195751

ΚΕηεΊΠΛΤ^ΟΝ
,ΜΓΚΗΝΑΤΐσΝΑΙ.Κ
Λ,,ΙοΡγ· »,,Ι1»Ι·ιαΐιρι.ι
^Ι9Ν'!ΠΟΜΟΙΠΟΜ.-ΙΛ
[ιιν|0Δ!Κ0.Υ ΤΤΠΡΥ
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ
ΠΕΝΗΝΤΑ ΟΚ1Ω ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΤΗΝ ΕΝΑΡ~|
ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ 1912- Ι9Ί3
ΕΦΗΜΒΡΙΓ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΜ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑί ΤΟΝ ΗΡΟΓΦΥΓΗ«?Ν ΣΥΙ^ΕΡΟΙ^ΓΰΝ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής ■ Ίοιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδδς Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
Σίς 5 Όχτ<ο6ρίου τού 1912, *- δώ καί 58 χρόνια, οί Έλληνικές ντοατιέ; θεβσαλίας καί Ήπβί- Φθυ, περνούσαν τα σύνορα τής Μ ε· ί.ούνας χαΐ τοΰ Άράχθου καΐ. π- την αΰλαία τής πολεμικήν των Βαλκανικών Πο'.έ- μων, ν'ά νά όρμήισονν ακρατήτω, πρός την λεωφόρον των ίθνικιίιν ,τ«ΐτ(?ω*ιένων, στό τέρμ,α τής όποί.- α; τίς ανέμενε ή πραγματοποίη οι? τόνν έθνικών πόιθων καί έλπι Οιον αιώνιον ύλοκλήρων. Των πο- ί.έμων έκείνων, ποΰ £δωσαν την ,ΐθώτην ύπόστασι στά έθνικά μα; όνίΐρα, μέ τα όποία γαλουχήθη- Χον γενεές καΐ γενεές Έλληνων ς άτέ'λειωτου; καί οκοτεινοΰ; δουλεία; χράνους καΐ «τή μι- χβη μίΧΡ1 τότε ϋιάρκ-εια ξωής τοίΊ ελεύθερον Βασίλειον. Των πολ/--- μων έκείνων, πού Ιφεραν τίς ίλ- ί,ηνικές σημαϊες άπό την Μελοΐ'- να χ<4 τόν "Αραχθο στόν Γράμμο, οτίς ΠρέβΛΕς, «πό Περιστέοι, στό Καϊμακτσαλάν, στήν Τζένα, στό ΙΙάίχο, ατό Μπέλλες, στόν "Οο- βηλο, στήν Ροδάπη καΐ στόν Νί- οτο. Καί σάν έλα,χΜττο δεΐγμα έβνι- χή; εύγν'ομοσύνης πρός τοΰς πρω ίαγωνιβτάς καΐ Άγωνιστάς τής μεγάλης έκείνης Έποαοιίας, πο- ραθέτω την κατιοτέρω σύντομη I- σΐοριχή άναδρομή σ' αύτη, ιέκια οτίς μικρες δυνατότητες τοΰ χώ¬ ρον τής στήλης ταύτης. Βρισκόμαστε στό (ρθινόπωρο τού 191'2. Ή Ελλάς, πάνω στά ϊΗΐρωμένα τής οποίας βρίσκονται ίι>ό μεγάλες Ιστορικές ήγκτικέ;
φυσιογνωμίες, ποϋ μέ την λάμψι
ιβιις κατηύγασαν τόν Ελληνικόν
δοίϊοντα, δ Αιάδοχος κ αί, μετέπει
τα Βασιλεύς καί Στρατηλάτης
Κωνσταντίνος, επί κεφαλής τοϋ
Στρατοβ καί δ μεγαλεπίβολος καί
μΕγαλουργός κυβερντΥτης "Ελευθέ¬
ριος Βίνιζέλος, στό πηδάλιο τοΰ
'Βθνους,, είναι πανέτοΐμοι γιά
την μεγάλη έξόομησι. ΟΙ έλληνι-
χοί άετοί, ποΰ χρόνια όλόκληρα ή
σαν κουρνιασμένοι στίς φιολιε:;
τού;, μέ ψαλιβισμένα τα φτερά
τού;, τα τανοΰσαν τώ{>α, Ετοΐμοι
νά πετάξονν στοϋς έλληνΐκούς ού
ϋανούς τοβ Βοςρά καΐ νά ρίξουν
στήν οκλαβωμένη γή τό μάνα τής
ελευθερίας.
Καί νά ή 5η ΌκτωβρΙου ιοΰ
1912. Τό συμπιεσμένο μέσα στα
ιπενά δρια τής Μελούνας καί τοϋ
Άοάχθου ίθνικό δυναμικό, ξεχν-
Οη/ε σάν σίφουνας καΐ παρέσυςΐε
τα πάντα στδ πέρασμά τού. 'Ελασ
»ώνα καί Σαραντάπορο, "Ολυμ-
»ος χαΐ Βέρμιο, Κα,τΐρίνη, Γιδάς
χαί Γιαννιτσα, μΐά σειρά άπό θρι-
«ιιβευτιχές νϊκες, ποΰ 6φεθέοωσι
τής μεγαλονήσοιυ Κρήτης (ή ποίό
•"Ι εΐχε γίνει ώς γνωστόν άπό τόν
Αυτοκράτορα Νικηφόρο Φο>κα τό
»«1 μ.Χ.), ή άπελευθέρωσι χωλ·
δλλων χοντά στά Μιχρασιατικό.
