195730
Αριθμός τεύχους
2066
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
20/9/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞ ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΛΔΙΑΙΑ ΠΟΛ Κ ΤΙΚΪΓ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.
ΚΑί Τ0Ν ΗΡΟ3
20
ψ^ 20Π. Τ|ΜΗ φγΛΛ()γ ΔρΑχ
Δίευθυντής , Ίδιοκτήτης; Σ_.ΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΗΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα.· Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
π* θαυμασία άκρογιάλια τής νήσου Λέσβου
Η ΜΗΘΥΜΝΑ (υ. Μόλυβος)
Υπό Συνταγματάρχου έ. ά. ΔΗΜ. ΓΆΛΑΚΤΙΔΚ
!διά την κάλυψιν των
Εί; τάς γοητευτιικάς αίολινά;
νήβου5· άνηκει ή θρυλική νήσος.
Λέο6»;· Αδτη κείται έγνύς τώ·
χαθαΪΜΐΐν τή; αλησμονήτου Μι¬
κράς Άσίας καί έναντι τοΰ Ά
δραμυτιχ-οϋ Κόλπου# των Μοοχυ
νηοίων *»» των Κυδωνιών. Τό ύ
φυσικόν κάλλος τώ»
των ίΐαραλιών, τό ν.<~ τοϋ δρεινοΰ καί, π?δι ,οΰ ίδάφον;, όπερ. καλύπτετα» ύ- «ό πννΛΛν ρητινοεδιον πεύκων, έ )>α«ών, δρυών καί λοι.τών καρπο-
σόρων δένβρων άμ—λώνων κλ*.,
πί .τΓθίφηιιηι ΙαματικαΙ πηγαι της
ταύτην μίαν άπό τάς
χ; έλ-ληνι/άς νήσου; τον
Αίγαίον Πελάγονς. Εί; τό Β Α
φήμα αυτής κείται ή Λρχαία κοι
μόηολις Μήθνμνα., γνωσιή δα
τοΰς Ιστορικούς Α7ώνας της κα-
τά την Αρχαιότιιτα, τού; βυϊαν-
τινοΰς χρόνον; καί τουοκοκρατ!
αν.
Ή κωμόπολις αιδτη είναι έκτι-
σμένη επί δεβπόίςογτο; ΰψώματος
τοί χόλπον Πέτρας· αί δέ οικίαι
καί τα κέντρα διαοκεοάσρτον, δί-
χφί μετεώριην, έντυποκηάζονν
τοίις επισκέπτας, διότι παρέχονν
ίαίροχον γραφικώτατον θέαμα.
Τό ϊΛαφος, Λιτό τής μοναδικής
υπαρχούσης παραλΐακής όδοΰ, ν-
ψοΰτεα αποτόμως περί τα 40 μέ
τρα καί ΰποίκκττάίεται. έκ τοιχο-
ποιίας λίθων μετά κονιάματος.
*Ο έπκτκέ«της Ιστάμενος είς τ·.
τή; δδοΰ άτενίζρι έκ
οτατικά ανονθέν ι ου τάς οΐκίας
ντά τα κέντρα διασκεβάσε-ων, βί
βερχόυενος δέ είς τύ εσωτερικόν
τής κωμο.τόλεονς διά των βτεναη
άνηφορικων λιθοστοώτων όδών
διέρχεται διά <ρυ οτ,κί); πρασίνης στοάς κιιλυτττομί νης υπό άναρριχητικό>ν φυτων
Μί έκα/τέρΐΗ'θεν αυτών συναντά
την αγοράν καΐ τα κέντρα. δΐασν.ε
ίάοεων, Λπό των έξωστων ναί
ηαρηβύρων, των οποίων άπολαιι
Γκίνει την πρίκΤφεροιμ#ν ην ώραι
αν θέαν τή; παραλίας, ώς καί την
{•/τρτο4ΐένην γύρωθεν δασώδη πε·
21
'Ωστόσο οί Ιμαύλιοι πόλεμοι
των Τούρκοιν συνεχίζονταν. Ά
πό τού; τέσσερις γιούς τοΰ Βα-
νι«ζήτ είχον άπομείνει βτά 1411
οί δυό, ό Μούσα <ητ»ν ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γτά , Ι λιάδας καταΐκλυςόντων τήν κωμο πόλιν Μήβυμναν τουριοτών. Οί περιισβάτεροι ΰποχρεαηονται νό. β νοικιάσι.«Λ κατάλληλον δωμάτιον διαμονης είς οικίας. ΟΙ κάτοικο· μετα προιθυμίας προσορέροντσ.1, νό σνμυάλιοσιν είς τήν κατά το δ«· την ποντίδα, συνάντησαν τό Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΩΝ οιύλο τού Μούσα γύρω άπό τή όσον τίς γυναϋκες καί τα παι- Πλάτη, τόν έχτύπησαν και διά. "Τστερ' άπό δέκα μέρες δεί έπόμενο τεοο μεγαλύτερο «ύμα, μ* Μοναα μέ τό στρατό τού σουλτάνο έπικεφαιλής, τό μ ρφέοονταν νό σνμβάλοσιν είς την κατά τύ δ.> ' ΕΤ°ς & Μοναα μέ τό στρατό τού σουλτάνο έπικεφαιλής, συμπλτ'ίθο.
νατόν άνεσιν ν.αί εξυπηρέτησιν ' πολιο?ικο^τε ^ Πολη «πό στερι- σε την καταχηροφή κι' όργάνωσε
των π('οα«εο«ΐτίϋν "?· Ο Μανουηλ ξτ')αησε τή 6οή- την πολιορκία. Ό σουλτάνος >'ν
των παραβερκΓτών.
|1) "Κνιαι ο'ικόαι τυγχάνουσι·*
Οεια τού
14ΐϋ,
ό
"Ετσι,
τρο τη;
ποιητοΰ -
γο» Άργνρίου 'Εφταλιώτον.
γ» Ή πλάζ στερεϊται
λω;
νο; των Τούρκων. /πρα,τιώτε; «διά τό κοΰρσος», και
"Ο; τα 1421, δταν ό Μωάμεθ αλλοι €Ϊνα Αγοράσουν τα κουρ-
σιμαϊα, ηγηνν τού; αΐχμαλώτους
ο1 Τοΰ δέν
άλλη ώτόπειοα. Ό διάδοχός
« Μ ^
οί
τάς γνναίκ^ άλλοι
κ.λ
τ
ομως Μουράτ Β' δέν εΤχε τοΰς ίίνδοας, αλλοι τα δρέφη, καϊ
Εδιονς λόγους νά συνεχισει άλλοι τα ζώα, καί αλλοι τα πρά-
ον.
δ) Ό δρμος (σκΑλα) μόλις
διά την
των αικοων
Ι
6οι,
καλογραίας ημών...»,
τοΐ Μανουηλ Ιωάννης Η', που
ήτ«·ν το>ρα σΐ'μδαβιΑετϊς, θέλησε Τρκϊς μήνες κράτησε ή
νά τοϋ δημιουρνήσει έσιοτερικές κια. Καί τήν ήμέρα πού δρτβαν
ιΙΠΪ *υπχέρειες, μάλΐς άνέδηκε στό οί άστρολόγοι καί ό «Πατριάρχη;»
*·*■ | ΟρΟΛ·ο. Έκεϊνος έξουδετέρακΓε των Τούρκων, δλο έκείνο τό στί-
γρήγορα τοΰς έσωτερικούς ιηι | (τος, πού είχε περιβφίξει τήν Πό
ρ) Τό δδι*όν δίκτυον χρήζει 4- ^ '
V
> '° «^7 - ' Τ ινχε,^ρι<Ι<ρι«ϊι Τ V0 Λ - « - « , Γ ιχθρους, καί αμέσως κατάπι <" Λη, χύθηκε άπάνι» της νά την ής και σχεα,κης δια-τλατνν ή . „ > ηζ ^
« - « , Γ
και σχεα,κης δια,-τλατνν
σεως.
λοι, ή παρουοιαιζομένη ανωτέρω ου
άποκαοοιοηικη εικών, παρά τό έν ( ".0 χρονογράφο;
ήτ(ίν . „
«υ εναντίον τού Βνζαντί-
άρπάιξει. Φοδερή ήταν ή
ση, «ό δέ λαύ; των Ρωμαίων...
ΟΙ Τοΰοκοι
κάθε πολεμιν.δ
ι •δειλίαβαν
τής έποχής /.ρησνμοποίησ'ΐτν
θίοκτ,ερον των αρχων τού τόπον, ·Τωαννης Κανάνο; μά; διηγεϊται αίβο, καί άκάμη, γιά πρώτη φο
θφεαεται κυρίως είς την άρχαιο- τα πεοίβτατΐκά τΛγ πολ_<νο«ίηΓ ' υά «τί,ν Άνα,τηλί,. ί^ηην νΛι λογινήν ΰπηοεσίαν, ήτις άρνεΐται τα περιοτατΐκά τής πολΐΛροίίας υά στήν Ανατολή, ίφεραν κα'. τοΰ 1422. | «ανόνια — «6ονμΛάροους» καί Ητιμονως «ι εΛΐτρέψη την Ανοιχο Οί Τοΰρκοι ήρθαν σέ δνο κύ- <~ηΗΙο. λέγει ό Κανάνος - ΕΙ; μοίραν ολ' αυτών δι/ιΐδρομήν «οί εί; Οψος 75 περίπου μέτρων ιΐτό τή; επιφανείας τής θαλάίΤ- πης, έκτείνρται περιμετρΐίοώς έϊτΑ τοβ ί»φηΐΑ.οτίρον τιμήμα,τοις τοΰ ύ- ψώ««ΐτος, το Κάστρον, Λπό τοΰ δ ποίον εΰκρινέιστατα διακρίνονταΐ τα παράλια της Μικράς Άοίβ,ς. Όλίγον άναιτολικώτερο'ν καί ηζ άιτόστασιιν πεοίπου 2 χιλιόμε¬ τρον εί'ρίίΐκεται ή θαυμασία το- ποβεοία τ?ίς ΕΦΤΑΛΟΤΣ μ,έ τάς ώρβία'ς ε.ιαύλεις, τό. καιθαοά νε- 04 τής θΓΐ,λάοσης καί τάς Ιαμ«- ΐχάξ πηγάς της. Τφ δντι ή Μήθυμνα καί ή πρ- "ιοχί| αυτής αποτελεί άξιόλογον δι' δ καί ποοσελκύει δόιιησιν, έκ τού λόγου μή άλλοιω σεως τού χρώιματος τής νήσου έκ τοϋ ριιβμοίί των οΐκιών, 6ρομί- σκΐι>ν κ.λ.π.
ότι ή τροχοπέδη αδ
τη τής άρχαιολαγικής ύπηηεσ-'ας
είς; 6άοος τής άνα~ΐ)ξε<ι)ς τού τονρκτμου καί τής εύπρ«ποΰς έιι- ο;ανίσεως τοϋ τόπον, πρέπεν ν ά εΰί>η τό ταχύτερον την λύσιν της,
επ* ώφεΛαα των κατοίκων, τοϋ
τουρκτμοΰ καί τής έθνικής οΐκονο
μ/.ας, χωρ'ς <τι»γχοόνωζ νά δΐατα οαχθώατ σ»6αρωις ηΐ βασικαί ίπ. ιώξεις της άρχαιβλογτ-κής ύπη- Μία άνπικριμενική έξέταΐσις των ανωτέρω θεμάιτον έκ μέροΐ'ς τίη άρμοιδίων τοΰ Τουρκτμοΰ καί τής Άρχαιολογικής 'Τπηρεβίος, δί· ναται νά έξεΰρη τα μέισα θεραπεί άς αυτών, είς τρόπος ώστρ: α) Νά εξασφαλισθή ή διατήοη σι; τού νησΐωττικου >.αί τοϋ τοοτείου έν γένει.
β) Νά περνφρουρηιθωσι τα ίστο
ρικά μνηιμεΐα καί οί ίερο', να,οΓ.
γ) Νά προληφθή ή οίκοΰο^ιικι
άναρνχίίΐ έκ. τής δημιουργίας νέ
ών τουρ«"'κιων ξενοδοχείων κιη
πρός Αβτοφυγήν Λνοι
κατά βούληοιν Α^ι».·
δήποτρ, άνεν έλεγχον.
δ) Νά ϊξασιταλιοΐθη Ιλεγχος
των έιπιοκευα&θιΐιένίον οΐκκον μέ
κατ' .το; μέ αν|ανάαενον ρυθμόν ποιαν τίνα έλαιστΐικόηητα, δσον ά
την παρουσίαν χιλιάδων ήμετέ- φορό; την 6ελτίο>σιν των όριον ΰ
χαί ξένων πηραθΐοιστών — ΐιρινής καί άνέ<τε<ο;. ε) Νά διαμορ^ίοθή καταλλή- μαιτα, τόν Ίούνιο τοΰ χρόνον έ- «αν αύτά πού χρησιμοπσιοϋσαν κείνοι·, 2την άοχή ήρθαν «ό<> ' >ιοίν (ίπό Ινα κιόλα α'ιώνα οί πό
δί·κα χιλιάδες. "Εοίαψαν κ' έρή- Λ.ε4*ιοτές τής Δύσης. Άλλά οί
ιμΐι>σαν τή χώρα εξο) Λπό τα τει' ΤΓτρΓς, ποΰ Ιριχναν τα κανόνκι.
χη, έδοτνΑ.τρ>σαν τούς ανβρες, έβί δέν μπόρεσαν νά γκρεμίσουν ου
τον πιό έρευταιμέΛΌ πύργο των
πού εΐχαν 6άιλει στό στο
χο. «τΗν γάρ ό τόΛος καί σοϋ
δα καί πυργος πλησίον Κυριακής,
«ής Λγΐχχς, μίσον Ρο>μανοϋ τον
αγίου χαί, ιής Χαροιης τε την
πυλην.-.». Καί ΰστερα, ό χαιρίι;
να εγ5(ατα)ιεί·ψει ή 'Τπέρμαχο^
2.1 Τικιτηγός την Πόλη της δέν εί
χβ ΙρΗει άκόμα. Οί Τοϋρκοι πό
λέμησαν μέ τή σννηιθΗητένη νους
ιοΑμη καί αν«δρΐί«. "Εβαλαν &χό
Λΐζ γχ' άνέβηκαν στά τείχη, καί
<έν μ*α καιροΰ ροπή μυριάδας θε λων, τουτίστι σανίττας, {τόξει·- σαν επάνω των Ρωμαι'ων, καί ε είς τα τρίχη τίίς «.<ιί έντός, ώοτε καί τόν αΜ)έ{Μ εκάλυψαν καί αύτό τό φώς τοΰ ή λιθυ Φύβος καί τίρόμος ?καν« τους. 1Η·ς,ιΐντινούς νά ύή κιιΐ ν' άφήσουν τα τείχη γιμνά. ΟΙ Τοΰρκοι ήταν πιά 6έ6αιοι γι<» τη νίκη, δταν αίφνης, σάν άπυ βαίμα, «οί δυβτυχεϊς καί άπϋλίΐι σμίνοι Ρωμαΐοι είς εαυτούς επι» ρ Ο Ινιις τόν άλλον στή μάχη, γϊ μιθιιν τα σιήθη τους Από θάρρη; κ<ιΙ γεννοαότη,τα, καΐ ολοι μαζί, στρατός καί αρχοντες καί λαός, (ητΒρε., καί γυναΐκες, μέ όπλα, μέ πέτρες, μέ ξύλα, όρμησαν ά- καθεκτοι πάνω στούς Τούρκους, πού δρχισαν νά είσδάλλονν, τηύς ξάφνιασαν, τοΰς τρόμαξαν, χαι τοίις άνάγκαβαν νά πετάξουν τα δπλα τους κα| νά φΰγουν! Καί φυσικά θεωρήθηκε θαΰμα αύτη ή άναπάντεχη τροπή της μάχης. Καί κανείς «αμμιά δέν εΐχε Λμςι βολία, πώς τό θαΰμα ήταν τής Παναγίας, γιατ), κ' ίδιοι οί Τοϋρκοι, λέγει ό Κανάνος, «έβιη γοΰντο πρός πάντας δτι τού πολέ μου την ώραν, δταν μέ θράσους καί όρμής άκρατή,του έφθασαν εις τα τείχη τοΰ κάοτρου, ίνα α ναβωοιν επάνω καί διώξωσ* τού; Ροψαίους χοά την πόλιν αίχμ« Λίοτίσουν, τότε είδον γνναίκα ό- ξέα ροΰχα ψυρουσαν ·καί περΐοιοι τοϋσαν επάνω των --τρομαχιονίων τού ϊξ>ο κάστρου. Καί ταίιτην ί
Λόντες, βκότος ·καί ζάλ.η καΐ, τθό-
μος καί φόβος αφνιο είς τάς ψυ
χάς Εισήλθε των πάντων, καί πρός
φυγήν ϋβιλεψαν, καί είς πόλεμον
ούδε όλως, καί Από δυνάμεώς τε
καί τε'χνης. Τής γυναικός γάρ
εκείνης Ελαβον την δειλίαν, χαί
ήλει·θερώθη ή πόλις...>.
Άλίμονο! ήταν τα τελετταϊο
θαυμα άπό δσα είχον σώσει την
Πόλη των Κωνσταντίνων στό
διάστημα των ενδεκα αίώνων τή;
ίατορίος τη;... Ό Μουράτ, άπα
σχολημένος πάλι μέ έσωτερικοΰς
τού περκΓτασμονς:, δέν μπόρεσε
ν ά ξαναστήσει τότε την παλ<ορ- κϊα. Ό Μανουηλ Λπέβανε, ώς μοναχό; Ματθαίος, στά 1425. καΐ δ Ιωάννης Η', γιά νά ϊ|α- σφα?Λσει λίγα χρόνια ε-ίρήνης, δέ χθηκε νά πληρώνει δαρίτατο Φ" ρο στό σουλτάνο. Ή Αΰτοκοατο ρία εΐχε περιορισθεΐ .τάλι σττιν Πόλη καί στά περίχωρά της. Ό τοΐ'ρκικός κλοιό; κραηόταν γϋ ρα> άπ' αύτην πάντα Λ.τειλητικό;.
ΠΕΡ. ΕΜ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ '
(Συνεχίζεται)
Επί τή 48η έπετείο) τοΰ μαρτυρί ου τού
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΤΠΗΡΕΤΗΙ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
'Εγώ είμ^ ό ποιμήν δ καλός. Ό ποιμήν ό καλάς την ψυχήν αύτοΰ
τίθησιν υπέρ των προβάταχν ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπό Ι. ΜΤΛΩΝΑ, βεολόγου
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΧΡϋΤΟΡΙ·.
Τού συνβργάτουμ*ς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Σιΐνρχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Ή συνθήκη τοΰ Ίοκΐίου κατ(ΐ
αΐίκρανε τό έλληνιικό στοιχείο γιο
τί ΑνιίΛαλε πάλι οτό άόοιοτο μέλ
λον την έκπλήρωβη τοΰ φλογε-
ροΰ πόθον τής Ανίξαρτησίας τον.
Ώς τόσο ή γεν«·κή άμνηστεία κ«ί
τα θρηίΤκίντικά καί ναυτιλιακά
αΐρκ)νάμ.ια Απετέιλεβαν μιά &ετινή
ί κι' οί Λράκτορες τής
Άίίίζει να τύχη τής
ιχ; πρασοχής τΛν Λρμο λως ή πλόνί; καί
οίοΐν τ»1ς κρατικάς μηχανής. στ) Νά 6ιαιμορφθ)«ή τό άδικον
Κατά την έκεΐσε έπϊ Εν δεκα- δί-/τυον κατά τόν τύπον τής κω-
.ιινθήαερον περίπον διαμονήν ιιλί· μοπόλεω: ΑΓΙΑΣΟΤ, ώς καί λοι
δ'Βώττίοσα ότι αί περκορκκμίναι πών νήδσων.
Λνέβεις, ή δυσχερής κΐίκλοφορίί» Τα Λναφερόμε·ν(» ξητηματα σι>ν
πεζ&ν καί όχηιιάτίον καί ή κπκη ιστοΰν τύ σοβαρά προβλήματα, τα
εμφάνισις ώριβμίνίον οίκιών. πά όποϊα άντιμρ·τ',)πίζει ή κωΐίόπο/ι;
ίΗβΕφρυβαν ώς δυ~ηιμιστικοί ;ια ΜΗΘΤΜΝΑ τής νήβον Λέσδηι
Οήγοντες τού τόπον.
Συγκεκριμένο);:
οί) Ή Μήθυμνα δια.βέτ« ?ν τού
ΡΜΤΜών ξενοβοχείον «Τα Δελφί-
ν<ο», μέ π'σίναν καΐ, σνγχρονισμέ νόν κέντρον Λυστυχώς, δμως, τουτο τυγχά Ελπίζομεν κατά τό προσεχές ετος ότι αί άνάγκαι αυτής θά κα- λν«φθοΰν διά τής λήψεως των έν δει.κνυομ.ένων μέτρων πρός καλυ- τέραν άνα»Όύφι<ΐιν των κατοίκ«>ν
ν.α', των παραιθερίοτών.
Δ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
Τό διαμάντι της Μ. Άσίας
ΙίΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔϊΙ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
2ον
Μέ κίνδυνον
τι ιϊαιθα δλοι μα; ώπ.λισμένοι
καί Θά έγίνΐτο πραγματικη μάχ>,
λοιπόν της ζο>- Τό άποτέλεσμα δμως
κίνδυνον λοιπόν τής ζ
ΐ? μας {τρύγαμεν άπό τα πατρι- «ά ήτο εις όάρος μα; διά τόν λό
*« μας μέρη. Άλλά πώς θά έ-' γον &« θά εύριΛκώμεβα εί; μί,.
ώ "Αλλ | ονεκτι^ήν θέσιν καΐ ή Αντίβτα-
οιααυγής δέν ύπήοχρ ίφ, <«; μας θά ίκάμπτετο πρό τη, αί θαλάΛΛαι συγκοινωνίαι Ι όργανιωμενης ίπυθέσεως των Τουρ ί ή ίοδιασμένο καί Λ,τό ποΰ; οιααυγής δέν "Αλλο ίφ γ ρ'χον δκικοπή δι' Ατμόπλοιον με' ""> τοΰ λιμένος της Σαύρ'νης.
π"ίά μόνον ή διαφύγη μας μέ-
τ4; Αδελφάς μας καΐ δλους τοίΐι,
^; συγνενεΐς, διότι ύπηοχβ κοί
* μ«γάλη πιθανότης νά μή ίπανβ
<ώ λόγω τού πολέμου κβΐ (Ε'? κά,τοιο μέρος άβφαλές καΐ ι|*το τάς 9 τή βράβυ τής 19ηι, Ιουλίου τοθ ϊτους 1916 Αρχί<τα ••εν την πορείαν, νρατοθντες και «<Ίΐ')ν τήν Αναίΐνοήν μης δταν Ι1*; ειδοποίησεν δ όδηγό; μας δ Τ' μίτ' όλάγον πον ήσαν κο)ν, οίτινις ήσαν ίφοδιασμένοι με αφθονα πυρομ<α,χικά ένώ τα ι δ>κά μας θά έξηντλοθντο εντός
ενός μιικροΰ διαισιτήιματος. "Ας εί
ναι. Ό θεός καί ό Προφήτης
•Ηλίας δμως μά; έβοήθησαν. Έ
Τΐ ύλ
τονΐ|ς
τού 6οι·νοΰ Μάραλη
είς την Ιναναι τής Σά^ιου ά
"την.
Απεφασίσθη ή ΟιαφΐΓγή μας . . .
δβηγόν χάαοισν Μυλωναν «« «β» Χ«· *™ έφθασαμεν σ.οο. εί:
1 'ογόα,ρνον άπό τόν Γκιούλ - μ.τί' «ΐν άκτήν.
;ξ>' προάστπον τό)ν Βουρλων. Μέ σή»**™ είΦοποιή,θηβαν
Βακρινΐ-να μάτκχ - «ο *λοιάρι« καί εύρνσκοντο _
σνγκινημενοι άπεχοαρίτηίταμρν να είς λιμίνίβκονς »ρτχρους παρά
τοΰς Λδελφοΰς. τα παράλιο /.αί εντος » — » «
ρών προτοϋ ξημερωσει ϊφθασαν
είς την παραλίαν καί, άφοΰ
βιδαχτθημεν έφθάσαμ^ν είς τττν
Σάμον.
Λέν μάς έπρτρρψαν α! Έλ>.η
νικαί Αρχαί νά επικοινωνήσωμεν
διότι, είς τή Σμύρνην καί Τ*.
Βουρλά είχε Ινσκήψει κατά τό
τος 1916 Ά χολέρα, ασθενει» λοι
καί λίαν μολυισματική
. Άφοΰ δέ
είς πενθ·ημρρον περιορισμόν, καϊ
βα έπερνοΰσαμεν άνάμεσα Λ <5<ροΰ βιεπίοτωοαν αί 'ΤγΗονομι- "' Ά-^ομ.κοί,ς Τουρκικοΰς καί Αρχαί τής Σάμου δτι «* (καρακώλ,α). Εάν ε .^βηλο'β'Ι κροΰσμα χολέρας Λντιληπτοί θά συνελ>αα , τα τό Λενθήμβρον α»το
δλοι και ό θεό; ηξε^ ιίσ·ίιβ«ΐΡν έλευθεροι χαί
δν Από τοΰς π*ντ>'^κοντα «ού
έσώζετο ϊνας# μο>Λνό
φημ
σθηιμεν είς τό Καρλόδαον.
(Σ
ΤβαοίΛ·α; δέν δνκτκολεΰθηκαν νά
πείσουν τίς έίταναστατημ,ένες κοι
νό,τητες νά καταθέβονν τα αττλα.
Μονάχα ό Λάμίτρος Κατοώνης
δέν συμιμορφώθηικε. Τϊτήρξε κι'
ούτος ίνας άπό τοΰς
ρννοουμέΛΧ)υς τής Αί-κατερίνης.
Δέν ξέρομε αν ή πρός αυτόν εί
α της ΒφθΌοε μέχρι τοΰ αϋ-
τοικραιτ-ορικοϋ κρε66ατιοΰ, πάντως
τό θάρρος ποΰ είχε μαζύ της έ-
πιτρέπει πολλές ΰπόνοιιες. Κατά
τή π.ερίο6ο των γνωβτων μεγα-
λόδοξων κατορθωμάτων τού τόν
Λρο·6ί6α<Γε σέ χιλίαρχο κοιΐ τοθ άς, τύ παράσημο τής των «Ίπποτων τοΰ Άγίον Γεο)ογίου». Ή υπογραφή, δμως, τής είρή''ης τοΰ Ίασίου τόν κο- ΓΜίρανε καΐ τόν έξώργκτε ένα1Γ τίον της. "Οταν δ βτρατηγός Ταιικΐριοςρ τού διρβίβασε τή διη ταγή τη; νά σταματήση τίς έχ- Οροπραξίες, άποκρίθηκε μέ Λε- ρήφανη προκλητικότητα «Νά πή τε στήνι ΑιΥτοκρατόρισσα πώς άν αυτή συνωμολδγησε την ειρήνη της, ό Κατσώνη; δέν υπέγραψε άκόμη την Ιδική τού». Εξέδωκε χπΙ χΐίκλχκρόρησε ενρΰτατα την «Φανέρωοίν» τον, ?να τολμηρότα το Λποκαλυπτικό μανιφίστο κα- ιά τής ειρήνη; κ«ί τή; άθέτη—ς των υποχρεώσεων τής Ρο>σίας
ποό; τού; Γραικορς καί συνέχιβε
τς έ.-τιχ π ρήσεις εναντίον δλόκλη
ι·ον τοϋ, Απερίσπαστου πΐά, δθω
μανικοϋ στόλον. Τέλη Μαίου
1Τ92, δ ήγεμών τή; Μάνης Τζα
νέιο·ς μπίη; Γρηγοράκηι;,
θυνος άπέναντι τής 'Τψηλή;
λης γιά την έφαρμογή των
τής είρήνης στή Πελοπόννησο,
τόν Ι.ΐίΐσε ν·ύ σταματήση τον μ-ο
τιιιο, ανισο Αγώνα τού, πού βέν
θά είχε ίλλο Λποτέλεοΐμα. παρι'ι
νά προκαλέση ΛντΙποινα είς 6ά-
ρος τοΰ ι'τμάχου πληβυσμοΰ. "Έ
πλρυοε- τότε στήν Ένετοκρατου-
μένη Ίθάαη κηί έ%ε<δή δ όθωμ» νός πρΡΊΤβεντής στή Βενετία α ξί(οσι την $ν.δοσή ιοο, παρώπί.ι σε τα πλοΐα <ποΰ τοΰ Απ;όμεινα καί γύρΐσε στή Πρτρούπολη. Αέν είναι γνοΜΤτό δν ή Αίκατερίνη ΝΙΑ ΓΟΠΑ ΑΝΑΜΕΝΗ τού δέχτηκΕ σέ άκράαση κι' άν, πράμμα Απίθανο, τού σιιγχανρησΕ τήν περκρρονητική άνυΛακοή τού στίς δκιταγές της. Πάντως δέν άποτάχθηκε άπό τίς τάξεις τού | ρωσικοϋ στρατοϋ. Τπηρέτησε Ι να δυό χρόνια, άλλά ό έπίζηλος τυϋ χιλιάρχοα» δέν στάθη χε ίκανός Λ« γλυκάνη τη τού. Ζή'τησε τήν άποστρατιία τοι.' κα·, αύτοεξορίσθηικε οΐκογε- Καιράσο'ι τής Κρι μαίας. Άργότερα, στά 1799, I- πί βασίλειος τοΰ Παύλου Α' χά ραικτηρίοθηκε έθνικός ήρωας κιΐί μέ αύξημένη τιμηνιν.η ούνταιξη καί μέ «έφ' άπαξ» διυ ρεά πού, κατά μιά έκΐδοχή, άντ δαινε σέ τετρακόσαες έ&δομήνια χιλιάδες ρούδλια. Μοϊρασε Βνα μετγάλο μέροις της βτούς παληοϋι, συμπολεμκττές τον καΐ μέ τό ύ- πάλοιιπο άγόρα/σε ενα παραλιακί· πέντε χιλιόμετρα Λ πό τή Γιάλτα, καί, τ' <Λει6άδεια> πρός τιμήν τής
κρυνής γενετείρα; τον. Ή
μαοία έ—κτάιθηκε <Γ* δλη τή «β- ριοχή καί στά κατοπινά χρόν*α Ι πεϊ παλλές φορές ό¬ τι ύπάρχουν τρί«· καχά μέγκΐτα στή φύση; «ΠΤΡ, ΓΤΝΗ καί ΘΑΛΑΣΣΑ» κι' δμως δέν συιι άπόλυτα μαζί τους έκτός Γνωρίζομεν όλοΐ μαις ότι άπό ή καΰσι καί τήν φωτία, στι^ *νες κ<χί έκ&ιομηχανοποι χωρες προέρχοντιαι ή κί τήν μα νι^σις καί ή ζιοή. Έν γένει σΐούς περισσότερον; ταμεϊς έφ' δσον ή φιι>τιά κα!, ή θερμότης εύοίισκβται
μέσα σέ καιλούπια καϊ πλαίσια
Έν άντιθεσε* έικτός των καλου
πίων καί των πιλαισίων είναι συμ
φορά.
Φέτο τό καλοκαιράβα πήρα τό
αύτοκίνητό μου εβαλα τα παιδία
μου καί τό ενβι άπό τα τρία κα-
λά τήν γΐίναϊκα μου καί ξεκ*νή
σαιμε νά περάσονμε μιά Κυριαικά
τικη μερά τοΰ Αύγουστον κοντά
στή θάλοχτσβ
τό βουνό.
έκεΐ ή άγαπημένη των Ι ^
Τσάρων καί τής άνωτάτης ρωσΐ-
κής άριοτοκρατίας λουΤρόποΑιι
«Λεβάδια» πού έξακολουθεϊ νά
θαυμάζεται γιά, τίς βίλλες, τονς
κήπους, τα δλση καί τα δυό πό
ριώνυμα αντοκρατορικά Λνάκτΐο-
ρά της.
Ι
XIII
ΙΙΟΑΤΤΑΡΑΧΑ ΧΡΟ
ΝΙΑ
Ή Αίκατερίνη Β' πεοανε ότι.
ε Νοεμ.6ρίον 1796 σέ ήλ.ιχία *
ξηνταοχτώ χοάνων κι' Αφοΰ Λλ
τίλευσε τρκ(.ντατέ<τ<τϊρα. 'Τπήο^· φαινόμενο μ<ο;ονβς καί πολΰπλεν ρτ>ς ανο&ικής δραστηριότητος ν,ατ
δύσκολα μπορεϊ νά
θοΰν τα ποοτεϊα της μεταξΰ των
μργάλιυν γνναι«ε(ων μορφών τή;
Τστορίας.
Άξίξει νά μνημονενθή δτι ηαρα
την έν"τατική ήγεμονική δρά<τη νης καί την αΐσθηιιατική της ζο>
ιικάτητα, 6ρήκε τό καιρό ν' άςη
σΐ) καί άξιόλογο πνετιματικό κη'
λογστρχνχκό ϊργο. Έκτός Λπά
τή πλοΰσια σέ φιλολογικό καί ςΐ-
λοσοφικό περίεχόμενο, άλληλογρα
φία της μέ τόν Βολταίρο, τδν
Ντιντερό, τόν Γκρίμ, τόν ΦρειΛε
ρϊκο Β' τής Πρωιασίας, έξίβιο?
καί Αιεύθυνε τέσαερα περιοβικα,
εγραψε μΐ.λέτες, ίΐοικί,μια, δραμΛ
ιικές καί σατιρ*«ές κωμωδίες,
Καθ" οδόν εΐχα έπισημάνει τόν
χώρον διπον μετά τό μπάνιο θ' άρ
χόμαστε νά οράμε, νά ξεκουρα-
στοΰμε καί νά περάσουμε τήν ν
πάλοιπη ήμέρα κοντά στήν ώραία
•ρύση, κοντά στό Θεό.
Δέν ματιάξω μά ένόμιξα δή Θά
βρκ^κάμουν κοντά σ' Ενα επίγειον
Παράδεισον έγώ ό Αδαμ, τα παι
Λιά μου καί ή Ευα πρό της παρα
τής παραδόσεως τής ί-ν
ΰ Θεού.
Τό κύ(ΐα ήταν πελώριο καί
τό Αεράκι τύ άρκιετά ίσχυρύ δρύ
«ιεε τύ ήλιοκαμμένο σώμα μας.
Τύ μπάντο τελείωσε καΐ οί Α
κτίνες τοΰ ηλίου εΐχαν είσχωρή
π» μένρι καί τό τελευταίο κόκ«α
λή μα,ς. Τό αύτοκίνητό μου εΐχί
άνάψεχ άπό τή ζέστη.
τόν βρόμο τ-ής επι-
γιά τόν χώρο ποϋ ΐΐ-
χα όνειρευτεϊ. Μά μήπαις βχασα
τα ίχνη τού; Πουθενά, μά ικον-
θενά δέν τύ ξαναεϊδα. Τί εΐχρ
αυμδεϊ; "Εχασα τόν προσανατολι
σμό μου; Άσφαλ.ώ; δχι. Παρ«-
κοή. Παρακοή; Ναί παρακοή. Κά
ποίος Αδαμ ή ·κάποια Ευα πρ
μία άθώα άναμμένη γοπι'-
2ον
καί γιά τής Δράμας
τάν παπά, τόν ήρ(·)ά μ<ΐς. "Α(ΐο 6ος, άνδρηωμένο; γιά την πίστι, γιά τό γένος, δβίχνει στήθο; μ<ι- χητοϋ, μτϊτρός στ!<, λάγχε; τού στρατοϋ. Νάτο; Λ Μητροπολ.ίτης, μί τα χέρ<α βηκιυμέλ'α, τοΰς άγώ ν άς ιύλογΐΐ καί μέ μάτια βουρν." ιμε'να χαϊρε λέγει ήρώων γή>.
"Τσιτερα άπό δοκ'μαοίας πο/-
/.ας, άνακλ)')βείι)ς τής έξορία; τον
πρώτην καί δευτέραν φοράν, ί|
Ίερά Σύνοδος τόν εξέλεξε παιι-
ψηφεί την Ιΐην Μαρτίου 19711,
Μητροπολίτη· Σ,μύρνης, είς δΐ':
ιδοχήν τοΰ αειμνήστου Βασιλείον
Ό ΧρΐΜΟστομυ; απεδέχθη την έν
λογήν τού μέ τήν πεποίθηπιν ΰ'ι
ν.αί είς τα ίρμά χωματα τή; Ίιο-
νία; θά Λχε νά διεξαγάγη μέγα
λους καΐ, ωραίον; Αγώνας. Μέ πό
νόν ψι·χής άποχαιρετά την Μακε
δονίαν καί τόν λαόν τής Δράμας
διά τοΰ κάτωθι τηλεγραφήματος:
<Καίτοι μήτηρ 'Εκκληοία ήρ- μύσατο ημάς νέα όμώμφ ντνμφη. άίταστοΑική 'Εοοκλησί^ Σ'μύρνης, δμιο; άπομακρυνόμιενος φιλτάΐτης μακεδονΜίή; τετιμημένης χΐΛροι-: Δράμας, «ίσθάνομαι άνρκφραστον ■ησα. Νά τόση δα. Τί πράγμα εί¬ ναι αύτό; "Ενα άνιαμμένο άπο- κ<ιί αύτό ?γινε άφοημή δράματα «σαιξπηρίου τΐντον» έμ- πνενσμένα άπό τή ρωσική Ιοτο- ρία κα!, τέλος δυό παι-δαγωγικά οτγγράμματα μέ τού; τίτλου; «Ό δηγίες> καί «Σημειώβεις περί
τής Ρωσικής Ίστορίας» προοοι-
ίόμενα γιά την έκπαίδευση των
έγγονών της, μεγάλον δουκων Ά
λεξάνδροτ· καί Κωνσταντίνον.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
να καοΰν τόσα δένώρα καΐ νά π«
θάνουν δρθια; Ναί 6ε6ονίως. (Κ*
έκείν' ή τάση όμορφΐά Ιμεινβ ή
σταχτη άπ' τή φοηιά).
ϋώπαινε, δέν είναι δυνατόν;
Είναι καί παρά είναι. ΣτάΘηκ»ι
γιά λίγο στόν χώρον αυτόν δα
κρικταν τα μάτια μόν, δνοίοισα
φρίκη άγανάοιτηίτη καΐ πύνο. Τα
χέρια μου 6πεισαν άπό τό βολάν
χαι εΐπα: Πρετπίΐ νά 8χω κακύ
μάτι. Μετ» άπό ιλίγο «Ιπα οτόν
έαντόν μου είσαι γελοϊος.
Μτμκος ήμουν έγώ; Μήιαως ή
σονν έσύ; Μήπως εψΛβτΒ εμείς
οί έγκληματθες πού καταστοένΐΌ-
ιιε αΦΐό τό κομΛΐ«)τέχνημα, αΰ
την τήν πηγήν τοΰ οξυγόνον, αύ
τί,ν την καρβιά, αΰτό τό φίλτρο
των καυσαιερίων; θά ί(θελα νά
σε παραικαλέσω οποίος νι' αν εί
οαι Οποίος κι' αν ϊΐμαι γύρκϊε νά
Οής την σν·μ<ρορά ότου αχόθΜιβΐζ. Ποίας έγώ; Να; έγώ, ναί ίσύ. "Άς ίχουμε ΰπ' δψιν μας δτι τα κοινά άνήκιουν σέ δλους μας «αί δτι ό άνθρωπος δέν ίχει μό νόν την Λτομιική περιουσίαν πού ΧαΙ αύτη μένει πρόσω οί νη καΐ .1 νήκει σέ πολλούς. Είναι δγκλημα, εΐνα* κα'κοορ γημ,α κάθε τέτοιου εΐδους ΐνέρ γ&ια. Μπκχρεϊ 'νά εϊσοα έλεύθί- οοί νά ικάνης δ,τι θέλεις άλλ' * χι είς δάρος των πολλών. Ή <ν νοια τής ελευθερίας είναι ηΐη Τίΐά δσο καί δ ούρανός. Έλευθβρία ■καλώς έννοονμέν»| είναι έκΐίνη ποΰ δέν πειράζει χαΐ, δέν ένοχλεΐ τόν συνάνβρωιιτόν ••ου, μέ κάθ'ε ενέργειαν τσυ, μέ κάθε .τράξη τού, κάθε ένα μας. Χθέ: τό βράον διάβαξα σττ»ν Π. Λι«θήκη τόν ΠροφητάΛΐακΤ(ΐ Δαυίδ «αί «,οΰ ϊκαν« ένιτΰπωστι ίνα χωρίο τής γραφής πού ιιγ ααξύ των άλλων Ιγραφε ΐπολλοι ΛνιθρωΛπι δμοιάζονσι τοίς κτήνί λι ιοί; άνοήτο^ς» κα;, πράγμνατι «υτοΰ τον είδου; ή ενεργεια Απ>>
έμάζ α.τοίεικΜύεΛ τό άληθέ(; τοι·
λόγον.
*Ά»· μποροΰσα νά &ιέθετα μέ-
αοι θά τα διέθετα γιά νΑ 6λέπα
με την πελώρια συμφορά ποϋ 6η
μιουργοΰμε έγώ, έσύ, ίμεΐε. αΛ
τοί άπό μιά άδιαφορία μαί Απ·'>
ίνα δέν βαριέσα».
Φίλε διαβάτη, φ[λρ δβηγέ, ι-
γώ σ' άγαιπω, ίγώ σέ δροσίζω,
έγώ σοΰ σοΰ χαρίζιο ΰγεία, ίνα
βοϋ όμορφαίνο) τί) ξ«ή.
Δέν σοΰ ζητώ νά μέ πιρωκκι,
Οής, μέ φροντίζετ, μέ μεγίστην .
Ή Σμύρνη μέ άκρατηιτο ενβον
<3ΐασμό ύποδέχεται τόν Χρυσόστο ■μο. Βλέπε< είς τόν πρόίΐωίτόν τού τόνανβρωπον πού θά είχε την ϊκανότηΐα νά ίξΐ'ψακτη τήν Σμυρ ναϊκήν 'Βχκλ.ησίαν καί τα ζητήιμρ ίτα τοΰ Έλληνιοιμοΰ τής Ίο)Λ·ίας. τα όποϊα είιρίσκονται σέ περιπλο- νή λογιμ τιόν κοίνονικών διενέξρ- 1·Μ. Στήν ;τροκι>μαία δ λαός τής "1
οινίας, μέ επί κεφαλής τόν Μ»ι
τροπολίτην κ. Άγαβάγγρλ.ον κπ'
ΧρκΛουπόλειος Ίάκωθον, άγκαλι
άξουν τόν Χρι<σό<ττομον. Συνα γερμδς εί; την Αγίαν Φωτεινήν. Είς την είσοδον τοΰ ναού τόν ύ- ιποδρχονται μέ μεγάλην στόλην οί -τραΐενοι Ελλάδος καί Ρωσίας. ΈπακολοιΌρΐ ή πανηγυρική δοξο λογία καϊ ό Χρυσόστομος εί; τόν ε'νθρονι<ττήρ<ον λόγον τον Αποχα >τνίτει τάς ϊδβας καί τάς έπνδιώ-
£ει; τού. Καταλήγων, τονίζει, ό¬
τι ό βικρφτθ.ος άετός τότβ μόνον
ήήτ·νατο καί ώφειλε ν ά άρβή ά-
70 την κεφαλήν καί την οχρραγί
δα τού Πα-Γριάρχον και Γΐον Μν|
ιΐΜΚΓθΛΐτών, δταν έλθάντος τού
πληρώματος τού χρόνον καΐ και-
ρρΰ αναφανή ό διάόοχος των Βυ-
ϊανττινων αύτοκρατόρ<ιν· ρ{ξ τήν ιεράν κορυφήν τοΰ οποίον θά έ- πιθίση οαρίον άπό τής κορτκρή; τον ό έ'θνάρχη; τόν δικέφαλον Λ- τόν καί τύ οτέμμα. Είς τήν Σμύρνην ό Χρυσόστο- ιΐοί πρ(οτο<ίτάτησεν ΡΪς δλους τούς αγώνος. Τήν 2αν 'Οκτωβρι όν 1911, φθάνει τηλεγραφι«ώ; ή ΡΪδησις κατακρεονργήθΉος το4ι Μητροπολίτου ΓρεΛενών ΑΙμιλια νοΓ· ά,τύ δργανα τοΰ Νεοτουρκι- κοΰ Κο.μιτάτου. Ό Χρτκτόστομθι, τελΓΪ μνημόσυνον, τό οποίον παίο νει την είκόνα σαΛλα>.ητηρ[ου.
Ταραντιένος πολύ άπό την «τνγ-
κίνηαιν άναβαίντι εί; τό ΔεΛίτη-
τικό τή; Άγίας Φοχτεινής καί λέ
ν«:
«Ημέραν έθνικής μας ηαλλιγ-
γρνρ<ΐία; θά ΪΛρεπε νά καλέσω- μεν την σημερινήν... "Οταν άρχ<- ρρεΐ; καίουστν εαυτούς ώς λαμπά δες ενώπιον τοΰ είδώλον τής πά τοίδος, ό δέ μΛρτυρτκό; θάναΤός Συνέχειβ είς την βητν σελίβα» ΕΦΙΣΤΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗΝ Ό ΛιεΐΓθυντή; τή; έγκρίτον βυν «.δρλφον «Προδολεύς» κ. Νικ. Μα νάνκη;. είς έιιπερκττατωμένον αο θρον τον άναο,έρρι λεπτομερώς τοΰς σοΒυιροΰ: λάγους, διά τθίκ: ίποίοι·ς έίτ»6άλλε.ται ή Ιδρυσι.ς «ί«- πονργείου Πολιτιοιι,οΰ». 'Είΐ' α6- τοΰ εφιστώμεν την άιιέΐ/ΐο-τον ποο σοχήν των άρμοδίιυν καϊ. Ιδιαιτρ- ριος τοΰ Προέδοοτ· τής Κυδβονή σεοις ■«. Γεωργ. Παπαοοπούλου. Η Μ ΑΡΙΓ Ω ,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Βρχτκόμαστε. στά &νδοξα χρό γω Λροτείνβι ο"τϊς αλλες γυναΐ- νια τής 'Ελληνικής 'ΕΛαναβιτάοε κες, .-τώ; γιά νά άπελευθερο>θο«ν,
ως τοϋ 1821. Στό κήρυγμα τοϊ Λοέπει τώρα πού κοιμάται δ
Παλαιοϋ Πατρών Γερμανοΰ, γιά Τοϋροοος, νά τόν σκοτώβονν.
τί λυτρωμύ τοΰ Γένους, φώναξε Γέτοκι ήταν ή τρομάρα των
τριανιταχτερά τό Παρόν κα{, ή μυ νυναικων άπ' τή οχραγή τής
XI-
ρο6όλος Χίος. Πρωτοπάρα αυτή -»υ, ώστε καμμιά δέν δέχθηκε νά,
στά νησιά τοΰ Αίγαίου, σήοίίηισε ίΐιιμμειτάσχει στό βκοτωμό τοϋ
τήν πβ,ντιέρα τής λευθεριάς. Μά Τούρκου.
στάν ξεσηκτημό της γονάτιβε. Άν ΓότΓ·ς μονάχη της αυτή, άφοΐ
τάμω<τε τή θυσία κοιί τό όλακαύ ίΛοσε στίς &λλες γνναΐκες ·»ό τωμα. ' <«ωρό ττ>; κι' άφοϋ τίς εΐδε νά
Ήταν Άπρίλης τοϋ 1822. Ή Φτομακρύνωνται, παίρν« μ*ά υ-Ρ
Τούρκικη ά&μάδα άγν.υρο6ολίϊ γάλη πέτρα καΐ κάνει κομμάτί.»
στήν Χίο κι' άρχίζει καί σφάζει τ0 -,ιεφω.ι τοΰ Τούρκου.
άλύπητα γνναΐκες καί μ^ορά! Ή 11έ τό κτύπημα αύτό, δ Τοθρ-
Χιό κατάντηορε πέρα ώς πέρα ' κο; σκοτώθηιχ*. Καί τώοα τό νο
κοιμη,τηρι!
! πάοι
των ννναικων χιορις
τον
Πολλοί Χιώτες 6ρίσκονται στα νύοαννο.
βοιτνά. "Ανδρ«ς κα{ νέα παιδία Πέρα μαΐκρτ»ά στό πέλαγον,
έλθ
κρατοθν κορυοφύλλι. Πολεμάνε ιίιΊ,ν έ'νίΐς άγγελος
τόν τΰραννο, πού σφάζει γυναίκό ' φάνηο'ρ Ινα πιινί Έλληνικής φρε
παιδα στήν χώρα καί στά χωρία νάδας. ΤΗταν ή φρβγάβα τοΰ
τής Χίου. Πολλές γυναίκες μέ, *απετάν Γεώργη, πού κΐΛ'ηγοΰΧ'
τα μωρά τους, γιά νά γλυτώ- Ι «την θάλασοα τού; Τούρκους.
(τοτ>ν άπ' τό μαχαίρι τού Τούρκου,' Φθάνει σττκν άκοοθαλασοτά καΐ
ΦΡύγουν μί καίκια στόν άντιπερα σάν κατάλαβε πώς ήσαν γνναι-
Τσεβμρ Έκ*ι τί; πιάνονν οί Τοΰρ -τ; ποΰ ϊητοϋβαν σοντηρία, τίς
κοι καΐ τίς όδηγοΰν γιά τό σ»λα πλησιάζει, τις παρ«λα6αίνει καΐ
6οπάζαρο! | τίς μιεταίτέρει σττνν Σύρο.
Ή Μαριγώ, ήταν κΐ' αβτή μέ , 'ΚχγΙ, σάν ϊμαβεν ό καΛβτάν
σα στό πλήθος των γυναυίών ποο Γειόργης πώς ή Μαριγώ μέ τήν
πήγαινε τόν δρόμο τής αίχμτιλ.ιο- τόλαΐ) της,έκα με νά σωθοΰν δ-
σίας. Ήταν τάτες είκοσι χρονώ, ?ες οί γνναϊκε; άπ' τό σκλαβοπά
μέ τύ μιορό στήν άγκαλιά. Ι ϊαρο, θανμ'ΐσ·ε την άνδρεία της
Τις γνναϊκε; τί; συνώβευε 8- καί την οττβφανώθηκβ,
νας Τοΰροίο; ώηλισμένος. Κοντά "Εζηβαν καί, οί δυό είρηντκά.
βτήν ίΊικροθαλίΚΚτιά, ΰστερα άπύ οτή Σύρο κα;, απέθαναν στην
ύδοιπορία άρκετών ώρών, κάβητ Χιύ.
παν γιά νά ξεκουρασθονν. | «ο καπετάν Γΐώργης Κηβε
Ό Τοϋρν.ος πού τίς «τννώβευε ιχτ, χρόνια! Ή ΜαρΕ ανδρα τόν Δημήτριο Κο»
νά κοιμηθή. τσογιαννόίΐουλο, πάππο τοΰ γοά-
Οί λυγμοί των γυναικοπαΜονν φοντβς τή μικρή αυτή Ιστοριοΰ-
άπΐεκοί,μηοαν τόιν Τοθρκο πον λα στΟΛ* «ΙΙρο<ΐφυγιικά Κόομο>.
τίς συνώδευε. Καί τότες ή Μαοι- Δημ. Κοντβο^ιαννόιπουλοε
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λία καί οί άυθρωποι
Κ. Χ. ΓΡΟΛΛΙΟΤ, ΠΡΑΚΤΙ Πανιόνιον Χυνέδριον» (η μν-εΐα αί
Κ Α Άνάτνιπον: Μία άνέκδοτη τή είναι καί ή έπικεφαΑίδα τβϋ
νεοελληνική μεταφράση τοίι ίξοκρι'Λλου) πληροφορούμαθ·τε δ
ταία ήρθε στό φώς τύ παλαιά χει
ρόγραφο τοΰ Κωνσταντίνου θεο-
τόκη, τοΰ Κερκυραίου λογοτέχνη
ναί φιλολόγου: ή ώς σήμερα γα-
μένη μεταφράση τού «Περ!, φτ»σρ
ως» < Ντε Ρέοονιι νατοΰρα») τού Λουκρητίου. "ιά νά τα προφυλάξονν άπί) την άρπαγή καί τόν άφανιαμό "ι πό μέρος βανδάλων χε-ριων, οί ονγγενρΐ; τού Θεστόκη ίκρυψαν «Περί φύσεως» τοΰ Λονικρηιτί- τι ή «Ποιητική Μετάφρασις» τοθ ! το 1940 μερικά άπό τή, άνέκοο όν, Αθήναι 1969, σελίδες 15. Ί. ΙΙολυλά τονίζβι τή θεμελιακί) τα δρνα τού μίσα στή γή, στήν Ό καθηγητάς τής λατινικής σημασία τή; καλλιέργειας τής δα ' ίτεριοχή τον προγονικοϋ πύργου ή α! Βΐλολογίας στό πανεπιστήμιο τής μοτικής γλώσσας. "Ενα άπό τα Καοουσάδτον, στήν Κέρκυρίΐ. Θρσσαλονίΐιης, δ συγγρα<ρέας τοϋ μέσα τή; έθνική; αυτή; εργασίας , Πολλά καιταστράφηκον άπό τήν ύγρασία. Τό τετράδιο μέ τήν αύ τόγραφη μετάφραστ; τοΰ Λουκρη τ/ου έσώθηκε καί ευρίσκεται σή Ιχει τήν καλωσύνη νή είναι καί ή μεταφράση ποιητι- μοΰ στέλνει τα 6ι6λία τού. Άπό κων χά) αλλων κλ.ασικών κειμέ- τήν όμι-λία τού αυτή οτό «Τρίτον νων. Καί κυριάτατα δτι τελευ- μερά στά άρχεϊα τή; Έβνικής Βι βλιουτρίης, «περιιμένοντας νά ί?·ίι! ιό (ηως τής δημοΛΐότητας». Ό καθηγητή; Κ. Χ. Γοόλλι- υ^, στή σνντομη έργασία τοιι Λίνει την Ιστορική καί αίσθητι- κτι άνάλνοη τοΰ ϊργου αύτοϋ οιι Ρωμαίου Γ. Λοΐκκρέτιους Κά- ρους, «άνήσνχου πνεύματος> των
καιρών τού ποΰ ανέλαβε νά μυή
ση τούς συμπατριωτες τού οτί
ψΐΑοσο^ία τοΰ Έπικούρου>. Διά
νοια έλεύθερη καί διεισΛυτΐ/'ή, ό
Λατίνος ποιητής όρβώιται άντ)
μάχας τής θρησκεντικής δεισιδαι
μονίας καί άντικρύζει μέ κατάφα-
ση τό κοαμοείδωλο καΐ τή 6ιο·
θεωρία τού ΈΙτικούρον. Μέ ολί¬
γα λόγια δ Κ. Χ. Γρόλλιος *»-
ΐτημαίνει τίς έρμηνευτι.κές; δνοικο-
λίε; πού άντιμετωοτίζει δ νεώτεριχ
μεταφς>αστής καί δΐατυπώνει κοι
τικές παραττ;ρήσεις επάνω αέ «τ
ϊάχιστα ίρμηνευτικά δλ.κΐθή^κΐ·
τ ιι στήν άπόδοση των νοημάταιν
τοϋ αρχαίον Ιπους> πού δέν μειώ
νο-·ν ούσιαστι-κά την έπιΐτυχία τοΰ
μετα^ρθιστή Κ. θεοτόκη.
'Κνδι ΛΐτρΌηντα δσα έκιθέτίΐ *%ι
τικα μέ τήν «παρήχηση λέξεων»,
χον <.διασκελισιμό τοΰ νοήματος», τΊ συντ)ετο κθ'σιμητυ'ό έπίιθετο. Οί «;ιΐιϋττο)ΐνοντΛς ότι «ή χρήβη συν θετιον εΐνπ1 ίδιοτυίτία τον Λου- 5!ϋητιον καΐ των παλαιοτερονν ποι ιιτανν», ένώ οί κλαοικοί δέν τα £η·νηβίζοιιν. Νεόπ,λα<ττο λ.χ. είναι ιό έπίθετο ίννούμπιλους (τό άνέ φελος τοΰ Όμήρον. «Πλούσαι καί μισττμ> χαρακτηρίζει τη γλοίκτσα
■Μιβ ©ιοτόκη, «μέ μερικούς μόνο
οοτοραΌικούς κερκνραϊκούς Ιδιω-
μαπσμού;». Ή μεταφράση ιμαρτυ
ίΐεΐ τή στιχουργική τού βεξιοσν^
ύιι στήν Αποδοθή τοΰ πυκνοϋ ίξά
μέτρον στίχου τοΰ Λ. μέ άνομοιο
χαταληκτους ίαμβικούς βεκαπεν
τασυλλαδονς. Ό Γρόλλιος τέλος
δνοματΐξει τόν Λατίνο ποιητή
■ίπροιτεργάτη τή; Ατομικής 0-ίωοί
άς» πού <τυν«λαβε τα προβλήμαιτά της. Πλατντερη άνάλυοη χής με. τάφοαση; τοϋ «Περί φύσεως> λο
γαριάξει ό καθηγη,τής Κ. Γρολλι
ος νΛ δώσει οττή €Νέα Έοτία».
ΠΑΤΛ02 ΦΛΟΡΟΣ
ΚΑί Τ0Ν ΗΡΟ3
20
ψ^ 20Π. Τ|ΜΗ φγΛΛ()γ ΔρΑχ
Δίευθυντής , Ίδιοκτήτης; Σ_.ΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΗΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα.· Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
π* θαυμασία άκρογιάλια τής νήσου Λέσβου
Η ΜΗΘΥΜΝΑ (υ. Μόλυβος)
Υπό Συνταγματάρχου έ. ά. ΔΗΜ. ΓΆΛΑΚΤΙΔΚ
!διά την κάλυψιν των
Εί; τάς γοητευτιικάς αίολινά;
νήβου5· άνηκει ή θρυλική νήσος.
Λέο6»;· Αδτη κείται έγνύς τώ·
χαθαΪΜΐΐν τή; αλησμονήτου Μι¬
κράς Άσίας καί έναντι τοΰ Ά
δραμυτιχ-οϋ Κόλπου# των Μοοχυ
νηοίων *»» των Κυδωνιών. Τό ύ
φυσικόν κάλλος τώ»
των ίΐαραλιών, τό ν.<~ τοϋ δρεινοΰ καί, π?δι ,οΰ ίδάφον;, όπερ. καλύπτετα» ύ- «ό πννΛΛν ρητινοεδιον πεύκων, έ )>α«ών, δρυών καί λοι.τών καρπο-
σόρων δένβρων άμ—λώνων κλ*.,
πί .τΓθίφηιιηι ΙαματικαΙ πηγαι της
ταύτην μίαν άπό τάς
χ; έλ-ληνι/άς νήσου; τον
Αίγαίον Πελάγονς. Εί; τό Β Α
φήμα αυτής κείται ή Λρχαία κοι
μόηολις Μήθνμνα., γνωσιή δα
τοΰς Ιστορικούς Α7ώνας της κα-
τά την Αρχαιότιιτα, τού; βυϊαν-
τινοΰς χρόνον; καί τουοκοκρατ!
αν.
Ή κωμόπολις αιδτη είναι έκτι-
σμένη επί δεβπόίςογτο; ΰψώματος
τοί χόλπον Πέτρας· αί δέ οικίαι
καί τα κέντρα διαοκεοάσρτον, δί-
χφί μετεώριην, έντυποκηάζονν
τοίις επισκέπτας, διότι παρέχονν
ίαίροχον γραφικώτατον θέαμα.
Τό ϊΛαφος, Λιτό τής μοναδικής
υπαρχούσης παραλΐακής όδοΰ, ν-
ψοΰτεα αποτόμως περί τα 40 μέ
τρα καί ΰποίκκττάίεται. έκ τοιχο-
ποιίας λίθων μετά κονιάματος.
*Ο έπκτκέ«της Ιστάμενος είς τ·.
τή; δδοΰ άτενίζρι έκ
οτατικά ανονθέν ι ου τάς οΐκίας
ντά τα κέντρα διασκεβάσε-ων, βί
βερχόυενος δέ είς τύ εσωτερικόν
τής κωμο.τόλεονς διά των βτεναη
άνηφορικων λιθοστοώτων όδών
διέρχεται διά <ρυ οτ,κί); πρασίνης στοάς κιιλυτττομί νης υπό άναρριχητικό>ν φυτων
Μί έκα/τέρΐΗ'θεν αυτών συναντά
την αγοράν καΐ τα κέντρα. δΐασν.ε
ίάοεων, Λπό των έξωστων ναί
ηαρηβύρων, των οποίων άπολαιι
Γκίνει την πρίκΤφεροιμ#ν ην ώραι
αν θέαν τή; παραλίας, ώς καί την
{•/τρτο4ΐένην γύρωθεν δασώδη πε·
21
'Ωστόσο οί Ιμαύλιοι πόλεμοι
των Τούρκοιν συνεχίζονταν. Ά
πό τού; τέσσερις γιούς τοΰ Βα-
νι«ζήτ είχον άπομείνει βτά 1411
οί δυό, ό Μούσα <ητ»ν ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γτά , Ι λιάδας καταΐκλυςόντων τήν κωμο πόλιν Μήβυμναν τουριοτών. Οί περιισβάτεροι ΰποχρεαηονται νό. β νοικιάσι.«Λ κατάλληλον δωμάτιον διαμονης είς οικίας. ΟΙ κάτοικο· μετα προιθυμίας προσορέροντσ.1, νό σνμυάλιοσιν είς τήν κατά το δ«· την ποντίδα, συνάντησαν τό Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΩΝ οιύλο τού Μούσα γύρω άπό τή όσον τίς γυναϋκες καί τα παι- Πλάτη, τόν έχτύπησαν και διά. "Τστερ' άπό δέκα μέρες δεί έπόμενο τεοο μεγαλύτερο «ύμα, μ* Μοναα μέ τό στρατό τού σουλτάνο έπικεφαιλής, τό μ ρφέοονταν νό σνμβάλοσιν είς την κατά τύ δ.> ' ΕΤ°ς & Μοναα μέ τό στρατό τού σουλτάνο έπικεφαιλής, συμπλτ'ίθο.
νατόν άνεσιν ν.αί εξυπηρέτησιν ' πολιο?ικο^τε ^ Πολη «πό στερι- σε την καταχηροφή κι' όργάνωσε
των π('οα«εο«ΐτίϋν "?· Ο Μανουηλ ξτ')αησε τή 6οή- την πολιορκία. Ό σουλτάνος >'ν
των παραβερκΓτών.
|1) "Κνιαι ο'ικόαι τυγχάνουσι·*
Οεια τού
14ΐϋ,
ό
"Ετσι,
τρο τη;
ποιητοΰ -
γο» Άργνρίου 'Εφταλιώτον.
γ» Ή πλάζ στερεϊται
λω;
νο; των Τούρκων. /πρα,τιώτε; «διά τό κοΰρσος», και
"Ο; τα 1421, δταν ό Μωάμεθ αλλοι €Ϊνα Αγοράσουν τα κουρ-
σιμαϊα, ηγηνν τού; αΐχμαλώτους
ο1 Τοΰ δέν
άλλη ώτόπειοα. Ό διάδοχός
« Μ ^
οί
τάς γνναίκ^ άλλοι
κ.λ
τ
ομως Μουράτ Β' δέν εΤχε τοΰς ίίνδοας, αλλοι τα δρέφη, καϊ
Εδιονς λόγους νά συνεχισει άλλοι τα ζώα, καί αλλοι τα πρά-
ον.
δ) Ό δρμος (σκΑλα) μόλις
διά την
των αικοων
Ι
6οι,
καλογραίας ημών...»,
τοΐ Μανουηλ Ιωάννης Η', που
ήτ«·ν το>ρα σΐ'μδαβιΑετϊς, θέλησε Τρκϊς μήνες κράτησε ή
νά τοϋ δημιουρνήσει έσιοτερικές κια. Καί τήν ήμέρα πού δρτβαν
ιΙΠΪ *υπχέρειες, μάλΐς άνέδηκε στό οί άστρολόγοι καί ό «Πατριάρχη;»
*·*■ | ΟρΟΛ·ο. Έκεϊνος έξουδετέρακΓε των Τούρκων, δλο έκείνο τό στί-
γρήγορα τοΰς έσωτερικούς ιηι | (τος, πού είχε περιβφίξει τήν Πό
ρ) Τό δδι*όν δίκτυον χρήζει 4- ^ '
V
> '° «^7 - ' Τ ινχε,^ρι<Ι<ρι«ϊι Τ V0 Λ - « - « , Γ ιχθρους, καί αμέσως κατάπι <" Λη, χύθηκε άπάνι» της νά την ής και σχεα,κης δια-τλατνν ή . „ > ηζ ^
« - « , Γ
και σχεα,κης δια,-τλατνν
σεως.
λοι, ή παρουοιαιζομένη ανωτέρω ου
άποκαοοιοηικη εικών, παρά τό έν ( ".0 χρονογράφο;
ήτ(ίν . „
«υ εναντίον τού Βνζαντί-
άρπάιξει. Φοδερή ήταν ή
ση, «ό δέ λαύ; των Ρωμαίων...
ΟΙ Τοΰοκοι
κάθε πολεμιν.δ
ι •δειλίαβαν
τής έποχής /.ρησνμοποίησ'ΐτν
θίοκτ,ερον των αρχων τού τόπον, ·Τωαννης Κανάνο; μά; διηγεϊται αίβο, καί άκάμη, γιά πρώτη φο
θφεαεται κυρίως είς την άρχαιο- τα πεοίβτατΐκά τΛγ πολ_<νο«ίηΓ ' υά «τί,ν Άνα,τηλί,. ί^ηην νΛι λογινήν ΰπηοεσίαν, ήτις άρνεΐται τα περιοτατΐκά τής πολΐΛροίίας υά στήν Ανατολή, ίφεραν κα'. τοΰ 1422. | «ανόνια — «6ονμΛάροους» καί Ητιμονως «ι εΛΐτρέψη την Ανοιχο Οί Τοΰρκοι ήρθαν σέ δνο κύ- <~ηΗΙο. λέγει ό Κανάνος - ΕΙ; μοίραν ολ' αυτών δι/ιΐδρομήν «οί εί; Οψος 75 περίπου μέτρων ιΐτό τή; επιφανείας τής θαλάίΤ- πης, έκτείνρται περιμετρΐίοώς έϊτΑ τοβ ί»φηΐΑ.οτίρον τιμήμα,τοις τοΰ ύ- ψώ««ΐτος, το Κάστρον, Λπό τοΰ δ ποίον εΰκρινέιστατα διακρίνονταΐ τα παράλια της Μικράς Άοίβ,ς. Όλίγον άναιτολικώτερο'ν καί ηζ άιτόστασιιν πεοίπου 2 χιλιόμε¬ τρον εί'ρίίΐκεται ή θαυμασία το- ποβεοία τ?ίς ΕΦΤΑΛΟΤΣ μ,έ τάς ώρβία'ς ε.ιαύλεις, τό. καιθαοά νε- 04 τής θΓΐ,λάοσης καί τάς Ιαμ«- ΐχάξ πηγάς της. Τφ δντι ή Μήθυμνα καί ή πρ- "ιοχί| αυτής αποτελεί άξιόλογον δι' δ καί ποοσελκύει δόιιησιν, έκ τού λόγου μή άλλοιω σεως τού χρώιματος τής νήσου έκ τοϋ ριιβμοίί των οΐκιών, 6ρομί- σκΐι>ν κ.λ.π.
ότι ή τροχοπέδη αδ
τη τής άρχαιολαγικής ύπηηεσ-'ας
είς; 6άοος τής άνα~ΐ)ξε<ι)ς τού τονρκτμου καί τής εύπρ«ποΰς έιι- ο;ανίσεως τοϋ τόπον, πρέπεν ν ά εΰί>η τό ταχύτερον την λύσιν της,
επ* ώφεΛαα των κατοίκων, τοϋ
τουρκτμοΰ καί τής έθνικής οΐκονο
μ/.ας, χωρ'ς <τι»γχοόνωζ νά δΐατα οαχθώατ σ»6αρωις ηΐ βασικαί ίπ. ιώξεις της άρχαιβλογτ-κής ύπη- Μία άνπικριμενική έξέταΐσις των ανωτέρω θεμάιτον έκ μέροΐ'ς τίη άρμοιδίων τοΰ Τουρκτμοΰ καί τής Άρχαιολογικής 'Τπηρεβίος, δί· ναται νά έξεΰρη τα μέισα θεραπεί άς αυτών, είς τρόπος ώστρ: α) Νά εξασφαλισθή ή διατήοη σι; τού νησΐωττικου >.αί τοϋ τοοτείου έν γένει.
β) Νά περνφρουρηιθωσι τα ίστο
ρικά μνηιμεΐα καί οί ίερο', να,οΓ.
γ) Νά προληφθή ή οίκοΰο^ιικι
άναρνχίίΐ έκ. τής δημιουργίας νέ
ών τουρ«"'κιων ξενοδοχείων κιη
πρός Αβτοφυγήν Λνοι
κατά βούληοιν Α^ι».·
δήποτρ, άνεν έλεγχον.
δ) Νά ϊξασιταλιοΐθη Ιλεγχος
των έιπιοκευα&θιΐιένίον οΐκκον μέ
κατ' .το; μέ αν|ανάαενον ρυθμόν ποιαν τίνα έλαιστΐικόηητα, δσον ά
την παρουσίαν χιλιάδων ήμετέ- φορό; την 6ελτίο>σιν των όριον ΰ
χαί ξένων πηραθΐοιστών — ΐιρινής καί άνέ<τε<ο;. ε) Νά διαμορ^ίοθή καταλλή- μαιτα, τόν Ίούνιο τοΰ χρόνον έ- «αν αύτά πού χρησιμοπσιοϋσαν κείνοι·, 2την άοχή ήρθαν «ό<> ' >ιοίν (ίπό Ινα κιόλα α'ιώνα οί πό
δί·κα χιλιάδες. "Εοίαψαν κ' έρή- Λ.ε4*ιοτές τής Δύσης. Άλλά οί
ιμΐι>σαν τή χώρα εξο) Λπό τα τει' ΤΓτρΓς, ποΰ Ιριχναν τα κανόνκι.
χη, έδοτνΑ.τρ>σαν τούς ανβρες, έβί δέν μπόρεσαν νά γκρεμίσουν ου
τον πιό έρευταιμέΛΌ πύργο των
πού εΐχαν 6άιλει στό στο
χο. «τΗν γάρ ό τόΛος καί σοϋ
δα καί πυργος πλησίον Κυριακής,
«ής Λγΐχχς, μίσον Ρο>μανοϋ τον
αγίου χαί, ιής Χαροιης τε την
πυλην.-.». Καί ΰστερα, ό χαιρίι;
να εγ5(ατα)ιεί·ψει ή 'Τπέρμαχο^
2.1 Τικιτηγός την Πόλη της δέν εί
χβ ΙρΗει άκόμα. Οί Τοϋρκοι πό
λέμησαν μέ τή σννηιθΗητένη νους
ιοΑμη καί αν«δρΐί«. "Εβαλαν &χό
Λΐζ γχ' άνέβηκαν στά τείχη, καί
<έν μ*α καιροΰ ροπή μυριάδας θε λων, τουτίστι σανίττας, {τόξει·- σαν επάνω των Ρωμαι'ων, καί ε είς τα τρίχη τίίς «.<ιί έντός, ώοτε καί τόν αΜ)έ{Μ εκάλυψαν καί αύτό τό φώς τοΰ ή λιθυ Φύβος καί τίρόμος ?καν« τους. 1Η·ς,ιΐντινούς νά ύή κιιΐ ν' άφήσουν τα τείχη γιμνά. ΟΙ Τοΰρκοι ήταν πιά 6έ6αιοι γι<» τη νίκη, δταν αίφνης, σάν άπυ βαίμα, «οί δυβτυχεϊς καί άπϋλίΐι σμίνοι Ρωμαΐοι είς εαυτούς επι» ρ Ο Ινιις τόν άλλον στή μάχη, γϊ μιθιιν τα σιήθη τους Από θάρρη; κ<ιΙ γεννοαότη,τα, καΐ ολοι μαζί, στρατός καί αρχοντες καί λαός, (ητΒρε., καί γυναΐκες, μέ όπλα, μέ πέτρες, μέ ξύλα, όρμησαν ά- καθεκτοι πάνω στούς Τούρκους, πού δρχισαν νά είσδάλλονν, τηύς ξάφνιασαν, τοΰς τρόμαξαν, χαι τοίις άνάγκαβαν νά πετάξουν τα δπλα τους κα| νά φΰγουν! Καί φυσικά θεωρήθηκε θαΰμα αύτη ή άναπάντεχη τροπή της μάχης. Καί κανείς «αμμιά δέν εΐχε Λμςι βολία, πώς τό θαΰμα ήταν τής Παναγίας, γιατ), κ' ίδιοι οί Τοϋρκοι, λέγει ό Κανάνος, «έβιη γοΰντο πρός πάντας δτι τού πολέ μου την ώραν, δταν μέ θράσους καί όρμής άκρατή,του έφθασαν εις τα τείχη τοΰ κάοτρου, ίνα α ναβωοιν επάνω καί διώξωσ* τού; Ροψαίους χοά την πόλιν αίχμ« Λίοτίσουν, τότε είδον γνναίκα ό- ξέα ροΰχα ψυρουσαν ·καί περΐοιοι τοϋσαν επάνω των --τρομαχιονίων τού ϊξ>ο κάστρου. Καί ταίιτην ί
Λόντες, βκότος ·καί ζάλ.η καΐ, τθό-
μος καί φόβος αφνιο είς τάς ψυ
χάς Εισήλθε των πάντων, καί πρός
φυγήν ϋβιλεψαν, καί είς πόλεμον
ούδε όλως, καί Από δυνάμεώς τε
καί τε'χνης. Τής γυναικός γάρ
εκείνης Ελαβον την δειλίαν, χαί
ήλει·θερώθη ή πόλις...>.
Άλίμονο! ήταν τα τελετταϊο
θαυμα άπό δσα είχον σώσει την
Πόλη των Κωνσταντίνων στό
διάστημα των ενδεκα αίώνων τή;
ίατορίος τη;... Ό Μουράτ, άπα
σχολημένος πάλι μέ έσωτερικοΰς
τού περκΓτασμονς:, δέν μπόρεσε
ν ά ξαναστήσει τότε την παλ<ορ- κϊα. Ό Μανουηλ Λπέβανε, ώς μοναχό; Ματθαίος, στά 1425. καΐ δ Ιωάννης Η', γιά νά ϊ|α- σφα?Λσει λίγα χρόνια ε-ίρήνης, δέ χθηκε νά πληρώνει δαρίτατο Φ" ρο στό σουλτάνο. Ή Αΰτοκοατο ρία εΐχε περιορισθεΐ .τάλι σττιν Πόλη καί στά περίχωρά της. Ό τοΐ'ρκικός κλοιό; κραηόταν γϋ ρα> άπ' αύτην πάντα Λ.τειλητικό;.
ΠΕΡ. ΕΜ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ '
(Συνεχίζεται)
Επί τή 48η έπετείο) τοΰ μαρτυρί ου τού
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΤΠΗΡΕΤΗΙ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
'Εγώ είμ^ ό ποιμήν δ καλός. Ό ποιμήν ό καλάς την ψυχήν αύτοΰ
τίθησιν υπέρ των προβάταχν ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπό Ι. ΜΤΛΩΝΑ, βεολόγου
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΧΡϋΤΟΡΙ·.
Τού συνβργάτουμ*ς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Σιΐνρχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Ή συνθήκη τοΰ Ίοκΐίου κατ(ΐ
αΐίκρανε τό έλληνιικό στοιχείο γιο
τί ΑνιίΛαλε πάλι οτό άόοιοτο μέλ
λον την έκπλήρωβη τοΰ φλογε-
ροΰ πόθον τής Ανίξαρτησίας τον.
Ώς τόσο ή γεν«·κή άμνηστεία κ«ί
τα θρηίΤκίντικά καί ναυτιλιακά
αΐρκ)νάμ.ια Απετέιλεβαν μιά &ετινή
ί κι' οί Λράκτορες τής
Άίίίζει να τύχη τής
ιχ; πρασοχής τΛν Λρμο λως ή πλόνί; καί
οίοΐν τ»1ς κρατικάς μηχανής. στ) Νά 6ιαιμορφθ)«ή τό άδικον
Κατά την έκεΐσε έπϊ Εν δεκα- δί-/τυον κατά τόν τύπον τής κω-
.ιινθήαερον περίπον διαμονήν ιιλί· μοπόλεω: ΑΓΙΑΣΟΤ, ώς καί λοι
δ'Βώττίοσα ότι αί περκορκκμίναι πών νήδσων.
Λνέβεις, ή δυσχερής κΐίκλοφορίί» Τα Λναφερόμε·ν(» ξητηματα σι>ν
πεζ&ν καί όχηιιάτίον καί ή κπκη ιστοΰν τύ σοβαρά προβλήματα, τα
εμφάνισις ώριβμίνίον οίκιών. πά όποϊα άντιμρ·τ',)πίζει ή κωΐίόπο/ι;
ίΗβΕφρυβαν ώς δυ~ηιμιστικοί ;ια ΜΗΘΤΜΝΑ τής νήβον Λέσδηι
Οήγοντες τού τόπον.
Συγκεκριμένο);:
οί) Ή Μήθυμνα δια.βέτ« ?ν τού
ΡΜΤΜών ξενοβοχείον «Τα Δελφί-
ν<ο», μέ π'σίναν καΐ, σνγχρονισμέ νόν κέντρον Λυστυχώς, δμως, τουτο τυγχά Ελπίζομεν κατά τό προσεχές ετος ότι αί άνάγκαι αυτής θά κα- λν«φθοΰν διά τής λήψεως των έν δει.κνυομ.ένων μέτρων πρός καλυ- τέραν άνα»Όύφι<ΐιν των κατοίκ«>ν
ν.α', των παραιθερίοτών.
Δ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
Τό διαμάντι της Μ. Άσίας
ΙίΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔϊΙ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
2ον
Μέ κίνδυνον
τι ιϊαιθα δλοι μα; ώπ.λισμένοι
καί Θά έγίνΐτο πραγματικη μάχ>,
λοιπόν της ζο>- Τό άποτέλεσμα δμως
κίνδυνον λοιπόν τής ζ
ΐ? μας {τρύγαμεν άπό τα πατρι- «ά ήτο εις όάρος μα; διά τόν λό
*« μας μέρη. Άλλά πώς θά έ-' γον &« θά εύριΛκώμεβα εί; μί,.
ώ "Αλλ | ονεκτι^ήν θέσιν καΐ ή Αντίβτα-
οιααυγής δέν ύπήοχρ ίφ, <«; μας θά ίκάμπτετο πρό τη, αί θαλάΛΛαι συγκοινωνίαι Ι όργανιωμενης ίπυθέσεως των Τουρ ί ή ίοδιασμένο καί Λ,τό ποΰ; οιααυγής δέν "Αλλο ίφ γ ρ'χον δκικοπή δι' Ατμόπλοιον με' ""> τοΰ λιμένος της Σαύρ'νης.
π"ίά μόνον ή διαφύγη μας μέ-
τ4; Αδελφάς μας καΐ δλους τοίΐι,
^; συγνενεΐς, διότι ύπηοχβ κοί
* μ«γάλη πιθανότης νά μή ίπανβ
<ώ λόγω τού πολέμου κβΐ (Ε'? κά,τοιο μέρος άβφαλές καΐ ι|*το τάς 9 τή βράβυ τής 19ηι, Ιουλίου τοθ ϊτους 1916 Αρχί<τα ••εν την πορείαν, νρατοθντες και «<Ίΐ')ν τήν Αναίΐνοήν μης δταν Ι1*; ειδοποίησεν δ όδηγό; μας δ Τ' μίτ' όλάγον πον ήσαν κο)ν, οίτινις ήσαν ίφοδιασμένοι με αφθονα πυρομ<α,χικά ένώ τα ι δ>κά μας θά έξηντλοθντο εντός
ενός μιικροΰ διαισιτήιματος. "Ας εί
ναι. Ό θεός καί ό Προφήτης
•Ηλίας δμως μά; έβοήθησαν. Έ
Τΐ ύλ
τονΐ|ς
τού 6οι·νοΰ Μάραλη
είς την Ιναναι τής Σά^ιου ά
"την.
Απεφασίσθη ή ΟιαφΐΓγή μας . . .
δβηγόν χάαοισν Μυλωναν «« «β» Χ«· *™ έφθασαμεν σ.οο. εί:
1 'ογόα,ρνον άπό τόν Γκιούλ - μ.τί' «ΐν άκτήν.
;ξ>' προάστπον τό)ν Βουρλων. Μέ σή»**™ είΦοποιή,θηβαν
Βακρινΐ-να μάτκχ - «ο *λοιάρι« καί εύρνσκοντο _
σνγκινημενοι άπεχοαρίτηίταμρν να είς λιμίνίβκονς »ρτχρους παρά
τοΰς Λδελφοΰς. τα παράλιο /.αί εντος » — » «
ρών προτοϋ ξημερωσει ϊφθασαν
είς την παραλίαν καί, άφοΰ
βιδαχτθημεν έφθάσαμ^ν είς τττν
Σάμον.
Λέν μάς έπρτρρψαν α! Έλ>.η
νικαί Αρχαί νά επικοινωνήσωμεν
διότι, είς τή Σμύρνην καί Τ*.
