195716

οΤ 44ον Αριθ, ,ύλλ. 20Β4 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διεοθυντής - Ίδιοκτήτης; ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
Έθνικά θέμοαα
ΤΟ ΚΡΥΦΟ^ΧΟΛΕΙΟ
Άφιερώνεται στόν άπόδημο Έλληνισμό των Η.Π.Α.
Ίοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ένα τεραστιο ευεργετημα η-
τ0 {«τοδαυλωθέν σπά 1453 Γένο;
μας έκαμεν ό Μιοάμεθ ό Πορθη-
της. "Α<τησε τοΰς Χρΐ(~ιανούς έ ς νίι λαιτρεύουν τττν πά τρογονική τους Θρηβκεία. Καί τ' της ίοτορικής άπο τού πραγμααικά μεγάλου Μμ καϊταικαητοϋ φανήικιχ- νε στή σειρά των αιώνιον εϋεργεΐι ώ τόσο βτούς ΰπόδουλους δσο κ<'ϊ βτοί'ς ΜιοΓΐιμεθανοΰς Τούρκους. 'Ε .«ιδή — Λθώτο — οί "Ελλην ες. ,,έ τ'; ' Εκκληοίες τους κα ι με τα χρτ'φά σχολειά, πού τα. όργανώ βάνε τα.-ΐεινοί καλόνεροι καί κατώ τε^οι κΛ,τιρικοί, διατηρήοανε στά 380 χ<>όνια τής σκλαΰιάς τίς ε
θνιχές καϊ θρησκευ,τικές τους πά
ς κ'»!, δέν έξαφανισθήκανε,
Αλλ' άττίθε'τα, προιπαρασκενάσανε
την έθνική μας παλιγγενεσία. Καί
__ δευτέρα έπιτρέψανε στους άπο
ϋτιοτονς κατακίτητές νά χρησιμο
.ιοιτ|θΌΐ·ν τούς μο,ρφωμένονς "Ελλη
ες γιά την οίκοδάμηση τής με-
γάίης τουρκικής αύτοκρατορίας,
πού ΙΊρθαΛε νά την τρέμουν {κττγ
οί πανίσχΐίηοι μονάρχες
τής Εύρώπης!
Αΰτες τίς ήμέρες, παύ ή αΐώνια
Έλλάδα μ(»ς βρίσκεται σέ μίαν έ
ποχη έθνικοκοινωνιικής άναδημιουρ
γιας, χάοι στήν 'Ειθνική Έπιινά
σιαοι τής 21ης Απριλίου 1967.
«φού κινβύνεψε νά υποδουλωθή
στόν χώοκινο όλοκληρωτισμό, γεν
νηθηκε στή Βόρειο Άμερική βν<χ τΕράβτιο έθνικοθρηοκενττικά θέμα, ποΰ συντάραξε κάιθε καρδιά έλ,λη νίκη. Τό θεμα νά καταργηιθή ? έλληνική γλώσσα στή θεία λει· ιοιιογ(α των "Ορθόδοξον ΈκΛΐλη ιτιών καί νά κα)Θι.εριοΐΘη ή άγγλι κή γλώσσα «έπηδή — δ>ηθεν — ό
άαόδημος έλλτγνιοιμός ξέχααε την
έ/,ληνική γλώ<Γσα τού καί μιλάει ιιόνο έγγλέζικα!!..» Αύτά, διάβασα, αποφάσιβΐ αιά ν,ληοικολαική συνέλευσι πού Ιγινε οτ(ς Ήνωμένες Πολιτείες καί αύ τέ φαίνεται νά υίθ'θ'εττή καί δ 'Αρ χιΐΛΪβκοπος Ίάκωιβος, πού έζήτη- σε σχετικά καί την ίγκριβι τού Οικουμενικόν Πατριάρχου Άθη- ναγάρα. Στό μεταξύ, καθώς διαβάιζω Έθνος καί στό τυπικό τοΰ Άγίου Ιωάννου τοΰ Χρυσοστάμου καί τού Μεγάλον Βαβιλ.είου. Νά φρον τίοη άμεσος ή κάθε Όρθάδοξη Έκοιλησία νά οργανωθή κι' άπο ένα σκολειό έλληνικών γραμμα των, σάν ΙκεΧνα τα κρυφά σκολειό πού ΐϊχ,ανε κάμει οί ΰπάδουλοι όρθάδοξοι καλόγεροι, καί δλα τα ελληνόπουλα νά φοντοΰν έκεϊ, νά μαθαίνοι·ν τα λιγαστά γράμμπτΐι. τυΰ δημοτικοϋ σχολειοΰ μαί;ί με τίς άπλές άναλύσεις τοΰ κα-ΐηιχητι κου. Εάν αύτά τα άπλοΰστατα τα εί χε κάνει ">οον καιρό ποιμαίνει τόν
('ιπόδημον Έλληνισμό, θά είχεν
ώς άποτέλ.εσμα νά μή διαπράξει
τό ίστορικό σ<ράλμα, ή περίφημη κληρικολαίκή συνέλευσι, νά ζητή¬ ση την καταργήση τής έλληνικής γλώσσης στήν όρθάδοξη λειτουο γία καϊ τήν καθιέρωσι τής κης. Μά... έκαός άπό τό σκολειό μας» ξρχνάει ό χης των άποδήμ,ων Έλλή,νων δτι δ καθολικιομός χρησιμοποιεϊ λει/τουργικό τού τυπικό, τή λατινι κή γλώσσα, αν καί είναι νεκρη γλώσσα σημερα καί δέν δμιλεϊτοι. δπως ή έλληνική, άπό δέκα κοί πλέον έκατομμύρια 'Ελλήνων. Για τ», άφοΰ είναι τόσο μορφωμένο; καί £χει τόσο μεγάλες έθνικοθρη σκεντικές εύθύνες, γιατί ξέχασε πώς δ Χριστός μας εΐπε τό «Νυν έδοξάσθη δ Τίος τοϋ Άνθρωπον» δταν τόν έπληροφόρησαν πώς πή- γανε νά τόν άκούσουν καί, "Ελλη νες; Γιατί ξέχασε πώς ή Καινή Διοκθήκη διά της έλληνικής γλώσ σης διεδάθη στόν κόσμο; Γιατί ξέ χασε πώς οί τρείς Ίεράρχες μέ τήν έλιλ,τγνική κλασονκή παιδεία καί γλώβοα γράψανε καί τυπικά λειτονργικά καί τα ΰπέροχα συγ γράμματά τονς; Μά, εΐν' ευτυχή μα πού αύτάς δ ΐδιος δ έλάχιστιΐ — εΛΤτο) — μορφωμένος στά έλλη νικά άπόδημος έλληνκΐμός εδοχϊΓ κα' δ(νει μάθημα έθΜκοθρηιτηίΡΐ'αι κό μέ τίς ίντονες διαμαρτυρίας τού στούς κληρικολαικούς άσεβεϊς. , Στή γαλλική πόλι Γκρενόμπλ ύπάρχει ή όρθρδοξη έλληνική Έκ κλησία τοΰ Άγίου Γεώργιον. 'Ε κεϊ έκ.κλησιάζοντίΊ οί άπόδημοί 1» Ό Μπουσνκώ εί,χε αίχμαλωτϊ- σθεί άπό τάν Βαγιαζήτ στή μάχΠ τής Νι,κοπάλ.εως, καί εΐχε έξανο- οάσει μάλις πρίν άπό λίγο τήν ε¬ λευθερία τού. Τόν δέχιθηκαν μ' έν- 'θουσϊασμό στήν Πόλη, καί μπόρε. σαν μέ τή βοηθεία τού ν' απομα¬ κρύνουν σέ κάποια άπόσιταση τούς Τονρκους, εΤΛΐ ποίι ή πολιοϊκία χα- λάροκτε, τούλάχι—όν προσωρινά. Τίποτε δμως τό σοοαρότερο δέν ήταν δυνατό νά γίνει μέ δυνάμεις τόσο άσιήμαντες. Καί, τό μεγαλύ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ρ_- Δ». ■ ■ ——ιΑ>%| —

IV
ΜΙ 12. | ΟΡΙΑ
τιρο
«ιντες.
κατόρθωμα τοΰ
μεγαλύ-
Μπουσικώ
ηταν πού ?πεισε τό βασιλέα νά τα
διδΐψει μαϊί τού στή Γαλλία, γιά
νά ίπιτύχει ο-ημαντικότερες ένιβχύ-
σεις. Στό διάστημ,α τής άπουσίας
τού θά εμενε τοποτηςνητής τού στό
θρόνο ό άντνψιός τού Ίοάννης Ζ
Πο>αιολ.όγος, *«·. αϋτό θά σΛτΓ-
λοϋσε —όν κατετη'ασ'μό τού Βα-
γιαζή/τ, καί γιά λίνον καΐρό τουλά¬
χιστον, στήν άναστολή κάθε έ-
χθραπραιξίας.
Ποτέ ενας βασιλιάς τοΰ Βυξα-
ντίον δέν ?[χε ταξιδέψει σαό πα-
ΟΡλθόν εξι.) άπό τίς χώρες τής αύ-
τοκρατορίας τού. Μόνον 6 Ιωάν¬
νης Ε' Παλαιολόγος, πιστεύοντας
πως αΰτό θά ήταν ή σωαηρία τού
κράτους τοτ·, εΐχε πάει ως τή Ρω¬
μη γιά νά δηλώσει στόν Πάπα ύ
ποταγή. Καί τώρα —10 Δεκεμβρί
ου 1399— ό γιός τού Μανουηλ έ-
πιχειοοϋσε ,με την Ιδία έλπίΐδα έ'-
να πολύ μακρινότερο ταξίδι, πού
έμελλε ν' άφήισει την πιό καταπλη
κτική έντύΐκοιση οτούς ξένους λα-
ούς, καΐ νά γίνει γιά πολλές γενε-
ές θρύλος άνάμεσά τους.
Ό Μανουήλ «πκΐκέφθηκε ποω-
χα τή Βενετία κι' αλλες πόλεις τοΰ
"Ιταλικού Βορρά. Μεγάλη
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
ρίσι. Λίγο άργότερα περασ* τή τού δέν εΐχε λάβει ίνα τόσο πολτ)-
Μάγχη κ' έφθασε ως τό Λογδΐνο. τιμο δεϊγμα τής θείας εύνοίας.. >.
Τοΰ εκαναν παντοΰ χνμές μοναδτ- >Αλλά ^ ή προσω9ακάτ „„
κες και πρωτακουστες. Καί τοΰ 8- 6ασιλέϋ)ς Κυρ
Οωχαν ύποσχέσεις αφθονες, χωρίς μανόλι,
νά τηρήοονν καμμιά.
■τοϋ Καρ
σέ αλλο
*είμ«να της έποχής —γοήτευε δ-
Ό Δόγης τής Βενετίας ίκανε β<>υς τόν έγνώριζαν. ΤΗταν την έ-
δ,τι μποροΰσε, γιά νά δείξει στο Π0Χή έκϊίνη λίγιο μεγαλύτερος άπό
δασιλέα τό σεβασμό τού καΐ, την "ενήντα χρόνων, άλλά οί κακο.ιά-
άγάπη τού. Μά ή πράσφατη ν€κη ®ειί? τής ζωής τού τόν Ιδειχναν πό
των Τούρκων οΐτή Νι-κόοπλιν κα* '·υ γρροντώτερο. ΤΗτταν μέτριος
τα έμποριν.ά συμφέροντα τής Βε- οτ') άνάστημα, γεροδεμένος καΐμε
ί λύ ύ
φ ής
νετίας στήν Ανατολή δκαναν την
εδηλ
εύγενιαιά φυβιογνοιμία, πού
βυό μονάχα μτίνες, δσο χρβιαζόταν
γιά νά έπαναληφβοΰν κ' έκεϊ δβα
εΐχαν γίνει στήν Ιταλία καΐ στό
ΠαρίκΛ. Ό Άνταμ "Αβκ, ίνας
Άγγλος 'κποριικός τής έποχής, άν.
ατορώντας αύτό αό μάταιο καΐ πέν
θιμο ταξίβι ενός μεγάλου Χριστια
νοΰ βασιλέα τής μακρινής Άνατο-
λής, πού κίνησε ναρθει οηήν αΧ-
λη ακρη τοΰ κόσμου γν>ρεύοντας 6ο
■ίιθενΐ, γνό νά γλ«οχΓει τή'βασίλιη
σα Πόλη άπ' τούς άπίβτους, ξανο
λέει τό θρήνο τοΰ'Ιερϊμίου:
«Πώς έκάθισε μόνη ή πόλις ή πε
πληθνμμέ'νη λαων; 'Εγενηθη ώς
χήρα πεπληιθνμμένη έν έτ)νεοιν, δρ
χοναα έν χοιραις έγενηθη είς
(ρόρον. Κλαίουσα ϋκλανσεν έν νν
κτί, καΐ τα δάκρυα αυτής επί των
σιαγόνων αυτής...».
Σέ μΛ; τοΰς νεώτερους "Ελλη-
νϊς θά ϊλεγε πολύ περκτβάτ«ρα ή
ό.-ΕΤατία τοϋ Σολο>μ.ον:
ή ή η γμ,
εκδηλώση των αίβθημάτων Τού έν τήν δκαναν άκόμα έπι-δλητικότερη
Τβλώς πλατωνική. ί) λενκή γενετάβα πού έκάλτΐπτε τό
Ρτήθος τού, καΐ ή λευκή κόμη .τού
Έξίσου >Λμβτρή ήταν ή ύποδο· άπλωνό'ταν στούς ώμους τού. Στό
χή ποΰ τοΰ Ικαναν <πό Παρίσι, ό- Μουσεϊο τοΰ Λούδρου, στό έξώφυλ που φιλ.ο|ενήθηικ.ε στό άνάκ/ΐορο λο ενός χειρογράφου μέ τα ?ογ« τοΰ Λούδρου. "Ενας άνώνυμος λό- 'Τ0" Διονυσίου Άρίοπατίτου, «ού γιος τής έποχής, γνωκττός ώς <Ί«- ε^ε κάνει δώρο ό αύτοκράτωρ ΰϋψ,ένος τοΰ Σαίν - Ντενύ», μάς ^"Ο Μανονήλ στό βασιλια τής ιμιλεΐ χαρακτηρΐ;οίτι«ά γιά την έντιν Γαλλίας, οί ξένοι θαυμάζουν χαί ύ Ά ή ή ή Ι πωση πού εκανε στό βαβιλιά της στίεΐεοα τή βεπτή μορφή τού* Ιστο Γαλ' ίας ή έπίσκεψη τοΰ αΰτοκράτο ΡΌμένη άνάμεβα στή γυναίκα τού ρα: «Ό βασιλιάς Κάρολος ΣΤ' καΐ στά παιΛιά τού. περίμενε άπό καιρό τήν άφιξη τοΰ Καΐ στό Παρΐαι ώ—όσο ή έπι- Κυρ Μανοτ'ήλ, τοΰ αύτοικράτορος τυχία τού Μανουήλ περιορΙ<5ΐθηκε τής Ελλάδος. Είχε ένθου<τιαστ)εϊ ^ζ τΐμ*ς πού τού Εκαμαν ναχ στίς μέ τήν είδηοη πώς δ διάσημος ή | &φθονες υποΛχέβειις πού τοΰ £δω- γεμόνας μιάς τόσο {ρημιβμένης αύ καν· Είναι άλήιθεια πώς ό Κάρολος τοκρατο(Μας εΐχε φθάση στή χώ-' — Τ" ήταν δρρωοτος, ϊπεψτε <τυ- ρα τού. Τα Ικτακτο αύτό γεγονός Χνά σέ σοβαρές κρίσΉς ψυχοπα- Μέ τάροΰχα αίμα'τωμέΛ-α,, Ξέ(Ηΐ> ότι ?6γαινες κριχρά,
Νά γυρεύεις είς τα Εένα
"Λλλα χεΌ<α δυνατά. Μοναχή τόν δρό)ΐο ΈξανάλΘες μοναχή" ^ Δέν είν* εβκολαις οί Θΰοαις Εάν ή χρεία ταίς κουρταλή. "Αλλος σον Ικλαψε είς τα (στήθια Άλλ' άνά/ταίτη κάμιμιά· "Αλλος σοΰ &ταξε 6οήτ)ε«β, Καί οέ γέλαοτε φριοαά! τοΰ (ρίΐινόταν έξαιρετικά τιμητιβΜ) ϊ λ καΐ δέν ήταν σέ θέση νά πά άκολουθία τόν σννόδευσε άπό κεΐ, σ«ε6ττάταν μέ ύπε^ηφάνεια, πώ; μέσα άπό τίς Άλπεις, ως τό Πά- κανένας άπό τούς προκ'αιτόχους ξ μη καϊ έλ'δοξο γιά τή &α<Λλΐ{α τού καΐ Ρει άποφόκτεις καΐ νά τ',ς έκτελέ- ση μέ συνεπεία. Σιτό Αονδΐνο ϊμεινε ό Μανουήλ Ή πολιτική τοπσθέπηση των ξί νονν άπενηντι στοΰς άγωνες οτ'/ς άγο>νίες τοΰ Έλληνισμοΰ, -ή
ταν καί είναι πάντα άδιάφορη, ο-
ταν δέν είναι έχθρική.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
ΤΟ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΝ^
ΤΞΝ ΠΡΠΦΗΤΕΙ9Ν
στίς έφημερίδες, σέ πολλές όρθ>4 μας, περί τοϋς 3-000 "Ελλην* ·
'Εχκληαίες τής Άμ«ρικής! Έπειδή τα πα.οιά τους, άνά·αεσα
οί άπόδηΐίοι Έλληνες κάνουν έν·
τονώτατες διαιμαρΐτυιρίες εναντίον
τής αποφάσεως τά*ν περιφήμων
στούς Γάλλους, καΐ μέ την ελλΐΐψι
έλλ*νίκων σκολε ών, γνωρίζουνε λι
γοστά έλλτγνυκά, δπος τα μιλοΰν
κληρικολαικών, πού άποφασίσανε στό σπίτι τους καί τ' άκούονν
το θάψιιιο τής έλλιγνι>κής γλώοβας' ατήν' 'Εκκλη<τία, ό γιός μου ό Β", ίοήμην τοΰ ενός καΐ ανω έκαιτοιι' σιλάικης, δταν φοιτοΰσε στδ έ/ρί των Όριθοδάξων Έλλή' Πανεπιβτήμΐο, ϊδρ»σε μικρό έλλη ής Άιμερικής, πού δσο κι' νικό δημοτικό σκολειό καί δίδασκε 5ν μιλουνΐ: τα έγγλέζικα στίς έο ό ίδιος τα έλληνάπουλα πού ήτ-χ- νέ 50 - 60 κα; μένανε ένθουοια δέ νά Ιδρύση Ίασίες τους, άφοΰ ε{ναι μιά μ»ο νότης, δμ(ι>; άγαποΰν καί μιλοθν
την έλληνική γλώσσα των πατέ
0<ι>ν τους, τόσο μέσα <ηά σκίτια τους, δσο καί μέσα στίς Έκκληοί ε; τους. Καί θά συνιβτούσα στόν Σε6α Άρχιειπίσκοπο νά οκγ καί νά κάμη κ&τι αλλο έλ?η σιιένα. Έφρόντιβε κ «λ, Β.ΐΐλιοθήκη μ' έλλτρικά ί>ι-
ναί όρθοΛοξάτεοο.
Λντ ν' άσρδήση τόσο βαρεία <ττο 6λία. Τοΰ ϊίατειλα τάτε κι' έ γ ώ εβδομήκοντα άπό τή βιβλιοθήκη μου. Αύτά ζτγτοϋμε ν ά κάμουν οί έκκλησιαστικοί ποιμενάρχαι γιά τύν άπάδηιιον Έλληνκΐμά καί νά μή ξεχνοΰν τα Κρνκρό σχολειό! Ίοκΐνης Α. Βερνάο.δος ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ! Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ — Σοφά καί συγκινητικά δσα σεως, θά τό καταφέρη δ σημερι Ι"ϊς εΐπε ό γενικάς Εισαγγελεύς νός ά'νθρωπος τό... ΟΛθκαρύφω- τοΰ 'Ιλλινόις πάνω στόν Παρθβνώ μα τού Πολιτισμόν καΐ τό άγλάϊ- νι γιά τήν προβτασία καί την σ^α τών τεκνικών γνώσεων. »>χωων μνημεύων. | Τό πλάσμα πού διέσπασε τό Λ
Ξίκίνησε ά,τό τήν μακρυνή τού τομο, άποβιυάστηκε στό φεγγάρι,
ΙΙολιτεία, Πρωτοπόρος μιάς σταυ "Εκανε περίπατο, μάξεψε κάμποσα
■ΐς, πού είναι φυσικό νά συγ κιλά πέτρες καί τίς μετέφερε στα
«νη ϊοΜχίΐερα έμάς τούς "Ελλη έργαστηρια τής Γής γιά άνάλυβη.
■ϊ. «ου Εχονμε 'ΐχοάν ύποχρέω-! Πού έξεντέλιβε τίς άπο.ττασεις,
σιν να διαφυλάξοι-με καί νά συν- πεοιώρκτε τίς άρρώοτεΐες καί, πά
τηοήοοιαε την βαρνηβρη καΐ λαμ' ράτεινε τή ζωή σέ άπιστευτα Ο-
«ΟΟΤΒ0Τ, Πνετματική καί, καλλιτε ρια. Πού εδημιούργησε ενανκο-
*Αηοονομία των αίώνων. Ι «μο γεμάτο έκπλτ(ξεις και θαυμα-
Πρό τοϋ Βαλκανικοΰ Πολέμου αν τοΰ συμβή είναι γραορτό
5)9)912 )) ζ
(15)9)912 — 28)7)913 ζοϋσε
στά Γανύχωρα τής θράκης κδποι
ος Γιοβάνης. Αύτάς προΐΐπε καί
προέβλ.εψε δτι στό 1912 θά γινό-
τανε μιά μεγάλη πυρκαϊά, πού
θά άπετέφρωνε τό μεγαλύτ£·ρο με
ρος των Γανοχοιρων. Έν σννεχεία
δέ προ<ρή.τευσε δτι μετά τεοσαρά-! ατονη, άλλά σ' άλλους πολύ 6ναο ·'.θντα περίπον ημέρας θά χυνόιταΙ νη καί σέ 'βαθμό νά έπιοιρατή πολ λές φορές κα^ αύτώΛ· των στοιχεί (ιχν τής φύσεοις. Άλλά πως αύτη άκτινοβολ(α, δηλαδή αυτή ή άάρα πως λέγουν είς τόν καθ" ημέραν βίον. Αυτή λοιπόν ή εκττ| αίσθηση, ποίι ΰπάρχει σέ μερικούς άνθρώ- πους, άκόμα καί σέ μερικά ζώα, άκτινοβολία άόρατη <ττό γυμνό ό φθαλμό, καΐ β' Λλλους μέν είναι νέ τόβο αΐμα στήν περιοχή έχεΐ νη, πού θά μποροΰσε ναπλεε τό μο αχάρι!!.. Καϊ πράγματι τα 1913 ρνας μεγάλος σβισμός μιά μεγάλη τος δύναμις ένεργεί δαΐως θά ένερ ιιέ έπακολούθημα πυρκίΐίά κατέ- γοΰσε 8νας έγκέφαλος, δ οποίος στρεψε τό μεγαλύτερο μέρος των Γανοχώρων, τό δέ έκπληκτικώιτε- 1>ον μετά τεβσαράκοντα περ{που
λειτονργεΐ λογικά καί κανονικά.
Εμείς γνιορίξοιιμε δτι κάθε άφη
ρημένη σκέψι καί Ιδέα είναι προ
ημέρας ςέσπασε ό Βαλκανικος ϊόν τοΰ ΰλικοΰ εγκέφαλον αρα κι'
ΙΙόλεμος, κατά τόν δποίον χνθηκϊ αυτή ή δύναμις, πού γιά τήν ωρα
(«ήν περιοχή έκείνη δ,φθονο αί- άγνοοΰμε τί πράγμα είναι ϋγρόιν,
μα!!.. Δηλαδή ή προφηιτείΛ το» άέριον, ήλεκτρισμός, μαγνηίτιομός
Γιαδάννη επαλή,Ήευε κατά γραμ- ή δ,τι αλλο, άπ' αυτή λοιπόν ή δύ
μ«· Ι ναμις είναι προϊόν τοΰ έγκ-εφά-
Πώς νά εξηγήση κανείς τό φαι' λου καί έργάζεται καί δρά άσύνη
νδαενο αύτό τής προφητείας; Πώς δήπως, δηλαδή είναι κάτι καί ά-
αύτός ό άνθρακος κατώρθωσε να' νήκει στήν άορανή λειτουργία τοΰ
προδλέψη τήν πυρκαϊά καΐ τό τΐειό εγκέφαλον καί Ιτσι «ατορ·θώνιει νά
Εκπληκτικό την εκρηξι ενός πολέ- έξουδετΐρώνει τίς άποφάσεις κβί
ιιου καί σέ έποχή, πού οΰτε ίδέα, χά φράγματα καί νά 8χη τήν ίκα
οίίτΓ υποψία καί οΰτε δέ ίχνος πι- νότητα νά διαβάζη πάνω στή ται
θανάτητας Οπήρχε γιά ίνα τίτοιο ν(α που ε[ναι γραμμένα δλα τα γε
νεγονός!!..
Τί νά παραδεχθή κανείς καΐ πως
γονότα πού πρόκειται νά συμβοϋν.
Είναι τρόπον τινά, ενας τρόπος,
ρ , ς ς
·ά εξηγήση τό φαινόμενο αΰτό, τό πι>{, 5 έγκέφαλος λεΐιτουργεί άσυ
ή δ θ ύά
πώς δηλαδή δ ανθρωπος αύτάς
όπως καί οί κατά καιρόν προφήται
— είχε τήν δύναμιν νά δή καί νά
ποοείπη, κάτι πού θά συνέβαΐνε υ
ατερ' άπό πολλά χρόνια καί, μέ
νειδτήιτως μας καί εχονμε αΰτό τό
ο-τοτελεσμα. Τό Θαυμαστόιν είναι
ότι προλέγει ακριβώς καί λεπτομρ
ρώς πράγματα πού πρόκειται νά
σ>μ6οϋν ένώ ατήν αλλη, την συ
άκοΐβεια;!!.. Κατ' άρχττν δέν Ληθιομένη περίπΐτα>ση είναι νοητά
μποροΰαε παρά νά παραδεχθοΰμε μρχρι σημείον τινος, νά παραδέχε
ότι σέ μερικοΰς όργανισμούς ύ- ( τηι. κανείς ότι ή δύναμις αύτη, πού
πάρχει λανθάνουΌα μιά δλλη εκ.τη άν-ήικει προφανώς βτήν άφανη λει
α'σθΓ,σις ή όποία εχει τήν ίκανό τουργία τοϋ εγκέφαλον κατορθώντ,
τητα νά προλέγει πράγματα πού Ύα ποο6λέπη πράγματα πού σνμ^αι
πρόκειται νά συμβοϋν. Έν τοιαύ- νονν τώρα, αυτή τή στιγμη. Ή πε
ώ έ ά
τη δέ περιπτώσει ποέπει νά παρα
άθ
πού προφητεύονν γεγονό
η ρ^ς ρφη
δεχθοΰμε δτι ·κάθε ζωή, κάθΐ γε τα παρελθόντα άνήκει
ί ί
χ
γονός καί κάθε κίνησις είναι πρθ(
ά ί
'^ία, κατηγορία των γεγονό-
λ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
καί μόνο ό Παρβενώνας τα.
λ θ
Ό Εδιος λοιπόν ούτος δ ^ άν
Γ κια
ιΛνιυ
*>;, ίΐν
τ·)στι την ΕΛΛΑΔΑ
Ηΐας ανεπανάληΐττης δημιονργίας
""Ι Μεγαλείον. Μάς συνεπήρβ δ-
ί*ΐ')ς π'» άρχαϊο κάλλος καΐ παρε
«λίναμε άπό τήν 6άση |«χς. «Ημέρας τής Γης»^
Ό κ. ΣΚΟΤ ήγείται της σταυ Νά την προστατενσουμε για να
«οφορία; εναντίον τής μολννσεως προο-τατευθοΰμε^ κι^μβις κα^ναε
αι* 6οάχο τής Άκροπόλε- θρωπος βάλθηκε τωοα να αυτο-
νιιι αρκετάς γιά νά τοποθε' καταγραφή, νά άφανκτθη μολυ-
κορυφή', νοντας τα πάντα: ταποταμια, τις
θάλασο-ες, τόν άέ,ρα καί τή Γή.
__ ΛαμΛρή ή σταυροφορία τοΰ
κ· ΣΚΟΤ καί ή καθιέρωση τής
άτμοσφα{ρας.
Ό Παρθενάχνας, εΐπί, δέν είναι
ενα μνημείο. Είναι £να Ί-
πού άνήκει ο'
ίίλο τόν κο-
πιδιώσουμΐ
την ανε/κτιμη
"ου
τη κληρονομία των προγονων μας.
Άλλά πολύ φοβοΰμαι, 8τσι πώς,
6αιδ{ζονιμε, μάλλον θά προηγηθοΰ
με άπό τα άρχαϊα μνημεϊα, πού
ι -ΤΓΐληνρε άπεδείχθησαν απείρως άνθεκτικώ-
2.500 χρονια οί Ελληνες ^ ^ ^ν δνθρο>πθ- Γιατί) 6ν
δι«τήΟησαν σάν φυλακες γι« ^ μάλννση τή; άτιμοσφαίρας
Τώρα, μεσα σέ λίγιι χράνιβ, ό ■ντ1 χ ? ,^".α
μέ Ίαι οι ειΟικ01·
Έλάχιοτοι άπό μάς θ' άπομείνουν
γιά νά σνντηρήιβονν καΐ νά
.,Μτος πρόικειται νά κάνη
χαταστρο<ρτι τοΰ άτμοβφαιρι- Αίοα «,τι μπόρε«ε κανε'6 νά »^η στά χρο^α αύτά: Νά κα ταστρέψη τόν Παρθενώνα. — Μίγάλα λόγια, μδς λέει 5 ιΐΕρινανός βι«α~ής, δ,τι δέν κα Τί«Γεραν 2500 χρνια οί ΛΛρΛαοοι οί έπιδρομείς, οί κα άρχαιολόγοι λη- τα βίαια στοιχεΐα τής φν που άναπαύονται σιτα κι' άν οί υδρογονικές μπόμπες τό")ν ί·.τερδι<νάμεων, εύρουν γρηγο ρώ,τερα τόν προορισμόν τους: Νά μην άφήσουν τ{ποτε δριθιο καί ζωντανό. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ γς ( ή ^ία, αηγρία γγ διαγεγοαμμένη σάν σέ μιά ταινία τϋ>Υ( που μέλλουν νά συμβοΰν μελ
κινηματογραφική κΐ' Ιτσι μέ τήν λοντικως.
ίκανότητα αύτη τοΰ όργανισμοΰ
είναι δΐ'νατόν νά τα βλέπη καίι νά
τα προλέγη!!·· Άοΐ' αΰτό δμως τό
σηιιεϊο ξεκινώντας κατ' ανάγκην,
καταλήγουαε στό παράδοξο συμ-
πεοασμα δτι δλα σ' αύτό τό κόσμο,
κάθε κινήση, κάθε γεγονός είναι καί
κίΐθωριβμενο ναί προδιαγεγραμμέ- τού
ί δ ό 'Ε
ΔΕΝ ΣΥΝΤΡΕΧΕΙ ΛΟΓΟΣ
'Τπηρξεν νπερθαλικός —αν 8/ΐ
βαρύς — δ χαρακττηρισμό
συνεργάτου μας κ. Κίμιονος
κίΐθωριβμε ργ
νο έκ των προτέροιν καί δτι μό- 'Εγγονοποΰλου, είς τό Αρθρον τον
Σϊ δλί έ>ό έ
νο έκ των προτέροιν κ μ ς
νόν αύτοι οί προνομιοΰχοι όργανι «Στϊγμα δονλείας κα^ έτ>νικό χοέ
σμοί, (Γιοβάννης — προφήτης), ος», πού έδημοβΐίύθη είς τό φύλ
τα βλέπονν, τα διαβάζονν καΐ τα λον μας τής 22 Αύγούατου έ.
πραλέγονν! !... Ή έπιβτήμη είναι ότι είναι« «τάηδή» τα έπίθετα τα
άνίσχυρος άκάμη νά δώση μιά θε λήγοντα είς την κατάληξΐΛ' «ό-
σνγκεκριμένη ά γλοΰ». Πρόκε*τοι π»ρ1 περΐπτώ-
κειμένων».
τική, γή 4
παντ'ηβη τότε πρέπει νά παραδε
χθοΰμε δτι ύπάρχει τό πεπρωμέ
ν0 __ Κ ισμέτ — καί ΕτοΊ, δικαιολο
γεΐται δ μοιρολατρισμός. Δηλαδή
σ·εως έκ των €κακώς
πού καλώς ή κακώς^ «δέν θ{γον-
ται», άλλά καί π«ρΐ παραδό«ϊ€»ζ
αιώνιον, διά τήν αροιν της δποι
ά ϊ
"Ενας νέος Τοθρκος Λογοτέχνης
«ι
Ο Υ/ΚυΡ ΚΑΟΚΙ ΚΑΚΑΟ5ΝΑΝΟ6ίυ
ΚΑΙ ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,,
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΑΓΛΟΓ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΓ
Ό Τονρκο; συγγραφεύς, δι- χωρικόν ανατολικήν της κεντρι-
πλωμάτης καί πολιτικάς Γιακούπ ( κης Τουρκϊας, τοΰ δίνει αξίαν
Ίί·ατρν Καραοσμάνογλου κατώρθω
σε μέ τό τεράστιον καί ποιοτικώς
υψηλόν συγγραφικόν τού έργον
νά κα,ταλάβη θέσιν περιοπής με-
ταξύ των σνγχρόνων λογοτεχνών
είς την χώραν τού. Τόσον έν Τονρ
κια δσον καΐ έν Εύρώπη ή έπι-
χαΐ ίπιθυμεί νά ζήση μέ αυτόν
"Η ιίΐλολογικήι δραστηριότης 8παυ
σε πλέον νά είναι συνδεδεμένη μό
νόν μέ τήν Κων)λιν ώς σννέβαινι
κατα την περίοδον τής έθνικής λο
γοτεχνίας («Μιλλΐ "ΕντεμΛΐγιάτ»
1908 - 1920), όπότε εθεωρείτο
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΓΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Σαρανααοκτώ ϊτη σνμΛληρώνον. δ Χρυσόστομος Σμύρνης. Τέκνον
ται, τάς ημέρας αύτάς, άπό τήν
κρεο*ργηση τού τελευταίον 'Επι-
σκόπ6ν Σμύρνης Χρυσοοτόμου.
Πλή^η οτίΐαγραφίαν τής προσω-
πικότ-ητος τοΰ μεγάλου 'Εθνομάρ-
ις, ιιί λ.επτομΓηή
τη;
εκνταγλον τής Μικρασνατικής γης.
Συγικεντραχτής τοΰ πνίύματος τής
Όρ&οδοξίας καί τοϋ Μικρασιατι¬
κήν1 'Ελληνισμοΰ. Άπιαράμΐ-λλος είς
νόησιν καί είς ένόρασιν θερμονργον
πκττεως. Ό λόγος τού, λόγος πρός
άκαταπονήτον δράσεώς τον είς ίρ
γα ίύποιίας, πατριωτισμού καί πνευ
μαιτιΐίής παρουσίας, δ£6ίΐ ό συνερ-
γάτΐ)ς μας κ. Χρήκττος Σολομωνί-
δης, είς τα έκτι»ποΰμενον πολνσέ-
λι-δον βιβλίον τού — τριακοστάν
είς την σειράν — «Χρυσόστομος
Σμύρνης», καί τοΰ οποίον τήν Εκ¬
δοσιν άΛ'έλαβεν ή «'Ειθνική Μνημο-
Ό Προεδρος, τοΰ λάμπρου αυ¬
τού Όργανισμοΰ των Άλυτρώΐτων,
κ. Νικόλαος Μανούσης, τέως 'Τ-
πουργός, προλογίζει τα 6ι6λϊον τοΰ
κ. Χολομ'ονίδη, ώς άνολονθιος:
«Μία μεγαλειώδης
τόν θεόν, κατά τήν ρήτραν τοϋ
Εύαγγελιστοϋ Ιωάννου ξυνεκίκα
τα πλήθη των πιστών άτινα συνέρ
ρεον άθρόα διά νά ένωτιβιθοΰν
των μεγάλων ρημάτων τού. Ποι-
μαντορική δράσις ύπέρλα)1οτρος,
άπηχοΰσα την δράσιν τοϋ Μεγά¬
λου Αποστόλου των "Εθνών Παύ
λον, άψηφοΰσα τούς κινδύνους καί
ϋπερνικωσα αύτούς υπέρ τοΰ Γί-
νονς, ίΐπέρ τής 'Βκκλησίας, ύπέο
τοΰ "Ορθόδοξον Μυκρασιατικοΰ
Έλλ.ηνισμοϋ, «έν κινΐδΰνοις ποτα
μών, κινδννοις ληστών, κινδύνοις
έν πόλει, κινδύνοις ίν θα'άσση,
(Σνέ,χεια είς τήν 6ην σελ.)
άπό τήν δραματικήν Ιστορίαν
ΑΙ ΚΥΔΟιΊΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
τ,,ς έκ των δύο σπουδαιοτέρων λο Ι γένει Άπό τοϋδε καί εξής ΰπάι,'ΛΤΙ1 ΑΙΚΙΙ ΤίΐΛΙ ΑΜΙΙί Α ΑεΙΚ ΙΙΙΙεΒΙ ΑΙΠΓΙΐ&ηΐΙ
γοτε^χνών τής Τουρκίας τού Μόν-! χούν Τοΰρκοι λογοτέχναι καί συγ'- " Π ηΜ1Π |υ™ ΛΙΙθΓΐΐηΠΚΙΙΙΙΙΙΙ 111111 ΠΤΙυ
II
κροποϋσα δι* αυτόν γνώμη άφήινει α,Οτΐ) τό μοναδικόν κέντρον
νά νοηθή, ότι ούτος είναι ό πρώ Λνευματικής δραστηριότητος έν Ι
γοτε.χνών τής Τουρκίας
σταφά Κεμάλ (άπό τοϋ 1934 κ. έ.
Άτατούρκ) ·
Είναι- αΰτονάηττον, δτι τό ίργον
ενός τοιούτου άνδρας θά πρέπη νά
ενδιαφέρη καΐ ημάς τούς "Ελλη¬
νας, δεδομένου δτι ή γειτνιάζον-
χουν Τοΰρκοι λογοτέχναι καΐ συγ
γραφείς, οί όποϊοι κατάγονται
καί άπό τάς επαρχίας τής Άνο.-
τολής κα) συντελοΰν είς την πνεν
ματικήν ανακάλυψιν τοΰ χώρον
τούτου. Πρόκειται διά την περίο¬
δον τής έγκαθιδρύσεως καί λει-
σα μέ την Τηυρκίαν Ελλάς κατα τουργίας τής Μεγάλης 'Εθνικης
λαμβάνει μεγάλον χώρον είς τα Συνελεύσεως είς την Άγκυραν
πολυάριθμα ίργη τοϋ σνγγραφέως (23 Απριλίου 1920)," τής άρχήζ
αΰτοΰ, δ οποίος ^γινϊν άνπκεΐμε- των έθνχκών άγώνων καΐ τοΰ μ°
νόν μεγάλης προαοχτβ «αί έντός γάλου μεταρρυβμιστικοΰ ίργον
καί, έκτός τής Τουρκκ<ί διά τής τοΰ Άτατούρκ διά τής καταργήση κθρείος διαδόσεως των συγγρα ως τοΰ Σουλτανάτου καΐ Χαλιφά» »ου, τής άπαλλαγής τοϋ κοάτου; άπό την επιρροήν τοΰ Μωαμεθαν» σμου, τής εισαγωγήν ττΐς εύρω- ςρων τού καί της μεταφράσεως ού τωΛ· είς πολλάς γλώσσας. Άλλά καί ώς πολιτικάς άρθρογράφος έ- ξυπηρετεϊ δ συγγραφεύς αύτάς παΐκής νομοθεοίας, τής χεΐςαφετή τήν ιστορίαν των νεωτέρων χρά οιεως τής γυναικός, τής υίοθετήσε νων, διότι παρηκολούθησε τήν έλ ω; τοΰ Γρηγοοιανοϋ ημερολογίου, ληνοτουρκικήν σύγκρουσιν έκ τοβ τής άποδοχής των ίπωνύμων καΐ πλησίον καΙ παρεκινηβη μετ* αύ- τοϋ εύρωπαϊκοϋ τοάπου Ινουμασί- τήν είς τήν σνγγραφήν πολλών ας, τής άξιολογησεως καί προό- σχιετικων αρθριον καί διηγημάτων. δόν τής γεωργίας, τής βιομηχανί- Τά ϊργα τού Κα^αοσμάνογλου ας τοΰ εμπόριον καΐ. τής συγκοι- έγκαινιάζουν νέαν περίοδον είς την νωνίας, τοΰ έξευρωπαϊσμοΰ τής ί- Ιστορίαν τής Τουρκικής λογοτεχνί βνικης παιδείας καί της γλωσσι- ας. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσμα τα της περίοδον αυτής άφοροΰν είς την μετάθεσιν τοΰ κέντρον 6ά ρονς τής τουρκικήν λογοτεχνίας, ιην κοινωνικήν προέλευσιν καί κα (αγωγήν των· συγγραφέων, τήν εκ δοσιν λογοτεχντκων! Λεριοδικων και την νέαν λογοτεχνικήν μορ¬ φήν. υί άνθρωποι τής Άνατολής, της Μ. Άσίας, είναι τό έπίκεν- τρον ττ?ς λογοτεχνίας τής νέας πεοιόδου. Ή Μ. Άσία βέν είναι ττλέον ό τήπος ΐξορίας των διανο ηνμενων. Ή νέα γενεά άγαπά κηι κατανοεΐ περισσότερον τδν κης μεταρρυθμίβεως. Ήρόκειτσι (Σνέχεια είς τήν βην'σβλ.) 1914 - 1918 ΤοΟ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΆΔΟΠΟΥΛΟΓ τίως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας Τή διαστρεμ,μέντ) προσταγή κακός σατράπης βγάζει' τή νύχτα φώς στή χώρα τού νά μην άνάφτουν πιά γ.'.' ούτε λυχνάρι νά φωτά στή τρομερή κακοτοπιά, γ: α νά βοσκάη ό θάνατος κι' δ τόπος νά ρημάζη. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Γ. ΣΠΈΡΑΝΤΣΑΣ | Σΰντομα ϊγινε φανερή ή άστά- | θεια τής ί,νότητας· των Χριστιανι- | >ί)ν Κηατών τής Βαλκανικής καί
τό γεγονός αύτό έκμίταλ.λεύτη«ί
μέ έπιδεξιάτηιτα ή Τονρκική δι-
φωσαν -/(ά έπισημοποίησαν τό έ- ιπλωμα.τία, δε-ίχνοντας άκαμψία στό
δαφικο καί πολιτικό καθεστώς πού αίτημα τής έπιστροφης τής Χίον
προέκιψε άπό τούς Βαλκανικούς καΐ Μυτιλήνης.
πολέιιονς 1912 - 1913. Άνόχιε<ΐιι] Ή Τουοκία έστήριζε την πολι- ατούς νικητές, εντελώς άνέλπιοτ'/,Ι τική της επάνω στόν άνταγωνισμό ! ί ΕΛΛΗΝΟΤΟΤΡΚΙΚΟΣ ΝΑΤΤΙΙΚΟΣ | ΑΝΤΑιΓΏΝΙΧΜΟΣ | Ή συνθήκη τον ΒθΜί,ουρεστίυυ καί έκείνη τού Λονδίνον διεμόρ· βρέθηκε κα·, ή Τουρκία άνακτήσα ·νυμιών
καί έν γένει λέξεων. Πάντοις, ζη·
τοΰμεν σνγγνώμηιν άπό τούς πα-
ραπονεθέντας σχετικώς αναγνώ¬
στας μας.