παράλ.α νήσων, Λήόμνου, "Ιμβρου
Ίενέοου, Μυτιλήνης, ΧΧου κα1
^.α,μου, όλοκληρώνουν τόν έθνικό
Όρίαμδο τοΰ 1ου Βαλκανΐκοϋ Πο¬
λέμου. "Εκθαμβο τό "Εθνος 6λέ-
ΊΗ να πραγματοποιοϋνηαι προαι
ωνια δνίΐρα, -νά διπλασιάζεται <τε; «κταο-ι καΐ πληθυσμό ή Έλλάοα. Άκολουθεϊ δ 2ος πρός τούς ιϊλ λονς προριωνΐους έχθρούς τοΰ Γβ ■νους,^ τους Βουλγάρους, πόλβμο; Κιλκίς, Λαχανάς καΐ , Δοϊράνη' Λίπέλλες καΐ Στρώμνιτσα, Σέρ- Ρ*ς καί Σιδηρόκαστρο, Μελένΐχο 'καί Κρέσνα, Σιμιτλή καί Τζου¬ μάγια, Ν,ευροκόπι καί Μαχωμίπ, είναι οί κΛΐνούογιοι σταβμ,οΐ δό ξας γιά τόν 'Ελληνικό Στρατό, έ- νώ αλλες δυνάμεις τού, άνατοΐλι- κώτερα, άπελευ&ερώνουν την Κα 6άλ« καί την Δράμα, την Ξάν θη καί την Κομοτινή, την Ά)ν·- ξανδροΰπολι καΐ τίς Φέρρες κοιί φθάνουν μέχρι τα πράθυςα τοϋ Σ ουφλίου. Καί ή Συνθήικη τοϋ Βουκονοι' στίαυ [ου 1913, που χάραξε τα νέα πάνω στό Μπέλλες, στόν "Όρ Οηλο, στήν Ροΰόπη καί τόν Νέ- στο, σύνορα τής Πατρίδος μας, εκλεισε τό κεφάλαιο έκΐϊνο τής σύγχςιονης πολεμικήν μας ίστοοί- ας, που δίκαια χαρακτηρίο-θηκε σάν ΈποποιΓα των Βαλκανικών Πολέιιων. Καί δίκαιη ή ύπερη<ρά- νεια των δύο πρίοταγωνιστών της ■καί τοθ "Εθνους ολοκλήρου, δί· καιη καί ή ΰπεοηφάνεΐα των έφέ- δριον πολεμιοτίδν, οταν δαφνοστε φανοιμένοι καί τροπαιοΰχοι γυοί- ξαν« στίς Πατρίδες τους, τραγοι»- δίϋντας τό ώραϊο θοΰριο τής ήϋ'θΤ κης ίπα%τς: «Στό Σαραντάπορο αστραψ ή δο μή μας, στά Γιαννιτοδ βαράει θο. νατικό, μά σιδερένιο πά·τα τό 'κορμί μας, έστάΐθηκε παντοΰ η- ρωϊκό. 'Μάς πήγες στ' όργισμένο τό Μπΐ 'ξάνι, ή νίκη στά, μεγάλα της φτι· ρά, είς τό Κιλκίς έπλέξαμε στϋ- 'φάνι, στεφάνι άπό λουλούδια αΐ- ■μα/τηρά». Ωραίον χρόνοι ήσαν έκείνοι, πού στήν θύμησί τους σήμερα, τό "Ε θνοις δλόκληρο στρέφει μέ εύγνω ιιοσύνη καί ιεύλάδεια την σκέψι τού πρός τούς πρωιταγωνιστάς και άγωνιστάς τοΰ πολεμικοΰ εκείνον μεγαλουργημαιτος, οί όποϊοι μέ τούς κόπους καί τοϋς μοχθοιι; τους, τό αΐμο καί την ζωή τόυς, κατρ<ττησαν δυνατή την πραγμα¬ τοποίησίν τού. ΑΙώνια θά είναι η μνήμη τους καί αφθιτη ή βάξα τους. Καί οί έλάχιστοι έπιζώντες άκόμα άπό τ'ς γιγαντομαχίες των πολέιιων έκείνων θά άναπολήσοΐΓν μέ συγκίνησι την ήροηκή έκείνη έποχή καί την μεγαλειώδη ίθνι- κή 'Εοΐοποιϊα, σττγν όποία είχον την μεγίστη τιμή καί τό μέγΐΛ'το προνόμιο νά συμμετάβχουν. "Ε χούν καί αύτοι τό μερίδιό το.ς στήν έθνική εύγνωμοσύνη. ΑΓΤΕΛΟΣ ΓΕΡΜΙΔΗΧ ('Τποστράτηγος έ. ά.) ΡΟΜΑΝΤΣΟ!! Τοΰ συνεργάτου μας Τό όργανάκι σκορποϋσε τίς ν'.ιοΐΕς τού μελωβίες, πεί νοντας τίς συνοικίιες. Α»'ό γλυκά ματάκια δ«ό μάτια ζηλεμμίνα γ Ή αύγή προβαίνει το φεγγάρι σ6ύν«ι ■'·' έν τούτοις άγρυηίνώ! Ό μικράς ποΰ ϊννοιωσε τούς ■Τθώτους χτύπους τής καρ·διάς, ·τ«()ακολουιβο)&σε μελαγχολικά τί; μελωδίες άπό τα όργανάικι..· Κό •■">ΐ', κάπου τόν ϊΰλεπε κανϊίς νά
σχουπίζβι τό. βρεγμένα άπό δά-
νρυα μάτια τού.
