195744
Αριθμός τεύχους
2068
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
4/10/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
* «λ!.
19Τ0 — "Ετος 44ον - Αριθ. φύλ. 2068 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1
;. ♦1ΛΟΛΟΓ1ΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ θΡΟ-^ΥΓΙΚί,Ν ΣΓΤΜΦέΡΟΝΤΟΝ
50
Διευθυντης - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέψ. 229.708
θέματα
Η ΔΡϋΣΙΣ ΤΟΙΙΑΝΘΕΑΑΗΝΟΝ
- ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ _ ΒΟΜΒΑΙ
ΊοΟ συνεργάτου μ«- κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Β'
Ουδείς πολιτικάς άνήρ χά:, (ό
διν κομμι διέκρινε τού έ/.Αηνοΐ(·ι,
ν0« κομμουνισμόν την πρόθεσιν,
ο αναβάλη προσ<υρινώς την τε/.· ,ψ άναμέτρησνν, ϊν« τώ δοθή π0°? συστηματικήν άν(» κήν εκδήλωσιν καί κατηγορο&ν- τες αυτήν ώς δηθεν δικτατορικήν — φασιστικήν, άφοϋ έν Ελλάδι αί λέξεις είχον χάσει πλέον την ποαΥματικήν £ υ,ιγχρότησιν και προετο ιμασία, της τελικής αποπείρας ϋποδον/.αι αιο>ς τής Ελλάδος είς τον σλαν
δργανα τνφλά τογ
ό,ιοίου ήσαν καί είναι οί έλλην,»
φωνοι κόκκινοι προδόται
Ουδείς εφρόντισε νά μελετη-
(—1 την Ιστορίαν τής τσαρική-
Ρωββίας κα, έν συνεχεία, τής
Ιοοιετοριοσσίας, ίνα πεισθή διΐ
της πρώτης υπήρξεν ή
«ιικράτησις τοΰ πανσλανϊσμοϋ
χηΐ τής δευτέρας ή συνέχισις τή.
πντής προσπαθείας, μέ ό'ργανυν
τβν σλαυοκομμοννισμύν, καί τελι
χον έπίτενγμα την κοσμοκρατο-
ρίαν των Σλαύων.
"Οταν οί δικτατορικοΐ ηγέται
τής Σοβιετορριοσσίας δ εκήρυο
οον τον όρον τής συνυπάρξεως $ιγ
τα τοΰ άστικοΰ κόσμου
Έλ.λ.ην πολιτικάς διεκρινεν δτι ό
.τκϊθεν τής άπατηλής ταύτης γ
,ιιδιώξεως έκπρύπτετο κα', κράττε
τβι ή πρόθεσις τής δισβρώοειΛ;
τοϋ άητικού κόσμον διά τής κομ
προπαγάνδας καί η
ίχ των έσω υποταγή τού μέσιυ
των κομμουνιστικήν κομμάτων,
των συλλαλητηριον, των άναοχι
κων όργανώσεοη·, της διαφθοράν
τής νεολαίας, των έμφυλίων συγ
χροΰσεων καί δλλων έγκληματι
κων ένεργειών άνίοδύνον έμφανί
οεως, άδρότατα ΐπτχορτΐγουμένων
ώώ τοΰ διειθνοΰς κομμουνισμόν,
άίΐοφενγομένου είδικώτατα τού
ίπιοτιμου, τοΰ κεκηρυγμένου πολέ
μου, δεδομένου «τι είς τή* τοι¬
αύτην περίπτωσιν: πρώτον θά έ
χινεΐτο ή τεραστία πολεμική μη
χανή των Ήνωμένιον Πολιτει-
ών τής Άμερικής, δεύτερον Ο'
όφυπνίζετο τό εθνικόν φρόνημα
τοθ Λαοΰ καί τρίτον θά εδίδετο
ή προοΐδοίΐωμένη εύκαιΐρία εΐις
τονς {ιπαδονλονς Λαούς τούς δπ'
όθεν τού Παραπετάσμανος άλ
).ά χαί τούς έντός τής Σοβιετορ
νά έξεγερθοΰν κατά τϊϊΊν
ώιαισίων τυράννων των. "Οί1
αΰτό έσήμαινεν ή «συνύπαρξιςν
τού μακαρία τή ληξει Κρουτσι><τ "Ελλην πολιτικάς άνήυ τί εσκέφθη ή τό έφαντάσθη, διο τι πάντες εκοιμώντο 'Επιμενίδειον «τνον άπασχολσύμενοι άποκλεισν>
λδς μέ την κομματικήν ουναλλο
Άλλ' ή πλάνη των Έλλήνων
πολιτικών εΐχε συνέχειαν και με
τον Συμμοριτοπόλεμο'ν". Δέν ϊ(ρ
χεσαν είς αυτόν τα διδάγματα
τού -τί έπιδιώκει ό σλαυοκομμου
νισμός άπό τα εναντίον τής 'Ελ
έγκλήκατα των κομμουνι
«ποσυμμοριτών ίαη τεσσαράκον-
τα δύο μήνας. Νά τ" άπαριθμή-
σω έδώ; Άλλ' ίιπάρχει έλληνικη
οΐκογένϊΐα των πόλεων η τής ύ-
παίθροιι χώρας, ήτις δέν έπλήγη
ούτως ή άλλως έκ της δράσεώς
των; Οί μή γνωοιΐοντες ή οί τι·
χον αμφιβάλλοντες διά τα
νότα εχο»ν ΰπαχρέ<οσιν τιμίίς μεταδοϋν ιί$ την Βαλλιάνειον Βι δλιοθήκην των Αθηνών ν* άνα ζητήσουν την σχετικήν βιΛλιογρα ψίαν χαί την μελετήσουν. Είς τί ϊ'λο α,τέβλεπεν καί τότε δ έλλη- νοφωνος κομμουνισ,μός, ϋπηρέτης Το5 σλαυοφώνου τυφλός, αν μή Ε'ι; την υποδούλωσιν τής "Ελλά¬ δος; Έοτλανήθησαν πάλιν οί "Ελ πολιτικοί; *Ή, μάλλον, τ) ν διά τόν κίνδυνον πο« ή Πατρίς, προκειμένσ να σννεχίσουν τάς κομματνκά· «ηιναλλογάς των; Άλλ* έν τοιαύ¬ τη περιπτώσει είχον, ίχουν καί 8(Ί εχονν έν τή Ίστορία τής Ελλάδος τεραστίας αίτινες θά έπκβαρύνουν πολλάς δεκαετίας καί αύτοίΚ τούς άπογόνους των, πλή(ν παραδεχθοϋν τιμίως δτι μέχρι βαθμόν "Γπό τοιαντης συνιθήκας άπ0- Βλακώσεως τοθ άστικοϋ κόσμου, υπαιτότητι των κακών πολιτικών Τού, ό έλληνόφωνος κομμουνι- σμάς), άνενόχλητος, Λροπαρεο-κρι)- αζε τον τρίτον καί άποφασκττικδν νΰρον τον, διά την ύποδούλωσνν ττ)ς Χώρας είς τούς Αμέσως μετά τόν ,τόλβμον έπανήρχισαν αί ϊροίτβτρθ •ιίαι των πολιτικών κομμάτων μ* ; τ°ΐ'ς κομμουνιστάς, αύταποκληβίΐν ι Τ"? δημοκρατικάς! "Αν είναι β* ς κα: καραδοκοϋντας σλαυοκομμου νιστάς. Ό πολύς Λαός εΐχε... με σανι>χτ«! ,Αγοΐϊ,τνει δμιος διά τάς
τύχας τής Ελλάδος !, Έθνικός
ός, όστις, συμφώνως πςο;
τόν "Ορκον τού, εΐχε καί Βχει
την ευθύνην δ'ά την άνρξαρτη-
σίαν της καί την προφύλαξιν τη-,
εναντίον παντός εσωτερικόν καί ι
Ιωτερικου έχθροϋ.
Καί την κατάλληλον ημέραν
κα; όίρπν ?πλτι|εν αίφνιοιαστι-
κώς τον εσωτερικόν ίχθρόν, αν<ι τρέψας τούς μακαρίως κοιμο>μί-
νους πολιτικοΐ'ς δνβρας της χώ¬
ρας.
Έξ αυτών δλλοι απεαακρβνβττ
σαν έξ Ελλάδος οίκεία 6ουλήσ«,
διά νά συνεχίσουν είς τό ?ξ(οτ,--
ρκκόν τό προβοτικόν τίον Εργον.
Αύτοι είναι κ«ί οί πρηγματιχοι
προδόται άγνοοΰντες τί έστ(: Πά
τοίς, "Εθνος, Θεός, Χριστάς, Κοι
νωνία, Ιερόν, "Οσιον. Αύτοι γνω
ίζ μόνον τό έγωϊστικόν των
συμφέρον κα!, είχον νομίσει τύν
Ελληνικόν Λαόν ώς εν αθροι-
σμα ήλυθίων δντοιν καταλλήλοιν
πρός εκμετάλλευσιν δι, Ιδιον συμ
φέρον. ΑύτοΙ συνεχίξουν, ώς άν-
θέλληνες νά δροΰν εναντίον τής
έ
1 23
Τόν έπόμενο κιόλ«. χρόνο φανή
καν οί άληθινές προθέσεις τού
Μωάμεθ, δταν, περΐφρονώντας
τίς διαμαρτνρίες τοθ Κίονσταντί
νού, πάτησε την εύρωπαϊκή α-
κτή τοϋ Βοσπόρου, καί, βάλθηκε,
ιιέ γρηγοράδα προκάκουστη, νύ
χτίζει τό περίφημο μεγάλο κά-
στρο τού, τό Ρούμελη Χισάρ.
Άφοϋ συμπλήρωσε μέ τό κά-
στρο έκεϊνο τόν άποκλεισμά τή;
Πόλης άπό τή θάλασσα, ό Μωά¬
μεθ φρό,ντισε νά μείνει άπερίσπι
στος άπό κάιθε άλλη πολεμική έιΐ-
πλοκή. "Εκλεισε ειρήνη μέ τόν
Ούνυάιδη τής Ουγγαρίας, κυρίεν
σε δσες άκόμη μεμονωμένες πό
λ.ϊΐς της Θράκτις είχαν άπομείνεΐ
στήν έξουσία τοϋ Βυζαντίου, ·/'
εατειλε στρατό στό Μωριά, γιά
νά εμποδίση τούς άδελφούς τοΰ
Κωνσταντίνου νά στείλονν δποια
δήατοτε βοηθεία.
Τότε ό Κιονσταντϊνος εϊδε .τώ:
δέν ήτοιν τράπος ν' Αποφύγη τάν
πόλε·μο, κ' ετοιμασθητε ·>ά τόν
άντιμεταιπίσει Συγκέντρωσε δσις
προιμή-θειες μπόρεσε μέσα στήν
Πόλη, εκανε κάιθε δυνατή
ή
Πατρίδος των, μή συγχω-
θοϋντες είς αυτήν καί τόν ΈΘλι
κόν της Στρατόν τα γεγονάς ό¬
τι διεσώιθη έκ των άρπακτικων
το>ν όνύχων την τελευταίαν στι¬
γμήν. Αύτεί κατασυκοφαντοϋν
διά τοϋ ξέΛ'ου τύποιι καί τοϋ ρα
διοφώνου την 'Ελλάδα κα), την
Κυβέρνησιν της. Αύτοι πληρώνουν
μΐ/Ληιστάς κακοΰργυυς »·ά λτι»·
σκευάζουν καί νσ ρύττοΐίν έκρη-
κτικά μηχανήματα κατά των άθώ
οιν καί άνυπάπτονν όια^ατών της
ρλληνικής πρωτετιοΰσης, ίνα την
παρουσιάσουν διεθνως ώς δηθεν
άναρχουμίνην. Αύτοι, έν έσχά
Τ(ον, κατηγόρησαν τοΰς άθώους
Έλληνας αγρότας - έξαγοιγείς, ίί
τι δήιθεν απέστειλαν είς την Γερ
μανίαν δηλητηριασμένα ροδάκινα,
ίνα ούτω πλήξουν τό ελληνικόν ι
ξαγωγικόν εμπόριον, τό οποίον ύ
πό την Εθνικήν Κτ^βέρνησιν πα-
ρουστάζει έκπληκτικήν άνθησιν.
Αύτοι έλϊκτσαΗαν κυριολεκτικώς,
διότι ό Ελληνικάς Λαός, ήσνχος
κα> εϋτΐΓχής, τούς περιφρονεϊ μέ
όλην τού την καρδιά.
Καί αύτοι μέν είναι οί
δόται καί ποιοϋν ϊογ« άντάξια
τοϋ προορισμοϋ δν εταξαν είς δ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
σεδ >Ιταλ°ζ «^άλα,τος των
Τούρκων Πούσκουλους, διάφορ«ι
ρο>σικά χρονικά, άνάμεσα στ Λλ
"Επί χή 48η έπετείω τοΰ μαρτυρί ου τού
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
βυζαντινοΰ λαοΰ ήταν φοβερή. ίαν αυτή, άλλά τα σνγκρουόμ.,- _ _
Ό Γεώργιος Γεννάδιος ό Σχολά να συμφέροντά τους, πού έμπόδι Τοΰτα τα Χρονικά,'πού τα ίγρα
ριος εΐχε κλειστεί στή μονή τοΰ σαν τότε τούς Δυτικούς νά *«· ψαν τέσσερις 'Ελληνες τοΰ και-
Παντοκράτοοος κι* άναθεμάτιζι -νούν τό καθϋκον τοντ «ίιν νοι- ηη« ίνε.'νη·,, __ Α λ«λ™,- α ν™
τό
Χρονικό, καί άρκετά τούρκικα.
Καμμιά δμως έξιστόρηση, ο5τε
παλ,ιά όντε νεώτερη, δέν 8χει
τΐ)ν όμορφιά καί τή δύναμη καί
τήν άλήθεΐα, πού ϊχονν τα τέσ-
σερα μεγάλα έλληνικά Χρονικά.
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
Παντοκράτορος κι* άναθεμάτιζι
όσυυς εστεργαν στήν' ?νωση. «"Α
θλιοι Ριυμαΐοι», εγραφε, <είς τ( έπλανήθητε, καί άπεμακρννατΓ έκ τής έλπίδος τοΰ Θεοΰ, καί ή>
πίσατε είς την δύναμιν των Φράν
κων, καί συν τή πόλει έν ή μέλ
λει ςρθαρήναΐ, έσχάσατε καί την
εύσέι6.ειάν σας·..>. Κα) δσοι πά-
λι φαίνονταν νά θέλ.ουν την Ενω
ση, Ιλεγαν στούς δλλους:
ίδο>μεν εί έξάραι δ 6ΐός τόν έχ
Ορον τοΰτον τόν άνθιστάμενον $ι
μϊν, τόν μέγαν δράκοντα τΛν
■/«αυχώμενον αρδην καταπιεΐν τύν
πόλιν* καί τότε δψεσθε εί τοίς
σκευή στά τείχη, μάζεψε μέσα ■'! αζυμίταις ημείς ένωιθωμεν.» <ΚαΙ λους τούς κατοίκους των γύρςο | αοτός δ βασιλεύς», βεδαιώνει δ άν,^ κ' Ικλεκτε τίς πύλες. "Τ Ι Λούκας, «πεπλανημένος κατίνευ- , δπως δκαναν καί οί τελευ σεν». 'Ε,νώ ό μεγαβοΰκας Λουκάς στερα, ταΐοι προκάτοχαί τού, γύρεψε 6ο ήθεια 4τό τή λύση. Ό Πάππας τοϋ εστειλε τίς εύλογίες τού, μα- μεγαβούκας Λουκάς Νοταράς δέν έδίσταζε νά τό λβ ει καθαρά, ότι €κρειττοτερον 6- «ιτιν εΐδέναι έν μέση τχι πόλει ζί μέ διακΟΊΐους Ίταλούς, κα'», Ι »ρακιόλιον βασίλειον Τούρκων Τ) τάν έλληνικής καταγωγής καρδι νά,λιον Ίσίδωρον έπΐΛεφαλής. Ό Ίσίδωρος ήταν άλλοτε Μητροίτο λίτης Ρί,»σίας, εΐχε λάβει μέρος στήν έντοτική σύνοδο τής Φερρό ρας καί τής Φλωρεντίας, καί εί- χε τώ^α έντολή νά πραγματοποιτι σει πανηγνρικά τήν ενωση των έκκλ.ησιών στήν Πόλη. Στίς δώδεκα Δεκεμβριού 1952 εγινε στήν Άγία Σόφια ή περι φημη ένωτική λειτοτ'ργία μέ σνιι μετοχή 'Ελλ.ήνον καί Λατίνων Ι ερεονν. "Ομως ή άντίιδραση τοΰ ΐίαλύπτραν Λατινικήν>.
Δέν ϋαάρχΐΐ
ι στικάτερο άπ' αυτή την έπίμονη
Ιδεολογική προσήλωση ενός λαοΡ,
κου άντιμετώπιζε τή στιγμή έχη
νη τόν κίνδυνο τοϋ άφανισμο*.
Καί δαως κα^ αυτή άκόμα χα-
-νουν χό καθήκον τονς σάν
«τιανοί.
Άπό την ήμερα, πού Εγι·
λειτουργία, ως την
ις άλώσεοις, οί
νες δέν ήθελαν οοά νά πατί|>ϊονν
στήν Άγιά Σόφια. €Καί ή μι
γάλη έκκλησία», θρηνεϊ δ Δου-
*.ας, «ώς καταφΰγιον δαιμόν«ιν
κα'οι βωμός ελληνικάς αυτοίς ?-
λογίζετο" ποϋ κηροί; ποΰ ϊλαιον
ίν ταίς λυχναψίαις; τα πάντα
ΐ^κοτεινά, καί ουδείς ό κωλΰων"
έρημον τό δγιον τέμενος έφαΐν*
το, προσημαίνον τήν έρημίαν ήν
ύποστήναι μέλλει μετ' ολίγον...»
ροΰ εκείνον — ό Δοΰκας, δ Κρι
τόβουλος, δ Φραντξής, κι' δ Χαλ-
ή κοκονδύλης — άνιστοροΰν τα
Πάθη τής Πόλης σάν δλλο τε-
τραβάγγελο, πού θά 'πρεπε νά
τό 'χονμε γκορφι μας, κοντά σ'
έκεϊνο πού δοξάζει τα Πάθη
ταΰ Χριστοϋ. Καμμιά αλλη ά>
φήγηση τής Άλώσεως δέν μπο-
'Εγώ είμΐ δ ποιμήν δ καλός. Ό ποιμήν ό καλός την ψυχήν αυτού
τίυησιν υπέρ των προίάτων ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπά Ι. ΜΤΛΩΝΑ, θεολόγου
4ον σας συγχωρήσουν ποτέ τάς έθνν-
Είς τάς 17 Αύγουστον ή άνα· κάς αας ενεργείας. Φοβοΰμαι δτι
στάιτωιοτ.ς φθάνει είς τώ κατακό θά δΐακτνδυνεΰσετε τήν ζωήν σας
ρυφον. Οί ποόοχρυγες ζητοΰν νά &ν παραμείνετε «Ις τήν Σμύρνην,
έιπιβΐ'βαο'θοΰν καί δέν τους διαθέ Πρέπη νά φύγετε!».
τό λιμάι τής ΆτάοαΎοτ «ηΐ νη>»1νιΛ^ δ
ρεϊ νά «ιλήσει στήν ψυχή μα;
δποι; έκεϊνα τα Ιερά κείμενα,
ποΰ κλείνουν μέσα τους τό πνεΰ
μα τό ί75ιο των προγόνων μας,
δσων είδαν κ' Ιζησαν τα μέγα
ΣτΙς ?ξη Απριλίου τοδ 1453,
Άληθινά, τίποτα δέν Εδεΐχνε ήμέρα Παρασκευή, δ κάμπος γύ
νπ»6λητικότερα, πώς ένα άπό τα ρω άπό τήν Πόλη έμαύρισεν ά¬
πω συνταρακτικά γεγονότα της πό τα στίφη τοΰ Μωάμεθ, λοτ)
ανθρωπίνης [στορίας "έμελλε γΪ σίμωσαν κι' άπλώθηκαν κάτω άπό
λ.ίγο νά συντελεσθεΐ... | τα Τείχη. *Ηταν τονλάχιστον ί
Τό γεγονός αύτό — τδ πάρσι κατδν έξήντα χΐλιάδες πολεμι-
μο τής Πόλης — μάς τδχονν έ- στές, όπλισμένοι μέ τα τελειότι
Ειστορήσει άπό τότε πού ϊγινε ρα δπλα Γ?1ς έποχής, κι' δλλο το
αίς τίς ήμβρες μας, έκατοντά6ε.ς σο πλήθος άπά άμάχονς, ποϋ ά
σοφοί, λόγιοι, ποιητές, Ιστορικοί, κολουθοΰσαν όπως πάντα το
"Ελληνες καί ξένοι. Άπό τίς κυ- στρατό. Μαζί τους ϊσερναν τό
ριότερες πηγές είναι το Ήμβρο ίσχνροτερο πνροδολικό άπό δσα
λύγιο τής πολιορκίας, πού κράτη είχαν χρησιμοποιηθεϊ ώς την έπο-
σε ό Βενετάς Νικολό Μπάρμπα- χή έκείνη σέ πολέμους, καί προ
00, τό λατινόφωνο χρονικό μέ τον
«ακτηρίίτθτΐκε περιφρονητικά απο ' ιίτλο «"Αντ Ούνιβέρσος Κρίσπ
τούς Δυτικ.οΰς σάν άκατανοητος Φιντέλες Ντέ 'Εξπουγκνατσιόντ
γι' αυτοίς «6υζαντινισμός». Χά- Κονοιταντινόπολις», που Ιγραψε
ΊΤ) σ' αυτήν ώστόσο οί *Έλλτ|νΐς, 6 καρδινάλιος Ίσίδωρος, τδ χρο
.ιού εχασαν τότε τα πάντα, δΐυι- ·νικό τοΰ Λατίνου άρχιβπισοίόποιι
ΐήρησαν τήν πίστη τυυς καί τήν Μυτιλήνης Αεονάρδου, τό ποίημα
πολιτιιιη δύναμη της. Καί δέν ή«Κονστανίτινόπο·λις>, ποΰ σύνθε-
πάντων τό τεράστιο έκεϊνο κανό-
νι, πού εΐχε κατασκευάσει -/ιά
τόν Μωάμεθ δ Οΰγγρος μηχανι¬
κάς Οΰρμπάν: «"Αλλας τε μηχα
νάς>, λέγει ό Χαλκοκονδύλης,
«καί δή καί τηλε»6όλον μέγαν εί
•ναι δέ τοΰτον τόν τηλεβόλον ώς
(Συέχίΐα βίς την ϊην σελ.)
ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
ΣΚΑΗΡΑΙ ΚΑΙ ΛΡΑΜΑΤΙΚΑ! ΗΜΕΡΑΙ
ΑΝΕΤΕΙΑΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΑΜΑΝ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΗΣ
ΙΣΤΟΡ1ΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η 29η ΚΑι Η 30η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΓ 1941
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 29 ΧΡΟΝΙΑ
Οί θΰται έν στολή παίζουν ποδόσφαιρο είς τήν πλατεία Δράμας
μέ άνθρώπινα κεφάλια
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοθ βυνεργάτουμ*ς χ. ΑΠΟΛΑΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγονμένου* λεξάνδιροτ' Μοι»ρονζη ποιι συνι
— Μέ -ιήν· άνάρ'ρτιβη τού Άλ.ε στοΰσαν τή περιφρουρήση τής εί
ξάν&ρον άνέζησε ή έποχή τής Αί ρήνης μέ τή Ρωσία. Άλλά δ Σειι
κατερίνης. Ό έγγονός βάδισε ΛασαιαΛΊ, ΟΛΤεινήργησΐε καΐρια μ'
στά ϊχνη τής γιαγιάς. Φιλελεύθε ιπέτυχε τήν καθαΐριειστΐ των δύο
ρος στ'β μεταξύ των- κοιννοΛΊθίών ηγεμογον καί την άντικατάσταση
ταξεχινν σχέσεις καί άίτ»λυταρχι- <»'< Ομο τούς γαλλόφιλους 'Αλέ κώτερος οτήν επιβάλη τής θέλη- ^ανδρο Σοΰτοο χλΙ Σκαιρλάτο σης τού, εύνόησε την ανοδο των Ιναιλλιμάχιι. άστών, των εμπόριον νΛΐί των έ- Ό Ίταλίνσκ,η, έπΜοαλουμιεΛΌς παγγελματιών, έουέβαλε παραχω- τα ρωσνκΛ βικαιΐίοματα προοτσοτ- ςιήσεις των εύγενΐόν Λοός τού; άς των δνο ήγεμονιών, άπτ'ιτηοι· χο>ρ4,κούς μέ πράγραμμα τή 6α- την Λνάκληση τής καθαίιρΐστ);
Ομιαία· άπϊλχυθέρωση των δουλο ιυυ 'Τψηλάντη καί τοΰ Μουρσ'υ-
στήν εύρύτε- ζή. Συγχρόνως τα ρωσΐικά σβρα
Ή νεωιτέ,ρα ίστθιρΐα των τό- ΕΛετόθησαν.
πων αυτών, δέν εχει νά άνα- Καί είς αύτό πταιει ή
γρώψη μβλοΛ·ωτιέιρας σελίδας, ολ' καί ή καλωσύνη τοΰ 'Ελληνιχου
όσας συνέγραψαν οί στνγνοΐ ί Λαοΰ, δσιτις δέν ηθέλησε νά ά-
πι&ρβμείς κατά την επέτειον αύ φήση τό μΐσος νά φωλιάση εις
τήν πού άναμιμνήβκεται ύ βα- τήν ψυχήγ τού. Καί ό έγκληματτι ρη δι>να(ττ> διάΰοση τής παιδείας, τεΐιματα εΐσβάιλα,νε στή Μολ]δαβί<' ρυαλγοϋσα πε,ριοχή μας, ή Δρά- άς αύτάς, τό άπέδωσεν είς άδυ άπεκ/αιτέιστησε τή τάξη καί τό κΰ καΐ δ αγγλος πρεσ&ειντής υει>
μα. ναμίαν καΐ, άπε&ρπισύνθη. Είς ρος τής έξουσίας καί άξιοϋσβ πει- "Αρ,μιπ-ουτνο, άξίωσε μέ άπειλή
'Ημερονύκτια Χριοτιανικων τής τούς ώμούς ομως έγ«ληματ[ας θαρχίαν των κοντοτέριαη» στούς « ΛθΑεμου, την άπο&οχή τής ο<Ή)· Ρώιμτ,ς διο>γ)μών. δέν χρειάζεται μεγαλθ()>ροσιύνη. νωτέιρονς καί ϋποταγήιν ολων στίς κιζ άπαίτησης.
Νύκ,τες Άγιον Βαριθολομαΐου διότι ιδού τ' άποτελέσματα. άποφάσεις τού. Στήν έξωτερική Ή 'Τψηλή Πύλη δέχτηικβ ν
Άν,τιγραφή Ναζιστικων κακουιρ- Τήν 29ην καί 30ιγν Σεπτεμβιρί ταυ παλιτική υπήρξε έλικτικός μέ αποικαταστήση τούς καιθαιρειθΐν-
'Ηιμέραι πού θυμίζουν, ου 1941, «ΐπίσηιιον Βουλγαρικόν, βάση τόν σΊΐμδιβαισμό των φρονή- τ«ς ήγεμάνες. Άλλά ή Ραισία ο
Άλλ' δσοι έκ των άνα ' κατι άπαισιώτερον είς τήν σύγ- Κράτος», «Άριχο* Κατοχής» ίν μάτων μέ τα έβνικά συμφέροντα χΐ μονο δέν αν»<Λλί·σιε· τα σ,τρα Χ0<>νον σκέψιν. θΜμίζονν πώς: πλήρει είκοστώ αίώνι σφάζει και' καί τίς πιε.ρκττάσεις. Δέν δίστασε τηΐματά της άπό τή Μολβαβία,
αυτους.
τςιαπρντων πολιτικών άνδρών πά
ρέιιειναν είς τήν 'Ελλάδα κοΐ
6λέπονν τήν πραγμα.τικήν εϋττιχι
αν της, αύτο;, οΐτινες έπλανήθη
σαν, ϊστο), διατί δέν διαχο)ρί;οττν
τάς ευθύνας των άπό τούς προ¬
δότας άνθέλληνας; Εάν δέν πι-
στεύουν είς τάς ανθελλ/)νΐκάς συ
κοφαντίας, διατί τιμίιος δέν κε-
ραυνοβολοΰν τοΰς προδότας με
δημοσιει>ομέΛ'ας δηλώσεις των;
Τουτο είναι, νομίζομεν, έθνι
κόν καθήκον δι' αύτονς, δφειλό-
μενον πρός τόν Ελληνικόν Λα¬
όν, τοΰ οποίον τήν ελευθερίαν Λι
εκΰβεκσαν μέ τάς πλάνας των.
Διατί δέν τ" εκτελοΰν, Ινα τυι-
ουτοτράπως έξενμενκΓθοϋν είς τήν
Ί—ορΙαν; Δέν είναι τιμιώτερον
τής ένόχον σιωπής, τό νά δια
κηρΰξουν τήν αλήθειαν καί ιό.
έκφράσονν δημοσία τήν εύγνο)μο
συν ην των πρός τδν "Εθνικον
Στρατόν, σιοτήρα, χάριτι θε(«,
τής αΐωνίας Ελλάδος; "Η φσν
τάζονται, Εσως, ότι μέ σνικοφαντ-
Ινατδν μέ τόν όλοκληρωτισμόν το"
Χομμ&υνισμου', καθ" όν δ ψηφο<ρο ουδέν ίχει δικαίιομα επιλ.ογής των άλλ' είναι ύποχρεοιμένος ν<ί αΰτοΰς τοΰς δποίονς τί· ΰποοεικνύει κατά 99% Λ>.
*«>?·■. έξορίζεται, διαγράφετ«ι
νά υπάρξη δημυ-
"θατικός διάλογος! Εγένετο *«
των χαρακτηρισμών: Βΐ'
σοσιαλισαός,, έλευβε-
ύπό τοΰ ίγκληματικοΰ
όστις δέν είναι
•&Μ-ΜΛ άλλ' ή τνραννακοΐτέρα εκ
Ή'ΐσις τοϋ πλέον στυγνοΰ δλ.οκΑ-ι
0">τισμοΰ τ,δν αιώνιον.
Καί ομως οί "Ελληνες πολιτιχοΙ
"Χον πιστεύσει είς αΰτοϋ τοΰ ίί-
"οι'ξ τ-ητν Δημοκρατίαν, είς αύτο6
το>> είδους τάν σοσιαλισμόν ν.αί
Ονόματι αυτών, ίταλαιπώρονν
Τ°ν Λαόν
Τ(ον
κ.ά ψΓύδη των κα< μέ ωρολόγια κάς βόμβας έξωνημέντυν άνηο χικων θά σταματήση τήν άναδ*: μιοΐ'ργικήν δράσιν της ή 'Επα νάστασις τοϋ Απριλίου 1967, Εάν αύτά φαντάζωνται οί άνα- τραπέντες ιπολιτΐΛθΙ τής χώρας πλανώνται, καί ϊσεται ή έσχάτΐ] πλάνη των χείρων τής πρώτην ΑΠ' ΕΔΩ ΕΠΕΡΑΣΑΝ ΒΟΤΛΓΑΡΟΙΙ ΟΙ σκοτώνει 4.800 άοπλα, άννΰΐ»ρά«~χ στα ·λο>4 άνίδεα πάσης άφορμής,
Σκληραί ημέραι άνέτειλον διά άταμα. Οί δρόμοι τής Δράμας,
την Λρόμαν ιοαιί τήν περιοχήν λούζονται μέ αίμα άνθρώίΐων.
της, ή 29η καί 30η Στπιτεμβ,ρί- 'Εκατοντάίδες πολίται άρπαξονταΐ
ου 1941. Σκληιραί καΐ, δριαμαπι- ('ιιπύ τόν ύπνον, τα σπίτια, Ίονς
ν ά πιρίοτοσηταιτήιση στούς αγώνας μα ένίσχυσε καί την
των εύρωηαίκων μοναρχιών έναν τοτ) Κα©αγ€ίόργη στ?( Σΐίρβία. Ό
τίον τής έΛεκτατικής άπληστίας σουλ.τάνας Σελήμ 1" παραχινου
τοθ Νουτολέοντος, άλΛ' άπέβλεψί μενος άπό τόν Σ Βμπταστιανί, ίγ
κ«α στη λ.ΰση τοϋ Άναιτολικοϋ ζή- χαρθνωμίνος άϊτΛ τίς συντριπτι
τήματος ιιέ ίκαλ"ι>ποίηση των ρκοσι κές νίκ.ες τοϋ Ναπολέοντος οιτή
καί, άλ.λά μεγάλαι καί ενδοξοΐ, δράμους, τα χιοιράφια καί έκΐε- κων καιτα'«τητιθ(ων έπιδκοξεωίν. Στά Λεντ<ίΐκη Κ-όοώιπη καί πρό π διότι τάς ημέραις αύτάς πρίν Λ-' λοϋνται δμαιδ*κω·ς. Σφάιζονται, υ πό 29 χρόνια, τα παιδία της Δρά μας, τα παιδία τής Ελλάδος, ί· πότισαν μέ τό άγνό τονς αίμα, την ρίζα τής 'ΕΙλ^νιθερίας, τήν έφούντ(ι)σαν, την ίιθέρ«ιεψα·ν, την εκαναν αίώνια. Άνάθε,ιια "·ίί τούς βαρβάροΐ'ς έιπιδρομεϊς!!! Τό άχαρι χέ,ρι των, τύ χ«ρι τής 6ίας καξ, της κατασττροφη,ς, έπεσεν επάνω είς τοΰς Λθωου; καί άόπλους "Ελληνας, διότι ϊ- τσι ήλπιξον πώς θά επιτύχουν τόν σκοπόν των καί θά ύποτή- ξι>ι>ν, την άνυοΐότακτον ελληνικήν
Δέν ίλαγάριοϊΐα'ν δμως οί άπο
λίτισαοι, δτι αύηή, δέν ύπετάχθη
επί 8.000 χρόνια τώρα κα) με
κα,ιιμίαν βίαν. Δέν ένεθιιμήβτισίιν
οί αναν&ροι, πώς οί Ιδιοι πολλαί,
φοράς είς την μανοην Ιστορίαν
τίιΐν, ιπ«νίείρτ,σαν τό ίδιο πραγμα,
άλλΛ πάντα μάταια, άνάχτελα κιΊ
δι' αύτοΰς. Και
προπαντός είς τα τελευταία χς'ό
μέσα είς τα όποΐα διά τρϊ-
Ίωάννης Α. Βερνάρδου την φοράν, αδικα καί δπουλα μδ;
ν ασκολοπίζονται, γυναϊκες, γερόν
τες, 6ί?έ<ρη. Οί δήμιοι έν οιταλή παίζουν .«ι δόσφαιρον είς την πλατείαν της Δράμας μέ άνθρώοανα κεφάλια!! Άνίδεοι καί φιλήΊσνχοι πολίται δολ.ο(τοΰνται είς τούς δρόμονς, ύ πό τα βλέμμαπα των οίκεΧων τ<αν. Οικογένειαι καπαίτεμαχίζονΓΐαι, ό· που ευρέθησαν συγκ*ντρωμέναΐ διά νά άνΐκκρύγουν.·. Τί ν' άπο- φύγουν; Τήν κόλασιν!!! Τήν κόλαισιν, πού διά τρίτην φοράν φέρει είς την μαριτυιρι.κήν Λεοιο χήν μας μία Φυλή άικατανοΐΜΐ στου Εϊκοσι χρόνια το'^ρα καί άκόμη είς τα χώμαιτα των άγρώιν τής πεοιο- χής, ευρίσκονται άνθρώιπινα δστά των θυμάιτων, τα ΟΛθϊα έσφάγη- 1806, ένώ μαινότανε δ πόλεμος γιά ν' άπασχολήση τόν στοατό της Αγγλίας, Αύστρίαις, Ρωθίας πού, είχιε λόγονς νά φοβάται δτι, κα^ Πί>ωσο(ας 5βατά τήζ, Γαλλίας, ήταν δτοιμος νά έπαναστατήση
δ γάλλος πρίσβΐντής στή Κ(»ν- έξ αΐτΐαις ιής σνναελουμένης άν<ν σ,ταντινούίΐολη, στρατηιγός κό διο©γανωιστις τον, κήρυξε σιιΐς μης Όράτιος Σεμπαστΐανί έπέ 30 Δεκεμ&ρίον 1806 τόν πόλε τυχε τή συνάψη γαλλοοθωμανικοΰ μο κ,αΐτά της Ρίοσίας. Ή Ά^- αιιμφώνοιι φιλίας. Ή Ρωσία καί γΐλίία. Ιμπλε|ε δσιχ,ημα. Ή σνμμ* & ή Ρί ί ό Λ Άγγλ/α άνιτέδιρασαν Ινττονα. Ό ρώσος ναΰαρχος Δημήιτριος Σινιάιβιν καί δ άγγιλος σέρ Ντού κοναρθ, ένήιργηοιαν άπειληττικές χία της μέ τή Ριοοσία κα{, το γΛ ητρό της, της έπιβάλλανε νά έ- πιτεθτί κατά τής Όθιομα'νικής αΰ τοκραίτορίιας. Άλλά δέν έννοον'σι. , ήργι γς άντιοθωμανικές έπνδείξεις δ πρώ- | νώ συνεργήση σιτάν διαμελισμό τος ατό Ίόνιιο κι' δ δεύτειρος σαό δορειο ΑϊγαΙο. Παράλληλα δ άνγλος πρεσιβευτήις σέρ "Αρμπον τνο άπήτησε, μέ άπειλη διακο- πης των αχέσιεωιν, τήν άκνρωση τ ου γαλλοοθκομανιικοΰ σύμφωνον κι' ό ρωσος κόμης Ίταλΐίνσκη προ έβη έξ αλληλεγγύης, οέ ταυτόση άπό τα οιταιρα αττωιματα τανν. σαν κα^ των οποίων μέλη τοΰ σω μο διάβημα. ΟΙ βεζύρηΰεςι το() ΐΜΐτος είχον άίΐοσΐίτάιση τα «τκυλιά Δι6α/ν(ου διχογνώΗ,ησαν. Πρός «*τινμηΐν έπικράττισαν οί περίσκε πτοι, έπηροασθ-έ-νττες άπό κατεπεί γονιτα μηνυματα των ήγεμάΓων τής Βλαιχία,ς Κωνστανττίνον εγ- ψηλΛνττη καί τής Μολδα'βίας Ά- Καί οί ζήισαντες τήτν τραγωδί αν ΐκείνων, ένθινοδνται πω^ επι τριήμερον ποιτβμηδόν εριρ«β τό (Συέχεια είς την 6ην σελ.) 5 )®(§Λ<ί)®<1)β<$9®<ί)®®®^^ ΙΙΛΓΛΟΓ ΦΛΩΡΘΤ Τα βιβλία καί οί άνδροττοι τοι ΛΗΜ ΓΡ ΤΣΑΚΩΝΑ, τακτι- κό πρωτάτυπο τον βιβλίον ,ΰ' καθηγητού κοινωνιολογίας «Πνεϋμα καί κοινωνία στήν Έ • - λάδι», εκ/δοση έκδοτικοϋ οικου Μπονβιέ καί Σία (γαλλικό δνο ■κου διά των άγορεϋσεών πάσαν δεξιάν -< Ιθνικιστν πέντε τής Παντείου Άνωτάτης Σχο- λής πολιτικών έίΐιστ ημών («ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΐ ΚΟΤΗΤΟΣ Κοινωνιολογία κ«ί φιλοσοορία τοΰ νέον έλληνισμοΰ, Αθήναι 1970, σελίδες 520 (Ιδι ωτική 8κδοση). ι Ό Εγικριτος καί ζο)ντανάς αν- Δημ. Γ. Τσάκωνας μοθ μα), Βόννη 1965 σελ. 190. Οί έ πανωτές μετακομίσεις, μετοική- σεις καί άποοημίες άπό τάτε μ' ίμΛΟδισαν νά τό σχολιάσω. Τελευ ταϊα εΐδα κάποια κριτΐκή άναφε ράμενη στήν πρόσ<ρατη έλληνική εκδοση τοΰ άρχιοωΰ γερμανικοΰ κειμένου. Έπιφνλάσσοααι. ν ά έ Ό φιλέρευνος καί έλληινικός νοϋς τοϋ συγγραφέα έμβαθύνει ί δώ καί χρόνια στίς πηγές τής έλληνικότητας, στή διαπλο«ή της μέσα άπό τοΰς αίώνες μέ διάφο- ρες έπιΛράσεις καί έπιπτώσεΐς. Είναι φανέρωμα συνεπείας σέ κα¬ θαρά διαγεγραμμένο σκοπό και άξιόλογης βουλητικής ενεργείας ή άκαταπόνητη προσπαθεία τοϋ Δημ. Γρ. Τσάκωνα νά διερευνή- σει καί νά διαψωτίσει τίς διά<ρο ρες πλενρές τοΰ κεντρικοΰ τού θέ- ματος. Σκοπός τού: νά έξιχνι άσει, νά άποτιμήσει καί, νά άξιο- λ.ογήσει τα στοιχεϊα πού θά ονν- θέσουν κάποτε τόν νεοελλττνικδ πολιτισμό. στόν δρο οί κρΐτικοί οί έξονσΐίΐ σμε'νοι άπό τήν ίδεοληψία -ίίΐ. .-ΐάλης τών τάξεων. Κιόλας απο τήν είσαγωγή τοΰ βιβλίον «ΙΙηο βλήματα έλλ.ηνικότητος» λαβαί νι ξεκάθαρη θέση άντίκρυ στόν λεβαντινισμό καί τόν λογιωτατι στικό φορμαλισμό. Τοΰς καταδ· κάζει καί τούς δυό. 'Επικρίνετ τή στροφή τής μεγάλης άστικής τα- ξης καί σημαντικοΰ μέρους *ου ιης καί κατ' οϋ&ένα λόγο ν' ά- φήιση τή Ρωσία νά φθάση στή ΚοινΗΐτατντινοΰπολη. Τό άγγλιχΛ δαιμόνιο θαΐιιματοΛρ- νησιε κι' αυτή τή ςρκ>ρά δπα>ς τό
σ&ς καί τόσες δλλες.
Ό άγγίλτκβ-ς στόλος, υπό τδν
ν«.ΰαρχιο Ντοΰΐκοιυθιριθ κα,ταναυμα
χτ)βε τάν όιθΐϋμανικό, πέριασε τα
Δαιριδανέλλια καί στίς 20 Φε6ρ<η>
Γ,"ρ(ου 1807 καιτέπλειισε *?ξω άπό
τάν Κεράτιο. "Ομΐιίς, ό Ντοΐ-
>.οΐ'θρθ άντί νά έπκοφεληθή' τοίΐ
πανικοϋ ποΰ πιροκάλεσί καί νά κα
ταλάβη τήν άφρούρτγτη Λρωτεΰον
καί νανλόχησε
ΆπηύΘυνΡ
ε*κοσιτί<τσάρων Λ- ρων στήν 'Τψηλή, Πύλη κι' ωσε τήν δμεση υπογραφή εΐρή- νης, μέ δρους τή παιράβοση των ΔαΐριδαΛ'ελλώον οτήτν Αγγλία, την έικχώιρηση τής Βλαχίιας καί τής Μολδαβίας στή ΡοχΛα, τήν Απο πομπή τοΰ Σ ε(ιυΐαστιανί και Ττϊν κηρύξη πολέμου καιτά τής Γαλ- λίας. "Γδ ΔιΜνιο πειρΕΙτροιμο κι' Ανί κανο ν' άποοτοβήση διαφονετι«{4 «προλεταριάτου» τής Έλλάδας, Ι Ι τόν άνεπάντεχο ϊσχατο κίνΛυνο, διαίτατα άπό τα 1944 κ' έδώ, πρός ' άποφάισιοιε νά δβ'χίθή τό τελεκΛ- τόν ύλισμό. γραιφο. Άλλαξογνώμησε τή Μέ ολίγα λόγια δ Δημ. Τσ» κυ>νας θεωρεϊ τή δημοτΐκη παρα
δοση καί την Ιστορι«ή κοινση
κή δργάνωση ώς άφετηρία για ϋανώτατος στρατιοιτΐικιός άλλά κι'
οί κνβεφνήται των άρ-
νοϋνται νά προσφέρουν καί την
ϊλΛθιίστην έστω βοήιθβιαν. Τήν
επομένην φθάνουν οί 'Τπουργοί
Στιρατος χα^ Θεοτόκης. Συσκέ-
πτονται μέ τούς άρμοδίονς κα»
σέ μυοτιχή σύσκεψιν άποφασιζονν
την ταχυτάτην εκκένωσιν τής
Σμύρνης. Είς τάς 19 τό πριοί
φθά,νουν καί ξεχντνονται είς τοΰς
διρόμους τής Σμΰρινης τα πρώτα
τμήματα τ,ού ατρατοϋ μας. Τα
θέαμα πφοικαλεί την άπακαρδίωσιν
καί αύξάνει τήν αγωνίαν. Ό
Χιρυοόατομος άπευθύνει τής τ«-
λετιταίας τού έκικλήσεις πρός τοΰς '
Ισχ,υρούς τής γής. Ή τραγωθΜΐ '
παίρνει την τραγι»οη της μορφή. :
Ό Μηαροπολίτης έττνσικεπτετα1.'
τόν 2 τβργιάοη καί ζητεί είς ΰ-
φός Εντονον νά ενεργήση άμέσω;
για τήν άΛθοιτολήιν πλοίονν, τα
όποία θά παρ,αλάίβουν τόν πλη- '
θνισμον. Ό άρμοστττις για Λρωτη
φορά κάμπτεται ενώπιον τοϋ Χρυ
σοοττόμου καί τοΰ άπαντα «δυοτν
χώς άοιό εμέ δέν έξαρίτατα1- τίπο-
τε πλέον>. Άντιλαμβανόμενος
τήν αδυναμίαν τού δ 2τ«ργιάδης
παρακαλεί τόν Χρι<σοσηομον νά έ πιστβεψθή τούς αντιπρόσωπον; των σι^μάχων δυΛ'άμείον και νά τούς παρακαλέση νά λάβουν αθ τ οί μέτρα προσταϋΐας τοθ άμά- χου πληιθνομοΰ. Πράγματι δ Μη- τροπολ£τηις έπίισκίπΐτεται τδν Αγ γλον Πρόξενον καί τόν Ικΐτεύη μέ δάικρυα είς τα μάτια νά έν-1 διαφερθή διά τόν πληιθνσμόν. Τοτ1 άπαντα δτι δέν δύναται νά κά¬ μη τίποτε Λροτοΰ συνϊννοηθή μέ τήν κυβ^νησίν τού. Την 23ην Αΰγούσιτου γ{ν«^αι γνωιστή ή αίχμαλωσία τοΰ στρα- τηγοϋ Τρικούπη, είς τόγ οποίον είχεν ανατεθή ή άρχκττραιτηγία, μειτά την άνάκληιθΊν τοϋ Χατζηιι- νέστη. Παντοϋ άντηχονν Θρήνοι κάς συνοιοάας υψώνονται αί πρω ται τουρκικαί σιημαϊαι. ΧιλιάΛες ΣμτιρναϊΜ σαηοοεντρώνονται και ξητοΰν νά τούς χορηιγηιθοΰν δπλα γιά νά δργανώσουν την δμυν» τής Σμύρνης. Άλλά πρΟΜ,ειται «ε- οί ένε,ργειίδν άπογ'νώσεως. Ή πρωτεύονισα τής ΊωΛΪας κατα»λυ ζεται άπό τόν στρατό κα}, τδν Έλΐληνκκμό τοΰ έβοκερικοΰ τΐ]ς Μικράς Άσία'ς. Ή 25η Αύγαύατου εΰρΐσοιει τήν Σμύρνην σέ κατάστασιν άοπερι- γιράιπιτου άνορχίας. ΑΙ αρχαί πιροσ παθοΰν νά έξασφαλίσονν την σω- τηρία τους καί οί πρόσφυγες Α- γιι>νίζονται ν,ά έπιδιβαιαιθοΰν ιίς
τα πλοϊα. Οί φανατικώτειοοι των
Τούρικωιν καΓτέΊρχονιται πιράς την
παραλίαν καί άπεΛοϋν καΐ ύβρί-
ζουν τοΰς πρόσφνγες. "Ολοι συ-
νιστοΰν είς τόν Μητροπολίτην νά
φΰγη, άλ.λά ό Χρυσόστομος έπανα
λαμτΐάνει την δήλωοίν τού δτι ά-
διαφοριεϊ διά τα μαρτύριον τό ο¬
ποίον τόν άναμένετ, άλλ.ά δέν ήω
μτορεί είς αύτάς τάς κρισίμους!1
στιγ,μάς νά έ·γικαιταλ.εί·ψη τό ποί-
μνιόν τον. , |
Τό άπόγετιμα τής 25ης ό Χρυ-
σάστομος δέχεται την επίσκεψιν
τοΰ άναχιοροΰντος Άρχιεπισκό-
που των Καθολικίδν, όστις τοΰ λ.έ
γει δτι τού εχει εξασφαλίση θέ¬
σιν είς ξένον ατμόπλοιον καί τόν
παραΜθλεΐ νά φύγη. «Οί Τοϋρκοι ]
Σεβασμιώτατε, τού" λέγει, δέν θά '
τού "Ελληνικόν κλήρον, άλλά καί
ύποχρτωοΐς τοϋ καλοΰ πουμένος,
είναι νά παραμίίνη μαζί μέ τα
π»ίμνιόν τού. Άδυνατώ νά σάς ά-
καλουθήσα».
Τό βράιδν δ Μητροπολίτης είς
τό σννοδ*«όν τής Μτίτροπάλ«ι>ς
είναι βνθισμένος είς σκέψεις πολ
λάς. Είς τάν τοίχον μία φωαο-
γραφία είικονίζει τόν Πατριάρχην
Γρηγόριον τόν Ε', τόν έιθνομάρ-
τι·ρα. ΕΙχε χρηματίαει Μητρα—-
λίτης Σμύρνης. Άπύ έδω έξελέ
γη ΟΰκονμεΛ'ΐκός ΙΙατριάρχης. 'Ε
δώ ήλ,θεν ώς Γεώργιος Άγγελό-
πονλος άπό τήν Δημητσάνα, γιά
νά φοιτήση είς τα τότε άκμάζον-
τα έλληνικά σχολεθα. Ό Χρυσό¬
στομος μέ εκστασιν καί. ταραχήν
πολλήν ώραν κι>ττάζει την φωτο-
γραφίαν τού Πατριάρχου καί άρ-
χίζει νά μονολογή: «"Αϊντε, γέ-
ροντα, ή Μητρόπο.λίς σου φλέγε-
ται. Μεσίτευσε είς τόν θεόν ίνα
σώση τού; δούλους τού, μή παιρα
δοθούν τα δγιά τους τοίς κυσί
καί μή τεθοϋν οί μαργαρϊτεα έμ¬
προσθεν των χοίρων. "Αν χ
τύριον. 2 ου τό λέγω ένώ δ Καλ.α
«ίάνης άπό τήν Τρίγλιαν. Άλλά
τί λέγω; "Ήγγικεν ή ωρα, γέρον-
τα. Ιδού άνατ>αίνω είς τόν Γολ-
γοΌαν. Δέν άκοΰς άπιό τούς ούρα-
νούς τί γίνεται είς την Σμύρνην'.
Λέν βλεΜεις τόν Άγαρηνόν νά
δρύεται; Δέν βλέπιεις είς τήν Ά
γία/ν Φωτεινήν τό πσίμναόν σου;
Γέ·ροντα καί Πατριάρχα μου. "Ο-
πονκαί νά είναι σέ άκολουβω είς
τό μαρτύριον».
Μόλΐς τελείοκτί τα λόγια αύτο
γύριαε είς τήν Απέναντι πλενοά,ν
τοΰ σννοδικοϋ κα'^ κί'τταξε τήν ε.ί
κονα," ήτις είκονίξει τό μαιρτύρι-
ον τοΰ Άγιον ΙΙαλνικαροτου, προ)
τού επίσκοπον Σμύρνης. Τα μά¬
τια τού είναι μαρμαοωμένα είς
τήν είκόνα καί μονολογϊΐ ξανά:
«Ό ποιμήν ό καλάς καί τήν ψυ¬
χήν αυτού τίθηκτιν ίΐΛέρ των προ-
βάτων, Μή φοβηθητε άπό των ά-
ποκτεινονντοιν τό σώμα, τήν δέ
ι1ι·χήν μή δυναμένων άποκτεΐναι».
"Τστερα άπά λίγον δ «Γιασια-
κτζής» τής Μητροπόλεως τόν ει¬
δοποιεί δτι τόν ζητεί δ κυβερνή-
της τοΰ πολεμικον «Λήμνος». Τα
«Λήμνος» Ιφυγε έκεϊνο τό βρά-
δυ καΐ είχον έιτιβιβασθή αύτοΰΐ
πο·λλοί άξιωματικοΐ, τοϋ Άρχηγεί
όν καί πράκριτοι τής Σμύρνης.
Ό κνβερνήτης Ικέτενσε τόν Χον
σύατομο νά φΰγη μαίςί τού. Τοΰ
?δ(ι>σιε τήν ιδία απάντησιν πού ϊ-
διοσε καί είς τόν Καθολωοόν άρ-
χιε.ν'σ'/οπον. Παρεκάλεσε μόνον
τόν κνιβερνήτην τοϋ «Λήμνος» νά
παραλάβη μαζί τού καί νά φρον¬
τίση νά σαείλη τό ταχύτερον είς
τόν προορισμόν της μίαν έπτστο-
λ.ήν ώιΐρυθννομιένην π^ός τόν *Ε-
ληι&έριον Βενιζέλον. Ή έηιστολή
αντη είναι ή τελευταία τοΰ Χον-
σοαΐόιΐιον. Τήν ϊγραψε ολίγας ώ¬
ρας πρό τοΰ μαρτυρκκιοϋ τού θα-
νάτου. Είναι ή άποκάλ.υψις τοϋ
μεγάλον άνθρωπον. Βλ.έπει μπιρο-
στά τού τόν θάνατον καϊ, τόν ά-
νΓ»μένει μέ καρτεύ«ής σταιδιοιδρομίας, ή δ-
ποία υπήρξεν δλόκληρος ή £ιοή
(Συνεαίζεται)
ΠΡΟΤΟΜΗ
Τοΰ Έθνομάρτυρος Έπισκόπου ΖΗΛΩΝ ΕΥΘΥΜΙΟΓ
ΑΓΡΙΤΕΛΛΗ εις την γενέτειράν τού Παράκοιλα Λέσβου
ταία σιτιγμή ΰστερα άίΐό μιά δια
φωτισιτικτι αυζήΐτηστι μέ τάν Σ«»ι
πού 8έν ήταν μόνο Ι
το
Δέν είναι καθόλου «σνντηρη-τι-1 ΰγιή κοινωνική πολιτική στήν 'Ελ . ό|ν<δ6ρν.έστατος διπλωμάνΤης. κάς» μέ την ϊννοια πού δίνοιτν ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην σελ. Ι ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ τή συμιπληρώσει 50 έτών άπό τού μαρτνρικον θανατον τον 'Εθνομάρτνρος Επίσκοπον ΖΗ ΛΩΝ ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΑΓΡΙΤΕΛ- ΛΗ κατόπιν των φρικτών βασανι στηρίων είς τα νπόγεια κελλιά των Φυλακών Άμασείας πληραφοροι·- μεθα ότι πρωτοβονλία τοΰ Σεδα σμιωτάτου Μτι,τρατολίτου Μηθύ- μντ,ς κ. ΙΑΚΩΒΟΤ σΐΎεστήθη πενταμελής 'Επτροπή υπό την ΙΙροεδρίαν τον, ής ϊργίον θά εί ναι ή τοποθέτησις τής Προτομής τον Πριοτοαάρτυρος Ίεράρχον των Έθνικίδν Άγώνων τής Μι ηρασί.«ς (Άμισσός Πόντον) είς την γενέΓτειράν τού Παράκοιλα Λέσΰον καί έντός τού Ιερόν Ναού τι,ον Τκξιαρχων ϊνθα ό άοίδιιιος ήκουσε τό πρώτον τούς θείους λό γονς καί ένστέρνίσθη τα χριστια- νικά καί έθνικά νάματα. Η Έπιτροπή θά μεριμνήση ύιά την Λ'λλογήν καί συγκένιριβ >κν χρημάτων δι' ών θά κατα¬
σκευασθή ντ! τοποθετηθή ή Προ-
τομή τού Έθνοιμάρτμρος τα Απο
/-.αΜι-ΐτήρια τής οποίας θά τελε·
ο'ΚοΓα' ττ)ν 29ην Μαίου 1971 .τεν-
• ι,ικοχττήν επί-τειον Από ιοΰ μαρ-
ιυρικοϋ τον θανατον, καί ημέραν
κατά την οποίαν ίστορία τοΰ Έλ-
Λιγνοχρνβτιανικοΰ πολιτισμοΰ άνα-
γραφεττα μέ τάς πλέον μελανάς
σελίδας της.
Ός πληροφορούμενα ή 'ΕΛΐτρο
πή έπελήφθη δραστηρίο)ς τοΰ ίρ
γου της.
ΗΤΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ
ΔΙΑΘΕ ΣΙΜΑ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τα είς χρυσόν καί συνάλλαγμα
διαθέσιμα τής Τραπέζης Ελλά¬
δος ηυξήθησαν κατά 240,8 έκ.
δρχ. Τούτο προκΰπιτει άπύ την
δεκαπενθήμϊρον λογιστικήν κα¬
τάστασιν τής Τραπέζης τής 15
ής Σεπτέμβριον 1970. "Ετέρα με
ταβολή υπήρξεν ή μείωσϊς των
έν κυκλοφορία τραπεζογραμματί¬
ων κατά δρχ. 262 έκατομμύρια.
(----------*-----^-----·
ΕΙΣΑΓΩΓΉ 135.000 ΤΟΝΝ.
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΤ ΕΚ ΣΤΡΙΑΣ
Ενεκρίθη υπό τού υπουργείον
Εμπόριον ή είσαγωγή 135.000 μ£
τρικών τόν. άργοΰ πιετρελαίου τύ
που «Κιρκούκ» διά τάς ανάγκας
τού Κρατικοΰ Διϋλιστηρίου Ά-
αηροπνργον. Ή έν λόγω εΐσαγω
γή θά πραγιματοποιηθη έκ
άς.
19Τ0 — "Ετος 44ον - Αριθ. φύλ. 2068 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1
;. ♦1ΛΟΛΟΓ1ΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ θΡΟ-^ΥΓΙΚί,Ν ΣΓΤΜΦέΡΟΝΤΟΝ
50
Διευθυντης - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέψ. 229.708
θέματα
Η ΔΡϋΣΙΣ ΤΟΙΙΑΝΘΕΑΑΗΝΟΝ
- ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ _ ΒΟΜΒΑΙ
ΊοΟ συνεργάτου μ«- κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Β'
Ουδείς πολιτικάς άνήρ χά:, (ό
διν κομμι διέκρινε τού έ/.Αηνοΐ(·ι,
ν0« κομμουνισμόν την πρόθεσιν,
ο αναβάλη προσ<υρινώς την τε/.· ,ψ άναμέτρησνν, ϊν« τώ δοθή π0°? συστηματικήν άν(» κήν εκδήλωσιν καί κατηγορο&ν- τες αυτήν ώς δηθεν δικτατορικήν — φασιστικήν, άφοϋ έν Ελλάδι αί λέξεις είχον χάσει πλέον την ποαΥματικήν £ υ,ιγχρότησιν και προετο ιμασία, της τελικής αποπείρας ϋποδον/.αι αιο>ς τής Ελλάδος είς τον σλαν
δργανα τνφλά τογ
ό,ιοίου ήσαν καί είναι οί έλλην,»
φωνοι κόκκινοι προδόται
Ουδείς εφρόντισε νά μελετη-
(—1 την Ιστορίαν τής τσαρική-
Ρωββίας κα, έν συνεχεία, τής
Ιοοιετοριοσσίας, ίνα πεισθή διΐ
της πρώτης υπήρξεν ή
«ιικράτησις τοΰ πανσλανϊσμοϋ
χηΐ τής δευτέρας ή συνέχισις τή.
πντής προσπαθείας, μέ ό'ργανυν
τβν σλαυοκομμοννισμύν, καί τελι
χον έπίτενγμα την κοσμοκρατο-
ρίαν των Σλαύων.
"Οταν οί δικτατορικοΐ ηγέται
τής Σοβιετορριοσσίας δ εκήρυο
οον τον όρον τής συνυπάρξεως $ιγ
τα τοΰ άστικοΰ κόσμου
Έλ.λ.ην πολιτικάς διεκρινεν δτι ό
.τκϊθεν τής άπατηλής ταύτης γ
,ιιδιώξεως έκπρύπτετο κα', κράττε
τβι ή πρόθεσις τής δισβρώοειΛ;
τοϋ άητικού κόσμον διά τής κομ
προπαγάνδας καί η
ίχ των έσω υποταγή τού μέσιυ
των κομμουνιστικήν κομμάτων,
των συλλαλητηριον, των άναοχι
κων όργανώσεοη·, της διαφθοράν
τής νεολαίας, των έμφυλίων συγ
χροΰσεων καί δλλων έγκληματι
κων ένεργειών άνίοδύνον έμφανί
οεως, άδρότατα ΐπτχορτΐγουμένων
ώώ τοΰ διειθνοΰς κομμουνισμόν,
άίΐοφενγομένου είδικώτατα τού
ίπιοτιμου, τοΰ κεκηρυγμένου πολέ
μου, δεδομένου «τι είς τή* τοι¬
αύτην περίπτωσιν: πρώτον θά έ
χινεΐτο ή τεραστία πολεμική μη
χανή των Ήνωμένιον Πολιτει-
ών τής Άμερικής, δεύτερον Ο'
όφυπνίζετο τό εθνικόν φρόνημα
τοθ Λαοΰ καί τρίτον θά εδίδετο
ή προοΐδοίΐωμένη εύκαιΐρία εΐις
τονς {ιπαδονλονς Λαούς τούς δπ'
όθεν τού Παραπετάσμανος άλ
).ά χαί τούς έντός τής Σοβιετορ
νά έξεγερθοΰν κατά τϊϊΊν
ώιαισίων τυράννων των. "Οί1
αΰτό έσήμαινεν ή «συνύπαρξιςν
τού μακαρία τή ληξει Κρουτσι><τ "Ελλην πολιτικάς άνήυ τί εσκέφθη ή τό έφαντάσθη, διο τι πάντες εκοιμώντο 'Επιμενίδειον «τνον άπασχολσύμενοι άποκλεισν>
λδς μέ την κομματικήν ουναλλο
Άλλ' ή πλάνη των Έλλήνων
πολιτικών εΐχε συνέχειαν και με
τον Συμμοριτοπόλεμο'ν". Δέν ϊ(ρ
χεσαν είς αυτόν τα διδάγματα
τού -τί έπιδιώκει ό σλαυοκομμου
νισμός άπό τα εναντίον τής 'Ελ
έγκλήκατα των κομμουνι
«ποσυμμοριτών ίαη τεσσαράκον-
τα δύο μήνας. Νά τ" άπαριθμή-
σω έδώ; Άλλ' ίιπάρχει έλληνικη
οΐκογένϊΐα των πόλεων η τής ύ-
παίθροιι χώρας, ήτις δέν έπλήγη
ούτως ή άλλως έκ της δράσεώς
των; Οί μή γνωοιΐοντες ή οί τι·
χον αμφιβάλλοντες διά τα
νότα εχο»ν ΰπαχρέ<οσιν τιμίίς μεταδοϋν ιί$ την Βαλλιάνειον Βι δλιοθήκην των Αθηνών ν* άνα ζητήσουν την σχετικήν βιΛλιογρα ψίαν χαί την μελετήσουν. Είς τί ϊ'λο α,τέβλεπεν καί τότε δ έλλη- νοφωνος κομμουνισ,μός, ϋπηρέτης Το5 σλαυοφώνου τυφλός, αν μή Ε'ι; την υποδούλωσιν τής "Ελλά¬ δος; Έοτλανήθησαν πάλιν οί "Ελ πολιτικοί; *Ή, μάλλον, τ) ν διά τόν κίνδυνον πο« ή Πατρίς, προκειμένσ να σννεχίσουν τάς κομματνκά· «ηιναλλογάς των; Άλλ* έν τοιαύ¬ τη περιπτώσει είχον, ίχουν καί 8(Ί εχονν έν τή Ίστορία τής Ελλάδος τεραστίας αίτινες θά έπκβαρύνουν πολλάς δεκαετίας καί αύτοίΚ τούς άπογόνους των, πλή(ν παραδεχθοϋν τιμίως δτι μέχρι βαθμόν "Γπό τοιαντης συνιθήκας άπ0- Βλακώσεως τοθ άστικοϋ κόσμου, υπαιτότητι των κακών πολιτικών Τού, ό έλληνόφωνος κομμουνι- σμάς), άνενόχλητος, Λροπαρεο-κρι)- αζε τον τρίτον καί άποφασκττικδν νΰρον τον, διά την ύποδούλωσνν ττ)ς Χώρας είς τούς Αμέσως μετά τόν ,τόλβμον έπανήρχισαν αί ϊροίτβτρθ •ιίαι των πολιτικών κομμάτων μ* ; τ°ΐ'ς κομμουνιστάς, αύταποκληβίΐν ι Τ"? δημοκρατικάς! "Αν είναι β* ς κα: καραδοκοϋντας σλαυοκομμου νιστάς. Ό πολύς Λαός εΐχε... με σανι>χτ«! ,Αγοΐϊ,τνει δμιος διά τάς
τύχας τής Ελλάδος !, Έθνικός
ός, όστις, συμφώνως πςο;
τόν "Ορκον τού, εΐχε καί Βχει
την ευθύνην δ'ά την άνρξαρτη-
σίαν της καί την προφύλαξιν τη-,
εναντίον παντός εσωτερικόν καί ι
Ιωτερικου έχθροϋ.
Καί την κατάλληλον ημέραν
κα; όίρπν ?πλτι|εν αίφνιοιαστι-
κώς τον εσωτερικόν ίχθρόν, αν<ι τρέψας τούς μακαρίως κοιμο>μί-
νους πολιτικοΐ'ς δνβρας της χώ¬
ρας.
Έξ αυτών δλλοι απεαακρβνβττ
σαν έξ Ελλάδος οίκεία 6ουλήσ«,
διά νά συνεχίσουν είς τό ?ξ(οτ,--
ρκκόν τό προβοτικόν τίον Εργον.
Αύτοι είναι κ«ί οί πρηγματιχοι
προδόται άγνοοΰντες τί έστ(: Πά
τοίς, "Εθνος, Θεός, Χριστάς, Κοι
νωνία, Ιερόν, "Οσιον. Αύτοι γνω
ίζ μόνον τό έγωϊστικόν των
συμφέρον κα!, είχον νομίσει τύν
Ελληνικόν Λαόν ώς εν αθροι-
σμα ήλυθίων δντοιν καταλλήλοιν
πρός εκμετάλλευσιν δι, Ιδιον συμ
φέρον. ΑύτοΙ συνεχίξουν, ώς άν-
θέλληνες νά δροΰν εναντίον τής
έ
1 23
Τόν έπόμενο κιόλ«. χρόνο φανή
καν οί άληθινές προθέσεις τού
Μωάμεθ, δταν, περΐφρονώντας
τίς διαμαρτνρίες τοθ Κίονσταντί
νού, πάτησε την εύρωπαϊκή α-
κτή τοϋ Βοσπόρου, καί, βάλθηκε,
ιιέ γρηγοράδα προκάκουστη, νύ
χτίζει τό περίφημο μεγάλο κά-
στρο τού, τό Ρούμελη Χισάρ.
Άφοϋ συμπλήρωσε μέ τό κά-
στρο έκεϊνο τόν άποκλεισμά τή;
Πόλης άπό τή θάλασσα, ό Μωά¬
μεθ φρό,ντισε νά μείνει άπερίσπι
στος άπό κάιθε άλλη πολεμική έιΐ-
πλοκή. "Εκλεισε ειρήνη μέ τόν
Ούνυάιδη τής Ουγγαρίας, κυρίεν
σε δσες άκόμη μεμονωμένες πό
λ.ϊΐς της Θράκτις είχαν άπομείνεΐ
στήν έξουσία τοϋ Βυζαντίου, ·/'
εατειλε στρατό στό Μωριά, γιά
νά εμποδίση τούς άδελφούς τοΰ
Κωνσταντίνου νά στείλονν δποια
δήατοτε βοηθεία.
Τότε ό Κιονσταντϊνος εϊδε .τώ:
δέν ήτοιν τράπος ν' Αποφύγη τάν
πόλε·μο, κ' ετοιμασθητε ·>ά τόν
άντιμεταιπίσει Συγκέντρωσε δσις
προιμή-θειες μπόρεσε μέσα στήν
Πόλη, εκανε κάιθε δυνατή
ή
Πατρίδος των, μή συγχω-
θοϋντες είς αυτήν καί τόν ΈΘλι
κόν της Στρατόν τα γεγονάς ό¬
τι διεσώιθη έκ των άρπακτικων
το>ν όνύχων την τελευταίαν στι¬
γμήν. Αύτεί κατασυκοφαντοϋν
διά τοϋ ξέΛ'ου τύποιι καί τοϋ ρα
διοφώνου την 'Ελλάδα κα), την
Κυβέρνησιν της. Αύτοι πληρώνουν
μΐ/Ληιστάς κακοΰργυυς »·ά λτι»·
σκευάζουν καί νσ ρύττοΐίν έκρη-
κτικά μηχανήματα κατά των άθώ
οιν καί άνυπάπτονν όια^ατών της
ρλληνικής πρωτετιοΰσης, ίνα την
παρουσιάσουν διεθνως ώς δηθεν
άναρχουμίνην. Αύτοι, έν έσχά
Τ(ον, κατηγόρησαν τοΰς άθώους
Έλληνας αγρότας - έξαγοιγείς, ίί
τι δήιθεν απέστειλαν είς την Γερ
μανίαν δηλητηριασμένα ροδάκινα,
ίνα ούτω πλήξουν τό ελληνικόν ι
ξαγωγικόν εμπόριον, τό οποίον ύ
πό την Εθνικήν Κτ^βέρνησιν πα-
ρουστάζει έκπληκτικήν άνθησιν.
Αύτοι έλϊκτσαΗαν κυριολεκτικώς,
διότι ό Ελληνικάς Λαός, ήσνχος
κα> εϋτΐΓχής, τούς περιφρονεϊ μέ
όλην τού την καρδιά.
Καί αύτοι μέν είναι οί
δόται καί ποιοϋν ϊογ« άντάξια
τοϋ προορισμοϋ δν εταξαν είς δ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
σεδ >Ιταλ°ζ «^άλα,τος των
Τούρκων Πούσκουλους, διάφορ«ι
ρο>σικά χρονικά, άνάμεσα στ Λλ
"Επί χή 48η έπετείω τοΰ μαρτυρί ου τού
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
βυζαντινοΰ λαοΰ ήταν φοβερή. ίαν αυτή, άλλά τα σνγκρουόμ.,- _ _
Ό Γεώργιος Γεννάδιος ό Σχολά να συμφέροντά τους, πού έμπόδι Τοΰτα τα Χρονικά,'πού τα ίγρα
ριος εΐχε κλειστεί στή μονή τοΰ σαν τότε τούς Δυτικούς νά *«· ψαν τέσσερις 'Ελληνες τοΰ και-
Παντοκράτοοος κι* άναθεμάτιζι -νούν τό καθϋκον τοντ «ίιν νοι- ηη« ίνε.'νη·,, __ Α λ«λ™,- α ν™
τό
Χρονικό, καί άρκετά τούρκικα.
Καμμιά δμως έξιστόρηση, ο5τε
παλ,ιά όντε νεώτερη, δέν 8χει
τΐ)ν όμορφιά καί τή δύναμη καί
τήν άλήθεΐα, πού ϊχονν τα τέσ-
σερα μεγάλα έλληνικά Χρονικά.
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
Παντοκράτορος κι* άναθεμάτιζι
όσυυς εστεργαν στήν' ?νωση. «"Α
θλιοι Ριυμαΐοι», εγραφε, <είς τ( έπλανήθητε, καί άπεμακρννατΓ έκ τής έλπίδος τοΰ Θεοΰ, καί ή>
πίσατε είς την δύναμιν των Φράν
κων, καί συν τή πόλει έν ή μέλ
λει ςρθαρήναΐ, έσχάσατε καί την
εύσέι6.ειάν σας·..>. Κα) δσοι πά-
λι φαίνονταν νά θέλ.ουν την Ενω
ση, Ιλεγαν στούς δλλους:
ίδο>μεν εί έξάραι δ 6ΐός τόν έχ
Ορον τοΰτον τόν άνθιστάμενον $ι
μϊν, τόν μέγαν δράκοντα τΛν
■/«αυχώμενον αρδην καταπιεΐν τύν
πόλιν* καί τότε δψεσθε εί τοίς
σκευή στά τείχη, μάζεψε μέσα ■'! αζυμίταις ημείς ένωιθωμεν.» <ΚαΙ λους τούς κατοίκους των γύρςο | αοτός δ βασιλεύς», βεδαιώνει δ άν,^ κ' Ικλεκτε τίς πύλες. "Τ Ι Λούκας, «πεπλανημένος κατίνευ- , δπως δκαναν καί οί τελευ σεν». 'Ε,νώ ό μεγαβοΰκας Λουκάς στερα, ταΐοι προκάτοχαί τού, γύρεψε 6ο ήθεια 4τό τή λύση. Ό Πάππας τοϋ εστειλε τίς εύλογίες τού, μα- μεγαβούκας Λουκάς Νοταράς δέν έδίσταζε νά τό λβ ει καθαρά, ότι €κρειττοτερον 6- «ιτιν εΐδέναι έν μέση τχι πόλει ζί μέ διακΟΊΐους Ίταλούς, κα'», Ι »ρακιόλιον βασίλειον Τούρκων Τ) τάν έλληνικής καταγωγής καρδι νά,λιον Ίσίδωρον έπΐΛεφαλής. Ό Ίσίδωρος ήταν άλλοτε Μητροίτο λίτης Ρί,»σίας, εΐχε λάβει μέρος στήν έντοτική σύνοδο τής Φερρό ρας καί τής Φλωρεντίας, καί εί- χε τώ^α έντολή νά πραγματοποιτι σει πανηγνρικά τήν ενωση των έκκλ.ησιών στήν Πόλη. Στίς δώδεκα Δεκεμβριού 1952 εγινε στήν Άγία Σόφια ή περι φημη ένωτική λειτοτ'ργία μέ σνιι μετοχή 'Ελλ.ήνον καί Λατίνων Ι ερεονν. "Ομως ή άντίιδραση τοΰ ΐίαλύπτραν Λατινικήν>.
Δέν ϋαάρχΐΐ
ι στικάτερο άπ' αυτή την έπίμονη
Ιδεολογική προσήλωση ενός λαοΡ,
κου άντιμετώπιζε τή στιγμή έχη
νη τόν κίνδυνο τοϋ άφανισμο*.
Καί δαως κα^ αυτή άκόμα χα-
-νουν χό καθήκον τονς σάν
«τιανοί.
Άπό την ήμερα, πού Εγι·
λειτουργία, ως την
ις άλώσεοις, οί
νες δέν ήθελαν οοά νά πατί|>ϊονν
στήν Άγιά Σόφια. €Καί ή μι
γάλη έκκλησία», θρηνεϊ δ Δου-
*.ας, «ώς καταφΰγιον δαιμόν«ιν
κα'οι βωμός ελληνικάς αυτοίς ?-
λογίζετο" ποϋ κηροί; ποΰ ϊλαιον
ίν ταίς λυχναψίαις; τα πάντα
ΐ^κοτεινά, καί ουδείς ό κωλΰων"
έρημον τό δγιον τέμενος έφαΐν*
το, προσημαίνον τήν έρημίαν ήν
ύποστήναι μέλλει μετ' ολίγον...»
ροΰ εκείνον — ό Δοΰκας, δ Κρι
τόβουλος, δ Φραντξής, κι' δ Χαλ-
ή κοκονδύλης — άνιστοροΰν τα
Πάθη τής Πόλης σάν δλλο τε-
τραβάγγελο, πού θά 'πρεπε νά
τό 'χονμε γκορφι μας, κοντά σ'
έκεϊνο πού δοξάζει τα Πάθη
ταΰ Χριστοϋ. Καμμιά αλλη ά>
φήγηση τής Άλώσεως δέν μπο-
'Εγώ είμΐ δ ποιμήν δ καλός. Ό ποιμήν ό καλός την ψυχήν αυτού
τίυησιν υπέρ των προίάτων ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπά Ι. ΜΤΛΩΝΑ, θεολόγου
4ον σας συγχωρήσουν ποτέ τάς έθνν-
Είς τάς 17 Αύγουστον ή άνα· κάς αας ενεργείας. Φοβοΰμαι δτι
στάιτωιοτ.ς φθάνει είς τώ κατακό θά δΐακτνδυνεΰσετε τήν ζωήν σας
ρυφον. Οί ποόοχρυγες ζητοΰν νά &ν παραμείνετε «Ις τήν Σμύρνην,
έιπιβΐ'βαο'θοΰν καί δέν τους διαθέ Πρέπη νά φύγετε!».
τό λιμάι τής ΆτάοαΎοτ «ηΐ νη>»1νιΛ^ δ
ρεϊ νά «ιλήσει στήν ψυχή μα;
δποι; έκεϊνα τα Ιερά κείμενα,
ποΰ κλείνουν μέσα τους τό πνεΰ
μα τό ί75ιο των προγόνων μας,
δσων είδαν κ' Ιζησαν τα μέγα
ΣτΙς ?ξη Απριλίου τοδ 1453,
Άληθινά, τίποτα δέν Εδεΐχνε ήμέρα Παρασκευή, δ κάμπος γύ
νπ»6λητικότερα, πώς ένα άπό τα ρω άπό τήν Πόλη έμαύρισεν ά¬
πω συνταρακτικά γεγονότα της πό τα στίφη τοΰ Μωάμεθ, λοτ)
ανθρωπίνης [στορίας "έμελλε γΪ σίμωσαν κι' άπλώθηκαν κάτω άπό
λ.ίγο νά συντελεσθεΐ... | τα Τείχη. *Ηταν τονλάχιστον ί
Τό γεγονός αύτό — τδ πάρσι κατδν έξήντα χΐλιάδες πολεμι-
μο τής Πόλης — μάς τδχονν έ- στές, όπλισμένοι μέ τα τελειότι
Ειστορήσει άπό τότε πού ϊγινε ρα δπλα Γ?1ς έποχής, κι' δλλο το
αίς τίς ήμβρες μας, έκατοντά6ε.ς σο πλήθος άπά άμάχονς, ποϋ ά
σοφοί, λόγιοι, ποιητές, Ιστορικοί, κολουθοΰσαν όπως πάντα το
"Ελληνες καί ξένοι. Άπό τίς κυ- στρατό. Μαζί τους ϊσερναν τό
ριότερες πηγές είναι το Ήμβρο ίσχνροτερο πνροδολικό άπό δσα
λύγιο τής πολιορκίας, πού κράτη είχαν χρησιμοποιηθεϊ ώς την έπο-
σε ό Βενετάς Νικολό Μπάρμπα- χή έκείνη σέ πολέμους, καί προ
00, τό λατινόφωνο χρονικό μέ τον
«ακτηρίίτθτΐκε περιφρονητικά απο ' ιίτλο «"Αντ Ούνιβέρσος Κρίσπ
τούς Δυτικ.οΰς σάν άκατανοητος Φιντέλες Ντέ 'Εξπουγκνατσιόντ
γι' αυτοίς «6υζαντινισμός». Χά- Κονοιταντινόπολις», που Ιγραψε
ΊΤ) σ' αυτήν ώστόσο οί *Έλλτ|νΐς, 6 καρδινάλιος Ίσίδωρος, τδ χρο
.ιού εχασαν τότε τα πάντα, δΐυι- ·νικό τοΰ Λατίνου άρχιβπισοίόποιι
ΐήρησαν τήν πίστη τυυς καί τήν Μυτιλήνης Αεονάρδου, τό ποίημα
πολιτιιιη δύναμη της. Καί δέν ή«Κονστανίτινόπο·λις>, ποΰ σύνθε-
πάντων τό τεράστιο έκεϊνο κανό-
νι, πού εΐχε κατασκευάσει -/ιά
τόν Μωάμεθ δ Οΰγγρος μηχανι¬
κάς Οΰρμπάν: «"Αλλας τε μηχα
νάς>, λέγει ό Χαλκοκονδύλης,
«καί δή καί τηλε»6όλον μέγαν εί
•ναι δέ τοΰτον τόν τηλεβόλον ώς
(Συέχίΐα βίς την ϊην σελ.)
ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
ΣΚΑΗΡΑΙ ΚΑΙ ΛΡΑΜΑΤΙΚΑ! ΗΜΕΡΑΙ
ΑΝΕΤΕΙΑΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΑΜΑΝ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΗΣ
ΙΣΤΟΡ1ΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η 29η ΚΑι Η 30η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΓ 1941
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 29 ΧΡΟΝΙΑ
Οί θΰται έν στολή παίζουν ποδόσφαιρο είς τήν πλατεία Δράμας
μέ άνθρώπινα κεφάλια
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοθ βυνεργάτουμ*ς χ. ΑΠΟΛΑΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγονμένου* λεξάνδιροτ' Μοι»ρονζη ποιι συνι
— Μέ -ιήν· άνάρ'ρτιβη τού Άλ.ε στοΰσαν τή περιφρουρήση τής εί
ξάν&ρον άνέζησε ή έποχή τής Αί ρήνης μέ τή Ρωσία. Άλλά δ Σειι
κατερίνης. Ό έγγονός βάδισε ΛασαιαΛΊ, ΟΛΤεινήργησΐε καΐρια μ'
στά ϊχνη τής γιαγιάς. Φιλελεύθε ιπέτυχε τήν καθαΐριειστΐ των δύο
ρος στ'β μεταξύ των- κοιννοΛΊθίών ηγεμογον καί την άντικατάσταση
ταξεχινν σχέσεις καί άίτ»λυταρχι- <»'< Ομο τούς γαλλόφιλους 'Αλέ κώτερος οτήν επιβάλη τής θέλη- ^ανδρο Σοΰτοο χλΙ Σκαιρλάτο σης τού, εύνόησε την ανοδο των Ιναιλλιμάχιι. άστών, των εμπόριον νΛΐί των έ- Ό Ίταλίνσκ,η, έπΜοαλουμιεΛΌς παγγελματιών, έουέβαλε παραχω- τα ρωσνκΛ βικαιΐίοματα προοτσοτ- ςιήσεις των εύγενΐόν Λοός τού; άς των δνο ήγεμονιών, άπτ'ιτηοι· χο>ρ4,κούς μέ πράγραμμα τή 6α- την Λνάκληση τής καθαίιρΐστ);
Ομιαία· άπϊλχυθέρωση των δουλο ιυυ 'Τψηλάντη καί τοΰ Μουρσ'υ-
στήν εύρύτε- ζή. Συγχρόνως τα ρωσΐικά σβρα
Ή νεωιτέ,ρα ίστθιρΐα των τό- ΕΛετόθησαν.
πων αυτών, δέν εχει νά άνα- Καί είς αύτό πταιει ή
γρώψη μβλοΛ·ωτιέιρας σελίδας, ολ' καί ή καλωσύνη τοΰ 'Ελληνιχου
όσας συνέγραψαν οί στνγνοΐ ί Λαοΰ, δσιτις δέν ηθέλησε νά ά-
πι&ρβμείς κατά την επέτειον αύ φήση τό μΐσος νά φωλιάση εις
τήν πού άναμιμνήβκεται ύ βα- τήν ψυχήγ τού. Καί ό έγκληματτι ρη δι>να(ττ> διάΰοση τής παιδείας, τεΐιματα εΐσβάιλα,νε στή Μολ]δαβί<' ρυαλγοϋσα πε,ριοχή μας, ή Δρά- άς αύτάς, τό άπέδωσεν είς άδυ άπεκ/αιτέιστησε τή τάξη καί τό κΰ καΐ δ αγγλος πρεσ&ειντής υει>
μα. ναμίαν καΐ, άπε&ρπισύνθη. Είς ρος τής έξουσίας καί άξιοϋσβ πει- "Αρ,μιπ-ουτνο, άξίωσε μέ άπειλή
'Ημερονύκτια Χριοτιανικων τής τούς ώμούς ομως έγ«ληματ[ας θαρχίαν των κοντοτέριαη» στούς « ΛθΑεμου, την άπο&οχή τής ο<Ή)· Ρώιμτ,ς διο>γ)μών. δέν χρειάζεται μεγαλθ()>ροσιύνη. νωτέιρονς καί ϋποταγήιν ολων στίς κιζ άπαίτησης.
Νύκ,τες Άγιον Βαριθολομαΐου διότι ιδού τ' άποτελέσματα. άποφάσεις τού. Στήν έξωτερική Ή 'Τψηλή Πύλη δέχτηικβ ν
Άν,τιγραφή Ναζιστικων κακουιρ- Τήν 29ην καί 30ιγν Σεπτεμβιρί ταυ παλιτική υπήρξε έλικτικός μέ αποικαταστήση τούς καιθαιρειθΐν-
'Ηιμέραι πού θυμίζουν, ου 1941, «ΐπίσηιιον Βουλγαρικόν, βάση τόν σΊΐμδιβαισμό των φρονή- τ«ς ήγεμάνες. Άλλά ή Ραισία ο
Άλλ' δσοι έκ των άνα ' κατι άπαισιώτερον είς τήν σύγ- Κράτος», «Άριχο* Κατοχής» ίν μάτων μέ τα έβνικά συμφέροντα χΐ μονο δέν αν»<Λλί·σιε· τα σ,τρα Χ0<>νον σκέψιν. θΜμίζονν πώς: πλήρει είκοστώ αίώνι σφάζει και' καί τίς πιε.ρκττάσεις. Δέν δίστασε τηΐματά της άπό τή Μολβαβία,
αυτους.
τςιαπρντων πολιτικών άνδρών πά
ρέιιειναν είς τήν 'Ελλάδα κοΐ
6λέπονν τήν πραγμα.τικήν εϋττιχι
αν της, αύτο;, οΐτινες έπλανήθη
σαν, ϊστο), διατί δέν διαχο)ρί;οττν
τάς ευθύνας των άπό τούς προ¬
δότας άνθέλληνας; Εάν δέν πι-
στεύουν είς τάς ανθελλ/)νΐκάς συ
κοφαντίας, διατί τιμίιος δέν κε-
ραυνοβολοΰν τοΰς προδότας με
δημοσιει>ομέΛ'ας δηλώσεις των;
Τουτο είναι, νομίζομεν, έθνι
κόν καθήκον δι' αύτονς, δφειλό-
μενον πρός τόν Ελληνικόν Λα¬
όν, τοΰ οποίον τήν ελευθερίαν Λι
εκΰβεκσαν μέ τάς πλάνας των.
Διατί δέν τ" εκτελοΰν, Ινα τυι-
ουτοτράπως έξενμενκΓθοϋν είς τήν
Ί—ορΙαν; Δέν είναι τιμιώτερον
τής ένόχον σιωπής, τό νά δια
κηρΰξουν τήν αλήθειαν καί ιό.
έκφράσονν δημοσία τήν εύγνο)μο
συν ην των πρός τδν "Εθνικον
Στρατόν, σιοτήρα, χάριτι θε(«,
τής αΐωνίας Ελλάδος; "Η φσν
τάζονται, Εσως, ότι μέ σνικοφαντ-
Ινατδν μέ τόν όλοκληρωτισμόν το"
Χομμ&υνισμου', καθ" όν δ ψηφο<ρο ουδέν ίχει δικαίιομα επιλ.ογής των άλλ' είναι ύποχρεοιμένος ν<ί αΰτοΰς τοΰς δποίονς τί· ΰποοεικνύει κατά 99% Λ>.