τελοΰσαν τή Δακία εΐχαν περιέλ¬
θη στάν ϊλεγχο των συμμάχων.
Δέν άπόμενε παρά ή τελική φάοτι,
ή άπελευθέρωβη τοΰ προοριξοιιέ-
νου γιά τΐγν Γραιικική Αύτοκραΐο
ρία {«πολοίπου τμήματος τής εύρω
παίκής Ό'θωμανίας.
Ό εσχατος κίνδυνος προκάλεσβ
ΐφίαΧτνχΛ άναβρασμό στή Κοιν
στανηινούπολιν Οί Γιανίτσαροι, ίι
σταοίασαν κι' άξιοΰβαν τή παριΐ
δειγματι.κή τιμιορία των ύπε»Γ9Ί
νων. Ό σονλ.τάνος Σελίμ Γ'
μοκρατή,θηκε καί γιά νά έί,ιλεώοιι
τοΰς στασΐΓΜΓτές διέταξε τή καθ"
τάαηση τοΰ, τόσο γεννα£υν καί '»
σο ατνχου, άρχιναιιαρχον, μιγπ
λου βεϊύρη, Χασάν πασά Τσεζα-
γιρλή.
Ή Ό'θωμαννκή ΑύτοκρατοριΊ:
ψυχομαχοΰσε. Άλλά ή Μοϊρα δεν
(Συέχεια είς τήν 6ην σελ.)
των Μεγάλων Δυνάμεων καί ιδιαι¬
τέρα τής Αγγλίας καί Γερμαν{ας
οί δποϊες άνταγωνίζονταν ποία θά
προσεταιρκΐτή τή Τουρκία έγ δ-
ψει τοΰ προπαρασκευαζομένου πρώ
το' παγκικτιιίοι πολέμου. Τελικά
στή διααάχη αυτή έπεκράτησϊ ή
Γερμανία γιατί μέ τίς ίιμπεριαλι-
"«τΐΜές καί μιλιταριστικές έπιδιο'ι-
Ηεις τής Καϊζερικής Γερμανίας,
συνέπιπτον καΐ συμφωνοϋσαν οί
ίπεχτατικές βλέψεις των Νεοτούρ-
κων οί όποΐοι έπιξητοΰσαν νά έίτα-
νακτήσοι>ν την Αΐγυπτο, τήν Τρι-
πολίτιδα, τα ΛιοΛεκάνησα, τή Χ£ο,
Μΐ'ΤΊλήν'η καί φιλοδοξοΰσαν νά
παΐξουν ηγετικό ρόλο σ' δλόκληρο
τόν ΊολομΐΛΟ κόσμο.
Οί Νεότουρκοι εΐχαν τώρα άπο
βάλει τήν {«ποκριτμκό μανδύα των
επαγγελιών πού χρτιοιμοποίησαν
γιά νά φτάσοιη· στήνέξουσία στ«
1908.
'Γό ϊμβλημα τοΰ «Όθοιμανιαμοΰ»
πού σήμαινε τύμπραξη των μον-
οουλμανικών λαών τής Αΰτοκρα-
(Συνέχδιο είς τη • 6ην σελ.)
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλία καί οί άνθρωποι
ναι: «Ή τελευταία νύχτα τής γής» στούς πόθους, στή συμπ&ρκρορά χής πού πο-λύ παραοτατικά τήν εί σπίτι τους πρίν άπό τήν άπαγορ«υ·
ό ά ό Πέ Χα ά άλ ί δύ ό
ΠΕΤΓΟΤ ΧΑΡΗ Τής Άκαδη-
μίας Αθηνών «Η ΜΕΓΑΛΗ
ΝΤΧΤΑ>, Διηγήματα, Βιβλ'ο-
πωλεϊον τής «Έστίας» Ιωάν¬
νου Δ. Κολλάρου & Σία Α. Ε.
1969 σελίδας 183. Το κάλτιμαα
έφιλοτέχνηαε ό Σπύρος Βασι-
λείον.
Πολνγραφότατος δ Πέτρος Χά
(1924) πού άναφ«ρεται στόν κο· γε*νιχά τοΰ συγχρόνου άνθρωπον
ηίτη (τοΰ Χάλλεΰ, αν δέν μέ ξε- τοΰ τόπου μας καί Ίδιαίτερα τής
γελά ή μνήμη μόν), καί θα μεζνει πρω,τεύουσας. Θά τό συνόψιζα
γιά την πρωτοτυπία καΐ την κολά στόν χαρακτηρυσμό πραγματικό
ψυχογραφημένη άτμόσφαιρά της, Δέν είναι νομίζω, οθτε φανταστι
άληβμάντγτη σ' οποίον την διάβα
κό, υύτε άλληγορυκό, οδτε όλότι
λα συμβολιικό. Θά τό όνομάτιζτ
«Ιστορι,κό», έπειδή άνσΛρέοετιχ.
δέ ό Πέτρος Χαρής σάν μεγάλιι
νυχτα, οκοτεινή, ζοφερή προίοδη
τής πρόσφοτης ίστορίας μας πού
κανένας άπ' δσους τήν ?ζη<ταν δέι εχασε την πι.κρή της γεΰση. Ή ψ,1 χική αντιδράση τού κάσμου μπς στίς άεροπορικές έπΐ'θέβίΐς, ή ά τμόσφαιρα των άντιαεροποριικών ρης, ά.τό πέρυσι άκαιδημαίκός, ά- σε. Πέρυσι απέθανε, ένενηντα χρό πό τα 1934 έικδότης καί διευθυν- νων, ή μητέρα τοΰ Πέτρου Χαρή. ττις τού λογοτεχννκ,οΰ καί φιλολογι Ή ήλικία πού εψθασε έξηγεί την στήν ίδιωτική ίστορία τοΰ άΐτόιιον. καταττυγίων, ή άπαγάρ·ευιση τής πε κου περιοδικοΰ «Νέα 'Εοτία» πού άκούραστη ενεργεια πού προφα- (περιβσότερο, θά ίλΐγα, ώς ιιιτ > ριφοράς τοΰ Έπιτταφίου, ή άγιο¬
ν ία τού κυνηγημένου νέον πού χτυ
πάει τήν πρώτη έξώθυρα γιά ά
γΛυτώσει άπο τούς διωκτες τού,
θά άί|ή,σει έποχή σ,τήν ίστορία τοΰ νώς έκ.ληροδάτησε στόν γιό της.
νεοελληνικοΰ περιοδικοΰ τύπον" Τό εΐδος τοΰ διηγήμΛΤος πού
«ριτι'κώς), δακ^μιογΐράφοςί, τα|ι!διο έχαλλιέργησε κα^ καλλιεργεΐ ό
γράφος, διηγηματογράφος. Ή σνγγραφέας άναφέρεται στίς πρά
ΐέ
(περιβσότερο, θά ίλΐγα, ώς ιιιτ ι
λους τής κοινωνίας), κα! ή,πει την
εΐκόνα της. "Εΐτσι κ' έδώ, στόν
ηροκείμενο τόμο, «Ή Μεγάλη νν
χτα> είναι κυρ(ως σειρά άπό ίΤΠ τό ζρνγάρ των έρωτευμένων πού
έ ά
γρφς, ηγημγρφς ρφς φρ (ς
Λρώτη τού συλλογή διηγημάιτων ιΐ, ξεις, οτ'ις σκέψεις, «τίς ροπές 4 γμιότυπα τής περίοδον τί,ς κοΐο δέν πρόλαδαν νά μαζευθοΰν στά
μένη ωρα καί διανυχτερεύουν στό
διαμέρκτμα κάποιας γεροντοκό-
ρης: νά μερικές άϊΐό τίς καταστά
σεις πού συνέλαβε δ φακός τοΐ< συγγραφέα καί πού διαβαθμίζουν την άνηβυχία, τή λαχτάρα, την άγοννία, άλλά δείχνουν καΐ την ν.ά'θε τόσο άπρόβλεπτη σχέιση και σύμ~ττω<τη, καθώς άπορρέει άπό τό τνιχαϊο συναπάντημα διατρορειττ- κών σε ήλιικία, σέ φΰλο καΐ σέ νοοτροπία όνιθρώιπων. Καί στά στ, μείο τούτο, μοΰ φαίνεται, έγκει¬ ται έν μέρει τό κάποιο θέλγηιτρο ΣΥΝΕΧΕ1Α είς τΛν δην Σελ.

Έπιβτημονικά περίεργα καΐ παράξενα
ΦΥΤΑ ΚΑΙΔΕΝΔΡΑ ΣΤΟ ΒΥ80 ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΑΑΑΑ ΚΑΙ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΑ
Κρέας καί λαγανικά — λιπά σματα, πετρελαιοειίή καί μαρ-
γαριτάιρια, πού άνακάτευεν ήγοητευτική Κλεοπάτρα στό
κρασί της γιά νά διατηρήση την καλλονή της
Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΎ ΛΑΓΟΓΔΗ
2ον
Τό μεγάΛο έμπόδιο στήν
χή καλλιέργεια τών ώκεανών εί
ναι τύ άπρόσιτον καί τό πώς νά
μεταφερθοΰν οί τροφές των θαλαο
σών ώς τό τραπέξι σας σέ μιά λο
γική τιιμή. Μέ τα σημερινά τεχνι-
κά μέσα ενα εϊκρ (4.047 τετραγ.
μέτρα) ωκεανόν αποδίδει μόλις ε
να πάουντ ψάρια. 'Τπάρχει ελπίς
δτι μέ τή χρήσι διαφόροΛ' με;σιον,
δπίος ή τηλεόρασις, τα ήλεκτρικά
πεδία, ήχητικά μηχανήματα, ή δια
σταύρωσις καί ή μεταφΰτευσις ε'ι-
δών άπύ Ινα τμήμα τοϋ βυθοΰ σ'
Ενα αλλο, ή άλιεία θά διπλασια-
σιθή σέ μιά μερά. 'Άν οί προσπά-
θειες επιτύχουν, θά μποροΰμε, πρ'ιν
περάση πολύς καιρύς, νά δοϋμι-
στήν άγορά τής συνοικίας μας ά
ποθέματο λαχανικών άπύ τα βάθη
τοϋ ώκεανού, ψωμί άπο άποξηραμ-
μίνη ρργγα, σοΰπρς άπύ θαλασσΐ-
νά άγριύχορΐα καί πακέτα μέ ζα-
χαροπμ άπό φύκια γιά τα παι¬
δία.
ΙΓρίν άπό πολλά χρόνια μερικοΐ
άνθρωποι άνεκάλυψαν δτι τα φύ¬
κια τής θαλάσσης άποτελοϋσαν
τή λογική απαντήση στό πρόβλη
μα τής είσαγοιγής στό εδαφος
πού είχε διαδροθή νιτρικών άλά-
των, ποτάσσης, φωσφορικόν άλά
το>ν καί μαγγανίου. Οί οίκοδέ-
σποινες στήν ΊαΐΗονία καί τή1*
Κίνα έ;:τιμοΰν μερικά φύκια της
θαλάσσης ώς τα κύρια λαχανικά
των. ΟΙ καλλιτέχναι τής μαγειιν
κής στά Νησιά τής Νοτίου θαλάσ
σης σιιμφωνοϋν' έπίσης. 'Ενώ οί
κάτοικοι τών πόλεων άγοηά£ου>'
τίς ΒιταμΊνις τονν άπό τύ τοπι
κύ φαρμακείω, έκεΐνοι πυυ τριί>
γυυν φύκια τής θαλάσσης τίς α
πολαμβάνουν στή μορφή φνκιων,
τα όποΐα είναι πλούσια σέ 6ιταμϊ
νες Α, Β καί Γ καθώς καί σέ ίοΊ
διο. Οί άνατολικοί λαοΐ, κατανσλί
οκουν μέ ε·ύχαρ{στησι τή ζρλατίνι
τών φυκιών πον λέγεται Λγαρ. Τ«
Γδιο αύτύ λαχανικό τής θαλάσση;
γίνεται ήδη άπολι»μαντικό φάρμα·
κο γιά πλύσι χεριών καί μαλλιών
κρέιμα ξυρίσματος, άσπιρίνη, πά
γο)τύ καί σοκολάτα μέ γάλα, με·
ταξύ άλλων πραγμάτων. Μερικύ
είδικά γιγάντια φύκια (μακροκΰ-
οτις ή άπιοφόρος) παράγουν άσε
τύν (όξόνη) καί όξικόν άσβέστι-
όν, πού είναι καί τα δύο ζοιτι·
κά γιά την παραγωγήν πνρίτιδος.
Ό Κάϊζερ τής Γερμανίας
έξαγάγει πότασσα άπό αδτά
διών, τής Κίνας καί τής Ίαπωνί
άς χρησιμοποιοϋν σκόνη μαργαοι
ταριών ώς φάρμακο κατά τοϋ πν
ΐ>ετοϋ, πόνου των ματιών καί άνο
μαλιών τοϋ ήπατος. Παιδία τρέ-
ψονται μέ σκόνη μαργαριταριών
γιά σι·μπλήρωσι τού άσδεστίου
πού παίρνουν γιά τα κόκκαλα
τα δόντια. 'Τποπροϊόντα της κ«λ
Λΐεργείας μαργαριταριών .-τολοΰν
τ<« παγκοσμίου γιά φαομακενιι- κοΰς σκοπούς. Μιά εφημερίδα ά ναφερει τη φήιμη δτι ή γοηιτεντι κή Κλεοπάτρα προφανώς άνα,κά- τευε σκόνη μαργαοιταριών στό κρασί γιά νά διατηρήση την καλ λονη τη^· 2! τούς νεώτερους χρσνους, °ι σκληρά έργαζάμενοι Όλλανδοί κα(ι Νσρδηγοί έξερευνοΰν τή θά λασ γιά φθηνές μεβόθονς παρα¬ γωγήν ποτάσσης άπό την πάντοτε πρόχειρη θάλ«σσα. Όλλανδοί έ πιστήιμονες &ρ(σκουν τα εύτελή κογχΰλΐα ώς μιά πολΰτιμ,η πηγή άνθοακικοΰ νατρίου. 'Εκατοντά- δες χιλιάδων κυδικές ΰάρδες άπό αΰτά τα πλούσια σέ άσβέστιο κογ χύλια άνασύρονται κάβε χ'οόνο γιά όδοποιητικούς σκοπούς. Οί Άμερΐκανικές 'Εταιρίες πε- τρελαίοτι κατεσκεύασαν πλωτά μΓ,χηνήματα, τα όποΐα μΐτοροΰν νά 6υθίσονν τα τρύπανά των στά στρώιματα των ώκεανών σέ τρο μακτικά 6άθη, δπου τα (αναμένει τύ έπιθιιμητό «μαΰρο Κατά τό περιοδικό Λάϊφ, οί έ πιστήμονες ίστος νά μάθουν πώς νά έλέγχουν την άντΐδρασι τής διαλύσεως κατά τα δέκα προσέχη χρόνια, ώστε νά παράγονν απεριό ριστη εύθηνή ενεργεια άπό τό (ία ρΰ ΰδρσγόνο τής θαλάσσης. «Αύ τό θά καθιστοθσε δυνατό τόν ε λεγχο τού καιροΰ όλοκλήοων πό- λεοιν. Βά μποροθσε νά διεγεΐρει τοτ)ς ώκεανούς γιά νά τούς κάμη παραγωγικοΰς <τέ τροφές ή νά Λν- τλή<τη τό νερό τοΰ Μκΐσισοιπή γιά νά ποτίση τό δυτικό Τέξας. 'Κπί πλέον θά ιμιποροΰσΐ νά μετα τρέψη τα κύματα τής θαλάσσης σ' ενα ίίλλο άκόμη Θαϋμα' μέ την έ £αλμύρωσ{ το)ν, ή δρΑευσις Θά μποροϋσε νά μεααΐβά/λη' μεγάλες έ ρήμονς, οπίΐϊς ή Σαχάρα, ή Μα- χα<5ε καί ή Γκόμπι σέ πράσινους εδφορους κήπους μέ άφθονη Μιά διείσδυστς στή φωτοσυνβεσι, ίπίσης, θά καβιβτοΰσε τελικά I- ΓΕΟΣΗΜΑΝΗ Ό Χριαττός τή θλίψη Τού στονς λόφοΐ'ς "Οπου ψηλώααν οί παληές μικρές εληές, Στό κήπο τής Γεβσημανη, Πού κάνω άπ' δλα απλωνόνταν μιά τρυφερη σιοιπή. Τί ήσυχα πού κοΐίνιάταν τα *λ<χ ριά, Καί "άθε ύψ(ι>μ«Λ·ο χορταρΛκι:
Τί ησνχα τα πετοΐιμενα
"Αικουγα,ν, άκίνηιτα, γιά νί> Τότ δοϋνε νά Λεν{ιΐ προσετΐχΰιταν
Κ ι* ό Θεός μ έ σι»μπόνια κπτταζ,ϊ στή γή.
Φλόρενς Τέΐλβρ
■ βι. Μετάφρασις:
Κατίνα Χ. Χαροιτούλου
ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
«Πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς...»
Μένει μιά σπίθα οπή ατάχτη των όνείρων μας
μέσ' τό πηχπό σκοτάΰι τής άπελπισιάς μας
σμΛραγδεΛ'τα γοργατάξιδα χά μά τια μας
σέ θοροΰμε καί σέ νοιώ)9ο·υμε δι κια μας.
Τί κι' αν σέ σκέπασε οταά κυπα ρισσιοϋ
κΐ' εΐν' ά.χρο>μα καί αχαρ* ή ξο>ή σου
εΐσαι στήν σκέψη στήν καρδιά κό θε ρ«>μηοϋ
μιά φλόγα πού δέν εσδησ' ή πΛΌη σου.
ΕΙσαι γιά μάς άγάπη άξεθώρια στη
έπτάφωτη λαμιπώδα τοΰ Ίοννιώτη
κι' δν εΓσαι κάστρ'άοαχνι«σμέΐνο εί σ' άλέκΐαστο
είσαι τύ κασττρο κ(ίθε "Ελληνος Ίαπότη.
Θαρθη τό τέλος τοϋ δεσμοΰ καί θάναι γρήγορα
νά ξαναδρής καποια χαμένη ιίου Ίκιμάβα
σάν θ' αγκαλιάσης στήν καρβιά σου κάποιον ήροκι
ποδναι βγαλμένος ΑΠΟ 2 ΕΝΑ Την «ΕΛΛΑΔΑ».
ΚΤΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ
«Σιμυρναΐος»
5ΝΛ ■ ΚΆΤΛ
II
ΔΗΚ-ΤΙΚΗί ΠΛΟΚΗΥ
ΤΒ ΓΛΗΟΧΟΡΛ
ΤΗΣ ΒΝΑΤΟΑΙΚΗΣ ΟΡΑΚΗΣ
Άπό την έποποιΐαν τής Βονβίου Ή πεΐρου
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
ΤΡΕΜΠΕΣ1ΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνένεια έκ προηγουηένου)
[ά λή ΰ ήλ£
Μ[ετά
ηγ
ανατολήν τοΰ ήλ£ον
ρπρεπε νά επικρατή πλήρης άκινη
ιΐΐΛν Ντέσνιτσα (Ίοιστερύθεν
τα δαττώοη κράσπροα των
τικων όρεινών δγκων κατ'
Τποστρατήγου έ.ά. ΓΈΡΜΤ ΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
(Σννέχεια έκ προηγονμένον) >ιαγά/τς.
Τα μανουάλια τής έκκλησίας 'Τττήρχε άκόμα ή έκκλησίν τοί> £χι ^ μΟΛ^ϋΟΡς
σί« καί άφάνεια περί, τήν γέφυ-1 τερα τα πλευρά της.
ηαν, πρός αποφυγήν άεροπορικοΰ, Μέχρι τής 20ής ΊανοΐΗΐοίου
ί
αυτής, μ,ργάίλα σχεδόν σάν έκεϊ- Μετοχίου τής Άγιοριτικής Μονή;
να τών Ταξιαρχών, βρίσκονται σί| τού Άγίου Παύλου. Τύ Μετόχι αύ·
μερά στήν έκκλησία τοϋ Άγίου τό ήταν μεγαλόπρ^πιο κτΐριο, στ»
Γεοιργίου τής Καβάΐλας. | ΰποΐο Κμρνε πάντα ρ'νας ΟΙκονόμοί
ΰ, Μέχρι τής 20ής ΊανοΐΗΐ
(ίομ6αη.δισμοΰ. Έκ τούτου έπεται, 1340 ή ΧΤ Μεραρχία διά
τής Μεραρχίας! Οών επιθέσρον, τάς οποίας έξαπέ-
ήτο ΐπάναγκες νά ϊχονν δια-
ρ'ις τήν άντιπέραν δχ-
τοΰ .-τοταμοΰ έντός τής νυ¬
κτός, ν ά συνεχίσουν κατόπιν την
Τ«ίτη, ήταν ή έκκλτκτ{α τοΰ Ά καί ενας Μοναχός, μόνο δέ Εσοδά πο(}ί,'Μ τοιν, καί ·νά ευρίσκωνται
ίου Γεωργίου πού κτίσθηκε τό ιυυ ρ!χε την άπολαδή των Τιμίων ^ή Κΰ δ
γίου Γεωργίου, πού κ.τίσθηκ.ε τό ιυυ ρ!χε την άπολαδή των Τιμίων
ί[ς την
Κοΰκιαρι, δπου
τ-;.
1880 στό μέσον τής ΝΔ σννοικί- > Λώροιν. τα όποία φυλαγόταν «ττύ επε[νουσα1 στρατιωτικαί άνάγκαι
άς. Ι'ιά τήν Άγία Τραπέζα τής Μετόχιο μέοα σέ είδικό κι6α«ιο
έκκλησίας αυτής οί Στερνκοιτες χαΐ γιά τα οποϊα γινάταν είδική
έχρησιμοποίηβαν τα μάρμαρα τού Α.πτονς>γία κάΌε χρόνο την τρ£τη
αρχαίον 6<ομοΰ τοϋ Άπόλλωινος,} ήμέρα τών Χριστουγέννων. πού ήταν στήν κορυφή τοΰ "Αη' Τέλος, ήταν καί ή μικρή έκκλη · Λιά. Δι«στνχώς άνεοικαψαν καΐ κα' σία τοΰ Νεκροταφείον τής ΝΔ συ τεδάφισαν όλόκληρο τα άρχαΐο »' -νοικΐας, τιμίο,μένη στό δνομα τοϋ κεϊνο μνημεΐο καί, έκτός άπό τί,ν | Άγίου Γ«ηργίου, πον καταστρά- ,μήκος των χιονοσκεπ&ν «υρυφογραμμών Σεδρανίν - Γαο., νι-ν - Σπάνταριτ, επέτυχε νά εκ- νοπιση τονς Ίταλούς εκείθεν ν.αι νά φθάση είς τήν βορειοδυτικήν άκραν τοδ Σπάνταριτ επί τών ύ- Ί|·ο>μάτων Μπονμπεσι.
τήν παί'θνσίαν των, πρό Ι Γοιυυτοτρόπως ή δβός πρός Β,
ράτιον ήτο εξησφαλισμένη πλ
άπό άνατολών καί δορειοδυτΐχως
Μέχρι τής αυτής χρονολογίαςι
Ι Μεραοχία καΐ, τό Συγκρότημτ·
τού Άντισννταγμαΐάρχου Πεζ. 1
Δημοκωίττονλα, είχον καταλά 6 τ ,
τα Στενά τής Κλεισούρας, τή 6ιι
Άγία Τραπέζα, έχρησιμοποίησαν Ι ψη,κε στον σεΐσμό τοϋ καλοικαιοιοϋ μαξιτή;" 6δου" Ιρε^ν'όρμττηκίος* ό; ρειον τμήμα τοΰ δρου; Τνεμπε·(ν
πολλά μάρμαρα μέ ίστορικές ίιη ΐθϋ 1912. ι ποταμο; Άώος μέχρι τής παρά' να, είς τό άκρον τοϋ οποίον —Κ:
Όντως δέ, όλόκληοος ή Τ Με-
ραρχ{α - Κρήτης διέ·6η τήν γεφΐ'-
ραν τήςΠέτρανης έγκαίροις, με
τό 14ον Σύνταγμοι - Χανίων ε! ι,
τής φάλαγγος. *Ή·
δεξιάθεν τής άκολονθουμένης ά
γραφές στήν τοιχοποιία τη; Ρκ
καί τρία Παοεκκλήσια ή
Πρεμετην γεφύρας του) τήν ]
τίτν Πρεμετην γεφύρας του) τήν
κληοίας. "Ενα μεγάλο τεμάχιο μσ.ο 1',τέρνα, άπό τα όποΐα στά τελευ .πο-αν διε6τ{μεν —οαφίντες δεξιά
αάρου ποίι ϊφε«ε δλάκληρη *πι Ι ιαία χοι>νι« μονάχα τα ίνα ήτ-ιν ύ έ
,Ιτβλών> άνί<ηο,ρον σ(. σπίτι τον καί τό ύποϊο λειτονρ γοΰσε «τίς 12 Δεκεμβρίον, ήω γιορτής τοϋ όμώνυμου Άγίου , προεΧαλεσε —οιϊβίλ— σχόλια 'Εικτος άπο τις προαναφε-οβεί- ^,^,^ χών Κρητών. σες έκκλησιν ς και Παρ-εκκλήσια, ΐ>
,ιΐβχε καί ?να 'Εξτοκίκλτνσι
ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
-ο λι.βολο>; σπιν
αάρου, ποϋ ϊφε«ε δλόκληρη
γράφη, τοπο&ετήθιριε άπό τόν
χιτεκτονα άριστερά τής
της έκκλησίας. Ή έπιγραφή ά^ΐ
νναφ? τα εξής:
«ΑΠΟΟΛΩΝΙ ΤΟΡΟΝΤΙΝΩ
ΛΤΛΟΝ ΒΕΣΤΑΒΑΚΗΣ
ΤΠΕΡ ΕΑΤΤΟΤ ΚΑΙ ΤΩ,Ν ΤΚ
ΚΝί2Ν ΣΑΜΟΤ ΚΑΙ ΓΈΤΑ ΚΤ
ΧΗΝ».
Άπύ την έπιγραφή αυτή ε"6γ.->-
λβ τό συιχίτέρασμα ό χρονογρόνψνί κρή καί ώμορφη έκκληρΐα μέ δτ»ι
τίθν ίΐατριαρχείον Γεδεών, ό '· στάσεις πε,ρϊ τα 14 μέιτρα μήιχους
ποίος εΐχε γράψει γιά τα <Μνη καΐ 8 πλά/Τους άφιερονμένο ττήν μεία λατρείας των Γανοχώςων» μνί,αη των Ταξιαρχών κι' αύτό. ότι στοΰς άρχαΐους χχ?όνονς π ποίι τύ λργανε «Άγιο<ττράτκος τα Στίυνπ Λργόταν «Τόραη» ναί Ισο)ς δενδρο». Τύ 'ΕξθΜίκλήσι «ύτύ ή- γ φρασις είς τύν Τόροντα, παρτιΑ ταν σέ ιιιά ψηλή Θέσι τής λάγη μϊ τήν πάροβο τίόν χρόνον ακής πε'ριοχής, μέ άρκρτά σέ Στέρνα. Αύτύ 6έ6αια είναι μιά λα δΐνδρα καΐ 2να πηγάδι μέ πάσι εΐκασ^α τοΰ Χρονογράφου ίκείνου μο νε<)ό, πάνο) στό δημΟΛΐο δρόμο .τού δέν εΛοταθεϊ, >στε.ρα άπό τώ μέ τόν δποίο έπικοινω'ν (ίΰσρ η
(ΐναφρ.ρθβ"ντ« γιά τό κτίσΐμο τ'ΐς Στίρνα.
ιίΐιιιιοπόλεως στήν τοποβεσία «Κπ
- Λούζιτ - ή όδός στρέφετα
πρός βορειοδυσμάς καί άγει διό
Κιάφε - Γκλάβς είς τό Βεράτιον.
, ......„ ., ..„„„„ ,__, .. .,. ------- ήγοη-ίξοντο δέ διά τήν κατάλ.ηψιν
τού Άγιον Στνρι.δωνος, το Λ- τ-, γν./τός ήτη λίαν σύντονο;· Εις Ανατολικήν τίνων ίψωμάτο,ν τής
ι· Ι ιαία χοι>νι« μονάχα τα ίνα ήτ-ιν
σέ λειτουργία, τό
ποταμοι-,_
της στννμής
φ σκοτει
χ.
.-ΐθϊο τό Ικτισε ενας Στρρνιώτης
ποϊ- τύν λέγανί Ται,λάριο, κοντά λελΡ7μμρΓνα "πολλά μΐκράαρ'μαια
έγκατ(,
κ«ί
21. ΤΙ ΣΤΝΕΒΑΙΝΕΝ ΕΙΧ
ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΩΝ ΣΤΕ
Τρεμ.τεττίνας καί τής νοτ(ας
φογρονμμής της, νπερκειμένης ιίΊν
Στενών τής Κλεισούρας καί περι-
λαμ(1ανονσης τάς ίη|ιηλοτέρ«ς κο
ρικρά; τοΰ δρονς τούτου.
Ή Ι Μεραριχία καί τύ Συγκρό
τημα ΚΛιΕΙΣΌΤΡΑΣ τού άντι.
οπτνταγματάρχου Πεζ. Δημοκιο-
στοΰλα Ίιυάννου, Ιιμάχοντο γεν-
ιιε τό άρχικό δνοίΐίΐ Κ«-
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
κανύ τόν άνθρωπο νά παράγη βχε
τσ' δόν άπεριάριοτες προμήιθειες ιρο
γιγΛντεια φύκια τοϋ ώκεανοϋ, δ- φίμ"«ν ιιέσφ τής ηλιάκης ένεργε'-
ταν οί έξελίξεις τοΰ Πρώτον Παγ άς Λίχως τή μεσολάιβησι τών «ρα
κοσμίου Πολέμου επέφερον έξάν- σίνον φυτων. θεοιρητικίός «Γναι
τληση τών πόρο)ν τον. Τα φύκια δυνατή ή παραγωγή τροφίμων ά-
θαλάσσης μποροΰν άκόμη νά κλιο- πό τόν άνθρακα καί τό πετρέλαιο.
σθούν σ' ενα καλό ΰφασμα. ι Ή δέ δνναμικότης παραγωγήν
Είναι έκπληκτικό δτι ή (κάμη- τροφίμων άπό τούς ώκεανονς εί-
χαν{α τής καλλιεργείας μαργαρι-ι ναι πολύ μεγαλύτερη άπο τή 6ν
ταριών είναι κάτι περισσότερο Λ- ν«.μικότητα τής γηρ>.
πό διακοσμητικό τοϋ γυναικείον |
λαιμόν. Πολλοΐ, κάτοικοι τίδν Τν (Συνεχίζεται)
Άπό την Ίστορία των άλησμονή των Πατρίδων
ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΪΒΑΛϊ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΜΜΑΝ'
τέως Διευθυντοϋ τοΰ
Σ Γ,μαντικός άριιθμός ' Αΐβαλιω
τών κατεσφάγη ή άπήχθτ) σκλάβος
την άποφράδα εκείνην ήμέρα.
Τα διασοΛέντα τέκνα τοΰ Άϊ-
δαλιοΰ, πολέμησαν μέ ϋψηλό πα-
τριωτικό φρόνημα κατά τόν άγώ-
να τής άνεξαρ'τιησίας.
Στά 1830 οί πρόατρνγες Κυδω-
νιεΐς δσοι έπέζησαν, ΰπολογίζον-
ται σέ πέντε χιλιάδες δσοι έχασαν
τή ζωή τονς μαχάμενοι γιά την ά-
νεξίΐρτησία τοΰ "Εΐθνονς, γύρισαν
στή .τατρίδα μέ τήν αδεία των
Τονρκικών άρχών, Οί επανελθόν
τες ύπολογίζονται δέ δέκα χιλιά-
δες ψυχές. Κατόπιν πολλίδν προ-
σποβθΐΐώΛ έξαγόρασαν τα κττ(μα-
τά τού; άπό τα Τούρκικα δηιμόσιο
καί ξίΐΛΐάχττσαν τίς έστίες τονς.
Μέσα σέ όγδόντα χρόνια, (1830 -
1914), τύ Άϊβαλί, ξανάγινε ή φο>-
τεινή Μτιτρόιπολ^η τής ΑΙολίδος,
λαμπρότερο καί πλονσίόαερο άπό
τύ προεπια(ναι(~ατιικιό ίίάρις στήν
ρργατικότητα καί τόν
τών τέκνων τονς πα.ρά τίς
λες δοκιμασίες έσιοτϊριΐκές κα], έ-
ξωτερικές πού πέρασε στύ δκχκττη-
μα έκεϊνο.
Ή περίοδος αυτή τής άκμής
πήρε τέλος μέ τύ ξαψνικύ ξέσπα-
σμα τίδν άνθρλληνικών δκογμών
κατά την δνοιξη τού 1914, στήν
Άνατολική θράκη καί Δυτική Μι-
χ,ρασΐα. Τότε, μέρος των Άϊ6 »-
λιιοτων', κοντά δέκα χιλιάδες αν-
θρ(ι).τοι. κάτ<ο άπύ τή τία καί τή καταπίεση των κοιν, άναγκά<ττηκε νά φύγη στήν 'Ελλάδα μέσο Μιτιλ.ήντις. Τήν Ι¬ δία χρονΐά, τύν Νοέμβριο, ή Τουο- ΟΤΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΤ 'ΤπουργεΙου Γεωργίας. κία 6γήκε στό πόλειμο κατά τών Άγγλων, Γάλλων καί Ρώσσων καί έπεκτείνοντας τοΰς άν&ελληνι- κοΰς διωγμοϋς σ' όλόκλτιρΌ τόν ύ- πάδονλο Έ>Ληνΐσμό, έ|ετύαΐισε στύ
έσωτεριικό τής Άνατολίας, δλους
τοΰς υπολοίπους Άϊβαλιωτες έααο
μόζοΛ·τ«ζ τ'ς καλοΐΜμενες «λενκές
οφαγές» ποΰ άϊΐέβλεπ,αν οτήν διά
οννεχών έκτσπΐιβΐμιών άπο τόπον οί
τόπον Ιξόντοιση τών 'Ελλήνίον ά¬
πό κακοιιχίες, στερήσεις καί άρρώ-
στειες. Ταντύχρονα ΐστραιτολόγη-
σε τονς νέους καί τούς ένέταξε
είς τα «Τάγματα εργασίας» για
έριχονταν στοϋς Ρο>μηούς και πώς,
αέτήν πάροδο τοΰ χρόνου ή αύτο
κρατορία θά ξαναγίνονταν έλλην ι
κή. Γιά τήν έπιτυχία αυτού τοΰ
(Τκοποϋ, ήταν άποφασισιμένη νά ύ
πο6λτ[θή σέ καθ ε προσωπική θυ-
σία, μά δχι καί νά κλεισθή στύ χά
ρέμι τοΰ Σουλτάνου καί νά καταν
τήση μιά όδαλίσκηΐ
Ό εξυπνος Μαχμούτ, διάβαοε
τίς σκέψεις της κι' Ισπενσε να
τήν βγάλη άπύ τήν δΰσκολη θέση
πού 6-ρίσκονταν: |
— "Ο,τι εΐπα στύ ΔανιήΛ, κοχ
κον£τσα μου ίσχύει καΐ, γιά την
εύγενεία σοιι. Κι' άπό σένα
^
. -.
τους όποί
να με 6οηθη->ς σα μ.α καλη φίλη τοκρατορικού φι&μανίου τής 23.11. τΠν 'Ελλάδα έκ τής Κολχίδος,
στό εργο μου, χιορις να προδαχτης
τίς άρχές σου καί τα Ιδανικά σου ,
— Μην άμ<ρι6άλλετε Μεγαλίΐ ότατρ. τοΰ άπάντησε άνακοιφισμΐ- νη κάπο>ς ή Άνίκα, δτι καί έγώ
καί ο αδελφάς μου, θά εΕμαστε
πάντα στό πλευοό σας ταπεινοί
σας ύπήκοοι, πρόβυμΛΐ νά θυοιό-
σουμε κ«ί τή ξο)ή μας, γιά τήν έ
πι(>ολή καί τήν έπιτυχία τοΰ με-
ταρρΐ'θμιστικον σας προγράμμ.α-
τος.
Αύτό μόνο ζητάω άπ' έσάς,
, »ιι γ «·«! ^- ςονων. Παρ αντη υπαρχει το Α- τθν πατεοα τού, ήσπάσθη την αϊ-
τιποτε αλλο, τονισε ό Σουλτανος. . , „ , ' «.ΓΛ ΛΤ , , ... . ' '
,ν ' , , ., . .μαςονιον όρος (,Αμαζον Νταγ). μεσιν τού Άοειανισμου, συμφωνιι
κοιτάϊοντας κατάιαατα την 'νΑΐκα. ^ * ...__. . . . ..
"Οταν ό πρώτος παγκόσμι,ος πό
λειμος έτελείωισε (Νοεμβριος
1918), οί έκτοπκίμένο». στήν 'Ε?.-
λάδα καί στήν Ανατολή, Άϊ6α-
λι*»τες γύρισ«ν στήν λεηλατημένη
καί ρρριπ<ι*μένη πατρίδα, δσοι έ.τρ- ζησαν, κι' αύτοι ήσαν οί μισοί, κοΊ ρίχτηκαν στήν σνΜσυγκρότηοή της, .ταοά τ',ς δΐΜτκολίες πού παψουσία- Ϊρ ή εα.τόλειμη κατά<τταση στή Μι- κροπία ιιί τήν Κριιαλικιτ> άΛ·τί<Γτΐί- ση. Ποίν προλάιβοι>ν νά άνασνγκροτή
σοιτ τήν πατ^ίιδα τοινς, γνο'ιρισ.η·
τή ν Ανρί.τοΐιτη σιιαη-ορά τής Μικρ· ι
σιατική; καταοτροΓΤ'ής καί τα μί:ν
γυνίχική.-τίΤΛδα ώς έκ θαύματος σιό-
θηκαν άπό τή οχραγή, οί δέ δντρρς,
άπό 18-15 €Τ<ον, άριτίμοΰμρνοι σε τρσσαοις χιλιάδες άτσαα, οδηγή θηΛαν στό έοχοτε^ικό τής Άνατο- λής δ.τηυ έξοντώθηιχΛν όμαιδικίις ίι,τό τωΛ' Τοΰοκίον. Λύτό ϋπήρι|ε τύ τρίΐντκύ τέλος τής Έλληνικής αυτής πολιτείας. ΤΕΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟ ΑΤΧΙΠΟΠΟΥΛΟ - ΔΗΝΗΤΡΙΟΥ ΑΕΤΟΥΔΗ Τό Άτσιπόπονλο είναι μία .-ιολί) ζοντανή περιγραφή ποΐ> κάνϊΐ β
κ. Δ. Άετουδάκης γιά το τό;ιο
τού. 'Τπάρχΐΐ ενας λνριβμός, γε
μάτος παλμύ καί (Π»νκίνηση ή δί
άφήγηση δίνει μία άρκετά χα(Κι,·
κτηριστική αίσθηση τέχνης.
Τα Ιστορικά στοιχεΐα βνμπληρ«ι
νο'.ιν μέ έπι,τυχία την όλην δομί,
τής εργασίας καί ό άΑ'αγνώστης
ρκτιιια έΛώ την εύθυνη κα;, την σο
βαρότητα τής ποοσπαθρ{ας.
Βρίσνουμε ότι τύ ΑΤΣΙΠθ
ΠΟΤΛΟ —- παρ' δλυν, δτι π,ϋτί
το εΐδος τής λογοτεχνίας κυκλο·
φορεΐ πολ-.ιάιριθμα βι«>άα κατοο>.
θώνει έν τούτοις καί έντιντωβιάζίΐ.
Κι' αΰτό Λφείλεται είς τό τα
λ,ήτο τον συγνραφέως καί είς τόν
σακΐτύ προσανατολισμό τής έογα-
σίας τού.
Καί κάτι αλλο: Καί πάλιν Λρυ
Ρ)άλει ή Κρήτη μ#σα άπό τύ 6ι
6λίο — Γεναιά — Ήρίοική.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΡΑΤΣΙΚΑΣ
—' 33€ον —
Ό Κοκκαλάς κατέδασε την άμ
πάρα καί ξεκλείδωσε την έξώπορ
τα. Ό Μαχμούτ μπηκε στόν κή-
πο, αφήνοντας στό δρόμο τόν
Πιέρ έλ Μαζούο.
— Καλώς ώρισες στό σπιτικό
μας έξοχώτατε... δρ. Μεντένο-
γλου, τοΰ εΐπιε σ' εΰθυμο τόνο ό
Κοκκαλάς κι ίσφιξε θερμά τό χέ-
ρι πού τοΰ πρότεινε φιλικά ό μου
σαφίρης τού.
— Καλώς σέ 6ρήκα πιστί μου
Δανιήλ, τοΰ άπάντησε χαμογε-
λώντας ό Σουλτανος καΐ προχώ
ρησε πρός τό σπ£τι.
Στό κάντρο τής Ισωτερικής
πόρτας πράβαλε ή Άν(κα καί στά-
θηκε.
Ό Μαχμούτ τής φίλησε τρυφε
ρά τό χέρι κι" έκείνη ΰποκλνθηκε
μπροστά τού χαριτανμένα. Την <η'ι ν.οισε καί κρατώντας άκόμα τα χεί λη τού στό χέρι της, τής ψιθΐ'ρι- σρ μέ θέρμη: — ΕΙμαι πραγματικά εύτυχισμε νος ποΰ σέ ξαναιβλέΛϊο Άνίκα. — Κι' έγώ τοΰ απήντησε ξέ- πνοα καί ^ΰθισε τα μάτια της στά δικά τού. ' "Ο πολύπειρος κι' Εξυπτνος Μαχ μο{ττ, κατάλαδε πώς ή μικρή Άνί κα άνταποκρίνονταν στά αΐσθήμα- τά τού κι' αύτό τόν γέμισε χααξενρα|ίη, γιατί ή σημερινή μας
σι»νάντηση, εΐχε ματακοβη. Έγώ ό
Γδιος σέ είδοποίησα μέ τόν Χγ'-
λέτ ΈφρΛτη καλέ μου Δανιήλ γι'
αΰτό, μά (Τκέψθηκα πώς ετρεπε
πρίν αρχίση ή φρούρηση τοΰ οπι
τιοϋ σας άπύ Ανθρώβτονς μου, να
σας «πισκεφθή) γιά νά σάς έκφρα
ο«ι) την εύαρρσκειά μόν καί σέ Εν
δείξη τής εύνο^ας μου, νά σας
άπύ ενα μικρο δώρο.
Έδώ βιέκοψε κι' Ιγαλε άπό
τήν τσιέπη τού δυύ μικρά κουτάκιη
βελσυδινα. "Ανοιξε τό Ινα καί τύ
Ρδοκτε στήν Άνίκα. 'Εκείνη τύ πή' ιμα κα!, θά συνεχίσουν τύ προβο-.
ρε με στγκίνηση, μονρμουρίζοντας τικό τους ?ργο, μέ μεγαλύτερη δρ'
Ρνα ρίιχαριστώ καί, θαΰμασε τό πε μή. |
ριεχόμενό τού. ΤΗταν ?να χρνσδ — Αύτύ τύ πκττεύω κι' έγ<ο δαχτυΗδι μ' Ινα διαμάντι ως Ι'να τον άπάντησε άδίστακτα ό Σονλτδ (ΓΌΐ'ντούκι. Ίστορικά, γεωγραφιικά, αρχαί ολογικά, λαογραφικά, έθντκοπολι "τικοθρησκευτικά καί ολίγα διδα κτικά ΑΞίΟΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΙΑΡλΣΙΑΤΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΠΝ ΑΥΤΗΣ Τοΰ έξ Οΐνόης συνεργάτου μας κ. Α.Λ. (Συνέχεια έκ προηγούμενον) φιλαργυρίας Ινεκεν ό Μαυοίκιος Τύ προνόμιον τής έκμ.εταλλεύσε δέν έίδέχθη καί ό Πέρσης άπεκεφά ις τό>ν άνθρακοφόρων κοιτασμά· λησεν ολους.