Μιά μικρή κα'ι νόβτιμη κοπ«ί·ί
τσα, 8) ο δροσιά, ήταν τό ΐνΛα λ ■
Μό τού.
Μι*ροί κ" οί δυό! Ή νΰχτι
·-ι°υ λουζόταν μέσα στήιν άστοη-
ΦεΥγιά, χάϊδίυε μέ τίς απειρες
*Ηθρφι-ές της τόν μικρό, πού 8-
^ε τό όργανάκι, μέβα στήν ά
πεΟ«ντοσύνη τής νυχτιάς!
Λ
Τινος ίΐν" τα μάτια
ή ρωτάς εμένα
« εύγεΛ'ΐκή.
νρε στόν καιθρέίττη
ί ζο*γρα<ρισμένα τα Ιδείς έκεϊ! Ηταν τότες δ μικρός δώδεκΓ' ! Ι Καί μέ τό πέρβσμα τοίί Χθόνου, εγινε αντρας! Ή ξενητιά τόν μεθοϋσε!. Τα {ΥΡΚι κύματα τής θαλάσσας τόν τ0«6οϋσαν... Γνώρισε φτώχιβς. Υνώοισε κα), πλοΰτη!! Πήγε παν τοδ" "Εζησε χρόνια στήν ζούν- χλα της μαΰρης Ηπείρου! Δο»- ,Αε|4 καί ταξίδια είχε ώς συντοο Ί1"! τού! Πόσες τρορές κοιατιθη- "■' Ετσι πέροσαν έξήιντα χρή- νι"·! ΧρΜια δύ<ΐκο;λα, μά κσί Χ0»νια δμορφαΐ Καΐ άσπρσμάλλης τώρα, γύρι- Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ σε πίσω στήν Πατρίδα! Μά δέν τοΰ ήταν δυνατό, να μή θυμη»εί τψ κόρη π' άγάπη- σρ, σάν ήταν μικράς! Κ' έκείνη, γρηούλα τώρα, πόσες φορές δέν ίϋρεξιε μέ δάκρυα τα μάγουλά της καΐ πόσες φορές μέ λυγμοΰς δέν πράφΐρε τό δνομά τού!! Δέν είχοτν παντρευθει, περιμέ- νοντας δ ενας τόν αλλο νά συναν τηθοϋν, έ'στο) κι' αν πέρασαν 6- ξήντα χρόνιο.! Γέροι πιά, άντα- μώθτΐκαν! Πόσοι καυμοι, πβσες λαχτάρες, πάσα δάκουα δέν χΰθη κανι! Κάπο|τε, σ' να βειλι|νό που ι' ώλουξε μιΑ πλοΰσια αστροψεγγια, άκοννΛηκε άη' βνα άξέννουαστο ύργανάκι, μιά. παληό, πολύ π«- ληά μελωΛία! Ήταν τό ίδιο ιραγουβι Λθύ ε£χε άκούσει πρό έξήντα χρονων κ' Ζκλαιε. Λυό γλυκα ματάικΐΛ δυό ματια ζηλεμμίνα αγάπησα κ' έγώ! Ή αΰγή προβαίνει τό φεγγάρι σ6*νε·< γ.' έν τοίίτοις άγρνπνΛΓ 'Εικλαιαν κ* οί Βυό. ο Ενας &ί πλα στόν άλλο·ν!! Και τότις 6όβτρ«β τό ΛρΛτο φι λί! 'Εινα φιλί Λτέλειωτο 1 *Ηταν φιλί πού ίκλεΐΛβ ·»ον πό νο τής προσμονής κα!, πού «νοι- ξε τή θύρα τής εύτυχίας των ϊ (•,δομήντα χρόνων! Δ. Κουτσογιαννύίτουλος 90.000 ΕΠΙΣΚΕΠΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΑΡΤΟΉΟΓΙΑΣ Είς 90.000 Λερίπου χηολογίζε ται δ συνολΐικός άριθμός των Έλ •λτΥνων καί ξένων οί δποίοι έπεσκέ φθησαν μέχρι ™υδε ^ Α' ΙΙη νελλήνιον "Εκθεσιν Άρτοποιίας ^Ις τό ΖάπΛειον. 24ον Ή όργή τοϋ Μίαάμεθ γιά την ήττα τού στόλου τού ήταν φο6ε- Ρή. Νά πώς τήιν περιγραφει ό Φραντζής: «Ό δέ Άμηράς Θει,ν ρών μηδέν α£ιον Ιργον ποιοθντη τόν τοσούτον καί τηλικοΰτον στό λον, άλλά μάλλον ήττονα δντα, μανείς καί θυμώ ληφθείς, 6ρυχώ- μενος καί τούς οδόντας τρίζων ΰδρεις ένέαει είς τού; αυτού, δει- λοκαρδίους καί γυναικώδεις καί άνακρελείς άποκαλών, καί τόν Ιπ- πον κεντρίσας ήλνθεν έντός τής θαλάσσης (ήσαν γάρ έγγύς τής χέρσου αί τριήρεις ώσει λίθου 6ο λήν), καί τα πλείονα των χιτώνων αϋτοΓι εβάφησαν έκ των τής όλ- ί»ι οας θαλάσσης υδάτων ..». Και, πιϋ κάτω: «Και πάλιν κατΓ,ηής νπάρχοιν ό άμηρας καί τάς χεί- Οΐΐζ αύιυϋ ώς κύων δάκνίον καϊ λάξ ;ιοδί κατά νής θρωοών... στενάζων έκ καρδίας, καπνό; έκ τού στόματος αυτού έξέβαινε κα! έλογίξετο τί έδει ποιήσαι, Ινα την πόΜν π/^ϊον (ίλιψη και. στε-.ογο ρήση καί διά θαλάβσης καί ξη- οας την πολιορκίαν Λώσχι χαΐ το» αύτην ίλ<γίζετο ιιηχσνήν...> Ι