Βουρλά είχε Ινσκήψει κατά τό
τος 1916 Ά χολέρα, ασθενει» λοι
καί λίαν μολυισματική
. Άφοΰ δέ
είς πενθ·ημρρον περιορισμόν, καϊ
βα έπερνοΰσαμεν άνάμεσα Λ <5<ροΰ βιεπίοτωοαν αί 'ΤγΗονομι- "' Ά-^ομ.κοί,ς Τουρκικοΰς καί Αρχαί τής Σάμου δτι «* (καρακώλ,α). Εάν ε .^βηλο'β'Ι κροΰσμα χολέρας Λντιληπτοί θά συνελ>αα , τα τό Λενθήμβρον α»το
δλοι και ό θεό; ηξε^ ιίσ·ίιβ«ΐΡν έλευθεροι χαί
δν Από τοΰς π*ντ>'^κοντα «ού
έσώζετο ϊνας# μο>Λνό
φημ
σθηιμεν είς τό Καρλόδαον.
(Σ
ΤβαοίΛ·α; δέν δνκτκολεΰθηκαν νά
πείσουν τίς έίταναστατημ,ένες κοι
νό,τητες νά καταθέβονν τα αττλα.
Μονάχα ό Λάμίτρος Κατοώνης
δέν συμιμορφώθηικε. Τϊτήρξε κι'
ούτος ίνας άπό τοΰς
ρννοουμέΛΧ)υς τής Αί-κατερίνης.
Δέν ξέρομε αν ή πρός αυτόν εί
α της ΒφθΌοε μέχρι τοΰ αϋ-
τοικραιτ-ορικοϋ κρε66ατιοΰ, πάντως
τό θάρρος ποΰ είχε μαζύ της έ-
πιτρέπει πολλές ΰπόνοιιες. Κατά
τή π.ερίο6ο των γνωβτων μεγα-
λόδοξων κατορθωμάτων τού τόν
Λρο·6ί6α<Γε σέ χιλίαρχο κοιΐ τοθ άς, τύ παράσημο τής των «Ίπποτων τοΰ Άγίον Γεο)ογίου». Ή υπογραφή, δμως, τής είρή''ης τοΰ Ίασίου τόν κο- ΓΜίρανε καΐ τόν έξώργκτε ένα1Γ τίον της. "Οταν δ βτρατηγός Ταιικΐριοςρ τού διρβίβασε τή διη ταγή τη; νά σταματήση τίς έχ- Οροπραξίες, άποκρίθηκε μέ Λε- ρήφανη προκλητικότητα «Νά πή τε στήνι ΑιΥτοκρατόρισσα πώς άν αυτή συνωμολδγησε την ειρήνη της, ό Κατσώνη; δέν υπέγραψε άκόμη την Ιδική τού». Εξέδωκε χπΙ χΐίκλχκρόρησε ενρΰτατα την «Φανέρωοίν» τον, ?να τολμηρότα το Λποκαλυπτικό μανιφίστο κα- ιά τής ειρήνη; κ«ί τή; άθέτη—ς των υποχρεώσεων τής Ρο>σίας
ποό; τού; Γραικορς καί συνέχιβε
τς έ.-τιχ π ρήσεις εναντίον δλόκλη
ι·ον τοϋ, Απερίσπαστου πΐά, δθω
μανικοϋ στόλον. Τέλη Μαίου
1Τ92, δ ήγεμών τή; Μάνης Τζα
νέιο·ς μπίη; Γρηγοράκηι;,
θυνος άπέναντι τής 'Τψηλή;
λης γιά την έφαρμογή των
τής είρήνης στή Πελοπόννησο,
τόν Ι.ΐίΐσε ν·ύ σταματήση τον μ-ο
τιιιο, ανισο Αγώνα τού, πού βέν
θά είχε ίλλο Λποτέλεοΐμα. παρι'ι
νά προκαλέση ΛντΙποινα είς 6ά-
ρος τοΰ ι'τμάχου πληβυσμοΰ. "Έ
πλρυοε- τότε στήν Ένετοκρατου-
μένη Ίθάαη κηί έ%ε<δή δ όθωμ» νός πρΡΊΤβεντής στή Βενετία α ξί(οσι την $ν.δοσή ιοο, παρώπί.ι σε τα πλοΐα <ποΰ τοΰ Απ;όμεινα καί γύρΐσε στή Πρτρούπολη. Αέν είναι γνοΜΤτό δν ή Αίκατερίνη ΝΙΑ ΓΟΠΑ ΑΝΑΜΕΝΗ τού δέχτηκΕ σέ άκράαση κι' άν, πράμμα Απίθανο, τού σιιγχανρησΕ τήν περκρρονητική άνυΛακοή τού στίς δκιταγές της. Πάντως δέν άποτάχθηκε άπό τίς τάξεις τού | ρωσικοϋ στρατοϋ. Τπηρέτησε Ι να δυό χρόνια, άλλά ό έπίζηλος τυϋ χιλιάρχοα» δέν στάθη χε ίκανός Λ« γλυκάνη τη τού. Ζή'τησε τήν άποστρατιία τοι.' κα·, αύτοεξορίσθηικε οΐκογε- Καιράσο'ι τής Κρι μαίας. Άργότερα, στά 1799, I- πί βασίλειος τοΰ Παύλου Α' χά ραικτηρίοθηκε έθνικός ήρωας κιΐί μέ αύξημένη τιμηνιν.η ούνταιξη καί μέ «έφ' άπαξ» διυ ρεά πού, κατά μιά έκΐδοχή, άντ δαινε σέ τετρακόσαες έ&δομήνια χιλιάδες ρούδλια. Μοϊρασε Βνα μετγάλο μέροις της βτούς παληοϋι, συμπολεμκττές τον καΐ μέ τό ύ- πάλοιιπο άγόρα/σε ενα παραλιακί· πέντε χιλιόμετρα Λ πό τή Γιάλτα, καί, τ' <Λει6άδεια> πρός τιμήν τής
κρυνής γενετείρα; τον. Ή
μαοία έ—κτάιθηκε <Γ* δλη τή «β- ριοχή καί στά κατοπινά χρόν*α Ι πεϊ παλλές φορές ό¬ τι ύπάρχουν τρί«· καχά μέγκΐτα στή φύση; «ΠΤΡ, ΓΤΝΗ καί ΘΑΛΑΣΣΑ» κι' δμως δέν συιι άπόλυτα μαζί τους έκτός Γνωρίζομεν όλοΐ μαις ότι άπό ή καΰσι καί τήν φωτία, στι^ *νες κ<χί έκ&ιομηχανοποι χωρες προέρχοντιαι ή κί τήν μα νι^σις καί ή ζιοή. Έν γένει σΐούς περισσότερον; ταμεϊς έφ' δσον ή φιι>τιά κα!, ή θερμότης εύοίισκβται
μέσα σέ καιλούπια καϊ πλαίσια
Έν άντιθεσε* έικτός των καλου
πίων καί των πιλαισίων είναι συμ
φορά.
Φέτο τό καλοκαιράβα πήρα τό
αύτοκίνητό μου εβαλα τα παιδία
μου καί τό ενβι άπό τα τρία κα-
λά τήν γΐίναϊκα μου καί ξεκ*νή
σαιμε νά περάσονμε μιά Κυριαικά
τικη μερά τοΰ Αύγουστον κοντά
στή θάλοχτσβ
τό βουνό.
έκεΐ ή άγαπημένη των Ι ^
Τσάρων καί τής άνωτάτης ρωσΐ-
κής άριοτοκρατίας λουΤρόποΑιι
«Λεβάδια» πού έξακολουθεϊ νά
θαυμάζεται γιά, τίς βίλλες, τονς
κήπους, τα δλση καί τα δυό πό
ριώνυμα αντοκρατορικά Λνάκτΐο-
ρά της.
Ι
XIII
ΙΙΟΑΤΤΑΡΑΧΑ ΧΡΟ
ΝΙΑ
Ή Αίκατερίνη Β' πεοανε ότι.
ε Νοεμ.6ρίον 1796 σέ ήλ.ιχία *
ξηνταοχτώ χοάνων κι' Αφοΰ Λλ
τίλευσε τρκ(.ντατέ<τ<τϊρα. 'Τπήο^· φαινόμενο μ<ο;ονβς καί πολΰπλεν ρτ>ς ανο&ικής δραστηριότητος ν,ατ
δύσκολα μπορεϊ νά
θοΰν τα ποοτεϊα της μεταξΰ των
μργάλιυν γνναι«ε(ων μορφών τή;
Τστορίας.
Άξίξει νά μνημονενθή δτι ηαρα
την έν"τατική ήγεμονική δρά<τη νης καί την αΐσθηιιατική της ζο>
ιικάτητα, 6ρήκε τό καιρό ν' άςη
σΐ) καί άξιόλογο πνετιματικό κη'
λογστρχνχκό ϊργο. Έκτός Λπά
τή πλοΰσια σέ φιλολογικό καί ςΐ-
λοσοφικό περίεχόμενο, άλληλογρα
φία της μέ τόν Βολταίρο, τδν
Ντιντερό, τόν Γκρίμ, τόν ΦρειΛε
ρϊκο Β' τής Πρωιασίας, έξίβιο?
καί Αιεύθυνε τέσαερα περιοβικα,
εγραψε μΐ.λέτες, ίΐοικί,μια, δραμΛ
ιικές καί σατιρ*«ές κωμωδίες,
Καθ" οδόν εΐχα έπισημάνει τόν
χώρον διπον μετά τό μπάνιο θ' άρ
χόμαστε νά οράμε, νά ξεκουρα-
στοΰμε καί νά περάσουμε τήν ν
πάλοιπη ήμέρα κοντά στήν ώραία
•ρύση, κοντά στό Θεό.
Δέν ματιάξω μά ένόμιξα δή Θά
βρκ^κάμουν κοντά σ' Ενα επίγειον
Παράδεισον έγώ ό Αδαμ, τα παι
Λιά μου καί ή Ευα πρό της παρα
τής παραδόσεως τής ί-ν
ΰ Θεού.
Τό κύ(ΐα ήταν πελώριο καί
τό Αεράκι τύ άρκιετά ίσχυρύ δρύ
«ιεε τύ ήλιοκαμμένο σώμα μας.
Τύ μπάντο τελείωσε καΐ οί Α
κτίνες τοΰ ηλίου εΐχαν είσχωρή
π» μένρι καί τό τελευταίο κόκ«α
λή μα,ς. Τό αύτοκίνητό μου εΐχί
άνάψεχ άπό τή ζέστη.
τόν βρόμο τ-ής επι-
γιά τόν χώρο ποϋ ΐΐ-
χα όνειρευτεϊ. Μά μήπαις βχασα
τα ίχνη τού; Πουθενά, μά ικον-
θενά δέν τύ ξαναεϊδα. Τί εΐχρ
αυμδεϊ; "Εχασα τόν προσανατολι
σμό μου; Άσφαλ.ώ; δχι. Παρ«-
κοή. Παρακοή; Ναί παρακοή. Κά
ποίος Αδαμ ή ·κάποια Ευα πρ
μία άθώα άναμμένη γοπι'-
2ον
καί γιά τής Δράμας
τάν παπά, τόν ήρ(·)ά μ<ΐς. "Α(ΐο 6ος, άνδρηωμένο; γιά την πίστι, γιά τό γένος, δβίχνει στήθο; μ<ι- χητοϋ, μτϊτρός στ!<, λάγχε; τού στρατοϋ. Νάτο; Λ Μητροπολ.ίτης, μί τα χέρ<α βηκιυμέλ'α, τοΰς άγώ ν άς ιύλογΐΐ καί μέ μάτια βουρν." ιμε'να χαϊρε λέγει ήρώων γή>.
"Τσιτερα άπό δοκ'μαοίας πο/-
/.ας, άνακλ)')βείι)ς τής έξορία; τον
πρώτην καί δευτέραν φοράν, ί|
Ίερά Σύνοδος τόν εξέλεξε παιι-
ψηφεί την Ιΐην Μαρτίου 19711,
Μητροπολίτη· Σ,μύρνης, είς δΐ':
ιδοχήν τοΰ αειμνήστου Βασιλείον
Ό ΧρΐΜΟστομυ; απεδέχθη την έν
λογήν τού μέ τήν πεποίθηπιν ΰ'ι
ν.αί είς τα ίρμά χωματα τή; Ίιο-
νία; θά Λχε νά διεξαγάγη μέγα
λους καΐ, ωραίον; Αγώνας. Μέ πό
νόν ψι·χής άποχαιρετά την Μακε
δονίαν καί τόν λαόν τής Δράμας
διά τοΰ κάτωθι τηλεγραφήματος:
<Καίτοι μήτηρ 'Εκκληοία ήρ- μύσατο ημάς νέα όμώμφ ντνμφη. άίταστοΑική 'Εοοκλησί^ Σ'μύρνης, δμιο; άπομακρυνόμιενος φιλτάΐτης μακεδονΜίή; τετιμημένης χΐΛροι-: Δράμας, «ίσθάνομαι άνρκφραστον ■ησα. Νά τόση δα. Τί πράγμα εί¬ ναι αύτό; "Ενα άνιαμμένο άπο- κ<ιί αύτό ?γινε άφοημή δράματα «σαιξπηρίου τΐντον» έμ- πνενσμένα άπό τή ρωσική Ιοτο- ρία κα!, τέλος δυό παι-δαγωγικά οτγγράμματα μέ τού; τίτλου; «Ό δηγίες> καί «Σημειώβεις περί
τής Ρωσικής Ίστορίας» προοοι-
ίόμενα γιά την έκπαίδευση των
έγγονών της, μεγάλον δουκων Ά
λεξάνδροτ· καί Κωνσταντίνον.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
να καοΰν τόσα δένώρα καΐ νά π«
θάνουν δρθια; Ναί 6ε6ονίως. (Κ*
έκείν' ή τάση όμορφΐά Ιμεινβ ή
σταχτη άπ' τή φοηιά).
ϋώπαινε, δέν είναι δυνατόν;
Είναι καί παρά είναι. ΣτάΘηκ»ι
γιά λίγο στόν χώρον αυτόν δα
κρικταν τα μάτια μόν, δνοίοισα
φρίκη άγανάοιτηίτη καΐ πύνο. Τα
χέρια μου 6πεισαν άπό τό βολάν
χαι εΐπα: Πρετπίΐ νά 8χω κακύ
μάτι. Μετ» άπό ιλίγο «Ιπα οτόν
έαντόν μου είσαι γελοϊος.
Μτμκος ήμουν έγώ; Μήιαως ή
σονν έσύ; Μήπως εψΛβτΒ εμείς
οί έγκληματθες πού καταστοένΐΌ-
ιιε αΦΐό τό κομΛΐ«)τέχνημα, αΰ
την τήν πηγήν τοΰ οξυγόνον, αύ
τί,ν την καρβιά, αΰτό τό φίλτρο
των καυσαιερίων; θά ί(θελα νά
σε παραικαλέσω οποίος νι' αν εί
οαι Οποίος κι' αν ϊΐμαι γύρκϊε νά
Οής την σν·μ<ρορά ότου αχόθΜιβΐζ. Ποίας έγώ; Να; έγώ, ναί ίσύ. "Άς ίχουμε ΰπ' δψιν μας δτι τα κοινά άνήκιουν σέ δλους μας «αί δτι ό άνθρωπος δέν ίχει μό νόν την Λτομιική περιουσίαν πού ΧαΙ αύτη μένει πρόσω οί νη καΐ .1 νήκει σέ πολλούς. Είναι δγκλημα, εΐνα* κα'κοορ γημ,α κάθε τέτοιου εΐδους ΐνέρ γ&ια. Μπκχρεϊ 'νά εϊσοα έλεύθί- οοί νά ικάνης δ,τι θέλεις άλλ' * χι είς δάρος των πολλών. Ή <ν νοια τής ελευθερίας είναι ηΐη Τίΐά δσο καί δ ούρανός. Έλευθβρία ■καλώς έννοονμέν»| είναι έκΐίνη ποΰ δέν πειράζει χαΐ, δέν ένοχλεΐ τόν συνάνβρωιιτόν ••ου, μέ κάθ'ε ενέργειαν τσυ, μέ κάθε .τράξη τού, κάθε ένα μας. Χθέ: τό βράον διάβαξα σττ»ν Π. Λι«θήκη τόν ΠροφητάΛΐακΤ(ΐ Δαυίδ «αί «,οΰ ϊκαν« ένιτΰπωστι ίνα χωρίο τής γραφής πού ιιγ ααξύ των άλλων Ιγραφε ΐπολλοι ΛνιθρωΛπι δμοιάζονσι τοίς κτήνί λι ιοί; άνοήτο^ς» κα;, πράγμνατι «υτοΰ τον είδου; ή ενεργεια Απ>>
έμάζ α.τοίεικΜύεΛ τό άληθέ(; τοι·
λόγον.
*Ά»· μποροΰσα νά &ιέθετα μέ-
αοι θά τα διέθετα γιά νΑ 6λέπα
με την πελώρια συμφορά ποϋ 6η
μιουργοΰμε έγώ, έσύ, ίμεΐε. αΛ
τοί άπό μιά άδιαφορία μαί Απ·'>
ίνα δέν βαριέσα».
Φίλε διαβάτη, φ[λρ δβηγέ, ι-
γώ σ' άγαιπω, ίγώ σέ δροσίζω,
έγώ σοΰ σοΰ χαρίζιο ΰγεία, ίνα
βοϋ όμορφαίνο) τί) ξ«ή.
Δέν σοΰ ζητώ νά μέ πιρωκκι,
Οής, μέ φροντίζετ, μέ μεγίστην .
Ή Σμύρνη μέ άκρατηιτο ενβον
<3ΐασμό ύποδέχεται τόν Χρυσόστο ■μο. Βλέπε< είς τόν πρόίΐωίτόν τού τόνανβρωπον πού θά είχε την ϊκανότηΐα νά ίξΐ'ψακτη τήν Σμυρ ναϊκήν 'Βχκλ.ησίαν καί τα ζητήιμρ ίτα τοΰ Έλληνιοιμοΰ τής Ίο)Λ·ίας. τα όποϊα είιρίσκονται σέ περιπλο- νή λογιμ τιόν κοίνονικών διενέξρ- 1·Μ. Στήν ;τροκι>μαία δ λαός τής "1
οινίας, μέ επί κεφαλής τόν Μ»ι
τροπολίτην κ. Άγαβάγγρλ.ον κπ'
ΧρκΛουπόλειος Ίάκωθον, άγκαλι
άξουν τόν Χρι<σό<ττομον. Συνα γερμδς εί; την Αγίαν Φωτεινήν. Είς την είσοδον τοΰ ναού τόν ύ- ιποδρχονται μέ μεγάλην στόλην οί -τραΐενοι Ελλάδος καί Ρωσίας. ΈπακολοιΌρΐ ή πανηγυρική δοξο λογία καϊ ό Χρυσόστομος εί; τόν ε'νθρονι<ττήρ<ον λόγον τον Αποχα >τνίτει τάς ϊδβας καί τάς έπνδιώ-
£ει; τού. Καταλήγων, τονίζει, ό¬
τι ό βικρφτθ.ος άετός τότβ μόνον
ήήτ·νατο καί ώφειλε ν ά άρβή ά-
70 την κεφαλήν καί την οχρραγί
δα τού Πα-Γριάρχον και Γΐον Μν|
ιΐΜΚΓθΛΐτών, δταν έλθάντος τού
πληρώματος τού χρόνον καΐ και-
ρρΰ αναφανή ό διάόοχος των Βυ-
ϊανττινων αύτοκρατόρ<ιν· ρ{ξ τήν ιεράν κορυφήν τοΰ οποίον θά έ- πιθίση οαρίον άπό τής κορτκρή; τον ό έ'θνάρχη; τόν δικέφαλον Λ- τόν καί τύ οτέμμα. Είς τήν Σμύρνην ό Χρυσόστο- ιΐοί πρ(οτο<ίτάτησεν ΡΪς δλους τούς αγώνος. Τήν 2αν 'Οκτωβρι όν 1911, φθάνει τηλεγραφι«ώ; ή ΡΪδησις κατακρεονργήθΉος το4ι Μητροπολίτου ΓρεΛενών ΑΙμιλια νοΓ· ά,τύ δργανα τοΰ Νεοτουρκι- κοΰ Κο.μιτάτου. Ό Χρτκτόστομθι, τελΓΪ μνημόσυνον, τό οποίον παίο νει την είκόνα σαΛλα>.ητηρ[ου.
Ταραντιένος πολύ άπό την «τνγ-
κίνηαιν άναβαίντι εί; τό ΔεΛίτη-
τικό τή; Άγίας Φοχτεινής καί λέ
ν«:
«Ημέραν έθνικής μας ηαλλιγ-
γρνρ<ΐία; θά ΪΛρεπε νά καλέσω- μεν την σημερινήν... "Οταν άρχ<- ρρεΐ; καίουστν εαυτούς ώς λαμπά δες ενώπιον τοΰ είδώλον τής πά τοίδος, ό δέ μΛρτυρτκό; θάναΤός Συνέχειβ είς την βητν σελίβα» ΕΦΙΣΤΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗΝ Ό ΛιεΐΓθυντή; τή; έγκρίτον βυν «.δρλφον «Προδολεύς» κ. Νικ. Μα νάνκη;. είς έιιπερκττατωμένον αο θρον τον άναο,έρρι λεπτομερώς τοΰς σοΒυιροΰ: λάγους, διά τθίκ: ίποίοι·ς έίτ»6άλλε.ται ή Ιδρυσι.ς «ί«- πονργείου Πολιτιοιι,οΰ». 'Είΐ' α6- τοΰ εφιστώμεν την άιιέΐ/ΐο-τον ποο σοχήν των άρμοδίιυν καϊ. Ιδιαιτρ- ριος τοΰ Προέδοοτ· τής Κυδβονή σεοις ■«. Γεωργ. Παπαοοπούλου. Η Μ ΑΡΙΓ Ω ,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Βρχτκόμαστε. στά &νδοξα χρό γω Λροτείνβι ο"τϊς αλλες γυναΐ- νια τής 'Ελληνικής 'ΕΛαναβιτάοε κες, .-τώ; γιά νά άπελευθερο>θο«ν,
ως τοϋ 1821. Στό κήρυγμα τοϊ Λοέπει τώρα πού κοιμάται δ
Παλαιοϋ Πατρών Γερμανοΰ, γιά Τοϋροοος, νά τόν σκοτώβονν.
τί λυτρωμύ τοΰ Γένους, φώναξε Γέτοκι ήταν ή τρομάρα των
τριανιταχτερά τό Παρόν κα{, ή μυ νυναικων άπ' τή οχραγή τής
XI-
ρο6όλος Χίος. Πρωτοπάρα αυτή -»υ, ώστε καμμιά δέν δέχθηκε νά,
στά νησιά τοΰ Αίγαίου, σήοίίηισε ίΐιιμμειτάσχει στό βκοτωμό τοϋ
τήν πβ,ντιέρα τής λευθεριάς. Μά Τούρκου.
στάν ξεσηκτημό της γονάτιβε. Άν ΓότΓ·ς μονάχη της αυτή, άφοΐ
τάμω<τε τή θυσία κοιί τό όλακαύ ίΛοσε στίς &λλες γνναΐκες ·»ό τωμα. ' <«ωρό ττ>; κι' άφοϋ τίς εΐδε νά
Ήταν Άπρίλης τοϋ 1822. Ή Φτομακρύνωνται, παίρν« μ*ά υ-Ρ
Τούρκικη ά&μάδα άγν.υρο6ολίϊ γάλη πέτρα καΐ κάνει κομμάτί.»
στήν Χίο κι' άρχίζει καί σφάζει τ0 -,ιεφω.ι τοΰ Τούρκου.
άλύπητα γνναΐκες καί μ^ορά! Ή 11έ τό κτύπημα αύτό, δ Τοθρ-
Χιό κατάντηορε πέρα ώς πέρα ' κο; σκοτώθηιχ*. Καί τώοα τό νο
κοιμη,τηρι!
! πάοι
των ννναικων χιορις
τον
Πολλοί Χιώτες 6ρίσκονται στα νύοαννο.
βοιτνά. "Ανδρ«ς κα{ νέα παιδία Πέρα μαΐκρτ»ά στό πέλαγον,
έλθ
κρατοθν κορυοφύλλι. Πολεμάνε ιίιΊ,ν έ'νίΐς άγγελος
τόν τΰραννο, πού σφάζει γυναίκό ' φάνηο'ρ Ινα πιινί Έλληνικής φρε
παιδα στήν χώρα καί στά χωρία νάδας. ΤΗταν ή φρβγάβα τοΰ
τής Χίου. Πολλές γυναίκες μέ, *απετάν Γεώργη, πού κΐΛ'ηγοΰΧ'
τα μωρά τους, γιά νά γλυτώ- Ι «την θάλασοα τού; Τούρκους.
(τοτ>ν άπ' τό μαχαίρι τού Τούρκου,' Φθάνει σττκν άκοοθαλασοτά καΐ
ΦΡύγουν μί καίκια στόν άντιπερα σάν κατάλαβε πώς ήσαν γνναι-
Τσεβμρ Έκ*ι τί; πιάνονν οί Τοΰρ -τ; ποΰ ϊητοϋβαν σοντηρία, τίς
κοι καΐ τίς όδηγοΰν γιά τό σ»λα πλησιάζει, τις παρ«λα6αίνει καΐ
6οπάζαρο! | τίς μιεταίτέρει σττνν Σύρο.
Ή Μαριγώ, ήταν κΐ' αβτή μέ , 'ΚχγΙ, σάν ϊμαβεν ό καΛβτάν
σα στό πλήθος των γυναυίών ποο Γειόργης πώς ή Μαριγώ μέ τήν
πήγαινε τόν δρόμο τής αίχμτιλ.ιο- τόλαΐ) της,έκα με νά σωθοΰν δ-
σίας. Ήταν τάτες είκοσι χρονώ, ?ες οί γνναϊκε; άπ' τό σκλαβοπά
μέ τύ μιορό στήν άγκαλιά. Ι ϊαρο, θανμ'ΐσ·ε την άνδρεία της
Τις γνναϊκε; τί; συνώβευε 8- καί την οττβφανώθηκβ,
νας Τοΰροίο; ώηλισμένος. Κοντά "Εζηβαν καί, οί δυό είρηντκά.
βτήν ίΊικροθαλίΚΚτιά, ΰστερα άπύ οτή Σύρο κα;, απέθαναν στην
ύδοιπορία άρκετών ώρών, κάβητ Χιύ.
παν γιά νά ξεκουρασθονν. | «ο καπετάν Γΐώργης Κηβε
Ό Τοϋρν.ος πού τίς «τννώβευε ιχτ, χρόνια! Ή ΜαρΕ ανδρα τόν Δημήτριο Κο»
νά κοιμηθή. τσογιαννόίΐουλο, πάππο τοΰ γοά-
Οί λυγμοί των γυναικοπαΜονν φοντβς τή μικρή αυτή Ιστοριοΰ-
άπΐεκοί,μηοαν τόιν Τοθρκο πον λα στΟΛ* «ΙΙρο<ΐφυγιικά Κόομο>.
τίς συνώδευε. Καί τότες ή Μαοι- Δημ. Κοντβο^ιαννόιπουλοε
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λία καί οί άυθρωποι
Κ. Χ. ΓΡΟΛΛΙΟΤ, ΠΡΑΚΤΙ Πανιόνιον Χυνέδριον» (η μν-εΐα αί
Κ Α Άνάτνιπον: Μία άνέκδοτη τή είναι καί ή έπικεφαΑίδα τβϋ
νεοελληνική μεταφράση τοίι ίξοκρι'Λλου) πληροφορούμαθ·τε δ
ταία ήρθε στό φώς τύ παλαιά χει
ρόγραφο τοΰ Κωνσταντίνου θεο-
τόκη, τοΰ Κερκυραίου λογοτέχνη
ναί φιλολόγου: ή ώς σήμερα γα-
μένη μεταφράση τού «Περ!, φτ»σρ
ως» < Ντε Ρέοονιι νατοΰρα») τού Λουκρητίου. "ιά νά τα προφυλάξονν άπί) την άρπαγή καί τόν άφανιαμό "ι πό μέρος βανδάλων χε-ριων, οί ονγγενρΐ; τού Θεστόκη ίκρυψαν «Περί φύσεως» τοΰ Λονικρηιτί- τι ή «Ποιητική Μετάφρασις» τοθ ! το 1940 μερικά άπό τή, άνέκοο όν, Αθήναι 1969, σελίδες 15. Ί. ΙΙολυλά τονίζβι τή θεμελιακί) τα δρνα τού μίσα στή γή, στήν Ό καθηγητάς τής λατινικής σημασία τή; καλλιέργειας τής δα ' ίτεριοχή τον προγονικοϋ πύργου ή α! Βΐλολογίας στό πανεπιστήμιο τής μοτικής γλώσσας. "Ενα άπό τα Καοουσάδτον, στήν Κέρκυρίΐ. Θρσσαλονίΐιης, δ συγγρα<ρέας τοϋ μέσα τή; έθνική; αυτή; εργασίας , Πολλά καιταστράφηκον άπό τήν ύγρασία. Τό τετράδιο μέ τήν αύ τόγραφη μετάφραστ; τοΰ Λουκρη τ/ου έσώθηκε καί ευρίσκεται σή Ιχει τήν καλωσύνη νή είναι καί ή μεταφράση ποιητι- μοΰ στέλνει τα 6ι6λία τού. Άπό κων χά) αλλων κλ.ασικών κειμέ- τήν όμι-λία τού αυτή οτό «Τρίτον νων. Καί κυριάτατα δτι τελευ- μερά στά άρχεϊα τή; Έβνικής Βι βλιουτρίης, «περιιμένοντας νά ί?·ίι! ιό (ηως τής δημοΛΐότητας». Ό καθηγητή; Κ. Χ. Γοόλλι- υ^, στή σνντομη έργασία τοιι Λίνει την Ιστορική καί αίσθητι- κτι άνάλνοη τοΰ ϊργου αύτοϋ οιι Ρωμαίου Γ. Λοΐκκρέτιους Κά- ρους, «άνήσνχου πνεύματος> των
καιρών τού ποΰ ανέλαβε νά μυή
ση τούς συμπατριωτες τού οτί
ψΐΑοσο^ία τοΰ Έπικούρου>. Διά
νοια έλεύθερη καί διεισΛυτΐ/'ή, ό
Λατίνος ποιητής όρβώιται άντ)
μάχας τής θρησκεντικής δεισιδαι
μονίας καί άντικρύζει μέ κατάφα-
ση τό κοαμοείδωλο καΐ τή 6ιο·
θεωρία τού ΈΙτικούρον. Μέ ολί¬
γα λόγια δ Κ. Χ. Γρόλλιος *»-
ΐτημαίνει τίς έρμηνευτι.κές; δνοικο-
λίε; πού άντιμετωοτίζει δ νεώτεριχ
μεταφς>αστής καί δΐατυπώνει κοι
τικές παραττ;ρήσεις επάνω αέ «τ
ϊάχιστα ίρμηνευτικά δλ.κΐθή^κΐ·
τ ιι στήν άπόδοση των νοημάταιν
τοϋ αρχαίον Ιπους> πού δέν μειώ
νο-·ν ούσιαστι-κά την έπιΐτυχία τοΰ
μετα^ρθιστή Κ. θεοτόκη.
'Κνδι ΛΐτρΌηντα δσα έκιθέτίΐ *%ι
τικα μέ τήν «παρήχηση λέξεων»,
χον <.διασκελισιμό τοΰ νοήματος», τΊ συντ)ετο κθ'σιμητυ'ό έπίιθετο. Οί «;ιΐιϋττο)ΐνοντΛς ότι «ή χρήβη συν θετιον εΐνπ1 ίδιοτυίτία τον Λου- 5!ϋητιον καΐ των παλαιοτερονν ποι ιιτανν», ένώ οί κλαοικοί δέν τα £η·νηβίζοιιν. Νεόπ,λα<ττο λ.χ. είναι ιό έπίθετο ίννούμπιλους (τό άνέ φελος τοΰ Όμήρον. «Πλούσαι καί μισττμ> χαρακτηρίζει τη γλοίκτσα
■Μιβ ©ιοτόκη, «μέ μερικούς μόνο
οοτοραΌικούς κερκνραϊκούς Ιδιω-
μαπσμού;». Ή μεταφράση ιμαρτυ
ίΐεΐ τή στιχουργική τού βεξιοσν^
ύιι στήν Αποδοθή τοΰ πυκνοϋ ίξά
μέτρον στίχου τοΰ Λ. μέ άνομοιο
χαταληκτους ίαμβικούς βεκαπεν
τασυλλαδονς. Ό Γρόλλιος τέλος
δνοματΐξει τόν Λατίνο ποιητή
■ίπροιτεργάτη τή; Ατομικής 0-ίωοί
άς» πού <τυν«λαβε τα προβλήμαιτά της. Πλατντερη άνάλυοη χής με. τάφοαση; τοϋ «Περί φύσεως> λο
γαριάξει ό καθηγη,τής Κ. Γρολλι
ος νΛ δώσει οττή €Νέα Έοτία».
ΠΑΤΛ02 ΦΛΟΡΟΣ
2
Άπό την έποποιίαν τής Βοε^είου 'Η πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ.
(Συνεπεία έκ ποοηγουιιένου)
Μέρος τρίτον
Η Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΚΡΗΤΗΣ ΕΙ-
ΣΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΏ-
ΝΑ
Ι. Τό 14ον Σΰνταγμα Χανίων
καταλαμβάνει τάς κορυφάς 1620,
1730 καί 1923 τής Τρεμπεσίνας.
Μετά την διάβασιν τής γεφύ-
ρας ΙΙέτρανης, ή φάλαγξ τής Τ
Μεραρχίας Κρήτης ώδευσε πρός
Κοσίναν τής πε^ιοχής Κλεισούηας
προπορευοιμρλιου τού 14ου Συν)τος.
Ό Μέραρχος 'Τπαστράτηγος Πα·
παστεργίου Γ. μετά τού επιτελείον
τον, προπορευθείς μετέβη είς τό
χωρίον Παντελύγνΐα, ένθα διέμε-
νε τύ στρατηγεϊον τού Β' Σο'»μ«
τος Στρατόν, παρουσιάσθη ένώπι
όν τού Σωματάρχου *Αν)γον Π«
παδοπούλου Δημ., καί άφοΰ ένη-
μερώθη *πί τής τακτικής κατα¬
στάσεως, ελίΐ6ε Δ)γάς ώς πρός
την· αποστολήν τής Μεραρχίας.
Συμφώνως πρός ταύτας, έδει έν
τάς τής ντκτός ν' ανέλθη επί τής
Τρεμπεσίνας εν Τάγμα1, ίνα μετά
■τοΰ 111)2 Τάγματος - Ταγ)ρχου
Στρα'τιώτου Γερασ. τμημάτονν τι-
νώΜ τοΰ Άποσπάσματος Δημοκο-
στοΰλα κα| μροους τοϋ Άποσΐτά-
σιματος Ίππικοΰ τού Ίλάρχον Οΰ-
ξοννη έπηειθοΰν καί καταλάδουν
τάς κορυφάς 1620, 1730 καί 1923
τής Τρεμιπεσινας.
'Η Μεραρχία εύθϋς ώς ελαθρ
τα; όδηγίας τοΰ Β. Σ. Στρατοϋ,
απέστειλε Διαταγήν άκροις ίπεί-
νουοαν πρός τόν Διοικητήν τοϋ
14ου Συντάγματος Σ νντταγματάο-
χην Σπένδον Νικόλαον, συμφώ¬
νως πρός την όποιαν έν τάγμα
τοτ' ΐίπρρπε νά ιέπιβή άμεσος φομ-
τηγών αυτοκίνητον, βΐατε'θέντων
υπό Σώμοτος Στρατοΰ, καί νά ο-
χθή είς την παρά την ανατολικήν
Εξοδον των Στενων τής Κλεισον-
ρας ξυλίνην γέφυραν τοϋ Ντέσνι-
ισα ποταμοϋ, τα οέ λοιπά τμήμα-
τα τοΰ Συντάγματος νά έγκατ«·
στσ'θοϋν είς ά Στενά τής Ρίμπαι..
"Ο Συνταγμααάρχης Σπένδος οι-
ετάσσετο, άφοΰ έτακτοποίει έκεΐ
τό Σύντοιγμά τού, νά μεταβή πρός
συνάντησιν τοΰ Μεράρχου εις ση¬
μείον τι επί των νοτιοανατολικων
κλιτύιον τής Τρρμπεσίνας, ίνα. λά¬
βη παρ' αύτοϋ συμίΐληρο^ητικάς
διαταιγάς.
'Τπό τό δα'θυ ακότος τής νν
κτθς τό μέν
III)
14 Τάγμα - Ταγ-
ιιατάρχου Πεξ. 'Αβοονιδάκη Κων
£πρ6η των αύτακινήιτων καί ανεχώ¬
ρησε διά τόν επί τής ΤρεμπεσΙνας
δρισθέντα χώροΎ συγκεντρώσεως
τού, τό δέ υπόλοιπον 14ον ΣΛν·
ταγμα σννέ'χισε την πορείαν τού
κ<ιτρνθννοαενο είς τά^-Στενά τη,ς Ρίμπας. Τό Τ Σύνταγιμα Πνρο&ολικου εγκατεστάθη ωσαύτως είς τα Στε- ν« τής Ρίμπας, ανατολικώς των οποίων ΰπήρχε κατάλληλο-ς χώρος ΙΩΑΝΝΟΤΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ δ<ά την κάλυψιν καί ύδρευσιν τώΎ κτηνών αον. Μετά τοϋ 111)14 Τάγματος απεστάλη διά την Ρ.ΐ'- χρίρηοτν τής Τρεμπεσίνας ή Πυ· οοοΌλαοχία τού Λοχαγοΰ Λοΰκ» ■£ τεφάνου. ΆφοΟ έτακτοποίησε τα λοιπά τμήματά τυμ είς τα Στενά της Ρίμπας ό Συνταγματάρχης Σϊΐέν δος Νιικ., έσπευσε Ιφιοτπος έκεΓ- θε-ν πρός συνάντησιν τοΰ Μεραρ- χου καί τοϋ 111)14 Τάγμβτος. Τό βαλτήδες ίίδαφος, οί όλι<τ&η ρυί χάνδακος, τ' αλλεηάλληλα δ- ρύγιιατα καΐ πλείστα άλλα ίμπάδι α, τα όποία συνήντησε καί διέδη κατά την διαδρομήν τού, τόν εκα μαν νά σκεφθή έπισταμενο);: πΛ Λ·ά υπολογίση μετ" έμπειρίαΈ Ανά¬ λογον πρός τό έπάγγελιμα, τον Οαβμόν ικαί τάς γνώσεις τού Λς παλαιμάχον Αξιωματικόν, τόν χρόνον όστις θ' άπητεΓτο περίπου διά νά μετακιντΐθοθνι κατά την νΰ- 1 κτα τα ετέρα δΰο Τάνματά τον, εν περιπτώσει άνάγκης, καί κα- ' τεΐ'θΐΛθοϋν πρός την Τρεμπεοίναν. ! Είς τό ανωθι τής Ι εκ των 6αμ6αρδισμιΐ>ν
λεο«ς τής Κ^εισοί(ρας κειαεΛΌν
«,Τσιφλίκι τοϋ Μπέη», ίνθα τα ε
ρείπια παλαιοϋ Βυξαντΐνοΰ φρον-
ρίοτ', σι»νηντήιθη μετά τοϋ Μεράρ-
χοι, τοϋ 'Επιτελάρχου τού 'Αμιι-
σννταγιματάρχου Πεζ. Τσεραι6(-
νη Ίιηάν. καί τοϋ Ταγματάρχου
Πεξ. Τσεχούρα Βα,σίλ. Διευθυν-
τιαΰ τού Γραφείον ΐΛχειρήσεοχν
τής Μ'εραρχίας.
"Ό γηραιός στρατηγός, ξμπλΓ-
(ος συγκινήσειος καΐ ύπερηφανεΐας,
διότι ή Μεραρχία τοΐ* επρόκειτο
νά δα.ττιθ'θη είς τό πϋο τοτ) πό
λέιμου καί νά ΰλοποιήση την φή¬
μην της ώς ιμιας έκ των άρίστων
τοΰ 'Ελλττνικοΰ Σ'τρατοΰ, άίτηυ-
θύνθη είς τόν Συνταγματάρχην
Σπένδον Νιβίάλ. ιμέ ζθ)ηρότητα καΐ
τού ε^ε:
— Συνταγμ,ατάρχα, είς τό Στ>ν
ταγμά σου βίιδεται η τι>μή ν' αρ¬
χίση πρώτ<χν αύτό άπό τάς Μο νάΐδας τής Μεοαοχίας τόν άγ&· να. "Εχιο πιεβτούθησιν είς τους ή· οίκικούς Κρήτας καί είς τόν Συν¬ ταγματάρχην ττον, ότι θά δρέ- ψοτν δάο/νας είς την Τρεμπί σίναν. — Στρατηγέ, άπεκρίθη 6 Συν· ταγικιτάρχης Σπένδος μιετ* απο- φαιοιστΐκότηΓΤος, εΰχαριστώ δια την τιμη'ν- ικα'- θά προοιπαθήοο> νίι
φανώ άντάξιος μέ τούς άξιωμ«-
τικούς καί τούς όπλίτας μόν, άλ-
λά. .·
—^Αλλά··. τί; διέκοψεν εκνευ¬
ρισθείς ό Στρατηγός.
—Μέ τούς άνδρας τόσον κοιτρα-
σμενους άπό τάς άόΐακθιπους πο-
ρείας, καί χο>ρΙς στοιχετώδη τίνα
αναγνώρισιν πρό τής έπΐ'θέσεοις,
θά είχομεν απωλείας άσικάπους.
(Συνεχίζετοα)
ίΝΛ.'ΚΑΤΑΙΙΛΗΙνΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΤΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΧΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρι^ταύργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο ΛΪΑΈΟΛΟΣ ΣΓΒΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
338ον
— Την άλλη μερά φίλε μου
Ισμαήλ, συνέχισε ό Δαλπατάν,
άρχισα νά συλλογίζομαι πο«ά χοο
δή επρεπΓ νά χτυπήσω, γιά νά
μπώ στό σπίτι τοϋ Κοκκάλα. "Ε
στειλα κι' ΙΊμαθα, ότι τό οίΐίτι γει
«πό τή μιά μέ τή,ν επιιυ
λη τού Εβραϊοι1 Τραπεζίτη Μπεν
βενίστε κι' άπό την όίλλη, «έ τό
σπίτι τοϋ Χατζή - Μωϋσή, τυϋ
άρχιγροιμματέα τού. Στήν άλλη Λ
κρη τοΰ δρόμον βρίσκονταν φίλε
μου Ισμαήλ, τό Λικό σου τό ν.»
νάκι. Τύιε οί σχέσεις μου μαζί
σου ήτανε τυπικίς-
Άπό τίς πληροφορίας ί»ου δ-
μ(ος, ήξερα πώς ήσοι·να δικός
μ<ΐι,. "ΗσουΛ'α Μπέης τότε... Ι'ιά κάμα καΐ τούς ΙΙατοιάρχες, μά αύτοι δέν μποροΰσαν νά διαμηη τυρηιθοΰν μιά χαί ΰέν έθίγοντο τα δικά τους τα προνόμια. Ώστόσο διαμαρτΐ'ρήιθηκανι στό Μαυφτή, κι' αύτός διεβίβασε τα παοάπονά τονς, στόν Σουλτάνο, στυν όποϊο ποοβέθεσε καί τή> δι
κή τού άγανά·κτη~, γιά τα λοο-
νάμια ποίι εοιοσα στούς Έ6ραί-
ους.
Ό Σουλτάνος ποϋ δέν
τΐποτα άπό τ',ς ένέργειές μου αύ
τές, ΰποσχέ'θηκε στόν Μουφτή,
νά μέ καλέση καί νά μοϋ ξητήοτη
Στό ιμετα|ύ α
τόν επεσκέφθησαν στύ Σεράϊ ό
Άρχιρρα·6ίνιος καί ό άδΐλίρος
τού δ Τραπεξίτης, ό Μπεν6εν(στε
ΣΤΗ ΦΛΟΓΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Την πηραν οί νεράΐΐδες
τή φλογέρα σου
καί σ' δγνωστα
την έχον ν κρύψει 6άτ)η
Άντύρετη νά μείνη
ίκΕΪ κι' άμύλυνΐη
κανείς τό μυστικο
νά μή τό μάθη.
Τή μαγική φλογίρα,
την όλόχρνση
πού άντήχηοιε γ'λνκύλαλη
κι' έχάθη.
Κανένας δέν τή δρήν.ε,
δέν τήι μΛνηεψε
καί τόν γλυκύ «πϊπλο της
Οέν τόν ξέρει.
"Αλλο κανένα οτόμσ
ί>έν τή λάλησε
καί δέν την αγγιξε
ποτέ κανένα χέρι.
3εχωρ»οτό άσΐ'ντρόφΜΐτο
βοσκάπουλο
κΐ' όλάλαμπρο τού τόπον
νά σ' ευχαριστήση καί ν ά σέ κά κ»ί τού έκ<ρράσανε την εύγνχομο φίλο μου, αί προβί6<ί.σα σέ Πα<τά. "Ετσι κέρΛισα την άγάπη σοΐ' κα| την έμπιιττο<τύνη σου. Μετέ6αλα τό σπίτι σου σέ παοα- τηρητήριο μέ τοίις άνΗρώποα-ς μου καί επαιρνα άπ' αύτοΰς πλη ροφυοίες γιά την κινήση τι»ν κατ<ιίκο)ν τοΰ σπιτιοΰ τοϋ Κοκκσ λα, πού τίς ,μετέφερα βτήν 'Ειιι Ιουλτάνα. Τό ενδιαφέρον μου σύνη τους καί τίς θερμ,ές τους εΰ χαριστίες, γ»ά τό τόσο ζωηρό έν διαφέρον τού, γιά τούς Έ6ραί- ονς ύπηκόους τον· Ό Σουλτάνος (Ιρέθηικε σέ δύσνολη θέχτη... 'Καί την δλλη μερά μοϋ ζήτησε ^ξη- γήρβις. Ι — Μεγαλειάτατε τοί εΐττα, μέ την ενεργεια μου σκοπεύω νά με λετή<το> τ/; άντιβράσε»ς των Μου
ΗΦΠΙΣΤΟΣ
"Ετος Ιδρύσεως 1935
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Μέσαι Σχολαί,
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Σχολαί Τεχνντών
ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΙΑΘΕΤΕΙ:
— Μέγα Ιδιόκτητον κ,τιριακόν συγκ.ρότημα διδαχτηρίοΐν·
— Πρότυπα ήλεκιτρολογικά έργαστήρια.
— Δύο πλήρη μηχανουργεία.
—· 'ΕΛοπτικά μέσα μηχανών έσωτερυκής καύσεως.
— ΕΙδικάς αιθούσας Σχειδιάσεων.
— ΌπτΐικοαικουστΐΒΐά μέσα έκ-παιιδεύσεως.
— Πλήρεις σειράς έποπτικώίν μέσον διδ«ισκαλίας.
'Η Τριακονταπενταετής εύδάκιμος λειτουργία τοϋ ΗΦΑΙ-
ΣΤΟΤ άπέδοκίεν αρίστα στελέχη είς τήτν Βιομηχανίαν καί τό
"Εμπορικόν Ναυτικόν.
Οί μαιθηταί τυγ'χάνοΐτν άνο:βολής λόγω σίΐουδών
Μέρος των δυδάκτρων των μαθητών καταβάλλεται υπό τοϋ
'Τπουργείου Έθνιικής Παιδείας καί θρησκίυμάτονν
1 Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 9 — 1 καί, 5 — 8 μ. μ.
Ρώς 3 — Τέομα Πατησίιον — Τηλ. 281.228
καί Πανεπιστημίου 56, Μέγαρον «Έςμής»
δος οροφος, Γραφ. 5 — Τηλ. 633.098.
ΙΙΐαΤΙΗ ΜΟΗ0ΤΑ£Ι0Ζ ΣΧΟΑΗ ΜΝΙΪΟΝ
Ο ΠΥΡΣΟΣ,,
Άναγνωοισμένη υπό τού Κ ούτον ς
Ό5ός Γ' Σιπιεμβρίον αριθ. 42 (Στάσις Μουσείον),
Τηλ 533 369
Διδαζκαλία δ'Ιων τ β ν μ,α&ημάτων, συμφώνως τφ
προγράμμακ τοθ 'Υπουογείου. Η Δογισιική δι·
δάαπεται εύρύίαια χ αί καθ' ύπέοβααιν, βάσει των
νέων τάσεων καί χαζευ&ύνοεων Μέ άμέσονς Έ-
φαομογάς τής Θεωρίας έπϊ κδν Λονισΐίχών ΑΓατα-
σιίχων, κατα τό σύστηαα διδασκαλίας τοϋ χαΰηγτ)
τού η. Τ. Βχλααμά <η. δοιις κα'. προσωπικάς διδα- σκει. Χοοηγοϋνιαι τιτλνι έπίαημοι συμφώνως χφ Νομώ. ΈγγφαφαΙ καί πληοοφοοΐαι ι ΣΧΟΑΗ ΑΟΠΣΤΟΝ "Ο ΠΥΡΣΟΣ,, Άνεγνωοισμένη υπό τοΰ Κράτονς Όδός Γ' ΣεητεμβρΙον 42 - Στάσις Μουσείον, Τηλ 533 369. Όμοίως λειτονογοΰν .· α) Τμήμα Δογισζιχών Σηονδων, β) Τμήμα, 'Αοχιλογιστών, γ) Τμή¬ μα Μειεκπαιδεύσεως Έηισιημόνων. ί αύτό. α' ϊΊρερε πιό κοντά της και σονλιμάνιον {αηκόων Σου, στήν ' οί σνοτνές συναντήσεις μας, εΐχαν παροχή ίσον δικαιομάτυιν μ' αύ σά συνεπεία νά την άγαπήσω <~' τοΰς καί στοΰς άλλους λαοΰς τής άλήθε-ιιΐ... Αύτοκρατορίας. Καί έπιτρε/ψατε 'Η εΈυπνη Τσερκέζα, φίλε ιιου μόν λ ά σάς άναφέ'ρο) δτι, δς την Ισμαήλ, κπτάλαβε την φλόγα Ι στιγμή αυτή, κανέ"νας Μωαμεθα- που ρκαιγε την καρθιά μου κι' ϊ νός# δέν έξ'Ρ-δήλονσε την ΰνσαοέ κανε ο,τι μπορουσρ για να την κοατάη άναμιμένη, χονρίς ομο>ς νΛ
μοϋ κάνη παραχωρήσης. Κατ«·
λάβαινα, πώς έΊ-αικολουΟοΰσε ν'
άγαπα τόν απιστο /ίντρα της κι'
αύτό μ' εκανε προσεκτικό. "Αν
έκδηλιηνόμοννα περισσότΓρο, ν
πήρχε κίνουνος νά καταστρέψη ι>
λα μόν τα δνειρα, μπορεϊ άκόιιο
κα', νά Εχανα τό κεφάλι μόν. *Ε
τοι χτνποϋσα μιά στό καρφΐ καί
μιά στό πρταλο. Πότε την παοη
γοροοσα πώς ό Σουλτάνος θά γι''
ριζε κοντά της καί πότε την άπη
γοήτενα, προσπαθώντα; νά τίι
κάνοι νά τόν μισήση.
τύ παιχνίβι μόν, ^ιΐστπ'ι
οντας πιος ό καΐρός δονλευε γιι'»
λυγαριαβιμο μόν. Κι' αυτύ μά τόν
Άλλάχ, εξακολουθή νά τό αι
στενιο.
Μιά μερά σκίφθηκα, πώς ·Ί
Μπενοενΐστρ, σάν Τρ«πεξίτης τοϋ
Σουλτάνου καί πράσοπο τ?)ς άπο
λύτον έμπιστοσύνης χον, μπορεϊ
να
τ'ς σχέσεις τυιι μέ
γκιαούρισσα. Μά μοδ ήταν αγνιο
στυς. "Ηξερα 'άμιος πώς δ Άρ-
χιρραβϊνος, ήτανιε αδελφάς τού.
«Νά εΐπα, ή χορβή πού ζητάω».
τόν
νά περιποιηιθω
Άρχιρραβϊνο, νά τόν
καί άπ' αυτόν, νά γνορίσιο
τόν
σκεια τού, για την παροχή στους
άδελφούς τού Ίσραηλϊτες, ϊσΐον
διικ-αιοιμάτιον.
Ό Σουλτά|νοις, ε&χαριστή,θηκε
άπό την άπάντησήι μόν, πείσθτνκε
γιά μιά άκάμα φορά, πώς τού τί
μοι>να πιστός καί μοΰ ΐιποσχέθηικε
πολύ σύντομα νά μοΰ δείξη την
ευνοιά τον.
Δυό μέρες άργότερα, ό Μπεν
δενίστε, γιά νά ιμ' ευχαριστήση, %
δοσε .-ΌΟς τιμήν μου δεξίωση στό
μέγαρό τον κι' ϊτσι τύν γνώοι
σα κι' αυτόν. "Ειιεινε κάιιποση ώ
ρα κοντά μου καί άπό τ·ς κουδέν
Γήν πη^ν τί)
την οτεντάρφαΛ'η
νά πλέκουνε σρ βρύλονς
τό καϋμό <Ιι,ν. Νά παίρνυνν τύ χορό τους μέ τόν ήχο της κι' έκεϊνες σοϊ) διδάΐαν τό σκοπό σου. Μέ την ψυχή, μέ τη ζιοή, μέ τ" δνειρο, μέ τό τμαγονδι τό οικό σου. ΙΤοιός ρ(δι·, π ι' άνάκονστα τα νεραΐδενιιι Λπόκοοαα τραγούδΐιι. Των στίχριν ιτου τα υυοιη. τα γητέ).ιατπ τής όμοοφιάς τα ιιρταξε·ν«,ι χνσύδια. Σάν γύοτι συναγμε*ν« «πό τ' άμΰριστα τής "Ηππρο; τ' Λμβρ«ΐα λοι<λοΐ'δια. Τινάζουν τα μαντήλΐΛ τοιί, άνάεοα κ.π1. τα ξανθά άνρμίϊουνρ μαλλιά τονς. Τής έροιτιάς ν.αί τής γητιάς «κοοπίζουνε στύ χρόνο τα φιλιά τους. Κι' δλα τα παραμύβϊα κι' δλοι οί θρνλοι μας ποΐτίζονται ,μοσκιές άπ' τή μιλιά τους. Καί λέν μέ τό ρυθιιό σου ναί τό λύγο σου ν.αί μέ τα έξωτικά δ.κά τους χείλια. Γιά τίς Ολαχοϋλις λέν γιά τα 6οον.όίτοτ'λ<ι. γιά τα παιληά τοϋ θεοκρίτου είδΰλλΐα. Πού τάκλεινες έσι'ι καί τα τρπγονδησες μέ τής ((λογέοπς ο ου την τοίλλια. Καί λένε γιά τού «Νίκα» τ' άγγελόκρουσιμο ■κ«ί γιά τής ξενητιΛΐ. τή μαΰρη όοφάνια. Τοϋ «μαντηλιον» τό νε·νττ[Ηΐτ τ3 ώριόπλουμο τοϋ «ψ'Ίμοπάτη» λένρ την τυράννια. Τοΰ «Σταυρονητσ'Ρ» κη.λέ, ποΰ π' αρπαξε ιμέ τίς πλαιτιές φτεροϋγίς τού στά ούράνια. "Ολα τ' άνιστοροΰν αύτές χορεύοντας κ·α' χά τυλίγουν μεταξένια ί>φά&ι«.
Τριγύρω στίς αληγές
τίς κρνσταλλόνερε?
καί στά βαθύσϋΐωτα
λαγκάδα.
Άφρο·νι·μένες, λνγερίς,
όοθόστηιες
τα φεγγαςάφΜτο:
τα ΓιράΛνα.
Κο,ϊ μιά την ώρια
τή γλΐ'κειά την κήλεοιΐ
τή ?·ατρρμένη
τή ν ξανθομα/Λ«οβ«.
Κ α! τής ■καούιας (.όν ,
τή (Ίασίλισσιι
την ξίοτΐκιά,
τή Μπύσα...
"Α, νάηιιιν κι' εγϋ
Λ <'μαϋρος» νά νι^ν κάτρχα την «.<ττηα;το6ηλοΰσα. ΧΡΙΣΤΟΥ Γ. Δ. ΝΙΚΗΤΑ (ΣΤΡΑΤΟΛΑΤΗ) "...ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΛΕΒέΝΙΕΣ,, Ήθογραφικά τες τού, κατάλα;6α (τόσο μίσος <ί κρι>6ε στή ·ψυχή τού, γιά τούς
Χριστιανονς. Τύ πάθος τού αύτό
καί τύ ούζο ποϋ είχε πιή, τοΰ Εί
χ«ν άνοίξει τό στόμα σέ σημεΐο
νά μοΰ άποκαλΰψη σέ μιά <ττιγ μή, τούς φόβον; τού καί την άνη σνχί« τον γιά την δστοχη χαι ά Την ιμε<Τημ€ρί<ιν τή; παρελθόν Κιναο νά τό τραιγοΰδι της, πλανιέμα* νύχτιτ. .ι κεΐθε πέρα. Τό ιιυΓττικό να τό χιλιάκριβο γιά κρίνη τή τή φλογέρα. Κινά'ο νά πάριο τό μαντήλι της ναί πιάνω τόν άψρό κοί τόν Λνέρα. ΧΡΤΣΑΝΘΗ ΖΙΤΣΑΙΑ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΗΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩ Τραιπεξίτη γιά νά πετΰχο) τα σκο πό μου. "Οχι μόνο νά τόν κατα νά μοΰ πή δσα ήξερε, γιά την άπιστία τοΰ Σουλτάνου μά καί νά τόν κάνιο δργανό μου. Κατεστρωσα τό σχέδιό μου καί τό ϊβαιλα άμεσος σ' έφαρμογή. "Εδίικτα, χιορίς νά μόν τό ξητή ση, τόσα οικαιώαατα στόν Άρ χιρραβϊνο, δσα εΐχε καί, δ Σείχ - Ονλ - Ίσλάα. Αύτό φνσιικά δι«σ« ρέστησε τόν τελιευταΐο πού τοϋ χτύπησε δσχηΐ)ΐα νά ϊχουν οί Ί- οιιδαίοι τα ιδία δυκακόιματα μέ τα αντά. μοϋ άπάντησε, πώς μαλ τοϋς Μονσουλμάνονς μέσα σαήν λον θά τα Λιέθετε γιά «Ις «.«■ Αύτοκρατορία. Δικΐαρέστησε Λ-' ταρρν*)μίσεις. Κατάλ«6α, δτι νόητη δπος την χαρατ«τήρισε πό λαική τοϋ Σουλτάνου, μέ την ό¬ ποία ήτ)ελ>ε ν'. άλΛάξη την Τυ« κια. Κ αί νά σκεφθής φίλ? μ»ν Μαΐάο Πασά, πώς ό Μαχμούτ τόν περιέβ<ιλε μέ όλόκληρη τή έαπιστοσύνη τον... "Ας είναι. Τόν εβρβταίιοσηι πώς κι' έγώ δέν «τ»μ --τα'θο) τους γκιαονρηδες καί τ.ίΰ άπόσπασα την έαπιστοσύνη, άοιο φεύγοντας ώστόσο νά κάνυ) κρί (ΤΕΐς γιά την μεταρρνθμ'στΐκή προσπαθή α τού Σοι>λτάνον.
Μέ τόν Κοκκάλα δέν εΐχε ύ%?
σεις. δν λαί ήταν γείτονος τού
Ήξερε δμίος πώς ό Σουλτάνος
είχε κάποιο δεβ'μό μαζί τού «αί
πώς γιά λογαρΐασιιό τού, βπαιρνε
ό γκιαούρης αύτός τακτικά χάθι
(ίδομάδα ενα σο6αρ6 ποσόν <£πό την Τραπέζα τού. "Οταν τόν οώτησα αν πώ< τα διεχειρίζονταΛΐ τα σης Τρίτης συνήλθεν ύπ» την προεδρίαν τοΰ κ. Ίιοάν. Άγγέλη Γεν. Δ)ντοΰ το·ϋ ΰπουριγείου Κοι νυ)νιικ<7»ν 'Τ'πηιρεσ'ΐών τό Κεντρι¬ κόν Συμβουλιον Στεγάσεως με· σιΐμιμετοχήν των {ίπηρεσιΐικών πά ραγδντων έκ των κ.κ. Άνορου- . σοαούλου Νομι.κοϋ Συμ()θύλου. Ί. ΙΙαυλίδη, Φωτ. Παπαθανασί- υν, κάς Καλαιμπόκα Δ) ν των το;" ΰπουογείου κ«ί τοϋ κ. Σωκρ. εκπροσίόποΐ' τίί>ν :-.8οσ
φογων καί ίλΛδε τάς κάτωθι, <)- «τοφασεις: ΙίεοΊ μειώστως τ(όν ».ών ο>ίκο.γΓΤιειων
π'όλεοις Χί
ου, Μίτίι Λ λόγιο ίπελθοι«σών μ-
ταδθιλοΊν είς τάς πο^υποθεσεις
στεγ<Μ;τικής άιποκαηοιστάσειος την τον. ίΐερί έγ'κρίοεος χορηγήιθεο>ς λοο
ισθέτοα) οίκονομΐικής ένισχύσεο)ς
«?ϊς αύτοστεγαιζο,μένας
προοχρυγι-
1970 —
<ττιικοϋ προγηάμματος 72, πιρός κατε?5άφΐσΐΛρ Γονν «< »ίας οίκογενείας διά τοϋ βτεγ πηγαιναν, για την συν- τήρηση τοΰ σπιτιού τον μά θέν τό εί.τ«. στόν Μπενβενίστε. Δέν Τι- πήρχε λύγος. "Οσα δμιος δέν μπό ρεσα νά μάθω άπ' αυτόν, τα ϊ- μάθη λ.ίγο άργάτερα άπό ΐούς ν πη,ρέτϊς τοϋ ίδιον τοϋ Κοκκάλα, δυό άπό τούς όποίους ϊτέτυχα νά «|«γοράσο>.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΟ ΜΕ\ΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΚ2Ν ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΚΑΙ ΜΟΝΛ-
ΔΙΚΗΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΙΔΙΩΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΝΑΓΤΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΤΙ.
ΝΑΪΤΙΚΟΓ (Φοίτησις Τριετής).
ΠΥΟΑΓΟΡΑΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΙ & ΝΪΚΤΕΡΙΝΑΙ ΝΑΓΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΓΠΟ ΤΟΓ ΚΤ^ΑΤΟΪΣ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1948: ΙΔΡΥΤΉΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: ΙΑΚ. ΕΜΜΑΝ. ΜΛΡΚΟΖΛΝΗΣ
ΘΕΛΕΤΕ νά γίνετε μηχανικόν ή ·ίιλεχτρολ6"(θ; στό 'Εμπορικό Ναυτικό ή στή Βιομηιανία· Στον
ΠΥΘΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΙΤΛ ΟΛΟΓΣ — ΤΑ ΘΡΛΝΙΛ ΔΠΙΛΑ ΣΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ
Περί, μειώσεως τοΰ
τιον άποκαταστατέίον πρθίτφνγι
ν.ων οΐκογενειών τής πόλειος ΡΟ
ΛΟΤ, χατά 2, κατόπιν τής γενο
ις 36
(Σελίδες φτώγειας καΐ λίβεντ.άς άνθρώπων
τής πέτρινης Άρκαδικής γής) .
Τού ΓΕΡΛΣ1ΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ
Ι "Εχουν περάσει δέκα καί, πλέ- Ή άνάγκη, πρώτα, πού σ' αΐ-
ον χρόνια άπό τή μερά πού εΐθε την «καί θεοί πείθονται». Κι' ^
'το φώς τής δημοσιότητος (1959),' (-ουνήσιος ξεπερνάει τ' άνυρώπι-
|τό πρωτο ύν&λίο τοΰ έκλ.εκτοΠ να μέτρα σέ παλη καΐ θυσίες, 4.
Μοραίτη λογοτέχνη Χρίστου Γ. -ιύ την άδνσιίχτητη ιΐνάτχη τή-
Δ. Νΐκήτα (Στρατολάτη) ποΰ ί ζωής. Κι' άκάμα:
φιοε τύν τίτλο «Νοστα/.γοί» γ«Χ "ΤΙ θρησνευτική τού πρηοήλιοσΓ)
π"ύ ξάφνίΛσε, μπορσΰμε νά ποϋ στό χρέος γιά τα παιδία κ<4| τό με, τούς άνθροΝτους των γραμμά σ.τίτι, πού τή 6αιθαίν«ι τό φάομα ΐιι»ν καΐ την κριτική, μέ τίς Ίαν τΰς άνέχειας ,καί τοΰ μαρασμοϋ. μάσιες περιγραφΐκές είκόνίς των Τό δνΐιρό τού νά ίδη τα παιδία Οασανισμένων ξιομάχων τής Άρ τού άνείιασμένα ψηλά στήν χηι- καδικής γής. ΟΙ σκηνές άπό τή·ν ιιυνία. ν.αθηιμερινή διοπάλη τοϋ άγροτη Μιά αιφυτη περηφάνηα, ποϊ» .τού άγ(ΐ>νίςε-ται μέσα στήν κάψ« τού δίνει θάρρος νά ξεπεράση τή
|τοϋ Κολοκπιριοΰ μά καΐ στίς π< ψτώχεια, γιατί την ίχει σάν ντοο γωνιές καί τ' άνεμομπύρια τοϋ πή καί κατσνφρόνια. 'χει.μίι'να, προκάλεσαΐν άφάινϊασίυ Ή ήοιοϊκή παρ<ίιιδοση τοϋ τό- "υγκίνηση και γράφτηκαν πολλά που, £.-Ηχινετικά λύγια γιά τύ ομορ<)') Ή καΛημερινή συντροφιο. μ1 Ι ο.ύτό ηθογραφΐκό μνθιητόρημ'·. ν« σοφό γιατοό καί βάσκαλο, νή ποΰ .-ΐολίι γρήγορα έξαντλήιθτρ'ε φύση, ποϊ> είναι ή πηγή καΐ, τύ ξε
«αί ό συγγραφέας τού άναγκάοτη κίνημα τής ξο)ής.
κε., ΰστεοα άπό λί* ο, ά 'ύ Ογ.λλϊ] Τα Οοινό, είδικά. Έκεί φιισαίΐ
σί δεΰτερη 2κδο»ττι Π1ΙΚ21. ενας άλλος άέρας, ό άέρας τή-,
'.κηλοΰθησε στά 1966 μιά και λί-Γ>εντιάς, πού κοϋθαρίζει τό αΐι,,,
νοΰργκι έ'κδοση τοΰ Λαγκαδι,Ύθϋ ναί δυναμώνει την ψι»χή. Ποϋ μ'
Στρατολάτη, «Τα αγια χώματα», ένα κρεμμύδι καί δυό έλιές, χό-
αέ όκτώ θαυμασία ήθογραφικά δι νει τραγούδι τίς μπόρες κ«ί τ!ς
ΐ|γήμι/Γα, γεμάτα πΟΛο, άνθριοπιά θύει>.λες, τα 6άσανα καί τα ντέΌ '
«αί άγάπη άγνή, αγαπη μεγάλη ιιττ. Αΰτύς ό άερας ά,ναψε τήτν
Ινοστολγική γιά τόν τθπο πού εί- χλεψτουρι.ά τοΰ 21 καί ιμαζί, μέ
δέ τύ πρώτο φως τής ζωής καΐ το άθά»/ατο δημοτικό τραγοΰδι, |
.τού τα π«ιδι«ά τού χρόνια τά;η- κανε νά βροντήξουν τα καρΐοφί-
σε στά χώματα αύτά, μέσα σέ στι λια τής λεφτεριάς. Μ' αυτόν τόν
νμές σκλη^νς, φτώιχειας και δυσ άέρα. στεριώνει καί πλαταίνει ιό
τυχίας. «Τύ άραποσίτι τής θεο σϊσθημα, σάν κάτι δέλτρα ποΰ οί
ιιηνίας», «Ή ψι^χή τοϋ Σβόμπι- ζώνουν στίς πέτρες κι' άναπάντί
οα» ναί ό «"Ηλιος πού τόν λέγα- χά γιγαν τώνονται κι' ύψώνονται
νρ: Μάνα», «Μάνα σέ ψηλή κορ άγέρωχα πρός τόν ονρανό.
τρ'μ, ε·[ναι τ<» πιΛ όαορφα διηγή- Στόν λεβέντη ξεχειλίξει Α , ιιατο πού 2χο> δ<η6άσρι, στά τι- πλοΰτρ; τής καρδίας. Κι* &ν εί- ί /ειπαΓα αύτά χρόνια. Μύνο Ινας ναι φτωχύς δέν ϊχη μικρότητες ] Παπαδιαμάντης θά μπορούσι- νά κ1* άτενίζει τή ζωή άντρειωμρνο;. ι γράψη τέτοια άριστουργήματα. Δέν σκότει τύ κετράλι στήν («ό | 'ίαί τώρα έρχόμαστε στύ και- φοδερή στιγμή, άκόμα καί στό &ά νονογιο 6ι6λίο τον Χρίστου Νι- νατο. Τύ μεσουράνημα της λεβίν κήτα Στρατολάτη ποΰχει ΐον τίτ τιάς είναι τα νιάτα, γιατί 6ρ,'- λο «... Καί τα δουνά λεβρντε:»" σλονται σ' άρμονία τό κάλλος Ι "Ο.το); κα·, στά προηγούμετα της ψυχής καί τοΰ σιόματος. Μά (πϋλία τίτι, ό συγγραφέας, δίνει κι' αν τύ λ^ουλούδι τής νιότης 6'ά ολη τή δνναμη τής ι|»ι·χής καί ζϊτοι νά πείση, ή λετϊεντιά τ?1ς φν τής σ^έψης τού στύ νά παοονσιά χής κρατεί τόν άνθό της ώ; π'ι ση όλοίΐώντανη κι' άνάγλυφη τη ϋαθειά γεράματα καί ζτ| πέοα γ. ■ ζιοή των άπλοϊκΛν άνιθοώπιον. άπ' τόν τά<ρο. μέ τίς χαρές καί τί; λύπες τονς, Τό ΰουνη,σιο χωριδ, μέ την1 η- μέ τ!ς στερήσεις άκόμη κι' αύτοϋ νέχειά τού, την Ισόδια πάλη γιβ Ι τού ψωμιον, καί τόν άγώνα τους ίνα κομμάτι ψιομί, τή 7^ε6εν·Πα γιά τή δημιουργία μιάς άνβρο):τΐ τού. "Οποίος ξεμακραίνει άπ' :ιΰ νώτερης ζήσης πολεμώντας α' τό, νκοθει πικρό τό νερό τής ϊ· ,όλα τα στοιχειά χής φύση;;, πο>. νιτιάς κι' δς γεύεται τό μέλι «αί
/ές φορές, μέσα στίς κακοτράχα τύ γάλα της. Μέ τόν καιρό άνά
λες ρειιατιέρ καί τ' δγονα πετοώ 6ει μέσα τού ό πόβος τοβ γυνι·
ΐη χωράφια τους. σμοΰ στ' αγιά τού χιάματα, κοντά
Ι Λ^ητοια διηγήμιτα ϊχ<·ι ιι> στοίις 6ουν"ησιους άνβρώοτους, ποί'
ν.αινοΓργιο τού αύτό (Ίι<>λίο, ι ό μ' κν(ΐ άλάθευτο ϊι<ττικτο θρντκηιι έ"να καλλίτερο άπύ τ' δλλο. Ξεχιιι νι την εΰτυιχία μ£σα στό χτ3ίθ(.; ρίζουμε, 6μο)ς, «Τ' άχνάρια τού — 'Η μάνα, δίνοντας τή μπον 'ΙΙατέρα>, τόν «Ανήφορο τής 7.ι τικιά, την άνάσα καΐ, την ψνχη
, ϋεντιαξ» καί τύ «Μιά πλοοχειοιπ της γιά τα παιδία.
,' μ-τομ.-ίϋταλενρο», ποΰ συγκινοθν — Ό π-αιτέρας, άτίλβιιοτο ι·«
(Λαθύτατα τίς χορβές τής άνβηιο χθο, φροντίδα καί Ιδρωτα.
.-.ν)|ς ■/.κρδιας. Τα φΐτοϊχι/χά ΤΌνς σπίτια βεν
'Λ λλά γιά Λά νυιώσυΗ.ϋ «αΛ,/ί τα σκοτεινιάζει ποτέ ή κακομοΐι,Μα
ΐερα τύν συγγραφέα, θά πρέπεΐ καί τα φΐοτάει πάντα ή πίστη κΐ'
ν<ι πάοουμε ενα μέρος άπό τό Προ ν στοργή. Μέ«τα στά ντέρτια τονζ . Αθγικο τον σημείωμα, ποΰ είναι εεχύνεται πολλές φορές τό τοο- Ι νπί τό «Πιοτεΰο) ιου στή λεδεν γοΰδι άπό την καρδιά, σάν τΛ τιά^: 6οΓ<σε·ρό ν°ρύ άπό 6αιθιά τονς 6οιι Μετατροπή ΰποθήκηζ ίπί άιι νήτου Σοφίας καί Εύιττρ. Λ., νοπούλον κατοΪΜον Μνρίνης Λή μνου. Περί έγγραφής Β' ύ;ιοΟή;:7|, ίπί Λκινήτον Ίιοάν. καΐ, Άγγ. Κ«6οι·ξή κατοί.κο)ν "Αργους. Πρριορισ'ΐιοϋ ΰπο'θήικης επ! ΐίκι νήτοι1 Φο)τ. Μιχαλακοπούλου κα -Γΐ/ηΐ' Με·γπ,λονπόλρο(, Άηκα δίας. Περί έγκρίσρο)ς κτήοειης ν ο. ν έκτάσπον υπό τίΛ· οίκοδομωαϋν 5ΠίΙΩ /Κ1 *νϋ) λαμδάνουν οί άπόφοιτοι τοΰ ΠΓΘΑΓΟΡΑ ώς πρώτον μ1.· II Μ11 σμόν. Είναι περιζήτητοι άπό τί; μεγαλύτ,ερες έφοπλιυτ'.κές έταιρί»:. ΣΧΟΛΑΙ 1. ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΝΑΓΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΛΥΤΙΚΟΥ- (Ή πρώτη στήν Ελλάδι ίδιωτική) Φοίτησις Τριετής. ?. ΝΓΚΤΕΡΙΝΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΓΤΪΚΟΓ {Φοίτησις Τετρχετή;). 3. ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ίΦοίτησ:: Τετραετής). 4. ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΡΓ. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ (ΆρχιτεκτονικοΟ Πολ-.τ·ζοΟ Μηχανικοϋ) Φοίτησις Τριετής. 1. ΝΥΚΤΕΡΙΝΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ - ΗΛΕΚΪΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ (Φοίτησις Τετραετής) Οί σπουδασταί τοϋ Πυθαγόρα ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΓΝΤΑΙ υπό τού ύπουργείου Έθνικής Παιδεί- '.ς κα'. Θρησκευ·.·άτων. Τυγχάνουν ΑΝΑΒΟΛΗΣ διά την άποπεράποσιν των σπουδών των. 'Η ύπηρεσία των μαθητευο-μένων είς τό Μηχανουργεΐον — Ήλεκτροτεχνουργείον τής Σχολής ύπολογίζεται είς τό διπλάσιον. Ό ΙΙΥΘΑΓΟΡΑΣ ^ναγωνίζεται τίς μεγαλύτερες Εόρωπαϊκες Ναυτικές καί Τεχνικές Σχο- λές. ΙίΡΟΣΟΝΤΑ Ε1ΣΑΓΩΓΗΣ: Οί Ιχοντες Απολυτήριον Δημοπκοΰ Σχολζί^ ή Ενδεικτικόν ', Άποδεικτικόν οίασδήποτ; τάξεως Γυμνασίου ή Εμπορικάς Σχολή; Αημοζίο^ ί) Ίδιωτικοϋ, κα- τατάσσονται είς άντίσ-,,οιχον τάξιν καί τμήμα. ΟΙ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ άπό τα Γυμνάσια καί τάς Εμπορικάς Σχολάς, γίνονται έπίσης 3ξ- κτοί. Οί μαθηταί τής 6ης Δημοτικοΰ Σχολείου ΕΙΣΑΓΟΝΤΛΙ ΑΝΕΥ ΕΕΕΤΑΣΕΩΝ. Η ΣΧΟ¬ ΛΗ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕ1ΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ: Λεωφόρος Βασιλ. Κωνσταντίνου 42. Δημο-.ικόν θέατρον ΣΤΌΝ ΠΕΙ¬ ΡΑΙΑ, καί Άριστοτέλους 38 πλατεΐα Βά'3ης ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ -'ΓΗΛΕΦ. 478.109, 423 360 422,500, 822.147. ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ — ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΓΓΡΛ- ΦΟΜΕΝΟΓΣ ΜΑΘΗΤΑΣ δίδονται ΔΩΡΕΑΝ βιβλία, έργαλεΐα -/αί σχολιχή τσάντα. Προσοχή στό δνομα καί στήν διεύθυνσιν: ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ. ομοΰ «ύπαλλήλων Γ' κατηγορί- ας Δηιιιοσίων 'Τπηρε.σιών» Συν. Τ Ι. Ε. είς θέσιν Σκάριπιξα καί Φούσα τή; νήσου Πόρον - Πει¬ ραιώς. β. Οίκοδομιικοΰ Σ υνεταιοισίμοΰ «ΔΓ,ιιοισίων 'Τπαλ-λήλιον Νομοϋ ΦθιωτιΑος» Συν. ΠΕ είς θέσιν «Κρυαμ'δορ'ό» πα'ραλίας ράχειον τοϋ Χ'μηϋ Φθκότιδος. γ. Οΐκπδομικοϋ Σ υνετοαρισμον νΗ ΘΤΜΕΛΗ» Συν. Π Ε είς Βίσιν «ΟΞΤ - ΓΡΑΒΑ - ΜΠΑ- ΙΤΑΝΤ» Γα/Λταικίοΐ' — Κοριν Οίας. "Εγκρισις διαθέσε'υις πιστώσε ως δρ. όΟΟ.ΟΟΟ δι' εργα ΰποδο- μης είς οικισμόν ΗΛΙΟΒΟΤΝΙ 12Ν Νομοΰ Πρεΰίζη;- "Εγκρισι.ς εφαρμογήν συμπλη- οοματικοϋ ίττεγαστικοΰ «ρογράμ ματος διά 17 είσέτι οικογενεί¬ ας ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ Νομοβ Π«- 'Επιστροφή άχρειι>σττίτως κγ'
ταδληθέντων ποσίον (Ήτέρ Κ*φ.
."! τοΰ παρά τή ΕΚΤΕ Λ)σμοϋ
Λ. Στέγης έναντι τιμήμα,τος ά-
κι;νήτοΛ·, λΟΓγω ',άνα%λήσΕως της
παραχο)ρήσεως έν σΐΛ·όλ<ο δρχ. 3.317. ΤροΛοποίησις πρ)σιμοΰ ίοό- δΐον κα· έξόβο)Λ· τοίι παρά ιή ΕΚΤΕ Νοιμοϋ Λ. Στέγης. "Εγκρισις διαθρσεως πιοτόιΐρ- ος δρχ. 287.000 δι' επισκευήν 7 Λδιτίΐθίτοιν οι'κυμάτ(ον ΛΟΤΤΡΟ ΤΟΠΟΤ Νομοΰ "Αρτης. "Εγκρισις δανειοδοτήισευις δι ', καιοΰχωΛ· στεγάσεος μεμον<ομέ- νιον πληγένττον έκ πυρκαϊάς. ΡΑ'ΓΝΑ. Δ·ά το πΐύσι- μην των ΟΙΝΟΒΑΡΕΑ1ΩΝ Κα&αοΙζει, λαμπιχάοει, άπο λνμαίνει, άφαιοεϊ τί; &σχη· μες μνοωδιέ;, Τό κυτίον δοαχ. 12. Χημ-είον Λαγούδη Σωνοάτους 14 ΐηλέψ. 521. 275 Τ.Τ. 112. Ί'ί κάνει τύν άνθριοπο τοΰ 6ον νήσιου χωρίου άνίκητο στόν πόλε· ιιέ τή σκληρή τον μοιρα; /ούς...». ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ ΣΧΟΛΗ ΚΔΛΠΑΚΑ ΓωνΙα Τιμοθέου — Δαμάρεως ΝΗΠ1ΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜ1ΚΗ— ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ Ιδρυθείσα πρό τεσσσρσκονταδιετίσς Αριθ. τηλ. 751 886 καί 751 866 ΑΙ εγγραφαί ήρχισαν ■■ ΤΑΑΙΑΑΙΟΣ ΠΑΝ. ί ΪΟΦ. ΜΠΟΥΡ* Άνεγνιορισμέναι υπό τοΰ Κράτους Αριθ. Άδειών 64632)1954, 82091) 191!1>, 12(5370) 1967
Τεχνιιι α Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουβών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικ.ών, Συγγραφεύς, τ. 'Επιμελητής έν
τψ Πανεπιστημίφ Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής 'Εκπαιδεύσευ)ς είς
την καρδίαν των Αθηνών
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολιονοϋ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολο>νοϋ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ·
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδύς Πειραιώς 46 καί Κολυ)νοϋ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τηλ. 548.408 καί 525.188
Άπό την έποποιίαν τής Βοε^είου 'Η πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ.
