195616
Αριθμός τεύχους
2050
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
31/5/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΝΑΤ1ΟΝΑΤ Ε
θϊ ΤΥΠΟΤ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
31 Μαΐου 1970 - Έτος 43ον - ·Αρι8. φύλ. 2050 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.
50
Διευθυντής ■ Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΛΣΙΛΤ1ΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί ουνεργά τού μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
πηρετοΰντα την αΰτοκρατορίαν τής
έκλύτον Ρώμης. Εντεύθεν έξηγεϊ-
« ΒΤΖΑΝΤΙΝΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΕΔΡΕΤΣΑΣ ΤΗΣ ΕΝ
ΜΙΚΑΙΑ ΟΙΚΟΤΜΚΝΙΚΙΙΣ
2ΤΝΟΔΟΤ ΡΩΜΑΙΟΣ ΑΤ-
ΤΟΚΡΑΤΩΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ-
ον
ΜΕΡΟΣ ΟΓΛΟΟΝ
«ΕΙμαι ή Έλληνοχοιστιανική Μι
^αΛΐιι τού Βυζαντίου, τύ οποί¬
λίαν ορθώς προέκρινε καΐ. έγ-
έπράφθασε νά άνακηοΰξη
νίαν πρωτεύουσαν τής μονοκρατο-
θία; τού ό Ρωμαϊος στρατιωτικάς
κολιτικός καί οΐκονομολάγος Κων-
βτίΐντίνος, ό 6«ιθύς γνώστης των
ίΐινβπχών Άνατολής καί Λύσεως.
Αιότι μόνον έκείνος διείδεν ίνωρί-
ΙΕρον κω επείσθη άπολύτο>ς ότι ή
βιίνθεβις των Ανατολικήν έπαρ-
χιών τής Ρώμης ήτο τελείως διά-
φοςος άπό την έθνολογικήν σϋνθρ-
βιντών Δκτιικών έπαρχιών τυς. Ή
φυλετιχή βύνθεσις τής Ανατολή;
}έν ήτο 6ε&αίο>ς έ ν ι α ί α, ώς
5έν ήτο καί ή των Δυτικών έπαρ-
χιών, άλλ' είς την Ανατολήν τα
Λατινικίιν στοιχείον άπετέλε ελα¬
χίστην, τότε, καί Ασήμαντον μειο-
νότητα, ένώ τό "Ελληνικόν στοι-
χίίον εΐχε καταπληκτικήν ύπεοοχήν
4ιι6 των Έλληνιστικών άΐκύιμη χρό
νων, ότε τα έγχώρια στοιχρία τής
'Ανατολης έξελληνίσθησαν (ίαθμη-
δάν ΰ.τό των κληροΰχων έξ Έλλά-
δος μεταναστών, συνεργοΰντος
-ϊθός τουτο τού ελληνικόν
ται καί ή ύπ' (ΐΰτοΰ απόδοσις είς
τοΰς Χρκττιανούς των εύκτηρίον
οϊκον των, ή καταοολή άποζημιώ-
σεως ιδία τάς καταστροφάς των, ή
ίιλι,κή ενίσχυσις των εΰκτηρίον οϊ-
κων καί ή ελευθέρα εξέλιξις τοϋ
Χριστιανίσμοϋ παραλλήλως πρός
την επίσημον ίιθνικήν θρησκείαν
της Ρώιμης.
Την θρηοικευτικήν περί Χρι,στκι-
νισμοϋ θοτοτμτν τού Ρονμιιίου ,μονο-
κράτορος Κοηισταντίνου ένίοχυε πε
ρυσσότρρον καί ή οίκονομική ΰοτε-
ή τής Άνχχτολής καί ειδικώτε¬
ου, τό οποίον ενίσχυον ευνοικαί οι¬
κονομικαί συνθήκαι τής Άνατολής
χαί τού κΓΐρύγματος τού Εΰαγγελί-
οιι βραδύτερον, τό οποίον ένίσχυ-
ίν ή άκριβολόγος καί έξελισσομέ-
νη γραπτώς καί προ«ρορικώς έλλη-
Μκή γλώσσα. Εντέυθεν έξηγείται
Ιστοοωιώς καί ή στροψή τού μονο-
κράτορος Κίονσταντίνου πρός τόν
,ιρ.ονομιονχον εμπορικόν θρακικόν
Βόσποοον, ή σΰγικλησις τής ΟΙκου-
μτνικής Συνόδου είς την Νίκαιαν
τής Βι>&υνίας ,μου καί ή μεταφορά
τή; ριομαίκής πρωτευούσης είς τό
δαημον τότε Βυζάντιον, την Κων-
οταντινούπολιν καΐ Νέαν Ρώμην.
Ή προτίμησις τού προνομιοΰιχου
Βοσπόοου υπό τού μονοκράτορος
ήδη Κωνσταντίνου, έξηγεΐ Γαχρως
νο'ι την προηγηιθείσαν εΰνοιά' τού,
ώ; Καίσαρος τότε, πρός τόν Χρι-
βτιανιαμόν καί άνατρέπει τόν Ισχυ
Οΐθμόν Όρ,θοδόξιυν θεολόγων καί
Ιβτοριχοιν, ίίτι δ Κίονσταντϊνος ά-
.τίχλινε πρός τόν Χριστια-ν σμόν
.ταιδιόθεν. Ώς Καίσαρ έξέ·δο>σε
μετά τού Λικινίου έν Μεδιολάνοο,
τό π?ρί Λνεξιθρησκείας διάταγμκ
&ϊΕο των Χριστιανών, ούχι δμοις
κ χοΐΛτιανΐΜής συνειδήσεως, άλ-
λ« έκ πολιτικόν συμφέροντας. Διό¬
τι χατέχρινεν ένσυνειδήτιυς την ρω
μαϊχήν πολιτικήν των διωγμών ν.α-
τά των Χριστιανών ώς άσύμφορΛν
χ«ΐ λίαν μάλιστα επιζημίαν διά
την δημοσιονομικήν σταθερότητα
καί την ένιοτικήν προσπάθειαν τής
οιιγχεντροπικής πολιτικής τής Ριο
μαίκής αύτακοαιτορίας. Έπομένως,
δΐΕϊδρν ορθώς καί έγκαίρτος ίίτι τα
«ντιχρ,ΐΛχιανικά διατάγματα των
•τοοχατόχων τού άντί νά τονϋ>σουΛ·
την επίσημον θρησκείαν τής Ρω¬
μη;, ενίσχυον περισσότερον την η¬
θικήν αξίαν τού Χριστιανισμόν καί
δ ί
5ον
Γλχηυισε λοιπ»ν τότε τό Βυξά·ν
τιον άπ» την Μακεδονική χκριαρ-
χία. Άλλά καί μετά τή μάχη τής
Χερωνείας σηά χρόνια τού Μέγα
λου Αλεξάνδρου καί των Διαδό-
χιον, δταν ή έξάΐίλωβη τού 'Ελλη
νκτμ,οΰ στήν Ανατολή εφερε ριξυκή
μεταδολή. στίς πολιτικές συνθηκες
των κλαστ,κών χρόνο>ν, κατόρθω-
σε πάλι νά περισώσει την αύτοτέ
λειά τού.
Στά 279 π. Χ. όρ&ές Γαλατών,
προερχάμενες άπό τό ΔοΰναΓ"., τοΰ
εβτησαν πολιορκία κτά τό ί·'άγκα
σαν νά πληρώνει βαρύτατο έτή-
σιο φόρο. Οί Βυξάντιοι άναγκά-
σΐθη,καν νά έπιβάλουν διόιδιι στά
σκάιρη, πού περνοϋσαν τό Βόσπο
ρο, καί α·ύτό εγννε αίτία καταστρε
πτικοϋ πολέμου μέ τή Ρόδο. μέ
την Πβργαμο, καί μέ τόν όασιλέα
τής Βιθττνίας Προνοίαν.
Άργότερα, οταν ή Ρο'),ιη έντε
6αλε την κυριαρχία της σέ όλό-
κληρο τόν 'Ελληνι,κό κόσμο, &έ-
χβηκε καί τό Βυξάντιον Ρωμαίο
Πραίτο>ρα, όπως καί οί άλλες έλ
ληνιικές πόλεις, διαττήρηίΐε ίίμχυς
καί πώλι κάποιαν αύτονομία. Σ τα
Β)ζαντινά νο<μί<ΐματ« τής ίποχής έκείνης άναγράφεται τό δνομα τοΰ Πραίτιοοος μέ τόν τίτλο: «"Αρ- χονν» καί αί λϊξεις «Όμάνθ'α καί Κοινο>νία». "Ετσι ήρχισε ή τελευ
ταία περίοδος τής ίστορίας ι ού άρ
χαίου Βυζαντίοΐ). Μιά πες.οδος,
πού κράτησε πτ-ντε όλόικληρους αίώ
νες κ' εληξε μέ την ϊδρί*ση της
Κοινσταντινοτΐιπόλεως.
Στό διάστηιια των πέντε αυτών
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
ρον τής Μικρασίας καί τής Συρί-
ας, κ»ιριάρχ(ον κατά διάφορον ίία-
Ομόν τού εμπόριον καί δή τού Με·
σογειακοΰ, έν αντιθέσει πρός τόν
εμπορικόν καί οικονομικόν μαρα-
σμύν τής χρειοκοπούσης Ρώμης,
τύ' οποίον εγκαίρως προέβλεψε μέ
θαυμαστήν ακρίβειαν ή οικονομο¬
λογικά ίδιοίρυία του. Διότι ή ά-
ψυχολόγητος καί καταθληπτι,'ή φο
ρολογία τοΰ Διοκλητιανοΰ έπέσπευ-
σε την εκοηξιν τής οϊκονομικής
κρίσεως, έκδηλο>θείσης όξι'τερον
έφ' ΰλακλήρου τής "Ιταλίας ν αί πε¬
ρισσότερον επί τής Ρώμης, άπει-
ληθείσης καί υπό σιτοδείας.
Άντιθέτιος, αί Άνατολικαί έ- - ι , . „ ., ' ϋ- ·" κλ
παρχία, τής Ρώμης, δχι μόνον δέν αιώνιον ό Ελληνικάς κάσμος, αν , αύτό τό φαινομένη π/χροικτιασθηκε τη τού Σε6ηρον πηγάζει το ε*Η-
ήλάττωσαν την παραγωγήν ™ν, καί {«σταγμένος στή Ρωμαίκή Αύ στό μεγάλο χρον,κό δ,αστημα των Ι μο που διατηρηθή ως τις ηι,ερες
άλλά «αί την ηΰξανον συνεχό,ς τακρατορία, μ,ώρεσε νά πρ<χγ»ια- πέντε αίώνων, πον μεσολάβησίν μας: να εγχε.ριζει δ Μητροπολτ- καί συνηθούν έ-ΐιοελώ- τα υ ε ο- το«οιήισει δυό άπό τίς μεγαλύτε- άπό τή ρο>μαϊκή κατάκτηση ιος την της Ηρακλειας την Πτχμαντορι-
,αι συνετηροτν επ,μελω, τα χερ ^ ;ο(Μφορίς χου £/ πρό(Λο ήμίρα> πού ϊγννε τό Βνζά'/τισν ή κή ρά66ο στόν Πατρ.άρχη Κων
τής "Ανθρωπότητας: νά μεταδύ- Μτντρόπολη τοΰ Μεσαιωνικοΰ Έλ- Ι σταντινουπόλεως κατά την ένθρο-
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΟΣ
σει τόν πνειιματικό πολιτιβμό τού
στήν ως τότε 6άρ6αρη Δνντη, καϊ
νά νίνει ό απόστολος τοϋ Χριστια
ληνκτμοΰ καί τής Μεσακονικής Εύ
ρώπης, ή Νεα Ρωμη, ή 'Ελ,'.ηνική
Ρωμη...
νκΐμοϋ, τής νεας θοηακείας, .τοίι | Τό σοβαρότερο γεγονός τής πε-
ήταν προορισμ^νη ν' άναστηλώ- ριάδου αυτής είναι ή σνμφορά ποΰ
σει καί ν' άναμορφώβει την ήθική έπληξε τό Βυζάντιον στά 196 μ.
Χ., στά χρόνια τοΰ αύτοκρατορος
Σεπτιμίου Σ εβήρου. Σ τόν έμψύ-
λιο πόλεμο ποΰ είχε ξεσπάσει τό-
διΛα<τκαλία των 'Ελλήνιον φιλοσό φων. Ό μεγάλος Όράτιος θέλοντας λ.ά νίκηαε τοϋς κατακτηιτές τή δΰναιμτ) τού πνεύματος. Οδτε καί ό ίδΗος ρμιος δΐν θά μποροΰσε νά φανταΐΓθεί, ότι θα'ρχότα·ν με¬ ρά, πού ή παραοττατιική έκείνη ύ- περβολή τού θά εφθαλΐε στήν Ιβτο ρτκή της πραγματοποιηθή, «τι καί ή λ,εξη Ρΐιΐιμαϊος άκόμη θά εφθανε- νά άλλάξει μέ τό πίοαομα των αί ών'ον εννοια καί νά πάρει τή ση μ<ιοία τοΰ 'Ελληνορ·θοδόξο>'. Αΰ-
τό τό μοναδικό στήν .ταγκύ,·ίμια ι
στορία φαινόμενο ενός λαοΰ ΰπο-
δοΰλου, ποΰ 6ρ·έθηικε μιά μερά κυ
ρίαρχος, χιορίς καμμιά φανεοή άνα
ταιραχή Λ"ά μεσολαβήσρι, χΜρίζ έ
πανάσταοη, χοιρΐς καί ό Ιδιος νά
τό καταλ.άβει πώς καί άπό πό-τε,
παραστατικά νά δείξε», πύπο με- | τε, τό Βυζάντιον ΰποστήριξε τόν
γάλη τρταν ή έπίδραση τού Έλλη ' άντΐπαλο τοΰ Σεβήρον Νίγρον
νικοΰ" πολιτισμοΰ στήν κυοίαρχη ^ πολέμησε τρία όλόκληρα χρόνια έ
Ρωμη, «Ιπε, πώς ή Έλλάδα κατα ναντίον τοΰ ροΐμαϊκοΰ στόλον, καί
κτήβηκε μέ τή δία των οπΛων, άλ ] άντιστάθηκε οττήν πολιορκία των
ρωμαϊκίόν λεγεώνων. "Οταν τονς
Ιλειψαν οί πέτρες, οί Βνξάντιοι με
ταιχειρίστηκαν τούς πολυά3ΐθμους
άνδριάντες τής πόλης τονς έναν
τίον των πολιορκητών. "Οταν δ¬
μως τούς ίλειψε καί τό τελευταίο
ίχνος τροφής κ' έφθασαν στή λι-
μοκτονΐα, άναγ«άσθ·ηκαν νά ΰπο-
κύψονν.
Ό Χεβήρος τοΰς έκδικήθηκε
σικληρά. Γκρβμισε τα τεΐχη τής πό
λης καΐ τα λαιμπρόττερα οίκοδομή-
ματά της, κατάργησε την αύτονο
μία της καΐ τής έπέιβαλε την ύ-
πο,τέλεια στήν άντίξηλό της ΙΙίριν
θον 5 Ήράκλειαν, πόλη τής θρά
κης, Απουκία των Σαιμίων στήν
Προιποντίδα. Άπό την πράξη αύ-
σαία καί θαλάσσια συγκοινιονιακά
δόκτυά των (Ίγνατίπ. οδός,
νισή τού στόν οΐκουμενιοίό θράνο.
'Επτά χρόνια μετά την κατα-
στροφή, ό Σεβήρος Ικρινε, δτι ή
ταν συμφέρον τής Αύτοκρατορίας
νά διατηρηθεϊ ίσχΐΜίό τό Βνζάν-
τιον, σά φυσικό όχυρό κατά των
6αρ6άο<»ν τοϋ Πόντον καί τής Ά οίας. Τό Ιζ<οο« λοιπόν μέ καινούρ για τείχη, ποΰ εφθαναν τώρα ως τό δεύτερο λόψο, 1.300 μετρα δυ τικά άπό τό Βοσπόριον Άκρωίτή- ριον, τό προύκισε μέ λ.αμποότερα οώίήματα, στή θρση έκείνων πού εΐχε καταστρέψη, καί πρός τιμήν τοΰ γιοΰ τον» Άντοννίου Καρακάλ λα, έδωκε στήν ξαναχτισμένη καί μεγαλιομένη πόλη τα δνομα Άντω νίνα. Την ιδία σνμορορά έπαθε τό Βν ζάντιον καί μερικές δεκάδΐς χρό νια άργάτερα κατά τούς έμφυλί- ους πολεμους τοΰ Γαλληνοϋ μέ τοΰς τριάντα άντιπάλονς τον αίι- τοκράτορες, τούς γνοκΐτούς στήν ίβτορία ώς «Τριάκοντα τιιράν- νονς». Τα έρείπια τής δεύτερης αίΐτής καταστροφής άνοικοόομήθη καν άπό τό Βνζάντιο στρατηγό Κλεόβαμον η Κλεόδημον. Τελευταία περιπέτεια τού Αρχαί ου Βνξαντίου ίιταν ή όλιγοχρόνια κατοχή τού άπό τοΰς Γότθονς, ποί' κατεβαίνοντας άπό τό Δονί·6ι γύ ρω στά 270 μ. Χ.; πλημμνρισαν τόν Πόντο, πϊραισαν τό Βόσπορο, διέοχισαν τό Αΐγαϊο κ' έφθασαν στήν Άττική, οπον τούς αντιμε¬ τωπίση μέ έπιτιιχϊα ό ϊ£ιος Βΐ'ζάν τίος στρατηγός Κλεόδαμος. Έξήν τα χρόνια άργότερα ?τρθαν? ή με γάλη καί τελευταία ωρα τής Ιστο ρίους τού, δταν ό Κωνσταντίνος με τέφερε σ' αύτό την πρίΐκεΰΛν,σα τής Αύτοκρατορίας καί τοϋ Ιδινε τό μέγα καί αγιο δνομά τού. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ σολιψιένες, λιμενοαποθήκαι, νεντρι- καί άγοραί) πρός ταχυτέραν καχ άσφαλεστέοαν διακίνησιν τώ/ ποι κίλων προϊόντίον τής παραγωγιικό- τητός τιυν καί κατέβαλλον τάς οΐ- κονομι,κάς είσφοράς τιον πρός συγ κράτησιν τής συνεχώς καταϊτιπτοΐ'- σης ριοιμαϊκής δημοσιονοψιίας, ά- νεπαρκοΰς πλέον διά την συντήρη¬ σιν στρατιωτικής καί ναυτυκής δυ¬ νάμεως καί δι' αύτην άκάμη την αύτοάμυναν τής Ρώμης. Έκ τής συγκρίσε<ος αυτής έξά- Ι γεται ικαΓι τό λογικόν συμπέ-ρασμα ' τοΰ Ριομαίου μονοκράτορος Κ(ον- σταντίνου νά βασιλεύση τό Ρωμαϊ¬ κόν Στέιμμα του επί των Ανατο¬ λικήν έπαρχιΛν τον, διότι ή Ρω¬ μη δέν ήτο πλέον οίκονομικώς καί στρατιωτικώς τόσον Ίσχνρά ίόστε νά τύ άιποβαστάση καί νά τό στη- ρίξη. Επί των δΰο αυτών παρά¬ γοντος, τοΰ θρησκευτικόν καί τον ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟ ΤΑΞΙΑΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ Ύττό τού Μητροιτολίτου Μυτιλήνης κ. 1ΑΚΩΒΟΥ Β'. Η ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΤ ΚΛΗΡΟΤ Διά την μάρφιοσιν τοΰ κλήρον τό Πατριαρχείον διατηρεί 8 σεμι νάρια, είς τα όποίΥι ήδη φοιτοϋν 800 Ιεροσπουδαβταί. Ή φοίιησις διαρκεΐ 5 ετη. Γίνονται δεκτοι νέ- οι μέ ήθος καί εύσέβειαν, Τι,ι ς δ- ποίους έπιλέγοτιν καί προπαρασκεν άζονν οί ίερεϊς άπο τάς ο'ικογενεί τόν ηθικόν βίον καί -την καρτερίαν των όπαδόίν τού Ρωιμαί ί» πολιτών. Κατά τόν μονοκράτορα ήδη Κιον οταντίνον, ό Χριστιανιβμός ϊ.πρε- ίΐε χαί ίδιχαιούτο μάλιστα, νά ά- φε*η έλεύθεοος διά νά αναπτύξη την διδασκαλίαν τού κιιί νά εφαρ¬ μόση τάς ηθικάς ,καί οιοιν(''νικάς αρχάς τού, την φιλαλληλίαν, την φιλ.ανίθρ(ΙΒΐ[αν καί την αγάπην •ΐθός τοΰς έχθρούς, στοιχεία έξι1- οικονομίδου, έστήριξεν ό Ριομ«ϊ- ος μονοκράτιορ καί την Απόφασιν του ν·ά παιγκαλέση καί την Α' Οι¬ κουμενικήν Σύοδον είς την Μικρά σίαν, χιορίς νά έριοτήση τόν τότε επίσκοπον τής Ρώμης Σίλβεστρον (314—335) καί χωρίς νά Ακουσθή τότε οΰτε ή διαμαρτυρία τυν, ότι παρεβιάσ'θη τύ ,-τριοτεΐον και τύ ά- λάθητον τοΰ επίσκοπον τής Ρώ- μιης, οϋτε ή δια,μαρτυρία τοΰ πα- ραστάντος έν τή Ο1κοι»μενικ·ή Συν- όδφ αντιπρόσωπον του επίσκοπον τής ίσπανικής πόλεοις Κορδούης Όοίου, γνωστοϋ καί έμπίστου τοΰ προεδρει!«αντος τής έν Νικαια Οί- κοτ»μενικής Στινάδου Ρωμαί'ΐυ μο¬ νοκράτορος Κωνσταντίνου, όστις ώρισεν αρχικώς την "Αγκυραν ώς έδραν τής Σι*νόδον καί βραδύτε¬ ρον ώρισε την Νίκαιαν, ορθώς πράξας. Διότι τό μέν συγκοινωνια¬ κόν δύκτνον τής Νικαίας θά καθί- στα άνετώτερα καί ταχύτε·ρα τα ταξίΐδκχ των έπιοκΐΜΐιον τής ΟΊ,κο»1- μενι.κής Σύνοδον, τό δέ ενννρατον καί γλι*κΰ κλίμίΐ της &ά παρεϊχεν ευχάριστον διαμονήν είς αΰτοΰς, κατά την διάρκειαν των εργασι¬ ών τής Οίκονιμ>Γλ'ΐκής Συνόδου «έν
εύκτηρίω οίκιο ή έν οί'κφ των βα¬
σιλέων» ένολλάξ, κατά την μαρ¬
τυρίαν τοΰ ίστορικοΰ Χέφελε.
1ς την 4ην
| άς των πιστών. Μετά την όποφοί
τησίν τιον δλο» σχεδόν έγγραφον
ται είς τάς Θεολογικάς Σχολαί
δι' άνιοτέραν μόρφιοσιν. "Οτ.'.ν πά
ρουν τό πτυχίον τιον καί φθάσουν
είς ηλικίαν όίριμον κατά την κρί
σιν τοΰ επίσκοπον νιιμφεύοντι.ι και
ΑΙΑΟΡΕΠΕΙ! ΞΕΗΟΙ ΦΙλΕΛΛΗΗΕί ΕΗΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
μόν κ. Σωκράτη,
Σέ παρακαλώ γράψε δυό λόγια
<πόν αγαπητόν μας «Προσφυγικόν Κόσμον» εάν καί γνο*ρίζω τόν πό '-ίτιμον χιώρον τής μόνης ζώσης -ιροσφυγιχής μας εφημερίδος. Πά "Χω απο βαρείας μορφής γλαυκώ καί ηύξημένου διαδήτοι' Κατόπιν <η»μβουλής τοΰ θεράπον- τ»; ϊατροτΰ μου έπεσκέιφθην είς Τ>ϊν Βιέννην τόν μεγάλον φιλϊλ-
'·*ΐνα χαί φίλον τοΰ έκ Σμύρνη:
Μτρροπολίτον μας καί ανεψιού τοΰ
Έθνομάρτυρος Χρνσοστόμου κ
Τοίίΐερ, τής έκεί Όρθοθύξον Έκ
μας. Ό μεγάλος αύτάς
... ής άλτρουίστής καί φιλάν
θΡ"«ιος άνομάζεται ΚΑΡΛ ΧΡΟΤ
*Ή τής Πανεπιστημιακής Κλινι-
ν·ϊί. μέ τόν αξιον ΈΛΐμελητην τού
"ψβαλμίατοον καί όμογενή έκ
Στέργιον Νιχορλήν, προ
κάθε επιστημονικήν ί>οήθει
Γιν «Ις τούς έξ Ελλάδος πάσχον-
Γ(Ι; χαί ποικιλλοτρόπως δείχνει τό
ζαιηρον του έ·νδιαφίρον είς τοΰς
Κ»ιγόνους ώς μάς άποκαλεί τοΰς
Ελληνας τοΰ πατέρα τής Ίατρ -
ν·^ζ Ίπιτοκράτη.
Η παροΰσίΐ μου γράφεται κατο
πιν -ταραικλήσεως των νοσηλενο ιί'
νϋ)ν έχεϊ στήν Αύστριακή Πρωτεύ
""οο των κάτοθι άναγραφομένων
ητ<χ: έκ Κώ τής Δωδεκανηβο: Σαμαρά τοΰ εκαμ' "Ιίίατοπλαστική τυφλοΰ τελείιος γοΰν είς μίαν χηρενονσαν έφημε ριακήν θέσιν. Οί υπηρετούντες σήμερον είς την Ρουμανίαν ώς έφημέριοι άνέρ χονται ϊίς 10.000. Έξ αύ:ων ο* 9.500 ϊχονν θεολογικόν δί^τλίομα καί οί 500 προέρχονται άπό τα σε μινάρια. Είς τα σεμινάρια λειτουργοΰν καί σχολαί διά τούς Ίεροψάλτας μέ διεαή φοίτησιν. Δύναντα; δμως μετά την άποφοίτησίν των νά κα ταταχθοΰν, εάν έπιθυμοΰν, ΐ'ς α¬ νάλογον μέ τα μορφοιτικά των προβόντα τάξιν είς τό Σεμινάρι όν. Έπίσης είς την Ρουμανίαν λει τουργοΰν δΰο Θεολογικαί Σχολαί πανεπκηημιακοΰ επίπεδον, ή μία είς Βουκουρέστιον μέ 300 φοιτη- τάς καί ή &λλη είς την πόλιν Σι μπίου, απού έδρεύει ό μητροπολί- της Τρανσυλβανίας, μέ 470 φοιτη τάς. Καί αί οΰο στεγάζοντνι είς μργάλα ανετα κτίρια, είς τα ό- ποΐα λειτονργοΰν καί Οίκοτροιρεΐα μέ δλας .τάς σνγχρόνους έγχατα στάσεις. Οί ιροιτηταί υποχρεούν¬ ται νά είναι έσοτερικοί. Ό ιευ- θυντής τής Σχολής όνομάϊεται Πρύτανις, δλοι δέ οί κα&ηγπταί εί να< κληρικοί καί διακρίνοντπ, διά την Αρετήν, την βαθείαν ,τίστιν καί την θεολογιικήν των σι»γκρότη σιν. Πολλοί τοι^ΐίον είναι δόχιμοι συγγραφεύς. Είς τάς δνο Σχολάς πολλάς μονάς, ώς καί είς τας αλ λας μητροπόλεις. Έκεί είς τό Πά τριαρχϊκόν τνπογραφεΐον τυπώνον ται δλη τα έκκλησιαστικά κι ί Θγ ολογικά περιο&ικά, δλα τα θρη- σκεΚτικά, έκκλησιαστικά, λειτονρ- γι,κά, μουσικά καί θεολογικα 6ι- βλία τής Όρθοδόξου Έκκλησίας, ώς καί των Καθολικών κιιί των Προτεσταντών. Έπίσης έκεΐ τυ- πώνονται είκόνες καί τα ήμεραλό- για τοΰ Πατριαρχείον, 800.000 κατ' &τος, τα όποία προτιμοϋν νά Περί τάς αλησμονήτους ιτατρίδας ΚΙβ.: ΤΟ ΚΑΙΙΑΡΙ ΚΑΙ Η ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΑΟΣ (ΜΑΡΜΑΡΑ) Ή από σκηνής εμφάνισις τ ου έθνικοθ θεατρικοΰ δ «ΚΡΥΦΟΣ ΗΟΘΟΣ» τέσσα ρας μήνας μετά την ά,πάβασιν τοΰ Έλληνικοΰ Στρατοϋ είς την Σμύρνην παρ' ολίγον νά £-πο€ή μοιραία δια τούς "Ελλη νας χατοίκους τής νήσου. "'■ ' - "*" * ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ ΚλΙ ΠΑΛΙΝ ΠΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Γ'. Την 21ην Μαίου 1919, εορτήν ο>ς, διά την Δημογεροντίαν καί
διά τόν Ελληνικόν πληθυσμόν γε
Κε Διευθυντά,
Παρακολουθή μέ πολΰ εϋχαρί-
στησι τα σιιχνά σημειώματα ^τοΰ
συνεογάτον σας κ. Δ. Κουτσογιαν
νοπούλοΐ', τα όποία κατά περιό-
δηυς, τώρα τελίΐη-αία έκτός άπό
τα πιιλαιότερα, δημοσιενονται ρΐς
τάς ψιλοξένοΐ'ς εφημερίδας σ<ΐς. Είναι δλα έκφραστικώτατα δι' δ- σα θέματπ , διαπραγματεΰονται κά Θρ ιρορά καί τα θέμ«τα αΰτά εί¬ ναι πολλά καί ένοιαφέροντα, πού άφοροΰν δλα τόν Προσιτυγικό Έλ ληνισμο καί τα πνει^ματικά του έν γένει, καλλιτεχνικά καί άλλα έπι- τενγματά του. Είς τό χθεσινόν φύλλον τοΰ «Πρ. Κόσμον·» ε[δ« καί εν σημΕίο>μά τού μέ τόν τίτλον
«Ίστορικό καί λ.αογριιιρικό Μον-
σείο των αλησμόνητον Πατρίδοιν
μας».
Σ' αυτή τον τό στ}μεί(ιΗΐα, λαμ
βάνοντας Λ<ρορμή άπό σι»γκεκριμ€ νο δλλο σχετικό δημοσίειιμα τού λαμπρόν μας κ. Ν. Μηλκόρη, κά¬ μνει ε"κκλησι είς δλονς ταΰς Μικρά σιάτας καί τούς Ποντίους, (άλλά διατί δχι καΐ τοΰς θρά'κας;) κ«ί μάλιστα σ' έκείνους Λ-τού άπέχουν λίγα μόνο μέτρα «πό την "Χ'θη τής Άχεροΐ'σίας» νά άρπάξουν τι!) ρα στά χέρια τονς χιορίϊ καθικΐτϊ ρησι τό δλο ζήτημα τού Ίστορι- κοΰ καΐ λαογραφικοΰ Μουσείον των Αληβμονήτοιν Πατρίδων μας καί νά Λφήσοΐ'ν την Αδράνε-ια καί την νωθούτητα, γιά νά γίνη τοΰ λάχιστον ή άρχή. ί>Γν<ιι άνάιγκη νά τονισθή κιιί πά λιν δτι ή Λρχ,ή αυτή γιά τό συγκε κριμένο αί·τό ξήτημα τοΰ Προσ- φΐ'γικοΰ Μουσείον, εχει γίνει ήδη πρίν άπό χρόνια. Καί νπάρχονν σήμερον δχι απλώς ατομα μεμονοι μενά, άλλά όλ.όκληρος "Οργάνω¬ σις, ή όποία φέρει τόν τίτλον «Ε ©ΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» καί ά- σχολείται εΐδικώς καί μέ τύ ζή τημα αΰτό. Ή "Οργάνωσις αυτή, τής οποίας μέλος είναι καί ό κ. Ν. Μηλιώρης, έδρεύει είς τάς Ά θήνας, Λποτελεΐται άπό έ,κπροσώ πους Μικ^ασιατων, ΙΙοντίο»ν καί θρακων, καί κυριώτερον έργον καί σκοπός της είναι ακριβώς ή ίδρυσις τού Μοτκΐείου, πρός ένα- πόβεσιν είς αύτό καί διαφύλαξιν παντός άντικειμένου τοΰ Προβφυ γικοΰ Έλληνισμοΰ, τό οποίον Ιχει σχέσιν μέ την ιστορίαν, την θρη σκείαν, την τέχνην, την πνευματι κήιν, κοινικνικήν, οικονομικήν κλπ. ζονήν τον είς τάς αλησμονήτους Πατρίδος καί μέ πάσαν έν γένει έκδηλοχθεΐσαν έκεί δραστηριότητα τού Έλληνισμοϋ κ<ιτά τόν μακραί ωνα βίον τον, μ.έχρι τοΰ έκπατρι- σμοΰ τού. Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ τής οποίας τιμή &ά είναι νά επι¬ τύχη καί την συνεργασίαν δλοιν των άλλων ένδιαφερομένιον τοδ Προσφνγικοΰ Κόσμου, ώς άλλως καί δημοσία άπηάθυνε σχετικήν ϊκ κλήσιν πρό πολλοΰ, εχει ήδη προ¬ βή μέχρι σήμερον είς διαφόρονς σχετικάς ένεργεάΐς διά νά επιτύ¬ χη την ίδρυσιν τοΰ Μοτ><τείου, άσχέ τίος όλως ικά πρός τό ίις,ιστάμε- νον έκ διατάξεως νόμον δικαίομά της, Ανενεργόν μέχρι σήμερον, δ- πως χορηγηθή είς αΐτήν τό 1)5 τοΰ όψέιποτε άντγερθησομένου ίν τώ Πνευματικαι Κέντρω Αθηνών Κτιρίου τοΰ Έθνολογικοΰ Μουσεί ου. Αί ρηθεϊσαι άλλαι ενέργειαι αΰτονόητον είναι νά μή είναι γνιο σταί ευρύτερον, μέχρις ου (ΐποφέ- ροτ'ν άποτέλεσμα. 'Τπάρχουν δ- μιος ΙκαναΙ έ?*πίδες δτι θά έπιτευ χθή τοιούτον άποτέλεσμα, Αργά ή γρήγορα. Την προσπάθειαν έν τού τοις αυτήν είναι άνάγκη νά ύποόο ηβήση κιιί πάς Λλλος ένδιαφερό- μενος, ωστε την γενομένην πλέον Αρχήν νά Ακολουθήση τό σνντομώ τερον καΐ τό τέλος, δηλαδή τό ά ποτέλεσμα, πρός τιμήν ολοκλήρου τοΰ έκπατρισθέντος Έλληνισμοϋ τής Μικρασίας, τοϋ Πόντον καί τής θράκης. ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δικηγόρος Γρνικύς Γραμματεύς τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗΣ ΕΠΙ ΤΗ ΑΛΩΣΕΙ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ «Ίστορικαί άναμνήσεις», τοΰ συ·1 εργάτου μας κ. θεοδ. Σταυροποΐ' υπηρετοϋν νεις, 25 έν συνόλω 2 Ποιτά- ύφηνηταί. ρετοΰν 8 Διευθυνταί καί 50 καθη γητταί. Η μισθοδοσία τοΰ Κλήροι1. Οί καί μέ παρέλευσιν ενός μηνός άνέ δλεψεν, τόν Ανάπηρον άξιωματ - κόν Νικόλαον Πρίντεζην μονόφθαλ ] 8 έπΐ'μελτγταί καί οί βοηθοι. Ιϋς τα μόν καί στό μονα&ικό τού μάτι Α Σεμινάρια, τα πλείστα των όποί πό 11 ρωγμές μέ πεντάωρον έγ- ( ών λειτουργοϋν είς Μονάς, ύπη- χείρησιν τοΰ τό εσι.νσε κατά κνριο λεξίαν. Τόν Ταγματάρχην τής Χωροφι· λακής Δημ. Παπαγρηγορίον άπ' την Θεσσαλονίκην άπό άποκόλλη- σιν καί καταρράκτου, τόν Καθηγη την καί τέως 'Τπουργόν Λαμπ! ρην, Τόμ τραπεζιτικόν ύπάλληλον καί κάτοικον Φαλήρου κ. Β. Λαμ πίδην, τόν ίερέα έκ Κεφαλληνία^ Πάτερ Γαρμπήν καί πολλούς άλ- λους των όποίιον τα όνάματα μο< διαφεύγουν καθώς καί τόν ΰηο- γράφοντα. Ημείς είς ένδειξιν ε. λαχίβιτον φόρον τιμής καί καθήκον τος άποφασίσαμεν νά δημοσιεύσω μεν την παρούσαν είς τόν άγαπη τόν Προσφυγικόν Κόσμον. Διότι δ Αύστριακός αύτός Κα¬ ί τοΰ Πανεπιστημίου έργα τοΰ Θεοΰ», αρθρθν' τοΰ συνεργάτου μας κ. Εύελπίόη Λι- βεριάδη. «Ή σεξουαλική διαπαιδανώγη- σις είς τα σχολεία», δρθρ.ν τού συνεργάτου μας κ. Βασιλ. Κούζη πάρουν οί πιστοί διά νά Π'ιηθή- τού Αγ. Κωνσταντίνου και Έλί- · νικώτερον, εάν, μέ την άμεσον πά ρέμ&ασιν τοϋ Καίμακάμη είς τάς παρισταμένας είς την αΐβοτβαν τής προβολής τοΰ έ'ργου, στρατιυ) ι τικάς καί Αστυνομικάς αρχάς, κα ' των ήμετέρων τσορμπατζήδων, ' Τζώρτξη Γιαιδάσογλου, Βασίλειον ΙΙινάτση Άριστ. Λασκαρίδου, Ά ναστ. ΙΚνάτση καί αλλων, δέν κα ! τεπραΰνοντο τα πνεΰματα καί οί ήμέτεροι Προιύχοντες δέν προε- 6αλον έπιμόνίος, άγνοιαν, τοΰ προ 6αλλομένου έ'ργου. Αί Τουρκικαί ' αμοις Αρχαί άπεχώρησαν τής πά ' ραστάσεως, έν σώματι, άλλά κα. ' μέ εντολήν τοΰ Στρατιωτικόν Δι οικητοΰ νά διακοαή ή προβολή και νά έπιρτρέψοιυν οί θεαταί είς τάς οικίας των. | "Αφορμήν τού επεισοδίον εδω- ' σουν την Εκκλησίαν τιον. Ό Πά τριάρχης, μάλιστα σκέπτεται νά | αυξήση τόν αριθμόν άπό τοΰ προ Ι σεχοΰς ετους, διότι γίνον:αι ά- | νάρπαστα. Τοΰ Τυπογραφείον προίσταται ιερεύς εύσε6έστατος καί δρ^στη- ριώτατος, δ οποίος μαζί μέ τόν π. Μ. Φεκιόρου μάς έξενάγησε μέ τόσην προθυμίαν είς δλα τα τμή- ματα τής έπιχειρήσεως. Άπό δλας αύτάς τάς έπιχειρή- σεις πού άσκεΐ τό Πατρίαρ-,,εϊον, ιδία μέσα είς τα μοναστήρια, τή άξιεπαίν(ι) συμμετοχή τοΰ μοναχι- κοΰ κόσμου, κερδίζει πολλά χρήμα τα, ίόστε νά δύναται μέ ανεο-'ν νά καλύπτη δλας τάς Ανάγκας τής Έκκλησίας καί νά έχη άοκετά πε κοινωνικων τοιούτ(ον, ώς είναι Νο πεν ό Πατριάρχης, χρησιμοποιοϋν ται ού μόνον διά την συντήρησιν των ναών καί των μονών, άλλά καί διά την ανέγερσιν νέο>ν θρη-
σκειτΐικών καθιδρνμάτιον, ετ' δέ
κοινωνικών τοιούτοιν, ώς εΐνα Νο
σοκαμεϊα, Άναρρίοτήρια, Γηροκο-
μεία, δτινα λειτοΐ'ργοϋν μόνον διά
τούς κληρικοΰς καί μοναχοΰς, διά
τι γενικά ή πρόνοια διά τό· λαόν
Ασκεϊται μόνον ίιπό τοΰ ΚράΤους.
Την Τρίτην τό πρωί, 21 Οκτοι-
6ρίου άπιεχαιρέτησα τόν Πατριάρ
χην έξέχρρασα τόν θαυμασμόν μου
Συνέχεια είς τττν 6τ»ν σελίδα»
νης, δηλαδή ΕΙΚΟΣ Ι ΗΜΕΡΑΣ
ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗ
ΨΕΩΣ ΤΗΣ ΣΜΤΡΝΗΣ ΤΉΟ
ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΧΤΡΑΤΟΤ,
ό Έρασιτεχνιαός «ΘΙΑΣΟΣ ΘΑ
ΛΕΙΑ» ε"διδε την τρίτην θεατρι-
κήν τον π«ράιστασιν μέ έργον, ό
κΚΡΤΦΟΣ ΙΙΟΘΟΣ».
Είς την τρίτην αυτήν παράστα
σιν, είς τήιν δποίαν προσήλθο·
(μόνον απογευματινήν) 882 άτομα.
έδημιουργήθησαν παρεξηγήσεις μϊ
ταξύ Στρατιωτικών καί Άστννυ-
μικών Άρχών, παρισταμένο)ν εί,
την παράστασιν, άφ' ενός και τώ·'
δημογερόντιον καί προνχόντυη· τή:
Κοινότητος μας άφ' έτερον. ΑΙ
παρεξηγήσεις αύται ή μάλλον τό
σοβαρώτατον αΰτύ επεισόδιον θά
εΐχε μεγάλας καί λίαν δυσμενεϊς ! σεν, ή εμφάνισις άπό τής σκηνή
συνεπείας καί διά τούς επί τής , τριών ϊρασιτεχνών ήθοποιών οί δ
σκηνής —την στιγμήν εκείνην— | ποίοι έπαιζον τούς ρόλσυς Σνν-
έρασιτέχνας ήθοποιοΰς, άλλιά κνρί ι ταγματάρχον, Άντισννταγματάρ-
χον καί Λοχίου μέ στρατιωτικάς
στολάς όιμοιο6άΐ&μο)ν Άξιωματικω/
ΑΞΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ
Είναι αξια θεομών σι»γχαρητη
ρίων ή είς τα Ίωάννινα έθνικώς
τοΰ Έλληνικοΰ Στρατοή καί μέ
πηλίκια φέροντα τό ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΟΝ ΣΤΕΜΜΑ.
"Αμα ώς ενεφανίσθησαν επί οκι,
νης οί μέ στολάς Έλλήνων Ά
ορωσα νεα οργάνωσις «Αοελφο- Κ. . , „ - π ι ττ
,„. _.-... .>.. »ίΐ__;«.; τ»*___Ζ,. ί ξιωιματικων ηθοποιοι, Πελοπ. Πι
της των έν Ήπείρω Μικρασια-
νάτσης, Ανδρ. Καβουνίδης και
των» διότι επί τη προχθεσινή θλι π »»μ . . ■
^ - , , . ,., , ., Παναγ. Μελιας, υπο τα παρατετοι
οερα επετειιο τής Αλωσειος, διιορ / > , α · Β < „, , , , , μενά και ένθουσιωοη χειροκροτη γανίοσε χθις φιλολογικον μνημο γανίοσε χθις φιλολογικον μνημο- . „ . . , , . α, « 7 ,, , < μαιτα των θεατων, εγειρεται ο Δι συνον,καθ ο ωμίλησαν ο καθηγη η Χωροφυλαχής Σνν- της της Φ,λοσοφιχης Σχολης Ιω ταγματαραης >Αα^ . Μπέης καί
αννινο,ν κ. Σπνριδων Κνρ,αζοπου
λος με θεμα «Το Παγκόσμιον Με
γεθος τής Ιωνιας» και ο διδα-
κτωρ της Νομικής κ. Στάθης Εν
σταθιαδης μέ θέμα «τό Τραγικο
Στοιχείο στήν Ποντιακή Δημοτι- ;
κή Ποίησι». Την σχετικήν πρόσ-
εΙς
Δημονβρον
μητροπολίται καί οί έπίσκοποι λαμ νοαούλου, επίτιμον
βάνουν τό έπίδομά των άπό τό
Δημόσιον Ταμείον. Οί ίερείς λαιι
βάνουν τό ήμισυ τοΰ μισθοΰ των
άπό τό Δημόσιον Ταμείον καί τό
αλλο ήμισυ άπό τό ταμείον της
Ένορίας των. Σημειο>τέον ότι έ¬
καστον μέλος δίδει μίαν ετησίαν
είσφοράν είς την ένορίαν τού δι'
αυτόν τόν σκοπόν.
ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
Έπεσκέφθημεν τό μεγάλο τν
πογραφεϊον πού ευρίσκεται έγκα-
τεστημένον είς την περιοχήν τοΰ
Ελληνα'Γ"ώς μέγα Πατρ'Ιαρχείου, Είναι μία μεγάλη, οί
καί δείχνει δλην κοδομή μέ πολλάς αιθούσας και
ί τΟΛ' μέ μεγάλας αποθήκας δια τον χαρ
■ν κα'. την καί τα 6ι6λία. "Εχει !) μέγα
.... λ., Ι !„ ™οΛττιηιΐ[. ιιηναντιν κατισκευ-
του την ψιλλαλλιιλι".» ."^ <.»·. Ανθρωπιστικόν τού ενδιαφέρον κα .ίί...^, οί- 'όΐην τη πάσγουσαν αι νάήκει εις ο θρίοπότητα την πάσχουσαν Ι αν , λα ΕΙσαι παράδειγμα διά ής στοιχείον μηχανήν κατισκευ- λινοτυπικάς «ιηιχα- πολλοΰς'επιστήμονας, πού τόν δρ ρωσιτοτόν δλέπουν ώς χρήμα. Εύγαριστώ διά την φιλοξενίαν 2ΠΤΡΟΣ ΕΤΘΤΜΙΛΔΗΣ ΙΙεριοσός 15.5.1970 νάς, μηχανήματα διπλιίνματος, ρα ψίμάτος καί δεσίμίΐτος. Δέν "χονν μόνον μηχαντνν κατασκενής νλισέ. Θά προ,μτ(θει»θοΰν δμως .ιολν γρή νορα άπό την "Αγγλίαν. 'Τπάρ- χαυν καί άλλα τυπογραφεία είς «Τό άγγοΰρι καί τό πεπόνι θε ραΛενουν τόν καρκίνο;» κί·ί άλ¬ λα δύο ένδιαφέρο>·τα άρθρ<ι τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕύαγγένΥου Λα γούδη. «Άπό τή ζωή καί τα εθιμα τής Μαινεμένης» καί «Ίωνικές άνο- ιινήρεις», τοϋ σι>νεργάτου μας κ.
Αλεξ. Λ. Χατζηαθανασίου.
«Κτοστής Καραντίνας», άνα·
μνησεις άπό τα παιδικά χρΟΛ·ιιι
τοΰ κ. Ιωάννου Άκριθάκη.
«Ποίο ήταν τό Άϊβαλί». περι
σπούδαβτος ίστορική μελέτη τοί
στινεργάτου μας κ. Έμμ·ινοιιή"'
Πααΐαδοποΰλου»
«Βόσπορος, ό πορθμός πού χω
οίξει δύο ήπείρους», τοΰ σννεργα
του μας κ. Γ. "Ηλ. Γρηγοοάδη.
«Τής γειτονιάς τό Τα6ερνεΐο
τοΰ κ. Εν«θν<μίου Παπαδημητρίτν (θέμου Παρνασσίον). Ή «Παρείσακτη», μυθιστόρημα τής συνεργάτιδός μας κ. Νιν'ας Γιαννακίδου, έμπνευσμένο άπό τόν πόλεμον τοΰ 1940. ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ καί μέ δννα- λέ7ει: «ΣΕΙΣ ΑΝΑ ΜΕΝΕΤΕ Ν Α ΕΛΘΟΤΝ ΕΔΙί ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙ Κ Ο 1 ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ. ΑΛΛΑ, Ω Σ ΒΛΕΠΟΜΕΝ, ΤΟΙΟΥΤΟΙ ΕΙ- κλήσιν συνώδενσεν ή ρηξικέλενθος | ΣΘΕ ^ΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΟΤΓ οργάνωσις καί μέ πολύτιμον πίνα ι 2ΤΟΛΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΕΜΜΑ» κα νπό τόν τίτλον: «Τί είχαμε!», ) ^ αμέσ(ος διέταξε καί αύτός νά οποίος περιλαμβάνει τάς Έκκλη ^ β,^^ή, ή παράστασις καί νά δια σιαστικάς επαρχίας τής Μ. Άσί- ις μέ λεπτομερείς άριθμούς των έκλιπουσών Ελληνικήν Κοινοτή- των, των κατοίκων των, των Έκ κλησιών, Ίερέων, Σχολείων, Δι¬ δασκαλίαν, Μαθητών, κλΛ. Τώρα τύν Μάη μέ την κατακάκ κινη παρουσία τής παπαρούνας, στέλνω νοσταλγικά την φαντιισία μου έκεϊ στά κάστρα τής Πόλης τοΰ Κωνσταντίνον. Καί κλίνω εύλαίιικά τα γύνατα καί την ι|ιυχή μου μπροστά στήν μεγαλειώδη θυσία τοϋ "Εθνους· μας μί; τό ήρωικύ θανάσιμο πέσι μο τοΰ τελευταίον ενδόξου αύτο¬ κρατορος τοΰ Βυζαντίον Κωνσταν τίνον τοΰ Παλαιολόγον καί των άνδρείοΛ' σιιμπολεμιστών τού. Ά- λ.ϋ')θηκε ή πόλις άπό τόν Τουρκι- κύ στρατό καί δχλο, φανατισμέ- νο επί αίώνας μέ την προφητική ρήσι τοΰ προφήτου τοΰ Ίσλάμ. «Μιικάριος ό Αρχηγός τοΰ στρα τού εκείνον ποΰ θά κυριεύση την Πόλιν τοΰ Κωνσταντίνου καί ό στρατός του θά είναι ό πιό δοξα- σμένος στόν κόσμο». Την 29 Μαίου τοΰ 1453 τό πρωιί τα Τούρκικα στρατεύματα είσήλ- θαν στήν Πόλιν την άφιερωμένην άπ' τύν Μ. Κιον)νο στύν Χριστύ καί την Παναγίαν. •Ή Πόλις, πού την εψαλλαν καί την ΰμνησαν, στό πρόσωπο τής Παναγίας «ώς την πόλιν την όίσει- σον, τό τείχος τό άρρηκτον καί την άοραγή προστασία, ?χει έξι- σλαμισθή. Ό ΧερουΒικός ΰμνος, ή Άγία Σόφια εσίγησε. Στόν τοοΰλο της, την θέσι τοΰ σταυροΰ πήρε ή ήμισέληνος. Μεγάλος ό άφανισμός τοϋ γέ- νους μας. Ψυχή ζώσα δέν εΐχε μείνει στήν άλλοτε εύδαίμονα πό¬ λη, την πρωτεύουσα τής Άνατολι κης Έλληνικής Βυζαντινής Αΰτο κοατορίας. Ουτε φιονή, ζώον, ου- τε φωνή πετεινου άκουόταν. Καί δμως, μέ τόν θάνατον τοΰ Κωνσταντίνον Παλαιολόγον άνε- στήθηκε τό Έλληνικό "Εθνος, ά πέκτησε σννείδησι τής καταγωγής το', αίσθάνθηκε την άνάγκη νά Αντιδράση γιά νά μπορέση νά ζή ση. Ό εϋσεδής Ελληνικάς Λαός. Δικαιολόγησε τόν θάνατο τοΰ ήριο- ος βασιλέως του, δτι ήταν θέλημα Θεοΰ ή Πόλις νά τουρκέψη. Τόν άγιοποίησε καί τοΰ 'έπλασε τόν πιό λαμπρό, τόν πιό τιμητικό θρϋ- λο. Τόν θρύλο τοΰ μαρμαρομένου ίκισιληά. "Επί αίώνας αί γενεές λικνίζουν ταν μέ τό γλυκό νανούρισμα τής μάννας, πώς θά αναστηθή ό μαρ- μαρο>μένος βασιληάς «γαί πάλιν
μέ χρόνια μέ καιρούς...».
Πέρασαν χρόνια. Στήν πόλι καί
σ' δλη την Όθωμανική αύτακρατο
ρία οί "Ελληνες πλήθαιναν καί
ζοΰσαν μέ την έλπίδα πού θά έκ-
πληρωθοΰν οί θρΰλοι ή οί παραδό
σεις.
Δέν είχαν σημασία, δ έξισλαμι-
Συνέχεια είς τή·/ 6ην
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΪΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΘΚΡΑΤΒΡΙΑ
Τού βυνεογάτουμας κ, ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
"ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΤϊΠΟΥ,,
Ό παρά τή Γενική Δ)νσει Τύ-
που τής Προεδρίας Κυβερνήσειος
άνώτερος ΰπάλληλος καί διαπρεπής
νομικός κ. Γεώργιος Ηλ. Κρίπ-
πας έξέδο>σε τόν πρώτον τόμον
τού άξιολόγου εργου τού «Δίκαιον
Ή σύστασις τής διακοπής, προ
εκάλεσε καί διαμαρτυρίας των νέ
ών προπαντύς, εξήγειρε τό πατρι
οηικόν αΐσθηιαα καί τό Έλληνικ'Ί
φιλότιμο καί ήξίωσαν νά οΐίνεχι-
σθή ή παράστασις.
Αί Τουρκικαί "Αρχαί άπεχώρη-
σαν, άλλά ή παράστασις έσννε/·
σθη. 'Επειοή, δμως ύπήρχε ορόβος,
μήποος κατά την αποχώρησιν άπ'Ί
τό σχολείον, μετά την παράστα
σιν, ή Άστυνομία προέβαινεν είς
την σύλληιψίν των.. · νέων ποΰ
ένεφανίσθημεν επί τής σκηνής μ»;
"Ελληνικάς στρατιιοτικάς στολάς
τού Τύπου», τό οποίον άφορόν την «αί μέ Έλληνικό Στέμμα, ό,μάδες
Τυπικήν έλευθεροτυπίαν, καί είς , παλλτρίαριών ώπλισμένων καί άιΐτ >
φασισμένων νά μή μάς παραδοΊ
σουν είς τοΰς πόλισμαν, εάν ήθε¬
λον έπιχειρήσει τοιούτον τι, μάς
συνώδενσαν μέχρι των ο'ικιών μας.
Αργότερον, δταν ή Έλλην>ική
τό οποίον επισταμένως άναλύονται
καί έξετάζονται, ειδικώτερον, αί
είσαγοιγικαί εννοιαι — κυκλοφο-
ρία — πρακτόρευσις — κατασταλ
ΐικά μέτρα. Πρόκειται, άληθώς,
περί πονήματος, τό οποίον τιμά
τόν συγγραφέα του και την Τ-
πηρεσίαν είς την όποιαν άνήκει
καί ένδιαφέρει άμέσως πάντα α¬
σχολούμενον μέ τα 'θέματα τού Τύ
που.
κατοχή τής Σμύρνης καί τής π?-
ριοχής της επεβλήθη καί έπαγιώ
θη, ό Σύλλογός μας, έν τή έπιθυ
μί« του νά συνεχίση τό κοινιοφκ-
τον
λ.ές έργον του, έμίσθι»σεν,
ΣΤΝΕΧΕΙΑ Λς την 6ην σελίδίί
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ό Παπάζολης είχε γίνει δεκτος
σέ Ιδιαίτερη ά·κρύαση άπό την ΑΊ
κατερίνη καί τής υπέβαλε !<διοχ«ί ρως τό μακροσκελέστατο νπόμνη- μά του. Τής εξέθεσε μέ κάθε λί πτομέρεια τα άποτελέσματιι των ένεργειών του καί τής συνιστούσε ν' ανταποκριθή τό γρηγοο^τερο στά αίτήματα των Πελοποννησίιον προεστών. Άλλά στόλος δεν ί<- πήρχε. Ή τσαρίνα Έλισάβετ Π^ τρόβνα παρέλαβε τα οίκονομικά τοΰ κράτους σέ οίκτρά καταστασΓ, κι' άνέβαλε, θέλοντας και ιιή, την έικπλήροιση τής φιλοδοξίας τ«<>
πατέοα της νά καταστήση τή Ρα>
σία, με-γάλη ναυτική Δύναμη. Ρί
κατοπινοί σκληροί μακροχρόνι*»»
πόλεμοι κατά τής Πριοσσίιις, ♦
στρεψαν άμέρνστο τό ρωσικό εν¬
διαφέρον στό στρατό τής ζηρά;.
Τό ναυτικό παραμελήθηικε δλ(»·;
διύλου. Τα τρομερά δίκροτα μ'
οί φρεγάδες πού είχε ναυπηγήσΜ
δ Μέγας Πέτρος σάπιζαν, έδώ
καί σαρανταπέντε χρόνια, παρωπλι
σμένα στά λιμάνια τής Βαλτική,
κι' ή Αίκατερίνη δέν θιέθετε πι
ρά τή μικοή μοίρα τοϋ Σπυρίδων
πού βρέθηικε κιιτά σύμπτωση, στήν
άνατολική Μεσόγειο. 'Τπό την έν
καρδιωτική πίεση τοϋ Γρηγόρη Όο
λώφ Αυΐοφάσισε νά έξοπλίση και
νά έπανδρ,ώση 6ιαστικά τα «ερι·
φρονημένα καράβια.
Άρχές τοΰ 1770 ξεοάνησε άπυ
τή Βαλτική ή πρώτη μοίρα Οδ
; στόλον, τέσσερα δίκροτα καί δυο
ψρεγά&ες, υπό τόν άδελψό ού
Γοηγύρη, ναύαρχον Φεοντόρ Όρ·
λο'νφ. Τα μεγαλοπρεπή παλιά 6ρο
δυκίνηττα δίκ^οτα, εδιαν την έντό
πωση περηφάνων γέρων πού άγω
νίζονταν μέ θλιδερή φιλοτιμία .ν.
σταθοϋν στά πάδια τονς. Κατά τή
περίπλενσή τους άπό τίς άικτές τής
Λι>τι.·κής Εύοώπης ποοκάλεσαν μ«
λαγχολικά χαμόγελα είρωνικοϋ /. ■
κτου. Μάνος δ βασιλεύς Φρειδερϊ
κος Β' τής Πρωσσίας αίσιοδοξΐ'ΰ
σε γιά λογαριασμό τους. «Οί μονό
φθαλμοι θά πολεμήσουν μέ άομ^ιά
[ τους» έ'λεγε.
Ι Στίς 17 Φεβρουάριον 1770, ή
μοϊρα τού Φεοντόρ Όρλώφ Εφθα
σε στό ΟΙτυλο κι' ό έρχομός της
σάλπισε την ϊναρξη τοϋ αγώνος,
άπό τή Λακωνία.
Ή ήρωϊκή διεξαγωγή κι' ή τρη
γική εκοαση τής μεγάλης αυτής έ
,-ΐανάστασης, πού έ'μεινε στήν Ί
στορία τοΰ γενναίου Εθνονς μας
είς τΛν 6ην οτλ.)
θϊ ΤΥΠΟΤ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
31 Μαΐου 1970 - Έτος 43ον - ·Αρι8. φύλ. 2050 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.
50
Διευθυντής ■ Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΜΙΚΡΛΣΙΛΤ1ΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί ουνεργά τού μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
πηρετοΰντα την αΰτοκρατορίαν τής
έκλύτον Ρώμης. Εντεύθεν έξηγεϊ-
« ΒΤΖΑΝΤΙΝΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΕΔΡΕΤΣΑΣ ΤΗΣ ΕΝ
ΜΙΚΑΙΑ ΟΙΚΟΤΜΚΝΙΚΙΙΣ
2ΤΝΟΔΟΤ ΡΩΜΑΙΟΣ ΑΤ-
ΤΟΚΡΑΤΩΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ-
ον
ΜΕΡΟΣ ΟΓΛΟΟΝ
«ΕΙμαι ή Έλληνοχοιστιανική Μι
^αΛΐιι τού Βυζαντίου, τύ οποί¬
λίαν ορθώς προέκρινε καΐ. έγ-
έπράφθασε νά άνακηοΰξη
νίαν πρωτεύουσαν τής μονοκρατο-
θία; τού ό Ρωμαϊος στρατιωτικάς
κολιτικός καί οΐκονομολάγος Κων-
βτίΐντίνος, ό 6«ιθύς γνώστης των
ίΐινβπχών Άνατολής καί Λύσεως.
Αιότι μόνον έκείνος διείδεν ίνωρί-
ΙΕρον κω επείσθη άπολύτο>ς ότι ή
βιίνθεβις των Ανατολικήν έπαρ-
χιών τής Ρώμης ήτο τελείως διά-
φοςος άπό την έθνολογικήν σϋνθρ-
βιντών Δκτιικών έπαρχιών τυς. Ή
φυλετιχή βύνθεσις τής Ανατολή;
}έν ήτο 6ε&αίο>ς έ ν ι α ί α, ώς
5έν ήτο καί ή των Δυτικών έπαρ-
χιών, άλλ' είς την Ανατολήν τα
Λατινικίιν στοιχείον άπετέλε ελα¬
χίστην, τότε, καί Ασήμαντον μειο-
νότητα, ένώ τό "Ελληνικόν στοι-
χίίον εΐχε καταπληκτικήν ύπεοοχήν
4ιι6 των Έλληνιστικών άΐκύιμη χρό
νων, ότε τα έγχώρια στοιχρία τής
'Ανατολης έξελληνίσθησαν (ίαθμη-
δάν ΰ.τό των κληροΰχων έξ Έλλά-
δος μεταναστών, συνεργοΰντος
-ϊθός τουτο τού ελληνικόν
ται καί ή ύπ' (ΐΰτοΰ απόδοσις είς
τοΰς Χρκττιανούς των εύκτηρίον
οϊκον των, ή καταοολή άποζημιώ-
σεως ιδία τάς καταστροφάς των, ή
ίιλι,κή ενίσχυσις των εΰκτηρίον οϊ-
κων καί ή ελευθέρα εξέλιξις τοϋ
Χριστιανίσμοϋ παραλλήλως πρός
την επίσημον ίιθνικήν θρησκείαν
της Ρώιμης.
Την θρηοικευτικήν περί Χρι,στκι-
νισμοϋ θοτοτμτν τού Ρονμιιίου ,μονο-
κράτορος Κοηισταντίνου ένίοχυε πε
ρυσσότρρον καί ή οίκονομική ΰοτε-
ή τής Άνχχτολής καί ειδικώτε¬
ου, τό οποίον ενίσχυον ευνοικαί οι¬
κονομικαί συνθήκαι τής Άνατολής
χαί τού κΓΐρύγματος τού Εΰαγγελί-
οιι βραδύτερον, τό οποίον ένίσχυ-
ίν ή άκριβολόγος καί έξελισσομέ-
νη γραπτώς καί προ«ρορικώς έλλη-
Μκή γλώσσα. Εντέυθεν έξηγείται
Ιστοοωιώς καί ή στροψή τού μονο-
κράτορος Κίονσταντίνου πρός τόν
,ιρ.ονομιονχον εμπορικόν θρακικόν
Βόσποοον, ή σΰγικλησις τής ΟΙκου-
μτνικής Συνόδου είς την Νίκαιαν
τής Βι>&υνίας ,μου καί ή μεταφορά
τή; ριομαίκής πρωτευούσης είς τό
δαημον τότε Βυζάντιον, την Κων-
οταντινούπολιν καΐ Νέαν Ρώμην.
Ή προτίμησις τού προνομιοΰιχου
Βοσπόοου υπό τού μονοκράτορος
ήδη Κωνσταντίνου, έξηγεΐ Γαχρως
νο'ι την προηγηιθείσαν εΰνοιά' τού,
ώ; Καίσαρος τότε, πρός τόν Χρι-
βτιανιαμόν καί άνατρέπει τόν Ισχυ
Οΐθμόν Όρ,θοδόξιυν θεολόγων καί
Ιβτοριχοιν, ίίτι δ Κίονσταντϊνος ά-
.τίχλινε πρός τόν Χριστια-ν σμόν
.ταιδιόθεν. Ώς Καίσαρ έξέ·δο>σε
μετά τού Λικινίου έν Μεδιολάνοο,
τό π?ρί Λνεξιθρησκείας διάταγμκ
&ϊΕο των Χριστιανών, ούχι δμοις
κ χοΐΛτιανΐΜής συνειδήσεως, άλ-
λ« έκ πολιτικόν συμφέροντας. Διό¬
τι χατέχρινεν ένσυνειδήτιυς την ρω
μαϊχήν πολιτικήν των διωγμών ν.α-
τά των Χριστιανών ώς άσύμφορΛν
χ«ΐ λίαν μάλιστα επιζημίαν διά
την δημοσιονομικήν σταθερότητα
καί την ένιοτικήν προσπάθειαν τής
οιιγχεντροπικής πολιτικής τής Ριο
μαίκής αύτακοαιτορίας. Έπομένως,
δΐΕϊδρν ορθώς καί έγκαίρτος ίίτι τα
«ντιχρ,ΐΛχιανικά διατάγματα των
•τοοχατόχων τού άντί νά τονϋ>σουΛ·
την επίσημον θρησκείαν τής Ρω¬
μη;, ενίσχυον περισσότερον την η¬
θικήν αξίαν τού Χριστιανισμόν καί
δ ί
5ον
Γλχηυισε λοιπ»ν τότε τό Βυξά·ν
τιον άπ» την Μακεδονική χκριαρ-
χία. Άλλά καί μετά τή μάχη τής
Χερωνείας σηά χρόνια τού Μέγα
λου Αλεξάνδρου καί των Διαδό-
χιον, δταν ή έξάΐίλωβη τού 'Ελλη
νκτμ,οΰ στήν Ανατολή εφερε ριξυκή
μεταδολή. στίς πολιτικές συνθηκες
των κλαστ,κών χρόνο>ν, κατόρθω-
σε πάλι νά περισώσει την αύτοτέ
λειά τού.
Στά 279 π. Χ. όρ&ές Γαλατών,
προερχάμενες άπό τό ΔοΰναΓ"., τοΰ
εβτησαν πολιορκία κτά τό ί·'άγκα
σαν νά πληρώνει βαρύτατο έτή-
σιο φόρο. Οί Βυξάντιοι άναγκά-
σΐθη,καν νά έπιβάλουν διόιδιι στά
σκάιρη, πού περνοϋσαν τό Βόσπο
ρο, καί α·ύτό εγννε αίτία καταστρε
πτικοϋ πολέμου μέ τή Ρόδο. μέ
την Πβργαμο, καί μέ τόν όασιλέα
τής Βιθττνίας Προνοίαν.
Άργότερα, οταν ή Ρο'),ιη έντε
6αλε την κυριαρχία της σέ όλό-
κληρο τόν 'Ελληνι,κό κόσμο, &έ-
χβηκε καί τό Βυξάντιον Ρωμαίο
Πραίτο>ρα, όπως καί οί άλλες έλ
ληνιικές πόλεις, διαττήρηίΐε ίίμχυς
καί πώλι κάποιαν αύτονομία. Σ τα
Β)ζαντινά νο<μί<ΐματ« τής ίποχής έκείνης άναγράφεται τό δνομα τοΰ Πραίτιοοος μέ τόν τίτλο: «"Αρ- χονν» καί αί λϊξεις «Όμάνθ'α καί Κοινο>νία». "Ετσι ήρχισε ή τελευ
ταία περίοδος τής ίστορίας ι ού άρ
χαίου Βυζαντίοΐ). Μιά πες.οδος,
πού κράτησε πτ-ντε όλόικληρους αίώ
νες κ' εληξε μέ την ϊδρί*ση της
Κοινσταντινοτΐιπόλεως.
Στό διάστηιια των πέντε αυτών
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
ρον τής Μικρασίας καί τής Συρί-
ας, κ»ιριάρχ(ον κατά διάφορον ίία-
Ομόν τού εμπόριον καί δή τού Με·
σογειακοΰ, έν αντιθέσει πρός τόν
εμπορικόν καί οικονομικόν μαρα-
σμύν τής χρειοκοπούσης Ρώμης,
τύ' οποίον εγκαίρως προέβλεψε μέ
θαυμαστήν ακρίβειαν ή οικονομο¬
λογικά ίδιοίρυία του. Διότι ή ά-
ψυχολόγητος καί καταθληπτι,'ή φο
ρολογία τοΰ Διοκλητιανοΰ έπέσπευ-
σε την εκοηξιν τής οϊκονομικής
κρίσεως, έκδηλο>θείσης όξι'τερον
έφ' ΰλακλήρου τής "Ιταλίας ν αί πε¬
ρισσότερον επί τής Ρώμης, άπει-
ληθείσης καί υπό σιτοδείας.
Άντιθέτιος, αί Άνατολικαί έ- - ι , . „ ., ' ϋ- ·" κλ
παρχία, τής Ρώμης, δχι μόνον δέν αιώνιον ό Ελληνικάς κάσμος, αν , αύτό τό φαινομένη π/χροικτιασθηκε τη τού Σε6ηρον πηγάζει το ε*Η-
ήλάττωσαν την παραγωγήν ™ν, καί {«σταγμένος στή Ρωμαίκή Αύ στό μεγάλο χρον,κό δ,αστημα των Ι μο που διατηρηθή ως τις ηι,ερες
άλλά «αί την ηΰξανον συνεχό,ς τακρατορία, μ,ώρεσε νά πρ<χγ»ια- πέντε αίώνων, πον μεσολάβησίν μας: να εγχε.ριζει δ Μητροπολτ- καί συνηθούν έ-ΐιοελώ- τα υ ε ο- το«οιήισει δυό άπό τίς μεγαλύτε- άπό τή ρο>μαϊκή κατάκτηση ιος την της Ηρακλειας την Πτχμαντορι-
,αι συνετηροτν επ,μελω, τα χερ ^ ;ο(Μφορίς χου £/ πρό(Λο ήμίρα> πού ϊγννε τό Βνζά'/τισν ή κή ρά66ο στόν Πατρ.άρχη Κων
τής "Ανθρωπότητας: νά μεταδύ- Μτντρόπολη τοΰ Μεσαιωνικοΰ Έλ- Ι σταντινουπόλεως κατά την ένθρο-
Α'. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΟΣ
σει τόν πνειιματικό πολιτιβμό τού
στήν ως τότε 6άρ6αρη Δνντη, καϊ
νά νίνει ό απόστολος τοϋ Χριστια
ληνκτμοΰ καί τής Μεσακονικής Εύ
ρώπης, ή Νεα Ρωμη, ή 'Ελ,'.ηνική
Ρωμη...
νκΐμοϋ, τής νεας θοηακείας, .τοίι | Τό σοβαρότερο γεγονός τής πε-
ήταν προορισμ^νη ν' άναστηλώ- ριάδου αυτής είναι ή σνμφορά ποΰ
σει καί ν' άναμορφώβει την ήθική έπληξε τό Βυζάντιον στά 196 μ.
Χ., στά χρόνια τοΰ αύτοκρατορος
Σεπτιμίου Σ εβήρου. Σ τόν έμψύ-
λιο πόλεμο ποΰ είχε ξεσπάσει τό-
διΛα<τκαλία των 'Ελλήνιον φιλοσό φων. Ό μεγάλος Όράτιος θέλοντας λ.ά νίκηαε τοϋς κατακτηιτές τή δΰναιμτ) τού πνεύματος. Οδτε καί ό ίδΗος ρμιος δΐν θά μποροΰσε νά φανταΐΓθεί, ότι θα'ρχότα·ν με¬ ρά, πού ή παραοττατιική έκείνη ύ- περβολή τού θά εφθαλΐε στήν Ιβτο ρτκή της πραγματοποιηθή, «τι καί ή λ,εξη Ρΐιΐιμαϊος άκόμη θά εφθανε- νά άλλάξει μέ τό πίοαομα των αί ών'ον εννοια καί νά πάρει τή ση μ<ιοία τοΰ 'Ελληνορ·θοδόξο>'. Αΰ-
τό τό μοναδικό στήν .ταγκύ,·ίμια ι
στορία φαινόμενο ενός λαοΰ ΰπο-
δοΰλου, ποΰ 6ρ·έθηικε μιά μερά κυ
ρίαρχος, χιορίς καμμιά φανεοή άνα
ταιραχή Λ"ά μεσολαβήσρι, χΜρίζ έ
πανάσταοη, χοιρΐς καί ό Ιδιος νά
τό καταλ.άβει πώς καί άπό πό-τε,
παραστατικά νά δείξε», πύπο με- | τε, τό Βυζάντιον ΰποστήριξε τόν
γάλη τρταν ή έπίδραση τού Έλλη ' άντΐπαλο τοΰ Σεβήρον Νίγρον
νικοΰ" πολιτισμοΰ στήν κυοίαρχη ^ πολέμησε τρία όλόκληρα χρόνια έ
Ρωμη, «Ιπε, πώς ή Έλλάδα κατα ναντίον τοΰ ροΐμαϊκοΰ στόλον, καί
κτήβηκε μέ τή δία των οπΛων, άλ ] άντιστάθηκε οττήν πολιορκία των
ρωμαϊκίόν λεγεώνων. "Οταν τονς
Ιλειψαν οί πέτρες, οί Βνξάντιοι με
ταιχειρίστηκαν τούς πολυά3ΐθμους
άνδριάντες τής πόλης τονς έναν
τίον των πολιορκητών. "Οταν δ¬
μως τούς ίλειψε καί τό τελευταίο
ίχνος τροφής κ' έφθασαν στή λι-
μοκτονΐα, άναγ«άσθ·ηκαν νά ΰπο-
κύψονν.