Τότε σκέφθηκε καί πραγματο- '
ποιηοι ο Μωάμεθ την πολυθρίλη
τη ίκείνη ^ύπε&νείόΑκτ,σιν* ενός
μέρους τοΰ στόλου τού, ποΰ, την
περινραφει μέ τόσο θαιιμασμό δ
Κριταοοιιλος, χωρίς νά ξέρει πώς
το Ιδιο κατάρθωμα τό Λχκ πρα·
γματο^οιή,σει πενιτ«μιση αίώνρ.ς
προ:τιγτερα ό δΐίζαντινός ναΰαρχ,ίς
Αύγορρο/ύφας (ή ΏίΔρΰφας), δ-
ταν επέρασε τό στόλο τού &ώ>
τόν Ίσθμό τής Κορίνθου, για
νύ αίφνιδιάσει καί έςοντώο«
τούς "Αραθες τής Κρήτης, ποο
κούρσευαν τό Μθφΐά. €Κελεύει
τοίνυν τοϋς επί παίς ναυσΐ τετα
γμένοτις ότι τάχκττα ποιεϊν 6λ ,
ν.οϋς, φέροντας άκό τής ϊξω 9ιΐ
λΛίΐσης πρός την 2σ<α θάλασσαν τοΰ τε λιμένος, φημί, καί τοΰ Κέ ρατος, κατά γε τό τοΰ ΔυτΑοιι '/ίονος όνομαζόμενον, καί {—ο- στρωνννειν τούτοις δοκούς.-. Των' δέν δλκοιν γεγονότων θάττον ή λόγυς Οιά πολνχειρίαν, έπάγει τάς ναϋς- καΐ τρόπεις μεγάλας ΰποθείς αύταΐς καί ■Λεοαίας εκ<ι-' τέρΐϋθεν των πλευρών, ώ<πε Λνί- χειν αύτάς, καί σχοινίοις διαζώ- | ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ σας καλώς, έξόπιτει προτόνους μακροΰς των άγκώνων έκδήσας, καί παραδίδωσιν ελκειν τβ στρα τιί}, τοίς μέν αύτοχειρία, τοίς δέ καί διά μηχανών τίνων κα! μαγγάνων. ΑΊ μέν ούν νηες είλκον- το θάττον, οί δέ έπιβάται τού¬ των, ώσπερ έπενιτρυφωντες τοίς γινομένοις τε καί έπεγγελώντες, πληροΰντες αύτάς επί (Τής χίρ- σου ώσπερ επί θαλάσσης, οί μέν ά νεπετάννυον ξΰν κραυγίί τα Ιστία, ώς δηθεν αναγόμενοι, τό δέ πνεθ μα τε εδέχετο καί έκυρποϋτο, οί δέ επί τής εϊρεοίας καθήμενοι κιτεϊχον τάς κώπας έν χεροίν τε- τροπημένας ώσπερ έρέττοντες, καί οί κελευσταί διαιθέτοντες επί τής Ιστοδάκης, συριγμοϊς τε καΐ κραυγή καί φραγελίοις παίοντ!:ς τοΰς επί τής είρεσίας έρέττειν διεκελεύοντο, αί δέ νήες επί τής χέρσου {ρερόμεναι ώσπερ επί πε- λάγους, αί μέν άνήγονττο διά τοΰ άνάνιτους επί τόν λόφον (ϊνω, αί οέ πάλιν κατήγοντο διά τοθ κα- τάντους ές τόν λιμένα, χαλώσαι τα Ιστία ξΰν 6οη καί πατάγψ ίτολλφ. Καΐ ήν ίδβϊν θέαμα ξέ¬ νον καί άκοαΐς άπίστου πλττν των τεθεαμένωιν, ναΰς επί τής μεσογείας φερομέ>νας, ώσπερ επί
θαλάσσης πλεούσας μετα γε των
πληρωμάτονν αυτών καί των ίστί
ο>ν καί τής δλλης ά«οσκευΐ(ς...>
"Ειτσι κάίΐου έββομήντα τούρ¬
κικα καράβια πέρασαν άπό τό Δι-
πλοκιόνιον τα ΰψώματα τοθ Πέ¬
ραν, καί βρέθηκαν σΐΐΐς εΐκοαι
δύο Απριλίου τό πρωί, σττή μέση
τού Κεραττίου, στήν «αραλΐα των
Πηγιόν, δπου τό σημερινό ΚασΙμ
Ποισά. Ή πολιορκία γινόταν τώ¬
ρα πολύ στενώττΐερη. "Ομως οί πό
λιορκημ^νοι δέν Ιχαναν τδ θάρυος
τους. Σαίς είκοσι όκαώ Απριλίου
έπιχεϊρησαν νά κάψονν τα ύπεο-
νεωλκημένα σκακρη τοθ Μωάμεθ,
καί θά ,τό κατάφερναν, αν 8έν
τ-οΰς ΪΛράδιναν οί Γενοβέξοι τοθ
Γαλατά. Μέ την προβοσία τό τό/.
