς νομ.'*ιι«τι κης ρενστότητος. ΑΝΕΓΕΙΡΟΝΤΛΙ ΟΚΤΩ ΝΕΑ ΣΤΣΚΕΤΛΣΤΗΡΙΑ *ΡΟΤ- ΤΩΝ ΕΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ λ! ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ ί« τής 1ης σελίδος) στολή τοιι (Ι.Ίον κεφάλαιον!. δ Ά πόστολος Παΰλος τονίζει τόν ΰμνο τής άγάπης, έννοεϊται, τής Αληθι νης άγάπης. Έξ όσονν δέ -,,ράφει προκύπτει τα σιιμπέρασμα, ότι τό μεγαλΰτερο πνεΐκματικό δώοο τοΰ θεοΰ πρός τόν δνθρωπο, πλήν τής σοχτηρίας τού, είναι ή άγάπη. Ώς δ' έπεξηγεϊ στήν πρός Γαλ.άτας επιστολήν τού (κεοράλ. 5:14) ή ά γάπη είναι ή έκπλήρτοσις ·οΰ νό¬ μον, διότι εάν άγαποϋμε ιόν θε όν καί τόν πλησίον μας, δέν θά κάμωμε ποτέ κάτι πού είναι άντί θετο πρός τό θέλημα τοΰ Θεοΰ /αί εναντίον τοΰ πλησίον μας. Καί δ Κύριός μας Ιησούς Χρι στός, ολίγον πρίν παραδοθή καί σταυροθή, εδιοικε πρός τοΰ; μάθη τάς τού καί δι' αυτών πρός ημάς, ιιίαν καινονργιαν εντολήν: «Έντο λήν καινίιν δίδωμι νιιίν, ΐνι Αγα- πά,τε Λλληλονς, καιθώς ήγάπησα ν αάς...» (Ίιοάνον 13:24). Τούτο, σημαίνει, δτι κάθε τι ποΰ θά πράξο>αεν, Γιν δέν άγαποϋιιε ο
π(ι>ς Έκείνος μάς ήγάπησε, θά Ε¬
χη βαρύτατες συνέπειες γιά δλ.ην
την αίωνιότητΓ'. Έπειδή ό Ιησούς
Χριστός είναι ή ένσαρκωμένη Ά¬
γάπη, μάς δίδει αυτήν την έντο-
λ.ήν ώστε, τη,ροΰντες αυτήν, νά εί
μεθα εΰτυχισμίνοι καί στήν έπί-
γεια ζιυή, άλλά καί είς όλην την
αίωνιότητα. Τί έννοοϋσε δμως δ
Κύριος Ιησούς μέ αυτήν την άγά
πην; Μάς τό άποκαλύπτει αύτύ ό
Ά. Παΰλος, μέ τόν ΰμνο τής ά¬
γάπης. Τό συμπέρασμά τού είναι
Δι' άποφάσειος τής 'Επιτροπής
Σνντονισαοΰ ΟΊκονομικής Πολιτι-
κής, ενεκρίθη ή μέσω τής Άγρο
τικής Τραπέζης προμήθεια τοΰ μη
χανολογικοϋ ϊξοπλισμοϋ των {«πό
Ανέγερσιν όκτώ είσέτι σκσκευαστη
ρίιον ροδακίνίον — μήλίοτν τής
Κεντρικής Μακεδονίας. Συμφώ-
νιος πρός την Απόφασιν, ή προμή
θεια τοΰ έξοπλισμοϋ διά τα τέσ¬
σαρα έκ των Ανεγειραμένων συ-
σκευαστηρίζον θά Ανατεθή είς έγ
χο>ρίους οίκους. Διά τα νπιλοιπα
τέσσερα θά Ανατεθή αυτή είς τόν
Κυπριακόν οίκον «Κρόνος» καί την
μετ' αυτού (τντνεργαζομένην Έλλτ)
νίκην βιομηχανίαν «Φοϊνιξ».
τούτο: "Οτι κάθε τι ποΰ κάμνομε
είναι μηδέν γι' Αύσόν, εάν δέν ?-
χωμε την ίδιαν άγάπη στήν οποίαν
ε"ζησε καΐ δ Ιησούς. Δηλαδή την
αγάπην πού συγχωρεϊ, πού θυσιά-
ζεται, άκόμη καί γιά τούς έχθρούς
τού, την άγάπη πού θανατώνει ό
έγώ μας.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Είς τό υπουργείον Ναυτιλίας ι'1
πεβλήθησαν αίτήσεις διά την έγ
γριϊφήν είς τα Έλλ.ηνηκά νηολόγιη
των φορτηγων π).οίων «νΑρ«ελ»
12.533 κύ.ρων όλικής χ<,νρητΐ3(ότη τος (ναυπηγήισεως 1962), «Αΐγίς Τρέηντ» 9.240 κ.ο.χ. ίναυπηγούμΕ νόν είς Σκαραμαγκδ) καί «"Αγι ος Σττθαανιός» 7.289 κ.ο.χ. (ναν πηγ. 1946). 'Τπό τού 'Τπουργοϋ Ναντιλίβ; κ. Ι. Χολοέδα ένΐκρίθη πράξις τοϋ Δ Σ τοΰ Όργανισμοΰ Λιμέ¬ νος Πειραιώς, διά την διάθεσιν πιστώσεως 1.034.280 δρχ. πρός « γοράν ξυΑείας διά την έοιτέλεοιν Εργασιών είς κτίρια τοϋ ΟΛΠ. Τό έν Αθήναις Γενικόν Προ¬ ξενείον τής ΌνιδοίΊρας καλεϊ τοϋ: πλοιοο<τήτας σκαφών, ν.ιό την ση μαίαν τής Όνδούρας, («ως προβ κομίσονν τα ταχύτερον τού ςτίτ λονς έ-γγραφής είς τα νηολόγια τής Όνβούρας, πρός διενέργειην τοΰ απαραιτήτου έλεγχον τιον, είς τα γραφεΐα τοϋ Γενικοϋ Προ¬ ξενείον, όδος Βϊραντζέριου 42, τηλ. 532.165, 523.480, 11 — 1 καθημερινώς πλήν Σάββατον. ΤΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑΝ ΠΡΟΜΗΘΕΤΕΤΑΙ Η ΔΕΗ Άπό την Γαλλίαν, πο'ΊχίΊτ.» νά προμηιθευτή ή Δημοσία 'Ε.τι χείρησις Ήλεκτρισμοΰ διάφ^-;^ ·"' ταλλακτικά δ<ά την τετάρτην ή- λεκτροπαρκγιογόν μονάδα της (;: τό Άλιβέριον. Τα έξαρτήματα ί>'
τα Ιχονν κόστος 2.148.019 γιλλι
κά φράγκα καί δέν πεσιλαμϋάνον
ται είς τό εφετεινόν ενιαίον .τρό
γραμμ,α κρατικιον προμηθειο-' Τ"
Θέμα τής έγκρίσεος τής Λρα'ΐΐ-
θείας αυτής ευρίσκεται ήδη <;ΐς τό υπουργείον 'Εμπορίου, τό ,Ι.τκίην, προκειμένον νά λάβη σχετ.χήν Ί πόφασιν, εζήτησε την γνώμην τής "Υπηρεσίας Προγράμματος Π!" μηθειών.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΠΑΝΟΜΑΝΟΛΗΝ
Τής σννεργάτιιδός μας κ. Ν1ΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
"Οπως προαναγγείλαμεν την γον άφιερωμ,ένο στήν άγάπη τής
Ιΐην τρέχ. έ'γινε είς την αΐθουσα άξιολάτρευτης καί άξέχαστης
τής Άρχαιολογικής Έταιριυς τι- Σμύρνης. Άδύνατος άκάμη καί οπ»γ
μητική εκδήλωσις πρός βράβεν- κινημένος μέχρι τα τρίσβαθα τής
σιν τού Συγγραφέσ - Λογοτέχνη ψυχής τού, γιατί λατρεύη σ&ν θε
κ. Χρήστου Σ.τανομανώλη, ενός ότη,τα την Σμύρνη, όπως άνέφε-
παιδιοΰ τής γλυκειάς καί άξέχα ρα, ποΰ οί φλόγες ώς τελευταϊο
στής Σμύρνης, μέσα σέ τόσα δλ χτύπημα την άφάνισαν, κάνει μιά
λα ποΰ καθημερινώς την τιμοϋν ( σύντομη ε-ίσήγησιν γιά τόν τΐμώπ
ά έ λό ύ ά
λα ημρς (
μέ την άξία τονς, είτε πνίυματι μινον μά μέ λόγια πού μάς εφε-
κή, είτε επιστημονικαί, ε?τε· 6ιο- ' ραν δάικρυα στά μάτια. Άνεβαί-
μηχαΛΗΐκή κ.α. Παροΰσα ήταν δ- ' νει κατόπιν στό 6ήμα ό Πρόεδρος
λη ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτε- , τής "Ενώσεως Έλλήνων Λογοτε-