Ό Χεβήρος τοΰς έκδικήθηκε
σικληρά. Γκρβμισε τα τεΐχη τής πό
λης καΐ τα λαιμπρόττερα οίκοδομή-
ματά της, κατάργησε την αύτονο
μία της καΐ τής έπέιβαλε την ύ-
πο,τέλεια στήν άντίξηλό της ΙΙίριν
θον 5 Ήράκλειαν, πόλη τής θρά
κης, Απουκία των Σαιμίων στήν
Προιποντίδα. Άπό την πράξη αύ-
σαία καί θαλάσσια συγκοινιονιακά
δόκτυά των (Ίγνατίπ. οδός,
νισή τού στόν οΐκουμενιοίό θράνο.
'Επτά χρόνια μετά την κατα-
στροφή, ό Σεβήρος Ικρινε, δτι ή
ταν συμφέρον τής Αύτοκρατορίας
νά διατηρηθεϊ ίσχΐΜίό τό Βνζάν-
τιον, σά φυσικό όχυρό κατά των
6αρ6άο<»ν τοϋ Πόντον καί τής Ά οίας. Τό Ιζ<οο« λοιπόν μέ καινούρ για τείχη, ποΰ εφθαναν τώρα ως τό δεύτερο λόψο, 1.300 μετρα δυ τικά άπό τό Βοσπόριον Άκρωίτή- ριον, τό προύκισε μέ λ.αμποότερα οώίήματα, στή θρση έκείνων πού εΐχε καταστρέψη, καί πρός τιμήν τοΰ γιοΰ τον» Άντοννίου Καρακάλ λα, έδωκε στήν ξαναχτισμένη καί μεγαλιομένη πόλη τα δνομα Άντω νίνα. Την ιδία σνμορορά έπαθε τό Βν ζάντιον καί μερικές δεκάδΐς χρό νια άργάτερα κατά τούς έμφυλί- ους πολεμους τοΰ Γαλληνοϋ μέ τοΰς τριάντα άντιπάλονς τον αίι- τοκράτορες, τούς γνοκΐτούς στήν ίβτορία ώς «Τριάκοντα τιιράν- νονς». Τα έρείπια τής δεύτερης αίΐτής καταστροφής άνοικοόομήθη καν άπό τό Βνζάντιο στρατηγό Κλεόβαμον η Κλεόδημον. Τελευταία περιπέτεια τού Αρχαί ου Βνξαντίου ίιταν ή όλιγοχρόνια κατοχή τού άπό τοΰς Γότθονς, ποί' κατεβαίνοντας άπό τό Δονί·6ι γύ ρω στά 270 μ. Χ.; πλημμνρισαν τόν Πόντο, πϊραισαν τό Βόσπορο, διέοχισαν τό Αΐγαϊο κ' έφθασαν στήν Άττική, οπον τούς αντιμε¬ τωπίση μέ έπιτιιχϊα ό ϊ£ιος Βΐ'ζάν τίος στρατηγός Κλεόδαμος. Έξήν τα χρόνια άργότερα ?τρθαν? ή με γάλη καί τελευταία ωρα τής Ιστο ρίους τού, δταν ό Κωνσταντίνος με τέφερε σ' αύτό την πρίΐκεΰΛν,σα τής Αύτοκρατορίας καί τοϋ Ιδινε τό μέγα καί αγιο δνομά τού. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ σολιψιένες, λιμενοαποθήκαι, νεντρι- καί άγοραί) πρός ταχυτέραν καχ άσφαλεστέοαν διακίνησιν τώ/ ποι κίλων προϊόντίον τής παραγωγιικό- τητός τιυν καί κατέβαλλον τάς οΐ- κονομι,κάς είσφοράς τιον πρός συγ κράτησιν τής συνεχώς καταϊτιπτοΐ'- σης ριοιμαϊκής δημοσιονοψιίας, ά- νεπαρκοΰς πλέον διά την συντήρη¬ σιν στρατιωτικής καί ναυτυκής δυ¬ νάμεως καί δι' αύτην άκάμη την αύτοάμυναν τής Ρώμης. Έκ τής συγκρίσε<ος αυτής έξά- Ι γεται ικαΓι τό λογικόν συμπέ-ρασμα ' τοΰ Ριομαίου μονοκράτορος Κ(ον- σταντίνου νά βασιλεύση τό Ρωμαϊ¬ κόν Στέιμμα του επί των Ανατο¬ λικήν έπαρχιΛν τον, διότι ή Ρω¬ μη δέν ήτο πλέον οίκονομικώς καί στρατιωτικώς τόσον Ίσχνρά ίόστε νά τύ άιποβαστάση καί νά τό στη- ρίξη. Επί των δΰο αυτών παρά¬ γοντος, τοΰ θρησκευτικόν καί τον ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟ ΤΑΞΙΑΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ Ύττό τού Μητροιτολίτου Μυτιλήνης κ. 1ΑΚΩΒΟΥ Β'. Η ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΤ ΚΛΗΡΟΤ Διά την μάρφιοσιν τοΰ κλήρον τό Πατριαρχείον διατηρεί 8 σεμι νάρια, είς τα όποίΥι ήδη φοιτοϋν 800 Ιεροσπουδαβταί. Ή φοίιησις διαρκεΐ 5 ετη. Γίνονται δεκτοι νέ- οι μέ ήθος καί εύσέβειαν, Τι,ι ς δ- ποίους έπιλέγοτιν καί προπαρασκεν άζονν οί ίερεϊς άπο τάς ο'ικογενεί τόν ηθικόν βίον καί -την καρτερίαν των όπαδόίν τού Ρωιμαί ί» πολιτών. Κατά τόν μονοκράτορα ήδη Κιον οταντίνον, ό Χριστιανιβμός ϊ.πρε- ίΐε χαί ίδιχαιούτο μάλιστα, νά ά- φε*η έλεύθεοος διά νά αναπτύξη την διδασκαλίαν τού κιιί νά εφαρ¬ μόση τάς ηθικάς ,καί οιοιν(''νικάς αρχάς τού, την φιλαλληλίαν, την φιλ.ανίθρ(ΙΒΐ[αν καί την αγάπην •ΐθός τοΰς έχθρούς, στοιχεία έξι1- οικονομίδου, έστήριξεν ό Ριομ«ϊ- ος μονοκράτιορ καί την Απόφασιν του ν·ά παιγκαλέση καί την Α' Οι¬ κουμενικήν Σύοδον είς την Μικρά σίαν, χιορίς νά έριοτήση τόν τότε επίσκοπον τής Ρώμης Σίλβεστρον (314—335) καί χωρίς νά Ακουσθή τότε οΰτε ή διαμαρτυρία τυν, ότι παρεβιάσ'θη τύ ,-τριοτεΐον και τύ ά- λάθητον τοΰ επίσκοπον τής Ρώ- μιης, οϋτε ή δια,μαρτυρία τοΰ πα- ραστάντος έν τή Ο1κοι»μενικ·ή Συν- όδφ αντιπρόσωπον του επίσκοπον τής ίσπανικής πόλεοις Κορδούης Όοίου, γνωστοϋ καί έμπίστου τοΰ προεδρει!«αντος τής έν Νικαια Οί- κοτ»μενικής Στινάδου Ρωμαί'ΐυ μο¬ νοκράτορος Κωνσταντίνου, όστις ώρισεν αρχικώς την "Αγκυραν ώς έδραν τής Σι*νόδον καί βραδύτε¬ ρον ώρισε την Νίκαιαν, ορθώς πράξας. Διότι τό μέν συγκοινωνια¬ κόν δύκτνον τής Νικαίας θά καθί- στα άνετώτερα καί ταχύτε·ρα τα ταξίΐδκχ των έπιοκΐΜΐιον τής ΟΊ,κο»1- μενι.κής Σύνοδον, τό δέ ενννρατον καί γλι*κΰ κλίμίΐ της &ά παρεϊχεν ευχάριστον διαμονήν είς αΰτοΰς, κατά την διάρκειαν των εργασι¬ ών τής Οίκονιμ>Γλ'ΐκής Συνόδου «έν
εύκτηρίω οίκιο ή έν οί'κφ των βα¬
σιλέων» ένολλάξ, κατά την μαρ¬
τυρίαν τοΰ ίστορικοΰ Χέφελε.
1ς την 4ην
| άς των πιστών. Μετά την όποφοί
τησίν τιον δλο» σχεδόν έγγραφον
ται είς τάς Θεολογικάς Σχολαί
δι' άνιοτέραν μόρφιοσιν. "Οτ.'.ν πά
ρουν τό πτυχίον τιον καί φθάσουν
είς ηλικίαν όίριμον κατά την κρί
σιν τοΰ επίσκοπον νιιμφεύοντι.ι και
ΑΙΑΟΡΕΠΕΙ! ΞΕΗΟΙ ΦΙλΕΛΛΗΗΕί ΕΗΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
μόν κ. Σωκράτη,
Σέ παρακαλώ γράψε δυό λόγια
<πόν αγαπητόν μας «Προσφυγικόν Κόσμον» εάν καί γνο*ρίζω τόν πό '-ίτιμον χιώρον τής μόνης ζώσης -ιροσφυγιχής μας εφημερίδος. Πά "Χω απο βαρείας μορφής γλαυκώ καί ηύξημένου διαδήτοι' Κατόπιν <η»μβουλής τοΰ θεράπον- τ»; ϊατροτΰ μου έπεσκέιφθην είς Τ>ϊν Βιέννην τόν μεγάλον φιλϊλ-
'·*ΐνα χαί φίλον τοΰ έκ Σμύρνη:
Μτρροπολίτον μας καί ανεψιού τοΰ
Έθνομάρτυρος Χρνσοστόμου κ
Τοίίΐερ, τής έκεί Όρθοθύξον Έκ
μας. Ό μεγάλος αύτάς
... ής άλτρουίστής καί φιλάν
θΡ"«ιος άνομάζεται ΚΑΡΛ ΧΡΟΤ
*Ή τής Πανεπιστημιακής Κλινι-
ν·ϊί. μέ τόν αξιον ΈΛΐμελητην τού
"ψβαλμίατοον καί όμογενή έκ
Στέργιον Νιχορλήν, προ
κάθε επιστημονικήν ί>οήθει
Γιν «Ις τούς έξ Ελλάδος πάσχον-
Γ(Ι; χαί ποικιλλοτρόπως δείχνει τό
ζαιηρον του έ·νδιαφίρον είς τοΰς
Κ»ιγόνους ώς μάς άποκαλεί τοΰς
Ελληνας τοΰ πατέρα τής Ίατρ -
ν·^ζ Ίπιτοκράτη.
Η παροΰσίΐ μου γράφεται κατο
πιν -ταραικλήσεως των νοσηλενο ιί'
νϋ)ν έχεϊ στήν Αύστριακή Πρωτεύ
""οο των κάτοθι άναγραφομένων
ητ<χ: έκ Κώ τής Δωδεκανηβο: Σαμαρά τοΰ εκαμ' "Ιίίατοπλαστική τυφλοΰ τελείιος γοΰν είς μίαν χηρενονσαν έφημε ριακήν θέσιν. Οί υπηρετούντες σήμερον είς την Ρουμανίαν ώς έφημέριοι άνέρ χονται ϊίς 10.000. Έξ αύ:ων ο* 9.500 ϊχονν θεολογικόν δί^τλίομα καί οί 500 προέρχονται άπό τα σε μινάρια. Είς τα σεμινάρια λειτουργοΰν καί σχολαί διά τούς Ίεροψάλτας μέ διεαή φοίτησιν. Δύναντα; δμως μετά την άποφοίτησίν των νά κα ταταχθοΰν, εάν έπιθυμοΰν, ΐ'ς α¬ νάλογον μέ τα μορφοιτικά των προβόντα τάξιν είς τό Σεμινάρι όν. Έπίσης είς την Ρουμανίαν λει τουργοΰν δΰο Θεολογικαί Σχολαί πανεπκηημιακοΰ επίπεδον, ή μία είς Βουκουρέστιον μέ 300 φοιτη- τάς καί ή &λλη είς την πόλιν Σι μπίου, απού έδρεύει ό μητροπολί- της Τρανσυλβανίας, μέ 470 φοιτη τάς. Καί αί οΰο στεγάζοντνι είς μργάλα ανετα κτίρια, είς τα ό- ποΐα λειτονργοΰν καί Οίκοτροιρεΐα μέ δλας .τάς σνγχρόνους έγχατα στάσεις. Οί ιροιτηταί υποχρεούν¬ ται νά είναι έσοτερικοί. Ό ιευ- θυντής τής Σχολής όνομάϊεται Πρύτανις, δλοι δέ οί κα&ηγπταί εί να< κληρικοί καί διακρίνοντπ, διά την Αρετήν, την βαθείαν ,τίστιν καί την θεολογιικήν των σι»γκρότη σιν. Πολλοί τοι^ΐίον είναι δόχιμοι συγγραφεύς. Είς τάς δνο Σχολάς πολλάς μονάς, ώς καί είς τας αλ λας μητροπόλεις. Έκεί είς τό Πά τριαρχϊκόν τνπογραφεΐον τυπώνον ται δλη τα έκκλησιαστικά κι ί Θγ ολογικά περιο&ικά, δλα τα θρη- σκεΚτικά, έκκλησιαστικά, λειτονρ- γι,κά, μουσικά καί θεολογικα 6ι- βλία τής Όρθοδόξου Έκκλησίας, ώς καί των Καθολικών κιιί των Προτεσταντών. Έπίσης έκεΐ τυ- πώνονται είκόνες καί τα ήμεραλό- για τοΰ Πατριαρχείον, 800.000 κατ' &τος, τα όποία προτιμοϋν νά Περί τάς αλησμονήτους ιτατρίδας ΚΙβ.: ΤΟ ΚΑΙΙΑΡΙ ΚΑΙ Η ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΑΟΣ (ΜΑΡΜΑΡΑ) Ή από σκηνής εμφάνισις τ ου έθνικοθ θεατρικοΰ δ «ΚΡΥΦΟΣ ΗΟΘΟΣ» τέσσα ρας μήνας μετά την ά,πάβασιν τοΰ Έλληνικοΰ Στρατοϋ είς την Σμύρνην παρ' ολίγον νά £-πο€ή μοιραία δια τούς "Ελλη νας χατοίκους τής νήσου. "'■ ' - "*" * ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ ΚλΙ ΠΑΛΙΝ ΠΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Γ'. Την 21ην Μαίου 1919, εορτήν ο>ς, διά την Δημογεροντίαν καί
διά τόν Ελληνικόν πληθυσμόν γε
Κε Διευθυντά,
Παρακολουθή μέ πολΰ εϋχαρί-
στησι τα σιιχνά σημειώματα ^τοΰ
συνεογάτον σας κ. Δ. Κουτσογιαν
νοπούλοΐ', τα όποία κατά περιό-
δηυς, τώρα τελίΐη-αία έκτός άπό
τα πιιλαιότερα, δημοσιενονται ρΐς
τάς ψιλοξένοΐ'ς εφημερίδας σ<ΐς. Είναι δλα έκφραστικώτατα δι' δ- σα θέματπ , διαπραγματεΰονται κά Θρ ιρορά καί τα θέμ«τα αΰτά εί¬ ναι πολλά καί ένοιαφέροντα, πού άφοροΰν δλα τόν Προσιτυγικό Έλ ληνισμο καί τα πνει^ματικά του έν γένει, καλλιτεχνικά καί άλλα έπι- τενγματά του. Είς τό χθεσινόν φύλλον τοΰ «Πρ. Κόσμον·» ε[δ« καί εν σημΕίο>μά τού μέ τόν τίτλον
«Ίστορικό καί λ.αογριιιρικό Μον-
σείο των αλησμόνητον Πατρίδοιν
μας».
Σ' αυτή τον τό στ}μεί(ιΗΐα, λαμ
βάνοντας Λ<ρορμή άπό σι»γκεκριμ€ νο δλλο σχετικό δημοσίειιμα τού λαμπρόν μας κ. Ν. Μηλκόρη, κά¬ μνει ε"κκλησι είς δλονς ταΰς Μικρά σιάτας καί τούς Ποντίους, (άλλά διατί δχι καΐ τοΰς θρά'κας;) κ«ί μάλιστα σ' έκείνους Λ-τού άπέχουν λίγα μόνο μέτρα «πό την "Χ'θη τής Άχεροΐ'σίας» νά άρπάξουν τι!) ρα στά χέρια τονς χιορίϊ καθικΐτϊ ρησι τό δλο ζήτημα τού Ίστορι- κοΰ καΐ λαογραφικοΰ Μουσείον των Αληβμονήτοιν Πατρίδων μας καί νά Λφήσοΐ'ν την Αδράνε-ια καί την νωθούτητα, γιά νά γίνη τοΰ λάχιστον ή άρχή. ί>Γν<ιι άνάιγκη νά τονισθή κιιί πά λιν δτι ή Λρχ,ή αυτή γιά τό συγκε κριμένο αί·τό ξήτημα τοΰ Προσ- φΐ'γικοΰ Μουσείον, εχει γίνει ήδη πρίν άπό χρόνια. Καί νπάρχονν σήμερον δχι απλώς ατομα μεμονοι μενά, άλλά όλ.όκληρος "Οργάνω¬ σις, ή όποία φέρει τόν τίτλον «Ε ©ΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» καί ά- σχολείται εΐδικώς καί μέ τύ ζή τημα αΰτό. Ή "Οργάνωσις αυτή, τής οποίας μέλος είναι καί ό κ. Ν. Μηλιώρης, έδρεύει είς τάς Ά θήνας, Λποτελεΐται άπό έ,κπροσώ πους Μικ^ασιατων, ΙΙοντίο»ν καί θρακων, καί κυριώτερον έργον καί σκοπός της είναι ακριβώς ή ίδρυσις τού Μοτκΐείου, πρός ένα- πόβεσιν είς αύτό καί διαφύλαξιν παντός άντικειμένου τοΰ Προβφυ γικοΰ Έλληνισμοΰ, τό οποίον Ιχει σχέσιν μέ την ιστορίαν, την θρη σκείαν, την τέχνην, την πνευματι κήιν, κοινικνικήν, οικονομικήν κλπ. ζονήν τον είς τάς αλησμονήτους Πατρίδος καί μέ πάσαν έν γένει έκδηλοχθεΐσαν έκεί δραστηριότητα τού Έλληνισμοϋ κ<ιτά τόν μακραί ωνα βίον τον, μ.έχρι τοΰ έκπατρι- σμοΰ τού. Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ τής οποίας τιμή &ά είναι νά επι¬ τύχη καί την συνεργασίαν δλοιν των άλλων ένδιαφερομένιον τοδ Προσφνγικοΰ Κόσμου, ώς άλλως καί δημοσία άπηάθυνε σχετικήν ϊκ κλήσιν πρό πολλοΰ, εχει ήδη προ¬ βή μέχρι σήμερον είς διαφόρονς σχετικάς ένεργεάΐς διά νά επιτύ¬ χη την ίδρυσιν τοΰ Μοτ><τείου, άσχέ τίος όλως ικά πρός τό ίις,ιστάμε- νον έκ διατάξεως νόμον δικαίομά της, Ανενεργόν μέχρι σήμερον, δ- πως χορηγηθή είς αΐτήν τό 1)5 τοΰ όψέιποτε άντγερθησομένου ίν τώ Πνευματικαι Κέντρω Αθηνών Κτιρίου τοΰ Έθνολογικοΰ Μουσεί ου. Αί ρηθεϊσαι άλλαι ενέργειαι αΰτονόητον είναι νά μή είναι γνιο σταί ευρύτερον, μέχρις ου (ΐποφέ- ροτ'ν άποτέλεσμα. 'Τπάρχουν δ- μιος ΙκαναΙ έ?*πίδες δτι θά έπιτευ χθή τοιούτον άποτέλεσμα, Αργά ή γρήγορα. Την προσπάθειαν έν τού τοις αυτήν είναι άνάγκη νά ύποόο ηβήση κιιί πάς Λλλος ένδιαφερό- μενος, ωστε την γενομένην πλέον Αρχήν νά Ακολουθήση τό σνντομώ τερον καΐ τό τέλος, δηλαδή τό ά ποτέλεσμα, πρός τιμήν ολοκλήρου τοΰ έκπατρισθέντος Έλληνισμοϋ τής Μικρασίας, τοϋ Πόντον καί τής θράκης. ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δικηγόρος Γρνικύς Γραμματεύς τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗΣ ΕΠΙ ΤΗ ΑΛΩΣΕΙ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ «Ίστορικαί άναμνήσεις», τοΰ συ·1 εργάτου μας κ. θεοδ. Σταυροποΐ' υπηρετοϋν νεις, 25 έν συνόλω 2 Ποιτά- ύφηνηταί. ρετοΰν 8 Διευθυνταί καί 50 καθη γητταί. Η μισθοδοσία τοΰ Κλήροι1. Οί καί μέ παρέλευσιν ενός μηνός άνέ δλεψεν, τόν Ανάπηρον άξιωματ - κόν Νικόλαον Πρίντεζην μονόφθαλ ] 8 έπΐ'μελτγταί καί οί βοηθοι. Ιϋς τα μόν καί στό μονα&ικό τού μάτι Α Σεμινάρια, τα πλείστα των όποί πό 11 ρωγμές μέ πεντάωρον έγ- ( ών λειτουργοϋν είς Μονάς, ύπη- χείρησιν τοΰ τό εσι.νσε κατά κνριο λεξίαν. Τόν Ταγματάρχην τής Χωροφι· λακής Δημ. Παπαγρηγορίον άπ' την Θεσσαλονίκην άπό άποκόλλη- σιν καί καταρράκτου, τόν Καθηγη την καί τέως 'Τπουργόν Λαμπ! ρην, Τόμ τραπεζιτικόν ύπάλληλον καί κάτοικον Φαλήρου κ. Β. Λαμ πίδην, τόν ίερέα έκ Κεφαλληνία^ Πάτερ Γαρμπήν καί πολλούς άλ- λους των όποίιον τα όνάματα μο< διαφεύγουν καθώς καί τόν ΰηο- γράφοντα. Ημείς είς ένδειξιν ε. λαχίβιτον φόρον τιμής καί καθήκον τος άποφασίσαμεν νά δημοσιεύσω μεν την παρούσαν είς τόν άγαπη τόν Προσφυγικόν Κόσμον. Διότι δ Αύστριακός αύτός Κα¬ ί τοΰ Πανεπιστημίου έργα τοΰ Θεοΰ», αρθρθν' τοΰ συνεργάτου μας κ. Εύελπίόη Λι- βεριάδη. «Ή σεξουαλική διαπαιδανώγη- σις είς τα σχολεία», δρθρ.ν τού συνεργάτου μας κ. Βασιλ. Κούζη πάρουν οί πιστοί διά νά Π'ιηθή- τού Αγ. Κωνσταντίνου και Έλί- · νικώτερον, εάν, μέ την άμεσον πά ρέμ&ασιν τοϋ Καίμακάμη είς τάς παρισταμένας είς την αΐβοτβαν τής προβολής τοΰ έ'ργου, στρατιυ) ι τικάς καί Αστυνομικάς αρχάς, κα ' των ήμετέρων τσορμπατζήδων, ' Τζώρτξη Γιαιδάσογλου, Βασίλειον ΙΙινάτση Άριστ. Λασκαρίδου, Ά ναστ. ΙΚνάτση καί αλλων, δέν κα ! τεπραΰνοντο τα πνεΰματα καί οί ήμέτεροι Προιύχοντες δέν προε- 6αλον έπιμόνίος, άγνοιαν, τοΰ προ 6αλλομένου έ'ργου. Αί Τουρκικαί ' αμοις Αρχαί άπεχώρησαν τής πά ' ραστάσεως, έν σώματι, άλλά κα. ' μέ εντολήν τοΰ Στρατιωτικόν Δι οικητοΰ νά διακοαή ή προβολή και νά έπιρτρέψοιυν οί θεαταί είς τάς οικίας των. | "Αφορμήν τού επεισοδίον εδω- ' σουν την Εκκλησίαν τιον. Ό Πά τριάρχης, μάλιστα σκέπτεται νά | αυξήση τόν αριθμόν άπό τοΰ προ Ι σεχοΰς ετους, διότι γίνον:αι ά- | νάρπαστα. Τοΰ Τυπογραφείον προίσταται ιερεύς εύσε6έστατος καί δρ^στη- ριώτατος, δ οποίος μαζί μέ τόν π. Μ. Φεκιόρου μάς έξενάγησε μέ τόσην προθυμίαν είς δλα τα τμή- ματα τής έπιχειρήσεως. Άπό δλας αύτάς τάς έπιχειρή- σεις πού άσκεΐ τό Πατρίαρ-,,εϊον, ιδία μέσα είς τα μοναστήρια, τή άξιεπαίν(ι) συμμετοχή τοΰ μοναχι- κοΰ κόσμου, κερδίζει πολλά χρήμα τα, ίόστε νά δύναται μέ ανεο-'ν νά καλύπτη δλας τάς Ανάγκας τής Έκκλησίας καί νά έχη άοκετά πε κοινωνικων τοιούτ(ον, ώς είναι Νο πεν ό Πατριάρχης, χρησιμοποιοϋν ται ού μόνον διά την συντήρησιν των ναών καί των μονών, άλλά καί διά την ανέγερσιν νέο>ν θρη-
σκειτΐικών καθιδρνμάτιον, ετ' δέ
κοινωνικών τοιούτοιν, ώς εΐνα Νο
σοκαμεϊα, Άναρρίοτήρια, Γηροκο-
μεία, δτινα λειτοΐ'ργοϋν μόνον διά
τούς κληρικοΰς καί μοναχοΰς, διά
τι γενικά ή πρόνοια διά τό· λαόν
Ασκεϊται μόνον ίιπό τοΰ ΚράΤους.
Την Τρίτην τό πρωί, 21 Οκτοι-
6ρίου άπιεχαιρέτησα τόν Πατριάρ
χην έξέχρρασα τόν θαυμασμόν μου
Συνέχεια είς τττν 6τ»ν σελίδα»
νης, δηλαδή ΕΙΚΟΣ Ι ΗΜΕΡΑΣ
ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗ
ΨΕΩΣ ΤΗΣ ΣΜΤΡΝΗΣ ΤΉΟ
ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΧΤΡΑΤΟΤ,
ό Έρασιτεχνιαός «ΘΙΑΣΟΣ ΘΑ
ΛΕΙΑ» ε"διδε την τρίτην θεατρι-
κήν τον π«ράιστασιν μέ έργον, ό
κΚΡΤΦΟΣ ΙΙΟΘΟΣ».
Είς την τρίτην αυτήν παράστα
σιν, είς τήιν δποίαν προσήλθο·
(μόνον απογευματινήν) 882 άτομα.
έδημιουργήθησαν παρεξηγήσεις μϊ
ταξύ Στρατιωτικών καί Άστννυ-
μικών Άρχών, παρισταμένο)ν εί,
την παράστασιν, άφ' ενός και τώ·'
δημογερόντιον καί προνχόντυη· τή:
Κοινότητος μας άφ' έτερον. ΑΙ
παρεξηγήσεις αύται ή μάλλον τό
σοβαρώτατον αΰτύ επεισόδιον θά
εΐχε μεγάλας καί λίαν δυσμενεϊς ! σεν, ή εμφάνισις άπό τής σκηνή
συνεπείας καί διά τούς επί τής , τριών ϊρασιτεχνών ήθοποιών οί δ
σκηνής —την στιγμήν εκείνην— | ποίοι έπαιζον τούς ρόλσυς Σνν-
έρασιτέχνας ήθοποιοΰς, άλλιά κνρί ι ταγματάρχον, Άντισννταγματάρ-
χον καί Λοχίου μέ στρατιωτικάς
στολάς όιμοιο6άΐ&μο)ν Άξιωματικω/
ΑΞΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ
Είναι αξια θεομών σι»γχαρητη
ρίων ή είς τα Ίωάννινα έθνικώς
τοΰ Έλληνικοΰ Στρατοή καί μέ
πηλίκια φέροντα τό ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΟΝ ΣΤΕΜΜΑ.
"Αμα ώς ενεφανίσθησαν επί οκι,
νης οί μέ στολάς Έλλήνων Ά
ορωσα νεα οργάνωσις «Αοελφο- Κ. . , „ - π ι ττ
,„. _.-... .>.. »ίΐ__;«.; τ»*___Ζ,. ί ξιωιματικων ηθοποιοι, Πελοπ. Πι
της των έν Ήπείρω Μικρασια-
νάτσης, Ανδρ. Καβουνίδης και
των» διότι επί τη προχθεσινή θλι π »»μ . . ■
^ - , , . ,., , ., Παναγ. Μελιας, υπο τα παρατετοι
οερα επετειιο τής Αλωσειος, διιορ / > , α · Β < „, , , , , μενά και ένθουσιωοη χειροκροτη γανίοσε χθις φιλολογικον μνημο γανίοσε χθις φιλολογικον μνημο- . „ . . , , . α, « 7 ,, , < μαιτα των θεατων, εγειρεται ο Δι συνον,καθ ο ωμίλησαν ο καθηγη η Χωροφυλαχής Σνν- της της Φ,λοσοφιχης Σχολης Ιω ταγματαραης >Αα^ . Μπέης καί
αννινο,ν κ. Σπνριδων Κνρ,αζοπου
λος με θεμα «Το Παγκόσμιον Με
γεθος τής Ιωνιας» και ο διδα-
κτωρ της Νομικής κ. Στάθης Εν
σταθιαδης μέ θέμα «τό Τραγικο
Στοιχείο στήν Ποντιακή Δημοτι- ;
κή Ποίησι». Την σχετικήν πρόσ-
εΙς
Δημονβρον
μητροπολίται καί οί έπίσκοποι λαμ νοαούλου, επίτιμον
βάνουν τό έπίδομά των άπό τό
Δημόσιον Ταμείον. Οί ίερείς λαιι
βάνουν τό ήμισυ τοΰ μισθοΰ των
άπό τό Δημόσιον Ταμείον καί τό
αλλο ήμισυ άπό τό ταμείον της
Ένορίας των. Σημειο>τέον ότι έ¬
καστον μέλος δίδει μίαν ετησίαν
είσφοράν είς την ένορίαν τού δι'
αυτόν τόν σκοπόν.
ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
Έπεσκέφθημεν τό μεγάλο τν
πογραφεϊον πού ευρίσκεται έγκα-
τεστημένον είς την περιοχήν τοΰ
Ελληνα'Γ"ώς μέγα Πατρ'Ιαρχείου, Είναι μία μεγάλη, οί
καί δείχνει δλην κοδομή μέ πολλάς αιθούσας και
ί τΟΛ' μέ μεγάλας αποθήκας δια τον χαρ
■ν κα'. την καί τα 6ι6λία. "Εχει !) μέγα
.... λ., Ι !„ ™οΛττιηιΐ[. ιιηναντιν κατισκευ-
του την ψιλλαλλιιλι".» ."^ <.»·. Ανθρωπιστικόν τού ενδιαφέρον κα .ίί...^, οί- 'όΐην τη πάσγουσαν αι νάήκει εις ο θρίοπότητα την πάσχουσαν Ι αν , λα ΕΙσαι παράδειγμα διά ής στοιχείον μηχανήν κατισκευ- λινοτυπικάς «ιηιχα- πολλοΰς'επιστήμονας, πού τόν δρ ρωσιτοτόν δλέπουν ώς χρήμα. Εύγαριστώ διά την φιλοξενίαν 2ΠΤΡΟΣ ΕΤΘΤΜΙΛΔΗΣ ΙΙεριοσός 15.5.1970 νάς, μηχανήματα διπλιίνματος, ρα ψίμάτος καί δεσίμίΐτος. Δέν "χονν μόνον μηχαντνν κατασκενής νλισέ. Θά προ,μτ(θει»θοΰν δμως .ιολν γρή νορα άπό την "Αγγλίαν. 'Τπάρ- χαυν καί άλλα τυπογραφεία είς «Τό άγγοΰρι καί τό πεπόνι θε ραΛενουν τόν καρκίνο;» κί·ί άλ¬ λα δύο ένδιαφέρο>·τα άρθρ<ι τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕύαγγένΥου Λα γούδη. «Άπό τή ζωή καί τα εθιμα τής Μαινεμένης» καί «Ίωνικές άνο- ιινήρεις», τοϋ σι>νεργάτου μας κ.
Αλεξ. Λ. Χατζηαθανασίου.
«Κτοστής Καραντίνας», άνα·
μνησεις άπό τα παιδικά χρΟΛ·ιιι
τοΰ κ. Ιωάννου Άκριθάκη.
«Ποίο ήταν τό Άϊβαλί». περι
σπούδαβτος ίστορική μελέτη τοί
στινεργάτου μας κ. Έμμ·ινοιιή"'
Πααΐαδοποΰλου»
«Βόσπορος, ό πορθμός πού χω
οίξει δύο ήπείρους», τοΰ σννεργα
του μας κ. Γ. "Ηλ. Γρηγοοάδη.
«Τής γειτονιάς τό Τα6ερνεΐο
τοΰ κ. Εν«θν<μίου Παπαδημητρίτν (θέμου Παρνασσίον). Ή «Παρείσακτη», μυθιστόρημα τής συνεργάτιδός μας κ. Νιν'ας Γιαννακίδου, έμπνευσμένο άπό τόν πόλεμον τοΰ 1940. ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ καί μέ δννα- λέ7ει: «ΣΕΙΣ ΑΝΑ ΜΕΝΕΤΕ Ν Α ΕΛΘΟΤΝ ΕΔΙί ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙ Κ Ο 1 ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ. ΑΛΛΑ, Ω Σ ΒΛΕΠΟΜΕΝ, ΤΟΙΟΥΤΟΙ ΕΙ- κλήσιν συνώδενσεν ή ρηξικέλενθος | ΣΘΕ ^ΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΟΤΓ οργάνωσις καί μέ πολύτιμον πίνα ι 2ΤΟΛΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΕΜΜΑ» κα νπό τόν τίτλον: «Τί είχαμε!», ) ^ αμέσ(ος διέταξε καί αύτός νά οποίος περιλαμβάνει τάς Έκκλη ^ β,^^ή, ή παράστασις καί νά δια σιαστικάς επαρχίας τής Μ. Άσί- ις μέ λεπτομερείς άριθμούς των έκλιπουσών Ελληνικήν Κοινοτή- των, των κατοίκων των, των Έκ κλησιών, Ίερέων, Σχολείων, Δι¬ δασκαλίαν, Μαθητών, κλΛ. Τώρα τύν Μάη μέ την κατακάκ κινη παρουσία τής παπαρούνας, στέλνω νοσταλγικά την φαντιισία μου έκεϊ στά κάστρα τής Πόλης τοΰ Κωνσταντίνον. Καί κλίνω εύλαίιικά τα γύνατα καί την ι|ιυχή μου μπροστά στήν μεγαλειώδη θυσία τοϋ "Εθνους· μας μί; τό ήρωικύ θανάσιμο πέσι μο τοΰ τελευταίον ενδόξου αύτο¬ κρατορος τοΰ Βυζαντίον Κωνσταν τίνον τοΰ Παλαιολόγον καί των άνδρείοΛ' σιιμπολεμιστών τού. Ά- λ.ϋ')θηκε ή πόλις άπό τόν Τουρκι- κύ στρατό καί δχλο, φανατισμέ- νο επί αίώνας μέ την προφητική ρήσι τοΰ προφήτου τοΰ Ίσλάμ. «Μιικάριος ό Αρχηγός τοΰ στρα τού εκείνον ποΰ θά κυριεύση την Πόλιν τοΰ Κωνσταντίνου καί ό στρατός του θά είναι ό πιό δοξα- σμένος στόν κόσμο». Την 29 Μαίου τοΰ 1453 τό πρωιί τα Τούρκικα στρατεύματα είσήλ- θαν στήν Πόλιν την άφιερωμένην άπ' τύν Μ. Κιον)νο στύν Χριστύ καί την Παναγίαν. •Ή Πόλις, πού την εψαλλαν καί την ΰμνησαν, στό πρόσωπο τής Παναγίας «ώς την πόλιν την όίσει- σον, τό τείχος τό άρρηκτον καί την άοραγή προστασία, ?χει έξι- σλαμισθή. Ό ΧερουΒικός ΰμνος, ή Άγία Σόφια εσίγησε. Στόν τοοΰλο της, την θέσι τοΰ σταυροΰ πήρε ή ήμισέληνος. Μεγάλος ό άφανισμός τοϋ γέ- νους μας. Ψυχή ζώσα δέν εΐχε μείνει στήν άλλοτε εύδαίμονα πό¬ λη, την πρωτεύουσα τής Άνατολι κης Έλληνικής Βυζαντινής Αΰτο κοατορίας. Ουτε φιονή, ζώον, ου- τε φωνή πετεινου άκουόταν. Καί δμως, μέ τόν θάνατον τοΰ Κωνσταντίνον Παλαιολόγον άνε- στήθηκε τό Έλληνικό "Εθνος, ά πέκτησε σννείδησι τής καταγωγής το', αίσθάνθηκε την άνάγκη νά Αντιδράση γιά νά μπορέση νά ζή ση. Ό εϋσεδής Ελληνικάς Λαός. Δικαιολόγησε τόν θάνατο τοΰ ήριο- ος βασιλέως του, δτι ήταν θέλημα Θεοΰ ή Πόλις νά τουρκέψη. Τόν άγιοποίησε καί τοΰ 'έπλασε τόν πιό λαμπρό, τόν πιό τιμητικό θρϋ- λο. Τόν θρύλο τοΰ μαρμαρομένου ίκισιληά. "Επί αίώνας αί γενεές λικνίζουν ταν μέ τό γλυκό νανούρισμα τής μάννας, πώς θά αναστηθή ό μαρ- μαρο>μένος βασιληάς «γαί πάλιν
μέ χρόνια μέ καιρούς...».
Πέρασαν χρόνια. Στήν πόλι καί
σ' δλη την Όθωμανική αύτακρατο
ρία οί "Ελληνες πλήθαιναν καί
ζοΰσαν μέ την έλπίδα πού θά έκ-
πληρωθοΰν οί θρΰλοι ή οί παραδό
σεις.
Δέν είχαν σημασία, δ έξισλαμι-
Συνέχεια είς τή·/ 6ην
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΪΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΘΚΡΑΤΒΡΙΑ
Τού βυνεογάτουμας κ, ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
"ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΤϊΠΟΥ,,
Ό παρά τή Γενική Δ)νσει Τύ-
που τής Προεδρίας Κυβερνήσειος
άνώτερος ΰπάλληλος καί διαπρεπής
νομικός κ. Γεώργιος Ηλ. Κρίπ-
πας έξέδο>σε τόν πρώτον τόμον
τού άξιολόγου εργου τού «Δίκαιον
Ή σύστασις τής διακοπής, προ
εκάλεσε καί διαμαρτυρίας των νέ
ών προπαντύς, εξήγειρε τό πατρι
οηικόν αΐσθηιαα καί τό Έλληνικ'Ί
φιλότιμο καί ήξίωσαν νά οΐίνεχι-
σθή ή παράστασις.
Αί Τουρκικαί "Αρχαί άπεχώρη-
σαν, άλλά ή παράστασις έσννε/·
σθη. 'Επειοή, δμως ύπήρχε ορόβος,
μήποος κατά την αποχώρησιν άπ'Ί
τό σχολείον, μετά την παράστα
σιν, ή Άστυνομία προέβαινεν είς
την σύλληιψίν των.. · νέων ποΰ
ένεφανίσθημεν επί τής σκηνής μ»;
"Ελληνικάς στρατιιοτικάς στολάς
τού Τύπου», τό οποίον άφορόν την «αί μέ Έλληνικό Στέμμα, ό,μάδες
Τυπικήν έλευθεροτυπίαν, καί είς , παλλτρίαριών ώπλισμένων καί άιΐτ >
φασισμένων νά μή μάς παραδοΊ
σουν είς τοΰς πόλισμαν, εάν ήθε¬
λον έπιχειρήσει τοιούτον τι, μάς
συνώδενσαν μέχρι των ο'ικιών μας.
Αργότερον, δταν ή Έλλην>ική
τό οποίον επισταμένως άναλύονται
καί έξετάζονται, ειδικώτερον, αί
είσαγοιγικαί εννοιαι — κυκλοφο-
ρία — πρακτόρευσις — κατασταλ
ΐικά μέτρα. Πρόκειται, άληθώς,
περί πονήματος, τό οποίον τιμά
τόν συγγραφέα του και την Τ-
πηρεσίαν είς την όποιαν άνήκει
καί ένδιαφέρει άμέσως πάντα α¬
σχολούμενον μέ τα 'θέματα τού Τύ
που.
κατοχή τής Σμύρνης καί τής π?-
ριοχής της επεβλήθη καί έπαγιώ
θη, ό Σύλλογός μας, έν τή έπιθυ
μί« του νά συνεχίση τό κοινιοφκ-
τον
λ.ές έργον του, έμίσθι»σεν,
ΣΤΝΕΧΕΙΑ Λς την 6ην σελίδίί
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ό Παπάζολης είχε γίνει δεκτος
σέ Ιδιαίτερη ά·κρύαση άπό την ΑΊ
κατερίνη καί τής υπέβαλε !<διοχ«ί ρως τό μακροσκελέστατο νπόμνη- μά του. Τής εξέθεσε μέ κάθε λί πτομέρεια τα άποτελέσματιι των ένεργειών του καί τής συνιστούσε ν' ανταποκριθή τό γρηγοο^τερο στά αίτήματα των Πελοποννησίιον προεστών. Άλλά στόλος δεν ί<- πήρχε. Ή τσαρίνα Έλισάβετ Π^ τρόβνα παρέλαβε τα οίκονομικά τοΰ κράτους σέ οίκτρά καταστασΓ, κι' άνέβαλε, θέλοντας και ιιή, την έικπλήροιση τής φιλοδοξίας τ«<>
πατέοα της νά καταστήση τή Ρα>
σία, με-γάλη ναυτική Δύναμη. Ρί
κατοπινοί σκληροί μακροχρόνι*»»
πόλεμοι κατά τής Πριοσσίιις, ♦
στρεψαν άμέρνστο τό ρωσικό εν¬
διαφέρον στό στρατό τής ζηρά;.
Τό ναυτικό παραμελήθηικε δλ(»·;
διύλου. Τα τρομερά δίκροτα μ'
οί φρεγάδες πού είχε ναυπηγήσΜ
δ Μέγας Πέτρος σάπιζαν, έδώ
καί σαρανταπέντε χρόνια, παρωπλι
σμένα στά λιμάνια τής Βαλτική,
κι' ή Αίκατερίνη δέν θιέθετε πι
ρά τή μικοή μοίρα τοϋ Σπυρίδων
πού βρέθηικε κιιτά σύμπτωση, στήν
άνατολική Μεσόγειο. 'Τπό την έν
καρδιωτική πίεση τοϋ Γρηγόρη Όο
λώφ Αυΐοφάσισε νά έξοπλίση και
νά έπανδρ,ώση 6ιαστικά τα «ερι·
φρονημένα καράβια.
Άρχές τοΰ 1770 ξεοάνησε άπυ
τή Βαλτική ή πρώτη μοίρα Οδ
; στόλον, τέσσερα δίκροτα καί δυο
ψρεγά&ες, υπό τόν άδελψό ού
Γοηγύρη, ναύαρχον Φεοντόρ Όρ·
λο'νφ. Τα μεγαλοπρεπή παλιά 6ρο
δυκίνηττα δίκ^οτα, εδιαν την έντό
πωση περηφάνων γέρων πού άγω
νίζονταν μέ θλιδερή φιλοτιμία .ν.
σταθοϋν στά πάδια τονς. Κατά τή
περίπλενσή τους άπό τίς άικτές τής
Λι>τι.·κής Εύοώπης ποοκάλεσαν μ«
λαγχολικά χαμόγελα είρωνικοϋ /. ■
κτου. Μάνος δ βασιλεύς Φρειδερϊ
κος Β' τής Πρωσσίας αίσιοδοξΐ'ΰ
σε γιά λογαριασμό τους. «Οί μονό
φθαλμοι θά πολεμήσουν μέ άομ^ιά
[ τους» έ'λεγε.
Ι Στίς 17 Φεβρουάριον 1770, ή
μοϊρα τού Φεοντόρ Όρλώφ Εφθα
σε στό ΟΙτυλο κι' ό έρχομός της
σάλπισε την ϊναρξη τοϋ αγώνος,
άπό τή Λακωνία.
Ή ήρωϊκή διεξαγωγή κι' ή τρη
γική εκοαση τής μεγάλης αυτής έ
,-ΐανάστασης, πού έ'μεινε στήν Ί
στορία τοΰ γενναίου Εθνονς μας
είς τΛν 6ην οτλ.)
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΙΙΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
13ον (τελευταίον)
Μά δ καιρός Ιφερε τό γαλήνεμα
καί τή δικαιοσΰνη, καί δλοι τώρα
ΑναγνωρίζοΐΓνε πώς ό Κωστής Πά
οαάς είναι ό μεγαλυτερος ποιη-
τής τής σημερινής "Ελλάδος. Πολ
λοί μάλιστα κριτικοί Ιξω άπό .τα
Έλληνικά σύνορα, τόν θΐοροϋν
ως «Τόν μεγαλΰτερο σή/ρονο
ποιητή τού Παλιοΰ καί τοϋ Νέου
Κόσμου».
ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ
Βιβλιοθήκη δλόκληρη άποτελοϋ
νέ πιά τα ϊργα πού έγράρηκαν
γιά τό "Εργο τού. Καί όπως λέ¬
γει καί δ Άντρέας Κάραντώνης
ενας άξιος κριτικός, άπό τούς τό
σους, πού άσχολήθηκαν εΐδΐλά ο
τόν Ποιητή μας, όπως δ Κ. Τσά-
τσος, δ Χουρμούζιος, δ Ία>. Πα-
ναγιοτόπουλος καί τόβοι, ίλλοι.
Στόν Παλαμό ϊλαχε νά ξιοντα
νέψη τή Νέα Έλληνική Ποίηση
καί νά σαλπίση μέ τόν μεγαλόστο
μο στίχο τού τα καινούρια Ίδα-
νικά τής Φυλής.
'Η τεραστία σέ δγκο καί '-,έ πό
λυμέρεια έργασία τού, — ποίηση
Λυρική, έπι,κή, φιλοσοφική, θέα-
τρο, διήγημα, κριτική, — πού γε
μίξει πάνω άπό πενήντα χοόνια ξω
ής άφιερωμένης μέ αύταπάρνηση
καί μέ θρησκευτικό φανατκτμό
στήν Ίδέα τοΰ Λόγου, καθρεφιτ'
ζει σέ άδιάκοπο άνέβασμα τίς τέ-
χνης τού πρός τή μεγαλαχτύνο, μές
άπό ποικιλάμορφους καλλιτεχνι-
κούς σταθμούς καί πραγματιποιεϊ
οχι μονάχα την άναγέννηση τής
νεοελληνικής ποίησης, άλλά *αί τό
άπότομο άνύψωμά της σ' ενα επί
πεδο καθαρά εύρωπαϊκό.
Τόν άκράτη,το καί τόν πανθεϊ-
στικό λυρισμό τού, ποΰ άπλωνεται
άπό τό πιό άπλό καί τρυφεπό αί·
σθημα ώς την προφητική έπο.ττεία
τής Ίστορίας καί των πεπριο^ένο)·ν
τής Φυλής μας, καί άπό την πιό
πρασωπιική Κγνοια, ώς τίς αίώνιες
λαχτάρες τοϋ άνθρωπον, τόι' συν-
τηροΰνε σάν αίώνιες φλόγες ή Έλ
ληνική Φΰση, ή Έλληνική Ίστο-
ρία: Άρχαιότητα Βυζάντιο, Με-
σαίωνας — ή Τωρινή Έλλάδ'ΐ καί
τό Εύριοπαίΐκό πνεΰμα.
Προικιομένος μέ πλοΰσια ύραμα
τική φαντασία καί μέ άπίστευτη
ρυθμοπλαστική καί γλα>σσοπλσστι-
κή δΰναμη, άναδημιούργησε την
ποιητική γλώσσα καί την Επλασε
πολυσύνθετη, εύλύγιστη, καρπειρή,
δροσερή, δλη νεΰρα καί χυμούς
πλαστική μαζί καί μουσική, μιά
γλώσσα πού ξάφνιασε στήν άρχή
μέ τόν δγκο της καί μέ τόν πλοϋ
το της μά πού γρήγορα εγ.νεν ή
πηγή καί τό πρότυπο δλόκληρης
τής Νεοελληνικής Λογοτεχν'ας.
Σύγχρονοί τού καί κατηινοί,
ποιητές καί πεζογράφοι μαθητέψα
νέ στό άπέραντο εργο τού, πού
τούς έπηρρασε άποφασιστικά.
Τ' δνομά τού καί ή φήόμη τού
ξεπεράσανε τα δρια τής 'Ελλά-
δας καθώς είδαμε.
Γιά την 'Ελλάδα, πού ζητ?Ι τό
δρόιμο της, πού ζητεί νά 3*ή κι'
Αυτή τό δικό της τραγούδι, Α
διαιπλάση τα δικό της Πολιτισμό,
Λμάλγαμα άπό τούς δλλους περα-
σμένονς πολιτισμούς τοΰ "Εθνους
καί τοΰς πολιτισμούς των ίθλων
λαών, πού την περικνικλώνουν —
ξέρομε πώς κάθε αΐώ^ας θέλει νά
ξαναπλάση τίς άξίες τού — ένας
τέτοιος Ποιηιτής είναι κάτι ;*αρα-
πάνω άπό ενας Τραγουδιβτής επί
πλέον. Είναι ό Δημιο/υργός, ποί'
δείχνη στή Φυλή τού τό δρόμο της
καί την δοηθεΐ νά καταλάβη τόν
έαυτό της, νά νοιώση τί θέλει καί
τί πρέπει. Γι' αΰτό ή μελ>έτη τού
Παλαμά είναι μιά ξεχΐΛριστή ά-
πόλαυση, είναι μιά μεγάλη χαρα
καί, πιότερο άπ' δλα είναι ή 'Ελπί
δα.
Γιατί αΰτός δέν είναι δ ψάλτης
δ γλυκάλαλος είναι δ ποιητής δ
μεγαλόστομος, καί δ Θεάπνευστος
Ιεροφάντης, ό Διδάσκαλος τοΰ Γέ
νους, δ δραματκττής καί δ όδηγός
πού θέλει άπό τό ασχημο, καί ά-
καθόριβτο σήμερα Ινα αδριο αΐώ
νιο καί άθάνατο...
Άς άντηχή πάντα στ' αΰτιά μας
αύτη τού ή προτροπή άπό τό «Μέ
γα "Ονειρο», — κι' άς τελίΐώίΐιο
μ' αΰτό, — σάν Έγερτήριο Σάλ
πισμα:
«Καί την έλεύτερη ψυχή καί την
καρδιά την διδεια
Γέιμισε καί δυνάμτοσε, μ' δνειρο μό
νο ενα:
Πώς νά γεννή.σης νέο καιρό, πού
ν' αρχινά άπό Σένα!
"Οσο πού νά βγή άπό τή γή, στά
σπλάγχνα της κρυμμέ'νη,
"Οαση νιόνυφη, άπό σέ θρεφιή κι'
άνονστημένη,
"Ολη δρασούλα κι' δνθισμα, κι' δ¬
λη μιά πρασινάδα
Καί τότε ν' άκουστή καί πάλι:
«Δόξα στήν Έλλάδα!»
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ
"ΣΜΥΡΜΑΊΚΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ,,
ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Διάβασα τίς προάλλες ότι Λ&
ποία Κυριακή πρωί, έξόρμηοαν με
σκούιπες καί φαράσια μαθητές κσί
μαθήτριες καί μάζευαν σκουπίδι ι
άπό τούς δράμους. Δέν είναι βε¬
βαία ύγιεινό, άλλά οΰτε και εύχά.
ριστο νά βλέπης παιδία νά μαξεύ-
ουν σκουπθδια. Είναι δμως μιά άρ
χή γιά νά παραδειγματιστοϋμε ε¬
μείς οί μεγάλοι. Τί φταίει δ ΔΡ-
μος δταν πετοΰμε χαρτιά, οπιρτό
ξυιλα καί άποτσί"γαρα καί μάλιστα
στΐς κε-ντρικές άρτηρίες τής Α¬
θήνας;
Προχθές πού πήγαινα μεσημέρι
σπίτι μου μέ τό τράλλεϋ κατέβη-
κα στή στάσι Κεφαλληνίας. Μα¬
ζύ μου είχε κατέβει καί κδποιο;
συνταξιδιώτης πού ήταν καλοντυα
μένος καί μέ εύπρεπή εμφάνισιν.
Μόλις πάτηισε στό πεζοδρόμιο, προ
φανώς ήθελε νά καπνίοη.
Πήρε ενα τσιγάρο άπό τό κου
τί πού Ιβγαλε άπό την τσέπη τοΰ
σακαικιοΰ τού καί έπειδή δέν ΰπίΊρ
χε ά,λλο μέοα, πέταξε τό κουτί
χάμω. Τό δοτχείο γι« τα άπορρίμ-
ματα ήτανε δΐπλα τού. Δέν κρατή
θηκα. Τόν πλησίασα. Τόν χτύπη-
σα έλαφρως στόν ώμο καί τού ε,Ι-
πα εύγενικά: μέ σνγχωνήτε κύριε,
&ν εμείς πού φοροΰμε κολλάρο καί
γραβάτα βρωμίξουμε τούς δρό-
μους, τί θέλετε νά κάνει ή άνέμε
λη νεολαία; Μέ κοίταξε περίεργσ.
Δέν μοΰ Ιδο>σε καμμίαν άπάντη
σι. "Εβγαλε τό τσιγάρο άπό τό
στόμα καί εΌρυγε μέ σκυμμένο κ;;
φάλι πρός την &δό Τήνου.
Χ. Π.
Δημοσιεύομεν, είς τύ σημερινόν
φύλλον, κρίσεις «αί. σχάλια καθη-
γητών ΙΙανεπιστημίου καθώς καί
λογοτεχνων, διά τό νέον βιβλίον
τοϋ συνεργάτου μας κ. Χρήστοΐι
Σολοιμιονίόη «Σμυρναϊκό Τρίπτυ-
χο:
«θερμά σ' εύχαριστω γιά την
τόση φιλοφροσύνη σου νά μοϋ στεί
λης τό νέο σου βιί-λ'ο, τό «Σμυρ-
ναίκό Τρίπτυχο». Άριστϋυηγτιμιι-
τικό καί αΰτό, οπιος καί ίίλα <τοι τα βιβλίτι, εργο άγάπης βι.θειάς γιά την «άλ.ησμόνΤ|Τη καί πολτ'πό- θητη, πάντα —ϋπιυς γραφείς— ί- Μνική πολιτεία. Πολύ μέ ανγκί- νησε τό λυρικό κομμάτι «Ή Σμύρ νη 'Ελεύθερη», οπου ςοιντανεΰεις τίς «άξί,χαστες Οι'ιμησες, τ'ς νο- τισμ*νες άπό τής άγαλλίασης τα οάκρικχ». Καί τό «Πάσχα Άλτ- τρώτο>ν»; Ε ναι άνυνΐέρβληιο, ό¬
πως δείχνει την άκατάλυτη ί-ν(»ση
τοΰ 'Ελληνισμοΰ καί τοΰ Χρ.στια-
νισμοΰ. Μοΰ φκίνεται σάν νά ά-
κούω τοΰς «ναγκότηιδες» νά χτιι-
ποΰν τίς πόρτες, φιονάζοντ<ις τό μεγάλο αγγελμά τους... Κι/ι «.Η Σμύρνη στήν 'Εθνεγερσίιι» είνιιι πολύτιμη Ιστορι,κή σνιμβολή γιά τή-ν προσφορά «τής μερικής πατρίδος διά τήιν γενικήν 'Ελλάδα», τής «μερικής αυτής πατρίδος», πού ε- δοκτε ν.αί τήτν ιμοναδική 'Ελ>ηνίβη
στή Φιλική 'Εταιρεία.
ΣΤΡΑΤΗΣ ΑΝΔ.ΡΕΑΔΗΣ
Κ«θηγητής Πανεπιστιιμίου
— Τα θ>έμ.ατά σας ςέρετ: πόισο
τ' άγαποΰμε καί μας συγκ.ινοϋν,
καί είναι τόσο ώραία γραμμένα.
ΑΛ. ΣΤΜΕΏΝΙΔΗΣ
(Καθηνητής Πανεπιστημίου)
—ΤΩ τί συγκινητικό 6ι6/αο τύ
«Σμυοναίκό σας Τρίπτυχο»!
ΒΑΣ. ΚΟΤΡΣΙΟΣ
Κουθηιγ. Πανεπιστημίου
— Είσθε άκούραστος, ένθουισιώ-
δης, ρομαντικός, πατριδολ.άτρης.
Γ. ΖΩΡΑΣ
Καβην. Πανεπιστημίου
— «Τό Σ μυρναϊκό Τρίπτυχο»
είναι άκόμη μιά ί.ολύτιμη προσφο
ρά στή μελέτη τής Ιστορικής πο-
ρείας τής άξέχαστης έλληνικής
Σμύρνης, άλλά κα'ι εν>ρύτερα στήν
έλληνική γραμματεία, πού την ε-
χετε πλουτίσει μέ κείμενα μοναδι-
κά. Άλλά, όπως α'λλιοστε, μέ δ¬
λα τα βιβλία σας συμβαίνει, δέ
είναι μόνο τα πολύτιμα στοιχεία,
πού βρίσκει κανείς σ' αύτό νό 6ι-
βλίο, άλλά και ό τρόπος πο!ι πα-
ρουσιάξετε. Ό παλμός τής *αρ-
διάς σας δονεί καί τίς αλλες καρ-
διές. «Τό Σμυρναϊκό Τρίπτυχο»
είναι ενα άκόμη μνημειώδες έπί-
τευγμα <ττό πλούσιο συγγραφικό ένεργητικό σας. "Ενα άκόμη δια- κρυσταλλωμένο άπό την πνευ ή σας έργασία. ΑΛΕΞ. ΠΑΡΑΦΕΝΤΙΔΟΤ Λογοτέχνις — Πάση άγάπη καί πόσο ς πό- νος κ?»είνονται ιμέσα στά λιτά δο- σμένα χρονϋκά αας! Σάν τόν προ φήτη τής Γραφής κρατάτε κι έ- σεΐς πάντα ασβεστη τή γλΐΓ/.οπιικρη μνήμη τής Χαμενης Πατρίδας: «Εί έπιλάιθομαι σοι Ίερουσαλήμ...» Γ. ΜΑΝΟΤΣΛΚΗΣ Λογοτέχνης — Κώθε βιβλίο σας εΓναι «ι ε¬ να ενδιαφέρον άνοιγμα στίς τό- σες αγνωστες πτυχές τοΰ σμυρνιχϊ κου χώρου. Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΤΝΗΣ Λογοτέχνης — Μποροϋμε, άραγε, νά ποΰμε πιά, πώς τό «Σμυρναίϊκο Τρίπτυ¬ χο» κλείνει τό φράγμιι τοΰ άχ<,ι- λίνοτου πνευματικοΰ σας χειμάρ- ρου, άφοΰ έ'χει πιά κατακλύσει τό χιρρσο χώμα τής Σμύρνης καί έ- ξασφάλισε νά τοΰ ξαναδώση τή ζωή καί την άθανασία; Εύ·η»χαις πού ή πείρα μα; Μάς άπαντάει άρνητικά καί όπ(ι«7δηπο- τε περιμένοινμε καί τό αλλο μέ τό καλό. ΟΛΓΑ ΒΑΤΙΔΟΤ (Λογοτέχνις — Είσθε άνεξάντλητος... Π. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ Λογοτέχνι,ς — Τό «Σμυρναϊκό Τρίπτυχο» θίγει τα μτ'ίχκι τή;'ψι·χη; εκάστου "Ελληνος, ό οποίος όρ[ΐ,ματίζΕται τό μεγαλείο τής ενδόξου τής Ίο- νίας πρ(ΐιτΐυοι«ης, όπερ άτετε-λεσε διά μέσον· των αί<ί>ν(»ν, την πεμ-
πτουσίαν τής Ίστορί
στά, ώς τώρα.
Ν. ΑΡΩΝΗΣ
τ. Νομάρχης ' '
— Τό «Σμυρναϊκό Τρίπτνχο» 6ο
νεί την ν|η<χή καί την κάνιι, μέ την τέχνη σας, ν' άκοΰη τή όδυ- νηρ κραυγή ενός λ.αοϋ, πο'Ί ξερ- ριζώθϊ|κε άπό τίς πατρίδες τού.Ό πόθος καί ό ενθουσιασμός τ(Γ>ν ά-
λνυτρώτιυν τίς ήμέρες τοΰ Πάισχα
ήταν καί δ πάθος πώς κάπο.ιι: με¬
ρά θά νικοϋσαν τό θάνατο τής
σκλαβιάς. «ΊΙ 'Ελεΰθερη Σμν-
νη» συγκινεί, μέ τίς είκόνες κ«ι
τα γεγονότα, πού ξετυλίγονται
στίς σελί'δες τοΰ 'έργου. Κλαϊμε
άλλά δέν άπελπιζόμαστε. Χι'νομαι
δάκρυα, άλλά καί αίσιοδοξοΰμε.
ΜΑΡΙΑ ΣΝΩΚ
Λογοτέχνις
Α.'ΚΑΤλίΐΛΗΚΤΙΚΚΒ· ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡίΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ι ΘΗΧΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ι . :-%■·-,:.?■."'.·.■ ■: : ■ ■<.* * -·■■' ' ...... . Ι Άπό '- τό ά^ΐΛί^ργτ,μα τρν ^ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: ■. · - -ο δια'βο'λρ- στβν 'τοτρκϊα> ··
322ον
Τό Γραφεϊο έκεΐνο τού Σουλτα
νού ήτανε ενα στενύμακρο τερά-
στιο δΐυμάτιο μήκους 20 μέτρμιν
καί πλάτους 8. Φιοτίξονταν άπό 8
παοάιθΐ'ρα, (4 στήν κάθε πλευρά)
καί είχε δΐ'ό διπλές πύρτες, άπό
τίς οποίες ή μιά, συγκοινιονούσε
μέ τή Γραμματεία. Ή αλλη 6ρί-
σκονταν στό βάθος, πίσιο ά/ίρι(>ως
άπό τό Γρ«φΕΪο καί πλάι σ' ενα
μεγάλο τξάκι. Αϋτά ε6γα!1? στά
Ιδιαιτέρα διαμερίσματα τοΰ Πατι
σάχ;
Τό πάτ'ομα ήτανε στριομένο, μ'
ενα μονοκόμματο άτζέμικο χαλ.ί.
καί τα πί/οάθνρα ('ίπίος καί οί δνο
πόητες εϊχανε βαρεία παραπετά-
σιιατα δίφυλλα, σέ δινι χραιματα.
Τό ενα κόκκινο καί τό αλλο πρά-
σινο. Σ τούς τοίχους καί άναμεσιχ
στά παράθνρα ήτανε κρεμασμένα
(ττρογγυλά κάντρα ποίι άντί γιά
' εΐκόνες, τό καθέ-να ρίχε· μέ χρΐ'σά
γράμματα άράπικα κι' ενα ρητό,
άπο τό Κοράνι.
Άπό τό ψηλοτά6ανο ίκείνο δ(ο
μάτιο κρεμάνταν στή σειρά 4 πολυέ
λαιοι μέ κεριά, δ ενας πιό μεγά-
λος άπό τόν άλλο. Ό τελευταΐος
βρίσκονταν ακριβώς πάνο) από τό
Γραφείο τοΰ Σουλτάνου καί ήτανε
τεράστιος.
Τα ϊπιπλα, δλα εύρωαταϊκοΰ τύ
που καί συγχρόνου ρυθμοΰ, ήτανε
έλάιχιστα μέσα στόν μεγάλο έκεί-
νο χώρο. Άποτελοΰνταν άπά τό
γραφείο τοΰ Πατισάχ, ?να άπλό
τραπέξι μέ τέβσαρα πόδια, άπά ε
βενο καί μέ διάφορα άραβονργή
ματα καί άλλα πλουμίδια άπό κα
θαρό μάλαμα. Άπό την πολυθρό
να τοΰ γραφείου, άπό Ιβενο, χρυ
σάιφι, καί άλικο βελοΰδο, πού ή
ράχη της βρκτκόταν σί άπυσταση
τριών περίπου μέτροιν άπό τάν
τοίχο τοΰ βάθους, δπου ή ίσοιτε-
ρι,κή πόρτα τοΰ διοματίου ναί τό
τζάκι. Άπό ενα μικρά καί χαμη-
λό πολύγοννο τραπεζάκι ποΰ βρί¬
σκονταν μπροστά στά γραφεΐο καί
ποΰ ήταν κατασκευασμένο «' αϋ-
τό άπό Ιβενο καί διακοσμημένο μέ
χρυσά πλουμίδια. Τέλος άπά έ-'ξη
μεγάλες πολυθρόνες ταπετσιρίας,
άπό κόκκινο βελοΰδο, μαλαματένια
κρόσια καί πόδια άπό Ι'βενο. "Ο-
λες αύτές οί πολυθρόνες, βρίσκον
ταν μπροστά στό γραφείο καί γΰ
ροι άπό τό μικρά τραπεζάκι. Αΰ
τα ήταν δλα κι' δλα τα Ιπιπλα,
πού υπήρχαν σ' έκείνο τό Γραφείο
δπου τοΰ δρεσε νά έργάξεται δ Πά
τισάχ καί νά δέχεται τούς προο-
δευτικούς τού φίλους καί τοΰς |ε
νους.
Είπαμε πώς δ Χαλέτ 'Εφέντης,
εμπήκε στό δομάτιο έκεΐνο. "Ε-
κλεισε πίσοι τού την πύρτα, στάθη
κε μπροστά σ' αύτην, προσκύνη-
σε τόν Πατισάχ ποΰ κάθονταν στό
' γραφεΐο τού κι' ΰστερα ^τροχώ-
ρησε πρός αυτόν. "Οταν εφτασε
σέ άπόστασηι τριών μέτρων άπό
τό Γραφεϊο τού, στάθηκε καί προ
σκυνο')ντας καί πάλι τόν όφέντη
τού, τοΰ εΐπε χαμογελώντας:
— Σδς εχω μιά εύχάριστη ΐκ
πληξη πολυχρονεμένε μου Πατι¬
σάχ.
Ό Μαχμθύτ τάν έκοίταςε, μι
διώντας κι' αύτάς καί τοΰ εΐπε:
Ι — Βιάξομαι νά την άκούσο)
Χαλέτ.
) — Στό Γραφεϊο μου, περιμρ-
νει νά τόν δεχθήτε, δ Δανιήλ Κοκ
/άλας ίφέντης.
Ό Σουλτάνος κοίταΗε τόν Γραμ
ματέα τού μέ μισάνοιχτο το στό-
ιια καί σουρΐομένα τα μάτια. Στ'
αύτιά τού ήρθαν πάλι τα λόγια
τού Δανιήλ Κοκκάλα κατά «ήν τε
λευταία τους συνάντηση. «Αίριο
κι' όλας τό ποοη θά βρίσκεται
τό ίαόμνημα στά χέρια τοΰ Σουλ
τά·νου»... «Καί μετά δυο - τρείς
μέρες θά ζητήσω νά παροικΐιασθώ
ιιποοβτά τού. Κι' ε"χ(» τάν τρόπο
νά μέ δεχθή». Αϋτά εΐχε πή δ Κοκ
καλάς στοΰς φίλους τού καί μπρο
στά τοιι.
— Πολΰ μεγάλος σεϊτά^ης εί
ναι αύτάς ό άνθρωπος, μουρμού
ριβε ό Μαχμοΰτ καί έχάϊδεψε τα
γένεια τού. Στράφηκε ΰστερα
στόν Χαλέτ:
— Εζήτησε αιτηση ακροάσειος;
— "Οχι, ξαφνικά πρίν λίγο πό
οουσιάστηκε μπροστά μου. Τύν
δέχτηκα γιατί κι' έγώ ήθε/.α νά
τάν ννίορίσω.
— Πολύ καλά εκανες, τοϋ ά-
πάντησε μ' ευχαριστήση δ Σουλ¬
τάνος. Τώρα είδοποίησε σέ παρα
καλώ καί τόν Μεγάλο Μουφτή νά
μ' επισκεφθή άμεσος, γιά νά γνο>
ρίση κι' αύτός τό φίλο μας.
Ό Χαλέτ χαμογέλασε μέ ίκα-
νοποίηση:
— "Εχουν κι' δλα γνωρισθή, ά
πάντηβε στό Σουλτάνο. ΚΑλεσα
τόν Μεγάλο Μουφτή στό Γρα¬
φεΐο μου καί τώρα περιμένουν
κι' οί δυό νά γίνουν δεκτοί άπό
την Μεγαλειότητά Σας.
— Νά περάσουν, ε"κανε ό Μαχ
μούτ, κινώντας συγχρόνως χαρα-
κτηριστικά τό κεφάλι τού.
Ό Χαλέτ προσκύνησε καί 67η
κε, γιά νά' ξαναγυρίση σέ λίγο
συνοδευάμενος άπό τό Μουφτή καί
άπό τόν Δανιήλ Κοκκάλα. Προ-
σκΰνησαν καί οί τρείς τόν Πατι
σάχ καί προχώρησαν πρός τό
Γραφεΐο τού. Ό Μαχμούτ τούς
χαιρέτησε μέ μιά κινήση τοΰ κε
φαλιοΰ καί πλησιάξοντας τύν Κοκ
κάλα τοΰ έ'δωσε τό χέρι:
— ΕΙμαι στ' άλήθεια εύτυχής
πού σέ δέχομαι Δανιήλ στό Σε-
ράϊ, τό οποίον σοΰ δηλώνο), άπό
σημερα θά είναι πάντα άνοιχτό
γιά σένα.
— Σάς εύχαριστώ τόσο γιά
την τιμή δσο καί γιά την έμπιστο
σΰνη σας Μεγαλειότατε και σάς
ύπόσχομαι πώς θά φροντίσω νά
είμαι πάντοτε άξιος τής μεγάλης
εΰνοίας σας.
:— Δέν άμφιβάλλθ) γιά τα αί-
σθήματά σον καί εδχομαι είς τόν
Άλλάχ νά μή μεταβληιθοΰν.
— Δέν πρόκειται νά μεταβλη-
θοΰν, τοϋ άπάντησε δ Κοκκαλάς.
— Ίσαλά, Ικανε δ Μαχμούτ
καί στράφηικε στοΰς αλλους συν
εργάτες τού. Καθήστε δλοι γύρω
μου τώρα καί δ καλός μας Χαλέί
'Εφέντης, στόν οποίον άνέθεσα
την μελέτη τοΰ ΰπομνήματος τοΰ
φίλου μας τοϋ Κοκκάλα εφέντη,
δς μάς πή τίς άπόψεις τού, για
νά βάλουμε μέ κοινη πίοσιπά-
θεια, στόν σωστό δρόμι τό σχ,έδιο
των μεταρρυθμίσεων πού πρέπει
νά γίνουν στήν Τουρκία, γ α την
πρόοδό της καί τό καλό των Λιι
ών μου.
Ό Μαχμοΰτ στρώθηκε σ«· μιά
πολυθρόνα καί γύρω τού λάθν-
σαν καί οί τρείς πιστοί τού συν
εργάτες.