μημα κατέληξε οέ συ.μφορ(ί, χω·
&'ίς σέ τίποτε νά ώφελήσει. Ό
Μωάμεθ ε—;ησε πλωτή γέφνο«
οτόν Κεράαιο φτιαγμένη άπό 6ο< χεΐ,· καί ξύλινα βαρέλια δεμένα μ^ Λδερένια δοκάρια καί μέ σκοινιά. Κοί Ιτσι, αρχισε τίς έπιθεσεις καΐ οίά παράιλια τείχη, πού εμενανΐ 'ίιε, τοτε σχεδόν άφρούρητα. Οί αψιμαχίες ξανάρχισαν οέ ο λα τα σημεία των τειχων, καί σΐ' νεχίσθηκαν ώς τίς έπτά Μαϊου, θταν τριάν,τα χιλιάδες Τοΰρκοι ώρμ,ησαν νά καταλάβουν τα τιί χη καί άποικρούσ·Θηκαν. Δεύτερη έπίθεση άπό πενήντα χιλιάδες εΐ- χε τή ιδία τύχη στίς δώδεκα τοΰ μηνός. Στίς δέκα όκτώ τό πρωί εΐδαν οί πολιορκημένοι κάτι φο6ε- ρωτερο άπό την ΰπερνεώλκηση νά τοΰς άπειλεϊ. "Ενας τεράστιος ξύ- λινος πολιορκητικός πυργος, ψη- λότερος άπό τα τείχη, είχε συρθΡΪ μπροστά στή Χαρσία Πύλη. Πολϊ αώντας οί Τοΰρκοι άπ' αυτόν μπό- ρεσαν νά σχηματίσουν ρήγματα, Κστησαν σκάλες, κι' αρχισαν ν' Λ νεθαίνουν στά τείχη. Ή σΐ'γκρουση Ιγινε δγρια κα'ι ψονΐκή, άλλά ως τό 6ράδυ οί Τοΰρ κοι είχαν καί πάλι ά.-οκροτ·σθεΐ, κα) τή νύχτα οί πολιορκημένοι, δουλ£νΐ>ντα.ς ονληρά;, «ατάφειραν
'■ άναστηλώσουνι τα χαλάσματα
των τειχών καί νά κάψουν τή φο-1
6ερή πολιορκητική μηχανή των έ
χθρών τονς., «Καί ο Άμηράς»,
Λροσβέτει ό ΦραντνήΙς, «λι·πη-
Ρείς μάλλον καί αΐσχυνθείς εθαύ¬
μασε την έπιδεξιότηηα των ήμ,ετέ-
',κον καί ϋλεγε θαιιμάζων τάχα «ε¬
άν καί οί τριάκοντα έυττά χιλιάδες
ι<1 προφήται είπον ιμοι ότι αύτοι οί ασεδεϊς» λέγων ημάς «Λιά μι&ς νυκτιός δύνανται ποιήσαι α έποίη- σαν, ούκ έπίστευον. επειτα μέν θεωρών μή δχοντας φόβον ήιμας οΰτε δεΐιλίαν... είς οδν ταραχήν »:αί σύγχισΐν λογισμοΰ μεγάλην έ» νέπεσεν αϋτός τε καί πάσα ή 6ου· λή ανΐοϋ...» Τότε δ Μεγάλος Βεζίρης Χά- λίλ Πασάς πρότεινε την αοση της πολιορκίας καί την ειρήνη. Άλλά δ Σΐίχης "Ακ ΣεμΛθυντίν 6ε6αΐ· ωνε, πό); ή Πόλη θά Ιπεφτε στά χέρια των Τούρκων μέσοι στ6 1453, γιατί αν οί λέξεις «ώραία Πάλη», πού άναφέρονται στό Κο ράνι, διαβάζονταν σάν άριθμοί κα¬ τά τόν άραβικό τρόπο, Εδιναν ά κριθώς τό Ιτος τής Έγείρας 857, πού άντιστοιχβΐ σιό Σωτήριο ϊτος 1453. Είναι γεγονός, δτι, ΰστερα απί» τόσες αποτυχίες, δ Μωάμεθ, καΐ πολύ περισσότερο ό στρατός τον, είχε έρχίσει ν' άδημονιεΐ. Άλλά κβί των πολιορκημένων οί έλπίδίζ είχον άρχίσει νά λιγοστεύουν. Στό περιΒώριο ενός κώδοία αρχαίον κειμένου, ποΰ ξεσήκωνε τίς ήμέ- ι?ες εκεϊνες, μας εχει άφίσ» ^ ίϊγνοιστοις γραφέας τό άκόλουθο σημείωμα, πού έκφράξει την άγικ νία τοΰ άμάχου πληθυσμοΰ: «Ήνί κα έγώ δ ελεεινάς ταύτα Ιγραφον, Τοϋρκοι ούτως έγγύς των τειχών ί'ΐγαγον τα σκεύη αυτών, ώς άπ^ χειν τής τάφρου μόλις δέκα πό¬ δας. Καί τύ.ττοι>σιν άδιαλείπτίο;,