χνων μέ επί κεφαλής πάντοτε τόν ι χνών, Ίστορικός κ. Απόλλων Λε
άκούραστον Πρόεδρον καί διάπρε '
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 19Ζ2)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοθ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΟΝ ΜΟϊ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ
—234—
ΣΊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ε. ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΛΚΑ ΚΓ ΑΛΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΣΚΕΡΤΣΑ
7. Ο ΠΑΤΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΡΕ ΜΕ'ΝΤΙΟ
Άκάμης δλλη μιά κοοοιο'α γιά ται βαρειμε'νη, κι' έ'τσι ή φούστα
κο ντη απο μποο-
πή συμπατριωτη
κ. Άπάλ-
λωνα Λεονταρίτην καί την δρα-
στηιθίαν Γενιικήν Γραμματέον της
κ. Μαίρη Μπουσμπουρέλη είς την
οποίαν όψείλεται ή έπιτυχία τής
τΐιμητυκής αυτής εκδηλώσεως. Ή
"Ενωσις Έλλήνων Λογοτεχνών
διώλεξε την βραδυά τής 11<ις Μα ίου γιά νά τιμήση μέ τό χρυσουν μετάλλιον τόν Διοικητικόν Σύμ¬ βουλον της τόν κ. Χρήστον,Σιπα νομανώλην. Παρίστατο, ΐπισης, καί όλον τό Διοικητικόν Συιιβοΰλι όν τής Ενώσεως Σμυρναίων άπο τελούμενον άπό έκλεκτοΰς Σμυρ- νηούς. 'Επίσης παρευρέθησαν πολ λές προσωπικάτητες τού τάπου μας μεταξύ των οποίων οί κ.κ. Άλεβίζος, Στρατηγός τοΰ Οϊικου Α.Ε. Άντνβασιλέως, Μανούσης τ. 'Τπουργός, Ναύαρχος Σακελλαρί ου, ό Άρχιεπίσκοπος Ελεύθερον πόλεως καί "Εξαρχος τοΰ Πανα νίου Τάφου κ. Χρύσανθος Λυμ- πέρης, έκπρόσωπος τού Μακαριω τάτου Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ίερωνύ- μου, ό Μητροπολίτης Πάφον, δ 'Τφηγηιτής Παθολογίας καί Διευ- θνντής τής Παμμακαρίστου Κλι- νικής «. Νίκος Χανιώτης, ό χ. Ι. Βέλτσος, Πρόεδρος τής Αρχαί ολογυκής 'Ετσιρίας, δ κ. Γ. Σταμ πολής Πρόίδρος Συνδέσμον 'Ελ- λή,νων Λο-γοτεχνών καί κ. Σιμό- ονταρίτης που με ωραιοτατα καί συγκινητικώτατα λόγια εξαίρει το όλον έργον τοΰ τιμο>μένου. Όνο
μάζει την τριλογία τοΰ Χρήστου
Σπανοιμανώλη «αξιέπαινον συγγρα
φή». Τόν διαδ·έχεται σ,τό Βημα ή
Γενιΐκή Γραμματεύς τής Ενώσεως
'Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Μαίρη
Μπουσμπουρέλη, Λογοτεχνις, ποι-
ι'ΐτρια, Δημοσιογράφος καί μέ την
συ,μπαθητΛΜή της φωνή μάς λέγει:
«μίλησαν οί δυό θανμ,άσιοι δμ>ιλητ
ταί» καί μιλά κι' έκείνη γιά τόν
Χρήστον Σπ·ανομα""ώληίν καί γιά
την Σμύρνη. Πολύ συγκινητηκά
τα λόγια της πού ξέρει πώς νά
τα έκφράζει.
Πράγματι, καί οί δΰο Όμιλη-
ταί, οί άγαπημένοι μας συμπατρι-
ωται, έξαίρετοι εργάται τοΰ λο-
γου καί τής πέννας, μάς συγκίνη
σαν ,μέ τα λόγια τους, ώς τα τρί
σβαθα τής ψυχής μας· Μάτια
βούρκωσαν, μάτια δάκρυσαν... Ζων
τάνεψαν τό μαρτΰριο των ραγιά-
δοχν αίχμαλώτων, όπως τό εζησε
ό τιμα>μενος συγγραφέας, τό Μπε
ηλέρ Σακά/κ, την άνδρεία τοΰ
«Κρητικού στή Σμύρνη», άληιθινά
καί πραγματικά γεγονότα ποΰ ρά
γισαν την καρδιά τίδν παυδιών
τής Σμύρνης. Μάτωσε ή καρδιά
σαν άναλογιστήκαμε δλοι τό δρα-
μα των ραγιάδων αΐχμαλώτων ποΰ
τδζησε ό ίδιος ό συγγραφέας, αύ-
τσοί νιατροί. τση ήτανε πιό
"Ενας κουδοννάτος ντυμένος μέ στά. Καπέλο μέ φτερά, κι' ά'ντίς
βελάιδα κι' άψηλό καπέλο >αί μέ μουτσούνα είχε τή μονρη τού σκε
(οέλο)
μουτσούνα μισή ηκαν' τό «για-
τρό». Ήκαθον'ντανε καβάλλα ά-
πάνοι σ' έ'νανε γάδαρο, ήπερνοΰσ'
άνάμεσα στόν κύσμο, ήσταικ'τοΰσε
κάθε τόσο κ' ήφώναζε:
«ΕΙμαι γιατρός περίφημος
ήρχα 'πά την Αγγλία
τύ δίπλωιμά μόν κρέμεται
στού Μάιμ,ογλου τή χρεία».
«Τσί σπονδές μου ε"χω κάνει
ττέντε χρόνια στήν Όξφός^η
μέ σΐιμφοιτητές τσοί Λόοδ.ι
ποΰ δέ ντρέπου'νται ν' ά'Γΐ,νονν
μρ σν'μπάθιο εύτΰς τσοί
Μά, ήβαστοΰσε κιάλας
κ' ίνα έπνδέξιο χι«ματένιο (2)
πουλος Γενικάς Γραμματεύς τού
Συνδέσμου τούτου, δ κ. Εύάγγε
λος Φωτιάδης, έπίτιμος Γενικάς
Διευθυντής τής Έθνικής Β.βλιοθή
κης καί πάντοτε παρών είς τάς
έκδηλώσεις των παιδιών τής Ίωνί
άς, δ κ. Ευάγγελος Άνερούσης,
δ Δρ. Δημήτριος Άρχιγένης, λαο
γράφος τής Σμύρνης, οί Στρατη
γοΐ κ.κ. Δ. Σειραδάκης τ. Άρ
χηγός Στρατοϋ, Β. Χατζητρσδρό |
μου τ. Γενικάς Έπιθεορητής
Στρατοϋ, μετά τής σύζυγον τού, '
Δημ. Γερογιαννόπονλος, Γ. Κα- '
ραχάλιος, Δούκας καί ή σύζ,υγός
τον, οί Ταξίαρχοι κ.κ. Πανταζής '
καί Τραχανατξής, δ κ. Δημ, Σαί
τας τ. Διευθυντής Έμπορικής
Τραπέζης τής Ελλάδος, δ κ.
"Αγγ. Άΰραμίδης Πρόεδρος τού
Συνδέσιμαυ ΈμΛορικών Άντιπρο
σώπων, δ κ. Λεωνίδας Βακοτάπον
λος Πράεδρος τοϋ Σύλλογον των
έν Αθήναις καί Πειραιεί Σνρια-
νών, δ Πρόεδρος των ΙΐΓραμί-
ων, κ. Έμ. Παιπαναστασίου, δ Δή
μαρχος Νικαίας, καί πολλοί έκλε- |
κτοί, δνθροποι τοΰ λόγον κώ τοΰ
πνεύματος καί έκλεκτές Κυρίες
καί Δεσποινόδες. Ή αΐθουσα ήταν
κατάμεστη, Από σημαίνοντας Σμυρ
νηούς καΐ γηγενείς, ώς ανωτέρω
Αναφέρο), ποΰ ήρθαν νά χαροϋν
μαξί μας την δράβενσιν τοΰ ΧΡΗ
ΣΤΟΤ ΣΠΑΝΟΜΛΝΩΛΗ.
Καί άνεβαίνει πρώτος στά Βή-
μα ό άγαπημένος μας κ. ΧΡΗ-
ΣΤΟΣ ΣΟΛΟΜΩιΝΙΔΗΣ πού
ίμφανίζεται καί πάλι μετά άπό
μιά άρρτρστεια τριών καί πλέον
μηνών πού τόν κράτησε μακρυά
μας. Σνγκινημένος πού μάς ξανα
βλέπει δλους γύροι τού, εύχαριστεί
πρώτα τόν θεόν πού τοΰ ξανάδοι
«τε την ύγεία καί ξαναβρίσκετα.