*«>?·■. έξορίζεται, διαγράφετ«ι
νά υπάρξη δημυ-
"θατικός διάλογος! Εγένετο *«
των χαρακτηρισμών: Βΐ'
σοσιαλισαός,, έλευβε-
ύπό τοΰ ίγκληματικοΰ
όστις δέν είναι
•&Μ-ΜΛ άλλ' ή τνραννακοΐτέρα εκ
Ή'ΐσις τοϋ πλέον στυγνοΰ δλ.οκΑ-ι
0">τισμοΰ τ,δν αιώνιον.
Καί ομως οί "Ελληνες πολιτιχοΙ
"Χον πιστεύσει είς αΰτοϋ τοΰ ίί-
"οι'ξ τ-ητν Δημοκρατίαν, είς αύτο6
το>> είδους τάν σοσιαλισμόν ν.αί
Ονόματι αυτών, ίταλαιπώρονν
Τ°ν Λαόν
Τ(ον
κ.ά ψΓύδη των κα< μέ ωρολόγια κάς βόμβας έξωνημέντυν άνηο χικων θά σταματήση τήν άναδ*: μιοΐ'ργικήν δράσιν της ή 'Επα νάστασις τοϋ Απριλίου 1967, Εάν αύτά φαντάζωνται οί άνα- τραπέντες ιπολιτΐΛθΙ τής χώρας πλανώνται, καί ϊσεται ή έσχάτΐ] πλάνη των χείρων τής πρώτην ΑΠ' ΕΔΩ ΕΠΕΡΑΣΑΝ ΒΟΤΛΓΑΡΟΙΙ ΟΙ σκοτώνει 4.800 άοπλα, άννΰΐ»ρά«~χ στα ·λο>4 άνίδεα πάσης άφορμής,
Σκληραί ημέραι άνέτειλον διά άταμα. Οί δρόμοι τής Δράμας,
την Λρόμαν ιοαιί τήν περιοχήν λούζονται μέ αίμα άνθρώίΐων.
της, ή 29η καί 30η Στπιτεμβ,ρί- 'Εκατοντάίδες πολίται άρπαξονταΐ
ου 1941. Σκληιραί καΐ, δριαμαπι- ('ιιπύ τόν ύπνον, τα σπίτια, Ίονς
ν ά πιρίοτοσηταιτήιση στούς αγώνας μα ένίσχυσε καί την
των εύρωηαίκων μοναρχιών έναν τοτ) Κα©αγ€ίόργη στ?( Σΐίρβία. Ό
τίον τής έΛεκτατικής άπληστίας σουλ.τάνας Σελήμ 1" παραχινου
τοθ Νουτολέοντος, άλΛ' άπέβλεψί μενος άπό τόν Σ Βμπταστιανί, ίγ
κ«α στη λ.ΰση τοϋ Άναιτολικοϋ ζή- χαρθνωμίνος άϊτΛ τίς συντριπτι
τήματος ιιέ ίκαλ"ι>ποίηση των ρκοσι κές νίκ.ες τοϋ Ναπολέοντος οιτή
καί, άλ.λά μεγάλαι καί ενδοξοΐ, δράμους, τα χιοιράφια καί έκΐε- κων καιτα'«τητιθ(ων έπιδκοξεωίν. Στά Λεντ<ίΐκη Κ-όοώιπη καί πρό π διότι τάς ημέραις αύτάς πρίν Λ-' λοϋνται δμαιδ*κω·ς. Σφάιζονται, υ πό 29 χρόνια, τα παιδία της Δρά μας, τα παιδία τής Ελλάδος, ί· πότισαν μέ τό άγνό τονς αίμα, την ρίζα τής 'ΕΙλ^νιθερίας, τήν έφούντ(ι)σαν, την ίιθέρ«ιεψα·ν, την εκαναν αίώνια. Άνάθε,ιια "·ίί τούς βαρβάροΐ'ς έιπιδρομεϊς!!! Τό άχαρι χέ,ρι των, τύ χ«ρι τής 6ίας καξ, της κατασττροφη,ς, έπεσεν επάνω είς τοΰς Λθωου; καί άόπλους "Ελληνας, διότι ϊ- τσι ήλπιξον πώς θά επιτύχουν τόν σκοπόν των καί θά ύποτή- ξι>ι>ν, την άνυοΐότακτον ελληνικήν
Δέν ίλαγάριοϊΐα'ν δμως οί άπο
λίτισαοι, δτι αύηή, δέν ύπετάχθη
επί 8.000 χρόνια τώρα κα) με
κα,ιιμίαν βίαν. Δέν ένεθιιμήβτισίιν
οί αναν&ροι, πώς οί Ιδιοι πολλαί,
φοράς είς την μανοην Ιστορίαν
τίιΐν, ιπ«νίείρτ,σαν τό ίδιο πραγμα,
άλλΛ πάντα μάταια, άνάχτελα κιΊ
δι' αύτοΰς. Και
προπαντός είς τα τελευταία χς'ό
μέσα είς τα όποΐα διά τρϊ-
Ίωάννης Α. Βερνάρδου την φοράν, αδικα καί δπουλα μδ;
ν ασκολοπίζονται, γυναϊκες, γερόν
τες, 6ί?έ<ρη. Οί δήμιοι έν οιταλή παίζουν .«ι δόσφαιρον είς την πλατείαν της Δράμας μέ άνθρώοανα κεφάλια!! Άνίδεοι καί φιλήΊσνχοι πολίται δολ.ο(τοΰνται είς τούς δρόμονς, ύ πό τα βλέμμαπα των οίκεΧων τ<αν. Οικογένειαι καπαίτεμαχίζονΓΐαι, ό· που ευρέθησαν συγκ*ντρωμέναΐ διά νά άνΐκκρύγουν.·. Τί ν' άπο- φύγουν; Τήν κόλασιν!!! Τήν κόλαισιν, πού διά τρίτην φοράν φέρει είς την μαριτυιρι.κήν Λεοιο χήν μας μία Φυλή άικατανοΐΜΐ στου Εϊκοσι χρόνια το'^ρα καί άκόμη είς τα χώμαιτα των άγρώιν τής πεοιο- χής, ευρίσκονται άνθρώιπινα δστά των θυμάιτων, τα ΟΛθϊα έσφάγη- 1806, ένώ μαινότανε δ πόλεμος γιά ν' άπασχολήση τόν στοατό της Αγγλίας, Αύστρίαις, Ρωθίας πού, είχιε λόγονς νά φοβάται δτι, κα^ Πί>ωσο(ας 5βατά τήζ, Γαλλίας, ήταν δτοιμος νά έπαναστατήση
δ γάλλος πρίσβΐντής στή Κ(»ν- έξ αΐτΐαις ιής σνναελουμένης άν<ν σ,ταντινούίΐολη, στρατηιγός κό διο©γανωιστις τον, κήρυξε σιιΐς μης Όράτιος Σεμπαστΐανί έπέ 30 Δεκεμ&ρίον 1806 τόν πόλε τυχε τή συνάψη γαλλοοθωμανικοΰ μο κ,αΐτά της Ρίοσίας. Ή Ά^- αιιμφώνοιι φιλίας. Ή Ρωσία καί γΐλίία. Ιμπλε|ε δσιχ,ημα. Ή σνμμ* & ή Ρί ί ό Λ Άγγλ/α άνιτέδιρασαν Ινττονα. Ό ρώσος ναΰαρχος Δημήιτριος Σινιάιβιν καί δ άγγιλος σέρ Ντού κοναρθ, ένήιργηοιαν άπειληττικές χία της μέ τή Ριοοσία κα{, το γΛ ητρό της, της έπιβάλλανε νά έ- πιτεθτί κατά τής Όθιομα'νικής αΰ τοκραίτορίιας. Άλλά δέν έννοον'σι. , ήργι γς άντιοθωμανικές έπνδείξεις δ πρώ- | νώ συνεργήση σιτάν διαμελισμό τος ατό Ίόνιιο κι' δ δεύτειρος σαό δορειο ΑϊγαΙο. Παράλληλα δ άνγλος πρεσιβευτήις σέρ "Αρμπον τνο άπήτησε, μέ άπειλη διακο- πης των αχέσιεωιν, τήν άκνρωση τ ου γαλλοοθκομανιικοΰ σύμφωνον κι' ό ρωσος κόμης Ίταλΐίνσκη προ έβη έξ αλληλεγγύης, οέ ταυτόση άπό τα οιταιρα αττωιματα τανν. σαν κα^ των οποίων μέλη τοΰ σω μο διάβημα. ΟΙ βεζύρηΰεςι το() ΐΜΐτος είχον άίΐοσΐίτάιση τα «τκυλιά Δι6α/ν(ου διχογνώΗ,ησαν. Πρός «*τινμηΐν έπικράττισαν οί περίσκε πτοι, έπηροασθ-έ-νττες άπό κατεπεί γονιτα μηνυματα των ήγεμάΓων τής Βλαιχία,ς Κωνστανττίνον εγ- ψηλΛνττη καί τής Μολδα'βίας Ά- Καί οί ζήισαντες τήτν τραγωδί αν ΐκείνων, ένθινοδνται πω^ επι τριήμερον ποιτβμηδόν εριρ«β τό (Συέχεια είς την 6ην σελ.) 5 )®(§Λ<ί)®<1)β<$9®<ί)®®®^^ ΙΙΛΓΛΟΓ ΦΛΩΡΘΤ Τα βιβλία καί οί άνδροττοι τοι ΛΗΜ ΓΡ ΤΣΑΚΩΝΑ, τακτι- κό πρωτάτυπο τον βιβλίον ,ΰ' καθηγητού κοινωνιολογίας «Πνεϋμα καί κοινωνία στήν Έ • - λάδι», εκ/δοση έκδοτικοϋ οικου Μπονβιέ καί Σία (γαλλικό δνο ■κου διά των άγορεϋσεών πάσαν δεξιάν -< Ιθνικιστν πέντε τής Παντείου Άνωτάτης Σχο- λής πολιτικών έίΐιστ ημών («ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΐ ΚΟΤΗΤΟΣ Κοινωνιολογία κ«ί φιλοσοορία τοΰ νέον έλληνισμοΰ, Αθήναι 1970, σελίδες 520 (Ιδι ωτική 8κδοση). ι Ό Εγικριτος καί ζο)ντανάς αν- Δημ. Γ. Τσάκωνας μοθ μα), Βόννη 1965 σελ. 190. Οί έ πανωτές μετακομίσεις, μετοική- σεις καί άποοημίες άπό τάτε μ' ίμΛΟδισαν νά τό σχολιάσω. Τελευ ταϊα εΐδα κάποια κριτΐκή άναφε ράμενη στήν πρόσ<ρατη έλληνική εκδοση τοΰ άρχιοωΰ γερμανικοΰ κειμένου. Έπιφνλάσσοααι. ν ά έ Ό φιλέρευνος καί έλληινικός νοϋς τοϋ συγγραφέα έμβαθύνει ί δώ καί χρόνια στίς πηγές τής έλληνικότητας, στή διαπλο«ή της μέσα άπό τοΰς αίώνες μέ διάφο- ρες έπιΛράσεις καί έπιπτώσεΐς. Είναι φανέρωμα συνεπείας σέ κα¬ θαρά διαγεγραμμένο σκοπό και άξιόλογης βουλητικής ενεργείας ή άκαταπόνητη προσπαθεία τοϋ Δημ. Γρ. Τσάκωνα νά διερευνή- σει καί νά διαψωτίσει τίς διά<ρο ρες πλενρές τοΰ κεντρικοΰ τού θέ- ματος. Σκοπός τού: νά έξιχνι άσει, νά άποτιμήσει καί, νά άξιο- λ.ογήσει τα στοιχεϊα πού θά ονν- θέσουν κάποτε τόν νεοελλττνικδ πολιτισμό. στόν δρο οί κρΐτικοί οί έξονσΐίΐ σμε'νοι άπό τήν ίδεοληψία -ίίΐ. .-ΐάλης τών τάξεων. Κιόλας απο τήν είσαγωγή τοΰ βιβλίον «ΙΙηο βλήματα έλλ.ηνικότητος» λαβαί νι ξεκάθαρη θέση άντίκρυ στόν λεβαντινισμό καί τόν λογιωτατι στικό φορμαλισμό. Τοΰς καταδ· κάζει καί τούς δυό. 'Επικρίνετ τή στροφή τής μεγάλης άστικής τα- ξης καί σημαντικοΰ μέρους *ου ιης καί κατ' οϋ&ένα λόγο ν' ά- φήιση τή Ρωσία νά φθάση στή ΚοινΗΐτατντινοΰπολη. Τό άγγλιχΛ δαιμόνιο θαΐιιματοΛρ- νησιε κι' αυτή τή ςρκ>ρά δπα>ς τό
σ&ς καί τόσες δλλες.
Ό άγγίλτκβ-ς στόλος, υπό τδν
ν«.ΰαρχιο Ντοΰΐκοιυθιριθ κα,ταναυμα
χτ)βε τάν όιθΐϋμανικό, πέριασε τα
Δαιριδανέλλια καί στίς 20 Φε6ρ<η>
Γ,"ρ(ου 1807 καιτέπλειισε *?ξω άπό
τάν Κεράτιο. "Ομΐιίς, ό Ντοΐ-
>.οΐ'θρθ άντί νά έπκοφεληθή' τοίΐ
πανικοϋ ποΰ πιροκάλεσί καί νά κα
ταλάβη τήν άφρούρτγτη Λρωτεΰον
καί νανλόχησε
ΆπηύΘυνΡ
ε*κοσιτί<τσάρων Λ- ρων στήν 'Τψηλή, Πύλη κι' ωσε τήν δμεση υπογραφή εΐρή- νης, μέ δρους τή παιράβοση των ΔαΐριδαΛ'ελλώον οτήτν Αγγλία, την έικχώιρηση τής Βλαχίιας καί τής Μολδαβίας στή ΡοχΛα, τήν Απο πομπή τοΰ Σ ε(ιυΐαστιανί και Ττϊν κηρύξη πολέμου καιτά τής Γαλ- λίας. "Γδ ΔιΜνιο πειρΕΙτροιμο κι' Ανί κανο ν' άποοτοβήση διαφονετι«{4 «προλεταριάτου» τής Έλλάδας, Ι Ι τόν άνεπάντεχο ϊσχατο κίνΛυνο, διαίτατα άπό τα 1944 κ' έδώ, πρός ' άποφάισιοιε νά δβ'χίθή τό τελεκΛ- τόν ύλισμό. γραιφο. Άλλαξογνώμησε τή Μέ ολίγα λόγια δ Δημ. Τσ» κυ>νας θεωρεϊ τή δημοτΐκη παρα
δοση καί την Ιστορι«ή κοινση
κή δργάνωση ώς άφετηρία για ϋανώτατος στρατιοιτΐικιός άλλά κι'
οί κνβεφνήται των άρ-
νοϋνται νά προσφέρουν καί την
ϊλΛθιίστην έστω βοήιθβιαν. Τήν
επομένην φθάνουν οί 'Τπουργοί
Στιρατος χα^ Θεοτόκης. Συσκέ-
πτονται μέ τούς άρμοδίονς κα»
σέ μυοτιχή σύσκεψιν άποφασιζονν
την ταχυτάτην εκκένωσιν τής
Σμύρνης. Είς τάς 19 τό πριοί
φθά,νουν καί ξεχντνονται είς τοΰς
διρόμους τής Σμΰρινης τα πρώτα
τμήματα τ,ού ατρατοϋ μας. Τα
θέαμα πφοικαλεί την άπακαρδίωσιν
καί αύξάνει τήν αγωνίαν. Ό
Χιρυοόατομος άπευθύνει τής τ«-
λετιταίας τού έκικλήσεις πρός τοΰς '
Ισχ,υρούς τής γής. Ή τραγωθΜΐ '
παίρνει την τραγι»οη της μορφή. :
Ό Μηαροπολίτης έττνσικεπτετα1.'
τόν 2 τβργιάοη καί ζητεί είς ΰ-
φός Εντονον νά ενεργήση άμέσω;
για τήν άΛθοιτολήιν πλοίονν, τα
όποία θά παρ,αλάίβουν τόν πλη- '
θνισμον. Ό άρμοστττις για Λρωτη
φορά κάμπτεται ενώπιον τοϋ Χρυ
σοοττόμου καί τοΰ άπαντα «δυοτν
χώς άοιό εμέ δέν έξαρίτατα1- τίπο-
τε πλέον>. Άντιλαμβανόμενος
τήν αδυναμίαν τού δ 2τ«ργιάδης
παρακαλεί τόν Χρι<σοσηομον νά έ πιστβεψθή τούς αντιπρόσωπον; των σι^μάχων δυΛ'άμείον και νά τούς παρακαλέση νά λάβουν αθ τ οί μέτρα προσταϋΐας τοθ άμά- χου πληιθνομοΰ. Πράγματι δ Μη- τροπολ£τηις έπίισκίπΐτεται τδν Αγ γλον Πρόξενον καί τόν Ικΐτεύη μέ δάικρυα είς τα μάτια νά έν-1 διαφερθή διά τόν πληιθνσμόν. Τοτ1 άπαντα δτι δέν δύναται νά κά¬ μη τίποτε Λροτοΰ συνϊννοηθή μέ τήν κυβ^νησίν τού. Την 23ην Αΰγούσιτου γ{ν«^αι γνωιστή ή αίχμαλωσία τοΰ στρα- τηγοϋ Τρικούπη, είς τόγ οποίον είχεν ανατεθή ή άρχκττραιτηγία, μειτά την άνάκληιθΊν τοϋ Χατζηιι- νέστη. Παντοϋ άντηχονν Θρήνοι κάς συνοιοάας υψώνονται αί πρω ται τουρκικαί σιημαϊαι. ΧιλιάΛες ΣμτιρναϊΜ σαηοοεντρώνονται και ξητοΰν νά τούς χορηιγηιθοΰν δπλα γιά νά δργανώσουν την δμυν» τής Σμύρνης. Άλλά πρΟΜ,ειται «ε- οί ένε,ργειίδν άπογ'νώσεως. Ή πρωτεύονισα τής ΊωΛΪας κατα»λυ ζεται άπό τόν στρατό κα}, τδν Έλΐληνκκμό τοΰ έβοκερικοΰ τΐ]ς Μικράς Άσία'ς. Ή 25η Αύγαύατου εΰρΐσοιει τήν Σμύρνην σέ κατάστασιν άοπερι- γιράιπιτου άνορχίας. ΑΙ αρχαί πιροσ παθοΰν νά έξασφαλίσονν την σω- τηρία τους καί οί πρόσφυγες Α- γιι>νίζονται ν,ά έπιδιβαιαιθοΰν ιίς
τα πλοϊα. Οί φανατικώτειοοι των
Τούρικωιν καΓτέΊρχονιται πιράς την
παραλίαν καί άπεΛοϋν καΐ ύβρί-
ζουν τοΰς πρόσφνγες. "Ολοι συ-
νιστοΰν είς τόν Μητροπολίτην νά
φΰγη, άλ.λά ό Χρυσόστομος έπανα
λαμτΐάνει την δήλωοίν τού δτι ά-
διαφοριεϊ διά τα μαρτύριον τό ο¬
ποίον τόν άναμένετ, άλλ.ά δέν ήω
μτορεί είς αύτάς τάς κρισίμους!1
στιγ,μάς νά έ·γικαιταλ.εί·ψη τό ποί-
μνιόν τον. , |
Τό άπόγετιμα τής 25ης ό Χρυ-
σάστομος δέχεται την επίσκεψιν
τοΰ άναχιοροΰντος Άρχιεπισκό-
που των Καθολικίδν, όστις τοΰ λ.έ
γει δτι τού εχει εξασφαλίση θέ¬
σιν είς ξένον ατμόπλοιον καί τόν
παραΜθλεΐ νά φύγη. «Οί Τοϋρκοι ]
Σεβασμιώτατε, τού" λέγει, δέν θά '
τού "Ελληνικόν κλήρον, άλλά καί
ύποχρτωοΐς τοϋ καλοΰ πουμένος,
είναι νά παραμίίνη μαζί μέ τα
π»ίμνιόν τού. Άδυνατώ νά σάς ά-
καλουθήσα».
Τό βράιδν δ Μητροπολίτης είς
τό σννοδ*«όν τής Μτίτροπάλ«ι>ς
είναι βνθισμένος είς σκέψεις πολ
λάς. Είς τάν τοίχον μία φωαο-
γραφία είικονίζει τόν Πατριάρχην
Γρηγόριον τόν Ε', τόν έιθνομάρ-
τι·ρα. ΕΙχε χρηματίαει Μητρα—-
λίτης Σμύρνης. Άπύ έδω έξελέ
γη ΟΰκονμεΛ'ΐκός ΙΙατριάρχης. 'Ε
δώ ήλ,θεν ώς Γεώργιος Άγγελό-
πονλος άπό τήν Δημητσάνα, γιά
νά φοιτήση είς τα τότε άκμάζον-
τα έλληνικά σχολεθα. Ό Χρυσό¬
στομος μέ εκστασιν καί. ταραχήν
πολλήν ώραν κι>ττάζει την φωτο-
γραφίαν τού Πατριάρχου καί άρ-
χίζει νά μονολογή: «"Αϊντε, γέ-
ροντα, ή Μητρόπο.λίς σου φλέγε-
ται. Μεσίτευσε είς τόν θεόν ίνα
σώση τού; δούλους τού, μή παιρα
δοθούν τα δγιά τους τοίς κυσί
καί μή τεθοϋν οί μαργαρϊτεα έμ¬
προσθεν των χοίρων. "Αν χ
τύριον. 2 ου τό λέγω ένώ δ Καλ.α
«ίάνης άπό τήν Τρίγλιαν. Άλλά
τί λέγω; "Ήγγικεν ή ωρα, γέρον-
τα. Ιδού άνατ>αίνω είς τόν Γολ-
γοΌαν. Δέν άκοΰς άπιό τούς ούρα-
νούς τί γίνεται είς την Σμύρνην'.
Λέν βλεΜεις τόν Άγαρηνόν νά
δρύεται; Δέν βλέπιεις είς τήν Ά
γία/ν Φωτεινήν τό πσίμναόν σου;
Γέ·ροντα καί Πατριάρχα μου. "Ο-
πονκαί νά είναι σέ άκολουβω είς
τό μαρτύριον».
Μόλΐς τελείοκτί τα λόγια αύτο
γύριαε είς τήν Απέναντι πλενοά,ν
τοΰ σννοδικοϋ κα'^ κί'τταξε τήν ε.ί
κονα," ήτις είκονίξει τό μαιρτύρι-
ον τοΰ Άγιον ΙΙαλνικαροτου, προ)
τού επίσκοπον Σμύρνης. Τα μά¬
τια τού είναι μαρμαοωμένα είς
τήν είκόνα καί μονολογϊΐ ξανά:
«Ό ποιμήν ό καλάς καί τήν ψυ¬
χήν αυτού τίθηκτιν ίΐΛέρ των προ-
βάτων, Μή φοβηθητε άπό των ά-
ποκτεινονντοιν τό σώμα, τήν δέ
ι1ι·χήν μή δυναμένων άποκτεΐναι».
"Τστερα άπά λίγον δ «Γιασια-
κτζής» τής Μητροπόλεως τόν ει¬
δοποιεί δτι τόν ζητεί δ κυβερνή-
της τοΰ πολεμικον «Λήμνος». Τα
«Λήμνος» Ιφυγε έκεϊνο τό βρά-
δυ καΐ είχον έιτιβιβασθή αύτοΰΐ
πο·λλοί άξιωματικοΐ, τοϋ Άρχηγεί
όν καί πράκριτοι τής Σμύρνης.
Ό κνβερνήτης Ικέτενσε τόν Χον
σύατομο νά φΰγη μαίςί τού. Τοΰ
?δ(ι>σιε τήν ιδία απάντησιν πού ϊ-
διοσε καί είς τόν Καθολωοόν άρ-
χιε.ν'σ'/οπον. Παρεκάλεσε μόνον
τόν κνιβερνήτην τοϋ «Λήμνος» νά
παραλάβη μαζί τού καί νά φρον¬
τίση νά σαείλη τό ταχύτερον είς
τόν προορισμόν της μίαν έπτστο-
λ.ήν ώιΐρυθννομιένην π^ός τόν *Ε-
ληι&έριον Βενιζέλον. Ή έηιστολή
αντη είναι ή τελευταία τοΰ Χον-
σοαΐόιΐιον. Τήν ϊγραψε ολίγας ώ¬
ρας πρό τοΰ μαρτυρκκιοϋ τού θα-
νάτου. Είναι ή άποκάλ.υψις τοϋ
μεγάλον άνθρωπον. Βλ.έπει μπιρο-
στά τού τόν θάνατον καϊ, τόν ά-
νΓ»μένει μέ καρτεύ«ής σταιδιοιδρομίας, ή δ-
ποία υπήρξεν δλόκληρος ή £ιοή
(Συνεαίζεται)
ΠΡΟΤΟΜΗ
Τοΰ Έθνομάρτυρος Έπισκόπου ΖΗΛΩΝ ΕΥΘΥΜΙΟΓ
ΑΓΡΙΤΕΛΛΗ εις την γενέτειράν τού Παράκοιλα Λέσβου
ταία σιτιγμή ΰστερα άίΐό μιά δια
φωτισιτικτι αυζήΐτηστι μέ τάν Σ«»ι
πού 8έν ήταν μόνο Ι
το
Δέν είναι καθόλου «σνντηρη-τι-1 ΰγιή κοινωνική πολιτική στήν 'Ελ . ό|ν<δ6ρν.έστατος διπλωμάνΤης. κάς» μέ την ϊννοια πού δίνοιτν ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΛν 5ην σελ. Ι ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ τή συμιπληρώσει 50 έτών άπό τού μαρτνρικον θανατον τον 'Εθνομάρτνρος Επίσκοπον ΖΗ ΛΩΝ ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΑΓΡΙΤΕΛ- ΛΗ κατόπιν των φρικτών βασανι στηρίων είς τα νπόγεια κελλιά των Φυλακών Άμασείας πληραφοροι·- μεθα ότι πρωτοβονλία τοΰ Σεδα σμιωτάτου Μτι,τρατολίτου Μηθύ- μντ,ς κ. ΙΑΚΩΒΟΤ σΐΎεστήθη πενταμελής 'Επτροπή υπό την ΙΙροεδρίαν τον, ής ϊργίον θά εί ναι ή τοποθέτησις τής Προτομής τον Πριοτοαάρτυρος Ίεράρχον των Έθνικίδν Άγώνων τής Μι ηρασί.«ς (Άμισσός Πόντον) είς την γενέΓτειράν τού Παράκοιλα Λέσΰον καί έντός τού Ιερόν Ναού τι,ον Τκξιαρχων ϊνθα ό άοίδιιιος ήκουσε τό πρώτον τούς θείους λό γονς καί ένστέρνίσθη τα χριστια- νικά καί έθνικά νάματα. Η Έπιτροπή θά μεριμνήση ύιά την Λ'λλογήν καί συγκένιριβ >κν χρημάτων δι' ών θά κατα¬
σκευασθή ντ! τοποθετηθή ή Προ-
τομή τού Έθνοιμάρτμρος τα Απο
/-.αΜι-ΐτήρια τής οποίας θά τελε·
ο'ΚοΓα' ττ)ν 29ην Μαίου 1971 .τεν-
• ι,ικοχττήν επί-τειον Από ιοΰ μαρ-
ιυρικοϋ τον θανατον, καί ημέραν
κατά την οποίαν ίστορία τοΰ Έλ-
Λιγνοχρνβτιανικοΰ πολιτισμοΰ άνα-
γραφεττα μέ τάς πλέον μελανάς
σελίδας της.
Ός πληροφορούμενα ή 'ΕΛΐτρο
πή έπελήφθη δραστηρίο)ς τοΰ ίρ
γου της.
ΗΤΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ
ΔΙΑΘΕ ΣΙΜΑ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τα είς χρυσόν καί συνάλλαγμα
διαθέσιμα τής Τραπέζης Ελλά¬
δος ηυξήθησαν κατά 240,8 έκ.
δρχ. Τούτο προκΰπιτει άπύ την
δεκαπενθήμϊρον λογιστικήν κα¬
τάστασιν τής Τραπέζης τής 15
ής Σεπτέμβριον 1970. "Ετέρα με
ταβολή υπήρξεν ή μείωσϊς των
έν κυκλοφορία τραπεζογραμματί¬
ων κατά δρχ. 262 έκατομμύρια.
(----------*-----^-----·
ΕΙΣΑΓΩΓΉ 135.000 ΤΟΝΝ.
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΤ ΕΚ ΣΤΡΙΑΣ
Ενεκρίθη υπό τού υπουργείον
Εμπόριον ή είσαγωγή 135.000 μ£
τρικών τόν. άργοΰ πιετρελαίου τύ
που «Κιρκούκ» διά τάς ανάγκας
τού Κρατικοΰ Διϋλιστηρίου Ά-
αηροπνργον. Ή έν λόγω εΐσαγω
γή θά πραγιματοποιηθη έκ
άς.
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΙΩΑΝΝΑΣ ΔΡΙΒΑ — ΜΑΡΑ ΒΕΛΙΔΟΤ
ΔΑΣΟΣ, ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΧΟΡΙΟ,
(ΙΙοιήματα)
Ή Ίίΐκίννα Δρίοα - Μαραβελί
δου είναι μιά νέα ποτήτρια μέ πολ
λές άξιο>σεις. Οί στίχοι της καλο
γραμμένοι, σοΰ προξενοΰν μιά 6«
Θειά αίσθηση άγάπης πρός τό πρό
σινο. 2 έ ναλοϋν νά πάς κοντά
στ' άνβισμενα 6ουνά, κοντά στά
τιανταχτεοά στολίδια τής φύσης
στίς άνειιώνες καϊ, τα κνκλάμ,ινα,
κοντά στά γλυκόλαλα τ' άηδόνιο
καί στίς κε.λαριστές βρνσοΰλρς.
«Δάσος, φύση καί χωρία» είναι
ό τίτλος τού καινούργιου της ίι
6λίου, .τού είναι τό τέταρτο κατά
σειρά. Στά 1962 είχε βγάλει τή
Νουβέλλα «Νύχτες χιορΐβ ζωή>,
στά 1967 τό ίστορικό ποίημα «Έ
σθήρ» καί στόν Ιδιο χρόνο την
ποιητική της συλλογή «'Εξομολό
γηση».
Στό 6ι6λ£ο της τούτο, ή Ιω
άννα Δρί6α μΐ μιά άφάνταστα
ξωντανεμένη πίστη, άφήνει τή σκέ
ψη της νά λαιμΛΐκαρΜΤτή μέσα στό
κρουατάλλινο καί διάφανο πράσι-
νο ταπέτο τής φύσης. Τα δάση,
οί λόγοι, τα. διάσελα, τα δέντρα
καί τα λούλουδα τής κρυφομιλοΰν
μέ λαχτάρα καί τής δίνουν τή
δροσάτη άνάσα τονς καΐ. τό γλυ
κό μεθυστυκό δρωμά τους:
«...Σάν νά μοϋ γνέφουν καί νά μέ
καλοΰν,
Θρόισμα ϊ, φωνή τους άπαλό,
τό χώμα τους ροδίζει γελαστό
καί βάρσαμο στίς πίκρ.ες μου ή
πνοή τους,
Τ·ϋ ΓΕΡΑΣΙΜΟΓ ΚΟΡΟΛΗ
όντος τό άγέρι τα φυλλώματα σιι
| λεύεΐ...>-
Δέν μπορεϊ νά ζήση μέσα στήν
1 πολιτεία, δμως, ή ποιήΐτρια. Την
[ καίβι ή πυρωμρνη δσφαλτος καί
τα καυσαέρια τής φέ'ρνουν μιό
πλήξη στήτν καρδιά. Νοιώθη τα
σωθικά της νά ψήν,ονται στή θρά
κα τοϋ άνθρακικοΰ. Νοσταλγεί τα
δασοέλατα, τίς ρεματιές μέ τα βα
Θύσκιωτα πλατάνια καί τίς κρυ-
στάλλινες βρύσες. θέλει ν* άνέ6η
ψηλά σέ βουνοκορφές έκεί πού νά
μην τήν_φτάν€ΐ κανένας Θόρυδος:
«Θά σκαρφαλώσω στήν ψηλότερη
τερη πλαγιά
δίχοις κουδέντα.
Άνηφορίζοντας άγάλΐα τα 6ουνά,
μέ συντροφιά τα Ιλατα καί με¬
νά...!.
"Ομως, έρχεται καί ή ώοα τού
άποχο>ρισμοΰ άπό τα μυρωμένα
δάση, άπό τή ρίγανη καΐ, τό θν-
μάρι, καί τότε ή ποιήτρια, μέ
πόνο άφήνει την πέννα της νά
γράψη:
«Καί τώρα, άντίο στά πουλιά
ποϋ σκίζουν τοίι; αΙΘέρες,
άντίο στόν όρίξοντα πού ροδοστί.
φανώνει
ή δύση, τού ηλίου ή μιά κυρά
ή χρτσή κι' δνειροβτόλα...
ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΛΑ
ΐι τώρα
κάθιε Αΰγουστο
άνασκαλεύω τή μνήμη
νύ 6ρώ τί μέ-νει
ίίπ' τή χαμένη Παιτρίδα
ποΰ μοϋ σκιρτά ή καρδιά
στή Θΰμησή της
-/λ άνασταίνεται ή σπίιθα
τής άγάπης της.
Ν άν™, ταχα οί παι&κές χαρές
χαραιγιμένιες άνεξίτΐηλα
(Ττή παυδιική μου ψυχή
νάναι ή άμυδρή εΐκόνα
τοϋ πατρικοΰ σπντιβΰ
ή μήπως ή ζωντανή της παρά·
δοση
κι οί Ιστορϊες άγαπημάνων;
Κι ίίμως
ποιδς μπορεϊ νά σβήοτι
ΰ,τι γράφεται
αέ μιά παιδυκή ψυχή;
Είναι ή Πατρίδα μου
Μ ιαεγάλη Πολιτεία
ίΐοί) πρωτάευδαν τα ματια μου
ποϋ γνώρΊσα την άγάπη
των γονιών μου
τό παραμΰθι ττ^ς γιαγιδς
τα πρωτα μου παιΐχνίδια
στό σοκάκι
τ" άλογάσυρα τραμ στδ Καί
ι ό τραΐνο τοΰ Μπουρνόβα
τό βαπορακι τοΰ Κορδελλιού
*Ομως είναι κι ή Πατρίδα
μέ τους μαύρους καπνοΰς
καί τίς φλόγίς στήν ΛγγΜΐ νν
χτα
εΓναι τό πληθος τής προσφυγιάς
Λοΰ ξεφωνίζει κα}, προσεύχϊται
ντα τή σωπηρία τού
ΕΙμ οί τσέτες που σφάξουν
ό πατέρας μου ό αίχμάλωτος
τδ καράβι τής φυγής
τό ξεμΛαρκάρυσμα των γνμ,νΛν
καί πεινασμένων
οτή χτνπημέ'νη Έλλώοα
οί σκορπκτμένες οΐκογένεΐίς
ή μάνα μου κι ό Λδερφός μ«,υ
Λθΰ Λεθαίνουν
ή όρφά,νια μου
ή <Γυμ<ρθνά μας. Ποίος μποοεΐ νά νοιΛσίι πιό πολύ την άγάπη μιδς 5Εαμένης Πατρίδας; Άντ. Γ. Τσακι·ρό«βΐ'λος Άναΐο βοννά βαθυοταωτα καί μυρωμένα δάβη, άντίο σκοτάδι, άνττίο φώς, άντίο δειλινά μου». ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΧ ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ (ΣΤΕΛΛΑΣ (Συνέχβια έκ προηγουιιένιν) "Οσο γιά την τραγωδία μας, είναι τόσα, πού πρέπει ν' άναφέ- ρωμε, πού καλυτέρα νά μή τό έ- πιχειρήσωμε! Οί Σύμμαχοί μας ξέρουνε πώς φερθήκαμε σ' έκεί νη την καταστροφή καί τί ρόλο παίξανε σέ βάρος μας! Τίποτα, δμως, δέν πρέπει νά ξεχνοϋμε, μά οδτε καί νά ξεχαστοΰνε πβτέ. Καί γιά νά τελειώνω τό νο- σταλγικό αΰτό ταξίδι, δέν μποηώ νά μην άναφέρω καί, τό έπεισόδιο πού μάς ετυχρ, γιά νά έπιδεβαιω- θή περίτραν<ι άκόμα μιά φορά, πώς φιρθήκαν οί φίλοι μας Λε Οαντϊνοι. Πήγαμε στα καταστήματα, που δέν είναι τίποτα, γιά την τόσο δμορφη Σμύρνη (ποΰ ήταν δ πλούσιος καί περίφημο; Φραγκο- μαχαλ&ς τής παληας Σμύρνης), τώρα λίγα μαγαξιά, ύποφερτά, σκορπισμένα στή νέα λεωφόρο, στό Παραλλέλι, καί κοντά στήν Πούντα. ΧρυσοχοεΙα μικρά καί ά σήμαντα καί κάτι δευτέρα ΰποδη ματοποιεία είναι βτά τσαρσιά (ά- γορές), τα περισσότερα δέ Κρτ>
τικων, καί μόνο
τίνων.
Ή άδελφή μοι>
- τρία Λε6«ν
νά ρωτή-
η δμοια, παρά ξέταιρα καί
-λογιών. Καταλάδαμε το
ση δ.ν ίοτάρχη άσημι-κό, πού συνη
βίζανε τότε στή Σμύρνη νά προι-
κιζουνε τίς κοπέλλες, για νά πά¬
ρη μια «κοϋτα», αυτή δηλαδή πού
6άξανε μέσα τα κουταλάκια κ«1
τα πειρουνακια. 'Βδώ, στήν ΆΘή-
να, δέν εύρισκε, παρά μόνο πα-
οαγγελια καί τής ζήτησαν έξη
χιλιάδες δραχμές. Νόμιζε π&ς
στή Σμύρνη, πού ήταν ή πατρί
δα τους, Θά ήτανε πιό εΰκολο, μά
οί Τοΰρκοι χρνσοχόοι σάν τ' δ-
κοΛταν άπορτ'ισανε, γιατί τέτο'ο
ΛΤ»αγμα δέν τύ ζέρανε καθόλου.
Οί Λεδαντίνοι, δμως, μάς εϊπο-
•νϊ πως εχουνε στό σπίτι τους·κα'
πράγματι, ϊστειλαν έναν ΰπάλλη
λύ τους καί μας Εφερε μιά «κοΰ-
πα» πολΰ ώραία, μέ έξαιρε,τικά
σκαλίσματα. Μάς ξήτησαν ίκοτό
βολλάρΐα. 'ΕνΘονσιαστήκαμε, μά
συγκρατηθήκαμε μέ τή φτήνεια.
'Επίσης μδς παρονσιάσανε ναι
κουταλάκια άσηιμένια' δέν
δμως §'
/.ογιων
γιατί, εμείς,, δέν εϊπαμ.ε δμιος τί¬
ποτα, ιιά έκεϊνοι προσπαθήσανε
νά δικαιολογηθοΰνε. Τέλος, τα
πηραμε δλα. Σάν φθάσαμε στό
ξενοδοχείο καί εΐδε δ ξενοδόχος Ι οα, εθιμα αίώνων, δλα κατύ.φει.18
ιιγν άσημένια «κούτα» άρκετά 6α-' νά τα καταργήση.
συνεργάτιιδός μας κ.
ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ -(ΠΕΤΡΑΚΗ
λυπημένοι. Άρα γε άπδ ποιό έλ
ληνικό σπίτι, οί φίλοι μας Λεδαν-
τϊνοι εΐχανε κλέψει τό άσημι.κό
τής νοικοκυράς καί τώρα, δστερα
άπό σαράντα όχτώ χρόνια ξανάρ-
Θε σέ έλληνικά χέρια! Αύτό καί
τό προηγούμενο τής εικόνος παρά
δειγμα, δείχνει πάσα σπίτια μας
ο ΊΛεβαντΙνοι λεηλατήσανε καί οί
Τοΰρκοι τα 6ρήκαν ΰστερο καί
τα άπογύμνωσαν!
Όχτώ μέρες δέν είναι, 6έ·6αια,
άρκετές νά μπορέση κανείς νό
γράψη τή ζωή ενός τόπον, μά μέ
τή σκέψη πώς δέ γράφω γιά κά¬
τι ξένο, γιά κάτι ποΰ ϊδλεπα γιά
πρώτη φορά, μοΰ φαίνεται πώς
δίνω άληθινά δ,τι μπόρεσα νά δω
τόν λίγο καιρό πού ίμεινα.
Καί ίνα αλλο ποΰ μοΰ εκανε
έντύπωση: Σέ δλες τίς συνοικίις
πού γίνανβ λεωφόροι, πολυκατο
ικίες, πάρκα, δέν ύπέιπεσε στήν
άντίληψή μου, πουθενά τζαμί, ού
τε καί, καιμμιά έκκλησία Όρθόδο
ξη. Μόνο τρείς παληές Καθολι-
κές. Των Δσμινικανών Πέτρος
καί Παΰλος, στήν Ποΰντα, Ή
Καθεντράλη, δπως τή λέγαμε, πί
σω άπό τό Κεντρικόν Παρθβνα-
■νωγεΐον, ή όποία μισοκαμμένη ά-
ναστηλώΘηκε άργότερα. Τό πορ-
εκκλήσι τής Γαλλικής Σχολής
«Σ αίντ Άντρέ», στήν Πούντα,
στό μπουλβάρ Άλλιότι καί ή Αγ
ΐλικανική Προτεσταντική καί αΰ
τή στήν Πούντα, άπέναντι στόν
Σ ταθμό.
Ό μουεξίνης δέν 6γα[νει πιά
σιό μααλχόνι τοΰ μιναρέ νά πή τή
γντοστή προσευχή, παρά άβέατος
ππό μεγάφωνο, άκούγεται κα|, τδ
σπουδαιότερο, κανένας πιστός 5έ
6ρίσκεται σέ κανένα δρόμο, νά
κάνη στόν Άλλάχ γοναιτίζοντος,
την προσ&υχή τού, δπως κάποτε.
Στίς φωνές τού, ποΰ ξυπνοΰν
στίς συνοικΐες πού βρίσκονται οί
μι,νορειβες, οί πιστοί περπατοϋνε
στούς δρόμους άδιάφοροι, νέοι
κοί γέροι, άκόιμα καΐι οί μινΐίρο-
ρυΌσες χανουμίτσες. Καί στό
Μίΐουτιζά, σάν πήγαμε στήν έκκλη
σία πού ίχουνε μετατρέψει σέ τζι
μΓ, μάς έπιτρέψανε καί μπήκαμε
μϊ'σα νά τό έπισκεφθοϋμε, μέ τα
παπούτσια μας. Άκάμα καί την
ΙΤαρασκευή, ποΰ είχον αργία, ή-
αέρα προσευχής, την άντικαταστή
σανε μέ την Κυριακή, δπως οί
Χριστιανόν Μεγάλος άνακαινι-
ΐής ό Κεμάλ. Θρησκεία,
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματα
θέματα διατροφής καί ύγιΐινής
ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟ
Υπό τοθ συνεργάτου μ-ας κ.ΕΥΑΓΓΈΛΟΥ ΛΑΓΟΓΔΗ
Είδικοΰ Οίνολόγου Σωκράτους 14 Αθήναι
Ο ΑΓΑΘΟΣ ΜΠΙΗΠΑΣΗΣ(')
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ρειά κα^ παλαιά, μ&ς ρώτησε πώς
θά τή βγάζαμε άπό τό τελωνεΐο,
ά<Γοΰ χρικτός καί άβήμι άπαγορεύ εται ή έξαγωγή τ^υς καί μάλκττα «ύτή την €κούτα», ποΰ είχε χοο ναλογία 1910 καί ήτανε σχεδόν παλαιά. Αύτά δέν τό είχαμε Λν/οσέ'ςρι Την πήρα στά χέρια μου καί εΐοα πώς τό χερούλι της ξε6ιδιονύτ<»- νε" τύ άνοίγω καΐ, γιά παξιμαδά κι στή 6ΐδα εΐχε ενα αστ>μίν(υ οί
φραγκο μέ τό δνομα Γειόργιος Α'
Βασιλεύς των Έλλήνοη1 1910 κοϊ
Κάτι άικόμα, που μδς φαίνεται
περίεργο, ήτανε τό πόσιμο ν«ρό.
ΊΙ Σμύρνη εΐχε δφθονο νϊςό
«αντα. Σαίτι κανένα δέν ήτανρ
πού νά μην έχη (Λρτεσιανό φρέ¬
αρ; ύΛραντλια, την «τρούμπα»,
οπιος την λέγανε, παλλά δέ εΐχκ
νέ κα!, 6ρύσες μέ χαλκά - μπου
ναρι, χοΛ-ευτικό νερό. Άπό ·><ι «Λουτρά τής ΆρτέμιΛος», όπ£ΐ)ς τα ξέραμε έλληνικά. Τώρα τό νέ ρό στά καφενεϊα, έβτιατόρια, ξε- νοδοχεΐα, σέ δλα τα κέντρα, ηροσ φέρεται έμφιαλο>μένο. Αύτό μοΰ
λίνησε την περιέργεια καί ρώτη-
Πώς ϊφθαοε στό δαθμό τού
μπίμπακτη; μυσ'τήιριο. Τό «α)ρον-
σιακΐτικό τού ήσυχο· στά μάτια
τού καμμιά ξεχωοιστή φλόγα έ|ι
πνάδας' λόγια πολλά με τ5φος τό
σο μαλακό τόσο..^ χονσΐιανικό,
θδλεγε κανένχις! Δέν εμοιαζε μέ
Τοΰρκο τα,γμαιτάρχη άπό κείνους
ποϋ δβηγοϋνε στή μάχη χιλίους
άνιδρες, σά νά πηγαίνουν στό πά-
νηγυρι. "Ητανε, δμως, ταγματάρ
χης αύτός δ κοινός, άδΰναΤος καί
ήσυχος άνθρωπάκος... *Άμα τόν
πρωτσγνωρίσανε οί αΐχμάλωτοι
φανττάροι, τοΰς φάνηκ,ε γιά έπι-
λοχίας, τό πολΰ - πολύ... ΦοροΟ
σε μιά στολή φανταρίστικη, στβτ
χτιά, καλπάκι άπ' τό ίδιο ΐτανί, ί¬
να ζ(0<ττήρσ. μέ ξιςρολάγχη στδ πλευοό" στό δεξί τον αύτη έατηρι ίόταΛ'ε κάποιο μολΰβι καί κρατοΰ σε στό χέρι τού ενα ιιεγάλο 6ι6λίο «ου ε'γραψε τα όνάματα των αι χμαλώτωΛ. Καθένχις ?λεγΐ μέσα τού, «ώς μ* αύτό τό «άρνάκι» θά περνοΰσ. αέ λιγώτερη πίκρα ή αΙχμαλίο·σία, γιαίτΐ φαινότανε τόσο γλνκομθη τος καΐ άγαθός, ποΰ πιό πολύ γιά μπακάλης^ϊμοιαξε... δχι δμως γιά σϊραττιωτικός, ?<ηω καϊ μπάς — ιοαοόσης (Ιπιλοχίας), δπανς τόν φανιταζόντουσαν δλοι στήν άρχή. Ή πρώτη αυτή ίδέα διαλύθη'κε στςειδόν άμέσως' οί Τοΰρκοι στρα- τιωτες τοΰ μιλούσανε μέ (Τΐ6α<τιώ καί τεμΛνάβες: «μ-τίμπαση μβτέη*. "Ητανε, λοιπόν, ταγματάρχης Ο πα καί δ πάππος μου ΛάμΛρος
ονόματι, έγκατσκτταιθεΐς είς τα
Βουρλά κατά τό 1820 η πιθανώς
καί ένο)ρίτερον, μετέτρεψε τό έ-
πώνυμον έκ τον Παναγιοχτάκος
είς ΛαμΛρικίδης. Τα έπώνυμα
τί>ν Μικρασιατών ώς επί τό πλεϊ
στον κατα?.ήγουν είς ιδής, ώς ).
χάριν Ίατρίδης, Κωνσταντινιδη!:,
Παντοειδής, Χριστοφίδης, Μελα-
χροινιΛης, Λαμπρικίδης, Αανιηλί-
δης, ΜΕθττΙδης, Αύγουσ τ Ι δ η ς,
Μαραδελίδης, Σταυρίδης, Χρι-
υτοφοριδης, Βαλλίδης, Ξυνίδης,
Σινανύδηε, Μαραυλίδης, Μουρα-
τι^ης, Λεμονίδης, Σιταρ·δης κλπ.
Είχον τό εϋτύχημα νά μεταβώ
είς την Άρεόπολιν, άλλά βέν ίι
δυνήθην νά άνακαλΰψο» τοΰς συγ
γίνβίς μου, διά τόν λόγον ότι ή
Λαραμονη τ»υ έκδρομ,κοϋ αΰτοκι
ν ήτου {«πηρξεν όλιγόλεπτος' λυπη
Οηκα πολΰ κα! έϋτιφυλάββομσι νιΊ
μεταΰώ πάλιν.
Έκ τοΰ πάππου μοι? .
«ιολ?Λά, μά πολλαί οικογένειαι·
Είς μικρότερον σημείωμά μου θά
δώσω, χάριν των τέκνον μου, τα
όνόματα των οικογένειαι των προ
ελΘοΐΌών έκ των αρρενων Λα»-
πρικίδηδων καί των έκ καταγω-
γής Θηλέων.
Έκτίοΐθησαν, λο<πόν# οί Λρο>-ιοι
οΐκισμοί άνάμεσα σέ λοφίσκους.
δτιος όνομάσθησαν αργότερον «Οί
7 Μΰλοι», «Ό Γιακάς», οί «Δέκα
Μΰλοι», τό «Ντουνταρλίί», -το
«ΚαμανΪ5>, δ «Σειρά Μαχαλές»
καί ό «Άγιος Γεώργιος ό Όρφ«
νός».
'Κτειδή δέ τα Βουρλά εΰρίοχον
το έκτισμένα άνάμεσα σ' αΰτους
τούς λόφους, ποΰ άπεΐχαν άναμε-
ταξύ τους πολλνάς χιλιάοας μέτ^α,
έκϊίσβτ)σαν μέχρι τέλους Αύγου-
στου τού 1922, περίπου 6 χιλιάδε;
σπίτια, βάσει σχεδίων άρχιτρκτό-
νοιν Γπχστημόνων καί πρακτικών,
χιορίς έπιμελημενην ρτ·μοτομΙαν,
(Χυνεχίζεται)
Β'
Τό καλοψτιαγμένο κρασί διτ/-
τηρεϊται πολλά χρόνια. ι
'Τπάρχει ενα ίσπανικό κρασί,
όν»μα.ζόμβνο «Ξερές», τό οποίον
όιατηρείται 2Ο0 χρόνια. Καί το
κρασ'κ αύτό, σνμφωνα μέ τή μαρτυ
σία των εύδικών, βρίσκεται σή¬
μερον στήν πλήρη άκμή τού. |
ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ Ν Α ΦΙΑΝΟΤΝ |
ΣΗΜΕΡΟΝ ΟΙ ΡΙΝΟΠΩ-
ΑΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ ΤΟ
ΚΡΑΣΙ ΤΟΝ ΔΙΑ Ν Α ΜΗ
ΧΑΛΑΗ.
Ιον.— Νά πλένουν τό δαρέλι
των μέ Ράϊνα.
Ή Ράϊνα είναι μία σκόνη γερ
μανικης συνθέσεως, σέ κουτάκ.
των 200 γραμ<μαρίων καί πωλεϊ- ται στό φαρμακείον Μπακάκου—' Όμόνοΐα, Άιβήνας, πρός δραχμάς ' 12 καί στό Χημ,εϊο Λαγούδη—Σω κράτους 14, Αθήναι, τ.τ. 112· Ή Ράϊνα καθαρίζει, άίτολι·ααι νει καί άφσιρεΐ τίς κακές μυρω- διές τοΰ βαρελι,οΰ. ΚαταργεΤ συγ χρόνως κα', τό «στΐφάρισμα^. ΕΙ ναι έγκεκρΐμένη άπό τό Γενικόν Χημεϊον τοΰ Κράτους. 2ον.— Ζνμωτίνη: 1) 'Τ.·το<5ο·»γ Θεϊ τή ζήμωβτ τοθ μούστου. 2) Σκοτώνει τα 6λα<5ερά μ·. κρόθια. 3) Άνεβάζει τα όξία. ■ι) Καθαρίξει γρήγορα ιδ κν« σί. 5) Τό άποστειρώνει καί δίν /.ό 6ει, οβτε μαυρίζει, οϋτε Θολώνε-ι δταν μένη στό ποτήρι. Είναι Ιγκεκριμέννη άπό τό Γε¬ νικόν Χημεϊον τοΰ Κράτονς. 3ον.— ΠΑΣΏΛΙΕΣ ΟΙΝΟ- ΜΤΚΙΝΗΣ ΟΙ γερμανικες παστίλι*ς ο|νο- μυκίνης άποστε»ρώνουν τυ κρασί καί τό μοΰστο. "Ενα ρολό Ιχει 10 παστίλιες. Κάθε παΛ·:ίλια στοιχίζει 3,50 βοα χμές καί κάνει γιά 100 κ<λά κρα¬ σί ή μοΰστο. Οί παστίλιες Οίνομυ κίνης, προστιιθέμενες είς τό κρα¬ σί τόν χ,ειμωνα, την άνοιξι η τό καλοκαϊρι, ποολαμ&άνουν τίς α- σθένειες ολες. "ΑΛΐθησι, έκτροπια σι, όξυνσι κ.λ.π. Ή άνθησις °Γ ναι ή συνήδθης άρρώστεια. "Ανθο; κοκκινωπό καί μαλακό, είναι δεί γμα ασφαλείας· μαυριβερό ή ξαν βύ, σημαί·νιει κρασί άσθει«ό. Γλοιώδες είναι κακό σι''μπτο»ιια. Τό δέ σχημα άράχνης δείχνει ότι τό κρασί, Θά ξυνίση έκατό τοίς ί- κατόν. 4ον.— ΑΝΤΙΟΞΤΝΙΚΟ Τό Άντιοξυνικό είναι μια υκο- νη σέ 2να κυτίον 350 ο»ν. Τό άντιξοξυνικό τα ξυνά κροσιά σέ 5 λε,ττά τι·ι» ίίρας, δταν είναι στήν άρχή ή ξυ- νίλα. Κάθε κουτί στοιχΚει 45 Λρχ. καί τα μικρότερα 200 γρπ>»
μαρίοιν, δρχ. 30.
Τό άνττιοξυνικό είναι έγκ~ίρ»-
μένο υπό τοΰ Γενικοΰ ΧημειΌ'1
τοΰ Κράτους.
Καί τα τέσσαρα αΰτά χημικά
ίβιοΛκευάσματα, θά τα βρήτε στι»
χηαεΐον Λαγούδη, Σ ωκράτους 11
Άβήνοα Τ.Τ. 112, τηλ. 521.275.
ΠΑΡΑΦΙΝΕΛΑΙΟ:
Σάς συνιστώ δλως Ιδιαιτέρως
νά προσθέσετε καί παραφΐνέλοιο,
άλλά καλό, δχι κοινό. Τό παρα-
φινέλαιο γιά τό κρασί, είναι δ,τι
τό μαντρόσικνλο γιά τό μαντρί.
Οί Άρχαίοι έθνμίαξαν την άπο-
Θήικη των κρασιών μέ λιΜνι κ.α'.
είς τούς δυνατούς μούστο·υς προ-
σέΐθεταν Θαλασσινό νερό άντί τοΰ
κοινοΰ. Καί τα δύο είναι πολΰ ώ·
φέλιμα καί σήμερον, καί έφαρμό
ζονται άπό παλλούς οΐνοπαραγω-
γούς.
(Συνεχίξεται)
Άλο την έποΛΟΐίαν τής Βοοβίου Ή πείοον
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχρΐα έκ προηγοινέν01^ ♦**? δαως, ΙποφεληβεΙσα τής α
Τό πρώτον αίμα έκ των τραυ πασχολήσεως τ&ν Ίταλών μέ τ<·χς ματιών εδαψε την δππιλον χιόνα, «αί ό σιγηλός δρκος των συμπο λεμιστών των νά έκδικηθοΰν ε¬ δόθη ΰψηλά την ιδίαν στιγμήν. Οί άπειροπόλεμοι οπλίται, >χιβόν
τες είς τάς άξένους έκείνας κο·
ρυφάς τό 6άπτι·σμα τοΰ πυρός,
ησθάνθησαν είς τάς φλέβας τιον
ν ά πτ.'ρίΐχτοΰται τό προγονικύν
αίαα κα; νά δίδη είς τύ καταπ«.'
πονη+ιενον σο>μά τον κιν·Τ|τήριον
δύναμιν δντΐιΐς τεραστίαν!
Ό έχθρός έχρηο·ιμο.-ΐ.οίηοιτν «τ
μέχκος Υλά τού; δλμους τού, ό (5α
ρΰς κρότος τά>ν οποίων άντήχει
αδιακόπως μετά των πολνδολ·-
σμών, και αί έκρήξεις των 6λη
μάτων έδημιούργυυν μελανά χά-
σματα επί τού χιονοσκεπούς εδά
<Γους. Την αύτην στιγμήν ίΊρχιθΊΓ ί·» πυρά της εναντίον των άντιστάσίων τοΰ 1620 ή όρειβατι κή πυροβολαρχία τού Λοχηβγοί· Δούκα. Αί όβίδες πίπτουν μέ τα- χύτατον ρι>Θμόν καί αύτός ό όν
Θμός ήλεκτρίξει τούς πεζοΰς των
111)14 κ.αί ΠΙ)2 Ταγμάτων, τούς
Κρήτας καί τοΰς συαπολεμΐΛτά»
των θεσσαλονς.
Θά ήτο ή όγθύη όίρα της πρω
ίας, δταν Ιπεσε τό δψωμα 1620.
Ό Συνταγματάρχης Σπένδος
ώς ξής ^
χρι τής άκρας τοϋ 1730: Οί άν
δρες έφόοεσαν είς την Θέσιν «ΐ
ναρτή(τατε» ιά τυφεκΐα. άπέσπιι
σαν τάς ατομικάς των μαχαίρας
κα·, τάς συνεκράτησαν είς τοΰΓ
οδόντας, έχρησιμΛποίησαν ζωστή
ρας καί όριιβατικάς ρά&δους καί
ένώ είς, ό ριομαλεώττερος,
κάμ.ι|ην τοΰ κοομοΰ παρά τγρ· (,ά
σιν τού 6ράχου, Ετέροι άνήλβον
άνά είς πατώντες είς τοΰς ώμομ-
τών άλλιον '/α'ί είτθασην
Πάντες έκράτουν χειρο6ομ6{δ(ΐ, 6
πρώιτος ανελθών εσυρε τόν άλλον
καί μέ τούς ζοστήρας των έ6οή
Οησαν την δνοδον μέχρι τού τε
λειταίου, όστις άνηλβτν μέ ~οι
νίον έκ ζωστήρων έλκόμενος ίπό
τριών συναβέλφιον το)ν.
Είς μικράν απόστασιν
οί Ιταλοί, προσεπάθουν ν' άπ»·
κροτ'·σοτ>ν τα; άλλας όμάΐδας α(
δέν άντρλήφθησαν τόν άθλον τής
ομάδος αυτής, όστις
τόν αΙφΛτδιασμόν.
πρώτον αί χειροβθιμδίδες, καί ι,
έχθρός άνε<»τατιί*Θη, Ικ των όρν- γμάτιυν το/ν άΛέκνψαν δεκάδες 4 μυνομένων διά ν' άντιαετριηίσονν τούς 12 Κρήτας. Είναι άληθές ο τι λόγοί τού άνίσου αγώνος 6 κίνδυνος εξοντώσεως τής διοκεν άιιιέσίος διαταγήν είς τόδος ήτο προφανής. Άλλά τότε 1)14 Τάγμα — Ταγματάρχης (Λ οώδεοία έκεϊνοι Λνδρβς, μετο Πεζ. Τρικουράκης Σι-π,ιρ. — νά τραπέντες είς Ίσαρίιθιμονς >έον-
κινηθή κατά τοΰ ετέρου ύψώμ».-
τος, τοϋ 1730, σκοπών νά έπιι>-
φεληθή τής πρώτης συγχύσεως
τοΰ έχβροΰ. Τό Τάγμα έκείνο,
μέ τό ηθικόν άκμαιότατον κ«τό
πιν τής επιτυχίας των δλ.λοιν, ?
καμε την προσπέλ.ασίν τού ?τι
γοργότΐρον. Οί οπλίται
Μία ένβιαφέρουσα συνέΎτευξις
ΤΑ "ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΙΑΤΑ,,
«Οί νέοι γιά τοΰς νέους»
Τα σκληρά χρόντα τής γερμα
νίκης κατοχής και συγκεκριμέ¬
νως τα 1942, στό Βέλγιον, ό !
Μαρσέλ Κυβελιέ είχε την εμβτνευ
σι νά δημιουργήση μιά κΐνησι,
προορισμένη εΐδικά γιά τούς νέ-
ους. θέλησε νά τούς λυτρώοη
κατά κάποιον τρόπον άπό την ά
πόγνωσι των χρόνων έκείνων μέ
την προσφορά καλής μουσικής.
Έτσι ή κίνησις, πού είχε μιά
"ίκπληκτική άπήχησι στά νειάτη
τής χώρας τού, πολύ γρήγορα ϊ
πεξετάθη στήν Γαλλία. "Ελαβε
τό δνομα «Μουσικά Νειάτα» μέ
τό όποϊο εχει έπι&ληθη παγκοσαί
ως σήμερα, άριθμώντας χιλιάδες
μελων.
Σήμερα, στή Διεθνη 'Ομοσηον
δία των «Μουσικών Νειάτων» πε·
ριλαμβάνονται ποΧλΤς χδρες ττίς
Εΰράκτης, άπό τ^ς οποίες, ώρισμί
νες, δπο)ς ή Ιταλία, ή Γαλλία,
τό Βέλγιο καί ή Βιρεταννία ξε
χωρίζουν γιά ξεχωριστή δραστη-
ριότητά τονς, πού άναπτύβσουν
άνταποκρινόμενες στόν σικβπό τής
οργανώσεως. Ή κίνησις, ποΰ εί
ναι άπσστερημένηι άπό κάθί πό
λιτυκή άπόχρίι>σι# αποβλέπει καί
τώρα καί γιά τό μέλλον στήιν μου
σιική διαποΐιδαγώγησι δλο>ν των
άνθρο>πων τής Γής, των όποί-
(,5ν ή ήλικία είναι κάτω των 30
έτών.
Άσπαζάμ'ενοι τόν σκοπό αύτό
των «Μουσιικων Νειάτο)ν>, προ
σακτ*κότητες τοΰ μουσικοΰ κόσμον,
όπως ό Τοσκανίνι, δ Άμπάτο, δ
Σ άδαλιτς, ό Μίΐίτσαμ καί πολ-1
λοΐ δλλοι, προσεφέρον δωρεάν,
τάς μεγάλος υπηρεσίας των εί;
την ΰπόθεισιγ τής μοι·σικής καλ
λιεργείας των νέων άνθρώπων
καί είς την προδολήν κκινοΰργι
ών ταλέντων.
Ή οργάνωσις «Μουσικά Νειά-
τα», δπως είναι δι-εΐθνώς γν(ι>-
στή, (Π'νεργά£εται μέ την «Ού-
νέσκο», τόν <Εύνθ)παϊκόν Σύνδε σμόν Καθηγητών Μουσικών» καί δλλονς διεθνείς ή τοπικούς όργα νισμούς 6οηθουιιρνη άπό τα; Κυβερνήσεως καί την Ίδκοτχκή Ιΐ ρωτοβουλίο των χ»ρό>ν διά
την οργάνωσιν των έκδηλώσίών
της — σννανλιων μέ είσιτήριον
5 μόνον δρ. καί μέ πρνραμμα πού
Φερει την σφραγΐδα της, δηλα¬
δή πάντοτε ενδιαφέρον, λόγον
τή; ναταστατΐκής προϋΛθΘέσεως,
πού είναι ή υψηλή ποιότης κάθε
προγράμ+ιατος.
Τα «Μουσικά Νειάτα» στήν
'Ελλάβα ίδρύθησαν υπό τής λαί
δή; ΝτομινΙ Κριόσφηλντ τό 1955
μέ πράτυπο τίς συναυλίίς, τίς ό
ποϊες, άπό τό 1923, «Ιχα,ν καθιε
ροθή στήν Αγγλία γιά μικρόν;
μαθητάς ά«ό τόν σέρ Ρόμπερτ
Μάϊεο. Σ' αυτήν την έλληνική
προσπαθεία προσετέθη ή έπίσημη
ίδρυσις τοϋ Σοιματείοιι «Μουσι¬
κά Νειάτα», πού προΐβρεύιται Λ
πό την κ. Δομινή Σαρρή (άν«-
ψιά τής λαίδης Κρώσφηλντ).
Ή βαρώνη Ι'ίτόροβυ Λάννι
ντέ λά Κοντρα, άντιπρόεδρο;
τή; Διεθνοΰς Όμοσπονδίας κοί
Πρόεδρος τής Ίταλικής ό'^ανώ
σεως «Μουσΐκή γιά τα Νειατα»
(Ιτσι, Ισο)ς, Θά ήταν καλύτεΐη ή
έλληνική άπόδοσι τής Κινήσεως)
ίπεσκέ>ρθη γιά πρώτη φορά την
'Ελλάβα. "Εδωσε στό «Κίνγκς
Πάλας» πρίς κόνφερανς, στήν δ
ποία, μεταξύ των δλλων άν#φερ?
«α^ τα εξής σέ άπάντησι βχετι-
τοϋ Τύπον, τοΰ ΡαΛιοςρώνον κ«ι
' κ.&γ έρ(οτήσεο)ν των ίκπ*0υσώπων
τής Τηλεοράσεως, πού πορίστη-
I
σαν στήν «Ιδική πρός τιμήν τη;
Ι οτ.'γκέντρ«<η: — Φιλοξενούμεν»! στήν 'Ελλά- δα άπό την διεθνώς καβιερωμτ- νη Έλληνίδα πιανίστα Λίτσιπι Κλαφάτη — Σ τονροίτούλου, η ό ποία εχει έπανειλημμένως προσφέ ρει την συμόολή της ώς σολίστ των «Μουσιικων Νειάτων» σέ ξέ νες ποωτεύουσες, μοϋ δίδεται ή εΰκαιρία νά βοηθήσοι τώρα κι' ε βώ, στόν δμορφο τόπο σας, γιά νά άναπτυχθή ή κίνησι «Μονσική γιά τα «Νΐΐάτα». Ποός τόν σκοπόν αυτόν, θά δι ενούνωμε τόν κύκλον των προ σωπικοτήτων, ποΰ περιμένουμε νά έργασθοΰν γιά μιά τόσο ΰψη >ή Ιδία.
—· Σκοπύς των «Μουσικών Νει
ί*των» δέν είναι ακριβώς νά δώ
οουν μόρφονσι. Άποβλέπομε νά ί
πιτΐ'χ(ι))με. δπως οί νέοι καί οί νέ
ες νά γνιορίβουν την φιλολογίη
τή; Μουσιικής καί νά την έρωτ?υ
Οοϋν. Καΐ, Θά την άγαπήσουν με
την σνινεχή παρουσίασι ενώπιον
τ<ον ορχηστρών καί σολίστ {ιψη- λή; τέχνης. — Μιά έπιτυχία μας, ποΰ ά- πίΑ(ι>σε σέ δσα κράτη τό έφήρμη
σαν, είναι ή .ταρακολούθησις υπό
των νίον των δοκιμοίν κοί των
νεΛΐκών δοκιμών των όρχη-
στρων (οασιζόμεονι στήν εύαισθη
οίαν καί μόνον των άνθρώπων,
μέ την οποίαν εγεννήθησαν)
— Σκοπός μας είναι να δημι
ονργίιοωμε τό νέον Κοινόν της
Αύριον καί συγχρόνως να προο>
Οησομε, μέ «Μουσικά Φυτώρια»
τους νέους, πού άξθζουν. Δηλ<ΐ- δή: "Όχι μόνον νά δέχωντ-οι την μοτ'οικη τα νειατα, άλλά καί ν«Ί Οημιοι^ργοΰν τα ιδία την ΐέχνη. — ΣύνΘημα: «ΟΙ νέοι γκϊ τοθς νέονς>.
Ή 6αρώνη Λάννι
ίπισης δτι:
— Τδ προσεχές Βιεθνίς
δοιο ττ)ς Όμοσπονδίας €Μονσι-
κη γιά τα νειάτα» Θά γίνη τόν
Ίούλιο τοΰ 1971 στήν Φλοιοεν-
τια έπ' εύκαιρία τή; σνμπληηώ
θϊως 25 έτών άπό τής εμφανί¬
σεως ,ττ^ς κινήσεως καί 20 έτων
απο ττίς Ιδρύσεως τού Σωαατη
ι>» ιίΐην Ιταλία. Θέμα τού Θά
είναι: «Ό "ΑνΘρωΛος, ή Μοτκτι
κΐ] καί οί Οεοί».
-- Ή Ελλάς πρίΛη ν ά Αν τι
προσωπενβή μέ τδν καταλληλότ?
ρον τρόπον.
— Τό επόμενον διεθνές συνίΛρι
όν Θά γίνη «Ις τό Μόναχον -
κατά δήλωσιν της δαρώνης Λάν
νι τό 1973 είς τάς Αθήνας.
Νέοι έρευνητέο
θά μ«οϋμε πάλι σέ κάποιο «Μα-
γιολοΰλον>δο>
τή μερά, πού τοΰτ' οί δνθρωποι
—ρομπότ
Θδχουνε τρτάσει ως πέρα άπό τόν
ήλιο,
πολύ κοναά στοΰ γένους μας την
αύτοκτοΛ'ία!..
Καΐ Θ' άρμενίσουμε, νέοι έρευνη
τές, γιά ένχχ κόσιμο
ϊ! έ πράσινου; κάαπους, ψηλά 6ον
νά, παρθένα φΰση,
Οάνα1- ό κόοαος τοΰ πρώτον
χτές, ό κόσμος ό παλιός,
κλΐΐσμενος όλογνρο) άπό τεΐχος
άτσαλένιο, την ψιτχή...
Καί στά λιμάνι τό ήονχο, Θά ρί
ξοχΊΐι' δγΐκνρο,
μέ δέος Θά πατήΊσονιιε τό ποοι
στήν ξηρά, στό χωμα,
γονατιστοί Θά προσκυΛήσονμε κά
ποϊο ξρχασμένο Πλάσττι,
κι' ϊπει,τα... Ιπεαα Θ' άρχίσονμ'
νά φι«άνωμε. νέα λάσπη...
Βασ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
το είς τό πυκνότατον στρωαο
τής χιόνος, ϊπιιιχτον, ήγείροντβ
μέ ήλεικτρικήν ταχύτητα κα' ετς-·
χον, όσον τοίς έπέτρυπε τό ΟΜ
<τθηρόν τοΰ έδάφονς καί ή άπότο μο; άνοχρέ«εια. Ή προχώρησίς | τιον εγένετο κατά μικράς ομάδος των Λόχων άκτινοει-δώς πρός τό ΰ,τερκείμενον ί5ψ(ι>μα, καί ήτο τύ
σον έκβαμ>6ωτική ή λενκότης των
χιόνων, ωστε μερικα), όμάδες ά-
πώλεσαν τόν προσανατολισμόν
των, καί ένώ είχον την έντύπω
σιν δτι ίπρεβτε νά άνέλθονν έδαφι
κήν πτυχήν χαμηλήν διά νά φθά
σουν είς τα κράσπεδα τοϋ 1730,
αιφνιδίως ευρέθησαν ενώπιον
τοΰ άρθίου είς άποτομότητα 6ρ«
χώδους καί παγωμένου τείχους
των 1730, κατά τό νοτιοανατολι
κόν τού δκρον, μέ τούς Ίταλοΰς
ανο»Θεν των κεφαλών των έπΐχε:
ροΰντας ματαάος νά παρεμποΛί
σονν διά χειροβομθίδων την δνο
δόν των.
Αί δλλαι όμάδες π
τό !μ.τόδιον καί έπροχώρησαν δέ
ξαώθεν καί άριστερόθιεν. Μία ΰ
τας, έπέπεσαν κατά τότν ιΐτολυπλη
Θών ΊταλΛν μέ τάς μαχαίρας.·.
Καί, καθώς ώμολόγησον βραΛϋτϊ
ρον αΐχμάλωτοι, ήτο τόσον άγρ(«
ή έκφρασις καί ή όρμητικοτης
τής δρακός έκείνης των γεννοί-
ων# ωστε οί Ιταλοί παρέλυσαν
έκ τοΰ τράμου καί Ιθντευδον Λ-
Θρόοι νά πετάξουν τα δπλα, νά
ύψώνουν τάς χείρας καί νά φ«>.
νάζουν τρέμοντες: «Μπέλλα Γκρέ
τσια!.. Μπέλλα Γκρέτστα»!..
ΑΙ μάχαιραι των Κρητών βέν
παρ' αυτών.
εΐμή πρός εκφοβισμόν. "Ισως νά
τάς εχρησιμοποίουν, άλλά τοντο
Θά εγίνετο μόνον έν εσχάτη άνάγ
κη.
Ό εχθράς, δεχΘείς πανταχό-
Θεν την επίθεσιν, έκάνχρθη τέλος
καί ετράπη; είς φυγήν πρός τάϊ
δνττικάς ΰπωρείας τής Τρειιπεβί
νας, καταΛιο)κόμ<ΐΛΌς υπό των —ι οών τΛν ίγκατασταβέντων έ.τί τοτ) {»ψώματος 1730 τμημάτων Ι) 14 Τάγματος. Στ»νΓλή<τΘησαν δνω τίδν 150 αίχμάλωτοι, οΐτινες περιΛεείς ί- ξελι,τάρονν τόν οίκτον των νικτι- τών, παρασχεθεντα άφθόνως ά") λως τε. Διότι, πρός ετβτληξίν των, οί άντίρταλοί των προσηνέχθησαν είς αύτούς μέ ά προσδόκητον δι' αϋτοΰς άγατ)ύτη τα καί ευγένειαν. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΈΜΑΤΑ ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΠαΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΕΡΜΗΝΕΙΑ Οί σοφώτεροι λοιπόν άπό τούς 'Εβραίους λέγουν δτι, παλαιότε- ρα υπηρχε σ' αύτούς ένας νόμος, άπά τούς ~ό καλούς καί έπαινε- τονς, δ όποϊο; Ελεγεν δτι, κάθε ι'ιΛΐκία δέν -τηέπει νά έκΛαιδεύουν μέ κάθε είδους γράφη, διότι αν τό δέν Θά ήταν άποτελεσματικώ- τερο, έπει·δή κάθε γράφη δέν εί ναι άμέοως κατανοητή άπό εί»ν καθενα, κα" μπορεϊ νά 6λάψη πολ λούς μέ τήγ φαινομενική της ά καταλληλόττνΐα καί τα 6α&ειά νο- ιΊιατα ποΰ ίτεριέχει. Άλλά, τίς (εασικές αέν, νά έ'πιτρίπονν σ' δ- λοΐ'ς πού Ζχονν την δόβαμη ήλι- κια καί νά είναι κοινές,τίς δέ βλλ.ες, δσες κρΰδοΐ'ν μέ τέλειο ένδυμασία τό μικηικό κάλλος, τα §παθλο δηλαδή τής φιλοπονίας λαμπράς ζωής, τό οποίον άκτιν·ι 6ολεΐ εΊιμεσα κα'. φαντάξει μό¬ νον στούς καθαροΰς την διάνοια, νά έμπιστενοινται σ' έκείνονς πού ίχουν ύπΓοβή τό είκοστό πίμπτο ετος τή; ήλικίας τους, διότι μό νόν αυτή ή ήλικία μπορεΐ νά ύ περνικήση τίς άδυναμίες τοΰ σώ ματος καί ν' άνεβή καλά άπό τδ γράμμα σιό πνεδμα. Σ' έί»άς δμως δέν ύπάρχει κα νένα δρόσημο, γιά νά ΰποδεικνύη τό πώς πρέπει νά διδάσκωμε καί νά διδαχθοϋμε, δπως δλλοτε Ιχρη σίμενσον οί πίτρες, γιά νά ξε- χωρίσονν τϊ,ς α/υλές τοϋ 'Ισραήλ πού ήσαν πέρα άπό τόν Ίορδά- νη καϊ κοντά στόν 'ίορδάνη* ούτε σέ μερικούς μέν έπιτρέπεται έ- κεΐνο καί σέ μεριοωύς αύτό· οΰτε έ'νας κανόνσς γιά τίς συνήιθειες· άλλά κοτά τβτοιο τρόπο είναι σκορπισμένο τό πρδγμα καί σΐ'γ κεχυμένο, κα^ σέ τέτοια ψυχικη κατάσταοι βρισκάμε^α, ωστε οί .ιερισαότεροι άπό μας, γιά νά μή ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ Την Λαβελθοθβαν Κυρτα!κή.ν 2 7ην Σεπτεμβρίσυ είς τόν Ιερόν ναόν Άγίων Άποστόλων Πέτρου καί Πανλβιι ('Τμηττοϋ) έτΐλέσθη σαν οί γάμθΊ τον κ. Πανατγιώτου Δημήτρ. Τσαγκράκου μετά τή; δίδος Καίτης Δημήτρ. Κωνσ.ταν τινίδον. Ή εφημερίς μας εΰχεταιι είς τό εύάριιαστον ξεΰγος βίον άνθά σπαρτον καί άνέφβλον είς δέ (Γ)ο)ί'ς εύτι.<χ·εϊς γανεϊς τιον στε- ρβοΰς τοΰς δεσμοΰς των γάμιον τ£5ν τέκνων των καί μακροζωΐ¬ αν. κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ πώ δλοι, .τρίν ν' άποβάλωμε τι» πρώτο παΐιδικύ χνοΰδι καί τα «αι δικά ψελλίαματα, ντρίν νά περά σιβμεν άπό τ!ς Θείες αύλές, πριν νά μάθωμε καί τα όνόματα των Θείων 6ι6λίο>ν, πρίν νά γνωοίσωμε
τύν χαρακτήρα καί τούς συγγρα
φρΐς τής Καινής καί Παλαι&ς Δι
αθήκης, δέν λέγω πρίν ν' άποπλύ
ν«>με τόν βόρΰορο κα|( τα αΐσχη
της ψ»χής, μέ τα όποϊα μάς ίΰ
μιοσε ή κπκία" δν μάθωμε δύο ίΙ
τρία λόγια των ενσε·6ών, καί αύ
τα εξ άκοής καί δχι έκ σννεντεύ
ξεως, ή κουδεντιάσωμε λίγο μέ
τόν Δαδίδ, ή φορέσωμε καλά καί
μ.ε κοσμιοτητα τόν μανιδνα, ή φι
λοσοφήσομε μέχρι τής ζώνης,
χριυματίζοντας τό πρόσιοΛΟ μας
με μιά πλασματική εύσέιβεια· πώ!
πώ! πόσο μάς άρέσουν τα άξιώ
ματα καί τί φρονήματα Εχομε!
ίερός ήταν άπό τα σπάργανα καί
δ Σαμουήλ· Λμέσ<ι>ς γινόμεθα ο.»
φοι καί διδάσκαλοι, καί ΰψτ|λός
στά Θίία, καί οί Μιοι χειροτονού
με τούς εαυτούς μας ούρανίους,
κα·, ξητονμρ νά μάς φο>νάζβνν
Ρα*6ί οί άνθρω-τοι, καί δέν λαμ
Γιάνομι καθόλοτι ΰπ' οψι τούς κα
νόνας και οπ δλα πρέπει νά νο
τ»Θοΰν ,ανενματικιι, καί πλατειά
φλυαρία είναι τα όνείρατα, καί
Θιιμώνουιμε δταν δέν μάς βΛαι-
νοϊι% Λάρα πολύ...
Ι ΣΧΟΛΙΑ
, 1. «καί τα μίγιστα 6ν ίούς
πολλοΰς κοκώσαι τώ ι^ αινομ,ένιΐ)»,
ι"·τ(ι)ς τό ασμα Λσμάτιον νοΰ Σο-
λομώντος, έκ πρώτης όψεως φαίντ
ται άκατάλληλο καί τίλαΰερά γιά
τούς άρχαρίονς, άλλ.ά τα νοήμ&τά
τού τΙαι (ιαθύτερα.
(Συνεχίζβται)
ΑΤΤΟΜΑΤΟΝ
ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΝ
ΣΤΑΦΤΛΩΝ
Ή ιιεγάλη οίνοποιητική 'Εται
ρεία «Ανδρέας Ν. Καμπάς Α.
Ε.», 3Θεσ*ν είς λειτουργίαν αύτο
ματον σταφυλοπιεστήριον μεγΑ
λη; παραγωγΐκής Ικανότητος (4"
—80 τόννιον ώριαίως), γαλλιχήί
προελεύσεως, τό οποίον αποτελεί
προϊόν τής συγχρόνου τεχνιικήί
είς τόν κλάδον τής οίνοποιίας. Τ'
κύριον πλεονέκτημα τοϋ νέου το< τού μηχανήματος είναι ό αύτόμκ τος άποχωρΐιο^ιός τοΰ μίσχου ι τής σταφυλής καί έν συνεχείίΐ ' λτ>ψις, δι' Ιδιαιτέρων πιέσεων, το»
κυρίως χυμοΰ τής σταφυλής πι?< οίνοποίησιν. Ή έν λόγω μο*< εγκατεστάθη είς τό έν Κάντ Άττικής μεγάλον ά τής έταιρείας Καμπά.
ΙΩΑΝΝΑΣ ΔΡΙΒΑ — ΜΑΡΑ ΒΕΛΙΔΟΤ
ΔΑΣΟΣ, ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΧΟΡΙΟ,
(ΙΙοιήματα)
Ή Ίίΐκίννα Δρίοα - Μαραβελί
δου είναι μιά νέα ποτήτρια μέ πολ
λές άξιο>σεις. Οί στίχοι της καλο
γραμμένοι, σοΰ προξενοΰν μιά 6«
Θειά αίσθηση άγάπης πρός τό πρό
σινο. 2 έ ναλοϋν νά πάς κοντά
στ' άνβισμενα 6ουνά, κοντά στά
τιανταχτεοά στολίδια τής φύσης
στίς άνειιώνες καϊ, τα κνκλάμ,ινα,
κοντά στά γλυκόλαλα τ' άηδόνιο
καί στίς κε.λαριστές βρνσοΰλρς.
«Δάσος, φύση καί χωρία» είναι
ό τίτλος τού καινούργιου της ίι
6λίου, .τού είναι τό τέταρτο κατά
σειρά. Στά 1962 είχε βγάλει τή
Νουβέλλα «Νύχτες χιορΐβ ζωή>,
στά 1967 τό ίστορικό ποίημα «Έ
σθήρ» καί στόν Ιδιο χρόνο την
ποιητική της συλλογή «'Εξομολό
γηση».
Στό 6ι6λ£ο της τούτο, ή Ιω
άννα Δρί6α μΐ μιά άφάνταστα
ξωντανεμένη πίστη, άφήνει τή σκέ
ψη της νά λαιμΛΐκαρΜΤτή μέσα στό
κρουατάλλινο καί διάφανο πράσι-
νο ταπέτο τής φύσης. Τα δάση,
οί λόγοι, τα. διάσελα, τα δέντρα
καί τα λούλουδα τής κρυφομιλοΰν
μέ λαχτάρα καί τής δίνουν τή
δροσάτη άνάσα τονς καΐ. τό γλυ
κό μεθυστυκό δρωμά τους:
«...Σάν νά μοϋ γνέφουν καί νά μέ
καλοΰν,
Θρόισμα ϊ, φωνή τους άπαλό,
τό χώμα τους ροδίζει γελαστό
καί βάρσαμο στίς πίκρ.ες μου ή
πνοή τους,
Τ·ϋ ΓΕΡΑΣΙΜΟΓ ΚΟΡΟΛΗ
όντος τό άγέρι τα φυλλώματα σιι
| λεύεΐ...>-
Δέν μπορεϊ νά ζήση μέσα στήν
1 πολιτεία, δμως, ή ποιήΐτρια. Την
[ καίβι ή πυρωμρνη δσφαλτος καί
τα καυσαέρια τής φέ'ρνουν μιό
πλήξη στήτν καρδιά. Νοιώθη τα
σωθικά της νά ψήν,ονται στή θρά
κα τοϋ άνθρακικοΰ. Νοσταλγεί τα
δασοέλατα, τίς ρεματιές μέ τα βα
Θύσκιωτα πλατάνια καί τίς κρυ-
στάλλινες βρύσες. θέλει ν* άνέ6η
ψηλά σέ βουνοκορφές έκεί πού νά
μην τήν_φτάν€ΐ κανένας Θόρυδος:
«Θά σκαρφαλώσω στήν ψηλότερη
τερη πλαγιά
δίχοις κουδέντα.
Άνηφορίζοντας άγάλΐα τα 6ουνά,
μέ συντροφιά τα Ιλατα καί με¬
νά...!.
"Ομως, έρχεται καί ή ώοα τού
άποχο>ρισμοΰ άπό τα μυρωμένα
δάση, άπό τή ρίγανη καΐ, τό θν-
μάρι, καί τότε ή ποιήτρια, μέ
πόνο άφήνει την πέννα της νά
γράψη:
«Καί τώρα, άντίο στά πουλιά
ποϋ σκίζουν τοίι; αΙΘέρες,
άντίο στόν όρίξοντα πού ροδοστί.
φανώνει
ή δύση, τού ηλίου ή μιά κυρά
ή χρτσή κι' δνειροβτόλα...
ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΛΑ
ΐι τώρα
κάθιε Αΰγουστο
άνασκαλεύω τή μνήμη
νύ 6ρώ τί μέ-νει
ίίπ' τή χαμένη Παιτρίδα
ποΰ μοϋ σκιρτά ή καρδιά
στή Θΰμησή της
-/λ άνασταίνεται ή σπίιθα
τής άγάπης της.