(Συνεπεία έκ ποοηγουιιένου)
Μέρος τρίτον
Η Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΚΡΗΤΗΣ ΕΙ-
ΣΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΏ-
ΝΑ
Ι. Τό 14ον Σΰνταγμα Χανίων
καταλαμβάνει τάς κορυφάς 1620,
1730 καί 1923 τής Τρεμπεσίνας.
Μετά την διάβασιν τής γεφύ-
ρας ΙΙέτρανης, ή φάλαγξ τής Τ
Μεραρχίας Κρήτης ώδευσε πρός
Κοσίναν τής πε^ιοχής Κλεισούηας
προπορευοιμρλιου τού 14ου Συν)τος.
Ό Μέραρχος 'Τπαστράτηγος Πα·
παστεργίου Γ. μετά τού επιτελείον
τον, προπορευθείς μετέβη είς τό
χωρίον Παντελύγνΐα, ένθα διέμε-
νε τύ στρατηγεϊον τού Β' Σο'»μ«
τος Στρατόν, παρουσιάσθη ένώπι
όν τού Σωματάρχου *Αν)γον Π«
παδοπούλου Δημ., καί άφοΰ ένη-
μερώθη *πί τής τακτικής κατα¬
στάσεως, ελίΐ6ε Δ)γάς ώς πρός
την· αποστολήν τής Μεραρχίας.
Συμφώνως πρός ταύτας, έδει έν
τάς τής ντκτός ν' ανέλθη επί τής
Τρεμπεσίνας εν Τάγμα1, ίνα μετά
■τοΰ 111)2 Τάγματος - Ταγ)ρχου
Στρα'τιώτου Γερασ. τμημάτονν τι-
νώΜ τοΰ Άποσπάσματος Δημοκο-
στοΰλα κα| μροους τοϋ Άποσΐτά-
σιματος Ίππικοΰ τού Ίλάρχον Οΰ-
ξοννη έπηειθοΰν καί καταλάδουν
τάς κορυφάς 1620, 1730 καί 1923
τής Τρεμιπεσινας.
'Η Μεραρχία εύθϋς ώς ελαθρ
τα; όδηγίας τοΰ Β. Σ. Στρατοϋ,
απέστειλε Διαταγήν άκροις ίπεί-
νουοαν πρός τόν Διοικητήν τοϋ
14ου Συντάγματος Σ νντταγματάο-
χην Σπένδον Νικόλαον, συμφώ¬
νως πρός την όποιαν έν τάγμα
τοτ' ΐίπρρπε νά ιέπιβή άμεσος φομ-
τηγών αυτοκίνητον, βΐατε'θέντων
υπό Σώμοτος Στρατοΰ, καί νά ο-
χθή είς την παρά την ανατολικήν
Εξοδον των Στενων τής Κλεισον-
ρας ξυλίνην γέφυραν τοϋ Ντέσνι-
ισα ποταμοϋ, τα οέ λοιπά τμήμα-
τα τοΰ Συντάγματος νά έγκατ«·
στσ'θοϋν είς ά Στενά τής Ρίμπαι..
"Ο Συνταγμααάρχης Σπένδος οι-
ετάσσετο, άφοΰ έτακτοποίει έκεΐ
τό Σύντοιγμά τού, νά μεταβή πρός
συνάντησιν τοΰ Μεράρχου εις ση¬
μείον τι επί των νοτιοανατολικων
κλιτύιον τής Τρρμπεσίνας, ίνα. λά¬
βη παρ' αύτοϋ συμίΐληρο^ητικάς
διαταιγάς.
'Τπό τό δα'θυ ακότος τής νν
κτθς τό μέν
III)
14 Τάγμα - Ταγ-
ιιατάρχου Πεξ. 'Αβοονιδάκη Κων
£πρ6η των αύτακινήιτων καί ανεχώ¬
ρησε διά τόν επί τής ΤρεμπεσΙνας
δρισθέντα χώροΎ συγκεντρώσεως
τού, τό δέ υπόλοιπον 14ον ΣΛν·
ταγμα σννέ'χισε την πορείαν τού
κ<ιτρνθννοαενο είς τά^-Στενά τη,ς Ρίμπας. Τό Τ Σύνταγιμα Πνρο&ολικου εγκατεστάθη ωσαύτως είς τα Στε- ν« τής Ρίμπας, ανατολικώς των οποίων ΰπήρχε κατάλληλο-ς χώρος ΙΩΑΝΝΟΤΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ δ<ά την κάλυψιν καί ύδρευσιν τώΎ κτηνών αον. Μετά τοϋ 111)14 Τάγματος απεστάλη διά την Ρ.ΐ'- χρίρηοτν τής Τρεμπεσίνας ή Πυ· οοοΌλαοχία τού Λοχαγοΰ Λοΰκ» ■£ τεφάνου. ΆφοΟ έτακτοποίησε τα λοιπά τμήματά τυμ είς τα Στενά της Ρίμπας ό Συνταγματάρχης Σϊΐέν δος Νιικ., έσπευσε Ιφιοτπος έκεΓ- θε-ν πρός συνάντησιν τοΰ Μεραρ- χου καί τοϋ 111)14 Τάγμβτος. Τό βαλτήδες ίίδαφος, οί όλι<τ&η ρυί χάνδακος, τ' αλλεηάλληλα δ- ρύγιιατα καΐ πλείστα άλλα ίμπάδι α, τα όποία συνήντησε καί διέδη κατά την διαδρομήν τού, τόν εκα μαν νά σκεφθή έπισταμενο);: πΛ Λ·ά υπολογίση μετ" έμπειρίαΈ Ανά¬ λογον πρός τό έπάγγελιμα, τον Οαβμόν ικαί τάς γνώσεις τού Λς παλαιμάχον Αξιωματικόν, τόν χρόνον όστις θ' άπητεΓτο περίπου διά νά μετακιντΐθοθνι κατά την νΰ- 1 κτα τα ετέρα δΰο Τάνματά τον, εν περιπτώσει άνάγκης, καί κα- ' τεΐ'θΐΛθοϋν πρός την Τρεμπεοίναν. ! Είς τό ανωθι τής Ι εκ των 6αμ6αρδισμιΐ>ν
λεο«ς τής Κ^εισοί(ρας κειαεΛΌν
«,Τσιφλίκι τοϋ Μπέη», ίνθα τα ε
ρείπια παλαιοϋ Βυξαντΐνοΰ φρον-
ρίοτ', σι»νηντήιθη μετά τοϋ Μεράρ-
χοι, τοϋ 'Επιτελάρχου τού 'Αμιι-
σννταγιματάρχου Πεζ. Τσεραι6(-
νη Ίιηάν. καί τοϋ Ταγματάρχου
Πεξ. Τσεχούρα Βα,σίλ. Διευθυν-
τιαΰ τού Γραφείον ΐΛχειρήσεοχν
τής Μ'εραρχίας.
"Ό γηραιός στρατηγός, ξμπλΓ-
(ος συγκινήσειος καΐ ύπερηφανεΐας,
διότι ή Μεραρχία τοΐ* επρόκειτο
νά δα.ττιθ'θη είς τό πϋο τοτ) πό
λέιμου καί νά ΰλοποιήση την φή¬
μην της ώς ιμιας έκ των άρίστων
τοΰ 'Ελλττνικοΰ Σ'τρατοΰ, άίτηυ-
θύνθη είς τόν Συνταγματάρχην
Σπένδον Νιβίάλ. ιμέ ζθ)ηρότητα καΐ
τού ε^ε:
— Συνταγμ,ατάρχα, είς τό Στ>ν
ταγμά σου βίιδεται η τι>μή ν' αρ¬
χίση πρώτ<χν αύτό άπό τάς Μο νάΐδας τής Μεοαοχίας τόν άγ&· να. "Εχιο πιεβτούθησιν είς τους ή· οίκικούς Κρήτας καί είς τόν Συν¬ ταγματάρχην ττον, ότι θά δρέ- ψοτν δάο/νας είς την Τρεμπί σίναν. — Στρατηγέ, άπεκρίθη 6 Συν· ταγικιτάρχης Σπένδος μιετ* απο- φαιοιστΐκότηΓΤος, εΰχαριστώ δια την τιμη'ν- ικα'- θά προοιπαθήοο> νίι
φανώ άντάξιος μέ τούς άξιωμ«-
τικούς καί τούς όπλίτας μόν, άλ-
λά. .·
—^Αλλά··. τί; διέκοψεν εκνευ¬
ρισθείς ό Στρατηγός.
—Μέ τούς άνδρας τόσον κοιτρα-
σμενους άπό τάς άόΐακθιπους πο-
ρείας, καί χο>ρΙς στοιχετώδη τίνα
αναγνώρισιν πρό τής έπΐ'θέσεοις,
θά είχομεν απωλείας άσικάπους.
(Συνεχίζετοα)
ίΝΛ.'ΚΑΤΑΙΙΛΗΙνΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΤΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΧΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρι^ταύργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο ΛΪΑΈΟΛΟΣ ΣΓΒΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
338ον
— Την άλλη μερά φίλε μου
Ισμαήλ, συνέχισε ό Δαλπατάν,
άρχισα νά συλλογίζομαι πο«ά χοο
δή επρεπΓ νά χτυπήσω, γιά νά
μπώ στό σπίτι τοϋ Κοκκάλα. "Ε
στειλα κι' ΙΊμαθα, ότι τό οίΐίτι γει
«πό τή μιά μέ τή,ν επιιυ
λη τού Εβραϊοι1 Τραπεζίτη Μπεν
βενίστε κι' άπό την όίλλη, «έ τό
σπίτι τοϋ Χατζή - Μωϋσή, τυϋ
άρχιγροιμματέα τού. Στήν άλλη Λ
κρη τοΰ δρόμον βρίσκονταν φίλε
μου Ισμαήλ, τό Λικό σου τό ν.»
νάκι. Τύιε οί σχέσεις μου μαζί
σου ήτανε τυπικίς-
Άπό τίς πληροφορίας ί»ου δ-
μ(ος, ήξερα πώς ήσοι·να δικός
μ<ΐι,. "ΗσουΛ'α Μπέης τότε... Ι'ιά κάμα καΐ τούς ΙΙατοιάρχες, μά αύτοι δέν μποροΰσαν νά διαμηη τυρηιθοΰν μιά χαί ΰέν έθίγοντο τα δικά τους τα προνόμια. Ώστόσο διαμαρτΐ'ρήιθηκανι στό Μαυφτή, κι' αύτός διεβίβασε τα παοάπονά τονς, στόν Σουλτάνο, στυν όποϊο ποοβέθεσε καί τή> δι
κή τού άγανά·κτη~, γιά τα λοο-
νάμια ποίι εοιοσα στούς Έ6ραί-
ους.
Ό Σουλτάνος ποϋ δέν
τΐποτα άπό τ',ς ένέργειές μου αύ
τές, ΰποσχέ'θηκε στόν Μουφτή,
νά μέ καλέση καί νά μοϋ ξητήοτη
Στό ιμετα|ύ α
τόν επεσκέφθησαν στύ Σεράϊ ό
Άρχιρρα·6ίνιος καί ό άδΐλίρος
τού δ Τραπεξίτης, ό Μπεν6εν(στε
ΣΤΗ ΦΛΟΓΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Την πηραν οί νεράΐΐδες
τή φλογέρα σου
καί σ' δγνωστα
την έχον ν κρύψει 6άτ)η
Άντύρετη νά μείνη
ίκΕΪ κι' άμύλυνΐη
κανείς τό μυστικο
νά μή τό μάθη.
Τή μαγική φλογίρα,
την όλόχρνση
πού άντήχηοιε γ'λνκύλαλη
κι' έχάθη.
Κανένας δέν τή δρήν.ε,
δέν τήι μΛνηεψε
καί τόν γλυκύ «πϊπλο της
Οέν τόν ξέρει.
"Αλλο κανένα οτόμσ
ί>έν τή λάλησε
καί δέν την αγγιξε
ποτέ κανένα χέρι.
3εχωρ»οτό άσΐ'ντρόφΜΐτο
βοσκάπουλο
κΐ' όλάλαμπρο τού τόπον
νά σ' ευχαριστήση καί ν ά σέ κά κ»ί τού έκ<ρράσανε την εύγνχομο φίλο μου, αί προβί6<ί.σα σέ Πα<τά. "Ετσι κέρΛισα την άγάπη σοΐ' κα| την έμπιιττο<τύνη σου. Μετέ6αλα τό σπίτι σου σέ παοα- τηρητήριο μέ τοίις άνΗρώποα-ς μου καί επαιρνα άπ' αύτοΰς πλη ροφυοίες γιά την κινήση τι»ν κατ<ιίκο)ν τοΰ σπιτιοΰ τοϋ Κοκκσ λα, πού τίς ,μετέφερα βτήν 'Ειιι Ιουλτάνα. Τό ενδιαφέρον μου σύνη τους καί τίς θερμ,ές τους εΰ χαριστίες, γ»ά τό τόσο ζωηρό έν διαφέρον τού, γιά τούς Έ6ραί- ονς ύπηκόους τον· Ό Σουλτάνος (Ιρέθηικε σέ δύσνολη θέχτη... 'Καί την δλλη μερά μοϋ ζήτησε ^ξη- γήρβις. Ι — Μεγαλειάτατε τοί εΐττα, μέ την ενεργεια μου σκοπεύω νά με λετή<το> τ/; άντιβράσε»ς των Μου
ΗΦΠΙΣΤΟΣ
"Ετος Ιδρύσεως 1935
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Μέσαι Σχολαί,
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Σχολαί Τεχνντών
ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΙΑΘΕΤΕΙ:
— Μέγα Ιδιόκτητον κ,τιριακόν συγκ.ρότημα διδαχτηρίοΐν·
— Πρότυπα ήλεκιτρολογικά έργαστήρια.
— Δύο πλήρη μηχανουργεία.
—· 'ΕΛοπτικά μέσα μηχανών έσωτερυκής καύσεως.
— ΕΙδικάς αιθούσας Σχειδιάσεων.
— ΌπτΐικοαικουστΐΒΐά μέσα έκ-παιιδεύσεως.
— Πλήρεις σειράς έποπτικώίν μέσον διδ«ισκαλίας.
'Η Τριακονταπενταετής εύδάκιμος λειτουργία τοϋ ΗΦΑΙ-
ΣΤΟΤ άπέδοκίεν αρίστα στελέχη είς τήτν Βιομηχανίαν καί τό
"Εμπορικόν Ναυτικόν.
Οί μαιθηταί τυγ'χάνοΐτν άνο:βολής λόγω σίΐουδών
Μέρος των δυδάκτρων των μαθητών καταβάλλεται υπό τοϋ
'Τπουργείου Έθνιικής Παιδείας καί θρησκίυμάτονν
1 Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 9 — 1 καί, 5 — 8 μ. μ.
Ρώς 3 — Τέομα Πατησίιον — Τηλ. 281.228
καί Πανεπιστημίου 56, Μέγαρον «Έςμής»
δος οροφος, Γραφ. 5 — Τηλ. 633.098.
ΙΙΐαΤΙΗ ΜΟΗ0ΤΑ£Ι0Ζ ΣΧΟΑΗ ΜΝΙΪΟΝ
Ο ΠΥΡΣΟΣ,,
Άναγνωοισμένη υπό τού Κ ούτον ς
Ό5ός Γ' Σιπιεμβρίον αριθ. 42 (Στάσις Μουσείον),
Τηλ 533 369
Διδαζκαλία δ'Ιων τ β ν μ,α&ημάτων, συμφώνως τφ
προγράμμακ τοθ 'Υπουογείου. Η Δογισιική δι·
δάαπεται εύρύίαια χ αί καθ' ύπέοβααιν, βάσει των
νέων τάσεων καί χαζευ&ύνοεων Μέ άμέσονς Έ-
φαομογάς τής Θεωρίας έπϊ κδν Λονισΐίχών ΑΓατα-
σιίχων, κατα τό σύστηαα διδασκαλίας τοϋ χαΰηγτ)
τού η. Τ. Βχλααμά <η. δοιις κα'. προσωπικάς διδα- σκει. Χοοηγοϋνιαι τιτλνι έπίαημοι συμφώνως χφ Νομώ. ΈγγφαφαΙ καί πληοοφοοΐαι ι ΣΧΟΑΗ ΑΟΠΣΤΟΝ "Ο ΠΥΡΣΟΣ,, Άνεγνωοισμένη υπό τοΰ Κράτονς Όδός Γ' ΣεητεμβρΙον 42 - Στάσις Μουσείον, Τηλ 533 369. Όμοίως λειτονογοΰν .· α) Τμήμα Δογισζιχών Σηονδων, β) Τμήμα, 'Αοχιλογιστών, γ) Τμή¬ μα Μειεκπαιδεύσεως Έηισιημόνων. ί αύτό. α' ϊΊρερε πιό κοντά της και σονλιμάνιον {αηκόων Σου, στήν ' οί σνοτνές συναντήσεις μας, εΐχαν παροχή ίσον δικαιομάτυιν μ' αύ σά συνεπεία νά την άγαπήσω <~' τοΰς καί στοΰς άλλους λαοΰς τής άλήθε-ιιΐ... Αύτοκρατορίας. Καί έπιτρε/ψατε 'Η εΈυπνη Τσερκέζα, φίλε ιιου μόν λ ά σάς άναφέ'ρο) δτι, δς την Ισμαήλ, κπτάλαβε την φλόγα Ι στιγμή αυτή, κανέ"νας Μωαμεθα- που ρκαιγε την καρθιά μου κι' ϊ νός# δέν έξ'Ρ-δήλονσε την ΰνσαοέ κανε ο,τι μπορουσρ για να την κοατάη άναμιμένη, χονρίς ομο>ς νΛ
μοϋ κάνη παραχωρήσης. Κατ«·
λάβαινα, πώς έΊ-αικολουΟοΰσε ν'
άγαπα τόν απιστο /ίντρα της κι'
αύτό μ' εκανε προσεκτικό. "Αν
έκδηλιηνόμοννα περισσότΓρο, ν
πήρχε κίνουνος νά καταστρέψη ι>
λα μόν τα δνειρα, μπορεϊ άκόιιο
κα', νά Εχανα τό κεφάλι μόν. *Ε
τοι χτνποϋσα μιά στό καρφΐ καί
μιά στό πρταλο. Πότε την παοη
γοροοσα πώς ό Σουλτάνος θά γι''
ριζε κοντά της καί πότε την άπη
γοήτενα, προσπαθώντα; νά τίι
κάνοι νά τόν μισήση.
τύ παιχνίβι μόν, ^ιΐστπ'ι
οντας πιος ό καΐρός δονλευε γιι'»
λυγαριαβιμο μόν. Κι' αυτύ μά τόν
Άλλάχ, εξακολουθή νά τό αι
στενιο.
Μιά μερά σκίφθηκα, πώς ·Ί
Μπενοενΐστρ, σάν Τρ«πεξίτης τοϋ
Σουλτάνου καί πράσοπο τ?)ς άπο
λύτον έμπιστοσύνης χον, μπορεϊ
να
τ'ς σχέσεις τυιι μέ
γκιαούρισσα. Μά μοδ ήταν αγνιο
στυς. "Ηξερα 'άμιος πώς δ Άρ-
χιρραβϊνος, ήτανιε αδελφάς τού.
«Νά εΐπα, ή χορβή πού ζητάω».
τόν
νά περιποιηιθω
Άρχιρραβϊνο, νά τόν
καί άπ' αυτόν, νά γνορίσιο
τόν
σκεια τού, για την παροχή στους
άδελφούς τού Ίσραηλϊτες, ϊσΐον
διικ-αιοιμάτιον.
Ό Σουλτά|νοις, ε&χαριστή,θηκε
άπό την άπάντησήι μόν, πείσθτνκε
γιά μιά άκάμα φορά, πώς τού τί
μοι>να πιστός καί μοΰ ΐιποσχέθηικε
πολύ σύντομα νά μοΰ δείξη την
ευνοιά τον.
Δυό μέρες άργότερα, ό Μπεν
δενίστε, γιά νά ιμ' ευχαριστήση, %
δοσε .-ΌΟς τιμήν μου δεξίωση στό
μέγαρό τον κι' ϊτσι τύν γνώοι
σα κι' αυτόν. "Ειιεινε κάιιποση ώ
ρα κοντά μου καί άπό τ·ς κουδέν
Γήν πη^ν τί)
την οτεντάρφαΛ'η
νά πλέκουνε σρ βρύλονς
τό καϋμό <Ιι,ν. Νά παίρνυνν τύ χορό τους μέ τόν ήχο της κι' έκεϊνες σοϊ) διδάΐαν τό σκοπό σου. Μέ την ψυχή, μέ τη ζιοή, μέ τ" δνειρο, μέ τό τμαγονδι τό οικό σου. ΙΤοιός ρ(δι·, π ι' άνάκονστα τα νεραΐδενιιι Λπόκοοαα τραγούδΐιι. Των στίχριν ιτου τα υυοιη. τα γητέ).ιατπ τής όμοοφιάς τα ιιρταξε·ν«,ι χνσύδια. Σάν γύοτι συναγμε*ν« «πό τ' άμΰριστα τής "Ηππρο; τ' Λμβρ«ΐα λοι<λοΐ'δια. Τινάζουν τα μαντήλΐΛ τοιί, άνάεοα κ.π1. τα ξανθά άνρμίϊουνρ μαλλιά τονς. Τής έροιτιάς ν.αί τής γητιάς «κοοπίζουνε στύ χρόνο τα φιλιά τους. Κι' δλα τα παραμύβϊα κι' δλοι οί θρνλοι μας ποΐτίζονται ,μοσκιές άπ' τή μιλιά τους. Καί λέν μέ τό ρυθιιό σου ναί τό λύγο σου ν.αί μέ τα έξωτικά δ.κά τους χείλια. Γιά τίς Ολαχοϋλις λέν γιά τα 6οον.όίτοτ'λ<ι. γιά τα παιληά τοϋ θεοκρίτου είδΰλλΐα. Πού τάκλεινες έσι'ι καί τα τρπγονδησες μέ τής ((λογέοπς ο ου την τοίλλια. Καί λένε γιά τού «Νίκα» τ' άγγελόκρουσιμο ■κ«ί γιά τής ξενητιΛΐ. τή μαΰρη όοφάνια. Τοϋ «μαντηλιον» τό νε·νττ[Ηΐτ τ3 ώριόπλουμο τοϋ «ψ'Ίμοπάτη» λένρ την τυράννια. Τοΰ «Σταυρονητσ'Ρ» κη.λέ, ποΰ π' αρπαξε ιμέ τίς πλαιτιές φτεροϋγίς τού στά ούράνια. "Ολα τ' άνιστοροΰν αύτές χορεύοντας κ·α' χά τυλίγουν μεταξένια ί>φά&ι«.
Τριγύρω στίς αληγές
τίς κρνσταλλόνερε?
καί στά βαθύσϋΐωτα
λαγκάδα.
Άφρο·νι·μένες, λνγερίς,
όοθόστηιες
τα φεγγαςάφΜτο:
τα ΓιράΛνα.
Κο,ϊ μιά την ώρια
τή γλΐ'κειά την κήλεοιΐ
τή ?·ατρρμένη
τή ν ξανθομα/Λ«οβ«.
Κ α! τής ■καούιας (.όν ,
τή (Ίασίλισσιι
την ξίοτΐκιά,
τή Μπύσα...
"Α, νάηιιιν κι' εγϋ
Λ <'μαϋρος» νά νι^ν κάτρχα την «.<ττηα;το6ηλοΰσα. ΧΡΙΣΤΟΥ Γ. Δ. ΝΙΚΗΤΑ (ΣΤΡΑΤΟΛΑΤΗ) "...ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΛΕΒέΝΙΕΣ,, Ήθογραφικά τες τού, κατάλα;6α (τόσο μίσος <ί κρι>6ε στή ·ψυχή τού, γιά τούς
Χριστιανονς. Τύ πάθος τού αύτό
καί τύ ούζο ποϋ είχε πιή, τοΰ Εί
χ«ν άνοίξει τό στόμα σέ σημεΐο
νά μοΰ άποκαλΰψη σέ μιά <ττιγ μή, τούς φόβον; τού καί την άνη σνχί« τον γιά την δστοχη χαι ά Την ιμε<Τημ€ρί<ιν τή; παρελθόν Κιναο νά τό τραιγοΰδι της, πλανιέμα* νύχτιτ. .ι κεΐθε πέρα. Τό ιιυΓττικό να τό χιλιάκριβο γιά κρίνη τή τή φλογέρα. Κινά'ο νά πάριο τό μαντήλι της ναί πιάνω τόν άψρό κοί τόν Λνέρα. ΧΡΤΣΑΝΘΗ ΖΙΤΣΑΙΑ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΗΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩ Τραιπεξίτη γιά νά πετΰχο) τα σκο πό μου. "Οχι μόνο νά τόν κατα νά μοΰ πή δσα ήξερε, γιά την άπιστία τοΰ Σουλτάνου μά καί νά τόν κάνιο δργανό μου. Κατεστρωσα τό σχέδιό μου καί τό ϊβαιλα άμεσος σ' έφαρμογή. "Εδίικτα, χιορίς νά μόν τό ξητή ση, τόσα οικαιώαατα στόν Άρ χιρραβϊνο, δσα εΐχε καί, δ Σείχ - Ονλ - Ίσλάα. Αύτό φνσιικά δι«σ« ρέστησε τόν τελιευταΐο πού τοϋ χτύπησε δσχηΐ)ΐα νά ϊχουν οί Ί- οιιδαίοι τα ιδία δυκακόιματα μέ τα αντά. μοϋ άπάντησε, πώς μαλ τοϋς Μονσουλμάνονς μέσα σαήν λον θά τα Λιέθετε γιά «Ις «.«■ Αύτοκρατορία. Δικΐαρέστησε Λ-' ταρρν*)μίσεις. Κατάλ«6α, δτι νόητη δπος την χαρατ«τήρισε πό λαική τοϋ Σουλτάνου, μέ την ό¬ ποία ήτ)ελ>ε ν'. άλΛάξη την Τυ« κια. Κ αί νά σκεφθής φίλ? μ»ν Μαΐάο Πασά, πώς ό Μαχμούτ τόν περιέβ<ιλε μέ όλόκληρη τή έαπιστοσύνη τον... "Ας είναι. Τόν εβρβταίιοσηι πώς κι' έγώ δέν «τ»μ --τα'θο) τους γκιαονρηδες καί τ.ίΰ άπόσπασα την έαπιστοσύνη, άοιο φεύγοντας ώστόσο νά κάνυ) κρί (ΤΕΐς γιά την μεταρρνθμ'στΐκή προσπαθή α τού Σοι>λτάνον.
Μέ τόν Κοκκάλα δέν εΐχε ύ%?
σεις. δν λαί ήταν γείτονος τού
Ήξερε δμίος πώς ό Σουλτάνος
είχε κάποιο δεβ'μό μαζί τού «αί
πώς γιά λογαρΐασιιό τού, βπαιρνε
ό γκιαούρης αύτός τακτικά χάθι
(ίδομάδα ενα σο6αρ6 ποσόν <£πό την Τραπέζα τού. "Οταν τόν οώτησα αν πώ< τα διεχειρίζονταΛΐ τα σης Τρίτης συνήλθεν ύπ» την προεδρίαν τοΰ κ. Ίιοάν. Άγγέλη Γεν. Δ)ντοΰ το·ϋ ΰπουριγείου Κοι νυ)νιικ<7»ν 'Τ'πηιρεσ'ΐών τό Κεντρι¬ κόν Συμβουλιον Στεγάσεως με· σιΐμιμετοχήν των {ίπηρεσιΐικών πά ραγδντων έκ των κ.κ. Άνορου- . σοαούλου Νομι.κοϋ Συμ()θύλου. Ί. ΙΙαυλίδη, Φωτ. Παπαθανασί- υν, κάς Καλαιμπόκα Δ) ν των το;" ΰπουογείου κ«ί τοϋ κ. Σωκρ. εκπροσίόποΐ' τίί>ν :-.8οσ
φογων καί ίλΛδε τάς κάτωθι, <)- «τοφασεις: ΙίεοΊ μειώστως τ(όν ».ών ο>ίκο.γΓΤιειων
π'όλεοις Χί
ου, Μίτίι Λ λόγιο ίπελθοι«σών μ-
ταδθιλοΊν είς τάς πο^υποθεσεις
στεγ<Μ;τικής άιποκαηοιστάσειος την τον. ίΐερί έγ'κρίοεος χορηγήιθεο>ς λοο
ισθέτοα) οίκονομΐικής ένισχύσεο)ς
«?ϊς αύτοστεγαιζο,μένας
προοχρυγι-
1970 —
<ττιικοϋ προγηάμματος 72, πιρός κατε?5άφΐσΐΛρ Γονν «< »ίας οίκογενείας διά τοϋ βτεγ πηγαιναν, για την συν- τήρηση τοΰ σπιτιού τον μά θέν τό εί.τ«. στόν Μπενβενίστε. Δέν Τι- πήρχε λύγος. "Οσα δμιος δέν μπό ρεσα νά μάθω άπ' αυτόν, τα ϊ- μάθη λ.ίγο άργάτερα άπό ΐούς ν πη,ρέτϊς τοϋ ίδιον τοϋ Κοκκάλα, δυό άπό τούς όποίους ϊτέτυχα νά «|«γοράσο>.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΟ ΜΕ\ΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΚ2Ν ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΚΑΙ ΜΟΝΛ-
ΔΙΚΗΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΙΔΙΩΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΝΑΓΤΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΤΙ.
ΝΑΪΤΙΚΟΓ (Φοίτησις Τριετής).
ΠΥΟΑΓΟΡΑΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΙ & ΝΪΚΤΕΡΙΝΑΙ ΝΑΓΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΓΠΟ ΤΟΓ ΚΤ^ΑΤΟΪΣ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1948: ΙΔΡΥΤΉΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: ΙΑΚ. ΕΜΜΑΝ. ΜΛΡΚΟΖΛΝΗΣ
ΘΕΛΕΤΕ νά γίνετε μηχανικόν ή ·ίιλεχτρολ6"(θ; στό 'Εμπορικό Ναυτικό ή στή Βιομηιανία· Στον
ΠΥΘΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΙΤΛ ΟΛΟΓΣ — ΤΑ ΘΡΛΝΙΛ ΔΠΙΛΑ ΣΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ
Περί, μειώσεως τοΰ
τιον άποκαταστατέίον πρθίτφνγι
ν.ων οΐκογενειών τής πόλειος ΡΟ
ΛΟΤ, χατά 2, κατόπιν τής γενο
ις 36
(Σελίδες φτώγειας καΐ λίβεντ.άς άνθρώπων
τής πέτρινης Άρκαδικής γής) .
Τού ΓΕΡΛΣ1ΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ
Ι "Εχουν περάσει δέκα καί, πλέ- Ή άνάγκη, πρώτα, πού σ' αΐ-
ον χρόνια άπό τή μερά πού εΐθε την «καί θεοί πείθονται». Κι' ^
'το φώς τής δημοσιότητος (1959),' (-ουνήσιος ξεπερνάει τ' άνυρώπι-
|τό πρωτο ύν&λίο τοΰ έκλ.εκτοΠ να μέτρα σέ παλη καΐ θυσίες, 4.
Μοραίτη λογοτέχνη Χρίστου Γ. -ιύ την άδνσιίχτητη ιΐνάτχη τή-
Δ. Νΐκήτα (Στρατολάτη) ποΰ ί ζωής. Κι' άκάμα:
φιοε τύν τίτλο «Νοστα/.γοί» γ«Χ "ΤΙ θρησνευτική τού πρηοήλιοσΓ)
π"ύ ξάφνίΛσε, μπορσΰμε νά ποϋ στό χρέος γιά τα παιδία κ<4| τό με, τούς άνθροΝτους των γραμμά σ.τίτι, πού τή 6αιθαίν«ι τό φάομα ΐιι»ν καΐ την κριτική, μέ τίς Ίαν τΰς άνέχειας ,καί τοΰ μαρασμοϋ. μάσιες περιγραφΐκές είκόνίς των Τό δνΐιρό τού νά ίδη τα παιδία Οασανισμένων ξιομάχων τής Άρ τού άνείιασμένα ψηλά στήν χηι- καδικής γής. ΟΙ σκηνές άπό τή·ν ιιυνία. ν.αθηιμερινή διοπάλη τοϋ άγροτη Μιά αιφυτη περηφάνηα, ποϊ» .τού άγ(ΐ>νίςε-ται μέσα στήν κάψ« τού δίνει θάρρος νά ξεπεράση τή
|τοϋ Κολοκπιριοΰ μά καΐ στίς π< ψτώχεια, γιατί την ίχει σάν ντοο γωνιές καί τ' άνεμομπύρια τοϋ πή καί κατσνφρόνια. 'χει.μίι'να, προκάλεσαΐν άφάινϊασίυ Ή ήοιοϊκή παρ<ίιιδοση τοϋ τό- "υγκίνηση και γράφτηκαν πολλά που, £.-Ηχινετικά λύγια γιά τύ ομορ<)') Ή καΛημερινή συντροφιο. μ1 Ι ο.ύτό ηθογραφΐκό μνθιητόρημ'·. ν« σοφό γιατοό καί βάσκαλο, νή ποΰ .-ΐολίι γρήγορα έξαντλήιθτρ'ε φύση, ποϊ> είναι ή πηγή καΐ, τύ ξε
«αί ό συγγραφέας τού άναγκάοτη κίνημα τής ξο)ής.
κε., ΰστεοα άπό λί* ο, ά 'ύ Ογ.λλϊ] Τα Οοινό, είδικά. Έκεί φιισαίΐ
σί δεΰτερη 2κδο»ττι Π1ΙΚ21. ενας άλλος άέρας, ό άέρας τή-,
'.κηλοΰθησε στά 1966 μιά και λί-Γ>εντιάς, πού κοϋθαρίζει τό αΐι,,,
νοΰργκι έ'κδοση τοΰ Λαγκαδι,Ύθϋ ναί δυναμώνει την ψι»χή. Ποϋ μ'
Στρατολάτη, «Τα αγια χώματα», ένα κρεμμύδι καί δυό έλιές, χό-
αέ όκτώ θαυμασία ήθογραφικά δι νει τραγούδι τίς μπόρες κ«ί τ!ς
ΐ|γήμι/Γα, γεμάτα πΟΛο, άνθριοπιά θύει>.λες, τα 6άσανα καί τα ντέΌ '
«αί άγάπη άγνή, αγαπη μεγάλη ιιττ. Αΰτύς ό άερας ά,ναψε τήτν
Ινοστολγική γιά τόν τθπο πού εί- χλεψτουρι.ά τοΰ 21 καί ιμαζί, μέ
δέ τύ πρώτο φως τής ζωής καΐ το άθά»/ατο δημοτικό τραγοΰδι, |
.τού τα π«ιδι«ά τού χρόνια τά;η- κανε νά βροντήξουν τα καρΐοφί-
σε στά χώματα αύτά, μέσα σέ στι λια τής λεφτεριάς. Μ' αυτόν τόν
νμές σκλη^νς, φτώιχειας και δυσ άέρα. στεριώνει καί πλαταίνει ιό
τυχίας. «Τύ άραποσίτι τής θεο σϊσθημα, σάν κάτι δέλτρα ποΰ οί
ιιηνίας», «Ή ψι^χή τοϋ Σβόμπι- ζώνουν στίς πέτρες κι' άναπάντί
οα» ναί ό «"Ηλιος πού τόν λέγα- χά γιγαν τώνονται κι' ύψώνονται
νρ: Μάνα», «Μάνα σέ ψηλή κορ άγέρωχα πρός τόν ονρανό.
τρ'μ, ε·[ναι τ<» πιΛ όαορφα διηγή- Στόν λεβέντη ξεχειλίξει Α , ιιατο πού 2χο> δ<η6άσρι, στά τι- πλοΰτρ; τής καρδίας. Κι* &ν εί- ί /ειπαΓα αύτά χρόνια. Μύνο Ινας ναι φτωχύς δέν ϊχη μικρότητες ] Παπαδιαμάντης θά μπορούσι- νά κ1* άτενίζει τή ζωή άντρειωμρνο;. ι γράψη τέτοια άριστουργήματα. Δέν σκότει τύ κετράλι στήν («ό | 'ίαί τώρα έρχόμαστε στύ και- φοδερή στιγμή, άκόμα καί στό &ά νονογιο 6ι6λίο τον Χρίστου Νι- νατο. Τύ μεσουράνημα της λεβίν κήτα Στρατολάτη ποΰχει ΐον τίτ τιάς είναι τα νιάτα, γιατί 6ρ,'- λο «... Καί τα δουνά λεβρντε:»" σλονται σ' άρμονία τό κάλλος Ι "Ο.το); κα·, στά προηγούμετα της ψυχής καί τοΰ σιόματος. Μά (πϋλία τίτι, ό συγγραφέας, δίνει κι' αν τύ λ^ουλούδι τής νιότης 6'ά ολη τή δνναμη τής ι|»ι·χής καί ζϊτοι νά πείση, ή λετϊεντιά τ?1ς φν τής σ^έψης τού στύ νά παοονσιά χής κρατεί τόν άνθό της ώ; π'ι ση όλοίΐώντανη κι' άνάγλυφη τη ϋαθειά γεράματα καί ζτ| πέοα γ. ■ ζιοή των άπλοϊκΛν άνιθοώπιον. άπ' τόν τά<ρο. μέ τίς χαρές καί τί; λύπες τονς, Τό ΰουνη,σιο χωριδ, μέ την1 η- μέ τ!ς στερήσεις άκόμη κι' αύτοϋ νέχειά τού, την Ισόδια πάλη γιβ Ι τού ψωμιον, καί τόν άγώνα τους ίνα κομμάτι ψιομί, τή 7^ε6εν·Πα γιά τή δημιουργία μιάς άνβρο):τΐ τού. "Οποίος ξεμακραίνει άπ' :ιΰ νώτερης ζήσης πολεμώντας α' τό, νκοθει πικρό τό νερό τής ϊ· ,όλα τα στοιχειά χής φύση;;, πο>. νιτιάς κι' δς γεύεται τό μέλι «αί
/ές φορές, μέσα στίς κακοτράχα τύ γάλα της. Μέ τόν καιρό άνά
λες ρειιατιέρ καί τ' δγονα πετοώ 6ει μέσα τού ό πόβος τοβ γυνι·
ΐη χωράφια τους. σμοΰ στ' αγιά τού χιάματα, κοντά
Ι Λ^ητοια διηγήμιτα ϊχ<·ι ιι> στοίις 6ουν"ησιους άνβρώοτους, ποί'
ν.αινοΓργιο τού αύτό (Ίι<>λίο, ι ό μ' κν(ΐ άλάθευτο ϊι<ττικτο θρντκηιι έ"να καλλίτερο άπύ τ' δλλο. Ξεχιιι νι την εΰτυιχία μ£σα στό χτ3ίθ(.; ρίζουμε, 6μο)ς, «Τ' άχνάρια τού — 'Η μάνα, δίνοντας τή μπον 'ΙΙατέρα>, τόν «Ανήφορο τής 7.ι τικιά, την άνάσα καΐ, την ψνχη
, ϋεντιαξ» καί τύ «Μιά πλοοχειοιπ της γιά τα παιδία.
,' μ-τομ.-ίϋταλενρο», ποΰ συγκινοθν — Ό π-αιτέρας, άτίλβιιοτο ι·«
(Λαθύτατα τίς χορβές τής άνβηιο χθο, φροντίδα καί Ιδρωτα.
.-.ν)|ς ■/.κρδιας. Τα φΐτοϊχι/χά ΤΌνς σπίτια βεν
'Λ λλά γιά Λά νυιώσυΗ.ϋ «αΛ,/ί τα σκοτεινιάζει ποτέ ή κακομοΐι,Μα
ΐερα τύν συγγραφέα, θά πρέπεΐ καί τα φΐοτάει πάντα ή πίστη κΐ'
ν<ι πάοουμε ενα μέρος άπό τό Προ ν στοργή. Μέ«τα στά ντέρτια τονζ . Αθγικο τον σημείωμα, ποΰ είναι εεχύνεται πολλές φορές τό τοο- Ι νπί τό «Πιοτεΰο) ιου στή λεδεν γοΰδι άπό την καρδιά, σάν τΛ τιά^: 6οΓ<σε·ρό ν°ρύ άπό 6αιθιά τονς 6οιι Μετατροπή ΰποθήκηζ ίπί άιι νήτου Σοφίας καί Εύιττρ. Λ., νοπούλον κατοΪΜον Μνρίνης Λή μνου. Περί έγγραφής Β' ύ;ιοΟή;:7|, ίπί Λκινήτον Ίιοάν. καΐ, Άγγ. Κ«6οι·ξή κατοί.κο)ν "Αργους. Πρριορισ'ΐιοϋ ΰπο'θήικης επ! ΐίκι νήτοι1 Φο)τ. Μιχαλακοπούλου κα -Γΐ/ηΐ' Με·γπ,λονπόλρο(, Άηκα δίας. Περί έγκρίσρο)ς κτήοειης ν ο. ν έκτάσπον υπό τίΛ· οίκοδομωαϋν 5ΠίΙΩ /Κ1 *νϋ) λαμδάνουν οί άπόφοιτοι τοΰ ΠΓΘΑΓΟΡΑ ώς πρώτον μ1.· II Μ11 σμόν. Είναι περιζήτητοι άπό τί; μεγαλύτ,ερες έφοπλιυτ'.κές έταιρί»:. ΣΧΟΛΑΙ 1. ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΝΑΓΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΛΥΤΙΚΟΥ- (Ή πρώτη στήν Ελλάδι ίδιωτική) Φοίτησις Τριετής. ?. ΝΓΚΤΕΡΙΝΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΓΤΪΚΟΓ {Φοίτησις Τετρχετή;). 3. ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ίΦοίτησ:: Τετραετής). 4. ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΡΓ. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ (ΆρχιτεκτονικοΟ Πολ-.τ·ζοΟ Μηχανικοϋ) Φοίτησις Τριετής. 1. ΝΥΚΤΕΡΙΝΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ - ΗΛΕΚΪΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ (Φοίτησις Τετραετής) Οί σπουδασταί τοϋ Πυθαγόρα ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΓΝΤΑΙ υπό τού ύπουργείου Έθνικής Παιδεί- '.ς κα'. Θρησκευ·.·άτων. Τυγχάνουν ΑΝΑΒΟΛΗΣ διά την άποπεράποσιν των σπουδών των. 'Η ύπηρεσία των μαθητευο-μένων είς τό Μηχανουργεΐον — Ήλεκτροτεχνουργείον τής Σχολής ύπολογίζεται είς τό διπλάσιον. Ό ΙΙΥΘΑΓΟΡΑΣ ^ναγωνίζεται τίς μεγαλύτερες Εόρωπαϊκες Ναυτικές καί Τεχνικές Σχο- λές. ΙίΡΟΣΟΝΤΑ Ε1ΣΑΓΩΓΗΣ: Οί Ιχοντες Απολυτήριον Δημοπκοΰ Σχολζί^ ή Ενδεικτικόν ', Άποδεικτικόν οίασδήποτ; τάξεως Γυμνασίου ή Εμπορικάς Σχολή; Αημοζίο^ ί) Ίδιωτικοϋ, κα- τατάσσονται είς άντίσ-,,οιχον τάξιν καί τμήμα. ΟΙ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ άπό τα Γυμνάσια καί τάς Εμπορικάς Σχολάς, γίνονται έπίσης 3ξ- κτοί. Οί μαθηταί τής 6ης Δημοτικοΰ Σχολείου ΕΙΣΑΓΟΝΤΛΙ ΑΝΕΥ ΕΕΕΤΑΣΕΩΝ. Η ΣΧΟ¬ ΛΗ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕ1ΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ: Λεωφόρος Βασιλ. Κωνσταντίνου 42. Δημο-.ικόν θέατρον ΣΤΌΝ ΠΕΙ¬ ΡΑΙΑ, καί Άριστοτέλους 38 πλατεΐα Βά'3ης ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ -'ΓΗΛΕΦ. 478.109, 423 360 422,500, 822.147. ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ — ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΓΓΡΛ- ΦΟΜΕΝΟΓΣ ΜΑΘΗΤΑΣ δίδονται ΔΩΡΕΑΝ βιβλία, έργαλεΐα -/αί σχολιχή τσάντα. Προσοχή στό δνομα καί στήν διεύθυνσιν: ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ. ομοΰ «ύπαλλήλων Γ' κατηγορί- ας Δηιιιοσίων 'Τπηρε.σιών» Συν. Τ Ι. Ε. είς θέσιν Σκάριπιξα καί Φούσα τή; νήσου Πόρον - Πει¬ ραιώς. β. Οίκοδομιικοΰ Σ υνεταιοισίμοΰ «ΔΓ,ιιοισίων 'Τπαλ-λήλιον Νομοϋ ΦθιωτιΑος» Συν. ΠΕ είς θέσιν «Κρυαμ'δορ'ό» πα'ραλίας ράχειον τοϋ Χ'μηϋ Φθκότιδος. γ. Οΐκπδομικοϋ Σ υνετοαρισμον νΗ ΘΤΜΕΛΗ» Συν. Π Ε είς Βίσιν «ΟΞΤ - ΓΡΑΒΑ - ΜΠΑ- ΙΤΑΝΤ» Γα/Λταικίοΐ' — Κοριν Οίας. "Εγκρισις διαθέσε'υις πιστώσε ως δρ. όΟΟ.ΟΟΟ δι' εργα ΰποδο- μης είς οικισμόν ΗΛΙΟΒΟΤΝΙ 12Ν Νομοΰ Πρεΰίζη;- "Εγκρισι.ς εφαρμογήν συμπλη- οοματικοϋ ίττεγαστικοΰ «ρογράμ ματος διά 17 είσέτι οικογενεί¬ ας ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ Νομοβ Π«- 'Επιστροφή άχρειι>σττίτως κγ'
ταδληθέντων ποσίον (Ήτέρ Κ*φ.
."! τοΰ παρά τή ΕΚΤΕ Λ)σμοϋ
Λ. Στέγης έναντι τιμήμα,τος ά-
κι;νήτοΛ·, λΟΓγω ',άνα%λήσΕως της
παραχο)ρήσεως έν σΐΛ·όλ<ο δρχ. 3.317. ΤροΛοποίησις πρ)σιμοΰ ίοό- δΐον κα· έξόβο)Λ· τοίι παρά ιή ΕΚΤΕ Νοιμοϋ Λ. Στέγης. "Εγκρισις διαθρσεως πιοτόιΐρ- ος δρχ. 287.000 δι' επισκευήν 7 Λδιτίΐθίτοιν οι'κυμάτ(ον ΛΟΤΤΡΟ ΤΟΠΟΤ Νομοΰ "Αρτης. "Εγκρισις δανειοδοτήισευις δι ', καιοΰχωΛ· στεγάσεος μεμον<ομέ- νιον πληγένττον έκ πυρκαϊάς. ΡΑ'ΓΝΑ. Δ·ά το πΐύσι- μην των ΟΙΝΟΒΑΡΕΑ1ΩΝ Κα&αοΙζει, λαμπιχάοει, άπο λνμαίνει, άφαιοεϊ τί; &σχη· μες μνοωδιέ;, Τό κυτίον δοαχ. 12. Χημ-είον Λαγούδη Σωνοάτους 14 ΐηλέψ. 521. 275 Τ.Τ. 112. Ί'ί κάνει τύν άνθριοπο τοΰ 6ον νήσιου χωρίου άνίκητο στόν πόλε· ιιέ τή σκληρή τον μοιρα; /ούς...». ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ ΣΧΟΛΗ ΚΔΛΠΑΚΑ ΓωνΙα Τιμοθέου — Δαμάρεως ΝΗΠ1ΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜ1ΚΗ— ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ Ιδρυθείσα πρό τεσσσρσκονταδιετίσς Αριθ. τηλ. 751 886 καί 751 866 ΑΙ εγγραφαί ήρχισαν ■■ ΤΑΑΙΑΑΙΟΣ ΠΑΝ. ί ΪΟΦ. ΜΠΟΥΡ* Άνεγνιορισμέναι υπό τοΰ Κράτους Αριθ. Άδειών 64632)1954, 82091) 191!1>, 12(5370) 1967
Τεχνιιι α Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουβών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικ.ών, Συγγραφεύς, τ. 'Επιμελητής έν
τψ Πανεπιστημίφ Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής 'Εκπαιδεύσευ)ς είς
την καρδίαν των Αθηνών
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολιονοϋ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολο>νοϋ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ·
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδύς Πειραιώς 46 καί Κολυ)νοϋ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τηλ. 548.408 καί 525.188
ΑΙ ΑΣΦΑΛΙΙΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
Ή αναγγελθείσα καί μ
την παρελθούσαν έΛδομάδα κυβεο
νητική απόφασις περί επεκτάσεως
τής υπό τού Κεφάλαιον Άηιτιι
«όν έξαγωγικών πιστώσε
παρεχομένου άσιραλιστική; κα
λφς .<"ί είς τοΰς καλουμί νονς έιιποι>ικούς κινδύνους, αλή>
των ΛφΓΐλΛμίνων «Ι; πολιτ κου:
Χόγονς ή καταστροφάς, δηλ Ίδη
ρΐς τάς ΛιακινδυΛιεύσεις τοιί πι-
(Πιιιίοι' έκ τοϋ άνοξιοχρεΌυ τού
όφιιλέτον τής ίξαγίογυκ,ης πιοτό
οειο;. ποοσδίδει ιδιαιτέραν ίπικκι
μοτητα εις την ϊκιθεσιν ΐπί Τα>
ηΐΛραγμένοιν τού άντιστ οίχου
ΚρετανΗκοΰ «"Εξπορτ Κοίντιτς
Γχαοαντή Νττμτάρτμεντ», βιά την
περίοδον 1969—70, ή όποία εδη¬
μοσιεύθη πρόσφατος;.
Ό όογ<ηισμός έγγυη<ιεοιν ί^ί των εξαγωγικόν πκττώσεων τής ΒρΕΐαννίπε είναι κρατικόν ϊδρυ- μα, ασχολούμενον μέ την ηαοο- χήν άσφαλίσεος είς τοΰς Βρεταν νονς έξαγωΎεϊς, έναντι των *ν μοτέριογ κηδύων των ύπερποντί (,« πΐι>λήσεών τον καί ίγγυάται
ίΐς χάς πιστοδοτοΰσας τους έξ'/-
γωγίϊς 'Γραπέζας, την κάλυψιν
των κίνδυνον έκ τής τυχόν μή
έχπληρώσεος των νποχρεώσεονν
τού τρττοφειλέτου.
Ό κνκλος εργασιών την Όρ-
γανισμοΰ ηυξήθη, διαρκούσης τής
οικονομικάς περα>δον 19Κ9 — 70
χατά 11%. Μόνον κατά τό τελευ
ταΐαν τρίμηνον τής πρριόδου αύ
τη"; ό τΐϊοος άλήλιθεν είς τό &εν
,ικοηγουμένον ΰψος των 52,4 δι<τ. 6οχ. (728 έ/ατ. £) κ.αλνψας τό 33% των συνολικήν Βοεταννΐκών £ξ«γω·γών. Κατά την οιάοκιιαν ιης εν λό νι» ί,ιησίας πρριόΑου, ή ά£ία των νεων άσφαλιοτικω'ν έργασπΐνν, .τού έπραγματοποίηρεν ό Όργανι ομό; ηυξήθη Λπό τό {τψος των 2 802 νκιιτομ. £ είς 2.469 έκατ. καΐ ή καταβάλη άσίταλΐστρονν «·, των εργασιών αυτών «πό 10,6 εχατ. είς 16,1 έκατ. £, ίνω τύ ίκδοθέντα άβφαλιστήρΐα συμβό «,ίιΐα ηυξήθησαν άπό 12.403 είς 13.009. Τα άσφάλαστρα εργασι¬ ών, χαοακτηριζόμενα ώς «έθνι- ντΛ ένδιαφίροντος», ηυξήθησαν ίπαβίρώς άπό 5,4 έκατ. £ είς ϋ,4, αν καί ή άξία των καλυφθή «ών .τιβτοΜτεον, διά τοθ λογηοΐα «μοί! αυτού παρέμεινεν είς τα στα βερα ίπίπεδα των 227 έκατ. 4,. Ί'δ σύνολον, έν τούτοις, τοϋ πλε ηναοϊιατο; ποΰ κατέλιπόν οί δύο λογαριασμόν, ανήλθεν εί; 22,6 ? χ«Τ. £, άντιπροσωαεΰον αΰξηοιν. •Ίΐιχα 9,2 έκατ. "έναντι τής προη. γοινένης ίτησίας περίοδον. Αί τραπΐζικαΐ, έξ άλλον, Λΐοτω σης ηρό; τούς Βρεταννούς ίξα γιογεϊς, αί οποίαι έν^ιλύη;βηοαν υ 3ΐύ έγγυήσεων χοΰ "Οργανισμόν ηυξήθησαν κατά 31% είς τό ΰ- ψυ,, των 51β έκατ. £, κατά την Ίερίοδαν 1969 - 1870, ένώ αί ου νολικαί τραπε^αΙ χοηματοδοτήΓ ΐι,, αί Λβτοϊαι έκαλύφθησαν, κα τα διαφόρους τράπους, υπό τοΰ Βρβταννικοΰ ΌργανΐΛΐμοϋ άσ-φα λίσκυς τών πιστοκΐΈθ)ν άνήλβον είς 729 έκατ., ϊναντι 545 έκαίΐ· ϋ τής περίοδον 1968 — 69. Τό ήμισυ των καλκρ0ε»<τώ·ν πχαχύκκ «ιν ίΐνα», διαρκ,είας 2 έτών καί; τό υπόλοιπον αφεώρα μαικροπροθέ- τμονς Λΐβτώσεις, πρός 5,5% έτη σίιοί. ίίατά την διάρκειαν τής τε- 'ρνταιας έτηοίας περιόδου 6 Όο γανκΐμός κα,τέχττη δυνατόν νά. χά :*Λθώσ'η τοϋς ΐΐερΊοριοτμούς διά την κά,λνψιν π«ΐτώβεο>ν πρός ώς*
σμένας άγοράς, ιδίως δι* έξαγο)-
νωάς πρός Ίνδονησίαν, Σιέρρα
Λεύνε καί Νιγηρίαν. Συγχρόνως
τα άσφάλκϊτρα διά την Βρηζιλί
ιΐν, την Κοΰβαν καί τό Κογκό
(Κινσάσα) έμ,ει ώθησαν, ένώ ν-
Λεγοάφη σιιιμφωνΐα μέ την Ήνω
«ίΛ'ητν Άρα6ικήν Δημοκρατίαν,
6άσ·ει τής οποίας εμειώθη τό ΰ-
Ψος των άοτοξηιμιώσεων, ποΰ έ-
ίΐλήρωσεν 6 Όργανισιμός, ώς άπο
ίέλεομα τής καθυστερήσεως άτιο
π.ληρωμής Λΐστώκτεων, υπό τής έν
Λόγα) χώρας.
Τέλος, κατά την διά(?κ«αν τής
^Γν'Λ0«υ 1969 — 70 έννέα περι
ητοητκι: παροχής πιστώσεοη' ίτυ
χιΛ' ργγνήβεως {«τό τού Όογα-
ν«ηιον ί>πέρ δανείιον ΰψους 52
Γκστ. £, διά χώρας τής Νοτίου
Άιι.ερΐ4ίής, Βορειον Άφρι«ής καί
Άνατολιοιής Εύρώπης. ΟΙ έν λό
γ υΐ ν^οι «Λΐστιατικοί 6ίανλοι» κα
τβστησαν εύκολιοτέραν την 6ι«-
..ιηι-ϊμάτευσιν μεταξϋ των έν λό
γω ίοτερποντίων άγοραβτων κα!
ΐι»ν Βρεταννών παραγωγων και
ένίσχυσαν τάς προσκαβείας των
έ
ΚΑΠΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
οήΛεων, νά διευριύνΛυν ι ήν Λγο
ι.·άν των ,τροΐόντων τιι)ν είς τύν
κόσμον.
Ή άβφαλιστικη κΛλυψ ς των
έμΛορΡίων «ινβύνων υφ' ίνθς
Κοατικοΰ Όργανισμου ' «αρέχϊΐ
είς την Βρ*ταννία'ν, άλλά κα(
είς εκάστην χώρ«ν, ή όποία βά
ηοΰνατο νά ήοθετήση τόν θεσμόν,
την δυνατύτητα
(.)?» ενός μεγάλον
ποογηααματος, άποτιρλοι«μένου ιί
πό ΛΛήθος μικρίδν σιιμβ<^·α'ων πωλήβ«ον> δίχο; οί έΜτεδθεν
δυσχεοεΐς όροι χοημ«τ('ΛΟΤΤ1(Λ
ως νά καθΐστοϋν την επιχείρησιν
δύσκολον. Αύτη κυρίως εΐνω ή
προσορορά ενός τοιούτου δργαΛΊ
σμοΰ είς την οίκονομίαν μι&ς χω
σεων «αι τή;
γαι ήσαν έκτάκτίος δυσχερής, αν
μή άνέφικτοι, λόγιο των γραφει
οκρατικών βιατυπώσεων καί τής
ίξαιρέσεώς των έκ των έξαγω/ι
"ών κινήτρΜν τά όποϊα ηϋνόουν
μονον μεγάλας έξαγωγάς. Πρός
τοΡτο απαιτΓΪται ή επέκτασις τής
^αφής των βιοτεχνικών επιχ°ι-
Οήβεων μετά των Λνά τδν κό-
°ί*ον ίίβικών εΐσαγωγι/κων οΐκ'ον
*α^ μεγάλο>ν συγκροτημάτων κα
ταστηματΜν, εΐβικευμέν ών είς την
*Οο)6ολτ|ν «αί διάβασιν «ιο/ΐίχνι-
*δν προΐδντων πάσης κατηγορί
α?· Ε{ς τόν τομέα αυτόν τδ *Ε
«ιμεληττίριο-ν έσημείίοσεν άξιολό
Ή δλη προσπάτΤεια 0ά ονο^η
ματοποιηθή Ιτι περισσύτερο βιά
τού καταρτιζόμενον υπό τοϋ Έ-
πιμελητηρίου ΒιοτβχνικοΟ 'Εξα
γωγΐκοΰ Μητοώου καί εΐβίκών π;
νάκων οίκ.Μν εξωτερικόν.
Τέλος, δ κ. Βογιατζης «αοοτριι
νει όλονς τούς βιοτεχνικονς κ<α δούς όπως μιετέχουν είς εκθέσει., ν.αί λοιπάς έβίδηλώσεις αί οποίαι ποοκαλονν τό ενδιαφέρον τού χο. ταναλωτικοΰ κοίνον. Χαρακτηρι- στικώς άνέφερε τάς ήργα·νοι>μέ
νας εκθέσει; παίγνΐϊίίιον καί ί*ι<ιι ξών, ροΛτοποιίας — θαπτων 'Ελλάβος. ρρβς, τφν ίμποριβιων Ακη.λονθων Χαΐ σνμβοΐ)λύ)ν των Ιλλπνικιΰν ·ιρεσ6εκι»ν, οί όοτο^οι καΐ το ί- νημ,ιρώνοιιν επί τί|ς εκάστοτε μ των 6ιοτβχνιικωΛ« προϊόν- Η; τα; οιαψόρονς Λγοοάς εξωτερικοβ. ΤΠΟΤΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΙΘΙΟ1ΙΙΑ3 ΕΙ2 ΤΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ό εύρκτκύμενοξ είς Αθήνας ύπουργάς - βιοικητής ττ]ς Έθνι- κίϊς Τραπέζης τής ΑίιθιθΛίας κ. Μενασσέ Λέμα, εγένετο δεκτός νπό τού διοικητον τής 'Εθνινής Τραπέζης τής Ελλάδος κ. Άχ. Κομννοΰ. Κατά την πραγματοίτοιιι θεϊσαν σιη'άντησιν αντηλλάγησαν άπόψπ; επί διαφόρων τραπείι κων καί οικονομικήν θεμάτων α φορώντιον τάς δύο χώρας. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΡΑΧΜΗ ΕΙΣ ΤΗΝ Ιην ΘΕΣΙΝ Ή έλληνι,κή δραχμή ί(»υ*σκΕ ται είς την πρώτην θέσιν μετα ξΐΐ δλίον τί)ν νομισμάτίον των Λ νε.-ΐυτγμένΐον χωρό") τοΰ κόσμον, ο πό απόψεως σταθερότητος τής (5 γοραστικής της ύξίας. Είδικώτε ρον τό 1969 ϊνανΤι τοΰ ^του, 1959 ή δραχμή υπέστη την μι- κροτέρον απώλειαν άγορασττκής δι^νάμεως κατά 17% ήτοι 1,9% κατά μέ<*ον όρον ετησίως. ΝΕΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΕΩΣ ΤΟΝ ΚΑΠΝΩΝ Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ 'Τά τελευταία χοόνια .τολλοί παραγο)γοί, ώριοιμένωΛΐ περιοχήν της Ελλάδος, χρησιμοποιοΰν, για την άποξήρανση των καπνών την;, τα νάυλον οκιφανή καπΛΐοπανα· ΙΙϋάκειται νια καλύΐϊματα, άπό τή τλαστική ΰλη «Πο.λυ6ινυλίον>, πο»'
καταορκενάζει ή έγχώρος Βομηχα-
νία, μέ είδικές πεοιμετοικές καί έ-
σωτερικές ένισχύσεις καί πλαστι-
κονς χαλκάδες ιιεγάλης άντοχής.
Τα πλχιστικά αύτά καλύμματα μέ-
νοι·ν μόνιμα πάν<ι> βτά χιορικά ξη
ραντήρια ίκρεμανταλάόες). Άπλϋ')
νονται περίνΤθΐ» σάν τα πάνιννί. 8η-
λ<ΐιβή σέ σχημα βίκ-λννης στέγης. Ή ζέσττι στά ·νάνλον (τκέπαστρα είναι μεγαλύτερη ΐκείνης των πα- νινων καπνοπάνων. Λιαστρα "α- πνοΰ μ έ καανόπανο πλασηκό «Πο- λνοινυλίου*. Άπό προσωπικές ιιας δοο«μενς βγαίνει τό συμπέρασμα, πώς, στά νάυλον καπνόπανα. τα καπνό<ρ«λ- λα ξηραννονται 2-3 μέρες γρηγο- θώτεοα. Παίονουν μεγαλύτεοο 6ά- ρος, «αλύτερο χρώμα καί άποκτοΰν γενικά καλύτερη ποιότητα άπό τα καπνά πού ξηραίνονται στόν τίλιο. Άκόμα, περιορίζονν την μωσαΐκτι (κοινώ; γράμιιατα) σέ ποσοοτό χαμηλότερο άπό καίτνά ποΰ ξηοά- θηκαν στόν ήλιο, καί Ιδίως βτά πρώτα καί δευτέρα χέρια. ΠροΦυ- λάττοΐΛΓ τα καπνά άπό τό σάπισΐια. άπύ την ξαφνικ.ή βροχή, την δοο- νύχτας καί την βννΐγή | κακοκαιρία. Είναι έ>.αφρά, γερά.
Ιρθηνά , άδιάδροχα καί ενκολοαε-
ταχείμιστα. Γλυτώνουνι τόν παοα-
Υοιγό άπό την έπιφυλακή καΐ, την
ΐΐνχνή άπασχόληση γιά δοτλωμα καϊ
μάζεμα όπως συμβαίνει μέ τα πά-
ντνα καπνόπανα. Βαστάν πολλά
χοόνια. "Αν σχιστοϋν ή τρυπήσουν
μπαλώνονται μέ είδυκή κόλλα καί
μβΐαλώματα «ού κνκλοφοροδν στό
ίμπόριο. "Ο-ταν τελειώση τό ξέ-
ραμα των καπνών καί 6ά μποΰν
στήν άποθήκη τα πλαστυκά καίτνό-
Λανα, δέν χρειάζονται καμμιά
I-
διαίτερη σνντήρηση ι,άερισμό, τάλκ
κλΛ.) παρά μονάχα νά προστατευ-
θοΰν άπό τα ποντίκια, πον μπορεΐ
νά τούς κάνουν ζημιά. Έπίσης ή
Λεϊρα Ιβειξε καί τα πολνχρονιθι
πειράμαιτα άπέδει|αν πώς τα πλα-
στικά καπνόπανα είναι, άνβεκτιι«α
στόν ηλίο, στόν δυνατό άέρα καί
την 6ροχή. Μόνον τό κοφτερό χα-
λάζι μπορε( νά τα τρνπήση άλλά
ή περίπτωση αυτή είναι σπάνια.
υπό
Κ. Παρασικίυοπούλου
Γεωπόνου — Καπνολόγου
Τοΰ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΤ
ΠΟΙΟΣ ΚΕΡ4ΙΖΕ! ΛΠΟ ΤΙΪ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ;
ΑΗΗΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΩΝ
#έβεται είς γγΛβιγ *φΥ 4ίιν
«ί<»αιν Έταιοί,ών καί Εται9βιώγ *ΰνης ότι δ'άηοφάθΒωΐ *οϋ κ. ' «Λ' αριθ. 6(5318)4%26 τής ^Ιψ ♦εία,ς είς τό ύη' αριθ. 960)23, (ΑύΙ Άύ Έ»ιΛψ) &0 ψ- (ΑύτΙοψ Άνννύμων Έ%αιο»ιΛψ), &0& *βι νά σνκχΐσωσι Λημο<π*ύονθ*ι εγκύρως τάς 0λή ώ Γ Σελε**»»· κβΐ «*β // Σοβαρές άμφιβολίες έκφράξονται γιά την χρησιμότητα τοδ «θεσμοΰ» Τονωτική Ινεση γιά τά έμπορι .ά καταστήματα άποτελοϋν τά δύο είικοσαήμερα των έκπτώσβων πού Ιχουν άπό χρόνια καθι,ερω θή τόν Φεβρουάριο καί τόν Αΰ- γουστο γιά την ρευβτοπσίηση των άποΐθεμάτων των έμπορικών μο νάδων. Ή τόνωση ιπού παρέχει στά καταστήματα ή περίοδος αθ τή αναφέρεται κυρίως δχι μόνο στό γεγονός δτι, μέ αήν δΐαδικιΐ- σία τής προσφοραί αγαθών σε. χαμηλότερες θεωρητικά τιμές αί ξάνεται κατά 'ένα άξιόλογο πό σοβτό ή κινήση καί, ό «τζΐρος» (<τά καταστήματα, άλλά κυρίως στό δτι παρέ'χϊται ή δυνατδτης στοΰς ϊμπόρους νά διαΘέΌυνν στην κατανάλωση ϋστω καί μέ μι κρότερο περιθώριο «έρΐδους όντα ποΰ τίς περισσό.τερες 0Ηλή<,6ις «ών Γ·ν. Συνελεν*» σ*ιούς των διά τής οίκονομικ^δ /*«« ^"Ζ^λΖΧΤ' ΙΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜΟΣ», ώς Ιγένε,ο μεχρι τούοε διά «ής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ» πρό τής σνγχι»**ύσ»ώς ■»!«· ς ψ^, θά ήσαν παθητικά γιά την ?πι χείρησι, εάν αυτή δέν απορούσα ιμέ κάποιο τράπο νά τα βιαθέσΐ). Αύτό άφοοά πιό πολύ στό. ένιβύ ματα καί γενΐκά τα προΐόντα πού άκολονθοϋν μιά κάποια μόβα, λ& ρά στά διαρκή καταναλιοτικά άγΐ θά, τα όποία. μπορεΐ μέν άπό τον ένα χρόνο στόν ίίλλο νά τελίΐο- ποιηιθοΰν χιορίς ομως καί, ν ά χί σουν «αί μεγάλο μέρος άπό την έμιπορική ά%ί<χ τους. Σέ γενικές γραιιμές γύ<)ω ά)το τόν θεσμό των έκπτώσεως παΐ τής οΜίθπιιιάτητος πού ίξνπηρβ τοΰν στόν εύρύτερο χώρο τον έμ πορίον ίυτάρχονν άΛληλοσνγκρο<·ό ιιενες άπόικις δχι τόσο γιά τό -τι*· ■ττημα στήν κα'θεαντό μοιρφή τον αλλά γιά την διαδικασία ποΰ ά- κολουθεϊται κατά τίς «εριόδουι, τής έμποριικής αΐχμής των δύο εΐκοσαημέρων τον χρόνον. Τό έμ ποριο κατά τις περιάδους αΰιές ά.ιοκτά μιά εύχέρεια γιά την διά θέση των προιόντοιν ταυ. Ή άν- τικειμενική διαπίστ<ι>ση δέν στη-
ρίζΐται μόνο στό δτι τό καταΎα-
λωτικό κοινό Ιχει λόγω τής φαινο
μενικής σι>ιιπιέισεως τοϋ κόστονς
των προϊόντ(ιηι μεγαλντερη δυνιι
τότητα έπιλογής γιά τίς άγορές
τού, άιΑ.Λά στό ότι τόι «μπόοιο ά
μιά πολιηκή ποΰ ϊχει άντί-
κττιπο στήν μάζα τής καταναλώ¬
σεως. Είδικώτερα ή ΰποχοεοιτινή
άναγραφή των ποσοστων των {κ
πτώσεων μέ τις παλιές καί τί?
νίες τιμές πού ίχει επιβάλλει τό
'Εμπορίου σέ ί)λα τα
καταστήματα πού άκολονθοϋν τα
έποχικό αίτό σν^τημα
μιά ψυχολογική
στό κοινό πού ϊχει μέ τόν τρόίτο
αύτό την ίντόότΐωβη 8τι καλύπτει
τίς άνάγικες τού μέ λιγώτερα λρ.-
πτά. Ή έηύπωση αυτή δέν εί¬
ναι άπόλυτα ίπιφανηαχή. Β
«άποια 6άση, Λλλά δέν είναι β
πιος άποδεικνύειται άπό τα γεγο-
νότα καί άπόλυτη. Σι*γκεκριμένα
εχει δημιουργηθή σέ μιά μερίδα
τοΰ κατανχιλωτικοΰ «οίνου ή έν-
ττΛωση ότι οί παοϊχόιμενΐς έκπτώ
σεις είναι αλασματικές καί, «'ίτι
τό έμπόριο ποοσ<ρέιροΛ·τας μειωωέ νες τιμές στήν κατανάλ'ιχΐη ρευ- στοπσιεϊ απλώς τα άποθέματά τού, περιορίϊοντας τα ποσο-στΛ των κερδών τού πού θά άπεκόμι ίε εάν πολονσε Ινα καλοκαιρινό φόρεαα τόν Μάιο καί δχι στό τε' λος τής έφετεινης περίοδον. 'ΙΙ αυτή πον Ιχει 6ρή άπηχη ση σέ ενα μέρος τοΰ άγοραστι«οδ ΰ δέν άντΐπροσωπεύει ό τίς διαθέσεις τής καταναλώσεως άπέναντι στίς ήμέρες των έκπτώ σεοιν. Τα ιδεδομένα καί οί άριθμ,οί άποδεικνύονν ότι ή κινήση στά κα ταστήματα κατά τα δύο είικοσΛή μερά είναι σημα·τικά ηύξημένη σέ σχέση μέ τόν «τζϊρο» πον ά- ναπτνσσεται στίς «κανονικές> έα
πορικές περιάδ,ονς. Ί^ιαίτερα
γαλύτερη κτντκτη παρουσιάζεται
στί; έκπτιίκΐεις το» Αργούστου
δομένου δτι κατά την έποχή α'ότή
τό κοινό βχει κάπως έννσχνμένη
την άγοραστι-κή τού δύναμη. Αν)
τό άφείλεται στό γεγονός α% {>
Αύγουστος φ'αι ό μήνας τμυ ά-
δειο*ν καί, ή «αταβολή βτοίις έρ-
γαζομένονς τοΒ σχε.τικοΰ έπιβ,όμα
τος αύξάνει κατά 50% τουλάχι
στον την άγοραστική τού δΰνα
ήΛ1 πληρωμή τοθ 18ου μισθόν,
Τό δωοο δμως έξανεμίζεται σέ
έορταστικές προμήθεΐίς μέ συνε¬
πεία λόγω τής καλΰψεως των ά-
να·γικώΛ· τοΰ κοινοΰ στό μεγαλΰτε
ρο ποσοστά τονς κατά τίς ήμέρες
των έορτδν — πον ή έμπορική κί
ντρση αϋξάνΐται κατά 60 - 80% —
νά μην ΰπάρχουν κα^ μεγάλα πε
Οΐ'θώρια γιά τίς άγορές τόν Φγ-
(ίνουάριο. Χττ|ν σχετιική στασιμό
τητα των έκπτώσεων τοΰ Φεΰρου
αρίου σι»νιτελεϊ καί τό γβγονός δ
τι τα «ύπόλοιπα» κυρίως στόν «λά
δο των ένδυμάτων καί τδν εΐδών
μόδας ύπάρχει πιιθανόττις νά εί-
νΐαι ξεπαρασιαένα κατά. την έπο-
μένη χευμερινή περίοδο πού θα
ςρορεθοθν, μέ Λποτέλεσμα ή άγο
ρά τουλάχιστον γιά τίς γυναίκας
νά είναι σχετιικά άδιάφορη. Σ*
μιά άναλογία τό Ιδιο συμβαίνϊΐ
κα'| μέ τίς έκπτώβεις τοΰ Αύγού
«τον, πού ίληξαν πρίν άπό λίγε;
μέρες, στΟΜ τομέα των Θερινόϋν
ένδι<μάτ(βν. 'Τβτάρχει δμως ή δια ςραρά δτι τα εϊδη αύτά ϊχουν πε- ριιθώριο νά χρησιμοποΐηθοΐν γιά ί^να εΰλογο χρονικό διάστημα πρίν ξεΐΛεραστονν άπό την μόδα, Τό σύστημα τής έκβτοιήβεως των ιύπολο(πων» πού «φαρμάζε- ται κατά τίς εϊκοστ ήμέρες των έκπτώσεων καλύπτει κατά (5άση τα εϊδη ρουχυσμον καί ίπ:οδήσε- ως. Στά αλλη είδη — τα διαρ- κή καταναλωτικά άγαθά — ή πραγματι«ότητα είναι κάπως δια σρορ<είΓΐ.κή, ίσως γιατΐ αύτά οέν ά ποτελοϋν τό έπίικεντρον τοΰ άγο- οασΐτικοΰ ένδιαφέροντος τοΰ «οί¬ νου λόιγω τής φύσεως των. Στο ήκοσαήμερο πωλοϋνται καΐ, οί ή λεκτρικές συσκευές μέ έκπτοση έ πί των 6ασ*.κ*ί>ν τιμών τους. Ή
έμπορική κινήση δμως ποϋ άνα-
'τττύσσεται έν πρακειμένω δέν εί
ναι Λνάλογη. Αύτό όφείλεται στό
ότι ή κατανάλωση δέν περιμένη
το εΐκοσαήμερο γιά νά αγοράση
?να ήλεκτρικό ψνγεϊο μέ ϊκπτο)-
ση 20%, την οποία μπορεϊ νά πε-
τύχη άπό τό κατάστημα καί λ*
&λλη περίοδο μετά άπό τό *ιτα-
ζάρι» καί Λληρώγοντας τοίς με-
τοητοϊς τή» άξία τοϋ έμπορεύμα
τος. "Ετσι έκ την πραγμάτων Α
ηοδ,εικνύνται ρ^ι δταν μιλάμε
γι ά έκπτώσβις έννΐκ>Ρ»ε κατά βά
ση τίς πωλήσεΐς ένιβυμάτ·Μν να'
·κατα·ν'»λίοτι,κί&ν α¬
γαθών καί 8χι διαρκοΰς έξοπλι-
σμοδ·
Ή καθιίρΐΛιτη στήν σννείδηση
τοΰ κοινορ τοϋ 0εσμοΟ των |κ-
πτιόσεων σέ μεγάλο ποσοβττό ά
πετε'λεσε [ήν Απαρχή τής δημιονο
γίας μιας όλόκληρης διομηχανί
άς ποΐι οπηρίξει την έπιδίωσή της
οίτίς πωλήσεις των αρούόντων τη;
προσφοραι,
ΕΙδικώτερα
ΐίέ τό σύστημα τής
μέ μεκομένες τιμές.
εχει διατητοιθή ή α.τοψη δτι πολ
λά άπό τα προϊόντα πού διατίθιν
ται στήν «ατανάλθΛση κατά τα
δύο εΐκοσαήμερα δέν άποτελοΰν
πραγματΐκά «υπόλοιπα», πού πρέ-
πει νά ρηχΐτοποιηθοΰν δάσει τήϊ
άρχής πού καθιέρ<οσε τό σύστημα των έκπτώσεων, άλλά είδικές «α τασικευές» πον έγιναν γιά ν« Οιο τεθοΰν μέ τα έΐτίπ·λαστα ποσοστόι των έκπτώσε<ι)ν καί των νων τιμων «χάριν τής κατονναλω σεως». Άνεξάρτητα δμως άπύ αυτόν τόν τομέα, ποϋ αποτελεί μί« <«' μονωμένη πτυχή στό αλο μα των δύο είκοσαημέρων, καί αλλα άρνητικά τού δνσφημοΰν κατά κάποιο *ρο πό την προσκά#εια πού καταθα) άπό τοΰς έμΛΟρους ν?Τ το νώσουν την δραστηριότητά τον- «ουλώντα; ορβηνότερα. *ΤΒνα Α «ό τα σημε|Λ αντά έ αϋθεντικότητα των ρομένων ποσοστών Δηλαίή έπι«ρατεί ή άντίληη(ιη ··- τι ή άναγραμμένη |κπτωση τ^ 30% ίπί τιιας σνγκεκριμένης «·- μής έμΛθρεύματος δέν άνίτιπρο την πραγματικότητα ϋσί*·. εί""11 ^ * ς διογκωμένη, ούτως μέ την ίκπτοκΐη νά ϊπανέοχετ<ι. ηέ φυσιολογικά έπίπεδα γιά τόν γιατί ή άρχική μη. Κάτι τέτοιο δέν συμδαίνει τόν , ίμπορο ό οποίος άποκομίξει Φεδρουάριο παρά τό γεγονός δτι κέαδος πού θά απεκόμισε «α), σί ό μήνας αύτάς είναι κοντά στίς ' μιά δλλη έποχή. "Ετσι τό κοινό γιαρτές των Χριθτουγέννων καί' μένει μέ την ψευδαίσθηση δτι ά αΰτοΰ, δπως έφαρμόζεται σήμε ρβ. νόρασε φθηνά χωρίς δμως νά συμβαίνη κάτι τέτοιο. Κα'ι πρό^ αύτη πάντως την κατευθυνθή ε χούν ληφθή κάποια μέτρα γιά ττλ' προστσσία τής καταναλώσε¬ ως κυρίως μέ την ύΛοχρ*ωτική Λναγρακρή άπύ τόν δμίΐορο· τή; όοχιικής τιμής τού προίόντος ν.αι τάν ύπολογισμό έπ' αυτής τυυ ποσοστού τής παρ.εχομένης Ικπτώ σεως. Αυτή δμως ή ίτροστασία ά νήκει- στήν διακριτική ευχέρεια; τού έμπορον, ό οποίος κατά 6άση δέν μπορεϊ νά ελέγχη άπάλυτα διά την ατ>θϊ?νΐτ«ιάτητα των τιμώ>
τού. Άποτέλβσμα τό κβινό νά στη
ρίϊεται κατά τίς άγορές τον στήν
περίοδο των έκπτώσ*ων επί, τή»,
λειτονργιας των άρχών τής κα.
λής πίστεως. Ή αποψη αυτή δέν
νΐοθετεϊται' απλώς αναφέρεται έ
πειΐδή κνκλοφορεΐ στήν άγορά,
μιά καί καταβάλλεται προσπαθεία
έξετάσεως δλων των πτνχών πού
κούδονται κάτω άπό μία ίπιγρα
φή €έκπτώσεις 30 — 50% σέ δ-
λα μας τα ειδή».