άνάμεσά μας καί κατόπιν ..ύχαρι
στεί τούς φίλους τού γιατρούς με
ταξύ των οποίων τόν συμπατριώ¬
την μας Νίκον Τουτουνττζάκη, ά-
ξιόλογον έπιστήμονα καί ποιητήν,
πού μέ δλη τού την επιστημονικήν
δραστηριότητα, βοηθούμενοι άπό
τόν Πανάγαθον Θεόν μας, τόν ε-
σωσαν άπό βέβαιον θάνατον γιά
νά συνεχίση τό μεγάλον τού Ιρ-
τοπτης μάρτυς ωστε να μη χω-
ρεί αμφιβολία ότι ήταν πράγμα,τι
Αληθινό. Καιί ό τιμο'ψενος σνγγρα
φέας σέ μιά γονιά συγκινημένος,
κατάχλομος μέ βουρκοιμένα, μάτια
δκουε τα παινέματα γιά τό έργον
τον, γιά την ζωή τον, γιά τό δρά
μα τού, μέ αΐμα έ'γραψε την αίχμα
λο>σι'α τον, άπό τό στόμα δύο 6μι
ληπών πού ξέρουν νά κρίνουν αύ-
τά πού διαβάζουν. Άπλός, χωρίς
καμμιά ΰπερηφάνεια γιά τό ?ργον
τού καί μέ βαρύ 6ήμα προχο)ρεϊ
πρός τόν Πρόεδρον τής Ενώσεως
Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Άπόλ-
λιονα Λεονταρίτη ό οποίος έξ ΐσου
συγκινημένος, τόν παρασηιμοφορεί
μέ τό Χρυσουν Μετάλλιον γιά ιτό
εΰφήμως γντοστόν σύγγραιμμά τού
«ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΤΡ-
ΚΩΝ» πού έπανέκδωσε ό Έκδοτι
κάς Οίκος τής «Έστίας Γ. Κολ-
λάρος κα.ί Σία» καί για τα δυο
δλλα άξιόλογα βιβλία τού τό
«Μπεηλέρ Σοκάκ» καί «"Ενας
Κρητικός στή Σμύρνη».
Έν συνεχεία δ κ. Άγγελος Ά
βραμίδης, Σμυρναΐος, Πρύεδρος
τοΰ Συνδέσμου ,Εμπορικών Άντι
προσώπων, μιλα περί τής έπαγγελ
ματικής σταδιοδρομίας τοΰ τιμω-
μένου καί διά την Ιδιωτικήν τού
π..-> (1)
ά'>καγιά
πασμένη μέ μιά βελέττα
πού 'τανε δεμένη όπίσ' άπτό κα¬
πέλο. Ήβαστοΰσ' ίνα ρεπίδι (βεν'
τάγια) κ' ήφυσιού'ντανε γλήγορα
σά νά 'θελε άγέρα. Ήπροχοροΰσ'
ό'μπράς κ' ήξεφώνιίε «Ααασχ, θά
γενήσω, Αααάχ, μέ 'πιάσανί: οί πό
νοι». Κι' α,μαν ήβλεπε μιά .-ιόρττι
μέ πολλά σκαγιά χωσμένΓ. μέσ
στή φάτσα τοΰ σπιτιοϋ (ίί,-ηος εί
χανε πολλά σπίτια τσή Σμύρνης),
ήανέβαιν' Απάνω κ' ήξαπλωνον'ντα
νέ άνάσκελα σά νά 'Θρ/.ρ ν'ι γρν-
νήση.
Τηνέ 'κννηγοΰσ' Αποπίσω ί·
«μάμμος» πού 'τανε νττ-μένο; μέ
ξ χ
μακρουλό δίχιος χέρι, πού 'χε. μέ- ιΊσπρη κοντ/αιιίση (μ-τλοιΐα»
σα ταχΪΎΐ μέ πετιμέξι. Καί τ' ά- άΌ"προ σκουφάκι. Μοιπσοΰνα γελα-
£υΛενι«
νεκάτευε μέ μιά μακριά
κουτάλα τσή κουζίνας, σά νά 'τα ] τρίχες.
νέ κάποιο ρειμέ'ντιο (φάρμακο)
πού τό'χε εφεύρει δ ΐδιος. Μά
στή μέ μονιστάκι καί μοϋσι άπό
Ηδαστοΰσε μιά «τθάν'τα
τοΰ μάμμου» καί δυό μεγάλες κου
τάλες τσή κουζίνας. Καθώς λοι-
καί πού τα 'διαλαλοΰσε κ' ι',φώνα πόν τηνέ 'βλεπε νά ξαπλών'ται
στά σκαγιά, ήπάαινε ό'μπροστά
«"Οποίος πάσχει άπτό στο·ιάχι
Γις κοπιάση νά τοΰ δώσω
άπττό φάρμακό μου έτοΰτο,
κι' αμα θά τό δοκιμάση,
θά γυρεϋη κι' &λλο τόσο».
Κ' τίβγαξε την κουτάλα άπο-
μέσ' άπτό έπι&έξιο πασαλειμμέ-
νη μέ τό ταχινοπετίιμεζο καί τηνέ
'δειχνε στόν κόισμο. Μά ό κοαιιος,
καιθώς ήβλεπε τσί άηδίες τού, ή-
ζάρωνε τα μοΰτρα τού κ' ήπρο-
σπερνοΰσε κ' ήφευγε. Κ' εκεϊνος
τση μέ φούρια τάχατις νά τηνέ
ξεγενήση. "Ηκαν' .-ΐώς άνεσ«ου'
μπώνεται κ' ήδειχνι. τσί κουτάλες
στόν κόσμο πού ήστεικού'ντανε κ
ήκανε σείρι. Κ' ΰστερις ήγύριξε
πρός έκείνη, γιά ν' τηνέ ςεγ«νή
στ). Μά αυτή ήξεφώνιξε. Καί τό-
τες οί «συγγενεϊς» τσή "(τοννάίζα-
νε οΰλοι ματζί: «πάτα τσί .-ατου-
νες σου, δ'ντε, στάσου μ' ενανί
πόνο νά λευ-τεο'οθής». Κι' ό «μάη
μος» τσή '6γαζ' Λποκάτ' άπΐν φόν
γιά νά τώς άποδείξη, πώς τα φάρ «τα τοη Ινα ψεύτικο φασκιονμιενο
μακό τού δέν ήτανε όπως τό 'θαρ μο>ρό (αύτό πού 'καν' την ί
έ)ό 'δ
ϊονήν ώς 'Εμπορικοΰ
που. Στώθηχε λέει δ κ. Άβραμί-
δης και τυχερώς στό γάμο τού
μέ την έξαιρετιχή σύζυγο πού πη-
ρε, την αφ&αστη Μητέρα των 4
παιδιών των. Καί δ κ. Άδραιμί-
δης ήταν αΐχμάλωτος των τούρ-
κοιν καί τράβηξε τα ίδια μαρτύ-
ρια μέ τόν κ. Σπανομανώλην καί
καταλήγει· δ όμιλητής: τα βιβλία
τοΰ ΧΡΗΣΤΟΤ ΣΠΑΝΟΜΑΝΩ
ΛΗ πρέπει νά διαβάχτουν οί νβοι
καί νά θυμοΰνται τό ρητό της Πά
τρίδος μας «ή τάν ή επί τάς».
«Εί>χομαι νά ζηοη χρόνι« πολλά,
νά χαρή, νά συνεχίση την σταδη
δρομίαν τού».
Οί καλλιτέχνου τοϋ Θεατρον κ.
κ. Σπ. Όλΰμπιος καί Γ. Μετσό-
λης διάιβασαν κείιμενα τοΰ -ιμωμέ
νού.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
■ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
μάδος «κομάντος» πού είχαν άνα
καλυφθεί. "Ενα ή Γλαύκη· ιό δλ-
λο ό τάχα Σουηδός πλούοιος πε-
ριηγητής Γιάρλ Γκούναρβον, ποΰ
στό τέλος φ«νερ(ί>νε-ται δ £ασανι-
στής τού πατέιρα της Φρίτς Χώγ-
κεν. Είναι καλή, έπιτυχη,μ^νη, ή
έξιλέοχτη καί ή συγγνώμη μέσα
στά πλαίσια τής χριστιανικής μα
κροθιιμίας καί μρτάνοιας. Γό θέ-
μα τουτο, παρεμδαλλόμενο σέ μόν
τέρνο μυθιστάρηιμα, μαρτυρεΐ πό-
σο αίώνια άξία είναι τό αίτημα
τοΰ Ίησοϋ. Ό συγγραφέας, μέ
την θαρρετή τούτη κατάφαοη πρός
αύτό, δείχνη κατά αξιέπαινον τρύ
πό πόσο άνώτερος είναι άπό σπου
δαιόφαντες τάχα «προοδευτικές»,
άντιθοτ)σικε(·τΐικές γενικά τάσεις '
πού δέν εΙναΛ αλλο παρά τό λτι-
κόφως τής ψί>χής· |
Άνάμεσα στόν έπιφυλακτικό
Λουκά Δελόγνη, (τό δνομα μαρτν-
ρεί φράγκικη καταγιογή, άλλά οί
Δελόγγηδες £χουν, φοιίνετα., άπό
καιρά προσχιορήισει στήν «όρθοδο-
ξία») τύν δνδρα μέ πλούσια έ-
σωτερικότητα, πού άδιάκοπσ άνα-
ζητεί — καί φυσικά δέν ι ήν ευ¬
ρίσκει -τ- την τελειότητα, καί
στόν κυνι/κό ύλιστή Παντιά Φλέοη
πού καλοταγίζει καί μπουκώνει
τόν δρροκΐτο μέ ήμιπληγία πατέ
ρα τού, τόν γτατρό Μαρίν·ο Φλέ-
ρη, γιά νά τόν κατευοδώση μίαν
ό'»ρα άρχήτερα στό ύπερπέραν^ ό
συγγραφέας, πλάστης καί μελε-
τητής άνθρώπων, εβαλε τόν άρ-
χαιολόγο Σιατήρη Άνδρουλη, θε-
τικόν, άπόλυτα Ισορροπημένον άν
θρωπο πού έξισώνει τίς άντιθί-
σεις. Στό τέλος θά σμίξει μέ ό-
λιγάτερο περίπλοκη γυναίκα, μέ
την καθαρή, άπλή ψυχή, τή γιά-
τρισσα Δελόγγη, άδελφή τοΰ Λου
κά. Καί οί δυύ τους, ΰστερα ά¬
πό τόν γάμο, θά φύγουν γιά την
Άμερική, δπου ό άρχαιολόγος πε-
ρίιμενε κάποιαν ύποτροφία.