Ν άν™, ταχα οί παι&κές χαρές
χαραιγιμένιες άνεξίτΐηλα
(Ττή παυδιική μου ψυχή
νάναι ή άμυδρή εΐκόνα
τοϋ πατρικοΰ σπντιβΰ
ή μήπως ή ζωντανή της παρά·
δοση
κι οί Ιστορϊες άγαπημάνων;
Κι ίίμως
ποιδς μπορεϊ νά σβήοτι
ΰ,τι γράφεται
αέ μιά παιδυκή ψυχή;
Είναι ή Πατρίδα μου
Μ ιαεγάλη Πολιτεία
ίΐοί) πρωτάευδαν τα ματια μου
ποϋ γνώρΊσα την άγάπη
των γονιών μου
τό παραμΰθι ττ^ς γιαγιδς
τα πρωτα μου παιΐχνίδια
στό σοκάκι
τ" άλογάσυρα τραμ στδ Καί
ι ό τραΐνο τοΰ Μπουρνόβα
τό βαπορακι τοΰ Κορδελλιού
*Ομως είναι κι ή Πατρίδα
μέ τους μαύρους καπνοΰς
καί τίς φλόγίς στήν ΛγγΜΐ νν
χτα
εΓναι τό πληθος τής προσφυγιάς
Λοΰ ξεφωνίζει κα}, προσεύχϊται
ντα τή σωπηρία τού
ΕΙμ οί τσέτες που σφάξουν
ό πατέρας μου ό αίχμάλωτος
τδ καράβι τής φυγής
τό ξεμΛαρκάρυσμα των γνμ,νΛν
καί πεινασμένων
οτή χτνπημέ'νη Έλλώοα
οί σκορπκτμένες οΐκογένεΐίς
ή μάνα μου κι ό Λδερφός μ«,υ
Λθΰ Λεθαίνουν
ή όρφά,νια μου
ή <Γυμ<ρθνά μας. Ποίος μποοεΐ νά νοιΛσίι πιό πολύ την άγάπη μιδς 5Εαμένης Πατρίδας; Άντ. Γ. Τσακι·ρό«βΐ'λος Άναΐο βοννά βαθυοταωτα καί μυρωμένα δάβη, άντίο σκοτάδι, άνττίο φώς, άντίο δειλινά μου». ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΧ ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ (ΣΤΕΛΛΑΣ (Συνέχβια έκ προηγουιιένιν) "Οσο γιά την τραγωδία μας, είναι τόσα, πού πρέπει ν' άναφέ- ρωμε, πού καλυτέρα νά μή τό έ- πιχειρήσωμε! Οί Σύμμαχοί μας ξέρουνε πώς φερθήκαμε σ' έκεί νη την καταστροφή καί τί ρόλο παίξανε σέ βάρος μας! Τίποτα, δμως, δέν πρέπει νά ξεχνοϋμε, μά οδτε καί νά ξεχαστοΰνε πβτέ. Καί γιά νά τελειώνω τό νο- σταλγικό αΰτό ταξίδι, δέν μποηώ νά μην άναφέρω καί, τό έπεισόδιο πού μάς ετυχρ, γιά νά έπιδεβαιω- θή περίτραν<ι άκόμα μιά φορά, πώς φιρθήκαν οί φίλοι μας Λε Οαντϊνοι. Πήγαμε στα καταστήματα, που δέν είναι τίποτα, γιά την τόσο δμορφη Σμύρνη (ποΰ ήταν δ πλούσιος καί περίφημο; Φραγκο- μαχαλ&ς τής παληας Σμύρνης), τώρα λίγα μαγαξιά, ύποφερτά, σκορπισμένα στή νέα λεωφόρο, στό Παραλλέλι, καί κοντά στήν Πούντα. ΧρυσοχοεΙα μικρά καί ά σήμαντα καί κάτι δευτέρα ΰποδη ματοποιεία είναι βτά τσαρσιά (ά- γορές), τα περισσότερα δέ Κρτ>
τικων, καί μόνο
τίνων.
Ή άδελφή μοι>
- τρία Λε6«ν
νά ρωτή-
η δμοια, παρά ξέταιρα καί
-λογιών. Καταλάδαμε το
ση δ.ν ίοτάρχη άσημι-κό, πού συνη
βίζανε τότε στή Σμύρνη νά προι-
κιζουνε τίς κοπέλλες, για νά πά¬
ρη μια «κοϋτα», αυτή δηλαδή πού
6άξανε μέσα τα κουταλάκια κ«1
τα πειρουνακια. 'Βδώ, στήν ΆΘή-
να, δέν εύρισκε, παρά μόνο πα-
οαγγελια καί τής ζήτησαν έξη
χιλιάδες δραχμές. Νόμιζε π&ς
στή Σμύρνη, πού ήταν ή πατρί
δα τους, Θά ήτανε πιό εΰκολο, μά
οί Τοΰρκοι χρνσοχόοι σάν τ' δ-
κοΛταν άπορτ'ισανε, γιατί τέτο'ο
ΛΤ»αγμα δέν τύ ζέρανε καθόλου.
Οί Λεδαντίνοι, δμως, μάς εϊπο-
•νϊ πως εχουνε στό σπίτι τους·κα'
πράγματι, ϊστειλαν έναν ΰπάλλη
λύ τους καί μας Εφερε μιά «κοΰ-
πα» πολΰ ώραία, μέ έξαιρε,τικά
σκαλίσματα. Μάς ξήτησαν ίκοτό
βολλάρΐα. 'ΕνΘονσιαστήκαμε, μά
συγκρατηθήκαμε μέ τή φτήνεια.
'Επίσης μδς παρονσιάσανε ναι
κουταλάκια άσηιμένια' δέν
δμως §'
/.ογιων
γιατί, εμείς,, δέν εϊπαμ.ε δμιος τί¬
ποτα, ιιά έκεϊνοι προσπαθήσανε
νά δικαιολογηθοΰνε. Τέλος, τα
πηραμε δλα. Σάν φθάσαμε στό
ξενοδοχείο καί εΐδε δ ξενοδόχος Ι οα, εθιμα αίώνων, δλα κατύ.φει.18
ιιγν άσημένια «κούτα» άρκετά 6α-' νά τα καταργήση.
συνεργάτιιδός μας κ.
ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ -(ΠΕΤΡΑΚΗ
λυπημένοι. Άρα γε άπδ ποιό έλ
ληνικό σπίτι, οί φίλοι μας Λεδαν-
τϊνοι εΐχανε κλέψει τό άσημι.κό
τής νοικοκυράς καί τώρα, δστερα
άπό σαράντα όχτώ χρόνια ξανάρ-
Θε σέ έλληνικά χέρια! Αύτό καί
τό προηγούμενο τής εικόνος παρά
δειγμα, δείχνει πάσα σπίτια μας
ο ΊΛεβαντΙνοι λεηλατήσανε καί οί
Τοΰρκοι τα 6ρήκαν ΰστερο καί
τα άπογύμνωσαν!
Όχτώ μέρες δέν είναι, 6έ·6αια,
άρκετές νά μπορέση κανείς νό
γράψη τή ζωή ενός τόπον, μά μέ
τή σκέψη πώς δέ γράφω γιά κά¬
τι ξένο, γιά κάτι ποΰ ϊδλεπα γιά
πρώτη φορά, μοΰ φαίνεται πώς
δίνω άληθινά δ,τι μπόρεσα νά δω
τόν λίγο καιρό πού ίμεινα.
Καί ίνα αλλο ποΰ μοΰ εκανε
έντύπωση: Σέ δλες τίς συνοικίις
πού γίνανβ λεωφόροι, πολυκατο
ικίες, πάρκα, δέν ύπέιπεσε στήν
άντίληψή μου, πουθενά τζαμί, ού
τε καί, καιμμιά έκκλησία Όρθόδο
ξη. Μόνο τρείς παληές Καθολι-
κές. Των Δσμινικανών Πέτρος
καί Παΰλος, στήν Ποΰντα, Ή
Καθεντράλη, δπως τή λέγαμε, πί
σω άπό τό Κεντρικόν Παρθβνα-
■νωγεΐον, ή όποία μισοκαμμένη ά-
ναστηλώΘηκε άργότερα. Τό πορ-
εκκλήσι τής Γαλλικής Σχολής
«Σ αίντ Άντρέ», στήν Πούντα,
στό μπουλβάρ Άλλιότι καί ή Αγ
ΐλικανική Προτεσταντική καί αΰ
τή στήν Πούντα, άπέναντι στόν
Σ ταθμό.
Ό μουεξίνης δέν 6γα[νει πιά
σιό μααλχόνι τοΰ μιναρέ νά πή τή
γντοστή προσευχή, παρά άβέατος
ππό μεγάφωνο, άκούγεται κα|, τδ
σπουδαιότερο, κανένας πιστός 5έ
6ρίσκεται σέ κανένα δρόμο, νά
κάνη στόν Άλλάχ γοναιτίζοντος,
την προσ&υχή τού, δπως κάποτε.
Στίς φωνές τού, ποΰ ξυπνοΰν
στίς συνοικΐες πού βρίσκονται οί
μι,νορειβες, οί πιστοί περπατοϋνε
στούς δρόμους άδιάφοροι, νέοι
κοί γέροι, άκόιμα καΐι οί μινΐίρο-
ρυΌσες χανουμίτσες. Καί στό
Μίΐουτιζά, σάν πήγαμε στήν έκκλη
σία πού ίχουνε μετατρέψει σέ τζι
μΓ, μάς έπιτρέψανε καί μπήκαμε
μϊ'σα νά τό έπισκεφθοϋμε, μέ τα
παπούτσια μας. Άκάμα καί την
ΙΤαρασκευή, ποΰ είχον αργία, ή-
αέρα προσευχής, την άντικαταστή
σανε μέ την Κυριακή, δπως οί
Χριστιανόν Μεγάλος άνακαινι-
ΐής ό Κεμάλ. Θρησκεία,
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματα
θέματα διατροφής καί ύγιΐινής
ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟ
Υπό τοθ συνεργάτου μ-ας κ.ΕΥΑΓΓΈΛΟΥ ΛΑΓΟΓΔΗ
Είδικοΰ Οίνολόγου Σωκράτους 14 Αθήναι
Ο ΑΓΑΘΟΣ ΜΠΙΗΠΑΣΗΣ(')
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ρειά κα^ παλαιά, μ&ς ρώτησε πώς
θά τή βγάζαμε άπό τό τελωνεΐο,
ά<Γοΰ χρικτός καί άβήμι άπαγορεύ εται ή έξαγωγή τ^υς καί μάλκττα «ύτή την €κούτα», ποΰ είχε χοο ναλογία 1910 καί ήτανε σχεδόν παλαιά. Αύτά δέν τό είχαμε Λν/οσέ'ςρι Την πήρα στά χέρια μου καί εΐοα πώς τό χερούλι της ξε6ιδιονύτ<»- νε" τύ άνοίγω καΐ, γιά παξιμαδά κι στή 6ΐδα εΐχε ενα αστ>μίν(υ οί
φραγκο μέ τό δνομα Γειόργιος Α'
Βασιλεύς των Έλλήνοη1 1910 κοϊ
Κάτι άικόμα, που μδς φαίνεται
περίεργο, ήτανε τό πόσιμο ν«ρό.
ΊΙ Σμύρνη εΐχε δφθονο νϊςό
«αντα. Σαίτι κανένα δέν ήτανρ
πού νά μην έχη (Λρτεσιανό φρέ¬
αρ; ύΛραντλια, την «τρούμπα»,
οπιος την λέγανε, παλλά δέ εΐχκ
νέ κα!, 6ρύσες μέ χαλκά - μπου
ναρι, χοΛ-ευτικό νερό. Άπό ·><ι «Λουτρά τής ΆρτέμιΛος», όπ£ΐ)ς τα ξέραμε έλληνικά. Τώρα τό νέ ρό στά καφενεϊα, έβτιατόρια, ξε- νοδοχεΐα, σέ δλα τα κέντρα, ηροσ φέρεται έμφιαλο>μένο. Αύτό μοΰ
λίνησε την περιέργεια καί ρώτη-
Πώς ϊφθαοε στό δαθμό τού
μπίμπακτη; μυσ'τήιριο. Τό «α)ρον-
σιακΐτικό τού ήσυχο· στά μάτια
τού καμμιά ξεχωοιστή φλόγα έ|ι
πνάδας' λόγια πολλά με τ5φος τό
σο μαλακό τόσο..^ χονσΐιανικό,
θδλεγε κανένχις! Δέν εμοιαζε μέ
Τοΰρκο τα,γμαιτάρχη άπό κείνους
ποϋ δβηγοϋνε στή μάχη χιλίους
άνιδρες, σά νά πηγαίνουν στό πά-
νηγυρι. "Ητανε, δμως, ταγματάρ
χης αύτός δ κοινός, άδΰναΤος καί
ήσυχος άνθρωπάκος... *Άμα τόν
πρωτσγνωρίσανε οί αΐχμάλωτοι
φανττάροι, τοΰς φάνηκ,ε γιά έπι-
λοχίας, τό πολΰ - πολύ... ΦοροΟ
σε μιά στολή φανταρίστικη, στβτ
χτιά, καλπάκι άπ' τό ίδιο ΐτανί, ί¬
να ζ(0<ττήρσ. μέ ξιςρολάγχη στδ πλευοό" στό δεξί τον αύτη έατηρι ίόταΛ'ε κάποιο μολΰβι καί κρατοΰ σε στό χέρι τού ενα ιιεγάλο 6ι6λίο «ου ε'γραψε τα όνάματα των αι χμαλώτωΛ. Καθένχις ?λεγΐ μέσα τού, «ώς μ* αύτό τό «άρνάκι» θά περνοΰσ. αέ λιγώτερη πίκρα ή αΙχμαλίο·σία, γιαίτΐ φαινότανε τόσο γλνκομθη τος καΐ άγαθός, ποΰ πιό πολύ γιά μπακάλης^ϊμοιαξε... δχι δμως γιά σϊραττιωτικός, ?<ηω καϊ μπάς — ιοαοόσης (Ιπιλοχίας), δπανς τόν φανιταζόντουσαν δλοι στήν άρχή. Ή πρώτη αυτή ίδέα διαλύθη'κε στςειδόν άμέσως' οί Τοΰρκοι στρα- τιωτες τοΰ μιλούσανε μέ (Τΐ6α<τιώ καί τεμΛνάβες: «μ-τίμπαση μβτέη*. "Ητανε, λοιπόν, ταγματάρχης Ο πα καί δ πάππος μου ΛάμΛρος
ονόματι, έγκατσκτταιθεΐς είς τα
Βουρλά κατά τό 1820 η πιθανώς
καί ένο)ρίτερον, μετέτρεψε τό έ-
πώνυμον έκ τον Παναγιοχτάκος
είς ΛαμΛρικίδης. Τα έπώνυμα
τί>ν Μικρασιατών ώς επί τό πλεϊ
στον κατα?.ήγουν είς ιδής, ώς ).
χάριν Ίατρίδης, Κωνσταντινιδη!:,
Παντοειδής, Χριστοφίδης, Μελα-
χροινιΛης, Λαμπρικίδης, Αανιηλί-
δης, ΜΕθττΙδης, Αύγουσ τ Ι δ η ς,
Μαραδελίδης, Σταυρίδης, Χρι-
υτοφοριδης, Βαλλίδης, Ξυνίδης,
Σινανύδηε, Μαραυλίδης, Μουρα-
τι^ης, Λεμονίδης, Σιταρ·δης κλπ.
Είχον τό εϋτύχημα νά μεταβώ
είς την Άρεόπολιν, άλλά βέν ίι
δυνήθην νά άνακαλΰψο» τοΰς συγ
γίνβίς μου, διά τόν λόγον ότι ή
Λαραμονη τ»υ έκδρομ,κοϋ αΰτοκι
ν ήτου {«πηρξεν όλιγόλεπτος' λυπη
Οηκα πολΰ κα! έϋτιφυλάββομσι νιΊ
μεταΰώ πάλιν.
Έκ τοΰ πάππου μοι? .
«ιολ?Λά, μά πολλαί οικογένειαι·
Είς μικρότερον σημείωμά μου θά
δώσω, χάριν των τέκνον μου, τα
όνόματα των οικογένειαι των προ
ελΘοΐΌών έκ των αρρενων Λα»-
πρικίδηδων καί των έκ καταγω-
γής Θηλέων.
Έκτίοΐθησαν, λο<πόν# οί Λρο>-ιοι
οΐκισμοί άνάμεσα σέ λοφίσκους.
δτιος όνομάσθησαν αργότερον «Οί
7 Μΰλοι», «Ό Γιακάς», οί «Δέκα
Μΰλοι», τό «Ντουνταρλίί», -το
«ΚαμανΪ5>, δ «Σειρά Μαχαλές»
καί ό «Άγιος Γεώργιος ό Όρφ«
νός».
'Κτειδή δέ τα Βουρλά εΰρίοχον
το έκτισμένα άνάμεσα σ' αΰτους
τούς λόφους, ποΰ άπεΐχαν άναμε-
ταξύ τους πολλνάς χιλιάοας μέτ^α,
έκϊίσβτ)σαν μέχρι τέλους Αύγου-
στου τού 1922, περίπου 6 χιλιάδε;
σπίτια, βάσει σχεδίων άρχιτρκτό-
νοιν Γπχστημόνων καί πρακτικών,
χιορίς έπιμελημενην ρτ·μοτομΙαν,
(Χυνεχίζεται)
Β'
Τό καλοψτιαγμένο κρασί διτ/-
τηρεϊται πολλά χρόνια. ι
'Τπάρχει ενα ίσπανικό κρασί,
όν»μα.ζόμβνο «Ξερές», τό οποίον
όιατηρείται 2Ο0 χρόνια. Καί το
κρασ'κ αύτό, σνμφωνα μέ τή μαρτυ
σία των εύδικών, βρίσκεται σή¬
μερον στήν πλήρη άκμή τού. |
ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ Ν Α ΦΙΑΝΟΤΝ |
ΣΗΜΕΡΟΝ ΟΙ ΡΙΝΟΠΩ-
ΑΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ ΤΟ
ΚΡΑΣΙ ΤΟΝ ΔΙΑ Ν Α ΜΗ
ΧΑΛΑΗ.
Ιον.— Νά πλένουν τό δαρέλι
των μέ Ράϊνα.
Ή Ράϊνα είναι μία σκόνη γερ
μανικης συνθέσεως, σέ κουτάκ.
των 200 γραμ<μαρίων καί πωλεϊ- ται στό φαρμακείον Μπακάκου—' Όμόνοΐα, Άιβήνας, πρός δραχμάς ' 12 καί στό Χημ,εϊο Λαγούδη—Σω κράτους 14, Αθήναι, τ.τ. 112· Ή Ράϊνα καθαρίζει, άίτολι·ααι νει καί άφσιρεΐ τίς κακές μυρω- διές τοΰ βαρελι,οΰ. ΚαταργεΤ συγ χρόνως κα', τό «στΐφάρισμα^. ΕΙ ναι έγκεκρΐμένη άπό τό Γενικόν Χημεϊον τοΰ Κράτους. 2ον.— Ζνμωτίνη: 1) 'Τ.·το<5ο·»γ Θεϊ τή ζήμωβτ τοθ μούστου. 2) Σκοτώνει τα 6λα<5ερά μ·. κρόθια. 3) Άνεβάζει τα όξία. ■ι) Καθαρίξει γρήγορα ιδ κν« σί. 5) Τό άποστειρώνει καί δίν /.ό 6ει, οβτε μαυρίζει, οϋτε Θολώνε-ι δταν μένη στό ποτήρι. Είναι Ιγκεκριμέννη άπό τό Γε¬ νικόν Χημεϊον τοΰ Κράτονς. 3ον.— ΠΑΣΏΛΙΕΣ ΟΙΝΟ- ΜΤΚΙΝΗΣ ΟΙ γερμανικες παστίλι*ς ο|νο- μυκίνης άποστε»ρώνουν τυ κρασί καί τό μοΰστο. "Ενα ρολό Ιχει 10 παστίλιες. Κάθε παΛ·:ίλια στοιχίζει 3,50 βοα χμές καί κάνει γιά 100 κ<λά κρα¬ σί ή μοΰστο. Οί παστίλιες Οίνομυ κίνης, προστιιθέμενες είς τό κρα¬ σί τόν χ,ειμωνα, την άνοιξι η τό καλοκαϊρι, ποολαμ&άνουν τίς α- σθένειες ολες. "ΑΛΐθησι, έκτροπια σι, όξυνσι κ.λ.π. Ή άνθησις °Γ ναι ή συνήδθης άρρώστεια. "Ανθο; κοκκινωπό καί μαλακό, είναι δεί γμα ασφαλείας· μαυριβερό ή ξαν βύ, σημαί·νιει κρασί άσθει«ό. Γλοιώδες είναι κακό σι''μπτο»ιια. Τό δέ σχημα άράχνης δείχνει ότι τό κρασί, Θά ξυνίση έκατό τοίς ί- κατόν. 4ον.— ΑΝΤΙΟΞΤΝΙΚΟ Τό Άντιοξυνικό είναι μια υκο- νη σέ 2να κυτίον 350 ο»ν. Τό άντιξοξυνικό τα ξυνά κροσιά σέ 5 λε,ττά τι·ι» ίίρας, δταν είναι στήν άρχή ή ξυ- νίλα. Κάθε κουτί στοιχΚει 45 Λρχ. καί τα μικρότερα 200 γρπ>»
μαρίοιν, δρχ. 30.
Τό άνττιοξυνικό είναι έγκ~ίρ»-
μένο υπό τοΰ Γενικοΰ ΧημειΌ'1
τοΰ Κράτους.
Καί τα τέσσαρα αΰτά χημικά
ίβιοΛκευάσματα, θά τα βρήτε στι»
χηαεΐον Λαγούδη, Σ ωκράτους 11
Άβήνοα Τ.Τ. 112, τηλ. 521.275.
ΠΑΡΑΦΙΝΕΛΑΙΟ:
Σάς συνιστώ δλως Ιδιαιτέρως
νά προσθέσετε καί παραφΐνέλοιο,
άλλά καλό, δχι κοινό. Τό παρα-
φινέλαιο γιά τό κρασί, είναι δ,τι
τό μαντρόσικνλο γιά τό μαντρί.
Οί Άρχαίοι έθνμίαξαν την άπο-
Θήικη των κρασιών μέ λιΜνι κ.α'.
είς τούς δυνατούς μούστο·υς προ-
σέΐθεταν Θαλασσινό νερό άντί τοΰ
κοινοΰ. Καί τα δύο είναι πολΰ ώ·
φέλιμα καί σήμερον, καί έφαρμό
ζονται άπό παλλούς οΐνοπαραγω-
γούς.
(Συνεχίξεται)
Άλο την έποΛΟΐίαν τής Βοοβίου Ή πείοον
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχρΐα έκ προηγοινέν01^ ♦**? δαως, ΙποφεληβεΙσα τής α
Τό πρώτον αίμα έκ των τραυ πασχολήσεως τ&ν Ίταλών μέ τ<·χς ματιών εδαψε την δππιλον χιόνα, «αί ό σιγηλός δρκος των συμπο λεμιστών των νά έκδικηθοΰν ε¬ δόθη ΰψηλά την ιδίαν στιγμήν. Οί άπειροπόλεμοι οπλίται, >χιβόν
τες είς τάς άξένους έκείνας κο·
ρυφάς τό 6άπτι·σμα τοΰ πυρός,
ησθάνθησαν είς τάς φλέβας τιον
ν ά πτ.'ρίΐχτοΰται τό προγονικύν
αίαα κα; νά δίδη είς τύ καταπ«.'
πονη+ιενον σο>μά τον κιν·Τ|τήριον
δύναμιν δντΐιΐς τεραστίαν!
Ό έχθρός έχρηο·ιμο.-ΐ.οίηοιτν «τ
μέχκος Υλά τού; δλμους τού, ό (5α
ρΰς κρότος τά>ν οποίων άντήχει
αδιακόπως μετά των πολνδολ·-
σμών, και αί έκρήξεις των 6λη
μάτων έδημιούργυυν μελανά χά-
σματα επί τού χιονοσκεπούς εδά
<Γους. Την αύτην στιγμήν ίΊρχιθΊΓ ί·» πυρά της εναντίον των άντιστάσίων τοΰ 1620 ή όρειβατι κή πυροβολαρχία τού Λοχηβγοί· Δούκα. Αί όβίδες πίπτουν μέ τα- χύτατον ρι>Θμόν καί αύτός ό όν
Θμός ήλεκτρίξει τούς πεζοΰς των
111)14 κ.αί ΠΙ)2 Ταγμάτων, τούς
Κρήτας καί τοΰς συαπολεμΐΛτά»
των θεσσαλονς.
Θά ήτο ή όγθύη όίρα της πρω
ίας, δταν Ιπεσε τό δψωμα 1620.
Ό Συνταγματάρχης Σπένδος
ώς ξής ^
χρι τής άκρας τοϋ 1730: Οί άν
δρες έφόοεσαν είς την Θέσιν «ΐ
ναρτή(τατε» ιά τυφεκΐα. άπέσπιι
σαν τάς ατομικάς των μαχαίρας
κα·, τάς συνεκράτησαν είς τοΰΓ
οδόντας, έχρησιμΛποίησαν ζωστή
ρας καί όριιβατικάς ρά&δους καί
ένώ είς, ό ριομαλεώττερος,
κάμ.ι|ην τοΰ κοομοΰ παρά τγρ· (,ά
σιν τού 6ράχου, Ετέροι άνήλβον
άνά είς πατώντες είς τοΰς ώμομ-
τών άλλιον '/α'ί είτθασην
Πάντες έκράτουν χειρο6ομ6{δ(ΐ, 6
πρώιτος ανελθών εσυρε τόν άλλον
καί μέ τούς ζοστήρας των έ6οή
Οησαν την δνοδον μέχρι τού τε
λειταίου, όστις άνηλβτν μέ ~οι
νίον έκ ζωστήρων έλκόμενος ίπό
τριών συναβέλφιον το)ν.
Είς μικράν απόστασιν
οί Ιταλοί, προσεπάθουν ν' άπ»·
κροτ'·σοτ>ν τα; άλλας όμάΐδας α(
δέν άντρλήφθησαν τόν άθλον τής
ομάδος αυτής, όστις
τόν αΙφΛτδιασμόν.
πρώτον αί χειροβθιμδίδες, καί ι,
έχθρός άνε<»τατιί*Θη, Ικ των όρν- γμάτιυν το/ν άΛέκνψαν δεκάδες 4 μυνομένων διά ν' άντιαετριηίσονν τούς 12 Κρήτας. Είναι άληθές ο τι λόγοί τού άνίσου αγώνος 6 κίνδυνος εξοντώσεως τής διοκεν άιιιέσίος διαταγήν είς τόδος ήτο προφανής. Άλλά τότε 1)14 Τάγμα — Ταγματάρχης (Λ οώδεοία έκεϊνοι Λνδρβς, μετο Πεζ. Τρικουράκης Σι-π,ιρ. — νά τραπέντες είς Ίσαρίιθιμονς >έον-
κινηθή κατά τοΰ ετέρου ύψώμ».-
τος, τοϋ 1730, σκοπών νά έπιι>-
φεληθή τής πρώτης συγχύσεως
τοΰ έχβροΰ. Τό Τάγμα έκείνο,
μέ τό ηθικόν άκμαιότατον κ«τό
πιν τής επιτυχίας των δλ.λοιν, ?
καμε την προσπέλ.ασίν τού ?τι
γοργότΐρον. Οί οπλίται
Μία ένβιαφέρουσα συνέΎτευξις
ΤΑ "ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΙΑΤΑ,,
«Οί νέοι γιά τοΰς νέους»
Τα σκληρά χρόντα τής γερμα
νίκης κατοχής και συγκεκριμέ¬
νως τα 1942, στό Βέλγιον, ό !
Μαρσέλ Κυβελιέ είχε την εμβτνευ
σι νά δημιουργήση μιά κΐνησι,
προορισμένη εΐδικά γιά τούς νέ-
ους. θέλησε νά τούς λυτρώοη
κατά κάποιον τρόπον άπό την ά
πόγνωσι των χρόνων έκείνων μέ
την προσφορά καλής μουσικής.
Έτσι ή κίνησις, πού είχε μιά
"ίκπληκτική άπήχησι στά νειάτη
τής χώρας τού, πολύ γρήγορα ϊ
πεξετάθη στήν Γαλλία. "Ελαβε
τό δνομα «Μουσικά Νειάτα» μέ
τό όποϊο εχει έπι&ληθη παγκοσαί
ως σήμερα, άριθμώντας χιλιάδες
μελων.
Σήμερα, στή Διεθνη 'Ομοσηον
δία των «Μουσικών Νειάτων» πε·
ριλαμβάνονται ποΧλΤς χδρες ττίς
Εΰράκτης, άπό τ^ς οποίες, ώρισμί
νες, δπο)ς ή Ιταλία, ή Γαλλία,
τό Βέλγιο καί ή Βιρεταννία ξε
χωρίζουν γιά ξεχωριστή δραστη-
ριότητά τονς, πού άναπτύβσουν
άνταποκρινόμενες στόν σικβπό τής
οργανώσεως. Ή κίνησις, ποΰ εί
ναι άπσστερημένηι άπό κάθί πό
λιτυκή άπόχρίι>σι# αποβλέπει καί
τώρα καί γιά τό μέλλον στήιν μου
σιική διαποΐιδαγώγησι δλο>ν των
άνθρο>πων τής Γής, των όποί-
(,5ν ή ήλικία είναι κάτω των 30
έτών.
Άσπαζάμ'ενοι τόν σκοπό αύτό
των «Μουσιικων Νειάτο)ν>, προ
σακτ*κότητες τοΰ μουσικοΰ κόσμον,
όπως ό Τοσκανίνι, δ Άμπάτο, δ
Σ άδαλιτς, ό Μίΐίτσαμ καί πολ-1
λοΐ δλλοι, προσεφέρον δωρεάν,
τάς μεγάλος υπηρεσίας των εί;
την ΰπόθεισιγ τής μοι·σικής καλ
λιεργείας των νέων άνθρώπων
καί είς την προδολήν κκινοΰργι
ών ταλέντων.
Ή οργάνωσις «Μουσικά Νειά-
τα», δπως είναι δι-εΐθνώς γν(ι>-
στή, (Π'νεργά£εται μέ την «Ού-
νέσκο», τόν <Εύνθ)παϊκόν Σύνδε σμόν Καθηγητών Μουσικών» καί δλλονς διεθνείς ή τοπικούς όργα νισμούς 6οηθουιιρνη άπό τα; Κυβερνήσεως καί την Ίδκοτχκή Ιΐ ρωτοβουλίο των χ»ρό>ν διά
την οργάνωσιν των έκδηλώσίών
της — σννανλιων μέ είσιτήριον
5 μόνον δρ. καί μέ πρνραμμα πού
Φερει την σφραγΐδα της, δηλα¬
δή πάντοτε ενδιαφέρον, λόγον
τή; ναταστατΐκής προϋΛθΘέσεως,
πού είναι ή υψηλή ποιότης κάθε
προγράμ+ιατος.
Τα «Μουσικά Νειάτα» στήν
'Ελλάβα ίδρύθησαν υπό τής λαί
δή; ΝτομινΙ Κριόσφηλντ τό 1955
μέ πράτυπο τίς συναυλίίς, τίς ό
ποϊες, άπό τό 1923, «Ιχα,ν καθιε
ροθή στήν Αγγλία γιά μικρόν;
μαθητάς ά«ό τόν σέρ Ρόμπερτ
Μάϊεο. Σ' αυτήν την έλληνική
προσπαθεία προσετέθη ή έπίσημη
ίδρυσις τοϋ Σοιματείοιι «Μουσι¬
κά Νειάτα», πού προΐβρεύιται Λ
πό την κ. Δομινή Σαρρή (άν«-
ψιά τής λαίδης Κρώσφηλντ).
Ή βαρώνη Ι'ίτόροβυ Λάννι
ντέ λά Κοντρα, άντιπρόεδρο;
τή; Διεθνοΰς Όμοσπονδίας κοί
Πρόεδρος τής Ίταλικής ό'^ανώ
σεως «Μουσΐκή γιά τα Νειατα»
(Ιτσι, Ισο)ς, Θά ήταν καλύτεΐη ή
έλληνική άπόδοσι τής Κινήσεως)
ίπεσκέ>ρθη γιά πρώτη φορά την
'Ελλάβα. "Εδωσε στό «Κίνγκς
Πάλας» πρίς κόνφερανς, στήν δ
ποία, μεταξύ των δλλων άν#φερ?
«α^ τα εξής σέ άπάντησι βχετι-
τοϋ Τύπον, τοΰ ΡαΛιοςρώνον κ«ι
' κ.&γ έρ(οτήσεο)ν των ίκπ*0υσώπων
τής Τηλεοράσεως, πού πορίστη-
I
σαν στήν «Ιδική πρός τιμήν τη;
Ι οτ.'γκέντρ«<η: — Φιλοξενούμεν»! στήν 'Ελλά- δα άπό την διεθνώς καβιερωμτ- νη Έλληνίδα πιανίστα Λίτσιπι Κλαφάτη — Σ τονροίτούλου, η ό ποία εχει έπανειλημμένως προσφέ ρει την συμόολή της ώς σολίστ των «Μουσιικων Νειάτων» σέ ξέ νες ποωτεύουσες, μοϋ δίδεται ή εΰκαιρία νά βοηθήσοι τώρα κι' ε βώ, στόν δμορφο τόπο σας, γιά νά άναπτυχθή ή κίνησι «Μονσική γιά τα «Νΐΐάτα». Ποός τόν σκοπόν αυτόν, θά δι ενούνωμε τόν κύκλον των προ σωπικοτήτων, ποΰ περιμένουμε νά έργασθοΰν γιά μιά τόσο ΰψη >ή Ιδία.
—· Σκοπύς των «Μουσικών Νει
ί*των» δέν είναι ακριβώς νά δώ
οουν μόρφονσι. Άποβλέπομε νά ί
πιτΐ'χ(ι))με. δπως οί νέοι καί οί νέ
ες νά γνιορίβουν την φιλολογίη
τή; Μουσιικής καί νά την έρωτ?υ
Οοϋν. Καΐ, Θά την άγαπήσουν με
την σνινεχή παρουσίασι ενώπιον
τ<ον ορχηστρών καί σολίστ {ιψη- λή; τέχνης. — Μιά έπιτυχία μας, ποΰ ά- πίΑ(ι>σε σέ δσα κράτη τό έφήρμη
σαν, είναι ή .ταρακολούθησις υπό
των νίον των δοκιμοίν κοί των
νεΛΐκών δοκιμών των όρχη-
στρων (οασιζόμεονι στήν εύαισθη
οίαν καί μόνον των άνθρώπων,
μέ την οποίαν εγεννήθησαν)
— Σκοπός μας είναι να δημι
ονργίιοωμε τό νέον Κοινόν της
Αύριον καί συγχρόνως να προο>
Οησομε, μέ «Μουσικά Φυτώρια»
τους νέους, πού άξθζουν. Δηλ<ΐ- δή: "Όχι μόνον νά δέχωντ-οι την μοτ'οικη τα νειατα, άλλά καί ν«Ί Οημιοι^ργοΰν τα ιδία την ΐέχνη. — ΣύνΘημα: «ΟΙ νέοι γκϊ τοθς νέονς>.
Ή 6αρώνη Λάννι
ίπισης δτι:
— Τδ προσεχές Βιεθνίς
δοιο ττ)ς Όμοσπονδίας €Μονσι-
κη γιά τα νειάτα» Θά γίνη τόν
Ίούλιο τοΰ 1971 στήν Φλοιοεν-
τια έπ' εύκαιρία τή; σνμπληηώ
θϊως 25 έτών άπό τής εμφανί¬
σεως ,ττ^ς κινήσεως καί 20 έτων
απο ττίς Ιδρύσεως τού Σωαατη
ι>» ιίΐην Ιταλία. Θέμα τού Θά
είναι: «Ό "ΑνΘρωΛος, ή Μοτκτι
κΐ] καί οί Οεοί».
-- Ή Ελλάς πρίΛη ν ά Αν τι
προσωπενβή μέ τδν καταλληλότ?
ρον τρόπον.
— Τό επόμενον διεθνές συνίΛρι
όν Θά γίνη «Ις τό Μόναχον -
κατά δήλωσιν της δαρώνης Λάν
νι τό 1973 είς τάς Αθήνας.
Νέοι έρευνητέο
θά μ«οϋμε πάλι σέ κάποιο «Μα-
γιολοΰλον>δο>
τή μερά, πού τοΰτ' οί δνθρωποι
—ρομπότ
Θδχουνε τρτάσει ως πέρα άπό τόν
ήλιο,
πολύ κοναά στοΰ γένους μας την
αύτοκτοΛ'ία!..
Καΐ Θ' άρμενίσουμε, νέοι έρευνη
τές, γιά ένχχ κόσιμο
ϊ! έ πράσινου; κάαπους, ψηλά 6ον
νά, παρθένα φΰση,
Οάνα1- ό κόοαος τοΰ πρώτον
χτές, ό κόσμος ό παλιός,
κλΐΐσμενος όλογνρο) άπό τεΐχος
άτσαλένιο, την ψιτχή...
Καί στά λιμάνι τό ήονχο, Θά ρί
ξοχΊΐι' δγΐκνρο,
μέ δέος Θά πατήΊσονιιε τό ποοι
στήν ξηρά, στό χωμα,
γονατιστοί Θά προσκυΛήσονμε κά
ποϊο ξρχασμένο Πλάσττι,
κι' ϊπει,τα... Ιπεαα Θ' άρχίσονμ'
νά φι«άνωμε. νέα λάσπη...
Βασ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
το είς τό πυκνότατον στρωαο
τής χιόνος, ϊπιιιχτον, ήγείροντβ
μέ ήλεικτρικήν ταχύτητα κα' ετς-·
χον, όσον τοίς έπέτρυπε τό ΟΜ
<τθηρόν τοΰ έδάφονς καί ή άπότο μο; άνοχρέ«εια. Ή προχώρησίς | τιον εγένετο κατά μικράς ομάδος των Λόχων άκτινοει-δώς πρός τό ΰ,τερκείμενον ί5ψ(ι>μα, καί ήτο τύ
σον έκβαμ>6ωτική ή λενκότης των
χιόνων, ωστε μερικα), όμάδες ά-
πώλεσαν τόν προσανατολισμόν
των, καί ένώ είχον την έντύπω
σιν δτι ίπρεβτε νά άνέλθονν έδαφι
κήν πτυχήν χαμηλήν διά νά φθά
σουν είς τα κράσπεδα τοϋ 1730,
αιφνιδίως ευρέθησαν ενώπιον
τοΰ άρθίου είς άποτομότητα 6ρ«
χώδους καί παγωμένου τείχους
των 1730, κατά τό νοτιοανατολι
κόν τού δκρον, μέ τούς Ίταλοΰς
ανο»Θεν των κεφαλών των έπΐχε:
ροΰντας ματαάος νά παρεμποΛί
σονν διά χειροβομθίδων την δνο
δόν των.
Αί δλλαι όμάδες π
τό !μ.τόδιον καί έπροχώρησαν δέ
ξαώθεν καί άριστερόθιεν. Μία ΰ
τας, έπέπεσαν κατά τότν ιΐτολυπλη
Θών ΊταλΛν μέ τάς μαχαίρας.·.
Καί, καθώς ώμολόγησον βραΛϋτϊ
ρον αΐχμάλωτοι, ήτο τόσον άγρ(«
ή έκφρασις καί ή όρμητικοτης
τής δρακός έκείνης των γεννοί-
ων# ωστε οί Ιταλοί παρέλυσαν
έκ τοΰ τράμου καί Ιθντευδον Λ-
Θρόοι νά πετάξουν τα δπλα, νά
ύψώνουν τάς χείρας καί νά φ«>.
νάζουν τρέμοντες: «Μπέλλα Γκρέ
τσια!.. Μπέλλα Γκρέτστα»!..
ΑΙ μάχαιραι των Κρητών βέν
παρ' αυτών.
εΐμή πρός εκφοβισμόν. "Ισως νά
τάς εχρησιμοποίουν, άλλά τοντο
Θά εγίνετο μόνον έν εσχάτη άνάγ
κη.
Ό εχθράς, δεχΘείς πανταχό-
Θεν την επίθεσιν, έκάνχρθη τέλος
καί ετράπη; είς φυγήν πρός τάϊ
δνττικάς ΰπωρείας τής Τρειιπεβί
νας, καταΛιο)κόμ<ΐΛΌς υπό των —ι οών τΛν ίγκατασταβέντων έ.τί τοτ) {»ψώματος 1730 τμημάτων Ι) 14 Τάγματος. Στ»νΓλή<τΘησαν δνω τίδν 150 αίχμάλωτοι, οΐτινες περιΛεείς ί- ξελι,τάρονν τόν οίκτον των νικτι- τών, παρασχεθεντα άφθόνως ά") λως τε. Διότι, πρός ετβτληξίν των, οί άντίρταλοί των προσηνέχθησαν είς αύτούς μέ ά προσδόκητον δι' αϋτοΰς άγατ)ύτη τα καί ευγένειαν. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΈΜΑΤΑ ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΠαΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΕΡΜΗΝΕΙΑ Οί σοφώτεροι λοιπόν άπό τούς 'Εβραίους λέγουν δτι, παλαιότε- ρα υπηρχε σ' αύτούς ένας νόμος, άπά τούς ~ό καλούς καί έπαινε- τονς, δ όποϊο; Ελεγεν δτι, κάθε ι'ιΛΐκία δέν -τηέπει νά έκΛαιδεύουν μέ κάθε είδους γράφη, διότι αν τό δέν Θά ήταν άποτελεσματικώ- τερο, έπει·δή κάθε γράφη δέν εί ναι άμέοως κατανοητή άπό εί»ν καθενα, κα" μπορεϊ νά 6λάψη πολ λούς μέ τήγ φαινομενική της ά καταλληλόττνΐα καί τα 6α&ειά νο- ιΊιατα ποΰ ίτεριέχει. Άλλά, τίς (εασικές αέν, νά έ'πιτρίπονν σ' δ- λοΐ'ς πού Ζχονν την δόβαμη ήλι- κια καί νά είναι κοινές,τίς δέ βλλ.ες, δσες κρΰδοΐ'ν μέ τέλειο ένδυμασία τό μικηικό κάλλος, τα §παθλο δηλαδή τής φιλοπονίας λαμπράς ζωής, τό οποίον άκτιν·ι 6ολεΐ εΊιμεσα κα'. φαντάξει μό¬ νον στούς καθαροΰς την διάνοια, νά έμπιστενοινται σ' έκείνονς πού ίχουν ύπΓοβή τό είκοστό πίμπτο ετος τή; ήλικίας τους, διότι μό νόν αυτή ή ήλικία μπορεΐ νά ύ περνικήση τίς άδυναμίες τοΰ σώ ματος καί ν' άνεβή καλά άπό τδ γράμμα σιό πνεδμα. Σ' έί»άς δμως δέν ύπάρχει κα νένα δρόσημο, γιά νά ΰποδεικνύη τό πώς πρέπει νά διδάσκωμε καί νά διδαχθοϋμε, δπως δλλοτε Ιχρη σίμενσον οί πίτρες, γιά νά ξε- χωρίσονν τϊ,ς α/υλές τοϋ 'Ισραήλ πού ήσαν πέρα άπό τόν Ίορδά- νη καϊ κοντά στόν 'ίορδάνη* ούτε σέ μερικούς μέν έπιτρέπεται έ- κεΐνο καί σέ μεριοωύς αύτό· οΰτε έ'νας κανόνσς γιά τίς συνήιθειες· άλλά κοτά τβτοιο τρόπο είναι σκορπισμένο τό πρδγμα καί σΐ'γ κεχυμένο, κα^ σέ τέτοια ψυχικη κατάσταοι βρισκάμε^α, ωστε οί .ιερισαότεροι άπό μας, γιά νά μή ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ Την Λαβελθοθβαν Κυρτα!κή.ν 2 7ην Σεπτεμβρίσυ είς τόν Ιερόν ναόν Άγίων Άποστόλων Πέτρου καί Πανλβιι ('Τμηττοϋ) έτΐλέσθη σαν οί γάμθΊ τον κ. Πανατγιώτου Δημήτρ. Τσαγκράκου μετά τή; δίδος Καίτης Δημήτρ. Κωνσ.ταν τινίδον. Ή εφημερίς μας εΰχεταιι είς τό εύάριιαστον ξεΰγος βίον άνθά σπαρτον καί άνέφβλον είς δέ (Γ)ο)ί'ς εύτι.<χ·εϊς γανεϊς τιον στε- ρβοΰς τοΰς δεσμοΰς των γάμιον τ£5ν τέκνων των καί μακροζωΐ¬ αν. κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ πώ δλοι, .τρίν ν' άποβάλωμε τι» πρώτο παΐιδικύ χνοΰδι καί τα «αι δικά ψελλίαματα, ντρίν νά περά σιβμεν άπό τ!ς Θείες αύλές, πριν νά μάθωμε καί τα όνόματα των Θείων 6ι6λίο>ν, πρίν νά γνωοίσωμε
τύν χαρακτήρα καί τούς συγγρα
φρΐς τής Καινής καί Παλαι&ς Δι
αθήκης, δέν λέγω πρίν ν' άποπλύ
ν«>με τόν βόρΰορο κα|( τα αΐσχη
της ψ»χής, μέ τα όποϊα μάς ίΰ
μιοσε ή κπκία" δν μάθωμε δύο ίΙ
τρία λόγια των ενσε·6ών, καί αύ
τα εξ άκοής καί δχι έκ σννεντεύ
ξεως, ή κουδεντιάσωμε λίγο μέ
τόν Δαδίδ, ή φορέσωμε καλά καί
μ.ε κοσμιοτητα τόν μανιδνα, ή φι
λοσοφήσομε μέχρι τής ζώνης,
χριυματίζοντας τό πρόσιοΛΟ μας
με μιά πλασματική εύσέιβεια· πώ!
πώ! πόσο μάς άρέσουν τα άξιώ
ματα καί τί φρονήματα Εχομε!
ίερός ήταν άπό τα σπάργανα καί
δ Σαμουήλ· Λμέσ<ι>ς γινόμεθα ο.»
φοι καί διδάσκαλοι, καί ΰψτ|λός
στά Θίία, καί οί Μιοι χειροτονού
με τούς εαυτούς μας ούρανίους,
κα·, ξητονμρ νά μάς φο>νάζβνν
Ρα*6ί οί άνθρω-τοι, καί δέν λαμ
Γιάνομι καθόλοτι ΰπ' οψι τούς κα
νόνας και οπ δλα πρέπει νά νο
τ»Θοΰν ,ανενματικιι, καί πλατειά
φλυαρία είναι τα όνείρατα, καί
Θιιμώνουιμε δταν δέν μάς βΛαι-
νοϊι% Λάρα πολύ...
Ι ΣΧΟΛΙΑ
, 1. «καί τα μίγιστα 6ν ίούς
πολλοΰς κοκώσαι τώ ι^ αινομ,ένιΐ)»,
ι"·τ(ι)ς τό ασμα Λσμάτιον νοΰ Σο-
λομώντος, έκ πρώτης όψεως φαίντ
ται άκατάλληλο καί τίλαΰερά γιά
τούς άρχαρίονς, άλλ.ά τα νοήμ&τά
τού τΙαι (ιαθύτερα.
(Συνεχίζβται)
ΑΤΤΟΜΑΤΟΝ
ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΝ
ΣΤΑΦΤΛΩΝ
Ή ιιεγάλη οίνοποιητική 'Εται
ρεία «Ανδρέας Ν. Καμπάς Α.
Ε.», 3Θεσ*ν είς λειτουργίαν αύτο
ματον σταφυλοπιεστήριον μεγΑ
λη; παραγωγΐκής Ικανότητος (4"
—80 τόννιον ώριαίως), γαλλιχήί
προελεύσεως, τό οποίον αποτελεί
προϊόν τής συγχρόνου τεχνιικήί
είς τόν κλάδον τής οίνοποιίας. Τ'
κύριον πλεονέκτημα τοϋ νέου το< τού μηχανήματος είναι ό αύτόμκ τος άποχωρΐιο^ιός τοΰ μίσχου ι τής σταφυλής καί έν συνεχείίΐ ' λτ>ψις, δι' Ιδιαιτέρων πιέσεων, το»
κυρίως χυμοΰ τής σταφυλής πι?< οίνοποίησιν. Ή έν λόγω μο*< εγκατεστάθη είς τό έν Κάντ Άττικής μεγάλον ά τής έταιρείας Καμπά.
ΕΑΑΗΝΙΚΙΙΜβΤΩΣΕΙΣ
ΠΡΟϋΟΟΥΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΣ Ε Τ Β Α ΤΑ ΕΡΓΑ
ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ
Βς την εν Βρυξέλλαις, πρόσ γ*θη, είς δ,τι άφορά την «ΰξη-
,ατον συνοόβν των ποοεδρων σ,ν τής βιομηχανικήν παραγωγης , ΠΡ«**«'«<Μ υπό τής ΕΤΒΑ η , σεις δρχ. 11 έκατομ., έντός τής -, «Ενοισεως Βιβμηχανων των και των έπενδύσεων είς την 6ιο α&νανωσις κα!, ανάπτυξις των τριετίας 1957 — 1969 διετέβη - . μελών τής Μ)Κ, ό προ μηχανίαν, τού τουριστικοθ καί ναυ τεσσα«?(ον βιομηχανικων πεοιο- σαν δρχ. 80 έκατομμύρια. £*ς τας περιοχάς αυτάς ηρ Ή Βιομηχανική Περιοχή Βό 2.436 απόκτησιν ηχ, τοΰ τουριστικοθ , τού ΣνΛεβμου Έλλήνων τιλιακοϋ σνναλλάγματος καί την ? ^Χς ύς {}ρ Ή Βομηχανική Περ τΐχάνον ιντέδαλε την ϊκθί- εξέλιξιν των έργατικών άμοιθών Χ"?αν 1">8η "ημαντικαί έλλτϊνικαΐ λου καλύπτει συνολικώς
Μ τ^, πο0*Μ$ ττΚ 'Ελληνι αι οποί^ {—ί^ξαν> μήλ)Λ>ι ^ "αί ξέναι βιομηχανίαν -ημαντι- στοέμματα, διά την α
ίνομίας κατα τό α πεν ί ^ ^ΐύδν εί
ή; οΐχονομίας, κατά τό α' πεν τηρητικαί (7 — 8%). ' "^ «Ο«ι»δο»ν εσημείωσε. κατά των οποίων κατεβλήθησαν περι
τρέχοντος ετους καί των Δέν παροραται, έν τούτοις, τύ Τ° 1!>6?' ί1 ^«ώθησις των δρ- που δρχ. 35 έκατ. Κατά τδ 1969
#*ίίΐ γεγονός δτι δ σημειούμενος ϊν- γων δια τΐ)ν Οργάνωσιν των 6ιο ήρχισεν ή εκτέλεσις των ϊργ»
ύι·ϊλγ Γ..Δ..λ.. — ^ - *»ΛΓ1 », · _ ΙΧΤΙΥαΜκω'ν ΤΓΡηιιννίΤΐν Τ"*. ΐΐιΙ,Λ^ *ι.η)ίη.,ζ. —Χ. ί<__?—_________-. δια1 «λον 1970. τονος ρυθμός τής περιοχών.Τό ΰψος ύποδομής τα όϊτοϊα προχιορ»».· Ή έκθεσις αύτη, οβαίνκι δραστηριότητος, δύναται, είς τό τι?ν π0ο·Υ^στο«οΐ'ϊβεΚΓ«Γ)ν δαπα- μέ Ικανοποιητικόν ρυθμόν. "Επ» Ε;; την γενικήν διαπίστωσιν δτι Αμεσον μέλλον νά δημιουργήση νων ανήλθεν είς δρ. 28.526.761." νόν ένδιαφέιρον εξεδηλώθη ί» „' Έλληνική οίκονομία διητη- πληΐθϋ>ρισ·τι.·κάς τάσιεις. «Πάντως, Εκ, τ0° 1ί°σοΰ τούτου, δρχ. 17. μέρους 15 περίπου 6ιομηχανι*σ>τ
?ίϊ υψηλόν ρυθμόν άνάδου, υπό ποοστίθΐται, μέχ,ρι τοϋδε, ή οίκο 1,16<055· "ι101 60%> έβάρυναν έπιχει,ρήιοΊΞων, ϊ>δη δέ έγκατεστ»
■βήνα; πλήρους νομισΐματικής νομια εμφανίζει άξιόλογον σταθε ^)Υ Τράπε^αν> το δέ υπόλοιπον θη είς την περιοχήν ή Α. Ε. «Κι
ιθΚΐότητος»· Επ!, πλέον δέ, οΛτητα». Κα!, έπιλέγει: «Έν συιι ΕΧ'- 11-410.706 καλύπτεται έκ λινδρόμνλοι Λοΰλη».
0,ν κατ.ι 7,5%, ήτβι ρυθμόν ά- όντος, κατά τό τρέχον Ιτος, Θό Ρ:70!, "οεμμάτων ήτις Ιχει έξ στρεμμάτων. Δι* αμφοτέρας τ«ν
τον μέσου όρον των διατηρηθή πολύ πλησίον τού ρυ- δλοκλιιρσυ ογοραοίθή έναντι πε <*τι αί μέχρι τοΰδε ευνοικαί άποδίδεται. είς την σο- συνθήκαι παραγονγής θά έξακο (οίαν αύξησιν τής βιομηχανικώς λονθήσουν καιθ' όλον τό 1970». ,ταφαγωγής, την Ικανοποητικήν ά ————————_________ Λόδοσιν τοΰ γεωργικοΰ τομέωε, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΟΤΛΓΑΡΩΝ την έντονον ανοΐδον τοϋ τουοιστι ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ,ον οΕΐματος κλπ. ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Είς ο,τι άφορά τό Ισοζύγιον Σημαντικόν ενδιαφέρον διά ηοωμων, άναψέρετα1, ότι ή κο. την περαιτέρο) ανάπτυξιν των έ?, ιάβταοις έμφανίζιεται, σοβαρώς, ληνοβουλγαριοίων έμπορικών σχέ- {().τιιομένη, όφειλομένη άφ' ί αεων έπεδείχθη έκ μέρους Βονλ νό; μέ είς την αύξησιν των- γ- γαρων παραγόντων τοϋ έμποοίου ξανωγβν είς 17%. ϊναντι 14% κατά την Δε,θνή "Εκθεσιν τής «Ο 1969. άφ' ετέρου δέ, είς την Φιλιππουπόλεως είς την όποιαν ί.-αβράουβΐν των εισαγωγήν — μβτέχει επισήμως καί ή Ελλάς· Η,8% κατά τό α' πβντάμηνον Την οργάνωσιν τής έλληνικής 1970. έναντι 14.8% τής άντιστοί συμμετοχήν είς την εκδήλωσιν αύ δέ ότι τα Ιργα νποβομής Θά δ- σίαι διά την άπόοαησνγ της ϊχ- λακληρωθοΰν έντός τοΰ 1970. τάσεως. "Εντονον ενδιαφέρον εξεδηλώθη έκ μέρους πολλών έπιχειρήσεων Κατ& τό τρέχον Ιτος προβλ* δια την εγκατάστασιν νέων ί| πονται συνολικώς δαπάναι {9 καί ύφιστααένων μονάδων έντδς 152.600.000 δρχ. «Ις τής βιομη τής περιοχής. | χανικάς περιοχάς θεσσαλονίκης· Χαρακτηρισηκόν τής συντϊλι- Βόλον, Πατρών καί Ήρακλϊίβυ σθείσης προάδου είναι δτι, ίνίδ (άγορα Λγοπέΐιοχν> ερ)να ^^
τό 1966 άπερρο<τήθησαν πιστ»· μής, μελέται). ΠΟΣ ΕΞΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΕΠΙΧ)ΣΕΟΣ ΕΔΡΕΥΟΥΣΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ Τύν τρόπον εξευρέσεως των χ<Η περιόδου 196». Τό Ιλλειμμπ την εχει άναλάβει τό Έμοτορι- κορδών τα δποία πραγματοποιοΰν τουτο, τού ίσοζυγίου τοεχουσών κόν καί Βιο)μηχα·νι«όν Έοτιμελη ίίς την Έλλάδα έπιχ«ιρήσεις δι- ,...ΠιιηνΛν νΓ,τΛ τλ η- ΤΓ«^Ο τήριον Πειραιώς. Παραλλήλως ε- αττ)ροϋσαι την έδραν των είς τό μι γνωσθή ΰτι είς τα πλαίσια αυτού ίξωτερικόν, εχει ώς αντικείμενον χράν αύξησιν, ήτοι 5 έκατ. δολλα , τοΰ ένΛΐαφέροντος αί βούλγαρι- πρόσφατος απόφασις τού Β' τμή }ίωγ, έναντι 44 έκατομ. δολλαρί ών, χατά την αντίστοιχον πϊοίο- κατα τό α μηνον 1970, έν?ς'άνι<»ε πολύ 5ον τοϋ είς την ίκθιεσιν, έ .Ήβημοάνονται τα οϊΐκονομικά με- κας διεΐ'χολύνουν τούς συναλλαίί
σοιμέινους πρός τόν σκοπόν τής
αυξήσεως των
κων σνναλλογών.
ματος τοϋ Συι*6ουλίου τής 'Επι-
κρατείας, έφαρμόσαβα την σχετι¬
κήν διάταξιν τής παραγράίρου 2,
τοΰ άρθρον 5, τοϋ νομοθετικόν δι
ατάγματος 3843)58 «πεοΐ φορο-
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΨΙΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ Δ. Ν. Τ.
II
ΠΕΡΙΟΡΙΣΘΟΥΝ ΛΙΑΜΥΝΤΙΚΛΙ
II!
ΙΑ ΑΥΞΗΘΗ Η ΕΞίίΤΕΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΙΡΟΕΔΡΟΥ κ. Ρ. ΜΑΚΝΑΜΑΡΑ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΉ.— Παιρου σία είς τό σημείον νά μή δύνανται νά Ή έκθεσις τοΰ ΔΝΤ ουδόλως
τοί βασίλειος Φρειδερίκου τής Δα δανεκτθοΰν κεφάλαια διά νά κα- έπικρίνει την πιρακτικήν αύτην, ά-
ήρχισαν σήμερον ένταϋθα ταβάλουν τούς τόκους των εξωτε ναλύει δέ τόν μηχανισμόν των έρ
οί εργασίαι τής έτησίας διασκέ- ρικών δανείων των.
Ψεως τής Παγκοσμίου Τραηέζης
χαί τού Διεθνοϋίς Νομισματικοΰ 2ΤΣΚΕΨΙ22
Ταμείον, μέ σνμμιετοχήΐν των οί- ΕΓΚ1ΕΦΑΛΩΝ
ωνομιχών ήγετών 11β χωρών.
ποτ σων ιοοτιμιων και των ουνα-
ψων τεχνικών προ6λη}«χτω·ν, ά-
κολούθοις δέ άκροιθιγώς άναφέρε
ται είς τό διατί δέν πρΐπει νά ά-
Ι ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. — Διά πρωΐην ^κτ,θοΰν σοδαραΐ, πιέσεις ή νά λη
Παρά τάς άναμενομένας ταρα- φοράν Ιντός δεικαΐΐίοις ί διάσκε- φθοϋν σχετικαί αποφάσει^. Συνε
χά,ς άοιστερών κύκλων τής δανι- ψις τοϋ Διεθνοΰς Νομισματικοτ» πώς θά διεξαχθοϋν θεωρητπκαί μό
«ής πρΐιηευούσης, ποΰ χαρακτηρί Ταμείον (ΔΝΤ) πραγματοποιεί· νόν συζητήσεις, διαγραφομένων
ζουν την Παγκόσμιον Τράπεζαν, ται χωρίς νά επίκειται κόπον κα- των δυνατοτήιτων έπΐκρατήσΐως
4ς «ιωαταλιστικόν κο^ μονοπω- «οια νομισματική κρίσις. Διά νού τάσεων πρός μεγαλυτέραν έλαστι
Ιιαχόν όργανον τής Δύσεως>, δέν το καί, αυτή χαοακτηρίζίται ως ή κότητα-
■■■■'■»------ έκτροπα κατά την πλέον άνιαρά, άλλά καί άρκετα ] Είς τό φόντο αυτών ευρίσκεται
προσέλευσιν των επισήμων. | στ,.μαντική. Άνΐαρά, διότι αί ρί- ή κίνη·σι·ς πού π·αραττ>ρΐΙται έκτύς
'Ομιλών ό πρόεδρος τής Παγ- ζαι της ευρίσκονται έκτός των 0- τής ΕΟΚ, πρός μίαν νομισματι
«οβμίου Τραπέζης κ. Ρ. Μακνα- ρίιον των νομισματικών ύποθέσΐί- κήν ένότητα. Αυτή αρχικώς έξε-
μϋβα, ύπεστήοιξεν δτι αί πβρισ- ών. Σ ημαντική δέ, διότι, ίίταν αυ | δηλώθη μέ την οργάνωσιν μετρί
<Μΐοαι χώραι δαπανοθν τεραστία ναντώνται τραπεζϊται καί καρυφαΐ ου ταμείου εύριοκαϊκής σταθερο- «οβό διά την άμυναν, τμήμα των οί οικονομικαί παράγοντες άπό ' ποιήσεως, έπιτρβποντος είς 6 χω- ίηοίιον θά πρέπει νά κατευθυν- ΠΟ χώρας, αί σνζηαήσεις πού διι [ ρας - μέλη νά πράττουν μεταξύ •ή είς την έξωτερικήν βοήθειαν, ξάγονται είς τό παρασχήΜον, «· | των δ,τι ϊπραττε πάντοτε τό Δ. 'Μ την άποκαλουμένην εθνικήν πακττοΰν Ιδιαιτέραν σημασίαν, μ^ ! Ν.Τ. επί διεθνοΰς κλίμακος κα- ειαν οί έξοπλισιμοΐ δαπανου γα,λυτέραν των επισήμων συνομι τα τό παρελθόν. "Εάν, ώς έπιδιώ μων ετησίως προηγμίνοι άποθύ λιών. Ούτως, ή παροΰσα διάσκ.ι. | κεται, ή Κύρώπη φθάση μέχρι τής "αι είς άγώνα 180 έχατομμν- ψις χαρακτηρίζεται περισσότερον συγχωνεϋσεως των νομισμάτων »«" χώραι διστάζουν νά έχτελί- τό ποοβλέπεται ότι ή «σύσκεψΐς» διεθνές εμπόριον, ό βθί αυτή θά δημιουργήση άργά μέν/ "Αν καί. ό προ τό πρόγραμμα βοηθείας α- αυτή θά δημιουργήση άργά μέν, ΰψους 7 δίς δολλαρί άλλά σταβερά, δριστικά άποτελέ *Τό νά δαπανάται διά την σματα πρός την κατεύθυνσιν πε ΐ»ν είκοσαπλάσιον ποσόν άπό ρισσότερον εύλυγίστοι. συστήμα- ίνο διά την πρόοδον, φρονώ 6- τος καθορισμού διεθνών τΐμών «ποτελεϊ έκοήλωσιν άβεραπεν- συναλλάγματος— ή έρπουσιον ι- _ ^ _ '·» «ϊφοοσύνης» Ακολούθως ίβι· σοτιμιών. Τό σύστημα αύτά 8χει. αυτής ε.·αοιωκουοης την ηγεσίαν ^ ώ πράβλημα τής πληθυσμώ πε<»ιληφ«ή είς έκθεσ,ν τοΰ ΔΝΤ, επί των νομιοματιχών θεματων, "^ έχρήξεως είς τάς καΐβυστεοη είς την όποιαν άναπτ.σσονται τα 111'"; χώρας, τής άνεργίας, τής ί«έρ καί τα κατά τούτου επιχει- 1 ,λ.'.,-.- ·________/______ τ??&.-...'> πμ,ιπ'τγ, ΛπΊΐριιέντΐί δέ άνοικτής
Αν καί, ό πρόεδρος Ντέ Γκώλ
έχει άπό μακρον άποχωρήσει έκ
τοϋ 3ΐροσκηΛ'ίου, δ στρατηγικός
στόχος τής Γαλλίας νά απαλλαγή
τής κυρΐαρχίας τοΰ δολλαρίου πά
οαμένβι άμετάβλητος, τής χώρας ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠαΗΣΕΩΣ
λογίας εΐσοδήματος νβμικών προ-
σώπων.
Εί; την απόφασιν παρατηρ«ί-
ται έν πρώτοις, δτι υπό τής Ανω¬
τέρω διατάξεως προβλέπεται κατ
ή ϊκδοσις βασιλικοϋ διατά
γματος κονθορίξοντος τα σχετικα
πρός τόν τρόπον εξευρέσεως τον
έν Ελλάδι προκύπτοντος κέρδονς
των έπιχειρήσεων των έδρενου-
σών είς τό εξωτερικόν ώς έκ τής
μόνιμον εγκαταστάσεως των είς
την 'Ελλάδα. Δηλαβή, καιθορίζον-
ται τα τού τρόπον έξενρέσεως τού
προκΰπτοντος είς την 'Ελλάδα Λ-
κα'θαίρίσιτου είσοδήματος των Ρν
λόγφ έπιχειρήσεων, τδ τής έξευ
ρέσεως των έκ τοΰ εΐσοιβήματος
τούτον έκπεστέων δαπανών, και
δή τοϋ έξ αύτοΰ έκπεστέου τμτ>!ΐβ
τος των γενιαών έξόδων διαχει¬
ρίσεως, τα των απαιτουμένων
πρός άίΐάδιειξιν τής
ήσεως καί τού τ3ψονς των δαπα¬
νών τούτιον δικαιολογητικών
ΊΕφ' δσον δμως —άναφέρει ι ν
συνεχεία ή απόφασις— δέν επι¬
δοθή τοιοΰτον διάταγμα, τδ εν
Ελλάδι πρακΰπτον κέροος των Κ-
χουσίδν μόνιμον αύτάθι έγκααα-
στασιν άλλοδαπδν έπιχειρήοιων,
προσδιορίξεται εκάστοτε υπό της
φορολογΐΛίής άρχής καί των
λογικών δικαστηρίων, βάσει των·
γενικών διατάξεων τοΰ νόμον, χιυ
ς'β νά άπαιτήται Ηδι«ώτερυ^,
-ιρός απόδειξιν τής πραγματοποι¬
ήσεως καί τοϋ ΰψους των είς την
έδραν των έπιχειρήσειον
έδραν τής έπιχε'οήσεως
θεισών δαιτανών νά προσαχθοίΠ
τα υπό τού Κώδικος Φορολογικόν
Σ τοιχείων προβλιεπόμενα δικαιο-
λογητικά. Αί δαπάναι αυταί επ»
τρέπεται νά άποδειχθοΰν διά παν
τος σχετικοΰ στοιχείον, ίκτιμωμέ
νού υπό τής φορολογικής
καί των φορολογικίδν δικαστηρί¬
ων.
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑ
ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
Ό ΰπονργός Δημοσίων "Έρ-
γων κ. Κ. Παπαδημητρίον ϊνε-
κρινε την κατανομήν πιστώσεως
18.000.000 δρχ., διά την πληρω
μην έκτελίσθέντων λιμεΛ'ΐκών ϊρ
γιον είς διαφόρους λιμένος τής
χώρας.
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
κυοίως, είς την Ευρώπην. Ούσια-
στικώς, οί Γάλλοι θά άντιταχθοθν
είς οιανδήποτε κίνησιν πρός την
' 'ΐίνης έπαναστάσεως». ΕΙδικώ ρήματα, αφιεμένης οε ανυιχη^ ϊι, ^«..«.,^^ ^..^-. ..ν«, -.;
;-ν ίντεγράμμισεν ότι ανευ έ- τής θύρας τής άποδοχή; τού. Εύ-, κατεύβννσιν των περισσότερον εν
"'Ζου των γεννήσεων αύξανομέ ρωπαίος οίκονομολόγος παρομοιά-1 λυγιαττων έπιτοκιων, μέχρις ότου
11 μέ ρυθμόν ενός 'δισεκατομ- ζει την έκθεσιν μέ ζέβρον -ζώον οί Εύρωπαϊοι επιτύχουν μεγαλντέ
~..ιοι. ετησίως δ πληβυσμός της δυνάμενον νά χαρακτηρισθή ως ραν ανεξαρτησίαν εις τον χώρον
Ιγ>; θά φθάση τα 15 δισε*ο.τομ- μαβρσν μέ λευκάς οίγας η λιυ- ούτον.
" -ι κπτΛ τλ 9 190 Άν,Μ-οό- κόν μέ μαΰρας. Άφ' ότου υιοθετη . Παν
Παντα ταυτα σημαινουν δτι
'« χατά τό 2.120. Άναφερό κόν μέ μαρς φ |
; «Ις τό χάσμα μεταξί. πλο,^ θησαν τό 1945 οί κανονισμο, τού συ,νοδος τού ΔΝΤ κατα την πα-
Γ ό ΔΝΤ αί σχ^αλλαγματικαι ισοτΐ- ροΰσαν στιγμήν θα αποτελέση εν-
■" ι
χ<χϊ πτιοχών χοθο>ν, εΪΛεν ο Δ Ν 1«
ΓτόΤέ1ο7τοδϋΤθΓΰ"α11ωνοί «Χα^ίΓτων, ένΧός πολύ' μι-1 ότι θά έπηοεάση τάς εξελίξεως
"Οί Άμεριχανός θά Ιχη έτή κρών δρίων. Αιφνιδίως ομως. τόννων μηχαν,σμων λήψεως άποφα-
Αΐόοτϊα ΐΤθΟΟ βολλαρίων «αρελθόντα Όκτώβριον τό γερμα «εων είς το μέλλον, ενεχει δπωσ-
"»ς Βραζιλιανός 500 δολλ νιών μάρκον παρέΰη τόν κανόνα δήποτε άρκετην σημασίαν.
ά μέσος Ίνδός 200 δολλαρίων «ύτόν, έπιτραπείσης της ελευθε------------------------------------------------
Τ χ. Πι-έρ ΣδΛϊτ-ρ, γεν,- 0«ς διαμορφωσεως της πρός το
διευθυντής τοΰ ΔΝΤ, υπέστη δολλάριον ισοτιμιας τον.^ δια πε
- · - ■ -. -.'-&-.. δέκα ημερών, προ της ί-
Μικράν μείωσιν, κατά 0,1%, έ
σηιμείιοσε, συμφώνως πρός σχετι
κήν άνακοίνοισιν ό τιμάριθμος χον
δρικής πωλήσεοις τής ΕΣΤΕ κα
τα τόν παρελθόντα Αυγουστον, Ε
ναντι τού προηγούμενον μηνός Ί
ουλίου.
ΕΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ
ΔΓ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΝ
ΤΟΤ ΤΠ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΕΥΡΥΤΑΤΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΣΕΣ ΔΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Τό έθννκόΐν εΐσύδττμα προδλέ
πεται εφέτος νά αυξηθή είς στα¬
θεράς τιμάς κατά 7,5% έναντι 8,
3% τού 1969 καί 4,9% τού 1968,
προερχομένας άπό την κατά 11%
πί-ρίϊΐου ανοδον τοϋ εΐσοδήματο;
τής δεντερογενοΰς παραγιογής
καί άνά 6% περίπου τοΰ εΐσοοήμα
τος τής πρωτογενούς παραγωγης
άφ ένΐις καί των ΰπηρεσιών άφ'
έτερον.
Αί προ6λέψεΐς αύται περιλαμόά
νονται είς άνακοινώσεις τού διοι-
κητοΰ τής Τραπέζης τής Έλλά
&ος κ. Γαλάνη έπ των προσφά-
των έξελίξεων τήης έλληντκής οί
κονομίας.
"Όσον άφορή τάς έπενιδΰβεις
παγίβυ κεφάλαιον, ό ρυθμός άνύ
δου των προ6λέ·πεται είς 12% πε¬
ρίπου διά τό τρίτον κατά σειράν
ετος, αύξησις τήής συμμετοχής
των είς την εθνικήν δαπάνην είς
ποσοστόν 24,8% καί βελτίωσις
τήής διαρθρώσεώς των. Ό κ. Γα
λάνης άναφέρει έπίσης τα άκόλου
θα ένδιαφέροντα στοιχεΐα καί
I-
ξελίξεις είς τούς διαφόρους το·
μεΐς τής οίκονομΧας.
ΤΙΜΑΙ: Ίκανοποιητική οτταθε-
ςάτης μέ μέσην δνοδον τοϋ τνμα-
ρίθμου καταναλωτοϋ κατά τό 8
μηνον Εναντι τής αντίστοιχον πε¬
ρίοδον τοΰ 1969 2,8%.
ΙΣΟΖΤΠΟΝ: ΑΙ ε'κταγονγαΐ
«ατά τό δμηνον άνήλθον εις .072
ί)?ατομ. δολλ. Εναντι 916 έκατοιι.
τοΰ 8μήνου τοϋ 1969 αί έξαγωγαΐ
είς 369 έκατομ. δολλ. Ιναντι 309
έκ τοΰ δμήνου τοΰ 1969 καί τύ
εμπορικόν ϊλλειμμΛ ίίς 703 έκατ.
ΡΛ<αντι 613 έκατ. Τό πλεόνασμα. έξ δλλου, των άδήλων πόρων Λ- ν-ηλθεν είς 402 έκατομ. δολλ. ί- ναντι 347 έκατομ. τοϋ συγκριν·.» μένου 8μήνον. Κατίοτιν δμως, ί- ναφέρει ό κ. Γαλάνης, τής εΐσρν ής κεφαλαίων τα έπίσημα σνν- αλλαναατικά διαθέσιμη την »1,β ανήρχοντο είς 280,4 έκατομ. βολ· έναντι 282,2 έκατομ. τής 31.8. 1965). ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ: Έντός τοβ 8μήνον αί καταθέσεις πβρά Τν.ι- ιπέζαις ηυξήθησαν κατά 11.767 *· κατομ· έναντι 9.048 καί 9.625 ε χατομ. των άντιστοίχων όκταμή ( νων 1969 καί 1968. Ι . ΠΑΡΑΓΏΠΚΑΙ ΕΠΒΝδΤ· ί 2ΕΙΣ: Ό κ. Γαλάνης άναφίν»<. ι την δλοκλήριοσιν τήής οννάψϊο»,, 1 τωιν συμ6άσ*ων μέ τοΰς κ.κ. Ό , νάσην καί Νιαρχον, την έπέκτυ» σιν ωρισμένων μεγάλων μονάδατ>
Ι (άλονμίνιον, δίπυρος μαγνησίον),
την τονριστικήν νποδομήν, τόν &
ξηλεκτρισμόν καί τονίζει δτι έφβ-
τος παρονσίασαν σημαντικήν 5νο·
δόν αί είσαγωγαί, έπιχειρηματι
κων κεφαλαίων είς σννάλλανμα
25,159.β78 ΔΡΧ.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΕΙΝ
ΤΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΙ'
ιΐοσόν 25.159.678 κατενιμηβη
είς χάς Διευθΰνσεις Γεωργίας διά
την ανάπτυξιν τής κτηνοτροφίας.
Ειδικώτερον Θά ένισχυθοΰν υί πά
ραγωγοί διά την αϋξησιν τής κρ?
στοπαραγωγής, την ανάπτυξιν
τής μελισσοκομίας καί σηροτροφί
<»ς, την βελτίωσιν των βοσκοτΑ πων, την αποκατάστασιν ζημιίιν είς ζώα έκ κεραυνων κ.λ.π. "Ηδη σχετικαί έντολαί εδόθησαν είς τΐ|ν ΑΤΕ διά την πληρωμήν των δικαιούχων παραγωγών. ΠΡΟΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΤΟΝ ΠΕΛΑΤΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ δτι αί πλούσιαι χό>ραι δέν
ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΛΙΝ
"ι αι πΛουσιαι χιοραι υκν «------ ■■ , , , ■ -βτττ τατττιτπτ
= · Ι ' _ ψ __ι_____„ <·Μΐι^·ΜΊν«ι £αι ιν,ίΐ Μην ^ΡίΠινΓίΛΙ,ίΙί "Εχει ηδη περατωβη ή μελέτη τής άναδιοογανώσεως τοΰ υπουρ γείου Βιομηχανίας, διευκρινίξεται είς έγγραφον τοϋ υπουργείον, είς απάντησιν σχετικόν οημοσιεύμα· τος, είς τό οποίον άνεφέρετο δτι ι τουτο ευρίσκετο είς τό στάδιον | τής μελέτης. Πεισσότερον σημαντική ^γον Εργασίας προέβη ή'Ομο- ελευθέρα δι «ιονδία Ίδιωτικών 'Τπαλλήλων το «, «Ελλάδος, σχετικ,ς μέ τό θέ,ο ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΣΎΣΤΑΣΙΣ ΕΤΠΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙ? ΠΑΡΧΙΑΚΑ2 ΠΟΛΕΙΣ Ή σύστασις έπιβεωρήσεων ερ¬ γασίας είς δισφάρονς πόλεις τής χώρας, εχούσας αντικειμενικήν ά ' Ιπ, -τετοίιατίνον ετω η »»«,.., αρμοδίως ΐπτόμντ^ΐΛ μέ τάς Λπδ- νάγκην πρός τούτο, μελετάται υπο των πτωχών τοιον έ^ι τεΤ^μΤΪΤ' *. ' ούο6νλω' Γς της περί των χρονικόν δΰί-, τοϋ ύπουργείου Εργασίας. Τό δ- Λπέκρινεν επισης, αύτό που σκ «-^ ^Λεται ι"να κα)Λ(>ρί. ων έογασ{ας τών έμπορικών κατα , λον θέμα έντάσσεται είς τα πλαί
ώς «απώλειαν τής φαινε α στημάτων, τού πολεοδομικοϋ σνγ , σία τών Νομοθετικόν Διαταγμά-
δια περισσοτέραν έλευ Ο^^ο^ τί) ΔΝΤ απε- κροτήματος Άβηνων. των 532)70 καί 533)70 «περί β,οι
Τώ ή
η
°ν τού διεθνοΰς έμπ&ρίου,» έκ
«—ίοίας πλήττονται περισσό-
^ οί υπό ανάπτυξιν χώραι.
διοικητ ής τής
τής Τυνηβίας κ
*· Λτεν ότι. ό άνίξέλεγκϊος πλη
^•«μός καί τα ΰψηλά ΐίτιτόκια
°Ί ζητοϋν οί προιτγμενοι, όδη·
"* τάς νπό άνάΛτυξιν χώρας
κατάστασιν
ρικώς μέν,διότι ουδέν δύναται νά
μερικως δέ διό-
ΤΡπεβλτιθη είς
ς αίτησις
ΝΗΟΛΟΠΑ
τό υπουργείον
έχεται κάποιας οίκονο-
ένδεχομένως δέ
χαράσσει νέον ποότυπον διά τό
μέλλον.
πλοίου
10.480 κόρων όλικής χωρητιχότη
τος.
κητικής άποκεντρώσεως.
Σχετικόν ύπόμνημα διά τοΰ δ-
τοίου τονίζεται
ποίον έτονίζετο ή σκοπΐμότης συ-
στάσειος καί νκων Γραφείων Επι
θεωρήσεως Εργασίας, είχεν υπο
δάλλει πρός τό αρμόδιον υπουρ¬
γείον ή ΓΣΕΕ.
Την Ικανοποίησιν τριών αίτη-
μάτων —οικονομικόν, κυρίως, πκ
ριεχομένου— ζητοϋν οί κατασκενα
σταΐ των ίδιωτικών οΐκοδομικων
Ιϊργοιν, ήτοι των πολυκατοικιών,
κατόπιν τής άνασχέσεως τής άγο
ραστικής κινήσεως, ή όποία δι-
βπιστώθη κατά πρόσφατον συνερ
γιισίαν εκπροσωπών τής ΠΕΕΚΟ
ΤΕ μετά τοϋ κ. ΰπουργοϋ άναίΐλη
ρωτοΰ Συντονισμοΰ κ. Φθενάκη·
Ούτως οί κατασκευασταί πολυ
κατοικιων ζητοϋν τώρα :
1. Νά διευκολ.υνθή ή πιστοδά-
τησις τής λαϊκής στέγης, διά
τής προεξοφλήσεως υπό των
Τραπεζών των είς χείρας των οί
κοδομικωΚ" έΛΐ(χε*ρτ|σεων σιτναλλα
γματικδν, διά των οποίων καλύ-
πτεται υπόλοιπον τιμήματος πωλή
σεως διαμερισμάτων. Αί συναλ-
λαγματι«αί νά προεξοφλοΰνται
μέχρι 36 μηνών άπό τής υπογρα¬
φάς τού πωλητηρίου συμβόλαιον,
ώς τό Ισχϋον σύστημα προεξοφλή
αιως επί των βΐροκατασκενων.
Διά τής τοιαύτης έμμέσου με
θόδου χρηηατοδοτήισεως, άφ' ε¬
νός μέν μειοΰται τό κόστος τής
χρηματοδοτήσεως (διότι άποφεύ·
γονται τα τέλη, οί τόκοι κ.λ.π.),
χωρ*ς νά παραβλάπτεται ή φερεγ '
γυότης των δανειξομένιβν, άφοΰ
αί προεξοφλητέαι συναλλαγματι-
καί άφοροΰν άκίνητον καί είναι ή
βφαλισμέναι ομού μετά τοϋ όφει
λομένου τιμήιιατος διά βικαιώμα-
τος έγγραφής ΰποθήΐκτΐς· Πέραν
τούτου βά άποφΐυγβοΰν αί κατά
τό παρελθόν «ΐαοατηρηθεΐσαι κα
ταχρηστικαί δβνειοδοτήσετς πρός
μή έπαγγελματίας κατασκευα
στάς».
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓΝΗΣΙΕΩΣ
2. Ή Νομισμαη.ίη, 'Επι»ροπή
νά επιτρέψη είς τάς εμπορικάς
Τραπέζας βάσει έμίΐορικων κριτη
ρίων, Λ-ά παρέχονν επί προσωρι-
νών ταμειακών δνσχερίΐων φερεγ
γύων οίκοδομικών έααχειρήσεων,
κεφάλαιον κινήσεως μίχρι τοϋ πό
σον των 500.000 δραχμών, τό ο¬
ποίον θά κινηται βάσει άλληλο-
χρέου λογαριασμόν. Διά τής λή¬
ψεως τοϋ μέτρον τούτου θά απο¬
φευχθή ή επί, ζτϊμί^ διάθεσις δια-
μερισμάτων πρός αντιμετώπισιν ι
προσκαίρων υποχρεώσεων των οί
κοδομικών έπιχειρήσεων, Ιδιαιτέ¬
ρως πρός τό Δημόσιον, τοΰς άσφα
λινττικούς όργανισμούς, τούς έμ-
πόρους κ.λ.π. κατά τό μακρόν διά
στημα τής άνασχέσεως τής φυ
σιολογικής άγοράς διαμερισμά-
των.
Η ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣΦΟ¬
ΡΩΝ
3. Αί οίκοδομικαί έπιχειρήσεις
—τονίζεται ύ-τό τής ΠΕΕΚΟΤΕ
— διερχόμεναι την κρισιμωτέραν
περίοδον τής τελευταίας Ιθετίας
είναι αί μόνοι αί οποίαι ΰποχρε-
οϋνται τόσον Εναντι των άσφαλι-
στικών όργανισμών ΙΚΑ, ΤΕΑΕ
ΔΞΕ κ.λ.π., όσον καί των όργανι
σμών κοινής ωφελείας ΔΕΗ, Ο (
ΑΠ, Έταιρεία 'Τδάτων κ.λ,π., ο
πως προκαταβάλλουν τάς μελλού
σας οφειλάς των καί μάλιστα ό-
κτώ ή καί περισσοτέρους μήνας
πρό τής ενάρξεως τής έκτελέσε-
ων. Ή ΠΕΕΚΟΤΕ αξιοί τοιαύ¬
την ρύθμισιν τού θέματος, ωστε·
ή προκαταβολή νά μην απέχη πλέ
όν των 10 ή 15 ημερών άπό ττίς
ενάρξεως εκτελέσεως των Εργων
παροχής υπό τής ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.
λ.π. 'Επίσης αί άσφαλιστικαί, είσ
φοραί νά είναι σύγχρονοι πρός
την παρεχομένην εργασίαν τόϊν
ήσφαλισμένων καί νά μή προκατα
βάλλωνται ώς μέχρι τούδε ένωρί
τερον.
Τα ανωτέρω αίτήματα άνεπτν
χθησαν διά τριών υπομνημάτων,
τα όποία ΰπε<5λή|θησαν πρός τόν ν.. Φθενάκην κατόπιν της προφο ρικής συνομιλίας τού μέ τούς ίν- προσώπους τής ΠΕΕΚΟΤΕ. Δέ¬ ον νά σημειωθή δτι είς τό ΰπό- μνιιμα, είς τό οποίον άναπτύσσε- ται τό αίτημα περί δημΐουργίας είς τάς εμπορικάς Τραπέζας κε- ςταλαίου κινήσεως 500.000 δρχ. διά τάς οίκοδομικάς έπιχειρήσεις ιά·νιαφέρεται χαρακτηριστΐκώς ότι έκ τής άνασχέσεως τής άγοραστι κης κινήσεως είς τόν τομέα των οίκοδομών «παραμένοιιν ήδη είς Αθήνας υπέρ τάς 5.000 Ετοιμο. διαμερίσματα άδιάθετα». -------------------^ ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΘΕΜΑΤΑ Ε3ΑΓΩΓΉΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟιΕΙΛΩΝ θέματα αφορώντα είς τάς έξα γωγάς των έσπερΐιδο·ειδών συνε- ζητήθησαν κατά την διάρκειαν κων παραγάντων είς τό ύπονρ- συσικέψεως αρμοδίων ύπηρεσια- γεϊον 'Εμπορίου. Ειδικώτερον έ- ξητάσ'θη τό ΰψος τής έφετεινής εσοδείας έσπεριδοειδών, έν συν δυασμώ μέ τα πρός λήψιν μέτρα διά την διευκόλυνσιν των έξα- σιν των προϊόντω. Άπό πλευ- γωγών κα> την αρτίαν διακίντν·
ράς Συνδέσμον "Εξανωγέων Νΐι)-
πών Γεωργικών Προϊόντων πα¬
ρέστη ό πρόεδρος αυτού κ. Κα-
ράγιωργας, δ οποίος εξέθεσε
τάς άοτόψεις τοΰ κλάδον επί τοΰ
προκειμένον.
ΑΠΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ
ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΜΒΑΣΙ"
ΔΙΑΛΎΣΕΩΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
Διά τοΰ ύπ* αριθ. &6δ Νομοθε
τικοΰ Διατάγματος, δημοσιευθέν
τος είς την εφημερίδα τής Κυ¬
βερνήσεως (190 Α')* ίρμηνεύε-
ται αύθεντικώς ή παρ. 2 τού άς>
θρου 7 τοΰ Ν. Δ, 34)68 ώς α¬
κολούθως:
Ή αληθής Ιννοια τής παραγρά
φού 2 τοΰ άρθρον 7 τοΰ Ν. Δ.
34)1968, «περί τροποποιήσεως
κα} συμπληρώσεως τοΰ Α. Ν.
148)67, «περί μέτροιν πρός ένί
σχυσιν τής Κεφαλαια-γοράς», εί¬
ναι ότι άπαλλάσσονται έξ είσφο-
ρών «αί δικαιωμάτων υπέρ τρί-
των (ταμείων, νομικών, συμβολαι
ογράφων κλπ.) καί αί συμβάσεΐς
διαλύσεως προσωπικής έταιρείας
ίπί σκοπώ μετατροπής είς άνώνυ
μόν τοιαύτην. ,
ΤΟ ίΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ
ΩΣ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
Έπιμελημένον την έμφάντσιν
καί μέ ποικίλα καί έπικαίρον ένδι
αφέροντος περιεχόμενα, έκυκλο-
φόρησε τό 4ον φυλλάδιον τοΰ μη¬
νιαίον «ΔΕΛΤΤΟΤ ΕΝΗΜΕΡΩ-
ΣΕΩΣ>, τό οποίον έκβίδει δ Έ-
θηκός Όργανισμός Έλληνικής
Χειροτεχνίας, πρός ένημέρωσιν
κα), κατατοπισμόν τά>ν Έλλήινων
παραγωγών, χειροτεχν&ν καΐ 6ι-
οτεχνών, ως καί τι*ν σΐκείων έ>ιι-
πόρων - έξαγωνέων, τόσον επί
θεμάτων άναπτύξεως τής παρ α-1
τωγής καί προοϊθήσΐως τής έμπο
ρίας καί, ϊξα-γωγων ελληνικήν
χειροτεχνηιιάτων καί ίίδών καλ-
λιτεχνικής βιοτεχνίας είς τό ε¬
ξωτερικόν, όσον καί τών πολυμόρ
φως άσκουμένων υπό τοϋ Όργα-
νισμοΰ Χειροτεχνίας συναφών
δραστηριοττντων.
Η ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΣΤΝΕ
ΛΡΙΑΣΙΣ ΤΟΤ Δ.Ν.Τ.— Κα¬
τά τψ χθεσινήν έναρκτήριον συν
εδρίασιν τού Διεθνούς Νομισματι
κου Ταμείου είς Κοπβγχάγην, ό
γενιβώς διοθυντής κ. Σδάϊτσερ,
είς την βΐσήγησίν τού ϋπεγράμμΛ
σεν την επιτακτικήν ανάγκην τού
περιορισμόν των πληθωριστΐκών
τάσεων, διά την μελλοντικήν στα
Θερότητα τής παγκοσμίου οίικονο-
μίας.
Ώς πρός τό θέ^μα τής διενρύΥ
σεως των πβριιθωρίων διακυμάν-
σεως των ΊσοΊΐμιών, ό κ. Σ6άϊ-
τσερ, είπεν, ότι τό Δ.Ν·Τ. δεν
είναι αντίθετον έφ' δσον αύται κρί
νονται άπαραίιτητοι καίι διενερ-
γοΰνται αί άλλαγαί είς μικράν κλί
μακα.
ΑιΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΙ ΤΡΑΠΕ¬
ΖΑΙ ΕΜΕΙΏΣΑΝ ΤΟ Ε1ΙΙΤΟ-
ΚΙΟΝ. — Ή Τραπέζα «Μόργκαν
Γουαράντι» των ΗΙΙΑ έμείίοσι
τό έπιτόκιον χορηγήσεων πρός
τάς άξιοίΐίστους έπιχειρήσεις τη|;,
άπό 8% είς 7%, μέ άμεσον ίσχνν.
Προηγαι>μένως, 10 μικραί άμϊρι
κανικαί Τράπεζαι είχον βτρο&ή άς
μειώσεις τοϋ έπιτοκίου, ένώ ετέ¬
ρα τραπεζικά Ιδρύματα εδήλωσαν
ότι θά μελετήσονν έντόί; τής ημέ
ρας τό όλον θέμα.
ΗΤΞΗΘΗ Η ΠΑΡΑΓΩΓΉ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙ¬
ΑΣ ΤΟΝ ΙΟΤΝΙΟΝ
— Συμφώνως πρός ανακοινωθέν
τα στοιχεϊα, κατά τόν .ταρελθόν-
τα Ίοΰνΐβν, εσημειώθη νέα αύξη¬
σις είς την παραγωγήν ήλεκτρικής
ενεργείας, ήτις ανήλθεν είς 688.
153.600 κιλοδατάρας, έναντι 618
618.600 κιλοδατωρών τοϋ "Ιούνι¬
ον 1969 (αύξησις κατά 11.4%).
Έξ αλλου, έκτός τής ώς δνω
ΐνεργεΰας, είς τό διασννδεδεμέ-
νον σΰστημα τής ΔΕΗ, εΐσήχθή¬
σαν επί πλέον 18.989.200 κιλοδα
τώραι έξ άγορας παρά τής «Λι-
πτάλ>, ώς καί 126.000 κιλοδατώ-
ραι έκ των χημικων βιομηχανιών
Βορείου Ελλάδος. Τέλος, ή κα-
θαρά παρα^ωνή των 57 αυτονομίαν
σταθμων τοπικής παραγωγης 4-
νηΛθΐν είς 25-861.307 κιλοβατώ
ρας, έναντι 22.761.235 κιλοββτα)
ρών καί Ίουνίου 1969.
ΝΕΑΙ ΕΙΙΕΝΛΤΧίΕΙΣ ΤΨΟΤΣ
900.000 ΔΟΛΛ.— Ώς άν^οινώ-
θη έκ τοΰ υπουργείον Συντονι¬
σμοΰ ή παρ' αύτω αρμοδία επι
τρο.τή, εισηγηθή την Εγκρισιν Ούο
νέων αΐτήσεων, διά την πραγμα¬
τοποίησιν Ιδιωτικών παραγωγι
κων έπενδΰσεων {ν "Ελλάδι, δι'
εΐσαγιογής κεφαλαίων έκ τού ί
ξο>τερικοϋ συνολικόν ποσόν 900.
000 δολλαρίων, συμφώνως πρός
τάς διάταξης τού Ν. Δ. 2687
ήτοι: τής έταιρπας «Τρανσλάντο.
—ΚΕΓΙΕ», διά ποσόν 600.000 βολ
λαρίων, πρός τόν σκοπόν άγοράς
ύφισταμένης έν θεσσαλονίκχι κα-
πνηποθήκης μετά μηχανημάτοιν έ
πβξεργασίας καπνοδ καί τοϋ κ.
Νικ. Κασνακίιδη, διά ποσόν 300.
000 δολλαρίων, διά την Ιδρυσιν
έν Πευραιεΐ έξαγωγικης βιομηχοι
νΐας μεταλλοτυπίας - λενκοσιβη-
ρουργίας καί μεταλλικων πωμα
των.
ΣΤΝΗΛΘΕ ΤΟ ΓΝΩΜΟΔΟ-
ΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙΙΙ
ΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ. — Κατά τν
πραγματοποιηθείσαν είς ΕΒΕ Ά
θηνων έΛίσί«ψι.ν τοΰ ΓνωμοδθΊΐ
κου Συμβουλίου Έμπορικαν *αΙ
Βιομηχανωών Έπιμελητηρίων, ύ
πό την προεδρίαν τοΰ κ. ύπϋνςιγϋυ
Εμπόριον, άνελύθη ό ρύλος ιου.
ώς άργάνου ένιαίας έκποοίΐϋ)πήσ;
ως των Έπιμε,λητηρίων τής χιό
ρας είς τό εξωτερικόν καί, κι»ρι
ως είς τάς χώρας τής ΕΟΚ·
Πρραιτέρίο, τό Συμβουλιον Υι
σχαλήιθη μέ τό σχέδιον τοΰ νέον
Άγορανομικ.ού Κώδικος, τόν Κω
δικα Φορολογικων Στοιχ. κλπ.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΧΑΡΤΟ-
ΣΗΜΟΤ ΤΟΤ ΑΡΘΡ. 2 ΤΟΤ
Ν.Δ. 226)69.— Κατά την χθεσι
νήν συνεδρίασιν τής έπιτρο.της
τού αρθρον 2 τοΰ Ν. Δ. 226)69,
απεφασίσθη ή ένιαία ρύθμισις τής
έπιστροφής τοΰ χαρτοσήμου, επί
τής έξαγωγής εγχωρίων προϊον-
των περιεχόντων πρώτας Ο άς
καί ΰλικά συσκίυασίας άτελως εί
σαγάμενα έκ τοΰ έξο>τερΐκοϋ. Διά
τής ώς Λνω αποφάσεως, ήτις
θά όριστικο.ιοιηθή κατά την προ¬
σέχη συνεδρίασιν της, την ερχο¬
μένην Δευτέραν, διατηρείται ό κα
θθνΐζδμενος {«τό τοΰ ανωτέρω νό¬
μον συντελεστής δι' εκάστην κα¬
τηγορίαν προϊόντων.
Έν τψ μεταξύ, κοινοποΐειται,
σήμερον ή κοινή ύπουργική άπάφα
σις βάσει της οποίας έρρνθμίσθη
τό θέμα τής επιστροφήν χαρτοσή
μου ϊπΐ, χων φομπιστικων πράξ»-
ων.
Η ΣΤΜΒΑΣ1Σ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩ
ΙΈΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
ΠΡΟΓΟΝΤΩΝ.— Κατά την
σύσκεψιν τοΰ Δ.Σ. τής "Ενώσεως
Έξαγωγέων Βιομηχανικήν προϊ¬
όντων, ό πρόεδρος κ. Χρ. Κα-
τσάμπας, ετόνισεν δτι χάρις εις
τ ά ληφθέντα μέτρα αί έξα70>γαί
βνομηχανικών προϊόντων τής χώ¬
ρας μας, κατά τό τέλος τοΰ 1972
θά υπερβούν τα 300 έκατομ. δολ
λαρίων καί χατό τό τέλος τού
1975 τό ποσόν των 500 έκατομ.
δολλαρίων.
Όλοκληρώνων την βίσήγησίν
τού, δ κ. Κατσάμπας, νπΐγράμμι-
σ« την άμεσον καί επιτακτικήν Λ
νάγκην τής έγκαίρου στροφής
τής βιομηχανίας κα), 6ιοτ«χνίας
πρός τάς έξαγωγάς, καθ' όσον,
όντως, ό κλάδος τής μετοϋτοιήσε-
ως θά δυνηθή έκπαυδίυόμενος ιΙ(·
τάς άνάγικας καί τάς άπαιτήσεις
των ξένων άγορών καί έκσυγχρο
νιζόμενος καταλλήλως, νά αντα¬
ποκριθή είς τάς νέαςσννθήκας, αί
τιντ; δσονονπω άρχίζουν νά δημ*
ονογοθνται μέ την έπίτασιν τοΰ
δασμολογικού άφοοτλισμοΰ.
Ο ΔΙΕβΝΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΚΩΝ ΣΤΝΔΕΣΕΛΝ. —Δι*
τό 1970 έτέβ»-. είς κυκλοφορίαν '<&■ ηό τοβ ΓΚΑΤΤ, άντί 5 δολλαο!· ο»ν κατ' άν*τίτΐΐπον, ό δι«θνής δΛη γός των Έμπορικών καί Βιομΐ; χανιικων Συνδέσμιον. Ό όδηγά^, ό οποίος πβριλαμβάνε* 6.000 τοι¬ ούτους Σιτνδέσμονς, λειτουργονν τας είς 60 χώρας, πονλΐίται υπό τοϋ «Έντερναισιονάλ Τράντ Σάντρ, Γκάττ, Παλαίς ντέ Να- οιόν Γενεύη — Ελβετία». ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤ- .Σ ΚΕΤΑ ΣΙΑΝ ΟΠΩΡΩΝ.--ΤΟ ΰ.τουργρΐον ΓΓωργίας διά κοινο- .τοιηθτίσης έγκ»κλίον τού, σννι- στα ίίς τοΰς παοαγο>γούς καί έμ
πόρους τρρούτων, ώς καί ΐίς τους
ιμνχροδιομηχάνονς, όπως μή κα-
λύπτουν διά ψαλι&οχάρτον καί
χάρτου τα ξνλοικιβώτια τα περιέ-
χοντα διά μακράν ψυχροσνντήρη-
σιν άχλάδια, μήλα καί κνοώνΐα.
Τουτ», διότι ή δι' αυτού τοϋ τρο
που κάλυψις των συντηρουμένων
όπιορών δέν έπμτρέπϊΐ τδν άβρ«-
σμόν .των καί .σννεπώς την δια
οτ^σιν τής ποιότητος των.
ιΛΙ ΕΕΑΓΩΓΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
ΠΡΟ-ΓΟΝΤΟΝ. — Συμφώνως
πρόΐ, γνωσθέντα έπίσημα στοτχεΐα
αί έξαγωγαί των κυριωτέρων γε-
ιοργικών προϊόντΐύν, άπό τής ένάρ
ξειος τί^ς έξαγωγικης περίοδον,
μέχρι τής 15ης Σεπτεμβρίου, εί¬
χον ώς ακολούθως:
Καπνός 5.071 τόννους, βάμβαξ
1.089, Κορινθιακή σταφίς 2.440,
σονλτανίνα 2.437, σϋκα 973, έλοι
όλαΛον 1.815, ελαίαι 8.814, κολο
ηώνιον 8.514, ροδάκινα 67.674,
χι·μός λιμονίοιν 2.911, χυμός πο^
τοκαλ.ίιυν 11.978, σταφνλαί 5.456
καί τοματοπολτός 12.313 τόννους·
1.870.000 ΤΟΝ. Η ΠΑΡΑΓΩ-
ΓΗ ΣΙΤΟΤ.— Κπτά νεωτέρας
έκτιμήσεις -·ής αρμοδίας υπηρεσί¬
ας τοΰ υπουργείον Γεωργίας, ή
παοαγωγή σίτον ΰπολογίζεται ϊΐς
1.Π10.000 τόννονς, κρυθής είς 780
000, τής βρώμης είς 110.000, της
σι,κάλεως είς 6.800 καί τοΰ σμιγόί
είς 1.300 χόννους.
Έξ αλλου, συμφώνως πρός τα
αύτά στοιχεΐα, ή προβλίπομένη
παραγωγή καπνών άνέρχϊται είς
75.000 τόννους έξαγωγίμων, 16.
000 τόννους έίΐωτερικής κατανα¬
λώσεως καί 13.000 τάννους Μπέρ
λειί' τού δέ βάμβακος είς 95.000
τόννους έκκοκισμένου προϊόντος.
Έπίσης ή παραγωγή έλαιολάδου
προβλέπεται νά άνέλ'θη είς 195.
000 τόννους, των έπιτραπεζίων έ¬
λαιων είς 35-000 τόννους, τής δ-
ρΰζης είς 79.000 τόννονς καί τοΰ
άοαβοσίτου είς 420.000 τάννους.
Ίκανοποιητική τέλος, προβλέίΐε-
ται ή παραγωγή καί των λοιπωΛ·
καλλιεργειων
Η ΕΙΣΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙ¬
ΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ— ΟΙ κυ¬
ριώτεροι δροι, τούς όποίονς Ιβε·
σεν ή Βρΐταννία διά την είσδοχή
της είς την Εΰρωπαΐ,ήν Οικονο¬
μικήν Κοινότητα (ΕΟΚ) σννήν-
τησαν χθές νέαν άντίθεσιν.
Ή Δανία —ή δποία, δμού μετά
τής Βρεταννίας καί τής Ίρλανδι
άς έπιδιώκει νά καταστή Ισότιμον
μέλος τής Κοινής Άγοράς— ε¬
δήλωσεν δτι συμφωνεΐ μέ την α
ποψιν τής ΕΟ'Κ, ότι τα νέα μέλη
πρέπει νά προσαρμοσθοΰν πρός
τοΰς κανόνας τής Κοινής Άγο-
ράς, είς τόν βιομηχανικόν καί
την γειοργικόν τομέα. Έπίσης ή
ΊρλανΜα ίδήλοσεν δτι υποστηρί
ζει την άποψιν τής ΕΟΚ επί τής
«μεταβατικής περίοδον» διά τα
νέα μέλη. Τόσον ή Λανία δσον
καί ή Ίρλανδία, εδήλωσαν δτι αί
μεταβατικαί περίοδοι πρέπει νά εί
ναι ταυτόσημοι δι' δλα τα μέλη
καί δσον τό δυνατόν βοαχύτερα*.
Χθές τό άπόγευμαήρ χισαν αι
δκιπραγματεύσεις ««ταξύ Νορβη
γίας κώ, ΕΟΚ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω·
νύμων Εταιρείαν καί Έταιρίιών Περιωρισμένης Εύ-
Φύψης δτι δι' άηοφάαεως τού κ. Υπουργού Έμηοοίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιευ-
#Βΐσνί ·'δ «ο *«' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμωκ Έταιρειών(, δρίζεται ότι δύταν-
ται νά συκχΐσωσι δημοσαύουααι εγκύρως τάς _"ρο·
σκλήσεις των Γεν. Συνελετίο'εων και τούς Ίσολοψι·
σμούς ««ο* διά τής σίκονσαΐκής μας έοοηαβρίδος «ΟΙ·
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μεχρι τούδβ διά «ής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬
ΚΆΣ» πρό τής ουγχω**Φ*ιιώς «ής.
ΠΡΟϋΟΟΥΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΣ Ε Τ Β Α ΤΑ ΕΡΓΑ
ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ
Βς την εν Βρυξέλλαις, πρόσ γ*θη, είς δ,τι άφορά την «ΰξη-
,ατον συνοόβν των ποοεδρων σ,ν τής βιομηχανικήν παραγωγης , ΠΡ«**«'«<Μ υπό τής ΕΤΒΑ η , σεις δρχ. 11 έκατομ., έντός τής -, «Ενοισεως Βιβμηχανων των και των έπενδύσεων είς την 6ιο α&νανωσις κα!, ανάπτυξις των τριετίας 1957 — 1969 διετέβη - . μελών τής Μ)Κ, ό προ μηχανίαν, τού τουριστικοθ καί ναυ τεσσα«?(ον βιομηχανικων πεοιο- σαν δρχ. 80 έκατομμύρια. £*ς τας περιοχάς αυτάς ηρ Ή Βιομηχανική Περιοχή Βό 2.436 απόκτησιν ηχ, τοΰ τουριστικοθ , τού ΣνΛεβμου Έλλήνων τιλιακοϋ σνναλλάγματος καί την ? ^Χς ύς {}ρ Ή Βομηχανική Περ τΐχάνον ιντέδαλε την ϊκθί- εξέλιξιν των έργατικών άμοιθών Χ"?αν 1">8η "ημαντικαί έλλτϊνικαΐ λου καλύπτει συνολικώς
Μ τ^, πο0*Μ$ ττΚ 'Ελληνι αι οποί^ {—ί^ξαν> μήλ)Λ>ι ^ "αί ξέναι βιομηχανίαν -ημαντι- στοέμματα, διά την α
ίνομίας κατα τό α πεν ί ^ ^ΐύδν εί
ή; οΐχονομίας, κατά τό α' πεν τηρητικαί (7 — 8%). ' "^ «Ο«ι»δο»ν εσημείωσε. κατά των οποίων κατεβλήθησαν περι
τρέχοντος ετους καί των Δέν παροραται, έν τούτοις, τύ Τ° 1!>6?' ί1 ^«ώθησις των δρ- που δρχ. 35 έκατ. Κατά τδ 1969
#*ίίΐ γεγονός δτι δ σημειούμενος ϊν- γων δια τΐ)ν Οργάνωσιν των 6ιο ήρχισεν ή εκτέλεσις των ϊργ»
ύι·ϊλγ Γ..Δ..λ.. — ^ - *»ΛΓ1 », · _ ΙΧΤΙΥαΜκω'ν ΤΓΡηιιννίΤΐν Τ"*. ΐΐιΙ,Λ^ *ι.η)ίη.,ζ. —Χ. ί<__?—_________-. δια1 «λον 1970. τονος ρυθμός τής περιοχών.Τό ΰψος ύποδομής τα όϊτοϊα προχιορ»».· Ή έκθεσις αύτη, οβαίνκι δραστηριότητος, δύναται, είς τό τι?ν π0ο·Υ^στο«οΐ'ϊβεΚΓ«Γ)ν δαπα- μέ Ικανοποιητικόν ρυθμόν. "Επ» Ε;; την γενικήν διαπίστωσιν δτι Αμεσον μέλλον νά δημιουργήση νων ανήλθεν είς δρ. 28.526.761." νόν ένδιαφέιρον εξεδηλώθη ί» „' Έλληνική οίκονομία διητη- πληΐθϋ>ρισ·τι.·κάς τάσιεις. «Πάντως, Εκ, τ0° 1ί°σοΰ τούτου, δρχ. 17. μέρους 15 περίπου 6ιομηχανι*σ>τ
?ίϊ υψηλόν ρυθμόν άνάδου, υπό ποοστίθΐται, μέχ,ρι τοϋδε, ή οίκο 1,16<055· "ι101 60%> έβάρυναν έπιχει,ρήιοΊΞων, ϊ>δη δέ έγκατεστ»
■βήνα; πλήρους νομισΐματικής νομια εμφανίζει άξιόλογον σταθε ^)Υ Τράπε^αν> το δέ υπόλοιπον θη είς την περιοχήν ή Α. Ε. «Κι
ιθΚΐότητος»· Επ!, πλέον δέ, οΛτητα». Κα!, έπιλέγει: «Έν συιι ΕΧ'- 11-410.706 καλύπτεται έκ λινδρόμνλοι Λοΰλη».
0,ν κατ.ι 7,5%, ήτβι ρυθμόν ά- όντος, κατά τό τρέχον Ιτος, Θό Ρ:70!, "οεμμάτων ήτις Ιχει έξ στρεμμάτων. Δι* αμφοτέρας τ«ν
τον μέσου όρον των διατηρηθή πολύ πλησίον τού ρυ- δλοκλιιρσυ ογοραοίθή έναντι πε <*τι αί μέχρι τοΰδε ευνοικαί άποδίδεται. είς την σο- συνθήκαι παραγονγής θά έξακο (οίαν αύξησιν τής βιομηχανικώς λονθήσουν καιθ' όλον τό 1970». ,ταφαγωγής, την Ικανοποητικήν ά ————————_________ Λόδοσιν τοΰ γεωργικοΰ τομέωε, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΟΤΛΓΑΡΩΝ την έντονον ανοΐδον τοϋ τουοιστι ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ,ον οΕΐματος κλπ. ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Είς ο,τι άφορά τό Ισοζύγιον Σημαντικόν ενδιαφέρον διά ηοωμων, άναψέρετα1, ότι ή κο. την περαιτέρο) ανάπτυξιν των έ?, ιάβταοις έμφανίζιεται, σοβαρώς, ληνοβουλγαριοίων έμπορικών σχέ- {().τιιομένη, όφειλομένη άφ' ί αεων έπεδείχθη έκ μέρους Βονλ νό; μέ είς την αύξησιν των- γ- γαρων παραγόντων τοϋ έμποοίου ξανωγβν είς 17%. ϊναντι 14% κατά την Δε,θνή "Εκθεσιν τής «Ο 1969. άφ' ετέρου δέ, είς την Φιλιππουπόλεως είς την όποιαν ί.-αβράουβΐν των εισαγωγήν — μβτέχει επισήμως καί ή Ελλάς· Η,8% κατά τό α' πβντάμηνον Την οργάνωσιν τής έλληνικής 1970. έναντι 14.8% τής άντιστοί συμμετοχήν είς την εκδήλωσιν αύ δέ ότι τα Ιργα νποβομής Θά δ- σίαι διά την άπόοαησνγ της ϊχ- λακληρωθοΰν έντός τοΰ 1970. τάσεως. "Εντονον ενδιαφέρον εξεδηλώθη έκ μέρους πολλών έπιχειρήσεων Κατ& τό τρέχον Ιτος προβλ* δια την εγκατάστασιν νέων ί| πονται συνολικώς δαπάναι {9 καί ύφιστααένων μονάδων έντδς 152.600.000 δρχ. «Ις τής βιομη τής περιοχής. | χανικάς περιοχάς θεσσαλονίκης· Χαρακτηρισηκόν τής συντϊλι- Βόλον, Πατρών καί Ήρακλϊίβυ σθείσης προάδου είναι δτι, ίνίδ (άγορα Λγοπέΐιοχν> ερ)να ^^
τό 1966 άπερρο<τήθησαν πιστ»· μής, μελέται). ΠΟΣ ΕΞΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΕΠΙΧ)ΣΕΟΣ ΕΔΡΕΥΟΥΣΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ Τύν τρόπον εξευρέσεως των χ<Η περιόδου 196». Τό Ιλλειμμπ την εχει άναλάβει τό Έμοτορι- κορδών τα δποία πραγματοποιοΰν τουτο, τού ίσοζυγίου τοεχουσών κόν καί Βιο)μηχα·νι«όν Έοτιμελη ίίς την Έλλάδα έπιχ«ιρήσεις δι- ,...ΠιιηνΛν νΓ,τΛ τλ η- ΤΓ«^Ο τήριον Πειραιώς. Παραλλήλως ε- αττ)ροϋσαι την έδραν των είς τό μι γνωσθή ΰτι είς τα πλαίσια αυτού ίξωτερικόν, εχει ώς αντικείμενον χράν αύξησιν, ήτοι 5 έκατ. δολλα , τοΰ ένΛΐαφέροντος αί βούλγαρι- πρόσφατος απόφασις τού Β' τμή }ίωγ, έναντι 44 έκατομ. δολλαρί ών, χατά την αντίστοιχον πϊοίο- κατα τό α μηνον 1970, έν?ς'άνι<»ε πολύ 5ον τοϋ είς την ίκθιεσιν, έ .Ήβημοάνονται τα οϊΐκονομικά με- κας διεΐ'χολύνουν τούς συναλλαίί
σοιμέινους πρός τόν σκοπόν τής
αυξήσεως των
κων σνναλλογών.
ματος τοϋ Συι*6ουλίου τής 'Επι-
κρατείας, έφαρμόσαβα την σχετι¬
κήν διάταξιν τής παραγράίρου 2,
τοΰ άρθρον 5, τοϋ νομοθετικόν δι
ατάγματος 3843)58 «πεοΐ φορο-
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΨΙΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ Δ. Ν. Τ.
II
ΠΕΡΙΟΡΙΣΘΟΥΝ ΛΙΑΜΥΝΤΙΚΛΙ
II!
ΙΑ ΑΥΞΗΘΗ Η ΕΞίίΤΕΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΙΡΟΕΔΡΟΥ κ. Ρ. ΜΑΚΝΑΜΑΡΑ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΉ.— Παιρου σία είς τό σημείον νά μή δύνανται νά Ή έκθεσις τοΰ ΔΝΤ ουδόλως
τοί βασίλειος Φρειδερίκου τής Δα δανεκτθοΰν κεφάλαια διά νά κα- έπικρίνει την πιρακτικήν αύτην, ά-
ήρχισαν σήμερον ένταϋθα ταβάλουν τούς τόκους των εξωτε ναλύει δέ τόν μηχανισμόν των έρ
οί εργασίαι τής έτησίας διασκέ- ρικών δανείων των.
Ψεως τής Παγκοσμίου Τραηέζης
χαί τού Διεθνοϋίς Νομισματικοΰ 2ΤΣΚΕΨΙ22
Ταμείον, μέ σνμμιετοχήΐν των οί- ΕΓΚ1ΕΦΑΛΩΝ
ωνομιχών ήγετών 11β χωρών.
ποτ σων ιοοτιμιων και των ουνα-
ψων τεχνικών προ6λη}«χτω·ν, ά-
κολούθοις δέ άκροιθιγώς άναφέρε
ται είς τό διατί δέν πρΐπει νά ά-
Ι ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. — Διά πρωΐην ^κτ,θοΰν σοδαραΐ, πιέσεις ή νά λη
Παρά τάς άναμενομένας ταρα- φοράν Ιντός δεικαΐΐίοις ί διάσκε- φθοϋν σχετικαί αποφάσει^. Συνε
χά,ς άοιστερών κύκλων τής δανι- ψις τοϋ Διεθνοΰς Νομισματικοτ» πώς θά διεξαχθοϋν θεωρητπκαί μό
«ής πρΐιηευούσης, ποΰ χαρακτηρί Ταμείον (ΔΝΤ) πραγματοποιεί· νόν συζητήσεις, διαγραφομένων
ζουν την Παγκόσμιον Τράπεζαν, ται χωρίς νά επίκειται κόπον κα- των δυνατοτήιτων έπΐκρατήσΐως
4ς «ιωαταλιστικόν κο^ μονοπω- «οια νομισματική κρίσις. Διά νού τάσεων πρός μεγαλυτέραν έλαστι
Ιιαχόν όργανον τής Δύσεως>, δέν το καί, αυτή χαοακτηρίζίται ως ή κότητα-
■■■■'■»------ έκτροπα κατά την πλέον άνιαρά, άλλά καί άρκετα ] Είς τό φόντο αυτών ευρίσκεται
προσέλευσιν των επισήμων. | στ,.μαντική. Άνΐαρά, διότι αί ρί- ή κίνη·σι·ς πού π·αραττ>ρΐΙται έκτύς
'Ομιλών ό πρόεδρος τής Παγ- ζαι της ευρίσκονται έκτός των 0- τής ΕΟΚ, πρός μίαν νομισματι
«οβμίου Τραπέζης κ. Ρ. Μακνα- ρίιον των νομισματικών ύποθέσΐί- κήν ένότητα. Αυτή αρχικώς έξε-
μϋβα, ύπεστήοιξεν δτι αί πβρισ- ών. Σ ημαντική δέ, διότι, ίίταν αυ | δηλώθη μέ την οργάνωσιν μετρί
<Μΐοαι χώραι δαπανοθν τεραστία ναντώνται τραπεζϊται καί καρυφαΐ ου ταμείου εύριοκαϊκής σταθερο- «οβό διά την άμυναν, τμήμα των οί οικονομικαί παράγοντες άπό ' ποιήσεως, έπιτρβποντος είς 6 χω- ίηοίιον θά πρέπει νά κατευθυν- ΠΟ χώρας, αί σνζηαήσεις πού διι [ ρας - μέλη νά πράττουν μεταξύ •ή είς την έξωτερικήν βοήθειαν, ξάγονται είς τό παρασχήΜον, «· | των δ,τι ϊπραττε πάντοτε τό Δ. 'Μ την άποκαλουμένην εθνικήν πακττοΰν Ιδιαιτέραν σημασίαν, μ^ ! Ν.Τ. επί διεθνοΰς κλίμακος κα- ειαν οί έξοπλισιμοΐ δαπανου γα,λυτέραν των επισήμων συνομι τα τό παρελθόν. "Εάν, ώς έπιδιώ μων ετησίως προηγμίνοι άποθύ λιών. Ούτως, ή παροΰσα διάσκ.ι. | κεται, ή Κύρώπη φθάση μέχρι τής "αι είς άγώνα 180 έχατομμν- ψις χαρακτηρίζεται περισσότερον συγχωνεϋσεως των νομισμάτων »«" χώραι διστάζουν νά έχτελί- τό ποοβλέπεται ότι ή «σύσκεψΐς» διεθνές εμπόριον, ό βθί αυτή θά δημιουργήση άργά μέν/ "Αν καί. ό προ τό πρόγραμμα βοηθείας α- αυτή θά δημιουργήση άργά μέν, ΰψους 7 δίς δολλαρί άλλά σταβερά, δριστικά άποτελέ *Τό νά δαπανάται διά την σματα πρός την κατεύθυνσιν πε ΐ»ν είκοσαπλάσιον ποσόν άπό ρισσότερον εύλυγίστοι. συστήμα- ίνο διά την πρόοδον, φρονώ 6- τος καθορισμού διεθνών τΐμών «ποτελεϊ έκοήλωσιν άβεραπεν- συναλλάγματος— ή έρπουσιον ι- _ ^ _ '·» «ϊφοοσύνης» Ακολούθως ίβι· σοτιμιών. Τό σύστημα αύτά 8χει. αυτής ε.·αοιωκουοης την ηγεσίαν ^ ώ πράβλημα τής πληθυσμώ πε<»ιληφ«ή είς έκθεσ,ν τοΰ ΔΝΤ, επί των νομιοματιχών θεματων, "^ έχρήξεως είς τάς καΐβυστεοη είς την όποιαν άναπτ.σσονται τα 111'"; χώρας, τής άνεργίας, τής ί«έρ καί τα κατά τούτου επιχει- 1 ,λ.'.,-.- ·________/______ τ??&.-...'> πμ,ιπ'τγ, ΛπΊΐριιέντΐί δέ άνοικτής
Αν καί, ό πρόεδρος Ντέ Γκώλ
έχει άπό μακρον άποχωρήσει έκ
τοϋ 3ΐροσκηΛ'ίου, δ στρατηγικός
στόχος τής Γαλλίας νά απαλλαγή
τής κυρΐαρχίας τοΰ δολλαρίου πά
οαμένβι άμετάβλητος, τής χώρας ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠαΗΣΕΩΣ
λογίας εΐσοδήματος νβμικών προ-
σώπων.
Εί; την απόφασιν παρατηρ«ί-
ται έν πρώτοις, δτι υπό τής Ανω¬
τέρω διατάξεως προβλέπεται κατ
ή ϊκδοσις βασιλικοϋ διατά
γματος κονθορίξοντος τα σχετικα
πρός τόν τρόπον εξευρέσεως τον
έν Ελλάδι προκύπτοντος κέρδονς
των έπιχειρήσεων των έδρενου-
σών είς τό εξωτερικόν ώς έκ τής
μόνιμον εγκαταστάσεως των είς
την 'Ελλάδα. Δηλαβή, καιθορίζον-
ται τα τού τρόπον έξενρέσεως τού
προκΰπτοντος είς την 'Ελλάδα Λ-
κα'θαίρίσιτου είσοδήματος των Ρν
λόγφ έπιχειρήσεων, τδ τής έξευ
ρέσεως των έκ τοΰ εΐσοιβήματος
τούτον έκπεστέων δαπανών, και
δή τοϋ έξ αύτοΰ έκπεστέου τμτ>!ΐβ
τος των γενιαών έξόδων διαχει¬
ρίσεως, τα των απαιτουμένων
πρός άίΐάδιειξιν τής
ήσεως καί τού τ3ψονς των δαπα¬
νών τούτιον δικαιολογητικών
ΊΕφ' δσον δμως —άναφέρει ι ν
συνεχεία ή απόφασις— δέν επι¬
δοθή τοιοΰτον διάταγμα, τδ εν
Ελλάδι πρακΰπτον κέροος των Κ-
χουσίδν μόνιμον αύτάθι έγκααα-
στασιν άλλοδαπδν έπιχειρήοιων,
προσδιορίξεται εκάστοτε υπό της
φορολογΐΛίής άρχής καί των
λογικών δικαστηρίων, βάσει των·
γενικών διατάξεων τοΰ νόμον, χιυ
ς'β νά άπαιτήται Ηδι«ώτερυ^,
-ιρός απόδειξιν τής πραγματοποι¬
ήσεως καί τοϋ ΰψους των είς την
έδραν των έπιχειρήσειον
έδραν τής έπιχε'οήσεως
θεισών δαιτανών νά προσαχθοίΠ
τα υπό τού Κώδικος Φορολογικόν
Σ τοιχείων προβλιεπόμενα δικαιο-
λογητικά. Αί δαπάναι αυταί επ»
τρέπεται νά άποδειχθοΰν διά παν
τος σχετικοΰ στοιχείον, ίκτιμωμέ
νού υπό τής φορολογικής
καί των φορολογικίδν δικαστηρί¬
ων.
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑ
ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
Ό ΰπονργός Δημοσίων "Έρ-
γων κ. Κ. Παπαδημητρίον ϊνε-
κρινε την κατανομήν πιστώσεως
18.000.000 δρχ., διά την πληρω
μην έκτελίσθέντων λιμεΛ'ΐκών ϊρ
γιον είς διαφόρους λιμένος τής
χώρας.
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
κυοίως, είς την Ευρώπην. Ούσια-
στικώς, οί Γάλλοι θά άντιταχθοθν
είς οιανδήποτε κίνησιν πρός την
' 'ΐίνης έπαναστάσεως». ΕΙδικώ ρήματα, αφιεμένης οε ανυιχη^ ϊι, ^«..«.,^^ ^..^-. ..ν«, -.;
;-ν ίντεγράμμισεν ότι ανευ έ- τής θύρας τής άποδοχή; τού. Εύ-, κατεύβννσιν των περισσότερον εν
"'Ζου των γεννήσεων αύξανομέ ρωπαίος οίκονομολόγος παρομοιά-1 λυγιαττων έπιτοκιων, μέχρις ότου
11 μέ ρυθμόν ενός 'δισεκατομ- ζει την έκθεσιν μέ ζέβρον -ζώον οί Εύρωπαϊοι επιτύχουν μεγαλντέ
~..ιοι. ετησίως δ πληβυσμός της δυνάμενον νά χαρακτηρισθή ως ραν ανεξαρτησίαν εις τον χώρον
Ιγ>; θά φθάση τα 15 δισε*ο.τομ- μαβρσν μέ λευκάς οίγας η λιυ- ούτον.
" -ι κπτΛ τλ 9 190 Άν,Μ-οό- κόν μέ μαΰρας. Άφ' ότου υιοθετη . Παν
Παντα ταυτα σημαινουν δτι
'« χατά τό 2.120. Άναφερό κόν μέ μαρς φ |
; «Ις τό χάσμα μεταξί. πλο,^ θησαν τό 1945 οί κανονισμο, τού συ,νοδος τού ΔΝΤ κατα την πα-
Γ ό ΔΝΤ αί σχ^αλλαγματικαι ισοτΐ- ροΰσαν στιγμήν θα αποτελέση εν-
■" ι
χ<χϊ πτιοχών χοθο>ν, εΪΛεν ο Δ Ν 1«
ΓτόΤέ1ο7τοδϋΤθΓΰ"α11ωνοί «Χα^ίΓτων, ένΧός πολύ' μι-1 ότι θά έπηοεάση τάς εξελίξεως
"Οί Άμεριχανός θά Ιχη έτή κρών δρίων. Αιφνιδίως ομως. τόννων μηχαν,σμων λήψεως άποφα-
Αΐόοτϊα ΐΤθΟΟ βολλαρίων «αρελθόντα Όκτώβριον τό γερμα «εων είς το μέλλον, ενεχει δπωσ-
"»ς Βραζιλιανός 500 δολλ νιών μάρκον παρέΰη τόν κανόνα δήποτε άρκετην σημασίαν.
ά μέσος Ίνδός 200 δολλαρίων «ύτόν, έπιτραπείσης της ελευθε------------------------------------------------
Τ χ. Πι-έρ ΣδΛϊτ-ρ, γεν,- 0«ς διαμορφωσεως της πρός το
διευθυντής τοΰ ΔΝΤ, υπέστη δολλάριον ισοτιμιας τον.^ δια πε
- · - ■ -. -.'-&-.. δέκα ημερών, προ της ί-
Μικράν μείωσιν, κατά 0,1%, έ
σηιμείιοσε, συμφώνως πρός σχετι
κήν άνακοίνοισιν ό τιμάριθμος χον
δρικής πωλήσεοις τής ΕΣΤΕ κα
τα τόν παρελθόντα Αυγουστον, Ε
ναντι τού προηγούμενον μηνός Ί
ουλίου.
ΕΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ
ΔΓ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΝ
ΤΟΤ ΤΠ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΕΥΡΥΤΑΤΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΣΕΣ ΔΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Τό έθννκόΐν εΐσύδττμα προδλέ
πεται εφέτος νά αυξηθή είς στα¬
θεράς τιμάς κατά 7,5% έναντι 8,
3% τού 1969 καί 4,9% τού 1968,
προερχομένας άπό την κατά 11%
πί-ρίϊΐου ανοδον τοϋ εΐσοδήματο;
τής δεντερογενοΰς παραγιογής
καί άνά 6% περίπου τοΰ εΐσοοήμα
τος τής πρωτογενούς παραγωγης
άφ ένΐις καί των ΰπηρεσιών άφ'
έτερον.
Αί προ6λέψεΐς αύται περιλαμόά
νονται είς άνακοινώσεις τού διοι-
κητοΰ τής Τραπέζης τής Έλλά
&ος κ. Γαλάνη έπ των προσφά-
των έξελίξεων τήης έλληντκής οί
κονομίας.
"Όσον άφορή τάς έπενιδΰβεις
παγίβυ κεφάλαιον, ό ρυθμός άνύ
δου των προ6λέ·πεται είς 12% πε¬
ρίπου διά τό τρίτον κατά σειράν
ετος, αύξησις τήής συμμετοχής
των είς την εθνικήν δαπάνην είς
ποσοστόν 24,8% καί βελτίωσις
τήής διαρθρώσεώς των. Ό κ. Γα
λάνης άναφέρει έπίσης τα άκόλου
θα ένδιαφέροντα στοιχεΐα καί
I-
ξελίξεις είς τούς διαφόρους το·
μεΐς τής οίκονομΧας.
ΤΙΜΑΙ: Ίκανοποιητική οτταθε-
ςάτης μέ μέσην δνοδον τοϋ τνμα-
ρίθμου καταναλωτοϋ κατά τό 8
μηνον Εναντι τής αντίστοιχον πε¬
ρίοδον τοΰ 1969 2,8%.
ΙΣΟΖΤΠΟΝ: ΑΙ ε'κταγονγαΐ
«ατά τό δμηνον άνήλθον εις .072
ί)?ατομ. δολλ. Εναντι 916 έκατοιι.
τοΰ 8μήνου τοϋ 1969 αί έξαγωγαΐ
είς 369 έκατομ. δολλ. Ιναντι 309
έκ τοΰ δμήνου τοΰ 1969 καί τύ
εμπορικόν ϊλλειμμΛ ίίς 703 έκατ.
ΡΛ<αντι 613 έκατ. Τό πλεόνασμα. έξ δλλου, των άδήλων πόρων Λ- ν-ηλθεν είς 402 έκατομ. δολλ. ί- ναντι 347 έκατομ. τοϋ συγκριν·.» μένου 8μήνον. Κατίοτιν δμως, ί- ναφέρει ό κ. Γαλάνης, τής εΐσρν ής κεφαλαίων τα έπίσημα σνν- αλλαναατικά διαθέσιμη την »1,β ανήρχοντο είς 280,4 έκατομ. βολ· έναντι 282,2 έκατομ. τής 31.8. 1965). ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ: Έντός τοβ 8μήνον αί καταθέσεις πβρά Τν.ι- ιπέζαις ηυξήθησαν κατά 11.767 *· κατομ· έναντι 9.048 καί 9.625 ε χατομ. των άντιστοίχων όκταμή ( νων 1969 καί 1968. Ι . ΠΑΡΑΓΏΠΚΑΙ ΕΠΒΝδΤ· ί 2ΕΙΣ: Ό κ. Γαλάνης άναφίν»<. ι την δλοκλήριοσιν τήής οννάψϊο»,, 1 τωιν συμ6άσ*ων μέ τοΰς κ.κ. Ό , νάσην καί Νιαρχον, την έπέκτυ» σιν ωρισμένων μεγάλων μονάδατ>
Ι (άλονμίνιον, δίπυρος μαγνησίον),
την τονριστικήν νποδομήν, τόν &
ξηλεκτρισμόν καί τονίζει δτι έφβ-
τος παρονσίασαν σημαντικήν 5νο·
δόν αί είσαγωγαί, έπιχειρηματι
κων κεφαλαίων είς σννάλλανμα
25,159.β78 ΔΡΧ.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΕΙΝ
ΤΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΙ'
ιΐοσόν 25.159.678 κατενιμηβη
είς χάς Διευθΰνσεις Γεωργίας διά
την ανάπτυξιν τής κτηνοτροφίας.
Ειδικώτερον Θά ένισχυθοΰν υί πά
ραγωγοί διά την αϋξησιν τής κρ?
στοπαραγωγής, την ανάπτυξιν
τής μελισσοκομίας καί σηροτροφί
<»ς, την βελτίωσιν των βοσκοτΑ πων, την αποκατάστασιν ζημιίιν είς ζώα έκ κεραυνων κ.λ.π. "Ηδη σχετικαί έντολαί εδόθησαν είς τΐ|ν ΑΤΕ διά την πληρωμήν των δικαιούχων παραγωγών. ΠΡΟΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΤΟΝ ΠΕΛΑΤΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ δτι αί πλούσιαι χό>ραι δέν
ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΛΙΝ
"ι αι πΛουσιαι χιοραι υκν «------ ■■ , , , ■ -βτττ τατττιτπτ
= · Ι ' _ ψ __ι_____„ <·Μΐι^·ΜΊν«ι £αι ιν,ίΐ Μην ^ΡίΠινΓίΛΙ,ίΙί "Εχει ηδη περατωβη ή μελέτη τής άναδιοογανώσεως τοΰ υπουρ γείου Βιομηχανίας, διευκρινίξεται είς έγγραφον τοϋ υπουργείον, είς απάντησιν σχετικόν οημοσιεύμα· τος, είς τό οποίον άνεφέρετο δτι ι τουτο ευρίσκετο είς τό στάδιον | τής μελέτης. Πεισσότερον σημαντική ^γον Εργασίας προέβη ή'Ομο- ελευθέρα δι «ιονδία Ίδιωτικών 'Τπαλλήλων το «, «Ελλάδος, σχετικ,ς μέ τό θέ,ο ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΣΎΣΤΑΣΙΣ ΕΤΠΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙ? ΠΑΡΧΙΑΚΑ2 ΠΟΛΕΙΣ Ή σύστασις έπιβεωρήσεων ερ¬ γασίας είς δισφάρονς πόλεις τής χώρας, εχούσας αντικειμενικήν ά ' Ιπ, -τετοίιατίνον ετω η »»«,.., αρμοδίως ΐπτόμντ^ΐΛ μέ τάς Λπδ- νάγκην πρός τούτο, μελετάται υπο των πτωχών τοιον έ^ι τεΤ^μΤΪΤ' *. ' ούο6νλω' Γς της περί των χρονικόν δΰί-, τοϋ ύπουργείου Εργασίας. Τό δ- Λπέκρινεν επισης, αύτό που σκ «-^ ^Λεται ι"να κα)Λ(>ρί. ων έογασ{ας τών έμπορικών κατα , λον θέμα έντάσσεται είς τα πλαί
ώς «απώλειαν τής φαινε α στημάτων, τού πολεοδομικοϋ σνγ , σία τών Νομοθετικόν Διαταγμά-
δια περισσοτέραν έλευ Ο^^ο^ τί) ΔΝΤ απε- κροτήματος Άβηνων. των 532)70 καί 533)70 «περί β,οι
Τώ ή
η
°ν τού διεθνοΰς έμπ&ρίου,» έκ
«—ίοίας πλήττονται περισσό-
^ οί υπό ανάπτυξιν χώραι.
διοικητ ής τής
τής Τυνηβίας κ
*· Λτεν ότι. ό άνίξέλεγκϊος πλη
^•«μός καί τα ΰψηλά ΐίτιτόκια
°Ί ζητοϋν οί προιτγμενοι, όδη·
"* τάς νπό άνάΛτυξιν χώρας
κατάστασιν
ρικώς μέν,διότι ουδέν δύναται νά
μερικως δέ διό-
ΤΡπεβλτιθη είς
ς αίτησις
ΝΗΟΛΟΠΑ
τό υπουργείον
έχεται κάποιας οίκονο-
ένδεχομένως δέ
χαράσσει νέον ποότυπον διά τό
μέλλον.
πλοίου
10.480 κόρων όλικής χωρητιχότη
τος.
κητικής άποκεντρώσεως.
Σχετικόν ύπόμνημα διά τοΰ δ-
τοίου τονίζεται
ποίον έτονίζετο ή σκοπΐμότης συ-
στάσειος καί νκων Γραφείων Επι
θεωρήσεως Εργασίας, είχεν υπο
δάλλει πρός τό αρμόδιον υπουρ¬
γείον ή ΓΣΕΕ.
Την Ικανοποίησιν τριών αίτη-
μάτων —οικονομικόν, κυρίως, πκ
ριεχομένου— ζητοϋν οί κατασκενα
σταΐ των ίδιωτικών οΐκοδομικων
Ιϊργοιν, ήτοι των πολυκατοικιών,
κατόπιν τής άνασχέσεως τής άγο
ραστικής κινήσεως, ή όποία δι-
βπιστώθη κατά πρόσφατον συνερ
γιισίαν εκπροσωπών τής ΠΕΕΚΟ
ΤΕ μετά τοϋ κ. ΰπουργοϋ άναίΐλη
ρωτοΰ Συντονισμοΰ κ. Φθενάκη·
Ούτως οί κατασκευασταί πολυ
κατοικιων ζητοϋν τώρα :
1. Νά διευκολ.υνθή ή πιστοδά-
τησις τής λαϊκής στέγης, διά
τής προεξοφλήσεως υπό των
Τραπεζών των είς χείρας των οί
κοδομικωΚ" έΛΐ(χε*ρτ|σεων σιτναλλα
γματικδν, διά των οποίων καλύ-
πτεται υπόλοιπον τιμήματος πωλή
σεως διαμερισμάτων. Αί συναλ-
λαγματι«αί νά προεξοφλοΰνται
μέχρι 36 μηνών άπό τής υπογρα¬
φάς τού πωλητηρίου συμβόλαιον,
ώς τό Ισχϋον σύστημα προεξοφλή
αιως επί των βΐροκατασκενων.
Διά τής τοιαύτης έμμέσου με
θόδου χρηηατοδοτήισεως, άφ' ε¬
νός μέν μειοΰται τό κόστος τής
χρηματοδοτήσεως (διότι άποφεύ·
γονται τα τέλη, οί τόκοι κ.λ.π.),
χωρ*ς νά παραβλάπτεται ή φερεγ '
γυότης των δανειξομένιβν, άφοΰ
αί προεξοφλητέαι συναλλαγματι-
καί άφοροΰν άκίνητον καί είναι ή
βφαλισμέναι ομού μετά τοϋ όφει
λομένου τιμήιιατος διά βικαιώμα-
τος έγγραφής ΰποθήΐκτΐς· Πέραν
τούτου βά άποφΐυγβοΰν αί κατά
τό παρελθόν «ΐαοατηρηθεΐσαι κα
ταχρηστικαί δβνειοδοτήσετς πρός
μή έπαγγελματίας κατασκευα
στάς».
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓΝΗΣΙΕΩΣ
2. Ή Νομισμαη.ίη, 'Επι»ροπή
νά επιτρέψη είς τάς εμπορικάς
Τραπέζας βάσει έμίΐορικων κριτη
ρίων, Λ-ά παρέχονν επί προσωρι-
νών ταμειακών δνσχερίΐων φερεγ
γύων οίκοδομικών έααχειρήσεων,
κεφάλαιον κινήσεως μίχρι τοϋ πό
σον των 500.000 δραχμών, τό ο¬
ποίον θά κινηται βάσει άλληλο-
χρέου λογαριασμόν. Διά τής λή¬
ψεως τοϋ μέτρον τούτου θά απο¬
φευχθή ή επί, ζτϊμί^ διάθεσις δια-
μερισμάτων πρός αντιμετώπισιν ι
προσκαίρων υποχρεώσεων των οί
κοδομικών έπιχειρήσεων, Ιδιαιτέ¬
ρως πρός τό Δημόσιον, τοΰς άσφα
λινττικούς όργανισμούς, τούς έμ-
πόρους κ.λ.π. κατά τό μακρόν διά
στημα τής άνασχέσεως τής φυ
σιολογικής άγοράς διαμερισμά-
των.
Η ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣΦΟ¬
ΡΩΝ
3. Αί οίκοδομικαί έπιχειρήσεις
—τονίζεται ύ-τό τής ΠΕΕΚΟΤΕ
— διερχόμεναι την κρισιμωτέραν
περίοδον τής τελευταίας Ιθετίας
είναι αί μόνοι αί οποίαι ΰποχρε-
οϋνται τόσον Εναντι των άσφαλι-
στικών όργανισμών ΙΚΑ, ΤΕΑΕ
ΔΞΕ κ.λ.π., όσον καί των όργανι
σμών κοινής ωφελείας ΔΕΗ, Ο (
ΑΠ, Έταιρεία 'Τδάτων κ.λ,π., ο
πως προκαταβάλλουν τάς μελλού
σας οφειλάς των καί μάλιστα ό-
κτώ ή καί περισσοτέρους μήνας
πρό τής ενάρξεως τής έκτελέσε-
ων. Ή ΠΕΕΚΟΤΕ αξιοί τοιαύ¬
την ρύθμισιν τού θέματος, ωστε·
ή προκαταβολή νά μην απέχη πλέ
όν των 10 ή 15 ημερών άπό ττίς
ενάρξεως εκτελέσεως των Εργων
παροχής υπό τής ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.
λ.π. 'Επίσης αί άσφαλιστικαί, είσ
φοραί νά είναι σύγχρονοι πρός
την παρεχομένην εργασίαν τόϊν
ήσφαλισμένων καί νά μή προκατα
βάλλωνται ώς μέχρι τούδε ένωρί
τερον.
Τα ανωτέρω αίτήματα άνεπτν
χθησαν διά τριών υπομνημάτων,
τα όποία ΰπε<5λή|θησαν πρός τόν ν.. Φθενάκην κατόπιν της προφο ρικής συνομιλίας τού μέ τούς ίν- προσώπους τής ΠΕΕΚΟΤΕ. Δέ¬ ον νά σημειωθή δτι είς τό ΰπό- μνιιμα, είς τό οποίον άναπτύσσε- ται τό αίτημα περί δημΐουργίας είς τάς εμπορικάς Τραπέζας κε- ςταλαίου κινήσεως 500.000 δρχ. διά τάς οίκοδομικάς έπιχειρήσεις ιά·νιαφέρεται χαρακτηριστΐκώς ότι έκ τής άνασχέσεως τής άγοραστι κης κινήσεως είς τόν τομέα των οίκοδομών «παραμένοιιν ήδη είς Αθήνας υπέρ τάς 5.000 Ετοιμο. διαμερίσματα άδιάθετα». -------------------^ ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΘΕΜΑΤΑ Ε3ΑΓΩΓΉΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟιΕΙΛΩΝ θέματα αφορώντα είς τάς έξα γωγάς των έσπερΐιδο·ειδών συνε- ζητήθησαν κατά την διάρκειαν κων παραγάντων είς τό ύπονρ- συσικέψεως αρμοδίων ύπηρεσια- γεϊον 'Εμπορίου. Ειδικώτερον έ- ξητάσ'θη τό ΰψος τής έφετεινής εσοδείας έσπεριδοειδών, έν συν δυασμώ μέ τα πρός λήψιν μέτρα διά την διευκόλυνσιν των έξα- σιν των προϊόντω. Άπό πλευ- γωγών κα> την αρτίαν διακίντν·
ράς Συνδέσμον "Εξανωγέων Νΐι)-
πών Γεωργικών Προϊόντων πα¬
ρέστη ό πρόεδρος αυτού κ. Κα-
ράγιωργας, δ οποίος εξέθεσε
τάς άοτόψεις τοΰ κλάδον επί τοΰ
προκειμένον.
ΑΠΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ
ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΜΒΑΣΙ"
ΔΙΑΛΎΣΕΩΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
Διά τοΰ ύπ* αριθ. &6δ Νομοθε
τικοΰ Διατάγματος, δημοσιευθέν
τος είς την εφημερίδα τής Κυ¬
βερνήσεως (190 Α')* ίρμηνεύε-
ται αύθεντικώς ή παρ. 2 τού άς>
θρου 7 τοΰ Ν. Δ, 34)68 ώς α¬
κολούθως:
Ή αληθής Ιννοια τής παραγρά
φού 2 τοΰ άρθρον 7 τοΰ Ν. Δ.
34)1968, «περί τροποποιήσεως
κα} συμπληρώσεως τοΰ Α. Ν.
148)67, «περί μέτροιν πρός ένί
σχυσιν τής Κεφαλαια-γοράς», εί¬
ναι ότι άπαλλάσσονται έξ είσφο-
ρών «αί δικαιωμάτων υπέρ τρί-
των (ταμείων, νομικών, συμβολαι
ογράφων κλπ.) καί αί συμβάσεΐς
διαλύσεως προσωπικής έταιρείας
ίπί σκοπώ μετατροπής είς άνώνυ
μόν τοιαύτην. ,
ΤΟ ίΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ
ΩΣ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
Έπιμελημένον την έμφάντσιν
καί μέ ποικίλα καί έπικαίρον ένδι
αφέροντος περιεχόμενα, έκυκλο-
φόρησε τό 4ον φυλλάδιον τοΰ μη¬
νιαίον «ΔΕΛΤΤΟΤ ΕΝΗΜΕΡΩ-
ΣΕΩΣ>, τό οποίον έκβίδει δ Έ-
θηκός Όργανισμός Έλληνικής
Χειροτεχνίας, πρός ένημέρωσιν
κα), κατατοπισμόν τά>ν Έλλήινων
παραγωγών, χειροτεχν&ν καΐ 6ι-
οτεχνών, ως καί τι*ν σΐκείων έ>ιι-
πόρων - έξαγωνέων, τόσον επί
θεμάτων άναπτύξεως τής παρ α-1
τωγής καί προοϊθήσΐως τής έμπο
ρίας καί, ϊξα-γωγων ελληνικήν
χειροτεχνηιιάτων καί ίίδών καλ-
λιτεχνικής βιοτεχνίας είς τό ε¬
ξωτερικόν, όσον καί τών πολυμόρ
φως άσκουμένων υπό τοϋ Όργα-
νισμοΰ Χειροτεχνίας συναφών
δραστηριοττντων.
Η ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΣΤΝΕ
ΛΡΙΑΣΙΣ ΤΟΤ Δ.Ν.Τ.— Κα¬
τά τψ χθεσινήν έναρκτήριον συν
εδρίασιν τού Διεθνούς Νομισματι
κου Ταμείου είς Κοπβγχάγην, ό
γενιβώς διοθυντής κ. Σδάϊτσερ,
είς την βΐσήγησίν τού ϋπεγράμμΛ
σεν την επιτακτικήν ανάγκην τού
περιορισμόν των πληθωριστΐκών
τάσεων, διά την μελλοντικήν στα
Θερότητα τής παγκοσμίου οίικονο-
μίας.
Ώς πρός τό θέ^μα τής διενρύΥ
σεως των πβριιθωρίων διακυμάν-
σεως των ΊσοΊΐμιών, ό κ. Σ6άϊ-
τσερ, είπεν, ότι τό Δ.Ν·Τ. δεν
είναι αντίθετον έφ' δσον αύται κρί
νονται άπαραίιτητοι καίι διενερ-
γοΰνται αί άλλαγαί είς μικράν κλί
μακα.
ΑιΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΙ ΤΡΑΠΕ¬
ΖΑΙ ΕΜΕΙΏΣΑΝ ΤΟ Ε1ΙΙΤΟ-
ΚΙΟΝ. — Ή Τραπέζα «Μόργκαν
Γουαράντι» των ΗΙΙΑ έμείίοσι
τό έπιτόκιον χορηγήσεων πρός
τάς άξιοίΐίστους έπιχειρήσεις τη|;,
άπό 8% είς 7%, μέ άμεσον ίσχνν.
Προηγαι>μένως, 10 μικραί άμϊρι
κανικαί Τράπεζαι είχον βτρο&ή άς
μειώσεις τοϋ έπιτοκίου, ένώ ετέ¬
ρα τραπεζικά Ιδρύματα εδήλωσαν
ότι θά μελετήσονν έντόί; τής ημέ
ρας τό όλον θέμα.
ΗΤΞΗΘΗ Η ΠΑΡΑΓΩΓΉ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙ¬
ΑΣ ΤΟΝ ΙΟΤΝΙΟΝ
— Συμφώνως πρός ανακοινωθέν
τα στοιχεϊα, κατά τόν .ταρελθόν-
τα Ίοΰνΐβν, εσημειώθη νέα αύξη¬
σις είς την παραγωγήν ήλεκτρικής
ενεργείας, ήτις ανήλθεν είς 688.
153.600 κιλοδατάρας, έναντι 618
618.600 κιλοδατωρών τοϋ "Ιούνι¬
ον 1969 (αύξησις κατά 11.4%).
Έξ αλλου, έκτός τής ώς δνω
ΐνεργεΰας, είς τό διασννδεδεμέ-
νον σΰστημα τής ΔΕΗ, εΐσήχθή¬
σαν επί πλέον 18.989.200 κιλοδα
τώραι έξ άγορας παρά τής «Λι-
πτάλ>, ώς καί 126.000 κιλοδατώ-
ραι έκ των χημικων βιομηχανιών
Βορείου Ελλάδος. Τέλος, ή κα-
θαρά παρα^ωνή των 57 αυτονομίαν
σταθμων τοπικής παραγωγης 4-
νηΛθΐν είς 25-861.307 κιλοβατώ
ρας, έναντι 22.761.235 κιλοββτα)
ρών καί Ίουνίου 1969.
ΝΕΑΙ ΕΙΙΕΝΛΤΧίΕΙΣ ΤΨΟΤΣ
900.000 ΔΟΛΛ.— Ώς άν^οινώ-
θη έκ τοΰ υπουργείον Συντονι¬
σμοΰ ή παρ' αύτω αρμοδία επι
τρο.τή, εισηγηθή την Εγκρισιν Ούο
νέων αΐτήσεων, διά την πραγμα¬
τοποίησιν Ιδιωτικών παραγωγι
κων έπενδΰσεων {ν "Ελλάδι, δι'
εΐσαγιογής κεφαλαίων έκ τού ί
ξο>τερικοϋ συνολικόν ποσόν 900.
000 δολλαρίων, συμφώνως πρός
τάς διάταξης τού Ν. Δ. 2687
ήτοι: τής έταιρπας «Τρανσλάντο.
—ΚΕΓΙΕ», διά ποσόν 600.000 βολ
λαρίων, πρός τόν σκοπόν άγοράς
ύφισταμένης έν θεσσαλονίκχι κα-
πνηποθήκης μετά μηχανημάτοιν έ
πβξεργασίας καπνοδ καί τοϋ κ.
Νικ. Κασνακίιδη, διά ποσόν 300.
000 δολλαρίων, διά την Ιδρυσιν
έν Πευραιεΐ έξαγωγικης βιομηχοι
νΐας μεταλλοτυπίας - λενκοσιβη-
ρουργίας καί μεταλλικων πωμα
των.
ΣΤΝΗΛΘΕ ΤΟ ΓΝΩΜΟΔΟ-
ΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙΙΙ
ΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ. — Κατά τν
πραγματοποιηθείσαν είς ΕΒΕ Ά
θηνων έΛίσί«ψι.ν τοΰ ΓνωμοδθΊΐ
κου Συμβουλίου Έμπορικαν *αΙ
Βιομηχανωών Έπιμελητηρίων, ύ
πό την προεδρίαν τοΰ κ. ύπϋνςιγϋυ
Εμπόριον, άνελύθη ό ρύλος ιου.
ώς άργάνου ένιαίας έκποοίΐϋ)πήσ;
ως των Έπιμε,λητηρίων τής χιό
ρας είς τό εξωτερικόν καί, κι»ρι
ως είς τάς χώρας τής ΕΟΚ·
Πρραιτέρίο, τό Συμβουλιον Υι
σχαλήιθη μέ τό σχέδιον τοΰ νέον
Άγορανομικ.ού Κώδικος, τόν Κω
δικα Φορολογικων Στοιχ. κλπ.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΧΑΡΤΟ-
ΣΗΜΟΤ ΤΟΤ ΑΡΘΡ. 2 ΤΟΤ
Ν.Δ. 226)69.— Κατά την χθεσι
νήν συνεδρίασιν τής έπιτρο.της
τού αρθρον 2 τοΰ Ν. Δ. 226)69,
απεφασίσθη ή ένιαία ρύθμισις τής
έπιστροφής τοΰ χαρτοσήμου, επί
τής έξαγωγής εγχωρίων προϊον-
των περιεχόντων πρώτας Ο άς
καί ΰλικά συσκίυασίας άτελως εί
σαγάμενα έκ τοΰ έξο>τερΐκοϋ. Διά
τής ώς Λνω αποφάσεως, ήτις
θά όριστικο.ιοιηθή κατά την προ¬
σέχη συνεδρίασιν της, την ερχο¬
μένην Δευτέραν, διατηρείται ό κα
θθνΐζδμενος {«τό τοΰ ανωτέρω νό¬
μον συντελεστής δι' εκάστην κα¬
τηγορίαν προϊόντων.
Έν τψ μεταξύ, κοινοποΐειται,
σήμερον ή κοινή ύπουργική άπάφα
σις βάσει της οποίας έρρνθμίσθη
τό θέμα τής επιστροφήν χαρτοσή
μου ϊπΐ, χων φομπιστικων πράξ»-
ων.
Η ΣΤΜΒΑΣ1Σ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩ
ΙΈΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
ΠΡΟΓΟΝΤΩΝ.— Κατά την
σύσκεψιν τοΰ Δ.Σ. τής "Ενώσεως
Έξαγωγέων Βιομηχανικήν προϊ¬
όντων, ό πρόεδρος κ. Χρ. Κα-
τσάμπας, ετόνισεν δτι χάρις εις
τ ά ληφθέντα μέτρα αί έξα70>γαί
βνομηχανικών προϊόντων τής χώ¬
ρας μας, κατά τό τέλος τοΰ 1972
θά υπερβούν τα 300 έκατομ. δολ
λαρίων καί χατό τό τέλος τού
1975 τό ποσόν των 500 έκατομ.
δολλαρίων.
Όλοκληρώνων την βίσήγησίν
τού, δ κ. Κατσάμπας, νπΐγράμμι-
σ« την άμεσον καί επιτακτικήν Λ
νάγκην τής έγκαίρου στροφής
τής βιομηχανίας κα), 6ιοτ«χνίας
πρός τάς έξαγωγάς, καθ' όσον,
όντως, ό κλάδος τής μετοϋτοιήσε-
ως θά δυνηθή έκπαυδίυόμενος ιΙ(·
τάς άνάγικας καί τάς άπαιτήσεις
των ξένων άγορών καί έκσυγχρο
νιζόμενος καταλλήλως, νά αντα¬
ποκριθή είς τάς νέαςσννθήκας, αί
τιντ; δσονονπω άρχίζουν νά δημ*
ονογοθνται μέ την έπίτασιν τοΰ
δασμολογικού άφοοτλισμοΰ.
Ο ΔΙΕβΝΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΚΩΝ ΣΤΝΔΕΣΕΛΝ. —Δι*
τό 1970 έτέβ»-. είς κυκλοφορίαν '<&■ ηό τοβ ΓΚΑΤΤ, άντί 5 δολλαο!· ο»ν κατ' άν*τίτΐΐπον, ό δι«θνής δΛη γός των Έμπορικών καί Βιομΐ; χανιικων Συνδέσμιον. Ό όδηγά^, ό οποίος πβριλαμβάνε* 6.000 τοι¬ ούτους Σιτνδέσμονς, λειτουργονν τας είς 60 χώρας, πονλΐίται υπό τοϋ «Έντερναισιονάλ Τράντ Σάντρ, Γκάττ, Παλαίς ντέ Να- οιόν Γενεύη — Ελβετία». ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤ- .Σ ΚΕΤΑ ΣΙΑΝ ΟΠΩΡΩΝ.--ΤΟ ΰ.τουργρΐον ΓΓωργίας διά κοινο- .τοιηθτίσης έγκ»κλίον τού, σννι- στα ίίς τοΰς παοαγο>γούς καί έμ
πόρους τρρούτων, ώς καί ΐίς τους
ιμνχροδιομηχάνονς, όπως μή κα-
λύπτουν διά ψαλι&οχάρτον καί
χάρτου τα ξνλοικιβώτια τα περιέ-
χοντα διά μακράν ψυχροσνντήρη-
σιν άχλάδια, μήλα καί κνοώνΐα.
Τουτ», διότι ή δι' αυτού τοϋ τρο
που κάλυψις των συντηρουμένων
όπιορών δέν έπμτρέπϊΐ τδν άβρ«-
σμόν .των καί .σννεπώς την δια
οτ^σιν τής ποιότητος των.
ιΛΙ ΕΕΑΓΩΓΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
ΠΡΟ-ΓΟΝΤΟΝ. — Συμφώνως
πρόΐ, γνωσθέντα έπίσημα στοτχεΐα
αί έξαγωγαί των κυριωτέρων γε-
ιοργικών προϊόντΐύν, άπό τής ένάρ
ξειος τί^ς έξαγωγικης περίοδον,
μέχρι τής 15ης Σεπτεμβρίου, εί¬
χον ώς ακολούθως:
Καπνός 5.071 τόννους, βάμβαξ
1.089, Κορινθιακή σταφίς 2.440,
σονλτανίνα 2.437, σϋκα 973, έλοι
όλαΛον 1.815, ελαίαι 8.814, κολο
ηώνιον 8.514, ροδάκινα 67.674,
χι·μός λιμονίοιν 2.911, χυμός πο^
τοκαλ.ίιυν 11.978, σταφνλαί 5.456
καί τοματοπολτός 12.313 τόννους·
1.870.000 ΤΟΝ. Η ΠΑΡΑΓΩ-
ΓΗ ΣΙΤΟΤ.— Κπτά νεωτέρας
έκτιμήσεις -·ής αρμοδίας υπηρεσί¬
ας τοΰ υπουργείον Γεωργίας, ή
παοαγωγή σίτον ΰπολογίζεται ϊΐς
1.Π10.000 τόννονς, κρυθής είς 780
000, τής βρώμης είς 110.000, της
σι,κάλεως είς 6.800 καί τοΰ σμιγόί
είς 1.300 χόννους.
Έξ αλλου, συμφώνως πρός τα
αύτά στοιχεΐα, ή προβλίπομένη
παραγωγή καπνών άνέρχϊται είς
75.000 τόννους έξαγωγίμων, 16.
000 τόννους έίΐωτερικής κατανα¬
λώσεως καί 13.000 τάννους Μπέρ
λειί' τού δέ βάμβακος είς 95.000
τόννους έκκοκισμένου προϊόντος.
Έπίσης ή παραγωγή έλαιολάδου
προβλέπεται νά άνέλ'θη είς 195.
000 τόννους, των έπιτραπεζίων έ¬
λαιων είς 35-000 τόννους, τής δ-
ρΰζης είς 79.000 τόννονς καί τοΰ
άοαβοσίτου είς 420.000 τάννους.
Ίκανοποιητική τέλος, προβλέίΐε-
ται ή παραγωγή καί των λοιπωΛ·
καλλιεργειων
Η ΕΙΣΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙ¬
ΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ— ΟΙ κυ¬
ριώτεροι δροι, τούς όποίονς Ιβε·
σεν ή Βρΐταννία διά την είσδοχή
της είς την Εΰρωπαΐ,ήν Οικονο¬
μικήν Κοινότητα (ΕΟΚ) σννήν-
τησαν χθές νέαν άντίθεσιν.
Ή Δανία —ή δποία, δμού μετά
τής Βρεταννίας καί τής Ίρλανδι
άς έπιδιώκει νά καταστή Ισότιμον
μέλος τής Κοινής Άγοράς— ε¬
δήλωσεν δτι συμφωνεΐ μέ την α
ποψιν τής ΕΟ'Κ, ότι τα νέα μέλη
πρέπει νά προσαρμοσθοΰν πρός
τοΰς κανόνας τής Κοινής Άγο-
ράς, είς τόν βιομηχανικόν καί
την γειοργικόν τομέα. Έπίσης ή
ΊρλανΜα ίδήλοσεν δτι υποστηρί
ζει την άποψιν τής ΕΟΚ επί τής
«μεταβατικής περίοδον» διά τα
νέα μέλη. Τόσον ή Λανία δσον
καί ή Ίρλανδία, εδήλωσαν δτι αί
μεταβατικαί περίοδοι πρέπει νά εί
ναι ταυτόσημοι δι' δλα τα μέλη
καί δσον τό δυνατόν βοαχύτερα*.
Χθές τό άπόγευμαήρ χισαν αι
δκιπραγματεύσεις ««ταξύ Νορβη
γίας κώ, ΕΟΚ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω·
νύμων Εταιρείαν καί Έταιρίιών Περιωρισμένης Εύ-
Φύψης δτι δι' άηοφάαεως τού κ. Υπουργού Έμηοοίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιευ-
#Βΐσνί ·'δ «ο *«' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμωκ Έταιρειών(, δρίζεται ότι δύταν-
ται νά συκχΐσωσι δημοσαύουααι εγκύρως τάς _"ρο·
σκλήσεις των Γεν. Συνελετίο'εων και τούς Ίσολοψι·
σμούς ««ο* διά τής σίκονσαΐκής μας έοοηαβρίδος «ΟΙ·
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μεχρι τούδβ διά «ής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬
ΚΆΣ» πρό τής ουγχω**Φ*ιιώς «ής.
ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ
ΕΙΔΟΝ ΔΙΑ ΟΡΙΣΘΕΝΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
Εΰρεΐα σύσκεψις οννεκροτήιθη,
υπό τής Ενώσεως Έξαγωγέων
Βιομηχανικήν Προϊόντανν κατά
την διάρκειαν τής οποίας δ πρό
εδρός της κ. Χ. Κατσάματας προ*
6η είς την ανάλυσιν τού περιεχυ
μένου τής ί«τ' αριθμόν 1574)70
αποφάσεως τής Νομισματικής Έ
πιτροπής, διά τής οποίας όρίϊεται
τό νέον σύστημα έξαγοιγικών έπι-
τοκίων. Είς την έν λόνο.) σύσκε¬
ψιν, ή όποία επραγματοποιήθη είς
τα γραφεΐα τού Σννιδέσμου Έλλή
νων Βιομηχάνων, μετέσχον τα ιι«-
λη τής Ενώσεως, παρέστησαν δέ
οί πρόεοροι των Έμπορικων καί
Βιομηχανικων Έπιμελητηρίων Ά
θηνΛν καί Πειραιώς, τοΰ ΣΕΒ
καί των κλαδικών όργανώσεων
τοϋ μεταποιητικοϋ τομΐως. Τα κύ
ρια σημεΐα τής όμιλίας τοϋ κ. Κα
τσάμπα είναι τα εξής:
Νέα μέτρα κλιμακώνονται χρο
νικώς είς μίαν τετραετίαν (1971
—1974), πέραν δέ ταύτης μέχρι
καΐ, τοΰ 1984 μέ άναπροσαρμογήν
ένδεχομένως των σνντελεστών κα
τα διαστήματα.
Τα νέα «πιτόκια καθορίξονται
βάσει τοΰ ποσοστόν προστιθεμέ¬
νης άξίας άσχέτως έξαγωγικοΰ
νψους, έφ' όσον τουτο ύπερβαί·νει
τάς 600.000 δρχ. ετησίως, μέ εί
δίκην μεριμναν επί διετίαν διά
τάς βιομηχανίας - βιοτεχνίας, αί
οποίαι άπό 1ης Ίανουαρίου 1968
καί εντεύθεν, βέν ϊτνχον είδικών
έξαγωγικών έπιτοκίίον καί τάς τοι
αύτάς παραγωγής καί έξαγωγής
συσκευασμρΛ'ον τροφίμ.ων είς έπω
νυμα δοχεία (ή ποτών είς φιά-
λας) μέχρι 5 χιλιογράμμων, πρός
ενίσχυσιν τής τνποποιήσεως. Τό
νέον σύστημα, έξ άλλου, Εχει ε¬
φαρμογήν καί, επί «ξανωγών 6ιο
μηχανικών ΰποχρέων πρός τουτο,
ΐφ' δσον δέν συντελοϋνται είς άν
τάλλαγμα εΐδικώς παραχωρηθέν¬
τος προνόμιον1.
Τό σύστημα προβλέπει την δμε
σον επιστροφήν είς τόν δικαιούμε
νόν έξαγωγέα, δμ.α τή δραχμο-
ποιήσει τοΰ σχετικοΰ σνναλλάγμα
τος τον μεγαλυτέρου ποσοΰ τού Λ
ναλογοΰντος έκ τής μειώσεοις
των έπιτοκίων τόκοιν, ήτοι 12%—
15%— τού υπόλοιπον καταβαλλό¬
μενον έντός τοϋ πρώτου τρίμηνον
τοϋ έπομένου ετους.
Διά της αποφάσεως βελτιοΰταΐ
ΠΡΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΣΦΙΓ ΞΙΝ ΤΟ ΟΜΟΛΟΠΑΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ 1970
οημαντικά ό τρόπος ύπολογισμοϋ
τής βασικής προστιθεμένης άξίας
των βιομηχανυκών προϊόντων, άν
τιπροσωπευούσης 25% τουλάχι¬
στον τοΰ συνολικοΰ κόστους παρα
γ'υγής αυτών, προκειμένου νά θε
(υρηθοϋν ταυτα έξαγώγιμα καί τυ
γχάνοντα των εύνοΐκών έπντοκίίον|
Διά την εξεύρεσιν τής έξαγωγι- '
κης προστιθεμένης άξίας άφαΐ- Ι
ροϋνται τα άκόλουθα στοιχεια κό
στους, παραγοιγής αυτών προκει
μένου νά θεωρηθοϋν ταυτα έξαγο'ι '
γιαα καί τυγχάνοντα των εύνοϊ-
κων επιτοκίων. Διά την εξεύρε¬
σιν τής έξαγωγικής προστιθεαέ'-
νης άξίας άφαιροϋνται τα άκόληυ '
θα στοιχεια κόστους, έκ τής τοι- Ι
αυτής φάμπ: α) Ή άξία έγχωρί
ών πρώτων ΰλών, πρωτογενοϋς
παραγωγής, ή εισαγομένων έκ
τοΰ εξωτερικόν είς τιμάς τσί*ρ,
ώς έπίσης καί παν έτοιμον είσα-
γόμενον προΐόν χρησκμοποιούμΓ-
νον διά την κατασκευήν ενταύθα
των βιομηχανικώς προϊόντων, ώς ι
είναι τυχόν άνταλλακτικά, ΰλικά
κ.λ.π. β) Τό ήμισυ τής δαπάνης
δι' ηλεκτρικήν ενέργειαν καί καύ
σιμα.
Ή απόφασις, προβλέιπουσα την
συγκρότησιν έπιτροπής πρός επί
λύσιν τό>ν τυχόν άναφυομένων
προβλημάτων τής οποίας θά μετέ
χούν εκίτράσωποι τοΰ ΣΕΒ ?στω
ν.η ανευ ψήφον, ίγγυάται την μή
λήψιν αποφάσεως έρήμην των έν
διαφερομέλ'ων, παρεχομένης α,μα
καί τής δυνατό<τη,τος προφορικής άναπτύξεως καί υποστηρίξεως των άπόψεών των. Τέλος, δ κ. Κατσάμπας ύπε- γράμμισε την ανάγκην άμεσον στροφής τής μεταίτοιήσεως πρό; τάς έξαγωγάς διά νά προπαρα- σκευασθή καί επω<ί>εληθή τής ν-
, παρχούσης άκόμη δασμολογΐΛΐ·ής
, προστασίας, έν όψει τοϋ προσκ-
χοΰς έξ αυτής άφοπλισμοΰ. 'Ετύ
νισεν έπίσης δτι κατόπιν των νέ¬
ον μρτρονν τό ΰψος ίξαγιογών θά
«χη, κατά την γνώμην τού, ίβΐεο-
6ή τό 1972 τά300 έκατομ. δολλά
, ρια, μέ στόχον τα 500 έκατ. είς
τό τέλος τοΰ 1975.
Ακολούθως ωμίλησεν ό πρόε-
δρος τοϋ ΕΒΕΑ κ. Κανελλοποχΐ-
λος, ο οποίος άνεφέρθη έπίσης είς
την ανάγκην δημιουργίας μεγά¬
λον μονάδων διά «υγχωνεύσειον.
ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑ!
Έκιπρόσωποι τής οικονομικήν
ζωής τής Γαλλίας έξειδήλοισαν
ενδιαφέρον πρός περαιτέρω σύσ-
φιγξιν των μετά τής "Ελλάδος οί
■κονομικών κβί έΊμπορικών σχέσε-
ο)ν. Τα ανωτέρω προέκυψαν έκ
των έπαφών τάς οποίας είχεν ό
Γενικός Γραμματεύς τοΰ ΰπουρ-
γείου Συντονισμοϋ κ. Άριστ. Δή
μόπουλος είς Παρισίους, προερχό
με·νος έκ Βρυξελλων.
Συγκεκριμένως δ κ. Δημόπου
λος εδέχθη παρουσία τοΰ έμπορι-
κοΰ συμβούλου τής πρεσβείας,
Γάλλους επιχειρηματίας, ώρισμέ-
νοι των όποίο,ν είχον Ιλθει είδι-
κώς έκ Μασσαλίας, πρός συνάντη
σιν αύτοϋ, έν όψει μελλοντκκής έ
πεκτάσεως των εργασιών των είς
την Έλλάδα.
Ακολούθως, ό κ. γενικός πα¬
ρέστη είς τό παρατεθέν πρός τι¬
μήν τού γεΰμα υπό τοϋ έν Παρι¬
σίοις έμπορικοΰ σύμβουλον καΐ τοϋ
πρόεδρον τοΰ Έλληνικοΰ Έπιμε-
λητηρίου, είς τό οποίον παρεκάθτ·
οαν έκιπρόσωποι των έν Παρισί
οις έλληνικών άρχίδν, ώς καί 26
άνώτατα στελέχη των γαλλικών.
ύΛουργείων ΟΙκονομικών καί Γε¬
ωργίας, διευθυνταί των κυριωτέ¬
ρων γαλλικών τραπεξών, τοΰ Κέν
τρου 'Ειξωτερ»Μ)ΰ 'Ειμπορίου τής
Γαλλίας, τοΰ Συνδέσμου Γάλλων
Βιομηχάνων, ό πρόειδρος τοϋ Γαλ
λΐκοΰ 'ΕμΛορικοΰ καί Βιομηχανι-
κοϋ 'Επιμεληιτηρίου κ. Η. Κούρ-
μποτ καΐ, άνώτατα στελέχη τοΰ
Όργανισμοϋ Ναυτιλιακων Κατα-
σκευών καί των έταιριών Πεσσι-
ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΕΥΝΟ'ί'ΚΩΣ Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΤΟΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟ'Ι'ΟΝΤΟΝ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
'Τπό ομαλάς συνθήκας έξελίσ-
σεται ή παραγωγή καί διάθεσις
των γεωργικών προϊόντων. Κατά
νεωτέρας έκτιμήοεις, ή παραγω-
γή σιτηρών έκτι,μαται συΛ'ολικώς
ώς εξής είς τόννους:
ΣΙτος 1.970.000, κριθή 780.οοο
βρώμη 110.000, σίκαλις 6-800 καί
σμιγός 1.300. Ή διάθεσις των
πλεονασμάτων σίτου καί κρυθής
συνεχίξεται μέ ταχύτερον ϊναντι
τοΰ παρελθΟΛ'τος Ιτους ρυθμόν.
Ή παραγωγή λευκών φασολίων
προβλέπεται είς 65.000 τόννους,
έναντι 55.000 τόν. τοΰ παρελθόν-
τος 8τους. Ή συνολική παραγω¬
γή άραβοσίτου προβλέπεται είς
520.000 τόν. έναντι 420.000 τόν.
περιπου τοΰ παρελθόντος Ι'τους.
Ή παραγωγή όρΰξης προβλέπε-
ται είς 79-000 τόν. περίιπου.
'Εγενικεύθη ή συλλογή κα^ άπο
ξήρανσις των καπνοφύλλων ί»πό
εύνοϊκάς συνθή,κας. Ή προβλεηο-
μένη παραγοιγη καπνοΰ ΰπολογί
ζεται είς 75.000 τόν. έξαγΜγίμον,
16.000 τόν. έσωτερικής κατανα¬
λώσεως καΐ 13.000 τόν. καπνών
Μπέρλεϋ. ΑΙ καιρικαί συνθήκαι
ηΰνόησαν την ανάπτυξιν καί καρ
ποφορίαν των βαμ,βακοφύτων. Το
πικώς παρετηρήθησαν προσβολαί
{«πό τοΰ πρασίνου κα^ Λευτερεύον
τως υπό τοΰ ροδίνου σκώλτρ<ος κ. λ.π., αί οποίαι κατεπολεμήθησαν | εγκαίρως υπό των καλλιεργηταί μέ τάς δδηγίας των γεωπόνων. | Ή καλλιεργηθεϊσα διά βάμβακος έκτασις ύπολογίζεται είς 1.326. 800 στρέμματα. Άναμένεται παρα γιογή είς 95.000 τόννους έκκοκι- σμένου δάμβακος. Σιινεχίζεται μέ ταχΰν ρυθμόν ή παράδοσις ζαχαροτεύτλων είς τα εργοστάσια Λαρίσης, Πλατέος καί Σερρών. Ή παραγωγή σακ- χάρεως προ€λέπεται νά ανέλθη είς 165.000 τόννους. Ή άναμενο μένη παραγωγή των άμπελουργι- κών προϊόντων προδλέπεται είς τα ΰψος τοΰ παρελθόντος Ιτους. Ή άνεπάρκεια βροχοι—ώσειον έ- πέδρασε δυσμενώς επί της έλαιο παραγωγής των έπικλινών καί ά- βαθΛν ξηρών έδαφΛν. Αντιθέ¬ τως αί καιρικαί συνθήκαι δέν ηύ νόησαν την άνάίΐτυξιν τοϋ δάκου. Γενι-κώτερον, ή κατάστασις τοΰ έ λαιοκάρπου παραμένει ίκανοποΐη- τικη. Προβλέπεται παραγωγή έ- λαιολάδου 195.000 τόν. κα', έπι- τραπεξίιον ελαιών 35.000 τόν. Ή έξαχθεΐσα ποσότης λεμονίτον άνήλ θεν είς 59-955 ίναντι 21.835 τόν. τοϋ παρελθόντος ϊτους. "Ηρχισεν ή συλλογή καί διάθεσις είς την ά γοράν πρασίνων λεμονίων τής νέ άς εσοδείας, ή όποία προβλέιπεται άνο)τέοα τοΰ παρελθόντος ε"τους. Τέλος, ή κατάστασις τής κτηνο- τροφίας είναι άρκετά καλή^ Είς' σημαντικόν αριθμόν άγελάδ (.ο ν καί προβάτιον έφαρμόξεται τεχνη τή γονιμοποίησις. Έλαφρά 6ελτ[ ιοσις επετεύχθη είς τάς τιμάς κρέ ατος είς χείρας παραγωγοϋ. Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Την εσπέραν τής Κυριαχής ϊ- κλεισε τάς πύλας της ή 35η πε,- ρίοδος της Διεθνοΰς Έκθέσεο»; Θεσσαλονίκης. Επί 22 ημέρας, 6 σφυγμός τής οίκονομικής δρασττι ριότητος, ίίχε μεταφερθή είς την Μακεδονικήν πρωτεύουσαν καί ή θε-σσαλονίκη κατέστη εο έπίκεν τρον δχι μόνον των 'Ελλήνων, άλλά καΐ των ξένον έπιχειι,ιησικ κων κύκλιοΛ'. Ή έπίσημος συμμε- τοχή 20 ξέν(ι>ν κρατών — εκτό^
τής παρονσίας πολλών δλλίοτ χά
ρών μέσω των έν Ελλάδι άντι
προσο'ιαΐυν τιον — καί ή άθρόα
καί οιυμαλεα εμφάνισις των φυ
ρέων τοΰ 'Ελληνικοϋ οΐκονομικοΡ
δυναμικ.οΰ, προσέδωσαν, έφετοι,,
ίδιαιτίραν 6αρύτητα καί οημασΐ
αν είς την "Κκθεσιν.
'Εμΐτανή; είναι ό σκυπός τής
άθρόας συμμετοχής των ξένον
χιορών είς την Διεθνή "ΕοιΟεσΐΛ
θεοσαλονίκης. Ή ΔΕΘ αποτελεί,
πλέον, θεσμόν, διεθνώς αναγι«
ρΐσθέντα, ώστε νά παραγνωριοθτι
ό ρόλ.ος της είς την ανάπτυξιν
των έμπορικών σχέσεων χιιΐ τίιν
προαγιογήν των οΐκονομικων συμ
φερόντοιν των μετεχόνιο>ν /ν·>
των. Μάλιστα, πλείσται χωρα«,
διεϊδον την σημασίαν τής ΔΚτΒ,
άπό τής πρώτης στιγμής, καί, «}
νελλιπώς, μετέχουν εις εκάστην
περίοδον τ^.
Ή Δ1ΪΘ, δέν αποτελεί, απλώς,
ευκαιρίαν επιδείξεως, έντός απα-
στραπτουσίϋν πρσθηκίδν, αν τιπρυ·
σοιπευτιν.ων προϊόντίον καΐ οΐκων,
Άλλα η σημασία της καί ή άξία
της έκτείνιται είς τόν καθαρώς,
έαπορικύν τομέα. Ό ο'γκος τονν
πραγματοποιουμένων
— είς 20 έκατ. δολλαρΐων ΰπο-
λογίξονται αυται εφέτος, Εναντι
1.» έκατομ. τό 196θ — κι>>ς στάθμης, κένιοον Βιε
Ονων συναλλαγών. ,
ι
Ώς θεσμός ή ΔΕΘ, Εχει' αηο-
απάαει καί, δικαίως, την διεβνί;
αναγνώρισιν. Καί τόν θεσμόν «τι
τον, καθήκον μαι, καΐ, ύποχρέωοΐί,
μ«ς εί'(ΐι νά τον διατήρησιν}!*ν
καί νά τόν έμπλουτίσωμεν μί ν#
«ς ιδίας, μέ νέας εύκαΐρίας, &
στε λ ά άνταποκρίνε ται πλής,ως,
?ίς τα συνεχως διαμορφούμενη
οίκονυμικά δεδομένα. Ή χτηθ.ι
σα πασά, έκ τής Λΐιτουργίας τη,
επί 35 περιόΛους, τής έπιτρέπει
νά προσαρμόσωμεν, κατάλληλον,
την ολϊ^ν διάρθρωσίν της.
Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΤΙ>Ν
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ
Ή καταβολή Λλο τ6ν
την είς τόν απολι<όμτνον μΛσθιιν τόν άποζηιμιο)σε<ι)ς μεγαλυτέρας τής οριζομένης υπό τοΰ Λομου 1ί· 112)20 δΐν αποτελεί παροχήν ίξ, Ι έλευθεριότητος (δωρεάν). *Ος ίχ τούτου, τύ ύπερόάλλον ποσόν δί'ν ν,τόκειταν είς την προβλεπομένην διά δίορεάς φορολογίαν. ,'Γυιηο εδέχθη Τ(> Φορολογικόν '
όν Αθηνών διά τής ΰ.τ'
88(1) «9 ά.τ«τιάσεώς τού.
ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΘΕΤΙΚΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΕΚΓΤΑΙΔΕΤΤΙΚΗ
ΔΙΑ ΓΧΟ ΑΑ Σ ΜΑΘΗΤΕΙΑ Σ
ΤΑΙΝΙΑΙ
|Δι* άποφώσεω)ς το|5 ΰπουργοΰ
Εργασίας κ. Μανωλοπούλον, έ
νιεικρύθη ή προμ,ήιθεια σειράς κινη
ιματογραφιχών ταινιων τεχνικοΰ
Ιπερ»εχομένου πρός κάλ.ιίψιν των
άναγκων των προγραμίμάτιον μα
'θητείας καί| ταχυρρΰιθμου μετεκ-
παΐιδεύσείος έογαξομένων. Αί
ταινίαι αύται θά δτνρμηΐθοΰν με
ρίμνη τοΰ Όργανισμοϋ Άπασχο
λήΐσειος 'Εργατι,κοΰ Δυναμικοΰ
είς τάς κατά τόπους τεχνικάς
ναί έπαγγελματιικάς σχολάς.
νέ καί Άλστομ.
Κατά την διάρκειαν τοϋ γεύμο
τος ό κ. Δημόαουλος ωμίλησε πε-
ρί τής επιτευχθείσης έν Ελλάδι
άλιματώοους προοδον είς τόν οί
κονομικόν τομέα, ώς καί έπ^ ,τών !
διαχραινομένων δυνατοτήτων διευ- ι
ρύνσίως τής συνεργασίας μετά
τοΰ ξένον κεφαλαίβυ. Ό κ. Δη-
μόπουλος άνεφέρθη ιδιαιτέρως εί;
τα ληφθέντα μέτρα διά την προσ
έλ'κυσιν καί προβτασίαν των ξέ-
νων έπενιδνσεων, έν "Ελλάδι. Ώς
ανεκοινώθη σχετικώς, αί άντβτέ-
ρω έπαφαΐ έπεσφράγισαν την γε |
νικώς κρατούσαν εντύπωσιν περί'
τής ευνοϊκής έξελίξεο)ς των σχέ
σεων μεταξν των δνο χωρών. '
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ
ΕΙΣ ΤΙΡΑΝΑ
'Ελληνική «μπορική άνττυτροσω
πειά θά επισκεφθή τα Τίρανα έν
τος τοϋ Σεπτέμβριον κατόπιν
προσκλήσεως τοΰ Έμπορικοΰ καί
Βιοτεχνι/κοΰ ΈΛΐμελητηρίου 'Αλ
βανίας. Σκοπός τής έπισκέψεοις
είναι ή ανάπτυξις των μεταξύ
των δύο χωρών έμπορικών συν¬
αλλαγών.
Σχετικώς τό ΕΒΕΑ δι' άνα-
κοινώσεώς τού τονίζει δτι οί έοτι-
θνμοΰντες νά άναπτύξουν εμπο¬
ρικάς σιτναλλαγάς μετά τής Άλ
βανίας δέον νά άπευθύνωνται είς
αύτό, προσκομίζοντες τα υπό
τής αρμοδίας υπηρεσίας αίτονμε
να στοιχΐΐα.
ΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ
ΠΑ Ρ Α Κ Ρ ΑΤΗΘΕιΝΤΩΝ
ΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ
Τό υπουργείον Οίκονομικών
δι' εγκύκλιον τού πρός απαντι;.
τα ΰπουργεϊα συνιστά, όπως προ
έλθουν είς τάς δεούσας δδηιγί-
ας πρός τάς ίξαρτωμένας {>π'
ηυτ^δΐν) ύπηρεσίΐπς ικ)αΙ τοίΊς πά¬
σης φύσεως Όργανΐισιμούς, ΝΠΛ
Δ κλπ;, ώστε να προγραμματίσουν
άπό τοΰΛε την εργοισίαν Ικδόσε
ως των βεΰαια'ίσεων τού παρα-
)<ρ<ιτίη|θ(Ρ(νητος φόρον τ«ιν μισθ(ΐ)- τίόν ή συνταξιουχων αυτών, τύ βραβύτερον μεχρι τής 20ής Ία νουαρίου 1971. Τό ίπαναστατικύν κράτος δα- νείζεται διά των δμολογΐακών δα νείοχν πρός πραγματοποίησιν της ταχείας οίκονομικής καί κοινωνι¬ κάς άναπτύξεως τής χώρας. Ό δανεισμός ούτος είναι δυναμικός κατ' άντίθΐσιν ^ρός τόν παλαιότε οον στατικόν - καταναλοτικόν δα νεισαόν, δ οποίος ωδήγει τό κρά το^ είς οικονομικόν άδιέξοδον. Ή άναπτυξιακή αυτή πολιτΐκή εγνυάται άναμφισβητήιτως την πί ίττιν τοϋ κράτονς, ή όποία απεκα¬ τεστάθη διεθνώς μετά την δριστι κήν ρύθμισιν μάλιστα τοΰ Δημό¬ σιον χρέους. "Εκτοτε ή "Ελλάς ιί ναι πλήοως συνεπής είς τάς ΰπο- χρεώσεις της». Τα άντοτέρω ετόνισε μεταξΰ «λλων# είς ραδιοφωνικήν καί τη- λεοπτικήΓν συνέντευξιν τού δ γε- νικος διευθυντής τού Γενικόν Λο- γιστηρίου κ. Γερ. Κωνσταντάτος Ιπ' εύκαιρία τοΰ εφετεινόν δμολο- γκΐΐκοθ δανείον. Χαρακτηριστικως άνεφέρθη είς τόν ρνθμιστΐκόν ρό >ον τού κρατικόν προϋπολογισμοϋ
είς την οίκονομίαν. Τό Κράτος
Λιά τοϋ προϋπολογισμοϋ τού συγ
κεντρώνει καΐ κατενθύνει μέγα ιιέ
οος τοϋ έθνικοϋ εϊσοδήματος πρός
θεραπείαν δημοσίων κα|, κοινωνι-
ν<ον αναγκών. ΑΙ τακτικαί δαπάναι τοΰ Προ- ϋπο?.ογισμον προ<5λέαονται έφέχος είς 53,8 δισεκατομμύρια. δρα- χμων, άντι·μετο»τιζόμεναι άπό τα τακτικά Εσοδα τοΰ προϋπολογι¬ σμόν νψονς 57,5 δισεκατομμυρίων ί)ρα^μών (52,2 έκ. φορολογικόν καί 5,3 έξ αλλων πηγών). Τό έκ δρ. 3,7 δισεκ. πλεόνασιμα κατεν- Ουνεται πρός τάς Δημοσίας 'Εβτεν δύσεις. Έξ δλλου, αί δαπάναι τοϋ Ι [ρούπολογισμοϋ Δημοσίων Έπεν- Λίσεων προβλέπονται είς 13 δισε- «ατοιι. περίπου Λραχμών, άντιμε- τ(υπιζόμεναι άπό την ώς &νω σν»ιι (»ολήν τοΰ Τακτικοΰ Προυπολογι σ)Μ>ΰ (δρχ. 3,7 δισεκ·), Λπό Λλ-
λα ε"σοδα καί άπό τόν κρατικόν
Λανεισμον, ώς είναι τό προ'ιόν τού
έκ 2.200 έκατομ. δραχμών Λαχει
οφάρου Όμολογιακοϋ Δανείου ΟΙ
«ονομικής ΆνοΛτύξΐως τοΰ Ό
κτα>6ρ£ον< 1970. Ή εξέλιξις των δημοσίων έσόδων καί των δαπσ- νάιν τού οΐκονομικοΰ ϊτους 1970 ΤΑ Ε Α Α Η ΝΙΚ Λ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΘΕΡΟΤΕΡΟΝ ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΝ ΕΞ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΛΝΤΕΣΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚ ΤΩΝ ΑΒΡΟΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΓΠΟΤ1ΜΗΣΕΩΝ ΠΡΟΚΓΨΑΣΑΝ ΠΙΕΣΙΝ «Ή Ελλάς, τρΐα καί ήμισυ §- τη άπό τής 'ΕπαΜαστάσεως τής 21ης Απριλίου, έξακολουθεΐ νά ά ποτελή δι' ολόκληρον τόν κόσμον •ίνιόδεινμα χώρας, μέ την μεγαλι¬ τέραν στωθερύτηττα νομίσματος καί τιμών>. Είς σχετικάς δηλώ-
σεις προέβη δ ύπουργός Στιντονι
σμοθ κ. Ν. Μακαρέζος, άναφερό-
μενος είς τάς οικονομικάς έξελί-
ξεις της χώρας. Συγκεκριμένως,
υπό συνθήκας έντόνου οίκονομι-
κής δραστηριότητος είς την χώ
ραν, τό μέσον επίπεδον τοΰ δεί-
κτον τιμίδν καταναλιοτοΰ ηυξήθη
μόνον κατά 2,5% περίπου, ήτοι ί
σημείωσε μέσην ετησίαν δνοδον
μικροτρραν τής μονάΰος. Άντιθέ
τως, κατά την προηγηθεΕσαν τϊ)ς
'Ειπαναστάσεο)ς τριεΐίαν, ό τΐμά
ρΐ'θμος εΓχε ση,μειώσει άνιτίστοι-
χον ανηδον κατά 9%, ήτοι 3% κα
ι,τά μέσον όρον έτησίιος, μί, σιΐφεΐς
τάσεις περαιτέρω άνάδου τού.
Συγκεκριμένο)ς είχεν αυξηθή κα
τα 3% τα 1965, κατά 5% τό 1966
κ<4 κατά 4,2% τό πρώτον προϊ- «αναστατικόν τετράμ,ηνον ' τοΰ 1967. Είς τα χαμηλότερα διεθνως έπίιπβδα έξαοίολουθοΰν νά διαμορ- φοΰνται αί τιμαί έν "Ελλάδι καΐ κατα τδ τρέχον ϊχοζ. Οδτω, τό μέσον επίπεδον τοΰ δείκτου τιμίδν καταναλωτοΰ κατά την περίοοον Ίανουαρίου — Ιουλίου 1970 ε¬ σημείωσεν, Ιναντι τής «ύτής λρ- ριόδου τού 1969, την αύτην, ώς καί κατά τό παρελθόν ?τος αντί¬ στοιχον 5νχ>8ον κατά 2,7%, ή ό¬
ποία είναι καί πάλιν ή μΐκροτέρη
είς ολόκληρον τόν κόσμον.
Ή (ίαΒντέσα σηιιασία τού ί.τι
τεύγματος έγκειται είς τό δτι :ο(·
το συνετελέσθη είς την χώθιΓϊ
μας, {«πό τό 6άρος ώρισμέν<ον δυ- σμενων σννθηκών, οίκονομικοΰ %« οακτήρος. Κατωτέρω άναφέρονται ία χαρα.κτηριστικώτερα εκ τοΰ τιον: Πρώτον Τό θλιβερόν *α"·, έ«ρι- αλτικΟΛΐ Οιά τόν δραχμοδίαιτον λ" όν μας, προεπαναστατικόν καθε- ίττώς τής καλπαζοΰσης αύξήσεΜς καί τής ασυγκράτητον καταναλο>
τικής ψυχολογίας. Πρίπει νά το¬
νισθή έν προκίΐμένφ, δτι τό κα-
(Ιεστώς αύτό δέν έξουδετερώθη
ί>ιά των κλησσικών, πλ.ή,ν όμιος ό
δννηρων, μέτροιν, ώς τί|ς καθη-
λώοε«ς των είσοδημάτιυν τοΰ κυ
Οίον δγκον των καταναλοιτών, «-
^οιελουμένου από τονς μισθοΛιώ·
τονςί, ή τής συιμπιέσεως τού ρν·-
»μοτ) χρηματοδοτήσεως τής οίκο
νβμίας ή τής έίθβολής νέων φο-
ρολογιών. Αντιθέτως, γ.ατά την
«παναστατικήν τρΐετίαν, αί πρα¬
γματικαί —καί ούχι αί όνομαοΐι-
γ.αΐ— άμοιβαί των 'Ελλήνων ερ¬
γαζομένων έσημεκοσαν την μεγα¬
λυτέραν είς τδν κόσμον (μετά την
Ιαπωνίαν) αύξησιν κατά 26,4%,
ώς πΐστοΛοιεϊται καί έκ στοιχείον
τοΰ ΟΟΕΑ καί τοΰ Διεθνοΰς Γρα
η-είον "Εργασίας. Ή χρηματοδό-
τησις τής οΐκονομίας ίνεφάνισε
λαδαράν αΰξησιν διπλασίαν, ?ναν
τι τής προηγηθείσης προεπαναστα
τικίίς τριετίας, παρά την διαγρα-
φήν των άγροτικών χρεών. Άν-
τί έπιβολής νέων φορολογιών, κα
τηργήθησαν ωρισμέναι έκ των ύ
φισταμίνων τοιούτων καί εμειώθη
σαν οί φορολογικοί σνντελεσταί
(άπό 13% έΊος 33%).
ΤοιαΌται, έν τοΐηοις, περιπτώ
σκις άγαθώς προελεύσεος έξώτπ-
ρΐκοϋ, των οποίων αί τιμαί ουδέ¬
να απολύτως έπηρεασμόν δύναν-
τα* νΛ δεχβοΰν άπό ελληνικάς
πλευρας, δέν είναι βεβαίιος ορ¬
θόν νά άποχωρίξωνται καΐ ίκτι-
μωνται μεμονωμέναι, διά την σιτν
αγωγήν σν»μπεράσματος περί τής
πορείας τοΰ δείκτου καταναλιοτοΰ,
ό Λΐτοΐος, ώς ελέχθη, διεμορφώθη
«ν Ελλάδι είς τα σταθερώτερα
βιεθνως Ιπίπεδα. Διότι, ό δείκτης
ούτος περιλ.αμ^άνετ. 212 διάφορα
εΐβη, έκ των οποίων ά'λλα δυνα-
τΛν νά άνατιμώνται, αλλα νά έμ-
φανίξουν σταθεράς τιμάς, ώς συ
νέβη έν "Ελλάδι μέ χον ήμίλευκον
Λρτον, τήιν ζάκχαριν, τό νωπόν
γάλα κ.λ.π., καί, £τερα, τέλος, «-
ναθά νά έμφανίζουνι κατερχομέ-
νας τιμάς, ίίπως συνέβη κατά την
τελευταίαν τριετίαν είς την χώ
ραν μας, μέ τάς τιμάς τοΰ λει>-
κοΰ όίρτου (ιιείωσις 7%), των ζυ-
μαρικων (μείωσις 11,3%), τής δ
ρύζης (μείωσις 5,7%), των άλεύ
υων (μρίωσις 11,6%), των τιμων
μή άπεντερωμένων πουλερικων
(μείωσις 1,2%), τής πατάτας
(μείωσις 20%) κ.λ.π.
«Έν πάση περιπτώσει, ή 'ΕθΎι
κή Κυβέρνησις, έπιτυχοθσα άξιό
λόγον δνοδον τοΰ βιοτικοϋ έπιπέ
Λου των οίκονομικώς άσθενεστί-
ρων δμάδων τοΰ πληθυσμοΰ οιά
τής σημαντικής αυξήσεως των ρί
σοΛημάτων το)ν καί τής παραλλή
/όν διατηρησροος τού τιμαρίθμου
είς τα χαμηλότερα διεθνώς έπίπε-
Βα, άγωνίζεται, ώς ετόνισεν δ κ.
Μακαρέζος, δπως αί αύται εύνοϊ.
«αί τάσεις σννεχισθονν καί είς τύ
μάλλον, καί, έπαγρυπνεΐ διά την
διαφύλαξιν τής έπιτενχθείσης
I-
σορροπίας τιμών έντός των «ροδ»
«γοαφέντων δρίων κυμάνσεώς
των».
Δεύτερον: ΟΙ έπισυμδάντες ο-
μισματικοί κλι<δθίνισμοί καΐ, αί ίκτο τιμήσεις είς πλείστας χώρας, άν- ταγο>νιστρίας τής "Ελ.λάδος εί;
τόν διεθνή εμπορικόν στίβον. Ή
'Εθνική 'Επαναστατινή Κυβέρνη¬
σις άντεστη είς την έκ των άθρά-
»ον νομισματικών ύποτΐμήσεοιν
προκύψασαν πίεσιν καί διετήρησε
την δραχμήν άλώ6ητον. Τό άντί
θετον θά ώδήγετ είς μείωσιν τής
άγοραστικής δννάμεοις τοΰ έθνι-
κοΰ μας νομίσματος καΐ, είς τό ε¬
σωτερικόν είς βάρος τοΰ "Ελλη¬
νος καταναλο>τοϋ.
Τρίτον: Αί σοβαραί καί συνε-
χεΐς άνατιμητικαί τάσρις είς δ-
λόκληρον τόν κόσμον, Ιδιαιτέρως
δέ είς τάς περισσοτέρας των χω-
ρων.
Χαρακτηριστικώς άναφέρεταΐ
ότι μόνον δι' είσαγωγάς κρεάτιον
διετέθησαν, κατά τό 1969 78,δ
έκατομ. δολλαρίων. Τό μέγα τοϋ
το Ιλλειμμα τής παραγωγής μ,ας
ιίς κρέατα, πέραν τής συναλλα-
γματικής ζημίας, εχει καί τό πρό
οθετον δυσμενές ίπακόλουθον, να
προσφέρωνται είς τόν "Ελληνα
καταναλοηήν είς τιμ,άς άκολοι·θού
σας την άνατιμηττικήν πορείαν των
δεικτών τοΰ διβθνοΰς έμπορίου
κα» των άγορών των χωρών εκ
των οποίων είσάγονται. Τουτο κα
Οίσταται περισσότερον κατανοη-
τόν εάν ληφθή {—' όψιν, ότι ή τι
μή τοϋ βοείου κρεατος (100 λί-
βραι) είς τάς δύο μεγαλυτέρας
έμπορευαατανοράς τοΰ κόσμου,
τιύξήθη, είς μέν την Νέαν "Υόρ¬
κην άπό 35,69 δολλ. τό 1967, είς
39,82 δολλ. τό 1969 καΐ είς 44,
34 δολλ. τόν Απρίλιον 1970, εί;,
δέ τό Λονδίνον άπό 32,74 δολλ.
τό 1967, είς 37,04 δολλ. τό 196Ϊ
καί είς 41 δολλ. τόν Μάϊον τον
1970. Έπίσης, καί είς τάς τρείς
κυριωτέρας έκ των προμηθευτρι-
ών μας χο)ρών, καλυπτουσών τα
2)3 των είσαγωγών μας είς κρέα-
τα, ήτοι την Αργεντινήν, -[ήν Γ!
ουγκοσλαβίαν καί την Ούρουγουά
ην, οί δεικταί τιμών έμφανίξουν
άνοοον τρείς εως πέντε φοράς με
γαλ.υτέραν έναντι τής άντιστοίχου
άνάδου ΐών τιμών έν "Ελλάδι.
βαίνει λίαν ομαλώς, χάρις είς την
οικονομικήν καί, νομισματικήν στα
Θερότητα τής χώρας. Γενικώτε-
1>ον ή παγία εύνοϊκή πορ·εία των
οικονομικών τοΰ Κράτους κατά
την 4ετίαν 1967 εως 1970, διατί
στοϋται καί έκ των έ£ή; οίν.ονο·
μικών άποτελεσμάτων.
Κατά τό 1967, επί συνολΐν.οΰ
ΰψους δαπανών 44,9 δισεκ. δρ».
τα 37,7 (84% ήσαν δαπάναι τοί*
Κρατικού Προϋπολογισμοϋ κοί τό
7,2 (16%), ήσαν δαπάναι των Λή
μοσίων Έπενδύσεων.
Κατά τό 1968, επί συνολικοΰ δ
ψους δαπανών 51,8 δισε-κ. δμχ..
τα 42,6 (82,1%) ήσαν δαπάναι
τοΰ τακτικοΰ Προϋποίλογισΐμου κοί
τα 9'2 (17,9%) ήσαν δαπάναι των
Δημοσίων ΈπεΛΐδύσίθϊν.
Κατά τό 1969 επί συνολικόν Λ
ψονς δαπανών 58,3 δισεκ δρχ. τ*
47,5 (81,4%) ήσαν δαπάναι τοϋ
Τακτικόν Προϋπολογισμοΰ καί τα
10,% (18,6%) ήσαν δαπάναι των
Δημοσίων Έοτενδύσ«ων.
Κατά τό 1967, επί συνολικοΰ
ΰψους δαπανών 66,9 δισεκ· δρχ..
τα 53,8 (80,4%) είναι δαπανά»
τοΰ Τακτικοΰ Π ροϋπολογισμοϋ
*αί τα 13,14 (19,6%) εναι δαπά
ναι των Δημοσίων Έπενιδύσΐων. ί
ι >
[ ΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ
Συντόμως ό αγροτικάς κόσιμος
τη; χώρας, θά παράσχη αμέρι¬
στον την συμβολήν τού είς την ε¬
πιτυχίαν τοϋ νέον λαχειοφόρου ό
μολογιακοΰ δανείου. Τα ανωτέρω
τυνίζει ή Πανελλήνιος Συνομο-
σπονδία "Ενώσεων Γεοιργκιων
Συνεταιρισμών είς μ.ήνυμά της
πρός τάς γ?ωργικάς ένώσεις.
ΝΕΑΙ ΣΤΜΜΚΤΟΧΑΙ
Έξ δλλου, δ έφοπλιστης κ. Ά
χιλλευς Φραγκίστας έδήλ μ σ ε
πρός την Εθνικήν Τράπεζαν τής
"Ελλάδος ότι θά έγγραφή είς τό
νέον δάνειον διά ποσοθ 1.500.000
δολλαρία>ν εισαγομένων έκ τού έ-
ξ(ι>τερικοΰ. Τα συνεργαζόμεν α
ναυτικά γραχρεΐα Άριστ. ΕυλΛ
κα). Άφών Περατι/.οΰ, έδήλακταν
έπίσης συμιμετοχήν διά ποσόν 50.
000 δολλαρίων. Έαΐίσης έδήλω-
| σαν δτι θά έγγρατροϋν μέσω τής
'Ε&νικής Τραπέζης αί εταιρείαι
Πειραϊκή — Πατραϊκή Α. Ε., διύ
Ορχ. 2Ο.Ο00-0Ο0, ΒΙΑΜΑΞ Α.Κ.
ανά 5 έκατομ. δρχ. εκάστη, Τσι-
μέντα ΧαλκΙδος διά δρχ. 3 6κ.
Κελβιναίητορ Ελλάς Α.Ε. καΐ Α.
Ε. Χαλυβδοφύλλων άνά 2,5 έκατ.
δρχ.. ΠΕΜΕΚ Α.Ε., ΦΑΜΑΓ
II.
Μαρινόπουλος Α. Ε. καί Τε-
χνική Έταιρία Γβνικών Κατα-
σκευων (Ευάγγελος ΓκορΙτσας),
Α. Ε. άνά 2 έκατ. δρχ., *Εριο6ιο
μηχανία ΕΡΒΙΚ Π. καί Π. Μπα
ρδαβίΛΐο,, 'Αφο], Τσιτσόπουλοι Α.
Κ., ΕύροΊπη Α.Ε· 'ΕμπορΙου καΐ
Βιαμηχανιας καί Ανδρέας Καμ-
πάς Α.Ε. άνά ϊν έκατομμύριο-ν
δραχμών.
Τέλος, β πρεβρο; τοΰ Έπαγγελ
ματικοΰ Έπιμελητηρίου Άθηΐνων
κ. 2 Λ. Βλαχάκης, ανεκοίνοκτεν ΰ
αι τό Έπιμ,ελητήριον θά μετάσχη
είς τό δάνειον δι1 ενός έκατ. βρχ.
Η ΑΦΑΛΑΤΏΣΙΣ ΤΟΤ
ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΤΔΑΤ0 3
Ή τοποθέτησις των έσπεριΛο-
εκδών μας είς τάς άγοράς τοϋ έ-
ξοιτερικοΰ απετέλεσε άνέκαιθεν,
προτίστην φροντίδα όλω ν των άο-
μοδίων φορέων: Κράτους καΐ έ-
ξαγοιγέων. "Ηδη, έν όψει τής νέ-
ας έξαγο>γικής περιόδου, τό ΘεμΛ
ήρχισε νά άναθε<>μαίνεται ίμΙ, ώις
ίχ τούτου, κρίνεται σκόπιμος αίσ
άνασκόΐπησις έπ' αυτού.
Έν πρώτοις, τό όλον θέιμα δέν
είναι, ανεξάρτητον, άλλ' αποτελεί
συνάφειαν κα! δλλων έγγενων ιαχ-
ραγΟΛ-των, ώς είναι ή προβλ&Λθ-
μένη έγχώριος παραγοιγή, έν σνγ-
κρίσει πρός την τοιαύτην των αν¬
ταγωνιστικών μας χωρών, ϋ
των Μεσογειακήν.
Έν προκειιμένω, αί
άναβιίάζονν την εφετεινήν παρα-
γωγην έσπεριδοειδών είς 550-
ΟΟΟ τόννους πορτοκαλίων, 130.000
τόννους λεμονίων καΐ 30.000 τόν¬
νους μανδαρινίων. ΑΙ προ6λέ·ψεις,
έξ δλλου, διά την παραγωγήν έ¬
σπεριδοειδών είς την λεκάνην της
Μεσογείου άναλύονται ώς άκολοΦ-
θος: Ιταλία 2.430.000, Ίσραήλ
1.248.000, Μαρόκον 870.000, Τον^
κια 518-000 καΐ Άλγερία 460.000
τόννους.
Ό κυριώτερος καταναλωτνκθι,
χώρος των έσπεοιΛοειοών ένετοπί
ζεται είς τάς άγοράς τής Δυτ. Εύ-
ρώαης καΐ κυρί*)ς, τής Ε.Ο.Κ., ϊ|-
τοι είς χώρας τοΰ σκληρόν", λεγό¬
μενον, συναλλάγματος καί ό συνα ι
γιοννσμός καί άνταγωνισμ,δς προ-
βλέιπεΤαι νά είναι, σκληρός. Βεβαί
ως, τα έσπεριδοειδή μας, χά,ρι», Ι
είς την έκλεκτήν ποιοτητά το)ν, Ε¬
χον* κατακτήσει τάς προτίμησίς
τοΰ ξέ^'ου καταναλωτικοϋ κοινβί
καί την φήμην ταύτην πρέπι*, ϊ-
χι μόνον νά την διατηρήσιβμεν.
άλλά καΐ, νά την έΦρακόσωμεν Ιτι
περΐσσότβρον.
Τουτο, ασφαλώς, θ«ι ί—.τενχθή
διά τής λήψεο>ς δρακοντείων μ&
τρο>ν, ί?ικνοτ·μένο)ν άπό τής ο>λ·
λογής των καρπών γκ. των Λέν.
δρων, ιμεχρι τής διοχετεύσεώς τβ,ν
είς τα καταναλοιτικά κέντοα. *Ε-
δώ, σπουδαίον ρόλον βιαβραΐΐΛτι-
ζει ή συσκευασία τοΰ προΐόντος.
Ή εποχή τής «μόστρας», έφ' δ.
σον δέν συμβαδίζει μέ την καλήν,
την αρίστην, ποιότητα τοΰ δλον .·»·-
ρι·εχομένου, παρήλθεν άνΐπιστοτ^
πτί καΐ ή {«οτίμησις τής νοημο-
σύνης τοΰ ξένον καταναλο)του α¬
σφαλώς δέν ίξυπηρετεΐ τα γ*ν».
κώτερα οΐκονομικά μας συμφέρον-
τα. Ή καθιέρωσις «τελλάρων», 4
πλής σειράς, θά ήτο ή Ιδεωστέοα
λύσις ωσχε καί ημείς, αφόβως νό
διαοιρα(γιματ«ΐΗΟιμεθα άπό
ίσχύος καί ό ξένος
κατ' επέκτασιν, δ καταναλωτήν νέ
γνωρίζη τί άγοράζει.
Ή διακίνησις, 8πειτα, των |-
σπερΐ'δοειδών μας διά των καταλ'
λήλουν μειταφοριΐκων μέσων καί ί|
κλΐ)μάκοκτις τοΰ χρόνον άφίξεως
των φορτίων, είναι οί ετέροι δύο
βασικοί παράγοντες, πρός τοΰς ό
ποίους δέον νά στραφή καΐ, πάλιν
ή κρατική μέριμ,να, πρός ίπ(τεν·
ξιν των έπιδιωκομίνων σκοπών
τής ό7.ης προσπαθείας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΡΤΘΜ12ΙΣ , Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΣΤΑΛΟΠΚΟΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ | Α3ΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 5.000 ΔΟΛΛ.
Την ιέπιτάχυνσιν τής διαδικασί
άς διά την επίλυσιν των ίκκρρ-
μ,ουσΛν συλλογικών διαφόρων
τό>ν λογιστών, των βοηθών λογι-
στών, των έμπορουπαλλήλων, των
ΰπαλλή.λων παντοπωλείων καΐ τοΰ
προσιοπικοΰ χονδρικής πωλήσεως
τροφίμολν, εζήτησεν άπό τό ύπονί
Ι γείον εργασίας ή 'Ομοσοτονβία
1 'Ιδιτοτικών 'Τπαλλήλίον Ελλάδος
Είς τό σχετικόν ύπάμνημα ύπο-
γραμμίζεται δτι έιπιβάλλεται ή ρύ
θμισις τής έν λόγω έκκρεμότητος,
τής όαοίας την επίλυσιν ?χει άνα-
λάβει νομίμως, άπό πλευρβς έργα
ζομίνων, ή ΟΙΤΕ.
Η ΚΑΛΤΨΙΣ
ΤΩΝ ΚΕΒΩΤΤΩΝ
ΦΡΟΤΤΩΝ
Συνιβτάται είς τοϋς παραγω-
γούς καϊ έϋπάρους φρούτων ώ^
καί είς τοΰς ■ψυχροΰιομηχάνους,
νά μή καλύπτου διά ψαλιοοχάρ-
του κα), χάρτου τα ξυλοκιίώτισ,
τα περιέχοντα διά μακράν ψυχρο '
σιιιντήρησιν άχλάδια, μήλα καί κυ
οώνια. Είς σχετικήν εγκύκλιον
τοΰ ΰπουρ/γεϊου Γεωργίας πρός α¬
πάσας τάς κατά τάπους υπηρεσί¬
ας τού ύπογραμμίζεται δτι ή διά
διαφόρων μέσω ν κάλυψις τών συν
τηρούμενον όπωρών, δέν έπιτρέ-'
πει τόν άερισμόν καΐ συνεπως τή"
διατήρησιν τής ποιότητος των.
Κατά τό 1969
έν συνόλω δι' Ιργα άφαλατώοι
ο>ς Ικτελοΰμενα υπό τής ΤροΛβ
ξης βρχ. 1.034.138, Ινβνττ
οποίων είχον ϊίσπραχθή
31 Δεκ-μβρίον 1969, έκ τσΰ
γράμματος. Δη'μοσίων Έ
(όν, δρ. 900.999. Ή πρώτη μο¬
νάς άςχιλατώσεως θαλασσίου υ
δα-ϊος δι' ηλιάκης ενεργείας ίτε'
θη έν λειτονργία τό 1967, εί,
την Πάτμον. Κατά τδ 1968, ?λ^
, ρατώθησαν Ιργα άφαλατώσειη^
είς τάς νήσονς Κίμωλον καί Νί
σνρον, στ'νολικής δαπάνης βοχ.
3,7 έκατ. Κατά τό 1969, συνε-
πληρώθη καΐ ετέθη Ιν λειτουργία
τό Εργον Νισύρου. Τό Εργον πό
ράγει 4.000 κι>6. μ. ποσίμου ΰδα
τος ετησίως περίιτον.
Πέ.ραν των ανωτέρω, τίρχισην
αί εργασίαι κατασκευης μεγάλου
Ιργου άφαλατο')θεως διά θερμι
κης ενεργείας είς την Έρμούπο
λιν Σύρου. Κατόπιν δΐίθνοϋς !5ι
αγωνισμοΰ, ή εκτέλεσις τοϋ Ι"2
γου κατεκυρώθη είς την "Ελλη-
νογεημανικήν Κοινοπραξ ( α, ν
ΝΤΕΜΑΓΚ — ΚΟΥΠΑΣ. Έ¬
ναντι προβλεπομένης σ»νολακής
δαπάνης δρχ. 15 έκατομ., 6αρυ
νοΰστιι, το Πρόγραμμα Δημοσίαν
Έαενδύσειον, είχον δαΛανηθή μέ
χρι 31 Δεκεμβριού 1969 δρχ. ο.
558.980. Ή ήμερησία παραγω¬
γή τοΰ εργοστασιον ΰπολογιζί-
ται πέριξ των 1.000 κυ6. μ.
Παραλλήλως ή Τραπέζα
I-
πραγματοποίρσεν εϋρείας έκτάσε.-
ως Ιρευναν αφορώσαν είς τάς
ανάγκας τής χώρας διά μονά-
δας παραγωγής ποσίμου ύδατος
δι* άφαλατώσεως. ιΗ ίκΛονηθεϊ
σα προκαταρκτική μελέτη διά ι ην
έ γ.κατάστασιν μονάδων είς ..
δρους περιοχάς τής χώρας ά
τέλεσε την βάσιν διά την >:
τισιν πενταετοϋς προ7ράμμο;ΐος
κατασκευης ίργων άφαλατώβειικ.
Κατά την διάιρκειαν τού 1970.
ή ΕΤΒΑ θά συνεχίση τάς μ»'·.ί
τας κα), κατασκευάς δι' Ιργκ Α-
φαλατώσεως είς άλλας λεο·ο
χά^ τής χώρας.
Οΰτιιι προγραμματίξεται ή γ ι>
τασκε-'ΐή Ιργοιν άφαλαττόσειος βι'
ηλιάκης ενεργείας είς τάς κο·νό
τητας Καραβομύλου, ΦισκάρΑο»
κ.ίΐΐ Κιονίου τοϋ νομοϋ Κρφαλλιι
νίας ιδρ. 5.000.000). ΙΙαραλλι»-
λως διά την κατασκευήν τοΰ
ερνοΐ' άφαλατοκτεως Ίθάκης, ένε
κρίθη πίστωσις έκ δρχ· 2 έ-κατ.
Ο κ. Σ. ΚΩΣΤΧΧΠΟΤΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΟΥ Δ.Τ.Ν.
Ανεχώρησεν είς Κοπενχαγην,
υ διοικητής καί πρόεδρος τοϋ Δι
οικητικοΰ Συμβουλιον τής Τραπέ¬
ζης Έμπορικής Πίστεως κ. Σπιρ
1. Κο>οτόπουλος, προκειμένου νά
σΐ'μιιετάσχη είς την ετησίαν γε¬
νικήν σι»νέλενσιν τοΰ Διτθνοΰς Νο
μιοματικοΰ Ταμείου, ή δποία θά
διαρκέση μέχρι 26ης τρέχοντος
αηνός.
Νλ~ΑΠΟΦΕΫΓ£ΪΝΤΑΪ
ΑΙ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
ΒΙΟιΜΗΧΑΝΙ,ΚΩΝ ΧΩΡΟΝ
Ο άντιπρόεΛρος τής
οβως καί ύπουργός των Έσαηβνι
κων κ. Στ. ΙΙαττακός, δι' ένκν-
κλίου τού πρός τάς νομαρχίας καΐ
τα έπαρχεΐα τοΰ Κράτους ξητΠ
όπως εφεξής άποφ^υγωνιαι ίμϊΛ
τό δυνατόν, αί υπέρ των δήμων
καί κοιν·οΐτήτο>ν απαλλοτριώση,
βιομηχανικών χώρων, διά ρυμοΐν.
μικοΰς ή δλλους λ.όγους. Τύ ιιέ
τρον εκρίθη άναγκαΐον, ώς Λνα
φέρεται είς τό έγγραφον, χοη κ
άντιπροέδρου, διά την άΛρόσκο-
πτον λειτουργίαν των βιομηχανί¬
αν καί την ελευθέραν διακΐνηοιν
των ύπ' αυτών παραγομίνοιν εί
δών.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΙ'ΓΏΝ
ΥΠΟ ΛΗΜ ΑΤΟΠΟΙ-ΙΆ Σ
Άρχίζουν άπό τής 1ης Όκτω-
(ϊρίου τα μαθήματα τής Σχολή;
Μετεικπαιοεύσεως Τεχνιτών Υπο
δηματοποιίας τοϋ Όργανισμοϋ
Άπασχολήσεαις Εργατικόν Δυνα¬
μικόν. Ή φοίτησις είναι δωοεάν,
οί δέ μαθητταΐ, θά λαμθάνουν βπί-
Λομα ίκ δεκα δραχμών βι' εκά¬
στην ημέραν έκπαΐδεύσεως. Είς
την Σχολήν αύτην θβ λειτουργή
«συν τμήματα σχεδιον, κοπής,
φοντίων καί μονταρίσματος.
ΖΩΗΡΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΌ ΟΜΟιΑΟΠΑΚΟΝ
Ζωηρόν ένοΐαφέρον έκΛηλοΰται
(•πό των 'Ελλήινων τού έξοηερικοΰ
υπέρ τής άναγεννωμένης Ελλά¬
δος. Μητνν·μ<αα συμ-ταραστάσειος είς τό εφαρμοζόμενον εύρΰ έπϊν- δυτικόιν αρόγραμμα τής Έθνικής Κυβερνήσεως καταφθάνουν συν- χώς έκ τοϋ Ιξωτερικοΰ είς τόν ίι πουργόν Συντονισμοΰ κ. Ν. Μα· καρέξον. Κατόπιν τούτου, έπρο- γραμματίσθη ή λήψΐς σειράς μί- τρον πρός διευκοόλυνσιν τής συμ- μετοχής των Έλλήνων τού Ιξωτε ριΧοΰ εις τό προσεχές Λαχειοφό- ςον Δάνειον τοΰ Όκτωάρίου τού 1&70. Δέν άπαιτεϊται είδική ίγκρτοις .-ταρεχομένη υπό τού υπουργείον Τμπορίου, διά την ίκ τοΰ έξο>-
τερΐκοΰ προμήθειαν εΐδών συναλ,-
λαγματικής άξίας κάτω των πίν-
τε χιλιάδων δολλαρίων. Κατά βυ
νέπειαν, άναφέρει τό υπουργείον
Εμπόριον, ώς απάντησιν ύποβλτι
'θέντος πρός αΰτό σχετικοΰ αίτή
,ματος, διά την εισαγωγήν των έν
λόγορ εΐδών άκολοχ'θείται ή παγία
δΐα/δικασία.
Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΚΕΡΑΙΩ.Ν ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ
Ή έπισκευή δεκτών τηλεοράσε
ών και έγκατάσταστς των κεραι-
ών αυτών, άνήκει είς την άρμοδι
ότητα των κεκτημένων αδειαν α-
σχήβεως έπαγγέλματος ραβιοηλΒ-
«τρσλόγων 6' τουλάχιστον. Ή
σχετική ανακοίνωσις τοϋ ύπουργεί
ου Συγκοινωνιών άναφέρει δτι χά
ανωτέρω προβλέαΐονται άπό τό Ν.
Δ)γμα 2624)53 καί τό Β. Δ. 10)
5)55 περί άσκήσεως έηανγέλμα-
ιος ραδιρηλεκτρολόγου κ«£ ραβισ
τεχνιτού.
Διά τής αυτής άνακοινωσειος
τό {«πουργεΐον Συγκοννωνιών έφι
στ" την προοοχήν τοΰ κοινοΰ επί
της έφαο·μογής των διατάξεοιν αύ
των διά την πραγματοποίησιν κγ
λης καί άσφαλοϋς λειτουργίας
των τηλεοράσεων.
ΝΕΑ ΑΝιΟΑΟΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΜΑΣ
Συνεχισθή κατά τόν παρελθόν
τα μήνα Αυγουστον ή ταχεϊα ανο
δος των είς συνάλλαγμα καταθέ
σεων τώ>ν είς τό εξωτερικόν έργα
£ομένο)ν Έλλήνιον ώς κα!/ των
ναυτικών μας είς τό «ίΣτεγαστι-
ν.όν Τ«4ΐχιεντήριον» τής Έθνικής
Κτηματικής Τραπέζης τής Έλλά
δος. ΟΌτο>, κατ' άΜακοίνο>σιν τοΰ
ίνπουργείου ΣΐΛτονισμοϋ, κατά
την 31ην Αύγουστον αί καταθί-
σεις τής κατηγορίας αυτής άνήλ
θον είς 29.894.200 οολΛάρια, ση-
μειώσασαι ίναντι τής αυτής ήμε
ρομηνίας τοΰ ϊτους 1969, καθα-
ράν αί>ξτ>σιν κατά 14'810.400 δο·λ
λάρια, ήτοι έδιπλασιάσθησαν. "Α-
ξιον Ιδιαιτέρας μνείας είναι τό
γεγονός δτι τα συνολικόν ΰψος
τοΰ εΐσρεύσαντος έχ τοϋ έξωτε-
Οΐκοϋ συναλλάγματος πρός κατά
θέσιν είς τούς λογαρΐασμούς τοΰ
«Σ τεγασπκον Ταμιευτηρίου», ά-
νήλθον κατά τόν παρελθόντα μή
να Αυγουστον είς 2.071.122 δολ-
λάρια.
«^Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ
ΜΉΦΙΔΩΤΟΤ»
Είς την σειράν των πρακτικών
δδηγών — τεχνικών βοηθημάτοιν,
άφ' ενός πρός διάδοσΐν των γώ
σεων καί τής παραγιογικής διαδι
κασίας των διαφόριον κλάδιον τής
χειροτεχνίας καΐ. καλλιτεχνικής
βιοτεχνίας καί, άφ' έτερον, πρός
εντ>μέρα>ο"ΐν των οίκείων χειροτε-
χνων — βιοτεχνών επι των σιγ
χρόνων τεχνικών μεθόδων τής
παραγωνής καί κατασκευης, ό Έ
θνικός Όργανισμός Έλληνικής
Χειροαεχνίας έξεδΐοκε τελευταίοις
νέον βιβλίον : «Η ΤΕΧΝ1ΚΠ
ΤΟΥ ΨΗΦΙΔΏΤΟΤ», συγγηο
φέν ί·πό τού είδικοΰ κ. Γιάννη Κο-
λέτρα.
Τό βιβλίον, αρτιον την ίμκράνι
σιν καί επί έκλεκτοϋ χάρτου έκτυ
πο)μένον, στ'νοδενεται υπό πολλών
εΐκόνων κα σχεδίιον, αί οποίαι π<ι ραστατικώς οτντελοΰν είς την Λ- πόλΐ'τον ν.οτανόησιν τοΰ δλον θε- -ΐ ιΐατος. ψ; τφ νόμι* 1090)1933 Ίδιοκτήτης — ΔιετυθυντΛς Σ«ζρ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΣ <<ττο,«ίσ Ναύαρχον Β6τση 55 Προΐοτάμενος Τυπογραιρεΐο· ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικΐα Γπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέα—αι Βηλαρά 7 ΙΙλ^τ. Άγίου Κωνσταντίνον (Όιμάνοια) 9 - 1 καΐ, 4 - 8 μ ' Τηλ. 52δ-3β7
ΕΙΔΟΝ ΔΙΑ ΟΡΙΣΘΕΝΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
Εΰρεΐα σύσκεψις οννεκροτήιθη,
υπό τής Ενώσεως Έξαγωγέων
Βιομηχανικήν Προϊόντανν κατά
την διάρκειαν τής οποίας δ πρό
εδρός της κ. Χ. Κατσάματας προ*
6η είς την ανάλυσιν τού περιεχυ
μένου τής ί«τ' αριθμόν 1574)70
αποφάσεως τής Νομισματικής Έ
πιτροπής, διά τής οποίας όρίϊεται
τό νέον σύστημα έξαγοιγικών έπι-
τοκίων. Είς την έν λόνο.) σύσκε¬
ψιν, ή όποία επραγματοποιήθη είς
τα γραφεΐα τού Σννιδέσμου Έλλή
νων Βιομηχάνων, μετέσχον τα ιι«-
λη τής Ενώσεως, παρέστησαν δέ
οί πρόεοροι των Έμπορικων καί
Βιομηχανικων Έπιμελητηρίων Ά
θηνΛν καί Πειραιώς, τοΰ ΣΕΒ
καί των κλαδικών όργανώσεων
τοϋ μεταποιητικοϋ τομΐως. Τα κύ
ρια σημεΐα τής όμιλίας τοϋ κ. Κα
τσάμπα είναι τα εξής:
Νέα μέτρα κλιμακώνονται χρο
νικώς είς μίαν τετραετίαν (1971
—1974), πέραν δέ ταύτης μέχρι
καΐ, τοΰ 1984 μέ άναπροσαρμογήν
ένδεχομένως των σνντελεστών κα
τα διαστήματα.
Τα νέα «πιτόκια καθορίξονται
βάσει τοΰ ποσοστόν προστιθεμέ¬
νης άξίας άσχέτως έξαγωγικοΰ
νψους, έφ' όσον τουτο ύπερβαί·νει
τάς 600.000 δρχ. ετησίως, μέ εί
δίκην μεριμναν επί διετίαν διά
τάς βιομηχανίας - βιοτεχνίας, αί
οποίαι άπό 1ης Ίανουαρίου 1968
καί εντεύθεν, βέν ϊτνχον είδικών
έξαγωγικών έπιτοκίίον καί τάς τοι
αύτάς παραγωγής καί έξαγωγής
συσκευασμρΛ'ον τροφίμ.ων είς έπω
νυμα δοχεία (ή ποτών είς φιά-
λας) μέχρι 5 χιλιογράμμων, πρός
ενίσχυσιν τής τνποποιήσεως. Τό
νέον σύστημα, έξ άλλου, Εχει ε¬
φαρμογήν καί, επί «ξανωγών 6ιο
μηχανικών ΰποχρέων πρός τουτο,
ΐφ' δσον δέν συντελοϋνται είς άν
τάλλαγμα εΐδικώς παραχωρηθέν¬
τος προνόμιον1.
Τό σύστημα προβλέπει την δμε
σον επιστροφήν είς τόν δικαιούμε
νόν έξαγωγέα, δμ.α τή δραχμο-
ποιήσει τοΰ σχετικοΰ σνναλλάγμα
τος τον μεγαλυτέρου ποσοΰ τού Λ
ναλογοΰντος έκ τής μειώσεοις
των έπιτοκίων τόκοιν, ήτοι 12%—
15%— τού υπόλοιπον καταβαλλό¬
μενον έντός τοϋ πρώτου τρίμηνον
τοϋ έπομένου ετους.
Διά της αποφάσεως βελτιοΰταΐ
ΠΡΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΣΦΙΓ ΞΙΝ ΤΟ ΟΜΟΛΟΠΑΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ 1970
οημαντικά ό τρόπος ύπολογισμοϋ
τής βασικής προστιθεμένης άξίας
των βιομηχανυκών προϊόντων, άν
τιπροσωπευούσης 25% τουλάχι¬
στον τοΰ συνολικοΰ κόστους παρα
γ'υγής αυτών, προκειμένου νά θε
(υρηθοϋν ταυτα έξαγώγιμα καί τυ
γχάνοντα των εύνοΐκών έπντοκίίον|
Διά την εξεύρεσιν τής έξαγωγι- '
κης προστιθεμένης άξίας άφαΐ- Ι
ροϋνται τα άκόλουθα στοιχεια κό
στους, παραγοιγής αυτών προκει
μένου νά θεωρηθοϋν ταυτα έξαγο'ι '
γιαα καί τυγχάνοντα των εύνοϊ-
κων επιτοκίων. Διά την εξεύρε¬
σιν τής έξαγωγικής προστιθεαέ'-
νης άξίας άφαιροϋνται τα άκόληυ '
θα στοιχεια κόστους, έκ τής τοι- Ι
αυτής φάμπ: α) Ή άξία έγχωρί
ών πρώτων ΰλών, πρωτογενοϋς
παραγωγής, ή εισαγομένων έκ
τοΰ εξωτερικόν είς τιμάς τσί*ρ,
ώς έπίσης καί παν έτοιμον είσα-
γόμενον προΐόν χρησκμοποιούμΓ-
νον διά την κατασκευήν ενταύθα
των βιομηχανικώς προϊόντων, ώς ι
είναι τυχόν άνταλλακτικά, ΰλικά
κ.λ.π. β) Τό ήμισυ τής δαπάνης
δι' ηλεκτρικήν ενέργειαν καί καύ
σιμα.
Ή απόφασις, προβλέιπουσα την
συγκρότησιν έπιτροπής πρός επί
λύσιν τό>ν τυχόν άναφυομένων
προβλημάτων τής οποίας θά μετέ
χούν εκίτράσωποι τοΰ ΣΕΒ ?στω
ν.η ανευ ψήφον, ίγγυάται την μή
λήψιν αποφάσεως έρήμην των έν
διαφερομέλ'ων, παρεχομένης α,μα
καί τής δυνατό<τη,τος προφορικής άναπτύξεως καί υποστηρίξεως των άπόψεών των. Τέλος, δ κ. Κατσάμπας ύπε- γράμμισε την ανάγκην άμεσον στροφής τής μεταίτοιήσεως πρό; τάς έξαγωγάς διά νά προπαρα- σκευασθή καί επω<ί>εληθή τής ν-
, παρχούσης άκόμη δασμολογΐΛΐ·ής
, προστασίας, έν όψει τοϋ προσκ-
χοΰς έξ αυτής άφοπλισμοΰ. 'Ετύ
νισεν έπίσης δτι κατόπιν των νέ¬
ον μρτρονν τό ΰψος ίξαγιογών θά
«χη, κατά την γνώμην τού, ίβΐεο-
6ή τό 1972 τά300 έκατομ. δολλά
, ρια, μέ στόχον τα 500 έκατ. είς
τό τέλος τοΰ 1975.
Ακολούθως ωμίλησεν ό πρόε-
δρος τοϋ ΕΒΕΑ κ. Κανελλοποχΐ-
λος, ο οποίος άνεφέρθη έπίσης είς
την ανάγκην δημιουργίας μεγά¬
λον μονάδων διά «υγχωνεύσειον.
ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑ!
Έκιπρόσωποι τής οικονομικήν
ζωής τής Γαλλίας έξειδήλοισαν
ενδιαφέρον πρός περαιτέρω σύσ-
φιγξιν των μετά τής "Ελλάδος οί
■κονομικών κβί έΊμπορικών σχέσε-
ο)ν. Τα ανωτέρω προέκυψαν έκ
των έπαφών τάς οποίας είχεν ό
Γενικός Γραμματεύς τοΰ ΰπουρ-
γείου Συντονισμοϋ κ. Άριστ. Δή
μόπουλος είς Παρισίους, προερχό
με·νος έκ Βρυξελλων.
Συγκεκριμένως δ κ. Δημόπου
λος εδέχθη παρουσία τοΰ έμπορι-
κοΰ συμβούλου τής πρεσβείας,
Γάλλους επιχειρηματίας, ώρισμέ-
νοι των όποίο,ν είχον Ιλθει είδι-
κώς έκ Μασσαλίας, πρός συνάντη
σιν αύτοϋ, έν όψει μελλοντκκής έ
πεκτάσεως των εργασιών των είς
την Έλλάδα.
Ακολούθως, ό κ. γενικός πα¬
ρέστη είς τό παρατεθέν πρός τι¬
μήν τού γεΰμα υπό τοϋ έν Παρι¬
σίοις έμπορικοΰ σύμβουλον καΐ τοϋ
πρόεδρον τοΰ Έλληνικοΰ Έπιμε-
λητηρίου, είς τό οποίον παρεκάθτ·
οαν έκιπρόσωποι των έν Παρισί
οις έλληνικών άρχίδν, ώς καί 26
άνώτατα στελέχη των γαλλικών.
ύΛουργείων ΟΙκονομικών καί Γε¬
ωργίας, διευθυνταί των κυριωτέ¬
ρων γαλλικών τραπεξών, τοΰ Κέν
τρου 'Ειξωτερ»Μ)ΰ 'Ειμπορίου τής
Γαλλίας, τοΰ Συνδέσμου Γάλλων
Βιομηχάνων, ό πρόειδρος τοϋ Γαλ
λΐκοΰ 'ΕμΛορικοΰ καί Βιομηχανι-
κοϋ 'Επιμεληιτηρίου κ. Η. Κούρ-
μποτ καΐ, άνώτατα στελέχη τοΰ
Όργανισμοϋ Ναυτιλιακων Κατα-
σκευών καί των έταιριών Πεσσι-
ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΕΥΝΟ'ί'ΚΩΣ Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΤΟΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟ'Ι'ΟΝΤΟΝ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
'Τπό ομαλάς συνθήκας έξελίσ-
σεται ή παραγωγή καί διάθεσις
των γεωργικών προϊόντων. Κατά
νεωτέρας έκτιμήοεις, ή παραγω-
γή σιτηρών έκτι,μαται συΛ'ολικώς
ώς εξής είς τόννους:
ΣΙτος 1.970.000, κριθή 780.οοο
βρώμη 110.000, σίκαλις 6-800 καί
σμιγός 1.300. Ή διάθεσις των
πλεονασμάτων σίτου καί κρυθής
συνεχίξεται μέ ταχύτερον ϊναντι
τοΰ παρελθΟΛ'τος Ιτους ρυθμόν.
Ή παραγωγή λευκών φασολίων
προβλέπεται είς 65.000 τόννους,
έναντι 55.000 τόν. τοΰ παρελθόν-
τος 8τους. Ή συνολική παραγω¬
γή άραβοσίτου προβλέπεται είς
520.000 τόν. έναντι 420.000 τόν.
περιπου τοΰ παρελθόντος Ι'τους.
Ή παραγωγή όρΰξης προβλέπε-
ται είς 79-000 τόν. περίιπου.
'Εγενικεύθη ή συλλογή κα^ άπο
ξήρανσις των καπνοφύλλων ί»πό
εύνοϊκάς συνθή,κας. Ή προβλεηο-
μένη παραγοιγη καπνοΰ ΰπολογί
ζεται είς 75.000 τόν. έξαγΜγίμον,
16.000 τόν. έσωτερικής κατανα¬
λώσεως καΐ 13.000 τόν. καπνών
Μπέρλεϋ. ΑΙ καιρικαί συνθήκαι
ηΰνόησαν την ανάπτυξιν καί καρ
ποφορίαν των βαμ,βακοφύτων. Το
πικώς παρετηρήθησαν προσβολαί
{«πό τοΰ πρασίνου κα^ Λευτερεύον
τως υπό τοΰ ροδίνου σκώλτρ<ος κ. λ.π., αί οποίαι κατεπολεμήθησαν | εγκαίρως υπό των καλλιεργηταί μέ τάς δδηγίας των γεωπόνων. | Ή καλλιεργηθεϊσα διά βάμβακος έκτασις ύπολογίζεται είς 1.326. 800 στρέμματα. Άναμένεται παρα γιογή είς 95.000 τόννους έκκοκι- σμένου δάμβακος. Σιινεχίζεται μέ ταχΰν ρυθμόν ή παράδοσις ζαχαροτεύτλων είς τα εργοστάσια Λαρίσης, Πλατέος καί Σερρών. Ή παραγωγή σακ- χάρεως προ€λέπεται νά ανέλθη είς 165.000 τόννους. Ή άναμενο μένη παραγωγή των άμπελουργι- κών προϊόντων προδλέπεται είς τα ΰψος τοΰ παρελθόντος Ιτους. Ή άνεπάρκεια βροχοι—ώσειον έ- πέδρασε δυσμενώς επί της έλαιο παραγωγής των έπικλινών καί ά- βαθΛν ξηρών έδαφΛν. Αντιθέ¬ τως αί καιρικαί συνθήκαι δέν ηύ νόησαν την άνάίΐτυξιν τοϋ δάκου. Γενι-κώτερον, ή κατάστασις τοΰ έ λαιοκάρπου παραμένει ίκανοποΐη- τικη. Προβλέπεται παραγωγή έ- λαιολάδου 195.000 τόν. κα', έπι- τραπεξίιον ελαιών 35.000 τόν. Ή έξαχθεΐσα ποσότης λεμονίτον άνήλ θεν είς 59-955 ίναντι 21.835 τόν. τοϋ παρελθόντος ϊτους. "Ηρχισεν ή συλλογή καί διάθεσις είς την ά γοράν πρασίνων λεμονίων τής νέ άς εσοδείας, ή όποία προβλέιπεται άνο)τέοα τοΰ παρελθόντος ε"τους. Τέλος, ή κατάστασις τής κτηνο- τροφίας είναι άρκετά καλή^ Είς' σημαντικόν αριθμόν άγελάδ (.ο ν καί προβάτιον έφαρμόξεται τεχνη τή γονιμοποίησις. Έλαφρά 6ελτ[ ιοσις επετεύχθη είς τάς τιμάς κρέ ατος είς χείρας παραγωγοϋ. Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Την εσπέραν τής Κυριαχής ϊ- κλεισε τάς πύλας της ή 35η πε,- ρίοδος της Διεθνοΰς Έκθέσεο»; Θεσσαλονίκης. Επί 22 ημέρας, 6 σφυγμός τής οίκονομικής δρασττι ριότητος, ίίχε μεταφερθή είς την Μακεδονικήν πρωτεύουσαν καί ή θε-σσαλονίκη κατέστη εο έπίκεν τρον δχι μόνον των 'Ελλήνων, άλλά καΐ των ξένον έπιχειι,ιησικ κων κύκλιοΛ'. Ή έπίσημος συμμε- τοχή 20 ξέν(ι>ν κρατών — εκτό^
τής παρονσίας πολλών δλλίοτ χά
ρών μέσω των έν Ελλάδι άντι
προσο'ιαΐυν τιον — καί ή άθρόα
καί οιυμαλεα εμφάνισις των φυ
ρέων τοΰ 'Ελληνικοϋ οΐκονομικοΡ
δυναμικ.οΰ, προσέδωσαν, έφετοι,,
ίδιαιτίραν 6αρύτητα καί οημασΐ
αν είς την "Κκθεσιν.
'Εμΐτανή; είναι ό σκυπός τής
άθρόας συμμετοχής των ξένον
χιορών είς την Διεθνή "ΕοιΟεσΐΛ
θεοσαλονίκης. Ή ΔΕΘ αποτελεί,
πλέον, θεσμόν, διεθνώς αναγι«
ρΐσθέντα, ώστε νά παραγνωριοθτι
ό ρόλ.ος της είς την ανάπτυξιν
των έμπορικών σχέσεων χιιΐ τίιν
προαγιογήν των οΐκονομικων συμ
φερόντοιν των μετεχόνιο>ν /ν·>
των. Μάλιστα, πλείσται χωρα«,
διεϊδον την σημασίαν τής ΔΚτΒ,
άπό τής πρώτης στιγμής, καί, «}
νελλιπώς, μετέχουν εις εκάστην
περίοδον τ^.
Ή Δ1ΪΘ, δέν αποτελεί, απλώς,
ευκαιρίαν επιδείξεως, έντός απα-
στραπτουσίϋν πρσθηκίδν, αν τιπρυ·
σοιπευτιν.ων προϊόντίον καΐ οΐκων,
Άλλα η σημασία της καί ή άξία
της έκτείνιται είς τόν καθαρώς,
έαπορικύν τομέα. Ό ο'γκος τονν
πραγματοποιουμένων
— είς 20 έκατ. δολλαρΐων ΰπο-
λογίξονται αυται εφέτος, Εναντι
1.» έκατομ. τό 196θ — κι>>ς στάθμης, κένιοον Βιε
Ονων συναλλαγών. ,
ι
Ώς θεσμός ή ΔΕΘ, Εχει' αηο-
απάαει καί, δικαίως, την διεβνί;
αναγνώρισιν. Καί τόν θεσμόν «τι
τον, καθήκον μαι, καΐ, ύποχρέωοΐί,
μ«ς εί'(ΐι νά τον διατήρησιν}!*ν
καί νά τόν έμπλουτίσωμεν μί ν#
«ς ιδίας, μέ νέας εύκαΐρίας, &
στε λ ά άνταποκρίνε ται πλής,ως,
?ίς τα συνεχως διαμορφούμενη
οίκονυμικά δεδομένα. Ή χτηθ.ι
σα πασά, έκ τής Λΐιτουργίας τη,
επί 35 περιόΛους, τής έπιτρέπει
νά προσαρμόσωμεν, κατάλληλον,
την ολϊ^ν διάρθρωσίν της.
Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΤΙ>Ν
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ
Ή καταβολή Λλο τ6ν
την είς τόν απολι<όμτνον μΛσθιιν τόν άποζηιμιο)σε<ι)ς μεγαλυτέρας τής οριζομένης υπό τοΰ Λομου 1ί· 112)20 δΐν αποτελεί παροχήν ίξ, Ι έλευθεριότητος (δωρεάν). *Ος ίχ τούτου, τύ ύπερόάλλον ποσόν δί'ν ν,τόκειταν είς την προβλεπομένην διά δίορεάς φορολογίαν. ,'Γυιηο εδέχθη Τ(> Φορολογικόν '
όν Αθηνών διά τής ΰ.τ'
88(1) «9 ά.τ«τιάσεώς τού.
ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΘΕΤΙΚΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΕΚΓΤΑΙΔΕΤΤΙΚΗ
ΔΙΑ ΓΧΟ ΑΑ Σ ΜΑΘΗΤΕΙΑ Σ
ΤΑΙΝΙΑΙ
|Δι* άποφώσεω)ς το|5 ΰπουργοΰ
Εργασίας κ. Μανωλοπούλον, έ
νιεικρύθη ή προμ,ήιθεια σειράς κινη
ιματογραφιχών ταινιων τεχνικοΰ
Ιπερ»εχομένου πρός κάλ.ιίψιν των
άναγκων των προγραμίμάτιον μα
'θητείας καί| ταχυρρΰιθμου μετεκ-
παΐιδεύσείος έογαξομένων. Αί
ταινίαι αύται θά δτνρμηΐθοΰν με
ρίμνη τοΰ Όργανισμοϋ Άπασχο
λήΐσειος 'Εργατι,κοΰ Δυναμικοΰ
είς τάς κατά τόπους τεχνικάς
ναί έπαγγελματιικάς σχολάς.
νέ καί Άλστομ.
Κατά την διάρκειαν τοϋ γεύμο
τος ό κ. Δημόαουλος ωμίλησε πε-
ρί τής επιτευχθείσης έν Ελλάδι
άλιματώοους προοδον είς τόν οί
κονομικόν τομέα, ώς καί έπ^ ,τών !
διαχραινομένων δυνατοτήτων διευ- ι
ρύνσίως τής συνεργασίας μετά
τοΰ ξένον κεφαλαίβυ. Ό κ. Δη-
μόπουλος άνεφέρθη ιδιαιτέρως εί;
τα ληφθέντα μέτρα διά την προσ
έλ'κυσιν καί προβτασίαν των ξέ-
νων έπενιδνσεων, έν "Ελλάδι. Ώς
ανεκοινώθη σχετικώς, αί άντβτέ-
ρω έπαφαΐ έπεσφράγισαν την γε |
νικώς κρατούσαν εντύπωσιν περί'
τής ευνοϊκής έξελίξεο)ς των σχέ
σεων μεταξν των δνο χωρών. '
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ
ΕΙΣ ΤΙΡΑΝΑ
'Ελληνική «μπορική άνττυτροσω
πειά θά επισκεφθή τα Τίρανα έν
τος τοϋ Σεπτέμβριον κατόπιν
προσκλήσεως τοΰ Έμπορικοΰ καί
Βιοτεχνι/κοΰ ΈΛΐμελητηρίου 'Αλ
βανίας. Σκοπός τής έπισκέψεοις
είναι ή ανάπτυξις των μεταξύ
των δύο χωρών έμπορικών συν¬
αλλαγών.
Σχετικώς τό ΕΒΕΑ δι' άνα-
κοινώσεώς τού τονίζει δτι οί έοτι-
θνμοΰντες νά άναπτύξουν εμπο¬
ρικάς σιτναλλαγάς μετά τής Άλ
βανίας δέον νά άπευθύνωνται είς
αύτό, προσκομίζοντες τα υπό
τής αρμοδίας υπηρεσίας αίτονμε
να στοιχΐΐα.
ΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ
ΠΑ Ρ Α Κ Ρ ΑΤΗΘΕιΝΤΩΝ
ΦΟΡΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ
Τό υπουργείον Οίκονομικών
δι' εγκύκλιον τού πρός απαντι;.
τα ΰπουργεϊα συνιστά, όπως προ
έλθουν είς τάς δεούσας δδηιγί-
ας πρός τάς ίξαρτωμένας {>π'
ηυτ^δΐν) ύπηρεσίΐπς ικ)αΙ τοίΊς πά¬
σης φύσεως Όργανΐισιμούς, ΝΠΛ
Δ κλπ;, ώστε να προγραμματίσουν
άπό τοΰΛε την εργοισίαν Ικδόσε
ως των βεΰαια'ίσεων τού παρα-
)<ρ<ιτίη|θ(Ρ(νητος φόρον τ«ιν μισθ(ΐ)- τίόν ή συνταξιουχων αυτών, τύ βραβύτερον μεχρι τής 20ής Ία νουαρίου 1971. Τό ίπαναστατικύν κράτος δα- νείζεται διά των δμολογΐακών δα νείοχν πρός πραγματοποίησιν της ταχείας οίκονομικής καί κοινωνι¬ κάς άναπτύξεως τής χώρας. Ό δανεισμός ούτος είναι δυναμικός κατ' άντίθΐσιν ^ρός τόν παλαιότε οον στατικόν - καταναλοτικόν δα νεισαόν, δ οποίος ωδήγει τό κρά το^ είς οικονομικόν άδιέξοδον. Ή άναπτυξιακή αυτή πολιτΐκή εγνυάται άναμφισβητήιτως την πί ίττιν τοϋ κράτονς, ή όποία απεκα¬ τεστάθη διεθνώς μετά την δριστι κήν ρύθμισιν μάλιστα τοΰ Δημό¬ σιον χρέους. "Εκτοτε ή "Ελλάς ιί ναι πλήοως συνεπής είς τάς ΰπο- χρεώσεις της». Τα άντοτέρω ετόνισε μεταξΰ «λλων# είς ραδιοφωνικήν καί τη- λεοπτικήΓν συνέντευξιν τού δ γε- νικος διευθυντής τού Γενικόν Λο- γιστηρίου κ. Γερ. Κωνσταντάτος Ιπ' εύκαιρία τοΰ εφετεινόν δμολο- γκΐΐκοθ δανείον. Χαρακτηριστικως άνεφέρθη είς τόν ρνθμιστΐκόν ρό >ον τού κρατικόν προϋπολογισμοϋ
είς την οίκονομίαν. Τό Κράτος
Λιά τοϋ προϋπολογισμοϋ τού συγ
κεντρώνει καΐ κατενθύνει μέγα ιιέ
οος τοϋ έθνικοϋ εϊσοδήματος πρός
θεραπείαν δημοσίων κα|, κοινωνι-
ν<ον αναγκών. ΑΙ τακτικαί δαπάναι τοΰ Προ- ϋπο?.ογισμον προ<5λέαονται έφέχος είς 53,8 δισεκατομμύρια. δρα- χμων, άντι·μετο»τιζόμεναι άπό τα τακτικά Εσοδα τοΰ προϋπολογι¬ σμόν νψονς 57,5 δισεκατομμυρίων ί)ρα^μών (52,2 έκ. φορολογικόν καί 5,3 έξ αλλων πηγών). Τό έκ δρ. 3,7 δισεκ. πλεόνασιμα κατεν- Ουνεται πρός τάς Δημοσίας 'Εβτεν δύσεις. Έξ δλλου, αί δαπάναι τοϋ Ι [ρούπολογισμοϋ Δημοσίων Έπεν- Λίσεων προβλέπονται είς 13 δισε- «ατοιι. περίπου Λραχμών, άντιμε- τ(υπιζόμεναι άπό την ώς &νω σν»ιι (»ολήν τοΰ Τακτικοΰ Προυπολογι σ)Μ>ΰ (δρχ. 3,7 δισεκ·), Λπό Λλ-
λα ε"σοδα καί άπό τόν κρατικόν
Λανεισμον, ώς είναι τό προ'ιόν τού
έκ 2.200 έκατομ. δραχμών Λαχει
οφάρου Όμολογιακοϋ Δανείου ΟΙ
«ονομικής ΆνοΛτύξΐως τοΰ Ό
κτα>6ρ£ον< 1970. Ή εξέλιξις των δημοσίων έσόδων καί των δαπσ- νάιν τού οΐκονομικοΰ ϊτους 1970 ΤΑ Ε Α Α Η ΝΙΚ Λ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΘΕΡΟΤΕΡΟΝ ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΝ ΕΞ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΛΝΤΕΣΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚ ΤΩΝ ΑΒΡΟΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΓΠΟΤ1ΜΗΣΕΩΝ ΠΡΟΚΓΨΑΣΑΝ ΠΙΕΣΙΝ «Ή Ελλάς, τρΐα καί ήμισυ §- τη άπό τής 'ΕπαΜαστάσεως τής 21ης Απριλίου, έξακολουθεΐ νά ά ποτελή δι' ολόκληρον τόν κόσμον •ίνιόδεινμα χώρας, μέ την μεγαλι¬ τέραν στωθερύτηττα νομίσματος καί τιμών>. Είς σχετικάς δηλώ-
σεις προέβη δ ύπουργός Στιντονι
σμοθ κ. Ν. Μακαρέζος, άναφερό-
μενος είς τάς οικονομικάς έξελί-
ξεις της χώρας. Συγκεκριμένως,
υπό συνθήκας έντόνου οίκονομι-
κής δραστηριότητος είς την χώ
ραν, τό μέσον επίπεδον τοΰ δεί-
κτον τιμίδν καταναλιοτοΰ ηυξήθη
μόνον κατά 2,5% περίπου, ήτοι ί
σημείωσε μέσην ετησίαν δνοδον
μικροτρραν τής μονάΰος. Άντιθέ
τως, κατά την προηγηθεΕσαν τϊ)ς
'Ειπαναστάσεο)ς τριεΐίαν, ό τΐμά
ρΐ'θμος εΓχε ση,μειώσει άνιτίστοι-
χον ανηδον κατά 9%, ήτοι 3% κα
ι,τά μέσον όρον έτησίιος, μί, σιΐφεΐς
τάσεις περαιτέρω άνάδου τού.
Συγκεκριμένο)ς είχεν αυξηθή κα
τα 3% τα 1965, κατά 5% τό 1966
κ<4 κατά 4,2% τό πρώτον προϊ- «αναστατικόν τετράμ,ηνον ' τοΰ 1967. Είς τα χαμηλότερα διεθνως έπίιπβδα έξαοίολουθοΰν νά διαμορ- φοΰνται αί τιμαί έν "Ελλάδι καΐ κατα τδ τρέχον ϊχοζ. Οδτω, τό μέσον επίπεδον τοΰ δείκτου τιμίδν καταναλωτοΰ κατά την περίοοον Ίανουαρίου — Ιουλίου 1970 ε¬ σημείωσεν, Ιναντι τής «ύτής λρ- ριόδου τού 1969, την αύτην, ώς καί κατά τό παρελθόν ?τος αντί¬ στοιχον 5νχ>8ον κατά 2,7%, ή ό¬
ποία είναι καί πάλιν ή μΐκροτέρη
είς ολόκληρον τόν κόσμον.
Ή (ίαΒντέσα σηιιασία τού ί.τι
τεύγματος έγκειται είς τό δτι :ο(·
το συνετελέσθη είς την χώθιΓϊ
μας, {«πό τό 6άρος ώρισμέν<ον δυ- σμενων σννθηκών, οίκονομικοΰ %« οακτήρος. Κατωτέρω άναφέρονται ία χαρα.κτηριστικώτερα εκ τοΰ τιον: Πρώτον Τό θλιβερόν *α"·, έ«ρι- αλτικΟΛΐ Οιά τόν δραχμοδίαιτον λ" όν μας, προεπαναστατικόν καθε- ίττώς τής καλπαζοΰσης αύξήσεΜς καί τής ασυγκράτητον καταναλο>
τικής ψυχολογίας. Πρίπει νά το¬
νισθή έν προκίΐμένφ, δτι τό κα-
(Ιεστώς αύτό δέν έξουδετερώθη
ί>ιά των κλησσικών, πλ.ή,ν όμιος ό
δννηρων, μέτροιν, ώς τί|ς καθη-
λώοε«ς των είσοδημάτιυν τοΰ κυ
Οίον δγκον των καταναλοιτών, «-
^οιελουμένου από τονς μισθοΛιώ·
τονςί, ή τής συιμπιέσεως τού ρν·-
»μοτ) χρηματοδοτήσεως τής οίκο
νβμίας ή τής έίθβολής νέων φο-
ρολογιών. Αντιθέτως, γ.ατά την
«παναστατικήν τρΐετίαν, αί πρα¬
γματικαί —καί ούχι αί όνομαοΐι-
γ.αΐ— άμοιβαί των 'Ελλήνων ερ¬
γαζομένων έσημεκοσαν την μεγα¬
λυτέραν είς τδν κόσμον (μετά την
Ιαπωνίαν) αύξησιν κατά 26,4%,
ώς πΐστοΛοιεϊται καί έκ στοιχείον
τοΰ ΟΟΕΑ καί τοΰ Διεθνοΰς Γρα
η-είον "Εργασίας. Ή χρηματοδό-
τησις τής οΐκονομίας ίνεφάνισε
λαδαράν αΰξησιν διπλασίαν, ?ναν
τι τής προηγηθείσης προεπαναστα
τικίίς τριετίας, παρά την διαγρα-
φήν των άγροτικών χρεών. Άν-
τί έπιβολής νέων φορολογιών, κα
τηργήθησαν ωρισμέναι έκ των ύ
φισταμίνων τοιούτων καί εμειώθη
σαν οί φορολογικοί σνντελεσταί
(άπό 13% έΊος 33%).
ΤοιαΌται, έν τοΐηοις, περιπτώ
σκις άγαθώς προελεύσεος έξώτπ-
ρΐκοϋ, των οποίων αί τιμαί ουδέ¬
να απολύτως έπηρεασμόν δύναν-
τα* νΛ δεχβοΰν άπό ελληνικάς
πλευρας, δέν είναι βεβαίιος ορ¬
θόν νά άποχωρίξωνται καΐ ίκτι-
μωνται μεμονωμέναι, διά την σιτν
αγωγήν σν»μπεράσματος περί τής
πορείας τοΰ δείκτου καταναλιοτοΰ,
ό Λΐτοΐος, ώς ελέχθη, διεμορφώθη
«ν Ελλάδι είς τα σταθερώτερα
βιεθνως Ιπίπεδα. Διότι, ό δείκτης
ούτος περιλ.αμ^άνετ. 212 διάφορα
εΐβη, έκ των οποίων ά'λλα δυνα-
τΛν νά άνατιμώνται, αλλα νά έμ-
φανίξουν σταθεράς τιμάς, ώς συ
νέβη έν "Ελλάδι μέ χον ήμίλευκον
Λρτον, τήιν ζάκχαριν, τό νωπόν
γάλα κ.λ.π., καί, £τερα, τέλος, «-
ναθά νά έμφανίζουνι κατερχομέ-
νας τιμάς, ίίπως συνέβη κατά την
τελευταίαν τριετίαν είς την χώ
ραν μας, μέ τάς τιμάς τοΰ λει>-
κοΰ όίρτου (ιιείωσις 7%), των ζυ-
μαρικων (μείωσις 11,3%), τής δ
ρύζης (μείωσις 5,7%), των άλεύ
υων (μρίωσις 11,6%), των τιμων
μή άπεντερωμένων πουλερικων
(μείωσις 1,2%), τής πατάτας
(μείωσις 20%) κ.λ.π.
«Έν πάση περιπτώσει, ή 'ΕθΎι
κή Κυβέρνησις, έπιτυχοθσα άξιό
λόγον δνοδον τοΰ βιοτικοϋ έπιπέ
Λου των οίκονομικώς άσθενεστί-
ρων δμάδων τοΰ πληθυσμοΰ οιά
τής σημαντικής αυξήσεως των ρί
σοΛημάτων το)ν καί τής παραλλή
/όν διατηρησροος τού τιμαρίθμου
είς τα χαμηλότερα διεθνώς έπίπε-
Βα, άγωνίζεται, ώς ετόνισεν δ κ.
Μακαρέζος, δπως αί αύται εύνοϊ.
«αί τάσεις σννεχισθονν καί είς τύ
μάλλον, καί, έπαγρυπνεΐ διά την
διαφύλαξιν τής έπιτενχθείσης
I-
σορροπίας τιμών έντός των «ροδ»
«γοαφέντων δρίων κυμάνσεώς
των».
Δεύτερον: ΟΙ έπισυμδάντες ο-
μισματικοί κλι<δθίνισμοί καΐ, αί ίκτο τιμήσεις είς πλείστας χώρας, άν- ταγο>νιστρίας τής "Ελ.λάδος εί;
τόν διεθνή εμπορικόν στίβον. Ή
'Εθνική 'Επαναστατινή Κυβέρνη¬
σις άντεστη είς την έκ των άθρά-
»ον νομισματικών ύποτΐμήσεοιν
προκύψασαν πίεσιν καί διετήρησε
την δραχμήν άλώ6ητον. Τό άντί
θετον θά ώδήγετ είς μείωσιν τής
άγοραστικής δννάμεοις τοΰ έθνι-
κοΰ μας νομίσματος καΐ, είς τό ε¬
σωτερικόν είς βάρος τοΰ "Ελλη¬
νος καταναλο>τοϋ.
Τρίτον: Αί σοβαραί καί συνε-
χεΐς άνατιμητικαί τάσρις είς δ-
λόκληρον τόν κόσμον, Ιδιαιτέρως
δέ είς τάς περισσοτέρας των χω-
ρων.
Χαρακτηριστικώς άναφέρεταΐ
ότι μόνον δι' είσαγωγάς κρεάτιον
διετέθησαν, κατά τό 1969 78,δ
έκατομ. δολλαρίων. Τό μέγα τοϋ
το Ιλλειμμα τής παραγωγής μ,ας
ιίς κρέατα, πέραν τής συναλλα-
γματικής ζημίας, εχει καί τό πρό
οθετον δυσμενές ίπακόλουθον, να
προσφέρωνται είς τόν "Ελληνα
καταναλοηήν είς τιμ,άς άκολοι·θού
σας την άνατιμηττικήν πορείαν των
δεικτών τοΰ διβθνοΰς έμπορίου
κα» των άγορών των χωρών εκ
των οποίων είσάγονται. Τουτο κα
Οίσταται περισσότερον κατανοη-
τόν εάν ληφθή {—' όψιν, ότι ή τι
μή τοϋ βοείου κρεατος (100 λί-
βραι) είς τάς δύο μεγαλυτέρας
έμπορευαατανοράς τοΰ κόσμου,
τιύξήθη, είς μέν την Νέαν "Υόρ¬
κην άπό 35,69 δολλ. τό 1967, είς
39,82 δολλ. τό 1969 καΐ είς 44,
34 δολλ. τόν Απρίλιον 1970, εί;,
δέ τό Λονδίνον άπό 32,74 δολλ.
τό 1967, είς 37,04 δολλ. τό 196Ϊ
καί είς 41 δολλ. τόν Μάϊον τον
1970. Έπίσης, καί είς τάς τρείς
κυριωτέρας έκ των προμηθευτρι-
ών μας χο)ρών, καλυπτουσών τα
2)3 των είσαγωγών μας είς κρέα-
τα, ήτοι την Αργεντινήν, -[ήν Γ!
ουγκοσλαβίαν καί την Ούρουγουά
ην, οί δεικταί τιμών έμφανίξουν
άνοοον τρείς εως πέντε φοράς με
γαλ.υτέραν έναντι τής άντιστοίχου
άνάδου ΐών τιμών έν "Ελλάδι.
βαίνει λίαν ομαλώς, χάρις είς την
οικονομικήν καί, νομισματικήν στα
Θερότητα τής χώρας. Γενικώτε-
1>ον ή παγία εύνοϊκή πορ·εία των
οικονομικών τοΰ Κράτους κατά
την 4ετίαν 1967 εως 1970, διατί
στοϋται καί έκ των έ£ή; οίν.ονο·
μικών άποτελεσμάτων.
Κατά τό 1967, επί συνολΐν.οΰ
ΰψους δαπανών 44,9 δισεκ. δρ».
τα 37,7 (84% ήσαν δαπάναι τοί*
Κρατικού Προϋπολογισμοϋ κοί τό
7,2 (16%), ήσαν δαπάναι των Λή
μοσίων Έπενδύσεων.
Κατά τό 1968, επί συνολικοΰ δ
ψους δαπανών 51,8 δισε-κ. δμχ..
τα 42,6 (82,1%) ήσαν δαπάναι
τοΰ τακτικοΰ Προϋποίλογισΐμου κοί
τα 9'2 (17,9%) ήσαν δαπάναι των
Δημοσίων ΈπεΛΐδύσίθϊν.
Κατά τό 1969 επί συνολικόν Λ
ψονς δαπανών 58,3 δισεκ δρχ. τ*
47,5 (81,4%) ήσαν δαπάναι τοϋ
Τακτικόν Προϋπολογισμοΰ καί τα
10,% (18,6%) ήσαν δαπάναι των
Δημοσίων Έοτενδύσ«ων.
Κατά τό 1967, επί συνολικοΰ
ΰψους δαπανών 66,9 δισεκ· δρχ..
τα 53,8 (80,4%) είναι δαπανά»
τοΰ Τακτικοΰ Π ροϋπολογισμοϋ
*αί τα 13,14 (19,6%) εναι δαπά
ναι των Δημοσίων Έπενιδύσΐων. ί
ι >
[ ΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ
Συντόμως ό αγροτικάς κόσιμος
τη; χώρας, θά παράσχη αμέρι¬
στον την συμβολήν τού είς την ε¬
πιτυχίαν τοϋ νέον λαχειοφόρου ό
μολογιακοΰ δανείου. Τα ανωτέρω
τυνίζει ή Πανελλήνιος Συνομο-
σπονδία "Ενώσεων Γεοιργκιων
Συνεταιρισμών είς μ.ήνυμά της
πρός τάς γ?ωργικάς ένώσεις.
ΝΕΑΙ ΣΤΜΜΚΤΟΧΑΙ
Έξ δλλου, δ έφοπλιστης κ. Ά
χιλλευς Φραγκίστας έδήλ μ σ ε
πρός την Εθνικήν Τράπεζαν τής
"Ελλάδος ότι θά έγγραφή είς τό
νέον δάνειον διά ποσοθ 1.500.000
δολλαρία>ν εισαγομένων έκ τού έ-
ξ(ι>τερικοΰ. Τα συνεργαζόμεν α
ναυτικά γραχρεΐα Άριστ. ΕυλΛ
κα). Άφών Περατι/.οΰ, έδήλακταν
έπίσης συμιμετοχήν διά ποσόν 50.
000 δολλαρίων. Έαΐίσης έδήλω-
| σαν δτι θά έγγρατροϋν μέσω τής
'Ε&νικής Τραπέζης αί εταιρείαι
Πειραϊκή — Πατραϊκή Α. Ε., διύ
Ορχ. 2Ο.Ο00-0Ο0, ΒΙΑΜΑΞ Α.Κ.
ανά 5 έκατομ. δρχ. εκάστη, Τσι-
μέντα ΧαλκΙδος διά δρχ. 3 6κ.
Κελβιναίητορ Ελλάς Α.Ε. καΐ Α.
Ε. Χαλυβδοφύλλων άνά 2,5 έκατ.
δρχ.. ΠΕΜΕΚ Α.Ε., ΦΑΜΑΓ
II.
Μαρινόπουλος Α. Ε. καί Τε-
χνική Έταιρία Γβνικών Κατα-
σκευων (Ευάγγελος ΓκορΙτσας),
Α. Ε. άνά 2 έκατ. δρχ., *Εριο6ιο
μηχανία ΕΡΒΙΚ Π. καί Π. Μπα
ρδαβίΛΐο,, 'Αφο], Τσιτσόπουλοι Α.
Κ., ΕύροΊπη Α.Ε· 'ΕμπορΙου καΐ
Βιαμηχανιας καί Ανδρέας Καμ-
πάς Α.Ε. άνά ϊν έκατομμύριο-ν
δραχμών.
Τέλος, β πρεβρο; τοΰ Έπαγγελ
ματικοΰ Έπιμελητηρίου Άθηΐνων
κ. 2 Λ. Βλαχάκης, ανεκοίνοκτεν ΰ
αι τό Έπιμ,ελητήριον θά μετάσχη
είς τό δάνειον δι1 ενός έκατ. βρχ.
Η ΑΦΑΛΑΤΏΣΙΣ ΤΟΤ
ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΤΔΑΤ0 3
Ή τοποθέτησις των έσπεριΛο-
εκδών μας είς τάς άγοράς τοϋ έ-
ξοιτερικοΰ απετέλεσε άνέκαιθεν,
προτίστην φροντίδα όλω ν των άο-
μοδίων φορέων: Κράτους καΐ έ-
ξαγοιγέων. "Ηδη, έν όψει τής νέ-
ας έξαγο>γικής περιόδου, τό ΘεμΛ
ήρχισε νά άναθε<>μαίνεται ίμΙ, ώις
ίχ τούτου, κρίνεται σκόπιμος αίσ
άνασκόΐπησις έπ' αυτού.
Έν πρώτοις, τό όλον θέιμα δέν
είναι, ανεξάρτητον, άλλ' αποτελεί
συνάφειαν κα! δλλων έγγενων ιαχ-
ραγΟΛ-των, ώς είναι ή προβλ&Λθ-
μένη έγχώριος παραγοιγή, έν σνγ-
κρίσει πρός την τοιαύτην των αν¬
ταγωνιστικών μας χωρών, ϋ
των Μεσογειακήν.
Έν προκειιμένω, αί
άναβιίάζονν την εφετεινήν παρα-
γωγην έσπεριδοειδών είς 550-
ΟΟΟ τόννους πορτοκαλίων, 130.000
τόννους λεμονίων καΐ 30.000 τόν¬
νους μανδαρινίων. ΑΙ προ6λέ·ψεις,
έξ δλλου, διά την παραγωγήν έ¬
σπεριδοειδών είς την λεκάνην της
Μεσογείου άναλύονται ώς άκολοΦ-
θος: Ιταλία 2.430.000, Ίσραήλ
1.248.000, Μαρόκον 870.000, Τον^
κια 518-000 καΐ Άλγερία 460.000
τόννους.
Ό κυριώτερος καταναλωτνκθι,
χώρος των έσπεοιΛοειοών ένετοπί
ζεται είς τάς άγοράς τής Δυτ. Εύ-
ρώαης καΐ κυρί*)ς, τής Ε.Ο.Κ., ϊ|-
τοι είς χώρας τοΰ σκληρόν", λεγό¬
μενον, συναλλάγματος καί ό συνα ι
γιοννσμός καί άνταγωνισμ,δς προ-
βλέιπεΤαι νά είναι, σκληρός. Βεβαί
ως, τα έσπεριδοειδή μας, χά,ρι», Ι
είς την έκλεκτήν ποιοτητά το)ν, Ε¬
χον* κατακτήσει τάς προτίμησίς
τοΰ ξέ^'ου καταναλωτικοϋ κοινβί
καί την φήμην ταύτην πρέπι*, ϊ-
χι μόνον νά την διατηρήσιβμεν.
άλλά καΐ, νά την έΦρακόσωμεν Ιτι
περΐσσότβρον.
Τουτο, ασφαλώς, θ«ι ί—.τενχθή
διά τής λήψεο>ς δρακοντείων μ&
τρο>ν, ί?ικνοτ·μένο)ν άπό τής ο>λ·
λογής των καρπών γκ. των Λέν.
δρων, ιμεχρι τής διοχετεύσεώς τβ,ν
είς τα καταναλοιτικά κέντοα. *Ε-
δώ, σπουδαίον ρόλον βιαβραΐΐΛτι-
ζει ή συσκευασία τοΰ προΐόντος.
Ή εποχή τής «μόστρας», έφ' δ.
σον δέν συμβαδίζει μέ την καλήν,
την αρίστην, ποιότητα τοΰ δλον .·»·-
ρι·εχομένου, παρήλθεν άνΐπιστοτ^
πτί καΐ ή {«οτίμησις τής νοημο-
σύνης τοΰ ξένον καταναλο)του α¬
σφαλώς δέν ίξυπηρετεΐ τα γ*ν».
