195660
Αριθμός τεύχους
2056
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
12/7/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ητη«.
12 Ιουλίου 1970 ^';ο
^ε>νΐΙεΜΙΗ1||ΝΙΗΗΒ1ΙΐΗΝΗΗΒΐΙΐ|^ΗΗΙ|^^ΗΗΗ||^^^^^Β1^^^^^^^^ΗΗ|ΗΗ|ΗΒΗΗ||^^ΗΗρΗ^ρΗΡ1ρΐρΐΓ <ο>ΐΗρεπρΜρΜ|
ΑΝΕΖΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηΟΜΑΔΚΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΗΙΚΗ ΚΑΙ Τ9.Ν ΗΡΟΣΦΥΓΙΚβΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
44ον — Άρ. φύι. 90ή6 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 ΔΐΡοΩηντΛΓ - ' Ι διοκτήττκ-· τηΚΌΛΤΜ- νι η - ινιανιι λι_ι- -__*>^~. τκ^ Μί~__ίε ..«- — , ,
. 2056 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ, 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι — Τηλέφ. 229.708
^ΕΧΟΝΤΕΣ ΤΟΤΡΚΟΚΡΗΓΕΣ
ΗΟ-ΤΑΑΓΟΙ ΤΪΪΓγΕΙΙΕΤΕΙΡΔΣ ΤΩΝ
<Τπύ Μόν. ΚάΠουοα Έ.-τιτίμου Λ ΐ/.ηγορον. Μέ την συνθήκην τής Λο.Ιά- τοΰς παρακοΛονθεί νη; τοθ 1923, ώς γνωστόν, ή 'Ελ )ίι<· κ{ά ή Τουρκία, ΰπιοχριρίιιΐθεΐσαι ;, των τότε .τ.ερκττάσεων, σι·νε- ,Ι,'ντ«ταν νά άνϊταλλάξοιιν τοΐ'ς 'Κλληνοτοκοκικιοιι; πλη#ι<ομ ούς τίΐν χ<ι>ρ<ον τίον, έκ τής άνταλλα | δέ ταύτης έξηρέιθηοαν οί "Ελ )ν·νες τού νομοΰ Κη»ν><ττανΠΊνον~) )κος χιί οί Τούοκοι τής Δυτικής 'Βκεΐνοι ίίιΐ'ιις ποΰ άντέδοαισαν κ<ά δέν ηθέλησαν νά περι ληφθούν είς την ανταλλαγήν τίδν πληθυ- ιηιιοΐν. ήσαν οί Τουρτκοικρήιτες.— Τΐοϊί' τγμ') τής υπογραφή; τή; σ>ν
ΐί,νης τή; Λονϊάνης, ήγωνίσθησαν
^ι,ρ επιμονήν, προσέσ/υγον δι1 ΰτο-
(ινημάτοιν, διά τηλργραφτϊμάτΐ'η·
/αι &·' άνηχιοοων τ(ον ρίς τάς Μ*
γάλα; Δυνάμεις καΐ βΐζ τοίις Άν-
τπρβσιοτους των Κοαιτών ποΰ εΓ-
γ<η (τννρλθει εί; την Λωίΐάνην διά -τ,ρ χατάρτιισιν τή; σννθήικηι; Εί θήντνς, μρτά την λήξιν τού Μικρά Λΐατικοϋ τολε'ιιου, — καί εζήτουν την εξαίρεσιν των Ατό την άνταλ /«γήν. Παρ' όλον ί>τι τα διαΓ>ήυαιτά
τιον, αί παρακληθείς των καί αί
δΐ'ΐ»ια(>τ)Νρίαι των δέν εΙσηο<οΰ*τθη- οπν — τό δύγμα τής αυτοδιαιθέ- ηρ(ΐ>; των Λαών εΐχε περ*ιπεσ°ι
τότε είς βαθείαν νάο,κην — οί
Ιονρκοικρήτες καί μετά τήν' νπο-
Λ/(«φήν τής π*οί άνταλλαγτίς των
Πληθν«μών συ,ιιΛάσιεοις, έξη,κο-
Ιοί'Οησαν νά διαμαρτΐύρωνται.
Κια τό μόνον ποΰ επέτυχον ήτΛ
νο έπϊβραδυνθή κατά δΰο ?τη ή
ί/ τής ,τατρίδος των Κρήτης με-
τη.νάστπ·<η'ς των είς Τουρκίαν, ή «ποία επραγματοποιήθη κατά τό ΐτος 1925. Οί Τουρκοκρήτες ξεχώοιϊαιν «ο λί1. πάρα πολΰ άπό τοΰ; Τούρικους τιον δλλων δκιιμερκτμάτων τής Ελλάδος. ΟΊ Τουρκοκρήιτρς ήσαν ή<Μ>γΜρίτ(ος προ-ηγιιιένοι άιπιό ;τά-
<Λη; απόψεως καί οικονομικάς καί νοινίονικώς κα), μορφιοτικως καΐ ,_ κοιτά πόδα;. Παραδείγματα μεταξύ πλείστων Λλλοιν καί οί κ.κ. Μεχμέτ Άλτι νάΐ κια 'Ιιικτικιήμ Τσατάλογλου. Ό ΜΕΧΜΕΤ ΑΛΤΙΝΑ-Ι. τού Άα-δίν καί τής Σααιδέτ έγεννή 'Θμ ρ'ι; τύ Ηράκλειον τής Κρήτης 'τ') ετο; 1909. Τό οίκογενειθΛΐόν ΤΟ1 ' "" ήτο τοτε. Ο τό οπίτι τους —ύ ίχει <*Ο·θμό 48, ήταν είς τό λεγάμενο τότε: Μα«ς)ΰ σοκάκι πού λέγετται 'τιόρα ινβός: ΙΙαναγιοντου Νικ.ού- σιου. Μεχμέ-τ Άλτινάί - Μπονρλακης Διευθυντάς 'Τποτιργίίου Τουρι- «μον κ«^ Πραβολής Τό 1921 ^πε<ροίτΓ,ι(τεν άπό τό 'Τονρκι,κό σχολειό χον Ήρακλρίου ναί εν σΐΛ'εχεία έοροίτησεν είς τάς "*€ΡΪς πρώτας τάξει ς τοΰ ΓΛιμνα- «ον Άρρένοιν Ήραικλείου Κρή- Ητης. Διεκοι|>ε τάς Γ^μνοκΐιακΛς τού
«ποι·δάς λόγιο τής Άινταλ.λαγής
των ΈλληΛ'οΐτουοκικων .τΑηιθ>«μών
το 1925.
Κοττά τό 1943 Λπείροί,τησεν άπο
τιι Οικονομικόν Γυμνάσιον τής Αγ
•ννρας. Άπό τού 1963 καί μέχρι
ΐσιγμερον είναι Δυευθνντής τής Δι
Προμηθειών καί τοΰ
τοΰ 'Τπουογείου
'σμοΰ καί, Προδολής ε«
'Εικ τής ποώτης σνΓ,ύγου τοι>
5νΙοι>ζεγιιενή ή όποία εγεννήθη έν
Θε<ΐσαλονίικη τό Ι/τος 1918 σ. τρϊα τε'ννα: 1) Τόν Ούνάλ, γεν ντθρντα τό ?τος 1937 ίιΐΐάλληλον ρίς πολΛά; δε.κίίι- , ΐίΛη ε<ί; την Οικονομικήν Έφθοΐ έ>γικατ*Λει- α Σμύρνης. 2) Τόν Ίνάλ, γεν-
τό Ιτο; 1939 Έπιθϊίοοη-
εΐς πολ-ΰ ΰψηλότίρον
ίΐολιτιστΐ'κόν, ετίπεδον άιπό τοίις
Τσίρχους τής λοιπης ΈλλάΛοις.
Στν·6οσοΰμ,ενοι
δα; χιλιάδθϋν
' την γενέτειράν τίι>ν μέ &άκρνα
ψ η
νχι πόνον ψΐ'χής — Μετηνάοτευ-
ηαν Λ,ναγκοιστιικΛς καί ήλιθον είς
τΐγ Τον^κίαν, (ΐγνωστοι έν με'σω
ίον, προσ(ί>π(ι)ν καί σννβη-
Οί Τοκρικοκρήτες έγκαιτεκττάθη-
ηαν είς τα μεγάλα άστικά κέναρα
τής Τουρκίας Ιδίοις είς την
ντι, είς Κι<δ(ι)ν{ας, είς τινοίϊΐολιν καί είς "Αγκυραν. Μέ τόν αν(ί>τερον πολιτισμόν
τοίι εΐχαν άπ' τή γενέτειράν τοιν,
ίπο την μόοφ<οσίν τονν, άπό την ίξι«νάδα τ(ον καί την δραο'τη.οιυ των, δεν δργηοαν νά ποοσ «ημοαθοΰν πρός τάς νέας συνΛη- Ίιης τής ξοιης των καΐ δλλοι μέν ίξ αύτ(7>ν κατέλαβον συντοιμώτανη
νΊ»ιοίας καί σημαντικάς θε.σεις είς
τίιν Κρητικήν 'Τπαλλ^ηλικήν Ιερη*.
λίαν αλλοι δέ είς τόν τομία τής
ϊδιθΗΐκής δράσειος κατέλαβον έ
ϊίχουσαν θέβιν ώς Κμποροι, Α1,
Ιιαμήχανιοι, ιί)ς ίαιτροί, ώς Δικη·
7'<<)θι, ώ; Καθηγηταί Πανειτπβτη «"«ν, ώς Δικασταί κλπ. Οί Τουρκαχρήτες διετήρησαν '"« τα Κρηττικά Ιθιμά τοιν Ιδίοις εί; Κν<δ<·>νία; καί είς τα Μονα-
<τήρια. Πολλές1 Κρηΐτιι/οπούλΐτς "'Ί-θάντισΛες το')ρα πλέον στίς 23 Ίοννίου τοΰ Άγίου Ίο>άννου,
«Γ>άϊουν Κλ.τ,οονα» κιαί οί Κρητι-
'Μΐοδλ.ες τής γειτονιάς τραγθι,"
δοΡν στή Κρητική βεβαία οιάλν
'-'το τα τραγοΰδια τού Κλήιδονη
"ύ τα σοβαρά καί τα σατυρικά.
Σέ άρικετά ΤουΓ>κοκρητικα σηι-
τια έπιδρικνΰεΐτ«.ι άκόμα καί τ(ό
(Κ1 ή Κρητιν,ιά λΰρα κΓ4 οί μανη
Λ'*δρς οί Κρητικές δέν ξεχάστη-
■τη άπό τοτ'ις γεροντστέροΐ'ΐ,
Ή νεώτρρη δμιος γενεά ποιι
άπό τοΰς ΤουρικοκρτΤιτες
τα στ'ιγχρονα Έλλην·*·*
ποΰ τα μαθαίνει άπο το
Ρ«ηιόί((ι)νο των
Ίήν τής Άγροτικής Τραπέζης έν
'Λγικύρα. 3) Μίαν θυγαττέρα την
'Μιράλ, υΛανδρρτ'ΐιένην καί ή 0-
ιποια ίργάζρται είς την Σμύρνην
ώ γ ΰπάλληλος.
'Εικ τής &ευτέρας συζΰγου τού
τ 6ποία όναμάζεται Οΰλκέρ Ικαί Ε
'γΓννηθη ρίς την κωμόπολινί «Κι-
}ιςτ· παρά τα σύνορίΐ τής "ΣυρΙ-
ας, κατά τό ετος 1917, ^χει ενα ^.
■όν τόν Άτίλαν γεννηιθέντα τό
V-
τοι, 1954, ό οποίος αποτ»δά&ει είς
τό άνχίκερον Κολέγιον τής Άγοβύ
Έν τω μεταξυ Μεχμέτ Άλτι-
ν(ίχ. (=Μπουρλακάικης) ίιπηρ·έτ.η-
σ*ν είς διαφόρους Δημοσίας 'Τ-
Ιτηριεοίας μετ" έιξαιρετικής έπιβθσΐ
<ι<ί. Μ·έχρι; δτοι &κι>ρίοθη τό 1963
εί . την ΔιεΰθυΛΐσιν Προμηιθΐΐίην
τοΓ 'Τπουργείου Τουριβμοΰ καΐ
ΤΤρυβοιλής:
1. Ώς Αρχιγραμματεύς τής Εί
'σι/γγελίας Σμ.ΰρνης (1935 —
ΟΙ Τοννέβα/ον ο,τοιΛαίω^
>«ί βετικώς ρίς την άλμ/ιτώδη προ
«δόν καί εξέλιξιν τής νέ/ΐς Τονι.
'ίίας είς ολβιις τοΰς τομείς τή·5
Κοινωνικάς τής ΟΙκοναμικής Λλ-
λιΐ κίΐί τή; Επιστημονικάς έν γ»
νει τής Λνειιματικής ^
τος, 'Τπήρ';αν δχι απλώς
•Ί'λΛ λίαν ώφέλιμοι δια την νεα*
Τουρκίαν κα), λίαν
*·ά τάς Κβιν<ονι«ό.ς καί )τβλι.τι ν«; μεταρουθμίσεις τού Μεγάλον Άτατούρ,κ. Οί Τουρκο·κρας, τού ήταν οτ.-,
μένος στόν Φόρον τοΰ θεοΛοσ;-
ον. "Αλλοι δτΛ'ατοί σεισμοί σ»-
Ιιιειθ)νονται άπό τό 483 ως τό 4Κ7
Στά 527 ό Πατριάρχης Εύφρά-
σιος 6ρίι<τκΡ( τό θάντιτο κάτο) & Ιττό τα ίρρίπια τοΰ παλατιοΰ τού. Νέα σειρά Λπό σεισμοΰς πριικ.ι- λεί μεγάλες κατα<ττρο(Γές άπό τό Γ)33 ΐΐταμρ τό Γ»58, Γίταν πέφτρι κι' ό τροΰλος τής Άγίας Σοφίας. Στά 582 Ισχι«ρός σε»<ΐμ.ός πο<κ«ΐ- λεί φιοτιά καί καΤΓ«ττρρφει μεγά- λο μέρος τής Πόλ.ης. "Αλλες /η- ΐΓοίΤτροφές σημεκίννονται άπό σ«ι «μό στά 611. Χτά 732 ό ναός τ".γ Άγίας Είρήνης μισοερειπώνεται, καί ό άνδριάς τοΰ αΰτοκράτορος Άρκαιδίοηι πέφτει (Ιπό τή στήλη τοί-. Σ-τά 740 πάλι παιθαίνει (ϊ.τ' τό οεισμό δ ναός τής Άγίας Εί- 'ρήνης, καί πέφτει ό άνδριάς τοί αΰτοκράτορος θεθιδοσίου Α', -χον ηταν στημΐνος στή Χρ-κσή, Πιιλη. Στά 805 πέφτει τό αγαλμα τής Νίκης, π©ΰ ήταν κι' αύτό ιι Τ| Χρΐίσή Πτιλη. Στά 869 τρέμΓι έ πί σαράντα ήμρρόνυχτα ή γή, κηΐ πολλο} ννωί μισογκιρειμίζονται. Έ λαφρές ίΖημίρς παθαίνρι κι' ή Ά 'γία Σοο/'ία στό σεισμό τοΰ ί'βΚ '"Αλλος διινηΐτός σειβμός κατοι- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ '(τττ>έ<ρειΐ στά 1010 τό ναό των Ά ■γίίον τεβσβ,ραοίοντα μαοτύρον. Σειρά άπό σειισμοΰς γκρεμίϊπ ί πί εκατόν «ταράντα μέρ.ες πολλΐς οίκοΐδομές στά 1034. Καί «λί>ι
σειοα άπό τα 1037 ως τα 1040
Ίρρρνει στήν Πόλη πείνα καί λθ'-
1 (χό. Πολλά σπίτια κα{, έκκλησίε;
. Υκρίιμίξονται βτά 1964, καιί ά'.λα
Ι στά 1086. Στά 1296 πίφτει το Κ
, γαλμα τού Άγίου Μιχαήλ πού ίι
τ«ν στημε'νο εξ(ι> άπό τό ναό των
ν Άποστόλ(ΐ>ν, καί τέλος
1344 σο·&αοές ζημίες .ταθα'-
νονν άπ* τό σρισμό πολ).ά μν» -
μρ'ι,α τής Πόλης καί ή 'Αγία Σο-
•φία.
"Ενα άλλο στοιχρϊο τής Φύ»της,
ποΰ δρν εχί< ,τάι|ΐΓΐ νά κπτατρέχΕΐ την Πόλη ως τίς ήιι.έρες μας, εί¬ ναι ή φοιτιά. Ό φό6ος των (γρι- ομΛν ϊκανε πάντα τοΰς κατοίκους της νά προτιμοΰν τα ξνλινα σ.τί- τια. Κι' αύτά πάλι, σέ συνβνα- Λμό μέ τοΰς στενούς δρόιιους "ών σΐ'νοικιων της, εύνοοΰοαν τό εΰκο- λ.ο κ.αι} καταστρε.ττικό απλθ)μα. ττ.ς (Γΐ'>τιας. Τριάντα τουλάχιστον τέ
τοιες μεγάλες φοιτιές άναχρέρει ή
Γηίαντινή περίοδος τής Ίστορίας
της, καΐ ΰπολογίζουν πώς άπό τό
330 ως τό 1453 ή φο«ιά εχει να
*τά ,Μαροΰς έρημώσει δέκα τούλα
■χιο-τον φορές όλόκληρη την ϊκτ«-
<ΐή της- Τό ?τος 400, στά γύρω τής κινστέρνης τοΰ Μωκίοα), καί γεται ό ναός των Γότθ«ον όπαδόίν τοΰ Άρείου, καί πολλοί άπ' αί- τσί>ς 6ρί<τκουν τό θάνατο μέσ' στή <Γο>τιά. Στά 404 καίγονται /ή Ά
γία Σόφια καί ή Σύγ^ητος. Ή
μισή αχε&ιν Πόλη — τό βδρειο
τμήμα της — άφανίζεται άπό τή
μΐγάλη φίοτιά τοΰ 433, πού 6ασττ|
ξε άπά τίς 17 ως τίς 19 Αύγου-
Ό~ου. "Αλλο μεγά).ο τμίίμα — ά
Ιπό τόν Κεράτιο ως τό νχιό των Ά
γίων Σίργίου καί Βάκχου σΐην
Προποντίδα — άφ«νίζεται «τή
'μεγάλη φωτία τού 462. Τό Σ"ε-
ίττίιμ.6ο<ο τοΰ 465 δκτώ άκόμη σ>ιν
οικίρς γίνοντοι «τάχτη άπο μ·ά
φο>τιά, ποϊ> κράτησρ έπτά όλόκλη-
ρες ήμε^ς Στά 469 ή Π6>.η
'καίγεται καί πάλι «άπό θαλαο-
Ό-ης ρ'ς θάλα·σβαν>. Άκάμη κι' Λ
«ίιτοικ·οάτορας άναγκάζεται νό. η'ίν
ίγκαταλείψει καί νά £ητή*τει κη
ταιςτνγιο —ό Διπλοκιόνιον. Στά
1476 άποτ»φριί»νονταί ί] Άγορα, ή
Βι6λιοθή«ίΐ μέ τα 120.000 πολύ
τιτια Γηβλία της, καί τό παλαιι
τού πατρ<κίοι> Λαύσον, όπον ιΙ
χ ι μεταφερθεϊ, άπό τδ 393, »6
•δγαλμα τοΰ Όλυμπίόν Διός, υ-
στρρ' άπό την άπαγόρευ— τΟν
Όλινπιακδν άγ(ό.νο)ν. Ή ατσή
Πόλη καίγετ«4, κα} πάλι βτά 491
μέ τις ταραχες πού ακολοΐβηο'πν
την αναγόοενση τού αύτοκράτοοο:
Αναστασίου. Στά 498 χαίγετα» ίι
6κτ«ιστ| Λπό τδν Ίππόδρομο δι,
τή στήλη τοΰ Κο)νσταντίνου. Κα.
στά 509 — 510 καίγεται καί λΛ
λι ή περιοχή γύρ'ο άπό τόν Φο
Ι»ίιν ιοΓ Κοινσταντίνου. ΣτΑ »1",
■πάνιο (ττήν άνταοισία των ΔήμΜν
τοϋ 'Τΐττοίιηόμου έναντίον' τού αύ
τοκοάτορος 'ΑνοΜΤτασΐον, άίτοτι
<Κ>(ΐΊνίται δλλη μιά φορά ή Ικτα
<τη άπό τό Παλάτιον τής Χάλκης ώς τόν Φόροη' τοΰ Κοη'σταντίνοτι Καΐ στά 532, μέ την περιλάλητη <τταση τού Νίκα, καΙγοντοΗ. ή Ά για Σοφία, τα Λοντοά τοϋ 7λ ξίποτοι·, ενα μέρος τού Ίεροΰ Πά λατίον, καί άρκετές συνοικίες. "Αλ ?.ες φοτιές, άπό άφορμή τούς α 'γΛνες τω·ν φαιτοιων στα 549 χσ* 559, κατα»ηρέφοτ>ν πολλές σννοι-
κί*ς, πολλά παλάτια, καί Ιδίως
την μεγάλην λεωφόοον ΜέΛην.
Στά 561 καίγετα,ι ή συνοικία γί
ρο) άπό τόν λιμένα τοΰ *Ιουλ.·τ-
νυβ, καί ~ά 564 οί σννοικίες μ·
'οω άπ' την Άγία ΕΤρήνη μαζί μ'
ίνα μέρος τοθ ναοΰ. "Αλλη φωτία,
«'ΐκολουθοΰμΡνη άοτό σφοδρό δνρ-
μ»ο κι' άπό σεισμό, άποτεφρώ»τι
■ενα μέρος τής Πάλης <ττά 582. Στά 608 μ»ά αηύ τί; φατρΐϊς τοϋ 'Ι—:οΛρόμου 6άζη πάλι ψΛ- τιά οτήν λεοκρόρον Μέσην. 2! ι Λ 791 καίγονται ό Τρίκλινο; τσν ΙΙατρίάρχου κ*ιί πολλά σπίτια γί- ρο) άπό τό Μίλλιον. Στά 931 γί ονται «τΛχτη τα ναταστήματα ίι ■φασμάτίον καί γουναρικί&ν, καιθώς ν.αί οί στοές τού Φόοου τοΰ Κοιν σταντίνου. ΚαΙ στά 956 Λλλη μϊ γαλη φοττά άφανίζει τδ ναό τού Άγίου Θονμά «αί τίς στοίς ττ]ς Σιδηρδς Πύλης. Στά 1073, μέ την έπανάσταίτη τοΰ Ούρβέλ, άφα νίξεται άπό φωτχά ή Χρυσούοτολις (Σκούταρι). Στά 1203 οί ΦοΛγ πλ §~βρομεϊς βάζουν στήν Πό λη φιοτιά, πού την κ«&ι πάλι «<ΐ ηό θαλάοσης είς Θάλασσαν», |ΐ« £ί μέ τό Γαλατά, »τό στόμιο τού Κρρατίοι νόλπον. Χτά 1204, μέ την άλιοση άπό τοΰς Φράγκ<«ι.. δλλη μεγάλη φοιτιά καΓτα«ττο?»"">
την πρηιοχή γΰροι άπ' την ΆγΙ(ΐ
Ηροδοσία. Καί στά 1261, μ> την
'άΐϋρλενθέροχτή της, καίγεται πα>ι
ή Πόλη άπ' δλες τίς μεριίς. 2τη
1296 ό ένετικός στόλος πυρπολπ
τό Γαλατά. Στά 1308 αλλη μέγα
λη ψονπά άφανΚρι τίς βυνοικί'· ς
'ά.τό την Πύλην τοΰ Κυνηγίοτ'
ως ττ|ν Μονήν τοϋ Προβρόμον.
ι Στά 1434 καίγανται ή βυνοικΐα
*αι ή ίκκλησία των Βραχερνών
Καΐ τρΊο; στίς 29 Μαίου 1153,
μαζΐ μέ τούς Τούρκ<ιι>ς, κάνει *ιΙ
ή φ03Τ«ά την ρνοβολή της «την
Πόλη καΐ άφανίζει άρκετές ι*1 ν
^ικίες της, καί μαίςί τό Παλάτιον
πίδν Βλαχειρνών, την κα,'βϊΛΊιΐ
Λύτοκ,ρατόρ(ι>ν.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίζεται)
Περί την λαογραφίαν των άξέχαστών πατρίδων
ΤΑ ΠΪΝΟΧΩΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΠΡΛΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Γ
Ύποστρατήγου ΙΛ. ΓΕΡΜΤΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
^ μς ής ή
ϋσους 6ίΰαια εγεννήθησαν έκ,εί—
τγ μνημεΐον τοΰ μεγάλου συμιπα
τοιώτου τοιυ Νίκου Καιζαντζάκη
■ναί άγόρααε τρία άπό τα •καλυ¬
τέρα ε'ργα τοΰ μεγάλο»> Κρηιτός
(τιγγραφεως. Τό: Άλέξης Ζοο-
ικτάς, τό: ό Χριστό; ξαναβτανοώ
Κ-ιται καΐ τό: ό Καπριτάν Μιχά¬
λης.
Έκ.τίλών ό Μεχμέτ
νη; καί ήδη Άλτινάτ την
Ιγελίαν τής αητέρας τού τής Κρη
τ.κοπιθ'ύλας Σααντβτ Μπονρλααά-
νη, ϊφερεν ρίς την "Αγκυραν με-
■σα σέ Ινα σακουλάκι άπό νάυλον
/ιγο χΛαα Κρητινό άϊΐΑ τό πίρι
ιΓιί.λίίυχι τού Αλλοτε σπιιτιοΰ της.
Κγμ τό μισό άπό τό χω,μα ανντό έ
-/Γάτηοεν δ ίδιος. Αύηό τα χώ,μα,
τί ν Κχανε νά θυμηιθή τα παιβικά
τον χθόνια, δταν μαθητής άκόμα
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Έπίκαιρα θρησκευτικά θέματα
Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΙΣΘΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΐΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
<Ή Βασιλεία τού θεοΰ έντόςόμών εστίν (Λουκ. 17,21) Τοθ συνεργάτου μας ΕΪΕΛΠΤΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Γ'. Ό έΐσωτερίΐκός κόσιμος τοΰ <'„>■-
όμοιάζρι μέ οχυρόν φοού
ριοΛ' είς τό όποΐοιν καταφεύγίΐ έν
ηα κινούνοα'.
Έντός αυτού δύναται νά ά-;ο
ή άπό τόν εξοχκρικόν χ.ό-
νά άπολαιμΰάνη τής γλυκΰ-
τή;
ναΐ περισνλλογή; και νά
τϊ,ν άχτφάλείάν τού.
Εάν δλοι μάς περιφρονήισουν
/«αί μάς εγκαίταλείψοιιν, εάν οί
αόνιτες καί τα πάντα συνωμο<τ>;-
ΐίτουν εναντίον μας, εχοιμεν τό νη-
'ταφΰγιδν μας, τόν πΰργσν ασφα¬
λείας, τόν εσωτερικόν κόσμον ί.τό
την απαραίτητον ιροϋπόθεΰΐν κιΐ
τόν άπαράβατον όρον, ότι οΰτο;
γίνβται γέφυρα ίπικοινίιννίας ι«τά
τού θεοΰ.
Τότε αισθανόμεθα ότι εΐιιτθα
έλεΰθεροι, δο%ιμάΐοα<:ν -ΐ«ρηγορίαν καΐ ένδυόμ,εθα δύνα ιιιν έξ να|>ους.
Αυτήν την έννοιαν ίχουν οί ίύ
'γοι τού Κυρίον» «Γν(ί>αιε*τθε την
αλήθειαν καί ή άλήθεια έλρ>·θε-
(,ώσει υμάς».
"Οιβτι; περιορίζεται άπλίός είς
τό έσωιτερι,κόν τον κόσιμον,^χ<,)'η; νά συνδέη αυτόν μετά τοΰ ΘεοΓ·, 'τότε είναι φυγόκοσμος έκτρεπόιιε νικ είς έγτοικεντρικήν καΐ νοοη- ράν έισωττερικοτητα, απού βασιλίύ εί τό ακάτος «αί ή σΰγχτ»σΐς. Ή λογική μας φύσις καί ή έ<τω τ;ρική ί5λΡΛ)ΐθ|ρρία τού πνεί|ιατος είναι λ.οιτόν τα κιΊρια χαοαν.Γη<ι· στικά τής έθνικής μα; καταγω- 'Η βειβαιότης ποΰ ίχοιμεν τερί τή; ΰπάρξε<ος τοΰ Βεοΰ καί συ- νιπώς περί τίίς θβίας καταγονγής τήΓ ν|η«χής μίΐς είναι κατά πρώτον να! κύριον λόγον προιόν τής ένο- <)ά<ίε<ος τού έβ(ι>τερΐΜθΰ μας κό-
Τιΐιου ενώπιον τής οποίας ή λογι
■κή μας, εύρίσκΒται είς ΰπβδεε«τέ
■ρπν μοίραν.
Τόν θεόν δέν δυνάμεθα νά,ίδω
■μέν, άλλά μόνον νά τόν διαικτθοιν-
'θω-μεν ειίς τα Βάση των καρ,διών
ιι-πς.
Τα δώματα ποΰ παράγει έντός
τ,ΐιων παροΐίοία τού Αίιονίου, άδυ
•νατσΰμεν νά έκιφράσοκμ^ν, μέ ίν
^ καί ί)έξε»ις κ«1 διά τούτο
η'| θρηοΐκεία χρηβΐίμοποιε" σύμίβο-
λτ εΐκόνας κα), λατριευπ;«κοΰς τύ-
'.τους διά νά έξωιτερικετΉτη την έσο
τιοιικήν αίσιθησιν τού άνθρώπ',υ
ϊτρρΐ αυτού.
"Εν τινι μρτρ<ο καί αυτή η λο¬ γική ακέψις καί η θείορηττική γνώ οιγ όδηγοΰν είς την άνακάλ·υψιν τής θεόττητος καί λέγαμεν Μν πν1 διότι τό Άπολιυιτον 5έν ίννατατ νά περικ-λείση 6ε)6αίως ή 1·τ:Λερ«ισ]ιιένη άνθροκπίνη διάνο,ί . Ή διάνοια διά τής οποίας κα- 'τί·νοοΰιιεν τόν εαυτόν μας καί τόν κ/οικον, διά τής οποίας δημιουι.1- έ-τκττήιΐην κα! αναζητούμεν άληθρία,ς, είναι, άπαύ'/α- τοΰ θείον φωτός τής γνο'χΐ" ΐ·ιε. όκιτίς τοΰ βρίου λόγον. 1 Άλλά ή άλήθεια την όπ>χον
κ'- οτχτίόιμρν διά τής λογικής γνΛ-
οκος καΐ τής έξοιτεφικής έιμΛ-Ήί
ϊΐς είναι πυρήν αληθείας καί. -ΐο-
>ύ ώχρά άλήθεια έν σχεβει πηός
την αλήθειαν την οποίαν ξώυίν.
ώ- 6ε6αιάτητα, διά τής πίσιτ-ως.
Ή 6ε6αιότης τής πίστεοις δ·'~ν
είναι άπλή γνο7>οις, δπως ή ρπΐΛΤη
ιμ<Λ·ική 6ρ6α(«της. άλλά σιρμετο- 'ν'ι τής |»ιχής ειίς την άλήθριαν 'δ'" ολ<ον αυτής των δυνάμεο)ν. ^ 'Εικτό; τής λ.ογική; έν&είξίί"; ϊχοαεν την ηθικήν ίϊιΐνείδησιν δ'ά 'τής οποίας ποιούμρθα διάκίρισ'ν ν.ί'λοΰ καί κακόν καί ή όποία Είναι 16ι6αιατέρα μαρτυρία τής έν ήμ'ν 'παοονσίας τού θεοΰ. Ή ήθινή μας αΐ'νείδησις ρχ°ι 'άιάγτκην τού Απολύτου διά νό 'θρμρλκίίση την ιδέαν τον Άγαθοΰ 'λαί διά νά έχη τό άπόλΛηον κοι- τήριον των άνθρουτίνίινν πράξ'ο)!». (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) Άπό τί)ν Ίστορία των άληβμονή των Πατρίδο>ν
ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΪΒΑΑΐ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΜΜΑΝ ΟΤΗΛ ΠΑΠΑΛΟΠΟΤΛΟΤ
τέο>ς Διευθυντού τού 'Τπονργείου Γεωργίας.
Γ'.
Κειφαλή τής δμ,ογένειας ήταν ή
'Εκκληοία.
"Αξιος ποψιενάρχης στάιθηνε 6
'Μητρσπολίτης Γρηγόριος Ώρολο
νός μέ σΛΐμπαραισαάτη τόν
θύγ/γελό τού Άιραένι/ο
ίνα σειμνό λενίτη πραγματιικόν ά-
Λ/·ο. ΆΛλά καιί ό κατώτερος κ/ή
τος ηταν μχά πλβιάδα σΐφΐνων, ίι·
Όιικων, νοικοικνρεμένων ίερωμένΐ'ΐν
τ»ΰ παρά τή περιωρισιμένη μόρφυΐ
σι'ι τους, χάρις βτό λαμπρό ί)θος,
'κιιτόρτΚρχσαν νά δΐα.τηρούν ίη|τηλ'ιι
τϊι θρησιχιευτικότητα των Άΐβαλΐ(-)
των καί την ρκτίμησή τους π^ό.-
τόν κΐλήρο.
Ό Γρηγόριος Ώρολσγάς βταθΓ,
/ι πκηός στό καθήκον τού Ποι-
μτνάρχης. Καιτόρτ)ωνε νά είναι
<τρ6ασ>τός στίς Τουρκικές Άρχές
κο) νά έπιδάλλεται στό άντκί' χο
καί άνυπάταχτο ποίμνιό τού. Σή
ΐκιοσε ώς τό τέλος τό στοουιρό τοΰ
Μαρτύριον τού πλάι βτό ποίμντό
το» καί ΰστρρα ΟΛΟ άνείπίοτα <ι«ρ τνρια καί έξευτελιοιμοΰς θανατο'ι- θηκε μαζΐ μέ εΐκοσι δύο Ιερίιιμέ- νοα<; τοΰ Άιδαλιοΰ άπ' τοΰς φα- •ντιτισιμενον; διωχτες τού. Τα έοβταΐιδ'εντήρια τοΰ Άϊβαιλι "ϋ περιλάμίβαναν, πλ-ήρες γι*ινά- σΐΓ, τριτάξιο όνώτερο παρθ νη- τρία δτιμοτΐ/κά •καί τρία θηιλέων. Ή στατιστ χη τού σχολιρίβϋ Ιτους 1911 — 1912 <νν«αιφίρει σέ 2.876 τό βύνολο μα ιθτ»των καί μαιθητριδν. Άπ' αυτού; 225 ήταν οί γνΐίνπ !σιοπαιΑες, 1.094 τα άγόρια τΓν '&ημοπκων, 937 τα κορίτσια των ^τ^οτικων καί 103 οί μαθήιτριες 'τοϋ τριτάξιον, άνώτερου ίΐχίΐρθενα νΐογείον. Τα όκπαιΑεΜΤτιρια διοτ- ικοΰβε ή Δημογερον«τία μέ πρόεδρο τόν Μ-ητρβοτολίτη, τα δέ έηήσιπ εξο/δα άνερχόμνενα σέ τέοσεοις χι λιά&ες χρνβές λίρες, καλΐντΤτ|οντΓΑ άιττό τα εΐσοΐβήιματα τωιν άγροιτικϋΐ" •/α άστικόίν κτηιμάτων τής βχοι νής περιουσίας, ποϋ ολα προέρχον την άπό δίορεές πατριοντών όιΐ'- ν'νων. Ή Τουςικιο'.ή Κτ»6έρνηση ϊτοτέ δέν συνειοέφίρε γιά την ι 'δονοη, συντήρηση καΐ λειτονρνι^ των έ«βτιαι&ειι»τηρίων τώιν Χρκττια- νών. Οί καθηγητάς καί οί διδά- ΐον.αλ.01 προσηλοίιμένοι στό καθή- *κιν τους, ήσαν αύβτηροί καί άνε^ τ>τοι οττούς κακονς καθητ'ές. Καα
'ι ι ά έπέμβαση γονιών ή χηιδεμόνοιν
Ιδίν χορούβε οττίς σχέσεις έκπαι-
'ίηΠΊκων καί μαθητίΤ>ν. Στά σχ"
/ιία βαοίλίΡΛΐε αταρτιατι.κή άγ<ογή κ α ι πεΐθαοχία. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Γ'. Έικκληβιές στήν «άνω πάλι: Την Έκκλησία των ΠαΜ(Κ *νιβτο»ν Ταξιαοχών βτό κέντρο -τε ριη»υ τής κ(ιιιμοπόλ«<ος, ποΰ ήταν ή άρχα<άτερη Έ%κλησία τοϋ Γί- ^υ (ΐαί ΜητροΛθλιτιικός Ναύς, την 'Εχΐκλησΐα τοϋ Άγίοΐ' ΝικΓλά ου, ·ηίς οποίας Διορη,τή; ήταν ' Ν. Καρανυκόλα;, ό όποίο; εΐχβ δ ι θήσρι καΐ το οίκόπεδο τοΰ Νίκρο- ταφείου καί την Έκκλ.ησία τού Ά 'νίοτι Χαραλιάμιπου; καί τίς 3υό πρός τό νοτίώτερο μέρος της τα- 'ληά; πόλΡίο;. — Μιά Έκκλησιά στήν κάτω ΙτιΊλ.ι, ή Έοαίλησία τή; Παναγί ι; ■τή; Όδηγητρία; κοντά στήν τιι- •οαλΛα, ποϋ γιόρταζε την τοΐτη ή μερά τού Πάβχα. — Πάμπολλα Παορκκλ,ήσια, άτίι -τ ι δ,ποία μέσα —ήν πόλι ήταν, τΐ)ΰ Αγ. Μηνδ, τού 'Αγ, Ίωάννοιι τοΠ θεολόγου, τού Αγ. Έλ,βσαί ■ότι, τοΰ Αγ. Δημητρίου ποΰ με τρτράιη τό 1902 σέ Λημ,οτικό Σγο νεΐο θηλεΌνν, τή; Παναγίας τής ΈλΛΐοΰσης, τής Αγ. Αίκατερίνη; ■'η τή; ΖωΛδόχου Πηγή;. Γίρι·>
ν τ ϊ ?ξ(» ('βτΟ την πόλι ήταν, στις
ς γωνιές Παρρκκλήκηα με
; νρροΰ, ποΰ έιθιεο>ροΰντο Ά
α, όπως τής Αγ. Παρ«
τού Άγιον Κα>νστα»τί
νοΐ', τοΰ Αγ. Έλΐισισαίου, τού €Αγ.
Κι ρίλ/νου, Πάνω σ' ενα υψίο^ΐίΐ
ΐάΛ0Αΐ!ε<τα Γάνον καί Μηλιώς, κο/τ·Ί ((υτο άπό πανΰ^ιηλχι δένδρα, ήταν τό Έξιοικικλήσι τού Προφ. Ήλιοΰ ('Αη Λια), άπό τό όποίο κοτο. υ.ά πιιρίίδοσι Ιΰγαιναν δυό φίδαι ϊΐΐ χι[υβά κέρατα καί τρομΛΜΓ α- τοϋσαν τοίις διερχομίνον; διο,βα- ΤΓ «έ προκ,εχοιρηιιένες ή άκατά,'. ιληλες ώρες. Κοντά στό Μονα.ττή ^ ι τής Παναγίας ήταν τό Παφεν- ■κλήσιο των Μακαδαίίον μέ τέσβερα Άγιάσματα καί κοντά σ' αΰτό τό Παρ,εχοιλήσιο τοΰ Άγίου Έθ',ιο 7 άοι·. Κβντά στήν τοποθιΡ«τία «Πλ <ι τόνια» ήταν τα Παο«κχ>.ήβια τοΰ
Άγίου Άθανασΐον καΐ ττίς Αγ.
■"Άννης καΐ περί την τοποθιε<τΓα «Τοΰ Χρκποΰ τ' άχνάρι», άρκττΕ Ι'Λ άπό τα κρϋα νερά, δπου πάνυ>
σ' ενα 6ράχο υπηρ.χ€ ενα άποτύ-
ίτωμα γιιμνοΰ πέλματος άνθρώ^I.·Λ.,
-ηι Παρίκκ,ληβια τοϋ Αγ. Νικό¬
λαον καί Άγίου Λοιικά. Τέλος
"τρΐός την τοποθεσία «Κάτ«ογο>(
Τπαν τό Παρεκν.λήσιο τού Άγιον
Βλααίου.
— Δι>ό μεγάλα Μοναστήρια
στίς κοντά στόν Γάνο πλαγιές
τοΐ Αγ. "Ορον; όλοκλήροιναν τόν
θρηβκιειιτι,κό εξατλΐισμό τή; κίιΐμ-β-
πόλεως αυτής. Τό ΜονθΑϊ,ττίρι τής
Παναγίας (Κυιμήαεω; τής θεοτο
>.ον), άρχακ'ιτιιτο, μέ ώραιότιχτη
Έκ«ληβία, (Όροχϊο πεοιγυρο χαΐ
α^οΰσια κτή·ιατα, άμιπίλια κ.λ.ι.
να! τό Μονοστήρι τής Παναγίας
τή.ς Νυκαιώτισσας (Γενέοιο της
θεοτόκου), μέ μεγάλο ξενωνβ, πά
ληό κι' αΰτό καί μέ πολλά κτάσιια
τα, πού τό κατέστρ>ε/ψαν κατά τί|ν
τ;ρίοδο τού 1914 — 1918 οί Τθΰο
ήοι κ αί τό επι«κ«ναβιε ?ν-ας 2ξυ·
πνο; καί έργατικώτατο; Ίερ.ύς,
ύ Παπά Κυριακού. Γιόρταζβ ά.ιο
1—3 Αύγουστον.
— Στήιν περιο·/ή αυτή τού Ι ά-
νον, ίίπου άνάμεαα στά σωζόμ;"·α
καί
καί Λθλλά έρείπια &οχ<ν.υη· <>οιμ<Τ)ν καί Μοναστηριών, ίρβν και τό Σπήλαιο, στχ') όποΐο άσκήτευ.τε ό Πολιοΰχος τοϋ Γάνον "Αγιος Άθανάσίος. Ό "Αγιος αύτός κα ταγόταν άπό την ΆδριανούπθΜ, Αςγάνωσε τόν Μοναχικό 6ίο κατά ·,ίΐ ετη 1275 — 1288 καί Εγινε δ·,ό φορές Πατριάρχης Κωνο»ταντιν«>υ
ίτόλείο;, την μιά άπό 1289 Ιοΐς
1293 καΐ την αλλη άιτό 1304 ί;ω;
1Π30. ΠραγμαΤείαν γιά τόν τ*>ίον
τού Άγιον αυτού ?γραψε δ Άθα;.
'ΙΙαντοκριαΙτορινός, δ δέ ιΙ&ρ«ύς καΐ
Διδάσκαλος Στυλ. Βοφείδης, ά-
νρΐ{ερ€ πάντοτε μ«ταξν των Άγί
•ών κατά την ΣυναπΠτιν κα), τόν
"Αγιον τούτον: «Άθαναβίιθυ τοΰ
έν τώ άρει Γάν(,) Λσκήσαντος».
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΙΙΙΙΐυΐΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΙΐωΐΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΜΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΗΙ
ΙΣΤΡ-ΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΛΥΤ0ΚΡ3ΤΘΠΛ
Τού συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΤ
Η "ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΘΣΥΝΗ,,
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
"Οσοι έξεδακτατε έ,ντύς τού 1970 ή θέλετε έκδιίχΐει προσε¬
χώς, οίονδήιποτε βύγγραμμα οχετικύν πρός θέματα άνατρερόμε-
να είς την έν ΤουρΜΪα ζωήν καί δραστηριότητα πάσης φΰσ"ιο;
τού Έλ.ληνι<τμού τής ΘΡΑΚΗΣ, τοΰ ΠΟΝΤΟΤ καί τής ΜΙ ΚΡΑΣΙΑΣ μέχρι τοϋ εκείθεν έκπατρισμοΰ τού, παρακαλείσθε νά άντ»—είλητε τρία άντίτυπα είς την "Οργάνωσιν «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» (όρος Νίκης 25 — Αθήναι Τ. 118), προ-<ει- ιμρνου νά κριθούν ταύτα καί βραβευθοΰν, εάν όντως συμδάλ- λουν είς την άξιολόγησι-ν των θεμάτων, τα δποία διαπραγμα- τεύονται. (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου) Τόιν έπόιμενο χράνο, 1777, γ-ν ν-ήθηκε ό ποωτος τους γυιός. Κα νονικά θά πρβπιε νά όνομηΛθή Πέ Ιτρος. Μά ή Αίκατερίνη άντι,τα- θοΰαε παθολογικά κάιθε τί πού ττ*κ. θνιμιιζε τόν άντρα της. θαΰμαζε τα έλληνι«ά όνόματα καΐ μιά ποΰ σα ιΛ'δοιξος τοάοος θά γινότανε στια τκι>τικός, τόν δάφτισε Άλέξαν-
δρο.
Ή τααοειβνα Μαρία ηταΐν άνέιμε
λος πρόβχαρο; τϋπος. Τής αρε
•σαν τό βτατρο, οί συναναιστροφ'ς,
οί χ«ρ«ι, οί Λιαβεκδάσεις. 'Λπε
φρνν* νά ξαναμρίνη Ργκνος. Ή
ΑΙκηιτρρίνη ΘτΊμωσε. Βιαζάταν · ν
άΓ.οκΐτΐ|ιση τόν θεύτερο έγγονό,
τόν αυτοκράιτορα τής Κωνστα^τι
νουποιλης. Λέν εΐχαν καιρό γ ι ι
χάσιμ/ΐ. 'Τφύατατο κι' δ κίνδυ'ος
/ά γεννηθή τό &εΰτερο .-«ιιδί κ.^
ς,ι,τσι, δπότε θά πήγαιναν γιά ιςί
το. θι·μήθη«ιε τα κα>.ά τα δικο
■της μρ την "Ελιβάβει κι' ϊτρ.;ε
τ · δόντια στή νύφη της. Τό π^ο1
τποχικό ναθτρίθν των αύτοκοατϋ-
ρινων πριγν.ιπισσών είναι νά γεν
νο(>ολοΰν συνέχεια, μακάρι κ8:
χοόνο Ή Μαρία τραμΛκραττήθη-
νε. Στά 1779 ξαναγέννησε. Εύ-
τΐ'χίυ;, πά>.ι άγόρι.
Ή Αίκατερίνη ϊδοισε οττό νιο
νεννητο τό ιΐιεγαιλάδοξο κα;, μαία·
«νικό γιά τόν ύπόδουλΛ έλλην-
<>μθ, δνομα «Κωνβταντΐνος». Α-
νΓθεισβ τό θηλασμό τον σ' έ
V*
ηί
ύ(ι παραιΐιάΛΎα, προσέλα&ε για τή
| περιποίησή τον έλληνΐΛες αοιστο
'κ.ίΐσ.τισβες κι' έμπκκεύθηκιε την ά
■"Γ<κροφη καί την έκαΐαίδ>ευσή τού
σ" έλληνορώσους παιβαγωγοίτ,
' την έντολή νά τοΰ
«αν μητρική τού γλΛσοα, .ιυ.(..^·ν
■ληλα μρ τή ρωσκκή καί την έλλη
Ί'ό άγοράικ.1 Από τα ποιλΰ
ιια τού άπο&είχτηκΐϊ βαρραλέο καΐ
Ό.-ληιιιατικό. Άγαπήθηικ.ε Θε<)ιμαι ά :η τδν μεγαλύτερο άδελφό τού, τόν έιπίδαξο διάδοχο, Άλέξανδοο '/(·.{ στά παιγνίδια τους τού περν· τόν άέρα καί τού έπέβαλλε τή βί η*στ τού. Χαρή βττ| συνεχί) επι γο νθ)νία μέ τοΰς Ελληνας ΒαβνΛ λονς καΐ τίς έΗηνίδες νταντάΛίς τι υ, ρΊιαιβε εΓ5κολα καΐ συντομα. τί έλληνικα, μελετοϋοΐ έξ Ισο» ν.αλά ιά ρ(ιΐβι«ά( άλλά Οέν δηιεο ■ν τα γαλλικά καΐ δέν βιακρινό τανε γιά έπιμέλεια βτα γοαμμι τα. Ό παιδαγωγός τού" Άιλεξάν- ορον, γαλλοελδετός καθηγητιΊς 'Λαγκαρό, τόν συνεκρννε με τον μα 4)ητή τον καΐ τόν, ?6γαΙϊ ύποοΐέ 'στερο. «Τοΰ μοιάίει ιττά «,Ιοτθήμα ε!ς ττιν 6ην οτλ.) ΑΞΙΟΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ ' Ή 'Εθνική Τράΐπεςα τής 'Ελ- '/άδος εκυκλοφόρησεν είς λίαν έ- -τιμελημρνην καί πολυτελή έκιδοβΐν τόν «Άπολογισμόν τοΰ ϊτους Τ969». Είναι Λξιον συγχαρητηρί- <ινν κα), ΐπαίνο)ν τό πρώτον μας ■εμπορικόν πιοτΐ'ΧΠοοόν Τδρι>μα, βιό
τι έπέτι%ε, μέ τό λαμπρόν τού
τούτο Ιργον, ν" άντικαταπΐτρίση,
'έναργώς την οΪΛίθνομΐΛΐήν έν γέ¬
νει πρόοδον καί ανάπτυξιν της
χώρας καττά τό υπό κρίσιν Ιτος.
'ΠΑΥΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λια καί οί σνθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΧΕΛΙΔΕΧ
ΘΒΜΙΣΤΟΚΛΗ ΑΘΗΝΟΓΕ-
ΝΗ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΤ
ΟΜΗΡΟΤ — ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ
ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ, Ά-
θήνα 1969, 'Εκδόσεις Ά. Κα
ρα6ία, σελίδε; 184. 'Εξακρνλλο
μέ την είκόνα τοΰ Ποσειδώνα
τού Άρχαιολνθγικού Μουβιείου
τής εποχήν τοϋ «αΐκττηροΰ ρι«θ
μόν»;
ι Σιιμφονκο μέ 5βα λέγει δ βνγ
γραφέας στήν «Εΐχταγωγή» τού,
ίκεΐ ίίιπον άντιδιαστέλ.λει τό θ«η
κοσαοείδωλο των αρχαί
'Ελλήνων πρός έκεΐνο τού «ά
ϊκδικητικοΰ και μνη
σίκακου» θροΰ. «Ή αύστηρή της
'(τής παναρχαίας θρησκρίας των
Άχαιών) προσήλωση στά έπίγεια
/.αί άνθρΐϋπινίΐ μέ στόχο τή,ν άρ*-
τή καί την εΰθΰνη, διάλυσιν άπό
νίορίς κάιθε είδονς αύταπάτη
'ν.αί κάθε ν α ν ο υ ρ ι σ τ ι κ ή έλ.
'πίδα γιά μεταθανάτια (ύ
Ιτογραμμίϊίυ έγώ) ευτυχία». "Ας
Ιπροισθέσω ότι δ ίδανισμός τού
Ήλάτιονα ναί οί θεο>ρίες τού πε¬
ρί άιθαινασίας τής ψι<χής προοιδιορί έθηκαν έν μέρει, καθώς πιστεύιο, «πό τή Οαθειά άπογοήτευσή τού ναΐ την πικρία τού γιά τό κατάν- τημα τοΰ έλληνικοΰ κόσιμου δστε- ρα άίΐό τό αύτοκαταλυτικό δργιο το© πελοποννησια'κοΰ πολέμου. Στήν υπε^ι6αβη, φυσική άντίδρα βη τής άηδίας γιά την έγκόσμια ■κακότηττα, εζήτησε κάπχκο άντιοτ.ά 'θμισμα γιά την άτέλεια καί άνε- αάςκκεια τοΰ επί γής άνθρίοπίνου. 1 Χαίρομαι ποΰ δ συγγραιφέας τοϋ >Λμπροΰ αύτοΰ βιβλίον εΐχε
την προιτότυπη Ιμπνευση νά μελε
τήισει καί νά άναλύσει την έβωτε
ρι<*τά δλες τί; ρα-ψο*δίες τοΰ Ε Ιιους άπό τό Α ως τό Ω. Ή δΐττι -/.ή γωΛΪα τον είναι ή άκόλουβη: ξετυλίγοντας τόν μνιθο, νά σταμα 'τά περιασότερο στά περιβτατικά πσΐι φανερώνουν τίς έσωτερ4Μ.ές δι αστάσεις... Στό τέλος νά ομιλή ■σει πιό π-εκττικά γιά την ή θ ι κή Ισυμπιεριν
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την βην σ·λ15·
12 Ιουλίου 1970 ^';ο
^ε>νΐΙεΜΙΗ1||ΝΙΗΗΒ1ΙΐΗΝΗΗΒΐΙΐ|^ΗΗΙ|^^ΗΗΗ||^^^^^Β1^^^^^^^^ΗΗ|ΗΗ|ΗΒΗΗ||^^ΗΗρΗ^ρΗΡ1ρΐρΐΓ <ο>ΐΗρεπρΜρΜ|
ΑΝΕΖΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηΟΜΑΔΚΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΗΙΚΗ ΚΑΙ Τ9.Ν ΗΡΟΣΦΥΓΙΚβΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
44ον — Άρ. φύι. 90ή6 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 ΔΐΡοΩηντΛΓ - ' Ι διοκτήττκ-· τηΚΌΛΤΜ- νι η - ινιανιι λι_ι- -__*>^~. τκ^ Μί~__ίε ..«- — , ,
. 2056 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ, 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι — Τηλέφ. 229.708
^ΕΧΟΝΤΕΣ ΤΟΤΡΚΟΚΡΗΓΕΣ
ΗΟ-ΤΑΑΓΟΙ ΤΪΪΓγΕΙΙΕΤΕΙΡΔΣ ΤΩΝ
<Τπύ Μόν. ΚάΠουοα Έ.-τιτίμου Λ ΐ/.ηγορον. Μέ την συνθήκην τής Λο.Ιά- τοΰς παρακοΛονθεί νη; τοθ 1923, ώς γνωστόν, ή 'Ελ )ίι<· κ{ά ή Τουρκία, ΰπιοχριρίιιΐθεΐσαι ;, των τότε .τ.ερκττάσεων, σι·νε- ,Ι,'ντ«ταν νά άνϊταλλάξοιιν τοΐ'ς 'Κλληνοτοκοκικιοιι; πλη#ι<ομ ούς τίΐν χ<ι>ρ<ον τίον, έκ τής άνταλλα | δέ ταύτης έξηρέιθηοαν οί "Ελ )ν·νες τού νομοΰ Κη»ν><ττανΠΊνον~) )κος χιί οί Τούοκοι τής Δυτικής 'Βκεΐνοι ίίιΐ'ιις ποΰ άντέδοαισαν κ<ά δέν ηθέλησαν νά περι ληφθούν είς την ανταλλαγήν τίδν πληθυ- ιηιιοΐν. ήσαν οί Τουρτκοικρήιτες.— Τΐοϊί' τγμ') τής υπογραφή; τή; σ>ν
ΐί,νης τή; Λονϊάνης, ήγωνίσθησαν
^ι,ρ επιμονήν, προσέσ/υγον δι1 ΰτο-
(ινημάτοιν, διά τηλργραφτϊμάτΐ'η·
/αι &·' άνηχιοοων τ(ον ρίς τάς Μ*
γάλα; Δυνάμεις καΐ βΐζ τοίις Άν-
τπρβσιοτους των Κοαιτών ποΰ εΓ-
γ<η (τννρλθει εί; την Λωίΐάνην διά -τ,ρ χατάρτιισιν τή; σννθήικηι; Εί θήντνς, μρτά την λήξιν τού Μικρά Λΐατικοϋ τολε'ιιου, — καί εζήτουν την εξαίρεσιν των Ατό την άνταλ /«γήν. Παρ' όλον ί>τι τα διαΓ>ήυαιτά
τιον, αί παρακληθείς των καί αί
δΐ'ΐ»ια(>τ)Νρίαι των δέν εΙσηο<οΰ*τθη- οπν — τό δύγμα τής αυτοδιαιθέ- ηρ(ΐ>; των Λαών εΐχε περ*ιπεσ°ι
τότε είς βαθείαν νάο,κην — οί
Ιονρκοικρήτες καί μετά τήν' νπο-
Λ/(«φήν τής π*οί άνταλλαγτίς των
Πληθν«μών συ,ιιΛάσιεοις, έξη,κο-
Ιοί'Οησαν νά διαμαρτΐύρωνται.
Κια τό μόνον ποΰ επέτυχον ήτΛ
νο έπϊβραδυνθή κατά δΰο ?τη ή
ί/ τής ,τατρίδος των Κρήτης με-
τη.νάστπ·<η'ς των είς Τουρκίαν, ή «ποία επραγματοποιήθη κατά τό ΐτος 1925. Οί Τουρκοκρήτες ξεχώοιϊαιν «ο λί1. πάρα πολΰ άπό τοΰ; Τούρικους τιον δλλων δκιιμερκτμάτων τής Ελλάδος. ΟΊ Τουρκοκρήιτρς ήσαν ή<Μ>γΜρίτ(ος προ-ηγιιιένοι άιπιό ;τά-
<Λη; απόψεως καί οικονομικάς καί νοινίονικώς κα), μορφιοτικως καΐ ,_ κοιτά πόδα;. Παραδείγματα μεταξύ πλείστων Λλλοιν καί οί κ.κ. Μεχμέτ Άλτι νάΐ κια 'Ιιικτικιήμ Τσατάλογλου. Ό ΜΕΧΜΕΤ ΑΛΤΙΝΑ-Ι. τού Άα-δίν καί τής Σααιδέτ έγεννή 'Θμ ρ'ι; τύ Ηράκλειον τής Κρήτης 'τ') ετο; 1909. Τό οίκογενειθΛΐόν ΤΟ1 ' "" ήτο τοτε. Ο τό οπίτι τους —ύ ίχει <*Ο·θμό 48, ήταν είς τό λεγάμενο τότε: Μα«ς)ΰ σοκάκι πού λέγετται 'τιόρα ινβός: ΙΙαναγιοντου Νικ.ού- σιου. Μεχμέ-τ Άλτινάί - Μπονρλακης Διευθυντάς 'Τποτιργίίου Τουρι- «μον κ«^ Πραβολής Τό 1921 ^πε<ροίτΓ,ι(τεν άπό τό 'Τονρκι,κό σχολειό χον Ήρακλρίου ναί εν σΐΛ'εχεία έοροίτησεν είς τάς "*€ΡΪς πρώτας τάξει ς τοΰ ΓΛιμνα- «ον Άρρένοιν Ήραικλείου Κρή- Ητης. Διεκοι|>ε τάς Γ^μνοκΐιακΛς τού
«ποι·δάς λόγιο τής Άινταλ.λαγής
των ΈλληΛ'οΐτουοκικων .τΑηιθ>«μών
το 1925.
Κοττά τό 1943 Λπείροί,τησεν άπο
τιι Οικονομικόν Γυμνάσιον τής Αγ
•ννρας. Άπό τού 1963 καί μέχρι
ΐσιγμερον είναι Δυευθνντής τής Δι
Προμηθειών καί τοΰ
τοΰ 'Τπουογείου
'σμοΰ καί, Προδολής ε«
'Εικ τής ποώτης σνΓ,ύγου τοι>
5νΙοι>ζεγιιενή ή όποία εγεννήθη έν
Θε<ΐσαλονίικη τό Ι/τος 1918 σ. τρϊα τε'ννα: 1) Τόν Ούνάλ, γεν ντθρντα τό ?τος 1937 ίιΐΐάλληλον ρίς πολΛά; δε.κίίι- , ΐίΛη ε<ί; την Οικονομικήν Έφθοΐ έ>γικατ*Λει- α Σμύρνης. 2) Τόν Ίνάλ, γεν-
τό Ιτο; 1939 Έπιθϊίοοη-
εΐς πολ-ΰ ΰψηλότίρον
ίΐολιτιστΐ'κόν, ετίπεδον άιπό τοίις
Τσίρχους τής λοιπης ΈλλάΛοις.
Στν·6οσοΰμ,ενοι
δα; χιλιάδθϋν
' την γενέτειράν τίι>ν μέ &άκρνα
ψ η
νχι πόνον ψΐ'χής — Μετηνάοτευ-
ηαν Λ,ναγκοιστιικΛς καί ήλιθον είς
τΐγ Τον^κίαν, (ΐγνωστοι έν με'σω
ίον, προσ(ί>π(ι)ν καί σννβη-
Οί Τοκρικοκρήτες έγκαιτεκττάθη-
ηαν είς τα μεγάλα άστικά κέναρα
τής Τουρκίας Ιδίοις είς την
ντι, είς Κι<δ(ι)ν{ας, είς τινοίϊΐολιν καί είς "Αγκυραν. Μέ τόν αν(ί>τερον πολιτισμόν
τοίι εΐχαν άπ' τή γενέτειράν τοιν,
ίπο την μόοφ<οσίν τονν, άπό την ίξι«νάδα τ(ον καί την δραο'τη.οιυ των, δεν δργηοαν νά ποοσ «ημοαθοΰν πρός τάς νέας συνΛη- Ίιης τής ξοιης των καΐ δλλοι μέν ίξ αύτ(7>ν κατέλαβον συντοιμώτανη
νΊ»ιοίας καί σημαντικάς θε.σεις είς
τίιν Κρητικήν 'Τπαλλ^ηλικήν Ιερη*.
λίαν αλλοι δέ είς τόν τομία τής
ϊδιθΗΐκής δράσειος κατέλαβον έ
ϊίχουσαν θέβιν ώς Κμποροι, Α1,
Ιιαμήχανιοι, ιί)ς ίαιτροί, ώς Δικη·
7'<<)θι, ώ; Καθηγηταί Πανειτπβτη «"«ν, ώς Δικασταί κλπ. Οί Τουρκαχρήτες διετήρησαν '"« τα Κρηττικά Ιθιμά τοιν Ιδίοις εί; Κν<δ<·>νία; καί είς τα Μονα-
<τήρια. Πολλές1 Κρηΐτιι/οπούλΐτς "'Ί-θάντισΛες το')ρα πλέον στίς 23 Ίοννίου τοΰ Άγίου Ίο>άννου,
«Γ>άϊουν Κλ.τ,οονα» κιαί οί Κρητι-
'Μΐοδλ.ες τής γειτονιάς τραγθι,"
δοΡν στή Κρητική βεβαία οιάλν
'-'το τα τραγοΰδια τού Κλήιδονη
"ύ τα σοβαρά καί τα σατυρικά.
Σέ άρικετά ΤουΓ>κοκρητικα σηι-
τια έπιδρικνΰεΐτ«.ι άκόμα καί τ(ό
(Κ1 ή Κρητιν,ιά λΰρα κΓ4 οί μανη
Λ'*δρς οί Κρητικές δέν ξεχάστη-
■τη άπό τοτ'ις γεροντστέροΐ'ΐ,
Ή νεώτρρη δμιος γενεά ποιι
άπό τοΰς ΤουρικοκρτΤιτες
τα στ'ιγχρονα Έλλην·*·*
ποΰ τα μαθαίνει άπο το
Ρ«ηιόί((ι)νο των
Ίήν τής Άγροτικής Τραπέζης έν
'Λγικύρα. 3) Μίαν θυγαττέρα την
'Μιράλ, υΛανδρρτ'ΐιένην καί ή 0-
ιποια ίργάζρται είς την Σμύρνην
ώ γ ΰπάλληλος.
'Εικ τής &ευτέρας συζΰγου τού
τ 6ποία όναμάζεται Οΰλκέρ Ικαί Ε
'γΓννηθη ρίς την κωμόπολινί «Κι-
}ιςτ· παρά τα σύνορίΐ τής "ΣυρΙ-
ας, κατά τό ετος 1917, ^χει ενα ^.
■όν τόν Άτίλαν γεννηιθέντα τό
V-
τοι, 1954, ό οποίος αποτ»δά&ει είς
τό άνχίκερον Κολέγιον τής Άγοβύ
Έν τω μεταξυ Μεχμέτ Άλτι-
ν(ίχ. (=Μπουρλακάικης) ίιπηρ·έτ.η-
σ*ν είς διαφόρους Δημοσίας 'Τ-
Ιτηριεοίας μετ" έιξαιρετικής έπιβθσΐ
<ι<ί. Μ·έχρι; δτοι &κι>ρίοθη τό 1963
εί . την ΔιεΰθυΛΐσιν Προμηιθΐΐίην
τοΓ 'Τπουργείου Τουριβμοΰ καΐ
ΤΤρυβοιλής:
1. Ώς Αρχιγραμματεύς τής Εί
'σι/γγελίας Σμ.ΰρνης (1935 —
ΟΙ Τοννέβα/ον ο,τοιΛαίω^
>«ί βετικώς ρίς την άλμ/ιτώδη προ
«δόν καί εξέλιξιν τής νέ/ΐς Τονι.
'ίίας είς ολβιις τοΰς τομείς τή·5
Κοινωνικάς τής ΟΙκοναμικής Λλ-
λιΐ κίΐί τή; Επιστημονικάς έν γ»
νει τής Λνειιματικής ^
τος, 'Τπήρ';αν δχι απλώς
•Ί'λΛ λίαν ώφέλιμοι δια την νεα*
Τουρκίαν κα), λίαν
*·ά τάς Κβιν<ονι«ό.ς καί )τβλι.τι ν«; μεταρουθμίσεις τού Μεγάλον Άτατούρ,κ. Οί Τουρκο·κρας, τού ήταν οτ.-,
μένος στόν Φόρον τοΰ θεοΛοσ;-
ον. "Αλλοι δτΛ'ατοί σεισμοί σ»-
Ιιιειθ)νονται άπό τό 483 ως τό 4Κ7
Στά 527 ό Πατριάρχης Εύφρά-
σιος 6ρίι<τκΡ( τό θάντιτο κάτο) & Ιττό τα ίρρίπια τοΰ παλατιοΰ τού. Νέα σειρά Λπό σεισμοΰς πριικ.ι- λεί μεγάλες κατα<ττρο(Γές άπό τό Γ)33 ΐΐταμρ τό Γ»58, Γίταν πέφτρι κι' ό τροΰλος τής Άγίας Σοφίας. Στά 582 Ισχι«ρός σε»<ΐμ.ός πο<κ«ΐ- λεί φιοτιά καί καΤΓ«ττρρφει μεγά- λο μέρος τής Πόλ.ης. "Αλλες /η- ΐΓοίΤτροφές σημεκίννονται άπό σ«ι «μό στά 611. Χτά 732 ό ναός τ".γ Άγίας Είρήνης μισοερειπώνεται, καί ό άνδριάς τοΰ αΰτοκράτορος Άρκαιδίοηι πέφτει (Ιπό τή στήλη τοί-. Σ-τά 740 πάλι παιθαίνει (ϊ.τ' τό οεισμό δ ναός τής Άγίας Εί- 'ρήνης, καί πέφτει ό άνδριάς τοί αΰτοκράτορος θεθιδοσίου Α', -χον ηταν στημΐνος στή Χρ-κσή, Πιιλη. Στά 805 πέφτει τό αγαλμα τής Νίκης, π©ΰ ήταν κι' αύτό ιι Τ| Χρΐίσή Πτιλη. Στά 869 τρέμΓι έ πί σαράντα ήμρρόνυχτα ή γή, κηΐ πολλο} ννωί μισογκιρειμίζονται. Έ λαφρές ίΖημίρς παθαίνρι κι' ή Ά 'γία Σοο/'ία στό σεισμό τοΰ ί'βΚ '"Αλλος διινηΐτός σειβμός κατοι- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ '(τττ>έ<ρειΐ στά 1010 τό ναό των Ά ■γίίον τεβσβ,ραοίοντα μαοτύρον. Σειρά άπό σειισμοΰς γκρεμίϊπ ί πί εκατόν «ταράντα μέρ.ες πολλΐς οίκοΐδομές στά 1034. Καί «λί>ι
σειοα άπό τα 1037 ως τα 1040
Ίρρρνει στήν Πόλη πείνα καί λθ'-
1 (χό. Πολλά σπίτια κα{, έκκλησίε;
. Υκρίιμίξονται βτά 1964, καιί ά'.λα
Ι στά 1086. Στά 1296 πίφτει το Κ
, γαλμα τού Άγίου Μιχαήλ πού ίι
τ«ν στημε'νο εξ(ι> άπό τό ναό των
ν Άποστόλ(ΐ>ν, καί τέλος
1344 σο·&αοές ζημίες .ταθα'-
νονν άπ* τό σρισμό πολ).ά μν» -
μρ'ι,α τής Πόλης καί ή 'Αγία Σο-
•φία.
"Ενα άλλο στοιχρϊο τής Φύ»της,
ποΰ δρν εχί< ,τάι|ΐΓΐ νά κπτατρέχΕΐ την Πόλη ως τίς ήιι.έρες μας, εί¬ ναι ή φοιτιά. Ό φό6ος των (γρι- ομΛν ϊκανε πάντα τοΰς κατοίκους της νά προτιμοΰν τα ξνλινα σ.τί- τια. Κι' αύτά πάλι, σέ συνβνα- Λμό μέ τοΰς στενούς δρόιιους "ών σΐ'νοικιων της, εύνοοΰοαν τό εΰκο- λ.ο κ.αι} καταστρε.ττικό απλθ)μα. ττ.ς (Γΐ'>τιας. Τριάντα τουλάχιστον τέ
τοιες μεγάλες φοιτιές άναχρέρει ή
Γηίαντινή περίοδος τής Ίστορίας
της, καΐ ΰπολογίζουν πώς άπό τό
330 ως τό 1453 ή φο«ιά εχει να
*τά ,Μαροΰς έρημώσει δέκα τούλα
■χιο-τον φορές όλόκληρη την ϊκτ«-
<ΐή της- Τό ?τος 400, στά γύρω τής κινστέρνης τοΰ Μωκίοα), καί γεται ό ναός των Γότθ«ον όπαδόίν τοΰ Άρείου, καί πολλοί άπ' αί- τσί>ς 6ρί<τκουν τό θάνατο μέσ' στή <Γο>τιά. Στά 404 καίγονται /ή Ά
γία Σόφια καί ή Σύγ^ητος. Ή
μισή αχε&ιν Πόλη — τό βδρειο
τμήμα της — άφανίζεται άπό τή
μΐγάλη φίοτιά τοΰ 433, πού 6ασττ|
ξε άπά τίς 17 ως τίς 19 Αύγου-
Ό~ου. "Αλλο μεγά).ο τμίίμα — ά
Ιπό τόν Κεράτιο ως τό νχιό των Ά
γίων Σίργίου καί Βάκχου σΐην
Προποντίδα — άφ«νίζεται «τή
'μεγάλη φωτία τού 462. Τό Σ"ε-
ίττίιμ.6ο<ο τοΰ 465 δκτώ άκόμη σ>ιν
οικίρς γίνοντοι «τάχτη άπο μ·ά
φο>τιά, ποϊ> κράτησρ έπτά όλόκλη-
ρες ήμε^ς Στά 469 ή Π6>.η
'καίγεται καί πάλι «άπό θαλαο-
Ό-ης ρ'ς θάλα·σβαν>. Άκάμη κι' Λ
«ίιτοικ·οάτορας άναγκάζεται νό. η'ίν
ίγκαταλείψει καί νά £ητή*τει κη
ταιςτνγιο —ό Διπλοκιόνιον. Στά
1476 άποτ»φριί»νονταί ί] Άγορα, ή
Βι6λιοθή«ίΐ μέ τα 120.000 πολύ
τιτια Γηβλία της, καί τό παλαιι
τού πατρ<κίοι> Λαύσον, όπον ιΙ
χ ι μεταφερθεϊ, άπό τδ 393, »6
•δγαλμα τοΰ Όλυμπίόν Διός, υ-
στρρ' άπό την άπαγόρευ— τΟν
Όλινπιακδν άγ(ό.νο)ν. Ή ατσή
Πόλη καίγετ«4, κα} πάλι βτά 491
μέ τις ταραχες πού ακολοΐβηο'πν
την αναγόοενση τού αύτοκράτοοο:
Αναστασίου. Στά 498 χαίγετα» ίι
6κτ«ιστ| Λπό τδν Ίππόδρομο δι,
τή στήλη τοΰ Κο)νσταντίνου. Κα.
στά 509 — 510 καίγεται καί λΛ
λι ή περιοχή γύρ'ο άπό τόν Φο
Ι»ίιν ιοΓ Κοινσταντίνου. ΣτΑ »1",
■πάνιο (ττήν άνταοισία των ΔήμΜν
τοϋ 'Τΐττοίιηόμου έναντίον' τού αύ
τοκοάτορος 'ΑνοΜΤτασΐον, άίτοτι
<Κ>(ΐΊνίται δλλη μιά φορά ή Ικτα
<τη άπό τό Παλάτιον τής Χάλκης ώς τόν Φόροη' τοΰ Κοη'σταντίνοτι Καΐ στά 532, μέ την περιλάλητη <τταση τού Νίκα, καΙγοντοΗ. ή Ά για Σοφία, τα Λοντοά τοϋ 7λ ξίποτοι·, ενα μέρος τού Ίεροΰ Πά λατίον, καί άρκετές συνοικίες. "Αλ ?.ες φοτιές, άπό άφορμή τούς α 'γΛνες τω·ν φαιτοιων στα 549 χσ* 559, κατα»ηρέφοτ>ν πολλές σννοι-
κί*ς, πολλά παλάτια, καί Ιδίως
την μεγάλην λεωφόοον ΜέΛην.
Στά 561 καίγετα,ι ή συνοικία γί
ρο) άπό τόν λιμένα τοΰ *Ιουλ.·τ-
νυβ, καί ~ά 564 οί σννοικίες μ·
'οω άπ' την Άγία ΕΤρήνη μαζί μ'
ίνα μέρος τοθ ναοΰ. "Αλλη φωτία,
«'ΐκολουθοΰμΡνη άοτό σφοδρό δνρ-
μ»ο κι' άπό σεισμό, άποτεφρώ»τι
■ενα μέρος τής Πάλης <ττά 582. Στά 608 μ»ά αηύ τί; φατρΐϊς τοϋ 'Ι—:οΛρόμου 6άζη πάλι ψΛ- τιά οτήν λεοκρόρον Μέσην. 2! ι Λ 791 καίγονται ό Τρίκλινο; τσν ΙΙατρίάρχου κ*ιί πολλά σπίτια γί- ρο) άπό τό Μίλλιον. Στά 931 γί ονται «τΛχτη τα ναταστήματα ίι ■φασμάτίον καί γουναρικί&ν, καιθώς ν.αί οί στοές τού Φόοου τοΰ Κοιν σταντίνου. ΚαΙ στά 956 Λλλη μϊ γαλη φοττά άφανίζει τδ ναό τού Άγίου Θονμά «αί τίς στοίς ττ]ς Σιδηρδς Πύλης. Στά 1073, μέ την έπανάσταίτη τοΰ Ούρβέλ, άφα νίξεται άπό φωτχά ή Χρυσούοτολις (Σκούταρι). Στά 1203 οί ΦοΛγ πλ §~βρομεϊς βάζουν στήν Πό λη φιοτιά, πού την κ«&ι πάλι «<ΐ ηό θαλάοσης είς Θάλασσαν», |ΐ« £ί μέ τό Γαλατά, »τό στόμιο τού Κρρατίοι νόλπον. Χτά 1204, μέ την άλιοση άπό τοΰς Φράγκ<«ι.. δλλη μεγάλη φοιτιά καΓτα«ττο?»"">
την πρηιοχή γΰροι άπ' την ΆγΙ(ΐ
Ηροδοσία. Καί στά 1261, μ> την
'άΐϋρλενθέροχτή της, καίγεται πα>ι
ή Πόλη άπ' δλες τίς μεριίς. 2τη
1296 ό ένετικός στόλος πυρπολπ
τό Γαλατά. Στά 1308 αλλη μέγα
λη ψονπά άφανΚρι τίς βυνοικί'· ς
'ά.τό την Πύλην τοΰ Κυνηγίοτ'
ως ττ|ν Μονήν τοϋ Προβρόμον.
ι Στά 1434 καίγανται ή βυνοικΐα
*αι ή ίκκλησία των Βραχερνών
Καΐ τρΊο; στίς 29 Μαίου 1153,
μαζΐ μέ τούς Τούρκ<ιι>ς, κάνει *ιΙ
ή φ03Τ«ά την ρνοβολή της «την
Πόλη καΐ άφανίζει άρκετές ι*1 ν
^ικίες της, καί μαίςί τό Παλάτιον
πίδν Βλαχειρνών, την κα,'βϊΛΊιΐ
Λύτοκ,ρατόρ(ι>ν.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίζεται)
Περί την λαογραφίαν των άξέχαστών πατρίδων
ΤΑ ΠΪΝΟΧΩΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΠΡΛΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Γ
Ύποστρατήγου ΙΛ. ΓΕΡΜΤΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
^ μς ής ή
ϋσους 6ίΰαια εγεννήθησαν έκ,εί—
τγ μνημεΐον τοΰ μεγάλου συμιπα
τοιώτου τοιυ Νίκου Καιζαντζάκη
■ναί άγόρααε τρία άπό τα •καλυ¬
τέρα ε'ργα τοΰ μεγάλο»> Κρηιτός
(τιγγραφεως. Τό: Άλέξης Ζοο-
ικτάς, τό: ό Χριστό; ξαναβτανοώ
Κ-ιται καΐ τό: ό Καπριτάν Μιχά¬
λης.
Έκ.τίλών ό Μεχμέτ
νη; καί ήδη Άλτινάτ την
Ιγελίαν τής αητέρας τού τής Κρη
τ.κοπιθ'ύλας Σααντβτ Μπονρλααά-
νη, ϊφερεν ρίς την "Αγκυραν με-
■σα σέ Ινα σακουλάκι άπό νάυλον
/ιγο χΛαα Κρητινό άϊΐΑ τό πίρι
ιΓιί.λίίυχι τού Αλλοτε σπιιτιοΰ της.
Κγμ τό μισό άπό τό χω,μα ανντό έ
-/Γάτηοεν δ ίδιος. Αύηό τα χώ,μα,
τί ν Κχανε νά θυμηιθή τα παιβικά
τον χθόνια, δταν μαθητής άκόμα
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Έπίκαιρα θρησκευτικά θέματα
Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΙΣΘΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΐΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
<Ή Βασιλεία τού θεοΰ έντόςόμών εστίν (Λουκ. 17,21) Τοθ συνεργάτου μας ΕΪΕΛΠΤΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Γ'. Ό έΐσωτερίΐκός κόσιμος τοΰ <'„>■-
όμοιάζρι μέ οχυρόν φοού
ριοΛ' είς τό όποΐοιν καταφεύγίΐ έν
ηα κινούνοα'.
Έντός αυτού δύναται νά ά-;ο
ή άπό τόν εξοχκρικόν χ.ό-
νά άπολαιμΰάνη τής γλυκΰ-
τή;
ναΐ περισνλλογή; και νά
τϊ,ν άχτφάλείάν τού.
Εάν δλοι μάς περιφρονήισουν
/«αί μάς εγκαίταλείψοιιν, εάν οί
αόνιτες καί τα πάντα συνωμο<τ>;-
ΐίτουν εναντίον μας, εχοιμεν τό νη-
'ταφΰγιδν μας, τόν πΰργσν ασφα¬
λείας, τόν εσωτερικόν κόσμον ί.τό
την απαραίτητον ιροϋπόθεΰΐν κιΐ
τόν άπαράβατον όρον, ότι οΰτο;
γίνβται γέφυρα ίπικοινίιννίας ι«τά
τού θεοΰ.
Τότε αισθανόμεθα ότι εΐιιτθα
έλεΰθεροι, δο%ιμάΐοα<:ν -ΐ«ρηγορίαν καΐ ένδυόμ,εθα δύνα ιιιν έξ να|>ους.
Αυτήν την έννοιαν ίχουν οί ίύ
'γοι τού Κυρίον» «Γν(ί>αιε*τθε την
αλήθειαν καί ή άλήθεια έλρ>·θε-
(,ώσει υμάς».
"Οιβτι; περιορίζεται άπλίός είς
τό έσωιτερι,κόν τον κόσιμον,^χ<,)'η; νά συνδέη αυτόν μετά τοΰ ΘεοΓ·, 'τότε είναι φυγόκοσμος έκτρεπόιιε νικ είς έγτοικεντρικήν καΐ νοοη- ράν έισωττερικοτητα, απού βασιλίύ εί τό ακάτος «αί ή σΰγχτ»σΐς. Ή λογική μας φύσις καί ή έ<τω τ;ρική ί5λΡΛ)ΐθ|ρρία τού πνεί|ιατος είναι λ.οιτόν τα κιΊρια χαοαν.Γη<ι· στικά τής έθνικής μα; καταγω- 'Η βειβαιότης ποΰ ίχοιμεν τερί τή; ΰπάρξε<ος τοΰ Βεοΰ καί συ- νιπώς περί τίίς θβίας καταγονγής τήΓ ν|η«χής μίΐς είναι κατά πρώτον να! κύριον λόγον προιόν τής ένο- <)ά<ίε<ος τού έβ(ι>τερΐΜθΰ μας κό-
Τιΐιου ενώπιον τής οποίας ή λογι
■κή μας, εύρίσκΒται είς ΰπβδεε«τέ
■ρπν μοίραν.
Τόν θεόν δέν δυνάμεθα νά,ίδω
■μέν, άλλά μόνον νά τόν διαικτθοιν-
'θω-μεν ειίς τα Βάση των καρ,διών
ιι-πς.
Τα δώματα ποΰ παράγει έντός
τ,ΐιων παροΐίοία τού Αίιονίου, άδυ
•νατσΰμεν νά έκιφράσοκμ^ν, μέ ίν
^ καί ί)έξε»ις κ«1 διά τούτο
η'| θρηοΐκεία χρηβΐίμοποιε" σύμίβο-
λτ εΐκόνας κα), λατριευπ;«κοΰς τύ-
'.τους διά νά έξωιτερικετΉτη την έσο
τιοιικήν αίσιθησιν τού άνθρώπ',υ
ϊτρρΐ αυτού.
"Εν τινι μρτρ<ο καί αυτή η λο¬ γική ακέψις καί η θείορηττική γνώ οιγ όδηγοΰν είς την άνακάλ·υψιν τής θεόττητος καί λέγαμεν Μν πν1 διότι τό Άπολιυιτον 5έν ίννατατ νά περικ-λείση 6ε)6αίως ή 1·τ:Λερ«ισ]ιιένη άνθροκπίνη διάνο,ί . Ή διάνοια διά τής οποίας κα- 'τί·νοοΰιιεν τόν εαυτόν μας καί τόν κ/οικον, διά τής οποίας δημιουι.1- έ-τκττήιΐην κα! αναζητούμεν άληθρία,ς, είναι, άπαύ'/α- τοΰ θείον φωτός τής γνο'χΐ" ΐ·ιε. όκιτίς τοΰ βρίου λόγον. 1 Άλλά ή άλήθεια την όπ>χον
κ'- οτχτίόιμρν διά τής λογικής γνΛ-
οκος καΐ τής έξοιτεφικής έιμΛ-Ήί
ϊΐς είναι πυρήν αληθείας καί. -ΐο-
>ύ ώχρά άλήθεια έν σχεβει πηός
την αλήθειαν την οποίαν ξώυίν.
ώ- 6ε6αιάτητα, διά τής πίσιτ-ως.
Ή 6ε6αιότης τής πίστεοις δ·'~ν
είναι άπλή γνο7>οις, δπως ή ρπΐΛΤη
ιμ<Λ·ική 6ρ6α(«της. άλλά σιρμετο- 'ν'ι τής |»ιχής ειίς την άλήθριαν 'δ'" ολ<ον αυτής των δυνάμεο)ν. ^ 'Εικτό; τής λ.ογική; έν&είξίί"; ϊχοαεν την ηθικήν ίϊιΐνείδησιν δ'ά 'τής οποίας ποιούμρθα διάκίρισ'ν ν.ί'λοΰ καί κακόν καί ή όποία Είναι 16ι6αιατέρα μαρτυρία τής έν ήμ'ν 'παοονσίας τού θεοΰ. Ή ήθινή μας αΐ'νείδησις ρχ°ι 'άιάγτκην τού Απολύτου διά νό 'θρμρλκίίση την ιδέαν τον Άγαθοΰ 'λαί διά νά έχη τό άπόλΛηον κοι- τήριον των άνθρουτίνίινν πράξ'ο)!». (ΣΤΝΕΧΓΖΕΤΑΙ) Άπό τί)ν Ίστορία των άληβμονή των Πατρίδο>ν
ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΪΒΑΑΐ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΜΜΑΝ ΟΤΗΛ ΠΑΠΑΛΟΠΟΤΛΟΤ
τέο>ς Διευθυντού τού 'Τπονργείου Γεωργίας.
Γ'.
Κειφαλή τής δμ,ογένειας ήταν ή
'Εκκληοία.
"Αξιος ποψιενάρχης στάιθηνε 6
'Μητρσπολίτης Γρηγόριος Ώρολο
νός μέ σΛΐμπαραισαάτη τόν
θύγ/γελό τού Άιραένι/ο
ίνα σειμνό λενίτη πραγματιικόν ά-
Λ/·ο. ΆΛλά καιί ό κατώτερος κ/ή
τος ηταν μχά πλβιάδα σΐφΐνων, ίι·
Όιικων, νοικοικνρεμένων ίερωμένΐ'ΐν
τ»ΰ παρά τή περιωρισιμένη μόρφυΐ
σι'ι τους, χάρις βτό λαμπρό ί)θος,
'κιιτόρτΚρχσαν νά δΐα.τηρούν ίη|τηλ'ιι
τϊι θρησιχιευτικότητα των Άΐβαλΐ(-)
των καί την ρκτίμησή τους π^ό.-
τόν κΐλήρο.
Ό Γρηγόριος Ώρολσγάς βταθΓ,
/ι πκηός στό καθήκον τού Ποι-
μτνάρχης. Καιτόρτ)ωνε νά είναι
<τρ6ασ>τός στίς Τουρκικές Άρχές
κο) νά έπιδάλλεται στό άντκί' χο
καί άνυπάταχτο ποίμνιό τού. Σή
ΐκιοσε ώς τό τέλος τό στοουιρό τοΰ
Μαρτύριον τού πλάι βτό ποίμντό
το» καί ΰστρρα ΟΛΟ άνείπίοτα <ι«ρ τνρια καί έξευτελιοιμοΰς θανατο'ι- θηκε μαζΐ μέ εΐκοσι δύο Ιερίιιμέ- νοα<; τοΰ Άιδαλιοΰ άπ' τοΰς φα- •ντιτισιμενον; διωχτες τού. Τα έοβταΐιδ'εντήρια τοΰ Άϊβαιλι "ϋ περιλάμίβαναν, πλ-ήρες γι*ινά- σΐΓ, τριτάξιο όνώτερο παρθ νη- τρία δτιμοτΐ/κά •καί τρία θηιλέων. Ή στατιστ χη τού σχολιρίβϋ Ιτους 1911 — 1912 <νν«αιφίρει σέ 2.876 τό βύνολο μα ιθτ»των καί μαιθητριδν. Άπ' αυτού; 225 ήταν οί γνΐίνπ !σιοπαιΑες, 1.094 τα άγόρια τΓν '&ημοπκων, 937 τα κορίτσια των ^τ^οτικων καί 103 οί μαθήιτριες 'τοϋ τριτάξιον, άνώτερου ίΐχίΐρθενα νΐογείον. Τα όκπαιΑεΜΤτιρια διοτ- ικοΰβε ή Δημογερον«τία μέ πρόεδρο τόν Μ-ητρβοτολίτη, τα δέ έηήσιπ εξο/δα άνερχόμνενα σέ τέοσεοις χι λιά&ες χρνβές λίρες, καλΐντΤτ|οντΓΑ άιττό τα εΐσοΐβήιματα τωιν άγροιτικϋΐ" •/α άστικόίν κτηιμάτων τής βχοι νής περιουσίας, ποϋ ολα προέρχον την άπό δίορεές πατριοντών όιΐ'- ν'νων. Ή Τουςικιο'.ή Κτ»6έρνηση ϊτοτέ δέν συνειοέφίρε γιά την ι 'δονοη, συντήρηση καΐ λειτονρνι^ των έ«βτιαι&ειι»τηρίων τώιν Χρκττια- νών. Οί καθηγητάς καί οί διδά- ΐον.αλ.01 προσηλοίιμένοι στό καθή- *κιν τους, ήσαν αύβτηροί καί άνε^ τ>τοι οττούς κακονς καθητ'ές. Καα
'ι ι ά έπέμβαση γονιών ή χηιδεμόνοιν
Ιδίν χορούβε οττίς σχέσεις έκπαι-
'ίηΠΊκων καί μαθητίΤ>ν. Στά σχ"
/ιία βαοίλίΡΛΐε αταρτιατι.κή άγ<ογή κ α ι πεΐθαοχία. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Γ'. Έικκληβιές στήν «άνω πάλι: Την Έκκλησία των ΠαΜ(Κ *νιβτο»ν Ταξιαοχών βτό κέντρο -τε ριη»υ τής κ(ιιιμοπόλ«<ος, ποΰ ήταν ή άρχα<άτερη Έ%κλησία τοϋ Γί- ^υ (ΐαί ΜητροΛθλιτιικός Ναύς, την 'Εχΐκλησΐα τοϋ Άγίοΐ' ΝικΓλά ου, ·ηίς οποίας Διορη,τή; ήταν ' Ν. Καρανυκόλα;, ό όποίο; εΐχβ δ ι θήσρι καΐ το οίκόπεδο τοΰ Νίκρο- ταφείου καί την Έκκλ.ησία τού Ά 'νίοτι Χαραλιάμιπου; καί τίς 3υό πρός τό νοτίώτερο μέρος της τα- 'ληά; πόλΡίο;. — Μιά Έκκλησιά στήν κάτω ΙτιΊλ.ι, ή Έοαίλησία τή; Παναγί ι; ■τή; Όδηγητρία; κοντά στήν τιι- •οαλΛα, ποϋ γιόρταζε την τοΐτη ή μερά τού Πάβχα. — Πάμπολλα Παορκκλ,ήσια, άτίι -τ ι δ,ποία μέσα —ήν πόλι ήταν, τΐ)ΰ Αγ. Μηνδ, τού 'Αγ, Ίωάννοιι τοΠ θεολόγου, τού Αγ. Έλ,βσαί ■ότι, τοΰ Αγ. Δημητρίου ποΰ με τρτράιη τό 1902 σέ Λημ,οτικό Σγο νεΐο θηλεΌνν, τή; Παναγίας τής ΈλΛΐοΰσης, τής Αγ. Αίκατερίνη; ■'η τή; ΖωΛδόχου Πηγή;. Γίρι·>
ν τ ϊ ?ξ(» ('βτΟ την πόλι ήταν, στις
ς γωνιές Παρρκκλήκηα με
; νρροΰ, ποΰ έιθιεο>ροΰντο Ά
α, όπως τής Αγ. Παρ«
τού Άγιον Κα>νστα»τί
νοΐ', τοΰ Αγ. Έλΐισισαίου, τού €Αγ.