πέιτραι δέ αυτών εισί άμαξοπλη-
θεϊς καί κλίμακας καί πύργους πά
ρεσκιευάσαντο «αί προσδόκιμοί είβ.
καβ' εκάστην ώραν έλεϊν την Πό¬
λιν*. Ό Κριτάοουλος μιλεί γιά
ύπερφυσικά φαινύμενα, ποΰ προί·
σήμαιναν τό μοιραϊα τέλος, πρίν
ακόμα αρχΐσει ή πολιορκία: «σει-
ομοί τε αήθεις καί ξένοι καί 6ρα-
ΰμο'ι γής τα τε έξ ουρανόν, 6ρον-
ται τε καί άστραπαί καταρρηγνύ-
μεναι καί κεροννοί φρικώδεις καΐ
σέλας δρώμιενον καί πνεύματα 6ί-
αι καί λάβρων ΰετών έπικλύσεις
τε καί καταστροφαί, 8τι δέ αστέ¬
ρων άσυνήθων άτακτοι φάσεις καί
δρόμοι πεπλανημένοι κ«ί πάλιν ά-
φανισμοί.... δλλα τε πολλά τοιαβ-
τα τερατώδη τε καί παρά τό εΐω-
θός ύπε-σήμαινε τό θείον... εΐκόνες
τε γάρ Εδρουν έν Ίβροΐς καί στή-
λαι καί άνδριάντες των μακαρίαιν
άνδρων, κατοχοί τε καί ένθοιινσια
σμοί άνδρών τε καί γυναικών πα¬
ρά δόξαν εγίνοντο, ουδέν αΐσιον
προμ,ηνύουσαι....»
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΌΣ
Επί τή 48η έπετείω τού μαρτυρί ου τού
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΪ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
'Ετ/ώ εΐμί, δ ποινήν δ χαλός. Ό ποιμήν δ καλός την ψυχήν αντοδ
τίθησιν υπέρ των προ6άτων ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΒΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΒ
Τού βννβργάτσυμεις κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου) σας δρισκότανε στό γενιοώ στρα-
ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
Κατά τή γνώμη τού, ό δγγλος
ναύαρχος δέν έπιεχείρησε νά κυ¬
ριεύση την Καχνσταντινούπολη δ
χι. γιατί δέν ,μπορούσιε, άλλ' έπει
δή είχε τέτοια ένπ^λή. Γιατί αν
την καταλάμβανίε, ή Αγγλία θ'
άντιιμετώπιζε τό δίλημμα, νά την
παραδώση στή Ριοσία ή νά πε¬
ριέλθη σέ ρήξη μ' αυτήν, καί
δέν ήθελε οδτβ τα ενα οδτε τ'
άλλο. Τό τελεσίγραφο τοϋ ναυάρ
χου μαρτυρούσι &τι ή Αγγλία ί:
πβμενε άνινποχώρητα στήν έπιβίω
-τηγεΐο στή Σούμλα τής Βουλγα¬
ρίας. Ό άναπληρωτής τού, Μου
οταφά πασάς Μπαϊρακτάρης, ζή-
ιησε άπό τόν δγγλον ναύαρχον
παραταθή τής προιθεσμίας τού χ*
λεσιγράφουι τού, προ<ραισιζόμ.·εΥος ότι ή "Γψηλή Πύλη δέν είχε βι- καίωμ<ι νά τό δΐχθή έν άπουσια το)ΰ μεγάλον δεζύρη. Ό Ντου- κουορθ παρίχώρησε την χροθκ- σμια, μέ πρθθυμία ποΰ δικαίωοε τίς άπόψεις τοΰ γάλλου πρεσδ^υ τή. Ό σουλτάνος Σελήμ Ι" καΓ ση τής Όθωμανικής αύτοκρατορι Ι τό Διβάνιον άναθάρρησαν καί τού άς καί γι" αύτό ακριβώς, άπέβλε έμπιστεύθηικαν τήιν αμυνα πε νά την έξαναγκάση νά συνθη κολογήση, μέ θυσία τής Βλαχί- ο.ς χαί τήξ Μολδα6ίας, τό γρηγο- ρωτεροι, γιά νά προλάθη τή πά ραπέρα προέλ.αση των ρωσικΛν στρατευμόπων. Παράλληλ.