Μοΰ άρέσουν — συντείνουν δ-
χι ολίγο στή διαπνεΐ'μάιτιοΛη τής
φαινομενικά δ,σκοπης κ<ιθημερινότη τας στίς κινήοεις καί πράξεις των πρόσωπον — τα ίηβλικά καί τα λατινικά χωρία πού παςεμβάλ λει έιδω κ' έκεΐ δ συγγραφέας. Σιΐιμπλήροκμα, θά 1!λεγα, των πολ- λόχν διαφορετικων προσώποΐ'., ποΰ είναι τό άπαραίτητο, ε'ιδολογικό στοιχεΐο <ττό σύγχρονο (ά.τΊ τό 1830 κ' έδω) μυθιστόοηιΐια, μια καί τό μυθιστόρημα, τό κοινιονι- κό κυρίος, είναι όλάκλη<ιος μι¬ κράς κόσμος μέ τα ποικίλα συστα τικά τού. Χρω,ματικά πλούσιες εΐκόνες τοΰ φυσικόν τοπίου πλαισκΰνουν πάντο τε τή δράση. Στοχαστική Ινατένι ση τής ξιοής, σέ ρήσεις ποΰ μαρ τυροΰν ε^μπειοίπ, θεμελκόνει τάν μύθο. "Τφος είΐκίνητο, άνετο, πολι τισμένο. Διάλ.ογος φτνσικός, άφθο να δοσμένος. Γερή ·ψυχογράΓρη<τη. Καί έκείνη ή καλοδιάθετη, άδογ- μάτιστη, αίθρια θά ϋλεγα φΐλοσο- φία πού έμπλοι»τί^ει την πεοιορέ- ουοα άτμόσφαιρα: ιδού τα ν.ι>ριώ
τερα προσόντα τοΰ βιβλίον. "Ο.τι
καί νά λέγει δ Μαλρώ, το μυθι
στόρημα &έν {«ποχωρεΐ, μήτε γίνρ
ται ποτέ νά τό ύπσκαταστή·σει ό
κινηματογράφος. Συνθετικό εΓδος
κατ' εξοχήν, τό μυθιστόρημα άν-
ταποκρίνεται. περισσότερο οτήν έ
ποχή μας, πλάγι στό ταξιδιω-
τικό βιβλίο καί τή μυθιστο.κοποιη
μένη βιογραφία.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ρούσανε τώς ήφώναξε:
«Μά, γιά &εϊτε πώς τα τρώο),
εχει τέτοιο ώραΐο χρώμα
ίν' θαιιμάσιο οττή γεΰση
κι' οποίος φάει θά τοΰ άοεση».
κ' νστερις εγλυφε την κοντά-
λα κ' ήγελοΰσε.
Η ΒΑΡΕΜΕ,ΝΗ
Ήτανε παρέα δυά κοιδουνά-
τοι. Ό έ'ν«ς ήκαν' τή «βαρεμέ-
νη» (?γκι>ος) κι' δ δλλος τό «μάμ
μο» τό γιατρό. Μά ματζί μ' αύ¬
τοι κι' δλλοι δυό - τρείς κουδου-
νάτοι πού ήκάνανε τσοί «στ<γγε- νείς» τσή «βαρεμένης», δλλοι ντν μένοι αντροι κι' αλλοι γυναίκες καί μέ μουτσοΰνες. Ή «δαρειμέ- νη» ήτανε ενας δντρας τιιμέ- νος γιτναικίστικα. Μακριά φον- στα μέ όργιά, ό'μΛρός τό στήθος φουσκιομένο σά νά 'χε βυϊιά. Κηί κοιγιά φουσκο>μένη σά νά φαίν'
τση φοι<σκο)ΐμέΛ'η), τό 'δειχνε στόν κόσμο κ' ήφώναϊε: «Αγόρι είναι, Αγόρι». Κ' ίίστερις τσή το 'δει- νε καϊ τό 'χιονε αύτη πάλ» Απο κατ' Απτή φοΰστα τση, κι' οϋλ.' ή παρέα ήση·/.(ονον'ντανε κ' ήφΡΐ'- γε γιά νά ξανακάνη τό ϊδιο οέ δ-, λο σοκάκι. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΤ 1. Είναι Αλήθεία, πώς οί "Αν γλοι τό ρέψιμο τα θεοιροΰ' ε Α- γένεια, ένώ τό αλλο... τό ύΡίοουί νε φυσικό πράιιια καί δίχως ντρο- πή. 2. Στήν Σμύρνη, οί κερχανατ ζήδες (κεραμοποιοί, στες) ήκάνανε καί κάτι νια έπιδέξια άπά κάκκινο .τηλό «κυλινδρικά, νψος 35 πόντοι>·- Αί
τα τ' Αγοράξανε οί η τΐοχοί γπι
τα παιδία τως.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕ.Μ1Σ
ΚΑΙ Η
ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ
ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής Ιηε σελίδος
«/τεδειξαν διαιράρους τρόπους συγ
εντρώσε'ος χρηιμάτιον, άκόαη κα'ι
διεξαγωγήν έρανον έ,-ΐρότεινον μρ
ταξύ των διιναμένοιν νά συνεισφϊ
ρονν. Τελικως εγένετο ,άποδεκτή
ή γνώμη τοϋ Πελοπίδα Πινάτση,
νά Ιδρύθη Θεατρικός Σύλλογος,
δΐδων δύο κατά μήνας παραστά-
σεις καί αί καθαραί έκ των πα-
ραστάσεο>ν είσπράξεις νά κατατί-
θενται είς τό Σχολι,κόν Ταμείον.
Είσηγησει τοΰ Κωνστ. Τσιβανί-
δη, εδόθη είς τόν ιδρυθέντα επί
τούτο) Σύλλογον τό ΰνομα «ΕΡΑ
ΣΙΤΕΧΝΙΚΟ Σ ΘΙΑ Σ ΟΣ Η ΘΑ
ΛΕΙΑ» καί έν (ηη'εχεία είς πρντα
μελ.ή Επιτροπήν είς τούς Θρμ.
Κυριακοπονλ.ου, Πελ. ΠΛ·άτση,
Κωνστ. Τζι&ανίδη, Ναρκ. Γεοιργι
άδη καί Κωνστ. Αύγουστίνου, α¬
νετέθη ή φροντίς άξιοποινσείος
τής αποφάσεως μας, τής ϊνοικιά
σεως οίκήματος κατάλληλον καί
διά Γραφείον καί διά θεατρικάς
δοκιμάς καί τό σπουδαιότερον τής
εξευρέσεως χρηιμάτων διά την εύ
όδοκΐιν των προοπαθειών αας.
Πρωτίστως δλΛ τα μέλη τοΰ
ήγο<>άσαιιρν ειδή καί επιπλαι Γρα
φείου, 'ρ'ντυπα έκλεκτών θεατρι-
κόίν ε'ργ<ον καί μέ την αδεκιν τής 'Εφορεινπκής 'Επιτροπής των Σχο λείοιν, δ Σύλλογος κατεσκΕνασεν είς την εύρύ,χορον αΓθονσίΐν τελε τίόν τοΰ Παρθεναγιογείου μεγά¬ λην Σκηνήν, μέ πλούσια π,ιρασκή ν<ια καί μέ καλλιτεχνικά σο·νικά, τα όποϊα έζο>γράφισεν, ό -.αλλιτέ
χνης ζοιγράφος Φιίιιτιος 'Λριστ.
Παλη,καράς.