Κι ρίλ/νου, Πάνω σ' ενα υψίο^ΐίΐ
ΐάΛ0Αΐ!ε<τα Γάνον καί Μηλιώς, κο/τ·Ί ((υτο άπό πανΰ^ιηλχι δένδρα, ήταν τό Έξιοικικλήσι τού Προφ. Ήλιοΰ ('Αη Λια), άπό τό όποίο κοτο. υ.ά πιιρίίδοσι Ιΰγαιναν δυό φίδαι ϊΐΐ χι[υβά κέρατα καί τρομΛΜΓ α- τοϋσαν τοίις διερχομίνον; διο,βα- ΤΓ «έ προκ,εχοιρηιιένες ή άκατά,'. ιληλες ώρες. Κοντά στό Μονα.ττή ^ ι τής Παναγίας ήταν τό Παφεν- ■κλήσιο των Μακαδαίίον μέ τέσβερα Άγιάσματα καί κοντά σ' αΰτό τό Παρ,εχοιλήσιο τοΰ Άγίου Έθ',ιο 7 άοι·. Κβντά στήν τοποθιΡ«τία «Πλ <ι τόνια» ήταν τα Παο«κχ>.ήβια τοΰ
Άγίου Άθανασΐον καΐ ττίς Αγ.
■"Άννης καΐ περί την τοποθιε<τΓα «Τοΰ Χρκποΰ τ' άχνάρι», άρκττΕ Ι'Λ άπό τα κρϋα νερά, δπου πάνυ>
σ' ενα 6ράχο υπηρ.χ€ ενα άποτύ-
ίτωμα γιιμνοΰ πέλματος άνθρώ^I.·Λ.,
-ηι Παρίκκ,ληβια τοϋ Αγ. Νικό¬
λαον καί Άγίου Λοιικά. Τέλος
"τρΐός την τοποθεσία «Κάτ«ογο>(
Τπαν τό Παρεκν.λήσιο τού Άγιον
Βλααίου.
— Δι>ό μεγάλα Μοναστήρια
στίς κοντά στόν Γάνο πλαγιές
τοΐ Αγ. "Ορον; όλοκλήροιναν τόν
θρηβκιειιτι,κό εξατλΐισμό τή; κίιΐμ-β-
πόλεως αυτής. Τό ΜονθΑϊ,ττίρι τής
Παναγίας (Κυιμήαεω; τής θεοτο
>.ον), άρχακ'ιτιιτο, μέ ώραιότιχτη
Έκ«ληβία, (Όροχϊο πεοιγυρο χαΐ
α^οΰσια κτή·ιατα, άμιπίλια κ.λ.ι.
να! τό Μονοστήρι τής Παναγίας
τή.ς Νυκαιώτισσας (Γενέοιο της
θεοτόκου), μέ μεγάλο ξενωνβ, πά
ληό κι' αΰτό καί μέ πολλά κτάσιια
τα, πού τό κατέστρ>ε/ψαν κατά τί|ν
τ;ρίοδο τού 1914 — 1918 οί Τθΰο
ήοι κ αί τό επι«κ«ναβιε ?ν-ας 2ξυ·
πνο; καί έργατικώτατο; Ίερ.ύς,
ύ Παπά Κυριακού. Γιόρταζβ ά.ιο
1—3 Αύγουστον.
— Στήιν περιο·/ή αυτή τού Ι ά-
νον, ίίπου άνάμεαα στά σωζόμ;"·α
καί
καί Λθλλά έρείπια &οχ<ν.υη· <>οιμ<Τ)ν καί Μοναστηριών, ίρβν και τό Σπήλαιο, στχ') όποΐο άσκήτευ.τε ό Πολιοΰχος τοϋ Γάνον "Αγιος Άθανάσίος. Ό "Αγιος αύτός κα ταγόταν άπό την ΆδριανούπθΜ, Αςγάνωσε τόν Μοναχικό 6ίο κατά ·,ίΐ ετη 1275 — 1288 καί Εγινε δ·,ό φορές Πατριάρχης Κωνο»ταντιν«>υ
ίτόλείο;, την μιά άπό 1289 Ιοΐς
1293 καΐ την αλλη άιτό 1304 ί;ω;
1Π30. ΠραγμαΤείαν γιά τόν τ*>ίον
τού Άγιον αυτού ?γραψε δ Άθα;.
'ΙΙαντοκριαΙτορινός, δ δέ ιΙ&ρ«ύς καΐ
Διδάσκαλος Στυλ. Βοφείδης, ά-
νρΐ{ερ€ πάντοτε μ«ταξν των Άγί
•ών κατά την ΣυναπΠτιν κα), τόν
"Αγιον τούτον: «Άθαναβίιθυ τοΰ
έν τώ άρει Γάν(,) Λσκήσαντος».
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΙΙΙΙΐυΐΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΙΐωΐΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΜΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΗΙ
ΙΣΤΡ-ΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΛΥΤ0ΚΡ3ΤΘΠΛ
Τού συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΤ
Η "ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΘΣΥΝΗ,,
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
"Οσοι έξεδακτατε έ,ντύς τού 1970 ή θέλετε έκδιίχΐει προσε¬
χώς, οίονδήιποτε βύγγραμμα οχετικύν πρός θέματα άνατρερόμε-
να είς την έν ΤουρΜΪα ζωήν καί δραστηριότητα πάσης φΰσ"ιο;
τού Έλ.ληνι<τμού τής ΘΡΑΚΗΣ, τοΰ ΠΟΝΤΟΤ καί τής ΜΙ ΚΡΑΣΙΑΣ μέχρι τοϋ εκείθεν έκπατρισμοΰ τού, παρακαλείσθε νά άντ»—είλητε τρία άντίτυπα είς την "Οργάνωσιν «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤΝΗ» (όρος Νίκης 25 — Αθήναι Τ. 118), προ-<ει- ιμρνου νά κριθούν ταύτα καί βραβευθοΰν, εάν όντως συμδάλ- λουν είς την άξιολόγησι-ν των θεμάτων, τα δποία διαπραγμα- τεύονται. (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου) Τόιν έπόιμενο χράνο, 1777, γ-ν ν-ήθηκε ό ποωτος τους γυιός. Κα νονικά θά πρβπιε νά όνομηΛθή Πέ Ιτρος. Μά ή Αίκατερίνη άντι,τα- θοΰαε παθολογικά κάιθε τί πού ττ*κ. θνιμιιζε τόν άντρα της. θαΰμαζε τα έλληνι«ά όνόματα καΐ μιά ποΰ σα ιΛ'δοιξος τοάοος θά γινότανε στια τκι>τικός, τόν δάφτισε Άλέξαν-
δρο.
Ή τααοειβνα Μαρία ηταΐν άνέιμε
λος πρόβχαρο; τϋπος. Τής αρε
•σαν τό βτατρο, οί συναναιστροφ'ς,
οί χ«ρ«ι, οί Λιαβεκδάσεις. 'Λπε
φρνν* νά ξαναμρίνη Ργκνος. Ή
ΑΙκηιτρρίνη ΘτΊμωσε. Βιαζάταν · ν
άΓ.οκΐτΐ|ιση τόν θεύτερο έγγονό,
τόν αυτοκράιτορα τής Κωνστα^τι
νουποιλης. Λέν εΐχαν καιρό γ ι ι
χάσιμ/ΐ. 'Τφύατατο κι' δ κίνδυ'ος
/ά γεννηθή τό &εΰτερο .-«ιιδί κ.^
ς,ι,τσι, δπότε θά πήγαιναν γιά ιςί
το. θι·μήθη«ιε τα κα>.ά τα δικο
■της μρ την "Ελιβάβει κι' ϊτρ.;ε
τ · δόντια στή νύφη της. Τό π^ο1
τποχικό ναθτρίθν των αύτοκοατϋ-
ρινων πριγν.ιπισσών είναι νά γεν
νο(>ολοΰν συνέχεια, μακάρι κ8:
χοόνο Ή Μαρία τραμΛκραττήθη-
νε. Στά 1779 ξαναγέννησε. Εύ-
τΐ'χίυ;, πά>.ι άγόρι.
Ή Αίκατερίνη ϊδοισε οττό νιο
νεννητο τό ιΐιεγαιλάδοξο κα;, μαία·
«νικό γιά τόν ύπόδουλΛ έλλην-
<>μθ, δνομα «Κωνβταντΐνος». Α-
νΓθεισβ τό θηλασμό τον σ' έ
V*
ηί
ύ(ι παραιΐιάΛΎα, προσέλα&ε για τή
| περιποίησή τον έλληνΐΛες αοιστο
'κ.ίΐσ.τισβες κι' έμπκκεύθηκιε την ά
■"Γ<κροφη καί την έκαΐαίδ>ευσή τού
σ" έλληνορώσους παιβαγωγοίτ,
' την έντολή νά τοΰ
«αν μητρική τού γλΛσοα, .ιυ.(..^·ν
■ληλα μρ τή ρωσκκή καί την έλλη
Ί'ό άγοράικ.1 Από τα ποιλΰ
ιια τού άπο&είχτηκΐϊ βαρραλέο καΐ
Ό.-ληιιιατικό. Άγαπήθηικ.ε Θε<)ιμαι ά :η τδν μεγαλύτερο άδελφό τού, τόν έιπίδαξο διάδοχο, Άλέξανδοο '/(·.{ στά παιγνίδια τους τού περν· τόν άέρα καί τού έπέβαλλε τή βί η*στ τού. Χαρή βττ| συνεχί) επι γο νθ)νία μέ τοΰς Ελληνας ΒαβνΛ λονς καΐ τίς έΗηνίδες νταντάΛίς τι υ, ρΊιαιβε εΓ5κολα καΐ συντομα. τί έλληνικα, μελετοϋοΐ έξ Ισο» ν.αλά ιά ρ(ιΐβι«ά( άλλά Οέν δηιεο ■ν τα γαλλικά καΐ δέν βιακρινό τανε γιά έπιμέλεια βτα γοαμμι τα. Ό παιδαγωγός τού" Άιλεξάν- ορον, γαλλοελδετός καθηγητιΊς 'Λαγκαρό, τόν συνεκρννε με τον μα 4)ητή τον καΐ τόν, ?6γαΙϊ ύποοΐέ 'στερο. «Τοΰ μοιάίει ιττά «,Ιοτθήμα ε!ς ττιν 6ην οτλ.) ΑΞΙΟΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ ' Ή 'Εθνική Τράΐπεςα τής 'Ελ- '/άδος εκυκλοφόρησεν είς λίαν έ- -τιμελημρνην καί πολυτελή έκιδοβΐν τόν «Άπολογισμόν τοΰ ϊτους Τ969». Είναι Λξιον συγχαρητηρί- <ινν κα), ΐπαίνο)ν τό πρώτον μας ■εμπορικόν πιοτΐ'ΧΠοοόν Τδρι>μα, βιό
τι έπέτι%ε, μέ τό λαμπρόν τού
τούτο Ιργον, ν" άντικαταπΐτρίση,
'έναργώς την οΪΛίθνομΐΛΐήν έν γέ¬
νει πρόοδον καί ανάπτυξιν της
χώρας καττά τό υπό κρίσιν Ιτος.
'ΠΑΥΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λια καί οί σνθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΧΕΛΙΔΕΧ
ΘΒΜΙΣΤΟΚΛΗ ΑΘΗΝΟΓΕ-
ΝΗ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΤ
ΟΜΗΡΟΤ — ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ
ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ, Ά-
θήνα 1969, 'Εκδόσεις Ά. Κα
ρα6ία, σελίδε; 184. 'Εξακρνλλο
μέ την είκόνα τοΰ Ποσειδώνα
τού Άρχαιολνθγικού Μουβιείου
τής εποχήν τοϋ «αΐκττηροΰ ρι«θ
μόν»;
ι Σιιμφονκο μέ 5βα λέγει δ βνγ
γραφέας στήν «Εΐχταγωγή» τού,
ίκεΐ ίίιπον άντιδιαστέλ.λει τό θ«η
κοσαοείδωλο των αρχαί
'Ελλήνων πρός έκεΐνο τού «ά
ϊκδικητικοΰ και μνη
σίκακου» θροΰ. «Ή αύστηρή της
'(τής παναρχαίας θρησκρίας των
Άχαιών) προσήλωση στά έπίγεια
/.αί άνθρΐϋπινίΐ μέ στόχο τή,ν άρ*-
τή καί την εΰθΰνη, διάλυσιν άπό
νίορίς κάιθε είδονς αύταπάτη
'ν.αί κάθε ν α ν ο υ ρ ι σ τ ι κ ή έλ.
'πίδα γιά μεταθανάτια (ύ
Ιτογραμμίϊίυ έγώ) ευτυχία». "Ας
Ιπροισθέσω ότι δ ίδανισμός τού
Ήλάτιονα ναί οί θεο>ρίες τού πε¬
ρί άιθαινασίας τής ψι<χής προοιδιορί έθηκαν έν μέρει, καθώς πιστεύιο, «πό τή Οαθειά άπογοήτευσή τού ναΐ την πικρία τού γιά τό κατάν- τημα τοΰ έλληνικοΰ κόσιμου δστε- ρα άίΐό τό αύτοκαταλυτικό δργιο το© πελοποννησια'κοΰ πολέμου. Στήν υπε^ι6αβη, φυσική άντίδρα βη τής άηδίας γιά την έγκόσμια ■κακότηττα, εζήτησε κάπχκο άντιοτ.ά 'θμισμα γιά την άτέλεια καί άνε- αάςκκεια τοΰ επί γής άνθρίοπίνου. 1 Χαίρομαι ποΰ δ συγγραιφέας τοϋ >Λμπροΰ αύτοΰ βιβλίον εΐχε
την προιτότυπη Ιμπνευση νά μελε
τήισει καί νά άναλύσει την έβωτε
ρι<*τά δλες τί; ρα-ψο*δίες τοΰ Ε Ιιους άπό τό Α ως τό Ω. Ή δΐττι -/.ή γωΛΪα τον είναι ή άκόλουβη: ξετυλίγοντας τόν μνιθο, νά σταμα 'τά περιασότερο στά περιβτατικά πσΐι φανερώνουν τίς έσωτερ4Μ.ές δι αστάσεις... Στό τέλος νά ομιλή ■σει πιό π-εκττικά γιά την ή θ ι κή Ισυμπιεριν
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την βην σ·λ15·
ΕΝΤΤΠίϊΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΙΤΗΝ ΠΑΡΓΑ - ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΑΙΛΕΥΚΑΔΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Γ'
"Οταν φθάίταιιε στό ξεναδοχεϊο
Αρχίση ή ΆναστάοΊμη
οτίασι. Ή ιιαγειρίτσα ήταν
στομαχη.
Την Κυοιακη. τού ΠΛσχα ©στ*
οα άπό ρνα αακάριο υπνο καΐ Λ
φοΰ είχαμε πάρει τό πρδγενμ*
μας, έπ·ισοί.εφθή%αιμε τό μ,εσακονι
>κό Έΐίϊτικό κάστρο. Πανθ) άπο
Ιτήν Πύλη της είσοδον διακρίνη
μρ τή χρονολαγία 1707. Άπό το
νψοιιια έκιεΐνο ή θέα ή,τατε πανο
ραματική. "πίσης προσκι·ντ)σα)ΐ.Γ
τα λείψανα της Άγίας ΘεοΒώ-
οας ποίι φνλάσσονται σε μιά ί-
πίχρυση λάρνακα σαήν §κικ.λη(Λα
(των Αγ. Θεοδώρων. Άξίξει νά
Λναφέοο τό ιστορικόν τής Πάρ-
γας όπως τό γράφει ή Έγκυκλο
ιπηιοεια — Πάπτ'ρος — Λαροτίς -:
—«Κατά τοΰς βυζαντινοίις χρό
νονς ήταν μιά βηιμαντική πόλις
της Ηπείρου. Τό 1387 κατελήφθη
υπό των Ένετών, οί δποΐοι ίμ.ει·
■ναν μέχρι τί» 1797 δτε πεοιηλθε-ν
ίντό Γαλλικήν κυριαρχίαν καί τό
επόμενον ΐτος υπό οοσοτοτι^
-/ήν. Τόν Μάρτιον δυ/ικ τίΐί 1814
■κατελήφθη υπο των "Αγγλων, οί
λποΐοι την έπώλησαν τό 1817 είς
τότ Άλΐή πακτδν ΛντΙ 156.000 λι
ικΤ>ν οτεολινων Την Μ. Πίμι—ηιν
14 Απριλίου τού 1819 καΐτεφθα
««ν είς την πόλιν (Ττοαίτειιναιι
τού Άλή πασά πρός κατάληψιν
αύτήΐΰ. Καταγανατίτισιΐιένοι. οί,
,ΠάργΜΜ. άΛθ<ρο»σίί:οι»ν νά άντι- «τται&οΰν, άλλά τοΰς έμϊτοδιβε Λ "Αγγλος ο—ραιτηγός Φρίν "Αν ταμς. Άποφαίνίθουν τότε νά Λα- ραλάβουν άπό τίς έκκληισίες τα εΐκονίσιιατα λ·αί παν πολύτιμον ΙκαΙ νά άπέλβοιν, άλλά καΐ πά¬ λιν ό «τρατηγός τούς άπηγόθίυ σε με την οήλωονν ότι μετά ττ)ς πόλεως έπ«>λήθησαν ρίς τούς
Τοώρικους κοΑ τα έν αυτή. Τότε
οί Πάργιοι παρέλαβον έκ τοΰ χοί
μηττηρίον τα όστά των προσφι
λό)ν ττον. τα |σώρε»σαν είς την
πλατείαν τής πόλεως καί τα
«αν. Παραλαιβόντες την
τοΛτονν, ανεχώρησαν σί>ν γνναιξΐ
καί τέκνοις διά Κέρκυρας πε*ρί
που 5.000. Ή πώλησις τής Πάο
γας είς τόν Άλή πασάν πρου¬
κάλεσε παγκόσμιον αγανάκτησίν
καί καταικοαυγήν, ένεκα τούτον οί
"Αγγλοι κατέθεσα/ν τό άντίτιιιον
τής πωλήσεως είς Τράπεζαν τής
Κερκύρας, ίνα οί τόκοι αΰτοΰ δια
νε,μωνται μεταξΰ των έν Κερκύρα
Παιργίοιν. Ή πόλις ήλευθΐρώθη
«κ τοΰ Τουρκικόν ξυγοΰ κατά Φΐ
ιβροάριον τοΰ 1913. Κατά τή*
διάρκειαν τού 'Ελληνοΐταλίικβΰ
Πολέμου καίτελήψθη κατά τάς άρ
χάς Νοεμβριού 1940 {ιπο των
I-
τολών άλλά άνεκατρλήψθη μετ"
ολίγας ημέρας υπό τού 'Ελληνι·
■κου στραιταΰ. ΓΓλιηθιισΐμός κα,τα
την απογραφήν τοΰ 1691 - κάτοι
κοι 1586».
Σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα της
εκ&ρομής τό πρ(οί τής δ-εύτερης
μέρας τοΰ Πάσχα μετά τό ποό-
γειιμά μας ξαναιμπήικσαε στό ποΰλ
μαΛ' καί άκολου&ησαμιε τό δ^άμο
γιά την Πρέΰεξα. Σταμαιτήισαμ.<ί Άπό την έποποιίαν της Βορείου Ή πείρου <ττό ΝεκροταφεΤο της Θεσπρωτί άς καί σ*τήν ίστορική Νικότυολη ύ ί&ούθηκε άιπό τόν Ροιμαϊο αύ- τοκράτορα Όκτάβιο - Αυγουστο τό 30 π.Χ. γιά τή νίκη τού *της Άκτίου νατιμαχίας κα'τά τού Μάο «ου Αντώνιον τοΰ Τριανδοιοΰ. 'Ε/ρΙ εΐδααε πλινθόκτι—α ντίσμα -τα. Γερά τείχη, μικοό θέατρο στοΰ σιόιςονται ή ιτκηνή καί ώρι- σπρές καθισιιάτων. Έ- (πίστις έ'να ίίδραγΜγεϊο μέ τίσσε- |(1γ|; ΰδαττίποΟΓριεςΐ. Μιε-γαλο εν διαΐφέρον πα,ροτΗηάί1οτ<ν τα κατά- λοιπα τής Πακηλινής τοΰ .Ίοα,' αί ώνος. (Βΐ'ϊαντΐΛος Μΐϋς. Κτΐριο μέ έπϊμηκΐς οχτ(μη). Ή άρχιτε- ■κτονική της καί μ&ϊχατη <Λ ψηςκ. ίωτες παραστάισρις ποϋ είκονί- £ουν: ζωα, φι>τά, λοιιλοόδια, ψά-
ρια. πονλιά, κτΛ'ηγοΰς κο) ψαρά
ΰες ήσαν πράγματι άξιοβαΑιια-
βτες.
Άπο έκιεΤ φθάνοντος στή Πρε
γι« (ΐιογηιτό σέ κα-
Λ έστιατάριο. ΜετΛ
ν,άνπαε ενα περί|π«'το στόν παοα
λιαοώ δρόμο καί δστεοα |πι6ιβα
■σ&ήινιτιμε στδ φεορυ - μποτ δ «θ")
μάς» γιά τό "Ακαιο. Άπό<~α<τις ιμισό Ν Μ. Διάρκεια ταξιδιοΰ τέη <τερα λεπτά. Κατά τόν πλούν εΐ- •Λααε τό άεροδ^άμιο» τοΰ Άκτίου. Δέν εΐχε μεγάλη Ικταση. Ήσ«.ν .-ΐροσγει<ι>μί.να στρατιοιτιικσ άερο
πλά,να. Πγαίνο'τας στό "Ακιτιο
ί'ικοληυΟήΊσίψΓ τό δράμο πρός τό
στενό τής ΛεΐΜΐάοας. "Ακττιο —
Λετνάς 20 χλμ. ΆπόοτΐΜΤΐς, από
την «κτή τής Άκ,αρνανίας 50
.μέτιςα. Περάισαμε στό
ΤΛ'ράπιρτοα μρ σχεοία. "Οταν
σαμε στό κεντοον τής Λευκώδας
ήταν άιπόγειιαα. Διργράφετο στόν
«θίζο·νιτα τό γέρμα τής ήμ^θας·
Δέν εϊχαιμε καιρό νά έκδράμουμρ·
σττίς δυτικές καί νότιες δ/κτΐ,ς τοΰ
νηστοΰ γιά νά θα·υμ,άσοΐιιιε τα
ι-ΐλούσια σέ 6λάο—ηση τοπία καί
τις καταιπράσινες πεδιάιδες. Ο15-
τρ να πλ^εύσΌιυμε μέ 6εν£ινόπλο«Λ
γύρο) στά νησάκια: Σκοοτιό, Μα
'δοι^ο1 καί Άγία Κτ<ο·ακή Κάνα- *ιε μόν© 2να περθπατο στά καντοΰ Λ'ΐα τοϋ νησιοΰ καί ήπιαιαε τό Λ ναψκκτικό μας σέ κάποιο νεΐο τής κάτο> πλατιείας.
Γενικά ή έκδρομή ήταν
<ττη καί ένττιτωσιακή. Ό άρχηγός τής ίκδροιαής μας κ. Δ. ΠαίταΛή μος μέ την εύγλωτΓία καί την ιεύφθάιδεια' ποίΐ τόν διακρίνΐι μδς έξι«ττόρη«τε μέ σαφήινεια τα άξιβ- θέίίτα καί τού: Αρχαίολοτ<ι>Όύς
χώροπς πού έΐπισικεφθήκαιμε. Πά
ιράλληλα μδς ε-Ιπε καί μερικά Λ
νέκιδοιτα πού ΙνθοτκτΓασαν τοίς συν
ΤαΕιδιώτες.
Τελΐικά, φεΰγοντας άίΐό τή Λίυ
^(άδα καιτά τό σούροιντο ένΛ δ
ικατα%όοαανος 5ίσκος τοΰ ροβόχρν
μόν "Ηλίου έσιγόγερΛ'ε προα μα
ικρι<ά στή φλογκσμΓνη δύση, μάς έ'φερε στή θιντΐστΐ τίς χαοοα'ιμΐνϊ^ ■καί Ιένοιαοτες ώο?ς ποϋ π*ρά σαιμε —ή Πασχαλινή αυτή ρκΛςο μή καί μάλιστα τίς μέρες π«ύ ζή «αμε στή γραφική καί &ρο<τόλου <ττη κΐΐΜΐόπολι Πάργα. ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) 12. ΙΒΡΟΠΗΓΗ — ΑΓΙΟΣ ΔΗ ΜΗΤΡΙΟΣ, ΔΙΑΒΑΣΙΣ ΤΩΝ ΧΤΝΟΡΩΝ — ΚΑΠΕ ΣΤΙΤΣΑ — ΜΠΙΓΛΙΣΤΑ— ΚΙΟΤΤΣ — ΚΟΡΤΤΣΑ — ΤΕΠΕΤΖΙΚ — ΜΠΕΛΑΒΟΝ ΤΑ — ΛΕΣΓΝΙΑ — ΑΠΟΪ* ΠΕΤΡΟΣ. ' Είς τό χωρίον Ίεροπηγή παρε μείναιμεν έιπί &ύο ώρας. Ό Συν) ρχηί Παπανι,κολάου, δαι,μονίας Ιμνήιμης ανθρο«πος, ΐ,νεθυμήθη επι Ιχαίρος ίίτι έικεΤ διεμενε παλαιός ΐτου στρατιώτης, όμογενής έξ Ά- Ιμρρ,ικής, λίαν εϋπο.ρος καΐ καιλός ϊ Ιτοτριο'ιίτης. 'Ερο>τηθείς αλιλος κάτοικος τοΰ
χοιριίθΛ), τιπρ&ριξε την φιλάξενβν οί
Ικίαν τοΰ τρΐος ατρατιώτου, καί
μετ' ού πολύ οΊ'νεκίντρώθη υπο
Ιτήν σττργη,ν της τό επιτελείον τοΰ
ΙΊ'ντάγιιαιτος.
' Περιποιητι-κώταιτος δ οίκο5ε<*ΐό της, μας έδ>ξι«όθη «ίς τό καλτνττ-
Ιςον διομάτιότν τοαι, &εομαινόμιενον
«πό τάς φλόγας καί τήιν άνθραικ*-
άν ίοογόνου έ.οττίας. ΚατεκλΑθηΓ
μέν ολοι επί, πλουσίου τάπητος καί
Ιέντός όλάγης ώρας σν»νηλθομιεν ΰ-
Ιτύ τής εύγεν,εβτάτης κυρίας, ένώ
βε χρόνκ» δ διοικητής συνεξήΐτει
τάς άναμνήβιεις τού μέ τόν πα-
ΙπΓστιτβα την 9 30' ώραν,
Όημεν ολίγας ώρας, καί την 17
Άπό παμϊϋάλαιο 6ιι6λίο τοΰ 1.100 π.Χ.
ΟΙΝΟΑΟΓΙΚΑ-ΓΕΩΠΟΝΙΚΑ-ΦΙΛΟΙΟΦΙΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Εις τόν οίκισμόν
Τό
Β'
σου άρχίϊει
Τό Αγγεϊο τίναι ίεστο πού το
ττν ιιιριτρκινητιθηαεν κατενθυνάμ«νοι ' πιάνομε. Είναι δέ κρΰο ίίταν τ )
'ε^ τό χωρίον Κιούτς, κείμενον .-τα ; ικρα>σί πράκειται νά διατηρηθή
ητι τάς βορριοδυτικάς {"(Αρείας | Τό κοασι δν ρίναι ίΖεστό την ά-
>τής Μόρσβας. νοιξι γρήγορα Θά ξ»
ΔιήιλΘοιμρν άπό τήν Μπίγλισταν,
ΰπον είς τι καφενρΐον έγνωρίσαιμιεν
"Αιν είναι κρΰο Θά διατηρηθή
νά ιιήν τοΰ ρ
χρηματα, άλλά νά τοΰ άφαιρέσης
'.τΗθυμίες. Νά τοΰ σιη·ι<ττάς ν' ά- Ιπλώνη τα πόΐδία τού ειος ρκ.εΐ π ΰ 'ΐτθάνη τό στρωμα τοτ,'. 1 Μάθε νπ εΐσαι άνεξίικαικος. Λ(Γ· οε τή φιλοξενία σου καί σττόν εχ- θρύ σου άκύμη. "Οπ»)ς δι δένδρο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ' Τής σ,Λτεογάτιδό; ηης δίδος ΑΡΤΕΜΙΛΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΤ Ό Ποιντιανός Μορτνοίτικός 2ύλ ιν.ό, Κρητικό τεντοίάλη, ά τοΰ σάν εΐκόνες ό χο- ?νας 0νΜ) τϋ); 'Επτανήσου «Ί>
"Ατς Γκ^ογης ιιέ τό διτλό ντι
σκι-ΗτΛίί,ο» ό χΐρ|ί'ς τον θείριοιμοιι
ροί αύτοι πηγάεοντρς Απύ τοΰς ή,ο [ ρ'/ρ μργάλη νοστρινοττ.ττ' καί -ι
χαίονς 'Ελλττνικοΰς όπως είναι «ματικότητα νόμτϊρς, πώς διάβ,
λογος Σονραιένοη' δηιιιονυγησε ε- ικ>ι
να καλ.?Λΐιεχνινύ χορευτικό συ,'-
■κοότημα, τού ρξΓτέλρίτρ στίς 11
Τοΰ Μάη ρνα ώοαΐο πρόγρτιμ,ΛΊ,
Από Ποντιαχοΰς γορονς. Οί χο
Τό κραίτί όταν μειΤαγγίϊεται ΐ;έ 'δέ-ν άρνεΐται τή σκιά τού οΰτ^ >·(α
μ
■δια πρώτην φοράν τα Άλβανικά πανσέληνο Ευνίϊει.
Ιμιτταλλικά νιαμίσΐματα λέκ, καί πά ' Τα κραισιά χαλοΰν βΐ'νή·θ{ι)ς ίί
Ιρχικάμψαντες έκ της αμαξιτής δ- 'ταν 6ακΓΐιλεύει ή πούλια καί οΊ·
'δοϋ τό Τσαιγικόνι έ<τ«θάσαμ«ν τάς ΡΛοχή των κννικων καιταάτίον. «ρώτας προ)ίνάς δ>ρας της 14ης έ έ
ιλαιόιν τού στραίτιώτην έν φιλιοαοτά
Έν γένει δέ ιιέ τή μεταβή η
ρ'ις τό Κιούτς. 'τοΰ καιοοΰ οταν κάνη τολΰ Ϊροιπ
Τό άπόγευμα τής επομένης ή- ή κοΰο ή νεροποντίς ή φνσοΰν ου
τό Σΰνιταγμα άνεχώρηοιεν νατοί άνρμοι ή πέφτονν άγριρς
ϊνεϊθιεν καί μετά πορείαν δύο ώ- 'βρονττές η Αΐττροπιελ.έκια >.αί πνην
ιςών τ'ιπό έλ.αφράν χιονοχροχήν ®Ισ 'έποχή ποίι άνθίϋονν τα τρίαντά-
■ήλθιεν είς την Ιστορικήν πόλιν τής *(τυλλα.
Κορυτσδς έν σχηματιαμώ παριβλά 'Επίσης |άν δοΰμε στον τρνγο
Ιτεως, μέ την σημαίαν τού κιιματί 'ττεΐδι κουλοι-ριαοιιένο επάνω σέ
ϊουσαιν είς την «Βφαλήιν τής φά- 'κλ.ηαια, τό κραισί θά ξι«νίση.
'λαγγος. Οί κάτοι-κιοι ένβσυσιωντες ('Εγώ δέν τα πιατενο) αι'ντά).
Ιεχειροικράτονν καί ηύχοντο τούς ΠΑ ΝΑ ΧΑΛΑΣΟΤΜβ ΕΝΑ
νττόν ξυλοκόπο.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
' Ή 'Ελενθερία είναι Ίερά δτα >
δέν είναι ΑΣΤΔΟΣΙΑ. Τότε δ
μοιάϊει σάν νά δώσετε δίκοπο
ΐμΐ'/αίρι σ' έ'να μικρό παιδί.
«Σάν ιιισοΰνται μεταξύ των
ιδέν τοΰς πρεπβι ελευθερία» εΐπ;
ναί δ 'Εθνικός μας Ποιτνιής.
Ο χειιμάϊνας θέλει ζεστασιά
'καί τα γηρα'τειά ν ά μην ε'χονν λι'
'πες. Θλίψιν άφατον αΐαθάνεται τ
ππιτριρας ίίταν τα παιδία τού ρ'ς
'τά γηρατϊΐά τού δρίχνουν άδπ-
πυροιχιος μέ τη πολεμικη
δριχτουν, -τίος δ λαυς τού
Ίχοήτας, οΐτινες ληοτμονήσαντες
τάς κιατώσ·εις των πορε*ών έβάδι
ίον ζ*)ηρότα)τα. Ό Συν)ρχης Πά
ηανικολάον ενεθουσιάσθη, καί 8ιε
Ιβρβαίοΐθΐε τόν Ταγ)ρχην τής Χο)ρ)
>κής Τβαταλόν, άν(ί>τερον Διοικη¬
τήν Χο>ρ)κής Κορυτσάς, δτι ταχέ-
ΚΡΑΣΙ
Μασοΰιιε οατάνι καί βάϊουμε τό
χνλό μρσα στό κοασί.
(Αύτύ πρρπιει νά τύ δοκιμάση
ΞΤΝΟ ΚΡΑΣΙ
Διά νά διορθώσατε έ'να ξι·νύ
<ΐις &ά δ,ρεψη δάφνας μέ τό Συν- νραισχ τό φιλτοάρωιμρ μέσα <Ί·τό τσγμά τον. ι|»ΐλή ποταιμίσια χισνοβραχήν τό Σΰνταγ ΟΙΝΑΠΟΘΗΚΗ. Οί ΆρχαΤο· ? διαχΰαει, ό μέν Άν)ρτχης Πλίΐύ ι μ.α συνεχίση την πορείαν τού καΐ ΌιιμιΑτιϊαν μέ λιβάνι την οίναπο ς εκλεινε τα μάτια, διά νά αί Ικατρληξεν είς τό χωρίον Τεπίτ- θήκη τοιν καΤνε τό θριάφι δ,τος τήν Αιπατηλήν γλυκΰτηΓΓα ϊίκ, περί την 22αν ώραν, δπου έγ «ϊΐμερον. τοΰ φευγαλέου ΰπνον», οί δέ άλλο*, Ιχατεστάθη έν έπισταθιμιεία. Τα πάν "0<τατ βροψάιι τό κρασί. Πιιρ( ι Άξ)ικοί τού 'Εαιτιελιείου καΐ ό γρά ι τ<ι ήσαν χιονοσικιΘπή καΐ τό ψΰχος «ιΡνα. Κίθαι·ΰδιι βουταιιε ιιέα'ΐ έφρόνπιξον νά καλοϋν σίτο , Ιδιαπιεραιστικ.όν, άλλ' αί στέγαι των «<τί χρασί ή ρίχνομρ σπορους ν(1 >7 ιιλλο Λπό σέληνο.
ΠΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΘΟΤΜΕ
1'ρίχμί νηστικοί 5 — 7 πι/ρα
περ»φειραμέ·νους δπλίΓΤας, βϊκιίόν τοΰ χωρίου λίαν
π<·ός τοΰς δποίους ή οίικοββσττοινα ιιΐί την πυράν τής ζωογόνου έ- 'Γύχαρίστ'ος προσ^φερεν θερμανττι Είναι, όμ,ολογουμένιος, θεΐοΐν δώρον τό νά έχη τις κονλήν 'μην, υπέροχον δέ τό συναντά πά- λτ άπρΌ«δοκήτ(ι>ς φιλάξενον κατα
έν με<ΐο) χιονοσικιεπών όρέ Περί τάς π.ρ<ΐ)ϊνάς (Τιρας άντχω οήσαμιεν έκ τής Ίε,ροπηγής καί βιο τοΰ έρήμου κατοίκίον χωρίου Άγιος Δηιμήτριος εΙσήλθομ«ν είς το Άλδανικόν εδαφος. Όλίγον κοιθώς ό Άντ)ρχης μεγαλοπς.επ<ος ε πί τής όλισθηιρδς ήιμιονικής όοον, 'κατέιπίσεν ΰπτιος καιθ' όλον τό μη ΐν ος τοΰ Ανααηήμ,αιτός τού, καί με τα κόιπου έγερθιεΐς διηρωτήθη άν ΐϊχομιεν είσρλιθιει είς την Άλϋβανί αν. "Οταιν δμ/ος έ&ειβαιώβη δτι έντός Έλληΐνικοΰ έοά Αίκάμη καΐθηΊσύχασε: «ίΙΐΓα πώς εΓναι κακάς ο'οινός...», έ ΆντρΜΐχν είς την κλάσυν τοθ 1900 ό συμιποιθής αύτός συν- αθελφος, ηδύνατο νά παραμείνη εις την Κρήττη καί νά άπολνβή κα τ ά τό τρρας τής έπιισπ-ρατεύσίως, 'Λαβώς Ιγινε μέ τοίις συνηιλικκό- <ται τού. Παιρά ταυτα ήοίθλούβηκτε -τι Σννταγμα έθελουσίως είς τήν 'έκστρατκίαν, καϊ συμψιετεσχε των ΐπιχειρήσϊοιν μέχρι- τοΰ Μάρτιον 1041, όπότε Ασθενήσας επέστρε¬ ψεν είς τό Ηράκλειον. 1 Θά ήτο ϊνάτη ωρα της πρωίας, ΧΑΡ ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ οτε άντικιρύσαιμεν έκ των θέοιεών 1 ΐαας τόν χιονοσκεπιή δρεινόν δγικον τής Μόροβας, είς την άκραν τής ιστιας. Είς τό Τεπετξίκ παρεμείναμβν ΐΐΛ'γοαλα, ή τρωμε τρίν τό φαγη- Ιαίχρι τής 14ης ώρας τής 17ης Δι τό ώμό κραμΛθλάχανο. ^χμβραίν, όπότε άνεχίορήοαμΐν ύ ΠΩ2Ϊ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΨΗ Ο λ!, αϊθρίον ουρανόν καί ήλιον έκ ΜΕΘΤΣΟΣ ΤΟ ΚΡΑΣΙ τυφλο>τΐΛίόν, λόγιο τής άντανακλά Μαίενομρ τό δάκρυ ποΰ βγαί
ΐοιεώς τοί» έϊα τοΰ παλλιευκοιυ στρώ νει 4τύ τίς κληματόυεργες ο.-ιν
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
τοΰ Δ«6όλη ποταμοΰ, καί
: ίμνήισιθημεν των ήρωϊκωιν άγώνων
τού Στρατοΰ μας πβός κιατάλη-
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς Κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ, ΛΟΤΚΙΔΗ | "Η θά ήναλίσκιετο αντη είς τας
'<)Ην της, οταν ή,μεΤς ε·υρισικώιμεθα 'ρ'ις την περιοχήν Σπηλίων τοΰ Ή Θ' άπέμεναν καΐ διά Μερα,ρχίαν μας άλλαι δά- Ιματος των χιονχον. Καιθ' οδόν δύο μεγάλα ιπιβατι κά αύτσκΧνητα, δέν ένθυμούμιεθα τινος όργανώαεως, έσταιμάΐτησαν Ί/αχ δΐΐνειιμαν είς τούς όπλίτας σι γάρα, σιπίοτα κα}, σοκολάτες. Π«- ΐρ(ΐιτίρο) σννηνιτήσαμ.ε·ν είς τα ά- Ικρα τής όδοΰ όχήιματα έγκαταλε- λπιμιμένα τοΰ ιταλικού οΐτραίτοΰ, 'καί σο)κ τοΰ ίππου τοιι, διότι εντα-
ιθε-ν έκ ψύξεως. Τώ παρεσχέθησαν
αί πρώται βοήιθ'ειαι και συνήλθεν,
Λλλ' άπό τής ημέρας έκ,είνης ήτο
ΐφανιρρόν ότι λόγω τής μ,ργάλης ή
ιλ.ικίας τού δέν θά ήτο δυνατόν νά
Ιπαραιαείνη μέχρι τρλους είς τό
Σ ννταγ,μα.
Έκ Μαΐελαβόντας κατηυθύνθη
ωεν άνευ ατάσειιΐς πρός την κω-
ΐιιόπολιν Βυθικοΰκι, δπου έφθάσαμιεν
τίς κόήου,με καί τό δίνομ,ε ση-
μέιθνισο νά τό πιή )ΐα£ί μ έ τό ν ο α
σί, χωρίς νά τό καιταλάβη.
ΟΙΝΟΜΕΛΙ ΑΠΟ ΜΟΤΣΤΟ
Βράί;ομρ τόν μοΰστο εως νά μ-ί
νη ό μισός καί άνακαιτενομε στίς
40 όν. μοΰστο 160 δράμ'" μειι
ΠΩΣ ΛΙΑΚΡΙΝΟΜΕ ΕΑΝ ΕΧΗ
ΝΕΡΟ Ο ΜΟΤΣΤΟΣ
Βάζοιμιε μέσα στό μοΰστο άγο α
πίδια (άγκόρτίΐΐίς). "Οταν ό ι οό
«τος εχει νερό πάνιε στόν πάτο,
| εν*) εάν δέν έχη στέκουν έπάνοι
ι Γιά νά σηικώνη νερό πολΰ τό
Ι νοιαισΊ χΰνομε μεσα στό βαρέλι ο!
ΐες ξρρές Λπό δενδρομολόχα καί
τό Ανακατώνομί καλά.
Οί ντο,μάτες ξειφλοτ'δίϊοιΐν κ>
λΰ είτκολα αν τής βουτήσοιιιε ί
λεπτό μ!έσα σέ ϊεστύ νερο.
Τα θαλασσινά πού είναι πολύ
■νόστιμα άνοιίγονν μόνα των αν τα
Πόντοιι εΐχε την άντσχή, νικον-
τας, τίς διάφορες όρδές των Βαρ
<>άτκι)ν λ.αών, ποίι τόν κατεπίει£αν
κάθε τόσο, νά διατηρήση την έ-
■θνικη τού σιητίδηση καί ύπόστα-
ση. Τό σνγκρότημα ανιτό
λ-είται άπό δύο τμήματα,
Ι^τα των νέο)ν, τόσον νέο)ν, ποιι
ιπολ.ύ δίκαια ό γνωστός λυράρης
κ. Χρησιτας Μπαιρα/κτάρης, κά-
τους σττη
τι}ν
γιά λα'γο μεσα σέ νερό ε
ξΰδι.
Γιά να γίνη καθαρό τύ λά·ιι ο
ταν εΓνα» θολ<) κΓίβουρδίϊομί ηΐ ά τι ψιλό στή φοχτιά καί καθώ- εί να4 &εστό τό ρίχνομε στό λάδι Οΐταν κάνιημρ κατάχρηση ίίί τό μιεσονΐΓΛΤΐον έν μέσω άγρί ι νρίοκταγίας. Ό άνθροΜτος δ«ν εί ^ χιονοθυέ'λιλης, ίιπό τό κράτος ναι σαρκθφάγον ζώον. Παραδιιν ής όσίθίας ήίτθανόμριθα τοΰς παλ ε10· ό ποόγονός τού πίθηκβς. μούς τής καρδίας νά σταμαΐτοΰν. Την ωρα τού φαγητον άπαγΐφΐί' Τύ III Τάγμα έΛεατάθιμιευοτεν είς Ται- άηολϋτοις νά μαλλώνοί»ν οί · ο το χωρίον Λέσγν<α. Τό II Τάγ- ^ΐ*: Τ('ι παιδία Ιμο είς τόν λόφον τής Μονής Άγί όϊ Πέτ'ρου καί τό Ι Τάγμα μετά Οί άγριοφοηάρες και οί χειη<>
δικίρς τονς δείχνοΐ'ν άγροί'-·ους
Συνέχεια έκ προηγούμενον
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Ηττηιμαι καί την ήτταν διΐιολσ
γώ· ίΜετάγην τΛ Κυοίω καί ίκε-
τευοτα αυτόν. 'Ο γάρ μοί μακαριώ
τατος ΔαΛΙδ άθχέτα) τ·>ΰ λόγου·
Μάλλον δέ ό ρν τώ Λα6ίδ φθ^γ
ξάμίνοίς], καί εισέτι δι* αυτού
φθενγόμενος. 'Επειδή καί τάξις
Λρίσττη, παντός Αρχομένο) καί λό
7«υ καί πράγματος, |κ Θεοΰ τε
αοχροιθαι καί είς Θεόν οναβτβύε-
«θαι. Τό δέ αΓτιον, ή τής πρό τού
«τάσεως καί όλιγοψυχίας, δι' ήν
ίμάχ/ρτΐνα φυγαοεΰ(ον καί ηύλίσι&ην
Αφ' «ιίόν χρόνον ού μικρόν ΐσως
■τοίς γρ ποθοΰσιν ή τής νυν ήμε
ι&ότητος καί μεταοολής, δι' ήν α"
θις εμαυτόν ϊδονκα φέρίον ήαίν,
αλλος μέν αλλο τι οίέσθίο τε καί
λεγρτπο, των ή μισονντοιν ή Αγα-
βκόντοι,ν ημάς, ό μέν οΰκ Αφΐείς αί
τίας, ό δι καί ποοσαιποδρχόμε-
νος .Ουδέν γάρ οΰτο»ς ήδΰ τοις
ιϊνθρώποις, ώς τό λναχεϊν τα άλ
λότρια· καί μάλιστα εάν τΐΓχΐιΚτι
ίοτ' ίύνοίας τινός ή μίσους έλκό-
ιιρνοι, ύίτ' ών καί φΐλεϊ κλέπτρ-
«θαι ό)ς τα πολλά ή άλή,θεια.
'Ε^γώ τ' Λληθές εις μεΛον θήβοι
μΐ)δέν α'ισχυνθείς, καί διαιτήσο)
βικοίίος Αμφοτε'ροις τοίς μέρεοιιν,
οσοι κατηγο^οΰσιν ημών, καί "-
«οί ύπεριιπολΛγοΰνται ποηθΰμω;·
τό μέν τι κατηγορηβας Γμαιιτοϋ.
τό δέ ίϊτεοαι,τολοντΐσάμενος.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Νιχήβηκα καί &μολογώ την ήτ
τα^ μόν· ήτοτάχθηκα στόν Κύριο
κ«! παρεκάλρ<τα Αυτόν. 'Εβτειδή τάξι αρίστη ρ[ναι, οτόν καθρνα ποίι αοχίϊει λόγο ή πρ&ξι, ν' άοχί ϊη ΛλΛ τόν Θρο καί στόν Θεό νά τε/,ρικόνη, άς άρχί«τη λοιπόν τόν λόγο μου ό μακαρκόιτατος Δατ>ίδ,
ή μάλλον Έκρϊνος πού ρΐχρ μιλή-
γτρι καί σήμροα άκάμη μιλάρι διά
τοϋ Δαιβίιδ. "Οσον Αφορά τα αϊτια
τής προγενέο-ερης οιαγο>γης καί
όλιγοι|η<χίας, ή όποία ?γινε άφορ <αή ν' άπαμακρυνθή Απδ κοντά σας ■καί νά μείνω σέ Ακατοίκητο με·· ιρος γιά άρκετό χρονικό δ-ιάστη- 4ΐα, 8—ος τουλάχιστον φαίνετα' «' αύτοΰς ποΰ μ' επροτίμησαν, κα- ιθώς καί τής σηιιερινής άλλαγή." ναί ήμερόττϊτας, ή όποία καί πάλι *ι' εφερε κο^αά σας, δ καιθένας άς εξετάση σύμφωνα μέ τίς δια- ■θέισεις τού· ^κείνοι μέν οί δποϊοι μέ μισοΰν, δς μή μέ συγχωρϊ- «ουν, κι' έκ.είνοι οί όποίοι μέ ά- ιγαιπβύν δς μέ δικαιολογήσου,ν. Δι ότι τίποτε δέν είναι τόσο εύχάρι- στο στούς άνθρϋ>πί>υς άπό τό νά
σχολιάίονν τα άλλάτρια, καί μά
λιστα εάν τύχη νά παρασύραχνται
άοτό κάποια συμπάθεια ίί άντιπά
■Οεια, άπό τίς οποίες σννηθως δια
οτρρδλώνεται ή Αλήθεια. 'Εγώ δ-
ιμ<ος χω,ρίς νά ντραΐιτό), την άλή- 'θεια θά 6άλο> στήν μ,έση καί σ"·«
«ίκαιος διαιτητής θά λύσιο την
Λιαιφαρά καί των δύο μ,εοών, έκεί
νταν πού μέ κατηγοροΰν κι' ίκεί
νων πού μέ ύπερ«απίί;οντ,αι πρό
βτιμα, καιτηγορ(όντας τόν έαυτύ
μου σττό ενα μέρος καί ΰπρρααπί
ϊοντας στό αλλ».
ΣΧΟΛΙΑ
1) Στήν άρχή τοΰ λόγον, χα-
«ακτηρίζρι αάν ήττα την επάνο5<) τού άπ<) τό έρημητήρ^ άλλ' ήττα σοιτήρια, γιατί {«στάχθηκε στό 'θέληιια τοΰ Κυρίον. 2) Τα περισ σότρρο μρρος τής έναρκτήι
ποΰ προαναφέραμ,εν.
ΦΙΛΟ Σ ΟΦΙΚΑ
ΠΟΛΤΤΙΜΑΙ ΣΤ Σ ΤΑΣ ΕΙΣ
ΕΚ ΤΗΣ ΜΑΚΡΑΣ ΙΙΕΙΙ ΛΣ
κ. ΕΤΑΓΓΈΛΟΤ ΛΑΓΟΤΔΗ 81
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) | ('.οήιθαμε. Κοννήσοιι καί ιτν>.
— Γυναΐκα, ?χε θάρρος καΐ ύ-
τιομονή!... Πίστενε στόν Θεό!
ΚάποΓΓε θά μάς λυπηθη!...
— Αύτό τό καποτε, τ' άοωύοι
Άν πρρπρι νά λατρ·εύης κκτπ
όν, λάτρεν«ε τύν άνθρωπον τοΰ ά
γροϋ.
'Εκείνος ποΰ δβν στ'γχωρεϊ τό
Θές ό κύρ "Ακτΐί, γιατί ν.ι' ηύ- -ιαιδιά τον, όσοδήποτε χακό κι!
τοΰ ή τΐΛομονή έφθασε στό άπμο αλ το" ^«ναν δέν είναι ί>?ο<λΐι χονρητο, θές μέ τό πές πές κάθί ΟΡΐμένιος άνθρουτος. Πολλά αώ-ι (Ιι Ιιιε'ρα ή γυναίκα τού, πήοε την ά- | «ιήίοτΓν καί την ξοίήν τοιν διά νά ΕΤΟΤΣ τωοα χιρόνια!... "Ομ^ος τό στο- πόφασι νά λουνηθτΐ λιγάκι!... Πά τα -τροστα,τεΰσουν, όπως ή μαχι δίν παίρΜει άπό τέτοια. Νει οί ήαασταν καί γεράσαμε, μ' αν- τες τίς οΊκουριασιμέ,νες καί μάτα»ίς ελπίδες!... Πόττε σάν τα τινάξον- μρ ή Γ>ταν κοι<φταλιάσοΐ'με; Πέ; μην σέ παρακαιλθ), πότε;... — Πρό παντός αξιοπρ,ε·— ια ναί ίιπθιμ©νή!... - Νά την βράσο ίγώ κλτ την ΛΕιοιπρρπΐΡΐα καί την ΰπομονή ο*ον... — Β-ρέ γι<ναϊκα, τί θές νά κά- νοι;... "Ετσι ρΐδα κ' ίτσι εμαθα, Α.ιό τόν ποτροα μου. — Άμ' γι' αύτό κι' αύτοΐ δέν ε^βανε προκοπή!... Τί νά κάνης; ό τ: κάνουν* κι' οί αλλοι, πού κά- ·η»νρ δνετη κ' είιτνχισιιένητή τή Ιοιή τους!... — Σοΰ εΐπα. Οί Αρχές μόν δέν ΐ4.ου τό έπιτοεΛουν. Αύτά πού λές πηύ κάνονν δ,λΛοι, οΰτϊ ίχνος συνει 'δή(ΤΡ<05 εχουν και οΰτε ίδρα τοΰ «Γνώθι σ' αυτόν». Καί τό κ&ίτΜ >ΛΤ(ο τής γραττής, δυόμιση μέτοα
χοιμα κι' αύτοι κ' εμείς!... Γι'
ί-ντό μή στεναχο>ριέσαι καθόλου.
ΝΛοαι βεβαία πώς έ·μΐίς τό δίκηο
μας Θά τό Οροϋμε στή μέλλουσα
ϊ,ιοήΙ...
— Μ' αύτό τδ πλρυρό νά κοι-
ιιάίταιι άντρα μόν!... Παιδί ">ιιον
νιι καΐ γέρασα! .. Αύτά είναι ·ψευ
τ.παοηγοριές. "Η 5>λι μέ τιμ,ή θά
ΐήσοα,νΡ ή δλοι χονρίς τΐ4χή!.... Κα
«ά είναι τα ψρρματα. Αύτά τΛ λέ
ν οί ίπιτήδοοι, γιά ν' άπον.οιμΐ'
ϊοννε έμάς τοΰς κουτούς. Κ' έ
ϊτποή καθώς 6?.ρπεΛς, Απ' την τι
ητι ΛέΛ' βγαίνει ζουμί, δν δέν κινη
Ρή^ καί σίι λιγάκι, δν δέν κάνης
ότι κάνουνε ν.' οί δλλοι — ποΰ ώ,
*/τές τ(τανε φτοχοί καί μαραζια-
σμέν,ικ καί σιΊμεοα δέν ξίρουνε τί
εχοννε, πάμε χαμενοι!... "Ενας
λύγος λέγει; «"Αη - Γιώργη μόν
ή περδ»κα καί άλλα πολλά. (Ή θυ
"σία των £(ί>ο*ν γίνεται μόνον ΐττ'
ι'ίσον ρΓν'αι μικρά τα παιδία τον).
Τα Ρνγενικά παιδία ποτέ δ.ν
Ανπμιλοΰν είς τούς γονεΤς το·ν.
Τα
ρηΐιι»ρρ««ε σιγά σιγά τίς τιμές «α!.
τίς άξιατρέπιεΐίς, τίς
>.αί τίς παραινέισεις τοΰ
'τιι τού ποιτρρο τού κα), κάνοντας
δπίος τοϋ φαγ(ιΐνάτανε τόσον κα< ρό, ή πολυβασαινισμένη γοναίκα ι Τα ^Υϊ^'κ" ■ταΐδίά φαίνοντία ά Τον, τάστίΐλε δλ.α περίπατο κηί πί , πο το 'ΤίΤ)ί; ίέρονται είς την ίτυ- 'ττ-χε μέ τό παραπά·ν<ο!... Άντπ'.α ' '-'εσί^ των. σέ κάτι ΰποΒΓτες μαυοα | '° μϊγ^όψιαο: δέν είναι μνη Δέν θιιαάται τα κ(ΐκά ίΐνπν, άλλχ'ι υάλλον τα (>αια τόσο μργάλιες σάν έκεΐνί; ι 'παρηιδλί.τρι. Δέν κατηγορεϊ χ/η-ι'
'τοΰ κάνοι·ν·ε οί μεγαλοεπιχει^ημα- ,,^Ή-ν·
τίαι, καί τα κατάφερε μιά χαρά!. Συγχωρεϊ τοΰς πάντας κηΊ
Στήν άοχή είχί κάποιο φό<5ο, κδ ' τοίις έΧ'θν«'ς τον άκόμη καΐ σπεύ ποιο δισταγμό. Τόν ετννπτρ ή σνν£ δρ( ν" το*'= ν"ν1 τ" καλό όταν δηοΐς τοτ·. Μά σάν ξεθάρηεψιρ, Ι- |ιτο<)ή. ίτρσ* μέ τα ιιοΰτρα, οπιτος λέγη 6 ι "Αν θελης νά κάνης καποιον λόγος, σέ διάφαρες έπιχειρήσ«ΐ(,______________________________ γορίτηκες νταλαβέρρς κοΐ επί <δ 'σνκακος. <''ξιοπ<>εηιρστερον ιιπί£ν·ες, δχι 6Φ· Πι01' τ0^'
τοΰ γλυκοΰ νεραΰ καί κέρδισε πολ
λ ά λίφτά!. . Τόσα πολλά, που
δέν ήξερ,ε τί νά τα κάνη!...
Μιά παροιμία λέγει: «Ή όρε¬
ξις τρωγωντας ?ρχ«ται!...» Αί,
την ίδια δονλ^ειά Ιπαθε κπί ό νίιρ
δάσιεις στή γιορτή τού καί ναο
χοιι*»ται οί φίλοι τοΐ' καί οί γνΐιχττοί
τυν, ν.' ?τσι μέ την εύκαιρία να
■χορέψη κι' αΰτός, νά τηδήξη καΐ
νά χαρή ό καυμένος σί τούτοΛε
τόν κόπμο, ποΰ σύντο^ πρρνάη ή
ϊο.ή! .'
ς. "Άοχισαν νά τόν πε
ρισταιχί£σνν κατι κόλυαοίες, κάτι ά
ππτεώνες τοΰ καλ-οΰ κόσμον, τόν ΕΕ,τπιΐΐΓ. Κουτός δέν ί|τ<ΐν·ί μα 'κθΛύσανε κι' αυτόν κ«ί τή γυναΐ· , ®ΰτί καί πολ.ΰ ξυπΛ·ός. Συχνά ν<< στά σπίτια τονς, παίΐςοντας '*νά ελεγε στή γνναίκα τού: χαρτιά ώς τα μεσανυχτα, ξοδεύον — ^0^ γυναΐκα, τί τοΰ >
τας αφθονο χρίμια, ποίι κειρδίίανβ « τί>" μακαρίτη -ότι νονον μόν
ΛλθΛα άπ' τίς εντιιμες έπιχειρή- '/αΐ μόν κόλλνηοιε αύτό τό δνομα.
«εις τους. Θάπιρεΐ/ΐιε λοιπόν νά κά ' Δέ μέ βάφτι^ε κανενα άλλο, νά
Ιμη κι' αύτός, άνταπάδοσι. Πα-
ροΐ'σιάίΐονπαν δμως κάποιο έμπό
'διο, ποΰ τόν στενοχο>ροΰσΐ πολύ.
'Ο εύλογημένος δ νονός τον,
μ
γιορτά£(ο κ' έγώ δπηις ολοι οί δν
ιθοοντοι!...
— Νά σοΰ πό άντρα μου, τί
Καιί αποθανόντος τοΰ άνθρ<ί*πον μρνρι το Σύγγραιμμα. Εάν ενοα ΐ|ιε, τό σιτίτι εάν έ'κτισρ, τύ Οςν δοο εάν έφΰτιρ,νσιε, τό φρέαρ (πή γώδι) §άν ανοιεε καί 6 Αγαθάς Τίος δν έγέιννησε. Καλυτέρα κανείς κερ&ιϊει μέ τό χαμόγελο πιαρά «έ τό σπαθί. ΙΓε άνάγκη Λβτό χαιμόγελα έκΐΐνο; ποΰ δέν ήμ.-τορεΐ νά γελάση. "Αν εξαντλήιτης την ήδονή <5)ς την τελρυταία της ηταγόνα, (ττι^' πάτο τοΰ ποτηριοΰ θά Γ.ρής τήν ύδύνη. Ό ΑΕσοκτος ρίπεν, δτι ό πιά γι λοΐος τνπος άνθριί>που είναι ό γέ
οίΐΛ' ποΰ κάνει κάρα*, στά κοοί-
τσια.
' Πιικρύ γιά νέα γτη'αίκα, άνδρας
ήλΐίΊοιαένος. 'Εγκληιιιαιτεϊ ό γ*
ρο>ν μετά τό 70όν ετος οταν ποίρ
νει νέα γυναΐκα.
Σκόρπιζε τήν ΑΓΑΠΗ καί ο
ταν δέν σοΰ την άνταποδίδοΐ'ν.
Τό μεγάλ.ο υυστικό είναι δχι να
σ' Αγαποΰν, Αλλά ν' άγαπάς
Ή όργή κάνει τόν άνθοο-ο
ν.οττό Ισ<οζ καί τΐ'φλό. 'Τπάρχονν ιπολΰ ακλοί άνθοίοποι οί όποίοι ι, ταν όργί^ονται πηοαφέρονται, ά ΛοηΓΓαίνο«ν καί πικραίινονν χοιρϊς ■νά τύ θε'λονν Λγαπηιιιέ'να τ<ον πςό σοιτα. Ή γλώο"σα κόικκαλα δέ/ ? χρι κ«ί Κί'νκκαλα τσακιίϊει Ή σχιϊοκρρρΛ'εια καί ή όργή γει τονρΰονν. 'Εκιείνος ποΰ ΰβρίΪΓΐ τα Θεία >'
ναι καταραμένος άπό τό Θεό.
ΕΙνα προτιιΐ'Ιιτερο νά τοΰ κοτή
ή γλίίσίοα.
Ό "Α·θεος άνθρο>.τος δσο μ»ς-
φωμένος καί δν ρίναι δέν ί'ΐαφέττΐ
«.τί) τα ξωα.
Ό Άίνστάίν έλεγεν, δτι ο¬
ποίος δέν ™ι™εύει ρίς τσ μνστή
ρια ειΐναι τι»φλός.
Ό Καρρλ ό μιργαλύτερος βιο-
λόγος τοΰ κάθ'ΐου όλον, έπίστεινι ν
ίίτι μάς διευθΰνουν άόρατε,ς δΐ'να
μρ<ς άνεξιχνίοχττες Ακόμη. Ό γιιός μου είναι γυιός μου ίίσο νά πανιτρευθή, ή κόρη μοϋ γΓ Λνα κόρη μόν σ' δλη μόν τή α οή. Συλλογίσον πολύ, λάλει όλ^νο ναί γοάφε λιγώτερο. 'Ο Θεός μας ΐδοχτε 2 αΰτιά λιϊ μία γλΛοσα. 'Ο φλύαιρος ό.νθροιπος είναι ·ιρ γάλη πληγή. Ή στενοχίόρια μαθαίνει τό που λί νά λαλή. Σέ ψό<ριο λιοντάρι τρεχου; ναύ οί λαγοί. Ό Τίμιος άνθροπος τηρεϊ τιιν τα τή·ν ΰπάσχ?σί τοιι όοη £ιμι!α ινα, δν ?χη. Καλυτέρα νά εΐίσαιι πτοιχός πι· οά νά σέ λένε ψρύτη ή άνευ τιιιης. Ό ι|»εύτης κατηγορεϊ όλον τόν νόβμον ίίτι ρίναι ψεϋτες διά ν'ι ? λαφρώση τύ Ιλάττωμά τον δ.τος ή Πόρνη ΚΛτηγορεϊ ολες τίς γυ¬ ναίκας ώς άνήθικες. 'Ο ψε·'»ις νατά κανόνα είναι, καί κλέφτι,ς. Πλονσιος άνθ(ΐ(οπος δέν εΚ·(ιιι ί κιεϊνος πού Εχει πολλά χ/,ιήαοτ·ι Γι άκίνητα, πλ^ονσιος είναι έκ,εΐν.ς λοϊι Ιχει καλό χαο/ικαήρα, καλή ί γρ(α καΐ καλό ό'νομα στήν κοινιο ντα. Ή Αγρ'&μιματοσΰνη ρίναι μητε'- ρα δλιον τιόν παθιον. Τα νληρονομικά ρλαττο'ιμητιι δεν διοςιθιόνονται δι' αΰτΐ· ό λα^ς (τοτμότατα λέει: Πάριρ ανθρπιπο άπό <τόι. ίίι! <τγν)χ Απ») μαντρί. Ή μεγαλΰτερη κληροΛ·ο>μιά τοί
ποέπει ν' ά(ΐ;ήνη ό σννρτός άνθο.ο
ιτος στά παιδία τοιι δέν είνο1 ί,
Λρριον.ίτία, ρΓναι τό καλό δνομα
Νά πρθάνης θά είναι καλΐ'τΡθιΤΐ
.ταρά νά σέ λ.ένρ ι|ιρι»τη, αθλιο κ.ίΊ
Ανέντιαο.
ΑΧΛΡΙΣΤΙΑ
ΆοΌκίτρρφόιΐρθα Ανρκαβεν την
ίΐχαοΐι—ίαν την ότοίαν θεοιροΓμρν
ώς τύ βροκιΐιερότερον ελάττιοαπ
κλϊ νημίϊί,» δτι δν εΐχα καμμίαν ύ-
τοχρροκϊΊν κα'! είς τύν οιό6ο·«ο·
«κόιιη θά ρνοισκα ·ά ρΐιιω μροι <-< ναλά λόγια γιά τα κέρατά Τ5ΐ ΕΤΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΤΔΤΤ2 ΤΟ ΘΕΛΤΡΟ ΤΟΤ ΕΟΣ, Γ Τύ ΘΕΑΤΡΩ ΤΟΤ ΕΝΌΣ μρίοκσρ άλλη μιά φθρά «την ξρνόγλίοσίτο παροτισι ·. Ει'κ>ΐν<(»ταιτρς | ιΐιργαλύτ»ρες έφημε^ίδες τΓ,ς Σλ» βεΛ'ίας, δπο)ς ή Ντελ.ο καί Τ Κλάς. Ίώιαιίτιηα έτήνεσαν την >μηνε.ΐΛ
δύο αονοτράκ.τ(ον στη ΣλοΓ>ενικί·
γλ^Τνσσα άτό την "Ελλη Ζονλβ-
βιτς. ΊΙ τηλρόραση της Λο»»»
πλιάνας έκινητογράφησΐ θ'αφθ^ιι·;
ο,κηνές άπύ τα μονόϊτρακτ<, και τή Κρατικό Θέατρο τής /νυυιμπλιιΐ- νας, Εδειξε μεγάλο ρνθιαφρο<·ν καΐ ξήτησε τρίπρακ.το ερ^ο, ολ'·. βοιικολικύ εΙΛύλλιο ή πό); ί- ς τό ΐωγραφικιύ πίνακα τοτ* Μανέ «Τίς θρρίστριες» καΐ τό θρη οκευτικό «μως Χ0 τοθ «"Αη Γι
(όρ/γη» άπέδωσαν «έ αεγάλη κατί< •ννξη καί σρβαΐίτιιό. Στό τέλ.ος Α ποχαιρρτησαν τό κοινό μέ ενα ναλαματιανό, πού χάρεψαν μέ πε ρίοττια χαρή. Συνρκίνησ€ πολν τοΰς θεατές ό λΛγος τοΰ κ. Κοιι σιάΛη, ποίι Ανάμεσα σ* άλλα εΐπί, ηι δέν κατάγεται άπο τόν Πόν 'το θάθρλε αμ<ος νά κα,ταγόντανε «αύ μιά Ποντοίδα μέ τόσο Ιστορι- »ίόν παριελθάν. Κατόπιν παρ/»υ- «ιάστηκε στή σκηνή τό συγκρόττ] μα πάλι τοΰ «ΤΤυντιακοΟ μορ^ί,ι Ητ/οΰ Σνλόγου» αυτή ττ| φορά τα 'δε'ί—ρρο τμήμα, οί μργάλ^οι οί λαμ στολίς τοτ>ς
ντι>
ιΐηιεις ποντιαικές οί «ϊαυοτοθνες» των
σκηνή τους χαρακτηρισε «τα ψιν
*ταναικια> κ«ί τό τμήμα των μέγα
λ(ον Των πιό ώρΐιμον. Τα φιντανά
■κια αΰτά πιαισαένα χει^οπιαιστια
χορεψοΛΐε, σερανίτσα, Όαάλα,
Διπάΐτ, Κύτσαρη, Κότς (χορός
τίδν κοριτσιών) λ.ετσίνα μέ τόσο
ΐτλο, φλόγα καί σβελτάδα ώστ;
ωρες ώρες νά νομίζης, πώς π«- ' γι«ναικό'>ν καΐ οί «είπκες·» των άν
Τοΐ'σανε σάν πουλιά στόν άέρ'ί ' "δρών, δο'κταν·ε δλο τό τοίακό χρίίί
^αιίνειταιι πώς οί γονείς των παι Ιμτι τοΰ παλαιοΰ Πόντον. Ή Μ,
διών αυτών ένσταλάξανε (ττίς ψυ ] οτη στ ο αχσπό τονς, ή πειιθαρχίπ
χε'ς τους, τή τσχτη γιά άνανίτο- ! «ττοάις νάμοι·ς τοΰ χοραδράματος,
ση καί ποριεία. Στό τέλος δνό ά οί (πητονισμεΛ'ες καΐ ρυθ,μικές κι
ιπό τα κορίτισια αΰτά τα πιό αρι ι Λ·ησιεις τονς, οί πολ.*τμι,κίς ίαχε;
<ττλ. ή Τσοτικνικά Άφραδίτη χαΐ Μΐκη,ς κ<ιΙ θρίαμβον τους £πί*>ο-
ή Δ)νίς Χρυσάφη χορέψανε «Πι ?.ον στό κοινόν, στό τέλος δΰο
τγάκοι», ό χορός αύτός ρΐνοα |κ | άπό τούς χορευτες, οί έπικρατί-
δι/ητι>ός, χορρύΓται μέ μα,χαιρΐΐι ι στεροι χόρει|ιαν Πυρρίχιο οί χο
■και κητό. κάποιο τρόπο είναι μια ι οειιτές (ΐΐ·τοΐ σάν άριστοι κατότ
?ιονιΐιΐιαχία, τα ίι·ό αύτά κορ£τσ»α ι 'θοισαν νά άποδο'κΐονν τοίις ίαοΐ';
άποδιόσανε τό άροενοχπό κηιιΐ τό το
μένος, πού άπαιτ^ί σέ μια
«ψογη εκτελέση. "Οταν ?βλεπα
την κορνφαία τού χορι/ΰ μέ τή
γομΐφική «ϊοιντοϋνα» της νά φτε
ρουγίϊη άνάιιεσα στίς άλλες ιιοδρ
θε στύ νόν «ή Γή τού Πολ-τοι »
τού Δημήτρη Ψαθά, θΐ'μήθηκα
Την δεκαοκιταχηονη σι<μταιθητ»κή •κοπελΐτσα, ποίι νόρε>ε κοψιαροντή
χαρούμενη ενα βράδυ γιορτής
στά μακ.ρυνά άκοογιάλια τοΰ Εύ-
Πόντον χαί δέν ήοταν ά/Λη
χοόνονς τής άρσησ καΐ τής θέση.
τοϋ Πυρρίχιου καΐ τό πολβμικό
τού ΰφθς μέ ον,ριίή εκτελέση.
Στήν έ—ΓΓυχία των χορων συνετί
λεσε καί ή μουσική {«πόκρονση
τοΰ Λυράρη κ. Χρήστου Μπαίρα-
>κτάρη, ποίι μέ την έπιοεξιότητο.
'τοιι στύ δοξάρι τούς υπέβαλε σε
ν,ό,αμους αοικρννούς. Τό πληθο;
ΐΓνθι)ΐ·σι«ημενο έπευφήμησε μέ ,χα
στήν έξέδρα κσί
λογοτέχνη καί χοονογοάφου Δή 'συνένισε τοΰς ΠθΛτιαικούς χο
μήτρη Ψαθά. Συνϊχεια έψιφανι- οοΰς σ' ενα όιμο^δικό ξεφάντιομιΐ
στήκαΛ'ε στή σκηνή τα μπαλετα Στά μάιτια Τ(7)ν χορευτών άντι
ν. Κοναιάδη, οί χορευτές αύ -Λατοττηιϊόντιινε τύ δοαμα τής ,·ι
τοϊ όργανιιψ,ίνοι καί γυμναισμένο*
άτό την εμπειρο δά,τκ«λό τους έν
τυποσιάσανε ευθύς έξ Αρχής, μέ
το άγέοοχο ίίφας τ·>νς μέ τίς γηρ
γές /αί άνετϊς Μνησ*ι; τους, μέ
τόν Αερΐνο τρόπο, που κτνούσανι
ιά μαντήλια τοΐΐ, νόιμκες για
μια (ττινιιί), 7αης βρίσκονταν σ'
άλλο κόσμη, διν χοι>ει·ανε πετου
σανε μεταξύ ουιχινοϋ καί 7ής τε
λείος κάτοχοι τού ρόλον τίον έρ
αηνενσαν τό σναβολικό νόημα ΤΛν
χο,.χον με. μιύ τίλε,ια ύπύκριση, ι
νά.α°σα άπό τοΰς χορούς ποΰ εξι.
τέλβσαν Ίίπηρτοτιικό τοΤνν όρεινών
ίπηρχιών, Μακιε·δονικύ, Θεσσαλ:
λιάς
Πατρ>-
δος καί ενα άθέΐβαιο άσύλληπτο
<ίν*ιρο ήταν διάχυτο στήν δλη αι αόσφαιρα. 'Εγώ σάν Σμυρναίο ΐνκοσα ενα αΐσθημα ΰπεοηφάνιας, γκιττί πέραν άτό την Πατρίδα ,ιιον σί μιά γιον^ά τής Άνατολήι:, ιηκμιθισε ρνας τέτοιος πολιτισμος (χε τόση έπιβίωση. Χρριάεεται ε- να: ιιεγάλος ε.ταινο,ς στό Ποντι·» ικό Μορφο)«Γΐκό Σύλλογο Σουρ- Μενιον, ποίι μέ τίς κλλιτεχνινές 'ΐΐΐτές έκοη,λ(Γ>σεις άνεσττήλωοιε Τ,;
■άξί«ς τής παλ.ιάς Πατρίδας αον
ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΕΡΓΙΟΤ
'Εκεϊνοι ποΰ φεύγουν
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ
'Λντι<τνντ(χγματάρχης π. 5. 'Εγιεννηθη τό ?τος 191 β είς τί» Ίοσαρι. 'Ετελρίοσρ τό Γυμνάσιον Μβ ν^λουπόλειος καί εν συνεχΓΐα ε- διοσεν ίξειτάσιεις ρίς την Σχολήν Ενελπίιδον κ<ιί ρ'ισήιχθη μεταξΰ των πριότων. "Ελαβε μέρος εάς τόν πΐόλεμον τοΰ 1940 —- 41 ώς Άνθνττολοχα- ι ΐον. σ/έφτηκα. Νά πάς οντόν παπά τής τό δημιουργό τοΰ Θεάτρι ' τίι'ι καί τοΰ κόλλησε ρνα δνομα. «Λ'ορίας μας και νά τόν παρακα- | "Ενός, Ντίνο Ταξιάρχη, γ'α νο ποΰ δέ γιόρταζ* ποτέ!... *Ήθιελβ νι' αύτός ΰατερ' άπό τόσα ϊόοια πιοϋ πέρασε στή ξο>ή τού καΐ δ-
'Γτερ' άπ' τή νέα κοινίονακή τού [ ται αίτά τα πράγματα; Ό πιαπάς
θέσι, νά τό δείξη λιγάκι καΐ να Ού μέ πάρη γιά τρελλό!...
ξεσκάιση. Νά κάμη δηλ.αδή διαοκβ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
λ.έσης ν ά σοΰ τ' άλλάξη. Νά σοΰ ταροτισιάση τή έρχόμενη τεοίοΛο
δώση ενα δνομα πού γτορτάϊη!... | Ήδη δ συγγραφέας δ οποίος επί
— Τί λ.ές βρέ γνναΤκα! Γίνον στρεψε στήν Άθήνα, άπέστίΓ'ε
γός καί είς μίαν μάχην πιεισιμα-
Τ(.'>δη μέ τους Ίταλούς ϊχαοΐ ό-
/ΐ'κληρη την διμοιρίαν τοί1. "Ειμει
νέ μόνος μέ τό όπιλο·πι>λ.υβόλ.ον είς
χΓΪρις. Τϊςλικως έτοΛνματίαθη μέ
διαμιπεοες τρ<ιΰμα ρί- τοίις πνρΰ- ιιονας. Ήρ,ιοτοιήιθη ρίς την μάχην ε·/ιρίνην Κ(ΐτά τύν Ταγματάρχην την. "Οτ(ΐν άνρηρίοιοΐρ'ν ίδρυσεν έξετά (Τίς ρίς την Νομιχήν Σχο>ήιν
•/ίΐΐ τ'σήχθη είς τό Π(ΐνρπΊστήιμιον.
ΚΓ/τάτιν ρδοχτρ νέας έξρτάκτρις
ιΐ; την ΧΓαειίαν καΐ ή·/ο<λοίιθηισιρν ίιτί ρνα διάστηιια ρίς τύ Πολιιτιε- ννρίσν ώς Χτιΐίΐκύς Μηχανικάς «αι κίίΐτότιν έτρλ^ρίίοσεν είς τό Πά νρ.τιστΰ,Ίΐον Αθηνών παο' ου ϊλη β" τό δτΊτλαοιμα Χττμικον. Ό Θεύδι,ιρος Οίκονοιιόιπο»ιλ.ος ΙΓΑΝΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΟ Μέ τύ χααόγελο μ' άντόιρτίςες κ,(/Ί πάντα μοΰ καλομιλοΰσες τιι σνντροφΐιά μοιι δλο γύρευες καί φίλο σον μ' άποκαλοΰσες. Γιά κάθε ίήιτηιμά σου 8τρεχες τη στμβθ'υλή μόν νά ίητήισιεις ώ,ρρς ποοσπατ>οΰσιες πάντοτε
νά μοΰ χαιρίσης.
τό Σαμοβάρι, τό όποΐο "ρίν χ?·ί
νια είχε διαικριθεΐ στόν διαγιι)νι
σμύ τής ΔωΑεοίάτη,ς Αΰλο;*ας.
Κ' δ)ΐ<ι)ς μέ τέχν' ΰποκρινό<τοιιινα οϊλ τδδριχνε τό πρόσωπό σου κ<ώ τή φιλία ποδοπάτησιες γιά νά πιετύχεις τό βκοπό σου. Κ' αν το'κκι χαίρβοαί τή πιρό<τκ(Γ{>η
π( ίι κέοδιοες μέ ψέμμα νίκη
6α βρής κ' έσίι τήν τιμωρία σοι*
δόλιε, σκονλίκι.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ήτο ώς άνθροπος τόσον τέλ/ειος
(ΐστρ δέν ρίναι δυνατόν νά τόν
οκιαγραφήση κανείς μέ την άψν-
χον πένναν. Ήτο π,ροικισιμένος
με όλας τάς άρετάς τού πραγμα
τικοΰ Χρκττιανοΰ. Μέ Έλληνοχρι
οτιανι«άς αρχάς τόσον ώστε ΰσοι
τόν έγντΐ^ιξαν συμιμαθηταί τοιι
?? 8γον δτι τοΰ ήριμο&ε τό έπάγγιελ
ιι ο τοΰ Ιοανικοΰ Διεσπιότου.
Τ<ι.ιιρινός, ρίλιικρινής, έντιμάτα της, Λνιεΐκΐτι,κός μέ ιώβειον ΰπομ.0- νήν, ηιλαλήθης, ΑνεξΪΜακος, !σορ ηοπημε'νο.ς είς την ίιοήν τού, ά- πΛονς είς τοΰς τρόπους τού. Ά- πεστρέφειτο τίς λοξοδραμΐες, τίς ϋτοκ,ριοιύες, το ν|<εΰδος. ΕΙχιε ψν- /ήν μικροΰ παιδιοΰ, παιρβενικήν. Δέν ήτο μνηισίκα,ν.ος. Ξεχνοΰσε τή άχαριστίαν, τήν άγνωμοσΰ- ντ>ν, τάς οποίας διηγεϊτο μέ άφε-
λριαν παιδίκην καί μ,έ τύ μρΐιδίαΐ(ΐ«
στά χείλη, π(?ο(τ«ηιθοιΰσιε δέ νά δι
λαιολογήση τούς Αγνο>μονας καΐ
άχαςιίι(ΓΓ(η·ς άκόμη καί εσπΐευδιε νά
τοί'ς έξητηοιειτήκτη και μέ ΰλικήν
Οηιιία,ν τού άικάμη.
Δέν τόν σΐ'γκιν-οϋσαν ΰλικά ά-
γα'θά, ΛιτεστοέφΒτο την ματαιοοο
ξίαν Τύ μΓίτος κηί ή εκδί/ΐησις ή-
τί1. στόν ή
'Ο Θοδΐιχρίίικης, ώς
θά πάη κατ' εύθίειπν είς τύν Πα-
ράδριοΌν, εάν ιιπάρχη τΜθΰτος
χά) άπύ έκεϊ βά Οοηιθή ή άγνη ψυ-
υι'ι τοιι την άνταξίαν κόρην τον
ΠέτΓν Οίκονοιμοποΰλο»! ήθοποιύν
Ριά τήν σταδιοδροιιίαν της ώς
/.η χτ\· σΰίΐτ'γόν τού.
Ούς άγαπά ό Θρός Αποθνήσικοΐ'ν
ν ί οί, κηιιτά τί(ν Αγίαν Γραφήν.
Ό Θηδιοοάκτις ρΰρίσικ.£ται σήαρρον
έ /ή, δ,τητι δέν ΰτάρχει θλή|ης, ου
τρ πόνος, οί'ιτρ βτεναγμάς.
Ετ*)ογηαε·νοι ρϊναι οί νηκροί,
τού ληαμοΛ'οΡν τίς πίνοες τής ϊο)
"Μ5-
ΑΙονία σον ή μνήμτ; θοδ<ιΐ.ρΛκη. Σ υγχώρησ,ρ ίίσονς σ' ΡΛίικραναν Τύ ίΤφάλλΛεσθαι άνθριόπκνον, τό σΐ'γχιης>ρΐν θιείον.
Ε.Λ.
'Τπρνθ·νοι σνμηώνοις τίρ νόμφ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κα-οικ.ία Ναυάρχου Βάτση 56
Προΐστάμενος Τυπογραφείβυ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκον 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 47Τ.7Ϊ4
ΠΈΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 69, Αθήναι
ΙΤΗΝ ΠΑΡΓΑ - ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΑΙΛΕΥΚΑΔΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Γ'
"Οταν φθάίταιιε στό ξεναδοχεϊο
Αρχίση ή ΆναστάοΊμη
οτίασι. Ή ιιαγειρίτσα ήταν
στομαχη.
Την Κυοιακη. τού ΠΛσχα ©στ*
οα άπό ρνα αακάριο υπνο καΐ Λ
φοΰ είχαμε πάρει τό πρδγενμ*
μας, έπ·ισοί.εφθή%αιμε τό μ,εσακονι
>κό Έΐίϊτικό κάστρο. Πανθ) άπο
Ιτήν Πύλη της είσοδον διακρίνη
μρ τή χρονολαγία 1707. Άπό το
νψοιιια έκιεΐνο ή θέα ή,τατε πανο
ραματική. "πίσης προσκι·ντ)σα)ΐ.Γ
τα λείψανα της Άγίας ΘεοΒώ-
οας ποίι φνλάσσονται σε μιά ί-
πίχρυση λάρνακα σαήν §κικ.λη(Λα
(των Αγ. Θεοδώρων. Άξίξει νά
Λναφέοο τό ιστορικόν τής Πάρ-
γας όπως τό γράφει ή Έγκυκλο
ιπηιοεια — Πάπτ'ρος — Λαροτίς -:
—«Κατά τοΰς βυζαντινοίις χρό
νονς ήταν μιά βηιμαντική πόλις
της Ηπείρου. Τό 1387 κατελήφθη
υπό των Ένετών, οί δποΐοι ίμ.ει·
■ναν μέχρι τί» 1797 δτε πεοιηλθε-ν
ίντό Γαλλικήν κυριαρχίαν καί τό
επόμενον ΐτος υπό οοσοτοτι^
-/ήν. Τόν Μάρτιον δυ/ικ τίΐί 1814
■κατελήφθη υπο των "Αγγλων, οί
λποΐοι την έπώλησαν τό 1817 είς
τότ Άλΐή πακτδν ΛντΙ 156.000 λι
ικΤ>ν οτεολινων Την Μ. Πίμι—ηιν
14 Απριλίου τού 1819 καΐτεφθα
««ν είς την πόλιν (Ττοαίτειιναιι
τού Άλή πασά πρός κατάληψιν
αύτήΐΰ. Καταγανατίτισιΐιένοι. οί,
,ΠάργΜΜ. άΛθ<ρο»σίί:οι»ν νά άντι- «τται&οΰν, άλλά τοΰς έμϊτοδιβε Λ "Αγγλος ο—ραιτηγός Φρίν "Αν ταμς. Άποφαίνίθουν τότε νά Λα- ραλάβουν άπό τίς έκκληισίες τα εΐκονίσιιατα λ·αί παν πολύτιμον ΙκαΙ νά άπέλβοιν, άλλά καΐ πά¬ λιν ό «τρατηγός τούς άπηγόθίυ σε με την οήλωονν ότι μετά ττ)ς πόλεως έπ«>λήθησαν ρίς τούς
Τοώρικους κοΑ τα έν αυτή. Τότε
οί Πάργιοι παρέλαβον έκ τοΰ χοί
μηττηρίον τα όστά των προσφι
λό)ν ττον. τα |σώρε»σαν είς την
πλατείαν τής πόλεως καί τα
«αν. Παραλαιβόντες την
τοΛτονν, ανεχώρησαν σί>ν γνναιξΐ
καί τέκνοις διά Κέρκυρας πε*ρί
που 5.000. Ή πώλησις τής Πάο
γας είς τόν Άλή πασάν πρου¬
κάλεσε παγκόσμιον αγανάκτησίν
καί καταικοαυγήν, ένεκα τούτον οί
"Αγγλοι κατέθεσα/ν τό άντίτιιιον
τής πωλήσεως είς Τράπεζαν τής
Κερκύρας, ίνα οί τόκοι αΰτοΰ δια
νε,μωνται μεταξΰ των έν Κερκύρα
Παιργίοιν. Ή πόλις ήλευθΐρώθη
«κ τοΰ Τουρκικόν ξυγοΰ κατά Φΐ
ιβροάριον τοΰ 1913. Κατά τή*
διάρκειαν τού 'Ελληνοΐταλίικβΰ
Πολέμου καίτελήψθη κατά τάς άρ
χάς Νοεμβριού 1940 {ιπο των
I-
τολών άλλά άνεκατρλήψθη μετ"
ολίγας ημέρας υπό τού 'Ελληνι·
■κου στραιταΰ. ΓΓλιηθιισΐμός κα,τα
την απογραφήν τοΰ 1691 - κάτοι
κοι 1586».
Σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα της
εκ&ρομής τό πρ(οί τής δ-εύτερης
μέρας τοΰ Πάσχα μετά τό ποό-
γειιμά μας ξαναιμπήικσαε στό ποΰλ
μαΛ' καί άκολου&ησαμιε τό δ^άμο
γιά την Πρέΰεξα. Σταμαιτήισαμ.<ί Άπό την έποποιίαν της Βορείου Ή πείρου <ττό ΝεκροταφεΤο της Θεσπρωτί άς καί σ*τήν ίστορική Νικότυολη ύ ί&ούθηκε άιπό τόν Ροιμαϊο αύ- τοκράτορα Όκτάβιο - Αυγουστο τό 30 π.Χ. γιά τή νίκη τού *της Άκτίου νατιμαχίας κα'τά τού Μάο «ου Αντώνιον τοΰ Τριανδοιοΰ. 'Ε/ρΙ εΐδααε πλινθόκτι—α ντίσμα -τα. Γερά τείχη, μικοό θέατρο στοΰ σιόιςονται ή ιτκηνή καί ώρι- σπρές καθισιιάτων. Έ- (πίστις έ'να ίίδραγΜγεϊο μέ τίσσε- |(1γ|; ΰδαττίποΟΓριεςΐ. Μιε-γαλο εν διαΐφέρον πα,ροτΗηάί1οτ<ν τα κατά- λοιπα τής Πακηλινής τοΰ .Ίοα,' αί ώνος. (Βΐ'ϊαντΐΛος Μΐϋς. Κτΐριο μέ έπϊμηκΐς οχτ(μη). Ή άρχιτε- ■κτονική της καί μ&ϊχατη <Λ ψηςκ. ίωτες παραστάισρις ποϋ είκονί- £ουν: ζωα, φι>τά, λοιιλοόδια, ψά-
ρια. πονλιά, κτΛ'ηγοΰς κο) ψαρά
ΰες ήσαν πράγματι άξιοβαΑιια-
βτες.