Α. Ε, ΘΕΟΞΕΝΙΑ ΚΗΦΙΣΙΑΣ Ι Σ Α Ι
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
1969
1968
Άκίνητα
ΟΙκόπεδα
746
092,75
746.092,75
Κεφάλαιον (17.700 μετοχαί
πρός 197,94)
3 503.500.-
3.105
5"Ο
Κτίρια 9
707,832.35
9
.707.832,35
Διαφορά άναπρ)γηε
353.472.25
355
472,
25
Προσϋήκαι
186,485,90
9.894
.318
,25
Δάνεια Μακροπρόθεσμα
2.798 703 -
2(0< 648 Βραχυπρ. Ύποχρρώαεις 160.107,- 352 — Μεΐον άποσβ. Πιστωταί 208 926,55 παρελθ. 4 .521,568,40 Γραμ)τια πληρωτεα 63.680.— 193 017. __ 1969 515.233.— 5,036 .801 .40 4,857 .516,85 4 .521.568,40 5.186.263.95 Προεισπραχθέντα ένοίκια 10 0)0.— Προβλέψεις υποχρεώσεων 186.961,10 1Γ6 478. 30 Μηχαν. καί 'Εγκατ. 64 .901,— Διάφοροι Λ)σμοί 105.296,63 3')2 5:0. 83 "Επιηλα καί Σκενη 2.721 .020 .— 2 .659.350.- Μεΐον άποσβ. παρελθ. 2 453.379,75 1969 220.912.— 2.674 291 75 46 728,25 2 453.379,75 205.970,25 Χρεώγραφα 15 000.— 15.(0·.- Ταμείον 3 (ΟΙ,30 26.150,10 Πιστωταί 90 .446 — Πελάται 20 166,90 Τράπεζαι — 2 774,40 1.404 40 Άναλ. ύλικά 6 66.}.— 9.0Ι5,2υ Προβλέψεις άπαιτ. 14 4Ϊ1.7Γ) 31.172 — Διάφοροι Λ)σμοί 263 78 (,60 373.700,6 » Ζημίαι καί Κέρδη Παρελί'. χρήσεως 8.Ί2 .269 ,13 652.055.25 1969 481 282 6ι · 1.313 551,73 180.213,88 8:52.269,1.) 7.450. 646,53 7.427.038,38 7.100.616.53 7 427 0(8 38 ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 1969 1969 1!'68 "Εσοδα Ξενοδοχείοτι 1,563.528,75 1.192.689,12 Ένοίκια 480.000. - 507.00 '.— Έπιστροφή φόρου 147.— Δ άφοοοι Λ)σμοί 'Κπιστροίρή φόρου πεΐρελπίου 16.196 , — Χ) μόν ένοικίων 2Ο.7Λ). — 30.896.- 2.(80.571,73 1.69!).689,12 Μεΐον Γε·νικά εξοδα 945.344. _ 1,072.147 — Γοκους Μ30.913, 10 2!Ι.Γ)95,7Ο Άνί;λθ)Πέντα ύλικά 2 (5.232, 50 Ζημίας Ίίπίπλοιν καί Σκευών 2.642. Διαφόρους Λ)σμούς Φόρους ΠροσιοπικοΓι 2.575,50 Χ)ιιον θ"ν)κ(7)ν Ι 641,9) Ιΐροβλέψεις 1963 12.247! — Άμοιβάς τρίτοιν 62.354 — Προβλέψεις Δαπανών 1969 Άποσβέσεις 'Επίπλων 220.912.— Κ τιμίων καί Έγκα- ταστάσεων 515,233.— 78.818,40 172.539,35 75.^1.0,30 736.145.- 2 561.854,35 702.854.- 1.819.903.— 150 213,88 Ή Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμ)λίου Δ. ΤΣΑΡΟΥΧΑ Ζημίαι Χρήσεως 1969 481 282 60 Έν Κηφισιδ τή 28η Φεβρουαρίου 1969 ΕΤς Σύμβουλος οί Έλεγκταί ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ Χρ. ΚΑΡΜΑΣ - ΕΥΚΛ. ΛΙΑΚΟ2 ΟΙ Λογισται : ΝΙΚ. ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ - ΜΙΧ. ΧΑΝΙΩΤΑΚΗΣ (Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) Ό Γιουβανάκης σάν άκοοσε αύ τή την έκμυστήρευσι, ^ννοιωσε μέ σα τού μιά μεγάλη χαρά, γιατί ήξευρε τί ήτανε οί Σταυριωται. Καμμιά σαρανταριά χιλιάδες πε¬ ρίπου άνθρωποι, πού κατοιοωύσανε σέ διάφορα χωρία τοΰ Ποντου. Αύτοι στά φανερά κάμνανε τούς τούρκους και στά κρυφά ήτανε χριστιανοί. Άπ' τόν καιρο πού οί Τούρκοι πατήσανε τό πόδ: τους στάν Πόντο, έπειδή οί σκλαβιομέ νοι ελληνες δέν μπορούσανε νά ύ ποφέρουνε τα μαρτύρια πού τρα- βούσανε άπ' αύτούς, δλλοι έξα- ναγκαστήκανε νά τουρκέψουν με τα σίοστά τους κ<ιί άλλοι νά προ σποιηθοΰνε ότι τουρκέι|>ανι, ένώ
στά κρνφά ήτανε δπίβς καί πρώ-
τα χριστιανοί. Στά φανερά πη-
γαίνανε στό τζαμί τοΰ χιοριοΰ
τους καί στά κρυφά στήν ίκκλη-
σία, πούτανε κάτο) σέ 6αθύ καί
μυστικό ύπάγειο. Άλήθεια τί ά-
τσάλινη ψυχή είχανε αύτοι οί δν-
θρο>ποι! Είναι άδΰνατο νά συλ-
λάβη άνθρώπινος νοΰς, πό'ι; κα¬
τώρθωσαν επί τετρακόσια καί πά
ραπάνω χρόνια, νά κρατήσουν μυ
στικιά την άληθινή τους πίστι, χω
ρίς νά βρεθή άνάμεσά τους Ινας
νά πάη νά τοΰς προδώ-ση!.. καί
μόνο στά 1908 δταν γένηκε τό
σΰνταγμα στήν Τουρκία, .τήρανε
τό θάρρος καί φανερώσανε πώς
ήταν ελληνες χριστιανοί. Έπειδή
αύτά τδξευρε καλά δ Γιουβανά-
κης, καθώς κι' δλλα πολλά άπ'
την ίστορία των Σ ταυριοτίόν δέν
τοΰ έκαμε καί μεγάλη έντΰποκτι
αν ό χότζας δέ φοβήθηκε καί
τόλμησε νά έκδηλτοθη τόσο άπρο
κάλυπτα.
— Καί τώρα πάμε, εΐπε δ χότ
ζας. Άφοΰ προχωρήσανε καμμιά
τριανταριά μέτρα μέσα στό μα-
κρύ διάδρομο, βρεθήκανε μπρο
στά σέ μιά μεγάλη μπρούτζινη
πόρτα πβύ γ>αλοκοποϋσε κάτο) ά¬
πό τό τρεμουλιαστό φώς τοΰ κε-
ριοΰ. Δεξιά κι' άρκτίερά στό κά¬
θε φύλλο τής πόρτας ήτανε δ>ό
μεγάλοι σταυροί. "Τστερα πιά άπ'
αύτό στόν Γιουβανάκη δέν Ιμει-
■νε καμμιά άμφιβολία, πώς ό χότ
α; ήτανε κρυφός χριστιανός κ'
ετσι πιά τόν άκολούθησε πιά μέ
θάρρος καί χωρίς φόβο. Ό χότ-
ξας ϊβγαλε άπό την τσέπη τού,
δλλο ενα μεγάλο κλειδί, άνοιξε
την πόρτα καί μπήκε πρώτος μέ
σα. Πήρε άμέσως τό κερί τοΰ
φαναριοΰ άναι)ίε στήν άρχή κάτι
κεριά καί σάν εφεξε καλά, άνα-
ψε καί τίς κανδύλες, καί τοσέ
παρουσιάιστηκε μπροστά στά κα-
τάπληκτα μάτια τοϋ Γιουβανάκη,
κδτι πού οΰτε τώβαξε ό νοΰς τού.
Βρέθηκε μέσα σέ μιά εύρύχωρη
έκκλησία, πού τα καντύλια της
λαμποκοπούσανε άπ' τό χρυσό καί
οί εΐκόνες της άστράφτανε άπ' τό
άσήμι. Ό Γιουβανάκης κυριολε-
κτικά τδχασε. "Ακουε ποΰ καί ποΰ
κ&τι τέτοια, δμως δέν τα πστευε.
Τα θεοοροΰσε παραμύθια. Ποτέ
δέν φανταξότανε δτι μέσα οτά ύ-
πόγεια τής Άγιάς Σοφίας, ύ-
πήρχανε έκκλησίες καί παρεκκλή
σία καί μάλιστα σέ τέτοια λαμπρή
κατάστασίς Μά τώρα πού τδβλΐ
πε μέ τα μάτια τού τί νά πή!...
"Εκαμε μέ εύλάβεια τό σταυρό
τού καί δρχισε νά προσκυνα τίς
ίερές εΐκόνες. Ή ήσυχία καί ή
γαλήνη πού βασίλευε έκεΐ μέσα,
τόν έκαμαν άσυναίσθητα νά νοιώ-
θη την ψνχή τού νά φτερουγίζη,
σάν νά βρισκότανε σέ κδποιο ά-
πάγειο χώρο, σέ κάποια δλλη
ζωή!..
Έν τώ μεταξύ ό χότζας βγήκε
μέσα άπ' τό ίερό φορόίντας ρά-
σα καί πετραχείλι. Άφοϋ έκαμε
πολλές φορές τό σταυρό τού καί
πάρα πολλές μετάνοιες μπροστά
σέ μιά ώρισμένη είκόνα, καί διά
βασε ψιθυριστά κδτι εύχές. γύρι-
σε καί λέγει στό Γιουβανάκη:
— Αυτή έδώ ή εΐκόνα πού βλέ
πεις, είναι τής άγίας θέ^ίλας κ'
έκεΐ ό μαρμαρένιος τάφος, είναι
τα μνήμα της καί τό κορμί της
είναι ετσι δπως τό βρήκανρ οί
χριστιανοί, την έποχή των διογ
μών επί Διοκλητιανοΰ. Ξει|·ύχησε
άπ' τα φρικτά μαρτύρια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΓ ΒΙΒΛΙΟΓ
ΣΤΛΓΡΟΊΓ ΚΟΤΛΜΑΝΙΔΗ
ΙΪΓΧΡΟΝΟΙ ΛΟΓΟΓΕΧΝΑΙ ΚΑΙ
ΙΜΥΜ.ΤΙΚΟΪ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΣίΡ?Π< Μελέτη - Αθήναι 1970 Τού κ. ΑΝΤ. Τ-ΑΚΙΡΟΙΙΟΓ ΛΟΥ "Εχει λεχ·θή κι' κχει γραφτεί πολλές φορές πώς οί Σέροες ε!- χουν μεγάλη πνετ·ματι.κή πηράδο- ση καί κητά καιροΰς δείςαμε πώς κοί σΰιιερα ή π/ράδοση (ΐϋτή συ- νρχίςεται. ϋέίίΐικι οί άντιγνϋ>μίες καί δ.ά
φοροι άλλοι λόγοι δέν αφηοαν τό
λογοτιχνικά -,ιαί πνευματικο δυνα
μικύ ιι.ις νά 'ί>ανή συγκεντριιιμρνο
ή κι' άν κάποτΓ ίπιχειρήθιιλε κι
άν άκόμα ποϋμί' πώς πραγματο-
ποιήθηκε κάτι τέτοιο, αύτό θε μπο
ρεσε να κρατήση πολΰ.
"Ομ;ο; τό ιδιο σΐ'μθαίνει, δπως
οιαπίστοΐισα, καί σ' αλλες μεγα-
λες πόλεις. Κι' αύτύ είναι, α-κοι,
Εέρομ:·, ίόιο τί>ν 'ΕλλήνοΛ' >.ι' άν
θέλετε, δείγμα τής άνεξαρτησί(ΐς
καί τής πνενματικής μας ΐλευθε
ρίας, δταν δΐ-ν είναι ίγικισιιός.
"Ετσι, ή λογοτεχνική μας κ'
νηση πού μας ενδιαφέρη έοώ, συ
νεχίστηικε άπό τίς μονάδες, δποι-
κι' καλλ'ΐτεχνική, ένω ή πννυματι
κή στηρίχ&ηκε καί σέ όργΐ'νωμέ-
να Σ ερραίκά Σιοματεΐα.
Μέ την άφορμή αυτή τονάζομΓ
πώς ή μή εκδοση ώστόσυ ενός
καί δΰο λογοτεχνικών έντύποη' αν
μιά πάλη σάν τίς Σέρρες, άφ' ε¬
νός μέν ζημιώνει τούς ίδιους τούς
λογοτέχνες, άφ' ετέρου· δέ παρεμ
ποδίζει την έμφάνιση καί έ§έλιξη
των νέιον μας πού, ένώ ύπάοχονν
δέν εχοι>ν τό μέσο νά προβλη-
θοΰν.
Σ' αύτη λοιπόν, τή δΗαλυμένη
κατάσταση πού βρισκάμονστε, Ιρχε
ται ή ρμπνευση τοΰ συγγραφεα
μας Τρ. Θεοδωρίδη γιά ττ| σιτγ-
γράφη μιάς μελέτης των σύγχρο
νο>ν λογοτεχνων καί πνευματικώ
άνθρώπιον των Σερρών, σιήν Ιν
νοια τοΰ Νομοΰ μας, τής τελευ¬
ταίας 55ετίας.
Τό εργο υίοθετήθηκε άπο την
Ίστορική καί λαογραφική έταιρείίΐ
Σ ερρών — Μελενίκου, άνατέβη-
κε στό σιινάδελφο λογοτέχνη Σταϋ
ρο Κοταμανίδη καί δημοσιεύτηκε
στά «Σερραικά Χρονυκά», άνάτυ
πό τοΰ οποίον ό συγγραφέας κ.υ·
κλοφόρησε τελευταία.
"Ετσι μάς δόθηκε ή εϋκαιρία νι< ένηιμερΐι>θοΰμε, νά ιδούμε ποιοί εί
μασταν, ποιοί είμαστε σήμερα, τί
παρουσκίσαμε στά χρόνια αύτά και
ποιές οί έλπίδες γιά τή συνεχίση
τής παράδοσης.
Ήταν ενας άπαραίτητος άπολο
γισμός τής πνευματικής προβφο-
ράς, πού δέν είχε γίνει ποτέ.
Τό εργο είναι μεγάλο, δύσκολο
κι' άσοραλώς, ό κ. Κοταμανίιδης
θά κοπίασε πολύ γιά νά τύ φέρη
σέ πέρας.
Σάν σύλληψη λοιπόν καί σάν ϊκ
δοση, τό έ'ργο είναι σημαντικό κα
κρίνεται σάν ενας σταθμός στά
Γράμματα των Σ ερρών.
Τύ (Ιιβλίο προλογίζεται άπ' τόν
άντιπρόεδρο τής έκδοτρίας Έται-
ρείας κ. Τρ. Θεοδωρίδη. Είναι ό·,·
κώδες, περιέχει τετρακόσιες τριάν
τα σελίδες, σχήμα μεγάλο κι' έξώ
φυλλο δμοιο τής σειράς των έκδο
σεων τής 'Εταιρείας.
Ό σνγγοαφέας χώρισε τή με¬
λέτη τού σέ δύο μέρη. Στύ πρώ
το (350 σελίδες) περιέλαβε οη
ράντα λογοτέχνες καί πνευματι-
κούς άνθρώπους, πού θεο>ρεϊ δτι 8
δοκταν θετική την παρουσία τους
στά Γράμματα κατά την περίοθ'-
των 55 χρόνων. Στό δεύτερο, χω
ρισμένο κι' αύτύ σέ δύο κεφάλαια,
περιλαμβάνει δσους εδωοαν τό
πνενματικό τους παρών σέ 5άποΐί< διάστημα τής ζο)ής τους κι' δσους έμφανί·στηκαν τελευταία. Σ' αύτύ τύ δεότερο μέρος άν θολογοΰνται, στό Α' κεφάλαιο 39 καί στό Β' 49, δηλαδή συνολικά ή μελέτη περιλαμβάνει 137 πρό σωίΐα. Ό συγγραφέας παρουσιάξει δσο τοΰ έπέτρεπε ό χώρος κι' ό χρό- νος, δμως πάντα μέ καλή διάιθε- σ^η κι' άγάπη, κατά κύριο λόγο, τούς λογατέιχνες καί πνευματικούς άνθρώπους τοΰ πρώτου μ«
καί την προσφορά τους στά Γράμ
ματα, άντιπροσωπευτικά κομμάτια
τής έργουσίας της καί κριτικές πά
νοι σ' αυτήν.
Περιαρισμενα στοιχεϊα δίνονται
καί γιά τούς περιλαμ&ανομένους
στό Β' μέρος τοΰ βιβλίον, μέ άρ
κετές πάλι φωτογραφίρς.
Στύ τέλος τοΰ βιβλίον ύπάρ-
χει μιά σελίδα μέ παροράματα
ποίι θά πή πώς τα κείμενα προ-
σΓχτηκαν πολύ. Στήν οΰσία δμοι;
δέ φαίνεται νδγινε αύτό. Κι' ο¬
ίαν ΰλτάρχουν σέ λογοτεχνικά κεί¬
μενα καί στίχους τιυΐογραφικα
σφάλματα, άλλοιώνονν την εννοιά
τους καί τα καταστρέφοιιν.
Ξεφνλλίζοντας τώρα ενας ξένος,
άλλά κι' ενας Σερραΐος τή μελέ
τη τούτη, έντυπωσιάζεται άπ' τυ
πληθος των φερομένιον ώς λογοτε
χνών καί πνενματικών άνθριόαων.
Ό δεΰτερος δέ, άμφιβάλλει καί
γιά τή δίκαιη καταχώρηση πολ-
λών καί βρίσκει πο>ς, μέ τό ίδιο
μέτρο κρίσης, άπονσιάζουν κι' δλ
λοι άνθρωποι των Γραμμάτων κα»
τής Τέχνης.
Στό χρόνο πού μεσολάβησε άπ'
τή προ'ιτη έμφάνιστι τοΰ βιβλίου ώ
σπου νά φτάση στά χέρ.ια μου, «λτν
ροφορήθηικα καί διάβασα στόν τΰ-
πο διάιιορε-ς κρίσεις γι' αύτό, στίς
Σέρρες καί στή θεσσαλονίκη.
"Οπως προανάφερα, ή άναλη·
τρθείσα έργασία ήταν δύσκολη αυ
τή κα,θ' έαυτή, άκάμα πιό πολύ
δέ καί δι' αΰτό τό λόγο τής δη-
μιονργίας ^ παρεξηγήσεων, διαμαρ
τ»»ριών καί παραπόνων.
Δεν πρέίΐει βεβαία δ συγγραφέ¬
ας νά έπηρεάξεται άπ' αΰτό κα,
νά μή δίνη στό ϊργο τού τή πρα
γματικη δική τού άντικειμενική κρί
ση καί γνώμη.
Περιέχει δμως ή Ικδοοη αύτη
την πραγματική είκόνα τού λογο-
τεχνικοΰ καί πνευματικοΰ θι»ναμι-
κοΰ τής περιόδου πού άναφτρετηι;
Άπ' τή πρώτη άμε'σοις πελίόα,
στύν πρύλογο, ό Τρ. Θεοδοιρίδης
γράφει άπόλ.ντα στήν π,ληρότητ<ι. Ό Στ. Κοταμανίδης, ,ιά>^
στήν είσαγωγή τού, γοάφει πώς
ή μελέτη τού, καθο>ρίστηΜΡ ^,
μιά κάποια αύστηρή ίπιλογή, .ιϋα
γμα πού δέ μάς βρίσκει
νους.
Κατά τή γνώμη μας, ή μελέτη
εχει ξεπεπάσει την έπιείκεια κι' ?
χει φτάορι στήν ύπερβολή. Ή σχο
πΐιμύτη,τά τού νά δείξοιμε τό πλή
Θος των λογοτεχνων καί των πνευ
κατίκών μας Ανθροιπων στό ΠαΕ>
λήνιο καί νά ένκΐχύοιομε Ιτσι .ήν
πίστη γιά την πνευματικήν παςά-
δοση των Σερρών, μ' αυτόν τόν
τρόπο, δέν πέτνχε.
Δελ' πειράζει πού κι' οί νεκροί
λογοτέχνρς μας εΐχαν την τύχη
/.(Λ την εύκαιρία νά περιληφθοϋν
στή μελίτη καί νά προβληθοΰν. Ή
ταοοΐ'σίασρ ομ.ο>ς Λσήμαντοιν π«-
ΑαιΛν καί νέοιν πού κάποτε ϊγρα
ψαν κάτι κι' αλλων σχεθόν άσχρ·
τον μέ τή λογοτρχνία καί ;ή
Γράμματα, ζήμκοσε την δλη |ςγα
σία κι' ϊκανε τό 6ι6λίο νά χάο>|
τή σοβαρότητά τού.
Παρ' δλα αΰτά, ή μεγάλη «ύτη
προισπάιθεια τοΰ Στ. Κοταμανίοιι.
πού τόσα δείγματα των ίκανοτή-
τιον τους μάς ϊδωσε ως τώρα στά
διάφορα ειδή τού λόγου, δεΐχγει
την άγάπη το« γιά τίς Σέρρε^
και τούς πνευματικούς της άνθρώ
Λους καί δίνει τό σύνβημα γιά μι«
νέα έξόρμηση.
Πάντα ενα σταθμός πρέπει νά
ναι καί μιά απαρχή. Τό εύχόμα-
στε.
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! ΤΗΣ Κ
ΘΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ
Ή Έθνική Όργανον:; ΐΐ.-
λυτέικνων Αθηνών έν τή πρ>
στως είς την συγκράτί|«·.ν χαί
σπαθεία της νά συμ/βάλη έλαχί
εξύψωσιν τής πηγής των ήθι-
κών αξιών, τής Ελληνικάς Χρ.
~ια.νικής ΟΙκογενίίας, προ¬
βαίνει είς έορτχστινήν Ικδήλΐο
σιν την 31 ην Μαίου ί.Ι. χαΐ
περί ώραν 10.30 π,μ. έν τί) «
Οούση το)ν «Τριών ΊεραρχΛ·-·
δϊός Μενάνδρου 4.
Κατά την τελετήν ταύτην θ*
γίνη έπί-δοσις 6ΐτ>λ:αρίων ιιρ?ι
κοδοτήσεως είς κορασίδας πο·
λυτέκνων. θά άπαγγελθοθν ί»ι
ήμ,χτα άλπό κορασίδες τής "Ορ¬
γανώσεως καί ή φιλαρμονιχϊ,
τοΰ Δήμ,ου θά τιλαισιώοη την τ«
λετήν.
Την ίορτην εκλήθησαν ν*
τΐιμήσουν διά τής παρουσί»ς
των ή Α.Ε. δ Άντιίασιλϊύς, η
Α,Ε. δ Πρόεδρος καί τα μέλ,^
τής Κυβερ'/ήσεωι,,, ή Α. Μ. (,
Άρχιεπίσκοπος Άβηνώι- %ύ
πάσης Ελλάδος, χαΐ αί λοιπαί
Αρχαί τής χώρας.
Περί προσκλήσεως των μετο
χων τής 'Ανωνύμου 'Εταφ«
άς «ΕΡΙΟΓΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ.
ΣΙΓΑΡΑ Α.Ε.» είς Τακν
κήν Γενικήν Συνέλευσιν.
ΕΡΙΟΥΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ.
ΣΙΓΑΡΑ Α.Ε.
Συιμφώνως τώ Νομώ 219°
καί τώ άρθρω 32 τοϋ Καταστα
τικοΰ τής έταιρείας, προσχα
λο&νται οί κ.κ. Μέτοχοι είς Τα
κτι,κή,ν Γενικήν Συνέλευσιν φ
30ήν ΊουνίοΜ 1970 ημέραν
Τρίτην καί ώραν 12 μεσημβρ:
νήν έν τή Ιδρα τής εταιρείαι",,
Ίερά δδός 339. Αγ. Β<»*βά- ρα - Αίγάλει». θέματα Ημερησίας Διατάξεως 1) "Εκθεαις πιπραγ}ΐένα)ν κχί ύποβολή τ.5»υ Ίσοιλογ χρήσεως 1969 μετά των αύτοθ έκθέσεων τοθ Διοικτι: κου Συιμβουλίου *αί των έλίγ- κτών. 2) "Εγκρισις τού" Ίβολυγι· ^μ-οθ χρήσεως 1969 %χΙ των επ" αύτοΰ^ έκθέσεων τοϋ Δι«.· χη:ικοΰ Συμ,βουιλίου καί των έλεγκτών. 3) Απαλλαγή τοα Δικκητι χοθ Συιμβουλίου καί των έλ;γ κτών άπο πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969 4) 'Εαλογή έλεγκτών μ- άναπληρωτών αυτών διά την χρήσιν 1970 καί καθορισμδ; άμοιβής αυτών. δ) Ανακοίνωσις των, αυιι- φώνως τώ Νομώ, έπελθουσών ιμεταβοιλών είς την συγκρότη- σιν τού Διοικητικόν Συμβουλί- ου κατά τό 1969 καί έπικύρω- σις αυτών. Οί ΐί.κ. μέτοχοι ίνα μετΛσγω 3^ τής Τχκτικής Γενικής Συ¬ νελεύσεως δέον δπως κχτα&έσω σι τάς μετοχάς των είς τό Τα μεΐον τής Έταιρείας ή τό Τα μεϊον Παρακαταθήκην καί Δα- νείων ή παρά τινι των έν Έλ λάδι άνεγνωριαμένων Τραπί- ζών. Τα άποδίΐκτι,κά καταθέΊκωί των μ,ετοχών ώς καί τα πληρι ξούσια αυτών, παρακαλοθη^ οί κ.κ. μέτοχοι ,νά προσαγάγ(«ν τή έταιρεία πέντε (5) τουλΛ- χιστον ημέρας πρό τής ώς 4ν« δρισθείσης ήμερομηνίας διά τή^ Γενικήν Συνέλευσιν 'Εν Άγία Βαρβάρα τή 20 Ά πριλίου 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΙΙΙ
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
13ον (τελευταίον)
Μά δ καιρός Ιφερε τό γαλήνεμα
καί τή δικαιοσΰνη, καί δλοι τώρα
ΑναγνωρίζοΐΓνε πώς ό Κωστής Πά
οαάς είναι ό μεγαλυτερος ποιη-
τής τής σημερινής "Ελλάδος. Πολ
λοί μάλιστα κριτικοί Ιξω άπό .τα
Έλληνικά σύνορα, τόν θΐοροϋν
ως «Τόν μεγαλΰτερο σή/ρονο
ποιητή τού Παλιοΰ καί τοϋ Νέου
Κόσμου».
ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ
Βιβλιοθήκη δλόκληρη άποτελοϋ
νέ πιά τα ϊργα πού έγράρηκαν
γιά τό "Εργο τού. Καί όπως λέ¬
γει καί δ Άντρέας Κάραντώνης
ενας άξιος κριτικός, άπό τούς τό
σους, πού άσχολήθηκαν εΐδΐλά ο
τόν Ποιητή μας, όπως δ Κ. Τσά-
τσος, δ Χουρμούζιος, δ Ία>. Πα-
ναγιοτόπουλος καί τόβοι, ίλλοι.
Στόν Παλαμό ϊλαχε νά ξιοντα
νέψη τή Νέα Έλληνική Ποίηση
καί νά σαλπίση μέ τόν μεγαλόστο
μο στίχο τού τα καινούρια Ίδα-
νικά τής Φυλής.
'Η τεραστία σέ δγκο καί '-,έ πό
λυμέρεια έργασία τού, — ποίηση
Λυρική, έπι,κή, φιλοσοφική, θέα-
τρο, διήγημα, κριτική, — πού γε
μίξει πάνω άπό πενήντα χοόνια ξω
ής άφιερωμένης μέ αύταπάρνηση
καί μέ θρησκευτικό φανατκτμό
στήν Ίδέα τοΰ Λόγου, καθρεφιτ'
ζει σέ άδιάκοπο άνέβασμα τίς τέ-
χνης τού πρός τή μεγαλαχτύνο, μές
άπό ποικιλάμορφους καλλιτεχνι-
κούς σταθμούς καί πραγματιποιεϊ
οχι μονάχα την άναγέννηση τής
νεοελληνικής ποίησης, άλλά *αί τό
άπότομο άνύψωμά της σ' ενα επί
πεδο καθαρά εύρωπαϊκό.
Τόν άκράτη,το καί τόν πανθεϊ-
στικό λυρισμό τού, ποΰ άπλωνεται
άπό τό πιό άπλό καί τρυφεπό αί·
σθημα ώς την προφητική έπο.ττεία
τής Ίστορίας καί των πεπριο^ένο)·ν
τής Φυλής μας, καί άπό την πιό
πρασωπιική Κγνοια, ώς τίς αίώνιες
λαχτάρες τοϋ άνθρωπον, τόι' συν-
τηροΰνε σάν αίώνιες φλόγες ή Έλ
ληνική Φΰση, ή Έλληνική Ίστο-
ρία: Άρχαιότητα Βυζάντιο, Με-
σαίωνας — ή Τωρινή Έλλάδ'ΐ καί
τό Εύριοπαίΐκό πνεΰμα.
Προικιομένος μέ πλοΰσια ύραμα
τική φαντασία καί μέ άπίστευτη
ρυθμοπλαστική καί γλα>σσοπλσστι-
κή δΰναμη, άναδημιούργησε την
ποιητική γλώσσα καί την Επλασε
πολυσύνθετη, εύλύγιστη, καρπειρή,
δροσερή, δλη νεΰρα καί χυμούς
πλαστική μαζί καί μουσική, μιά
γλώσσα πού ξάφνιασε στήν άρχή
μέ τόν δγκο της καί μέ τόν πλοϋ
το της μά πού γρήγορα εγ.νεν ή
πηγή καί τό πρότυπο δλόκληρης
τής Νεοελληνικής Λογοτεχν'ας.
Σύγχρονοί τού καί κατηινοί,
ποιητές καί πεζογράφοι μαθητέψα
νέ στό άπέραντο εργο τού, πού
τούς έπηρρασε άποφασιστικά.
Τ' δνομά τού καί ή φήόμη τού
ξεπεράσανε τα δρια τής 'Ελλά-
δας καθώς είδαμε.
Γιά την 'Ελλάδα, πού ζητ?Ι τό
δρόιμο της, πού ζητεί νά 3*ή κι'
Αυτή τό δικό της τραγούδι, Α
διαιπλάση τα δικό της Πολιτισμό,
Λμάλγαμα άπό τούς δλλους περα-
σμένονς πολιτισμούς τοΰ "Εθνους
καί τοΰς πολιτισμούς των ίθλων
λαών, πού την περικνικλώνουν —
ξέρομε πώς κάθε αΐώ^ας θέλει νά
ξαναπλάση τίς άξίες τού — ένας
τέτοιος Ποιηιτής είναι κάτι ;*αρα-
πάνω άπό ενας Τραγουδιβτής επί
πλέον. Είναι ό Δημιο/υργός, ποί'
δείχνη στή Φυλή τού τό δρόμο της
καί την δοηθεΐ νά καταλάβη τόν
έαυτό της, νά νοιώση τί θέλει καί
τί πρέπει. Γι' αΰτό ή μελ>έτη τού
Παλαμά είναι μιά ξεχΐΛριστή ά-
πόλαυση, είναι μιά μεγάλη χαρα
καί, πιότερο άπ' δλα είναι ή 'Ελπί
δα.
Γιατί αΰτός δέν είναι δ ψάλτης
δ γλυκάλαλος είναι δ ποιητής δ
μεγαλόστομος, καί δ Θεάπνευστος
Ιεροφάντης, ό Διδάσκαλος τοΰ Γέ
νους, δ δραματκττής καί δ όδηγός
πού θέλει άπό τό ασχημο, καί ά-
καθόριβτο σήμερα Ινα αδριο αΐώ
νιο καί άθάνατο...
Άς άντηχή πάντα στ' αΰτιά μας
αύτη τού ή προτροπή άπό τό «Μέ
γα "Ονειρο», — κι' άς τελίΐώίΐιο
μ' αΰτό, — σάν Έγερτήριο Σάλ
πισμα:
«Καί την έλεύτερη ψυχή καί την
καρδιά την διδεια
Γέιμισε καί δυνάμτοσε, μ' δνειρο μό
νο ενα:
Πώς νά γεννή.σης νέο καιρό, πού
ν' αρχινά άπό Σένα!
"Οσο πού νά βγή άπό τή γή, στά
σπλάγχνα της κρυμμέ'νη,
"Οαση νιόνυφη, άπό σέ θρεφιή κι'
άνονστημένη,
"Ολη δρασούλα κι' δνθισμα, κι' δ¬
λη μιά πρασινάδα
Καί τότε ν' άκουστή καί πάλι:
«Δόξα στήν Έλλάδα!»
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ
"ΣΜΥΡΜΑΊΚΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ,,
ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Διάβασα τίς προάλλες ότι Λ&
ποία Κυριακή πρωί, έξόρμηοαν με
σκούιπες καί φαράσια μαθητές κσί
μαθήτριες καί μάζευαν σκουπίδι ι
άπό τούς δράμους. Δέν είναι βε¬
βαία ύγιεινό, άλλά οΰτε και εύχά.
ριστο νά βλέπης παιδία νά μαξεύ-
ουν σκουπθδια. Είναι δμως μιά άρ
χή γιά νά παραδειγματιστοϋμε ε¬
μείς οί μεγάλοι. Τί φταίει δ ΔΡ-
μος δταν πετοΰμε χαρτιά, οπιρτό
ξυιλα καί άποτσί"γαρα καί μάλιστα
στΐς κε-ντρικές άρτηρίες τής Α¬
θήνας;
Προχθές πού πήγαινα μεσημέρι
σπίτι μου μέ τό τράλλεϋ κατέβη-
κα στή στάσι Κεφαλληνίας. Μα¬
ζύ μου είχε κατέβει καί κδποιο;
συνταξιδιώτης πού ήταν καλοντυα
μένος καί μέ εύπρεπή εμφάνισιν.
Μόλις πάτηισε στό πεζοδρόμιο, προ
φανώς ήθελε νά καπνίοη.
Πήρε ενα τσιγάρο άπό τό κου
τί πού Ιβγαλε άπό την τσέπη τοΰ
σακαικιοΰ τού καί έπειδή δέν ΰπίΊρ
χε ά,λλο μέοα, πέταξε τό κουτί
χάμω. Τό δοτχείο γι« τα άπορρίμ-
ματα ήτανε δΐπλα τού. Δέν κρατή
θηκα. Τόν πλησίασα. Τόν χτύπη-
σα έλαφρως στόν ώμο καί τού ε,Ι-
πα εύγενικά: μέ σνγχωνήτε κύριε,
&ν εμείς πού φοροΰμε κολλάρο καί
γραβάτα βρωμίξουμε τούς δρό-
μους, τί θέλετε νά κάνει ή άνέμε
λη νεολαία; Μέ κοίταξε περίεργσ.
Δέν μοΰ Ιδο>σε καμμίαν άπάντη
σι. "Εβγαλε τό τσιγάρο άπό τό
στόμα καί εΌρυγε μέ σκυμμένο κ;;
φάλι πρός την &δό Τήνου.
Χ. Π.
Δημοσιεύομεν, είς τύ σημερινόν
φύλλον, κρίσεις «αί. σχάλια καθη-
γητών ΙΙανεπιστημίου καθώς καί
λογοτεχνων, διά τό νέον βιβλίον
τοϋ συνεργάτου μας κ. Χρήστοΐι
Σολοιμιονίόη «Σμυρναϊκό Τρίπτυ-
χο:
«θερμά σ' εύχαριστω γιά την
τόση φιλοφροσύνη σου νά μοϋ στεί
λης τό νέο σου βιί-λ'ο, τό «Σμυρ-
ναίκό Τρίπτυχο». Άριστϋυηγτιμιι-
τικό καί αΰτό, οπιος καί ίίλα <τοι τα βιβλίτι, εργο άγάπης βι.θειάς γιά την «άλ.ησμόνΤ|Τη καί πολτ'πό- θητη, πάντα —ϋπιυς γραφείς— ί- Μνική πολιτεία. Πολύ μέ ανγκί- νησε τό λυρικό κομμάτι «Ή Σμύρ νη 'Ελεύθερη», οπου ςοιντανεΰεις τίς «άξί,χαστες Οι'ιμησες, τ'ς νο- τισμ*νες άπό τής άγαλλίασης τα οάκρικχ». Καί τό «Πάσχα Άλτ- τρώτο>ν»; Ε ναι άνυνΐέρβληιο, ό¬
πως δείχνει την άκατάλυτη ί-ν(»ση
τοΰ 'Ελληνισμοΰ καί τοΰ Χρ.στια-
νισμοΰ. Μοΰ φκίνεται σάν νά ά-
κούω τοΰς «ναγκότηιδες» νά χτιι-
ποΰν τίς πόρτες, φιονάζοντ<ις τό μεγάλο αγγελμά τους... Κι/ι «.Η Σμύρνη στήν 'Εθνεγερσίιι» είνιιι πολύτιμη Ιστορι,κή σνιμβολή γιά τή-ν προσφορά «τής μερικής πατρίδος διά τήιν γενικήν 'Ελλάδα», τής «μερικής αυτής πατρίδος», πού ε- δοκτε ν.αί τήτν ιμοναδική 'Ελ>ηνίβη
στή Φιλική 'Εταιρεία.
ΣΤΡΑΤΗΣ ΑΝΔ.ΡΕΑΔΗΣ
Κ«θηγητής Πανεπιστιιμίου
— Τα θ>έμ.ατά σας ςέρετ: πόισο
τ' άγαποΰμε καί μας συγκ.ινοϋν,
καί είναι τόσο ώραία γραμμένα.
ΑΛ. ΣΤΜΕΏΝΙΔΗΣ
(Καθηνητής Πανεπιστημίου)
—ΤΩ τί συγκινητικό 6ι6/αο τύ
«Σμυοναίκό σας Τρίπτυχο»!
ΒΑΣ. ΚΟΤΡΣΙΟΣ
Κουθηιγ. Πανεπιστημίου
— Είσθε άκούραστος, ένθουισιώ-
δης, ρομαντικός, πατριδολ.άτρης.
Γ. ΖΩΡΑΣ
Καβην. Πανεπιστημίου
— «Τό Σ μυρναϊκό Τρίπτυχο»
είναι άκόμη μιά ί.ολύτιμη προσφο
ρά στή μελέτη τής Ιστορικής πο-
ρείας τής άξέχαστης έλληνικής
Σμύρνης, άλλά κα'ι εν>ρύτερα στήν
έλληνική γραμματεία, πού την ε-
χετε πλουτίσει μέ κείμενα μοναδι-
κά. Άλλά, όπως α'λλιοστε, μέ δ¬
λα τα βιβλία σας συμβαίνει, δέ
είναι μόνο τα πολύτιμα στοιχεία,
πού βρίσκει κανείς σ' αύτό νό 6ι-
βλίο, άλλά και ό τρόπος πο!ι πα-
ρουσιάξετε. Ό παλμός τής *αρ-
διάς σας δονεί καί τίς αλλες καρ-
διές. «Τό Σμυρναϊκό Τρίπτυχο»
είναι ενα άκόμη μνημειώδες έπί-
τευγμα <ττό πλούσιο συγγραφικό ένεργητικό σας. "Ενα άκόμη δια- κρυσταλλωμένο άπό την πνευ ή σας έργασία. ΑΛΕΞ. ΠΑΡΑΦΕΝΤΙΔΟΤ Λογοτέχνις — Πάση άγάπη καί πόσο ς πό- νος κ?»είνονται ιμέσα στά λιτά δο- σμένα χρονϋκά αας! Σάν τόν προ φήτη τής Γραφής κρατάτε κι έ- σεΐς πάντα ασβεστη τή γλΐΓ/.οπιικρη μνήμη τής Χαμενης Πατρίδας: «Εί έπιλάιθομαι σοι Ίερουσαλήμ...» Γ. ΜΑΝΟΤΣΛΚΗΣ Λογοτέχνης — Κώθε βιβλίο σας εΓναι «ι ε¬ να ενδιαφέρον άνοιγμα στίς τό- σες αγνωστες πτυχές τοΰ σμυρνιχϊ κου χώρου. Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΤΝΗΣ Λογοτέχνης — Μποροϋμε, άραγε, νά ποΰμε πιά, πώς τό «Σμυρναίϊκο Τρίπτυ¬ χο» κλείνει τό φράγμιι τοΰ άχ<,ι- λίνοτου πνευματικοΰ σας χειμάρ- ρου, άφοΰ έ'χει πιά κατακλύσει τό χιρρσο χώμα τής Σμύρνης καί έ- ξασφάλισε νά τοΰ ξαναδώση τή ζωή καί την άθανασία; Εύ·η»χαις πού ή πείρα μα; Μάς άπαντάει άρνητικά καί όπ(ι«7δηπο- τε περιμένοινμε καί τό αλλο μέ τό καλό. ΟΛΓΑ ΒΑΤΙΔΟΤ (Λογοτέχνις — Είσθε άνεξάντλητος... Π. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ Λογοτέχνι,ς — Τό «Σμυρναϊκό Τρίπτυχο» θίγει τα μτ'ίχκι τή;'ψι·χη; εκάστου "Ελληνος, ό οποίος όρ[ΐ,ματίζΕται τό μεγαλείο τής ενδόξου τής Ίο- νίας πρ(ΐιτΐυοι«ης, όπερ άτετε-λεσε διά μέσον· των αί<ί>ν(»ν, την πεμ-
πτουσίαν τής Ίστορί
στά, ώς τώρα.
Ν. ΑΡΩΝΗΣ
τ. Νομάρχης ' '
— Τό «Σμυρναϊκό Τρίπτνχο» 6ο
νεί την ν|η<χή καί την κάνιι, μέ την τέχνη σας, ν' άκοΰη τή όδυ- νηρ κραυγή ενός λ.αοϋ, πο'Ί ξερ- ριζώθϊ|κε άπό τίς πατρίδες τού.Ό πόθος καί ό ενθουσιασμός τ(Γ>ν ά-
λνυτρώτιυν τίς ήμέρες τοΰ Πάισχα
ήταν καί δ πάθος πώς κάπο.ιι: με¬
ρά θά νικοϋσαν τό θάνατο τής
σκλαβιάς. «ΊΙ 'Ελεΰθερη Σμν-
νη» συγκινεί, μέ τίς είκόνες κ«ι
τα γεγονότα, πού ξετυλίγονται
στίς σελί'δες τοΰ 'έργου. Κλαϊμε
άλλά δέν άπελπιζόμαστε. Χι'νομαι
δάκρυα, άλλά καί αίσιοδοξοΰμε.
ΜΑΡΙΑ ΣΝΩΚ
Λογοτέχνις
Α.'ΚΑΤλίΐΛΗΚΤΙΚΚΒ· ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡίΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ι ΘΗΧΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ι . :-%■·-,:.?■."'.·.■ ■: : ■ ■<.* * -·■■' ' ...... . Ι Άπό '- τό ά^ΐΛί^ργτ,μα τρν ^ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: ■. · - -ο δια'βο'λρ- στβν 'τοτρκϊα> ··
322ον
Τό Γραφεϊο έκεΐνο τού Σουλτα
νού ήτανε ενα στενύμακρο τερά-
στιο δΐυμάτιο μήκους 20 μέτρμιν
καί πλάτους 8. Φιοτίξονταν άπό 8
παοάιθΐ'ρα, (4 στήν κάθε πλευρά)
καί είχε δΐ'ό διπλές πύρτες, άπό
τίς οποίες ή μιά, συγκοινιονούσε
μέ τή Γραμματεία. Ή αλλη 6ρί-
σκονταν στό βάθος, πίσιο ά/ίρι(>ως
άπό τό Γρ«φΕΪο καί πλάι σ' ενα
μεγάλο τξάκι. Αϋτά ε6γα!1? στά
Ιδιαιτέρα διαμερίσματα τοΰ Πατι
σάχ;
Τό πάτ'ομα ήτανε στριομένο, μ'
ενα μονοκόμματο άτζέμικο χαλ.ί.
καί τα πί/οάθνρα ('ίπίος καί οί δνο
πόητες εϊχανε βαρεία παραπετά-
σιιατα δίφυλλα, σέ δινι χραιματα.
Τό ενα κόκκινο καί τό αλλο πρά-
σινο. Σ τούς τοίχους καί άναμεσιχ
στά παράθνρα ήτανε κρεμασμένα
(ττρογγυλά κάντρα ποίι άντί γιά
' εΐκόνες, τό καθέ-να ρίχε· μέ χρΐ'σά
γράμματα άράπικα κι' ενα ρητό,
άπο τό Κοράνι.
Άπό τό ψηλοτά6ανο ίκείνο δ(ο
μάτιο κρεμάνταν στή σειρά 4 πολυέ
λαιοι μέ κεριά, δ ενας πιό μεγά-
λος άπό τόν άλλο. Ό τελευταΐος
βρίσκονταν ακριβώς πάνο) από τό
Γραφείο τοΰ Σουλτάνου καί ήτανε
τεράστιος.
Τα ϊπιπλα, δλα εύρωαταϊκοΰ τύ
που καί συγχρόνου ρυθμοΰ, ήτανε
έλάιχιστα μέσα στόν μεγάλο έκεί-
νο χώρο. Άποτελοΰνταν άπά τό
γραφείο τοΰ Πατισάχ, ?να άπλό
τραπέξι μέ τέβσαρα πόδια, άπά ε
βενο καί μέ διάφορα άραβονργή
ματα καί άλλα πλουμίδια άπό κα
θαρό μάλαμα. Άπό την πολυθρό
να τοΰ γραφείου, άπό Ιβενο, χρυ
σάιφι, καί άλικο βελοΰδο, πού ή
ράχη της βρκτκόταν σί άπυσταση
τριών περίπου μέτροιν άπό τάν
τοίχο τοΰ βάθους, δπου ή ίσοιτε-
ρι,κή πόρτα τοΰ διοματίου ναί τό
τζάκι. Άπό ενα μικρά καί χαμη-
λό πολύγοννο τραπεζάκι ποΰ βρί¬
σκονταν μπροστά στά γραφεΐο καί
ποΰ ήταν κατασκευασμένο «' αϋ-
τό άπό Ιβενο καί διακοσμημένο μέ
χρυσά πλουμίδια. Τέλος άπά έ-'ξη
μεγάλες πολυθρόνες ταπετσιρίας,
άπό κόκκινο βελοΰδο, μαλαματένια
κρόσια καί πόδια άπό Ι'βενο. "Ο-
λες αύτές οί πολυθρόνες, βρίσκον
ταν μπροστά στό γραφείο καί γΰ
ροι άπό τό μικρά τραπεζάκι. Αΰ
τα ήταν δλα κι' δλα τα Ιπιπλα,
πού υπήρχαν σ' έκείνο τό Γραφείο
δπου τοΰ δρεσε νά έργάξεται δ Πά
τισάχ καί νά δέχεται τούς προο-
δευτικούς τού φίλους καί τοΰς |ε
νους.
Είπαμε πώς δ Χαλέτ 'Εφέντης,
εμπήκε στό δομάτιο έκεΐνο. "Ε-
κλεισε πίσοι τού την πύρτα, στάθη
κε μπροστά σ' αύτην, προσκύνη-
σε τόν Πατισάχ ποΰ κάθονταν στό
' γραφεΐο τού κι' ΰστερα ^τροχώ-
ρησε πρός αυτόν. "Οταν εφτασε
σέ άπόστασηι τριών μέτρων άπό
τό Γραφεϊο τού, στάθηκε καί προ
σκυνο')ντας καί πάλι τόν όφέντη
τού, τοΰ εΐπε χαμογελώντας:
— Σδς εχω μιά εύχάριστη ΐκ
πληξη πολυχρονεμένε μου Πατι¬
σάχ.
Ό Μαχμθύτ τάν έκοίταςε, μι
διώντας κι' αύτάς καί τοΰ εΐπε:
Ι — Βιάξομαι νά την άκούσο)
Χαλέτ.
) — Στό Γραφεϊο μου, περιμρ-
νει νά τόν δεχθήτε, δ Δανιήλ Κοκ
/άλας ίφέντης.
Ό Σουλτάνος κοίταΗε τόν Γραμ
ματέα τού μέ μισάνοιχτο το στό-
ιια καί σουρΐομένα τα μάτια. Στ'
αύτιά τού ήρθαν πάλι τα λόγια
τού Δανιήλ Κοκκάλα κατά «ήν τε
λευταία τους συνάντηση. «Αίριο
κι' όλας τό ποοη θά βρίσκεται
τό ίαόμνημα στά χέρια τοΰ Σουλ
τά·νου»... «Καί μετά δυο - τρείς
μέρες θά ζητήσω νά παροικΐιασθώ
ιιποοβτά τού. Κι' ε"χ(» τάν τρόπο
νά μέ δεχθή». Αϋτά εΐχε πή δ Κοκ
καλάς στοΰς φίλους τού καί μπρο
στά τοιι.
— Πολΰ μεγάλος σεϊτά^ης εί
ναι αύτάς ό άνθρωπος, μουρμού
ριβε ό Μαχμοΰτ καί έχάϊδεψε τα
γένεια τού. Στράφηκε ΰστερα
στόν Χαλέτ:
— Εζήτησε αιτηση ακροάσειος;
— "Οχι, ξαφνικά πρίν λίγο πό
οουσιάστηκε μπροστά μου. Τύν
δέχτηκα γιατί κι' έγώ ήθε/.α νά
τάν ννίορίσω.
— Πολύ καλά εκανες, τοϋ ά-
πάντησε μ' ευχαριστήση δ Σουλ¬
τάνος. Τώρα είδοποίησε σέ παρα
καλώ καί τόν Μεγάλο Μουφτή νά
μ' επισκεφθή άμεσος, γιά νά γνο>
ρίση κι' αύτός τό φίλο μας.
Ό Χαλέτ χαμογέλασε μέ ίκα-
νοποίηση:
— "Εχουν κι' δλα γνωρισθή, ά
πάντηβε στό Σουλτάνο. ΚΑλεσα
τόν Μεγάλο Μουφτή στό Γρα¬
φεΐο μου καί τώρα περιμένουν
κι' οί δυό νά γίνουν δεκτοί άπό
την Μεγαλειότητά Σας.
— Νά περάσουν, ε"κανε ό Μαχ
μούτ, κινώντας συγχρόνως χαρα-
κτηριστικά τό κεφάλι τού.
Ό Χαλέτ προσκύνησε καί 67η
κε, γιά νά' ξαναγυρίση σέ λίγο
συνοδευάμενος άπό τό Μουφτή καί
άπό τόν Δανιήλ Κοκκάλα. Προ-
σκΰνησαν καί οί τρείς τόν Πατι
σάχ καί προχώρησαν πρός τό
Γραφεΐο τού. Ό Μαχμούτ τούς
χαιρέτησε μέ μιά κινήση τοΰ κε
φαλιοΰ καί πλησιάξοντας τύν Κοκ
κάλα τοΰ έ'δωσε τό χέρι:
— ΕΙμαι στ' άλήθεια εύτυχής
πού σέ δέχομαι Δανιήλ στό Σε-
ράϊ, τό οποίον σοΰ δηλώνο), άπό
σημερα θά είναι πάντα άνοιχτό
γιά σένα.
— Σάς εύχαριστώ τόσο γιά
την τιμή δσο καί γιά την έμπιστο
σΰνη σας Μεγαλειότατε και σάς
ύπόσχομαι πώς θά φροντίσω νά
είμαι πάντοτε άξιος τής μεγάλης
εΰνοίας σας.
:— Δέν άμφιβάλλθ) γιά τα αί-
σθήματά σον καί εδχομαι είς τόν
Άλλάχ νά μή μεταβληιθοΰν.
— Δέν πρόκειται νά μεταβλη-
θοΰν, τοϋ άπάντησε δ Κοκκαλάς.
— Ίσαλά, Ικανε δ Μαχμούτ
καί στράφηικε στοΰς αλλους συν
εργάτες τού. Καθήστε δλοι γύρω
μου τώρα καί δ καλός μας Χαλέί
'Εφέντης, στόν οποίον άνέθεσα
την μελέτη τοΰ ΰπομνήματος τοΰ
φίλου μας τοϋ Κοκκάλα εφέντη,
δς μάς πή τίς άπόψεις τού, για
νά βάλουμε μέ κοινη πίοσιπά-
θεια, στόν σωστό δρόμι τό σχ,έδιο
των μεταρρυθμίσεων πού πρέπει
νά γίνουν στήν Τουρκία, γ α την
πρόοδό της καί τό καλό των Λιι
ών μου.
Ό Μαχμοΰτ στρώθηκε σ«· μιά
πολυθρόνα καί γύρω τού λάθν-
σαν καί οί τρείς πιστοί τού συν
εργάτες.
Α. Ε, ΘΕΟΞΕΝΙΑ ΚΗΦΙΣΙΑΣ Ι Σ Α Ι
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1968
1969
1968
Άκίνητα
ΟΙκόπεδα
746
092,75
746.092,75
Κεφάλαιον (17.700 μετοχαί
πρός 197,94)
3 503.500.-
3.105
5"Ο
Κτίρια 9
707,832.35
9
.707.832,35
Διαφορά άναπρ)γηε
353.472.25
355
472,
25
Προσϋήκαι
186,485,90
9.894
.318
,25
Δάνεια Μακροπρόθεσμα
2.798 703 -
2(0< 648 Βραχυπρ. Ύποχρρώαεις 160.107,- 352 — Μεΐον άποσβ. Πιστωταί 208 926,55 παρελθ. 4 .521,568,40 Γραμ)τια πληρωτεα 63.680.— 193 017. __ 1969 515.233.— 5,036 .801 .40 4,857 .516,85 4 .521.568,40 5.186.263.95 Προεισπραχθέντα ένοίκια 10 0)0.— Προβλέψεις υποχρεώσεων 186.961,10 1Γ6 478. 30 Μηχαν. καί 'Εγκατ. 64 .901,— Διάφοροι Λ)σμοί 105.296,63 3')2 5:0. 83 "Επιηλα καί Σκενη 2.721 .020 .— 2 .659.350.- Μεΐον άποσβ. παρελθ. 2 453.379,75 1969 220.912.— 2.674 291 75 46 728,25 2 453.379,75 205.970,25 Χρεώγραφα 15 000.— 15.(0·.- Ταμείον 3 (ΟΙ,30 26.150,10 Πιστωταί 90 .446 — Πελάται 20 166,90 Τράπεζαι — 2 774,40 1.404 40 Άναλ. ύλικά 6 66.}.— 9.0Ι5,2υ Προβλέψεις άπαιτ. 14 4Ϊ1.7Γ) 31.172 — Διάφοροι Λ)σμοί 263 78 (,60 373.700,6 » Ζημίαι καί Κέρδη Παρελί'. χρήσεως 8.Ί2 .269 ,13 652.055.25 1969 481 282 6ι · 1.313 551,73 180.213,88 8:52.269,1.) 7.450. 646,53 7.427.038,38 7.100.616.53 7 427 0(8 38 ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 1969 1969 1!'68 "Εσοδα Ξενοδοχείοτι 1,563.528,75 1.192.689,12 Ένοίκια 480.000. - 507.00 '.— Έπιστροφή φόρου 147.— Δ άφοοοι Λ)σμοί 'Κπιστροίρή φόρου πεΐρελπίου 16.196 , — Χ) μόν ένοικίων 2Ο.7Λ). — 30.896.- 2.(80.571,73 1.69!).689,12 Μεΐον Γε·νικά εξοδα 945.344. _ 1,072.147 — Γοκους Μ30.913, 10 2!Ι.Γ)95,7Ο Άνί;λθ)Πέντα ύλικά 2 (5.232, 50 Ζημίας Ίίπίπλοιν καί Σκευών 2.642. Διαφόρους Λ)σμούς Φόρους ΠροσιοπικοΓι 2.575,50 Χ)ιιον θ"ν)κ(7)ν Ι 641,9) Ιΐροβλέψεις 1963 12.247! — Άμοιβάς τρίτοιν 62.354 — Προβλέψεις Δαπανών 1969 Άποσβέσεις 'Επίπλων 220.912.— Κ τιμίων καί Έγκα- ταστάσεων 515,233.— 78.818,40 172.539,35 75.^1.0,30 736.145.- 2 561.854,35 702.854.- 1.819.903.— 150 213,88 Ή Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμ)λίου Δ. ΤΣΑΡΟΥΧΑ Ζημίαι Χρήσεως 1969 481 282 60 Έν Κηφισιδ τή 28η Φεβρουαρίου 1969 ΕΤς Σύμβουλος οί Έλεγκταί ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ Χρ. ΚΑΡΜΑΣ - ΕΥΚΛ. ΛΙΑΚΟ2 ΟΙ Λογισται : ΝΙΚ. ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ - ΜΙΧ. ΧΑΝΙΩΤΑΚΗΣ (Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) Ό Γιουβανάκης σάν άκοοσε αύ τή την έκμυστήρευσι, ^ννοιωσε μέ σα τού μιά μεγάλη χαρά, γιατί ήξευρε τί ήτανε οί Σταυριωται. Καμμιά σαρανταριά χιλιάδες πε¬ ρίπου άνθρωποι, πού κατοιοωύσανε σέ διάφορα χωρία τοΰ Ποντου. Αύτοι στά φανερά κάμνανε τούς τούρκους και στά κρυφά ήτανε χριστιανοί. Άπ' τόν καιρο πού οί Τούρκοι πατήσανε τό πόδ: τους στάν Πόντο, έπειδή οί σκλαβιομέ νοι ελληνες δέν μπορούσανε νά ύ ποφέρουνε τα μαρτύρια πού τρα- βούσανε άπ' αύτούς, δλλοι έξα- ναγκαστήκανε νά τουρκέψουν με τα σίοστά τους κ<ιί άλλοι νά προ σποιηθοΰνε ότι τουρκέι|>ανι, ένώ
στά κρνφά ήτανε δπίβς καί πρώ-
τα χριστιανοί. Στά φανερά πη-
γαίνανε στό τζαμί τοΰ χιοριοΰ
τους καί στά κρυφά στήν ίκκλη-
σία, πούτανε κάτο) σέ 6αθύ καί
μυστικό ύπάγειο. Άλήθεια τί ά-
τσάλινη ψυχή είχανε αύτοι οί δν-
θρο>ποι! Είναι άδΰνατο νά συλ-
λάβη άνθρώπινος νοΰς, πό'ι; κα¬
τώρθωσαν επί τετρακόσια καί πά
ραπάνω χρόνια, νά κρατήσουν μυ
στικιά την άληθινή τους πίστι, χω
ρίς νά βρεθή άνάμεσά τους Ινας
νά πάη νά τοΰς προδώ-ση!.. καί
μόνο στά 1908 δταν γένηκε τό
σΰνταγμα στήν Τουρκία, .τήρανε
τό θάρρος καί φανερώσανε πώς
ήταν ελληνες χριστιανοί. Έπειδή
αύτά τδξευρε καλά δ Γιουβανά-
κης, καθώς κι' δλλα πολλά άπ'
την ίστορία των Σ ταυριοτίόν δέν
τοΰ έκαμε καί μεγάλη έντΰποκτι
αν ό χότζας δέ φοβήθηκε καί
τόλμησε νά έκδηλτοθη τόσο άπρο
κάλυπτα.
— Καί τώρα πάμε, εΐπε δ χότ
ζας. Άφοΰ προχωρήσανε καμμιά
τριανταριά μέτρα μέσα στό μα-
κρύ διάδρομο, βρεθήκανε μπρο
στά σέ μιά μεγάλη μπρούτζινη
πόρτα πβύ γ>αλοκοποϋσε κάτο) ά¬
πό τό τρεμουλιαστό φώς τοΰ κε-
ριοΰ. Δεξιά κι' άρκτίερά στό κά¬
θε φύλλο τής πόρτας ήτανε δ>ό
μεγάλοι σταυροί. "Τστερα πιά άπ'
αύτό στόν Γιουβανάκη δέν Ιμει-
■νε καμμιά άμφιβολία, πώς ό χότ
α; ήτανε κρυφός χριστιανός κ'
ετσι πιά τόν άκολούθησε πιά μέ
θάρρος καί χωρίς φόβο. Ό χότ-
ξας ϊβγαλε άπό την τσέπη τού,
δλλο ενα μεγάλο κλειδί, άνοιξε
την πόρτα καί μπήκε πρώτος μέ
σα. Πήρε άμέσως τό κερί τοΰ
φαναριοΰ άναι)ίε στήν άρχή κάτι
κεριά καί σάν εφεξε καλά, άνα-
ψε καί τίς κανδύλες, καί τοσέ
παρουσιάιστηκε μπροστά στά κα-
τάπληκτα μάτια τοϋ Γιουβανάκη,
κδτι πού οΰτε τώβαξε ό νοΰς τού.
Βρέθηκε μέσα σέ μιά εύρύχωρη
έκκλησία, πού τα καντύλια της
λαμποκοπούσανε άπ' τό χρυσό καί
οί εΐκόνες της άστράφτανε άπ' τό
άσήμι. Ό Γιουβανάκης κυριολε-
κτικά τδχασε. "Ακουε ποΰ καί ποΰ
κ&τι τέτοια, δμως δέν τα πστευε.
Τα θεοοροΰσε παραμύθια. Ποτέ
δέν φανταξότανε δτι μέσα οτά ύ-
πόγεια τής Άγιάς Σοφίας, ύ-
πήρχανε έκκλησίες καί παρεκκλή
σία καί μάλιστα σέ τέτοια λαμπρή
κατάστασίς Μά τώρα πού τδβλΐ
πε μέ τα μάτια τού τί νά πή!...
"Εκαμε μέ εύλάβεια τό σταυρό
τού καί δρχισε νά προσκυνα τίς
ίερές εΐκόνες. Ή ήσυχία καί ή
γαλήνη πού βασίλευε έκεΐ μέσα,
τόν έκαμαν άσυναίσθητα νά νοιώ-
θη την ψνχή τού νά φτερουγίζη,
σάν νά βρισκότανε σέ κδποιο ά-
πάγειο χώρο, σέ κάποια δλλη
ζωή!..
Έν τώ μεταξύ ό χότζας βγήκε
μέσα άπ' τό ίερό φορόίντας ρά-
σα καί πετραχείλι. Άφοϋ έκαμε
πολλές φορές τό σταυρό τού καί
πάρα πολλές μετάνοιες μπροστά
σέ μιά ώρισμένη είκόνα, καί διά
βασε ψιθυριστά κδτι εύχές. γύρι-
σε καί λέγει στό Γιουβανάκη:
— Αυτή έδώ ή εΐκόνα πού βλέ
πεις, είναι τής άγίας θέ^ίλας κ'
έκεΐ ό μαρμαρένιος τάφος, είναι
τα μνήμα της καί τό κορμί της
είναι ετσι δπως τό βρήκανρ οί
χριστιανοί, την έποχή των διογ
μών επί Διοκλητιανοΰ. Ξει|·ύχησε
άπ' τα φρικτά μαρτύρια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΓ ΒΙΒΛΙΟΓ
ΣΤΛΓΡΟΊΓ ΚΟΤΛΜΑΝΙΔΗ
ΙΪΓΧΡΟΝΟΙ ΛΟΓΟΓΕΧΝΑΙ ΚΑΙ
ΙΜΥΜ.ΤΙΚΟΪ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΣίΡ?Π< Μελέτη - Αθήναι 1970 Τού κ. ΑΝΤ. Τ-ΑΚΙΡΟΙΙΟΓ ΛΟΥ "Εχει λεχ·θή κι' κχει γραφτεί πολλές φορές πώς οί Σέροες ε!- χουν μεγάλη πνετ·ματι.κή πηράδο- ση καί κητά καιροΰς δείςαμε πώς κοί σΰιιερα ή π/ράδοση (ΐϋτή συ- νρχίςεται. ϋέίίΐικι οί άντιγνϋ>μίες καί δ.ά
φοροι άλλοι λόγοι δέν αφηοαν τό
λογοτιχνικά -,ιαί πνευματικο δυνα
μικύ ιι.ις νά 'ί>ανή συγκεντριιιμρνο
ή κι' άν κάποτΓ ίπιχειρήθιιλε κι
άν άκόμα ποϋμί' πώς πραγματο-
ποιήθηκε κάτι τέτοιο, αύτό θε μπο
ρεσε να κρατήση πολΰ.
"Ομ;ο; τό ιδιο σΐ'μθαίνει, δπως
οιαπίστοΐισα, καί σ' αλλες μεγα-
λες πόλεις. Κι' αύτύ είναι, α-κοι,
Εέρομ:·, ίόιο τί>ν 'ΕλλήνοΛ' >.ι' άν
θέλετε, δείγμα τής άνεξαρτησί(ΐς
καί τής πνενματικής μας ΐλευθε
ρίας, δταν δΐ-ν είναι ίγικισιιός.
"Ετσι, ή λογοτεχνική μας κ'
νηση πού μας ενδιαφέρη έοώ, συ
νεχίστηικε άπό τίς μονάδες, δποι-
κι' καλλ'ΐτεχνική, ένω ή πννυματι
κή στηρίχ&ηκε καί σέ όργΐ'νωμέ-
να Σ ερραίκά Σιοματεΐα.
Μέ την άφορμή αυτή τονάζομΓ
πώς ή μή εκδοση ώστόσυ ενός
καί δΰο λογοτεχνικών έντύποη' αν
μιά πάλη σάν τίς Σέρρες, άφ' ε¬
νός μέν ζημιώνει τούς ίδιους τούς
λογοτέχνες, άφ' ετέρου· δέ παρεμ
ποδίζει την έμφάνιση καί έ§έλιξη
των νέιον μας πού, ένώ ύπάοχονν
δέν εχοι>ν τό μέσο νά προβλη-
θοΰν.
Σ' αύτη λοιπόν, τή δΗαλυμένη
κατάσταση πού βρισκάμονστε, Ιρχε
ται ή ρμπνευση τοΰ συγγραφεα
μας Τρ. Θεοδωρίδη γιά ττ| σιτγ-
γράφη μιάς μελέτης των σύγχρο
νο>ν λογοτεχνων καί πνευματικώ
άνθρώπιον των Σερρών, σιήν Ιν
νοια τοΰ Νομοΰ μας, τής τελευ¬
ταίας 55ετίας.
Τό εργο υίοθετήθηκε άπο την
Ίστορική καί λαογραφική έταιρείίΐ
Σ ερρών — Μελενίκου, άνατέβη-
κε στό σιινάδελφο λογοτέχνη Σταϋ
ρο Κοταμανίδη καί δημοσιεύτηκε
στά «Σερραικά Χρονυκά», άνάτυ
πό τοΰ οποίον ό συγγραφέας κ.υ·
κλοφόρησε τελευταία.
"Ετσι μάς δόθηκε ή εϋκαιρία νι< ένηιμερΐι>θοΰμε, νά ιδούμε ποιοί εί
μασταν, ποιοί είμαστε σήμερα, τί
παρουσκίσαμε στά χρόνια αύτά και
ποιές οί έλπίδες γιά τή συνεχίση
τής παράδοσης.
Ήταν ενας άπαραίτητος άπολο
γισμός τής πνευματικής προβφο-
ράς, πού δέν είχε γίνει ποτέ.
Τό εργο είναι μεγάλο, δύσκολο
κι' άσοραλώς, ό κ. Κοταμανίιδης
θά κοπίασε πολύ γιά νά τύ φέρη
σέ πέρας.
Σάν σύλληψη λοιπόν καί σάν ϊκ
δοση, τό έ'ργο είναι σημαντικό κα
κρίνεται σάν ενας σταθμός στά
Γράμματα των Σ ερρών.
Τύ (Ιιβλίο προλογίζεται άπ' τόν
άντιπρόεδρο τής έκδοτρίας Έται-
ρείας κ. Τρ. Θεοδωρίδη. Είναι ό·,·
κώδες, περιέχει τετρακόσιες τριάν
τα σελίδες, σχήμα μεγάλο κι' έξώ
φυλλο δμοιο τής σειράς των έκδο
σεων τής 'Εταιρείας.
Ό σνγγοαφέας χώρισε τή με¬
λέτη τού σέ δύο μέρη. Στύ πρώ
το (350 σελίδες) περιέλαβε οη
ράντα λογοτέχνες καί πνευματι-
κούς άνθρώπους, πού θεο>ρεϊ δτι 8
δοκταν θετική την παρουσία τους
στά Γράμματα κατά την περίοθ'-
των 55 χρόνων. Στό δεύτερο, χω
ρισμένο κι' αύτύ σέ δύο κεφάλαια,
περιλαμβάνει δσους εδωοαν τό
πνενματικό τους παρών σέ 5άποΐί< διάστημα τής ζο)ής τους κι' δσους έμφανί·στηκαν τελευταία. Σ' αύτύ τύ δεότερο μέρος άν θολογοΰνται, στό Α' κεφάλαιο 39 καί στό Β' 49, δηλαδή συνολικά ή μελέτη περιλαμβάνει 137 πρό σωίΐα. Ό συγγραφέας παρουσιάξει δσο τοΰ έπέτρεπε ό χώρος κι' ό χρό- νος, δμως πάντα μέ καλή διάιθε- σ^η κι' άγάπη, κατά κύριο λόγο, τούς λογατέιχνες καί πνευματικούς άνθρώπους τοΰ πρώτου μ«
καί την προσφορά τους στά Γράμ
ματα, άντιπροσωπευτικά κομμάτια
τής έργουσίας της καί κριτικές πά
νοι σ' αυτήν.
Περιαρισμενα στοιχεϊα δίνονται
καί γιά τούς περιλαμ&ανομένους
στό Β' μέρος τοΰ βιβλίον, μέ άρ
κετές πάλι φωτογραφίρς.
Στύ τέλος τοΰ βιβλίον ύπάρ-
χει μιά σελίδα μέ παροράματα
ποίι θά πή πώς τα κείμενα προ-
σΓχτηκαν πολύ. Στήν οΰσία δμοι;
δέ φαίνεται νδγινε αύτό. Κι' ο¬
ίαν ΰλτάρχουν σέ λογοτεχνικά κεί¬
μενα καί στίχους τιυΐογραφικα
σφάλματα, άλλοιώνονν την εννοιά
τους καί τα καταστρέφοιιν.
Ξεφνλλίζοντας τώρα ενας ξένος,
άλλά κι' ενας Σερραΐος τή μελέ
τη τούτη, έντυπωσιάζεται άπ' τυ
πληθος των φερομένιον ώς λογοτε
χνών καί πνενματικών άνθριόαων.
Ό δεΰτερος δέ, άμφιβάλλει καί
γιά τή δίκαιη καταχώρηση πολ-
λών καί βρίσκει πο>ς, μέ τό ίδιο
μέτρο κρίσης, άπονσιάζουν κι' δλ
λοι άνθρωποι των Γραμμάτων κα»
τής Τέχνης.
Στό χρόνο πού μεσολάβησε άπ'
τή προ'ιτη έμφάνιστι τοΰ βιβλίου ώ
σπου νά φτάση στά χέρ.ια μου, «λτν
ροφορήθηικα καί διάβασα στόν τΰ-
πο διάιιορε-ς κρίσεις γι' αύτό, στίς
Σέρρες καί στή θεσσαλονίκη.
"Οπως προανάφερα, ή άναλη·
τρθείσα έργασία ήταν δύσκολη αυ
τή κα,θ' έαυτή, άκάμα πιό πολύ
δέ καί δι' αΰτό τό λόγο τής δη-
μιονργίας ^ παρεξηγήσεων, διαμαρ
τ»»ριών καί παραπόνων.
Δεν πρέίΐει βεβαία δ συγγραφέ¬
ας νά έπηρεάξεται άπ' αΰτό κα,
νά μή δίνη στό ϊργο τού τή πρα
γματικη δική τού άντικειμενική κρί
ση καί γνώμη.
Περιέχει δμως ή Ικδοοη αύτη
την πραγματική είκόνα τού λογο-
τεχνικοΰ καί πνευματικοΰ θι»ναμι-
κοΰ τής περιόδου πού άναφτρετηι;
Άπ' τή πρώτη άμε'σοις πελίόα,
στύν πρύλογο, ό Τρ. Θεοδοιρίδης
γράφει άπόλ.ντα στήν π,ληρότητ<ι. Ό Στ. Κοταμανίδης, ,ιά>^
στήν είσαγωγή τού, γοάφει πώς
ή μελέτη τού, καθο>ρίστηΜΡ ^,
μιά κάποια αύστηρή ίπιλογή, .ιϋα
γμα πού δέ μάς βρίσκει
νους.
Κατά τή γνώμη μας, ή μελέτη
εχει ξεπεπάσει την έπιείκεια κι' ?
χει φτάορι στήν ύπερβολή. Ή σχο
πΐιμύτη,τά τού νά δείξοιμε τό πλή
Θος των λογοτεχνων καί των πνευ
κατίκών μας Ανθροιπων στό ΠαΕ>
λήνιο καί νά ένκΐχύοιομε Ιτσι .ήν
πίστη γιά την πνευματικήν παςά-
δοση των Σερρών, μ' αυτόν τόν
τρόπο, δέν πέτνχε.
Δελ' πειράζει πού κι' οί νεκροί
λογοτέχνρς μας εΐχαν την τύχη
/.(Λ την εύκαιρία νά περιληφθοϋν
στή μελίτη καί νά προβληθοΰν. Ή
ταοοΐ'σίασρ ομ.ο>ς Λσήμαντοιν π«-
ΑαιΛν καί νέοιν πού κάποτε ϊγρα
ψαν κάτι κι' αλλων σχεθόν άσχρ·
τον μέ τή λογοτρχνία καί ;ή
Γράμματα, ζήμκοσε την δλη |ςγα
σία κι' ϊκανε τό 6ι6λίο νά χάο>|
τή σοβαρότητά τού.
Παρ' δλα αΰτά, ή μεγάλη «ύτη
προισπάιθεια τοΰ Στ. Κοταμανίοιι.
πού τόσα δείγματα των ίκανοτή-
τιον τους μάς ϊδωσε ως τώρα στά
διάφορα ειδή τού λόγου, δεΐχγει
την άγάπη το« γιά τίς Σέρρε^
και τούς πνευματικούς της άνθρώ
Λους καί δίνει τό σύνβημα γιά μι«
νέα έξόρμηση.
Πάντα ενα σταθμός πρέπει νά
ναι καί μιά απαρχή. Τό εύχόμα-
στε.
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! ΤΗΣ Κ
ΘΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ
Ή Έθνική Όργανον:; ΐΐ.-
λυτέικνων Αθηνών έν τή πρ>
στως είς την συγκράτί|«·.ν χαί
σπαθεία της νά συμ/βάλη έλαχί
εξύψωσιν τής πηγής των ήθι-
κών αξιών, τής Ελληνικάς Χρ.
~ια.νικής ΟΙκογενίίας, προ¬
βαίνει είς έορτχστινήν Ικδήλΐο
σιν την 31 ην Μαίου ί.Ι. χαΐ
περί ώραν 10.30 π,μ. έν τί) «
Οούση το)ν «Τριών ΊεραρχΛ·-·
δϊός Μενάνδρου 4.
Κατά την τελετήν ταύτην θ*
γίνη έπί-δοσις 6ΐτ>λ:αρίων ιιρ?ι
κοδοτήσεως είς κορασίδας πο·
λυτέκνων. θά άπαγγελθοθν ί»ι
ήμ,χτα άλπό κορασίδες τής "Ορ¬
γανώσεως καί ή φιλαρμονιχϊ,
τοΰ Δήμ,ου θά τιλαισιώοη την τ«
λετήν.