Παράλληλα δμως ίκτός ιΐΐτο
άΌτα, αποτελεί γενχκή διαπιστω¬
θη δτι δ θεσμός των έκπτώσεων
Οιέρχεται μία κρίση πον ένΐυπΊ
ι^εται 8χι τόσο στο Βψος τοϋ
«τζ(ρον» των καταστηματων δσο
στα εΓδη πού οιατίθενται άηο αΰ
τα. Ή ίμπορική: κινήση κατά
τις έκπτώσεις τοΰ Αύγουστον άν
[τψοε^ινγκά ιση^εΐωσε μιά αυξή¬
ση κλιμακουμένη κατά εϊδη μέ-
χρι %αΙ 50% σέ σχέση μέ την $
νάλογη κίνηση ποΰ παρουσιάζί-
α* κατά τίς συνήιθεις «έμπορι-
κές» ήμέρες τοΰ χρόνον. Ό »ϊ
γαλνιερος αΰτός τζΐρος έντοηί·
ζεται, όπως προανβκρέρεται Λλ,
λωστε, στόν χώρο των ϊνδυμά-
ων καί των βίδών μόδας
τους ΰφισταμένους ίνήοι
γιά την €μακροημέρευστ|> άπό
πλευράς έίτικαι·ρόττττος> των άγο-
ραζομένωγ εΐδών. Στήν μέσω
τώγ £κπτώσε<ίνν καλύψη τδ,ν Λ ναγκ&ν τον «τρές>εται κυρίαι; τό
κοινό τδν κοττωτέρω,ν καί των μέ
σων ίΐσοδημάτιον προτιμώντας
γιά τίς άγορέξ τον τα μεγάλα σχε
τικώς καταστήματα, τά οποΐα έμ
ϊτσι σημαντιική αυξήση
έτμπορικής τονς κινήσεως. Ά
ή ιδία εΐκόνα έμφανίζε
ται καλ στά μικρότερα κατασττι-
ιματα βίδών νϊωτερισμοΰ καΐ, έν-
δυμάτων πού όντως ή άλλως ά-
ποτελοΰν τό έβτίκεντρο τής έμπο-
ρικής δραστηριότητος κατά τίς ή
μέρες των έκπτώσεων. Οί δλ).ες
ίμπορικές μονάιβες πού διαθέτοΐΛ
στήν κατανάλωση άπό ϊπιπλα μέ
χρι ήλεκτρικές συσκενές καί κο
ριμήματα μέχρι 6ι6λία δέν προσ-
ελκύουν σέ άνάλογο βαθμό την
κατανάλωση. Τό γεγονός αύτό
δέν αποτελεί ικανένα φαινόμενο
πού νά «πιδέχεται περκΛτούδαστη
έρμηνεία. Είναι «ντεί.ώς φυσνο-
λογικό γιατί τα εξδη πθ|ύ προσ-
φέρονται άντ,ό τα καταοτήματα
αϋτά είναι ^ιαρκή άγαιθά πρύ ή
κατοονάλιοση δ,έν τά Ιχει §μεση
άνάγκη δπως σιιμβαίνει μέ τά
ςοΰχα πού σνγκεντρώνουν παρά
τούς ένδοιασμούς τοΰ ικοινοΰ γιά
την ποιότητα καί τίς τιμές τονς
τδ 90% σχεβόν τού άναητνασο-
μένου κατά τίς έκπτώσφις τζί-
ρου. Ή συγκεντρώση τον άγορα
στικοΰ ένδιαφέροντος σέ ίνα ΐιό
λ» κλά&ο τοΰ έμπορίου άπό υ-'ά
πλευρά ϊχει έμβάλε1 σέ άνησνχί
ες ώρισμένουξ φορ«5ς τής έμπορν
κης διρβιβτηριάτη.τος οί όίΐοϊοι φο
βοϋνται βτι οί μαξικές άγορΐς εί
6ών ένδΰίεως σέ δύο μόνον π«
ριόδους τοί> χρόνον είναι έν&εχό
μενο νά προκαλεντονν κορίβμό
στίς ανάγκας τής κβταναλώβε-
ως. Σννέίτειβ τής εξελίξεως αί
τής θά είναι νά επέλθη σταβια-
κή κάμψη ατίς πιολήσεις κατά
τ'ί σι-νηιθισμέν?ς έμπορι-κές ήμέ
| ρες τοί* χρόνον. ΟΙ φάβοι δμως
' αύτοί δέν άντιπροσωιπεΰουν καί
την πραγματι,κότητα γιατί ναί
μέν κατά τίς έκπτώσεις καλύπτον
ται οί ήμεσες άνάγκες τού κοί¬
νον, άλλα ταυτόχρονα οί βυνε
χεις εξελίξεως τής μόδας έπιβάλ-
λουν μιά διαρική άναντωιβη που
άναγκασηκά γίνεται όντως ή δλ
λ.ως κατά τίς κανονιχές ίμπορικές
περιόδονς.
Στοβθερώς άνοδική πάντοτε
Η ΠΟΡΕΙΛ ΤΗΣ ΟΙΚΟΗΟΜΙΛ!
Εδήλωσεν ό Τπουργος Συντονισμοΰ κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
χατά τδν λόγον τού είς τα έγκαίνια τής ΔΕΘ.
«ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Μέ την
συνήθη έπιοημότηΐτα έιΤβλέβθησαν
τά έγκαίνια /τής ΔιβΘνοΰς 'Εκθεσε
ως θεσσαλονίκης.
Μετά τόν άγιασμόν ωμίλησε βι'
ολίγων ό Μητροπολίτης θεσσα?ο
νίκης κ. Λ«ων(δας άπενθύνας έξ
όνόματος τού Οΐκουμενικοΰ Πατοι
άρχοτ) κ. Άιβτκνανόρα τόν Αερμόν
τού χαιρετισμόν καί τάς ευχάς
τού διά την επιτυχίαν τής 'Εκθί
σβως.
Ο κ. ΠΑιΠΑΔΑΤΟΣ
"Ομιλών ό Πρόεβρος τής "Εκ¬
θέσεως κ. Κ. Παπαδάτος άφου
έχαΐρέτισε κατ' αρχήν την πα¬
ρουσίαν των εκπροσωπών τής Κυ
βερνήσεως καί των λοιπών κραιι
κων παραγοντων άνεφέρθη έν συ-
νεχεία είς τό κυβερνητικόν ίργον,
σύνοψις τοϋ οποίον καί, ττ]ς συν υ
λικής έλληνικής δραστηοιότητος
έμφανΐξΐται είς την "Εκθεσιν. Έν|
σχέσεν πρός την πρόοδον τής 'ΐνκ'
θέσεως κατά την εφετεινήν "0<ό ' δόν ανέφερεν δτι συμμ«τέχουν ίφβ τος 20 χώραι άπό δλας τάς Ή- πείρονς μεγάλαι καί μικραί, μ* ταξύ των οποίων αί Ηνωμεναι Πολιτειαι καΐ ή Σοβκετιχή "Εν., ' σις «είς τάς οποίας Ιστορική «τυγ' κνρία> ώς είπεν «παρεχώρησε τοΐι;
δύο πρώτους ρόλους είς τον σϋγ
χρόνον κόσμον». Πλήν αυτών συι»'
μετίχονν, άνβπισήμως δι* Ιδ*α«τι-
κών σνμμβτοχών άλλαι 13 'χωρβι-
Τό σύνολον των έκθε-ίών άνέρχκ-'
ται είς 2.800 έκ των όηοίων 2.000
ξένοι καΐ 800 "Ελληνας. Ειδικώς
άπό έλληνικής πλενρας έκπροστ»
ποϋνται τόσον ή 6ιομηχαν£α, 5ο»ν
ίπΐσης ή διοτεχνία, ή γεο>ργ{α, ή
'Εμπ. ναντιλία καί αί υπηρεσίαι
Ανέφερεν έπίσης δα εφέτος οί
χώροι τής 'Είοθέσϊως είναι περισ
σότερον έκτεταμένοι καί καλύτε¬
ρον διευθετημένοι καί ύπεγράμμι-
σεν ότι, έν δψει της προ6λειτο|ν·
νης άναπτύξεως άντιμετ(ΰΐπίζ«τ«ι
τό θέμα τής μεταφθγδ,ς της βίς
νέον έπιλεγέντα ήοη, δεικαπλάσιον
χώρον «ϊς Εκτασιν.
Ώς πρός τάς εμπορικάς πράξϊΐ(,
καί τόν άριΐθμόν των έίββΐχε— «ν
ό κ. Παπαδάτος ανέφερεν δτι προ
δλέπεται αδξησις τής εμπορικόν ν,
τος τής Εκθέσεως καί τοΰ άρι-
θμοΰ των 'Ελλήνωιν κ«ί ξένων έηι
σκεπτών της.
Καταλήγων ηύχαρίστησε την
Κυβέρνησιν διά την <ηνΛαρά«το σίν της, τά μέλη τοϋ διπλωμαιη- κοΰ Σώματος, τοΰς έκπροσώηβυς τιον κρατικών συμμεΐτοχών, τοί>ϊ
Έλληνας καί ξένους έκθέτας καί
πάντας δσοι συνέ6αλλον είς την ί
Λΐτυχίαν τής 35ης πιερΐόδου τής
ΔΕΘ.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓυΤ
ΣΤΝΤΌΝΙΣΜΟΤ
Ακολούθως ωμίλησεν έξ δνό)μ»
τος τής Κυβεφνηισΐίος ό ύπουργΑ»
τού Συνίτονιομοΰ κ. Ν. Μακαρί
ζος, ό οποίος αρχικώς νπεγράμμι
σεν δτι έγ3«ανιάζει την "Εκθίσ^
ώς έκπρόσωπος τοΰ Π,ρωθυπονρ
γοΰ κ. Γ. Παηαδοπούλου υπό Ιδι¬
αιτέρως αΐοΐους οίωνούς διά τό οί
κονομικόν μέλλον τοΰ τόπον.
Έν συνεχεία άνεφέ^θη έκτενώς
είς τόν άπολογισμόν τοΰ κυβ«ονι,
τμκοϋ ϊργον είς τόν οΐκονομικόν
τομέα άπό τής 'Επαναστάσεως τΙ1^,
21ης Απρίλιον καί, εντέυθεν. Ί-
διαιτέρως ετόνισεν δτι κατά τό μ*
σολαβησαν διάβτημα ϊλαβον χώ
ραν σημαντικαί μεταβολαί, καθιε-
ρώθησαν κίνητρα διά την οίκονο
μικήν ανάπτυξιν καί δια την έν
θάρρννσιν των έΐϊενιδύσεων, έπε
τεύχθτι νομιοιαατική καί συναλλαγ
ματική Ισορροπία, επραγματοποιή¬
θη αποκατάστασις τής δημοσίας
πίστεως είς τό εσωτερικόν καί τύ
εξωτερικόν, επετεύχθη αρχικώς ά
νάκαμψις καΐ έν συνεχεία οπαθερά
πορεία οΐκονομικής προόδου. Έν
συνεχϊία άνεφέρθη είς τά δετέ-;
ντρόγραμμα οίκονομικής άναπτι'
ξεως 1968)72 τό οποίον έχαρακτή
ρισεν ώς διαπνεόμενον άπό τάς
αρχάς τής Ιδιωτικής πρωτοβουλίας Ι
— ύποχρείΜΐκόν ώς είπεν διά αό
Δημόσιον καί ενδεικτικόν διά τούς (
Ιδιώτας — καί τοΰ όποίου ώς εί¬
πεν οί στόχοι έΛΐτυγ,χάνονται γ?νι
κώς καί είς ωρισμένους, στρατηγι (
κης σημασίας τομεΐς «ίΐπερικερών
ται».
ΕΙδκκώς προκειμένου περί των
βασικών οίκονομικών μεγεθών καί
τής πορείας των, άνές>ίνε μετα¬
ξύ αλλων τ* άκόλουβα: Τό άκαθά
ριστον έθνικ.όν είσόδημα είς στα¬
θεράς τιμάς ϊφθασε τό 1969, συμ
φώνως πρός τάς έκτιμήσεις τής
Διευθύνοιείος 'Εθντκών Λογαρια-
σμών, τοΰ ύπουργείου Συντονι-
σμοΰ, τό ποσόν των 165.300 έκατ.
δραχμών ήτοι ηυξήθη κατά 8,3%.
Διά τό τρέχον Ιτος 1970, τό ά-
καθάριστον εθνικόν είσόδημα είς
σταιθϊρβις έπίσης τιμάς, προβλέ-
πεται νά σημειώση αδξησιν κατά 7
— 7,5%.
Περαιτέρω καΐ οάσβι βημοσιευ-
μάιτων δελτίων τοθ ΟΟΣΑ., τοβ
ΟΗΕ, ξέλων Τραπεζών καί ξέ-
ν ών εφημερίδων καΐ π«ριοδιβ(ών
ανέφερεν δτι άπό απόψε.ως ενσο-
δήματος έκ τής διομηχανίας ή
Ελλάς τό 1969 κατέλαβίν άπό
πλΐυράς ρυθμού την 3ην θέσιν κα
τά τής Γαλλίας έξ δλωΛ' των χω
ρών τού ΟΟΣΑ μέ 12%.
— Ειδικώς διά την μτταλλονρ
γικήν βιομηχανίαν μέ ρυθμόν 34%
κατέλαβε την Ιην Θέσιν.
—Είς την ναυπητγΐίκτ|Λ' βιυμηχα
νίαν μέ αύξησιν 94% καιτΙλΠίβ την
2αν Θέσιν μετά την "Ολλανδίαν.
Ό κ. ύπονργός ώμίληβε πεθαι
τέρω διά τάς έξελίξεις είς τόν π«
στοιτικόν τομέα καί άνέιψεφϊν δτι
ένπιις τής χρηματοβοτήσεως μέσΐι)
τού τραπεζΐΛθΰ σι«στήματος Ιφβα-
βί τα 20 δισεκ. δραχμ.
Άπό απόψεως άπασχολήσβως α
νέφερεν δτι κατά τό 1969 καΐ έν
σννεχεία τής μειώσεως τής άνερ
γίας, ποΰ ϊλαβε χώραν τό 1968,
εμειώθη αύτη περαιτέρω κατά 20,
3% καί ετόνισεν δαι διά πρώτην
ς>οράν παρατηρήται όμαΛκή ζή¬
τησις εργαζομένων άπό 6ιομτ»χα-
νικάς μονάθας.
Διά τον τιμάρΐ'Ομον χαΐ τό νόμι
ομα ό κ. Μαχαρέζος είπεν ότι ή
Ελλάς παρουσιάζει την μεγαλυτέ
ραν σταθερότητα τιμών είς τόν
κόσμον μέ μέσον ετήσιον ρυθμόν
άνόΛου τοΰ τιμαρίθμον κΛΐω τή*
μονάδος. Συμφώνως πρός ϋπολο
γισμους ίταλικοϋ πίίηοδικοτΤ, «ροσ
έθεσεν, ή "Ελλάς είναι ή εύθηνοτέ
οα χώρο διά τούς τουρίστας μέ-
σης καί τ'ιψηλής οιτάιθμης καί δτι
κατ' &λλο δημοσίευμα, ή δραχμή
υπέστη την μικ<>οτεραν μείωσιν
άγοραστικής Αννάμεως κατά την
■τελευταίαν τριετίαν, ωστε νά κα¬
ταστή τό σκληρότερον νόμισμα τοϋ
κόσμον καΐ νά θΐωρηται νποψή(ρνον
βι' άνατίμησνν.
ΐΔΡΙ'ΘΗ ΜΟΝΑΣ
ΚΑΤΑΣΚΕΤΗΣ
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
Όμάς βιοτεχνών ίδρυσε πρστν-
πον μονάβα κατασκευής μηχανημά
των. "Ηδη, ή έταιρία «ΕΣΣΟ—·
ΠΑΠΠΑΣ», δι' έπιστολτις της
πρός τόν πρόεδρον τού Βιοτεχνι
κου 'Βπιμελητηρίου Αθηνών κ. Κ.
Βογιατζήν, εκδηλώνη την «ρόβε-
σιν δπως συνεργασθή μετ' αΰτί)ς.
Ιΐρός τόν σκοπόν αυτόν, τονίζει,
δτι θά όργανώσει *πίσκΕΐ|*ν είς
είς αυτήν ομάδος μηχανικωΐν της
βιά νά σχηματίση σα<ρώς άντίλη- ψιν χρησιμοποιήσεος νπ* αυτής, τής έν λάγ» μηχανονργικη'ς μονά δος. Διά την ανάπτυξιν τής Έλλην» κης Οΐκονομίας ΠΡΟΤΚΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΙΛΡΣΙΗ1ΗΤΙΚΙΗΗΤΡΟΗ ΥΠΕΒΑΛΟΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧαΝΟΙ ΒΟΡ. ΕΛΛΛΛΟΣ Προοτασ(α ίπαρχια«τς βΤομηχα νίας. Διονκητική καί οίκονομτκή, ά ποκένττροσις. Άργοϋσαι •νία». Βιομηχανικαΐ. περιοχαί. Φο ρολογικά κίνητρα κλπ. ο*ομηχα θεοσαλονίκη 14 Σεπτέμβριον Τάς άπάιψεις τον επί των νφι στομένων άνττκινήηρων κα^ προ τάσεις διά την άρσιν" αυτών, ΰπέ βαλεν αρμοδίως ό Σΰνδεσμος Β ι ομηχάνων Βορειον Ελλάδος. Εί δικιοτερον τά επί μέρονς θΐματαυ τα όποϊα 6ίγει ό έν λόγω Σννδε σμος, ίϋναι τα εξής: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΗΣ ΒΙΟΜΚΧΑΝΙΑΣ. Τά ν πί.(> αντ-ής κατά καιρούς θεσατι
σθέντα κίνητρα, έπεικταθένπα στα
διακώς υπέρ καί τής 6»ομηχανίας
τον νεντροι·, οΰοιασηΜώς έξον-
δετέροοσαν την προστασίον τής
επαρχιακάς τοιαύτης
ρον, α) ίφαρμόξΐται
ή θε,σπισθεϊσα άπαγό^ενσις
ταστάσεΜς μονάδων είς τό κέν¬
τρον, β) έζίηνρμίσοη ή προτίμη-1
σις υπό τοϋ δημοσίου, των προίόν ι
^ων τί! επαρχιακάς 6ιομηχαν(ας,
Ιστοί *αί ά.ν αί τιμαί των είναι
ανωτέρα» κατά 8%, διά τής μετα
γενεβτέρας μειώοεως τοΰ ποσο-
ατοϋ αύτοϋ, γ) τό δικαίοιμα άτ€
λοΰς εΐσαγωγής μηχανικοϋ ίξο !
αλκΐμοΰ υπό έπαρχιακών μονά&αιν,
έπεξετάθη «αί είς τάς 6<ομηχα-1 νίας τοϋ κέντ,ροίΐ'. ϊίαρβμοίαν τύ χην είχον ικαΐ, ?τερα ίηέρ τής' έπαρχιακής βί-ομηχα"ν»ας εύεργΐτι ' κά μ|τοα. 'ΐ<η!ηον ένεκα άπαιτίί ται άναμόρ<ρωσις τής σχετικάς νο μοβεοί<ις, διά την επίτευξιν Ιαορ ράπου άνβπτύξεως τϊ|ς χώρας, διά τής βιομηχανκκής άποκεντρώ σεως. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ — ιΟΙΚΟΝΟΜΙ ΚΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΙΣ. Ή δ» αίρβσις τής χώρας είς 8—10 διοι χητΒκάς περιφερΐίας, ώς τ(δη με λετδται αρμοδίως, Θά καΓταστήση πραγματικότητα την διοίκηττΐκτγν ά πακέντρίοσίν'. Παιραλλήλιος έπιβάλ λιται ή χορήγησις άποφασιστι- κών άρμοδιοτήτων, υπό των τρσ πεζών, είς τά περκρερίΐακά ύπο- κατασττ'ιματά των, ώς τουτο ήδη συμβαίνει μέ την Εθνικήν καί την ΕΤΒΑ, διά την επίτευξιν καί τής οίκονομικής άποκεντρώσί ως, τοϋθ' δπερ θά συμβάλη είς την ανάπτυξιν καί την άπρόρΐκ» πτον λειτουργίαν των έπαθ)μαο«Ε»'ν θον είς τό ΙΚΑ καί, τό δημόσιοΛ', . δεια διά την Λίαρρύθμισιν ίν λει λόγω χρεών. Αί κατά καιροΰς Ι τουριγία ίριγοστασίον, άντιχατά- ιπρασπάθειαι τοΰ τελευταίον νά στάσιν τοϋ έξοπλιβμοΰ τού κ.λ.π. τάς θέση καί πάλιν είς λειτονρ- ' γ) Αί κυρώσεις τοΰ ανω νόμον γίαν διά τή; ΰπ' ούτον διαθέοε· Ιπιβάλλονται ιείς τοΰς παραβάτας ως κεφαλαι'ο>ν, άπέτνχον, λόγοι των νέων διατάξεων ώς άνωτέ-
τστ) πεπαλαιωμένον έξοπλισμοϋ ρω.
των. Κατόπιν τούτου κρίνίται σκο ΕΞΙΣΩΣΙΣ ΤΙΜΟΛΟΓΪΟΓ
πιμος ή παρά τή ΕΤΒΑ δημιουρ Ι ΔΕΗ. Ζητεϊται ή έξίσωσις τοδ
γία είδικοΰ ταμείον έξαγορας διαφορικοΰ τΐμολογίου τής ΔΕΗ,
«αί κατασΐραςρή'ξ των παλαιών έγ ι διά την παιρεχομένηιν ενέργειαν
καταστάσ,ϊίίΐίν άργονσών μονά-' είς τάς βιομτιχανίας τού κέντρον
δών, σννΜΤταναι δέ ή συνκρότη- . καί των έπαρχιών, συμφώνως
σις ομάδος εργασίας, ή όΛθία νά , πρός παλαιοτέραν! πρότασιν τής
κρίνη περί των Λεπαλναιωμένων μη Έπιχειρήσεως. 'Είΐίσης, ή μείω-
χαών τώ,ν έν λόγω οιομηχαντ- ] στς τής τιμής τής ενεργείας.
ΦΟΡΟΣ ,ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑ^
ΣΙΩΝ. Κρίνεται σκόπιμος ή έγ
τής μελΐτηβείσης άντι
ΚΡΑΤΉΣΕΙΣ τοϋ ν. 3213)
35 «αί τοΰ Ν. 4002)59. Σο€α
ρά θέματα Εδημιούργησεν ή έφαρ ' καταστάσεως τοΰ Φ.Κ.Ε. διά τοΰ
μαγή των διαιτάξεων των έν λο φόρου επί τής προστιθεμένης άξί
γω νομοθεΤημάτων περί των ά- ' άς. Έπίσης, ζητεϊται ή διατήρη-
φορολογητων ικρατήσεων, λόγω βτς χαΐ, μελλοντΐικώς, τής ύφιστα
ΰφισταμένου νιομικοτ) *»ε·νον. Πρό; ιμένης διαφοράς ώς πρός τό νψος
κάλυψιν τού ίπιδάλλεται ή ίϊκδο τοΰ Φ.Κ^. μεταξΰ κέντρου χαί
οις διατάγμβτος Ορίζοντος ότι : ( έπαιρχιών.
α) δέν «ν>γχωοΐϊται ή διενέριγεια , ΒΙΟιΜΗ|ΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟ-
ν.οοτησεων βάσιει των ανοι νό- ΧΑΙ ΚΑΙ ΖΩΝΑΙ. Κρίνεται σκό
μων, δταν τα ^ιβλία κρίνιανται ά υιιμος α) Ή ταχεϊα όλοχλήρωσις
νακριιβή, (ά Λέ γενόμεναι τοιαί'- τής οργανώσεως των βιομηχανι-
ται, καΐ ίφ' δβαν τά βιβλία των κων περιοχών τής χώρας, β) ή
ίπιχειρήσίίιχν δέν έκρίθησα·ν άνα ΛροσϊΐάΘεια μειώαεως τής τιμής
■κρΐβτ, &εο>ροιυΜται ώς οίαθώς νέ Ι ιών οΐκοπέδων, έντός των βιομη
6) επί άτοιμιχής έπιχει-' χανικών περιοχών, γ) ή ίδρυσις
ν προβωιπΐκή'ς έταιρίας, ^λευθέροη' τελωνϊΐακών συγκροτη
εν περιπτώσει θανατου τού φορέ μάτίον είς αύτάς, διά την έγικα-
ως ή μέλονς άντι<ηοίχως, καΐ, τάστασιν έξαιγωγιικών βίομηχανι- ίςτ* ιδΙσΌΐν ή έπιχ*ΐρ(ησις σννεχίρ | νών μονάΐδων, δ) δ καιθορισμός ζετατ άπό των κληρονόμίβν η υπό βιομηχανικώς ζωνών, ή ϊλλειψις των λοιπών έταίριων κα^ των *λη ι τώ|ν οποίων δημιουρ'γ|εί δυσαφέ'- ρονόμων, αί μέχρι τού θανατον ι στους καταστάσεις πού άνακό- γενόμεναι κρατήσίΐς, βάσει των ' πτουν την ανάπτυξιν ώς τουτο δνω νόιιων, δέν ύπόκειντται είς | (τυμβαίνει είς θεασαλονίκην. φορολογίαν, κατά τάς περί φορο λογίας είσοδή.ματος ή κληρονομι ών διατάξας. ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΘΕΣ ΧΑΛΟΝΙΚΗΣ. Γενική είναι ή διαπΐβτωσις δτι αυτή δέν «ροσέλ ΙϊιΓΚΑΤΑΣΤΑ ΣΙΣ ιΚΑΙ ΛΚΙ | κύε* οΰτε τά σύνολον οΰτε τό με ΤΟΤΡΠΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ' γαλύτερον τμήμα των «ιομηχα- ΜΟΝΑΔΩΝ (Α. Ν, 8Ο7>67>. νιών τής χώρας. Διά τουτο επι-
Διά την άπλοΰστίυσίγ τής σχι-
τικής δι-αδιικασίαξ, ΙϊΐιΛάλλιε'ται
τςΌποποίησ>ς
Α. Ν· 207)67
ΑΡΓΟΤΣΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙ
ΑΙ 'Επαρχιοικαί μονάδες περιήλ
θεσπιζομένυϊν των εξής: α) αί ά
παιτονμενα< δδειαι είναι άναγ««1 α» μόνον προκειμένον περί ΐδρν <κο>ς νίας βνομηχανίας ή 6ιοτε--
χνία·ς ή κατασκευής άαοθήικης,
Μίιον κτιρίων κ.λ.ίτ. νφισταμένης
μονάδος. 6) Λέν άποιτεϊται §.-
ίκχλλεται ή θέσπισις «Ιδικών κινή
τρών, μεταξύ των οποίων χροέρ
χουσαν θέσιν κατέχουν οί θτσμοϊ.
α) τής >διε·»}νοΰς σνναντήσεως πε
ριφερειακής άναπτύξεως αντιπρό¬
σωπον, βιά των οποίων δύναται
νά επιτευχθή ή ίπαιφήι παραγω-
γών - ξένονν άγοραστών. Πρό;
τουτο άπαιτεΐται μεγαλυτέρα ένί
σχυσις τής ΔΕΘ — Ης καττάλληι
Ή αναγγελθείσα καί μ
την παρελθούσαν έΛδομάδα κυβεο
νητική απόφασις περί επεκτάσεως
τής υπό τού Κεφάλαιον Άηιτιι
«όν έξαγωγικών πιστώσε
παρεχομένου άσιραλιστική; κα
λφς .<"ί είς τοΰς καλουμί νονς έιιποι>ικούς κινδύνους, αλή>
των ΛφΓΐλΛμίνων «Ι; πολιτ κου:
Χόγονς ή καταστροφάς, δηλ Ίδη
ρΐς τάς ΛιακινδυΛιεύσεις τοιί πι-
(Πιιιίοι' έκ τοϋ άνοξιοχρεΌυ τού
όφιιλέτον τής ίξαγίογυκ,ης πιοτό
οειο;. ποοσδίδει ιδιαιτέραν ίπικκι
μοτητα εις την ϊκιθεσιν ΐπί Τα>
ηΐΛραγμένοιν τού άντιστ οίχου
ΚρετανΗκοΰ «"Εξπορτ Κοίντιτς
Γχαοαντή Νττμτάρτμεντ», βιά την
περίοδον 1969—70, ή όποία εδη¬
μοσιεύθη πρόσφατος;.
Ό όογ<ηισμός έγγυη<ιεοιν ί^ί των εξαγωγικόν πκττώσεων τής ΒρΕΐαννίπε είναι κρατικόν ϊδρυ- μα, ασχολούμενον μέ την ηαοο- χήν άσφαλίσεος είς τοΰς Βρεταν νονς έξαγωΎεϊς, έναντι των *ν μοτέριογ κηδύων των ύπερποντί (,« πΐι>λήσεών τον καί ίγγυάται
ίΐς χάς πιστοδοτοΰσας τους έξ'/-
γωγίϊς 'Γραπέζας, την κάλυψιν
των κίνδυνον έκ τής τυχόν μή
έχπληρώσεος των νποχρεώσεονν
τού τρττοφειλέτου.
Ό κνκλος εργασιών την Όρ-
γανισμοΰ ηυξήθη, διαρκούσης τής
οικονομικάς περα>δον 19Κ9 — 70
χατά 11%. Μόνον κατά τό τελευ
ταΐαν τρίμηνον τής πρριόδου αύ
τη"; ό τΐϊοος άλήλιθεν είς τό &εν
,ικοηγουμένον ΰψος των 52,4 δι<τ. 6οχ. (728 έ/ατ. £) κ.αλνψας τό 33% των συνολικήν Βοεταννΐκών £ξ«γω·γών. Κατά την οιάοκιιαν ιης εν λό νι» ί,ιησίας πρριόΑου, ή ά£ία των νεων άσφαλιοτικω'ν έργασπΐνν, .τού έπραγματοποίηρεν ό Όργανι ομό; ηυξήθη Λπό τό {τψος των 2 802 νκιιτομ. £ είς 2.469 έκατ. καΐ ή καταβάλη άσίταλΐστρονν «·, των εργασιών αυτών «πό 10,6 εχατ. είς 16,1 έκατ. £, ίνω τύ ίκδοθέντα άβφαλιστήρΐα συμβό «,ίιΐα ηυξήθησαν άπό 12.403 είς 13.009. Τα άσφάλαστρα εργασι¬ ών, χαοακτηριζόμενα ώς «έθνι- ντΛ ένδιαφίροντος», ηυξήθησαν ίπαβίρώς άπό 5,4 έκατ. £ είς ϋ,4, αν καί ή άξία των καλυφθή «ών .τιβτοΜτεον, διά τοθ λογηοΐα «μοί! αυτού παρέμεινεν είς τα στα βερα ίπίπεδα των 227 έκατ. 4,. Ί'δ σύνολον, έν τούτοις, τοϋ πλε ηναοϊιατο; ποΰ κατέλιπόν οί δύο λογαριασμόν, ανήλθεν εί; 22,6 ? χ«Τ. £, άντιπροσωαεΰον αΰξηοιν. •Ίΐιχα 9,2 έκατ. "έναντι τής προη. γοινένης ίτησίας περίοδον. Αί τραπΐζικαΐ, έξ άλλον, Λΐοτω σης ηρό; τούς Βρεταννούς ίξα γιογεϊς, αί οποίαι έν^ιλύη;βηοαν υ 3ΐύ έγγυήσεων χοΰ "Οργανισμόν ηυξήθησαν κατά 31% είς τό ΰ- ψυ,, των 51β έκατ. £, κατά την Ίερίοδαν 1969 - 1870, ένώ αί ου νολικαί τραπε^αΙ χοηματοδοτήΓ ΐι,, αί Λβτοϊαι έκαλύφθησαν, κα τα διαφόρους τράπους, υπό τοΰ Βρβταννικοΰ ΌργανΐΛΐμοϋ άσ-φα λίσκυς τών πιστοκΐΈθ)ν άνήλβον είς 729 έκατ., ϊναντι 545 έκαίΐ· ϋ τής περίοδον 1968 — 69. Τό ήμισυ των καλκρ0ε»<τώ·ν πχαχύκκ «ιν ίΐνα», διαρκ,είας 2 έτών καί; τό υπόλοιπον αφεώρα μαικροπροθέ- τμονς Λΐβτώσεις, πρός 5,5% έτη σίιοί. ίίατά την διάρκειαν τής τε- 'ρνταιας έτηοίας περιόδου 6 Όο γανκΐμός κα,τέχττη δυνατόν νά. χά :*Λθώσ'η τοϋς ΐΐερΊοριοτμούς διά την κά,λνψιν π«ΐτώβεο>ν πρός ώς*
σμένας άγοράς, ιδίως δι* έξαγο)-
νωάς πρός Ίνδονησίαν, Σιέρρα
Λεύνε καί Νιγηρίαν. Συγχρόνως
τα άσφάλκϊτρα διά την Βρηζιλί
ιΐν, την Κοΰβαν καί τό Κογκό
(Κινσάσα) έμ,ει ώθησαν, ένώ ν-
Λεγοάφη σιιιμφωνΐα μέ την Ήνω
«ίΛ'ητν Άρα6ικήν Δημοκρατίαν,
6άσ·ει τής οποίας εμειώθη τό ΰ-
Ψος των άοτοξηιμιώσεων, ποΰ έ-
ίΐλήρωσεν 6 Όργανισιμός, ώς άπο
ίέλεομα τής καθυστερήσεως άτιο
π.ληρωμής Λΐστώκτεων, υπό τής έν
Λόγα) χώρας.
Τέλος, κατά την διά(?κ«αν τής
^Γν'Λ0«υ 1969 — 70 έννέα περι
ητοητκι: παροχής πιστώσεοη' ίτυ
χιΛ' ργγνήβεως {«τό τού Όογα-
ν«ηιον ί>πέρ δανείιον ΰψους 52
Γκστ. £, διά χώρας τής Νοτίου
Άιι.ερΐ4ίής, Βορειον Άφρι«ής καί
Άνατολιοιής Εύρώπης. ΟΙ έν λό
γ υΐ ν^οι «Λΐστιατικοί 6ίανλοι» κα
τβστησαν εύκολιοτέραν την 6ι«-
..ιηι-ϊμάτευσιν μεταξϋ των έν λό
γω ίοτερποντίων άγοραβτων κα!
ΐι»ν Βρεταννών παραγωγων και
ένίσχυσαν τάς προσκαβείας των
έ
ΚΑΠΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
οήΛεων, νά διευριύνΛυν ι ήν Λγο
ι.·άν των ,τροΐόντων τιι)ν είς τύν
κόσμον.
Ή άβφαλιστικη κΛλυψ ς των
έμΛορΡίων «ινβύνων υφ' ίνθς
Κοατικοΰ Όργανισμου ' «αρέχϊΐ
είς την Βρ*ταννία'ν, άλλά κα(
είς εκάστην χώρ«ν, ή όποία βά
ηοΰνατο νά ήοθετήση τόν θεσμόν,
την δυνατύτητα
(.)?» ενός μεγάλον
ποογηααματος, άποτιρλοι«μένου ιί
πό ΛΛήθος μικρίδν σιιμβ<^·α'ων πωλήβ«ον> δίχο; οί έΜτεδθεν
δυσχεοεΐς όροι χοημ«τ('ΛΟΤΤ1(Λ
ως νά καθΐστοϋν την επιχείρησιν
δύσκολον. Αύτη κυρίως εΐνω ή
προσορορά ενός τοιούτου δργαΛΊ
σμοΰ είς την οίκονομίαν μι&ς χω
σεων «αι τή;
γαι ήσαν έκτάκτίος δυσχερής, αν
μή άνέφικτοι, λόγιο των γραφει
οκρατικών βιατυπώσεων καί τής
ίξαιρέσεώς των έκ των έξαγω/ι
"ών κινήτρΜν τά όποϊα ηϋνόουν
μονον μεγάλας έξαγωγάς. Πρός
τοΡτο απαιτΓΪται ή επέκτασις τής
^αφής των βιοτεχνικών επιχ°ι-
Οήβεων μετά των Λνά τδν κό-
°ί*ον ίίβικών εΐσαγωγι/κων οΐκ'ον
*α^ μεγάλο>ν συγκροτημάτων κα
ταστηματΜν, εΐβικευμέν ών είς την
*Οο)6ολτ|ν «αί διάβασιν «ιο/ΐίχνι-
*δν προΐδντων πάσης κατηγορί
α?· Ε{ς τόν τομέα αυτόν τδ *Ε
«ιμεληττίριο-ν έσημείίοσεν άξιολό
Ή δλη προσπάτΤεια 0ά ονο^η
ματοποιηθή Ιτι περισσύτερο βιά
τού καταρτιζόμενον υπό τοϋ Έ-
πιμελητηρίου ΒιοτβχνικοΟ 'Εξα
γωγΐκοΰ Μητοώου καί εΐβίκών π;
νάκων οίκ.Μν εξωτερικόν.
Τέλος, δ κ. Βογιατζης «αοοτριι
νει όλονς τούς βιοτεχνικονς κ<α δούς όπως μιετέχουν είς εκθέσει., ν.αί λοιπάς έβίδηλώσεις αί οποίαι ποοκαλονν τό ενδιαφέρον τού χο. ταναλωτικοΰ κοίνον. Χαρακτηρι- στικώς άνέφερε τάς ήργα·νοι>μέ
νας εκθέσει; παίγνΐϊίίιον καί ί*ι<ιι ξών, ροΛτοποιίας — θαπτων 'Ελλάβος. ρρβς, τφν ίμποριβιων Ακη.λονθων Χαΐ σνμβοΐ)λύ)ν των Ιλλπνικιΰν ·ιρεσ6εκι»ν, οί όοτο^οι καΐ το ί- νημ,ιρώνοιιν επί τί|ς εκάστοτε μ των 6ιοτβχνιικωΛ« προϊόν- Η; τα; οιαψόρονς Λγοοάς εξωτερικοβ. ΤΠΟΤΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΙΘΙΟ1ΙΙΑ3 ΕΙ2 ΤΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ό εύρκτκύμενοξ είς Αθήνας ύπουργάς - βιοικητής ττ]ς Έθνι- κίϊς Τραπέζης τής ΑίιθιθΛίας κ. Μενασσέ Λέμα, εγένετο δεκτός νπό τού διοικητον τής 'Εθνινής Τραπέζης τής Ελλάδος κ. Άχ. Κομννοΰ. Κατά την πραγματοίτοιιι θεϊσαν σιη'άντησιν αντηλλάγησαν άπόψπ; επί διαφόρων τραπείι κων καί οικονομικήν θεμάτων α φορώντιον τάς δύο χώρας. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΡΑΧΜΗ ΕΙΣ ΤΗΝ Ιην ΘΕΣΙΝ Ή έλληνι,κή δραχμή ί(»υ*σκΕ ται είς την πρώτην θέσιν μετα ξΐΐ δλίον τί)ν νομισμάτίον των Λ νε.-ΐυτγμένΐον χωρό") τοΰ κόσμον, ο πό απόψεως σταθερότητος τής (5 γοραστικής της ύξίας. Είδικώτε ρον τό 1969 ϊνανΤι τοΰ ^του, 1959 ή δραχμή υπέστη την μι- κροτέρον απώλειαν άγορασττκής δι^νάμεως κατά 17% ήτοι 1,9% κατά μέ<*ον όρον ετησίως. ΝΕΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΕΩΣ ΤΟΝ ΚΑΠΝΩΝ Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΓΡΩΠΟΝΟΥ - ΚΑΠΝΟΛΟΓΟΥ 'Τά τελευταία χοόνια .τολλοί παραγο)γοί, ώριοιμένωΛΐ περιοχήν της Ελλάδος, χρησιμοποιοΰν, για την άποξήρανση των καπνών την;, τα νάυλον οκιφανή καπΛΐοπανα· ΙΙϋάκειται νια καλύΐϊματα, άπό τή τλαστική ΰλη «Πο.λυ6ινυλίον>, πο»'
καταορκενάζει ή έγχώρος Βομηχα-
νία, μέ είδικές πεοιμετοικές καί έ-
σωτερικές ένισχύσεις καί πλαστι-
κονς χαλκάδες ιιεγάλης άντοχής.
Τα πλχιστικά αύτά καλύμματα μέ-
νοι·ν μόνιμα πάν<ι> βτά χιορικά ξη
ραντήρια ίκρεμανταλάόες). Άπλϋ')
νονται περίνΤθΐ» σάν τα πάνιννί. 8η-
λ<ΐιβή σέ σχημα βίκ-λννης στέγης. Ή ζέσττι στά ·νάνλον (τκέπαστρα είναι μεγαλύτερη ΐκείνης των πα- νινων καπνοπάνων. Λιαστρα "α- πνοΰ μ έ καανόπανο πλασηκό «Πο- λνοινυλίου*. Άπό προσωπικές ιιας δοο«μενς βγαίνει τό συμπέρασμα, πώς, στά νάυλον καπνόπανα. τα καπνό<ρ«λ- λα ξηραννονται 2-3 μέρες γρηγο- θώτεοα. Παίονουν μεγαλύτεοο 6ά- ρος, «αλύτερο χρώμα καί άποκτοΰν γενικά καλύτερη ποιότητα άπό τα καπνά πού ξηραίνονται στόν τίλιο. Άκόμα, περιορίζονν την μωσαΐκτι (κοινώ; γράμιιατα) σέ ποσοοτό χαμηλότερο άπό καίτνά ποΰ ξηοά- θηκαν στόν ήλιο, καί Ιδίως βτά πρώτα καί δευτέρα χέρια. ΠροΦυ- λάττοΐΛΓ τα καπνά άπό τό σάπισΐια. άπύ την ξαφνικ.ή βροχή, την δοο- νύχτας καί την βννΐγή | κακοκαιρία. Είναι έ>.αφρά, γερά.
Ιρθηνά , άδιάδροχα καί ενκολοαε-
ταχείμιστα. Γλυτώνουνι τόν παοα-
Υοιγό άπό την έπιφυλακή καΐ, την
ΐΐνχνή άπασχόληση γιά δοτλωμα καϊ
μάζεμα όπως συμβαίνει μέ τα πά-
ντνα καπνόπανα. Βαστάν πολλά
χοόνια. "Αν σχιστοϋν ή τρυπήσουν
μπαλώνονται μέ είδυκή κόλλα καί
μβΐαλώματα «ού κνκλοφοροδν στό
ίμπόριο. "Ο-ταν τελειώση τό ξέ-
ραμα των καπνών καί 6ά μποΰν
στήν άποθήκη τα πλαστυκά καίτνό-
Λανα, δέν χρειάζονται καμμιά
I-
διαίτερη σνντήρηση ι,άερισμό, τάλκ
κλΛ.) παρά μονάχα νά προστατευ-
θοΰν άπό τα ποντίκια, πον μπορεΐ
νά τούς κάνουν ζημιά. Έπίσης ή
Λεϊρα Ιβειξε καί τα πολνχρονιθι
πειράμαιτα άπέδει|αν πώς τα πλα-
στικά καπνόπανα είναι, άνβεκτιι«α
στόν ηλίο, στόν δυνατό άέρα καί
την 6ροχή. Μόνον τό κοφτερό χα-
λάζι μπορε( νά τα τρνπήση άλλά
ή περίπτωση αυτή είναι σπάνια.
υπό
Κ. Παρασικίυοπούλου
Γεωπόνου — Καπνολόγου
Τοΰ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΤ
ΠΟΙΟΣ ΚΕΡ4ΙΖΕ! ΛΠΟ ΤΙΪ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ;
ΑΗΗΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΩΝ
#έβεται είς γγΛβιγ *φΥ 4ίιν
«ί<»αιν Έταιοί,ών καί Εται9βιώγ *ΰνης ότι δ'άηοφάθΒωΐ *οϋ κ. ' «Λ' αριθ. 6(5318)4%26 τής ^Ιψ ♦εία,ς είς τό ύη' αριθ. 960)23, (ΑύΙ Άύ Έ»ιΛψ) &0 ψ- (ΑύτΙοψ Άνννύμων Έ%αιο»ιΛψ), &0& *βι νά σνκχΐσωσι Λημο<π*ύονθ*ι εγκύρως τάς 0λή ώ Γ Σελε**»»· κβΐ «*β // Σοβαρές άμφιβολίες έκφράξονται γιά την χρησιμότητα τοδ «θεσμοΰ» Τονωτική Ινεση γιά τά έμπορι .ά καταστήματα άποτελοϋν τά δύο είικοσαήμερα των έκπτώσβων πού Ιχουν άπό χρόνια καθι,ερω θή τόν Φεβρουάριο καί τόν Αΰ- γουστο γιά την ρευβτοπσίηση των άποΐθεμάτων των έμπορικών μο νάδων. Ή τόνωση ιπού παρέχει στά καταστήματα ή περίοδος αθ τή αναφέρεται κυρίως δχι μόνο στό γεγονός δτι, μέ αήν δΐαδικιΐ- σία τής προσφοραί αγαθών σε. χαμηλότερες θεωρητικά τιμές αί ξάνεται κατά 'ένα άξιόλογο πό σοβτό ή κινήση καί, ό «τζΐρος» (<τά καταστήματα, άλλά κυρίως στό δτι παρέ'χϊται ή δυνατδτης στοΰς ϊμπόρους νά διαΘέΌυνν στην κατανάλωση ϋστω καί μέ μι κρότερο περιθώριο «έρΐδους όντα ποΰ τίς περισσό.τερες 0Ηλή<,6ις «ών Γ·ν. Συνελεν*» σ*ιούς των διά τής οίκονομικ^δ /*«« ^"Ζ^λΖΧΤ' ΙΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜΟΣ», ώς Ιγένε,ο μεχρι τούοε διά «ής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ» πρό τής σνγχι»**ύσ»ώς ■»!«· ς ψ^, θά ήσαν παθητικά γιά την ?πι χείρησι, εάν αυτή δέν απορούσα ιμέ κάποιο τράπο νά τα βιαθέσΐ). Αύτό άφοοά πιό πολύ στό. ένιβύ ματα καί γενΐκά τα προΐόντα πού άκολονθοϋν μιά κάποια μόβα, λ& ρά στά διαρκή καταναλιοτικά άγΐ θά, τα όποία. μπορεΐ μέν άπό τον ένα χρόνο στόν ίίλλο νά τελίΐο- ποιηιθοΰν χιορίς ομως καί, ν ά χί σουν «αί μεγάλο μέρος άπό την έμιπορική ά%ί<χ τους. Σέ γενικές γραιιμές γύ<)ω ά)το τόν θεσμό των έκπτώσεως παΐ τής οΜίθπιιιάτητος πού ίξνπηρβ τοΰν στόν εύρύτερο χώρο τον έμ πορίον ίυτάρχονν άΛληλοσνγκρο<·ό ιιενες άπόικις δχι τόσο γιά τό -τι*· ■ττημα στήν κα'θεαντό μοιρφή τον αλλά γιά την διαδικασία ποΰ ά- κολουθεϊται κατά τίς «εριόδουι, τής έμποριικής αΐχμής των δύο εΐκοσαημέρων τον χρόνον. Τό έμ ποριο κατά τις περιάδους αΰιές ά.ιοκτά μιά εύχέρεια γιά την διά θέση των προιόντοιν ταυ. Ή άν- τικειμενική διαπίστ<ι>ση δέν στη-
ρίζΐται μόνο στό δτι τό καταΎα-
λωτικό κοινό Ιχει λόγω τής φαινο
μενικής σι>ιιπιέισεως τοϋ κόστονς
των προϊόντ(ιηι μεγαλντερη δυνιι
τότητα έπιλογής γιά τίς άγορές
τού, άιΑ.Λά στό ότι τόι «μπόοιο ά
μιά πολιηκή ποΰ ϊχει άντί-
κττιπο στήν μάζα τής καταναλώ¬
σεως. Είδικώτερα ή ΰποχοεοιτινή
άναγραφή των ποσοστων των {κ
πτώσεων μέ τις παλιές καί τί?
νίες τιμές πού ίχει επιβάλλει τό
'Εμπορίου σέ ί)λα τα
καταστήματα πού άκολονθοϋν τα
έποχικό αίτό σν^τημα
μιά ψυχολογική
στό κοινό πού ϊχει μέ τόν τρόίτο
αύτό την ίντόότΐωβη 8τι καλύπτει
τίς άνάγικες τού μέ λιγώτερα λρ.-
πτά. Ή έηύπωση αυτή δέν εί¬
ναι άπόλυτα ίπιφανηαχή. Β
«άποια 6άση, Λλλά δέν είναι β
πιος άποδεικνύειται άπό τα γεγο-
νότα καί άπόλυτη. Σι*γκεκριμένα
εχει δημιουργηθή σέ μιά μερίδα
τοΰ κατανχιλωτικοΰ «οίνου ή έν-
ττΛωση ότι οί παοϊχόιμενΐς έκπτώ
σεις είναι αλασματικές καί, «'ίτι
τό έμπόριο ποοσ<ρέιροΛ·τας μειωωέ νες τιμές στήν κατανάλ'ιχΐη ρευ- στοπσιεϊ απλώς τα άποθέματά τού, περιορίϊοντας τα ποσο-στΛ των κερδών τού πού θά άπεκόμι ίε εάν πολονσε Ινα καλοκαιρινό φόρεαα τόν Μάιο καί δχι στό τε' λος τής έφετεινης περίοδον. 'ΙΙ αυτή πον Ιχει 6ρή άπηχη ση σέ ενα μέρος τοΰ άγοραστι«οδ ΰ δέν άντΐπροσωπεύει ό τίς διαθέσεις τής καταναλώσεως άπέναντι στίς ήμέρες των έκπτώ σεοιν. Τα ιδεδομένα καί οί άριθμ,οί άποδεικνύονν ότι ή κινήση στά κα ταστήματα κατά τα δύο είικοσΛή μερά είναι σημα·τικά ηύξημένη σέ σχέση μέ τόν «τζϊρο» πον ά- ναπτνσσεται στίς «κανονικές> έα
πορικές περιάδ,ονς. Ί^ιαίτερα
γαλύτερη κτντκτη παρουσιάζεται
στί; έκπτιίκΐεις το» Αργούστου
δομένου δτι κατά την έποχή α'ότή
τό κοινό βχει κάπως έννσχνμένη
την άγοραστι-κή τού δύναμη. Αν)
τό άφείλεται στό γεγονός α% {>
Αύγουστος φ'αι ό μήνας τμυ ά-
δειο*ν καί, ή «αταβολή βτοίις έρ-
γαζομένονς τοΒ σχε.τικοΰ έπιβ,όμα
τος αύξάνει κατά 50% τουλάχι
στον την άγοραστική τού δΰνα
ήΛ1 πληρωμή τοθ 18ου μισθόν,
Τό δωοο δμως έξανεμίζεται σέ
έορταστικές προμήθεΐίς μέ συνε¬
πεία λόγω τής καλΰψεως των ά-
να·γικώΛ· τοΰ κοινοΰ στό μεγαλΰτε
ρο ποσοστά τονς κατά τίς ήμέρες
των έορτδν — πον ή έμπορική κί
ντρση αϋξάνΐται κατά 60 - 80% —
νά μην ΰπάρχουν κα^ μεγάλα πε
Οΐ'θώρια γιά τίς άγορές τόν Φγ-
(ίνουάριο. Χττ|ν σχετιική στασιμό
τητα των έκπτώσεων τοΰ Φεΰρου
αρίου σι»νιτελεϊ καί τό γβγονός δ
τι τα «ύπόλοιπα» κυρίως στόν «λά
δο των ένδυμάτων καί τδν εΐδών
μόδας ύπάρχει πιιθανόττις νά εί-
νΐαι ξεπαρασιαένα κατά. την έπο-
μένη χευμερινή περίοδο πού θα
ςρορεθοθν, μέ Λποτέλεσμα ή άγο
ρά τουλάχιστον γιά τίς γυναίκας
νά είναι σχετιικά άδιάφορη. Σ*
μιά άναλογία τό Ιδιο συμβαίνϊΐ
κα'| μέ τίς έκπτώβεις τοΰ Αύγού
«τον, πού ίληξαν πρίν άπό λίγε;
μέρες, στΟΜ τομέα των Θερινόϋν
ένδι<μάτ(βν. 'Τβτάρχει δμως ή δια ςραρά δτι τα εϊδη αύτά ϊχουν πε- ριιθώριο νά χρησιμοποΐηθοΐν γιά ί^να εΰλογο χρονικό διάστημα πρίν ξεΐΛεραστονν άπό την μόδα, Τό σύστημα τής έκβτοιήβεως των ιύπολο(πων» πού «φαρμάζε- ται κατά τίς εϊκοστ ήμέρες των έκπτώσεων καλύπτει κατά (5άση τα εϊδη ρουχυσμον καί ίπ:οδήσε- ως. Στά αλλη είδη — τα διαρ- κή καταναλωτικά άγαθά — ή πραγματι«ότητα είναι κάπως δια σρορ<είΓΐ.κή, ίσως γιατΐ αύτά οέν ά ποτελοϋν τό έπίικεντρον τοΰ άγο- οασΐτικοΰ ένδιαφέροντος τοΰ «οί¬ νου λόιγω τής φύσεως των. Στο ήκοσαήμερο πωλοϋνται καΐ, οί ή λεκτρικές συσκευές μέ έκπτοση έ πί των 6ασ*.κ*ί>ν τιμών τους. Ή
έμπορική κινήση δμως ποϋ άνα-
'τττύσσεται έν πρακειμένω δέν εί
ναι Λνάλογη. Αύτό όφείλεται στό
ότι ή κατανάλωση δέν περιμένη
το εΐκοσαήμερο γιά νά αγοράση
?να ήλεκτρικό ψνγεϊο μέ ϊκπτο)-
ση 20%, την οποία μπορεϊ νά πε-
τύχη άπό τό κατάστημα καί λ*
&λλη περίοδο μετά άπό τό *ιτα-
ζάρι» καί Λληρώγοντας τοίς με-
τοητοϊς τή» άξία τοϋ έμπορεύμα
τος. "Ετσι έκ την πραγμάτων Α
ηοδ,εικνύνται ρ^ι δταν μιλάμε
γι ά έκπτώσβις έννΐκ>Ρ»ε κατά βά
ση τίς πωλήσεΐς ένιβυμάτ·Μν να'
·κατα·ν'»λίοτι,κί&ν α¬
γαθών καί 8χι διαρκοΰς έξοπλι-
σμοδ·
Ή καθιίρΐΛιτη στήν σννείδηση
τοΰ κοινορ τοϋ 0εσμοΟ των |κ-
πτιόσεων σέ μεγάλο ποσοβττό ά
πετε'λεσε [ήν Απαρχή τής δημιονο
γίας μιας όλόκληρης διομηχανί
άς ποΐι οπηρίξει την έπιδίωσή της
οίτίς πωλήσεις των αρούόντων τη;
προσφοραι,
ΕΙδικώτερα
ΐίέ τό σύστημα τής
μέ μεκομένες τιμές.
εχει διατητοιθή ή α.τοψη δτι πολ
λά άπό τα προϊόντα πού διατίθιν
ται στήν «ατανάλθΛση κατά τα
δύο εΐκοσαήμερα δέν άποτελοΰν
πραγματΐκά «υπόλοιπα», πού πρέ-
πει νά ρηχΐτοποιηθοΰν δάσει τήϊ
άρχής πού καθιέρ<οσε τό σύστημα των έκπτώσεων, άλλά είδικές «α τασικευές» πον έγιναν γιά ν« Οιο τεθοΰν μέ τα έΐτίπ·λαστα ποσοστόι των έκπτώσε<ι)ν καί των νων τιμων «χάριν τής κατονναλω σεως». Άνεξάρτητα δμως άπύ αυτόν τόν τομέα, ποϋ αποτελεί μί« <«' μονωμένη πτυχή στό αλο μα των δύο είκοσαημέρων, καί αλλα άρνητικά τού δνσφημοΰν κατά κάποιο *ρο πό την προσκά#εια πού καταθα) άπό τοΰς έμΛΟρους ν?Τ το νώσουν την δραστηριότητά τον- «ουλώντα; ορβηνότερα. *ΤΒνα Α «ό τα σημε|Λ αντά έ αϋθεντικότητα των ρομένων ποσοστών Δηλαίή έπι«ρατεί ή άντίληη(ιη ··- τι ή άναγραμμένη |κπτωση τ^ 30% ίπί τιιας σνγκεκριμένης «·- μής έμΛθρεύματος δέν άνίτιπρο την πραγματικότητα ϋσί*·. εί""11 ^ * ς διογκωμένη, ούτως μέ την ίκπτοκΐη νά ϊπανέοχετ<ι. ηέ φυσιολογικά έπίπεδα γιά τόν γιατί ή άρχική μη. Κάτι τέτοιο δέν συμδαίνει τόν , ίμπορο ό οποίος άποκομίξει Φεδρουάριο παρά τό γεγονός δτι κέαδος πού θά απεκόμισε «α), σί ό μήνας αύτάς είναι κοντά στίς ' μιά δλλη έποχή. "Ετσι τό κοινό γιαρτές των Χριθτουγέννων καί' μένει μέ την ψευδαίσθηση δτι ά αΰτοΰ, δπως έφαρμόζεται σήμε ρβ. νόρασε φθηνά χωρίς δμως νά συμβαίνη κάτι τέτοιο. Κα'ι πρό^ αύτη πάντως την κατευθυνθή ε χούν ληφθή κάποια μέτρα γιά ττλ' προστσσία τής καταναλώσε¬ ως κυρίως μέ την ύΛοχρ*ωτική Λναγρακρή άπύ τόν δμίΐορο· τή; όοχιικής τιμής τού προίόντος ν.αι τάν ύπολογισμό έπ' αυτής τυυ ποσοστού τής παρ.εχομένης Ικπτώ σεως. Αυτή δμως ή ίτροστασία ά νήκει- στήν διακριτική ευχέρεια; τού έμπορον, ό οποίος κατά 6άση δέν μπορεϊ νά ελέγχη άπάλυτα διά την ατ>θϊ?νΐτ«ιάτητα των τιμώ>
τού. Άποτέλβσμα τό κβινό νά στη
ρίϊεται κατά τίς άγορές τον στήν
περίοδο των έκπτώσ*ων επί, τή»,
λειτονργιας των άρχών τής κα.
λής πίστεως. Ή αποψη αυτή δέν
νΐοθετεϊται' απλώς αναφέρεται έ
πειΐδή κνκλοφορεΐ στήν άγορά,
μιά καί καταβάλλεται προσπαθεία
έξετάσεως δλων των πτνχών πού
κούδονται κάτω άπό μία ίπιγρα
φή €έκπτώσεις 30 — 50% σέ δ-
λα μας τα ειδή».
Παράλληλα δμως ίκτός ιΐΐτο
άΌτα, αποτελεί γενχκή διαπιστω¬
θη δτι δ θεσμός των έκπτώσεων
Οιέρχεται μία κρίση πον ένΐυπΊ
ι^εται 8χι τόσο στο Βψος τοϋ
«τζ(ρον» των καταστηματων δσο
στα εΓδη πού οιατίθενται άηο αΰ
τα. Ή ίμπορική: κινήση κατά
τις έκπτώσεις τοΰ Αύγουστον άν
[τψοε^ινγκά ιση^εΐωσε μιά αυξή¬
ση κλιμακουμένη κατά εϊδη μέ-
χρι %αΙ 50% σέ σχέση μέ την $
νάλογη κίνηση ποΰ παρουσιάζί-
α* κατά τίς συνήιθεις «έμπορι-
κές» ήμέρες τοΰ χρόνον. Ό »ϊ
γαλνιερος αΰτός τζΐρος έντοηί·
ζεται, όπως προανβκρέρεται Λλ,
λωστε, στόν χώρο των ϊνδυμά-
ων καί των βίδών μόδας
τους ΰφισταμένους ίνήοι
γιά την €μακροημέρευστ|> άπό
πλευράς έίτικαι·ρόττττος> των άγο-
ραζομένωγ εΐδών. Στήν μέσω
τώγ £κπτώσε<ίνν καλύψη τδ,ν Λ ναγκ&ν τον «τρές>εται κυρίαι; τό
κοινό τδν κοττωτέρω,ν καί των μέ
σων ίΐσοδημάτιον προτιμώντας
γιά τίς άγορέξ τον τα μεγάλα σχε
τικώς καταστήματα, τά οποΐα έμ
ϊτσι σημαντιική αυξήση
έτμπορικής τονς κινήσεως. Ά
ή ιδία εΐκόνα έμφανίζε
ται καλ στά μικρότερα κατασττι-
ιματα βίδών νϊωτερισμοΰ καΐ, έν-
δυμάτων πού όντως ή άλλως ά-
ποτελοΰν τό έβτίκεντρο τής έμπο-
ρικής δραστηριότητος κατά τίς ή
μέρες των έκπτώσεων. Οί δλ).ες
ίμπορικές μονάιβες πού διαθέτοΐΛ
στήν κατανάλωση άπό ϊπιπλα μέ
χρι ήλεκτρικές συσκενές καί κο
ριμήματα μέχρι 6ι6λία δέν προσ-
ελκύουν σέ άνάλογο βαθμό την
κατανάλωση. Τό γεγονός αύτό
δέν αποτελεί ικανένα φαινόμενο
πού νά «πιδέχεται περκΛτούδαστη
έρμηνεία. Είναι «ντεί.ώς φυσνο-
λογικό γιατί τα εξδη πθ|ύ προσ-
φέρονται άντ,ό τα καταοτήματα
αϋτά είναι ^ιαρκή άγαιθά πρύ ή
κατοονάλιοση δ,έν τά Ιχει §μεση
άνάγκη δπως σιιμβαίνει μέ τά
ςοΰχα πού σνγκεντρώνουν παρά
τούς ένδοιασμούς τοΰ ικοινοΰ γιά
την ποιότητα καί τίς τιμές τονς
τδ 90% σχεβόν τού άναητνασο-
μένου κατά τίς έκπτώσφις τζί-
ρου. Ή συγκεντρώση τον άγορα
στικοΰ ένδιαφέροντος σέ ίνα ΐιό
λ» κλά&ο τοΰ έμπορίου άπό υ-'ά
πλευρά ϊχει έμβάλε1 σέ άνησνχί
ες ώρισμένουξ φορ«5ς τής έμπορν
κης διρβιβτηριάτη.τος οί όίΐοϊοι φο
βοϋνται βτι οί μαξικές άγορΐς εί
6ών ένδΰίεως σέ δύο μόνον π«
ριόδους τοί> χρόνον είναι έν&εχό
μενο νά προκαλεντονν κορίβμό
στίς ανάγκας τής κβταναλώβε-
ως. Σννέίτειβ τής εξελίξεως αί
τής θά είναι νά επέλθη σταβια-
κή κάμψη ατίς πιολήσεις κατά
τ'ί σι-νηιθισμέν?ς έμπορι-κές ήμέ
| ρες τοί* χρόνον. ΟΙ φάβοι δμως
' αύτοί δέν άντιπροσωιπεΰουν καί
την πραγματι,κότητα γιατί ναί
μέν κατά τίς έκπτώσεις καλύπτον
ται οί ήμεσες άνάγκες τού κοί¬
νον, άλλα ταυτόχρονα οί βυνε
χεις εξελίξεως τής μόδας έπιβάλ-
λουν μιά διαρική άναντωιβη που
άναγκασηκά γίνεται όντως ή δλ
λ.ως κατά τίς κανονιχές ίμπορικές
περιόδονς.
Στοβθερώς άνοδική πάντοτε
Η ΠΟΡΕΙΛ ΤΗΣ ΟΙΚΟΗΟΜΙΛ!
Εδήλωσεν ό Τπουργος Συντονισμοΰ κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
χατά τδν λόγον τού είς τα έγκαίνια τής ΔΕΘ.
«ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Μέ την
συνήθη έπιοημότηΐτα έιΤβλέβθησαν
τά έγκαίνια /τής ΔιβΘνοΰς 'Εκθεσε
ως θεσσαλονίκης.
Μετά τόν άγιασμόν ωμίλησε βι'
ολίγων ό Μητροπολίτης θεσσα?ο
νίκης κ. Λ«ων(δας άπενθύνας έξ
όνόματος τού Οΐκουμενικοΰ Πατοι
άρχοτ) κ. Άιβτκνανόρα τόν Αερμόν
τού χαιρετισμόν καί τάς ευχάς
τού διά την επιτυχίαν τής 'Εκθί
σβως.
Ο κ. ΠΑιΠΑΔΑΤΟΣ
"Ομιλών ό Πρόεβρος τής "Εκ¬
θέσεως κ. Κ. Παπαδάτος άφου
έχαΐρέτισε κατ' αρχήν την πα¬
ρουσίαν των εκπροσωπών τής Κυ
βερνήσεως καί των λοιπών κραιι
κων παραγοντων άνεφέρθη έν συ-
νεχεία είς τό κυβερνητικόν ίργον,
σύνοψις τοϋ οποίον καί, ττ]ς συν υ
λικής έλληνικής δραστηοιότητος
έμφανΐξΐται είς την "Εκθεσιν. Έν|
σχέσεν πρός την πρόοδον τής 'ΐνκ'
θέσεως κατά την εφετεινήν "0<ό ' δόν ανέφερεν δτι συμμ«τέχουν ίφβ τος 20 χώραι άπό δλας τάς Ή- πείρονς μεγάλαι καί μικραί, μ* ταξύ των οποίων αί Ηνωμεναι Πολιτειαι καΐ ή Σοβκετιχή "Εν., ' σις «είς τάς οποίας Ιστορική «τυγ' κνρία> ώς είπεν «παρεχώρησε τοΐι;
δύο πρώτους ρόλους είς τον σϋγ
χρόνον κόσμον». Πλήν αυτών συι»'
μετίχονν, άνβπισήμως δι* Ιδ*α«τι-
κών σνμμβτοχών άλλαι 13 'χωρβι-
Τό σύνολον των έκθε-ίών άνέρχκ-'
ται είς 2.800 έκ των όηοίων 2.000
ξένοι καΐ 800 "Ελληνας. Ειδικώς
άπό έλληνικής πλενρας έκπροστ»
ποϋνται τόσον ή 6ιομηχαν£α, 5ο»ν
ίπΐσης ή διοτεχνία, ή γεο>ργ{α, ή
'Εμπ. ναντιλία καί αί υπηρεσίαι
Ανέφερεν έπίσης δα εφέτος οί
χώροι τής 'Είοθέσϊως είναι περισ
σότερον έκτεταμένοι καί καλύτε¬
ρον διευθετημένοι καί ύπεγράμμι-
σεν ότι, έν δψει της προ6λειτο|ν·
νης άναπτύξεως άντιμετ(ΰΐπίζ«τ«ι
τό θέμα τής μεταφθγδ,ς της βίς
νέον έπιλεγέντα ήοη, δεικαπλάσιον
χώρον «ϊς Εκτασιν.
Ώς πρός τάς εμπορικάς πράξϊΐ(,
καί τόν άριΐθμόν των έίββΐχε— «ν
ό κ. Παπαδάτος ανέφερεν δτι προ
δλέπεται αδξησις τής εμπορικόν ν,
τος τής Εκθέσεως καί τοΰ άρι-
θμοΰ των 'Ελλήνωιν κ«ί ξένων έηι
σκεπτών της.
Καταλήγων ηύχαρίστησε την
Κυβέρνησιν διά την <ηνΛαρά«το σίν της, τά μέλη τοϋ διπλωμαιη- κοΰ Σώματος, τοΰς έκπροσώηβυς τιον κρατικών συμμεΐτοχών, τοί>ϊ
Έλληνας καί ξένους έκθέτας καί
πάντας δσοι συνέ6αλλον είς την ί
Λΐτυχίαν τής 35ης πιερΐόδου τής
ΔΕΘ.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓυΤ
ΣΤΝΤΌΝΙΣΜΟΤ
Ακολούθως ωμίλησεν έξ δνό)μ»
τος τής Κυβεφνηισΐίος ό ύπουργΑ»
τού Συνίτονιομοΰ κ. Ν. Μακαρί
ζος, ό οποίος αρχικώς νπεγράμμι
σεν δτι έγ3«ανιάζει την "Εκθίσ^
ώς έκπρόσωπος τοΰ Π,ρωθυπονρ
γοΰ κ. Γ. Παηαδοπούλου υπό Ιδι¬
αιτέρως αΐοΐους οίωνούς διά τό οί
κονομικόν μέλλον τοΰ τόπον.
Έν συνεχεία άνεφέ^θη έκτενώς
είς τόν άπολογισμόν τοΰ κυβ«ονι,
τμκοϋ ϊργον είς τόν οΐκονομικόν
τομέα άπό τής 'Επαναστάσεως τΙ1^,
21ης Απρίλιον καί, εντέυθεν. Ί-
διαιτέρως ετόνισεν δτι κατά τό μ*
σολαβησαν διάβτημα ϊλαβον χώ
ραν σημαντικαί μεταβολαί, καθιε-
ρώθησαν κίνητρα διά την οίκονο
μικήν ανάπτυξιν καί δια την έν
θάρρννσιν των έΐϊενιδύσεων, έπε
τεύχθτι νομιοιαατική καί συναλλαγ
ματική Ισορροπία, επραγματοποιή¬
θη αποκατάστασις τής δημοσίας
πίστεως είς τό εσωτερικόν καί τύ
εξωτερικόν, επετεύχθη αρχικώς ά
νάκαμψις καΐ έν συνεχεία οπαθερά
πορεία οΐκονομικής προόδου. Έν
συνεχϊία άνεφέρθη είς τά δετέ-;
ντρόγραμμα οίκονομικής άναπτι'
ξεως 1968)72 τό οποίον έχαρακτή
ρισεν ώς διαπνεόμενον άπό τάς
αρχάς τής Ιδιωτικής πρωτοβουλίας Ι
— ύποχρείΜΐκόν ώς είπεν διά αό
Δημόσιον καί ενδεικτικόν διά τούς (
Ιδιώτας — καί τοΰ όποίου ώς εί¬
πεν οί στόχοι έΛΐτυγ,χάνονται γ?νι
κώς καί είς ωρισμένους, στρατηγι (
κης σημασίας τομεΐς «ίΐπερικερών
ται».
ΕΙδκκώς προκειμένου περί των
βασικών οίκονομικών μεγεθών καί
τής πορείας των, άνές>ίνε μετα¬
ξύ αλλων τ* άκόλουβα: Τό άκαθά
ριστον έθνικ.όν είσόδημα είς στα¬
θεράς τιμάς ϊφθασε τό 1969, συμ
φώνως πρός τάς έκτιμήσεις τής
Διευθύνοιείος 'Εθντκών Λογαρια-
σμών, τοΰ ύπουργείου Συντονι-
σμοΰ, τό ποσόν των 165.300 έκατ.
δραχμών ήτοι ηυξήθη κατά 8,3%.
Διά τό τρέχον Ιτος 1970, τό ά-
καθάριστον εθνικόν είσόδημα είς
σταιθϊρβις έπίσης τιμάς, προβλέ-
πεται νά σημειώση αδξησιν κατά 7
— 7,5%.
Περαιτέρω καΐ οάσβι βημοσιευ-
μάιτων δελτίων τοθ ΟΟΣΑ., τοβ
ΟΗΕ, ξέλων Τραπεζών καί ξέ-
ν ών εφημερίδων καΐ π«ριοδιβ(ών
ανέφερεν δτι άπό απόψε.ως ενσο-
δήματος έκ τής διομηχανίας ή
Ελλάς τό 1969 κατέλαβίν άπό
πλΐυράς ρυθμού την 3ην θέσιν κα
τά τής Γαλλίας έξ δλωΛ' των χω
ρών τού ΟΟΣΑ μέ 12%.
— Ειδικώς διά την μτταλλονρ
γικήν βιομηχανίαν μέ ρυθμόν 34%
κατέλαβε την Ιην Θέσιν.
—Είς την ναυπητγΐίκτ|Λ' βιυμηχα
νίαν μέ αύξησιν 94% καιτΙλΠίβ την
2αν Θέσιν μετά την "Ολλανδίαν.
Ό κ. ύπονργός ώμίληβε πεθαι
τέρω διά τάς έξελίξεις είς τόν π«
στοιτικόν τομέα καί άνέιψεφϊν δτι
ένπιις τής χρηματοβοτήσεως μέσΐι)
τού τραπεζΐΛθΰ σι«στήματος Ιφβα-
βί τα 20 δισεκ. δραχμ.
Άπό απόψεως άπασχολήσβως α
νέφερεν δτι κατά τό 1969 καΐ έν
σννεχεία τής μειώσεως τής άνερ
γίας, ποΰ ϊλαβε χώραν τό 1968,
εμειώθη αύτη περαιτέρω κατά 20,
3% καί ετόνισεν δαι διά πρώτην
ς>οράν παρατηρήται όμαΛκή ζή¬
τησις εργαζομένων άπό 6ιομτ»χα-
νικάς μονάθας.
Διά τον τιμάρΐ'Ομον χαΐ τό νόμι
ομα ό κ. Μαχαρέζος είπεν ότι ή
Ελλάς παρουσιάζει την μεγαλυτέ
ραν σταθερότητα τιμών είς τόν
κόσμον μέ μέσον ετήσιον ρυθμόν
άνόΛου τοΰ τιμαρίθμον κΛΐω τή*
μονάδος. Συμφώνως πρός ϋπολο
γισμους ίταλικοϋ πίίηοδικοτΤ, «ροσ
έθεσεν, ή "Ελλάς είναι ή εύθηνοτέ
οα χώρο διά τούς τουρίστας μέ-
σης καί τ'ιψηλής οιτάιθμης καί δτι
κατ' &λλο δημοσίευμα, ή δραχμή
υπέστη την μικ<>οτεραν μείωσιν
άγοραστικής Αννάμεως κατά την
■τελευταίαν τριετίαν, ωστε νά κα¬
ταστή τό σκληρότερον νόμισμα τοϋ
κόσμον καΐ νά θΐωρηται νποψή(ρνον
βι' άνατίμησνν.
ΐΔΡΙ'ΘΗ ΜΟΝΑΣ
ΚΑΤΑΣΚΕΤΗΣ
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
Όμάς βιοτεχνών ίδρυσε πρστν-
πον μονάβα κατασκευής μηχανημά
των. "Ηδη, ή έταιρία «ΕΣΣΟ—·
ΠΑΠΠΑΣ», δι' έπιστολτις της
πρός τόν πρόεδρον τού Βιοτεχνι
κου 'Βπιμελητηρίου Αθηνών κ. Κ.
Βογιατζήν, εκδηλώνη την «ρόβε-
σιν δπως συνεργασθή μετ' αΰτί)ς.
Ιΐρός τόν σκοπόν αυτόν, τονίζει,
δτι θά όργανώσει *πίσκΕΐ|*ν είς
είς αυτήν ομάδος μηχανικωΐν της
βιά νά σχηματίση σα<ρώς άντίλη- ψιν χρησιμοποιήσεος νπ* αυτής, τής έν λάγ» μηχανονργικη'ς μονά δος. Διά την ανάπτυξιν τής Έλλην» κης Οΐκονομίας ΠΡΟΤΚΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΙΛΡΣΙΗ1ΗΤΙΚΙΗΗΤΡΟΗ ΥΠΕΒΑΛΟΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧαΝΟΙ ΒΟΡ. ΕΛΛΛΛΟΣ Προοτασ(α ίπαρχια«τς βΤομηχα νίας. Διονκητική καί οίκονομτκή, ά ποκένττροσις. Άργοϋσαι •νία». Βιομηχανικαΐ. περιοχαί. Φο ρολογικά κίνητρα κλπ. ο*ομηχα θεοσαλονίκη 14 Σεπτέμβριον Τάς άπάιψεις τον επί των νφι στομένων άνττκινήηρων κα^ προ τάσεις διά την άρσιν" αυτών, ΰπέ βαλεν αρμοδίως ό Σΰνδεσμος Β ι ομηχάνων Βορειον Ελλάδος. Εί δικιοτερον τά επί μέρονς θΐματαυ τα όποϊα 6ίγει ό έν λόγω Σννδε σμος, ίϋναι τα εξής: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΗΣ ΒΙΟΜΚΧΑΝΙΑΣ. Τά ν πί.(> αντ-ής κατά καιρούς θεσατι
σθέντα κίνητρα, έπεικταθένπα στα
διακώς υπέρ καί τής 6»ομηχανίας
τον νεντροι·, οΰοιασηΜώς έξον-
δετέροοσαν την προστασίον τής
επαρχιακάς τοιαύτης
ρον, α) ίφαρμόξΐται
ή θε,σπισθεϊσα άπαγό^ενσις
ταστάσεΜς μονάδων είς τό κέν¬
τρον, β) έζίηνρμίσοη ή προτίμη-1
σις υπό τοϋ δημοσίου, των προίόν ι
^ων τί! επαρχιακάς 6ιομηχαν(ας,
Ιστοί *αί ά.ν αί τιμαί των είναι
ανωτέρα» κατά 8%, διά τής μετα
γενεβτέρας μειώοεως τοΰ ποσο-
ατοϋ αύτοϋ, γ) τό δικαίοιμα άτ€
λοΰς εΐσαγωγής μηχανικοϋ ίξο !
αλκΐμοΰ υπό έπαρχιακών μονά&αιν,
έπεξετάθη «αί είς τάς 6<ομηχα-1 νίας τοϋ κέντ,ροίΐ'. ϊίαρβμοίαν τύ χην είχον ικαΐ, ?τερα ίηέρ τής' έπαρχιακής βί-ομηχα"ν»ας εύεργΐτι ' κά μ|τοα. 'ΐ<η!ηον ένεκα άπαιτίί ται άναμόρ<ρωσις τής σχετικάς νο μοβεοί<ις, διά την επίτευξιν Ιαορ ράπου άνβπτύξεως τϊ|ς χώρας, διά τής βιομηχανκκής άποκεντρώ σεως. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ — ιΟΙΚΟΝΟΜΙ ΚΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΙΣ. Ή δ» αίρβσις τής χώρας είς 8—10 διοι χητΒκάς περιφερΐίας, ώς τ(δη με λετδται αρμοδίως, Θά καΓταστήση πραγματικότητα την διοίκηττΐκτγν ά πακέντρίοσίν'. Παιραλλήλιος έπιβάλ λιται ή χορήγησις άποφασιστι- κών άρμοδιοτήτων, υπό των τρσ πεζών, είς τά περκρερίΐακά ύπο- κατασττ'ιματά των, ώς τουτο ήδη συμβαίνει μέ την Εθνικήν καί την ΕΤΒΑ, διά την επίτευξιν καί τής οίκονομικής άποκεντρώσί ως, τοϋθ' δπερ θά συμβάλη είς την ανάπτυξιν καί την άπρόρΐκ» πτον λειτουργίαν των έπαθ)μαο«Ε»'ν θον είς τό ΙΚΑ καί, τό δημόσιοΛ', . δεια διά την Λίαρρύθμισιν ίν λει λόγω χρεών. Αί κατά καιροΰς Ι τουριγία ίριγοστασίον, άντιχατά- ιπρασπάθειαι τοΰ τελευταίον νά στάσιν τοϋ έξοπλιβμοΰ τού κ.λ.π. τάς θέση καί πάλιν είς λειτονρ- ' γ) Αί κυρώσεις τοΰ ανω νόμον γίαν διά τή; ΰπ' ούτον διαθέοε· Ιπιβάλλονται ιείς τοΰς παραβάτας ως κεφαλαι'ο>ν, άπέτνχον, λόγοι των νέων διατάξεων ώς άνωτέ-
τστ) πεπαλαιωμένον έξοπλισμοϋ ρω.
των. Κατόπιν τούτου κρίνίται σκο ΕΞΙΣΩΣΙΣ ΤΙΜΟΛΟΓΪΟΓ
πιμος ή παρά τή ΕΤΒΑ δημιουρ Ι ΔΕΗ. Ζητεϊται ή έξίσωσις τοδ
γία είδικοΰ ταμείον έξαγορας διαφορικοΰ τΐμολογίου τής ΔΕΗ,
«αί κατασΐραςρή'ξ των παλαιών έγ ι διά την παιρεχομένηιν ενέργειαν
καταστάσ,ϊίίΐίν άργονσών μονά-' είς τάς βιομτιχανίας τού κέντρον
δών, σννΜΤταναι δέ ή συνκρότη- . καί των έπαρχιών, συμφώνως
σις ομάδος εργασίας, ή όΛθία νά , πρός παλαιοτέραν! πρότασιν τής
κρίνη περί των Λεπαλναιωμένων μη Έπιχειρήσεως. 'Είΐίσης, ή μείω-
χαών τώ,ν έν λόγω οιομηχαντ- ] στς τής τιμής τής ενεργείας.
ΦΟΡΟΣ ,ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑ^
ΣΙΩΝ. Κρίνεται σκόπιμος ή έγ
τής μελΐτηβείσης άντι
ΚΡΑΤΉΣΕΙΣ τοϋ ν. 3213)
35 «αί τοΰ Ν. 4002)59. Σο€α
ρά θέματα Εδημιούργησεν ή έφαρ ' καταστάσεως τοΰ Φ.Κ.Ε. διά τοΰ
μαγή των διαιτάξεων των έν λο φόρου επί τής προστιθεμένης άξί
γω νομοθεΤημάτων περί των ά- ' άς. Έπίσης, ζητεϊται ή διατήρη-
φορολογητων ικρατήσεων, λόγω βτς χαΐ, μελλοντΐικώς, τής ύφιστα
ΰφισταμένου νιομικοτ) *»ε·νον. Πρό; ιμένης διαφοράς ώς πρός τό νψος
κάλυψιν τού ίπιδάλλεται ή ίϊκδο τοΰ Φ.Κ^. μεταξΰ κέντρου χαί
οις διατάγμβτος Ορίζοντος ότι : ( έπαιρχιών.