Άπο έκιεΤ φθάνοντος στή Πρε
γι« (ΐιογηιτό σέ κα-
Λ έστιατάριο. ΜετΛ
ν,άνπαε ενα περί|π«'το στόν παοα
λιαοώ δρόμο καί δστεοα |πι6ιβα
■σ&ήινιτιμε στδ φεορυ - μποτ δ «θ")
μάς» γιά τό "Ακαιο. Άπό<~α<τις ιμισό Ν Μ. Διάρκεια ταξιδιοΰ τέη <τερα λεπτά. Κατά τόν πλούν εΐ- •Λααε τό άεροδ^άμιο» τοΰ Άκτίου. Δέν εΐχε μεγάλη Ικταση. Ήσ«.ν .-ΐροσγει<ι>μί.να στρατιοιτιικσ άερο
πλά,να. Πγαίνο'τας στό "Ακιτιο
ί'ικοληυΟήΊσίψΓ τό δράμο πρός τό
στενό τής ΛεΐΜΐάοας. "Ακττιο —
Λετνάς 20 χλμ. ΆπόοτΐΜΤΐς, από
την «κτή τής Άκ,αρνανίας 50
.μέτιςα. Περάισαμε στό
ΤΛ'ράπιρτοα μρ σχεοία. "Οταν
σαμε στό κεντοον τής Λευκώδας
ήταν άιπόγειιαα. Διργράφετο στόν
«θίζο·νιτα τό γέρμα τής ήμ^θας·
Δέν εϊχαιμε καιρό νά έκδράμουμρ·
σττίς δυτικές καί νότιες δ/κτΐ,ς τοΰ
νηστοΰ γιά νά θα·υμ,άσοΐιιιε τα
ι-ΐλούσια σέ 6λάο—ηση τοπία καί
τις καταιπράσινες πεδιάιδες. Ο15-
τρ να πλ^εύσΌιυμε μέ 6εν£ινόπλο«Λ
γύρο) στά νησάκια: Σκοοτιό, Μα
'δοι^ο1 καί Άγία Κτ<ο·ακή Κάνα- *ιε μόν© 2να περθπατο στά καντοΰ Λ'ΐα τοϋ νησιοΰ καί ήπιαιαε τό Λ ναψκκτικό μας σέ κάποιο νεΐο τής κάτο> πλατιείας.
Γενικά ή έκδρομή ήταν
<ττη καί ένττιτωσιακή. Ό άρχηγός τής ίκδροιαής μας κ. Δ. ΠαίταΛή μος μέ την εύγλωτΓία καί την ιεύφθάιδεια' ποίΐ τόν διακρίνΐι μδς έξι«ττόρη«τε μέ σαφήινεια τα άξιβ- θέίίτα καί τού: Αρχαίολοτ<ι>Όύς
χώροπς πού έΐπισικεφθήκαιμε. Πά
ιράλληλα μδς ε-Ιπε καί μερικά Λ
νέκιδοιτα πού ΙνθοτκτΓασαν τοίς συν
ΤαΕιδιώτες.
Τελΐικά, φεΰγοντας άίΐό τή Λίυ
^(άδα καιτά τό σούροιντο ένΛ δ
ικατα%όοαανος 5ίσκος τοΰ ροβόχρν
μόν "Ηλίου έσιγόγερΛ'ε προα μα
ικρι<ά στή φλογκσμΓνη δύση, μάς έ'φερε στή θιντΐστΐ τίς χαοοα'ιμΐνϊ^ ■καί Ιένοιαοτες ώο?ς ποϋ π*ρά σαιμε —ή Πασχαλινή αυτή ρκΛςο μή καί μάλιστα τίς μέρες π«ύ ζή «αμε στή γραφική καί &ρο<τόλου <ττη κΐΐΜΐόπολι Πάργα. ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) 12. ΙΒΡΟΠΗΓΗ — ΑΓΙΟΣ ΔΗ ΜΗΤΡΙΟΣ, ΔΙΑΒΑΣΙΣ ΤΩΝ ΧΤΝΟΡΩΝ — ΚΑΠΕ ΣΤΙΤΣΑ — ΜΠΙΓΛΙΣΤΑ— ΚΙΟΤΤΣ — ΚΟΡΤΤΣΑ — ΤΕΠΕΤΖΙΚ — ΜΠΕΛΑΒΟΝ ΤΑ — ΛΕΣΓΝΙΑ — ΑΠΟΪ* ΠΕΤΡΟΣ. ' Είς τό χωρίον Ίεροπηγή παρε μείναιμεν έιπί &ύο ώρας. Ό Συν) ρχηί Παπανι,κολάου, δαι,μονίας Ιμνήιμης ανθρο«πος, ΐ,νεθυμήθη επι Ιχαίρος ίίτι έικεΤ διεμενε παλαιός ΐτου στρατιώτης, όμογενής έξ Ά- Ιμρρ,ικής, λίαν εϋπο.ρος καΐ καιλός ϊ Ιτοτριο'ιίτης. 'Ερο>τηθείς αλιλος κάτοικος τοΰ
χοιριίθΛ), τιπρ&ριξε την φιλάξενβν οί
Ικίαν τοΰ τρΐος ατρατιώτου, καί
μετ' ού πολύ οΊ'νεκίντρώθη υπο
Ιτήν σττργη,ν της τό επιτελείον τοΰ
ΙΊ'ντάγιιαιτος.
' Περιποιητι-κώταιτος δ οίκο5ε<*ΐό της, μας έδ>ξι«όθη «ίς τό καλτνττ-
Ιςον διομάτιότν τοαι, &εομαινόμιενον
«πό τάς φλόγας καί τήιν άνθραικ*-
άν ίοογόνου έ.οττίας. ΚατεκλΑθηΓ
μέν ολοι επί, πλουσίου τάπητος καί
Ιέντός όλάγης ώρας σν»νηλθομιεν ΰ-
Ιτύ τής εύγεν,εβτάτης κυρίας, ένώ
βε χρόνκ» δ διοικητής συνεξήΐτει
τάς άναμνήβιεις τού μέ τόν πα-
ΙπΓστιτβα την 9 30' ώραν,
Όημεν ολίγας ώρας, καί την 17
Άπό παμϊϋάλαιο 6ιι6λίο τοΰ 1.100 π.Χ.
ΟΙΝΟΑΟΓΙΚΑ-ΓΕΩΠΟΝΙΚΑ-ΦΙΛΟΙΟΦΙΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
Εις τόν οίκισμόν
Τό
Β'
σου άρχίϊει
Τό Αγγεϊο τίναι ίεστο πού το
ττν ιιιριτρκινητιθηαεν κατενθυνάμ«νοι ' πιάνομε. Είναι δέ κρΰο ίίταν τ )
'ε^ τό χωρίον Κιούτς, κείμενον .-τα ; ικρα>σί πράκειται νά διατηρηθή
ητι τάς βορριοδυτικάς {"(Αρείας | Τό κοασι δν ρίναι ίΖεστό την ά-
>τής Μόρσβας. νοιξι γρήγορα Θά ξ»
ΔιήιλΘοιμρν άπό τήν Μπίγλισταν,
ΰπον είς τι καφενρΐον έγνωρίσαιμιεν
"Αιν είναι κρΰο Θά διατηρηθή
νά ιιήν τοΰ ρ
χρηματα, άλλά νά τοΰ άφαιρέσης
'.τΗθυμίες. Νά τοΰ σιη·ι<ττάς ν' ά- Ιπλώνη τα πόΐδία τού ειος ρκ.εΐ π ΰ 'ΐτθάνη τό στρωμα τοτ,'. 1 Μάθε νπ εΐσαι άνεξίικαικος. Λ(Γ· οε τή φιλοξενία σου καί σττόν εχ- θρύ σου άκύμη. "Οπ»)ς δι δένδρο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ' Τής σ,Λτεογάτιδό; ηης δίδος ΑΡΤΕΜΙΛΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΤ Ό Ποιντιανός Μορτνοίτικός 2ύλ ιν.ό, Κρητικό τεντοίάλη, ά τοΰ σάν εΐκόνες ό χο- ?νας 0νΜ) τϋ); 'Επτανήσου «Ί>
"Ατς Γκ^ογης ιιέ τό διτλό ντι
σκι-ΗτΛίί,ο» ό χΐρ|ί'ς τον θείριοιμοιι
ροί αύτοι πηγάεοντρς Απύ τοΰς ή,ο [ ρ'/ρ μργάλη νοστρινοττ.ττ' καί -ι
χαίονς 'Ελλττνικοΰς όπως είναι «ματικότητα νόμτϊρς, πώς διάβ,
λογος Σονραιένοη' δηιιιονυγησε ε- ικ>ι
να καλ.?Λΐιεχνινύ χορευτικό συ,'-
■κοότημα, τού ρξΓτέλρίτρ στίς 11
Τοΰ Μάη ρνα ώοαΐο πρόγρτιμ,ΛΊ,
Από Ποντιαχοΰς γορονς. Οί χο
Τό κραίτί όταν μειΤαγγίϊεται ΐ;έ 'δέ-ν άρνεΐται τή σκιά τού οΰτ^ >·(α
μ
■δια πρώτην φοράν τα Άλβανικά πανσέληνο Ευνίϊει.
Ιμιτταλλικά νιαμίσΐματα λέκ, καί πά ' Τα κραισιά χαλοΰν βΐ'νή·θ{ι)ς ίί
Ιρχικάμψαντες έκ της αμαξιτής δ- 'ταν 6ακΓΐιλεύει ή πούλια καί οΊ·
'δοϋ τό Τσαιγικόνι έ<τ«θάσαμ«ν τάς ΡΛοχή των κννικων καιταάτίον. «ρώτας προ)ίνάς δ>ρας της 14ης έ έ
ιλαιόιν τού στραίτιώτην έν φιλιοαοτά
Έν γένει δέ ιιέ τή μεταβή η
ρ'ις τό Κιούτς. 'τοΰ καιοοΰ οταν κάνη τολΰ Ϊροιπ
Τό άπόγευμα τής επομένης ή- ή κοΰο ή νεροποντίς ή φνσοΰν ου
τό Σΰνιταγμα άνεχώρηοιεν νατοί άνρμοι ή πέφτονν άγριρς
ϊνεϊθιεν καί μετά πορείαν δύο ώ- 'βρονττές η Αΐττροπιελ.έκια >.αί πνην
ιςών τ'ιπό έλ.αφράν χιονοχροχήν ®Ισ 'έποχή ποίι άνθίϋονν τα τρίαντά-
■ήλθιεν είς την Ιστορικήν πόλιν τής *(τυλλα.
Κορυτσδς έν σχηματιαμώ παριβλά 'Επίσης |άν δοΰμε στον τρνγο
Ιτεως, μέ την σημαίαν τού κιιματί 'ττεΐδι κουλοι-ριαοιιένο επάνω σέ
ϊουσαιν είς την «Βφαλήιν τής φά- 'κλ.ηαια, τό κραισί θά ξι«νίση.
'λαγγος. Οί κάτοι-κιοι ένβσυσιωντες ('Εγώ δέν τα πιατενο) αι'ντά).
Ιεχειροικράτονν καί ηύχοντο τούς ΠΑ ΝΑ ΧΑΛΑΣΟΤΜβ ΕΝΑ
νττόν ξυλοκόπο.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
' Ή 'Ελενθερία είναι Ίερά δτα >
δέν είναι ΑΣΤΔΟΣΙΑ. Τότε δ
μοιάϊει σάν νά δώσετε δίκοπο
ΐμΐ'/αίρι σ' έ'να μικρό παιδί.
«Σάν ιιισοΰνται μεταξύ των
ιδέν τοΰς πρεπβι ελευθερία» εΐπ;
ναί δ 'Εθνικός μας Ποιτνιής.
Ο χειιμάϊνας θέλει ζεστασιά
'καί τα γηρα'τειά ν ά μην ε'χονν λι'
'πες. Θλίψιν άφατον αΐαθάνεται τ
ππιτριρας ίίταν τα παιδία τού ρ'ς
'τά γηρατϊΐά τού δρίχνουν άδπ-
πυροιχιος μέ τη πολεμικη
δριχτουν, -τίος δ λαυς τού
Ίχοήτας, οΐτινες ληοτμονήσαντες
τάς κιατώσ·εις των πορε*ών έβάδι
ίον ζ*)ηρότα)τα. Ό Συν)ρχης Πά
ηανικολάον ενεθουσιάσθη, καί 8ιε
Ιβρβαίοΐθΐε τόν Ταγ)ρχην τής Χο)ρ)
>κής Τβαταλόν, άν(ί>τερον Διοικη¬
τήν Χο>ρ)κής Κορυτσάς, δτι ταχέ-
ΚΡΑΣΙ
Μασοΰιιε οατάνι καί βάϊουμε τό
χνλό μρσα στό κοασί.
(Αύτύ πρρπιει νά τύ δοκιμάση
ΞΤΝΟ ΚΡΑΣΙ
Διά νά διορθώσατε έ'να ξι·νύ
<ΐις &ά δ,ρεψη δάφνας μέ τό Συν- νραισχ τό φιλτοάρωιμρ μέσα <Ί·τό τσγμά τον. ι|»ΐλή ποταιμίσια χισνοβραχήν τό Σΰνταγ ΟΙΝΑΠΟΘΗΚΗ. Οί ΆρχαΤο· ? διαχΰαει, ό μέν Άν)ρτχης Πλίΐύ ι μ.α συνεχίση την πορείαν τού καΐ ΌιιμιΑτιϊαν μέ λιβάνι την οίναπο ς εκλεινε τα μάτια, διά νά αί Ικατρληξεν είς τό χωρίον Τεπίτ- θήκη τοιν καΤνε τό θριάφι δ,τος τήν Αιπατηλήν γλυκΰτηΓΓα ϊίκ, περί την 22αν ώραν, δπου έγ «ϊΐμερον. τοΰ φευγαλέου ΰπνον», οί δέ άλλο*, Ιχατεστάθη έν έπισταθιμιεία. Τα πάν "0<τατ βροψάιι τό κρασί. Πιιρ( ι Άξ)ικοί τού 'Εαιτιελιείου καΐ ό γρά ι τ<ι ήσαν χιονοσικιΘπή καΐ τό ψΰχος «ιΡνα. Κίθαι·ΰδιι βουταιιε ιιέα'ΐ έφρόνπιξον νά καλοϋν σίτο , Ιδιαπιεραιστικ.όν, άλλ' αί στέγαι των «<τί χρασί ή ρίχνομρ σπορους ν(1 >7 ιιλλο Λπό σέληνο.
ΠΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΘΟΤΜΕ
1'ρίχμί νηστικοί 5 — 7 πι/ρα
περ»φειραμέ·νους δπλίΓΤας, βϊκιίόν τοΰ χωρίου λίαν
π<·ός τοΰς δποίους ή οίικοββσττοινα ιιΐί την πυράν τής ζωογόνου έ- 'Γύχαρίστ'ος προσ^φερεν θερμανττι Είναι, όμ,ολογουμένιος, θεΐοΐν δώρον τό νά έχη τις κονλήν 'μην, υπέροχον δέ τό συναντά πά- λτ άπρΌ«δοκήτ(ι>ς φιλάξενον κατα
έν με<ΐο) χιονοσικιεπών όρέ Περί τάς π.ρ<ΐ)ϊνάς (Τιρας άντχω οήσαμιεν έκ τής Ίε,ροπηγής καί βιο τοΰ έρήμου κατοίκίον χωρίου Άγιος Δηιμήτριος εΙσήλθομ«ν είς το Άλδανικόν εδαφος. Όλίγον κοιθώς ό Άντ)ρχης μεγαλοπς.επ<ος ε πί τής όλισθηιρδς ήιμιονικής όοον, 'κατέιπίσεν ΰπτιος καιθ' όλον τό μη ΐν ος τοΰ Ανααηήμ,αιτός τού, καί με τα κόιπου έγερθιεΐς διηρωτήθη άν ΐϊχομιεν είσρλιθιει είς την Άλϋβανί αν. "Οταιν δμ/ος έ&ειβαιώβη δτι έντός Έλληΐνικοΰ έοά Αίκάμη καΐθηΊσύχασε: «ίΙΐΓα πώς εΓναι κακάς ο'οινός...», έ ΆντρΜΐχν είς την κλάσυν τοθ 1900 ό συμιποιθής αύτός συν- αθελφος, ηδύνατο νά παραμείνη εις την Κρήττη καί νά άπολνβή κα τ ά τό τρρας τής έπιισπ-ρατεύσίως, 'Λαβώς Ιγινε μέ τοίις συνηιλικκό- <ται τού. Παιρά ταυτα ήοίθλούβηκτε -τι Σννταγμα έθελουσίως είς τήν 'έκστρατκίαν, καϊ συμψιετεσχε των ΐπιχειρήσϊοιν μέχρι- τοΰ Μάρτιον 1041, όπότε Ασθενήσας επέστρε¬ ψεν είς τό Ηράκλειον. 1 Θά ήτο ϊνάτη ωρα της πρωίας, ΧΑΡ ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ οτε άντικιρύσαιμεν έκ των θέοιεών 1 ΐαας τόν χιονοσκεπιή δρεινόν δγικον τής Μόροβας, είς την άκραν τής ιστιας. Είς τό Τεπετξίκ παρεμείναμβν ΐΐΛ'γοαλα, ή τρωμε τρίν τό φαγη- Ιαίχρι τής 14ης ώρας τής 17ης Δι τό ώμό κραμΛθλάχανο. ^χμβραίν, όπότε άνεχίορήοαμΐν ύ ΠΩ2Ϊ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΨΗ Ο λ!, αϊθρίον ουρανόν καί ήλιον έκ ΜΕΘΤΣΟΣ ΤΟ ΚΡΑΣΙ τυφλο>τΐΛίόν, λόγιο τής άντανακλά Μαίενομρ τό δάκρυ ποΰ βγαί
ΐοιεώς τοί» έϊα τοΰ παλλιευκοιυ στρώ νει 4τύ τίς κληματόυεργες ο.-ιν
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
τοΰ Δ«6όλη ποταμοΰ, καί
: ίμνήισιθημεν των ήρωϊκωιν άγώνων
τού Στρατοΰ μας πβός κιατάλη-
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς Κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ, ΛΟΤΚΙΔΗ | "Η θά ήναλίσκιετο αντη είς τας
'<)Ην της, οταν ή,μεΤς ε·υρισικώιμεθα 'ρ'ις την περιοχήν Σπηλίων τοΰ Ή Θ' άπέμεναν καΐ διά Μερα,ρχίαν μας άλλαι δά- Ιματος των χιονχον. Καιθ' οδόν δύο μεγάλα ιπιβατι κά αύτσκΧνητα, δέν ένθυμούμιεθα τινος όργανώαεως, έσταιμάΐτησαν Ί/αχ δΐΐνειιμαν είς τούς όπλίτας σι γάρα, σιπίοτα κα}, σοκολάτες. Π«- ΐρ(ΐιτίρο) σννηνιτήσαμ.ε·ν είς τα ά- Ικρα τής όδοΰ όχήιματα έγκαταλε- λπιμιμένα τοΰ ιταλικού οΐτραίτοΰ, 'καί σο)κ τοΰ ίππου τοιι, διότι εντα-
ιθε-ν έκ ψύξεως. Τώ παρεσχέθησαν
αί πρώται βοήιθ'ειαι και συνήλθεν,
Λλλ' άπό τής ημέρας έκ,είνης ήτο
ΐφανιρρόν ότι λόγω τής μ,ργάλης ή
ιλ.ικίας τού δέν θά ήτο δυνατόν νά
Ιπαραιαείνη μέχρι τρλους είς τό
Σ ννταγ,μα.
Έκ Μαΐελαβόντας κατηυθύνθη
ωεν άνευ ατάσειιΐς πρός την κω-
ΐιιόπολιν Βυθικοΰκι, δπου έφθάσαμιεν
τίς κόήου,με καί τό δίνομ,ε ση-
μέιθνισο νά τό πιή )ΐα£ί μ έ τό ν ο α
σί, χωρίς νά τό καιταλάβη.
ΟΙΝΟΜΕΛΙ ΑΠΟ ΜΟΤΣΤΟ
Βράί;ομρ τόν μοΰστο εως νά μ-ί
νη ό μισός καί άνακαιτενομε στίς
40 όν. μοΰστο 160 δράμ'" μειι
ΠΩΣ ΛΙΑΚΡΙΝΟΜΕ ΕΑΝ ΕΧΗ
ΝΕΡΟ Ο ΜΟΤΣΤΟΣ
Βάζοιμιε μέσα στό μοΰστο άγο α
πίδια (άγκόρτίΐΐίς). "Οταν ό ι οό
«τος εχει νερό πάνιε στόν πάτο,
| εν*) εάν δέν έχη στέκουν έπάνοι
ι Γιά νά σηικώνη νερό πολΰ τό
Ι νοιαισΊ χΰνομε μεσα στό βαρέλι ο!
ΐες ξρρές Λπό δενδρομολόχα καί
τό Ανακατώνομί καλά.
Οί ντο,μάτες ξειφλοτ'δίϊοιΐν κ>
λΰ είτκολα αν τής βουτήσοιιιε ί
λεπτό μ!έσα σέ ϊεστύ νερο.
Τα θαλασσινά πού είναι πολύ
■νόστιμα άνοιίγονν μόνα των αν τα
Πόντοιι εΐχε την άντσχή, νικον-
τας, τίς διάφορες όρδές των Βαρ
<>άτκι)ν λ.αών, ποίι τόν κατεπίει£αν
κάθε τόσο, νά διατηρήση την έ-
■θνικη τού σιητίδηση καί ύπόστα-
ση. Τό σνγκρότημα ανιτό
λ-είται άπό δύο τμήματα,
Ι^τα των νέο)ν, τόσον νέο)ν, ποιι
ιπολ.ύ δίκαια ό γνωστός λυράρης
κ. Χρησιτας Μπαιρα/κτάρης, κά-
τους σττη
τι}ν
γιά λα'γο μεσα σέ νερό ε
ξΰδι.
Γιά να γίνη καθαρό τύ λά·ιι ο
ταν εΓνα» θολ<) κΓίβουρδίϊομί ηΐ ά τι ψιλό στή φοχτιά καί καθώ- εί να4 &εστό τό ρίχνομε στό λάδι Οΐταν κάνιημρ κατάχρηση ίίί τό μιεσονΐΓΛΤΐον έν μέσω άγρί ι νρίοκταγίας. Ό άνθροΜτος δ«ν εί ^ χιονοθυέ'λιλης, ίιπό τό κράτος ναι σαρκθφάγον ζώον. Παραδιιν ής όσίθίας ήίτθανόμριθα τοΰς παλ ε10· ό ποόγονός τού πίθηκβς. μούς τής καρδίας νά σταμαΐτοΰν. Την ωρα τού φαγητον άπαγΐφΐί' Τύ III Τάγμα έΛεατάθιμιευοτεν είς Ται- άηολϋτοις νά μαλλώνοί»ν οί · ο το χωρίον Λέσγν<α. Τό II Τάγ- ^ΐ*: Τ('ι παιδία Ιμο είς τόν λόφον τής Μονής Άγί όϊ Πέτ'ρου καί τό Ι Τάγμα μετά Οί άγριοφοηάρες και οί χειη<>
δικίρς τονς δείχνοΐ'ν άγροί'-·ους
Συνέχεια έκ προηγούμενον
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Ηττηιμαι καί την ήτταν διΐιολσ
γώ· ίΜετάγην τΛ Κυοίω καί ίκε-
τευοτα αυτόν. 'Ο γάρ μοί μακαριώ
τατος ΔαΛΙδ άθχέτα) τ·>ΰ λόγου·
Μάλλον δέ ό ρν τώ Λα6ίδ φθ^γ
ξάμίνοίς], καί εισέτι δι* αυτού
φθενγόμενος. 'Επειδή καί τάξις
Λρίσττη, παντός Αρχομένο) καί λό
7«υ καί πράγματος, |κ Θεοΰ τε
αοχροιθαι καί είς Θεόν οναβτβύε-
«θαι. Τό δέ αΓτιον, ή τής πρό τού
«τάσεως καί όλιγοψυχίας, δι' ήν
ίμάχ/ρτΐνα φυγαοεΰ(ον καί ηύλίσι&ην
Αφ' «ιίόν χρόνον ού μικρόν ΐσως
■τοίς γρ ποθοΰσιν ή τής νυν ήμε
ι&ότητος καί μεταοολής, δι' ήν α"
θις εμαυτόν ϊδονκα φέρίον ήαίν,
αλλος μέν αλλο τι οίέσθίο τε καί
λεγρτπο, των ή μισονντοιν ή Αγα-
βκόντοι,ν ημάς, ό μέν οΰκ Αφΐείς αί
τίας, ό δι καί ποοσαιποδρχόμε-
νος .Ουδέν γάρ οΰτο»ς ήδΰ τοις
ιϊνθρώποις, ώς τό λναχεϊν τα άλ
λότρια· καί μάλιστα εάν τΐΓχΐιΚτι
ίοτ' ίύνοίας τινός ή μίσους έλκό-
ιιρνοι, ύίτ' ών καί φΐλεϊ κλέπτρ-
«θαι ό)ς τα πολλά ή άλή,θεια.
'Ε^γώ τ' Λληθές εις μεΛον θήβοι
μΐ)δέν α'ισχυνθείς, καί διαιτήσο)
βικοίίος Αμφοτε'ροις τοίς μέρεοιιν,
οσοι κατηγο^οΰσιν ημών, καί "-
«οί ύπεριιπολΛγοΰνται ποηθΰμω;·
τό μέν τι κατηγορηβας Γμαιιτοϋ.
τό δέ ίϊτεοαι,τολοντΐσάμενος.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Νιχήβηκα καί &μολογώ την ήτ
τα^ μόν· ήτοτάχθηκα στόν Κύριο
κ«! παρεκάλρ<τα Αυτόν. 'Εβτειδή τάξι αρίστη ρ[ναι, οτόν καθρνα ποίι αοχίϊει λόγο ή πρ&ξι, ν' άοχί ϊη ΛλΛ τόν Θρο καί στόν Θεό νά τε/,ρικόνη, άς άρχί«τη λοιπόν τόν λόγο μου ό μακαρκόιτατος Δατ>ίδ,
ή μάλλον Έκρϊνος πού ρΐχρ μιλή-
γτρι καί σήμροα άκάμη μιλάρι διά
τοϋ Δαιβίιδ. "Οσον Αφορά τα αϊτια
τής προγενέο-ερης οιαγο>γης καί
όλιγοι|η<χίας, ή όποία ?γινε άφορ <αή ν' άπαμακρυνθή Απδ κοντά σας ■καί νά μείνω σέ Ακατοίκητο με·· ιρος γιά άρκετό χρονικό δ-ιάστη- 4ΐα, 8—ος τουλάχιστον φαίνετα' «' αύτοΰς ποΰ μ' επροτίμησαν, κα- ιθώς καί τής σηιιερινής άλλαγή." ναί ήμερόττϊτας, ή όποία καί πάλι *ι' εφερε κο^αά σας, δ καιθένας άς εξετάση σύμφωνα μέ τίς δια- ■θέισεις τού· ^κείνοι μέν οί δποϊοι μέ μισοΰν, δς μή μέ συγχωρϊ- «ουν, κι' έκ.είνοι οί όποίοι μέ ά- ιγαιπβύν δς μέ δικαιολογήσου,ν. Δι ότι τίποτε δέν είναι τόσο εύχάρι- στο στούς άνθρϋ>πί>υς άπό τό νά
σχολιάίονν τα άλλάτρια, καί μά
λιστα εάν τύχη νά παρασύραχνται
άοτό κάποια συμπάθεια ίί άντιπά
■Οεια, άπό τίς οποίες σννηθως δια
οτρρδλώνεται ή Αλήθεια. 'Εγώ δ-
ιμ<ος χω,ρίς νά ντραΐιτό), την άλή- 'θεια θά 6άλο> στήν μ,έση καί σ"·«
«ίκαιος διαιτητής θά λύσιο την
Λιαιφαρά καί των δύο μ,εοών, έκεί
νταν πού μέ κατηγοροΰν κι' ίκεί
νων πού μέ ύπερ«απίί;οντ,αι πρό
βτιμα, καιτηγορ(όντας τόν έαυτύ
μου σττό ενα μέρος καί ΰπρρααπί
ϊοντας στό αλλ».
ΣΧΟΛΙΑ
1) Στήν άρχή τοΰ λόγον, χα-
«ακτηρίζρι αάν ήττα την επάνο5<) τού άπ<) τό έρημητήρ^ άλλ' ήττα σοιτήρια, γιατί {«στάχθηκε στό 'θέληιια τοΰ Κυρίον. 2) Τα περισ σότρρο μρρος τής έναρκτήι
ποΰ προαναφέραμ,εν.
ΦΙΛΟ Σ ΟΦΙΚΑ
ΠΟΛΤΤΙΜΑΙ ΣΤ Σ ΤΑΣ ΕΙΣ
ΕΚ ΤΗΣ ΜΑΚΡΑΣ ΙΙΕΙΙ ΛΣ
κ. ΕΤΑΓΓΈΛΟΤ ΛΑΓΟΤΔΗ 81
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) | ('.οήιθαμε. Κοννήσοιι καί ιτν>.
— Γυναΐκα, ?χε θάρρος καΐ ύ-
τιομονή!... Πίστενε στόν Θεό!
ΚάποΓΓε θά μάς λυπηθη!...
— Αύτό τό καποτε, τ' άοωύοι
Άν πρρπρι νά λατρ·εύης κκτπ
όν, λάτρεν«ε τύν άνθρωπον τοΰ ά
γροϋ.
'Εκείνος ποΰ δβν στ'γχωρεϊ τό
Θές ό κύρ "Ακτΐί, γιατί ν.ι' ηύ- -ιαιδιά τον, όσοδήποτε χακό κι!
τοΰ ή τΐΛομονή έφθασε στό άπμο αλ το" ^«ναν δέν είναι ί>?ο<λΐι χονρητο, θές μέ τό πές πές κάθί ΟΡΐμένιος άνθρουτος. Πολλά αώ-ι (Ιι Ιιιε'ρα ή γυναίκα τού, πήοε την ά- | «ιήίοτΓν καί την ξοίήν τοιν διά νά ΕΤΟΤΣ τωοα χιρόνια!... "Ομ^ος τό στο- πόφασι νά λουνηθτΐ λιγάκι!... Πά τα -τροστα,τεΰσουν, όπως ή μαχι δίν παίρΜει άπό τέτοια. Νει οί ήαασταν καί γεράσαμε, μ' αν- τες τίς οΊκουριασιμέ,νες καί μάτα»ίς ελπίδες!... Πόττε σάν τα τινάξον- μρ ή Γ>ταν κοι<φταλιάσοΐ'με; Πέ; μην σέ παρακαιλθ), πότε;... — Πρό παντός αξιοπρ,ε·— ια ναί ίιπθιμ©νή!... - Νά την βράσο ίγώ κλτ την ΛΕιοιπρρπΐΡΐα καί την ΰπομονή ο*ον... — Β-ρέ γι<ναϊκα, τί θές νά κά- νοι;... "Ετσι ρΐδα κ' ίτσι εμαθα, Α.ιό τόν ποτροα μου. — Άμ' γι' αύτό κι' αύτοΐ δέν ε^βανε προκοπή!... Τί νά κάνης; ό τ: κάνουν* κι' οί αλλοι, πού κά- ·η»νρ δνετη κ' είιτνχισιιένητή τή Ιοιή τους!... — Σοΰ εΐπα. Οί Αρχές μόν δέν ΐ4.ου τό έπιτοεΛουν. Αύτά πού λές πηύ κάνονν δ,λΛοι, οΰτϊ ίχνος συνει 'δή(ΤΡ<05 εχουν και οΰτε ίδρα τοΰ «Γνώθι σ' αυτόν». Καί τό κ&ίτΜ >ΛΤ(ο τής γραττής, δυόμιση μέτοα
χοιμα κι' αύτοι κ' εμείς!... Γι'
ί-ντό μή στεναχο>ριέσαι καθόλου.
ΝΛοαι βεβαία πώς έ·μΐίς τό δίκηο
μας Θά τό Οροϋμε στή μέλλουσα
ϊ,ιοήΙ...
— Μ' αύτό τδ πλρυρό νά κοι-
ιιάίταιι άντρα μόν!... Παιδί ">ιιον
νιι καΐ γέρασα! .. Αύτά είναι ·ψευ
τ.παοηγοριές. "Η 5>λι μέ τιμ,ή θά
ΐήσοα,νΡ ή δλοι χονρίς τΐ4χή!.... Κα
«ά είναι τα ψρρματα. Αύτά τΛ λέ
ν οί ίπιτήδοοι, γιά ν' άπον.οιμΐ'
ϊοννε έμάς τοΰς κουτούς. Κ' έ
ϊτποή καθώς 6?.ρπεΛς, Απ' την τι
ητι ΛέΛ' βγαίνει ζουμί, δν δέν κινη
Ρή^ καί σίι λιγάκι, δν δέν κάνης
ότι κάνουνε ν.' οί δλλοι — ποΰ ώ,
*/τές τ(τανε φτοχοί καί μαραζια-
σμέν,ικ καί σιΊμεοα δέν ξίρουνε τί
εχοννε, πάμε χαμενοι!... "Ενας
λύγος λέγει; «"Αη - Γιώργη μόν
ή περδ»κα καί άλλα πολλά. (Ή θυ
"σία των £(ί>ο*ν γίνεται μόνον ΐττ'
ι'ίσον ρΓν'αι μικρά τα παιδία τον).
Τα Ρνγενικά παιδία ποτέ δ.ν
Ανπμιλοΰν είς τούς γονεΤς το·ν.
Τα
ρηΐιι»ρρ««ε σιγά σιγά τίς τιμές «α!.
τίς άξιατρέπιεΐίς, τίς
>.αί τίς παραινέισεις τοΰ
'τιι τού ποιτρρο τού κα), κάνοντας
δπίος τοϋ φαγ(ιΐνάτανε τόσον κα< ρό, ή πολυβασαινισμένη γοναίκα ι Τα ^Υϊ^'κ" ■ταΐδίά φαίνοντία ά Τον, τάστίΐλε δλ.α περίπατο κηί πί , πο το 'ΤίΤ)ί; ίέρονται είς την ίτυ- 'ττ-χε μέ τό παραπά·ν<ο!... Άντπ'.α ' '-'εσί^ των. σέ κάτι ΰποΒΓτες μαυοα | '° μϊγ^όψιαο: δέν είναι μνη Δέν θιιαάται τα κ(ΐκά ίΐνπν, άλλχ'ι υάλλον τα (>αια τόσο μργάλιες σάν έκεΐνί; ι 'παρηιδλί.τρι. Δέν κατηγορεϊ χ/η-ι'
'τοΰ κάνοι·ν·ε οί μεγαλοεπιχει^ημα- ,,^Ή-ν·
τίαι, καί τα κατάφερε μιά χαρά!. Συγχωρεϊ τοΰς πάντας κηΊ
Στήν άοχή είχί κάποιο φό<5ο, κδ ' τοίις έΧ'θν«'ς τον άκόμη καΐ σπεύ ποιο δισταγμό. Τόν ετννπτρ ή σνν£ δρ( ν" το*'= ν"ν1 τ" καλό όταν δηοΐς τοτ·. Μά σάν ξεθάρηεψιρ, Ι- |ιτο<)ή. ίτρσ* μέ τα ιιοΰτρα, οπιτος λέγη 6 ι "Αν θελης νά κάνης καποιον λόγος, σέ διάφαρες έπιχειρήσ«ΐ(,______________________________ γορίτηκες νταλαβέρρς κοΐ επί <δ 'σνκακος. <''ξιοπ<>εηιρστερον ιιπί£ν·ες, δχι 6Φ· Πι01' τ0^'
τοΰ γλυκοΰ νεραΰ καί κέρδισε πολ
λ ά λίφτά!. . Τόσα πολλά, που
δέν ήξερ,ε τί νά τα κάνη!...
Μιά παροιμία λέγει: «Ή όρε¬
ξις τρωγωντας ?ρχ«ται!...» Αί,
την ίδια δονλ^ειά Ιπαθε κπί ό νίιρ
δάσιεις στή γιορτή τού καί ναο
χοιι*»ται οί φίλοι τοΐ' καί οί γνΐιχττοί
τυν, ν.' ?τσι μέ την εύκαιρία να
■χορέψη κι' αΰτός, νά τηδήξη καΐ
νά χαρή ό καυμένος σί τούτοΛε
τόν κόπμο, ποΰ σύντο^ πρρνάη ή
ϊο.ή! .'
ς. "Άοχισαν νά τόν πε
ρισταιχί£σνν κατι κόλυαοίες, κάτι ά
ππτεώνες τοΰ καλ-οΰ κόσμον, τόν ΕΕ,τπιΐΐΓ. Κουτός δέν ί|τ<ΐν·ί μα 'κθΛύσανε κι' αυτόν κ«ί τή γυναΐ· , ®ΰτί καί πολ.ΰ ξυπΛ·ός. Συχνά ν<< στά σπίτια τονς, παίΐςοντας '*νά ελεγε στή γνναίκα τού: χαρτιά ώς τα μεσανυχτα, ξοδεύον — ^0^ γυναΐκα, τί τοΰ >
τας αφθονο χρίμια, ποίι κειρδίίανβ « τί>" μακαρίτη -ότι νονον μόν
ΛλθΛα άπ' τίς εντιιμες έπιχειρή- '/αΐ μόν κόλλνηοιε αύτό τό δνομα.
«εις τους. Θάπιρεΐ/ΐιε λοιπόν νά κά ' Δέ μέ βάφτι^ε κανενα άλλο, νά
Ιμη κι' αύτός, άνταπάδοσι. Πα-
ροΐ'σιάίΐονπαν δμως κάποιο έμπό
'διο, ποΰ τόν στενοχο>ροΰσΐ πολύ.
'Ο εύλογημένος δ νονός τον,
μ
γιορτά£(ο κ' έγώ δπηις ολοι οί δν
ιθοοντοι!...
— Νά σοΰ πό άντρα μου, τί
Καιί αποθανόντος τοΰ άνθρ<ί*πον μρνρι το Σύγγραιμμα. Εάν ενοα ΐ|ιε, τό σιτίτι εάν έ'κτισρ, τύ Οςν δοο εάν έφΰτιρ,νσιε, τό φρέαρ (πή γώδι) §άν ανοιεε καί 6 Αγαθάς Τίος δν έγέιννησε. Καλυτέρα κανείς κερ&ιϊει μέ τό χαμόγελο πιαρά «έ τό σπαθί. ΙΓε άνάγκη Λβτό χαιμόγελα έκΐΐνο; ποΰ δέν ήμ.-τορεΐ νά γελάση. "Αν εξαντλήιτης την ήδονή <5)ς την τελρυταία της ηταγόνα, (ττι^' πάτο τοΰ ποτηριοΰ θά Γ.ρής τήν ύδύνη. Ό ΑΕσοκτος ρίπεν, δτι ό πιά γι λοΐος τνπος άνθριί>που είναι ό γέ
οίΐΛ' ποΰ κάνει κάρα*, στά κοοί-
τσια.
' Πιικρύ γιά νέα γτη'αίκα, άνδρας
ήλΐίΊοιαένος. 'Εγκληιιιαιτεϊ ό γ*
ρο>ν μετά τό 70όν ετος οταν ποίρ
νει νέα γυναΐκα.
Σκόρπιζε τήν ΑΓΑΠΗ καί ο
ταν δέν σοΰ την άνταποδίδοΐ'ν.
Τό μεγάλ.ο υυστικό είναι δχι να
σ' Αγαποΰν, Αλλά ν' άγαπάς
Ή όργή κάνει τόν άνθοο-ο
ν.οττό Ισ<οζ καί τΐ'φλό. 'Τπάρχονν ιπολΰ ακλοί άνθοίοποι οί όποίοι ι, ταν όργί^ονται πηοαφέρονται, ά ΛοηΓΓαίνο«ν καί πικραίινονν χοιρϊς ■νά τύ θε'λονν Λγαπηιιιέ'να τ<ον πςό σοιτα. Ή γλώο"σα κόικκαλα δέ/ ? χρι κ«ί Κί'νκκαλα τσακιίϊει Ή σχιϊοκρρρΛ'εια καί ή όργή γει τονρΰονν. 'Εκιείνος ποΰ ΰβρίΪΓΐ τα Θεία >'
ναι καταραμένος άπό τό Θεό.
ΕΙνα προτιιΐ'Ιιτερο νά τοΰ κοτή
ή γλίίσίοα.
Ό "Α·θεος άνθρο>.τος δσο μ»ς-
φωμένος καί δν ρίναι δέν ί'ΐαφέττΐ
«.τί) τα ξωα.
Ό Άίνστάίν έλεγεν, δτι ο¬
ποίος δέν ™ι™εύει ρίς τσ μνστή
ρια ειΐναι τι»φλός.
Ό Καρρλ ό μιργαλύτερος βιο-
λόγος τοΰ κάθ'ΐου όλον, έπίστεινι ν
ίίτι μάς διευθΰνουν άόρατε,ς δΐ'να
μρ<ς άνεξιχνίοχττες Ακόμη. Ό γιιός μου είναι γυιός μου ίίσο νά πανιτρευθή, ή κόρη μοϋ γΓ Λνα κόρη μόν σ' δλη μόν τή α οή. Συλλογίσον πολύ, λάλει όλ^νο ναί γοάφε λιγώτερο. 'Ο Θεός μας ΐδοχτε 2 αΰτιά λιϊ μία γλΛοσα. 'Ο φλύαιρος ό.νθροιπος είναι ·ιρ γάλη πληγή. Ή στενοχίόρια μαθαίνει τό που λί νά λαλή. Σέ ψό<ριο λιοντάρι τρεχου; ναύ οί λαγοί. Ό Τίμιος άνθροπος τηρεϊ τιιν τα τή·ν ΰπάσχ?σί τοιι όοη £ιμι!α ινα, δν ?χη. Καλυτέρα νά εΐίσαιι πτοιχός πι· οά νά σέ λένε ψρύτη ή άνευ τιιιης. Ό ι|»εύτης κατηγορεϊ όλον τόν νόβμον ίίτι ρίναι ψεϋτες διά ν'ι ? λαφρώση τύ Ιλάττωμά τον δ.τος ή Πόρνη ΚΛτηγορεϊ ολες τίς γυ¬ ναίκας ώς άνήθικες. 'Ο ψε·'»ις νατά κανόνα είναι, καί κλέφτι,ς. Πλονσιος άνθ(ΐ(οπος δέν εΚ·(ιιι ί κιεϊνος πού Εχει πολλά χ/,ιήαοτ·ι Γι άκίνητα, πλ^ονσιος είναι έκ,εΐν.ς λοϊι Ιχει καλό χαο/ικαήρα, καλή ί γρ(α καΐ καλό ό'νομα στήν κοινιο ντα. Ή Αγρ'&μιματοσΰνη ρίναι μητε'- ρα δλιον τιόν παθιον. Τα νληρονομικά ρλαττο'ιμητιι δεν διοςιθιόνονται δι' αΰτΐ· ό λα^ς (τοτμότατα λέει: Πάριρ ανθρπιπο άπό <τόι. ίίι! <τγν)χ Απ») μαντρί. Ή μεγαλΰτερη κληροΛ·ο>μιά τοί
ποέπει ν' ά(ΐ;ήνη ό σννρτός άνθο.ο
ιτος στά παιδία τοιι δέν είνο1 ί,
Λρριον.ίτία, ρΓναι τό καλό δνομα
Νά πρθάνης θά είναι καλΐ'τΡθιΤΐ
.ταρά νά σέ λ.ένρ ι|ιρι»τη, αθλιο κ.ίΊ
Ανέντιαο.
ΑΧΛΡΙΣΤΙΑ
ΆοΌκίτρρφόιΐρθα Ανρκαβεν την
ίΐχαοΐι—ίαν την ότοίαν θεοιροΓμρν
ώς τύ βροκιΐιερότερον ελάττιοαπ
κλϊ νημίϊί,» δτι δν εΐχα καμμίαν ύ-
τοχρροκϊΊν κα'! είς τύν οιό6ο·«ο·
«κόιιη θά ρνοισκα ·ά ρΐιιω μροι <-< ναλά λόγια γιά τα κέρατά Τ5ΐ ΕΤΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΤΔΤΤ2 ΤΟ ΘΕΛΤΡΟ ΤΟΤ ΕΟΣ, Γ Τύ ΘΕΑΤΡΩ ΤΟΤ ΕΝΌΣ μρίοκσρ άλλη μιά φθρά «την ξρνόγλίοσίτο παροτισι ·. Ει'κ>ΐν<(»ταιτρς | ιΐιργαλύτ»ρες έφημε^ίδες τΓ,ς Σλ» βεΛ'ίας, δπο)ς ή Ντελ.ο καί Τ Κλάς. Ίώιαιίτιηα έτήνεσαν την >μηνε.ΐΛ
δύο αονοτράκ.τ(ον στη ΣλοΓ>ενικί·
γλ^Τνσσα άτό την "Ελλη Ζονλβ-
βιτς. ΊΙ τηλρόραση της Λο»»»
πλιάνας έκινητογράφησΐ θ'αφθ^ιι·;
ο,κηνές άπύ τα μονόϊτρακτ<, και τή Κρατικό Θέατρο τής /νυυιμπλιιΐ- νας, Εδειξε μεγάλο ρνθιαφρο<·ν καΐ ξήτησε τρίπρακ.το ερ^ο, ολ'·. βοιικολικύ εΙΛύλλιο ή πό); ί- ς τό ΐωγραφικιύ πίνακα τοτ* Μανέ «Τίς θρρίστριες» καΐ τό θρη οκευτικό «μως Χ0 τοθ «"Αη Γι
(όρ/γη» άπέδωσαν «έ αεγάλη κατί< •ννξη καί σρβαΐίτιιό. Στό τέλ.ος Α ποχαιρρτησαν τό κοινό μέ ενα ναλαματιανό, πού χάρεψαν μέ πε ρίοττια χαρή. Συνρκίνησ€ πολν τοΰς θεατές ό λΛγος τοΰ κ. Κοιι σιάΛη, ποίι Ανάμεσα σ* άλλα εΐπί, ηι δέν κατάγεται άπο τόν Πόν 'το θάθρλε αμ<ος νά κα,ταγόντανε «αύ μιά Ποντοίδα μέ τόσο Ιστορι- »ίόν παριελθάν. Κατόπιν παρ/»υ- «ιάστηκε στή σκηνή τό συγκρόττ] μα πάλι τοΰ «ΤΤυντιακοΟ μορ^ί,ι Ητ/οΰ Σνλόγου» αυτή ττ| φορά τα 'δε'ί—ρρο τμήμα, οί μργάλ^οι οί λαμ στολίς τοτ>ς
ντι>
ιΐηιεις ποντιαικές οί «ϊαυοτοθνες» των
σκηνή τους χαρακτηρισε «τα ψιν
*ταναικια> κ«ί τό τμήμα των μέγα
λ(ον Των πιό ώρΐιμον. Τα φιντανά
■κια αΰτά πιαισαένα χει^οπιαιστια
χορεψοΛΐε, σερανίτσα, Όαάλα,
Διπάΐτ, Κύτσαρη, Κότς (χορός
τίδν κοριτσιών) λ.ετσίνα μέ τόσο
ΐτλο, φλόγα καί σβελτάδα ώστ;
ωρες ώρες νά νομίζης, πώς π«- ' γι«ναικό'>ν καΐ οί «είπκες·» των άν
Τοΐ'σανε σάν πουλιά στόν άέρ'ί ' "δρών, δο'κταν·ε δλο τό τοίακό χρίίί
^αιίνειταιι πώς οί γονείς των παι Ιμτι τοΰ παλαιοΰ Πόντον. Ή Μ,
διών αυτών ένσταλάξανε (ττίς ψυ ] οτη στ ο αχσπό τονς, ή πειιθαρχίπ
χε'ς τους, τή τσχτη γιά άνανίτο- ! «ττοάις νάμοι·ς τοΰ χοραδράματος,
ση καί ποριεία. Στό τέλος δνό ά οί (πητονισμεΛ'ες καΐ ρυθ,μικές κι
ιπό τα κορίτισια αΰτά τα πιό αρι ι Λ·ησιεις τονς, οί πολ.*τμι,κίς ίαχε;
<ττλ. ή Τσοτικνικά Άφραδίτη χαΐ Μΐκη,ς κ<ιΙ θρίαμβον τους £πί*>ο-
ή Δ)νίς Χρυσάφη χορέψανε «Πι ?.ον στό κοινόν, στό τέλος δΰο
τγάκοι», ό χορός αύτός ρΐνοα |κ | άπό τούς χορευτες, οί έπικρατί-
δι/ητι>ός, χορρύΓται μέ μα,χαιρΐΐι ι στεροι χόρει|ιαν Πυρρίχιο οί χο
■και κητό. κάποιο τρόπο είναι μια ι οειιτές (ΐΐ·τοΐ σάν άριστοι κατότ
?ιονιΐιΐιαχία, τα ίι·ό αύτά κορ£τσ»α ι 'θοισαν νά άποδο'κΐονν τοίις ίαοΐ';
άποδιόσανε τό άροενοχπό κηιιΐ τό το
μένος, πού άπαιτ^ί σέ μια
«ψογη εκτελέση. "Οταν ?βλεπα
την κορνφαία τού χορι/ΰ μέ τή
γομΐφική «ϊοιντοϋνα» της νά φτε
ρουγίϊη άνάιιεσα στίς άλλες ιιοδρ
θε στύ νόν «ή Γή τού Πολ-τοι »
τού Δημήτρη Ψαθά, θΐ'μήθηκα
Την δεκαοκιταχηονη σι<μταιθητ»κή •κοπελΐτσα, ποίι νόρε>ε κοψιαροντή
χαρούμενη ενα βράδυ γιορτής
στά μακ.ρυνά άκοογιάλια τοΰ Εύ-
Πόντον χαί δέν ήοταν ά/Λη
χοόνονς τής άρσησ καΐ τής θέση.
τοϋ Πυρρίχιου καΐ τό πολβμικό
τού ΰφθς μέ ον,ριίή εκτελέση.
Στήν έ—ΓΓυχία των χορων συνετί
λεσε καί ή μουσική {«πόκρονση
τοΰ Λυράρη κ. Χρήστου Μπαίρα-
>κτάρη, ποίι μέ την έπιοεξιότητο.
'τοιι στύ δοξάρι τούς υπέβαλε σε
ν,ό,αμους αοικρννούς. Τό πληθο;
ΐΓνθι)ΐ·σι«ημενο έπευφήμησε μέ ,χα
στήν έξέδρα κσί
λογοτέχνη καί χοονογοάφου Δή 'συνένισε τοΰς ΠθΛτιαικούς χο
μήτρη Ψαθά. Συνϊχεια έψιφανι- οοΰς σ' ενα όιμο^δικό ξεφάντιομιΐ
στήκαΛ'ε στή σκηνή τα μπαλετα Στά μάιτια Τ(7)ν χορευτών άντι
ν. Κοναιάδη, οί χορευτές αύ -Λατοττηιϊόντιινε τύ δοαμα τής ,·ι
τοϊ όργανιιψ,ίνοι καί γυμναισμένο*
άτό την εμπειρο δά,τκ«λό τους έν
τυποσιάσανε ευθύς έξ Αρχής, μέ
το άγέοοχο ίίφας τ·>νς μέ τίς γηρ
γές /αί άνετϊς Μνησ*ι; τους, μέ
τόν Αερΐνο τρόπο, που κτνούσανι
ιά μαντήλια τοΐΐ, νόιμκες για
μια (ττινιιί), 7αης βρίσκονταν σ'
άλλο κόσμη, διν χοι>ει·ανε πετου
σανε μεταξύ ουιχινοϋ καί 7ής τε
λείος κάτοχοι τού ρόλον τίον έρ
αηνενσαν τό σναβολικό νόημα ΤΛν
χο,.χον με. μιύ τίλε,ια ύπύκριση, ι
νά.α°σα άπό τοΰς χορούς ποΰ εξι.
τέλβσαν Ίίπηρτοτιικό τοΤνν όρεινών
ίπηρχιών, Μακιε·δονικύ, Θεσσαλ:
λιάς
Πατρ>-
δος καί ενα άθέΐβαιο άσύλληπτο
<ίν*ιρο ήταν διάχυτο στήν δλη αι αόσφαιρα. 'Εγώ σάν Σμυρναίο ΐνκοσα ενα αΐσθημα ΰπεοηφάνιας, γκιττί πέραν άτό την Πατρίδα ,ιιον σί μιά γιον^ά τής Άνατολήι:, ιηκμιθισε ρνας τέτοιος πολιτισμος (χε τόση έπιβίωση. Χρριάεεται ε- να: ιιεγάλος ε.ταινο,ς στό Ποντι·» ικό Μορφο)«Γΐκό Σύλλογο Σουρ- Μενιον, ποίι μέ τίς κλλιτεχνινές 'ΐΐΐτές έκοη,λ(Γ>σεις άνεσττήλωοιε Τ,;
■άξί«ς τής παλ.ιάς Πατρίδας αον
ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΕΡΓΙΟΤ
'Εκεϊνοι ποΰ φεύγουν
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ
'Λντι<τνντ(χγματάρχης π. 5. 'Εγιεννηθη τό ?τος 191 β είς τί» Ίοσαρι. 'Ετελρίοσρ τό Γυμνάσιον Μβ ν^λουπόλειος καί εν συνεχΓΐα ε- διοσεν ίξειτάσιεις ρίς την Σχολήν Ενελπίιδον κ<ιί ρ'ισήιχθη μεταξΰ των πριότων. "Ελαβε μέρος εάς τόν πΐόλεμον τοΰ 1940 —- 41 ώς Άνθνττολοχα- ι ΐον. σ/έφτηκα. Νά πάς οντόν παπά τής τό δημιουργό τοΰ Θεάτρι ' τίι'ι καί τοΰ κόλλησε ρνα δνομα. «Λ'ορίας μας και νά τόν παρακα- | "Ενός, Ντίνο Ταξιάρχη, γ'α νο ποΰ δέ γιόρταζ* ποτέ!... *Ήθιελβ νι' αύτός ΰατερ' άπό τόσα ϊόοια πιοϋ πέρασε στή ξο>ή τού καΐ δ-
'Γτερ' άπ' τή νέα κοινίονακή τού [ ται αίτά τα πράγματα; Ό πιαπάς
θέσι, νά τό δείξη λιγάκι καΐ να Ού μέ πάρη γιά τρελλό!...
ξεσκάιση. Νά κάμη δηλ.αδή διαοκβ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
λ.έσης ν ά σοΰ τ' άλλάξη. Νά σοΰ ταροτισιάση τή έρχόμενη τεοίοΛο
δώση ενα δνομα πού γτορτάϊη!... | Ήδη δ συγγραφέας δ οποίος επί
— Τί λ.ές βρέ γνναΤκα! Γίνον στρεψε στήν Άθήνα, άπέστίΓ'ε
γός καί είς μίαν μάχην πιεισιμα-
Τ(.'>δη μέ τους Ίταλούς ϊχαοΐ ό-
/ΐ'κληρη την διμοιρίαν τοί1. "Ειμει
νέ μόνος μέ τό όπιλο·πι>λ.υβόλ.ον είς
χΓΪρις. Τϊςλικως έτοΛνματίαθη μέ
διαμιπεοες τρ<ιΰμα ρί- τοίις πνρΰ- ιιονας. Ήρ,ιοτοιήιθη ρίς την μάχην ε·/ιρίνην Κ(ΐτά τύν Ταγματάρχην την. "Οτ(ΐν άνρηρίοιοΐρ'ν ίδρυσεν έξετά (Τίς ρίς την Νομιχήν Σχο>ήιν
•/ίΐΐ τ'σήχθη είς τό Π(ΐνρπΊστήιμιον.
ΚΓ/τάτιν ρδοχτρ νέας έξρτάκτρις
ιΐ; την ΧΓαειίαν καΐ ή·/ο<λοίιθηισιρν ίιτί ρνα διάστηιια ρίς τύ Πολιιτιε- ννρίσν ώς Χτιΐίΐκύς Μηχανικάς «αι κίίΐτότιν έτρλ^ρίίοσεν είς τό Πά νρ.τιστΰ,Ίΐον Αθηνών παο' ου ϊλη β" τό δτΊτλαοιμα Χττμικον. Ό Θεύδι,ιρος Οίκονοιιόιπο»ιλ.ος ΙΓΑΝΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΟ Μέ τύ χααόγελο μ' άντόιρτίςες κ,(/Ί πάντα μοΰ καλομιλοΰσες τιι σνντροφΐιά μοιι δλο γύρευες καί φίλο σον μ' άποκαλοΰσες. Γιά κάθε ίήιτηιμά σου 8τρεχες τη στμβθ'υλή μόν νά ίητήισιεις ώ,ρρς ποοσπατ>οΰσιες πάντοτε
νά μοΰ χαιρίσης.
τό Σαμοβάρι, τό όποΐο "ρίν χ?·ί
νια είχε διαικριθεΐ στόν διαγιι)νι
σμύ τής ΔωΑεοίάτη,ς Αΰλο;*ας.
Κ' δ)ΐ<ι)ς μέ τέχν' ΰποκρινό<τοιιινα οϊλ τδδριχνε τό πρόσωπό σου κ<ώ τή φιλία ποδοπάτησιες γιά νά πιετύχεις τό βκοπό σου. Κ' αν το'κκι χαίρβοαί τή πιρό<τκ(Γ{>η
π( ίι κέοδιοες μέ ψέμμα νίκη
6α βρής κ' έσίι τήν τιμωρία σοι*
δόλιε, σκονλίκι.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ήτο ώς άνθροπος τόσον τέλ/ειος
(ΐστρ δέν ρίναι δυνατόν νά τόν
οκιαγραφήση κανείς μέ την άψν-
χον πένναν. Ήτο π,ροικισιμένος
με όλας τάς άρετάς τού πραγμα
τικοΰ Χρκττιανοΰ. Μέ Έλληνοχρι
οτιανι«άς αρχάς τόσον ώστε ΰσοι
τόν έγντΐ^ιξαν συμιμαθηταί τοιι
?? 8γον δτι τοΰ ήριμο&ε τό έπάγγιελ
ιι ο τοΰ Ιοανικοΰ Διεσπιότου.
Τ<ι.ιιρινός, ρίλιικρινής, έντιμάτα της, Λνιεΐκΐτι,κός μέ ιώβειον ΰπομ.0- νήν, ηιλαλήθης, ΑνεξΪΜακος, !σορ ηοπημε'νο.ς είς την ίιοήν τού, ά- πΛονς είς τοΰς τρόπους τού. Ά- πεστρέφειτο τίς λοξοδραμΐες, τίς ϋτοκ,ριοιύες, το ν|<εΰδος. ΕΙχιε ψν- /ήν μικροΰ παιδιοΰ, παιρβενικήν. Δέν ήτο μνηισίκα,ν.ος. Ξεχνοΰσε τή άχαριστίαν, τήν άγνωμοσΰ- ντ>ν, τάς οποίας διηγεϊτο μέ άφε-
λριαν παιδίκην καί μ,έ τύ μρΐιδίαΐ(ΐ«
στά χείλη, π(?ο(τ«ηιθοιΰσιε δέ νά δι
λαιολογήση τούς Αγνο>μονας καΐ
άχαςιίι(ΓΓ(η·ς άκόμη καί εσπΐευδιε νά
τοί'ς έξητηοιειτήκτη και μέ ΰλικήν
Οηιιία,ν τού άικάμη.
Δέν τόν σΐ'γκιν-οϋσαν ΰλικά ά-
γα'θά, ΛιτεστοέφΒτο την ματαιοοο
ξίαν Τύ μΓίτος κηί ή εκδί/ΐησις ή-
τί1. στόν ή
'Ο Θοδΐιχρίίικης, ώς
θά πάη κατ' εύθίειπν είς τύν Πα-
ράδριοΌν, εάν ιιπάρχη τΜθΰτος
χά) άπύ έκεϊ βά Οοηιθή ή άγνη ψυ-
υι'ι τοιι την άνταξίαν κόρην τον
ΠέτΓν Οίκονοιμοποΰλο»! ήθοποιύν
Ριά τήν σταδιοδροιιίαν της ώς
/.η χτ\· σΰίΐτ'γόν τού.
Ούς άγαπά ό Θρός Αποθνήσικοΐ'ν
ν ί οί, κηιιτά τί(ν Αγίαν Γραφήν.
Ό Θηδιοοάκτις ρΰρίσικ.£ται σήαρρον
έ /ή, δ,τητι δέν ΰτάρχει θλή|ης, ου
τρ πόνος, οί'ιτρ βτεναγμάς.
Ετ*)ογηαε·νοι ρϊναι οί νηκροί,
τού ληαμοΛ'οΡν τίς πίνοες τής ϊο)
"Μ5-
ΑΙονία σον ή μνήμτ; θοδ<ιΐ.ρΛκη. Σ υγχώρησ,ρ ίίσονς σ' ΡΛίικραναν Τύ ίΤφάλλΛεσθαι άνθριόπκνον, τό σΐ'γχιης>ρΐν θιείον.
Ε.Λ.
'Τπρνθ·νοι σνμηώνοις τίρ νόμφ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κα-οικ.ία Ναυάρχου Βάτση 56
Προΐστάμενος Τυπογραφείβυ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκον 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 47Τ.7Ϊ4
ΠΈΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 69, Αθήναι
ΕΠΙΚΜΡΑ ΚΑΠΝΙΚλ ΘΜϊΛΤΑ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΆΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ
ΣΤΙΣ ΚΑΠΝΟΦΥΤΕΙΕΣ
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ
Πτνχιουχον ΙΙανε—οτημίου
ν τί, σημίίιομά μας αύτό θά άνα τολόνημίΐ. Είναι ή Αφαιρέση τή-
πώς πρέπει νά γίνη ή Ταξιαν-θίας (φούντας). Ή έργα-
Ό>ίο αυτή είναι παλΰ λ^πιτή καί
τής
γιά μ«ά πετυχημένη ποσο-ι,κή
κια .ταιαΤιική. άπάδαση τού χν.-
,ΤΛί«ί. Οί φροντίδες αύτές ν[,αι
οί παρακάΐτω:
α, ΣΚΑΛΙΣΜΑ. 15 — ?ο
,ιίηε; ΰστερΛ άπιό τή μεταιφύτι υοη
«άνετται τί) Λρωτο «κάλισμα ^πι
(1!τη άπύ δλλες τόσιες τό δεύτ,.·-
ο1ι "Αν ΰ.τάρχουν ζιξάνιπ ή ·;.·Γα
<ίτό βοοχή άκαλοιίθεΐ καί εο·το. ΙΙοίν άπύ τίι οειτεοο ή τρίτο, ο- (ΐιιιαιη'νται τα πατόφνλλα, .τοί> ρΐ
νιι &χ&ηστ<ι» γιά νά άερίίΐρται τό ιρ'τό καί ΛκολσυβεΙ τό «γε'ιιι.τμ,ιι» δηλ. βυγκεντρώνε'ται χω,μα γύοο ,Ί,ιο τό -λαιμό τού φυτοΰ, γιά ά <α»χτίβ<ι «ύτό γρήγορα νέο π,νοΰ το ριζυώ κι' ετ<τι νά μιπορή να Α πιό γρήγορα καί νά ) Αυτή ή έργασία -,ν·ε ιται καλυτέρα με σκ'ΐατικές ι[ορ Ϊρ; καί «την Λνάγκη σνμ,τΛηρώνε πιι μέ δονλειά χεριοΰ γιά νά σ>..ι
)ι<ττοΰν τα διάμεσα κα« κάντα ότι1/ <μ<τι'ι διαστήματα. «. ΠΟΤΙΣΜΑ. Τό πότιαιια γιά νά Λντιμειτωπιστη ή καλ,οκαι- ηινή ξηοαισία άποφρνγε'ται γενκά γιά τα άναιτολιν.ά κα—/ά ώς κα τΐΜΠρεητι«.ή της ποιότητας κα·»ά την ιτχετική ,τιείρα ωρισμένων τει (ΜΐιματιβτΛν. Κατά τή γνώμη ·α<ις βιδάσκιει ή σχετική πε[ γη τα τελευταία χρόνια, τό -τυτι (ί(ΐη «τίς ξερές καοί ίεστές ΈΛη νικές σννθτρ'.ες είναι Απα,ραίττγΓο τόσο γιά την ποσοτΐική (Ίππ κπί γιά τή βριλ,-τίίΐκττν τής .-«μ ότητας τού ξεροΰ προίόντος ίλε ατότητα φυλλίον, μεΰ'Μΐη τού πο¬ ρθητού νικοτίνηις, ,-ΐίσσκις /.α ). ΰο ώς τρία ποτίσιματα σέ διά- ΐττημα 10 — 15 μρρών πρίν όπό τα «καλίσματα καί ώς την α6η <ΐη των φντων φθάνονν γιά τοί·ς ϊρροΰς μήνες. Γνώμονας γιά την ίΓ(«ηαιογή τού ποτίσματος θά ε.!- νιι ή εμφανίζη τής φιτείας :-αί η ύγιεινή. της κατά(Τταισ"η. "Ον-
/ό καϊ έλ«φρύ .τότισιμα, έινω ι ά
Κποιά άραχά κηί δαριά
Γενικά μπορεΐ νά λεχθή πώς ή
γοήση τοΰ ποτισιτι/κού νεροΰ εί-
νΛι πιό άπαραίττητο καί Εχει λιγώ
τεοες κακές ί»ι«νέπειες, πάνο> στις
νατνΐιστικές ίδιότητιες καΐ τής ποι
«ιτητας στά ούδρτερα καπνά, ένω
«τα ενγενή καιπνά (μπασμάιδες) ή
7οή<τη τοϋ νεραΰ θέλει μεγαλύτε οί) τροοοχή. γ. ΒΟΤΑΝΙΣΜΑ. Γίνειται με ν'ι τό σκάλισμα, γιαιτί ετσι κατα <ηοε-φοντ<αι τα ϊ,ιϊάνια, τό |δ«- <ίος άεοίϊεται καί σνγκρατβϊ πιε ΐκκτότερη ΰγρασία. δ. ΒΛΑΣΤΟΛΟΓΗΜΑ. Εϊ- ν«ι ή Αφαιρέση βλ.αστών δειτε- ορυόνττωιν μοιθ, μέ τα φύλλα τονς Ιφνλ.λΐτσια). "Ετσι οί χνμοί Αναγ νάϊονται νά κυκλοφ-ορήσονν μό¬ νον στόν άρχικό βλαοττύ καί νά Ννιομώσονν τα φύλλα, τα μόνα μεγάλη προσοχή. Στά <ίΐλλ«ί κατά την ανάιπιτιιξη των φν των παιράγεται ή νικοτίνη καιθώς καί μ,ρρΛΐκ,ίς άλλες ούσίες (ΐ»δα- τάνθςιαικες), πού μετά τή γονΐμο ""1η"" των λ.ουλοι»οιών μεπανα- ατή,ν ταξικαρπία, γιά νά άταταμιειιΘιοΰν στοΰς απόρους κια νά νηΜι,.^»,,.. ,τύ φ^0<ομα άφαιρέσουμε Από τή γονι να "Αν λουτιόν την ταξΐΌνθίίΐ τοιν λ^οινλοι&ι<7)ν, τύτε ή νικοτίνη κ,α}, οί ΰ,τόλουπες ούσίες ©('■ μρίνο·ν στά φύλλη. Τό κορυφο λόγτρ,α άΛ»φιεΰγεται οηνήθοις στά Άνατολκκά κα.τνά. Μόνο στίς .ΐ(ΐ Οα'κάτοΐ Λΐερι— ο'ιβεις έπιϋάλλεται ■κάτΐιΐ <χΤό τίς Έλληνινρς συνθή- κες: ■1) Στά ξρρά καί ψτωχά εβάφη ποΰ (ϊοί,σκονταν στίς πλατγιές (για κάι&ες) κβ5, μάλιοτα δταν ή ξη- θααία είναι μεγάλη καί κρατά .ιο λΰ, καί τα φΰλλα μένοαη- πολύ λε ττ(Ί κ«ί άτροφικά (μίΐνιάρικα, ο ίΐοις όνομάϊονται) καί, {«στεοοΰν 2) "Ο'ταν ή κίυτνο<ρι«τε{α εχιει προαβληιθη ('ιπό άσιθένεΐίς τοΰ ρι- ξικοΰ σΐίστήματος (Τιελάτιΐα, ό Οθ6άγχη) καιί οί ταξιανθίες άπο- ιμτΐοϋν τους χτμοΐις των φανπον ότου ιμα^αιίνονται. Τό φοιυντοιλόγη μ<· μιλ βτή ,-ΓΡ(>ίτιΐ(ΐ).ση αυτή άπο-
'τ4λεΤ μέ+τ,ρο ς&ΐΜ^ς θεοίίΐτΐρβηις
τοΓ καίτνιοΰ.
3) Σέ πίριοχές πού τίς χτυ-
ποΰν δΐΎΓί,τοΙ Αν*μοί καί τα φΐητά
Λ"τάίςοη*ν ('ιπό τό 6άοος τής ταξι
ί
4) Τελος σέ μεΰ. 'ΙΙ καλή πιΐιρααικιΡΐ'ή τον τ|>ε
ναστικοϋ ύγφοΰ καί ή κανονιν.ή δό
ση εΙναιι βασικό στοιχεΐο γιά την
πΡτττχημένη ναταπολεμηση τοΰ πιε
ςονόσιποριον. Σννήθως τα ραντί
σαατα άρχίξουν μεΐτά τό ρίϊωμα
των φντων καιί έπα,ναλαμβάνονται
νάθε 5 μρορς, ωσιπου οί καιοιικές
συνθήκ-ρς νά γίνονν δτντμϊνιείς γιά
την Αναπτύξη τοϋ περονοσϊτορου
τοΰ καιπνοϋ. Στό ράντισμα πιρεαιει
ναι οί δύο έπΐφάνριες των φύλλων
νά σΜεπάϊωνται Από τό ψεν.αστι-
κό ΰγρό. Στίς κΓίπνοφυττεΧες τό
ράντισμα γίνεται ιιέ μανέιιπ σέ
Αναλογία: 200 γραιαμάοια μανέμττ
80% σέ 100 χιλγρ νε,ρό. ΠρέΊτοει
νά τονισθή ότι μετά άπό κάθε
Γροχή, ποΰ ξέπλυινε τό φάρμακο,
τι ράντιαμα πρέπιει νά επαναλη¬
φθή άιιεσως. Σύγχρονπ μέ την
καταπολέμη.ση τοΰ πιερονάσΛΐορου
γι'νΐΐται καί των εντόαων (ΑιφΜτες,
((θοριμαία) των καιπνοφυτειων μέ
παρά/θει-ο ή μέ δλλο
ιαρ τό
ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΟΧΗΜΛΤΩΝ ΕΙΣ ΜΕΣ, ΑΝΑΤΟΛΗΝ
ΟΑ ΑΡΧΙΣΗ Η ΜΕΒΕΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥΤΡ.ΕΤΟΥΣ
ΕΤΡΤ εξαγωγικόν πρόγοαμμα
πυάκειται νά θέση είς
■η Ιγχωρίου
Έν σννεχεία Ιλαβε τόν λό·νο
ίΤαομογήν ΐντός
τοΰ τρέχοντος ό ύπονργός Συντονισμοΰ κ. Μα
ετοι.; ή Α. Ε. ΜΕΒΕΑ, είς χώ- κα,ρέζος, δ οποίος είπε
',κις τής Μέσης Άνατολής καί Ά «λλων τα Ακολον»θα·
μβταξύ
ης
δπου ήδη 'έχει οΐίντρλε(τ9ή
ή βχετική διρρεΰνησις καί
«"Ελαβον ιδιαιτέραν ίκανοποίη-
έκ τής αναλύσεως τίόν επι/, ι
7«βία, δν' ίπιτοπίον μετάβασις ' ρηματικών προσπαθειων της εται
ν-λιμακίοι, τής έταίρείας. Διά τοώ Ο<*«ς. ώς κα^ έκ της ^ παροχη; ΠΑΡΑΓΕΤΕ ΕΥΡΩΠΑΙ ΚΑ ^ ΒΕΒΑΙΩΣ δέν ύπάρχει _ δέν ημπορεί νά ίίπάρχη δ.εν«τρ,ρα γνώ- 'μη ίπί τοΰ θέμ,ατος: Ή όσον τό ιδν>νατόν εύρυτρα στροφή τοΰ "Ε?.-
ληνος καταναλοιτοΰ πρός τήιν έγ-
ώ βιομηχανικήν — Λλλά καί
την π:ρ<ι)τογενή καί την τριτογε- νή παραγωγήν Λ.-τοτελ«ΐ προ*ή- λως μίαν ούσιώδη «ηιαΛολήν είς την (ΐιασψάλισιν ύι|τηλ·ής, υς καί αύτοδννάμον Αναπτύξε- τής έλληνικής οΐκονομίας. Λ1ΟΤΙ μέ την έπιττγχανομέ- νην, διά της {ιποκαταστάσίως εΐσα γωγων μέ ήμεδαπήν αντίστοιχον παραγωγήν, έξοικονάμησιν σνναλ 'λι'ιγμαιο,, ένισχΰεται τό Ίσοϊύ- γιον ΈξιοτερικΑν Πληρω,μων τής 7'ίιρίχς, τυ οποίον ό>ς ή διεθνής
δεικνύει, συνιστά διά
'Πις οΐκονομίας υπό Ανάπτυξιν ε-
■νην άπο τους βασικωτρρονς αν
«χι, τόν ^ασΐικώ.τρρον -τοοισδιοοι-
στιβιον παράγοντα τίον ρι·0ιιών Α
ναπτυξεως.
ΛΙΟΤΙ μέ την τόνοισιν τής ίΐη-
τηαιεως ίγχιο-ρίωγ βιομητχανικών
ϋιοτεχνικιΤ,ν προϊόντων καί μέ
την έΛΚτυγχανομεινην προοδεντι-
κιος πλήρη Απασχόλησιν τοΰ ΐκρι-
βιομηχανικοΰ, άλλά καί
'γν νικωτερον τοϋ παραγιογικοϋ έ-
ΐοπλισμον τής χώρας δημιονριγοΰν
ται ιηΊεϊς προιιποθέ'σει ς --τεραιτέ-
νω πεκτΛσεο>ς τον, β.ια ττίς πρα
γ-ματοποιήσεως νέων πιιοαγωγι-
«όιν έπενβύσεων.
ΛΙΟΤΙ, περαιτίρο), Οιευρύνον-
ιαι κατά τρόπον μονιμωτερον αί
Λυνατότηττες παραγωγικης Απορ-
τοΰ διαθεσίιμου ίργαιτι-
κοιΐ δυναμικοϋ τής χώρας ίντός
τιον ίθνικων δρΓων, καί Βημιονιρ-
γουνται αί ποοιΛποΟσεις Ανακοπής
τοι) ρεύματος φι»γης ίλί.ηνικοΰ πά
ναγωγικοΰ πληιθνσμοΰ πρός την
'άλλοδ(χπτ|ν δι' άναζήτηχην άπασχο
'πσροις καί εΐσοδήμα-ιος, καιθώς
ν.αι έπαναπαιριοιμοϋ ίργαζομένων
ηΛη είς τό εΈίυτεριΐκόν Έλλήνων
Λιτνιιιιιενων νά Αποροοφηβοϋν πα-
ν'ΐγωγικώς έντδς τής χώρας.
Κ<ιϊ ΔΙΟΤΙ, τέλος, μ#βω των •διαδικασιων ανΓτών Ααί δι' δλοιν των ενδεικτικΛς προεκτεθεισών *ύνοίκων έπιπτώσιεοιν τής οτροίρής ιπρός την ήιιεδαπή,ν αύξησις τοΰ είσοδήιματος καϊ, τοΰ έθνικοϋ πλού •«ην, κα), βελτίίοσις τοΰ βιοτιικοιθ, •ιΐκοναμικοϋ καί «ε'Λου τοΰ πλτρθνσμοϋ τής χώρα^,, έπιτυγχάνεται δ τελικός στόιχος τής οΪΓ/ονομιικής άναιτίτη'»- ξεως. Λ Τό πρόβλημα, 6ε&αίως, δέν εΓ ναι αυστηρώς έλληνι-κόν, Καί ή Λ ναληψθιεΐιτα προσπαθεία δέν είναι ταντελίυς νεα. Ώς πρόδλημα ι*ρί- σταται κιατά πρώτον λόγον είς ό¬ λας τάς εν καθυστϊρήβτει καί έν ΛναπτύξΡί. οΐκονομίας, άλλά καί τάς πρώτας — κα{, είναι βεβαίως (είς αύτάς τάς άνεπτυγμένας. Είς χαί ή περίπτωσις τής Ελλάδος — τό πρόβλημα έφκρανίξεται ί»πό την μορφήν τής διαφο<>άς πού ύ
■φίσταται κατά κανόνα αεταξϋ ώ-
ιριοιμένων τουλάχιστον ήμεδαπων
προϊόντων και των άντιστοίχ<ον ϊΐσαιγοιμιένιον |<κ' τού έξωτερικοϋ, είς δύο βασικώς τομεΐς: την τι¬ μήν καί τήιν ποιότητα. Άλλά καί *Ις τάς δευτέρας, τάς βιομηχα¬ νικώς προηγμένας, χώρας, ό άν- ταγίονισιιός μεταξύ ήμεδαπής καί άλλοδαπής παραγωγής, τντό τάς «ννθήικας μάιλκττα Των αύτΐόχρη- ιια έπαναστατικών τεχνολογικων μεταδολών καί των έφαρμογών 'τοιν είς ττ(ν παραγιογικήν διαδι¬ κασίαν αί ήποΐαι άνατρεπονν'ιωτό 'ής μιάς ημέρας είς την άλλην 'ν Χθήσρι μεθόιδους καί προϊόντα, Λποτελιεΐ θεμελιακόν στοιχεΐθΛ' τής ϋς οίκονομίας. ώς πρός την 'Ελλώδα, τό ποάβλτιμα τοΰ άνταγωνκτμοΰ μρταξΰ ήμεδατής καί άλλοδαπής «ταραγωγής δέν είναι φΐ«σικά, ώς ιπραελρχθη, νέον. Καί την (ΐοράν είς την χώραν ασς πά τα")ν διαβίβαιωσεων αυτής τ τγ την Πολιτειαν καί την κατα- νάλ<οσιν, έπ' εύκαιρία των |γκο.ι ς την Έλλάδα, πράγμα τό δποί- νίο,ν των νεων β.ομηχαν.κων ,γνα «ν άποδεικνΰει την εΰρωστ,'ΐν τό γεγονός τής 7ής όχημάτιον ,η ^Λν.ιπ τη όποί- νίων των νει Είναι, πράγματν σηιιαν ής Α. Ε ΜΕΒΕΑ καί την ση- τινά τα ϊπιτευγματα της έταιρί, ηθικήν, γρνινώτεοον, πρό^ν άς σας, εάν λτιφ.θή ι«τ οψ._ν ο συν ναι Ανάπτυξιν τής Έλληνικής Πι π^ "όνος. που Τα Ανωτέρο, Ανεκο.νο^θησατν ί- | ,μεοον. Ή μεθοδική θεμελ,ίωσ ς •ώ τοΰ διενθύνοντος σύμβουλον- τής έπιχειρτ,σεως σας· τα να- τΛγ Α V ΜΡ'Τ-ϊΤ,'Λ ν Άτ Τσ - λως πφογραμμΛτισμενα £§ελκν..- μ">νί«Γ. κατά την διάρκειαν των κά της σταδια· η Λποΰοτ.κη όογα
ίγν.αινίων των νέων βιομητχανικτΓ.ν ' νωσις, είς την οποίαν συνέβα/ον,
'ίγχατα—^,ον τής έτακ,είας είς δι' Αόκνον και εντατικης εργσσι
τό 22ον ν,λ.ό-,,Ρτηον ττίσ Έ&ν,ϋή^ ' «ς, διεύθυνσις Ανωτέρα στ-λεχη
;,
■καί όλον τό προσωπικόν, τντήοϊ,ιν
συντελεσταΐ τής
22ον χιλιόμετρον τής Έθνι,χή
('ιδοΰ Αθηνών — Λαμίας, τάς ό
π)ο)ύας ^νεκ™ιινίασεν δ νκτουργό:
Συντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέίΐος, .τ« ! ί^ειρηματ.κτίς σας 4-
Ροικτία τ(Γ>ν ύφν»του<>γςον Έιποοί Τοΰς δλλους, τους «εξι
«ΐ' χ. Γεωργακέλου, καί συντονι-
^μοϋ κ. Μιχ. Κοζώνη, των πρ"-
Ίτβευτών Μ. Βρεττανίίΐς καί Δ.
Γερμανίας κ. κ. Στιούαρτ καϊ Αί
των τοπικων Άρχών, έ<( τοΰ 6.ιομηχαννκοΰ ντΐ ού κόσμον» τής χώρας <"« ήμ Κα,τά την διάρκειαν της 5αι- λίας ιοτι, ό κ. Τσ)αο>νίβης, άνι-
(ΓΕ<}όμενος είς τάς επιτεύξεις κ.ιΐ Τ(Ίς ποοοΛτικάς τής έταιρείας, ιί τίν μ,εταξύ αλ>Λ)ν: «Τα ϊκα.νο.τοι
ηηιχά άποτελέσματα της έργιχβί-
"ς στναρμολογήσβιος μόνον, την
««οίαν άκολουθήβαμεν είς ποώ-
Τ(>ν στάδιον, ενειθάορυΎαν την δι
'χθιη'σιν %-ά χ,ρηίκμοατοιή είς την
Τ("ανηην' πιχραγονγήν όλονέν με-
θύ ποσοστόν μερών Ιδίας
ώτερον
ν.αί ή προβληματική τού δΐν είναι
Λαντρλώς νέα. 'ΤιπενθΐΗΐί£,ετα.ι μά
λιστα έπ' εύκαιρία, ότι είς τό 8-
^(ιίς πρόίΐφατον παρελθόν, τουτο
ιάπετέλεσ'ε αν-τικ.εΐ4ΐενον κάποιας Θε
<»οητικής άντιδιικίας, υπό την ί,ν- Μθΐαν τοΰ εάν είς τα πλαίσια τής πολιτικής άναπτΰΕεως καί τής ΐπολιτικής επί τοΰ Ίσοϊΐ'γίο»! Θά ίπρεπρ νά πηοταχθή η |πιδίωξις !τής ύπο·κατ«<ΐτά<τεο)ς εΐσαγωγών βι' έπιχορίως παραγομίνοιν προι- όντιπν ή ή πολ^τική έξαγωγικής ΐξορμήσρως διά την ένΜΤχΐΌΐν της θεΛειος τής έλληννκής παοαγιογής 'έντός τής διεθνοΰς άγοοας. Καί μολονότι βίβαίιος τό δίλ.ΤΜΐιια ήτο κατ' οΰοίαν ανύπαρκτον·, δρδουέ νού δ π καί των δνο στόχιον αί ό- ανντελειστάς, την πολιτείαν καί ιό ■καταναλωτικόν κοινόν, ήτο έτ.ιιΐιε νόν νά τοΰς ποοσελκύσετε». ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΩΝ Φέρεται είς γνΛσι* των Άξιοχ. Διοικήσεων 'Ανω- Έταιρβίών καί Εταιρείαν Πεςιωρισμένης Εύ- ης ό'τί δι· άποφάσ-εωδ τού «- '**'»>η°* Εμηοβ1ον
άβι#. 66378)4126 τής 16){2)6η5> ***· "*%
Ι **< **> *«· *··*· 560)23.12-65 Φ.Ε.Κ.
δ
(Λελτίον Άνωνύμων Έταιρειών(, δρίζεται ότι δύναν
να< νά συνεχίσωαι δημοσαύιυοαι εγκύρως τάς Προ- ακλήαεις των Γεν. Συνελεύο-εω*· καί τοί»ς λ Ιποΐαι είς την πράξιν δέν άντηγω αλλήλους, κοινός παρονο- ής ήτο νά καταοτή ή έλλη νίκη παοαγ'ογή διεθνως ανταγω- νιβτινή, 'ΡίΠιΐ(τημί<(ίνεται. τό γεγο- νός απλώς διά νά τονισθή το π<)ό <>λημα ποί' άπασχολεί άπό μα-
τοί'ς ύπετ«θύν(ι>ς χβιριζομέ-
την οικονομικήν πολιτικήν
■καί τοΰς Λμρσοις ένδιαφεροιιένοη'ς
ς τής οίκονομίας.
Μία .τρώτη θεμελια·κή, καττά
την γνο'ιμην μοι παρατήρησις :
Ή Ελλάς βββαίίος δεν πρόκειται
νά Ατοτελεση κλει<Γτήν οΐκονομίαν. Άντιθετίος, όφείλει νά ενκΐχύση τους δρσμοίις καί τάς «τχέβΡις μέ Τας λ.οιπάς εύρωπαικάς είς τα Ιτλαίσια τού ίΐγιοΰς, έλενθέρον Αν ταγωνκτιιοΰ θά ήτο λ.άθος έπι- ■κίνδΐΛΌν, ρπομίνως, ή δλη αυτή αρο«τπάθ·εια νά παρερμηινειιθή ώς <ριλοσο<ρία καί νά θεωρηθή ώς 'κήκρ(ας.
'Διότι μ(α τοιαύτη ,τολιτική Λντι-
«τοατεύεται ρυθέίος καί ναοκοθε-
τεΤ, τον δασινόν στόχον καί τδν
βαοικον ιοικτανατολιομόν τής έλ-
ιληνιΐκής Γιΐο«ηχανίας, δ δποϊος δέν
ηιιποριετ νά είναι δλλος ΛπΑ την
διεβνή ανταγοινκττικότητά της.
Κα{ είς τόν τομ,έα των τιμων καί
'είς τον τομία τιόν πβιοτήτοιν.
Λιότι χωρις την προώθη<τιν αΤΛής τής ανταγοη'ΐοττικοτητος ή έλλη- νική Βιομηχανία δεν θά εΐχε κανε να μίλλον. Κατά σννρπειαγ θά Ιπρίπει νά άποβταφηνισθτ) πρός πα- οαν κατεύβυνσιν καί κυρίιος νιι ισυνε(τ>ητοπο·ιηθ·ή Λπό τούς φορεϊς
ς βιομηχανίας, ότι ή έξόρμτκπς
την πληρεστέραν κατάκτηΐην
της |<τ(ι>τερΊκής Λγορας οΛήααώς
«νγγενρνει μέ πολιτικην αύταρ-
ιί^ς Λιεθνή|ς £η"ταγΐ'Λρΐιστ(ιίκόΐτι^
μρ νι|>ηλον βαθμόν έξοειδικεύίΐί-
. Βάσει των κατα περΐΛτο*σιν
ισταμένίον ή δυναμένων νά 6η
■μιο<·(>γτ}Θοί>ν σιη>κριτικιων πλεονε-
■κτηματιον αδτά πρίπει νά άποτε
λοΰν τοΰς στοχους ττίς 6ιομΐ|χα-
νίας. Καί δταν έπιτευχθοϋν αύ-
τοΐ οί στόχα, τάτε πολΰ Λλ*γη σκί
■ψις Θά χρειάζεται διά τδν "Ελλη
να καταναλωτήν προκβιμένου νά
'λάΛη την δτοτοοιΐιν να «α.οράχτη
έλλ.ηνικά».
Δευτίρα παρατήρησις, ή δποία
κατ' θυσίαν συνιστά την προέ-
ν.τα<τιν τής πρώτης. Ή προτίμη- ι—»ς πρός τα βύρωπαΐκά καί τα άλ ίΜ,. <«10ΙΖ0110110Α0ΓΙ. ΚΗΣ» πρό τής ονγχωΨΒύαβώς *η«· 'λοδαπά έν γένει προΐόντα τα προ 'ερχόμενα απο Λνεπτυνμίνκΐς χώ- ΰας ;τροέρχεται παραδασιακως ά »«ό κάποιαν ίμίΐειρίαν των ιβατα 'νγΐλοντών, άποτέΐεομα τής ουγκρί Όεώς των πρός άντίστοιχα ήμεδα Λά. τΗτο άποτέλβσμα έν πολλοϊς τής ύστερήοεως — δμιλοΰμε πάν 'τοτε διά τδ απώτερον καί έν με ΟΒΐ τό πρόσφατον παρελθόν — των έλλ.ηνικων προΐόντων, ΛΛό ϊιλ«ι<ράς τιμων καί ποιότητος. Πέ Όαν καί πρό, ϊσως, τής |πικλή«ε ως τού πατριωτισμοΰ τού "Εΐλη νος, τδ προέχον καί τό Αποφασι στικόν έπιχενρημα είναι ή 6«λτίω «ις τής ποιότητος καί ή επίτευξις ονταγωνι—ικών τιμων. ΜαΓι μέ τό σύνθημα «άγοράζετε έλληνι- νά» πρός τόν "Ελληνα καταναλίο την, βά πρέπει νά συνδυαβθή, ά->-
χριβέ—ερον νά προταχθη, τό συν
'Θημα πρός τόν "Ελληνα διομήχα-
νον, «.ταράγετε εύρωπαικά>.