Περί τα τέλη Φεβρουάριον 1919
καιτόπιν ψηφοφορίας ανεδείχθη
κανονικόν Διοικητικόν Σ υμβονλι-
ον τοΰ Σνλλόγου, Από τονς κά¬
τωθι : Χρήιστον Καραμπέρην Πρό
εδρον, Πελοπ, Πινχίτσης Γενικ.
Γραμματρα, Ανδρ. Καβουνίδην,
ΆντιπροΓδρον, Γεώργ. Μακ.ϊίβην
Ταμίαν, Θεμιστ. Κυ^ιακόπουλον,
Μελκή Γεωργιάδην καί Παναγ.
Δερβενιώτην Συμβούλους.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
Κ«ί κατά πρώτον πρριή/.θο,αεν
χά κτίριον τοϋ Πατριαρχείον. Τοΰ
το ρύοίσκρται είς την κεντρικήν
πλα.τεϊαν, όπον τα ΚοινοΚονλιον
τοΰ Κράτους. "Εναντι αυτού όρ-
θοΰται μργπιλοπρεπώς ό ΚιΌεύοι
κάς ναός. Τό ΠατριαρχικιΊ Μέ¬
γαρον αποτελεί εν μέγα ουγκρό
τημα κτιρίιον σννδεδεμένο>ν πρός
άλληλα κοντά τρόπον συμμετρικόν.
Είναι μεγαλοπρεπ,έίΐτατον κ,κ λί
αν επιβλητικόν. Ό ρνθμος τού
είναι εξ όλοκλήροΐ' εκκλησιιιστι-
κός μέ ρουμανικόν στυλ. Κν-
ριαρχεϊ ώς επί τα πλείστον τίι
κ.αμπύλον. Είς τα πλέον εμφανή
σηωεία των κτιρίων
{ιπάρχουν έστεγασμρνΐιι
μέ μακράς κιονοστοιχίης. Οί κίο
νες είναι χαιιηλοί καί συτδεοντ'/Ί
μέ ώραϊα βιΐαντινά τόξα. Η εΓ
σοδος μεγαλοπρεπής. Λέγουν «τι
τό όλον κτίριον ίχει 105 δωμάιτιπ.
Διακρίνονται ώς πρός τό μέγε-
θος, τόν βαρίίν διάκοσμον, ή αί
θουσα άναμονής, πού συναντά κ<ι νείς ευθύς μετά την είσοδον, αί αϊθουσαι συνεδριάσεων τής Ίε- ράς Σννάδου τής Ιεραρχίαν τοϋ θρόνου, τής 'Εθνικής 'Εκκληοκκτ. Σιη·ελενσε(ος (Βονλής τής 'Εκ- κλ^Γισίης) μέ τα γραφεία των ΰπαλ λήλιον, τό Γραφείον τοΰ Πατριάρ χον μέ τα παρακείαενα γςαφεϊα τοΰ διπ'θυντοΰ, τοϋ γοα,ιιματέως καί των νπαλλήλιον τοΰ Πι. τρι«ρ χικοΰ Γοαφρίοΐ1 τό δ'«μιρ··<ιμα το Πατοιάοχοΐ', τό Π(ΐτριαν>χιικό·'
ΙΙαρεκκλήσιον, πε'ρίφπαον δα τάς
τοιχογραφίας καί τα ενλόγ/νπτα,
αί οΓθοπαι ίστιάσι·(ος μέ τούς βο
ΓθΓΐτικοΰς των χοίρους, οί ξενω-
ες καί τα σαλόνια των ;έν<ι>ν,
η! εύρύχιοροι ο,άδρο,μοι, οί όποϊ-
οι κοσμοϋνται με ωραίας τοιχο-
γρτιφίας τίον πατριαρχών καί πολ
λων τοπικων Άγίιον καί μί θαυ¬
μασία βιτρώ,' ώς καί τα Γςαφεία
τής Διοιικήισεΐιις ντού καταλΐμδά-
νουν ολόκληρον πτέρυγα.
"Επειΐτα έπεσκέφθημεν τυ κτίρι
όν τής Ίεράς Σύνοδον. Τι θ«ΰ-
μα είναι αύτό; Άπαράμιλλ ■ >■ είς
εκκλησιαστικήν μεγαλοπρέπε αν ε
σοθεν κα'ί εξιο'θίν. Είναι μνη-
μεϊον σποι«δαϊον έκκλησιαστικής
Αρχιτεκτονικής. Ό εσωτερικάς
τον διάκοσμος καΐταπλήσ»ει. Αί
αϊθουσαι, μικραί καί μεγάλαι, καί
οί εΰρυχ("0θΐ διάδρομοι καλύπτον
ται άπό τοιχογραφίας (Φρέσκο)
μέ παραστάσεις άπό την ζωήν τής
'Εκκλησίας τής Ρουμανίας, μέ δ
λοσώμους τοΰς Πατριάρχας καί
μέ πολλούς Άγίονς τοΰ τόπον,
Τα παράθτ>ρα καί αί θύραι κο-
σμοΰνται άπό ώραΐα βιτρώ. Τό
διαιμέρισμα τής Βιβλιοθήικης εχει
8 αιθούσας καιί δλλους χώρονς
πού δλα συνιδέονται μέ εύρυχωρον
διάδρομον. "Ολα είναι γεμάτα άπό
βΐιβλία. Είς 70.000 άνέρχονται οί
τάμοι, πού ύπάρχονη' έκεϊ, πλήν
των περιοδικών.
Τύ Μουσείον τής Μονής τοΰ
Άνθίμον Ίβηρεάνου. Αύτό εΰ-
ρύσκεται είς την περιοχήν τοΰ Πά
τοιαρχείον. Άποτελείται άπό πολ
λάς αΙθούσας ίσογείονς καί δύο
ίστορικούς ναούς. Τό συγκρότη-
μα αΰ,τό τοΰ κτιρίου άπετέλει δλ
λοτε τό μοναστήριον τοΰ Σνναγο')
βου, δπου έμεινεν δ Άνθιμος, ε
νας λόγιος μοναχός. Σήμερον
χρ·ησι,μΌποι.εϊται ώς μονσεϊον. Έ¬
κεΐ θά ίδη κανείς παλαιάς εΐκό-
νας, θρόνονς, τεμιάχια τέμπλακν, Ι
ερά σκεύη, δμφια καί δλα τα βι-
6λία τής έικδοτι.κής βραστηριόιτη-
τοΰ τοΰ λογίου Ιεράρχου, Ρον-
μανικά, Έλληνικά, Λατινικά, Ρ(ο-
σοκά Άραβικά κλπ. Ό "Ανθιμος
ήτο μοναχός Ίβηρίτης καί κατά
τό 1709 έ'γινε μητροπολίτης Οΰγ
γροβλαχίας. Τόν ϊπνιξαν οί Τοΰρ
κοι είς τόν Δούναβιν, καθ* α πι-
στεύουν οί Ρουμάνοι. Κατά μίαν
δμοις παράδοσιν, συλληφθείς τό
1716, ώς ένεργών διά την ύπα-
γον δ «Άρχιληστής Τρεμουναΰ
τας» καί ή δίπρακτος σπαοταοι-
στική κίομωδία ή «ΑΠΟΒΟΛΠ
ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ» προεκρίιθη-
σαν διά την πρώτην παράστασιν
Σύλλογον κατεβάλαμεν άπό μιοή , μας, ή όποία εσημείωσεν έξαιρετι
χάρτινην λίρα (παγκανότα) άξίας κήν έπιττιχί«ν, διατεθέντοιν είς Α
50 γροσίων. Καί την επομένην, ή
πενταμελής Επιτραπή έπεσχεφθη-
μεν ωρισμένους έκ των εν.τορονν
των συμιπολιτων μας καί έ';ητήσα
μέν νά ένισχνσουν την προσπάιθει
άν μας, προσφέροντας καΐά βοΰ-
λησιν. Ουδείς, απολύτως, άπ' ο-
ιτους έπεακεφθημεν. έφερεν Αντίρ
ρτΐσιν, άντιθέτιος ένεκρινον την
πρωτο6οιΛίαν μας καί μάς ένεθάο
οι»νον νά προχίορήσωαεν.
Εάν καλώς ένθυμοϋμηι, δ Δημ.