τής περιφερείας Ζογκουλτάχ, Κατά τόν ΉρόΛοτον
^ ^
πρωτον δν» αύ 103) οί Άργονανται εφεραν εις
ην Ίωαννίδην, μετά τετραετίαν βέ ο.ς ώνόμασαν φασιανοϋς ίκ τοϋ
είς τήν δια γα? λικων κεομαλαί ·>ν ποταμοϋ Φάσιος.
ίδρνθεϊσαν έταιρίαν Ήρακλείας. Κίς τό μιτολλΓΪον ΙΝΊΈΡΕ,
Ή στ}μερινή τονρκική πόλις Τέο, τής Ά·ργνρουπιόλε<ος εφονεύθησαν θέ Β%ίαντινβν) με εκ χαταπτώσεως πολλοί μεταλλχυ- με ταξύ Ο'ινόης καΐ, Άμισοΰ, στήν άρ ροχοι, μεταξύ τών όπο{ων καί σα χαιότητα ελέγετο Κρύσταλλον, ώς μάντα μέ τό δνομα Παΰλος καί ό άναφέρει ό Πλοΰταρ'χος «Κο/ε καθενας Ικλαινε τόν δικόν τον σταλλον έν ΠΟΛΤφ επί τοΰ θεριιό Παΰλον. δοντος καί είς πεδίον θεμισκύρας» Ό υιός τοϋ Μεγάλον Κωνσταν- καί ήτο συμπρωτεΰουσα τώ·ν Άμπ τΐνου Κοινστάντιος, διαδεχιθείς κατάιματα τήν 'νΑίκα. 'Εκείνη δέν μίλησε. "Εσκυψε' πάλι τό κεφάλι της καί μέ τό 6λέμ μα περιεργάζονταν δωρο τοΰ αγαπημένον της. Εις τον λιμ,ενα τ^ς ^μνονης κα «α; με την ασέβειαν τής σνξύγο» χον 32 πολεμικά σκάφη τών Συμ Είς τό Ρίξαιον τοΰ Πόντον, ρν 'Ο Σονλτανος" στράιφτ,κ'ε τώοα!μάϊ(;)ν μα?' (ΤΤΟΛ ΙΥθΛ-Λα.ΛΙΛ« — Λυποϋμαι τοϋ εΐπε, γιά το χθρσινά. Μά δπιος «ίβες φίλε μου Δανιήλ, αύτοι οί ανθρίοιποι είναι ϊ; , - ·Α , , Β*ς μετό. την βοχιμαστ,κήν καλλι Αι ««Ρ^Υ^Η των ΑρμενΙων είναι ίογριαν τοΰ ςντοϋ Τέϊον. τύπηιι λαθος των Αρμενιιυν, διότι εανι Κεύλανης, και κατα την πρώτην δέν υπήρχον Αρμένιοι δέν θά έ- οτγκομιδήν, συνεκεντρώθησην κοί γ{νοντο αί σφαγαι των Άρμενίονν. ρπο>λήιθτκιον είς Ροισίαν 3Μ τόν.
ί-ιι^νιιΐΑ, υιυιι/ι, )ΐ ΙΛννυΐ'^νΙ^/Ι Είναι *-ν«τ .» ^·^VΛ .
ΑοΙστακτοι. Ό Χαλέτ Έφέντης Οντως ^σχεπτετο και «ιελαλει ο νο,. Κατόπιν τής έπιτ,^ία; αυτής
μόν ρ(πε πώς πήρε δλα τα μέτρα ^^Γ"^^ Κάλλος συγγραφεύς οί κάτοικοι βξεορίξωσαν άδίσ
πού έπιβάλλονταν γιά νά φθάση
ξ«ντανός στά χέρια μας ό ανθρω οοι>«ΌΑου Ντ0'ώ βασιλεύς Κων- 0?ρ(ο<ΐαν κάθρ άλλον χώρον διασο πος πού τοϋ παράιδωσες μά καί ~αντίν°ζ. «ελίς 142). ,,ϊτικης καλλικργείης καί επεδόθη γιά νά τρομοκρατή—, τονς άντι-1 '° <»ύτοκράτ<ορ τοΰ Βυζαντίον σαν είς την τεϊοκαλίαίογπαν. δρατττικούς. Παρ' δλα αύτά, δέν Μ«νοίκιο?. ^Τί'ι «ασιλείαν 21 έ- Ή Άργνοο&τολις τού Πόντην τ<ην ά^κε'Ρ'1^0^ ύ 602 άύ ό 1 ί ^; ή Κάλλος συγγραφεύς οί κάτοικοι βξεορίξωσαν άδίστα- ς Πιερ Λοτι ('Ε ,Λη δλα τα έσπερ,δοειδή καί έλευ ρ , ν.ατάφερε νά σώση τή ζωή τού σπι τ<ην>
«οσ
602, κατ-ϊ άπύ τόν 17ον αίο.να κ«ί μέχρι τής
Φά
ν.ατάφερε νά σώση τή ζωή τού σπι ί μχρ ής
ο»νον. Πιάσαμε δμο}ς τύ δολοφό ««οσταγήν τοΰ Ττ.ράννου Φωκά Ανταλλαγής, ήτο ή πν««μηιτική,
μετ" τών 5 ν1ών τον διότι ώ θή ί έθή έ'
νο τού κι' Ιτσι δ Μποσταντζήμπα
τών 5 ν1ών τον' διότι
θρτ>σκευτική καί έθνική έστ.'α τοϋ
σης, ποΰ στό τέλος πλήρωσε μέ °ινράφονν οί ίστορικοί «εΐσέοα- Πόντον, ώς άναδείξασα πολλούς
τύ κεφάλι τού τήν προδοσία τού,1 Λεν ε'1^ τήν Χ^ραν ό βασιλεύς τών ϊξόχονς επί παιδεία άνδρας, έν
δέν πέτυχε τόν σκοπώ τού. | Περσών κα! ήχμαλοιτησρ 12-000 οίς καί Αρχιερείς
— Αύτύ είναι άλήιθεια ϊκανε ό ""'""·------*'" **"—" *" *'' """
Κοκκαλάς, μά νά μοΰ έπιτρέψετε
νά Ιχο) τή γνώμη Μεγαλειότατε,
πώς οί έχθροί τοΰ Δο.6λετιοΰ, γοή
γορα Θά συνίλθονν άπύ τύ χτύπη
εζήτησε δέ δι' έκα¬
στον 1ν χρυσουν νόμισμα, άλ>ά
( ΣνΛίχίζεται)
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ:
'Ή ΓΛΠΣΣΑ ΜΑΣ..
(ΚΑΙ ΛΛΛΑ ΙΙΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΤ κ. ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΙΙ)
Λ-ος. θά προσπατ>ήοουν νά χτυ-1 Τό γλοσοικό μας ζήτημα, συν ρευοΐΌΐάνον μιά γλάκκτα ποΰ ό λα
ΝΩΝ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΤΡΑΣ; ναιάτατα ά.τό των άρχίόν τού πό
| λέμοι· καί είχον υποστή, πλήν τών
Κι/θ' ρν χρόνον διά σνντάνοΛ' αλλί'ΐν κ.ακουχιών κα; στερήσειον.
πος>8ΐ«Γ>ν ή Τ Μεραρχία - Κρήτης σημαντικάς άπο>λείας, εκάστου Λ6
προσήγγιζεν είς τήν ζώνην τών, χου τ(ον άριθμοϋντος, δταν έφτΐιί
ΐπιχειρήσεων τοϋ κεντρικοΰ τομέ-1 σαμεν τ>μεϊς έκεί, έξήκοντα περί-
ως τοΰ ιΜετ(όπου, ή κατάστασις, ] που άνδρας, καί τούτους λίαν κο
ήτις καϊ| έπρβαλρ την ΰπαγ<ογην ταπεπονημέΛ'ονς. της έπειγύντοις είς τύ Β' Σωμί/1 Ή προσπαθεία τοιν διά την δλο Στρατοΰ, είχε διαμορφο>θΐ) ώς κα] κλήρωσιν τής Τρρμπεσίνας, βηλη-
δή την .τλήρηκατάλητψίν της, ύπε-
ρέδαινε πλέον τήν σοιματικήν άν-
τοχήν τΛν όπλιτών καί παρίστατι,
α'ναγκη σΐΆ'εχ^σειος καΐ άποπερο-
τώσεο'ίς της παρ' αλλοιν μονάδων
έχονσίδν άκιιαΐΌυς όπλίτας.
"Ήτο δέ άπόλυτος άνάγκη νά
τό νότιον τμήμα τής
είς τήν περιοχήν των Στε¬
νών τής Κλεισούρας:
Τό Β' Σωμα Στρατόν —Άντι
στράτηγος Παπαδόπονλος Δηιμ. έ
πιτελάρχης Συνταγματάρχης Πε-
ζικοΰ Μάχας Δημ. —περιλαμβάνον
τάς Μεραρχίας: Ι:—"Γποστρατή-
γον Βραχνοΰ Β. —ΧΤ —'Τπο-
βτρατήγου Ίππ. Δημαράτου Σ.,
τήν ίπιβετικήν τον προσ
πάιθειαν διά τήν όλοκλήροισιν τής
σημαντικωτάτης στρατηγικής άρ-
τηρίας: Μέρτζανης - Πρεμετής -
Κλεισοϋρας - Βερατίου, έκ τής ο¬
ποίας έξησφαλ£ξοντο αί μετακινή
σεις καί οί άνεφοδιασμοί τοϋ έλ-
ληνικοϋ Στρατοΰ.
Ή όδύς αυτή κέκτηται ίδιάζου-
σαν δλ(ος σημασίαν είς τό τμήμα
Τρε·μπεσίνας, διότι οί Ιταλοί
τέρερον σννεχώς είς τό σημείον
έκεϊνο τού Κεντρικοΰ τομΐΊος, νί
άς δΐΛ'άμεις στρατοΰ, εΐδικευμένο'.
μονάδας χιονοδρόμ^ιν, μέ τόν βκπ
πόν νά έπιτεθονν κατά των έξηιν-
τλημέντον 'Ελλήνων μαχητΛν, τοΰ.
κατακρημνίσοτιν έκ τοϋ ίρονς κοϊ
κατέλθουν είς την οδόν Κλεισού
μας - Βερατίου.
Είς την περίπτωσιν ταθτην πά
της, όπερ άπό τής ανατολικώς ΐ· Ι ο«ι αί βορείίος τών Στενών ττι.
ξόδου των Στενών τί]ς Κλεισού-[ Κλεισούρας έλληνικαί. Μονάδες ί
ρας βαίνει πρός βορΐΐάν διά τής βεχαμένίος θά ήχμαλιοτίζοντο, Λ-
κοιλάδος τοϋ ποταμοϋ Ντέίτνιτσα,' Λοκοπτομίνη; τής οδοί» ύποχωΐ>Γ,
δεσϊΐοζόμενον δυτικώς μέν υπό τοϋ οειος, άνετΐιοδιασμ,οΰ καί ένισχνσ:-
δρους Τρεμπεοίνα, ανατολικώς δέ ώς το>ν. Αί δέ νοτ£οις τών Στ;
υπό τής όροσειράς, ήτις φέρει τα νών τοιαύται, ήσαν προωρτσμρν,ιι
όνόματα Σε^ρανίν — ΓαρονΙν —' νά ίξοντίοιθοΰν, διότι θά ήτο πλί·
Σπάνταριντ. Ι όν Λυνατή ή διά τών Στενίδν ττ];
Σχηματίζεται, λοιπόν, είς τή Κλεισούρας δίοδος μηχανοκινήτμιν
τμημα τουτο παμμεγιστος είς (3- ιταλικόν φα>Λΐγγων, αΐτινες θα
Ψος καί είς έκτασιν, άνεστραμ+ιέ κατεδίοικον τα εν ύποχωρΆσει τμή
νος κίονος, είς τό 6άθος τοΰ όποί- ματα
ου έλίίΐσεται ή Λδός μέ τόν ποτα- < ϊυνεχΕζεται) ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΓτΙ^ΤΑ ΑΠΟ ΓΑ ΣΥΓΓΡΑγΙΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑ1ΪΝ0Γ Δ. ΑΟΓΚΙΔΗ 2υν. έν. τοΰ προηγουμένου) ΕΡΜΗΝΕΙΑ Άλλ' ίίπ(ΐ)ς στά σώματα, δέν δίδουν τα ιδία φάρμακα καί φανή τα, οταν είμεθα ΰγιεΐς ή αρρο- στοι, άλλά διαφορετικά, 8τ<τι καί τίς ψυχές, μέ διαφορετικοΰς λό- γονς κα^ τρόποΐ'ς θεραπενουν' μάρ θειπ την εΰπείθρια' καί μερικήν μέν, έκείνιον ποΰ νομίζουν δτι μηο ροιη' νά διατρύγουν την προσοχή ταιν άλλων καί 0εωροϋν αύτό σάν Φυσικό κσ! σοφώτερο τεχνασιΐ", ποε"πει νά ίλέγχανμε τίς πιάξρΐς Χαί στίς πιό έλάχιστες λεπτομέρρι ες, μερικων δέ, προτιμώτερον εί¬ ναι νά παραλέπωμε τα σφάλματη καμμιά φορά, (Τ>στε, δταν 6λέποι*ν
τυρες δέ τής θεραπε[ας είναι έκ?ί νά μή ιΊλέπομί, καί δταν άκούο'"
νοι .τοϋ ίχονν τα πάθη. "Αλλονς νά μή άκονιομεν, δπι·)ς λέγει ή
ν.ι κι' εγαλε άπύ μρσα μιά χρυσή
καρφίτσα μ' ενα μεγάλο ροινμπίνι.
— ΤΩ, είναι θα<μάσιο! φιόνα- ξε. Δέν ξέρω Μεγαλειότατε πώς νά σάς έκφράσω τίς εΰχαριστ{ες· ιμας καί τήν μεγάλη αας εύγνωμο μέν καθοδηγεΐ ό λόγος, καί αλλοι ριιθμίζονται μέ παραδείγματα" αλ λοι ρχοι^ν άνάγκη άπό κρντρίσαα τα, καί αλλοι άπό χαλινό, διότι οί μέν πρωτοι είναι ν(ι)θροί καί δνσκίνητοι πρός τύ καλύ καί πογ- πει νά τούς παρακινή κανε^ς αέ τα πλήγματίΐ τοϋ λόγον, καί οί δεύτεροι, πιά θερμοί στίς έκδηλώ σπς. άπ' πίιΐοΰς ποΰ εχονν μέτριο πνενμη καί ουσκολοκράτητοι στ·'< όρμέμιτντα, οπιος τα άτίθασα που λάρια, ποί' τρέχονν πολύ μακρ»- άπύ την νήΐτσα, καΐ τούς Λ- μπορεΐ νά καλ.λιτερέψη Λ μέ τύ νά φοδερίζη καί νά δ{ζη· αλλους μέν ώφελεΐ ή Εϊΐαινος, κηί αλλονς ή κπτηγορίπ. — Νά ε'ξακολουθης νά μοΰ προσ «ρέρης τίς νπηρεσίες σον, φθ.ε Ιιοΐ' Δανιήλ γιά νά Ογάλοναε τήν «ύτοκρατορία <1τό τύ χάος καΐ νά κάνοτ«με τοΰς λαούς της ρΰτνχΐ- <τμέΛ·ονς. Τοΰ άπάντησε κι' ίστρε ψε τύ κεφάλι τον χ,ρύς τήν Άνί¬ κα πον καμάρωνε τώρα τύ δαχτυ λίδι οτύ δάχτνλό της κι' εμενε 6υ Οισμένη στονς λογισμούς της. Οί μαίΐρες σκέψεις τήν είχον κυκλώ- σει πάλι. Ή λνπη είχε άποτυποι- θεΐ στό πρόσωπό της. Άγαποΰσε τόν Μαχμούτ, μά γιά κανένα λό- γο δέν <θά πρόδινε την άξΐοπρρ- -τρια κα'. την ΰπερηφάνειά της, την πίστη της καί τήν σκλαβωμένη πίΐ τρίδα της, γιά ν* άνταποκοιθή στύ αΐσθημά τον, πού μΛορεϊ νά ήτ(ΐν, παρά ρνα μην Πί- οτπ·ε κι' αύτη δπίος ό άδερφός της, πώς μέ τήν έφαρμογή τίνν με ταν'ί,'υθμίσειον, ή έξονσία 6ά περι , μά κανείς δέν μας τό μέτρο αύτό ήταν άπαρα{τητο
καιρό, η άντίθετα τού;
φόν αύτύς πρβπει νά μάς κατι-Λα στικός, κα,τανοτ,τύς καΐ ό'τελει'ότε 6λάπΤ01'ν' 8τ«ν Υ^ιονται παράκαι- .-ΐαινοίΐμε ή ν· απετ»χώμετ)α την ΐθ
..... ' --.....! -----" ' """ * "' πορία κη* δύναμι, ιιερικών δέ, ιΐτν
πενία καί δνσττ«χία. Διότι, ένάι
ητήν άρρτή καί τήν κακία, τό μέν
άριστο είναι ώφελιμώτατο πάντο-
τρ κα!. στούς πάντας, τό δέ χύ·
λέη πώς δέν θά σέ χτυπήσουν
I-
ξω άπ' αύτό·.. ΣκέφΘηκα, λοι-
πύν νά σοΰ προτείνοι, αν συμφωνή
καί ή Άνίκα, νά έγκατασταθητε
σέ άλλο προάστιο τής Πάλης, αέ
δικά μου φυσικά εξοδα. θά 6ροΰ-
με, 6ά νοικιάσουμε καί θά έπιπλώ
σοΐίμε τύ κατάλληλο σπίτι, δσο γί
νεται πιύ γρήγορα καί μιά μερά
θά ίξαφανισβήτε ά,τύ τα θερα-
πειά. Ή Βά6(ο καί τα σκνλιά θά
μείνοτ·ν τδώ καί οί ανθρωποί μου
θά έξακολουθοΰν νά φρονςοΰν τό
σπίτι· "Ετσι οί άντιδραστικοΐ θά
χάσουν τα ίχνη σας. θά διαδύ.
γιά τήν τερΐφρούρηση τής ζωής
τονς, τύ βέχβηκρ χο>ρΐ£ συζητή¬
ση. Τύ ϊδιο καί ή Άνίκα. Εύχα
ρίστησαν τό Σουλτ&νο κι' έκεΐνσ^
τούς νποσχέθηκε ν' αναθέση τήν
έπομρνη στό Χαλ^έτ 'Εφέντη, νά
κανονίση τό ταχύτερο τό ζήτημα,
σέ σννεργασία μέ τόν Κοκκάλα.
"Τστερα άπ' αΰτό ό Σουλτάνος
σηκοίχθηκρ. Δέν είχον πιά νά ποϋν |
τίποτε δλλο γιά τήν ώρα. Τοί,,
χαιρέτησε καί άκολο«θοΰτι.ενος πά¬
λι άπό τύν Μαμελοΰκο, γύοισε στό
Σ ερά'ί.
Σ ννεχίζετ.,.1
>οτ»ς .ταρ€μ6ατΐΛμονς καί
έντΐΊ,τιι>σιακων φράσεα>ν, ποί'
την ούσία καΐ,
παράξρνα καί άΛτιαισβηιτικά οτ'
αύτιά μας, φνκπκά, γιά κ'εΐνον;
ποί» ξέρουν νά γράφονν καί λ Λ μ»
σνμβονλές. Διότι, αλλοι ριστο βλαβρρώτατο, στήν δική μας
αέν δέν δίδουν σημασΐα στίς ίδι- θεραπεία άπ' έναντ(ας, δέν ϊχει ά
',ίτΓρες νονθεσίες, καί σιοφρονίϊον | ποδειχθή ε'να καί τό αύτό, δπϊι)ς
τιΐι μέ τήν άποδοκιμασία τοϋ πλή τό αΰστη,ρύ ή τύ ήπιο, < τύ καθρ- θους, καί άλλοι, δέν ντρέπονται' να άπ' αύτά πού σάς άπαρίθμησα τίς δημόσιες σνζητησεις, καΐ ποι- προηγούμενον, νά είναι υγιεινότα λοϋν. Κα>,το καλλίτερο σχολειό νι'. Λβνωγοΐ»ντ«ι μέ μυστικές έπιχοί· | τοή έπιστ^χλεστατο στούς πάντας
αύΐοΰς ρίναι όλαύς καί δχι ή Οι.·ι ι αει*'
ρια τοΰ θοανίον. Ό τόιιος τοΰ λ
Γιάκοιβου Δι-ξιικιρίκηι, «Ή γλώουιι
μας>, ποΰ μόν Εστειλε μαζί μέ 6,1
λα δνό κε^ιενά τού, τό ενα λοιι,
ματα «Τρίχοριδη Λύςα>, κα; ιό Λλ
λο, «Τα Έλλττνιχά τής κάτω Ίγ«
λίαςί, προ'χγάγουν τό πάρα πά,νΐΊ
Ορ,ιιγι γιά μά άκόιμα φορά καΐ <ι>μ
«"ήν
δτ>μοτι.κ<) τοαγούδι, είναι άθάνατη. καί πάντοτε· άλλά σέ μερικούς μέν αύτό φαίνεται χρήσιμο, καί σέ με¬ ρικούς πάλι, τό άντίθετο, δποις θά ται<κάξοιν νομίξω οί καιροΐ καί τα Γιά τα ποιήιματά τον, δέν ύπάοχ.. , Ή?άγματα κα θά έπιδέχεται ό χά. ή ήμ , χ, άιΐφΐ6ολία δτι πρόκειται, περί μι θακτήρας άς καθαρής εργασίας μέ γνήσΐΓς λτ>οικές πνοές καί όοθολογιστικη ιΐ
θεραπενομένων.
ΣΧΟΛΙΑ
νρτΐχι δ
ς νπερμαχητής Λι>
σο>στύς άπιολογητής τής δΓμοτικΓ,^ καί περιμενιο τό νεότερά τον.
γλώασας, τής γλώσσας τοϋ ιΚλ ΑΘΗΝΑ
λ.ηνικοι) λαοΰ, ή όποία δπως χ«ι ΑΝΑΣΤ. Δ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ
κρί6εια στή Τέχνη. Την τεχνη που
διακρίνει κάθ·ε άληβινύ κα·, άνιΐν *· ίτό τής πειθοΰς φάρμακον
τείδει»το ποιητή. την α'ιδώ δΐαλύσαντες». Τήν α18Α
Εύχαρι—ω γιΛ τή ποοοφΗ>α λέγει φάρ,μακο τής πειθοΰς, διότι
αύτη την Θεραπεύει καί| παρουσιά
ζεται σάν έρυθημα στό
(Συνεχίζεται)

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Άπό στοιχήιι παοεχόμενα άπό την
'Κ0ικήν Τράπεζαν τής "Ελλά¬
δος προκύπτουν τα άκύλουθα:
νΤΜΦΩΝΙΑ ΛΙ' Ε11ΕΝΑΤ-
Σ&ΙΣ ΤΠΟ ΤΩΝ ΟΜΙΛΩΝ
ΩΝΑΣΙΙ ΚΑΙ ΝΙΑΡΧΟΤ
Κατά τύν Μάρτιον τρ. έ. άν-
χοινώθη επισήμως ότι επετεύχθη
,,μμφιονίιΐ μετά των ομιλών
οη καί Νιάρχου διά συνυλικάς {·-
πίνδύσεις της τάξεως των 800 έ
,ιατ. δολλ.αρίων.
ϋάΛΡΐ της ύπογυαφείσης μετ ά
ιοϋ όμιλον 'Ωνάση συμϋάσεις,
(ΐαχωοεϊτιιι είς αυτόν τί) Αΐκ
μα ιδρύσεως τού τρίτου διυλιστηϋι
ου πίτρελαίου τής Χώρας δνναμ
χότηΐος δινλίσεως 7,5 έκατ. ΐον
ων άργοΰ πετρέλαιον κ«τ' βτο;.
δνναμένη νά φθάση εως 10 έκια
τόννων. 'Εντός 10-12 έχων άπυ
τής ενάρξεως λειτουργίαν τοΰ δι
ιιλιοτηρίου προδλέπεται ότι ό Ο
μιλος 'Ωνάση Θά προμηθευθή ίδι¬
ον άργόν .τετρέλαιον 64 έκατ. τόν
νιον ν.αΐ θά δινλ.ίση επί πλέον πό
οοτητα τού Δημοσίου £κ 16,4 έ-
χοτ. τόννων.
"Εναντι τούτων ό δμιλος βνα-
/.αμβάνει τή υποχρέωσιν όπως
προβή είς σννολικάς έπενδύσέις
τής τάξεοις τών 600 - 620 ίκαι.
δολλαρίιον. Αί σπουδαιότεοαι των
άναλαμβανομένων έπενΛνσεων __
πλί| τού δινλιστηρίου ■— είναι αί
εξής: συγκροτημα παραγωγης α-
λουμινίου είς περιοχήν Μεγάοων
δυναμικότητος 500 χιλ. τόννων α
λοιιμΐνπς καί 160 - 260 χιλ. τόν¬
νων άλουαινίον, καΐ θερμ,οηλεκτρι
χος σταθμός δυναμικάτπτος 1080
- 1440 ΜΒ. Πέραν τούτων ΰ-
ποχμίθθται όπως πραγματοποιηθή
Επενβΰοεις είς τάς κάτωθι βιομη
χανίας, κατ' έπιλονήΛ*: πετροχτιμι
κων, κραμάτιον άλονμινίου, με-
τιύλικοΰ μαγνησίου, καυστικϊίς σό
8α; καΐ, κώκ πετρελαίου.
Περαιτέρω, ό δμιλος 'Ωνάση ά
ναλαιιβάνβι την υποχρέωσιν όπως
παρέχη είς την ΛΕΗ ολόκληρον
την πλεονάζουσαν ενέργειαν ή ύ
πηια θά παραγεται είς τόν θερμοη
λεκτρικόν σταθμόν τοϋ συγκροτή-
ιιατος καί δέν θά καταναλίσκεται
διά τάς ιδίας αυτού ανάγκας. Η
καβοοκτθεϊσα άρχική τιμή πωλή-
θΕΐης τής ήλεκτρικής ενεργείας —
3,83 μίλς δολλαρίου, ήτοι 11,40
7 «τα τής δρ«χμής άνά κιλοβατώ
οαν — θϊωρεϊται ώς συαφέρουσα
διά την ΛΕΗ.
Μέ τύν όμιλον Νιάρχον έπηλβϋ
σΐ'μφωνία περί, συμμετοχ-ής τού κα
τα τα 2)3 είς τό διυλιστήριον Ά
οίτροπύογου, το οποίον ή δυναμι
κότης θά αυξηθή άπό 1,8 έκατ.
τόννων είς 4,5 έκατ. τόννων. Είς
τόν διιιλον παραχωρεΐται τό δικαί
ιομβ (ί.τως μεταφέρη καΐ διυλΐση
32 ίχατ. τόννων άογοΰ πβτρελαί-
οιι έντός 10 - 12 έτών.
"Εναντι τούτων ό ομιλος ΰποχρϊ
ούται όπως προδή είς σννολικάς
ΐηενούσεις 200 έκατ. δολλαρίων,
μεταξύ των οποίων περιλαμδάνον
ται: δινλιστήοιον λιπαντικων έλαί
ιον δνναμικότητος 100 χιλ. τόν¬
νων, νέα νανπηγΐκή κλίνη είς τα
ναυπτνγεία Σκαοαμαγκά διά .-τλοΐα
άνω των 240 χιλ. τόννων, εργο¬
στάσιον μεγάλων μηχανών (ναυτι
κων καί μή) ίβχύος άνω των 800
ίππων, συμμετοχή είς τό προβλε
.τάμενον νά Ιδρύθη πρωτοδουλία
τοδ Λημοσίου χαλυβονρνεΊον και
ΡΪί άλλας βιομηχανίαν
Αί ώ; δν(ι> έπενδύσεις αποτε.
λοΰν τάς μεγαλυτέρας συνολικάς
ί.τβνδνσει., αί οποίαι άνελήφθη-
οάν ,-ΐοτε εί; την Χώραν. Πρός
εκτίμησιν τής σημασίας αυτών ΰ-
πενθυμίζεται ΰτι βάσει τοϋ Ν. Δ.
2687)03 ό.τίι τής ενάρξεως τοιι
μίχρι τέλους τοΰ 1968 εισήχθησαν
κεφάλαια τής τάξεως των 530
έκατ. δολλαρίων. Άναμένεται Λί
ότι έκ των άναλοομβανομένων έ-
.ιενούσεων ί»πό των ομιλών Ώνά
ση καί Νιάρχου θά προκύψη αΰ-
ϊτ^ις τοΓ· 'Κθνικοΰ ΕΙσοδήματ,,ς
άνερχομένη είς 5% «πί τού σημε
«ινοϋ ΰψους τού, μή συμπεριλοι.
δανοιιένιον καί των πολλαΛληαια-
πτικών τού έπΐνβράσεων.
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΝΤΑΛ'ΛΑ-
ΓΑΙ ΜΚ ΤΑΣ ΑΝΑΤΟΛ»·
ΚΑ2 ΧΩΡΑΣ
Έν συνεγεία τής επί Ιν εισέτι
ετος πα^,τάσεω; τής έμΛορικίις
συμφωνίας μετά τή; Ουγγαρίας,
είς 'Ελλάδα σύγγρική έμ
αποστόλη, σκοΛΟς της ύ-
•ΐοίας ήτο ή συνεργασία της μετα
τών οίκονομικών παραγόντοίν τή.;
Χώρας πρός περαιτέρω ανάπτυξιν
τάτν έλ.ληνοουγγρικών άνταλλα-
νών, Κατά τάς πραγματοποιηθεί¬
σας στ'ναντήσεις ή οϋγγοική άπ-ο-
"Τολτι ΐξεδήλωσε,ν ένδιαφέοον διά
ιίσαγιυγά; διαφόρων έλληνικών
·τ!.ιοϊόντ(ι)ν, ώς σουλτανίνας, οϊκο-
δομικών υλικών, 6άμ6αχος, κολο
Φωνίου, τερεδινθελαίου και 6ιο-
μηχανικών προΐόντων (κνρίωΓ ΰ
φαντουηνικών καί διαρκών κατα-
νολωτικών Αγαθών).
Έξ αλλου, μετά τό πέρας των
*ιεξαχθει«Τ)ν είς Άθήιν·«ς σχετι¬
κών «ιπορικων διαπραγΐΜΑτεΰβί-
{1>ν, Ητεγράφη μεταξύ Ελλάδος
καί Ρουμ,ανίας νέον πρωτόκολλον
Εμπορικών ανταλλαγών είς τα πλαι
Π|λ της άπό τοϋ 1966 σνναφθεί-
"ης συνθήκης. Τό ύπογραφέν πρω
τόκολλον καλύπτει τό τρέχον £-
τος, προδλέπονται δέ ύπ' αυτού ά
ΜοΚκιϊαι. Λνταλλαγαί προΐόντων <Ί νΡθχόμεναι είς 11 έκατ. δολλαρί- "ιν. Είς τόν κατάλογον των έξτ- *τέοη> προΐόντων έξ Ελλάδος πβ-
0ΐλβμ.6άΛ·ονται: ελαίαι έσπεριδοει-
"ή 6άμ6ας ϋφάσματα, δέρματα,
οϊόηοομβτάλλευιμα, καολίνη, μηχ«-
^'ι^ οίκιακής χρήσεα>ς καί σιΛη-
(ίουργικά προΐόντα. Μεταξύ των
ϊΐσακτέων έκ Ρουμανίας συγκατα
>Βγονται: ξυλεία καί ποοϊόντα έκ
ξυλου· »β·»ΐς, γεωργ,κά κ«ί &λ
μτκανήματα, κρέατα, ζώα καί
.κα προίοντα, ώς καί πετρελαι
>■«
>ημ.κα
υπεγράφη νέα έμ-οβιχη
!*«"■ τής Βουλγαρίας
τενταετοϋς διαρκείας. Βάσει αύ'
"ΐς /ατά τα τρέχον Ετος — &πο
της ενάρξεως τοΰ οποίον ίσχύει ά
ή ΰπογραφεΐσα συν-
— ■Ίοοβλέπονται ΐξαγωγυί
προΐόντων τής τάξεω-
των 22 εκατ. δολλαρίων καί, είσ<* 7-ναι εκ Βουλγαρία; νψους 25 Λεριπου έκατ. δολλαρίων. Ή δια φ°θα των 3 έκατ. δολλαρίιον πρ,, Ολεπεται νά καλυφθή δι' άδτ,λων ϊΐσποάξε·υ>ν έκ Βουλγαρίας.
Τα οπουδαιότερα των έξακτί-
«■ιν έλληνικών προϊόντων είναι: ε-
"■ιδή καί χυμοί αυτών, γ-
άκατέργαστα δέρματα, βάμ
—·=. 4ηθ»1 καρποί, ίχθείς, ξυο,-
στικαι λεπίδες, ύφαντουργικά προ
ιοντα, μεταλλεύματα, προϊόντα
έκ λενκοσ,δήρου, φωσορορικά λι-
πάσματα, χημικά προϊόντα καί, έλα
«ύτοκινήτων. Μεταξΰ τών
πρός εισαγωγήν βουλ
γαρικων προΐόντοιν περιλαμβά-
νονται: ζώα καΐ κρέατα, ξυλείχ,
συδηρουρνικά προϊόντα, μηχανή(ει-
τα καί βιομηχανικός έν γένει έξη
πλισμύς, άζωτοϋχα λιπάσματα κα'
ίτερα χημικά προϊόντα.
ΛΤΟ ΝΕΑ ΕΡΓΟ2ΤΑΣΙΛ
ΖΑΚΧΑΡΕΩΣ ΚΑΙ ΑΡΛΕΤ
Τ1ΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Κ
ΕΛΛΑΔΑ
Ενεκρίθη υπό τής ΕΣΟΠ ή ι
δρυσις δύο νέον εργοστασιον
χάρε-ως, τοΰ ενός είς την περιο¬
χήν Τοξοτων παρά την γεφυρα·»
Νέστου καΐ τοΰ έτερον είς την πε
ριψέςΐίισν 'Οοεστιάδ»; -
τείχου τής θράκης.
"Απεφασίσθη έπίσης ή
>ο 1ί>7') ποοκήρυξΐς τοΰ σ
διεθνοθς θιαγοννισμού πρός Γδρυ-
οιν των δύο έργοστασίων ύ.τό τής
Ελληνικάς Βιομηχανίας Ζακχα
ρεως, όοισθείσης ταύτης ώς φο'ιΐ
ως δια την ΐδρνσιν καΐ λειτονο
γίαν τιυν:
Τό πρώτον εργοστάσιον ΐ,ακχα
οεως πρ«6λέπεται ότι θά τεθή είς
λειτουργίαν κατά τό 1972 — 73
και τύ δεύτερον κατά τό 1375 -
76 "Εκαστον τούτων θά κατεργα-
ξετπι έτησίιος 360 χιλιάδας τόν¬
νων ξακχαροτεύτλων, θά παοάγη
δέ 45 χιλιάδας τόννων ζακχάοε-
ως γ,ηϊ 17 χιλιάδας τόννων μελασ
σης κιΐί ξηοάς πούλπιι...
Δια τής Ιδρύσεως τών δύο ννων
'ζακχαρουργείων ό άριθμύς τοβτ'ον
Ρ'ς την χώραν θά ανέλθη είς πίν
τρ, πι>Γ)6λέπεται δέ ότι ή σννολικη
των παραγωγή θά καλύπτη τάς
συνεχίδς αΰξανομένας ανάγκας τής
έλληνικής οίκονομίας είς ζακχα-
ριν κατά τά προσέχη δτη, νπολ»·-
γιζομένσς είς 200 χιλιάδας τόν¬
νων ετησίως περί ι(χ μέσα ττις
τςιοσεχοι'ς δεκαετίας 1970 - 19Κ0.
Παραλλήλως πρός την ϊδρυοιν
δύο νίων ζακχαρουργείων- είς την
Βόρειον Έλλάίδα, απεφασίσθη η έ
πιτάχυνσις τού ρυθμου ΐχτελέ·σΓ-
ως των υπό κατασκευήν άρδευτι-
κΛν ϊογων των -τεριυχών είς τάς
οποίας θά ίδηυθοΰν τά σχετικα
ίθγοστάσια — τών ·νομών Ξάνθη-,
>.αΐ Ροδόπης διά τό εν κιιΐ τών έ-
παρχιών Όρεστιάδος κα"ι, Διδυμο
τρίχον δια τύ έτερον — πούς ϊν-
καιοον αύξησιν των άρδευομένοη1
έκτάσειον των απαιτούμενον διά
την καλλιέργειαν των ζακχαοο
τεύτλων.
Διά τών υπό Ιδρυσιν έργοστίΐηί
ών ζακχάρεο.ς καΐ τών ρκτελου,ιέ
νόν άοδευτικώΛ' έργων, ΐπιδιώκρ-
ται η είσοδηματική ενίσχυσις των
γεώργιον των περιοχών είς τάς Λ
ποίας θά ίγκατασταθούν τά έργο-
στάσια. 'Τπολογίζεται ότι έκ ττΐς
κολλιεργείας 80 - 90 χιλ. στρεμιιά
τςι»ν ζακχαροτιύτλίιίν δι' Εκαστην
ίργοστάσιον, ώς καΐ έκ τήε θιη-
κινήσεως αυτών, ό γεωργικός πλη
θυσμός έκάστης περιοχής θά εισ¬
πράξη περί τά 200 έκατ. δρα*-
μών ετησίως.
ΕΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΠΡΩΤΤΙ ΜΕ-
ΛΕΤΗ ΤΟΤ ΚΕΒ*
Έντός τηϋ Φεβρουαρίου έπερα
τώθη τι πρώτην μελετη τοΰ Κέν-
τηου Βιοτεχνικής Άναπτύξεωι.
πυνταχθεΐσο μέ την βοήθειαν των
ίμπειοογνωμόνιυ-ν καί τής Όμιί-
δος Εργασίας τοΰ "Οργανισμόν
τών Ηνωμένον Εθνών καί τοΰ
Διεθνοΰς Γραφείον Εργασίας.
ΊΙ έν λύγο) μελέτη, άναφερομέ
νη είς τό «θεσμικόν περνβάλλιιν
τών ιηκρομεσαίων βιομηχανικών έ
πιχειρήσεων>, τνγχάνει ιδιαίτερον
ένδιαψίροντος καιθ' δσον θέτει τό
πλαίσιον έοεύνης τών προβλημά-
των τής έλληνικής Βιοτεχνίο;.
Ώς γνωστόν δέ, ή Βιοτεχνία ά-
ποσχολεί τά 2)3 περίπου τοΰ είς
την ιιεταποίησιν άπασχολονμένου
εογατικοΰ διΐναιιικον καΐ «ίποτελϊΐ
πηγήν σημαντικόν ποσοστόν -τη*
'Κίθνι:<οΰ Εΐσοδήματος τής Χ«'>-
Έξ άλλον, έντός τοΰ προσεχούς
Ίοννίον ποοβλέπεται δτι θά πε¬
ρατωθή ή υπό τοΰ ΚΕΒΑ διείϊη
γομέΛη δειναατοληπτική ϊμευν»
είς τί»ν βιοτεχνίαν τής περιοχή;
Αθηνών - Πειραιώς. Σκοπός τής
έν λόγιο ερεύνης είναι ή διαΛίστ»
σις τής ϋφισταμβνης καταστάσε¬
ως τής βιοτεχνίας τής περιοχή;.
καλύπτει δέ περί τάς 2,5 χιλιά¬
δας μονάδων. Είς δεύτερον στό,
διον ή ερεννα αυτή θά έπεκταθΰ
είς ολόκληρον την Έλόλάδα, διά
τής διερΓυνήσεως 7,5 χιλ. περίπον
αονάδων. Τέλος, θά διεξαχθή >
ρευνα είς ολόκληρον την Χώραν
ί,πί κλαδικοΰ επίπεδον, έν σχέσει
πρός την συγκρότηβιν τών 6ιοτ·
Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣΙΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΒΑΣΙΚΟΣ
ΠΑΡΑΓΩΝ ΔΙΑΤΗΝΕΑΑΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
«Ή όρβολογική όργάνοχτις καί
άξιοποίησις των γεωργικών πόρων
τής Χώρας αποτελεί τόν κυριώτε¬
ρον παράγοντα τής οίκυνομι·κής α
ναπτΰξεως. Τό πρόδλημα τής γε-
ωργικής άναπτύξεως Λ,ταιτεϊ ήδη
εφαρμογήν συγχρόλ'ων οίκονομι
χοτρχνικών μεθόδων καί μέσων.
Ή έλληνικί) γεωργία εχει παύίτει
πλέον νά άσκήται κατά τόν ι
τοοπαρίίδοτον τρόπον, εξελισσομέ¬
νη επί έμ,τορικής καί έν γένει έ-
πιχειρττματικής 6άσεως». Τα άνω
τέρω ετόνισε, μεταξύ άλλων,
ύπουργός Γεωργίας κ. Ι. Παπα-
(ίλαχόπουλος, κηρύττων την έναρ¬
ξιν τών εργασιών τοϋ οργανωθέν
τος είς την Ανωτάτην Γεωπονι-
κήν Σχολήν Αθηνών σεμιναρίου
55 γεωπόνων έξ δλης τής χώρας,
επί 0εμάτων προγραμματισαοϋ
τής γεωργοθασική; και άλιευτΐκής
άναπτύ|ε()
^ Κατά την διάρκειαν τού σεμιιι
ρίου εξήχθησαν αί σημαντικαί προ
οδοί, τάς οποίας έπετέλεσεν ή ελ
ληνική γε(οργίη «ατά την τελευ¬
ταίαν τριετίαν. Συγκεκριμένως, ή
γεωργία ηιύτύχησε νά άναπτύσβε-
ται κατά τό ό>ς Λνω χρονικόν διά
στημα είς τά πλαίβια ενός ρεαλι-
στικοΰ προγράμματοζ.
Άποτέλεσμα τούτου υπήρξε 6α
σικώς ή Λναδιάρθρωβις καΐ προ-
σαρμογή των καλλιέργειαν εί;
την ζήτη<κν τής άγορας. Ό στ4 χος οίτος αποβλέπει είς τόν πε- ρΐοοιοίμόν τής παραγωγης οίτου είς τάς απαιτήσεις ττϊς έσωτεβι κης καταναλώβεω; καί την αύξη¬ σιν τής καλλιέργειαν προΐόντων ΰ ψΐ->Λϋ εΐσοδήμβτος μέ παράλλητ
λον αΰξησιν των εξαγωγήν.
Τά κυοιώτερα ίπιτεΰγματα ς
τόν άγροτικόν τομ,έα δχουν Ας ά-
κολονθως:
Ή ταχεία προώθησις εκτελίσκ
ως των μεγάλ<ινν γγ κων έργων, τοΰ ΛναδσΛνοΰ, ώς καί τής έγκαταστάσετος ίμπορίίτ,ι, καΐ επεξεργασίαν των γίωργικων προϊόντωΐν. Ή όρθολογική διάθεσις των Βη μοσίων πόρων είς την ανάπτυξιν τής γεωργίας Λιά τοΰ περιορισμόν των έπιδοτήβεων καΐ, είσοβτιματν κων ένισχύσειον καΐ αυξήσεως τών πιστώβεων είς ίργα Ιπενδύσε ών. Ή διάθείτις έπαρκών έπιΛοτή- σειον είς τα μέσα παραγανγή; πρός βελτίωσιν τής παραγωγικό- ΓΤ|τος τής έλληνικής γειυργίας καί αύξησιν τής άνταγωνιστικότητος τών γείοργικών προΐόντων είς την διεθνή αγοράν. Ή άποτελεσματική καί είς ύψη λύν βαθμόν άξιοποίησις των επι στΐΊΐμονικών καί τεαναλογικών κα- τακιτήβεων είς την άγροτικήν οί- κονομΧαν. Χαρακτηριστικώς, επετεύχθη ή ανάπτυξις τής μηχανικής καλλιερ- γεία; (69.459 έλκΛχττηρες τό 1966, 94.426 τό 1968), ή αύξησις τής καταναλώσεως χημικών λιπασμά το>ν μεταξύ των έτών 1966 καί
1969 κατά 21,5%, ή αύξησις των
μέσων στρεμματικών άποδόσεων
των καλλιεργειών και τής κο,τά
κεφαλήν αποδόσεως τών παραγω¬
γέων ζώιον είς κρέας καί γάλα,
ή προο·τασία τής παραγο>γής έκ
τής άπαλλαγής άπό φυτονόοονς
ι«αΙ ζωονόσους. Παραλλήλως, δι
ηυούνθη ή κοινωνική προστασία
τού άγρότου (ΰψηλοτέρα σννταξιο
δότησις, έ,ιαρκής υγηονομική πε
ρίθηλψις).