α, απαι¬ τούσε άπό την Όβωμανική αΰ- τοκρααορία νά κηρύξη τόν πολε- μο κατά τής Γαλλίας, γιΛ νά τν- ποχρεωθη ή Ρωσία νά δεχθή τή συνθηκολόγηση, χάρι(ν τής κοινής σιιμ+ιαχ,ιικης ΰπόΐθιεσης. Κ«ί διεκ δικοϋσε γιά λογαρκχσμό της τα Δαρδανέλλια γιά νά προλάβη τη διεκδίκησή τους υπό τής Ρωσί- ας. Τό συμπέρασμα τής διβξοβική; σνζήτησης τοΰ γάλλον πρ/εσ6ευ- τή μέ τοΰς βεζύρηδες τοΰ Διβανί οΐυ καί μέ τόνι ίδιο τάν Σουλπά- ■νο, ήταν δτι δλοι αύτοι οί έλι- γμοΐ τής άγγλικής διπλωματίας ά πέβλεπαν νά περισώσονν τήτν Ό θωμανική «ντοκρατορία άπό την 6ουλι<μία καί κάθε άλλο -νά την παραλύσονν μέ τή κατάληψη τής πρωτευούσης της. 2,'υνεπίδς αν άπορρίπαανε τό τελε σίγραφο καί ϊδηχ'ναν άποφασι- ομέΛ-οι νά πρφάλονν άντίιοταση, ό άγγλικός στόλος θά ςρΐυγε χω- ή ρΐς νά προβή σε καμμιά ίνέργεια. "Ο μίγ«ς βεζνρης Ίμποαημ πρωτενούσης. Στό διάστηιμα των δυό τριών ήιιερών πού άπαιτοΰν το γιά νάρ'θή δηθεν, ό μέγας 6ε ζύρης άπό τή Σούμλα, ό Σβμπα στιανί ένίσχνσε τή φρονρά κοϊ τό πυροΐβολικό των τ*ιχ<δν καΐ τοϋ Κερατίου, Ιστειλε τόν στρα- τιωτικό άκόλουθο ττίς πρεσβϊίας μέ διακόοτους τεχνικούς καί πυρο ΰολητές νά έπισκενάσονν καΐ νά έπανδρώσουν τα όχυρά καί τα τη λεδολοστάσια των Δαρδανελλίων κι' όταν έτοιιιάσθτικαν όλα, ή 'Τ ψηλή Πύλη κοινοποίησε στόν 4γ γ)οο| ναϋαρχο την άπόρριψη τού Τί λεσιγράορον τον. Οί προδλέψεις τοϋ Σίμπαβττια νΐ έπαλήθί·σαΐν. Ό Ντούκονορθ δέν έπετέθηκε. Είναι άλήθεια ότι είχε κι' άνιτίπλωρο τόν δινεμο πρός τή Κο>νσταντι.νούπολη. Τή
ννχτα τής 2ας Μαρτίου οΰριοδρό
μησε πρός τα Δαρδανέλλΐβί καΐ
τη 4η 6γη«ε άπό τα στείνά 6αλλο
μενος άπό τα όθίι>μανικά τηλεβό-
λα. "Επαθε καί μιερικές μιΛροζτν-
μιές, δμως τα περί μεγάλον βή
θεν άπωλίΐών τού, μι&ς φρεγαιας,
δνό κοιρβεττών καί πεντακοοΐων
τόσων νεκρώτν καί ιραυμαΐτιώτΓ,
δέν άληθεύουν. Στ' άνοιχτά της
Τενέδον κατενανμάχησε γιά δεύ
τερη φορά τόν όθωμανικό στδλο
(Συέ,χεια είς την β ην σελ.)
ΣΚΛΗΡΑΙ ΚΑΙ ΑΡΑΜΑΤ2ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΔΡΑΜΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΗΣ
Ή 28η καΐ ή 29η Σεπτεμβρίου 1941
Αί έκτελέσεις είς τό ^οξά,το, Προσωτσάνην, Χωριστήν, Κύρ-
για καί λοιπάς πόλεις. Τό Πυροτέχνημα Κουδουνίων, Πο-
λυγεφύρου, Καστανωτοϋ...
ΟΙ ΔΗΜΙΟΙ ΑΠ0ΛΑΜΒΑΝ0ΥΝ ΤΗΝ ΚΝΙΣΣΑ
ΤΗΣ ΚΑΙΟΜΕΝΗΣ ΣΑΡΚΟΣ
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Ή νεωτέρο ίστορΐα των τό-
πων αυτών, δέν έχει ν' άναγρά
ψη μελανωτέρας σελίδας, άπ' δ
σας συνέγραψαν οί στυγεροί ε-
πιδρομεϊς, βώρειοι γείτονές μας,
κατά την επέτειον αυτήν την ό¬
ποιαν άναμιμνήσκεται ή βαρυαλ-
γοϋσα περιοχή Δράμας Δο£ά-
του, .Χωριοτής, ΚυργΙων, Άδρια
νής, Νικηφόρου, Κοκκινογένων.