Καί μία τελευταία παρατήρη¬
σις Ούδεμία άμφιβολία, 5τι διά
ΤΛΐν βελτίίοσιν της ποιότητος, Λλ
λά καί διά τί)ν πειβτικήν εγγύησιν
«οός τόν "Ελληνα καταναλωτήν
'διά την βελτί(»σιν αυτήν ή τνβτ»
ιποίησις είς τα πλαίσια» ΐθνιικων
ίΐροδιαγραφων, ό ποιοτικός ?λ«γ
Υος των παραγομένίον καί ή ίγ
ΤτΊησνς περί τής ποιότητος των
Όη·ν«ϊτοΰν άποτίλεοματικά μέτρα
βιά την μεταστροφήν τής θέσεο)ς
Τοΰ "Ελ,ληνος καταναλωτοΰ πρός
*ΐά έγχώρια διομηχανικά προίον-
τα. "Ιονος περισσότερον Λπό τόν
δημόσιον φορέα την ευθύνην είς
τον τοαέα αυτήν πρέπει νί άναλά-
■βοπν οί |ν<δια<Γερόμενοι φορεϊς καί αί έτί μέρους κλαδικίΐί ή εύρύ "Γεραί όργανώσεις των. Ή εύθύ- νη τοΰ Κράτους, πέραν βε6α(ίος τής ένισχύσε(ι>ς τής προσπαθείας
καί είς τδν εΧδιικώτερον αυτόν το-
μ*α, άνάιγιεται κυοίως είς τα. μ^
τρα οΐκονομικής πολιτικής καί είς
τόν τοαέα των άναγκαάον Θεβμι
κων πρωτοδουλιων καί μεταρρυ-
6μ|οιε(ον. Ή Ιδιωτική προτοβον-
λία καί αί επί μέρους |νδιαφερό-
μεναι μονάΛες θά πρέπει νά άνα-
ιπτύξουν την δραστηριότητά τίον
Ιδιαιτέρως είς τδν τομέα τίίς προ
ιβολίς των προϊόντων το>ν καί τού
μάρκετιγκ γενικώτερον, προκειμέ
νού να πείσοιν πράγματι τόν χ,ο.
Ίαναλωτήν ότι άγοράζοντας έλλη
νικά ύπηρείτεϊ δχι μόνον τό βυμ-
<ρίρον τής έλληνικής βιομηχανίας ήλλά καΐ εΰθέως καί τό ίδιον ουμ ϊρέρον τού. ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑ! ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΣ Πληροφορούμεθα ότι τα νο'ΐο- θετικόν διάταγμα περΐ, είσαγωνή; καιί καθιεριόσεως τοΰ θεσμοΰ των 'Εταιΐιρειών 'Επενδύσεων καί Κϊ φαλαιίιον 'Επενδύσίεων είναι ?τοι- μβν καί άναιμένεται όσονούυτω ή βημοισίιευσίς τού. Τό θέμα άπο- ντά, κατά σιιν<έπειαν, ίδκχιτίΐ'ίν ■έπικαιρότη,τα, έν συνδυασμώ πρός τάς προσ<τάτοι·ς |ξελίξεις είς τό Χρηματιστήριον Αθηνών καί τα γεγονότα είς τα διεθνή χρημ^τι βτήρια αξιών, ιδία όσον άφουα είς την τύχην ωρισμένων «Μιού τσουαιλ Φάνδς». Έν πρα>τοις, ή παροΰσα σ*ιγ
μή κρίνεταιι μάλλ.ον κατάλ,ληλος
βιά την δημ,οχιίευσΐΛ' τοΰ εν λ.όγι')
νύιμου, διότι οίιτος, οχι μόνον Λεν
θά έτάρακητρ την χρηαατιστηρια
■κήν αγοράν άλλά θά ηδύνατο ν ό
άναθιερμάνη τάς συναλλαγάς είς
'Τυ Χρηματιστήριον Αθηνών «Ι
•ό-τοΐαι άπό 15θτ)ατρον περίπου πι.
ρουσ<ά£οντ«ι μέ αΰξοι»σαν τάσιν •χαλαριόσεως. Πράγματι, έποχ - νοΐ λόγοι καί ή κόπίιχτις τής άγο
δοσεις τής ΛΕΗ, αί δποίαι κι/ί
ίκίοδισαν σημαντικόν ΰψος.
'Τπ' αυτήν την έννοιαν ή ά-
"Λοι«σθεΐσα κατά τό παρΐλθόν ίδέα,
ότι διιά λόγολ^ς στεΛΟτ>ητας το<ϋ ΧθΓ.'ΐατιστηρίον δέν θά ε&ει νά ίιιφανισθοΰν τα «Μιούτσουαλ Φάνδς» έντός αυτού, δέν νομίζο ηεΎ ϋτι εύσταθεϊ, πλέον. Τό άντί υετον μάιλΐιστο, Ιπιΐβάλλετα» — πραγμα πού καί άπΛ κυιβερνητι- κής πλευρας εγένετο τελευταίως εμμέσως παραδεκτον, διότι έτε- τράπη ή αύξησις τοθ δρίου δανειο δοτήσεοις των έπ' ενεχύρω χ,ρη- ματιστηριακών τίτλων είς 50% ττ)ς χρηματιοτηριακτ}ς άξίας τοιν. "Ετερον σημαντικόν θρμα, ι¬ δία υπό τό πρΐσμα τ-ής προσφάτοαι £μπει.ρΙας ττίς ΙΟΣ, την όατομιν είς την πραγιματικότητα |κλόνι- ΐΐαν αί Γερμανικαί Τράπεζαι,, εΓ ναι ή λί|ψις ωρισμένων μέτρίον προστασίας τί>ν συσταιθησοωένον
εται(ρειιΤίν δίΐα|χε»ρβσε·[θΐς τ'ω'ν κε¬
φαλαίων έπενδύσεων, κατά τής
άθ|ρόια!ς πωΐλήσεοιζ χρεογρά(( ιΰν
τοΰ χαρτοφυλάκιον των, είς τ·-
ριπτώοετς κατά τάς οποίας υπο
χρεοϋνται νά, ποο^οΰν είς μαζΐκήν
ίξαγοράν των μεριΛΧονν των, Ίτι
να &πι<ττρέφουν οί μιεριΰιοϋχοι Ή περΕπτωσΐς αδτη, άντιστο- χεΤ πλήρως πρός την μαζικήν α ναληιψιν καιταιθέσεων £κ των έμτο ρικων Τραπεζών είς περίοδον κοί σιεως. "Οποις δέ αί ?μποιρι.καΙ Τράπειζαι δύνανται να Λθοσφύ- γοιι»ν είς την Κεντρικήν ΤρΛ,τε- Ιΐαν. διά νά άποφύγουν την παΰ- σιν πληοιομων, τοιουτοτρόπως θα πρέπει νά δημιουργηθή δ κ.··-- τάλληλος μηχανισμός καί εις την Λε ρίπτωσιν των Κεφαλαί<ον ϊτΓν δυσεων, δ δποίος θά έπιτορτη ■είς αύτάς νά ίκπληροΰν παντοτε τήιν {«ποιχρίωισιν τής έξαγοοας των μεριδϊων, υφ' οίασδήηοτε α·ν θήκας. 1 Κατ' ακολουθίαν, τα έν τδ» σχε δί«ο Νόμο» μέτρα άναβολή'ς έξ ι γορα; των μεριδΐωιν υπό τοΰ Δια /.ριριστού ώς καί τό ΰπ" αϋτοΰ δι καίωμα συνάψεως δανείων, ένδεχο μένως |κ τής Κεντρική'ς Τραπέ ζης, διά λ.ογαριασαόν τοΰ Κρίτα λαίου, μεχρι 50%' τού ενεργητι¬ κόν αυτόν, πρός αντιμετώπισιν όϊ τήσεων έξαγο^άς μεριιδίίον, κρί νονται ώς άπαιραίτη,τα διά την ό μαλήν λειτουργίαν τοθ θεβα.οΐί. Ή δυνατότης μάλνΐστα άναβι- λης τής έξαγοράς μεριβίων πα(.ιί χεται καί υπό των σχετι.κών νοαο Οεσιών πλείστων όίλνλων χωοπν, μέ ήδη άνεπτυγμένην Κεφαλακι /ο ΐράν. ΝΑΓΠΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Είς τό υπουργείον Ναυτιλί άς ύπεβλήθησαν αΐτήσεις δ·.ά την έγγραφήν είς τα έλληνικά 'νηολόγια των φορτηγών «Γρου (σούνδα.» 2.394 κόρων όλικής χωρητικότητος (ναυπ. 1950), καί «Μάκο Φιντέλιτυ» 5.300 κ.ο.χ. (1944)° 1 —Ενεκρίθη υπό τοθ ύπαυρ- γοΰ Ναυτιλίας απόφασις τοθ Δ.Σ. τοΰ Όργανισμοΰ Λιμένος Θεσσαλονίκης σχετικώς μέ την έξαγοράν των φορτηγίδων τής έταιρίας «Ποσειδών» άντί πο· σοΰ 3.451.500 δρχ. Αί φορτη- γίδες αυταί έκρίθησαν κατάλ- ληλοι διά την εξυπηρέτησιν των άναγκών τοΰ Λιμένος θεσ σαλονίκης. ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΕΡΙΟΟΡΙΑ ΔΙΑ ΑΥΞΗΣΙΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Ή ελλενψις όρθολογικης οργα¬ νώσεως τής παραγωγής τόσον ϊ- πά τεχνολονικής, όσον καί άπό *μ ίτορ.κης πλενράς Αποτελίϊ τό 6α σικόν πρόβλημα τού κλάδον ίχ- μεταλλΛύσϊεως μαρμάρου. Την α- ιτοψιν αυτήν Οιατυπώνει τό Σιίι βουλιον Προωθήσ€θ)ς Έξαγωνών είς ύπόμνημά τού σχετικώς μέ την ανάπτυξιν τής παραγωγής καί τής έξαγωγής έλληνικων μαχΐΜ- ριον. Είς τό ΰπάμνημα αι'ιτό παρα τηρε"τ(α ότι παρα τόν διπλασιπ σμόν τής παραγωγής μαρμάοτν καττά την τελευταίαν «'νκαΐτίαν καί τόν κατά τό διάοττηιια Γ.ντό ^εκαιπλασιασμόν των έξαγοιγών τοΰ προίόντος ή έκμεταλλίν»-ις των έλλ.ηνυκών μαρμάρων Λπίχ'ι πολν Από τοΰ νά θτωρτΐτιιι Ινανο ποιητική δεχόμενον δτι ή χώ4σ ιπαιρά τόν πλούτον της εί; μαριΐιΐ- 'ρα δέν είναι είσέτι είς θέσιν ν,ι ίκανοποιήση την εσωτερικήν καί την Ιξο)τερικήν ίςήτησιν. Πρός τουτο είς τύ ύπόμντμιΐ τοΰ Σ.Π.Ε. τό βασιαθέν είς τού σφαιτον είίδικήν έρευναν μί,ταξΰ των έ—,χ£ΐρήσ*ων έξορύξριος χαΐ -/ίαττεργασίας μαρμάρου κ<ιί είς έκ πονηθείσας χεχνοοΐικονομικάς με¬ λέτας καί ερεύνας επί τοΰ θέιιατας άναφρρίται ότι ή βελτίωσ,ς κα], ή αύξησις τής .-ΐαραγωγής και ή δνά πτνξις πλέον σικττηματικήί ϊξα·/ω γικής προσπαθείας 6χοιη· Ανάγκην ϊφαρια.αγής είδικίοτέρίον μέτρων ένθαρρύνισιεο)ς, παραικινι'ισ-οις κοί ϊνωϊχύσεως των έίΗχριρήτ°ων τοΠ κιλίίυδον διά την αύξησιν τής πα- ραγο>γής καί την διεύρυνσιν των
ΐξαγωγιικων έπιδόσρων.
Αί προιτάσιεις τοΰ ΣΠΕ αί πι
Οί λαμβανόμενα! είς τό έν όγω ΰ
'πάμνημα διά την γενικωτέθιΐν άνά
«τΐ'ίξιν ταΰ κλάδον Αφοροΰν εΐδι-
■κώτερον είς
— Την καθιέ^ΜΌΐν εΐδυκων
ρ<·νν μακροιπροθέσμο·υ κα] τόκου χρημα,το&οτήσείος διά πό- γιον έ^ξοπίλισμόν καί κΐηνχρονι- σμόν των παραγωγικων μονάδι-ν. — Την μετάθε«ν τοΰ ΦΚΕ Λ πό τα σχυατήρια μαρμάρου ε!ς τοΰς τιελειααιίονς προμηβεϋτάς, Α 7οραιστάς καί έργολάβους διά τίιν οίν.οναμικήν ανακούφισιν των ί πιχειρήσε<ον τοϋ κλάδον. — Την καιθιε'ρωσιν είδι,κης μα κρβπροθεσμου χρηματοδοτήσρ(ος των πιχειρήσεων έξαρύξεω, υΛ συμμετοχή τοΰ κράτους κατά πο¬ σοστόν είς τάς δαπάνας Ιργοα βασικης νποδομής των έ-πιχειηή- σειον. 1 — Την εφαρμογήν ευρύτερον προγράμματος έρενΛ"ών είς τα λιν τομ«ία μαοράίρου υπό τής Γενι¬ κάς ΈΤαιρείας Μεταλλευ: κων Έ ρεννων καί Έκμεταλλιεόσεων ί", α,λλων άναΐλόγιον φορέο>ν μέ σι μ
ΐιιιρττοχήν είς τάς δαπάνας των έν
'διαφερομί'νων έπιχίΐρήσεο,ν.
— Την καθιέρωσΊν κΐνήιτηοιν
διά την προσέλευσιν είδιντ ιμειον
ε ργατοΐτεχνιΐκοϋ προσωπικοΰ °ΐς
τάς έ~.χειρτκ>εις τοΰ κλάδου.
' — Την ελευθέραν ε'ηνΐτγωγτ»1
Ιέ^ι τοθ έιξωτΓερικοΰ μηχαν λογικοΰ
ίξοπλισμοΰ διά τόν κσυγχι,ονισιιύν
των μονάιδοΐν τοϋ κλάδον.
Διά τα κίνητρα έξαγοιγης ΐι
ΣΠΕ είς το ύπόμνημά τού τον!
ίει ίίτι θά τηέΛΡΐ. νά καθΐι"".) οιθϋ ή
ιδασκολογι/.ή άταλλαγή δι" ι'ιρισμΓ
νπ βοι^θητινά μηχανήματα έπεξεο
^^^(τία^ μαημάρον, ή ύπαγωγη το-ν
εισαγομένων όγκαιιαρμάρων ρ!ς
τίτραγοινΐίτιιρνους δγκονς είς τίν
ί/ύθμισιν τής ένισχύβεως ίϊαγωγ:
■κων έπιτοκί'ον, την φαρμ^'ήν ρ!-
δικής έκ,τιτώσεοις μέχρι 20% εν
τοΰ φορολογηττέου εΐσοίήιιατοι.
των ρξαγωνιν'-'ν έπιχειρήιΐειον μ:>·>
μάηου, την παροχήν ειδικόν έν-
ττ<Ι>σε( >ν επί των κομόστ ιυ%ν νιτι
•των ναύλων τοΰ προϊόντος. την έ
(ΙορμογηΛ ήλαττοιμένων '|ορτ<>>ν-
ς:οη.νωτικών καΐ άποθηκευτικιων δι
νακιίιμάτον,' είς τοΰς χο'ιρ »>'ς ο; ο
Το σες μαρμάρων, την έγκρισιν ι;ε
σαφοράς μαρμάρίον είς -ό εξωτ..
ςικόν καί διά ϊενιον φορ'Τ'ων ού
τοκινήτοιν καί την δημιουργίαν Α-
(τοθηκιευτικων χωρίον είς σκγκοινοι
•νιακοίις κόμβους κονί λαμενικάς ίγ
κοταισΐτάσιεις.
Άνιαφορι,κιως μέ την οργάνωσιν
τοΰ έξαγωγικοΰ Ιμπορίον μαρ ι-Ί-
ρων τό ΰπόμνημα τοϋ ΣΠΕ προ
τείνει την σύατασιν ε-ίδικοΰ γςα
φείου ή καί οργανισμόν αέ ττ,ν
σιιμιμΐΓτοχήν δλων των ένδιαφεοο-
μένοη· έξαγωγικων έ~,χειρήιτ>·''>ν
τοΰ Ι'κλάδου φ.θιπιίς τού ΛΛοίιον
0ιι είναι ή 8ρ«υνα των ξένίον ά^ο
ρων, ή δημΐουργία έπακρων ι-έ
τοΰς ξένιους άγορακκάς, ή δ"νιή
μισις καί ποοβολή των έξαγίονι-
■κων έπιχειρησεων επί των πΐ/3«
τουσων είς τάς ξένας άγοοάς ίιι-
ίτορικων ή δλλων σκνθηκΐΊν.
ΝΕΑ ΔΕΞΑΜΕΝΗ
ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΗ
ΕΙΣ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ;
*Τπά|Ρχει προοπτική κατασκετ-
ής είς τα Ναυπηγεΐα Σκαραμσγ
κά δευτέρας δεξαμενής, διά πλοΤα
μέχρι. 300.000 τόννων. Τουτο ό-
ναφέρεται είς άνακοίνωοιν τοΰ ι
αονργείου Συντονισμοΰ, μνη,ιο-
νεύουσαν σχετικόν δημοσίευμα
'τής γαλλικής εφημερίδος «Φιγ-
■καρό». Προστί.θεται ότι, διά τής
αυξήσεως των κεφαλαίων τής
έταίρείας ΝιΛρχου, τα έν λόγο
Ναυπηγεΐα βά Εχουν την δυνατό
τητα κατασκευάς 10 Ι'ως 12 πλοί
ών ετησίως.
ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟΣ Η ΣΥΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΧΟΡΙΣΤΗΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΑΥΤΟΤΕΑΩΝ ΚΤΙΡΙΟΝ
Είναι η δχι εγκυρος ή σύστα¬
σις χωριστής ίδιοκτησίας επί "ϋ
τοτελΛνν οίκοδομων, ΑνεγερθειστΤιν
ίίά οΐκοπέδου Ανήκοντος είς πλεί
ονας έξ άδιαιρέτοιι, διά συμβάσ:
ως μεταιξΰ των πλειόνων αίνων
Ουγκνιρίων; Έπιτρεπιεται αυτή Λ-
ιπό τάς κειμένας διατάξει.ς πεοί
τής ίιδιοκτησίας κατ' όροφους;
Ώς νομικόν ζήτημα γενικιοτέ
Οθ/υ ένδιαιφίρο,ντος εΓχε ,ταιροιΐτριι
α(ιρι τό άνο«έρο) έρίιντημα, μέ την
νιπ' Αριιθμόν 620)1969 άπόφαΦν
τού, τό Γ' Πολιτικόν Τμήαα
τοϋ Άρείου Πάγον είς την κρί¬
σιν τής Όλ.ομελ-έίας τοΰ Άνωτ,Ί
τον Λικαστηρίον. Ή Όλομίλε,ιι,
μέ την πρόσφατον ίπ' Αριθ. 332)
1970 Ιδικήν της Απόφασιν, ?δ'θ
σαν Αρνητικήν Απύκρισιν. Έδ.'χ
θη δτι Ιδιοκτησία κατ' δρό<ροι; ημπορεί νά συσταιθή εγκύρως ιιό νόν Ιπί όρόφ(ι>ν ή διαμερισμάτοιν
τής ΙΔΙΑ Σ οίκοδομής. ΟΧΙ κο! ε"
πί άνεξαρτήτίον οίκοδομων, ο! δ
ίποϊοι ίχουν απλώς Λνεγερθή επι
•κοίνον οίκοπέοου.
' Ίδοΰ τί Αναφέρεται σχετικώς
ΐΐς τό σκεπτικόν τής άποφάσΓως
'τής Όλομελείας, £ν δψει των οί
κείοιν Λιατάξε<ον των τριών πρώ Τίον Άρθρων τού Νόμον 3741) 1929 «πε.ρί τής ίδιοκτησίας κα,τ' όιρ/κτοιιις» ώς καί των δ,ρθηοιν 1002 καί 1117 τού Αστικόν Κ'ό δικος. «Σαφίος πρακύπτει έκ των Λ- νωτέριο δια.τάξε(ι>ν, δτι ή δι' αυ¬
τών, κατ' εξαίρεσιν τοΰ Ιβχύο-
τος κανόνος «τα έπικίίμενο, ε'-
κει τοίς ΰποκειμένοις», άναγνη>ρι
ϊο·μρνη κατ' όρόο^ους ή μερη οί)
των ΐδιοκτησία (δριϊόντιος) δόνα
ται έγνι'οοις νά συσταιθή μόνον γ
πί όρόφιον ή διαα,ερισαάτοΛ' τοΰ
αυτού οίκοδομίι,ματος. "Οχι δΓ
νχ<ϊ έ.τί αντοτελχον καί άνεξα^τή τχον οίκοδομημάτων τα δποΐα έ χούν απλώς Ανεγερθή |πΙ κοινοϋ οικόπεδον. 'ΙΙ έρμηνεία αυτή, προκύπτοΐι σα έκ τής ς>ραστικής διατυπώσε
(ος τίϋν ώς δνω δρθοο>ν, όμιλούν
το)ν περί διηρημένης ίδιοκτησίος
ύράφαη' ή μερών «επί τοΰ ϊύτοΰ
οίκοδομτι,ματος», είναι σύμφωνος
■καί πρός την ιστορικήν προέλιυ
σιν τοϋ θεσμοΰ τής όριζοντίου ϊ-
ΐιοκτησίας. Εΰρίσν.ετα( συγχοο-
νως είς άρμονίαν καί πρός ίσχυ
ούσας δλλας συναφεΐς νομοθετι-
κάς διατάξεις καί σνγκεκριμέχιης
τάς διατάξεις των δρθρων 11
καί 15 είος 24 τοΰ Γενικοΰ ΟΙ
κοδομικοϋ Κανονισμοΰ, διά τώ,ν ό
ιποίων δίδεται δ δριαμός τοϋ ό
(ρ)4φου καί καιθο(ρ<|ζετ«ι ή θέσις καί έκτασις των οίκοδομων *ν· τος των οΐκοπεδων. 'Ελ£—;,' πρός την διάταξιν τοΰ αρθρον 2 ααράγρ. 1 τοΰ Ν.Δ. 690)1948, την άπαγορεύονσαν την μεταβίβα σιν οί,κοπέδου έπαγομένην την •δημιονιργίαν οίκοπεσου μή &<)χ'- ον. Έιρμηνεντικόν ίιπέρ ττίς άπόψε οις αυτής στοιχείον αατβτελοΰν ναΐ αί προπαρασκίυαστικαΐ εργασίαι τοϋ Αστικόν Κώδικος, κατά τάς οποίας ρητώς έτονίσθη δτι ό ί- τοθ
οποίον γίνεται. χρτϊσις είς την
«I-
σηγητικήν ?κ·θεσιν τού ώς ·5ν<ο Νόμον 3741)1929, «είναι τεθειμέ νος υπό την κ»ρίαν αντοϋ σηιια- «ίαν καί ώς τοιούτος δέον νά έο μηνενιθη Αποκλείεται δη>Λΐδή νυρι
ότης των μεοων τοϋ οίκοβοαήΐια
τος καιθίΤίος».
Κατ' Ακολουθίαν αυτών καί £ν
όψει τοΰ δημοσίας τάξεως χσρα
«τήρος των προμνησιθέντων ίρ-
θρί,νν τοΰ Νόμον 3741)192!» καί
τοϋ Αστικόν Κώδικος δέν δύνα¬
ται, κατ' εφαρμογήν αυτών, νά
«νσταιθή εγκύρως, κατά την 2ν"
νοιαν των δρ>θρων 3, 174 καί 180
τοΰ Α.Κ., μεταξύ των έξ Αδιιιιπέ
τοΐ' σι»γκυρί(ον οίκοπΜου, κεχ™
•ρισμένη ΐδιοκτησία επί αύτοτΓ-
λων οίκοδομων, άνεγερθετβιων έ
~ί τοϋ οΛκο.·#δου τούτορ». Συνε
πως, οί Ιδιοκτήται τού αύτοι εί¬
ναι, βάσει των βόθρων 948, 953
954, 1001 καί 1057 τοΰ Α.Κ. έξ
■Λιδιαιρέτοιι σνγκύριοι καί, των
έπ' αύτοΰ οΐκοδοιΐίθν κατά τό πό
(ΐοστόν τής επί τοΰ οΐκοπέδου σνγ
κι>ρΊΟτητός των, δικαιούμενοι, ό>;
τοιοϋτοι, κατά τα δρθρα 795 καί
έπόμενα τοΰ Άστικοΰ Κώδιχο;
νά έπιδιώξοΐίν την διανομήν των».
Επί τή Βάσει των συλλν/ι-
σμών αυτών ή Όλομέλεια τοΰ '
θείαν Πάγου άνήρεσε την ίΐπ' ά
ριθμόν 2710)1968 Απόφασιν «Ο
Έφετείου Αθηνών, ή δποία ε?-
χε δεχθή τα άντίθετα.
ΕΙΣΑΓΩΓΉ ΤΦΑΣΜΑΤΟΝ
ΕΠΙ ΠΡΟΧΩΡΙΝΗ ΑΤΕΛΕΙΑ
Διά κοινής Αποφάσεως των υ-
'πίυργων Οίικονοιμικων καί Βιομη-
χανίας, έιπειτράπη ή είσαγωγή
I-
πί προσίορινή άτελ^ία βαμβακϊ-
ηών ΰφαισμάτ(ι>ν, ώς καί ββλου-
'δίν·ο>ν τοιούτίον, διά την κατασκευ
ήν άνδρικων παντα'λιανίων τύπου
«■Μπλοίί Τΐίν», έξακηέ*ιν είς Αιλλο
δατήν έντός ί^,αμή>/(η> Από τής εί
σαγωγης των Ανωτέρω ύλων.
ΕΠΙ ΕΘΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
Θά ποε'πει νά έχη σοβαρούς λό
γαυς τό {ιπονργεϊον Εμπόριον διά
νά ύπαγάγη είς προηγοτιμένην ? ·■
κρίσιν τάς έξαγωγάς σΐιδήρου -
μπετόν, αί οποίαι μέχοι τής 1.6.7ο
έπραγματοποιοΰντα έλενθέροις καί
Άπεριορίστίος, μέ απλήν άδειαν
τής Τραπέζης τής Ελλάδος. 'Ε-
πειδή δέ δέν ήτιολόγησε τοΰς ϊό
Ύονς αύτούς, πΐιθανολογοΰμεν ίί-τι
πρόκε-ι,ται περί πραληπτικοΰ μί-
τρου διά την εξασφάλισιν έπαρ-
κείας σΐιδήρου - μπετόν είς την ϊγ
χωρίον αγοράν καί πόρρο> άπέχ,ον
τος άπό οιανδήποτε πιρόθεσιν έΐι-
ποδίσεως τής έξαγ'ογής τοϋ προϊ¬
όντος, δεδομε'νου ότι τοιούτον τι
θά Αντέβαινε πρός την σαφως
' ΐύνοϊκήν διά τάς έξαγίογάς τγο.' ι-
τικήν τής Κι>βερνήσεως.
1 Έν τούτοις, τό ληφθέν μέτοον
έκτιμώμενον Λπό Ινα δλλο πι.Ι-
σμα, παροτιισιάξει μερικάς άντινο-
μίας, τάς δτοίας νομίζομεν "τι
πιβάλλρται νά σχολιάσωμεν είς τα
πλαίσια τής κατανοήσεως τοθ
προβλήαατος τής Έλληνικής χα-
λυβουργίας καί τοΰ ευρύτερον ϊη-
τήματος τής δημιουργίας «εύκρά-
χοχι» έξαγο)γι.κοί( κλΐματος.
Ε1ναιν δμως, κωμικόν νά δμιλω
μέν πεοί δεσμεύσεως τής έξαγοι-
γής χαλ.νβουηγικών προϊόντοιν καί
είδικο')τρρον τοϋ σίδηρον - μ,"ΐ·-
Ι^ιπερόν, <"ταν είναι Απολύτως ε¬ λευθέρα ή είσαγίογή τΐον κα^ ο ταν σκεφθωμεν ότι δαπανώμεν 83 έκατομ. $ (1969) διά την Αγο¬ ράν χαλνβονργικών προι'όντιον ιίς την Λλλοίδαπήν. ι 1 Έπίσης ε{ναι Αστείον νά νοαι- ξοιμεν «"τι διά τοΰ ενδεχόμενον ί^ λέγχοΐ1 τής έξαγονγής θά διαφυλά ξωμεν την έ'Ταρκειαν τής χώρας είς σίδηρον - μπετόν, ή δποία «ΪΛ- λ'οστε δέν ίκρίσταται καί γνωστόν δντος δτι. μετά μεγάλης δυσκολί- ας εξήχθησαν εφέτος 15.000 πιοί που τόννοι σιδτΐιρου - μπετόν, Λντί ^λενιθέροτ^ σνναλλάγματος καί είς ημάς πον μόνον κατόπιν παρασχε θείσης σοβαράς ένισχύσεως καθί- «ττανται διειθνώς άνταγωνιστικαί Είναι ομ<ος έξ Ισον» σοβαρόν τό δτι δμιλοΰμεν περί διασφαλίσεως της έπαρκείας δταν ή έγχώφιος πά 'ραγωγή είναι σαιφως κατωτέρα τής άργούσης δυναμικότητος πι- ναγωγής τής χώρας είς χαλυβουρ γικά προ'ιόντα κα), δταν είναι γνω (Ττόν δτι ή Ιξαγιογή αποτελεί διά την βιομηχανίαν Απαραίτητον πα- 'ραιπλήιρωμα, διά νά έπιτνγχάνη , Λφ' ενός ίσορροπίαν είς τα άπι- | 'θέματα, — ποΰ φαίνεται παραδό- ξιος ότι ηδη ύπάρχουν — καί Ατρ' ίτέρου <η«μπίεσιν τοΰ βιομητχανι- κοΰ κόστους μέ παράλληλον είΐσ- ( ροήν σιιναλλάγματος, τό οποίον Ι δλλως πιος θά μάς έκόστιζεν &νο . τού 10% έτησίοις, δίχως τάς πολ λαπλ.ασιαστικάς ωφελείας τής έπι- τοπίου παραγιογής Ιξαγομένου ' Τό μέτρον τοΰ έλεγχον τής έ- ΐαγωγής σίδηρον - μπετόν περισ ] σύτρρον θειορητικήν παρα πρακτι 'κην σηαασίαν ?χει, Αφοΰ μάλιστα, τδ νποιιργεΐον Έμπορίον Ανέτως δίδει τας σχ€τικάς Αδείας τής ' ίξαγονγης. Άλλά τό όλον θέμα ϊχει μίαν ειδικήν ψιιχολογικήν ίτη μαοίαν επί τοΰ χαλυβουργικοΰ κλά ' βοι τής Έλληνικής βιομηχανίαν, Λού ένώ είναι είς έκ των βασικιο- Ίίρο,ν της μεταποιήσεως, παρά ταυτα, μέχρι σήμερον δέν ϊχπ ά- ι..ολαύσει τής δεούσης φροντίδος ι {κ μέρους τής κρατικάς πολιτι- •κίΐί· Αντιθέτως, μάλιστα, τελεΙ ι. 1 χ6 σύγχυσιν, κατόπιν τής λήψεως 6ιαφόρ<)>ν δυσαρμονιζομένων μ«τά
της άνάγκης άναπτύξεως τοθ κ).ά
6ου μέτροιν.
| Τό δασιιολογικδν καθεστώς, αί
'ΛγοοανοιχικαΙ μετατάξεις των χά
| Μΐβουργικών προϊόντων, ή μή έντ-
^αία διαμόρφωσις των τιμων, ή μεί
ωσιΐ των έπιστοο(ρών επί των ν>·
1 μών τοϋ ααίοντ καί ή δλη άσΓι-
' <ρεια περί των προσανατολισιιίΊν ! Της χαλυβονργικής μας πολιτικτϊς ι (τ(δη 4 μελέται δχονν νίνει) και μία ευρίσκεται έν διαμορφώσει ΰ'ύ. τάς ανάγκας τής χώρας κατά την περίοδον 1975 - 80 είς χάλυβα), ίτάντα ταυτα δημιουργοϋν την έν Ί τύπωσΐιν ότι δέν "έχομεν συλλά- βει εΐσέτι τό πρόβλημα τής Έλ)η ! νίκης χαλυδουργίας επί |θνιικοοι κονομικής κλίμακος, άλλ* απλώς τό άνττμείΓωιπύζομεν εκάστοτε πί- ριπτιοσιολογικώς, ένω δέν θά Ε¬ δει. ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ γωνιακόν 7.500 μ2 μετά κτιρίου 1.500 μ3, ύποοταδ- μοϋ Δ.Ε.Η. 615 ΚνΑ. τηλέφωνον, 3 χιλ. άπό Πλατείαι ΟμονοΙας. Πωλεϊται δι' εργοστάσιον. Πληροφορίαι: 615-087, 610-815. ΜεσΙται άποκλεΐονται.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΆΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ
ΣΤΙΣ ΚΑΠΝΟΦΥΤΕΙΕΣ
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ
Πτνχιουχον ΙΙανε—οτημίου
ν τί, σημίίιομά μας αύτό θά άνα τολόνημίΐ. Είναι ή Αφαιρέση τή-
πώς πρέπει νά γίνη ή Ταξιαν-θίας (φούντας). Ή έργα-
Ό>ίο αυτή είναι παλΰ λ^πιτή καί
τής
γιά μ«ά πετυχημένη ποσο-ι,κή
κια .ταιαΤιική. άπάδαση τού χν.-
,ΤΛί«ί. Οί φροντίδες αύτές ν[,αι
οί παρακάΐτω:
α, ΣΚΑΛΙΣΜΑ. 15 — ?ο
,ιίηε; ΰστερΛ άπιό τή μεταιφύτι υοη
«άνετται τί) Λρωτο «κάλισμα ^πι
(1!τη άπύ δλλες τόσιες τό δεύτ,.·-
ο1ι "Αν ΰ.τάρχουν ζιξάνιπ ή ·;.·Γα
<ίτό βοοχή άκαλοιίθεΐ καί εο·το. ΙΙοίν άπύ τίι οειτεοο ή τρίτο, ο- (ΐιιιαιη'νται τα πατόφνλλα, .τοί> ρΐ
νιι &χ&ηστ<ι» γιά νά άερίίΐρται τό ιρ'τό καί ΛκολσυβεΙ τό «γε'ιιι.τμ,ιι» δηλ. βυγκεντρώνε'ται χω,μα γύοο ,Ί,ιο τό -λαιμό τού φυτοΰ, γιά ά <α»χτίβ<ι «ύτό γρήγορα νέο π,νοΰ το ριζυώ κι' ετ<τι νά μιπορή να Α πιό γρήγορα καί νά ) Αυτή ή έργασία -,ν·ε ιται καλυτέρα με σκ'ΐατικές ι[ορ Ϊρ; καί «την Λνάγκη σνμ,τΛηρώνε πιι μέ δονλειά χεριοΰ γιά νά σ>..ι
)ι<ττοΰν τα διάμεσα κα« κάντα ότι1/ <μ<τι'ι διαστήματα. «. ΠΟΤΙΣΜΑ. Τό πότιαιια γιά νά Λντιμειτωπιστη ή καλ,οκαι- ηινή ξηοαισία άποφρνγε'ται γενκά γιά τα άναιτολιν.ά κα—/ά ώς κα τΐΜΠρεητι«.ή της ποιότητας κα·»ά την ιτχετική ,τιείρα ωρισμένων τει (ΜΐιματιβτΛν. Κατά τή γνώμη ·α<ις βιδάσκιει ή σχετική πε[ γη τα τελευταία χρόνια, τό -τυτι (ί(ΐη «τίς ξερές καοί ίεστές ΈΛη νικές σννθτρ'.ες είναι Απα,ραίττγΓο τόσο γιά την ποσοτΐική (Ίππ κπί γιά τή βριλ,-τίίΐκττν τής .-«μ ότητας τού ξεροΰ προίόντος ίλε ατότητα φυλλίον, μεΰ'Μΐη τού πο¬ ρθητού νικοτίνηις, ,-ΐίσσκις /.α ). ΰο ώς τρία ποτίσιματα σέ διά- ΐττημα 10 — 15 μρρών πρίν όπό τα «καλίσματα καί ώς την α6η <ΐη των φντων φθάνονν γιά τοί·ς ϊρροΰς μήνες. Γνώμονας γιά την ίΓ(«ηαιογή τού ποτίσματος θά ε.!- νιι ή εμφανίζη τής φιτείας :-αί η ύγιεινή. της κατά(Τταισ"η. "Ον-
/ό καϊ έλ«φρύ .τότισιμα, έινω ι ά
Κποιά άραχά κηί δαριά
Γενικά μπορεΐ νά λεχθή πώς ή
γοήση τοΰ ποτισιτι/κού νεροΰ εί-
νΛι πιό άπαραίττητο καί Εχει λιγώ
τεοες κακές ί»ι«νέπειες, πάνο> στις
νατνΐιστικές ίδιότητιες καΐ τής ποι
«ιτητας στά ούδρτερα καπνά, ένω
«τα ενγενή καιπνά (μπασμάιδες) ή
7οή<τη τοϋ νεραΰ θέλει μεγαλύτε οί) τροοοχή. γ. ΒΟΤΑΝΙΣΜΑ. Γίνειται με ν'ι τό σκάλισμα, γιαιτί ετσι κατα <ηοε-φοντ<αι τα ϊ,ιϊάνια, τό |δ«- <ίος άεοίϊεται καί σνγκρατβϊ πιε ΐκκτότερη ΰγρασία. δ. ΒΛΑΣΤΟΛΟΓΗΜΑ. Εϊ- ν«ι ή Αφαιρέση βλ.αστών δειτε- ορυόνττωιν μοιθ, μέ τα φύλλα τονς Ιφνλ.λΐτσια). "Ετσι οί χνμοί Αναγ νάϊονται νά κυκλοφ-ορήσονν μό¬ νον στόν άρχικό βλαοττύ καί νά Ννιομώσονν τα φύλλα, τα μόνα μεγάλη προσοχή. Στά <ίΐλλ«ί κατά την ανάιπιτιιξη των φν των παιράγεται ή νικοτίνη καιθώς καί μ,ρρΛΐκ,ίς άλλες ούσίες (ΐ»δα- τάνθςιαικες), πού μετά τή γονΐμο ""1η"" των λ.ουλοι»οιών μεπανα- ατή,ν ταξικαρπία, γιά νά άταταμιειιΘιοΰν στοΰς απόρους κια νά νηΜι,.^»,,.. ,τύ φ^0<ομα άφαιρέσουμε Από τή γονι να "Αν λουτιόν την ταξΐΌνθίίΐ τοιν λ^οινλοι&ι<7)ν, τύτε ή νικοτίνη κ,α}, οί ΰ,τόλουπες ούσίες ©('■ μρίνο·ν στά φύλλη. Τό κορυφο λόγτρ,α άΛ»φιεΰγεται οηνήθοις στά Άνατολκκά κα.τνά. Μόνο στίς .ΐ(ΐ Οα'κάτοΐ Λΐερι— ο'ιβεις έπιϋάλλεται ■κάτΐιΐ <χΤό τίς Έλληνινρς συνθή- κες: ■1) Στά ξρρά καί ψτωχά εβάφη ποΰ (ϊοί,σκονταν στίς πλατγιές (για κάι&ες) κβ5, μάλιοτα δταν ή ξη- θααία είναι μεγάλη καί κρατά .ιο λΰ, καί τα φΰλλα μένοαη- πολύ λε ττ(Ί κ«ί άτροφικά (μίΐνιάρικα, ο ίΐοις όνομάϊονται) καί, {«στεοοΰν 2) "Ο'ταν ή κίυτνο<ρι«τε{α εχιει προαβληιθη ('ιπό άσιθένεΐίς τοΰ ρι- ξικοΰ σΐίστήματος (Τιελάτιΐα, ό Οθ6άγχη) καιί οί ταξιανθίες άπο- ιμτΐοϋν τους χτμοΐις των φανπον ότου ιμα^αιίνονται. Τό φοιυντοιλόγη μ<· μιλ βτή ,-ΓΡ(>ίτιΐ(ΐ).ση αυτή άπο-
'τ4λεΤ μέ+τ,ρο ς&ΐΜ^ς θεοίίΐτΐρβηις
τοΓ καίτνιοΰ.
3) Σέ πίριοχές πού τίς χτυ-
ποΰν δΐΎΓί,τοΙ Αν*μοί καί τα φΐητά
Λ"τάίςοη*ν ('ιπό τό 6άοος τής ταξι
ί
4) Τελος σέ μεΰ. 'ΙΙ καλή πιΐιρααικιΡΐ'ή τον τ|>ε
ναστικοϋ ύγφοΰ καί ή κανονιν.ή δό
ση εΙναιι βασικό στοιχεΐο γιά την
πΡτττχημένη ναταπολεμηση τοΰ πιε
ςονόσιποριον. Σννήθως τα ραντί
σαατα άρχίξουν μεΐτά τό ρίϊωμα
των φντων καιί έπα,ναλαμβάνονται
νάθε 5 μρορς, ωσιπου οί καιοιικές
συνθήκ-ρς νά γίνονν δτντμϊνιείς γιά
την Αναπτύξη τοϋ περονοσϊτορου
τοΰ καιπνοϋ. Στό ράντισμα πιρεαιει
ναι οί δύο έπΐφάνριες των φύλλων
νά σΜεπάϊωνται Από τό ψεν.αστι-
κό ΰγρό. Στίς κΓίπνοφυττεΧες τό
ράντισμα γίνεται ιιέ μανέιιπ σέ
Αναλογία: 200 γραιαμάοια μανέμττ
80% σέ 100 χιλγρ νε,ρό. ΠρέΊτοει
νά τονισθή ότι μετά άπό κάθε
Γροχή, ποΰ ξέπλυινε τό φάρμακο,
τι ράντιαμα πρέπιει νά επαναλη¬
φθή άιιεσως. Σύγχρονπ μέ την
καταπολέμη.ση τοΰ πιερονάσΛΐορου
γι'νΐΐται καί των εντόαων (ΑιφΜτες,
((θοριμαία) των καιπνοφυτειων μέ
παρά/θει-ο ή μέ δλλο
ιαρ τό
ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΟΧΗΜΛΤΩΝ ΕΙΣ ΜΕΣ, ΑΝΑΤΟΛΗΝ
ΟΑ ΑΡΧΙΣΗ Η ΜΕΒΕΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥΤΡ.ΕΤΟΥΣ
ΕΤΡΤ εξαγωγικόν πρόγοαμμα
πυάκειται νά θέση είς
■η Ιγχωρίου
Έν σννεχεία Ιλαβε τόν λό·νο
ίΤαομογήν ΐντός
τοΰ τρέχοντος ό ύπονργός Συντονισμοΰ κ. Μα
ετοι.; ή Α. Ε. ΜΕΒΕΑ, είς χώ- κα,ρέζος, δ οποίος είπε
',κις τής Μέσης Άνατολής καί Ά «λλων τα Ακολον»θα·
μβταξύ
ης
δπου ήδη 'έχει οΐίντρλε(τ9ή
ή βχετική διρρεΰνησις καί
«"Ελαβον ιδιαιτέραν ίκανοποίη-
έκ τής αναλύσεως τίόν επι/, ι
7«βία, δν' ίπιτοπίον μετάβασις ' ρηματικών προσπαθειων της εται
ν-λιμακίοι, τής έταίρείας. Διά τοώ Ο<*«ς. ώς κα^ έκ της ^ παροχη; ΠΑΡΑΓΕΤΕ ΕΥΡΩΠΑΙ ΚΑ ^ ΒΕΒΑΙΩΣ δέν ύπάρχει _ δέν ημπορεί νά ίίπάρχη δ.εν«τρ,ρα γνώ- 'μη ίπί τοΰ θέμ,ατος: Ή όσον τό ιδν>νατόν εύρυτρα στροφή τοΰ "Ε?.-
ληνος καταναλοιτοΰ πρός τήιν έγ-
ώ βιομηχανικήν — Λλλά καί
την π:ρ<ι)τογενή καί την τριτογε- νή παραγωγήν Λ.-τοτελ«ΐ προ*ή- λως μίαν ούσιώδη «ηιαΛολήν είς την (ΐιασψάλισιν ύι|τηλ·ής, υς καί αύτοδννάμον Αναπτύξε- τής έλληνικής οΐκονομίας. Λ1ΟΤΙ μέ την έπιττγχανομέ- νην, διά της {ιποκαταστάσίως εΐσα γωγων μέ ήμεδαπήν αντίστοιχον παραγωγήν, έξοικονάμησιν σνναλ 'λι'ιγμαιο,, ένισχΰεται τό Ίσοϊύ- γιον ΈξιοτερικΑν Πληρω,μων τής 7'ίιρίχς, τυ οποίον ό>ς ή διεθνής
δεικνύει, συνιστά διά
'Πις οΐκονομίας υπό Ανάπτυξιν ε-
■νην άπο τους βασικωτρρονς αν
«χι, τόν ^ασΐικώ.τρρον -τοοισδιοοι-
στιβιον παράγοντα τίον ρι·0ιιών Α
ναπτυξεως.
ΛΙΟΤΙ μέ την τόνοισιν τής ίΐη-
τηαιεως ίγχιο-ρίωγ βιομητχανικών
ϋιοτεχνικιΤ,ν προϊόντων καί μέ
την έΛΚτυγχανομεινην προοδεντι-
κιος πλήρη Απασχόλησιν τοΰ ΐκρι-
βιομηχανικοΰ, άλλά καί
'γν νικωτερον τοϋ παραγιογικοϋ έ-
ΐοπλισμον τής χώρας δημιονριγοΰν
ται ιηΊεϊς προιιποθέ'σει ς --τεραιτέ-
νω πεκτΛσεο>ς τον, β.ια ττίς πρα
γ-ματοποιήσεως νέων πιιοαγωγι-
«όιν έπενβύσεων.
ΛΙΟΤΙ, περαιτίρο), Οιευρύνον-
ιαι κατά τρόπον μονιμωτερον αί
Λυνατότηττες παραγωγικης Απορ-
τοΰ διαθεσίιμου ίργαιτι-
κοιΐ δυναμικοϋ τής χώρας ίντός
τιον ίθνικων δρΓων, καί Βημιονιρ-
γουνται αί ποοιΛποΟσεις Ανακοπής
τοι) ρεύματος φι»γης ίλί.ηνικοΰ πά
ναγωγικοΰ πληιθνσμοΰ πρός την
'άλλοδ(χπτ|ν δι' άναζήτηχην άπασχο
'πσροις καί εΐσοδήμα-ιος, καιθώς
ν.αι έπαναπαιριοιμοϋ ίργαζομένων
ηΛη είς τό εΈίυτεριΐκόν Έλλήνων
Λιτνιιιιιενων νά Αποροοφηβοϋν πα-
ν'ΐγωγικώς έντδς τής χώρας.
Κ<ιϊ ΔΙΟΤΙ, τέλος, μ#βω των •διαδικασιων ανΓτών Ααί δι' δλοιν των ενδεικτικΛς προεκτεθεισών *ύνοίκων έπιπτώσιεοιν τής οτροίρής ιπρός την ήιιεδαπή,ν αύξησις τοΰ είσοδήιματος καϊ, τοΰ έθνικοϋ πλού •«ην, κα), βελτίίοσις τοΰ βιοτιικοιθ, •ιΐκοναμικοϋ καί «ε'Λου τοΰ πλτρθνσμοϋ τής χώρα^,, έπιτυγχάνεται δ τελικός στόιχος τής οΪΓ/ονομιικής άναιτίτη'»- ξεως. Λ Τό πρόβλημα, 6ε&αίως, δέν εΓ ναι αυστηρώς έλληνι-κόν, Καί ή Λ ναληψθιεΐιτα προσπαθεία δέν είναι ταντελίυς νεα. Ώς πρόδλημα ι*ρί- σταται κιατά πρώτον λόγον είς ό¬ λας τάς εν καθυστϊρήβτει καί έν ΛναπτύξΡί. οΐκονομίας, άλλά καί τάς πρώτας — κα{, είναι βεβαίως (είς αύτάς τάς άνεπτυγμένας. Είς χαί ή περίπτωσις τής Ελλάδος — τό πρόβλημα έφκρανίξεται ί»πό την μορφήν τής διαφο<>άς πού ύ
■φίσταται κατά κανόνα αεταξϋ ώ-
ιριοιμένων τουλάχιστον ήμεδαπων
προϊόντων και των άντιστοίχ<ον ϊΐσαιγοιμιένιον |<κ' τού έξωτερικοϋ, είς δύο βασικώς τομεΐς: την τι¬ μήν καί τήιν ποιότητα. Άλλά καί *Ις τάς δευτέρας, τάς βιομηχα¬ νικώς προηγμένας, χώρας, ό άν- ταγίονισιιός μεταξύ ήμεδαπής καί άλλοδαπής παραγωγής, τντό τάς «ννθήικας μάιλκττα Των αύτΐόχρη- ιια έπαναστατικών τεχνολογικων μεταδολών καί των έφαρμογών 'τοιν είς ττ(ν παραγιογικήν διαδι¬ κασίαν αί ήποΐαι άνατρεπονν'ιωτό 'ής μιάς ημέρας είς την άλλην 'ν Χθήσρι μεθόιδους καί προϊόντα, Λποτελιεΐ θεμελιακόν στοιχεΐθΛ' τής ϋς οίκονομίας. ώς πρός την 'Ελλώδα, τό ποάβλτιμα τοΰ άνταγωνκτμοΰ μρταξΰ ήμεδατής καί άλλοδαπής «ταραγωγής δέν είναι φΐ«σικά, ώς ιπραελρχθη, νέον. Καί την (ΐοράν είς την χώραν ασς πά τα")ν διαβίβαιωσεων αυτής τ τγ την Πολιτειαν καί την κατα- νάλ<οσιν, έπ' εύκαιρία των |γκο.ι ς την Έλλάδα, πράγμα τό δποί- νίο,ν των νεων β.ομηχαν.κων ,γνα «ν άποδεικνΰει την εΰρωστ,'ΐν τό γεγονός τής 7ής όχημάτιον ,η ^Λν.ιπ τη όποί- νίων των νει Είναι, πράγματν σηιιαν ής Α. Ε ΜΕΒΕΑ καί την ση- τινά τα ϊπιτευγματα της έταιρί, ηθικήν, γρνινώτεοον, πρό^ν άς σας, εάν λτιφ.θή ι«τ οψ._ν ο συν ναι Ανάπτυξιν τής Έλληνικής Πι π^ "όνος. που Τα Ανωτέρο, Ανεκο.νο^θησατν ί- | ,μεοον. Ή μεθοδική θεμελ,ίωσ ς •ώ τοΰ διενθύνοντος σύμβουλον- τής έπιχειρτ,σεως σας· τα να- τΛγ Α V ΜΡ'Τ-ϊΤ,'Λ ν Άτ Τσ - λως πφογραμμΛτισμενα £§ελκν..- μ">νί«Γ. κατά την διάρκειαν των κά της σταδια· η Λποΰοτ.κη όογα
ίγν.αινίων των νέων βιομητχανικτΓ.ν ' νωσις, είς την οποίαν συνέβα/ον,
'ίγχατα—^,ον τής έτακ,είας είς δι' Αόκνον και εντατικης εργσσι
τό 22ον ν,λ.ό-,,Ρτηον ττίσ Έ&ν,ϋή^ ' «ς, διεύθυνσις Ανωτέρα στ-λεχη
;,
■καί όλον τό προσωπικόν, τντήοϊ,ιν
συντελεσταΐ τής
22ον χιλιόμετρον τής Έθνι,χή
('ιδοΰ Αθηνών — Λαμίας, τάς ό
π)ο)ύας ^νεκ™ιινίασεν δ νκτουργό:
Συντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέίΐος, .τ« ! ί^ειρηματ.κτίς σας 4-
Ροικτία τ(Γ>ν ύφν»του<>γςον Έιποοί Τοΰς δλλους, τους «εξι
«ΐ' χ. Γεωργακέλου, καί συντονι-
^μοϋ κ. Μιχ. Κοζώνη, των πρ"-
Ίτβευτών Μ. Βρεττανίίΐς καί Δ.
Γερμανίας κ. κ. Στιούαρτ καϊ Αί
των τοπικων Άρχών, έ<( τοΰ 6.ιομηχαννκοΰ ντΐ ού κόσμον» τής χώρας <"« ήμ Κα,τά την διάρκειαν της 5αι- λίας ιοτι, ό κ. Τσ)αο>νίβης, άνι-
(ΓΕ<}όμενος είς τάς επιτεύξεις κ.ιΐ Τ(Ίς ποοοΛτικάς τής έταιρείας, ιί τίν μ,εταξύ αλ>Λ)ν: «Τα ϊκα.νο.τοι
ηηιχά άποτελέσματα της έργιχβί-
"ς στναρμολογήσβιος μόνον, την
««οίαν άκολουθήβαμεν είς ποώ-
Τ(>ν στάδιον, ενειθάορυΎαν την δι
'χθιη'σιν %-ά χ,ρηίκμοατοιή είς την
Τ("ανηην' πιχραγονγήν όλονέν με-
θύ ποσοστόν μερών Ιδίας
ώτερον
ν.αί ή προβληματική τού δΐν είναι
Λαντρλώς νέα. 'ΤιπενθΐΗΐί£,ετα.ι μά
λιστα έπ' εύκαιρία, ότι είς τό 8-
^(ιίς πρόίΐφατον παρελθόν, τουτο
ιάπετέλεσ'ε αν-τικ.εΐ4ΐενον κάποιας Θε
<»οητικής άντιδιικίας, υπό την ί,ν- Μθΐαν τοΰ εάν είς τα πλαίσια τής πολιτικής άναπτΰΕεως καί τής ΐπολιτικής επί τοΰ Ίσοϊΐ'γίο»! Θά ίπρεπρ νά πηοταχθή η |πιδίωξις !τής ύπο·κατ«<ΐτά<τεο)ς εΐσαγωγών βι' έπιχορίως παραγομίνοιν προι- όντιπν ή ή πολ^τική έξαγωγικής ΐξορμήσρως διά την ένΜΤχΐΌΐν της θεΛειος τής έλληννκής παοαγιογής 'έντός τής διεθνοΰς άγοοας. Καί μολονότι βίβαίιος τό δίλ.ΤΜΐιια ήτο κατ' οΰοίαν ανύπαρκτον·, δρδουέ νού δ π καί των δνο στόχιον αί ό- ανντελειστάς, την πολιτείαν καί ιό ■καταναλωτικόν κοινόν, ήτο έτ.ιιΐιε νόν νά τοΰς ποοσελκύσετε». ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΩΝ Φέρεται είς γνΛσι* των Άξιοχ. Διοικήσεων 'Ανω- Έταιρβίών καί Εταιρείαν Πεςιωρισμένης Εύ- ης ό'τί δι· άποφάσ-εωδ τού «- '**'»>η°* Εμηοβ1ον
άβι#. 66378)4126 τής 16){2)6η5> ***· "*%
Ι **< **> *«· *··*· 560)23.12-65 Φ.Ε.Κ.
δ
(Λελτίον Άνωνύμων Έταιρειών(, δρίζεται ότι δύναν
να< νά συνεχίσωαι δημοσαύιυοαι εγκύρως τάς Προ- ακλήαεις των Γεν. Συνελεύο-εω*· καί τοί»ς λ Ιποΐαι είς την πράξιν δέν άντηγω αλλήλους, κοινός παρονο- ής ήτο νά καταοτή ή έλλη νίκη παοαγ'ογή διεθνως ανταγω- νιβτινή, 'ΡίΠιΐ(τημί<(ίνεται. τό γεγο- νός απλώς διά νά τονισθή το π<)ό <>λημα ποί' άπασχολεί άπό μα-
τοί'ς ύπετ«θύν(ι>ς χβιριζομέ-
την οικονομικήν πολιτικήν
■καί τοΰς Λμρσοις ένδιαφεροιιένοη'ς
ς τής οίκονομίας.
Μία .τρώτη θεμελια·κή, καττά
την γνο'ιμην μοι παρατήρησις :
Ή Ελλάς βββαίίος δεν πρόκειται
νά Ατοτελεση κλει<Γτήν οΐκονομίαν. Άντιθετίος, όφείλει νά ενκΐχύση τους δρσμοίις καί τάς «τχέβΡις μέ Τας λ.οιπάς εύρωπαικάς είς τα Ιτλαίσια τού ίΐγιοΰς, έλενθέρον Αν ταγωνκτιιοΰ θά ήτο λ.άθος έπι- ■κίνδΐΛΌν, ρπομίνως, ή δλη αυτή αρο«τπάθ·εια νά παρερμηινειιθή ώς <ριλοσο<ρία καί νά θεωρηθή ώς 'κήκρ(ας.
'Διότι μ(α τοιαύτη ,τολιτική Λντι-
«τοατεύεται ρυθέίος καί ναοκοθε-
τεΤ, τον δασινόν στόχον καί τδν
βαοικον ιοικτανατολιομόν τής έλ-
ιληνιΐκής Γιΐο«ηχανίας, δ δποϊος δέν
ηιιποριετ νά είναι δλλος ΛπΑ την
διεβνή ανταγοινκττικότητά της.
Κα{ είς τόν τομ,έα των τιμων καί
'είς τον τομία τιόν πβιοτήτοιν.
Λιότι χωρις την προώθη<τιν αΤΛής τής ανταγοη'ΐοττικοτητος ή έλλη- νική Βιομηχανία δεν θά εΐχε κανε να μίλλον. Κατά σννρπειαγ θά Ιπρίπει νά άποβταφηνισθτ) πρός πα- οαν κατεύβυνσιν καί κυρίιος νιι ισυνε(τ>ητοπο·ιηθ·ή Λπό τούς φορεϊς
ς βιομηχανίας, ότι ή έξόρμτκπς
την πληρεστέραν κατάκτηΐην
της |<τ(ι>τερΊκής Λγορας οΛήααώς
«νγγενρνει μέ πολιτικην αύταρ-
ιί^ς Λιεθνή|ς £η"ταγΐ'Λρΐιστ(ιίκόΐτι^
μρ νι|>ηλον βαθμόν έξοειδικεύίΐί-
. Βάσει των κατα περΐΛτο*σιν
ισταμένίον ή δυναμένων νά 6η
■μιο<·(>γτ}Θοί>ν σιη>κριτικιων πλεονε-
■κτηματιον αδτά πρίπει νά άποτε
λοΰν τοΰς στοχους ττίς 6ιομΐ|χα-
νίας. Καί δταν έπιτευχθοϋν αύ-
τοΐ οί στόχα, τάτε πολΰ Λλ*γη σκί
■ψις Θά χρειάζεται διά τδν "Ελλη
να καταναλωτήν προκβιμένου νά
'λάΛη την δτοτοοιΐιν να «α.οράχτη
έλλ.ηνικά».
Δευτίρα παρατήρησις, ή δποία
κατ' θυσίαν συνιστά την προέ-
ν.τα<τιν τής πρώτης. Ή προτίμη- ι—»ς πρός τα βύρωπαΐκά καί τα άλ ίΜ,. <«10ΙΖ0110110Α0ΓΙ. ΚΗΣ» πρό τής ονγχωΨΒύαβώς *η«· 'λοδαπά έν γένει προΐόντα τα προ 'ερχόμενα απο Λνεπτυνμίνκΐς χώ- ΰας ;τροέρχεται παραδασιακως ά »«ό κάποιαν ίμίΐειρίαν των ιβατα 'νγΐλοντών, άποτέΐεομα τής ουγκρί Όεώς των πρός άντίστοιχα ήμεδα Λά. τΗτο άποτέλβσμα έν πολλοϊς τής ύστερήοεως — δμιλοΰμε πάν 'τοτε διά τδ απώτερον καί έν με ΟΒΐ τό πρόσφατον παρελθόν — των έλλ.ηνικων προΐόντων, ΛΛό ϊιλ«ι<ράς τιμων καί ποιότητος. Πέ Όαν καί πρό, ϊσως, τής |πικλή«ε ως τού πατριωτισμοΰ τού "Εΐλη νος, τδ προέχον καί τό Αποφασι στικόν έπιχενρημα είναι ή 6«λτίω «ις τής ποιότητος καί ή επίτευξις ονταγωνι—ικών τιμων. ΜαΓι μέ τό σύνθημα «άγοράζετε έλληνι- νά» πρός τόν "Ελληνα καταναλίο την, βά πρέπει νά συνδυαβθή, ά->-
χριβέ—ερον νά προταχθη, τό συν
'Θημα πρός τόν "Ελληνα διομήχα-
νον, «.ταράγετε εύρωπαικά>.
Καί μία τελευταία παρατήρη¬
σις Ούδεμία άμφιβολία, 5τι διά
ΤΛΐν βελτίίοσιν της ποιότητος, Λλ
λά καί διά τί)ν πειβτικήν εγγύησιν
«οός τόν "Ελληνα καταναλωτήν
'διά την βελτί(»σιν αυτήν ή τνβτ»
ιποίησις είς τα πλαίσια» ΐθνιικων
ίΐροδιαγραφων, ό ποιοτικός ?λ«γ
Υος των παραγομένίον καί ή ίγ
ΤτΊησνς περί τής ποιότητος των
Όη·ν«ϊτοΰν άποτίλεοματικά μέτρα
βιά την μεταστροφήν τής θέσεο)ς
Τοΰ "Ελ,ληνος καταναλωτοΰ πρός
*ΐά έγχώρια διομηχανικά προίον-
τα. "Ιονος περισσότερον Λπό τόν
δημόσιον φορέα την ευθύνην είς
τον τοαέα αυτήν πρέπει νί άναλά-
■βοπν οί |ν<δια<Γερόμενοι φορεϊς καί αί έτί μέρους κλαδικίΐί ή εύρύ "Γεραί όργανώσεις των. Ή εύθύ- νη τοΰ Κράτους, πέραν βε6α(ίος τής ένισχύσε(ι>ς τής προσπαθείας
καί είς τδν εΧδιικώτερον αυτόν το-
μ*α, άνάιγιεται κυοίως είς τα. μ^
τρα οΐκονομικής πολιτικής καί είς
τόν τοαέα των άναγκαάον Θεβμι
κων πρωτοδουλιων καί μεταρρυ-
6μ|οιε(ον. Ή Ιδιωτική προτοβον-
λία καί αί επί μέρους |νδιαφερό-
μεναι μονάΛες θά πρέπει νά άνα-
ιπτύξουν την δραστηριότητά τίον
Ιδιαιτέρως είς τδν τομέα τίίς προ
ιβολίς των προϊόντων το>ν καί τού
μάρκετιγκ γενικώτερον, προκειμέ
νού να πείσοιν πράγματι τόν χ,ο.
Ίαναλωτήν ότι άγοράζοντας έλλη
νικά ύπηρείτεϊ δχι μόνον τό βυμ-
<ρίρον τής έλληνικής βιομηχανίας ήλλά καΐ εΰθέως καί τό ίδιον ουμ ϊρέρον τού. ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑ! ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΣ Πληροφορούμεθα ότι τα νο'ΐο- θετικόν διάταγμα περΐ, είσαγωνή; καιί καθιεριόσεως τοΰ θεσμοΰ των 'Εταιΐιρειών 'Επενδύσεων καί Κϊ φαλαιίιον 'Επενδύσίεων είναι ?τοι- μβν καί άναιμένεται όσονούυτω ή βημοισίιευσίς τού. Τό θέμα άπο- ντά, κατά σιιν<έπειαν, ίδκχιτίΐ'ίν ■έπικαιρότη,τα, έν συνδυασμώ πρός τάς προσ<τάτοι·ς |ξελίξεις είς τό Χρηματιστήριον Αθηνών καί τα γεγονότα είς τα διεθνή χρημ^τι βτήρια αξιών, ιδία όσον άφουα είς την τύχην ωρισμένων «Μιού τσουαιλ Φάνδς». Έν πρα>τοις, ή παροΰσα σ*ιγ
μή κρίνεταιι μάλλ.ον κατάλ,ληλος
βιά την δημ,οχιίευσΐΛ' τοΰ εν λ.όγι')
νύιμου, διότι οίιτος, οχι μόνον Λεν
θά έτάρακητρ την χρηαατιστηρια
■κήν αγοράν άλλά θά ηδύνατο ν ό
άναθιερμάνη τάς συναλλαγάς είς
'Τυ Χρηματιστήριον Αθηνών «Ι
•ό-τοΐαι άπό 15θτ)ατρον περίπου πι.
ρουσ<ά£οντ«ι μέ αΰξοι»σαν τάσιν •χαλαριόσεως. Πράγματι, έποχ - νοΐ λόγοι καί ή κόπίιχτις τής άγο
δοσεις τής ΛΕΗ, αί δποίαι κι/ί
ίκίοδισαν σημαντικόν ΰψος.
'Τπ' αυτήν την έννοιαν ή ά-
"Λοι«σθεΐσα κατά τό παρΐλθόν ίδέα,
ότι διιά λόγολ^ς στεΛΟτ>ητας το<ϋ ΧθΓ.'ΐατιστηρίον δέν θά ε&ει νά ίιιφανισθοΰν τα «Μιούτσουαλ Φάνδς» έντός αυτού, δέν νομίζο ηεΎ ϋτι εύσταθεϊ, πλέον. Τό άντί υετον μάιλΐιστο, Ιπιΐβάλλετα» — πραγμα πού καί άπΛ κυιβερνητι- κής πλευρας εγένετο τελευταίως εμμέσως παραδεκτον, διότι έτε- τράπη ή αύξησις τοθ δρίου δανειο δοτήσεοις των έπ' ενεχύρω χ,ρη- ματιστηριακών τίτλων είς 50% ττ)ς χρηματιοτηριακτ}ς άξίας τοιν. "Ετερον σημαντικόν θρμα, ι¬ δία υπό τό πρΐσμα τ-ής προσφάτοαι £μπει.ρΙας ττίς ΙΟΣ, την όατομιν είς την πραγιματικότητα |κλόνι- ΐΐαν αί Γερμανικαί Τράπεζαι,, εΓ ναι ή λί|ψις ωρισμένων μέτρίον προστασίας τί>ν συσταιθησοωένον
εται(ρειιΤίν δίΐα|χε»ρβσε·[θΐς τ'ω'ν κε¬
φαλαίων έπενδύσεων, κατά τής
άθ|ρόια!ς πωΐλήσεοιζ χρεογρά(( ιΰν
τοΰ χαρτοφυλάκιον των, είς τ·-
ριπτώοετς κατά τάς οποίας υπο
χρεοϋνται νά, ποο^οΰν είς μαζΐκήν
ίξαγοράν των μεριΛΧονν των, Ίτι
να &πι<ττρέφουν οί μιεριΰιοϋχοι Ή περΕπτωσΐς αδτη, άντιστο- χεΤ πλήρως πρός την μαζικήν α ναληιψιν καιταιθέσεων £κ των έμτο ρικων Τραπεζών είς περίοδον κοί σιεως. "Οποις δέ αί ?μποιρι.καΙ Τράπειζαι δύνανται να Λθοσφύ- γοιι»ν είς την Κεντρικήν ΤρΛ,τε- Ιΐαν. διά νά άποφύγουν την παΰ- σιν πληοιομων, τοιουτοτρόπως θα πρέπει νά δημιουργηθή δ κ.··-- τάλληλος μηχανισμός καί εις την Λε ρίπτωσιν των Κεφαλαί<ον ϊτΓν δυσεων, δ δποίος θά έπιτορτη ■είς αύτάς νά ίκπληροΰν παντοτε τήιν {«ποιχρίωισιν τής έξαγοοας των μεριδϊων, υφ' οίασδήηοτε α·ν θήκας. 1 Κατ' ακολουθίαν, τα έν τδ» σχε δί«ο Νόμο» μέτρα άναβολή'ς έξ ι γορα; των μεριδΐωιν υπό τοΰ Δια /.ριριστού ώς καί τό ΰπ" αϋτοΰ δι καίωμα συνάψεως δανείων, ένδεχο μένως |κ τής Κεντρική'ς Τραπέ ζης, διά λ.ογαριασαόν τοΰ Κρίτα λαίου, μεχρι 50%' τού ενεργητι¬ κόν αυτόν, πρός αντιμετώπισιν όϊ τήσεων έξαγο^άς μεριιδίίον, κρί νονται ώς άπαιραίτη,τα διά την ό μαλήν λειτουργίαν τοθ θεβα.οΐί. Ή δυνατότης μάλνΐστα άναβι- λης τής έξαγοράς μεριβίων πα(.ιί χεται καί υπό των σχετι.κών νοαο Οεσιών πλείστων όίλνλων χωοπν, μέ ήδη άνεπτυγμένην Κεφαλακι /ο ΐράν. ΝΑΓΠΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Είς τό υπουργείον Ναυτιλί άς ύπεβλήθησαν αΐτήσεις δ·.ά την έγγραφήν είς τα έλληνικά 'νηολόγια των φορτηγών «Γρου (σούνδα.» 2.394 κόρων όλικής χωρητικότητος (ναυπ. 1950), καί «Μάκο Φιντέλιτυ» 5.300 κ.ο.χ. (1944)° 1 —Ενεκρίθη υπό τοθ ύπαυρ- γοΰ Ναυτιλίας απόφασις τοθ Δ.Σ. τοΰ Όργανισμοΰ Λιμένος Θεσσαλονίκης σχετικώς μέ την έξαγοράν των φορτηγίδων τής έταιρίας «Ποσειδών» άντί πο· σοΰ 3.451.500 δρχ. Αί φορτη- γίδες αυταί έκρίθησαν κατάλ- ληλοι διά την εξυπηρέτησιν των άναγκών τοΰ Λιμένος θεσ σαλονίκης. ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΕΡΙΟΟΡΙΑ ΔΙΑ ΑΥΞΗΣΙΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Ή ελλενψις όρθολογικης οργα¬ νώσεως τής παραγωγής τόσον ϊ- πά τεχνολονικής, όσον καί άπό *μ ίτορ.κης πλενράς Αποτελίϊ τό 6α σικόν πρόβλημα τού κλάδον ίχ- μεταλλΛύσϊεως μαρμάρου. Την α- ιτοψιν αυτήν Οιατυπώνει τό Σιίι βουλιον Προωθήσ€θ)ς Έξαγωνών είς ύπόμνημά τού σχετικώς μέ την ανάπτυξιν τής παραγωγής καί τής έξαγωγής έλληνικων μαχΐΜ- ριον. Είς τό ΰπάμνημα αι'ιτό παρα τηρε"τ(α ότι παρα τόν διπλασιπ σμόν τής παραγωγής μαρμάοτν καττά την τελευταίαν «'νκαΐτίαν καί τόν κατά τό διάοττηιια Γ.ντό ^εκαιπλασιασμόν των έξαγοιγών τοΰ προίόντος ή έκμεταλλίν»-ις των έλλ.ηνυκών μαρμάρων Λπίχ'ι πολν Από τοΰ νά θτωρτΐτιιι Ινανο ποιητική δεχόμενον δτι ή χώ4σ ιπαιρά τόν πλούτον της εί; μαριΐιΐ- 'ρα δέν είναι είσέτι είς θέσιν ν,ι ίκανοποιήση την εσωτερικήν καί την Ιξο)τερικήν ίςήτησιν. Πρός τουτο είς τύ ύπόμντμιΐ τοΰ Σ.Π.Ε. τό βασιαθέν είς τού σφαιτον είίδικήν έρευναν μί,ταξΰ των έ—,χ£ΐρήσ*ων έξορύξριος χαΐ -/ίαττεργασίας μαρμάρου κ<ιί είς έκ πονηθείσας χεχνοοΐικονομικάς με¬ λέτας καί ερεύνας επί τοΰ θέιιατας άναφρρίται ότι ή βελτίωσ,ς κα], ή αύξησις τής .-ΐαραγωγής και ή δνά πτνξις πλέον σικττηματικήί ϊξα·/ω γικής προσπαθείας 6χοιη· Ανάγκην ϊφαρια.αγής είδικίοτέρίον μέτρων ένθαρρύνισιεο)ς, παραικινι'ισ-οις κοί ϊνωϊχύσεως των έίΗχριρήτ°ων τοΠ κιλίίυδον διά την αύξησιν τής πα- ραγο>γής καί την διεύρυνσιν των
ΐξαγωγιικων έπιδόσρων.
Αί προιτάσιεις τοΰ ΣΠΕ αί πι
Οί λαμβανόμενα! είς τό έν όγω ΰ
'πάμνημα διά την γενικωτέθιΐν άνά
«τΐ'ίξιν ταΰ κλάδον Αφοροΰν εΐδι-
■κώτερον είς
— Την καθιέ^ΜΌΐν εΐδυκων
ρ<·νν μακροιπροθέσμο·υ κα] τόκου χρημα,το&οτήσείος διά πό- γιον έ^ξοπίλισμόν καί κΐηνχρονι- σμόν των παραγωγικων μονάδι-ν. — Την μετάθε«ν τοΰ ΦΚΕ Λ πό τα σχυατήρια μαρμάρου ε!ς τοΰς τιελειααιίονς προμηβεϋτάς, Α 7οραιστάς καί έργολάβους διά τίιν οίν.οναμικήν ανακούφισιν των ί πιχειρήσε<ον τοϋ κλάδον. — Την καιθιε'ρωσιν είδι,κης μα κρβπροθεσμου χρηματοδοτήσρ(ος των πιχειρήσεων έξαρύξεω, υΛ συμμετοχή τοΰ κράτους κατά πο¬ σοστόν είς τάς δαπάνας Ιργοα βασικης νποδομής των έ-πιχειηή- σειον. 1 — Την εφαρμογήν ευρύτερον προγράμματος έρενΛ"ών είς τα λιν τομ«ία μαοράίρου υπό τής Γενι¬ κάς ΈΤαιρείας Μεταλλευ: κων Έ ρεννων καί Έκμεταλλιεόσεων ί", α,λλων άναΐλόγιον φορέο>ν μέ σι μ
ΐιιιρττοχήν είς τάς δαπάνας των έν
'διαφερομί'νων έπιχίΐρήσεο,ν.
— Την καθιέρωσΊν κΐνήιτηοιν
διά την προσέλευσιν είδιντ ιμειον
ε ργατοΐτεχνιΐκοϋ προσωπικοΰ °ΐς
τάς έ~.χειρτκ>εις τοΰ κλάδου.
' — Την ελευθέραν ε'ηνΐτγωγτ»1
Ιέ^ι τοθ έιξωτΓερικοΰ μηχαν λογικοΰ
ίξοπλισμοΰ διά τόν κσυγχι,ονισιιύν
των μονάιδοΐν τοϋ κλάδον.
Διά τα κίνητρα έξαγοιγης ΐι
ΣΠΕ είς το ύπόμνημά τού τον!
ίει ίίτι θά τηέΛΡΐ. νά καθΐι"".) οιθϋ ή
ιδασκολογι/.ή άταλλαγή δι" ι'ιρισμΓ
νπ βοι^θητινά μηχανήματα έπεξεο
^^^(τία^ μαημάρον, ή ύπαγωγη το-ν
εισαγομένων όγκαιιαρμάρων ρ!ς
τίτραγοινΐίτιιρνους δγκονς είς τίν
ί/ύθμισιν τής ένισχύβεως ίϊαγωγ:
■κων έπιτοκί'ον, την φαρμ^'ήν ρ!-
δικής έκ,τιτώσεοις μέχρι 20% εν
τοΰ φορολογηττέου εΐσοίήιιατοι.
των ρξαγωνιν'-'ν έπιχειρήιΐειον μ:>·>
μάηου, την παροχήν ειδικόν έν-
ττ<Ι>σε( >ν επί των κομόστ ιυ%ν νιτι
•των ναύλων τοΰ προϊόντος. την έ
(ΙορμογηΛ ήλαττοιμένων '|ορτ<>>ν-
ς:οη.νωτικών καΐ άποθηκευτικιων δι
νακιίιμάτον,' είς τοΰς χο'ιρ »>'ς ο; ο
Το σες μαρμάρων, την έγκρισιν ι;ε
σαφοράς μαρμάρίον είς -ό εξωτ..
ςικόν καί διά ϊενιον φορ'Τ'ων ού
τοκινήτοιν καί την δημιουργίαν Α-
(τοθηκιευτικων χωρίον είς σκγκοινοι
•νιακοίις κόμβους κονί λαμενικάς ίγ
κοταισΐτάσιεις.
Άνιαφορι,κιως μέ την οργάνωσιν
τοΰ έξαγωγικοΰ Ιμπορίον μαρ ι-Ί-
ρων τό ΰπόμνημα τοϋ ΣΠΕ προ
τείνει την σύατασιν ε-ίδικοΰ γςα
φείου ή καί οργανισμόν αέ ττ,ν
σιιμιμΐΓτοχήν δλων των ένδιαφεοο-
μένοη· έξαγωγικων έ~,χειρήιτ>·''>ν
τοΰ Ι'κλάδου φ.θιπιίς τού ΛΛοίιον
0ιι είναι ή 8ρ«υνα των ξένίον ά^ο
ρων, ή δημΐουργία έπακρων ι-έ
τοΰς ξένιους άγορακκάς, ή δ"νιή
μισις καί ποοβολή των έξαγίονι-
■κων έπιχειρησεων επί των πΐ/3«
τουσων είς τάς ξένας άγοοάς ίιι-
ίτορικων ή δλλων σκνθηκΐΊν.
ΝΕΑ ΔΕΞΑΜΕΝΗ
ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΗ
ΕΙΣ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ;
*Τπά|Ρχει προοπτική κατασκετ-
ής είς τα Ναυπηγεΐα Σκαραμσγ
κά δευτέρας δεξαμενής, διά πλοΤα
μέχρι. 300.000 τόννων. Τουτο ό-
ναφέρεται είς άνακοίνωοιν τοΰ ι
αονργείου Συντονισμοΰ, μνη,ιο-
νεύουσαν σχετικόν δημοσίευμα
'τής γαλλικής εφημερίδος «Φιγ-
■καρό». Προστί.θεται ότι, διά τής
αυξήσεως των κεφαλαίων τής
έταίρείας ΝιΛρχου, τα έν λόγο
Ναυπηγεΐα βά Εχουν την δυνατό
τητα κατασκευάς 10 Ι'ως 12 πλοί
ών ετησίως.
ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟΣ Η ΣΥΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΧΟΡΙΣΤΗΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΑΥΤΟΤΕΑΩΝ ΚΤΙΡΙΟΝ
Είναι η δχι εγκυρος ή σύστα¬
σις χωριστής ίδιοκτησίας επί "ϋ
τοτελΛνν οίκοδομων, ΑνεγερθειστΤιν
ίίά οΐκοπέδου Ανήκοντος είς πλεί
ονας έξ άδιαιρέτοιι, διά συμβάσ:
ως μεταιξΰ των πλειόνων αίνων
Ουγκνιρίων; Έπιτρεπιεται αυτή Λ-
ιπό τάς κειμένας διατάξει.ς πεοί
τής ίιδιοκτησίας κατ' όροφους;
Ώς νομικόν ζήτημα γενικιοτέ
Οθ/υ ένδιαιφίρο,ντος εΓχε ,ταιροιΐτριι
α(ιρι τό άνο«έρο) έρίιντημα, μέ την
νιπ' Αριιθμόν 620)1969 άπόφαΦν
τού, τό Γ' Πολιτικόν Τμήαα
τοϋ Άρείου Πάγον είς την κρί¬
σιν τής Όλ.ομελ-έίας τοΰ Άνωτ,Ί
τον Λικαστηρίον. Ή Όλομίλε,ιι,
μέ την πρόσφατον ίπ' Αριθ. 332)
1970 Ιδικήν της Απόφασιν, ?δ'θ
σαν Αρνητικήν Απύκρισιν. Έδ.'χ
θη δτι Ιδιοκτησία κατ' δρό<ροι; ημπορεί νά συσταιθή εγκύρως ιιό νόν Ιπί όρόφ(ι>ν ή διαμερισμάτοιν
τής ΙΔΙΑ Σ οίκοδομής. ΟΧΙ κο! ε"
πί άνεξαρτήτίον οίκοδομων, ο! δ
ίποϊοι ίχουν απλώς Λνεγερθή επι
•κοίνον οίκοπέοου.
' Ίδοΰ τί Αναφέρεται σχετικώς
ΐΐς τό σκεπτικόν τής άποφάσΓως
'τής Όλομελείας, £ν δψει των οί
κείοιν Λιατάξε<ον των τριών πρώ Τίον Άρθρων τού Νόμον 3741) 1929 «πε.ρί τής ίδιοκτησίας κα,τ' όιρ/κτοιιις» ώς καί των δ,ρθηοιν 1002 καί 1117 τού Αστικόν Κ'ό δικος. «Σαφίος πρακύπτει έκ των Λ- νωτέριο δια.τάξε(ι>ν, δτι ή δι' αυ¬
τών, κατ' εξαίρεσιν τοΰ Ιβχύο-
τος κανόνος «τα έπικίίμενο, ε'-
κει τοίς ΰποκειμένοις», άναγνη>ρι
ϊο·μρνη κατ' όρόο^ους ή μερη οί)
των ΐδιοκτησία (δριϊόντιος) δόνα
ται έγνι'οοις νά συσταιθή μόνον γ
πί όρόφιον ή διαα,ερισαάτοΛ' τοΰ
αυτού οίκοδομίι,ματος. "Οχι δΓ
νχ<ϊ έ.τί αντοτελχον καί άνεξα^τή τχον οίκοδομημάτων τα δποΐα έ χούν απλώς Ανεγερθή |πΙ κοινοϋ οικόπεδον. 'ΙΙ έρμηνεία αυτή, προκύπτοΐι σα έκ τής ς>ραστικής διατυπώσε
(ος τίϋν ώς δνω δρθοο>ν, όμιλούν
το)ν περί διηρημένης ίδιοκτησίος
ύράφαη' ή μερών «επί τοΰ ϊύτοΰ
οίκοδομτι,ματος», είναι σύμφωνος
■καί πρός την ιστορικήν προέλιυ
σιν τοϋ θεσμοΰ τής όριζοντίου ϊ-
ΐιοκτησίας. Εΰρίσν.ετα( συγχοο-
νως είς άρμονίαν καί πρός ίσχυ
ούσας δλλας συναφεΐς νομοθετι-
κάς διατάξεις καί σνγκεκριμέχιης
τάς διατάξεις των δρθρων 11
καί 15 είος 24 τοΰ Γενικοΰ ΟΙ
κοδομικοϋ Κανονισμοΰ, διά τώ,ν ό
ιποίων δίδεται δ δριαμός τοϋ ό
(ρ)4φου καί καιθο(ρ<|ζετ«ι ή θέσις καί έκτασις των οίκοδομων *ν· τος των οΐκοπεδων. 'Ελ£—;,' πρός την διάταξιν τοΰ αρθρον 2 ααράγρ. 1 τοΰ Ν.Δ. 690)1948, την άπαγορεύονσαν την μεταβίβα σιν οί,κοπέδου έπαγομένην την •δημιονιργίαν οίκοπεσου μή &<)χ'- ον. Έιρμηνεντικόν ίιπέρ ττίς άπόψε οις αυτής στοιχείον αατβτελοΰν ναΐ αί προπαρασκίυαστικαΐ εργασίαι τοϋ Αστικόν Κώδικος, κατά τάς οποίας ρητώς έτονίσθη δτι ό ί- τοθ
οποίον γίνεται. χρτϊσις είς την
«I-
σηγητικήν ?κ·θεσιν τού ώς ·5ν<ο Νόμον 3741)1929, «είναι τεθειμέ νος υπό την κ»ρίαν αντοϋ σηιια- «ίαν καί ώς τοιούτος δέον νά έο μηνενιθη Αποκλείεται δη>Λΐδή νυρι
ότης των μεοων τοϋ οίκοβοαήΐια
τος καιθίΤίος».
Κατ' Ακολουθίαν αυτών καί £ν
όψει τοΰ δημοσίας τάξεως χσρα
«τήρος των προμνησιθέντων ίρ-
θρί,νν τοΰ Νόμον 3741)192!» καί
τοϋ Αστικόν Κώδικος δέν δύνα¬
ται, κατ' εφαρμογήν αυτών, νά
«νσταιθή εγκύρως, κατά την 2ν"
νοιαν των δρ>θρων 3, 174 καί 180
τοΰ Α.Κ., μεταξύ των έξ Αδιιιιπέ
τοΐ' σι»γκυρί(ον οίκοπΜου, κεχ™
•ρισμένη ΐδιοκτησία επί αύτοτΓ-
λων οίκοδομων, άνεγερθετβιων έ
~ί τοϋ οΛκο.·#δου τούτορ». Συνε
πως, οί Ιδιοκτήται τού αύτοι εί¬
ναι, βάσει των βόθρων 948, 953
954, 1001 καί 1057 τοΰ Α.Κ. έξ
■Λιδιαιρέτοιι σνγκύριοι καί, των
έπ' αύτοΰ οΐκοδοιΐίθν κατά τό πό
(ΐοστόν τής επί τοΰ οΐκοπέδου σνγ
κι>ρΊΟτητός των, δικαιούμενοι, ό>;
τοιοϋτοι, κατά τα δρθρα 795 καί
έπόμενα τοΰ Άστικοΰ Κώδιχο;
νά έπιδιώξοΐίν την διανομήν των».
Επί τή Βάσει των συλλν/ι-
σμών αυτών ή Όλομέλεια τοΰ '
θείαν Πάγου άνήρεσε την ίΐπ' ά
ριθμόν 2710)1968 Απόφασιν «Ο
Έφετείου Αθηνών, ή δποία ε?-
χε δεχθή τα άντίθετα.
ΕΙΣΑΓΩΓΉ ΤΦΑΣΜΑΤΟΝ
ΕΠΙ ΠΡΟΧΩΡΙΝΗ ΑΤΕΛΕΙΑ
Διά κοινής Αποφάσεως των υ-
'πίυργων Οίικονοιμικων καί Βιομη-
χανίας, έιπειτράπη ή είσαγωγή
I-
πί προσίορινή άτελ^ία βαμβακϊ-
ηών ΰφαισμάτ(ι>ν, ώς καί ββλου-
'δίν·ο>ν τοιούτίον, διά την κατασκευ
ήν άνδρικων παντα'λιανίων τύπου
«■Μπλοίί Τΐίν», έξακηέ*ιν είς Αιλλο
δατήν έντός ί^,αμή>/(η> Από τής εί
σαγωγης των Ανωτέρω ύλων.
ΕΠΙ ΕΘΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
Θά ποε'πει νά έχη σοβαρούς λό
γαυς τό {ιπονργεϊον Εμπόριον διά
νά ύπαγάγη είς προηγοτιμένην ? ·■
κρίσιν τάς έξαγωγάς σΐιδήρου -
μπετόν, αί οποίαι μέχοι τής 1.6.7ο
έπραγματοποιοΰντα έλενθέροις καί
Άπεριορίστίος, μέ απλήν άδειαν
τής Τραπέζης τής Ελλάδος. 'Ε-
πειδή δέ δέν ήτιολόγησε τοΰς ϊό
Ύονς αύτούς, πΐιθανολογοΰμεν ίί-τι
πρόκε-ι,ται περί πραληπτικοΰ μί-
τρου διά την εξασφάλισιν έπαρ-
κείας σΐιδήρου - μπετόν είς την ϊγ
χωρίον αγοράν καί πόρρο> άπέχ,ον
τος άπό οιανδήποτε πιρόθεσιν έΐι-
ποδίσεως τής έξαγ'ογής τοϋ προϊ¬
όντος, δεδομε'νου ότι τοιούτον τι
θά Αντέβαινε πρός την σαφως
' ΐύνοϊκήν διά τάς έξαγίογάς τγο.' ι-
τικήν τής Κι>βερνήσεως.
1 Έν τούτοις, τό ληφθέν μέτοον
έκτιμώμενον Λπό Ινα δλλο πι.Ι-
σμα, παροτιισιάξει μερικάς άντινο-
μίας, τάς δτοίας νομίζομεν "τι
πιβάλλρται νά σχολιάσωμεν είς τα
πλαίσια τής κατανοήσεως τοθ
προβλήαατος τής Έλληνικής χα-
λυβουργίας καί τοΰ ευρύτερον ϊη-
τήματος τής δημιουργίας «εύκρά-
χοχι» έξαγο)γι.κοί( κλΐματος.