κώτερα οΐκονομικά μας συμφέρον-
τα. Ή καθιέρωσις «τελλάρων», 4
πλής σειράς, θά ήτο ή Ιδεωστέοα
λύσις ωσχε καί ημείς, αφόβως νό
διαοιρα(γιματ«ΐΗΟιμεθα άπό
ίσχύος καί ό ξένος
κατ' επέκτασιν, δ καταναλωτήν νέ
γνωρίζη τί άγοράζει.
Ή διακίνησις, 8πειτα, των |-
σπερΐ'δοειδών μας διά των καταλ'
λήλουν μειταφοριΐκων μέσων καί ί|
κλΐ)μάκοκτις τοΰ χρόνον άφίξεως
των φορτίων, είναι οί ετέροι δύο
βασικοί παράγοντες, πρός τοΰς ό
ποίους δέον νά στραφή καΐ, πάλιν
ή κρατική μέριμ,να, πρός ίπ(τεν·
ξιν των έπιδιωκομίνων σκοπών
τής ό7.ης προσπαθείας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΡΤΘΜ12ΙΣ , Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΣΤΑΛΟΠΚΟΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ | Α3ΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 5.000 ΔΟΛΛ.
Την ιέπιτάχυνσιν τής διαδικασί
άς διά την επίλυσιν των ίκκρρ-
μ,ουσΛν συλλογικών διαφόρων
τό>ν λογιστών, των βοηθών λογι-
στών, των έμπορουπαλλήλων, των
ΰπαλλή.λων παντοπωλείων καΐ τοΰ
προσιοπικοΰ χονδρικής πωλήσεως
τροφίμολν, εζήτησεν άπό τό ύπονί
Ι γείον εργασίας ή 'Ομοσοτονβία
1 'Ιδιτοτικών 'Τπαλλήλίον Ελλάδος
Είς τό σχετικόν ύπάμνημα ύπο-
γραμμίζεται δτι έιπιβάλλεται ή ρύ
θμισις τής έν λόγω έκκρεμότητος,
τής όαοίας την επίλυσιν ?χει άνα-
λάβει νομίμως, άπό πλευρβς έργα
ζομίνων, ή ΟΙΤΕ.
Η ΚΑΛΤΨΙΣ
ΤΩΝ ΚΕΒΩΤΤΩΝ
ΦΡΟΤΤΩΝ
Συνιβτάται είς τοϋς παραγω-
γούς καϊ έϋπάρους φρούτων ώ^
καί είς τοΰς ■ψυχροΰιομηχάνους,
νά μή καλύπτου διά ψαλιοοχάρ-
του κα), χάρτου τα ξυλοκιίώτισ,
τα περιέχοντα διά μακράν ψυχρο '
σιιιντήρησιν άχλάδια, μήλα καί κυ
οώνια. Είς σχετικήν εγκύκλιον
τοΰ ΰπουρ/γεϊου Γεωργίας πρός α¬
πάσας τάς κατά τάπους υπηρεσί¬
ας τού ύπογραμμίζεται δτι ή διά
διαφόρων μέσω ν κάλυψις τών συν
τηρούμενον όπωρών, δέν έπιτρέ-'
πει τόν άερισμόν καΐ συνεπως τή"
διατήρησιν τής ποιότητος των.
Κατά τό 1969
έν συνόλω δι' Ιργα άφαλατώοι
ο>ς Ικτελοΰμενα υπό τής ΤροΛβ
ξης βρχ. 1.034.138, Ινβνττ
οποίων είχον ϊίσπραχθή
31 Δεκ-μβρίον 1969, έκ τσΰ
γράμματος. Δη'μοσίων Έ
(όν, δρ. 900.999. Ή πρώτη μο¬
νάς άςχιλατώσεως θαλασσίου υ
δα-ϊος δι' ηλιάκης ενεργείας ίτε'
θη έν λειτονργία τό 1967, εί,
την Πάτμον. Κατά τδ 1968, ?λ^
, ρατώθησαν Ιργα άφαλατώσειη^
είς τάς νήσονς Κίμωλον καί Νί
σνρον, στ'νολικής δαπάνης βοχ.
3,7 έκατ. Κατά τό 1969, συνε-
πληρώθη καΐ ετέθη Ιν λειτουργία
τό Εργον Νισύρου. Τό Εργον πό
ράγει 4.000 κι>6. μ. ποσίμου ΰδα
τος ετησίως περίιτον.
Πέ.ραν των ανωτέρω, τίρχισην
αί εργασίαι κατασκευης μεγάλου
Ιργου άφαλατο')θεως διά θερμι
κης ενεργείας είς την Έρμούπο
λιν Σύρου. Κατόπιν δΐίθνοϋς !5ι
αγωνισμοΰ, ή εκτέλεσις τοϋ Ι"2
γου κατεκυρώθη είς την "Ελλη-
νογεημανικήν Κοινοπραξ ( α, ν
ΝΤΕΜΑΓΚ — ΚΟΥΠΑΣ. Έ¬
ναντι προβλεπομένης σ»νολακής
δαπάνης δρχ. 15 έκατομ., 6αρυ
νοΰστιι, το Πρόγραμμα Δημοσίαν
Έαενδύσειον, είχον δαΛανηθή μέ
χρι 31 Δεκεμβριού 1969 δρχ. ο.
558.980. Ή ήμερησία παραγω¬
γή τοΰ εργοστασιον ΰπολογιζί-
ται πέριξ των 1.000 κυ6. μ.
Παραλλήλως ή Τραπέζα
I-
πραγματοποίρσεν εϋρείας έκτάσε.-
ως Ιρευναν αφορώσαν είς τάς
ανάγκας τής χώρας διά μονά-
δας παραγωγής ποσίμου ύδατος
δι* άφαλατώσεως. ιΗ ίκΛονηθεϊ
σα προκαταρκτική μελέτη διά ι ην
έ γ.κατάστασιν μονάδων είς ..
δρους περιοχάς τής χώρας ά
τέλεσε την βάσιν διά την >:
τισιν πενταετοϋς προ7ράμμο;ΐος
κατασκευης ίργων άφαλατώβειικ.
Κατά την διάιρκειαν τού 1970.
ή ΕΤΒΑ θά συνεχίση τάς μ»'·.ί
τας κα), κατασκευάς δι' Ιργκ Α-
φαλατώσεως είς άλλας λεο·ο
χά^ τής χώρας.
Οΰτιιι προγραμματίξεται ή γ ι>
τασκε-'ΐή Ιργοιν άφαλαττόσειος βι'
ηλιάκης ενεργείας είς τάς κο·νό
τητας Καραβομύλου, ΦισκάρΑο»
κ.ίΐΐ Κιονίου τοϋ νομοϋ Κρφαλλιι
νίας ιδρ. 5.000.000). ΙΙαραλλι»-
λως διά την κατασκευήν τοΰ
ερνοΐ' άφαλατοκτεως Ίθάκης, ένε
κρίθη πίστωσις έκ δρχ· 2 έ-κατ.
Ο κ. Σ. ΚΩΣΤΧΧΠΟΤΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΟΥ Δ.Τ.Ν.
Ανεχώρησεν είς Κοπενχαγην,
υ διοικητής καί πρόεδρος τοϋ Δι
οικητικοΰ Συμβουλιον τής Τραπέ¬
ζης Έμπορικής Πίστεως κ. Σπιρ
1. Κο>οτόπουλος, προκειμένου νά
σΐ'μιιετάσχη είς την ετησίαν γε¬
νικήν σι»νέλενσιν τοΰ Διτθνοΰς Νο
μιοματικοΰ Ταμείου, ή δποία θά
διαρκέση μέχρι 26ης τρέχοντος
αηνός.
Νλ~ΑΠΟΦΕΫΓ£ΪΝΤΑΪ
ΑΙ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
ΒΙΟιΜΗΧΑΝΙ,ΚΩΝ ΧΩΡΟΝ
Ο άντιπρόεΛρος τής
οβως καί ύπουργός των Έσαηβνι
κων κ. Στ. ΙΙαττακός, δι' ένκν-
κλίου τού πρός τάς νομαρχίας καΐ
τα έπαρχεΐα τοΰ Κράτους ξητΠ
όπως εφεξής άποφ^υγωνιαι ίμϊΛ
τό δυνατόν, αί υπέρ των δήμων
καί κοιν·οΐτήτο>ν απαλλοτριώση,
βιομηχανικών χώρων, διά ρυμοΐν.
μικοΰς ή δλλους λ.όγους. Τύ ιιέ
τρον εκρίθη άναγκαΐον, ώς Λνα
φέρεται είς τό έγγραφον, χοη κ
άντιπροέδρου, διά την άΛρόσκο-
πτον λειτουργίαν των βιομηχανί¬
αν καί την ελευθέραν διακΐνηοιν
των ύπ' αυτών παραγομίνοιν εί
δών.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΙ'ΓΏΝ
ΥΠΟ ΛΗΜ ΑΤΟΠΟΙ-ΙΆ Σ
Άρχίζουν άπό τής 1ης Όκτω-
(ϊρίου τα μαθήματα τής Σχολή;
Μετεικπαιοεύσεως Τεχνιτών Υπο
δηματοποιίας τοϋ Όργανισμοϋ
Άπασχολήσεαις Εργατικόν Δυνα¬
μικόν. Ή φοίτησις είναι δωοεάν,
οί δέ μαθητταΐ, θά λαμθάνουν βπί-
Λομα ίκ δεκα δραχμών βι' εκά¬
στην ημέραν έκπαΐδεύσεως. Είς
την Σχολήν αύτην θβ λειτουργή
«συν τμήματα σχεδιον, κοπής,
φοντίων καί μονταρίσματος.
ΖΩΗΡΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΌ ΟΜΟιΑΟΠΑΚΟΝ
Ζωηρόν ένοΐαφέρον έκΛηλοΰται
(•πό των 'Ελλήινων τού έξοηερικοΰ
υπέρ τής άναγεννωμένης Ελλά¬
δος. Μητνν·μ<αα συμ-ταραστάσειος είς τό εφαρμοζόμενον εύρΰ έπϊν- δυτικόιν αρόγραμμα τής Έθνικής Κυβερνήσεως καταφθάνουν συν- χώς έκ τοϋ Ιξωτερικοΰ είς τόν ίι πουργόν Συντονισμοΰ κ. Ν. Μα· καρέξον. Κατόπιν τούτου, έπρο- γραμματίσθη ή λήψΐς σειράς μί- τρον πρός διευκοόλυνσιν τής συμ- μετοχής των Έλλήνων τού Ιξωτε ριΧοΰ εις τό προσεχές Λαχειοφό- ςον Δάνειον τοΰ Όκτωάρίου τού 1&70. Δέν άπαιτεϊται είδική ίγκρτοις .-ταρεχομένη υπό τού υπουργείον Τμπορίου, διά την ίκ τοΰ έξο>-
τερΐκοΰ προμήθειαν εΐδών συναλ,-
λαγματικής άξίας κάτω των πίν-
τε χιλιάδων δολλαρίων. Κατά βυ
νέπειαν, άναφέρει τό υπουργείον
Εμπόριον, ώς απάντησιν ύποβλτι
'θέντος πρός αΰτό σχετικοΰ αίτή
,ματος, διά την εισαγωγήν των έν
λόγορ εΐδών άκολοχ'θείται ή παγία
δΐα/δικασία.
Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΚΕΡΑΙΩ.Ν ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ
Ή έπισκευή δεκτών τηλεοράσε
ών και έγκατάσταστς των κεραι-
ών αυτών, άνήκει είς την άρμοδι
ότητα των κεκτημένων αδειαν α-
σχήβεως έπαγγέλματος ραβιοηλΒ-
«τρσλόγων 6' τουλάχιστον. Ή
σχετική ανακοίνωσις τοϋ ύπουργεί
ου Συγκοινωνιών άναφέρει δτι χά
ανωτέρω προβλέαΐονται άπό τό Ν.
Δ)γμα 2624)53 καί τό Β. Δ. 10)
5)55 περί άσκήσεως έηανγέλμα-
ιος ραδιρηλεκτρολόγου κ«£ ραβισ
τεχνιτού.
Διά τής αυτής άνακοινωσειος
τό {«πουργεΐον Συγκοννωνιών έφι
στ" την προοοχήν τοΰ κοινοΰ επί
της έφαο·μογής των διατάξεοιν αύ
των διά την πραγματοποίησιν κγ
λης καί άσφαλοϋς λειτουργίας
των τηλεοράσεων.
ΝΕΑ ΑΝιΟΑΟΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΜΑΣ
Συνεχισθή κατά τόν παρελθόν
τα μήνα Αυγουστον ή ταχεϊα ανο
δος των είς συνάλλαγμα καταθέ
σεων τώ>ν είς τό εξωτερικόν έργα
£ομένο)ν Έλλήνιον ώς κα!/ των
ναυτικών μας είς τό «ίΣτεγαστι-
ν.όν Τ«4ΐχιεντήριον» τής Έθνικής
Κτηματικής Τραπέζης τής Έλλά
δος. ΟΌτο>, κατ' άΜακοίνο>σιν τοΰ
ίνπουργείου ΣΐΛτονισμοϋ, κατά
την 31ην Αύγουστον αί καταθί-
σεις τής κατηγορίας αυτής άνήλ
θον είς 29.894.200 οολΛάρια, ση-
μειώσασαι ίναντι τής αυτής ήμε
ρομηνίας τοΰ ϊτους 1969, καθα-
ράν αί>ξτ>σιν κατά 14'810.400 δο·λ
λάρια, ήτοι έδιπλασιάσθησαν. "Α-
ξιον Ιδιαιτέρας μνείας είναι τό
γεγονός δτι τα συνολικόν ΰψος
τοΰ εΐσρεύσαντος έχ τοϋ έξωτε-
Οΐκοϋ συναλλάγματος πρός κατά
θέσιν είς τούς λογαρΐασμούς τοΰ
«Σ τεγασπκον Ταμιευτηρίου», ά-
νήλθον κατά τόν παρελθόντα μή
να Αυγουστον είς 2.071.122 δολ-
λάρια.
«^Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ
ΜΉΦΙΔΩΤΟΤ»
Είς την σειράν των πρακτικών
δδηγών — τεχνικών βοηθημάτοιν,
άφ' ενός πρός διάδοσΐν των γώ
σεων καί τής παραγιογικής διαδι
κασίας των διαφόριον κλάδιον τής
χειροτεχνίας καΐ. καλλιτεχνικής
βιοτεχνίας καί, άφ' έτερον, πρός
εντ>μέρα>ο"ΐν των οίκείων χειροτε-
χνων — βιοτεχνών επι των σιγ
χρόνων τεχνικών μεθόδων τής
παραγωνής καί κατασκευης, ό Έ
θνικός Όργανισμός Έλληνικής
Χειροαεχνίας έξεδΐοκε τελευταίοις
νέον βιβλίον : «Η ΤΕΧΝ1ΚΠ
ΤΟΥ ΨΗΦΙΔΏΤΟΤ», συγγηο
φέν ί·πό τού είδικοΰ κ. Γιάννη Κο-
λέτρα.
Τό βιβλίον, αρτιον την ίμκράνι
σιν καί επί έκλεκτοϋ χάρτου έκτυ
πο)μένον, στ'νοδενεται υπό πολλών
εΐκόνων κα σχεδίιον, αί οποίαι π<ι ραστατικώς οτντελοΰν είς την Λ- πόλΐ'τον ν.οτανόησιν τοΰ δλον θε- -ΐ ιΐατος. ψ; τφ νόμι* 1090)1933 Ίδιοκτήτης — ΔιετυθυντΛς Σ«ζρ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΣ <<ττο,«ίσ Ναύαρχον Β6τση 55 Προΐοτάμενος Τυπογραιρεΐο· ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικΐα Γπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέα—αι Βηλαρά 7 ΙΙλ^τ. Άγίου Κωνσταντίνον (Όιμάνοια) 9 - 1 καΐ, 4 - 8 μ ' Τηλ. 52δ-3β7
Μικρασιατικά στρατιωτικά
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΡΒΙΣΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
3 όν
Ή Γϊουνα έκοιμήθηκε πολΰ τα
ηαγμένον ϋπνο' τι'»σα φο6ρρά γρ-
γονάτα, ·τοΰ εμαθε μέσα αέ· λίγ?ς
(Πΐγνιές, εΐχανε αναστατώσει τό
μιβλό της, καΐ, μονάχα στύ μουγ-
Χό χλάψιμο εύρισκε κάποκχ μΐκοή
4γαχοί'φιον πεσμενη μέ τό πρόσω
ιο ατό που.τονλένΐο μαξιλάοι της,
τ^ μιά σκεφτότανρ καΐ παραμιλοΰ
Οε νίι <·"άχε πυρετό, την αλλη ε χίΛΐγΐ' σιγιιλά, ώς πού ίξαντλη- μίνη .""ά άπό την άγωνία, ¥/ΐλρ·- ΛΡ τα μάτια μουρμουρίζοντας δ- Οί'.ά της Χριστρ ιιιιν'. Χρισΐί μόν! Ό ,τατέρας της πρίν πέση νά /οιμΐ)*>ί) επήγε σέ μιά σκοτπνή
γ,,,νίτβα, έηταύοοισρ τα χρριαν.αί
γονατΐζοντας χάμιο άφοσιώ'θιι,^
ηϊ μίαν όλόθερμη προσευχή· εν.α-
μΕ ίίβτερα τό σταυρό τού κχιί Εά-
π),ωβε στό κρεββάτι τού κατάκο
,-ϊος' ο ΰπνος εκλεισε τα κουρασμέ
να μάτια τού κ<ιί τό γαληνεμένο ,ιοόοιοπό τού επήρε μίαν άγια γλ6 Χα μέ τδ" θαμ-τόφ<'>Τη τον >.ι χ α
ιΐιοθ.
Λ
Την αΐλη μέριι τούς έξύΛ-νηο*
{γριο κανονίδι... Ή Γιουχά πετα
χβηχε πάνω τρομαγμένη, κ' ϊτπ:-
ξΕ χοντά στόν πατέρα της, που
ίταιιοοκοπιότανε...
— Παΐδί μου, τής εΐπε ουγκ -
νιιμένος' κάμε καΐ, σύ τό σιαυςο
βον, όπως έγώ' μεγάλος είναι δ
Καί τίς .τίΐθΐ τό δεξί χέρι ιρι*
μοντας, εκλεισε τα. τρία δάχτυλα
της ένωμένα καί της ϊδειξε «ωι,
νιι χάνη τη σημείο τού στανροϋ.
Έχείνη Ινοιωσε ρίγος σ' δ?ύ-
ίληοο τό κορμί της, την ώρα ποΰ
Μΐι πρώτη φορά εκανε τό χρισνα
νΐχο της καθήκον· τό συμπαβητι-
χ4 προσωπάκι της ήτανε δακρό-
βοεχτο, τα μεγάλα μάτια της εί¬
χον παρει την βκφοίΐβτ πού δίνει
β' αύτά ή σννεΐδησι τής άλήβει-
ι»ν
— Ιΐαμε τώρα κάτω!... -τής °1
:τε ό πατέρας της" εΐσαι έξαγνισμέ
νη, κβρη μου, κα^ μπορεΐς να μά
Κης όλόκληρο τό μυστικό.
Ή Γιοννά τόν δφησε νά την ο¬
δηγήση όπως ήθελε, σάν άιδύναμο
(ΐαιθΛκι· ιά μάτια της δακρυσμέ-
>β αχΛμη κυττούσανε μέ περιέρ-
Ιβγαινε πέ"ρα, εξω άπ' τό χω
νιό...
Ξαφνικά ό βερβίσης έστάθηκβ.
— Έδώ είναι, κόρη μου!
— Τί, οτατέρα μου; έρώτησε ή
Γιουνα. Τα δόντια της έχτυπου-
«Λΐνε άπό φόδο άδάσταχτο.
— Είναι ή συχωρεμένη ή μ,,,τε
ρα σου!
Ή Γιουνα Ινοιωσε νά την Λού
ζή κρύος ιδρώτος. Κλονίστηκο
σύγκορμη κα), δέ μπόρεσε νά 6γά
λη λέξι άπό τό στόμα της. Ό δεί.)
6ίσης την έκράτησε άπό τό χέρι
νά μή πέση καί τής ϊδειξε.·.
Στήν ακρη τοΰ ύπογείου φαι-
νότανε ενας μεγάλος ξύλινος σταυ
ρός, μπηγμένος στό ΰγρό χώμα,
καί στή ρίζα του §να μεγάλο κι-
6ώτιο κλειδωμένο μ' ενα μαΰρο
σταυρό χαραγιιένο στά «κέπασμά
τού.
— Πληκτίαισε,, γλυκό μου κοοί-
τσι, τής εΐπε ό οτατέρας της. Έ¬
δώ είναι τα αγια κόκκαλα τής μάν
νας σου:.. δέν ήτανε άλήθεια
πώς χάθηκε μέσα στό οάραθρο
τοΰ Άρντίί;, οχι! Πέιθανε εΐρτινι
κά στό σπιτάκι μας, την έκήβεψα
μέ δλες τίς χριστιανικές εΰχές,
κα', την εθαψα έδώ, γιά ν" άνα,ταυ
θή τό κουρασμέΛ"ο κορμί της.
Επήρε τρέμοντας τή Γιουνη
καί την Ι'φερε κοντά στό στανοό.
Έικείνη νόμιζε πώς όνειρεύε-*αι·
άνοΐγόκλεινε τα μάτια ϊα/ασιτε'νη,
δέν είχε δύναμι νά βγάλη λέξι.
Ό πατέρας της την Ε6αλε ήσνχα
- ήσνχα νά γονατίση, καί τότε αυ
νο Ινοκοσε κι' αυτή τή φοδεοο
μυστικό.
— Μαννούλα μου! έφώναϊ,ΐ μ?
σπαραγμό, άγκαλιάιζοντας τό κι
βώτιο, πού είχε μέσα τα κόκκα)ικ
τίίς μάννας της, καΐ τό ξέσπασμα
τοΰ θρήνου της άνττηιχησε πένθΐμα
στό ίρημο ύπόγειο.
Τΐΐν ίδια στιγμή ενας φοόερός
κρότος δσεισε τή γή, καί άμέσως
δγκοι τεράστιοι άπό πέτρες καΐ,
χώματα γκρεμιστήκανε πάνω στό
κεφάλι τους. Μ' ενα τελευταϊο
ενστικτο άγκαλιαισττ(κανε κοντά
στό στανρό καί δστερα τό νεκρικά
σκοτάδι Ικλεισε γιά πάντα τα μά¬
τια τους! !...
ΤΕΛΟΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
έκ τής 1ης σελ 16ος)
λάδα, κατ' άντίθεση πρός τα αί-
τήματα των οπα&ων τής πάιλης
τδν τάξεων, ξένα πρός τόν έλ-
ληνΐκό χαρακτήρα. €Μόνον οί
μικροΐ αστοί, οί άχτήμονες χωρι-
κοί κα! οί προπολεμικοί φορεΐς
τοί μεοοαστικοΰ έθΛ'ΐβμοϋ άκολου
θοϋν τα έθνικο - κοινοτικο Ιδεώ-
δες τοΰ έλληνισμοθ υπό τό πνεΰ-
ιια μιβ; έκσνγχρονισμένης σ ο-
αιαλιστικής (ύπογραμ-'
μένηε άπό τό κοινοδιακόν πρότυ-1
πον τοΰ Βυζαντίου κα), την κοινο
μιζω ίγώ) ά·>·ανβώσεως Ιμπνεο-
τικην άδελςροποιίαν τής Τουρκο-
χρατίαο, γράφει «είσαγωγΐκως».
'Επισημαίνω τό αϊτημα τής «έκ
βιιγχροντσμενης σοσιαλιστικής ά
νανεώσεως» πού δίχως άμφιδολία
σιινιοτα την κοινωνικήν πίστη τού
συγγραίρέα. Ό τονισμύς ώς τό-
οο τοΰ κοινοΰίον (Βυζάντιο) καί
της κοινοτητας (Τουρκοκρατία),
Εΐκολονόηττος σάν άντίβραση, 8ι-
Χβιολογημένη ίν μέρει, κατά τοϋ
δυτικοί κοινωνικον προτΛπου. μοϋ
φαίνεται κάίΐως ύπερ6αλικά έβνι-
χκΐανής. Στόν υπερτονισμό των
ξεπερασμένων πιά άπό τό
τού καιροΰ μας κοινο-
βομων τής Τουρκοκρατί-
«:, Ο συγγρο.φίας δδηγεϊται άπό
τίς ίόιαίτερες ιτχέσεις του με την
Έ-/κλτισία, όσο καί αν (λ.χ. οΠΐ')
«".. 23) διατυπώνει άπερίφοαστα
κατά τοΰ άσιανοβ, άρ-
σ»·ντηρητισμοΰ τής όρβ<»- Β°ξίας που «θά προσβιοοίση ί· ΐΐ αΐωνας τόν ελληνικόν πολιτι "μόν» (έννοεΐ άπό τόν 14ον αίώ- ^•ι κι' έδώ). Παλύ σωστά, πιό κά »», Επ<οημα£νει την «ατεγκτοΛ· ν«ι μεταφυσικηιν περΐ δικατοισΨ- '% Λντίληψιν» πού προέβαλλε ή Ί >οβοβοξία χτυπώντας τους «έλ-
ΐνΐζυνιες» πού Λξιοθσαν «ίν τ
"ο; σύστοιχον πρός τό πνεδμ»»
τής ίποχής (οί 14ος, Ιδος καϊ
ίηόμενοι αιίώνες) διά την άνα-
"τηλθΜ^ν τού έλληνικου κόσμον.»
Ή άντΐμαχία αυτή, κατά τόν
"υγγραφέα, προσδιόρισε την μα-
τής €πιθτ.νμι»τής, Ισανικής
ς
ιΠολΰ φοΛοΰμαι στι ή έ
■»οϋ Δημ. Τσάκωνα στό ίδεολογι-
Χο τού σχήμα κοινάδιο - κοΐνότη-
6δηγεΐ μοιραΐα σέ άιδιέξοβο,
μεβαδολογικό δσο καί προ-
Υματικό. Στήν Ιοεοληψία τοΰ σχή
ματος αυτού θα«σιάζει κατά κά-
Λοιον τρόπο τό όλοξώντανο ίπί-
αΐτημά του περΐ σοσιαλν
ής άνανέο>σης. ΚαΙ πέτρτβι
σέ φανϊρές άντ|φάσεις πού τίς
"νναπαντάς συχνά μέσα <ττό βι- 6'·ίο του. Άπό τή μία ή 1~"· οική τού συνϊίδηστ), δγρυΛνη δ£- χως άμφιόολία, τοί5 ύπαγορεύι:» Φθάοεις δπως αυτή: «Ή Λνα· γέννησίς τής έλληνικ.ής φιλοσοφί- "ϊ· άνππαλαίο«σα πρός τό θρη σ/.ομανές πνεΐνμα των βυζαντινήν "ατολοίπων, έκφράζεται είς την εθ καί κοινωνικήν άνοκτύντα ;ιν» (σελ. 20). Άπό την όίλλη μεριά, γιά νά ύποστηρίξει την ά- ξία τοΰ «πνεύματος τοΰ κοινοβί ου», έπικαλεΐται γιά έπιχείρημ,α τό <γεγονός δτι βυζαντινοί αΰτο- χράτορες περί, τό τέλος τής ΐ,ωής το>ν προσέφευγον είς τα μοναστή-
ύΐα ηεριβληβέντες τό μοναχικόν
σχήμα». Ναί, άλλά τό μοναστι-
κό κοινόδιο έστάθηκε κατ' εξο¬
χήν Λντΐζωτικό. Πώς
ή καθαρά ήσυχαστική, άτομική
πράξη των 6α«ΐιλέων# ποΰ μονο
καταφ(ΐ>γή καί ειρήνη άίΐοζητοθ-
σαν δστεοα· άπό τόσες καί τόσες
ψυχικές δοκΐμασίες, ημπορεί «Ο¬
τε ν' άποτελέσει σ ή μ ϊ ρ α
πρότυπο (ϊ<ττω καί στή 6αθύτίτρη ϊννοια τοΰ πνεύματος τής άλλη- λέγγυας συμπερκρορδς τής κοηό- τητας)γιά κοινωνικές διαμορφω- σεις καιθολικοϋ χαρακτήρα μεοα στήν άκατάσχετη μαζική ροή ιοτι α'ιώνα μας; "Οπως ξαίρομε, Λ; μονάδα, ή 6υξαντινή μονή (έξόν κατά τα χρόνια τής μεταρρυθμι- σης (717 — 842), έστήριζε την δουλοιπαροικία, έξομοιιονόμενη «τε τούτο μέ την φεουδαρχία. Π<ος θέλει 6 συγγραφέας, τό άντικ»«- νωνικό, άντιανιθρωπιστικό αΰτο μεσαιωνικό «κοινόβκ» νά έμη.ν~· σει πρότυπο κοινωνακης άναν&ο σης στόν έλ.ληνυκόν είκοστδν αί ώνα; Άλλά καί σάν σύμίολο να τό παίρνει, πάλι ξαστοχεΐ. Πολ.ύ φο&οΰμαι· δτι, 5πως τβ έλληνικό κρατος δέν καταφίρο« νά ξεκολλήσει άιπό την καθαο«ν>·
ούσα στήν έκπαίδευση, Ιτσι μο
ό κατά τα αλλα «σοσιαλιστής»
Δημ. Τσάκωνα ς δυσκολεύεται νά
άπαγκιστρωθεϊ άπό τό τάχα 4
νανεοιτιικό πρότυπο τοθ κοΐνοΟΙ-
ου. Άλλά καί τα δύο αύτά λ»
ράλληλα καί δμοζυγα φαινόμενα
μαρτυοοϋν πόσο ό 6ρυκολακιασμβ
νος λογιοιτατισμός καί ό άμετα-
ιιίνητος, άντιζωτικός δυζαντιν»-
σμός έξουσιάζουν άθεράίτευτα τη
ζωή μας. Ή σπασμω^ική αύτη
προσήλωση σέ νεκρά «ϊΑανικά»
δέν είναι παρά Ιμμεση δμολογία
5τι ή σημερινή έλληνική κοινω-
νία, προϊόν έθνολογικής καί 6ιο-
λογ'ικής πανσπερμΐας, στεοΕίται
άγιάτρευτα την αύτοδύναμη ένέο-
γεια ποΰ όλοκληρώνει άτόφιον πο-
λιτισμό άντοοΐοκρινόμενο στό αϊ·
ΤΓ.μα τού εΐκοστοΰ αΐώνα. ΜήτΓ
6 ' λογιοντα-ασμός, έξοφλημένη;
ί ϋ Πλ
ΙΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΤΚΗ2- ΠΛΟΚΗΣ =~=-
ΙΧΤΟΡΤΚΟ ΛΝ,νΐ'ΝβϊΜΑ .
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΐΑΓΙΠΟΙΛΟ
Άπό τί» άρΐίΐιι.:θΎημ- ^ΰ -ΤΒΦα^ΟΓ λΕΝΟΤ:
ό λιαβολοσ ^την γότρκϊα»
■ ι ·■».., ■ .
ΣΚΛΑΒ(
«ΟΙ ΘΗΣΑΤΡΟΙ>
ΤΟΥ ΚΙΑΠΙΤΟΓΛΟΤ
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΤ ΧΤΓΓΡΑΦΕΑ
Εί,μαι ί~οχρεί»μένος νά δηλώ-
σο γιά μιά άκόμη φορά, ότι γιά
τα τνπογραφικά (γραμματικά καί
άρθογοαφΐκά) λάβη, πού συχνά
παρατηροΰνται στό μυθιστόρημα
αύτό, δέν εΐμαι ίγώ ό ύπεύθννος.
Σ την δήλοχτη αυτή προβαίνω,
έξ άφορμής των λαβών πού πα-
ρετήρησα πάλι στήν 337η συνέ-
χεια (φύλλο 2065—13.9.70) στήν '
όποία ή λέξη: «καρφωθεϊ» τής Ι
22ας άοάδας, τής ποώτης στήλης '
εγινε: «καοφώθει». Καί παρακά- Ι
τω στήν 33η άράιδα τής Ιδίας στή
λης, ή λέξη: «έδεόαίίονε», εγινε:
«έπι6ε6αίωνε>.
ΤΓΟΤΣΤΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ
340
ΕΙχα ςρίλε μου Ισμαήλ, συνέ-
χισε ό Δαλπατάν, {—' δ·ψη μου
την τελευταία άπόπειρα δολοφονί
άς τοΰ Κοκοίάλα, ποΰ τόσο οί-
κτρά είχεν άποτύχει καί τίς τρα-
γικες συνέπειες πού είχεν ή άποτυ
χία έκείνη, γιά τούς άντιτι&εμέ-
νους στίς μεταρρυβμίσεις τοΰ
Σουλτάνου κα), μ' ϊπιανε φρίκη
στή σκέψη, πώς άπό μιά κακή ε¬
νεργεια, μποροΰσα νά ϊχω κι έγώ
την τύχη τοΰ Λίποσταντζήμπαση.
Καί τώρα, ή ενεργεια μας δέν θά
στοεφόταν μόνο κατά τοΰ Κοκ-
κάλα, μά καί κατά τής έρωμένης |
τοΰ Σουλτάνου καί τοϋ παιδιοΰ
της.
Επρόκειτο νά ξεκληρίσουμε ό-
λόκληρη αύτη την οΐκογένεια.
"Βκανα διάφορα σχέδια, μά
κανίνα ·δέν μέ Ικανοποιοΰσε. "Ε-
*αη. ένκατίλεΐψ γαιά την ωρα, την
λύση τοΰ προόλήματος αυτού, ποΰ
τόσο ιιέ άπασχολοΰσε καί κοιμή-
θτρίίΐ. Θά μέ πήρε ό υπνος κατά
τα ξημερώματα. Δέν πέρασαν ό-
μως παρά δυό - τρείς ώρες/ δ-
ταν δ Άλής μέ ξύβτνηισε, γιά νά
μοϋ άνατρέρη δτι μέ πεοίμενε
στόν όντά, ενας Τσοχαντάρης.
πού είχε, δπως μοϋ είπε, νά μοϋ
ανακοινώση μιά έπείγουσα προ-
σταγή τοϋ Σουλτάνου. Τρομοκρα
τήθηκα. Νόμισα πώς ό Πατισάχ
είχε πληροφορηθε! τίς σνναντή-
σιις μου μέ την 'Εμΐνέ Σουλτά-
να. Ντύθηκα διαστικά καί συνάν
τησα τόν άξιωματικό, προσπαθών
τας νά διατηοω την ψυχραιμία
μόν. ί
6 λογιομς
ίΐιά μέ την παρουσία τοϋ
μά, τοΰ Μαδίλη καί, τού
δβυτικοΰ Όμιλον, μήτε ή Λ~ρ
στεομένη «Όρθοδοξία» είναι !
χανοί νά προσ<ρέρουν τον παρα»ΐ' κρό σπόρο Λπ' δπον, σάν λντρω ακά βλαστάρι, θά ήμΛορούσε ν ξεπεταχθεί σύγχρονοζ νεοελληνν χός πολιτισμόν Τόσο οί ϊξνπνο' ηολιτι-κοί «νδρες δσο καί οί 8ια- νοητές πού έξακολουθοϋν νά «»'- μένονν στά νεκρά αύτά πρότυ «α, διαβλέπουν τό άδιΐξοβο. Κ<Α νομίζουν δτι θά τό παρακάμψουν μέ πατριβολατρΐκές εκδηλώσει ί —Ό πολυχςιονεμίνσς μας δ | Πατκΐάχ, μοϋ εΐπε προχτκννώντας' με, σέ παρακαλεΐ νά έπισκεςρθής σέ μιά ώρα στό Σεράϊ. Λού, δσο άνυπάκριτες και αν εί· | ναι, ούσιαστικά δέν είναι παρά ναρκωτικό καί ψιμύθιο. Πά νά μετριάσονν ή νά άποκοιμισονν την ύγιή άντίδραση των ζωτι- κών στοιχείων, οί όύΐ/ αΰτοί κύ- χλοι άνέχονταΐ, άπό την ά,λλη μεριά, την δ.λλ.η άκρόαητα: τή φανερή τάση πρός έκ6αρ6αρι- αμό, πρός άποθαρβάραχτη τίίς γλώσσας, καιθώς αυτή φανερώνε <αι άναΛτίλεκτα στίς στήλες τοΰ καθημερινού τύΛου είτε μέ τή ,ιοοφή ξρνολεκτικοϋ όργίου, είτε ώς δ,τι έχαρακτήρισα σύγχρονο ψυχαρισμό: την άκαλλιέργητη, ά- τημέλητη «δημοτικ-ίμ· (μέ τα: «ϊ- χει σά σκοπό», «μέχρι τόν Α6- γουστο», τό ούδέ-τερο δρθρο τής αΐτιατικής «τό» στή θέση τοΰ άρβε νικοϋ «τόν» καί αλλα δαναυσουρ- γήματα ατού άντιφέρονται στήν καλλιέογεια τής νεοελληνικίΐς γλώσσας ώς «γλώσσας πολιτι-1 σμοΰ» μέ πανελλήνιο κύρος γιά δλες τίς κατηγορίες τοΰ λόγον). ΟΙ παραπάνω κρίσεις άναφέ- ρονται άποκλειστικά στό είσαγω- γικό σημ,είωμα (έν μέρει) καί στό πρώτο κεφάλαιο ιΑΊ Ρίζαι τού 'Ελληνισμοϋ>, τό καί άρχαιό- |
τερο προφανώς τοΰ τόμου. "Ο- Ι
πω; παρατηρεϊ δ συγγραφέας, τα Ι
κείμενα αύτά εΐχαν δημοσιευθεί
κατά καιρούς μέσα στά τελευταία
δέκα χρόνια καί ίχονν τδν σκο-
πό νά δώσονν άφορμές προόλη-
ιιαττσμοΰ στούς τελειοφοίτους τοΰ
φροντιστηρίου του στήν Πάντειο
Σχολή καί γενικά σέ κάθε σκε-
πτόμενον "Ελληνα. "Ετσι θά πρέ
πει σέ δλΛθ κριτικό σημείωιια νά
ασχολήται μέ τΛ αλλα κετράλανα
δπου δ Δημ. Τσάκωνας έπιχειρεϊ
.την άξιολόγηβη πάντα άπό την
έθνική καϊ κοινωνική του σκοπιά
διαφόριον νεοελληνικών ποοσωΛι-
κοτήτοιν τοϋ ιπνεύματος, τής λ.>-
γοτεχνίας καί τής πολιτικής. Με-
ρικά άπό τα κεοράλαια αύτά: Ό
Δημοτικισμός, δ Κα€άφης καί ή
μικρασιατική «αταστροφή, Ψταο-
γραφία τοί Κολοκοτρώνη, Ό
κοινωνικάς Κ. Ούράνης, Ή ανα-
ζήτησις αύτονόμου έλληνικου δρό
μου, ΟΙ φιλελεύθεροι ίλληνοκεν-
τρικοί Πέτρος Βλαστός κα!, Γιάν¬
νης Άποστολάκης, Ιωάννης Συ-
κουτρής καί Φωτός Πολίτης οί
Λαρεμβατικοί έλληνοκβντρικοΐ *.
δ.) είναι δείγματα πυκνης άξιο-
λογικής σύνθεσης, εβσΐοχης *-
Λΐγραμματικότητας κα!, ψυχολογι-
κί)ς άνάλυσης. Μοΰ άρέσουν .»ι
χαρακττιοισμοί: «Ό κληρικός ττνς
ποιήσεως (δ Κ. Καδάφης), «Ό
(ροι>στανελλο<ΓΟρος τοΰ πνενιια »ορ> (δ Γιάννης ΒλαχογιάΛ"νης>.
"Οσο καί αν κάποτε δ συγγοα-
φέας άφίνει την άιιετάθετη «θί
ση» τού πού έσκιαγράφησα πιό
πάνω νά τού στενεύει τδν όρίζον-
*α, ή είκόνα πού συνιθέτει τής λο-
λ.υώδυνης πορείας τής Ρωμιοσΰ-
νης, μαρτυρεί αγονπνη ίστοριχή
συνείδηση καί έρμηνευτικη, τολ-
μηρή πρωτοτυπία.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΑΟΡΟΣ
— Νά τοΰ άναφέρης, τού άπαν
τησα μέ- φιονή ποΰ μύλις άκούγον
τ αν ά«ΐό τύν τρόμο, πώς θά έκ-
πληρίόσο) την προσταγή τον.
Ό Τσοχαντάρης μέ προσκύνη
αί πάλι κα"ι Εφυγε καλτάϊΐοντας
στό ατι τον
"Οταν όμιος υστερα άπό μιά
ό'<ρα βρέθηκα μ,τροστα στό Ζον). τάνο, άπό τό ΰφος τού κατάλαΓ) ι πως ί| πρόσκλησή μόν κοντά το' δέν είχε καμμιά σχέση μέ τίς αυ- στικές συναντίκΐεις που εΐχα μέ την Σουλτάνα, άλλά πώς μάλλον μέ εΐχε καλέσει γιά ζητήματα της άρμοβιότητός μου. Μά οδτε αύτό σννέβαινε φίλε μόν Ισμα¬ ήλ, δπως θά δής. — Σέ κάλεσα,, μοϋ είπε, πιστέ μου Μεγάλε Βεζύοη, για νά σοό άποδείξο) πόοο σ' έκτιμώ καί ιτό σο μεγάλη είναι ή εΰνοια μέ την όποία σέ περιοαλλω. — Δέν κάνω, πολυχρονεμέ ν ε μου Πατισάχ, παρά τό καθήκον μόν άπέναντι στήιν Μεγαλεΐότητα Σας κοι στό Δοβλέτι, τού Λπαντη υα ξαλαφροΗΐένος καί τόν προ- σκννησα ■— ΛοιπΟΛ', συνίχισε μειβιώντα; ό Σουλτάνος, γιά νά σοΰ άποθεί ξω τα αίσθήματά μου, σού προσ φέο<ι> τό χέρι τής αδελφής μου,
ιης 'Εσμά Σουλτάνας.
Κεραννός αν έπεφτε επάνω μου
φϊλε μόν Μαζάρ Πασά, δέ θά με
συνεκλδνιζε τόσο, δσο μέ σννεκλό
νισε ή τιμητική έκείνη πρόταση
τοΰ Σουλτάνου.
ΕΙχα άκοΰσει, πώς ή Χανοΰμ
'Εσμά ήταν ιπερασμένη στά χρό
νια καί ασχημη, τό γεγονδς δ-
μως πώς ήταν άδίλφή τοθ Σονλ-ι
τάνον, την ?κανε περιζήτητη νύ-
φη. Πολλοί Πασάδες θά γίνον-
ταν ευτυχυσμένοι μέ μιά τέτοια
πρόταση. 'Εγώ δμως, φίλε μόν Ί
σμαήλ, ίτού άγαποΰχτα την Εδια
την Καντινέ Σουλτάνα καί ποΰ
οί φιλοΛοξίες μου εΓχαν κεντρι-
σθή ως τό σημεΐο νά καθήσιο στό
θρόνο των Όσμανλήοων, βγάζον
τας άπό τή μέβη τόν Μαχμούτ,
Ενοιοισα άπελπισία μέ την πρότα
ση πού δ ίδιο; μοΰ δκανε, γιά νά
μοϋ όνΐοδείξη τα φιλικά του αίσβή
ματα καΐ την έμπιστοσύνη του.
Παρ' δλσ αύτά καί έπειβή στήν
θελήση τοϋ Σουλτάνον δέν χοι-
ράει άντίρρηοη, δέχτηκα την πρό
τασή τον, μέ ψεύτικη χαρά.
Τόν εύχαρίστησα ταπεινά, τού
έξέφρασα την εύγνιομοσυνη μόν.
τόν διαβεβαΐωσα ξανά γιά την ά-
φοσίωσή μου,, —' ίφυγα ζαλισμΐ^
νος άπό τό Σεοάΐ, μά καΐ κορΛω
μένος σά διδνος. Άπ' έκείνη τη
στιγμή, ήμουνα δ κουνιάοΌς τοθ
Σ ουλτάνου1
"Οταν σέ λίγες μΐρες ή Έμινέ.
εμαθε τό καταπληκτΐκδ καί άποο-
σδόκητο νέο, άπό την Ιδία την
'Εσμά Σουλτάνα, την κουνιάδα
της, ή δποία τής είπε δτιπαντοη)
εται τόν Μεγάλο Βεζύρη, δυοοι
ρεστήθηκε καί άγανάκτησε έναν
τίον μου. Μέ κάλεσε πάλι στό ολι
τάκι τοϋ ΚαντίκιοΙ καί μέ δέχθη-
κε σχεδόν μέ περιφρόνηση:
—"Οστε εγινες κι έσύ ίιροδό-
της; μέ ρώτησε μόλις μέ εΐδβ.
— Δέν σέ καταλαδαίνω Χουλ-
τάνα μόν, τής άπάντησα μέ κά-
ποια Ικπληξη.
— Κάνεις πώς δέ μέ καταλα-
δαίνεις. 'Εσύ δέν ήσουνα ποΰ έ-
δω καί λίγες μέρες άκόμχ», μόν
δρκιζόσουνα πώς θά μέ δοηθοΰ-
σες νά δγάλουμε άπό τή μέση
την έρωμένη τοΰ Πατισάχ, τό
μΛαστάρδι της καί τόν άδελφό
της, πώς τώρα πάς νά συγγενέ-
ψης μέ τόν δντρα μου;
— Σονλτάνα μου, τής εΐπα μέ
λύπη, έγώ δέν τόν έπεοίωξα, οί!
τε τόν θέλω αύτό τό γάμο. Ξέρεις
δλλωστε ότι οΰτε στό πρόσωπο
ξέρω την Έσμά Σουλτάνα. Ό
Πατισάχ άπό διχή του πρωτοΛου
λία μέ κάλεσε καί μοΰ πρότ«ιν«
νά την παντρευτώ. Πώς μποροθ
σα νά τού φέρω άντίρρηση; Ξί-
χνάς πώς σέ μιά τέτοια περίπτω-
ση, θά τόν προσέδαλα καί θά ϊ-
πεφτα κα^ στή δυσμένεια τής Α¬
δελφής τον;
— ΚαΙ γιά νά μή πέσης οττ>
δυσμένειά της καί γιά νά κερδι-
σης την εΰνοιά της, τής ίστειλες
πεσκέσι καί μιά χρυσή ταμΛακέοη
μέτή 6ούλα σου!
—Τί νά Εκανα, Σουλτάνα μου,
ε«ρεπε νά τής κάνω κάποιο δώρο
γιά νά εύχαριστήσω τόν Σουλτά-
νο, τής άπάντησα.
Πρόικ.Εΐται, άγαπητέ' μου Ίσαα
ηλ, γ,ά την ταμπακέρα πού βρή
καμε στήν κάσσα τοΰ Τζιφοΰτ Ί-
αννάκη, πού δέν μπορω νά κατα-
λά6α> πώς ϊφτασε στά χέρια του
καί πώς ήρθε στήν κατοχή τού
πρίγκηπα Μονρούζη.
— Τέλος πάντων, μοΰ είπε μα·
λακωμένη ή 'Εμινέ, άφοΰ κι' εσν'ι
δέν θέλεις νά γίνη αύτός δ γά-
μος, δφησε σ' έμένα νά πείσο)
την Έσμά ν' αρνηθή νά σέ παν
τρευτή.
» ---------·
ΔΩΡΕΑΙ
Είς μνήμην ' Ομήρου Άιρβλάνο-
γλου πρός τό Σωματείον Κοινω
νίκης Προνοίαις των άπανΐταχον
Ίνεπολιτών — ΚασταμοΛ'ΐτών ή
«Κοίμησις τής θεοτόκου».
1. Οίκογένεια Καμσιίζογλον Ή
λία δρχ. 3.000·
2. Οίκογένεια Ούραηλίδη Ράλ
λη δρ. 500.
3. ΟΙκογένεια Καλφόγλου Πε
ρικλή 500.
4. ΊορΑάνης καί Γεώργιος Ού
ραηλίδης &ρ. 500.
5. ΤίοΙ Λεωνίδα Άρσλάνογίλον
&ρ. 5.000.
ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
τάς. Ιτ. 1919 Στρατ. Σχολ. Εύελπίδων
Λόγω έπαγγελματικών μου ά-
σχολιών καί άλλων τινών αΐτίων.
έν πολ,λοίς έκλιπόντων, μόλις σή¬
μερον φέρω είς την δημοσιόττ,τπ
την καττωτέθιω περιγραιφομέΛ'ην
συνεστίακκν;
Οί έπΐ;ζώντες άξιοιμΛτοωΐ — δ-
λ«οι άπόστρατοι, — οί άποφοιτή,σαν-
τες έκ τοΰ Στρατ. Σχολ. των
Εύελπίδοιν κατά τό ετος 1919 καί
όνομασθέντξς κατά μήνα Αυγου¬
στον τοϋ ίδίου |τοι>ς ώς άνθυπο-
λοχαγοί των θιαφόρων δπλων,
σεκος, τή(ν ευδΜΐιθεισίαν, την Εκβη-
Αον έξοτερίκευσιν τής χαβάς καί
άγάπης καΐ την ζωηράν έκφρασιν,
την πρώιτην θέσιν (ώς Εχων καί
διατηρων τάς Ιδιότητας ταύτας
άπό των τοϋ Εύέλπνδος χρόνιον)
κ«ιτέλα€εν ό κ. Σπυιρ. Βλάχος, ό
καϊ είς τό στάδιον τού πολιτικόν
μηχανικοΰ διαοΐρέψας.
Την συνεστίαισιν έλάιιηρυναν διά
τί|ς παιρουσ£ας των αί έρύτιμιοι κυ¬
ρίαι - σΰξυγοι πολλ,ών έκ των πα-
ρειιρΐθέντων. "Ολαι, σεμνοπρ«πΛς
ΕΙΑ 1ΕΣΙΜ0 ΤΟΤ ΠλΡλΞΥΜΟΤ.
' &ΕΜ ΕΓΙΝΕ
Μία είκόνα άπό την συνεστίασ'.ν.
ΚΤΡΙΑΙ: 6) Ίωαννίδου, 7) "Ι
λια Λι*υκοϋ, 12) Τσαπραλής, 13)
Βλάχου, 19) Δαμιανοπούλου, 21)
Άντζιοΰ, 29) Δαιακαρόλη, δ)νίς
Μάρ<ΰ Γαζουλέα. ΚΤΡΙΟΙ: 1) Σταοινόίΐουλος Επαμ., 2) ΠαναγόπονΛος Βασ. 8) Βάος Γεώργ., 9) Βαρικώπου- λος θεοδ. 10) Δαισκαρόλης Αθαν. 14) Βέιμος Παναγ., 16) Λαλόπου Αος Άν6ρ., 17) Παπαιωάννου 1'ε- ώργ., 18) Τσαπραιλής Κων., 22) συνήλθοιν1 είς συνεστίαστν ποό τι¬ νος χρόνου ίν τη μεγάλη αΐθούση τοΰ ενταύθα καΐ επί τής όδοΰ Πα- νεπισίτημίου κειμένου ξενοδοχείον «Βασιλέων Μέλαθρο<ν», πιρος συν- εοιρ'ταισμόν της .τεντηκο,νταΐεΐτηρί- δος άπό τής ώς ανωτέρω άπαφοι- τήσεώς των. ΟΊ τότε άποφοιτήισαντες εύέλ- *δες ανήρχοντο είς 89. Έκ τού¬ των, 10 εφονεύθησαν έν πολέμω καί 39 απέθανον έν καιρώ εΐρήνης. ΟΙ ύπάλοιπο* 40 έπέζων καιτά την 15-12-1969. Έκ τούτων, προσήλ¬ θον 28, έκ δέ Των μή προσελιθόν- των ΰπολούκον 12, 2 μέν δέν α¬ νευρέθησαν (ίσως λόγω έβφαλμέ- νης διευθύνσεως κατοιβάας), 10 δέ έδικαιολόγησιαιν εγκαίρως την μή προσέλευσιν των (λόγω ασθενείας των ή λόγω δωψιονής των έκτός των "Αθηνών ναηί έ-νός έικττός της Ελλάδος κλπ.)· Ό στστο5τσύλο«), μέ κΰριοιν
βοηθόν τόν στριαΐτηγόν Βασίλ. Πα-
νατγοπουλον, διά δέ την εξακρίτκο-
βιν των δΐϊ^Οινσε*ινν καιτο».κίας
καί την σύνταιξιιν όνομαιστικών κα-
ταιοττάσεων των ζώντων, ώς καί
τοιοΰτων των φονενθέντοιν κα·, θα-
νάντων, μέ οοηθούς τοΰς κ. κ. θε-
όδωρον Βαρικόπιουλον κο* Σπύρ.
Β λόχον, ΰΛήρξεν ό έμίτνευστής
καί όργαΛτωιτής τής συνεσΐτιάσειο>ς.
Διά πάντα ταυτα αί σννευέλπιβές
τον τόν εύχαριστοϋ/ν δημ/οσίως καί
τόν εύγνωμ,ονοϋν.
Τινές, άπό .τολλών 8εκαετιώ<ν μή συναντηθέντες, δέν κατώρθιω- νον ή έ6ράδυνον ν' άναγνιοιρίσουν αλλήλους. 'Τπεύθυνο,ς διά τούτο (φεΰ!) δ πανδαμάττοΐιρ χρόνος; (οί επί τής ράχεώς των 70 ΜάΐοΟ Λφ' ένό-ς κια^ άφ' ετέρου καΐ, Ι¬ δίως, αί άγαχνίαι χαί αί κακουχίαι έκ τής έν πολέμω είς την πρώτην γροομμήν τοϋ πνρός μακιρδς υπη¬ ρεσίας τίον, άλλά καί τής κοίηώ- δονς (υπέρ τό 12ϋ)ιρον ημερησίως) υπηρεσίας των έν κα«3<δ εΐρήνης, αϊ-ανες ήλλοάοσισν την έξωτε,ρικήν νεανικήν των εμφάνισιν· Παοά ταϋχα, άπιαντΒς οί πα,ρεΐ'ρΐΐθέντίς είσαν άρκεΐτά άκμαίοι καί εύθυαε- νεϊς, άφοΰ ουδενός οί ώμοι είχον κυρπωθ'ή. Κατά την διάρκειαν τής συνε- <ηιάσΗος έπεκράιτησεν άτμδβφαιβα χαράς, εύδιαιθιεσίαις, θερμής άγά- ϊτης, έ.γικαο&όττητος καί λ«πτών ά <~εϊοΐμων, ίδ«ας μ^ τάς διηγήσεις έπεισοδίων καί, άστείων έκ ττ}ς έν τω Στρατ. Σχολ. των Εϋελπί&ίον ζωΥ|ς των. Ώς πρός τό μηκος τής Λιηνή- ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ Ώς πληροφορούμεθα δ Δημος Ν. Σμύρνης άποφάσισε κατόπιν σχετικής αίτήσεως τοΰ διακεκςι- μένου λογοτέχνΐ) τ. ύπουργοΰ κ. Χρήοτου ΣολομχονίιδτιΙ, τιής <ίΈ- στίας Ν. Σμύρνης καί τ ής'Ενώ σεως Έλλήνων Λογοτεχνών νά στήση μαρμαρϊνην προτομήτν τού βειμνήβτου Σμυρναίου ποιητοΰ Στέλιου Σπεράντσα είς πε^ίο- πτον θέσιν τού προάστειον καί Λΐ- θανότατα είς την πρό τοΰ μεγα¬ ρον τής Έστία/ς πάροίου Ν. Σμ,ύρ νης. Ή προτομή θά φιλοτεχνηθή πά ρά τοϋ διακεκ.ριμένου γλύπτον Νι κό?.α, βά είναι δέ ετοίμη έντός δύο μηνών, δπότε θά τελεσθοΰν τα άποχαιλυπτήρια. Στυλιανίδης Στυλ.., 23) Γαζου- λ^ας Ιωάν., 24) Κοξύρης Άγϊκτ., 25) Τσοιιμής Αθαν., 26) Χαιτζη- νικολάου Νικ. 27) Διαμαντόπουλυς ϊπυρ., 28) Βλάχος Σοτυρ., 30) Πολιτάκ«ς Ιωάν., 31) Δαμιανο πουλος Δημήτρ., 32) Καίπης Ά· ναιοη., 33) Λιάβΐκος Χρϊστ., 34) Κουκουρ>τάκης Γεώργ., »5) Παν
λόπουλος Δημήτρ., Ϊ6) Άντζιοθι,
Όρφεΰς, 37) Ζαχαιρόπουλος Π~
λνχ*., 38) ΤσιΐΛίΐλούλης Κωνιστ-,
39) "Ιωαννίδης Χριστόβ.
κα-, άξλοπΐρ'επως έΐνφειδυμένοι. καί
μακράν πάσης επιδείξεως, συνειδυ-
αιζιον την γυναικείον χάριν μετά
τής σοδαρόιτηιτος, έφαβμόζονσαι
τό γνωμι«ύν των άρθρων ημών
προγόν<«ι €Πάν μέτρον Λριστον» και έν έπιγνώσϊΐ τοΰ δτι ήσαν σΰ- ζυγοι πολεμιστών Έλλήνων αξιω¬ ματικών, τηχ?ούντων αύοττηιρως τάς έλληνοττρίπεΐς οΤνογ^νειακάς ~ι- Διάβαβα τα δύο άνέΛβδο,τα που δτιμοσιεΰθηικαν στόν Π. Κ. των κ. κ. Άικριιβββίη κο» Ζαννή τού πρώτου τόν -ϋεΛ-τζερε. μέ τόν μαη κλαβά καί τού δευτέρου μέ το ταπ/ριλιάτικο ψέμα καΐ, μοϋ στό νοΰ τό κατοοτέθιω επεισόδιον πού συνΐβη ατύ χω*ιό μου Χατζϊι λάρ τής Σμύρνης πρό άρκεχων χΐρόνων. Τάτε πίστευε δ κόαμο; σε Οια φορα θοησκευτικά ξόρκια καί όιι οί άγιχΗ «ίχαν ό καθένας (διατί ραν θεραπευτικΐιν ίδιότητα ώς >>
"Αγιος Ιωάννης δ Πρόδουμθκ
θεράπεν>ε τούς Χρι<ττιανοι>ς άπό
την έλονοοίαν — «παροξυοιμο» τόι
) έγαμε έκιεί — ή Άγία Πακκισκενή
ήτ'ΐν γιά τα μάτια ό ."Αγιος Στυ
/κινός γιά τα μ,ιυρά κ. δ. "Ετσι ί
.ις κάτοιν.ος τού χο)·"ΐοϋ —δ,ς μή
άνας>έρω τό έ·πώντιμόν τον γιατι
^ουν τα παιδία τον —ποΰ τόν μά-
πτιζε δ «παοαξνιμός» .τίατευε δτι
[ήν ωρα ποΰ τόν δπΐανε τδ ρΐγο,
άν πήγαινε νά δρση μιά κλωστή
ή Ινα σπάγγο, δσβ ήταν τό μ-ΐθ'.
τού ιττδν "Αη Γιάννη οα τού πες-
νοϋβε ή άρρώστεια του. Έκείνυ
τό βράδυ πού οτ,'ν^βη αύτο ττον'·
γράφω σάν τάν δπιασε τό ρΐγο·ς
πέρΐό σ' ε"να
λοφίσκο. ■"Ηταν ενα μικρδ κτ{-
σμα πού 6ιρί(»κονιταν« μέσα μιΑ εί
κόνα τοΰ "Αγ. Ιωάννου —τοθ ά
Λοκεφαλισμένου— κι' Εκαιε μερά
νύχτα Ινα κανδηλι, στή ρίζα μίάς
έληάς. "Ας σημειώσω ίδώ δτι καί
οί Τοθοκοι τόν έσίβοντο καί ποτέ
δέν πειριάξαν τίίτοτε άπό έκ«ί μέ
σα. Σ' αυτόν τόν "Αη Γιάννη θά
πήγαινε νά δέοη τόν «π«ραξνψιο»
τού στή ρίζα τοΰ δένδρου πού ή·
ίαν πλάι σιό Μΐΐσμα- Π ήρε τόν
σπάγγο κι' ϊφνγε γιά τόν Άη
Γιάννη πρίν έλθη ό αλλος έ«ϊΙ ά
ναδαίνει πάνω στύ κτίσμα κβΐ
καθώς ήταν καλοκαίρι καϊ φορουβε
μόνο άσπρο πον·κάμισο, Ι6γαί.ε·
καΐ τό πανταλόνι του κ' έμεινε μέ
τα σώόρακο όλόλευκος καΐ τή στι
γιμή πού πλησίασε ό αλλος άρχισε
νά κοτ>νάη τα χέρια σέ διάφορες
κΐνησεις καί νά βγάζη άπύ μέβα
τον μιά ύπόκακρη 6οή.
Σάν τα εΐδε αντός
καΐ δέν πληβίαβε γιατί
κι' άρχιοε νά μον·ολογή: «Άνβρω
.ιος εΐσαι Οιάδολος είσαι;» Δέν
.τλησίααε νά δέση τόν σπάγγο άλ
λ.ό κΛνοντας τό σταχ>ρό του, πηρ?
τό σρόμο καί γύρισε πίσω. Ό
Σ τασινόπονλος μέ τόν Ιδιο τρό¬
πον —ύ ήλβε γύρισε κι' αύτός στό
μπακάλικό τού πρώτος πάλιν καΐ
.χρ,ρίμηε νά Ιδή τί θά τοβ πή. Σάν
ήλθε τόν είδε χλωμό καί φοΰιβμέ
νο, τόν ρώτησε τί ίκανε ΕΛεισϊ ιύ
σπάγγο; "Αισιτα τοΰ λέγη 8έν ξέ-
ρΓΐς τί έπαιθα κι' δρχισ* νά τοΰ
διηγήται τί τοϋ είχε σκμδή, τότε
δι ν κοατήθηκε ό Στασινόπιουιλος
'.ι' δρχισϊ νά γελά. Κχιτάλαβε τώ
ρα ό &λλο, ότι αΰτό πού είδ* Λα
• . στόν "Αη Γιάννη ήταν δ Σία
σινόπουλος καΐ τοΰ λίγη: '"Αχ
ιι<ι>ρέ Φιραγγο» — τόν λέγαν
φράγγο — έπειΛή ήταν ό πρωτος
^»εϊνο τό καιρο ποΰ είχε φορέση
φράγγικα (Ευρωπαΐκά) οηό χ«-
ριό δλοι οί &λλοι φοροΰσαν τότΓ
6ράκες — έηρεπε νά τό καταλά-
6ω 5οαΐ τότε Μδλέπες τί θά εί-
χρς πάθη».
Δέν πειράξη τοΰ άπαιντό; ό Στη
σινόπουλος τώρα μέ τή τρομαρα
πού πήρες θά σοΰ κόψη τό €παοα
ξυμο» καλλίτερα άπό τοΰ *Λη
Γιάννη.
Σ. ΜΓΧΑΗΛΙΔΗΣ
μέν, ώς (ώνας είς τό εΙΑος των έμ,
φανύσεΐς, {ήν π<ί«ουοίαν: 1) τής διάπθιλλβιν χϊΐιρίτωιν^ μθί/φώσεως καί ήθοι.>ς κΐΛοσμημίνης βιαίας
δεσποιινίοος Μάρος Γαςουλίβ, βυ-
γαττρος τοΰ καί ώς Λθλιτιο<οϋ μη- χανικοϋ διαηρέποινιτος κ. Ιωάν, Γαιζουλία, καί 2) τής διακΐίοριμί· νης κα', φ«)ΐτογενοιδς πρωταγωη- σίτιρίας τοΰ έλλην*ο«>ϋ θεατρου καί
κινημαιτογιράιφου κ. "Ιλιας Λιβυ-
κοϋ, συζύγου τοϋ εύδακίνως άσκή-
σοϊντος καί τό έπΛγγελμα, τοΰ δι¬
κηγόρον κ. Άγησιλ. Κοζΰρη.
Την οτιράν τής διηγήισεως καϊ
έκφωνήσεως λόγων διηύτ)ΐυν€, μετά
τής διακρινούσης αυτόν, έκ. των
σποι·δθ(θίτΐικων ϊτι χρόνων τοΰ Εύ-
έλπιιδος, λΒπτότητος καΐ εύγενε(ας
6 στρατηγός Όρφεΰς Άντζειοΰς,
δεύτερος έπιλοχιίας - ύπαρχηιγός
τής τάξεως, τοϋ πνώτον έπιλοχΐου
- άρχηγοϋ, άΐΐμ,νήι—ου στρα.τηγοΰ
Γ««»ργ· Παΐταθεοΰώρου, θανόντος
πρό τίνων έτών.
Λόγους έξεφώνησαν τρ.ρϊς έκ
τδν συντστιαισοιμένων:
Πρώτας ωμίλησεν δ κ. Γεωργ.
Πακαϊωάννου, Ό λόγος του ΰ- ,
πήρξε γλαφυρός, &μα δέ κα!, καυ-
στικάς διά σημα-ντικήν μ«ρίδα τής
μειτοΜ»λερΐΛ(.τις έλληνικής κοινιωνί-
ας καί, ιδίως, την νεολαίαν της,
ήτις έξεαράπη τής εύθβίας χριστια-
νικής δδοϋ καΐ κατέστη δούλη τής
ϋλης.
Δεύτερο-ς ωμίλησεν δ Δημήτριος
'Ιχΰάννου Δαμιανάπονλος, ήδη το-
πογράφος μηχαιν*κός, τοΰ δποίου
δ γραπτός λόγος δημοσιευβται κα-
τιοτέρω.
Τρίτος ωμίλησεν δ κ. Κωνστ.
Τσαπραλής, δστις λόγω τής εμ¬
φανίσεως άπειληηΐ!κων νεφών είς
τόν διειθνή δρίζοντα έΐκιρήξεως έ-
νός παγκοσμίου πολέμου, έηόνΐΛε,
μέ ευχέρειαν λόγον, την ανάγκην
αντιδράσεως είς διειθντ) κλίιμαικα,
συνεπως καί των Έλλήνω,ν, δΛσ
τής συστάσεως Όργανιώσ'εων έξ
έθνικοφρόνων πολιτών, πρός άίΐο-
τροπήν τον.
Περί ώραν 23.30' έληξεν ή
συνΒστάωΛς, άφίσασα τάς καλν-
τέιρας των έντυπώσεων είς τούς
μετασχόντας καί τάς μετασχού-
σας τανιτης.
Ό λόγος τοΰ Δημητίρίου Ιωάν.
Δαμιανοποϋλου :
ΘΕΜΑ : Σύντομος άπολογιο|μό.ς
τής δράσεώς των εύελυτέδων - ά-
ξιωματικώτν τής τάξεως Ιτους
1919.
«Άξιάτΐιμοι κυρίιαι καί Λγαπη-
τοΐ συμμχϊθηταί μόν,
Πλήρεις νεανικοΰ σφρίγους καί
έμφορούμενοι άϊώ τα Ιδεώδη τής
Μεγάλης "Ελλάδος, τής οποίας τό
κυριώτερον Ιδεωδες ήτο ή άΛελΈυ-
θέρωσις των υπαδούλων άδελφων
μας, αμ». τή έξάδω μας έκ τοϋ
Στραιτ· Σχαλ. των Εύελπίδων καί
δνομασίας μας κατά μηνα Αυγουσ
τον ώς άνθυπολοχαγων των δια¬
φόρων δπλων, έστάλημεν
είς τό ΜΜορασΊατικόν
Έι»εϊ ήγωνΐσθιημεν έίά τρι«τίαν
μετά των αλλων συνελλήνων εναν¬
τίον βμπίΐροπολέιμΛυ καί οτκιληροΰ
έχθροϋ (των τούρκων). Σχιεδόν
είς όλας τάς μάχας τόν ίνικήισβ
μέν είσχω.ρήσαντεις είς 6άθος 500,
«ερίπου χιλιομιέ.τριανν έντός τ^ς Μι¬
κράς Άοίας. Καίτοι, δμως, ντ»η·
ταί, οττρατιωτικιώς, χελικώς ήναγ
κάχΛημεν νά έγκαταλείψωμεν την
Μικράν "Ασίαν. Διά ποίον λόγον;
Διότι είχομεν ητττκθή πολντικώις
δχι υπό τοϋ εχθρόν, άλλ' υπό των
συμ+νάχων μας Μί^άλων Δ^λΙ&-
μεων, αί οποίαι, άπό «ΰτελή συμ-
φέροντα ώθοΰμρνοι κιι^ έοτηλήσμο-
νες γΐνόμειναι, πονρά πάντα ηθικόν
νίμον, των πρός γΐνναΐον συμμα-
χό των ύποχιρεώσεών τανν, έόοή-
Θησαν τάν κοινόν, κατά τόν πρω-
ιον παγκόσμιον πόλεμον, εχθρόν
παντοιοτρΟΛως (δι' ΰλχχιων πάσης
φύσεως, χιρημάτων, πληροφοριών
καί στρατ. σψ»6ούλων) κοί έγκα-
τέλειψαν τ>μάς τελείως αβοηθτν·
τους.
Ή ΜικρτΜΤΐαιτική γή έκράιτησεν
έντός των σπλάχνων της, 6κ>τός
αλλων χιλιάδων Έλλήνων, καί δέ-
κα έκ των συμμαθητών μας, ώς
ένέχινον τού δτι κάποιαν τ(μέραν
θά έΛΐΛΓγέψονν ίκϊί οί "Ελληνες
ώς φίλοι, πλέον, καΐ δχι ώς έ-
χθροί των τοΰρκκΰν, διά νά συζή
σουν είρττνικως μετ* αυτών, είς
έκπλτ>ρωσιν τού πόθου τοΰ *Ελβυ-
'&ερίον Βενιζέλον κοή, τοΰ ΚεμίιΧ
Άταΐτούρκ, διότι κοινή είναι ήμοί-
ρα των δύο δμΛρων λαων.
Άναφέχκο τα όνοματεπώνυμα
των φονενθέντοιν ήρώων συμμα-
θητών μας καί παραλίΧπω ν" άνα-
φΐρω, λόγω τον μεγάλου αρ>θμοΰ
των, τα, ονο)ΐα.'τεπώννιμα των τραν·
ματπών καΐ των κατταβτάντων α-
Λ'απήρων, συνεπιεία τΐ<ιίΐμί<ιτος, κα κουχιων η νόσου, έ·κΐδηλωθ«ίστις κατά την είρηνικήιν πβρίσδον ίν ί>-
πηοβισία καί §νεικ>εν ταύτης:
1) ΆνδρΊανόπουλος Αθαν., ϊ)
Άρΰα,νιιτάκηις Νικ., 3) Κορζτ)ς
Δηιαήτρ., 4) Κοηίνης Δημήτρ., Γι)
Παπαικυρια.ξής Αθαν., 6) Σαρ-
τζετάκη,ς Έμιμαν., 7) ΣοφιαΛ'ό-
ααυ/νος Ί(οάν·, 8) Σοφίου Άντ.,
9) Φερέτης Ηλίας, 10) Φυλακιτός
Νικ.
ιΕΙς μνήμην καί, τιμήν των ή
μώων τούτιον καί των δπωσοιν»-
τε θανόντων, μή ΰστειθιησάντων δέ
είς ηρωισμόν έν ταίς μάχαις συμ-
μαιθητων μας, παρα»<α.λω δπως τη- ρήσωμιβν δρθιοι ενός λε«τοΰ στγήν. Άλλ.ά καΐ τίς τοΰς μετέπετ,τα πολεμικούς στίβους τού "Βθνου^, οί σνμμα'θηιταΐ μας ονγ'καταλέχθτγ- σαν μιβταξΰ των πρωταθλ.ητων τον. θά μνημονεύσω ένταϋθα ιρία περιβτατικά, ά"ξια πολλοΰ λόγον: 1) Όργ«ν««ής καΐ ή ψυχτΐ τή^ζ αμύνης κατά τώιν έαμθΜομμουινι στών είς τοΰς στρατώνας Μακιρ»*- γιάννη ώχυρωμένου Σνντάγ)ΐατος ωροφυλοκής μετά τμήματος ΙΙε- ζικοΰ κατά Δεκέμβριον 1944, ήτο δ συμμαθηαή,ς μας τότε Άντισνν· ταγμαιτάοχηις Πίζικοΰ καί, τίιοη στρατηγός έ. ά. Κωστόπουλος Κοι,νοτ. Λύτός είναι ό λησμονή· μένος ήοχος. Αΰτός, δταν διέμενΐν έν Αθήναις, έ,ιειδή ήδη, άπότινο; χρόνοιυ διαμενει είς τό κον, σ.τα,νΐως έκαλίϊτο νά π κιοντά τάς έπβτείους εορτάς τής ί λόγω μάχης. "Αλλοι εθεωρούντο ήθίοβς. Όιπο>οΦηίτοτε αυτός κο-
σμιεϊται άίΐό την σεμνόττϊτα τοϊ
ΛΡ€»γιματιχοΰ ηρωος.
2) Ό στρατηγός ΔαιακαρΛλης
Αθαν. ετίμησε την τάξιν μας διά
τής απαραμίλλου δράσεώς καΐ τού
ίξοχου ήρωιβμοΰ τού είς τόν πό
λί-μυν τής Κορέας.
3) Είς τό άκονθμΛ τοΰ 6ογγη-
τού τής άλυσοω&εμένης καΐ σχλα-
Οωμένης Κύπρου μας, έριράγιβεν
ή γενναία καρβια τοϋ μικιροΰ τό
άπό συγκίνησιν καΐ παιτρίωΐΐκτμδν
δέφΐας άλλά λέοντος την ψυχήν
καί την σωματικήν άντοχήν στρα
•τηγοΰ Γρίδα Γεωργίου ή Διγενή
Άκρίτα, συμμαΐθητοΰ μας καϊ, τοτν
του. Μέ μίαν δοάκαν γενναίων
μια,χητών, δτά τής εύφυΐαις του,
τής ίκανότη,τός του, τοΰ θάρκ?ους
τού καί τού άφθάοττου ήρωισμοϋ
του έκλόνισε πρό ολίγων έτών τα
γόητρον μιάς τεραστίας άποικιο-
κρατικής Δυνάμεως. Είμεθα ύπε-
ρήφανοι οί σνμμαθηταί τού, διότι
έ τής τάξ4ώ|ς των έ%ιπή|βη|αε
τοιαιότης δλκης ήρως.
Ουδείς έκ των συμμαθητων μας
έςε6λήθη των τάξεων τοθ Στρα-
τοθ ώς έβταγγελμαΐτικως άνίίκοΛθς
ή οι' άναξιοπρ,επιή διαγωτήν.
Οΰ&είς, έϊθίσης, ακθ' όσον του¬
λάχιστον γνωοίζω, έδιώχθη έν τώ
Ι&ναηικώ του 6Χω ώς άπόστρατος
πλέον, ή κατεδικάσθη δι' άξιόποι-
νον τινά πράξιν, "θλοι διεβίωσαν
καΐ δια&ιοϋν οί έπιζώΛτες ώς πρό-
τυΛα φιλονόμων πολιτών, καλών
χριστιανών καΐ καλών οΐΜογενβαβ-
χων.
ΙΙολλοΐ άπέκίΐηβαν διά τί^ς Ικα-
νότιηιτός των καξ δε·ΰτερον έπάγ-
γελμα καί διέπρΐψαν είς αι&τό,
κνρίως ώς δικηγόροι καΐ μηχανι-
κοί.
"Αλλοι, πάλιν, Βχουν Λροσφί
ρει τάς ΰπηιρεοΐιας των είς διαφό¬
ρους Όργαινισμονς, κυριως δέ είς
εύαγή1 Ίδρύμα'ΐα, έλτελως όνφιλίΐ
κβροώς.
Ή το.ιατ'ττη δράσις μας ίν τώ
Στρατώ (έν είριήνη καΐ πολέμω)
καί τή κοινωνία μας «ιαοέχει τό
δικαιίωμα νά λέγωμεν, έν πλττΡ«
συνειΛήβΕΐ, 8τι έξεπληρώσαμεν εΐι,
τό άκέοαιθΓν τό Λρος την Παιτρί-
δα έπιβαλλόμενον «ουθήιχον μας.
"Ήδη είς ημάς τούς
καί, τάς οΙκογενΒίας μας,
ευτυχίαν, μ«ικ<)οημέ(ρίυσι.ν καΐ 5ι αρκή υγείαν». Έν "Αθήναις τή 19)9)1970 ΔΗΜ. Ι. ΔΙΑΜΑΝΤ0Π0ΤΛΟ2 Ι Άνώτερ. άξ)ικός έ. ά. ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ ΑΐΝΣΤΑΐΝ ΑΘΗΝΏΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ •ΡΙβΝΟΙ ΙΔΡϊϊ. 1 ΑΕΙΤΟΤΡΠ» 78&30/4Μΐ ΦΕΚ 171/«Ι ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΪ 190/13 ΤΙ. ΚΩΝ/ΝΟΥ _. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ θ ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως) ΕΙίίγωντπι κβτίπιν 1(εταο«βν ·1 ιπνχιοθχοι Κοτωτ<ρΐΐ< Τεχνικάς Ιχ·- λ!)< οΐααΐήηοτι ·ΙΙΐΜΟττττο< καΐ «Ι Ιχοντις 4ν>ειχτικ&ν Γ' Ιιτ?<π«{1ο» Ν«- χτιρινοβ Γυμνασίου Ι) Γ' τά(·ω< ΙξαταξΙο» ΓυμνασΙαυ καΐ ανι«. Φ ΙΧΟΑΑΣ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΟΗ ΜΗΧΑΜΟΑΟΓΟΗ £ ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΜ (ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως) 'Κγγράφανται 4ν«υ 4(ετ<ία«ϋν οί ητυχιούχοι Κατωτί^ων Τ·χνβΚ#ν Ζχ·λβν «Μ«λ4γαυ «ΙίιχΑττιτρς χαΐ οί Ιχαντε« έν&εικτικον Γ' 4ξαταξΙου Γνμν··!·». θ ΙΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑ! ΜΗΧΑΗΟΤΕΧΗΙΤΟΗ Ι ΗΑΕΚΤΡ0ΤΕΧΜ1Τ0Η ( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως) νται 4ν«ν <(ηοίοΐων οί έχοντες απολυτήριον ΛημοτικοΟ. • Αριστον κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεοι; • Σύνχρονα διδακτήρια καΐ Οποδειγματικά μηχανολογικά καΐ Ήλεκτρολογικά έργαστήρια. · "Αναβολή έκ τοθ οτρατοθ μέχρι πέρατος τΟν σπούδών.· Μει«μένον φοιτητικόν εισι¬ τήριον. · Κρατική χρηματική ιπιχορήνηση στούς έμπροσ€βν«ς έννραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. « ΙΜΑΧΦΑΛΙΧΙΣ ΚΡΓΑ-ΙΑΧ «Ι* ΤΟΥΧ Μ^^ΤΛ* .,ηι, ΛϋΛ^ίΛΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ: (πΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238 ΤΤΛ ΠΓηΐΤΤΓηΐ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΕΑΝΔΡΟΥΊΟΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-682 ΑΙΗΖΤΑΙΜ: Η·ΟΧ - Π1Ι·Α·»ΧΙΑ - ΜΑΟΗΧΙΙ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΡΒΙΣΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
3 όν
Ή Γϊουνα έκοιμήθηκε πολΰ τα
ηαγμένον ϋπνο' τι'»σα φο6ρρά γρ-
γονάτα, ·τοΰ εμαθε μέσα αέ· λίγ?ς
(Πΐγνιές, εΐχανε αναστατώσει τό
μιβλό της, καΐ, μονάχα στύ μουγ-
Χό χλάψιμο εύρισκε κάποκχ μΐκοή
4γαχοί'φιον πεσμενη μέ τό πρόσω
ιο ατό που.τονλένΐο μαξιλάοι της,
τ^ μιά σκεφτότανρ καΐ παραμιλοΰ
Οε νίι <·"άχε πυρετό, την αλλη ε χίΛΐγΐ' σιγιιλά, ώς πού ίξαντλη- μίνη .""ά άπό την άγωνία, ¥/ΐλρ·- ΛΡ τα μάτια μουρμουρίζοντας δ- Οί'.ά της Χριστρ ιιιιν'. Χρισΐί μόν! Ό ,τατέρας της πρίν πέση νά /οιμΐ)*>ί) επήγε σέ μιά σκοτπνή
γ,,,νίτβα, έηταύοοισρ τα χρριαν.αί
γονατΐζοντας χάμιο άφοσιώ'θιι,^
ηϊ μίαν όλόθερμη προσευχή· εν.α-
μΕ ίίβτερα τό σταυρό τού κχιί Εά-
π),ωβε στό κρεββάτι τού κατάκο
,-ϊος' ο ΰπνος εκλεισε τα κουρασμέ
να μάτια τού κ<ιί τό γαληνεμένο ,ιοόοιοπό τού επήρε μίαν άγια γλ6 Χα μέ τδ" θαμ-τόφ<'>Τη τον >.ι χ α
ιΐιοθ.
Λ
Την αΐλη μέριι τούς έξύΛ-νηο*
{γριο κανονίδι... Ή Γιουχά πετα
χβηχε πάνω τρομαγμένη, κ' ϊτπ:-
ξΕ χοντά στόν πατέρα της, που
ίταιιοοκοπιότανε...
— Παΐδί μου, τής εΐπε ουγκ -
νιιμένος' κάμε καΐ, σύ τό σιαυςο
βον, όπως έγώ' μεγάλος είναι δ
Καί τίς .τίΐθΐ τό δεξί χέρι ιρι*
μοντας, εκλεισε τα. τρία δάχτυλα
της ένωμένα καί της ϊδειξε «ωι,
νιι χάνη τη σημείο τού στανροϋ.
Έχείνη Ινοιωσε ρίγος σ' δ?ύ-
ίληοο τό κορμί της, την ώρα ποΰ
Μΐι πρώτη φορά εκανε τό χρισνα
νΐχο της καθήκον· τό συμπαβητι-
χ4 προσωπάκι της ήτανε δακρό-
βοεχτο, τα μεγάλα μάτια της εί¬
χον παρει την βκφοίΐβτ πού δίνει
β' αύτά ή σννεΐδησι τής άλήβει-
ι»ν
— Ιΐαμε τώρα κάτω!... -τής °1
:τε ό πατέρας της" εΐσαι έξαγνισμέ
νη, κβρη μου, κα^ μπορεΐς να μά
Κης όλόκληρο τό μυστικό.
Ή Γιοννά τόν δφησε νά την ο¬
δηγήση όπως ήθελε, σάν άιδύναμο
(ΐαιθΛκι· ιά μάτια της δακρυσμέ-
>β αχΛμη κυττούσανε μέ περιέρ-
Ιβγαινε πέ"ρα, εξω άπ' τό χω
νιό...
Ξαφνικά ό βερβίσης έστάθηκβ.
— Έδώ είναι, κόρη μου!
— Τί, οτατέρα μου; έρώτησε ή
Γιουνα. Τα δόντια της έχτυπου-
«Λΐνε άπό φόδο άδάσταχτο.
— Είναι ή συχωρεμένη ή μ,,,τε
ρα σου!
Ή Γιουνα Ινοιωσε νά την Λού
ζή κρύος ιδρώτος. Κλονίστηκο
σύγκορμη κα), δέ μπόρεσε νά 6γά
λη λέξι άπό τό στόμα της. Ό δεί.)
6ίσης την έκράτησε άπό τό χέρι
νά μή πέση καί τής ϊδειξε.·.
Στήν ακρη τοΰ ύπογείου φαι-
νότανε ενας μεγάλος ξύλινος σταυ
ρός, μπηγμένος στό ΰγρό χώμα,
καί στή ρίζα του §να μεγάλο κι-
6ώτιο κλειδωμένο μ' ενα μαΰρο
σταυρό χαραγιιένο στά «κέπασμά
τού.
— Πληκτίαισε,, γλυκό μου κοοί-
τσι, τής εΐπε ό οτατέρας της. Έ¬
δώ είναι τα αγια κόκκαλα τής μάν
νας σου:.. δέν ήτανε άλήθεια
πώς χάθηκε μέσα στό οάραθρο
τοΰ Άρντίί;, οχι! Πέιθανε εΐρτινι
κά στό σπιτάκι μας, την έκήβεψα
μέ δλες τίς χριστιανικές εΰχές,
κα', την εθαψα έδώ, γιά ν" άνα,ταυ
θή τό κουρασμέΛ"ο κορμί της.
Επήρε τρέμοντας τή Γιουνη
καί την Ι'φερε κοντά στό στανοό.
Έικείνη νόμιζε πώς όνειρεύε-*αι·
άνοΐγόκλεινε τα μάτια ϊα/ασιτε'νη,
δέν είχε δύναμι νά βγάλη λέξι.
Ό πατέρας της την Ε6αλε ήσνχα
- ήσνχα νά γονατίση, καί τότε αυ
νο Ινοκοσε κι' αυτή τή φοδεοο
μυστικό.
— Μαννούλα μου! έφώναϊ,ΐ μ?
σπαραγμό, άγκαλιάιζοντας τό κι
βώτιο, πού είχε μέσα τα κόκκα)ικ
τίίς μάννας της, καΐ τό ξέσπασμα
τοΰ θρήνου της άνττηιχησε πένθΐμα
στό ίρημο ύπόγειο.
Τΐΐν ίδια στιγμή ενας φοόερός
κρότος δσεισε τή γή, καί άμέσως
δγκοι τεράστιοι άπό πέτρες καΐ,
χώματα γκρεμιστήκανε πάνω στό
κεφάλι τους. Μ' ενα τελευταϊο
ενστικτο άγκαλιαισττ(κανε κοντά
στό στανρό καί δστερα τό νεκρικά
σκοτάδι Ικλεισε γιά πάντα τα μά¬
τια τους! !...
ΤΕΛΟΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
έκ τής 1ης σελ 16ος)
λάδα, κατ' άντίθεση πρός τα αί-
τήματα των οπα&ων τής πάιλης
τδν τάξεων, ξένα πρός τόν έλ-
ληνΐκό χαρακτήρα. €Μόνον οί
μικροΐ αστοί, οί άχτήμονες χωρι-
κοί κα! οί προπολεμικοί φορεΐς
τοί μεοοαστικοΰ έθΛ'ΐβμοϋ άκολου
θοϋν τα έθνικο - κοινοτικο Ιδεώ-
δες τοΰ έλληνισμοθ υπό τό πνεΰ-
ιια μιβ; έκσνγχρονισμένης σ ο-
αιαλιστικής (ύπογραμ-'
μένηε άπό τό κοινοδιακόν πρότυ-1
πον τοΰ Βυζαντίου κα), την κοινο
μιζω ίγώ) ά·>·ανβώσεως Ιμπνεο-
τικην άδελςροποιίαν τής Τουρκο-
χρατίαο, γράφει «είσαγωγΐκως».
'Επισημαίνω τό αϊτημα τής «έκ
βιιγχροντσμενης σοσιαλιστικής ά
νανεώσεως» πού δίχως άμφιδολία
σιινιοτα την κοινωνικήν πίστη τού
συγγραίρέα. Ό τονισμύς ώς τό-
οο τοΰ κοινοΰίον (Βυζάντιο) καί
της κοινοτητας (Τουρκοκρατία),
Εΐκολονόηττος σάν άντίβραση, 8ι-
Χβιολογημένη ίν μέρει, κατά τοϋ
δυτικοί κοινωνικον προτΛπου. μοϋ
φαίνεται κάίΐως ύπερ6αλικά έβνι-
χκΐανής. Στόν υπερτονισμό των
ξεπερασμένων πιά άπό τό
τού καιροΰ μας κοινο-
βομων τής Τουρκοκρατί-
«:, Ο συγγρο.φίας δδηγεϊται άπό
τίς ίόιαίτερες ιτχέσεις του με την
Έ-/κλτισία, όσο καί αν (λ.χ. οΠΐ')
«".. 23) διατυπώνει άπερίφοαστα
κατά τοΰ άσιανοβ, άρ-
σ»·ντηρητισμοΰ τής όρβ<»- Β°ξίας που «θά προσβιοοίση ί· ΐΐ αΐωνας τόν ελληνικόν πολιτι "μόν» (έννοεΐ άπό τόν 14ον αίώ- ^•ι κι' έδώ). Παλύ σωστά, πιό κά »», Επ<οημα£νει την «ατεγκτοΛ· ν«ι μεταφυσικηιν περΐ δικατοισΨ- '% Λντίληψιν» πού προέβαλλε ή Ί >οβοβοξία χτυπώντας τους «έλ-
ΐνΐζυνιες» πού Λξιοθσαν «ίν τ
"ο; σύστοιχον πρός τό πνεδμ»»
τής ίποχής (οί 14ος, Ιδος καϊ
ίηόμενοι αιίώνες) διά την άνα-
"τηλθΜ^ν τού έλληνικου κόσμον.»