Αί έπελβοΰσαι μεταπολεμικώς
χνκών μονάόων καΐ την μελέτκν
^ής άγοράς καί τών σννθηκων ίμ
πορίας τών 3ΐροϊόντα)ν ιων τύσ»·"
"Ίς τό έσωτεβικόν δσον κοΑ &«;-
θνώς.
ΡΤΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΗΣ ΛΚΙ
ΤΟΤΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΤΟ-
ΜΕ1ΩΝ ΜΑΡΜΑΡβΝ
, Λιά τού ίτπ' αριθ. 433)70 ΒΛ.
ρυθμιζονται τα τής λειτουργίας
τών λατομείον μαρμαρου, είς τρό
«όν ώστε ή εκμετάλλευσις αντΰν
ν<Ί τίθεται επί, άρθολογικής βάσϊ *>ς· ^
Ειδικώτερον, διά χοϋ άν·ιηέοω
■νομοθετήματος έπιβάλλεται «ιιο-
'ρέιοσις λήψεως αδείας τοΰ *Τ·
πουργείου Βιομηχανίας πρός έκ
μετάλλευσιν λατομείου μαρμάρων.
Ή αδεία χοοηγεϊται μόνον δι' έ-
νιαίαν ίκτασιν κυμαινομένην μετα
ξυ εΐκοίτι καί εκατόν στρεμμάτων
Έκ των -ιλέον ένδ,αφερουοών
διατάξεων είναι έκεϊναι διά των δ
ποίων καβορίξεται έλαχίστηι δεκα-
ετής διάρκεια τοϋ δικαιώματος
ριζικαί μεταβολαί είς την έλλην'ι
κήν γεωργίαν σννοψίξονται ώς ά
κολοΰθως: Κατά τό χρονικόν διά |
στημα 1955 — 1965 ή έλληνική
οίκονοιάα, ήτοι τό άκαθάριστον έγ
χωρίον .τροΐόν άνεπτύσσετο μέ
ρυθμόν 7% ετησίως, τό δέ άκαθά
ριστον γεωργικόν προϊόν μέ ρυθ¬
μόν 3%, μέ προγραμματισθεΐσαν
ανάπτυξιν την περίοδον 1968 —
1ί)72 :>,2'Α. Ή σνμμετοχή τής γε
ΚΑΙ ΟΙ ΚΛΩΣΤΟΤΦΑΝΤΟΥΡΓΟΙ
ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΠΡΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙ1ΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ
Τό όημοσΐίυθέγ πόρισμα τής εί- ποσοστόν φθοράς μιχρότερον
δικής ομάδος εργασίας τοΰ ύπονρ
γείου ΒομηχανΙας, διά τ ου οποί¬
ον ύπαδεικνΰεται ή είσαγωγή έκ
τού εξωτερικόν μεταχειρισμ>ένων
μηχανημάτιον, ϊχει ώς άντικΐΐμε.
νόν ύπόμνημα τής Πανΐλλνηνίου 'Ρ
ωργίας είς την διαμόρφωσιν τοθ, νώσεως Βιομηχά·νων Κλωστοϋφαν
ακαθαρίστου έγχωρίου προϊόντος'
άνήρχετο τό 1955 είς 34,3%, τύ
1965 23%, τό 1967 είς 22,3% καί
το 1968 είς 19,7%, πράγμα πού
κατατάσσει την χώραν μεταξύ τών
άνεπτυγμΐνο>ν χωρών. Τά άντί
<~οιχα ποσά συμμετοχής τή"ς γε¬ ωργίας δλλων άνεπτυγμένων χω- 8%, Βέλγιον 6,2%, Γαλλία 7,9%! Ιταλία 13,3%. Τό κατά κεφαλήν ενεογοΰ πληθυβμοϋ είς την γεωρ¬ γίαν εΐσόδημα άπό 11.300 δοχ. τό 1955 ανήλθεν είς 17.120 δρχ. τό 1967. Τό ποσοστόν τής καλλιεργου μέΛ-ης εκτάσεως, έν σχέσει μέ τό σύνολον τών ΐκτάσεων, παοουσνά ζε-ι αύξησιν τοΰ ρυθμόν ετησίως τουργών πρός τόν υπουργόν Βιο- Είδικο>τερον Άς τό έν λόγω ΰ>
πάμνημα τονίζεται &τι· είς την
κλωστοίίςραντουργίαν αί πραγματς;
ποιηθείσαι καί υπό πραγματοποίη¬
σιν νέαι έπενδύσε<.ς, υπό επ,κτά- μόνον 0,8%, ώστε νά "δύνατα'Γνά! °™>Χαι τυχαν
λεχθή ότι ή αδξησις της γεωογι* λουν να *
κης παραγοϊγής προήλθεν άπό την «ΦοΟ^γή
έ-ντατικοποίησιν τής γεωργίας. Ή
άοοευομίνη γη ηί,ξήθη κατά τό «άμπτουν ή μετριάζουν την άντί-
δά ϋΛ Ν ί |
στηρίχθησαν είς την αρχήν τοΰ σ
.τολύτοος καινουργοΰ τών είσβγομρ
νων μηχανημάα-ων, ά σχέτω-ς τοΓ
προορισμοΰ αυτών ώς παραγωγι·
κων ή 6οηιθητΛ*ών.
Αί προτάσεις της έπιληφθεΙσηΓ
τοΰ θέματος ομάδος εργασίας
προστίθεται είς τό υπόμνημα, αί
μέλ
περί, τή
τ*ον πλείστας άμφισβρ
καί δυσχερείας, οΰδόλω;·
50% τοΰ προταίθέντος ώς όριον υ¬
πό τής ομάδος εργασίας καί μέ ή
λικίαν κατασκευής δχι μείζον,
τών 10 έτών, επί πάσης δέ α'ιτή
σεως πρός εισαγωγήν μεταχειρι
σμένων κλίιχϊτοϋφαντουργικων μ-
χανημάτο>ν νά υπάρχη καΐ ή συμ
φωνος γνώμη τής ώς άνο 'ΕΛ·ώ<τ· ως, έγγράφίος παραμένη; ε',' τόν αΐτοΰντα. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΛΕΓΓΟΤΡΓΓΑ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΟΣ Τό υπουργείον 'Εμπορίον ίχο- ρήνηοεν αδειαν λειτουργίας είς την άλλοδαπήν άσφαλι— ικήν ε¬ ταιρείαν «Άσσυράνς Ζενεράλ ντέ Φράνς Τ3ί> ή όποία. προήλθεν έκ
τής συγχαΛΐύσεως των έταιρειών
«Λέ Φένιξ ΚομπαΜί Φρανσλέζ ντ'
Άσσνράν ούρ λά 6ί* καί «Άσσυ-
ράνς Ζενεράλ ντέ Φράνς Β1>. Ή
έν λόγο) αδεία λειτουργίας χορη-
γεΐται βάσει τοϋ Νομοθετιχοϋ Δια-
ά
διάστημα 1948 — 66 μέ ρυθμόν νεοίν
5,8% κα'.' κατά τό 1967 άπετέλει
τό 18% τής δλης καλλιεργηοίμου
μ α
τάγματος 400)1970 «περΐ ίδιωτνκής
έπιχειρήσεως άσίΓΰλίσεως^ ούνα-
Τό πάγιον κεφάλαιον είς την
γεωργίαν ίκτός τής άξίας τής γής' πΜρεπτή, νπό τού ΰπουργείου Βιο
υπελογίζετο τό 1967 είς 65,4 δι-! μηχανίας αυτή θά δδει, τούλάχι
σρκ. δραχμών μέ μέσον ρυθμόν στον διά τόν κλάδον τής κ)Λχττο'
■"" ■■'· ------. εΛΐχειρι^σεως αση-αΜσεως^ ί
επί τ% είβαγωγής με-| ται δέ νά Ανακληθή βάσει, τής κει-
έν γένει μηχανημά | μένης νομοθεσίας είς την περ&ττω
Ι σιν παραιβιάβεων τών νόμων καΐ
Τέλος, προτείνεται δτι εάν η εν ( της έν γίνη λειτουργίας τής έται-
λόγω είσαγοογή τίθΐλε θεωρηθή έ ρείας κατά τρόπον ά~.6α*νοντα
των·
κατά την περίοδον
1»60 — 19Β7 είς 6,5%. Είς τό πεν
ταετές πρόγρααμα οίκονομικής ά
Ν'απτνξεως 1968 —72 προθλέπεται
αυξι τίς τοιυ κατά 39 δισεκ. δρχ.
έκ τών οποίων 15 δισεκ. δρχ. ώς
δτίμόσίαι έπενΐδύσει-. Άπό τοΰ
1948 — 50 μέχρι 1965 — 67 ή
φαντονργίας, νά πε^ιορκιθή μόνο·*
είς τά 6οη|θηττικά μτΓχανή.μίΐτα μί
ποσοστιαία <η%ΐιμετοχή τών συντε- λεστών γή καΐ έργασΐα είς την παραγωγικήν διηίδικασίαν έιμειιόιθη, ένώ ή σνμμεταχή τού κεφαλ,αίου έ διπλασιάσθη. πρός τά θΈμΈλιά>δη οιι^φέροντα
τών ήσφαλισιμένων είς αυτήν.
Παραί.λήλως τό υπουργείον
Εμπορίαν άνεκάλεοεν την αδειαν
λειτουργίας τής γαλλικής άοχραλι-
ατικής έταιρείας €Λέ Φένιξ> βιά
•πόν κλάδον ζωής δεδομένου δτι
ή έταιρεία ϊπαυσεν έργαζομένη υ¬
πό την ώς δνω ίπωΜυμίαν λόγω
έπιχειρηματνκής της συγχΐι>ν«.ύβε-
I
ως.
Διά χτιν διευκόλυνσιν τής Έ θνικής Οίκονομίας
ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟΥ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
Δύο νέοι θεσμοί είσάγονται στήν Έλλάδα
'Ειδημοσιεΰθη είς την «'Εφημε-, τόπιν αδείας τής 'Επιτροπης Κε- όν Κεφάλαιον αποδεικνυεται δι
ρίδα τής Κυβερνήσεως», άφοΰ ϊ- φαλαιαγοράς & μέχρι π»σοΰ μή-ύ] ΐγγράφου τίτλον άποκαλουμΐνυν
λαβε την οριστικήν τού μορφήν, τό περβαίνοντος τό Ιν πέμπτον τοΰ
άπό μακρον χρόνον προετοιμαζό- κατα^ε-βλημένου μετοχικού κεφα-
μενον νομοθετημα διά την είσαγω
γήν κα'ι είς την 'Ελλάδα δύο νέ-
ων θε<ΐμων: Τής 'Εταιρείας 'Επεν δύσεων — Χαρτοφυλακίου καί τών Άμοιβαίων κεφαλαίων. Τό σχετικόν Νομοθετικόν Διά- ταγμα ύπ' αριθ. 608)70 εδημοσι¬ εύθη είς τό ϋΛ' αριθμόν 170 (τεϋ χος πρώτον) φύλλον τής «Έφημε οίδος τής Κυβερνήσεως». ΑΙ βασικαί, διατάξεις τού Νομο Θετικοϋ Διατάγματος αναφορικώς πρός τάς δύο νέας κατηγορίας φο οέων, άπό τάς οποίας σννάγονται καί οί έπιδιιοκόμενοι διά τής εΐαα γιογής τοιν σκοποί είναι αί άκόλου θοι. Ώς άποκλειστικός σκοπός τών 'Εταιρειών αυτών καθορίζεται «ή διαχείρισις χαρτοφυλάκιον χρεο- γράφων η μετοχών» ήτοι «όμολο- γιών, μεριδίων ήμεδαπών ή άλλο- δαπών Άμοιβαίων Κεφαλαίίαν, ά ποδείξεις τραπεζικήν καταθέσεων κατ' άρθρ. 9 τοΰ ΑΝ 148)67 καί εντοκα γραμμάτια τοΰ Δημόσιον». Κατώτατον όριον μετοχικοΰ κε φαλαίον όλοσχερώς κατα6ε6λημέ- νον διά τάς έν λόγω 'Εταιρείας ό όρίζεται τό ποσόν των 30 έκατομ μυρίων δραχμιον. Διά την σύστασιν των 'Εταιρει ών 'Επενδύσεων - Χαρτοφυλακίου άπαιτεϊται αδεία της Νομισματι- κής 'Επιτροπης, κατόπιν εΐσηγή- σεως τής Έπιτροπής Κεφαλαΐα- γοράς. Τό Διάταγμα όρίξει έπίστις δτι τα διαθέσιμα των Έταιρειών Έ- πενίύσεων τοποθετοϋνται αποκλει¬ στικώς : α) είς μετοχάς ή όμολογζας εί σηγμένας- είς τό Χρηματιστήριον καί είς μερίδια έλληνικών Άμοι βαίων Κεφαλαίων. β) είς μή εΐσηγμένας είς τδ Χρηματιστήριον μετοχάς άλλά «α- ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΙ' ΕΛΛΗΝ. ΠΡΟΪΌΝΤΑ Τυ Εμπορικόν καί Βιομηχανι- εξορύξεως καί εκμεταλλεύσεως *&ν Επι^λητηριον Αθηνών^ ετ Α ^ωβε τα? παοαγωγικας και ε ς μαρμΑοιον έκ τής λατομι*ής έκτά ^ ^ τα? παοαγωγικας και εξο μαρμΑοιον έκ τής λατομι*ής έκτά σο,ς. Ή ώς δνω δ.άρκεια παρα- "1<1)γικά? °6ν«νώσεις κτα έπιχειρή τείνεται αυτοδικαίως επί μίαν εί- σεΐς τίίς χώρο5 δη έμ^(?ικο1 Ο1' κο1 τής ΜεΎ Β"^ία? ένδΐίι σέτι δεκαετίαν υπό ώοιομένας προ κο1 τής Με,Ύ· ΒΡ"^ία? ένδΐίι" υποθέσεις. Ι <:'Γ0ονται δι« ^ν έξ Ελλάδος μα- ,,-. . ,,. , , ' ί,ικίνν ποομήθίΐαν γυναικείιον ύςα- Ωσαντο>ς, όρίζεται ανώτατον · . - >
. . „ , οματων, τροφιμο)ν, σιδηρικων, εί-
θεμιτόν πάγιον μίσθωμοι έκ πεντα
κοσίων δραχμών
τής
ναλογικόν έκ ποσοστοΰ 5% επί τής
τιμής τού έξορνσσομένον μαρμά
ρου. Τέλος, θεσπίζονται διά τοΰ
δών ?.αϊκής τέχνης, κομψοτεχνηιιά
όν θραχμων κατά στρέααα ... " , , Ι
/ , , ,
V
, 'ων, είδ<ον χΐονοδρομίας, φιαλων, αεμισθωμενης εκτάσεως καί ά , »» , . - .....,. . __ __.- .« , . . ηυστικιων ΑΙγίνης, παιδικων ει- έν λόγω νομοθετηηατος άπαλλίΐ-' ^υστικίων Α1γ{νης, Λών κα; τοματοπολτοΰ. Σχετικάς πληροφορίας παρέχϊΐ η αρμοδία ύπηρεσία τοΰ ΕΒΕΑ. λα{ου τής 'Εταιρείας Έπενδύσεων. γ) είς μετρητά καί τραπεζικάς καταθέσεις Ό) είς μετοχάς - δμολογίας εί σηγμένας είς ξένα χρηματιστήοια, μετοχάς άλλοδαπων 'Εταιρειών έ πενδύσεων ή μερίδια άλλοδαπων Λ μοιβαίων κεφαλαίοιν εν πέμπτον τοθ καταβε6λημένου κεφαλαίου τής 'Εταιρείας έπενιδύσεων, κο^ ε) είς τά άναγκαιοΰντα δια την λειτονργίαν των ϊπιπλα καί βκεύη μή ύπερβα{νοντα τό IV εΐκοστόν το κατα·6εβλημ.ένου κεφάλαιον. Άπαγορεύεται έξ άλλον ή τοπο θέτησις διαθεσίμτον των είς χρεό γραφα ή μετοχάς άνωνύμου 'Εται ρείας υπερβαινούσας τό εν δέκα- τον τοϋ μίτοχικον κεφαλίΐίου τής 'Εταιρείας αυτής τι τό δέκατον τοΰ καταβεβλημένον κεφαλαίου τής 'Εταιρείας 'Επενδύσεων. ΑΙ Εταιρείαι Έπενδύσεων χαρ τοφνλακ(ον υποχρεούνται νά δια- νέμονν είς τούς μετόχονς των κα(3' εκάστην χρήσιν τό σύνολον τών καθαρων κερδων των. Αί Εταιρείαι άπαλλάσσονΐιιΐ παντός φόρον, τέλους, τέλονς χαρ τοσήιμου, είσφοράς, δικαιώματος, ή οίασδήποτε έπιβαρύνσεως ύπίρ τοΰ Δημοσίου ή τρίτον επ), τοΰ κε φαλαίου τιον καΐ τοϋ συνολικόν ?ΐ σοδήματός των. Άπαλλάσσονται έπ£<~ς τοϋ «ρό ρου είσοδΐ)ματος τά μέχρι 30.000 δρχ. καθ* έκαστον οικονομίκόν Ι τος μερίσματα τά είσπραττόμενα ΰ.τό των μετόχων μιάς ή περισσο¬ τέρων 'Εταιρειών Έπενδύσεων - Χαρτοφυλάκιον. 2ον ΤΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΓΑ Ώς Άμοιβαίον Κίφάλαιβν θ'ι διεθνής όμολογία ώς γνίοστόν τά άναφέρει ώς Μιοΰτσουαλ Φάντς) όρίξεται υπό τοΰ Διατάγματος «τό σύνολον ενεργητικόν είς μετρητά, χρεόγοίκρα καΐ μετοχάς, ούτινος τά επί μέρους στοιχεΐοι άνήχουν έξ άδιαιρέτου είς πλείονα πρόβΐο- πα» καί τό οποίον (ενεργητικόν) καθίσταται. κατά τάς διατάξεις τού Διατάγματος αντικείμενον διαχει Ρίσεως 'Ελληνκής Άνωνύμου Έ ταρείας, ή όποία έ|χε ώς αποκλει¬ στικόν σκοπόν τ&ς διαχειρίσεις αύτάς, κατόπιν αδείας τής Νομι- σματικής Έπιτροπής. Μεταξύ των προϋποθέσεων διά την παροχήν αδείας συγκροτησϊ- ως μετά Άμοιβαίου Κετραλα(ου εί ναι δήλωσις τής 'Εταιρείας Δια «μερ*διον> τό οποίον έκδίδει ή Έ
ταιρεία Διαχειρίσεως.
Τό ενεργητικόν τού Άμοι4>αίοι
Κεφάλαιον κατατίθεται πρός φϋ
λίΐξιν είς νομίμως λειτονργονσι ν
είς την Έλλάδ» Τράπεζαν (θεμ,.
τοφύλακα). Τό Διάταγμα καθοοί
ζει έπίσης αποκλειστικόν τρόαιον ί
πε·Μδύσεο>ς τοΰ έν λόγω ένβργη
τικοϋ ανάλογον περίπου πρός τό>
καθοριξόμενον καί διά τάς Έται
ρείας Έπενδύσεων ΧαρτοφυλαχΙ
οχ>.
Κατ' ϊτος διανέμονται είς τοίις
μεριδιούχονς αί πρόσοδοι τοΰ Ά
μοΐιβαίου κεφαλα(ου (τακυι, μερί^
σματα, κέρδη έκ κληρώσεως δμί'
λογιών κλπ.) άφου άφαιρεθοΰν <λΙ τραπεζικαΐ δαπανά1, αί άμοιδαΐ τής Έτ. Διαχειρίσεως καί τοΰ θε ματοιφύλακος κλπ. Τά διαννμόμενα. κέρδη αηαλλασ σονται τοΰ φόρον είσοδήματος Λε καΐ παντός άλ>.ου φόρον, τέλου;,.
Ησφοράς κλπ. μέχρι τοΰ ποοιιιί
τών 30 χιλ. ετησίως κατά αει>ι
διοΰχον.
Τελευταία διάταξις τοΰ Νυμοθε
τικοΰ Διατάγματος άχαγορεύει ι?|ν
«διαφήμισιν χα την υφ' οϊονδήπ»
τε τρόπον διάθεσιν μεριδίων 'Α·
μοι-βαίων Κε<ρίΐλαία>ν ή παρεμφ··
ρών Όργανιβμών συγκεντρώσειος
(ϊποταιαίύσεων δι' οιανδήποτε μορ
φής έπενδύσεις υπό 'Εταιρειών ί|
άλλίον Όργανιαμών έδρενόντων
«ίς την άλλοδαπήν» έκτός εάν χο
ρηγηθή αδεία τβϋ 'Τπουργε{ου
Έμπορίον κατόπιν γνώμης της Έ
ς Κεφαλαιαγοράς.
Μ ΧΟΡΗΓΉΣΙΣ
ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟ Σ
ΔΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗΝ ΤΌΚ12Ν
αποφάσεως τής '
πιτροπής Πιστώσεων τής Νομισμη
κης Έπττιιροπής, παρατείνεται 'μέ
χρι 31ης Δεκεμβριού 1970 ή ίσχί'ζ
προγενεστέρας αυτής αποφάσεως,
διά τής οποίας είχε καθορισθή Λ.
νώτατον δριον έπιτοκίον, μ€χρι τού
Οποίον έΑΐτρέπεταΑ ή χορή,γηβι;
σιιναλλάγματος πρός πληρωμήν τιό
χιον ϊπί είσαγωγών, έκ χωρων ε-
λευθίρον συναλλάγματος^ προθβ-
Γμΐακως διακανονιζομένων.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ
ΕΙΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ
ΕΛΛΗΝ. ΤΛΡΑΡΓΤΡΟΤ
Τό ιθπουργεΐον 'Εμπορ{θν ένη
ΔΙΑΓίΙΣΤΟΥΤΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΣ Ο
ΡΥΘΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
χειρίσεως ότι έντός τριών μηνων
άπό τής χορηγήσεως τής αδείας μίρωσε τά Έμπορικά καί Βιομη-
γαί έκ δασμων διά τάς είσαγωγάς ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ θά κατατεθή πρός τόν σχηματι- χανικά Έπιμελητήρια τής χώρας
«κ τής άλλοδαπής τών μηχανημά ΝΩΠΩΝ ΦΡΟΤΤΩΝ σμόν τοΰ Κεφαλαίου ποσόν τουλ« ώς καΐ τάς κλαδικάς έξαγωγικάς
τοιν πρός εκμετάλλευσιν λατομεί- Ι χιστον 50 έκατομμνρίανν δραχμών. όργανώσεις περΐ τοΰ έκδηλωυέν-
ων μαρμάρου, ώς καΐ άπαλλαγαί· Συμφώνως πρός άρμοδίαν άνα- Έιξ δλλου τό μετοχικόν κεφά- τος γερμανικοΰ ένδιαφέροντος διά
έκ φόρων καΐ εισφορών. Ι κοίνωσιν κατά την 22αν Αύγού λαιον τής Α_. Διαχειρίσεως δέν την προμήθειαν ύδραργύρου έρΐ'-
Διά τών ανωτέρω μέτριον έπιδι στου εξήχθησαν 180 τόννοι ροδαΛΪ πρέπει κατά τό Διάταγμα νά είναι Θράς άποχρώσεως είς ρευστήν κα-
ο'χκεται ή ποοσέλκυσις σοΰαρών έ( νιυν καί 120 τόννοι σταφυλών, ένώ κατώτερον τών 5 έκατ. ήραχμων, τάστασιν.
πενδύσειον πρός εκμετάλλευσιν την 24ην τρέχοντος 70 τόννοι ρο- έκ τών οποίων τά δύο πέμπτα τού Οί ένδιαφερομενοι έξαγωγείς
τών λατομείον μαρμάρον, προσδο δακίνιον καί 50 σταφνλών. Έπίσης λάχιστον πρέπει νά άνήκουν είς καλοϋνται υπό τοϋ υπουργείον Έιι
χάται δέ ή επί συναγωνιστικων κατά την 24ην τοϋ μηνός αί έξα- Άνώνυμον Εταιρείαν μέ όλοσχε- πορίου όπως ΙλθονΛ· είς άπ' εϋθεί
διεθνκδς 6άσείι)ν αΰξησις της πα-| γοιγαΐ φρούτων εκάλυψαν 45 καΐ ρώς κατα6ε6λημένον κεφάλαιον άς επαφήν μετά τοϋ ί ινικοΰ Οί
ραγωγής καί έξαγοιγών μαρμά 75 τόννους ροδακίνων καί σταφν- τονλάχιστον 150 έκατ. δραχμών. κυι< μέσω τής ελληνικάς ρων. Ι λδν άντιστοίχως. . Ή συμμ,ετοχή είς τλ ΆμοιβαΙ άς τής Βόννης. Έντονώτβραι κατέ<ηήσαν αί διαιφ<>ρ<Ηΐ»τ|σεις ε4ς τόν παγκό¬ σμιον στόλον κατά τό τρέχον ι-τος. ΣνγκβκρΗΐένως, αί παραδόβεις νί- ων σκατρών ηγγισαν είς έπίπειδον ρεκόρ, τόσον διά πετρβλαιοφόρα, ίίσον καί διά τά μπάλκ κάρριερς. Ή συμμετοχή τής 'Ελλώβος «Ι; τάς νέας παραδόσεις {ιπηρξβν άξι- οίςήλεντος. Ή ανεν προηγουμένου ζήτησις χωρητικότητος, ή όποία παρατηρβΐται άπό τίνων μηνών, ΰ- πηγόρευσεν την άνάθεσιν περισ¬ σότερον θεαματικών .τ.ρογραμμ<ι. ' τοί<ν είς τ<ι διάςρορα ναυπηγεϊα τοβ κόσμον, μέ δσον τό δυνατόν έγγυ τέρας ήμερομηνίας παραδόσεως,1 πάντως ΰχι ενωρίτερον τοΰ 1973.) Ή έλληνικής πλοιοκτησίας ναυτι-! λία άσφολώς κατά τά άμέσως ποο' σεχή ετη &ά έγγίση νέα ορια έν1 ψει παραδόσεως τών παραγγελθει' σών ν«ων μονάδω·ν·, Ή πρμηεύοΐ' σα της Ελλάδος είς τόν παγκόσιι.1 , αν στίβον των θαίΛσσίοιν μετακρο ρών αναμφισβητήτως θά διατηρη-' "Ηδη, ή έλληνκή πλοιοκτησίας ναυτιλία διατηρεϊ την πρώτην θέ¬ σιν είς τόν κόσμον άπό πλενράς μεταφορικής Ίκανότητος. Συγκ·-- κριμένως αδτη κατέχει χωρη,τοώ- τητα 27-Ο0Ο.ΟΟ0 τόννων γκρός, συμπεριλαμβανομένων καΐ τών ύ·, πό ξένην σημαίαν έλληνικών συα- ται είδικοΊτερον, ότ», ή έλληνικι'ι ναυτιλία θεωρεΐται μία έκ τών μ£- γαλυτέρων ναυτιλαακών δυνάμεων τοΰ κόσμον. Ή Ελλάς, καταλαμ- βάνει, οΰτω την έβδόμην θέσιν,' καλύπτοιισ<ι ποσοστόν 4,4% επί τής παγκοσιμίοιι χωρητικότητος. Εάν, «νως ληφθή ΰπι' όψιν τό σύνολον της υπό Έλλήνων πλοιοκτητ&ν κατ$χ»μέν(ης χωρηηκότττΓος, τό α¬ νωτέρω ποσοστόν άνέρχεται είς 12,8% της παγκοσμίου χωρητικό¬ τητος καί ή Ελλάς καταλαιμδάνίΐ την πρώτην θέσιν παγκοσμίως (διότι τό μεγαλύτερον ιμέρος τής υπό την λιβεριανήν σημαίαν χωρη- τικότης καταλαμβά/νουν έλληνύ- κτητα πλοϊα). Οΰτω ΰπερτερεΐ κα¬ τά 3 περίπου έκατ. κ.ο.χ. καΐ πο- σοστόν 1,5% επί της παγκοσμίου χωρητικότητος — τής δευτέρας Ία'Λωνίας, κατά 3,1 έκατ. κ,ο.χ. καί ποσοστόν 1,6% τής άλλοτε θα- λασοκρατπας Μεγάλης Βρεταν- νίας, κατά 7,5 έκατ. κ.ο.χ. καΐ πό- σοβτόν 3,6% επί τής παγκοσμίου χωοητικότητος το συγχρόνου κη· /.οσσοΰ, τών Ήνωα. Πολιτειων τής Άμιρικής καΐ καττά 13,5 έ¬ κατ. περίπου κ.ο.χ. καί. 6,5% επί τοΰ σύνολον τοϋ ετέρου κολοσσοΰ, τής Σοβ. Ενώσεως. Τά σημαν,τικώτερα αλματα είς τόν έλληνχκής πλ.οιοκτησίας άνε· ςαρτήτο)ς σημαίας στόλον έπραγ- ματοποιήθησαν άπό τοϋ 1968 καΐ έντεΰθβν, μέ σταθερόν ρυθμόν αΰ ξήσεο>ς τής χιορητικότητος μετα¬
ξύ 1.500.000 — 2.000.000 κ,ο.χ.
ετησίως. Τό μεγαλύτερον μερίδι-
ον έκ τής αυξήσεως ταύτης Ησέ-
πραξεν ή Λιβερία. Άτνχώς, αί έν
Ελλάδι πολιτικαί καΐ οΙκονομΜβαί
σι·ιθήχαι, μεταξΰ τών έτών 196.Ί
—67 ήσαν τοίαΰτα», ώστε 6τρε-
■ψαν μακράν τής κ-νανολεύκου τΐ|ν
όγκώδη αύξησιν των έλλη,ν«οχιτή.
τιον πλοίίον. Άπό τοΰ ίτους 1969
έμφανίζεται αύξησις σημαΛΤΐκή
τών υπό ελληνικήν σημαίαν πλοί-
ων, άνελθοϋονι είς τό 70% περίπον
επ;, τοΰ σύνολον τής έλληνικής
.τλοιοκτησίας πλοίων.
Πρό τής έπαναστάσεως ένεγβά
ί) οντο είς τά έλληΛ'ΐκά νηολόγΐιΐ
πλοϊα μικράς χο*ρητικότητος καΐ.
διεγράφοντο τοιαϋτα με·/άλης χω
ρητικότητος κίά μικράς κατά τύ
πλείστον ηλικίας. Οΰτω, ένώ ό άρι
θμός των πλοίων έλληνικής χωρη¬
τικότητος τής Έλληνικής Ναυτι-
λΐας παρέψιεινεν ή αυτή ή έσημεί
,ιινε πτώσιν. Αντιθέτως κατά τό
?τος 1968 —ιδίως ομως τό 1969,
— ήρχισαν νά έγγοάφωντα>ι είς
τά έλλην«κά Μηολόγια πλοϊα κατά
τό πλεϊστον μεγά>.ης χωρη^ικόττε-
τος καΐ μακράς ήλικίας, ένώ διε¬
γράφοντο τά μικρ» παρήλ»κα
πλοϊα. Οΰτω ή χίορητικότης τής
έλληνικής ναυτιλΐας εσημείωσε μί
αν καταπληκτικήν αύξησιν, ήτοι κιχ
τά 1.173.482 κ.ο.χ. καΐ 1-911.969
άντιστοίχιϋ)ς.
ΑΙ γενόμεναι, Ιδία. τό 1969, «ο
βαραΐ διαγραφαί τώΛ- μικοων πα-
ρηλίκων πλοάον άποδεικνύει την
τάσιν άνανεο>σεως τοϋ στόλον μας
ν.α'. τίίν κα'θαράν αύξησιν τής χο
οητικτητος αΰτοΰ.
Ό κΰριας όγκος των υπό την
νυα/νόλίυκον πλοίων άποτελεΐται
έκ φορτι^γών, διαιφόρων επί μί-
ρονς διακρίσεοιν. Μεταξύ των έ¬
τών ΙΠΐιΚ κοί 1969 εσημειώθη πο-
σοστιαιία μείοκΐις τής χο»ρητι*ύττ>
τος τών (ρορτηγΛν (4,8) καί αίί-
ξηα|ί τής τώ· δεΐξ(ΐμενοπλοά»ν (6
4). Τέλος, τύ ποσοστόν τών επι·
ύαττϊγών πλοάον εμειώθη κατά 1
3% διαρκοΰντος τοΰ 1969.
ΑΥΞΗΣΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ
ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟ Ι'ΟΝΤΩΝ
Ζω,ηρόν ενδιαφέρον προκο.Λεί
δΐιεθνώς ή άλ,,ματώδης αύξησις τής
παραγωγης καί καταναλώσειος
τών πετροχημικών προΐόντων είς
την χώραν μας. Χαρακτν,ς>ιστικόν,
ιν προκειμένω, είναι τύ δημοσιευ-
θΐν αρθρον είς τό έκδιδόιμενον
έν Λιβάνω μηνιαίον οικονομικόν
περιοδικόν «Λέ Κομμέρς ντύ Λε
6άν», σχετικώς μέ την πετροχημι
κήν βιομηχανίαν τής Ελλάδος. Ί Ι
διαιτέρίος ϋπογραμμίζεται, ότι ή
προβλεπομένη διά τό άμεσον μέλ'
λον κατανάλωσις πετροχημικων
προϊύντΐον, ιδίως πρώτΐΐΛ' νλοιν
τής Γηοιιηχανίας, π>Λστικίδν, 8ύν«
ται νά ιΐποτελέση την 6άσιν δια
την Βη,μιονργίαν μεγάλον πετροχη
μικοΐ» στγκροτήματος εί; την Έλ
7Λδα.
Περίατέρω ή λιδανική ίπιθεώ-
ΐίησΐί προβαίνει είς έκτιμήσεις τή;
έσωτε,ρικής έν Ελλάδι καταναλιβ
σεως πετροχημικων προϊόντιον, τά
κυριιότερα τών οποίων είναι τά ά
κόλουθα;
Πολναιθΐ'λίνιον: Τό προϊόν ιοιί
το δέν παραγεται σήμερον είς την
'Ελλάδα. Ή κατανάλωσίς τού Λ-
νήλθε τό 1968 είς 20.800 τόννοι·ς
προΰλέπεται δέ νά ανέλθη αυτή
είς 30.000 τόννους τό 1971 καΐ 88.
000 τόννονς τό 1976.
Στυοένιον - Πολνστΐίρίνιον
'Τττίσταται σήϊμερον είς την 'Ελλα
δα μονάς παραγωγ-ής Λθλυατυρε·-
ν£ου τής (Χτόον Κέμικαλ 'Ελ
λάς) Σ.Α. έτησίας δυναμικότι»-
τος 9.000 τόννίινν Λεοίπον έξ εΐσα
γομεΗ'ου στυρενίου. 'ΤπολογΚΓ-
ται ότι τό 1971 ή κατανάλωσις το
λνΓττΐ'οενιου θά νπερβίί τονς 15.
1)00 τόννους ένησίωζ.
Χλυ>ριοϊ)χον πολυβινύλιον: Είς
το ΰφιστάμενον τ|δη είς την 'Ελλά
0α πετροχημ,ικον συγκρότημα τής
εταιρείας «ΕΣΣΟ - ΠΑΠΠΑΣ»
παράγονται 18.000 τόννοι αΐθυλί
νεον διά την κάλυψιν των άναγκών
είς τετρααιθυλιοτίχον μόλυβδον.
Τό σύνολον τής καταναλώσϊοι;
χ/".ο)οιοΰχου καί πολυιβινυλίον άνηλ
θε τό 1967 είς 10.843 τόννυνς κα'ι
είς 14.561 τόννους τό 1968. Προ
βλέπεται ότι μέχηι τό 1967 ή κ«·
τηνάλωσις τον θά υπερβή ιονς
2Β - 30 χιλ. τόννους.
"Ακρΐ'λονιτρίλιον: Ή κ»ι ΓανΛ·
7.ωσις άκρνλικίδν σννθετικών Ινδν
ανήλθε τό 1969 είς 3.500 τόννονς.
2νντόιμο>ς θά αρχίση ή λειτουρ-
για μονάδος δυνημικότητυς 4.000
τόννων έτησίοις. Τό δψος των ά
-.αγκίϋν είς άκρνλονιτρίλιον προ-
Ολεπεται ν' ανέλθη τό 1976 είς 10.
000 τόννους.
Ή κατανάλ(Λσις τών ανωτέρω
εΐδων δύναται νά στηρίξη χήγ λει
τουργίαν συγκροτήματος παραγ<ο γής πετροχημικωΛ' προΐόντων έτη οίας παραγοιγικής ίκανοτητος 70. 000 αΐθνλενίου, 50.000 τόννο>ν πό
λυαιιθι>λενίον, 20.000 τόννων χλω-
θιούχου πολτιβινυλίο\, 15.000 τόνν
ν(ον στνοενίον, 10.400 τόννων ά-
κρυλονιτριλίου, 36.400 τόννων δω
δεκνλικής βεξόλης. Ή άπαΐτουαε
νη έπέΛ-δι<σις διά τό ώς δνω συγ κροτημα νπολογίζεται είς 50 έκατ· δολλ. Κατά τάς υπαρχούσας πλη ηοφορίας ή έλληνική Κυβέρνησις κινεϊται δραστηρίως δ ιά την δη¬ μ» ονργίαν αύτοϋ. Ύπεύθυνοι συαφώνως τδ ΙΟθ'!) 1938 •ΙδιοκτήτΓΐς - Διευθυνττκ; ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικΐα Ναυάρχου Βότοη 59 Ποοϊοτάυενος Τυπονρα»εΙο σ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ Κστοικία Χπαοτάκου 12 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν τών Άξιοτ. Διοικήσεων Άνω· νύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Περιωρισμένης _ύ- *Μνης ότι δι' άηοφάαβως τού κ. Υπονργού ΈμηορΙον ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσαυ- θείσης είς τό ύπ' αριθ. 860)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών(, δρίζεται ότι δύναν¬ ται νά συνεχίσωσι δημοα εύονσαι εγκύρως τάς Προ· σχΐήβεις «ών Γεν. Συνελενο'εων καί «ούς Ίο-ολογι· σμούς των διά «ής σίκονομίκής μας έαΐημερίδος «ΟΙ· ΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο μεχρι <ο0οε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- ΚΗΣ» πρό «ής βνγχο»*εύοεώς της.

Άναζήτησις οξειδίου τοθ άλουμινίο» έντός διαλύματος τσι-
μ,έντου διά τοθ φασματοφωτομέτρου.
ΑΙ ΕΡΓΟΛΗΠτΊκαΤοΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΑΝΤΙ6ΕΤ0Ι
ΠΡΟΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΕΡΓίΤΟΝ 0ΙΚ0Δ0Μ0Ν
Κοινή εξεδηλώθη οκά
φοράν, ή άντίιθεσΐς τής έργοδοσί-'
άς κ«τά των διεκδικήσεων των)
έργατοτε.χνιτών οίκοόόμων, των
άπασχολουμένωΛ' είς αμφοτέρας
τούς τομεϊς, τόσον των δημοσίαν
όσον καί. των ίοιιοτικών έργων.
Ούτω, αί τέσσαρες έργοληπι-
καΐ, όργανώσεις τών έργοληππώ|'
- κατασκευαστών τής χώρας ήναν-
•αώθησοϊν πρός τάς βασικάς αξι¬
ώσεις των έργατοτεχνντών οίκοδό-
μων διά την μείωσιν των ώρών
εργασίας κα$, την αύξησιν1 τής ά-
μοιβής των. ΑΙ τέσσαρε-ς όργανο')-
σεις είναι αί ΠΕΔΜΕΔΕ, ΠΕΣΕ,
2ΑΊΤΒ κα ΠΕΕΚΌΤΕ, έκπροσω-
ποβν δέ τούς διπλωματοΰχους μη-
χανωοους έβγολήπτας, τοΰς μή μη-
χανικούς έργολήπτας, τάς Α. Κ.
τεχνικάς έταιριείας καιί τέλος τοΰς
κατασκευαστάς των ίδιωτικών οί-
κοδομικών ϊργο>ν. Καί αί τέσσα-
ρε; διά κοινοϋ ύπομνήματσς πρός
τοΰς ί,—ουργούς Συντονισαοΰ, Δη-
,ίο<Αϋτ "Εργων ν/Α Εργασίας* χαρακτηρίζον ν ώς «παραλάγους, άντεργατικάς κο ώς Λγούσας είς ΰπΓρμετρον ανατίμησις τού κόστους των δημοσίων καΐ, ίδιαντικών έρ¬ γων» τάς άποΑΤήσεις των οίκοδό- μων όπως περιορισθούν αί ώραι εργασίας είς 7 ημερησίως καί Ο διά τό Σάββατον — παρεχομενης δέ τής εργασίας σννιεχώς, άνευ αεσημβρινής διακοπης — ένώ ταυ¬ τοχρόνως κβιθΐΒρωθοΰν έπϋδομα άνθνγιεινης εργασίας έξ 20% καί ελαχίστη, δρια ημερομίσθιον διά μέν τόν κοινόν εργάτην είς 200 δρχ. καί τόν τεχνίτην 250 δρχ. "Ηδη, τα αίτήματα αύτά των οί κοδόμιον Απεκρούσθησαν υπό των ρργοδοτών μέ ά.τοτέλ.εσμα ή μετα- |ϋ των διαφορά νά παρεπέμφθη είς τα διαιτητικά δικασ'τήρια. Ειδικώτερον διά τό αϊτημα των εργαζομένων περί καιθΐερώσ&ως τοΰ 7ώρου, αί τέοσαρες κατασκεν- αστ*κα{| οργανώσεις τονίζουν. Ή έκπροσώπησις τών εργαζομέ¬ νων έπΐιδΐ/ώκει συνεχως νά νομιμο¬ ποιηθή τό 7α>ρον δια τών οιυλλογι-
κόίν συμβάσειον, δπερ άποκρούουν
οί έργοδύται «ούχι πρός Ιδιον συμ¬
φέρον, άλλ' έν συνοισθήσει τής
άνάγκης άποφυγής τής μειώσεως
τού ρυθμοΰ είς τόν ταμέα τούτον
καί τής συγκρατήΐΓεως τοΰ κόστονς
των δημοσίων καί των Ιοιω>τικ6>ν
έργον. Διότι κα'τά φυσικόν λόγον
ή ελάττωσις τοΰ ώραρίον έ&δομα-
διαίας εργασίας κατά 5 ώρας (δ*ά
τό Σάββατον ?χει γίνει άποδε*κτή
καΐ έφαιρμόζεται. 6ωρος έργαιοΐα)
επέφερε Αφ' ενός μρίοισιν τοθ Απο-
διδομένον ίργου κ.θιτά 12% καί, άφ'
ετέρου ϊσόϊτοσον αύξησιν τού , εί;
εργασίαν κοστους των <.ρ"γων. 'Άν1 ϊξ άλλον π»ρααχεΐθτί έργασία τή; 8ης ώρας ύπερωριακί», αυτή ίϊα- 6αρύνε»τ«ι κατά μέσον δρον, μέ 50% κα οΰτω ή ανατίμησις Της εργασίας έν τη κατασκευή των Ερ- γων οΰσιαστικως φβάνει. τό 30%. Περαιτέρω, οί κατασκευασταΐ *- πιμένουν ότι με£ωσι<ς των ώρών ερ¬ γασίας είναι Απα,ράδεκτος καί διά τόν λόγον ότι τό διαιθέ<τιμον εργα¬ τικόν δυναμικόν τοϋ τομέως των ρργο>ν σννεχώς μειονται διά τής
εξόδον είς την άλλοδαπήν, καΐθ5 8ν
χρόνον αί έπενδυτικαί άνάγκιαι τΐης
χώρας αύξάνουν. Άρα ύποστηρί-
ΐ,ουν, ή μεία>σις των ώρών έριγασί-
πς τοΰ προσωπικού της Κατασκρυ
ής είναι θέμα «δημοσίου συμφέβον-
τος» καί ώς τοιούτον δέον ,νά άντι-
μετω.τισθη.