Ε1ναιν δμως, κωμικόν νά δμιλω
μέν πεοί δεσμεύσεως τής έξαγοι-
γής χαλ.νβουηγικών προϊόντοιν καί
είδικο')τρρον τοϋ σίδηρον - μ,"ΐ·-
Ι^ιπερόν, <"ταν είναι Απολύτως ε¬ λευθέρα ή είσαγίογή τΐον κα^ ο ταν σκεφθωμεν ότι δαπανώμεν 83 έκατομ. $ (1969) διά την Αγο¬ ράν χαλνβονργικών προι'όντιον ιίς την Λλλοίδαπήν. ι 1 Έπίσης ε{ναι Αστείον νά νοαι- ξοιμεν «"τι διά τοΰ ενδεχόμενον ί^ λέγχοΐ1 τής έξαγονγής θά διαφυλά ξωμεν την έ'Ταρκειαν τής χώρας είς σίδηρον - μπετόν, ή δποία «ΪΛ- λ'οστε δέν ίκρίσταται καί γνωστόν δντος δτι. μετά μεγάλης δυσκολί- ας εξήχθησαν εφέτος 15.000 πιοί που τόννοι σιδτΐιρου - μπετόν, Λντί ^λενιθέροτ^ σνναλλάγματος καί είς ημάς πον μόνον κατόπιν παρασχε θείσης σοβαράς ένισχύσεως καθί- «ττανται διειθνώς άνταγωνιστικαί Είναι ομ<ος έξ Ισον» σοβαρόν τό δτι δμιλοΰμεν περί διασφαλίσεως της έπαρκείας δταν ή έγχώφιος πά 'ραγωγή είναι σαιφως κατωτέρα τής άργούσης δυναμικότητος πι- ναγωγής τής χώρας είς χαλυβουρ γικά προ'ιόντα κα), δταν είναι γνω (Ττόν δτι ή Ιξαγιογή αποτελεί διά την βιομηχανίαν Απαραίτητον πα- 'ραιπλήιρωμα, διά νά έπιτνγχάνη , Λφ' ενός ίσορροπίαν είς τα άπι- | 'θέματα, — ποΰ φαίνεται παραδό- ξιος ότι ηδη ύπάρχουν — καί Ατρ' ίτέρου <η«μπίεσιν τοΰ βιομητχανι- κοΰ κόστους μέ παράλληλον είΐσ- ( ροήν σιιναλλάγματος, τό οποίον Ι δλλως πιος θά μάς έκόστιζεν &νο . τού 10% έτησίοις, δίχως τάς πολ λαπλ.ασιαστικάς ωφελείας τής έπι- τοπίου παραγιογής Ιξαγομένου ' Τό μέτρον τοΰ έλεγχον τής έ- ΐαγωγής σίδηρον - μπετόν περισ ] σύτρρον θειορητικήν παρα πρακτι 'κην σηαασίαν ?χει, Αφοΰ μάλιστα, τδ νποιιργεΐον Έμπορίον Ανέτως δίδει τας σχ€τικάς Αδείας τής ' ίξαγονγης. Άλλά τό όλον θέμα ϊχει μίαν ειδικήν ψιιχολογικήν ίτη μαοίαν επί τοΰ χαλυβουργικοΰ κλά ' βοι τής Έλληνικής βιομηχανίαν, Λού ένώ είναι είς έκ των βασικιο- Ίίρο,ν της μεταποιήσεως, παρά ταυτα, μέχρι σήμερον δέν ϊχπ ά- ι..ολαύσει τής δεούσης φροντίδος ι {κ μέρους τής κρατικάς πολιτι- •κίΐί· Αντιθέτως, μάλιστα, τελεΙ ι. 1 χ6 σύγχυσιν, κατόπιν τής λήψεως 6ιαφόρ<)>ν δυσαρμονιζομένων μ«τά
της άνάγκης άναπτύξεως τοθ κ).ά
6ου μέτροιν.
| Τό δασιιολογικδν καθεστώς, αί
'ΛγοοανοιχικαΙ μετατάξεις των χά
| Μΐβουργικών προϊόντων, ή μή έντ-
^αία διαμόρφωσις των τιμων, ή μεί
ωσιΐ των έπιστοο(ρών επί των ν>·
1 μών τοϋ ααίοντ καί ή δλη άσΓι-
' <ρεια περί των προσανατολισιιίΊν ! Της χαλυβονργικής μας πολιτικτϊς ι (τ(δη 4 μελέται δχονν νίνει) και μία ευρίσκεται έν διαμορφώσει ΰ'ύ. τάς ανάγκας τής χώρας κατά την περίοδον 1975 - 80 είς χάλυβα), ίτάντα ταυτα δημιουργοϋν την έν Ί τύπωσΐιν ότι δέν "έχομεν συλλά- βει εΐσέτι τό πρόβλημα τής Έλ)η ! νίκης χαλυδουργίας επί |θνιικοοι κονομικής κλίμακος, άλλ* απλώς τό άνττμείΓωιπύζομεν εκάστοτε πί- ριπτιοσιολογικώς, ένω δέν θά Ε¬ δει. ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ γωνιακόν 7.500 μ2 μετά κτιρίου 1.500 μ3, ύποοταδ- μοϋ Δ.Ε.Η. 615 ΚνΑ. τηλέφωνον, 3 χιλ. άπό Πλατείαι ΟμονοΙας. Πωλεϊται δι' εργοστάσιον. Πληροφορίαι: 615-087, 610-815. ΜεσΙται άποκλεΐονται.
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Έΰτειδή ή δημοσία ύγρία εΓνιιι μίαν εποχήν εύιιαριρίας «αί <τχ'·τι >τό θεμέλιον έ-ά τού όοτοίου Ανοι 1 κης Λφθονίας, ώς καί έξαλεΐι|'ονς
ικαδαιιείτα/ι ή κοινωνική λ«ί ο?χο- την νοσογόν(ον αίτιών (ίλονυτϊί·,
»ναμική πρόοδος, αποκ Ακριβώς έ- 'φυμ«ιτί(ι»σϊς κλπ.), είναι ότίι>οιδ'·>.πο
βτΐ τής κ,λίμακο; των άτομικών ά τε χατώτεραν τοΰ έπιτυγχανοιιέ
•ξιών, είναι τό άγαθόν ποϋ ώς πά- νού θΛοτελέαμ«ιτος, διά τόν λ/"1 ο.
«αιατατικως έλέχ;θη «αποτελεί τ* ν «τι δ μεγάλο; Αριθμό; τώ-ν νοσο""
μονάδα πον δίδει αξίαν εις Πλιι
τα μηδενικά της £<οής», διά τθ"' ς λάγσυς αύτούς θεωροΰιΐιεΛ χοήπ- μον νά άπαισχολήσί'ΐμεν την οΐ/ο- νομιικήιν στήλην μέ τό θέμα τοιν άφορά ασθενείας δυναμιν»; ή νά προληφθοϋν η νά άποϋ>ί?α-
αιετθοΰν οριστικώς (π.χ., έ,ππίο-
ικαί λοχείας, νάσοι τοΰ πεπτικου
«■αί ΑινακνεΐΜΓτικοΰ σνστη,μαιτος).
Κατά τόν άρξάμ,ενον μήν> Ιούλιον 1970
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΙΊΟΧΡΕΟΣΕΙ;
•κοινοννικής προνοίας καί ϋγΐίΐν/;. ! "Αλλοκπε είναι ννοι—όν τοίς η«-
Τά προσιφάτοις κνκλο<φορήκτα.ντ-ι στοιχεία της Στατκττικής ίιπη'· ■οίας πα,ραυσιάυοτ'ν ιδιαίτερον εν¬ διαφέρον: Κ«τά τό 196.), αί 5". ■260 κλίναι των 890 θεραπΐΡΐιττ>Ί.-
ων καθ* άπασαν την χώοαιν έδε-
ιχθηισαν 906.508 άσθενεϊς οί δπο'
<Χ καττϊνάλίοισιαν 14.123.712 ήιι*' .ρας νιχτηλρίιας ΐντός αυτών. Τ' Ανωτέρω σημιαίνονν είς γιι <τι ("τι πολϋ ολίγα νοσοκομ,εϊοι, Α- κόμη κια), είς την πο«ντζύονο<ιν, λεΐιτονργοΰν κατά τρόπον σωστυν, «αρά τό γεγο·"ός ότι τό *20% σ(ΐ- δόν των δαπανών κοινωνικάς Α¬ σφαλείας δαηανάται είς χον τομ'ο Γΐγείας κιαί ασθενείας. Άπό πλευράς οργάνωσις, εξ δλλου, τής παροχής τής νοσοκο- μειιπκης πεφΐιθάλψΡΛος, τό πράγιια «άς γραμμάς, δτι τό 10,1% τοΰ τής δρθολογικής κατανομής πραγματικόν πληθυσμόν τής χώ- «Αρων, ποϋ συναρτάται καί μέ την ιρας διέρχεται τουλάχιστον IV» «ν>ευ μέτρον χρήσιν -των νο<κχο- ήμέρας τοϋ ετους είς τα νοσονο- μειακων κλινών, άποδεικνύε ται «ιεΐα καί δτι ένώ ό άρΐιθμός ιον ·καί άπό τό γεγονός, ότι, ένώ *'ς ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ- •σεοκ περί τοκν πρακτ-ψάντ'ον κερ- δί)% ή ξημκόν ώς καί τής καταν© μής τούτο>ν μεταξύ των έταίρων,
οί νόμιμοι έκπρόσοντοι των έτη
ειών περιορισίΐένης ευθυνής. Ή
δήλοσις ΰποβάλλεταιι έντός μτ>
νός άστό τής έγκρίαεως τοϋ ίσολο
γισιμοΰ χρήισεο)ς 1969.
ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ
ΜΕΝίίΝ ΦΟΡΩΝ
1) Κινητών αξιών — επί τό-
ο)λ (πλήν των πρβερχομένοιν |ξ
μπορικχον στΛ'αλλαγών ή τραπεζι-
■κών κοπαθέισεοιν καί, των δανεί-
>ν ή πιστώσ«οιν τού ΑΝ 412)68).
'ΤΠπόχρδοι βίς υποβολήν
λ φυσικά ή νομικά πρόσϊοπα διά
•όκους καταβληθείσας ή —ο~ωθέν
'τας διά λογαριασμόν τού δικαιΐ
ηυξήθη τώ 1909 /ο
τα 1,56%, τό σύνολον των
τό σύνολον της Ελλάδος ό μεπος
όρος καλνψεος των κλινών ίίντι
■νοσηλρία; ηυξήθη κατά 4,2% καΐ ,«4% ετησίως, των Λντικιαρκι>
ή μ!έση διάρκεια παραμονής "ών 'θρρΜΛηιτηιρίων είναι 112%, των
Λσιθενων είς τα νοσοκομε'α κατά
Β,α%.
Οΰτως έπαληθειΰεται ιδ ύποψία
ν&σο-κομειακή καί ίατριχή λε-
111% καί των
τ|ηιχιατρ«κ.(Τ)ν 9ί%, ένω των φι ι·ν
τιολογιικών μόλις 71%!...
"Αν δέ είς τόν τομέα της αΐι
ρίθαλψις είναι άγαθόν μεγάλας εί | οιιμμέτρον κατανομής των νυ<ΐι/*ο «τοδημοίπκής ρλαστικΛτητο; καΐ " , μειαικων κλινών, κατά νοσήματα •τι ή ίήΐτησις των σνναφών ΰπηορ- νΜ γεοιγριαιφικάς περιφερείας, )τρ€ σΐιΰν Ικανοποιήσεως θά αυξάνη Λ- ) <ηειθή καΐ τό εισετι άλυτον θέ^α <ναλάγ<ος τής άνόδσν τοϋ Εθνικον .τής παροχής ίατρικ>τ)ς παρακολου
«ίσαδή·ματος.
[ θήκτεος, τάτε βεβαίως τό θέμα της
Λ^ον, δ'μιος, νά ληφθή νπ' οηχν ( 'δημοσίος ί'γείας διατηρεΐ τήν ιδι-
<"τι έπειδή έκ τοΰ σύνολον τοΰ 'Ελ ( «ιτέραν όξντητα, ήν είχεν άνρκι- Ληνικοΰ πληθυσμόν τονλ-άχκττον τ^ θεν είς την χώραν μας. 6 έκατομμΰοια ατομα (2,1 τοι Ι. ■Κ.Α. καί 3,9 τοϋ ΟΓΑ) Λνηκουν Ή λύσις τοΰ προβλήματος α{ είς τάς πενεκττέρας τάξεις, πρό; τοΰ κακώς θεο>ρεΐται υπό τίνων ώς
τάς οποίας ή νοσο%ομ*ιακή πίοί- άυίά&εσις πόρο>ν και λογισται; ά
©αλψις δίοεται 8ωρεά·ν, ή
<θροιοιθέντο>ιν κονδύλιον ή άκύ,ιη.
ψς
ρουμένη τελευταίως αδξηοις τοί ί«οθρσις κίηΐδινοποιήισεως των «χε
άριθμοϋ των άο'θενων ίσοις νά εί τιχων νομικων διατάξεων Άντι-
νοι άποτέλεαμα της ι|η>χολογί-ι:: θέτ<ι)ς είναι θέιμα ό.ριθής οτΑλτΜΐι.- τοΰ «κατά φανταισίαν (^σ&ρνου^'», ως τοΰ οΐκονοαικοΰ καί νομιν< ό είς Εθνικήν κλα,μακα, φαινόμενον Μρο6λήιματο·ς της δημ,οσίας ΰγειας οτοί) ΐτα,ρονισιάο-θη καί αλλαχού Τό %αί καλής οργανώσεως τού άνγ ίΐράγιμα, αν πράγματι πεοΐ αντηϋ ιπρόκριτΓω, ίξχει (Τημασίαν τόσον δ ««όν άφορά τίς την άργΑνηισϊν τής ίταρσχής τής δημοσίας π-ριθύ>ι|>8
<ος όσον καί <5πό οΐκονομικής κοί νομικής πλετ'ράς. Άπό οικονομικάς διότι τό ~- <τόν των 6 δκτ. δρχ. πιοΰ ύπο.λο· ί ατι κοστίϊει είς τή/ εθνικήν «Ίκοναμίαν άμεσος ή έμμέσως, ή πάσης φύσεοις ντγειονομική π ςι- βαλψις τοΰ πληθυσιμοϋ, διχως '.ιι ·&«ερ'6ολικόν άκόμη καί, διά «αΐίου βυοιτηιΐιατος παροχής τής νο «οκομειαικης κα|, ίιατρικής πεοι θάλψεος. Επί παραιδείγματ^ τύ ϊήτηιια τής διερετνήσείος κΆι ΐτοο ιληψεως των άβθενειών τοΰ τλν- ιθυομοΰ είναι έξ ίσου σημαντι/όν <μέ την εγκαιρον διάγνωσιν κα'ι την ριζικήν άπσθεραπείαν,Ι ή δέ· βιαροχή της ίαιτροφαιρμκΛευτικ·ής «τρριιθάλι|>ρ(ι>ς είναι, άιναγκαίον ν ά
•συνιδεθή μέ την ανάλογονηήν συμ
μιειτοχήν τοΰ άσθενοΰς, πλ.ήν τή ν
άΐπΐοιδεδ'ειγμένίος άπάοοιν.
ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χαράς εύαγγέλια &ιά τούς "Ελ
λττνας έ<Γ<>™λιιβτάς. Ή Λιβύη πε
φΐορίζει την διάθεσιν πετρελ,αίου,
έκ τής παραγο>γής της είς την Δύ
«ν καί τό γεγονδς αύτό έιθ«ο>ρή
θη δ κυριώτερος παράγων εντά¬
σεως τής ζητήβεως πετρελνθ*ο<ρύ- ριον καί αυξήσεως των να«λΛΜτε (όν είς τήιν ναυλαγοράν των «αάν οοερς», την παρελθούσαν εϋδο- μά&α. "ΊΒτερον συμμετέχον γεγονδς 'εΐς την παρατηρουμένην κατ' αΰ τάς ϊξαροιν των ναΰλων, είς τδ» τομέα τής θαλαισσίας μεταχροοας των ύγρών κατ>σίμο>ν, ΰΛήρκ|εν τι
αύξησις, κατά τό παρελθόν 7ήμΕ
Ιρον, των είσαγωγΐ'κων ποσοοτώσ»
ο* (ΚΟΤΟΤΑΣ) τής δενΐίνης
καί, τοϋ άργοΰ πετρελαίου είς τΛν
*ΑνατΓθλικήν άκτήν τώ ν ΗΠΑ.
'Τπό τάς συνθή'κας αύτάς δι
ικαίιος Ιοχυρίζεται δ νανλομεσιτι-
ν,ος οΐκος τοϋ Λονδίνου
φοΐ Λάμπερ» δτι δέν ΰπάρχοτν
'8είξ»ις
ίπικειμένης χαλαρώ
ξ
<Τ603ΐς ΐίδν ήδη ύψηιλιων ναύλων, βιά τα πετρελαιοφόρα καΐθ' οκτον οί ναυλονταΐ — αί μεγάλαι πε/το« λα<ϊκαΐ εταιρείαι, καί «Ι κτ»6ερνή- σεις των χωρίον τής Λύσεως — βά πρέπει νά διαθέτουν Ιπαρκή χωρητικόττητα διά νά καλύψονν την ένθεχαμένην στενότητα πε τιρειλαβου, Λαΰ πιθανώς νά Λρο- ικύψη, συνεπεία κυρίοις τής περι 'κοπής τίδν πωλήσεοιν 6πό τής Λι 1 Μάλιοτα είναι χαρα>οτην οί ναΐ'λωταΐ πετρελαιοφόρίον
νά ανακόψουν την π,οός τάς δνοι
ικλιμάικο>σΐΎ των ναύλιον είς την
γραμμήν τού Περσικοϋ Κόλπου—
Δύσείος εγκατέλεΊψαν προσφά
το)ς τάς ναυλώσεις μιάς διαδρο
μής καί ήρχισαν νά κλείνουν με
τατροράς διά θύο Οιαδροιμάς, είς
*τά έπίπιεδα τοΰ ναυλαρίθμου Γου
έρλντσκεηλ τής προγσυμένης ε¬
βδομάδος.
Ήδη, ομοκ, δ ναυλάριθμος ά
πό 150 άνήλ,θε, την παρελθοϋσαν
Παρασικευήν, είς τάς 160 μονάδας.
ιΣίΐγχρόνΜς δέ οί εφοπλισταί εί
Λοοτοίησαν τούς πελάτας το>ν —
ώναφέροτ'ν πληροφορίαι |κ Λονδί
■νού — δτι Γϊνα» πολϋ πιθανόν
νά ευρεθούν ε'ς την ανάγκην νά
ττληρακτουν ύψηλοτέ'ρους ναΰλους
■χατά τα τέλη Ίουνίου ή αρχάς
Ίσκλίοΐ', Ινώ ώς ίσχυρίϊονται οί
'Άφο), Λαμπέρ ή τιμή των 170
Τού οιεβνοΰς ναυλαρίθμον διά με
Ταφοράν πετοελ.αίου είς Μεσάγει
όν ιϊιπε-ρρίψθη ήδη ίντό των π) οί
οκτητών.
' ΑΙ έξελϊξεις «ΰτηΐ δέν «ΐτεηοΓ'ν
ται ένδιαφέροντος διά την διρ
ιθ·ν)ήι οΙκονομ»|αν άλ,λ' άκόμη καί
διά την μικράν ιδικήν μίκ, την
Ελληνικήν. Ή παρατεινομένη ίϊ-
νοοος των ναύλων των πετρίλαιο
<ΓΟ«ων ώς άποτέλεσμα τοΰ ά,το <ία<ΐισιθέντος .τιεριοριομοΰ τής πά ιροχ,ής των πλ.ησιειστέροον πρός την Δυσιν πηγων πετρελαίου ( Τα τό κλείσιμον τοδ Σοΐίέί:, ή Λι <5ύη ήτο δ μεγαλείτεοος προμη- 'θευτής πετρελαίοι· των ΔυτικιΤίν χωρίον) δύναται νά έχη άμέσους ονχου ετος τσυ μηνός Μ αί ου Αριιόδιος Ο'κοναμικός 'Έφορος ό τής περφερείας τοΰ ί—οχρέον. ΚαταΓιολή τού φόρον συν τή υπο 6ολή τής δηλαχτεο>ς. Παρά των ύ
■ΐτοχρέων παρα.ν,ρατήισ'εοιν τού φό
■ρσυ δεπν νά ΰπο6ληθτ) και ύπεΰ
θι>νος δήλιοσις είς τόν οικονομι¬
κόν εφορον τής περιφερείας τοϋ
των τόκ(Λν περιέχου
σα τα υπό τοΐ δρθροΐ) Γ παρ. 1
ΝΔ 3^2)55 όριξόμβ-να
'ΕιπιΙ μεριοιμάιτιον, άμοιβων κ.
λ, ιτ.: 'Τπόχρεοι είς επίδοσιν δή
/οΉτεοις: Αί ήικεδαπαί ΑΞ καΐ οΓ
Ν. 602 διά τα κ·ι
τα ιιήνα Μάϊον διανεμηθέντα μ^
ρίισχιατα, προμερίσματα,
'έξ ίδρυτικων τίτλονν, άμ'»6άς καί
διοικητικίόν (ηιμ>6ονλονν,
ώς -/αί εκ,τός μιοθοϋ άμοιβας δι
διαχειΐριΐιστών, άνωνύ-
έκ
οί
Αί χρονολ.ογίοΜ ίιποβολή; των δή λοισρηιν
δονν καί 15% επί ΑντιπροττΗΜκην, "Τποβολή (ϊτοιχείοη υπό των έ
£αγονγέοιν διά τάς αναγγελθείσα;
διαφοράς κατά μήνα Μάϊον
ιπρακΐτορον κλπ.
άλλοδαπηον ί
πιχειρή<7ε<ον. 'Τπόχρεοι οί κατα- Γκι>ι>νιτρς εντός τοΰ μηλ'ος Μαίου
ς ε!τ άλλοδαπάς Ιπ
διά την Λαραχώρησι
χρήοιρ'ος μεθόδοιν
γής, σημάτοιν, .·ιοο·ομ(ω>ν, κινηρ
μοοτογραΐφΐκων τιΐινιίόν νλττ., πβ-
/ρί ών τό αρθρον 8 Ν Δ. 4444)64.
'Σΰν τή δηλ<ί>σρι καί ή
τοϋ φόρον.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤ
ΤΕΛΕΙΑ Σ
'Τπόχρεοι: 1) Αί έηιχ« ι ρήσεις
τεχνητής μετάιξης οιά τα άκαθα
οισιτα ϊσοδά των μηνός
εκ πο)λήκτε<ι)ν τοϋ πφθΐόντος (<η·ν· τελε-<ττής φόρον 20% ΙίΛ τής ττ- αής χονδρικής πωλήβιεως). 2) ΟΙ είκταιγοιγεΐς φαι6ενπανών •καί ποροελάνηις πρό τής παραλα- <ΐής αυτών ρκ τοΰ τελωνείου υ" ποχρεοθνται είς υποβολήν βηλω ς καί καταιβολήν τοΰ φόρου λ*>
ΰπολογιΐΖομίνου |πΐ της
Λξί«ς τής λαμ(!ανομένης ύπ' 5-
ι|ιιν διά την επιβολήν των δα/τμΓν
•χαι επί <τν»ντελεισ>ττϊ 10% διά τα (ρπ
■οεντιανά καΐ 15% διά τα έκ ΐτορ
«ιελάνης ειδή.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
α) Δήιλϋΐσις καταναλώσείθί ?1
δών Ν.Δ. 3829)58. 'Τπόχρεοι: ΟΙ
ιεΚταγογεΐς ή διασικευαοτα), είδων
ίτεριλα|ϋβανομέν(ον είς τόν
'τού άριθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς δνοι
Ν.Δ. (τυροί εύροιπαΐκοί, δοϋγτ.ι
■κλπ., κλιμοπ«κττικαί συσκευαΐ <5 •νελικιικττηιρες κλπ.) διά τό σύνολον ιτών άκαιθαρίοττοιν έ<τόδ(ι)ν μηνός (»ονν έταιρειίόν. Επι /.οιΐτων εϊσοδημάτων Ικΐνηΐτω'ν άξιό>ν. 'ΤπιήχρεοΙιΙ
ναιτά μήνα Μάϊον α) Έξαργυρώ
■σαντηες τοκβμερίοια δμολογιων
καί λουτών χρεογράκροιν τοϋ Δημο
<£ον ή ήμρδαπων ΝΓΓ, β) οί κατα βαλάντες μεοίισΐματα προελνεύσείιΐς |ξο)Ιτερι·κοϋ είς φυσικά ή Ν.Π Ή παρακράτησις ένεργεϊται κα τα την ίξαργτ'ρΓΊιση' των τοκομο ριδίοιν ή τή ν καταβολήν των με «ισιαάτων. Ή απόδοσις τοΰ ψό ν συν τη ύποβολή τής 8ηλώ(Τε ιο ς. 2) "Ετεραι περίπτακτεις παρα- φόρου: Δήλοχΐις φάρου έογολαδθΜ», Ίν ώ πρακτόρων, μεσι των, προιμηθευτών είδων πρός τι>
Δημόσιον, ένοιι,κιαιστών Δημόσι¬
ον προσόδίον. 'ΤΛΟχρεοι: 'Κργβ
βόται κλπ. (ή καί τα Ιδία ώς ανω
ΙπρόσΌΜΐα έφάσον δ βαρίύνων αύτά
«ρόρος δέν παρε%ρατή$η), καταθα
λόντες κατά τόν μήνα Μάϊον ττν
αξίαν τού Ιργου ή την αμοιβήν Τ[
θειοοτ»αένο>ν
Γ»3 παρ. 2 ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΠ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΙί
ΜΑΤΟΣ
1) ΦυσικοΛ· προσα'Μΐοη·. Κοιγγ·
(>ολή τή; 4ης δάσεω; φόρον εκτο
δημα.το; ετους 1969 ώς καί τής
Ιτρ δ<κτεοις τοΰ προο«ι/τα(»λ<ΓΓέθ!.' ?τονς 1970. 2) Νομ. πρόσωπον. Κερδοσκο πικοΰ χαρακτήρος, άτινα ϊ.κλ/·ι ισ«ιν ισολογισμόν την 31.12.63 Κοπαδολή τή; 3η; δόσεο); (1)·ΐ; ■φόρον ε'ιβοΛήιιιατο; ?τονς 1969 ώς καί τή; 3η; δόί·εο)ς τον «ρυ •αΐτοιβληίτέΌυ (1)8). 3) Νομ. προααΗΗον μή κ,ερόο 'σκοτΓΐκΛν. Καταβολή τής 5ης 66 σειος μετά τής Αντίστοιχον το·* φόρον. 4) Νοιι. ΠροοοΗτονν υπο εκκα¬ θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.7.70 11 ΰποίολή τής δηλώσεο); καΐ η νπιτοιβολή (ίφ' άπαξ) τού φόρον *φ' δσον ή έκκαβαρισι; ή ή δίάλιντι; έγένεττο τήν 31.~ ■70. "Αλλ<ι)ς ίντος μηνός άπό της 'Ικκαθαιρίβεοΐις ή διαλνσιεοις. Τ1ΤΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 1;>.
7.70
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ 8% ΕΛΕΤ
ΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΙΈΛΜΑΤΙΩΝ
'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ·
σιεο)ς οί τηοοίντες βιβλία 2ας γ.ι
τηγορίας το& Ισχνοντος Κ.Φ. Σ.,
νυα. .τρόβΌκτα, ίδρύματα κλπ. (61.
ίίιβο 48 Ν.Δ. 3323)55) διά τάς
(ϊ·/(ΐθ·αρίσιτους άμοιβάς τάς καιτα
είς έλ^ενθέροι>ς έπαγγιελ
ΑΠΟΓΡΑΦΗ
ΚΑΙ ΧΟΡΗΙΉΣΙΣ
Π1ΝΑΚΙΔΩΝ
ΜΠΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
Άπό τής 13ης προσεχούς Ί
οχ>λίου, ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ
ύπουργείου Συγκοινωνιών, άρ-
χίζει είς τάς κατά τόπους αρ¬
μοδίας υπηρεσίας ή προ&λεπο-
μνη άπογρα-φή καί νορήγησις
άδειών ν.υκλοφορίας καί κρατι
Ι κων πινακίδος άναγνωρίσεως
των ,κυκλοφορούντων είς δλην
τήν χώραν μ,ηγανημάτων ερ
γων κινουμένων, είτε δι' ιδίας
δυνάμεως, ε'ίτε ρυμουλκουμέ-
νοον ύτ:ο άλλων όχ_ηιιάτων.
Ή άπογραφή θά διενεργηθή
είςτήν πεοιο/ήν δπου ύπάγετα'
συγκοινωνιακώς δ τόπος ένθα
ευρίσκονται ταυτα.
Διά τήν απογραφήν των μη
/ανημάτ<ον έργων καί τήν ς ρήγησιν άδειών κυκλοφορίας και κρατικών πινακίδων είς αό χά, δέν άπαιτεΐται ή προσκόμι σις τοΰ όχήματος. πρός επιθεώ¬ ρησιν, άλλά ή ύποβολΎ] υπό τοΰ ϊδιοκτήτου είς τήν άρμοδίαν ύ πηρεσίαν Συγκοινωνιών των ά πα-τουμένων δικαιολογητικών. Συνισταται, διά τής ιδίας ά- νακοινο')σεως ή Ιγκαιρος καί έντό; των τασσομνων προθεσμ,ι ών άπογραφή Τών μη/ανημά- των. ΠΟΤΕ Αί ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΑΠ0Δ0ΧΑ1 ΤΗΝ ΠΑΑΣΙΕ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙΟΣ ΕΙΣΟΑΗΜΑ ΣΤ' ΠΗΓΗΣ Την φορολογίαν των αποδοχήν λογικοΰ 'Εφρτείον εδέχθη δτι ού των τ.'«της θέσεως πλασιέ, οί ό- τος ειργάζετο ώς πλαοιέ 'Ετ,τ-- ^ Πο>ριομένης Ευθ
ΐ (τής έκπτώ<τεο)ς 20% κα- ααιτίας εντος τοΰ τριμήνου Άποι ταργηιθείσης διά τοΰ Ν.Δ. 53)68). λίου — Ίουνίου. Καιταδολή τού ' β) Οί είσαγοιγεΐς ή παραγογοί φόρου συν τή δηλώστι (πλέον χαρ ικηοωδών ύλών (πλήν κηοοϋ μελ·,' τοσήμου 1% καί ΟΓΑ επ! χαρνο 'σ'ών) διά τα άναθάριστα εσοδα σήιμοΐ1 20%). των καιτά μήνα Μάϊον ποληθει- ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ Λόν ΰλιον άποκλειστιοίος πρός κα ταβκευήν κηρίο*ν, λαιατάδοη·, 1σιταρματσέΗο)ν. Βίδική είσφορά ίιπίρ ΤΩΝ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ "Τπόχρεοι : 'Εργοδάται ή νομ. πρόσοιπα διά τάς εντός ΟΓΑ τοϋ τοιμήνο»· Απριλίου — ΊουνΙ νομόν 4169)61. 'Τπόχρβοι οί εΐσο όν 1970 κίΐ.ταΰληθείισας Αμο«β»»ς γοιγίΐς ή καιταακενοκ—αί είδτόν Συν τή δηλιόσει κ«ί ή ναιταθολ.ή τοΰ άρθρον 11 τοϋ νόμον 4169)61. τού άναιλογοΰνττος φόρου, χαραο- Ή εί<τφοιρά (10%) {«ολογτϊεται σήμοι· καί ΟΓΛ. επί τής αξίας των κατα μττνα Μά ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘΡΟΤ ϊολ· πωληιθέντων εί&ων. Ή ει'ΐΛΐφο 5 Α.Ν. 843)48 ΐρά τής άνωιτέρο) περυττώσρως, ώς 'Τπόχρΐιοτ: Βιομηχανικαί κ^1. 'καΐ ό φόρος τίόν δύο προηγοΐΊμέ -βιοιτεχνικιαί κ~χειρή«τεις (πλήν Ι νονν καιταβάλλονται σί'ν τή 8ηλω Ιπαρχιαικων) έφ' ίίσον κατέβαλον 'σει. 'κατά τό τρίμηνον Απριλίου ,— ίΤΠΟΧΡΕΏΣΕΙΧ ΕΚ ΤΟΤ Κ. Ίσυνίου δι' άμοιβάς μισθοιτών ΰ πηρΜΤΐών ά'νο) των 45.000 δογ. ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΜΙΙΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Βασική προϋπόθεσις διά αν άναπτυσσομένην οίκονομίαν είναι ή καλή λειτουργία τής έμπορικήςπίστεως, ή όποία α πά τοΰ 1965 καί εντέυθεν έκλο νίσθη σοβοιρώς. Τα ανωτέρω τονίσθησαν κα,τά την συνεδρία τιν τοϋ συνελθόντος χθές Διοι κητικοϋ Συμβουλίου τής Ενώ¬ σεως Έριοθφα,ντουργών Έλλά δος, τό ίποιον ήσχολήθη μέ τ θέμ,α τής κατοχυρώσεως τής έμπορικής πίστεως. Σχετικώς εκρίθη σκόπιμος ή θέσπισις Ά ναγκαστικοΰ Νόμου κατοχυ ροΰντος τάς συναλλαγάς 2ναν τι των κακοπίστων προμηθευ έ δ τ·ον, τήςδημοσιεύσεο) Δί Άγρο- Καταιοολή τοΰ φόρον συν τή δή έργατοτεχνιτών τοΰ κλάδου ώς καί τό άγορανομικόν. Φ.Σ. Απόδοσις χαρτοσημον τιικών προίισνττο)ν. Μέχρι 10.7. 'λώσει. 1970 δέον νά ίΐποβληθή ή διπΐο ' 'τυιπο', δήλίοσις αποδόσεως τελιόν ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ χαρτοιστιμον, εΐσφορών ΟΓΑ «αί 'δακοκιτονίας έλα:ών, μβτ' άποθειι 'Τότόχ,ρεοι: 'Ε,τιχΗρήσεις Φυ- μχρ ήημ τοΰ νέου Πτωχευτικοΰ Δικαί ου. Έπίσης, συνεζητήθη ή π ρέμβασις των πιστοδοτικών ά( χών διά την λήψιν μέτρων κα τοχυρώσεως των συναλλαγμα τικών τής πελατείας των φορι ών τοΰ κλάδου. "Ιδρυσις Συν τ ο ν ιστικοΰ Συιμβουλίου τώι Κλωστοϋφαντουργικών Όργα νώσεων, ή ανανέωσις των συ λογικών συμβάσεων εργασίας «Ις τόν οικονομικόν 2φορον της δδρας τοΰ ύποχρέου. Συν τή 8η λώσει καί ή ναταβολή τοΰ φύρου ίιτολογιεομρνου είς 1,5% £πί ί{»- καί προβ» ιέπιιπιτώισιεις ίπί τοΰ νόστονς των "κατ»σίμο>ν.
Παρά ταυτα, διά την Ελληνι¬
κήν οΐκονομίαν, τθ δυσάρεστον
αύτδ γεγονός, άντισταθμΧζεται ά
πό τό γεγσνδς, δτι ή Ανατίμησις
Γ<δν θαλασσίων μεταφορΛν ση,μαί *ν&ι πλήρη άπασχόλησιν των 'Ελ ίΚ.ηνικίδν πλοίων καί αίτιον περαι τέρω βιεγέρσεως τοΰ κου καϊ, ,·ναυτιλι,α·κοΐϋ ταΐλάντου Τής χώρας. Θά εκμεταλλευθούν, δ μως, οί πλοιοκτηται την σημ«ρι ■νην περίοδον των παχείοιν Λγελά 'δων της διεθινοϋς ναυλαγορας δ γροθ καί ξηροΰ φορτίου, πρός έ ξυγιανσιν καί ανάπτυξιν τής 'Ελ Α.ηνικϊ'ίς ναυτιλίας, ή θά Λρκε- είς τα έφήμερα κέρση διά να έπενδΐίσουν ταυτα είς ά<τφαλί) 'μέν Λλλά στείρα άκίνητα ίν 'Ελ βετία;... Έν πάση περΐπτώβει θά πρέ- πει νά εχονν ύπ* ον|ιει τοιν ότι ή αερτκοπή των ποΑήσεοΐν τΐΐς Λι- 'βνης δέν θά διαρκέση καί πο?ν άφ' ενός τό πετρέλαιον ιποτελεΐ τόν μοναδικόν σχεδόν «τιναλ.λ.αίγματο<τ·ύοον πόρον ' ετέρου δέ ή ποιότης τού δέν έπιτρειπιει την διάθ«<τίν τού παρά μόνον είς την Δύσιν, λόγιο τής μιν.ράς άτοοόσεο'ις τοι είς Μαξούτ. Μέχρις ότου δμοις δ (Π'νταγμα 'τάριχης Μοαμάρ 'Ελ Καδάφι, Ιπού κ».·βερνα την Λιβύηλ, τεραατι οη τούς έκβκισμούς τον, θά ?χη δοθή ή ευκ.αιρία είς τονς "Ελλη νας έφοπ>Λ<ττάς νά έπιτΰχοτ'ν «κη λά χρή,ματα». Καί την ενκαιρίιχν τρότον ώ<πε κατά τό α' δίμηνον 'προμήιθίια'ν Τ) τό συμπεφίονημένον •κ,τικοϋ καταιβολής αυτών, επί τής σικα ή Νομικά Πρόοωπα διά τάς μΐοθωιιια. Ή δήλοισις έ.τιδίβεται , ΆςΙας των καττά μήνα Μάϊον ίκιθο έγγραφείσας είς τα 6ιβλία κατά ΙΣΧΪΌΓΝ 10 ΜΗΝΑΣ ΑΙ ΕΓΓΓΗΣΕΙΣ ΤΟΓ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑ ΝΑΥΙΙΗΓΗΣΕΙΣ Αί υπό τής ΕΣΟΠ χορηγο 'θεϊντονν οΓτοιχείοιν άγοράς γεωργ· μήνα Ίοννιον πράξεις διαντ^ιης μ,εναι έγκρίσεις παροχής έγγι προιόντων, πο>λήσε*>ς γε,ο>ργι 'κεριδών καί πάσης φύσεοϊς άπολή ήσεως τοΰ έλληνικοΰ Δημοσί
πριοΐόντο)ν Ιδίας παραγωγήν ι|»εο)τν των έταιροιν. Συν τή υπο ου, πρός κάλυψιν τοΰ 30% τή
καϊ εκκαθαρίσροη· επί ποιλήσείος «ολή τής δηλάκτεα>ς καί ή καταβο
διά λογαριοοσιμόν τί>ν παραγιογων. λή τοϋ χαρτοσημον.
ΥΠΛΡΧΕΙΟΙΚΟΑΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ;
' Ή ενοΜτις τόίν ασχολουμένων
μέ τάς οίκοδομάς εΛΐχειρηματιων
εζΓ|ττ><τεν άτο την Κυβέρνησιν την λήψιν μέτρων πρός άναζω Ιπύοωσιν τής οίκοδομικτίς άγοριι- «τικής κινήσε<ος καί δφησε νά έν νοηθή δτι παρατηρεΤται ΰφεοις τίς τόν οίκοδομικύν τομεα, κα;ά τοΰς τελευταίους τρείς μήνας. Την ΰφεσιν αυτήν την εϊχομίν προβλέψει άπό τοΰ παρελθόντος Αύγούστου, ότε είχον ληφθή ώρι σμενα «άντιθεριμαντνκά» πνστο>τι-
*ά μέτρα μέ κύριον χαρακ,τηυι-
(ττικόν την περικοπήν των στεγα
στι/Λν δανείίον. ΙΤράγι α τι, δ
ρυθμός αυξήσεως των έν λόγ.ο
δανείον κατά τό πρώτον βμηνον
τοϋ 1969 ήτο σαφως ταχύτερος
Τοΰ δευττέρου άλλά συτνβιλικώς
τα χορηγηθέντα διά στίγαστι-
κούς σκοπούς δάνεια έντός
1969 σι»μπο<τοϋνται είς 4,7 <τκευα<πών καί των έπιχειρηματι- (ον τοΰ κλάδου. Πρώτον όργανικόν μειοινέχτη- μα τού έν λόγω έπιχε'ρηματιικοθ «,λάδου είναι ό μέγας άριθμος των άσχολοτιμένων μέ τάς «οΐκο- δομικάς |πιχβιν Άθηνιον.
Η ΔΤΝΑΜΙΣ
περιωριζεχο
προηγου
,ιένως είς 6 μήνας.
Ι Ή απόφασις δρίζει περαιτί
ρω δτι παρερχομένου άπρά
^ή εί; τάς έποχικάς καί συγ ' ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ ΣΤΟΛΟΤ "«ου τοΰ δεκαμήνου. παύει ή
■κυριακάς διαικυμάνσε»ς τής ζητή- Ι ίύ έί ή ά
μή
ίσχύς χής έγκρίσεως, ή
| ή δύναιμις τοΰ ίαό την έλλη ωσις τήί δποίας, είναι δυναχτ
Δεύτερος λόγος τής παρατηρον νίκην σημαίαν ίμπορ»/οΟ στόλια ',ΐόνον /.αχόπΐν ύποξθ}Ψις νίαί
μίΛ-ης καχεξία.ς είναι ό κακάς Ιάνήριχετο την τό 'ίιατεθέν οη
μαντικόν άνιοτέρο> ποσόν δπιυς
■καί το γεγονός τής επαναλήψεως
Τής ταχείας ροής των πιστώ<τε'υν ποος τόν ο'ιχιστικόν το-αεα, άπο τοΰ παοελθόντος Δεκεμβριού ε'ς αυτήν θά πρέπιει νά την άξιοποιή- ισοα·ν κατά τόν τρόπον. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙ' ΕΚΠΟΝΗΣΙΝ ΜΕΛΕΤΗΣ Διαγ<ον«ΐμόν πρός έκπονηοιν με λέτης μέ θέμα «Οίκονομική Άνά πτ>ξις καί Έθνική Ζο)ή» προεκή
ρυξε ή Τράπιεζα τής "Ελλάδος,
■καθοροσασα τρία ?παθλα έξ 100,
Ό00 δρχ. το πρώτον, 60.000 το
δεύτερον κ<ΐΐ 40 000 τδ τρίτον. Ή προκηρυξις τοΰ διαγοηκιμου ί γένετο μέ την ευκαιρίαν τής τρί της !πετεί»υ τ*ής 'Επαναοταισϊ- ο>ς τής 21ης Απριλίου. Αί μ«?έ
τα ι θά κριθοΰν νπό έπι-ιροίτης ύ-
ηό την προεδρίαν τοϋ ΰπο8ιο<ν.·η τοΰ τρέχοντος ετονς νά ϋχονν δι ατεθή έτερα (100 έκατομ. δρχ. είς τόν οΐκισμόν, Εναντι 535 τής ίδί «ς περίοδον 1969, άποδεικνύει δ τι δέν είναι τό θέμα τής χρημα το<δοτή<τεως πον εΰνοεϊ τήν δημι- ονργΐαν ύφέσε(ος ε'ΐΓ τόν οίκβΰθϋΐ •κον τομέα. Έν τούτοις, οί κατασκευαοταί οΐκοδομών |~μένουν: νπάοχει ■κρίσις! Καί ίητοΰν τήν λήψιν ώ ρισμένων μέτρ<ον πρός τόνωσιν τής οίκοδομικής δραστηριότητος μρρικά των όποίοιν είναι πράγιια τι άναγκαία, ώς π.χ. ή άνακονιρι «ις των άνεγέρσβ(ι>ν άπό άπαρα-
■δέκτοις νψηλά άοχρ·άλ4στρα των
ο'ικοδόμων, ή τήοησις τοΰ
Ιπρογραμιματισμός τόϊν ο'υκοοοα»
'κών εργασιών καί ή άλόγιστος
ν.ατανομή τοΰ άνοικσδομοαιμένυν
χώρου είς περισσότερα τού δέον
τος γραφεΐα καί καταστήαατα άφ'
ενός καί είς ολιγώτερα διαμερί
ιεί; 2.218 σκάφη, στνολικής χω- πορικής Ναυτιλίας καί τηρήσ;
ΐρητικότητος 12 607.266 κόοο>ν, η- ">ς τής σχεχικής διαδικασίας
τοι «ημριώβη αύξησις εν σ>χέ(Γ ι ές ύπαργής. Κατόπιν ~ο}Ί:ο)
ιιέ την δυναμιν τής Αντκττοιχυΐ %Ί πρό τής εκδόσεως τής άπο
ιήμεριθΊΐηνίας τοϋ 1969 κατά 190
<σκάφη 2.606.234 κόρον. Οματα άφ' έτέαΙ;ομρνης πολυνα-
το<νίας. γ,ναμεθα μαο-. μεταξύ ΝΑΤΛΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΛΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Ένεκοίθη νπό τής 'Επιτροπής •Συντονισιμοΰ Οκονοαΐκή; Πολιτι ■κης ή μείονσις -,'τιτα 45% τοϋ ι- <ϋχύοντος έπιισήμον νανλο) ογίου ς πρω- τή; μεγάλης ζητή<τεο); <τμάτ<ον — νπολ.ογίϊεται ότι ή /ώ <>α εχ«ι ανάγκην 600.000 δΐ(Μ)--
'ρισμάτο>ν — καί τής πασχούσ>ις
■ΰπερπροοφοράς χο'ιροιν είς νεοδ¬
μητα κτίρια — Ιδία δι' έπαγγελ
ματικήν χρήσιν — |νώ συγχοο-
νο>ς αί τιμαί των ακινήτιον δι,ι-
τηροΰνται ή καί αύξάνονται άτό
μΐντκον.
Ι Τό μέτρον τουτο, τό ο-τοϊον εί
Περιοεριβμένης Εύθύιιης
(καί είς καμμίαν άλΛην επιχείρη¬
σιν), ΑΛχολοΰιΐιενος Απονλεχττι-
είς την πο'ιληβιν των έιιτοοπ'
ποίοι αναλαμβάνονν τήν διάθεσιν
των προιόντονν διαφόρο)ν έπιχρι-
θήσεων, Ιχει ο')ς αντικείμενον ή
νπ' ΑοιθμΛν 1892)1970 Απόφασι;
τοϋ Φοοολογικοΰ Έ^ετείον ΆΟη 'μάτων της, ήτοι αηχανο,ν >
νών, ΑιενχοινΚουβα τα; Λροι'"- «·>ν. Διά την δραιστηριοτητα Χ00
θέσεις υπό τα; δποία; αί έν λόγω «ύτήν ήαηβρτο αφ ενός μέν μ,
οδοχαί Λτοτρλονν εΐσόδημα ,κ'παγίαν ΛντιΐΜθβιαν, Λφ έτερον
οτών ί.τηρεσιών (ΣΤ' πη-' , «έ μέ ποσοστα επι των καθαρ.ον
- κετέρο)
γ-ή;) καί ώς ^τοιοντον φορολογοϋν
11.
Είς την Απόφασιν παρατηρίΤ-
ται κατ
ατ' Αρχήν ότι ώ; προκτ'πτι ι ι των — συμ^ς αΰτοΰ διά την ίν.-
ή των μετ* αυτής συμφο)
όοι&ως εκρίθη {«πό τή-
ά
τοΰ ίίσοδήματος», άντικείαρνον
φόηου ρίσοδήιΐιατος έκ μΐΛθωτόίν
ύτηρ·ρσιΐ(Τ)ν είναι οί πάσης φύσεως
ΛπΓ>δοχα5, των μΐ(*θο>των, ό δέ
τράπος άμοιβής Ιπί τοΰ ναραν.τη
ρκτμοΰ τής νομικής (τχέ<τε(ικ τοϋ ακτθοιτοΰ μρτά τοϋ εργοδότον. 'Π ς αυτή, προίΤτίθεται, αννιστα ιιίσθοισΊΛ' εργαιθίας, κατά τό άρ¬ θρον 048 τοΰ Ά<ττικοϋ Κώδικος, έφ' ίίσον υπάρ<χριι νομική — π.,Ό «τοντινή έξάοττισις, στηριίΐομένη Ρ πί τοΰ δικακόματος ΤΌν |ογοδό τον ν ά δίδη κατευθννσεις καί όδη γίρς είς τόν πλησίον αΰτοϋ ρη·τι εόμενον κ.αί τής ΰτο·χρε('(τροις ιοΓ δπιτρρον νά τάς εκτελή, χονρίς 6ε ■βαίοκ νά άπαιτηται καί Απο£ηιιί ο>οι; τοΰ μισθοιτοΰ άπό κάιθε τρο
«Τίοπικήν πρωτοβοΐ'λ.ίαν κατά την
εκτέλεσιν τής νπηρεσίας τού.
Τό Δικαστήριον, άκολουθ <Γ»ν την νοιιολογίαΛ' τοΰ Άρει όν ΙΓά- γου, εδεχθη περαιτέρω, Αναφοι.η- κω; πρός την νομικήν κατάχττα- ■σιν των πλα,σιιέ και την Λναλόγιπς ποός αυτήν ύπαγοιγήν τοΰ εϊσοβή ματός των ρϊς την Λ' ή ΣΤ' λπ γήν (ρξ |ιι.τοοιν(7)ν έπιχειοήσείον ίί εκ μκτθοιτων ντηρεσκον), δτι ε(τ' ίίσον ούτοι Αναλαμ)6άν"οντ,·ς | ρ η ή; την διάθεσιν των προίόντοιν μ·άς των |ντολ.οδ(')χ(ι)ν της Ένώσιον έ-χειρήσεοι;, έργάϊονταΐ Απονίη Γεωργικων Σι»νεταιρι<τμ(Τ)ν ά,τιοι στικώς τλησίον, αυτή;, δχι δέ / ιί | 00ι~ον παραλαβήν οίοινοτντοτε λο ή έκκαλοι>μένης Λπο<ράχτεο)ς, δτι ιοό κείται περί μιοθιοτικής σχέσεοι; ■καί παροχή; υπό τοΰ |κκαλΛΓ'ν- τος εξηρτη,μρνη; εργασίας, Αδιη- ■φόοο)ς τοΰ ώς Αν(ι)τέρο) τρόπον Λμοιιβής διά την παραοχεθεϊσαν ύ πό τούτον εργασίαν Καί ιπρραΐΓέο<ι) ΰπήχιθη το έκ ταΰττις εϊ^τπραχθέν εν σννόλοι παχ}* αντο"Ί τόσον (ήτοι δραχμαί 300.075 εξ ών δραχμαί 20.346 |κ τής παγΐιι; Άντιμισθίας κα(, Λραχμαί 179.72·) Ι κ ποηοστχον επί των καιθαρών κερδών) είς την ΣΤ' πηγήν ιΐο- ρολογίας ος δέ δ τα Αντι'θετα ύποσιτηοίϊίον οίκεΐο·; λόγος έφέσεως>.
ΛΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΣ
Η ΣΤΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΟΣΠΡΙΩΝ 1970
Ώς άνεκο*νώθη νπό τον ίντοι .ι
γείου Συντονισμοΰ, ή Ε.Σ.ΟΠ.
έΛ-εκρινε την υπό τή; ΚΤΔΕΠ ν ■!
«λλου, ρξαντλσνμένης τοιοντοτοό-
πο>ς τής |παγγρλματινής τ'ον δι.ι<ι στηηιότητος πλησίον τή; ρν λύγ") ρτιχειρήσεο);, θειορεΐτατ ότι ςΰ,ιί <τκονται είς προσο>π)κήν έξάρτηβιν
καί ιιι<τθο)Τΐκήν σχέσιν πρός τόν οικείον ίργηδήτην Σΐ'νρτόκ οί ί; «ύτή; πάση; φΰσεο)ς Ατοδογαί τοιν (ίποτρλοϋν είσόδηιια |κ των ΰπηο«τιο>ν.
Έξρτάϊο^σα άκολούθί·); την
σοτήτ(ΐιν ξηρόνν φασολίιον, φανίς
καί ρρβνθίοιν εσοδείας 1970, κ,τ,θο
ρκτθεισοη· ώς εξής των άνά χ
λιόγραμαον τιμών παριεμβάσε ος.
Διά τοίι; φασιόλους 8 δραγιι.
διά τα μεγαλί'κτπερμα, 7 δρχ. οκι
τα μεσίΜτπεριια καί 6 &ραχ. διά τί·
Διά την φακήν, 9 δρχ. ή χον-
ορή, 8,50 δρχ. ή ψιλή.
Διά τα ρρβΰθια, 8,50 δοαιχ δ !ι
ίτνγκεκριιιε'νην περίττοχτιν τοΰ ίκ τα χονδρά, 8 δρχ. τα μέτρια, 7
καλοϋντος, ή Απόφασις τοΰ Φο >ο δρχ. τα ι|πλ«.
ΤΑ ΠΑΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ
ΑΝΤΙΔΙΚΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ
ΤΗΝ ΑΤΘΑΙΡΕΤΟΝ βπέκτασιν
τής έταιρείας «ΙΝΤΕΑΛ ΣΤΑΤ
ΤΑΡΝΤ» Α. Β. Ε. ρΙ; χον χ-»-
ρον των πλα<ττικ<ην είδων, κατά παράβακτιν τΛν σχρτικών νπονογι κων Αποφάσειολ', διά των όποί'ον ενεκρίθη ή ρίσαγωγή κεφαλαίων δι* ϊδρισιν μονάδος παραγοιγής εϊδίον ΰγιεινης, καταγγέλλει δ Τ.ν νδεσμο; Βιομηχανίαν — Βιοτε- χνιον Πλαστικων Είδών. Εί; ίίίτό μνημά τού πρό; τον; {τπουργον; Συντονισμοΰ, Βιοαηιχανία; γαί ΟΙκονομικών, ό Σΰνδεσμο; άν<ι- φε'ρει ότι ή ίταιρεία αϋη'ι, παρά τάς επανειλημμένας όχλή<τε<ς τού τον καί τάς σχετικάς σν·στάσεις τοΰ ΰπονργείον Βιομηχανία;, έϊ-ι ■κολοπθοϋσε νά πα,ράγη καί δια/)έ τη πλ.α<ττικά νιβ(ότια στντκευαιτί α; εί; Κρήτην, καί νά διαπραγαι τενεται την παρ«γο>γήν καί πώλ.η
σιν τοιΐοΰτ(ρ)ν πρό; άλλας έταιο'ί
α;. Ποοκπιίθεται ότι ή διά τό τρί
τον στάδιον τή; επενδιΉτεως πα^ε
ιχομενη εί; την εταιρείαν αύτην εύ
χέρρια παραγοιγής πλαστικων, ά-
ιφορά αποκλειστικώς είς εξαρτήιι ι
τα ΡΪδιον νγιρινή;, μή δνναμένη
|' ΰδ ό
|π' οΰδρνί
φάσεως αυτής χορηγηθεΐσαι έ1
κρίσεις παροχής έγγυήσε(ος τ;
έλληνικοΰ Δημοσίου, κηρύσσο
ται ακυροι έφ' δσον συνεπλή
ρωσαν ή συμπληρώνουν δεν.ά-
μηνον, ανευ πραγμαχοποιήσε-
ω; των σχετικών διατυπώσε-
ων.
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΛ
ΘΑ ΙΔΡΤΣΗ
Η «ΠΑΝΑΜΕΡΙΚΑΝ>
Την ΓδηΐΜΐν μεγάλον τονριστι
νά πα>>,
ώστε νά παύση ή έταιρεία αύτη
αν'παιγντομε'νη είς ξένον τομέι,
γεγονός πού παρα,βλάπτει καιο,-
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
Ή κοινοπο»ηβεΐ/ίτα υπό τοΰ ί-
ποι>ργείοτ' Έμπορίου είς τόν Παν
ελλήνιοτν Σι'-νδε<τμον Πλεν.τοβιομη ά , άιφορωβα είς νυν τροποποίηΐτιν των όριον είσαγο)- 'γςή νημάτοιν νάυλον 6 καί 66, Ηά Απ»τελέ<τη άντικείμρνον Ιξετίίκτ·- <ος καί, σνίητήισεοιν, τοϋ σννερχο μένον την ,τροσεχή Δευτέραν δι "ι ■κη,τινοΰ τού σιιμβονλ.ίον. Έξ άλλον, άριθμό; φορέθ)ν τίις πλεκτοΛομηιχανί/ας, Αναφεοόμενο1 εί; την Απόφασιν αυτήν, ύποστη- ρίΐουν τα εξής: Ό μόνος όρος ύ οποίος τίθεται διά την χορηγή σιν Ατελείας είσαγωγής νημάτονν νάυλον 6)66 προκειμένον πβρί I- πανεξαγο)γή;, είναι άπλή δήλιο- (τις τοΰ είσαγοιγέως ίίτι, την εΐηα χθηοομένην πρώτην ΰλην πρόκ-ι- ται νά έξαγάγη νπό μορφήν έτοί μόν προϊόντος έντό; δύο έτών Απο τής είοταγοιγής της. Κα! ή μοΐ| παινή, ή όποία ήθελεν |πι6λη.9ή είς περίπτοισιν μή τηρή<τεοι; τής {«ποοχέσεώ; τον, είναι ό μετά την παιρ.Ρλεν<τιν 2 των καταίογκτμος των μή πληρονθέντιον δαίτμίον μ^ ΊΐΜΐν προοανξηισιν 8% Προοτθε ται ότι ή διατήρησις τής γενοιιέ- νης παρρκκλίσειο; έκ τής άρχική; Ατοφάσεοις, ε'ντός αύστηρΛν έ2κ γοιγικών πλ<ι<σίο)ν, θά επέβαλε την μεταβολήν των Ανίοτέριο διασφπΜ <ττικών ορίον, τόίτον άπό άπύψ?οις ■χρΟΛθν διενεργείας τή; έπανεξΐΐ ονς τα σΐΗΐφέροντα των μελων τοϋ ' γο>γής, δσον καί Από τοιαύτης /ν
ν.λάιδοιι Ρΐ; τόν οποίον δέν ν-τάγι-- 'ριόσείον διά την μή πραγαατοτιί
* / Τ[ίτιν της,
ΗΤΞΙΙΘΗ Η ΑΞΙΑ
ΤΩΝ ΙΤΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΛΕΗ
ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ
να( ίπ)(>χθΡ(,)Τινον ί>ή θ
το"»ν τοι ι ιτ ντ©61 ο
(- πιρς ττ)λ
μηνός είς μήνα είς έπίπεδα
!επιιτρέ.-ΐοντα την γεφνροΜΤΐν τοΰ
πού παρσνσιάζει ή ά
γορά το>ν.
τοϋ .ταιραγιογικοϋ των
Πα,ραιλ^ήλοις είς τό δτ>,ιιοσ(πΗ!-ΐ
αύτό Αναφίρεται ότι ή ίταιρεΐΑ
*Σεοα,τ·ον Κορτορεϊσον^ προγρπιι
ΙίΙΟΤΕΧΝΙΚΛ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΊΆ
ΕΚ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΤΛΣ
ΤΩΝ ΚΤΚΛΩΝ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Τήν λ.ιΉτιν των προκτ'Λτόντοιν
Τί δέον γεΛ·έ<τθαι; Πάλιν, διν έκ της εφαρμογης της Οιαΰικιΐ- «τΐ'χώς, τό κράτος καλείται νά **ία» διά τόν φΛρινν Κύκλον ίο ενρη την λ.ικτιν άλλα καί αύτην γοϊσιοίν πρ,θιβλπιιατο.ν, θεωρει ως —ζρθ,,^, την δΓ,αονογ<<ι τήν φοράν δχι τ*λείο>ς άννπαιτί- Λπαραίτητσν ποοθπόθεβιν διά την ! ,ιοτί.^ ^ 6ΕνΛ,οονε{(~,ν
των έργαζομενονν είς τάς οΐκοθο <ος, διότι ώς άποτέλεσμα μιάς Α έκκτυγχρονΐίτμόν καΐ την ίπιταννν μάς εογατών, ή κατάργησις το» προγραμματίστον οίκοδομικής πό 1θη'ν τής άναπτΰξρ(ΐις τής Βιομη ΐρόοου οννενώ«τεο>ς των οίκοπέ- λιτι·κής εν τινι μέτρτη έμφανίϊον χανίας τό Βιοτεχνινόν 'Κ·πμΡ/".»>-
κ.αί ετέρα τελείο>ς ΑσΐκμβΐΛ« ται τα σημερινά προβλήματα ε'- τήριον Αθηνών.
σνγκροτηματος είς τήν ■κ·-
•ηνών (Τχρδ
ρικαινική άερητορική
8|ά ν,οχ?>ν 'Λ0ηνό".ν (τχΡθΐτΚει ή Αιιρ
Ι
« ΠΙΣΛΓΟΓΗ
Μ· ΤΛΧΚΙΙΊ Σ ΜΕΝίίΝ
ΕΛΚΤΣΤΗΡΩΝ
Ενεκρίθη υπό τοϋ νπουργΐί »ι ' Δέν άπαιτείται εΐδι^ή αδειο
ίταιρ«Ιιι Εμπόριον ή κατά 45.792 δολλ^αν! 'τοΰ ΰτ,ονργε''βι> Έμταρίοι διά την
ε!(ταγο>γήν μεταχειριομένο,ν γεοο-
γ /(ών ϊ λ /'στήρ(ΐΐΛ πρό; έπαγγΓλ
_τ.....«., ____ Ντιέγκο Γιούνι- ι Λεκτοκτμον -τροιιηθείας έκ τοϊ Ιικυτι,κήν χρήσιν, υπό των ένβη-
«ν» είς ειδικήν Ανταιτόκ.ρισι'ν τη,: ^"«ερικοΰ μρτασχηματιστών δια 'φερο,μρνηιν παρίΐγιυγων. Παραλ-
ε'ξ Αθηνών «τχρτικΛς μέ την οΙχλ ^Ο^ή;· Διά τής ίν λόγω άναπιο /ή/ω; το υπουργείον 'Εμαορίοι
•νοιιινήν κα,τάστασιν τής χώρα». «"'Ο'ίογής τής Α'5ίο; τής -τροαϊ,θ.ί 'δι' ίγγράφοι· τού πρός τό ι'ντοΐΗ!
«Πάν - Άμέρ^αν». Την εΓδηοι^ "^' Λ"5η«ε τή; άξι'α.; τής ν,το
αΰτήν άναγράφρι ή άα.ερικ.α»3<ή τίίς Δημο<η'η; Έα-ιχριρή,τρ<.); 'Π ιέφηαερίς «Σάν Ντιέγκο Γιούνι- ι λεκτρκτμοϋ -τοοιιηθεία; έκ τοϊ ; ή ρ, τ<) σ»'νολικό Γ>|Η)ς αϋτί)ς θα ά γείον Βιομηχανίας, σχετικο); ι
ρίς 660.716 δολ.λαρί<ι)ν. Η | τΐ] νοορήγησιν αδείας διά τν,ν τι1ς ά-τοφάο-ρο)- αυτής τ ά ι εΐσαγοκγήν τοη· εν λόγω Έί ά Κορτορεϊσον^ προγρπιι ί ής γγή λόγω μηχ*ν την Ί'οοιντιν .-το·λπτε7«Γ:- ι ■ί"Ι0ιι1ΡΥ««>ν Έιιτορίον λήγει τί . ' Ιιιάτΐ'ΐν άνεν συναλλαγμαιτικων ί>ι
είς τάς Αθήνας καί ' ;Πην
«τι ή εταιρεια «Χολιντοίη 'Ίνς»
διχτ1"" "
μηνός.
<ΐτα αέ τό κρατοΰν ε-ΐς την χο>ο·χ» | τύν στεγαοτυκόν τσμέα. Πρωτί-
«ΙιΗτνομΐικόν καθε<ττώς, ώς π.χ. τό ·στιος, λουτόν, χρειάζονται μέτοα τοϋ τής Τραπέζης κ. Πανα «αί αίτημα περί «τπενθαναγκασμοδ ιάποθαρρύν<7?οις τής παραγοιγής •6 έΛΚττημόνιον τονς δποίους θ& των βιομηχάνοιν αίκοδομικιόν ί»λα την λεγομένων «έπαγγελματΐΛών «τικΛς περιοχάς της ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΝΛΤΣΙΣ ΤΠΙΙΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 ορίση ό διοικητής τού Ίδρόμα- ·κων πρός παροχήν πιστωτοιων 'το;. δΐΕΐικολ.ύνσεοιν κ«ί περΐ, παρεμΛά Οί δρ«Η συμμετοχής, <τυμφώνων σεοις τοϋ κηάτονς πρός σνγκρά- πιρός σχετικήν άνακοίνοκτιν τοθ -τησιν των τιμων αυτών»!... {«ουργείου Συντονισμοΰ, είναι οί Δέν νπάρχει άμφιβολία δτι δ Ακόλοτίθοχ: Προθεσμία ύποβολής τομενς των οίκοδομιικών κατα- 31.12.70. Δικαιοϋνται συμμετοχτ(ς σκενίόν Αντιμετίοπίζει δυσχερείας βλοι οί "Ελληνες πολίται ήλικίας ν.αί μίαν έπιβράβυινο-ιν τοΰ ρυθ- μέχρι 35 έτών. Τό κείμενον αης Μού πίολήσεον. Τουτο, δμως, όφ-ι μελ.έτης νά μην ύπολείπιεται των λεται όλιγοιτερον είς κρίσιν τής 80 σελίδθ)ν «ιί νά μην ύπερβαί- Λγορδς των καί περισσότερον νη τάς 100. είς την... άκρισίαν των χατο>
χώρων» καΐ στ<γχρόνΐ'>; κίνητοα
οτνενο>σεο)ς των οΐκοδομικΛν *-
'πιχειρήκΤίΟΑ' είς αεγάλας μονά-
δας. Παραλλήλο)ς, δμο>ς, διάφορα
επί μέοους θέίματα της άνεγέρ,τε
ΐος των οΐχοδομών πρέπει νά έ-
•πιλΛΐθοαΙν με ΛΡρίκτσότερθΛ ρασιο
Λαλιστικόν πνεΰμα καί σιιμφώνυις
πκΛός ταίς ανάγκας στεγΓίισεοις
τοΰ πληθνσμοΰ καί δχι τοΰ Δηαο
σίου κορ^ανα ή έτέρονν συγγενών
ταμείων!...
Ή γ"τοι|ιι; αντη Λρτνποιθη
τόν Λποιργόν ΟΙΐχθΛοαικίΓΛ νπΛ Τοινρι~ινή έπένδιισι; τή; Άν
τής διοικήσεο>; τοϋ ΒΕΑ έν συν Το>ρκττιικής Έταιρεία; «ΗΛΙΟ Σ
δναομο) μέ «ειράν αΐτημάτί.ιν Λ. Ε.» συνολικόν νψον; 68,4 έκ.
τού κλ.άδον, ή |τίλ.τ·<τις των οποΐ δραχαιον ντήχθη διά κοινής άπο- <·ιν 0ά σΐΗΐβάλη ο'ις τονίσθη σχε φάσρο); τή.ν ΰ-Γονργο>ν Σνντονι-
τικχΐις οϋσίαιστικως είς την βηΐι» σμοΰ καί Οικονομικήν εις τάς
βυργΐαν (ΠΛ'θηκοη· διά την άνο- Φιαίτάξες τοΰ Ν. 4171)61 «πιερΐ μέ
<ΐ—·ξιν τίϋν Ί£αγο>γ·.Τ)ΐ· τη,ς 15 ο ·τρ(.>ν διά την {ντο·βοήιθΓ-σιν τής
, η ή ή
Γεχνίας. ΤΑ προΡλήματα τής ι.. ΛνΓοτνξεο>ς τής σικοναμίας τής
αρμοδιότητος υπονργεΐοτ
Οΐκονοιιικχΰν 0ά τι'<χοι·· Ή ίπένδυσι; άφορα την Ανεί' χοις προσεχώς δέ θά κληθοΰν οί '·,| ρ ^ ν ,ζ 'Ελοννταν Λασιθιού ιί/πρό<τ<ο(Γθΐ τού κλάδοΐ' διά την Κρήτης ξρλοδο/ειακοΰ συγκροττή υποβολήν σχετικήν οτγκεκοιμένων ματος Α' τάξειος, δνΛαιιικότηττο*, προτασεων. 20ό δωμαιτίο>ν /«αί 380 κλινών.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ
ΑΤΕΛΩΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ
Εισπράιττειται κανονικώς τό τέ¬
λος στατιοτπκ·ής τό |πι6ληθε.«
Λ'ά τής διατάξ'θ)ς τού ά'ριθρου 8
τοϋ Ν. 2110)20 έατί. των ΑιτελίΓ.ς
'κατά τύ ΔαΛμολόγιον είσαγομι-
νιον είδών, καθ" δσον τουτο θεπι
οείται δτι έξακολοαΗθεί ι.ιχϋον.
Τοϋιτο ΑνεκοίνοΜΐε τό ΰπουργεϊ-
ον ΟΊκονομικιών <5ι* έγκνκλίου τον Ιπρός τάς τελ(ονι«.κάς αρχάς Απο Ιδρχόιιενον την ΰπ' Αριθ 328)70 'γνοιμοιδύττχτιν τοϋ Νοαικοϋ Συμ βοΐ'λίον τοΰ Κράτους, έκ*δοθεϊσαν 'σχειτιικιο; μέ τήν ί,τ,βολήν ή μή τΌνίιζει ότι διά χορήγΓ,σιν τής Αδείας ρΐσαγο>γΓ|-
Ιάρμοδιον τυγχάνει τύ οικείον τε
λ(»νεΐον. Τήν μΕτα'&ί&αοη· τής άο
ιιιοδιοτητος αυτής προιβλέπει στε-
Έξιυτερικ,ον Έμπορίοΐ'.
τική απόφασις τοΰ Συμβουλίοο
τ<ιι τό υπουργείον, προοφεΰγοτ'ν 'ειίς τα φορολογικά δικαστήρία χοι ιέπιτυγχάνο·ν τήν άκνρωσιν των ^ ποάξεονν επιβολή; τού ξ ή; βνο>τίρ<ι> τέλους σταΐτιστικής,
Όν δαοις άντκοϋνται άπαντα τα 0γ
'σπΗΐσιθενιτα (τυναιφΛς ϊνδικα μέσι
|προιβαλ?.ομένο>ν πλ.ήν των αλ.λ"ΐν
■καί των Ισχυρισμών τοΰ Ν.Σ Κ..
ώστΐ νά δοθή τι διη·ατότης ε*ιΐ-
Ιμησεοις τής γνήμης τούτοαι ν ιΐ
τοϋ εν λογ<.) τελους |πί των άτ- ΐ<πό τών Λνοντέρω φορολογιχών δι λ ώς κατά τα ανωτέρω είσαγυμ* 'χίΐσιτηρίίον κοΛ έν τέλει καί {πό 'νο>ν έμπορευ,μάτων. «τοϋ Συμ6οτλίου τής 'Ειακοατίΐ-
Όσάικις οί εϊσαγωγείς έντέλλϊ , άς.
Έΰτειδή ή δημοσία ύγρία εΓνιιι μίαν εποχήν εύιιαριρίας «αί <τχ'·τι >τό θεμέλιον έ-ά τού όοτοίου Ανοι 1 κης Λφθονίας, ώς καί έξαλεΐι|'ονς
ικαδαιιείτα/ι ή κοινωνική λ«ί ο?χο- την νοσογόν(ον αίτιών (ίλονυτϊί·,
»ναμική πρόοδος, αποκ Ακριβώς έ- 'φυμ«ιτί(ι»σϊς κλπ.), είναι ότίι>οιδ'·>.πο
βτΐ τής κ,λίμακο; των άτομικών ά τε χατώτεραν τοΰ έπιτυγχανοιιέ
•ξιών, είναι τό άγαθόν ποϋ ώς πά- νού θΛοτελέαμ«ιτος, διά τόν λ/"1 ο.
«αιατατικως έλέχ;θη «αποτελεί τ* ν «τι δ μεγάλο; Αριθμό; τώ-ν νοσο""
μονάδα πον δίδει αξίαν εις Πλιι
τα μηδενικά της £<οής», διά τθ"' ς λάγσυς αύτούς θεωροΰιΐιεΛ χοήπ- μον νά άπαισχολήσί'ΐμεν την οΐ/ο- νομιικήιν στήλην μέ τό θέμα τοιν άφορά ασθενείας δυναμιν»; ή νά προληφθοϋν η νά άποϋ>ί?α-
αιετθοΰν οριστικώς (π.χ., έ,ππίο-
ικαί λοχείας, νάσοι τοΰ πεπτικου
«■αί ΑινακνεΐΜΓτικοΰ σνστη,μαιτος).
Κατά τόν άρξάμ,ενον μήν> Ιούλιον 1970
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΙΊΟΧΡΕΟΣΕΙ;
•κοινοννικής προνοίας καί ϋγΐίΐν/;. ! "Αλλοκπε είναι ννοι—όν τοίς η«-
Τά προσιφάτοις κνκλο<φορήκτα.ντ-ι στοιχεία της Στατκττικής ίιπη'· ■οίας πα,ραυσιάυοτ'ν ιδιαίτερον εν¬ διαφέρον: Κ«τά τό 196.), αί 5". ■260 κλίναι των 890 θεραπΐΡΐιττ>Ί.-
ων καθ* άπασαν την χώοαιν έδε-
ιχθηισαν 906.508 άσθενεϊς οί δπο'
<Χ καττϊνάλίοισιαν 14.123.712 ήιι*' .ρας νιχτηλρίιας ΐντός αυτών. Τ' Ανωτέρω σημιαίνονν είς γιι <τι ("τι πολϋ ολίγα νοσοκομ,εϊοι, Α- κόμη κια), είς την πο«ντζύονο<ιν, λεΐιτονργοΰν κατά τρόπον σωστυν, «αρά τό γεγο·"ός ότι τό *20% σ(ΐ- δόν των δαπανών κοινωνικάς Α¬ σφαλείας δαηανάται είς χον τομ'ο Γΐγείας κιαί ασθενείας. Άπό πλευράς οργάνωσις, εξ δλλου, τής παροχής τής νοσοκο- μειιπκης πεφΐιθάλψΡΛος, τό πράγιια «άς γραμμάς, δτι τό 10,1% τοΰ τής δρθολογικής κατανομής πραγματικόν πληθυσμόν τής χώ- «Αρων, ποϋ συναρτάται καί μέ την ιρας διέρχεται τουλάχιστον IV» «ν>ευ μέτρον χρήσιν -των νο<κχο- ήμέρας τοϋ ετους είς τα νοσονο- μειακων κλινών, άποδεικνύε ται «ιεΐα καί δτι ένώ ό άρΐιθμός ιον ·καί άπό τό γεγονός, ότι, ένώ *'ς ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ- •σεοκ περί τοκν πρακτ-ψάντ'ον κερ- δί)% ή ξημκόν ώς καί τής καταν© μής τούτο>ν μεταξύ των έταίρων,
οί νόμιμοι έκπρόσοντοι των έτη
ειών περιορισίΐένης ευθυνής. Ή
δήλοσις ΰποβάλλεταιι έντός μτ>
νός άστό τής έγκρίαεως τοϋ ίσολο
γισιμοΰ χρήισεο)ς 1969.
ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ
ΜΕΝίίΝ ΦΟΡΩΝ
1) Κινητών αξιών — επί τό-
ο)λ (πλήν των πρβερχομένοιν |ξ
μπορικχον στΛ'αλλαγών ή τραπεζι-
■κών κοπαθέισεοιν καί, των δανεί-
>ν ή πιστώσ«οιν τού ΑΝ 412)68).
'ΤΠπόχρδοι βίς υποβολήν
λ φυσικά ή νομικά πρόσϊοπα διά
•όκους καταβληθείσας ή —ο~ωθέν
'τας διά λογαριασμόν τού δικαιΐ
ηυξήθη τώ 1909 /ο
τα 1,56%, τό σύνολον των
τό σύνολον της Ελλάδος ό μεπος
όρος καλνψεος των κλινών ίίντι
■νοσηλρία; ηυξήθη κατά 4,2% καΐ ,«4% ετησίως, των Λντικιαρκι>
ή μ!έση διάρκεια παραμονής "ών 'θρρΜΛηιτηιρίων είναι 112%, των
Λσιθενων είς τα νοσοκομε'α κατά
Β,α%.
Οΰτως έπαληθειΰεται ιδ ύποψία
ν&σο-κομειακή καί ίατριχή λε-
111% καί των
τ|ηιχιατρ«κ.(Τ)ν 9ί%, ένω των φι ι·ν
τιολογιικών μόλις 71%!...
"Αν δέ είς τόν τομέα της αΐι
ρίθαλψις είναι άγαθόν μεγάλας εί | οιιμμέτρον κατανομής των νυ<ΐι/*ο «τοδημοίπκής ρλαστικΛτητο; καΐ " , μειαικων κλινών, κατά νοσήματα •τι ή ίήΐτησις των σνναφών ΰπηορ- νΜ γεοιγριαιφικάς περιφερείας, )τρ€ σΐιΰν Ικανοποιήσεως θά αυξάνη Λ- ) <ηειθή καΐ τό εισετι άλυτον θέ^α <ναλάγ<ος τής άνόδσν τοϋ Εθνικον .τής παροχής ίατρικ>τ)ς παρακολου
«ίσαδή·ματος.
[ θήκτεος, τάτε βεβαίως τό θέμα της
Λ^ον, δ'μιος, νά ληφθή νπ' οηχν ( 'δημοσίος ί'γείας διατηρεΐ τήν ιδι-
<"τι έπειδή έκ τοΰ σύνολον τοΰ 'Ελ ( «ιτέραν όξντητα, ήν είχεν άνρκι- Ληνικοΰ πληθυσμόν τονλ-άχκττον τ^ θεν είς την χώραν μας. 6 έκατομμΰοια ατομα (2,1 τοι Ι. ■Κ.Α. καί 3,9 τοϋ ΟΓΑ) Λνηκουν Ή λύσις τοΰ προβλήματος α{ είς τάς πενεκττέρας τάξεις, πρό; τοΰ κακώς θεο>ρεΐται υπό τίνων ώς
τάς οποίας ή νοσο%ομ*ιακή πίοί- άυίά&εσις πόρο>ν και λογισται; ά
©αλψις δίοεται 8ωρεά·ν, ή
<θροιοιθέντο>ιν κονδύλιον ή άκύ,ιη.
ψς
ρουμένη τελευταίως αδξηοις τοί ί«οθρσις κίηΐδινοποιήισεως των «χε
άριθμοϋ των άο'θενων ίσοις νά εί τιχων νομικων διατάξεων Άντι-
νοι άποτέλεαμα της ι|η>χολογί-ι:: θέτ<ι)ς είναι θέιμα ό.ριθής οτΑλτΜΐι.- τοΰ «κατά φανταισίαν (^σ&ρνου^'», ως τοΰ οΐκονοαικοΰ καί νομιν< ό είς Εθνικήν κλα,μακα, φαινόμενον Μρο6λήιματο·ς της δημ,οσίας ΰγειας οτοί) ΐτα,ρονισιάο-θη καί αλλαχού Τό %αί καλής οργανώσεως τού άνγ ίΐράγιμα, αν πράγματι πεοΐ αντηϋ ιπρόκριτΓω, ίξχει (Τημασίαν τόσον δ ««όν άφορά τίς την άργΑνηισϊν τής ίταρσχής τής δημοσίας π-ριθύ>ι|>8
<ος όσον καί <5πό οΐκονομικής κοί νομικής πλετ'ράς. Άπό οικονομικάς διότι τό ~- <τόν των 6 δκτ. δρχ. πιοΰ ύπο.λο· ί ατι κοστίϊει είς τή/ εθνικήν «Ίκοναμίαν άμεσος ή έμμέσως, ή πάσης φύσεοις ντγειονομική π ςι- βαλψις τοΰ πληθυσιμοϋ, διχως '.ιι ·&«ερ'6ολικόν άκόμη καί, διά «αΐίου βυοιτηιΐιατος παροχής τής νο «οκομειαικης κα|, ίιατρικής πεοι θάλψεος. Επί παραιδείγματ^ τύ ϊήτηιια τής διερετνήσείος κΆι ΐτοο ιληψεως των άβθενειών τοΰ τλν- ιθυομοΰ είναι έξ ίσου σημαντι/όν <μέ την εγκαιρον διάγνωσιν κα'ι την ριζικήν άπσθεραπείαν,Ι ή δέ· βιαροχή της ίαιτροφαιρμκΛευτικ·ής «τρριιθάλι|>ρ(ι>ς είναι, άιναγκαίον ν ά
•συνιδεθή μέ την ανάλογονηήν συμ
μιειτοχήν τοΰ άσθενοΰς, πλ.ήν τή ν
άΐπΐοιδεδ'ειγμένίος άπάοοιν.
ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χαράς εύαγγέλια &ιά τούς "Ελ
λττνας έ<Γ<>™λιιβτάς. Ή Λιβύη πε
φΐορίζει την διάθεσιν πετρελ,αίου,
έκ τής παραγο>γής της είς την Δύ
«ν καί τό γεγονδς αύτό έιθ«ο>ρή
θη δ κυριώτερος παράγων εντά¬
σεως τής ζητήβεως πετρελνθ*ο<ρύ- ριον καί αυξήσεως των να«λΛΜτε (όν είς τήιν ναυλαγοράν των «αάν οοερς», την παρελθούσαν εϋδο- μά&α. "ΊΒτερον συμμετέχον γεγονδς 'εΐς την παρατηρουμένην κατ' αΰ τάς ϊξαροιν των ναΰλων, είς τδ» τομέα τής θαλαισσίας μεταχροοας των ύγρών κατ>σίμο>ν, ΰΛήρκ|εν τι
αύξησις, κατά τό παρελθόν 7ήμΕ
Ιρον, των είσαγωγΐ'κων ποσοοτώσ»
ο* (ΚΟΤΟΤΑΣ) τής δενΐίνης
καί, τοϋ άργοΰ πετρελαίου είς τΛν
*ΑνατΓθλικήν άκτήν τώ ν ΗΠΑ.
'Τπό τάς συνθή'κας αύτάς δι
ικαίιος Ιοχυρίζεται δ νανλομεσιτι-
ν,ος οΐκος τοϋ Λονδίνου
φοΐ Λάμπερ» δτι δέν ΰπάρχοτν
'8είξ»ις
ίπικειμένης χαλαρώ
ξ
<Τ603ΐς ΐίδν ήδη ύψηιλιων ναύλων, βιά τα πετρελαιοφόρα καΐθ' οκτον οί ναυλονταΐ — αί μεγάλαι πε/το« λα<ϊκαΐ εταιρείαι, καί «Ι κτ»6ερνή- σεις των χωρίον τής Λύσεως — βά πρέπει νά διαθέτουν Ιπαρκή χωρητικόττητα διά νά καλύψονν την ένθεχαμένην στενότητα πε τιρειλαβου, Λαΰ πιθανώς νά Λρο- ικύψη, συνεπεία κυρίοις τής περι 'κοπής τίδν πωλήσεοιν 6πό τής Λι 1 Μάλιοτα είναι χαρα>οτην οί ναΐ'λωταΐ πετρελαιοφόρίον
νά ανακόψουν την π,οός τάς δνοι
ικλιμάικο>σΐΎ των ναύλιον είς την
γραμμήν τού Περσικοϋ Κόλπου—
Δύσείος εγκατέλεΊψαν προσφά
το)ς τάς ναυλώσεις μιάς διαδρο
μής καί ήρχισαν νά κλείνουν με
τατροράς διά θύο Οιαδροιμάς, είς
*τά έπίπιεδα τοΰ ναυλαρίθμου Γου
έρλντσκεηλ τής προγσυμένης ε¬
βδομάδος.
Ήδη, ομοκ, δ ναυλάριθμος ά
πό 150 άνήλ,θε, την παρελθοϋσαν
Παρασικευήν, είς τάς 160 μονάδας.
ιΣίΐγχρόνΜς δέ οί εφοπλισταί εί
Λοοτοίησαν τούς πελάτας το>ν —
ώναφέροτ'ν πληροφορίαι |κ Λονδί
■νού — δτι Γϊνα» πολϋ πιθανόν
νά ευρεθούν ε'ς την ανάγκην νά
ττληρακτουν ύψηλοτέ'ρους ναΰλους
■χατά τα τέλη Ίουνίου ή αρχάς
Ίσκλίοΐ', Ινώ ώς ίσχυρίϊονται οί
'Άφο), Λαμπέρ ή τιμή των 170
Τού οιεβνοΰς ναυλαρίθμον διά με
Ταφοράν πετοελ.αίου είς Μεσάγει
όν ιϊιπε-ρρίψθη ήδη ίντό των π) οί
οκτητών.
' ΑΙ έξελϊξεις «ΰτηΐ δέν «ΐτεηοΓ'ν
ται ένδιαφέροντος διά την διρ
ιθ·ν)ήι οΙκονομ»|αν άλ,λ' άκόμη καί
διά την μικράν ιδικήν μίκ, την
Ελληνικήν. Ή παρατεινομένη ίϊ-
νοοος των ναύλων των πετρίλαιο
<ΓΟ«ων ώς άποτέλεσμα τοΰ ά,το <ία<ΐισιθέντος .τιεριοριομοΰ τής πά ιροχ,ής των πλ.ησιειστέροον πρός την Δυσιν πηγων πετρελαίου ( Τα τό κλείσιμον τοδ Σοΐίέί:, ή Λι <5ύη ήτο δ μεγαλείτεοος προμη- 'θευτής πετρελαίοι· των ΔυτικιΤίν χωρίον) δύναται νά έχη άμέσους ονχου ετος τσυ μηνός Μ αί ου Αριιόδιος Ο'κοναμικός 'Έφορος ό τής περφερείας τοΰ ί—οχρέον. ΚαταΓιολή τού φόρον συν τή υπο 6ολή τής δηλαχτεο>ς. Παρά των ύ
■ΐτοχρέων παρα.ν,ρατήισ'εοιν τού φό
■ρσυ δεπν νά ΰπο6ληθτ) και ύπεΰ
θι>νος δήλιοσις είς τόν οικονομι¬
κόν εφορον τής περιφερείας τοϋ
των τόκ(Λν περιέχου
σα τα υπό τοΐ δρθροΐ) Γ παρ. 1
ΝΔ 3^2)55 όριξόμβ-να
'ΕιπιΙ μεριοιμάιτιον, άμοιβων κ.
λ, ιτ.: 'Τπόχρεοι είς επίδοσιν δή
/οΉτεοις: Αί ήικεδαπαί ΑΞ καΐ οΓ
Ν. 602 διά τα κ·ι
τα ιιήνα Μάϊον διανεμηθέντα μ^
ρίισχιατα, προμερίσματα,
'έξ ίδρυτικων τίτλονν, άμ'»6άς καί
διοικητικίόν (ηιμ>6ονλονν,
ώς -/αί εκ,τός μιοθοϋ άμοιβας δι
διαχειΐριΐιστών, άνωνύ-
έκ
οί
Αί χρονολ.ογίοΜ ίιποβολή; των δή λοισρηιν
δονν καί 15% επί ΑντιπροττΗΜκην, "Τποβολή (ϊτοιχείοη υπό των έ
£αγονγέοιν διά τάς αναγγελθείσα;
διαφοράς κατά μήνα Μάϊον
ιπρακΐτορον κλπ.
άλλοδαπηον ί
πιχειρή<7ε<ον. 'Τπόχρεοι οί κατα- Γκι>ι>νιτρς εντός τοΰ μηλ'ος Μαίου
ς ε!τ άλλοδαπάς Ιπ
διά την Λαραχώρησι
χρήοιρ'ος μεθόδοιν
γής, σημάτοιν, .·ιοο·ομ(ω>ν, κινηρ
μοοτογραΐφΐκων τιΐινιίόν νλττ., πβ-
/ρί ών τό αρθρον 8 Ν Δ. 4444)64.