Την ίορτην εκλήθησαν ν*
τΐιμήσουν διά τής παρουσί»ς
των ή Α.Ε. δ Άντιίασιλϊύς, η
Α,Ε. δ Πρόεδρος καί τα μέλ,^
τής Κυβερ'/ήσεωι,,, ή Α. Μ. (,
Άρχιεπίσκοπος Άβηνώι- %ύ
πάσης Ελλάδος, χαΐ αί λοιπαί
Αρχαί τής χώρας.
Περί προσκλήσεως των μετο
χων τής 'Ανωνύμου 'Εταφ«
άς «ΕΡΙΟΓΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ.
ΣΙΓΑΡΑ Α.Ε.» είς Τακν
κήν Γενικήν Συνέλευσιν.
ΕΡΙΟΥΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ.
ΣΙΓΑΡΑ Α.Ε.
Συιμφώνως τώ Νομώ 219°
καί τώ άρθρω 32 τοϋ Καταστα
τικοΰ τής έταιρείας, προσχα
λο&νται οί κ.κ. Μέτοχοι είς Τα
κτι,κή,ν Γενικήν Συνέλευσιν φ
30ήν ΊουνίοΜ 1970 ημέραν
Τρίτην καί ώραν 12 μεσημβρ:
νήν έν τή Ιδρα τής εταιρείαι",,
Ίερά δδός 339. Αγ. Β<»*βά- ρα - Αίγάλει». θέματα Ημερησίας Διατάξεως 1) "Εκθεαις πιπραγ}ΐένα)ν κχί ύποβολή τ.5»υ Ίσοιλογ χρήσεως 1969 μετά των αύτοθ έκθέσεων τοθ Διοικτι: κου Συιμβουλίου *αί των έλίγ- κτών. 2) "Εγκρισις τού" Ίβολυγι· ^μ-οθ χρήσεως 1969 %χΙ των επ" αύτοΰ^ έκθέσεων τοϋ Δι«.· χη:ικοΰ Συμ,βουιλίου καί των έλεγκτών. 3) Απαλλαγή τοα Δικκητι χοθ Συιμβουλίου καί των έλ;γ κτών άπο πάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1969 4) 'Εαλογή έλεγκτών μ- άναπληρωτών αυτών διά την χρήσιν 1970 καί καθορισμδ; άμοιβής αυτών. δ) Ανακοίνωσις των, αυιι- φώνως τώ Νομώ, έπελθουσών ιμεταβοιλών είς την συγκρότη- σιν τού Διοικητικόν Συμβουλί- ου κατά τό 1969 καί έπικύρω- σις αυτών. Οί ΐί.κ. μέτοχοι ίνα μετΛσγω 3^ τής Τχκτικής Γενικής Συ¬ νελεύσεως δέον δπως κχτα&έσω σι τάς μετοχάς των είς τό Τα μεΐον τής Έταιρείας ή τό Τα μεϊον Παρακαταθήκην καί Δα- νείων ή παρά τινι των έν Έλ λάδι άνεγνωριαμένων Τραπί- ζών. Τα άποδίΐκτι,κά καταθέΊκωί των μ,ετοχών ώς καί τα πληρι ξούσια αυτών, παρακαλοθη^ οί κ.κ. μέτοχοι ,νά προσαγάγ(«ν τή έταιρεία πέντε (5) τουλΛ- χιστον ημέρας πρό τής ώς 4ν« δρισθείσης ήμερομηνίας διά τή^ Γενικήν Συνέλευσιν 'Εν Άγία Βαρβάρα τή 20 Ά πριλίου 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΕΡΜΗΝΕΥΕΙΤΟΝ Ν. 4169)61 ΠΕΡΙ
ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΚΟΙΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΙΝ τού
ΟΓΑ ΰΐΐάγεται χάΊε τρόσαΝτον, τοϋ
όποίου ή έν "Ελλάδι ε-τχγγελματι
,ιή δρΛβτηοίότη:; εκδηλούται 'είς
τόν τομέα τής άγοοτικής οίκονο-
μίας, ΰ-τβ ττ1ν ρύρείαν έννοιαν αυ¬
τής, περιλημ6άνοι»ταν 3χι μόνον
την κνρίοις γεωργίαν, άλλά καί
τήν δαβο.τονίαν καί την κτηνοτσο
φίαν. Τουτο εδεχθη συμφώνως
Λρό; παγίαν νομολογίαν τού, τό
Συμβούλιον τής Έπι«ρατείας, μέ
Τήν χθές δ>(μοσιευθπβαν νπ' άρι-
βμΑν 1202)1970 απόφασιν τού Α'
Τμήμ«·τός τού, διά τής οποίας έρ
μηνεύεται τό δρθρον 2 τοϋ Νόιμου
4169) 19β1 «περί γίωργικών κοινω
νίκων άαφαλίσεωνκ
Κατά συνέπειαν — προστϊιθειται
αφρου έπαγγελ,ματ'κής άπαβχολή-
(τε(Λς, ύπαγο,μρνης, ώς έκ τής φύ
«ειός της, είς τήν άοφάλισιν άλ¬
λον άσφαλκττικοΰ φορέως.
Έξ άλλον, οιά τής ΰ.τ' αριθμόν
1203)1970 άπικράσει.,ς τού Άνο>τά
τού Διοικητικόν Δικαστήριον, εγέ¬
νετο δεκτόν, ότι προκειμένον νά
κριθή άν ενας άγροαης δικαιοΰ,ται
είς την άυτόφηοιν — είς τήν άσφά «^τάξεως έκ τοΰ ΟΓΑ, πρέπει,
λιοιν τοϋ ΟΓΑ ϋπάγονται κατ' άρ δια τί1ν εξακρίβωσιν τής κυρίας 6ι
χήν καί οί άίτοξώντες κυρίως έικ ι οπιοοι<Ιτι·κής άπασχ ,λήσεώς τού, Περί τήν διεθνή οικονομικήν κ ίνησιν ΤΟ ΗΕΟ ΡΛΙΧ ΤΗΣ ΖΗΜΕΝΙ Ό μεγάλος βιομηγανικό; άργα νισμός τοϋ Βερολίνον έχει σάν προσέχη στόχο τής παγκόσμιας στρατηγ-.κής τού τήν στήν άμεριΐκανικήν άγομί. ΜΟΝΑΧΟ, Μάιος. — Η ΕΚ- χαν στό μεταξΰ προκύψει: Στήν ΗΛΩΣΗ Γ ίύ άή της εκμετάλλευσις των δασόη Ι τ« έκ Υβο.ογκδν έργασ,ών εΐβο- : ^^ Τη.ς Γ^<™ης ισχνος αρχ-η δημ,ουργήθηκαν άδελφές έ- Κνν1~κ:, „! ..„_. ../ , „ οασωλ' «α,,,,τ,', ™. ,-·. „____:.......,„. _„:.. αλλαξε μορφη, μετα τον Δεντερο ταιρείες σέ δλλες χώρες, άγοοά οηλαδή οί κατά κύριον βιοποριατί | °^τά τού νά συγν.ρίνωνται πρός κόν 'ίπασχολούμενοι ' τά ^«οδήμα™ τού έξ δλλου τόν βεβαίαΤ , υπό προέ , δχι δέ καί πρός τι δλλου συνοΐικοΰντος μετ" αύ τής οικογενείας τού. χει είς τήν εκμετάλλευσιν τώ σι,κών προϊόνιτων ή πρασωσακή των 'Επομένως, δέν αποτελεί νόμιμον εργαοία. Έπίσης, ->πό τόν περιοιρι αΐτιολογίαν άιπορρϊνεως αίτήσεως
«μόν _ δ™ ή περαιτέρω δ,Λβϊσ,ς περί συνταξιοδοτήσεο,ς άπΑ τόν Ο
εις την αγοράν των προιοντων αύ τ,. .
των δέν είναι ωργανωμένη, καθ' , ΓΑ η ^^ ™ *1'ρια
όσον άφορα είς τήν έκτασιν καΌώς
καί είς τα δίΛΐτιθέΊιενα μέσα καί
κεφάλαια, καττά τοιούτον
ακττε νά πρασλαμβάνη
πόλεμο: Οί
της τώρα άποτελοΰνται άποκλειστι
κά άπό τίς μεγάλε
της, πον άρχίζουν
ται μι
«5
ή, μετά τόν Δεντερο ταιρείες σέ δλλες χώρες, άγορά
αν μετοχές διαφόρων συινα-
έπιχειρήσεων τοΰ έβωτερικοθ
έξο>τερικού καί τέλος κα
ίδιαίτερες προσπαθή
τομέα τής αυξήσεως τώ/
τοΰ κάσμου, άκόμη καί ύπαρχόντιον κεφαλαίων ένώ ταυτύ
στίς Ήνωμένες Πολιτείες. Άνάμε χρονα έ"γινε καί μία σειρά άπο
σα στίς μεγάλες αύτές βιομηχανι- ίξαιρετικά έΐπικερδείς έπενδΰσεις,
κές έπιχειρήσεις κατέχει πρωτεύ- σέ διεθνή έπίπεδα. Τα άποτελέ-
ουσα — δν δχι τήν πρώτη — θε σματα των Λροβπαθειών αυτών δέν
ση ή «Ζήμενς». "Εχοντας ταρελ- δργησαν νά φανοϋν. «θά όιπλα
κή πτνγή τού αΐτοϋντος είναι όχι "Ι1 7| Τ5 . ? - 5 ·-
V
^ . φαΤ0υν· "** 01Λλα
Λ θον μεγαλυτερο απο έναν ιιωνα. σιοισουμε τον κύκλο των έργασι-
μεσα. και τό έκ τής μικράς γεωργικής τού άφοΰ άναστήτ)ηκε δύο φορές άπύ ών μας μέσα σέ 10 χρόνια», εΐχε
ν τρόπον, περιουσίας είσόδημα, άλ/.' ή νψη την καταστροφή, ή νπ' άριθιιόν ε"- δηλώσει πρόπερσυ ό δρ. Τάκε,
μορφήν δι λοτέρα σύνταξις τής σνζύγου τού. Ι να Γερμαντν.ή αονάδα κρούσεως πρόεδροζ τής «Ζίκιενο. Μέσα σέ
"ΒΡ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ - ΧΡ. ΦΟΪΤΣΙΤΖΗΣ.. Ε. Π. Ε.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ — Ρ.ΜΠΟΡΙΟΜ
ΠΑ. Ι. Μ -ΤΑΞΑ 4 - 516.367 ■ 516.550 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31)12)1969
ΒΝΕΡΓΗΤΪΚΟΝ
Λογαριαομοι
Γαμε,ϊον
Έξοδα έγκατοστάοεοις
Μεϊον άποσβέσεις έξδ
έγκαταοιόαεως
"Ετΐιπλα κσί Σκεύη 13.461,20
Μεϊον άποοβέσεις έπίπλων
και Σκευών 2.680.—
Δραχμοί Ι Λογαριασμοί
180 172,20; Κεφάλαιον
26.677.— ΚαΒαρά κέρδη χρήσεως 1967
ττρός διανομήν
.— 16.007.— Κσθαρώ κέρδη χρήσεως 1969
----------------- ττρός διονομήν
Τακτικόν όποθεματικόν
Προμηθεοταί
Πελδτοι
Μένοντα έμπορεύματα
Ζημίαι Χρήσεως 1968
10.781,20
627.-
220 529.—
2.805. -
71 398.—
502.319.40
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Λραχμαϊ
3ΟΟ.ΟΟΌ.—
125 111,40
67 092.-
κρουσειος
στόν τομέα τής ήλεκτρονικής κο,
τάζει κάπως ΰπεροπτικά τοϋς Εϋ-
ριοπαίους συναγονιστές της καί ε
χει θέσει σάν στόχο της νά «κτυ-
πήβη» τούς Άμερικανούς στο ίδιο
τό 2δας>ός τους, μέσα στίς Ήνο)
μένες Πολιτείες.
Οί προθέσεις αύτές τής «Ζή¬
μενς» δέν είναι ούτοπικές. Στηρι
ξονται σέ μία έξαιρετικά. ίσχυρή
6άοη. Στήν διάρχεια των δύο τε¬
λευταίον έτών δρχισε μία μεγάλη
προσπαθεία στήν έταιρεία
πού ήδη αποδίδει τούς πρώτους
καρπούς της: 'Εκσυγχρονίσθηκε ή
Ανάλυσις Άποτελεσμάτων Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Αΐτιολογίαι Δραχμαί
Δαπδνοι Διοικήοεωτ 20 481.—
Άποοβέσεις έιίττλων 2.680 —
"Αιτοοβέοεις έζόδων έγχαταστάσεω<; 5 335.— Καθαρά Κέρδη χρήσεως πρός έζίσωσιν 70.623.— γ Μικτόν κέοδος έξ ίμπορευμάτων Διάφορα έ'σοδα 10 110.— ] δλη δομή τής έπιχειρήσεως, δια- μορφώιθηκε νέος τρόπος σκέψεως των άνοηέρω στελεχών της, άνα καλύφθηκαν νέες άγορές καί άνα νεώθηκε τό εμψνχο ύλικό της. "Ε τσι ή «Ζήμενς» φαίνεται πανέτοι μη γιά νά έπιχειρήση τό μεγάλο αλμα, πΐρα άπό τόν Άτλαντικό Ή «Ζήμενς» λοιπόν δυνομωβί καΐ άνανεώθηκε ριζικά! Διανύον- τας τόν 123ο χρόνο άπό τήν ίδρυ σή τού, αύτός ό παγκόβμιος ήλε τροτεχνικός γίγαντας άποδεικνΰ-ι ίίτι τώρα βρίσκεται στό δνθος τής 502 319.40 ΠΙΣΤΩΣΙΣ Δραχμαί 52.196.- 46.923 - 99.119.- Διάθεσις Καθαρών Κερδών Τακτικόν άττοθεμστικόν 3.531,— Κέρδη πρός διανομήν 67.092.— 99.119 — 70.623.— Έν Θεσσαλονίκη τρ 15(ΐ Μσρτίου 1969 ΟΙ Διαχειρισταί "Ο Λογιυτή" ήλικίας τού. Σ<ρύζει άπο εχει μεγάλη δρεξη, οί μϋς τού ε- χοι»ν δυναμώοει καί τό μυαλό τού εχει άναΐττυχθή στό επακρο. "Ε- χουν περάσει μόλις δύο χρόνια ά πό την μερά πού ή «Ζήμενς» δρ- χισε νά βγαίνη άπό τό άρτηριο- σκληρωτικά ίεραρχικό διοικητικό της σύστημα. Τήν έποχή έκείνη εί χε κατορθώσει νά ξεπεράση ΐό φραγμα των 10 δισεκατομμυρίθ), γαλλικών φράγκων στόν κύκλο ών εργασιών της. "Ετσι δρχισε νά ά· ■ναζητά μία νέο. δομή, καλυτέρα πρασαρμοισμένη στήν έξέλιξή της. ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΒΑνΐΠΟΥΛΗΣ — ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΟΥΤΣ1ΤΖΗΣ ΑΝΤΩΜΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ άνάλογη με τα δεδομένα πού πρόεδρος τής «Ζήμενς». Μέσα σέ δύο δμως μόνο χρόνια ή «Ζήμενς>
ξεπέρασε καί τό φράγμα των 15
διοεκατομ,μυρίων φράγκιον καί ε
τσι ό δρ. Τάκε μ.τόρεσε νά δη·
λώση πρίν άπο λίγο καιρό: «Μρ
σα στήν δεχαετία αύτη θά έπιτύ-
χουμε περισσότερα άπό τόν διπλα
σιασμό τού κύκλον των εργασιών
μας».
"Ολοι αύτοι οί στόχοι δμως ύ
παιτοϋν διαρκή ανανεώθη καί διαο
κή μεταδολή προσανατολισμοΰ, ά
νάλογα μέ την διαμορφώση των
γενικωτέρων συνθηβίών. 'Εδώ 6ρί-
σκεται καί τό δνβκολα>τερο σημεϊο
τής υποθέσεως: Ποία κατενθυνσΐι
πρέπει νά έπιλεγή; Αύτό κανείς,
δέν μπορεί νά τό προδιαγραψη η
κάμη. Τό μόνο πού ξέρουν οί ύπεύ
θννοι τής «Ζήιμενς» την στιγμή αύ
τή είναι ποία κατεύθννση δέν θά
έπιλέξουν. Ή έταιρεία δέν θά
γίνη έ'να άχανές συγκρότημα επι
χειρήσεοη· οδτε μία σΐ'γκεντρο)τι-
κή αύτοκρατορία. Ή άπάρνηση
των αύταρχοιών μεθόδιον είναι κα
τηγορηιματΐ'κτ) άπό την πλευρά των
σημερινών διοικούντων. Γιά τήν
ωρα οί παλαιοί θεσμοί καί όλόκλη
ρη ή παλαιά δομή τής έτοιρείας
τρίζει έπικίνδυνα, δείχνοντας ότι
δέν μπορεί νά άνταπεξέλθη στίς
νέες σι»νθήκες, δπο>ς διαμορφώβ·]
καν στά δύο τελευταία χρόνια. ΟΙ
πρώτες προσπάιθειες γιά τήν άνσ
νέωση τοΰ έμψύχου νλικοΰ καί τόν
έκσυγχρονισμό των μεθόβων έργα
σίας πού δρχιοαν ήδη, δημιουργή
σαν ενα διαρκώς όγκούμενο άνα
διοργανωτικό ρεΰμα, τό όποιο έκ-
δηλώνεται καθημερινά κάτω άπό
διάφορες μορφές και κυρίως τήν
πρόσληψη νέων δυναμικών στελε
χων καί τήν προοδεντική θέστ,
στό περιθώριο δλων έκείνο)ν οί δ
ποϊοι δέν μπόρεσαν νά άντιλη-
φθοΰν τίς σύγχρονες οίκονομικες
τάσεις τής έποχής μας καί άνάλο
γα νά προσαρμοσθοΰν. "Ενας άπο
τούς κορυφαίους οίκονομολόγουο
τής «Ζήιμενς» δήλιοοε πρό καιροΰ:
«Τα 20 δισεκατομμύρια μάρκα,
πού προδλέπουμε γιά τό 1975, εί¬
ναι μία πρόγνοχΐη, ή — &ν προ
τιμάτε — μία άΐτοψη στήν ΐιΐαμόρ
φο>ση τής οποίας πρΜΤεύουσα θέ¬
ση κατέχει ή εννοια τοΰ λ···πτομΕ
ροϋς προγραμμ«·τισμοϋ των ερ¬
γασιών, τής φιλοοοφίας τής διοι
κήσεοις των έπιχειρήσεων, τής ποι
ότητος των άτόμων καί, τέλος,
της φαντασίας πού διαθέτει ό κά
θε ύπάλληλος καί είναι πρόθχιμος
νά τήν θέση στήν ΰπηρεσία τής έ
πιχειρήσεως. "Εάν τό μϊγμα ποο
θ<χ προκύι)η> άπό δλα αύτά είναι
καλό, τότε θά πραγματοποίησίν
καί ϊσως θά ξεπερασθούν οί προ
βλεψεις μας. Γνωρίξουμε πού 6ρί
σκονται οί άγορές. Άπόκειται
στήν Ίκανύττετα των άνθρώπο>ν
μας νά τίς κατακτήσουν. Ή φαν-
τασία καί οί δημιουργικές ίκανό-
τητες των στελεχών μας άποκτοϋν
διαρκώς μεγαλύτεοη σημασία γιά
έξέλιξη τής έταιρείας, άποτε
ώντας έναν άπύ τούς κυριώτε-
"ΕΡΙΟΥΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ. ΣΙΓΑΡΑ,, Α. Ε.
30ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
1969
32.629 224,75
68.135,20
2.882.477.45
59.222.—
617.098,45
3.570.-
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγια Στοιχεϊα
Μ2 27.032,05
Κτίρια
Μηχανήματα
Προοθηκσι 1969
Έγκαταστάσεις
Προοθήκαι 1969 "
"Επιτιλα καί Σκεύη
Προοθήκαι 1969
Αύτοκΐνητα
Άνταλ)κά έξαρτήματα
Π. Άποθέματα
ΕΡΙΑ καί ΤΟΠΣ έν ταίς
αποθήκαις
Έριονήματα
Χρώματα
Βοηήηπκά ιόλικώ καί καύαιμα
[Υπιντα έττεξεργασμένα
Ήμιτελή ύφάσματα
"Ετοιμα ΰφάσματα
Διαφορα έμτορεύματα
Άξιαι τταρά Τρίτοις
III.
Διαθέσιμα
Ταμείον
Καταθέοεις παρά Τραπέζαις
IV·
Άπααήσεις
Πελάται
Γραμμ. είσπρακτέα
» ττσρά Τραπέζαις
Λιάφ. Χρεωστικοί Λ)σμοϊ
V-
Άποτελέσματσ Χρήσεως
Υπόλοιπον είς Νέον 1967 332 4«4,65
1968
1968
4.326.882,10
5.165.909,10
981.407,50
493.039.-
977.076,10
1.948 294,70
7.394.385,20
128.632,80
201.299,40
970.353.—
495.425,70
12.361.435,90
227.322.-
10.824.875.-
4.^6.935.35
362.200.-
10.259.936,95
32.697.359,95
2.941 699,45
620 668,45
318,852,—
182.193.-
47.382.909.80
4.893.591,60
5.096.581,40
1.111 893.70
564.248,50
1.411.801.50
1 688.620,80
7.015.259 50
12.240,80
21.61^.975,90 41.935.-
1.538.781.-
1.465.778,70 2.937.729,10
362.200.-
10.259,936,95
32.629.224,75
2.882.477,45
617.098,45
318.852.-
136.795.-
47 206.584,60
7.937^72,75
487.869.-
16.412.790,—
27 891.098,25 3.9Ο7.4ο8,Ί5
1968
1969
VI.
Λογ)σμοί Τάξεως
Πρώται ύλαι Τρίτων
Έγγυοδοσίαι
Χρεώσται ίττεξεργασίας
2.394 568.60
1.716.968,ίΟ
4.444 021,45
102.800 784,10
21.836.175,80
4.476.510,10
28.745.800,30
2.727.053.25
1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
621 464,65
5.497.6-17.—
11.396.001-
I.
Κεφάλαια
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαΐ 22000X518 Δρ. εκάστη) 11.396X00.—
Τακτικόν άποθεματικόν 621.464,65
"Εκτακτον άττοεεματικόν 5.497.647.—
Άιοθεμαΐικόν Ν.Δ. 4002)59 1.566 200.— 7.685.311,65 1.566.2ΟΟ.- 7.685.311,65
Διαφορά έξ άναπροσαρμογή'ς
II.
Άποσβέσεις
III.
'Υτΐοχρεώσεις
Α', Μακροπρόθεσμοι
Τραπεζικά Δάνεια
Β'. Βραχυπρόθεσμοι :
Χορηγήσεις Τραπεζών Εναντι
Συν) κων πελατών 19.290 007.15
Προμηθευταϊ 1.949.276 85
Γραμμ. πληρωτεα ίσωτ. 260.00).—
Γραμμ. » έξωτερ 8.004.85ί).—
"Ασφολ. είσφοραί μήπω
λήξπσαι 588.917,55
Φόροι Δημοσίου μήπω
λήξαντες 1,042.581,85
Προκαταβολαί Πελατων 484.289,20
19.081.311,65
3.118.216 —
22,199.527,65
27.348.3Ο5.Ό
19 081,311,65
3.118.216.—
22.199.527,65
27.348.':Ο5,3Ο
20.685.267.—
20.016 537,90
18.654 080,75
2.300.112.05
250.000 -
8.826.070.-
529.227.45
706.724,85
3.^08.684,55
Διάψοροι Ι ιιστωτικοΐ
Λογαριαομοι
947.755,55 32 567 684.15 952.853,55 35.427.753,20
5?-,8ο;θ- 2.170.882.—
4Ο'>&9'!7.— 7.396.990.-
351-0")— 9 648.307.— 85.180.—
104.992.124,05
9.653.052. -
112 449.091,10
114.645.176 05
IV·
Λογ)ομοΙ Τάξεως
Πιστωταί έπεξ. Α' ύλών
1 ραπεζικαϊ έγγυήοεις
Α'. Ολαι παρά Τρίτοις
ΙΟΪ.800.784,10
5.238.070.—
4.053 937.—
351.300.- 9.648.307.-
104 992.124,05
2.170.882.—
7.396.990.-
85.180.— 9.653.052.-
112 449 091,10
114 645.176,0
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως» 31 Δεκεμβριού 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
■Υπόλοιπον είς Νεον
Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ
1969
2.727.053,25
1968
332.484,65
1.621.912.— 1.432 166 50
Ασφαλιστικαί εΐοφοραί 260.321.50 245 884.50
Γεν «ξοδα Διαχειρίσεως 1.151.930,65 2.009 848,30
Τόκοι καί Προμήθειαι
ΤραπεζΛν
Άμοιβαί Τρίτων
Φόροι Δημοσίου
3.863.143,25 4.163 617,40
Λιαψημίσεις
Προμήθειαι έγγυητικών
έπιστολων
Συν)καί - Νομισματικαί
Διαφοραί
341.962,50
878.377,30
121.33Γ.—
151.667.—
66.109.10
614.754.-
865 867,10
1.624.643,40
192.145. -
Μικτόν κέρδος έκ πω-
λήσεων
Λοιπά Ιοοδα
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969 1968
7.645.994,80 7.767.873,30
574.137,70 986 484,30
Δρχ. 8.220.132,50 8.754.357.60
Άποτελέσματα Χρήσεως
"Υπόλοιπον πρός έξίσωσιν :
1967
1968
1969
332.484,65
2 ^94.568,6(1
1.716.968,20 4.444.021,45 2 727.053,25
Ό Πρόεδρος τού Διοικητικόν Συμβουλίου
καί Γενικάς Διευθυντής
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΝΣΤ. ΣΙΓΑΡΑΣ
Δρχ. 12 664.153,95 11.481.410,85
Έν Αθήναις τή 2Οη Απριλίου 1970
Είς Σύμβουλος
ΚΑΙΤΗ ΚΑΛΑΙΤΖΗ
12.664.153,95 11.431.140,85
Ό Προϊστάμενος τοΰ Λογιστηοίου
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΠΥΡ. ΝΟΥΣΚΑΛΗΣ
ής».
«*Όλα είναι τόσο
άπλοΰστατα
ώρα, μάς εΐπε ενας νεαρός οίκι
ομολόγος τής «Ζήμενς». Χωρΐς
(όλεμο, άιπλως καί μόνο μέ ένθου
πασμό, μποροΰμε νά έ'χουμε τι
αλύτερα άποτελέσματα».
Ή «Ζήμενς» βρέθηκε σέ τραγ.
ή κατάοταση, δταν Ικλειοε ή αύ
αία τοΰ Δευτέρου Παγκοσμίου πι
ίέμου. Σύντομα ομως πέηυχε νά
νορθωθή, ακριβώς όπως πέτυχε
ά ίδιο καί δλόκληρη ή Γερμανι
:ή οΐκονομία. Σέ αύτό σ«νέτειναν
:ο·λλοί παράγοντες, άρχίξοντας ά-
:ό τό σχέδιο Μάοσαλ καί τελειώ-
'οντας στόν εύργετι,κό γιά τήν
ιυτικοευρωπαϊκή ο'ικονομία πόλε-
μο. τής Κορέας. Σήμερα, οί δν-
ρω^οι τής «Ζήμενς» πού μιλούν
ίοοι πρός ίσους, χωρίς ν.ανένα
ίύμπλεγμα κατωτερότητος, με:
θύς σνναιδέλφους τους τής «Τζέ
Έλέκτρικ» ή της «ΟΰεΛτι
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΕΦΕΞΗΣ
ΙΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗ
ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
ΕΙΣ ΣΓΝΤΑΞΙΟΥΧΟΪΣ ΓΟ Γ ΔΗΜΟΣΙΟΓ
Εδημοσιεύθη είς την 'Εφημε- τιιοτικών συντάξεων» ώς έτροπο-
ρϋκι τής Κυβερνήσειος (Φ. 101, ' ποιήθησαν καί συνεπληοώθησαν με
τεϋχος α') ό Νομοθετικόν Διά ' ταγενεστέρως, έφ' όσον άντύκειν
ταγμα 519, «περί συγχρόνου κα ' ται είς τάς διατάξεις τοΰ παρόν
ταβολής μισθόν καί συντάξεως τος, καταργοΰνται.
είς συνταξιούχονς τού Δημοσίου»,
τό οποίον προβλίπει τα εξής:
ΑΡΘΡΟΝ 1.
1. Συνταξιοΰχοι τοΰ Δημοσίου,
2. Είς τάς διατάξΐΐς τοΰ ~ι-
ρόντος Νομοθετικοΰ Διατά/γμα-
τος ΰπώγονται άπό τής Ισχύος αύ
τοΰ καΐ οί βάσει των προϊοχυου
έξ ιδίας υπηρεσίας ή ίδιον πα·θή σών διαπάξεων λαμβάνοντες συγ
μίχτος ή εκ μεταβιβάσεως, προβ- ' χρόνιος μισθόν καί σύνταξιν,
λαμβανόμενοι ώς ϋπάλληλοι ή ύ- 3. Τό παρόν Νομοθετικόν Διά
επί ήμερομισθίιο ή επί ' ταγιμα Ιχει έςιαρμογήν καί επ»
ή έαΐ θητεία ή ώς με των συντάξειον των μή καταβαλ
τακλητοϊ ή υφ' οιαδήποτε έτερα λομένονν υπό τοϋ Δημοσίου διεπο
σχέσει Δημοσίου Δικαίου ή τοίς μέΛΐιη· δμως ίΐπό τιόν αυτών δια
Νομιικοίς ΠροΛο'χποις Δημοσίου Δι τάξεων είτε κατά παραπομπήν
καίου ή τοίς Όργανιομοϊς Κοι- συντάξειον είτε δι' ίδίων νομοθε
νής "Ωφελείας καί ταίς Δημοσΐ- ' είς τα Ισχυοντα επί πολιτικών
αίς Έπιιχ;ειηήα*βι η ταίς 'ΕιτιχΓΐ τημάτιον περιλαμ·6ανόντων παρο
ρήσε<π ταίς χρηματοδοτοι^ιέναις ή έΛΐχοροιηΌΤΊμέναις υπό τοΰ Δη¬ μοσίου ή ταίς Τραπέξαις έν γέ¬ νει, λαμβάνοΐίσι «τλήρη την έκ τού Δημοσίου Ταμείον σύνταξιν καί ποσοστόν των άποδοχών τής, είς ήν προσλαμβάνονται θέ<ΐεις, ώς ακολούθως: Οί προσλαμβανόμενοι είς εΐδι- κάς ή άν^οτάτας θέσεις, τό πεν¬ τήκοντα επί τοίς εκατόν (50%), οί είς άνοτέρας θέσεις, τό τεσσα ράκοντα επί τοίς εκατόν των ά ποδοχών τής, είς ήν προσλαμ.6ά νονται θέσεως. Είς περι—ώσεις καθ' δς δέν {«(■ίσταται ή κατά τα άνο>τέρυ) άν
τκττοιχία θέσεων, αυτή προσοπορί
ζεται βάσει τοϋ καταβαί.λ.ομένου
μκτθοΰ τοΰ μάλλον ποοσεγγίζον-
τος είς τόν μισθόν τής άντκττοί
χου θί-σειος τής Δημοσίας Διοι-
2. Ουδείς έκ των κατά τήν προ
ηγοι»μρνην παράγραφον προσλίΐμ
βανομένοη· δύναται νά λάβη έκ
μκτθοΰ καί σΐΛ'τάξείος μηνιαίαις
ποσόν μ,εϊζον των εκάοτοτε πά¬
σης φύσεως μηνιαίον άποδοχών
Γενιχοΰ Γραμιματέιος 'Τπονργείου.
Τυχών διαφορά έ-κπίπτεται έκ
των καταβαλλομΕνων αυτοίς άπο
δοχών.
ΑΡΘΡΟΝ 2.
1. Ώς άπο&οχαί νοούνται πάν
ποσόν καταβαλλόμενον, εί; τόν
προΛλπιμβανΛμενον συνταξιοϋχον,
υφ' οίθΛΐδήποτε τύπον ή μορφήν,
έξ οΐωνδήιποτε πόρονν ή κονδνλί-
ων ή λογαριασμόν κλπ. καί άνε
ξαρτήιτως τής ορύσεως των κανό
νων, οίτινες διέπουν τήν σχέσιν
μοθας διατάιξε·
τοΰ προολαιμβανοιμενον μετά τοΰ | πέντε ήμΕθας τουλάχκττον πρό τής
νγκχάουζ», ΰποστηρίζουν άπερίφρα
στ<ι ίίτι ήταν τεραστία βλακεία νά πιροσπαθή νά διευρύνη τύ Γερμα- ι.κό έ'θνος τα σύνορά τού μέ Τον πόλεμο, μόνο καί μόνο γιά νά κσ ακτήση νέες άγορές. Ή νοοτρο πία αυτή, ποϋ βασάνισε επί έναν όλόκληρο αίώνα τήν Γερμανια, αι τίς γνωστές συνέπειες, άποέείχθη κε πόσο εσφαλμένη ήταν, τώρ ιΐ πού οί περισσότερες άγορές άνοι ουν διάπλατα τίς πνλες τους στά ερμανικά προϊάντα. Ή «Ζήμενς» Ιχει ήδη άρχίσει να θέτη σέ κινήση γάι τήν δη,μο- κρατικοποίτ>ση τής διαρθρώσεώς
της. θά μ-ποροΰσε κανείς νά πή
ότι σήμερα ίσχνει, σέ δλες τού τίς
διατάξεις, μέσα στήν βιομηχανική
αύτη αΰτοικρατορία κάποιο αγραφο
σύνταγμα, ποΰ καθορίζει τίς γεν·,
κές άρχές λειτουργίας τοΰ διοικη
τικοΰ μηχανισμοΰ. 'Τπάρχονν Εξη
μεγάλες κατηγορίες, πού παρά-
γουν άντίστοιχες κατηγορίες π§ο
ϊόντων. Ή κάθε μία άπό αΰτές
λειτουργεί άνεξάρτηιτα άπό τίς δλ
λες, υπό την ύψηλή μόνον έποπτεία
τής κεντρικής διοικήσεως, ποΰ άρ
κείται σέ έναν ελεγχο περισσότε-
ρο τυπικό παρά ούσιαστικό. Ή
κεντρική διούκηση δίνη μόνον τίς
γενικές κατευθύνσεις, άναλύε,ι τίς
υπαρχούσας πληροφορίες καί βγα-
ζει άπό αύτές συμπεράσματα, συν
τονίζει τα προγράμματα τοΰ κάθε
κλάδον κα'ί κυρίως χαράσσει τόν
έικάστοτε προσανατολισμό τής πι
ραγογής, άνάλογα μέ τίς παρου-
σιαζόμενες άνάγκες τής άγοράς.
Έτσι ή «Ζήμενς» προσεγγίζει πό
λύ τότν τρόπο λειτουργίας των μ0
γάλο>ν άμερικανικών βιομηχανιών,
τίς οποίες ήδη συναγοινίξεται έ
μεγάλη έπιτνχία.
Τό «αποκεντρο>τι·κό» σύιτημα
ποΰ δρχισε νά έφαρμόζετα^ πρόσ
φατα στήν «Ζήμενς» εφερε ήδη
τίς πρώτες έπιτνχίες, όπως άπο-
δεικνύεται άπό τα διάφορα στατι
στικά δεδομένα. Ό καταμερισμός
των εύθυνών βοήθησε στήν άρ/τιώ
τερη λειτουργία τοϋ δλου μηχανι
σμοΰ τής έταιρείας, ένώ ταυτό-
χρονα εφερε στό προσκήνιο νέα
ίκανά καί δυναιμικά στελέχη, πού
δέν μποροΰσαν νά άποδώσουν σύιι
φωνα μέ τίς δυνατότηηές τους,
κάτ,ω άπό τό προηγούμενο αύστη-
ρά ίεραρχικό σύστημα. Ται?τόχρο
να δόθηκε ή δννατότητα, σέ δλονς
τονς νπαλλήλονς, άσχΐτως βαθμόν
νά ΰποΰάλλονν στήν κεντρική διοί
κηση ύπομνήματα μέ τίς άπόψεΐί
τονς πάνω στά διάφορα ζητηματα
τής έταιρείας καί τόν τρόπο λει·
τονργίας των ΰπηρεσιών της, πρό
γμα πού άποδείχθηκε ότι εΐχε έξα.
ρετικά άποτελέσματα καί για τούς
ΰπαλλήλονς άλλά καί γιά την Ιδία
την «Ζήμενς».
Ή ήλεκτροτεχνική είναι σήμερα
ενας κλάδος μέ παγκόσμια προέ παρόμοιο μπορεϊ νά τό πή κανείς
κταση. Αύτό φαίνεται ότι τό ^- γιά τίς έθνικές έταιρείες, πού εΐ-
χουν αντιληφθή πολύ καλά οί ύ- ναι άναγκασμένες νά άναμιγνύω
πεύθυνοι τής «Ζήμενς». Ό πρόί.- , ται στήν πολιτυκή τοΰ τόπου τονς
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΛΚΤΙΚΗΣ
ΓΈΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
ΤΗΣ «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. Παρνασ
σοΰ 2
"Εχοντες νπ' όψιν τάς διατά¬
ξεις των δρθρων 22, 24 καΐ 25
τοΰ Καταστατικόν τής Έταιρίας
Καλούμεν
είς τακτικήν Γενικήν Συνέλενσιν
τούς Μετόχονς, την 4ην Ιουλίου
1970, ημέραν Σάββατον καί ώ¬
ραν 12ην μεσημβρινήν είς τα επί
τής όδοΰ Παρνασσοΰ 2, γραφεία
τής Α. Ε. πρός λήψιν άποφάσε-
ιον επί των κάτωθι θεμάτων τής
ημερησίας διατάξεως:
1. 'Τποβολή εκθέσεως τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου επί των πεπρα
γμένων τής χρήσεως 1969 καί εγ
κρίσις αυτής.
2. 'Τποβολή εκθέσεως έλεγκτών
επί τοΰ Ίσολογισμοΰ καί επί των
λογιστικήν διβλίων καί στοιχείων
τής χρήσεως 1969.
3. 'Τποβολή καί Εγκρισις Ίσο-
λογισμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού
1969.
4. Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοικ. Συμβουλίου καί των έλεγ-
κτών, διά την χρήσιν 1968 καί
1969 άπό πάσης ευθυνής άποζη-
μιώσεως.
6. 'Εκλογή δύο τακτικών καί
δύο Λναπληρωματικών έλεγκτων
διά την χρήσιν 1970 καί καθορι-
σμός τής άμοιβής αυτών.
Οί επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς τήν Γενικήν Σννέλενσιν
Μέτοχοι, είτε αυτοπροσώπως, εί¬
τε διά πληρεξοικτίου, οφείλουσι,
Δημοσίου ή τοϋ ΝΠΔΔ ή
Τραπεξών έν γένει ή των Όργα
νιβμων Κοινής Ωφελείας ή των
Δημοσίων Έβΐιχειρήισειον η των
'Εΐπιχειρήισεων των χρηματοδοτου
μένων ή έαΐιχορηγουμένών υπό
τοΰ Δημοσίου.
2. Είς τήν κατά την προηιγου
μένην παράγραφον έννοιαν των ά
ποδοχων δέν περιλαμβάνονται τυ
χον άποίημΐίίοσις Λι' ίιπερωριακήν
άπασχάλησιν καί συμμετοχήν είς
2υμβούλια ή Έπιτροπάς, δι' ό-
δοιπορικά ίξοδα καί εξαδα κινήσε
ως ώς καί εξοδα παραβτάσεως.
ΑΡΘΡΟΝ 3.
1. Είς άς περιπτώισεις ή είς ην
προσλαμβάνεται δ συνταξιοΰχος
θέσις παρέχει κατ' αρχήν δικαίω
μα βυντάξεως έκ τοΰ Δημοσίου ή
διά τόν κανονισμόν ή τήν αΰξη-
όπωβδήποτε λα|ΐ·6άνεται ΰπ' όψιν
σιν συντάξεως καταβαλλομένας
έκ τοΰ Δημοσίου ό σννταξιοΰχος
δικαιφνται, νά έπιλέξη ή τήν άπό
λήψιν τοΰ κατά τό αρθρον 1 τοϋ
παρόντος ποσοοτοϋ των άποδοχών
τής είς ήν προσλαμτιάνεται θέ<σε οος ή τό συντάξιμον τής υπηρε¬ σίας τής θέσεως ταύτης. 2. Έν πάση περιπτώσει ό συν ταξιοϋχος δικαιοΰται νά έπιλέξη τήν καταβολήν αυτώ ή τής συν¬ τάξεως τού ή των άποδοχών τής είς ην προσλαμβάνεται θέσεως α νευ ετέρου περιορισμοϋ. ΑΡΘΡΟΝ 4. 1. Έιξαιροϋνται των διατάξε- οιν τοϋ .ιαρόντος οί λαμβάνοντες πολεμικήν ή προσωπικήν σύνταξιν ή στρατιο)τικήν έν γένει σύντα¬ ξιν παθόντος έν ύπηρεσία καί ε νεκεν ταύτης, οΐτινες δύνανται νά λαμίΰάνουοι συγχρόνως άποδοχάς ενεργείας κιαί σύνταξιν άνευ πε ριορισμοϋ τινός, έπιφυλασσομένης τής διατάξεως περί ανωτάτου ό¬ ριον των άποδοιχών. ΑΡΘΡΟΝ 5. 1. ' Ησννδρομή των όριον τοΰ παρόντος έλέγχεται υπό τοϋ έκκαθα ριστοΰ των άποδοχών τοΰ προο λαμ.6ανομένοι» συνταξιούχου. 2. Ή έπαναχορήγησις τής συν τάξεως των διαιγραφέντων συντα ξιούχων λόγχο κα,τοχής έμμίσθου θέβεως έ'ντέλλεται τή αίτήσει τοΰ συνταξιούχου. ΑΡΘΡΟΝ 6. 1. Αί διατάξεις τοΰ δρθρου 58 τοΰ ΑΝ 1854 τοΰ 1951 «περί ά πονομής των πολιτικών καί στρα ώς δνιο διορισθείσης ημέρας τής Γενικής Συνελεύσεως, νά καταβέ σωσι τάς μετοχάς των, είς τό Τα μείον Παρακαταθήκην καί Δανεί- ων ή είς τό Ταμείον τής Α.Ε. ή είς οιανδήποτε έν Ελλάδι άνώντυ ιον Τραπεζικήν Έ/ταιρίαν καί νά προααγάγωσιν είς την διεύθυνσιν τής Α.Ε. τάς σχετικάς άποδεί- ξεις καταθέσεων καί τα τυχόν 6γ ραφα άντΐνπροσωπείας των. Έν Αθήναις, τη 27η Μαϊου 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον. δρος τής έταιρείας Δρ. Τάκε εΐπι· σχετικά μέ τό ζήτημα αύτό: «Άνησυχώ, γιατί βλέπω δτ. πολλοι άντιμετωπίζονν μέ κακό αά τι τίς έταιρίες, πού δροΰν σέ διε θνή κλίμακα. Είναι πολύ περίεργο τό γεγονός, ότι μας κατηγοροΰν, ότι πιστεύονμε καί έπιδιώκουμε τήν διαρκή έπέκταση τής ίσχΰθ', μας σέ δλους τονς τομείς. Κάτι γιά νά προασπίξονν τα συμφέρο τα τους. Ένώ οί πολυεθνικές έτα. ρεΐες δέν άντιμετωπίζουν "έτοια προβλήματα καί οϊίτε έπιδιώικοΐ)·.1 νά άποΜτήσονν γενικώτερη Ισχί καί έπιρροή. Εμείς, μετά άπό δ- σα πετύχαμε, δέν 'έχουμε τό δικαι «μα νά εϊμαστε έθνικιστές. θα ή ταν καθαρή τρέλλα, έκ μέρου μας». ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΡΤ ΚΤΩ.Ν ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛί:ΤΜΑ- ΩΝ ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΑΕ Συμφώνως τώ δρθρω 21 τυϋ Καταστατικοΰ καί κατόπιν άποφά σεως τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλι¬ ον τής δνω έταιρίας καλοϋν- ται οί κ.κ. μέτοχοι αυτής είς ε¬ τησίαν τακτικήν Γενικήν Σ'ΐνέλευ σιν τήν 30 Ίοννίου 1970, ημέραν Τρίτη καί ώραν 6 μ,μ. είς τα έν Αθήναις καί επί τής όδοΰ Πει- αιώς 177 γραφεία τής Έταιρείας. Θέιματα ημερησίας Διατάξεως: 1) 'Τποβολή εκθέσεως Διοικητι κου Συμβουλίου επί των πεπραγμέ νων τής χρήσειος 1.1.69 2ως 31. 12.1969. 2) Έπικύρωσις έκλογής ,ιελων Δ. Σνμβουλίον είς αντικατάστασιν παραιτηθέντο)ν. 3) 'Εκλογή νέιον μελών Διοικ. Συμβουλίου διά την πενταετίαν 1970 - 1975. 4) 'Τποβολή πρός Εγκρισιν Ί- σολογισμοΰ τής έταιρικής χρύσεως 1969 μετά λογιβτικής καταστάσε- ως ενάρξεως τής χρήσεως 1970. 5) "Εκθεσις Έλεγκτων επ- τής διαχειρίσεως τοΰ 'ετους 1969. 6) "Εγκρισις άκριβών μελών Δι οικητικοϋ Συμβουλιον τής χρίσεως 1969. 7) Απόφασις περί άπαλλαγής ευθυνής τοΰ Διοικητικόν Σνμβου- λίον καί των Έλεγκτων όκ τής διαχριρίσεο)ς 1969. 8) Έικλογή δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών Έλε/κτων τής ίταιρικής χρήσειος 1970 καί καθορισμός τής άμοιδής αυτών. Στιμφο')νως τώ δρθρω 23 τοΰ Καταστατικοΰ, οί έπιθυμοΰντες νά μετάσχωσι τής Συνελεύσεως μέ¬ τοχοι όφείλουν νά καταθέσοιν τάς μετοχχίς των είς τό Ταμεϊο.1 τής Έταιρείας ή είς τό Ταμείον Παρα καταθηκών καί Δανείων ή παρ' οί αδήποτε άνεγνοιρισμένη έν Ελλά¬ δι Άνιονύμιο Τραπεζιτική Έται- ρεία πέντε τουλάχιστον ημέρας πρό τής ορισθείσης ώς δνω διά τήν συνεδρίασιν τής Γενικής Συνε λεύσεως καί προσαγάγουν είς την Εταιρείαν τα άποδεικτικά καταιθέ σειος των ,μετοχων των, έντός τής αυτής προθεσμίας. Ή παράστασις καί έκπροσώπη- σς είς την συνεδρίασιν γενησεται κατά τό έν δρθρω 23 τοϋ Κατα¬ στατικόν όριζόμενα. Έν Αθήναις τή 18)5)1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
ΕΡΜΗΝΕΥΕΙΤΟΝ Ν. 4169)61 ΠΕΡΙ
ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΚΟΙΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΙΝ τού
ΟΓΑ ΰΐΐάγεται χάΊε τρόσαΝτον, τοϋ
όποίου ή έν "Ελλάδι ε-τχγγελματι
,ιή δρΛβτηοίότη:; εκδηλούται 'είς
τόν τομέα τής άγοοτικής οίκονο-
μίας, ΰ-τβ ττ1ν ρύρείαν έννοιαν αυ¬
τής, περιλημ6άνοι»ταν 3χι μόνον
την κνρίοις γεωργίαν, άλλά καί
τήν δαβο.τονίαν καί την κτηνοτσο
φίαν. Τουτο εδεχθη συμφώνως
Λρό; παγίαν νομολογίαν τού, τό
Συμβούλιον τής Έπι«ρατείας, μέ
Τήν χθές δ>(μοσιευθπβαν νπ' άρι-
βμΑν 1202)1970 απόφασιν τού Α'
Τμήμ«·τός τού, διά τής οποίας έρ
μηνεύεται τό δρθρον 2 τοϋ Νόιμου
4169) 19β1 «περί γίωργικών κοινω
νίκων άαφαλίσεωνκ
Κατά συνέπειαν — προστϊιθειται
αφρου έπαγγελ,ματ'κής άπαβχολή-
(τε(Λς, ύπαγο,μρνης, ώς έκ τής φύ
«ειός της, είς τήν άοφάλισιν άλ¬
λον άσφαλκττικοΰ φορέως.
Έξ άλλον, οιά τής ΰ.τ' αριθμόν
1203)1970 άπικράσει.,ς τού Άνο>τά
τού Διοικητικόν Δικαστήριον, εγέ¬
νετο δεκτόν, ότι προκειμένον νά
κριθή άν ενας άγροαης δικαιοΰ,ται
είς την άυτόφηοιν — είς τήν άσφά «^τάξεως έκ τοΰ ΟΓΑ, πρέπει,
λιοιν τοϋ ΟΓΑ ϋπάγονται κατ' άρ δια τί1ν εξακρίβωσιν τής κυρίας 6ι
χήν καί οί άίτοξώντες κυρίως έικ ι οπιοοι<Ιτι·κής άπασχ ,λήσεώς τού, Περί τήν διεθνή οικονομικήν κ ίνησιν ΤΟ ΗΕΟ ΡΛΙΧ ΤΗΣ ΖΗΜΕΝΙ Ό μεγάλος βιομηγανικό; άργα νισμός τοϋ Βερολίνον έχει σάν προσέχη στόχο τής παγκόσμιας στρατηγ-.κής τού τήν στήν άμεριΐκανικήν άγομί. ΜΟΝΑΧΟ, Μάιος. — Η ΕΚ- χαν στό μεταξΰ προκύψει: Στήν ΗΛΩΣΗ Γ ίύ άή της εκμετάλλευσις των δασόη Ι τ« έκ Υβο.ογκδν έργασ,ών εΐβο- : ^^ Τη.ς Γ^<™ης ισχνος αρχ-η δημ,ουργήθηκαν άδελφές έ- Κνν1~κ:, „! ..„_. ../ , „ οασωλ' «α,,,,τ,', ™. ,-·. „____:.......,„. _„:.. αλλαξε μορφη, μετα τον Δεντερο ταιρείες σέ δλλες χώρες, άγοοά οηλαδή οί κατά κύριον βιοποριατί | °^τά τού νά συγν.ρίνωνται πρός κόν 'ίπασχολούμενοι ' τά ^«οδήμα™ τού έξ δλλου τόν βεβαίαΤ , υπό προέ , δχι δέ καί πρός τι δλλου συνοΐικοΰντος μετ" αύ τής οικογενείας τού. χει είς τήν εκμετάλλευσιν τώ σι,κών προϊόνιτων ή πρασωσακή των 'Επομένως, δέν αποτελεί νόμιμον εργαοία. Έπίσης, ->πό τόν περιοιρι αΐτιολογίαν άιπορρϊνεως αίτήσεως
«μόν _ δ™ ή περαιτέρω δ,Λβϊσ,ς περί συνταξιοδοτήσεο,ς άπΑ τόν Ο
εις την αγοράν των προιοντων αύ τ,. .
των δέν είναι ωργανωμένη, καθ' , ΓΑ η ^^ ™ *1'ρια
όσον άφορα είς τήν έκτασιν καΌώς
καί είς τα δίΛΐτιθέΊιενα μέσα καί
κεφάλαια, καττά τοιούτον
ακττε νά πρασλαμβάνη
πόλεμο: Οί
της τώρα άποτελοΰνται άποκλειστι
κά άπό τίς μεγάλε
της, πον άρχίζουν
ται μι
«5
ή, μετά τόν Δεντερο ταιρείες σέ δλλες χώρες, άγορά
αν μετοχές διαφόρων συινα-
έπιχειρήσεων τοΰ έβωτερικοθ
έξο>τερικού καί τέλος κα
ίδιαίτερες προσπαθή
τομέα τής αυξήσεως τώ/
τοΰ κάσμου, άκόμη καί ύπαρχόντιον κεφαλαίων ένώ ταυτύ
στίς Ήνωμένες Πολιτείες. Άνάμε χρονα έ"γινε καί μία σειρά άπο
σα στίς μεγάλες αύτές βιομηχανι- ίξαιρετικά έΐπικερδείς έπενδΰσεις,
κές έπιχειρήσεις κατέχει πρωτεύ- σέ διεθνή έπίπεδα. Τα άποτελέ-
ουσα — δν δχι τήν πρώτη — θε σματα των Λροβπαθειών αυτών δέν
ση ή «Ζήμενς». "Εχοντας ταρελ- δργησαν νά φανοϋν. «θά όιπλα
κή πτνγή τού αΐτοϋντος είναι όχι "Ι1 7| Τ5 . ? - 5 ·-
V
^ . φαΤ0υν· "** 01Λλα
Λ θον μεγαλυτερο απο έναν ιιωνα. σιοισουμε τον κύκλο των έργασι-
μεσα. και τό έκ τής μικράς γεωργικής τού άφοΰ άναστήτ)ηκε δύο φορές άπύ ών μας μέσα σέ 10 χρόνια», εΐχε
ν τρόπον, περιουσίας είσόδημα, άλ/.' ή νψη την καταστροφή, ή νπ' άριθιιόν ε"- δηλώσει πρόπερσυ ό δρ. Τάκε,
μορφήν δι λοτέρα σύνταξις τής σνζύγου τού. Ι να Γερμαντν.ή αονάδα κρούσεως πρόεδροζ τής «Ζίκιενο. Μέσα σέ
"ΒΡ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ - ΧΡ. ΦΟΪΤΣΙΤΖΗΣ.. Ε. Π. Ε.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ — Ρ.ΜΠΟΡΙΟΜ
ΠΑ. Ι. Μ -ΤΑΞΑ 4 - 516.367 ■ 516.550 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31)12)1969
ΒΝΕΡΓΗΤΪΚΟΝ
Λογαριαομοι
Γαμε,ϊον
Έξοδα έγκατοστάοεοις
Μεϊον άποσβέσεις έξδ
έγκαταοιόαεως
"Ετΐιπλα κσί Σκεύη 13.461,20
Μεϊον άποοβέσεις έπίπλων
και Σκευών 2.680.—
Δραχμοί Ι Λογαριασμοί
180 172,20; Κεφάλαιον
26.677.— ΚαΒαρά κέρδη χρήσεως 1967
ττρός διανομήν
.— 16.007.— Κσθαρώ κέρδη χρήσεως 1969
----------------- ττρός διονομήν
Τακτικόν όποθεματικόν
Προμηθεοταί
Πελδτοι
Μένοντα έμπορεύματα
Ζημίαι Χρήσεως 1968
10.781,20
627.-
220 529.—
2.805. -
71 398.—
502.319.40
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Λραχμαϊ
3ΟΟ.ΟΟΌ.—
125 111,40
67 092.-
κρουσειος
στόν τομέα τής ήλεκτρονικής κο,
τάζει κάπως ΰπεροπτικά τοϋς Εϋ-
ριοπαίους συναγονιστές της καί ε
χει θέσει σάν στόχο της νά «κτυ-
πήβη» τούς Άμερικανούς στο ίδιο
τό 2δας>ός τους, μέσα στίς Ήνο)
μένες Πολιτείες.
Οί προθέσεις αύτές τής «Ζή¬
μενς» δέν είναι ούτοπικές. Στηρι
ξονται σέ μία έξαιρετικά. ίσχυρή
6άοη. Στήν διάρχεια των δύο τε¬
λευταίον έτών δρχισε μία μεγάλη
προσπαθεία στήν έταιρεία
πού ήδη αποδίδει τούς πρώτους
καρπούς της: 'Εκσυγχρονίσθηκε ή
Ανάλυσις Άποτελεσμάτων Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Αΐτιολογίαι Δραχμαί
Δαπδνοι Διοικήοεωτ 20 481.—
Άποοβέσεις έιίττλων 2.680 —
"Αιτοοβέοεις έζόδων έγχαταστάσεω<; 5 335.— Καθαρά Κέρδη χρήσεως πρός έζίσωσιν 70.623.— γ Μικτόν κέοδος έξ ίμπορευμάτων Διάφορα έ'σοδα 10 110.— ] δλη δομή τής έπιχειρήσεως, δια- μορφώιθηκε νέος τρόπος σκέψεως των άνοηέρω στελεχών της, άνα καλύφθηκαν νέες άγορές καί άνα νεώθηκε τό εμψνχο ύλικό της. "Ε τσι ή «Ζήμενς» φαίνεται πανέτοι μη γιά νά έπιχειρήση τό μεγάλο αλμα, πΐρα άπό τόν Άτλαντικό Ή «Ζήμενς» λοιπόν δυνομωβί καΐ άνανεώθηκε ριζικά! Διανύον- τας τόν 123ο χρόνο άπό τήν ίδρυ σή τού, αύτός ό παγκόβμιος ήλε τροτεχνικός γίγαντας άποδεικνΰ-ι ίίτι τώρα βρίσκεται στό δνθος τής 502 319.40 ΠΙΣΤΩΣΙΣ Δραχμαί 52.196.- 46.923 - 99.119.- Διάθεσις Καθαρών Κερδών Τακτικόν άττοθεμστικόν 3.531,— Κέρδη πρός διανομήν 67.092.— 99.119 — 70.623.— Έν Θεσσαλονίκη τρ 15(ΐ Μσρτίου 1969 ΟΙ Διαχειρισταί "Ο Λογιυτή" ήλικίας τού. Σ<ρύζει άπο εχει μεγάλη δρεξη, οί μϋς τού ε- χοι»ν δυναμώοει καί τό μυαλό τού εχει άναΐττυχθή στό επακρο. "Ε- χουν περάσει μόλις δύο χρόνια ά πό την μερά πού ή «Ζήμενς» δρ- χισε νά βγαίνη άπό τό άρτηριο- σκληρωτικά ίεραρχικό διοικητικό της σύστημα. Τήν έποχή έκείνη εί χε κατορθώσει νά ξεπεράση ΐό φραγμα των 10 δισεκατομμυρίθ), γαλλικών φράγκων στόν κύκλο ών εργασιών της. "Ετσι δρχισε νά ά· ■ναζητά μία νέο. δομή, καλυτέρα πρασαρμοισμένη στήν έξέλιξή της. ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΒΑνΐΠΟΥΛΗΣ — ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΟΥΤΣ1ΤΖΗΣ ΑΝΤΩΜΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ άνάλογη με τα δεδομένα πού πρόεδρος τής «Ζήμενς». Μέσα σέ δύο δμως μόνο χρόνια ή «Ζήμενς>
ξεπέρασε καί τό φράγμα των 15
διοεκατομ,μυρίων φράγκιον καί ε
τσι ό δρ. Τάκε μ.τόρεσε νά δη·
λώση πρίν άπο λίγο καιρό: «Μρ
σα στήν δεχαετία αύτη θά έπιτύ-
χουμε περισσότερα άπό τόν διπλα
σιασμό τού κύκλον των εργασιών
μας».
"Ολοι αύτοι οί στόχοι δμως ύ
παιτοϋν διαρκή ανανεώθη καί διαο
κή μεταδολή προσανατολισμοΰ, ά
νάλογα μέ την διαμορφώση των
γενικωτέρων συνθηβίών. 'Εδώ 6ρί-
σκεται καί τό δνβκολα>τερο σημεϊο
τής υποθέσεως: Ποία κατενθυνσΐι
πρέπει νά έπιλεγή; Αύτό κανείς,
δέν μπορεί νά τό προδιαγραψη η
κάμη. Τό μόνο πού ξέρουν οί ύπεύ
θννοι τής «Ζήιμενς» την στιγμή αύ
τή είναι ποία κατεύθννση δέν θά
έπιλέξουν. Ή έταιρεία δέν θά
γίνη έ'να άχανές συγκρότημα επι
χειρήσεοη· οδτε μία σΐ'γκεντρο)τι-
κή αύτοκρατορία. Ή άπάρνηση
των αύταρχοιών μεθόδιον είναι κα
τηγορηιματΐ'κτ) άπό την πλευρά των
σημερινών διοικούντων. Γιά τήν
ωρα οί παλαιοί θεσμοί καί όλόκλη
ρη ή παλαιά δομή τής έτοιρείας
τρίζει έπικίνδυνα, δείχνοντας ότι
δέν μπορεί νά άνταπεξέλθη στίς
νέες σι»νθήκες, δπο>ς διαμορφώβ·]
καν στά δύο τελευταία χρόνια. ΟΙ
πρώτες προσπάιθειες γιά τήν άνσ
νέωση τοΰ έμψύχου νλικοΰ καί τόν
έκσυγχρονισμό των μεθόβων έργα
σίας πού δρχιοαν ήδη, δημιουργή
σαν ενα διαρκώς όγκούμενο άνα
διοργανωτικό ρεΰμα, τό όποιο έκ-
δηλώνεται καθημερινά κάτω άπό
διάφορες μορφές και κυρίως τήν
πρόσληψη νέων δυναμικών στελε
χων καί τήν προοδεντική θέστ,
στό περιθώριο δλων έκείνο)ν οί δ
ποϊοι δέν μπόρεσαν νά άντιλη-
φθοΰν τίς σύγχρονες οίκονομικες
τάσεις τής έποχής μας καί άνάλο
γα νά προσαρμοσθοΰν. "Ενας άπο
τούς κορυφαίους οίκονομολόγουο
τής «Ζήιμενς» δήλιοοε πρό καιροΰ:
«Τα 20 δισεκατομμύρια μάρκα,
πού προδλέπουμε γιά τό 1975, εί¬
ναι μία πρόγνοχΐη, ή — &ν προ
τιμάτε — μία άΐτοψη στήν ΐιΐαμόρ
φο>ση τής οποίας πρΜΤεύουσα θέ¬
ση κατέχει ή εννοια τοΰ λ···πτομΕ
ροϋς προγραμμ«·τισμοϋ των ερ¬
γασιών, τής φιλοοοφίας τής διοι
κήσεοις των έπιχειρήσεων, τής ποι
ότητος των άτόμων καί, τέλος,
της φαντασίας πού διαθέτει ό κά
θε ύπάλληλος καί είναι πρόθχιμος
νά τήν θέση στήν ΰπηρεσία τής έ
πιχειρήσεως. "Εάν τό μϊγμα ποο
θ<χ προκύι)η> άπό δλα αύτά είναι
καλό, τότε θά πραγματοποίησίν
καί ϊσως θά ξεπερασθούν οί προ
βλεψεις μας. Γνωρίξουμε πού 6ρί
σκονται οί άγορές. Άπόκειται
στήν Ίκανύττετα των άνθρώπο>ν
μας νά τίς κατακτήσουν. Ή φαν-
τασία καί οί δημιουργικές ίκανό-
τητες των στελεχών μας άποκτοϋν
διαρκώς μεγαλύτεοη σημασία γιά
έξέλιξη τής έταιρείας, άποτε
ώντας έναν άπύ τούς κυριώτε-
"ΕΡΙΟΥΡΓΕΙΑ ΚΩΝΣΤ. ΣΙΓΑΡΑ,, Α. Ε.
30ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1969
1969
32.629 224,75
68.135,20
2.882.477.45
59.222.—
617.098,45
3.570.-
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγια Στοιχεϊα
Μ2 27.032,05
Κτίρια
Μηχανήματα
Προοθηκσι 1969
Έγκαταστάσεις
Προοθήκαι 1969 "
"Επιτιλα καί Σκεύη
Προοθήκαι 1969
Αύτοκΐνητα
Άνταλ)κά έξαρτήματα
Π. Άποθέματα
ΕΡΙΑ καί ΤΟΠΣ έν ταίς
αποθήκαις
Έριονήματα
Χρώματα
Βοηήηπκά ιόλικώ καί καύαιμα
[Υπιντα έττεξεργασμένα
Ήμιτελή ύφάσματα
"Ετοιμα ΰφάσματα
Διαφορα έμτορεύματα
Άξιαι τταρά Τρίτοις
III.
Διαθέσιμα
Ταμείον
Καταθέοεις παρά Τραπέζαις
IV·
Άπααήσεις
Πελάται
Γραμμ. είσπρακτέα
» ττσρά Τραπέζαις
Λιάφ. Χρεωστικοί Λ)σμοϊ
V-
Άποτελέσματσ Χρήσεως
Υπόλοιπον είς Νέον 1967 332 4«4,65
1968
1968
4.326.882,10
5.165.909,10
981.407,50
493.039.-
977.076,10
1.948 294,70
7.394.385,20
128.632,80
201.299,40
970.353.—
495.425,70
12.361.435,90
227.322.-
10.824.875.-
4.^6.935.35
362.200.-
10.259.936,95
32.697.359,95
2.941 699,45
620 668,45
318,852,—
182.193.-
47.382.909.80
4.893.591,60
5.096.581,40
1.111 893.70
564.248,50
1.411.801.50
1 688.620,80
7.015.259 50
12.240,80
21.61^.975,90 41.935.-
1.538.781.-
1.465.778,70 2.937.729,10
362.200.-
10.259,936,95
32.629.224,75
2.882.477,45
617.098,45
318.852.-
136.795.-
47 206.584,60
7.937^72,75
487.869.-
16.412.790,—
27 891.098,25 3.9Ο7.4ο8,Ί5
1968
1969
VI.
Λογ)σμοί Τάξεως
Πρώται ύλαι Τρίτων
Έγγυοδοσίαι
Χρεώσται ίττεξεργασίας
2.394 568.60
1.716.968,ίΟ
4.444 021,45
102.800 784,10
21.836.175,80
4.476.510,10
28.745.800,30
2.727.053.25
1969
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
621 464,65
5.497.6-17.—
11.396.001-
I.
Κεφάλαια
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαΐ 22000X518 Δρ. εκάστη) 11.396X00.—
Τακτικόν άποθεματικόν 621.464,65
"Εκτακτον άττοεεματικόν 5.497.647.—
Άιοθεμαΐικόν Ν.Δ. 4002)59 1.566 200.— 7.685.311,65 1.566.2ΟΟ.- 7.685.311,65
Διαφορά έξ άναπροσαρμογή'ς
II.
Άποσβέσεις
III.
'Υτΐοχρεώσεις
Α', Μακροπρόθεσμοι
Τραπεζικά Δάνεια
Β'. Βραχυπρόθεσμοι :
Χορηγήσεις Τραπεζών Εναντι
Συν) κων πελατών 19.290 007.15
Προμηθευταϊ 1.949.276 85
Γραμμ. πληρωτεα ίσωτ. 260.00).—
Γραμμ. » έξωτερ 8.004.85ί).—
"Ασφολ. είσφοραί μήπω
λήξπσαι 588.917,55
Φόροι Δημοσίου μήπω
λήξαντες 1,042.581,85
Προκαταβολαί Πελατων 484.289,20
19.081.311,65
3.118.216 —
22,199.527,65
27.348.3Ο5.Ό
19 081,311,65
3.118.216.—
22.199.527,65
27.348.':Ο5,3Ο
20.685.267.—
20.016 537,90
18.654 080,75
2.300.112.05
250.000 -
8.826.070.-
529.227.45
706.724,85
3.^08.684,55
Διάψοροι Ι ιιστωτικοΐ
Λογαριαομοι
947.755,55 32 567 684.15 952.853,55 35.427.753,20
5?-,8ο;θ- 2.170.882.—
4Ο'>&9'!7.— 7.396.990.-
351-0")— 9 648.307.— 85.180.—
104.992.124,05
9.653.052. -
112 449.091,10
114.645.176 05
IV·
Λογ)ομοΙ Τάξεως
Πιστωταί έπεξ. Α' ύλών
1 ραπεζικαϊ έγγυήοεις
Α'. Ολαι παρά Τρίτοις
ΙΟΪ.800.784,10
5.238.070.—
4.053 937.—
351.300.- 9.648.307.-
104 992.124,05
2.170.882.—
7.396.990.-
85.180.— 9.653.052.-
112 449 091,10
114 645.176,0
Ανάλυσις ΛογσρισσμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως» 31 Δεκεμβριού 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
■Υπόλοιπον είς Νεον
Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ
1969
2.727.053,25
1968
332.484,65
1.621.912.— 1.432 166 50
Ασφαλιστικαί εΐοφοραί 260.321.50 245 884.50
Γεν «ξοδα Διαχειρίσεως 1.151.930,65 2.009 848,30
Τόκοι καί Προμήθειαι
ΤραπεζΛν
Άμοιβαί Τρίτων
Φόροι Δημοσίου
3.863.143,25 4.163 617,40
Λιαψημίσεις
Προμήθειαι έγγυητικών
έπιστολων
Συν)καί - Νομισματικαί
Διαφοραί
341.962,50
878.377,30
121.33Γ.—
151.667.—
66.109.10
614.754.-
865 867,10
1.624.643,40
192.145. -
Μικτόν κέρδος έκ πω-
λήσεων
Λοιπά Ιοοδα
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969 1968
7.645.994,80 7.767.873,30
574.137,70 986 484,30
Δρχ. 8.220.132,50 8.754.357.60
Άποτελέσματα Χρήσεως
"Υπόλοιπον πρός έξίσωσιν :
1967
1968
1969
332.484,65
2 ^94.568,6(1
1.716.968,20 4.444.021,45 2 727.053,25
Ό Πρόεδρος τού Διοικητικόν Συμβουλίου
καί Γενικάς Διευθυντής
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΝΣΤ. ΣΙΓΑΡΑΣ
Δρχ. 12 664.153,95 11.481.410,85
Έν Αθήναις τή 2Οη Απριλίου 1970
Είς Σύμβουλος
ΚΑΙΤΗ ΚΑΛΑΙΤΖΗ
12.664.153,95 11.431.140,85
Ό Προϊστάμενος τοΰ Λογιστηοίου
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΠΥΡ. ΝΟΥΣΚΑΛΗΣ
ής».
«*Όλα είναι τόσο
άπλοΰστατα
ώρα, μάς εΐπε ενας νεαρός οίκι
ομολόγος τής «Ζήμενς». Χωρΐς
(όλεμο, άιπλως καί μόνο μέ ένθου
πασμό, μποροΰμε νά έ'χουμε τι
αλύτερα άποτελέσματα».
Ή «Ζήμενς» βρέθηκε σέ τραγ.
ή κατάοταση, δταν Ικλειοε ή αύ
αία τοΰ Δευτέρου Παγκοσμίου πι
ίέμου. Σύντομα ομως πέηυχε νά
νορθωθή, ακριβώς όπως πέτυχε
ά ίδιο καί δλόκληρη ή Γερμανι
:ή οΐκονομία. Σέ αύτό σ«νέτειναν
:ο·λλοί παράγοντες, άρχίξοντας ά-
:ό τό σχέδιο Μάοσαλ καί τελειώ-
'οντας στόν εύργετι,κό γιά τήν
ιυτικοευρωπαϊκή ο'ικονομία πόλε-
μο. τής Κορέας. Σήμερα, οί δν-
ρω^οι τής «Ζήμενς» πού μιλούν
ίοοι πρός ίσους, χωρίς ν.ανένα
ίύμπλεγμα κατωτερότητος, με:
θύς σνναιδέλφους τους τής «Τζέ
Έλέκτρικ» ή της «ΟΰεΛτι
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΕΦΕΞΗΣ
ΙΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗ
ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
ΕΙΣ ΣΓΝΤΑΞΙΟΥΧΟΪΣ ΓΟ Γ ΔΗΜΟΣΙΟΓ
Εδημοσιεύθη είς την 'Εφημε- τιιοτικών συντάξεων» ώς έτροπο-
ρϋκι τής Κυβερνήσειος (Φ. 101, ' ποιήθησαν καί συνεπληοώθησαν με
τεϋχος α') ό Νομοθετικόν Διά ' ταγενεστέρως, έφ' όσον άντύκειν
ταγμα 519, «περί συγχρόνου κα ' ται είς τάς διατάξεις τοΰ παρόν
ταβολής μισθόν καί συντάξεως τος, καταργοΰνται.
είς συνταξιούχονς τού Δημοσίου»,
τό οποίον προβλίπει τα εξής:
ΑΡΘΡΟΝ 1.