Ή άντΐμαχία αυτή, κατά τόν
"υγγραφέα, προσδιόρισε την μα-
τής €πιθτ.νμι»τής, Ισανικής
ς
ιΠολΰ φοΛοΰμαι στι ή έ
■»οϋ Δημ. Τσάκωνα στό ίδεολογι-
Χο τού σχήμα κοινάδιο - κοΐνότη-
6δηγεΐ μοιραΐα σέ άιδιέξοβο,
μεβαδολογικό δσο καί προ-
Υματικό. Στήν Ιοεοληψία τοΰ σχή
ματος αυτού θα«σιάζει κατά κά-
Λοιον τρόπο τό όλοξώντανο ίπί-
αΐτημά του περΐ σοσιαλν
ής άνανέο>σης. ΚαΙ πέτρτβι
σέ φανϊρές άντ|φάσεις πού τίς
"νναπαντάς συχνά μέσα <ττό βι- 6'·ίο του. Άπό τή μία ή 1~"· οική τού συνϊίδηστ), δγρυΛνη δ£- χως άμφιόολία, τοί5 ύπαγορεύι:» Φθάοεις δπως αυτή: «Ή Λνα· γέννησίς τής έλληνικ.ής φιλοσοφί- "ϊ· άνππαλαίο«σα πρός τό θρη σ/.ομανές πνεΐνμα των βυζαντινήν "ατολοίπων, έκφράζεται είς την εθ καί κοινωνικήν άνοκτύντα ;ιν» (σελ. 20). Άπό την όίλλη μεριά, γιά νά ύποστηρίξει την ά- ξία τοΰ «πνεύματος τοΰ κοινοβί ου», έπικαλεΐται γιά έπιχείρημ,α τό <γεγονός δτι βυζαντινοί αΰτο- χράτορες περί, τό τέλος τής ΐ,ωής το>ν προσέφευγον είς τα μοναστή-
ύΐα ηεριβληβέντες τό μοναχικόν
σχήμα». Ναί, άλλά τό μοναστι-
κό κοινόδιο έστάθηκε κατ' εξο¬
χήν Λντΐζωτικό. Πώς
ή καθαρά ήσυχαστική, άτομική
πράξη των 6α«ΐιλέων# ποΰ μονο
καταφ(ΐ>γή καί ειρήνη άίΐοζητοθ-
σαν δστεοα· άπό τόσες καί τόσες
ψυχικές δοκΐμασίες, ημπορεί «Ο¬
τε ν' άποτελέσει σ ή μ ϊ ρ α
πρότυπο (ϊ<ττω καί στή 6αθύτίτρη ϊννοια τοΰ πνεύματος τής άλλη- λέγγυας συμπερκρορδς τής κοηό- τητας)γιά κοινωνικές διαμορφω- σεις καιθολικοϋ χαρακτήρα μεοα στήν άκατάσχετη μαζική ροή ιοτι α'ιώνα μας; "Οπως ξαίρομε, Λ; μονάδα, ή 6υξαντινή μονή (έξόν κατά τα χρόνια τής μεταρρυθμι- σης (717 — 842), έστήριζε την δουλοιπαροικία, έξομοιιονόμενη «τε τούτο μέ την φεουδαρχία. Π<ος θέλει 6 συγγραφέας, τό άντικ»«- νωνικό, άντιανιθρωπιστικό αΰτο μεσαιωνικό «κοινόβκ» νά έμη.ν~· σει πρότυπο κοινωνακης άναν&ο σης στόν έλ.ληνυκόν είκοστδν αί ώνα; Άλλά καί σάν σύμίολο να τό παίρνει, πάλι ξαστοχεΐ. Πολ.ύ φο&οΰμαι· δτι, 5πως τβ έλληνικό κρατος δέν καταφίρο« νά ξεκολλήσει άιπό την καθαο«ν>·
ούσα στήν έκπαίδευση, Ιτσι μο
ό κατά τα αλλα «σοσιαλιστής»
Δημ. Τσάκωνα ς δυσκολεύεται νά
άπαγκιστρωθεϊ άπό τό τάχα 4
νανεοιτιικό πρότυπο τοθ κοΐνοΟΙ-
ου. Άλλά καί τα δύο αύτά λ»
ράλληλα καί δμοζυγα φαινόμενα
μαρτυοοϋν πόσο ό 6ρυκολακιασμβ
νος λογιοιτατισμός καί ό άμετα-
ιιίνητος, άντιζωτικός δυζαντιν»-
σμός έξουσιάζουν άθεράίτευτα τη
ζωή μας. Ή σπασμω^ική αύτη
προσήλωση σέ νεκρά «ϊΑανικά»
δέν είναι παρά Ιμμεση δμολογία
5τι ή σημερινή έλληνική κοινω-
νία, προϊόν έθνολογικής καί 6ιο-
λογ'ικής πανσπερμΐας, στεοΕίται
άγιάτρευτα την αύτοδύναμη ένέο-
γεια ποΰ όλοκληρώνει άτόφιον πο-
λιτισμό άντοοΐοκρινόμενο στό αϊ·
ΤΓ.μα τού εΐκοστοΰ αΐώνα. ΜήτΓ
6 ' λογιοντα-ασμός, έξοφλημένη;
ί ϋ Πλ
ΙΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΤΚΗ2- ΠΛΟΚΗΣ =~=-
ΙΧΤΟΡΤΚΟ ΛΝ,νΐ'ΝβϊΜΑ .
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΐΑΓΙΠΟΙΛΟ
Άπό τί» άρΐίΐιι.:θΎημ- ^ΰ -ΤΒΦα^ΟΓ λΕΝΟΤ:
ό λιαβολοσ ^την γότρκϊα»
■ ι ·■».., ■ .
ΣΚΛΑΒ(
«ΟΙ ΘΗΣΑΤΡΟΙ>
ΤΟΥ ΚΙΑΠΙΤΟΓΛΟΤ
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΤ ΧΤΓΓΡΑΦΕΑ
Εί,μαι ί~οχρεί»μένος νά δηλώ-
σο γιά μιά άκόμη φορά, ότι γιά
τα τνπογραφικά (γραμματικά καί
άρθογοαφΐκά) λάβη, πού συχνά
παρατηροΰνται στό μυθιστόρημα
αύτό, δέν εΐμαι ίγώ ό ύπεύθννος.
Σ την δήλοχτη αυτή προβαίνω,
έξ άφορμής των λαβών πού πα-
ρετήρησα πάλι στήν 337η συνέ-
χεια (φύλλο 2065—13.9.70) στήν '
όποία ή λέξη: «καρφωθεϊ» τής Ι
22ας άοάδας, τής ποώτης στήλης '
εγινε: «καοφώθει». Καί παρακά- Ι
τω στήν 33η άράιδα τής Ιδίας στή
λης, ή λέξη: «έδεόαίίονε», εγινε:
«έπι6ε6αίωνε>.
ΤΓΟΤΣΤΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ
340
ΕΙχα ςρίλε μου Ισμαήλ, συνέ-
χισε ό Δαλπατάν, {—' δ·ψη μου
την τελευταία άπόπειρα δολοφονί
άς τοΰ Κοκοίάλα, ποΰ τόσο οί-
κτρά είχεν άποτύχει καί τίς τρα-
γικες συνέπειες πού είχεν ή άποτυ
χία έκείνη, γιά τούς άντιτι&εμέ-
νους στίς μεταρρυβμίσεις τοΰ
Σουλτάνου κα), μ' ϊπιανε φρίκη
στή σκέψη, πώς άπό μιά κακή ε¬
νεργεια, μποροΰσα νά ϊχω κι έγώ
την τύχη τοΰ Λίποσταντζήμπαση.
Καί τώρα, ή ενεργεια μας δέν θά
στοεφόταν μόνο κατά τοΰ Κοκ-
κάλα, μά καί κατά τής έρωμένης |
τοΰ Σουλτάνου καί τοϋ παιδιοΰ
της.
Επρόκειτο νά ξεκληρίσουμε ό-
λόκληρη αύτη την οΐκογένεια.
"Βκανα διάφορα σχέδια, μά
κανίνα ·δέν μέ Ικανοποιοΰσε. "Ε-
*αη. ένκατίλεΐψ γαιά την ωρα, την
λύση τοΰ προόλήματος αυτού, ποΰ
τόσο ιιέ άπασχολοΰσε καί κοιμή-
θτρίίΐ. Θά μέ πήρε ό υπνος κατά
τα ξημερώματα. Δέν πέρασαν ό-
μως παρά δυό - τρείς ώρες/ δ-
ταν δ Άλής μέ ξύβτνηισε, γιά νά
μοϋ άνατρέρη δτι μέ πεοίμενε
στόν όντά, ενας Τσοχαντάρης.
πού είχε, δπως μοϋ είπε, νά μοϋ
ανακοινώση μιά έπείγουσα προ-
σταγή τοϋ Σουλτάνου. Τρομοκρα
τήθηκα. Νόμισα πώς ό Πατισάχ
είχε πληροφορηθε! τίς σνναντή-
σιις μου μέ την 'Εμΐνέ Σουλτά-
να. Ντύθηκα διαστικά καί συνάν
τησα τόν άξιωματικό, προσπαθών
τας νά διατηοω την ψυχραιμία
μόν. ί
6 λογιομς
ίΐιά μέ την παρουσία τοϋ
μά, τοΰ Μαδίλη καί, τού
δβυτικοΰ Όμιλον, μήτε ή Λ~ρ
στεομένη «Όρθοδοξία» είναι !
χανοί νά προσ<ρέρουν τον παρα»ΐ' κρό σπόρο Λπ' δπον, σάν λντρω ακά βλαστάρι, θά ήμΛορούσε ν ξεπεταχθεί σύγχρονοζ νεοελληνν χός πολιτισμόν Τόσο οί ϊξνπνο' ηολιτι-κοί «νδρες δσο καί οί 8ια- νοητές πού έξακολουθοϋν νά «»'- μένονν στά νεκρά αύτά πρότυ «α, διαβλέπουν τό άδιΐξοβο. Κ<Α νομίζουν δτι θά τό παρακάμψουν μέ πατριβολατρΐκές εκδηλώσει ί —Ό πολυχςιονεμίνσς μας δ | Πατκΐάχ, μοϋ εΐπε προχτκννώντας' με, σέ παρακαλεΐ νά έπισκεςρθής σέ μιά ώρα στό Σεράϊ. Λού, δσο άνυπάκριτες και αν εί· | ναι, ούσιαστικά δέν είναι παρά ναρκωτικό καί ψιμύθιο. Πά νά μετριάσονν ή νά άποκοιμισονν την ύγιή άντίδραση των ζωτι- κών στοιχείων, οί όύΐ/ αΰτοί κύ- χλοι άνέχονταΐ, άπό την ά,λλη μεριά, την δ.λλ.η άκρόαητα: τή φανερή τάση πρός έκ6αρ6αρι- αμό, πρός άποθαρβάραχτη τίίς γλώσσας, καιθώς αυτή φανερώνε <αι άναΛτίλεκτα στίς στήλες τοΰ καθημερινού τύΛου είτε μέ τή ,ιοοφή ξρνολεκτικοϋ όργίου, είτε ώς δ,τι έχαρακτήρισα σύγχρονο ψυχαρισμό: την άκαλλιέργητη, ά- τημέλητη «δημοτικ-ίμ· (μέ τα: «ϊ- χει σά σκοπό», «μέχρι τόν Α6- γουστο», τό ούδέ-τερο δρθρο τής αΐτιατικής «τό» στή θέση τοΰ άρβε νικοϋ «τόν» καί αλλα δαναυσουρ- γήματα ατού άντιφέρονται στήν καλλιέογεια τής νεοελληνικίΐς γλώσσας ώς «γλώσσας πολιτι-1 σμοΰ» μέ πανελλήνιο κύρος γιά δλες τίς κατηγορίες τοΰ λόγον). ΟΙ παραπάνω κρίσεις άναφέ- ρονται άποκλειστικά στό είσαγω- γικό σημ,είωμα (έν μέρει) καί στό πρώτο κεφάλαιο ιΑΊ Ρίζαι τού 'Ελληνισμοϋ>, τό καί άρχαιό- |
τερο προφανώς τοΰ τόμου. "Ο- Ι
πω; παρατηρεϊ δ συγγραφέας, τα Ι
κείμενα αύτά εΐχαν δημοσιευθεί
κατά καιρούς μέσα στά τελευταία
δέκα χρόνια καί ίχονν τδν σκο-
πό νά δώσονν άφορμές προόλη-
ιιαττσμοΰ στούς τελειοφοίτους τοΰ
φροντιστηρίου του στήν Πάντειο
Σχολή καί γενικά σέ κάθε σκε-
πτόμενον "Ελληνα. "Ετσι θά πρέ
πει σέ δλΛθ κριτικό σημείωιια νά
ασχολήται μέ τΛ αλλα κετράλανα
δπου δ Δημ. Τσάκωνας έπιχειρεϊ
.την άξιολόγηβη πάντα άπό την
έθνική καϊ κοινωνική του σκοπιά
διαφόριον νεοελληνικών ποοσωΛι-
κοτήτοιν τοϋ ιπνεύματος, τής λ.>-
γοτεχνίας καί τής πολιτικής. Με-
ρικά άπό τα κεοράλαια αύτά: Ό
Δημοτικισμός, δ Κα€άφης καί ή
μικρασιατική «αταστροφή, Ψταο-
γραφία τοί Κολοκοτρώνη, Ό
κοινωνικάς Κ. Ούράνης, Ή ανα-
ζήτησις αύτονόμου έλληνικου δρό
μου, ΟΙ φιλελεύθεροι ίλληνοκεν-
τρικοί Πέτρος Βλαστός κα!, Γιάν¬
νης Άποστολάκης, Ιωάννης Συ-
κουτρής καί Φωτός Πολίτης οί
Λαρεμβατικοί έλληνοκβντρικοΐ *.
δ.) είναι δείγματα πυκνης άξιο-
λογικής σύνθεσης, εβσΐοχης *-
Λΐγραμματικότητας κα!, ψυχολογι-
κί)ς άνάλυσης. Μοΰ άρέσουν .»ι
χαρακττιοισμοί: «Ό κληρικός ττνς
ποιήσεως (δ Κ. Καδάφης), «Ό
(ροι>στανελλο<ΓΟρος τοΰ πνενιια »ορ> (δ Γιάννης ΒλαχογιάΛ"νης>.
"Οσο καί αν κάποτε δ συγγοα-
φέας άφίνει την άιιετάθετη «θί
ση» τού πού έσκιαγράφησα πιό
πάνω νά τού στενεύει τδν όρίζον-
*α, ή είκόνα πού συνιθέτει τής λο-
λ.υώδυνης πορείας τής Ρωμιοσΰ-
νης, μαρτυρεί αγονπνη ίστοριχή
συνείδηση καί έρμηνευτικη, τολ-
μηρή πρωτοτυπία.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΑΟΡΟΣ
— Νά τοΰ άναφέρης, τού άπαν
τησα μέ- φιονή ποΰ μύλις άκούγον
τ αν ά«ΐό τύν τρόμο, πώς θά έκ-
πληρίόσο) την προσταγή τον.
Ό Τσοχαντάρης μέ προσκύνη
αί πάλι κα"ι Εφυγε καλτάϊΐοντας
στό ατι τον
"Οταν όμιος υστερα άπό μιά
ό'<ρα βρέθηκα μ,τροστα στό Ζον). τάνο, άπό τό ΰφος τού κατάλαΓ) ι πως ί| πρόσκλησή μόν κοντά το' δέν είχε καμμιά σχέση μέ τίς αυ- στικές συναντίκΐεις που εΐχα μέ την Σουλτάνα, άλλά πώς μάλλον μέ εΐχε καλέσει γιά ζητήματα της άρμοβιότητός μου. Μά οδτε αύτό σννέβαινε φίλε μόν Ισμα¬ ήλ, δπως θά δής. — Σέ κάλεσα,, μοϋ είπε, πιστέ μου Μεγάλε Βεζύοη, για νά σοό άποδείξο) πόοο σ' έκτιμώ καί ιτό σο μεγάλη είναι ή εΰνοια μέ την όποία σέ περιοαλλω. — Δέν κάνω, πολυχρονεμέ ν ε μου Πατισάχ, παρά τό καθήκον μόν άπέναντι στήιν Μεγαλεΐότητα Σας κοι στό Δοβλέτι, τού Λπαντη υα ξαλαφροΗΐένος καί τόν προ- σκννησα ■— ΛοιπΟΛ', συνίχισε μειβιώντα; ό Σουλτάνος, γιά νά σοΰ άποθεί ξω τα αίσθήματά μου, σού προσ φέο<ι> τό χέρι τής αδελφής μου,
ιης 'Εσμά Σουλτάνας.
Κεραννός αν έπεφτε επάνω μου
φϊλε μόν Μαζάρ Πασά, δέ θά με
συνεκλδνιζε τόσο, δσο μέ σννεκλό
νισε ή τιμητική έκείνη πρόταση
τοΰ Σουλτάνου.
ΕΙχα άκοΰσει, πώς ή Χανοΰμ
'Εσμά ήταν ιπερασμένη στά χρό
νια καί ασχημη, τό γεγονδς δ-
μως πώς ήταν άδίλφή τοθ Σονλ-ι
τάνον, την ?κανε περιζήτητη νύ-
φη. Πολλοί Πασάδες θά γίνον-
ταν ευτυχυσμένοι μέ μιά τέτοια
πρόταση. 'Εγώ δμως, φίλε μόν Ί
σμαήλ, ίτού άγαποΰχτα την Εδια
την Καντινέ Σουλτάνα καί ποΰ
οί φιλοΛοξίες μου εΓχαν κεντρι-
σθή ως τό σημεΐο νά καθήσιο στό
θρόνο των Όσμανλήοων, βγάζον
τας άπό τή μέβη τόν Μαχμούτ,
Ενοιοισα άπελπισία μέ την πρότα
ση πού δ ίδιο; μοΰ δκανε, γιά νά
μοϋ όνΐοδείξη τα φιλικά του αίσβή
ματα καΐ την έμπιστοσύνη του.
Παρ' δλσ αύτά καί έπειβή στήν
θελήση τοϋ Σουλτάνον δέν χοι-
ράει άντίρρηοη, δέχτηκα την πρό
τασή τον, μέ ψεύτικη χαρά.
Τόν εύχαρίστησα ταπεινά, τού
έξέφρασα την εύγνιομοσυνη μόν.
τόν διαβεβαΐωσα ξανά γιά την ά-
φοσίωσή μου,, —' ίφυγα ζαλισμΐ^
νος άπό τό Σεοάΐ, μά καΐ κορΛω
μένος σά διδνος. Άπ' έκείνη τη
στιγμή, ήμουνα δ κουνιάοΌς τοθ
Σ ουλτάνου1
"Οταν σέ λίγες μΐρες ή Έμινέ.
εμαθε τό καταπληκτΐκδ καί άποο-
σδόκητο νέο, άπό την Ιδία την
'Εσμά Σουλτάνα, την κουνιάδα
της, ή δποία τής είπε δτιπαντοη)
εται τόν Μεγάλο Βεζύρη, δυοοι
ρεστήθηκε καί άγανάκτησε έναν
τίον μου. Μέ κάλεσε πάλι στό ολι
τάκι τοϋ ΚαντίκιοΙ καί μέ δέχθη-
κε σχεδόν μέ περιφρόνηση:
—"Οστε εγινες κι έσύ ίιροδό-
της; μέ ρώτησε μόλις μέ εΐδβ.
— Δέν σέ καταλαδαίνω Χουλ-
τάνα μόν, τής άπάντησα μέ κά-
ποια Ικπληξη.
— Κάνεις πώς δέ μέ καταλα-
δαίνεις. 'Εσύ δέν ήσουνα ποΰ έ-
δω καί λίγες μέρες άκόμχ», μόν
δρκιζόσουνα πώς θά μέ δοηθοΰ-
σες νά δγάλουμε άπό τή μέση
την έρωμένη τοΰ Πατισάχ, τό
μΛαστάρδι της καί τόν άδελφό
της, πώς τώρα πάς νά συγγενέ-
ψης μέ τόν δντρα μου;
— Σονλτάνα μου, τής εΐπα μέ
λύπη, έγώ δέν τόν έπεοίωξα, οί!
τε τόν θέλω αύτό τό γάμο. Ξέρεις
δλλωστε ότι οΰτε στό πρόσωπο
ξέρω την Έσμά Σουλτάνα. Ό
Πατισάχ άπό διχή του πρωτοΛου
λία μέ κάλεσε καί μοΰ πρότ«ιν«
νά την παντρευτώ. Πώς μποροθ
σα νά τού φέρω άντίρρηση; Ξί-
χνάς πώς σέ μιά τέτοια περίπτω-
ση, θά τόν προσέδαλα καί θά ϊ-
πεφτα κα^ στή δυσμένεια τής Α¬
δελφής τον;
— ΚαΙ γιά νά μή πέσης οττ>
δυσμένειά της καί γιά νά κερδι-
σης την εΰνοιά της, τής ίστειλες
πεσκέσι καί μιά χρυσή ταμΛακέοη
μέτή 6ούλα σου!
—Τί νά Εκανα, Σουλτάνα μου,
ε«ρεπε νά τής κάνω κάποιο δώρο
γιά νά εύχαριστήσω τόν Σουλτά-
νο, τής άπάντησα.
Πρόικ.Εΐται, άγαπητέ' μου Ίσαα
ηλ, γ,ά την ταμπακέρα πού βρή
καμε στήν κάσσα τοΰ Τζιφοΰτ Ί-
αννάκη, πού δέν μπορω νά κατα-
λά6α> πώς ϊφτασε στά χέρια του
καί πώς ήρθε στήν κατοχή τού
πρίγκηπα Μονρούζη.
— Τέλος πάντων, μοΰ είπε μα·
λακωμένη ή 'Εμινέ, άφοΰ κι' εσν'ι
δέν θέλεις νά γίνη αύτός δ γά-
μος, δφησε σ' έμένα νά πείσο)
την Έσμά ν' αρνηθή νά σέ παν
τρευτή.
» ---------·
ΔΩΡΕΑΙ
Είς μνήμην ' Ομήρου Άιρβλάνο-
γλου πρός τό Σωματείον Κοινω
νίκης Προνοίαις των άπανΐταχον
Ίνεπολιτών — ΚασταμοΛ'ΐτών ή
«Κοίμησις τής θεοτόκου».
1. Οίκογένεια Καμσιίζογλον Ή
λία δρχ. 3.000·
2. Οίκογένεια Ούραηλίδη Ράλ
λη δρ. 500.
3. ΟΙκογένεια Καλφόγλου Πε
ρικλή 500.
4. ΊορΑάνης καί Γεώργιος Ού
ραηλίδης &ρ. 500.
5. ΤίοΙ Λεωνίδα Άρσλάνογίλον
&ρ. 5.000.
ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
τάς. Ιτ. 1919 Στρατ. Σχολ. Εύελπίδων
Λόγω έπαγγελματικών μου ά-
σχολιών καί άλλων τινών αΐτίων.
έν πολ,λοίς έκλιπόντων, μόλις σή¬
μερον φέρω είς την δημοσιόττ,τπ
την καττωτέθιω περιγραιφομέΛ'ην
συνεστίακκν;
Οί έπΐ;ζώντες άξιοιμΛτοωΐ — δ-
λ«οι άπόστρατοι, — οί άποφοιτή,σαν-
τες έκ τοΰ Στρατ. Σχολ. των
Εύελπίδοιν κατά τό ετος 1919 καί
όνομασθέντξς κατά μήνα Αυγου¬
στον τοϋ ίδίου |τοι>ς ώς άνθυπο-
λοχαγοί των θιαφόρων δπλων,
σεκος, τή(ν ευδΜΐιθεισίαν, την Εκβη-
Αον έξοτερίκευσιν τής χαβάς καί
άγάπης καΐ την ζωηράν έκφρασιν,
την πρώιτην θέσιν (ώς Εχων καί
διατηρων τάς Ιδιότητας ταύτας
άπό των τοϋ Εύέλπνδος χρόνιον)
κ«ιτέλα€εν ό κ. Σπυιρ. Βλάχος, ό
καϊ είς τό στάδιον τού πολιτικόν
μηχανικοΰ διαοΐρέψας.
Την συνεστίαισιν έλάιιηρυναν διά
τί|ς παιρουσ£ας των αί έρύτιμιοι κυ¬
ρίαι - σΰξυγοι πολλ,ών έκ των πα-
ρειιρΐθέντων. "Ολαι, σεμνοπρ«πΛς
ΕΙΑ 1ΕΣΙΜ0 ΤΟΤ ΠλΡλΞΥΜΟΤ.
' &ΕΜ ΕΓΙΝΕ
Μία είκόνα άπό την συνεστίασ'.ν.
ΚΤΡΙΑΙ: 6) Ίωαννίδου, 7) "Ι
λια Λι*υκοϋ, 12) Τσαπραλής, 13)
Βλάχου, 19) Δαμιανοπούλου, 21)
Άντζιοΰ, 29) Δαιακαρόλη, δ)νίς
Μάρ<ΰ Γαζουλέα. ΚΤΡΙΟΙ: 1) Σταοινόίΐουλος Επαμ., 2) ΠαναγόπονΛος Βασ. 8) Βάος Γεώργ., 9) Βαρικώπου- λος θεοδ. 10) Δαισκαρόλης Αθαν. 14) Βέιμος Παναγ., 16) Λαλόπου Αος Άν6ρ., 17) Παπαιωάννου 1'ε- ώργ., 18) Τσαπραιλής Κων., 22) συνήλθοιν1 είς συνεστίαστν ποό τι¬ νος χρόνου ίν τη μεγάλη αΐθούση τοΰ ενταύθα καΐ επί τής όδοΰ Πα- νεπισίτημίου κειμένου ξενοδοχείον «Βασιλέων Μέλαθρο<ν», πιρος συν- εοιρ'ταισμόν της .τεντηκο,νταΐεΐτηρί- δος άπό τής ώς ανωτέρω άπαφοι- τήσεώς των. ΟΊ τότε άποφοιτήισαντες εύέλ- *δες ανήρχοντο είς 89. Έκ τού¬ των, 10 εφονεύθησαν έν πολέμω καί 39 απέθανον έν καιρώ εΐρήνης. ΟΙ ύπάλοιπο* 40 έπέζων καιτά την 15-12-1969. Έκ τούτων, προσήλ¬ θον 28, έκ δέ Των μή προσελιθόν- των ΰπολούκον 12, 2 μέν δέν α¬ νευρέθησαν (ίσως λόγω έβφαλμέ- νης διευθύνσεως κατοιβάας), 10 δέ έδικαιολόγησιαιν εγκαίρως την μή προσέλευσιν των (λόγω ασθενείας των ή λόγω δωψιονής των έκτός των "Αθηνών ναηί έ-νός έικττός της Ελλάδος κλπ.)· Ό στστο5τσύλο«), μέ κΰριοιν
βοηθόν τόν στριαΐτηγόν Βασίλ. Πα-
νατγοπουλον, διά δέ την εξακρίτκο-
βιν των δΐϊ^Οινσε*ινν καιτο».κίας
καί την σύνταιξιιν όνομαιστικών κα-
ταιοττάσεων των ζώντων, ώς καί
τοιοΰτων των φονενθέντοιν κα·, θα-
νάντων, μέ οοηθούς τοΰς κ. κ. θε-
όδωρον Βαρικόπιουλον κο* Σπύρ.
Β λόχον, ΰΛήρξεν ό έμίτνευστής
καί όργαΛτωιτής τής συνεσΐτιάσειο>ς.
Διά πάντα ταυτα αί σννευέλπιβές
τον τόν εύχαριστοϋ/ν δημ/οσίως καί
τόν εύγνωμ,ονοϋν.
Τινές, άπό .τολλών 8εκαετιώ<ν μή συναντηθέντες, δέν κατώρθιω- νον ή έ6ράδυνον ν' άναγνιοιρίσουν αλλήλους. 'Τπεύθυνο,ς διά τούτο (φεΰ!) δ πανδαμάττοΐιρ χρόνος; (οί επί τής ράχεώς των 70 ΜάΐοΟ Λφ' ένό-ς κια^ άφ' ετέρου καΐ, Ι¬ δίως, αί άγαχνίαι χαί αί κακουχίαι έκ τής έν πολέμω είς την πρώτην γροομμήν τοϋ πνρός μακιρδς υπη¬ ρεσίας τίον, άλλά καί τής κοίηώ- δονς (υπέρ τό 12ϋ)ιρον ημερησίως) υπηρεσίας των έν κα«3<δ εΐρήνης, αϊ-ανες ήλλοάοσισν την έξωτε,ρικήν νεανικήν των εμφάνισιν· Παοά ταϋχα, άπιαντΒς οί πα,ρεΐ'ρΐΐθέντίς είσαν άρκεΐτά άκμαίοι καί εύθυαε- νεϊς, άφοΰ ουδενός οί ώμοι είχον κυρπωθ'ή. Κατά την διάρκειαν τής συνε- <ηιάσΗος έπεκράιτησεν άτμδβφαιβα χαράς, εύδιαιθιεσίαις, θερμής άγά- ϊτης, έ.γικαο&όττητος καί λ«πτών ά <~εϊοΐμων, ίδ«ας μ^ τάς διηγήσεις έπεισοδίων καί, άστείων έκ ττ}ς έν τω Στρατ. Σχολ. των Εϋελπί&ίον ζωΥ|ς των. Ώς πρός τό μηκος τής Λιηνή- ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ Ώς πληροφορούμεθα δ Δημος Ν. Σμύρνης άποφάσισε κατόπιν σχετικής αίτήσεως τοΰ διακεκςι- μένου λογοτέχνΐ) τ. ύπουργοΰ κ. Χρήοτου ΣολομχονίιδτιΙ, τιής <ίΈ- στίας Ν. Σμύρνης καί τ ής'Ενώ σεως Έλλήνων Λογοτεχνών νά στήση μαρμαρϊνην προτομήτν τού βειμνήβτου Σμυρναίου ποιητοΰ Στέλιου Σπεράντσα είς πε^ίο- πτον θέσιν τού προάστειον καί Λΐ- θανότατα είς την πρό τοΰ μεγα¬ ρον τής Έστία/ς πάροίου Ν. Σμ,ύρ νης. Ή προτομή θά φιλοτεχνηθή πά ρά τοϋ διακεκ.ριμένου γλύπτον Νι κό?.α, βά είναι δέ ετοίμη έντός δύο μηνών, δπότε θά τελεσθοΰν τα άποχαιλυπτήρια. Στυλιανίδης Στυλ.., 23) Γαζου- λ^ας Ιωάν., 24) Κοξύρης Άγϊκτ., 25) Τσοιιμής Αθαν., 26) Χαιτζη- νικολάου Νικ. 27) Διαμαντόπουλυς ϊπυρ., 28) Βλάχος Σοτυρ., 30) Πολιτάκ«ς Ιωάν., 31) Δαμιανο πουλος Δημήτρ., 32) Καίπης Ά· ναιοη., 33) Λιάβΐκος Χρϊστ., 34) Κουκουρ>τάκης Γεώργ., »5) Παν
λόπουλος Δημήτρ., Ϊ6) Άντζιοθι,
Όρφεΰς, 37) Ζαχαιρόπουλος Π~
λνχ*., 38) ΤσιΐΛίΐλούλης Κωνιστ-,
39) "Ιωαννίδης Χριστόβ.
κα-, άξλοπΐρ'επως έΐνφειδυμένοι. καί
μακράν πάσης επιδείξεως, συνειδυ-
αιζιον την γυναικείον χάριν μετά
τής σοδαρόιτηιτος, έφαβμόζονσαι
τό γνωμι«ύν των άρθρων ημών
προγόν<«ι €Πάν μέτρον Λριστον» και έν έπιγνώσϊΐ τοΰ δτι ήσαν σΰ- ζυγοι πολεμιστών Έλλήνων αξιω¬ ματικών, τηχ?ούντων αύοττηιρως τάς έλληνοττρίπεΐς οΤνογ^νειακάς ~ι- Διάβαβα τα δύο άνέΛβδο,τα που δτιμοσιεΰθηικαν στόν Π. Κ. των κ. κ. Άικριιβββίη κο» Ζαννή τού πρώτου τόν -ϋεΛ-τζερε. μέ τόν μαη κλαβά καί τού δευτέρου μέ το ταπ/ριλιάτικο ψέμα καΐ, μοϋ στό νοΰ τό κατοοτέθιω επεισόδιον πού συνΐβη ατύ χω*ιό μου Χατζϊι λάρ τής Σμύρνης πρό άρκεχων χΐρόνων. Τάτε πίστευε δ κόαμο; σε Οια φορα θοησκευτικά ξόρκια καί όιι οί άγιχΗ «ίχαν ό καθένας (διατί ραν θεραπευτικΐιν ίδιότητα ώς >>
"Αγιος Ιωάννης δ Πρόδουμθκ
θεράπεν>ε τούς Χρι<ττιανοι>ς άπό
την έλονοοίαν — «παροξυοιμο» τόι
) έγαμε έκιεί — ή Άγία Πακκισκενή
ήτ'ΐν γιά τα μάτια ό ."Αγιος Στυ
/κινός γιά τα μ,ιυρά κ. δ. "Ετσι ί
.ις κάτοιν.ος τού χο)·"ΐοϋ —δ,ς μή
άνας>έρω τό έ·πώντιμόν τον γιατι
^ουν τα παιδία τον —ποΰ τόν μά-
πτιζε δ «παοαξνιμός» .τίατευε δτι
[ήν ωρα ποΰ τόν δπΐανε τδ ρΐγο,
άν πήγαινε νά δρση μιά κλωστή
ή Ινα σπάγγο, δσβ ήταν τό μ-ΐθ'.
τού ιττδν "Αη Γιάννη οα τού πες-
νοϋβε ή άρρώστεια του. Έκείνυ
τό βράδυ πού οτ,'ν^βη αύτο ττον'·
γράφω σάν τάν δπιασε τό ρΐγο·ς
πέρΐό σ' ε"να
λοφίσκο. ■"Ηταν ενα μικρδ κτ{-
σμα πού 6ιρί(»κονιταν« μέσα μιΑ εί
κόνα τοΰ "Αγ. Ιωάννου —τοθ ά
Λοκεφαλισμένου— κι' Εκαιε μερά
νύχτα Ινα κανδηλι, στή ρίζα μίάς
έληάς. "Ας σημειώσω ίδώ δτι καί
οί Τοθοκοι τόν έσίβοντο καί ποτέ
δέν πειριάξαν τίίτοτε άπό έκ«ί μέ
σα. Σ' αυτόν τόν "Αη Γιάννη θά
πήγαινε νά δέοη τόν «π«ραξνψιο»
τού στή ρίζα τοΰ δένδρου πού ή·
ίαν πλάι σιό Μΐΐσμα- Π ήρε τόν
σπάγγο κι' ϊφνγε γιά τόν Άη
Γιάννη πρίν έλθη ό αλλος έ«ϊΙ ά
ναδαίνει πάνω στύ κτίσμα κβΐ
καθώς ήταν καλοκαίρι καϊ φορουβε
μόνο άσπρο πον·κάμισο, Ι6γαί.ε·
καΐ τό πανταλόνι του κ' έμεινε μέ
τα σώόρακο όλόλευκος καΐ τή στι
γιμή πού πλησίασε ό αλλος άρχισε
νά κοτ>νάη τα χέρια σέ διάφορες
κΐνησεις καί νά βγάζη άπύ μέβα
τον μιά ύπόκακρη 6οή.
Σάν τα εΐδε αντός
καΐ δέν πληβίαβε γιατί
κι' άρχιοε νά μον·ολογή: «Άνβρω
.ιος εΐσαι Οιάδολος είσαι;» Δέν
.τλησίααε νά δέση τόν σπάγγο άλ
λ.ό κΛνοντας τό σταχ>ρό του, πηρ?
τό σρόμο καί γύρισε πίσω. Ό
Σ τασινόπονλος μέ τόν Ιδιο τρό¬
πον —ύ ήλβε γύρισε κι' αύτός στό
μπακάλικό τού πρώτος πάλιν καΐ
.χρ,ρίμηε νά Ιδή τί θά τοβ πή. Σάν
ήλθε τόν είδε χλωμό καί φοΰιβμέ
νο, τόν ρώτησε τί ίκανε ΕΛεισϊ ιύ
σπάγγο; "Αισιτα τοΰ λέγη 8έν ξέ-
ρΓΐς τί έπαιθα κι' δρχισ* νά τοΰ
διηγήται τί τοϋ είχε σκμδή, τότε
δι ν κοατήθηκε ό Στασινόπιουιλος
'.ι' δρχισϊ νά γελά. Κχιτάλαβε τώ
ρα ό &λλο, ότι αΰτό πού είδ* Λα
• . στόν "Αη Γιάννη ήταν δ Σία
σινόπουλος καΐ τοΰ λίγη: '"Αχ
ιι<ι>ρέ Φιραγγο» — τόν λέγαν
φράγγο — έπειΛή ήταν ό πρωτος
^»εϊνο τό καιρο ποΰ είχε φορέση
φράγγικα (Ευρωπαΐκά) οηό χ«-
ριό δλοι οί &λλοι φοροΰσαν τότΓ
6ράκες — έηρεπε νά τό καταλά-
6ω 5οαΐ τότε Μδλέπες τί θά εί-
χρς πάθη».
Δέν πειράξη τοΰ άπαιντό; ό Στη
σινόπουλος τώρα μέ τή τρομαρα
πού πήρες θά σοΰ κόψη τό €παοα
ξυμο» καλλίτερα άπό τοΰ *Λη
Γιάννη.
Σ. ΜΓΧΑΗΛΙΔΗΣ
μέν, ώς (ώνας είς τό εΙΑος των έμ,
φανύσεΐς, {ήν π<ί«ουοίαν: 1) τής διάπθιλλβιν χϊΐιρίτωιν^ μθί/φώσεως καί ήθοι.>ς κΐΛοσμημίνης βιαίας
δεσποιινίοος Μάρος Γαςουλίβ, βυ-
γαττρος τοΰ καί ώς Λθλιτιο<οϋ μη- χανικοϋ διαηρέποινιτος κ. Ιωάν, Γαιζουλία, καί 2) τής διακΐίοριμί· νης κα', φ«)ΐτογενοιδς πρωταγωη- σίτιρίας τοΰ έλλην*ο«>ϋ θεατρου καί
κινημαιτογιράιφου κ. "Ιλιας Λιβυ-
κοϋ, συζύγου τοϋ εύδακίνως άσκή-
σοϊντος καί τό έπΛγγελμα, τοΰ δι¬
κηγόρον κ. Άγησιλ. Κοζΰρη.
Την οτιράν τής διηγήισεως καϊ
έκφωνήσεως λόγων διηύτ)ΐυν€, μετά
τής διακρινούσης αυτόν, έκ. των
σποι·δθ(θίτΐικων ϊτι χρόνων τοΰ Εύ-
έλπιιδος, λΒπτότητος καΐ εύγενε(ας
6 στρατηγός Όρφεΰς Άντζειοΰς,
δεύτερος έπιλοχιίας - ύπαρχηιγός
τής τάξεως, τοϋ πνώτον έπιλοχΐου
- άρχηγοϋ, άΐΐμ,νήι—ου στρα.τηγοΰ
Γ««»ργ· Παΐταθεοΰώρου, θανόντος
πρό τίνων έτών.
Λόγους έξεφώνησαν τρ.ρϊς έκ
τδν συντστιαισοιμένων:
Πρώτας ωμίλησεν δ κ. Γεωργ.
Πακαϊωάννου, Ό λόγος του ΰ- ,
πήρξε γλαφυρός, &μα δέ κα!, καυ-
στικάς διά σημα-ντικήν μ«ρίδα τής
μειτοΜ»λερΐΛ(.τις έλληνικής κοινιωνί-
ας καί, ιδίως, την νεολαίαν της,
ήτις έξεαράπη τής εύθβίας χριστια-
νικής δδοϋ καΐ κατέστη δούλη τής
ϋλης.
Δεύτερο-ς ωμίλησεν δ Δημήτριος
'Ιχΰάννου Δαμιανάπονλος, ήδη το-
πογράφος μηχαιν*κός, τοΰ δποίου
δ γραπτός λόγος δημοσιευβται κα-
τιοτέρω.
Τρίτος ωμίλησεν δ κ. Κωνστ.
Τσαπραλής, δστις λόγω τής εμ¬
φανίσεως άπειληηΐ!κων νεφών είς
τόν διειθνή δρίζοντα έΐκιρήξεως έ-
νός παγκοσμίου πολέμου, έηόνΐΛε,
μέ ευχέρειαν λόγον, την ανάγκην
αντιδράσεως είς διειθντ) κλίιμαικα,
συνεπως καί των Έλλήνω,ν, δΛσ
τής συστάσεως Όργανιώσ'εων έξ
έθνικοφρόνων πολιτών, πρός άίΐο-
τροπήν τον.
Περί ώραν 23.30' έληξεν ή
συνΒστάωΛς, άφίσασα τάς καλν-
τέιρας των έντυπώσεων είς τούς
μετασχόντας καί τάς μετασχού-
σας τανιτης.
Ό λόγος τοΰ Δημητίρίου Ιωάν.
Δαμιανοποϋλου :
ΘΕΜΑ : Σύντομος άπολογιο|μό.ς
τής δράσεώς των εύελυτέδων - ά-
ξιωματικώτν τής τάξεως Ιτους
1919.
«Άξιάτΐιμοι κυρίιαι καί Λγαπη-
τοΐ συμμχϊθηταί μόν,
Πλήρεις νεανικοΰ σφρίγους καί
έμφορούμενοι άϊώ τα Ιδεώδη τής
Μεγάλης "Ελλάδος, τής οποίας τό
κυριώτερον Ιδεωδες ήτο ή άΛελΈυ-
θέρωσις των υπαδούλων άδελφων
μας, αμ». τή έξάδω μας έκ τοϋ
Στραιτ· Σχαλ. των Εύελπίδων καί
δνομασίας μας κατά μηνα Αυγουσ
τον ώς άνθυπολοχαγων των δια¬
φόρων δπλων, έστάλημεν
είς τό ΜΜορασΊατικόν
Έι»εϊ ήγωνΐσθιημεν έίά τρι«τίαν
μετά των αλλων συνελλήνων εναν¬
τίον βμπίΐροπολέιμΛυ καί οτκιληροΰ
έχθροϋ (των τούρκων). Σχιεδόν
είς όλας τάς μάχας τόν ίνικήισβ
μέν είσχω.ρήσαντεις είς 6άθος 500,
«ερίπου χιλιομιέ.τριανν έντός τ^ς Μι¬
κράς Άοίας. Καίτοι, δμως, ντ»η·
ταί, οττρατιωτικιώς, χελικώς ήναγ
κάχΛημεν νά έγκαταλείψωμεν την
Μικράν "Ασίαν. Διά ποίον λόγον;
Διότι είχομεν ητττκθή πολντικώις
δχι υπό τοϋ εχθρόν, άλλ' υπό των
συμ+νάχων μας Μί^άλων Δ^λΙ&-
μεων, αί οποίαι, άπό «ΰτελή συμ-
φέροντα ώθοΰμρνοι κιι^ έοτηλήσμο-
νες γΐνόμειναι, πονρά πάντα ηθικόν
νίμον, των πρός γΐνναΐον συμμα-
χό των ύποχιρεώσεών τανν, έόοή-
Θησαν τάν κοινόν, κατά τόν πρω-
ιον παγκόσμιον πόλεμον, εχθρόν
παντοιοτρΟΛως (δι' ΰλχχιων πάσης
φύσεως, χιρημάτων, πληροφοριών
καί στρατ. σψ»6ούλων) κοί έγκα-
τέλειψαν τ>μάς τελείως αβοηθτν·
τους.
Ή ΜικρτΜΤΐαιτική γή έκράιτησεν
έντός των σπλάχνων της, 6κ>τός
αλλων χιλιάδων Έλλήνων, καί δέ-
κα έκ των συμμαθητών μας, ώς
ένέχινον τού δτι κάποιαν τ(μέραν
θά έΛΐΛΓγέψονν ίκϊί οί "Ελληνες
ώς φίλοι, πλέον, καΐ δχι ώς έ-
χθροί των τοΰρκκΰν, διά νά συζή
σουν είρττνικως μετ* αυτών, είς
έκπλτ>ρωσιν τού πόθου τοΰ *Ελβυ-
'&ερίον Βενιζέλον κοή, τοΰ ΚεμίιΧ
Άταΐτούρκ, διότι κοινή είναι ήμοί-
ρα των δύο δμΛρων λαων.
Άναφέχκο τα όνοματεπώνυμα
των φονενθέντοιν ήρώων συμμα-
θητών μας καί παραλίΧπω ν" άνα-
φΐρω, λόγω τον μεγάλου αρ>θμοΰ
των, τα, ονο)ΐα.'τεπώννιμα των τραν·
ματπών καΐ των κατταβτάντων α-
Λ'απήρων, συνεπιεία τΐ<ιίΐμί<ιτος, κα κουχιων η νόσου, έ·κΐδηλωθ«ίστις κατά την είρηνικήιν πβρίσδον ίν ί>-
πηοβισία καί §νεικ>εν ταύτης:
1) ΆνδρΊανόπουλος Αθαν., ϊ)
Άρΰα,νιιτάκηις Νικ., 3) Κορζτ)ς
Δηιαήτρ., 4) Κοηίνης Δημήτρ., Γι)
Παπαικυρια.ξής Αθαν., 6) Σαρ-
τζετάκη,ς Έμιμαν., 7) ΣοφιαΛ'ό-
ααυ/νος Ί(οάν·, 8) Σοφίου Άντ.,
9) Φερέτης Ηλίας, 10) Φυλακιτός
Νικ.
ιΕΙς μνήμην καί, τιμήν των ή
μώων τούτιον καί των δπωσοιν»-
τε θανόντων, μή ΰστειθιησάντων δέ
είς ηρωισμόν έν ταίς μάχαις συμ-
μαιθητων μας, παρα»<α.λω δπως τη- ρήσωμιβν δρθιοι ενός λε«τοΰ στγήν. Άλλ.ά καΐ τίς τοΰς μετέπετ,τα πολεμικούς στίβους τού "Βθνου^, οί σνμμα'θηιταΐ μας ονγ'καταλέχθτγ- σαν μιβταξΰ των πρωταθλ.ητων τον. θά μνημονεύσω ένταϋθα ιρία περιβτατικά, ά"ξια πολλοΰ λόγον: 1) Όργ«ν««ής καΐ ή ψυχτΐ τή^ζ αμύνης κατά τώιν έαμθΜομμουινι στών είς τοΰς στρατώνας Μακιρ»*- γιάννη ώχυρωμένου Σνντάγ)ΐατος ωροφυλοκής μετά τμήματος ΙΙε- ζικοΰ κατά Δεκέμβριον 1944, ήτο δ συμμαθηαή,ς μας τότε Άντισνν· ταγμαιτάοχηις Πίζικοΰ καί, τίιοη στρατηγός έ. ά. Κωστόπουλος Κοι,νοτ. Λύτός είναι ό λησμονή· μένος ήοχος. Αΰτός, δταν διέμενΐν έν Αθήναις, έ,ιειδή ήδη, άπότινο; χρόνοιυ διαμενει είς τό κον, σ.τα,νΐως έκαλίϊτο νά π κιοντά τάς έπβτείους εορτάς τής ί λόγω μάχης. "Αλλοι εθεωρούντο ήθίοβς. Όιπο>οΦηίτοτε αυτός κο-
σμιεϊται άίΐό την σεμνόττϊτα τοϊ
ΛΡ€»γιματιχοΰ ηρωος.
2) Ό στρατηγός ΔαιακαρΛλης
Αθαν. ετίμησε την τάξιν μας διά
τής απαραμίλλου δράσεώς καΐ τού
ίξοχου ήρωιβμοΰ τού είς τόν πό
λί-μυν τής Κορέας.
3) Είς τό άκονθμΛ τοΰ 6ογγη-
τού τής άλυσοω&εμένης καΐ σχλα-
Οωμένης Κύπρου μας, έριράγιβεν
ή γενναία καρβια τοϋ μικιροΰ τό
άπό συγκίνησιν καΐ παιτρίωΐΐκτμδν
δέφΐας άλλά λέοντος την ψυχήν
καί την σωματικήν άντοχήν στρα
•τηγοΰ Γρίδα Γεωργίου ή Διγενή
Άκρίτα, συμμαΐθητοΰ μας καϊ, τοτν
του. Μέ μίαν δοάκαν γενναίων
μια,χητών, δτά τής εύφυΐαις του,
τής ίκανότη,τός του, τοΰ θάρκ?ους
τού καί τού άφθάοττου ήρωισμοϋ
του έκλόνισε πρό ολίγων έτών τα
γόητρον μιάς τεραστίας άποικιο-
κρατικής Δυνάμεως. Είμεθα ύπε-
ρήφανοι οί σνμμαθηταί τού, διότι
έ τής τάξ4ώ|ς των έ%ιπή|βη|αε
τοιαιότης δλκης ήρως.
Ουδείς έκ των συμμαθητων μας
έςε6λήθη των τάξεων τοθ Στρα-
τοθ ώς έβταγγελμαΐτικως άνίίκοΛθς
ή οι' άναξιοπρ,επιή διαγωτήν.
Οΰ&είς, έϊθίσης, ακθ' όσον του¬
λάχιστον γνωοίζω, έδιώχθη έν τώ
Ι&ναηικώ του 6Χω ώς άπόστρατος
πλέον, ή κατεδικάσθη δι' άξιόποι-
νον τινά πράξιν, "θλοι διεβίωσαν
καΐ δια&ιοϋν οί έπιζώΛτες ώς πρό-
τυΛα φιλονόμων πολιτών, καλών
χριστιανών καΐ καλών οΐΜογενβαβ-
χων.
ΙΙολλοΐ άπέκίΐηβαν διά τί^ς Ικα-
νότιηιτός των καξ δε·ΰτερον έπάγ-
γελμα καί διέπρΐψαν είς αι&τό,
κνρίως ώς δικηγόροι καΐ μηχανι-
κοί.
"Αλλοι, πάλιν, Βχουν Λροσφί
ρει τάς ΰπηιρεοΐιας των είς διαφό¬
ρους Όργαινισμονς, κυριως δέ είς
εύαγή1 Ίδρύμα'ΐα, έλτελως όνφιλίΐ
κβροώς.
Ή το.ιατ'ττη δράσις μας ίν τώ
Στρατώ (έν είριήνη καΐ πολέμω)
καί τή κοινωνία μας «ιαοέχει τό
δικαιίωμα νά λέγωμεν, έν πλττΡ«
συνειΛήβΕΐ, 8τι έξεπληρώσαμεν εΐι,
τό άκέοαιθΓν τό Λρος την Παιτρί-
δα έπιβαλλόμενον «ουθήιχον μας.
"Ήδη είς ημάς τούς
καί, τάς οΙκογενΒίας μας,
ευτυχίαν, μ«ικ<)οημέ(ρίυσι.ν καΐ 5ι αρκή υγείαν». Έν "Αθήναις τή 19)9)1970 ΔΗΜ. Ι. ΔΙΑΜΑΝΤ0Π0ΤΛΟ2 Ι Άνώτερ. άξ)ικός έ. ά. ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ ΑΐΝΣΤΑΐΝ ΑΘΗΝΏΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ •ΡΙβΝΟΙ ΙΔΡϊϊ. 1 ΑΕΙΤΟΤΡΠ» 78&30/4Μΐ ΦΕΚ 171/«Ι ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΪ 190/13 ΤΙ. ΚΩΝ/ΝΟΥ _. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ θ ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως) ΕΙίίγωντπι κβτίπιν 1(εταο«βν ·1 ιπνχιοθχοι Κοτωτ<ρΐΐ< Τεχνικάς Ιχ·- λ!)< οΐααΐήηοτι ·ΙΙΐΜΟττττο< καΐ «Ι Ιχοντις 4ν>ειχτικ&ν Γ' Ιιτ?<π«{1ο» Ν«- χτιρινοβ Γυμνασίου Ι) Γ' τά(·ω< ΙξαταξΙο» ΓυμνασΙαυ καΐ ανι«. Φ ΙΧΟΑΑΣ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΟΗ ΜΗΧΑΜΟΑΟΓΟΗ £ ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΜ (ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως) 'Κγγράφανται 4ν«υ 4(ετ<ία«ϋν οί ητυχιούχοι Κατωτί^ων Τ·χνβΚ#ν Ζχ·λβν «Μ«λ4γαυ «ΙίιχΑττιτρς χαΐ οί Ιχαντε« έν&εικτικον Γ' 4ξαταξΙου Γνμν··!·». θ ΙΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑ! ΜΗΧΑΗΟΤΕΧΗΙΤΟΗ Ι ΗΑΕΚΤΡ0ΤΕΧΜ1Τ0Η ( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως) νται 4ν«ν <(ηοίοΐων οί έχοντες απολυτήριον ΛημοτικοΟ. • Αριστον κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεοι; • Σύνχρονα διδακτήρια καΐ Οποδειγματικά μηχανολογικά καΐ Ήλεκτρολογικά έργαστήρια. · "Αναβολή έκ τοθ οτρατοθ μέχρι πέρατος τΟν σπούδών.· Μει«μένον φοιτητικόν εισι¬ τήριον. · Κρατική χρηματική ιπιχορήνηση στούς έμπροσ€βν«ς έννραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. « ΙΜΑΧΦΑΛΙΧΙΣ ΚΡΓΑ-ΙΑΧ «Ι* ΤΟΥΧ Μ^^ΤΛ* .,ηι, ΛϋΛ^ίΛΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ: (πΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238 ΤΤΛ ΠΓηΐΤΤΓηΐ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΕΑΝΔΡΟΥΊΟΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-682 ΑΙΗΖΤΑΙΜ: Η·ΟΧ - Π1Ι·Α·»ΧΙΑ - ΜΑΟΗΧΙΙ
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟί ΤΟΥ 1922
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
—19—
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τοΰ προηγουμένου)
3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
2 Τ. — ΤΟ Ο'ΝΤΈΜΗΣΙ
1. ΟΤΑΝ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕ Α ΠΟ ΚΕ1 Ο
ΜΑΣ
2ΤΡΑΤΟΣ
Στίς άρχές τού Αύγουστον,
:κ>ΰ άχ<ι Γίθιεθή ατό Ό'ντεμήσι, ή πολιτρία αύτη εΐχε τότε 7.200 καιτοίκσνς. Οί 3.000 "Ελληνε; καί οί ύπύλοιποι Τοΰρκοι καί )1 γοι Εβραϊοι. Οί "Ελληνες, οί πιότεροι ήσαν εμιποροι καί. τιί άλ λοι έπαγγελματίες καΐ καλοί χτί τες. 'Ε-νώ οί Τοΰρκοι ήσαν χτη- ματίες και περιορίζοντα'ν σέ γεωρ γικέΰ δο*»λεΐίς. Ή 'Ελληνική κοι νοτητα είχε δυά έκκλησις. Τύν 'Αη Παντελεήμονα μέσα στούς ροιμ,νισααχαλαιδες καϊ τόν "Αη Χαυάλαμπο βτήιν καρδιά τού τσαρσιοΰ, ίίοτου όλαι σχεβόν τα ιια ν,αξικ ήσαν έλληνικα. Καΐτά τα μέσα Αυγουστον. «Ιχε δΐίΐδΛθτί, πώς ό Ελληνικάς στρα τάς θά τραδηχτή άπό την .-κο,ιο χή αύτη. ΟΊ "Ελληνες τότε. τοι· Ό'ντεμη,σνοΰ φο6ή)Θτ|καν, μηπως έπακολουθήσει άγιρια σφαγή τονς άπό τόν τούρκικο όχλο, δπωε "- νινε ικχί σέ αλλες πολιτεϊες καί χω^ιά, άπιόπου είχε τραβηχτή ό Ελληνικάς ατρα,τός. Καί (τα·, ό λο&κι, άφ|ηιηα,ν τα ύπάιρχοντα «αί άγαιθά τους καί άΜεγνωσϊΐένοι »α.τΐ/&αινα:ν οίκογιε-νειαικιω.ς στή ίαιώρνη. Πραματικά, στίς 22 Αύ γούστον, ϊφευγε άίτύ τό Ό'ντε· 2. ΤΟ ΟΛΟΚΑΤΤΏΜΑ ΜΕΣΑ ΟΠΩΣ ΜΟΤ ΤΟ ΔΙΗΓΗΘΗ ΤΟιΠΤΕΣ Τό τραγικό τέλος δλίιη· τΛν έλληνυκιωΛ' οΐικογ^νειωιν, ποΰ λ* μειναν τότε ·βττό *Οντεμή<Λ, ιύ ε'μαιθα ΰστειρα άιιτύ τρείς μέρ*ς. στή Σμύρνη, άπό δυό μεσάκ,ο- πους Τούρβίους Ό'ντεμησιανούΐ. ποΰ μόλις είχον καηεβή άπό το 'Ο'ντεμήσι. Κατά αύμπτωση. τοϋς άνταμώσαμε στό δρόμο εγώ να' ό Μαΐτέθίΐς μου, πού έμπορευ ότονν μέ αύτούς. Είχαμε καλές οχέβτις ιμαζί τονς καί δέν κρα-! ιήθηκαν νά μάς διηγηθοϋν τα. | φρΐκτά ί,γκλήματα, πού είδον μέ τα μάτια τους, <πό Ό'ντεμήσι. Καί, νά, τί μάς ε[πιαν: «Μάλις εφυγε, Λλ6 τό Ό'ντε' μήσι, τό τραΐνο μέ τούς τελιευ- ταίους "Ελλ.ηνες στρατιωτες, εν- τΰς άρχισε ή άναμπο»ιμπ·ούλα μέ- οα στήν πολιτεία. ΟΙ έλληντκες σΐκογέ'νεΐες, ποΰ πόμειναν, άπο · τό τρό6Ό τους μή τούς σφάξουν οί Τοΰρκοι, Ετρεξαν νά χΛρι- στοΰν μίσα στά απίτια τονς. Σέ Ι λίγο μαζεΰτηκ'ε στό ταρσί βνας μαΛΊ.ασμένος τούρκικος δχλος, πυϋ λβηλάτησΐ καί κατέστρει|ι<;, ' πρώτα, την έκ,κληισιά τού "Αη Χαιράλαμπου καί άλα τα έλλην!- ' κά μαγαζιά. Καί, επειτα τράιθη- ξε γιά τούς ρομνιομαχαλάδες, ίί που εσπαζε μιά - μιά πόρτα έλ' λτ,νικοΰ βΤΓΐτιοΰ καί, τύ ^εηλατοϋ- σε. Καί σέ οσα έβρκτκε ενοίκονς, τους μέν νέους τοΰς σικότουν* έ;- πί τύπιον, τα δέ γυναικόπαιδα, Ι τις γρίές καϊ τοΰς γέρους τούς 1:Γ>γαζε 2ξο> στό δριόμο Αυτού;
όλαυς, άφοΰ τοΰς ιμιάζεψε σιγά -1
σιγά, τοΰς συγκιέντροσε στό τίταο
σί άπρξίΐ) άπό την έκίΐλησιά. τοϋ
' Αη Χαράλαμυτου, με σκΛπό νά
τούς κλείση μέσα σ' αυτή, κα'ι
να τοΰς κά·ψη ζωινιτανούς. Άφοϋ,
λοιπόν, τοΰς πήρε δ,τι πολύΗιμο
είχαν απάνχο τους, τότε, μισόγδυ
μνους σχεδόν, τούς χτυποΰβε μ,ί.
ρόπαλα καί λοσίτούς καί τους Ειι
παζε μέ τή 6ία μ«σα στήν έκκλη
σιά, πού γέμιθΈ άοψυχτικά. Και
τότε πιά εκλειοε τίς πώρτες της !
%αί τίς κάρορωισε άπίξ<ο μέ σα·ι! &ες. Περίσσεψαν δμως άρικετοί. Καί αύτοΰς, τοΰς πής« άλ,λος δ- ΐίΐ'ι<Γΐ σιδηροδρομικώς καί ό τελευ τοίος στρατιώτης γιά τή Σμύρ¬ νη. Τό τραίνο τιταν ξεχείλα. Ώς ΐ.αί αύτές οί οπεΎες των 6αγκο νιώιν ήσαν γιεμάτες Λόσμο. Μό ν.αί ό αταθμός γεμά,τος καί Αίτι'ι ΐίλ?*ες έλιληνικές οίκογένιειες κα θιΐ(Ττιειρ,ημέ·νες, «ού έ&ολιπαοοΰσα'ν ντι τίς άφη<τουν νά έ χαΊ αϋτές. Άλλά, οτάθηκε νατον. Τό τραίνο νο Εφευγε, καί τίς εγκαταλείπη Ίΐτύν· επικ&ίμ£ΛΌ άφανισμό τους. Έγώ, εύιτΐίχώς, εΐχα ανΛϋ<ραλώ- ->ι απάνω στή σχέγη τού ΐελευ
τΐιίου βαγκΛνιοΰ. Ή λΰπη μου ό
•αιως τ'ιταΛ' ιμεΎ'άλ'^ πού ί6ιλεπ<ι τόν δυστυχισμέινον αυτόν κόαμο, ά ('χ.τ/.ώνη τα χέρια καί νά φωνά ίη ι/τόν κόσμο, πού εφενγε «ηοί μάς άφήνετε, δέν μάς λυπονσιτι-; θ« ΐίάζ οχράξίθ'υν οί γιουϊουκ.ο'>.
Ώστόσο, κοντά σέ αύτές τίς
θΓ/ογΐνει.ες, πού δέν
Λ'ά φυγονν, πΛμειναν χά),
έλλιγνικές οΐκογνέΐιίς, που, ?λρι
δή εΓχαΛί μεγάλες ηΐο^ουοιες, δι
'σταξαν νά ςρύγουν. Καί, γιά την
άοχρά.λεΐα τής ζωής τους, (5α<η ζυντον οΚ όρι·σμένο·υς σιυιμπατο»ώ- τες τους ΤοΰρικΛυς, ποΰ μέ αθ- τούς είχαν έιμϊΐορΐΛες σνναλλαγές. 2ΤΟΝ ΑΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΚΑΝ ΔΤΟ ΤΟΤΡΚΟΙ ΑΤ χλος καί τοΰς τράβηξε γιά τα χο)ράφΐα, απού κα{ τούς ξέκβνϊ. Στή σιτέγη της έοοκλησιιάς σοίαρ φάλί,ικιιαν δυό - τνεϊς άΛάνΟρω· «οί. Γκιρΐιμισαν ενα κομμάτι της γιά νά κάνουν άνοιγαα, άπόπυν εχ-κσαν μ«σα άφθονη δενζίνη γιά νά πτριλούσουν τούς κλει·σ.μένοι».. "Επειτα, πότιοαν κ,ουρϊλιο. μέ (ϊε·ν ζίνη, τα άναψαν καί τα δριξΐι.' κ™ί αύτά μέσκχ. Άπελπιστικί' στριγγλιές όκούστηκαν τότε άπι» μόσα, καί εΰτύς, (Κ'ας μαΰρος κ<^ πνός έβγαινε άπό τό ανοιγμο. της στέγης κ»οΑ τα παφώθυρ» τής βκκιλησιάς. ΟΙ κλεισΐμένοι μκ σα καίονταιν κχι^ ό χα*ιρέκαικος δ χλ^ος, μαζειμιένος άπέξω, οΰρλιο. ζ?, ίκοΛΌΐΐΛΐηιμένος. Ή πνιχτική. ιί ιμ»ο>ς τσίκνα τής κα'ΐόμενης σάρ-
κας τόν άνάγ·κα«Γε, νά φύγη τώ
γρηγορώττε'ρο. Ό καπνός σέ λ/,-
γο σταμάιτησε. Νεκιοική σ^γή μέ
οκι οπήν εκθίλτνίΤιά».
Καΐ&ώς μάς τα διηγόντα-ν αΰ-
τοί, τα μώτια τους είχαν ΰγιραν-
θτί, γιατ'ι άνάιμ-εοα οέ αυτού;,
που κιάηβοαν ζακντανοί μέσχι σατΐιν
έκικ.λτισι«, ήσαν καί προσφιλή
τους αταμα. Ήσαΐν άιδέρφια, οί
δυό Τοίιοκιοι αύιτοί φίλοι μαις, καί
τ; μητέρα τους Ρωμ-νιά,. Την εΐχ,ε
κλέτμει ό παιτέοας τους μέ τή δία.
γΐατί την άγώιτηκτε. 'Ωοιτοσο, μέ¬
σα στό Λΐίτι, τής έιπίτρεπε νά. $
χη είκονίσμ«,τα· "Ηξβραν καλά
τα έλιλητνιικιά, καΐθώς κα}, δ πατέ-
θας τους, πού είχε καΐ αύτός Ρω
μνιά ιμητέιρα,. Γι' αύτό «αί οί
συμπαττριώτες τους Τοΰρκοι δέν
τούς χών€υα·ν. Είχαν μεγάλη ά-
γά—ι αέ τα πρώτα έξονδέρφια
τους, άπό τό βόϊ τής μητέρας.
Καί αΰτά ήσαν τα προσφιλή τους
ά,τοιμα, τρείς μεσάκοποι αντρ-ες,
πού κάτικιαΛ' ίμθΛηταινοί μέ<σα. στήν έκ:κλησιά. Ή πίκιρα τους τνταν με γάλη, πού δέν κατάφεραν νά τούς (τώσοι«ν άπό τα χέρια τού μανια <τιιεΛ·ου δχλου. Καί, την όίλλτι ιιε 0<ι, άποφάισισιαν νά κ.ατεβονν οΐκο γενειαΛίώς τή Σμιύρνη σέ συγγε νείζ τοιυς, έπειδήι ή κατάσταση στό Ό'νττβιμήΊσ! ήταν άνώμαλη. (Συνέχει έ·κ τής 1ης σελ.) ζεύγη Βοών ελκειν εβδομήκοντα ν.αί όΐνβρας ές δισχιλίους...». Ή Πόλη είνηι καμ σήμερπ άκάμη γεμάτη άπό τα λίθινα σφαΐρινά ίιλήματα, ποΰ 8ριχναν τότρ τα κανόλαα τού Μτοάμεθ· Στή φοΰερή τούτη βύναμη των Τούρκων τΐΛοτε ή σχεδόν τί -τοτε δέν είχε ν' αντυτποατάξί-ι ό Κωνσταντίνος. Οί ξένοι, ποί) εΙνίαν ?ρθει νά 6οη)θή<τοτ'ν, δέν Τ| , ταν πεοισσότεροι άπό δύο πίθϊ- .-του χιιλάδες. ΟΙ πιό ίτπολογίοι- μοι ■ άπ' αύτοΰς ήταν οί έπτακό σιοι Γενοβέξοι μισθοφόροι, πού είχε προφθάσει νά φέρει μέ τίς Υαλέρες τοτ ό περΙς>ημος στρυ
•τηγός Τξιουστινιάνι λίγες μέρ^ς
πρίν άπό την ΙΎαρξη τής πολ;-
«ιρκίας. "Οσο γιά τοΰς "Ελληνες
τΐολεμιστές, κι' αύτοι μύλις πλΐ|-
ιΐαζαν τίς πέντε χιλιάδες. «"Ε-
, ·ννων γάρ έγώ τουτο οΰτΐθζ Ι
χειν»' έξηγεϊ ό Φραντξής, «Λπο
, <χϊίτίας τοιαύτης· τοθ γάρ 6ασιλέ <ος προστάξαντος... έκαστος των Λημάρχοιν δάδιοκε τόν κατάλογον ι Τ1ΐς Λημαρχίας αΰτοΰ τώ 6ασιλε1' Λ δέ κελΐύσας με είπεν «αυτή ίι Πιακονία πρός σέ άφορά, τά-<τυ *-«κης &εόμενα καί άπάκρυφα. λή ■φόν συν χά τού κατάλογον κπ- τΛχττιχα, καί κάθισον έν τφ οϊκω σου' ·ψήφισον άΐκ,ρι6ώς πόσοι καί , τ( τα όοτλα καί άσπύδες καί τόξα, καιί έλ®6ολι.κά.» έοίτελέσας οΰν ?γώ τό παρά τοΰ βασιλέως προ<τ ταχ'θίν μοί παρέστησα τφ αύθέν τη μυυ καί &ασιλεϊ τό καταστι χΐβιον μετά λύπης καί σκυθρωπό- τητος πολλής* κοα εμεινε μόνον ίναπόκρυφος μεταξύ αύτοΰ και έμοΰ ή .τοττότης" πλήν ήσαν και ι τίνες ολίγοι πάνυ ?κ τε τόδν άρ· χόντων καί δήμου άνο>φελέστα<οι ι ν.αί δειλοκάρδιοι, οί διά τόν φό¬ βον τοθ πολέμου καί των έτερον έναντίωΐν πανοικΐ ποό καιροϋ |κ τής πόλειος εφυγον ώς δέ του¬ το ιν τοίς ΰχίΐ τοΰ βασιλέως έο- ρέθη, στενάξας έκ καρδίας καϊ οΛδέν έτερον έποίηβ'εΎ...(». Την ίποχή έκείνη είναι ξήτημα αν ό πλήθυσμός τής Πόλης πλησίαζε τις πενηντα χιλιάιδες. Κ' ίνώ στό στρατόπεδο τοΰ Μωάμεθ *- ςιΗανην κάθΓ μερά καί νέες ένι- σχΰσίεις, «τα ήμέ,τερα», λέει δ Φραντζης, «όλιγόστευον καί έτα- πεινοΰντο, δσπερ σελήνη λει,ι]*1- φωτος, διά τόν καθημερινόν Βά- ·, ατυν.» Την βλλη μερά, έΐττά *Απριλί ου, άοχισΐ ή πρώτη έπίθεση Λ- «ό την ΠίΊλη τοΰ Άγίου Ρίομο νοΰ, ίχϊΐου δ Μΐϋάμεθ εκρινε λλγ, ■ηταν τό άδύνατο σημεΓο τής Λμτ>-
νας. 'ΒκεΙ είχε στήισει καί, ίι*
φοίερύ τού κανόνι ό Ούρμπάν,
«καί κρούσας», λέγει ό Δουκός.
«την πρώτην βολήν. καί άκούσπν
[ τες τοϋ κτύπου οί ττς πόλεοκ ί-
νεοί γεγσνασι, κ.αί τό «κύριε Φ-
λέησον» δκραζον ήν δέ τατε κη-
τά τό ϊθος ευρεθείσα ή είκών
τής πανυπεράγνου θεοτόκου ιΐι
έδδομάδι τής βΐακαινησΐμου έν
τφ παλατίφ" καί ίκτοτε σνχνά-
κις έλιτάνευον έν τ^ μον^| της
ι χώρας, καί ή εΐκών έκεί Ιστατο
μέχρις άλακτεο>ς...». Πολΰ γρή-
γορα τό μεγάλο κανόνι Ισκασε'
καί σκοτοχτε, μαξί μέ πολλούς βλ
λυυς Τονρκους, καί τόν κατα-
σκευαστή τού, τό Χρτστιανό Οΰρ
μπάν.
2τίς δώδεκα Απριλίου οι·γ-
χεντρώθηκε στό Διπλ&κιονιον κι*
ό στάλος τοΰ Μωάαεθ, τριακόσιπ
ως τετρακόσια σκάφη. Τίς Βυό
ίΐρωτες έββομάβες δ πόλεμος πι-
ριορίσθηκε σέ μικροσνμπλοκές
καί <τέ κανονιοβολιοιμοΰς. «Καί έκ πετροδόλων μηχανημάτο)ν>, δι
ηγείται ό Φραντξής, «πολλαί, οί
κίαι περιφανεϊς έγγΰς τίδν τειχδν
ήχρειώβησαν, καί μάλιστα χά Α-
•νάκτορα' έκ δέ των έλεβόλϊον
την πόλιν έβθρύβουν κροτοΰνΤΕς
καΐ κλονοΰντες τοίς τείχεσι καί
τοις πύργοις ένέδιβον, χαί Λΐομ-
φ;ς ούκ ελειπον θάνατοι ?κ τε
των έλε&ολέων καί έλεβολίσκίον
ιμπαλαιστρων τε καί τάξων «αί
έτέρων μηχανημάτων καί ούκ ?-
παυεν δ πόλεμος καθ" ημέραν γΐ
καϊ, νύκτα, αί συμπλοκαί καί αί
συρρήξεις καί οί άκροβολισμοί,
έλπίΐοιν ό άμηοάς βιά τό ολίγον;
είναι ημάς κοί Ισχυρώς κεκοττκι
κάτας εύκόλιος Θηοεΰσαι την πι5
λιν...»
'Ωστόσο ή πολιορκία δέν ί|ταν
ύλοκληριομένη άπό τή θάλασσα.
Ή άλυοίδα πού ϊφραξε τόν Κε-
ρατιο, κρατοΰσε σέ κάθε προσπά
θεια, πού ϊκαναν οί Τοΰρκοι για
νά τή σϊτΑσουν. Καί δ Ισχυρδς
οτάλος τους ήταν στά χέρια τους
άνικανος νά έϊασφαλίσει τόν ά-
πόλντο άποκλεισμό. Τουτο φάνη-
κε στίς εϊκοσι Απριλίου, οταν
δ γενναϊος Φλαντανελλάς, όβη-
γώντας τέσσερις χριστιανικές γα
λ.ερες, πού ?ρχονταν ν' άνεφοδά
σουν την Πόλη, μπόρεσε νά τδν
διασπάσεΐ, κα νά ρίξει θριαμ
δευτικά δγκνρα μπροστά στά τεί
χη τοΰ Κϊρατίον.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεταΐ)
3. ΜΑΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΤ
ΟΛΟΚΑΤΤΩΜΑΤΟΣ
Μβθα, λοιπόν, σέ αυτή την εκ
κλησιά τοϋ όλοκαυτώμαιτος μάς
ϊ'κλκσαν ριιάς τοΰς αΐχμαλώτονς,
ί>ταν φτάσαι^ε στό Ό'ντεμήσι.
Καί, καιθώς μπήικαμ·ε, στονυροκο
•τΐ',θήχκιαε, άπό σιυνήβεια. Μολονό
τι μ,ίισΐα ήταν &δεια, ώστάσο, γιά
ιιάς ήΐαν οΐκος τοΰ Θεόν. Μιι
ΐ.ταν «ϊλ Κυριακή. "Ολοι τους
ϊ«.ιλώβηκαν χάμω στ'ις μαρμαρό
τλακες τού δάΐπειδοι νά
('τουν, αδιάφορον™ ς γιά τή
τασταοη πού βρυσκόταν
σιά. Έγώ ίίμως, ποΰ κάιτι ήξε-
ι> ι, κθτπα'.α όλονι&ε.
ΚΓδα τό ανοιγμα τής στργη;
• <η ιταντάσθηκα, πώς άποκεί ϊ- ί,-ι4αν την δενξΰνη κ«1 τα άναμ ιιένα κοι·ρ*λι«. ΟΙ τοΤχοι μαυρι- υμρνοι ά.το καΛνό, μά κα!, ή ύ ροφή άκόμα. Άπό τα παράθυριι εμπαινε μϊπα ή άντανγεια ρνάς κόκκινον δΗλννον· Πηγά καΐ πλησίασο τό :.αί μαυρισμενο τέμπλο. 2τάθΐ,- χα μίϊροστΛ στήν γκιο*μι<τμεΛ η Ώ !.ΐΓ«ΐί Πύλη. Σταυοοκοπήθτμ'η καί ιιιΐτηκα μέ"σα στύ ίερύ νά άσΤα- <~& τόν σκαλισμΐΡΛΌ Στανρό ο- πάνω στύ μΛρμαιρο τής "Αγιας Τοάπεζας, Λθΰ αυτή μόνο στί- κάταν δρθυα. Γονάτισα μπροσιτά καΐ παρακάλεσα τό θεό νά μάς γλυτώση τό γν σέ μι-
ν.ράτερο χτίριο. στή σννοικία Με
-άρμπα,σι.
Στύ άπάνιο πάτο>μα, ήταν οί
τάξεις γιά τα κοοίτσια καί στό
κάτίο, γιά τ' άγάρΐ'ί. Καί, τώ-
μαιρόαλακιες τοΰ δάΐβεδου είχαν ά
μιά μανρη γλύνα. Την Ι*-
μέ τό νύχτ μου, την μιύρι-
σα. Κααάλαιβα, πώς ήταν στρα*/
γ«τμ:αα άπο το τσιτσίρισμα σάίί
κάς. Καϊ εΐπβ. άπομεσα μόν «>
Θε->ς σ' χχ»ριέισ' τονς>.
Σκοτείνιακτε πιά, κοοί ξάπλωσ ι
«ί'. έγώ χάμ<ο νά ξεκονραστώ. Κλεισμένοι τώρα έ«εϊ μιέσα εμείς, 169 άτο«.α, δέν μάς άφησαν οί κ(«Γ ιϊάιδες νά &γοί ε Ιξ<ο γιά Τις φνιθτιο.ΑΛγι·κίς ιι ς αναγν.ις. Γ>ά τό ςήτττιμα αύτό, μ&ς είπαν
πι.ρ'αροΛγπκά, νά λιγ Λαίνϋ.με δί
«λα *τήν «λιιβτή έξώβυρα
ν ά α.ολ.Λ<νο)μ/ε εμείς οί ίδιοι με- σα, τόν ίβρό χώρο τής θρηονρί- ας μπ;. Καί όταν ξημριρ<ικΐιε (ή Δειιτε- Οα 26 Σ ρτττεμΓχοίου), άπομέΐΜ ά.-ϊό ττιτν έξώθαίρα αυτή, τό δό.τ: δυ ήταν γεματο ουρα καί άκα Θαρσίες. Καί, καιθώς την ήνοι¬ ξαν οί ΐΜ«φ·αϊ.άιδεις, δυσικ.ολιεύτηκαν νά μποΰν μέσα. Τότε, άγγάίρεψαν ιιερικοίις, κ.αί αύτοι καΐθάρισαν τό δάπρδο. Καί, γιά νά μην έπα- ναληφτή αύτό, δ*άταξε δ άξιω- ματικύς, νά σοοάψωμε στόν αύλό γυοο τής έκκλτισιάς, οπίσω άΐτί) τό Σχολβϊο, έναν οττενόμακοο λΛκκο, νά τόν μεταχίΐριί^μαστί γιά άποχίθιρηιτήιριο. 'Εννοεΐται, ί! μ-ως, μόνο γιΑ τήίν ΧΟΣ ΕΙΧΕ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΠΟ ΤΟΝ ΑΗ ΧΑΡΑΛΑΜ ρα, στό κήτοι πάτοιμα ζοναν οί μ»φαξάδες. 'Ενώ, σέ 'έ να άπό τα δοκμά/τια τοΰ απάνω πά ηόματοι., εμεναν 50 αίχμάλωτοι ά πό έναν ποοηγοΰμενο λόχο 250 άτομα, πού είχε περάσει άποδίό ατ'- 13 2ίπτεμ6·ρίου, καί ποΰ σε λάγες μρρρς τράβτνξε γιά τα "Αδανα. Αύτοι οί 50 είχαν πό μείνει, γΐατί τα πάδια τους ήσαν πληγιασ}ΐένα, οα<ος τα δικά μου, καί δέν μποροΰσαν νά τή μεγάλη πορεία, πού θά ίκανε ό λόχος τους. Μόλις, λοιπόν ήρ θαμε σέ έπαφ·ϊι μαξί τους, μάς διηγήβηκαν τα άίναΐτιριχιαοΊτικά έ- τοΰτα γεγονότα γιά τήΛ' ίκκλη- σιά: «"Οταν ?φτανε δ λόχος τους στό Ό'ντεμήΊσι, εκ,λεισαν δλους | τούς αίχμαλώτους οτά δωμάτια τοΰ απάνω πατώμαιτος. Είχε πιά βραιδιάξει. "Εκανε καί ζέβτη. Ά 1 πό τα άνοιχτά παιράιθνρα έρχόταν 1 ,αέισα ατά διομάτιά τους μιά οη- διοκηΐική βθίδμα, σάν νά &ρίσ»«)ν ταν κοντά σέ Νιεκροταφεΐο. Ά- αηόρτϊσαν, γΐατΐ οττά δλάγυρα δέν βρισκάταν κανιένα μεζαρλήκι (τοι'ιρκ,κκο Ν*»ροταιφεΙο). Μά, καί ήξιεραν, πώς τό έλ'ληνΐκό Νέ κροταφεϊο ήταν εξ(ο άπό τό Ό'ν τεμήισι. Τήιν άλ,λ.η ήμέρα «τού ΣταΚροΰ», τό πρϋ«ί, τοΰς παράτα ςαν όλονς σιτόν αύλόγυρο, «αί δ άξκοματικός τούς λέει είοωνικά· Ι «Κιλίσενιζ κιομούρ τόπ ντολον ντουρ, σίμντι μποσ - άλτμαλήση ! νηζ μπουνού» (ή έκ.-κλη°"ΐ«· σ»ς χ.'άρ'βουΐνο κιουτάμεισ;τη είναι, τώ¬ ρα πίρέπει νά την άδειώσε.τε). Ό ριίση;ηικ.ε, τότε, μιά άγγαρεία, νά ανοίξη την πόρ,τα τής έκίκλησ'- Ος. Οί άγγαιρεμιένοι ξεικάρφωσαν τίς σανίδις καί, μάλις την ήνοι¬ ξαν, μιά άχαίσια δρώιμαβνί^ε α πομ,έσ'α, πού τούς Ικοψε την άνα- Λνοή καΐ τούς ϊφερε πονοκέφονλο. Ή 6ρώμα γέμιαε τόν αύλόγυρο, καί, τότε ό άξιοιμαΛΐκός καί οί μαφαζάδες Ιτριεξαν νά δγοΰν ? ζω ατό &ράμο. Πόμειναν δμ<ος δνά μα<ραζάδΗες γιά νά σχινεχιι- σουν τίς διαταγές. Τό θέθιΐκι. μέ <7α ατήν έκικλησιά ήταν τραγΐΐκό. Γειμά,τη κοιτάμενα πτώματα τό ε ν α άπάνΐΐ) στό δ,λλο. "Αλλα μπρου μυτα, δλλα άινάσικιειλα καί άλλιτχ σφιχταγκαλιασιμιένη. "Αλλα άπαν θρακοιιιιιένα δλώκερα, άλ)>α αισά
κβί αλ)Μ χά βόλου, άλλά αΰτά μρ
λανιασιιΐιένα καί .τιρισμένα. Άγγα
ΟΕΰτηχ.αν, τόχε, όλοι. "Αλλοι ε-
σερΛ'αν έ'ξιο τα καμιμενα καί Λ-
ποσυνΓτεβΐΐΐένα πτώιιατα, καί δλ
λοι τα φόρτοκναν στούς άραμπά
5ες ποΰ δέν είχαν άλογα. Γιά
κά&ε άραμπά εζίυαν οί μαφαϊά-
δβς άνά 4 αΐχμολώτους. Καί,
ταν γήα.ιζε .ταηαιφορτίθ(μένος
ματα, τόν Ισβρΐναν αύτοι γιά να
τόν πάνε εξ<ι> στά χωοάφια, μιση
ώρα &ρόμο. 'Εκεΐ πάλι, άλ?.οι αϊ
χαάλ(ιίτοι, έσικα'βα'ν μεγάλους καί
βαθιείς λάκκους, οπου άναποδογν
Οΐζαν τούς άραμπάοες καί 6-τε-
τρταν μεσα σιαρός τα πτώματα,
γιά νά τα Θάψουν. Κα;,; ΰστερα.
πιά, φάρτωσαν στοΰς άρ'τιμπάδες
καί δ,τι καμμένο πράμα εΐχε μέ
σα στήν έκ,κΐλτχιιιά. Είκόνες, επι
τάφιο, στασίόια κιλπ. καί τα κον
Γ>άλησαν καΐ αύτά στά χωράφΐα,
άτου τα εθαψαν σέ λάκκα. Ά-
ςροϋ όίδειασε τολεάι>ς ή έκικλησιά
καΤ4 την ακούπιααν, τότε τούς έ
πίτρεψαν ά πλινθοΰν στό πηγά-
δι τοΰ αύλόγυηου. Μουτζουροιμέ-
νοι δλοι τους άπό την καρβουνή
λα, δέν πράλαβαν νά καΑοπλα1-
θοΰν, καΐ νά πιοΰν λίγο νερό,
καί, εύτύς, τούς εκλεισαν μέσα
στήν ΐδτα αύτη έκκλησιά νηστι
κοΰς. Είχε πιά σοιιροινΓώσιει» .
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Μ!Α ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠίΤ£·ΟΣ
(Σννέχει έκ τής 1ης σελ.) λογι%ής τοποθετήσεως. 'Εγκλη
ΐ-ΛΛηνικιόν οΐμα. Πώς ή πλατρΐα ,μια,τίαι, δέν τκ»αν τότε μια «ί,ου-
τή; πά>^ειο>ς καί αί πλατείαι των χτα, δηιθεν φασισιτών, πού ?δι-
^.υνοικισμων είχον με.ταιτο«πΰΐ κάκτθτηισαν καί διά τα ματια τοϋ
σε λιμνοΰλες άνθ,ρρϋχπίνον αίματυς, κΛσμου έξετελέσιθτίσαν ενας ή
ότι άπό τα ρεΐθ^α τΛν «εζοΛυο 000. Έγκ,ληματτίαι Θεο«ρο,ΰνται
μίο/ν κα,τή,ρχετο σάν ρνάκιον ιι> κοχ είναι, όλό&Αηρβι οί λαοΐ «ού
ελληνικόν αίμο,. Καί δτι μεγάλΐν, 'άνέαονται κιαΐ έικτελοΰν τάς ίγ-
Λαί παχβιές κηλΐδες αζματος καΐ ·κλημαα;ικάς διατταγάς των άφ«ν-
μυελοϋ άπι,τυπο'ενοντο είς τοΰς τάδο>ν των κα! καλύοΐ.τουν προε
τοίχους, των πέ«, 'διάστημα τής φοκεινής καί ΰ-
! εΐχε μετα.&λτ(Θή τάς τραγικάς ι 'πεφενδόξου ίστορίας τού, παναα
, κείνας ημέρας σέ κόκκινο, διότι εφ-ραξε μέ τα ανορ,εκομΐνα στή
ι τα χωράφΛα, χα«άδρες, ξτϊροπο- 'Θη τού τύν δρόμον είς τούς Λ
{ ταιμοι, γικιάλεις καΐ ξηοοπήγαδ4ΐ παλίτιστους έπιδρο·μεΐς, δπιος καί
έχ|ρ(ησιμοπο·ιή©ηκταν γιά σ<ραγίί.χ τόν Δεκέμβριον τοΰ 1940 καί τόν Ι Έλλήνωίν. ΈλλήΊνω·ν άθώων καί 'Απρίλιον τοΰ 1941. Ποτέ τού δέν ] άάπλων καί μέ την μοναδικόν αι έφίλησε πόδια τυράννων! ! ! Πο- τίαν, ατι ήσαν "Ηλληνες χαχ α- τέ τού δέν προσοίύνηισΐε καταχηη πόγονοι ϊκίίνου «Τοΰ ΒΟΤΛΓΑ ΐή!!! Άλλά καί ποτέ τού δέν ΡΟιΚΤΟΝΟΤ». Δι' αύτό καΐ σ»ι παρε6ίασε τόν πολιτισμόν και ιμερον άκόμη, όπου καί άν ο·κα την μεγαλοψυχίαΐν τού. Ή Έλλη ι(ιΠ τό άλετρι τοΰ χωρί,κοΰ πειης νίκη ψυχή την Θί-μιδα έπΐκαλει- τής Δράμας, ψειρινει είς την ί«ι ται. Αυτήν έθεράίτ»τυεν πάντοτε •φάνειαν άνθρώπτνα κόκκαλ.α χοι καί ό'χι την Νέ<ιιεσιν. άνθρώπινα κρανία, διάτρηπα άπιι, ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ σφαίρας βουλγαρικήν ΐοολ.υβόλοΛ ' { Είς τό προσεχές: Αί έκτελέΊσε*·ς Λοξάτον, Προσωτσάνης — Κνς», κα
τα την κατά&εσιν στεφάνου, παία
την φοι,τηιτάΛ'τ^κν την Εύ'ΐγγελι
κήν Σχολήν Σμύρνης, διά τοϋ
Πβοέδρου των καΐθηγητοϋ κ. Μι
χαήλ Άναστασιάιδον, είς τό μνη
μείον τοΰ Χρυσοστάμου Σμύρ¬
νης, κατά την 13ην Σ«πτεμ6ρίου,
ί«ί τή τηιμπληρώσει 48 έτίον άπό
τής Καταστροφής.