'Σΰν τή δηλ<ί>σρι καί ή
τοϋ φόρον.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤ
ΤΕΛΕΙΑ Σ
'Τπόχρεοι: 1) Αί έηιχ« ι ρήσεις
τεχνητής μετάιξης οιά τα άκαθα
οισιτα ϊσοδά των μηνός
εκ πο)λήκτε<ι)ν τοϋ πφθΐόντος (<η·ν· τελε-<ττής φόρον 20% ΙίΛ τής ττ- αής χονδρικής πωλήβιεως). 2) ΟΙ είκταιγοιγεΐς φαι6ενπανών •καί ποροελάνηις πρό τής παραλα- <ΐής αυτών ρκ τοΰ τελωνείου υ" ποχρεοθνται είς υποβολήν βηλω ς καί καταιβολήν τοΰ φόρου λ*>
ΰπολογιΐΖομίνου |πΐ της
Λξί«ς τής λαμ(!ανομένης ύπ' 5-
ι|ιιν διά την επιβολήν των δα/τμΓν
•χαι επί <τν»ντελεισ>ττϊ 10% διά τα (ρπ
■οεντιανά καΐ 15% διά τα έκ ΐτορ
«ιελάνης ειδή.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
α) Δήιλϋΐσις καταναλώσείθί ?1
δών Ν.Δ. 3829)58. 'Τπόχρεοι: ΟΙ
ιεΚταγογεΐς ή διασικευαοτα), είδων
ίτεριλα|ϋβανομέν(ον είς τόν
'τού άριθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς δνοι
Ν.Δ. (τυροί εύροιπαΐκοί, δοϋγτ.ι
■κλπ., κλιμοπ«κττικαί συσκευαΐ <5 •νελικιικττηιρες κλπ.) διά τό σύνολον ιτών άκαιθαρίοττοιν έ<τόδ(ι)ν μηνός (»ονν έταιρειίόν. Επι /.οιΐτων εϊσοδημάτων Ικΐνηΐτω'ν άξιό>ν. 'ΤπιήχρεοΙιΙ
ναιτά μήνα Μάϊον α) Έξαργυρώ
■σαντηες τοκβμερίοια δμολογιων
καί λουτών χρεογράκροιν τοϋ Δημο
<£ον ή ήμρδαπων ΝΓΓ, β) οί κατα βαλάντες μεοίισΐματα προελνεύσείιΐς |ξο)Ιτερι·κοϋ είς φυσικά ή Ν.Π Ή παρακράτησις ένεργεϊται κα τα την ίξαργτ'ρΓΊιση' των τοκομο ριδίοιν ή τή ν καταβολήν των με «ισιαάτων. Ή απόδοσις τοΰ ψό ν συν τη ύποβολή τής 8ηλώ(Τε ιο ς. 2) "Ετεραι περίπτακτεις παρα- φόρου: Δήλοχΐις φάρου έογολαδθΜ», Ίν ώ πρακτόρων, μεσι των, προιμηθευτών είδων πρός τι>
Δημόσιον, ένοιι,κιαιστών Δημόσι¬
ον προσόδίον. 'ΤΛΟχρεοι: 'Κργβ
βόται κλπ. (ή καί τα Ιδία ώς ανω
ΙπρόσΌΜΐα έφάσον δ βαρίύνων αύτά
«ρόρος δέν παρε%ρατή$η), καταθα
λόντες κατά τόν μήνα Μάϊον ττν
αξίαν τού Ιργου ή την αμοιβήν Τ[
θειοοτ»αένο>ν
Γ»3 παρ. 2 ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΠ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΙί
ΜΑΤΟΣ
1) ΦυσικοΛ· προσα'Μΐοη·. Κοιγγ·
(>ολή τή; 4ης δάσεω; φόρον εκτο
δημα.το; ετους 1969 ώς καί τής
Ιτρ δ<κτεοις τοΰ προο«ι/τα(»λ<ΓΓέθ!.' ?τονς 1970. 2) Νομ. πρόσωπον. Κερδοσκο πικοΰ χαρακτήρος, άτινα ϊ.κλ/·ι ισ«ιν ισολογισμόν την 31.12.63 Κοπαδολή τή; 3η; δόσεο); (1)·ΐ; ■φόρον ε'ιβοΛήιιιατο; ?τονς 1969 ώς καί τή; 3η; δόί·εο)ς τον «ρυ •αΐτοιβληίτέΌυ (1)8). 3) Νομ. προααΗΗον μή κ,ερόο 'σκοτΓΐκΛν. Καταβολή τής 5ης 66 σειος μετά τής Αντίστοιχον το·* φόρον. 4) Νοιι. ΠροοοΗτονν υπο εκκα¬ θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.7.70 11 ΰποίολή τής δηλώσεο); καΐ η νπιτοιβολή (ίφ' άπαξ) τού φόρον *φ' δσον ή έκκαβαρισι; ή ή δίάλιντι; έγένεττο τήν 31.~ ■70. "Αλλ<ι)ς ίντος μηνός άπό της 'Ικκαθαιρίβεοΐις ή διαλνσιεοις. Τ1ΤΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 1;>.
7.70
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ 8% ΕΛΕΤ
ΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΙΈΛΜΑΤΙΩΝ
'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ·
σιεο)ς οί τηοοίντες βιβλία 2ας γ.ι
τηγορίας το& Ισχνοντος Κ.Φ. Σ.,
νυα. .τρόβΌκτα, ίδρύματα κλπ. (61.
ίίιβο 48 Ν.Δ. 3323)55) διά τάς
(ϊ·/(ΐθ·αρίσιτους άμοιβάς τάς καιτα
είς έλ^ενθέροι>ς έπαγγιελ
ΑΠΟΓΡΑΦΗ
ΚΑΙ ΧΟΡΗΙΉΣΙΣ
Π1ΝΑΚΙΔΩΝ
ΜΠΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
Άπό τής 13ης προσεχούς Ί
οχ>λίου, ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ
ύπουργείου Συγκοινωνιών, άρ-
χίζει είς τάς κατά τόπους αρ¬
μοδίας υπηρεσίας ή προ&λεπο-
μνη άπογρα-φή καί νορήγησις
άδειών ν.υκλοφορίας καί κρατι
Ι κων πινακίδος άναγνωρίσεως
των ,κυκλοφορούντων είς δλην
τήν χώραν μ,ηγανημάτων ερ
γων κινουμένων, είτε δι' ιδίας
δυνάμεως, ε'ίτε ρυμουλκουμέ-
νοον ύτ:ο άλλων όχ_ηιιάτων.
Ή άπογραφή θά διενεργηθή
είςτήν πεοιο/ήν δπου ύπάγετα'
συγκοινωνιακώς δ τόπος ένθα
ευρίσκονται ταυτα.
Διά τήν απογραφήν των μη
/ανημάτ<ον έργων καί τήν ς ρήγησιν άδειών κυκλοφορίας και κρατικών πινακίδων είς αό χά, δέν άπαιτεΐται ή προσκόμι σις τοΰ όχήματος. πρός επιθεώ¬ ρησιν, άλλά ή ύποβολΎ] υπό τοΰ ϊδιοκτήτου είς τήν άρμοδίαν ύ πηρεσίαν Συγκοινωνιών των ά πα-τουμένων δικαιολογητικών. Συνισταται, διά τής ιδίας ά- νακοινο')σεως ή Ιγκαιρος καί έντό; των τασσομνων προθεσμ,ι ών άπογραφή Τών μη/ανημά- των. ΠΟΤΕ Αί ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΑΠ0Δ0ΧΑ1 ΤΗΝ ΠΑΑΣΙΕ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙΟΣ ΕΙΣΟΑΗΜΑ ΣΤ' ΠΗΓΗΣ Την φορολογίαν των αποδοχήν λογικοΰ 'Εφρτείον εδέχθη δτι ού των τ.'«της θέσεως πλασιέ, οί ό- τος ειργάζετο ώς πλαοιέ 'Ετ,τ-- ^ Πο>ριομένης Ευθ
ΐ (τής έκπτώ<τεο)ς 20% κα- ααιτίας εντος τοΰ τριμήνου Άποι ταργηιθείσης διά τοΰ Ν.Δ. 53)68). λίου — Ίουνίου. Καιταδολή τού ' β) Οί είσαγοιγεΐς ή παραγογοί φόρου συν τή δηλώστι (πλέον χαρ ικηοωδών ύλών (πλήν κηοοϋ μελ·,' τοσήμου 1% καί ΟΓΑ επ! χαρνο 'σ'ών) διά τα άναθάριστα εσοδα σήιμοΐ1 20%). των καιτά μήνα Μάϊον ποληθει- ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ Λόν ΰλιον άποκλειστιοίος πρός κα ταβκευήν κηρίο*ν, λαιατάδοη·, 1σιταρματσέΗο)ν. Βίδική είσφορά ίιπίρ ΤΩΝ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ "Τπόχρεοι : 'Εργοδάται ή νομ. πρόσοιπα διά τάς εντός ΟΓΑ τοϋ τοιμήνο»· Απριλίου — ΊουνΙ νομόν 4169)61. 'Τπόχρβοι οί εΐσο όν 1970 κίΐ.ταΰληθείισας Αμο«β»»ς γοιγίΐς ή καιταακενοκ—αί είδτόν Συν τή δηλιόσει κ«ί ή ναιταθολ.ή τοΰ άρθρον 11 τοϋ νόμον 4169)61. τού άναιλογοΰνττος φόρου, χαραο- Ή εί<τφοιρά (10%) {«ολογτϊεται σήμοι· καί ΟΓΛ. επί τής αξίας των κατα μττνα Μά ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘΡΟΤ ϊολ· πωληιθέντων εί&ων. Ή ει'ΐΛΐφο 5 Α.Ν. 843)48 ΐρά τής άνωιτέρο) περυττώσρως, ώς 'Τπόχρΐιοτ: Βιομηχανικαί κ^1. 'καΐ ό φόρος τίόν δύο προηγοΐΊμέ -βιοιτεχνικιαί κ~χειρή«τεις (πλήν Ι νονν καιταβάλλονται σί'ν τή 8ηλω Ιπαρχιαικων) έφ' ίίσον κατέβαλον 'σει. 'κατά τό τρίμηνον Απριλίου ,— ίΤΠΟΧΡΕΏΣΕΙΧ ΕΚ ΤΟΤ Κ. Ίσυνίου δι' άμοιβάς μισθοιτών ΰ πηρΜΤΐών ά'νο) των 45.000 δογ. ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΜΙΙΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Βασική προϋπόθεσις διά αν άναπτυσσομένην οίκονομίαν είναι ή καλή λειτουργία τής έμπορικήςπίστεως, ή όποία α πά τοΰ 1965 καί εντέυθεν έκλο νίσθη σοβοιρώς. Τα ανωτέρω τονίσθησαν κα,τά την συνεδρία τιν τοϋ συνελθόντος χθές Διοι κητικοϋ Συμβουλίου τής Ενώ¬ σεως Έριοθφα,ντουργών Έλλά δος, τό ίποιον ήσχολήθη μέ τ θέμ,α τής κατοχυρώσεως τής έμπορικής πίστεως. Σχετικώς εκρίθη σκόπιμος ή θέσπισις Ά ναγκαστικοΰ Νόμου κατοχυ ροΰντος τάς συναλλαγάς 2ναν τι των κακοπίστων προμηθευ έ δ τ·ον, τήςδημοσιεύσεο) Δί Άγρο- Καταιοολή τοΰ φόρον συν τή δή έργατοτεχνιτών τοΰ κλάδου ώς καί τό άγορανομικόν. Φ.Σ. Απόδοσις χαρτοσημον τιικών προίισνττο)ν. Μέχρι 10.7. 'λώσει. 1970 δέον νά ίΐποβληθή ή διπΐο ' 'τυιπο', δήλίοσις αποδόσεως τελιόν ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ χαρτοιστιμον, εΐσφορών ΟΓΑ «αί 'δακοκιτονίας έλα:ών, μβτ' άποθειι 'Τότόχ,ρεοι: 'Ε,τιχΗρήσεις Φυ- μχρ ήημ τοΰ νέου Πτωχευτικοΰ Δικαί ου. Έπίσης, συνεζητήθη ή π ρέμβασις των πιστοδοτικών ά( χών διά την λήψιν μέτρων κα τοχυρώσεως των συναλλαγμα τικών τής πελατείας των φορι ών τοΰ κλάδου. "Ιδρυσις Συν τ ο ν ιστικοΰ Συιμβουλίου τώι Κλωστοϋφαντουργικών Όργα νώσεων, ή ανανέωσις των συ λογικών συμβάσεων εργασίας «Ις τόν οικονομικόν 2φορον της δδρας τοΰ ύποχρέου. Συν τή 8η λώσει καί ή ναταβολή τοΰ φύρου ίιτολογιεομρνου είς 1,5% £πί ί{»- καί προβ» ιέπιιπιτώισιεις ίπί τοΰ νόστονς των "κατ»σίμο>ν.
Παρά ταυτα, διά την Ελληνι¬
κήν οΐκονομίαν, τθ δυσάρεστον
αύτδ γεγονός, άντισταθμΧζεται ά
πό τό γεγσνδς, δτι ή Ανατίμησις
Γ<δν θαλασσίων μεταφορΛν ση,μαί *ν&ι πλήρη άπασχόλησιν των 'Ελ ίΚ.ηνικίδν πλοίων καί αίτιον περαι τέρω βιεγέρσεως τοΰ κου καϊ, ,·ναυτιλι,α·κοΐϋ ταΐλάντου Τής χώρας. Θά εκμεταλλευθούν, δ μως, οί πλοιοκτηται την σημ«ρι ■νην περίοδον των παχείοιν Λγελά 'δων της διεθινοϋς ναυλαγορας δ γροθ καί ξηροΰ φορτίου, πρός έ ξυγιανσιν καί ανάπτυξιν τής 'Ελ Α.ηνικϊ'ίς ναυτιλίας, ή θά Λρκε- είς τα έφήμερα κέρση διά να έπενδΐίσουν ταυτα είς ά<τφαλί) 'μέν Λλλά στείρα άκίνητα ίν 'Ελ βετία;... Έν πάση περΐπτώβει θά πρέ- πει νά εχονν ύπ* ον|ιει τοιν ότι ή αερτκοπή των ποΑήσεοΐν τΐΐς Λι- 'βνης δέν θά διαρκέση καί πο?ν άφ' ενός τό πετρέλαιον ιποτελεΐ τόν μοναδικόν σχεδόν «τιναλ.λ.αίγματο<τ·ύοον πόρον ' ετέρου δέ ή ποιότης τού δέν έπιτρειπιει την διάθ«<τίν τού παρά μόνον είς την Δύσιν, λόγιο τής μιν.ράς άτοοόσεο'ις τοι είς Μαξούτ. Μέχρις ότου δμοις δ (Π'νταγμα 'τάριχης Μοαμάρ 'Ελ Καδάφι, Ιπού κ».·βερνα την Λιβύηλ, τεραατι οη τούς έκβκισμούς τον, θά ?χη δοθή ή ευκ.αιρία είς τονς "Ελλη νας έφοπ>Λ<ττάς νά έπιτΰχοτ'ν «κη λά χρή,ματα». Καί την ενκαιρίιχν τρότον ώ<πε κατά τό α' δίμηνον 'προμήιθίια'ν Τ) τό συμπεφίονημένον •κ,τικοϋ καταιβολής αυτών, επί τής σικα ή Νομικά Πρόοωπα διά τάς μΐοθωιιια. Ή δήλοισις έ.τιδίβεται , ΆςΙας των καττά μήνα Μάϊον ίκιθο έγγραφείσας είς τα 6ιβλία κατά ΙΣΧΪΌΓΝ 10 ΜΗΝΑΣ ΑΙ ΕΓΓΓΗΣΕΙΣ ΤΟΓ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑ ΝΑΥΙΙΗΓΗΣΕΙΣ Αί υπό τής ΕΣΟΠ χορηγο 'θεϊντονν οΓτοιχείοιν άγοράς γεωργ· μήνα Ίοννιον πράξεις διαντ^ιης μ,εναι έγκρίσεις παροχής έγγι προιόντων, πο>λήσε*>ς γε,ο>ργι 'κεριδών καί πάσης φύσεοϊς άπολή ήσεως τοΰ έλληνικοΰ Δημοσί
πριοΐόντο)ν Ιδίας παραγωγήν ι|»εο)τν των έταιροιν. Συν τή υπο ου, πρός κάλυψιν τοΰ 30% τή
καϊ εκκαθαρίσροη· επί ποιλήσείος «ολή τής δηλάκτεα>ς καί ή καταβο
διά λογαριοοσιμόν τί>ν παραγιογων. λή τοϋ χαρτοσημον.
ΥΠΛΡΧΕΙΟΙΚΟΑΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ;
' Ή ενοΜτις τόίν ασχολουμένων
μέ τάς οίκοδομάς εΛΐχειρηματιων
εζΓ|ττ><τεν άτο την Κυβέρνησιν την λήψιν μέτρων πρός άναζω Ιπύοωσιν τής οίκοδομικτίς άγοριι- «τικής κινήσε<ος καί δφησε νά έν νοηθή δτι παρατηρεΤται ΰφεοις τίς τόν οίκοδομικύν τομεα, κα;ά τοΰς τελευταίους τρείς μήνας. Την ΰφεσιν αυτήν την εϊχομίν προβλέψει άπό τοΰ παρελθόντος Αύγούστου, ότε είχον ληφθή ώρι σμενα «άντιθεριμαντνκά» πνστο>τι-
*ά μέτρα μέ κύριον χαρακ,τηυι-
(ττικόν την περικοπήν των στεγα
στι/Λν δανείίον. ΙΤράγι α τι, δ
ρυθμός αυξήσεως των έν λόγ.ο
δανείον κατά τό πρώτον βμηνον
τοϋ 1969 ήτο σαφως ταχύτερος
Τοΰ δευττέρου άλλά συτνβιλικώς
τα χορηγηθέντα διά στίγαστι-
κούς σκοπούς δάνεια έντός
1969 σι»μπο<τοϋνται είς 4,7 <τκευα<πών καί των έπιχειρηματι- (ον τοΰ κλάδου. Πρώτον όργανικόν μειοινέχτη- μα τού έν λόγω έπιχε'ρηματιικοθ «,λάδου είναι ό μέγας άριθμος των άσχολοτιμένων μέ τάς «οΐκο- δομικάς |πιχβιν Άθηνιον.
Η ΔΤΝΑΜΙΣ
περιωριζεχο
προηγου
,ιένως είς 6 μήνας.
Ι Ή απόφασις δρίζει περαιτί
ρω δτι παρερχομένου άπρά
^ή εί; τάς έποχικάς καί συγ ' ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ ΣΤΟΛΟΤ "«ου τοΰ δεκαμήνου. παύει ή
■κυριακάς διαικυμάνσε»ς τής ζητή- Ι ίύ έί ή ά
μή
ίσχύς χής έγκρίσεως, ή
| ή δύναιμις τοΰ ίαό την έλλη ωσις τήί δποίας, είναι δυναχτ
Δεύτερος λόγος τής παρατηρον νίκην σημαίαν ίμπορ»/οΟ στόλια ',ΐόνον /.αχόπΐν ύποξθ}Ψις νίαί
μίΛ-ης καχεξία.ς είναι ό κακάς Ιάνήριχετο την τό 'ίιατεθέν οη
μαντικόν άνιοτέρο> ποσόν δπιυς
■καί το γεγονός τής επαναλήψεως
Τής ταχείας ροής των πιστώ<τε'υν ποος τόν ο'ιχιστικόν το-αεα, άπο τοΰ παοελθόντος Δεκεμβριού ε'ς αυτήν θά πρέπιει νά την άξιοποιή- ισοα·ν κατά τόν τρόπον. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙ' ΕΚΠΟΝΗΣΙΝ ΜΕΛΕΤΗΣ Διαγ<ον«ΐμόν πρός έκπονηοιν με λέτης μέ θέμα «Οίκονομική Άνά πτ>ξις καί Έθνική Ζο)ή» προεκή
ρυξε ή Τράπιεζα τής "Ελλάδος,
■καθοροσασα τρία ?παθλα έξ 100,
Ό00 δρχ. το πρώτον, 60.000 το
δεύτερον κ<ΐΐ 40 000 τδ τρίτον. Ή προκηρυξις τοΰ διαγοηκιμου ί γένετο μέ την ευκαιρίαν τής τρί της !πετεί»υ τ*ής 'Επαναοταισϊ- ο>ς τής 21ης Απριλίου. Αί μ«?έ
τα ι θά κριθοΰν νπό έπι-ιροίτης ύ-
ηό την προεδρίαν τοϋ ΰπο8ιο<ν.·η τοΰ τρέχοντος ετονς νά ϋχονν δι ατεθή έτερα (100 έκατομ. δρχ. είς τόν οΐκισμόν, Εναντι 535 τής ίδί «ς περίοδον 1969, άποδεικνύει δ τι δέν είναι τό θέμα τής χρημα το<δοτή<τεως πον εΰνοεϊ τήν δημι- ονργΐαν ύφέσε(ος ε'ΐΓ τόν οίκβΰθϋΐ •κον τομέα. Έν τούτοις, οί κατασκευαοταί οΐκοδομών |~μένουν: νπάοχει ■κρίσις! Καί ίητοΰν τήν λήψιν ώ ρισμένων μέτρ<ον πρός τόνωσιν τής οίκοδομικής δραστηριότητος μρρικά των όποίοιν είναι πράγιια τι άναγκαία, ώς π.χ. ή άνακονιρι «ις των άνεγέρσβ(ι>ν άπό άπαρα-
■δέκτοις νψηλά άοχρ·άλ4στρα των
ο'ικοδόμων, ή τήοησις τοΰ
Ιπρογραμιματισμός τόϊν ο'υκοοοα»
'κών εργασιών καί ή άλόγιστος
ν.ατανομή τοΰ άνοικσδομοαιμένυν
χώρου είς περισσότερα τού δέον
τος γραφεΐα καί καταστήαατα άφ'
ενός καί είς ολιγώτερα διαμερί
ιεί; 2.218 σκάφη, στνολικής χω- πορικής Ναυτιλίας καί τηρήσ;
ΐρητικότητος 12 607.266 κόοο>ν, η- ">ς τής σχεχικής διαδικασίας
τοι «ημριώβη αύξησις εν σ>χέ(Γ ι ές ύπαργής. Κατόπιν ~ο}Ί:ο)
ιιέ την δυναμιν τής Αντκττοιχυΐ %Ί πρό τής εκδόσεως τής άπο
ιήμεριθΊΐηνίας τοϋ 1969 κατά 190
<σκάφη 2.606.234 κόρον. Οματα άφ' έτέαΙ;ομρνης πολυνα-
το<νίας. γ,ναμεθα μαο-. μεταξύ ΝΑΤΛΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΛΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Ένεκοίθη νπό τής 'Επιτροπής •Συντονισιμοΰ Οκονοαΐκή; Πολιτι ■κης ή μείονσις -,'τιτα 45% τοϋ ι- <ϋχύοντος έπιισήμον νανλο) ογίου ς πρω- τή; μεγάλης ζητή<τεο); <τμάτ<ον — νπολ.ογίϊεται ότι ή /ώ <>α εχ«ι ανάγκην 600.000 δΐ(Μ)--
'ρισμάτο>ν — καί τής πασχούσ>ις
■ΰπερπροοφοράς χο'ιροιν είς νεοδ¬
μητα κτίρια — Ιδία δι' έπαγγελ
ματικήν χρήσιν — |νώ συγχοο-
νο>ς αί τιμαί των ακινήτιον δι,ι-
τηροΰνται ή καί αύξάνονται άτό
μΐντκον.
Ι Τό μέτρον τουτο, τό ο-τοϊον εί
Περιοεριβμένης Εύθύιιης
(καί είς καμμίαν άλΛην επιχείρη¬
σιν), ΑΛχολοΰιΐιενος Απονλεχττι-
είς την πο'ιληβιν των έιιτοοπ'
ποίοι αναλαμβάνονν τήν διάθεσιν
των προιόντονν διαφόρο)ν έπιχρι-
θήσεων, Ιχει ο')ς αντικείμενον ή
νπ' ΑοιθμΛν 1892)1970 Απόφασι;
τοϋ Φοοολογικοΰ Έ^ετείον ΆΟη 'μάτων της, ήτοι αηχανο,ν >
νών, ΑιενχοινΚουβα τα; Λροι'"- «·>ν. Διά την δραιστηριοτητα Χ00
θέσεις υπό τα; δποία; αί έν λόγω «ύτήν ήαηβρτο αφ ενός μέν μ,
οδοχαί Λτοτρλονν εΐσόδημα ,κ'παγίαν ΛντιΐΜθβιαν, Λφ έτερον
οτών ί.τηρεσιών (ΣΤ' πη-' , «έ μέ ποσοστα επι των καθαρ.ον
- κετέρο)
γ-ή;) καί ώς ^τοιοντον φορολογοϋν
11.
Είς την Απόφασιν παρατηρίΤ-
ται κατ
ατ' Αρχήν ότι ώ; προκτ'πτι ι ι των — συμ^ς αΰτοΰ διά την ίν.-
ή των μετ* αυτής συμφο)
όοι&ως εκρίθη {«πό τή-
ά
τοΰ ίίσοδήματος», άντικείαρνον
φόηου ρίσοδήιΐιατος έκ μΐΛθωτόίν
ύτηρ·ρσιΐ(Τ)ν είναι οί πάσης φύσεως
ΛπΓ>δοχα5, των μΐ(*θο>των, ό δέ
τράπος άμοιβής Ιπί τοΰ ναραν.τη
ρκτμοΰ τής νομικής (τχέ<τε(ικ τοϋ ακτθοιτοΰ μρτά τοϋ εργοδότον. 'Π ς αυτή, προίΤτίθεται, αννιστα ιιίσθοισΊΛ' εργαιθίας, κατά τό άρ¬ θρον 048 τοΰ Ά<ττικοϋ Κώδικος, έφ' ίίσον υπάρ<χριι νομική — π.,Ό «τοντινή έξάοττισις, στηριίΐομένη Ρ πί τοΰ δικακόματος ΤΌν |ογοδό τον ν ά δίδη κατευθννσεις καί όδη γίρς είς τόν πλησίον αΰτοϋ ρη·τι εόμενον κ.αί τής ΰτο·χρε('(τροις ιοΓ δπιτρρον νά τάς εκτελή, χονρίς 6ε ■βαίοκ νά άπαιτηται καί Απο£ηιιί ο>οι; τοΰ μισθοιτοΰ άπό κάιθε τρο
«Τίοπικήν πρωτοβοΐ'λ.ίαν κατά την
εκτέλεσιν τής νπηρεσίας τού.
Τό Δικαστήριον, άκολουθ <Γ»ν την νοιιολογίαΛ' τοΰ Άρει όν ΙΓά- γου, εδεχθη περαιτέρω, Αναφοι.η- κω; πρός την νομικήν κατάχττα- ■σιν των πλα,σιιέ και την Λναλόγιπς ποός αυτήν ύπαγοιγήν τοΰ εϊσοβή ματός των ρϊς την Λ' ή ΣΤ' λπ γήν (ρξ |ιι.τοοιν(7)ν έπιχειοήσείον ίί εκ μκτθοιτων ντηρεσκον), δτι ε(τ' ίίσον ούτοι Αναλαμ)6άν"οντ,·ς | ρ η ή; την διάθεσιν των προίόντοιν μ·άς των |ντολ.οδ(')χ(ι)ν της Ένώσιον έ-χειρήσεοι;, έργάϊονταΐ Απονίη Γεωργικων Σι»νεταιρι<τμ(Τ)ν ά,τιοι στικώς τλησίον, αυτή;, δχι δέ / ιί | 00ι~ον παραλαβήν οίοινοτντοτε λο ή έκκαλοι>μένης Λπο<ράχτεο)ς, δτι ιοό κείται περί μιοθιοτικής σχέσεοι; ■καί παροχή; υπό τοΰ |κκαλΛΓ'ν- τος εξηρτη,μρνη; εργασίας, Αδιη- ■φόοο)ς τοΰ ώς Αν(ι)τέρο) τρόπον Λμοιιβής διά την παραοχεθεϊσαν ύ πό τούτον εργασίαν Καί ιπρραΐΓέο<ι) ΰπήχιθη το έκ ταΰττις εϊ^τπραχθέν εν σννόλοι παχ}* αντο"Ί τόσον (ήτοι δραχμαί 300.075 εξ ών δραχμαί 20.346 |κ τής παγΐιι; Άντιμισθίας κα(, Λραχμαί 179.72·) Ι κ ποηοστχον επί των καιθαρών κερδών) είς την ΣΤ' πηγήν ιΐο- ρολογίας ος δέ δ τα Αντι'θετα ύποσιτηοίϊίον οίκεΐο·; λόγος έφέσεως>.
ΛΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΣ
Η ΣΤΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΟΣΠΡΙΩΝ 1970
Ώς άνεκο*νώθη νπό τον ίντοι .ι
γείου Συντονισμοΰ, ή Ε.Σ.ΟΠ.
έΛ-εκρινε την υπό τή; ΚΤΔΕΠ ν ■!
«λλου, ρξαντλσνμένης τοιοντοτοό-
πο>ς τής |παγγρλματινής τ'ον δι.ι<ι στηηιότητος πλησίον τή; ρν λύγ") ρτιχειρήσεο);, θειορεΐτατ ότι ςΰ,ιί <τκονται είς προσο>π)κήν έξάρτηβιν
καί ιιι<τθο)Τΐκήν σχέσιν πρός τόν οικείον ίργηδήτην Σΐ'νρτόκ οί ί; «ύτή; πάση; φΰσεο)ς Ατοδογαί τοιν (ίποτρλοϋν είσόδηιια |κ των ΰπηο«τιο>ν.
Έξρτάϊο^σα άκολούθί·); την
σοτήτ(ΐιν ξηρόνν φασολίιον, φανίς
καί ρρβνθίοιν εσοδείας 1970, κ,τ,θο
ρκτθεισοη· ώς εξής των άνά χ
λιόγραμαον τιμών παριεμβάσε ος.
Διά τοίι; φασιόλους 8 δραγιι.
διά τα μεγαλί'κτπερμα, 7 δρχ. οκι
τα μεσίΜτπεριια καί 6 &ραχ. διά τί·
Διά την φακήν, 9 δρχ. ή χον-
ορή, 8,50 δρχ. ή ψιλή.
Διά τα ρρβΰθια, 8,50 δοαιχ δ !ι
ίτνγκεκριιιε'νην περίττοχτιν τοΰ ίκ τα χονδρά, 8 δρχ. τα μέτρια, 7
καλοϋντος, ή Απόφασις τοΰ Φο >ο δρχ. τα ι|πλ«.
ΤΑ ΠΑΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ
ΑΝΤΙΔΙΚΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ
ΤΗΝ ΑΤΘΑΙΡΕΤΟΝ βπέκτασιν
τής έταιρείας «ΙΝΤΕΑΛ ΣΤΑΤ
ΤΑΡΝΤ» Α. Β. Ε. ρΙ; χον χ-»-
ρον των πλα<ττικ<ην είδων, κατά παράβακτιν τΛν σχρτικών νπονογι κων Αποφάσειολ', διά των όποί'ον ενεκρίθη ή ρίσαγωγή κεφαλαίων δι* ϊδρισιν μονάδος παραγοιγής εϊδίον ΰγιεινης, καταγγέλλει δ Τ.ν νδεσμο; Βιομηχανίαν — Βιοτε- χνιον Πλαστικων Είδών. Εί; ίίίτό μνημά τού πρό; τον; {τπουργον; Συντονισμοΰ, Βιοαηιχανία; γαί ΟΙκονομικών, ό Σΰνδεσμο; άν<ι- φε'ρει ότι ή ίταιρεία αϋη'ι, παρά τάς επανειλημμένας όχλή<τε<ς τού τον καί τάς σχετικάς σν·στάσεις τοΰ ΰπονργείον Βιομηχανία;, έϊ-ι ■κολοπθοϋσε νά πα,ράγη καί δια/)έ τη πλ.α<ττικά νιβ(ότια στντκευαιτί α; εί; Κρήτην, καί νά διαπραγαι τενεται την παρ«γο>γήν καί πώλ.η
σιν τοιΐοΰτ(ρ)ν πρό; άλλας έταιο'ί
α;. Ποοκπιίθεται ότι ή διά τό τρί
τον στάδιον τή; επενδιΉτεως πα^ε
ιχομενη εί; την εταιρείαν αύτην εύ
χέρρια παραγοιγής πλαστικων, ά-
ιφορά αποκλειστικώς είς εξαρτήιι ι
τα ΡΪδιον νγιρινή;, μή δνναμένη
|' ΰδ ό
|π' οΰδρνί
φάσεως αυτής χορηγηθεΐσαι έ1
κρίσεις παροχής έγγυήσε(ος τ;
έλληνικοΰ Δημοσίου, κηρύσσο
ται ακυροι έφ' δσον συνεπλή
ρωσαν ή συμπληρώνουν δεν.ά-
μηνον, ανευ πραγμαχοποιήσε-
ω; των σχετικών διατυπώσε-
ων.
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΛ
ΘΑ ΙΔΡΤΣΗ
Η «ΠΑΝΑΜΕΡΙΚΑΝ>
Την ΓδηΐΜΐν μεγάλον τονριστι
νά πα>>,
ώστε νά παύση ή έταιρεία αύτη
αν'παιγντομε'νη είς ξένον τομέι,
γεγονός πού παρα,βλάπτει καιο,-
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
Ή κοινοπο»ηβεΐ/ίτα υπό τοΰ ί-
ποι>ργείοτ' Έμπορίου είς τόν Παν
ελλήνιοτν Σι'-νδε<τμον Πλεν.τοβιομη ά , άιφορωβα είς νυν τροποποίηΐτιν των όριον είσαγο)- 'γςή νημάτοιν νάυλον 6 καί 66, Ηά Απ»τελέ<τη άντικείμρνον Ιξετίίκτ·- <ος καί, σνίητήισεοιν, τοϋ σννερχο μένον την ,τροσεχή Δευτέραν δι "ι ■κη,τινοΰ τού σιιμβονλ.ίον. Έξ άλλον, άριθμό; φορέθ)ν τίις πλεκτοΛομηιχανί/ας, Αναφεοόμενο1 εί; την Απόφασιν αυτήν, ύποστη- ρίΐουν τα εξής: Ό μόνος όρος ύ οποίος τίθεται διά την χορηγή σιν Ατελείας είσαγωγής νημάτονν νάυλον 6)66 προκειμένον πβρί I- πανεξαγο)γή;, είναι άπλή δήλιο- (τις τοΰ είσαγοιγέως ίίτι, την εΐηα χθηοομένην πρώτην ΰλην πρόκ-ι- ται νά έξαγάγη νπό μορφήν έτοί μόν προϊόντος έντό; δύο έτών Απο τής είοταγοιγής της. Κα! ή μοΐ| παινή, ή όποία ήθελεν |πι6λη.9ή είς περίπτοισιν μή τηρή<τεοι; τής {«ποοχέσεώ; τον, είναι ό μετά την παιρ.Ρλεν<τιν 2 των καταίογκτμος των μή πληρονθέντιον δαίτμίον μ^ ΊΐΜΐν προοανξηισιν 8% Προοτθε ται ότι ή διατήρησις τής γενοιιέ- νης παρρκκλίσειο; έκ τής άρχική; Ατοφάσεοις, ε'ντός αύστηρΛν έ2κ γοιγικών πλ<ι<σίο)ν, θά επέβαλε την μεταβολήν των Ανίοτέριο διασφπΜ <ττικών ορίον, τόίτον άπό άπύψ?οις ■χρΟΛθν διενεργείας τή; έπανεξΐΐ ονς τα σΐΗΐφέροντα των μελων τοϋ ' γο>γής, δσον καί Από τοιαύτης /ν
ν.λάιδοιι Ρΐ; τόν οποίον δέν ν-τάγι-- 'ριόσείον διά την μή πραγαατοτιί
* / Τ[ίτιν της,
ΗΤΞΙΙΘΗ Η ΑΞΙΑ
ΤΩΝ ΙΤΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΛΕΗ
ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ
να( ίπ)(>χθΡ(,)Τινον ί>ή θ
το"»ν τοι ι ιτ ντ©61 ο
(- πιρς ττ)λ
μηνός είς μήνα είς έπίπεδα
!επιιτρέ.-ΐοντα την γεφνροΜΤΐν τοΰ
πού παρσνσιάζει ή ά
γορά το>ν.
τοϋ .ταιραγιογικοϋ των
Πα,ραιλ^ήλοις είς τό δτ>,ιιοσ(πΗ!-ΐ
αύτό Αναφίρεται ότι ή ίταιρεΐΑ
*Σεοα,τ·ον Κορτορεϊσον^ προγρπιι
ΙίΙΟΤΕΧΝΙΚΛ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΊΆ
ΕΚ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΤΛΣ
ΤΩΝ ΚΤΚΛΩΝ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Τήν λ.ιΉτιν των προκτ'Λτόντοιν
Τί δέον γεΛ·έ<τθαι; Πάλιν, διν έκ της εφαρμογης της Οιαΰικιΐ- «τΐ'χώς, τό κράτος καλείται νά **ία» διά τόν φΛρινν Κύκλον ίο ενρη την λ.ικτιν άλλα καί αύτην γοϊσιοίν πρ,θιβλπιιατο.ν, θεωρει ως —ζρθ,,^, την δΓ,αονογ<<ι τήν φοράν δχι τ*λείο>ς άννπαιτί- Λπαραίτητσν ποοθπόθεβιν διά την ! ,ιοτί.^ ^ 6ΕνΛ,οονε{(~,ν
των έργαζομενονν είς τάς οΐκοθο <ος, διότι ώς άποτέλεσμα μιάς Α έκκτυγχρονΐίτμόν καΐ την ίπιταννν μάς εογατών, ή κατάργησις το» προγραμματίστον οίκοδομικής πό 1θη'ν τής άναπτΰξρ(ΐις τής Βιομη ΐρόοου οννενώ«τεο>ς των οίκοπέ- λιτι·κής εν τινι μέτρτη έμφανίϊον χανίας τό Βιοτεχνινόν 'Κ·πμΡ/".»>-
κ.αί ετέρα τελείο>ς ΑσΐκμβΐΛ« ται τα σημερινά προβλήματα ε'- τήριον Αθηνών.
σνγκροτηματος είς τήν ■κ·-
•ηνών (Τχρδ
ρικαινική άερητορική
8|ά ν,οχ?>ν 'Λ0ηνό".ν (τχΡθΐτΚει ή Αιιρ
Ι
« ΠΙΣΛΓΟΓΗ
Μ· ΤΛΧΚΙΙΊ Σ ΜΕΝίίΝ
ΕΛΚΤΣΤΗΡΩΝ
Ενεκρίθη υπό τοϋ νπουργΐί »ι ' Δέν άπαιτείται εΐδι^ή αδειο
ίταιρ«Ιιι Εμπόριον ή κατά 45.792 δολλ^αν! 'τοΰ ΰτ,ονργε''βι> Έμταρίοι διά την
ε!(ταγο>γήν μεταχειριομένο,ν γεοο-
γ /(ών ϊ λ /'στήρ(ΐΐΛ πρό; έπαγγΓλ
_τ.....«., ____ Ντιέγκο Γιούνι- ι Λεκτοκτμον -τροιιηθείας έκ τοϊ Ιικυτι,κήν χρήσιν, υπό των ένβη-
«ν» είς ειδικήν Ανταιτόκ.ρισι'ν τη,: ^"«ερικοΰ μρτασχηματιστών δια 'φερο,μρνηιν παρίΐγιυγων. Παραλ-
ε'ξ Αθηνών «τχρτικΛς μέ την οΙχλ ^Ο^ή;· Διά τής ίν λόγω άναπιο /ή/ω; το υπουργείον 'Εμαορίοι
•νοιιινήν κα,τάστασιν τής χώρα». «"'Ο'ίογής τής Α'5ίο; τής -τροαϊ,θ.ί 'δι' ίγγράφοι· τού πρός τό ι'ντοΐΗ!
«Πάν - Άμέρ^αν». Την εΓδηοι^ "^' Λ"5η«ε τή; άξι'α.; τής ν,το
αΰτήν άναγράφρι ή άα.ερικ.α»3<ή τίίς Δημο<η'η; Έα-ιχριρή,τρ<.); 'Π ιέφηαερίς «Σάν Ντιέγκο Γιούνι- ι λεκτρκτμοϋ -τοοιιηθεία; έκ τοϊ ; ή ρ, τ<) σ»'νολικό Γ>|Η)ς αϋτί)ς θα ά γείον Βιομηχανίας, σχετικο); ι
ρίς 660.716 δολ.λαρί<ι)ν. Η | τΐ] νοορήγησιν αδείας διά τν,ν τι1ς ά-τοφάο-ρο)- αυτής τ ά ι εΐσαγοκγήν τοη· εν λόγω Έί ά Κορτορεϊσον^ προγρπιι ί ής γγή λόγω μηχ*ν την Ί'οοιντιν .-το·λπτε7«Γ:- ι ■ί"Ι0ιι1ΡΥ««>ν Έιιτορίον λήγει τί . ' Ιιιάτΐ'ΐν άνεν συναλλαγμαιτικων ί>ι
είς τάς Αθήνας καί ' ;Πην
«τι ή εταιρεια «Χολιντοίη 'Ίνς»
διχτ1"" "
μηνός.
<ΐτα αέ τό κρατοΰν ε-ΐς την χο>ο·χ» | τύν στεγαοτυκόν τσμέα. Πρωτί-
«ΙιΗτνομΐικόν καθε<ττώς, ώς π.χ. τό ·στιος, λουτόν, χρειάζονται μέτοα τοϋ τής Τραπέζης κ. Πανα «αί αίτημα περί «τπενθαναγκασμοδ ιάποθαρρύν<7?οις τής παραγοιγής •6 έΛΚττημόνιον τονς δποίους θ& των βιομηχάνοιν αίκοδομικιόν ί»λα την λεγομένων «έπαγγελματΐΛών «τικΛς περιοχάς της ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΝΛΤΣΙΣ ΤΠΙΙΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 ορίση ό διοικητής τού Ίδρόμα- ·κων πρός παροχήν πιστωτοιων 'το;. δΐΕΐικολ.ύνσεοιν κ«ί περΐ, παρεμΛά Οί δρ«Η συμμετοχής, <τυμφώνων σεοις τοϋ κηάτονς πρός σνγκρά- πιρός σχετικήν άνακοίνοκτιν τοθ -τησιν των τιμων αυτών»!... {«ουργείου Συντονισμοΰ, είναι οί Δέν νπάρχει άμφιβολία δτι δ Ακόλοτίθοχ: Προθεσμία ύποβολής τομενς των οίκοδομιικών κατα- 31.12.70. Δικαιοϋνται συμμετοχτ(ς σκενίόν Αντιμετίοπίζει δυσχερείας βλοι οί "Ελληνες πολίται ήλικίας ν.αί μίαν έπιβράβυινο-ιν τοΰ ρυθ- μέχρι 35 έτών. Τό κείμενον αης Μού πίολήσεον. Τουτο, δμως, όφ-ι μελ.έτης νά μην ύπολείπιεται των λεται όλιγοιτερον είς κρίσιν τής 80 σελίδθ)ν «ιί νά μην ύπερβαί- Λγορδς των καί περισσότερον νη τάς 100. είς την... άκρισίαν των χατο>
χώρων» καΐ στ<γχρόνΐ'>; κίνητοα
οτνενο>σεο)ς των οΐκοδομικΛν *-
'πιχειρήκΤίΟΑ' είς αεγάλας μονά-
δας. Παραλλήλο)ς, δμο>ς, διάφορα
επί μέοους θέίματα της άνεγέρ,τε
ΐος των οΐχοδομών πρέπει νά έ-
•πιλΛΐθοαΙν με ΛΡρίκτσότερθΛ ρασιο
Λαλιστικόν πνεΰμα καί σιιμφώνυις
πκΛός ταίς ανάγκας στεγΓίισεοις
τοΰ πληθνσμοΰ καί δχι τοΰ Δηαο
σίου κορ^ανα ή έτέρονν συγγενών
ταμείων!...
Ή γ"τοι|ιι; αντη Λρτνποιθη
τόν Λποιργόν ΟΙΐχθΛοαικίΓΛ νπΛ Τοινρι~ινή έπένδιισι; τή; Άν
τής διοικήσεο>; τοϋ ΒΕΑ έν συν Το>ρκττιικής Έταιρεία; «ΗΛΙΟ Σ
δναομο) μέ «ειράν αΐτημάτί.ιν Λ. Ε.» συνολικόν νψον; 68,4 έκ.
τού κλ.άδον, ή |τίλ.τ·<τις των οποΐ δραχαιον ντήχθη διά κοινής άπο- <·ιν 0ά σΐΗΐβάλη ο'ις τονίσθη σχε φάσρο); τή.ν ΰ-Γονργο>ν Σνντονι-
τικχΐις οϋσίαιστικως είς την βηΐι» σμοΰ καί Οικονομικήν εις τάς
βυργΐαν (ΠΛ'θηκοη· διά την άνο- Φιαίτάξες τοΰ Ν. 4171)61 «πιερΐ μέ
<ΐ—·ξιν τίϋν Ί£αγο>γ·.Τ)ΐ· τη,ς 15 ο ·τρ(.>ν διά την {ντο·βοήιθΓ-σιν τής
, η ή ή
Γεχνίας. ΤΑ προΡλήματα τής ι.. ΛνΓοτνξεο>ς τής σικοναμίας τής
αρμοδιότητος υπονργεΐοτ
Οΐκονοιιικχΰν 0ά τι'<χοι·· Ή ίπένδυσι; άφορα την Ανεί' χοις προσεχώς δέ θά κληθοΰν οί '·,| ρ ^ ν ,ζ 'Ελοννταν Λασιθιού ιί/πρό<τ<ο(Γθΐ τού κλάδοΐ' διά την Κρήτης ξρλοδο/ειακοΰ συγκροττή υποβολήν σχετικήν οτγκεκοιμένων ματος Α' τάξειος, δνΛαιιικότηττο*, προτασεων. 20ό δωμαιτίο>ν /«αί 380 κλινών.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ
ΑΤΕΛΩΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ
Εισπράιττειται κανονικώς τό τέ¬
λος στατιοτπκ·ής τό |πι6ληθε.«
Λ'ά τής διατάξ'θ)ς τού ά'ριθρου 8
τοϋ Ν. 2110)20 έατί. των ΑιτελίΓ.ς
'κατά τύ ΔαΛμολόγιον είσαγομι-
νιον είδών, καθ" δσον τουτο θεπι
οείται δτι έξακολοαΗθεί ι.ιχϋον.
Τοϋιτο ΑνεκοίνοΜΐε τό ΰπουργεϊ-
ον ΟΊκονομικιών <5ι* έγκνκλίου τον Ιπρός τάς τελ(ονι«.κάς αρχάς Απο Ιδρχόιιενον την ΰπ' Αριθ 328)70 'γνοιμοιδύττχτιν τοϋ Νοαικοϋ Συμ βοΐ'λίον τοΰ Κράτους, έκ*δοθεϊσαν 'σχειτιικιο; μέ τήν ί,τ,βολήν ή μή τΌνίιζει ότι διά χορήγΓ,σιν τής Αδείας ρΐσαγο>γΓ|-
Ιάρμοδιον τυγχάνει τύ οικείον τε
λ(»νεΐον. Τήν μΕτα'&ί&αοη· τής άο
ιιιοδιοτητος αυτής προιβλέπει στε-
Έξιυτερικ,ον Έμπορίοΐ'.
τική απόφασις τοΰ Συμβουλίοο
τ<ιι τό υπουργείον, προοφεΰγοτ'ν 'ειίς τα φορολογικά δικαστήρία χοι ιέπιτυγχάνο·ν τήν άκνρωσιν των ^ ποάξεονν επιβολή; τού ξ ή; βνο>τίρ<ι> τέλους σταΐτιστικής,
Όν δαοις άντκοϋνται άπαντα τα 0γ
'σπΗΐσιθενιτα (τυναιφΛς ϊνδικα μέσι
|προιβαλ?.ομένο>ν πλ.ήν των αλ.λ"ΐν
■καί των Ισχυρισμών τοΰ Ν.Σ Κ..
ώστΐ νά δοθή τι διη·ατότης ε*ιΐ-
Ιμησεοις τής γνήμης τούτοαι ν ιΐ
τοϋ εν λογ<.) τελους |πί των άτ- ΐ<πό τών Λνοντέρω φορολογιχών δι λ ώς κατά τα ανωτέρω είσαγυμ* 'χίΐσιτηρίίον κοΛ έν τέλει καί {πό 'νο>ν έμπορευ,μάτων. «τοϋ Συμ6οτλίου τής 'Ειακοατίΐ-
Όσάικις οί εϊσαγωγείς έντέλλϊ , άς.
Η ΑΛΟΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ (1461)
5
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Ε'
Κα/οϊ
τ
0 ΠΑΡΣΙΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕ
,ΤΝ'ΤΑΣ 1461
ρλργαν· κατέβα
>ΰς την Πάλην,
άπαν
με<τοστ·ράτιν • ίγώ Κ'ώτρσα κι' άπολοίάν V έδωκεν. Τι·,» μαΰθον άτ' ίγΰριθΐν, μαΰρος ίρημωμίνος, κι' Λ ιΓΓ/ι , . ,·ν γήν δάν.οί'α εγόμοσϊν το?.οιάν 'κ, τοί': θροαποΰς, απολοϊ- αν 'κ' έ δών αν -'η' έοώτρβα θροΰ πά. καλΐας, Λοττλονάθανε. ηαβ εΐν' τΛ γίννητα σον- Έ«ώ ϊιι<Η'ντ μάστορας σ' Έ) ληνηκα τα ΚάΌττοα οί "Ελλττν" ε μέν ωοισαν: Κα τΡΛα σΰ σήν Πόλτιν ρίτΛ «ά λίγοιν*/ Λη.λλικαρ", ντΛ νά λέγονιτε νίε μ"; ^' κ«"Τ?ογσ. το»ο κα τα φον<σ4τα! χαπέο ίπαίοα γώ καΙ πά γο) τίς σόν κνοι - «. λο5 Π'10» τδ βηοίλΛΜΐν (Τή ηηοα θΰθ' ρίΐοί&ι» Έμ» νι' ή ιιΛννα - μ' εοιητα μ£ την καλϋ - μ 1ντΑμ«ν. Η ([άννα - Μ·* ξάν ?οώ—σ?ν η' ή κάλ φωνήν V £δ(,»-,-ν Κ,,ί οί χαλοί ιιου οί γειτόν σιν τεα ερο>τοίίνρ κλαίγνι:
•'ϋοί Ηίό-' κ«ί Βάί έΊιας ΓΐΛο
&εν ή ΡωμΛνία'
•ρ,τπο' νίί μ* την σπάθαν »του
τ* 'ΕΑλ.ενικόν κοντάρι - ·/
5ΗΊ άτοΐ'νονς σκόοίτσον Λτς «αν
δνεμος τα φύλλπ
τόν πονρνόν, χίλι
ούς τό μείτπμέοιν"
6οοχήν κηί 6ρε
χει τουρκοποΥ>/>ιΐΐ
,Ί θρόν ϊβτρβρν δροχήν, βροντουν
τα εκκλησίαν
Ντ' £τσίκαμέ σε ν<χί βεέ - μ σά αϊμαπτα ίκιμμένοι! ϊηράντπ χρόνια κτίσκουνταν τοϋ ξένον ιιο'» Λ Κάστρον χι' ιϊτώοα νά χαλάεται μέ τόν οαρτΛ' την σπάθιαν; Έ/γϊ τοιθίη χιελαϊδοΰν μέ φλογε ρόν λαλίαν ϊ/ρ! "Ιί'λρνοι πέθαιναν μνρια παλ ντή ι , , σμίνα — μη ,.ΡΤί πηντα χωρισμόν είναι τ4 μαίίρα ή ξενιτια τρ! τα κλαίητα ημερα τή χαο3ς ^ Καει; οτιο' ΙΝΛ.ΚαΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗΣ' ΙΙΛ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΠΣΜΑ σ- ί τα νί?ιιηις κηοάΠια τ' έγνο'νρ.ιμα, τα ειιορφα, τά~ Λα'■ ν μέ τ' άλ.ηνορά,τλρα τραΛ'Τρλλενοι, δρακελλενοι δρακρλλενοοτούλια ϊ Κ Γ έιμπρολαοιία θ' εμ,προαάεΐ <,.„, τόστολον /αράβιν, τ' εμεττερον ή ψή χαρδς νοονλη&ία ««ι ^ρύλλα κι' άθαιιιάραντα νίικα. ττο?.ιομίνο «<α ιιε τα Τιμιόβτανοα καΐ μέ τ' Λετθφόρα τ' ('ίγια τίϊ έξα,-τίτρρυνα καί τα 7(?"σά σημα/ας Κ«ί αη μρ-σαΐον τ' αλ,τοινιον τη Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'λπό τό άριοταΰργημα ·τρΐ" ΪΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: - "Ο ΛΙΛΓΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΪ.Α» ΣΚΛΑΒ4 ·>2£ον
μετα,ξΰ είχον Μχτεβή
«ήιπο, ή Άνίκα καί ή ΒάΓχο
>ι
ς, η
■κτες καί τρομαγμενες τή σκηνπ.
"Ηξεραν καί οί δυό τον; τό Λ «.-
«ηλ, νι' αΰτό ήταν ηίΛαιες .τμ,
ή όργή τού ήταν Λικαιο/νθγη Λτ.
ΆΛλώ δέ ά
μς κ
κι* ή Παναία κι' δ Χοιστόν βα
στέκνε κ' εύλογοννε:
Ό ούοανόν, ή θάλασσ« κι
ή
ή
ούοανοφυκτια κι' "Αεν φώς
Οά
7«.λιεΛ-α
φγιμ
Καί το βροφ(!)ταγον κλ
ράιβιν θ' Ιμποοπηιρι
αί Ανργγιχτα άοκτή θα-
λασ<τα; τό κυμη,ν γης κι' ούοανοίί. Καί έπονράν»α Γύμπ«ντα ν" αντι 6οοΰν γ, βΰοηνικά, πανέμνοστα, λαλίας 4 θίι κλεΐσο την ^μιλία μου ιι' εν« τραγούδι, π^-ύ φερνει τόν τίτλο «Δοξολογίαν γραμ,μ.έ'νο & <ιι τή φίλο μου τ. Νομάρχη κ. Ή)ί« Τβιρκινίδη. Είναι σχετικο |μΐ την Λβάσταχτπη νοσταλγία τίιν ΤΤοντίων καί διατυπίόνΐι την -ώτι καί την έληίδα γ«ά τό γυ οιηΐιί) (ττη γή των πατε-ρων μας, Λτήν Λλησμόνητη Ποντιακή γ<ή. .0ΞΟΛΟΠΛ Μέ τί καράβια άληγοοόπλεα νι* άρματίομένα ψαλσίματα κι' εύλογητά κ«ί το Χριατός Άνέστη! Τή Ρί,ιμανίας Ειιορφα ημέρας χά ρρμρνα θά εοταν κιί ς' έμέτερον την νμήν, φωσχαρεμένη φώς καΐ χαρά σ' Λμμά,τιαν μουν, φως καί παρηγορία! Κι' ίίθρν έιιρΐς θά κλ(όσκουμρς β' κεΐνα τα στερεάς ή ενλογϊα τή Χριστοϋ, τΛ χίλια κα> οχτΰνας.
δέ θά
ετσι έ'να φονκαρά δνθροκπο, Ώσ·.ύ
λάψο>.
Ή νοηά ϊκανε ρνα βήιια Λΐσ<* "χ/η τοΰ ά>άντησε:
— "Ετσι θά ρΓναι γιάκ« μο, α
Φ'ΐι"! τό λές έσΰ, μά μή τόν πάρη.-
ττήν ι(ηιχή σοι>, Λνθρπνΐος ε'.να·.
Ό Κοκ,κπλας την καθ>>σιτχ'ϊο··
— Μη φοίιάσπι τής εΓπε, έγώ
δέν πρόκειται νά τού κάνοι νο-.'ό.
Άλ>^οΰ, σέ δλλοκς θά δίάση λόγο,
ρ'φοιΊ δέν θέλει νά μιλή<τη σ' ίν'- να. Ό σ™οΰνο- τροιμοικοοιτήθηιχι : — Μή τό κάνης ΑφΓντη ιιον τοΰ ρΐπιρ κλΛΐ|ιιάοι·κ<ι. Λιυτήοοι τα π««ιδιά μου. Έγώ σοϋ εΐτη, τό μόνο κα·κό ποϊι ίκανα, ««ροΰ τό ι ο μίϊης αίιτό κ,ακό, ρΐναι ότι «τποι χτητ/.α στό ντοτ»6ά<>ι τού (Γ—,τνοό
'σον γιά νά στνλοΊβω τή
για μάς Λ Παντός Ενα
άπίραντο Νεκ.ροταφεΙο Αναιμνή-
χρονο σέ 2 ήιιρρομητνιρς: 29 Μα
ϊου 1453 σάν Πανίλληνες καί 15
Αυγουστον 1461 σάν Πόντιοι, γό
νοι ρΰκλεων προγόνων. Λυδ θρή-
νοι! Καί στοΰς δύο θρήνονς κιι
ιποιο πονλΐ φέρΛ'Ρΐ τή μαιΊρη ειδή
ση της καταχττροφής. Τό καθενα
«τν<μ6ολ<ί£.Βΐ καί μιά τοΰ Δι,νεφάλου τής Κωνσταντίνου ιτόλεως καί τό δλλο τοΰ Μονοκέ- ψαλον της Τραπΐεαύντας. ΟΙ δυό 'άετοί, π»ύ δέν 2πα·ψαν μέχοι σί», μερά νά σπαιθί^οττν τόν οΛρηνό τα βτοάτας τ* ούραΛ'όδειχτα έπή- των άναμνήοιεονν καί των μας θά συνίΐχί<Τ{>ιη' το πέτανμά
τους γράφοντας θεόοατονς κν-
νκλους πάνιο καί όλόγυρα άπό ιιη
ιπαλιές το*ν φωλιές ώσπον νά φΌΛ
>ση τό πλήρ<ομα τοΰ χρόνου! ' 'Αιθεράπευτοι ναοττα·λγοΙ τής λλι ΓΓρώας γής άφήνομε τή βιαχαη εθχή στή Νέα γενεά: νά την φί οη σττά ίσα τό καράιδι τής Άρ- γως στά μυροιμένα τοΰ Πόντον άκ,ρογιάλια, δπου τα ίερά κόΜΡιΐ.· λα των προγόνων μας. Ποίος ξαίοει.; "Ισ'ος πραγμα τΛτιοιηθή ή εΰχή μας αυτή, για τί άνειξερεΰνητοι είναι αί βουλαί τοΰ 'Τφίιθΐτου. Ή ΡίομαΛ'ία κι' αν πέραβεν άν θεΐ καί φέρει κι' δλλα. Πάλι μέ χρόνια μέ καιοβνς πάλ» ιιας θάναι. ΤΕΛΟΣ παιδία ϊίι'ηγημένας γενεάς. Καί τοαντα βοξαομένοι, τοαντίλλβνοι, δρακέ'λλενοι καί ΐνρακελλενοπούλα /αί με τ' ελπίδας τα φτεοά καί μέ τα τραβοίδίαις, τη βίϊηαααν έδέβαμε την λ- ΐίροκυματοθσαν /«Ι σ' &Μ>ρφα. παντέμορφα, χά
μίλο&εντςκομιβνα
τα βαλαββάκοα ?οβαιμ.ε. Χρόνια
ευλογημέ"να!
τή ΡθΗΐα>«£α, πο(ι)τοφ05ς, πρώτον
χαρα καί δόξα!
"Αν σΑ. χοονογνοίσματα
μαθρα
«αί ιουιιε άβτεοέωττιοι, μακοΛ και
ϊΐονεμίνα,
*>Γ'; χατ καοβία κλώσκουινταν σ*
ίμίτεοα τα κοσμα,
1 — Καλά, τ' δκονσα αντά, τηΓι
ιάιπάιντησε ό Κοκκαλάς καί πτοί-
'φην-ε στην Άνίκα:
Φρρε τα σκυλιά, τή; εΓπ?.
'Εοοείνη άινατρίχιασε:
— Τί 2»εΊ; στό νόν σου; ι όν
{■ρώτηβρ.
— Κάνιε αύτό πού σον λέω, τής
βΐπε προατακτικά δ άδερΐφός τνς.
'ίΐ Άνίκια ίιπάκουισρ. Άποιΐ'»-
ίκ,ρννθτρΐ,ρ καί γύοισε σέ 'ίγο, κη«
τιόντας άπό τα ,τρριλαίμιά τονς,
τούς δΰο μολοσσονς.
Ό Κοκν.άλας, πρόσταξε τόν
■χαμάλη, νά βγάλη τό οταικι τό
ιτον γιλρκο, τό μόνο πού φοροΰ
<ΐ?, κατάσοοκα. 'ΕΜΡΐνος κίτρινος <τά τό φλοαιρί σιιμμορφώθηκΓ νιί ό Κοκκαλάς ?6(0<ιρ τό γιλέκο στά «τικ.τ>> ιΛ νά τό μνρίσονν.
"Τστεηα τό επέστρεψε <τΛ'η στόν σπιοΰνο. — Φόρεσέ το τοΰ εΐπε καί πό ι <τεξε. Θά σέ κλείσίο «τίϊ καρδου- ναιτηοθήκη καί θά δετσοι τή σνι'ιά Λπ' εξω. "Αν τολμήσης νά φυ· γης, σέ ε'ιδοποιω, θά σέ κάνουν ιττπιρτσάδτα. "Ελα τώρα σήκω. Ό σπιοΰνος άναιστρναξρ μτ Λυ Πήοιε τό γιλέκο πού τοΡ ό Κοκκαλάς κι' ένω τό (ΓΌροΰσε τοΰ είπβ: — Γιαιτί μέ βασανίβεις δδι/ο μοί»; "Αφηισέ με νά φι'- <τα συζήτησε μέ την ά&εΛ.φή τί υ νιά τό φιρμάνι καΐ τα ι^τε^εςί «τόν αφεντη τού, δλόκληρο τό ί! κοιδόαηιια των μεταρρυθμίσε,ιον κιν&ννευε νά καταρρεύση. Οί άν- τιΑοΐΑτπκοι θά πέιρνανβ τα μίτοα ταΐ'ς καΐ γιά νά μην έ*ραρμ/»ιτθή (τό μέτοο τής δτοινομής γης στονς οτικιτιώ·τΐς, πού θά τούς άφών"λι ^ι κ«ί Θά τούς έξουδετέρωνε, δέν νά ξεοήκωναν τούς γρ κι' άχόμα νά φτάνανε ως την &ολοφολ<α το3 Χοιιλτά τό κε^άάΑ χον κοίτ'-ξ" την Άν&αι, πού στρκονταν οί.Ί πάνω τού άμίλητη. — Τί βκριπτεσαι αΛεοφέ μβ> ;
■τόν έρώττηοε έ^εϋνη κ«ί, τοΰ χάϊ-
δρι|ΐε τα μαλ/.ιά.
Ό Κοκ,κάλας τής εί— τίς πχ(
ιρεις τού καί τούς φόβονς ου.
— Εύπτχόις κοΐτρληξβ .τού -όν
■πιάισαιμρ κονΐ τδν 2χομε στά χέριιΐ
μας τό σπιοΰνο.
— Εΰτυχώς ρϊΐανίλη,βε βα χα-
μ6νη κι' έκείνη. Καί τώρα τί λί,
■·ά κάνοτιμε; τόν έ^κοτησε.
Ό Κοκκαλάς εμεινε γιά λϊγο
•σΛειπτΐίίός κι' δστεοα τής άπ.ιντη-
σρ σο6αοά:
— Άκουσ>ε. Πρωτα «ρ?πε· νο
ΐξαισφαλίσουμε τή δική μας ι γ
£(,>ή, γιατί ή ΐ.ξα<ρά)νιση τού σι· · ούνον, 6ά άνηβυχήβη τό/ Μ*ο· σταντ{;ήμ.-ταιση. θά καταλάβη ("τι «πρσε στα χερια μας κίΐϊ θά <χο βηθή, ιι-ήρτχ,ις ό α,νθρίοπός τού ;.ι λήση καί τόν άΛοκαλύψη. Γι' αΰ¬ τό ϊσως σικιεφθή νά μας βγάλη άπύ τή μίση. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙι ά- ι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΘΕΑ ΤοΟ συνεργάτου μας 5 όν Ό θρήνος τονς βηικιίχθηκε ψηλά, ν"ί τάοαξε την ήριειμη φϋση μέ "«ν β).ι6ερό τού άντίλαλο! 'ρελιλα'θτ|καν>ε άιπ* την ά
;, πόσοι έσϊΐάσ<ίνε μονάχοι ιοεφάλα τονς, γιά νά μην άικοΰ τί»ν δγριο έκ-εϊνο χορό τοΰ θα κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ·· "Ω .τρήτιει νάνε πολύ δτιμος 'Ίΐνίίς, γιά νά ξεχάση τα τόβα ""οτΐ'ρια, κι' δν δέν ΐ-χπ σφΐγμε ·" τα δόντια γιά μίαν έκ&ίκησι γ ι "'Μντια, τότε σίγουρ« τοΰ λείπει "^ τίς φλέβες αΐαα έλληνικό! Πθίν ξτ>μΡί>(ί>ση ή τρ«ιμΡιρΐν
^1 νΰχτα, ό Μιχάλης μέ την «λλτι
"ΐ'νοδεία ξεκινήσανε γιά τό Ού-
Μία βροχερή μερά ή
συνοδιεία Εφθασιε στό σταθμό τοΰ
Ούσά«· «ϊχαν μείνει «ενήντα δ-
Ιλοι δλοι, άπό δια,κοσοιις πού ξεκι
νήσανε στήιν άρχή... τό δολοφονι
ικό λιεπίιδι των τούρκων καί τα 6α
•σανιβτήδρια είχανε άφανίσει τούς
Ιάλλοιις!
Κατά τό βραδάκι ό Μιχάλης
I-
ΐτυχε ν' άκοΰση μιά κρυφή, κουβέν
τα δυό τοΰρκίιη·, καΐ τό αΐμα τον
ίπάγωσε άπό τή φρνκη!... "Εμα-
'Οε πώς τούς περίμενε δέβαιος θά
Τό
V
μαρτνριο που πε
Λκούγοντας όλοννχτίς τούς
στόν έλαιώνα, κα], ή ακ?
ιΐπό ατιγμή σέ στιγαή θά
κι' ή δική τους σειρά,
είχε καταντήοιει μισοπιεθΌιιιε
Πώς νά τό ακάση;
Κοντα στό σταθμο ήταν ενα
στραιτϋΛΐεδο αΐχιμαλίότίον φαντά-
ί/ιον οί τονοκοι τους είχαν ά«ιοδε
κι' αΰτούς μέ τρομιερά
ποίος Τίςε.ιε ομ'ος... ϊ-
οως βίονάτανε κανεκ αα£ύ το·ς...
ι Τή νΰχτα δ Μιχάλης άπο«ράσι-
λ· · έτσι κ' ίτΐτι χαμέν^ς ήτανϊ...
τι τιορα, τί Οστερα!... ή έλπίδα
γ7.υκειά είναι...
Οί συνοδοί κοιμιοντουσαν μ^-
σ' ενα σπίτι τοΓ» στιιθμοΰ, μ?
» καταντή^ε. μ,<τα.ε^ιιέ « εχά^χνε την αίσθηση τής Όυσμίνο. Απ' το χοιηι που τους ^ αΑ»ι δ ιουρκος στςχαοπ. 'ιήζ··. τούς φαινιίίτανε σάν ψίμμα ">? γλΰτωοαν!
Ποΰ πηγαίνανε;
Στο θΰσάκ;... στήν "Αγκι·ο«; ·
πστίσει ό τουρκος
δάη,χης,
οί
■χοπου
τού αφανιοιμρνοι τοΰ
είχαν π?"ΐ κάτο> άαό τό
τοΰ σταβμοϋ σάν
νε-
τοΰρκοι πότε τδνα τυύς λέγη | ικ<-")ί· γιά την άγωνία πού *> στό πρόβοχπό τουι,.
ιό τα χωρία ποΰ περνούσανρ
οί τοΰρικΛι χωοιά-
τοΐΐς πετροβολούβ'ανβ βρί
α'Ισιχρο. τό ΧρΊκττό μας.
στίς λάισπες, καί
ακΰλινα, καιτορθοκτΕ νά
φθάση μέσα στό συοματόπλίγμα
των αιίχμαιλώτίον, μέ την ψυχτΐ στό
άπ' αΰτονς ?8,ναν στούς νο
γ.....
Τόν μαξέψαν-ε <Τ ίνα Οεοαχοτει ξαπλιοβταε οί ϊ,ς κανένα πεντόλι,ρο λέγον- «Δόζ μου γικιαοΰρη νά τόν θυσία στό Προφητη μας!». λιγόστηισαν όσο μρς/ ς η °<1μ.Ρνε καί ?νας Απ' αντοίις γιά ι, ω; τ0 '0ί τοι-ς δρόμοχ»... τοΰ νο ^θ, τ«ς σέ μιά λινατβα. »Ηταν Λεραοιμέ'να μβσάνυ- γτα- την π·ένθιμη σιγαιλιά ποΰ ίλενε με'σα στό Λιμιπ^ί έτάραξαν οί φο>νές τοΰ Μιχάλη· παιραμιλοΰ
Κτρ στόν Λιρέτο τού, κ' Ιβλεπβ φο
ι6ι ρά φαντάοιματη...
Οί αλλοι τρομαγμένοι. άίτό την
ΐχρνεβή «νοή τοΰ θανά-Του που 2ν'
■νοιωθαν νά τοϋς περιζώνη,
Ό Κοκκαλάς, χαιμογέλασε,
τησε τό κειράλι τού κι' ?π»ασ
—ό τόν ώαο τό χαιμάλη, των Γίΐΰ-
ιχ<ι>σ·ρ κ.αί τόν ?σ.τ·ρο)ξε πρός ι^ν
«αρβονινα,τοθήικη πού τΐρίσικονταν
λΐγα μρτρα πιό πρρα. τΗταν ?να
ήμιτυτόγειο διααίρκτιμα χτισμι'ν^
μέ μεγάλΐς πρτρες, δποις κ ιί ή
όλη οίκοδομή, ιμέ δυό μΛ,κρά π/ιρα
θνράκια α/τφηλισμένα μέ σι·δ^ρέ-
νια κάγκελα καί μιά 6αοιά σιδε-
ρενια πόρτα, .τοίι ήταν μισάνοι-
Ό Κοκκαλάς ττιΛ' πλησιασε ό >
τώντας τόν σπιοΰνο καί την ί-
οπροιξε μέ τό πόδι. 'Εκ,είνη στοίν
γλι<τε στοί'ς σκουριασμήους άο- μούς της καί δνοιξε ΰιάπλ.ατα Πρταξε μέσο. μέ μιά σπρωξιά τ^ν ικριιτονμενο, πού εΓχε χάοπ τη λι; )ιά τοτ» άπ» τό φοθο καί μπ^κε »άσ(ι) τού κι' ούτος στό ίιπόγπο. — Σήικοισε τίίκρα τα χίρι« σοτι τοί, είτε. Ό άλος σΐΊμμοοιφώθηκε κπ ο Κοκκάλ.ας τόν Ιψαξε. Βοήκε πι ρασμένο στό ΪΜνάρι τού ενα λ.άΐτ Ρ«ιϊ τόν πήοε. Τοΰ πηρΓ ά <('. ια •"«ιί τύ ζουνάρι, ιιρ τό ό.τοΤο θά μ ι ο οοΰΛΡ εΐί/ΐολα νά κρεμασθή', ιά νά μή μιλήση. __ Κ«1 το>ρα τοΰ είτε αν άγα
τας τή ϊ(·)ή σον κάθησε (ίριΆΐ'ΐΐ'.
"Ο Τοΰρκος δέ μί/ησε, αά ΰ·
τταταγμενος στή μοίοα τού ϊάο'ι)
«τρ σε ιιιά γοινιά.
Ό Κοκκαλάς βγήκε άτό τ ί'-
τόγειο καί -/.λείδοιισε την πύΐ'τ ι
Λρονοντας τό &ίίού κλειδ'. Γιά ·ια
λό κα), γιά κακό, εδεσε καί ιο
Αι>ό αχ\>Λα ?ξ(ο Α-τό την κ(·ο<5ιι>'
νπΛθ.θήικη, μέ λ.άσκα τα σχοινιά
τους, δς .τεντε μέ.τρα.
Ή Βα,βώ στανηακθΛήθη/ε, ίοι'ι
£.οινιτας μιά προσευχή -τί<Τ") τα δόντια της καί άποιια- πρός την κουρνά. Ό Κοκικάλας καί ή Άνίκα γινκσαν «ίιμίλητβι στό σαλόνι. Ό Κοκικάλας κάθησε σε ιΐιΛ καί βυθίστηικε στί.' σχρ ΠΑΤΕΡΑ Μέ ποία φ(ανή, γλνκέ πατέρα, λ ά ιρ )<αλε'σω; Στόν άγέρα »6ι'νει τό ,ίάλεοιμά σου, ώ ιμέ' 'Ποΰ κίνησες καί ποΰ δια6αίνεις <κι' ετσι /ο'άμανος σαΜΐαίνεις; "Ω, τί">ς μρ τύλιξες, καΰμϋ
Π σιγΐφορα καί πόση μπόραί
Ποίος νά τή σήμανιε την ώρα
γιά τή μενάλη Σου φύγη.
Ποιό νΰμα τδχα σπ' άκρογιά'Μ
ιμέ τόν άφρό τού σ' Ιχει παρίΐ
κι' εμεινε ή βάρκα μοναχή;
Χ«ρ<ι καί φώς δέν ξημερώνει. ΆντΛρράσΜΐστη καί μόνη στοΰ πάνου τις βαιθειές ΛΛηγές Τα πήπλα της ή νύχτα άπλώνει ιμές στό μυατήριο πού με ξιονπ γιά τίς ({ενγάτρς τίς ψυχές. Μίαν άιΐτορία ποϋ καίει σά 6ό< ι Στής εύτυχίας μας τό πε·ρ6ό>
1—Τρρ,μρι τό στόμα νά τό πή-
«ώς ήτανε κι' αύτό γραιΛμενο
τό πιό τρανό καί τιμημένο
ιδέντρο, άπ' τή οίξα να νοπη.
ΤΩρες βουβές. Καί. περιιιένω.
Κι' είναι τ' απάντημα σταλμένι
σΐτήν πιό 6αθειά μου π^οσευχή
'Πώς ξής πατερα, σάν οΜα,
ισάν μιά ίντερούσια εύλογία
μρσα στήν Ιδία μου ιΐηιχή.
Χι^μδς και μΰοο τ* δγγισμά σου
>νά ξαναϊοϋμε τα δικά σου
νθ άπο κάθρ λησμονιά.
ιΜόχθος κιι* ά"/άπη καί τϊινσία
ή δυνατή σου παρουοΐα
μές στοΰ σιπιτιοΰ κάθε γωννΛ
ι
'Κι' όπως ι|η»λά άπ' τα αιθέρια
ναπετοΰν τα περιβτέρια
ισττνν στίγη μας την πατρ<κή, ναιώθω πώς φέ^ινονν στά φιες'ι ιαέ τ* άπιαλό φτερσίιγισμα τονς τή οττοργική σου την εύχη. ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΜΠΑΛΤΑ (Στή μνημη τού ΜικραβιΊττι Για- τίρα μου Χοοαλάμπου;) ΚΑΤΙΝΑ ΧΑΡΟΠΟΤλΟΤ τοι>.
ρς
"Ητανιε στ' άλ.ήθεια πολΰ πτε-
νοχοςη^μεος. "Αν ό σπιοΰνος τοΓ
Μ.τοσταντϊήμ,τηση εΐχρ ά'ούσΐΐ Γ>
σέ μιά γωντα.
Τί τοομερή Αγοινία πού περα-
τΩρ,ες άτελεκοτες εοττάραζε την
ναοδιά τους ή ραγισ,ϋένη φωνή
ιτοϋ φτ&νχοΰ Μιχάΐλη, μά κανίίς
δέν εμαβε ποτέ γιατί ό τόνος της
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ] 1922
υπό Δρθς ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
—14-
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ Ι ΤΣΜΕΣ
Θ ΕΠΙΧΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕ ΡΑ ΕΛΛΑΛΑ
Πολνσυζήτητον θέμα της έποχής
Τώρα, οί 60 αύτοι αΐχμάλωτοι,
που σώθηκαν άπό τόν σ»—κορημέ
νο πινιγμό, βάδιζαν —ί;ή μέ συνο
διία τοΰς 30 μαφαζάδβς, πού αΰ-
τοί ήσαν πάντα καΒάλλα στό &λο
ΎΟ· Πέροοσαν ά,τό τα Ιδία χωρία,
τίς ίδιες ,τολιτεϊες «τί»; κοι στόν
ίχομό. Λιίσχιβαν πάλι τα χιονι
σαένα βουνά. Ό βοριός σάρ/ονί
τ') χιόντ. Τουιρτούριζαν. ΠεινοΟ
■σαν, τείνουσαν.
Καιθώς κα|τέ6αιναν Λ,τό μ(α
πλαγιά, γλύστρησε τό αλ«Ύ0 ί
νδς μαςραζδ καί τόν ?ρι|ε χάμβ».
Δέ τραυματίστηκε αΰτός, άλλά β
'λόχος διατάχθηκβ νά. στταματήοη
ό λίγο. Και τότε οί αίχμάλοντοι
ήκαν την εύκαιρία καί ρίχτηκαν
<τΙ κάιτι Λγριοφουντουκιίς. εΩατό σε, οί (τθονεροί μαφαϊάδες, γιά να τούς στερήβονν καί τή μικρή «ύτή τροφή, τούς Ιβπρωχναν μέ τό κοντάοα των δπλο>ν καί φ<Βνα ία·ν «γιούροιο. (ρμπρός, πορεία). Εΰτ><χώς δμως οί .τεινασμενοΐ αύ¬ τοι πρι>λα6αν νά ν€ΐιΐβουν τίς φοί>
χτες τους Από φοτΛ-τούκια.
Έξαντλημενοι ?φταξαν ιίλος
<ττϊ, Άχμετ)4. καί τούς ξκλεισαν •στον καταυλισμό. Βαρύς χτμιώ- ■νπς. Καθώς Ιμοταιναν στό χω- ριό, εΐδαν τοϋς δρόμους τού Ερη |ΐηι·ς. Πλ.ηροφοοήθηκαν, πώς κα κοήιθης γρϊπΐπη εΐχε πίσει καί οί Ιτιότεοοι κάτοικοι ήσαν τώρα κρε/5 6ατωμέ*νοι. Είχαν δέ σημειωθή άρ ^;τά κρούσματα θανατον. Τό χοιριό εΓχε τρομοκρααηθη, Ιτι'ος ή άρρώστεια τούτη ήταν θεία βϊκη. Κι' αύτό, μόλις ό ίμαμης ?- ιμαθε, πώς γύρισαν οί αίχ)ΐάλίοτοι, ?τρ^εξε πάλι στόν «μπιελ,ε'ντιέ — ρρΐοΐ» (δήμαρχο), νά τδν συμβου λε'ψη, νά τούς μοιράση πάλι βτούς χατο«.κους νά έργάζωνται καΐ νά ίρέφίονται. Άλλά νά στείλη μαίί ίβνς καί μαφαζαδες έ τούτη τή ψορά, και μέ τή ρητή διαταγή, να τοϋς φΐιλάγο<ν Λπό κάτ)ε άτο- 1«<ι πού θά επιχειρούσε να τοΰς «άρη τή ζωή. Αΰτό καί Ιγινιε. ΟΙ οΐχμάλ.αχτοι εργαξονταν σκληρά να< κανΐί; δέν τούς πείραξε πιά. Κυλονοαν οί μέρες, δπάτε ήρθε "/αί γι' αύτούς ή σο>ττιρία μερά,
ν<ι Λπολνβοϋν Λπό την αΐχμαλίοσία κοΐ νά σταλθοΰν στη Μάννα 'Ελ ϊ άδα. Τούς πηγαν πεζή ώς τή Μανη <τιά Καί άποκεΐ μέ τα σιδηρδδρο μο τοΰς κατΓέβαοαν στή Σμύρνη. ιΜίΐϊΙ μέ αύτούς καί ό Μανώλης Σουϊτβμε;. Τό έλληνικό δαπόρι τοΐις πϊρίμενε γιά νά τού; μετα¬ φέρη στάν Πειραια. Καί, σάν έ Λΐβιοοκηηικαν, γονάιτισαν καί φί- λτ.σαν τό δάπιεδο στό κατάοττρ<ί)μβ, <Γΐαυρο*απήβηκαν' Κ α], κυττάζο·- τας Λθός τόν ούρανό, άπλωσαν τα χε·οΐιΐ καί εύχαρΜΠησαν τό '.ΐοί τούς ΙσοΜΐε τή ζωή. Στύιν Πειραια, τού; — ιμι αγοηΐα οί δικοί τους. Καί Β- ιαΛ πιά πάτησαν τό χώμα τής Μόν Ύας Έλλάιδας, φ(»νές καί άγκαλια οιιατα ατέλειωτιΐ. Ξερό τό 8άκι>ιτ
τής χαράς.
·> Σονυτσμέ; άνιτάμωσε κι' αυ-
τόί τού; δικούς τού, πού τόν ιγτ]
γπν οττό σιπίτι, στό σννοικισίμό τής
Νέας Κοχκινιάς (τώρα Νίκαιας).
Μέρες τοΰς διηγόταν τα όσα εΐ-
•δρ υμΙ εΛατ)ε, πού αΰτά δμως δέν
ι(ΐπόρεσε νά τα ξρχάση αί αλ.η τοαι
χη ειοή. Πέθανρ ατή Νίκαια στό
Ί958.
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΑΩΝ
Σειοά άρβοων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΟΤΗ
3. ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗΣ
Ι. — Η 2ΜΤΡΝΗ ΠΤΡΠΟΛΕΙΤΑΙ, 2ΚΟΤΩΝΟΤΝ ΤΟΝ
ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟΤΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΤΣ
ι?παι« ξχ
,αουρ·μοιύριί:ε παραπονεμένα: ΘέαΙ
«έα!
.Την άλλη μερά τόν έθάψονε...
ΤΕΛΟΣ
ΜΑΡΙΤΣΚΑ ΖΝΙΤΑΡΣΙΤΣ
Η ΜΤΡΤΙΩΤΙΣΣΑ ΤΗΣ
ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ
Μιά άπό τις πιό έκλ«κτές ποιη
τιχρς φ)ΐσιονν(ι>μίες της Σλοβενι-
«ς ή Μαοίτσ-'.α Ζνίσαφ.-τ,τς, 5ρϊ
ά γράφει στήν πρωτεύουοα Λου
μπλιάνα.
Μρ ιιιγι άπκλή, πανανθο<όπινΓ ΓΪιιισθησιία συλλαμ6άνει τίς ποιη- τικρς της δηιμιουογίες. Άέρας τοΐ' ί>οι-νοΰ, χοώματα λοινλ.οιιδ.ών, αν
θρώπινες καταστάσεις, 6ον6ά «ο-
πίηι τής ν·ι»χής, ΛΛτανακλ' ί· ποιη
τικά ιιε-σα της, £νμίονοντίιι, κνι-
φοροΰν, καί 6γαίνοι<ν ώοο"-·ς, χοοι ιΐιατιστές χρτ>σσαιλϊ&ες. "Ενα δϊΐ-
γιια τής ποιητικής της 'θιοσιγ
"<Όί«.σίας π' άπό την ποιητική της συλλ-ογή Μισοσ.τ.ασμένο Κ^ΐννάρι, τ«ρα&ί.τοιΐίυε πρραικάτω, για νά ϊτά οει μιά μικρή ιδία ό άνπγνώστης γιά την γνησιότητα τής τοιττι- κή; της φο>νής.
ΝΤ. ΓΑ2.
ΧΩΡΤΣ ΛΙΕΤΘΤΝΣΗ
"Οτα'ν βρίσκεσαι μόνος,
*6ό£εις τό χέρι στήν καρδιά σου.
Σ' αύτη τή λεπτή καρδκι
τή γρμάτη άνττσυχία.
Τότε νοιώθεις πώ: είστε δύο:
Ή καρδιά σου καί σύ.
Πλάι σου είναι ή στάμνα ής 0/α
άρκριτά |»ίγάλη καί γιά τ ,ύς όύο.
Καί είστε τώρα τρείς:
Ή θλίψη, ή καρθιά και συ.
'Σύ εΐσαι ό τελ,ενταΐος <μ' αλοις Ή θλίψη κυριαρχεΐ σί ολα. "Οταν δρίσκεσαι ιιόνος ίκίιϊεις τό χέρι στήν καρΛ·α σο., Σ' αυτή την άνήμΐρη καοιδια τή γεμάτη άνησυχία. ΜΑΡΙΤΣΚΑ ΖΝΙΤΑΡΣ1ΤΣ 'Εδω, μέ τόν Χρτ)στο Χρπσττα νονδη θά περΐΎφάψωαι,ε τή Λιαβί- ΐοση των αΐχμαλώτίον, πού είχον μρτρφρριθίί στήν —ρΐφ?ρ«ια τού Όντειμησιοΰ. Οί αίχμάλΐιντοι έτοΰ τοι ίρΐιθηρ'.αν π»ό τκχΐροί άπό τοΰς ( 'χμαλώτονς στίς δλλες περΐφΐ- ρειες. Ό λ.όγος, γιατί οί κάιτοιθΜ>ι
ήσαν πολύ θρησκοι καί ίπώκουαν
στά λόγια των Ιμάιμηιθων, πού τούς
«ΐΜχβούλρυαν στά τϊαμΐ, νά μή κα
•κομετα,χειρίιζονται τούς αΐχμαλώ
ιτ^^ις, απίος συνηθίξουν πάντα οί
Τοΰροίοι, γιατί ναί αύτοι οί δττ·
'στνχκΊμένοι είναι τοΰ Άλλάχ δή
^ιιουργήματα.
Ό Χρι—ια-νΌ<ιδης ή Κ*οΛνης γεννήιθηκε στό 1889 στή σννουκία 'Λγίας Α'ικατιερίνης τής Σμνο- νης. Ό παιπϊΐοΰς τού κρατοΰβε ά π·) την ΆΓνδρο. Ό Χρηστος παν τς·εΰτηκε στό 1919, Απόοοτησιε κό οπ καί νηβόταν βίΐ) συνοικία τής ΙΠονντας. Μορφο>μένος μέ |#-
υργ γλώοσιρς εΐχε προαληφτη ύ-
αάλληλοος στό λιιμάνι κα), εκανε
τόν «πονάν'τέρ» (γαλλ. = σημει»
τή).
Στίς 30 Αύγοΐιΐσιτου 1922 τό 6ρά
'δυ, ή παραλία τής Πούντας είχε
πλημμυρίσει κόσμο, ποΰ έρχάταν
όλοένα άπό τίς μέσα συνοιχΐ&ς
τΓ|Γ Σμύρνης, καί ?λεγαν «ή Σμύρ
νη πνρΜθλεϊται, οί Τοΰρχοι δ7χ>
/αί 6ά6ονν φωτία στά σιπίτια καί
'κοταστήιματα των 'ΕλληνικΛν συν
Όι·κι<7>ν καί άπαγορευουν στδ Πυ-
ροσθειστυκό σώμα νά &ϊέμ6η». 'Ρ
Χηιοιτιανούδης άνέβηβοε τΛτβ σττιιν
'ταράτσα τοΰ σπυτιοϋ τού, νά δή.
Ό οΰρανός καταικόκικινος, ?αβίνδς
καπνός άνεβαίνει. Σέ λ£γο, ?ρ-
χονται οί γονεΐς τού καί ή Αδερ
φή τού ποΰ κάιθονταν στήν "Αγιβ
Αίκατερίνη καί τοΰ λέγουν «φΐνγα
Ιμρ άπό τό ση£τι, γιατί ή φοΛΐά 8-
!φτασρ στή σννοι/κία μας και δλος
ό κόαμος ?οχε.ται ποός τα ίΛΛ>.
Τή νΰχτα δέν μπόρεσαν νΛ κοιμη
■θοΰν.
Την όίλλη μερά, 31 Αύγουστον
Κυριακή, πολΰ πρωί, δ Χοκττιητ
νούδης δγαίνει ϊξω νά πάη νά άν
τιληφθη, τί γίν-εται. ,Καί Κλέίϊει
τδν κόσμο νά τρέχη σάν τρελλός
«Λθδω καΐ ΑϊίοικεΤ. Τάτε, άπο φό
ίίο μήπίιΐς οί Τοΰρκοι ερθονν καί
6ά?ΛΐΎ φ<ι>τιά καί σέ ί-τούτη την
άκριανη σΐΎοιικία τού, κλείνει τό
■σπίτι τού, παίρνει δλους τοΰς δι-
ικοι?ς τού καί φεύγουν γιά νά Ιϊγουν
εξω άπό τή Σιμΰρνη, πρός τό Μερ
σινλί .
Σάν Ιφτασαιν Ηη, δρήκαν 6να
απίτι μέ άνοιχτή την πόρτα καί
νόσμο μρσα. Ματήκαν λοιπόν καί
αΐτοί. γιά νά άικοτ(μπηοουν προ-
σιορτνίός, ο*)«που νά δοΰν ποΰ θά
«άνρ. "Ε«.ρΐ, βλέπουν καί τύν γνω
<πό τους Παΰλο Άνδοεάδη, Ύΐο ύφασιιατρμπ<ίρο καί χαν παρέα καί δια-νυχ,τέρεψαν κα- 'λά. "θ'μως, την αλλη μερά 1 £β πτΡιμβρίου, ερχονται δύο Τοΰρκοι Λθλίτες μέ κάτι Φοαγικυλεδαντί- νους προδότίς καί διπλαρώνονν τον Άνδρεάδη. Είχαν πληροφορη βή καλά, πώς δ πλούσιος αΰτός υ φαοματίμιπορος, 6π.ο»δή ή φωτία π) ησίαξ,ε στό κατάστημά τού, . π) ησίαξ,ε στό κατάστημά τού, πίιρϊ ! Τ.ϊ μεγάλο χρηματικό ποσό τού Λ ; »τί> τό χρηματοκιβώτιο, καί τό
Ι 'κρατοΰσε δλο επάνω τού. Ό οτκο
οτός τους ^ταΐ» νά τόν έκβιάσουν.
Ι Τοΰ λένε λοιπόν τάχα, πώς κατα
ϊητείται άπό δριβμέλΌυς Τούρ-
νους, νά τόν ακατώσουν καί, αν
τούς ϊδινε ενα χρηματικό ποσό,
θά τού διαφυλάξουν τή ζ(οή. (Άο
"γότερα δμως μαιθ«ΰττ|κε, πώς οί
"διοι αύτοι έ%6ιαστές Τοΰρκοι,
την ωρα ποΰ τους εδινε στο χί-
οι τίς χρυσές λίρες, εί»τνς τόν σκό
'τοσαν καί τού πήραν καΐ δλο τό
άλλο χρηματι,κό ποσό πού εΐχΐ ε¬
πάνω τού).