1. Συνταξιοΰχοι τοΰ Δημοσίου,
2. Είς τάς διατάξΐΐς τοΰ ~ι-
ρόντος Νομοθετικοΰ Διατά/γμα-
τος ΰπώγονται άπό τής Ισχύος αύ
τοΰ καΐ οί βάσει των προϊοχυου
έξ ιδίας υπηρεσίας ή ίδιον πα·θή σών διαπάξεων λαμβάνοντες συγ
μίχτος ή εκ μεταβιβάσεως, προβ- ' χρόνιος μισθόν καί σύνταξιν,
λαμβανόμενοι ώς ϋπάλληλοι ή ύ- 3. Τό παρόν Νομοθετικόν Διά
επί ήμερομισθίιο ή επί ' ταγιμα Ιχει έςιαρμογήν καί επ»
ή έαΐ θητεία ή ώς με των συντάξειον των μή καταβαλ
τακλητοϊ ή υφ' οιαδήποτε έτερα λομένονν υπό τοϋ Δημοσίου διεπο
σχέσει Δημοσίου Δικαίου ή τοίς μέΛΐιη· δμως ίΐπό τιόν αυτών δια
Νομιικοίς ΠροΛο'χποις Δημοσίου Δι τάξεων είτε κατά παραπομπήν
καίου ή τοίς Όργανιομοϊς Κοι- συντάξειον είτε δι' ίδίων νομοθε
νής "Ωφελείας καί ταίς Δημοσΐ- ' είς τα Ισχυοντα επί πολιτικών
αίς Έπιιχ;ειηήα*βι η ταίς 'ΕιτιχΓΐ τημάτιον περιλαμ·6ανόντων παρο
ρήσε<π ταίς χρηματοδοτοι^ιέναις ή έΛΐχοροιηΌΤΊμέναις υπό τοΰ Δη¬ μοσίου ή ταίς Τραπέξαις έν γέ¬ νει, λαμβάνοΐίσι «τλήρη την έκ τού Δημοσίου Ταμείον σύνταξιν καί ποσοστόν των άποδοχών τής, είς ήν προσλαμβάνονται θέ<ΐεις, ώς ακολούθως: Οί προσλαμβανόμενοι είς εΐδι- κάς ή άν^οτάτας θέσεις, τό πεν¬ τήκοντα επί τοίς εκατόν (50%), οί είς άνοτέρας θέσεις, τό τεσσα ράκοντα επί τοίς εκατόν των ά ποδοχών τής, είς ήν προσλαμ.6ά νονται θέσεως. Είς περι—ώσεις καθ' δς δέν {«(■ίσταται ή κατά τα άνο>τέρυ) άν
τκττοιχία θέσεων, αυτή προσοπορί
ζεται βάσει τοϋ καταβαί.λ.ομένου
μκτθοΰ τοΰ μάλλον ποοσεγγίζον-
τος είς τόν μισθόν τής άντκττοί
χου θί-σειος τής Δημοσίας Διοι-
2. Ουδείς έκ των κατά τήν προ
ηγοι»μρνην παράγραφον προσλίΐμ
βανομένοη· δύναται νά λάβη έκ
μκτθοΰ καί σΐΛ'τάξείος μηνιαίαις
ποσόν μ,εϊζον των εκάοτοτε πά¬
σης φύσεως μηνιαίον άποδοχών
Γενιχοΰ Γραμιματέιος 'Τπονργείου.
Τυχών διαφορά έ-κπίπτεται έκ
των καταβαλλομΕνων αυτοίς άπο
δοχών.
ΑΡΘΡΟΝ 2.
1. Ώς άπο&οχαί νοούνται πάν
ποσόν καταβαλλόμενον, εί; τόν
προΛλπιμβανΛμενον συνταξιοϋχον,
υφ' οίθΛΐδήποτε τύπον ή μορφήν,
έξ οΐωνδήιποτε πόρονν ή κονδνλί-
ων ή λογαριασμόν κλπ. καί άνε
ξαρτήιτως τής ορύσεως των κανό
νων, οίτινες διέπουν τήν σχέσιν
μοθας διατάιξε·
τοΰ προολαιμβανοιμενον μετά τοΰ | πέντε ήμΕθας τουλάχκττον πρό τής
νγκχάουζ», ΰποστηρίζουν άπερίφρα
στ<ι ίίτι ήταν τεραστία βλακεία νά πιροσπαθή νά διευρύνη τύ Γερμα- ι.κό έ'θνος τα σύνορά τού μέ Τον πόλεμο, μόνο καί μόνο γιά νά κσ ακτήση νέες άγορές. Ή νοοτρο πία αυτή, ποϋ βασάνισε επί έναν όλόκληρο αίώνα τήν Γερμανια, αι τίς γνωστές συνέπειες, άποέείχθη κε πόσο εσφαλμένη ήταν, τώρ ιΐ πού οί περισσότερες άγορές άνοι ουν διάπλατα τίς πνλες τους στά ερμανικά προϊάντα. Ή «Ζήμενς» Ιχει ήδη άρχίσει να θέτη σέ κινήση γάι τήν δη,μο- κρατικοποίτ>ση τής διαρθρώσεώς
της. θά μ-ποροΰσε κανείς νά πή
ότι σήμερα ίσχνει, σέ δλες τού τίς
διατάξεις, μέσα στήν βιομηχανική
αύτη αΰτοικρατορία κάποιο αγραφο
σύνταγμα, ποΰ καθορίζει τίς γεν·,
κές άρχές λειτουργίας τοΰ διοικη
τικοΰ μηχανισμοΰ. 'Τπάρχονν Εξη
μεγάλες κατηγορίες, πού παρά-
γουν άντίστοιχες κατηγορίες π§ο
ϊόντων. Ή κάθε μία άπό αΰτές
λειτουργεί άνεξάρτηιτα άπό τίς δλ
λες, υπό την ύψηλή μόνον έποπτεία
τής κεντρικής διοικήσεως, ποΰ άρ
κείται σέ έναν ελεγχο περισσότε-
ρο τυπικό παρά ούσιαστικό. Ή
κεντρική διούκηση δίνη μόνον τίς
γενικές κατευθύνσεις, άναλύε,ι τίς
υπαρχούσας πληροφορίες καί βγα-
ζει άπό αύτές συμπεράσματα, συν
τονίζει τα προγράμματα τοΰ κάθε
κλάδον κα'ί κυρίως χαράσσει τόν
έικάστοτε προσανατολισμό τής πι
ραγογής, άνάλογα μέ τίς παρου-
σιαζόμενες άνάγκες τής άγοράς.
Έτσι ή «Ζήμενς» προσεγγίζει πό
λύ τότν τρόπο λειτουργίας των μ0
γάλο>ν άμερικανικών βιομηχανιών,
τίς οποίες ήδη συναγοινίξεται έ
μεγάλη έπιτνχία.
Τό «αποκεντρο>τι·κό» σύιτημα
ποΰ δρχισε νά έφαρμόζετα^ πρόσ
φατα στήν «Ζήμενς» εφερε ήδη
τίς πρώτες έπιτνχίες, όπως άπο-
δεικνύεται άπό τα διάφορα στατι
στικά δεδομένα. Ό καταμερισμός
των εύθυνών βοήθησε στήν άρ/τιώ
τερη λειτουργία τοϋ δλου μηχανι
σμοΰ τής έταιρείας, ένώ ταυτό-
χρονα εφερε στό προσκήνιο νέα
ίκανά καί δυναιμικά στελέχη, πού
δέν μποροΰσαν νά άποδώσουν σύιι
φωνα μέ τίς δυνατότηηές τους,
κάτ,ω άπό τό προηγούμενο αύστη-
ρά ίεραρχικό σύστημα. Ται?τόχρο
να δόθηκε ή δννατότητα, σέ δλονς
τονς νπαλλήλονς, άσχΐτως βαθμόν
νά ΰποΰάλλονν στήν κεντρική διοί
κηση ύπομνήματα μέ τίς άπόψεΐί
τονς πάνω στά διάφορα ζητηματα
τής έταιρείας καί τόν τρόπο λει·
τονργίας των ΰπηρεσιών της, πρό
γμα πού άποδείχθηκε ότι εΐχε έξα.
ρετικά άποτελέσματα καί για τούς
ΰπαλλήλονς άλλά καί γιά την Ιδία
την «Ζήμενς».
Ή ήλεκτροτεχνική είναι σήμερα
ενας κλάδος μέ παγκόσμια προέ παρόμοιο μπορεϊ νά τό πή κανείς
κταση. Αύτό φαίνεται ότι τό ^- γιά τίς έθνικές έταιρείες, πού εΐ-
χουν αντιληφθή πολύ καλά οί ύ- ναι άναγκασμένες νά άναμιγνύω
πεύθυνοι τής «Ζήμενς». Ό πρόί.- , ται στήν πολιτυκή τοΰ τόπου τονς
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΛΚΤΙΚΗΣ
ΓΈΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
ΤΗΣ «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. Παρνασ
σοΰ 2
"Εχοντες νπ' όψιν τάς διατά¬
ξεις των δρθρων 22, 24 καΐ 25
τοΰ Καταστατικόν τής Έταιρίας
Καλούμεν
είς τακτικήν Γενικήν Συνέλενσιν
τούς Μετόχονς, την 4ην Ιουλίου
1970, ημέραν Σάββατον καί ώ¬
ραν 12ην μεσημβρινήν είς τα επί
τής όδοΰ Παρνασσοΰ 2, γραφεία
τής Α. Ε. πρός λήψιν άποφάσε-
ιον επί των κάτωθι θεμάτων τής
ημερησίας διατάξεως:
1. 'Τποβολή εκθέσεως τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου επί των πεπρα
γμένων τής χρήσεως 1969 καί εγ
κρίσις αυτής.
2. 'Τποβολή εκθέσεως έλεγκτών
επί τοΰ Ίσολογισμοΰ καί επί των
λογιστικήν διβλίων καί στοιχείων
τής χρήσεως 1969.
3. 'Τποβολή καί Εγκρισις Ίσο-
λογισμοΰ τής 31ης Δεκεμβριού
1969.
4. Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοικ. Συμβουλίου καί των έλεγ-
κτών, διά την χρήσιν 1968 καί
1969 άπό πάσης ευθυνής άποζη-
μιώσεως.
6. 'Εκλογή δύο τακτικών καί
δύο Λναπληρωματικών έλεγκτων
διά την χρήσιν 1970 καί καθορι-
σμός τής άμοιβής αυτών.
Οί επιθυμούντες νά λάβωσι μέ
ρος είς τήν Γενικήν Σννέλενσιν
Μέτοχοι, είτε αυτοπροσώπως, εί¬
τε διά πληρεξοικτίου, οφείλουσι,
Δημοσίου ή τοϋ ΝΠΔΔ ή
Τραπεξών έν γένει ή των Όργα
νιβμων Κοινής Ωφελείας ή των
Δημοσίων Έβΐιχειρήισειον η των
'Εΐπιχειρήισεων των χρηματοδοτου
μένων ή έαΐιχορηγουμένών υπό
τοΰ Δημοσίου.
2. Είς τήν κατά την προηιγου
μένην παράγραφον έννοιαν των ά
ποδοχων δέν περιλαμβάνονται τυ
χον άποίημΐίίοσις Λι' ίιπερωριακήν
άπασχάλησιν καί συμμετοχήν είς
2υμβούλια ή Έπιτροπάς, δι' ό-
δοιπορικά ίξοδα καί εξαδα κινήσε
ως ώς καί εξοδα παραβτάσεως.
ΑΡΘΡΟΝ 3.
1. Είς άς περιπτώισεις ή είς ην
προσλαμβάνεται δ συνταξιοΰχος
θέσις παρέχει κατ' αρχήν δικαίω
μα βυντάξεως έκ τοΰ Δημοσίου ή
διά τόν κανονισμόν ή τήν αΰξη-
όπωβδήποτε λα|ΐ·6άνεται ΰπ' όψιν
σιν συντάξεως καταβαλλομένας
έκ τοΰ Δημοσίου ό σννταξιοΰχος
δικαιφνται, νά έπιλέξη ή τήν άπό
λήψιν τοΰ κατά τό αρθρον 1 τοϋ
παρόντος ποσοοτοϋ των άποδοχών
τής είς ήν προσλαμτιάνεται θέ<σε οος ή τό συντάξιμον τής υπηρε¬ σίας τής θέσεως ταύτης. 2. Έν πάση περιπτώσει ό συν ταξιοϋχος δικαιοΰται νά έπιλέξη τήν καταβολήν αυτώ ή τής συν¬ τάξεως τού ή των άποδοχών τής είς ην προσλαμβάνεται θέσεως α νευ ετέρου περιορισμοϋ. ΑΡΘΡΟΝ 4. 1. Έιξαιροϋνται των διατάξε- οιν τοϋ .ιαρόντος οί λαμβάνοντες πολεμικήν ή προσωπικήν σύνταξιν ή στρατιο)τικήν έν γένει σύντα¬ ξιν παθόντος έν ύπηρεσία καί ε νεκεν ταύτης, οΐτινες δύνανται νά λαμίΰάνουοι συγχρόνως άποδοχάς ενεργείας κιαί σύνταξιν άνευ πε ριορισμοϋ τινός, έπιφυλασσομένης τής διατάξεως περί ανωτάτου ό¬ ριον των άποδοιχών. ΑΡΘΡΟΝ 5. 1. ' Ησννδρομή των όριον τοΰ παρόντος έλέγχεται υπό τοϋ έκκαθα ριστοΰ των άποδοχών τοΰ προο λαμ.6ανομένοι» συνταξιούχου. 2. Ή έπαναχορήγησις τής συν τάξεως των διαιγραφέντων συντα ξιούχων λόγχο κα,τοχής έμμίσθου θέβεως έ'ντέλλεται τή αίτήσει τοΰ συνταξιούχου. ΑΡΘΡΟΝ 6. 1. Αί διατάξεις τοΰ δρθρου 58 τοΰ ΑΝ 1854 τοΰ 1951 «περί ά πονομής των πολιτικών καί στρα ώς δνιο διορισθείσης ημέρας τής Γενικής Συνελεύσεως, νά καταβέ σωσι τάς μετοχάς των, είς τό Τα μείον Παρακαταθήκην καί Δανεί- ων ή είς τό Ταμείον τής Α.Ε. ή είς οιανδήποτε έν Ελλάδι άνώντυ ιον Τραπεζικήν Έ/ταιρίαν καί νά προααγάγωσιν είς την διεύθυνσιν τής Α.Ε. τάς σχετικάς άποδεί- ξεις καταθέσεων καί τα τυχόν 6γ ραφα άντΐνπροσωπείας των. Έν Αθήναις, τη 27η Μαϊου 1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον. δρος τής έταιρείας Δρ. Τάκε εΐπι· σχετικά μέ τό ζήτημα αύτό: «Άνησυχώ, γιατί βλέπω δτ. πολλοι άντιμετωπίζονν μέ κακό αά τι τίς έταιρίες, πού δροΰν σέ διε θνή κλίμακα. Είναι πολύ περίεργο τό γεγονός, ότι μας κατηγοροΰν, ότι πιστεύονμε καί έπιδιώκουμε τήν διαρκή έπέκταση τής ίσχΰθ', μας σέ δλους τονς τομείς. Κάτι γιά νά προασπίξονν τα συμφέρο τα τους. Ένώ οί πολυεθνικές έτα. ρεΐες δέν άντιμετωπίζουν "έτοια προβλήματα καί οϊίτε έπιδιώικοΐ)·.1 νά άποΜτήσονν γενικώτερη Ισχί καί έπιρροή. Εμείς, μετά άπό δ- σα πετύχαμε, δέν 'έχουμε τό δικαι «μα νά εϊμαστε έθνικιστές. θα ή ταν καθαρή τρέλλα, έκ μέρου μας». ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΡΤ ΚΤΩ.Ν ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛί:ΤΜΑ- ΩΝ ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΑΕ Συμφώνως τώ δρθρω 21 τυϋ Καταστατικοΰ καί κατόπιν άποφά σεως τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλι¬ ον τής δνω έταιρίας καλοϋν- ται οί κ.κ. μέτοχοι αυτής είς ε¬ τησίαν τακτικήν Γενικήν Σ'ΐνέλευ σιν τήν 30 Ίοννίου 1970, ημέραν Τρίτη καί ώραν 6 μ,μ. είς τα έν Αθήναις καί επί τής όδοΰ Πει- αιώς 177 γραφεία τής Έταιρείας. Θέιματα ημερησίας Διατάξεως: 1) 'Τποβολή εκθέσεως Διοικητι κου Συμβουλίου επί των πεπραγμέ νων τής χρήσειος 1.1.69 2ως 31. 12.1969. 2) Έπικύρωσις έκλογής ,ιελων Δ. Σνμβουλίον είς αντικατάστασιν παραιτηθέντο)ν. 3) 'Εκλογή νέιον μελών Διοικ. Συμβουλίου διά την πενταετίαν 1970 - 1975. 4) 'Τποβολή πρός Εγκρισιν Ί- σολογισμοΰ τής έταιρικής χρύσεως 1969 μετά λογιβτικής καταστάσε- ως ενάρξεως τής χρήσεως 1970. 5) "Εκθεσις Έλεγκτων επ- τής διαχειρίσεως τοΰ 'ετους 1969. 6) "Εγκρισις άκριβών μελών Δι οικητικοϋ Συμβουλιον τής χρίσεως 1969. 7) Απόφασις περί άπαλλαγής ευθυνής τοΰ Διοικητικόν Σνμβου- λίον καί των Έλεγκτων όκ τής διαχριρίσεο)ς 1969. 8) Έικλογή δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών Έλε/κτων τής ίταιρικής χρήσειος 1970 καί καθορισμός τής άμοιδής αυτών. Στιμφο')νως τώ δρθρω 23 τοΰ Καταστατικοΰ, οί έπιθυμοΰντες νά μετάσχωσι τής Συνελεύσεως μέ¬ τοχοι όφείλουν νά καταθέσοιν τάς μετοχχίς των είς τό Ταμεϊο.1 τής Έταιρείας ή είς τό Ταμείον Παρα καταθηκών καί Δανείων ή παρ' οί αδήποτε άνεγνοιρισμένη έν Ελλά¬ δι Άνιονύμιο Τραπεζιτική Έται- ρεία πέντε τουλάχιστον ημέρας πρό τής ορισθείσης ώς δνω διά τήν συνεδρίασιν τής Γενικής Συνε λεύσεως καί προσαγάγουν είς την Εταιρείαν τα άποδεικτικά καταιθέ σειος των ,μετοχων των, έντός τής αυτής προθεσμίας. Ή παράστασις καί έκπροσώπη- σς είς την συνεδρίασιν γενησεται κατά τό έν δρθρω 23 τοϋ Κατα¬ στατικόν όριζόμενα. Έν Αθήναις τή 18)5)1970 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
«ΘΕΟΞΕΝΙΑ ΚΗΦΙΣΙΑΣ
I-
ΓΓΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΠΡ0ΤΟΝ-
ΣΑΞ» ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΑΙ- Τής ΑιΕ «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΗ
ΡΕΙΑ Περί προσκλήσεως των ΜΙΚΗΣ ΕΕΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μετόνων τής Άνωνύμου Έται
ρείας «ΘΕΟΞΕΝΙΑ ΚΗΦΙΣΙ¬
ΑΣ ΙΣΑΞ» είς τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν.
Συμφώνως τοίς αρθροις 22
καί 24 τού Καταστατικοΰ προ
βκαλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν
3Ο Ίί έ Ι ηέ
ή
την 3Οην
Τί
έ. Ι. ημέραν
30
ην η ημ
Τρίτην καί ώραν 5.30 μ. 1~·
ση,μβρινήν είς τα Γραφεΐα τής
'Εταιρείας, δδός Βησσαρίωνος
3, (3ος δροφος).
ΘΕΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Υποβολή ΊσολογισμοΟ
τοΰ Ιτους 1969 μ-ετά τής έπ'
αύτοθ εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν
Συμβουλίου τής Α.Ε. καί των
έλεγκτών αυτής.
2) "Εγκρισις τοϋ Ίβολογ:-
σμ,οϋ τής έταιρικής χρήσεως
τοθ 1969 χαΐ απαλλαγή τοθ Δ·
οικητικοϋ Συμβουλίου καί τ<>ν
έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής.
3) "Εγκρισις των άποφάσε-
ων τοθ Διοικητικοϋ Συμ,δουλί-
ου ληφθείσαν κατά τάς συνεδρΐ
άσεις αύτοθ ,ιιέχρι 31) 12) 1969
4) Έγκρισις αποφάσεως τού"
ΔιοικητΜοοϋ Συιμ,βουλίου πεοι
πχροχής δωρεας υπέρ τής Κ κ
νότητος Καναλίων Καρδίτσης.
5) 'Εκλογή συυ,βούλων ίΐ;
αντικατάστασιν έξερχομέ ν ω ν
τοιούτων.
6) 'Εκλογή Έλϊγκτων δ.*
τδ Ιτος 1970 καί καθορισμόν
αμοιβής αυτών.
Συμφώνως τώ α,ρθρω 24 τού
Καταστατικόν οί κ. κ. Μέτσν<« Περί την διε-θνή οικονομικήν κατ άστασιν ΕΑΛΗΝΙΚΩΝ ΤΩΝ» ΒΙΧΕΙΓ Συμφώνως τώ νομώ καί τώ καταατατικώ τής 'Εταιρείας τό Διοικητικόν Συμβούλιον κ* λεΐ τούς κ.κ. Μετόχους της Έταιρείας είς Τακτικήν Γεν» κήν Συνέλευσιν διά την 26ην Ίουνίου ημέραν Παρασκευήν καί ώραν 7 ιμ.μ. καί είς τα & ταΰθα καί επί της δ5οΟ 'Γπα- τίας αριθ. 5 γραφεΐα τής Έται ρείας. θέματα ημερησίας διατάςε ως έσονται: 1. "Εγκρισις τοθ Ισολογισμόν τής 31 Δεκεμβριού 1969. μ-:τ" ακρόασιν των επί τούτων έκο'ί σεων τοΰ Διοικητικόν Συμβουλί ου καί των Έλεγκτών. 2. Απαλλαγή των μελων τοδ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίω» καί των Έλεγκτών άπό πά¬ σης ευθυνής. 3. Διανομή μιικτου μερίομ» τος έκ δραχμών πεντήκοντα κα τα μετοχήν καί καθοριαμδς η¬ μέρας ενάρξεως πληρωμάς τού τού. 4. Καθορισμος καί έγκρισις άμοιβής τού Γενικοΰ Διευθυν¬ τού. 5. 'Εχλογή δύο 'Ελϊγκτών διά την χρήσιν τοθ ?.τους 1971* καί δύο άνχπληρωματικων καί κα,θορισμδς τής Αμοιβής τού¬ των. Ή συμμετοχή των κ.κ. Μί τόχων είς την Γενικήν Συν* λευσιν ύπόκειται είς τάς δι»· τάξεις τοθ Νόμου καί τοθ %% τχστατικοΰ τής ΈταιρείΛς. . ,, , τΑ_ Έν Άθή,νακ τί) 26η οί βουλόμενοι νά συμμετάσνι»- α?0 ' αι τίς Γενίκης Συνελεύσεως. ί?ιν . . . _ οί τ,η·, ± = / ι* α,,/λ,, Έ/τολή τοΰ Διοΐικητικοΰ Σι δέον πέντε τουλάχιστον ημέρας. | ^Χίον πρό τής προθεσμίας διά την ; ^ - άε§ Συνέλευσιν νά καταθέσωσι τας ι ν Γ ν ι · ^υνεΛευαιν, ν* , ϊ δ ,ε Λ Χρ. Δ. Καχραμάνογλου μετοχάς των έιπί Αποδείξει «ϊζ <" κ* ■* ' τδ Ταμείον τής Έταιρείας * ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΗΗ! ΟΦΕΙΛΗΝ Η ΪΥΝΕΧΗΙ ΠΤΟΣΙΣ ΤΗΣ ΓΟΥΟΑ ΣΤΡΗΤ Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ Ή προτίμησις τού Ρο>μ«ίου μο
νοκράτορος νά στ,'γκαλέση Οικουμε¬
νικήν Σύνοδον καί μάλιστα επί Μι
κρασιατικοΰ ίδάα,ους, αποτελεί βα¬
ρείαν προσβολήν κια ταπείνοχσιν
διά τόν επίσκοπον τής Ρώμης, άλ-
λά κατά την ταπεινήν μου γνο')ιμην',
ήτο καί ή ιμόνη ένδεδειγ,μ«νη καί
λογικώς δρθή, διά τόν έξ?ς λό-
ΟΤΑΣΙΓΚΤΏΝ, Μάϊος. —Ή σθάνονται Ιδιαιτέρως τοΰς αχετι-Τ παραγωγής μή διαρκών Λλ. λ ι* καί· γον: ΑΙ περί Άοείου καί τής οι-
ι ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος στα την ειρηνικήν συμβίωσι* των ΤΑΝΚΕΡΣ
Μ ΚΡΑΙ ΕΙΔΚΣΕΙΣ
ΤΞΑΝΕΤΑΙ ΣΤΝΕΧΩΣ
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΣΟΤΙΙΕΡ
ΑΙ έπιπτώβεις των τελευταίθιν έξ ελίξεονν είς την Ασίαν
δραματική πτώσις είς τα άμ-'ρικα- κοΰς άντικτύπους.
νικόν Χρηματιστήριον εχει όπιοβ- | "Οσοι διαθέτουν ρευστύτητα
δήποτε στενήν σχέσιν μέ την πό- προσπαθοΰν νά την διατηρήσουν.
λιτικήν καί οικονομικήν υγείαν τής Τα πρόσφατος δημοσιευθέντα
χώρας, παρά τό γεγονός δα έδό- οΤοιχεϊα, άποκαλίνττουν την έκπλη-
θησαν ωρισμέναι άπλοϊκ«ί έξηγή- . κτικήν είδησιν, ότι ό γενιικός άντι-
είς τό Ταμείον Παραταθή- ΑΠΑΛΛΑΣ ΣΟΝΤΑΙ Φ.Κ.Ε.
νών καί Δανείων ή παρ οΐχ ΕΣ0ΔΑ ΕΠΓΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
δήποτε έν Ελλάδι Τράπεζαι- Παρετάθη επί μίαν εΐσέτι διε-
κή Έταιρεία καταθέτοντες είς τ[αν/ ητοι ιμέχρι 31.12.71, ή άπαλ
τδ Ταμείον τής Έταιρείας τας χαγη ^ τού ΦΚΕ των άκαθα-
σχβτικάς άποδείξεις έντδς της ρίστων έ«τάδ<»ν των βιομηχανικώς αυτής ώς &νω προθεσμίας. καί βιοτεχνι/κων έπιχειρήσεων, των Έν Αθήναις τή 18η Μαίου προερχομένων έκ πωλήσεως προ! 1970 όντων μεταφερομένοτν είς Δωδε- Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ' κάνησον πρός κατανάλωσιν. σεις περί τοΰ άντιθέτου. Ή άπώ- λεια 300 σημείο>ν άπό τόν γνω-
στότερον δείκτην τιμών, οφείλε-
ται βασικώς είς μίαν κρίσιν εμπι-
στοσύνης —έμπιστοσύνης δηλαδή
έναντι τής έξοτερικής πολ·τικής
τοϋ Προέδρου Νίξον.
Τούτο κατεφάνη δταν, δύο μό¬
νον εβδομάδος άφοΰ εξέθεσε λε¬
πτομερώς τό πρόγρομμά τού π<ε- ρί εκκενώσεως τοΰ Βιετναμ άπό τάς άμερικανικάς δυνάμεις, ήλθεν είς άντίθεσιν μέ τό κατάπληκτον κοινόιν, διατάξας εΐσβολήν είς την Καμπότζηιν. Ή ενεργεια αύτη, ωδήγησε τό Ιθνος είς κατάστασιν πολιτκής ά- ο*τα!θείας. Ή νέα γενεά ϊχΜ έπα- ναστατήσει, τό φυλετιαόν όξύνε- ται, ένώ τα κοινωνικά προίνλήιμα- τα, ώς ή άνεπάρκεια στέγης καί ή μάλυνσις τής άτμοσφαίρας δέν φαίνεται νά πλησιάζουν πρός την λύσιν των. Πέραν τούτων απεκαλύφθη ή ό- δυνηρά άλήθεια, ότι ή προεδρική οίκονομική π·ολιτική υπήρξεν άίΐρο σφορος: Ή πα.ραγο)γή έμφονίζπ κάμψιν, ή άνεργία αύξάνετκι, έ¬ νώ τα έπιτόκια καί αί τιμαί ούδΐ- μίαν τάσιν ΰποχ(ορήσεΐι>ς έμφανί-
ξουν.
Έν τώ μεταξύ, ή σταθερά καί 6
δυνηρά χαλαρότης τής άγοριχς, δή
μιουογεε! ούσιαστικάς καί ψυχολο-
γικάς έπιπτώσεις επί τής οίκονο-
μίας: Τό κοινόν μειώ-νει τάς δα¬
πάνας τού, κυρίως είς «ίδη πολυ¬
τελείας καί είς ψυχαγογίαν, ίστοι
καΐ ά-ν {κρίσταται «όνομαοτικήν»
μόνον ζημίαν είς τό χαρτοφυλάκι¬
ον των τί,τλιον πού διαθέτι;!. ΟΙ
σχεδιασταΐ μόιδας, οί ίμποροι γοι-
ναρικόνν, Λκόμη καί οί επιχειρημα¬
τίαι κέντρων διασκεδάσειος. αί-
είς έκείνους των διαρκών άγσθών. ' δασκαλίας τού θηησκρτ'τικαί 'έοι-
Είς ο<τους έχουν έγκύτ)>ει τίς πό. δες, ίπεκταθείσαι είς ολόκληρον
λαιότερα οί,κονομικά συ7γράμ,.ατα, ι χήν Συρίαν καί είς τάς πολτ'ΐίρί-
τά όποΐα έμνημόνευον ΰτι ό πόλε-
μος είναι καρποφόρος διά την έ-
πιχειρηιιατικήν δραστηριότητα, ή
άπαιστόδοξος αντίδρασις τής άγο-
ρας είς την εΐσδολήν είς Κ'ΐμπό-
τζην προκαλεϊ σιτγχν»σιν. ΟΙ ίπιχει
ρηματίαι έπίσης, καί οί χ,ρηματι-
σταί, εχονΛ' καλώς διδαχθή ότι ή
καθολική ύγεία τής οίκονομίας,
δέν δύναται νά θεμελιο»θή επί τοΰ
πολέμου.
Οίοσδήποτε έμπειρογν(ί>μον τοΰ
Χρηματΐιστηρίου, λέγει στι τα ά-
μυντικά συμβόλαια πλήττονν, άντ"
νά βοηθοΰν, τό εΐσοδηματικύν δυ-
ναμι,κόν τής μεγάλης πλειοψηφίας
των έπιχειρήσε(ον. Τα κέρδη πού
δημιουργοΰν την διαφοράν μεταξύ
επιτυχίας καί άποτυχίας, προίρχον
ται άπό τάς συναλλαγάς μέ τοΰς
πολίτας.
'Εκείνο, πο-ύ έπιτυγχάνει δ πό-
λεμος είναι ή δημιοι»ργία ΰ.τίρμέ
τρου εντάσεως είς την οίκονομίαν,
πληθοιριστικός δείκτης τοΰ άκαθα-
ρίστου έθνικοΰ προϊόντος πού άν-
τανακλά την γενικήν κίνησιν των
τιμών 'διεμορφώθη είς ΰψος 6%
κατά τό πρώτον τρίμηνον, άντί 5
τοίς εκατόν ώς προεβλέπετο. Τό
ίίψος τής παραγωγής ύπελείφθη κα
τα 3%, ήτοι κατά 5,5 δισεκατομ-
μύρια δολλάρια.
Είς πεΐαμα των καταπραϋντικών
δηλώσεων των έπισήμιον ιηγων
-τής Ούάσιγκτων, αί ΗΠΑ ευρί¬
σκονται έν μέσω ίκρέσεοις ή όποία
(αν καΐ ήπιωτέρας μορφη; έν
συγκρίοει πρός παλαιοτέρας) πρα
γματοποιεί βαθυτέραν τομήν άπι'.
όσον ανεμένετο. Επί πλέον, υφί¬
σταται ^διάστασις άπόψεων των κ>-
βερνητικων οίκονομολόγοίν ·'ή δ-
ποία δέν άποκαλίιπτεται κατά τάς
έπκτήμους δηλώσεις) καί επί των
προοπτικών άνακάμψεως έντος τού
ε"τους. Μερικοί μάλιστα έξ <α>τών
άρχίξουν νά λέγουν ότι καί τό 1971
δέν πράκειται νά είναι μιά καλή
χρονιά.
Ό καθηγητής τοΰ Χάρβαρντ κ.
"Οττο "Εκσιταϊν, ομιλεί περί τής
τριετίας 1969—1971, ώς περί τοι
αυτής «τεταμένης ύφέσεως», κατά
την ιδιάρκειαν τής οποίας ή άνερ- πί τοΰ πολέμου. Δέν θά βελτιωθή ρίαζ, Άλλ' ό επιστρέψας. ι£ Ά-
λεξανδρείης έπίσκοπος Κοοοο,ΰης
"Οσιος, παοέστησεν είς τόν μονο-
θμους έπισκοπάς των χίορίίον τής
πυκνοκατοικηιιιένης Μικριισίας, διε-
τάρασσον έπικινόΰνος την ε'ιρηΜΐ-
κήν σιιι(1ίο>σιν των ΧριστικνΛν καί
τμυ επίσκοπον τής Αιγυπτου, τής
Σνρίας καί τής Μικρασίας. Άλλ'
έκ των έςηδιιιν αυτών έπηοεάζετη
κια έξηιμ'οΰτο ή δημοσιονο,αί'ΐι τής
Ρο'νμης θανασύμιος, έξιισθενοΰσα
καί τάς στρατκοτικάς καί νανιτι-
κάς διινάμεις της πρός αΰτοάμυ-
ναν κατά των Δυτικόν ίπαρχιών
της. Εντεύθεν ό μονοκοάτ(ι>ρ Κων
σταντίνος ηχθη είς τό ορθόν κια
λογικόν συμπτρασμα ότι μία ίνιαία
χριστιανική διδασκαλία θά ϊ&ετεν
οριστικόν τέρ^ιια είς τάς θιολογι-
κάς Ιριδας κια συνε.τός άκρειλε νά
τηΛ· ϊπιόιώξη έκκλησιαστικως διά
νά επιτύχη καί ουχί δυναμιν.Λς.
Συνετώς σκεφθείς ό μονοκοά-
τιορ Κιονσταντϊνος έχρησιμΐ).ιοίη.σε
τύν «μέτοχον είς τάς περί Άρεί-
ου έ'ριδας καί έξ Ιταλίας γνωστόν
Χριστιανών καί το>ν έπισκύίΐο,'ν ο¬
Εκατόν ύγδόντα πέντε σου-
Αντ,οχείας, μον.-οικοΰ πρρτάνκερς εκτοπισματος ανο, τω
διακινησεος των έμ
λοκλήρον τής Συρίας καί
τερον τής
χς μ
τότε χέντοου δ.ακ,νήσεος των έμ ™°·°»0 τόννί?ν Υχρ.°? "Ο'σχοντο
πορετ-,μάτο,ν άπό τή; Αρείας, &·* κατααχηητν ή εΐχονπαραγγελ
τής Νοτίου Περσίας καί τώχ Ίν- Η. κατα το τε-λος τού Β τ»-
Λ,Αν .ι«ν». τίίΓ •Ττ,,λ,'Γ,Γ ο,ά αί- μήνου 1969, «νΗΜρωνος πρός ,ον
μέχρι τής Ιταλίας διά μέ- μΐνοι', ,
σου τής Μεσόγειον θαλάσσης Έ- σχετικόν άπολογ,σμον τον, Βρ—αν
πάοη θυσία επρεπε νά ν.κοΰ Νηογνωμονος ΛΛΟΤΝΤΣ
καταπαύσοιητ αί νέαι θρησκε.·τικαί
έριδες το>ν Χριστιανών καί των ε-
ανωτεοοι 185 σκ.αφων.
πισκόπων τής Συοίας διά νά άπο- τα 69, δηλαδή ανο» τού ενός τρι
κατασταθή καί αύθις ή ελευθέρα ' ' τού σννόλου, είχον «αραγγελ
καί άσφαλής άνταλλαγή των άγα β«ί ρ1? Ιαπωνίαν,
θών ήτις ένίσχνεν καί δημοσιονο- ΜΙΛ ΑΝΤΛΙΑ... ΠΑ ΨΑΡΙΑ!
μικώς την Ρώμην. Εντεύθεν και _ , , , .„ ... ,
, ', ,, - Περισσοτεοα άπο 10.000 ψαρια
ό μονοκρατο>ρ Κωνσταντίνος μετε
πείσθη καί έγκατέλειψε τό όρον
όαοούσιος τώ Πατρί.
Μετεχειρίσθην την λέξιν μετε-
πείσθη, διότι
έκφράιξε. την
Ιστορικήν άλήθεια. καί ούχι η λέ-
στό λε.τΐτό μποροΰν νά άντληθοϋν
άπ' εύθείας άπο τα δΧχτυα καί νά
μεταφερθοΰν στά άλιευτικά πλοΐα,
μέ τόν σοΛήνα άναρροφήσειος κα
τασκευης τής έταιρείας Γκουν
άπό
,. ,__ . , « . τγήαρ, που χρησιμοποιειται
ξις παοεπεισθη, δ,ότι ο μονοκρα- ',' ν',, , ,, ,„
' * ' τοϋς άλιευτικους στόλον; ϊξω
άπό τα παράλια τού Άτλαντικοΰ
Ώκεανοϋ καί κατά μήκος των 6ο
ρείιον άκτών τοΰ Κόλπου τοΰ Με
τιορ Κωνσταντίνος έγκβ,τέλειψε
πράγματι τόν όρον όμοούσιον ούχι
παραπεισθείς τ|η>χολογικώς ΰ,τ',
ξικοϋ.
γενών ή τής μητρός του ώς έπικα
λεΐται ό Μέγας Άθανάσιος γρά¬
φων «είχον γάρ οί Άρειανο'ι πρός ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ
τόν βασιλέα παρά γυναικών σύ- ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ ΕΙΣ
στάσιν καί πάσιν ήσαν φοβεροί». ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΤΠΗΓΕΙΑ
πού συνοδεύηται άπό πλτίθο)·ρ'σμόν, τού επίσκοπον τή; ίσπανικής πό-
ύψηλά έπιτόκια καί ΰψηλή φορο- λειυ; Κορδούης "Οσιον, τόν ό-
λογία. ποίον καί απέστειλεν είς την Ά-
ΚαΊ δέν είναι άδιάφοροι οί έ- λεξάνδρεια κομιστήν αύτοκρατοοι
πιχειρηματίαι, διά τάς σημαντικάς κων επιστολήν πρός τοϋς διαίρο)-
άπωλείας άινθροιπίνων ΰπάρξεων νοΰντας έπισκύπους, σΐ'νιστων <ιϊ>-
καί τόν διχονσμόν είς τό έσιοτερι- ; τοΐς συνδιαλλαγήν πρός το <η·μ- ώ ύ βνζ κόν τής χώρας, πού συμβα.νζουν τής Χριστιανικής Θοησκεί- φρ ής ρής η είς μίαν οίκονομίαν βασισμένην έ- ; Κς καί τής Ρ(,»μαίκής μονοχρατο- γία θά αύξάνεται μέ ρυθμόν 5% η . ή κατάστασις τής οίκονομία; καί καί πλέον τούτου. "Ήδη τό ποσοστόν 4,8% τής ά- νεργίας, χαρακτηρίξεται ώς άποιρα δέκτως υψηλόν. 'Εκεΐνοι δι πού έντρυφοΰν είς τούς απλούς άρι- θμούς άνηουχοΰν, διότι αί Λπολύ- σεις πλήττουν τώρα βαρύτερον τοΰς Νέγρους. Διότι ή μή ήθελημένη μερική άπασχόλησις αυξάνη έπίσης ταχέως. Καί διότι ή ΰφεσι; είναι τώς.
πού περιλαμβάνει δχι μόνον την
ΝΑ Ασίαν, άλλά καί την βίαν
είς τό εσωτερικόν, τότε πρέπιι νά
συμφωνή μέ τάς προειδοποιήσεις
δτι κινδυνεύει ή έπιβίωσι; των Ή
6ασιμοι φο6ο, τοι,
νωμένων Πολιτειών ως κοινωνίας. ι πε(?ι τ-ς ήν(,ιμαλία, τοΓ, μΕΤα τής
"Α. Β. Ι. Π.,, Α. Ε. ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΡΟΣΟΨΙΩΝ
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήμστσ
Ατιοσβέσεις
Δαπάναι έγκαταστάσεων
Άποσβέσεις
1969
4.258.896.—
2.243.575.- 2.015.321.-
1968
4.372.888.-
2.286.705.— 2.086.183.-
364.783,10
208.770,10
"Επιπλα—Σκεύη—"Οργανα 176.518.—
Άποσβέσεις 86.503.—
Μεταφορικά μέσα
Άποσβέσεις
323.221.—
99.653. —
Προκαταβολαΐ δι* αγοράν Λκιν.
156.013.—
90,015.-
223.568.—
102.230.—
2.587.147.—
341.559,10
208 770,10
176.518.—
86.503.-
323.221.—
99.653.-
132.789.—
90.015.-
Κυκλοφοροθν
Άποθέματα :
Πρώτων ύλων 561.722.—
» · παρά τρίτοις 104.390.—
Βοηθητικων ύλων 117.468.—
ΈτοΙμων προϊόντων 3.039.598.— 3.823.178,—
223.568.—
2.35ΟΟΟΟ.-
4.882.555.—
1.253.199,70
395 255,50
292.679 —
4.017.344. - 5 958.478,20
Άποθήκης 1.220.150.—
Παρά τρίτοις 121.184.—
Είς Γεν,'Αποθ.1.698.264,-
Πελάται
929,
.519
,50
Γραμ. εΐσπρακτέα
71,
,078.
Χρεώγραφα
—
Άνοιγεΐσαι πιστώσεις
5.
246.
10
Προσωπικόν έργοστασίου
—
Άντιπρόσωποι
54.
856,
,—
Γραμμ. έν καθυστερήσει
521.
,444,
,60
'Εγγυήσεις
37
.000
Δαπάναι έπομ. χρήσεως
9.
862.
Λογ)σμοί χρεωστικοί
Διάφοροι
256
.335
,20
Άξιαι παρά Τραπ. είς
εγγύησιν 1
.597.635.
— 3.482.976,40
Διαθέοιμον
1»™εβει—~—*
Ταμείον
32
.022
,70
Καταθ. δψίως
5
.444
,70
Καταθ. είς εγγύησιν
8.024.
— 45.491,40
9.938.792,80
2.494.386,20
72.786,20
1.450.171,60
740.420,50
13.393.-
50.003.—
891,30
6.428.-
63,298.-
222.533.-
37.000.—
9.862.—
303.222,40
2.708.699.- 4 155.747.20
7.190,90
9.131,20
65.241,-
81.569.10
Ζημία χρήσ.
1968 1.772.462,55
Ζημία χρ,σ
1969 2.635.338,70 4.407.801,25
15.078.349,50
Μεϊον ύπολ. κερδων
προηγ. χρήσ.
85.759,06
4.322.042 19
Μεϊον διαφορά συμ)σμοϋ 3.550.185,40
Ζημίαι είς νέον
771,856.79 771.856,59
1.772.462,55
85.759,06
1.68* .703,49 1.686.703,49
"Ιδιον Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον 240
μετοχων των 5000 εκάστη
Άποθεματικά :
Τακτικόν
Ν.Δ. 4002)59
Ειδικόν δΓ άπόοβ. ζημιΛν
Διαφοραί έκ πωλήσεως άκινήτ,
1969
1.200 000 -
114.265,05
1 030.598,70
214.255,74
, 516.150.— 3.075.269,49
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
1.200.000.—
114.265,05
1.030.598,70
214.255,74
516 150.- 3 075 269,49
Βραχυπρόθεσμοι "Υτιοχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα 1.616.685,10
1.642.356,40
341.464.-
296 706,10
21.985 —
Λογ)σμοί Πιστωτικοΐ Διάφοροι 347.002,80
Προμηθευταί
Άσφιΐλιστικά Ταμεϊα
Δημόσιον
Άντιπρόσωποι
6 711.287/Ο
1.679 246, ΓιΟ
157.023.—
115.575.—
62.214.-
170.913,40
Τράπεζ-χι
3.369.180,70 7.635.380. ΙΟ 4,793.524.-13.639.783,50
Λογ)σμοΐ τάξεως
10.710 649,59
ΙίΟ.ΟΟΟ.—
16 765.052,99
300.0 0.-
Λογ)σμοί τάξεως
10.710.649,:9
150 < 00.— ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» ΧΡΕΩΣΙ2 1969 1.169,20 16.445,20 ΕΙσφοραί Ταιιείων Φόροι Δημοσίου Δαπάναι Διαχ)σεως Άμοιβαί Τρίτων 250,729.— Ζημίαι έκ ττωλήσ. μηχανημ. 68.041.— Άποοβέσεις έπισφ. άπαιτήσ. — Χρηματοπιστωτικά Ιξοδα 508.458.— Διάφορα 600.— Ζημία έξ ίμπορευμάτων 1.134.153,10 1968 34.477.- 64.810,90 664 765,20 1.345.923,30 165.516,- 55.363.- 1.013.-- 561.567,15 1.594.— Μικτόν κέρδος Διάφορα ίσοδα Ζημία κλειομένης χρήσεως ΠΙΣΤΩΣΙΣ 19 6 9 19 6 8 — 433.593.80 9.022.— 24,238.— 2 635.338.70 1.772.462,55 2.644.360,70 2.2°Ο.294,35 Ανάλυσις Κερδών καί Ζημιών ? 644.360,70 2.23Ο.294Λ5 Ζημία είς νέον Ζημία κλειομένης χρήσεως Κέρδη παρούσης χρήσεως προκύπτοντα έκ συμβι βασμοθ 1969 1968 - 1,686.703,49 2.635.338,70 914 846.70 3.550.185,40 1 686.703,49 1 9 (> 9
Ζημία είς νέον
Διαφορά έκ συμβιβασμόν 3.550.185,40
1 !) 6 8
1.686.703,49
3.550.185,40 1.686.703.49
Σημείωσις
"Επί των μηχανημάτων υφίσταται ένεχυρίασις υπό τής Βαμβακουργίας Βόλου Α. Ε.
Έν Αθήναις τή 27η Φεβρουαρίου 1970
"Ο Διευθύνων Σύμβουλος
ΠΑΝ. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ι Ρώμης ΐιμπορίον, ηνάγκασαν τόν
μονοκράτορα Κιονσταντινον ν ά συγ
καλέση την Οικουμενικήν Σύνοδον
είς την Νίκαιαν, άναλαμ,δάνιον καί
την δαπάνην των ταξιδίων καί τής
διατροφής των έξ Άνατολής καί
Λύσεως προσερχομένον είς την Νί
καιαν έπισκόπων καί {«ποσχόμενος
νά παραστή είς την Οίκουμε-νικήν
Σύνοδον, κηρ/ύσσο)ν καί την έναρ¬
ξιν των εργασιών της. Τάς ϋπο-
χρε-ώσεις αύτάς ανέλαβε προθύμως
ό μονοκράτωρ καί, μή Χριστιανός
εισέτι Κωνσταντίνος, διότι
κε νά επιτύχη ταχύτερον συμβιβα¬
σμόν των αδιάλλακτων έπιβκόπων
αμφοτέρων των παρατάξεων καί
δι' αυτού την ένότητα των Χριστια
νων των Άνατολικών έπαρχιών,
την αϋξησιν τής παραγιογικής τον
δραστηριότητος, την ομαλήν όιακί-
νησιν των Άνατολικών προϊόντων
μεχ,ρι τής Ιταλίας καί την απο¬
κατάστασιν τής στρατιωτικής πει-
θαρχίας, αύξανούσης την μαχητι-
κότητα των στρατιωτικών καί ναυ-
τικών ΧρΐΛτιανών. Μετά την έ-
ναρκτηριον προσφώνησιν τοΰ ιμο-
νοκράτορος Κωνσταντίνου τ ρός
τοϋς 300 περίπου Συνέδρους έν
τώ εόκτηρίφ οίικφ τής Νικαίας,
κατά Μάϊον τοΰ έ'τους 325, δ γραμ
ματεύς τής Οίκουμενικής Συν<ί- δου άνεφώνησεν «άναγνίικτθήτιιχταν οί λίβελλοι», ο όποίοι ήσαν τοπο- θετημένοι επί τραπέζης είς τό κέν τρον τοϋ εύκτηρίου οίκον καί έ¬ καστος είς σχήμα κυλινδρικύν. Άλ λά ό έϋφυέστατος μονοκράτωρ Κιονσταντϊνος, άϊτοδίδην πρι»ταρ- χικήν σημασίαν είς την δογματι- κήν ένότητα διά την οποίαν καί συνεκάλεσεν ειδικώς την Ο'ικοιιμε- νικήν Σύνοδον τής Νικαίας, διέ- κο,ψεν άμεσος τόν γραμματέ<ι τής Σύνοδον άπαντήσας είς αυτόν «ά- φετε πάντα κατά τάξιν γενέσθαι». Κατά την διάρκειαν των θεολογι- κών συξητήσεο)ν, μόλις αντελήφθη την συμφωνίαν τής πλειοψηφίας των Συνέιδρων επίσκοπον, ό μονο- κράτο>ρ Κονισταντίνος έτάχθη μέ
την πλειοψηφοϋσαν παράταξιν καί
επέτυχε ταχύτερον την όμόψονον
ι|>ήφισιν τοΰ δρου «ΰμοοίισιιι) τφ
Πατρί» καί την προσθήκην τοΰ
άναθε,ματισμοϋ «τούς λέγοντας κτι
στόν ή τρεπτύν ή άλλοιιοτόν τόν
Τίόν τού Θεοΰ είναι άναθεμοιτίξει
ή Καθολική Έκ,κλησία». Ή Α' Οί
κουμενική Σννοδος έχαρα«τήρισ,εν
όρ&Λς Καθολικήν την Χριστιανι-
16.765 052,99 νης καί την λέξιν Κ α θ ο λ ι-
κ ή πρέπει νά προσέξουν περισσό-
3(0 0(0.— τερον οί Παπικοί Σύνεδροι τοϋ
θεολογικοΰ Διαλόγου διά νά μή ό-
μιλοϋν άπύ ίσχύος πρός τούς Όρ
θοδόξους Άνατολικούς Συνέδρους
έφ' όσον μάλιοτα ό Διάλογος Θά
διεξαχθή έπΊ ίσοις δροις, αν Θά
διεξαχθή.
(Συνίχίζεται)
Ό δρος όμοονσιος καί ό άνα-
Θεματισμός των άρνουμένιον αυ¬
τόν τόσην πολιτικήν ικανοποίησιν
παρέσχεν είς τόν μή Χριστ ανύν
Κ(ονσταντίνον ώστε δταν τύ ,· ήρώ
τησεν ό γραμματεύς τής Σύνοδον
«οί δέ λίβελλοι» διέταζε άμέσιος
«Πυρί παραδοθήτωσαν». Διότι τόν
ένδιέ.φερε μολ'ον ό δογματικυς δ-
I
ρος όμοοΰσιον τώ Πατρί καί ούχι
ή άνάγνοσις των λιβέλλον, οΰτε
και ή έρμηνεία τοΰ δρου όμοού-
σιον, διότι δέν είχεν εΐσέτι δεχθή
τό Χριστιανικόν βάπτισμα. Την
αδιαφορίαν του αυτήν πρός τό θε
ολογικόν περιεχόμενον τοΰ δρου ό
μοούσιον τώ Πατς! επιβεβαιοί καί
ή βραδύτερον παρουσιασθείσα όξυ
τάτη διαφωνία /αί έρις μιταξύ
Όρθοδόξοιν Άρειανών καί Ημια
ρειανών, δσον άφορά την έ^μηνεί
Ό Προϊοτάμενος τοΰ Λονιοτηρίου
ΚΩΝ. ΠΑΠΑΣΙΙΥΡΟΥ
Διότι απλώς παρεδέχθη την νέαν
άποψιν ότι καί άνευ τού ό'ρου όμο
ούσιον τώ Πατρί διατηρείτο ή
Όρθάδοξος Δογμ^».τική δι?)ασκ(ΐ-
λίη περί Χριστοΰ καί κατ' ακολου¬
θίαν καί ή θρηχτκεντική ένύτη; των
Χριστιανών τή; Συρίας καί έξ αύ
τή; ή δι' αυτή; καί ή όμαλή δια-
κίνησις των προϊόντιον μεταξύ Συ
ρίας καί Ιταλίας έξησφ«λίζετο
καί ή δημοσιονομία τής Ρΐΰμης
δέν έζημιοΰτο. Την νέαν αΰτίιν ά¬
ποψιν υίοθέτηβε πράγματι ό μονο
κράιτ<ι>ρ Κοινσταντίνο;, διότι δέν
ήτο άκάμη Χριστιανός καί κατ' α¬
κολουθίαν ούδαιμώς ένδιεφέρετο νά
έμβαθύνη περισσότερον είς το Όρ
θόδοξον νόημα τοΰ δρου όμοούσι-
ον τώ Πατρί ή τής παρερμηνείας
τού. Ένδιεφέρετο περισσότερον
διά την εξασφάλισιν τής ηιρηνι-
κής συμβιώσεως των Σύριυν καί
ειδικώτερον των Άντιοχέων διά
λόγους παραγιογικής δραστηηιότη-
τος, έιμπορι,κών (ΠΛ'αλλαγών καί
δημοσιονομικής {-νισχύσεως τί)ς Ρώ
μης·
Ή οΐκονομολογική Ιδιοφυια τοΰ
μονοκράτορος Κίιινσταντίνον ίθε- |
μελίωσε τό Βυζάντιον λίαν επιτυ¬
χώς επί τού νομ.σματικοϋ χ·/υσοΰ
κανόνος των νεωτέριον χρόνων,
διότι εκοψεν έκ καθαροΰ χρυσοϋ
νάμισμα όνομασθέν Χρυσίον, προ
νο,μιοΰχον άνταλλακτικόν και άγο- | ~~~ ~~
ραστικόν μέσον περιζήτητον είς του Ελένης) άπηλλάγη κ ι τοΰ
Ώς πο,οκΰπτει έκ των στατιστι-
κών πινάκων Β' τριμηνίας 1969
τού Βρεταννικοΰ Νηογνάμονο^
ΛΛΟΤΝΤΣ ΡΕΤΖΙΣΤΕΡ ΟΦ
ΣΗΠΠΙΝΓΚ, αί παραγγελίαι δια
ναυπηγή<τεις έμπορικών σκαφτδν είς έλληνικά ναυπηγεία Ισημείο) σαν σημαντικήν αύξησιν, άνελθοΰ- σαι είς 97.950 τόννους γκρός, κβ τα την ώς ανο) περίοδον, ϊναντι 80.673 τόννων γκρός τής Λ' τρι μηνίας 1969. Ή αύξησις αύτη, άντιστοιχεϊ είς ποσοστόν άνω τού 20%, τό έκτόπισμα 6έ των 23 υπό παραγ γελίαν ή υπό ναυπήγησιν σκα- φών Εχει ώς εξής: μεταξύ 100 - 500 τόννιον γκρός 8, 500 - 1.000 τόννων γκρός 3, 1.000 - 2.000 τόν νων νκρός 2 καί 8.000 - 9.000 τόννίον γκρός 10. "Απαντα τα ά νο>τέρω σκάφη είναι δηξελοκίνη-
τα.
Ο κ. ΠΑΠΑΛΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΕΠΙΘΕΩΡΕΙ
ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΙ-ΑΣ
Ό ΰπουργό; Δημοσίων "Εργων
κ. Κ. Παπαδημητρίου μετέβη είς
Πάτρας καί εκείθεν είς Καά6ρυ
τα Μέγα Σπήλαιον καί Αγίαν
Λαΰραν πρός επιθεώρησιν τίΐν έ·
χεϊ έκτελουμ,ένων ϊργων δδοπΉίας.
τάς ίιμπορικάς συναλλαγάς, έν άν
τιθέσει πρός τόν άντιπραγ ιιατι-
σμόν των βαρβάρων. Τό χρυσουν
αύτό νόμισμα διετηρήθη ά'ό'θευ-
τον καί εχρησιμοποιείτο επι όκτώ
α'ιώνας, (μοναδικόν φαινόμεον δι
αρκείας) άνά τό Βυζάντιον μέχρι
τοϋ αύτοκράτορος Αλεξίου Κομνη
νοΰ (1081), όστις ηναγκάσθη νά
τό νοθεύση διά προσμίξεως ούτελε
στέρο>ν μετάλλιον διά λάγους οΐκο
νο,μικούς ή άκριβέστερον Δημοσιο
ναμικούς. Διότι μετά την αΐχμαλιο
οίαν το Βυζαντινοΰ αύτοκράτορος
Ρομανοϋ Δ' τοΰ Διο,γένους παρά
την λίμνην Βάν τής Άραενίας
(1071) ή Μικρασία δλόκληρος έ-
λεηλατήθη καί μετετράπη εις Σελ
τζουκικόν Σοι·λτανάτον μέ πςωτεύ
ουσαν την Νίκαιαν καί ό ΐ»ροϋπο
λογισμός το Βυξαντίου εστερήθη
τό ήμισυ σχεδόν των έσόδων του.
Καί έπειδή ή Βυζαντινή αύτοκρα
τορία έστηρίχ,θη κυρίως επι τού
Μικρασιατικοΰ 'Ελληνισμοϋ τόν ό-
προπατορικοΰ άμαρτήματος καί
των προσωπικών άμαρτιών. 'Ελο
μένως, ορθώς καί δικαίω; ή Όρ
θόδοξος Άνατολική Έκκλησία ά-
πένειμεν είς τόν Κακνσταντϊνον
καί την μακαρίαν μητέρα του Έ-
λένην τόν τίτλον ίσαποστόλυ,^ Δι¬
ότι έκεϊνος μέν υπήρξε τό όργανον
τής θείας προνοίας πρός πραγμά¬
τωσιν των κοσμοϊστορικων 6ονλων
της, ή δέ μακαρία μήτηρ τού ήξι-
ώθη νά άνεύρη τόν ξύλινον σταυ
ρόν επί τοϋ όποίυυ έκαρφωθησαν
αί ζ(ΐ>οπάροχοι χεϊρες καί οί αχραν
τοι .-τάδες τοϋ θεανθρώπου.
Έκ των ανωτέρω έξάγεται καί
τό λογικόν σνμπέρασμα των άνο-
στενάριδων τοϋ Λαγκαδά οί όποϊ-
οι δικαιοΰνται άκωλΰτοις νά συνε
χίσουν την θεαματικήν εορτήν των
κρατοϋντες την ί,Ικόνα των προ-
στατών των ίσαποστόλων και άγί
ών Κωνσταντίνου καί Ελένης καί
χορεύοντες εϋθύμως γνμνόπ"δες ΰ
περάνιυ τής φλογοβύλου άνθρακι-
ποίον μετεφύτευσεν έξ Ελλάδος ή ' *?* θαυμαζόμενοι άπό τούς κατα-
έκστρατεία τοΰ Μεγάλον Άλεξάν ! πλήκτους θεατάς. Τό Εθιμον αύτό
δρου κατά τόν Γεομανόν ίσυρικόν , δέν είναι άντιχριστιανικόν διά την
Ντρόϋσεν, έπεται δτι ή ύποδοΰλω Εκκλησίαν καί τού; Μητροπολίτας
σις τής Μικρασίας (1080) προη- , τΐ)ς. διότι ή Έκκλησία δέν όνεχά
τοίμασε πρώτον τύν άποκεφαλι- , λεσε μέχρι τούδε την άγιοποίησιν
σμόν τής Βυζαντινής αύτοκρατο- του Μεγάλον Κωνσταντίνου καί
ρίας υπό των Λατίνων Χριστιανών τής μακαρίας μητρός τού "Ελένης,
τής Λύσεως (1204), καί βραδύτε! τω/ν θεοστέπτιον καί ίσαποστό-
ρον την κατάιλυσίν της υπό των λων!
άπίστο>ν Μουσουλμάνων τής Άνα- , Διαπρεπεϊς ίστορικοί (ό Παπαρ
τολής (1453). Καί λίαν έπΐιυχώς ρηγόπουλος καί ό "Αγγλος Μπιού-
ό Γκέλτξερ έγραψεν: «Ό Τοΰρ- Ρ1")) ύποστηρίζουν δτι ό Μέγας
κος εστησε την νομαδικήν τον σκη Κωνσταντίνος διετήρησε την άπε
ή ί έ θ ί ά
νήν επί των έρευΐίων τής αρχαί- Χθή καί αντιχριστιανικήν διάταξιν
άς Ρθιμαϊκής λαμπρότητος». Διότι , τοϋ αύτακράτορος Διοκλητιανοΰ πε
Π ιμάχη τοΰ Μάντζικερτ, τό λα- οί δεσμεύσειος των έργοληπτών είς
κριμάμπιλε μπέλουμ τοΰ Μάντζι- τα ύπ' αυτών καλλιεργούμενα κτή
κερτ, συνεπλήρωσε τόν άφανισμόν ματα (των άπογράφων ή δουλοπα
τοΰ Ελληνικόν πληθυσμόν τής Μι ' ροΰκυ,ν) διά λόγους φορολογικόν;,
κρασίας, κατά τόν ιστορικόν Λώ- , δηλαδή πρός εξασφάλισιν τής εισ
ρεντ, καί ένεθάρρυνε τού; Λατί- πράξεως των έγγείων φόρων άπο
νους Σταυροφόρους νά προνραμ- Ι τούς γαιοκτήμονας. Κατά χήν τα
ματίσοι»ν την ίδρυσιν τής Λατινο- ' πεινήν γνώμην μαυ δμως ό /όγος
κρατίας τής Κο,νσταντινονπόλειος αύτάς έξονδετερούται άπό άλλον
είς την Ανατολήν. Έν τούτοις ή ανώτερον έπισιτιττικόν λόγο-', δή
Μικρασία τής Έλληνοχριστιανικής λαδή άπό την εξασφάλισιν ίπαρ-
Νικαίας είχε τό προνόμιον νά κα- ' κείας σίτου καί τροφών διά τόν
ταλύση την Λατινοκρατίαν λαί ν' . καταπληκτικώς ανξανόμενον άστι-
άποκαταστήση τόν αύτοκράτορα κάν πληθυσμόν των πόλειον >αί εί
καί τόν Πατριάρχην είς τοΰ; Βν δικώς τής Κωνσταντινουπόλεως
ξαντινούς θρόνους των άντ,στοί- καί την εντεύθεν επιτεινομένην1
χο>ς καί νά διασώση τούς Βυζαντι έλλειψιν έργατικών χειρών καί καλ
νοΰς Χριστιανοϋς άπύ τόν άφελλη ' λιεργητών τής γής.
νισμόν καί τόν έκλατινισμόν. | Την άνοκτέρω γνώμην μου βασί
Ό διάσημος Άγγλος ίστορι- ξ<ο επί δύο ίστορικων γεγονότιο. κος Γκίμπον χρολματίξει περισσώς Πρώτον, ό Μέγας Κο)νσταντίνος τόν φόνον τοΰ υίοΰ του Κιίσπου διά διατάγματος υπεχρέωσε· 6- εκ τής πρώτης σύζυγον του καί λους τούς γαιοκτήμονα; νά καλ- την δολοφονίαν τή; δευτέρα; συ- λιεργήσουν έντατιχώς δλα άνεξαι- ζύγον τον Φαύστας. Δέν έοίστα- | ρέτως τα κτήματά των άποοφαβί σεν δμος νά άπονείμη είς τόν φο στως. Δεύτερον, Ί εν Γάγγ·,?α τής νέα Κωνσταντίνον τόν τίτλο,' Μέ- Μικρασίας σννελθοϋσα περί τό ί- γας. Έπειδή δμω; καί νεώτεροι Χριστιανοί ξένοι ίστορικοί διερο- τώνται πώ; ή Όρθόοοξο; Άνατο λική Έκκλησία άνεκήρνξεν άγιον τόν φονέα τοΰ υίοΰ του Κρίσπου έκ τή; πρώτη; σύζυγον τον καί φονέα τή; δευτέρα; σύζυγον του Φαύστα;, δίδω είς αυτού; τήν ά- λ.ηθή εξήγησιν. Ό μή Χρισ;ιανός άκόμη Κιονσταντίνο; άν προέβη πράγματι εί; τάς φρικαλέας αύ¬ τάς πράξει; τούτο όφείλετα είς συκοφαντίαν τής Φαύστας κατά τοΰ υίοΰ τού Κρίσπου και είς την ανακάλυψιν τής οτκοφάντιδος Φαύ στας ήτις ε'πρεπε νά τιμωρηθή διά τόν άδικον θάνατον τού Κρίσπου. Άλλά καί υπεράνω τούτων ό δια- ^ πράξας ή διατάξας τούς δι') φύ αν τοΰ δρον όιμοοΰσιον τώ Πατρί. ' νους ήτο έθνικύς. Βαπτισθρίς δ- Αί εριδες έκείναι διετάραξαν πρά μως υπό τοΰ Νικομηδεΐας Ενσεβί γματι καί λίαν επικινδύνως μάλι-' ου (μετά τόν βάνε τον τής μητρός τος 343 Τοπική Σΰνοδος άνεθεμά τισε την άποδέσμευσιν, θεσπίσανσα «εί τις δοΰλον προφάσει θεοσε· βείας διδάσκει καταφρονείν όεσπό τού τε άναχαιρεϊν τής ΰπηνΓσία; άνάθεμα ίστω». Την τοιαντην δέ σμευσιν ή Τοπική Σύνοθος τής Γάγγρας ένΐ^φισεν ακολουθούσα την διδασκαλίαν των Απόστολον Παΰλου (Έφεσίους 6, δ - 10, Α' Τιμ. 6, 1 - 3) καί Πέτρου (Α'. 2, 13 - 20). ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ Ό συνεργάτης μας καβηνητής κ. Ίιοακείμ Γ. Μαλαθονρας θά ά πουσιάση έξ Αθηνών επί τρίμη¬ νον. Έπανερχόμενος θά <τυνεχίση την άρθρογραφίαν τού καί 6α έπι- μεληθή τής έκοόβεως των άρθρων του άνακατατάσσιυν καί συμπλη- ρών αύαά ώς Α'. τόμον.
I-
ΓΓΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΠΡ0ΤΟΝ-
ΣΑΞ» ΑΝΩΝΓΜΟΣ ΕΤΑΙ- Τής ΑιΕ «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΗ
ΡΕΙΑ Περί προσκλήσεως των ΜΙΚΗΣ ΕΕΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μετόνων τής Άνωνύμου Έται
ρείας «ΘΕΟΞΕΝΙΑ ΚΗΦΙΣΙ¬
ΑΣ ΙΣΑΞ» είς τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν.
Συμφώνως τοίς αρθροις 22
καί 24 τού Καταστατικοΰ προ
βκαλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν
3Ο Ίί έ Ι ηέ
ή
την 3Οην
Τί
έ. Ι. ημέραν
30
ην η ημ
Τρίτην καί ώραν 5.30 μ. 1~·
ση,μβρινήν είς τα Γραφεΐα τής
'Εταιρείας, δδός Βησσαρίωνος
3, (3ος δροφος).
ΘΕΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Υποβολή ΊσολογισμοΟ
τοΰ Ιτους 1969 μ-ετά τής έπ'
αύτοθ εκθέσεως τοΰ Διοικητικόν
Συμβουλίου τής Α.Ε. καί των
έλεγκτών αυτής.
2) "Εγκρισις τοϋ Ίβολογ:-
σμ,οϋ τής έταιρικής χρήσεως
τοθ 1969 χαΐ απαλλαγή τοθ Δ·
οικητικοϋ Συμβουλίου καί τ<>ν
έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής.
3) "Εγκρισις των άποφάσε-
ων τοθ Διοικητικοϋ Συμ,δουλί-
ου ληφθείσαν κατά τάς συνεδρΐ
άσεις αύτοθ ,ιιέχρι 31) 12) 1969
4) Έγκρισις αποφάσεως τού"
ΔιοικητΜοοϋ Συιμ,βουλίου πεοι
πχροχής δωρεας υπέρ τής Κ κ
νότητος Καναλίων Καρδίτσης.
5) 'Εκλογή συυ,βούλων ίΐ;
αντικατάστασιν έξερχομέ ν ω ν
τοιούτων.
6) 'Εκλογή Έλϊγκτων δ.*
τδ Ιτος 1970 καί καθορισμόν
αμοιβής αυτών.
Συμφώνως τώ α,ρθρω 24 τού
Καταστατικόν οί κ. κ. Μέτσν<« Περί την διε-θνή οικονομικήν κατ άστασιν ΕΑΛΗΝΙΚΩΝ ΤΩΝ» ΒΙΧΕΙΓ Συμφώνως τώ νομώ καί τώ καταατατικώ τής 'Εταιρείας τό Διοικητικόν Συμβούλιον κ* λεΐ τούς κ.κ. Μετόχους της Έταιρείας είς Τακτικήν Γεν» κήν Συνέλευσιν διά την 26ην Ίουνίου ημέραν Παρασκευήν καί ώραν 7 ιμ.μ. καί είς τα & ταΰθα καί επί της δ5οΟ 'Γπα- τίας αριθ. 5 γραφεΐα τής Έται ρείας. θέματα ημερησίας διατάςε ως έσονται: 1. "Εγκρισις τοθ Ισολογισμόν τής 31 Δεκεμβριού 1969. μ-:τ" ακρόασιν των επί τούτων έκο'ί σεων τοΰ Διοικητικόν Συμβουλί ου καί των Έλεγκτών. 2. Απαλλαγή των μελων τοδ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίω» καί των Έλεγκτών άπό πά¬ σης ευθυνής. 3. Διανομή μιικτου μερίομ» τος έκ δραχμών πεντήκοντα κα τα μετοχήν καί καθοριαμδς η¬ μέρας ενάρξεως πληρωμάς τού τού. 4. Καθορισμος καί έγκρισις άμοιβής τού Γενικοΰ Διευθυν¬ τού. 5. 'Εχλογή δύο 'Ελϊγκτών διά την χρήσιν τοθ ?.τους 1971* καί δύο άνχπληρωματικων καί κα,θορισμδς τής Αμοιβής τού¬ των. Ή συμμετοχή των κ.κ. Μί τόχων είς την Γενικήν Συν* λευσιν ύπόκειται είς τάς δι»· τάξεις τοθ Νόμου καί τοθ %% τχστατικοΰ τής ΈταιρείΛς. . ,, , τΑ_ Έν Άθή,νακ τί) 26η οί βουλόμενοι νά συμμετάσνι»- α?0 ' αι τίς Γενίκης Συνελεύσεως. ί?ιν . . . _ οί τ,η·, ± = / ι* α,,/λ,, Έ/τολή τοΰ Διοΐικητικοΰ Σι δέον πέντε τουλάχιστον ημέρας. | ^Χίον πρό τής προθεσμίας διά την ; ^ - άε§ Συνέλευσιν νά καταθέσωσι τας ι ν Γ ν ι · ^υνεΛευαιν, ν* , ϊ δ ,ε Λ Χρ. Δ. Καχραμάνογλου μετοχάς των έιπί Αποδείξει «ϊζ <" κ* ■* ' τδ Ταμείον τής Έταιρείας * ΕΙΣ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΗΗ! ΟΦΕΙΛΗΝ Η ΪΥΝΕΧΗΙ ΠΤΟΣΙΣ ΤΗΣ ΓΟΥΟΑ ΣΤΡΗΤ Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ Ή προτίμησις τού Ρο>μ«ίου μο
νοκράτορος νά στ,'γκαλέση Οικουμε¬
νικήν Σύνοδον καί μάλιστα επί Μι
κρασιατικοΰ ίδάα,ους, αποτελεί βα¬
ρείαν προσβολήν κια ταπείνοχσιν
διά τόν επίσκοπον τής Ρώμης, άλ-
λά κατά την ταπεινήν μου γνο')ιμην',
ήτο καί ή ιμόνη ένδεδειγ,μ«νη καί
λογικώς δρθή, διά τόν έξ?ς λό-
ΟΤΑΣΙΓΚΤΏΝ, Μάϊος. —Ή σθάνονται Ιδιαιτέρως τοΰς αχετι-Τ παραγωγής μή διαρκών Λλ. λ ι* καί· γον: ΑΙ περί Άοείου καί τής οι-
ι ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος στα την ειρηνικήν συμβίωσι* των ΤΑΝΚΕΡΣ
Μ ΚΡΑΙ ΕΙΔΚΣΕΙΣ
ΤΞΑΝΕΤΑΙ ΣΤΝΕΧΩΣ
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΣΟΤΙΙΕΡ
ΑΙ έπιπτώβεις των τελευταίθιν έξ ελίξεονν είς την Ασίαν
δραματική πτώσις είς τα άμ-'ρικα- κοΰς άντικτύπους.
νικόν Χρηματιστήριον εχει όπιοβ- | "Οσοι διαθέτουν ρευστύτητα
δήποτε στενήν σχέσιν μέ την πό- προσπαθοΰν νά την διατηρήσουν.
λιτικήν καί οικονομικήν υγείαν τής Τα πρόσφατος δημοσιευθέντα
χώρας, παρά τό γεγονός δα έδό- οΤοιχεϊα, άποκαλίνττουν την έκπλη-
θησαν ωρισμέναι άπλοϊκ«ί έξηγή- . κτικήν είδησιν, ότι ό γενιικός άντι-
είς τό Ταμείον Παραταθή- ΑΠΑΛΛΑΣ ΣΟΝΤΑΙ Φ.Κ.Ε.
νών καί Δανείων ή παρ οΐχ ΕΣ0ΔΑ ΕΠΓΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
δήποτε έν Ελλάδι Τράπεζαι- Παρετάθη επί μίαν εΐσέτι διε-
κή Έταιρεία καταθέτοντες είς τ[αν/ ητοι ιμέχρι 31.12.71, ή άπαλ
τδ Ταμείον τής Έταιρείας τας χαγη ^ τού ΦΚΕ των άκαθα-
σχβτικάς άποδείξεις έντδς της ρίστων έ«τάδ<»ν των βιομηχανικώς αυτής ώς &νω προθεσμίας. καί βιοτεχνι/κων έπιχειρήσεων, των Έν Αθήναις τή 18η Μαίου προερχομένων έκ πωλήσεως προ! 1970 όντων μεταφερομένοτν είς Δωδε- Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ' κάνησον πρός κατανάλωσιν. σεις περί τοΰ άντιθέτου. Ή άπώ- λεια 300 σημείο>ν άπό τόν γνω-
στότερον δείκτην τιμών, οφείλε-
ται βασικώς είς μίαν κρίσιν εμπι-
στοσύνης —έμπιστοσύνης δηλαδή
έναντι τής έξοτερικής πολ·τικής
τοϋ Προέδρου Νίξον.