Έν συνεχεία, αί τεσσαρες έσγο-
δοτικα'. δργα"νώισει.ς τοΛίζουν δτι
ν.αιΐ ό καιθορισίμός τοΰ ΰψους τίδν
'ΐμρρομΜτθίων αϊταιτεί γενικωτιεραλ
κυβερνητικήν παρέιμιβασΊν, διά τούς
ίοίουις ώς αΛ'ω λόγους «καί
διότι ήδη τα διαμορφωθέν
των ήμερομισ'θίων των έργατοτε-
χνιτων ?χει φθάΐσει είς τό δ"ριον
άνοχης τής έθνικτνς οϊκονομΐια.ς».
Είς τό <τημεϊον αυτό, ΰπογραμ- μίϊεται δτι έκαστον καταβαλλόμε¬ νον ημερομίσθιον έπι&αρΰνεταιι ση- με,ρ,ον ιιέ έργαδοτικάς είσφοράς πρός Λσφαλικττΐ,κοΰς όργανισμοΰς κιιρίας κ«1 έπικουρικής άσφαλ£σε- (ος κλπ. καίτά ποσοστόν 57,3%, είς την .-τραγματικόττιτα δέ έγ"γίξρι τό 75% διότι κατά τό πλείστον οί Ιρ^ γοδόται επι>βαρννιονται καΐ μέ ΐάς
εργατικάς είσϊροράς λόγω άΐιώθε-
ιΐ)ς των εργαζομένων νά λσψιιβά-
νουν τάς άποιδιοχάς των «καθοιρας».
Τοιαύται άνατΐμήσεις, προ<ττί- θεται, δέν θίγουν άμεσος -πούς έρ- γολ.ή,-ττας — οί όποϊοι ώφελουντία διά τοϋ {>πολ»γιισιμον τοΰ ποσοστοΰ
έργολΛΐβμκοΰ όφέλους &!$, ΰψηλοτέ-
ρου ποσοστοΰ — πλήν δμως έκ λό¬
γον γενικωτέροα) συμφέοοντος έν-
δεΊ'κνυται νά άϊΐοφευχ'θοιΰν τ άλλως
κλιμακω&οΰν είς τα άνεκτά δ?ια
τής έΐθνικης οίκονομίας. Τέλος οί
καταισκρτιασταίΐ ζητοϋν νά εφαρμο¬
σθή τύ Ρο,ρον, ό'παυ τουτο παρα-
Γιΐάξεται (έτσιτ)ελνΐκ<ος» καί τό κό- στος τής καΐτασκενης νά διατηρη¬ θή ΒΪ,ς άνεκτά έπίπεθτΐ. Η ΕΝ ΠΟΛΕΜΩ ΝΑΥΤϋΣΦΑΛΙΣΙΣ Τό γεγονός <ίτι ή πρόσφατος, πρός τούς όποίους θ' όμιλία πρός τα μί σθρ, προκειμένου νά ίξαοφαλίυ,- * ά η ργή /η τοΰ 'ίίλληνικοΰ *Αλληλαστταλι ( τε, κατά την τεχντκήν των (ττιχρΰ Όογΐινισμοϋ δέν ήρμηλΓ» λειών, την λίγομένην άϋφαλ ασφαλειαν έ θη ώς θά £δει άπό τών στηλών ναντι κίνδυνον», τού οικονομικόν Τύπου, επιβάλλη, Βεβαίως, ίσως, «ιαιήρ λλ< Λομίζοιιεν·, την ανάλυσιν της, διό των πύλρμος». Ιδιαιτέρως α,ν Αΐ(· τι τό πρριρχόμενόν της, ϊχει υχι φθη ϊιπ' δψιν, ότι ή μιΐαΛ,,/.ϊκι· ιιόνον ναυτιλιακήν, άλλά καΐ εύρυ κή ναυτιλία έστηςίχθη είς; ιιΐ, ά,,ι, τι'ραν σημασίαν, ι Ιςημιώσεΐς καί τα κέρδη τού Β'. Έν. προοιμίου θά ΐίδει να τονί- Παγκοσμίου Ιΐολέμ'ΐυ, ώς χ&ι τό,·>
σι·ιμιν δτι ό Ελληνικάς 'Λλληλα- διαφάρον τοπικάς πολέμων νΚ.,.
σφαλιστΐϊώς Όογαλΐσμός Κινδύ ςέα κλπ.), Έν χούτοις, σήμερον
νιιν Πολέμου (ΑΟΚΠ) δέν είναι ί| «μήτηρ» τής ναυτιλίας μας ίΓ
«νΓθϊδρυΟαςν ύφίστατο και δή ί- ναι ή διεθ'.ής ειρήνη κα; ή π<«γ πιτιΐχός Από τοϋ 1961 έν Λολδ!- κόσμιος οίκονομική ανάπτυξις, η νω' καί ήδη είς τους κόλ.τηνς τοί ό.τοία καί έπιτρέπει την δνοΰον κιιλΰπτονται περισσότερα άπό 1. τού δ'.εθνοΰς ε'μπορίου καί, κακΐ 230 πλοΐα, ήτοι μέγα μέρος το.ν ν υπό Ελληνικήν σημαίαν. Έν τούτοις, ό οργανισμός αΰ- τός, έργάξεται μέχρι τούδε ώς €θύώρ - Ρίσκς Κλάμπ», ήτοι ώς Ιδιωτική κοΐνοπραξία, υπό Βρεττα νόν διοχειριστήν — τούς Θός Μίλ λερ καί Τίους — καΐ καλύπτε,ι μόνον πολεμικούς κινδύνους έν καιρώ είρήνης (π.χ. τοπική σύροα ξις). Τουτο σημαίνει, δτι την κα λνψιν τών εντέυθεν περιωρισμένης ΐκτάσεος ζημιών — άφοΰ δέν κα λύπτεται ό κίνδυνος έκ «πολεμι¬ κόν γεγονότων ?ν πολέμοι» την άναλαμβάνει, μέσο) τής Λλλη λασφαλίσεο)ς, ή ελευθέρα Αν τα σφαλιστική Αγορά καί, δχι τη, τά όποϊα είτε θά δΐαθέσοι·ν ΡΪτε θά χρησιμοποιοΰν τόν Έλλην ι κόν στόλον έν περιπτώσει γενικης 'Τπύ την ανωτέρω ΛιΛκρισιν, δ μιος, ή κατωτέρω Λρωθυπυι>(?γικη
<ίποι)ης άποκτδ ίδΐαίτΐρον αν χίΙ στγκεκαλυμμένον νόημα: «Πατήρ πάντων πόλβμυς —-· εί πεν ό κ. Γ. Παπαβόπουλ.ος. Κατ μέ την τοιαύτην τ>έστν δι' δλον^,
τοϋς άνθρώπους, 8ρλ· ημπορεί νά
περιμένη κανεΐς, δτι θά προασπι-
σουν (Σ.Σ. την Ελληνικήν νου-
τιλίαν) οί αλλοι».
•«Σκεφθήτε ποίας άναβτυλΛς εί¬
ναι δυνατόν νά παρεμο'άλουν δνια
μβις, ίπιθνμοΰσαι νά
την πρόοδον τής Ναυπλίας μο,ι,,
ώς αδτη έμφανίΐζεται «τήμεροι
μέσω των διαφόοιον β(»γανισμω.
ΜΛΤΤΚΣ ΕΙ2 ΤΛΧ ΓΚΙΤΟΝΙ ΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
ΕΙΣ ΙΔΙΩΤΑΣ ΜΗΧΑΜΟΥΣ Ο ΕΑΕΓΧΟΣ ΤΩΝ
ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΛΕΨΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ; ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Δύο σημαντικοί τομεϊς της κρα-
τικής κατασκευαστικής δραστηριό¬
τητος μελετώνται
ι ίς την ιδιωτικήν
νά άνατεθοΰν
πρωτοβουλίαν.
τίς
συνέπειαν, την αΰξησιν των Οί.
λασσίων μεταφορών.
Άλλά, βεβαίως, ό κ.
πουργός, λέγων τ' άνωτέρο)
τό γεΰμα των Έλλήνων έφοπλ,·
«των, ύπηνίχθη τούς κίνδυνον,
ενός νέου παγκοσμίου πολέμου, ϊ
ναντι των οποίον είς την θυσίαν
είναι άνασφάλιστος ή Έλλτγνιν.ή
Λλ.οιοκτησία — ίσως καΐ έξ αίτίας
της. Έν τούτοις, δέν δυνάμει*,.
;ιαρά νά Αναμείνωμεν νά μάς κπ
λϋψουν οί «δλλοι>, έναντι των <5ϊ 6αία>ν ζημιων, ήτοι έκείνοι οί ό-
ποϊοι θά κάμοιιν χρήσιν τών «πή
ρεσιών τών Έλληντκών πλόίων.
Καϊ οί €&λλοι> αύτοι είναι προφα,
νώς οί Βοριιοατλαντικοί σύμμ».
χοί μας, οί οποίαι, Λλλωστε, εχουι'
ήδη άναλαυϊΐ την κάλυψιν των πό
λεμικών κινδύνων καί διά σημαίας
ίκτός τής συμμαχίας, ώς το9 Πά
ι'αμά καί της Λιβερίας, υπό ιή·
οποίαν ευρίσκεται μέγα μέρος «ΰ|
Άμερικανικοΰ ίμποριχοΰ στόλον,
ένώ ό Νορβιγνικός ίμπορικός ο*τό
λος Εχει υπαχθή είς τό Βρεττι-ν
κόν σχέδιον άσψαλίσβως· κ«τά πό
λέμου (Ούώρ - Ρίσκ Σκήμ), 5ι»ι
μίαν μεταβατικήν περίοδον.
Τώρα, τό κατά. πόσον ή «τυμμ,ν
χική κάλυψις αυτή θά Εδει νά χ«;
τανεμηθ·ή, μέσω τοϋ διαχειρισταί)
τού άλλησφαλιστικου' όργανισμοθ
ή θά ανήκη είς κρατικόν «ίμπέρι
ουμ», είναι θέμα πραγματικόν, ε¬
πί τοΰ οποίον αναμένομεν τάς έ-
ξελίξεις διά νά
Πρόκειται περ' τοΰ έλέγχου τί>ν
μελετών των ϊργων τοϋ Δημοσίου
άφ' ενός καί την επίβλεψιν
/ατασκευής των άφ' ετέρου,
ί, κρατιν.ή μηχανή νά Λπαγκιστοίο
0ή άπό την ευθύνην λεπτοαεοοΰς
παρακοΑθυθήσεως τΛν δΰο «ύτίη·
(ΐάσριον, δκιτηροΰσα ΛποκτδήποΓε
ιήν εποπτείαν των.
Τύ όλον θέμα μρ/.ετα έπιτρο-
-ιή εργασίας άπό ΰπΓ,ρεσιαν.οΰς
καί έξιουπηρεσιακους παράγοντος.
"Εχει ήδη γίνει μΐα πριότη έξεύ
ρεσις λΰσειον, αί ύποϊαι πλαισιοϋν
τηι ώς εξής:
1. Είς περίπτωσιν άδυιναμ(ας
των τεχνικων ύπηρεσιων τοί Δημ ο
ότου καΐ τίόν ΝΠΔΔ νά έλέγχοΐΎ
τάς μελέτας Ιργων τής άρμοοιότη
τος των, θά δύνανται νά τόν Λ
ναβέτουν είς ιδιώτας διπλωματοι'»-
χους μηχανικούς ΐ'Ελεγκτάς Με
λετών», σι>μφ<δνίι>ς πρός τα προ¬
βλεπόμενα υπό τοϋ Ισχύοντος Κα
νονισμοϋ 'ΑΛ'αθέβεως Μελετών
Προγράμματος Δημοσίων Έπεν
δύσεων (ΚΑΜΠΛΕ). Ή υπό ε¬
φαρμογήν νέα τακτική βά ποοΰλέ
πή λεπτομερώς τα τρία βασικ* καί
κύρια προβλή.ματα τοϋ έγχειρήμα πολιτικήν.
τος, τιοΰ είναι ή εΰθύνη των «Έ
λεγκτών Μηχανικόν», ή άμοιΡή
των καί τό αντικείμενον τηΰ
γου πού θά τοϋς άνατίθετα·..
2. Δύναται ΐπίσης νά άνατίθϊταΐ
είς «ΕΙδικά ΓραφεΙα Έπιβλέψεος γκίλ, κατά την επάνοδον τού εκ
Κατασκενών Έργων» ή επίβλεψις Βρνξελλών, οπου μετέσχε των ερ
κατασκρυής Εργον τού Δημοσίου, γασιών τής Έπιτροπής Σννδεσι·-
τών ΝΠΔΔ ακΐ ιών Εργων κοινΤ,ς ως τής Τουρκίας μετά τής Κοινής
ωφελείας, είς περίπτωσιν άδυνι-' Άγοράς, προέβη είς οηλώίΤΕΐς
μίας τόν τεχνικων το>ν ύπηηεοι- πρός τόν Τύπον επ) των διε,α-
ί.ν Οπιος φέρουν είς πέρας ταύτην- ( χθΡΐσών συνομιλιων ν.αι είπεν, με-
Άπομένει νά καθορισθοΰν λεπτο-, ταξύ άλλον, δτι αί συνομιλίαι <ιυ μεροίς ή σύνθεσις των ειδικόν ται ποοωθήιθησαν σημαντικώς και «υτων γραφείων, πού θά δτιμιον(/[ υτι ευρίσκονται ήδη είς τό τελευ- γηθοϋν άπό τό έν ενεργεια έπιστη ταίον στάδιον. «Αί εργασίαι τής διατυπώσε'ος τώνάποφάσιον ποϋ έλι'ΐιφθησαν, ίΐ πεν έν συνεχείο;, θά διαρκέσουν μέχρι τού προσεχούς Η ΕΝΤΑΞΙΣ. ΤΗΣ ΤΟΤΡΚΤΑ 2 ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΤΗΣ Ε. Ο. Κ. ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ.— Ό υπσυ-ργ<-ς των Εξωτερικών κ. Τσαγλαγιαν- μονικόν δυναμικόν της χώρας, .ιου ασχολειται μΐ τόν τομέα των αελι των των έργων. Θά *.<ιθορισθοεν έπίσης ή δυναμικότης των άλλά καί ό τρόπος έξαρτήσεως άπό την όπότε θά καταστή βυνατή ί έ έ ό άφη τής συμφωνίας διά υπ.ν διοίκησιν, έν προκειμένω τό ύπονο γεϊον τών Δημόσιον "Εργων, Αλ¬ λά καΐ τά αλλα ύπουργεΐα η φο- ρκΐς τοΰ προγράμματος δημόσιον έπενδύσεων, ωστε νά μή άποξενο θούν τών ϊργων. Σχετική πρότασις Οιά την έπΐ- :ιρουμένην μεταβολ.ήν ϊχει υπο γράφη τήςσνμφωνίας, διά τής ο¬ ποίας ή Τονρκία θά δυνήθη νά έν ταχ'θΐ) είς την μεταβατικήν περίο- δοντής ΣυνδέσεοΊς της». Ό κ. ύπουργός συνεχ(ζοη· στ«ν- ώψισεν είς πέντε σημεία τα Απο- τελέσματα των συνομιλιων, καθο ρίσας αύτά ώς εξής: Οληΐθτΐ πρός τό υπουργείον των Ο Επετεύχθη άπολντος άπα/.- ι μοσίον "Εηγων, τό οποίον ίίδη λαγή έκ τελωνειακών δίχσμλον το>ν
την μελετδ, έν άναφορα πρός την, τουρκικών προϊόντιυν τ(δν είσαγο-
Ασκονμένην γενικήν διοικητικήν μίνον είς τάς χώθ«ς τή: Κοινής
Άγοράς.
ΙΙώς ρυθμίζετα: τελικώς τό έπί·μαχον θέμα
Θ'ΑΝΤΕΜΕΤΩΠΙΣΘΟΥΝ ΕΥΝΟΊΚΑΕΚΚΡΕΜΗ
ΒΙΟΜ)ΝΙΚΑ ΟΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ
Τά άπα<τχολοΰντα την έλληνι- μων, τελών, είς 6άρος των 6ιο- κήν βιομηχανίαν γεντκώτερα προ μηχανιών, δυσαναλόγων πρός τα; ι (>λήματα, απετέλεσαν αντικείμενον είς αύτάς παρεχομένας υπηρεσίας,
εύρείας συσκέψεως, συγκροτηθΕί- έδήλο)οε δέ τέλος, δτι έγκανιάζει
σης είς τά γραφεΐα τοΰ Συνδέ- αιενήν επαφήν μετά τού ΣΕΒ, 'ι
αμον Έλλήνων Βιομηχάνων ύ- ναμένει δέ τόν υπό τής δΐοικήσβ
πό την προεδρίαν τοϋ ύπουργοϋ ιός τού καθορισμόν τής ήμερομηνί
ι Βκ>μηχαν£ας κ. Κιιπραίου. Είδ'- άς της προσεχούς επισκέψεως τον.
ι κώτερον έθίγησαν θέματα συνδεό Τής συσκέψεως μετέσχον, πλήν
. μενά μέ την ανανέωσιν τοτ) μηχ<* δλλων, ό διοικητής ττΐς ΕΤΒΑ κ. Ι νικοΰ έξοπλισμρΰ των μονάιβων ιιέ Πανας, δ ϋποοιοικητής τ-ής ΔΕίΙ | την επαρχιακήν βιομηχανίαν, μ γ κ. Πανταξόπουλος, υπηρβσΐακοί τά ρόγιαλτις, τηιν ύποΛομ·ίγν είς παράγοντες τού υπουργείον Βιομη τάς δημιουργουμένας βΐομηχανι- χαν£ας καί τά προεορΐΐα των κυ κάς ζώνας, καΐ την κατασκευήν ^ιωτέριον κλαθΐκών όργανώοεων έργατικών κιΐτοικιών είς αυτάς ΐτ}ς μεταποιήσεως. κλπ. Ι "Ομιλών ό ΚυπραΙος, ΛνεφΡρ- ---------------—------------------------- θη είς τό θιομηχανικόν παρελθόν ΝΕ Α ΕίΜΠΟΡΙΚΗ τού, Λπόοροια τοϋ δποίου είναι ή ΑΜΑΞΟΣΤΟΓΧΙΑ βαβεΐα γνώσις των σχετικήν «ρο ΑΦΗΝΩΝ — ΜΟΝΑΧΟΤ βλημάτων καί τό ενδιαφέρον το«| Νέαν -ταχείαν εμπορικήν άμαξο ΕΥΝΟ'Ι'ΚΟΙ ΟΡΟΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΑΝΕΙ0Δ0ΤΗΣ1Ν ΤΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Είς νέοΐ'ς εύνοϊκωτέρους δρους δανειοδοτήσεως θ"ά ύπόκεινται έφε ξή·ς αί τοαιρΐισηκαί έπιχειρήσεις. Σχεαική απόφασις βλήιφιθτι υπό τής Νομιιομ. Έπιτροπής. Ή δανει οδότησΐς άφορ^ κεφάλαια κινή¬ σεως ξενοιδοχεΜΜθών έπιχειρΐησεανν, μέ ετήσιον κύκλον εργασιών του¬ λάχιστον 6 έκατ. δρχ., κατά του- θΜττικίδν γρακρείο», μέ ε'ισαγόμε- νον ετήσιον (πη«ά1λλα·γμα 200.000 δολλ. Τά δάνεια θά χορηγοΰνται είς μέν τάς ξενοδοχεκΐ,κάς έπιχει<ιή- σεις άπό 20 Νοεμβοίου μεχρι ,30-ΰ,ς Απριλίου επόμενον ετους, είς δέ τά ταξιδκοπκά γραφεία Από 20 Σεπτε,μβρίου μϊχρι 31ης Μαοτίου. Τά χορηγούμενα δάνεια θά είνοι διοδεκαμήνου διαρκείας, Αρχομέ¬ νη; άπό τής ώς ανο) ήμερομηνίας ένάρξροις. Ή ανανέωσις των δα- νεάον θά πηαγματοιποιήιτηι κατό¬ πιν ('/τπ(τάίΤΡ(ΐ)ς τοΰ ΕΟΤ. Ή εξυ¬ πηρέτησις των δονείοιν θά γίνεται δι' ανοικτόν τ<3Γχοντος λογαοια-' σιιοΰ αύξο^ιειοιιμένιου ΰψοιις. Οί δανειολήπται δικαιοΰνται οπίος Λ-1 ποτεδήποτε, Από τής ργκριίσρίο; τοϋ δανείου πον. Ανα>.αμβάΛ"οι·ν τουτο
όλικως ¥ τμηιματικώς.
Αί δανειοδοτούμεναι έπιχε·ιρή-
σπς ίκτοχρεοϋντ(α δπ<ιις τού>Λχι-
στον όίπαί; τοΰ έ'τονς κλρ(οι<ν τόν λογαριασμόν τοιν, τούτου 5μ<')ς μίι επΐτρεπομρνου πρό της παρελπ'»σ! ο»ς ε-νό; μηνός τουλάχιστον ΑπιΊ τής άναλήψεοις τοΰ δανείοτ. Τέλη;, ε'νρκςιίθη οποις, τά ϊτγι Γττάιμενα. δάνεια τής κατηγορία: ταιΊτης, δύνανται νά ίξοφληθοϋι μεχρι τής 1ης Δεκέμβριον 197( ποοκειμρνον περί ξενοδ·οχειαν.ώι Γ.τιχειρή<τεο)ν κα) μέχρι τής Ιηΐ Όκτο>6ρίου 1970 ποοκπμρνον π--
ο ταξιδιωτικών γραφείιον. Τιητόι
καταβληθεϊσαι δόσεις νά άναλη
φθοΰν έκ νίΌΐ', τηροκμρνηιξ τή>
ώς άνιο κατ>ορ«ςομτνης νέ άς δικδι
κασίας.
Η ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ
'ΙΙ έφετεινή τουριστική κίνησιι
έκ τοΰ έξοιτερικοΰ εΐνο* σημαντι
κώς ανωτέρα έκ τής άντιστοίχοι
τού 1969. Τουτο έπιβεβαιοϋται ε>
τι7>ν δεδομένΐΰν τοϋ πρώτου τετρα
μηνου τοΰ 1970.
Συμφτόνοις πρός στοιχεΐα τήι
ΕΣΤΕ, τό σύνολον των άφίξεων
κατά την έν λόγω περίοδον ήτο
ηύθημ,ένον κατά 21,2% Εναν τ.
18% τής άντιστοίχου τοιαύτης; τοΰ
1969. Τό γεγονός τουτο αποτελεί
ένδειξιν δτι ό άηιιθμός τίόν τονσι-
στών ι'κ τοΰ εξωτερικόν κατά τα
1970 θά υπερβή πάν προηγοΐ'μρ-
νον.
Γ'ιΤ την άπό ετοιις ε5ς ετος αΰ
ϊιισ ν τοΰ τονριστικοΰ ορνιιιατο^
-ηός την Έλλάδα συμβάλλει καί
Ί αχρτική σταθερότης των τίμιον,
ή όποί(Α έιξασφαλίξει είς τοΰς ξέ-
-οΐ'ς ^«,ιιηλόν ν.ι'κττος διακοπων ε-ίς
την Έλλάδα,, ώς ναί ή πιη·ρχής
επίκτησ.ς καί, βρλτίοισις τής τού
ριστιχής ΰποδο.μής τής χώρας
Κατά την τελευταίαν τριετίαν «γε
νοΛτο στκααντικαί έπενιδύσρί- -Ις
εργα τά όποϊα ύπο-βοηβοϋν την ά
ν^ιπτνξιν τοΰ τουρισμοΰ (λιμϊνες
άΓροδηίίιιια, όδινοΐ Αοτη·
την, άκολοΰθτος δέ Ιτόνκίε τδ «υ-
ί.ερνητικόν ίΛδϊαφέρον βιά τόν λ
ρυκτόν πλούτον τί)ς χώρας χαΐ Α
νε<ρέρθη είς τάς οΊεξαγομένας ε ρεύνας Λιά πετρέλαιβ. Ποοηγονμένως προσεφώνησε τον χ. Κυπραίον δ πρόεδρος τοΰ' ΣΕΒ κ- Μητσός, ό οποίος καΐ σε την απεριόρκττον τον πρός την προσοπικότητα αου κ. Λπουογου", προερχομίνου ίκ της βιομηχανικώς τάξεως. Τά είδικώτϊρον τεθ'έ'ντβ θ*μα ια, ν,ατά την ίπακολουθήσασαν είναι τά άκόλονθα: ή άτέλεια διά τΤ>ν Λ
νανέωοΐν τοΰ μηχανακοϋ έξοπλι
ομοΦ των μοναθων (Ν. 3949)59)
ώς καί τό θέμα τής
βιομηχανΐας (Ν. 3»13)δ5). Ό κ.
Κυπραΐος υπεσχέθη δτι τά προβλή
ματα αύτά θά έπιλυβοΰν κατά •τρό
πον Ικανοποιητικόν διά την βιομη
χην(αν, διατηρήσας επιφύλαξιν
ώς πρός τάς προϋποθέ<τεις κατα- των παλαιών μηχανημά- τίον. Ρόγΐίτλτις. Τό σχετικόν πρόβλη μιι σΓνδε:εται μρ την υπό των &ρ ΰπηρεσΊών μείθίσιν τοϋ των συμφονηθέντοη· ποσο- στβν καί. την φορολογιχήν ρυνσίν των. Ό κ. ύπουρνός ετό¬ νισε δτι θά τό εξετάση κιιί θά δώ οη τίιν .-τροοήκουσαν λΰοιν. 'ΕργατικαΙ κατοΐκίαι είς ί,ιομη- χανικάς ϊώνας. Ό κ. ΚυπραΙος ε¬ τόνισεν δτι τό θέμα μελετάται -υ πό τής Κυβερνήσεως υπό τΑ πνεϋ μιχ της ανεγέρσεως τοιούτων υπό τοίι κράτους μέ την ενίσχυσιν της κτηματικής Τραπέζης καΐ τής έκμι σθώσεώςτΐον είς τάς μονά'δας τάς Γγκατεστημένας είς τάς σχετικάς περιοχάς. Ακολούθως ετέθη τό πρότΤλημα της εκτελέσεως των άποφάσεο>ν
τού Συμβουλίου Έπικρατείας, τάς
Αφυρώσας είς την βιομηχανίαν, δ
Αγ κ. ΰπουργός εδήλωσεν ότι θά
»υο·τήση όμάδα βογοσ(ας διά την
παρακολούθησιν ττΐς πιστής ίφαρ
μογης της.
Αναφορικώς πρδς τάς Αδείας
οκοπιμότητος καί λειτουογίας βιο
μηχανιών είς πυκνοκατωκημίνας
Λεοιοχάς, ό κ. ΚυπραΙος ετόνισεν
ότι τό θέμα αυτό Αποτελεί άντι-
«ειμρνον μελέτης, επί τοΰ παρόν
•ιος δέ τοιαύται χοοηγοϋνται μετά
ιτ>ριδοΰς, μέχρι λήψειος όριστιχΛν
ί'ιποφάσεων. 'ΤπείτχέΘη έπίσης ό¬
τι θά εξετάση τό πρόλημα τοθ
αοθαροΰ ί'Φους; χ»ν ί»πέρ των βή
στοΐχίαν Ιδρομολόγηοαν οί ΣΕΚ
μετΐίξύ Άβηνών - Μονάχου. Ή ά
μαξοστοιχία αδτη θά πραγματο-
ποιη την διαδρομήν είς 57 έν συ¬
νόλω ώρας, έναντι των 68 τάς ό-
πο£ας έχρειάζετο μέχρι. τοΰβε.
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ-
Τί προβλέπει τό νέον Νομοθετικόν Διάταγμα
Τό ύπ' Αριθ. 641 Ν.Δ. «περί «αί υπό τούς έν ά«θρω 2 τοϋ πα-
σΐ'γχρόνου καταβολής συντάξεως ρύντος καθοριζομένους περιορι-
καί άποδοχών είς συντα'ξιούχους σμούς είς την είς ην προσελήφθη-
τοΰ Δημοσίου» εδημοσιεύθη είς τό σαν θέσιν έν ούδεμιά περιπτώσει
{«' αριθ. 174 ΦΕΧ καί Ιχει πλή λογΐζεται ώς σνντάξιμος ή προΐ-
ρες ώς εξής:
ΑΡΘΡΟΝ Ιον.
—ύγχρονος καταβολή.
μετράται ώς τοιούτος.
2. Είς άς περιπτώσει ς ή είς ην
ποοσελήιφθτ) ή προσλαμβάνεται δ
Συνταξιοϋχοι τοΰ Δημοσίου, έξ σι«νταξιοΰχος θέσις παρέχει κατ'
ιδίας υπηρεσίας ή Ιδίου πατ>ημα- αρχήν δικαίωμα συντάξεως εκ τοΰ
τος ή έκ μεταβιβάσεως, προσλη-! Δημοσίον ή όπωσδήποτ* λαμβάνον
φθέντες ή προσλαμβανόμενοι ώς' ται ύπ' όψιν διά τόν κανονισμον
ί-άλληλοι ή ΰπηρέται, επί ήμερο- ή την αύξησιν συντάξεως καταβαΑ.
μΐ(ΐθίο> ή επί συμβάσει, ή επί θη-] λομένης ϊ* τοΰ Δημοσίου ό ουντα
τε{α ή ώς μετακλτ)τοί ή υφ' οία ξιοΰχος δικαιοΰται νά έπιλέγη ή
δήποτε ετέρα σχέσει Δημοσίου ή την άπόληψιν των κατά τά αρθρα
Ίδκοτικοΰ Αικαίου παρά τώ Δη-| 1 καί 2 τού παρόντος συντάξεως
μοσίιο ή τοίς Νομικοίς Ποοσώποις , καΐ. άποδοχών τού καί υπό τόν πε
Δημοσίου Δικαίου ή τοίς Όργανι-1 ριορισμόν τής παραγράφου 1 τού
σμοϊς Κοινής Ωφελείας καζ ταίς παρόντος άρθρον ή τό συντάξιμον
δημοσίοις έπιχειρήσεσι η ταίς επι' τής υπηρεσίας τής είς ήν προίΐϊ
χειρήσεσι ταίς χρηματοδοτουμέ- λήιφθη θέσεως,
νοις ή έπιχορηγονμέναις δπό τοΰι 3· Έν πάση περιπτώσει δ συν
ταξιοΰχος δικαιοΰται νά έπιλέξη
την καταβολήν αυτώ τ)
Δημοσίου ή ταίς Τραπέξαις έν γέ¬
νει, λαμβάνουσι κατ' Αρχήν πλή
ρη την εκ τοϋ Δημοσίου Ταμρίου | τή; συντάξρώς τον ή μόνον τ<ίν σύνταξιν των καί τό σύνολον Τ| άποδοχών τής είς ην ύπη.ρετρΙ θρ μ;'ρο; των άποδοχών τής είς *ήν προσρλήφθησαν ή προσλαμβάνον ται θέσεως υπό τούς έν αρβροι 2 οετος άνευ ετέρου περιορισμόν. 'Βν τή δευτέρα ταύτη περιπτιο οει οιακόνΤτεται ή κατα6ολή συντάξεως, τοΌ σννταξιονχου Λι- καιοΐίμένου Λφ' ής προσελή«ρ6η ρν ιαυτώ μετά των άποδοχών της Οέ τοϋ παρόντος περιορισμοΰς. ΑΡΘΡΟΝ 2ον Περιόρισμοί. 1. Καθ* Απάσας τάς περιπτώ- σεώς τον καί των κατά τάς εκά σεις οί περί ών τό προηγούμενον στοτε κίΐμένας δια τάξει ς έ;ρδομιΐ αρΌρον σΐ'νταξιοΰχοι δέν δύνανται των ενδοκίμου ππραμονί)ς (3ετι« νά λάβίΛσι μηναα[ο)ς συνολικόν πό! ών) κα', πολυετούς υπηρεσίας #ν συν έκ συντάξεως καΐ άποδοχών ( τή νέα θέσει είς ήν υπηρεσίαν ύπερβαϊνον τάς πάσης φΰσειος μη προσμρτράται /αί ή προγενεστί- νιαίας άποδοχάς των κάτωθι βαθ ριι Γθΐαυττι δι' ήν ί,τυχε συντάξι:- τάξεις τού Ν.Δ. 287)69 «περί έ- φαρμογής τοΰ έδ. 2 τοΰ άρθρον 58 τοΰ Α.Ν. 1854)51 κλπ.». 3. ΑΊ διατάξεις τοΰ άρθρου 58 τοϋ Α.Ν. 1854)1951 «περι» άπονο- μής των πολιτικών καί στρατιω¬ τικών συντάξεων» έφ' όσον άντί κετνται είς τάς διατάξεις τοΰ πά ρόντος καταργούνται. 4. Είς τάς διατάξεις τοΰ παρύν τος Ν.Δ. ί'πάγοΎΤαι άπό τής ίσχύ ος αύτοΰ καί οί βάσει των προϊ- σχυουσών διατάξειον λαμβάνοντες συγχρόνως μισθόν καί σύνταξιν. 5. Τό παρόν Ν.Δ. εχει έφασμο γήν καί επί των συντάξειον των μή καταβαλλομένων υπό τού Δημο σίου διεπομένων δμως υπό των αυτών διατάξεων είτε κατά πα- ραπομπήν είς τά Ίσχύοντα επί πό λιτικών σΐΛ'τάξεων είτε δι' Ιδ{ων νομοθετημάτων περΐλαμβανόνττον παρομοίας διατάξεις. 'ΙΙ ΐσχϋς άρχεται άπό 1ης Σε πτεμβρίου. μών τής δημοσίας βιοικητικής ίε «αρχίας. α) Διευθυνταί α' τάξεως (2ου ως ή νομώ ΐλ.ήφθη ύπ* δψιν ώς ιο'αυτή Όμο(ως έν τί] δευτέρα —οιπτίίι Τό δρομολόγιον τής έν λόγω τα ■**? *1 προσλαμβανόμενοι είς θε- <Γει ό συνταξιοΰχος δικαιοΰται νά χείας έμπορικής άμαξοστοιχίας 2- βα'θ'μοΰ) οί έκ τούτων προσληιφβέν ρπιλέξη ό>ς ύγριονομικήν Λσφώλι- ""'^'
χει ώς εξής: "Αθηναι άναχ. 20.05 σει? ύπαλλήλων επι Βαβμοίς 4ο σίν τού η την ώς σννταιξΐοι>χου ΚΙΣ Τ
ΚΙΤΗΣΙΊΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΤΕΛΗ
ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΕΙΛΩΝ
ΪΙ1Ο ΤΟΤ ΤΈΛΩΝΙΟΤ
ϊΆ,ς .τερίπτ(.)σιν Λτελους παραδο
σεο>ς είδΛν άπαιτεΐται ή λτν}ψις
.-ΐροσωπικής εγγυήσεως τ€ων υπό τοΰ άν,ι-
λομβάνοντο; την έπέν δυσιν. Την
ώς ανυ> διευικρίνισιν παρέχει τό 6
πονογιΓον Οίκονομικών είς έγκύ-
λλ.ιύν τού πρός τάς Τελωνεΐακάς
ΆρχΛς. έ? Αφορμής τής διαπιστώ
σειος ΰτι δέν γίνονται δεκταί ηΐ
υπό έτέρων χορηγούμεναι έγγνή-
σεις.
είς θεσσαιλονίκην 7-49' καί *■<*■', κατωτέροις. παοεχομρνπν ήδη αυτώ ή την άναχώρησις 10.43'. "Αφιξις είς Γέ Γενικοΰ ΔιευβνιντοΟ (1ου 6α τής νέας τού θέσείος προβλεπομέ ύ ΤΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΝ ?κ Η ΣΤΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ Γαυγέλτιν 13.00' τής δευτέρας ή- θμοϋ) οί έκ. τούιων προσληφθεν- νην τοιαύτην, πέρας κα,Ι άναχώρησις είς τάς 14. ΤΓ5 ^ ηοοσλχιμβανόμενοι «ίς θέ- θθ'. Είς Ρόζενμπαχ θά φθάνη είς σε'ζ Διευθυντων επί βαθμοϊς 2ω - ΤΩΝ ΕΡ1ΆΤΩΝ ΞΤΛΟΤ ΙΙαρρπέφθη είς την διαιτησίαν, τάς 18.Ο0' τής τρίτης ημέρας 5«αΙ 3'° είς Μόναχον είς τάς 5 τό πρω] ττ»ς επομένης. ___________________________________( Β1Σ ΤΟ ΤΠΟΤΡΓΒΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΩΐΡΠΑΣ αετά τό νανάγιυν τών διιμερών δια πραγματεύσειον είς τό υπουργείον ΑΡΘΡΟΝ 4ον Διαδικ.αστικοΙ δροι. 1. Ή σΐΛ-δρομή τών δρων ιυυ 'Κογασίας, ή συλλογική δι,αφορά γ) Γενικοϋ Γραμματεοις 'Τ- παρόντος έλέγχετσι υπό τοϋ έκκα έργαΓτίας ιοϋ «ροσωπΐκοΰ κατεργα πονργείον οί έκ τούττυν προσλη- θαριστοϋ τών Απσδοχών τοθ προσ σία; ςΰλ.ου. Ώς λόγος τής μή *πι φθεντες ή προσλαμΓιανόμενοι «ς ληφθέντος ή προσλαμβανομένου χε>'ιξεο>ς οτμφιονίης Λνα.φέρεται ή
θέσιν Γενικόν Διεΐ"θνντοΰ επί 6α ώς ύπαλλ.ήιλον σι·νταξίονχου τίίς ι'·Λ άποδιΐχή ν.τό τών έργοδοτικών
| Οιιώ Ιω. τυχόν επί πλέον διαφοράς μ^ι.ι όργανώσεων τής μεκόσε'ος των ά.
Ι 2. Ώς πάσης φύσεως μηνιαίαι ξϋ άφ' ενός τοΰ άθροίσματος σνν ιΛ.ο>ν ρΓ,δομαδιαί ις εργασίας *οϋ
άποβοχαί διά την εφαρμογήν τή; τάξεως καί άποδοχών καί άφ' έτέ κλάδον, καί τής κ,αταβολής ε,ίς αύ
2) Άπό τουρκικής πλευράς ,
τεΛ.ωνειακαΙ παραχώρήσΕΐς θά ι
φαρμοσθοϋν προοδευτικίός ί-χ,
:οεριοθου 12—22 έτών.
3) 'Εόελτιώθησαν σημαντικώ
οί προταθε'ντες υπό τής Κοινή-
Άγοράς δροι· σχε-τικώς πρός τί
γεωργίαν.
4) 'Εΐησφαλίσθη αύξησις τί
υπό των χωρών τής Κοινή; Ά
γοράς είς την Τουρκίαν παρέχη-
μενης οΐκονομΐκής βοηθείας.
ό) 'Εξησφαλίσθησαν καλλίτερι
δροι έργασί'ΐς διά τοϋς Τούρκ.οι
εργάτας, τούς έργαζομένονς εί
τάς χο'ΐρας τής Κοινής Άγοράς
Κατά πληροφορίας, έξ άλλοι·
έκ Βρυξελλών, τοΰ πρακτορείον
Ανατολή, ή ΕΟΚ καΐ ή Τουηχί
συνεφιόνηίταν όπως εΐσέλθονν εί
την δευτέραν φάσιν τής συμφι.)·
άς συνδέσεως.
Ή τοίτη φάσις, τή-ν Οποίαν ^
βλέπει ή συμφωνία, είναι ή πλ:
ρης συμμετοχή τής Τουρκίας ρ
την Εΰρωπαϊκήν Οικονομικήν Κ.
νότητα.
Η ΕΞΑΓΩΓΉ ΣΦΑΓΙΩΝ ΕΙ
ΤΟΤΡΚΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Εν
ΛΑΔΑ
ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά τάς έκ Μ,
σίνης πληροφορίας τοϋ Λρακτορ-
ου Ανατολή, έκ των άρμοδίο>ν τή
'Ενώσειος 'Εξαγίαγέων, άνεκοινώ
&η δτι έκτός τών χωρίον τής Μ.
σης Άνατολ.ής, λίαν συντόμως θ
αρχίση ή έξαγωγή σφαγϊων κ< είς την Έλλάδα. Είς την υνακοίνωσιν διενκρη ζεται δτι αί νπό έλληνικών έπιχε. ρήσεων γενόμεναι προτάσεις άν·: μετωπίσθησαν κατά τρόπον θετΐ- κόν καί κατ' άκολονθίαν λίαν πς σεχώς θά αρχίση ή έξαγυιγή εί την Έλλάδα μεγάλων ζώοιν σφΐ γίι.ιν, σέ ,ταρτίδες εκάστη τώ-ν ι' ποίον θά άποτελήται άπύ ϊ< ζώα. ΑΙ Κ1ΙΕΝΔΤΣΕΙΣ ΑΓ ΑΝΑ 1ΙΓΤΞΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ: ΑΣ ΤΗΣ ΤΟΤΡΚΙΑΧ ΑΓΚΤΡΑ.— Ό Λρωθυκουργι'. κ. Ντεμιρέλ, κατά την πραγματ ποιτ,ιθείσαν προσφάτοις 18ην σι κέντρωσιν Τύπον, ίκτός τών θ μάτιον έσο>τερικής καΐ έξωτερΐχ) .
πολιτικής, άνεφέρθη καΐ είς οί>
νομικά τοιαϋτα, ύπογραμμίσας ι
δίως την σημασίαν τών υπό έκ-,
λ.εσιν εργιον. Συνεχίζονται, είπε·'
αί έπενδύσεις είς 96 Ιργα, προ
γραμιιατισθεντα διά τό 1970 {«'
τοΰ Συμβονλίου Κρατικοϋ Πρη
Υραμματισμοΰ. Τά σχέδια 9 ί
των έργων τούτων, τά όποία Ο
έπηρεάσουν σημαντικώς την οί ν ι
νομίαν τής χώρας, έξετελέσθησυ .
ήδη κατά την περίοδον 1969—70.
Αί έπενδύσεις είς τά ύπολειπόμ·-
να 87 εργα, μέχρι τέλος Άπρι/ι
ου 1970 άνήλθον έν συνόλω είς .·
δισεκ. 5 έκατ. λιριΰν.