' Ό Χριστιανούδης καί οί δικοί
•τού, βλέποντας τίς υπσπτες αύ-
τές σηζητήσΐΐς, φο€ή(θη«αν καί ά
ιποφασίζοΐΎ νά φύγουν. Καί, κα-
Οώς Ι6γαιναν, βλέπουν εύτνχώς
μίαν όμάδα δνδρες καί γτιναινό- ι
ιπαιδα μέ επί κεφαλής την ίταλι-
■κή στιιιαία, ποχι ϊρχονταν Από τή
ΛΓκάρα καί προχωροΰσαν γιά τό
Μπαϊραικλί. Άνάμεσα σέ αύτούς πά
ρατήρησαν καί μερικούς Φραγικο '
7ρ6αντί·ν«ους Πουντιί&τες, γν<ι>στονς
γπτονες τοΰ Χρυστιανονδη. Τάτε
ΐπήραν θάροος καί χϋ'Λιικαν καί
αύτοι μαζί τονς. 'Ωστόσο μρρικοί '
Λπό αΛτοΰς δι»σηρόιπησαιν, καί τούς
είπαν «ρλάτε, άλλά, δν στό δρτε, δέν άναλαμβά
ν(«ιιρ νά σάς προστατί'ψωιμιε».
Γίάδιξαν δλοι τονς, χ<ορίς νά τοτις ένοχλήση Τοΰρκος κανένας. Μά, οσο προχωροΰσαν, άντίκρν- £αν καΐ φρικιτά θεάματτα. "Ε6λεΐπ«ν ΐπάνΐο στό δράμο σκοτίιΐιμρνονς δν βρες. Άλλους ξαπλο>μένους άνά
σκελα μέ τα γεννητικά τους δργα
να σί'ρριζα κομιμέΛτα καί βαλμένο
ιιιεσα στό στάμα τους. Καί δλ-
'λους μπροΰμντα μέ κατε6αΛΐικένο
τΛ ΐτανταλόνι καί ?να παλοΰκι...
ΙΤιό κάτο) πάλι σπονς τοίχους σπι
πίϊιν βκοτο>μένους, άκουμπιβμρ-
^ηνς δριθιους μέ τή φρίκη ζ(ι)γρα
<Ιισμε'νη στά χλοΐιμά πρόσωιπά τους. Ποίος δλλος νά τούς «υχε 'σκοτώσει; παρά δ Τοΰρικος. Καί οί νεικροί αύτοι ηβαν Ρωμνιοί, ί-τού φαίνονταν Λπδ τό ντύσιμό τοτις. Λειδέντβς, δλιλοι μέ Λανιτα 'λόνια καί δλλοι μέ βράκες. Μά /αι δσ» προχωοΛΰσαν δέν τίλευαν τι· πτώματα. Καί εΐδάν νά ϊρχων 'τοι 'Γοΰρικοι στρατιώτες ποΰ δδ«ι αν τα δπλα τους έαΐάνο) στά δ- ι|ηΐχα κοΐίτάμίνα κοριμιά. Αύτοι, κα 'βώς είδον την Ιταλιική σημαία I- 'καναν τόπο νά περά/ση ή &μάθα, Ιποΰ άπό τό φάβο της έπιτάχυνιε τί 6ημα της καί οΰτε κάν γύρκτε οπίσω της νά δή. Φτάνβντας στό ΜΛαΙρακλί, ο λριοτιανούβης μέ τούς δικούς τον Ιά,τοσπάστηικαν άπό την όμάδα καί Ιτήγαν στό σπίτι ενός συγγιενή, τοΰ Δημητροΰ Τΐαλ'αβάρη. Αΰτό ή ταν άίτένα·ττι στήν Καθολική έικ- Ηίλησία. Παραο«ίλεσαν όμως μρ0ΐ χοϊις άπό τούς γγαχπούς αΰτούς <Γραγκολε6αν(τίνους όπως μεύνουν !αα£ί τους, σάν Ιταλοί ύπήικοοι Ιπού ήσαν, 6>στε νά μην ΐινοχληιθή
τό σπίτι άπό τονς Τούρκονς. 'Ω-
στόσο, την δλλη μι'ρα, 2 Σειπτεμ
'βρι'ον, ερχονται Τοΰρκοι καί παίρ
■νούν τόν Τξαναβάρη, ένώ τό Χρι
στιανοι«δη καί τούς δικούς τού,
Ιπού είχον 6άλει Ιταλι«.ή «ονκάροα
Ότό .τετο τοΐ'ς, δέν τούς πείραξαν.
Καί τάτε πιά ό Χριστιανούδης ά
((-ου είδιε, πώς καί έδω ή καιτάστα
Όη ήταν έπισφαλής, σκέφτηκε νά
πάρη τούς δικούς τού καί νά κατε
■Γ>οΰν στό σπίτι τού στην Πούνιτα,
ίι αύτί) δέν είχε καεϊ. Άπό ποϋ
«ιιως νά φνγουν; Άπό τόν Ιδιο
<δί.ι'ιμο; αδύνατον. Νά πάρουν τα τραϊνο άπό τό Μπαϊρακλί, νά κα 'τίβοΰν στό Μπασμα,χανέ, σταβμό τής Σμύρνης ποΰ ήταν κοντά «ττήν καμένη ζώνη; καί αύτοϋ κίν Λ<Λος Τότε, ΛποφάισΐΛαν νά πάνε ωέ τα πόδια ώς τό Κορδελιό, καί «πό τή σκάλα τον νά πάροτιν τό ^αποράκι νά καιτεβοΰν στή Σμΰρ νη. Ήταν μιά λύση μέσα στην άτελπισία. Άλλά σκέφτηκαΛ',, δ ■Λαγε πώς, μέοα στην άναμπουμ- Ιπούλ.α πού βρισοοόταν ή Σμύρνη, υλ ήταν δυνατόν ν·ά λει/τουργή ή σι γκοινωνία αύτη έλβύθερα; Κ' ? τσι λοιπόν, σάν ίφτασαν οττό Κορ 'δελ-ιό καί πήγαν σέ δλλο έδω συγ γτνικό σπίτι, ποΰ ήταν στήν πα- οίΛλία, βλέπουν, πώς στρατιω~ίς Τοΰρικοι έπιτηροϋσαν τή σκάλα 'τωτ βαποριων. Καί πώς τα κανό νι α (στρατΐϋΐτ. άστυνάμοι) μάζευ αν αίχμαλώτονς, δσονς Ρίομνιούς <"δρ«ς Ιβριοκαν οττό δρόμο, άπό 16 χρονών καί έπάνο). Ό Χρκττι «νούδης, πού φοροΰσε άκόμα την ίτίΐλική κονκάρδα πού τοΰ είχον 'δο'κϊει οί ΦραγικολεβαντΤνοι, δέν τόν ένόχλτκταν. 'Ωστόσο, στενοχω 'ρημένος, .τήγε καί κλείστηριε ατό Ισπίτι. Πΐρνοΰσαν δμως οί μέρ«ς, ή κα/τάσταοη χειροτέρευε καί δέν (συνέχεια έκ τοΰ ττροηγουμένου) Χρ«ιάζ€ται, ώς έκ τούτου, λε —τ) καί φίβΓΠσμένη δια—αδαγώγη «κ των εφήβίον κορ<τσιών, ΛΛλά θφΐ των μ«να).υτέρων, δ—ε νά μή στγχέονν «τό αίσιθηματά;κι> τής
Λνώριμης ήλικίας, μέ τό άληθινό
ύ φαι
νονται νά όιμοιάζοττν έκ πρώτης
!οψε<ος, θά πρέπει νά διαίορίνοΐμιε τα 6αβιΐκά βτοιχεία τοΰ άληθινοΰ ΐρο)Τ<ικοΰ αίσθήματοί,-. Καιτά τόν ψυχολόγον Γ. ΛΑΤ ΤΟΝ τα βασυίά στο*χ€Τα τοΰ <Γ>τΐίθινοϋ έρ<»τικοϋ αΐαβήμαΐτος, «Ι ·(ΐι τα έξτΐς τρια: Πρώτον: ή ΐνβτΐικτώίης πραγ¬ ματικότης τής ελξες τοΰ ενός φύλ λον» πρός τό δλλο. Δι" αύτην, θά ,/ίνη λόγος καταντδοω. Δεΰτίρον: ή φανταβία. Αυτή ΐδιαμορφώνει την τίκόνα τού προ σώιπον, πού άναζητεϊται γιά ν' *γα—ιβη. Σχηματίδεται δέ οη5μφ(ο να ««ε πράτυπο πού ίχει διαμοοφοι 6ή άπό την παιδιική άκόμη ήλικία ναί προβάλλεται άπό τό ύποσυνεί ί>ητο.
Τρίτον: αί άνάγκαι τής προ<τ<ο αικότητος. Ληλαΐδή, ό ποθος τοθ άνθοοντοι< ν' άναγνοΜχζειται ή ά- ζιο τού. Σιμβαίνει δέ, δχι μ&Κι ■στι, α,τανίως, δνθρο>ποι ποΰ- ογτρ-
Γΐοΰνται αυτήν την άναγν«ϊ>ρισι
Γ/.αί άγτίιπη, νά έρΜτευθοϋν τό πρω
'το ποόσοντο ποΐι θά τούς Λείξη κά
ιποιο ίν&ιαφέρον.
Κατά τούς ψυχολδγους λοιπΛν,
'τότε καί μόνον ΰπάρχει «έρακτιοίΛν
τιίοθημα», δταν {ιπάρχουν ταντο-
χοόνοις καί τα τρία αΰτά οαβικά
πτοιχΓΪα.
'Εάν δμιος υπάρχη μόνον τό ε-
ν« η τα δύο άπό τα στοιχΐΐα αΰ-
τα;
Στήν πρρίπτ(ι>σιν αυτήν δέν ύ
οτάι»χει τραγμα,τικό έροντικδ αΐ-
ισθημα, άλλά απλώς ίνα «αίβθημα
'τάικι».
ί Η ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΕΛΞΙΣ ΜΕ
ΤΑΞΤ ΤΩΝ ΔΤΟ ΦΤΛΩΝ.
Ώς Ιχομε σημιριώβίι καί προη
γοιιμένος, ?να άπό τα βασικά στοι
■χεΤα τοΰ εροτος, τοΰ αληθινοΰ
ίρ*>τικοΰ αίβθήματος, είναι καί ή
|(Ίμοι6αία φυσι«ή έλξις μεταξύ
των δύο φύλων. Άρχίξει δέ αύ¬
τη συνήθω;, άπό την έφη6ι«ήν ή
λικίαν.
Κατά τούς ψυχολόγους καί ψυ-
χιάτρο>ς ενα χρόνον πβρίίοου μι-
τό τόν βχηματισμό της, ή ΙφηοΌς
■«άρχί6η νά 6λέπη τόν άνδρικό κό
<τμο μέ αλλα μάτια». Ή φτισιθίή 'δι αυτή εκδήλωσις αποδεικνύη με τοόιπο πολΰ σαφή, ότι ΰπάρχει 8- νάτης μεταξύ τής 6ιολογ«.κής και την. συναισθημαιτιβννής σφαίρας. Μϊ δλλα λόγια, δτι υπάρχη ένότ 'της μεταξύ τής «οματικής ελξ«ος ίτιΐ τής ψνχικής έιπι.κοινωνίας. 1 Τό ένδχαφέρο της δέ αύτό θά ΐΐναι, κατ' αρχήν, φυσιολογικό νοί κανοντοω, εάν τό οΐκογενειαχό της πεοι6άλλον είναι. ηρ€μο ,χα- Αλλίί κώ κοινωνικό. Δτ[λαβή» εάν >Ί οϊΐκογένειά της Ιχη φιλικές
«χέσεις μέ διάτρορα ό.λ?.α πρόσω-
ν,τα, ό)οτρ νά είναι «Ις θέσιν νά
γνοι,ρίση κα), νά διακρίνη διαφορβ-
τικούς χαοαικτήρες μεσα οπό οΙ-
ικογεΛ'ειαικό της πε>ρι6άιλλον. Τό
«υτό δρ αποτρλρομα είναι δυνα¬
τόν νά υπάρξη καί στήν περίπτω
νιι πού ή ϊφηδος κοπέλλα ένδια-
<η ερ,εται ίιοηρά γιά μάρφιοσι, μου σική ή δλ,λην καλλιτ€χνι·κή έκβή- ιλοκΗ ή κοινί^νΐικήν δράσιν. "Ετβι λοιπόν, ή φυοική δλξις ιπριός τό δλλο φΰλον, έμφανίζιε- ται άπό την ϊ.τοχήν άκόμη τής ίφηβείας καί τίθεται —ήν ΰπηρ*- >πία τής άνθροιαίνής ζϋνήιτ.
Είναι δυνατόν ή Ελξις αυτή νά
αναφανή μεταξύ δύο προαιώπων
'τοϋ άντι&έτου φύλου, πού μόλις
ΐχουν γΛ·<ορισθή. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΑΙ «ΟΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ (ΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΛΙΙΙΥ ΣΤΕΓΑΣΕΟ! Τό εσπέρας τής παρελθούσης Τς,ίτης στ'νήλιθεν είς τό γραφείον τού Γεν. Γρ«μ.μ. 'Τπονργ. Κοτνίονι χών 'Τπηρεσιων κ. Άνιτο>ν. Μέξη
κοΐ ΰπ«') την .-τροεδρίαν αΰτοΰ τό
Κεντρικόν Συμβούλιον Στεγάσε-
(ικ μέ συμμΐΤΛχήν τού Γεν. Δίιευ
θνντοϋ τοΰ υπουργείον κ. Ι. Άγγέ
λη, τοΰ Διενιθχ^ντοΰ" κ. Ίαρ. Παυ-
'λίδη, τής Κάς Άμαράντη καί
ιΤ'>ϊ -τη^ηφνγος έοωτοοσώπον κ.
Σοιι/ρ. ΣΛνανίδη καί ϊλαδεν τάς
'ΐ'άτιοθι (ϊποφάσεις:
Περί ι?|ς δίορεάν παραχ<ι)<)ήσε- <■>: οίκοπΐδικής έκτάσείος είς τόν
ΛΗΜΟΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ κ«ιαί-
νηι έν τω ύπ' αριθ. ϋ5 ΟΤ. τοΰ
όμιοιιί'μου ΣΐΛ'οκκισαοδ δι" άνέ-
γρρσΐν Δη,μαρχιακοΰ ΜεγΛρου.
"Εγΐκρισι; συμπλ.η<)(ι>ματικτ1ς
πιστώσεοις βραχ. 250.000 Πάσει
τού Π' συγκριτικοΰ πίνα,κος έργα
σ,ών άνεγίρσε(ος δύο τετρατορό-
<ίίον καί 2 έπταοοόφων κτιρΐοιν (160 κατοικίαν) οΐκιοιιιοΰ Δουρ- "«•ουτίοιι (ίργολαδία Β. Καραπα δτ,). "Εγκρισις Λΐστωσειος δραχμ. (■'.',.000 διά την άποπλτ>ρο>μτιν άνα
ρ,κτελέβεως ?ργα<ϋων απο προΐόντηιν κατείαφίσε- ί«- είς Οίκισμόν Δραπετσώναί. 1 Όμοίως δοαχ. 550.000 διά την Λκ'ϊ τού σνστήματος τής αΰτοιστε- γάσεως αποκατάστασιν 11 παρα- 'πηγματούχίον σίκογενειων πόλεως Καρδίτσης Στεγαστικοΰ προγράιι ματος 1968. "Ομοίως δραχ. 205.000 δια την διά τοΰ συστήματος τής αύτοατε 'γάσεως άπθ'κατάβτασιν (έπ«. ί&ιθ- >.τήτου οΐκοπεδου) 5 οίκογενειων
8ιαμενουσ(7)ν υπό ανθυγιεινάς συν
'θήκας έν τή πόλει τής Μυοίμνης
τΐ|ς νή<Η>υ Λήμνου.
Όμοίίος δραχ. 19.000.000 διά
'ττιν διά τοΰ σνστήματος των ϊρ-
νολαβιών ανέγερσιν έν Ρόδω 143
Ικατοικιών διά την στέγασιν ίσα-
ιθίθμιον προαφννγικών οΙκογεν«ιών
'διαβΐΛυσών έπ' ίνοικιοι.
Κήρυξις άπαλλοτριΐώσεως, κατα
τος διατάξεις τής Ζ' Συντακ.τι-
■κής Πράξεως, επί έικτάαιεως 128.
Ίΐό μ2 είς θέσιν κατ' επέκτασιν
τοΓ ί>ίκισμοΰ ΜΑΖΙ ΒΟΙΩΤΤΑΣ
ΛαΊ την στέγασιν των οΐκογενει&ν
τ<ΰν κατολκ·θαινδντι-ον ο'κισμων ΚΑΡΟΠΛΕΣΙΟΤ. ΑΠΑΣ Α- ΓΑΘΗΣ κλΜ. Κήρυξις απαλλοτριώσεως επί ί'/.τάσεως 89.125 μ2 είς την περιο χην ΠΛΑΤΑΝΙΑ — ΡΙΚΙΑ της Κοινότητος ΛΙΑΣΕΛΩΝ, διά την στέγασιν των οΐκογενειών τσθ κατολισθαίνοντος οΐκισμοΰ ΔΙΑ- ΕΕΛΩΝ ΗΛΕΙΑΣ. ' Περί έγγραφής δευτίρας υπέρ 'τού Έλλην ιικοΰ Δημοσίου 6ποθή- */ης &Λ τοΰ είς τόν οΐκιβμόν Ρε- ιθυμνου Κρήτης ακινήτου τοθ Ροΰ σου Ανδρ. θεοδιοράικη, ύ.τοθηικίυ ιι(νόν ήδη μέ πρώτην τοιαύτην. Τροποποίησι ς Πρ)σιμοΰ έξόοων τρέχοντος ?τους τού παρά ττΐ Ε. Κ .Τ.Ε. Λογαριασμόν Λαικής Στέ -) Γ)ς (τροποπ. 1η). "Έγκρισις έφαριμογτίς ίνιαίου 'στεγαστικοΰ προγράμματος έν τή Ιττόλει. τής Ρόδου, πρός άποβίατά- «τασιν των δικαΐΛύχων σιτεγάσε- 'ω; οΐκογενετών είς θέσιν «ΜΕΓ- ΚΑΒΑΙ». 'Επανεξέτασι ς στεγαβτιικοΰ δ«- νΓαο')μ.ατος τροΜΐλοδύτων Ήραικλβί οί» Κρήτης. ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΑΝΘΡΠΠΟΙ,, ,ΕΡΑΤΟΥΣ . ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛ ΛΟΥ Μέ μεγάλη χαρά Ιλαώα την δεί» , Ι 'τερη ?κ)δοσι> τοΰ χαριτωμένον '
< ν.α διδαηίτικοΰ αϋτοΰ βιβλίοτ» τής -/. Μρλλου πού είναι 6αθιά γνώ στρια τής 'Ελληνυκής Μυθολογί- ι άς, ίχρι την μνήμΉ ΤΤΐς γεμάτη ι (ϊ-ΐ' αύτην καί τ' άναρίθμητα θε- | ματα των προγόνων μας, πού αγ ΐκαλιάνΧουν δλες τίς μορφές τής £ο ής των Θρ(7)' καί των άνθρώ- , πΐον γι' αΰτό άνασταίνει θρύλους ■καί μΰθους άπό τα έρείπια τοΰ !χθ·όνου, μέ φαντασία καί πολυμά 'θεια τής μυθολογίας μας άνεξάν 'τλητη. Τό βιδλίο της «"Οταν οί θεοί ιγΓνονταν δνθρ(ι>ποι» τογοαψε μέ
άμίιιητη χαρή κα), δφθαστη &μορ
ι-ρά άκαιτάλιττη άπό τή φθορά τού
'χρόνου, μέ στρωτη γλώσοα, άνα
Μωνει τό βαθύ φιλοσοφΐκό πνεΰ-
ΐμο των άνθρώπΐον πρός τούς Δω
■δεικαιθέους.
Στό βιβλίό αΰτό ανθίζει ό μΰ-
Ιθος, ό θρΰλος, ή άρχαιολατριεία
ή γεωγραφία, ή φιλοσοφία τής
!£(ι ής μέχρι την σημερινή μας λα
<ιγραιφία, γι' αύτό είναι μιά άνε- ίξάντλητη πηνή γνάκτειον, μά καί 'Κ.ατάμεοΐτο πνευμαιτιικό μεγαίλείο. Κάθε σελίδα τού είναι καί μιά άνάγλυφη εΐκόνα, άιπό τα παλά- τια τοΰ "Ολυμπίου άπό την ίστο- ρία μας πού ξαναιζωντανευουν τό νπήρχε καμμιά δνέξοδος σωτηρίας. ΞημέρθΜΤΐ «τοϋ Σταυιροΰ» ή 14 Σ εΛΓΓειμβρίου καί τότε άιποφά '<τισε νά πάη νά παραδο&ή προτιμώ τερο, άντΐ νά περιμένη νά τόν πιά 'σουν, οπάτε μπορο-Οσε καί νά τδν ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ν?κρο)μένο βιβλίο τού χρόνου των Ιπςογόνίον μας. Ή συγγραφική. της εΰφορία 'στήν 'Ελληνιχή Μυθολογία και «' ότι δλλο πεζό της είναι μονα- 'δική. Δικαίως οί δνθρο>ποι των γρβμ
Ιαάτοΐν δικοί μας κα$, ξένοι τό χά
ςακτήρισ'αν ώς μεγάλη προοχρορά
Ότήν Λογοτιεχνία.
Ν. ΔΗΜ.
Ε Ν Δ Υ Ε Σ Θ Ε
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
τοΟ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
ΠαρακολούΘησις
τής εξελίξεως
τής ανδρικώς Μόδας
ΟΔΌΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
5
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Ε'
Κα/οϊ
τ
0 ΠΑΡΣΙΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕ
,ΤΝ'ΤΑΣ 1461
ρλργαν· κατέβα
>ΰς την Πάλην,
άπαν
με<τοστ·ράτιν • ίγώ Κ'ώτρσα κι' άπολοίάν V έδωκεν. Τι·,» μαΰθον άτ' ίγΰριθΐν, μαΰρος ίρημωμίνος, κι' Λ ιΓΓ/ι , . ,·ν γήν δάν.οί'α εγόμοσϊν το?.οιάν 'κ, τοί': θροαποΰς, απολοϊ- αν 'κ' έ δών αν -'η' έοώτρβα θροΰ πά. καλΐας, Λοττλονάθανε. ηαβ εΐν' τΛ γίννητα σον- Έ«ώ ϊιι<Η'ντ μάστορας σ' Έ) ληνηκα τα ΚάΌττοα οί "Ελλττν" ε μέν ωοισαν: Κα τΡΛα σΰ σήν Πόλτιν ρίτΛ «ά λίγοιν*/ Λη.λλικαρ", ντΛ νά λέγονιτε νίε μ"; ^' κ«"Τ?ογσ. το»ο κα τα φον<σ4τα! χαπέο ίπαίοα γώ καΙ πά γο) τίς σόν κνοι - «. λο5 Π'10» τδ βηοίλΛΜΐν (Τή ηηοα θΰθ' ρίΐοί&ι» Έμ» νι' ή ιιΛννα - μ' εοιητα μ£ την καλϋ - μ 1ντΑμ«ν. Η ([άννα - Μ·* ξάν ?οώ—σ?ν η' ή κάλ φωνήν V £δ(,»-,-ν Κ,,ί οί χαλοί ιιου οί γειτόν σιν τεα ερο>τοίίνρ κλαίγνι:
•'ϋοί Ηίό-' κ«ί Βάί έΊιας ΓΐΛο
&εν ή ΡωμΛνία'
•ρ,τπο' νίί μ* την σπάθαν »του
τ* 'ΕΑλ.ενικόν κοντάρι - ·/
5ΗΊ άτοΐ'νονς σκόοίτσον Λτς «αν
δνεμος τα φύλλπ
τόν πονρνόν, χίλι
ούς τό μείτπμέοιν"
6οοχήν κηί 6ρε
χει τουρκοποΥ>/>ιΐΐ
,Ί θρόν ϊβτρβρν δροχήν, βροντουν
τα εκκλησίαν
Ντ' £τσίκαμέ σε ν<χί βεέ - μ σά αϊμαπτα ίκιμμένοι! ϊηράντπ χρόνια κτίσκουνταν τοϋ ξένον ιιο'» Λ Κάστρον χι' ιϊτώοα νά χαλάεται μέ τόν οαρτΛ' την σπάθιαν; Έ/γϊ τοιθίη χιελαϊδοΰν μέ φλογε ρόν λαλίαν ϊ/ρ! "Ιί'λρνοι πέθαιναν μνρια παλ ντή ι , , σμίνα — μη ,.ΡΤί πηντα χωρισμόν είναι τ4 μαίίρα ή ξενιτια τρ! τα κλαίητα ημερα τή χαο3ς ^ Καει; οτιο' ΙΝΛ.ΚαΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗΣ' ΙΙΛ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΠΣΜΑ σ- ί τα νί?ιιηις κηοάΠια τ' έγνο'νρ.ιμα, τα ειιορφα, τά~ Λα'■ ν μέ τ' άλ.ηνορά,τλρα τραΛ'Τρλλενοι, δρακελλενοι δρακρλλενοοτούλια ϊ Κ Γ έιμπρολαοιία θ' εμ,προαάεΐ <,.„, τόστολον /αράβιν, τ' εμεττερον ή ψή χαρδς νοονλη&ία ««ι ^ρύλλα κι' άθαιιιάραντα νίικα. ττο?.ιομίνο «<α ιιε τα Τιμιόβτανοα καΐ μέ τ' Λετθφόρα τ' ('ίγια τίϊ έξα,-τίτρρυνα καί τα 7(?"σά σημα/ας Κ«ί αη μρ-σαΐον τ' αλ,τοινιον τη Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'λπό τό άριοταΰργημα ·τρΐ" ΪΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: - "Ο ΛΙΛΓΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΪ.Α» ΣΚΛΑΒ4 ·>2£ον
μετα,ξΰ είχον Μχτεβή
«ήιπο, ή Άνίκα καί ή ΒάΓχο
>ι
ς, η
■κτες καί τρομαγμενες τή σκηνπ.
"Ηξεραν καί οί δυό τον; τό Λ «.-
«ηλ, νι' αΰτό ήταν ηίΛαιες .τμ,
ή όργή τού ήταν Λικαιο/νθγη Λτ.
ΆΛλώ δέ ά
μς κ
κι* ή Παναία κι' δ Χοιστόν βα
στέκνε κ' εύλογοννε:
Ό ούοανόν, ή θάλασσ« κι
ή
ή
ούοανοφυκτια κι' "Αεν φώς
Οά
7«.λιεΛ-α
φγιμ
Καί το βροφ(!)ταγον κλ
ράιβιν θ' Ιμποοπηιρι
αί Ανργγιχτα άοκτή θα-
λασ<τα; τό κυμη,ν γης κι' ούοανοίί. Καί έπονράν»α Γύμπ«ντα ν" αντι 6οοΰν γ, βΰοηνικά, πανέμνοστα, λαλίας 4 θίι κλεΐσο την ^μιλία μου ιι' εν« τραγούδι, π^-ύ φερνει τόν τίτλο «Δοξολογίαν γραμ,μ.έ'νο & <ιι τή φίλο μου τ. Νομάρχη κ. Ή)ί« Τβιρκινίδη. Είναι σχετικο |μΐ την Λβάσταχτπη νοσταλγία τίιν ΤΤοντίων καί διατυπίόνΐι την -ώτι καί την έληίδα γ«ά τό γυ οιηΐιί) (ττη γή των πατε-ρων μας, Λτήν Λλησμόνητη Ποντιακή γ<ή. .0ΞΟΛΟΠΛ Μέ τί καράβια άληγοοόπλεα νι* άρματίομένα ψαλσίματα κι' εύλογητά κ«ί το Χριατός Άνέστη! Τή Ρί,ιμανίας Ειιορφα ημέρας χά ρρμρνα θά εοταν κιί ς' έμέτερον την νμήν, φωσχαρεμένη φώς καΐ χαρά σ' Λμμά,τιαν μουν, φως καί παρηγορία! Κι' ίίθρν έιιρΐς θά κλ(όσκουμρς β' κεΐνα τα στερεάς ή ενλογϊα τή Χριστοϋ, τΛ χίλια κα> οχτΰνας.
δέ θά
ετσι έ'να φονκαρά δνθροκπο, Ώσ·.ύ
λάψο>.
Ή νοηά ϊκανε ρνα βήιια Λΐσ<* "χ/η τοΰ ά>άντησε:
— "Ετσι θά ρΓναι γιάκ« μο, α
Φ'ΐι"! τό λές έσΰ, μά μή τόν πάρη.-
ττήν ι(ηιχή σοι>, Λνθρπνΐος ε'.να·.
Ό Κοκ,κπλας την καθ>>σιτχ'ϊο··
— Μη φοίιάσπι τής εΓπε, έγώ
δέν πρόκειται νά τού κάνοι νο-.'ό.
Άλ>^οΰ, σέ δλλοκς θά δίάση λόγο,
ρ'φοιΊ δέν θέλει νά μιλή<τη σ' ίν'- να. Ό σ™οΰνο- τροιμοικοοιτήθηιχι : — Μή τό κάνης ΑφΓντη ιιον τοΰ ρΐπιρ κλΛΐ|ιιάοι·κ<ι. Λιυτήοοι τα π««ιδιά μου. Έγώ σοϋ εΐτη, τό μόνο κα·κό ποϊι ίκανα, ««ροΰ τό ι ο μίϊης αίιτό κ,ακό, ρΐναι ότι «τποι χτητ/.α στό ντοτ»6ά<>ι τού (Γ—,τνοό
'σον γιά νά στνλοΊβω τή
για μάς Λ Παντός Ενα
άπίραντο Νεκ.ροταφεΙο Αναιμνή-
χρονο σέ 2 ήιιρρομητνιρς: 29 Μα
ϊου 1453 σάν Πανίλληνες καί 15
Αυγουστον 1461 σάν Πόντιοι, γό
νοι ρΰκλεων προγόνων. Λυδ θρή-
νοι! Καί στοΰς δύο θρήνονς κιι
ιποιο πονλΐ φέρΛ'Ρΐ τή μαιΊρη ειδή
ση της καταχττροφής. Τό καθενα
«τν<μ6ολ<ί£.Βΐ καί μιά τοΰ Δι,νεφάλου τής Κωνσταντίνου ιτόλεως καί τό δλλο τοΰ Μονοκέ- ψαλον της Τραπΐεαύντας. ΟΙ δυό 'άετοί, π»ύ δέν 2πα·ψαν μέχοι σί», μερά νά σπαιθί^οττν τόν οΛρηνό τα βτοάτας τ* ούραΛ'όδειχτα έπή- των άναμνήοιεονν καί των μας θά συνίΐχί<Τ{>ιη' το πέτανμά
τους γράφοντας θεόοατονς κν-
νκλους πάνιο καί όλόγυρα άπό ιιη
ιπαλιές το*ν φωλιές ώσπον νά φΌΛ
>ση τό πλήρ<ομα τοΰ χρόνου! ' 'Αιθεράπευτοι ναοττα·λγοΙ τής λλι ΓΓρώας γής άφήνομε τή βιαχαη εθχή στή Νέα γενεά: νά την φί οη σττά ίσα τό καράιδι τής Άρ- γως στά μυροιμένα τοΰ Πόντον άκ,ρογιάλια, δπου τα ίερά κόΜΡιΐ.· λα των προγόνων μας. Ποίος ξαίοει.; "Ισ'ος πραγμα τΛτιοιηθή ή εΰχή μας αυτή, για τί άνειξερεΰνητοι είναι αί βουλαί τοΰ 'Τφίιθΐτου. Ή ΡίομαΛ'ία κι' αν πέραβεν άν θεΐ καί φέρει κι' δλλα. Πάλι μέ χρόνια μέ καιοβνς πάλ» ιιας θάναι. ΤΕΛΟΣ παιδία ϊίι'ηγημένας γενεάς. Καί τοαντα βοξαομένοι, τοαντίλλβνοι, δρακέ'λλενοι καί ΐνρακελλενοπούλα /αί με τ' ελπίδας τα φτεοά καί μέ τα τραβοίδίαις, τη βίϊηαααν έδέβαμε την λ- ΐίροκυματοθσαν /«Ι σ' &Μ>ρφα. παντέμορφα, χά
μίλο&εντςκομιβνα
τα βαλαββάκοα ?οβαιμ.ε. Χρόνια
ευλογημέ"να!
τή ΡθΗΐα>«£α, πο(ι)τοφ05ς, πρώτον
χαρα καί δόξα!
"Αν σΑ. χοονογνοίσματα
μαθρα
«αί ιουιιε άβτεοέωττιοι, μακοΛ και
ϊΐονεμίνα,
*>Γ'; χατ καοβία κλώσκουινταν σ*
ίμίτεοα τα κοσμα,
1 — Καλά, τ' δκονσα αντά, τηΓι
ιάιπάιντησε ό Κοκκαλάς καί πτοί-
'φην-ε στην Άνίκα:
Φρρε τα σκυλιά, τή; εΓπ?.
'Εοοείνη άινατρίχιασε:
— Τί 2»εΊ; στό νόν σου; ι όν
{■ρώτηβρ.
— Κάνιε αύτό πού σον λέω, τής
βΐπε προατακτικά δ άδερΐφός τνς.
'ίΐ Άνίκια ίιπάκουισρ. Άποιΐ'»-
ίκ,ρννθτρΐ,ρ καί γύοισε σέ 'ίγο, κη«
τιόντας άπό τα ,τρριλαίμιά τονς,
τούς δΰο μολοσσονς.
Ό Κοκν.άλας, πρόσταξε τόν
■χαμάλη, νά βγάλη τό οταικι τό
ιτον γιλρκο, τό μόνο πού φοροΰ
<ΐ?, κατάσοοκα. 'ΕΜΡΐνος κίτρινος <τά τό φλοαιρί σιιμμορφώθηκΓ νιί ό Κοκκαλάς ?6(0<ιρ τό γιλέκο στά «τικ.τ>> ιΛ νά τό μνρίσονν.
"Τστεηα τό επέστρεψε <τΛ'η στόν σπιοΰνο. — Φόρεσέ το τοΰ εΐπε καί πό ι <τεξε. Θά σέ κλείσίο «τίϊ καρδου- ναιτηοθήκη καί θά δετσοι τή σνι'ιά Λπ' εξω. "Αν τολμήσης νά φυ· γης, σέ ε'ιδοποιω, θά σέ κάνουν ιττπιρτσάδτα. "Ελα τώρα σήκω. Ό σπιοΰνος άναιστρναξρ μτ Λυ Πήοιε τό γιλέκο πού τοΡ ό Κοκκαλάς κι' ένω τό (ΓΌροΰσε τοΰ είπβ: — Γιαιτί μέ βασανίβεις δδι/ο μοί»; "Αφηισέ με νά φι'- <τα συζήτησε μέ την ά&εΛ.φή τί υ νιά τό φιρμάνι καΐ τα ι^τε^εςί «τόν αφεντη τού, δλόκληρο τό ί! κοιδόαηιια των μεταρρυθμίσε,ιον κιν&ννευε νά καταρρεύση. Οί άν- τιΑοΐΑτπκοι θά πέιρνανβ τα μίτοα ταΐ'ς καΐ γιά νά μην έ*ραρμ/»ιτθή (τό μέτοο τής δτοινομής γης στονς οτικιτιώ·τΐς, πού θά τούς άφών"λι ^ι κ«ί Θά τούς έξουδετέρωνε, δέν νά ξεοήκωναν τούς γρ κι' άχόμα νά φτάνανε ως την &ολοφολ<α το3 Χοιιλτά τό κε^άάΑ χον κοίτ'-ξ" την Άν&αι, πού στρκονταν οί.Ί πάνω τού άμίλητη. — Τί βκριπτεσαι αΛεοφέ μβ> ;
■τόν έρώττηοε έ^εϋνη κ«ί, τοΰ χάϊ-
δρι|ΐε τα μαλ/.ιά.
Ό Κοκ,κάλας τής εί— τίς πχ(
ιρεις τού καί τούς φόβονς ου.
— Εύπτχόις κοΐτρληξβ .τού -όν
■πιάισαιμρ κονΐ τδν 2χομε στά χέριιΐ
μας τό σπιοΰνο.
— Εΰτυχώς ρϊΐανίλη,βε βα χα-
μ6νη κι' έκείνη. Καί τώρα τί λί,
■·ά κάνοτιμε; τόν έ^κοτησε.
Ό Κοκκαλάς εμεινε γιά λϊγο
•σΛειπτΐίίός κι' δστεοα τής άπ.ιντη-
σρ σο6αοά:
— Άκουσ>ε. Πρωτα «ρ?πε· νο
ΐξαισφαλίσουμε τή δική μας ι γ
£(,>ή, γιατί ή ΐ.ξα<ρά)νιση τού σι· · ούνον, 6ά άνηβυχήβη τό/ Μ*ο· σταντ{;ήμ.-ταιση. θά καταλάβη ("τι «πρσε στα χερια μας κίΐϊ θά <χο βηθή, ιι-ήρτχ,ις ό α,νθρίοπός τού ;.ι λήση καί τόν άΛοκαλύψη. Γι' αΰ¬ τό ϊσως σικιεφθή νά μας βγάλη άπύ τή μίση. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙι ά- ι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΘΕΑ ΤοΟ συνεργάτου μας 5 όν Ό θρήνος τονς βηικιίχθηκε ψηλά, ν"ί τάοαξε την ήριειμη φϋση μέ "«ν β).ι6ερό τού άντίλαλο! 'ρελιλα'θτ|καν>ε άιπ* την ά
;, πόσοι έσϊΐάσ<ίνε μονάχοι ιοεφάλα τονς, γιά νά μην άικοΰ τί»ν δγριο έκ-εϊνο χορό τοΰ θα κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ·· "Ω .τρήτιει νάνε πολύ δτιμος 'Ίΐνίίς, γιά νά ξεχάση τα τόβα ""οτΐ'ρια, κι' δν δέν ΐ-χπ σφΐγμε ·" τα δόντια γιά μίαν έκ&ίκησι γ ι "'Μντια, τότε σίγουρ« τοΰ λείπει "^ τίς φλέβες αΐαα έλληνικό! Πθίν ξτ>μΡί>(ί>ση ή τρ«ιμΡιρΐν
^1 νΰχτα, ό Μιχάλης μέ την «λλτι
"ΐ'νοδεία ξεκινήσανε γιά τό Ού-
Μία βροχερή μερά ή
συνοδιεία Εφθασιε στό σταθμό τοΰ
Ούσά«· «ϊχαν μείνει «ενήντα δ-
Ιλοι δλοι, άπό δια,κοσοιις πού ξεκι
νήσανε στήιν άρχή... τό δολοφονι
ικό λιεπίιδι των τούρκων καί τα 6α
•σανιβτήδρια είχανε άφανίσει τούς
Ιάλλοιις!
Κατά τό βραδάκι ό Μιχάλης
I-
ΐτυχε ν' άκοΰση μιά κρυφή, κουβέν
τα δυό τοΰρκίιη·, καΐ τό αΐμα τον
ίπάγωσε άπό τή φρνκη!... "Εμα-
'Οε πώς τούς περίμενε δέβαιος θά
Τό
V
μαρτνριο που πε
Λκούγοντας όλοννχτίς τούς
στόν έλαιώνα, κα], ή ακ?
ιΐπό ατιγμή σέ στιγαή θά
κι' ή δική τους σειρά,
είχε καταντήοιει μισοπιεθΌιιιε
Πώς νά τό ακάση;
Κοντα στό σταθμο ήταν ενα
στραιτϋΛΐεδο αΐχιμαλίότίον φαντά-
ί/ιον οί τονοκοι τους είχαν ά«ιοδε
κι' αΰτούς μέ τρομιερά
ποίος Τίςε.ιε ομ'ος... ϊ-
οως βίονάτανε κανεκ αα£ύ το·ς...
ι Τή νΰχτα δ Μιχάλης άπο«ράσι-
λ· · έτσι κ' ίτΐτι χαμέν^ς ήτανϊ...
τι τιορα, τί Οστερα!... ή έλπίδα
γ7.υκειά είναι...
Οί συνοδοί κοιμιοντουσαν μ^-
σ' ενα σπίτι τοΓ» στιιθμοΰ, μ?
» καταντή^ε. μ,<τα.ε^ιιέ « εχά^χνε την αίσθηση τής Όυσμίνο. Απ' το χοιηι που τους ^ αΑ»ι δ ιουρκος στςχαοπ. 'ιήζ··. τούς φαινιίίτανε σάν ψίμμα ">? γλΰτωοαν!
Ποΰ πηγαίνανε;
Στο θΰσάκ;... στήν "Αγκι·ο«; ·
πστίσει ό τουρκος
δάη,χης,
οί
■χοπου
τού αφανιοιμρνοι τοΰ
είχαν π?"ΐ κάτο> άαό τό
τοΰ σταβμοϋ σάν
νε-
τοΰρκοι πότε τδνα τυύς λέγη | ικ<-")ί· γιά την άγωνία πού *> στό πρόβοχπό τουι,.
ιό τα χωρία ποΰ περνούσανρ
οί τοΰρικΛι χωοιά-
τοΐΐς πετροβολούβ'ανβ βρί
α'Ισιχρο. τό ΧρΊκττό μας.
στίς λάισπες, καί
ακΰλινα, καιτορθοκτΕ νά
φθάση μέσα στό συοματόπλίγμα
των αιίχμαιλώτίον, μέ την ψυχτΐ στό
άπ' αΰτονς ?8,ναν στούς νο
γ.....
Τόν μαξέψαν-ε <Τ ίνα Οεοαχοτει ξαπλιοβταε οί ϊ,ς κανένα πεντόλι,ρο λέγον- «Δόζ μου γικιαοΰρη νά τόν θυσία στό Προφητη μας!». λιγόστηισαν όσο μρς/ ς η °<1μ.Ρνε καί ?νας Απ' αντοίις γιά ι, ω; τ0 '0ί τοι-ς δρόμοχ»... τοΰ νο ^θ, τ«ς σέ μιά λινατβα. »Ηταν Λεραοιμέ'να μβσάνυ- γτα- την π·ένθιμη σιγαιλιά ποΰ ίλενε με'σα στό Λιμιπ^ί έτάραξαν οί φο>νές τοΰ Μιχάλη· παιραμιλοΰ
Κτρ στόν Λιρέτο τού, κ' Ιβλεπβ φο
ι6ι ρά φαντάοιματη...
Οί αλλοι τρομαγμένοι. άίτό την
ΐχρνεβή «νοή τοΰ θανά-Του που 2ν'
■νοιωθαν νά τοϋς περιζώνη,
Ό Κοκκαλάς, χαιμογέλασε,
τησε τό κειράλι τού κι' ?π»ασ
—ό τόν ώαο τό χαιμάλη, των Γίΐΰ-
ιχ<ι>σ·ρ κ.αί τόν ?σ.τ·ρο)ξε πρός ι^ν
«αρβονινα,τοθήικη πού τΐρίσικονταν
λΐγα μρτρα πιό πρρα. τΗταν ?να
ήμιτυτόγειο διααίρκτιμα χτισμι'ν^
μέ μεγάλΐς πρτρες, δποις κ ιί ή
όλη οίκοδομή, ιμέ δυό μΛ,κρά π/ιρα
θνράκια α/τφηλισμένα μέ σι·δ^ρέ-
νια κάγκελα καί μιά 6αοιά σιδε-
ρενια πόρτα, .τοίι ήταν μισάνοι-
Ό Κοκκαλάς ττιΛ' πλησιασε ό >
τώντας τόν σπιοΰνο καί την ί-
οπροιξε μέ τό πόδι. 'Εκ,είνη στοίν
γλι<τε στοί'ς σκουριασμήους άο- μούς της καί δνοιξε ΰιάπλ.ατα Πρταξε μέσο. μέ μιά σπρωξιά τ^ν ικριιτονμενο, πού εΓχε χάοπ τη λι; )ιά τοτ» άπ» τό φοθο καί μπ^κε »άσ(ι) τού κι' ούτος στό ίιπόγπο. — Σήικοισε τίίκρα τα χίρι« σοτι τοί, είτε. Ό άλος σΐΊμμοοιφώθηκε κπ ο Κοκκάλ.ας τόν Ιψαξε. Βοήκε πι ρασμένο στό ΪΜνάρι τού ενα λ.άΐτ Ρ«ιϊ τόν πήοε. Τοΰ πηρΓ ά <('. ια •"«ιί τύ ζουνάρι, ιιρ τό ό.τοΤο θά μ ι ο οοΰΛΡ εΐί/ΐολα νά κρεμασθή', ιά νά μή μιλήση. __ Κ«1 το>ρα τοΰ είτε αν άγα
τας τή ϊ(·)ή σον κάθησε (ίριΆΐ'ΐΐ'.
"Ο Τοΰρκος δέ μί/ησε, αά ΰ·
τταταγμενος στή μοίοα τού ϊάο'ι)
«τρ σε ιιιά γοινιά.
Ό Κοκκαλάς βγήκε άτό τ ί'-
τόγειο καί -/.λείδοιισε την πύΐ'τ ι
Λρονοντας τό &ίίού κλειδ'. Γιά ·ια
λό κα), γιά κακό, εδεσε καί ιο
Αι>ό αχ\>Λα ?ξ(ο Α-τό την κ(·ο<5ιι>'
νπΛθ.θήικη, μέ λ.άσκα τα σχοινιά
τους, δς .τεντε μέ.τρα.
Ή Βα,βώ στανηακθΛήθη/ε, ίοι'ι
£.οινιτας μιά προσευχή -τί<Τ") τα δόντια της καί άποιια- πρός την κουρνά. Ό Κοκικάλας καί ή Άνίκα γινκσαν «ίιμίλητβι στό σαλόνι. Ό Κοκικάλας κάθησε σε ιΐιΛ καί βυθίστηικε στί.' σχρ ΠΑΤΕΡΑ Μέ ποία φ(ανή, γλνκέ πατέρα, λ ά ιρ )<αλε'σω; Στόν άγέρα »6ι'νει τό ,ίάλεοιμά σου, ώ ιμέ' 'Ποΰ κίνησες καί ποΰ δια6αίνεις <κι' ετσι /ο'άμανος σαΜΐαίνεις; "Ω, τί">ς μρ τύλιξες, καΰμϋ
Π σιγΐφορα καί πόση μπόραί
Ποίος νά τή σήμανιε την ώρα
γιά τή μενάλη Σου φύγη.
Ποιό νΰμα τδχα σπ' άκρογιά'Μ
ιμέ τόν άφρό τού σ' Ιχει παρίΐ
κι' εμεινε ή βάρκα μοναχή;
Χ«ρ<ι καί φώς δέν ξημερώνει. ΆντΛρράσΜΐστη καί μόνη στοΰ πάνου τις βαιθειές ΛΛηγές Τα πήπλα της ή νύχτα άπλώνει ιμές στό μυατήριο πού με ξιονπ γιά τίς ({ενγάτρς τίς ψυχές. Μίαν άιΐτορία ποϋ καίει σά 6ό< ι Στής εύτυχίας μας τό πε·ρ6ό>
1—Τρρ,μρι τό στόμα νά τό πή-
«ώς ήτανε κι' αύτό γραιΛμενο
τό πιό τρανό καί τιμημένο
ιδέντρο, άπ' τή οίξα να νοπη.
ΤΩρες βουβές. Καί. περιιιένω.
Κι' είναι τ' απάντημα σταλμένι
σΐτήν πιό 6αθειά μου π^οσευχή
'Πώς ξής πατερα, σάν οΜα,
ισάν μιά ίντερούσια εύλογία
μρσα στήν Ιδία μου ιΐηιχή.
Χι^μδς και μΰοο τ* δγγισμά σου
>νά ξαναϊοϋμε τα δικά σου
νθ άπο κάθρ λησμονιά.
ιΜόχθος κιι* ά"/άπη καί τϊινσία
ή δυνατή σου παρουοΐα
μές στοΰ σιπιτιοΰ κάθε γωννΛ
ι
'Κι' όπως ι|η»λά άπ' τα αιθέρια
ναπετοΰν τα περιβτέρια
ισττνν στίγη μας την πατρ<κή, ναιώθω πώς φέ^ινονν στά φιες'ι ιαέ τ* άπιαλό φτερσίιγισμα τονς τή οττοργική σου την εύχη. ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΜΠΑΛΤΑ (Στή μνημη τού ΜικραβιΊττι Για- τίρα μου Χοοαλάμπου;) ΚΑΤΙΝΑ ΧΑΡΟΠΟΤλΟΤ τοι>.
ρς
"Ητανιε στ' άλ.ήθεια πολΰ πτε-
νοχοςη^μεος. "Αν ό σπιοΰνος τοΓ
Μ.τοσταντϊήμ,τηση εΐχρ ά'ούσΐΐ Γ>
σέ μιά γωντα.
Τί τοομερή Αγοινία πού περα-
τΩρ,ες άτελεκοτες εοττάραζε την
ναοδιά τους ή ραγισ,ϋένη φωνή
ιτοϋ φτ&νχοΰ Μιχάΐλη, μά κανίίς
δέν εμαβε ποτέ γιατί ό τόνος της
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ] 1922
υπό Δρθς ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
—14-
2 ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΥ Ι ΤΣΜΕΣ
Θ ΕΠΙΧΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕ ΡΑ ΕΛΛΑΛΑ
Πολνσυζήτητον θέμα της έποχής
Τώρα, οί 60 αύτοι αΐχμάλωτοι,
που σώθηκαν άπό τόν σ»—κορημέ
νο πινιγμό, βάδιζαν —ί;ή μέ συνο
διία τοΰς 30 μαφαζάδβς, πού αΰ-
τοί ήσαν πάντα καΒάλλα στό &λο
ΎΟ· Πέροοσαν ά,τό τα Ιδία χωρία,
τίς ίδιες ,τολιτεϊες «τί»; κοι στόν
ίχομό. Λιίσχιβαν πάλι τα χιονι
σαένα βουνά. Ό βοριός σάρ/ονί
τ') χιόντ. Τουιρτούριζαν. ΠεινοΟ
■σαν, τείνουσαν.
Καιθώς κα|τέ6αιναν Λ,τό μ(α
πλαγιά, γλύστρησε τό αλ«Ύ0 ί
νδς μαςραζδ καί τόν ?ρι|ε χάμβ».
Δέ τραυματίστηκε αΰτός, άλλά β
'λόχος διατάχθηκβ νά. στταματήοη
ό λίγο. Και τότε οί αίχμάλοντοι
ήκαν την εύκαιρία καί ρίχτηκαν
<τΙ κάιτι Λγριοφουντουκιίς. εΩατό σε, οί (τθονεροί μαφαϊάδες, γιά να τούς στερήβονν καί τή μικρή «ύτή τροφή, τούς Ιβπρωχναν μέ τό κοντάοα των δπλο>ν καί φ<Βνα ία·ν «γιούροιο. (ρμπρός, πορεία). Εΰτ><χώς δμως οί .τεινασμενοΐ αύ¬ τοι πρι>λα6αν νά ν€ΐιΐβουν τίς φοί>
χτες τους Από φοτΛ-τούκια.
Έξαντλημενοι ?φταξαν ιίλος
<ττϊ, Άχμετ)4. καί τούς ξκλεισαν •στον καταυλισμό. Βαρύς χτμιώ- ■νπς. Καθώς Ιμοταιναν στό χω- ριό, εΐδαν τοϋς δρόμους τού Ερη |ΐηι·ς. Πλ.ηροφοοήθηκαν, πώς κα κοήιθης γρϊπΐπη εΐχε πίσει καί οί Ιτιότεοοι κάτοικοι ήσαν τώρα κρε/5 6ατωμέ*νοι. Είχαν δέ σημειωθή άρ ^;τά κρούσματα θανατον. Τό χοιριό εΓχε τρομοκρααηθη, Ιτι'ος ή άρρώστεια τούτη ήταν θεία βϊκη. Κι' αύτό, μόλις ό ίμαμης ?- ιμαθε, πώς γύρισαν οί αίχ)ΐάλίοτοι, ?τρ^εξε πάλι στόν «μπιελ,ε'ντιέ — ρρΐοΐ» (δήμαρχο), νά τδν συμβου λε'ψη, νά τούς μοιράση πάλι βτούς χατο«.κους νά έργάζωνται καΐ νά ίρέφίονται. Άλλά νά στείλη μαίί ίβνς καί μαφαζαδες έ τούτη τή ψορά, και μέ τή ρητή διαταγή, να τοϋς φΐιλάγο<ν Λπό κάτ)ε άτο- 1«<ι πού θά επιχειρούσε να τοΰς «άρη τή ζωή. Αΰτό καί Ιγινιε. ΟΙ οΐχμάλ.αχτοι εργαξονταν σκληρά να< κανΐί; δέν τούς πείραξε πιά. Κυλονοαν οί μέρες, δπάτε ήρθε "/αί γι' αύτούς ή σο>ττιρία μερά,
ν<ι Λπολνβοϋν Λπό την αΐχμαλίοσία κοΐ νά σταλθοΰν στη Μάννα 'Ελ ϊ άδα. Τούς πηγαν πεζή ώς τή Μανη <τιά Καί άποκεΐ μέ τα σιδηρδδρο μο τοΰς κατΓέβαοαν στή Σμύρνη. ιΜίΐϊΙ μέ αύτούς καί ό Μανώλης Σουϊτβμε;. Τό έλληνικό δαπόρι τοΐις πϊρίμενε γιά νά τού; μετα¬ φέρη στάν Πειραια. Καί, σάν έ Λΐβιοοκηηικαν, γονάιτισαν καί φί- λτ.σαν τό δάπιεδο στό κατάοττρ<ί)μβ, <Γΐαυρο*απήβηκαν' Κ α], κυττάζο·- τας Λθός τόν ούρανό, άπλωσαν τα χε·οΐιΐ καί εύχαρΜΠησαν τό '.ΐοί τούς ΙσοΜΐε τή ζωή. Στύιν Πειραια, τού; — ιμι αγοηΐα οί δικοί τους. Καί Β- ιαΛ πιά πάτησαν τό χώμα τής Μόν Ύας Έλλάιδας, φ(»νές καί άγκαλια οιιατα ατέλειωτιΐ. Ξερό τό 8άκι>ιτ
τής χαράς.
·> Σονυτσμέ; άνιτάμωσε κι' αυ-
τόί τού; δικούς τού, πού τόν ιγτ]
γπν οττό σιπίτι, στό σννοικισίμό τής
Νέας Κοχκινιάς (τώρα Νίκαιας).
Μέρες τοΰς διηγόταν τα όσα εΐ-
•δρ υμΙ εΛατ)ε, πού αΰτά δμως δέν
ι(ΐπόρεσε νά τα ξρχάση αί αλ.η τοαι
χη ειοή. Πέθανρ ατή Νίκαια στό
Ί958.
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΑΩΝ
Σειοά άρβοων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΟΤΗ
3. ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗΣ
Ι. — Η 2ΜΤΡΝΗ ΠΤΡΠΟΛΕΙΤΑΙ, 2ΚΟΤΩΝΟΤΝ ΤΟΝ
ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟΤΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΤΣ
ι?παι« ξχ
,αουρ·μοιύριί:ε παραπονεμένα: ΘέαΙ
«έα!
.Την άλλη μερά τόν έθάψονε...
ΤΕΛΟΣ
ΜΑΡΙΤΣΚΑ ΖΝΙΤΑΡΣΙΤΣ
Η ΜΤΡΤΙΩΤΙΣΣΑ ΤΗΣ
ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ
Μιά άπό τις πιό έκλ«κτές ποιη
τιχρς φ)ΐσιονν(ι>μίες της Σλοβενι-
«ς ή Μαοίτσ-'.α Ζνίσαφ.-τ,τς, 5ρϊ
ά γράφει στήν πρωτεύουοα Λου
μπλιάνα.
Μρ ιιιγι άπκλή, πανανθο<όπινΓ ΓΪιιισθησιία συλλαμ6άνει τίς ποιη- τικρς της δηιμιουογίες. Άέρας τοΐ' ί>οι-νοΰ, χοώματα λοινλ.οιιδ.ών, αν
θρώπινες καταστάσεις, 6ον6ά «ο-
πίηι τής ν·ι»χής, ΛΛτανακλ' ί· ποιη
τικά ιιε-σα της, £νμίονοντίιι, κνι-
φοροΰν, καί 6γαίνοι<ν ώοο"-·ς, χοοι ιΐιατιστές χρτ>σσαιλϊ&ες. "Ενα δϊΐ-
γιια τής ποιητικής της 'θιοσιγ
"<Όί«.σίας π' άπό την ποιητική της συλλ-ογή Μισοσ.τ.ασμένο Κ^ΐννάρι, τ«ρα&ί.τοιΐίυε πρραικάτω, για νά ϊτά οει μιά μικρή ιδία ό άνπγνώστης γιά την γνησιότητα τής τοιττι- κή; της φο>νής.
ΝΤ. ΓΑ2.
ΧΩΡΤΣ ΛΙΕΤΘΤΝΣΗ
"Οτα'ν βρίσκεσαι μόνος,
*6ό£εις τό χέρι στήν καρδιά σου.
Σ' αύτη τή λεπτή καρδκι
τή γρμάτη άνττσυχία.
Τότε νοιώθεις πώ: είστε δύο:
Ή καρδιά σου καί σύ.
Πλάι σου είναι ή στάμνα ής 0/α
άρκριτά |»ίγάλη καί γιά τ ,ύς όύο.
Καί είστε τώρα τρείς:
Ή θλίψη, ή καρθιά και συ.
'Σύ εΐσαι ό τελ,ενταΐος <μ' αλοις Ή θλίψη κυριαρχεΐ σί ολα. "Οταν δρίσκεσαι ιιόνος ίκίιϊεις τό χέρι στήν καρΛ·α σο., Σ' αυτή την άνήμΐρη καοιδια τή γεμάτη άνησυχία. ΜΑΡΙΤΣΚΑ ΖΝΙΤΑΡΣ1ΤΣ 'Εδω, μέ τόν Χρτ)στο Χρπσττα νονδη θά περΐΎφάψωαι,ε τή Λιαβί- ΐοση των αΐχμαλώτίον, πού είχον μρτρφρριθίί στήν —ρΐφ?ρ«ια τού Όντειμησιοΰ. Οί αίχμάλΐιντοι έτοΰ τοι ίρΐιθηρ'.αν π»ό τκχΐροί άπό τοΰς ( 'χμαλώτονς στίς δλλες περΐφΐ- ρειες. Ό λ.όγος, γιατί οί κάιτοιθΜ>ι
ήσαν πολύ θρησκοι καί ίπώκουαν
στά λόγια των Ιμάιμηιθων, πού τούς
«ΐΜχβούλρυαν στά τϊαμΐ, νά μή κα
•κομετα,χειρίιζονται τούς αΐχμαλώ
ιτ^^ις, απίος συνηθίξουν πάντα οί
Τοΰροίοι, γιατί ναί αύτοι οί δττ·
'στνχκΊμένοι είναι τοΰ Άλλάχ δή
^ιιουργήματα.
Ό Χρι—ια-νΌ<ιδης ή Κ*οΛνης γεννήιθηκε στό 1889 στή σννουκία 'Λγίας Α'ικατιερίνης τής Σμνο- νης. Ό παιπϊΐοΰς τού κρατοΰβε ά π·) την ΆΓνδρο. Ό Χρηστος παν τς·εΰτηκε στό 1919, Απόοοτησιε κό οπ καί νηβόταν βίΐ) συνοικία τής ΙΠονντας. Μορφο>μένος μέ |#-
υργ γλώοσιρς εΐχε προαληφτη ύ-
αάλληλοος στό λιιμάνι κα), εκανε
τόν «πονάν'τέρ» (γαλλ. = σημει»
τή).
Στίς 30 Αύγοΐιΐσιτου 1922 τό 6ρά
'δυ, ή παραλία τής Πούντας είχε
πλημμυρίσει κόσμο, ποΰ έρχάταν
όλοένα άπό τίς μέσα συνοιχΐ&ς
τΓ|Γ Σμύρνης, καί ?λεγαν «ή Σμύρ
νη πνρΜθλεϊται, οί Τοΰρχοι δ7χ>
/αί 6ά6ονν φωτία στά σιπίτια καί
'κοταστήιματα των 'ΕλληνικΛν συν
Όι·κι<7>ν καί άπαγορευουν στδ Πυ-
ροσθειστυκό σώμα νά &ϊέμ6η». 'Ρ
Χηιοιτιανούδης άνέβηβοε τΛτβ σττιιν
'ταράτσα τοΰ σπυτιοϋ τού, νά δή.
Ό οΰρανός καταικόκικινος, ?αβίνδς
καπνός άνεβαίνει. Σέ λ£γο, ?ρ-
χονται οί γονεΐς τού καί ή Αδερ
φή τού ποΰ κάιθονταν στήν "Αγιβ
Αίκατερίνη καί τοΰ λέγουν «φΐνγα
Ιμρ άπό τό ση£τι, γιατί ή φοΛΐά 8-
!φτασρ στή σννοι/κία μας και δλος
ό κόαμος ?οχε.ται ποός τα ίΛΛ>.
Τή νΰχτα δέν μπόρεσαν νΛ κοιμη
■θοΰν.
Την όίλλη μερά, 31 Αύγουστον
Κυριακή, πολΰ πρωί, δ Χοκττιητ
νούδης δγαίνει ϊξω νά πάη νά άν
τιληφθη, τί γίν-εται. ,Καί Κλέίϊει
τδν κόσμο νά τρέχη σάν τρελλός
«Λθδω καΐ ΑϊίοικεΤ. Τάτε, άπο φό
ίίο μήπίιΐς οί Τοΰρκοι ερθονν καί
6ά?ΛΐΎ φ<ι>τιά καί σέ ί-τούτη την
άκριανη σΐΎοιικία τού, κλείνει τό
■σπίτι τού, παίρνει δλους τοΰς δι-
ικοι?ς τού καί φεύγουν γιά νά Ιϊγουν
εξω άπό τή Σιμΰρνη, πρός τό Μερ
σινλί .
Σάν Ιφτασαιν Ηη, δρήκαν 6να
απίτι μέ άνοιχτή την πόρτα καί
νόσμο μρσα. Ματήκαν λοιπόν καί
αΐτοί. γιά νά άικοτ(μπηοουν προ-
σιορτνίός, ο*)«που νά δοΰν ποΰ θά
«άνρ. "Ε«.ρΐ, βλέπουν καί τύν γνω
<πό τους Παΰλο Άνδοεάδη, Ύΐο ύφασιιατρμπ<ίρο καί χαν παρέα καί δια-νυχ,τέρεψαν κα- 'λά. "θ'μως, την αλλη μερά 1 £β πτΡιμβρίου, ερχονται δύο Τοΰρκοι Λθλίτες μέ κάτι Φοαγικυλεδαντί- νους προδότίς καί διπλαρώνονν τον Άνδρεάδη. Είχαν πληροφορη βή καλά, πώς δ πλούσιος αΰτός υ φαοματίμιπορος, 6π.ο»δή ή φωτία π) ησίαξ,ε στό κατάστημά τού, . π) ησίαξ,ε στό κατάστημά τού, πίιρϊ ! Τ.ϊ μεγάλο χρηματικό ποσό τού Λ ; »τί> τό χρηματοκιβώτιο, καί τό
Ι 'κρατοΰσε δλο επάνω τού. Ό οτκο
οτός τους ^ταΐ» νά τόν έκβιάσουν.
Ι Τοΰ λένε λοιπόν τάχα, πώς κατα
ϊητείται άπό δριβμέλΌυς Τούρ-
νους, νά τόν ακατώσουν καί, αν
τούς ϊδινε ενα χρηματικό ποσό,
θά τού διαφυλάξουν τή ζ(οή. (Άο
"γότερα δμως μαιθ«ΰττ|κε, πώς οί
"διοι αύτοι έ%6ιαστές Τοΰρκοι,
την ωρα ποΰ τους εδινε στο χί-
οι τίς χρυσές λίρες, εί»τνς τόν σκό
'τοσαν καί τού πήραν καΐ δλο τό
άλλο χρηματι,κό ποσό πού εΐχΐ ε¬
πάνω τού).
' Ό Χριστιανούδης καί οί δικοί
•τού, βλέποντας τίς υπσπτες αύ-
τές σηζητήσΐΐς, φο€ή(θη«αν καί ά
ιποφασίζοΐΎ νά φύγουν. Καί, κα-
Οώς Ι6γαιναν, βλέπουν εύτνχώς
μίαν όμάδα δνδρες καί γτιναινό- ι
ιπαιδα μέ επί κεφαλής την ίταλι-
■κή στιιιαία, ποχι ϊρχονταν Από τή
ΛΓκάρα καί προχωροΰσαν γιά τό
Μπαϊραικλί. Άνάμεσα σέ αύτούς πά
ρατήρησαν καί μερικούς Φραγικο '
7ρ6αντί·ν«ους Πουντιί&τες, γν<ι>στονς
γπτονες τοΰ Χρυστιανονδη. Τάτε
ΐπήραν θάροος καί χϋ'Λιικαν καί
αύτοι μαζί τονς. 'Ωστόσο μρρικοί '
Λπό αΛτοΰς δι»σηρόιπησαιν, καί τούς
είπαν «ρλάτε, άλλά, δν στό δρτε, δέν άναλαμβά
ν(«ιιρ νά σάς προστατί'ψωιμιε».
Γίάδιξαν δλοι τονς, χ<ορίς νά τοτις ένοχλήση Τοΰρκος κανένας. Μά, οσο προχωροΰσαν, άντίκρν- £αν καΐ φρικιτά θεάματτα. "Ε6λεΐπ«ν ΐπάνΐο στό δράμο σκοτίιΐιμρνονς δν βρες. Άλλους ξαπλο>μένους άνά
σκελα μέ τα γεννητικά τους δργα
να σί'ρριζα κομιμέΛτα καί βαλμένο
ιιιεσα στό στάμα τους. Καί δλ-
'λους μπροΰμντα μέ κατε6αΛΐικένο
τΛ ΐτανταλόνι καί ?να παλοΰκι...
ΙΤιό κάτο) πάλι σπονς τοίχους σπι
πίϊιν βκοτο>μένους, άκουμπιβμρ-
^ηνς δριθιους μέ τή φρίκη ζ(ι)γρα
<Ιισμε'νη στά χλοΐιμά πρόσωιπά τους. Ποίος δλλος νά τούς «υχε 'σκοτώσει; παρά δ Τοΰρικος. Καί οί νεικροί αύτοι ηβαν Ρωμνιοί, ί-τού φαίνονταν Λπδ τό ντύσιμό τοτις. Λειδέντβς, δλιλοι μέ Λανιτα 'λόνια καί δλλοι μέ βράκες. Μά /αι δσ» προχωοΛΰσαν δέν τίλευαν τι· πτώματα. Καί εΐδάν νά ϊρχων 'τοι 'Γοΰρικοι στρατιώτες ποΰ δδ«ι αν τα δπλα τους έαΐάνο) στά δ- ι|ηΐχα κοΐίτάμίνα κοριμιά. Αύτοι, κα 'βώς είδον την Ιταλιική σημαία I- 'καναν τόπο νά περά/ση ή &μάθα, Ιποΰ άπό τό φάβο της έπιτάχυνιε τί 6ημα της καί οΰτε κάν γύρκτε οπίσω της νά δή. Φτάνβντας στό ΜΛαΙρακλί, ο λριοτιανούβης μέ τούς δικούς τον Ιά,τοσπάστηικαν άπό την όμάδα καί Ιτήγαν στό σπίτι ενός συγγιενή, τοΰ Δημητροΰ Τΐαλ'αβάρη. Αΰτό ή ταν άίτένα·ττι στήν Καθολική έικ- Ηίλησία. Παραο«ίλεσαν όμως μρ0ΐ χοϊις άπό τούς γγαχπούς αΰτούς <Γραγκολε6αν(τίνους όπως μεύνουν !αα£ί τους, σάν Ιταλοί ύπήικοοι Ιπού ήσαν, 6>στε νά μην ΐινοχληιθή
τό σπίτι άπό τονς Τούρκονς. 'Ω-
στόσο, την δλλη μι'ρα, 2 Σειπτεμ
'βρι'ον, ερχονται Τοΰρκοι καί παίρ
■νούν τόν Τξαναβάρη, ένώ τό Χρι
στιανοι«δη καί τούς δικούς τού,
Ιπού είχον 6άλει Ιταλι«.ή «ονκάροα
Ότό .τετο τοΐ'ς, δέν τούς πείραξαν.
Καί τάτε πιά ό Χριστιανούδης ά
((-ου είδιε, πώς καί έδω ή καιτάστα
Όη ήταν έπισφαλής, σκέφτηκε νά
πάρη τούς δικούς τού καί νά κατε
■Γ>οΰν στό σπίτι τού στην Πούνιτα,
ίι αύτί) δέν είχε καεϊ. Άπό ποϋ
«ιιως νά φνγουν; Άπό τόν Ιδιο
<δί.ι'ιμο; αδύνατον. Νά πάρουν τα τραϊνο άπό τό Μπαϊρακλί, νά κα 'τίβοΰν στό Μπασμα,χανέ, σταβμό τής Σμύρνης ποΰ ήταν κοντά «ττήν καμένη ζώνη; καί αύτοϋ κίν Λ<Λος Τότε, ΛποφάισΐΛαν νά πάνε ωέ τα πόδια ώς τό Κορδελιό, καί «πό τή σκάλα τον νά πάροτιν τό ^αποράκι νά καιτεβοΰν στή Σμΰρ νη. Ήταν μιά λύση μέσα στην άτελπισία. Άλλά σκέφτηκαΛ',, δ ■Λαγε πώς, μέοα στην άναμπουμ- Ιπούλ.α πού βρισοοόταν ή Σμύρνη, υλ ήταν δυνατόν ν·ά λει/τουργή ή σι γκοινωνία αύτη έλβύθερα; Κ' ? τσι λοιπόν, σάν ίφτασαν οττό Κορ 'δελ-ιό καί πήγαν σέ δλλο έδω συγ γτνικό σπίτι, ποΰ ήταν στήν πα- οίΛλία, βλέπουν, πώς στρατιω~ίς Τοΰρικοι έπιτηροϋσαν τή σκάλα 'τωτ βαποριων. Καί πώς τα κανό νι α (στρατΐϋΐτ. άστυνάμοι) μάζευ αν αίχμαλώτονς, δσονς Ρίομνιούς <"δρ«ς Ιβριοκαν οττό δρόμο, άπό 16 χρονών καί έπάνο). Ό Χρκττι «νούδης, πού φοροΰσε άκόμα την ίτίΐλική κονκάρδα πού τοΰ είχον 'δο'κϊει οί ΦραγικολεβαντΤνοι, δέν τόν ένόχλτκταν. 'Ωστόσο, στενοχω 'ρημένος, .τήγε καί κλείστηριε ατό Ισπίτι. Πΐρνοΰσαν δμως οί μέρ«ς, ή κα/τάσταοη χειροτέρευε καί δέν (συνέχεια έκ τοΰ ττροηγουμένου) Χρ«ιάζ€ται, ώς έκ τούτου, λε —τ) καί φίβΓΠσμένη δια—αδαγώγη «κ των εφήβίον κορ<τσιών, ΛΛλά θφΐ των μ«να).υτέρων, δ—ε νά μή στγχέονν «τό αίσιθηματά;κι> τής
Λνώριμης ήλικίας, μέ τό άληθινό
ύ φαι
νονται νά όιμοιάζοττν έκ πρώτης
!οψε<ος, θά πρέπει νά διαίορίνοΐμιε τα 6αβιΐκά βτοιχεία τοΰ άληθινοΰ ΐρο)Τ<ικοΰ αίσθήματοί,-. Καιτά τόν ψυχολόγον Γ. ΛΑΤ ΤΟΝ τα βασυίά στο*χ€Τα τοΰ <Γ>τΐίθινοϋ έρ<»τικοϋ αΐαβήμαΐτος, «Ι ·(ΐι τα έξτΐς τρια: Πρώτον: ή ΐνβτΐικτώίης πραγ¬ ματικότης τής ελξες τοΰ ενός φύλ λον» πρός τό δλλο. Δι" αύτην, θά ,/ίνη λόγος καταντδοω. Δεΰτίρον: ή φανταβία. Αυτή ΐδιαμορφώνει την τίκόνα τού προ σώιπον, πού άναζητεϊται γιά ν' *γα—ιβη. Σχηματίδεται δέ οη5μφ(ο να ««ε πράτυπο πού ίχει διαμοοφοι 6ή άπό την παιδιική άκόμη ήλικία ναί προβάλλεται άπό τό ύποσυνεί ί>ητο.
Τρίτον: αί άνάγκαι τής προ<τ<ο αικότητος. Ληλαΐδή, ό ποθος τοθ άνθοοντοι< ν' άναγνοΜχζειται ή ά- ζιο τού. Σιμβαίνει δέ, δχι μ&Κι ■στι, α,τανίως, δνθρο>ποι ποΰ- ογτρ-
Γΐοΰνται αυτήν την άναγν«ϊ>ρισι
Γ/.αί άγτίιπη, νά έρΜτευθοϋν τό πρω
'το ποόσοντο ποΐι θά τούς Λείξη κά
ιποιο ίν&ιαφέρον.
Κατά τούς ψυχολδγους λοιπΛν,
'τότε καί μόνον ΰπάρχει «έρακτιοίΛν
τιίοθημα», δταν {ιπάρχουν ταντο-
χοόνοις καί τα τρία αΰτά οαβικά
πτοιχΓΪα.
'Εάν δμιος υπάρχη μόνον τό ε-
ν« η τα δύο άπό τα στοιχΐΐα αΰ-
τα;
Στήν πρρίπτ(ι>σιν αυτήν δέν ύ
οτάι»χει τραγμα,τικό έροντικδ αΐ-
ισθημα, άλλά απλώς ίνα «αίβθημα
'τάικι».
ί Η ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΕΛΞΙΣ ΜΕ
ΤΑΞΤ ΤΩΝ ΔΤΟ ΦΤΛΩΝ.
Ώς Ιχομε σημιριώβίι καί προη
γοιιμένος, ?να άπό τα βασικά στοι
■χεΤα τοΰ εροτος, τοΰ αληθινοΰ
ίρ*>τικοΰ αίβθήματος, είναι καί ή
|(Ίμοι6αία φυσι«ή έλξις μεταξύ
των δύο φύλων. Άρχίξει δέ αύ¬
τη συνήθω;, άπό την έφη6ι«ήν ή
λικίαν.
Κατά τούς ψυχολόγους καί ψυ-
χιάτρο>ς ενα χρόνον πβρίίοου μι-
τό τόν βχηματισμό της, ή ΙφηοΌς
■«άρχί6η νά 6λέπη τόν άνδρικό κό
<τμο μέ αλλα μάτια». Ή φτισιθίή 'δι αυτή εκδήλωσις αποδεικνύη με τοόιπο πολΰ σαφή, ότι ΰπάρχει 8- νάτης μεταξύ τής 6ιολογ«.κής και την. συναισθημαιτιβννής σφαίρας. Μϊ δλλα λόγια, δτι υπάρχη ένότ 'της μεταξύ τής «οματικής ελξ«ος ίτιΐ τής ψνχικής έιπι.κοινωνίας. 1 Τό ένδχαφέρο της δέ αύτό θά ΐΐναι, κατ' αρχήν, φυσιολογικό νοί κανοντοω, εάν τό οΐκογενειαχό της πεοι6άλλον είναι. ηρ€μο ,χα- Αλλίί κώ κοινωνικό. Δτ[λαβή» εάν >Ί οϊΐκογένειά της Ιχη φιλικές
«χέσεις μέ διάτρορα ό.λ?.α πρόσω-
ν,τα, ό)οτρ νά είναι «Ις θέσιν νά
γνοι,ρίση κα), νά διακρίνη διαφορβ-
τικούς χαοαικτήρες μεσα οπό οΙ-
ικογεΛ'ειαικό της πε>ρι6άιλλον. Τό
«υτό δρ αποτρλρομα είναι δυνα¬
τόν νά υπάρξη καί στήν περίπτω
νιι πού ή ϊφηδος κοπέλλα ένδια-
<η ερ,εται ίιοηρά γιά μάρφιοσι, μου σική ή δλ,λην καλλιτ€χνι·κή έκβή- ιλοκΗ ή κοινί^νΐικήν δράσιν. "Ετβι λοιπόν, ή φυοική δλξις ιπριός τό δλλο φΰλον, έμφανίζιε- ται άπό την ϊ.τοχήν άκόμη τής ίφηβείας καί τίθεται —ήν ΰπηρ*- >πία τής άνθροιαίνής ζϋνήιτ.
Είναι δυνατόν ή Ελξις αυτή νά
αναφανή μεταξύ δύο προαιώπων
'τοϋ άντι&έτου φύλου, πού μόλις
ΐχουν γΛ·<ορισθή. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΑΙ «ΟΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ (ΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΛΙΙΙΥ ΣΤΕΓΑΣΕΟ! Τό εσπέρας τής παρελθούσης Τς,ίτης στ'νήλιθεν είς τό γραφείον τού Γεν. Γρ«μ.μ. 'Τπονργ. Κοτνίονι χών 'Τπηρεσιων κ. Άνιτο>ν. Μέξη
κοΐ ΰπ«') την .-τροεδρίαν αΰτοΰ τό
Κεντρικόν Συμβούλιον Στεγάσε-
(ικ μέ συμμΐΤΛχήν τού Γεν. Δίιευ
θνντοϋ τοΰ υπουργείον κ. Ι. Άγγέ
λη, τοΰ Διενιθχ^ντοΰ" κ. Ίαρ. Παυ-
'λίδη, τής Κάς Άμαράντη καί
ιΤ'>ϊ -τη^ηφνγος έοωτοοσώπον κ.
Σοιι/ρ. ΣΛνανίδη καί ϊλαδεν τάς
'ΐ'άτιοθι (ϊποφάσεις:
Περί ι?|ς δίορεάν παραχ<ι)<)ήσε- <■>: οίκοπΐδικής έκτάσείος είς τόν
ΛΗΜΟΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ κ«ιαί-
νηι έν τω ύπ' αριθ. ϋ5 ΟΤ. τοΰ
όμιοιιί'μου ΣΐΛ'οκκισαοδ δι" άνέ-
γρρσΐν Δη,μαρχιακοΰ ΜεγΛρου.
"Εγΐκρισι; συμπλ.η<)(ι>ματικτ1ς
πιστώσεοις βραχ. 250.000 Πάσει
τού Π' συγκριτικοΰ πίνα,κος έργα
σ,ών άνεγίρσε(ος δύο τετρατορό-
<ίίον καί 2 έπταοοόφων κτιρΐοιν (160 κατοικίαν) οΐκιοιιιοΰ Δουρ- "«•ουτίοιι (ίργολαδία Β. Καραπα δτ,). "Εγκρισις Λΐστωσειος δραχμ. (■'.',.000 διά την άποπλτ>ρο>μτιν άνα
ρ,κτελέβεως ?ργα<ϋων απο προΐόντηιν κατείαφίσε- ί«- είς Οίκισμόν Δραπετσώναί. 1 Όμοίως δοαχ. 550.000 διά την Λκ'ϊ τού σνστήματος τής αΰτοιστε- γάσεως αποκατάστασιν 11 παρα- 'πηγματούχίον σίκογενειων πόλεως Καρδίτσης Στεγαστικοΰ προγράιι ματος 1968. "Ομοίως δραχ. 205.000 δια την διά τοΰ συστήματος τής αύτοατε 'γάσεως άπθ'κατάβτασιν (έπ«. ί&ιθ- >.τήτου οΐκοπεδου) 5 οίκογενειων
8ιαμενουσ(7)ν υπό ανθυγιεινάς συν
'θήκας έν τή πόλει τής Μυοίμνης
τΐ|ς νή<Η>υ Λήμνου.
Όμοίίος δραχ. 19.000.000 διά
'ττιν διά τοΰ σνστήματος των ϊρ-
νολαβιών ανέγερσιν έν Ρόδω 143
Ικατοικιών διά την στέγασιν ίσα-
ιθίθμιον προαφννγικών οΙκογεν«ιών
'διαβΐΛυσών έπ' ίνοικιοι.
Κήρυξις άπαλλοτριΐώσεως, κατα
τος διατάξεις τής Ζ' Συντακ.τι-
■κής Πράξεως, επί έικτάαιεως 128.
Ίΐό μ2 είς θέσιν κατ' επέκτασιν
τοΓ ί>ίκισμοΰ ΜΑΖΙ ΒΟΙΩΤΤΑΣ
ΛαΊ την στέγασιν των οΐκογενει&ν
τ<ΰν κατολκ·θαινδντι-ον ο'κισμων ΚΑΡΟΠΛΕΣΙΟΤ. ΑΠΑΣ Α- ΓΑΘΗΣ κλΜ. Κήρυξις απαλλοτριώσεως επί ί'/.τάσεως 89.125 μ2 είς την περιο χην ΠΛΑΤΑΝΙΑ — ΡΙΚΙΑ της Κοινότητος ΛΙΑΣΕΛΩΝ, διά την στέγασιν των οΐκογενειών τσθ κατολισθαίνοντος οΐκισμοΰ ΔΙΑ- ΕΕΛΩΝ ΗΛΕΙΑΣ. ' Περί έγγραφής δευτίρας υπέρ 'τού Έλλην ιικοΰ Δημοσίου 6ποθή- */ης &Λ τοΰ είς τόν οΐκιβμόν Ρε- ιθυμνου Κρήτης ακινήτου τοθ Ροΰ σου Ανδρ. θεοδιοράικη, ύ.τοθηικίυ ιι(νόν ήδη μέ πρώτην τοιαύτην. Τροποποίησι ς Πρ)σιμοΰ έξόοων τρέχοντος ?τους τού παρά ττΐ Ε. Κ .Τ.Ε. Λογαριασμόν Λαικής Στέ -) Γ)ς (τροποπ. 1η). "Έγκρισις έφαριμογτίς ίνιαίου 'στεγαστικοΰ προγράμματος έν τή Ιττόλει. τής Ρόδου, πρός άποβίατά- «τασιν των δικαΐΛύχων σιτεγάσε- 'ω; οΐκογενετών είς θέσιν «ΜΕΓ- ΚΑΒΑΙ». 'Επανεξέτασι ς στεγαβτιικοΰ δ«- νΓαο')μ.ατος τροΜΐλοδύτων Ήραικλβί οί» Κρήτης. ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΑΝΘΡΠΠΟΙ,, ,ΕΡΑΤΟΥΣ . ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛ ΛΟΥ Μέ μεγάλη χαρά Ιλαώα την δεί» , Ι 'τερη ?κ)δοσι> τοΰ χαριτωμένον '
< ν.α διδαηίτικοΰ αϋτοΰ βιβλίοτ» τής -/. Μρλλου πού είναι 6αθιά γνώ στρια τής 'Ελληνυκής Μυθολογί- ι άς, ίχρι την μνήμΉ ΤΤΐς γεμάτη ι (ϊ-ΐ' αύτην καί τ' άναρίθμητα θε- | ματα των προγόνων μας, πού αγ ΐκαλιάνΧουν δλες τίς μορφές τής £ο ής των Θρ(7)' καί των άνθρώ- , πΐον γι' αΰτό άνασταίνει θρύλους ■καί μΰθους άπό τα έρείπια τοΰ !χθ·όνου, μέ φαντασία καί πολυμά 'θεια τής μυθολογίας μας άνεξάν 'τλητη. Τό βιδλίο της «"Οταν οί θεοί ιγΓνονταν δνθρ(ι>ποι» τογοαψε μέ
άμίιιητη χαρή κα), δφθαστη &μορ
ι-ρά άκαιτάλιττη άπό τή φθορά τού
'χρόνου, μέ στρωτη γλώσοα, άνα
Μωνει τό βαθύ φιλοσοφΐκό πνεΰ-
ΐμο των άνθρώπΐον πρός τούς Δω
■δεικαιθέους.
Στό βιβλίό αΰτό ανθίζει ό μΰ-
Ιθος, ό θρΰλος, ή άρχαιολατριεία
ή γεωγραφία, ή φιλοσοφία τής
!£(ι ής μέχρι την σημερινή μας λα
<ιγραιφία, γι' αύτό είναι μιά άνε- ίξάντλητη πηνή γνάκτειον, μά καί 'Κ.ατάμεοΐτο πνευμαιτιικό μεγαίλείο. Κάθε σελίδα τού είναι καί μιά άνάγλυφη εΐκόνα, άιπό τα παλά- τια τοΰ "Ολυμπίου άπό την ίστο- ρία μας πού ξαναιζωντανευουν τό νπήρχε καμμιά δνέξοδος σωτηρίας. ΞημέρθΜΤΐ «τοϋ Σταυιροΰ» ή 14 Σ εΛΓΓειμβρίου καί τότε άιποφά '<τισε νά πάη νά παραδο&ή προτιμώ τερο, άντΐ νά περιμένη νά τόν πιά 'σουν, οπάτε μπορο-Οσε καί νά τδν ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ν?κρο)μένο βιβλίο τού χρόνου των Ιπςογόνίον μας. Ή συγγραφική. της εΰφορία 'στήν 'Ελληνιχή Μυθολογία και «' ότι δλλο πεζό της είναι μονα- 'δική. Δικαίως οί δνθρο>ποι των γρβμ
Ιαάτοΐν δικοί μας κα$, ξένοι τό χά
ςακτήρισ'αν ώς μεγάλη προοχρορά
Ότήν Λογοτιεχνία.
Ν. ΔΗΜ.
Ε Ν Δ Υ Ε Σ Θ Ε
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
τοΟ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
ΠαρακολούΘησις
τής εξελίξεως
τής ανδρικώς Μόδας
ΟΔΌΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΣ
1 Μέ την ίίικαιρία ττ»ς «Ναι—-
κης *Β6δθιμάιδος» δημοισιεύοωρ δι*»
τραγούδιε θαλασστνά, τού σττ)
1 Σμύρνη ό κόβιιος τα τραγοι»6οΰ-
<σε σιιχινά κ«1 οί φιλόμουισοι τα ί- Ησιϊαν στό πιάνο πόυ εΐχαν <τπ£- Τΐ τονς. Τό κάθε τραγοϋδι αύτό, γραμ Ιιιένο σέ μουσική γιά νά ππίζΐται 'στό πιάνο, εΐχε έκιδώσει ό «Μουοτ- *κός έκδοτικός οΕκος Χ. Χρη—ίδη» ■Τοΰ Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΗΓΈΝΗ Ιόδός Πέραν, αριθ. 22 στήν Κων 'σταντινούπολη. Και <ττή Σμύονη τι πουλοϋβε ό «Μσυσΐίβός 2<κ·οοτι ικός οϊκος Δημ. Κ. Ράλλη» όδός ιΡύροκταΤκή, δίσδος Γιουσούφ. Ή ΐΜΜ'συκ.ή καΐ τα λόγια τίδν 'δνό τραγονδιών αυτών 6βίσ1>κ»ν·
ται τώοα —ήν άτομιική μας συλλ*
των «Σμνοναΐκ<7)ν ών». 1 Η ΘΑΛΑΣΣΑ " Ποίηση καί Μονισική Β. Λ. ΣΙΔΕ ΡΗ —1— θάλασσα λρβεντοπνίχτρα, θάλασ «α φαρμακερή, πού δλο κάνιεις τό νησί μας πάν τα μαϋρα νά φαρή (δίς) Θάλασσα, κάντα μαΰοι νά φοο,η. (δίς) —2— Δΐ* ρ.χάρΐταισες ά-κόμα, θάλασισα χ όοον κοαρό (τ5πό τα κοριιιιά, Λθύ τρώει τ' άλμυ' ρό «ου τό νερό; (δίς) θάλασσα, τ' άλΐΜ,'οό σου τό νεοο; <δίς) "Όσα δάσανα κι' αν Εχη, πάλι ό νούτης δέν μιί> στιγιμή δίχος έ'βίνα τή ίχοή'του να χαρή. (δίς)
Θάλασσα, τή ζιοή τού νά χαρή ( δϊς)
2. ΦΤΣΑ, ΒΟΡΙΑ ΜΟΤ '(Λεμ6οο(α)
ΦΛτα, 6οοιά μου, φούσκωνε τα Λα νιά
ναι κΓιλα τό καίκι στή. γαλανά νέ 'ρά.
Πειά, θαλασσοποΰλι, στό κΰιια, τ'όν όνφρό,
"βΓ,ήιθα, Παναγία, κ«1 κΛνε μας ν αιοδ.
ΓΕΦΡΑΙΝ
Πέτα γοργΛ νά π&με, μΐ7τφρ6ν·ια»,
ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
' Τό τραγοι>8ι ηύτό μέ τον ιιιτλο
«Η Επάνοδος» γράφτηκε (πθίη
σ>ι κ«1 μοιισική) άπό τόν Ν. Κόκ-
κινο. Στή Σμύρνη δμ<ος εΓχαμ* την ώραία αουσική διασκειιή αι>υ
"γιά πιάνο Λπό τόν Ίταλό
Τϊ. Κάτί:ι«. Τα
6έ6αια τα ί8ι·α, Αλλά μέ τον τί-
τλ(· «Φΰσα 6οριδ μου». Κι' άχόμ.ι
στή Χμνρνη, δταν τραγοιβοΐντίτμρ
τη 2η στθ°<ρτ|, λίγαιιε: Χά «ό Ά&τροκρ» ηρο6άλ>Λΐ μί
χαρή.