Τούτο κατεφάνη δταν, δύο μό¬
νον εβδομάδος άφοΰ εξέθεσε λε¬
πτομερώς τό πρόγρομμά τού π<ε- ρί εκκενώσεως τοΰ Βιετναμ άπό τάς άμερικανικάς δυνάμεις, ήλθεν είς άντίθεσιν μέ τό κατάπληκτον κοινόιν, διατάξας εΐσβολήν είς την Καμπότζηιν. Ή ενεργεια αύτη, ωδήγησε τό Ιθνος είς κατάστασιν πολιτκής ά- ο*τα!θείας. Ή νέα γενεά ϊχΜ έπα- ναστατήσει, τό φυλετιαόν όξύνε- ται, ένώ τα κοινωνικά προίνλήιμα- τα, ώς ή άνεπάρκεια στέγης καί ή μάλυνσις τής άτμοσφαίρας δέν φαίνεται νά πλησιάζουν πρός την λύσιν των. Πέραν τούτων απεκαλύφθη ή ό- δυνηρά άλήθεια, ότι ή προεδρική οίκονομική π·ολιτική υπήρξεν άίΐρο σφορος: Ή πα.ραγο)γή έμφονίζπ κάμψιν, ή άνεργία αύξάνετκι, έ¬ νώ τα έπιτόκια καί αί τιμαί ούδΐ- μίαν τάσιν ΰποχ(ορήσεΐι>ς έμφανί-
ξουν.
Έν τώ μεταξύ, ή σταθερά καί 6
δυνηρά χαλαρότης τής άγοριχς, δή
μιουογεε! ούσιαστικάς καί ψυχολο-
γικάς έπιπτώσεις επί τής οίκονο-
μίας: Τό κοινόν μειώ-νει τάς δα¬
πάνας τού, κυρίως είς «ίδη πολυ¬
τελείας καί είς ψυχαγογίαν, ίστοι
καΐ ά-ν {κρίσταται «όνομαοτικήν»
μόνον ζημίαν είς τό χαρτοφυλάκι¬
ον των τί,τλιον πού διαθέτι;!. ΟΙ
σχεδιασταΐ μόιδας, οί ίμποροι γοι-
ναρικόνν, Λκόμη καί οί επιχειρημα¬
τίαι κέντρων διασκεδάσειος. αί-
είς έκείνους των διαρκών άγσθών. ' δασκαλίας τού θηησκρτ'τικαί 'έοι-
Είς ο<τους έχουν έγκύτ)>ει τίς πό. δες, ίπεκταθείσαι είς ολόκληρον
λαιότερα οί,κονομικά συ7γράμ,.ατα, ι χήν Συρίαν καί είς τάς πολτ'ΐίρί-
τά όποΐα έμνημόνευον ΰτι ό πόλε-
μος είναι καρποφόρος διά την έ-
πιχειρηιιατικήν δραστηριότητα, ή
άπαιστόδοξος αντίδρασις τής άγο-
ρας είς την εΐσδολήν είς Κ'ΐμπό-
τζην προκαλεϊ σιτγχν»σιν. ΟΙ ίπιχει
ρηματίαι έπίσης, καί οί χ,ρηματι-
σταί, εχονΛ' καλώς διδαχθή ότι ή
καθολική ύγεία τής οίκονομίας,
δέν δύναται νά θεμελιο»θή επί τοΰ
πολέμου.
Οίοσδήποτε έμπειρογν(ί>μον τοΰ
Χρηματΐιστηρίου, λέγει στι τα ά-
μυντικά συμβόλαια πλήττονν, άντ"
νά βοηθοΰν, τό εΐσοδηματικύν δυ-
ναμι,κόν τής μεγάλης πλειοψηφίας
των έπιχειρήσε(ον. Τα κέρδη πού
δημιουργοΰν την διαφοράν μεταξύ
επιτυχίας καί άποτυχίας, προίρχον
ται άπό τάς συναλλαγάς μέ τοΰς
πολίτας.
'Εκείνο, πο-ύ έπιτυγχάνει δ πό-
λεμος είναι ή δημιοι»ργία ΰ.τίρμέ
τρου εντάσεως είς την οίκονομίαν,
πληθοιριστικός δείκτης τοΰ άκαθα-
ρίστου έθνικοΰ προϊόντος πού άν-
τανακλά την γενικήν κίνησιν των
τιμών 'διεμορφώθη είς ΰψος 6%
κατά τό πρώτον τρίμηνον, άντί 5
τοίς εκατόν ώς προεβλέπετο. Τό
ίίψος τής παραγωγής ύπελείφθη κα
τα 3%, ήτοι κατά 5,5 δισεκατομ-
μύρια δολλάρια.
Είς πεΐαμα των καταπραϋντικών
δηλώσεων των έπισήμιον ιηγων
-τής Ούάσιγκτων, αί ΗΠΑ ευρί¬
σκονται έν μέσω ίκρέσεοις ή όποία
(αν καΐ ήπιωτέρας μορφη; έν
συγκρίοει πρός παλαιοτέρας) πρα
γματοποιεί βαθυτέραν τομήν άπι'.
όσον ανεμένετο. Επί πλέον, υφί¬
σταται ^διάστασις άπόψεων των κ>-
βερνητικων οίκονομολόγοίν ·'ή δ-
ποία δέν άποκαλίιπτεται κατά τάς
έπκτήμους δηλώσεις) καί επί των
προοπτικών άνακάμψεως έντος τού
ε"τους. Μερικοί μάλιστα έξ <α>τών
άρχίξουν νά λέγουν ότι καί τό 1971
δέν πράκειται νά είναι μιά καλή
χρονιά.
Ό καθηγητής τοΰ Χάρβαρντ κ.
"Οττο "Εκσιταϊν, ομιλεί περί τής
τριετίας 1969—1971, ώς περί τοι
αυτής «τεταμένης ύφέσεως», κατά
την ιδιάρκειαν τής οποίας ή άνερ- πί τοΰ πολέμου. Δέν θά βελτιωθή ρίαζ, Άλλ' ό επιστρέψας. ι£ Ά-
λεξανδρείης έπίσκοπος Κοοοο,ΰης
"Οσιος, παοέστησεν είς τόν μονο-
θμους έπισκοπάς των χίορίίον τής
πυκνοκατοικηιιιένης Μικριισίας, διε-
τάρασσον έπικινόΰνος την ε'ιρηΜΐ-
κήν σιιι(1ίο>σιν των ΧριστικνΛν καί
τμυ επίσκοπον τής Αιγυπτου, τής
Σνρίας καί τής Μικρασίας. Άλλ'
έκ των έςηδιιιν αυτών έπηοεάζετη
κια έξηιμ'οΰτο ή δημοσιονο,αί'ΐι τής
Ρο'νμης θανασύμιος, έξιισθενοΰσα
καί τάς στρατκοτικάς καί νανιτι-
κάς διινάμεις της πρός αΰτοάμυ-
ναν κατά των Δυτικόν ίπαρχιών
της. Εντεύθεν ό μονοκοάτ(ι>ρ Κων
σταντίνος ηχθη είς τό ορθόν κια
λογικόν συμπτρασμα ότι μία ίνιαία
χριστιανική διδασκαλία θά ϊ&ετεν
οριστικόν τέρ^ιια είς τάς θιολογι-
κάς Ιριδας κια συνε.τός άκρειλε νά
τηΛ· ϊπιόιώξη έκκλησιαστικως διά
νά επιτύχη καί ουχί δυναμιν.Λς.
Συνετώς σκεφθείς ό μονοκοά-
τιορ Κιονσταντϊνος έχρησιμΐ).ιοίη.σε
τύν «μέτοχον είς τάς περί Άρεί-
ου έ'ριδας καί έξ Ιταλίας γνωστόν
Χριστιανών καί το>ν έπισκύίΐο,'ν ο¬
Εκατόν ύγδόντα πέντε σου-
Αντ,οχείας, μον.-οικοΰ πρρτάνκερς εκτοπισματος ανο, τω
διακινησεος των έμ
λοκλήρον τής Συρίας καί
τερον τής
χς μ
τότε χέντοου δ.ακ,νήσεος των έμ ™°·°»0 τόννί?ν Υχρ.°? "Ο'σχοντο
πορετ-,μάτο,ν άπό τή; Αρείας, &·* κατααχηητν ή εΐχονπαραγγελ
τής Νοτίου Περσίας καί τώχ Ίν- Η. κατα το τε-λος τού Β τ»-
Λ,Αν .ι«ν». τίίΓ •Ττ,,λ,'Γ,Γ ο,ά αί- μήνου 1969, «νΗΜρωνος πρός ,ον
μέχρι τής Ιταλίας διά μέ- μΐνοι', ,
σου τής Μεσόγειον θαλάσσης Έ- σχετικόν άπολογ,σμον τον, Βρ—αν
πάοη θυσία επρεπε νά ν.κοΰ Νηογνωμονος ΛΛΟΤΝΤΣ
καταπαύσοιητ αί νέαι θρησκε.·τικαί
έριδες το>ν Χριστιανών καί των ε-
ανωτεοοι 185 σκ.αφων.
πισκόπων τής Συοίας διά νά άπο- τα 69, δηλαδή ανο» τού ενός τρι
κατασταθή καί αύθις ή ελευθέρα ' ' τού σννόλου, είχον «αραγγελ
καί άσφαλής άνταλλαγή των άγα β«ί ρ1? Ιαπωνίαν,
θών ήτις ένίσχνεν καί δημοσιονο- ΜΙΛ ΑΝΤΛΙΑ... ΠΑ ΨΑΡΙΑ!
μικώς την Ρώμην. Εντεύθεν και _ , , , .„ ... ,
, ', ,, - Περισσοτεοα άπο 10.000 ψαρια
ό μονοκρατο>ρ Κωνσταντίνος μετε
πείσθη καί έγκατέλειψε τό όρον
όαοούσιος τώ Πατρί.
Μετεχειρίσθην την λέξιν μετε-
πείσθη, διότι
έκφράιξε. την
Ιστορικήν άλήθεια. καί ούχι η λέ-
στό λε.τΐτό μποροΰν νά άντληθοϋν
άπ' εύθείας άπο τα δΧχτυα καί νά
μεταφερθοΰν στά άλιευτικά πλοΐα,
μέ τόν σοΛήνα άναρροφήσειος κα
τασκευης τής έταιρείας Γκουν
άπό
,. ,__ . , « . τγήαρ, που χρησιμοποιειται
ξις παοεπεισθη, δ,ότι ο μονοκρα- ',' ν',, , ,, ,„
' * ' τοϋς άλιευτικους στόλον; ϊξω
άπό τα παράλια τού Άτλαντικοΰ
Ώκεανοϋ καί κατά μήκος των 6ο
ρείιον άκτών τοΰ Κόλπου τοΰ Με
τιορ Κωνσταντίνος έγκβ,τέλειψε
πράγματι τόν όρον όμοούσιον ούχι
παραπεισθείς τ|η>χολογικώς ΰ,τ',
ξικοϋ.
γενών ή τής μητρός του ώς έπικα
λεΐται ό Μέγας Άθανάσιος γρά¬
φων «είχον γάρ οί Άρειανο'ι πρός ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ
τόν βασιλέα παρά γυναικών σύ- ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ ΕΙΣ
στάσιν καί πάσιν ήσαν φοβεροί». ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΤΠΗΓΕΙΑ
πού συνοδεύηται άπό πλτίθο)·ρ'σμόν, τού επίσκοπον τή; ίσπανικής πό-
ύψηλά έπιτόκια καί ΰψηλή φορο- λειυ; Κορδούης "Οσιον, τόν ό-
λογία. ποίον καί απέστειλεν είς την Ά-
ΚαΊ δέν είναι άδιάφοροι οί έ- λεξάνδρεια κομιστήν αύτοκρατοοι
πιχειρηματίαι, διά τάς σημαντικάς κων επιστολήν πρός τοϋς διαίρο)-
άπωλείας άινθροιπίνων ΰπάρξεων νοΰντας έπισκύπους, σΐ'νιστων <ιϊ>-
καί τόν διχονσμόν είς τό έσιοτερι- ; τοΐς συνδιαλλαγήν πρός το <η·μ- ώ ύ βνζ κόν τής χώρας, πού συμβα.νζουν τής Χριστιανικής Θοησκεί- φρ ής ρής η είς μίαν οίκονομίαν βασισμένην έ- ; Κς καί τής Ρ(,»μαίκής μονοχρατο- γία θά αύξάνεται μέ ρυθμόν 5% η . ή κατάστασις τής οίκονομία; καί καί πλέον τούτου. "Ήδη τό ποσοστόν 4,8% τής ά- νεργίας, χαρακτηρίξεται ώς άποιρα δέκτως υψηλόν. 'Εκεΐνοι δι πού έντρυφοΰν είς τούς απλούς άρι- θμούς άνηουχοΰν, διότι αί Λπολύ- σεις πλήττουν τώρα βαρύτερον τοΰς Νέγρους. Διότι ή μή ήθελημένη μερική άπασχόλησις αυξάνη έπίσης ταχέως. Καί διότι ή ΰφεσι; είναι τώς.
πού περιλαμβάνει δχι μόνον την
ΝΑ Ασίαν, άλλά καί την βίαν
είς τό εσωτερικόν, τότε πρέπιι νά
συμφωνή μέ τάς προειδοποιήσεις
δτι κινδυνεύει ή έπιβίωσι; των Ή
6ασιμοι φο6ο, τοι,
νωμένων Πολιτειών ως κοινωνίας. ι πε(?ι τ-ς ήν(,ιμαλία, τοΓ, μΕΤα τής
"Α. Β. Ι. Π.,, Α. Ε. ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΡΟΣΟΨΙΩΝ
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήμστσ
Ατιοσβέσεις
Δαπάναι έγκαταστάσεων
Άποσβέσεις
1969
4.258.896.—
2.243.575.- 2.015.321.-
1968
4.372.888.-
2.286.705.— 2.086.183.-
364.783,10
208.770,10
"Επιπλα—Σκεύη—"Οργανα 176.518.—
Άποσβέσεις 86.503.—
Μεταφορικά μέσα
Άποσβέσεις
323.221.—
99.653. —
Προκαταβολαΐ δι* αγοράν Λκιν.
156.013.—
90,015.-
223.568.—
102.230.—
2.587.147.—
341.559,10
208 770,10
176.518.—
86.503.-
323.221.—
99.653.-
132.789.—
90.015.-
Κυκλοφοροθν
Άποθέματα :
Πρώτων ύλων 561.722.—
» · παρά τρίτοις 104.390.—
Βοηθητικων ύλων 117.468.—
ΈτοΙμων προϊόντων 3.039.598.— 3.823.178,—
223.568.—
2.35ΟΟΟΟ.-
4.882.555.—
1.253.199,70
395 255,50
292.679 —
4.017.344. - 5 958.478,20
Άποθήκης 1.220.150.—
Παρά τρίτοις 121.184.—
Είς Γεν,'Αποθ.1.698.264,-
Πελάται
929,
.519
,50
Γραμ. εΐσπρακτέα
71,
,078.
Χρεώγραφα
—
Άνοιγεΐσαι πιστώσεις
5.
246.
10
Προσωπικόν έργοστασίου
—
Άντιπρόσωποι
54.
856,
,—
Γραμμ. έν καθυστερήσει
521.
,444,
,60
'Εγγυήσεις
37
.000
Δαπάναι έπομ. χρήσεως
9.
862.
Λογ)σμοί χρεωστικοί
Διάφοροι
256
.335
,20
Άξιαι παρά Τραπ. είς
εγγύησιν 1
.597.635.
— 3.482.976,40
Διαθέοιμον
1»™εβει—~—*
Ταμείον
32
.022
,70
Καταθ. δψίως
5
.444
,70
Καταθ. είς εγγύησιν
8.024.
— 45.491,40
9.938.792,80
2.494.386,20
72.786,20
1.450.171,60
740.420,50
13.393.-
50.003.—
891,30
6.428.-
63,298.-
222.533.-
37.000.—
9.862.—
303.222,40
2.708.699.- 4 155.747.20
7.190,90
9.131,20
65.241,-
81.569.10
Ζημία χρήσ.
1968 1.772.462,55
Ζημία χρ,σ
1969 2.635.338,70 4.407.801,25
15.078.349,50
Μεϊον ύπολ. κερδων
προηγ. χρήσ.
85.759,06
4.322.042 19
Μεϊον διαφορά συμ)σμοϋ 3.550.185,40
Ζημίαι είς νέον
771,856.79 771.856,59
1.772.462,55
85.759,06
1.68* .703,49 1.686.703,49
"Ιδιον Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον 240
μετοχων των 5000 εκάστη
Άποθεματικά :
Τακτικόν
Ν.Δ. 4002)59
Ειδικόν δΓ άπόοβ. ζημιΛν
Διαφοραί έκ πωλήσεως άκινήτ,
1969
1.200 000 -
114.265,05
1 030.598,70
214.255,74
, 516.150.— 3.075.269,49
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
1.200.000.—
114.265,05
1.030.598,70
214.255,74
516 150.- 3 075 269,49
Βραχυπρόθεσμοι "Υτιοχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα 1.616.685,10
1.642.356,40
341.464.-
296 706,10
21.985 —
Λογ)σμοί Πιστωτικοΐ Διάφοροι 347.002,80
Προμηθευταί
Άσφιΐλιστικά Ταμεϊα
Δημόσιον
Άντιπρόσωποι
6 711.287/Ο
1.679 246, ΓιΟ
157.023.—
115.575.—
62.214.-
170.913,40
Τράπεζ-χι
3.369.180,70 7.635.380. ΙΟ 4,793.524.-13.639.783,50
Λογ)σμοΐ τάξεως
10.710 649,59
ΙίΟ.ΟΟΟ.—
16 765.052,99
300.0 0.-
Λογ)σμοί τάξεως
10.710.649,:9
150 < 00.— ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» ΧΡΕΩΣΙ2 1969 1.169,20 16.445,20 ΕΙσφοραί Ταιιείων Φόροι Δημοσίου Δαπάναι Διαχ)σεως Άμοιβαί Τρίτων 250,729.— Ζημίαι έκ ττωλήσ. μηχανημ. 68.041.— Άποοβέσεις έπισφ. άπαιτήσ. — Χρηματοπιστωτικά Ιξοδα 508.458.— Διάφορα 600.— Ζημία έξ ίμπορευμάτων 1.134.153,10 1968 34.477.- 64.810,90 664 765,20 1.345.923,30 165.516,- 55.363.- 1.013.-- 561.567,15 1.594.— Μικτόν κέρδος Διάφορα ίσοδα Ζημία κλειομένης χρήσεως ΠΙΣΤΩΣΙΣ 19 6 9 19 6 8 — 433.593.80 9.022.— 24,238.— 2 635.338.70 1.772.462,55 2.644.360,70 2.2°Ο.294,35 Ανάλυσις Κερδών καί Ζημιών ? 644.360,70 2.23Ο.294Λ5 Ζημία είς νέον Ζημία κλειομένης χρήσεως Κέρδη παρούσης χρήσεως προκύπτοντα έκ συμβι βασμοθ 1969 1968 - 1,686.703,49 2.635.338,70 914 846.70 3.550.185,40 1 686.703,49 1 9 (> 9
Ζημία είς νέον
Διαφορά έκ συμβιβασμόν 3.550.185,40
1 !) 6 8
1.686.703,49
3.550.185,40 1.686.703.49
Σημείωσις
"Επί των μηχανημάτων υφίσταται ένεχυρίασις υπό τής Βαμβακουργίας Βόλου Α. Ε.
Έν Αθήναις τή 27η Φεβρουαρίου 1970
"Ο Διευθύνων Σύμβουλος
ΠΑΝ. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ι Ρώμης ΐιμπορίον, ηνάγκασαν τόν
μονοκράτορα Κιονσταντινον ν ά συγ
καλέση την Οικουμενικήν Σύνοδον
είς την Νίκαιαν, άναλαμ,δάνιον καί
την δαπάνην των ταξιδίων καί τής
διατροφής των έξ Άνατολής καί
Λύσεως προσερχομένον είς την Νί
καιαν έπισκόπων καί {«ποσχόμενος
νά παραστή είς την Οίκουμε-νικήν
Σύνοδον, κηρ/ύσσο)ν καί την έναρ¬
ξιν των εργασιών της. Τάς ϋπο-
χρε-ώσεις αύτάς ανέλαβε προθύμως
ό μονοκράτωρ καί, μή Χριστιανός
εισέτι Κωνσταντίνος, διότι
κε νά επιτύχη ταχύτερον συμβιβα¬
σμόν των αδιάλλακτων έπιβκόπων
αμφοτέρων των παρατάξεων καί
δι' αυτού την ένότητα των Χριστια
νων των Άνατολικών έπαρχιών,
την αϋξησιν τής παραγιογικής τον
δραστηριότητος, την ομαλήν όιακί-
νησιν των Άνατολικών προϊόντων
μεχ,ρι τής Ιταλίας καί την απο¬
κατάστασιν τής στρατιωτικής πει-
θαρχίας, αύξανούσης την μαχητι-
κότητα των στρατιωτικών καί ναυ-
τικών ΧρΐΛτιανών. Μετά την έ-
ναρκτηριον προσφώνησιν τοΰ ιμο-
νοκράτορος Κωνσταντίνου τ ρός
τοϋς 300 περίπου Συνέδρους έν
τώ εόκτηρίφ οίικφ τής Νικαίας,
κατά Μάϊον τοΰ έ'τους 325, δ γραμ
ματεύς τής Οίκουμενικής Συν<ί- δου άνεφώνησεν «άναγνίικτθήτιιχταν οί λίβελλοι», ο όποίοι ήσαν τοπο- θετημένοι επί τραπέζης είς τό κέν τρον τοϋ εύκτηρίου οίκον καί έ¬ καστος είς σχήμα κυλινδρικύν. Άλ λά ό έϋφυέστατος μονοκράτωρ Κιονσταντϊνος, άϊτοδίδην πρι»ταρ- χικήν σημασίαν είς την δογματι- κήν ένότητα διά την οποίαν καί συνεκάλεσεν ειδικώς την Ο'ικοιιμε- νικήν Σύνοδον τής Νικαίας, διέ- κο,ψεν άμεσος τόν γραμματέ<ι τής Σύνοδον άπαντήσας είς αυτόν «ά- φετε πάντα κατά τάξιν γενέσθαι». Κατά την διάρκειαν των θεολογι- κών συξητήσεο)ν, μόλις αντελήφθη την συμφωνίαν τής πλειοψηφίας των Συνέιδρων επίσκοπον, ό μονο- κράτο>ρ Κονισταντίνος έτάχθη μέ
την πλειοψηφοϋσαν παράταξιν καί
επέτυχε ταχύτερον την όμόψονον
ι|>ήφισιν τοΰ δρου «ΰμοοίισιιι) τφ
Πατρί» καί την προσθήκην τοΰ
άναθε,ματισμοϋ «τούς λέγοντας κτι
στόν ή τρεπτύν ή άλλοιιοτόν τόν
Τίόν τού Θεοΰ είναι άναθεμοιτίξει
ή Καθολική Έκ,κλησία». Ή Α' Οί
κουμενική Σννοδος έχαρα«τήρισ,εν
όρ&Λς Καθολικήν την Χριστιανι-
16.765 052,99 νης καί την λέξιν Κ α θ ο λ ι-
κ ή πρέπει νά προσέξουν περισσό-
3(0 0(0.— τερον οί Παπικοί Σύνεδροι τοϋ
θεολογικοΰ Διαλόγου διά νά μή ό-
μιλοϋν άπύ ίσχύος πρός τούς Όρ
θοδόξους Άνατολικούς Συνέδρους
έφ' όσον μάλιοτα ό Διάλογος Θά
διεξαχθή έπΊ ίσοις δροις, αν Θά
διεξαχθή.
(Συνίχίζεται)
Ό δρος όμοονσιος καί ό άνα-
Θεματισμός των άρνουμένιον αυ¬
τόν τόσην πολιτικήν ικανοποίησιν
παρέσχεν είς τόν μή Χριστ ανύν
Κ(ονσταντίνον ώστε δταν τύ ,· ήρώ
τησεν ό γραμματεύς τής Σύνοδον
«οί δέ λίβελλοι» διέταζε άμέσιος
«Πυρί παραδοθήτωσαν». Διότι τόν
ένδιέ.φερε μολ'ον ό δογματικυς δ-
I
ρος όμοοΰσιον τώ Πατρί καί ούχι
ή άνάγνοσις των λιβέλλον, οΰτε
και ή έρμηνεία τοΰ δρου όμοού-
σιον, διότι δέν είχεν εΐσέτι δεχθή
τό Χριστιανικόν βάπτισμα. Την
αδιαφορίαν του αυτήν πρός τό θε
ολογικόν περιεχόμενον τοΰ δρου ό
μοούσιον τώ Πατς! επιβεβαιοί καί
ή βραδύτερον παρουσιασθείσα όξυ
τάτη διαφωνία /αί έρις μιταξύ
Όρθοδόξοιν Άρειανών καί Ημια
ρειανών, δσον άφορά την έ^μηνεί
Ό Προϊοτάμενος τοΰ Λονιοτηρίου
ΚΩΝ. ΠΑΠΑΣΙΙΥΡΟΥ
Διότι απλώς παρεδέχθη την νέαν
άποψιν ότι καί άνευ τού ό'ρου όμο
ούσιον τώ Πατρί διατηρείτο ή
Όρθάδοξος Δογμ^».τική δι?)ασκ(ΐ-
λίη περί Χριστοΰ καί κατ' ακολου¬
θίαν καί ή θρηχτκεντική ένύτη; των
Χριστιανών τή; Συρίας καί έξ αύ
τή; ή δι' αυτή; καί ή όμαλή δια-
κίνησις των προϊόντιον μεταξύ Συ
ρίας καί Ιταλίας έξησφ«λίζετο
καί ή δημοσιονομία τής Ρΐΰμης
δέν έζημιοΰτο. Την νέαν αΰτίιν ά¬
ποψιν υίοθέτηβε πράγματι ό μονο
κράιτ<ι>ρ Κοινσταντίνο;, διότι δέν
ήτο άκάμη Χριστιανός καί κατ' α¬
κολουθίαν ούδαιμώς ένδιεφέρετο νά
έμβαθύνη περισσότερον είς το Όρ
θόδοξον νόημα τοΰ δρου όμοούσι-
ον τώ Πατρί ή τής παρερμηνείας
τού. Ένδιεφέρετο περισσότερον
διά την εξασφάλισιν τής ηιρηνι-
κής συμβιώσεως των Σύριυν καί
ειδικώτερον των Άντιοχέων διά
λόγους παραγιογικής δραστηηιότη-
τος, έιμπορι,κών (ΠΛ'αλλαγών καί
δημοσιονομικής {-νισχύσεως τί)ς Ρώ
μης·
Ή οΐκονομολογική Ιδιοφυια τοΰ
μονοκράτορος Κίιινσταντίνον ίθε- |
μελίωσε τό Βυζάντιον λίαν επιτυ¬
χώς επί τού νομ.σματικοϋ χ·/υσοΰ
κανόνος των νεωτέριον χρόνων,
διότι εκοψεν έκ καθαροΰ χρυσοϋ
νάμισμα όνομασθέν Χρυσίον, προ
νο,μιοΰχον άνταλλακτικόν και άγο- | ~~~ ~~
ραστικόν μέσον περιζήτητον είς του Ελένης) άπηλλάγη κ ι τοΰ
Ώς πο,οκΰπτει έκ των στατιστι-
κών πινάκων Β' τριμηνίας 1969
τού Βρεταννικοΰ Νηογνάμονο^
ΛΛΟΤΝΤΣ ΡΕΤΖΙΣΤΕΡ ΟΦ
ΣΗΠΠΙΝΓΚ, αί παραγγελίαι δια
ναυπηγή<τεις έμπορικών σκαφτδν είς έλληνικά ναυπηγεία Ισημείο) σαν σημαντικήν αύξησιν, άνελθοΰ- σαι είς 97.950 τόννους γκρός, κβ τα την ώς ανο) περίοδον, ϊναντι 80.673 τόννων γκρός τής Λ' τρι μηνίας 1969. Ή αύξησις αύτη, άντιστοιχεϊ είς ποσοστόν άνω τού 20%, τό έκτόπισμα 6έ των 23 υπό παραγ γελίαν ή υπό ναυπήγησιν σκα- φών Εχει ώς εξής: μεταξύ 100 - 500 τόννιον γκρός 8, 500 - 1.000 τόννων γκρός 3, 1.000 - 2.000 τόν νων νκρός 2 καί 8.000 - 9.000 τόννίον γκρός 10. "Απαντα τα ά νο>τέρω σκάφη είναι δηξελοκίνη-
τα.
Ο κ. ΠΑΠΑΛΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΕΠΙΘΕΩΡΕΙ
ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΙ-ΑΣ
Ό ΰπουργό; Δημοσίων "Εργων
κ. Κ. Παπαδημητρίου μετέβη είς
Πάτρας καί εκείθεν είς Καά6ρυ
τα Μέγα Σπήλαιον καί Αγίαν
Λαΰραν πρός επιθεώρησιν τίΐν έ·
χεϊ έκτελουμ,ένων ϊργων δδοπΉίας.
τάς ίιμπορικάς συναλλαγάς, έν άν
τιθέσει πρός τόν άντιπραγ ιιατι-
σμόν των βαρβάρων. Τό χρυσουν
αύτό νόμισμα διετηρήθη ά'ό'θευ-
τον καί εχρησιμοποιείτο επι όκτώ
α'ιώνας, (μοναδικόν φαινόμεον δι
αρκείας) άνά τό Βυζάντιον μέχρι
τοϋ αύτοκράτορος Αλεξίου Κομνη
νοΰ (1081), όστις ηναγκάσθη νά
τό νοθεύση διά προσμίξεως ούτελε
στέρο>ν μετάλλιον διά λάγους οΐκο
νο,μικούς ή άκριβέστερον Δημοσιο
ναμικούς. Διότι μετά την αΐχμαλιο
οίαν το Βυζαντινοΰ αύτοκράτορος
Ρομανοϋ Δ' τοΰ Διο,γένους παρά
την λίμνην Βάν τής Άραενίας
(1071) ή Μικρασία δλόκληρος έ-
λεηλατήθη καί μετετράπη εις Σελ
τζουκικόν Σοι·λτανάτον μέ πςωτεύ
ουσαν την Νίκαιαν καί ό ΐ»ροϋπο
λογισμός το Βυξαντίου εστερήθη
τό ήμισυ σχεδόν των έσόδων του.
Καί έπειδή ή Βυζαντινή αύτοκρα
τορία έστηρίχ,θη κυρίως επι τού
Μικρασιατικοΰ 'Ελληνισμοϋ τόν ό-
προπατορικοΰ άμαρτήματος καί
των προσωπικών άμαρτιών. 'Ελο
μένως, ορθώς καί δικαίω; ή Όρ
θόδοξος Άνατολική Έκκλησία ά-
πένειμεν είς τόν Κακνσταντϊνον
καί την μακαρίαν μητέρα του Έ-
λένην τόν τίτλον ίσαποστόλυ,^ Δι¬
ότι έκεϊνος μέν υπήρξε τό όργανον
τής θείας προνοίας πρός πραγμά¬
τωσιν των κοσμοϊστορικων 6ονλων
της, ή δέ μακαρία μήτηρ τού ήξι-
ώθη νά άνεύρη τόν ξύλινον σταυ
ρόν επί τοϋ όποίυυ έκαρφωθησαν
αί ζ(ΐ>οπάροχοι χεϊρες καί οί αχραν
τοι .-τάδες τοϋ θεανθρώπου.
Έκ των ανωτέρω έξάγεται καί
τό λογικόν σνμπέρασμα των άνο-
στενάριδων τοϋ Λαγκαδά οί όποϊ-
οι δικαιοΰνται άκωλΰτοις νά συνε
χίσουν την θεαματικήν εορτήν των
κρατοϋντες την ί,Ικόνα των προ-
στατών των ίσαποστόλων και άγί
ών Κωνσταντίνου καί Ελένης καί
χορεύοντες εϋθύμως γνμνόπ"δες ΰ
περάνιυ τής φλογοβύλου άνθρακι-
ποίον μετεφύτευσεν έξ Ελλάδος ή ' *?* θαυμαζόμενοι άπό τούς κατα-
έκστρατεία τοΰ Μεγάλον Άλεξάν ! πλήκτους θεατάς. Τό Εθιμον αύτό
δρου κατά τόν Γεομανόν ίσυρικόν , δέν είναι άντιχριστιανικόν διά την
Ντρόϋσεν, έπεται δτι ή ύποδοΰλω Εκκλησίαν καί τού; Μητροπολίτας
σις τής Μικρασίας (1080) προη- , τΐ)ς. διότι ή Έκκλησία δέν όνεχά
τοίμασε πρώτον τύν άποκεφαλι- , λεσε μέχρι τούδε την άγιοποίησιν
σμόν τής Βυζαντινής αύτοκρατο- του Μεγάλον Κωνσταντίνου καί
ρίας υπό των Λατίνων Χριστιανών τής μακαρίας μητρός τού "Ελένης,
τής Λύσεως (1204), καί βραδύτε! τω/ν θεοστέπτιον καί ίσαποστό-
ρον την κατάιλυσίν της υπό των λων!
άπίστο>ν Μουσουλμάνων τής Άνα- , Διαπρεπεϊς ίστορικοί (ό Παπαρ
τολής (1453). Καί λίαν έπΐιυχώς ρηγόπουλος καί ό "Αγγλος Μπιού-
ό Γκέλτξερ έγραψεν: «Ό Τοΰρ- Ρ1")) ύποστηρίζουν δτι ό Μέγας
κος εστησε την νομαδικήν τον σκη Κωνσταντίνος διετήρησε την άπε
ή ί έ θ ί ά
νήν επί των έρευΐίων τής αρχαί- Χθή καί αντιχριστιανικήν διάταξιν
άς Ρθιμαϊκής λαμπρότητος». Διότι , τοϋ αύτακράτορος Διοκλητιανοΰ πε
Π ιμάχη τοΰ Μάντζικερτ, τό λα- οί δεσμεύσειος των έργοληπτών είς
κριμάμπιλε μπέλουμ τοΰ Μάντζι- τα ύπ' αυτών καλλιεργούμενα κτή
κερτ, συνεπλήρωσε τόν άφανισμόν ματα (των άπογράφων ή δουλοπα
τοΰ Ελληνικόν πληθυσμόν τής Μι ' ροΰκυ,ν) διά λόγους φορολογικόν;,
κρασίας, κατά τόν ιστορικόν Λώ- , δηλαδή πρός εξασφάλισιν τής εισ
ρεντ, καί ένεθάρρυνε τού; Λατί- πράξεως των έγγείων φόρων άπο
νους Σταυροφόρους νά προνραμ- Ι τούς γαιοκτήμονας. Κατά χήν τα
ματίσοι»ν την ίδρυσιν τής Λατινο- ' πεινήν γνώμην μαυ δμως ό /όγος
κρατίας τής Κο,νσταντινονπόλειος αύτάς έξονδετερούται άπό άλλον
είς την Ανατολήν. Έν τούτοις ή ανώτερον έπισιτιττικόν λόγο-', δή
Μικρασία τής Έλληνοχριστιανικής λαδή άπό την εξασφάλισιν ίπαρ-
Νικαίας είχε τό προνόμιον νά κα- ' κείας σίτου καί τροφών διά τόν
ταλύση την Λατινοκρατίαν λαί ν' . καταπληκτικώς ανξανόμενον άστι-
άποκαταστήση τόν αύτοκράτορα κάν πληθυσμόν των πόλειον >αί εί
καί τόν Πατριάρχην είς τοΰ; Βν δικώς τής Κωνσταντινουπόλεως
ξαντινούς θρόνους των άντ,στοί- καί την εντεύθεν επιτεινομένην1
χο>ς καί νά διασώση τούς Βυζαντι έλλειψιν έργατικών χειρών καί καλ
νοΰς Χριστιανοϋς άπύ τόν άφελλη ' λιεργητών τής γής.
νισμόν καί τόν έκλατινισμόν. | Την άνοκτέρω γνώμην μου βασί
Ό διάσημος Άγγλος ίστορι- ξ<ο επί δύο ίστορικων γεγονότιο. κος Γκίμπον χρολματίξει περισσώς Πρώτον, ό Μέγας Κο)νσταντίνος τόν φόνον τοΰ υίοΰ του Κιίσπου διά διατάγματος υπεχρέωσε· 6- εκ τής πρώτης σύζυγον του καί λους τούς γαιοκτήμονα; νά καλ- την δολοφονίαν τή; δευτέρα; συ- λιεργήσουν έντατιχώς δλα άνεξαι- ζύγον τον Φαύστας. Δέν έοίστα- | ρέτως τα κτήματά των άποοφαβί σεν δμος νά άπονείμη είς τόν φο στως. Δεύτερον, Ί εν Γάγγ·,?α τής νέα Κωνσταντίνον τόν τίτλο,' Μέ- Μικρασίας σννελθοϋσα περί τό ί- γας. Έπειδή δμω; καί νεώτεροι Χριστιανοί ξένοι ίστορικοί διερο- τώνται πώ; ή Όρθόοοξο; Άνατο λική Έκκλησία άνεκήρνξεν άγιον τόν φονέα τοΰ υίοΰ του Κρίσπου έκ τή; πρώτη; σύζυγον τον καί φονέα τή; δευτέρα; σύζυγον του Φαύστα;, δίδω είς αυτού; τήν ά- λ.ηθή εξήγησιν. Ό μή Χρισ;ιανός άκόμη Κιονσταντίνο; άν προέβη πράγματι εί; τάς φρικαλέας αύ¬ τάς πράξει; τούτο όφείλετα είς συκοφαντίαν τής Φαύστας κατά τοΰ υίοΰ τού Κρίσπου και είς την ανακάλυψιν τής οτκοφάντιδος Φαύ στας ήτις ε'πρεπε νά τιμωρηθή διά τόν άδικον θάνατον τού Κρίσπου. Άλλά καί υπεράνω τούτων ό δια- ^ πράξας ή διατάξας τούς δι') φύ αν τοΰ δρον όιμοοΰσιον τώ Πατρί. ' νους ήτο έθνικύς. Βαπτισθρίς δ- Αί εριδες έκείναι διετάραξαν πρά μως υπό τοΰ Νικομηδεΐας Ενσεβί γματι καί λίαν επικινδύνως μάλι-' ου (μετά τόν βάνε τον τής μητρός τος 343 Τοπική Σΰνοδος άνεθεμά τισε την άποδέσμευσιν, θεσπίσανσα «εί τις δοΰλον προφάσει θεοσε· βείας διδάσκει καταφρονείν όεσπό τού τε άναχαιρεϊν τής ΰπηνΓσία; άνάθεμα ίστω». Την τοιαντην δέ σμευσιν ή Τοπική Σύνοθος τής Γάγγρας ένΐ^φισεν ακολουθούσα την διδασκαλίαν των Απόστολον Παΰλου (Έφεσίους 6, δ - 10, Α' Τιμ. 6, 1 - 3) καί Πέτρου (Α'. 2, 13 - 20). ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ Ό συνεργάτης μας καβηνητής κ. Ίιοακείμ Γ. Μαλαθονρας θά ά πουσιάση έξ Αθηνών επί τρίμη¬ νον. Έπανερχόμενος θά <τυνεχίση την άρθρογραφίαν τού καί 6α έπι- μεληθή τής έκοόβεως των άρθρων του άνακατατάσσιυν καί συμπλη- ρών αύαά ώς Α'. τόμον.
Άπό την έποποιϋαν τής Βορβίου Ή πείρου
ΤΡ-ΜΠΕΣΙΝΑ
ΤΊ.Γ' ηΐΛΓογάτηι μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σννι'χτκι έ/ τηρηγο-ιιένου)
κανονινή Αποστόλη τί;ς Τ Μ"
ιν ϊ —ι-
ήτο νά
ίντολών,
είς την πε,> Ίχήν
0ρο)νίκης. Καί τό ,-ταοάίο-
είνπι ίίτι έν τή «Σννοπιική
τού πολέμου τής Έν,λά-
194(1—1941», την δποίτν ίξέ
Το επί τή: γερμανικής ντ-,
ίδηΐ'θέν 'Τπουηγήον Ί·»,ι
Τ Μεραρ-',Λ ί-?-
ηνση. είς την πεηοχιιγ Ογγ;
νίκης «τ'1 τιϊ; 1;!η: ,Ν><■'"'<■'>' -
ότπν ρί'(?ί'Τ''ΡΤο άκόμη τίς τη ·
Κρήτην! Την νυν.™ τής ΙΛτ,ς Νο
δο;
,η: 'Λιιΰνης. ή
'Ί νιτο.τηαπή ημών
άχόμη -ΐθ»; άγνωστον κπτείθνν
Λιν, ΛΐΓδΓ»θη ότι άντ! τή- Οεπ>
νίχης θ« κατηυθϋνετο άς τ-;-,.·
\ΰ(()(ϊ,α: Κατά τάς μετ Μΐεσοι
ντίον; <"'0«? διήλθομεν ιΐνο>θεν ή
ίγνίτοτα ενός νπρκοπεδίου, ίπλη
ροφορήθηιμεν δ' ότι έπάκτια πυρ ·
βολεία ήααν ετοίμη νά μίϊς πλή-
ξοιιν, διότι μας έξέλαΒον ώς... εχ
ά
Ό ΘρΛ; ίΛοήθηβε καί δέν Λνε
τινάχθηίΐεν. Περί τα έξημτοώμα
τ« είδομεν έκ τής γεφύοας ού
πλοίοι· «Κορινθία» τάς ακτάς
τοϋ Σαρωνικοΰ, καί μετά τίνα ω
ρίΐν τα πλοία μας ήγκυοο6όλη-
είς τόν λιμένα τοϋ Περαι-
οαν
ίιζ.
τής ί'ιρας αυτής δ Άο
Πεξικοΰ έτήρει σιγήν ίχθύ
ος.
Ή άποβίβασίς μας ήοχισε την
9ην ώραν υπό ραγδαίαν βροχήν,
ή δποία Επαυσε περί την μεσημβρί
αν χαί την διεδέχθη θαυμάσιος ή
λιος.
ί. ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΓΛΑΙΊ.
Δύο Άξ)κοϊ τού Γενικοΰ Στοα-
τηγείου οί: Άντ)οχη; Πρν. Σίΐι'
λης Δηιι. καί 'Λντ)οχης Πνοίκον
βοόνος Παναγ. έδεξιώθ> σπν τ')
43ον Συν)γμα καί τα; Μονάδα;
τή; Τ Μεραρχία: είς τόν λιιιίν ι
τοΰ Πειραιώς, κια καθώοισαν τάς
λεπτομερείας τής μΓτηκτ-ηρΓ'; τον
διά ψορτητεών αυτοκίνητον ■— τα
κτήνη όδικώ: — είς την πευκό¬
φυτον περιοχήν τού Χιιιδηηίοι·.
Ή διαδρομή εγένετο διά Νε'ας
Κοκκινιάς — Ίερας όδού. ΟΙ
στρατιώται εψαλλον ενθοι σιώδη
πατρκοτικά ίίσματα καί πολλοί εξ
αυτών τα κηητικά τοαγοίδ α. Ό
λαός ύπεδέχετο μέ ϊ,ητοινοαυγά;
καί χειροκροτήιιατα την φάλαγγα
των αυτοκίνητον μας, επί κεφα¬
λής τής οποίας ήτο τό φέρον τόν
Διοικητήν τού ΣΐΛ')τος μέ τό έ
πιτελεϊον τού καί την πολεμικήν
ιιας Σημαίαν.
Τό Χαϊδάοι εΐνπ τηπηβρσ'α γτ-
οί τα 6 χιλιόμετρα εξωθί των Ά
θηνών παρά την στρνοπόν τού Λα
φνίου. 'Εκεϊ, έν Ετει 1821 εγέ¬
νοντο δΰο μαχαι μεταξύ των Τοΰη
κων καί των «πό τόν Καροϊσκά-
κην καί Φαβιέρον Έλλήνιον. Κα¬
τά την Γερμανικήν κατοχήν εί¬
χεν έγκατασταθή νπό των Σ.Σ.
εί; τό Χαιδάρι στρατόπεδόν συγ
κεντρώσεως πρός κατάπνιξιν τής
Έθνικής άντιβτάσεως τοΰ Έλλη
νικοΰ Λαοϋ. Είναι άφάνταστα τα
βασανιστήρια τα όποϊα υφίσταντο
οί δδηγούμενοι έκεΐ πατριώται,
καί είς εκατοντάδας άριθμοϋ/νται
οί έξ αυτών θανατωθέντε; έν
μέβω φρικοιδών μαρτυρίων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ ΤΗΣ 40)ΕΤΗΡΙΔΟΣ κ. ΤΡ. ΟΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνειργάτου μ
Συνέχεια έκ ττροηγοιιμένου
Τα ήθιικα ποιήματά τον, ιΐναι
γραμμρνα κι' αύτά σέ ά^χαϊκή
γλωσσα καί περιέχοιιν πολΰτιμες
οχιμΑουλές, γι' αύτούς πού θελουν
ν' άκολουθήσουν τόν δυσκολοδιά-
6ατο δρόμο τής άρειτής. Μερικά
άπ' αΰτά διακρίνονται, όχι μόνον
γιά την εΰσέδεια πού άποπνέαυν ο!
στίχοί τον, άλλά καί τα φιλοσο
φικά νοήματα πού περιίχουν. Σάν
χαραχτηριβτιικό παράδειγμα θ' ά
νφρέρονμε τό «Περί ανθρωπίνης
ξωιής» ποίημά τού, τό οποίον 'έχ'ΐ
ώς εξής:
«Τροχός τις εστίν άστάτοις πεπτι-
(γμένο:
δ μικράς ούτος καί πολύτροπος 6ί
_(ος.
όν«) χινείται καί περισπάται κάτω
οΰχ' ίσταται γάρ καν δοκεΐ <τ?πη- «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ ■ Λους, άν μέ κρικρά δαγ- (κώαατα, Άνυπόφορο. Κι' αν άπό φίλο ις πι Φεύγων κρατεϊται καί μένων Απο- (το^χει σχιρτί δέ πολλά. καί τό φεύγειν (ούν. εχει "Ελχει χαθέλκει τη κινήσει την (στάσιν Ώς ουδέν είναι τού 6ίου δκιγρά ί χοπνύν, ή όνειρο, ή ΛνΘος χλό· (ής». Ή έομηνεία. Μιά ράδα είναι, ά,στατα Κνη. ή μιχρή αυτή καΐ η-ολύστροφΓΐ ζιοή, χινΐιέται πάνω, λυγιέται κάτω, δέν στέκεται, άσάλευτη κι' δ>· φαί-
ίνεται.
Φεύγοντας κρατιέται καί μένοντας
(τοέχει
σκιρτάει πολΰ κι' δμως φευγιΛ δέ·<· * άφίνει μέ την κίνησι την (στάσ· γιά νά διαγράψη ότι τίποτε δέν (είν' ή ζωή ή καπνύς, ή δνειρο, ή άνθος φυλλω ισιάς. Έδω πρέπει νά, σημειώσωμεν ότι, άντίθετη γνώμη μέ τόν Γρη- γόριο εχει ό Γερμανός φιλόσοφος καΐ ποιητής Νίτσε, ό όποϊοό παρ·>
μοιάζει τόν δνθρωπο, δχι μέ τροχό
.ΐΕριστρεφόμενο γύρω άπό τόν 5.
ξονά τού, άλλά κυλιάμενο. ΕΙσα',
'έγει στόν Ζαρατούστρα τθι>, μιά
ναινούργια δύναμις, Ινα κα'νοιύρ-
Υΐο δΐκαιο, έ'νας τροχός πού κυ-
λάει μόνος τού; Μπορείς νά εΐσαι
"Οΐτής τοΰ έαυτοΰ σου κϊ' έκδικη-
Τής τού νόμου σου; Εάν ναί, προ
Χώρηοε, εάν οχι, παραμέρισε ? σκυ
ψε καλυτέρα, γιά νά π'ράσο ν ά
*ό πάνο) σου οί έκλεν-τοί, οί '·ποΐ
°ι ξεύρουν σάν δικό σου καλό το
Κι
σταμάτα πιά, Κι' αν άπό θεοϋ πα-
(ρασ:άτες,
ποϋ νά πάγη κανείς; Πώς νά φι'<- (γη κακών 6ορά; "Αλλο περί φίλων μή καλών «Δεινόν τό λυποϋν. άνιδραπώδες. ώς θηοιωιδες. αν φίλος σέ Δέν θά έπιχειρήσωμε ν' ξωμε, ποίος άπό τούς δύο ϊχη πε Οίβσότερο δίκαιο, άναπτύσσοντας ώ πολυδαίδαλο αύτό θέμα .χε κα τάλληλα έπιχειρήματα. ΆπΛ.ιίς έ τονίοαμε την ύφιοταμένη άντ'ίιβΐ "ι, γιά νά βγάλη ό καθένας κρίσι τού, τ' άναγκαϊα , γ Ράσματα. Εμείς θά προχωρησωμε "ην δημοσίευσι των άποσπ'ΐσμά- Τΐ)ν, παραθέτοντας μερικά ποιήμα τα άκόμη τού Γρηγορίου, πού περι λαμβάνονται στήν ιδία σειρά. φίλων μή καλών Λεινύν τα πάσχειν. "Άν δέ καί φί· (λιον δπο ώ; χείρον δν καί λαθραίοις 6ίγμα (σι τοιϊίτ' ού φορητόν. "Αν δέ καί πι- (πιστών υπο, έπίσχες. "Αν καί Θεοΰ παρι'βτά- (των, ^οϊ τις τράπηται; Πώς φύγη ««" (κων φοράν; Ή έρμηνεία: νά ϋποφέρης. Κι' αν 0>ό φί-
Αν δέ καί λυ-
(πη (|)ίλος,
Αν δέ καί δάκνη λά
(θρα,
"Αν δέ καί γυνή λά-
ιίλος,
δαίμωΎ σύνουκος. "Αν δέ καί δικα
(σ.τόλος,
χρεία κεραυνών. "Αν καί θνηΐτόλος
ήκουσε Χριστέ καί δίκαξε την δί-
Ή έρμηνεία:
Βαρεία ή λύπη. Κι'
μοκρσπρεπές. Κι' αν σέ δαγκώνη
.(κρυφά,
δάναυοο. Κι' αν γυναίκα φλ'κιρη,
δαίμονας ο*τό σπίτι. Κι' αν δικα-
άνάγκη κεραυνων. Ίερωμένο; κι'
(δν,
"Ακουοε Χριστέ καί δίκασε ζνν οί
(κη.
Περί θανάτου φιλουμένων.
«Πικρόν τάφος πάς· δν δέ καί τέ-
(κνον τάφος,
διπλούν τό κα*όν. ΕΙδ' άρ*β:α£ου
(πάλιν,
ή συμφορά πΰρ. ΕΊοέ καί ννικτίου
(νέον,
ή καρδία ράγηθι των γεννηαόρΜν».
Ή έρμηνεία:
Πικρός δ κάθε τάφος· κι'
.V
τέ-
(κνου τάφος,
διπλό τό κακό. Κι' δν άριστον πά-
(λι
φωιτιό. ή συμφορά. "Εάν καί νεό-
(νυμφου
ράγισε καρδιά των γεννητόρίον.
Πεχοιτε.
Ή έρμηνεία:
Κάθε άρετή τού; δικαίους,
ενα βαθμό άνεβάζει.
Ό ξένος μέ σνξυγική κλίνη,
είναι Ισος μέ άγγέλους·
έκεΐνος πού είναι έγκρατής,
δς ταχθή μέ τούς παρθένους·
κι' έκείνος πού τηρεί τόν γιμο,
δς γίνη ίβος μέ τόν έγκρατή.
Μόνο την σωφροσύνη άσκήτε
ΉμερολόγιεΛΐ τού θ. θεοδωρΐδου έκ Φαρασθν
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
<αΙ Ιίια τέοως είς Κ&ττπαδονίαν τό (ΣυνίΥ3ΐχ έκ ποοηγουμένουΙ 'ΤποΓιάλλιο τα εΐλικρινή μ<υ σέ- 6η καί τα δέχεται μέ πρα* ματι- κό συαπατρκοτικό Ενδιαφέρον. Τοΰ (Ίνε-φερα ότι είυαι Φαοοσιο) 1959 κ.ατατΓυθΓ) στό φτιοχό τούτο ήμ? ρολόγιο. 'Εντεταλιιένοι κληρικοί μάς ω¬ δήγησαν στήν αίθουσα των τελε- τών, καί έδώ καθισμενοι μέ δλην Ι της και πρόεδρος τή; Πανελληνί την έ,τισημότητα άνααένουμε την ' ου Όαοσπονδίας των Καππαδοκι Λφιξη τοΰ Παναγιοπάτου. Μάς ( κων Σοιματείονν καί σάν έκτρόσ(ι) πος των έν "Ελλάδι Κα,Γπαδο- σ'ντοοφεύει ό σεδαστός Γυμνα- σιάοχη; τής Σχολής. Σέ λίγο κα κων &χ(ο την κηλή μοϊοα ν ά υπο- ταφ&άνει καί ό Σχολάρχης Πα- Λάλλω τα θεραότατα στ»γχί»()ητή- νοσιολογιιότατος π. Μάξιμος Ρα ηια καί περηφάνειά ιιας γ ά την πανέλλης καί μέ την διακρίνουσα εκλογήν καί χειροτονία τού είς έ ρμγένειή τονς συνομιλοϋν μαζί πίβκοπον άλλ.' άκόμη καί την ό- ιια;. Είναι καί οί δύο τονς έμ- '.όι'τχον ευχήν είς υψηλάς προα .τνεΐΌμένοι κληρικοί άρχιμανδρΐται γμιγύς καί είς θραρεστους ,τνευμα ιιελλ.οντικοί ηγέται τής όρθοδοξί- τικά; προόδους καί επιτυχίας. μς θά είναι πάντοτε πηοθυμο; παράσχη κάθε εξυπηρετήση ό Φωτογραφία άπό τόν πράσφα- τάς αιθούσας τοϋ ξεναδοχείύυ 'Λ τον έογ νώσειος κ. Απόλλων· Λεονταρίτη-.
γραφέι»; κ. Τριανταφύλλου θεοδω
ρίδη, πού ώργανα>θη άπό την "Έ¬
νωσιν Έλλήνων Λογοτεχνων είς
ένώ ομιλεί διά τα έργον τού τιιιο
μένου. Έπίσης διακρίνονται δεξιά
τοΰ όμιλητοΰ ή Γεν. Γραμματεύς
τής Ένώσεο)ς κ. Μαίρη Μποισ
μποΛ·ρέλη καί ό Διει<θυνιής 'Τ- πουργείου Προεδρίίΐς Κυ6;ρνήβΓ- (|>ς ποιητής κ. Διον. Άρβανίτης.
Καί έξ άριστερών τοΰ κ. εοντα
ρίτη ό κ. Τριαντ. Θεοδιοο'Όης, τι
Σύμ6ο·λος ποιήτρια κ. Νίνα Ρα
ίση (πού άπήγγειλε τό ποίηιι ■.
της, γραφέν ειδικώς διά τόν έο^,
ταβμόν αυτόν, μέ τίτλον «Στά
Πνευματικά Σαραντάχρον.ι τυϋ
Τριαντ. θεοδωρίδη») δ κ. Κίμων
Ραίσης, ή δ. Αθηνά Κασσα6έττ,
καΐ ή κ. "Εφη Θεοδωρίδου.
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
4 όν
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΠΠΘΣ Τθχ ΑΠΑΝΩ ΚΟΣΜΟΥ
Τοθ συνβργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
γης, ό πατέρας τοΰ Μάνβου. Πέ-
θανε εύχαριστημένος πού ε(δε τό
γιό τού τόσο καλά άποκαταστημέ-
νο. Τύν εκλαψε κι' αυτόν πολΰ
καί ύποσχέθηκε πώς θά τοΐ·; κά-
νει έναν ώραίο μα(>μάρινο τάφο,
δείχνοντας ϊτσι την άγάπη καί
την εύγνωμοσύνη τού στόν πατέ
ρα πού τόν γέννησε καί τοϋδειξε
τόν τίμιο δρόμο καί τόν Παντελή
πού τόν ε"κανε άπό φτο>χό πλού-
σιο!
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΓΑΙ)
σεχτικό κι' οίκονομικό τού πνεΰ- !
Κοντεύανε τα Χριστούγεννα κι'
οί πελάτες πηγαινοερχότανε! Σέ
λίγε; μέρες τό μαγαζΐ αδειασε. Ό
Μάνβος ξανάφυγε γιά την Άθή-
να κι' Ιφερε τώρα πολύ ωραιοτέ¬
ρα πράμματα πού ταδινε σέ καλές
τιμές. Ό κόσμος τ' άγόραζε. μ" εύ
χαρίστηση κι' ό Μάνθος κίρδιζε.
Τό έμπορικό τού μυαλό εΐχί γίνει
πιά τέλειο. Στό μαγαξί τού έρχό
τανε νά ψωνίσουνε κι' άπ' τα αλ
λα χοιριά κι' ό νεος άναγκαζότα-
νε νά πηγαινοέρχεται στηχνά στήν '
Άβήνα. Ι ^,__________________________9
Ό Κώστας κι' δ πατέρα; τού ,
θαύμαζαν τίς Ίδΐες τού καί ι ό προ ΠερΙ προσκλήσεως των Μετό-
«^ντ,,νΛ ν,' πϊνηνηι,,νΑ τη,, ^νρ,-,- ι χων τ^ς Άνωνι*μου Έταιρεί
άς «ΑΘΗΝΑΤΚΗ ΒΙΟΜΉ
ΧΑΝΙΑ ΙΙΡΟΣΟΨΙΩΝ Α.
ΒΙ.Π. Α.Ε.» είς Τχκτικήν
Γενι,κήν Συνέλευσιν.
1 «ΑΘΗΝΑΤΚΗ ΒΙΟΜ) ΝΙΑ
| ΠΡΟΣΟΨΙΩΝ Α.ΒΙ.Π. Α.Ε »
Ι Συμφώνως τώ Νόμιω καί τώ
| Καταστατι·κώ τής Έταιρείας
( χαλοΰνται οί χλ. Μέτοχοι τής
Άνωνύιμου Έταιρείας «ΑθΗ
ΝΑ'ΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΡΟ
ΣΟΨΙΩΝ Α.ΒΟΙ. Α.Ε.» είς
ετησίαν Τακτικήν Γενικήν Συ
έλευσιν την 26ην Ίουνί'Λ)
1970, ημέραν Παρασκευήν καί
ώραν 5 μ.μ. έν τοίς έν Αθήναις
καί επί τής τής δδοΰ Βορέου
αριθ. 5 κειμ,ένοις γραφείοις αύ
τής, ί'να άποφασίσωσιν επί τώ;
ακολούθων θεμάτων ήμερησία;
ΰ-.ατάξεως:
1) Ανάγνωσις και
γιά ν
άξιωθήτε καί σ' ανωτέρα.
(2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ύπεΰΘυΌι συμφώνως τφ νόμν
1090)1936
Ίδιοκτήτης - ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία ^4αυ<^ρχου Β6τση 55 Ποοΐσταμβνος ΤυπογραφεΙοι. ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΧ Κκατθικΐα Χπορτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ απολυόμενος ίκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την 26.10.1969 ζητεί εργασίαν είς * ωτικδν η είς Φροντιστήριον. Π ροφορίαι τηλέφ. 772.193 ωρα 10— 12 π.μ. καί β—9 μ.μ. μ«. Καί μιά μερά τού προτείνα- νε νά συνεταιρισθοΰνε. Δηλαδή ν' άνοίξουνε μαζί έ'να μεγάλο έμπο ρικό κατάστημα στήν Άθήνα. Ό Μάνθος τό σκέφτηκε καλά καί θά τ' άποφάσιζε άφοΰ κατόρ Θίβνε νά ταχτοποιήσει τίς Λουλει ές τού στό χο>ριό. "Επρεπε νά
κρατήσει τό ενα μαγαζί γιατί, τώ
ρα, ό μπάρμπα Παντελής είχε γε
ράσει πολύ καί κουραζότανε. "Ο-
μ<ος πώς νά γίνει; 'Εκείνες τίς ήμέρες ήρθε ό μπάρ μπα Σπύρος καί εΐπε τοΰ Μάνθου νά τόν λυπηθεΐ καί νά μαζέψει τό Θοιμά στό μαγαζί τού. — Τώρα φρονίμεψε καί θέλει νά δουλέψει, Μάνθο μου. 'Εσύ θά τόν σώσεις γιατί κανείς δέ θέλει νά τόν πάρει στή δουλειά τού! Ό Μάνθος σκέφτηκε για λίγο. — Μπάρμπα Σπΰρο μου, εΐπε στό τέλος, θέλω νά σέ 6οηθήσα>,
μά φοδάμαι πώς, σέ λίγο καιρό,
πάλι τα ιδία θδχουμε! Σκέφτη-
κα δμως κάτι δλλο.
— Τί; ρώτηβε μ" ενδιαφέρον
δ Σπύρος.
— Νά δάχπο τό μπακάλικο —
πάντα μέ τή θελήση τοΰ μπάρμπα
Παντελή — δχι γώ νά τό διευθύ
νει, άλλά νάναι δικό —σας! Γιατί
ϊται θά πονάτε τό δικό σας πράμ
μα καί θά τό φροντίζετε μέ άγά-
πη!
Μιά χαρά έ'λαμψε στά μάτια
τοΰ Σπύρου καί ρώτησε άνόσυχα:
— Πώς;
— Νά, θά σάς τα πουλήσω καί
θά τό ξεπληρώσετε λίγο - λίγο.
θάναι στά δνομά σου καί θ' άνα-
λάβεις έσί) τό χρέος. "Ετσι πι-
στεύω νά γίνει δνθρωπος δ θω¬
μάς!
Ό Σπύρος τόν άγκάλιασε μέ
συγκινηθή καί εΐπε:
—^ΕΙσαι πολύ καλός, παιδ' μου,
καί τού άξίζουνε τιμές καί όόξες!
Κλείβανε τίς συμφωνίες, κατα
μέτρησαν τό πράμμα τού μαγα-
ζιοΰ καΐ σέ μιά δδομάδα ό Θ(ι»μάς
παράλαβε τό μπακάλικο κορδιομέ
νος καί περήφανος! Τώρρ πώς
θά τα πήγαινε τό μέλλον θά τδ-
δειχνε. Ό Μάνθος ίκανε τνα με
γάλο καλό στόν μπάρμπα Σπύρο.
Α
Τό μπακάλικο ε'φ»>γε άπ' τα χέ
ρια τοΰ Παντελή, μά σέ λίγο και
ρό Ιφευγε κι' αύτάς γιά τό με¬
γάλο ταξίδι, άφοΰ αφησε γενικό
κληρονάμο τού τόν καλό τού άνη-
ψιό.
Ό Μά-νθος, άπ' τή λύπη τού, ε-
κλεισε μιη &δομάδα τό έμπορικό.
Δέν είχε καρδιά νά δουλέψει! Ό
θάνατος αύτός τόν έπίκρανε πάρα
ι πολΰ. Ποτέ δέ θά ξεχνοΰσε τόν
καλόν εκείνον άνθριοπο μέ την τό
σο εύγενική ψυχή. "Ομοις κι' ό
Θωμάς ίδειξε τή λύπη τού φέρ-
νοντάς τού ενα μεγάλο στεφάνι
Φαίνεται δτι είχε άρχίσει ν ά ξε-
χνάει δλ.α τα παληό. Μά κι' ό Φ*ό
της, τελευταία είχε στρώσει "~!
ζήτησε νδιβρει δουλειά.
Ό μπάρμπα Σπύρος, που είχε
μάθει πώς δ Μάνθος θά πήγαινε
νά έγκατασταθεΐ στήν Άθήνα, τόν
γυρόφερνε γιά τό έμπορικό κι' ε-
λεγε συχνά:
__ "Αμα ενας άπ' τό σοι
καλάς, Οά φροντίσει καί γιά τούς
άλλους συγγενείς!
Ό Μάνθος τό συλλογιζότανε
πολύ, μά πονοΰαε αΰτό τό μικρά
έμπορικό πού ήτανε εντελώς δική
τού δουλειά!
ΕΙχανε πε ράσει δυό μήνες άπ'
τό θάνατο τοΰ καλοΰ Παντελή, ο-
ταν εκλεισε τα μάτια κι' ό Γιώρ
τοΰ Γενικοϋ Ίσολογισμοϋ τής
Έταιρείας τής Έταιρικής χρή
σεως 1969 μετά των Ιπ' αυ
τοΰ 'Εκθέσεων τοθ Διοικητικόν
Συμβουλίου ·καί των Έλεγκτων
τή; Έταιρείας.
2) "Εγκρισις των άμοιβών
των μελών τοΰ Διοικητ-.κοΰ Συμ,
δουλίου καί τοθ Διευθύνοντος
Σ'^βούλου διά την ύπόλογ^/
χρήσιν καί καθορισμός αυτών
διά την χρήσιν 1970.
3) Απαλλαγή τοΰ Διοικη¬
τικόν Συμβουλίου καί των Έ-
λεγκτών τν]ς Έταιρείας 4πδ
πάσης ευθυνής άποζημιώσεοκ,
διά την ύπόιλογον χρήσιν.
4) "Εγκρισις τής έκλογής *
νός Συ<ι6ούλου είς άντικατάστα σιν παραιτηθέντος τοιούτου. 5) 'Εκλογή δύο Τακτικών καί δύο Άναπληρανματικών Έ λεγκτών της έταιρείας διά την χρήσιν 1970 καί κα&ορισμδς α μοιβής αυτών. 6) Ένδεχομένως έκλογή Λ* οικητικοθ Συμ,βουλίου διά μίαν έξαετίαν συμφωνως πρδς Καταστατικόν τής Έταιρεϋας 7) Λήψις αποφάσεως .επι ής μελλοντικης πορείας τής Τ. ταιρεία*. Κατά τάς διατάξεις τοθ αρ- ρου 27 τοΰ Καταστατικοϋ τη"ς Έταιρείας, πάς, μέτοχος ί ( Μ χ χος μιάς (1) Μετοχής τής ι ταιρείας, δικαιοθται νά μ,ετΛ- σχη τής Γενικής Συνελεύσεως καί κέκτηται δικαίωμα μιδίζ (1) ψήφΛ κατ' αυτήν. Πρός τούτο οί επιθυμούντες να ττχρα στώσιν είς την Γενικήν Συνέ λευσιν μέτοχοι, είτε αύτοπροσώ πως, είτε δι1 άντιπροσώπου, ό φείιλουσι πέντε (5) τουλάχ. στον ημέρας πρό τής ώς £νω ορισθείσης διά την Συνέλευσιν ήμερομ,ηνίας νά καταθέσωσι τάς, μετοχάς των παρά τώ Ταιμείω Έ Τ μχς ρ τής Έταιρείας ή τώ μ Παρακαταθήκην καί Δανείων ή παρ' οιαδήποτε έν Ελλάδι Άνωνύιμ,ω Τραπεζιτική Έται- ρεία καί καταθέσωσι τάς σχ« τικάς άποδείξεις καταθέσεως αυτών παρά τώ Ταμ,είω τής Έ ταιρείας ή τή Διοικήσει της έντος τής αυτής προθεσμ.ίας, ώ» καί τα πληρεξούσια των άν: προσώπων αυτών. Έν Αθήναις τή 25 Μαίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ — 2ον — —...Ό άδελφός μου κύριε ή¬ τανε άγνό παλληκάρι μέ καρδ'ά πολύ μεγάλη· κακό σέ δνθρωπ'1 έν εκανε ποτέ τού· άγο.τοΰσε ό λόχο τού, γιατί ξε'χασα νι'χ 'άς πώ πώς ήτανε λοχαγός... καί όγιαζε τούς φαντάρους σάν πά ιιά τού. "Ετρεφε βαθειά περιφοόνησι ■ιά κάθε φεύτικο τύπο, γιά κάθί ταχειά κονβέντα· έκτιμοΰσε μονά (α την παλληκαριά! ...Τα λόγια τού λίγα καί στα- ιένια, πηγαίνανε κατευθείαν σττν ιαρδιά τού φαντάρου, καί Ανάδα ε κεΐ μέσα φωτία, τόν εκαναν ,ιοντάρι... ...Πόσο τόν άγαπούσανε όλοι! . ..κλάψανε πολλά μάτια γιά τό χά ώ χον, καί δσοι τόν γνω.,,ίσαν:- Γτή μαύρη κείνη έκστρατείο, πά ω στή μάχη, τόν κλαΐνε άκόμ,οι. ...Γιά νά βάς δεϊξω ως ποΰ ϊ- >θανε ή μεγάλη τού άφέλει·-; καί
Ι καλο>σύνη τής καρδίας τού, σας
,έγω ενα άστεϊο έπεισόδιο πού ϊ
'ΐνε την έποχή πού βρισκόμ,ασΐε
στό σταθμό τοΰ Άλπίκιοϊ, λίγες
οες δ άδελφός μου κέρδισ-·, «αί
ό φαντάρος γύρισε νά δή ποίος
ήταν δ... τυχερός. Μόλις ά·. τίκρυ
σε τό λοχαγό τού, κόκκαλο!
«Τή δουλειά σας!... τή δουλειά
σας παιδία!», τοΰς εΐπε ήσυχα· έ-
κεΐνοι άναγκαστήκανρ ν' άποοι'.ειώ
σουνε την παρτίδα τους μπροστα
τού...
...Δέν τοΰς τιμώρησε. Άμ« τού
ε,Ιπα υστερώτερα πώς αύτό ήτανε
κακό, μέ κύτταξε μέ τα γε,ναστά
τού μάτια καί εΐπε: είτε τού; ί]χ
ποδίσης, είτε τοΰς άφίσης α'ιπ/ι
θά παίξουνε!... άς τους έλ'ύθε-
ρους καλλίτερα... πως θά κεοάα'
ή ώρα τους;... αίίριο θά ποιμή-
οουνε... μήπως τα χαρτιά θά ·Όΰ:
κάνοτινε λιγώτερο παλληκάρια;
..."Ηθελε νά μην τού κρυ'ύο,ν-
ται οί φαντάροι, νά μην τό·' φο-
βοΰνται, παρά νά τόν α·γα:;οΰνε
σά μεγαλύτερό τους άδελφό. καί
στή μάχη νά κάνουνε τή ήϋ^'/ιιά
τους· τίποτα περισσδτερο 1
— ...Παιοί έ'να κατοστάρ: οτά
δύο! εΐπε ζωηρεμένος άπό τή διή
γησή τού· ήθελε νά οροσίαη λι-
γάκι τό στάμα τού, γιά νά
χίση.
μέρες πρίν γίνη τό μεγάλο κακό...
..."Ενα βράδυ δ αδελφάς μόν ' ...Λοιπόν.., τί Ιλεγα; Λ, ναί'..
τριγύριξε στόν κατανλισμό, δπως τότε μέ τό «τριανταένα»... κΓ αΰ
συνήθιζε πάντα πρίν κοιμηθή, γι« τό, καί τό κρασί, δμα βρισ^'ότα
νι... δλα τδφινε ελευθέρα· ηθελε
νά ΰποφέρουινε δσο τό δυνατό λι
γώτερο οί στρατιώτες τού άπό
τίς κακουχίες τής έκστρατε'ας.
Κάποια μερά ήρθε διαταγη ΛπΛ
τή Μεραρχία πού τοΰ 2καν? μετά
θέση σ' δλλο σύνταγμα· ποίλές
άπώλειες, λίγοι άξιωματικοί: ά
νάγκη ένισχύσεως.
Σάν τακουσε δ άδελφός μυιι
ά δή πώς περνοΰν τα «παιδία
ου», καθώ; Ιλεγε τούς στρατιω-
ες τοΰ λόχου τού.
Κάτω άπό εν' άντίσκηνο δκου
σε κουβέντες πολλές καί πήγε κο/
ά· εΐδε πώς οί φαντάροι παΐζα-
ε «τριανταένα» καί ποντάρί.'νε ά
πό λίγες δεκάρες δ καθένας τυυς'
ωρίς νά τόν πάρουνε εϊδηση χώ
θηκε μέσα στό άντίσκηνο, καί, δ
ως αύτοι ήσαντε άφοσιωμένο;
στό παιγνίδι, γονάτισε κοντά τους
αί παρακολουθοΰσε άμίλητο;...
"Τστερα ϊβγαλε δυό δενάρες
«αί τίς ποντάρησε πάνω σ' ενός
α χαρτιά... οί φαντάροι όϊδανε
«άποιο χέρι καί τίς δεκάρ^ς, καί
ίωρίς νά σηκώσουνε τό κεφΛλι συ
εχίοανε τό παιγνίδι...
Τό χαρτί πού 86αλε τίς δ«κά-
Παοοινΐιάσαμε μαζί μέ -όν κ.
Τσαλίκογλου την ν.. 'Λγΐουτάντη
εν.τθόσο>πο τού Κ. Μικρασι.ττικών
Σποι·6ών. 'Τπέίιαλε τα σέ'ΐη της
χ αί τοΰ; θεοαοϋς χαιρετ·σμού;
τ"ΰ ίίίουτικοΰ φΐλέλληνος >αί φι
'οιιοιιο-οτάτοΐ' ζεΰγους Μερλ·έ, τοϋ
Ινί'ντηηιι Μικηίΐσιπτικών Σ.τοΐ'δών.
Ό θεοηΗλεστητος έν χπρό μας
ΰχ'κιίοτησβ καί μάς διεΓ>εί>·/ί«>βε
Γίτι
ν ά
πρός τό σπουδαιότατο ?ργην τοΰ
Κέντρου μας.