«ΑΙ πε<;ισσότεραι τών έπενδί1..: ών τούτων, συνεχίζων είπεν δ ; πριο&ΐ'πουργός, εγένοντο είς σχι· δια έργον τοΰ ένεργειακοϋ τομ' ο>ς, έκ των οποίον 4 έκτελούμεχ >
ΰ.τό φορέων Ιδιοτικής πρωτοΰου/
<ις εξετελέσθησαν ήδη. Τό ποσ στόν Λναλογίας των έπενδύσειο'. τούτιυν άνέρχεται είς 29%. Τά γ γα ταύτα θά έξασφαλίσουν ε . την χώραν ηλεκτρικήν ενεργεια* 77.") χιλιάδοιν κιλ.οβάτ. Τι. ποσοστόν Λναλογίας έπενδύσεΐι είς τόν τομέα 6ιομηχαν(ας συδή ρου - χάλυβος απήλθεν είς 19,^, καί είς τόν τομέα χημείας είς Ι.', 3%. Τά ϊργα ταθτα Θά σουν είς την ταχΰορυθμον άνάπτι ξιν τής χώρας». Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΤΉΣ ΚΛ ΙΠΝΟΦΤΤΕΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΑΙΓΑΙΟΤ ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά πληροφορι ι άς έκ Σμύρνης,, μεταδιδομένας ν πό τοϋ πρακτορείου Άνατολήι, οί αί ά Δι' αποφάσεως τοθ Λρτοθυπονρ- προηγουμένης παραγράφου καί τόν ρον τοΰ κατά τό άρθρον 2 τοΰ γοθ κ. Γ. Παπαδοποΰλου, δημοο·.- ίαολογισμόν τοϋ Ανωτάτου δο[οι) ρόντος Ανιοτάτου έπιτρεπομέΗ'οΐ' ο. εν&είσης είς την "Εφημερίδα τής τοϋ <μηνια.ίου συνολικόν ποσοΰ» ρίον, έκπιπτομένης μηνΐαίως £κ'-------------------- Τιΐίχ έ.τιδόματος Ανθυγιεινάς σΐας. ώς εΙδ<- οοΰνται: ,**-' α) Διά τοΰς δαθμούς Δι*υβυν- τών καταβαλλομένων δοχών. αυτώ Απο- Ι-)Λ ΚΙΣΑΧΜΟΤΝ 3.ΒΟΠ ΜΛ(-)ΙΠΆΙ ΕΙΣ ΊΈΧΝΙΚΑΓ. ΤΟΤ Ο.Α.Ε.Λ τό σχολικίιν ίτος ί970 εισπχθοΰν 3.600 μαθητη' νακοίν-ίοσιν τοΰ υπουργείου Γεωρ- ιττοίχου βασικοΰ μισθοΰ ιιετά των μένοιν (π-νταξιουχων εντέλλεται ·<:'"νΐΤΓα «? τάς τεχνικάς σχολΛς Κι>βρρνήσεο)ς,
κός ουνεργάτης μέ μηνιαίον
σθόν 15.000 δραχμών, δ κ. Κων. τοϋ α' τάξεως (2ον βπθιιοτν ν.α 2. Ή Ιπαναχορήγησις διακθΛεί-' ^
Κουκούλης, διατεθεΐς είς τό {«τονι? Γενικοΰ Διει«θνντοΰ (1ου βαθμόν) σης συντάξεοος των κατά τάς πε'
γεΐον Γεωργίας. Είς σχετΐ'Λ|ν Α- τό άθροισμα τού εκάστοτε Λντι- ριπτώσεις τού άρθρον 3 δ.αγραφο ''1·
γ{ας ά·να<Γ€ρεται δτι οδτος «Όά ε'κάστοτε ίπιδομάτων εΟΛηκίιηυ τή αϊτήτει τού συνταξιουχου. συμβάλη είς την μελέτην, σχεδία ππ.ραμονής έν τώ αυτώ βαθιιίό σιν καί προγραμματισμόν τοϋ ύ- (3ετίιυ) ν.'ύ πολυετούς υπηρεσίας πονργείον, ώς καί τδν συντονι- καί ΑΡΘΡΟΝ 5ον 'Εξαιρέσεΐς. 1. 'Εξαιροΰνται τών διατάξειον σμόν ταύτης, έντός τού πλακτίοΐι γ!) Διά τόν τοιούτον τοι» Γεν·, τοΰ παρόντος οί λαμβάνοντες πό λ ίΐιι» Όργανισμοΰ Άπασχολήσροε 'Εο*'«τικον Δυνιιαικοΰ, είς όλον)ν ρην την χιόραν. Είς ύπογραφείσην απόφασιν τοΰ διοι,κη,τοΰ τού Λονιί νισμοΰ κ. Ι. Πα^λαιολόγου καθοοί τής νε-νικης πολιτικάς τής Κ<ι»-ρ κου Γραμματέως 'Τ.-τονργείου τύ λεμικήν ή προσωπικήν σύνταξιν ϊ) *"Λ"ίι ^ άριθμΑς των εΐσαχθησηΐ": νήσεος». ΕΙΣ 07 ΧΙΛ. ΊΌΝΝΟΤΧ ΑΝΗΛΘΟΝ ΕΦΕΤΟΣ ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΡΟΔΑΚΙΝΩΝ Αί έξαγο>γαΙ ροβακίνων «ίατέ-ι·
άθροιοιια τού εκάστοτε β'ασικοΰ στρ ;τιιοτι/ήΛ' έν γένει σύνταξιν πά
μισθοΰ μετά τών έκάστοτρ έπιδο- θόντος έν ύπηρεσία καί, ένεκεν ταύ
μάτιον χρήσεως αυτοκίνητον καί έ ττς, οΐτινες δύνανται νά λαμβάνω
ξόδθ)ν παροστάσϊως. σι συγχρόνως άποδοχάς ενεργείας
3. Είς τάς περίπτωσις κ«θ' κτ/ί σύνταξιν άνευ περιορισμόν τι-
δς δέν υφίσταται ή κατά τά Λνοι- νό;, έπιφυλασσομένης τής διατάξε
άντιστοιχ£α θέσεον αύτη ω; τού άρθρον 1 τού Ν. Δ. 201)
ξγγ ρσακίνΜν κατέ^
ριψαν έττέτος πάν προηγούμενον προσδιορίϊεται βάσει τοΰ καταβαλ- «9 «Περί τροποποιήση τοΰ Α.
ρεκόρ, άνελθοΰσαι είς 67.000 τόν. λομένου βασικοΰ μισθοΰ τού μαλ- Ν. 17)67 περί άνοηάτου δρίου
νους έναντι 59.000 τοΰ 1969. Το& λον προσεγγίζοντος είς τόν έκά- την Αποδοχιον τών έν "Ελλάδι δή
το Λναφέοεται είς άνακοίνωσ'Λ· στοτε βασικόν μισθόν τής Λντι μοσ->ν καί Ιδκοτικών ύπαλλήλων»
ί θέ ή δί δ 2 Τό άξ υί
τοϋ υπουργείου Γεο>ργίας. Είς σχε
ά δώ
ή
" θέσεως τής δημοσίας διοι 2. Τό συντάξιμον τής υπηρεσίας
δ'
γς ς χ
τικάς δηλώσεις προέβη ό ύπουν-γύς κήσεοις
Γί Π 4 >Ε
ς
δι' ην καταβάλλονται έν τή περι-
ώ
Γεωργίας κ. Παπαβλαχόπονλος, 4· >Εν 'αάστ> -ιεθ1«;τωβ«ι οί λαιι πτώσει τής προηγουμένης παρα
τονίζον ότι «ουδεμίαν δυσμενη έ- δάνοντες είς την ήν προσελήκρβη- γράφον Αποδοχαί δέν αϊρεται διά
πίδρασιν εΓχεν ή έξαπολυτΗΓσα σαν ^ -ΐροολαμθάνονται θέσιν Απο τής 21ης Όπριλίοιι
πρόσφατος δνσφημιστική Ικστρα *0Χα? βαθμόν Γενικου Διευθνν- τής σι-γχρόνου καταβολής Λποδο-
τού σι>μπεριλαμβανομένου ί) και.,ι χών κα', σιητάξεως.
τέο<ον ούτοΰ ΰαθμών δεν δύναν- ΑΡΘΡΟΝ 6ον ται νά λαμβάνουν μηνιαίως συνιΐ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ Σ Τ. Σ ΔΙΑ ΝΕΑΧ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Λ1ΠΤΡΟΤ ΜΑΓΝΗΣΙΛΣ 'Εντκρΐθη υπό τού υπουργείον λικόν ποσόν έκ συντάξεως καί. δοχών ολιγώτερον τοϋ ήμίσεος διατάξεις — έκτασις έφαριμογής 1. Αί διατάξεις τοϋ Ν.Δ. 51Θ) 'Κμποοίου ή χρηματοδότησις τ*1ς' συντάξεως των. «Α. Ε. Έϊπχειρήσΐΐς των άποδοχών των ώς ανω άντι- 70 «περί συγχρόνου καταβολής μι στοίχων Αποδοχών επί πλέον τη; σθοϋ καΐ σΐίντάξεως είς συνταξιού δια ποσοϋ 75.000.ΟΟΟ δρχ. πρός ·κα,Μ·ψιν μέρονς τών δαπανων ί,·« κτασε·ΐ'<ς τών έν Εύβοία έγκατπ- οτάσεων παραγο>γτ}ς διπύρου μιχ-
γνησίας. Ή χρηματοδόττκτις ν[ν·ί-
τ.ιι υπό τής ΕΤΕΒΕ.
ΑΡΘΡΟΝ 3ον.
Συντάξιαος 'Τ—(ρεσία
'Επιλογή.
1. Ό χρο>σεως τού Λρθρου 56 τοθ Α.
σύνταξιν καί άποδοχάς συγχρόνως Ν. 1854)51 κλπ.» ώς καί αί δια
ν·'ΐν είς Ρκάστην σχολίιν των Ά-
Οηνιον. τοϋ Πειραιώς καί των ί-
Γαι>·/ιών.
Ο Ε.Ο.Ε.Χ. ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΙΙΡΙΑ ΧΕΙΡΟ-
ΤΕΧΝΙΛΣ
Κοτόπιν σχετικής αίτήσείος χής
/ς νπτί';εσ((ΐς τού ΰτουογτί-
ου Γεοιργίας, τό διοικητικόν συμ-
όοΰλ.ιον τοΰ Έιθνικοΰ Όργανισμοϋ.
Έλλ.ηνικής Χειροτεχνίας, έν*·κρι-
νε την διάθ:·σιν τής άναγκαίας πι
ιττώσεΐος διά την υπό τούτου κ ιί
όν συρργασί(ϊ αετά τής Χριστι.ι
νίκης ΈνώσΓως Νεανίδον όργά-
νιοσιν προπεχώς προντιστη,ρ ί οί ν
πρός χει ρυτΓενικήν έκπαίδε>ν»σιν
τΛν -Ο άγσοτικώΛ' περιοχών Άργο
λίδος, 'Λρκαδίας, Λακωνίας κοί
Μίβση,νίη;.
Τά μαθήματα άναφέρονται είς
διαφόρους κλάδ,ονς τής χεΐροτεχν[
ος, ώς: μεταλλοτεχνίαν, ψαθοπλε
κτιγ.ήν. σταμποιτά {»φάσματα, κη-
τασκευήν κουκλίόν, χειροτεχνικόν
σχέδιον κ. α., θά διδάξονν δέ αν
τά άρμάδ'οι τεχνικοί τού ΕΟΕΧ
/.αί τής ΧΕΝ. Ή τοιαύτη έκπα(-
δευσις αποβλέπει είς τόν καταρπ
σμόν νέων στελεχών τής χειροτε-
χνίας είς τάς πέραν τού κέντρον πε
νεχιζονται
πό κοινο Ο νπό
Τί
λωνείιον καί Μονοπολίων άρξάμε
ναι εργασίαι διά τόν περιορισμόν
συμφώνιος πρός την κειμένην Νο
μοθεσίαν, των πρός καπνοφυτείαι
έκτάσειον είς την περιοχήν τοϋ Αί
γ«[ου. Είς συγκέντριοσιν πραγμα
τοποιηθείσαν είς Σμύρνην, μέ συμ
μετοχήν έκπροσώ.-κΐ)ν των άρμοδ!
ών άρχίΛν, σΐΛεστή,θησαν πρό:
τόν σκοπόν τοΰτον 86 σννρργεΐα.
Μρτώ τόν καθορισμόν τών <ϊη· γοηευμέγοιν διά καπνοφυτείαν έν.- τάσεοιν, άρμόδιοι τΛν υπουργείον Γει·>ργ(Γ/ς καί Τελωνείον καί Μο-
νοπΐΐ)λ{οΐ', θά ώογανώσουν είς
τοΰς Νομονς τής περιοχής Αίγαΐ-
ου σεμινάρια τεχνικόν
δύο ημερών.
Π ΔΙΑΗΕ1ΙΣ ΚΡΑΤΙΚΟΤ
ΣΟΠΕΛΑΙΟΤ
Ή χορηγή τέα εφεξής κατά μή
νι» ποσότης κρατικοΰ οογΐελαίοΐ'
ϊί; τάς 6ιομηχανίας παρασκευής
ιιαγεΐρικών λχπών καί
άνέρχεται είς ποσοοτόν μέχρις 6')
% τή; μέσης μηινιαίαξ ποσότηΐτος
πολήσεος των έν λόγω
έκ σποοελαίων τής Ιδίας αυτών π'
ραγογής τοΰ |τονς 1969. Κρατι-
σογιρλ.αΐον θά διατίθεται κοί
είς 6ιομηχαν(ας πΓΐβασκευής πρώ
τιον ΰλών άρτοποιίας καί ζαχαρο
πλαστικής.
2!χετι/ή (Ίπόφασις υπεγράφη ί
πό τοΰ ύπονργοϋ 'Εμπορίου κ. Γε·
ΐυργακέλνθυ.
ριοχάς αί ούτω δέ έκπαιδευθησόμί
ναι θά διατεθοΰν Ακολούθως Ιν"
μεταδώ«οΛ' τάς κτηθείσας γνώ-
σεις τιον είς τάς ένδιαφερομένας
σεις χων είς ένδια»φερομένιΐξ συμ
πατριώτιδάς τοιν.

ΜΚΑΕΤΗ ΤΟΤ κ. Β. Α. ΛΑΜΠ ΡΟΠΟΤΛΟΤ
4|Α ΤΗΝ 60ΕΤΙ ΑΝ χΟΥΊΕΑΛ. ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Ιΐρέπει νά άγααά πολΰ τόν προσ
ν να ™ν *χϊ} ^>σπ> νά
α:τ" Τ(1' τ(ι^ειί του & ά
ς κλεχ,τός ^°ς δή |
ογΐφς *· Β· Λαμπρόπονλος
Κια νά ήιιπορή ιμέ τόβην διαύγει-
ΛΥ χπί αληοόττντα, νά τόν ό.τοί.ί
^. ('{- μίαν σχρτικά αύντομον, ΰ),
)α Γ|«ιΟ?Τικά περιεκτι,κήιν μελέτην
β- <ΐί>τή, την οποίαν έκνκλοςόοη
^'ν, ιπ' ίύκαιρία τής βθετίας τού
νώματος. Καί δμολ.ογουμένως, ή
^κτλήοΜβι; αυτόν τού δΐίΐίτήμιι-
τΟγ αποτελεί, κο-θ' έαντή, βΐ«-
5^ν, Ικανόν νά έμπνίύση. Διό-ι
εΙμιι ή .τοοεία μιάς Ιδέας, συν όϊ
ΰεμτνης, κ«τ' εξοχήν, μέ την Έ λ
ληνικήν γνησιότητα άπό των άο-
χαιοτίοκον χρόνιυν μέχρι τού παρον
ιο;. Καί όοθότατα ό άγαπητός
ι;ί).ος ανγγραφεύς τό ύπογραμιιί-
ζει. Πράγματι, δ ποοβκαπιομός έ-
γεννήθη, ούσιαστωώς, είς την άρ
χα(αν Έλλάδα, μέ την μορφήν
ή άΐΐγής των παιδιών καί των
τή;
η μρφή
των παιδιών καί των
£φή6ων καί διεμορφώιθτ), μέ σνγ
χ«οιμίνην χοριστην μορφήν, είς,
τίΐν Αγγλίαν, άβτό την δποίαν,
(·,ι' αυτήν την Εννοιαν, επανήλθεν
,;- την χώρον μος. Σχετικώς ό
ν, Ληιιπροπουλος χρησϊμοποιεί κδ
ιοιαν εδστροφον καί πολύ «ειστι-
χην μέθοδον. Άντιπαραιθέτει κο
τα χΕΐτΙλαια, τό «πιστεύιι» τοΓι
.ΐίΐΐβχοπισμοΓ· πρός τάς βασικάς
αρχικΓις της ά,ρχαίας Ελληνικάς <ΐ γΐιχγής των παιδιών καί των νέΌ>ν,
ί»ά νά προκύψη ή ταυτότης τωΛ;
/αί, ιιέ αστυφον παραστατικόττ|τα
,ιαροτ'βιάζετ το προσκοπι/όν Ιβεώ
5ε; είς όλας του τάς πλευράς, βιι Ι
νό βρίΐ,ιιιυση ϊτοι τόν δαθύτατα,!
εθνικόν, ηθικόν «ά παιδαγωγικΰν
χαρακτήρα. του.
Ιδιαιτέρως ενδιαφέρον είναι »<Ί χίΐταλαιον, είς τό οποίον έξηγ.-ι Ι ίαι τό πως ό ,ιτρο<τκο;τ.ισμύς, θίτι>;'
[δημιουργηθή απι'ι τδν Λατεοιι
τού λύςόον ΙΙάουελ, επέρασε >„
«10 είς τ
V
♦Ελλάδα, οπου £,.
«ν-αμένοι ανθρωποι, σπον&αΐ»,
<Π<σιογνομί<η τής ήθ,κής ζωής, ί σχηματίσαν τού πρώτονς .τυοή. ^«ς, διά νά φθάση, σήμερον * ό «θοβκοπιβμός είς την δνναμιζ'ότη τα την οποίαν εχει. Καί «ναμιτπί,ή τητο>ς, συγκίνησις καί ύπΐρηφά·
νεια καταλαμβάνονν τόν άναγνώ-
στην οταν διατρέχη τάς σελίδας
τας άφιερωμένας είς την εθνικήν
ποοσφοράν τού .τοοσκοπισμοΰ. Ί1
εζηκονταετία τού, ή δποία συνε-
πληρωθη, είναι ποάγματι, μεστΜ
σκγκλονιστικών γεγονότων. Παν™
ειδείς θύελλαι επέρασαν άπό τόν
τόπον. Πόλνεμοι, έβνικαί πεοιπέτει
αι, 'θεομηνίαι. Οί πςόσκοποι κάθε·
έποχης ήσαν παρόντες. Οί πρώαοι
πού Εφθανον παντοϋ, διά νά κομί
σουν την είβφοράν των, είς πίστω
σιν τής θεμελιώδους άρετής τής
ανθρωπίνης αλληλεγγύης, πού επι
βάλλει μ£α καλήν πράξιν καθημε
ρινως. Ό προοκοίΐισιμός, κατό
τήν^ ΟΟετίαν, άπέ·δριξεν είς την
Έλ.λάιδα, ίντι είναι δύναμις §νερ-
γους ίθνικής άγαβοΐτοιίας, ή όίΐοία
διομορφιίννίι τόν απλαστον νεανι-
ν.όν χαοακτήρα καί, τόνβννηθίξεινι'»
τίθεται, μέ αΰτοματισμόν, «Ίς τήν
{«ηρεσίαν τής πατρίδος, νά θέ?.Τ|
νά ύπηρετή ίδεώοη, νά έπιζηττ·η εύ
καιρίας αλληλεγγύης. ΈΤσί. ό προ
κοπισμός γίνεται πρεσδευτής τΓ|;
ευρυτέρας άνθοφτ>-
).αχ[ΓϊΙ, ώστόσο θά τό ριψοκινΰυ-
νέψω... Πρέπει -ΐελοαΐϊάντων, νά
^εΐιεςασθεϊ ή συσαολή, στ αν ό
χαλ).ιτ?χνης, πώς νά τό κάνουμε,
άνήχει βτό κοινό, μιά ποΰ άπευιθύ
νεται σ' αύτό. Μιλώντας λοιπόν
Υΐά τήν καλλιιτεχνική τον δράχϊη
πιάνει τό σιίγμα τον. Πρίν δμίος
, άς μοΰ έπντραπεί νά έπι-
μερι-κές καταοτάσεις ανκ-
ϊη; μΕταχειρίσεως άπό την απο-
VI
μέσων «ροβολής μεταξϋ τού
λεγόμενον εμπορικβϋ θεάιτραυ καί
Κίίνου των καλΛΐτεχΜκων ά-ξιώισε-
ΐ'ΐν. Γιά τό πρωιτο, έΐρτιμερί'δες, πί
οιοδιχά, ραδιόφονο, τηλεόραση,
τό ,ιροθάλλουν μεχοι πνιγμοΰ..·
Τό δϊΰτερο υιού καί, ποΰ, μέ μι-
κρά στοιχρΐα, κάπου καταχωνια-
"Μ*"), ιτά νά θέλονν νά πεοάσει
ίταρατήρητο. Δέτν ά"ναφέρομαι 6έ·
(Ίαια στήν άρχαία ημών τραγωδία
•τού Ιχΐΐ φτάσει σέ τουριοτικό ί-
ιάεοο, άλλά γιά την τραγο>δ·{α
τοΰ νεότερου 'Ελληλ'ΐκοϋ θεάτρου.
Γ«χτί δηλ^δή πρέΛει νά ζυγιάζει
τό θέατρο. . ■ πού γράφειται κά-
Τ(|ι Λλο μιά συνταγή τσελεμεντέ
κα;. ραιμμένο πάνω σέ
, καί άχι, ή καλλΐΛεχνι-
ιή δημιονργία ποΰ την ώριμά-
-ονν δλα τα στοιχεϊα μιάς 'ΟΛυνη
'-'ΐ; πνευματιν.ής διεργασίτχς. Ή
-'αλλιτρχνιική δημιονργία είναι δ
Π'ηση ψυχής μέ πολιτιβ,τικάς
ιτο>σεις καί είναι καθήκον τής
ιτείας νά την στηοίζει.
Λέν άρνοΰμ,αι την παρουσία τοϋ
^ορικοϋ ή έλαφροΰ θεάτροττ για
τί καλό, καικό, στραβό κι' άνάπο-(
δο ε ό ό Ή έΙυοτΛ'ά
Πολυσυζή—,τον θέμα ττίς
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥλίΙΝ
-ειρά «ρβοων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΟΤΗ
, ρ
δο εχει τό κοινό τού. Ή
^ τή; σοδαρής τέχνης είναι .ιως
το ,ταρει μέ τό μέρος της.·.
στ^ιαντικό ρόλο γι' αύτό τόν
, ,-ΐαίζοιη· τα μέβα προδολής
Λοίι είναι (ροδερά δν«ΐα. Καί σκέ
Φτομαι γκιτϊ, 8λοι αύτοι οί πολι-
τιβτικοί φορείς άντιδρουΎ μ' αύ
Τ»ν τόν τρόπο. Καί .-κ!)ς είναι δυ
νατό νά δημιουργήίΓο^νί Έλί.ηνι
"ο θέατρο, οταν τό παρηγκηνίζου
Μ·Ρ. δέν τό προπαγανδίζουμι. Κ«1
δυστυχώς, τό λέω άπό πιεΓρα κι' £-
ν(ι ϊργο τέχνης, χ^ειάζεΐαι την
•τοοπαγάνδα τού, μεγαλύτεβη μά
λκττα απ' τό εύκολοχώνευτι» έμπο
ν«ό.. "Ας μή ξεχναμε ότι Οοι-
"κάμαστε στόν α'ιώνα των Λνρσε-
"ιν· · . Γιά νά πάμε κάπου, «ρέ·
-"Ή πολλές φορές νά μδς τό ίϊτεν
^Τώτουν... Κι' ίίνα δλλο θΐμα
π"ί) κάνω γύξη είναι δτι οί ουντε
λ^στέ; . κλειδιά, στά μέσα ένημε
ϊώββ<ΐ)ς (Έντυπα, ραΛιόφωνο, τη- ^όραση) οί περισσότεοοι δέν εί- ν"ΐ οί ένδε&ειγμτνοι. κι' αν είναι «Οΐκοί χπίρνουν άνεύθυνα τί δου '^ιά τους. Δέ νοιώθουν ότι έκτε- "ητν μια έθνι,κή λειτουργία. "Άς "•Ησΐΐ) τό θέμα. ("Ισως είναι μιά 'δί'ΐ νιά αιά κοψ,-ιΑνια,. . .), κι' 3- ίοθι,, βτά ίικά μου. Τί 6ά 6έλατε νά μέ ριοτηαι τε; — θά θέλομε κυριε Ταξιάρχη νά μάβουμε σχε,τικά μέ τήν τεχνική δράση σας σαό έξοι Πώς τό άντιμετώπισαν οί ξένο τό θέατρο τοΰ 'Εινός καί μάλιοτι στή ν«α μορφή ποΰ πτρε τώρα. — θά διόρθωνα, νέα διάοταση. Γιατί χί δλλο θά μΛοροΰσε ν&ναι, δταν 2να θέατοο Μΐικοινοννεί οιήν στήν ίδια γλό>σσα μέ τήν χώρα
πού ε7ασκέπτεται. "Εγινε πιά θέα
τρο χώ-ν γλωσσών, χωρίς ϋπεο^ο
λή·
— θυμόσαστε πώς πίρυσν δω
σατε παραστάσεις στά Γα.λλι«ά
καί τα Ίταλικά στό θέατρο Σάν
Μάρκο τοΰ Μιλάνου (Ιταλία),
μέ μεγάλη έπιτυχία.
— ΤΗταν έ'να μεγάλο τόλμην
κι' ή έπιτυχία τού μάς οπλ*·ε θε
Όάρρος νά προχωρήσουμε. "Οτην
μάλ«ττσ. Εγραι|>αν έγκωιμια/ηικΓς
κριπικές έφημερίδες κύρους και
μρ,γάλης κυκλοφορίας όπως : ή
Κορριερα ντέλλα σέρα, ή "Ιλ Τξιο
νο, ή ΆβεννΙρε, ή Άβάντι νι'
δλλβς.
— Φέτος τό ιπρόγρΐΑμμά σας
πραγματοποιήθηκε στή γείτονα κ*·ϊ
φιλή Γιογκοσλα6£α, καί μάλισΐα
στή Σ λοΒενική γλοκκτα!
— Ναί «έ μιά γλώσσα τβομ-
ρά δύσκολη, μέ σκληρά καί μα-
λακά γράμματα. Εύτυχώς αμοις, ή
"Ελλη Ζούλοδιτς, πού είναι Σλ')
6.ενΐ3ίής καιταγωγης καί βκλειχ-τή
βυνεργΟΓΤΐς μου, έξασκήθηκε ένά-
μισυ χοόνο μέ τή γλώαισα (άς ση
μειωθεϊ δτι δέν ήξερε λέξη), τα
ν.ατάφερε μιά χαρά. "Ερμήνει»σΓ
τα μονό.τ-ρακτα: Ή 'ΤπηιρέτρΐΓ·,
καί ιή Γυνιακα μέ τόν καθςιέφτ!!.
— Καί σεΐς κύριε Ταξιάρχη;
— 'Εγώ Εδοισα τό 'Ελληνιχό
δείγμα μέ ιό μονόπρακτο: Μιά
μικρή παρεξηγηβη. Μέ τήν ίδια
διατάξη πυύ δώσημε οτήν Ιτα¬
λία, κα', πολύ παλαιότερα στή Ρο«
μανία.
— Καί τί έντυίτιήοεις προξένη-
σε τό θέ«ιρο τοϋ "Ενός <ττή Γιουγ κοσλα6£ο; — Ι'ιά πρώτη φορά έμφαΛΪσθη γ,ΐ στή Λονμπλιάνα τέτοιο ιΐδος θε,άτοοΐ', με τόσα λιτά μεσα. και τόσο μιναλο ενδιαφέρον, έ'γραψαν οί ίφημεοίδΐς: — ΝΤΕΛΟ καί 1'ΚΛΑΣ. __Κ«Ί τώρα τί έτοΐμάζετε; —■ Με τόν καινούιργιο χρόνο, θά κάνουμε μεγαλύτερη τουρνε·! θά '4«ναπ<»·Μ·Γ "^ή Γιουγκοσλαβία ι κα'ι στ'ς πόλεις: Βελιγράβι, Ζάγ κρεμπ, Λουμπλιάνα, Μάριμπορ κ«ι Ριέκα. Αύτη τήν πρόταση μας ϊ- κανι ό δ)ντής τ-οϋ Κρατικοϋ θε(ΐ τρου Λθί'ΐΐΛλαάνας, καί μοΰ ζήίτη- σε -/.αί τρύτ<)ακτο ϊργο νά τό π<ι ρουσιΛαει, οτό έκεϊ θέα,τρο. "Ε- στιιλα τό ΣΑΜΟΒΑΡΙ. Έαί- σης μεταφράζονται στή Ι'ερμανι- κή γιά νά δώσουμ.ε παηαστάσειι, στην Αυστρία (Γκράτς καί Βιέν¬ νη), στή γερμανική γλϋκτοα. ΚΓ αν μάς μείνει κ-αιρός σ' ενα θέα- τοο στή Λο.ζάνη (Έλ&ετ{«) στή Γαλλική δμος γλόνσσα. -- Καί σιγά - σιγα. . . βά μαθαίνουμε συνέχεια γλώο βες κ(ΐί θά γνωρίζουμε καινοιν γιες χοοοες παίζοντας Οέαττοο. Κοι νά «άς πώ μι« κς»νο;ή μου £πι θυμίιι.. · "Αν ϊδρκτκα ϊναν μετα φραβνή νά τα μεταφ
βολική ή σεμνοτνψία, άλλά καί
ή τακιτική τού νά μή
θήλουν οί γονεϊς νά διαφωτίζονν
τα παιδία τονς στά τάβον ζοτικά
αΰτά
Καί ώς λέγει 5νας πνεοματικός
α,νθρονπος, «ή παρθενικη αΐδώς δέν
μειωνεται καθόλον μέ τό νά μά-
θουν τα κορίτσια αΰτό πού έννο-
οΰν ωρισμένα λόγια τοΰ Δεκαλό-
γου, πού καταδκκάζουν τήν Λράσι
τής σάρκας ?ξω άπό τόν γάμο».
Άλλά ή διαφώτισις τής
ρας όψείλβι νά μή παραλείψη νο
πληροφορήση τό κορίτβι της «ού
έργάζεται ώς ΰιτάλληλος ή έργά-
τρια, στό γραφεΐο, βτό καιτάστη
μα, βτό ςρροντιστήόριο κ.λ.π·, γι«ΐ
τούς ήθιικούς κινδύνονς πού δια
τρίχει ά*τό άνθρώπους χωρίς ήθι
κήν, νέους ή ήλυκιωμίνους, πού θο
.τιροσπα>θήσουν· νά τήν παρασύρονν
άφοϋ προηγουμένης σνγκινήσουν
την κορδιά της. Είναι ά,νάγκη λοι
πόν νά ένημερωθοΰν οί νέοι κοι
αί νέες γιά τούς κινδύνους τοί
δρόιιου, γιά τούς κινδύνους τοΰ σι
ξουαλιομοϋ.
θά πρέπει δμο>ς «κ παράλληλον
νά δημιουργήσουν οί γονεϊς κα!
Λροστατευτυκά φράγματα γιά νό
παιδία τους. Νά δημιουργή<τουν δηλαιδή μίαν εΰχάριβτη φι,λική άτ μόβφαιρα μέ γνωβτές των οίκογέ ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ Τής σννεργάτϋδός μας κ. -ΤΕΛΛΑ2 ΕΠΊΦΑΡίΙΟΓ - ΠΕΤΡΑΚΗ Β'. Ι χρή - μπαμπάς καί φτάνομβ στήν Πρώ-τος σταθμός μας τα Λ{τζαΙ πλατεία τοΰ Κονακιοΰ, μέ τό όνο (Λίτζια) όπως τα λένε τώρα, ιιε- μαστά οολόι καί τό θρυλιβώ Κονά νεΐες, πού Ιχουν άρχές Χρκττιανι ™·υμάσιες βίλλες, ξενοδοχεϊα, ύ κι (Διοικητήριο). Ή κΐιρδιά μο; κές. "Ε/τσι, μέβα στούς κόλπους τής οικογενείας μέ την εύχάιριστη καί ηθικήν άτμόχκραιρα, τόσον τ', κές. "Βτσι, μέβα στούς κόλπους οαί() θρρετρο, μέ πολλούς παοαθε «φίχτηκε. Θιν·η^ή«ομιε τό μαοτύ- .-ΐερισσότερονς δμως ντό- ριο τοΰ Χρυσοστόμου μας, των ι δύο δημογερόντιι>ν, τα δολοφονν
άγόρια, δσον καί τα κορίτσια θά! Ποοχωρονιιε καί δλέπομε άρι· κά πτ,'ρά τής 2 Μαίου τού 1919 καί
γνορίσουν την ψυχολογ{α τοϋ άν "τϊΡ" στήν .-ταραλία, τή Σκά).α τα θάνατο τ όσιον άθάκον μορτύ-
τΐίθέτου φΰλον. θά μποροϋν νά συ τ'^ηι Β ο υ ρ λ ώ ν, δεξιά δέ τό Ναρλί - Ντεοά, ΐ' Άγίου θώντας νά δώσωμε τήν π{κρα πον
καιρός, θά είναι είς θέσι νά κά¬
μουν συνετήν έκλογή τοϋ ή .τής
σύντροφον των.
Μέβα στήν οίκογένεια πού δέχ!
ται καί αλΛους νέους καί νέες, φι
λους ή φίλες τοϋ άιδελφοϋ ή τής
αδελφής, έξασφαλίζεται ή ΟΛλάτη;
καί η σο6αράτης τής καλής καί
πραγματικάς φιλίας. "Ετσι γίνε-
ται ή διαμόρφωσις των
τι»ν εκείνον επάνω στά όποϊα θό
θεμελιωθτ) ό άληΐθινός έρως καί ό
εύτυχισμένος γάμος. Άλλά, παο,άλ
ληλα πρός την οίκογένιειαν, στήν
ήθική διαπαιδαγώγτισι των νίων,
είναι δυνατόν νά 6οηθήβουν πολ.υ
καί αί Χριστιανικαί όργανώοεις
νέων, πού δρίσκονται υπό την έπο
πτείαν καί, καθοδήγηβι προσώπων
σοδιιρών, φωιτισμένων καί, μέ άρ¬
χές Χριβτιανικίς. Χρειάξεται δμως
πολλή προσοχή στόν σνγχρο>τισμό
των νεων μέ πρόσωπα πού στε-
ροϋνται άρχών Χβιστιανικών, διό
τι ή συναναστροφή μέ τέτοια πρό
σωηα αποτελεί μέγιστον ηθικόν
κ£νδννον, άκόμη καί στούς νέον;
δέ καί Χριστιανικές άρχές.
ιΠάντως, ή πεϊρα τής ζωής Ιχει
διδάξει ότι ή σνχνή ίπαφή μετα-
ξύ των δύο φύλων, Ιδίως δι αί
ταξύ προσώιπων πού εχονν Χρι-
στιανικές άρχές, δημιουργεϊ μίαν
συνήθειαν πού έλαττώνει την σψο
δρότητα τής συγκινήισεως πού εί¬
ναι δυνατόν νά δοκιμάσουν στί;
πρώτες μάλιβτα συναντήσεις.
Δέν πρέπει δμως νά
άπό κανένα, δτι ή ΐσάρξ είναι ά
δύνατος» η δέ φα*ΐα<τία πολύ γρή γορα πλάθει όνειροετολήματα καί δτι ό .ιευρασμός έλλοχεύει παντοϋ >.αί διαρκώς, ζηιτεΐ δέ κάΐθε
ρίαν γιά νό. επιτεθή.
Δι' δλους αντούς τοΰς λόγους
είναι πολύ λυπηρόν κα), θά έλενα
μέν δτι είναι αύτόχρημα έγο<λημ.α τικόν, τό ν* άφίνείΐαι ή νεολαΐα μας άκαθοδήγητη καΐ άκατατό'.τι στη βτά τόσον ίΐωτικά αύτά θέίΐα τα. Τό δέ χειρότερο είναι δτι πα- ραμένει πνειιματτικώς αοπλη καί & προβτάτευτη βτούς μυρίους πειοα- σμούς «αί ήθικούς κινδύνους τής έποχης «άς, πού διαρκώς την ιί· πειιλοΰν. Μόνον ή προβτατευτική τής πίστειος είς τόν Χριστόν καΐ ή δΐαρκής πνευματική έπικοινοι νία μαζί Τού *ιέ την μελέτη -τοΰ θείου Λόγον καί την είναι δυνατόν νά τούς προστατε.ύ ση. Κι' Ιχομε καθήκον νά δώσωμε στά παΐιδιά μας καί στήν νεολαία μας, τήν προβταιΤίυ τική αυτήν άσπίδα. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) 'Εκεϊνοι πού φεύγουν ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΙΟΦΤΕΡΔΖΗΣ Ώς προανηγγίίλαμεν ήδη είς τό προηγούμενον μας φύλλον, έκη δεύθη, τήν προπαρελθούσαν Πά οασκει»ήν 28ην Αύγοΰστου, μέ τάς ένδεικνυομένας τιμάς, παρουσία των {·κΛροσώίΐιον τόίν Άρχών, ΌργαΜΟβεονν, κα> μεγάλον πλή
θους δημοτών ό Κυριάκος Κιο
φτερδζής, Δήμαρχος Νέα; Ίωνίας
Άττικής.
Ό Αείμνηβτος
κατήγετο έκ
Γοΰρδιονος Νίγδης Ικονίου, διή-
κουσε τάς έγ,κτ>κ.λίους σπουδάς τού
είς Μ. Άβίαν τάς δέ πανΐπιβτη-
μιακάς είς τήν Νομικήν Σχολήν
τού Πανεπιστημίου Αθηνών, δικη
γορήβας εύδοκίμος επί τίνα ϊτη.
'Εγκατεστημένος είς Νέαν Ίω-
νίαν βθεσε πρό τρΐακονταετίας ίι
πον|»ηο;ιότηΓΓα διά την θέσιν Δημάρ
χου τής πόλειος ταύτης, εκλεγείς
ώς τοιοϋτος, μέ μΐγάί.ην πλειοψη
φίαν. Τό άξίωμα τούτο αβκηο* έ
πί 20 όλόκληρα ετη, άπομηκρυν
Γεώργιον τό Τσκρλίκι. δπιος μάς ξαφνικά μας γεννήθηκε. θέλ<ιμ? λέγανε οί σννταξιδιωτες μας Τοΰρ νά πιστέψωμε πώς ή ψυχή τοΰ Έ κοι, γιατι, εμείς δέν τα ξέρομε, θνομάρτνρα, θά χαιρότανε, άφοθ Άπό την παρέα μας, κανένας δέν "Κλληνες Σμυρνιοί άπό τό ποί δτνχε ^ά κατάγεται άπό έκείνα τα μνιό του, βρκτκόντανε στόν τοπο τοθ μαρτνρίον του καΐ φέοναν* τέλ.ος άκοΰμε τόν είβπρα- τή σκέψη τους, στή μεγάλη θυσία χτορα ν ά φοννάζη: «'Ιζμ'ί» καί Του. άρχίσανε νά κατεβαίνουνε πολλοί | Σν·νεχίσαμε μέχρι τό Μπασμή γιά τα σπίτια τονς. Τάτε εϊδαμε χαν«, ποΰ έκεϊ ίΐναι τό τέλος τή", διαδρομής δλ(»ν σχεδόν τίδν λεο φορείων. "Ετβι καταλάβαμε πώ; τό Κοκάργιαλι ιιέχρι καί τοΰ Πό πώς είμαστε στό Κοράργι-ίΐλι. Ά πό κεϊ δρχιζε ή Σμύρνη. Καΐ πό λύ σο>στά, άφοΰ είναι καί ήταν Λ
πό τήν έποχή μας άκό»η. όλα τα, πά τή σκάλα, στήν δλλη
πιροάστβια ένωμένα. Ι δλα μέ ενα δνομα, λέγονται Σμύς
Τα οϊτίτΐα ό χρόνο ς καΐ, ή εγκιΐ νη.
τάλειψη, τα 8χει ςρθείοει παί, ό- "Όλα τή νύχιτα είναι «ρωταγωγη
πως είναι άκατοίκητα. Τα μπαλκό μενά χορίς διακοπή ένδιάιιεσα, σί
νια έτοιμόριροπα, χωρίς τζάμκι, οί όλον τόν 'Ερμαϊο κόλπο. Τα μικρά
μπογιές τονς καΐ τα ξύλα, ξιεφλου πλοιάρια π&νε κι' ίρχονται κάθε
δυσμένες καί σαπισμέΛ·α, καΐ σέ κά λεπτό, τό Ενα συναντά τό δλλο
Θε πόρτα κολλημένα χαρτιά, δ«£- στϋ δρόμο, φωταγωγημένα κι' αΰ
χνουν πώς είναι κρατικά. Σιγά · τα σάν ν|»εΰιτικα. Ό ώραΐος κόλ-
σιγά γκρ«μ{ζον*ται καί στή Θέση | πος. »Ό Σμυρναίων κόλπος» λο6
τους γίνονται πολνκατοικίες. Άκό ελεγαν οί άρχαίοι "Ελληνες, δ ώ
μα δμως βλέΐτει κανεί,ς τό παλιό Ι ραιότίρος κόλβτος τής Μ. Άσίας,
τους άρχοντικό χρωμα. Σινέχειπ
ιπρνοϋμε τό Γκιόβτε—, τήν Κα-
όλες τίς μέρες, πού είμαστε έκεί,
ετυχε νά 'ναι χωρίς κανένα κυμα
ραντίνα. Μέ τό κόκκινο κεραμι-1 τάκι μέ μιά θαυμασία πανσέληνυ,
81 χρώμα τού μας ξαφνιάξίΐ κσί πού τόν ίδβιχνε ασημένιο καΐ μί
μβς μελαγχολεΐ ό άναδατήρας. Τό γύρθ> - γύρω τα φωτα, σάν παο^
Σαλάχανε. τό Καοατάβι ό Μίΐη· Ι μνθένιο
Ή αγγλικη καΐταμαράν (σχρδιον μέ 6ύο τς>ό.τδας) «ό Σκώτος τοΰ
ώκεανρϋ» ίτοιμάξετ(ΐι πρός καθ,-'/ κνσιν.
ΜΕ ΤΑΧΥΝ ΡΥΟΜΟΝ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ
Η ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡ&ΠΟΙ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ ττίς Ιπς σελΐ&ος
.τού άναδίνουν τα σχετικά διτνγή-
ματα γιά τόν όνναγνώστη.