α) δέν «ν>γχωοΐϊται ή διενέριγεια , ΒΙΟιΜΗ|ΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟ-
ν.οοτησεων βάσιει των ανοι νό- ΧΑΙ ΚΑΙ ΖΩΝΑΙ. Κρίνεται σκό
μων, δταν τα ^ιβλία κρίνιανται ά υιιμος α) Ή ταχεϊα όλοχλήρωσις
νακριιβή, (ά Λέ γενόμεναι τοιαί'- τής οργανώσεως των βιομηχανι-
ται, καΐ ίφ' δβαν τά βιβλία των κων περιοχών τής χώρας, β) ή
ίπιχειρήσίίιχν δέν έκρίθησα·ν άνα ΛροσϊΐάΘεια μειώαεως τής τιμής
■κρΐβτ, &εο>ροιυΜται ώς οίαθώς νέ Ι ιών οΐκοπέδων, έντός των βιομη
6) επί άτοιμιχής έπιχει-' χανικών περιοχών, γ) ή ίδρυσις
ν προβωιπΐκή'ς έταιρίας, ^λευθέροη' τελωνϊΐακών συγκροτη
εν περιπτώσει θανατου τού φορέ μάτίον είς αύτάς, διά την έγικα-
ως ή μέλονς άντι<ηοίχως, καΐ, τάστασιν έξαιγωγιικών βίομηχανι- ίςτ* ιδΙσΌΐν ή έπιχ*ΐρ(ησις σννεχίρ | νών μονάΐδων, δ) δ καιθορισμός ζετατ άπό των κληρονόμίβν η υπό βιομηχανικώς ζωνών, ή ϊλλειψις των λοιπών έταίριων κα^ των *λη ι τώ|ν οποίων δημιουρ'γ|εί δυσαφέ'- ρονόμων, αί μέχρι τού θανατον ι στους καταστάσεις πού άνακό- γενόμεναι κρατήσίΐς, βάσει των ' πτουν την ανάπτυξιν ώς τουτο δνω νόιιων, δέν ύπόκειντται είς | (τυμβαίνει είς θεασαλονίκην. φορολογίαν, κατά τάς περί φορο λογίας είσοδή.ματος ή κληρονομι ών διατάξας. ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΘΕΣ ΧΑΛΟΝΙΚΗΣ. Γενική είναι ή διαπΐβτωσις δτι αυτή δέν «ροσέλ ΙϊιΓΚΑΤΑΣΤΑ ΣΙΣ ιΚΑΙ ΛΚΙ | κύε* οΰτε τά σύνολον οΰτε τό με ΤΟΤΡΠΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ' γαλύτερον τμήμα των «ιομηχα- ΜΟΝΑΔΩΝ (Α. Ν, 8Ο7>67>. νιών τής χώρας. Διά τουτο επι-
Διά την άπλοΰστίυσίγ τής σχι-
τικής δι-αδιικασίαξ, ΙϊΐιΛάλλιε'ται
τςΌποποίησ>ς
Α. Ν· 207)67
ΑΡΓΟΤΣΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙ
ΑΙ 'Επαρχιοικαί μονάδες περιήλ
θεσπιζομένυϊν των εξής: α) αί ά
παιτονμενα< δδειαι είναι άναγ««1 α» μόνον προκειμένον περί ΐδρν <κο>ς νίας βνομηχανίας ή 6ιοτε--
χνία·ς ή κατασκευής άαοθήικης,
Μίιον κτιρίων κ.λ.ίτ. νφισταμένης
μονάδος. 6) Λέν άποιτεϊται §.-
ίκχλλεται ή θέσπισις «Ιδικών κινή
τρών, μεταξύ των οποίων χροέρ
χουσαν θέσιν κατέχουν οί θτσμοϊ.
α) τής >διε·»}νοΰς σνναντήσεως πε
ριφερειακής άναπτύξεως αντιπρό¬
σωπον, βιά των οποίων δύναται
νά επιτευχθή ή ίπαιφήι παραγω-
γών - ξένονν άγοραστών. Πρό;
τουτο άπαιτεΐται μεγαλυτέρα ένί
σχυσις τής ΔΕΘ — Ης καττάλληι
Η ΕΛΛΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΥΓΕΙ ΕΙΣ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΣΜΘΝ ΧΑΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΟΑΟΠΑΚΑ ΑΑΝΕΙΑ
«Τό σημερινόν έπαναστατιικόν
κοάτος κατενθννει, διά των όμο-
λογιακών δανείων, την άγυρα<ηι κήν δύναμιν των Έλλήνων άποτα μιευτών είς άναπτυξιακάς έπεν- δΰσεις. Οΰτιο, έν αντιθέσει πρός τό παρελθόν τό κφάτος στρέφε'Ταΐ πρός τό εθνικόν εΐσάδημα τής Έλλά<δος κα; όχι πρός τό εισΜη μα ξένον χιορών. Τό δηιμόσιον χρέος τής Ελλάδος καλ.νπτιι μύ νόν τό 18.5% τοϋ εθνικον ε1·σοδή ματος. Ροιμαλεώτεραι. έν τούτοις, οΐκοναμικως χωραι πας>υ·υσιάζοΐΛ·
μεγαλύτεςια ποσοστά δημοσίου χ 2ε
ούς (Μ. Βρεταννία 104,7%, Η
ΠΑ 51.9%, Όλλανδία 38,6%,
Δυτ. Γρομανία 22,2%).
Τα ανωτέρω ετόνισε, μεταξν
αλλων, ό γεν. διευθυντάς τού Γε
νικοΰ Λογιστηοίου τού Κράτους
κ. Γερ. Κοινσταντάτος είς τηλεο
πτικ.ήν τού συνέντευξιν σχετικώς
μί· την συμβολήν των όμολογια-
κών δανείων.
ΤΑ ΕΡΓΑ Τ1Ι0Α0ΜΗ2
«Θεμελιώδης στόχος των όμο
λογιακίιν δανείων είναι ή ένίσχν
(Τίς έξ ολοκλήρου τοϋ ϊτρογράμμα
τος δημόσιον έπενδύσεων. Κατιι
την δεκαετίαν 1960 — 1970 το
πρόγραμμα δημοσίιον έπενδύσεων,
ίχοηματοδοτήθη διά των όμολογι
ακών δανείων διά ποσοϋ δρχ. 10
040 έκατ. έν συνόλω, «λέον δρχ.
2.200 έκατ. μέ τό νέον λαχειο-
φόροΛ' δάνειον τού προσεχοδς Ό
κτωβρίου 1970, δηλαιδή
κώς διά ποσοϋ δρχ. 12.240 έκατ
Έκ τούτων ποσά 4.640 ένατ. δρ.
άνάγονται είς τα ίιη 1960 —
!9Ι>6 καί .ποσά 7.000 ίκατ. δρχ.
άνάγονται είς τα Ετη 1967 -·
1970.
Ειδικώτερον, ιό προιόν των ύ
μοΛογιακών δανείων χρημο,τοδο-
τεϊ κατά 20% τό πρύγρπμιιπ δή
ιιοσίην έπενδύσεων. Ούτω, ιιι
1967 επί ΰψους δημοσιΌιν έπενόύ
θί·ων 7,21 δισ. δρχ. ή οτμβολή
των όμολογιακών δανρίων εϊν«ι
Ι,.Ί θισ. (20,7β%), τό 1968 ϊλι
ΰψους δημ. έπενδύσεοιν 9,26 διο.
δρχ. ή συμβολή των δα'νεΐονν ε(
ναι 1,8 δισ. (19,43%), τό 19Γι'·
τής άδρανούσης άποταμιεύσεο)ς
Τέλος, ό κ. Κ<ονσταντατος α νεφέ-ρθη είς τα οΐκονομικά πλβ« νεκτήματα των δανείων. «Ό Ιλ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ Άπό στοιχεία παρεχόμενα άπό πό μορφήν Άνωνύμου την 'Εθνική Τραπέζα πτοτιν τ* άκάλουθα: προκυ- ΕΙΧΑΓΏΓΉ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Τ- ΙΙΟ ΤΗΣ ΑΛΟΤΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α. Ε. ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΤΜΠΙΑΚΗΣ Έπιχειρήσρις ίδρυθεΐσαι κατ« μολογιακών δανίΐων είναι ή τόν συντομώτερον δυνατόν χοό· νο εξασφάλισις διά τό σύνολον τοϋ πληθνσμοΰ ύψηλού βιοτικοι, έπιπέδου καί εΰνοϊικών συνθηκό) ν πρός σννεχή πολΐτιστική<ν άνάπτυ ξΐν καί κοινοννικήν πρόοδον. ΝΕΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ληνικός λαός εχει οφελος νά γν«·ι τήν παρελθούσαν δεκαετίαν δια θίζη ότι ό μέγας στάχος των *'τής είσαγωγής σημαντικών λαίαιν έκ τής άλλοδαπής προδαί- νουν ήδη είς άξιολόγους νεας . πενδνσεις. Οντως, ενεκρίθη υπό τής Έ- πιτροπης τού Νόμου 2687)53 ή αίτησις τής Α.Ε. Άλουμίνιον τής Ελλάδος περί είσαγο»γής 19 ί κ.ατ. δολλαρίων. διά την κάλυψιν Ό Πράεδρος της Άνωννμ·*·, μέρονς τής έκ 32 έκατ. δολλαοί Γενικής Έ,ταιρείας Τσιμέντων διά Μν πρ^,ραμ,μαΛΐσθίΐσης έπε-κτά τηλεγραφήματός ιον πρός τόν ύ σεως Λθυργόν Οίκονομικών κ. Άύαη Άνδροντσόπουλον εδήλωσεν ότι ή ύπ' αυτόν έκπροοΌΐιπουμένη έται ρία έγγράφεται είς τό νεον αύξησιν της Λυ ναμΐκότητος των έγκαταστάσεω παραγοιγής Φλουμινίσυ άπό 90 χιλ. είς 150 χιλ. τόννων. Ή ί κριθεισα εισαγο>γή κεφαλαίων
λογιακόν δάνειον Γών 2,2 δισ. ποο6λέπεται ότι θά 'έχη
δρχ. διά ποσοΰ 6Ό00.000 δρχ.
ΤΙΙΟΧΡΕΟΙ
ΕΙΣΦΟΡΑΣ
'Τπόχρεοι πρός καταβολήν
υπέρ τοΰ Ταιμείου Σνντάξεοις Έκ
τελωνιστών ε'ισφοράς επί, πράξε
ών τελωνισμοΰ είναι συμφώνως
πρός έγγραφον τοΰ ύπονρ·γείοι
Κοινιονικών 'ΤπηρεαΊών, οί μεσο
λαβοΰντες τειλωνισταί, περιλαμ-
βανομένων καί των έμιιίσθοιν, οί
όποίοι άπασχολοϋνται αποκλειστι¬
κώς επί μηνιαίω μΐσθώ είς έται
ρείας πετρελαιοειδών.
Σχετική έγκύκλιος τού υπουρ
γείου Οίκονομιικών έκοινοΛθΐήιθη
πρός τα Τελωνεϊα τού Κράτους.
ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΌΤ
ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
Μηδενισμέ-νιη έξακολουθεί νά
είναι καί 'καττά την τρέχουσαν ί
6ΐ)οιμάδα ή άντισταιθιμιστική είσφο
ρά ή έπιδαλλομένη επί τοϋ είσα
γομένου είς τα κράτη τής Κοι-
νής Άγορας έλληνικοΰ φυσικοΰ έ
λαιαλάδου. Ή είστρορά αντή ω¬
ρίσθη είς 5,10 δολλάρια κατά τόν
νόν προκειμένον διά τό έκ Μα
οόκον Ιλαιόλαιδον τής αυτής ποι
οτικής στάθμης καί είς 10,10 διά
επί ΰψους δημ. έπενδύστων 10.8:! , το έκ τι?ίτων ·- -
δισ. δρχ. ή σνμβολή των δανείων νον, ·ΤΟΟ'ίον· Παραλλήλως
είναι 2 δισ. (19,04%) ν.α!, τό σιμενη ε1ναι *· ε1°"Φ<>°ά «αί επί
13 δισ. δρχ. ή συμβολή των δα του τν祫^Λ έλαιολάδου.
•νείων είναι 2,2 δισ. δρχ. (16.
1970 επί Οψονς δημ. έπενδύσεων
92%).
Τα δάνεια τ«τ>τα σ»μ6άλλουν
Η ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΛΤΠΤΕΙ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣ
ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
Ή Έλλη»ική| γεωργία άπατιεϊ
είς την έντονον -κινητοποίησιν τού σττνεχώς ιιεγαλντέρας ποσότητας
λυΐασμάτων. Είς τάς ανάγκας αύ
παραγογιικον ιμηχατισμόΰ της χιί>
οας, την αΰξησιν τής άπασχολη- τάς ή ένχώριος βιαμηχανία άντο
νη τήΛ' δραστηοΐοποίηοιν' ποκρίνεται πλήρως.
ΕΡΡΥΘΜΙΣΘΗΣΑΝ ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΥΠΟ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΟΝ
Φορολογικά και &λλα θέματα,
σχετιςόμενα μέ την λειτουργίαν
των βΐομηχανικών έπιχει^ήσεων,
έρρ«θμίσ<θησαν προσφάτως ΐι π .ί των αρμοδίων διοικητικίδν καί δι- καστικών άρχών. Κατωτέρω ^ΐα ρ«τίθε·νται αί κυριώτεραι άποφά- σεις: Ή τήρησις των φορολογικών στοιχείων: ίή φορολογική άρχή καί τα <ροοο?.ογικά Δικαστή^ια ΰποχρϊ οΰνται, έφ' όσον ό έπιτηιδενματί(Κ >α πρόσωπα καί ύλιικά μέσα —
ώ; καί Εγκαίρως προετοιμασία των
σχετικών έκδηλώσεων.
ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΙΣ ίδ(ω
τικών κ«ΐ, συνεταιρκττικων γεωργι
κων βιομηχανιών. Ή ΰφισταιμένηι
οίνισος μεταχε(ρισις πιστοδοτική
ν.αί γενϋίώτεοα τοιαύτη, των δύο
φορέων, δέν παρέ-
χει εύκτηρίας άνταγωνισμοϋ επί
ΐσοΐς δροις. Πρός τουτο άπαιτεΐ-
ται τι δημιοτργία καθέσταντο; ί-
σης μεταχειρίσε<ος είς δλους τούς τοιιεΤς. ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙΣ ΤΙ σιιντελουμένη ανάπτυξις έπιβάλ /.Εί την επιταχυνθή· των ρυθμών παροχης τεχνυκής έκπαιδεύσεως, >Ίς τοίις τεοπρο,σλαιμβατομένους
υπό τ(ίν βιομηχανικιον μονάδονν
•/αί μετεκι.-ΐαιδεΐ>σε(ος των ήδη ά-
«ΓΑσχολοιμμενο>ν, λόγω τής σνν?
νοΰς αυξήσεως των είς είδ.κετ'ΐιε'
•ου; έογατο'τεχνίτας άναγκών
Πρός τούτο κρίνεται σν.άπιμος ί¬
δρυσις νέο>ν σχολιον μαθητρίας,
μετρκ.ταιδεύσε(»ς καί τηιχτ'ορΐ<θιμου ϊχτο*δεύσρο)ς, νά στελεχοιθοϋν δ? οί πάσης φύσεως τεχνικάς σχιι- λαί. κρατικαί καί ίδιωτικαί δι" 6- κροις είδικεΐκμένου διδακτικόν ποο σ(οπ;ικοΰ καί νά ίντσχυθοϋν μέ τα αναγκαϊα οργανα, μηχανήματα ν.α ί,τσπτικά μέσα. ΛΣΚΗΣΙΣ ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ. Λιά την έξοι»δρτέρ(οσιν τί6ν πι· οιπτώσεων τού είς 6άρος τής έ- > ηνικής Οιομηχανίας άσκουμέλ'ου
ντάμπινγκ κρίνεται άναγκαία ή <'< πλούιπευσις τής οραδιικΐΛ'ήτοιι δι« δ χασίας διά την άν·τιμ*το)πισίλ' >, ι>
11ΚΡΙ 2ΤΝΔΙΚΑΛΙΧΤ1ΚΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ. Ή ποοδλεπομέ
νη σύσιαοΐς επιτροπήν ΐριιχερονς
ς είς τάς 6ιομηχανικάς
μονάοας κρίνονται περιτταί. δύ-
Μΐντα» δέ νά ποοκαλέσουν δυσάρ."
οτα προβλήματα θέτουσαι «πό άμ
<ΓΐσΓ)ήτησιν τα διενίθΐΛτικά δι«βνιί» των έπιχειρήσειον. ·'| τό άρθρον 9 τοΰ Ν. Δ. 186)69 χρήζει τροποποιήσεως. ΙΘΕΜΑΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΝ ΝΟ ΜΟΘΕΣΙΑΣ. ΊΕπί«3άλλεται τροποηοίησΐς των σχετικών θετημάτΐον διά τής άπό κοι·νυί> ρ·
τής Δ' κατηγορίας τηρεΐ δλα τα
6ι6λία καί στοιχεία τα άπαΐτοΰμε-
να υπό τοΰ Κώιδικος Φοοολογικίϋν
Στοιχείων, νά θεχθοΰν τα έξ αύ-
τιΤχν ίΐροκύπτοντα στοιχεϊα. Ή ΰ-
Λοχρέτοσις αυτή παΰει μόνον ΐφ'
όσον άαοδειχθή ιμέ συγκεκριμένα
καί θετικά στοιχεϊα, ή προσαγο^γή
των οποίων 6<χρύνει την φορολο- γοΰσαν αρχήν, δτι αί σχετικαί εγ¬ γραφαί είναι άνακρ;6εΐς. Τα ανω¬ τέρω Λροκύπτουν καί, έκ των βιατά ξεων τοΰ δρθρου 53 το6 Κ-Φ.Σ. (Φορολ. Έ<ρ. Άθ. άπόφ. 1559) 1970). Επί μϊτατροπτίς είς Α.Ε.: "Ε¬ πί μετατροπής ομορρύθμου έταιρι- ας είς άνώνιιμον τοιαύτην, ή Λπο- γραφή των μέν παγίων στοιχείων δέ ά ί είς την υπό τής έκ- δέον νά τιμητΐκής έπιτροπής δρθρον 9 κια δικ. Ν. 2190 καθορισθείσαν αξίαν των Λέ λοιυτίον στοιχείον 6ν«ργη· τικοΰ καί παθητιιχοϋ Θά καταχωοι| βοΰν είς οίαν κατάστασιν ινρίσκον ύπόχρεος πρός κατα^αλήν τοΰ χώ ται κατά την ήμερομηνίαν τής συν τάξεως τής άπογραφής. Την άνιο τέρω διοικητικήν λύσιν ϊδωσεν ίι οίκονομικ,ή έφορία Α. Ε. Αθηνών έπ·1, τεθέντος υπό ενδιαφερομένη: ΐπιχε-ιρήισεος σχετικοΰ έρωτήμα· τος. Ό Φ.Κ.Ε. επί κατεργασίας πρώ των ΰλών: Έίΐί κατεργασίας πρώ· τιον ίιλων διά λογαριασμ<Λ" τρίτου, ΰπόχηεος ποός καταβολήν τοϋ φό· οου είναι ό κατέχιυν Τήν ποιότην Γ'λην εμπορος, «πιχειρηματίας κ. '.π., ά-^όμη καί άν ό ά·ν αλαμβάνοιν την κατεργασίαν παρέχει δευτε- ρρυούσας ή βοηθητικάς πρώτας ίί- λα; (Φορολ. Έ<τ_ Π ειρ. 792)1970). Ή φορολογΐα τθν έλευθίρίον ί παγγελμάτων: Έκ τίδν κιτιμένων διατάξεων στΓ·άγεται δτι φορολο¬ γικόν άκαθάριστον εΐσόδηιμα έξ {>■
πηρεσιΛν ελευθερίου έπαγγελ-μά-
τΐον (Ζ' πηγής) άποτελοΰν αί πρό
γματι είσπραχθείσηι υπό των Λ
σκοΰντοη· έλεί>θε(>ον έπάγγρλμα Λ
μοιθαί καί δχι έκεΐναι τάς οποίας
ό^ νόμος τυχόν άρίξει ότι δύνανται
οί επαγγελματιαι ωρισμένης καιη
γορίας (ώς οί μηχανικοί) νά άξιώ
σουν ελλείψει είδικής συμφοινίας
(Άπόφ. Συμβ. Έπικρ.).
Τα διατιθέμενα διορεάν δεΐγμα
τα: Ό Οϊκονομικός "Εφορος λ.
Κ. 'ΛθηνίΓη· επί τεθέντος σχετικοΰ
Θέματος παρέσχε οιοικητικήν λύ¬
σιν διά τα δωρεάν καί Λιά βιαφη-
μιστικοΰς λόγους θιατιί)ένεν« δεί
γματα ίατρικων τραρμάκων ουμφώ
νιος πρός τήν οποίαν είς τα έν
λόγφ βείγματα ώς οιατιθέμενα 6ω
ρεάν, βέν εχοιη· εφαρμογήν αί δια
τάςεις τοϋ Κ.Φ. Σ., ταυτα ύπόκπν
ται όαως είς την περίιτκοσιν αήε
πε|€£ΐγασίας — υπουργείον Έογ·( ΛιατάΕεο.ς β' παρ. ι του αρθρον
ΝΔ )
έογοδοσία, «ργαζόμενοι
σχετυκοΰ κο>δικος.
τού Ν.Δ. 4)68 πεοί. ένδείξεως
Ι τιιιής πωλήσεως κ.Χπ.
θή μέχοι τέλονς Ιούνιον 197].
Σημειοιθήτω, δτι ή ανωτέρω
έγκρισις άναφέρεται είς νέαν εί
σαγο>γήν πέραν των έγκριθέντων
διά τοΰ ύπ' αριθ. 886)17-12.69 1ί.
Δ. κεφαλαίων έκ 17 έχατ. δολλο.
ρίων πρός αύξησιν τής δυναμι*υ
τητος των έγκαταστάσεων ίΐαρα-
γωγής «λουμίνας είς τύ ΰψος των
475 χιλ. τόννων.
Ή λειτουργία των διά των οις
άνω κεφαλαίων προβλεπομένων έ
πενδΰσεων Θά απαιτήση συμπλη¬
ρωματικήν ηλεκτρικήν ενέργειαν
τής τάξεως των 100 μεγαδάτ.
τήτν οποίαν ή ΔΕΗ είναι είς Θέ¬
σιν νά παράσχη κατόπιν των κα
τα την τελευταίαν τριετίαν
γματοποιηιθεισών έπεκτάσεο>ν των
εγκαταστάσεως ττις.
'ίΐσαντιος ένεκρίιθη ή ΰπαγο)γι
είς τάς διατάξεις τοΰ Ν. Δ. 2687
)53 νέας έπενδύσεως της Όλυμ
πιακής Άεροπορίας, ΰψους 10 έ
κατ. δολλαρίων. Ή έπένδυσις < , τη άφορά είς την έκ τοΰ έξωτε- κου εισαγωγήν άεροβτορυωΰ (ν κου προερχομένου έκ πιστώσεοι, τής Ίαπωνικής έταιρίας «Νίχον 'Λεροπλάιν πρός την Όλνμπιακήν. ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΕΛ- ΒΑΛ» ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΛΟΤΜΙΝΙΟΤ Δι' {«.τογραφείσης συμβάσεως μεταξν τοΰ Ελληνικόν Δημοσίου καί τής Έλληνικής Βιομηχανίας Άλονμινίον Α. Ε·, παρέχεται είς τ,ήν δεντέραγ ή αδεία Ιδρύσεοις είς τή,ν περιοχήν Λεόαδείας 6κ· παραγοιγής πλατέοιν προϊόντων άλουμινίον (φύλλα έπίπεΐδα, φύλλα αύλακω- τά στεγάσεως, δίσκοι έξελάσεο)ς, ταινίαι είς ράλους καΐ, άλοτ·μΐνό- χαρτον), δυναμικότητος 35 χιλ. τόννιον ετησίως. Ή σχετική έπένδυσις θά πρέ- πει νά έχη περατωθή έντός τριδκ' «των, καί νά μή είναι κατωτέρα των 180 έκατ. δραχμών, καθ* ό¬ σον άλλως πανει νπαγομένη είς τάς εύεργετΐκάς διατάξεις τοΰ Ν. Δ. 4171)61. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΓΡΑΦΕΙ¬ ΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΠΟ ΑΛ- ΛΟΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕ- Ω*Ν Έκ τοΰ "Γπουργείου Συντονι- ομοϋ ανεκοινώθη ότι αί χορηγη- θεϊσαι δδειαι πρός εγκατάστασιν νραφείοιν έν Ελλάδι υπό Λλλοδα πών έπιχειρήσεων, βάσει των Νο μοθετικων Διαταγμάτωιν 89)67 καί 378)68, άνήλθον μέχρι τί- λους Απριλίου 1970 είς 320. Ση αειωτέον ότι έκ των έν λόγο> επι
χειρήσεων αί 230 είναι ναυτιλια-
καί έταιρήαι.
Ώς γνοκττόν, σκοπός τί)ς έγικα
ταστάσεως γραφείωΛ' υπό "των άλ
λοδαπών έπιχειρήσεων — βάσει
τονν ιινη*ιονευθέντο)ν νόμων — ε.1
ναι ό συντονισμός τής δράσεώς
είς τόν χώρον κυρίως τής Μέσης
Άνατολής καί Ευρώπης, μή έπίΐ-
τρεπομένης τής διενεργείας έμπο
ρικών πράξεων έντός των δρίων
τής έλληνικής έπικρατείας.
ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ Σ
Κατόπιν προτάσεως τοθ πρόε¬
δρον τοϋ Συνδίσμου Έλλην ι ο
Βιομηχανίαν απεφασίσθη υπό τοΓ'
Συντονιστικοϋ Συμβουλίου των
Όργανο')σεο)ν η
κατ' ετος διοργάνοισις «,'Ημέρας
της Έλληνικής Βιομηχανίας», διά
νά δοθή ή εύκαιρία είς τύ κοινόν
νά έλθη είς επαφήν μετά τής ίί ,< μτΐχανίας καί, νά διαπιστώνη τού σΰνεγγυς τάς προόδους <«< τής· Είναι γεγονός ότι ή έλληνικη βιομηχανία καΐ γενΐικώτερον ό μεϋς τής δευτερογενοΰς παοαγω- γής επετέλεσε σημαντικάς προό δούς κατά την τελευταίαν διετ: αν. Συγκεκριμένως, οί ίπιτευχθέ τες ρνθμοί άνόδου τής 6ιομηχο νίκης παραγωγής άνήλθον είς 11, 1% καί 12% κατά τό 1968 καί τό 196 αντίστοιχον. Έξ δλλου, τί σνμμετοχή τής δευτερογενοϋς Μα- (.κχγωγής είς τό ακαθόριστον έθνι ζόν προίόν ηυξήθη άπό 28,4% κ« τα τό 1967 είς 31,2% κατά τό 19Λ9. Ίδιαιτέρο>ς δέον νά σηιχε·
ο>θη ή πρόοδος τής διομηιχανύηις
είς τύν τομέα των έξαγωγών πρός
την άλλοδαπήτν. Αί έξαγοιγαί 6κ>
ιιι,χανικών προϊάντοιν ίιοτερδιπλβ-
σιάσθησαν έντός τής οιετίας 196«
— 1969 άνελθοΰσαι άπό 81,3~ έ¬
κατ. δύλλαρίων κατά τό 1967 ίΐς
172,9 έκατ. κατά τό 1969.
ΤΑ ΤΑΧΤΔΡΟΜΕΙΑ ΟΡΓΑ-
ΝΟΤΝΤΑΙ ΤΠΟ ΜΟΡΦΗΝ
ΑΝΩΝΤΜΟΤ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
Διά Ν. Διατάγματος δημοσιευ
θίντος είς τήν Εφημερίδα τί)ς χ9τ μείωσις τοΰ ποσοστόν
Κνβερνήσεως τής 28.3.70, ή Τα- Ι γοη·. 'Τπενθυμίξεται σχετικώς ότι!
χυδρομική 'Ταιηρεσία ώργανώθη Ι ή κα-τανάλιοσις ξυλείας
ρ
κ.<ιί υπό την έπιυνυμίαν «Έλληνι κά Ταχυδρομεΐα» (ΕΛ. ΤΑ). Ή ιίυσταθ·εϊσα Έταιρία διοικεϊται ϋ πό ίδίου Διοικητικοΰ Συμβουλίοιι —υπό την προεδρίαν τοΰ Αιοικη τοϋ τοϋ ΟΤΕ— τέλει δέ υπό την εποπτείαν τοϋ 'Τπουργείου Συγ- κοινωνιων. Σκοπός τής άντΐΰίρο άνσΛιορ γανώσεοις των ταχυβρομειοιν εί¬ ναι ή παροχή είς αύτά διοικητι¬ κώς καί, οίκονθιμΐκής «Οτονομιας. καί ή κατάργησις τίον γραφειο κρατικων διαττοτώσεο>ν, οντοις ζ>
στε νά δυνηθούν νά ανταποκρι-
Θοΰν πληρέστερον είς την αποστο
λή,ν τμύ.
ΈλήφΒη μίρΐμνα όπως
ιήΛ' μετατροπτι,ν των ταχυδρομεϊ
ο)ν είς ΑνώΛ·υμον έταιρίαν μή θι
γοΰν τα δικαιώματα των ΰπαλλή
λων ττ}ς ταχυορομικίΐς ΰπτιρεσίας
τόσον άπό πλευράς μισθολογικής
εξελίξεως δσον καΐ άπύ πλευρβς
συνταξιοοοτήσεως καί υγειονομι
κης περιθάλψεως. Τα ανωτέρω
θέματα ρυθμίξονται υπό καταρτι
ζαμίνων Ιβίον νομοθετικών διά-
ταγμάτοιν.
Έκ της συγκρισεο)ς νής εξε¬
λίξεως τοϋ προσωπικού ιών α-
χυβρομείων κα[, τής ταχυδρομι-
κής κινησεοις προκύπτει δτι κα-
τά τό μεταξΰ τοΰ 1959 καί 1868
χρονικόν διάστημα εσημειώθη λί
αν άξιόλογος βελτϊίοσις τής πα-
οαγιογικότητος τθν ταχνδρομε^
ι» ν. Πράγματι, συμφώνως πρός
στοιχεία τοΰ 'Τπουργείου Σνγκοι
νωνιών, κατά τήν ώς ανω περίδο
δόν τό προσο^πΐκόν των ταχυδρο¬
μειον ηυξήθη κατά 10% περίβτου,
ένώ ή άνοδος τής κινήσεως των
πάσης φύσεως ταχυβρομικών ά"ν
τικειμένων (έπιστολων, επι τ α¬
γών, δεμάτων κ.λ.π.) υπερέβη τό
50%. Έξ αλλου, τα ταχυβρομεΐά
ώς ΰπηρεσία ΰπαγομένη είς τ<>
'Τποΐ'ργεΟον Συγκοινοτνιών, έν«-
φάνιξον μ«χρι καί τοθ 1966 πλί
όνασμα έσάδων. Κατά τα έπό-
μιννι, ίίμωζ, δύο 6τη δέν έπετν;ύ
χθη τούτο, λόγω στκ»αντικής αυ¬
ξήσεως των έξόδων καί έλ
μειο'κτειος τίδν έσόδων.
Η ΣΤΝ0Δ0 2 ΤΗΣ ΕΓΠΤΡΟ
ΠΗΣ ΣΤΝΔΕ2ΕΩΪ
Την 23ην Απριλίου βυνη?Λε-ν
είς Βρυξέλλας ή Έπιτ*οπή Συν¬
δέσεως Έλλάϊδος - Κοιντίς
ράς. Αυτή ήσχολήθη μέ θέματα
άπορρίοντα έκ τής εφαρμογήν
τής Συμφωνίας Συνδέσεως καΐ
άναφεράμενα κυρίως είς τήν πή
λιτι«ήν επί, τοϋ καπνοΰ καί τ<β* οΐνιον. Ειδικώτερον, άπεφασΙΐΓθη *- πως τα εκάστοτε άνβκύπτοννη προβλήματα τοΰ καπνοΰ έξετά£»ν ται έν τϋ έξελίξει τής ίφαρμη Ύής τής κοινής πολιτικής επί τοϋ έν λόγφ προΐόντος. Διά τούς έλληνικούς οίνον^ ίι άντιπροσιιλπρία τής Κοινότητος παρέσχε την διαβββαίωσιν δτι Θό. διασφαλισθή πλήόρως τό εΰνοίκό>·
υπέρ τής Έλλ.άδος καθεστώς, ώ»
τουτο καθορίζεται υπό τής Συμ
φιονίας των Αθηνών.
Τύ θέμα των λοιχανικών
φοινήιθτ) νά ΐπανεξετασθή άργθ
τερον λαμβανομένων ύπ' δ'ψιν
τικής πολιτικής καί των έλληνι
των έπΐ/διώιξεων τής κοινής άγρν
κων συμφερόνττων.
Τέλος, ένημερώθη ή έλληνικι)
άντιπροσωπεία επί τής πορείας
των διεξαγομένων μεταξύ ΕΟΚ
άφ' ενός καί Ίσπανίας καί, Ίσρ«-
ήλ άφ' ετέρου δαιπραγματεύσε-
ιον.
Η ΑΝΑΠΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΔΑΣΙ-
ΚΗΣ ιΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ,|
Είς τα πλαΐσΐα τής προο3ΐαθεί|
άς πρός βελτίωσιν των είσοδημά·)
των τής ύπαίιθρου καί μειώσεως ι ι
τής αποστάσεως των έκ των άστ>
κων, περΐιλαμβάνονται τα πρόσφπ
τα μέτρα πρός όρθολογικήν όργά-«
•νιωσινι καί αύξησιν τής πρίοτογι-
νοΰς παραγωγής. Ή έπιΛιω·κ.ομέ·!
νη άνοδος τής παραγωγής θά συι( |
βάλη έπίσης είς την
σιν συναλλάγματος διά της αύξή4
σεως των έξαγοιγίδν καί μειώσε¬
ως των είσαγωΎών. Ι
Ειδικώτερον είς τόν τομέα τής
δασικης ποραγωγής, προβλέπεται ,
^έντός των πλαισίων τοΰ υπό έκ».
τέλεσιν πενταετοϋς προγιράμματο;
οίικονοιμικής άναΐπτύξείος — ή δή
μιουργία δαισικών άδων, ό έκσι·γ
τής ΰλοτομίας καΐ ή
οργάνωσις των μεταφοράν των
οαβικών προϊόντιον. Έπιδιώκΐται,
έπϊσης, ή αύξησις τω<ν παραγωγι- κών δασικών προϊόν»το)ν. Έπιδιιό κεται έπίσης ή αΰξησις των παγής των δια)
φοοονν τύποιν ξυλείας, μοριοσανί,
, ίσοσανίδοιν, κονίταπλαικέ, 6ο<*| Λύτερον δέ καί, ή δημιουργία μοπ ■άδ(ον παραγο)γής ί νης. Περαττέρο) διά τής όργανον1 ς καί άναίττύξεοις έθνικών σαγιογαί ξυλείας καί προΐόντον έκ ξύλου άνήλθον είς 80 έκατ. δολλα ρίων, «Ι δέ έξαγοιγαί δασικών προ ϊοντοιν (κυρίως κολοφοινίον καί τε αεδΐΜθελαίου) είς 7 έκατ. δολλα- οίων. ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΗΣ 1ΙΑΡΑΓΩ- ΓΗΣ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΟΒΙΟ- ΜΗΧΑΝΙΑ Σ Ζινμφώνως πρύς τα στοιχεία τα ύποϊα έδημοσιεΰθησαν είς την έ τησίαν έκθεσιν της Είδικής Επι τοοπής Σ ιιδηρονργίας τοΰ ΟΟΣΑ Λναφερομένην είς τάς σηιμειο)θρϊ· σας έξελίξες είς τόν κλάδον κατά τό 1968 κα| κατά τάς τάσεις κατά τό 1969, ή έλληνική σιβηρουργία ϊπραιγματοποίησε τελειιταίος άξιυ λόγους προόδους. Πράγματι, ό δείκτης τής σιδη ροβιαιι.ηχανικής παραγωγής έν Έλ λάδι (ι»έ· (ίάσιν 1963=100) ανήλ¬ θεν είς 140 μσνάδας κατά τό &- τος 1966 είς 164 μονάδας τό 196" «αί 158 τό 1968, σημειωθείσης ου τοις αυξήσεως κατά 4,3% κατά τό 1907 καί 8,2% κατά τό 1968. Σημαντικωτέρα υπήρξεν ή ανο δος τής παραγωγής κατά τό πρώ τον εξάμηνον τοϋ 1969, τοϋ δεί· κτου αυτής, άνελθόντος είς τύ ΰ ψος των 169 ·καί 173 μονάδιον κα τα τύ πρώτον κα ^δεύτερον τρίμη νον άντιστοίχως, ε'ναντι 152 καί 155 μονά/δων των αυτών τριμηΛων τοΰ 1968. Ή ΰψηλή ανοδος τής σι^ηροιοιιηχανίας κατά τό 1969 συνάγεται καί έκ τής κατά 31% άνόδου τοϋ ευρύτερον δείκτου των Οασικών μεταιλλονργικών βιομηχ νιών τόν οποίον καταρτίζει ή Ε. Σ.Τ.Ε. Συμφώ'νιως πρός την μελέτην τοϋ ΟΟΣΑ, ή ένεργός παραγοιγι κή Ιίίανότης χυττοσΐ/δήίρου έν Ελ¬ λάδι άνήρχετο είς 300 χιλ. τόννον έτησίο^ς κατά τα ετη 1968 καί 69 προδλεΛεται δέ νά φθάση τάς 700 χιλ. τόννων ετησίως κ«.τά τήν περίοθον 1970—72. Ή ένεργύς παραγωγική ίκανότης χάλυβος ά¬ νήρχετο είς 420 καί 470 χιλ. τύν νόν κατά τό 1968 καί, 1969 άντι- οτοίχως, προβλέπεται δέ νά αΰξη θή είς 570 χιλ. τόννων καπά τό 1971 καί 870 χιλ. τόννων κατά τό 1972. Ίΐτενθυμίξεται σχετικώς ότι ή ΰψηλή παραγωγή τής έλληνικής σι δηρουργίας κατά τό παρελθόν 6- ιος, ώς προκν.ττει έκ των ανωτέ¬ ρω στοιχείων, σννο>δεύθη άπό ηύ
ξημένας είσαγωγάς σίδηρον καί
χάλνβος κατά τό αΰτό ετος. Πρά
γματι, αί εΐσαγωγαί των έν λό-
γψ προϊόντων άνήλθον είς 88,7
έκατ. δολλαρίων κατά τό 1969 Ε¬
ναντι 66,2 έκατ. δολλαρίαη' κα¬
τά τό 1968. Ή σημαντική άνοδος
τόσοΛ' τής παραγωγής σίδηρον
καί χάλυβος έν Ελλάδι, όσον κα'
των εΐσαγωγών των έ.κ τής άλλο
δαπής, εξησφάλισεν έπάρκειαν σι
δήρου καί χάλυβος είς την ελλη¬
νικήν αγοράν παρά τήν ηΰξη,ιιέ-
ε'ις την άνοδον τής οίκονομικής
νην ζήτησιν αυτών, οφειλομένην
δραστηριότητος.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗ-
ΡΙΑΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ΚΑΙ ΤΟ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Αί έξελίξεις είς την Νοτιοανα
τολικήν Άσίαιν καί τήν Μέσην Ά
νατολήν έν σννιδυασιμφ πρός τα
χαμηλά έπίπεθα των έπιχεις>ηια«τι
κων κερδών καί τό υψηλόν κόστος
χρήμ<·ιτος, υπήρξαν αί βασικαί, αίι- τίαι δισταικτικότητος τοϋ αμερυκα ■νικού έπενιδντικοΰ κοινού 8ναντι τής άγοράς χρεογράφο)ν. Τουτο προεκάλεσεν οξυτάτην κάμψιν τι- ι,αών είς τό Χρηματιστήρίον τής Νέας Υόρκης, ή όποία έπεξετάιθη ταχέως είς τα στ,μαντικώτερα χρη ματιστηριακά κέντρα τοΰ βυτι.κοΰ κόσμον. . Κατά τό παρελθόν, Λνοι,μαλίαι ώς αί ανωτέρω ή υλιΧ κρίσεις επί νομισιμάτον θά είχον πιθανώτατα ώς άιιεσον έπ(υκόλοι·θον την ίντο νον ζήτησιν χρυσού καί την άνο- δον τής τιμής του είς λίαν ύψηλά έπίπεδα. Εις τήν προκειμένην πε- ριπτωσιν 5μως ή έκτασις των συ- νεπειών, υπήρξεν ελαχίστη. Ή τι- μή τοΰ χρυσοΰ είς την ελευθέραν αγοράν υπερέβη κατ' ανώτατον ο (ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 7ην Σελ.) (Συνέχει έκ τής 1ης σελ.) ριον την αντίστοιχον επίσημον μο λΐς κατά οολλάριον 1,24 κατ' ούγ- γίαν. Ούτω, θά ηδύνατο νά λιχθή δτι, άπό τής καθιερώσεως τής λευθέρο>ς κιμαινομένης τιμής τοΰ
χρυσου, τό κίτρινσν μέταλλον έ¬
παυσε νά άποτελή αντικείμενον
κ.ερδοσκοπίας. Οί κερδοσκόιτοι έγ-
καταληπ&ντες δν νόμισμα στρέ-
φονται πάντοτε πρός άγαθά ή νο-
μίομοτα των οποίων ή τιμή διατη
ρειται τεχνητώς είς χαμηλα έ«ί-
πεδα, ώστε νά υπάρχη δυνατόιης
μόνον άνόδον της- "Οταν, άντιθε
τίος, αί τιμαί κυμαίνονται. έλευθέ-
ρως, όπότε ύπάρχει τό έΜ&εχόμε-
νον οχι μόνον άνάδου, άλλά κα·
πτώσεως τάχν τΐιμων, οί κ-ερδοσκό
ποι άποθαρρύνονται.
Έξ άλλον, όντε δξοδος κεφα-
λαίοιν έξ ΉνωμέΛΐω'ν Πολιτειων
παρετηρήθη μέχρι τούδε, αν και
δύναται νά συμβή τουτο κατά τήν
διάρκειαν τού τρέχοντος ετους.
Πράγματι, ΰπάρχει πιθανότης, έφ'
όσον τεθή υπό €λεγχον ό πηθιο-
ρσμθς, νά χαλαρωθοϋν οί Ισχύον
τες αύστηροί πιστοιτιικοί περίορι-
σμοί καί νά εφαρμοσθή πο-
λιτική τονώσεοις τής έγχωρί-
ου παραγωγής- Τουτο θά
ίχη ώς συνέπειαν τήν εξοιδον
ίΐΛ τής χώρας κεφαλαίων τα 6-
ποΐα, κατά τό πρόσφατον καρελ-
θόν, εισήγαγον αί άμερι.κιινικαί
•τοάπεξα». πρός ενίσχυσιν τής ρπ·-
στότητός των.
Τό ρεΰμα των έξ Άμβαιικής έ-
ξερχομέ"νο)ν κεφαλαίων, έιπηρεαζο
μενον καί άπό τό ΰψος των έπιτο
κίο>ν, θά στραφή, προφανώς, πρός
νααίσιματα των όποίοιν ή τιμή μό
νον άνοδικώς είναι πιθανόν νά κι
νηθή. Σήμερον τέσσαρα έκ των
σΎ,ιμαντικιοτέροη1 νομισμάτιον τοϋ
κόσιμοΐ' εχουν ίσοτιμίαις ούσΐυνδώς
κατο)τερας τής πραγματικής άγυ-
Ρ'ΐστικής τιον δυνάμεο>ς καί έπο-
μρνως ρμφανίζονν πιθανότητας ν
περτιμήσεο)ς. Αύτά είναι τό Ισ»τιο-
-ι·ικύν γεν, τό δελγιικόν φράγκον,
τό όλλανδικόν φλορίνιον καί τό εί
6ετικόν φράγκον. 'Τπιεριτί,μησις
τοΰ γεν μάλλον άποικλείεται, διότι
κατά τήν έπικρατοΰσαν διεθνώς δ
ποψΐν τό Τόκιο, παρά τό συνιεχιζό
ιμενον μεγάλον πλεόνασμα τού ί
σοζυγίον πληροιμών τής χώρα,,
δέν προτίθεται νά προβή είς άνα
τίιΐΓ,σιν τοϋ ΐαποητκοϋ νομίσματος
Έμ τιον ίσχνρών εύρωπαϊκών νο
,αισμάτοΛ· τό έλβετικόν φράγκον
σιιγκεντρώνει τάς περ*σσοτέρας λ>
θανότητας νά αποτελέση πόλον 8λ
ξεοίζ δολλαρίοιν, υπό την προυπυ
θεισιν δτι θά τροιποποιηθοΰν ωρι¬
σμέναι συνταγματικοΐ, κανόνες, μϊ,
έπτρέποντες σήμερον είς τοϋς Έλ
βετοϋς νά μρταβάλουν τήν τιμήν
Ή αντιμ,ετώπισις τής κερδοσκο-
^αας επί νο,μισμάτιον καί γενικώ
τερον των νομΐαμάτων κρίσεων Θά
έπεττ»γχάνετο καλύτερον, έφ' δσο'ν
Ιπανον νά ϋπάρχονν είς τό μέλλον
ραν δέ ρύθμισιν πρός τόν σκοπόν
τοΰτον Θά άπετέλη νίοθέτησις τού
ποοτε*"νομένον Νομισματικού Συ-
στήιματος, τό οποίον Θά διηνριινε
τα περιθώρια διακυμάνσεων των
τιμών των νομισμάτοη· πέραν τοΰ
1%. Επί τοϋ Θέματος δμο'ς «τ>τοΰ
δέν οτμειοΰΛ'ταί πρόοδοι τελευταί-
(ος.
ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ
<'Ή Έθ-ντική Κυβέρνησις έφαρ- μόξει γενικώς πολιτικήν άποθλε- πουσαν είς τήν παροχήν των με γαλντέοοΛ· δυνατών διευκολύνσε- οιν πρός π οσέλκυσιν ποΰ ξένου ί πιχειρηματικοϋ ένδιαφέροντος δ'ΐ' τήν Έλλάδα. Μέ ιδιαιτέραν εΰμε- νειαν άντιαετοΐιπίζονται αί έπρ^δν σεις, αί άπσβλέπονσαι είς την α¬ νάπτυξιν νέων δραστηριότητος, διά τήν παραγοιγήτν πβοιύντων ιιη παραγομένων σήμερον είς την χοι ραν, ώς καί είς τήν πραγματΓποίη ή σιν σοθαρών ίξαγιογών. Πρός ί - νίσχυσιν των έπιχειρηματικών ΰ πριοτοβουλιών είς τόν τομέα των επενδύσεοιν γεΛ'ΐκώς, καθειρώθ ή¬ σαν κατά τήν 21 Απριλίου 1967 ίσχυρά κίνητρα, κυρίοις φοροιλογ· κά καί πιστιοτικά». Τα άνοιιτέρω ύπογραμμίζονικτι είς δνθρον αοΰ υπουργόν Συντονι σμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου είς τό εγ κυρον περιοδικόν τής Β«νας>ιπ,
«Μπαγιτρίσεο Ναβατσπήγκελ».
Ή έλληνική νομοθεσία, ώς ά
ναφέρεται, παρέχει ισχυράν προ¬
στασίαν εις τάς πραγματοποιουμέ-
νας διά κεφάλαιον έξοηερικοΰ π<ι ραγωγικάς έπεΛ"δνσεις έν Ελλά¬ δι. Ή προστασία αυτή παρέχεται διά τοΰ Ν. Δ. 2687 «ΙΙερ έπενδυ σεοις κα ΊπροσΤασίας κεφαλαίων έξωτερικοϋ», τό οποίον κατά τό άρθρον 23 τοϋ νέου ΣΐΛ'τάγματος διατηρεϊ τήν ηΰξημένην τυπικήν του Ισχύν καί δέν δύναται νά τρο ποποιηθή, εί μή έφ' αίΐαξ, καί μά λιστα μόινον πρός παροχήν μείζο- νος πραστασίας. ΙΙΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΟΣ προδλρπει τό ΠεΛΐταετές ΠοΛ- γραμμα, επιτΐίγχάνεται ή άπο,,,, κοπτος μετάθασις είς άνο'ιτερα ι- πίπεδα «ναΛτύΗιω;. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ'ΠΑΙ δΜβ)£# ? ΙΙρός των Χίΐτά τα άνοιτέρο τισθεισών έπενδύσεων κ<ιί των άνοφερο,μένοιν είς τόν ίοιο" τικόν τομέα τής οΐκονομίας. ε[·η απαραίτητον «ϊποις ύπάρϊουν χά! οί σχετικαί πρωτοβουλίαι. βια τό>ν όποίοιν καί μόνον θά κατα¬
στή δυνατή ή «ξιοποίησις των δία
θεσίιιοιν χ(>ηματοδοτικών μέβων
Τοιαύται πρωτοβονλίαι βύναντ,ιι
νά προρλθιιΐΛ· είτε έκ μρρους Έλ
λήνοιν Ρπιχειοηματιών, ρΐτρ ^λ
μερους ξρνο>ν» Οί Έλληνες ίΛ).
χειν έξαγοιγών, τό ο¬
ποίον θά ενισχύση άπό 1ης Ίηνοιι
βερνήσεοις, ώς {«πογραιμαίζεται είς «ριου 1971, δημιουργεΐ νέας προ
τό άρθρον τού κ. Μακαρέζον, ύ- οπτικάς προωθήσεως των ϋιοτεχ-,ι
πήρξε τεραστίας σπουδαιότητος,
καθ* όσον άπά τής πρώτης στι-
γιμής, άφ' ής ανέλαβε την διακν-
βέρνησιν τής χώτέρο> ίνΐογραμμίξονται είς κοι
χράνως οικονομικήν σταθερότητα νην άνακοίΛ'οχην των βιοτεχνικών
καί ατμόσφαιραν αίσισδοξίας καί | ΌμοσπονδιΛν 'ΑθηνώΛ·, Μακεδο-
ιπροόδοιι. Εδημιουργήθη σδτω ή νίας καί Πειραιώς.
άναγκαία έμπιστοσύνη είς τοΰς ξέ Παρά ταύτα, αί Όμοσπονδίαι
νονς ίπενδυτάς, τόσον πρός την , τονίϊοι,ιν την ανάγκην ΰποις παραλ
στ;μρρινήν Έιλλάιδα, δσον καί πρός λήλως πρός τήν ένίσχι«σΐν διά τής
τό μέλλον της». | ΐπιστροφής τόκοιν τεθοΰν είς έ-
ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ; ιταρμογήν καί τα μελεπώμενα συμ
Άτη'τέλεσμα των άνωτέρι» συν πληρηΐιματικά μέτρα, ώς άνεκοίνο
ΘηοΜόν ίτπήρξεν ή ταχεια «ΐνυδος σεν ό Άναπληρ<'>τής {«ουργός
τής ρ'ισαγωγ-ής κεφαλ<αίω·ν έκ τοΰ Συντονι.σμοΰ ικ. Έμμ. Φθενάκης. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΕΑΑΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ μό>ν «.τιδιώκιεττα ή τουριστική άνά(
.ττυξις των όρεινών περιοχών. !
Βάσει τοΰ οΙκονομικο« Μρογράμ< ματος 1968—1972 προλέπεται ν^ οιατεθοϋν πιστώσεΐς ΰψους 1,5 δισ1 εκααομ δραχμώΛ' διά την άνάπτυ-ι ξιν τής δασικης οϊικοΜομΐας της| χώρας. Κατά την περίοδον 1969' —1972 άνοομενεται δτι ό μέσος έ- ττ>σιος ουθμός αυξήσεως τής Λα-'
ραγο)γής ξυλείας θά ανέλθη είς;·
8% Εναντι 3,5% τής π-ροηγουμε'-!
νης πεΎτα€τιας. '
Παρά την προβλεπομένην ταχερ
αν αθξησιν των άναγκών είς ξυ-Ι
λίτ>ιν καί προϊόντίΐ ξύλου, άναμί [
νβιαι ότι είς τό μέλλον θά ίπιιευ-'
άπό 1ης Μαίου έ.ε. είς Νομικόν είς 2,2 έκατ. κυδικά μέτρα έτησί
ΠρόσοΜΐον Ί'διω.τικού Δικαίου ΰ | ως και ότι κατά τό 1969 αί εΐσα-
Σ ημαντικαί μεταβολαί σημει
ουνται είς τάς προτιμήσεις τού
ΈλληΛος καταναλωτοΰ, όφειλόμκ
ναι είς τήν άνοδον τοΰ βιοτικοϋ
επιπέιδου. Χαρακτηριστΐκόν ιίνσι
έν προκειμένω δτι διατίθεται δι'
Ιδιωτικήν κατανάλωσιν μεγαλύτρ-
ς»ον ποσόν ε,κ των πάροιν τής οίκ'
νομίας. Ήδη ό μέσος έτήσιος
ρυθμύς ίξελίξειος τής ίδ'ωτικήν
καταναλο'ισειος κατά την περίο¬
δον 1960 — 67 ανήλθεν είς 7,2%.
Ό ρυθμός ούτος δύναται νά θε
ωρηθή ώς υψηλάς, συγκρινομένη,
Λρός τόν ρυθμόν έξελίξίΐος τοΊν
χοιρών αί οποίαι συμμϊτέχουν >ί;
την ΚΟΚ.
Ή ίδιωτΐκή χ.ατοιν<ιλ.ιοοις ιΐ; στκιθεράς τιμάς άν ήλθε κατά το ετος 1968 είς 134.321 έκατ. δ·, σημειυ'κτασα, οΰτο), αύξησιν ε"νυ" τι τοΰ προηγουαένου ετονς κατ« 7.894 έκατ. δρχ. ή είς ποσοστόν κατά 6,2%. Ή εξέλιξις τής Ιδ'.ω ΐΐκής καταΛαλ.ώ,ΐΡθΐς νατά τύ ί τος 1ί)67 δίδει αύξησιν κατά Β. 609 έκατ. δρχ. ή κατά 5,."% ε (ΐν τι τοΰ ϊτονς 19Π6. Χαρακτηρτστικά είναι τα «ττοι- χει ι. σχετικώς ιιέ τοϋς ρυθμού; έξελάξεως τής Ιδκοτικής κατανα- λώσειος κατά κατηγορίαν δαπιι νης μεταξΰ των έτών 1960 -—07 καί 1967 -— 68. Ούτω, είς τρι- χούσας τιμάς άνο>τέρους των μέ
<το>ν άντιστοίχοιν τής προόύου
1960 — 67 ρι»6μούς έν«φάνι«αν
αί πραγματοποιηθεϊααι &;ιυτάν.ΐ:
διά στέγιΐσιν — ϋδρενσιν, τοεχυυ
αας οΐκιακάς δαπάνας, υγιεινόν
__. άτθιΐιικόν εύπρεπισμόν -/α! νκ
Λαιθευσιν.
Ειδικώτερον οί *«τα. κ«ρα7.ήν
Οααάνηι δι' (μστισι^όν, θέρμηνπΛ
— φωτισμόν, ταξίδια, τηλεπΐίΊ<· νονίας καί ήναψυχην εσημεί(ΐ)ΓΤι<. αύξησιν μεγαλυτέραν τοϋ μέσοι· ΐτησίον ρνθμοΰ τής ϊδοιιτικη; χιι τανα/.ωσεοις τής περιόδου ΙίΙΒθ— 67 «νελ.θόντος είς 6,4% Ση¬ μαντικαί μεταβολαί ε.τηλθον εί. τας προτιμήσεις την κατιινο/χι- των κατά τα ετη 1960 — 6Ρ Οΰτω, μεταβολαί αύξήσειης τ'>ι
«οσοστίθν συμμετοχής μεταξΰ ιΛν
έτών 19ΚΙ) κα' 1968 επήλϋον Λ.
πρός τάς δαπάνας ή'ά κσπύν, Ι
αατισμόν — Λπόδησιν, ΰγΐε.ινή
·— άτο·μικόν ρΰπρρπισ.ιιόν, τΐ.Ηί
Οια — μετ(ΐφοί)άς, τηλε.τι/οηωνί
άς, άναψυχήν καί κατανάλωσιν
Λ?.λοδαπών έν Ελλάδι. 'Λντιϋ.'
τοις, πτοισις παρατηρεΐται ίΐ; (ΐ>
ποσοστά συμιιετοχής των δ <π ' νΓ·ιν των λοιπών κατηγοριών. Με· ταξύ των έτών 1960 — 68 έση μειώθη αύξησις τού ποοοστοϋ συα μιτοχής διά δαπι'ινας κρέατος Ι γάλακτος, τυρόν, ώών, λαχανι- I κων κλπ. καί Λφεψημάτων, λτ(5 σις δέ τοϋ ποσοστοΰ συμμετοχής ι των δααανων Λητου καί Α.οιπο>>
0ημητρια«ών, λιπαρών, ο<ικχάπΓ ιις καί των έξ αυτής παρΐκτκΓ, .ΐ.σμάτα<ν, καί, λοιπών είδών δι ι «ροφής, τής δαπάνης δι' άλιεύ (ΐατα ΛορΓχμενούσης σταθρς·άς. Έ« τής (ϊνοιτε'ρο) έπισκοπήσ- ι·ι, τής ίΛαητικήί καταΛαλ.ώσίοις. ουμπευαιτματικώς προκύπτει ότ» ΐιτότη 2χει στραφή είς εϊδηι τα Λ- νΤθΕθί ίκανοποιο&ν Ανάγκας άνιιιτ* ς-ον Οιοτικοΰ επίπεδον. Είδικ.ώ τιρον έπειει'χθη βελτιοισΐς είς, τΛ Ο.αιτκλογιον των Έλλήνοιν διά τής καταναλώσεως τ,ύξΓαένων -^.οσοτήττον κρέατος καί γαλακτο κΐίμικών, πληρΓοτέοα ΐκανοποίη σις των άναγκών ένδνσευις, <χί'- η, ύγιεινήν, ταίίδια — μεταφυ ξησις των δαπανών διά θκρμαν- ράς καί άναψυχήν. καΐ μεΓωο·, σιν — φοχτισμόν, δπιπλα, — οκευ τής καταναλώσεοις των λο:π(ό. >Λτηγοριών τροψίμανν, όμοΰ λαμ
βανομένων, καί κυρίως τού δρ
του καί των λοιπών δημητριακων.
έξωτερΐκού δι' έπενδυττικούς ακο
πούς, εί; τας περισσοτέρας περι-
πτώσεις εν τη«νεργασία μετά των
«γχωρίων φορέιον τής παραγω¬
γής. Οίίτο), τό συνολικόν ίτοσόν
τΐιΐν έγκριθεισών είσαγοιγών κεϋ ι
ληίοΐΛ' μόνον βάσει τού Ν. 2687,
ίαό 14 έκατ. δολλ. τό 1967 άνήλ
Οεν είς τύ επίπεδον των 227 έκατ
δολλ. τό 1968 καί των 240 έκατ.
δολλ. τό 1969. Σημειωτέον, ότι
τό συνολικόν ποσόν έγκο(*ιεο>.
τής τριετινς 1968 — 1969 ήτο κ«
τα 80% περίπου ανώτερον τού <ΐ* τιστοίχον τής τριεΐτίας 1964 - Τί)60. Έν τώ μετπξΰ, νρ(ΐν επο¬ χήν ταχείας έκβιομηχανίσειος κη! οίκονυμικής άναπτύξεοις διανοί- γουν διά τήν Έλλάδα αί τελοϋ σία υπό εκτέλεσιν καί αί προγρσιι μαιτισθεϊσαι διά τό άμεσον μίλ- λ όν π'ίρ«γο)γικαί έπενδνσεις με γάλης κλαμακος. ΑΙ ΕΠΕΝΛΤΣΕΤΣ Κατιοτίρο) ΐ«ιοαθέτ.ομεν άπσ- (τπασμα τού άρθρου τοΰ κ. Μακα ορϊου, εϊδικοιτερον (ίσον άφορά είς τή νάνάπτυξιν τής Έλληνικής Οίκονομίας: «Διά τήν επίτευξιν τιΐιν στό χΐ'ΐν τού ΙΤρντηετοΰς ΙΙηηγηάΐιμιι τος Οίκονομΐκής Άνηπτι'ξπΐ)- τής χ»Ή»ας ά,ταιτεϊται ρ'ν ώοκτιιιέ νον ιιτγρθος έπενδΰσεοιν, τόσ ιν είς τόν δηιόσιον, όσον καί είς τύν ίδκητικόν το«έ(ΐ τής οίνονημίας, μέ κατανομήν μρταξΰ των επί ιιέοοι ς ίίρ«στηριοτήτο>ν καί κλ ('·
διον ανάλογον πρός τάς ύφιστα-
κίνα- ανάγκας καί ίδίοις έκεί'.ας,
γτΙ (Ίποϊιι πρόκειται νά διμΐΓυο-
γτιθοϋν είς τό μέλλον. Δ·ά τν
νρτιιατοδότησινι των
τοΰτ<ιΛ·, αί όττοΐ χι καί μόνον δΰ- ναντ(ΐι νά στηρίϊουν τήν οίνονυ μικήν πρόοδον τής χώρας, εί,ϋ άναγκαίον νά χρησιμοποιηθή, πε ρα τοΛ· έγχοιρίιην πόροη·, καί "η μαντικόν ποσόν ξέν'ου κεφαλ.'αίον- Ή χρΓΛΐατοδάτησις των Γ,ιενδΰσε ο>ν μόνον έκ τής έσοπερικής άπο
ταμιενσεως οίίτε δυνατή είναι,
αλλ' οΰτε καί σκόπιμος οίκονομι-
κώς. Καί τουτο, διότι άψ' ένΐις
μέν εν ιΐιέρος των άπαιτοτιμ'έν'ίον
κεφαλπιουχικών αγαθών είναι άλ
λσδαπής προελεύσεως, διά την ά
πόκτΓ,σιν των όποίοιν άπαιτεΐται
ή διάθεσις σνναλλαγματι.κών πό
ρ«·)ν, όφ' ρτρρου δέ τυχόν {«προ
μετρος σι·μπίεσις τής έσωιτερικής
νατανιιλώΓϊεοις πρός τόν σκοπόν
ιένισχύσεως τής άπίσταμ'ενσειος,
θά ί-χη ώς άποτέλεισιμη τήν έξα-
σθ.'νιησιν τής έσοιτερικής ϊηττ'ισε-
οις, η όποία όπιοσδηποτε αποτε¬
Αί Βιοτεχνικα', ΌμοσοπΜδίαι Θϊ-
οιρον ότι αί έξαγωγαί, .-ΐ,λήν ΐξαΐ-
ρέσεοιν, ύπερ€αίνουν τάς δυνάμεις
των κατ' Ιδίαν υιοτεχνικών, παρα
μον<'χδ(ον. Ώς έκ τούτου, είναι ά¬ ναγκαία διά την ανάπτυξιν των ή λειτουργία μεγάλης βιοτεχνικής έ ξαγωγικής αονάδος. ΑΡΧΓΖΕΙ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ"Ν ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΊΈΩΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έν δψει τί); έφαρμογής τον θρσμού τής καταναλοπικής πίστ£. ικς ί«.τό τής Έ«νίκης Τραπέξη,, όλ'ΐκ?.ης)οί'ται ό κνκλος τώ* σε αιινα.ρί<ιη· πρός έγημίροισίν τ<ο ί>.-Γοκο τ •ι,στΓμάτυιν τοΰ Ιδρύματος.
ΟιΊτί, (ίττό 12—14 Σεπτέμβριον
ΘΛ ηρίβγ'ΐοτοποιηιθή είς την Κγ.-
—οριό»· τό 82ον Σεμινάριον Κο.
"πνΛ>.ο,ηχίϊς Πίστροις, τύ οποίον
«αλι—;«ι τα νΛτίοιθι ύποκ.αταοτή
αατι» της Λν Μικρδονίας: Ά
Καβτοο<βι·;. Σιατίοτης, Ναοΰσης, δοίΐς Φλωρίνης. ΚΘΘΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΛΙ ΤΙΜΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΤΩΝ ΞΕΐΝΟΔΟΧΕΙΩιΝ 'Τπεγοάφη ί>πό τοΰ
ου Εμπόριον ή ία' αριθ. .ΤΓι "Λ
νορανοαική Διάταξις, διά τής
.V
.τοΐας καΐθορίζοΛ-ται γ-1 τιμαί «τάκ
πλ — ντότ» των φαγητών των
ηί>οσφε·ρομε·ο)ν ίκτό έσαιατορίοιι
λειτοτ<ργοι>'το)Η' έλτός ξενοβοχεί-
πιν. ΑΙ τιμαί αύται άφοροΰν οις
"ΙΓ, δϊντΕψίΜ «^άτ.ι1·τλ—τ—δτ>
γεύματος ή βεί.τνου έμπλουτισιΐΓ-
ον δι' έΎός είσρτι φαγητοΰ ί"Λ
/.ρεατος ή ίχθΰος. ΑΊ ώς όνω ι< μα{ ώρίσθησαΛ' είς 115 βραχμά, Οιά ξενοθοχεϊ'ΐ ποώαης κατηγη ρισς, 90 δραχιιιάς διά τα βπιτΓ •ιιΐς, «0 βιά τα τρίτης καί 48 διά τα τεταρτης. ΊΙ διάταξις αυτή Ισχύει είς όλόκί.ηρον την χώοαν άπό τί|ς δημοσιενσρώς της 0ι ά τοί Τύπου. ΛΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΕΧΕΣΕ1Σ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ Αί ΈλληνοολλανδιΐκαΙ ϊμπορι- "*!( σχέσει ς καί «ί υφισταμένβ δυνατότητρς διά τήν περαιτέρω Ανά—τυξίν τιον σννεζητήθησαν χατά ττ'^· χθρσ^νήν σννάν^τισίν τού ύίτουργου Εμπόριον κ. Ζάπ- μέ τόν Ιν Αθήναις Όλλαν- κ. λεί ούσιώδη παράγον^τα ανξησ: - οις τής έγχοιρίου παραγυιγής. Αντιθέτως, διά τής σνμπληοωμΊ ] Κατά την συνάντησιν αυτήν, ή τικής χρησιμοποιήσεως τού ολ' πικ,ον χα(?ιΗαή"&α,, Ιρ^ λοδαποΰ κεφαλαίου πρός χρτματ.ι δποία κατί/ βάσιν είχεν δάτησιν των έπενδνσεων καί 6ί| θηιατα αφορώντα είς τάς οίλ<ι· είς την αναλογίαν, τήν οποίαν νομικάς σχέσεις των βύο
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΣΜΘΝ ΧΑΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΟΑΟΠΑΚΑ ΑΑΝΕΙΑ
«Τό σημερινόν έπαναστατιικόν
κοάτος κατενθννει, διά των όμο-
λογιακών δανείων, την άγυρα<ηι κήν δύναμιν των Έλλήνων άποτα μιευτών είς άναπτυξιακάς έπεν- δΰσεις. Οΰτιο, έν αντιθέσει πρός τό παρελθόν τό κφάτος στρέφε'Ταΐ πρός τό εθνικόν εΐσάδημα τής Έλλά<δος κα; όχι πρός τό εισΜη μα ξένον χιορών. Τό δηιμόσιον χρέος τής Ελλάδος καλ.νπτιι μύ νόν τό 18.5% τοϋ εθνικον ε1·σοδή ματος. Ροιμαλεώτεραι. έν τούτοις, οΐκοναμικως χωραι πας>υ·υσιάζοΐΛ·
μεγαλύτεςια ποσοστά δημοσίου χ 2ε
ούς (Μ. Βρεταννία 104,7%, Η
ΠΑ 51.9%, Όλλανδία 38,6%,
Δυτ. Γρομανία 22,2%).
Τα ανωτέρω ετόνισε, μεταξν
αλλων, ό γεν. διευθυντάς τού Γε
νικοΰ Λογιστηοίου τού Κράτους
κ. Γερ. Κοινσταντάτος είς τηλεο
πτικ.ήν τού συνέντευξιν σχετικώς
μί· την συμβολήν των όμολογια-
κών δανείων.
ΤΑ ΕΡΓΑ Τ1Ι0Α0ΜΗ2
«Θεμελιώδης στόχος των όμο
λογιακίιν δανείων είναι ή ένίσχν
(Τίς έξ ολοκλήρου τοϋ ϊτρογράμμα
τος δημόσιον έπενδύσεων. Κατιι
την δεκαετίαν 1960 — 1970 το
πρόγραμμα δημοσίιον έπενδύσεων,
ίχοηματοδοτήθη διά των όμολογι
ακών δανείων διά ποσοϋ δρχ. 10
040 έκατ. έν συνόλω, «λέον δρχ.
2.200 έκατ. μέ τό νέον λαχειο-
φόροΛ' δάνειον τού προσεχοδς Ό
κτωβρίου 1970, δηλαιδή
κώς διά ποσοϋ δρχ. 12.240 έκατ
Έκ τούτων ποσά 4.640 ένατ. δρ.
άνάγονται είς τα ίιη 1960 —
!9Ι>6 καί .ποσά 7.000 ίκατ. δρχ.
άνάγονται είς τα Ετη 1967 -·
1970.
Ειδικώτερον, ιό προιόν των ύ
μοΛογιακών δανείων χρημο,τοδο-
τεϊ κατά 20% τό πρύγρπμιιπ δή
ιιοσίην έπενδύσεων. Ούτω, ιιι
1967 επί ΰψους δημοσιΌιν έπενόύ
θί·ων 7,21 δισ. δρχ. ή οτμβολή
των όμολογιακών δανρίων εϊν«ι
Ι,.Ί θισ. (20,7β%), τό 1968 ϊλι
ΰψους δημ. έπενδύσεοιν 9,26 διο.
δρχ. ή συμβολή των δα'νεΐονν ε(
ναι 1,8 δισ. (19,43%), τό 19Γι'·
τής άδρανούσης άποταμιεύσεο)ς
Τέλος, ό κ. Κ<ονσταντατος α νεφέ-ρθη είς τα οΐκονομικά πλβ« νεκτήματα των δανείων. «Ό Ιλ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ Άπό στοιχεία παρεχόμενα άπό πό μορφήν Άνωνύμου την 'Εθνική Τραπέζα πτοτιν τ* άκάλουθα: προκυ- ΕΙΧΑΓΏΓΉ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Τ- ΙΙΟ ΤΗΣ ΑΛΟΤΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α. Ε. ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΤΜΠΙΑΚΗΣ Έπιχειρήσρις ίδρυθεΐσαι κατ« μολογιακών δανίΐων είναι ή τόν συντομώτερον δυνατόν χοό· νο εξασφάλισις διά τό σύνολον τοϋ πληθνσμοΰ ύψηλού βιοτικοι, έπιπέδου καί εΰνοϊικών συνθηκό) ν πρός σννεχή πολΐτιστική<ν άνάπτυ ξΐν καί κοινοννικήν πρόοδον. ΝΕΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ληνικός λαός εχει οφελος νά γν«·ι τήν παρελθούσαν δεκαετίαν δια θίζη ότι ό μέγας στάχος των *'τής είσαγωγής σημαντικών λαίαιν έκ τής άλλοδαπής προδαί- νουν ήδη είς άξιολόγους νεας . πενδνσεις. Οντως, ενεκρίθη υπό τής Έ- πιτροπης τού Νόμου 2687)53 ή αίτησις τής Α.Ε. Άλουμίνιον τής Ελλάδος περί είσαγο»γής 19 ί κ.ατ. δολλαρίων. διά την κάλυψιν Ό Πράεδρος της Άνωννμ·*·, μέρονς τής έκ 32 έκατ. δολλαοί Γενικής Έ,ταιρείας Τσιμέντων διά Μν πρ^,ραμ,μαΛΐσθίΐσης έπε-κτά τηλεγραφήματός ιον πρός τόν ύ σεως Λθυργόν Οίκονομικών κ. Άύαη Άνδροντσόπουλον εδήλωσεν ότι ή ύπ' αυτόν έκπροοΌΐιπουμένη έται ρία έγγράφεται είς τό νεον αύξησιν της Λυ ναμΐκότητος των έγκαταστάσεω παραγοιγής Φλουμινίσυ άπό 90 χιλ. είς 150 χιλ. τόννων. Ή ί κριθεισα εισαγο>γή κεφαλαίων
λογιακόν δάνειον Γών 2,2 δισ. ποο6λέπεται ότι θά 'έχη
δρχ. διά ποσοΰ 6Ό00.000 δρχ.
ΤΙΙΟΧΡΕΟΙ
ΕΙΣΦΟΡΑΣ
'Τπόχρεοι πρός καταβολήν
υπέρ τοΰ Ταιμείου Σνντάξεοις Έκ
τελωνιστών ε'ισφοράς επί, πράξε
ών τελωνισμοΰ είναι συμφώνως
πρός έγγραφον τοΰ ύπονρ·γείοι
Κοινιονικών 'ΤπηρεαΊών, οί μεσο
λαβοΰντες τειλωνισταί, περιλαμ-
βανομένων καί των έμιιίσθοιν, οί
όποίοι άπασχολοϋνται αποκλειστι¬
κώς επί μηνιαίω μΐσθώ είς έται
ρείας πετρελαιοειδών.
Σχετική έγκύκλιος τού υπουρ
γείου Οίκονομιικών έκοινοΛθΐήιθη
πρός τα Τελωνεϊα τού Κράτους.
ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΌΤ
ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
Μηδενισμέ-νιη έξακολουθεί νά
είναι καί 'καττά την τρέχουσαν ί
6ΐ)οιμάδα ή άντισταιθιμιστική είσφο
ρά ή έπιδαλλομένη επί τοϋ είσα
γομένου είς τα κράτη τής Κοι-
νής Άγορας έλληνικοΰ φυσικοΰ έ
λαιαλάδου. Ή είστρορά αντή ω¬
ρίσθη είς 5,10 δολλάρια κατά τόν
νόν προκειμένον διά τό έκ Μα
οόκον Ιλαιόλαιδον τής αυτής ποι
οτικής στάθμης καί είς 10,10 διά
επί ΰψους δημ. έπενδύστων 10.8:! , το έκ τι?ίτων ·- -
δισ. δρχ. ή σνμβολή των δανείων νον, ·ΤΟΟ'ίον· Παραλλήλως
είναι 2 δισ. (19,04%) ν.α!, τό σιμενη ε1ναι *· ε1°"Φ<>°ά «αί επί
13 δισ. δρχ. ή συμβολή των δα του τν祫^Λ έλαιολάδου.
•νείων είναι 2,2 δισ. δρχ. (16.
1970 επί Οψονς δημ. έπενδύσεων
92%).
Τα δάνεια τ«τ>τα σ»μ6άλλουν
Η ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΛΤΠΤΕΙ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣ
ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
Ή Έλλη»ική| γεωργία άπατιεϊ
είς την έντονον -κινητοποίησιν τού σττνεχώς ιιεγαλντέρας ποσότητας
λυΐασμάτων. Είς τάς ανάγκας αύ
παραγογιικον ιμηχατισμόΰ της χιί>
οας, την αΰξησιν τής άπασχολη- τάς ή ένχώριος βιαμηχανία άντο
νη τήΛ' δραστηοΐοποίηοιν' ποκρίνεται πλήρως.
ΕΡΡΥΘΜΙΣΘΗΣΑΝ ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΥΠΟ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΟΝ
Φορολογικά και &λλα θέματα,
σχετιςόμενα μέ την λειτουργίαν
των βΐομηχανικών έπιχει^ήσεων,
έρρ«θμίσ<θησαν προσφάτως ΐι π .ί των αρμοδίων διοικητικίδν καί δι- καστικών άρχών. Κατωτέρω ^ΐα ρ«τίθε·νται αί κυριώτεραι άποφά- σεις: Ή τήρησις των φορολογικών στοιχείων: ίή φορολογική άρχή καί τα <ροοο?.ογικά Δικαστή^ια ΰποχρϊ οΰνται, έφ' όσον ό έπιτηιδενματί(Κ >α πρόσωπα καί ύλιικά μέσα —
ώ; καί Εγκαίρως προετοιμασία των
σχετικών έκδηλώσεων.
ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΙΣ ίδ(ω
τικών κ«ΐ, συνεταιρκττικων γεωργι
κων βιομηχανιών. Ή ΰφισταιμένηι
οίνισος μεταχε(ρισις πιστοδοτική
ν.αί γενϋίώτεοα τοιαύτη, των δύο
φορέων, δέν παρέ-
χει εύκτηρίας άνταγωνισμοϋ επί
ΐσοΐς δροις. Πρός τουτο άπαιτεΐ-
ται τι δημιοτργία καθέσταντο; ί-
σης μεταχειρίσε<ος είς δλους τούς τοιιεΤς. ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙΣ ΤΙ σιιντελουμένη ανάπτυξις έπιβάλ /.Εί την επιταχυνθή· των ρυθμών παροχης τεχνυκής έκπαιδεύσεως, >Ίς τοίις τεοπρο,σλαιμβατομένους
υπό τ(ίν βιομηχανικιον μονάδονν
•/αί μετεκι.-ΐαιδεΐ>σε(ος των ήδη ά-
«ΓΑσχολοιμμενο>ν, λόγω τής σνν?
νοΰς αυξήσεως των είς είδ.κετ'ΐιε'
•ου; έογατο'τεχνίτας άναγκών
Πρός τούτο κρίνεται σν.άπιμος ί¬
δρυσις νέο>ν σχολιον μαθητρίας,
μετρκ.ταιδεύσε(»ς καί τηιχτ'ορΐ<θιμου ϊχτο*δεύσρο)ς, νά στελεχοιθοϋν δ? οί πάσης φύσεως τεχνικάς σχιι- λαί. κρατικαί καί ίδιωτικαί δι" 6- κροις είδικεΐκμένου διδακτικόν ποο σ(οπ;ικοΰ καί νά ίντσχυθοϋν μέ τα αναγκαϊα οργανα, μηχανήματα ν.α ί,τσπτικά μέσα. ΛΣΚΗΣΙΣ ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ. Λιά την έξοι»δρτέρ(οσιν τί6ν πι· οιπτώσεων τού είς 6άρος τής έ- > ηνικής Οιομηχανίας άσκουμέλ'ου
ντάμπινγκ κρίνεται άναγκαία ή <'< πλούιπευσις τής οραδιικΐΛ'ήτοιι δι« δ χασίας διά την άν·τιμ*το)πισίλ' >, ι>
11ΚΡΙ 2ΤΝΔΙΚΑΛΙΧΤ1ΚΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ. Ή ποοδλεπομέ
νη σύσιαοΐς επιτροπήν ΐριιχερονς
ς είς τάς 6ιομηχανικάς
μονάοας κρίνονται περιτταί. δύ-
Μΐντα» δέ νά ποοκαλέσουν δυσάρ."
οτα προβλήματα θέτουσαι «πό άμ
<ΓΐσΓ)ήτησιν τα διενίθΐΛτικά δι«βνιί» των έπιχειρήσειον. ·'| τό άρθρον 9 τοΰ Ν. Δ. 186)69 χρήζει τροποποιήσεως. ΙΘΕΜΑΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΝ ΝΟ ΜΟΘΕΣΙΑΣ. ΊΕπί«3άλλεται τροποηοίησΐς των σχετικών θετημάτΐον διά τής άπό κοι·νυί> ρ·
τής Δ' κατηγορίας τηρεΐ δλα τα
6ι6λία καί στοιχεία τα άπαΐτοΰμε-
να υπό τοΰ Κώιδικος Φοοολογικίϋν
Στοιχείων, νά θεχθοΰν τα έξ αύ-
τιΤχν ίΐροκύπτοντα στοιχεϊα. Ή ΰ-
Λοχρέτοσις αυτή παΰει μόνον ΐφ'
όσον άαοδειχθή ιμέ συγκεκριμένα
καί θετικά στοιχεϊα, ή προσαγο^γή
των οποίων 6<χρύνει την φορολο- γοΰσαν αρχήν, δτι αί σχετικαί εγ¬ γραφαί είναι άνακρ;6εΐς. Τα ανω¬ τέρω Λροκύπτουν καί, έκ των βιατά ξεων τοΰ δρθρου 53 το6 Κ-Φ.Σ. (Φορολ. Έ<ρ. Άθ. άπόφ. 1559) 1970). Επί μϊτατροπτίς είς Α.Ε.: "Ε¬ πί μετατροπής ομορρύθμου έταιρι- ας είς άνώνιιμον τοιαύτην, ή Λπο- γραφή των μέν παγίων στοιχείων δέ ά ί είς την υπό τής έκ- δέον νά τιμητΐκής έπιτροπής δρθρον 9 κια δικ. Ν. 2190 καθορισθείσαν αξίαν των Λέ λοιυτίον στοιχείον 6ν«ργη· τικοΰ καί παθητιιχοϋ Θά καταχωοι| βοΰν είς οίαν κατάστασιν ινρίσκον ύπόχρεος πρός κατα^αλήν τοΰ χώ ται κατά την ήμερομηνίαν τής συν τάξεως τής άπογραφής. Την άνιο τέρω διοικητικήν λύσιν ϊδωσεν ίι οίκονομικ,ή έφορία Α. Ε. Αθηνών έπ·1, τεθέντος υπό ενδιαφερομένη: ΐπιχε-ιρήισεος σχετικοΰ έρωτήμα· τος. Ό Φ.Κ.Ε. επί κατεργασίας πρώ των ΰλών: Έίΐί κατεργασίας πρώ· τιον ίιλων διά λογαριασμ<Λ" τρίτου, ΰπόχηεος ποός καταβολήν τοϋ φό· οου είναι ό κατέχιυν Τήν ποιότην Γ'λην εμπορος, «πιχειρηματίας κ. '.π., ά-^όμη καί άν ό ά·ν αλαμβάνοιν την κατεργασίαν παρέχει δευτε- ρρυούσας ή βοηθητικάς πρώτας ίί- λα; (Φορολ. Έ<τ_ Π ειρ. 792)1970). Ή φορολογΐα τθν έλευθίρίον ί παγγελμάτων: Έκ τίδν κιτιμένων διατάξεων στΓ·άγεται δτι φορολο¬ γικόν άκαθάριστον εΐσόδηιμα έξ {>■
πηρεσιΛν ελευθερίου έπαγγελ-μά-
τΐον (Ζ' πηγής) άποτελοΰν αί πρό
γματι είσπραχθείσηι υπό των Λ
σκοΰντοη· έλεί>θε(>ον έπάγγρλμα Λ
μοιθαί καί δχι έκεΐναι τάς οποίας
ό^ νόμος τυχόν άρίξει ότι δύνανται
οί επαγγελματιαι ωρισμένης καιη
γορίας (ώς οί μηχανικοί) νά άξιώ
σουν ελλείψει είδικής συμφοινίας
(Άπόφ. Συμβ. Έπικρ.).
Τα διατιθέμενα διορεάν δεΐγμα
τα: Ό Οϊκονομικός "Εφορος λ.