Τσάλης ή Άφρικανάς προ·οέφ*ρε
δύο (2) παγκανότες, ΰ ΓεοΊ.?γ. Σ ι
φαρί,κας 2, δ Κιονοτ. Πινάτσης 2,
δ Βασίλ. Άραιιπόγλου 2, ό Τϊώρ
τξης Γιαβάσογλου 2, ό Μονχτάρτς
Σινοικίας Μπαλοΰκ - Παΐάρ Ά¬
ριστ. Λα<Γκαρίδης παγκανοτες 2, δ Μουχτάρης τής Συνοικίας Ά- γυιάς Πέττρ. Βορίδης Ι1/^, δ Μου χτάρης Συνοικίας Γενή - Μα,χαλέ Γεώργ. Δε<ρμούσης 1%, δ Μουχτά ρης τής Συνοικίας τού Αγ. Γεο)ο γίου, (παζάρίου) Όδυσ. Άγαπί- ου 1τΑ καί 2 παγκανοτες μάς προο έφερεν ό Άλβανός τσίφλικιοϋχος Σοα«ρή - Βέης. Μετά σνγκεντροΐιθτντα ά;ίθ τάς είσφοράς των μελίδν τού Σύλλο¬ γον καί των Ανωτέρω συμπολίτην αας χρήματα ένοίκιάσαιμεν τό Σκω λτ(κοτροφεΐον τής «Μπαοποήδε- νας» περιοχής «Παλάτια» άντί μη νιαίοτ' μισθίόματος 5 παγκανοτων, πογευματινήν καί βραδννήν παρά , , „ γωγήν τής Βλαχίας είς την Αύ- Το τριποακτον δραματτκυν ε0- , σΧ0ίαν, έξωρίοθη είς τα δρος Σι ^ δ «Άσγιλτν-τ,σ Το^ουναύ- Ι ^-^ ^^ χα1 έφονεύθη. Κατά την γνώμην των Ρουμανίαν ίστορικων, δ "Ανθιμος είναι δ άναγβννητής τοΰ Ρουμαιικοΰ Λαοΰ. Τό κηροπλαστεΐον. "Ενα μέγα λο συγκρότηιμα άπό κτίρια, πού καταλαμβάνει Λρκετό χώρο είς την περιοχήν τοΰ Πατριαρχείου, είναι τό κηροπλαστεΐον. Τα έπε¬ σκέφθημεν καί έμείναμεν ίκπλη- κτοι Από αυτήν την επιχείρησιν, ποΰ ?χει είς τάς χείρας ή Έκ- κλησία. Έκεΐ έργάζεται εν<χς με- στάσιν 1785 εισιτήριον των 50 γροσίίον. ΆσφΐΓ/τικώς πλήρης ή Μεγάλη αί'θουσα τελετων. Την παράστα¬ σιν έτίμτνταν αί Πολιτικαί, Δικα- στικαί, Στοατκοτΐκαί καί Άστυνο μικαί Αρχαί, με επί κεφαλής τάν Καϊμακάμην (Διοικητήν). Τέσσα- οες δέ άστνΛ'όμοι (ΓΙόλισααν) ευ¬ γενώς προβφερθέντες υπό τοΰ Δι οικητοΰ, έπέ6λεπον την τάξιν. Την 23 Απριλίου, εορτήν τοϋ Άγιον Γεώργιον, εδόθη ή δευτέ¬ ρα παράστασις μέ τό καθαρώς στρατιωτ,κόν δραματικόν έργον δ «Άδελφοκτόνος Ράλφ» καί μέ'κο) μωδίαν τάν «ΦΤΑΚΑ» τάν ρόλον τού οποίον επαιξεν ό Κωνστ. Αΰ γονστϊνος μέ ΰπηρέτην τάν θεμ. Κνριακόπονλον. Είς την παράστα σιν αυτήν διετέθησαν 181Κ εί<ΐιτή ρια. Είς την Κο>μο>&ίαν ή «Άπο
6ολή τής Δασκ.άλας» ό ρόλος των
δύο γυναικείον προσο'^πιον άνετέ
θη είς τόν Λεωνίδαν Άντ. Γκάλ-
τσα καί *Ι(οάννην Χρ. Γιανόποιιλον
Καθοδηγητής των δοκιμών ήτο ό
Εύρυπίδης Κονγιουμτξής.
ΠΕΛΟΠΙΔΑ Σ ΠΙΝΑΤΣΗ Σ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, ή πρώτη π«ο
βολή θεατρικοΰ ίργου μετά την
απόφασιν τοΰ Έλληνικοΰ Στρα-
τοΰ είς Σμύρνην.
Διαγωνισμόο Ι.Κ.Α., Ε.Ι.Ρ., Λι-
μενοφυλάκων. Εδνικήα
ΤραηέΖης.
Άρχιζηυν Τυήμοτσ Άρέί-ον - θηλέων
τα Φροντιστήρια
II
ΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Ριζάρη 30 Τηλ. 739.280, 732.963.
γάλος άριθμός άπό είδικοτι; άν-
θρώπους, κληρικοΰς καί λαικούς,
πού κατεργάζονται είς τα τελεία
μηχανήιιατα τα κερί πού χρειάζε
ται διά νά καταναλωθή είς όλας
τάς έκκλησίας τής Ρουμανίας. Οί
πι,στοί προτιμοΰν νά πάροΐΛ1 τό κε
ρί άπό την εκκλησίαν καί όχι ά¬
πό τα καταστήματα τοϋ Κςάτους
καί τούτο διά νά βοηιθήσουν την
εκκλησίαν το»ν. Ή παβαγΐογή καί
ή πώλη·σις τοΰ κηροΰ άπό τα έρ-
γαστήρια τής Έκκλησίας δι ν ά-
πατελεί μονοπώλιον. Τό Κράτος
6ύναται νά κάμη εμπορικόν άνταγω
νισμόν, Αλλά δέν τα κάμη. Άλ¬
λως τε οί πιστοί άκοΰουν π< ρισσο τερον την φΐιινήν τής Έχκλησί- ας. Ή ποσότης τοΰ κηροΰ επεξειρ¬ γασμένα ώς συνήθως είς διάφορα μεγέθη προίοθεϊται είς τάς ιιητρο- πόλεις καί εκάστη μητρόπολις δια των άρχιερατικών επιτροπών ε φοδιάζει τοΰς ναούς μέ ανάλογον .-τοσό,τ-ητα. Ή επιχείρησις αύτη άφήνει άρ κετά κέρδη είς τα Πατριαρχείον, άτινα Αποτελοΰν έναν άπό τούς μεγαλτγτέρους πόρους τής Ε«κλη σίας. Δύν<αται δμως κάθε μητρό πολας νά έχη ιδικόν της κηροποιεΐ όν. Τό λιβάινι. Είς ιδιαίτερον κτί ριον τής Μονής Πλουμπουάα στε γάζονται τα έργαστήρια, ί'ς τα δποΐα παρασκευάζεται τό λιβα- νι, είς δύο ποιότητος. "Οπως το κερί ειτσι καί τό λιβάνι, μετά την τελικήν επεξεργασίαν, προωθεΐται είς τάς μητροπάλεις καί δι' αυ- τά>ν είς τούς Ναούς καί τάς Μο
νάς.
Ίερά σκεύη. Είκόνες κεντητές,
εΐκόνες μέ σμάλτα, αγια ποτηρια
μετά των έξαρτηιμάτων των, εύ-
αγγέλια, στανροί εύλογίας έξα-
πτέρυγα, θυμιατήρια, φανοί, λά-
βαρα, έγκόλπια αρχιερέων, σταιυ-
ροί έπιστήιθιοι, ποιμαντορι-καί ρά-
βδοι κλπ., δλα αϋτά κατασκενά-
ζονται άπό καλλιτέχνας μοναχούς
καΓι άπό ρίδικούς λαϊκούς τεχνί-
τας είς την μονήν, την λεγομέ-
νην «Σκητην των Καλογραίων»,
δπου λειτουργοΰν εΐδικά έργοοτα
σία καί έργαστήρια.
Σμάλτα. Είς την ιδίαν Σκή-
την έργάζοντται μετά ξήλου τεχνΐ
ται είδικευμένοι είς την ομαλτο
γραφίαν υπό την κατεύθυνσιν δι-
δασκάλων, οί όποΐοι έ-μαθήτευσαν
είς την Γερμανίαν, Γαλλίαν καί
την Ιαπωνίαν. 'Τπάρχει καί ε¬
νας "Ελλην άπό τα Βιτώλια άρχι
τεχνντης, δ οποίος φτιάχνει τα
πρόσωιπα είς τα σμάλτα. Είδομεν
ε"ξοχα έ'ργα αυτής τής τεχνης είς
τό Πατριαρχείον, ώς καί εις τόν
Πατριαρχικόν ναόν, ώς είναι είικό
νες τοΰ Χριστού, τής Παναγίας
τού Αγ. Γεώργιον, τού "Αγ. Δή
μητρίου καί τίνων Πατριαρχών.
"Ολα αύτά γίνονται είς την «Σκή
την των Καλογραίων».
Ξνλόγλυπτα. Είς την Μονήν
Πλουμπουίτας, την όποιαν ωσαύ¬
τως έπεσκέφθημεν, έργάζονίαι μο
να,χοί καί λαϊκοί καί καταοκευά-
ζουν είς τα έκεΐ έγκατεσΐτρένα
έργαστήρια περίφημα έκκλησιαστι-
κά έ'ργα ξνλογλυπτικής, ώς είναι
τα τέμπλα, τα προσκυνηιτάρια, τα
θριγκώματα, θρόνοι, στασίδια, κορ
νίζες κατόπιν παραγγελίας τού οί
κείου ναόν. ή τοΰ δωρητού.