Τό διήγημα: «Ό τρίτος γιός>
τής σειράς «Τελευτταία Διηγήματα>
πού δίνει τήν ΰπερατομικήι κατά
κάποιον τρόπο διάιστα-ση τής μη
τρότητας, είναι άπό τα πιό συγκι
νητικά καΐ τα πιό ψυχολογημένα
τοΰ τάμου. "Ομοια τό «Πρώαος
θάνατος>. Γεννημένος βτήΛ· Άθή
να, δ συγγραφέας πού Εζηβε κάμ
ποσα χρόνια μέ τή μΛϊΐέρα τού,
μπαίνει στήν ψυχοσύνθεβη των ή
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Τήιν παρελθούσαν Κυριακήν εί;
τόν Ιερόν Ναόν τοϋ Άγίου Γε¬
ώργιον Κορυδαλλοϋ Πειραιώς έ
λι.κιωμένων άνθρώπων κα), ή σιιι
πόνεσή τον γι' οί&τούς είναι φανε-
θή. Είναι καί τουτο ενας λόγος ι
πού σνναπανιτάς στήν άφήγηκτή |
τον τό στοιχεϊο τής άνθνοκαάς,
έδώ άνθριοπιάς άντύκρν στά άδΰ
ναμα, άβοήθτ)τα γεράματα. Στό
σημεΐο τουτο άαοδίνω Ιδιαίτερη
βημασία καΐ άντιδιαστέλλω τα 6ί
ωμα τοΰ γη!γβνη άψηγητή
βτά γεράμαιτα πρός έκεΐνο τοϋ
ξεριζωμένον τουρκομερίτη, προσ-
ψύ;γου (*>ΘοβτΌιοΟ, διηγηματογρά-
«Η ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΣ τής
Ελλάδος έξελίβσεται μέ ταχύν ρυ
θμόν. Νέα έργοστάσκι ίδρύοντα',
ένώ ϋφιστάμενα τοιαϋτα έπεκτίί-
νοντται. Ή πρόοβος αυτή όφείλι·-
ται βασικώς είς την Ιδιωτικήν προ
το(>ουλίαν# ή όποία εύρε τό κατάλ
ληλον κλ.ϊμα διά νά άναπτυχθή. Ή
'Βθνική Κνδέρνησις έθεμελίω<τε την οικονομικήν της πολιιτ^κ.ήν ϋ πό συνθήκας ελευθέρας οικονομ;- άς. Ιδιαιτέραν εμφαβιν άποδίδρι ή Έθνική Κυδέρνησις είς την ϊ- ρενναν καί άξιοποίησιν τοΰ ύπε- δάφους». Τα ανωτέρω ετόνισεν δ υπουρ γός Βιομηχανίας κ. Κυπραϊος όμι λών ενώπιον συγκεντρώσεως έκπρο ε-ίς τόν Σύνδεσμον Έλλήνων Βιο μηχάνιον. «Ή Έβνική Κυβέρνησις Ιχει σο φΐ(γου («οΘθΜίοιοΟ, διηγηματογρά1 .,,,,. „ ,, , ,. φού ή μυθιβτοριογράφου. «Ο τε-Ι βαοας βλ-ίίΐς ότι ό όο«βτος πλου λευταϊος δέν ηίιρε στόν αμεσο ή ϊ,μμεσο κύκλο του παρά μόνο ζω- ές καί μοϊρες διακοιμμένες, πελ- κημένες στή μέση άπό τό γεγονός τής 6ίαιης άποδηιμίας καί μετοικε σίας, σκορίπσμιενες έδώ κ" έκεΓ. Ί?νώ ό «γτπ^ενής» Πέτρος Χαρής τίς ϊζησε άτόφιες, στό γνώριαο τελέβιθησαν οί γάμοι τοΰ κ. Γεωρ! πε*γί|ι»ρο καΐ, —ήν οίκεία ά!τμό>-
γίου Στνλ. Χοτζάκογλου μετά τής σςραιρά τους. Τό διήγτϊμα ανττοϋ
ύλ Ό ώ θά
ής
Χαραλ. Χαρα- του κύκλον. «Ό πρώτος θάνατος»
| (πού εχει γιά θέμα τήιν ένενηλτά
ΤΟ ΝΝΗΜΕΙΟΝ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΩΝ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕΓΑ ΓΕΓΟλΟΣ
θείς αϋτοΰ κατά σύντομα διαλε{α
ματα.
Διά τόν Κιοφτερδξήν δύναται
νά λεχθή άνενδοιάστως, δτι ύπήρ
ξεν «ίδεώδης» Δήμαρχος, άφοσιοι
μένος ψυχή καί σώματι είς τό κα
θήκόν τον. Ακάματος, δραοπήρι-
ος, .ιολυπράγμον, εΰφνέστατος και ·
ίκανώτατος ά<ριέρο>σεν ΰλ.ην την
σφύζουσαν ζοτικότητά του διά την
Νέαν Ίωνίαν, τήν δποίαν μ&τέβ«
λεν είς πρότυπον καλώς δήμαρχον
μένης πόλεως, κοσμήσας αυτήν δι' ι
άπειραρίθμ(ι>ν δή μοτυκων ΙργοΛ'.;
Ήτο «πανταχον παρών καί τα πάν |
τα πληρών». Άκεραίου χαρακτή
ρος καί ήθους, προβηνέβτατος καί
εύγενέστατος, έλατρεύετο κυριολε¬
κτικώς, άπό δλους τούς δημότας,
ανεξαρτήτου φρονήματος.
Ή εφημερίς μας διαβιβάζει τα
είλι«ρινη της συλληιπητήρια είς ^^——————^^■^———~
τούς οίκείονς του, διά τήν άπώλει χζ^ πνευματικών καί ήθικων α¬
ξιών.
Δι' αύτό
ίεροψάλτας, τούς πολνπληθείς φί
δίδος Δεσποίνης
λαμιπίιδον.
Είς τό ενάρμοστον ζεΰγος ή έ ΧΡονη γερόντιβσα πού τα παιδία
ψημερίς μας εΰχεται άνθόσπα,ρτον της τήν — έλνουν σέ γεροκομεϊο)
τόν 6{ον είς δέ τούς εύτυχεΐς γο- ε1ναι σττρτ άπλή καθημερινότητά
ν είς των «νά τούς ζήση καί νά Τ°υ *πό τα πιό δυνατά καί ύπο-
τό χαίρωνιταο. βλτ(τικά τής σνλλογής.
______________2______________Ι Τό νφος τοϋ Πέ,τρου Χαρή είναι
οτρωτό, όμαλό, ή γλώσσα λαγα-
ρή, καλλιεργημένη. Οί έικφραστ:-
κοί τρόποι δέν Ιχοτ·ν τίποτΐ τό
περίτεχνο, τό έξεζητηιιιε-νο, μήιτε
τραβηγιμένη άπό τα μαλλιά ψυχο
λόγηση. "Τστερα άπό τόσονς ά-
«ροβατκτμΛυς, άπό τό 1945 κ' έδω
στόν άφηγημαπικό λόγο, ή >ατό-
τηιτα αυτή τού ΰφους εΙναΊ εΰε<ι- γείτική. Άπό τήιν εκφράση τοΰ Πέ τρου Χαρή λέγουν οί λεπτόλογϊς ψΐ"χογρα<ρικές έπινοήσεις, ποίι σάν νά διϋλίζουν κώνοκτα» καΐ σέ χέ- ρια δχι γνησίο>ν άφτιγητών μυθο-
πλαστών κάνουν συχνά τήν έντύ-
πΐιχτη «κατασκευής» (κονστυκσιόν).
Μέ λίγα λόγια, στήν άρχή, ό
Πέΐτρος Χαρής δουλεύει τή δασι-
κή άτιιόσφαιρα τοΰ διηγήμιιτος,
πού θά χήν χαρακιτηρίσι» τό 6ά-
θος τοθ πίνακα, δ,τι στή ζωγ<)α- ,ρασιάτισσας — Ή- φ^ή λέγεται προπλαβμός, πειρώτιβσας Ζωγράφον Κατίνας άστάρι. Αύτό άϊτοτελεί συνήθιος Χ. Χαροποΰλου είς τό πρόσωπο τοΰ Χρυστοϋ δέν είναι ξωηρό, γιά ν ά δείχνει καί τήν πνεχιματική Του ύπόσταση. τό νοτάβαθρο, τό ■ψνχο'λογνκό, γιά δ,τι θά έπακολονθήσει. Ό σνγγραφέας άγαπά τήν προ οδευττική φραστική ανξηση, δπιος θά την δλεγα: στήν ίδια φράση κάτι σάν «κρεσέντο> τής εικόνος,
τής άτμοβφαίρας, τής ψυχικής διά
, , Ήεσης. Αύτό είναι άπό τα ίδιΛζον
εχαροποιησε τονς ννί1ΐηί_1ΚιΤΛ τοΓ, «_„„. _„.. „.,
τος θά καταλάβη έξέχουσαν θέθιν
ώς πλουτοπαραγωγικός παράγον
είς τήν οίκονομίαν τής χώρας. Εί
δικώτερον, τό ίυιέδαφος τής 'Ελλά
δος μέ τόν όρυκττόν τον πλοϋτον
θά αποβή ό άκρογωνιαΐος λίθος
τής οίκονομίας μας διότι θά μάς
δώση άφθόνονς πρώιτας δλας οί
οποίαι θά άποτειλέσοιη' την Ισχυ¬
ράν θεμελίωβιν τής έκ6ιομηχαν(σε
"'? τής χώρας. Είς τα πλαίβΐα τής
προσπαθείας άξιοποιήβεως τοΰ ίι-
ρνκτοϋ ,τλούτου δέν ήιτο δυνατόν
νά παραλειφθή ή ϊρευνα πρός α¬
νεύρεσιν .τε,τρελαίου. Είμαι είς την
ευχάριστον θέσιν νά σάς πληροφο
οήβω, έδήλωβεν δ κ. ΰπουργός δτι
μέχρι σήμερον ίτέβη υπό συσιτημα
τικήν έρευναν Ικταβις 44.000 τρ-
τραγωνικών χιλιομέτρων μέ έπέν
Λκσιν κεφαλ.αίων τής τάξ"εο)ς των
41 έκατομμυρίο>ν δολλαρίιον».
Ό πρόΐδρος τοϋ Συνδέσμου Βι
ομηχάνιυν κ. Ι. Μηιτσός, προσφο)
ν&ν τόν κ. υπουργόν, εξήρε τήν
ίνημέρι»σ£ν του επί των άναπτν
ξιακών θρμάΐτιον τής βιομηχανίας
ίκφράσας τήν πεποίθησιν δτι θά
γίνη ό καλ.ΰτερος διερμηνεύς τ<ϋν ιΐπόψεον των βιομηχανίαν πρός την Κυβέρνησιν. ΤΑ ΒΙΟιΜΗΧΑΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Άκολονβως, διεξήχθη μακρά σΐ' ζήΓΓΓΧΤι; ίπ!4 ζοντικωτέφων θεμά (Γο>ν τής Γ>ιομηιχανίας, μέ την σνιι
μΒΤοχήν τού κ. ύπουργοΰ, τοΰ προ
ίδρον τού ΣΕΒ, βιομηχάνων καί
στελεχών τοΰ ύπουργείου Βιομηχα
νίας. Μεταξύ των θιγένιτων θειιά
των είναι καί τα άκόλουθα:
— Τής (παρατάσεως τής Ιβχύ
ος των Νόμον 3949 «περί μηχα
νίκων έξοπλισμών των βιομηχανι
ών» καί 3213 «πειρί έπαρχιακής βι
ομηχανίας». Ό κ. ύπουργός σι·
νεφώνησεν δτι ύφ(στανται ώριβΐΑΡ
νοι νόμοι, μεταξύ τόν οποίων καΐ
τα γνωρίσματα τοΰ ΰφονς του,
.5 '5 ^Ιϋ Κ.*
τού; ξηλοκας της παραδοσεος και
τους έκριξοιθέναας έκ της Κων-
Ή 'Ε.ταιρία Βυζαντινή'ς μουσι-
κής δι' αΐτήισεώς της καί διά τοϋ
Πρόεδρον αυτής κ. Γεο>ργίου Τσα
τσαοώνη άπρτάΛ'θη πρός τόν άξιό
τιμον κ. ΔήμαρχοΛ' Νέας Σμύρνης
καί πρός τό Δημοτικόν Συμβού¬
λιον καί εζήτησε τήν παραχώρη¬
σιν τάφου πρός ανέγερσιν «Μνη-
μείου των Π,ριοττοψαλτών τής Με
γάλης τού Χριοΐτοϋ 'Εκκλησίας^
'Ιακώβοι· Νανπλιώτου καί Κων)
νού Π>ρίγγοΐ'. "Ηδη διά τής ύπ' τι
ριβ. 312)1969 πράξεως τού Δή-
ιιου Νέας Σμύρνης, καΐ καΐτόπιν
σχετικής έγκρίβεως έκ μέρους τής
Νομαρχίαν Άΐττικής, ό Δήμαρχο;
Νέας Σμνρντς κύοιος Άθανάτΐιος
Παααθανασίου καί τύ Δημοτικόν
Σνιμβούλιον «απεφάσισεν καί ενε¬
κρινε παμψηφεί την «ιπαραχο'ιρη-
«σιν δα>ρεάν, τιμής ένεκεν διά τάς
«τάς ύψίστους {«πηρεοίας άς προο
«έφερον είς τήν Όρθοδοξίαν καΊ
«τόν Οίκοημενικόν θρόνον τής
«Κωνοταντινουιπόλεως, οί Άρχον
«τες πρίοτοψάί.τοα Ίάκιοβος Ναυ
«πλιώτης καί Κανν)νος Πρίγγος,
«τοΰ ίίΐό σιτοτχεΐα 9 Η Δεξιά τά-
«φον έν τώ Δημοτικώ Νεκροταφείιι
«τής πόλεως άξίας ορχ. 21.000,
«είς την 'ΕΙταιρίαν Βυξαντινής μου
«σκοπόν τής έναποθέσεως τιδν ό-
«στών των ανωτέρω άποΰιωβάν-
«των Άρχόντων Πρωτοψαλτώ'ν». ^^
δχι μόνο τοΰ άφηγηματυκβυ τ
λόγον, πού ως τόσο άπαιΐτεΐ >
ποία φευθώ στή χρηβιμοπο£ησή
,, , . ,. τού, γιά νά μην ίπενεργεϊ κουρα-
«ταντι.νονΐολεως και της αλησμο- - ' , /_ ,"' Χ .
1 ■ 5 στικά σαν υΛερτονισμός καΐ να
μην έπιβαρΰνει τό ΰφος.
. ΚαΘώς &λέποι στό δλιγόλογο
.»η, προοίμιο τοΰ τόμου, δ Πέτρος Χά
έτοιμάίζει την «Κιβωιτό τοΰ
Χρονικό καί μυθκττο-
5 ^-
τον ΕμπνευσμεΛ·ον και
ν Αοχόνιτων Πρωτοψαλτιό^. Νώ£>ι ^ ^
Έν σννεχεία τής ανωτέρω άπο άκαταπονητον άνακαινιβτην κα· δή ^
Φάσεως, ή «Εταιβ£α Βυζανττινης μ'ουργον τοτ, ιαραιου προαβτείου άπεΧΐν&ιϋωαΆ (1944)
αουσ,κής, κατόπιν προτάσεως μου ^? προ,τευουσης, αξιότιμον Δή- ΰο< _ό Θέλει συνεργαβθή με,τά τού «Παν μ«ΟΧον τυς Νεας Σμ«0Λ-ης/· > ό ^
ελληνίου Σύλλογον •Ιεροψαλτών» βανασ,ον ΠαηαβαναθΜτν και πρός ^
Β ** Δημοηικον Συμβουλιον δια
Δημοηικον Συμβουλιον,
ευγενή προσφοραν των
σνμβολην των, εις
, των Συλλόγο,ν «Φίλων τής Βυ
ϊαντΐΛ-ής μουσιχής» δι' ανέγερσιν
Μνημείου έκ λει*οΰ μαρμάοον. μη , , ^^ ^ <() Αγγε είς τόόποΐον θά ΰψώνεται καί θά πραγματοποίησιν ενός πραγματι ά6ύ(Ισου> (Μ_ 1963)>
άλό Βθικοθρησκευτ,κοΰ ίργον ϋτοι
δια
και
την,
άνα<τύν6ε. προβάλεται έξάπλευρον άναλόγιον Εθικοθρησκεντ,κοΰ Ιργου, ^ ήτοι αλιάζε, τήν ^ μέ καλλιτεχνικον Βυζαντινήν δια- τής άνεγέρσεο>ς Μνημ,ειον, και της λι^
κάσμησιν φέ0ον άνωθεν αυτού μου αποδόσεως ούτω τιμής και «ιγν» „
«Έλλης», καλοκαίρ
σικύν βιβλίον μέ Βυζαντινήν πά
ί
σικύν βιβλίον μέ Βυζαντινήν π
ρασημανηκήν, επί δέ τής προσθί Πρωτοψάλτας καί Λαμπαδαριους
άς πλευράς χαραγμένα τα όνόμα τ^ Μεγάλης τοΰ Χρκττοΰ Εκκλη
τα των προτοψαλτών μέ χρυσά σιΛ? οί ^οΐοι έλάμπρνναν τα Πά
γράμματα. Μειτά την άποπε,ράτο- τριαρχικά στασίδια είς τα μαυρα
Ι έ ί έβλτ χΡ»ν<Λ τής δουλείας καί μεχρι των πρός τους Άρχοντας ^^^ χρόνια ^ άναφί{,ετα κυριότατα στό δράμα των νέων. σιν τοΰ Ιργου, καέ είς έπιβλητι- τής δουλείας καί μεχρι των σιν τοΰ Ιργου, καέ είς έπη ,,Λ.·ν ^α- ημερών μας επί σειράν έίτών, συν κην -Μΐημον εορτήν, θα τελεσθή &έσανχεςμ ^τως αρρή^ως το 8νο ή μετακομιδή καί ή έναπόθεσις των όστων των πρωτοψαλτών ε.ν τος τοΰ Κοιμητήριον. Τό γεγονός τούτο θεωρούμεν νήΑβτχς σημασί- ας διότι πραγματοποιεϊται είς αύ τάς τάς ημέρας τής δοκιμασίας &έσανχες αρρή^ως το 8νο χ(οη/ δοξίας καί τοΰ 'Ελληνισμοϋ καί τό άγλάίσμα τής Οίκουμενης, μέ τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον. Α5Λ>νία ή μνήμη αυτών.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
οί ανωτέρω, οί όσοΐοι χρήσουν τρο
ποπυιήσΐο>ν.
— Τής άνάγκης ταχΐίας άνα-
θειυρΐ}σεως τοϋ Πτωχεντικοΰ Κώ
δικος. Ό κ. ύπονργός έιδήλιοσεν
«τι θά μελετήση επισταμένως τό
θέμα τοϋιτο.
— Τής ΰπερβολικής τι<μής, την όποιαν έηιβάλλονν τα δικαστήρια Οιάιτ'ήν άίΐαλλοτρίωσνν γηπέδιον πρός ίδρι<σιν βιομηχανιΛν. — Των βιομηχανικώς ο'ικισμων. Σχετικώς προετάθη ή λύσις τής ενοικιάσεως των διαμερισμάτων ΰ πό των έργατών καί ούχι τής άγο ρδς αυτών. — Τής μή εφαρμογης των έκ διδομίνων υπό τού Συμβουλίου Έ «ακρατεΐας άποφαβεων, ενδιαφέρον σών τάς βιομηχανίας, έκ μέρονς τής Διοικήσεως. — Τής άνάγκης τυποποιήσεως των βιομηχανικών προϊόντων Ό κ. ΰπουργός ϊδωσεν δδηγίας διά την ίπίσπευσιν τοΰ δλου ϊργου. Τέλος, έτονίσθη ή ύπερβολική έ ατιδάρννβις των βιομηχανικών μέ δημοτικά τέλη, ακρως δυσανάλο- γ(ΐ πρός τήν αξίαν των παρεχομέ νοιν είς αύτάς ύπΓρεσιών. Ό κ. ίι πουργός ύπεσχε!θη δτι θά επισκε¬ φθή επιτοπίως τάς Πάτρας, δπου κυρίιος παρετηρήιθη τό φαινόμενον τουτο. Ό κ. ύϋουργύς ίδήλοκτεν, ι,τίσης, ότι τό νποτ>ργΐΙον ακολον
Ορϊ σΐ'ντηρητικήν πολιηικήν, δσον
άφοοά την παροχήν άδειων Ιδρύσε
ιις 6ιοαηχανι<Τιν είς πνκνΟκπ,τωΜη- μένας περιοχάς. Τό δλον θέμα βά άντΐμετωπισθη μέ την Ιδρυσιν των βιομηχανικων οίκισμων. ΑΙΌΡΑ ΕΙΔΩΝ| ΚΕΡΑΜΙ'ΚΗΣ ΤΠΟ ΤΟΤ Ε.Ο.1Ε.Χ. Κατόπιν αποφάσεως τής Διοική σεως τοΰ 'Εθνικοΰ "Οργανισμόν Έλληνικής Χειροτεχνίας, πρόκει- ται νά διατεθή ποσόν έκ δρχ. 20. 000 διά την αγοράν «Ιδών κεραμι κης έκ τής 12ης Εκθέσεως Κερα- ΓΕΏΡΓ. Α. ΤΣΑΤΣΑΡΩΝΗΣ Ι μικής Άμαρουσίου. ΤΡΑΓΟΤΔΙΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΒΙΟΛΙΑ *Ο συγγραφεύς ν.αΐ λογοτρχνηι, Τάκης Χαιρόπουλος, μετά τό «Λεν κομα των Άγωνιστων», θυσίαι ατύ βωμύτής Λγωνιξομένης Κΰ πρου, καί τό διδακτικόν σΰγγραμ μα του «"Ο,τι βλέπω στό γϋρη των ώρών», πού άνοιξε καινοΰρνι- οι λογοτεχνικούςδρόμονς βτή φι λολογία μας, εξέδωκε εσχάτως μι αν αιεριληπτικήν Άνβολογίαν, σέ ενα κομψό τομίδιο μέ τόν σνμβολι κό τ{τλο «Αίολικά βιολιά», τα <5ΐ€ λιά τοΊν άνί-μων. Τα τραγούδια αΰτά τοΰ Τάκτ Χαιροπούλου σημαίνουν πράγμαιι σταθιιά στόποιητικιό έλληνικό < ρέο>μα, τα πλείστα των οποίων ϊ
χουν 6ραβετ«θεϊ καί μετεφράσθη-
σαν καί, δημοσιεύθησαν σέ ξένοι
περιοδικά καί έτρημερίδες.
Τόποιητΐκό ταλέντο του ξεχυνε-
| ται· μέ τόν τίτλο «Α'ιολικά βιολιά»
Ι πού είναι £να ΰπέροχο μπουκέτο
Ι μέ ανθη πνετ^ματικά, δξια προσο
χής καί πρέπει νά γίνουν έντρίφ'
μα κάιθε εΰαίσθτίτου μελετητοΰ.
Τό τομίδιο δύναται κανείς να
τό ζητήση σέ δλα τα βιβλιοπωλεϊα
καί τα Πρακτορεΐα έφημερίδίον,
ά! τιμήματος 12 &ραχμών.
ΙΩ. ΚΟΤΤΣΟΤΡΗΣ
ΕΒΔΟΜΑΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ
ΕΙΠΣΚΕΠΤΟΤ
ΕΙΣ ΤΗΝ Δ.Ε.Θ.
Ή Διβθνης "Έκθεσις θεσσαλο
ίκης θά όργανώβη ειδικήν έβδο
μάδ ι εμπορικον έπιβκέπτον άπό
7ης μέχρι 12ης Σεπτεμβρ£ου 1970.
Σκοπός τής έί'εδομάδος είναι ή κα
τα τό όυνη.τόν εύρυτέρα προόολή
των έπιτρμγμάτων τής έλληνικής
μΒταποιήσεος τόσον ένττός τής Έλ
λάδος, δσον καί είς τό εξωτερι¬
κόν.
Ο κ. ΠΑΛΑΜΑΣ
Κ ΛΕΧΘΗ ΧΘΕΣ ΤΟΝ
ΣΟΤΗΔΟΝ ΠΡΕΕΒΤΝ
Ό ΰφτ'πονργός ΈξοΛερικων κ.
Χρ. Ξαν<θόποι·λος — Παλαμάς ε¬ δέχθη χθές τό μεσημέρι την έθι μοτΐΒΐικήν έβιίσκεψιν τοΰ ένταΰθα επιτετραμμένον τής Σουηδίας κ. Μπέρκμαν. ΓΟΤ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΤ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΉΣ ΕΘΝΙΚΗΝ Η 'Κθνική Τρά,τεζα τής 'Ελλά 0ος θά διανείμη διά κληριίχπως τομονς τής εκδόσεως της «Νβοελ Ληνακή Χειροτεχνία» είς τούς ν< ονς καταθέτας, οί δποΐοι θά άνοί ξουν λογαριαβμόν ελάχιστον αρ- _χικου ποσοΰ δραχμων 5.000 είς τό περίπτερόν της τής ΔΕΘ. Έξ άλλον, είς δλους τούς νέους κα·τΛ βετας 1.000 δραχμων κάΐ, Λνο» θά προσφβ^εται ή νέα καλαί«θηΐο: είκδοβις τής Τραπέζης «Μουβίϊα καί Σνλλογΐς τής "Ελλάδος». Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΩΝ ΒΡΤΞΕΛΛΩΝ Ή Ελλάς Θά μετασχη είς τό Παγκόσμιον Κέντρον Βρυξελλων. Τό θέμα τής έλληνικής συμμΐτο- χής βυνεζη,τήΊθη μεταξύ τού Λπονρ γοϋ Εμπόριον κ. Ζάππα καΐ τοϋ πρόεδρον τοΰ ΕΒΕΑ κ. Ι. Κανελ λοπούλοι·. Ώς έγνιίκίθη, τό Κέν¬ τρον θά στεγασθή επί διεΐτίαν είς οιτγ.κρότημα ονρανοξυβτών πρός έ ξυπηρέ'τησιν τοΰ παγκοβμίου έμπο ρίου. "Ηδη έκλήθηβαν όπως έινο·- κιάσουν χώρους διάφοροι χωραι, όργανιομοί, έπιχειρήσεις κα), Ιδιω ται. Ή έλληνική σμνμετοχή θά καλύ ■Μ'η χώρον 470 τ. μ. κατανεμημέ νη είς τα Έιμποροδιομηχανακά Έ .ιιμελητήρια Αθηνών, Πειραιώς καΐ θεσσαλονίκης. Ικανόν χώρον θά έκμισθώσουν ή Όλνμπΐακή Ά ϊοοπορία καΐ, Λλλοι ΌογαννσμοΙ.

"Ο ΥΑΚϋΡ ΚΑΡΚΙ ΚΑΚΑΟ^ΜΑΝΟΟίϋ
(Συνόχει Η τΐ»ς 1ης σελ.)
ειδικώτερον διά την πεοίοοον νβι»ν
πολιτικών καί πνε-νματικών προσιι
νατολιιτμβν, οί 'Ίποϊο», ευρίσκονται
ζωντανοι είς την λογοτεχνικτγν .τ*
ραγωγήν τής -τεριόδου αυτής, *ιτο·
άπό τού 1920 καί εξής.
'Τπύ το (ροις τής νίας έξβλίξε-
ως, την όποιαν ενεκαινίασεν ή *■
παναστατΐκίι περίοδος τοϋ Ά*<ι τούρκ, δίδονται νέα χαρακτηρίση, κά στοιχ:ία είς την τουρκικήν λο γοτεχνίιιν. Πρόκίΐται διά τόν ρεα λισμόν, την ψυχολογικήν ανάλυσιν καϊ την νέα-« δΐηιγηματικήν Ικανύ τητα. Ό νέος Τοϋρκος λογοτί χνης γίνεται οΓαλιστικώτερος κπϊ θέτει όλας τάς έκδηλώσεις η'|<. ζωής £ι.τΰ τό πρϊσμα τής ίθνικής πλέον συνειδήσει»;. Μεταθέτει τόν έ*ιυτόν τον άπό τόν κόσμον των ό νείοων είς την σφαίραν τής πρα γματικότητος καί άντλεί τό ΰλι κΛν τού άπό την εθνικήν ζωήν Παραλλήλως καλλΐερν«ί την ίχ νότπτα νά διηγήται μέ διαίύγεια'ν κ«1 έκφραστικότητα καί έπιχειρεΐ μέ αεγάλον ζήλον ψυχολογικάς ά ναλύσεις. Καί, ό Καραοσμάνογλου αΐσθά- νεται την ανάγκην αύτην καί στρέαιει την σνγγραφΐκήν τού δρο στηριότητα πρός την κατεύθυνσιν τής ϊθνικής ξωής καί, των εθνι¬ κόν άγώνοιν. Τύ δυνατόν αύτο «ίσθημιΐ τοθ ί'θνισμον έξειλ.ίχθη είς κοσμοβεωρίαν καί είχεν άς «πόχον καί σκοπόν την πλήρη ά νεξαοτησίαν *αί δημιουργίαν μιά; καθαρώς έ-θνικής Τουρκίας. Άντι κειμενικός σκοπός τοθ σνγνραιφ* ως είναι νά εκφράση την εθνικήν αύτην σκέψιν καί τάς έθνικάς έ- πιδκόξεις. Βασίκόν λοιπόν θέμο (Ινα ό αγών υπέρ τής ελευθερίας, είς τόν οποίον έξυμνεΐται ή γε-νναι ότης, ή ήοΐιΗκότης καί ή αΰτοθν- σία των στρατΐίοτών, των γυναι- κών καί ολοκλήρου τού τουρκικοΰ λαοϋ, ό οποίος άγωνίζεται έναντι όν των Έλλήνων. Ή ανάπτυξις τοδ θέματος αύτοϋ είναι συγχρό¬ νως κ«ί πολιτική Ισ>ορία, είς τή»1
δποίαν διαγράφεται ή εξέλιξις
τοϋ αγώνος κπί αί συντελούμεναι
κοινωνικαί μεταβολαί.
Αύτά ακριβώς άπηχεϊ τό μνθι-
στόρημα χον Καραοσμάνογλοχι
«Γιαμπάν» (= Ό Ξένος). Καί έν
ταϋθα θέμα είναι ό αγών υπέρ
τής ελευθερίας. Αι πνευματικαί
καί κοινωνικαί συνθήκαι τής Ά-
νατολής κατά την διάρκειαν τοθ
έθνικοΰ άπελευθερωτικοΰ αγώνος
έξιστθγθΰνται είς τό έργον τουτο
έν ,μορφή μιάς αύτοπερι-γραφής.
Ό ανάπηρον άξιωματικός Αχμέτ
Τζελάλ έπισκέπτεται μετά την ά-
τνχ,ή ίκ&ασιν τοΰ Α' παγκοσμίου
πολέμου τού; χωρικοΰς Της Άνα
τολής καί εγκαθίσταται πλησίον
των. Μολονότι ό έκ Κων) λεως
ούτος διανοούμενος ζή καί παρα-
μένη μεταξύ των, χαρακτηρίζεται
«ξένος» καί άντιμϊτωπίξεται αί
δυσπιστίαν. Σκανοαλωδες κάί ά
νεφνρωτον είναι τό χάσμα, τό ο
ποίον υφίσταται μεταξύ Τούρκων
διανοουμένων καί των άπλ,ων χωρι
κων τής Ανατολάς. Ή περιγρα-
φή αυτή γίνεται έν σχέσει μέ τόν
διε-ξαγύμενον λικτσώβη άγώνα έ
ναντίον των Έλλήνών. Διεξήλθον
τό Εργον καί διερωτήΌην εάν ύ
πηοχε καΐ είς την σύγχρονον έλλη
νίκην λογοτεχνίαν κάτι, τό δποί-
όν δημιονργεΐ παρομοίαν αταό-
σφαίραν είς τόν άναγνώστην. Δέν
είναι αστοχον εάν Ισχνρισθώμεν.
ί;τι «Ό Βασίλης ύ Άρ6ανίτης>
τοΰ Στραττ] Μυριβήλη δχη πολλά
κοινά σημεία μέ τόν «Γιαμπάν»
τοΰ Καραοσμάνογλον.
Τα βιβλίον «ΜιλλΙ Σαβας Χ'-
καγιελερί» (Διηγήματα τού Ήθνι-
κοϋ Αγώνος) άποτελεΐται άπο
μικρά έΛε<σάδια καί πβριστατικ'ί κατά τοΰς αγώνας εναντίον των 'Ελλήνων. Είς τα δΐηγήματα αύ¬ τά τόν κύριον ρόλον υποδνοντσι κυρί<ι>ς "Ελλη)νε(; άξιωματονχοι
ή Εμποροι, οί όποϊοι ένβργοΰν είς
βάρος τή; έθνικης αξιοπρεπείας
καί οΐκονομικής ϊύημερίας , τοΓ
ιουρκικοθ λαοΰ. Είς τό εΐδος «ύ
τό τής συγγραψϊ'ς ανήκη καί τό
«Έργκενεκόν», τό οποίον άποτε¬
λεΐται άπό «άρβρα κατ' οχλογήν»
δημοσιευθέντα υπό το# ονγγραφέ
ι»ς κατά την περίοδον τοΰ άγω
νος εναντίον των Έλλήνων κα'·
τ»ν ξέντεν «ννάμε«»ν είς την έφη
μερίβα «'Ικντάμ». Τα £ρβρα αύ¬
τά, τα όποΐα εγράφησαν άπό τού
1920 Εως τέ 1923 Λεριλά
την κρίβιν το· πνβύματος καϊ τίίς
σΐ'νεΐιοτισεως τοΰ τονρκικοΦ λαόν
κατά την περίοδον αύτην,
ζονται Λέ είς εΥ/οαίρα καί στοι-
χεΐα, τα δ.ιοία, κατά την γνώμη
τοΰ σνγγραφέιος, δέν 6ά συμπε
ριελάμοανεν ή ίστορία τού
"Ο μεγάλος ίνβουσιασμδς διά
τό έθνοσωτήρΛον ϊργον τοϋ Ά τη
τοΰρκ, ή άφοσίωσις καί
τού είς ούτον δέν έκράτησε
Καραοσμάνογλου μακράν
την συγγραφήν καί ενός δλλοι
Εργου υπό τόν τίτλον «Άτατούρκ>
"Οπο); ίσχυρίζεται ό συγγραφεύς
τό Εργον σκοπεΰει νά βάσει μίαν
«πρωτότυπον εΐκόνα» μεταξύ των
πολλών Λλλων, αί οποίαι ύπάρ
χούν διά τό πρόσωπον τού μέγα
λου άνδρός των Τούρκων. Έξαίρ
ται καί άναπτύσσεται είς Ιβιαίτε
μ α κεφάλ.αια ή ήρωικότης, τό δα
μό',ιον. ή όργαντοτική Ικανότης,
θνικύτης, στηατιωτική φύσις κα?
άνθοιοπκτμός έκείνου, ό οποίος Ε
σοσε την Τοΐ'οκίαν άπο τόν 6έ
βΐΗθν θανστονί άπήλλαξΓ τοί'
"Ελλι,νας άπό τού; όραματισμοϋ
τής «Μεγάλης Ί^έας» καί 66αλ?
είς την θέ-σιν των χοΰς άμαρ-ΓΟΛΌν
τας σΐ'μμάχους των.
Δέν έπβδιώξαμεν νά άναλυσω
μέν άπό τάς στήλας αύτάς έν δλη
λεπτομερείς τό σχετικόν {ΐέ την
Έλλάοα ίργον τοϋ Καραοσμάνο¬
γλου. Τουτο πράττομίν είς εΓδ
κήν μελέτην. Αφορμήν δίδομε
μόνον διά την οργάνωσιν συστη·
ματικιοτέρίον Τουρκολογικων σπο·
δών καί έν Έλλόϋδι· πρός
λοΐ'θησιν καί βαθυτέραν γνωριμί.
αν των φιλολογικδν μνημ,είων
γείτονος Τουρκίας καί των σχέ
σεοη· αυτών μέ την χώραν μας
Ή (κιθυτέρα αύτη γνωριμία δέ·
αποτελεί περιέργειαν, άλλά 5?8ίθή
κον προηγμένου λαοΰ καί σνμδά)
λει τα μέγιστα είς την φιλειρη
νίκην συνύπαρ'ξιν!
Π ΑΤΛΟ Σ ΧΙΔΙΡ ΟΓΑΟΤ
ΔιΆάχτωρ της Τουρκικής Φιλολο-
γίας
Η ΓΡλΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙλ
(Συνβχει έκ τής 1ης σελ.)
εΙχ·ε πεί τή τελευταία λέ-ξη της.
Στίς 20 Φεβρουαρίου 1790 πέιθανκ
ό αύστριακός αΰτοκράΐτωρ "Ιωσήφ
Β'.
XII
ΤΟ ΛΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ
Ό Ιωσήφ δέν εΐχε παιδία. Τ»·ν
διαδέχτηκε ό άδελφός τού Λεοπόλ
δος Β' μέγας δοΰξ τής Τοσικά
νης. Ό νέος αύιτοκράτωρ τής «Ά
γίας Ρωμαϊκής Αύτοκρατορίας» δι
έφε,ρε άπό τόν άδελφό τού σάν
την νΰχτν» ιιέ τή μερά. Βασιλεύση
ιιόνο δυό χρόνια. Άλλά στάθηχαν
άρκετά γιά ν' ανατρέψη <5λα οσα, καλ,ά ή κακά, έπραξε ό Ιωσήφ. Ή Αγγλία επέμενε άνυίΐοχώ- οητα στή πολιτική τής άκεραιότη τας τής Όθωμανικής Αϋτοκρατιν· ρίας. Ή ρωσοσονηοική συνθήχη ειρήνη; τοΰ Βερέλ δι-έλυοε την άν τιρωσική συνεννοήθη Αγγλίας, Πρωσαίας, Σουηδίας, ΐίμως ή Πρωσσία συνέχιζε την άπειληιττχη «δυσμενή ούβετεοότΐητα» κατά τή- Ρωσίας. Ή Αγγλία καί ή Προιο σία άσκησαν σννδιιασμένη «φιλΐ' κή>> πίεση επί τοΰ νέον αυστρία-
κου αύτοκράτορος, έκμεταλλ«ν4με
νες κυρίίος τίς άνησνχ{ες τον άπο
την προοδεντιική έξελιξη τής Γαλ
λικής Έ.πανάστασης.
Ό Λεοπόλδος ήταν ιυοο αννττι
ρητικός καΐ άπολνταρχικός, ίίσο υ
Ίιυσήφ όραματιστης καί φΐλελπ'.
θέρος. Ήγεμών, ώς τότε, ενός μι
κροϋ όμυιογενοΰς κράτους όπως < Τοσκάνη δέν ήταν π.ρο·ετοιμαοιιί: νος νά διοικήση τό μεγάλο αΰβΐιιΐ ακό μοσαϊκύ, κι' όπωσδήόποτε Λ τόν ένθουοΐαζε ή Ιδέα νά αυξήση την άνομοιογένεια τής αϋτοκραιο ρίας τού μέ ,-τροσαρτήσεις καί δλ λων βλανϊκιον κα), μουσουλμανικον περιοχήν. Πολί' περισσότερο άπύ τόν διαμελισμύ τής Όθωμανίο.ς, τύν ένδιέφερε ή τύχη τής αδελ¬ φής τού Μαρίας Άντουανέττας καΐ τοΰ γομπροΰ τού Λουδοβίκου | ΙΣΤ' τής Γαλλίας. "Ετρεμε αν 8 χι άκύιιη γιά τή ζωή τοτις, γιά τή 6ασ»λρ(((. τονς. Ή άβιροκάλυπτη σνμπάθεια τοΰ βασιλέως τής Πρωο σ[ας ΦρειδΓρίκον Γουλιέλμου Β' πρός τό βασιλικό ζεΰγος τής Γα λίας, τόν παρακίνησε νά ίπιδιώ ξη, ευθύς ιμύλις άνέβηριε στδ θρό- νο, ανστρθντροκτσική προσέγγισιν Ό Φρριδρρίκος Γονλιίλ,μος εΓχε τή καί.ή διαθέση Λ ά τθάση κοΐ μεχρι τυμμαχίας μέ την Αυστρία γιά ένδεχόμενη Ινοπλη εΛ^μβαση νπίρ των βασιλέων τής Γαλλίαο Άλλά την πρω,το&ονλία ώφει?? νά την αναλάβη ό Λεοπόλδος σΛν·| άιιρσα ένοΊα<τερόμενος *«ί σάν μο μοναρχης πολΰ μεγαλυτέρου κα'ι. "ι Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ;Συνέ»«'.α έκ τής 1ης σελΐδος) ι ϊργον. 'Επί ετη μακρά σνντάκτης κινδύνοις έν έρημία, κινδΰνοις έ. ψενβαδέλφοις». ΙΙαράδ«ιγιμ(ΐ μον« δικόν έν τή νεωτέρα Ιστορία τής Εκκί.ησίας καί τοΰ Γένους. Κατ(ΐ την ενδοξον εποχήν των Μεγάλοιν Λτιμιουργιών, 5ταν δ Δικέφαλικ, Αετός τοΰ Βυξανΐτινοϋ θρύλου ί- τάνυε τάς πτέρυγάς τού άπό τής Άδριατικης μέιχρι των ύπωρειό>ν
τοϋ 'Εσκή - Σεχήρ, ηύτύχησε νά
ι^άλλη τό θούριον, ώς άλλος Ρή
γας Φεραϊος. Κατά την άπύτομυν
στροορήν τής τύχης τής Μικραοιιι-
τικής Στ>μφορά;, δταν «Ραχή/.
κλαίουσα τα τέκνα αυτής ούκ ήθε-
Λε, παρηγορηθήναι ότι ούκ εΐσί, 5-
ταν χαμαί Ιπεσε δαίδαλος αύλά, δ-
ίτ-ιοι*δαιοτάτων μονογραφιίόν κοί
6ή είς πλήθος άμέτρ—όν προκα-
λοϋν αΰτόχρημα την κατάίτιληξΐΛ·
τού μελετητοΰ, επί |τη μακρά έγ-
κύψας ά,κούραστος κα{ είί βαθμόν
αξιον τής Έθνυκής καί δή τής
Μικοασιαπκής Εύγνωμοσύνης εί-
Πλας τάς πτυχάς τής ζο>ής τοΰ ίν
ποΛούλου καί άλυιτοώτου 'Ελληνΐ-
σμοΰ Α. θράκης, Μ. Άσι'ας__
Πόντον, άντέβη ό μοναδικός Ιστο-
οικός κα), τοΰ Μεγάλον Ιεράρχου.
Τό (τύγγρομά τού ειμφανίζει άραι-
ότητα καί πληρότητα ΰπέο.λαιμπρον.
ΑΙ σελαδες τού άπ-οτελοϋν άλτϊθές
έντρύφημα. Ίοιαζόντως δέον νά έ
ξαρθή το γεγονός ότι είς αύτάς.
.ΓΙΙ'^ Α'Ι' Τ Ο
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τού σονΐ,ργάττο · *>α<, Λοοι, κ Δ ΑΡλΙΓΡΝΗ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΑΙ ΠΡΩΤΑΙ Ε^ίίυΡΙ.νΑΙ ΠΡΑΞϋΙΣ ΣΥΝΗΦΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ. Ε, Ο, ταν οθκίτι Φοϊ6ος εΐχε καλ.ύβην! η) έον των όθθ καί τάς άφθονον; καί μάντιδα δάφνην καί παγαν λα- ] Γίκονογραφίας τού έξα{ρεται καί. λέουσαν», ά>μίλτ}σε καί, πάλιν δια ή ίστορΐ-κή σημασίίΐ καί άξία των
τού ήροιΐκοϋ Θανατον τού. Ό τα- Μικρασιατικών χώρων, τής ΒιΘν-
φος τον άπέβη καί ούτος δΓ5αγμα νίας καί, ί>διαίτατα τής Ίωνίας
κσαεί. Όλόκληρον τό Γένος κπί κα,Ι της έλληνικο>τάτης πριοτευοί
ίδιαίτατα δ Άλύτροκτος Έλληνι- αη? Της Σμύρνης,
σμός γεραίρει τόν ενδοξον Ίεράο-| 'Άναθρώσίθε^ έκ των «ελΰοιον
χην καί τόν Μέγαν Νε.κρόν. | τοΰτοον ανιτόματος δ θρήνος «επί
Τοιαύτη Ινδοξος φυσιογνωιμία 6- των ποταμ,ών Βαβυλώνο; έκαθή-
δει νά τνχη, πέραν των δλλων έν.) «αμεν. Ούκ έπιλαθόμεθα σου
δε(ξεων λατρείας καί σεβασμοϋ, Χιών>.
αί οποίαι κατά πλησμονήν παρέσχε-.
θησαν καί ίδιαίτατα ύοτό τής Έ-1 Ή 'Εθνική Μνημοούνη, Όργα-
στίας Νέας Σμύρνης καΐ τής Έ- νιβμός κατ' εξοχήν Άλυτρωτικός,
νοΜτειο; 'Ελλήνοιν Σμυρναίων,'
καί εΐδϊκής καί αύτοτελοΰς συν-
γραφής, έν τή δποία νά ίστορήται
ίδρυθείς καί λειτουργων διά την
μνημοσύνην των παραδόσεων τον
Μικρασιατικοΰ έν γένει Έλληνι-
ό 6ίος καί τό όλον έργον τοΰ Με-( σμοΰ καί την διαφύλαξιν παντός
γαλον Ιεράρχου, άπό τής γενε- έγγραφον, στοιχείον, τίκόνος, 6ι-
τείρας αυτού περκονύμου πόλειος βλίου καί δή σι·γγράμ!ματος, έξαί-
τής Βμθτηίας, Τριγλίας, μέχρι των ροντος τάς .ιαραδόσειςκαί δή Ικα-
ίιποιρειών τοϋ Τμώλου, κάτυιΐθεν νοΰ έν σνγκεντρωτική άναλύοει νά
των οποίον έονρθη «ώς πρόβατον άναιδ·ε{ξη τονς μεγάλον; ήγήηορας
επί σφαγήν» υπό των άγρίον ιονρ- βθνικούε καί έκκλησιαστικούς τού
κικυ>ν δρ δών.