'Εκκρράιξων την λύπηιν μου διά
τό σιχόλιόν σας τούτο, έ-τιθιιμ<ο νά σάς γνο>ρί<κο δτι οδτε έγα προσίοπικώς, οδτε ή «"Ε(οσ<ς ΣιμΜρναίωιν» προσεΜλτϊΘτιμεν, δ- ίτάτε εΰχαρίστίος Θά, είχομεν πά ραστή. Ή «"Εινωισις Σμυρναίω·ν» ιδι¬ αιτέρως άλλωισΐτε τιμά την μνή μην τοΰ 'ΒΘνομάρτυρος Χρυσοστο μου, είς πάσαν περίπ·το>σιν κοί,
ώς εχη,τε ήτ' όψιν σας, εχ>ει κα
'Θιερώσει έ,τησίαν, πρός τούτο, ί
πύσιη.ΐ/ον τελετήν, ανάλογον πρός
την έοτ16ε6ιλημένην σοβαρότητα
τοΰ γεγονότος, τελονμεΛην ήδη,
προεξάρχοντος άρχιερέο>ς, άπό
τετιραε'τί'ας κατά την επέτειον τής
μνήΐμης τοϋ Ίεροΰ Πολυκά,ρπου
(23 Φε6ροα.>αρίου) συνδν>άζοι»σα
ο&τΐι) τό μαρτύριον τοΰ πρώτου
»α^ τοΰ τελετ,'ταίου επίσκοπον
Ή Δημοτική Άρχή Νέας
Σμύρνης, μνήμων των έθνικών ή
μών παραβόισεων, Ιττέλεσε την πσ
ρελΛοΰσαν Κυ-ρΐα«.ήν 27 Σεπτεμ
&ρίου Ιν τώ Καιθεδρικω Ναώ Νέ
άς Σμύρνης «Άγίας Φωτεινής·»
τό καβΐΐν Δημοτικών Σχολείον
καί Γτίμνασίων, ή "Εφορος Όδη
γών κ. Στράτη,, ό Πρόεδρος
τοϋ Συλλόγου «Φοίνιξ» κ. Τ. Μο
δινός κα^ πλήθος κόσμου.
Μετά τό Μνημόσυνον έπηκολού
Θηοε τρισάγιον /αί κατάθεσις στε
φάνιον πρό τοΰ Άνδριάντος τοΰ
'ΕΘνομάρτυρος Χρυσοστόμου. Τό
τρισάγιον έτελεσε ό Εύοίπου —
Βασίλειος, παρουσία των επισή¬
μων καΐ πλήθος κόσμου.
Μετά τό ίτέρας τής τελεαής έ
γένετο δεξίοισις είς την «'Εστί
αν Νέας Σμΰρνης» των συγγί-
νών τοΰ 'ΕΘνΌμάρτνθος καί των
ίαισήμιυν.
Δυοηιχως, παρετηρήθη, ότι έ
φέτος δέν παρέστησαν κατά την
εθνικήν αύτην τελβτήν Σο>μα-
τρΐα Σμυρναίκά κα{ Προσφυγικά
ώς θά επρεπρ. Λχερωτώμεβα, αν
δ Δήμος Νέας 2μΰονης δστειλε
τάς δεοΰσας προσκληθείς.
Λρ. Δημ. Ι.
ΑΙ ΑΙ16ΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΑΙΐΥ ΣΤΕΓαΙΕΩΣ
Τό έιΟΒτέρας τής παρελβουσης
Τρίτης υπό την ποοεδρίαν τοϋ κ.
Άντων. Μέξη Γεν. Γραμματέως
τοΰ ύπουρΎείου Κοινο,ινικων "Τ
πηριεσιών σΐΛ·ήλθεν τό Κεντρικόν
Συμβούλιον 2τεγάσεο>ς παιρόντων
τοΰ κ. Ίιοαννου Άγγέλη Γεν. Δι
ευθιιντοΰ τοΰ {βτουργείου, τοϋ Νυ
μικοΰ 2νμ6ούλσυ καί των Διευ-
θυντών κ. Ίοςνδάνου Παυλίδη,
κάς Καλαμ.·τάκα καί τοΰ ίκπροσω
που των προσφύγων κ. Σοκρ.
Σινανίδι»! καί έλαβεν τάς κάττοθι
(»ς καί μειυ'κτειος άντιστοίχιος τοΰ
άριθμοΰ των άποκαταιστα'Θτίσομί-
νιον είς κενά κρατικά οΐκήματα
.-ίροοχρυγικχον οί«ογενειών άπο τεσ
σαρας Λς τρείς.
Περί τού τρόπον δΐαθέσεως μρ.ι
ονρκτουντοη' οΐκοίτέδίΰν περιοχής
ΙΙειραιώι,.
Περιορισμός ύποθήκης έπ^ τμή
μα,τος άικινητου Βασιλ. Κων.
Μπϋμπα κειμένου είς οίΓΧΐσμόν Με
Μετά την τέλεσιν τής
γίας καΐ τοΰ σχιεαικοΰ μνημοσΰ-
νου είς τόν Ι. Ναόν τού Άγιον
Γεοργίου Καρύτση, τό έ"»κλη.σία
σμα, εΐν ποιμπή, πλαισΐοί'μένη ΰπι')
άστι·νομικής δυνάμείος, ηορεύεται
πρός τόν χώρον τοΰ αδριάντος
τοϋ Χρυσοστόιαοΐ1, ότου, μετά την
τέλεσιν τρισαγίον, και-ατίθεται δ
στέφανος τής «'ΕνώσΗος Σμνο
να!ί')ΐν», τής Φιλαρτιονικής τοΰ
Δήμου ΆΘηναίων άποδιδοΰσηΓ
| τάς τ ιιάς.
Κατά την τελευταίαν μάιλκπο
τελετήν, τόν παρελθόντα Φεδρουΐί
ρ'ον, Γ>συ.τθΛε ταχιτην διά τής
παρομοίας Τού, ίερονργήσας, ό
Μακαριώΐτατος Άρχιεπίσκοπος Ά
Θηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ί
ερώνιιμος .
Μετά τιμής
ΑΛΕΞ. ΜΠΕΝΑΚΗΣ
Πρόεδρος τής Έν<ό<τεως Σμνβ- ΤΟ ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΪ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ Σήμερον Κυοιαχήν 4 Ό Μτωβρίον καΐ ώραν 8.ην —.μ. θά τελεσθή παρά τής οικο¬ γενείας τού τό έιήσιον μνη- μόηννον τηϋ άειμνήσιον έ* Σμύρνης βιομπχόνου άςωμα τοηοιΐας Νικόλαον Μαρα¬ γιάννη καί συνεργάτου τής εφημερίδος μας. Ό άΐίμνηστος ηΊο ηασί- γνωστοζ είς τούς ηροοφυνι- κονς κύκλον ς λόνφ άνομϊ- ξεώς τού είς τα κοινωνίπά ς συνεργασίας χον (.1- την Εφημερίδα μαο ΎΗτο δί σν- ζνγος τήΰ ννωοτής ήρωΐόος διά την δράσιν της είς την κατοχήν Λέλας Καραγιάννη. Ανάκλησις παιραχοχρηθιείσης οί κίας είς Άλεξ)πολιν, λόγω θανά τού των δι«αιούχων. "Εγκρισις συμπληροιματικης λι στώσειος δρχ. 55.200 σνιμφώνΐος πρός τόν Α αν Συγκρΐτικόν Πίνα λα Εργασιών 'Εγκα,ταισιτάσεοΐΛ· ΆνΓλκνστήρϋνν είς Λαϊκάς Πο- λιΐκατοικίας οϊκισμοϋ Δουργο-ι«τ(ου 'Εργολαιβίας Τεχν. 'Ετ. Παπαχρή στ όν. ΙΙεμί Εγκιρίσείος πιστώοϊως δθ· 7.700.400 δία δαπάνας ανεγέρσε •άς έν Δονργου.τΐο3 δωδεκαοοόψου πολνκατοικίας (95 έργολαβία Κάσκα — δή. "Ομοίως δρχ. 800.000 διά δα¬ πάνας εργασιών παρά τοΰ ΟΑΠ διά τίΐν κατασικενήν οικτυου άποχετευσεοις κιιΰν Ιΐεριστερίου. •Ομοίως 0ν διά την άποχέτευσιν
οΐκισμοΰ Ταΰρον.
Περί επιχορηγήσεως των κάτι»
Θι Δημοιν καΐ Κοινοτητο)ν βιά
την ύπ' αυτών έκτέλεχην είς Λ<νοο φνγικούς Συν)σμούς περιφί,ρ,είος των κοινο)φελώΛ' £ργων ήτοι: α. Δήμος Προσ(ι>τσάνης — Ν.
Δράμας. Δι' εργα όδοποιίας καΐ
ΐδρνσιν Παιδ. Χαοάς δρ. 200.000.
Πεοί παραχωρήσεως είς τόν
Δήμον Πάρου — Τροιζηνίας τοΰ
ύπ' άρ. 2 έν ΟΤΕ οικόπεδον τοΰ
δαωνΰμου Προσφυγικόν Συνοικι¬
σμόν δι' ανέγερσιν γκαράζ, πρός
δκκτύλαξιν των Δη)ί.οτι«ων αύτο
κινητών.
Περί έγκβίσιεως στεγασαΐκής
άτοικαταστασιροις μιάς (1) οΐκο
γιενείας τού Ν. Άοκαδίας διά
τού οτιστήματος τής αύτοστεγάσϊ
ς
Μετατριοπή ύποθήικης επί άκι
Ι νήτου Κων) νού Άποιστ. Πανού-
ση κειμένου είς οΐκισμόν Ζενγο
λατ,είου Κορινθίας.
| ΙΐΒριορισμύς Οποθήικης επί
τοθ ενός έκ των δνο οίκοπέδί'η
ταΰ Ήλάα Γεο^ργ. Βαφάκου, κει
μίνον είς τόν οίκΐοΐμόν Χώιρας
! Τρι<ρ'λίας. Ι ΜεταφορΛ ύποθήχης έγγεγραμ μενης επί οϊ.κο«·έδου κειμε'νου είς οικΐΓ^όν Ματίου Κορινθίας είς Ι Ετρκοολ' οίκύπεήον κιε^Λε!νο^' είς οΐκισμόν Βίλου ΚορΐΛ·Θίας, ίδιο κιτψτίας Γειο&γ. Ηλ. Τσεμενττζή. ] Μεταφορά ύποβήκης £γγιγραμ ι»6νης επί οίκοίΐέΛου κειμένου είς οίκισμόν Ματίαΐ' Κοφΐνβίας Ι είς έτερον οΙκόιπ·εδον κιείμιεΛον Ι είς οίκισμόν 1ΙοΛα%ίδος Άργολί | δος, ίδιοκττησίας Μαργαιρίτας Χας Σ οφουλ. Τσεμεντζή. Κτήσι.ς έι&αφ. εκτάσεως υπό τού έν Αθήναις έορεύοντος Οίκ. Συν^σμοΰ Ίβιαχτικων 'Τπαλλή λων καΐ ΈιογατοττΒχνιτών Ν, Άτ τικής, έν Θέσει ΦΙΛΙΠΠΙ - ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Πόρτο - Γερμενό - Βιλλίων Άττικής. Κτήσις έδαφ. έκττάσίτος υπό τί&ν έν Αθήναις έδθιεΐυόνπων Οίκ. Συν)σμών α) Συνταξιούχων καί 'Τ.-ΐαλλή,λων Τοαπεζης Ελλάδος καΐ β) των παοά τώ 'Τπουρ- γεί(» 'ΕΘν. Άμ,υνης Έ<ιγαζοαέ- νων, έν Θέσει ΓΙΑΚΟΤΜΙ ή ΤΡΙΚΕΡΙ -- ΜΑΝΔΡΑΣ — ΑΤΤΙΚΙΙΣ. "Αρσις έκτάισίίος έκ Μ2 «α. 781, έκ τής έπΊ&ληθείσης άπαλλο τριώισε(»ς], διη^μει τής ύπ' άο. Τ. 2188)π.ε. 35)13 ΙΑΝ. 19€9 κοινής 'Τπους>γικτς άποφάσεονς,
είς θέσιν ΜΑΤΕΣΙΩΤΗ πηρά
τόν ΑΛΦΕΙΟΝ ποταμόν Ν. Η-
ΛΕΙΑ Σ, λόγω άκαταλληλότττκτοί
ταύτης.
'Επιδολή στιμιπληιθίοματικής ά
παιλλοΐιριώισιείος, δυνάμ·ει των δια
τάξε<ι>ν τής Ζ' Συντακιτικης Πς, έν τή αύτη ώς άνο Θέσει
καΐ πεοιοχή, επ* εκτάσεως Μ2
60.644, διά τή(ν μεταφοράν τού
κατολισθαίνοντος οΐκισμοΰ ΚΑΛΤ
ΒΑΚΙΩΝ ΗΛΕΙΑ2.
(Συνέχιεια «κ τοϋ προηγούμενον)
Στό Γδιο σχεδόν έπίπεδο ναυ
τιλααχής δραστηριότη/τος δρισκύ-
ταν καί ό Γάνος, ό οποίος όπως
προανέψερα, στς άοχές τού 20οΰ
αίώνα διέ·Θηε περί τα 50 ποντο-
πόρα Ίστκκρόρα πλοΐα.
— Ό Γάνος, τό Μυριόφυτ» καί
ή Ήρα'κλεϊτσα, εΐχαν άκμάζου-
σα άλιεία. Ή Θάλασσα των
Γανοχώρων είχε άφθονο ένάλΐο
πλοΰτο τόσο σέ μεγάλα, δσο χαί
σέ μικρότερα ψάρια. Σέ ωρισμε
νη έποχή έρχόιταν άπό τίς άντι-
κρννές άκτές της Μικράς Άσί
άς, την Γαλημή (ποΰ λεγόταν
παλαιότερα Γανολιμήν), την Κου
ταλη, την Άρτάκη κ.α. στή Θα
λάσσια περιοχή των Γανοχώρων
άλιευτικά συγκροτήματα μέ πολΰ
προσοχπωώ σέ άνιδρες κα{, γυναί-
κες πού ψαρεύανε έκεϊ. Τα γρΰ
γρΰ καί οί τράτες ήταν κάθε μέ-
οα γρμάτες άπό λαυράκια, κεφά-
λους, παλαμύδες, κολιονς, σκουμ
πριά, σαριδέλλΐς, δκ·ταπόδια, πί-
νες, κτένια κ.ά. Τα περισσότερα
άπό τα ψάρια αύτά τα έπάστο)-
ναν στά έργοστάσια άλιπάστων
ποΰ ήσαν στόν Γάνο καί Μυριό
φυτο καΐ τα ϊσίτελναν στό έξο)-
τερμκό, δποις στήν Ιταλία, την
'Ελλάδα καί τή βόρειο θράικη.
— Φημισμένη ήταν ή άμπελου"
γία των Γανοχώρων κα|, ίδιαίτΓ
ρα τού Γάνου, τού Αύδημίοτ»,
τοΰ Πλαιτάνον, τής Στέρνας κ.
ά., ένώ στίς παοάλιες κιομοΐΐό-
λεις Γ)κμαιζ« ή οίνοποιίη. καί γ?-
νΐκά ή ποτοποιία μέ τα ά.φθονα
καί ύπέροχα κρασιά κα1, ρακιά.
Ή έποχή τοϋ τρυγητοΰ, ποΰ την
λέγαν «Μουστιά», «περνΐ πανη-
γυρική μοριφή καί ή συγκομιοή
καί μεταφορά των σταφυλιών γι-
νόταν σ' ενα συνεχές ξεφάντιιι
μα χαράς καί γλεντιοΰ. Οί πε-
ρίοδοι έκεϊνες τής Μουστιάς κα!
τοΰ ναοέματος, ήταν άπό τίς πιό
χαροΰμενες στή ζτοή των Γανο¬
χώρων, σέ κίνησι, έργασία καί
διασκεδάσεων. Καί ό'ταν πλέον τα
μεγάλα δαρέλια (οί μΛΟμπες) ή
ταν γεμάτες μέ κρασιά καί ρα-
κιά, δρχιϊε ή έξαγωγή τους πρός
την Κων)πολι κ(ΐ^ 4λλα μέρη. ΊΙ
φόρτιοσις στά βαπόρια γινόταν
μέ τόν εξής ίδιόρυθμο τρόηο.
Ρίχνα-νί τίς γίμάτες μπόμπες
στήν Θάλχ«τσα, τίς δένανε την
μιά μέ την άλλη στή σϊιρά πίσοι
άπό τίς 6άρ*ες καΐ τίς τραΰοί-
σαν μέχρι τα βαπάρια ποΰ στε-
κόταν στά όαθειά καί Ιχεί τίς
τρονβοϋσαν μέ τα βίντσια (γιρα
νούς) καί τ!β φθγτώνανε στά άμ
πάρια τους. Καΐ δταν έρχότοΛί
τα 6<ιπόρια γεμάτα μέ δδεΐες μπάμπες τ<ι? οίχνανε στή Θάλασσα άπό τα βαθειά καί τό ρέμμα τίς έ'φερνε σιγά σιγά στίς παραλίες των κ.ωμοπόλεων αυτών. Ιδιαιτέρα εύΛοϊκή γιά την άμ .τελουργία καί οΐνοποιία των Γο νοχώρο>ν περίοδος ηταν άπδ τό
1860 ?ος τύ 1880, πραγματική
ηερίοδος παχειών άγελάδςον κατά
Γήν δτοία γινύταν μεγάλες έξα
γο)γές κρασιών στήν Γαλλία, στήν
Λποία, λόγω δλοκληρωτικής κατα
στρο(τ·ής άπό άγΜοστη τότε άρ-
ριόστεια των άμπελώνον είχε μη
ΦενισΘή ή παοαγωγή έντοπίϋΐν ο(
λ·(ι)·. Άκολοΰθησε ομιος άπό τό
1880 ή περίοΛος των Ισχνων άγε
λάδων, γιατί ϋ,έ την δημκη'ργία
κ.α.Λούργιον άμπκλώνο)ν ή Γαλ¬
λία έπαυσε άπότομα ά«ό την χρο
νιά έκείνη νά αγοράζη κρασιά
άπύ τα Γανόχωρα. Τότε οί κιομο
πόλεις καΐ, τα χωρία πού εΐχαν
σάν κι3ρ*α άπασχόληση τίιν άμ-
πελονργία κα', οίνοποιια Ιπεσαν οί
Λονομικά καί εχασαν την «ρωτει
νή τους ευμάρει» και ευδαιμονή.
ε"Τστερα άπά τό κακό αύτό δρχι
σε τό ξερρίζωμα των κλιμάτων
των άμπελώνων καί ή άνττχαηά
(Γταχτίς τους μέ μωρίόδενδρα γιά
διατρτχρή μεταξοκΓκίβλήκων. "Ε-
τσι σιγά σιγά δημιουργή8ηι>.αν
έκτεταμένοι μωρεώνϊς κ<4 γεννή Οηκε καΐνούργιος πλουτοίΐαραγο)- γικός κλάδος, ό κλάδος τής *η ίκχτροφίας καί αρχισε ή παραγο) γή κουκουλαών καί μτταξοβϊΐόρου αρίστης ποιότητος. ΣΤΝΕΧ1ΖΕΓΑΙ Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΔΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΘγΛΛΗΝΙΚΠΝ ΔΙΩΓΜΟΝ 1914-1918 Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ τέως δχευθυντοθ παρα τώ υπουργείω Γεωργίας — 5ον πρη·σμοΰς άγροικιών, άποθηικών ΆΛεδύΘησαν, λοΐΛΟν, οί έγκε'- καί καταστροφή φ>τειών, &στε ή
φαλοι τοΰ Νεοτουρκικοΰ Κομιτά- ΰπαιθρος νά εγκατελείφθη, οί
τού μ| την σνμ-ταράσταση των στ>μ ' 'Έλληνες άγρότες νά άποκλει-
ΐούλοΐν τής γε·ρμανικής πρεσΰεί- <τθονν μέσα στά χωρία τονς καί άς, στή κατάρτιση σχεδίου έξον-' πρό τοΰ κίνδυνον νά άποθάνουν το'ισειος τοΰ'Ελληνισιμοΰ τή ς θρά τής πείνας, νά ζητήσουν καταφύ κης καί Δυτικής Μικραισίας. Τύ' γιο στήιν ΈλλάΛα. σχέδιο προέδλεντε μεθόδους, κλι-1 6) Νά επιβληθή ή συστέγαση μάκο>ση καί δργανα ποΰ Θά τό έκ των Τούρκων προσφύγων στά έλ
τελοΰσαν. Πριοτεργάτης στή συν ληνικά σπίτΐα μαζί μέ τούς ένοί
ταξη καί έφαρμογή τοΰ σχεδίου κονς τοις, Λστε νά άναγκαστοΰν
ίιπήρξεν ό κορυτραϊος Νεότοτιρκος οί τελευταϊοι, νά εγκαταλείψονν
Ταλαάτ βέης, {«πονργός των 'Ε τήΛ' στέγη τους.
■σοηερικώΛ· τής Τονρκίας. Έατε- 7) Νά τίθενται συστηματικ.ά
λεστές όρίστηι/αν ο! κατά τάπους σέ κυκλοφορία ττήμες άνησνχαττι
άρχηγοί τού Κσμιτάτου «"Ενωσις κ.ές, περί επικειμένης σφαγής των
χα Πρόοδος» τοΰ κρατοΰντος τό Χριστιανών ή άλλης μορφής κα-
τρ πολιτικβν κόμματος. ΟΙ δδη- κοποιήσετυς.
γίες ποΰ δόθττκαν προέβλεπαν] 8) Τίς νΰχτες νά κυκλοφορούν
την ρφηημογή σειράς μέτρον ά- στίς χριστιανικές συνοικίες κακο
πό τα όποΐα τα κυριώτερα ήσαν: ποιο^ μέ την εντολήν νά πυροβο-
1) Αμείλικτος έμπορικύς άπο- λοΰν δ·σκοπα γιά τρομακράτηση
κλεισμός (μποθκοτάζ) στίς έλλη-1 των κάτοικον, οί δποίοι νά Λρο-
νικές έπιχειρήσεις, καταστήιματα, ' (ίαίνουν σέ διαρρήξεις άποιθτϊκων,
κέντοα, ίμπορεϋματα, μεταφορι- καταιστημάτίον καί οίκιών Έλλή
κά μέσα καί γενικά κάθε έλληνι- νων καί νά ένεργοϋν έπιορομές
κου, ώστε νά υποστή μαρασμό ή τρο·μοκρατικές σέ σπίτια προκςί-
οίκονομία των Έλλ.ήνϊον, νά κλεί' των, ίερέοη, διδασκαλίαν, ωστε
σουν τίς έπιχειρήσεις τους καΐ νά αύτο]| τρομοκραΐτούμενοι, νά φυ-
ίγχαταλείψουν στό τέλος τό τονρ γοι»ν καί φεΰγοντας νά παρασΰ-
κι/όϊδαφος. Ι ς,ουν καί τόν άπλό λαό.
2) Άπομάκρυνση άπό τ'ς θε-. (Συνεχίξεται)
σεις τους δλιον των 'ΕλληνοΘωμα---------------------------------------------
νών, ποΰ συνίΛαινε νά ΰπηρετοΰν ΜΗΔΕιΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
στό τούρκικα δημάσιο. ' ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΤ
3) Αύίττηοές καταΐβίκες φνλακί ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
σευ)ν καί έκτοπισμό>ν στΌυς {ιπο
πΐττοντας σέ άδικήματα κοινοϋ Μη/δρνισμενη έξακολουθεί νά
ποινικον δίκαιον "Ελληνας. είναι καΐ διά την τρέχουσαν έ-
4) Άπηνής δίιι>ξη των καιθυστε ((δομάδα ή άντισταθμιστική είσ-
ροΰντοη· φόρονς Έλλήνων καί έ φορά, ή έπΐθαλλομένη επί τοΰ εί
πιδολή άναγκαστικών φορολογι- σαγομένου ΡΪς την Κοινήν Άγο
ών υπό μορφήν {ράνιον, υπέρ τοϋ ράν 'Ελληνιχοϋ φυσικοϋ έλαιολά-
'ΒΘνικοϋ στόλον, ανέγερσις στοα δου. Είς τα αύτά έπίπϊδα ώηί-
τώνοητ, Έρτ-Θράς Ημισελήνου, ί σθη ή άνάλογος είσφορά καϊ ί
μ«τιοθι'ίκ.»ις τοΰ στρατόν καί 6λ πΐ τοθ Τννηοιακοΰ έλαιολάβον
λον δημοσίϋ>ν άναγκών. τής αΐιτής ποιοτικής κατηγορίίχς,
5) νά έξαίΐολνθοΰν στήν ΰπαι- ε'νώ διά τό έικ Μαρόκου καΐ τρΐ
Θρο κακοποιοί, μέ την εντολή νά των χορων έλαιύλ.αδον ή έν λό
έπιΛοβοϋν σέ φόνους, ξυλοοαρ- γο) είσφορά ώρίσΛη είς 5,20
μοί·;, διασμούς γΐ'ναικών, διαρ- καί 1Ό.20 δολ,λάρια κατά τόννον,
παγές προϊόντιοΎ, ζωοκλοιπέί, έμ-
ΣΧΟΛΗ ΛδΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Σκόπα 8 (πάροδος Ραιίεσ-οΰ) Ν. Σμύρνη
ΤΗΛ. 932.956, 985.954, 981.433
Έτος ίδρύοεως 1922
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Λόγω τοΰ μεγάλου άριθμοϋ των α-ίτούντων έγγραφήν
μαθητών είς τε τό ΗΜΕΡΗΣΙΟΝ καί τό ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ
ΓΓΜΝΑΣΙΟΝ καί τοΰ αυστηρώς καθωρισμένου άριθμοΰ
των θέσεανν, πα.ρακαλοΰνται οί κ. κ. γονεΐς καί κηδεμό-
νες οί επιθυμούντες νά εγγράψωσι τα τέκνα των, δποκ
προσέλθιοσι τό ταχύτερον πρός εξασφάλισιν θέσεως.
Πληροφορίαι καΐ εγγραφαί καθ' εκάστην, πλήν Κυ-
ριακής, ώραι 9 π. μ. — 12 μεσημβρ, καί 6 — 9 μ. μ.
ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
ύττό Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
—19—
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τοΰ προηγουμένου)
3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
2 Τ. — ΤΟ Ο'ΝΤΈΜΗΣΙ
1. ΟΤΑΝ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕ Α ΠΟ ΚΕ1 Ο
ΜΑΣ
2ΤΡΑΤΟΣ
Στίς άρχές τού Αύγουστον,
:κ>ΰ άχ<ι Γίθιεθή ατό Ό'ντεμήσι, ή πολιτρία αύτη εΐχε τότε 7.200 καιτοίκσνς. Οί 3.000 "Ελληνε; καί οί ύπύλοιποι Τοΰρκοι καί )1 γοι Εβραϊοι. Οί "Ελληνες, οί πιότεροι ήσαν εμιποροι καί. τιί άλ λοι έπαγγελματίες καΐ καλοί χτί τες. 'Ε-νώ οί Τοΰρκοι ήσαν χτη- ματίες και περιορίζοντα'ν σέ γεωρ γικέΰ δο*»λεΐίς. Ή 'Ελληνική κοι νοτητα είχε δυά έκκλησις. Τύν 'Αη Παντελεήμονα μέσα στούς ροιμ,νισααχαλαιδες καϊ τόν "Αη Χαυάλαμπο βτήιν καρδιά τού τσαρσιοΰ, ίίοτου όλαι σχεβόν τα ιια ν,αξικ ήσαν έλληνικα. Καΐτά τα μέσα Αυγουστον. «Ιχε δΐίΐδΛθτί, πώς ό Ελληνικάς στρα τάς θά τραδηχτή άπό την .-κο,ιο χή αύτη. ΟΊ "Ελληνες τότε. τοι· Ό'ντεμη,σνοΰ φο6ή)Θτ|καν, μηπως έπακολουθήσει άγιρια σφαγή τονς άπό τόν τούρκικο όχλο, δπωε "- νινε ικχί σέ αλλες πολιτεϊες καί χω^ιά, άπιόπου είχε τραβηχτή ό Ελληνικάς ατρα,τός. Καί (τα·, ό λο&κι, άφ|ηιηα,ν τα ύπάιρχοντα «αί άγαιθά τους καί άΜεγνωσϊΐένοι »α.τΐ/&αινα:ν οίκογιε-νειαικιω.ς στή ίαιώρνη. Πραματικά, στίς 22 Αύ γούστον, ϊφευγε άίτύ τό Ό'ντε· 2. ΤΟ ΟΛΟΚΑΤΤΏΜΑ ΜΕΣΑ ΟΠΩΣ ΜΟΤ ΤΟ ΔΙΗΓΗΘΗ ΤΟιΠΤΕΣ Τό τραγικό τέλος δλίιη· τΛν έλληνυκιωΛ' οΐικογ^νειωιν, ποΰ λ* μειναν τότε ·βττό *Οντεμή<Λ, ιύ ε'μαιθα ΰστειρα άιιτύ τρείς μέρ*ς. στή Σμύρνη, άπό δυό μεσάκ,ο- πους Τούρβίους Ό'ντεμησιανούΐ. ποΰ μόλις είχον καηεβή άπό το 'Ο'ντεμήσι. Κατά αύμπτωση. τοϋς άνταμώσαμε στό δρόμο εγώ να' ό Μαΐτέθίΐς μου, πού έμπορευ ότονν μέ αύτούς. Είχαμε καλές οχέβτις ιμαζί τονς καί δέν κρα-! ιήθηκαν νά μάς διηγηθοϋν τα. | φρΐκτά ί,γκλήματα, πού είδον μέ τα μάτια τους, <πό Ό'ντεμήσι. Καί, νά, τί μάς ε[πιαν: «Μάλις εφυγε, Λλ6 τό Ό'ντε' μήσι, τό τραΐνο μέ τούς τελιευ- ταίους "Ελλ.ηνες στρατιωτες, εν- τΰς άρχισε ή άναμπο»ιμπ·ούλα μέ- οα στήν πολιτεία. ΟΙ έλληντκες σΐκογέ'νεΐες, ποΰ πόμειναν, άπο · τό τρό6Ό τους μή τούς σφάξουν οί Τοΰρκοι, Ετρεξαν νά χΛρι- στοΰν μίσα στά απίτια τονς. Σέ Ι λίγο μαζεΰτηκ'ε στό ταρσί βνας μαΛΊ.ασμένος τούρκικος δχλος, πυϋ λβηλάτησΐ καί κατέστρει|ι<;, ' πρώτα, την έκ,κληισιά τού "Αη Χαιράλαμπου καί άλα τα έλλην!- ' κά μαγαζιά. Καί, επειτα τράιθη- ξε γιά τούς ρομνιομαχαλάδες, ίί που εσπαζε μιά - μιά πόρτα έλ' λτ,νικοΰ βΤΓΐτιοΰ καί, τύ ^εηλατοϋ- σε. Καί σέ οσα έβρκτκε ενοίκονς, τους μέν νέους τοΰς σικότουν* έ;- πί τύπιον, τα δέ γυναικόπαιδα, Ι τις γρίές καϊ τοΰς γέρους τούς 1:Γ>γαζε 2ξο> στό δριόμο Αυτού;
όλαυς, άφοΰ τοΰς ιμιάζεψε σιγά -1
σιγά, τοΰς συγκιέντροσε στό τίταο
σί άπρξίΐ) άπό την έκίΐλησιά. τοϋ
' Αη Χαράλαμυτου, με σκΛπό νά
τούς κλείση μέσα σ' αυτή, κα'ι
να τοΰς κά·ψη ζωινιτανούς. Άφοϋ,
λοιπόν, τοΰς πήρε δ,τι πολύΗιμο
είχαν απάνχο τους, τότε, μισόγδυ
μνους σχεδόν, τούς χτυποΰβε μ,ί.
ρόπαλα καί λοσίτούς καί τους Ειι
παζε μέ τή 6ία μ«σα στήν έκκλη
σιά, πού γέμιθΈ άοψυχτικά. Και
τότε πιά εκλειοε τίς πώρτες της !
%αί τίς κάρορωισε άπίξ<ο μέ σα·ι! &ες. Περίσσεψαν δμως άρικετοί. Καί αύτοΰς, τοΰς πής« άλ,λος δ- ΐίΐ'ι<Γΐ σιδηροδρομικώς καί ό τελευ τοίος στρατιώτης γιά τή Σμύρ¬ νη. Τό τραίνο τιταν ξεχείλα. Ώς ΐ.αί αύτές οί οπεΎες των 6αγκο νιώιν ήσαν γιεμάτες Λόσμο. Μό ν.αί ό αταθμός γεμά,τος καί Αίτι'ι ΐίλ?*ες έλιληνικές οίκογένιειες κα θιΐ(Ττιειρ,ημέ·νες, «ού έ&ολιπαοοΰσα'ν ντι τίς άφη<τουν νά έ χαΊ αϋτές. Άλλά, οτάθηκε νατον. Τό τραίνο νο Εφευγε, καί τίς εγκαταλείπη Ίΐτύν· επικ&ίμ£ΛΌ άφανισμό τους. Έγώ, εύιτΐίχώς, εΐχα ανΛϋ<ραλώ- ->ι απάνω στή σχέγη τού ΐελευ
τΐιίου βαγκΛνιοΰ. Ή λΰπη μου ό
•αιως τ'ιταΛ' ιμεΎ'άλ'^ πού ί6ιλεπ<ι τόν δυστυχισμέινον αυτόν κόαμο, ά ('χ.τ/.ώνη τα χέρια καί νά φωνά ίη ι/τόν κόσμο, πού εφενγε «ηοί μάς άφήνετε, δέν μάς λυπονσιτι-; θ« ΐίάζ οχράξίθ'υν οί γιουϊουκ.ο'>.
Ώστόσο, κοντά σέ αύτές τίς
θΓ/ογΐνει.ες, πού δέν
Λ'ά φυγονν, πΛμειναν χά),
έλλιγνικές οΐκογνέΐιίς, που, ?λρι
δή εΓχαΛί μεγάλες ηΐο^ουοιες, δι
'σταξαν νά ςρύγουν. Καί, γιά την
άοχρά.λεΐα τής ζωής τους, (5α<η ζυντον οΚ όρι·σμένο·υς σιυιμπατο»ώ- τες τους ΤοΰρικΛυς, ποΰ μέ αθ- τούς είχαν έιμϊΐορΐΛες σνναλλαγές. 2ΤΟΝ ΑΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΚΑΝ ΔΤΟ ΤΟΤΡΚΟΙ ΑΤ χλος καί τοΰς τράβηξε γιά τα χο)ράφΐα, απού κα{ τούς ξέκβνϊ. Στή σιτέγη της έοοκλησιιάς σοίαρ φάλί,ικιιαν δυό - τνεϊς άΛάνΟρω· «οί. Γκιρΐιμισαν ενα κομμάτι της γιά νά κάνουν άνοιγαα, άπόπυν εχ-κσαν μ«σα άφθονη δενζίνη γιά νά πτριλούσουν τούς κλει·σ.μένοι».. "Επειτα, πότιοαν κ,ουρϊλιο. μέ (ϊε·ν ζίνη, τα άναψαν καί τα δριξΐι.' κ™ί αύτά μέσκχ. Άπελπιστικί' στριγγλιές όκούστηκαν τότε άπι» μόσα, καί εΰτύς, (Κ'ας μαΰρος κ<^ πνός έβγαινε άπό τό ανοιγμο. της στέγης κ»οΑ τα παφώθυρ» τής βκκιλησιάς. ΟΙ κλεισΐμένοι μκ σα καίονταιν κχι^ ό χα*ιρέκαικος δ χλ^ος, μαζειμιένος άπέξω, οΰρλιο. ζ?, ίκοΛΌΐΐΛΐηιμένος. Ή πνιχτική. ιί ιμ»ο>ς τσίκνα τής κα'ΐόμενης σάρ-
κας τόν άνάγ·κα«Γε, νά φύγη τώ
γρηγορώττε'ρο. Ό καπνός σέ λ/,-
γο σταμάιτησε. Νεκιοική σ^γή μέ
οκι οπήν εκθίλτνίΤιά».
Καΐ&ώς μάς τα διηγόντα-ν αΰ-
τοί, τα μώτια τους είχαν ΰγιραν-
θτί, γιατ'ι άνάιμ-εοα οέ αυτού;,
που κιάηβοαν ζακντανοί μέσχι σατΐιν
έκικ.λτισι«, ήσαν καί προσφιλή
τους αταμα. Ήσαΐν άιδέρφια, οί
δυό Τοίιοκιοι αύιτοί φίλοι μαις, καί
τ; μητέρα τους Ρωμ-νιά,. Την εΐχ,ε
κλέτμει ό παιτέοας τους μέ τή δία.
γΐατί την άγώιτηκτε. 'Ωοιτοσο, μέ¬
σα στό Λΐίτι, τής έιπίτρεπε νά. $
χη είκονίσμ«,τα· "Ηξβραν καλά
τα έλιλητνιικιά, καΐθώς κα}, δ πατέ-
θας τους, πού είχε καΐ αύτός Ρω
μνιά ιμητέιρα,. Γι' αύτό «αί οί
συμπαττριώτες τους Τοΰρκοι δέν
τούς χών€υα·ν. Είχαν μεγάλη ά-
γά—ι αέ τα πρώτα έξονδέρφια
τους, άπό τό βόϊ τής μητέρας.
Καί αΰτά ήσαν τα προσφιλή τους
ά,τοιμα, τρείς μεσάκοποι αντρ-ες,
πού κάτικιαΛ' ίμθΛηταινοί μέ<σα. στήν έκ:κλησιά. Ή πίκιρα τους τνταν με γάλη, πού δέν κατάφεραν νά τούς (τώσοι«ν άπό τα χέρια τού μανια <τιιεΛ·ου δχλου. Καί, την όίλλτι ιιε 0<ι, άποφάισισιαν νά κ.ατεβονν οΐκο γενειαΛίώς τή Σμιύρνη σέ συγγε νείζ τοιυς, έπειδήι ή κατάσταση στό Ό'νττβιμήΊσ! ήταν άνώμαλη. (Συνέχει έ·κ τής 1ης σελ.) ζεύγη Βοών ελκειν εβδομήκοντα ν.αί όΐνβρας ές δισχιλίους...». Ή Πόλη είνηι καμ σήμερπ άκάμη γεμάτη άπό τα λίθινα σφαΐρινά ίιλήματα, ποΰ 8ριχναν τότρ τα κανόλαα τού Μτοάμεθ· Στή φοΰερή τούτη βύναμη των Τούρκων τΐΛοτε ή σχεδόν τί -τοτε δέν είχε ν' αντυτποατάξί-ι ό Κωνσταντίνος. Οί ξένοι, ποί) εΙνίαν ?ρθει νά 6οη)θή<τοτ'ν, δέν Τ| , ταν πεοισσότεροι άπό δύο πίθϊ- .-του χιιλάδες. ΟΙ πιό ίτπολογίοι- μοι ■ άπ' αύτοΰς ήταν οί έπτακό σιοι Γενοβέξοι μισθοφόροι, πού είχε προφθάσει νά φέρει μέ τίς Υαλέρες τοτ ό περΙς>ημος στρυ
•τηγός Τξιουστινιάνι λίγες μέρ^ς
πρίν άπό την ΙΎαρξη τής πολ;-
«ιρκίας. "Οσο γιά τοΰς "Ελληνες
τΐολεμιστές, κι' αύτοι μύλις πλΐ|-
ιΐαζαν τίς πέντε χιλιάδες. «"Ε-
, ·ννων γάρ έγώ τουτο οΰτΐθζ Ι
χειν»' έξηγεϊ ό Φραντξής, «Λπο
, <χϊίτίας τοιαύτης· τοθ γάρ 6ασιλέ <ος προστάξαντος... έκαστος των Λημάρχοιν δάδιοκε τόν κατάλογον ι Τ1ΐς Λημαρχίας αΰτοΰ τώ 6ασιλε1' Λ δέ κελΐύσας με είπεν «αυτή ίι Πιακονία πρός σέ άφορά, τά-<τυ *-«κης &εόμενα καί άπάκρυφα. λή ■φόν συν χά τού κατάλογον κπ- τΛχττιχα, καί κάθισον έν τφ οϊκω σου' ·ψήφισον άΐκ,ρι6ώς πόσοι καί , τ( τα όοτλα καί άσπύδες καί τόξα, καιί έλ®6ολι.κά.» έοίτελέσας οΰν ?γώ τό παρά τοΰ βασιλέως προ<τ ταχ'θίν μοί παρέστησα τφ αύθέν τη μυυ καί &ασιλεϊ τό καταστι χΐβιον μετά λύπης καί σκυθρωπό- τητος πολλής* κοα εμεινε μόνον ίναπόκρυφος μεταξύ αύτοΰ και έμοΰ ή .τοττότης" πλήν ήσαν και ι τίνες ολίγοι πάνυ ?κ τε τόδν άρ· χόντων καί δήμου άνο>φελέστα<οι ι ν.αί δειλοκάρδιοι, οί διά τόν φό¬ βον τοθ πολέμου καί των έτερον έναντίωΐν πανοικΐ ποό καιροϋ |κ τής πόλειος εφυγον ώς δέ του¬ το ιν τοίς ΰχίΐ τοΰ βασιλέως έο- ρέθη, στενάξας έκ καρδίας καϊ οΛδέν έτερον έποίηβ'εΎ...(». Την ίποχή έκείνη είναι ξήτημα αν ό πλήθυσμός τής Πόλης πλησίαζε τις πενηντα χιλιάιδες. Κ' ίνώ στό στρατόπεδο τοΰ Μωάμεθ *- ςιΗανην κάθΓ μερά καί νέες ένι- σχΰσίεις, «τα ήμέ,τερα», λέει δ Φραντζης, «όλιγόστευον καί έτα- πεινοΰντο, δσπερ σελήνη λει,ι]*1- φωτος, διά τόν καθημερινόν Βά- ·, ατυν.» Την βλλη μερά, έΐττά *Απριλί ου, άοχισΐ ή πρώτη έπίθεση Λ- «ό την ΠίΊλη τοΰ Άγίου Ρίομο νοΰ, ίχϊΐου δ Μΐϋάμεθ εκρινε λλγ, ■ηταν τό άδύνατο σημεΓο τής Λμτ>-
νας. 'ΒκεΙ είχε στήισει καί, ίι*
φοίερύ τού κανόνι ό Ούρμπάν,
«καί κρούσας», λέγει ό Δουκός.
«την πρώτην βολήν. καί άκούσπν
[ τες τοϋ κτύπου οί ττς πόλεοκ ί-
νεοί γεγσνασι, κ.αί τό «κύριε Φ-
λέησον» δκραζον ήν δέ τατε κη-
τά τό ϊθος ευρεθείσα ή είκών
τής πανυπεράγνου θεοτόκου ιΐι
έδδομάδι τής βΐακαινησΐμου έν
τφ παλατίφ" καί ίκτοτε σνχνά-
κις έλιτάνευον έν τ^ μον^| της
ι χώρας, καί ή εΐκών έκεί Ιστατο
μέχρις άλακτεο>ς...». Πολΰ γρή-
γορα τό μεγάλο κανόνι Ισκασε'
καί σκοτοχτε, μαξί μέ πολλούς βλ
λυυς Τονρκους, καί τόν κατα-
σκευαστή τού, τό Χρτστιανό Οΰρ
μπάν.
2τίς δώδεκα Απριλίου οι·γ-
χεντρώθηκε στό Διπλ&κιονιον κι*
ό στάλος τοΰ Μωάαεθ, τριακόσιπ
ως τετρακόσια σκάφη. Τίς Βυό
ίΐρωτες έββομάβες δ πόλεμος πι-
ριορίσθηκε σέ μικροσνμπλοκές
καί <τέ κανονιοβολιοιμοΰς. «Καί έκ πετροδόλων μηχανημάτο)ν>, δι
ηγείται ό Φραντξής, «πολλαί, οί
κίαι περιφανεϊς έγγΰς τίδν τειχδν
ήχρειώβησαν, καί μάλιστα χά Α-
•νάκτορα' έκ δέ των έλεβόλϊον
την πόλιν έβθρύβουν κροτοΰνΤΕς
καΐ κλονοΰντες τοίς τείχεσι καί
τοις πύργοις ένέδιβον, χαί Λΐομ-
φ;ς ούκ ελειπον θάνατοι ?κ τε
των έλε&ολέων καί έλεβολίσκίον
ιμπαλαιστρων τε καί τάξων «αί
έτέρων μηχανημάτων καί ούκ ?-
παυεν δ πόλεμος καθ" ημέραν γΐ
καϊ, νύκτα, αί συμπλοκαί καί αί
συρρήξεις καί οί άκροβολισμοί,
έλπίΐοιν ό άμηοάς βιά τό ολίγον;
είναι ημάς κοί Ισχυρώς κεκοττκι
κάτας εύκόλιος Θηοεΰσαι την πι5
λιν...»
'Ωστόσο ή πολιορκία δέν ί|ταν
ύλοκληριομένη άπό τή θάλασσα.
Ή άλυοίδα πού ϊφραξε τόν Κε-
ρατιο, κρατοΰσε σέ κάθε προσπά
θεια, πού ϊκαναν οί Τοΰρκοι για
νά τή σϊτΑσουν. Καί δ Ισχυρδς
οτάλος τους ήταν στά χέρια τους
άνικανος νά έϊασφαλίσει τόν ά-
πόλντο άποκλεισμό. Τουτο φάνη-
κε στίς εϊκοσι Απριλίου, οταν
δ γενναϊος Φλαντανελλάς, όβη-
γώντας τέσσερις χριστιανικές γα
λ.ερες, πού ?ρχονταν ν' άνεφοδά
σουν την Πόλη, μπόρεσε νά τδν
διασπάσεΐ, κα νά ρίξει θριαμ
δευτικά δγκνρα μπροστά στά τεί
χη τοΰ Κϊρατίον.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεταΐ)
3. ΜΑΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΤ
ΟΛΟΚΑΤΤΩΜΑΤΟΣ
Μβθα, λοιπόν, σέ αυτή την εκ
κλησιά τοϋ όλοκαυτώμαιτος μάς
ϊ'κλκσαν ριιάς τοΰς αΐχμαλώτονς,
ί>ταν φτάσαι^ε στό Ό'ντεμήσι.
Καί, καιθώς μπήικαμ·ε, στονυροκο
•τΐ',θήχκιαε, άπό σιυνήβεια. Μολονό
τι μ,ίισΐα ήταν &δεια, ώστάσο, γιά
ιιάς ήΐαν οΐκος τοΰ Θεόν. Μιι
ΐ.ταν «ϊλ Κυριακή. "Ολοι τους
ϊ«.ιλώβηκαν χάμω στ'ις μαρμαρό
τλακες τού δάΐπειδοι νά
('τουν, αδιάφορον™ ς γιά τή
τασταοη πού βρυσκόταν
σιά. Έγώ ίίμως, ποΰ κάιτι ήξε-
ι> ι, κθτπα'.α όλονι&ε.
ΚΓδα τό ανοιγμα τής στργη;
• <η ιταντάσθηκα, πώς άποκεί ϊ- ί,-ι4αν την δενξΰνη κ«1 τα άναμ ιιένα κοι·ρ*λι«. ΟΙ τοΤχοι μαυρι- υμρνοι ά.το καΛνό, μά κα!, ή ύ ροφή άκόμα. Άπό τα παράθυριι εμπαινε μϊπα ή άντανγεια ρνάς κόκκινον δΗλννον· Πηγά καΐ πλησίασο τό :.αί μαυρισμενο τέμπλο. 2τάθΐ,- χα μίϊροστΛ στήν γκιο*μι<τμεΛ η Ώ !.ΐΓ«ΐί Πύλη. Σταυοοκοπήθτμ'η καί ιιιΐτηκα μέ"σα στύ ίερύ νά άσΤα- <~& τόν σκαλισμΐΡΛΌ Στανρό ο- πάνω στύ μΛρμαιρο τής "Αγιας Τοάπεζας, Λθΰ αυτή μόνο στί- κάταν δρθυα. Γονάτισα μπροσιτά καΐ παρακάλεσα τό θεό νά μάς γλυτώση τό γν σέ μι-
ν.ράτερο χτίριο. στή σννοικία Με
-άρμπα,σι.
Στύ άπάνιο πάτο>μα, ήταν οί
τάξεις γιά τα κοοίτσια καί στό
κάτίο, γιά τ' άγάρΐ'ί. Καί, τώ-
μαιρόαλακιες τοΰ δάΐβεδου είχαν ά
μιά μανρη γλύνα. Την Ι*-
μέ τό νύχτ μου, την μιύρι-
σα. Κααάλαιβα, πώς ήταν στρα*/
γ«τμ:αα άπο το τσιτσίρισμα σάίί
κάς. Καϊ εΐπβ. άπομεσα μόν «>
Θε->ς σ' χχ»ριέισ' τονς>.
Σκοτείνιακτε πιά, κοοί ξάπλωσ ι
«ί'. έγώ χάμ<ο νά ξεκονραστώ. Κλεισμένοι τώρα έ«εϊ μιέσα εμείς, 169 άτο«.α, δέν μάς άφησαν οί κ(«Γ ιϊάιδες νά &γοί ε Ιξ<ο γιά Τις φνιθτιο.ΑΛγι·κίς ιι ς αναγν.ις. Γ>ά τό ςήτττιμα αύτό, μ&ς είπαν
πι.ρ'αροΛγπκά, νά λιγ Λαίνϋ.με δί
«λα *τήν «λιιβτή έξώβυρα
ν ά α.ολ.Λ<νο)μ/ε εμείς οί ίδιοι με- σα, τόν ίβρό χώρο τής θρηονρί- ας μπ;. Καί όταν ξημριρ<ικΐιε (ή Δειιτε- Οα 26 Σ ρτττεμΓχοίου), άπομέΐΜ ά.-ϊό ττιτν έξώθαίρα αυτή, τό δό.τ: δυ ήταν γεματο ουρα καί άκα Θαρσίες. Καί, καιθώς την ήνοι¬ ξαν οί ΐΜ«φ·αϊ.άιδεις, δυσικ.ολιεύτηκαν νά μποΰν μέσα. Τότε, άγγάίρεψαν ιιερικοίις, κ.αί αύτοι καΐθάρισαν τό δάπρδο. Καί, γιά νά μην έπα- ναληφτή αύτό, δ*άταξε δ άξιω- ματικύς, νά σοοάψωμε στόν αύλό γυοο τής έκκλτισιάς, οπίσω άΐτί) τό Σχολβϊο, έναν οττενόμακοο λΛκκο, νά τόν μεταχίΐριί^μαστί γιά άποχίθιρηιτήιριο. 'Εννοεΐται, ί! μ-ως, μόνο γιΑ τήίν ΧΟΣ ΕΙΧΕ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΠΟ ΤΟΝ ΑΗ ΧΑΡΑΛΑΜ ρα, στό κήτοι πάτοιμα ζοναν οί μ»φαξάδες. 'Ενώ, σέ 'έ να άπό τα δοκμά/τια τοΰ απάνω πά ηόματοι., εμεναν 50 αίχμάλωτοι ά πό έναν ποοηγοΰμενο λόχο 250 άτομα, πού είχε περάσει άποδίό ατ'- 13 2ίπτεμ6·ρίου, καί ποΰ σε λάγες μρρρς τράβτνξε γιά τα "Αδανα. Αύτοι οί 50 είχαν πό μείνει, γΐατί τα πάδια τους ήσαν πληγιασ}ΐένα, οα<ος τα δικά μου, καί δέν μποροΰσαν νά τή μεγάλη πορεία, πού θά ίκανε ό λόχος τους. Μόλις, λοιπόν ήρ θαμε σέ έπαφ·ϊι μαξί τους, μάς διηγήβηκαν τα άίναΐτιριχιαοΊτικά έ- τοΰτα γεγονότα γιά τήΛ' ίκκλη- σιά: «"Οταν ?φτανε δ λόχος τους στό Ό'ντεμήΊσι, εκ,λεισαν δλους | τούς αίχμαλώτους οτά δωμάτια τοΰ απάνω πατώμαιτος. Είχε πιά βραιδιάξει. "Εκανε καί ζέβτη. Ά 1 πό τα άνοιχτά παιράιθνρα έρχόταν 1 ,αέισα ατά διομάτιά τους μιά οη- διοκηΐική βθίδμα, σάν νά &ρίσ»«)ν ταν κοντά σέ Νιεκροταφεΐο. Ά- αηόρτϊσαν, γΐατΐ οττά δλάγυρα δέν βρισκάταν κανιένα μεζαρλήκι (τοι'ιρκ,κκο Ν*»ροταιφεΙο). Μά, καί ήξιεραν, πώς τό έλ'ληνΐκό Νέ κροταφεϊο ήταν εξ(ο άπό τό Ό'ν τεμήισι. Τήιν άλ,λ.η ήμέρα «τού ΣταΚροΰ», τό πρϋ«ί, τοΰς παράτα ςαν όλονς σιτόν αύλόγυρο, «αί δ άξκοματικός τούς λέει είοωνικά· Ι «Κιλίσενιζ κιομούρ τόπ ντολον ντουρ, σίμντι μποσ - άλτμαλήση ! νηζ μπουνού» (ή έκ.-κλη°"ΐ«· σ»ς χ.'άρ'βουΐνο κιουτάμεισ;τη είναι, τώ¬ ρα πίρέπει νά την άδειώσε.τε). Ό ριίση;ηικ.ε, τότε, μιά άγγαρεία, νά ανοίξη την πόρ,τα τής έκίκλησ'- Ος. Οί άγγαιρεμιένοι ξεικάρφωσαν τίς σανίδις καί, μάλις την ήνοι¬ ξαν, μιά άχαίσια δρώιμαβνί^ε α πομ,έσ'α, πού τούς Ικοψε την άνα- Λνοή καΐ τούς ϊφερε πονοκέφονλο. Ή 6ρώμα γέμιαε τόν αύλόγυρο, καί, τότε ό άξιοιμαΛΐκός καί οί μαφαζάδες Ιτριεξαν νά δγοΰν ? ζω ατό &ράμο. Πόμειναν δμ<ος δνά μα<ραζάδΗες γιά νά σχινεχιι- σουν τίς διαταγές. Τό θέθιΐκι. μέ <7α ατήν έκικλησιά ήταν τραγΐΐκό. Γειμά,τη κοιτάμενα πτώματα τό ε ν α άπάνΐΐ) στό δ,λλο. "Αλλα μπρου μυτα, δλλα άινάσικιειλα καί άλλιτχ σφιχταγκαλιασιμιένη. "Αλλα άπαν θρακοιιιιιένα δλώκερα, άλ)>α αισά
κβί αλ)Μ χά βόλου, άλλά αΰτά μρ
λανιασιιΐιένα καί .τιρισμένα. Άγγα
ΟΕΰτηχ.αν, τόχε, όλοι. "Αλλοι ε-
σερΛ'αν έ'ξιο τα καμιμενα καί Λ-
ποσυνΓτεβΐΐΐένα πτώιιατα, καί δλ
λοι τα φόρτοκναν στούς άραμπά
5ες ποΰ δέν είχαν άλογα. Γιά
κά&ε άραμπά εζίυαν οί μαφαϊά-
δβς άνά 4 αΐχμολώτους. Καί,
ταν γήα.ιζε .ταηαιφορτίθ(μένος
ματα, τόν Ισβρΐναν αύτοι γιά να
τόν πάνε εξ<ι> στά χωοάφια, μιση
ώρα &ρόμο. 'Εκεΐ πάλι, άλ?.οι αϊ
χαάλ(ιίτοι, έσικα'βα'ν μεγάλους καί
βαθιείς λάκκους, οπου άναποδογν
Οΐζαν τούς άραμπάοες καί 6-τε-
τρταν μεσα σιαρός τα πτώματα,
γιά νά τα Θάψουν. Κα;,; ΰστερα.
πιά, φάρτωσαν στοΰς άρ'τιμπάδες
καί δ,τι καμμένο πράμα εΐχε μέ
σα στήν έκ,κΐλτχιιιά. Είκόνες, επι
τάφιο, στασίόια κιλπ. καί τα κον
Γ>άλησαν καΐ αύτά στά χωράφΐα,
άτου τα εθαψαν σέ λάκκα. Ά-
ςροϋ όίδειασε τολεάι>ς ή έκικλησιά
καΤ4 την ακούπιααν, τότε τούς έ
πίτρεψαν ά πλινθοΰν στό πηγά-
δι τοΰ αύλόγυηου. Μουτζουροιμέ-
νοι δλοι τους άπό την καρβουνή
λα, δέν πράλαβαν νά καΑοπλα1-
θοΰν, καΐ νά πιοΰν λίγο νερό,
καί, εύτύς, τούς εκλεισαν μέσα
στήν ΐδτα αύτη έκκλησιά νηστι
κοΰς. Είχε πιά σοιιροινΓώσιει» .
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Μ!Α ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠίΤ£·ΟΣ
(Σννέχει έκ τής 1ης σελ.) λογι%ής τοποθετήσεως. 'Εγκλη
ΐ-ΛΛηνικιόν οΐμα. Πώς ή πλατρΐα ,μια,τίαι, δέν τκ»αν τότε μια «ί,ου-
τή; πά>^ειο>ς καί αί πλατείαι των χτα, δηιθεν φασισιτών, πού ?δι-
^.υνοικισμων είχον με.ταιτο«πΰΐ κάκτθτηισαν καί διά τα ματια τοϋ
σε λιμνοΰλες άνθ,ρρϋχπίνον αίματυς, κΛσμου έξετελέσιθτίσαν ενας ή
ότι άπό τα ρεΐθ^α τΛν «εζοΛυο 000. Έγκ,ληματτίαι Θεο«ρο,ΰνται
μίο/ν κα,τή,ρχετο σάν ρνάκιον ιι> κοχ είναι, όλό&Αηρβι οί λαοΐ «ού
ελληνικόν αίμο,. Καί δτι μεγάλΐν, 'άνέαονται κιαΐ έικτελοΰν τάς ίγ-
Λαί παχβιές κηλΐδες αζματος καΐ ·κλημαα;ικάς διατταγάς των άφ«ν-
μυελοϋ άπι,τυπο'ενοντο είς τοΰς τάδο>ν των κα! καλύοΐ.τουν προε
τοίχους, των πέ«, 'διάστημα τής φοκεινής καί ΰ-
! εΐχε μετα.&λτ(Θή τάς τραγικάς ι 'πεφενδόξου ίστορίας τού, παναα
, κείνας ημέρας σέ κόκκινο, διότι εφ-ραξε μέ τα ανορ,εκομΐνα στή
ι τα χωράφΛα, χα«άδρες, ξτϊροπο- 'Θη τού τύν δρόμον είς τούς Λ
{ ταιμοι, γικιάλεις καΐ ξηοοπήγαδ4ΐ παλίτιστους έπιδρο·μεΐς, δπιος καί
έχ|ρ(ησιμοπο·ιή©ηκταν γιά σ<ραγίί.χ τόν Δεκέμβριον τοΰ 1940 καί τόν Ι Έλλήνωίν. ΈλλήΊνω·ν άθώων καί 'Απρίλιον τοΰ 1941. Ποτέ τού δέν ] άάπλων καί μέ την μοναδικόν αι έφίλησε πόδια τυράννων! ! ! Πο- τίαν, ατι ήσαν "Ηλληνες χαχ α- τέ τού δέν προσοίύνηισΐε καταχηη πόγονοι ϊκίίνου «Τοΰ ΒΟΤΛΓΑ ΐή!!! Άλλά καί ποτέ τού δέν ΡΟιΚΤΟΝΟΤ». Δι' αύτό καΐ σ»ι παρε6ίασε τόν πολιτισμόν και ιμερον άκόμη, όπου καί άν ο·κα την μεγαλοψυχίαΐν τού. Ή Έλλη ι(ιΠ τό άλετρι τοΰ χωρί,κοΰ πειης νίκη ψυχή την Θί-μιδα έπΐκαλει- τής Δράμας, ψειρινει είς την ί«ι ται. Αυτήν έθεράίτ»τυεν πάντοτε •φάνειαν άνθρώπτνα κόκκαλ.α χοι καί ό'χι την Νέ<ιιεσιν. άνθρώπινα κρανία, διάτρηπα άπιι, ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ σφαίρας βουλγαρικήν ΐοολ.υβόλοΛ ' { Είς τό προσεχές: Αί έκτελέΊσε*·ς Λοξάτον, Προσωτσάνης — Κνς», κα
τα την κατά&εσιν στεφάνου, παία
την φοι,τηιτάΛ'τ^κν την Εύ'ΐγγελι
κήν Σχολήν Σμύρνης, διά τοϋ
Πβοέδρου των καΐθηγητοϋ κ. Μι
χαήλ Άναστασιάιδον, είς τό μνη
μείον τοΰ Χρυσοστάμου Σμύρ¬
νης, κατά την 13ην Σ«πτεμ6ρίου,
ί«ί τή τηιμπληρώσει 48 έτίον άπό
τής Καταστροφής.
'Εκκρράιξων την λύπηιν μου διά
τό σιχόλιόν σας τούτο, έ-τιθιιμ<ο νά σάς γνο>ρί<κο δτι οδτε έγα προσίοπικώς, οδτε ή «"Ε(οσ<ς ΣιμΜρναίωιν» προσεΜλτϊΘτιμεν, δ- ίτάτε εΰχαρίστίος Θά, είχομεν πά ραστή. Ή «"Εινωισις Σμυρναίω·ν» ιδι¬ αιτέρως άλλωισΐτε τιμά την μνή μην τοΰ 'ΒΘνομάρτυρος Χρυσοστο μου, είς πάσαν περίπ·το>σιν κοί,
ώς εχη,τε ήτ' όψιν σας, εχ>ει κα
'Θιερώσει έ,τησίαν, πρός τούτο, ί
πύσιη.ΐ/ον τελετήν, ανάλογον πρός
την έοτ16ε6ιλημένην σοβαρότητα
τοΰ γεγονότος, τελονμεΛην ήδη,
προεξάρχοντος άρχιερέο>ς, άπό
τετιραε'τί'ας κατά την επέτειον τής
μνήΐμης τοϋ Ίεροΰ Πολυκά,ρπου
(23 Φε6ροα.>αρίου) συνδν>άζοι»σα
ο&τΐι) τό μαρτύριον τοΰ πρώτου
»α^ τοΰ τελετ,'ταίου επίσκοπον
Ή Δημοτική Άρχή Νέας
Σμύρνης, μνήμων των έθνικών ή
μών παραβόισεων, Ιττέλεσε την πσ
ρελΛοΰσαν Κυ-ρΐα«.ήν 27 Σεπτεμ
&ρίου Ιν τώ Καιθεδρικω Ναώ Νέ
άς Σμύρνης «Άγίας Φωτεινής·»
τό καβΐΐν Δημοτικών Σχολείον
καί Γτίμνασίων, ή "Εφορος Όδη
γών κ. Στράτη,, ό Πρόεδρος
τοϋ Συλλόγου «Φοίνιξ» κ. Τ. Μο
δινός κα^ πλήθος κόσμου.
Μετά τό Μνημόσυνον έπηκολού
Θηοε τρισάγιον /αί κατάθεσις στε
φάνιον πρό τοΰ Άνδριάντος τοΰ
'ΕΘνομάρτυρος Χρυσοστόμου. Τό
τρισάγιον έτελεσε ό Εύοίπου —
Βασίλειος, παρουσία των επισή¬
μων καΐ πλήθος κόσμου.
Μετά τό ίτέρας τής τελεαής έ
γένετο δεξίοισις είς την «'Εστί
αν Νέας Σμΰρνης» των συγγί-
νών τοΰ 'ΕΘνΌμάρτνθος καί των
ίαισήμιυν.
Δυοηιχως, παρετηρήθη, ότι έ
φέτος δέν παρέστησαν κατά την
εθνικήν αύτην τελβτήν Σο>μα-
τρΐα Σμυρναίκά κα{ Προσφυγικά
ώς θά επρεπρ. Λχερωτώμεβα, αν
δ Δήμος Νέας 2μΰονης δστειλε
τάς δεοΰσας προσκληθείς.
Λρ. Δημ. Ι.
ΑΙ ΑΙ16ΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΑΙΐΥ ΣΤΕΓαΙΕΩΣ
Τό έιΟΒτέρας τής παρελβουσης
Τρίτης υπό την ποοεδρίαν τοϋ κ.
Άντων. Μέξη Γεν. Γραμματέως
τοΰ ύπουρΎείου Κοινο,ινικων "Τ
πηριεσιών σΐΛ·ήλθεν τό Κεντρικόν
Συμβούλιον 2τεγάσεο>ς παιρόντων
τοΰ κ. Ίιοαννου Άγγέλη Γεν. Δι
ευθιιντοΰ τοΰ {βτουργείου, τοϋ Νυ
μικοΰ 2νμ6ούλσυ καί των Διευ-
θυντών κ. Ίοςνδάνου Παυλίδη,
κάς Καλαμ.·τάκα καί τοΰ ίκπροσω
που των προσφύγων κ. Σοκρ.
Σινανίδι»! καί έλαβεν τάς κάττοθι
(»ς καί μειυ'κτειος άντιστοίχιος τοΰ
άριθμοΰ των άποκαταιστα'Θτίσομί-
νιον είς κενά κρατικά οΐκήματα
.-ίροοχρυγικχον οί«ογενειών άπο τεσ
σαρας Λς τρείς.
Περί τού τρόπον δΐαθέσεως μρ.ι
ονρκτουντοη' οΐκοίτέδίΰν περιοχής
ΙΙειραιώι,.
Περιορισμός ύποθήκης έπ^ τμή
μα,τος άικινητου Βασιλ. Κων.
Μπϋμπα κειμένου είς οίΓΧΐσμόν Με
Μετά την τέλεσιν τής
γίας καΐ τοΰ σχιεαικοΰ μνημοσΰ-
νου είς τόν Ι. Ναόν τού Άγιον
Γεοργίου Καρύτση, τό έ"»κλη.σία
σμα, εΐν ποιμπή, πλαισΐοί'μένη ΰπι')
άστι·νομικής δυνάμείος, ηορεύεται
πρός τόν χώρον τοΰ αδριάντος
τοϋ Χρυσοστόιαοΐ1, ότου, μετά την
τέλεσιν τρισαγίον, και-ατίθεται δ
στέφανος τής «'ΕνώσΗος Σμνο
να!ί')ΐν», τής Φιλαρτιονικής τοΰ
Δήμου ΆΘηναίων άποδιδοΰσηΓ
| τάς τ ιιάς.
Κατά την τελευταίαν μάιλκπο
τελετήν, τόν παρελθόντα Φεδρουΐί
ρ'ον, Γ>συ.τθΛε ταχιτην διά τής
παρομοίας Τού, ίερονργήσας, ό
Μακαριώΐτατος Άρχιεπίσκοπος Ά
Θηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ί
ερώνιιμος .
Μετά τιμής
ΑΛΕΞ. ΜΠΕΝΑΚΗΣ
Πρόεδρος τής Έν<ό<τεως Σμνβ- ΤΟ ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΪ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ Σήμερον Κυοιαχήν 4 Ό Μτωβρίον καΐ ώραν 8.ην —.μ. θά τελεσθή παρά τής οικο¬ γενείας τού τό έιήσιον μνη- μόηννον τηϋ άειμνήσιον έ* Σμύρνης βιομπχόνου άςωμα τοηοιΐας Νικόλαον Μαρα¬ γιάννη καί συνεργάτου τής εφημερίδος μας. Ό άΐίμνηστος ηΊο ηασί- γνωστοζ είς τούς ηροοφυνι- κονς κύκλον ς λόνφ άνομϊ- ξεώς τού είς τα κοινωνίπά ς συνεργασίας χον (.1- την Εφημερίδα μαο ΎΗτο δί σν- ζνγος τήΰ ννωοτής ήρωΐόος διά την δράσιν της είς την κατοχήν Λέλας Καραγιάννη. Ανάκλησις παιραχοχρηθιείσης οί κίας είς Άλεξ)πολιν, λόγω θανά τού των δι«αιούχων. "Εγκρισις συμπληροιματικης λι στώσειος δρχ. 55.200 σνιμφώνΐος πρός τόν Α αν Συγκρΐτικόν Πίνα λα Εργασιών 'Εγκα,ταισιτάσεοΐΛ· ΆνΓλκνστήρϋνν είς Λαϊκάς Πο- λιΐκατοικίας οϊκισμοϋ Δουργο-ι«τ(ου 'Εργολαιβίας Τεχν. 'Ετ. Παπαχρή στ όν. ΙΙεμί Εγκιρίσείος πιστώοϊως δθ· 7.700.400 δία δαπάνας ανεγέρσε •άς έν Δονργου.τΐο3 δωδεκαοοόψου πολνκατοικίας (95 έργολαβία Κάσκα — δή. "Ομοίως δρχ. 800.000 διά δα¬ πάνας εργασιών παρά τοΰ ΟΑΠ διά τίΐν κατασικενήν οικτυου άποχετευσεοις κιιΰν Ιΐεριστερίου. •Ομοίως 0ν διά την άποχέτευσιν
οΐκισμοΰ Ταΰρον.
Περί επιχορηγήσεως των κάτι»
Θι Δημοιν καΐ Κοινοτητο)ν βιά
την ύπ' αυτών έκτέλεχην είς Λ<νοο φνγικούς Συν)σμούς περιφί,ρ,είος των κοινο)φελώΛ' £ργων ήτοι: α. Δήμος Προσ(ι>τσάνης — Ν.
Δράμας. Δι' εργα όδοποιίας καΐ
ΐδρνσιν Παιδ. Χαοάς δρ. 200.000.
Πεοί παραχωρήσεως είς τόν
Δήμον Πάρου — Τροιζηνίας τοΰ
ύπ' άρ. 2 έν ΟΤΕ οικόπεδον τοΰ
δαωνΰμου Προσφυγικόν Συνοικι¬
σμόν δι' ανέγερσιν γκαράζ, πρός
δκκτύλαξιν των Δη)ί.οτι«ων αύτο
κινητών.
Περί έγκβίσιεως στεγασαΐκής
άτοικαταστασιροις μιάς (1) οΐκο
γιενείας τού Ν. Άοκαδίας διά
τού οτιστήματος τής αύτοστεγάσϊ
ς
Μετατριοπή ύποθήικης επί άκι
Ι νήτου Κων) νού Άποιστ. Πανού-
ση κειμένου είς οΐκισμόν Ζενγο
λατ,είου Κορινθίας.
| ΙΐΒριορισμύς Οποθήικης επί
τοθ ενός έκ των δνο οίκοπέδί'η
ταΰ Ήλάα Γεο^ργ. Βαφάκου, κει
μίνον είς τόν οίκΐοΐμόν Χώιρας
! Τρι<ρ'λίας. Ι ΜεταφορΛ ύποθήχης έγγεγραμ μενης επί οϊ.κο«·έδου κειμε'νου είς οικΐΓ^όν Ματίου Κορινθίας είς Ι Ετρκοολ' οίκύπεήον κιε^Λε!νο^' είς οΐκισμόν Βίλου ΚορΐΛ·Θίας, ίδιο κιτψτίας Γειο&γ. Ηλ. Τσεμενττζή. ] Μεταφορά ύποβήκης £γγιγραμ ι»6νης επί οίκοίΐέΛου κειμένου είς οίκισμόν Ματίαΐ' Κοφΐνβίας Ι είς έτερον οΙκόιπ·εδον κιείμιεΛον Ι είς οίκισμόν 1ΙοΛα%ίδος Άργολί | δος, ίδιοκττησίας Μαργαιρίτας Χας Σ οφουλ. Τσεμεντζή. Κτήσι.ς έι&αφ. εκτάσεως υπό τού έν Αθήναις έορεύοντος Οίκ. Συν^σμοΰ Ίβιαχτικων 'Τπαλλή λων καΐ ΈιογατοττΒχνιτών Ν, Άτ τικής, έν Θέσει ΦΙΛΙΠΠΙ - ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Πόρτο - Γερμενό - Βιλλίων Άττικής. Κτήσις έδαφ. έκττάσίτος υπό τί&ν έν Αθήναις έδθιεΐυόνπων Οίκ. Συν)σμών α) Συνταξιούχων καί 'Τ.-ΐαλλή,λων Τοαπεζης Ελλάδος καΐ β) των παοά τώ 'Τπουρ- γεί(» 'ΕΘν. Άμ,υνης Έ<ιγαζοαέ- νων, έν Θέσει ΓΙΑΚΟΤΜΙ ή ΤΡΙΚΕΡΙ -- ΜΑΝΔΡΑΣ — ΑΤΤΙΚΙΙΣ. "Αρσις έκτάισίίος έκ Μ2 «α. 781, έκ τής έπΊ&ληθείσης άπαλλο τριώισε(»ς], διη^μει τής ύπ' άο. Τ. 2188)π.ε. 35)13 ΙΑΝ. 19€9 κοινής 'Τπους>γικτς άποφάσεονς,
είς θέσιν ΜΑΤΕΣΙΩΤΗ πηρά
τόν ΑΛΦΕΙΟΝ ποταμόν Ν. Η-
ΛΕΙΑ Σ, λόγω άκαταλληλότττκτοί
ταύτης.
'Επιδολή στιμιπληιθίοματικής ά
παιλλοΐιριώισιείος, δυνάμ·ει των δια
τάξε<ι>ν τής Ζ' Συντακιτικης Πς, έν τή αύτη ώς άνο Θέσει
καΐ πεοιοχή, επ* εκτάσεως Μ2
60.644, διά τή(ν μεταφοράν τού
κατολισθαίνοντος οΐκισμοΰ ΚΑΛΤ
ΒΑΚΙΩΝ ΗΛΕΙΑ2.
(Συνέχιεια «κ τοϋ προηγούμενον)
Στό Γδιο σχεδόν έπίπεδο ναυ
τιλααχής δραστηριότη/τος δρισκύ-
ταν καί ό Γάνος, ό οποίος όπως
προανέψερα, στς άοχές τού 20οΰ
αίώνα διέ·Θηε περί τα 50 ποντο-
πόρα Ίστκκρόρα πλοΐα.
— Ό Γάνος, τό Μυριόφυτ» καί
ή Ήρα'κλεϊτσα, εΐχαν άκμάζου-
σα άλιεία. Ή Θάλασσα των
Γανοχώρων είχε άφθονο ένάλΐο
πλοΰτο τόσο σέ μεγάλα, δσο χαί
σέ μικρότερα ψάρια. Σέ ωρισμε
νη έποχή έρχόιταν άπό τίς άντι-
κρννές άκτές της Μικράς Άσί
άς, την Γαλημή (ποΰ λεγόταν
παλαιότερα Γανολιμήν), την Κου
ταλη, την Άρτάκη κ.α. στή Θα
λάσσια περιοχή των Γανοχώρων
άλιευτικά συγκροτήματα μέ πολΰ
προσοχπωώ σέ άνιδρες κα{, γυναί-
κες πού ψαρεύανε έκεϊ. Τα γρΰ
γρΰ καί οί τράτες ήταν κάθε μέ-
οα γρμάτες άπό λαυράκια, κεφά-
λους, παλαμύδες, κολιονς, σκουμ
πριά, σαριδέλλΐς, δκ·ταπόδια, πί-
νες, κτένια κ.ά. Τα περισσότερα
άπό τα ψάρια αύτά τα έπάστο)-
ναν στά έργοστάσια άλιπάστων
ποΰ ήσαν στόν Γάνο καί Μυριό
φυτο καΐ τα ϊσίτελναν στό έξο)-
τερμκό, δποις στήν Ιταλία, την
'Ελλάδα καί τή βόρειο θράικη.
— Φημισμένη ήταν ή άμπελου"
γία των Γανοχώρων κα|, ίδιαίτΓ
ρα τού Γάνου, τού Αύδημίοτ»,
τοΰ Πλαιτάνον, τής Στέρνας κ.
ά., ένώ στίς παοάλιες κιομοΐΐό-
λεις Γ)κμαιζ« ή οίνοποιίη. καί γ?-
νΐκά ή ποτοποιία μέ τα ά.φθονα
καί ύπέροχα κρασιά κα1, ρακιά.
Ή έποχή τοϋ τρυγητοΰ, ποΰ την
λέγαν «Μουστιά», «περνΐ πανη-
γυρική μοριφή καί ή συγκομιοή
καί μεταφορά των σταφυλιών γι-
νόταν σ' ενα συνεχές ξεφάντιιι
μα χαράς καί γλεντιοΰ. Οί πε-
ρίοδοι έκεϊνες τής Μουστιάς κα!
τοΰ ναοέματος, ήταν άπό τίς πιό
χαροΰμενες στή ζτοή των Γανο¬
χώρων, σέ κίνησι, έργασία καί
διασκεδάσεων. Καί ό'ταν πλέον τα
μεγάλα δαρέλια (οί μΛΟμπες) ή
ταν γεμάτες μέ κρασιά καί ρα-
κιά, δρχιϊε ή έξαγωγή τους πρός
την Κων)πολι κ(ΐ^ 4λλα μέρη. ΊΙ
φόρτιοσις στά βαπόρια γινόταν
μέ τόν εξής ίδιόρυθμο τρόηο.
Ρίχνα-νί τίς γίμάτες μπόμπες
στήν Θάλχ«τσα, τίς δένανε την
μιά μέ την άλλη στή σϊιρά πίσοι
άπό τίς 6άρ*ες καΐ τίς τραΰοί-
σαν μέχρι τα βαπάρια ποΰ στε-
κόταν στά όαθειά καί Ιχεί τίς
τρονβοϋσαν μέ τα βίντσια (γιρα
νούς) καί τ!β φθγτώνανε στά άμ
πάρια τους. Καΐ δταν έρχότοΛί
τα 6<ιπόρια γεμάτα μέ δδεΐες μπάμπες τ<ι? οίχνανε στή Θάλασσα άπό τα βαθειά καί τό ρέμμα τίς έ'φερνε σιγά σιγά στίς παραλίες των κ.ωμοπόλεων αυτών. Ιδιαιτέρα εύΛοϊκή γιά την άμ .τελουργία καί οΐνοποιία των Γο νοχώρο>ν περίοδος ηταν άπδ τό
1860 ?ος τύ 1880, πραγματική
ηερίοδος παχειών άγελάδςον κατά
Γήν δτοία γινύταν μεγάλες έξα
γο)γές κρασιών στήν Γαλλία, στήν
Λποία, λόγω δλοκληρωτικής κατα
στρο(τ·ής άπό άγΜοστη τότε άρ-
ριόστεια των άμπελώνον είχε μη
ΦενισΘή ή παοαγωγή έντοπίϋΐν ο(
λ·(ι)·. Άκολοΰθησε ομιος άπό τό
1880 ή περίοΛος των Ισχνων άγε
λάδων, γιατί ϋ,έ την δημκη'ργία
κ.α.Λούργιον άμπκλώνο)ν ή Γαλ¬
λία έπαυσε άπότομα ά«ό την χρο
νιά έκείνη νά αγοράζη κρασιά
άπύ τα Γανόχωρα. Τότε οί κιομο
πόλεις καΐ, τα χωρία πού εΐχαν
σάν κι3ρ*α άπασχόληση τίιν άμ-
πελονργία κα', οίνοποιια Ιπεσαν οί
Λονομικά καί εχασαν την «ρωτει
νή τους ευμάρει» και ευδαιμονή.
ε"Τστερα άπά τό κακό αύτό δρχι
σε τό ξερρίζωμα των κλιμάτων
των άμπελώνων καί ή άνττχαηά
(Γταχτίς τους μέ μωρίόδενδρα γιά
διατρτχρή μεταξοκΓκίβλήκων. "Ε-
τσι σιγά σιγά δημιουργή8ηι>.αν
έκτεταμένοι μωρεώνϊς κ<4 γεννή Οηκε καΐνούργιος πλουτοίΐαραγο)- γικός κλάδος, ό κλάδος τής *η ίκχτροφίας καί αρχισε ή παραγο) γή κουκουλαών καί μτταξοβϊΐόρου αρίστης ποιότητος. ΣΤΝΕΧ1ΖΕΓΑΙ Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΔΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΘγΛΛΗΝΙΚΠΝ ΔΙΩΓΜΟΝ 1914-1918 Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ τέως δχευθυντοθ παρα τώ υπουργείω Γεωργίας — 5ον πρη·σμοΰς άγροικιών, άποθηικών ΆΛεδύΘησαν, λοΐΛΟν, οί έγκε'- καί καταστροφή φ>τειών, &στε ή
φαλοι τοΰ Νεοτουρκικοΰ Κομιτά- ΰπαιθρος νά εγκατελείφθη, οί
τού μ| την σνμ-ταράσταση των στ>μ ' 'Έλληνες άγρότες νά άποκλει-
ΐούλοΐν τής γε·ρμανικής πρεσΰεί- <τθονν μέσα στά χωρία τονς καί άς, στή κατάρτιση σχεδίου έξον-' πρό τοΰ κίνδυνον νά άποθάνουν το'ισειος τοΰ'Ελληνισιμοΰ τή ς θρά τής πείνας, νά ζητήσουν καταφύ κης καί Δυτικής Μικραισίας. Τύ' γιο στήιν ΈλλάΛα. σχέδιο προέδλεντε μεθόδους, κλι-1 6) Νά επιβληθή ή συστέγαση μάκο>ση καί δργανα ποΰ Θά τό έκ των Τούρκων προσφύγων στά έλ
τελοΰσαν. Πριοτεργάτης στή συν ληνικά σπίτΐα μαζί μέ τούς ένοί
ταξη καί έφαρμογή τοΰ σχεδίου κονς τοις, Λστε νά άναγκαστοΰν
ίιπήρξεν ό κορυτραϊος Νεότοτιρκος οί τελευταϊοι, νά εγκαταλείψονν
Ταλαάτ βέης, {«πονργός των 'Ε τήΛ' στέγη τους.
■σοηερικώΛ· τής Τονρκίας. Έατε- 7) Νά τίθενται συστηματικ.ά
λεστές όρίστηι/αν ο! κατά τάπους σέ κυκλοφορία ττήμες άνησνχαττι
άρχηγοί τού Κσμιτάτου «"Ενωσις κ.ές, περί επικειμένης σφαγής των
χα Πρόοδος» τοΰ κρατοΰντος τό Χριστιανών ή άλλης μορφής κα-
τρ πολιτικβν κόμματος. ΟΙ δδη- κοποιήσετυς.
γίες ποΰ δόθττκαν προέβλεπαν] 8) Τίς νΰχτες νά κυκλοφορούν
την ρφηημογή σειράς μέτρον ά- στίς χριστιανικές συνοικίες κακο
πό τα όποΐα τα κυριώτερα ήσαν: ποιο^ μέ την εντολήν νά πυροβο-
1) Αμείλικτος έμπορικύς άπο- λοΰν δ·σκοπα γιά τρομακράτηση
κλεισμός (μποθκοτάζ) στίς έλλη-1 των κάτοικον, οί δποίοι νά Λρο-
νικές έπιχειρήσεις, καταστήιματα, ' (ίαίνουν σέ διαρρήξεις άποιθτϊκων,
κέντοα, ίμπορεϋματα, μεταφορι- καταιστημάτίον καί οίκιών Έλλή
κά μέσα καί γενικά κάθε έλληνι- νων καί νά ένεργοϋν έπιορομές
κου, ώστε νά υποστή μαρασμό ή τρο·μοκρατικές σέ σπίτια προκςί-
οίκονομία των Έλλ.ήνϊον, νά κλεί' των, ίερέοη, διδασκαλίαν, ωστε
σουν τίς έπιχειρήσεις τους καΐ νά αύτο]| τρομοκραΐτούμενοι, νά φυ-
ίγχαταλείψουν στό τέλος τό τονρ γοι»ν καί φεΰγοντας νά παρασΰ-
κι/όϊδαφος. Ι ς,ουν καί τόν άπλό λαό.
2) Άπομάκρυνση άπό τ'ς θε-. (Συνεχίξεται)
σεις τους δλιον των 'ΕλληνοΘωμα---------------------------------------------
νών, ποΰ συνίΛαινε νά ΰπηρετοΰν ΜΗΔΕιΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
στό τούρκικα δημάσιο. ' ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΤ
3) Αύίττηοές καταΐβίκες φνλακί ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
σευ)ν καί έκτοπισμό>ν στΌυς {ιπο
πΐττοντας σέ άδικήματα κοινοϋ Μη/δρνισμενη έξακολουθεί νά
ποινικον δίκαιον "Ελληνας. είναι καΐ διά την τρέχουσαν έ-
4) Άπηνής δίιι>ξη των καιθυστε ((δομάδα ή άντισταθμιστική είσ-
ροΰντοη· φόρονς Έλλήνων καί έ φορά, ή έπΐθαλλομένη επί τοΰ εί
πιδολή άναγκαστικών φορολογι- σαγομένου ΡΪς την Κοινήν Άγο
ών υπό μορφήν {ράνιον, υπέρ τοϋ ράν 'Ελληνιχοϋ φυσικοϋ έλαιολά-
'ΒΘνικοϋ στόλον, ανέγερσις στοα δου. Είς τα αύτά έπίπϊδα ώηί-
τώνοητ, Έρτ-Θράς Ημισελήνου, ί σθη ή άνάλογος είσφορά καϊ ί
μ«τιοθι'ίκ.»ις τοΰ στρατόν καί 6λ πΐ τοθ Τννηοιακοΰ έλαιολάβον
λον δημοσίϋ>ν άναγκών. τής αΐιτής ποιοτικής κατηγορίίχς,
5) νά έξαίΐολνθοΰν στήν ΰπαι- ε'νώ διά τό έικ Μαρόκου καΐ τρΐ
Θρο κακοποιοί, μέ την εντολή νά των χορων έλαιύλ.αδον ή έν λό
έπιΛοβοϋν σέ φόνους, ξυλοοαρ- γο) είσφορά ώρίσΛη είς 5,20
μοί·;, διασμούς γΐ'ναικών, διαρ- καί 1Ό.20 δολ,λάρια κατά τόννον,
παγές προϊόντιοΎ, ζωοκλοιπέί, έμ-
ΣΧΟΛΗ ΛδΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Σκόπα 8 (πάροδος Ραιίεσ-οΰ) Ν. Σμύρνη
ΤΗΛ. 932.956, 985.954, 981.433
Έτος ίδρύοεως 1922
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Λόγω τοΰ μεγάλου άριθμοϋ των α-ίτούντων έγγραφήν
μαθητών είς τε τό ΗΜΕΡΗΣΙΟΝ καί τό ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ
ΓΓΜΝΑΣΙΟΝ καί τοΰ αυστηρώς καθωρισμένου άριθμοΰ
των θέσεανν, πα.ρακαλοΰνται οί κ. κ. γονεΐς καί κηδεμό-
νες οί επιθυμούντες νά εγγράψωσι τα τέκνα των, δποκ
προσέλθιοσι τό ταχύτερον πρός εξασφάλισιν θέσεως.
Πληροφορίαι καΐ εγγραφαί καθ' εκάστην, πλήν Κυ-
ριακής, ώραι 9 π. μ. — 12 μεσημβρ, καί 6 — 9 μ. μ.
ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