«άν εδμορφο δΐλ^φίνι στά γαλ«ν«
Δο. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΚΕΝΗΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑΣ ΤΩΝ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ. τής 1ης Σελ.)
τον Γυμνακτίβυ είχεν άϊτο—τβίσει
τό ώραίο ποίημα: «Χιομα Έλλην ι
«ό» τοΰ Γ. Δροσίνη. Τό ποΐημα
'πύτό ό Μεχμέτ Μπουρ·λα«ια«.ης
ί/τΊ τ)8η Άλτινάϊ, τό διεσκεύασε
«ί «Χωμα Κρητιν.ό». Τό ϊγραψε
ν<*ι τό ίμοίραοιε σέ φίλους τού ν.ο συμμαιθητάς τσυ, τόν Σεπτέμ τοϋ 1969 δτ« είχεν ΚΡΗΤΙΚΟ» Τώοα πού θά φύγοι καί θά πάω στά ξένα ■κα' Θά ζοϋμε μήνες, χρόνους χω ρισιμένοι, «φη<ΐέ μ* νά πάρο) κάτι άϊτό σέ»τΐ., ("όμορφη Πατρίδα, ποιλυα7α.-Γημέντι. "Αφη<ΐε μαζύ ιμου φυλαχτό νά πάρω Γιό την κάθιε λύπη γιά. κδθε κακό 'ΛΙόνο λίγο χωμα άυτ' τα σπλάχνα σου χώμα άγαϊτημένο, χώμα Κρηητκό. Κι' αν όπως σοίέίττονμε πού μβύ- χ,ρι γράψει ή μοΐοα τ!; στερνή πνοή μου πιέοα νκΐ ν' άφήσω, τόν ψεύτιικο Κόσμο καΐ, ολα τα παντα Γιά βική μου χαρή κβτι θά άίτο τόν Τάφο δπου θά μ« κλϊίση, ■κι' αν δέν τοΰς πειρά,ξει κι' αν δέν εΐν' καικό "Ας μοΰ ρίξουν πάλι λίγο άκόμη 1 ^χώμα Ά πό τό άγαϊτηΐμένο μου τό Κρη 1 τικό. Γι' αυτόν, λοιπΰν τόν τό μισό χίδμα τό μηιτ«ρα τού καΐ έκράτησε τό μισό, γιά τόν έαυτό τού, ο Ταν θά Κλιθη τό πλήρωμα τοΰ Χρό νπ' νά εγκαταλείψη καί έκβΤνος 'τόν μΛταιον τούτον Κόσμον. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίΛος τα» ?λεγε «άλλά ΰστερεϊ βέ φι/ο καΐ ζήιλο. θά γίνη ίνα γεν •ναιόψυχο χαί άνβρίΐο ιάλλά δέν ξέρη) τί θ' άΡΓθβακτη οσν στρατπωττικός ή πολγτμκός ηγε τη—. "Η Αίκατερίνη δέν άπ-οοοιοθο- Ό Κωνσταντίνος Γίαύ,'β· '6ιτς β' Ανέβαινε, κατά πάσαν <>*:
(ιαιθτητα, στόν έλληνιικό θνό*ι>,
Ιΐταϋδί. θά βαισίλενε πολλά χρόνια
Ιμί άντιβαισιλίία καί θά εΐχε (ι) ι.
το καιρό νά μάθη τή δουλειά - ιΠΐ
Ιμέ την ήσυχία τού.
Χ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΜΑ ΤΗ 2*
«ΓΡΑΙΚΙΚΗ Σ ΑΤΤΟΚΡΑ
1ΌΡΙΑΣ»
ΟΙ μεγάλες καΐ
Ούνες της έξουσΐας καΐ δ ά,τοοο
τικώιτατος συγγρβιςρικόί ξήλ-'»
►της, δέν έμΛΟδίξαν την Αίκατερί
νη νά συνΐ.χίξη την ϊντονη έροτι
λι ζωή της.
Ξέχοοα άπ» τόν εκάστοτε έρω
ιιενο της, πεοκϊτοιχιζότανε άπΛ
στιενό κτίκλο ίΰνχκηιμένων καί δια
'τηροΰαε φιλωίές σχέο«ς μέ τοί·ς
'παληούς έραστές της. "Ενας ίυύ
οοΐ* αύταύς, ώφ«ιλαν στ-ήν νοστο
εδνοιά της πΐ-ρίλαμπρα άξιαι
Ό Σαλτικώφ άναΛείχτη,κε
άνώτεοος αύλικός καΐ
Ιστραίτιβϊτΐικός έκπα»Λευτής των 8ι>ο.
αεγάλων δουκων, έ/γγονών της. Ό
'Στανίσλαος Πονιατόφβκη φόρισε
τό 6αισιλικό στέμμα τής Πολωνί
άς. Μονάχα τόν Γρηγόρη ΌρΉΐηρ
'δέν συγχ^ρεσε, γιατί την πότισ··-
την π·κ©ότ<ερη αβτογοήτευβη, ένω υ δ φλογιε<>ώτ«ρος κι' δ μο/3
'δικός, Ιοχος, είλικρινής 8ρ(»:,!ι;
της. Τιμήση καί άντήμειψε πλου-
•σιαπάροχα τοΐΐς ά&ελφοΐ'ς τού, ά
•πεν^μιε οτόν Αλέξη Όρλώφ την
πμητιβίή προβονκμία ΤσεβμίΛΧιοι
ν,ι' εκσψε είδικά μετάλλια σ' άνό
ιινηση τής νίκης τού στή ναυμαχο
'τον ΤβείΤμέ, Εοτησε ίΤΙίός τΐμτ'
τον Φίθντάο Όολώφ, «ττό Τσάρι
ν.οι· Σέλο, άνα<|ί|νη<ττική στήλη των ■κατά θάλασσαν κατοοβίομάτων 'του, άλλά γιά τόν Γρηγόρη δέν εί χε οίκτο. Ξεπησμένος αη» τα με- -'/αλα τοΐ' άξιήματα, τού βΐτρατάο χον, τον πρε<τ6εντον καί τοΰ πηώ τού αύτοοίοατορικοϋ πολιτικοθ σινα <Ίοιύλου, εφυγε στό έξοχτερικό, ποντριεύττροε άργότερα τή μόνη «ού τοΰ μεινε πιστή άπό τούς συν Ύτνεΐς άνηψιά τού Ζττνο6ίε6α «αι οττά 1783 στή Ρο>σία μέ
κ/.ονισιμένο τό λογικό, γιά νά γ.
<βάνη λ{γονς μήνες άργότερα. Άλλά κι' δ σιάδβκός τού ·>τή·ι
ι
τής Αικατερίνης, δ Βασ^.ί
τ(ίΐ*ω<φ, δέν φτβύρηισ*· Ή Ίιτγ>
οία δϊν μνημονεύει αν ίκαν«πο()ν>>'
'έπαρικως τίς έοωτικές ίπιθυιιί".
τής Κτ»ρίας τού, μ« δεν
Καμμιά αξιόλογτΐ δημοσία
'του. Γτά 1774
ριό τού κα], τόν
τέμβαν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τό διαθ*τή
ό 17ο
Η ΔΙΑΛ1ΚΑΣΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ
ΪΖΑΧΑΡΕΩΣ
Καθορισθή δι' άποφά<τεο»ς τού ΰ,τοΐΜ?γ·είου 'ΕμΛορίου ή δκυδικη- οία έκτβλοχνισμοϋ ζαχάβϊίος λεύβεως έξωτερικβΰ ίιπό τήΛ· άγοράς υπό των γέων «αί ίστις πτκτότητος ο>ς έκ των κραιτικΛν
«ςός 13 δραχμάς κατά
<μον αροκειμίνου .τβρί εμπόςχον καί ό οποίος επί 31 όλόκληοοι Χθδν ο Ρ^ε ιποψιάνη την ΐσταρΐ'κήν *Ι« <>άν Μητοότολιν
τος.
'Ειπ' εύκαιρία τοΰ
Άριχιεραιτιικοΰ Μνημόσυνον, εί.
τόν ΜητροίτολΛτικόν Νοόν 'λγ.
Έλη·θεοίοτ> 'Ελ^ειβερουπόλεοις, μ.
τα τό πέρας τοΰ οποίον ελαθε- / ί
ηαν δ έντΚΜριακτμΟΓ των λα
τοΰ Αοιοί,αου 'ΐεράρχοτ» τίς τό ζ*
τη πλανεία τοϋ ως δνοι 'ΐΓροΰ
ου, επί τοιττω άνεγερθέν μν ;·
μ,εϊον, πρ<ιίτο6οι<λία τοΰ Σε6. Μη ^ραπ. μας κ.κ. 'Αιμ/>ροσίου.
Θεωρονιμεν χοεΌς μας α/./ η
ν.αί ανάγκην νά ά<ρι«οώσ<ομΓν τό ιταιρόν σημείοαά μας, ώς ενα εί θος έπιτιιμδίσΐ' συνοΛτικοΰ 6ιο- Ύραφ-ήμαιτος. Ό Σοκρρόνιος (κατά κόομυν Χο>τήνιον.όν υπό τό
, άφιχιθεΐς ειΐς την πόλιν
.ταραιιιονάς
1928.
Την Ιστορικήν Μητρόπολιν Ε
ΐίθτροντιόλρο>ς, πον κ.αί Πατοΐ'ίρ
£ας, άλλά καί ΈθνομάρτΜοα< ά* γ δειξρ, ροτοίιιανρν |πί 31 σνναπτά τη. 'Τ.τήρξρ πράγματι τος, μέ άτργκτοκ εΰθν ρα — πολλαίς ιιέχρι ς είς τοϋς κανόνας τής 'Κχ •ληοίας. Λιτοδίαιτος, άίριλοχρήι: ι τος, εγκρατΡΛτατοΐ, τηρων αΰ Λς την νη<ττε(αιν έκάοτης Τε ό ηφ η η τάριτης καί ΓΤαραβχρνής καί δλό ■ιληρον τό διά<ττη,αα ρνά<ττης Νη ς (την δέ Μ·Ρ7· Παρη<τκ<·ι- π«ρ' ολιλ' τού ήλικι- '|ν οίίτρ νδοιρ την τροκ,εχο)ρΓ(θέΛ·ην ιν). Μακράν κάθε επι>δεί.ξε(θζ χμ
σεμνος καί 'ι
ιτρριτος, ένρθναιίΐΡ τοϋς πρ
ιούδένα σχεδόν εν. τΛν ίντοι|ιη(ρ'ον
ΐΐιιοοίντε κίίιτάλλη?Λν διά την
■ψηλήν άνΐοΐΤτολήν τοΰ κ-ληρικβΡ.
(λογοΰσί τό Μν*τήριοιν τον Γπ
μου τό οποίον θ«»ροΰσε τό
τεοον πάντων, μρτά
'τος ί»μ<"'# ενίοτε ένοχλητικής, ε ξέδιδεν αδείας γάιιου. Ό πόλεμος τοΰ 1940 τόν Π' ρ,ε Σι*ν«Οιικόν εις τάς Αθήνας Ο ΜΟΛΕΜΕΝΟΣ ΊΙ θάλαοσα χρι«σάφι άλιτό κι' ίλο φώς τ' άπάνεμο λ.ιμάνι, «άν τό μπάακο. Ώστόίΐο ήταν ςημς τοϋ,τος ό μικράς κόλπ»ς μί τα δνό μανρόστρνα χέρια, ποΰ Ιποοφΰλαγαν άπό τό νοτιά καί την τςαμουιντάνα τίς λαγοσττέ; ν|>αού-
ιΓιο.£>κρς καί τα καίκια. Πέρα τα πά
λΐ'» ζιβαψΐίχέΛνι σπίιτια, θαοροΰ-
•Τ.τό ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΤΡΜΟΤΛΗ
Ιτοκρα/τοοίίχ; τού. Μά τώρα χάτι
ίτερίρργες συλλογές, τόν ίκισανι
<τες πώς κρέμβνταν στά πλάγια 'τοϋ καίίθΓτράχαιλον απότομον Γ>οτ'
νοϋ. Ό Πασάς καθισμένος στήν
νοινταστή τοΰ μπάρκου, πήρρ άπ'
τα χεραα τοΰ ναΰτη τό κανοικιάλι
ικαΐ τα ι|κΐ·χοΰλνΡΐ|>ε μρ τό μάτι. ιΙΙ
τ«ν μικρά καμομένα άπ-ό
Οιά, δεμρνα κι' ενρΐνα σ' αιΰτό τ'
αντό τ' Λδρντρο ξρροδοΰνι, δπίος
τα πλεονμεινα στό μώλο. Κλ·ει<Τΐτά, 'θ'οκλριστα, μέ πόρτες άμπιαρ<ιιιιιε'- ■νρς καί .τπράιθυρα, σάμοτως οί άν Οςοποι σ' αί»τή τή χιόρα νάχαν α τνΊ καιρό μ«τέψει. Τό μάτι τοΰ Πασά στηλώιθηκε β' Ινα δίπβιτο σπίττ^ μέ ξύλινο ιιπαλκόνι <ττολι«μένο με γ>άστρες.
Τό κοίτα&ε γιά κάμποσην ('Ίρα,
οτέ'ναξε κι' έ'πειτα εστρεψε τό
■κιάλι κ^ιιτά τή θάλασσα. Τό πέ-
λαγος ρ'λαιμπε Ατό τό φΛς τής &εο
αής καλορίαιριάτικης μρρας καί
τκ μικρά κ-ύμοιτα παιγνίδιξαν μέ
τίτ άχτίνες τοΰ ήλιον. Άσήμι ά
τόν παίδρτ«αν
τοΰ
'?.ιί;αν τό μυαλό. Τις νΰχτίς τα ό-
νιιρά τον γίνονταν
Ι ϊφι«).
τ εί. καΐ τού φαρμ/υκοναν τόν ϋ-
ίτνο. "Ενα μικρό παΐιδί, Λοιρνο
μϊ κάποιο σΐίνομήλκκό τον, τδσρρ
ναν οί γϊνίτκκιροι. Ήταν ζινΐόλ.ν
τος καί τ' άγκάθια μάτιοναν τα
αΰδια τού. 'Εκεϊνο ίκλααιγρ Λπύ τό
ν.(ί.κύ τοτ> κια γύριξε τα βολά ,τνι-
γμένα στά δάκρυα μάτι α χοαι νη
«οίταϊε τό μικρά χιοριό. Νδταν τό
ΐδιο ποίος τό ξρρει; "Ομιος τα
κττίτια κς θά καταΐτίιβεται πρό τοΰ έκ
τϊλιονισμοϋ τής ξενικ-ής βάσει κα
^οριζομένης υπό τής έν λόγ<ο άίτο διαδιικαοίίΐς ε-'ς δΰο ^ό- ΐσεις. Αφοι Τ Ο Υ Φ Ε Ξ Η Ε. Π. Ε. ΕΜΠΟΡΙΟΝ - ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 4 - Τηλ. 20 28 — ΚΑΒΑΛΑ ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον "Επυτλα καί Σκεύη 101.215.— Μεΐον άποσβέσεις 8.851.— 1969 92 364.- 74.ί50.— 8.851.— Έγκαταστάσεις Μεΐον άποσβέσεις 155.861,40 8 355.— "Εξοδα πρώτης ίγκατ. Μεΐον άποσβέσεις 41.688.- 41.588.— 152 .220 ,40 147 506, 40 8 .355 41 .588 — 20 .794 .— Μεταφορικά Μέσα 7.650.- 247.520,40 Κυκλοφορούν Έμπορεΰματα 2.574 472,05 2.653 537,70 ΕΙσαγωγαι έμπορ)των 24.399,60 — Πελάται 881.544,50 1.095,122,20 Γραμμάτια εΐσπρα- κτέα 138.343.- 69 447 — Προμηθευταί (Προ- καταβολαί) 471.897,60 1.723.-- Διάφοροι Χρ. Λογ)σμοί 1.802.606,35 733.728,15 Άφοί Τουφεξή Ο,Ε.Ε. Θεσ)· νί^η 1.781,171,85 Διάιροροι 21.4:14.50 Λογ)σμοί Τακτοποιτ'ιορως Χρε.ο)στικοί 10.681,— 5. 'Ό 1.944,10 1968 65.3Θ9.- 143.865,40 20.794.- 230.058,40 7.163,- 4.560.721,05 Διαθέσιμον Ταμείον Χρεώγραα;α 33.846,95 20.000 - 53.846,95 115.408,50 115.458,50 6 205 311,45 4 906.237,95 Προμηθευταί Άφοι Τουφε-ξή Ο Ε.Ε. Θεσ)νικηε 1.200,463.- Άφοί Τουφεξή Ο.Ε. ΈλευΟ)λεως 1.060.867,20 1969 Δκίφοοοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 690.611 — 721.486 — ψευδώνιιμθΛ' 2. ■καί Λραβεύειται. * Τό 1893 άαοφοιτήσας -ής Μεγ τοϋ Γένονς Σχολής, ίΛ·«γράφη •είς την Νομικήν Σχολήν των Ά 'θηνών, τής οποίας άνεκηρΰχθη δ 'δάκΐτιορ τοΰ 1898 Κατά τόν άτυ ■χή πόλεμον τού 1897, διακόψις Ίάς σ.τουδάς τοι1. φοιτητής ών, ιατετάγη ώς έιθςλοντής Δεκανεύς ■ών Εύζώνιον καί έπολέμησε τούς Τονρ'κους, τούς όποίοΐίς θαναΓΪ- ιιως ΐιμισοΰσε. Μετέβη είς την Γερμανίαν δι' Ινιοτέρας σπονδά', έφοίτησε, δι τα Πανεπιστήμια τού Βες,ο ', Γοιτίγγης καί Ίένας, 8- έσιποιιΊδυΜΐε1, Θεο/Λγίαν καί άναγο-ρετιθείς διιδά- κτωρ τής Φιλοσοφίας. Θέμα τής Έννικτίιμου διατρ<6ής τού ήτο: «Δέν ύπάρχει φυσικόν δίκαιον». Είς την Ίέναν τότε έδίδα«τκ« παι δαγο>γί·κά καί ΦιλοοΌφίαν δ περι
ννμος Γουλιέλμος Ράϊαν, μετ ά
'τοϋ δποίου συνδέεται φκλικίος,
βυνερίγάζεται τακτικώς είς τή >
Εγκιοιλοιΐταίιδειαν καί τδ περ<οδι κόν μέ τό,ν τίτλον «Περιοδικόν ■τής φιλοβΌφίας καί ττ|ς Παιδα,γω γική:>' πού ό ίδιος ίκδί&ει. Επί
ση'ς ήτο οτιν: ργώτης ρΐς Ενροιπαι-
κά περιοδυκά, είς την «Μινέρβαν»
τής Όσιτάνιδης καί τα «Βυξαντι-
νά Χρονικάς. Μετά πενταετίαν, ά
ϋ55.9Η0,50 3 217.260,70 1.029.005— 2 441.102.-
Πελαται (Προκαταβολαί)
Γραμμάτια πλέ
90.841.40
1.692,046.—
Διάφοραι Πισκυτικοί Λογ)σμοΐ 97.862,65
76.405.—
1.24.».479.—
74.883,90
5.098 010,75
Καθαρά Περιουσία
'Εταιριχον Κεφάλαιον
80 έταιρ. μερίδια
των δρχ. 10 000 80Ο.Γ00.—
Τακτικόν "άποϋεματ. 15.365,70
Προσωπιχοι Λογ)σμοί
Έταίρων 291 915.- 1.107.300,70
3.835,.'»69,90
800 000.-
13.548.—
257.325.— 1.070.868.—
6.205.311,45
4 900 2-17,90
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΙ ΩΣ 1)1)69-31)12)69
ΧΡΕΩΣΙΣ
"Εξοδα άγορ(δν 66.134,05
» πωλήσεοιν 19.112 —
Άμοιβαί Ηροσωπ. 212 975 —
» Τριτων 130.155 —
Γενικά εϊοδα 199.992,60
Φόροι καί ΕΙσφοραί 67 379,?0
"Ενοίκια 134.092.-
Τόκοι Χρεωστιχοί, 58 155 —
"Εκταχτοι Ζημίαι 11 494,50
Άποσβέσεις ;ιαγίο)ν
στοιχείων 20 794.-
1969
Προκιπ|ιηντα Καθαρα Κρραη
920.283,35
36 4'ί2,70
956.716.05
98.055.—
8 313,50
151.118,50
78.199.-
184.345,40
40 107,50
11.1.42ο· —
18 659,—
7.049.50
38.000. -
1968
/37.345.4Ο
.109 678.--
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
19*18
Μικτά Κέρδη έκ ηωλήσϋως έμπορβυμάΐων 9*6.746 05 1.047.023 40
Έτερα εοοδα 9,970.— — '
1.047.023.40
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
ν · ν 1969
2-ιιμψηφισμος ζημίας παρρλθούσης χρήσεως —
Είς τα-.αικόν άποθεματικόν ' 1 822,70
Είς Ιΐροσωπικούς λογ)σμοί>ς έταίρο>ν 34 610 —
95β 716,05 1 047.023,Μ
1968
38 810.-
13.543.-
,-τ.ου καί .ταρέιαρνιε μ*'χρι τής
κοχοαή(ΤΡ<ι)ς των ΓΕρμα,νών. 'Εαιμοκ<>α.τίας, δτ.αν
'Μητρατολΐται παΛ'ΐκόβλητοι έγκ,/
τέλιπον τάς ρδρας των, ο άείμνη
«τος Σ(ι>φρό·νιος, μέ πρώτον (ΐέ-
«ον ίφθαισεν είς ΈλενθεροΥντολιν
καιί τή|κι>(ΤΕ την 'Ελλην'Η'ήν Σ η
ιιιαίαν, μέ τόν Βα<η.λικον περΐιφρονων καιί προκΛλων άνοικτά τοΰς «Κακαιέ&ες·* — δπιος συνΓΐ Θιζε νά άποο&αλή τούς τριδας Έαμίτας. Ένθυμοΐίμαι "- τι οιτίς £ο<Γ-ρρρς έ·χ.εΙνρς ήμεηε- τοΰ αΙειαιΤοΐιΜένοτ1 Δεν.εμ6ρίοι> -ου
1944 αί ρΰλ.ογίαι τοΰ καλόν μας
Παμε'νος μάς Εδιδατ τό κουράγ'ι»
είς την δύναμιν άντιοίτάίΐΡίος κα
'τά τίον κρο.τούντο)ν τότε ξενοΛοί
λον κομμοτίνΐΛτων. Κατά την ' ι
•άρκειαν τού σιιαμοριτοπολέιμον, ί
περισσότερον άπό
ΤΗτο, πιράγματι, <τ- ■»έκαιθιεν άγνιοσΐτον είς αυτόν τό αΐσιθηιμα τοΰ φόθου. Ποϊο οιιιο,; ΰτήρΕε τΰ τψ'υιι τού τετΐιαηιιιεΛΌΐ'; Στρφανος |^ άκανθίον καί Γολγοθάς!! Άνθρωποι, ποίι δέν ήσαν είς θέσιν οίτε τα ϊφθαριμενα ύποδή «κιτά τού νά έγγίβουν, ϊύρόντρς ηρόοιφορον Εδαφος είς τάς άγ'^ΐ'.ς 'βιαιθήοεις τοΰ ά·φιχθΐΛ«ος έντ^ΰ θα την 24.11.52 διορισθήντος Λς ■Έξάρχοαι Μητ^ο.-τολίτοΐ" Σκΐαν' ου καί Σιατίστης Ίακώδου, ?ρ- ριψαν τόν λίθον τοΰ ώναθέματος ίνανϊτίον τοΰ Λστίλου, σεπτου καΐ αήρξε κάτι <ροΰ τάς σπουδάς τού έν Γερ^ιανία χαΐ μή δννά- ιενος ν" 'άνθέξη πιεριβισότερον είς τάς κραυ γάς πόνο-υ της Μ™κεΛσντας μις τής δποίαις δ αγών τύτε είρίσκετο είς τό κατακόρικτον, άπεφάσΐιτε ν.Ί θέση τόν εαυτόν τον Λιά Λανΐός ΐΐς την τ'·πηρ5οίαιν /αί τής τοΌ "Εθνου^ς Τό 1906 τόν 6λέ;τονμε Λιάκονι/ έν Βεροία /αί λίγο μετά, /τρε καϊ Άρχιμανδρίτη Λτή Νάουσα. Ώ; γνιοατόν οί πρρι*)- ς αντές ήσ«ν τό έπίκεντρον τού Μακεδονί-'.οΰ αγώνος. Ή δράσις τιπ1 είς τόν άγώνο ν.ητηγγέλθη άπό τυνς Τοΰρκονς •δι' δ κ<ίί ΐ/Ί.ίθη σκόπιμος ή μ{- το«'. Δκ,.ρίσθη Άρχιεοα τικός 'Επίτροτος Κα6άλας (1.(08 1!)09) αΛίΐκλΛθη δμιος καϊ πάλιν, διότι είχϊ καΐ πάλιν έκτειθή -!. τον Μα/εΛονιΐλον Άγών« τοΰ τότε Δράμας καί Έθνοιμάριτυρος Χρυσοστό μοί· Σμΰονη;. Τό Πατριαρχείον έκ-τι μοΰν την εύρυτατην καί σπανίαν μόθΤ">σίν τού, ναθώς καί τάς ϋ-
ριρσίίΐς τον, Οιώριοεν αυτόν Έ
ιτόττη ό/.ιον των Σχολών Κιοο
ατα,ντινονπολΓίος. Ή μελέτη τοι)
δια τα ΈλληΜκα Σχολειό,
φοάοθη είς το. Γερμανικά και
Τουρικικά. "Εγραφε τακτικο)τ"Τ«ι
είς την «Εκκλησιαστικήν Αλη¬
θειαν», όργανον τού ΓΙαττριαρίχ'ί
, είς τόν «Εΰαγγελισιμΐν» ιΙ;
την «θρακι.κήν Έπρτηρίδα καί σ^
βτολλά 8Χ)μ .τεοοδιν.ά καί |κβό
~ις.
1917 ?*?λέγιι Μητροπβλίττι;
καί Πϊοι<«ά<ϊεο)ς, ο άρα»ερ<ίτευβ€ μίχρι τή; Μι γρροντος. 1(! μ<· γάλας σελίδας περιλαιμβάνει τό 'δριμΰ κατηγορητήριον τοΰ Σία τίοττης Ία«ώ6ου, όπερ έιστάλη εί: την Ί. ΣΰνοδθΛ' την 26.3.53, 6ά- τοΰ οποίον παιμψηφει {κρϊθίΊ ς καιθαιρειτίος ώς ί ■νοχος, διά την πλημιμελή των ποΐιααντορικων τού καί σκανδαλισμόν τήι, ρ>ν
ίΐδήισεος των πιστων!!!
Ποίος έ'χαίτε την άγάίηιν διά να
την εδρονν οί εν Χοιστώ άθελ<) ιι«, τού, οί ό.τοΤθί μάλκττα δία βί·»ι· έδίδτκσ'κον την Χριστιανικήν ^ γάπην. Μέ την απόφασιν των ε¬ κείνην (ήτις ίσΐος δβν καιί ίδιοτελ^είας τονλάχιοιτον Λπ;ο μεριικους ί| αυτών) άπάνθ
'κον και πανοΈΐ6άσιμ4ον γερόν ία
Τό ΈκκλησιαΊτικόν περιοΒικ-ον
«ή 'Ενορία» ττίς 1ης ΊοαΛ/{ον
1957 σελ. 123 γράφει: «Τό να
καιταΐδικάση ή Ίερά ΣύνοΛος τό
άγνόν καί άσχητικόν αυτόν Ίϊ,ράς
ην είς την ποινήν τής ίκπιτώΐτε-
ς, καθ" όν χρόνον θά δπρεΐι
νά
ί>ο τιτλ,οΰχο, χαμογρλασε κι' άπλ.ο κι' εκεϊνο εΛκουϊε άπό τόν πόνο
■πι δΐισταχτικά τό χέρι. Πήρε τό | Ό Πασάς, πεταγόταν ,τίσιο χαί
πάοχι^ε νά θνμηθή. "Ομο>ς κά-
■τοιο —«χτεινό πέντλο τύλιγρ 5)λ
άπόνα πηχτό «τκοτάΰι. "Ο¬
στενάμακρο μάιτι κι' ϊ-
αειτα εκαν' ενα 6αθΰ τρμρνά.
θά ποδΐσουμρ;
Ό Πα/σάς πρίν τ' άποκριβρί
νοίταξε τό πλατίι λιοκαμένο πρα· Τραΰλι
σΐ" ό Παοάς κι' ϊννοιοχιιρ μέ μιάς
το «τηθος τού νά τραντάί>ται.
Ήταν κι' αύτύς πολύ
ΛΌς. Μ' Ααπρα μαλλιά καΐ τό μι-
>ρό «ιιοια μέ σ<τΓ)να γίνι τού ι|ιαρ ρό. Πάλαιι|ιε χοόνια μί τα κύματα, κουράστ^κρ, ρδοκΐρ μάχες σε στ€ ρια ν.(ΐ Οάλ^ΜΚΤα κι' έ,'ιιτασρ Πά ■σσς. Ό Γδιος ό Σουλτάνος, τού αρύσφεοε μέ τό χερι τού τόν τΐτ λο κι' είτε πώς ήτ«ν ίίΕιος τής αύ- σο κι' αν κούραϊ;ρ τό μυαλό τον, Ιδίν εΰρκΓ/ρ τίποτα, σάμπως τό {, ο;«Λι ν.ρίνης τής παλιάς ξρχ«<τμί νης θΰμη<της νά'χρ κοπή. Ώκττύοο τό παιδί ο;ανεοο)νό- ταν μρο' άπό τα πνκνά μα,Ορα σ«ο , λές καί τα &ρΊΐιμάτιζί ξα- κάποιος λτίΐμπρός ήλιος καΐ 4ΐ? μιας ;α<ηρρ('»νιρ τή θολίικιήη ττνε'ψη τον. Κώτοιος νιύς κα6α?. λάρης κ.ά/Λα£ε μέ τό σπαιθί γι>-
'ανό. Πέρα άπ' τοίις άμμόλοκτοιν
'τ(ί κανΟΛ'ΐα βρθΛΤθΰβαν καί ξεο-
νοΰοίιν φΐ'ΐτιές, Οί άγριες δυνατέ;
ΐο^ιονές ά,τύ τού: Μαιμελοίικ«υς,
«ληιθαιναν τρουαχιτικά. Τώρπ τα
'θΐίμίομΐνκι δ,τια χιιμοΰσαν πάνι»
■στό δΐικ<) τού. "Επειτα κεΐνίς οί χάνονταν χαχ 'ξανά τό μτ«αλό τον. Κά,τοια μαΡ- ρα, μολι>6ένια σύννε€ρα πού τα
ιπα.ρά<τερνιρ ή νστιά γρμιίςαν τόν ιναιτ<τοτ'<ρι<ισμενον οΰυανό. ΚάιΐΛο σσ κοιβάίια μ' άνοιγμρνα πανιά Οαλα0<τοιδέρνον"τ«.ν ά,τό τή μ*γάλη κιουρτοννα. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ί ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) <σο> περαβτικά κάοοιες ξένες }.(■
Όεών παίρνει στά χβρια τοΰ θεμ.
Άθηνογένη καινοΰργια διάσταιση.
Τύ «έπίμετρο» καί, μαζί μ' αι&τό,
'τό (ίιβλίο τελειώνει μέ την άικά-
λσυιθη φράβη: «Καλά τό είπαν
οί φιλόλογοι: Στήν όμηρική έπο
χή ΰπάρχουν τρείς κοιναινικές τα
ξεις: δ λαός, οί θεοί καί οί ήοω-
£εις πον, ΰσ'τρρα άπο την
σιχ,ετη ξενολεικτική πλημμύρα 'Λι
Ιαίτατα άιπό μίρος άνει·θΰν(ινν στν
τακ'τώ,ν, στίς οτήλιες τοΰ Αθη-
■ναιοιοΰ τύπον, καλό θά εϊταν νά $·
'λειπαν καί νά ΟΜοφεύγονται <ττό 'ρξής οτά κείμενα ά|ί(ον νεοελλή- Ύο>ν λογοτεχνών. Σημειών*) στήν
'τύχη 7'ά παράδειγμα τα τονρνι-
Τό 6ιδλίο τοί) Σμυοναίου συγ- %α: σόΐ (γένος), χατήρι (γιά το
γραη-εα εΤν<ίΐ άπό τα καλυτέρα, 'χατήρι τής Ήρας = γιά χαρή τής 'τοϋ εΐδους στή νεοελληνική γραμ Ή.) κ. ά. 'Εγώ, δλες αΐτές τίς Ιματεΐα, σιικττό έντρύφηιμα. Ή γλώσ τίς καταργώ. "Άν δέν αν μέ τβΰς ίρροΰς κανόν·ι; είς την πο»νήν τής καθαιρέβε'.,'.,, ΛρκετοΙ Μηιτρ.»πο.λίται, δι' δ,κκα παρα,τΐτΐΰΐματα, είναι Λ 'δικον καΐ άπιαράδΓΐκτ,ον, Διότι ϊ- καθτιερώνεται έπιΐισήμτος νά ι καί. τα έλάχιστα έντΛ··' 'αείναινιτα σειμνώματα τής Ίΐ^ι.^^- 'χία; αας, διά τα όποΤα, 8χι μό νόν δέν ένιτρρπ'όιμεθα, άλλ.Λ ναι βειμνυνόμβιθα, 'ΤπήρχΓ καί ίπάρ 'χει εϋσχημος τρόπος ν' θή έκ τής ένεργον ίντη,ρ€<ϊίας 'ι Σρ(Ί. Μητοοπολίτης 'Ελενθει,ου πύλε<οϊ. Άλλά καθ* δν άτιμ(ΐ)»ι "/.όν τρόπον ήθελησίΐ,ν καί θέλθι ν νά άπαλλαγοΰν ιούτου οί άρμοβι βι, άς προβίξονν διά νά μή λνπή οοΐΛ' διά μίαν άκόμη φοράν την «ννοιαν τής 'ΕθΜΐλησιαστικής Δι (Σ υνεχίζεται) τοδ μ •ιι τον, κα,τίφιννεν είξ την Μη*/ <.,α 'Ελλάβα. Τό 1924 εγίνετο Μτ, τρθΛθλίτηξ Βεροίαξ καί Ναβί«ης. Κα,τάτιν δαως ίν^ογεΐι^ν Πονιι' ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΤΩΝ ΤΓΡΩΝ ΚΑΤΣΙΜΩΝ Έλεγχον- διά την ίξακο Γ«,>-
<τιν τής κ<%λής λβιτονργ(-α; ι"*" μετρητών ύγρΛν κα·σ(μο)ν Οί •διενεργηθή ή ύπηρεβία μέτρί ■καί αταιθμων άπό 1ης *Ταν·ουαο!ου 1971. ΒΙΟΜίΙΧΑΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ Ό Διαχειριοτής ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥΦΕΞΗΣ 36.432,70 Έν Καβάλα τή 5ρ Απριλίου 1970 309.678.— Ό Λογιστής ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΜΗΩΝ1ΔΗΣ ?να έικ. τ<">ν Ίερέιον τής Μη·
ί» έτελεσε γάμον, η-
ν«υ 'Επ»βκβ»Γΐκής αδείας — μετκ
ίΐς την Μητρόπολιν 'Ελ^ιι
, είς την θέσιν τού ά
4,·»ρ^ιώσα)ντο(ς ΑίμιΛιανβΟ Λάν
πρός μίοθαχΐιν 2%
τάσις 4 στρεμμόιτοΜ/, 12ον χιλιήμε
τ(·ον 'Εβνικής δδοϋ Ταγοίον, ίΐρ
, ξς ργ
είναι καλλιεργηαε'νη, άςνμίννι- 'τιδράσει στό κΰμα αύτό τής ά?το-
■κή, γρρά διαρθρωμένη τό ΰφος !()αρ<)άρ<<)σης δ γλοχτσο.τλάοτης λο γλαιτρυρό καϊ άινάλαφρο, πολιτιομ* 'γοτέχνης, ποίος θά τό κάνει: ό νο. Βιολίο μέ αξιώσεις ποΰ φεο- 'συνιτάκτης τνποι· πού «γράφει στό νει κοντά μας τόν δνθροιπο τοθ *γόνατο»; Δέν πρύικειται γιά «ί- Ομήρου. ΚλεΙνοντας το σημε((ι>ιιΛ
, 'θν^κιομό». Κάθε -άλλο είμαι παρά
μου ιέθντκιοτής. Είναι ζήτημα αΐσθη-
ιδς μοΰ τό συχ(Λρέ"σει ό συμπα- τικής καΐ καλλιέπειας.
ί '
<η>γγραφε'ας) θά σημειιό-
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΘΕΑΤΡΟΝ ΗΕΛ111Ο
ΣΙΞΥ ΚΓ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΠΞΗ
ΤΑΝΚΕΡΣ ΜΛΜΜΟΤθ
-Ο ΤΨΩΝΟΤΝ
Ευθιιμη καί διαακειδαι(ΐτικ.ή βί-
'ναι ή νρα ρ,τιθιειόρησι —Σέξυ καί
ΤΗΝ ΚΤΑΝΟΛΕΤΚΟΝ
ι
Όμαδική έγγραφή είς τβ έλ·
άντιε|τ(— πού άνέ&ασρ ό , ιλττνιχόν νηολόγιον διά νεοτεί'χ.τρη'
Μίμης Τραΐφόρος στό θέατρο 13ειι
πό τής όόοΰ Καρόλου.
μρ.ταξύ των οποίονν «Λ
έν τάνκιρρ μαμμοΐ>θ, ανηγγέλθη ό
ολ<ι τα νούμεοα κιιλοΰν «ΰ τοΰ ύποιργε{ου 'Εμποοιο'.τίν . Ξεχο>ρίζονν 'ύμης; τό , Ναντιλίας.
τό ' Σκγικί^ρ,ιιμένοις, οί έφοΛλισταΐ
'Λπαγοοευμένο Τβτράδιο ,
Ντιρλαντά πού τό {ρμηνεΰίΐ ά 'Λδτλ/τοί Τίο^ Π. Γουλανδρή, 8<τ σιιμπ<ΐ.Οη<ϊΜΟς 'Γάσος Γιαννιίτον- ''Ί ώοονν τή· κυανολευκον είς τύ ?ος, Έπίβης ή μπριοζα Ρένα , δ?ξ<~ενόπλοιον «"Ανδρος Τιτάν» ^Τ()ρ κιιΐ ό πίΐρτεναίρ Γί|ς Άλί- 2·"0.000. Σχετικήν αίτησιν ίτϊ ■κος Λειδαδίτης διαγράφουν μιά βηλϊ πρός τόν υπουργόν 'ΕμποΐΛ- χαρούμβτη π<ιρ.ο»ίΛση. Παρά/.λη «ή; Ναυτιλίας κ. Ιω. Χολέδαν 6 λα, ίντυπωσιακή είναι ή χαριτο- ίκπρόβιοοτος τής πιλ.οιοκ^ητρία; ί ■ιε'νη καί όΛογλΐίκ,εκι Χάιδω, Ή "«"••Ρίη.ς κ. Παπαγγελόπουλος. Π"»" 'δετή κόρη τής Σοΐ(ίας Ι1έμ.το. | ·"«· νά στ>μρι<ΐίθή ίίτι ολο>ς Λρθβ
Γιά πρώτη φορά πιχροι-σιάζε,ται , γΛτως ίη|κόθη ή κια·νόλεν<κος καί ρζ 'στή σκηντ'ι. Είνα, τό άρχικό της ί το0 π(ΐρίχληφθέντος Π ι , ρχι ης ηφς 'ύή,μα ν.αί μάς .τρίθ,ρι πώς μελλον , ΊάΜκ*ρ «Πασιλρύς Μέγα; Άλέξαν τικα ά θά μας χαρίση άξιόλογτς ε'μ ('δοος» 227.500 τόννων. Δ{ έν λό- φανίσιις, άφοΰ καθοδηγρίται ά,τό 'τήν έξαίρρΐτη κα^ μργάλη Σοφ(» Ιίίμπο, πυίι παρρμεινε άναν,τικα- 'τάτατη, Άλλά »αί ή 6ΐ'«ο γαλν,τέρας τοΰ ίλληνικοΰ Ύι>1 στόλον.
Έξ Λλλου ό
τάς μι
κ Α·
Κουναλάκη είναι καΐΐιπληικτικτ) ' !Καραγεα'νργης {ιπώαλε χθές ίΐς
μ' τίς θαυμαοιτές μιμήσει,ς ποϋ υ- | το ΤΕΝ αίτησιν δ,ιά την &μοΛι
Ιποβ«ετα» κ.αί δίκαια χειροκρβτεϊ- -/.ήν ένγραφήν είς τό έλληνκχόι
ται άπύ τό &εατράφ,λο κοι^ό. ντ^λάγτον 9 οκα^ΰΛ- σννολικής με
Τελικά, ΰλο τό συγκρύτημα παι 'τΛφορικ,ής Ικανάτητος 236.000
ζει μϊ κέ<ρι καΊ ζωντάνια καί ή τόννων. Ό ΰπουργός 1Εμη»ρΜ<ί^^ μελ(.Λικ.ή μουσική τού μαίατρον Ναυτιλίας κ. Χολέβας έΐέφοαβε Ν(<·«τιλίας κ. Χολέβας .,. /ακ Ι«,κ(.«6ίδη, όλοκληρωΛΐει την τάς εύχαριοτηίας τού πρός τόν έ- 'εΛΐ-ηνν,π Τί- ί-τ,αν,.^Μ,ηνΧη „,·,. ^γ,^ιοτι,κόν ώ>Μν " ------
τής
τής -τα,ραιστάαεϋΐς.
αυ-
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
σι<μ6άλλ€ΐ είς την ξιν τή; ε'ιυτορικής μας ναΛ,τιλίας· ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 59 Τηλ. 547.888 Πληροφορίαι Αικηγόρος Μ. Πά ίταγεωογίρυ Τηλ. 544-028 και 292- 110, Των Λνοχτέρω νη ολογήρείον έκ το* ρυθμοΰ ααραλη •βης νεοτεϊίι»τ(ον σκαφών υπό Έλ- 'λτ>ν(ον έο^οπλιστων, τα πλίϊοτη
'τι"ν οποΜιιν ίη|κάνοΐ>ν την κυανόλεν
ΐ'/ΙΪΤνΐ'ΓΑΤ ί ιτ 'κ°ν' Γ>ελτιών°νν διαρκώς την <ττή Ι^ΠΙΜΓΑΙ μικρός γνωρίζων ΐβμ—. έκο,.γχρονιομοΰ τβΐ, έλλην· χρήσιν ποδηλφ-·ου. Πληροφί κου Εμπορικον στόλον Ρΐαι είς τα γρεφβΐα μας, Ν( νο' ήδ,η έ,κ τώ κης 26, Τηλ.229.708. πλέον άιποδοτικών τού κόσμον.
1 Μέ την ίίικαιρία ττ»ς «Ναι—-
κης *Β6δθιμάιδος» δημοισιεύοωρ δι*»
τραγούδιε θαλασστνά, τού σττ)
1 Σμύρνη ό κόβιιος τα τραγοι»6οΰ-
<σε σιιχινά κ«1 οί φιλόμουισοι τα ί- Ησιϊαν στό πιάνο πόυ εΐχαν <τπ£- Τΐ τονς. Τό κάθε τραγοϋδι αύτό, γραμ Ιιιένο σέ μουσική γιά νά ππίζΐται 'στό πιάνο, εΐχε έκιδώσει ό «Μουοτ- *κός έκδοτικός οΕκος Χ. Χρη—ίδη» ■Τοΰ Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΗΓΈΝΗ Ιόδός Πέραν, αριθ. 22 στήν Κων 'σταντινούπολη. Και <ττή Σμύονη τι πουλοϋβε ό «Μσυσΐίβός 2<κ·οοτι ικός οϊκος Δημ. Κ. Ράλλη» όδός ιΡύροκταΤκή, δίσδος Γιουσούφ. Ή ΐΜΜ'συκ.ή καΐ τα λόγια τίδν 'δνό τραγονδιών αυτών 6βίσ1>κ»ν·
ται τώοα —ήν άτομιική μας συλλ*
των «Σμνοναΐκ<7)ν ών». 1 Η ΘΑΛΑΣΣΑ " Ποίηση καί Μονισική Β. Λ. ΣΙΔΕ ΡΗ —1— θάλασσα λρβεντοπνίχτρα, θάλασ «α φαρμακερή, πού δλο κάνιεις τό νησί μας πάν τα μαϋρα νά φαρή (δίς) Θάλασσα, κάντα μαΰοι νά φοο,η. (δίς) —2— Δΐ* ρ.χάρΐταισες ά-κόμα, θάλασισα χ όοον κοαρό (τ5πό τα κοριιιιά, Λθύ τρώει τ' άλμυ' ρό «ου τό νερό; (δίς) θάλασσα, τ' άλΐΜ,'οό σου τό νεοο; <δίς) "Όσα δάσανα κι' αν Εχη, πάλι ό νούτης δέν μιί> στιγιμή δίχος έ'βίνα τή ίχοή'του να χαρή. (δίς)
Θάλασσα, τή ζιοή τού νά χαρή ( δϊς)
2. ΦΤΣΑ, ΒΟΡΙΑ ΜΟΤ '(Λεμ6οο(α)
ΦΛτα, 6οοιά μου, φούσκωνε τα Λα νιά
ναι κΓιλα τό καίκι στή. γαλανά νέ 'ρά.
Πειά, θαλασσοποΰλι, στό κΰιια, τ'όν όνφρό,
"βΓ,ήιθα, Παναγία, κ«1 κΛνε μας ν αιοδ.
ΓΕΦΡΑΙΝ
Πέτα γοργΛ νά π&με, μΐ7τφρ6ν·ια»,
ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
' Τό τραγοι>8ι ηύτό μέ τον ιιιτλο
«Η Επάνοδος» γράφτηκε (πθίη
σ>ι κ«1 μοιισική) άπό τόν Ν. Κόκ-
κινο. Στή Σμύρνη δμ<ος εΓχαμ* την ώραία αουσική διασκειιή αι>υ
"γιά πιάνο Λπό τόν Ίταλό
Τϊ. Κάτί:ι«. Τα
6έ6αια τα ί8ι·α, Αλλά μέ τον τί-
τλ(· «Φΰσα 6οριδ μου». Κι' άχόμ.ι
στή Χμνρνη, δταν τραγοιβοΐντίτμρ
τη 2η στθ°<ρτ|, λίγαιιε: Χά «ό Ά&τροκρ» ηρο6άλ>Λΐ μί
χαρή.
«άν εδμορφο δΐλ^φίνι στά γαλ«ν«
Δο. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΚΕΝΗΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑΣ ΤΩΝ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ. τής 1ης Σελ.)
τον Γυμνακτίβυ είχεν άϊτο—τβίσει
τό ώραίο ποίημα: «Χιομα Έλλην ι
«ό» τοΰ Γ. Δροσίνη. Τό ποΐημα
'πύτό ό Μεχμέτ Μπουρ·λα«ια«.ης
ί/τΊ τ)8η Άλτινάϊ, τό διεσκεύασε
«ί «Χωμα Κρητιν.ό». Τό ϊγραψε
ν<*ι τό ίμοίραοιε σέ φίλους τού ν.ο συμμαιθητάς τσυ, τόν Σεπτέμ τοϋ 1969 δτ« είχεν ΚΡΗΤΙΚΟ» Τώοα πού θά φύγοι καί θά πάω στά ξένα ■κα' Θά ζοϋμε μήνες, χρόνους χω ρισιμένοι, «φη<ΐέ μ* νά πάρο) κάτι άϊτό σέ»τΐ., ("όμορφη Πατρίδα, ποιλυα7α.-Γημέντι. "Αφη<ΐε μαζύ ιμου φυλαχτό νά πάρω Γιό την κάθιε λύπη γιά. κδθε κακό 'ΛΙόνο λίγο χωμα άυτ' τα σπλάχνα σου χώμα άγαϊτημένο, χώμα Κρηητκό. Κι' αν όπως σοίέίττονμε πού μβύ- χ,ρι γράψει ή μοΐοα τ!; στερνή πνοή μου πιέοα νκΐ ν' άφήσω, τόν ψεύτιικο Κόσμο καΐ, ολα τα παντα Γιά βική μου χαρή κβτι θά άίτο τόν Τάφο δπου θά μ« κλϊίση, ■κι' αν δέν τοΰς πειρά,ξει κι' αν δέν εΐν' καικό "Ας μοΰ ρίξουν πάλι λίγο άκόμη 1 ^χώμα Ά πό τό άγαϊτηΐμένο μου τό Κρη 1 τικό. Γι' αυτόν, λοιπΰν τόν τό μισό χίδμα τό μηιτ«ρα τού καΐ έκράτησε τό μισό, γιά τόν έαυτό τού, ο Ταν θά Κλιθη τό πλήρωμα τοΰ Χρό νπ' νά εγκαταλείψη καί έκβΤνος 'τόν μΛταιον τούτον Κόσμον. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίΛος τα» ?λεγε «άλλά ΰστερεϊ βέ φι/ο καΐ ζήιλο. θά γίνη ίνα γεν •ναιόψυχο χαί άνβρίΐο ιάλλά δέν ξέρη) τί θ' άΡΓθβακτη οσν στρατπωττικός ή πολγτμκός ηγε τη—. "Η Αίκατερίνη δέν άπ-οοοιοθο- Ό Κωνσταντίνος Γίαύ,'β· '6ιτς β' Ανέβαινε, κατά πάσαν <>*:
(ιαιθτητα, στόν έλληνιικό θνό*ι>,
Ιΐταϋδί. θά βαισίλενε πολλά χρόνια
Ιμί άντιβαισιλίία καί θά εΐχε (ι) ι.
το καιρό νά μάθη τή δουλειά - ιΠΐ
Ιμέ την ήσυχία τού.
Χ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΜΑ ΤΗ 2*
«ΓΡΑΙΚΙΚΗ Σ ΑΤΤΟΚΡΑ
1ΌΡΙΑΣ»
ΟΙ μεγάλες καΐ
Ούνες της έξουσΐας καΐ δ ά,τοοο
τικώιτατος συγγρβιςρικόί ξήλ-'»
►της, δέν έμΛΟδίξαν την Αίκατερί
νη νά συνΐ.χίξη την ϊντονη έροτι
λι ζωή της.
Ξέχοοα άπ» τόν εκάστοτε έρω
ιιενο της, πεοκϊτοιχιζότανε άπΛ
στιενό κτίκλο ίΰνχκηιμένων καί δια
'τηροΰαε φιλωίές σχέο«ς μέ τοί·ς
'παληούς έραστές της. "Ενας ίυύ
οοΐ* αύταύς, ώφ«ιλαν στ-ήν νοστο
εδνοιά της πΐ-ρίλαμπρα άξιαι
Ό Σαλτικώφ άναΛείχτη,κε
άνώτεοος αύλικός καΐ
Ιστραίτιβϊτΐικός έκπα»Λευτής των 8ι>ο.
αεγάλων δουκων, έ/γγονών της. Ό
'Στανίσλαος Πονιατόφβκη φόρισε
τό 6αισιλικό στέμμα τής Πολωνί
άς. Μονάχα τόν Γρηγόρη ΌρΉΐηρ
'δέν συγχ^ρεσε, γιατί την πότισ··-
την π·κ©ότ<ερη αβτογοήτευβη, ένω υ δ φλογιε<>ώτ«ρος κι' δ μο/3
'δικός, Ιοχος, είλικρινής 8ρ(»:,!ι;
της. Τιμήση καί άντήμειψε πλου-
•σιαπάροχα τοΐΐς ά&ελφοΐ'ς τού, ά
•πεν^μιε οτόν Αλέξη Όρλώφ την
πμητιβίή προβονκμία ΤσεβμίΛΧιοι
ν,ι' εκσψε είδικά μετάλλια σ' άνό
ιινηση τής νίκης τού στή ναυμαχο
'τον ΤβείΤμέ, Εοτησε ίΤΙίός τΐμτ'
τον Φίθντάο Όολώφ, «ττό Τσάρι
ν.οι· Σέλο, άνα<|ί|νη<ττική στήλη των ■κατά θάλασσαν κατοοβίομάτων 'του, άλλά γιά τόν Γρηγόρη δέν εί χε οίκτο. Ξεπησμένος αη» τα με- -'/αλα τοΐ' άξιήματα, τού βΐτρατάο χον, τον πρε<τ6εντον καί τοΰ πηώ τού αύτοοίοατορικοϋ πολιτικοθ σινα <Ίοιύλου, εφυγε στό έξοχτερικό, ποντριεύττροε άργότερα τή μόνη «ού τοΰ μεινε πιστή άπό τούς συν Ύτνεΐς άνηψιά τού Ζττνο6ίε6α «αι οττά 1783 στή Ρο>σία μέ
κ/.ονισιμένο τό λογικό, γιά νά γ.
<βάνη λ{γονς μήνες άργότερα. Άλλά κι' δ σιάδβκός τού ·>τή·ι
ι
τής Αικατερίνης, δ Βασ^.ί
τ(ίΐ*ω<φ, δέν φτβύρηισ*· Ή Ίιτγ>
οία δϊν μνημονεύει αν ίκαν«πο()ν>>'
'έπαρικως τίς έοωτικές ίπιθυιιί".
τής Κτ»ρίας τού, μ« δεν
Καμμιά αξιόλογτΐ δημοσία
'του. Γτά 1774
ριό τού κα], τόν
τέμβαν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
τό διαθ*τή
ό 17ο
Η ΔΙΑΛ1ΚΑΣΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ
ΪΖΑΧΑΡΕΩΣ
Καθορισθή δι' άποφά<τεο»ς τού ΰ,τοΐΜ?γ·είου 'ΕμΛορίου ή δκυδικη- οία έκτβλοχνισμοϋ ζαχάβϊίος λεύβεως έξωτερικβΰ ίιπό τήΛ· άγοράς υπό των γέων «αί ίστις πτκτότητος ο>ς έκ των κραιτικΛν
«ςός 13 δραχμάς κατά
<μον αροκειμίνου .τβρί εμπόςχον καί ό οποίος επί 31 όλόκληοοι Χθδν ο Ρ^ε ιποψιάνη την ΐσταρΐ'κήν *Ι« <>άν Μητοότολιν
τος.
'Ειπ' εύκαιρία τοΰ
Άριχιεραιτιικοΰ Μνημόσυνον, εί.
τόν ΜητροίτολΛτικόν Νοόν 'λγ.
Έλη·θεοίοτ> 'Ελ^ειβερουπόλεοις, μ.
τα τό πέρας τοΰ οποίον ελαθε- / ί
ηαν δ έντΚΜριακτμΟΓ των λα
τοΰ Αοιοί,αου 'ΐεράρχοτ» τίς τό ζ*
τη πλανεία τοϋ ως δνοι 'ΐΓροΰ
ου, επί τοιττω άνεγερθέν μν ;·
μ,εϊον, πρ<ιίτο6οι<λία τοΰ Σε6. Μη ^ραπ. μας κ.κ. 'Αιμ/>ροσίου.
Θεωρονιμεν χοεΌς μας α/./ η
ν.αί ανάγκην νά ά<ρι«οώσ<ομΓν τό ιταιρόν σημείοαά μας, ώς ενα εί θος έπιτιιμδίσΐ' συνοΛτικοΰ 6ιο- Ύραφ-ήμαιτος. Ό Σοκρρόνιος (κατά κόομυν Χο>τήνιον.όν υπό τό
, άφιχιθεΐς ειΐς την πόλιν
.ταραιιιονάς
1928.
Την Ιστορικήν Μητρόπολιν Ε
ΐίθτροντιόλρο>ς, πον κ.αί Πατοΐ'ίρ
£ας, άλλά καί ΈθνομάρτΜοα< ά* γ δειξρ, ροτοίιιανρν |πί 31 σνναπτά τη. 'Τ.τήρξρ πράγματι τος, μέ άτργκτοκ εΰθν ρα — πολλαίς ιιέχρι ς είς τοϋς κανόνας τής 'Κχ •ληοίας. Λιτοδίαιτος, άίριλοχρήι: ι τος, εγκρατΡΛτατοΐ, τηρων αΰ Λς την νη<ττε(αιν έκάοτης Τε ό ηφ η η τάριτης καί ΓΤαραβχρνής καί δλό ■ιληρον τό διά<ττη,αα ρνά<ττης Νη ς (την δέ Μ·Ρ7· Παρη<τκ<·ι- π«ρ' ολιλ' τού ήλικι- '|ν οίίτρ νδοιρ την τροκ,εχο)ρΓ(θέΛ·ην ιν). Μακράν κάθε επι>δεί.ξε(θζ χμ
σεμνος καί 'ι
ιτρριτος, ένρθναιίΐΡ τοϋς πρ
ιούδένα σχεδόν εν. τΛν ίντοι|ιη(ρ'ον
ΐΐιιοοίντε κίίιτάλλη?Λν διά την
■ψηλήν άνΐοΐΤτολήν τοΰ κ-ληρικβΡ.
(λογοΰσί τό Μν*τήριοιν τον Γπ
μου τό οποίον θ«»ροΰσε τό
τεοον πάντων, μρτά
'τος ί»μ<"'# ενίοτε ένοχλητικής, ε ξέδιδεν αδείας γάιιου. Ό πόλεμος τοΰ 1940 τόν Π' ρ,ε Σι*ν«Οιικόν εις τάς Αθήνας Ο ΜΟΛΕΜΕΝΟΣ ΊΙ θάλαοσα χρι«σάφι άλιτό κι' ίλο φώς τ' άπάνεμο λ.ιμάνι, «άν τό μπάακο. Ώστόίΐο ήταν ςημς τοϋ,τος ό μικράς κόλπ»ς μί τα δνό μανρόστρνα χέρια, ποΰ Ιποοφΰλαγαν άπό τό νοτιά καί την τςαμουιντάνα τίς λαγοσττέ; ν|>αού-
ιΓιο.£>κρς καί τα καίκια. Πέρα τα πά
λΐ'» ζιβαψΐίχέΛνι σπίιτια, θαοροΰ-
•Τ.τό ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΤΡΜΟΤΛΗ
Ιτοκρα/τοοίίχ; τού. Μά τώρα χάτι
ίτερίρργες συλλογές, τόν ίκισανι
<τες πώς κρέμβνταν στά πλάγια 'τοϋ καίίθΓτράχαιλον απότομον Γ>οτ'
νοϋ. Ό Πασάς καθισμένος στήν
νοινταστή τοΰ μπάρκου, πήρρ άπ'
τα χεραα τοΰ ναΰτη τό κανοικιάλι
ικαΐ τα ι|κΐ·χοΰλνΡΐ|>ε μρ τό μάτι. ιΙΙ
τ«ν μικρά καμομένα άπ-ό
Οιά, δεμρνα κι' ενρΐνα σ' αιΰτό τ'
αντό τ' Λδρντρο ξρροδοΰνι, δπίος
τα πλεονμεινα στό μώλο. Κλ·ει<Τΐτά, 'θ'οκλριστα, μέ πόρτες άμπιαρ<ιιιιιε'- ■νρς καί .τπράιθυρα, σάμοτως οί άν Οςοποι σ' αί»τή τή χιόρα νάχαν α τνΊ καιρό μ«τέψει. Τό μάτι τοΰ Πασά στηλώιθηκε β' Ινα δίπβιτο σπίττ^ μέ ξύλινο ιιπαλκόνι <ττολι«μένο με γ>άστρες.
Τό κοίτα&ε γιά κάμποσην ('Ίρα,
οτέ'ναξε κι' έ'πειτα εστρεψε τό
■κιάλι κ^ιιτά τή θάλασσα. Τό πέ-
λαγος ρ'λαιμπε Ατό τό φΛς τής &εο
αής καλορίαιριάτικης μρρας καί
τκ μικρά κ-ύμοιτα παιγνίδιξαν μέ
τίτ άχτίνες τοΰ ήλιον. Άσήμι ά
τόν παίδρτ«αν
τοΰ
'?.ιί;αν τό μυαλό. Τις νΰχτίς τα ό-
νιιρά τον γίνονταν
Ι ϊφι«).
τ εί. καΐ τού φαρμ/υκοναν τόν ϋ-
ίτνο. "Ενα μικρό παΐιδί, Λοιρνο
μϊ κάποιο σΐίνομήλκκό τον, τδσρρ
ναν οί γϊνίτκκιροι. Ήταν ζινΐόλ.ν
τος καί τ' άγκάθια μάτιοναν τα
αΰδια τού. 'Εκεϊνο ίκλααιγρ Λπύ τό
ν.(ί.κύ τοτ> κια γύριξε τα βολά ,τνι-
γμένα στά δάκρυα μάτι α χοαι νη
«οίταϊε τό μικρά χιοριό. Νδταν τό
ΐδιο ποίος τό ξρρει; "Ομιος τα
κττίτια κς θά καταΐτίιβεται πρό τοΰ έκ
τϊλιονισμοϋ τής ξενικ-ής βάσει κα
^οριζομένης υπό τής έν λόγ<ο άίτο διαδιικαοίίΐς ε-'ς δΰο ^ό- ΐσεις. Αφοι Τ Ο Υ Φ Ε Ξ Η Ε. Π. Ε. ΕΜΠΟΡΙΟΝ - ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 4 - Τηλ. 20 28 — ΚΑΒΑΛΑ ΓΕΝ1ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον "Επυτλα καί Σκεύη 101.215.— Μεΐον άποσβέσεις 8.851.— 1969 92 364.- 74.ί50.— 8.851.— Έγκαταστάσεις Μεΐον άποσβέσεις 155.861,40 8 355.— "Εξοδα πρώτης ίγκατ. Μεΐον άποσβέσεις 41.688.- 41.588.— 152 .220 ,40 147 506, 40 8 .355 41 .588 — 20 .794 .— Μεταφορικά Μέσα 7.650.- 247.520,40 Κυκλοφορούν Έμπορεΰματα 2.574 472,05 2.653 537,70 ΕΙσαγωγαι έμπορ)των 24.399,60 — Πελάται 881.544,50 1.095,122,20 Γραμμάτια εΐσπρα- κτέα 138.343.- 69 447 — Προμηθευταί (Προ- καταβολαί) 471.897,60 1.723.-- Διάφοροι Χρ. Λογ)σμοί 1.802.606,35 733.728,15 Άφοί Τουφεξή Ο,Ε.Ε. Θεσ)· νί^η 1.781,171,85 Διάιροροι 21.4:14.50 Λογ)σμοί Τακτοποιτ'ιορως Χρε.ο)στικοί 10.681,— 5. 'Ό 1.944,10 1968 65.3Θ9.- 143.865,40 20.794.- 230.058,40 7.163,- 4.560.721,05 Διαθέσιμον Ταμείον Χρεώγραα;α 33.846,95 20.000 - 53.846,95 115.408,50 115.458,50 6 205 311,45 4 906.237,95 Προμηθευταί Άφοι Τουφε-ξή Ο Ε.Ε. Θεσ)νικηε 1.200,463.- Άφοί Τουφεξή Ο.Ε. ΈλευΟ)λεως 1.060.867,20 1969 Δκίφοοοι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 690.611 — 721.486 — ψευδώνιιμθΛ' 2. ■καί Λραβεύειται. * Τό 1893 άαοφοιτήσας -ής Μεγ τοϋ Γένονς Σχολής, ίΛ·«γράφη •είς την Νομικήν Σχολήν των Ά 'θηνών, τής οποίας άνεκηρΰχθη δ 'δάκΐτιορ τοΰ 1898 Κατά τόν άτυ ■χή πόλεμον τού 1897, διακόψις Ίάς σ.τουδάς τοι1. φοιτητής ών, ιατετάγη ώς έιθςλοντής Δεκανεύς ■ών Εύζώνιον καί έπολέμησε τούς Τονρ'κους, τούς όποίοΐίς θαναΓΪ- ιιως ΐιμισοΰσε. Μετέβη είς την Γερμανίαν δι' Ινιοτέρας σπονδά', έφοίτησε, δι τα Πανεπιστήμια τού Βες,ο ', Γοιτίγγης καί Ίένας, 8- έσιποιιΊδυΜΐε1, Θεο/Λγίαν καί άναγο-ρετιθείς διιδά- κτωρ τής Φιλοσοφίας. Θέμα τής Έννικτίιμου διατρ<6ής τού ήτο: «Δέν ύπάρχει φυσικόν δίκαιον». Είς την Ίέναν τότε έδίδα«τκ« παι δαγο>γί·κά καί ΦιλοοΌφίαν δ περι
ννμος Γουλιέλμος Ράϊαν, μετ ά
'τοϋ δποίου συνδέεται φκλικίος,
βυνερίγάζεται τακτικώς είς τή >
Εγκιοιλοιΐταίιδειαν καί τδ περ<οδι κόν μέ τό,ν τίτλον «Περιοδικόν ■τής φιλοβΌφίας καί ττ|ς Παιδα,γω γική:>' πού ό ίδιος ίκδί&ει. Επί
ση'ς ήτο οτιν: ργώτης ρΐς Ενροιπαι-
κά περιοδυκά, είς την «Μινέρβαν»
τής Όσιτάνιδης καί τα «Βυξαντι-
νά Χρονικάς. Μετά πενταετίαν, ά
ϋ55.9Η0,50 3 217.260,70 1.029.005— 2 441.102.-
Πελαται (Προκαταβολαί)
Γραμμάτια πλέ
90.841.40
1.692,046.—
Διάφοραι Πισκυτικοί Λογ)σμοΐ 97.862,65
76.405.—
1.24.».479.—
74.883,90
5.098 010,75
Καθαρά Περιουσία
'Εταιριχον Κεφάλαιον
80 έταιρ. μερίδια
των δρχ. 10 000 80Ο.Γ00.—
Τακτικόν "άποϋεματ. 15.365,70
Προσωπιχοι Λογ)σμοί
Έταίρων 291 915.- 1.107.300,70
3.835,.'»69,90
800 000.-
13.548.—
257.325.— 1.070.868.—
6.205.311,45
4 900 2-17,90
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΙ ΩΣ 1)1)69-31)12)69
ΧΡΕΩΣΙΣ
"Εξοδα άγορ(δν 66.134,05
» πωλήσεοιν 19.112 —
Άμοιβαί Ηροσωπ. 212 975 —
» Τριτων 130.155 —
Γενικά εϊοδα 199.992,60
Φόροι καί ΕΙσφοραί 67 379,?0
"Ενοίκια 134.092.-
Τόκοι Χρεωστιχοί, 58 155 —
"Εκταχτοι Ζημίαι 11 494,50
Άποσβέσεις ;ιαγίο)ν
στοιχείων 20 794.-
1969
Προκιπ|ιηντα Καθαρα Κρραη
920.283,35
36 4'ί2,70
956.716.05
98.055.—
8 313,50
151.118,50
78.199.-
184.345,40
40 107,50
11.1.42ο· —
18 659,—
7.049.50
38.000. -
1968
/37.345.4Ο
.109 678.--
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
19*18
Μικτά Κέρδη έκ ηωλήσϋως έμπορβυμάΐων 9*6.746 05 1.047.023 40
Έτερα εοοδα 9,970.— — '
1.047.023.40
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
ν · ν 1969
2-ιιμψηφισμος ζημίας παρρλθούσης χρήσεως —
Είς τα-.αικόν άποθεματικόν ' 1 822,70
Είς Ιΐροσωπικούς λογ)σμοί>ς έταίρο>ν 34 610 —
95β 716,05 1 047.023,Μ
1968
38 810.-
13.543.-
,-τ.ου καί .ταρέιαρνιε μ*'χρι τής
κοχοαή(ΤΡ<ι)ς των ΓΕρμα,νών. 'Εαιμοκ<>α.τίας, δτ.αν
'Μητρατολΐται παΛ'ΐκόβλητοι έγκ,/
τέλιπον τάς ρδρας των, ο άείμνη
«τος Σ(ι>φρό·νιος, μέ πρώτον (ΐέ-
«ον ίφθαισεν είς ΈλενθεροΥντολιν
καιί τή|κι>(ΤΕ την 'Ελλην'Η'ήν Σ η
ιιιαίαν, μέ τόν Βα<η.λικον περΐιφρονων καιί προκΛλων άνοικτά τοΰς «Κακαιέ&ες·* — δπιος συνΓΐ Θιζε νά άποο&αλή τούς τριδας Έαμίτας. Ένθυμοΐίμαι "- τι οιτίς £ο<Γ-ρρρς έ·χ.εΙνρς ήμεηε- τοΰ αΙειαιΤοΐιΜένοτ1 Δεν.εμ6ρίοι> -ου
1944 αί ρΰλ.ογίαι τοΰ καλόν μας
Παμε'νος μάς Εδιδατ τό κουράγ'ι»
είς την δύναμιν άντιοίτάίΐΡίος κα
'τά τίον κρο.τούντο)ν τότε ξενοΛοί
λον κομμοτίνΐΛτων. Κατά την ' ι
•άρκειαν τού σιιαμοριτοπολέιμον, ί
περισσότερον άπό
ΤΗτο, πιράγματι, <τ- ■»έκαιθιεν άγνιοσΐτον είς αυτόν τό αΐσιθηιμα τοΰ φόθου. Ποϊο οιιιο,; ΰτήρΕε τΰ τψ'υιι τού τετΐιαηιιιεΛΌΐ'; Στρφανος |^ άκανθίον καί Γολγοθάς!! Άνθρωποι, ποίι δέν ήσαν είς θέσιν οίτε τα ϊφθαριμενα ύποδή «κιτά τού νά έγγίβουν, ϊύρόντρς ηρόοιφορον Εδαφος είς τάς άγ'^ΐ'.ς 'βιαιθήοεις τοΰ ά·φιχθΐΛ«ος έντ^ΰ θα την 24.11.52 διορισθήντος Λς ■Έξάρχοαι Μητ^ο.-τολίτοΐ" Σκΐαν' ου καί Σιατίστης Ίακώδου, ?ρ- ριψαν τόν λίθον τοΰ ώναθέματος ίνανϊτίον τοΰ Λστίλου, σεπτου καΐ αήρξε κάτι <ροΰ τάς σπουδάς τού έν Γερ^ιανία χαΐ μή δννά- ιενος ν" 'άνθέξη πιεριβισότερον είς τάς κραυ γάς πόνο-υ της Μ™κεΛσντας μις τής δποίαις δ αγών τύτε είρίσκετο είς τό κατακόρικτον, άπεφάσΐιτε ν.Ί θέση τόν εαυτόν τον Λιά Λανΐός ΐΐς την τ'·πηρ5οίαιν /αί τής τοΌ "Εθνου^ς Τό 1906 τόν 6λέ;τονμε Λιάκονι/ έν Βεροία /αί λίγο μετά, /τρε καϊ Άρχιμανδρίτη Λτή Νάουσα. Ώ; γνιοατόν οί πρρι*)- ς αντές ήσ«ν τό έπίκεντρον τού Μακεδονί-'.οΰ αγώνος. Ή δράσις τιπ1 είς τόν άγώνο ν.ητηγγέλθη άπό τυνς Τοΰρκονς •δι' δ κ<ίί ΐ/Ί.ίθη σκόπιμος ή μ{- το«'. Δκ,.ρίσθη Άρχιεοα τικός 'Επίτροτος Κα6άλας (1.(08 1!)09) αΛίΐκλΛθη δμιος καϊ πάλιν, διότι είχϊ καΐ πάλιν έκτειθή -!. τον Μα/εΛονιΐλον Άγών« τοΰ τότε Δράμας καί Έθνοιμάριτυρος Χρυσοστό μοί· Σμΰονη;. Τό Πατριαρχείον έκ-τι μοΰν την εύρυτατην καί σπανίαν μόθΤ">σίν τού, ναθώς καί τάς ϋ-
ριρσίίΐς τον, Οιώριοεν αυτόν Έ
ιτόττη ό/.ιον των Σχολών Κιοο
ατα,ντινονπολΓίος. Ή μελέτη τοι)
δια τα ΈλληΜκα Σχολειό,
φοάοθη είς το. Γερμανικά και
Τουρικικά. "Εγραφε τακτικο)τ"Τ«ι
είς την «Εκκλησιαστικήν Αλη¬
θειαν», όργανον τού ΓΙαττριαρίχ'ί
, είς τόν «Εΰαγγελισιμΐν» ιΙ;
την «θρακι.κήν Έπρτηρίδα καί σ^
βτολλά 8Χ)μ .τεοοδιν.ά καί |κβό
~ις.
1917 ?*?λέγιι Μητροπβλίττι;
καί Πϊοι<«ά<ϊεο)ς, ο άρα»ερ<ίτευβ€ μίχρι τή; Μι γρροντος. 1(! μ<· γάλας σελίδας περιλαιμβάνει τό 'δριμΰ κατηγορητήριον τοΰ Σία τίοττης Ία«ώ6ου, όπερ έιστάλη εί: την Ί. ΣΰνοδθΛ' την 26.3.53, 6ά- τοΰ οποίον παιμψηφει {κρϊθίΊ ς καιθαιρειτίος ώς ί ■νοχος, διά την πλημιμελή των ποΐιααντορικων τού καί σκανδαλισμόν τήι, ρ>ν
ίΐδήισεος των πιστων!!!
Ποίος έ'χαίτε την άγάίηιν διά να
την εδρονν οί εν Χοιστώ άθελ<) ιι«, τού, οί ό.τοΤθί μάλκττα δία βί·»ι· έδίδτκσ'κον την Χριστιανικήν ^ γάπην. Μέ την απόφασιν των ε¬ κείνην (ήτις ίσΐος δβν καιί ίδιοτελ^είας τονλάχιοιτον Λπ;ο μεριικους ί| αυτών) άπάνθ
'κον και πανοΈΐ6άσιμ4ον γερόν ία
Τό ΈκκλησιαΊτικόν περιοΒικ-ον
«ή 'Ενορία» ττίς 1ης ΊοαΛ/{ον
1957 σελ. 123 γράφει: «Τό να
καιταΐδικάση ή Ίερά ΣύνοΛος τό
άγνόν καί άσχητικόν αυτόν Ίϊ,ράς
ην είς την ποινήν τής ίκπιτώΐτε-
ς, καθ" όν χρόνον θά δπρεΐι
νά
ί>ο τιτλ,οΰχο, χαμογρλασε κι' άπλ.ο κι' εκεϊνο εΛκουϊε άπό τόν πόνο
■πι δΐισταχτικά τό χέρι. Πήρε τό | Ό Πασάς, πεταγόταν ,τίσιο χαί
πάοχι^ε νά θνμηθή. "Ομο>ς κά-
■τοιο —«χτεινό πέντλο τύλιγρ 5)λ
άπόνα πηχτό «τκοτάΰι. "Ο¬
στενάμακρο μάιτι κι' ϊ-
αειτα εκαν' ενα 6αθΰ τρμρνά.
θά ποδΐσουμρ;
Ό Πα/σάς πρίν τ' άποκριβρί
νοίταξε τό πλατίι λιοκαμένο πρα· Τραΰλι
σΐ" ό Παοάς κι' ϊννοιοχιιρ μέ μιάς
το «τηθος τού νά τραντάί>ται.
Ήταν κι' αύτύς πολύ
ΛΌς. Μ' Ααπρα μαλλιά καΐ τό μι-
>ρό «ιιοια μέ σ<τΓ)να γίνι τού ι|ιαρ ρό. Πάλαιι|ιε χοόνια μί τα κύματα, κουράστ^κρ, ρδοκΐρ μάχες σε στ€ ρια ν.(ΐ Οάλ^ΜΚΤα κι' έ,'ιιτασρ Πά ■σσς. Ό Γδιος ό Σουλτάνος, τού αρύσφεοε μέ τό χερι τού τόν τΐτ λο κι' είτε πώς ήτ«ν ίίΕιος τής αύ- σο κι' αν κούραϊ;ρ τό μυαλό τον, Ιδίν εΰρκΓ/ρ τίποτα, σάμπως τό {, ο;«Λι ν.ρίνης τής παλιάς ξρχ«<τμί νης θΰμη<της νά'χρ κοπή. Ώκττύοο τό παιδί ο;ανεοο)νό- ταν μρο' άπό τα πνκνά μα,Ορα σ«ο , λές καί τα &ρΊΐιμάτιζί ξα- κάποιος λτίΐμπρός ήλιος καΐ 4ΐ? μιας ;α<ηρρ('»νιρ τή θολίικιήη ττνε'ψη τον. Κώτοιος νιύς κα6α?. λάρης κ.ά/Λα£ε μέ τό σπαιθί γι>-
'ανό. Πέρα άπ' τοίις άμμόλοκτοιν
'τ(ί κανΟΛ'ΐα βρθΛΤθΰβαν καί ξεο-
νοΰοίιν φΐ'ΐτιές, Οί άγριες δυνατέ;
ΐο^ιονές ά,τύ τού: Μαιμελοίικ«υς,
«ληιθαιναν τρουαχιτικά. Τώρπ τα
'θΐίμίομΐνκι δ,τια χιιμοΰσαν πάνι»
■στό δΐικ<) τού. "Επειτα κεΐνίς οί χάνονταν χαχ 'ξανά τό μτ«αλό τον. Κά,τοια μαΡ- ρα, μολι>6ένια σύννε€ρα πού τα
ιπα.ρά<τερνιρ ή νστιά γρμιίςαν τόν ιναιτ<τοτ'<ρι<ισμενον οΰυανό. ΚάιΐΛο σσ κοιβάίια μ' άνοιγμρνα πανιά Οαλα0<τοιδέρνον"τ«.ν ά,τό τή μ*γάλη κιουρτοννα. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ί ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) <σο> περαβτικά κάοοιες ξένες }.(■
Όεών παίρνει στά χβρια τοΰ θεμ.
Άθηνογένη καινοΰργια διάσταιση.
Τύ «έπίμετρο» καί, μαζί μ' αι&τό,
'τό (ίιβλίο τελειώνει μέ την άικά-
λσυιθη φράβη: «Καλά τό είπαν
οί φιλόλογοι: Στήν όμηρική έπο
χή ΰπάρχουν τρείς κοιναινικές τα
ξεις: δ λαός, οί θεοί καί οί ήοω-
£εις πον, ΰσ'τρρα άπο την
σιχ,ετη ξενολεικτική πλημμύρα 'Λι
Ιαίτατα άιπό μίρος άνει·θΰν(ινν στν
τακ'τώ,ν, στίς οτήλιες τοΰ Αθη-
■ναιοιοΰ τύπον, καλό θά εϊταν νά $·
'λειπαν καί νά ΟΜοφεύγονται <ττό 'ρξής οτά κείμενα ά|ί(ον νεοελλή- Ύο>ν λογοτεχνών. Σημειών*) στήν
'τύχη 7'ά παράδειγμα τα τονρνι-
Τό 6ιδλίο τοί) Σμυοναίου συγ- %α: σόΐ (γένος), χατήρι (γιά το
γραη-εα εΤν<ίΐ άπό τα καλυτέρα, 'χατήρι τής Ήρας = γιά χαρή τής 'τοϋ εΐδους στή νεοελληνική γραμ Ή.) κ. ά. 'Εγώ, δλες αΐτές τίς Ιματεΐα, σιικττό έντρύφηιμα. Ή γλώσ τίς καταργώ. "Άν δέν αν μέ τβΰς ίρροΰς κανόν·ι; είς την πο»νήν τής καθαιρέβε'.,'.,, ΛρκετοΙ Μηιτρ.»πο.λίται, δι' δ,κκα παρα,τΐτΐΰΐματα, είναι Λ 'δικον καΐ άπιαράδΓΐκτ,ον, Διότι ϊ- καθτιερώνεται έπιΐισήμτος νά ι καί. τα έλάχιστα έντΛ··' 'αείναινιτα σειμνώματα τής Ίΐ^ι.^^- 'χία; αας, διά τα όποΤα, 8χι μό νόν δέν ένιτρρπ'όιμεθα, άλλ.Λ ναι βειμνυνόμβιθα, 'ΤπήρχΓ καί ίπάρ 'χει εϋσχημος τρόπος ν' θή έκ τής ένεργον ίντη,ρ€<ϊίας 'ι Σρ(Ί. Μητοοπολίτης 'Ελενθει,ου πύλε<οϊ. Άλλά καθ* δν άτιμ(ΐ)»ι "/.όν τρόπον ήθελησίΐ,ν καί θέλθι ν νά άπαλλαγοΰν ιούτου οί άρμοβι βι, άς προβίξονν διά νά μή λνπή οοΐΛ' διά μίαν άκόμη φοράν την «ννοιαν τής 'ΕθΜΐλησιαστικής Δι (Σ υνεχίζεται) τοδ μ •ιι τον, κα,τίφιννεν είξ την Μη*/ <.,α 'Ελλάβα. Τό 1924 εγίνετο Μτ, τρθΛθλίτηξ Βεροίαξ καί Ναβί«ης. Κα,τάτιν δαως ίν^ογεΐι^ν Πονιι' ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΤΩΝ ΤΓΡΩΝ ΚΑΤΣΙΜΩΝ Έλεγχον- διά την ίξακο Γ«,>-
<τιν τής κ<%λής λβιτονργ(-α; ι"*" μετρητών ύγρΛν κα·σ(μο)ν Οί •διενεργηθή ή ύπηρεβία μέτρί ■καί αταιθμων άπό 1ης *Ταν·ουαο!ου 1971. ΒΙΟΜίΙΧΑΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ Ό Διαχειριοτής ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥΦΕΞΗΣ 36.432,70 Έν Καβάλα τή 5ρ Απριλίου 1970 309.678.— Ό Λογιστής ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΜΗΩΝ1ΔΗΣ ?να έικ. τ<">ν Ίερέιον τής Μη·
ί» έτελεσε γάμον, η-
ν«υ 'Επ»βκβ»Γΐκής αδείας — μετκ
ίΐς την Μητρόπολιν 'Ελ^ιι
, είς την θέσιν τού ά
4,·»ρ^ιώσα)ντο(ς ΑίμιΛιανβΟ Λάν
πρός μίοθαχΐιν 2%
τάσις 4 στρεμμόιτοΜ/, 12ον χιλιήμε
τ(·ον 'Εβνικής δδοϋ Ταγοίον, ίΐρ
, ξς ργ
είναι καλλιεργηαε'νη, άςνμίννι- 'τιδράσει στό κΰμα αύτό τής ά?το-
■κή, γρρά διαρθρωμένη τό ΰφος !()αρ<)άρ<<)σης δ γλοχτσο.τλάοτης λο γλαιτρυρό καϊ άινάλαφρο, πολιτιομ* 'γοτέχνης, ποίος θά τό κάνει: ό νο. Βιολίο μέ αξιώσεις ποΰ φεο- 'συνιτάκτης τνποι· πού «γράφει στό νει κοντά μας τόν δνθροιπο τοθ *γόνατο»; Δέν πρύικειται γιά «ί- Ομήρου. ΚλεΙνοντας το σημε((ι>ιιΛ
, 'θν^κιομό». Κάθε -άλλο είμαι παρά
μου ιέθντκιοτής. Είναι ζήτημα αΐσθη-
ιδς μοΰ τό συχ(Λρέ"σει ό συμπα- τικής καΐ καλλιέπειας.
ί '
<η>γγραφε'ας) θά σημειιό-
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΘΕΑΤΡΟΝ ΗΕΛ111Ο
ΣΙΞΥ ΚΓ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΠΞΗ
ΤΑΝΚΕΡΣ ΜΛΜΜΟΤθ
-Ο ΤΨΩΝΟΤΝ
Ευθιιμη καί διαακειδαι(ΐτικ.ή βί-
'ναι ή νρα ρ,τιθιειόρησι —Σέξυ καί
ΤΗΝ ΚΤΑΝΟΛΕΤΚΟΝ
ι
Όμαδική έγγραφή είς τβ έλ·
άντιε|τ(— πού άνέ&ασρ ό , ιλττνιχόν νηολόγιον διά νεοτεί'χ.τρη'
Μίμης Τραΐφόρος στό θέατρο 13ειι
πό τής όόοΰ Καρόλου.
μρ.ταξύ των οποίονν «Λ
έν τάνκιρρ μαμμοΐ>θ, ανηγγέλθη ό
ολ<ι τα νούμεοα κιιλοΰν «ΰ τοΰ ύποιργε{ου 'Εμποοιο'.τίν . Ξεχο>ρίζονν 'ύμης; τό , Ναντιλίας.
τό ' Σκγικί^ρ,ιιμένοις, οί έφοΛλισταΐ
'Λπαγοοευμένο Τβτράδιο ,
Ντιρλαντά πού τό {ρμηνεΰίΐ ά 'Λδτλ/τοί Τίο^ Π. Γουλανδρή, 8<τ σιιμπ<ΐ.Οη<ϊΜΟς 'Γάσος Γιαννιίτον- ''Ί ώοονν τή· κυανολευκον είς τύ ?ος, Έπίβης ή μπριοζα Ρένα , δ?ξ<~ενόπλοιον «"Ανδρος Τιτάν» ^Τ()ρ κιιΐ ό πίΐρτεναίρ Γί|ς Άλί- 2·"0.000. Σχετικήν αίτησιν ίτϊ ■κος Λειδαδίτης διαγράφουν μιά βηλϊ πρός τόν υπουργόν 'ΕμποΐΛ- χαρούμβτη π<ιρ.ο»ίΛση. Παρά/.λη «ή; Ναυτιλίας κ. Ιω. Χολέδαν 6 λα, ίντυπωσιακή είναι ή χαριτο- ίκπρόβιοοτος τής πιλ.οιοκ^ητρία; ί ■ιε'νη καί όΛογλΐίκ,εκι Χάιδω, Ή "«"••Ρίη.ς κ. Παπαγγελόπουλος. Π"»" 'δετή κόρη τής Σοΐ(ίας Ι1έμ.το. | ·"«· νά στ>μρι<ΐίθή ίίτι ολο>ς Λρθβ
Γιά πρώτη φορά πιχροι-σιάζε,ται , γΛτως ίη|κόθη ή κια·νόλεν<κος καί ρζ 'στή σκηντ'ι. Είνα, τό άρχικό της ί το0 π(ΐρίχληφθέντος Π ι , ρχι ης ηφς 'ύή,μα ν.αί μάς .τρίθ,ρι πώς μελλον , ΊάΜκ*ρ «Πασιλρύς Μέγα; Άλέξαν τικα ά θά μας χαρίση άξιόλογτς ε'μ ('δοος» 227.500 τόννων. Δ{ έν λό- φανίσιις, άφοΰ καθοδηγρίται ά,τό 'τήν έξαίρρΐτη κα^ μργάλη Σοφ(» Ιίίμπο, πυίι παρρμεινε άναν,τικα- 'τάτατη, Άλλά »αί ή 6ΐ'«ο γαλν,τέρας τοΰ ίλληνικοΰ Ύι>1 στόλον.
Έξ Λλλου ό
τάς μι
κ Α·
Κουναλάκη είναι καΐΐιπληικτικτ) ' !Καραγεα'νργης {ιπώαλε χθές ίΐς
μ' τίς θαυμαοιτές μιμήσει,ς ποϋ υ- | το ΤΕΝ αίτησιν δ,ιά την &μοΛι
Ιποβ«ετα» κ.αί δίκαια χειροκρβτεϊ- -/.ήν ένγραφήν είς τό έλληνκχόι
ται άπύ τό &εατράφ,λο κοι^ό. ντ^λάγτον 9 οκα^ΰΛ- σννολικής με
Τελικά, ΰλο τό συγκρύτημα παι 'τΛφορικ,ής Ικανάτητος 236.000
ζει μϊ κέ<ρι καΊ ζωντάνια καί ή τόννων. Ό ΰπουργός 1Εμη»ρΜ<ί^^ μελ(.Λικ.ή μουσική τού μαίατρον Ναυτιλίας κ. Χολέβας έΐέφοαβε Ν(<·«τιλίας κ. Χολέβας .,. /ακ Ι«,κ(.«6ίδη, όλοκληρωΛΐει την τάς εύχαριοτηίας τού πρός τόν έ- 'εΛΐ-ηνν,π Τί- ί-τ,αν,.^Μ,ηνΧη „,·,. ^γ,^ιοτι,κόν ώ>Μν " ------
τής
τής -τα,ραιστάαεϋΐς.
αυ-
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
σι<μ6άλλ€ΐ είς την ξιν τή; ε'ιυτορικής μας ναΛ,τιλίας· ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 59 Τηλ. 547.888 Πληροφορίαι Αικηγόρος Μ. Πά ίταγεωογίρυ Τηλ. 544-028 και 292- 110, Των Λνοχτέρω νη ολογήρείον έκ το* ρυθμοΰ ααραλη •βης νεοτεϊίι»τ(ον σκαφών υπό Έλ- 'λτ>ν(ον έο^οπλιστων, τα πλίϊοτη
'τι"ν οποΜιιν ίη|κάνοΐ>ν την κυανόλεν
ΐ'/ΙΪΤνΐ'ΓΑΤ ί ιτ 'κ°ν' Γ>ελτιών°νν διαρκώς την <ττή Ι^ΠΙΜΓΑΙ μικρός γνωρίζων ΐβμ—. έκο,.γχρονιομοΰ τβΐ, έλλην· χρήσιν ποδηλφ-·ου. Πληροφί κου Εμπορικον στόλον Ρΐαι είς τα γρεφβΐα μας, Ν( νο' ήδ,η έ,κ τώ κης 26, Τηλ.229.708. πλέον άιποδοτικών τού κόσμον.