έν Τονρκία Άλντρώτου 'Ελληνι·
Ό έξαίρ·ετος Μικροσιάτης καί σμοΰ έκρινεν ότι ύπεχρεοίίτο νά
πασίγνο>στος άνά τό Πανελλήνιον,
κ. Χρήστος Σο>κράτους Σολομο
240
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ Σ"Ϊ_ΟΙΔΡΟΜΟΙ
Ζ'. ΤΑ ΑΡΜΑΤΑ
α) Η ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΙΑ ΠΑΡΛ ΤΑ ΤΟΤ 1904
ι Σννεχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
1.— «Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΜΕ ΤΑΣ Ε ΝΝΕΑ ΜΟΤΣΑΣ>
ΤΑ ΧΑΖΗΡΕΙΜΑΤΑ ΠΑ ΤΗ ΑΡΜΑ
Ό Άθλητικός σύλλογος «,Α- που θά ν' ή,ιερνουσανε, τίτανε· στε
700 τοΰ
Άπό απόψεως περιεχόμενον ν.ι·
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, — Η 35η
ΠΕΡΙΟΔΟΣ τής Διεθνοϋς Έκ.0?
σεως Θεσσαλονίκης, διανύουσα την έκθεμάΐων ή 3δη έπίδειξις τΐ-
έ&δύαην ημέραν της, προδλέπετσι ΔΕθ πτ/ρουσιάζει εξαιρετικόν έν
ότι θά αποτελέση σταθμόν άνυπέρ διαφέρον, λόγιο τοΰ γεγονότος Γ,τ
βλτντον είς την μέχρι τούδε Ίστο- '«■ έκτιθε'μενα προϊόντα τής Έ,·
ρίαν της. Παρά την δυσμενή έξέ λάδο; καί των άλλο>ν χωρων άντ
λιξιν τοΰ καιροΰ, ουδόλως έπηρι: ·%ροσωπενουν προσφάτους τελειο
άσθη ή προσέλευσις των έπισκε- ΊΉήισεις καί τεχνολογικάς έξελί
πτών καί τό ενδιαφέρον τοΰ κοι- ξεις. Μεγάλην βελτίωσιν παρουο
νοΰ διά .την "Εκθεσιν. Άλλά τό άζει ή 35η έπίδειξις τής ΔΕΘ χ,;
πλέον χαοακτηριστικόν κριτήριον, εί; τύν τομέα τή; εμφανίσεως, τ,,
πόλλων» ήβρισκού'νΐτανΕ τότις νοΐ κοΐ δχι μπουλβάο. Καί στά είναι ή εκδήλωσις ζωηροτάτης έμ- "ον χά*ις είς την ανέγερσιν νέι,
ιμέσ' στσί, δόξες τού, κ' ήβαλ' ου πλ.άγια τίος ήστεκού'ντανε' κιάλπς! αορι«.ής κινήσεως καΐ, ή συναψις περιπτέρων καί άλλο^ν σα<ρώς λα τα δυνατά τού, νά παρουσιάση κοσμος γιά νά βλέπη). Ντυμένοι στήν παράτα ενα άντάξιο μά καί μέ άσπρο δωρικό χιτωνα κο'ντό· έλληνικώτατο "Αρμα. Ό πρόΊϊ ΚαλτσΟΛΐα, πέδιλα, γαλάζια χλ'ΐ δρός/'τον Νίκος Στανρίδης προσ μΜα κο'ντή καί γιά διάδττμα χρου "Λαλάει τό συμβούλιό τού κι' άπη στ] κορδέλλα στενή. τρογΰρ' άπτό μάιζεται ό σνλλογό; μας, θά π< ρουσιάσωμεν καί ημείς εν Άρμιχ μέ τόν θεόν Άπόλλωνα καί τα, Έννέα Μούσας». Τό μον'τάρισμα καί ντεκορο ή > νοΰγια κα!. τό 'τραβοΰσανε τέσσε
φασίζουνε: «άφοΰ Απόλλων όν«,- κεφαλι.
ΚαΙ τώρα, ήερχού'ντανε τό ώ-|
ραΐο καΐ μεγαλόπρεπο δσπρο "Αρ¬
μα γαρνιρισμένο μέ χρουσά στο-(
λύδια. ΕΙχε τέσσερα χρουσά κα-[ μένΐι>ν εκδηλούται ειδικώτερον είς ΟΛΠ, ό οποίος, διά πρώτην φ,
τόν τομέα των συμμετοχών. Οί- ιραν εφέτος, σνμμετέχει εί; τή,
ίμπορικών πφάξεων άπό των ποώ «εσιακοΰ χαρακττΐρος κτισμάτι.ι^,
τιον ημερών τής περΐόδου. Ή τοι δπως είναι τό νέον κΤιρΐακόν σνγ
αύτη εξέλιξις αποτελεί τό καλΰτε κ.ράτημα τής ΔΕΘ, τύ οποίον διε
ς>ον προοίμιον διά την αρχομένην τε·Οη δι' εκθετηρ?ου; χώρους *«,
την 7ην τρέχοντος μηνός ι'Εβδο ό δυναμική; εμφανίσεως καΐ τάο.
Έμπορικοΰ Έπισκέπτου». , ·"? πυργος τοΰ ΟΤΕ.
Ή μεγάλη θετική διαφορά την ΤΟ Ι1ΕΡΙΠΤΕΡΟΝ ΤΟ ΟΛΠ.
ύπο£αν παροιισιάζει ή 35η έΐτΰδρΐ- ^ωηρά κίνησις έίΐιχτκεπτών πι.-
ξις τής ΔΕΘ έναντι των προη,γου ι?αΐτηρεϊται είς τό περΕπτιερον τοι
ναλάβανε τότες ό Βασίλης δ Ίθα να κάτασπρ* άλόγατα. Τα χρυυσά
κήσιος, 'ζουγράφος καΐ δ Δημι,' τίος γικέμΐα τα 'κρατοϋσ' δ <Λο τρό; δ Κοτζαμάνης, μαρμαρογ'.ύ ματηλάτης». 'Κτοΰτος ήτανί ενιι φτης. Σμυρνιοΐ, καί οί ονό, ξακοι παλληκαράκι, καροτσιέρης τοΰ Φα στοί γιά τό γοίστο καί την τέγ/νη' σουλά, γιατΐ έδί> ήχοππίςού'ντινν,
Γ έ
το>ς.
Ι Γνιτς μάστορίΐς στό γκέμ'- Κι'
Μορφωιμένοι, δποις ηταν'Ε, ήτρί ' τό; ντυμένος διπος οί εξι κιχΓκλ/.ι
ή
παρουσιάζεται αύξησις των $ ΔΕΘ. Είς τό περίιττερον τοΰ ΟΛΠ
.-τισήμιον κρατικών συμμετοχών άπό Γοτεικονΐζονται διά φοηογραφιωι
] 19 τό 1969 είς 20. Ό άριθμός αΰ «α* άλλων έκθεμάτων τα στάδ'ΐ
τος είναι άνώτερος δλο^ν των πε·- ίξελίξεως καΐ. έκσυγχρονισμοΰ τοι
Γ,ιόδθ)ν τής ΔΕΘ, πλήν τής 30ής Λΐιμένος Πειραιώς κ«τά τίτν .τει,ιί,,
Λπότε αί κρατικαί συμμετοχαί ε' Οον 191)7 —■ 70.
χον ανέλθη είς 23. Σημειωτέον,
<η«μ6άλ.η είς την έκδοσιν ενός τοι- οτ'ιτου σπουδαιότατον σνγνράματος νίδης. ύμνηιτής των παραΛόσίων δι' είδικτίΰ αποφάσεως τοΰ Διοι- τοΰ Γένονς καί ίδιαξόντως τοΰ Μι- κητικοΰ αυτής Στιμδουλίον, εν β- κραστατικοΰ καί Σμυρναϊκοϋ Έλ- ληνισμοΰ ήτο δ κατ' εξοχήν άρμό- , τ<>ΰ.
τη; οποίας ώς ΠρόεΛρος αύ-
ττγν τιμήν καΐ χαράν νά
διός καΐ ίκανός εί; τό μέγα τουτο προλογίσω
λΙ ΚΥλΟΝΙλΙ (λΙΒλλΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ϋΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
τορίας μέ τόν Τουρκικό λαό σέ έ-
νιαϊο «Όθωμανιϋό» ν.ράίτος, πα-
ραμερίστηκε σάν ούτοπία καί στή
ίξεφράσθη οΰτο> περν ττς νίας τά¬
ξεως των πραγμάτων τής Χ«νσο-
νήσου (Βαλκανικής):« Ή Αΰστοία
κ«ί ή Ι'Γθμανία δέν ήμπόρουν νά
θέση τού άνε6ά<ΐτηκε τό πραγμ<ι- οεχθοϋν την συνθήκην τοϋ Βουκοιε- τ,ϋκδ εμν&λημα των ΝεοτούιρικωΛ' | ρεστίου ώς τόν οριστικόν διακανο- πού άπέβλεπαν νά δημιουργτκΐουν· νισμόν τοΰ βα·λκανικοΰ ζητήματος. άμιγές έθνικό τουρκιοώ κράτος, ά- Μόνον είς πόλεμο; θα δώση την φομοιώνοντας μέ τό Τουρκικό "Ε- Θνος, μέ κάιθΐ μέσον, τοΰς μή Τουρκικούς λαούς τή; Ό'θωμανι- άρμόξουσαν λύσιν». Παρακάτω ό ϊδιος γράφει: «Ό δέ Γεριμανός πρέσβυ; κης Αύτοκρατορίας. Τα σννθήμιι- οταντινουπάλεως, ό ούσιαστικός δι- τα των Νεοτού,ρκων ήσαν : 1) Ή Τουρκ(α γιά τούς Τούρ- κονς. 2) Καταργήση των Διομολογή- σεων, δηλαδή των προνομίων ποΰ άπελάμβαναν οί ξενοι ΰπήικοοι οί διαβιοΰντες μέσα στά δρια τοΰ Τουρκικόν κράτους. 3) Καμμιά ξενικήάνάμιξη στά εσωτερικώ τής Τουρκίας. 4) Άπάδοση στή Τουρκία τής Χίου καί Μυτιλήνης. 5) Άνά'κτηση τής Αιγυπτου. 6) Ή Τουρκία ν' αναλάβη ήγε τικό ρόλο μέσα στό Ίσλάμ. Οί Νεότουρκοι δέν μποιροϋσαν μέ κανένα τρά,το νά δεχτοΰν την σχΐίροτί,ρου, ββο>οτ[Τ-ΐκά του,λΑχ
στον, κράτους.
Ή έπιτνχία τίίς τ&τ»ιας; πριΐ
το(>ουλίας τοΰ ΛεοπόιλδθΜ έξηριτιϊ
το από δυό σύμορυτες Λοοϋποθέ
σεις. Την εΜυτγράμμΐΐΓη, τού μι
τήΐν πολιτική τής Πρωισσ£ας κπ
της Αγγλίας υπέρ τής Λχεραιότ
τος τής Όθωμανυκτΐς Αύτοκρατ
ρίας. Καϊ την εΐρήνευβτι τού μ
«ΰτηΛ·, νιά ν' άποκτύοη. τίς οτγι.
τα'; τού άπό τή Βαλ-κονιχή, κ.
να τίίς αντιτάξη κα<τ<ί τής 'ταν σταττιαένης Γαλ.λ{ας. Στ!<; 6 Ίο λίυυ 1791 άπηύθννε πρός τίς Μ γάΛες Δι>νάμεις μιά, ά,τρΐλτκικ
κα,τά της Γαλλία;, έγκύχλι» κπ
εξέφιοασί· την γνώμη δ π τίπητ
δέν μπιροϋσε νά ένβιαφέρη
σότεοο τ',ς εΰρωιπαϊκές μ
άπό την αποκατασταθή τοΰ κύ
ρονς τής γαλλικής βασιλείάς. Ό
διπλτοματιχός αΰτός έλιγμός τοι·
χρη<τίμετ>σε, συν τοίς όίλλοις,, σά
πρόισχημίιι νά σννθηκολογηοη μέ
τόν σουλτάνο, χωρίς νά μειώ«η
τό αύστριαΐκό γόηιτρο. Στίς 4 Αύ
γοικττοΐ' 1791 ύπογράφηκε στ» 1"ι
στόβιο ή αύστροοιθωμανική <τν- θήχη ειρήνη;. Ή Αυστρία αι ολα τα καταληφθέντα νικά έόάιτη έκτός των μικράν έ- ταηχιων τής "Ορσοβας καί, τής Ουννα; ποΰ τίς κράτησε, κυρίιος, σάν τεκμήριο τής νίκης της, Ή συν.8ήκη πρό^ιλεπιε γενική άμνη στεία των Μολδαΰών, Βλάχων. Σέρδων καί Μανροίουνίων γιά τ'ς ίιπέο των Αΰσα<ι ξοδα, φτάνει νά παροι<σιάσουνε κά τοΰσε τή χρονσή τού «λνοα» ΚΠΑΓΡΤΠΝΗΣ1Σ ΔΙΑ ΤΑ ΦΡΟΤΤΑ <Τά έλληνικά ψροθτα διεσώθν «αν άπό τή δυσφημισιν την όπο, <ιν έξαπέλνσαν προ<τ<ράτιυς ληΛ'ες τοΰ έξωτερικοΰ. Ή τσί έφτά κόρ·δες. Ό'μπρ,ιστά ϊνας χροτκτό; τρίποιδας, τι τό άρχαιόπρεπο έλληνικό. Ή Λ πύφασης ήίΐάρθηικε. Στό "Αρμα απάνω 6ά κάβυϋ'ν σμένος μέ κλιράν'τες (γκιρλαν ται, δ «,Απόλλων» στή μέση, »ια»' τες) δάφνη, καί ^μέσα στή λεγένη τρογύρω τον οί «Έννιά Μοϋσες».1 'λεικάνη) τού ήανάβανε φλόγες. Καί στσί τέσσερις γωνιές τέσβι ! Τρογνρ' άπτόν Άπάλλωνα πιό ρις «?ρωτες». Μά, μονάχο τον τό Ζαμηλά, σέ πιύ μικροί θρόνοι ήκα "Αρμα, δσο κι* ώραΐο νά 'τανε, θά θού'ντοστ' οί «Έννέα Μοΰσες>.
ν' εΐχε φττοχειά φιγούρα. Γιατ«ι Τρείς άπτό κάθε πλάί καί τρείς
«ν τοτ'τοις, δτι καί έναντι τής 3"
ής περίοδον, ή ΰστέρησις άπό άπό
■ψεως άριθμοΰ έκθετών μετεχύντων
διά των κρατικών περιπτέρων εί¬
ναι εντελώς άνεπαίσθηηος, δεδθιΐιέ
νόν ότι τό 1965 μετεϊχον 689 έκ
θέται ένώ εφέτος μειτέχουν 687. /ίνησιςθά συνεχισθή έκ μέρους τ-ητ
Έξ δλλου, είς την γενικήν είκόνα ΈθΜικής Κυ6ϊ)ίνήσεως ώστε τό
^ροϋτα ό'χι μόνον νά μή ύποστοϋ
καταναλιοτικήν μείοκΐιν, άλλά και
νά άποκτήισουν μεγαλυτέραν ξήτι
-.«ν είς την εύριι>παϊκήν αγοράν.
Οί "Ελληνρς ςρρουτοπαραγωγοί βι
.ανται νά έντείνουν την προονΐάθΜ
— Τό σύνολον των μετεχόντηκ α τιον διά την 6ελτίιι>σιν τής .το
δι' ίδιωτικής σνμμειτοχής έκθετώ»; ότητος των φρούτων. Τα
άνρρχεπ/ι είς 2.094, έναντι 2.041·
τοΰ 1969 κοί 1.907 τοϋ 1965.
— Τύ σύνολον των Έλλήνων
έκ-θετών άνέρχεται είς 720 Ιναντ; νομοΰ Πέλλης είς Σκύδραν.
ή 35η έπίδπ
πάσης άλλης
,η; έκθετών
ςΐς ύπρρέχει σαψώς
δεδομε^ου ότι:
—· Τό σύνολον των έκθετών ο-
νερχεται είς 2.781 Ιναντι 2.64.1!
τού 1!'69 καί 2.656 τοΰ 1965.
ρω έτάνισεν ό ίιπονργό;
»>υ κ. 21 π. Ζάιππας ομιλών
υν σνγκεντρώσεως παραγωγών τοϊ
τό, μιά καβαλλαρία
καί μιά καβαλλαρία
'μπρός οπίσω. Ντνμένες μέ άονικός χιτώί 67Η τυΰ 1969 καΐ 598 τοΰ 1965. λούθως ό κ. Ζάππας προήδρενσ
αποπίθΜ θά να μακρΰ μέ πολλές δίπλες κα!
ν' ήγρμωξε στό μάτι. Στήν δ'·ιπ<;υ κο'ντομάνικο. ΟΙ τρείς άατρο, οί στινή κα'βαλλαρΐα ό πρώτος καβαλ τρείς γαλάξιο καί οί τρείς τοΰ κορ λάρης θά ν' εΓναι δ «'Εημής» λο» κου τό χρώ,μα. Ζιί>ν·η χρουσή καί
Ό άριθμός των χωρίον αί όποΐ-
α: μετεχονν άνεπισήμιος άνέρχεται
είς Ι.'ϊ των δέ έμπορικών οϊκιον οί
έκπροσο')πο>ν των αννι
ταιριστικών όογανο')ΐσεο>ν των φηον
τοπαραγίογών, παρισταμένων ί
όποίοι τάς ΐκπροσ(ι>ποϋν άνέρχειται των νομαρχών Πέλλης καί Ήμι
θ' άνοίη τό δρόμο σά ντελάλης, ά άρχαία έλληνικιά χτενι,σίά. Κότσο' είς 361. Ή συνολική έπιφάνεΐα
φού ήτανε δ κήρνκα; «τ6>ν θεδιν οπίσω χο'ντρό σά χωνί, εΐτες στε] τοΰ χώρον δπου λειτονργεΐ ή "Εκ
τοΰ 'Ολΰμπον». Στήν δπισινή λΛ νο μέ κρεμαστές μπονκλίτσες. Στό θέσις άνέρχεται είς 180.000 τ. μ.
λι καΰαλλαρία ό πρωΐος καβαλΛίΐ
ρης θά ν' είναι ό «Διόννσος», «ου
ήθεωρον'ντανε σά «σννιδιοκτήτης κυθάρα, καί καθώς ήψα£λνανε τόν
το>ν Δελφων μετά τοϋ Άπόλλι»^ πινοαρικό «δμνο στόν Άπόλλίονα»
νος». Κι' άποπ{σω τοτ', οί ά'λλοι ήκάνανε πώς ήπαίζανε άπαλά μέ
καβαλλάρηιδοι, ποΰ θά ν' είναι ή' τα δάχτυλα τσί κόρδες.
τω; ιτλευρό ήκρατοΰσανε έναντι 179.700 τοϋ 1969 καί 169.
χρουσή «φόρμιγγα» άρχαία
βείας, επί θεμάττον άφορώντοη
είς την καλττέραν όργάνακ^ν τή.
εξαγωγικής προσπαθείας είς τό
τομέα των ςιρούτων.
παρέα τον «Σπληνοί, 2άτνρ·>ι
κα'ι Νύμφαι». Κι' άποιπίστο πιά
Τέλος, στσί τέσσερις γωνιές ή
μισοκαθού'ντανε άπό 'να παιδάκι.
ποραατητο·, όσοι θένε, στά αρχαί α Οΰλα ξανθύμαλλα, μέ άσιτρο χιτώ
ντυμένοι. Τό ντεκόρο καί οί γας-νι ν·ο, χροΐ'Πα πέδιλα, χρουσα φτε-
τοΰρες στό "Άρμα, 5π(ος καΐ οί ψΐ/
ρεσιές νά 'ναι στήν άοχαιόαρεηΐι
έντέλεια. Κ' ετσι ν' άξαηρνΐαστν)
ό κόσμος, ποΰ Οά τρέξη λιι δή τί>
παράτα. Καί βεβαία, ν' άξαψνκ»
στή καί τό «Κομιτατο» γιά νά 0^< ρά στήν πλατή, χροτ»σό τόξο με (ίέλος. Κ' ήκάνανε πώς ήσημαδευ ανε τόν κάσμο. "Ητανε τίσσΕρι, «"Ερωτες». Άποπίσ' άπτό "Αρμα ήερχον* ντοστε καμμιά σαρανταριά καβάλ ΑΛΜΑΤΩΔΗΣ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1ΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ Ι969 ΑΠΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΕΧΟΜΕ ιών μικτών κεοοών της. Τα πάση Ν Α ΤΠΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ φύσεως ϋσοδα, σιιμπεριλαμβανομέ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΡΟΚΤΠΤΟΤΝ νων καί των προερχομένων έκ τή. Τ' ΑΚΟΛΟΤΘΑ: ί περιουσίας τής Τραπέζης, μετ' Α ση στό "Αρμα τό καί νά μέ λ«ι' λα. Ό πρώτος Τό 1969 υπήρξε διά την 'Εθνι φαΐρεστν των χρεωστικων τόκων κήν Τράπεζαν Ετος άλματώΛους «ύ «ντίλθον είς 1.835 Ικατ. δραχμώ ξήσεως τοϋ δγκου των εργασιών αίξηθέντα κατά 94,2 έκατ. Ιναντι της. 'Εναργή είκόνα τούτου παρέ- τής προηγουμένης χρήσεως. γους έστω καί ένάπλως. Τοϋ εΓναι άπαραίτητοι. Δέν Βά ηδύνατο νά ανεχθή ξέ άπώλεια τής Χίου καί Μυτιλήΐνης καί ήσαν άνήσυχοι νοιώθοντας τύ. Έλληνικά σύνορα στά Μικρασιατι νην κήν τή; πρα,γματικότητας καί την Έλ-' τού», ληνική Φυλή, γεμάτη σφρϊγος ν' | άναζητή νά άπλωθη καί νά ζήση |____ πάνο στή προγονική της κοιτίιδα. Ι Τό ζήτημα τής κυριαρχίας επί ΣΤΝΕΔΡΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ τής Χ{ου καί Μυτιλήνης παρέμει- ■ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩ,Ν νέ αλυτο έξ αΐτίας τοΰ άνταγωνι- σμου των Μεγάλων Δυνάμνεονν. αν ο λα, μπάρεμου (τουλάχιστον) σμένα ίξοδα. Ήοριστήκανε ποία ;ι ου όρι- δ «Διονυσος». Ντυμένο; μέ χιτώ ι ό ίσολονισΐμος τής 31ης Δε ' Τα κο'ντό τοϋ κορκοϋ τό χοίδμα,, ·'()ΐ άκαθάριστα ί«' δεξί τού χέρι ήκρατοϋσε τό .κια, κορίτσια καί, παιδάκια θά «α σκήιπτρο τοιι καί μέ τό ζε·ρβί τα τοϋ παρϊλθόντος Ιτους. όα τοΰ παηελθόντος Ετους έπέτρ, , , -- · -, <^Λα τα επί μέρους στόΐχεΐα τοΰ ψαν είς την Εθνικήν Τράπεζαν, ΤτΛ ™ΤΙΤ. ~°1. ^Ι'!-^-^-1;1 παμένοι «σάτυροο μέ γεν
ή -
^ ηΎν ς ξ χμγ 3 έα
καμμιά πενηνταριά κ.' απάνω, οδ- τανε νττ^νοι «σατυρο.» με γέν.α τ;ο συνά>ου χ-ν οτοιχήων του έ' 0οτε(?ο ά]ώ δ{η
λοι άθλητάδες τοϋ συλλογου. Αύ( και κατσικησια κερατα και «σριλη- ,,.η,,^τ,^ηί·, <,,^ Λ,,,,,,η,ι,,,,ίηιιη. Ι -./.-._. „.'.—...- τοί θά ν' είναι οί καβαλλάρηιδοΐ. νοΐ» μέ γένια καΐ όργιά Γιά «Άπόλλωνα» ήδιαλέξανε Γιωργο τόν Ίσηγόνη, άπό τό καί Μά στό χέρι τό σκήατρο τος. καί κοπέλλες Λτυμένες μέ ίο αχμών κτιρίων καί έξοππ κώς άνώτερο των στοιχείιινν τοΰ ομυυ έν γένει καΐ 385 έκατ. δριι ροΓ/γο'ΐμένου ίτους. Ή άξία δέ| χμών — 35 έκατ. δραχμών περιο „.-. —λι».. _.τ... --------γ..... _„.-. α 0οτερΟ άχι, 5,τι πέρυσι — δια πάσης φύσεως προβλίψεις. ΜεΤκ την άφαίρεσιν των άνωτέριο πό νεργητικοϋ (μή συμπεριλαμβανο μενιιιν των λογαριασμόν τάξεως» ηύξηιθη κατά τό 1969 έναντι τού ι οών, ώς καί των δαπανών προσ.ιι (Συνεχΐξετατ) Τα ΛίτασχολοΟνΓτα τους έμπορι κοϋς άντιπροσώπους θέματα, συ/ν? «τρέξιμο μέ έμπόδια», μιά κιόλας νο, άλλες θαλίΐσσί κι' πού ν' καί ξανθομαλλος, άφοϋ Ο Αύτές ήτανε «Νύμφαι». Καί αλ θεός αΰτός «τοΰ φωτός» τ]τανε λοι πάλι άποπίσο) στά άρχαία ντυ ξανθός. Καί γιά «Έρμή» Εναντ μένοι, πορπατιστοί έτοΰτοι. | Καθώς λοιπόν ήπερνοϋσε τό "Αριια αύτό μέ τσί καβαλλαρίες τού άπό τα κεντρικά σοκάκια, δ άλλονε ξανθάμαλλο άθλητή μι λεβέντυκια κορμοστασια, τό Στε· φανο, Μπουτζαλή, τοΰ μπάρμπα 19,3%. Τύ ποσοστόν τούτο1 φόρον έκ των άκα6αρίστων έσό είναι ΰπερδιπλάσιον τής έντός τυΰ διον, παραμένονν καβαρά κέρδΐ) παρελθι>ντος ?τονς άνόδου τοΰ έ-| άνερχόμενα είς 366,7 έκατ. 8ρα-
θνικοΰ είσοδήωατος είς τρεχούσας' χ,μών. Έν. τούτων διατίθενται 218.
τιμάς, ή όποία ανήλθεν είς 9,6%. | ο έ/ατ. δραχμών ώς μέρισμα καί
Ή άπό ετους είς Ιτος αδξησις τα ύπόλο'πα διά τόν σχημααισμύ>
των εργασιών τής Έθνικής Τοα| ΛποΟεμΛτικων ώς καί διά πρυδλε'
Λ-.. , - , -. η,^Γ^ ' , , , , , , πεζης σνντελει εις το νά διατηρή ΐΓι,ις φοοοΐ' εισοθηματ
Όδυσσέα τον γαλατζη τό γιο, .ι) κόσμο; ηπομενε μ' ανοιχτό τό στό „(·„,,„„. ,,Α «„„„;„,„ .λ». ω^_!.,ι ,α «,·«,„!.». τλ,, ..Γ«,«
Κανε ς δεν τοΰ ριξε κορδελ- Τ%1(. <,„},, .-. 4ΐι_.....= - _!_____ ,,, ...... , <. > ν λο · α » . ι γενικό κι' αύτό παλληκαράκι πον ι^· Κανες δέν τοΰ ριξε κοηδέλ.- , ,,, ,
Μόνο ή Αγγλία υπεστήριζε τίς ζητήθησαν εις κοινήν σύσκεψιν των ' . ., .' ,„ , -Β,η)Λ ?- > μ Ι τι1? εντ°ζ τί1? έλληνικής οίκονο-
— *ι ξεοε και καλό γκε,μι. Οσο γιη λες, πετα/.ακια, ουτες και πούλου-1 ... ·. - ·ο »
Χυνδέ- * ι ' χ· 1 μια; ώ; πρώτον τραπεζικοϋ Ιθρν
Έλληνικές θέσεις έν & οί λοιπές εκπροσωπών των οΐκείων
δυνάιιεις έκράτησαν άλλε; ουδέ- αιιων Αθηνών καΐ
,. , .» , . ι μιος ώς προ')του τραπείΐικοϋ
τα κορίτσια κα!, τα παιδά·κια. ν.ι δα, για να μη πειράξη την αρμονι ^το χώοας
'ναι άπό τσί φαμεγιές των άθλΐι- κια καί μεγαλόπρεπη στάση τών'
ιό σνν·ολυν των μερισμάτων πρός
τοΰς μετόχου; είναι ανώτερον τού
παρελθόντος ίτους κατά 27,9 εκιιτ
έραχμών ήτοι κατά 14,(>%. Τό ιιέ
Ειδικώτερον·, αί καταθέ'σεΐς τοθι ρισμα τής χρήσειο; 1969 κατΑ
χιιι, Αύστρουγγαρ^ας επάνω στύ . τΐριον βεμάττον τοΰ κλάιβου.
ϋαθεστώς ποΰ προέκυψε άπό τοΰς
Βαλκανικούς πολέμονς: «Όγδοη
κυντοΰτης, φιλειρηνικός, πολνπα
(ίής, ό αΰτοκράτοιρ τής Αυστρίας,
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ
ΖΑΧΑΡΟΤΕΤΤΛΩΝ
Διάλογον επί τΛν προβλημάτων
τα δποία θέττι ή καλλιέργεια τοΰ
σακχαροτεΰτλου τόσον εί; την Έλ
λά
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΗΜΙΑΡΠΩΝ
ΊΈΤΑΡΤΗΣ - ΓΑΒΒΑΤΟΤ
Παράτασιν των ήμιαργιών Τε-
■ τάρτη; καί Σα&βάτου των Ισχυου ,
' σών διά τύ προσοκακόν έμπορωών ^ τή8ην, 9ην και Ιθην ΣεΜτεμ παράτα, θα πδτ οθλοι να
τσί, φυρεσιέ;, θά πάνε νά κάνουν ι
πρόβα γιά νά "ρχου'νιται καλά «1
πάνω το>; καί νά ι»ή φαίνον'νν
σάν ά.τος>ύρια. Θά νοικιαστοθνε |
είτε; κοί θά γυρευτοννε δ'ανειν.·ι,
τ' άλόγατα γιά τό "Αρμα καΐ τ^ι
καβαλλαρίες. Καΐ, οδλα πρέπει να
'ναι κάτασππα. Τό "Αρμα μεγάλ«
άρχαΐόπρεπο, Ιτοιμο, θά περ
τού τοΰ 'δωκε καΐ τό
6εϊο.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
λάδα, όσον καί ε;ί; την Γαλλίαν Α.ι μένη στό γή.τεδο τού σ»>λ'όγομ.
Γαλλική Βιομηχανί/». "Οπου, λίγες μέρες πρίν α.τό την
«αταστημάτων πωλήσεως, τροφΐ- "οιου
μιον, φαρμακοϋπαλλήλων, κουρείον σεϋ>ν
- κομμωτών κλπ. αί οποίαι λή-
γουν κατά τόν τρέχοντα μήνα έ
Ι; χά πλα{σια των έκδηλο'ι νέ πρι'»6α, γιά νά ξέρη ΰ
Βς Έκθέσειος θίο τή θέηη τυν καί πώς θά πρέπει νά
σταθή.
Κι' αμάν ήρχ^ πιά τ' άπομ?ση
σαλονΐκης.
.._Λ____ .... Τα κνρκό,τερα θβματα τα
,-..,..,.... ή ΌμοσπΌνδία ΓΙοιο)τι- θα άνα—ύξουν -Έλληνες καί Τά με(?ο Γσή άίτόχϊιάτικΓας ^.,,.-,,^
| κων 'Τπαλλήλων Ελλάδος. Είς λ°ι ει8ικ01 Γ1? τά? ο-ίθοΰσας τοδ Κνριακής, χαρούμενοι οί3λοι ή'ντν
' σχετικόν διάβημα πρό; τόν ύπονρ ΔΐΐβνοΟς^Ηεριπτέρου τής Έκθέσ- θάκανε κ1 ήπήιχνε στό γήβχρδο, δ-
τοΰ Ίθακη-
- ---- .—- ... ... „ Τ-.νη ήτήρ' ό
σακχαροτευτλου, την κατάστασιν καθένας τή θέση τού. Ήδοθήκανρ
τή; καλλιεργείας τοϋ οαχχαοοιτβ* κι' οί τελευταίες δδηγίες καί συμ
τλου ϊν> Ελλάδι, τάς εργασίας προ ; 6ουλέ; κα', καμαρωτοί οΰληι πιά,
ΠΡΟΧΚΛΗΣΙΣ
36ης Έκτακτον Γενικής ^υ.'Ρ'ει'
σεως των Μετόχων τής Άνω ΰ
μόν Βιομηχανικής καί Έμτηπική.
Έταιρείας ΣΙΖΑΛ Θεσσ«λονίκΓ,ς
Σνμφώντος τώ αρθριο 20 τοΰ
Καταστατικόν, κα).οΰνται ι ί κ. κ.
Μέτοχοι τής Άνωνΰμον Β'.ιμ.χ
νίκης κα> Έμπορικής Έ' α'.'εί<ις ι'<.ς κιιταιθέσεις, τα,μιευττ.- (συμπεριλαιιιβανομένου κα'ι τοΰ Ιν. καί προθεσμίας, αύξηθε{σας Λρχ. 14 προσθέτου μερ{σματος δι' καί 37%, αύξησιν τοΰ μετοχικήν κεφάλαιον) ήτο Δρχ. 314 κατά μετοχήν, Γι- πλΛσίας δμ<ος όνομαστική'ς άξίας Έξ δλλον, ένδεικτική τής ά)ιΐ'ΐ τιόδονς αυξήσεως των έργασι.ην κατά 18% ένώ αί καταθέσεις οψεως ηΰξήιθη- σαν κατά 4%. Ή ώς Γτνιο αύξησις και (Ηίλτι ιυσις της σΐΛ'θέσεως τ(ον σκιον έπέτρεψην εί; την Εθνικήν τής Τραπέζης καί των έοόοων ιη- Τράπβζην νά συμβάλη Λποφαο.- είναι ή σημεκοθεϊσα κατΛ την Τί στικώ; είς τόν διά κεφαλαίων Εΐ|υ λευταίαν τρΐετίαν ί^κοσις τή; 11 δίκιον τή; οίκονομίας. Αί χοοη μής των μετοχών της είς τό Χριΐ ρ ; τής Τραπέζης κατά τό Τί μαπστήριον. άνελ.θούσης άπό 1, > λος, τού 1969 ησ,τν κατά 5.210,ι 509 δραχιιάς κατά τό 1968 είς 1.
ΐκατ. δραχιιών πεί.ισσότεραι τγ·>>· 360 κατά τό 1969 χωρίς βεβαίως,
κπτά την λήξιν τοΰ προηγούμενον ι-ά παροράτ(ΐι καί ή εύ?ργετική έ.τ{
Ετου; ίκτισταμένων, (ΐύξηθρίοαΐ δράσις τοΰ Α. Ν. 148)67 ««οί
κατά 19,1%. Ποσοστόν 58 8% τή;, μέτρων πρός ενίσχυσιν τής κεψ·<- /όν τής Εργασίας προέβη ό Γε| Μ'· θα άναφέρωνται είς τάς γαλ που μέ την έπ{6λεψη ,·ικός Γραμματεύς τής 'Ομοσπον-, λιχά? μεβόοονς καλλιεργείας τοβ σ1ου κοα το0 Κοτζαμά γον νικ.ό δίας κ. Νικολαΐδης. ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΤΡΚΙΚΩΝ ΣΦΑΠΩΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ, — Ώς μετεδό θη έκ Μερσίνης της Νοτίου Μι- κρασίας, άρχίζει εκείθεν ή έξαγω γή στραγίων είς την Έλλάδα. Τό τουρκικόν Πρακτορείον Ανατολάς διειν.ρινίζει, δτι πρόκειται ΛερΙ μεγάλον ζώοη' σέ παρτί·δες πού θά ά,τοτελυήνται άπό 20Ο ζώα. μανική Αύτοκρατορία. γιά νά άντ) μετοί.-άση άπό κοινοΰ μαζύ τους 7(ΐλλ.ικό πράβλημα, άΛτέδρασε μδ την εμπρακτη έπιμονή της νά βνν* χ{ση τόν «δρόμο πρός τό Βυξάν- τιο». Ή δείττερη στρατιά τοϋ Πλ τιόμκιν ύπίό τόν στρατηγό Ρε«· νικ πΐρασε τδν Δούναβι καί εΙ«ί 6αλε στή Βουλγαρία. Χυνεχίζεται > 6ου; , κμροί
ϊτο.μασιας τοΰ έΛά<ρους χαί, ίπε- ήαρχίνεψε τό ξεκίνημα. ξε.,.γ.ίσίας πρό ττ]ς σνγκομιοής, | ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ την εκλογήν των σπόρων, φντοιρί ΣΙΖΑΛ όπως προσέλθωσι είς τ.'ιΙ τ>ύξΓμένης χηηματοδοτήιτεως 8ιω- ,.„,„,«ν~·5'·
ί·ν Θεσσαλονίκη Γραφεϊα τής Έ- χετρυθη πρός την βιομηχανίαν κα'ι "Οσον Λφορά είς τάς ..ν......
ταιρείας κείμενα επί τής δί)οΰ
V»
' Τήν ιΐιοτεχνίαν. Ση,μαντική έπ{σης /άς δ'ά τό μέλλον, αύται είναι Η
γκότη άρ. 5 (4ος ό'ροφος) τή·, "Ο |
Σεπτεμβρίου 1970 ημέραν Τρτάρ
την καί ώραν 12ην μ?στ;α6Γΐ>η.
«ρύς συγκρότησιν τής 36ι ς Έ"-
τάκτου Γενικής ΣυνελενοΓος μέ
χοοηγησεοιν αν εύοί'ονοι. Σχετικώς
πο<)ς τοΰς έμηόρους και τους ίπι ται «τι ή άναληφθείσα χεΐρηματίος. Ωσαύτως, ή Έθνΐινή πρός έκσυγχρονισμόν των Τραπέζα συνετέλεσεν είς τήν χι>η <Ίργ«νώσεο)ς τής Τραπέζης καί 'τΗ μ<»τοδότησιν των δημόσιον δα.τα διεξαγωγή; των εργασιών της η"11 ών κ.λΛ., ώ; καΐ τάς μεβόδου; βυγκομιΛής. II ΔΤΝΑΜΙΣ ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ 2ΤΌΛ0Τ Ή δύναμις τοϋ ελληνικόν" ίμ-το ρικοϋ στόλον, άνήλ&εν είς τό τέ Ό'μπρός ήπάαινε ό «Έρμής» ό πρώτος καβαλλάρης χαμογελα στός. Ντνμένος μέ &σπρο δϋΗ?ιχό χιτωνα, κο'ντό ωσαμ' τα γύνατα Καλτσόνια ροζο>πά στό χρόΐμα τορ
κορμιοΰ, νά σκεπάζον'νται ο{ γάμ
πες καΐ τα μποντια γιά πιό ώρπϊ·).
Χρονσά πέδιλα φτερο)τά, άκου'
μπώντα; τα ποδάρια τού σέ χρο»
σά σπιρούνια. Χροτ>σό «έτασο (κιι
λος τοϋ μηνό; Ίουν{ου 1970 εί: [ Λελλο) μέ ((>τερά. Άποπάν' άπτό
2.218 πλοία δλικής χωρητικότητος ' χιτωνα πορτοκαγιά χλαμνδα κο'
12.594.884 κόροη·, έναντι 2.030 ] ντιί· Άπτό δεξί χέρι ήκρπτονσ.··
| ύ
ΓΟΤ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΤ — ΑΎ
ΞΗΣΙΣ ΜΕΤΟΧΙΚΟΤ ΚΕΦΑ-'
ΛΑΙΟΤ.
ΟΙ κ. κ. Μέτοχοι οί έπιθυμοΰν
τες νά μετάσχωσιν τής Γενικής
Συνελεύσείος παρακαλοΰνται νά
σ»ιιμορφ(ηΐθο>σι μέ τάς δατάξρς
τοΰ ά'οθρου 21 τοΰ Καταστατικόν.
βΐΛβ'βΕιοε 1·ίΙΜ·11 ονα*ιοργάν«.,β1ς καί δ έκσυγχραν
Έν θεσσαλονίκη τή 5)9)70
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
πλοίο>ν, όλικής χωρητικότητος 9.
ί)79.6Π2 κόρίον τοΰ αντίστοιχον
μηνός τοΰ ϊτονς 1969, ση,μειώσα-
<κι ούτω κατά τό 12μηνον Ιουλίου 1969 — Ίοτ·νίου 1970, αϋξησιν κατά 188 πλοϊα καί 2.615.285 κό- ρους δλικής χωρητικότητος. χρουσό κηρύκειο, πού τό άνεβο- κατέΓιαζρ στόν άγέ'οα, κι' άπτό £?;>
Γ>ί, τα γκέμια τοΰ άλόγατου, χοου
σά κι' αύτά.
ΤΌΤΡΚΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩιΠΕΙΑ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
"Όνρκική άντιπροσιοπρία
Εμπορικον ΈπιμρλητηρΙου
νων γραμματί(ον τού ΑημοσΙοι» κ ιί συντελέσουν είς την καλυτέραν ί
δ.ά τής αυξήσεως τοΒ χαρτοφνλα ξυπηρέΐΐ}σιν των πολυπληθών *ρ
■χΐον της κατά 438 έκατ. δραχμω,ν. λατών της, τήν αΰξησιν των έργ»1
Ή διά δεύτερον κατά σειράν σιών της καΐ τήν περαιτέρω 6ρλΤΙ
Ετος ιϊνοδος των κίΐταθέσεων είς ιοσιν τής όαοδοτικότητός της,
την Εθνικήν Τράπεζαν και ή σν Β ....... —^
νεχιζομένη ταχεία αδξησις των
χορηγήσεών της, μαρτνροϋν άφ" ΑΓΟΡΑΝ
ενός την εμπιστοσύνην τοϋ κοινοθ
προ; τό εθνικόν τού νόμισμα Χαί
την Εθνικήν Τράπεζαν καΐ Αφ'
ΰΟΟ.ΟΌΟ.000 ΔΡΑΧ. ΔΙΑ ΤΗΝ
ΚΑΠΝΩΝ
Άποτίπω τον, εξι καθαλλάρη- σταντινοιντΑλεως θά επισκεφθή την ΛΝΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Διατίθενται 3ΟΟ.ΟΟ0.0ΟΟ δ,ρχιι.
διά την έξαγοράν των είς χείραε
τέρο« την Ικανάτη;» τής τελεν- τίδν καίτνεμαόριον άΛιαβέτων έμ-
τ-ιίας ταύτης νά σννκεντρώνη τος πορικων α?ρίδ(ον καπνίόν έσοΑίί-
| λαϊκάς άποαμιεύσεις καί νά τα; άς 1968. Σχετικώς ένε>:ρ{θη ή π«
τού <'ξ;οποιή ίπ' ωφελεία τής έλληνι ρά τής ΑΤΕ χρηματοδότησις τοθ κης οικονοαϊας. 0οι ί τρείς, κι' &ιίσιο τρείς, για Έλλάδα άπό 3 ~ διός 9 'Οκτωβρίου Ή ,-,ΰξησ,ς των έργασιτόν τι,ς τού Κράτο-.ς τί οί δρόμοι τση Σμύρνης, άπο 1970. , χραπέζης σννωοεύθη άπό «νΐ'ωσιν εμβάσεων. ■υπουργείον Εμπόριον μέ τό ώς νιι> ποσόν, ώ; χειριστοϋ των &«<·