Χντήρια. Είς τα ίδιον μοναστή¬
ριον μονα,χοί καί λαίκοΐ είΌικευμέ
νοι άπασχολοΰνααι είς ιδιαίτερον
χώροιν, δπον τα έργαστήρια διά
την κατασκευήν κοιδώνων δια τούς
ναούς, τάς μονάς. Είδομεν πολ¬
λούς κώδωνας διαφόρον Οαρονς
καί μεγεθονς άπό 150 κιλων μέ¬
χρι 1.200 καί ήκούσαιμεν τοίς γλυ
κείς καί άρμονικούς ηχους το>ν.
'Τφαντουργεία. Είς την γυ-
ναικείαν μονήν Τσιγανέστι εςω τοϋ
Βουκουρεστίου έργάζονται «Ι μο
ναχαί μετά ζήλου καί Αφοσιώσε-
ως είς τα ΰφαντουργεΐα τής Έκ¬
κλησίας. Είς μίαν Από τα; πλευ
ράς τής μονής {πάοχα μία μέγα
λη διιόροφος οίκοδομή που είναι
έγκατειστημένα τα έργοστάσκι τής
ΰφαντονργίας, είς τα όποία κατα
σκευάζονται υπό των καλογραίων
ΰφάαμ^ιιτα, άπά τα δποϊα γίνονται
τα δμφια τοΰ ίεροΰ κλήρου, ώς
καί τα καλύμ,ματα ποΰ χρπσιμο-
ποισύνται είς τό Ιερόν Βήμ,ι.
Είδομεν μετ' ένδιαφέ-ροντοι. παν
τάς εϊδους καί πάσης ποιότητος
ύφάσματίί, μονόχροιμα, πολόχροι-
μα, κλαδοΐιτά, στόηρς άπλές, οτύ
φες χρυσουσ,ιαντες είς διάφι,ρα έκ
κλησιαστικά σχέδια. Μάς κατέπλη
ξεν ή δραστηριότης πού Αναπτΰσ
σει ή Έκ.κλ·ησία μέσα στά μον«-
στήρια καί ή προθημία ποΰ δει-
κνύου οί μοναχοί καί αί μοναχαί
νά προσφέρουν άνιδιοτελώς τάς ν
πηρεσίας των είς τόν τομεα τής
θείας λατρείας. Είναι κάτι ποΰ
συγκινρί βαθιιΊτατα.
Έκεϊ σ' αΰτό τό Μοναστήρι ϋ
πάρχουν άκόιμη πλεκτικίς μηχα
νιές, μέ τάς οποίας αί Αδελφ αί
προετοι,αάζουν τάς πριότας ΰλας
διά την ΰφανσιν ώς καί νφανιτι-
κές μηχανές διά τα σριοήτια καί
τα γαλόντα.
Ραφ-εία. Εις μίαν παλαιάν μο¬
νήν άνακαινισθεϊσαν υπό τοΓι ΙΙτ
τριάρχου, χωρίς ν« άποβλιιθή τα
παλ.αιόν έκ,κλησιαστικόν στυλ, εί¬
ναι έγκατεστΓ,ιμένη μία αδελφότης
έκ καλογραίων, αί οποίαι Ασχολοϋν
ται λίαν επιτυχώς μέ την ραπτι¬
κήν. Ρά.τ;τοι·ν τα ίερά δμφια δι'
ολόκληρον την χο'ιραν.
ι-·
Άγγλιικό νυκτιοίό πού έπεδτίχθη στήν έφετεινή Ικθεση "Εξ,ιο 70>
τής Όζάκα (ΊθΛΐονία).
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Φϊρεται είς γνώσιν των ενδια¬
φερομένων πολιτών δτι, πλήν των |
παρ' 'Τιπονργείοις καί παρό Νο-
μαρχίαις συνεστημένοιν ήδη 'Τπη
ρεσιών ΈξυπηρΒτήσεως καί Έιρεύ
νης Παράπονον Πολιτών 'Τ.Ε.Ε.
Π.Π.), σννεστήιθησαν καί λειτουρ
γοϋν δμοιαι 'Τπηρεσίαι καί είς Νο
μικά Πρόσωαα καί Όργανισμούς,
περί ών κατοντέρω.
Αί παρά Νομικοίς Προσώποις
καί Όργανισμοίς Τ.Ε.Ε.Π.Π. δέ-
χονται τούς πολίτας καθ1 εκάστην
εργάσιμον ημέραν καί άπό 09.00'
?ως 14.00' ώρας.
Οί πολίται δύνανται, διά καταγγε
λίας ή παράπονα αυτών άναφερό-
μενα είς ενεργείας ή παραλείψεις
των περί ών πράκειται Νομικων
Προσώπων καί Όργανισμών ή είς
την συνπεριφοράν ύπαλ?.ήλαι)ν αυ¬
τών, νά Απευθύνωνται είς τάς παρ'
αυτοίς ΤΕΕΠΠ.
Αί παρά Νομικοίς Προσιυποις
καί Όργανισμοίς ΤΕΕΠΠ έπιλαμ
βάνονται, κατά πρώτον βαθμόν, πά
σης ΰποθ€σεΐι>ς, ήτις Ανήκη είς
την καθ" ίίλην άρμοδιότητα των
παρ' οίς αύται Νομικών Προσώ-
ποιν ή Όργανισμων. Εάν οί πο¬
λίται δέν θεωροΰν εαυτούς ίκανο
ποιημένονς έκ τής, κατά πρώτον
βαθμόν, επιλύσεως τοΰ θέματός
το)ν υπό των παρά Νομικοίς Προ
σαντοις καί Όργανισμοίς ΤΕΕΠΠ
δύνανται νά απευθύνωνται είς τάς
ΤΕΕΠΠ των οίκείων 'Τπυυργεί-
ων.
Ό Έπίτροπος Διοικήσεως (ό-
δός Βουικουρεστίου 18, τηλέφωνα
344-411 εως 344-415) έπιλα;;βάΛ'ί-
ται τής ερεύνης εγγράφων παρα-
πόνων των πολιτών είς τελευταίον
βαθμόν.
Πρός διευκόλυνσιν των ένδιαφε
ρομένων, παρατίιθεται κατΐοτέηω
πίναξ, περιλαμβάνο>ν τάς διευθύν
σρις καί τα τηλέφωνα των παρά
Νοιαικοίς Προσο'νποις καί Όργανι
σμοίς συσταθεισών καί λειτοιργου
σών ΤΕΕΠΠ.
ΤΕΕΠΠ ΠΑΡΑ ΝΟΜΙΚΟΙΣ
ΠΡΟΣΩΠΟΙΣ
ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙΣ
1. Ίδρύματος Κοινωνικον Άοχρα
λίσεον (ΙΚΑ) Άγιον Κο>νστ)νον
8, 1ος δροφος Τηλ. 521-557 ναί
2. Δηροσίας 'Επιχειρήσεοις Ή
λεκτοισμοΰ (ΔΕΗ) Χοιλκοκονδΰλη
30, Ίσάγειον Τηλ. 524-273, 538-
005, 520-572 Αριθ. Τηλεφων. κέν
τροιι 534-301, έσωτερ. 759 398-396.
3. Άνωνΰμοιυ 'Ελληνικής Έται
ρίας 'Τδάτιον Κορνάρον 1 1ος δρο
φός. Τηλ. 228-225, 229-352 έσ-οτ.
246.
4. Σιδηρόδρομον Έλληνικοΰ
Κράτονς (ΣΕΚ) Πανεπιστημίου
31, Ίσόγειον. Τηλ. 238-273.
5. ' Ελληνικοΰ Όργανισμοΰ Τον
ρισμού (ΕΟΤ) Βουκονρεστίον 1,
1ος δροφος Τηλ. 225-087, 230-989
Αριθ. τηλ. κέντρον 223-111, έσω
τερ. 256 καί 1^6.
6. Όργανισμοΰ Λιμένος Πειοηι
ως (ΟΛΠ)
II
Μεραρχίας 2, 1ο;
δροφος Πειραιεύς Τηλ. 422-807 Ά
ριθμ. τηλ. κέντρον 426-981, έσιοτ.
90.
7. Όργανισμοΰ Λιμένος θεσσα
λονίκης (ΟΛΘ) Κεντρικόν Κατά
στηιμα ΟΛΘ θεσσαλονίκη Τηλκρ.
29-017.
8. Άγροτικής Τραπέζης 'Ελλά
δος (ΑΤΕ) Γοινία Πανεπιστημίου
καί Έδουάρδου Λό 19, Ίσόγειον
Τηλέφ. 238-418, 230-521, ε.σοηερ.
420.
9. 'Ελληνικής Τραπέζης Βιομη
χαντκής Άναπτύξεο)ς (ΕΤΒΑ).
Πανεπιστημίου 18, 1ος οροφοζ.
Τηλέφ. 621-652 Αριθ. τηλ. χέν-
τρου 237-381, έσωτ. 354.