Κ. 'ΛθηνίΓη· επί τεθέντος σχετικοΰ
Θέματος παρέσχε οιοικητικήν λύ¬
σιν διά τα δωρεάν καί Λιά βιαφη-
μιστικοΰς λόγους θιατιί)ένεν« δεί
γματα ίατρικων τραρμάκων ουμφώ
νιος πρός τήν οποίαν είς τα έν
λόγφ βείγματα ώς οιατιθέμενα 6ω
ρεάν, βέν εχοιη· εφαρμογήν αί δια
τάςεις τοϋ Κ.Φ. Σ., ταυτα ύπόκπν
ται όαως είς την περίιτκοσιν αήε
πε|€£ΐγασίας — υπουργείον Έογ·( ΛιατάΕεο.ς β' παρ. ι του αρθρον
ΝΔ )
έογοδοσία, «ργαζόμενοι
σχετυκοΰ κο>δικος.
τού Ν.Δ. 4)68 πεοί. ένδείξεως
Ι τιιιής πωλήσεως κ.Χπ.
θή μέχοι τέλονς Ιούνιον 197].
Σημειοιθήτω, δτι ή ανωτέρω
έγκρισις άναφέρεται είς νέαν εί
σαγο>γήν πέραν των έγκριθέντων
διά τοΰ ύπ' αριθ. 886)17-12.69 1ί.
Δ. κεφαλαίων έκ 17 έχατ. δολλο.
ρίων πρός αύξησιν τής δυναμι*υ
τητος των έγκαταστάσεων ίΐαρα-
γωγής «λουμίνας είς τύ ΰψος των
475 χιλ. τόννων.
Ή λειτουργία των διά των οις
άνω κεφαλαίων προβλεπομένων έ
πενδΰσεων Θά απαιτήση συμπλη¬
ρωματικήν ηλεκτρικήν ενέργειαν
τής τάξεως των 100 μεγαδάτ.
τήτν οποίαν ή ΔΕΗ είναι είς Θέ¬
σιν νά παράσχη κατόπιν των κα
τα την τελευταίαν τριετίαν
γματοποιηιθεισών έπεκτάσεο>ν των
εγκαταστάσεως ττις.
'ίΐσαντιος ένεκρίιθη ή ΰπαγο)γι
είς τάς διατάξεις τοΰ Ν. Δ. 2687
)53 νέας έπενδύσεως της Όλυμ
πιακής Άεροπορίας, ΰψους 10 έ
κατ. δολλαρίων. Ή έπένδυσις < , τη άφορά είς την έκ τοΰ έξωτε- κου εισαγωγήν άεροβτορυωΰ (ν κου προερχομένου έκ πιστώσεοι, τής Ίαπωνικής έταιρίας «Νίχον 'Λεροπλάιν πρός την Όλνμπιακήν. ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΕΛ- ΒΑΛ» ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΛΟΤΜΙΝΙΟΤ Δι' {«.τογραφείσης συμβάσεως μεταξν τοΰ Ελληνικόν Δημοσίου καί τής Έλληνικής Βιομηχανίας Άλονμινίον Α. Ε·, παρέχεται είς τ,ήν δεντέραγ ή αδεία Ιδρύσεοις είς τή,ν περιοχήν Λεόαδείας 6κ· παραγοιγής πλατέοιν προϊόντων άλουμινίον (φύλλα έπίπεΐδα, φύλλα αύλακω- τά στεγάσεως, δίσκοι έξελάσεο)ς, ταινίαι είς ράλους καΐ, άλοτ·μΐνό- χαρτον), δυναμικότητος 35 χιλ. τόννιον ετησίως. Ή σχετική έπένδυσις θά πρέ- πει νά έχη περατωθή έντός τριδκ' «των, καί νά μή είναι κατωτέρα των 180 έκατ. δραχμών, καθ* ό¬ σον άλλως πανει νπαγομένη είς τάς εύεργετΐκάς διατάξεις τοΰ Ν. Δ. 4171)61. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΓΡΑΦΕΙ¬ ΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΠΟ ΑΛ- ΛΟΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕ- Ω*Ν Έκ τοΰ "Γπουργείου Συντονι- ομοϋ ανεκοινώθη ότι αί χορηγη- θεϊσαι δδειαι πρός εγκατάστασιν νραφείοιν έν Ελλάδι υπό Λλλοδα πών έπιχειρήσεων, βάσει των Νο μοθετικων Διαταγμάτωιν 89)67 καί 378)68, άνήλθον μέχρι τί- λους Απριλίου 1970 είς 320. Ση αειωτέον ότι έκ των έν λόγο> επι
χειρήσεων αί 230 είναι ναυτιλια-
καί έταιρήαι.
Ώς γνοκττόν, σκοπός τί)ς έγικα
ταστάσεως γραφείωΛ' υπό "των άλ
λοδαπών έπιχειρήσεων — βάσει
τονν ιινη*ιονευθέντο)ν νόμων — ε.1
ναι ό συντονισμός τής δράσεώς
είς τόν χώρον κυρίως τής Μέσης
Άνατολής καί Ευρώπης, μή έπίΐ-
τρεπομένης τής διενεργείας έμπο
ρικών πράξεων έντός των δρίων
τής έλληνικής έπικρατείας.
ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ Σ
Κατόπιν προτάσεως τοθ πρόε¬
δρον τοϋ Συνδίσμου Έλλην ι ο
Βιομηχανίαν απεφασίσθη υπό τοΓ'
Συντονιστικοϋ Συμβουλίου των
Όργανο')σεο)ν η
κατ' ετος διοργάνοισις «,'Ημέρας
της Έλληνικής Βιομηχανίας», διά
νά δοθή ή εύκαιρία είς τύ κοινόν
νά έλθη είς επαφήν μετά τής ίί ,< μτΐχανίας καί, νά διαπιστώνη τού σΰνεγγυς τάς προόδους <«< τής· Είναι γεγονός ότι ή έλληνικη βιομηχανία καΐ γενΐικώτερον ό μεϋς τής δευτερογενοΰς παοαγω- γής επετέλεσε σημαντικάς προό δούς κατά την τελευταίαν διετ: αν. Συγκεκριμένως, οί ίπιτευχθέ τες ρνθμοί άνόδου τής 6ιομηχο νίκης παραγωγής άνήλθον είς 11, 1% καί 12% κατά τό 1968 καί τό 196 αντίστοιχον. Έξ δλλου, τί σνμμετοχή τής δευτερογενοϋς Μα- (.κχγωγής είς τό ακαθόριστον έθνι ζόν προίόν ηυξήθη άπό 28,4% κ« τα τό 1967 είς 31,2% κατά τό 19Λ9. Ίδιαιτέρο>ς δέον νά σηιχε·
ο>θη ή πρόοδος τής διομηιχανύηις
είς τύν τομέα των έξαγωγών πρός
την άλλοδαπήτν. Αί έξαγοιγαί 6κ>
ιιι,χανικών προϊάντοιν ίιοτερδιπλβ-
σιάσθησαν έντός τής οιετίας 196«
— 1969 άνελθοΰσαι άπό 81,3~ έ¬
κατ. δύλλαρίων κατά τό 1967 ίΐς
172,9 έκατ. κατά τό 1969.
ΤΑ ΤΑΧΤΔΡΟΜΕΙΑ ΟΡΓΑ-
ΝΟΤΝΤΑΙ ΤΠΟ ΜΟΡΦΗΝ
ΑΝΩΝΤΜΟΤ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
Διά Ν. Διατάγματος δημοσιευ
θίντος είς τήν Εφημερίδα τί)ς χ9τ μείωσις τοΰ ποσοστόν
Κνβερνήσεως τής 28.3.70, ή Τα- Ι γοη·. 'Τπενθυμίξεται σχετικώς ότι!
χυδρομική 'Ταιηρεσία ώργανώθη Ι ή κα-τανάλιοσις ξυλείας
ρ
κ.<ιί υπό την έπιυνυμίαν «Έλληνι κά Ταχυδρομεΐα» (ΕΛ. ΤΑ). Ή ιίυσταθ·εϊσα Έταιρία διοικεϊται ϋ πό ίδίου Διοικητικοΰ Συμβουλίοιι —υπό την προεδρίαν τοΰ Αιοικη τοϋ τοϋ ΟΤΕ— τέλει δέ υπό την εποπτείαν τοϋ 'Τπουργείου Συγ- κοινωνιων. Σκοπός τής άντΐΰίρο άνσΛιορ γανώσεοις των ταχυβρομειοιν εί¬ ναι ή παροχή είς αύτά διοικητι¬ κώς καί, οίκονθιμΐκής «Οτονομιας. καί ή κατάργησις τίον γραφειο κρατικων διαττοτώσεο>ν, οντοις ζ>
στε νά δυνηθούν νά ανταποκρι-
Θοΰν πληρέστερον είς την αποστο
λή,ν τμύ.
ΈλήφΒη μίρΐμνα όπως
ιήΛ' μετατροπτι,ν των ταχυδρομεϊ
ο)ν είς ΑνώΛ·υμον έταιρίαν μή θι
γοΰν τα δικαιώματα των ΰπαλλή
λων ττ}ς ταχυορομικίΐς ΰπτιρεσίας
τόσον άπό πλευράς μισθολογικής
εξελίξεως δσον καΐ άπύ πλευρβς
συνταξιοοοτήσεως καί υγειονομι
κης περιθάλψεως. Τα ανωτέρω
θέματα ρυθμίξονται υπό καταρτι
ζαμίνων Ιβίον νομοθετικών διά-
ταγμάτοιν.
Έκ της συγκρισεο)ς νής εξε¬
λίξεως τοϋ προσωπικού ιών α-
χυβρομείων κα[, τής ταχυδρομι-
κής κινησεοις προκύπτει δτι κα-
τά τό μεταξΰ τοΰ 1959 καί 1868
χρονικόν διάστημα εσημειώθη λί
αν άξιόλογος βελτϊίοσις τής πα-
οαγιογικότητος τθν ταχνδρομε^
ι» ν. Πράγματι, συμφώνως πρός
στοιχεία τοΰ 'Τπουργείου Σνγκοι
νωνιών, κατά τήν ώς ανω περίδο
δόν τό προσο^πΐκόν των ταχυδρο¬
μειον ηυξήθη κατά 10% περίβτου,
ένώ ή άνοδος τής κινήσεως των
πάσης φύσεως ταχυβρομικών ά"ν
τικειμένων (έπιστολων, επι τ α¬
γών, δεμάτων κ.λ.π.) υπερέβη τό
50%. Έξ αλλου, τα ταχυβρομεΐά
ώς ΰπηρεσία ΰπαγομένη είς τ<>
'Τποΐ'ργεΟον Συγκοινοτνιών, έν«-
φάνιξον μ«χρι καί τοθ 1966 πλί
όνασμα έσάδων. Κατά τα έπό-
μιννι, ίίμωζ, δύο 6τη δέν έπετν;ύ
χθη τούτο, λόγω στκ»αντικής αυ¬
ξήσεως των έξόδων καί έλ
μειο'κτειος τίδν έσόδων.
Η ΣΤΝ0Δ0 2 ΤΗΣ ΕΓΠΤΡΟ
ΠΗΣ ΣΤΝΔΕ2ΕΩΪ
Την 23ην Απριλίου βυνη?Λε-ν
είς Βρυξέλλας ή Έπιτ*οπή Συν¬
δέσεως Έλλάϊδος - Κοιντίς
ράς. Αυτή ήσχολήθη μέ θέματα
άπορρίοντα έκ τής εφαρμογήν
τής Συμφωνίας Συνδέσεως καΐ
άναφεράμενα κυρίως είς τήν πή
λιτι«ήν επί, τοϋ καπνοΰ καί τ<β* οΐνιον. Ειδικώτερον, άπεφασΙΐΓθη *- πως τα εκάστοτε άνβκύπτοννη προβλήματα τοΰ καπνοΰ έξετά£»ν ται έν τϋ έξελίξει τής ίφαρμη Ύής τής κοινής πολιτικής επί τοϋ έν λόγφ προΐόντος. Διά τούς έλληνικούς οίνον^ ίι άντιπροσιιλπρία τής Κοινότητος παρέσχε την διαβββαίωσιν δτι Θό. διασφαλισθή πλήόρως τό εΰνοίκό>·
υπέρ τής Έλλ.άδος καθεστώς, ώ»
τουτο καθορίζεται υπό τής Συμ
φιονίας των Αθηνών.
Τύ θέμα των λοιχανικών
φοινήιθτ) νά ΐπανεξετασθή άργθ
τερον λαμβανομένων ύπ' δ'ψιν
τικής πολιτικής καί των έλληνι
των έπΐ/διώιξεων τής κοινής άγρν
κων συμφερόνττων.
Τέλος, ένημερώθη ή έλληνικι)
άντιπροσωπεία επί τής πορείας
των διεξαγομένων μεταξύ ΕΟΚ
άφ' ενός καί Ίσπανίας καί, Ίσρ«-
ήλ άφ' ετέρου δαιπραγματεύσε-
ιον.
Η ΑΝΑΠΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΔΑΣΙ-
ΚΗΣ ιΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ,|
Είς τα πλαΐσΐα τής προο3ΐαθεί|
άς πρός βελτίωσιν των είσοδημά·)
των τής ύπαίιθρου καί μειώσεως ι ι
τής αποστάσεως των έκ των άστ>
κων, περΐιλαμβάνονται τα πρόσφπ
τα μέτρα πρός όρθολογικήν όργά-«
•νιωσινι καί αύξησιν τής πρίοτογι-
νοΰς παραγωγής. Ή έπιΛιω·κ.ομέ·!
νη άνοδος τής παραγωγής θά συι( |
βάλη έπίσης είς την
σιν συναλλάγματος διά της αύξή4
σεως των έξαγοιγίδν καί μειώσε¬
ως των είσαγωΎών. Ι
Ειδικώτερον είς τόν τομέα τής
δασικης ποραγωγής, προβλέπεται ,
^έντός των πλαισίων τοΰ υπό έκ».
τέλεσιν πενταετοϋς προγιράμματο;
οίικονοιμικής άναΐπτύξείος — ή δή
μιουργία δαισικών άδων, ό έκσι·γ
τής ΰλοτομίας καΐ ή
οργάνωσις των μεταφοράν των
οαβικών προϊόντιον. Έπιδιώκΐται,
έπϊσης, ή αύξησις τω<ν παραγωγι- κών δασικών προϊόν»το)ν. Έπιδιιό κεται έπίσης ή αΰξησις των παγής των δια)
φοοονν τύποιν ξυλείας, μοριοσανί,
, ίσοσανίδοιν, κονίταπλαικέ, 6ο<*| Λύτερον δέ καί, ή δημιουργία μοπ ■άδ(ον παραγο)γής ί νης. Περαττέρο) διά τής όργανον1 ς καί άναίττύξεοις έθνικών σαγιογαί ξυλείας καί προΐόντον έκ ξύλου άνήλθον είς 80 έκατ. δολλα ρίων, «Ι δέ έξαγοιγαί δασικών προ ϊοντοιν (κυρίως κολοφοινίον καί τε αεδΐΜθελαίου) είς 7 έκατ. δολλα- οίων. ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΗΣ 1ΙΑΡΑΓΩ- ΓΗΣ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΟΒΙΟ- ΜΗΧΑΝΙΑ Σ Ζινμφώνως πρύς τα στοιχεία τα ύποϊα έδημοσιεΰθησαν είς την έ τησίαν έκθεσιν της Είδικής Επι τοοπής Σ ιιδηρονργίας τοΰ ΟΟΣΑ Λναφερομένην είς τάς σηιμειο)θρϊ· σας έξελίξες είς τόν κλάδον κατά τό 1968 κα| κατά τάς τάσεις κατά τό 1969, ή έλληνική σιβηρουργία ϊπραιγματοποίησε τελειιταίος άξιυ λόγους προόδους. Πράγματι, ό δείκτης τής σιδη ροβιαιι.ηχανικής παραγωγής έν Έλ λάδι (ι»έ· (ίάσιν 1963=100) ανήλ¬ θεν είς 140 μσνάδας κατά τό &- τος 1966 είς 164 μονάδας τό 196" «αί 158 τό 1968, σημειωθείσης ου τοις αυξήσεως κατά 4,3% κατά τό 1907 καί 8,2% κατά τό 1968. Σημαντικωτέρα υπήρξεν ή ανο δος τής παραγωγής κατά τό πρώ τον εξάμηνον τοϋ 1969, τοϋ δεί· κτου αυτής, άνελθόντος είς τύ ΰ ψος των 169 ·καί 173 μονάδιον κα τα τύ πρώτον κα ^δεύτερον τρίμη νον άντιστοίχως, ε'ναντι 152 καί 155 μονά/δων των αυτών τριμηΛων τοΰ 1968. Ή ΰψηλή ανοδος τής σι^ηροιοιιηχανίας κατά τό 1969 συνάγεται καί έκ τής κατά 31% άνόδου τοϋ ευρύτερον δείκτου των Οασικών μεταιλλονργικών βιομηχ νιών τόν οποίον καταρτίζει ή Ε. Σ.Τ.Ε. Συμφώ'νιως πρός την μελέτην τοϋ ΟΟΣΑ, ή ένεργός παραγοιγι κή Ιίίανότης χυττοσΐ/δήίρου έν Ελ¬ λάδι άνήρχετο είς 300 χιλ. τόννον έτησίο^ς κατά τα ετη 1968 καί 69 προδλεΛεται δέ νά φθάση τάς 700 χιλ. τόννων ετησίως κ«.τά τήν περίοθον 1970—72. Ή ένεργύς παραγωγική ίκανότης χάλυβος ά¬ νήρχετο είς 420 καί 470 χιλ. τύν νόν κατά τό 1968 καί, 1969 άντι- οτοίχως, προβλέπεται δέ νά αΰξη θή είς 570 χιλ. τόννων καπά τό 1971 καί 870 χιλ. τόννων κατά τό 1972. Ίΐτενθυμίξεται σχετικώς ότι ή ΰψηλή παραγωγή τής έλληνικής σι δηρουργίας κατά τό παρελθόν 6- ιος, ώς προκν.ττει έκ των ανωτέ¬ ρω στοιχείων, σννο>δεύθη άπό ηύ
ξημένας είσαγωγάς σίδηρον καί
χάλνβος κατά τό αΰτό ετος. Πρά
γματι, αί εΐσαγωγαί των έν λό-
γψ προϊόντων άνήλθον είς 88,7
έκατ. δολλαρίων κατά τό 1969 Ε¬
ναντι 66,2 έκατ. δολλαρίαη' κα¬
τά τό 1968. Ή σημαντική άνοδος
τόσοΛ' τής παραγωγής σίδηρον
καί χάλυβος έν Ελλάδι, όσον κα'
των εΐσαγωγών των έ.κ τής άλλο
δαπής, εξησφάλισεν έπάρκειαν σι
δήρου καί χάλυβος είς την ελλη¬
νικήν αγοράν παρά τήν ηΰξη,ιιέ-
ε'ις την άνοδον τής οίκονομικής
νην ζήτησιν αυτών, οφειλομένην
δραστηριότητος.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗ-
ΡΙΑΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ΚΑΙ ΤΟ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Αί έξελίξεις είς την Νοτιοανα
τολικήν Άσίαιν καί τήν Μέσην Ά
νατολήν έν σννιδυασιμφ πρός τα
χαμηλά έπίπεθα των έπιχεις>ηια«τι
κων κερδών καί τό υψηλόν κόστος
χρήμ<·ιτος, υπήρξαν αί βασικαί, αίι- τίαι δισταικτικότητος τοϋ αμερυκα ■νικού έπενιδντικοΰ κοινού 8ναντι τής άγοράς χρεογράφο)ν. Τουτο προεκάλεσεν οξυτάτην κάμψιν τι- ι,αών είς τό Χρηματιστήρίον τής Νέας Υόρκης, ή όποία έπεξετάιθη ταχέως είς τα στ,μαντικώτερα χρη ματιστηριακά κέντρα τοΰ βυτι.κοΰ κόσμον. . Κατά τό παρελθόν, Λνοι,μαλίαι ώς αί ανωτέρω ή υλιΧ κρίσεις επί νομισιμάτον θά είχον πιθανώτατα ώς άιιεσον έπ(υκόλοι·θον την ίντο νον ζήτησιν χρυσού καί την άνο- δον τής τιμής του είς λίαν ύψηλά έπίπεδα. Εις τήν προκειμένην πε- ριπτωσιν 5μως ή έκτασις των συ- νεπειών, υπήρξεν ελαχίστη. Ή τι- μή τοΰ χρυσοΰ είς την ελευθέραν αγοράν υπερέβη κατ' ανώτατον ο (ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 7ην Σελ.) (Συνέχει έκ τής 1ης σελ.) ριον την αντίστοιχον επίσημον μο λΐς κατά οολλάριον 1,24 κατ' ούγ- γίαν. Ούτω, θά ηδύνατο νά λιχθή δτι, άπό τής καθιερώσεως τής λευθέρο>ς κιμαινομένης τιμής τοΰ
χρυσου, τό κίτρινσν μέταλλον έ¬
παυσε νά άποτελή αντικείμενον
κ.ερδοσκοπίας. Οί κερδοσκόιτοι έγ-
καταληπ&ντες δν νόμισμα στρέ-
φονται πάντοτε πρός άγαθά ή νο-
μίομοτα των οποίων ή τιμή διατη
ρειται τεχνητώς είς χαμηλα έ«ί-
πεδα, ώστε νά υπάρχη δυνατόιης
μόνον άνόδον της- "Οταν, άντιθε
τίος, αί τιμαί κυμαίνονται. έλευθέ-
ρως, όπότε ύπάρχει τό έΜ&εχόμε-
νον οχι μόνον άνάδου, άλλά κα·
πτώσεως τάχν τΐιμων, οί κ-ερδοσκό
ποι άποθαρρύνονται.
Έξ άλλον, όντε δξοδος κεφα-
λαίοιν έξ ΉνωμέΛΐω'ν Πολιτειων
παρετηρήθη μέχρι τούδε, αν και
δύναται νά συμβή τουτο κατά τήν
διάρκειαν τού τρέχοντος ετους.
Πράγματι, ΰπάρχει πιθανότης, έφ'
όσον τεθή υπό €λεγχον ό πηθιο-
ρσμθς, νά χαλαρωθοϋν οί Ισχύον
τες αύστηροί πιστοιτιικοί περίορι-
σμοί καί νά εφαρμοσθή πο-
λιτική τονώσεοις τής έγχωρί-
ου παραγωγής- Τουτο θά
ίχη ώς συνέπειαν τήν εξοιδον
ίΐΛ τής χώρας κεφαλαίων τα 6-
ποΐα, κατά τό πρόσφατον καρελ-
θόν, εισήγαγον αί άμερι.κιινικαί
•τοάπεξα». πρός ενίσχυσιν τής ρπ·-
στότητός των.
Τό ρεΰμα των έξ Άμβαιικής έ-
ξερχομέ"νο)ν κεφαλαίων, έιπηρεαζο
μενον καί άπό τό ΰψος των έπιτο
κίο>ν, θά στραφή, προφανώς, πρός
νααίσιματα των όποίοιν ή τιμή μό
νον άνοδικώς είναι πιθανόν νά κι
νηθή. Σήμερον τέσσαρα έκ των
σΎ,ιμαντικιοτέροη1 νομισμάτιον τοϋ
κόσιμοΐ' εχουν ίσοτιμίαις ούσΐυνδώς
κατο)τερας τής πραγματικής άγυ-
Ρ'ΐστικής τιον δυνάμεο>ς καί έπο-
μρνως ρμφανίζονν πιθανότητας ν
περτιμήσεο)ς. Αύτά είναι τό Ισ»τιο-
-ι·ικύν γεν, τό δελγιικόν φράγκον,
τό όλλανδικόν φλορίνιον καί τό εί
6ετικόν φράγκον. 'Τπιεριτί,μησις
τοΰ γεν μάλλον άποικλείεται, διότι
κατά τήν έπικρατοΰσαν διεθνώς δ
ποψΐν τό Τόκιο, παρά τό συνιεχιζό
ιμενον μεγάλον πλεόνασμα τού ί
σοζυγίον πληροιμών τής χώρα,,
δέν προτίθεται νά προβή είς άνα
τίιΐΓ,σιν τοϋ ΐαποητκοϋ νομίσματος
Έμ τιον ίσχνρών εύρωπαϊκών νο
,αισμάτοΛ· τό έλβετικόν φράγκον
σιιγκεντρώνει τάς περ*σσοτέρας λ>
θανότητας νά αποτελέση πόλον 8λ
ξεοίζ δολλαρίοιν, υπό την προυπυ
θεισιν δτι θά τροιποποιηθοΰν ωρι¬
σμέναι συνταγματικοΐ, κανόνες, μϊ,
έπτρέποντες σήμερον είς τοϋς Έλ
βετοϋς νά μρταβάλουν τήν τιμήν
Ή αντιμ,ετώπισις τής κερδοσκο-
^αας επί νο,μισμάτιον καί γενικώ
τερον των νομΐαμάτων κρίσεων Θά
έπεττ»γχάνετο καλύτερον, έφ' δσο'ν
Ιπανον νά ϋπάρχονν είς τό μέλλον
ραν δέ ρύθμισιν πρός τόν σκοπόν
τοΰτον Θά άπετέλη νίοθέτησις τού
ποοτε*"νομένον Νομισματικού Συ-
στήιματος, τό οποίον Θά διηνριινε
τα περιθώρια διακυμάνσεων των
τιμών των νομισμάτοη· πέραν τοΰ
1%. Επί τοϋ Θέματος δμο'ς «τ>τοΰ
δέν οτμειοΰΛ'ταί πρόοδοι τελευταί-
(ος.
ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ
<'Ή Έθ-ντική Κυβέρνησις έφαρ- μόξει γενικώς πολιτικήν άποθλε- πουσαν είς τήν παροχήν των με γαλντέοοΛ· δυνατών διευκολύνσε- οιν πρός π οσέλκυσιν ποΰ ξένου ί πιχειρηματικοϋ ένδιαφέροντος δ'ΐ' τήν Έλλάδα. Μέ ιδιαιτέραν εΰμε- νειαν άντιαετοΐιπίζονται αί έπρ^δν σεις, αί άπσβλέπονσαι είς την α¬ νάπτυξιν νέων δραστηριότητος, διά τήν παραγοιγήτν πβοιύντων ιιη παραγομένων σήμερον είς την χοι ραν, ώς καί είς τήν πραγματΓποίη ή σιν σοθαρών ίξαγιογών. Πρός ί - νίσχυσιν των έπιχειρηματικών ΰ πριοτοβουλιών είς τόν τομέα των επενδύσεοιν γεΛ'ΐκώς, καθειρώθ ή¬ σαν κατά τήν 21 Απριλίου 1967 ίσχυρά κίνητρα, κυρίοις φοροιλογ· κά καί πιστιοτικά». Τα άνοιιτέρω ύπογραμμίζονικτι είς δνθρον αοΰ υπουργόν Συντονι σμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου είς τό εγ κυρον περιοδικόν τής Β«νας>ιπ,
«Μπαγιτρίσεο Ναβατσπήγκελ».
Ή έλληνική νομοθεσία, ώς ά
ναφέρεται, παρέχει ισχυράν προ¬
στασίαν εις τάς πραγματοποιουμέ-
νας διά κεφάλαιον έξοηερικοΰ π<ι ραγωγικάς έπεΛ"δνσεις έν Ελλά¬ δι. Ή προστασία αυτή παρέχεται διά τοΰ Ν. Δ. 2687 «ΙΙερ έπενδυ σεοις κα ΊπροσΤασίας κεφαλαίων έξωτερικοϋ», τό οποίον κατά τό άρθρον 23 τοϋ νέου ΣΐΛ'τάγματος διατηρεϊ τήν ηΰξημένην τυπικήν του Ισχύν καί δέν δύναται νά τρο ποποιηθή, εί μή έφ' αίΐαξ, καί μά λιστα μόινον πρός παροχήν μείζο- νος πραστασίας. ΙΙΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΟΣ προδλρπει τό ΠεΛΐταετές ΠοΛ- γραμμα, επιτΐίγχάνεται ή άπο,,,, κοπτος μετάθασις είς άνο'ιτερα ι- πίπεδα «ναΛτύΗιω;. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ'ΠΑΙ δΜβ)£# ? ΙΙρός των Χίΐτά τα άνοιτέρο τισθεισών έπενδύσεων κ<ιί των άνοφερο,μένοιν είς τόν ίοιο" τικόν τομέα τής οΐκονομίας. ε[·η απαραίτητον «ϊποις ύπάρϊουν χά! οί σχετικαί πρωτοβουλίαι. βια τό>ν όποίοιν καί μόνον θά κατα¬
στή δυνατή ή «ξιοποίησις των δία
θεσίιιοιν χ(>ηματοδοτικών μέβων
Τοιαύται πρωτοβονλίαι βύναντ,ιι
νά προρλθιιΐΛ· είτε έκ μρρους Έλ
λήνοιν Ρπιχειοηματιών, ρΐτρ ^λ
μερους ξρνο>ν» Οί Έλληνες ίΛ).
χειν έξαγοιγών, τό ο¬
ποίον θά ενισχύση άπό 1ης Ίηνοιι
βερνήσεοις, ώς {«πογραιμαίζεται είς «ριου 1971, δημιουργεΐ νέας προ
τό άρθρον τού κ. Μακαρέζον, ύ- οπτικάς προωθήσεως των ϋιοτεχ-,ι
πήρξε τεραστίας σπουδαιότητος,
καθ* όσον άπά τής πρώτης στι-
γιμής, άφ' ής ανέλαβε την διακν-
βέρνησιν τής χώτέρο> ίνΐογραμμίξονται είς κοι
χράνως οικονομικήν σταθερότητα νην άνακοίΛ'οχην των βιοτεχνικών
καί ατμόσφαιραν αίσισδοξίας καί | ΌμοσπονδιΛν 'ΑθηνώΛ·, Μακεδο-
ιπροόδοιι. Εδημιουργήθη σδτω ή νίας καί Πειραιώς.
άναγκαία έμπιστοσύνη είς τοΰς ξέ Παρά ταύτα, αί Όμοσπονδίαι
νονς ίπενδυτάς, τόσον πρός την , τονίϊοι,ιν την ανάγκην ΰποις παραλ
στ;μρρινήν Έιλλάιδα, δσον καί πρός λήλως πρός τήν ένίσχι«σΐν διά τής
τό μέλλον της». | ΐπιστροφής τόκοιν τεθοΰν είς έ-
ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ; ιταρμογήν καί τα μελεπώμενα συμ
Άτη'τέλεσμα των άνωτέρι» συν πληρηΐιματικά μέτρα, ώς άνεκοίνο
ΘηοΜόν ίτπήρξεν ή ταχεια «ΐνυδος σεν ό Άναπληρ<'>τής {«ουργός
τής ρ'ισαγωγ-ής κεφαλ<αίω·ν έκ τοΰ Συντονι.σμοΰ ικ. Έμμ. Φθενάκης. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΕΑΑΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ μό>ν «.τιδιώκιεττα ή τουριστική άνά(
.ττυξις των όρεινών περιοχών. !
Βάσει τοΰ οΙκονομικο« Μρογράμ< ματος 1968—1972 προλέπεται ν^ οιατεθοϋν πιστώσεΐς ΰψους 1,5 δισ1 εκααομ δραχμώΛ' διά την άνάπτυ-ι ξιν τής δασικης οϊικοΜομΐας της| χώρας. Κατά την περίοδον 1969' —1972 άνοομενεται δτι ό μέσος έ- ττ>σιος ουθμός αυξήσεως τής Λα-'
ραγο)γής ξυλείας θά ανέλθη είς;·
8% Εναντι 3,5% τής π-ροηγουμε'-!
νης πεΎτα€τιας. '
Παρά την προβλεπομένην ταχερ
αν αθξησιν των άναγκών είς ξυ-Ι
λίτ>ιν καί προϊόντίΐ ξύλου, άναμί [
νβιαι ότι είς τό μέλλον θά ίπιιευ-'
άπό 1ης Μαίου έ.ε. είς Νομικόν είς 2,2 έκατ. κυδικά μέτρα έτησί
ΠρόσοΜΐον Ί'διω.τικού Δικαίου ΰ | ως και ότι κατά τό 1969 αί εΐσα-
Σ ημαντικαί μεταβολαί σημει
ουνται είς τάς προτιμήσεις τού
ΈλληΛος καταναλωτοΰ, όφειλόμκ
ναι είς τήν άνοδον τοΰ βιοτικοϋ
επιπέιδου. Χαρακτηριστΐκόν ιίνσι
έν προκειμένω δτι διατίθεται δι'
Ιδιωτικήν κατανάλωσιν μεγαλύτρ-
ς»ον ποσόν ε,κ των πάροιν τής οίκ'
νομίας. Ήδη ό μέσος έτήσιος
ρυθμύς ίξελίξειος τής ίδ'ωτικήν
καταναλο'ισειος κατά την περίο¬
δον 1960 — 67 ανήλθεν είς 7,2%.
Ό ρυθμός ούτος δύναται νά θε
ωρηθή ώς υψηλάς, συγκρινομένη,
Λρός τόν ρυθμόν έξελίξίΐος τοΊν
χοιρών αί οποίαι συμμϊτέχουν >ί;
την ΚΟΚ.
Ή ίδιωτΐκή χ.ατοιν<ιλ.ιοοις ιΐ; στκιθεράς τιμάς άν ήλθε κατά το ετος 1968 είς 134.321 έκατ. δ·, σημειυ'κτασα, οΰτο), αύξησιν ε"νυ" τι τοΰ προηγουαένου ετονς κατ« 7.894 έκατ. δρχ. ή είς ποσοστόν κατά 6,2%. Ή εξέλιξις τής Ιδ'.ω ΐΐκής καταΛαλ.ώ,ΐΡθΐς νατά τύ ί τος 1ί)67 δίδει αύξησιν κατά Β. 609 έκατ. δρχ. ή κατά 5,."% ε (ΐν τι τοΰ ϊτονς 19Π6. Χαρακτηρτστικά είναι τα «ττοι- χει ι. σχετικώς ιιέ τοϋς ρυθμού; έξελάξεως τής Ιδκοτικής κατανα- λώσειος κατά κατηγορίαν δαπιι νης μεταξΰ των έτών 1960 -—07 καί 1967 -— 68. Ούτω, είς τρι- χούσας τιμάς άνο>τέρους των μέ
<το>ν άντιστοίχοιν τής προόύου
1960 — 67 ρι»6μούς έν«φάνι«αν
αί πραγματοποιηθεϊααι &;ιυτάν.ΐ:
διά στέγιΐσιν — ϋδρενσιν, τοεχυυ
αας οΐκιακάς δαπάνας, υγιεινόν
__. άτθιΐιικόν εύπρεπισμόν -/α! νκ
Λαιθευσιν.
Ειδικώτερον οί *«τα. κ«ρα7.ήν
Οααάνηι δι' (μστισι^όν, θέρμηνπΛ
— φωτισμόν, ταξίδια, τηλεπΐίΊ<· νονίας καί ήναψυχην εσημεί(ΐ)ΓΤι<. αύξησιν μεγαλυτέραν τοϋ μέσοι· ΐτησίον ρνθμοΰ τής ϊδοιιτικη; χιι τανα/.ωσεοις τής περιόδου ΙίΙΒθ— 67 «νελ.θόντος είς 6,4% Ση¬ μαντικαί μεταβολαί ε.τηλθον εί. τας προτιμήσεις την κατιινο/χι- των κατά τα ετη 1960 — 6Ρ Οΰτω, μεταβολαί αύξήσειης τ'>ι
«οσοστίθν συμμετοχής μεταξΰ ιΛν
έτών 19ΚΙ) κα' 1968 επήλϋον Λ.
πρός τάς δαπάνας ή'ά κσπύν, Ι
αατισμόν — Λπόδησιν, ΰγΐε.ινή
·— άτο·μικόν ρΰπρρπισ.ιιόν, τΐ.Ηί
Οια — μετ(ΐφοί)άς, τηλε.τι/οηωνί
άς, άναψυχήν καί κατανάλωσιν
Λ?.λοδαπών έν Ελλάδι. 'Λντιϋ.'
τοις, πτοισις παρατηρεΐται ίΐ; (ΐ>
ποσοστά συμιιετοχής των δ <π ' νΓ·ιν των λοιπών κατηγοριών. Με· ταξύ των έτών 1960 — 68 έση μειώθη αύξησις τού ποοοστοϋ συα μιτοχής διά δαπι'ινας κρέατος Ι γάλακτος, τυρόν, ώών, λαχανι- I κων κλπ. καί Λφεψημάτων, λτ(5 σις δέ τοϋ ποσοστοΰ συμμετοχής ι των δααανων Λητου καί Α.οιπο>>
0ημητρια«ών, λιπαρών, ο<ικχάπΓ ιις καί των έξ αυτής παρΐκτκΓ, .ΐ.σμάτα<ν, καί, λοιπών είδών δι ι «ροφής, τής δαπάνης δι' άλιεύ (ΐατα ΛορΓχμενούσης σταθρς·άς. Έ« τής (ϊνοιτε'ρο) έπισκοπήσ- ι·ι, τής ίΛαητικήί καταΛαλ.ώσίοις. ουμπευαιτματικώς προκύπτει ότ» ΐιτότη 2χει στραφή είς εϊδηι τα Λ- νΤθΕθί ίκανοποιο&ν Ανάγκας άνιιιτ* ς-ον Οιοτικοΰ επίπεδον. Είδικ.ώ τιρον έπειει'χθη βελτιοισΐς είς, τΛ Ο.αιτκλογιον των Έλλήνοιν διά τής καταναλώσεως τ,ύξΓαένων -^.οσοτήττον κρέατος καί γαλακτο κΐίμικών, πληρΓοτέοα ΐκανοποίη σις των άναγκών ένδνσευις, <χί'- η, ύγιεινήν, ταίίδια — μεταφυ ξησις των δαπανών διά θκρμαν- ράς καί άναψυχήν. καΐ μεΓωο·, σιν — φοχτισμόν, δπιπλα, — οκευ τής καταναλώσεοις των λο:π(ό. >Λτηγοριών τροψίμανν, όμοΰ λαμ
βανομένων, καί κυρίως τού δρ
του καί των λοιπών δημητριακων.
έξωτερΐκού δι' έπενδυττικούς ακο
πούς, εί; τας περισσοτέρας περι-
πτώσεις εν τη«νεργασία μετά των
«γχωρίων φορέιον τής παραγω¬
γής. Οίίτο), τό συνολικόν ίτοσόν
τΐιΐν έγκριθεισών είσαγοιγών κεϋ ι
ληίοΐΛ' μόνον βάσει τού Ν. 2687,
ίαό 14 έκατ. δολλ. τό 1967 άνήλ
Οεν είς τύ επίπεδον των 227 έκατ
δολλ. τό 1968 καί των 240 έκατ.
δολλ. τό 1969. Σημειωτέον, ότι
τό συνολικόν ποσόν έγκο(*ιεο>.
τής τριετινς 1968 — 1969 ήτο κ«
τα 80% περίπου ανώτερον τού <ΐ* τιστοίχον τής τριεΐτίας 1964 - Τί)60. Έν τώ μετπξΰ, νρ(ΐν επο¬ χήν ταχείας έκβιομηχανίσειος κη! οίκονυμικής άναπτύξεοις διανοί- γουν διά τήν Έλλάδα αί τελοϋ σία υπό εκτέλεσιν καί αί προγρσιι μαιτισθεϊσαι διά τό άμεσον μίλ- λ όν π'ίρ«γο)γικαί έπενδνσεις με γάλης κλαμακος. ΑΙ ΕΠΕΝΛΤΣΕΤΣ Κατιοτίρο) ΐ«ιοαθέτ.ομεν άπσ- (τπασμα τού άρθρου τοΰ κ. Μακα ορϊου, εϊδικοιτερον (ίσον άφορά είς τή νάνάπτυξιν τής Έλληνικής Οίκονομίας: «Διά τήν επίτευξιν τιΐιν στό χΐ'ΐν τού ΙΤρντηετοΰς ΙΙηηγηάΐιμιι τος Οίκονομΐκής Άνηπτι'ξπΐ)- τής χ»Ή»ας ά,ταιτεϊται ρ'ν ώοκτιιιέ νον ιιτγρθος έπενδΰσεοιν, τόσ ιν είς τόν δηιόσιον, όσον καί είς τύν ίδκητικόν το«έ(ΐ τής οίνονημίας, μέ κατανομήν μρταξΰ των επί ιιέοοι ς ίίρ«στηριοτήτο>ν καί κλ ('·
διον ανάλογον πρός τάς ύφιστα-
κίνα- ανάγκας καί ίδίοις έκεί'.ας,
γτΙ (Ίποϊιι πρόκειται νά διμΐΓυο-
γτιθοϋν είς τό μέλλον. Δ·ά τν
νρτιιατοδότησινι των
τοΰτ<ιΛ·, αί όττοΐ χι καί μόνον δΰ- ναντ(ΐι νά στηρίϊουν τήν οίνονυ μικήν πρόοδον τής χώρας, εί,ϋ άναγκαίον νά χρησιμοποιηθή, πε ρα τοΛ· έγχοιρίιην πόροη·, καί "η μαντικόν ποσόν ξέν'ου κεφαλ.'αίον- Ή χρΓΛΐατοδάτησις των Γ,ιενδΰσε ο>ν μόνον έκ τής έσοπερικής άπο
ταμιενσεως οίίτε δυνατή είναι,
αλλ' οΰτε καί σκόπιμος οίκονομι-
κώς. Καί τουτο, διότι άψ' ένΐις
μέν εν ιΐιέρος των άπαιτοτιμ'έν'ίον
κεφαλπιουχικών αγαθών είναι άλ
λσδαπής προελεύσεως, διά την ά
πόκτΓ,σιν των όποίοιν άπαιτεΐται
ή διάθεσις σνναλλαγματι.κών πό
ρ«·)ν, όφ' ρτρρου δέ τυχόν {«προ
μετρος σι·μπίεσις τής έσωιτερικής
νατανιιλώΓϊεοις πρός τόν σκοπόν
ιένισχύσεως τής άπίσταμ'ενσειος,
θά ί-χη ώς άποτέλεισιμη τήν έξα-
σθ.'νιησιν τής έσοιτερικής ϊηττ'ισε-
οις, η όποία όπιοσδηποτε αποτε¬
Αί Βιοτεχνικα', ΌμοσοπΜδίαι Θϊ-
οιρον ότι αί έξαγωγαί, .-ΐ,λήν ΐξαΐ-
ρέσεοιν, ύπερ€αίνουν τάς δυνάμεις
των κατ' Ιδίαν υιοτεχνικών, παρα
μον<'χδ(ον. Ώς έκ τούτου, είναι ά¬ ναγκαία διά την ανάπτυξιν των ή λειτουργία μεγάλης βιοτεχνικής έ ξαγωγικής αονάδος. ΑΡΧΓΖΕΙ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ"Ν ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΊΈΩΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έν δψει τί); έφαρμογής τον θρσμού τής καταναλοπικής πίστ£. ικς ί«.τό τής Έ«νίκης Τραπέξη,, όλ'ΐκ?.ης)οί'ται ό κνκλος τώ* σε αιινα.ρί<ιη· πρός έγημίροισίν τ<ο ί>.-Γοκο τ •ι,στΓμάτυιν τοΰ Ιδρύματος.
ΟιΊτί, (ίττό 12—14 Σεπτέμβριον
ΘΛ ηρίβγ'ΐοτοποιηιθή είς την Κγ.-
—οριό»· τό 82ον Σεμινάριον Κο.
"πνΛ>.ο,ηχίϊς Πίστροις, τύ οποίον
«αλι—;«ι τα νΛτίοιθι ύποκ.αταοτή
αατι» της Λν Μικρδονίας: Ά
Καβτοο<βι·;. Σιατίοτης, Ναοΰσης, δοίΐς Φλωρίνης. ΚΘΘΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΛΙ ΤΙΜΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΤΩΝ ΞΕΐΝΟΔΟΧΕΙΩιΝ 'Τπεγοάφη ί>πό τοΰ
ου Εμπόριον ή ία' αριθ. .ΤΓι "Λ
νορανοαική Διάταξις, διά τής
.V
.τοΐας καΐθορίζοΛ-ται γ-1 τιμαί «τάκ
πλ — ντότ» των φαγητών των
ηί>οσφε·ρομε·ο)ν ίκτό έσαιατορίοιι
λειτοτ<ργοι>'το)Η' έλτός ξενοβοχεί-
πιν. ΑΙ τιμαί αύται άφοροΰν οις
"ΙΓ, δϊντΕψίΜ «^άτ.ι1·τλ—τ—δτ>
γεύματος ή βεί.τνου έμπλουτισιΐΓ-
ον δι' έΎός είσρτι φαγητοΰ ί"Λ
/.ρεατος ή ίχθΰος. ΑΊ ώς όνω ι< μα{ ώρίσθησαΛ' είς 115 βραχμά, Οιά ξενοθοχεϊ'ΐ ποώαης κατηγη ρισς, 90 δραχιιιάς διά τα βπιτΓ •ιιΐς, «0 βιά τα τρίτης καί 48 διά τα τεταρτης. ΊΙ διάταξις αυτή Ισχύει είς όλόκί.ηρον την χώοαν άπό τί|ς δημοσιενσρώς της 0ι ά τοί Τύπου. ΛΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΕΧΕΣΕ1Σ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ Αί ΈλληνοολλανδιΐκαΙ ϊμπορι- "*!( σχέσει ς καί «ί υφισταμένβ δυνατότητρς διά τήν περαιτέρω Ανά—τυξίν τιον σννεζητήθησαν χατά ττ'^· χθρσ^νήν σννάν^τισίν τού ύίτουργου Εμπόριον κ. Ζάπ- μέ τόν Ιν Αθήναις Όλλαν- κ. λεί ούσιώδη παράγον^τα ανξησ: - οις τής έγχοιρίου παραγυιγής. Αντιθέτως, διά τής σνμπληοωμΊ ] Κατά την συνάντησιν αυτήν, ή τικής χρησιμοποιήσεως τού ολ' πικ,ον χα(?ιΗαή"&α,, Ιρ^ λοδαποΰ κεφαλαίου πρός χρτματ.ι δποία κατί/ βάσιν είχεν δάτησιν των έπενδνσεων καί 6ί| θηιατα αφορώντα είς τάς οίλ<ι· είς την αναλογίαν, τήν οποίαν νομικάς σχέσεις των βύο
ΚΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
Β'.
Τού ν. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΗΤΡΙΟΤ
(ΘΕΜΟΤ ΠΑΡΝΑ2-5ΙΟΤ)
"Ητανε σάν ιιιά στιγμ,ή με
νάλη δταν πήγαινί νά καθήσει
ι χ. ΜΙΧΑΛΛΚΗΣ. 'Όλοι
κουόίντα
<——ια την ν.υττάζχνε ό ου;, άζνε γιά ά μ,αντέψουνε τό κέφι τού, αί δλο·. τους παβααερίζανε γιά ,ά τοΰ κάνουνϊ θέαν). Δέν ·ιί- λαγε ν.ανένα; ώ; -ού νά πεΐ θτδς ν.άτι. Τόν σεβόντουσαν -,ά ασαλευτη -ή φτωγογειτονιά **· τα ογαζαν πέρα αέ τό ,ιτ.α . Ενει δ θεός λογα- .ε καί νάναι καλά 4 κ Μιναλάκης. Νά ζήσει σάν τα υηλα οουνά εύγόντουσχ/ ^ Λέγανε πώς ή-ανε άργοντας, «πεσιιένο;, καί ότι ή ΡΚα τού ςβχιναε άπό τή Χ{Οί. Άκό κ ή ί λ ιια κως ήτανε καί πολύ διαβχσπέ νος καί ταξιδεμένος. Καί άπ' Λ- *οειγνε μέ την καλωσύνη νη τού, ιιέ τή πίστωση πού -ούς Ιχκνε. Ηάντα γρωστχγ:·. νε> χ6 μεροκάμ-ατο δέν εφταν-ε
αύτοί ν ν σεβόντουσαν
χαΙ ήτανε δλοι τού; ύπονρεω- 3α "τ1™6, !ΐέ τ^ καλωσύνη
,ιένοι β' αυτόν, ζούσανε μέ την 11™1 κα1 ??£ τα ««άςρερνε καί
ϊροντίδ» τού καί την καλοσΰ £Γ "««λάβαινε άπ' δλα, ίτ-
... ..ι _α _/------- . «ατανε. Αν τον ρώταγε κ«·
νείς γιά οικογένεια, αν Ιγε:,
νυρΐι,ε καί τόν κύτταε, καί «ι*
τή ά βό '
„' δλε; τίς φορέ; ,μά οτ; 6^^-
έν τού; πίκρανε γιά τό γρέο^ Ι6"* αυτ.η· Στ
ί ανθρωποι θά χά δίνανε δ-1 73 ^£1 ποτί
,ιποοούσανε, καί τούς σκλά ΐ!^μ? 1ΐί
ι ....
ξωνε
τουτο.
γειτονιά 5έν
δίχοι.
σπιτάκι^ δίπλα στό ιιπαν.άλικν,
καί γιά κάτι μικροπράγματα
ιοΰ νοικοκυριοϋ, τόν φροντίζα-
νέ οί κχλές αύτές φτω·/ονοικο-
ν.υράδες τή; γειτονιάς!
"Ομως, πάντα ήτανε περιπο:
ηΐιένο;, καί κάθε Κυριακή έπί-
σημος. Φόραγε χά υ-αΰρα τ
χά ροϋ ί ό λό
τό
καπέλ
βρο που μπο-
^ ήτανε μονάγα ή τακτι-
χια πίστωση στά ψώνια τους, ή
τανε καί τα αλλα, τα Ικτακτα.
"Ενας [ΐουσαψίρης, μιά άλογά
ριαστΥ) άνάγκη πού τύγαινε, ά
κόμ.α καί μιά άρρώστεια, ολα
τοίΧα τα βάηθαε τό μπακαλι-
κάχι, καί ποτέ δέν τού: άρνή Κύ „,
Βηχ: τίποτα ό κ. Μιγαλάκης.' ι '-ί'
Καί χοντά σ' αύτά, ήτανε, ότι *^α;
χεϊ μέσα στό ιιαγαζάκι, κανο
νιζόντουσαν καί άποφασιζόντου
οαν, κα! πράγματα πολύ απού
?αΐα γιά τούς άνθρο>πους τής
—λατείας τού. Συμπεθεριά, κου £
μπαριές, ρεβωνίαοματα, γάιμοι Ι Γ',;
βαφτίσια, δρμήνιες γιά τό κά-' γ£
ί)ε τί, άκόμα καί τή θρησκεία.' *υ
Ινα! τάβγαζε καλά πέρα ο κ.'„„,.„νΛλ δ , ,„
Μιγαλάκης, άπ' δλα ήξερε, καί Ι .^^Γπ/^, -1-% ^^
σ' δλα καταπιανότανε, άνάλο ^'4 -' ' *?ο«_ «γερνβ τ»,
ιτροπικό τ.ου
;
γυ
μ
3; &ν-
θρωπο; αύτό: δ κ. ΜΙΧΑΛΑ-
ΚΗΣ.
Την ώρα τής δουλειας παντα
καθότανί πίσ' άπ' τόν πάγκο
χαί ]ίπρο(3τοι. στή ζυγαριά, δέν
ϊφηνε στό ζύγιασμα τδν πα-
ραγυιό, £να παιδόπουλα της
γείτονος, αΰτός πάντα ζύγι-
£ε. Κι' δμως ήτανε καθισμέν^ς,
Ιτσι άτσαλάκωτος, σάν ίπίση-
μος, μπραστά στή ζυγαρια, καί
ιιέ τα γυα/ιά τού πιασμενα
στήν άκρη τής μ,ύτης τού, καί
δειιένα μ' ένα μαΰρο κορδόνι
περασμένο άπ' τόν λαιμό τού,
θύμιζε ν,άντρο υπουργόν τής έ
πνγ,ής τοΰ "Οθωνα. Πολλές
κουβέντες δέν εΐγε, μονάγα πυ
λύ έπιθυμία νά εξυπηρετήσει
τόν καθ5 Ινα τους. "Ητανε οί-
καιος καί καλός καί μόνον έμ
πορος δέν ήτανε. Τέτοιος δματ,,
πού ήτανε, γινότανε μιά βάση
καφε.
βραδ'.ς τα κανονίζανε, κα! ή
τυγερή τής Κυριακή: παραμό
νευε πίσ' άπ' τή γρίλλια κι' ά¬
μεσος έτοίμαζε τόν κααέ. "Ή
ξερε, πώς τό μεσημέρι πού θά
τοΰ παψνκ και τό φαΐ άπ' τόν
φο^ρ^ο, θαγε κι' αυτή τό μερί-
διό της. Γιά δλες αύτές τίς
φροντίδες, ό κ. Μιχαλάκης, στό
τέλος τοΰ γρόνου, Ικανε σ' 8-
λους τα δώρα τού, Ινα φουστα
νάκι, Ινα ζευγαράκι παπούτσια
κα! δτι νό>μιζε πώς Όαπιανε θε
ση στήν άνάγκη τους. Μά την
άλήθεια, ήταν ενας σπάνιος αν
θρωπος, γεννημένος νά κυβερ-
νάει φτωγούς καί πονεμένους,
κα! τό μ,πακαλικάκι τής γειτο
νκας, γινότανε τό καταφύγι
κα! κυβερνεΐο τής φτω/ολο-
γιας.
(Σννεχίζεται)
ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ
Διοιβάζοντας τό Λρθοο ιού λ. (φρυγαινιά) — πελτέ (πολτός) —
ζς τ
Έγγονοπούλου Κίμωνος, πού 6η
ό Κ
φργ ς
λπβτΐκ (λάστιχο) — οπουνγκέο
μοσιετ>θηκε στόν «Προσφνγικό Κο (σφονγναρι) — ντειμέτ (Λεμάτιο
σμο» τής 16ης καί 23ης Αύγού- — ντεΤνέκ (δεκανΐκι) — τεμέλ
μο ής ης ς
στου έ.ε. αύτάματα ήλθαν στό ,μυ
αλό μου πολλές λέξεις τούρικικες
.ιοΰ εχουν παοει5:φρή<^ε^ στήν δη- 4 Ι χ μοτική μας διάλεκτο κ<4 πολιτογςκιφη'θή στά διάΐρορα χά μας μέ την Ινδειξι «λέξις ξε- νική>. Μερικές άπ' αύτές είναι:
Μανάδης, χασάπης, μαραγκός,
χαιμάλης, τεμπέλης, μουσαιφίρης,
Καρακατσάνης (Κιρά - κατσάν),
σο6άς(, τοοβάς, γιαοωάς, ζοονμ-
πάς, μαχαλάς, μωττρΛπάς, λενές,
γΐαούρτι, τσαρούχι, ράφι, τσ&μπέ
(Η, νισάφι, νάζι, μαράξι, σόϊ, ράφι
σεργιάνι, χαιμπέρι, χαριμάνι, χαρ
τζιλίκ»), κελεπούρΛ, γινάτι, χαλί,
άμτϊνάτι, μαϊμοΰ κ.λ.π.
Παιράλληλα, όμος, Ικαμα μιά
"θόχειρη άναισικόιπησΊ κα{ δΐΐ'πίιστο)
σα ότι δέν είναι λίγε-ς οί λέξεις
τίς Λποίες δανείστηκΛν καί οί
Τούρκαι άπό έ μας γιά νά πλου-
τίσονν τό λε-ξιλόγιό τους. θ' άνα-
<Τεο«> μονον έκεϊνιες πού κατωρ-
θο)βα νά σιτγκραττ>σ<ο στήν μνή- μη μου, ΰατερα Λπό τόσα χοΟΛΐα. 'Λχαλί (δχλος), λίμαν (λιιμά- νι), λιμόν (λεμόνι), πορτοκάλ (ίΐορτοκάλι), κΐράζ (ίίεράστ), λά χ<ιι·α (λάχανα), φαβοΰλγΐα (<ρα- οόλια), μαίντονοζ Ομίΐϊδανός), κι ) ιιγιόν (κι>μινο), πράσα
σοχ>άα (σουσάμι), καρανφι/.
ρύφαλλο) — (φντόν) — Τ'
61τ (καραβίβα) — σαλιανικιθζ
λιαγκας} — μίτσα (μΰδια)
μπεξιμέτ (παζιιμάΛι) — φιργκάν
(θειμέλιο) — κειμέρ (καμάρα) —
ίργκάτ (έργάτης) — ανγκαργιά
(αγγαρεία) — χεντέκ (χανδώκι)
μΛουντρούμ (6άθρος) — κιρεμίτ
(κίθαιμίδθ — τουφένκ (ντουφέ
κυ — φισεκ (φυσίγγιο) — μπα
(μίταροϋτι) — μερμβρ (μάρ
ρ μρ μρμρ μρ
μαρο; — κιλίτ (κλειβ)) άναχτάο
ΙάνοΊχττΐρι) —
(σχάρα)
— μεντΐλ (μαντήλι) — τιρπάν
(δρειπάνι) — ογέντρ-ε (6οΰκεν-
τρο)
νάιμ
γρ
(δνοιμα) — νταα
(θωμά) — ϊμπίκ (δμβυκας) — π< μποΰκ (6<ιμ6άκι) — ντεφτέρ (δι φδέρια) — κιουφέ (κοφίνι) — 6ι ρίλ (βαρέλι) —μάκινα (μηχανη) -— μιχλαντ',ζ (μαγνήτης) — πεν· τει> (πατήρ) — κάνουν (κανόνας)
γιορτού (γιορτί) — σ<·ρά (<τειρά) .— υαντάλ (σανδάλι) — μαντάλ (μάνδαλος> — τιγιάτρο (θέατρο)
— λόντο; (νόιτιο;) — ηοργιά'
(6ορηάς) — λοχο&σα (λεχοϋΐτα)
— χορα,τά (χιορατά) κ>Λ.
Στις παβαΒΐάνίι) λέξεις Λέν :ΐε
ριλωμβάνονται φυσΐικά έκεΐνες ποτ
χρησιμοΛοιοϋν οί λόγιοι, γιά την
δια,τνπωσι έ—στημονικων καί τε-
χνολογιικών όρολογιών, οί περισ-
σοτερες άπό τίς οποίες είναι άτο
φια έλληΛΐκές, δπως τ ό μικρόα,
άπ, τελγκράχρ, τελεφόν, ψι
ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΧ Μ1ΒΡΕΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ
Τής σννεργάτιδός μας κ.
'ΣΤΈΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -ΠΕΤΡΑΚΗ
τή;
«α;
Συνέγεια έκ τοΰ ποοηγουπένου
Απο όλον; τοΰς Φραγ3«>λει6αν
τίνους γΐΐτόνους μας, δέ βρήκί*-
με 'ςωντανούς ,-ταρά έλαχιβτους
και τα παιδία τονς άφοΰ πουλιΊ
σανε τώ. σπίτια τονς, στούς ντό
πιονς Λνατολίτες τούρκονς, φύγα
νέ γιά την Αγγλία, Γαλλία, και ,
Ιταλία. Άπό όλον εκείνον τόν Ι
κόαμο, ίνο μόνο βρήικαμε στή '
Ι, γέρονς πιά, πού αταν τούς '
εΐπαμε πονέ; είμαστε, άρχίσανι.
τα νλύίχινηα καΐ μάς λέγαΛ·*·, πό
ου-.· εΰτυχισμέ·νη ήτανε τότ« »ι
— Φνγατε οί Ρωμηοί
1'ιινρνης καί πήρατε μαζί
5λη την ευτυχία!
Κάπως άργά τό κατα>Λ6αν£.
Ξενάσανε πάσο 6οηθήο»ν€ γιά
τί» Εεκλήρισμά μας. Μιά, μάλι-
τΰσο συγκννήιθηκε, πού εΐπε
σττιν έξαδέλφη μας, πού ·ητανΐ
τλτε γητόνισσά τους, πώς θά τής
πιι'»ση ενα έν<θνμιο, ποΰ τό 6σω- σε από τό σπίτι τη,;. Καί πρά- Υίΐατι ίβγαλε καί τής $δο>σί
'Ζ 'Λγίους Άναργύρους, πα¬
λαιά θανματουργή εΐκόνα. "Ετσι
άπό σαρα-νταοχτώ χρόννα
Αγιοι Άνάργνροι, ηρθανί πά
αι σία χέρια της. Μέ μεγάλη σνγ
καί εώλάβεια, γονάτισε
■κλι. τούς προσκύνησε. Άπό αΰτό
καταλάδαμε, τί λεηλαοία
αττανε κάνει οί λεβαντίνοι,, πρίν
Φτάσοννβ οί τοΰροιοι νά τα κατα-
νρανμονν, δποις ϊκαναν άογότερα,
σχίζ έλληνικές περιουσίες.
Βρήκαμε καί &λλη λεβαντίνα,
τΐιν ανηψιά της οποίας εΐχα φί-
ιΐπό «.ΐκρή. Πήγαινε τότε χα
(ί'Ίτρια στή γαλλική σχολή κορι-
τσιΛν «Ντάιι ντε Σιόν». Μέ
χαρα με δέχτηκε, γιαγιά πιά. καί
αύτη. Μένει δέ, σέ μιά πολνκα
τοωαα. ποΰ δπως ύπαλόγιβια, ήτα
νέ σ" ε"να δρόμο ώραίο ιμιρδί'
ιστροιμέίνο, μεταξύ Τράσ
<»(ιιν καί Παραλλελι, κοντά σαή Μπελλαβίστα, πρός τόν κινηιια- τονράφο «Π άλλας». ΊΙ Πσύντα, πού τώρα λίγεται Άλσαντίςάκ, είναι ίθικτη καϊι ίΐιπορεϊ κανείς νά καιτατοοπσττ) ά κριβώς. Άπό τό Μπονλβάρ Άλ λιύιι .[ΐχίρνεις τό φαηδύ, όπως τό λέγαιι*, τής Μπειλλαΰίστας καΐ Βγαίνει; στήν πόρτα τοΐ) «Οπιτάλ Φρανσαί>, ΐδιο δπως τ'
ιϊφήοαμε, ένώ δλΐς οί γύρω 'Ελ
ληντκές σννοικίες καήκαΜε καί
τώρα Κχοτ^νιε γίνει λεο>φόροι μέ
πολτκκατοικίβς κΐΐ.!, άσφαλτοστρωμέ
νους καί φαρβεϊς Λρό(ΐονς ώς την
πλατεία «Δημοκρατίας» στό Κι-
γ·ι. στό άγαλμα τοΰ Κειιάλ ποϋ
εχοντάς το κ<ιν*1ς γιά γνώμονα, νο-θώς καί τα Γαλλικό προΙεΛΐείο (παύ στέκβται πολύ καιλά διαττι ρημένο, όπως εΤναι ιιαρμΛρόχτι- στο) καταλαβαίνει ποϋ βρισκότα νέ τό Γαλάζιο. "Οπως θυμΛιια- οτε δρχιξε άπό τό Κιαί στ^ς γω νιές τού «Ιχε τίς Λέσχες των Κυνηγών καί τελείωνε στήν άρ χη τού Φραγκομαχαλα. Τώρα ά πό την πλατεία «Δημοκρατίας», άρχί^,ει μ,ά λεοκρόρος, πού δεξιά οτύ 6άθο; της ϊχει τό Κεντρ>-
κόν Παρθεναγωγείον, πού τόσες
'Κλληνίδες μητέριες έγαλούχησε
(τώρα Κολλ.έγιον θηλέατν <Κε- αάλ») καί άριοτερά τό θαυμάσιο πάρκο, ποΰ είναι άπέραντο ά- () ού Ιχει μέσα κα}, μ<κρότραινάκ( γιά νά μεταφέρη τού; έπισκέπτες άπό τή μιά άκρη στήν ίλλη. Έ κει γίνεται καί ή διεθνής 8κθε- οη πού άνοίγει τόν Αΰγουβτο καί ποΰ τώρα οί έργάτες έτοτμάζαΛΐε πυρετωδώς τα περίπτ€ρα. Τό πάοκο χο>ρΐζει άπο τό Κεντρι-
κον Παρθεναγωγενον, μια πλα-
τειά λεοκρόρος, είναι δέ κάμωμε-
νο στίς καμμένες βννοοίίες, Ά-
γία Φοηεινή, Άγία Αίοίβ,τερίνη.
"Αγιος Γεώργιος, "Αγιος Δημή¬
τριος, ΕύαγγελίστρΐΛζ, Άρμενική
σννοΐκία καί αλλες ποΰ Λέν ξέρω
τίς όνομασίεζ τονς. "Είτίσης στά
Μ.ιογιατζίδικα, στήν ΚαΘ*νι:ρά.-
λη, στοϋ Κατιρτζόγλον, στό Φρα
γκομαχαλά, στίς Κοπριές, σία
Τράσσα, στήν Μπελαιβίστα, στοΰ
Χατζηφράγκου, καί στό Κερασ-
(τοχώοι, 5χοι·ν γίνα λεωφόροι,
5ρύ<μοι μέ πολυκατοικΐες, δπως καί στά σοκάοαα καί στά παρα σόκακα. "Οταν κανβί,ς εΐνα» πρα γματικός Σμυρνιός καί 8χει κα λή μνήμη, 6 ά κατατοΠΜΠή πολΰ εϋκολα, ϊτσι νομίζω! Αύτά ολα όφείλονται σέ Γερ ιμανούς1> οκυϊς ιμάθα,με πολΐεοδό-
μους. Ό Φόν Σάντερς Λίμαν
πασάς, μέσα στόν τάφο τοτ! θά
είναι πολύ εύχαρκηημένος γιατί
αύτός πρίίτος τό 1913 σκέφτη-
ν.ε τόν έξολοθρειυμό των Έλλη¬
νος τής Μ. Άσίας καί ή χαρά
τού θά είναι άκόμα μεγαλύτερη,
οσο θά νοιώθη, πώς «τατριωτες
τού ξαναχτίσαν*. τή Σμύρνη.
Μόνο μέ μιά τέτοια φωτία μπο
ροϋσε νά γίνη νΐα πολιτεία. Μό
ο αν χανΜΐτανε άπό τα θεμέλιά
της, όπως χάθηριε. Παιράδειγμα
Εχομε τα νησιά αας Κδ καί Ζά
Λυνιθοζ, πού χαθήκανε συθέμβλα
άπό τόν σετσμό κα} παρουσιαβτή
κανε, χορίς βεβαία τό παλιό τους
χρωμα, μέ πλοπεϊες καί δμοο-
φους δρόμους. Άλλά πιό πολΰ
ή θεσσαλονίχη μέ τή φωτία, —ύ
σήμεραι εΐναί. μιά βαυμαστή $«αΙ
ξηλίΐτή πολιτεία.
Παρά τίς προσπάθε<«ς τίίς ιϊνοΐ κοδόμησης καΐ, τή φυσική όμοι.·· φιά πού την Ιχει προικίσει ό Θε ός, κάτι τής λείπει τής Σμύρ¬ νης, κάτι ποΰ 8έν μπορεΤ νΑ τ* Λιμφι·σ6ητήση κοονείς. Είναι τό¬ σον πολΰ φανερό, ποΰ τό άν^- γνωρίζουν τοΰρκοι κΛΐ ξέλΌΐ. Καί αύτό τό κάτι. είναι οί παλκ>ί της
κάτοικοι 1
(Συνεχίζεταΐ)
Έπιστημονικά περίεργα καϊπαράξινα
ΦΥΤλ ΚΑΙ εΕΝΙΡλ ΖΤΟ ΒΤ80 ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
λΠΕΡΛΝΤΑ' Μλλ£ΚλΙ ΛΙΑΝ .ΠΡΟΣΟΑΟΦΟΡΑ
—ρέας καί λαγανικά — λιπά σματα, πετρελαιοειδή καί |ΐαο-
γαριτάρια, πού άνακάτευεν ήγοτττευτική Κλεοπάτρα στό
κρασί της γιά νά διατηρήση την καλλονή της
Τπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΎΔΗ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) λύ διαφορετικούς αν.οτζούζ. Οί
ΚΙΝΔΤΝΟΣ ΜΟΛΥΣΜΟΥ στρατιωτικοί βλέπουν τή Θάλασ
(Οπως κάθε άγρόκτημα, δ- σα σάν κατάλληλο γώρο γιά
μοιως καί οί ώκεανοί γρειάζον |στρατηγικές κινήσεις των έπι-
ται κατάλληλη φροντίδα. Τ- θετικών δυνάμεων τοθ Ιθνουο.
ΐτάργει κίνδυνος μολυσμοΰ τοϋ,Ή τάσις των ύποβρυνίων εί-
ωκεανοθ άπό τόν ανθρωπο, δ ναι «δσο βαθύτερα τόσο καλύτε
ύποιος Ιγει την ίδιόρρυθμη συ ρα». Τα ήγητικά μηγανήματα
νήθει^α νά καταστρέφη αυτή
την ιδία ξηρά καί θάλασσα, ά¬
πό τίς οποίες έξαρτάται ή ζωή
ϊου. Πολλά κράτη παρεπονέθη
άνιγνεύσεως ύποβρυγίων μπο-
ροΰν νά συλλάβουν τόν %ρ>Ζο·^
(Αηγανών σέ βάθη 800 ποοών.
Οί κατασκευασταί ύποβρυν,ίων
σαν δτι τό πετρέλαιο ποΰ άπο' έλπίζουν νά κατασκευάσουν" κδ
βάλλουν τα ώκεανοπόρα δεξα- ποτε Ινα μΐτάλλινο ψάρι πού
ΐιενόπλοια προξενεί μιά εύρεΐα θά νπ.ορ% νά καταδύεται σέ
χαταστροφή των πουλιών. Ά-]64θος 12.000 ποδών. Αύτό θά
κτές ύφίστανται μεταβολές πρός _ έπρο—άτευε τα ύποβρύχιχ σκά
τό γ,ειρότερο γιά τόν Ϊδιο λόγο.
Οί προσπάβειες καθαριαμοΰ δέν
υπήρξαν πολύ έπιτυγεϊς.
Ό κίνδυνος τού πετρελαίθ'ο
στό ώκεχν.κό άγρόν.τημα είναι
ιχικρότερος, δταν συγκρΐ'θή μέ
<ρη άπό τίς βόμβες βυθοθ, οί οποίες βυθίζονται πολύ βραδέ ως γιά νά πλήξουν. Έπίσης, ή πίεσις πού ύπάργει στά βάθη ' μειώνει την δύναμι τής έκρήξε Ι ως. Ένώ σνεδιάζονται ύποβρύ Σίλίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν ούς κινδύνους τής μ,ολύνσεως για πού νά κατχδύονται βαθύ- άπό την διάθεσι ραδιενεργών τερα, έν τούτοις, διεξάγονται μπολειμμ,άτων. Τα υπέρ κα! έπίσης Ιρευνες γιά νά δξύνουν τα κατά αύτοΰ τοΰ ζητήματος | τα αύτιά» των μηγανημάτων άντηγοΰν άκόμη γύρω άπό τόν άνιγνεύσεως ύποβρυγίων βορύ- Ιπιστημονικό κόσμο. Οί Άμε- βων. "Ενα πρόβλημα είναι πώς ρικανο! έπιστήμ-ονες Ιγουν την! νά ύπερνικηθοΰν οί δξεΐες φω- γνώμη δτι είναι άσφαλές νά νές καί οί γρυλλισμο! τής θο- ρίγνωνται άτομικά ύπολείμ,μα-' ουβώδους βαλασσίας ζωής, κα τα στή θάλασσα. ΟΙ Ρώσοι ο') θώς έπίσης κα! τα στρώματα κεανογράφοι διαφωνοΰν. ΕΓτε θερμοκρα-σίας τοΰ νεροΰ, τα δ δρθή εΤτε εσφαλμένη, ή πά ποϊα διαστρεβλώνουν τόν ήγο. λαιά ίδέα περί —ασίμων δεξα Φυσικά, οί ναυτικο! παρατηρη τα! δηλώνουν δτι ό έπίσημος σκοπός δλης αυτής τής έντατι- κής ερεύνης είναι ν' άποκτηθί) γνώσις των φυσικών, βιολογι- κών, γεωλογικών κα! χημικών γαρακτηριστικών τής θαλάσ¬ σης. Οί πολιτικοί, δμ,ως, παρα τηρητα! γνωρίζουν δτι δποιοδή ποτε συμ,πέρασμα σγετικό μέ την άπλή έπιστημονική περιέρ | γεια σ' αυτόν τόν πυρηνικόν αί ώνα πρέπει νά γίνεται δεκτό ιιέ πολλή άξιολόγησι. ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ Ό ανθρωπος θά συνεχίση ν' αποβλέπη στή θάλασσα επί πό λύ καιρό στό μέλλον. Κανένας δίλλος πλανήτης στήν άκτΐνα τής δρατότητός τού δέν Ινει I- ναν ώκε^νό. Στό σύμπαν ώς σύνολον, τό νερό - άλμυρό ή γλυ κό — είναι σπάνιο. Πόσο μοναδικά Ιγει προικι- σθεΐ ή γή μας! Πόσο πλουσιο- ιιενών στά βάθη γάνίΐ δλοένα Ιδαφος. Ή αυξανομένη κατανόησις των μ-υστηρίων των ρευμάτων των ών.εανών φαίνεται νά δεί¬ χνη δτι όλό-χληρη ή θάλασσα βρίσκεται σΙ συνεχή κίνησ1.. "Αν αύτό άληθεύη, είναι προ φανές 5τι κανένα ΐθνος δέν θά ιποροΰσε νά ρίξη τα ραίιενερ γά ύπολείμφ,ατά τού σέ κάποια φαντασιώδη άποθήκη τοΰ ώκεα νού ύ την έλπίδα ότι θά πά ραμείνουν έκεί επί αίώνες μέ- ιγρις δτου καταστοθν άνίσγ,υ- &α. Ι Ή Έπιτοοπή Ατομικάς Έ ; νεργείας τής Άμερικής ύμοΐο ,γεΐ: «Προτοϋ γρησιμοποιηθή ή θάλασσα γιά δμαδική διάθεσι ατομικήν ύπολειμιμάτων, >;ρειά
,ζεται πολύ περισσότερη γνώσις
' σγετικά ιιέ τή συσσώρευσ: ρα
, διοϊσοτόπο>ν στό ζωτικό καί φυ
τικό βασίλειο των βυθών καί
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΝ ΜΑΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΑΙΘΚΡΙΣΙΑΝ ΤΟΥ
ΟΛΓΑ ΒΑΤΙΔΟΤ
ΚΑΣΑΜΠΑ 7-ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ
ΑΘΗΝΩΝ
Ο Χεπτεμβρίου 1970
Σ' εύχαριισ'τώ άγαπητέ
Άρχιγένη, γ<ά τό ·κριτικό σον ίτημείιοαα, πού, τόσο πολύ σέ ποιόίτητα, μοΰ δοισε τή χ«ρα ποΐι νοιώθει ό ανθρωπος τής πέ νας αταν πληρώνεται τόν κόηη τού μέ ήθικό νόμΐομα. Αύτό τί. γνιορίζεις ν.αΐ σΰ καί τό ■νοιώθβις άπό μενά καλ.ντρρα. θερμάτατα σ' εύχαρίστώ. Καί σέ συγχαίρω γιά τό έμ- πνευσιμένο ξωγραφιΚό 8ργο σον πού άΜαφέρεταν στόν άριθμό Ι πτά. Είναι κι αΰτό μιά ήθική ί νίσχυση στό θέιμα μου πού δυστ·' χώς, έκ των ΰστιέρων, μαίθαίνο», θά μποροΰσα νά τό συμοτεριλάιβο>.
Μέ έκτίμ.ηισιι και, άγάπη
ΟΛΓΑ ΒΑΤΤΔΟΤ
τή μ,εταφορά των μέσω τής πάρογη συγκομιδή των ώκεα-
τροφικής άλύσεως στά άνώτε|νών ύπάργει ήδη έν δψει!
ρα εϊοη ποΰ γρησιμοποιοθνται Τό έρώτημ,α είναι, θά προ·/ω
ώ; τροφή άπό τόν ί^ρΐΛτζο. «Ή ] ρήση δ ανθρωπος άνιδιοτελώς
Έπιτροπή συνιστά περισσάτε- γιά την εύλογία δλης τής άν-
ρες ερευνες στίς επιστήμας των θοωπότητος, ή ή άπληστία τού
ώκεανών, είδική ίμ,φασι στά θά φέρη μιά άπεριόριστη έκμε-
παράκτια νερά, δπου θά μπο- τάλλευσι. Ό θεός είναι εύτυ-
ροϋσαν νά ριχτοΰν «θερμά» άτο γής δίδοντας στόν άνθρωπο τέ
μ,ικά ύπολείιμ,ματα. Ιτοια μυθώδη δώρα. Ό ανθρω
Ή άπειλή κατά τοΰ όνείρου πος δμως δέν θά είναι πράγμα
τοΰ Μρώπου γιά την καλλιέρ' τι εύτυγής λαμβάνοντάς τα μέ
γεια των θαλάσσιον δέν είναι Ι /ρις δτου μάθη νά τα γρησιμο-
άσήμ,αντη.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ
ποιή σύμφωνα με τίς προθέσεις
τοΰ Δημιουργοΰ. Εύτυγώς ύ-
πάργ,ει στό Βιβλίο των βιβλίων
Ι Περιογές πολλών άγροκτημό , ή ύπόσγεσις δτι οί μελλοντικοΐ
|νων Ιγουν καταστή πεδία μα'θερισταί τής γής καί τής θά
,γών. Δέν διαφέρει πολύ ή κα λάσσης θά θυμηθοϋν τόν σκο-
'τάστασις γιά τούς άγροκτήμο-' πόν τοΰ θεοΰ. Πόσο εύτυχεϊς
νες τής θαλάσσης. Ναυτικοί έμ ι θά είναι δταν θά συντονίσουν
πειρογνώμονες κατέργονται στά τίς ένέργειές των μ' αυτόν τόν
βάθη μέ τίς τελευταΐες έξαρτί- σκοπό.
σεις καταδύσεως. άλλά μέ πό-1 ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΥΔΗΣ
φον, (((ι)νογκράφ, μονζίκ,
κ.λ.π.
Ίιοάννης Δ.
ΙΔΙΩΤΙΚΔΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΔΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΑΪΝΣΤΑΙΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
«ΡΙ9Μ0Ι ΙΐίΓί. Ι ΑΕΙΤΟΥΡΠ»! 78530/4003 ΦΕΚ «Ι/·Ι Τ Β - 43781 / 2349 ΦΕ« 190/83 ΤΙ.
ΚΩΝ/ΝΟΥ _· ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜ3ΑΝΟΥΝ
• ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΥΤΙΑ-ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γεώργιον Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΣΙΟΝ
Ρηνείας 9 -- ΜήΙλου 6 (Κυψέλη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπό τού αρχόμενον σχολικοΰ Ιτους; 1970 — 71 τό ΝΗΠΙΑΓΩ¬
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολβΐον τοϋ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΛΤ-
ΚΕΙΟΤ» Άναχπαοϊας Αϋτιά — Παιπαϊωάννου θά λειτουργή-
σουν είς τό προάστιον τώιν Άθητνώιν Χαλάνδρι όδός Βασ. Γε-
ωργίου Β' 81. Τηλέφ. 815.052.
ΙΔΙΩΤΙΚΗ
• ΧΧΟΑΑΣ ΜΕΙΑΣ ΕΡΓΟΑΗΓΟΝ ΜΗΧΑΚΟΑΟΓΩΗ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΜ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως)
• ΣΧ0ΑΑ2 ΚΑΤΩΤΕΡΑ. ΜΗΧΑΗΟΤίΧΗΙΤΟΚ ί ΗΑΪΚΤΡΟΙΕΧΜΙΤΟΗ
(Νυκτεριναί τετραετοθς φοιτήσεως)
<ν.υ «ν οί • Αριστον κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεοε • ΓΟγχρονα διδακτήρια καΙ Οποδει,ματικώ μηχανολοχικά κα· ΉλεκτροΑθϊΐκά έργαοτήρ.α. · 'Αναβολή έκ τοθ οτρατοθ μίχρ. περατος τΛν οποΰβών.· Μειωμένον φο.τητ.κόν εΐοι- τήριον. · Κρατική χρηματική έπιχορήϊΠσπ στούς έμπροββομ«ς *»γραφεντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. ._. <τ·— ΤΟΥΧ ΜΑθΗΤΑί • ■■αιφαα.ι.ι ΕΡΓΑί'Ε'ίρΑΐ0Σ 37 * ΣΟΦΟΚΛΕΟΥ* ΙΤΗΝ ΟΜΟΚΟΙΑ: ^Ζ ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΑΕΓΡΑΦΗΤΩΝ μΟ ΘΑΛΗΣ» Άνεγνωρισμένη υπό τοΰ Κράιονς "Ετος Ιδρύσεως 1946 ΔεπτοΙ Άπόφοιιοι Γυμναβίον χ αί Μ. Έμποοικής Σχολής. ΤΤλήρης θεωρητική καί δι' έφαριιογών καταρτίσας Ραδΐοτηλεγβαφητών καί Ραδιοτηλεφωνητών. ΠΚίαες Ραδΐ6ηλεκτρονικϋν έογαστήοιον χ αί ΡΑΔΙΟ ΡΟΥΜ μέ συγχρόνους Ποαπούς καί Δέχτας. 'ΕηΙ πλέον Γυροπυξ.ς, Ραδιογωνιόμετοον καί ΚΑ ΌΛΒ. διά την πλήρη εκπαίδευσιν των αηουδαστών. Είς τάς έξετάσεις τοΰ Υπ. Έμπορικής Νανιιλίας καί Συγκοινωνίαν ή έηιτυχία των άηοφοίτων μας φ^άνει τό 100 ο)ο. Είς Σχουδαατάς χορηγείται 2ετής άναβολή κατατά- ξεως. ϋληρθφθρίαι καί Εγγραφαί Καϋ>' εκάστην είς τα Γοαφεϊα τής Σχολής 8.30 - 1
καί 4.30 — 9.30.