Άλλά τό πλοίο ϊφτασε στήν
Άντιγόνη χ'ορίς νά τό καταλά-
6ουμε κι' ετσι άναγκασθήκαμε νά
χωρισθοΰμε μέ τίς θερμές έπιβκο
πικές εύχές τοϋ σεδασμίου μας
Δεσπότη. Έκεΐνος κατέβηκε στήν
Άντιγόνη καί μεΐς κατευθυνόμα
στ ε στήν Χάλκη.
Σάν άποβιβασθήκαμε, τραβήξα-
με γιά τόν Ί. Ναό τής Άγίας
Τριάδος. Είναι ό ένοριακύί να-
ός καί χοροστατεϊ ή Α.θ. Πανα
γιότης.
Μπήκαμε στήν 'Εκκλησία μέ Ιε
ρά εύλάιδεια γιατί είχαμε μέρες
νά μποϋμε σέ λειτουργοΰσα 'Εκκλη
σία καί θά πάρουμε τίς πατριαρ-
χικές εύχές καί εύλογίες. Ή θεία
λειτουργία προχώρει μέ γορ"ό ρυ
θμό. Σήμερα ή ένορία ϊχει φι-
λανθρωπική τελετή καί ό Πανα-
γιώτατος σέ έμπνευβμένο λόγο
Τού εξήρε την σπουδαιότητα τής
τελετής ένώ ό διοργανωτής Δε-
σπότης άντιπροσφώνησε τή,1 θ.
Παναγιότητα μέ καταφανή συγκι
νηση.
Δέν είχαμε αντιληφθή την ύπο-
χρέωση νά παραστοΰμε και μείς
στήν φιλανθρωπική τελετή πού ε¬
πηκολούθησε καί άφοροΰσε την έ
πένδυση των πτοιχών παιδιών τής
ένορίας. Στό τέλος τής θ. λειτουρ
γίας τρα,δήξαμε γιΛ την -χολή
πού δεσπάζει τοΰ νησιοΰ πάνω στήν
πευκόφυτη κορφή τού. Είναι ίίνα.
έπιβληαικώτατο κτίριο καί μάς ύ
ποχρεώνει νά μποϋμε μέ τόν προ
σήκοντα σεβασμό. Στήν εϊσοδό
της άνακαλεί κανείς στήν μνή-
μη τού τό λαμπρό παρελθόν της,
την σημερινή τιμή της καί την μελ
λοντική είσφορά της στήν πατρο
παράδοτη όρθοδοξία μας.
ΟΙ χιλιάδες των άποφοίτονν της
γενόμενοι πνευματικοί ταγοί τοΰ
Γένους μας άλλά καί τής καθόλου
Όρθοδοξίας προσφέρανε ανεκτι
μήτους Ιστορικές ΰπηρεσίες. Άλλ'
αύτό τό θέμα δέν μπορεϊ ν« άνα
φρένιασε... ν' άφίσω τα πίΐΛθιά
μου!... δέν είναι δίκηο α&ιο!. .
' δχ ί άς μην ήτανε γιά μάχη καί
θά βλέπανε πόσο λογαριάςει δ
Φουντάλης τέτοιες διαταγές! θά
πάω, γιά νά μή ποΰν πώς άπο-
φεύγω νά πολεμήοω... μετλ τή
μάχη δμως... νά χαλάση δ κΛσμος
έγώ θά γυρίθ(ο στό λόχο μου!
ΣΤΝΕΧ1ΖΕΙΆ1
άς μας.
Δέν πέρασε πολλή ώρα δ>·αν ξα
φνικά σηκοιθήκαμε μέ εύλάδεια
γιατί στήν αΐθονσα μπήκε ή Α.
Θ. Παναγιότης ό Οίχουμενικός
Πατριάρχη; τή; Όρθοδοξίας. Μέ
την σειρά μα; άσπαβθήκαμε την
δεξιά Τού καί εύλόγησε πατρι-
κά. "Ενευσε μετά νά καθήσουμε
νηχ μά; ρώτ>>σε έναν έναν χωρι-
στά ποΐοι εϊμαστε; άπό ποθ }λ-
θαμε καί γιά ποιοΰ; λόγους ίλ-
θαμε στήν Πόλη.
Τοΰ άναφέρααε περί τοΰ τάξει
δίου μας στήν Μ. Άσία, πώς πε-
οάσαμε καί τοΰς σκοπού; μας πού
άφοροΰσαν τό Κ. Μ. Σπου&ων.
Μά; σι>νεχάρη καί εύλόγησε την
προσπαθεία μα;.
Ό Παναγιώτατο; μάς έξέπληξβ
δλου; μέ την πολυμάθειά Τού,
ι την Ιερά πατρικάτηττά Τού, την
| γαλήνια παροινΐία Τού, την ά,γιο
, γραφική Παρουσία Τού καί μέ δ
λη μα; την ψυχή άναγνωρίσαμε
' στύ θεΐο πρόσωπό Τού τόν άντά
' ξιο, τόν Πανάξιο έκπρόσωπο τής
Ι Πανορθοδοξίας.
ι Στό έπίσημο γεΰμα μάς συνε-
δούλευσε πατρικά καί στό τέλος
άσπαισθήκαμε την δεξιά Τοΐ) καί
' πήραμε τα; εΰλογίας τής έπι-
στροφής πρό; την Πόλη.
Τό δράΰυ στό ξενοδοχεΐο συμ-
φωνήσαμε νά γίνη ή αναχωρήση
μα; στί; 6 τό πρωΐ κι' ?τσι την
καβοριβμένη ωρα άποχαιρετίξουμβ
την Πόλη.
Ό καιρό; είναι δροχερός καΧ
τό θαμπό παραπέτασμα τής όμί-
χλης δέν μάς άφίνει νά δοΰμε τίς
άπεραντοσύνες τοΰ θρακικοΰ κάμ
που πού είναι σχεβόν ένκαταλελειμ,
μένος. Φαίνεται δέν θέλει <ιά προ στεθή στήν θλίψη μας άπό τόν χωρισμό τής Πόλης καί την πλή ξη τοΰ καιροΰ καί μιά άλλη 6α Θύτερη θλίψη. Την θλίψη ιής χά μένη; αυτής γής πού ξέφυγε ά»τ* τα χέρια μας. ΤΕΛΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Ο ΛΦΡΟΔΙΣΤΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 626.387 ΛΤΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραϋσκου XXX — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΛΙΜΕΝΟΦΥΛΑΚΩΝ Υπό ΎπουργεΙου Έμπορικήο Ναυτιλίαα μέ διαγωνισμόν II ΙΙρόοληψις 8Κ7 Λ·μενοφυλάκων μέ μισθόν 3.500 δραχ, 2) ' ^ποφοιτων ΔημητικοΟ καί ανω. 3) Νά Εχουν έκπλητώαη τος στρατιωτικάς ϋποχρεώσεις. 4) Νά μή εχουν υπερβή τό 28 έ'τος τής ήλικίας των 5) 'Υποβολη δικαιολογητικών μεχ ι 16 Ίουνΐου 1970. 6) Ό Διαγωνιομός θά γίνη την 12 Ίοοαου 1970. Πρός πΛήρη ένημέρωσιν δ"' επιτυχίαν επισκεφθήτε τα Φροντιστήρια Παρασκευοπούλου Ριζάρη 30 Παγκράτι τη¬ λέφ 739.280 - 73^.963. Εντατικά μαθήματα διά τόν άνοτέρω διαγωνισμόν. ΙΣΟΛΟΠίΜΟΣ 31.12.1969 ΤΗΣ Α.Ε. ΣΤΕΦ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 2.377.445.90 ϊ.581.677.— 572.3:7 - 62.953.— «91.357.— Π άγιον Άκίνητα 2.581.677.— Μηχανήματα 572 327.— "Επιπλα καί Σκεύη 63.153 — 3968 2.554.448,90 Αύτοκίνητα 778 828.— 908.314.- 1.530.868,10 3.995.985.- μεϊον άποοβέσρις 1.441.536,10 329.882.- 81 486.— 52.500,^0 91Κ.82(ΐ,5Ο 1.420 715.- 332.197.- 15.160.— £6.431,50 518.463.- 500.000.— 3.723.655,30 Έπενδύσεις Κυκλοφορούν "Ετοιμίΐ προίόντα 460.293,90 Πρώται ύλαι 96.589.— Σάκκοι 369.812,50 Χρεώσται 757.251,50 Γραμμ. εΐσπρακτέα 915 092,— Άξιαι πρό: εϊσπρ. 315.102.— Χρεώσται άνεπ. εί^πρ — Προσωπικόν 31.181,50 Προσ. λ)μοί χρεωσ. 606.592.— 3.551.911,40 108 433,70 44 397,60 152 831,30 Λιαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι 46.000 - 136.797,60 182.797,60 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 3.913.312,40 2.40Ο.ΟΟΟ.- 458.126,50 1.055.130,40 Λ)μοί Κεφαλαίου 55,50 Μιΐοχ. Κεφάλ. 2 400 000.- Τακτ. άποθεματ. 423.548,50 Άποτε,λ. παρελίί. χρήσεων 1.053.551,80 Άποτελ. παροΰσ. χρήσεως 1.578,60 1958 3.883,678,90 3!Ι8.ΟΟΟ - 41.800 — 387 146,50 2.013 676Ο 2.840.620,10 'Υποχρεώσεις Μέρισμα πληρι»τ 'Λμυιβή Δ. Σι·μ ΙΙληρωτέα Προμηθευταί Προσ. λ)αμοί πιστωτικοι 3,6.803.- 39.600.- 220. Κ60.— 1.768.419.— 2.405.479.— 6.753.932 50 6.289 157,901 6.753.932,50 6 289.157.90 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969 349.110,40 6.327.- 241.792,50 454.838,70 1 1963 "Εξοδα Διαχ. 249.115,30 Ήμερομ. Άσβενείας 5,168.— Έξοδα αϋτοκινήτων 273.454 — Ζημίαι σάκκων 119.675,50 .273.871.60 591.568,50 Καθαρόν Κέρδος 855.292,80 568.650,10 1 865.410,10 Μ69 1.266,130,10 99.600.-1- 225.692.- 274.018.- 1 865,440,10 Μικτόν κερδος πωλήσεων Ένοίκια Διάφοοα εσοδα "Εσοδα Άποστ. 'Εμπορ. 1.425.942,90 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ 1.865.440,10 ΚΕΡΔΩΝ 1968 832.483 90 99.600.- 220.534,— 271.325.- 1.423.942.90 1.423.942,90 1969 29.578.- 398.000.- 41.800.— 104.000.- 15 770.- 2.365.- 55,50 591 568,50 Ό Δ)νων Σύμβουλος Δ, ΣΤΕΦΑΝΟΥ Τακτικόν Άποθεματικόν Μέρισμα Άμοιβή Δ)κου Συμβουλ, Άμοιβή Πρ, Δ)κού Συμβουλ. Φόςος Εϊσοδ. Α.Ε. Ο.Γ.Α. επί φόρου "Υπόλοιπον είς νέον Ή Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ, ΣΥΝΕΤΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ 1968 28 432,50 376.800.— 39.600. - 104 000.- 15 860.— 2.379.- 1.578,60 568.650,10 Ό Προΐστάμενος ΛογιοτηρΙου Γ. ΚΥΡΑΓΓΕΛΟΣ
ΤΡ-ΜΠΕΣΙΝΑ
ΤΊ.Γ' ηΐΛΓογάτηι μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σννι'χτκι έ/ τηρηγο-ιιένου)
κανονινή Αποστόλη τί;ς Τ Μ"
ιν ϊ —ι-
ήτο νά
ίντολών,
είς την πε,> Ίχήν
0ρο)νίκης. Καί τό ,-ταοάίο-
είνπι ίίτι έν τή «Σννοπιική
τού πολέμου τής Έν,λά-
194(1—1941», την δποίτν ίξέ
Το επί τή: γερμανικής ντ-,
ίδηΐ'θέν 'Τπουηγήον Ί·»,ι
Τ Μεραρ-',Λ ί-?-
ηνση. είς την πεηοχιιγ Ογγ;
νίκης «τ'1 τιϊ; 1;!η: ,Ν><■'"'<■'>' -
ότπν ρί'(?ί'Τ''ΡΤο άκόμη τίς τη ·
Κρήτην! Την νυν.™ τής ΙΛτ,ς Νο
δο;
,η: 'Λιιΰνης. ή
'Ί νιτο.τηαπή ημών
άχόμη -ΐθ»; άγνωστον κπτείθνν
Λιν, ΛΐΓδΓ»θη ότι άντ! τή- Οεπ>
νίχης θ« κατηυθϋνετο άς τ-;-,.·
\ΰ(()(ϊ,α: Κατά τάς μετ Μΐεσοι
ντίον; <"'0«? διήλθομεν ιΐνο>θεν ή
ίγνίτοτα ενός νπρκοπεδίου, ίπλη
ροφορήθηιμεν δ' ότι έπάκτια πυρ ·
βολεία ήααν ετοίμη νά μίϊς πλή-
ξοιιν, διότι μας έξέλαΒον ώς... εχ
ά
Ό ΘρΛ; ίΛοήθηβε καί δέν Λνε
τινάχθηίΐεν. Περί τα έξημτοώμα
τ« είδομεν έκ τής γεφύοας ού
πλοίοι· «Κορινθία» τάς ακτάς
τοϋ Σαρωνικοΰ, καί μετά τίνα ω
ρίΐν τα πλοία μας ήγκυοο6όλη-
είς τόν λιμένα τοϋ Περαι-
οαν
ίιζ.
τής ί'ιρας αυτής δ Άο
Πεξικοΰ έτήρει σιγήν ίχθύ
ος.
Ή άποβίβασίς μας ήοχισε την
9ην ώραν υπό ραγδαίαν βροχήν,
ή δποία Επαυσε περί την μεσημβρί
αν χαί την διεδέχθη θαυμάσιος ή
λιος.
ί. ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΓΛΑΙΊ.
Δύο Άξ)κοϊ τού Γενικοΰ Στοα-
τηγείου οί: Άντ)οχη; Πρν. Σίΐι'
λης Δηιι. καί 'Λντ)οχης Πνοίκον
βοόνος Παναγ. έδεξιώθ> σπν τ')
43ον Συν)γμα καί τα; Μονάδα;
τή; Τ Μεραρχία: είς τόν λιιιίν ι
τοΰ Πειραιώς, κια καθώοισαν τάς
λεπτομερείας τής μΓτηκτ-ηρΓ'; τον
διά ψορτητεών αυτοκίνητον ■— τα
κτήνη όδικώ: — είς την πευκό¬
φυτον περιοχήν τού Χιιιδηηίοι·.
Ή διαδρομή εγένετο διά Νε'ας
Κοκκινιάς — Ίερας όδού. ΟΙ
στρατιώται εψαλλον ενθοι σιώδη
πατρκοτικά ίίσματα καί πολλοί εξ
αυτών τα κηητικά τοαγοίδ α. Ό
λαός ύπεδέχετο μέ ϊ,ητοινοαυγά;
καί χειροκροτήιιατα την φάλαγγα
των αυτοκίνητον μας, επί κεφα¬
λής τής οποίας ήτο τό φέρον τόν
Διοικητήν τού ΣΐΛ')τος μέ τό έ
πιτελεϊον τού καί την πολεμικήν
ιιας Σημαίαν.
Τό Χαϊδάοι εΐνπ τηπηβρσ'α γτ-
οί τα 6 χιλιόμετρα εξωθί των Ά
θηνών παρά την στρνοπόν τού Λα
φνίου. 'Εκεϊ, έν Ετει 1821 εγέ¬
νοντο δΰο μαχαι μεταξύ των Τοΰη
κων καί των «πό τόν Καροϊσκά-
κην καί Φαβιέρον Έλλήνιον. Κα¬
τά την Γερμανικήν κατοχήν εί¬
χεν έγκατασταθή νπό των Σ.Σ.
εί; τό Χαιδάρι στρατόπεδόν συγ
κεντρώσεως πρός κατάπνιξιν τής
Έθνικής άντιβτάσεως τοΰ Έλλη
νικοΰ Λαοϋ. Είναι άφάνταστα τα
βασανιστήρια τα όποϊα υφίσταντο
οί δδηγούμενοι έκεΐ πατριώται,
καί είς εκατοντάδας άριθμοϋ/νται
οί έξ αυτών θανατωθέντε; έν
μέβω φρικοιδών μαρτυρίων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ ΤΗΣ 40)ΕΤΗΡΙΔΟΣ κ. ΤΡ. ΟΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνειργάτου μ
Συνέχεια έκ ττροηγοιιμένου
Τα ήθιικα ποιήματά τον, ιΐναι
γραμμρνα κι' αύτά σέ ά^χαϊκή
γλωσσα καί περιέχοιιν πολΰτιμες
οχιμΑουλές, γι' αύτούς πού θελουν
ν' άκολουθήσουν τόν δυσκολοδιά-
6ατο δρόμο τής άρειτής. Μερικά
άπ' αΰτά διακρίνονται, όχι μόνον
γιά την εΰσέδεια πού άποπνέαυν ο!
στίχοί τον, άλλά καί τα φιλοσο
φικά νοήματα πού περιίχουν. Σάν
χαραχτηριβτιικό παράδειγμα θ' ά
νφρέρονμε τό «Περί ανθρωπίνης
ξωιής» ποίημά τού, τό οποίον 'έχ'ΐ
ώς εξής:
«Τροχός τις εστίν άστάτοις πεπτι-
(γμένο:
δ μικράς ούτος καί πολύτροπος 6ί
_(ος.
όν«) χινείται καί περισπάται κάτω
οΰχ' ίσταται γάρ καν δοκεΐ <τ?πη- «ς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ ■ Λους, άν μέ κρικρά δαγ- (κώαατα, Άνυπόφορο. Κι' αν άπό φίλο ις πι Φεύγων κρατεϊται καί μένων Απο- (το^χει σχιρτί δέ πολλά. καί τό φεύγειν (ούν. εχει "Ελχει χαθέλκει τη κινήσει την (στάσιν Ώς ουδέν είναι τού 6ίου δκιγρά ί χοπνύν, ή όνειρο, ή ΛνΘος χλό· (ής». Ή έομηνεία. Μιά ράδα είναι, ά,στατα Κνη. ή μιχρή αυτή καΐ η-ολύστροφΓΐ ζιοή, χινΐιέται πάνω, λυγιέται κάτω, δέν στέκεται, άσάλευτη κι' δ>· φαί-
ίνεται.
Φεύγοντας κρατιέται καί μένοντας
(τοέχει
σκιρτάει πολΰ κι' δμως φευγιΛ δέ·<· * άφίνει μέ την κίνησι την (στάσ· γιά νά διαγράψη ότι τίποτε δέν (είν' ή ζωή ή καπνύς, ή δνειρο, ή άνθος φυλλω ισιάς. Έδω πρέπει νά, σημειώσωμεν ότι, άντίθετη γνώμη μέ τόν Γρη- γόριο εχει ό Γερμανός φιλόσοφος καΐ ποιητής Νίτσε, ό όποϊοό παρ·>
μοιάζει τόν δνθρωπο, δχι μέ τροχό
.ΐΕριστρεφόμενο γύρω άπό τόν 5.
ξονά τού, άλλά κυλιάμενο. ΕΙσα',
'έγει στόν Ζαρατούστρα τθι>, μιά
ναινούργια δύναμις, Ινα κα'νοιύρ-
Υΐο δΐκαιο, έ'νας τροχός πού κυ-
λάει μόνος τού; Μπορείς νά εΐσαι
"Οΐτής τοΰ έαυτοΰ σου κϊ' έκδικη-
Τής τού νόμου σου; Εάν ναί, προ
Χώρηοε, εάν οχι, παραμέρισε ? σκυ
ψε καλυτέρα, γιά νά π'ράσο ν ά
*ό πάνο) σου οί έκλεν-τοί, οί '·ποΐ
°ι ξεύρουν σάν δικό σου καλό το
Κι
σταμάτα πιά, Κι' αν άπό θεοϋ πα-
(ρασ:άτες,
ποϋ νά πάγη κανείς; Πώς νά φι'<- (γη κακών 6ορά; "Αλλο περί φίλων μή καλών «Δεινόν τό λυποϋν. άνιδραπώδες. ώς θηοιωιδες. αν φίλος σέ Δέν θά έπιχειρήσωμε ν' ξωμε, ποίος άπό τούς δύο ϊχη πε Οίβσότερο δίκαιο, άναπτύσσοντας ώ πολυδαίδαλο αύτό θέμα .χε κα τάλληλα έπιχειρήματα. ΆπΛ.ιίς έ τονίοαμε την ύφιοταμένη άντ'ίιβΐ "ι, γιά νά βγάλη ό καθένας κρίσι τού, τ' άναγκαϊα , γ Ράσματα. Εμείς θά προχωρησωμε "ην δημοσίευσι των άποσπ'ΐσμά- Τΐ)ν, παραθέτοντας μερικά ποιήμα τα άκόμη τού Γρηγορίου, πού περι λαμβάνονται στήν ιδία σειρά. φίλων μή καλών Λεινύν τα πάσχειν. "Άν δέ καί φί· (λιον δπο ώ; χείρον δν καί λαθραίοις 6ίγμα (σι τοιϊίτ' ού φορητόν. "Αν δέ καί πι- (πιστών υπο, έπίσχες. "Αν καί Θεοΰ παρι'βτά- (των, ^οϊ τις τράπηται; Πώς φύγη ««" (κων φοράν; Ή έρμηνεία: νά ϋποφέρης. Κι' αν 0>ό φί-
Αν δέ καί λυ-
(πη (|)ίλος,
Αν δέ καί δάκνη λά
(θρα,
"Αν δέ καί γυνή λά-
ιίλος,
δαίμωΎ σύνουκος. "Αν δέ καί δικα
(σ.τόλος,
χρεία κεραυνών. "Αν καί θνηΐτόλος
ήκουσε Χριστέ καί δίκαξε την δί-
Ή έρμηνεία:
Βαρεία ή λύπη. Κι'
μοκρσπρεπές. Κι' αν σέ δαγκώνη
.(κρυφά,
δάναυοο. Κι' αν γυναίκα φλ'κιρη,
δαίμονας ο*τό σπίτι. Κι' αν δικα-
άνάγκη κεραυνων. Ίερωμένο; κι'
(δν,
"Ακουοε Χριστέ καί δίκασε ζνν οί
(κη.
Περί θανάτου φιλουμένων.
«Πικρόν τάφος πάς· δν δέ καί τέ-
(κνον τάφος,
διπλούν τό κα*όν. ΕΙδ' άρ*β:α£ου
(πάλιν,
ή συμφορά πΰρ. ΕΊοέ καί ννικτίου
(νέον,
ή καρδία ράγηθι των γεννηαόρΜν».
Ή έρμηνεία:
Πικρός δ κάθε τάφος· κι'
.V
τέ-
(κνου τάφος,
διπλό τό κακό. Κι' δν άριστον πά-
(λι
φωιτιό. ή συμφορά. "Εάν καί νεό-
(νυμφου
ράγισε καρδιά των γεννητόρίον.
Πεχοιτε.
Ή έρμηνεία:
Κάθε άρετή τού; δικαίους,
ενα βαθμό άνεβάζει.
Ό ξένος μέ σνξυγική κλίνη,
είναι Ισος μέ άγγέλους·
έκεΐνος πού είναι έγκρατής,
δς ταχθή μέ τούς παρθένους·
κι' έκείνος πού τηρεί τόν γιμο,
δς γίνη ίβος μέ τόν έγκρατή.
Μόνο την σωφροσύνη άσκήτε
ΉμερολόγιεΛΐ τού θ. θεοδωρΐδου έκ Φαρασθν
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
<αΙ Ιίια τέοως είς Κ&ττπαδονίαν τό (ΣυνίΥ3ΐχ έκ ποοηγουμένουΙ 'ΤποΓιάλλιο τα εΐλικρινή μ<υ σέ- 6η καί τα δέχεται μέ πρα* ματι- κό συαπατρκοτικό Ενδιαφέρον. Τοΰ (Ίνε-φερα ότι είυαι Φαοοσιο) 1959 κ.ατατΓυθΓ) στό φτιοχό τούτο ήμ? ρολόγιο. 'Εντεταλιιένοι κληρικοί μάς ω¬ δήγησαν στήν αίθουσα των τελε- τών, καί έδώ καθισμενοι μέ δλην Ι της και πρόεδρος τή; Πανελληνί την έ,τισημότητα άνααένουμε την ' ου Όαοσπονδίας των Καππαδοκι Λφιξη τοΰ Παναγιοπάτου. Μάς ( κων Σοιματείονν καί σάν έκτρόσ(ι) πος των έν "Ελλάδι Κα,Γπαδο- σ'ντοοφεύει ό σεδαστός Γυμνα- σιάοχη; τής Σχολής. Σέ λίγο κα κων &χ(ο την κηλή μοϊοα ν ά υπο- ταφ&άνει καί ό Σχολάρχης Πα- Λάλλω τα θεραότατα στ»γχί»()ητή- νοσιολογιιότατος π. Μάξιμος Ρα ηια καί περηφάνειά ιιας γ ά την πανέλλης καί μέ την διακρίνουσα εκλογήν καί χειροτονία τού είς έ ρμγένειή τονς συνομιλοϋν μαζί πίβκοπον άλλ.' άκόμη καί την ό- ιια;. Είναι καί οί δύο τονς έμ- '.όι'τχον ευχήν είς υψηλάς προα .τνεΐΌμένοι κληρικοί άρχιμανδρΐται γμιγύς καί είς θραρεστους ,τνευμα ιιελλ.οντικοί ηγέται τής όρθοδοξί- τικά; προόδους καί επιτυχίας. μς θά είναι πάντοτε πηοθυμο; παράσχη κάθε εξυπηρετήση ό Φωτογραφία άπό τόν πράσφα- τάς αιθούσας τοϋ ξεναδοχείύυ 'Λ τον έογ νώσειος κ. Απόλλων· Λεονταρίτη-.
γραφέι»; κ. Τριανταφύλλου θεοδω
ρίδη, πού ώργανα>θη άπό την "Έ¬
νωσιν Έλλήνων Λογοτεχνων είς
ένώ ομιλεί διά τα έργον τού τιιιο
μένου. Έπίσης διακρίνονται δεξιά
τοΰ όμιλητοΰ ή Γεν. Γραμματεύς
τής Ένώσεο)ς κ. Μαίρη Μποισ
μποΛ·ρέλη καί ό Διει<θυνιής 'Τ- πουργείου Προεδρίίΐς Κυ6;ρνήβΓ- (|>ς ποιητής κ. Διον. Άρβανίτης.
Καί έξ άριστερών τοΰ κ. εοντα
ρίτη ό κ. Τριαντ. Θεοδιοο'Όης, τι
Σύμ6ο·λος ποιήτρια κ. Νίνα Ρα
ίση (πού άπήγγειλε τό ποίηιι ■.
της, γραφέν ειδικώς διά τόν έο^,
ταβμόν αυτόν, μέ τίτλον «Στά
Πνευματικά Σαραντάχρον.ι τυϋ
Τριαντ. θεοδωρίδη») δ κ. Κίμων
Ραίσης, ή δ. Αθηνά Κασσα6έττ,
καΐ ή κ. "Εφη Θεοδωρίδου.
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ
Της συνεργάτιδός μ άς ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
4 όν
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΠΠΘΣ Τθχ ΑΠΑΝΩ ΚΟΣΜΟΥ
Τοθ συνβργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
γης, ό πατέρας τοΰ Μάνβου. Πέ-
θανε εύχαριστημένος πού ε(δε τό
γιό τού τόσο καλά άποκαταστημέ-
νο. Τύν εκλαψε κι' αυτόν πολΰ
καί ύποσχέθηκε πώς θά τοΐ·; κά-
νει έναν ώραίο μα(>μάρινο τάφο,
δείχνοντας ϊτσι την άγάπη καί
την εύγνωμοσύνη τού στόν πατέ
ρα πού τόν γέννησε καί τοϋδειξε
τόν τίμιο δρόμο καί τόν Παντελή
πού τόν ε"κανε άπό φτο>χό πλού-
σιο!
(ΣΤΝΕΧΓΖΕΓΑΙ)
σεχτικό κι' οίκονομικό τού πνεΰ- !
Κοντεύανε τα Χριστούγεννα κι'
οί πελάτες πηγαινοερχότανε! Σέ
λίγε; μέρες τό μαγαζΐ αδειασε. Ό
Μάνβος ξανάφυγε γιά την Άθή-
να κι' Ιφερε τώρα πολύ ωραιοτέ¬
ρα πράμματα πού ταδινε σέ καλές
τιμές. Ό κόσμος τ' άγόραζε. μ" εύ
χαρίστηση κι' ό Μάνθος κίρδιζε.
Τό έμπορικό τού μυαλό εΐχί γίνει
πιά τέλειο. Στό μαγαξί τού έρχό
τανε νά ψωνίσουνε κι' άπ' τα αλ
λα χοιριά κι' ό νεος άναγκαζότα-
νε νά πηγαινοέρχεται στηχνά στήν '
Άβήνα. Ι ^,__________________________9
Ό Κώστας κι' δ πατέρα; τού ,
θαύμαζαν τίς Ίδΐες τού καί ι ό προ ΠερΙ προσκλήσεως των Μετό-
«^ντ,,νΛ ν,' πϊνηνηι,,νΑ τη,, ^νρ,-,- ι χων τ^ς Άνωνι*μου Έταιρεί
άς «ΑΘΗΝΑΤΚΗ ΒΙΟΜΉ
ΧΑΝΙΑ ΙΙΡΟΣΟΨΙΩΝ Α.
ΒΙ.Π. Α.Ε.» είς Τχκτικήν
Γενι,κήν Συνέλευσιν.
1 «ΑΘΗΝΑΤΚΗ ΒΙΟΜ) ΝΙΑ
| ΠΡΟΣΟΨΙΩΝ Α.ΒΙ.Π. Α.Ε »
Ι Συμφώνως τώ Νόμιω καί τώ
| Καταστατι·κώ τής Έταιρείας
( χαλοΰνται οί χλ. Μέτοχοι τής
Άνωνύιμου Έταιρείας «ΑθΗ
ΝΑ'ΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΡΟ
ΣΟΨΙΩΝ Α.ΒΟΙ. Α.Ε.» είς
ετησίαν Τακτικήν Γενικήν Συ
έλευσιν την 26ην Ίουνί'Λ)
1970, ημέραν Παρασκευήν καί
ώραν 5 μ.μ. έν τοίς έν Αθήναις
καί επί τής τής δδοΰ Βορέου
αριθ. 5 κειμ,ένοις γραφείοις αύ
τής, ί'να άποφασίσωσιν επί τώ;
ακολούθων θεμάτων ήμερησία;
ΰ-.ατάξεως:
1) Ανάγνωσις και
γιά ν
άξιωθήτε καί σ' ανωτέρα.
(2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ύπεΰΘυΌι συμφώνως τφ νόμν
1090)1936
Ίδιοκτήτης - ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία ^4αυ<^ρχου Β6τση 55 Ποοΐσταμβνος ΤυπογραφεΙοι. ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΧ Κκατθικΐα Χπορτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ απολυόμενος ίκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την 26.10.1969 ζητεί εργασίαν είς * ωτικδν η είς Φροντιστήριον. Π ροφορίαι τηλέφ. 772.193 ωρα 10— 12 π.μ. καί β—9 μ.μ. μ«. Καί μιά μερά τού προτείνα- νε νά συνεταιρισθοΰνε. Δηλαδή ν' άνοίξουνε μαζί έ'να μεγάλο έμπο ρικό κατάστημα στήν Άθήνα. Ό Μάνθος τό σκέφτηκε καλά καί θά τ' άποφάσιζε άφοΰ κατόρ Θίβνε νά ταχτοποιήσει τίς Λουλει ές τού στό χο>ριό. "Επρεπε νά
κρατήσει τό ενα μαγαζί γιατί, τώ
ρα, ό μπάρμπα Παντελής είχε γε
ράσει πολύ καί κουραζότανε. "Ο-
μ<ος πώς νά γίνει; 'Εκείνες τίς ήμέρες ήρθε ό μπάρ μπα Σπύρος καί εΐπε τοΰ Μάνθου νά τόν λυπηθεΐ καί νά μαζέψει τό Θοιμά στό μαγαζί τού. — Τώρα φρονίμεψε καί θέλει νά δουλέψει, Μάνθο μου. 'Εσύ θά τόν σώσεις γιατί κανείς δέ θέλει νά τόν πάρει στή δουλειά τού! Ό Μάνθος σκέφτηκε για λίγο. — Μπάρμπα Σπΰρο μου, εΐπε στό τέλος, θέλω νά σέ 6οηθήσα>,
μά φοδάμαι πώς, σέ λίγο καιρό,
πάλι τα ιδία θδχουμε! Σκέφτη-
κα δμως κάτι δλλο.
— Τί; ρώτηβε μ" ενδιαφέρον
δ Σπύρος.
— Νά δάχπο τό μπακάλικο —
πάντα μέ τή θελήση τοΰ μπάρμπα
Παντελή — δχι γώ νά τό διευθύ
νει, άλλά νάναι δικό —σας! Γιατί
ϊται θά πονάτε τό δικό σας πράμ
μα καί θά τό φροντίζετε μέ άγά-
πη!
Μιά χαρά έ'λαμψε στά μάτια
τοΰ Σπύρου καί ρώτησε άνόσυχα:
— Πώς;
— Νά, θά σάς τα πουλήσω καί
θά τό ξεπληρώσετε λίγο - λίγο.
θάναι στά δνομά σου καί θ' άνα-
λάβεις έσί) τό χρέος. "Ετσι πι-
στεύω νά γίνει δνθρωπος δ θω¬
μάς!
Ό Σπύρος τόν άγκάλιασε μέ
συγκινηθή καί εΐπε:
—^ΕΙσαι πολύ καλός, παιδ' μου,
καί τού άξίζουνε τιμές καί όόξες!
Κλείβανε τίς συμφωνίες, κατα
μέτρησαν τό πράμμα τού μαγα-
ζιοΰ καΐ σέ μιά δδομάδα ό Θ(ι»μάς
παράλαβε τό μπακάλικο κορδιομέ
νος καί περήφανος! Τώρρ πώς
θά τα πήγαινε τό μέλλον θά τδ-
δειχνε. Ό Μάνθος ίκανε τνα με
γάλο καλό στόν μπάρμπα Σπύρο.
Α
Τό μπακάλικο ε'φ»>γε άπ' τα χέ
ρια τοΰ Παντελή, μά σέ λίγο και
ρό Ιφευγε κι' αύτάς γιά τό με¬
γάλο ταξίδι, άφοΰ αφησε γενικό
κληρονάμο τού τόν καλό τού άνη-
ψιό.
Ό Μά-νθος, άπ' τή λύπη τού, ε-
κλεισε μιη &δομάδα τό έμπορικό.
Δέν είχε καρδιά νά δουλέψει! Ό
θάνατος αύτός τόν έπίκρανε πάρα
ι πολΰ. Ποτέ δέ θά ξεχνοΰσε τόν
καλόν εκείνον άνθριοπο μέ την τό
σο εύγενική ψυχή. "Ομοις κι' ό
Θωμάς ίδειξε τή λύπη τού φέρ-
νοντάς τού ενα μεγάλο στεφάνι
Φαίνεται δτι είχε άρχίσει ν ά ξε-
χνάει δλ.α τα παληό. Μά κι' ό Φ*ό
της, τελευταία είχε στρώσει "~!
ζήτησε νδιβρει δουλειά.
Ό μπάρμπα Σπύρος, που είχε
μάθει πώς δ Μάνθος θά πήγαινε
νά έγκατασταθεΐ στήν Άθήνα, τόν
γυρόφερνε γιά τό έμπορικό κι' ε-
λεγε συχνά:
__ "Αμα ενας άπ' τό σοι
καλάς, Οά φροντίσει καί γιά τούς
άλλους συγγενείς!
Ό Μάνθος τό συλλογιζότανε
πολύ, μά πονοΰαε αΰτό τό μικρά
έμπορικό πού ήτανε εντελώς δική
τού δουλειά!
ΕΙχανε πε ράσει δυό μήνες άπ'
τό θάνατο τοΰ καλοΰ Παντελή, ο-
ταν εκλεισε τα μάτια κι' ό Γιώρ
τοΰ Γενικοϋ Ίσολογισμοϋ τής
Έταιρείας τής Έταιρικής χρή
σεως 1969 μετά των Ιπ' αυ
τοΰ 'Εκθέσεων τοθ Διοικητικόν
Συμβουλίου ·καί των Έλεγκτων
τή; Έταιρείας.
2) "Εγκρισις των άμοιβών
των μελών τοΰ Διοικητ-.κοΰ Συμ,
δουλίου καί τοθ Διευθύνοντος
Σ'^βούλου διά την ύπόλογ^/
χρήσιν καί καθορισμός αυτών
διά την χρήσιν 1970.
3) Απαλλαγή τοΰ Διοικη¬
τικόν Συμβουλίου καί των Έ-
λεγκτών τν]ς Έταιρείας 4πδ
πάσης ευθυνής άποζημιώσεοκ,
διά την ύπόιλογον χρήσιν.
4) "Εγκρισις τής έκλογής *
νός Συ<ι6ούλου είς άντικατάστα σιν παραιτηθέντος τοιούτου. 5) 'Εκλογή δύο Τακτικών καί δύο Άναπληρανματικών Έ λεγκτών της έταιρείας διά την χρήσιν 1970 καί κα&ορισμδς α μοιβής αυτών. 6) Ένδεχομένως έκλογή Λ* οικητικοθ Συμ,βουλίου διά μίαν έξαετίαν συμφωνως πρδς Καταστατικόν τής Έταιρεϋας 7) Λήψις αποφάσεως .επι ής μελλοντικης πορείας τής Τ. ταιρεία*. Κατά τάς διατάξεις τοθ αρ- ρου 27 τοΰ Καταστατικοϋ τη"ς Έταιρείας, πάς, μέτοχος ί ( Μ χ χος μιάς (1) Μετοχής τής ι ταιρείας, δικαιοθται νά μ,ετΛ- σχη τής Γενικής Συνελεύσεως καί κέκτηται δικαίωμα μιδίζ (1) ψήφΛ κατ' αυτήν. Πρός τούτο οί επιθυμούντες να ττχρα στώσιν είς την Γενικήν Συνέ λευσιν μέτοχοι, είτε αύτοπροσώ πως, είτε δι1 άντιπροσώπου, ό φείιλουσι πέντε (5) τουλάχ. στον ημέρας πρό τής ώς £νω ορισθείσης διά την Συνέλευσιν ήμερομ,ηνίας νά καταθέσωσι τάς, μετοχάς των παρά τώ Ταιμείω Έ Τ μχς ρ τής Έταιρείας ή τώ μ Παρακαταθήκην καί Δανείων ή παρ' οιαδήποτε έν Ελλάδι Άνωνύιμ,ω Τραπεζιτική Έται- ρεία καί καταθέσωσι τάς σχ« τικάς άποδείξεις καταθέσεως αυτών παρά τώ Ταμ,είω τής Έ ταιρείας ή τή Διοικήσει της έντος τής αυτής προθεσμ.ίας, ώ» καί τα πληρεξούσια των άν: προσώπων αυτών. Έν Αθήναις τή 25 Μαίου 1970 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ — 2ον — —...Ό άδελφός μου κύριε ή¬ τανε άγνό παλληκάρι μέ καρδ'ά πολύ μεγάλη· κακό σέ δνθρωπ'1 έν εκανε ποτέ τού· άγο.τοΰσε ό λόχο τού, γιατί ξε'χασα νι'χ 'άς πώ πώς ήτανε λοχαγός... καί όγιαζε τούς φαντάρους σάν πά ιιά τού. "Ετρεφε βαθειά περιφοόνησι ■ιά κάθε φεύτικο τύπο, γιά κάθί ταχειά κονβέντα· έκτιμοΰσε μονά (α την παλληκαριά! ...Τα λόγια τού λίγα καί στα- ιένια, πηγαίνανε κατευθείαν σττν ιαρδιά τού φαντάρου, καί Ανάδα ε κεΐ μέσα φωτία, τόν εκαναν ,ιοντάρι... ...Πόσο τόν άγαπούσανε όλοι! . ..κλάψανε πολλά μάτια γιά τό χά ώ χον, καί δσοι τόν γνω.,,ίσαν:- Γτή μαύρη κείνη έκστρατείο, πά ω στή μάχη, τόν κλαΐνε άκόμ,οι. ...Γιά νά βάς δεϊξω ως ποΰ ϊ- >θανε ή μεγάλη τού άφέλει·-; καί
Ι καλο>σύνη τής καρδίας τού, σας
,έγω ενα άστεϊο έπεισόδιο πού ϊ
'ΐνε την έποχή πού βρισκόμ,ασΐε
στό σταθμό τοΰ Άλπίκιοϊ, λίγες
οες δ άδελφός μου κέρδισ-·, «αί
ό φαντάρος γύρισε νά δή ποίος
ήταν δ... τυχερός. Μόλις ά·. τίκρυ
σε τό λοχαγό τού, κόκκαλο!
«Τή δουλειά σας!... τή δουλειά
σας παιδία!», τοΰς εΐπε ήσυχα· έ-
κεΐνοι άναγκαστήκανρ ν' άποοι'.ειώ
σουνε την παρτίδα τους μπροστα
τού...
...Δέν τοΰς τιμώρησε. Άμ« τού
ε,Ιπα υστερώτερα πώς αύτό ήτανε
κακό, μέ κύτταξε μέ τα γε,ναστά
τού μάτια καί εΐπε: είτε τού; ί]χ
ποδίσης, είτε τοΰς άφίσης α'ιπ/ι
θά παίξουνε!... άς τους έλ'ύθε-
ρους καλλίτερα... πως θά κεοάα'
ή ώρα τους;... αίίριο θά ποιμή-
οουνε... μήπως τα χαρτιά θά ·Όΰ:
κάνοτινε λιγώτερο παλληκάρια;
..."Ηθελε νά μην τού κρυ'ύο,ν-
ται οί φαντάροι, νά μην τό·' φο-
βοΰνται, παρά νά τόν α·γα:;οΰνε
σά μεγαλύτερό τους άδελφό. καί
στή μάχη νά κάνουνε τή ήϋ^'/ιιά
τους· τίποτα περισσδτερο 1
— ...Παιοί έ'να κατοστάρ: οτά
δύο! εΐπε ζωηρεμένος άπό τή διή
γησή τού· ήθελε νά οροσίαη λι-
γάκι τό στάμα τού, γιά νά
χίση.
μέρες πρίν γίνη τό μεγάλο κακό...
..."Ενα βράδυ δ αδελφάς μόν ' ...Λοιπόν.., τί Ιλεγα; Λ, ναί'..
τριγύριξε στόν κατανλισμό, δπως τότε μέ τό «τριανταένα»... κΓ αΰ
συνήθιζε πάντα πρίν κοιμηθή, γι« τό, καί τό κρασί, δμα βρισ^'ότα
νι... δλα τδφινε ελευθέρα· ηθελε
νά ΰποφέρουινε δσο τό δυνατό λι
γώτερο οί στρατιώτες τού άπό
τίς κακουχίες τής έκστρατε'ας.
Κάποια μερά ήρθε διαταγη ΛπΛ
τή Μεραρχία πού τοΰ 2καν? μετά
θέση σ' δλλο σύνταγμα· ποίλές
άπώλειες, λίγοι άξιωματικοί: ά
νάγκη ένισχύσεως.
Σάν τακουσε δ άδελφός μυιι
ά δή πώς περνοΰν τα «παιδία
ου», καθώ; Ιλεγε τούς στρατιω-
ες τοΰ λόχου τού.
Κάτω άπό εν' άντίσκηνο δκου
σε κουβέντες πολλές καί πήγε κο/
ά· εΐδε πώς οί φαντάροι παΐζα-
ε «τριανταένα» καί ποντάρί.'νε ά
πό λίγες δεκάρες δ καθένας τυυς'
ωρίς νά τόν πάρουνε εϊδηση χώ
θηκε μέσα στό άντίσκηνο, καί, δ
ως αύτοι ήσαντε άφοσιωμένο;
στό παιγνίδι, γονάτισε κοντά τους
αί παρακολουθοΰσε άμίλητο;...
"Τστερα ϊβγαλε δυό δενάρες
«αί τίς ποντάρησε πάνω σ' ενός
α χαρτιά... οί φαντάροι όϊδανε
«άποιο χέρι καί τίς δεκάρ^ς, καί
ίωρίς νά σηκώσουνε τό κεφΛλι συ
εχίοανε τό παιγνίδι...
Τό χαρτί πού 86αλε τίς δ«κά-
Παοοινΐιάσαμε μαζί μέ -όν κ.
Τσαλίκογλου την ν.. 'Λγΐουτάντη
εν.τθόσο>πο τού Κ. Μικρασι.ττικών
Σποι·6ών. 'Τπέίιαλε τα σέ'ΐη της
χ αί τοΰ; θεοαοϋς χαιρετ·σμού;
τ"ΰ ίίίουτικοΰ φΐλέλληνος >αί φι
'οιιοιιο-οτάτοΐ' ζεΰγους Μερλ·έ, τοϋ
Ινί'ντηηιι Μικηίΐσιπτικών Σ.τοΐ'δών.
Ό θεοηΗλεστητος έν χπρό μας
ΰχ'κιίοτησβ καί μάς διεΓ>εί>·/ί«>βε
Γίτι
ν ά
πρός τό σπουδαιότατο ?ργην τοΰ
Κέντρου μας.
Άλλά τό πλοίο ϊφτασε στήν
Άντιγόνη χ'ορίς νά τό καταλά-
6ουμε κι' ετσι άναγκασθήκαμε νά
χωρισθοΰμε μέ τίς θερμές έπιβκο
πικές εύχές τοϋ σεδασμίου μας
Δεσπότη. Έκεΐνος κατέβηκε στήν
Άντιγόνη καί μεΐς κατευθυνόμα
στ ε στήν Χάλκη.
Σάν άποβιβασθήκαμε, τραβήξα-
με γιά τόν Ί. Ναό τής Άγίας
Τριάδος. Είναι ό ένοριακύί να-
ός καί χοροστατεϊ ή Α.θ. Πανα
γιότης.
Μπήκαμε στήν 'Εκκλησία μέ Ιε
ρά εύλάιδεια γιατί είχαμε μέρες
νά μποϋμε σέ λειτουργοΰσα 'Εκκλη
σία καί θά πάρουμε τίς πατριαρ-
χικές εύχές καί εύλογίες. Ή θεία
λειτουργία προχώρει μέ γορ"ό ρυ
θμό. Σήμερα ή ένορία ϊχει φι-
λανθρωπική τελετή καί ό Πανα-
γιώτατος σέ έμπνευβμένο λόγο
Τού εξήρε την σπουδαιότητα τής
τελετής ένώ ό διοργανωτής Δε-
σπότης άντιπροσφώνησε τή,1 θ.
Παναγιότητα μέ καταφανή συγκι
νηση.
Δέν είχαμε αντιληφθή την ύπο-
χρέωση νά παραστοΰμε και μείς
στήν φιλανθρωπική τελετή πού ε¬
πηκολούθησε καί άφοροΰσε την έ
πένδυση των πτοιχών παιδιών τής
ένορίας. Στό τέλος τής θ. λειτουρ
γίας τρα,δήξαμε γιΛ την -χολή
πού δεσπάζει τοΰ νησιοΰ πάνω στήν
πευκόφυτη κορφή τού. Είναι ίίνα.
έπιβληαικώτατο κτίριο καί μάς ύ
ποχρεώνει νά μποϋμε μέ τόν προ
σήκοντα σεβασμό. Στήν εϊσοδό
της άνακαλεί κανείς στήν μνή-
μη τού τό λαμπρό παρελθόν της,
την σημερινή τιμή της καί την μελ
λοντική είσφορά της στήν πατρο
παράδοτη όρθοδοξία μας.
ΟΙ χιλιάδες των άποφοίτονν της
γενόμενοι πνευματικοί ταγοί τοΰ
Γένους μας άλλά καί τής καθόλου
Όρθοδοξίας προσφέρανε ανεκτι
μήτους Ιστορικές ΰπηρεσίες. Άλλ'
αύτό τό θέμα δέν μπορεϊ ν« άνα
φρένιασε... ν' άφίσω τα πίΐΛθιά
μου!... δέν είναι δίκηο α&ιο!. .
' δχ ί άς μην ήτανε γιά μάχη καί
θά βλέπανε πόσο λογαριάςει δ
Φουντάλης τέτοιες διαταγές! θά
πάω, γιά νά μή ποΰν πώς άπο-
φεύγω νά πολεμήοω... μετλ τή
μάχη δμως... νά χαλάση δ κΛσμος
έγώ θά γυρίθ(ο στό λόχο μου!
ΣΤΝΕΧ1ΖΕΙΆ1
άς μας.
Δέν πέρασε πολλή ώρα δ>·αν ξα
φνικά σηκοιθήκαμε μέ εύλάδεια
γιατί στήν αΐθονσα μπήκε ή Α.
Θ. Παναγιότης ό Οίχουμενικός
Πατριάρχη; τή; Όρθοδοξίας. Μέ
την σειρά μα; άσπαβθήκαμε την
δεξιά Τού καί εύλόγησε πατρι-
κά. "Ενευσε μετά νά καθήσουμε
νηχ μά; ρώτ>>σε έναν έναν χωρι-
στά ποΐοι εϊμαστε; άπό ποθ }λ-
θαμε καί γιά ποιοΰ; λόγους ίλ-
θαμε στήν Πόλη.
Τοΰ άναφέρααε περί τοΰ τάξει
δίου μας στήν Μ. Άσία, πώς πε-
οάσαμε καί τοΰς σκοπού; μας πού
άφοροΰσαν τό Κ. Μ. Σπου&ων.
Μά; σι>νεχάρη καί εύλόγησε την
προσπαθεία μα;.
Ό Παναγιώτατο; μάς έξέπληξβ
δλου; μέ την πολυμάθειά Τού,
ι την Ιερά πατρικάτηττά Τού, την
| γαλήνια παροινΐία Τού, την ά,γιο
, γραφική Παρουσία Τού καί μέ δ
λη μα; την ψυχή άναγνωρίσαμε
' στύ θεΐο πρόσωπό Τού τόν άντά
' ξιο, τόν Πανάξιο έκπρόσωπο τής
Ι Πανορθοδοξίας.
ι Στό έπίσημο γεΰμα μάς συνε-
δούλευσε πατρικά καί στό τέλος
άσπαισθήκαμε την δεξιά Τοΐ) καί
' πήραμε τα; εΰλογίας τής έπι-
στροφής πρό; την Πόλη.
Τό δράΰυ στό ξενοδοχεΐο συμ-
φωνήσαμε νά γίνη ή αναχωρήση
μα; στί; 6 τό πρωΐ κι' ?τσι την
καβοριβμένη ωρα άποχαιρετίξουμβ
την Πόλη.
Ό καιρό; είναι δροχερός καΧ
τό θαμπό παραπέτασμα τής όμί-
χλης δέν μάς άφίνει νά δοΰμε τίς
άπεραντοσύνες τοΰ θρακικοΰ κάμ
που πού είναι σχεβόν ένκαταλελειμ,
μένος. Φαίνεται δέν θέλει <ιά προ στεθή στήν θλίψη μας άπό τόν χωρισμό τής Πόλης καί την πλή ξη τοΰ καιροΰ καί μιά άλλη 6α Θύτερη θλίψη. Την θλίψη ιής χά μένη; αυτής γής πού ξέφυγε ά»τ* τα χέρια μας. ΤΕΛΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Ο ΛΦΡΟΔΙΣΤΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 626.387 ΛΤΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραϋσκου XXX — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκράτους 59, Αθήναι ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΛΙΜΕΝΟΦΥΛΑΚΩΝ Υπό ΎπουργεΙου Έμπορικήο Ναυτιλίαα μέ διαγωνισμόν II ΙΙρόοληψις 8Κ7 Λ·μενοφυλάκων μέ μισθόν 3.500 δραχ, 2) ' ^ποφοιτων ΔημητικοΟ καί ανω. 3) Νά Εχουν έκπλητώαη τος στρατιωτικάς ϋποχρεώσεις. 4) Νά μή εχουν υπερβή τό 28 έ'τος τής ήλικίας των 5) 'Υποβολη δικαιολογητικών μεχ ι 16 Ίουνΐου 1970. 6) Ό Διαγωνιομός θά γίνη την 12 Ίοοαου 1970. Πρός πΛήρη ένημέρωσιν δ"' επιτυχίαν επισκεφθήτε τα Φροντιστήρια Παρασκευοπούλου Ριζάρη 30 Παγκράτι τη¬ λέφ 739.280 - 73^.963. Εντατικά μαθήματα διά τόν άνοτέρω διαγωνισμόν. ΙΣΟΛΟΠίΜΟΣ 31.12.1969 ΤΗΣ Α.Ε. ΣΤΕΦ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 2.377.445.90 ϊ.581.677.— 572.3:7 - 62.953.— «91.357.— Π άγιον Άκίνητα 2.581.677.— Μηχανήματα 572 327.— "Επιπλα καί Σκεύη 63.153 — 3968 2.554.448,90 Αύτοκίνητα 778 828.— 908.314.- 1.530.868,10 3.995.985.- μεϊον άποοβέσρις 1.441.536,10 329.882.- 81 486.— 52.500,^0 91Κ.82(ΐ,5Ο 1.420 715.- 332.197.- 15.160.— £6.431,50 518.463.- 500.000.— 3.723.655,30 Έπενδύσεις Κυκλοφορούν "Ετοιμίΐ προίόντα 460.293,90 Πρώται ύλαι 96.589.— Σάκκοι 369.812,50 Χρεώσται 757.251,50 Γραμμ. εΐσπρακτέα 915 092,— Άξιαι πρό: εϊσπρ. 315.102.— Χρεώσται άνεπ. εί^πρ — Προσωπικόν 31.181,50 Προσ. λ)μοί χρεωσ. 606.592.— 3.551.911,40 108 433,70 44 397,60 152 831,30 Λιαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι 46.000 - 136.797,60 182.797,60 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 3.913.312,40 2.40Ο.ΟΟΟ.- 458.126,50 1.055.130,40 Λ)μοί Κεφαλαίου 55,50 Μιΐοχ. Κεφάλ. 2 400 000.- Τακτ. άποθεματ. 423.548,50 Άποτε,λ. παρελίί. χρήσεων 1.053.551,80 Άποτελ. παροΰσ. χρήσεως 1.578,60 1958 3.883,678,90 3!Ι8.ΟΟΟ - 41.800 — 387 146,50 2.013 676Ο 2.840.620,10 'Υποχρεώσεις Μέρισμα πληρι»τ 'Λμυιβή Δ. Σι·μ ΙΙληρωτέα Προμηθευταί Προσ. λ)αμοί πιστωτικοι 3,6.803.- 39.600.- 220. Κ60.— 1.768.419.— 2.405.479.— 6.753.932 50 6.289 157,901 6.753.932,50 6 289.157.90 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως 1969 349.110,40 6.327.- 241.792,50 454.838,70 1 1963 "Εξοδα Διαχ. 249.115,30 Ήμερομ. Άσβενείας 5,168.— Έξοδα αϋτοκινήτων 273.454 — Ζημίαι σάκκων 119.675,50 .273.871.60 591.568,50 Καθαρόν Κέρδος 855.292,80 568.650,10 1 865.410,10 Μ69 1.266,130,10 99.600.-1- 225.692.- 274.018.- 1 865,440,10 Μικτόν κερδος πωλήσεων Ένοίκια Διάφοοα εσοδα "Εσοδα Άποστ. 'Εμπορ. 1.425.942,90 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ 1.865.440,10 ΚΕΡΔΩΝ 1968 832.483 90 99.600.- 220.534,— 271.325.- 1.423.942.90 1.423.942,90 1969 29.578.- 398.000.- 41.800.— 104.000.- 15 770.- 2.365.- 55,50 591 568,50 Ό Δ)νων Σύμβουλος Δ, ΣΤΕΦΑΝΟΥ Τακτικόν Άποθεματικόν Μέρισμα Άμοιβή Δ)κου Συμβουλ, Άμοιβή Πρ, Δ)κού Συμβουλ. Φόςος Εϊσοδ. Α.Ε. Ο.Γ.Α. επί φόρου "Υπόλοιπον είς νέον Ή Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ, ΣΥΝΕΤΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ 1968 28 432,50 376.800.— 39.600. - 104 000.- 15 860.— 2.379.- 1.578,60 568.650,10 Ό Προΐστάμενος ΛογιοτηρΙου Γ. ΚΥΡΑΓΓΕΛΟΣ
6
ΚΑΙ Η
ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ
ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τϋς 1ης σβλΐοος
θαυμάσιον καί έξαιρετικώς ώραι- |
όν άνθάκτντον τού Αλεξάνδρου
Κογγελάρη μέ ποικιλίαν καλο)πι
στικών δένόρων καί λουλονδιών ε
ναντι ακριβώς τού Ι. Ναού τής
Όδηγητρίας καί τοΰ ΠαρΘεναγω
γείου, είς τόν οποίον καί έγκατϊ-
στησε καφεζυθοπωλείον.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΙΟΝ
Ό 'Ελληνιικός πληθυ/σμος τής
Κίου, άδημονων, διότι δέν έσννε
χθζετο ή προέλασις τού άπελευθε
ροντικοΰ στρατοϋ μ«κ; είς την Μι-
κρασίαν, πρός απελευθέρωσιν καί
άλλον περιοχών καί συνεπως και
τής Κύου, άλλ' ήτο καθηλωμένος
είς την Ίωνίαν, εζήτησεν άπό την
Ιεράν Μητρόπολιν νά παραλη-
θή δ Διοικητής τής έν Κο>νίτταντι
νουπόλει .Ελληνικής Στρατιωτικάς
Άπαστολής Στρατηγός Κατεχά
κης νά σταλή είς την Κίον, μι¬
κρά ομάς Αξιωματικών καί στρα
τκοτών, ώς έπισκεπ.τών και φιλο
ξενουμένων τοΰ Συλλόγου της Έλ
ληννκής Νεολαίας Κίου.
Ευχαρίστως ό Μητροπολίτης μας
Βασίλειος, διεβίσασε την παράκλι;
σιν καϊ αρμοδίως καί την 17ην
Αύγουστον 1919 τέσσαρες "Ελλη
νες άξιωματικοί, Ταγματαρχης,
Λοχαγός καί δύο Άνθυπολοχα
γοί, δύο Λοχίαι, τρείς στρατιώται
ενας σημαιοφόρος Ναυτικόν κ<χί τρείς δίοποι, των οποίων τα όνο ματεπώνυμα δέν ένιθ-υμοΰμα., άπι βιβάζοντο είς την προκιιμαιαν ο- που ή άποβάθρα άπό τό πλοϊυν Χελΐιδών (κιρλαγκίτς) υπό Ελλη¬ νικήν Σημαίαν τύ οποίον έκτελιϋ σε την καθημερινήν διά θαλάσσης επικοινωνίαν Κωσταντιουπόλεως - Κίου. Ή ύπσδοχή την όποιαν οί «ά τοικοι τής Κίου έπεφύλαξαν είς τούς "Ελληνας άξιωματι,κούς, στρα τιάηας και ναντας, υπήρξεν άνευ προηγούμενον. "Οπου καί εάν ένε φανίζβντο εγένοντο αντικείμενον λατρείας καί συγκινήσεων. Τό 6ρά βυ τής δευτέρας ημέρας άπό ττ>ς
άφίξεώς των, (οργανωθή ύ™ τοΰ
Σύλλογον πάρτυ είς την οικίαν
•των άδελφών, Ναρκίσου και Μγ
κισεδέκ Παπαβασιλείου Γεοργιά
δου, δΜΧ,κείας μέχρι των πριοινων
ώρών τής επομένης.
Την επομένην, ημέραν Κυριακήν
ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
19ην Αΰγούστου ό Σύλλογός μας
έδεξκόθη είς την αίθουσαν τελε-
τών τοΰ ίφημεριακοΰ Ι. Ναοΰ τού
Άγίου Γεώργιον τούς φιλοζενοΐ)-
μρνονς μας "Ελληνας Άξιωμαιι
κονς, στρατιώτας καί ναύτας. Είς
την δεξίωσιν παρέστη ό Άρχιμαν
δρίτης καί Πρωτοσύγγελος τής 1.
Μητροπόλεως Νικαίας - Κίου Νι
κανδρος Πινάτσης, έκπρόσωποι τού
έμπορικοϋ καί επαγγελματικοΰ κο
σμόν καί έκατοντάδες νριον κατέ¬
λαβον τόν περί την αίθουσαν τελε
των χώρον, ζητωκραυγάζονΐΓς συ
νεχώς υπέρ τής Έλλά/δος, τοΰ
Ελληνικόν Στρατοϋ, τοΰ Βασιλέ
ως Κωνσταντίνου καί τοϋ Βενιίέ
λου, τοΰ "Ελληνος 'Εθνάρχοτ, καί
τραγοδώντες τα θούρια τού Βενι
ζέλου «Βενιζέλε μας πατέρα... τής
φυλής» καί τοΰ Βασιλέως «Τοΰ Ά
ετοϋ ό γυιός πάει κι' αύτος έμ-
πρός».
Τοΰς τιμωμενους "Ελληνας Ά-
ξιωματικούς, προσεφώνησεν, ό Γε
νικός Γραμματεύς τοΰ Συλλόγου
Πελοπίδας Πινάτσης όστις καί ήρ
χισε την όμιλίαν οντοκ
«"Ενιπεν ώ μοϋσα ήρώο>ν μεγο
λουργίας, πολεμιστών άλκήν, άγω
νιιστων όνθλοι. Άοιδε γιγάντιον
'έργα γιγάντια, άθλητων μα?τύρ!α
άθανάτων αθανασίαν. 'Τπεράνοι
των 'Ελληνίκών πεδιάδων, 'ΐνά τα
δρη καί τάς χαράδρας τής χέν>:;
δούλης καί ετι δουλευούσης 'Ελ-
ληνικής γής, υπεράνω των Ελλη
νίκων θαλασσών, πτεριγίξουσα α-
φθαρτος ή Δόξα, μελετά τα λαμ-
πρά παλληκάρυα των οποίων τό
αΐμα έχύθη καί χύνεται, ίνα ποι.
φυιροθή τής Πατρίδος ή τ,ορφύ-
ρα, ίνα ποτισθή τό παχύσκιυν δέν
δρον τής Ελευθερίας, υπό την
όμφιλαφή σκιά ντοΰ οποίον, άνα-
παύονται σήμερον καί έκατοντάδες
χιλιάδες "Ελληνες τής θράκης.
καί τής Ίο)νί«ς, διατελούντες μΐ'
χρι πρότινος, υπό σκληράν δου-
λείαν».
«'Τποιδεχόμεθα καί ημείς, ση
μερον —μετά τόσας ΐλλειψεις—
"Ελληνες άξκοματικούς Ξηράς θ.»
λάσσης, καταρρακιόισαντας διά τής
γενναιότητος των, τούς βαρβι
ρους καί δολίονς ΐχιθρούς τοΰ 'Ελ
ληνισμον καί έρχομένονς πρός ίι
μάς, ίνα διά τής νικηφόρον αυτών
παρουσίας μδς προαναγγείλουν τα
Εύαγγέλια τής ελευθερίας — έρ-
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιης Σελ.)
σμός των 'Ελλ.ηνοπαΙδοιν καί ή κα
τάταξίς τους, στίς τάξεις των Γε
νιτξάροιν, οίίτε οί πιέσρις καί τα
βασανιστήρια τής 'Τψηλής Πύλης
καί τα κρεμάσματα των Πατριαο
χών.
Άρκοΰσε ή άκτινσβολία τοΰ Πά
τριαρχείου σ' δλη την Ο'ικουμένη
ΟΙ καμπάνες τού ήχοϋσαν επί αί
ώνας.
Στά σχολεΐα μέ τό προβάδισμα
τής πορφνρογέννητης Μεγάλης
Σχολής διδάσκονταν ή 'Ελληνική
γλώσσα.
Στήν αϊθονσα ύποδοχων τής
Μεγάλης Σχολής την ζωγραφισμέ
νη μέ τοιχογραφίες των 'Ελλή-
νων Φιλοσόφων τοΰ Σωκράτη,
τοΰ Πλάτο>νος, τοΰ Άριστοτέλη,
καί άλλων καθώς καί των τριών
Ιεραρχών μαζεμένοι, δλοι οί μα¬
θηταί τής Σχολής οί καθηγηταί
οί Παιδαγο>γοί καί ό Σχολάρχης
δκουαν ολ' τό μελίρρητο στό'μα
τοΰ σοφοΰ Βυζαντινολόγου καθη¬
γητού Τξανή Παπαδοποϋλου μία
άπ' τίς μεγάλες στιγμές πού Λλλα
ξαν τόν ροϋν τής ανθρωπότητος
την δλωσι τής Κωνσταντινουπόλε
ο)ς άπό τούς Τούρκους.
Καί ήταν έ'νας θρήνος καί μιά
λύτρωσις τής ψυχής βλέποντας
καί άκούοντας τόν Μεγάλο Διδά
σκαλο νά κλαίη καί νά σφογγύζη
τα δάκρυά τού μέ τό μανδύλι τού,
ίίταν ελεγε «Τό α,λογο τοϋ Κων¬
σταντίνου Παλαιολόγον ήταν κάτα
σπρο καί εγινε κατακόκκινο Λπό
χαμένης — ώς ελπίζομεν ή μάλ¬
λον ώς είμεθα βεβαιοί — έντό;
όλίγου (παρατεταμένα χειροκροτή
ματα).
ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΣ! όποίαλέξ';
γλυικιά!! πόσην χαράν καί ουγκ.
νησιν προκαλεί έκεί απού ήχήση'!
Δία σέ καί μόνον γλυκιά έλειιθε-
ρία, θυσιάξιθΛ«ται ληοί άλόκληροι
καί έκαταμμύρκι άνθρώίτων, ίνα
σέ άπολαύσο>σιν ή σέ άπΌδάσα)σιν
είς αλλους καταδυναστευομένοι ς
υπό τής βαρβαρότητος πολίτας...»
Μετά συμπλήρα)σιν πενθημέρου
παραμονής είς την αλησμόνητον
Έλληνικωτάτην πατρίδα μας Κίον
οί "Ελληνες άξιωματικοί έπανήλ-
θον είς τάς έν Κωνσταντινουπό
λει έβρευούσας Μονάδας των.
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
τό αίμα».
Μιά άλλη φορά εΐχε πάρει τοΰς
μαθητάς τού καί πήγαινε στά κά-
στρα. "Ηθελε νά ζήσουν, νά νοιοΊ
σουν τό άσύλληπτο σέ τραγικότη
τα δράμα άπό κοντά.
ΤΗταν μιά ίεροτελεστία, μιά μν
σταγωγία, ,μιά μεταρσίιοσις, ενα
μνηαόσΐ'νο μερικων έλληνικών νέ
άρων ψυχών μιάς γενεάς γενεών,
πού εψαλλαν επί τόπου «τό αίιο-
νία ή μνημη».
Έκεί στήν Πύλη τοΰ Ρωμανοϋ
των χερσαίων τριχων απού έ'γινε
ή πιό σκληρή μάχη τοΰ 'Ελληνικοΰ
Εθνους μέ τό Τουρ«ικό κ(ά έπε¬
σεν ό τελευταΐος των αύτοκρατό-
ρονν, μεταξΰ τοΰ πανύι(η>λον τεί-
χους καί τοΰ προτειχίσ.ματος καί
άκόμη ίσα ιμέ τούς Προμαχώνας
τής Τάκρρου δλα αΰτά τα μέρη
τώρα τόν Μάη πού πρασινίζει ή
φύσις, γεμίξουν μέ κατακόκκινες
παπαρούνες.
Νομβζεις καί είναι τα αίματα
των γενναίιινν έκείνων πού χΰθηκαν
γιά τοΰ Χριστοΰ την πίστην την
αγίαν γιά τής Πατρίδος τή έλευ
θερία.
Πόσες φορές τό "Ει)ηλόν μου καί
τό Γάμα δέν γονάτισαν καί δέν
προσκύνησαν σέ σχημα Ώ,μέγα τόν
αγιον εκείνον τόπον;
Τό σώμα μου καί τό μέτωπον
μου, γίνουνταν ενα μέ την γή. Τ«
είναι μου χώμα, πλημμυρισμένο
άπ' τίς αΐματοβοιμμένες παπαροϋ
νες.
Χώμα γής έγώ, χωρίς νά πεθά-
νω.
Την δκραν αύτην ταπείνιοσι κα
την άνάστασι τοϋ Γένους μας, .μοΰ
θνμίζει κάθε Μάη ή παρουσία τή;
κατακόκκινης παπαρούνας κ«1 νο
σταλγικά, μεταφέρο την φαντ
σία μου στά Ίερά έκείνα χώμαπ
των τειχιον τής Β«σιλευούσης.
ΒΤΖΑΝΤΙΟΣ
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτους 69
Τηλ. 647.888
ΕΗΤΕΙΤΑΙ φαρμακοποιος προο
φι><; δι' επΐκερδεστάτπν ·αρ· μακετυτικΛν εργασίαν είς * παρχΐαν. Πλπροψοριαι εις τ< γρανβΐα μας. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΗΜΙΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡθ'ΙθΝΤΩΝ "Β ΙΧ Ε Π,, Α.Ε ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1968 Πάγιον 610.644,50 Γήπεδα Άρχική άξϊα 'Υπεραξία 610.644,50 συμφώνως Α.Ν. 148)67 1 789.355,50 60.340.- Κτίρι.» 755.010.- 1.384.990.- - » Α.Ν. 147)67 210.291,70 Μηχ)τα 'Εγκατ)σειο 376.434,10 · » Ν.Δ. 4002)59 1.083.— » » Α.Ν. 147)67 95.547.— Μέσα Μρταφορ&ς 180.292.— Έπιπλα & Σκεΰη Μηχαναί γραφείον Άξία 31)12(69 2.4ΟΟ.ΟΟ3- 2.140.000 - 691.277,50 2.572 053,60 2 1 965.024.60 1 476.618.- 239.162.- 2ό\ 051,80 1969 Άποσβέσει: 'Υπόλοιπο - 2 400(00.- 822.369.- 1.317631.- 691. -277,50 .366 791.90 .669.889,50 108.549.- 93.41 >5 -
139.257,80
205.261,70
, ιΟ
368 ΟΒ9.
145.757.
93.794.
1.524.632,30
1.365.654,50 3.174.345,50
10.717.187,50 5.200.262.20 5 516,925,"Ο
έκ τής 1ης σελίδος}
δι' ί>σα μεγάλ.α καί θανιιαστά εί¬
δον κατά τάς 8 ημέρας τής δια-
μονής μου, ιΐόν ηύχαρίστησα διά
την θερμοτάτην φιλοξενίαν /αί ά
νεχώρησα διά τό Αεροδρόμιον συ
νοδευόμενος άπό τόν Θεοφιλεστα
τον επίσκοπον κ. "Ανθιμον, άφή-
σας ϊκεί τό συνοδεύσαντά μ» Άο
χιμ. Μελέτιον Καλαμαράν δ·ά ν>ά
συνεχίση τό έργον. "Εφυγ χ διά
την 'Ελλάδα μέ μίαν έντν αοσιν
πολύ ζωηράν, ότι ή Όρθόοοξος
'Εκκλησία τής Ρουμανίας, είναι
όλοϊώντανη καί άποδοτική είς πλου
σιους καρπους και τούτο το χρεο
στεί είς τί/ν μεγάλον της Πατρι¬
άρχην Ίοικπινιανόν και τοίις ά5ί
ούς συνεογάτας τού, κληοικοίς καί
λαϊκούς.
Μέ ά,λλους λόγους, ό Πατριάρ
χης Ίουστινιανός, μέ όλην ήν ά
πλότητα καί την καλωσύνην .τού
τόν χανακτηρίζίί, είναι ό Ιθόνιον
νοΰς καί ή ψαιχή τοΰ (ίλου Μεγά¬
λον άνακαινιστικοΰ έ'ργου, που πάν
τα θά διδάσκη καί θά κατα,τλήτ-
τη!
+ Ό Μυτιλήνης ΙΑΚΩΒΟΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΪΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίΛος
μέ τ' όνομα «Έπαναστασις ού
Όρλάκρ», είναι πασίγνϋ)στες. Μια
λεπτομερής άψήγησή τους Οά ξυ-
πνοΰσε άλγεινές άναμνήσεις, χω·
ρίς νά προσφέρη τίίΐοτα καινού^
γιο στή γνώση.
Τα δύκροτα δέν Ιφεραν τα ά-
ναμενόμενα ίίπλα καί πυρομ,αχΐ/ία.