10. Όργανισμοΰ Έπασχολήσε-
<ος Έρνατικοΰ Δυναμικόν Γοτνία Σ<ι>κρί'ιτοτ<ς καιί Χαλκοκονδνλη 31 —33, 2ος δροφος Τηλέφ. 541.528. 11. Ναντικοΰ ΆπομΛχικοΰ Τα¬ μείον (ΝΑΤ) Λεοιφόρος Έθνιχής Άντιστάσεως 1, Πειραιεύς. Τηλ. 475 673. Αριθ. τηλ. κέντρον 478- 922 εως 478.928 έσωτερ. 20. 12. "Οργανισμόν Έργατικής Έ στίας Πατησίων 5 3ος υροφος Τηλέφ. 532-458. 13. "Οργανισμόν Έργατιχής Κατοικίας Πατησίων 37, 1ος όοο φός Τηλ. 521-743. 14. Όργανισμοΰ Κεντρικης Λπ χαναγοράς Αθηνών (ΟΚΛΑ) Πε ριοχή Άγιον ΊθΗΪννου Ρέντη τηλ. 485-341. 15. Όργανισμοΰ Άποχετεϋορ- τος Πρωτευούσης (ΟΑΠ) Γαμίιέτ τα 2' 4ος δραφος, Τηλέ. ^29-8(51 639-038 Αριθ. τηλ. κέντρον «33- 908, 630-028, 616-743, 634-494 έ¬ σωτερ. 01. Ο κ. Ξ. ΖΟΛΩΤΑΣ ΕΙΣ ΟΤΑΣΙΓΚΤΩΝ Ό κ.αθηγητής κ. Ξενοφών Ζο λώτας Ανεχώρησεν είς Ούάσιν- κτοιν, προσκληθείς άπό τό Διε- θνές Νοιιισματικόν Ταμείον μπ' δλλων 14 διρθνοϋς φήιιης οίκον ο · μολόγων, πρός (Τυνήτηοιν τοΓ1 τοο βλ.ήιΐτατος τής διρθνσΰς νομ.'*ιι«τι κης ρενστότητος. ΑΝΕΓΕΙΡΟΝΤΛΙ ΟΚΤΩ ΝΕΑ ΣΤΣΚΕΤΛΣΤΗΡΙΑ *ΡΟΤ- ΤΩΝ ΕΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ λ! ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ ί« τής 1ης σελίδος) στολή τοιι (Ι.Ίον κεφάλαιον!. δ Ά πόστολος Παΰλος τονίζει τόν ΰμνο τής άγάπης, έννοεϊται, τής Αληθι νης άγάπης. Έξ όσονν δέ -,,ράφει προκύπτει τα σιιμπέρασμα, ότι τό μεγαλΰτερο πνεΐκματικό δώοο τοΰ θεοΰ πρός τόν δνθρωπο, πλήν τής σοχτηρίας τού, είναι ή άγάπη. Ώς δ' έπεξηγεϊ στήν πρός Γαλ.άτας επιστολήν τού (κεοράλ. 5:14) ή ά γάπη είναι ή έκπλήρτοσις ·οΰ νό¬ μον, διότι εάν άγαποϋμε ιόν θε όν καί τόν πλησίον μας, δέν θά κάμωμε ποτέ κάτι πού είναι άντί θετο πρός τό θέλημα τοΰ Θεοΰ /αί εναντίον τοΰ πλησίον μας. Καί δ Κύριός μας Ιησούς Χρι στός, ολίγον πρίν παραδοθή καί σταυροθή, εδιοικε πρός τοΰ; μάθη τάς τού καί δι' αυτών πρός ημάς, ιιίαν καινονργιαν εντολήν: «Έντο λήν καινίιν δίδωμι νιιίν, ΐνι Αγα- πά,τε Λλληλονς, καιθώς ήγάπησα ν αάς...» (Ίιοάνον 13:24). Τούτο, σημαίνει, δτι κάθε τι ποΰ θά πράξο>αεν, Γιν δέν άγαποϋιιε ο
π(ι>ς Έκείνος μάς ήγάπησε, θά Ε¬
χη βαρύτατες συνέπειες γιά δλ.ην
την αίωνιότητΓ'. Έπειδή ό Ιησούς
Χριστός είναι ή ένσαρκωμένη Ά¬
γάπη, μάς δίδει αυτήν την έντο-
λ.ήν ώστε, τη,ροΰντες αυτήν, νά εί
μεθα εΰτυχισμίνοι καί στήν έπί-
γεια ζιυή, άλλά καί είς όλην την
αίωνιότητα. Τί έννοοϋσε δμως δ
Κύριος Ιησούς μέ αυτήν την άγά
πην; Μάς τό άποκαλύπτει αύτύ ό
Ά. Παΰλος, μέ τόν ΰμνο τής ά¬
γάπης. Τό συμπέρασμά τού είναι
Δι' άποφάσειος τής 'Επιτροπής
Σνντονισαοΰ ΟΊκονομικής Πολιτι-
κής, ενεκρίθη ή μέσω τής Άγρο
τικής Τραπέζης προμήθεια τοΰ μη
χανολογικοϋ ϊξοπλισμοϋ των {«πό
Ανέγερσιν όκτώ είσέτι σκσκευαστη
ρίιον ροδακίνίον — μήλίοτν τής
Κεντρικής Μακεδονίας. Συμφώ-
νιος πρός την Απόφασιν, ή προμή
θεια τοΰ έξοπλισμοϋ διά τα τέσ¬
σαρα έκ των Ανεγειραμένων συ-
σκευαστηρίζον θά Ανατεθή είς έγ
χο>ρίους οίκους. Διά τα νπιλοιπα
τέσσερα θά Ανατεθή αυτή είς τόν
Κυπριακόν οίκον «Κρόνος» καί την
μετ' αυτού (τντνεργαζομένην Έλλτ)
νίκην βιομηχανίαν «Φοϊνιξ».
τούτο: "Οτι κάθε τι ποΰ κάμνομε
είναι μηδέν γι' Αύσόν, εάν δέν ?-
χωμε την ίδιαν άγάπη στήν οποίαν
ε"ζησε καΐ δ Ιησούς. Δηλαδή την
αγάπην πού συγχωρεϊ, πού θυσιά-
ζεται, άκόμη καί γιά τούς έχθρούς
τού, την άγάπη πού θανατώνει ό
έγώ μας.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Είς τό υπουργείον Ναυτιλίας ι'1
πεβλήθησαν αίτήσεις διά την έγ
γριϊφήν είς τα Έλλ.ηνηκά νηολόγιη
των φορτηγων π).οίων «νΑρ«ελ»
12.533 κύ.ρων όλικής χ<,νρητΐ3(ότη τος (ναυπηγήισεως 1962), «Αΐγίς Τρέηντ» 9.240 κ.ο.χ. ίναυπηγούμΕ νόν είς Σκαραμαγκδ) καί «"Αγι ος Σττθαανιός» 7.289 κ.ο.χ. (ναν πηγ. 1946). 'Τπό τού 'Τπουργοϋ Ναντιλίβ; κ. Ι. Χολοέδα ένΐκρίθη πράξις τοϋ Δ Σ τοΰ Όργανισμοΰ Λιμέ¬ νος Πειραιώς, διά την διάθεσιν πιστώσεως 1.034.280 δρχ. πρός « γοράν ξυΑείας διά την έοιτέλεοιν Εργασιών είς κτίρια τοϋ ΟΛΠ. Τό έν Αθήναις Γενικόν Προ¬ ξενείον τής ΌνιδοίΊρας καλεϊ τοϋ: πλοιοο<τήτας σκαφών, ν.ιό την ση μαίαν τής Όνδούρας, («ως προβ κομίσονν τα ταχύτερον τού ςτίτ λονς έ-γγραφής είς τα νηολόγια τής Όνβούρας, πρός διενέργειην τοΰ απαραιτήτου έλεγχον τιον, είς τα γραφεΐα τοϋ Γενικοϋ Προ¬ ξενείον, όδος Βϊραντζέριου 42, τηλ. 532.165, 523.480, 11 — 1 καθημερινώς πλήν Σάββατον. ΤΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑΝ ΠΡΟΜΗΘΕΤΕΤΑΙ Η ΔΕΗ Άπό την Γαλλίαν, πο'ΊχίΊτ.» νά προμηιθευτή ή Δημοσία 'Ε.τι χείρησις Ήλεκτρισμοΰ διάφ^-;^ ·"' ταλλακτικά δ<ά την τετάρτην ή- λεκτροπαρκγιογόν μονάδα της (;: τό Άλιβέριον. Τα έξαρτήματα ί>'
τα Ιχονν κόστος 2.148.019 γιλλι
κά φράγκα καί δέν πεσιλαμϋάνον
ται είς τό εφετεινόν ενιαίον .τρό
γραμμ,α κρατικιον προμηθειο-' Τ"
Θέμα τής έγκρίσεος τής Λρα'ΐΐ-
θείας αυτής ευρίσκεται ήδη <;ΐς τό υπουργείον 'Εμπορίου, τό ,Ι.τκίην, προκειμένον νά λάβη σχετ.χήν Ί πόφασιν, εζήτησε την γνώμην τής "Υπηρεσίας Προγράμματος Π!" μηθειών.