Άχαον&ν 27 - Ά&ηναι - Τηλ. 815.755
Άστέρια τοΰ Τραγουδιοΰ καί τοΰ Κινημ-ατογράφου
ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ
"Ενας πολΰ σεμνάς, πολΰ φυσι
ολογικός καΐ καλαβαλμένος ήθο-
ποι&ς τοϋ κινημαιτογράφθυ, άλλά
καί έξαίρετος τραγουδιστής, εί¬
ναι ό Μιχάλης Βιολάρης. Τόν εί
δα στό εργο «ΟΙ δνό τρελλο:. καί
δ άτσίδας» καί σμαλογώ ότι μέ
έντιντωοίασε μέ κεϊνο τό άπλό
καί άνεπιτήδευτο παιίξ ιμό τού1, για
πολλές ή πολύ ήθοποιϊα καί ή ί-
πιτήδευσις χαλάει >αί, τολ' ήθο-
ποιό καί τό ρόλο πού παίξίι. Ό
Βιολάρης, δέν επαιξε σάν ήθοποι
ός, ιμά σάν έ'να <«εμνό καί άγνό παι&ί, ποΰ πριυτόνοιοισε τοΰς παλμούς τής αγότης νά τού «νγ- κλονίζουν την «αροιά. Τό ΐδιο καί ή Σόφη Ζανίνου. ΟΙ άλλοι ήθοποιοί, ό κοΐθένας στό ρόλο τού, καλο·6αλμένοι νιά ό κύρ*ος Φωτό πονλο·;, πού αΛτάς σάν παληός ή θοποιός κα[, μάλιστα κο)μικός, κά .τί»; ε"ξΐι> άπό τό στοιχείο τού καί
δχι τόσο φίΐΌΧολογικός. Τελενών'ω
μέ τούς δυό προιταγοινιστές, τα
καλά αϋτά παιδία τοΰ καλώς έν
■νοοιυρνον λαϊκοϋ τραγουδιοϋ, ποΰ
στάθηκαν θαι·μάσια στό δϋΐλό ρό
λο τού; ·κ-αί πρσσθέτω δυό λόγιι»
γιά τό δογο, πού σάν ελληνικόν
ήταν κι' αύτό καλό καί συγκινη-
τικό. Τό τονίζω αύτό, γιατί ό έλ
ληνικός κινηματογράφος δέν μάξ,
δίνει πάντα καλά εργα ποιότητος
κο,ΐ δυσφημεϊ καί την άιποστολή
νού καί τό κοινό άπογοητεύε*..
ΑΝΛΣΤ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ
ΑΙ ΚΥΑΠ^ΙΑΙ (Α Ι ΒΛΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑιΥΘΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΪΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΪΛΟΓ
τέως 9ιει/θυντοϋ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
3ον
Ό Μοργν.εντάον περιγράφει
πώς εδέχθη την έπίσκεψη τοϋ
Τζεμάλ πασά, 'Τπονργοΰ των
Ναντιικών τής Τουρβάας, ό δποΐ
ος τόν καθίκέτενσε νά ένΓργήπ»;
«την κνβέρνησή τού νά άποτοα
πή ή πωλήση των δύο θωρηκτών
στήν Έλλάδα.
Άνάμβσα —ά αλλα ό Τοΰρ-
κος ύπουργός τού έοήλωσε όΛε
οίφραιοηα: «Ή Ελλάς κ«ί ή
Τονρκία ευρίσκονται εί; τάς
παραμοΐΥάκ ποΜ,ιον». Παρα«άτο)
ό Άμερικανός πρεσΛευτής, έξι·
στορεϊ πόσο τόν έπίεσε ό Γερ-
Ιΐανός πρέοτβυς στή Πόλη, Βαγ-
γενχάιμ, γιά νά ματακοθή ή πώ
λτ>ση των πο).ειιι·)(ών σιτήν 'Ελ-
λάΛα, «χολιάζη δέ την ενεργεια
τοϋ Γερμανοΰ μέ τα εξής λόγια:
«'Εν ώ ούδηα'αν είχεν άντίροη
αν διά τούς ίκπατριβμΛύς, διά
τάς εξορίας των 'Ελληνοθοιμα-
νών — καΐ μάλλον σνμμίτείχε
των ένεργειών τοντ(»ν — δέν ή
δύνατο. το«νατ(ον, νά παραδεχθή
ότι οί ά)δ>λ<ροί των 'Ελληνο6ο)- μανών τούτων έδ*ο«χιοΰντο διά των δπλων ν* άγωνισβωισι». Καϊ σννεχίζοντας γραφ«: «Συνείΐούλευσα τόν Τζε|ΐά ν.αΐ τούς αλλους Τούρκοΐ'ς τής Κκβίρνήσεως, οΐτινες επηκολού¬ θουν έ.-τωα/λούμενοι την οΰμπρα· ξίν μοί·, ν" άπο,τουθώοιν είς τόν Ποόβδρον κ·αΐ άπ' εύ&ίίας μιετ' αΰτοϋ νά διαποαγματενθωνη την υπόθεσιν. 'Εδέχθηβαν την γνώ¬ μην μου ναί άιιέσως προέβησαν είς τητν έκ.τέλεσιν αυτής. »Άλλ' οί "Ελληνϊς ποοέλα- Ρον τούς Τούροίους. Τή 2$ Ιού¬ νιον, την 2αν ώραν μετά μεντημ βρίαν, ό έν Βασιγκτώνι "Ελλην ίπιτε/τραιιψ.έν'Ός καί ό έκ των ά ξιο>ματΐΛ(ών πλοίαρχος Τσουκα·
λάς μεταίϊάντε; παρά τώ Προί
δρω διτξεπίραά,κταν την πώλη¬
σιν.
>Μετά την αναχώρησιν των
'Ελλήνων, είς τό γραφείον τού
Προέ-δρου εϊσήρχετο ό ,-τρεσβευ-
της τή; Τουρβίίας. Άκριΐβως βέ-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΚΚΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΠΑΝΟΜΑΝΠΛΗ
Ή Άθηναιοίή κα[, ή Συ««ανή
κοινίονΐα πληροφορήθηικαν μέ 6α
Θύτατη Θλίψη τόν άπροσδόκητο
πρόιοοο θάνατο τής έκλτκτής, ■/."
τα σι·γικνρίαν .-ΐροτρρημό.Τ(ι)ν κοί ό
νόματος. Δέσποινας, Χρήστου
π.ού
Περί Λροοικ.λήσεο)ς των μετόχο>ν
τήις Άνοιννμον Έιμπορνκής Έ
ταιρβίας «Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΛ-
ΡΗΣ ΚΑΙ ΤΙΟΙ», είς
κήν Γενικήν Συνέλευσιν.
ΑΝβΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΤΑ '
«Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ
ΤΙΟΙ»
Καλοΰμρν τού; μετόχονς τής
'Εταιρ*{ια; είς τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν συνΓλίΐΊσοιμένην είς
ά ενταύθα κα{ επί τής όδοϋ Βον
ίής Λρ. 1 ι γραφεϊα αυτής την
0ήν '0χτ(ο6ρίον 1970, ημέραν
Παρασκευήν καί ώραν 11 π α.
Θειμαΐτα 'ΡΙμρρΓισίας Διατάξεοχ;:
1) "Εκθεσις επί τί)ν πεπραγμί
ών τής χρήΰειος άπό 1ης Ίου-
».ίου 1969 ειος 30ης Ίοννίον
970."
2) "Εκιθεσις έλϊγκτΛν επί τής
ΰτής χρήσεως.
3) "Εγκρισις Ισολογισμόν τής
αυτής χρήσεως.
4) Απόφασις περί διαθέσίω;
«ών κερδών τής χρήοεως.
5) Απαλλαγή Διοικητι.κοϋ Σιιι
Ιουλίου καΐ έλεγκτων άτΐΛ πάσης
υθυνής άποξημιώσετος.
6) 'Εκλογή δύο ■τηκτικων κοί
ούο άναπληρΐι>μ«τ»<ών' ίλενκτών διά ττιν χρήσιν από 1τ>ς Ίουλί
υ 1970 ?ως 30ης Ίουνίου 1971.
Εν Αθήναις τή 15 ΣεπΐτειιΛρίου
970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
ΕΚΔΡΟΜΙΚΑΙ ΨΓΧΑΓΩΓΙΑΙ ΤΟΓ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΙΝΟ
ΤΉΣ ΙΝΕΠΟΛΕΩΣ»
Ό Σύλλογος των ίν Ελλάδι
Ίνεπολιτών, έγκαινιάζων τό ψυ-
χαγωγικήν τού πρόγραμμα κατο
χύ Ιτος, 1970, διά τα μέλη καί
τοΰς φίλου,ς τού ώργάνωσε μεγά¬
λην έκΛρομήν είς τό παραθαλαο
σιον θέοϊτρον τής Άργαλιδος
<Τολό». ίίπου κατέφβασαν διά τρι ών (ΐϋτοκιντ'των Λθύλμαν, οί έκ- Ορομεΐς, άποτελούμενοι άπό μέλη καΐ φΐλους τοδ Σύλλογον μεπά των οίκογενεΐων των. "Απαντες οί έκδρομεΐς ?καμαν τα θαλάσονα λοντρά είς τα κα- τακάθαρα άκρογιάλΜΐ τοϋ «Τολό>
καί επηκολούθησε πλούσιον γεΰ-
μα καί τρίωρος ανάπαυσις. Κα-
ΕΛοην οί έκορομείς άνεχώρη<Λΐν είς Νανπλιον κα'ι άρκετοί έξ αύ των δι' αύτοκινήιτων άνηλθον είς τΛ φρούριον Παλαμηδίου καί πκ- ρΐ ώραν ΙΟην μ.μ. έπέστρεψαν οί καιδε. Μετά 10 ήμέροις δγινβ καί δευ ιίρα μεγάλη βκδρομή είς την μο γευτικτ|ν «Βουλιαγμένην» Λουιρο Λίον Κορινθίας, δπου έπΐκράτησι! μεγάλη ενθνμία καί χαοά, θπου Λαρέμειναν οί έκδρομεΐς επί 6 ώ ρας. έπκττρέΐροντίς δέ παρέμει- ναν είς τό Λοντράκιον 2 ώρας ά- ίτιοθαυμάζοντες τάς καλλανάς τής ωραίας αυτής λουτροπόλεως και .ΐερ), ώραν 9ην έιτέστρε'ψαν κίς Ν. Ίωνίαν. Όϊ έκδρομεΐ; καί των 2 έκδρο μών τού Σύλλογον, κατενθουσιο σαένοι εξέφρασαν τάς εύχαρι«ΓΓί άς των είς τόν πρόεδρον τοΰ Συλ λόγον κ. Άλ. Κοπτερίδην καί την γενικόν γραμματέα κ. Στ. Γρ«υ τίδην οΐτινες κατέβαλον μεγάλο,ς προσίΐαιθείας διά την αρτίαν ορ¬ γάνωσιν των έκορομών. "Ενα μεγάλο εύγε είς τόν Σύλ λόγον «Κοινότης Ίνεπόλεως> κα
την, διοίκησιν τού διά την ώραι
ιΛ· ι ου πρωτοβουλίαν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ιΜέ λαμιπράν καλλιτεχνκκήν έιι
ςράνισιν, τν»Λογραιφΐκήν εκτύπω¬
σιν καί, εΐκονογράφησιν έκνκ-λοφ
ρησε τό νέον βιβλίον τού κ. Στ-
φη Γ. Κόλλια υπό τόν τίτλον «Ό
Άργνροκάστρου Παντελεήμων>
άγωνιστής Ίεράρχης τής Β. Ή
πείρον·
Είς κομψόν κα),
τομον έκνκλοφόρησαν τα «ΈλΧτ
νι«ά Κείμενον τοΰ κ· Άναβτ
Δ. Άρτ>α·νιτ03κη,
στίς 30 Αύγουστον.
Κόρη τής ίγκριτη; οικογενείας
Λοιιμάκη - Φελίνη τή.; 'Ερμονττά
/Γ(,ι; Σύροιι, παντρεύτηκε νεαοή
τόν γνοΜΐτόν, τόσον άπό την "υ
δόκιυη έ.-τηγγε).ματΐκή τοι> σταδκι
δρομίαν ώς έμαοριοίοϋ (Ιντιποοσώ
πον, «ίσον κα» άπό την επίδοσιν
τού στήν λογοτεχνίαν, Σμυονοϊ
όν κ. Χρήστον Σπανομανώλπν
λαί εΰτύχησε νά άποκ,τήση τϊσ«α
ρες γνιοΰ; δια«ρινο|ΐένου; νιΛ
τα φΐ'σικά καί. έπίκτητα προσόν
τα τον;.
Προικισμένη άπό τόν Πανάγα-
Οον Δηωουργόν, μέ τίς χρ<στιανι κε; άρετές της ψ»χι«ής ενγένει άς, τής καλωσύνης καί τής φιλαλ λη,λίαςι καταοοτοϋιο-ε την συμπά¬ θειαν όλων δσοιν την ίγνώο»^αν καί εΰτνχησε νά φύγη ά>ό τόν
ίπίγεΐο κάσμο άναπημένη άπ' δ-
λονς χωρϊς γαν&νη εχθρόν.
Τα μέλη κα!^ οί φίλοΐ ττς «Έ
νωσειος Έλλήνων Λογοτεχνων*
<ττης οποίας τό Λιοικητικον Σνιι Ποϋλιον μετίχρι Λ κ. Χρήστος 1'πανοιμαΎώληις διαπι«ττώναμε μϊ την τΓχ.κτιικήν συνανηστροφή μας τα ψνχιικά της χαρίσμαηα καΐ νοιώβΐ'Ηΐε Οαθειά τόν πόνο τού χπμον της. Ή Εγκάρδια εύχή μας «ττΛν πονεαένο σνζτ'γο καί στοΰς γυιούς τη; είναι ν' άντλήσονν την λλ- νηγορία Λπό την άνιεξίτηλη άνά· ανησή της. Όσοι φεύγο>ν «α·
Ρέν ξεχνιοννται, εΓναι οάν νά
μην εφΐ'γαν.
Άπόλλίον Γ. ΛεονΤΛρΛΐο;
; τής 'Ενά>σΐ(ι>ς 'Ελλ,
Λογοτεχνων
ΕΠΙ ΤΗ 48η ΕΠΕΤΕ1Ω ΤΟΥ ΣΦΑΠΑΣΜΟΥ
ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΜΓΡΝΗΣ
'Εοτί τή ουμπληρώσει 48 έτών
(27 Αύγουστον— 10 Σε«τεμ>6ρ£
όν 1922) ά™ τοΰ άγρίον σφαγια
σμοΰ των διδαισικάλον καΊ μαιΒη-
τών τή; «ΕΤΑΓΓΈΛΙ ΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΤΡΝΗΣ> οί ά
πο|αείναντε; σΐ'μμιτθητοιί των ε¬
τέλεσαν δέησιν καί κ«τίΙθε<κιν «τέφανον εί; τύν .τρό το« μνη- μρι'ου τον Χρυσοβτόμου Σμύρνης (δπκϋθεν Μητροπόλεοις Αθη¬ νών) βωμόν τής Μι.κρασι'ας. Ό δάφνινος στέφανος ο«υτετέ θη {«πό τηϋ Καθηγητού τοϋ Πα- νεαι στημίον καί Ποοέβρου των «'ΑΛθφοίτων τή; Εύαγγελικήζ Σχηλής Σμύρνης κ. Μιχαήλ Άναστασ*άδο»)ΐ. Παρβνρέθησαν ί πίσης δ ΠρόεΛρος μετό. τοΰ Δ. Σ. τής «Ενώσεως Σμυρναίων Νικαίας — Πειραιώς», ό λαογοά (Γο; τή; Σμύρνη; κ. Δημ. Άρχι γένης καί αλλοι. Κατά την Εθνικήν αυτήν τελε την δνστνχώς δέν παρέστη ό πρό εδρος τής 'Ενώσεο>ς ΣμνρΛ'αίοιν
Αθηνών κ. Α. Μπενάκης.
ΕΘΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ
(1926),
'ΐδρυτής: ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ Σ
ΝΕΟΝ ΟΙΚΗΜΑ
ΜαιζώΊνος 8 — Πλαιτ. ΒαΘης
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΠΟ 1 ΣΕΠΤΕιΜΒΡΙΟΤ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΤ
- Διδάσκονται άπαντα τα μαθήματα φωνητικής, όργανικής καί
θεωρητι-^ής μονσικής.
- ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ καθημερινώς 9—1.30 μ.μ. καί 5—8 μ.μ.
τηλ. 533.175.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ
Γΐ'ΜΝΑΣΙΟΝ (ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ — ΚΛΑΣΣΙΚΟΝ)
ΚΑΛΑΜΑΚΙ — ΥΦΉΛΑΝΤΟΥ 8 —ΤΗΛ. 980.839
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΠΛΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ — ΤΕΡΨΙΧΟΡΗΣ 20 ΤΗΛ. 984.23Ί
ΑΊ εγγραφαί συνεχίζονται.
ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
Β'.
Τού ν. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΗΤΡΙΟΤ
(ΘΕΜΟΤ ΠΑΡΝΑ2-5ΙΟΤ)
"Ητανε σάν ιιιά στιγμ,ή με
νάλη δταν πήγαινί νά καθήσει
ι χ. ΜΙΧΑΛΛΚΗΣ. 'Όλοι
κουόίντα
<——ια την ν.υττάζχνε ό ου;, άζνε γιά ά μ,αντέψουνε τό κέφι τού, αί δλο·. τους παβααερίζανε γιά ,ά τοΰ κάνουνϊ θέαν). Δέν ·ιί- λαγε ν.ανένα; ώ; -ού νά πεΐ θτδς ν.άτι. Τόν σεβόντουσαν -,ά ασαλευτη -ή φτωγογειτονιά **· τα ογαζαν πέρα αέ τό ,ιτ.α . Ενει δ θεός λογα- .ε καί νάναι καλά 4 κ Μιναλάκης. Νά ζήσει σάν τα υηλα οουνά εύγόντουσχ/ ^ Λέγανε πώς ή-ανε άργοντας, «πεσιιένο;, καί ότι ή ΡΚα τού ςβχιναε άπό τή Χ{Οί. Άκό κ ή ί λ ιια κως ήτανε καί πολύ διαβχσπέ νος καί ταξιδεμένος. Καί άπ' Λ- *οειγνε μέ την καλωσύνη νη τού, ιιέ τή πίστωση πού -ούς Ιχκνε. Ηάντα γρωστχγ:·. νε> χ6 μεροκάμ-ατο δέν εφταν-ε
αύτοί ν ν σεβόντουσαν
χαΙ ήτανε δλοι τού; ύπονρεω- 3α "τ1™6, !ΐέ τ^ καλωσύνη
,ιένοι β' αυτόν, ζούσανε μέ την 11™1 κα1 ??£ τα ««άςρερνε καί
ϊροντίδ» τού καί την καλοσΰ £Γ "««λάβαινε άπ' δλα, ίτ-
... ..ι _α _/------- . «ατανε. Αν τον ρώταγε κ«·
νείς γιά οικογένεια, αν Ιγε:,
νυρΐι,ε καί τόν κύτταε, καί «ι*
τή ά βό '
„' δλε; τίς φορέ; ,μά οτ; 6^^-
έν τού; πίκρανε γιά τό γρέο^ Ι6"* αυτ.η· Στ
ί ανθρωποι θά χά δίνανε δ-1 73 ^£1 ποτί
,ιποοούσανε, καί τούς σκλά ΐ!^μ? 1ΐί
ι ....
ξωνε
τουτο.
γειτονιά 5έν
δίχοι.
σπιτάκι^ δίπλα στό ιιπαν.άλικν,
καί γιά κάτι μικροπράγματα
ιοΰ νοικοκυριοϋ, τόν φροντίζα-
νέ οί κχλές αύτές φτω·/ονοικο-
ν.υράδες τή; γειτονιάς!
"Ομως, πάντα ήτανε περιπο:
ηΐιένο;, καί κάθε Κυριακή έπί-
σημος. Φόραγε χά υ-αΰρα τ
χά ροϋ ί ό λό
τό
καπέλ
βρο που μπο-
^ ήτανε μονάγα ή τακτι-
χια πίστωση στά ψώνια τους, ή
τανε καί τα αλλα, τα Ικτακτα.
"Ενας [ΐουσαψίρης, μιά άλογά
ριαστΥ) άνάγκη πού τύγαινε, ά
κόμ.α καί μιά άρρώστεια, ολα
τοίΧα τα βάηθαε τό μπακαλι-
κάχι, καί ποτέ δέν τού: άρνή Κύ „,
Βηχ: τίποτα ό κ. Μιγαλάκης.' ι '-ί'
Καί χοντά σ' αύτά, ήτανε, ότι *^α;
χεϊ μέσα στό ιιαγαζάκι, κανο
νιζόντουσαν καί άποφασιζόντου
οαν, κα! πράγματα πολύ απού
?αΐα γιά τούς άνθρο>πους τής
—λατείας τού. Συμπεθεριά, κου £
μπαριές, ρεβωνίαοματα, γάιμοι Ι Γ',;
βαφτίσια, δρμήνιες γιά τό κά-' γ£
ί)ε τί, άκόμα καί τή θρησκεία.' *υ
Ινα! τάβγαζε καλά πέρα ο κ.'„„,.„νΛλ δ , ,„
Μιγαλάκης, άπ' δλα ήξερε, καί Ι .^^Γπ/^, -1-% ^^
σ' δλα καταπιανότανε, άνάλο ^'4 -' ' *?ο«_ «γερνβ τ»,
ιτροπικό τ.ου
;
γυ
μ
3; &ν-
θρωπο; αύτό: δ κ. ΜΙΧΑΛΑ-
ΚΗΣ.
Την ώρα τής δουλειας παντα
καθότανί πίσ' άπ' τόν πάγκο
χαί ]ίπρο(3τοι. στή ζυγαριά, δέν
ϊφηνε στό ζύγιασμα τδν πα-
ραγυιό, £να παιδόπουλα της
γείτονος, αΰτός πάντα ζύγι-
£ε. Κι' δμως ήτανε καθισμέν^ς,
Ιτσι άτσαλάκωτος, σάν ίπίση-
μος, μπραστά στή ζυγαρια, καί
ιιέ τα γυα/ιά τού πιασμενα
στήν άκρη τής μ,ύτης τού, καί
δειιένα μ' ένα μαΰρο κορδόνι
περασμένο άπ' τόν λαιμό τού,
θύμιζε ν,άντρο υπουργόν τής έ
πνγ,ής τοΰ "Οθωνα. Πολλές
κουβέντες δέν εΐγε, μονάγα πυ
λύ έπιθυμία νά εξυπηρετήσει
τόν καθ5 Ινα τους. "Ητανε οί-
καιος καί καλός καί μόνον έμ
πορος δέν ήτανε. Τέτοιος δματ,,
πού ήτανε, γινότανε μιά βάση
καφε.
βραδ'.ς τα κανονίζανε, κα! ή
τυγερή τής Κυριακή: παραμό
νευε πίσ' άπ' τή γρίλλια κι' ά¬
μεσος έτοίμαζε τόν κααέ. "Ή
ξερε, πώς τό μεσημέρι πού θά
τοΰ παψνκ και τό φαΐ άπ' τόν
φο^ρ^ο, θαγε κι' αυτή τό μερί-
διό της. Γιά δλες αύτές τίς
φροντίδες, ό κ. Μιχαλάκης, στό
τέλος τοΰ γρόνου, Ικανε σ' 8-
λους τα δώρα τού, Ινα φουστα
νάκι, Ινα ζευγαράκι παπούτσια
κα! δτι νό>μιζε πώς Όαπιανε θε
ση στήν άνάγκη τους. Μά την
άλήθεια, ήταν ενας σπάνιος αν
θρωπος, γεννημένος νά κυβερ-
νάει φτωγούς καί πονεμένους,
κα! τό μ,πακαλικάκι τής γειτο
νκας, γινότανε τό καταφύγι
κα! κυβερνεΐο τής φτω/ολο-
γιας.
(Σννεχίζεται)
ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ
Διοιβάζοντας τό Λρθοο ιού λ. (φρυγαινιά) — πελτέ (πολτός) —
ζς τ
Έγγονοπούλου Κίμωνος, πού 6η
ό Κ
φργ ς
λπβτΐκ (λάστιχο) — οπουνγκέο
μοσιετ>θηκε στόν «Προσφνγικό Κο (σφονγναρι) — ντειμέτ (Λεμάτιο
σμο» τής 16ης καί 23ης Αύγού- — ντεΤνέκ (δεκανΐκι) — τεμέλ
μο ής ης ς
στου έ.ε. αύτάματα ήλθαν στό ,μυ
αλό μου πολλές λέξεις τούρικικες
.ιοΰ εχουν παοει5:φρή<^ε^ στήν δη- 4 Ι χ μοτική μας διάλεκτο κ<4 πολιτογςκιφη'θή στά διάΐρορα χά μας μέ την Ινδειξι «λέξις ξε- νική>. Μερικές άπ' αύτές είναι:
Μανάδης, χασάπης, μαραγκός,
χαιμάλης, τεμπέλης, μουσαιφίρης,
Καρακατσάνης (Κιρά - κατσάν),
σο6άς(, τοοβάς, γιαοωάς, ζοονμ-
πάς, μαχαλάς, μωττρΛπάς, λενές,
γΐαούρτι, τσαρούχι, ράφι, τσ&μπέ
(Η, νισάφι, νάζι, μαράξι, σόϊ, ράφι
σεργιάνι, χαιμπέρι, χαριμάνι, χαρ
τζιλίκ»), κελεπούρΛ, γινάτι, χαλί,
άμτϊνάτι, μαϊμοΰ κ.λ.π.
Παιράλληλα, όμος, Ικαμα μιά
"θόχειρη άναισικόιπησΊ κα{ δΐΐ'πίιστο)
σα ότι δέν είναι λίγε-ς οί λέξεις
τίς Λποίες δανείστηκΛν καί οί
Τούρκαι άπό έ μας γιά νά πλου-
τίσονν τό λε-ξιλόγιό τους. θ' άνα-
<Τεο«> μονον έκεϊνιες πού κατωρ-
θο)βα νά σιτγκραττ>σ<ο στήν μνή- μη μου, ΰατερα Λπό τόσα χοΟΛΐα. 'Λχαλί (δχλος), λίμαν (λιιμά- νι), λιμόν (λεμόνι), πορτοκάλ (ίΐορτοκάλι), κΐράζ (ίίεράστ), λά χ<ιι·α (λάχανα), φαβοΰλγΐα (<ρα- οόλια), μαίντονοζ Ομίΐϊδανός), κι ) ιιγιόν (κι>μινο), πράσα
σοχ>άα (σουσάμι), καρανφι/.
ρύφαλλο) — (φντόν) — Τ'
61τ (καραβίβα) — σαλιανικιθζ
λιαγκας} — μίτσα (μΰδια)
μπεξιμέτ (παζιιμάΛι) — φιργκάν
(θειμέλιο) — κειμέρ (καμάρα) —
ίργκάτ (έργάτης) — ανγκαργιά
(αγγαρεία) — χεντέκ (χανδώκι)
μΛουντρούμ (6άθρος) — κιρεμίτ
(κίθαιμίδθ — τουφένκ (ντουφέ
κυ — φισεκ (φυσίγγιο) — μπα
(μίταροϋτι) — μερμβρ (μάρ
ρ μρ μρμρ μρ
μαρο; — κιλίτ (κλειβ)) άναχτάο
ΙάνοΊχττΐρι) —
(σχάρα)
— μεντΐλ (μαντήλι) — τιρπάν
(δρειπάνι) — ογέντρ-ε (6οΰκεν-
τρο)
νάιμ
γρ
(δνοιμα) — νταα
(θωμά) — ϊμπίκ (δμβυκας) — π< μποΰκ (6<ιμ6άκι) — ντεφτέρ (δι φδέρια) — κιουφέ (κοφίνι) — 6ι ρίλ (βαρέλι) —μάκινα (μηχανη) -— μιχλαντ',ζ (μαγνήτης) — πεν· τει> (πατήρ) — κάνουν (κανόνας)
γιορτού (γιορτί) — σ<·ρά (<τειρά) .— υαντάλ (σανδάλι) — μαντάλ (μάνδαλος> — τιγιάτρο (θέατρο)
— λόντο; (νόιτιο;) — ηοργιά'
(6ορηάς) — λοχο&σα (λεχοϋΐτα)
— χορα,τά (χιορατά) κ>Λ.
Στις παβαΒΐάνίι) λέξεις Λέν :ΐε
ριλωμβάνονται φυσΐικά έκεΐνες ποτ
χρησιμοΛοιοϋν οί λόγιοι, γιά την
δια,τνπωσι έ—στημονικων καί τε-
χνολογιικών όρολογιών, οί περισ-
σοτερες άπό τίς οποίες είναι άτο
φια έλληΛΐκές, δπως τ ό μικρόα,
άπ, τελγκράχρ, τελεφόν, ψι
ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΧ Μ1ΒΡΕΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ
Τής σννεργάτιδός μας κ.
'ΣΤΈΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -ΠΕΤΡΑΚΗ
τή;
«α;
Συνέγεια έκ τοΰ ποοηγουπένου
Απο όλον; τοΰς Φραγ3«>λει6αν
τίνους γΐΐτόνους μας, δέ βρήκί*-
με 'ςωντανούς ,-ταρά έλαχιβτους
και τα παιδία τονς άφοΰ πουλιΊ
σανε τώ. σπίτια τονς, στούς ντό
πιονς Λνατολίτες τούρκονς, φύγα
νέ γιά την Αγγλία, Γαλλία, και ,
Ιταλία. Άπό όλον εκείνον τόν Ι
κόαμο, ίνο μόνο βρήικαμε στή '
Ι, γέρονς πιά, πού αταν τούς '
εΐπαμε πονέ; είμαστε, άρχίσανι.
τα νλύίχινηα καΐ μάς λέγαΛ·*·, πό
ου-.· εΰτυχισμέ·νη ήτανε τότ« »ι
— Φνγατε οί Ρωμηοί
1'ιινρνης καί πήρατε μαζί
5λη την ευτυχία!
Κάπως άργά τό κατα>Λ6αν£.
Ξενάσανε πάσο 6οηθήο»ν€ γιά
τί» Εεκλήρισμά μας. Μιά, μάλι-
τΰσο συγκννήιθηκε, πού εΐπε
σττιν έξαδέλφη μας, πού ·ητανΐ
τλτε γητόνισσά τους, πώς θά τής
πιι'»ση ενα έν<θνμιο, ποΰ τό 6σω- σε από τό σπίτι τη,;. Καί πρά- Υίΐατι ίβγαλε καί τής $δο>σί
'Ζ 'Λγίους Άναργύρους, πα¬
λαιά θανματουργή εΐκόνα. "Ετσι
άπό σαρα-νταοχτώ χρόννα
Αγιοι Άνάργνροι, ηρθανί πά
αι σία χέρια της. Μέ μεγάλη σνγ
καί εώλάβεια, γονάτισε
■κλι. τούς προσκύνησε. Άπό αΰτό
καταλάδαμε, τί λεηλαοία
αττανε κάνει οί λεβαντίνοι,, πρίν
Φτάσοννβ οί τοΰροιοι νά τα κατα-
νρανμονν, δποις ϊκαναν άογότερα,
σχίζ έλληνικές περιουσίες.
Βρήκαμε καί &λλη λεβαντίνα,
τΐιν ανηψιά της οποίας εΐχα φί-
ιΐπό «.ΐκρή. Πήγαινε τότε χα
(ί'Ίτρια στή γαλλική σχολή κορι-
τσιΛν «Ντάιι ντε Σιόν». Μέ
χαρα με δέχτηκε, γιαγιά πιά. καί
αύτη. Μένει δέ, σέ μιά πολνκα
τοωαα. ποΰ δπως ύπαλόγιβια, ήτα
νέ σ" ε"να δρόμο ώραίο ιμιρδί'
ιστροιμέίνο, μεταξύ Τράσ
<»(ιιν καί Παραλλελι, κοντά σαή Μπελλαβίστα, πρός τόν κινηιια- τονράφο «Π άλλας». ΊΙ Πσύντα, πού τώρα λίγεται Άλσαντίςάκ, είναι ίθικτη καϊι ίΐιπορεϊ κανείς νά καιτατοοπσττ) ά κριβώς. Άπό τό Μπονλβάρ Άλ λιύιι .[ΐχίρνεις τό φαηδύ, όπως τό λέγαιι*, τής Μπειλλαΰίστας καΐ Βγαίνει; στήν πόρτα τοΐ) «Οπιτάλ Φρανσαί>, ΐδιο δπως τ'
ιϊφήοαμε, ένώ δλΐς οί γύρω 'Ελ
ληντκές σννοικίες καήκαΜε καί
τώρα Κχοτ^νιε γίνει λεο>φόροι μέ
πολτκκατοικίβς κΐΐ.!, άσφαλτοστρωμέ
νους καί φαρβεϊς Λρό(ΐονς ώς την
πλατεία «Δημοκρατίας» στό Κι-
γ·ι. στό άγαλμα τοΰ Κειιάλ ποϋ
εχοντάς το κ<ιν*1ς γιά γνώμονα, νο-θώς καί τα Γαλλικό προΙεΛΐείο (παύ στέκβται πολύ καιλά διαττι ρημένο, όπως εΤναι ιιαρμΛρόχτι- στο) καταλαβαίνει ποϋ βρισκότα νέ τό Γαλάζιο. "Οπως θυμΛιια- οτε δρχιξε άπό τό Κιαί στ^ς γω νιές τού «Ιχε τίς Λέσχες των Κυνηγών καί τελείωνε στήν άρ χη τού Φραγκομαχαλα. Τώρα ά πό την πλατεία «Δημοκρατίας», άρχί^,ει μ,ά λεοκρόρος, πού δεξιά οτύ 6άθο; της ϊχει τό Κεντρ>-
κόν Παρθεναγωγείον, πού τόσες
'Κλληνίδες μητέριες έγαλούχησε
(τώρα Κολλ.έγιον θηλέατν <Κε- αάλ») καί άριοτερά τό θαυμάσιο πάρκο, ποΰ είναι άπέραντο ά- () ού Ιχει μέσα κα}, μ<κρότραινάκ( γιά νά μεταφέρη τού; έπισκέπτες άπό τή μιά άκρη στήν ίλλη. Έ κει γίνεται καί ή διεθνής 8κθε- οη πού άνοίγει τόν Αΰγουβτο καί ποΰ τώρα οί έργάτες έτοτμάζαΛΐε πυρετωδώς τα περίπτ€ρα. Τό πάοκο χο>ρΐζει άπο τό Κεντρι-
κον Παρθεναγωγενον, μια πλα-
τειά λεοκρόρος, είναι δέ κάμωμε-
νο στίς καμμένες βννοοίίες, Ά-
γία Φοηεινή, Άγία Αίοίβ,τερίνη.
"Αγιος Γεώργιος, "Αγιος Δημή¬
τριος, ΕύαγγελίστρΐΛζ, Άρμενική
σννοΐκία καί αλλες ποΰ Λέν ξέρω
τίς όνομασίεζ τονς. "Είτίσης στά
Μ.ιογιατζίδικα, στήν ΚαΘ*νι:ρά.-
λη, στοϋ Κατιρτζόγλον, στό Φρα
γκομαχαλά, στίς Κοπριές, σία
Τράσσα, στήν Μπελαιβίστα, στοΰ
Χατζηφράγκου, καί στό Κερασ-
(τοχώοι, 5χοι·ν γίνα λεωφόροι,
5ρύ<μοι μέ πολυκατοικΐες, δπως καί στά σοκάοαα καί στά παρα σόκακα. "Οταν κανβί,ς εΐνα» πρα γματικός Σμυρνιός καί 8χει κα λή μνήμη, 6 ά κατατοΠΜΠή πολΰ εϋκολα, ϊτσι νομίζω! Αύτά ολα όφείλονται σέ Γερ ιμανούς1> οκυϊς ιμάθα,με πολΐεοδό-
μους. Ό Φόν Σάντερς Λίμαν
πασάς, μέσα στόν τάφο τοτ! θά
είναι πολύ εύχαρκηημένος γιατί
αύτός πρίίτος τό 1913 σκέφτη-
ν.ε τόν έξολοθρειυμό των Έλλη¬
νος τής Μ. Άσίας καί ή χαρά
τού θά είναι άκόμα μεγαλύτερη,
οσο θά νοιώθη, πώς «τατριωτες
τού ξαναχτίσαν*. τή Σμύρνη.
Μόνο μέ μιά τέτοια φωτία μπο
ροϋσε νά γίνη νΐα πολιτεία. Μό
ο αν χανΜΐτανε άπό τα θεμέλιά
της, όπως χάθηριε. Παιράδειγμα
Εχομε τα νησιά αας Κδ καί Ζά
Λυνιθοζ, πού χαθήκανε συθέμβλα
άπό τόν σετσμό κα} παρουσιαβτή
κανε, χορίς βεβαία τό παλιό τους
χρωμα, μέ πλοπεϊες καί δμοο-
φους δρόμους. Άλλά πιό πολΰ
ή θεσσαλονίχη μέ τή φωτία, —ύ
σήμεραι εΐναί. μιά βαυμαστή $«αΙ
ξηλίΐτή πολιτεία.
Παρά τίς προσπάθε<«ς τίίς ιϊνοΐ κοδόμησης καΐ, τή φυσική όμοι.·· φιά πού την Ιχει προικίσει ό Θε ός, κάτι τής λείπει τής Σμύρ¬ νης, κάτι ποΰ 8έν μπορεΤ νΑ τ* Λιμφι·σ6ητήση κοονείς. Είναι τό¬ σον πολΰ φανερό, ποΰ τό άν^- γνωρίζουν τοΰρκοι κΛΐ ξέλΌΐ. Καί αύτό τό κάτι. είναι οί παλκ>ί της
κάτοικοι 1
(Συνεχίζεταΐ)
Έπιστημονικά περίεργα καϊπαράξινα
ΦΥΤλ ΚΑΙ εΕΝΙΡλ ΖΤΟ ΒΤ80 ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
λΠΕΡΛΝΤΑ' Μλλ£ΚλΙ ΛΙΑΝ .ΠΡΟΣΟΑΟΦΟΡΑ
—ρέας καί λαγανικά — λιπά σματα, πετρελαιοειδή καί |ΐαο-
γαριτάρια, πού άνακάτευεν ήγοτττευτική Κλεοπάτρα στό
κρασί της γιά νά διατηρήση την καλλονή της
Τπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΎΔΗ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) λύ διαφορετικούς αν.οτζούζ. Οί
ΚΙΝΔΤΝΟΣ ΜΟΛΥΣΜΟΥ στρατιωτικοί βλέπουν τή Θάλασ
(Οπως κάθε άγρόκτημα, δ- σα σάν κατάλληλο γώρο γιά
μοιως καί οί ώκεανοί γρειάζον |στρατηγικές κινήσεις των έπι-
ται κατάλληλη φροντίδα. Τ- θετικών δυνάμεων τοθ Ιθνουο.
ΐτάργει κίνδυνος μολυσμοΰ τοϋ,Ή τάσις των ύποβρυνίων εί-
ωκεανοθ άπό τόν ανθρωπο, δ ναι «δσο βαθύτερα τόσο καλύτε
ύποιος Ιγει την ίδιόρρυθμη συ ρα». Τα ήγητικά μηγανήματα
νήθει^α νά καταστρέφη αυτή
την ιδία ξηρά καί θάλασσα, ά¬
πό τίς οποίες έξαρτάται ή ζωή
ϊου. Πολλά κράτη παρεπονέθη
άνιγνεύσεως ύποβρυγίων μπο-
ροΰν νά συλλάβουν τόν %ρ>Ζο·^
(Αηγανών σέ βάθη 800 ποοών.
Οί κατασκευασταί ύποβρυν,ίων
σαν δτι τό πετρέλαιο ποΰ άπο' έλπίζουν νά κατασκευάσουν" κδ
βάλλουν τα ώκεανοπόρα δεξα- ποτε Ινα μΐτάλλινο ψάρι πού
ΐιενόπλοια προξενεί μιά εύρεΐα θά νπ.ορ% νά καταδύεται σέ
χαταστροφή των πουλιών. Ά-]64θος 12.000 ποδών. Αύτό θά
κτές ύφίστανται μεταβολές πρός _ έπρο—άτευε τα ύποβρύχιχ σκά
τό γ,ειρότερο γιά τόν Ϊδιο λόγο.
Οί προσπάβειες καθαριαμοΰ δέν
υπήρξαν πολύ έπιτυγεϊς.
Ό κίνδυνος τού πετρελαίθ'ο
στό ώκεχν.κό άγρόν.τημα είναι
ιχικρότερος, δταν συγκρΐ'θή μέ
<ρη άπό τίς βόμβες βυθοθ, οί οποίες βυθίζονται πολύ βραδέ ως γιά νά πλήξουν. Έπίσης, ή πίεσις πού ύπάργει στά βάθη ' μειώνει την δύναμι τής έκρήξε Ι ως. Ένώ σνεδιάζονται ύποβρύ Σίλίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν ούς κινδύνους τής μ,ολύνσεως για πού νά κατχδύονται βαθύ- άπό την διάθεσι ραδιενεργών τερα, έν τούτοις, διεξάγονται μπολειμμ,άτων. Τα υπέρ κα! έπίσης Ιρευνες γιά νά δξύνουν τα κατά αύτοΰ τοΰ ζητήματος | τα αύτιά» των μηγανημάτων άντηγοΰν άκόμη γύρω άπό τόν άνιγνεύσεως ύποβρυγίων βορύ- Ιπιστημονικό κόσμο. Οί Άμε- βων. "Ενα πρόβλημα είναι πώς ρικανο! έπιστήμ-ονες Ιγουν την! νά ύπερνικηθοΰν οί δξεΐες φω- γνώμη δτι είναι άσφαλές νά νές καί οί γρυλλισμο! τής θο- ρίγνωνται άτομικά ύπολείμ,μα-' ουβώδους βαλασσίας ζωής, κα τα στή θάλασσα. ΟΙ Ρώσοι ο') θώς έπίσης κα! τα στρώματα κεανογράφοι διαφωνοΰν. ΕΓτε θερμοκρα-σίας τοΰ νεροΰ, τα δ δρθή εΤτε εσφαλμένη, ή πά ποϊα διαστρεβλώνουν τόν ήγο. λαιά ίδέα περί —ασίμων δεξα Φυσικά, οί ναυτικο! παρατηρη τα! δηλώνουν δτι ό έπίσημος σκοπός δλης αυτής τής έντατι- κής ερεύνης είναι ν' άποκτηθί) γνώσις των φυσικών, βιολογι- κών, γεωλογικών κα! χημικών γαρακτηριστικών τής θαλάσ¬ σης. Οί πολιτικοί, δμ,ως, παρα τηρητα! γνωρίζουν δτι δποιοδή ποτε συμ,πέρασμα σγετικό μέ την άπλή έπιστημονική περιέρ | γεια σ' αυτόν τόν πυρηνικόν αί ώνα πρέπει νά γίνεται δεκτό ιιέ πολλή άξιολόγησι. ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ Ό ανθρωπος θά συνεχίση ν' αποβλέπη στή θάλασσα επί πό λύ καιρό στό μέλλον. Κανένας δίλλος πλανήτης στήν άκτΐνα τής δρατότητός τού δέν Ινει I- ναν ώκε^νό. Στό σύμπαν ώς σύνολον, τό νερό - άλμυρό ή γλυ κό — είναι σπάνιο. Πόσο μοναδικά Ιγει προικι- σθεΐ ή γή μας! Πόσο πλουσιο- ιιενών στά βάθη γάνίΐ δλοένα Ιδαφος. Ή αυξανομένη κατανόησις των μ-υστηρίων των ρευμάτων των ών.εανών φαίνεται νά δεί¬ χνη δτι όλό-χληρη ή θάλασσα βρίσκεται σΙ συνεχή κίνησ1.. "Αν αύτό άληθεύη, είναι προ φανές 5τι κανένα ΐθνος δέν θά ιποροΰσε νά ρίξη τα ραίιενερ γά ύπολείμφ,ατά τού σέ κάποια φαντασιώδη άποθήκη τοΰ ώκεα νού ύ την έλπίδα ότι θά πά ραμείνουν έκεί επί αίώνες μέ- ιγρις δτου καταστοθν άνίσγ,υ- &α. Ι Ή Έπιτοοπή Ατομικάς Έ ; νεργείας τής Άμερικής ύμοΐο ,γεΐ: «Προτοϋ γρησιμοποιηθή ή θάλασσα γιά δμαδική διάθεσι ατομικήν ύπολειμιμάτων, >;ρειά
,ζεται πολύ περισσότερη γνώσις
' σγετικά ιιέ τή συσσώρευσ: ρα
, διοϊσοτόπο>ν στό ζωτικό καί φυ
τικό βασίλειο των βυθών καί
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΝ ΜΑΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΑΙΘΚΡΙΣΙΑΝ ΤΟΥ
ΟΛΓΑ ΒΑΤΙΔΟΤ
ΚΑΣΑΜΠΑ 7-ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ
ΑΘΗΝΩΝ
Ο Χεπτεμβρίου 1970
Σ' εύχαριισ'τώ άγαπητέ
Άρχιγένη, γ<ά τό ·κριτικό σον ίτημείιοαα, πού, τόσο πολύ σέ ποιόίτητα, μοΰ δοισε τή χ«ρα ποΐι νοιώθει ό ανθρωπος τής πέ νας αταν πληρώνεται τόν κόηη τού μέ ήθικό νόμΐομα. Αύτό τί. γνιορίζεις ν.αΐ σΰ καί τό ■νοιώθβις άπό μενά καλ.ντρρα. θερμάτατα σ' εύχαρίστώ. Καί σέ συγχαίρω γιά τό έμ- πνευσιμένο ξωγραφιΚό 8ργο σον πού άΜαφέρεταν στόν άριθμό Ι πτά. Είναι κι αΰτό μιά ήθική ί νίσχυση στό θέιμα μου πού δυστ·' χώς, έκ των ΰστιέρων, μαίθαίνο», θά μποροΰσα νά τό συμοτεριλάιβο>.
Μέ έκτίμ.ηισιι και, άγάπη
ΟΛΓΑ ΒΑΤΤΔΟΤ
τή μ,εταφορά των μέσω τής πάρογη συγκομιδή των ώκεα-
τροφικής άλύσεως στά άνώτε|νών ύπάργει ήδη έν δψει!
ρα εϊοη ποΰ γρησιμοποιοθνται Τό έρώτημ,α είναι, θά προ·/ω
ώ; τροφή άπό τόν ί^ρΐΛτζο. «Ή ] ρήση δ ανθρωπος άνιδιοτελώς
Έπιτροπή συνιστά περισσάτε- γιά την εύλογία δλης τής άν-
ρες ερευνες στίς επιστήμας των θοωπότητος, ή ή άπληστία τού
ώκεανών, είδική ίμ,φασι στά θά φέρη μιά άπεριόριστη έκμε-
παράκτια νερά, δπου θά μπο- τάλλευσι. Ό θεός είναι εύτυ-
ροϋσαν νά ριχτοΰν «θερμά» άτο γής δίδοντας στόν άνθρωπο τέ
μ,ικά ύπολείιμ,ματα. Ιτοια μυθώδη δώρα. Ό ανθρω
Ή άπειλή κατά τοΰ όνείρου πος δμως δέν θά είναι πράγμα
τοΰ Μρώπου γιά την καλλιέρ' τι εύτυγής λαμβάνοντάς τα μέ
γεια των θαλάσσιον δέν είναι Ι /ρις δτου μάθη νά τα γρησιμο-
άσήμ,αντη.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ
ποιή σύμφωνα με τίς προθέσεις
τοΰ Δημιουργοΰ. Εύτυγώς ύ-
πάργ,ει στό Βιβλίο των βιβλίων
Ι Περιογές πολλών άγροκτημό , ή ύπόσγεσις δτι οί μελλοντικοΐ
|νων Ιγουν καταστή πεδία μα'θερισταί τής γής καί τής θά
,γών. Δέν διαφέρει πολύ ή κα λάσσης θά θυμηθοϋν τόν σκο-
'τάστασις γιά τούς άγροκτήμο-' πόν τοΰ θεοΰ. Πόσο εύτυχεϊς
νες τής θαλάσσης. Ναυτικοί έμ ι θά είναι δταν θά συντονίσουν
πειρογνώμονες κατέργονται στά τίς ένέργειές των μ' αυτόν τόν
βάθη μέ τίς τελευταΐες έξαρτί- σκοπό.
σεις καταδύσεως. άλλά μέ πό-1 ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΥΔΗΣ
φον, (((ι)νογκράφ, μονζίκ,
κ.λ.π.
Ίιοάννης Δ.
ΙΔΙΩΤΙΚΔΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΔΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΑΪΝΣΤΑΙΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
«ΡΙ9Μ0Ι ΙΐίΓί. Ι ΑΕΙΤΟΥΡΠ»! 78530/4003 ΦΕΚ «Ι/·Ι Τ Β - 43781 / 2349 ΦΕ« 190/83 ΤΙ.
ΚΩΝ/ΝΟΥ _· ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜ3ΑΝΟΥΝ
• ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΥΤΙΑ-ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γεώργιον Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΣΙΟΝ
Ρηνείας 9 -- ΜήΙλου 6 (Κυψέλη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπό τού αρχόμενον σχολικοΰ Ιτους; 1970 — 71 τό ΝΗΠΙΑΓΩ¬
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολβΐον τοϋ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΛΤ-
ΚΕΙΟΤ» Άναχπαοϊας Αϋτιά — Παιπαϊωάννου θά λειτουργή-
σουν είς τό προάστιον τώιν Άθητνώιν Χαλάνδρι όδός Βασ. Γε-
ωργίου Β' 81. Τηλέφ. 815.052.
ΙΔΙΩΤΙΚΗ
• ΧΧΟΑΑΣ ΜΕΙΑΣ ΕΡΓΟΑΗΓΟΝ ΜΗΧΑΚΟΑΟΓΩΗ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΜ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως)
• ΣΧ0ΑΑ2 ΚΑΤΩΤΕΡΑ. ΜΗΧΑΗΟΤίΧΗΙΤΟΚ ί ΗΑΪΚΤΡΟΙΕΧΜΙΤΟΗ
(Νυκτεριναί τετραετοθς φοιτήσεως)
<ν.υ «ν οί • Αριστον κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεοε • ΓΟγχρονα διδακτήρια καΙ Οποδει,ματικώ μηχανολοχικά κα· ΉλεκτροΑθϊΐκά έργαοτήρ.α. · 'Αναβολή έκ τοθ οτρατοθ μίχρ. περατος τΛν οποΰβών.· Μειωμένον φο.τητ.κόν εΐοι- τήριον. · Κρατική χρηματική έπιχορήϊΠσπ στούς έμπροββομ«ς *»γραφεντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. ._. <τ·— ΤΟΥΧ ΜΑθΗΤΑί • ■■αιφαα.ι.ι ΕΡΓΑί'Ε'ίρΑΐ0Σ 37 * ΣΟΦΟΚΛΕΟΥ* ΙΤΗΝ ΟΜΟΚΟΙΑ: ^Ζ ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΑΕΓΡΑΦΗΤΩΝ μΟ ΘΑΛΗΣ» Άνεγνωρισμένη υπό τοΰ Κράιονς "Ετος Ιδρύσεως 1946 ΔεπτοΙ Άπόφοιιοι Γυμναβίον χ αί Μ. Έμποοικής Σχολής. ΤΤλήρης θεωρητική καί δι' έφαριιογών καταρτίσας Ραδΐοτηλεγβαφητών καί Ραδιοτηλεφωνητών. ΠΚίαες Ραδΐ6ηλεκτρονικϋν έογαστήοιον χ αί ΡΑΔΙΟ ΡΟΥΜ μέ συγχρόνους Ποαπούς καί Δέχτας. 'ΕηΙ πλέον Γυροπυξ.ς, Ραδιογωνιόμετοον καί ΚΑ ΌΛΒ. διά την πλήρη εκπαίδευσιν των αηουδαστών. Είς τάς έξετάσεις τοΰ Υπ. Έμπορικής Νανιιλίας καί Συγκοινωνίαν ή έηιτυχία των άηοφοίτων μας φ^άνει τό 100 ο)ο. Είς Σχουδαατάς χορηγείται 2ετής άναβολή κατατά- ξεως. ϋληρθφθρίαι καί Εγγραφαί Καϋ>' εκάστην είς τα Γοαφεϊα τής Σχολής 8.30 - 1
καί 4.30 — 9.30.
Άχαον&ν 27 - Ά&ηναι - Τηλ. 815.755
Άστέρια τοΰ Τραγουδιοΰ καί τοΰ Κινημ-ατογράφου
ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ
"Ενας πολΰ σεμνάς, πολΰ φυσι
ολογικός καΐ καλαβαλμένος ήθο-
ποι&ς τοϋ κινημαιτογράφθυ, άλλά
καί έξαίρετος τραγουδιστής, εί¬
ναι ό Μιχάλης Βιολάρης. Τόν εί
δα στό εργο «ΟΙ δνό τρελλο:. καί
δ άτσίδας» καί σμαλογώ ότι μέ
έντιντωοίασε μέ κεϊνο τό άπλό
καί άνεπιτήδευτο παιίξ ιμό τού1, για
πολλές ή πολύ ήθοποιϊα καί ή ί-
πιτήδευσις χαλάει >αί, τολ' ήθο-
ποιό καί τό ρόλο πού παίξίι. Ό
Βιολάρης, δέν επαιξε σάν ήθοποι
ός, ιμά σάν έ'να <«εμνό καί άγνό παι&ί, ποΰ πριυτόνοιοισε τοΰς παλμούς τής αγότης νά τού «νγ- κλονίζουν την «αροιά. Τό ΐδιο καί ή Σόφη Ζανίνου. ΟΙ άλλοι ήθοποιοί, ό κοΐθένας στό ρόλο τού, καλο·6αλμένοι νιά ό κύρ*ος Φωτό πονλο·;, πού αΛτάς σάν παληός ή θοποιός κα[, μάλιστα κο)μικός, κά .τί»; ε"ξΐι> άπό τό στοιχείο τού καί
δχι τόσο φίΐΌΧολογικός. Τελενών'ω
μέ τούς δυό προιταγοινιστές, τα
καλά αϋτά παιδία τοΰ καλώς έν
■νοοιυρνον λαϊκοϋ τραγουδιοϋ, ποΰ
στάθηκαν θαι·μάσια στό δϋΐλό ρό
λο τού; ·κ-αί πρσσθέτω δυό λόγιι»
γιά τό δογο, πού σάν ελληνικόν
ήταν κι' αύτό καλό καί συγκινη-
τικό. Τό τονίζω αύτό, γιατί ό έλ
ληνικός κινηματογράφος δέν μάξ,
δίνει πάντα καλά εργα ποιότητος
κο,ΐ δυσφημεϊ καί την άιποστολή
νού καί τό κοινό άπογοητεύε*..
ΑΝΛΣΤ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ
ΑΙ ΚΥΑΠ^ΙΑΙ (Α Ι ΒΛΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑιΥΘΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΪΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΪΛΟΓ
τέως 9ιει/θυντοϋ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
3ον
Ό Μοργν.εντάον περιγράφει
πώς εδέχθη την έπίσκεψη τοϋ
Τζεμάλ πασά, 'Τπονργοΰ των
Ναντιικών τής Τουρβάας, ό δποΐ
ος τόν καθίκέτενσε νά ένΓργήπ»;
«την κνβέρνησή τού νά άποτοα
πή ή πωλήση των δύο θωρηκτών
στήν Έλλάδα.
Άνάμβσα —ά αλλα ό Τοΰρ-
κος ύπουργός τού έοήλωσε όΛε
οίφραιοηα: «Ή Ελλάς κ«ί ή
Τονρκία ευρίσκονται εί; τάς
παραμοΐΥάκ ποΜ,ιον». Παρα«άτο)
ό Άμερικανός πρεσΛευτής, έξι·
στορεϊ πόσο τόν έπίεσε ό Γερ-
Ιΐανός πρέοτβυς στή Πόλη, Βαγ-
γενχάιμ, γιά νά ματακοθή ή πώ
λτ>ση των πο).ειιι·)(ών σιτήν 'Ελ-
λάΛα, «χολιάζη δέ την ενεργεια
τοϋ Γερμανοΰ μέ τα εξής λόγια:
«'Εν ώ ούδηα'αν είχεν άντίροη
αν διά τούς ίκπατριβμΛύς, διά
τάς εξορίας των 'Ελληνοθοιμα-
νών — καΐ μάλλον σνμμίτείχε
των ένεργειών τοντ(»ν — δέν ή
δύνατο. το«νατ(ον, νά παραδεχθή
ότι οί ά)δ>λ<ροί των 'Ελληνο6ο)- μανών τούτων έδ*ο«χιοΰντο διά των δπλων ν* άγωνισβωισι». Καϊ σννεχίζοντας γραφ«: «Συνείΐούλευσα τόν Τζε|ΐά ν.αΐ τούς αλλους Τούρκοΐ'ς τής Κκβίρνήσεως, οΐτινες επηκολού¬ θουν έ.-τωα/λούμενοι την οΰμπρα· ξίν μοί·, ν" άπο,τουθώοιν είς τόν Ποόβδρον κ·αΐ άπ' εύ&ίίας μιετ' αΰτοϋ νά διαποαγματενθωνη την υπόθεσιν. 'Εδέχθηβαν την γνώ¬ μην μου ναί άιιέσως προέβησαν είς τητν έκ.τέλεσιν αυτής. »Άλλ' οί "Ελληνϊς ποοέλα- Ρον τούς Τούροίους. Τή 2$ Ιού¬ νιον, την 2αν ώραν μετά μεντημ βρίαν, ό έν Βασιγκτώνι "Ελλην ίπιτε/τραιιψ.έν'Ός καί ό έκ των ά ξιο>ματΐΛ(ών πλοίαρχος Τσουκα·
λάς μεταίϊάντε; παρά τώ Προί
δρω διτξεπίραά,κταν την πώλη¬
σιν.
>Μετά την αναχώρησιν των
'Ελλήνων, είς τό γραφείον τού
Προέ-δρου εϊσήρχετο ό ,-τρεσβευ-
της τή; Τουρβίίας. Άκριΐβως βέ-
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΚΚΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΠΑΝΟΜΑΝΠΛΗ
Ή Άθηναιοίή κα[, ή Συ««ανή
κοινίονΐα πληροφορήθηικαν μέ 6α
Θύτατη Θλίψη τόν άπροσδόκητο
πρόιοοο θάνατο τής έκλτκτής, ■/."
τα σι·γικνρίαν .-ΐροτρρημό.Τ(ι)ν κοί ό
νόματος. Δέσποινας, Χρήστου
π.ού
Περί Λροοικ.λήσεο)ς των μετόχο>ν
τήις Άνοιννμον Έιμπορνκής Έ
ταιρβίας «Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΛ-
ΡΗΣ ΚΑΙ ΤΙΟΙ», είς
κήν Γενικήν Συνέλευσιν.
ΑΝβΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΤΑ '
«Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ
ΤΙΟΙ»
Καλοΰμρν τού; μετόχονς τής
'Εταιρ*{ια; είς τακτικήν Γενικήν
Συνέλευσιν συνΓλίΐΊσοιμένην είς
ά ενταύθα κα{ επί τής όδοϋ Βον
ίής Λρ. 1 ι γραφεϊα αυτής την
0ήν '0χτ(ο6ρίον 1970, ημέραν
Παρασκευήν καί ώραν 11 π α.
Θειμαΐτα 'ΡΙμρρΓισίας Διατάξεοχ;:
1) "Εκθεσις επί τί)ν πεπραγμί
ών τής χρήΰειος άπό 1ης Ίου-
».ίου 1969 ειος 30ης Ίοννίον
970."
2) "Εκιθεσις έλϊγκτΛν επί τής
ΰτής χρήσεως.
3) "Εγκρισις Ισολογισμόν τής
αυτής χρήσεως.
4) Απόφασις περί διαθέσίω;
«ών κερδών τής χρήοεως.
5) Απαλλαγή Διοικητι.κοϋ Σιιι
Ιουλίου καΐ έλεγκτων άτΐΛ πάσης
υθυνής άποξημιώσετος.
6) 'Εκλογή δύο ■τηκτικων κοί
ούο άναπληρΐι>μ«τ»<ών' ίλενκτών διά ττιν χρήσιν από 1τ>ς Ίουλί
υ 1970 ?ως 30ης Ίουνίου 1971.
Εν Αθήναις τή 15 ΣεπΐτειιΛρίου
970
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
ΕΚΔΡΟΜΙΚΑΙ ΨΓΧΑΓΩΓΙΑΙ ΤΟΓ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΙΝΟ
ΤΉΣ ΙΝΕΠΟΛΕΩΣ»
Ό Σύλλογος των ίν Ελλάδι
Ίνεπολιτών, έγκαινιάζων τό ψυ-
χαγωγικήν τού πρόγραμμα κατο
χύ Ιτος, 1970, διά τα μέλη καί
τοΰς φίλου,ς τού ώργάνωσε μεγά¬
λην έκΛρομήν είς τό παραθαλαο
σιον θέοϊτρον τής Άργαλιδος
<Τολό». ίίπου κατέφβασαν διά τρι ών (ΐϋτοκιντ'των Λθύλμαν, οί έκ- Ορομεΐς, άποτελούμενοι άπό μέλη καΐ φΐλους τοδ Σύλλογον μεπά των οίκογενεΐων των. "Απαντες οί έκδρομεΐς ?καμαν τα θαλάσονα λοντρά είς τα κα- τακάθαρα άκρογιάλΜΐ τοϋ «Τολό>
καί επηκολούθησε πλούσιον γεΰ-
μα καί τρίωρος ανάπαυσις. Κα-
ΕΛοην οί έκορομείς άνεχώρη<Λΐν είς Νανπλιον κα'ι άρκετοί έξ αύ των δι' αύτοκινήιτων άνηλθον είς τΛ φρούριον Παλαμηδίου καί πκ- ρΐ ώραν ΙΟην μ.μ. έπέστρεψαν οί καιδε. Μετά 10 ήμέροις δγινβ καί δευ ιίρα μεγάλη βκδρομή είς την μο γευτικτ|ν «Βουλιαγμένην» Λουιρο Λίον Κορινθίας, δπου έπΐκράτησι! μεγάλη ενθνμία καί χαοά, θπου Λαρέμειναν οί έκδρομεΐς επί 6 ώ ρας. έπκττρέΐροντίς δέ παρέμει- ναν είς τό Λοντράκιον 2 ώρας ά- ίτιοθαυμάζοντες τάς καλλανάς τής ωραίας αυτής λουτροπόλεως και .ΐερ), ώραν 9ην έιτέστρε'ψαν κίς Ν. Ίωνίαν. Όϊ έκδρομεΐ; καί των 2 έκδρο μών τού Σύλλογον, κατενθουσιο σαένοι εξέφρασαν τάς εύχαρι«ΓΓί άς των είς τόν πρόεδρον τοΰ Συλ λόγον κ. Άλ. Κοπτερίδην καί την γενικόν γραμματέα κ. Στ. Γρ«υ τίδην οΐτινες κατέβαλον μεγάλο,ς προσίΐαιθείας διά την αρτίαν ορ¬ γάνωσιν των έκορομών. "Ενα μεγάλο εύγε είς τόν Σύλ λόγον «Κοινότης Ίνεπόλεως> κα
την, διοίκησιν τού διά την ώραι
ιΛ· ι ου πρωτοβουλίαν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ιΜέ λαμιπράν καλλιτεχνκκήν έιι
ςράνισιν, τν»Λογραιφΐκήν εκτύπω¬
σιν καί, εΐκονογράφησιν έκνκ-λοφ
ρησε τό νέον βιβλίον τού κ. Στ-
φη Γ. Κόλλια υπό τόν τίτλον «Ό
Άργνροκάστρου Παντελεήμων>
άγωνιστής Ίεράρχης τής Β. Ή
πείρον·
Είς κομψόν κα),
τομον έκνκλοφόρησαν τα «ΈλΧτ
νι«ά Κείμενον τοΰ κ· Άναβτ
Δ. Άρτ>α·νιτ03κη,
στίς 30 Αύγουστον.
Κόρη τής ίγκριτη; οικογενείας
Λοιιμάκη - Φελίνη τή.; 'Ερμονττά
/Γ(,ι; Σύροιι, παντρεύτηκε νεαοή
τόν γνοΜΐτόν, τόσον άπό την "υ
δόκιυη έ.-τηγγε).ματΐκή τοι> σταδκι
δρομίαν ώς έμαοριοίοϋ (Ιντιποοσώ
πον, «ίσον κα» άπό την επίδοσιν
τού στήν λογοτεχνίαν, Σμυονοϊ
όν κ. Χρήστον Σπανομανώλπν
λαί εΰτύχησε νά άποκ,τήση τϊσ«α
ρες γνιοΰ; δια«ρινο|ΐένου; νιΛ
τα φΐ'σικά καί. έπίκτητα προσόν
τα τον;.
Προικισμένη άπό τόν Πανάγα-
Οον Δηωουργόν, μέ τίς χρ<στιανι κε; άρετές της ψ»χι«ής ενγένει άς, τής καλωσύνης καί τής φιλαλ λη,λίαςι καταοοτοϋιο-ε την συμπά¬ θειαν όλων δσοιν την ίγνώο»^αν καί εΰτνχησε νά φύγη ά>ό τόν
ίπίγεΐο κάσμο άναπημένη άπ' δ-
λονς χωρϊς γαν&νη εχθρόν.
Τα μέλη κα!^ οί φίλοΐ ττς «Έ
νωσειος Έλλήνων Λογοτεχνων*
<ττης οποίας τό Λιοικητικον Σνιι Ποϋλιον μετίχρι Λ κ. Χρήστος 1'πανοιμαΎώληις διαπι«ττώναμε μϊ την τΓχ.κτιικήν συνανηστροφή μας τα ψνχιικά της χαρίσμαηα καΐ νοιώβΐ'Ηΐε Οαθειά τόν πόνο τού χπμον της. Ή Εγκάρδια εύχή μας «ττΛν πονεαένο σνζτ'γο καί στοΰς γυιούς τη; είναι ν' άντλήσονν την λλ- νηγορία Λπό την άνιεξίτηλη άνά· ανησή της. Όσοι φεύγο>ν «α·
Ρέν ξεχνιοννται, εΓναι οάν νά
μην εφΐ'γαν.
Άπόλλίον Γ. ΛεονΤΛρΛΐο;
; τής 'Ενά>σΐ(ι>ς 'Ελλ,
Λογοτεχνων
ΕΠΙ ΤΗ 48η ΕΠΕΤΕ1Ω ΤΟΥ ΣΦΑΠΑΣΜΟΥ
ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΜΓΡΝΗΣ
'Εοτί τή ουμπληρώσει 48 έτών
(27 Αύγουστον— 10 Σε«τεμ>6ρ£
όν 1922) ά™ τοΰ άγρίον σφαγια
σμοΰ των διδαισικάλον καΊ μαιΒη-
τών τή; «ΕΤΑΓΓΈΛΙ ΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΤΡΝΗΣ> οί ά
πο|αείναντε; σΐ'μμιτθητοιί των ε¬
τέλεσαν δέησιν καί κ«τίΙθε<κιν «τέφανον εί; τύν .τρό το« μνη- μρι'ου τον Χρυσοβτόμου Σμύρνης (δπκϋθεν Μητροπόλεοις Αθη¬ νών) βωμόν τής Μι.κρασι'ας. Ό δάφνινος στέφανος ο«υτετέ θη {«πό τηϋ Καθηγητού τοϋ Πα- νεαι στημίον καί Ποοέβρου των «'ΑΛθφοίτων τή; Εύαγγελικήζ Σχηλής Σμύρνης κ. Μιχαήλ Άναστασ*άδο»)ΐ. Παρβνρέθησαν ί πίσης δ ΠρόεΛρος μετό. τοΰ Δ. Σ. τής «Ενώσεως Σμυρναίων Νικαίας — Πειραιώς», ό λαογοά (Γο; τή; Σμύρνη; κ. Δημ. Άρχι γένης καί αλλοι. Κατά την Εθνικήν αυτήν τελε την δνστνχώς δέν παρέστη ό πρό εδρος τής 'Ενώσεο>ς ΣμνρΛ'αίοιν
Αθηνών κ. Α. Μπενάκης.
ΕΘΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ
(1926),
'ΐδρυτής: ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ Σ
ΝΕΟΝ ΟΙΚΗΜΑ
ΜαιζώΊνος 8 — Πλαιτ. ΒαΘης
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΠΟ 1 ΣΕΠΤΕιΜΒΡΙΟΤ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΤ
- Διδάσκονται άπαντα τα μαθήματα φωνητικής, όργανικής καί
θεωρητι-^ής μονσικής.
- ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ καθημερινώς 9—1.30 μ.μ. καί 5—8 μ.μ.
τηλ. 533.175.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ
Γΐ'ΜΝΑΣΙΟΝ (ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ — ΚΛΑΣΣΙΚΟΝ)
ΚΑΛΑΜΑΚΙ — ΥΦΉΛΑΝΤΟΥ 8 —ΤΗΛ. 980.839
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΠΛΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ — ΤΕΡΨΙΧΟΡΗΣ 20 ΤΗΛ. 984.23Ί
ΑΊ εγγραφαί συνεχίζονται.
ΓΛΗΟΧΠΡΛ
ΤΗΣ ΛΗηΤΟΑΙΚΗ_ ΘΡΒΚΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, 1ΣΤ0ΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Τποστρατήγου έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
(Συνέχεια έκ προηγουυ-ένιν)
ΣΧΟΛΕΙΑ:
Άλλά κ«ί στήτ παιδΐία
δα-
κρινόταν ή Στέρνα. Τό Δημοτι-
κό Σχολειό ποΰ κτίσθηκε τό
πόλεως, δηλαιδή γύρω στά 15()0
μ.Χ. κτίσθηκε 5να χωςπό, ό "Α-
γιας Βασίλειος, σέ ιάπόστασι 2
ηερΐπου χλομ. άπύ τό Μο"ν«στήοι
τον Άγίου Γεώργιον, που τ,τατ
στί; πλαγιές τοΰ Ίεροΰ "Ορους,
-Ελλφ.ες ^οίκους, πυοεοχο
1870 άπρναντι άπό την ίκκλη-σία
των Ταξιαρχίόν, ήταν τό καλν-
τερο σχολεϊο άπό έκείνα των γν
ρο) χωρίων κα|, κωμοιπόλείον. Το
Σχολείο στήν άρχή ήταν έξατά
ξιο μικτό καί οί τεσσαρες πρά¬
ξει ς τής άρκθαητί'κής καί ή άνά-
γν(ι>σις, άποτελοΰσαν τα κύρια μα
θήματά τού. Άργότερα, οταν ε¬
πετράπη <ττούς "Ελληνες νά χρη «τιμσποιοϋν δάσκαλον; άπό την «λενθερη 'Ελλάδα, τό Σχολειό ϋγινε μόνο Άρρεναγίογεΐο, γιά δέ τα κορίτσια ίδρΰθηκε Δημ ότι ' < ι , „ . . .-. . , , «, , με<σα σε ,—„ — ------ κο Σχολειό Θηλ_εωνστο Μετό- πε(&ατ-_ ^ ^ νΐη τπγ ΜηνπΓ τ<ον Ιηηοων. που ,*_,._ ___,__.....,__± ^ :ς Λα)ζο1 χ1 ^ θαλα<ΛΚ)1ι τό κατοίκονς γλΐ·το>σαν, άναγκά
τό έγκαταλείψουνα καί
σέ άσφαιλέιστερο
μέρας. Κα(, οί μέν έμπορευόμενοι
ίδρυσαν
ιπύ τούς
Ή Αποκατάστασις Προσφύγων
μή ύποβαλόντων έμπροσθέμως
αίτήσεια των
ΡνθμιΊΐρται νοιιοβετΐικ.ώς τό θε
μα τή|ς άιστκκιήίς ά^ΐοίΛαταισιτάκΐετ
υ>; των προσφύγων, οί όποΐοι δέν
υπέβαλον εμπροθί<ΐμως τάς αίτή σε-ις τον διά την αποκατάστασιν Έν όψει τΡ|ε νομοθετικής ταυ της ρυ&μίσειυς τό 'Τπουργειον Κοινωνικήν 'Τπηρεοιιων δι" έγ- κυλίου τού 6δο>σεν εντολήν είς
ιοβολήν αίτήσεων άστικής αποκα
ταστΛσεοις, ιμετά των λουπίδν δι
καΐιθλιογηττυκωΎ, παρά τάν' αη
ί'μπροβέσμως αο&ησάντων τ6 δι
καίΐι>μα ιιροσφύγων. Αί αίτήθΐΐς
«ΰται θά είσ«γω·ν·τ«ι είς τα Νο
μαρχιακά Συμιβούλια Στεγάσεω;
πρός κρίισι·ν τοΰ 8ιικαιο')ματος.
πλήν αμως αί ληφθησόμενοι
γνωμοδοτήσεις θά άνουκοινωΐου'ν
ε)ίς τοΰς ένβιαφεροιμίνους
('ίπαντα τα κέντοα Κοιντονικτΐς θύς ώς οηιιοσΐΓυβη ό σχετικός
Πολιτικής δπιος &έ-χονται την {ν- Νάμος.
Άπό τό Φεστιβάλ Τραγουδιοΰ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
"Αν καί. δέν εΐμαι έντριβής
είς τα τοΰ πενταγράμμου, δμως
έκεϊνο ποΰ μάς δίδει.
της Μονής των Ίβηρων, που
ν κλειστο. Στο πρωτο διδ«|ε Μ<Α<ί(η^ τοΰ Αν[ου Γεωργίον επι 25 περιπον χραν,α ο διπλο,μα χ. χ(ι)(ΜΟ Αύδή|μιΟ| ο{ βέ άσχολο{, τουχος Δασχαλος Μ Δημητο,α- ^ ^ ό χιλιαμέτρων άπ0 τό τοΰχος Δάσκαλος Μ. Δημητριά- δης, είς δέ τό δεύτερο, ή έπί- σης διπλοματοΰχος Άθηναία Διδασκάλισσα Βασιλική, πολλό χρόνια κι' αύιτή. Κατά τό 188Γ>,
οί κάτοικοι τής Ν.Δ. συνοικίας
ττού λεγόταν πέρα μαχαλάς, θε<» ροϋντες μειοηική την άννπαρξία σχολείον στή συνοινία τονς, ίδρν σαν σ* ενα Κοΐνοτικό οίκημα I- ία Νεοχώριο, περί τα 4-5 χ Τά Αΰδήαι τα 400 λόγω έ λ γειοργικοΰ κλή οου σΐην την πύρ(0 ' ΟΙ πρώτοι Στερνιωτες, οί 6- «οΤ,οι μετά τό σχολειό τοΰ χωρί¬ ου τους ακολουθήσαν σπουβές στην Κων)πολι να άκάμη Δτροτνκό σχολείο, στό νΜται^τ^αΎα σ| .ν-τοϊο έοίδαξε ώς νηπι«γιογός έ- ^, »Ανατολι«ή; Θοάκης, δποις πΐ πολλά χρόνια ό Φιοτακης Τσο ^ στην 'Αδριανούπολί, Σαράντο ΈχΛΐλΓ,σιές, Ραίδεστό, Βιζύη, Σκοπό καϊ αυτή ΐτήν Κωνσταντι- νοΰπολι. ΤΗταν τόσο ϋξυατνοι οί ΑΰδτιμιΛτες, ώστε ο! Τοΰρικοι, ποίι Ούτ¬ ά- πεφοίτησαν άπό την Μεγάλη τού Γένους Σχολή, ήταν ό Νικολή- ος, ποΰ εγινε άργύ- τερα Μητροπολίτης ΜετρόΊν καΐ Άθνριον μί τό όνομα Δοσίβεος ό «Λ τό 187". ?οις τα 1920 καΐ 0 Χτνλια'νός Νεράντζης, ποΰ ϊγινν Δάσκαλος στά Δαρδανέλλια, ο- που ίίησε ναί πέθανΐ, χιοςιίς πο- τί: νά ξαναγυρίση στήν γενέτειρά τον. ΑΤΛΗΜΙΟΝ: Τό Αύδημιο η ΕΜήμιο, πι6<·» νόν τό Εύδημοπλάιτανο των Βν- ζαντινων, ήταν ένα άπό χά ώ^α έτερα χιοοιά των ΓΛχνοχώυιον· Βρυσκόταν σέ άπόστασι 2 — 3 χΧμ. Β. Α. τοΰ Γάνου καΐ, για την ϊδρν«σί τού υπήρξε ή εξής Λαράβοοις. Πενηντα περίπου χί?ο ντα μετά την άλωσι τής Κων) είς Ινα, άλλά είς πολλούς καΐ γι' αύτοΰς τοΰς πολλοΰς οί συν 6έται μας ίργάζονται. Ή αμΐ-λλά τους είναι εύγενι,κή καΐ προϋπο θέτει, τό ϊργο νά φανή άρ«πό είς τάς μάζας, νά γίνη κτήμα τονς, έφ' ΰσον τό ένστερνισυοΰν. Κάτι δμιος τέτοιο, δέν παρουσι- άσθηκε κΐς τό Φεστιβάλ τραγου διον ιττήν Θεσσοιλονίκη. ΟΙ πε- ρισσόηεροι συνθέται. αν δχι ολοι εγραψπν κατ' έπιταγήν. Διακε- κριμενοι οιννθέταΐ, δοσιάιδτις, ό Ίσ.·κωβ6δης, οίκουσαν. Μερικοϊ σέ τέτοια έλα φρά τραγονθία έκαμαν καί επί δειξι «κολορατούρας»!... Δηλ-αδή σέ ενα άπό αΰτά τα τραγονδια, ποΰ θά μάς προκαλοΰσαν κάποιο συμιπόσιον, θό. έκ- διά φοινών τόν «κολορα- τούραν»! Π<ός 5λα αύτά τα τρα γο·6δι« έν είδει «μελοντη,κλαμά δ»|λαδή δικηγόρους. Ι τσιας», είναι δυνατόν νά τα Τό Αΰδήιμι είχε δύο έκκλ.Γ,σίες,' γουδήσει ό λαός; Κάτι πού κτίσθηκαν μετά τόν ρωσο- τουρκΐ'χό πόλεμα τοΰ 1877—1878 Τού Άγίου Ίιοάννον ή μιά καΐ λος ό σννθέτης την άνάγικασί καΐ Βαγκνερικές, στά λαϊκά τρο γούδια, δμος έκείνο, πού περίμε να άπό τοΰς συνθέτας μας, δέν κριιτικής είναι τό άφτί, ποΰ καί τύ 6ρ·η>«ι. ΔηλαΛή μιά αύΒόοιιη
γι' αύτό οί ηχοι τό προσκυνοΰν τη έκΰήλωσι.. Ποΰ καΐ ποτ>, «α
ή καί τό τιθασσεύονν. | νενα «τ«ττόνο δκαμνε την έμφά
Τό άφτί, λουτόν δέν άνήκει | ν<σίν τού, γιά νά μας άπαλλά- τ0 ίμ ς έμποςικό πόλεις σιν Τθ{,ς |λεγαΛ, ικάοιδιος φ«νές, πού κι' αύΊτήν την μας Δενάοοου, στό τέ- τής Μεταιμορ<ΓϋΚΤεως τοΰ Σωτή ! μιά σ»τοιγγλιά(, ς ή ρος ή άλλη. Παλααότερα ύπήρχε σον ('ιποκ.ρουστωίήν, ό>στε νά χαν
κ«ί τρίτη, ιπαληά άπό τούς 6ι«ζαν "τακωθτ, ολο τό τοαγούδι! Πό-
τινοΰς χρΟΛΌνς, άλλά κάηκαν δ- σ°ν προτιμότεροι ήσαν οί παληιιΊ
γν·(ο<ττο πότε καί, στή 6έσι της κτί τεροι ιτυνθέται, δπίος ό Σακελκ σθηκ·Γ τό δημοτιικό Σχολειό θηλέ¬ ων. (Συνεχίζεται) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλχρδ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 (.ίδης, ο Λάμπελετ, ό Στρομπού λης κα5| δ Λαυράγκας κσί τόκτοι αλλοι! θά μοΰ ποΰν, ότι οττήν σηιμ1 ς>ιντ| ίποχή ή παραδοσιαική μουβι
| κή είναι κάτι τό πεπερα<τμένον. Λάιθος. Ποτέ δ Βέρντι, η ό Μο τοαρ,τ, Οέν θά Αντιικατασταβοΰν. Πολλές μπατοΰτες θανμΛσιες, δι ΛκΛμα μιπορί) νά πή ξη άπό τόν έκνευιριισιιον. Ή πιτροπή έθεώρησε καλό, νά επι- λέξουν τρια άπό τό. καλυτέρα, ί νώ κανένα δέν Λξιζε. Τό εΰχάοι στΌ είναι ότι ή έπιτροίτ,ή συνετρα» νΐ|β·ε, είς τα προσεχές Φε<ττι6άλ. ■να λάΰουν καί ξένοι μέοος, γιά νά παρουσιάσου'με ενα τουλάχι¬ στον αύβόριμητον καΐ δχι κατ' ί χπαγήν. Άλλά καί μ·ιά συνβ». στ.!,, πού δέν εχει τό «ϋοτοιιο την γενειτιουργόν κίνησιν, τ«ν |-νθου<ΐι«ίΡμόν, τόν τρόπον, λροζ ■πγ>· Λδήν τό «κάντο» καί Είσεο
χεται είς παράοους ίμφανίζίΐ 6ι·
σ-ιυχως μοικτικήν άνεπάρκ«!«ν.