Οί ρωσικές στρατιές πολεμοΰσαν
έδώ κι' ένάμιση χρόνο σέ τρία ιιέ
τ(ΐ»τα, δέν τους περίσσευαν πολε
μοφόβια. Άντί των έκατό χιλιΊ-
δ(»ν πολεμιστών ποΰ αποφασίσθη
κε στή σύσκεψη τοο Μπενάκη, /ά
στρατολογηθοΰν, σχηματίστηκα·>'
Λν>ό «λεγεωνες» άπό μερικές έκα¬
τοντάδες γενναίων. Ή Δυτική ύπι
ίνα ρώσο λοχαγό κυρίευσε τη
Κΐχλ.αμά-τα καί τή Κυπαρισσια. Ή
Άνατολική υπό τό·ν μυκονιάτη 'Α,'
τώνη Ψαρό κατέλαβε τή Σπάρ-
τη. Ή μεγαλώνυμη πόλη άνακτ,
ρΰχθηκε προσω<ηνή πρωτευουσα. Ό Μητροπολίτης κι' οί δημογε·- υοντες σχηματίσαν κνβέρνηση,, ά· νέλαβαν την εισπράξη των φιΐ- βο>ν καί κατάρτισαν πολιτοφυλακή
ϋριων χιλιάδων άνδρών. Χτά μέ-
καί πολεμοφάδια πεξικοΰ, οίη< κουδέντα. Μόνο μερικές έ,κατοντι· δες τοιχρέκια καί σπαθιά, πού διι τίβησαν γιά νά όπλισθοϋν ίσάριθ θκοι πεξοναΰτες.. Ό Άλέξης Όρλώψ άνέλαθΐ την Λνοιτάτη, άρχηγΐα ιυθ στόλοΐ' κ«ί τόν χώρισε σέ τρείς μοίρες ίντό τίς διαταγές τοϋ άδειλφοΰ τον Φεοντόρ, τοΰ Σπυριδώφ καί τοίι "Ελφινστον. Την Ιδία μερά τού έρχομοΰ τού ίκοινοποίηοε, ο,τηο τι Νεόκαστρο τής Πυλίας, οιάγγελ ιια ποΰ έξέθίτε τούς ιίτλο·ς τοι·, τήΛ- Ίδιότητα καί την αποστόλη τού. «Ημείς, κάμης Άλέξιυς Γρη/ο ρίου Όρλώφ, Γενεράλη^, .ιληρε.- ξούσιος τής αύτοκρίΐιορικής κα· εύσεβεστάτης Βαοιλίοσηι; .ΐάσης ίΝι)σίας Α(<κατερίναζ Αλεξίου τής δευτρρας, Λρχηγόςτών διά Οαλάσ σης καί ξηιράς στρατίδν, των σοι ματοφυλάκων τής 6ασιλικί|Γ μιγι λειύτητος, ύποχιλίαρχος ίππεΰς - Ιππότης - τής τάξεως τοΰ Άγί.ιΐ' Άνδρέου τον Πρωτοκλήτον, οϋ Άγιον Αλέξανδρον Νεύσκη, Φανερόν κάμνομεν είς δλους «ι σα Μαρτίου ή έπανάσταση ειχε /ε ' νώς τούς όρθοδόξους ρωμαιυυς ό νικευθή στό Μωρηά. Άπλώθηκ·; ι ποΰ ευρίσκονται ΰποκάτω είς ττιν τυραννίαν των τούρκων :>
"Τστ,ερα άπό τή πομπώοη αυ¬
τή είσαγωγή, άναφερότανε «τίς
(56ρεις καί τοΰς προπηλακισμοΰι,
τής Όρθόοοξης τοϋ Χριστου Έ λ
κλησίας ί>πό των τούρκων, λο·
«βλασφημοϋσι την αγίαν μας π',·
(ΠΡΙΝ >»Γ1· ΠΟ 19ΛΊ
Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΖΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
•Υιΐότοό συνεργόπου μσς -Ρθζ * Δ. ΑμΛιΐΐ:Μ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
1.-
Ε.
235
ΑΠΟΚΡΙΕ2 Σ1ΣΟΙΔΡΟΜΟΙ
ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΜΕ Τυ ΡΕ ΜΕ'ΝΤΙΟ
ΣΚΕΡΤΣΑ
7. Ο ΠΑΤΡΟΣ
9. __ ο ΟΛΟΝΤΟΓΙΑΤΡΟ1 Φουσκο)μενονε τουρνέ άηοπίσο) καί
Ήτανε παρέα δυό κουδουνατοι. 8ιά - μπροστέλα δσπρη κολλάτη
τόν «όδοντογια- φρα'μΛαλαδωτή καί φακιόλι 5-
άό
Ό ενας ηκαν
τρό» κι'
ασμένο».
Ό «άδοντογιατρός»
ή γ
6 δλλος τόν «πονοδο'ντι σπρο μέ φράντσα άπό χρουσά
λά ύ άί ή λα
στή Ρούμελη καί στή Κρήτη. Σ
Μακεδονία καί στή θεσσαλία στ'γ
κυοτήιθηικαν σώματα πεζικοΰ σνν<>
λικής δνναιμης δέ>κα χιλιάοων. ΟΙ
Α'ιγαιοπελαγίτες έξώ-τλισαν, οαω-:
δπ(»ς, δσα μπόρεσαν από τα έιι
πορικά καράβια τους, ΰα|ιονσαν ρ
σικές σημαίες καί τα στειλαν να
{■νΐοθοΰν μέ τή ^ιοσική μυίρα πο>·
πολιοοκοΰσε τή Κορώνη.
2 τίς 23 Απριλίου ϋφθασε κι'
ό υπόλοιπος ρωσικός στάλος. Τι ο
«ερα δίκροτα, δυό φρεγάδες καί
μερικά μ^κοότερα τιπό τόν άλλον
άδελφό τοΰ Γρηγόρη, άρχιναύαρχο
Άλέ£η Όρλώψ. Καί δυό δθκρο
τα, μιά φρεγάβα καί δυό τςία 6ο
τνθητικά, υπό τόν σκωιτσέζο τή
καταγωγή, ρωσο άντιναύαρχο
Τζών "Βλφινστον. Μαζύ τονς /ί
νΐσε κι' ό Παπάξολης. Γιά οοτλα
στιν, καταιτατοϋσι καί μολύνοο.:·
τα αχρα-ντά μα; μυστήρια, κααι.
κρημνίξουσι καί μεταβάλλουθιν ΐ^,
μιαρά προσκι>νήματα τού Μοιάμ'.Ο
τοϋς άγίους ναούς, καί δέν παύ<»Γ οί νά άοπάζονσι άπό τού; κό' πους τής άγίας έκκλησίας τα ■' κνα της... μεταχειρίξονται καθε Λ δούς τυραννίαν καί άσπλαχνίαν τούς άρπάζοιισιν αδκκα τα («ά' χοντά τους· τούς δέρουσι, τού. φυλακόν(η»σι καί τούς θανατόνοι σιν αδικα...». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ασμένος». Αύτός ήτανε έ'τσι ντυ- μένος, σά νά 'σηκο'ιθηκι' ά.ττό κρε 6άτι. Ήφοροΰσε πονκαμίσα νυχτι κια μακριά κι' άποκάιο) μακρύ καλτσάνι. Μουτσούνα λνπημένη μέ μεγάλο άνοιχτό στόμα κ' είχε τό κεφάλι τού μαγουλουκιοΜένο μ" ενα χαβλο>δ·ένιο πεσκίρι. (χνοτΛα
το προσόψι). Τό πεσκίρι ήσκεπο
ζε τα 6»>ό τοι· ϋάγουλα κ' ήτανε
δεμίνο στήν κορφή τού. Καθώ;
ήκαν' πώς ήτρεχι, ήθαστοΰσε με
τό 'να χέρι τό δεξί τού μάγου·
λο, κ' ήξεφώνιζε «ωο>(<>ο>χ, τό δό'
ντι μόν», ένώ τ' δλλο τού χέρι
τό 'νουνοΰσε στον άγέρα, σά νό
'γνεφε τοϋ «όδοντογιατροϋ» νό
σταθή.
Μόλις, λοι.τόν, ήφτανε κο'ντά
τού, αύτύς ξαφνιασμένος τάχατις
άΛτσί φ(,>νές, ήγνριζ' όπίσιη τον
νά όή. Καί τύτες ό «πονοδο'ντια
σμένος» μέ δυνατά κλαψουρίσμα-
τα τονέ "«εοικαλοΰσε λ ά τοΰ βνάλ'
τό πονεμένο δό'ντι. Ό «όδοντο-
γΐατρός» άφήν' τή τζάν'τα τού
χάμιο καί μέ τή ντανάγια τού κά
νει πώς θά τοϋ τό δγάλη. 'Εδιο
δμιος ήχρειαζού'ντανΐ; κά.^οια τα-
χυδιικτυλονογία.
Ό «πονοδο'ντιασμένος», κα¬
θώς είχε τό κεφάλι το» μαγου-
εί/ε κρύψει άποκάτ'
ταλάκια ποΰ άποπίσω στήν πλατή
ντυμένος ήκρε·μού'ντοστε δυό ψεύτικες μα-
μέ φακίνα κι' άψηλό καπέλο καί κριές κθκκινότριχες μπονρμάδες
μοντσούνα γελαστή ,μέ μοΰσι. Άπ (πλεξούδες). Μοντσούνα άνρια.
τό ζερβί τού χέρι ήΰαστοΰσε τή Ήβαστοΰσε στήν ά'γκαγιά τση
τζάν'τα τον κι' άπτο δεξί, μιά ( ξαπλωτό ΐα ψεύτικο φασκιοιμέ-
μεγάλη ντανάγια μαρα'γκο·*ίστι νο μιορό, πού 'τανε μιά κοντσα
κια. Ήπροχωροϋσ' ό'μπροστά πε- | (κούκλα) ,μεγάλη καί πού, καθώς
ταχτός κ' ήκύτταζε ζερβά - ί>»ξιά. τηνέ 'ζουλούσες στήν κοιγιά, ήφο')
Άποπίσω τον, ήκαν' πώς ήτρε ναζε «ούάα, οϋάα». Ήπροχωροΰσε
χε νά τονέ π,ροκάνη ό «πονοδο'ντι ! λοιπόν άνάμεσα στόν κόσμο κι' οίί
λο τό 'ζουλοΰσε γιά ν' άκούετ' ή
φο>νή τον. Κ' Γιστερις ήκαν' τή
θυ,μοιμένη, τό κο)λογύριζε, τό
'δρρνε στό πισινό καί στό τελος
ήξεκού'μπ(ι>ν' την καζάκα τση
κ' ήβγαξ' ενα ρόϊ ψεύτικο 6υζί,
ήκαν' πώς τό 'βύζαινε τό μο>ρό
καί τον 'φώναζε «σκάσε, λιμάοι-
κο, θά μέ ξεζουμιάσης». Τα Γ8ια
ήκανε κάθε τόσο, στό δρόμο.
11. Η ΝΤΑ'ΝΤΑ
"Ητανε παρέα δνό κουδοννάτοι.
Ό έ'νας ήκαν' τή «ντά'ντα» (ντα'
ντά) κι' δλλος τό «μωρό», ξαπλο>
μένος σ' εΛ·α καροτσάκι, ποΰ το
'σκον'ντοΰσε έκείνη.
Ή «ντά'ντ(θ> ντυμένη όπως οί
Άξιώτισσες ντά'ντες. Φούστα σον
ρωτή μακριά καί καζάκα μρσάτη.
Φουσκοιμρνονε τουρνέ άποπίσω χαΐ
φονσκο>μένα βυζιά ό'μπρός. Πό
διά - μπροστέλα άσπρη κολλάτη
φρα'μπαλαδοτή καί μποξαδάκι
πλεχτό ριχμένο στήν πλατή. Φα-
Κυκλοφορούν
1.272.049.- Α'. 5λς
μέ κατατοπιστικά στοιχεΐα.
άγγέλματι τοΰ θανάτυιι τοΰ Φιλιπ
πάκη Καχραμάνον, συνελθόν σή¬
μερον καί περί ώραν 9ην μ. μ. έκ
τάκτιος καί άκοΰσαν τοϋ Προέ-
δςοΐ' έξάραντος τάς άρετάς καί
τόν πατρκοτισμόν τοΰ μεταστάν-
τος θερμοΰ ΰποστηρικτοΰ των επι
διώςεων τής Ενώσεως μας, ομο¬
φώνως
ΨΗΦΙΖΕΙ
1) "Οπως παρακολουθήση την
κηδείαν τοΰ μεταστάντος.
2) "Εκφράση τα συλλυπητήρια
τής Ενώσεως είς την οΐκογένειάν
μπηγε τσι στριγκγιες κ ήχοροπη-
δοΰσε τάχατις άπτσοί πόνοι.
Μά, εύτΰς ό «όδοντογιατρό ς» ή¬
καν' πώς ήκαταλάβαινε πώς, άν-
τίς νά τοΰ βγάλ' τό πονεμένο
δό'ντι, τοΰ 'βγαλ' άλάκερο τό
κάτα) σαγόνι τον καί φοβισμένος,
τοΰ 'πάσαιρν^ τ' άρνήσιο σαγόνι
τού.
3) Άντί στεφάνου διαθέση πό Ι μίμα σέ αλλο σοκάκι.
σόν δύο χιλιάδων (2.000) δραχ-ι 10. — Η ΠΑΡΑΜΑΝΝΑ
μών υπέρ άπόροον καί άναξιοπο-
θούντυ>ν στιμπατριο)των καί
κιύλι κίτρινο σταμ'πάτο μέ
τσα άπό ψιλά χα'ντράκια χρομΐι
τιστά, ποΰ άποπίσο) ήκρεμού'ντο-
στε δΐ'ύ ψεΰτικες μακριές μαΐρρς
μπουρμάδες. Μοντσούνα αγρια.
Τό «μωρό» ήτανε μεγάλος δν-
τρας, όπως καί ή «ντά'ντα», ντυ
,μένος σά μ">οό. Μά, σά μεγαλόσιο
μος πού 'τπνε, ήφοροΰσε μίαν δ-
σπρη πονκαμίσα νυχτικιά, κι' Λ
ποκάτω ?να ασπρο χασεδένιο γν
ναικίστικο -ΐαν'τελόνι, μακρΰ λί-
γο πιό κατ' άπτά γόνατα, καί μέ
φρα'μ^ο'λιδάκι στά μπατζακλήκια
(τση τότες έποχής). Παποΰτσια
κανονικά άντρίστικα καί κάρτσες
κο'ντές νιά νά φαίΛΌΐ''ντ' οί γάμ
πες, πού καμμιά φορά ήτανε καί
μαγιαρές, Σκουφάκι (καπΐ'σονά
κι) μωρουδιακίστικο, στό μήτρος
δμιος τού κεοραγιοϋ τον, πού ή
δενού'ντανε άποκάτ' άπτό σαγόνι
λίγο στό πλάϊ μ' ενανε φιόγκο,
καί σαγιαρίστρα μεγάλη φρα'μ-Ό1
λαδο>τή τρογύρο). Μουτσούνα κλα
ψιάρικια. Ξαπλωμένος απάνω στό
καροτσάκι, πού, επειδής δέν τονέ
'φτανε, εΐχρ τα γόνατά τού λιγι
σμε:~α.
Τό καροτσάκι τό 'σκου'ντοδσε
σιγά - σιγά ή «ντά'ντα> κ' ήπρο
χοκιοΰσε. Κάθε τόσο λοιπόν τό
στά χέρια, ήπαιρνε τή τζάν'τα τον | «|Μ,>ρό» ήσήκων' τα ποδάρια τού
άπό χάμω κ' ήφενγε Ριαστικός. άψηλά. στόν άγέρα κ' ήφώναζρ
Μώ, ό «πονοδο'ντιασμένο» μέ τρό «μεμ.έεε, μεμέεε». Καί τότες ή
πό τό 'ξανάβαζε δίπ'α στό ιιάγου «ντά'ντα» ήσταμ«τοΰσε τό καρο-
?.ο τσή μουτσοννας τού κ' ήακο- τσάκι. Μέσ' αύτοΰ είχΐ κρτιμμένο
λουθοΰσε τόν «όδοντογιατρό» γιά το μπι'μπιρόνι, ενα μποτ»κάλι μι-
νά κάνοτινε την Ιδι« πάλι παντο- σοοκαδιάρικο γεμάτο γάλα καί
4) δημοσιενθή τό παρόν διά τοΰ
Τύπον.
Έν Νέ(* Ίωνία τή 20)5)1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
"Ενας άντρας κουδουνάτος ή-
καν' την «παραμάννα». "Ητανε
| μέ βυζάχτριι στήν τρύπα τού. Τό
| άρποΰσε θτνιομένη κ' ήκαν' πώς
τοϋ τό 'διντ νά βυζάξη καί τού
'φώναζε «φάε, φάε, λον'γκρικο»
(λαίμαργο). Κ' {ίστερις τό μπου-
ΔΙ ΑΓΩΝ Ι ΣΜΟΣ ΟΤΕ
ντνμένος όπως οί Άντριώτισσες
| παραμάννες. Φούστα σονριοτή μα κάλι τό 'κρυβε μέσ' στό καροτσά
κριά καί καζάκα κο'ντή μεσάτη. ' κι. Τό «μωρό ήησύχαζε κ' εκείνη
Ι Φουσκιομένος τονρνέ άποπίσω καί ήξανασκου'ντοΰσε τό καροτσάκι κ'
ήπροχωροΰσε γιά νά κάνοτινε πιό
πέρα τα ίδια σκέοτσα.
"Ηρχισαν μαθήματα δλων των τμη:;ά··:ων τού έσω- , 12 Τ Η ΜΑΜΑ ΚΑΙ Τ0 ΠΑΙΔΙ
Γ_ ^^ „ Λ_ ! Ητανε παρέα δυό κ.ουδοΐ'νάτοι.
τεοικου διαγωνισμου ΟΤΕ , ·η
Κεφάλαιον Άποθεματικά
1 ΟΟΟ.ΟΟΟ,— Μετοχικόν Κεφάλαιον 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ.—
1Ο.ΟΟΟ Μετοχαί 100.— δρχ. εκάστη
Κεφαλαιοποίησις Α.Ν. 148)67 '
40.000 Μετοχαί 100.- δρχ. εκάστη 4.000.000.— 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
Άποθεματικό
951.770.— Τακτικόν 1.154.457,—
210.758.— "Εκτακτον _
69.550.- Άρθρον 12 Ν.Δ. 2901)54
2.000.199.60 » 1 » 4002)59 1.480.816,70
34.930.— » 7 Α.Ν. 147)67 Διά παγίας
έγκατ)σεις 1,167 895,50
11.557.— » » » » Διά κεφά¬
λαιον κινήσεως 238,150.—
25.963,60 Διαφορά άναπροσαρμογής —
61.917,05 Κερδη καί Ζημίαι, υπόλοιπον είς νέον
4.366.645,25
'Υποχρεώσεις
7 046.673,45 Πιοτωταί
761,477,30 Γραμμάτια πληρωτεα
3.3ΟΟ.Ο0Ο.— Μερίσματα
162,444.— Φόροι Δημοσίου πληρωτέοι
268.147,10 Είσφοραί καί *ίξοδα πληρωτεα
11.682,90 Πιστωτικοί λ)σμοί
11.550.424,75
13.534.100.— Λογ)σμοί Τάξεως
29.451.170.—
Ανάλυσις Λ)σμο0 «Άποτελέσμοτα Χρήσεως»
1968 -1969
2.740.1)09,55 Μικτά χέρδη έχ πωλήσεων καϊ έξα-
γωγών χρήσεως 2.294.001,10
2.624 815.— Διάφορα εσοδα ;! 495.979,60
4.041.319,20
53.412,25 9.094.731,45
8.781.417,45
520.738,90
2.5ΟΟ.0Ο0.-
307.156.-
183.454.70
5.026,70 12.297.793,75
21.392.525,20
13.651.030.—
5.365.724.55 5.789 980,70
Μεΐον
Γενικά εξοδα βιαχ)σεως, Μισθοί,
1.618.334,20 Τόκοι κ λ,π. " 1.419.339,—
Άποσβέσεις έπισφαλοΡς
άπαιτήσεως 2 434.— 1 421.773.-
3.747.390,05 Κέρδη χρήσεως πρό άποσβέσεων 4.368 207,70
173.733.— Άποσβέσεις παγίων στοιχϊίυιν 314.467.—
3,573.657,35 Καθαρά κέρδη χρήσεως 4.Ο53.74Ο.7Ο
13.429,70 "Υπόλοιπον προηγονμένης χρήσεως 61.917,05
3.587.087,05 Καθαρά κέρδη πρός διάθεσιν 4.115.657.75
35.043.555,20
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
1968
1969
202.687.-
178.683.— Είς Τακτικόν άποθεματ. 5ο)ο
έ)Δρ. 4.053.740,70
» Άφορολόγ. αρθ. 7 Α.Ν. 147)67
34.930.— Διά παγίας έγκαταστάσεις 1.132.965,50
11557.- » Κεφάλαιον κινήσεως 226 593.-1.359.558,50
3.3ΟΟ.ΟΟΟ.— Μικτόν Μέρισμα 50 δρ. κατά μετοχήν
61.917,05 "Υπόλοιπον είς νέον
2 50Ο.ΟΟΟ. -
53.412.25
3.587.087,05
Ό Γενικός ΔιευΘυντής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΑΜ. ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ
"Εν "Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1969
Ό Πρόεδρος Διοικητικοϋ Συμβουλίου
ΧΡΙΣΓΟΣ ΔΑΜ. ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ
4.115 657,75
Ό Λογιστής
ΧΡΗΣΤΟΣ Δ. ΠΑΓΙΑΛΕΞΙΟΥ
«Β Ε Κ Τ Α» Α. Ε.
ΑΘΗΝΑΙ
12ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔεκεμβρΕου 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1968
Πάγιον
Άκίνητα 146.754.-
•Έπιπλα καί Σκεύη 71.62β.-
Συμμετοχαί
Κυκλοφυροΰν
Χρεώσται 1ΟΟ.ΟΟΟ.—
Κοιν)£ία «Π. ΓΕΩΡΓΙΑ¬
ΔΗΣ— «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. 596.905,10
'Επισφαλεϊς Χρεώσται 155.036,20
Ελληνικόν Δημόσιον 23.873,—
Διαθέσιμον
Έμποο. Τραπέζα της Ελλάδος
Καταοέσεις δψεως 294.358,60
Ταμείον _ 318.991,70
Προαγωροιί Άκινήτων —
Ζημίαι χρήσεως 1969 —
Λογαριασμοί Τάξεως
'Εγγυήσεις 44.ΟΟΌ.—
1969
146.754.-
71.626.-
1.391,604.- 1.391.604.-
656 905,10
155.036,20
23 292.—
106.201.60
192.066.70
2«Ο,555.—
52.472,90
Σύνολον
3.143.148,60 3.076.513,50
Καθαρά Περιοιισία
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 2000 Χ 1000)
Τακτικόν άποθεματικόν
Ειδικόν άποθεματικόν
Έξ αΰτομάτου ΰπερτιμή
σεως άκινήτων
Μερίσματα πληροιτέα
Καθαρά κέρδη είς Νέον
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968 1969
2 ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 2 ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
12.841.— 12.841.—
741.598.—
50.218.-
972,10
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άποσββσεις άκινήτων
Γενικά εξοδα
Μισθοί
'Εργοδοΐικαί ρίσφοραί
Φόροι — Τέλη
Άμοι[!αί Τρίτων
Έκκρεμεΐς Λογ)σμοί
Χαρτόσημον
Καθαρά κέρδη χρήσεως
1068
8.072.—
31.681,30
35,100.—
6.257.-
7.024.-
85.000. -
15.117,50
150.—
34.185,30
ήκαν' τή «μαμά» κι' 6 δλ
Τα Φροντιστήρια Παρασκευοπού/.ου Ριζάρη 30 λ°ζ χό άννπάκουο «παιδί·>.
, -,ΟΓ1 «—/-ν < -7ΟΊ λ/-·) ' Ό Τ£ώρτ£ης Πονν'τιιίηης (Α- τηλ.739.270 και 732.963 πό ϊί|ν πον·τ«, άχο,ανό μαχαλδ τσή Σμύρνης) ματζί μ' ενανε φί λο τού τό 'κάνανε κάθ,ε χρόνο. Ό Τξώρτζης ήκαν' τή «μαμά». Ντνμένος μέ μακριά φούστα μέ Λογιά καί τονρνέ. Ρουσσικάχι (μπλουξάκι) μέ κο'ντά φονσκιοτά μανικάκια καί γάν'τια μακριά ί) σαμ' τσοί άγκώνοι. Μπουά άπό φτερό τρογύρο) στό λαιμό. Μ.τρ- ρούκα μέ μεγάλονε κότσο άΐτοπί σω καΐ κσπελάκι μικρο μέ μ.τήχ ιρες καί γαρνιριβμένο μ' ενα ψίύ τικυ μαΰρο πουλάκι μέ άνοιχτά φτερά (μόδα τσή τύτες ρποχής). Μοντσούνα κακιά. Ή6α<«ούσ' ε να 6ρακάκι παιδίστικο κ' Ινανε φύλαγκα (σάκκα τοΰ σκογιοθ) άπτό ζερβί τον χέρι, ένώ άπτό δεξί, μιά μακριά βίτσα (βέργα) κ' ήκυνηγοΰσε τό άνυπάκυυο «παι δι» ποΰ τύ ανε ό φϊλος τού. 53 815 30' Αύτάς ήψοροΰσε μπερού/α άνα 1 μαγιασμένη καί μοντσούνα γελα- 71.626.— «τή. Μακριά πονκαμίσα, πον κά ·»ο> ήφαινον'νιοστε οί γδτ»μνές γάμ
πες τού. "Ητανε κι' άίΐνχόλ'τος
κ' ήτρεχε ό'μιροστά.
Ή «μαμά» ποΰ τό 'κννην,οΰσε
τό «παιδί», τοδ ήφώναξε «Ιλα, νά
σοΰ βάλιο τό βρακί σον, νά .ιδς
σκογιό». Κ' έκκΐνο, καθώς ητρε-
χε, ήκο'ντοστεκού'ντανι, ήμιοο-
γνριζ' οπίσω καί τσή 'φώναζε:
«δέ πάίο σκογιύ». Κ' ΰιττερις ή-
πάαΐνε κ' ήκαθού'ντανε οτό σκα-
λοπάτι καμμιανής οξώπορτας γιά
νά ξΐ'κουραστή. Κι' αμάν ι'ιερχου"
ντανε κο'ντά τού ή «μαμά», κου-
Λ·οΰντας τή 6ίτσα στάν άγέρα, τό
τες ήσηκιονού'ντανε κ' ήτρεχϊ. Κ'
ήκάνανε πάλι τα ϊδια σκζρτσα, δ-
'Υποχρεώσεις
Είσφοραί Πληοωτέαι
Φόροι εΐσοδήματο; πληρωτέοι 19Ο7Ο.—
Άποσβεσθεΐσαι άξιαι
ΆποσβεσΗέντα άκίνητα
Άποσβεσθέντα 2πιπλα
καί σκριΊη
Άποσβεσϋι ΐσαι έπισφαλεΐς
άπαιτήσεις
Λογαριαομοί Τάξεως
Χορηγηθεΐσαι έγγυήσεις
2.044.—
9Ο7Ο.—
45 743,30
71.626.—
155 Ο3ί,2Ο
44 ΟΟΟ.—
741 598.-
39 388.-
1.434.-
775.—
155.036.20
ΣιΊνολον
3.143.148,60 3 076.513,50
Άνάλυοις ΑογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως
τής 31ης Δεκεμβριού 1969
1969
8.072,—
28.375.—
«35.100.-
6.283.—
15.001.—
22.462 -
Σύνολον
222.587,10 115.293.-
1968
Καθαρά κέρδη έκ συμμετοχήν
κατά 1)2 είς Κοιν)ξίιχν «ΠΑΝ.
ΓΕηΡΓΙΑΗΣ»-«Β.Ε.Κ.Τ.Α.»
Α. Ε. _ 147.534,10
Και>αρά κέρδη έκ πωλήσεως
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969
24.728 —
46.500.—
άδιαΰέτου Διαμ)τος πο?.υ
κατοικίας «ΙΜΒΡΟΥ 5»
Πρόσοδοι έξ ένοικίων
Πρόσοδοι έκ τόκων κατα-
Οέσεων 3.825. -
Κρατήσεις υπέρ άμοιβών τρίτων
Καθαρά χέρδη χρήσεως 1968
Ζημία χρήσεως 1969
60.000.—
1.843.-
•5.-
972,10
52.472,90
Σύνολον
'Εν Αθήναις
Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμβουλίου
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΟΔ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
222.587,10 115.293.-
31— Δεκεμβρίου 1969
Ό ΟΙκονομικός Σύμβουλος
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΥΦΤΟΝΙΚΟΛΟΣ
σο ήπροχιορούσανε μέσ' στά σοκά
κια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
τ) ΤΠΌΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΠεηΜοαμένος είς Ιογα Μα·Ηη(ας
ζΐ οι' έογεβίαν είς ρ
ΤηΛ. «Μ.80Ι — 681-νβΙ
ΚΑΙ Η
ΚΙΟΣ : ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ
ΝΥΜΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τϋς 1ης σβλΐοος
θαυμάσιον καί έξαιρετικώς ώραι- |
όν άνθάκτντον τού Αλεξάνδρου
Κογγελάρη μέ ποικιλίαν καλο)πι
στικών δένόρων καί λουλονδιών ε
ναντι ακριβώς τού Ι. Ναού τής
Όδηγητρίας καί τοΰ ΠαρΘεναγω
γείου, είς τόν οποίον καί έγκατϊ-
στησε καφεζυθοπωλείον.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΙΟΝ
Ό 'Ελληνιικός πληθυ/σμος τής
Κίου, άδημονων, διότι δέν έσννε
χθζετο ή προέλασις τού άπελευθε
ροντικοΰ στρατοϋ μ«κ; είς την Μι-
κρασίαν, πρός απελευθέρωσιν καί
άλλον περιοχών καί συνεπως και
τής Κύου, άλλ' ήτο καθηλωμένος
είς την Ίωνίαν, εζήτησεν άπό την
Ιεράν Μητρόπολιν νά παραλη-
θή δ Διοικητής τής έν Κο>νίτταντι
νουπόλει .Ελληνικής Στρατιωτικάς
Άπαστολής Στρατηγός Κατεχά
κης νά σταλή είς την Κίον, μι¬
κρά ομάς Αξιωματικών καί στρα
τκοτών, ώς έπισκεπ.τών και φιλο
ξενουμένων τοΰ Συλλόγου της Έλ
ληννκής Νεολαίας Κίου.
Ευχαρίστως ό Μητροπολίτης μας
Βασίλειος, διεβίσασε την παράκλι;
σιν καϊ αρμοδίως καί την 17ην
Αύγουστον 1919 τέσσαρες "Ελλη
νες άξιωματικοί, Ταγματαρχης,
Λοχαγός καί δύο Άνθυπολοχα
γοί, δύο Λοχίαι, τρείς στρατιώται
ενας σημαιοφόρος Ναυτικόν κ<χί τρείς δίοποι, των οποίων τα όνο ματεπώνυμα δέν ένιθ-υμοΰμα., άπι βιβάζοντο είς την προκιιμαιαν ο- που ή άποβάθρα άπό τό πλοϊυν Χελΐιδών (κιρλαγκίτς) υπό Ελλη¬ νικήν Σημαίαν τύ οποίον έκτελιϋ σε την καθημερινήν διά θαλάσσης επικοινωνίαν Κωσταντιουπόλεως - Κίου. Ή ύπσδοχή την όποιαν οί «ά τοικοι τής Κίου έπεφύλαξαν είς τούς "Ελληνας άξιωματι,κούς, στρα τιάηας και ναντας, υπήρξεν άνευ προηγούμενον. "Οπου καί εάν ένε φανίζβντο εγένοντο αντικείμενον λατρείας καί συγκινήσεων. Τό 6ρά βυ τής δευτέρας ημέρας άπό ττ>ς
άφίξεώς των, (οργανωθή ύ™ τοΰ
Σύλλογον πάρτυ είς την οικίαν
•των άδελφών, Ναρκίσου και Μγ
κισεδέκ Παπαβασιλείου Γεοργιά
δου, δΜΧ,κείας μέχρι των πριοινων
ώρών τής επομένης.
Την επομένην, ημέραν Κυριακήν
ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
19ην Αΰγούστου ό Σύλλογός μας
έδεξκόθη είς την αίθουσαν τελε-
τών τοΰ ίφημεριακοΰ Ι. Ναοΰ τού
Άγίου Γεώργιον τούς φιλοζενοΐ)-
μρνονς μας "Ελληνας Άξιωμαιι
κονς, στρατιώτας καί ναύτας. Είς
την δεξίωσιν παρέστη ό Άρχιμαν
δρίτης καί Πρωτοσύγγελος τής 1.
Μητροπόλεως Νικαίας - Κίου Νι
κανδρος Πινάτσης, έκπρόσωποι τού
έμπορικοϋ καί επαγγελματικοΰ κο
σμόν καί έκατοντάδες νριον κατέ¬
λαβον τόν περί την αίθουσαν τελε
των χώρον, ζητωκραυγάζονΐΓς συ
νεχώς υπέρ τής Έλλά/δος, τοΰ
Ελληνικόν Στρατοϋ, τοΰ Βασιλέ
ως Κωνσταντίνου καί τοϋ Βενιίέ
λου, τοΰ "Ελληνος 'Εθνάρχοτ, καί
τραγοδώντες τα θούρια τού Βενι
ζέλου «Βενιζέλε μας πατέρα... τής
φυλής» καί τοΰ Βασιλέως «Τοΰ Ά
ετοϋ ό γυιός πάει κι' αύτος έμ-
πρός».
Τοΰς τιμωμενους "Ελληνας Ά-
ξιωματικούς, προσεφώνησεν, ό Γε
νικός Γραμματεύς τοΰ Συλλόγου
Πελοπίδας Πινάτσης όστις καί ήρ
χισε την όμιλίαν οντοκ
«"Ενιπεν ώ μοϋσα ήρώο>ν μεγο
λουργίας, πολεμιστών άλκήν, άγω
νιιστων όνθλοι. Άοιδε γιγάντιον
'έργα γιγάντια, άθλητων μα?τύρ!α
άθανάτων αθανασίαν. 'Τπεράνοι
των 'Ελληνίκών πεδιάδων, 'ΐνά τα
δρη καί τάς χαράδρας τής χέν>:;
δούλης καί ετι δουλευούσης 'Ελ-
ληνικής γής, υπεράνω των Ελλη
νίκων θαλασσών, πτεριγίξουσα α-
φθαρτος ή Δόξα, μελετά τα λαμ-
πρά παλληκάρυα των οποίων τό
αΐμα έχύθη καί χύνεται, ίνα ποι.
φυιροθή τής Πατρίδος ή τ,ορφύ-
ρα, ίνα ποτισθή τό παχύσκιυν δέν
δρον τής Ελευθερίας, υπό την
όμφιλαφή σκιά ντοΰ οποίον, άνα-
παύονται σήμερον καί έκατοντάδες
χιλιάδες "Ελληνες τής θράκης.
καί τής Ίο)νί«ς, διατελούντες μΐ'
χρι πρότινος, υπό σκληράν δου-
λείαν».
«'Τποιδεχόμεθα καί ημείς, ση
μερον —μετά τόσας ΐλλειψεις—
"Ελληνες άξκοματικούς Ξηράς θ.»
λάσσης, καταρρακιόισαντας διά τής
γενναιότητος των, τούς βαρβι
ρους καί δολίονς ΐχιθρούς τοΰ 'Ελ
ληνισμον καί έρχομένονς πρός ίι
μάς, ίνα διά τής νικηφόρον αυτών
παρουσίας μδς προαναγγείλουν τα
Εύαγγέλια τής ελευθερίας — έρ-
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιης Σελ.)
σμός των 'Ελλ.ηνοπαΙδοιν καί ή κα
τάταξίς τους, στίς τάξεις των Γε
νιτξάροιν, οίίτε οί πιέσρις καί τα
βασανιστήρια τής 'Τψηλής Πύλης
καί τα κρεμάσματα των Πατριαο
χών.
Άρκοΰσε ή άκτινσβολία τοΰ Πά
τριαρχείου σ' δλη την Ο'ικουμένη
ΟΙ καμπάνες τού ήχοϋσαν επί αί
ώνας.
Στά σχολεΐα μέ τό προβάδισμα
τής πορφνρογέννητης Μεγάλης
Σχολής διδάσκονταν ή 'Ελληνική
γλώσσα.
Στήν αϊθονσα ύποδοχων τής
Μεγάλης Σχολής την ζωγραφισμέ
νη μέ τοιχογραφίες των 'Ελλή-
νων Φιλοσόφων τοΰ Σωκράτη,
τοΰ Πλάτο>νος, τοΰ Άριστοτέλη,
καί άλλων καθώς καί των τριών
Ιεραρχών μαζεμένοι, δλοι οί μα¬
θηταί τής Σχολής οί καθηγηταί
οί Παιδαγο>γοί καί ό Σχολάρχης
δκουαν ολ' τό μελίρρητο στό'μα
τοΰ σοφοΰ Βυζαντινολόγου καθη¬
γητού Τξανή Παπαδοποϋλου μία
άπ' τίς μεγάλες στιγμές πού Λλλα
ξαν τόν ροϋν τής ανθρωπότητος
την δλωσι τής Κωνσταντινουπόλε
ο)ς άπό τούς Τούρκους.
Καί ήταν έ'νας θρήνος καί μιά
λύτρωσις τής ψυχής βλέποντας
καί άκούοντας τόν Μεγάλο Διδά
σκαλο νά κλαίη καί νά σφογγύζη
τα δάκρυά τού μέ τό μανδύλι τού,
ίίταν ελεγε «Τό α,λογο τοϋ Κων¬
σταντίνου Παλαιολόγον ήταν κάτα
σπρο καί εγινε κατακόκκινο Λπό
χαμένης — ώς ελπίζομεν ή μάλ¬
λον ώς είμεθα βεβαιοί — έντό;
όλίγου (παρατεταμένα χειροκροτή
ματα).
ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΣ! όποίαλέξ';
γλυικιά!! πόσην χαράν καί ουγκ.
νησιν προκαλεί έκεί απού ήχήση'!
Δία σέ καί μόνον γλυκιά έλειιθε-
ρία, θυσιάξιθΛ«ται ληοί άλόκληροι
καί έκαταμμύρκι άνθρώίτων, ίνα
σέ άπολαύσο>σιν ή σέ άπΌδάσα)σιν
είς αλλους καταδυναστευομένοι ς
υπό τής βαρβαρότητος πολίτας...»
Μετά συμπλήρα)σιν πενθημέρου
παραμονής είς την αλησμόνητον
Έλληνικωτάτην πατρίδα μας Κίον
οί "Ελληνες άξιωματικοί έπανήλ-
θον είς τάς έν Κωνσταντινουπό
λει έβρευούσας Μονάδας των.
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
τό αίμα».
Μιά άλλη φορά εΐχε πάρει τοΰς
μαθητάς τού καί πήγαινε στά κά-
στρα. "Ηθελε νά ζήσουν, νά νοιοΊ
σουν τό άσύλληπτο σέ τραγικότη
τα δράμα άπό κοντά.
ΤΗταν μιά ίεροτελεστία, μιά μν
σταγωγία, ,μιά μεταρσίιοσις, ενα
μνηαόσΐ'νο μερικων έλληνικών νέ
άρων ψυχών μιάς γενεάς γενεών,
πού εψαλλαν επί τόπου «τό αίιο-
νία ή μνημη».
Έκεί στήν Πύλη τοΰ Ρωμανοϋ
των χερσαίων τριχων απού έ'γινε
ή πιό σκληρή μάχη τοΰ 'Ελληνικοΰ
Εθνους μέ τό Τουρ«ικό κ(ά έπε¬
σεν ό τελευταΐος των αύτοκρατό-
ρονν, μεταξΰ τοΰ πανύι(η>λον τεί-
χους καί τοΰ προτειχίσ.ματος καί
άκόμη ίσα ιμέ τούς Προμαχώνας
τής Τάκρρου δλα αΰτά τα μέρη
τώρα τόν Μάη πού πρασινίζει ή
φύσις, γεμίξουν μέ κατακόκκινες
παπαρούνες.
Νομβζεις καί είναι τα αίματα
των γενναίιινν έκείνων πού χΰθηκαν
γιά τοΰ Χριστοΰ την πίστην την
αγίαν γιά τής Πατρίδος τή έλευ
θερία.
Πόσες φορές τό "Ει)ηλόν μου καί
τό Γάμα δέν γονάτισαν καί δέν
προσκύνησαν σέ σχημα Ώ,μέγα τόν
αγιον εκείνον τόπον;
Τό σώμα μου καί τό μέτωπον
μου, γίνουνταν ενα μέ την γή. Τ«
είναι μου χώμα, πλημμυρισμένο
άπ' τίς αΐματοβοιμμένες παπαροϋ
νες.
Χώμα γής έγώ, χωρίς νά πεθά-
νω.
Την δκραν αύτην ταπείνιοσι κα
την άνάστασι τοϋ Γένους μας, .μοΰ
θνμίζει κάθε Μάη ή παρουσία τή;
κατακόκκινης παπαρούνας κ«1 νο
σταλγικά, μεταφέρο την φαντ
σία μου στά Ίερά έκείνα χώμαπ
των τειχιον τής Β«σιλευούσης.
ΒΤΖΑΝΤΙΟΣ
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτους 69
Τηλ. 647.888
ΕΗΤΕΙΤΑΙ φαρμακοποιος προο
φι><; δι' επΐκερδεστάτπν ·αρ· μακετυτικΛν εργασίαν είς * παρχΐαν. Πλπροψοριαι εις τ< γρανβΐα μας. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΗΜΙΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡθ'ΙθΝΤΩΝ "Β ΙΧ Ε Π,, Α.Ε ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1968 Πάγιον 610.644,50 Γήπεδα Άρχική άξϊα 'Υπεραξία 610.644,50 συμφώνως Α.Ν. 148)67 1 789.355,50 60.340.- Κτίρι.» 755.010.- 1.384.990.- - » Α.Ν. 147)67 210.291,70 Μηχ)τα 'Εγκατ)σειο 376.434,10 · » Ν.Δ. 4002)59 1.083.— » » Α.Ν. 147)67 95.547.— Μέσα Μρταφορ&ς 180.292.— Έπιπλα & Σκεΰη Μηχαναί γραφείον Άξία 31)12(69 2.4ΟΟ.ΟΟ3- 2.140.000 - 691.277,50 2.572 053,60 2 1 965.024.60 1 476.618.- 239.162.- 2ό\ 051,80 1969 Άποσβέσει: 'Υπόλοιπο - 2 400(00.- 822.369.- 1.317631.- 691. -277,50 .366 791.90 .669.889,50 108.549.- 93.41 >5 -
139.257,80
205.261,70
, ιΟ
368 ΟΒ9.
145.757.
93.794.
1.524.632,30
1.365.654,50 3.174.345,50
10.717.187,50 5.200.262.20 5 516,925,"Ο
έκ τής 1ης σελίδος}
δι' ί>σα μεγάλ.α καί θανιιαστά εί¬
δον κατά τάς 8 ημέρας τής δια-
μονής μου, ιΐόν ηύχαρίστησα διά
την θερμοτάτην φιλοξενίαν /αί ά
νεχώρησα διά τό Αεροδρόμιον συ
νοδευόμενος άπό τόν Θεοφιλεστα
τον επίσκοπον κ. "Ανθιμον, άφή-
σας ϊκεί τό συνοδεύσαντά μ» Άο
χιμ. Μελέτιον Καλαμαράν δ·ά ν>ά
συνεχίση τό έργον. "Εφυγ χ διά
την 'Ελλάδα μέ μίαν έντν αοσιν
πολύ ζωηράν, ότι ή Όρθόοοξος
'Εκκλησία τής Ρουμανίας, είναι
όλοϊώντανη καί άποδοτική είς πλου
σιους καρπους και τούτο το χρεο
στεί είς τί/ν μεγάλον της Πατρι¬
άρχην Ίοικπινιανόν και τοίις ά5ί
ούς συνεογάτας τού, κληοικοίς καί
λαϊκούς.
Μέ ά,λλους λόγους, ό Πατριάρ
χης Ίουστινιανός, μέ όλην ήν ά
πλότητα καί την καλωσύνην .τού
τόν χανακτηρίζίί, είναι ό Ιθόνιον
νοΰς καί ή ψαιχή τοΰ (ίλου Μεγά¬
λον άνακαινιστικοΰ έ'ργου, που πάν
τα θά διδάσκη καί θά κατα,τλήτ-
τη!
+ Ό Μυτιλήνης ΙΑΚΩΒΟΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΪΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίΛος
μέ τ' όνομα «Έπαναστασις ού
Όρλάκρ», είναι πασίγνϋ)στες. Μια
λεπτομερής άψήγησή τους Οά ξυ-
πνοΰσε άλγεινές άναμνήσεις, χω·
ρίς νά προσφέρη τίίΐοτα καινού^
γιο στή γνώση.
Τα δύκροτα δέν Ιφεραν τα ά-
ναμενόμενα ίίπλα καί πυρομ,αχΐ/ία.
Οί ρωσικές στρατιές πολεμοΰσαν
έδώ κι' ένάμιση χρόνο σέ τρία ιιέ
τ(ΐ»τα, δέν τους περίσσευαν πολε
μοφόβια. Άντί των έκατό χιλιΊ-
δ(»ν πολεμιστών ποΰ αποφασίσθη
κε στή σύσκεψη τοο Μπενάκη, /ά
στρατολογηθοΰν, σχηματίστηκα·>'
Λν>ό «λεγεωνες» άπό μερικές έκα¬
τοντάδες γενναίων. Ή Δυτική ύπι
ίνα ρώσο λοχαγό κυρίευσε τη
Κΐχλ.αμά-τα καί τή Κυπαρισσια. Ή
Άνατολική υπό τό·ν μυκονιάτη 'Α,'
τώνη Ψαρό κατέλαβε τή Σπάρ-
τη. Ή μεγαλώνυμη πόλη άνακτ,
ρΰχθηκε προσω<ηνή πρωτευουσα. Ό Μητροπολίτης κι' οί δημογε·- υοντες σχηματίσαν κνβέρνηση,, ά· νέλαβαν την εισπράξη των φιΐ- βο>ν καί κατάρτισαν πολιτοφυλακή
ϋριων χιλιάδων άνδρών. Χτά μέ-
καί πολεμοφάδια πεξικοΰ, οίη< κουδέντα. Μόνο μερικές έ,κατοντι· δες τοιχρέκια καί σπαθιά, πού διι τίβησαν γιά νά όπλισθοϋν ίσάριθ θκοι πεξοναΰτες.. Ό Άλέξης Όρλώψ άνέλαθΐ την Λνοιτάτη, άρχηγΐα ιυθ στόλοΐ' κ«ί τόν χώρισε σέ τρείς μοίρες ίντό τίς διαταγές τοϋ άδειλφοΰ τον Φεοντόρ, τοΰ Σπυριδώφ καί τοίι "Ελφινστον. Την Ιδία μερά τού έρχομοΰ τού ίκοινοποίηοε, ο,τηο τι Νεόκαστρο τής Πυλίας, οιάγγελ ιια ποΰ έξέθίτε τούς ιίτλο·ς τοι·, τήΛ- Ίδιότητα καί την αποστόλη τού. «Ημείς, κάμης Άλέξιυς Γρη/ο ρίου Όρλώφ, Γενεράλη^, .ιληρε.- ξούσιος τής αύτοκρίΐιορικής κα· εύσεβεστάτης Βαοιλίοσηι; .ΐάσης ίΝι)σίας Α(<κατερίναζ Αλεξίου τής δευτρρας, Λρχηγόςτών διά Οαλάσ σης καί ξηιράς στρατίδν, των σοι ματοφυλάκων τής 6ασιλικί|Γ μιγι λειύτητος, ύποχιλίαρχος ίππεΰς - Ιππότης - τής τάξεως τοΰ Άγί.ιΐ' Άνδρέου τον Πρωτοκλήτον, οϋ Άγιον Αλέξανδρον Νεύσκη, Φανερόν κάμνομεν είς δλους «ι σα Μαρτίου ή έπανάσταση ειχε /ε ' νώς τούς όρθοδόξους ρωμαιυυς ό νικευθή στό Μωρηά. Άπλώθηκ·; ι ποΰ ευρίσκονται ΰποκάτω είς ττιν τυραννίαν των τούρκων :>
"Τστ,ερα άπό τή πομπώοη αυ¬
τή είσαγωγή, άναφερότανε «τίς
(56ρεις καί τοΰς προπηλακισμοΰι,
τής Όρθόοοξης τοϋ Χριστου Έ λ
κλησίας ί>πό των τούρκων, λο·
«βλασφημοϋσι την αγίαν μας π',·
(ΠΡΙΝ >»Γ1· ΠΟ 19ΛΊ
Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΖΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
•Υιΐότοό συνεργόπου μσς -Ρθζ * Δ. ΑμΛιΐΐ:Μ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
1.-
Ε.
235
ΑΠΟΚΡΙΕ2 Σ1ΣΟΙΔΡΟΜΟΙ
ΚΟΤΔΟΤΝΑΤΟΙ ΜΕ ΧΑΙ- ΡΕΚΑΚΑ ΚΓ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΑ
ΜΕ Τυ ΡΕ ΜΕ'ΝΤΙΟ
ΣΚΕΡΤΣΑ
7. Ο ΠΑΤΡΟΣ
9. __ ο ΟΛΟΝΤΟΓΙΑΤΡΟ1 Φουσκο)μενονε τουρνέ άηοπίσο) καί
Ήτανε παρέα δυό κουδουνατοι. 8ιά - μπροστέλα δσπρη κολλάτη
τόν «όδοντογια- φρα'μΛαλαδωτή καί φακιόλι 5-
άό
Ό ενας ηκαν
τρό» κι'
ασμένο».
Ό «άδοντογιατρός»
ή γ
6 δλλος τόν «πονοδο'ντι σπρο μέ φράντσα άπό χρουσά
λά ύ άί ή λα
στή Ρούμελη καί στή Κρήτη. Σ
Μακεδονία καί στή θεσσαλία στ'γ
κυοτήιθηικαν σώματα πεζικοΰ σνν<>
λικής δνναιμης δέ>κα χιλιάοων. ΟΙ
Α'ιγαιοπελαγίτες έξώ-τλισαν, οαω-:
δπ(»ς, δσα μπόρεσαν από τα έιι
πορικά καράβια τους, ΰα|ιονσαν ρ
σικές σημαίες καί τα στειλαν να
{■νΐοθοΰν μέ τή ^ιοσική μυίρα πο>·
πολιοοκοΰσε τή Κορώνη.
2 τίς 23 Απριλίου ϋφθασε κι'
ό υπόλοιπος ρωσικός στάλος. Τι ο
«ερα δίκροτα, δυό φρεγάδες καί
μερικά μ^κοότερα τιπό τόν άλλον
άδελφό τοΰ Γρηγόρη, άρχιναύαρχο
Άλέ£η Όρλώψ. Καί δυό δθκρο
τα, μιά φρεγάβα καί δυό τςία 6ο
τνθητικά, υπό τόν σκωιτσέζο τή
καταγωγή, ρωσο άντιναύαρχο
Τζών "Βλφινστον. Μαζύ τονς /ί
νΐσε κι' ό Παπάξολης. Γιά οοτλα
στιν, καταιτατοϋσι καί μολύνοο.:·
τα αχρα-ντά μα; μυστήρια, κααι.
κρημνίξουσι καί μεταβάλλουθιν ΐ^,
μιαρά προσκι>νήματα τού Μοιάμ'.Ο
τοϋς άγίους ναούς, καί δέν παύ<»Γ οί νά άοπάζονσι άπό τού; κό' πους τής άγίας έκκλησίας τα ■' κνα της... μεταχειρίξονται καθε Λ δούς τυραννίαν καί άσπλαχνίαν τούς άρπάζοιισιν αδκκα τα («ά' χοντά τους· τούς δέρουσι, τού. φυλακόν(η»σι καί τούς θανατόνοι σιν αδικα...». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ασμένος». Αύτός ήτανε έ'τσι ντυ- μένος, σά νά 'σηκο'ιθηκι' ά.ττό κρε 6άτι. Ήφοροΰσε πονκαμίσα νυχτι κια μακριά κι' άποκάιο) μακρύ καλτσάνι. Μουτσούνα λνπημένη μέ μεγάλο άνοιχτό στόμα κ' είχε τό κεφάλι τού μαγουλουκιοΜένο μ" ενα χαβλο>δ·ένιο πεσκίρι. (χνοτΛα
το προσόψι). Τό πεσκίρι ήσκεπο
ζε τα 6»>ό τοι· ϋάγουλα κ' ήτανε
δεμίνο στήν κορφή τού. Καθώ;
ήκαν' πώς ήτρεχι, ήθαστοΰσε με
τό 'να χέρι τό δεξί τού μάγου·
λο, κ' ήξεφώνιζε «ωο>(<>ο>χ, τό δό'
ντι μόν», ένώ τ' δλλο τού χέρι
τό 'νουνοΰσε στον άγέρα, σά νό
'γνεφε τοϋ «όδοντογιατροϋ» νό
σταθή.
Μόλις, λοι.τόν, ήφτανε κο'ντά
τού, αύτύς ξαφνιασμένος τάχατις
άΛτσί φ(,>νές, ήγνριζ' όπίσιη τον
νά όή. Καί τύτες ό «πονοδο'ντια
σμένος» μέ δυνατά κλαψουρίσμα-
τα τονέ "«εοικαλοΰσε λ ά τοΰ βνάλ'
τό πονεμένο δό'ντι. Ό «όδοντο-
γΐατρός» άφήν' τή τζάν'τα τού
χάμιο καί μέ τή ντανάγια τού κά
νει πώς θά τοϋ τό δγάλη. 'Εδιο
δμιος ήχρειαζού'ντανΐ; κά.^οια τα-
χυδιικτυλονογία.
Ό «πονοδο'ντιασμένος», κα¬
θώς είχε τό κεφάλι το» μαγου-
εί/ε κρύψει άποκάτ'
ταλάκια ποΰ άποπίσω στήν πλατή
ντυμένος ήκρε·μού'ντοστε δυό ψεύτικες μα-
μέ φακίνα κι' άψηλό καπέλο καί κριές κθκκινότριχες μπονρμάδες
μοντσούνα γελαστή ,μέ μοΰσι. Άπ (πλεξούδες). Μοντσούνα άνρια.
τό ζερβί τού χέρι ήΰαστοΰσε τή Ήβαστοΰσε στήν ά'γκαγιά τση
τζάν'τα τον κι' άπτο δεξί, μιά ( ξαπλωτό ΐα ψεύτικο φασκιοιμέ-
μεγάλη ντανάγια μαρα'γκο·*ίστι νο μιορό, πού 'τανε μιά κοντσα
κια. Ήπροχωροϋσ' ό'μπροστά πε- | (κούκλα) ,μεγάλη καί πού, καθώς
ταχτός κ' ήκύτταζε ζερβά - ί>»ξιά. τηνέ 'ζουλούσες στήν κοιγιά, ήφο')
Άποπίσω τον, ήκαν' πώς ήτρε ναζε «ούάα, οϋάα». Ήπροχωροΰσε
χε νά τονέ π,ροκάνη ό «πονοδο'ντι ! λοιπόν άνάμεσα στόν κόσμο κι' οίί
λο τό 'ζουλοΰσε γιά ν' άκούετ' ή
φο>νή τον. Κ' Γιστερις ήκαν' τή
θυ,μοιμένη, τό κο)λογύριζε, τό
'δρρνε στό πισινό καί στό τελος
ήξεκού'μπ(ι>ν' την καζάκα τση
κ' ήβγαξ' ενα ρόϊ ψεύτικο 6υζί,
ήκαν' πώς τό 'βύζαινε τό μο>ρό
καί τον 'φώναζε «σκάσε, λιμάοι-
κο, θά μέ ξεζουμιάσης». Τα Γ8ια
ήκανε κάθε τόσο, στό δρόμο.
11. Η ΝΤΑ'ΝΤΑ
"Ητανε παρέα δνό κουδοννάτοι.
Ό έ'νας ήκαν' τή «ντά'ντα» (ντα'
ντά) κι' δλλος τό «μωρό», ξαπλο>
μένος σ' εΛ·α καροτσάκι, ποΰ το
'σκον'ντοΰσε έκείνη.
Ή «ντά'ντ(θ> ντυμένη όπως οί
Άξιώτισσες ντά'ντες. Φούστα σον
ρωτή μακριά καί καζάκα μρσάτη.
Φουσκοιμρνονε τουρνέ άποπίσω χαΐ
φονσκο>μένα βυζιά ό'μπρός. Πό
διά - μπροστέλα άσπρη κολλάτη
φρα'μπαλαδοτή καί μποξαδάκι
πλεχτό ριχμένο στήν πλατή. Φα-
Κυκλοφορούν
1.272.049.- Α'. 5λς
μέ κατατοπιστικά στοιχεΐα.
άγγέλματι τοΰ θανάτυιι τοΰ Φιλιπ
πάκη Καχραμάνον, συνελθόν σή¬
μερον καί περί ώραν 9ην μ. μ. έκ
τάκτιος καί άκοΰσαν τοϋ Προέ-
δςοΐ' έξάραντος τάς άρετάς καί
τόν πατρκοτισμόν τοΰ μεταστάν-
τος θερμοΰ ΰποστηρικτοΰ των επι
διώςεων τής Ενώσεως μας, ομο¬
φώνως
ΨΗΦΙΖΕΙ
1) "Οπως παρακολουθήση την
κηδείαν τοΰ μεταστάντος.
2) "Εκφράση τα συλλυπητήρια
τής Ενώσεως είς την οΐκογένειάν
μπηγε τσι στριγκγιες κ ήχοροπη-
δοΰσε τάχατις άπτσοί πόνοι.
Μά, εύτΰς ό «όδοντογιατρό ς» ή¬
καν' πώς ήκαταλάβαινε πώς, άν-
τίς νά τοΰ βγάλ' τό πονεμένο
δό'ντι, τοΰ 'βγαλ' άλάκερο τό
κάτα) σαγόνι τον καί φοβισμένος,
τοΰ 'πάσαιρν^ τ' άρνήσιο σαγόνι
τού.
3) Άντί στεφάνου διαθέση πό Ι μίμα σέ αλλο σοκάκι.
σόν δύο χιλιάδων (2.000) δραχ-ι 10. — Η ΠΑΡΑΜΑΝΝΑ
μών υπέρ άπόροον καί άναξιοπο-
θούντυ>ν στιμπατριο)των καί
κιύλι κίτρινο σταμ'πάτο μέ
τσα άπό ψιλά χα'ντράκια χρομΐι
τιστά, ποΰ άποπίσο) ήκρεμού'ντο-
στε δΐ'ύ ψεΰτικες μακριές μαΐρρς
μπουρμάδες. Μοντσούνα αγρια.
Τό «μωρό» ήτανε μεγάλος δν-
τρας, όπως καί ή «ντά'ντα», ντυ
,μένος σά μ">οό. Μά, σά μεγαλόσιο
μος πού 'τπνε, ήφοροΰσε μίαν δ-
σπρη πονκαμίσα νυχτικιά, κι' Λ
ποκάτω ?να ασπρο χασεδένιο γν
ναικίστικο -ΐαν'τελόνι, μακρΰ λί-
γο πιό κατ' άπτά γόνατα, καί μέ
φρα'μ^ο'λιδάκι στά μπατζακλήκια
(τση τότες έποχής). Παποΰτσια
κανονικά άντρίστικα καί κάρτσες
κο'ντές νιά νά φαίΛΌΐ''ντ' οί γάμ
πες, πού καμμιά φορά ήτανε καί
μαγιαρές, Σκουφάκι (καπΐ'σονά
κι) μωρουδιακίστικο, στό μήτρος
δμιος τού κεοραγιοϋ τον, πού ή
δενού'ντανε άποκάτ' άπτό σαγόνι
λίγο στό πλάϊ μ' ενανε φιόγκο,
καί σαγιαρίστρα μεγάλη φρα'μ-Ό1
λαδο>τή τρογύρο). Μουτσούνα κλα
ψιάρικια. Ξαπλωμένος απάνω στό
καροτσάκι, πού, επειδής δέν τονέ
'φτανε, εΐχρ τα γόνατά τού λιγι
σμε:~α.
Τό καροτσάκι τό 'σκου'ντοδσε
σιγά - σιγά ή «ντά'ντα> κ' ήπρο
χοκιοΰσε. Κάθε τόσο λοιπόν τό
στά χέρια, ήπαιρνε τή τζάν'τα τον | «|Μ,>ρό» ήσήκων' τα ποδάρια τού
άπό χάμω κ' ήφενγε Ριαστικός. άψηλά. στόν άγέρα κ' ήφώναζρ
Μώ, ό «πονοδο'ντιασμένο» μέ τρό «μεμ.έεε, μεμέεε». Καί τότες ή
πό τό 'ξανάβαζε δίπ'α στό ιιάγου «ντά'ντα» ήσταμ«τοΰσε τό καρο-
?.ο τσή μουτσοννας τού κ' ήακο- τσάκι. Μέσ' αύτοΰ είχΐ κρτιμμένο
λουθοΰσε τόν «όδοντογιατρό» γιά το μπι'μπιρόνι, ενα μποτ»κάλι μι-
νά κάνοτινε την Ιδι« πάλι παντο- σοοκαδιάρικο γεμάτο γάλα καί
4) δημοσιενθή τό παρόν διά τοΰ
Τύπον.
Έν Νέ(* Ίωνία τή 20)5)1970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
"Ενας άντρας κουδουνάτος ή-
καν' την «παραμάννα». "Ητανε
| μέ βυζάχτριι στήν τρύπα τού. Τό
| άρποΰσε θτνιομένη κ' ήκαν' πώς
τοϋ τό 'διντ νά βυζάξη καί τού
'φώναζε «φάε, φάε, λον'γκρικο»
(λαίμαργο). Κ' {ίστερις τό μπου-
ΔΙ ΑΓΩΝ Ι ΣΜΟΣ ΟΤΕ
ντνμένος όπως οί Άντριώτισσες
| παραμάννες. Φούστα σονριοτή μα κάλι τό 'κρυβε μέσ' στό καροτσά
κριά καί καζάκα κο'ντή μεσάτη. ' κι. Τό «μωρό ήησύχαζε κ' εκείνη
Ι Φουσκιομένος τονρνέ άποπίσω καί ήξανασκου'ντοΰσε τό καροτσάκι κ'
ήπροχωροΰσε γιά νά κάνοτινε πιό
πέρα τα ίδια σκέοτσα.
"Ηρχισαν μαθήματα δλων των τμη:;ά··:ων τού έσω- , 12 Τ Η ΜΑΜΑ ΚΑΙ Τ0 ΠΑΙΔΙ
Γ_ ^^ „ Λ_ ! Ητανε παρέα δυό κ.ουδοΐ'νάτοι.
τεοικου διαγωνισμου ΟΤΕ , ·η
Κεφάλαιον Άποθεματικά
1 ΟΟΟ.ΟΟΟ,— Μετοχικόν Κεφάλαιον 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ.—
1Ο.ΟΟΟ Μετοχαί 100.— δρχ. εκάστη
Κεφαλαιοποίησις Α.Ν. 148)67 '
40.000 Μετοχαί 100.- δρχ. εκάστη 4.000.000.— 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
Άποθεματικό
951.770.— Τακτικόν 1.154.457,—
210.758.— "Εκτακτον _
69.550.- Άρθρον 12 Ν.Δ. 2901)54
2.000.199.60 » 1 » 4002)59 1.480.816,70
34.930.— » 7 Α.Ν. 147)67 Διά παγίας
έγκατ)σεις 1,167 895,50
11.557.— » » » » Διά κεφά¬
λαιον κινήσεως 238,150.—
25.963,60 Διαφορά άναπροσαρμογής —
61.917,05 Κερδη καί Ζημίαι, υπόλοιπον είς νέον
4.366.645,25
'Υποχρεώσεις
7 046.673,45 Πιοτωταί
761,477,30 Γραμμάτια πληρωτεα
3.3ΟΟ.Ο0Ο.— Μερίσματα
162,444.— Φόροι Δημοσίου πληρωτέοι
268.147,10 Είσφοραί καί *ίξοδα πληρωτεα
11.682,90 Πιστωτικοί λ)σμοί
11.550.424,75
13.534.100.— Λογ)σμοί Τάξεως
29.451.170.—
Ανάλυσις Λ)σμο0 «Άποτελέσμοτα Χρήσεως»
1968 -1969
2.740.1)09,55 Μικτά χέρδη έχ πωλήσεων καϊ έξα-
γωγών χρήσεως 2.294.001,10
2.624 815.— Διάφορα εσοδα ;! 495.979,60
4.041.319,20
53.412,25 9.094.731,45
8.781.417,45
520.738,90
2.5ΟΟ.0Ο0.-
307.156.-
183.454.70
5.026,70 12.297.793,75
21.392.525,20
13.651.030.—
5.365.724.55 5.789 980,70
Μεΐον
Γενικά εξοδα βιαχ)σεως, Μισθοί,
1.618.334,20 Τόκοι κ λ,π. " 1.419.339,—
Άποσβέσεις έπισφαλοΡς
άπαιτήσεως 2 434.— 1 421.773.-
3.747.390,05 Κέρδη χρήσεως πρό άποσβέσεων 4.368 207,70
173.733.— Άποσβέσεις παγίων στοιχϊίυιν 314.467.—
3,573.657,35 Καθαρά κέρδη χρήσεως 4.Ο53.74Ο.7Ο
13.429,70 "Υπόλοιπον προηγονμένης χρήσεως 61.917,05
3.587.087,05 Καθαρά κέρδη πρός διάθεσιν 4.115.657.75
35.043.555,20
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
1968
1969
202.687.-
178.683.— Είς Τακτικόν άποθεματ. 5ο)ο
έ)Δρ. 4.053.740,70
» Άφορολόγ. αρθ. 7 Α.Ν. 147)67
34.930.— Διά παγίας έγκαταστάσεις 1.132.965,50
11557.- » Κεφάλαιον κινήσεως 226 593.-1.359.558,50
3.3ΟΟ.ΟΟΟ.— Μικτόν Μέρισμα 50 δρ. κατά μετοχήν
61.917,05 "Υπόλοιπον είς νέον
2 50Ο.ΟΟΟ. -
53.412.25
3.587.087,05
Ό Γενικός ΔιευΘυντής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΑΜ. ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ
"Εν "Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1969
Ό Πρόεδρος Διοικητικοϋ Συμβουλίου
ΧΡΙΣΓΟΣ ΔΑΜ. ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ
4.115 657,75
Ό Λογιστής
ΧΡΗΣΤΟΣ Δ. ΠΑΓΙΑΛΕΞΙΟΥ
«Β Ε Κ Τ Α» Α. Ε.
ΑΘΗΝΑΙ
12ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔεκεμβρΕου 1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1968
Πάγιον
Άκίνητα 146.754.-
•Έπιπλα καί Σκεύη 71.62β.-
Συμμετοχαί
Κυκλοφυροΰν
Χρεώσται 1ΟΟ.ΟΟΟ.—
Κοιν)£ία «Π. ΓΕΩΡΓΙΑ¬
ΔΗΣ— «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. 596.905,10
'Επισφαλεϊς Χρεώσται 155.036,20
Ελληνικόν Δημόσιον 23.873,—
Διαθέσιμον
Έμποο. Τραπέζα της Ελλάδος
Καταοέσεις δψεως 294.358,60
Ταμείον _ 318.991,70
Προαγωροιί Άκινήτων —
Ζημίαι χρήσεως 1969 —
Λογαριασμοί Τάξεως
'Εγγυήσεις 44.ΟΟΌ.—
1969
146.754.-
71.626.-
1.391,604.- 1.391.604.-
656 905,10
155.036,20
23 292.—
106.201.60
192.066.70
2«Ο,555.—
52.472,90
Σύνολον
3.143.148,60 3.076.513,50
Καθαρά Περιοιισία
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 2000 Χ 1000)
Τακτικόν άποθεματικόν
Ειδικόν άποθεματικόν
Έξ αΰτομάτου ΰπερτιμή
σεως άκινήτων
Μερίσματα πληροιτέα
Καθαρά κέρδη είς Νέον
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968 1969
2 ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 2 ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
12.841.— 12.841.—
741.598.—
50.218.-
972,10
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άποσββσεις άκινήτων
Γενικά εξοδα
Μισθοί
'Εργοδοΐικαί ρίσφοραί
Φόροι — Τέλη
Άμοι[!αί Τρίτων
Έκκρεμεΐς Λογ)σμοί
Χαρτόσημον
Καθαρά κέρδη χρήσεως
1068
8.072.—
31.681,30
35,100.—
6.257.-
7.024.-
85.000. -
15.117,50
150.—
34.185,30
ήκαν' τή «μαμά» κι' 6 δλ
Τα Φροντιστήρια Παρασκευοπού/.ου Ριζάρη 30 λ°ζ χό άννπάκουο «παιδί·>.
, -,ΟΓ1 «—/-ν < -7ΟΊ λ/-·) ' Ό Τ£ώρτ£ης Πονν'τιιίηης (Α- τηλ.739.270 και 732.963 πό ϊί|ν πον·τ«, άχο,ανό μαχαλδ τσή Σμύρνης) ματζί μ' ενανε φί λο τού τό 'κάνανε κάθ,ε χρόνο. Ό Τξώρτζης ήκαν' τή «μαμά». Ντνμένος μέ μακριά φούστα μέ Λογιά καί τονρνέ. Ρουσσικάχι (μπλουξάκι) μέ κο'ντά φονσκιοτά μανικάκια καί γάν'τια μακριά ί) σαμ' τσοί άγκώνοι. Μπουά άπό φτερό τρογύρο) στό λαιμό. Μ.τρ- ρούκα μέ μεγάλονε κότσο άΐτοπί σω καΐ κσπελάκι μικρο μέ μ.τήχ ιρες καί γαρνιριβμένο μ' ενα ψίύ τικυ μαΰρο πουλάκι μέ άνοιχτά φτερά (μόδα τσή τύτες ρποχής). Μοντσούνα κακιά. Ή6α<«ούσ' ε να 6ρακάκι παιδίστικο κ' Ινανε φύλαγκα (σάκκα τοΰ σκογιοθ) άπτό ζερβί τον χέρι, ένώ άπτό δεξί, μιά μακριά βίτσα (βέργα) κ' ήκυνηγοΰσε τό άνυπάκυυο «παι δι» ποΰ τύ ανε ό φϊλος τού. 53 815 30' Αύτάς ήψοροΰσε μπερού/α άνα 1 μαγιασμένη καί μοντσούνα γελα- 71.626.— «τή. Μακριά πονκαμίσα, πον κά ·»ο> ήφαινον'νιοστε οί γδτ»μνές γάμ
πες τού. "Ητανε κι' άίΐνχόλ'τος
κ' ήτρεχε ό'μιροστά.
Ή «μαμά» ποΰ τό 'κννην,οΰσε
τό «παιδί», τοδ ήφώναξε «Ιλα, νά
σοΰ βάλιο τό βρακί σον, νά .ιδς
σκογιό». Κ' έκκΐνο, καθώς ητρε-
χε, ήκο'ντοστεκού'ντανι, ήμιοο-
γνριζ' οπίσω καί τσή 'φώναζε:
«δέ πάίο σκογιύ». Κ' ΰιττερις ή-
πάαΐνε κ' ήκαθού'ντανε οτό σκα-
λοπάτι καμμιανής οξώπορτας γιά
νά ξΐ'κουραστή. Κι' αμάν ι'ιερχου"
ντανε κο'ντά τού ή «μαμά», κου-
Λ·οΰντας τή 6ίτσα στάν άγέρα, τό
τες ήσηκιονού'ντανε κ' ήτρεχϊ. Κ'
ήκάνανε πάλι τα ϊδια σκζρτσα, δ-
'Υποχρεώσεις
Είσφοραί Πληοωτέαι
Φόροι εΐσοδήματο; πληρωτέοι 19Ο7Ο.—
Άποσβεσθεΐσαι άξιαι
ΆποσβεσΗέντα άκίνητα
Άποσβεσθέντα 2πιπλα
καί σκριΊη
Άποσβεσϋι ΐσαι έπισφαλεΐς
άπαιτήσεις
Λογαριαομοί Τάξεως
Χορηγηθεΐσαι έγγυήσεις
2.044.—
9Ο7Ο.—
45 743,30
71.626.—
155 Ο3ί,2Ο
44 ΟΟΟ.—
741 598.-
39 388.-
1.434.-
775.—
155.036.20
ΣιΊνολον
3.143.148,60 3 076.513,50
Άνάλυοις ΑογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως
τής 31ης Δεκεμβριού 1969
1969
8.072,—
28.375.—
«35.100.-
6.283.—
15.001.—
22.462 -
Σύνολον
222.587,10 115.293.-
1968
Καθαρά κέρδη έκ συμμετοχήν
κατά 1)2 είς Κοιν)ξίιχν «ΠΑΝ.
ΓΕηΡΓΙΑΗΣ»-«Β.Ε.Κ.Τ.Α.»
Α. Ε. _ 147.534,10
Και>αρά κέρδη έκ πωλήσεως
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1969
24.728 —
46.500.—
άδιαΰέτου Διαμ)τος πο?.υ
κατοικίας «ΙΜΒΡΟΥ 5»
Πρόσοδοι έξ ένοικίων
Πρόσοδοι έκ τόκων κατα-
Οέσεων 3.825. -
Κρατήσεις υπέρ άμοιβών τρίτων
Καθαρά χέρδη χρήσεως 1968
Ζημία χρήσεως 1969
60.000.—
1.843.-
•5.-
972,10
52.472,90
Σύνολον
'Εν Αθήναις
Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικ. Συμβουλίου
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΟΔ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
222.587,10 115.293.-
31— Δεκεμβρίου 1969
Ό ΟΙκονομικός Σύμβουλος
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΥΦΤΟΝΙΚΟΛΟΣ
σο ήπροχιορούσανε μέσ' στά σοκά
κια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
τ) ΤΠΌΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΠεηΜοαμένος είς Ιογα Μα·Ηη(ας
ζΐ οι' έογεβίαν είς ρ
ΤηΛ. «Μ.80Ι — 681-νβΙ