έλλειψιν κάλ?.ους καΐ τοτε δ κα
λτ'ηι-ρος τοαγουβκττής τ<ταλακιον» ται. Χ. ΜΙΣΑΗΛ1ΛΗΣ ''πό τοΰ ύπουργοθ "/.. Αουβαλοπούλου ΕΘΕΜ£ΛΙΩΘΗ Ο ΝΕΟΣ 01ΚΙΣΗ0ΣΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΣΤΑΔΙΑΚΩΣ ΘΑ ΔΗΜΙΟΓΡΓΗΘΗ ΠΛΗΡΡ]Σ ΟΙΚΙΣΤΙΚΟΝΣΓΓΚΡΟΤΗΜΛ ΜΕ ΑΓΟΡΑΝ. ΠΑΙΔΙΚΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ, ΝΑΟΝ Τα πρώτα 288 δ:αμερίσματα θ' άνεγερθοθν έντός Έθειμελιώβη χήιν προπαρειλιθαΰσαν θμησις τούτο)ν. Πι~εΰω, ϋ-μιυς. (ΗΕίίΑΧ) Ε. Ρ, Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 3τ»ς ΙΟΤΛΙΟΤ 1970 (ΕΤΟΣ 5ον) ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ ΗΜΑΡΤΗΜΕΝΩΝ Κίς την Ικιδοσίν ικις τής προ ηγουμιίνης έβδομάΛος 13.9.70 ε¬ δημοσιεύθη ό ίβηλογισηχός τής ώς &νω έταιοίας. Είς την δημο¬ σίευσιν αυτήν είς τό ενεργητι¬ κόν, καί είς τό κονδύλ-ΐον μειον 4ποσ"6έισΓεις ανεγράφη έκ παρα- δοοιμ/ης τα ποοόν των δρχ. 236. Π49 άντί τού όοθοΰ 236.629. Έ πκίηζ είς τό διαθέσιαον καί είς τό αιθροισμα των κοΛ'δνλίίον έκ-' παραδρομης καΐ πάλιν Ανεγράφη το ποσόν των δοχ. 547.843.40 άντί τού δρθοΰ 552.843,40. Κυριακήν υπό τοΰ ΰπουριγοΰ Κοι νΐι>νικών 'Τπηρεσιων κ. Δουβαλο-
πούλου ενας σύγχρονος οίκκτμός
είς Νέαν Ίωνίαν, 1.000 περίπου
μέτρα δυτικώς τής συνοικίας Άμ
πελοκήπων καί ίίς μικράν άπόστα
σιν άπό τοΰ άνεγεΊρομέΛΌυ δικα-
σαηρίου Νέας Ίωνίας.
Ό κ. ύπουργός δθεσε τόν θε·-
μέλιον λίβον παρουσί<ϊ. των τοπι- κών άρχων, ενός συγχρόνου οίκι σμοΰ, είς τόν οποίον 6ά στεγα- σβοΰν όλαι αί .-ΐαραπηγματοΰχοι καΐ ποοοφυγικαί οίκογένε(.αι τοΰ Βόλου καΐ Ν. Ίωνίας. Κατά τό πρώτον στάδιον επί παραχτορηιθει σης υπό τοΰ δημοσίου εκτάσεως 100 στοε<μματο>ν θά
σθοΰν 16 τετραώοοψοι πολυνατιιι-
κιαι μέ 288 διαιμερίσματα. 'Τπάρ
χει 8μ(ος τό .τρόγραιμμα τοΰ
γειίου Κοινωνυκων 'Τπηρεκτιων, τ6
οποίον προ&λέπει την παραχώρη¬
σιν καί 'μιας παρακειμένης ?κτ«
σεως 40 στρεμιμά,των καί, την δη¬
μιουργίαν σταοιακώς ενός π'λή
ρους οίκιχττικβΰ σι»γκ.ροττι·μ<χτος μί ι. 0ΟΟ δκΐιμερί<ταατα πρός άποκα τα/ττασιν δλων των ραπηγματούχων καί προσφύγων, ιμδ αγοράν, καταβτήιμα.·τα πρός ε ^ι«πηοΐττνοχν των διαμενόντων εί; τόν οίκισαόν μέ παιδιικόν στιι- θιμόν, μέ σχολείον καί αέ όίλλονς χώρους. Πέραν δλ.ον αυτών ό οίκισμός θά έχη κ«1 τόν ναόν τού. Πράκει ται συγχεκρψένοις να ό ίερχις ναός τοΰ άμοινΰμην Οοη <τχιει»τικ.ΐ)Ο συλλόνου <ττήν Νέαν Ίιονίσν Ο ΛΟΓΟΤ ΤΟΤ κ. ΛΟΤΒΑΛΟΠΟΤΛΟ'·- 'Ο ίνπουργός κ. Δονδαλόπονλος όμιλόίν εΓπε τα εξής: '<Άγα':<·ητοί μοιι κάτΐκκ.ο1 Νέας Ίωνίος, ΒΕναι το<τοΰτον εθρύ καΐ μενον τό Ιργον τής κ0οτι.κής βριι στηρ<ότητυς είς όλους τούς τα»- μεϊς, άφ" ής τα ήνία σεοις τής χώρας ανέλαβον αί δ- νοπλοι δυνάμεις τοΰ "Ειθνους, τί) προσώπω των άξίοιν έκπροσώ π<,)ν τίον, ίόστε θά απήτει μακρον χρόνον κα} ή άπλή Ιστω ΛίταοΙ- άπολΰτο>ς ότι δέν εχουν θέσιν οί
λάγοι έκεί δπου ύπάρχουν 6ργ«,
σιιυπηλοί μέν, πλήν έπΐδλητικοι
μάρτυρίς, καιταιμαρτυρο Β ν τ ε ν,
πρός πασάν κατεύθυνσιν ότι επι
τέλους παρήλθεν ή έποχή των πό;,
ληιτλων ύπυσχέσεων, των άνεξαν
τλήτιον «θά> καί των άπατηλων ?
ξαγγελιών. Ή 'Εθννκή 'Κπαν<«- στα-τική Κυβέρνησις πρώτον χεΐταί. ένεργοΰσα καί κατόπιν είς την ΐξαγγελίαν Δέν αποτελεί τουτο απλώς άλλο- γήν είς την μειθοδολογίαν. Άντι- ϋέτιος είναι ένδειξις τοϋ τής στοργής και τής τος, δι' ής ίπέρχειται πρός αντι¬ μετώπισιν τιΤ)ν προ6λημάτο>ν, τκ
όποΐα καλύπτουν ϊιοτι^άς ανάγκ'ΐ;
τοΰ συνολου τού έλ/ληνακοΰ λαοΐ)
ΌλΛκλη,ροι ι) Ελλάς ά-ΐυ της
μεναλονη<του Κρήιτης καί μίχοι τοΰ "Β6ρου, άπδ της Ηπείρου κ*· αέχρι της ΧαΛκι>δι>κής ίχει μ«τη
6ληθή
απέραντον
Λαός, "Στρατθς καί Κυβίονησκ
όμοΰ μέ μίαν καρ
δίαν
ί.Ε. 1.1. ΣΙΣΤΟΒΚΗΣ ί ΥΙΟΙ
Ίσολογισμός Χρήσεως 1-7—1969 έ'ως 30 — 6-1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι Μ άγιον
"Επιπλα και Σκεΰη
Απόσβεσις
222.94Ρ.-
44.590.—
1!)ί1ί·)1969
280.555.—
178.358.—
'Εγκαταστ. Ψυγείον 36.408.—
Απόσβεσις Ιδ.'ίΐδ.— 18.193__
Ψυκτικόν μηχάνημα Α 48 466.—
Απόσβεσις 3.877.—
Άποψιλωΐ. μηχάνημα 10.039.—
"Απόσβεσις 800.-
Μηχ. Καί)αν)ΐσμοΰ Α 4.435.—
Άπόσβρσις 346.—
Μηχ. Καθαρισμοϋ Β 28.247.—
Απόσβεσις 2.160. -
44 589.-
9 2 9.—
4.089.—
2(5 087 —
291.522.-
58.304.-
18.193.—
18.193.-
44.58';».-
3.567.-
9.239.-
739,—
4.089.—
327.—
2« 087 -
2 085.-
Χρήσις 1969)1970
310.504.—
233.218 -
41.022.—
8.5ΟΟ.-
Ι5.762 —
24 ίθ·2.—
II
Κυκλοφορούν
'Εμπορρυματα
III.
'Απαιτήσβιε
Γραμ. εΐσπρακτέα 483.999.—
Χρεώσται 216.20!).—
Έγγυοδοσίαι 103.66}.—
Πιστωταί έξωτερικοϋ 904.359.—
» έσωτεοικοΓι 150.747 —·
9.250.000 —
1.853 977 —
IV·
Διαβέσιμα
Ταμβϊον
Τράπεζαι
7 858.-
156 725.-
164 58.3.-
535 499.-
70.152 —
116 663.-
361.428.-
798.309.-
13.314.—
73 930 —
10.677.713.—
Ι.ββΓ.'ίδΙ.-
11.554.115.-
87.244.-
12.958.012.-
I.
Κεφάλαια
' ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 19«8)1%ί) Χρήσι; 19Η9)197Ο
8.100.627.— 8.125.627.—
Μετοχ. Κεφάλαιον 7.(.0)000.- 7,000(0).-
(70.000 Μετοχαί έκ<ίστΐ| δρχ. 100) Τακτ. Άποθρμ. Κεφάλαιον ; 343.435.— :!68.4ί'3.— "Κκτ. » » 659,192.- 659 192 - Ειδικόν » » (Ν. 2901) 98 000 — 98 1,00 — II. Ύποχρεώσεις 2.594 537.— Γραμμάτια πληρωτεα 461.1^0.— 48^.432.- Πιστωταί 1.936 585.- 2.Η7ΙΙ25.— 'Εκχρεμεΐς Αογαριασμοί 196.760.— 320.457.— III Έν Παραχαταθήκη 50.735.- ΕΙς Τρίτους 50 735 - IV· Άποτελέσματα Χρήσριος 808.216.— "Υπόλοιπον προηγ χρήσειυν 350 248 — Καύαρόν Κέρδος Χρήσεως 4Ϊ7.968.— 756 815.- 756.815.- 89Γ>
11.654.115 —
ΟΙ'.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ»
ΔΟΥΝΑΙ
Ι. Άποσβέσεις
"Επιπλα και Σκεΰη
Ί'υκτικάν Μηχάνημα
Άποψιλιοτ. »
Μηχάνημα Καθαρισμοϋ Α'.
» Β'.
Έ Ψ< γείου II. Γε'νικά εΕοδα Μισ'ΐοοοπι'αι Φοροι Προμ ήίΐι ιαι Άαιρηλπαι Ένοίκια Ήργ. 'Κσΐία *Ι8ρ. Κοιν. Άσφαλίσεο)ν Επ. Ταμείον "Εξοδα ΔιοχιιριΊίεως Τόκοι (έκ Δανείον) ΙΙαυοχη Ύπηςιρσιοιν 44 5ΜΟ. - 3.877.— .<·Ο· - :!4Ιί.- 2.1«Ο._ 18.2Ι.- 6) 98^.— 2.8.'!ί< 768 — 17Χ.Ί8Ι — 15.182 — 94.417.- 1.388.Ο9><.- 5.Ο34.-- 456.5(12.— 35.67Λ.- 741.787.— ΰ2.57.·{.- 1ΟΟ.ΟΙΟ.- 5.8 6 477.- 69.988 -- 5 876.477.- 58 804.— 3,067.- 739.- 327.- 2.085.- 18.193.- 83 215,- 2.873 798. - 161 289.- 17.410.— 124.367.- 1.571.991». — 4.811.— 478 899. - 36.035.— 809.236.— 47.414.— 90.800. - 6.216 058 - 83.215.- 6 216.058. - ΛΑΒΕΙΝ Υπόλοιπον προηγ. χρήσεων Τόχοι Μικτόν Κέρδος Χρήσεα,ς Άποζημιωσις 350.248.- 2.558.- 6 401 375.- 48!.2Κ;.— 1.-Ί6.- III. Καθαρά Υπόλοιπον Χρήσροιν Καθιιρον Κέρδος Χρήσεως 457 968.— 5 916 465.— 808.216.— «.754.681.- 483.216.— 412 340.— 895.556.— 6.299.273.— 895.556.— 7.194.829 - ι Διανομή Κερδων Χρήσις 1968)1969 Τακτικόν Άποθβματικόν Κεφάλαιον Διανεμητέιι Μερίσματα Μετόχων Είς Νέον Χρήσεως 1968)69 » » Προηγ. Χρήσεων Ό Ποόεδροι, τοθ ιοικ Συμβουιου ΑΘΑΝλΣΙΟΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ. 25. ΟΟΟ.— ί 3Ο0.ΟΟΟ.— | 13-2.968.— Ν 350.248.- 483 216.— 808.216.— Χρήσις 1969)1970 Τακ. Άποβεμ. Κεφάλαιον Διανεμητέα Μερίσματα Μι^τόχιον Είς Νέον Χρήσεως 1969)70 γ.κ προηγουμένθίν χρήσεων 6.754.681.- 7.194.829.— 21.Ο0Ο.— 360.000. - 31.340.— 483.216 — 895,556.- Άθηνσι τη 24 Αύγοιόστου 1970 Ό Γενικός Διευθυντής ΗΛΙΑΣ Ι. 2ΙΣΤΟΒΑΡΗΣ Ό Προϊοτάμενος Λογιοτηοίου Γ. Δ. 11ΑΠΑΝΓΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ιΐποδυίΐή είς την εΐυην· κήν μάχην ττΐς οίκονομικής κο κοΐνίονικής μας ρν γένει άνοωττ" ξε<ος μέ ά£ιοζήλετ>τον π<ιν κασιμίω;. *Ήοη, Ιγκυρα ορν«ν τής διεϊ)νοΰς μοςι<ί>τίς καί αναμφι¬
σβήτητον κι'«>ΐΗΜς, ώς ό Όργανι-
σμός (ίΙκονοιχΐΛίίίς ΣιΛ'εργασίπϊ
παρεοέχθηισπν ότι δ ρι»θμός τής
άναιπαύξεώς
καταιλαιμβάΛΐ
την δευτέραν σειράν είς δλόκλη
ρον τόν κόσμον.
Αύτό κια «όν όν άποτελρΐ τνι·.
πειστικίοτίραν έπι·6ρά6ει>σιν ττΐς
κι>6«ρνητικί|ς μας δραστηριότητος
καέ την άποατομωτι,κήν άπάνττνι
πρός τούς πάσης τυΰσεως κακο.ιί
σ-τοτ-ς επικρηάς ιιικ.
Καν^ φρονώ πεποιιθότωε ότι Α
το ήδη καιρός, αί θυσίαι ι(ί> πο< πατάρο)ν κ&ί άδελφών ιι«ς. οΐτι¬ νες Επεχκχν μιιχόμενοι μέ την πο« σδοκίαν ότι ·> θάνατός χντν άπο
τέλει την Αιταρχήν ενός καλι>τί·
ρου μέλληντος διά τόν τόπον «>*>
τόν, νά ά£ιοποιηθηΰν. Καί ά£ η-
ποιοΰνται νατά την πλέον θαναά
σι*ν τρόπον.
'Επ' εϋκα«οί<χ τής «ΤΡμνής την της τε'λετης, δύναμαι νά σάς δια βεβαιοκΐω ίίτι τα υπουργείον Κοι¬ νωνικήν 'Τπηρεσιων, τοΰ δποίοι την διενθτ'νσιν μοί ένεπι*ττενθη ό άρχν,γ>της τής Έθνΐκής Έατανα-
στάσριος καί προΐθυπονργός
κ. Γεο'κιγιος ΠαπαΛόιπουλος,
χεται ήδη κατά τρόπον ριϊησπστ κόν καΐ καινοτύ'μον είς την επί¬ λυσιν ολοιν των προβλημάτων -ιι όποΐα σΐ'νθέτονν τό ^ολΐ» καί τεράστιον ϊργον τού. Χτόχος μας είναι ή έξυπηοάτη σις τον σΐ'νόλον τοΰ λαόν μας. Άμοτβή μας τ άγάπη τοΰ ίδίοι )αοΰ καΐ ή συμπαράστασις τον «ΐς όλας τάς προσπαθείας. Εύφν- ής καί μεγαλόφρων ό Έ Λαός, βλέπων διά τό*ν Ιδίων τού όφθαλμών τό ί,ργον τής Έπανα- στάσειυς επήλθεν άπό τής πρώ- της στιγμής θερμάς σιιμπαραστΓ της ΐίς την άνακαινιστικήν τω βιοτικών μας πραγμάτων .ιΐροσίΐΓ θείαν μέ πίστιν, μέ αφοσίωσιν, μέ πάθης πρωτοφανές είς δγκον καί ίνθΌυσιασμόν. Θά άπετέλει Ομιος .ιαράλειψιν μόν εάν δέν έδραττόμην τής ί&- κο.ιρίας δι' ολίγων λέξειον νά σάς ένημερώσοί έπ^ τοΰ δγκον »οΰ επΐίΤΐλεσ'θέΛ'τος ήδη Ιργον, αλλκ καί τοΰ έν έξελίξει εϋοισικομένου τοιούτου καβ' δ μέρος άναφέρι- ται είς τόν τομέα τοΰ ΰπουργειυυ των ΚοΛνωνικών 'Τπηρεσιίδν. Τρείς είναι οί μεγάλοι ιυμετς της δραστηριότητος μας: 'Τγεία ΙΙρόνοια, Κοινωνική Άσφάλΐ'κι. Εις τόν τομέα τής 'Τγείας υ¬ πό τάς δύο μορφάς τον, τής π λήψεως καί τής νοσηλείας, ίλί'- (Ρθησγιν άπαντα τα μέτρα, ώοΐ£ νά προσδοκάται ή κατάκτηο ς Λ νιοτέοου έπυΐε'όον ΰγεΐονομκής έ* γεΗ'ει περιθάλψεως, είς έπίπεδο* συναγονιζόαενον τό εύοοπίάν.όν τοιούτον. Έκτός των άνεγερθέντυιν ν.ιιι λειτουυγούνττον ήδη, ώς καί τω-ι υπό ανέγερσιν τελούντων νοστιχυ ιιείο)ν έπϊ, νομαρχιακόν έπιπίΛοΐι. τοΰ έκσνγχρονισμένου τούτοιν έ- ξοπλισμοΰ β ι* όργανον καί ίμιϋυ- χου δυναμικοΰ, ήρξατο άπό τινοι, χρόνον πραγματοποιουμένη ή « ΐση {«πά τοΰ κ. ΙΙραιθΓ άνΡ7ερσι.ς των όχ.τώ ιιε- γάλοιν νοσηλευτικων μονάδιον. διά τής έξαγοοάς των γηπέδον ίπΐ τ Λ ν Λποί(ον πηοβλέπίται η ύ το>ν, ποοκειμένου νά ·-
πλήρως ή ΰγεΐονομι
κί| περ(Λαλ.ν>ις των πανϊλλήνιην
είς έπί-τρδον άνώτεοον. πανβπιστ.
μιακοΰ χαρακττιρος. Οΰτο), δ κά
θε "ΕλΛην, ό Εχων ανάγκην 'νυοτι
λϊίας «έν άπομακρύνεται ττΐς οί.
κογενειακής τού έστι'ας. άλλά α
ποσι·μ<Γορεϊται καί ή άσφυκπκή κατάστασις ή διέντουσα σήμερον τα νοσοκομεία τήε πριοτευουοη;. καί τής σνμπρωτενούσης. Εκαλύφθη τό σύνολον τ% %(ο ρας διά τίδν άγροτικων ίατο«ίω Τό σπουδαιότερον όμως δλων εί ναι ότι διά πρώτην φοράν έμελι τήιθη κατά τρόντον έπι.οπημονι«όν κα'; μετ)οδολογυκόν τό πρόβλημτι τής ΰγρίας επί έθνχκής κλίιμακοι. διά τού καταρττσβέ'ντος σχεβΧου, επί τής ίβνΐκής π-ολιτικής ύγεία£,' όστις συντόμως θά τεθή είς γνώ¬ σιν τού έλληνακοΰ λαοΰ. | ΕΙ; τόν τομέα τάς Προνοίας, {κΛήλωοτν τοΰ όποίου αποτελεί καί σήμερον τα θειμελιούμενον 8Ο γον, εγένοντο τόσο, οαα δέν ε¬ γένοντο άπό τής συστάσεως το» ΐλενθέρου κράτους μας. Πρό τι¬ νος χρόνον παρεδόθησαν 100 κα- τοικίαι πρός στέγα,σιν θεομη,νη,- πλή%τΐρ)ν εις Καρδίτσαν, μετά τ* να χρόνον, παραδίοονταΑ υπέρ τάΛ. 120 κατοικΐαι είς Πύλην Τρι,κά λων, έντός τοΰ ερχόμενον μηνός θεμελιοΰνται 100 παρόιμοιαι είς Λάρισαν, καί λίαν προσεχώς, *>
σννεργασία μετά τής Έργατικής
Έστίας, υπέρ τάς 200 είς Βό¬
λον κα! πάλιν. Ό ίδιος ρνθμός Λ
κολουθειται είς άπαντα σχεδον τα
δκΐιμτρτ'σιαατα τής χώρας. Τό
σπονδαιότερον δμως ό'λιον είναι ίί
τι ιμι'χςη τέλους τοΰ Ι τονς 11*71 Θγ.
έχωιμεν προωθήισει πρός την όρι-
(Ττιικήν τού λύσ»ν τό άπό πεντην.ον
ταΓτίας καΐ πλέον χρονίζον ξήτη
μα τής άποκαταστάσεως των ά-
δελφων μας Έλλην ών
γων καί τής εκιδΟΛευις των άπαοα
ς λιμναϊόντων είς τα χρο
νοντού'.απα παοαχωρητηρίοΛ'.
Εΐςτόν τομέα τής Κοινοην/ής
Άσφαλρίας, ό Αποϊος
τα μεγιστα τοΰς άνθριόαους τοϋ
τίμιον μόχθον «αί τοΰς άπί,μΊ-
χους τής ζο)ής, διά πρώτην ε'πί
στς φοράν ελήφθησαν μέτρα οί
, άντιμρτιοπίϊοντα ι ό
όλον θεμα μ«κροχρονίως, έν πει''
ιιατι Ίσον{ΐμί<ις καί κοινωνικης δ. καιοσύνης. 'ίϊιπίιιοχθος προστά- θεαα, 6πθεΐα μελέτη χοΐ< θέματη:, κα', επι—τμιονική κπθαρώς άντιμε· τιόττπς τού προ^λήματος, προιω- νίξρι Εν λαιιπρόιτερον διά τόν έμ γαζάμρνον έν γένει κόσμον μέλ- λοΛ'. ΣνΛΐτόμΐος εν νέον σι<ΓΤτημα κοινοχνικής ασφαλείας, ρΐζοσιπαστι κόν »γΛ χαινοτόμον θά Αποτελέση ν.ατάκτηστν τοΰ στινόλον τοϋ έλλη Πέηαν, δμιος, των επιτελεσθέν το>ν καΐ έκτελΛνμένίον Τ^δη, το
σπουδαιότερον δλων είναι ότι έπα
γρινηΌΰΐΑΡν πάνιτοτε ετοι.μοι νά ί,
πέλθομεν των παντοειβών
μάτοιν τα όποϊα κοθηιμερινώς δή-
μιουργεϊ τό διαρκώς εξελισσόμϊ-
νον δυναιιικόν φαινόμενον τοΰ αν
θιχιιπίνου 6ίον.
Πίστιν μας, αποτελ^εϊ ΰτι οί πά
σηις φΰσρ(ος ηγέται όφείλουν νά
/άοιν τοΰ
ν.η
τηΠ ? ηηΰ. Αυτήν την πίστιν μας
παρέχομεν ώς την πλίον θετικτιν
έγγΰτ>σιν επιτυχίας τής προσππθ-ί
άς ολιον ιχας. Κοινάς ό αγών, νοι
ντι κτιΐ ή νίκη, ττΐν οποίαν σιιντό-
μιος θά έοοτάση ό ελληνικάς
ός, διασπΛν δοιστικΰκ τό φςά·'μα
τοΰ οΐ.κονημ·ικ<7)ς έν ύπαναπτΰ£εΐ κατατασσόμρνος μεταξύ των πλέ¬ ον άνεπτυγμένίον χωοΛν τηΰ κύ- σμου Μί τάς σικε·ψει; αιΥτά; προ6(ΐί- νι>) είς την θεμελίοχην τοΰ ϊρνον
τούτου, μέ ακράδαντον πίστιν <" τι τουτο, δπιος κα', τα σύνολον τοΰ >:υ6εργητ<ικοΰ μας Ιςγου, οΰται επί την πέτραν καί Ηίλο παραμείνη έσ>αεί, Ιστιο καιί αν κ(/
τέ6η ή δροχή καί αν ίλθονν οί πό
ταμο καί αν πνεΰσουν οί δνεμο
καί προσπέσ·ουν έπ' «ύτον, μνη
μρΐον τής πίστειος των πανελλτι
ν·(ον είς τάς παραοόσεις τίον ηη
τέριον τ(ον και τό άπαρασαλευτο
θειιελιον τοΰ Έλλ.ηνοχρκττΐανικοΓ
μας πολιτισμόν, δ άποίος άποτι;-
λεϊ την σταθεράν πηγήν ρ
σεο>ς καί ?>ξ
λους μας?>.
Μρτά τάν λόγον τού ό κ. Λην
βαλόπουλος £θεσε τάν θειιρλιον ί.ι
θον, ακολούθως δέ εδόθη είς το
κέντρον «Πόλ.η» (έναντι τοΰ νη
πέδον «Νίκης»), δ·ίξίίοσις ι'νπ'ι
τοθ δηιιάρχου Νρ«ς Ίίονίας.
ΙΙΡΟΗΛΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΝΗΧΩΝ
ΣΑΜΟΤ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουρ¬
γείον Σνντονισμοΰ, κλΐμάκΐον
τής 'ΤπηρΓσίαίς ΙΤερ,ιιφερβιακίίς
Άναπτΰξεοις Άττικής καί Νή-
σιον Αϊγαίον (ΤΠΑΑΝΑ), μετέ
Ρ>η ρΐς τάς νήσους Σάμον καί Ί
ί ό
δυνάμρτος δι' ο
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
(Συνέχπ έκ τής 1ης σ
των γίνετια ζι»ής κα;, δόξης
θέσις καί θεμέλιον άνιοτέρον 6ί
όν, τύ μνημόσΐ'νόν τιυν δέν έναρ-
μονίΪΓται μέ δάκρυα καί θλ.ίψιν,
άλλά μέ ίνιερηφάν«αν καί άγαλ-
Τα 6τη κυλοΰν έν μέσφ 4γώ-
νυ>ν καί δον,ιμασιών. Ό Χρνσό-
στομος ήςιο'ιθη νά ίδη την μεγά¬
λην ημέραν τοΰ Έλληνυσμοΰ τής
Μικράς Άσίας. Ή ιμεγάλη στι-
γμή έ'φ-θασε τό «Χρ<στός Άνέ- οτη» τοϋ Χρυσοστόμου. Τό προιί τής 1ης Μάϊον 1919 δ κυβερνήτη; τοι· «Ά6έρίΐ>φ» λι/μ6άνει πρωτος
ιο τηλεγράφημα τοΰ Βενιζέλου,
διά τοΰ οποίον ό πρωθι.ΐουργύς
ι ής Ελλάδος άναγγέλλει την ά-
ηόχραονν των Δννάμειον νά κατα¬
ληφθή ή Σμύρνη άπό τόν έλλ.ηνι
κάν στρατόν. Άσυγκράτητος ά.το
ενθουσιασμόν ό Μαυρουδής, ό χ«
οερνητης ΤΓ|ς, σπεύδιει είς την Μη
τροπο/.ΐν καί άνακοινώνει είς τόν
Δκσπύτην τό τηιλυεγράφηιμα. Ό
Χρυσοστομος είς την αρχήν δέν
ήμπόρεσι νά άρθρο'κΐη λ.έξιν. Κ«
τύπιν γονάτκτε, πήρε τό τηλεγρά
φημα, τό εφερ« είς τα χείλη τού
υψΐ'Η7ε τά χέ(?ι«· είς τον
κιιί ψιθύρισε: Νυν άπολύοΐς...
Είς τάς 4 τό άπόγευμι», κατό¬
πιν προσκ.λήσειος τού Χρυ;τοσ,τό-
μου, σννεκεντρώθηισαν είς την
Μητρόίτολΐν οί πρ«κρ«οι καί οί
δημογέροντες, πρός τούς όποίονς
ανεκοινώθη τό κείμενον τυϋ τη-
λεγραφήματος. Ό Μητροηολίτη;
έ'δωσε τύν χαραικιτηρισμόν καί την
σημασίαν τοΰ γεγονόίτος. Ε1π«·
«Ά'δελφοί, τό πλήροιμα τού χςό
νού ή/Λε. ΟΙ πόθοι των αίώνο,ν
έκπληροΰνται. Οί εκταοοτοι χς)ό-
νοι ήγγισαν. Αί μεγάλαι έλπίδες
τού Γένους μας, ό άνύσιτακ.τος, ό
«Γοδρός, ό μύχιος, ό θερμός, δ
καίων καΐ φλογίζων ώς πυρακτο)
μένος σίΛηρος τα σιπλάχνα μα;
πόθος πρός ενιοοιν μετά τής μη
τρύς μας Έλ.λάδος, ιδού κατα
την σήμερον ιστορικήν καί άξιο-
μντ,μόνεντον ημέραν τής 1ης Μοί
ου, γίνεται πραγμα καί γεγονός
τετι/.εσμίνον... Ή άποδίβασις
τίδν έλλητνικών μεραρχιώνεΐ ς τ(ΐ
Μικρασιοντικά παράλϊα ήρξατο,
τό εξωτερικόν φρούριον τής
Σμύρνης κατελήφθη υπό των έλ
ληνικών στρατεΐ'μάτιον, αυριον οί
έλευθερ(οτ«Α μας «σέρχονται είς
την κατοχήν τής πόλεοις>.
Ή είδησις εΐχε κάμει τόν γϋ-
ρον τής Σμύρνης καί κύματα άν
θρο'χπων κατήρχοντο άπύ τάς συν
νοικίας πρός την Μητρόπολιν. Ή
πόλις κολυμδοϋσε σέ έλΛηνικές ση
μαΐες, ήρωικά θούρια άντηχοΐ-
υ«ν πόντον, ή άτμόσφαιρα πλημ
μρρισε άπό άλλαλαγμοΰς χαράς
τό
Άνέκττη>
κυριαρχοΰσε σέ δλη την Σμύρ-
νΐ|Λ·. 'Γά π ληθή αύτά Κμηνον κ ι-
τα μηκος της προκυμαίας όλην
την νύκτα, διά νά εΰτυχήσουν να
παρακολουθήσουν την θρκιμβευτι
κήν είσοδον των έλληντκοη' καρά
6ιών καί την άποβίβασιν τοϋ στρα
τοΰ. Είς τάς 7 τό .τροϊ ί
σηί«αιβστόι?.ιστο τό «Πατρίς»
επ· κεφαλής Εξ &λλυη· έπιβατικών
πλοίίον. * Οενθουσιασμύς φθάνι-ι
είς τα ορια τής παραφοοοννης.
Άτχϋει ή ά.τοβίβασνς των ευζώ-
νων μας, κατόπιν τοΰ πεζικοΰ, γί
νρτΓ-ι ή άνασύστασις καί οί άΕιιο
ματικοΐ των σνντ(«.γμάττων ^ατευ
0ν»·ονται πρός την έξεοραν, δπου
ό Μητροπολίτης μΡ τ}|ν
στολ.ή τού κ«ί τόν
πρός επι τολ1 όν
διαφάρίηίν Λοοβληαάτριν,
λοΰθησιν τής πορείας των έκτρ-
εργοχν, ώς καί σιητο
κλήρο τής Σμύρνης,
Άλλά δέν ζοϋσε την ίπίντια
£('ΐή εκείνην την στιγμήν ό Χον-
ιτόσιοιμος. —υνε—αρμένος άπύ το
άπίσαευτο δρα).ια, άπήγγειλί ποι»
σ.ενχάς( εύχαρίστονσε τόν θεόν
καί τα λάγια τον έπνι'γοντο μέσα
είς τονς λυγμονς τού πλήιθονε.
"Τστερα, άφοΰ Λρχισε ή πορβία
τοΰ στρατόν πρός τό έσωτερινό
τής Σμύρνης, 6 Χρυσόστομος ι«γ
τεφέρθη είς τα χέοια τοΰ πλή-
θονς έν θριάμβφ είς την ΜηΤτ)ό-
πολιν.
(Σννεχίξεται)
ΣΤ ΣΚΕΨΙΣ ΕΞΑΓΩΓΈΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΛΝΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΑ Ε,ΠΙΤΟΚΙΑ
Σΰσ-'.Ρψις μέ θίιμα τό άνακοι
νωθεν νέον σνστηαα έξαγΐιιγικυΑ
ίπιτοκίιον θά πραγματοποιηθή είς
την "Ενιυσιν 'Εξαγογέιον Βιο
μηχανικόν Προίόντιον, την πςο
σΐ-χή Τρίτην, 2?αν τρέχοντος
Κατ' αυτήν ό Λρόεδρος τής 'Κ
νώοετυς κ. Χριστόφορος Κατσάι
πας, θά προβή είς έκτεταμένην
νισμόν των ένεργειίδν διά ττ|ν χά | άνάλ.νβιν των διατάξειον τού
τάο·τ σιν τοΰ Πιριφεοεισν.ηΡ Ππο στήματος, θά επακολουθήση 6<. γράμματος Δημοσίοη- 'Επρνούσ:· συζτντησις ναί άνταλλαγή άπόψ·· ο>ν τού έ'τους 1971.
ών.
7°" ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΘΕΜ. Κ. ΠβΠΑΪΩοΊΙΝΟΥ
_'ατακονζηνοθ 2 καί Θεμιστοκλέους 17
(Οίκημα Σχολών Παβναααοϋ), τηλ. 621-502
ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν
Συστηματική ΔιδασκαλΙα Αγγλικών
έντός τοΰ ΙΓρονοάμμαΐος
Διά τάς εΐσαγωγιχάς έξετάσεις είς την Ιην Γυ-
μνασίον γίνονται καθ* εκάστην δωρεάν φροντι·
θτηφΐακά ιια&ήματα,
Πληςοφ. καΐ εγγραφαί: 9-2 μ.μ. καΐ β —10 μ μ·
ΤΗΣ ΛΗηΤΟΑΙΚΗ_ ΘΡΒΚΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, 1ΣΤ0ΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Τποστρατήγου έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
(Συνέχεια έκ προηγουυ-ένιν)
ΣΧΟΛΕΙΑ:
Άλλά κ«ί στήτ παιδΐία
δα-
κρινόταν ή Στέρνα. Τό Δημοτι-
κό Σχολειό ποΰ κτίσθηκε τό
πόλεως, δηλαιδή γύρω στά 15()0
μ.Χ. κτίσθηκε 5να χωςπό, ό "Α-
γιας Βασίλειος, σέ ιάπόστασι 2
ηερΐπου χλομ. άπύ τό Μο"ν«στήοι
τον Άγίου Γεώργιον, που τ,τατ
στί; πλαγιές τοΰ Ίεροΰ "Ορους,
-Ελλφ.ες ^οίκους, πυοεοχο
1870 άπρναντι άπό την ίκκλη-σία
των Ταξιαρχίόν, ήταν τό καλν-
τερο σχολεϊο άπό έκείνα των γν
ρο) χωρίων κα|, κωμοιπόλείον. Το
Σχολείο στήν άρχή ήταν έξατά
ξιο μικτό καί οί τεσσαρες πρά¬
ξει ς τής άρκθαητί'κής καί ή άνά-
γν(ι>σις, άποτελοΰσαν τα κύρια μα
θήματά τού. Άργότερα, οταν ε¬
πετράπη <ττούς "Ελληνες νά χρη «τιμσποιοϋν δάσκαλον; άπό την «λενθερη 'Ελλάδα, τό Σχολειό ϋγινε μόνο Άρρεναγίογεΐο, γιά δέ τα κορίτσια ίδρΰθηκε Δημ ότι ' < ι , „ . . .-. . , , «, , με<σα σε ,—„ — ------ κο Σχολειό Θηλ_εωνστο Μετό- πε(&ατ-_ ^ ^ νΐη τπγ ΜηνπΓ τ<ον Ιηηοων. που ,*_,._ ___,__.....,__± ^ :ς Λα)ζο1 χ1 ^ θαλα<ΛΚ)1ι τό κατοίκονς γλΐ·το>σαν, άναγκά
τό έγκαταλείψουνα καί
σέ άσφαιλέιστερο
μέρας. Κα(, οί μέν έμπορευόμενοι
ίδρυσαν
ιπύ τούς
Ή Αποκατάστασις Προσφύγων
μή ύποβαλόντων έμπροσθέμως
αίτήσεια των
ΡνθμιΊΐρται νοιιοβετΐικ.ώς τό θε
μα τή|ς άιστκκιήίς ά^ΐοίΛαταισιτάκΐετ
υ>; των προσφύγων, οί όποΐοι δέν
υπέβαλον εμπροθί<ΐμως τάς αίτή σε-ις τον διά την αποκατάστασιν Έν όψει τΡ|ε νομοθετικής ταυ της ρυ&μίσειυς τό 'Τπουργειον Κοινωνικήν 'Τπηρεοιιων δι" έγ- κυλίου τού 6δο>σεν εντολήν είς
ιοβολήν αίτήσεων άστικής αποκα
ταστΛσεοις, ιμετά των λουπίδν δι
καΐιθλιογηττυκωΎ, παρά τάν' αη
ί'μπροβέσμως αο&ησάντων τ6 δι
καίΐι>μα ιιροσφύγων. Αί αίτήθΐΐς
«ΰται θά είσ«γω·ν·τ«ι είς τα Νο
μαρχιακά Συμιβούλια Στεγάσεω;
πρός κρίισι·ν τοΰ 8ιικαιο')ματος.
πλήν αμως αί ληφθησόμενοι
γνωμοδοτήσεις θά άνουκοινωΐου'ν
ε)ίς τοΰς ένβιαφεροιμίνους
('ίπαντα τα κέντοα Κοιντονικτΐς θύς ώς οηιιοσΐΓυβη ό σχετικός
Πολιτικής δπιος &έ-χονται την {ν- Νάμος.
Άπό τό Φεστιβάλ Τραγουδιοΰ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
"Αν καί. δέν εΐμαι έντριβής
είς τα τοΰ πενταγράμμου, δμως
έκεϊνο ποΰ μάς δίδει.
της Μονής των Ίβηρων, που
ν κλειστο. Στο πρωτο διδ«|ε Μ<Α<ί(η^ τοΰ Αν[ου Γεωργίον επι 25 περιπον χραν,α ο διπλο,μα χ. χ(ι)(ΜΟ Αύδή|μιΟ| ο{ βέ άσχολο{, τουχος Δασχαλος Μ Δημητο,α- ^ ^ ό χιλιαμέτρων άπ0 τό τοΰχος Δάσκαλος Μ. Δημητριά- δης, είς δέ τό δεύτερο, ή έπί- σης διπλοματοΰχος Άθηναία Διδασκάλισσα Βασιλική, πολλό χρόνια κι' αύιτή. Κατά τό 188Γ>,
οί κάτοικοι τής Ν.Δ. συνοικίας
ττού λεγόταν πέρα μαχαλάς, θε<» ροϋντες μειοηική την άννπαρξία σχολείον στή συνοινία τονς, ίδρν σαν σ* ενα Κοΐνοτικό οίκημα I- ία Νεοχώριο, περί τα 4-5 χ Τά Αΰδήαι τα 400 λόγω έ λ γειοργικοΰ κλή οου σΐην την πύρ(0 ' ΟΙ πρώτοι Στερνιωτες, οί 6- «οΤ,οι μετά τό σχολειό τοΰ χωρί¬ ου τους ακολουθήσαν σπουβές στην Κων)πολι να άκάμη Δτροτνκό σχολείο, στό νΜται^τ^αΎα σ| .ν-τοϊο έοίδαξε ώς νηπι«γιογός έ- ^, »Ανατολι«ή; Θοάκης, δποις πΐ πολλά χρόνια ό Φιοτακης Τσο ^ στην 'Αδριανούπολί, Σαράντο ΈχΛΐλΓ,σιές, Ραίδεστό, Βιζύη, Σκοπό καϊ αυτή ΐτήν Κωνσταντι- νοΰπολι. ΤΗταν τόσο ϋξυατνοι οί ΑΰδτιμιΛτες, ώστε ο! Τοΰρικοι, ποίι Ούτ¬ ά- πεφοίτησαν άπό την Μεγάλη τού Γένους Σχολή, ήταν ό Νικολή- ος, ποΰ εγινε άργύ- τερα Μητροπολίτης ΜετρόΊν καΐ Άθνριον μί τό όνομα Δοσίβεος ό «Λ τό 187". ?οις τα 1920 καΐ 0 Χτνλια'νός Νεράντζης, ποΰ ϊγινν Δάσκαλος στά Δαρδανέλλια, ο- που ίίησε ναί πέθανΐ, χιοςιίς πο- τί: νά ξαναγυρίση στήν γενέτειρά τον. ΑΤΛΗΜΙΟΝ: Τό Αύδημιο η ΕΜήμιο, πι6<·» νόν τό Εύδημοπλάιτανο των Βν- ζαντινων, ήταν ένα άπό χά ώ^α έτερα χιοοιά των ΓΛχνοχώυιον· Βρυσκόταν σέ άπόστασι 2 — 3 χΧμ. Β. Α. τοΰ Γάνου καΐ, για την ϊδρν«σί τού υπήρξε ή εξής Λαράβοοις. Πενηντα περίπου χί?ο ντα μετά την άλωσι τής Κων) είς Ινα, άλλά είς πολλούς καΐ γι' αύτοΰς τοΰς πολλοΰς οί συν 6έται μας ίργάζονται. Ή αμΐ-λλά τους είναι εύγενι,κή καΐ προϋπο θέτει, τό ϊργο νά φανή άρ«πό είς τάς μάζας, νά γίνη κτήμα τονς, έφ' ΰσον τό ένστερνισυοΰν. Κάτι δμιος τέτοιο, δέν παρουσι- άσθηκε κΐς τό Φεστιβάλ τραγου διον ιττήν Θεσσοιλονίκη. ΟΙ πε- ρισσόηεροι συνθέται. αν δχι ολοι εγραψπν κατ' έπιταγήν. Διακε- κριμενοι οιννθέταΐ, δοσιάιδτις, ό Ίσ.·κωβ6δης, οίκουσαν. Μερικοϊ σέ τέτοια έλα φρά τραγονθία έκαμαν καί επί δειξι «κολορατούρας»!... Δηλ-αδή σέ ενα άπό αΰτά τα τραγονδια, ποΰ θά μάς προκαλοΰσαν κάποιο συμιπόσιον, θό. έκ- διά φοινών τόν «κολορα- τούραν»! Π<ός 5λα αύτά τα τρα γο·6δι« έν είδει «μελοντη,κλαμά δ»|λαδή δικηγόρους. Ι τσιας», είναι δυνατόν νά τα Τό Αΰδήιμι είχε δύο έκκλ.Γ,σίες,' γουδήσει ό λαός; Κάτι πού κτίσθηκαν μετά τόν ρωσο- τουρκΐ'χό πόλεμα τοΰ 1877—1878 Τού Άγίου Ίιοάννον ή μιά καΐ λος ό σννθέτης την άνάγικασί καΐ Βαγκνερικές, στά λαϊκά τρο γούδια, δμος έκείνο, πού περίμε να άπό τοΰς συνθέτας μας, δέν κριιτικής είναι τό άφτί, ποΰ καί τύ 6ρ·η>«ι. ΔηλαΛή μιά αύΒόοιιη
γι' αύτό οί ηχοι τό προσκυνοΰν τη έκΰήλωσι.. Ποΰ καΐ ποτ>, «α
ή καί τό τιθασσεύονν. | νενα «τ«ττόνο δκαμνε την έμφά
Τό άφτί, λουτόν δέν άνήκει | ν<σίν τού, γιά νά μας άπαλλά- τ0 ίμ ς έμποςικό πόλεις σιν Τθ{,ς |λεγαΛ, ικάοιδιος φ«νές, πού κι' αύΊτήν την μας Δενάοοου, στό τέ- τής Μεταιμορ<ΓϋΚΤεως τοΰ Σωτή ! μιά σ»τοιγγλιά(, ς ή ρος ή άλλη. Παλααότερα ύπήρχε σον ('ιποκ.ρουστωίήν, ό>στε νά χαν
κ«ί τρίτη, ιπαληά άπό τούς 6ι«ζαν "τακωθτ, ολο τό τοαγούδι! Πό-
τινοΰς χρΟΛΌνς, άλλά κάηκαν δ- σ°ν προτιμότεροι ήσαν οί παληιιΊ
γν·(ο<ττο πότε καί, στή 6έσι της κτί τεροι ιτυνθέται, δπίος ό Σακελκ σθηκ·Γ τό δημοτιικό Σχολειό θηλέ¬ ων. (Συνεχίζεται) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλχρδ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 (.ίδης, ο Λάμπελετ, ό Στρομπού λης κα5| δ Λαυράγκας κσί τόκτοι αλλοι! θά μοΰ ποΰν, ότι οττήν σηιμ1 ς>ιντ| ίποχή ή παραδοσιαική μουβι
| κή είναι κάτι τό πεπερα<τμένον. Λάιθος. Ποτέ δ Βέρντι, η ό Μο τοαρ,τ, Οέν θά Αντιικατασταβοΰν. Πολλές μπατοΰτες θανμΛσιες, δι ΛκΛμα μιπορί) νά πή ξη άπό τόν έκνευιριισιιον. Ή πιτροπή έθεώρησε καλό, νά επι- λέξουν τρια άπό τό. καλυτέρα, ί νώ κανένα δέν Λξιζε. Τό εΰχάοι στΌ είναι ότι ή έπιτροίτ,ή συνετρα» νΐ|β·ε, είς τα προσεχές Φε<ττι6άλ. ■να λάΰουν καί ξένοι μέοος, γιά νά παρουσιάσου'με ενα τουλάχι¬ στον αύβόριμητον καΐ δχι κατ' ί χπαγήν. Άλλά καί μ·ιά συνβ». στ.!,, πού δέν εχει τό «ϋοτοιιο την γενειτιουργόν κίνησιν, τ«ν |-νθου<ΐι«ίΡμόν, τόν τρόπον, λροζ ■πγ>· Λδήν τό «κάντο» καί Είσεο
χεται είς παράοους ίμφανίζίΐ 6ι·
σ-ιυχως μοικτικήν άνεπάρκ«!«ν.
έλλειψιν κάλ?.ους καΐ τοτε δ κα
λτ'ηι-ρος τοαγουβκττής τ<ταλακιον» ται. Χ. ΜΙΣΑΗΛ1ΛΗΣ ''πό τοΰ ύπουργοθ "/.. Αουβαλοπούλου ΕΘΕΜ£ΛΙΩΘΗ Ο ΝΕΟΣ 01ΚΙΣΗ0ΣΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΣΤΑΔΙΑΚΩΣ ΘΑ ΔΗΜΙΟΓΡΓΗΘΗ ΠΛΗΡΡ]Σ ΟΙΚΙΣΤΙΚΟΝΣΓΓΚΡΟΤΗΜΛ ΜΕ ΑΓΟΡΑΝ. ΠΑΙΔΙΚΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ, ΝΑΟΝ Τα πρώτα 288 δ:αμερίσματα θ' άνεγερθοθν έντός Έθειμελιώβη χήιν προπαρειλιθαΰσαν θμησις τούτο)ν. Πι~εΰω, ϋ-μιυς. (ΗΕίίΑΧ) Ε. Ρ, Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 3τ»ς ΙΟΤΛΙΟΤ 1970 (ΕΤΟΣ 5ον) ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ ΗΜΑΡΤΗΜΕΝΩΝ Κίς την Ικιδοσίν ικις τής προ ηγουμιίνης έβδομάΛος 13.9.70 ε¬ δημοσιεύθη ό ίβηλογισηχός τής ώς &νω έταιοίας. Είς την δημο¬ σίευσιν αυτήν είς τό ενεργητι¬ κόν, καί είς τό κονδύλ-ΐον μειον 4ποσ"6έισΓεις ανεγράφη έκ παρα- δοοιμ/ης τα ποοόν των δρχ. 236. Π49 άντί τού όοθοΰ 236.629. Έ πκίηζ είς τό διαθέσιαον καί είς τό αιθροισμα των κοΛ'δνλίίον έκ-' παραδρομης καΐ πάλιν Ανεγράφη το ποσόν των δοχ. 547.843.40 άντί τού δρθοΰ 552.843,40. Κυριακήν υπό τοΰ ΰπουριγοΰ Κοι νΐι>νικών 'Τπηρεσιων κ. Δουβαλο-
πούλου ενας σύγχρονος οίκκτμός
είς Νέαν Ίωνίαν, 1.000 περίπου
μέτρα δυτικώς τής συνοικίας Άμ
πελοκήπων καί ίίς μικράν άπόστα
σιν άπό τοΰ άνεγεΊρομέΛΌυ δικα-
σαηρίου Νέας Ίωνίας.
Ό κ. ύπουργός δθεσε τόν θε·-
μέλιον λίβον παρουσί<ϊ. των τοπι- κών άρχων, ενός συγχρόνου οίκι σμοΰ, είς τόν οποίον 6ά στεγα- σβοΰν όλαι αί .-ΐαραπηγματοΰχοι καΐ ποοοφυγικαί οίκογένε(.αι τοΰ Βόλου καΐ Ν. Ίωνίας. Κατά τό πρώτον στάδιον επί παραχτορηιθει σης υπό τοΰ δημοσίου εκτάσεως 100 στοε<μματο>ν θά
σθοΰν 16 τετραώοοψοι πολυνατιιι-
κιαι μέ 288 διαιμερίσματα. 'Τπάρ
χει 8μ(ος τό .τρόγραιμμα τοΰ
γειίου Κοινωνυκων 'Τπηρεκτιων, τ6
οποίον προ&λέπει την παραχώρη¬
σιν καί 'μιας παρακειμένης ?κτ«
σεως 40 στρεμιμά,των καί, την δη¬
μιουργίαν σταοιακώς ενός π'λή
ρους οίκιχττικβΰ σι»γκ.ροττι·μ<χτος μί ι. 0ΟΟ δκΐιμερί<ταατα πρός άποκα τα/ττασιν δλων των ραπηγματούχων καί προσφύγων, ιμδ αγοράν, καταβτήιμα.·τα πρός ε ^ι«πηοΐττνοχν των διαμενόντων εί; τόν οίκισαόν μέ παιδιικόν στιι- θιμόν, μέ σχολείον καί αέ όίλλονς χώρους. Πέραν δλ.ον αυτών ό οίκισμός θά έχη κ«1 τόν ναόν τού. Πράκει ται συγχεκρψένοις να ό ίερχις ναός τοΰ άμοινΰμην Οοη <τχιει»τικ.ΐ)Ο συλλόνου <ττήν Νέαν Ίιονίσν Ο ΛΟΓΟΤ ΤΟΤ κ. ΛΟΤΒΑΛΟΠΟΤΛΟ'·- 'Ο ίνπουργός κ. Δονδαλόπονλος όμιλόίν εΓπε τα εξής: '<Άγα':<·ητοί μοιι κάτΐκκ.ο1 Νέας Ίωνίος, ΒΕναι το<τοΰτον εθρύ καΐ μενον τό Ιργον τής κ0οτι.κής βριι στηρ<ότητυς είς όλους τούς τα»- μεϊς, άφ" ής τα ήνία σεοις τής χώρας ανέλαβον αί δ- νοπλοι δυνάμεις τοΰ "Ειθνους, τί) προσώπω των άξίοιν έκπροσώ π<,)ν τίον, ίόστε θά απήτει μακρον χρόνον κα} ή άπλή Ιστω ΛίταοΙ- άπολΰτο>ς ότι δέν εχουν θέσιν οί
λάγοι έκεί δπου ύπάρχουν 6ργ«,
σιιυπηλοί μέν, πλήν έπΐδλητικοι
μάρτυρίς, καιταιμαρτυρο Β ν τ ε ν,
πρός πασάν κατεύθυνσιν ότι επι
τέλους παρήλθεν ή έποχή των πό;,
ληιτλων ύπυσχέσεων, των άνεξαν
τλήτιον «θά> καί των άπατηλων ?
ξαγγελιών. Ή 'Εθννκή 'Κπαν<«- στα-τική Κυβέρνησις πρώτον χεΐταί. ένεργοΰσα καί κατόπιν είς την ΐξαγγελίαν Δέν αποτελεί τουτο απλώς άλλο- γήν είς την μειθοδολογίαν. Άντι- ϋέτιος είναι ένδειξις τοϋ τής στοργής και τής τος, δι' ής ίπέρχειται πρός αντι¬ μετώπισιν τιΤ)ν προ6λημάτο>ν, τκ
όποΐα καλύπτουν ϊιοτι^άς ανάγκ'ΐ;
τοΰ συνολου τού έλ/ληνακοΰ λαοΐ)
ΌλΛκλη,ροι ι) Ελλάς ά-ΐυ της
μεναλονη<του Κρήιτης καί μίχοι τοΰ "Β6ρου, άπδ της Ηπείρου κ*· αέχρι της ΧαΛκι>δι>κής ίχει μ«τη
6ληθή
απέραντον
Λαός, "Στρατθς καί Κυβίονησκ
όμοΰ μέ μίαν καρ
δίαν
ί.Ε. 1.1. ΣΙΣΤΟΒΚΗΣ ί ΥΙΟΙ
Ίσολογισμός Χρήσεως 1-7—1969 έ'ως 30 — 6-1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι Μ άγιον
"Επιπλα και Σκεΰη
Απόσβεσις
222.94Ρ.-
44.590.—
1!)ί1ί·)1969
280.555.—
178.358.—
'Εγκαταστ. Ψυγείον 36.408.—
Απόσβεσις Ιδ.'ίΐδ.— 18.193__
Ψυκτικόν μηχάνημα Α 48 466.—
Απόσβεσις 3.877.—
Άποψιλωΐ. μηχάνημα 10.039.—
"Απόσβεσις 800.-
Μηχ. Καί)αν)ΐσμοΰ Α 4.435.—
Άπόσβρσις 346.—
Μηχ. Καθαρισμοϋ Β 28.247.—
Απόσβεσις 2.160. -
44 589.-
9 2 9.—
4.089.—
2(5 087 —
291.522.-
58.304.-
18.193.—
18.193.-
44.58';».-
3.567.-
9.239.-
739,—
4.089.—
327.—
2« 087 -
2 085.-
Χρήσις 1969)1970
310.504.—
233.218 -
41.022.—
8.5ΟΟ.-
Ι5.762 —
24 ίθ·2.—
II
Κυκλοφορούν
'Εμπορρυματα
III.
'Απαιτήσβιε
Γραμ. εΐσπρακτέα 483.999.—
Χρεώσται 216.20!).—
Έγγυοδοσίαι 103.66}.—
Πιστωταί έξωτερικοϋ 904.359.—
» έσωτεοικοΓι 150.747 —·
9.250.000 —
1.853 977 —
IV·
Διαβέσιμα
Ταμβϊον
Τράπεζαι
7 858.-
156 725.-
164 58.3.-
535 499.-
70.152 —
116 663.-
361.428.-
798.309.-
13.314.—
73 930 —
10.677.713.—
Ι.ββΓ.'ίδΙ.-
11.554.115.-
87.244.-
12.958.012.-
I.
Κεφάλαια
' ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 19«8)1%ί) Χρήσι; 19Η9)197Ο
8.100.627.— 8.125.627.—
Μετοχ. Κεφάλαιον 7.(.0)000.- 7,000(0).-
(70.000 Μετοχαί έκ<ίστΐ| δρχ. 100) Τακτ. Άποθρμ. Κεφάλαιον ; 343.435.— :!68.4ί'3.— "Κκτ. » » 659,192.- 659 192 - Ειδικόν » » (Ν. 2901) 98 000 — 98 1,00 — II. Ύποχρεώσεις 2.594 537.— Γραμμάτια πληρωτεα 461.1^0.— 48^.432.- Πιστωταί 1.936 585.- 2.Η7ΙΙ25.— 'Εκχρεμεΐς Αογαριασμοί 196.760.— 320.457.— III Έν Παραχαταθήκη 50.735.- ΕΙς Τρίτους 50 735 - IV· Άποτελέσματα Χρήσριος 808.216.— "Υπόλοιπον προηγ χρήσειυν 350 248 — Καύαρόν Κέρδος Χρήσεως 4Ϊ7.968.— 756 815.- 756.815.- 89Γ>
11.654.115 —
ΟΙ'.—
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ»
ΔΟΥΝΑΙ
Ι. Άποσβέσεις
"Επιπλα και Σκεΰη
Ί'υκτικάν Μηχάνημα
Άποψιλιοτ. »
Μηχάνημα Καθαρισμοϋ Α'.
» Β'.
Έ Ψ< γείου II. Γε'νικά εΕοδα Μισ'ΐοοοπι'αι Φοροι Προμ ήίΐι ιαι Άαιρηλπαι Ένοίκια Ήργ. 'Κσΐία *Ι8ρ. Κοιν. Άσφαλίσεο)ν Επ. Ταμείον "Εξοδα ΔιοχιιριΊίεως Τόκοι (έκ Δανείον) ΙΙαυοχη Ύπηςιρσιοιν 44 5ΜΟ. - 3.877.— .<·Ο· - :!4Ιί.- 2.1«Ο._ 18.2Ι.- 6) 98^.— 2.8.'!ί< 768 — 17Χ.Ί8Ι — 15.182 — 94.417.- 1.388.Ο9><.- 5.Ο34.-- 456.5(12.— 35.67Λ.- 741.787.— ΰ2.57.·{.- 1ΟΟ.ΟΙΟ.- 5.8 6 477.- 69.988 -- 5 876.477.- 58 804.— 3,067.- 739.- 327.- 2.085.- 18.193.- 83 215,- 2.873 798. - 161 289.- 17.410.— 124.367.- 1.571.991». — 4.811.— 478 899. - 36.035.— 809.236.— 47.414.— 90.800. - 6.216 058 - 83.215.- 6 216.058. - ΛΑΒΕΙΝ Υπόλοιπον προηγ. χρήσεων Τόχοι Μικτόν Κέρδος Χρήσεα,ς Άποζημιωσις 350.248.- 2.558.- 6 401 375.- 48!.2Κ;.— 1.-Ί6.- III. Καθαρά Υπόλοιπον Χρήσροιν Καθιιρον Κέρδος Χρήσεως 457 968.— 5 916 465.— 808.216.— «.754.681.- 483.216.— 412 340.— 895.556.— 6.299.273.— 895.556.— 7.194.829 - ι Διανομή Κερδων Χρήσις 1968)1969 Τακτικόν Άποθβματικόν Κεφάλαιον Διανεμητέιι Μερίσματα Μετόχων Είς Νέον Χρήσεως 1968)69 » » Προηγ. Χρήσεων Ό Ποόεδροι, τοθ ιοικ Συμβουιου ΑΘΑΝλΣΙΟΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ. 25. ΟΟΟ.— ί 3Ο0.ΟΟΟ.— | 13-2.968.— Ν 350.248.- 483 216.— 808.216.— Χρήσις 1969)1970 Τακ. Άποβεμ. Κεφάλαιον Διανεμητέα Μερίσματα Μι^τόχιον Είς Νέον Χρήσεως 1969)70 γ.κ προηγουμένθίν χρήσεων 6.754.681.- 7.194.829.— 21.Ο0Ο.— 360.000. - 31.340.— 483.216 — 895,556.- Άθηνσι τη 24 Αύγοιόστου 1970 Ό Γενικός Διευθυντής ΗΛΙΑΣ Ι. 2ΙΣΤΟΒΑΡΗΣ Ό Προϊοτάμενος Λογιοτηοίου Γ. Δ. 11ΑΠΑΝΓΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ιΐποδυίΐή είς την εΐυην· κήν μάχην ττΐς οίκονομικής κο κοΐνίονικής μας ρν γένει άνοωττ" ξε<ος μέ ά£ιοζήλετ>τον π<ιν κασιμίω;. *Ήοη, Ιγκυρα ορν«ν τής διεϊ)νοΰς μοςι<ί>τίς καί αναμφι¬
σβήτητον κι'«>ΐΗΜς, ώς ό Όργανι-
σμός (ίΙκονοιχΐΛίίίς ΣιΛ'εργασίπϊ
παρεοέχθηισπν ότι δ ρι»θμός τής
άναιπαύξεώς
καταιλαιμβάΛΐ
την δευτέραν σειράν είς δλόκλη
ρον τόν κόσμον.
Αύτό κια «όν όν άποτελρΐ τνι·.
πειστικίοτίραν έπι·6ρά6ει>σιν ττΐς
κι>6«ρνητικί|ς μας δραστηριότητος
καέ την άποατομωτι,κήν άπάνττνι
πρός τούς πάσης τυΰσεως κακο.ιί
σ-τοτ-ς επικρηάς ιιικ.
Καν^ φρονώ πεποιιθότωε ότι Α
το ήδη καιρός, αί θυσίαι ι(ί> πο< πατάρο)ν κ&ί άδελφών ιι«ς. οΐτι¬ νες Επεχκχν μιιχόμενοι μέ την πο« σδοκίαν ότι ·> θάνατός χντν άπο
τέλει την Αιταρχήν ενός καλι>τί·
ρου μέλληντος διά τόν τόπον «>*>
τόν, νά ά£ιοποιηθηΰν. Καί ά£ η-
ποιοΰνται νατά την πλέον θαναά
σι*ν τρόπον.
'Επ' εϋκα«οί<χ τής «ΤΡμνής την της τε'λετης, δύναμαι νά σάς δια βεβαιοκΐω ίίτι τα υπουργείον Κοι¬ νωνικήν 'Τπηρεσιων, τοΰ δποίοι την διενθτ'νσιν μοί ένεπι*ττενθη ό άρχν,γ>της τής Έθνΐκής Έατανα-
στάσριος καί προΐθυπονργός
κ. Γεο'κιγιος ΠαπαΛόιπουλος,
χεται ήδη κατά τρόπον ριϊησπστ κόν καΐ καινοτύ'μον είς την επί¬ λυσιν ολοιν των προβλημάτων -ιι όποΐα σΐ'νθέτονν τό ^ολΐ» καί τεράστιον ϊργον τού. Χτόχος μας είναι ή έξυπηοάτη σις τον σΐ'νόλον τοΰ λαόν μας. Άμοτβή μας τ άγάπη τοΰ ίδίοι )αοΰ καΐ ή συμπαράστασις τον «ΐς όλας τάς προσπαθείας. Εύφν- ής καί μεγαλόφρων ό Έ Λαός, βλέπων διά τό*ν Ιδίων τού όφθαλμών τό ί,ργον τής Έπανα- στάσειυς επήλθεν άπό τής πρώ- της στιγμής θερμάς σιιμπαραστΓ της ΐίς την άνακαινιστικήν τω βιοτικών μας πραγμάτων .ιΐροσίΐΓ θείαν μέ πίστιν, μέ αφοσίωσιν, μέ πάθης πρωτοφανές είς δγκον καί ίνθΌυσιασμόν. Θά άπετέλει Ομιος .ιαράλειψιν μόν εάν δέν έδραττόμην τής ί&- κο.ιρίας δι' ολίγων λέξειον νά σάς ένημερώσοί έπ^ τοΰ δγκον »οΰ επΐίΤΐλεσ'θέΛ'τος ήδη Ιργον, αλλκ καί τοΰ έν έξελίξει εϋοισικομένου τοιούτου καβ' δ μέρος άναφέρι- ται είς τόν τομέα τοΰ ΰπουργειυυ των ΚοΛνωνικών 'Τπηρεσιίδν. Τρείς είναι οί μεγάλοι ιυμετς της δραστηριότητος μας: 'Τγεία ΙΙρόνοια, Κοινωνική Άσφάλΐ'κι. Εις τόν τομέα τής 'Τγείας υ¬ πό τάς δύο μορφάς τον, τής π λήψεως καί τής νοσηλείας, ίλί'- (Ρθησγιν άπαντα τα μέτρα, ώοΐ£ νά προσδοκάται ή κατάκτηο ς Λ νιοτέοου έπυΐε'όον ΰγεΐονομκής έ* γεΗ'ει περιθάλψεως, είς έπίπεδο* συναγονιζόαενον τό εύοοπίάν.όν τοιούτον. Έκτός των άνεγερθέντυιν ν.ιιι λειτουυγούνττον ήδη, ώς καί τω-ι υπό ανέγερσιν τελούντων νοστιχυ ιιείο)ν έπϊ, νομαρχιακόν έπιπίΛοΐι. τοΰ έκσνγχρονισμένου τούτοιν έ- ξοπλισμοΰ β ι* όργανον καί ίμιϋυ- χου δυναμικοΰ, ήρξατο άπό τινοι, χρόνον πραγματοποιουμένη ή « ΐση {«πά τοΰ κ. ΙΙραιθΓ άνΡ7ερσι.ς των όχ.τώ ιιε- γάλοιν νοσηλευτικων μονάδιον. διά τής έξαγοοάς των γηπέδον ίπΐ τ Λ ν Λποί(ον πηοβλέπίται η ύ το>ν, ποοκειμένου νά ·-
πλήρως ή ΰγεΐονομι
κί| περ(Λαλ.ν>ις των πανϊλλήνιην
είς έπί-τρδον άνώτεοον. πανβπιστ.
μιακοΰ χαρακττιρος. Οΰτο), δ κά
θε "ΕλΛην, ό Εχων ανάγκην 'νυοτι
λϊίας «έν άπομακρύνεται ττΐς οί.
κογενειακής τού έστι'ας. άλλά α
ποσι·μ<Γορεϊται καί ή άσφυκπκή κατάστασις ή διέντουσα σήμερον τα νοσοκομεία τήε πριοτευουοη;. καί τής σνμπρωτενούσης. Εκαλύφθη τό σύνολον τ% %(ο ρας διά τίδν άγροτικων ίατο«ίω Τό σπουδαιότερον όμως δλων εί ναι ότι διά πρώτην φοράν έμελι τήιθη κατά τρόντον έπι.οπημονι«όν κα'; μετ)οδολογυκόν τό πρόβλημτι τής ΰγρίας επί έθνχκής κλίιμακοι. διά τού καταρττσβέ'ντος σχεβΧου, επί τής ίβνΐκής π-ολιτικής ύγεία£,' όστις συντόμως θά τεθή είς γνώ¬ σιν τού έλληνακοΰ λαοΰ. | ΕΙ; τόν τομέα τάς Προνοίας, {κΛήλωοτν τοΰ όποίου αποτελεί καί σήμερον τα θειμελιούμενον 8Ο γον, εγένοντο τόσο, οαα δέν ε¬ γένοντο άπό τής συστάσεως το» ΐλενθέρου κράτους μας. Πρό τι¬ νος χρόνον παρεδόθησαν 100 κα- τοικίαι πρός στέγα,σιν θεομη,νη,- πλή%τΐρ)ν εις Καρδίτσαν, μετά τ* να χρόνον, παραδίοονταΑ υπέρ τάΛ. 120 κατοικΐαι είς Πύλην Τρι,κά λων, έντός τοΰ ερχόμενον μηνός θεμελιοΰνται 100 παρόιμοιαι είς Λάρισαν, καί λίαν προσεχώς, *>
σννεργασία μετά τής Έργατικής
Έστίας, υπέρ τάς 200 είς Βό¬
λον κα! πάλιν. Ό ίδιος ρνθμός Λ
κολουθειται είς άπαντα σχεδον τα
δκΐιμτρτ'σιαατα τής χώρας. Τό
σπονδαιότερον δμως ό'λιον είναι ίί
τι ιμι'χςη τέλους τοΰ Ι τονς 11*71 Θγ.
έχωιμεν προωθήισει πρός την όρι-
(Ττιικήν τού λύσ»ν τό άπό πεντην.ον
ταΓτίας καΐ πλέον χρονίζον ξήτη
μα τής άποκαταστάσεως των ά-
δελφων μας Έλλην ών
γων καί τής εκιδΟΛευις των άπαοα
ς λιμναϊόντων είς τα χρο
νοντού'.απα παοαχωρητηρίοΛ'.
Εΐςτόν τομέα τής Κοινοην/ής
Άσφαλρίας, ό Αποϊος
τα μεγιστα τοΰς άνθριόαους τοϋ
τίμιον μόχθον «αί τοΰς άπί,μΊ-
χους τής ζο)ής, διά πρώτην ε'πί
στς φοράν ελήφθησαν μέτρα οί
, άντιμρτιοπίϊοντα ι ό
όλον θεμα μ«κροχρονίως, έν πει''
ιιατι Ίσον{ΐμί<ις καί κοινωνικης δ. καιοσύνης. 'ίϊιπίιιοχθος προστά- θεαα, 6πθεΐα μελέτη χοΐ< θέματη:, κα', επι—τμιονική κπθαρώς άντιμε· τιόττπς τού προ^λήματος, προιω- νίξρι Εν λαιιπρόιτερον διά τόν έμ γαζάμρνον έν γένει κόσμον μέλ- λοΛ'. ΣνΛΐτόμΐος εν νέον σι<ΓΤτημα κοινοχνικής ασφαλείας, ρΐζοσιπαστι κόν »γΛ χαινοτόμον θά Αποτελέση ν.ατάκτηστν τοΰ στινόλον τοϋ έλλη Πέηαν, δμιος, των επιτελεσθέν το>ν καΐ έκτελΛνμένίον Τ^δη, το
σπουδαιότερον δλων είναι ότι έπα
γρινηΌΰΐΑΡν πάνιτοτε ετοι.μοι νά ί,
πέλθομεν των παντοειβών
μάτοιν τα όποϊα κοθηιμερινώς δή-
μιουργεϊ τό διαρκώς εξελισσόμϊ-
νον δυναιιικόν φαινόμενον τοΰ αν
θιχιιπίνου 6ίον.
Πίστιν μας, αποτελ^εϊ ΰτι οί πά
σηις φΰσρ(ος ηγέται όφείλουν νά
/άοιν τοΰ
ν.η
τηΠ ? ηηΰ. Αυτήν την πίστιν μας
παρέχομεν ώς την πλίον θετικτιν
έγγΰτ>σιν επιτυχίας τής προσππθ-ί
άς ολιον ιχας. Κοινάς ό αγών, νοι
ντι κτιΐ ή νίκη, ττΐν οποίαν σιιντό-
μιος θά έοοτάση ό ελληνικάς
ός, διασπΛν δοιστικΰκ τό φςά·'μα
τοΰ οΐ.κονημ·ικ<7)ς έν ύπαναπτΰ£εΐ κατατασσόμρνος μεταξύ των πλέ¬ ον άνεπτυγμένίον χωοΛν τηΰ κύ- σμου Μί τάς σικε·ψει; αιΥτά; προ6(ΐί- νι>) είς την θεμελίοχην τοΰ ϊρνον
τούτου, μέ ακράδαντον πίστιν <" τι τουτο, δπιος κα', τα σύνολον τοΰ >:υ6εργητ<ικοΰ μας Ιςγου, οΰται επί την πέτραν καί Ηίλο παραμείνη έσ>αεί, Ιστιο καιί αν κ(/
τέ6η ή δροχή καί αν ίλθονν οί πό
ταμο καί αν πνεΰσουν οί δνεμο
καί προσπέσ·ουν έπ' «ύτον, μνη
μρΐον τής πίστειος των πανελλτι
ν·(ον είς τάς παραοόσεις τίον ηη
τέριον τ(ον και τό άπαρασαλευτο
θειιελιον τοΰ Έλλ.ηνοχρκττΐανικοΓ
μας πολιτισμόν, δ άποίος άποτι;-
λεϊ την σταθεράν πηγήν ρ
σεο>ς καί ?>ξ
λους μας?>.
Μρτά τάν λόγον τού ό κ. Λην
βαλόπουλος £θεσε τάν θειιρλιον ί.ι
θον, ακολούθως δέ εδόθη είς το
κέντρον «Πόλ.η» (έναντι τοΰ νη
πέδον «Νίκης»), δ·ίξίίοσις ι'νπ'ι
τοθ δηιιάρχου Νρ«ς Ίίονίας.
ΙΙΡΟΗΛΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΝΗΧΩΝ
ΣΑΜΟΤ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουρ¬
γείον Σνντονισμοΰ, κλΐμάκΐον
τής 'ΤπηρΓσίαίς ΙΤερ,ιιφερβιακίίς
Άναπτΰξεοις Άττικής καί Νή-
σιον Αϊγαίον (ΤΠΑΑΝΑ), μετέ
Ρ>η ρΐς τάς νήσους Σάμον καί Ί
ί ό
δυνάμρτος δι' ο
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
(Συνέχπ έκ τής 1ης σ
των γίνετια ζι»ής κα;, δόξης
θέσις καί θεμέλιον άνιοτέρον 6ί
όν, τύ μνημόσΐ'νόν τιυν δέν έναρ-
μονίΪΓται μέ δάκρυα καί θλ.ίψιν,
άλλά μέ ίνιερηφάν«αν καί άγαλ-
Τα 6τη κυλοΰν έν μέσφ 4γώ-
νυ>ν καί δον,ιμασιών. Ό Χρνσό-
στομος ήςιο'ιθη νά ίδη την μεγά¬
λην ημέραν τοΰ Έλληνυσμοΰ τής
Μικράς Άσίας. Ή ιμεγάλη στι-
γμή έ'φ-θασε τό «Χρ<στός Άνέ- οτη» τοϋ Χρυσοστόμου. Τό προιί τής 1ης Μάϊον 1919 δ κυβερνήτη; τοι· «Ά6έρίΐ>φ» λι/μ6άνει πρωτος
ιο τηλεγράφημα τοΰ Βενιζέλου,
διά τοΰ οποίον ό πρωθι.ΐουργύς
ι ής Ελλάδος άναγγέλλει την ά-
ηόχραονν των Δννάμειον νά κατα¬
ληφθή ή Σμύρνη άπό τόν έλλ.ηνι
κάν στρατόν. Άσυγκράτητος ά.το
ενθουσιασμόν ό Μαυρουδής, ό χ«
οερνητης ΤΓ|ς, σπεύδιει είς την Μη
τροπο/.ΐν καί άνακοινώνει είς τόν
Δκσπύτην τό τηιλυεγράφηιμα. Ό
Χρυσοστομος είς την αρχήν δέν
ήμπόρεσι νά άρθρο'κΐη λ.έξιν. Κ«
τύπιν γονάτκτε, πήρε τό τηλεγρά
φημα, τό εφερ« είς τα χείλη τού
υψΐ'Η7ε τά χέ(?ι«· είς τον
κιιί ψιθύρισε: Νυν άπολύοΐς...
Είς τάς 4 τό άπόγευμι», κατό¬
πιν προσκ.λήσειος τού Χρυ;τοσ,τό-
μου, σννεκεντρώθηισαν είς την
Μητρόίτολΐν οί πρ«κρ«οι καί οί
δημογέροντες, πρός τούς όποίονς
ανεκοινώθη τό κείμενον τυϋ τη-
λεγραφήματος. Ό Μητροηολίτη;
έ'δωσε τύν χαραικιτηρισμόν καί την
σημασίαν τοΰ γεγονόίτος. Ε1π«·
«Ά'δελφοί, τό πλήροιμα τού χςό
νού ή/Λε. ΟΙ πόθοι των αίώνο,ν
έκπληροΰνται. Οί εκταοοτοι χς)ό-
νοι ήγγισαν. Αί μεγάλαι έλπίδες
τού Γένους μας, ό άνύσιτακ.τος, ό
«Γοδρός, ό μύχιος, ό θερμός, δ
καίων καΐ φλογίζων ώς πυρακτο)
μένος σίΛηρος τα σιπλάχνα μα;
πόθος πρός ενιοοιν μετά τής μη
τρύς μας Έλ.λάδος, ιδού κατα
την σήμερον ιστορικήν καί άξιο-
μντ,μόνεντον ημέραν τής 1ης Μοί
ου, γίνεται πραγμα καί γεγονός
τετι/.εσμίνον... Ή άποδίβασις
τίδν έλλητνικών μεραρχιώνεΐ ς τ(ΐ
Μικρασιοντικά παράλϊα ήρξατο,
τό εξωτερικόν φρούριον τής
Σμύρνης κατελήφθη υπό των έλ
ληνικών στρατεΐ'μάτιον, αυριον οί
έλευθερ(οτ«Α μας «σέρχονται είς
την κατοχήν τής πόλεοις>.
Ή είδησις εΐχε κάμει τόν γϋ-
ρον τής Σμύρνης καί κύματα άν
θρο'χπων κατήρχοντο άπύ τάς συν
νοικίας πρός την Μητρόπολιν. Ή
πόλις κολυμδοϋσε σέ έλΛηνικές ση
μαΐες, ήρωικά θούρια άντηχοΐ-
υ«ν πόντον, ή άτμόσφαιρα πλημ
μρρισε άπό άλλαλαγμοΰς χαράς
τό
Άνέκττη>
κυριαρχοΰσε σέ δλη την Σμύρ-
νΐ|Λ·. 'Γά π ληθή αύτά Κμηνον κ ι-
τα μηκος της προκυμαίας όλην
την νύκτα, διά νά εΰτυχήσουν να
παρακολουθήσουν την θρκιμβευτι
κήν είσοδον των έλληντκοη' καρά
6ιών καί την άποβίβασιν τοϋ στρα
τοΰ. Είς τάς 7 τό .τροϊ ί
σηί«αιβστόι?.ιστο τό «Πατρίς»
επ· κεφαλής Εξ &λλυη· έπιβατικών
πλοίίον. * Οενθουσιασμύς φθάνι-ι
είς τα ορια τής παραφοοοννης.
Άτχϋει ή ά.τοβίβασνς των ευζώ-
νων μας, κατόπιν τοΰ πεζικοΰ, γί
νρτΓ-ι ή άνασύστασις καί οί άΕιιο
ματικοΐ των σνντ(«.γμάττων ^ατευ
0ν»·ονται πρός την έξεοραν, δπου
ό Μητροπολίτης μΡ τ}|ν
στολ.ή τού κ«ί τόν
πρός επι τολ1 όν
διαφάρίηίν Λοοβληαάτριν,
λοΰθησιν τής πορείας των έκτρ-
εργοχν, ώς καί σιητο
κλήρο τής Σμύρνης,
Άλλά δέν ζοϋσε την ίπίντια
£('ΐή εκείνην την στιγμήν ό Χον-
ιτόσιοιμος. —υνε—αρμένος άπύ το
άπίσαευτο δρα).ια, άπήγγειλί ποι»
σ.ενχάς( εύχαρίστονσε τόν θεόν
καί τα λάγια τον έπνι'γοντο μέσα
είς τονς λυγμονς τού πλήιθονε.
"Τστερα, άφοΰ Λρχισε ή πορβία
τοΰ στρατόν πρός τό έσωτερινό
τής Σμύρνης, 6 Χρυσόστομος ι«γ
τεφέρθη είς τα χέοια τοΰ πλή-
θονς έν θριάμβφ είς την ΜηΤτ)ό-
πολιν.
(Σννεχίξεται)
ΣΤ ΣΚΕΨΙΣ ΕΞΑΓΩΓΈΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΛΝΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΑ Ε,ΠΙΤΟΚΙΑ
Σΰσ-'.Ρψις μέ θίιμα τό άνακοι
νωθεν νέον σνστηαα έξαγΐιιγικυΑ
ίπιτοκίιον θά πραγματοποιηθή είς
την "Ενιυσιν 'Εξαγογέιον Βιο
μηχανικόν Προίόντιον, την πςο
σΐ-χή Τρίτην, 2?αν τρέχοντος
Κατ' αυτήν ό Λρόεδρος τής 'Κ
νώοετυς κ. Χριστόφορος Κατσάι
πας, θά προβή είς έκτεταμένην
νισμόν των ένεργειίδν διά ττ|ν χά | άνάλ.νβιν των διατάξειον τού
τάο·τ σιν τοΰ Πιριφεοεισν.ηΡ Ππο στήματος, θά επακολουθήση 6<. γράμματος Δημοσίοη- 'Επρνούσ:· συζτντησις ναί άνταλλαγή άπόψ·· ο>ν τού έ'τους 1971.
ών.
7°" ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΘΕΜ. Κ. ΠβΠΑΪΩοΊΙΝΟΥ
_'ατακονζηνοθ 2 καί Θεμιστοκλέους 17
(Οίκημα Σχολών Παβναααοϋ), τηλ. 621-502
ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν
Συστηματική ΔιδασκαλΙα Αγγλικών
έντός τοΰ ΙΓρονοάμμαΐος
Διά τάς εΐσαγωγιχάς έξετάσεις είς την Ιην Γυ-
μνασίον γίνονται καθ* εκάστην δωρεάν φροντι·
θτηφΐακά ιια&ήματα,
Πληςοφ. καΐ εγγραφαί: 9-2 μ.μ. καΐ β —10 μ μ·