Χαριτωμένης, Μικροπόλεως, Σι-
ταγρών, Καλοϋ Άγροϋ, Κουδου¬
νίων, Πολυγεφύρου, Καστανω¬
τοϋ κ.λ.π., κ.λ.π.
ΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥ-
ΡΙΚΟΥ ΔΟΤΑΤΟΥ
Κάρφος Εις τα μάτια των
Βουλγάρων ήτο τό έλληνικώτα-
το ΔοΕάτο. ΔΓ αύτό καΐ ύπήρ-
Εεν ό δεύτερος μετό την Δράμα,
οιόχος σφαγής των κατοίκων
τού, άκραιφνών Έλλήνων πατρι-
ωτών, οί όποϊοι διά τρίτην φο¬
ράν έντός ημίσεως αΐώνος, έπε
πρωτο νά χύοουν τό τίμιον αίμα
των διά την πίστιν των είς την
Έλλάδα καί είς τα πεπρωμένα
της καί νά ποτίσουν τό δένδρον
τής Ελευθερίας, υπό την αίμο-
οταγή σκιάν τοϋ όποίου σήμε¬
ρον άναπαύετπι ό Ελληνικάς λα
ός.
Σάν γϋπες έπέπεσαν επί τοΰ
ΔοΕάτου οί έ-πιδρομεϊς γείτονές
μας, πού προωθήθησαν είς την
Άνατολ. Μακεδονίαν καί Θρά¬
κην έλέιυ ΧΙτλερ, κατόπιν παρα¬
κλήσεως των καί μέ απώτερον
σκοπόν νά έπιδιώΕουν την ολο¬
κληρωτικήν εξόντωσιν τοϋ έλλη
νικοϋ πληθυσμοΰ της, υπό διά-
φορα προσχήματα, πραγμα πού
δέν κατώρθωσαν νά πράζουν κα
τό την περίοδον τοϋ Μακεδονι-
κοϋ Αγώνος.
Τετρακόσιοι κάτοικοι τοϋ Δο-
Εάτου, έχωρίσθησαν άπό τό σύν-
ΣυνέχβΜΐ είς την 6ην σελίβη'
ΩΡΙΙΜΕΝΑ ΜΟΡΦΟΛΟΠΚΑ
ΤΗ ΔΗΝΟΤΙΚΗΣ ΜΑΣ
Σέ μώ φιλική συγκεντρώση ί
τι«χε ν'/ άκούσω ενα άγοράκι 5
— 6 χρυνώ νά λέγει: «'Ρ θείος
'Τζώνηςϊ- καί, οχι «ό θεϊος Τζών».
Τό παιδάκι αύιτό μιλοϋσε ίτσι
γιατί ή δημοτική μας, άπό φυσι-
κή της ροπή, ϊχει πάνπα την τα
ση, άκόμη καί ιδίως στό στόμα
των μικρών, νά συμμο'ρφώνη ολα
τα ξένα όνόματα, ξαναχύνοντάς
τα σέ δικά της καλούπια. Αυτήν
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην ΧεΑ
5ον (Τελευταίον)
Είς τάς 26 έπελαύνει ιεΐς την
Σμύρνην έν θριάμβω ενα σώμα
άτάκτων Τσετών μέ έπικεψοΐλής
τόν Κιόρ Μπεχλι6άν. Ό Χρυ-
σόστομος μολονότι γνο)ρίζει τόν
φοΰερό κίνδυνο πού τόν περΐμένει
γυρίζει είς τούς δρόμους καί μοί
ράζει τρόφιμα «Ις τούς πεινασμέ
νους πρόσφυγας. Τα Τονρκό.ται-
δα τόν άντι?.αμ6άινονται κα'ι. τόν
λιθοδολούν. Άπό μακρΐ'ά άκούον
ΐαι οί ήχοι των πανηγυρικών
όργάνιον καί οί άλαλαγμοί των
νικητών. Όλη τήΚ1 νύκτβι παρα
μένει άγρυπνος. Τύ πρωί τής 27
ής Αύγουστον, κατιευθύν£ται είς
την εκκλησίαν. Τόν άκολουθούτν
σιωπηλοί χιλιάδες χριστιανοί. "Ε
ξω όρύυνται οί νικηταί. Αί δεή-
σεις τοδ πλήθονς πνιγονται μέσα
είς τούς άλαλαγμο'ύς των αγα-
ρητών. "Ο Χρυσύστομος έμφανίζε
ται είς την ωραίαν πύλην καί λί
γει: Ή θείαι Πρόνοια δοκιμάζει
την πίστιν μας καί τό θάρρο;.
Άλλά ό θεός δέ|ν έγκαταλεΐπϊΐ
τονς καλυύς Χριστιανούς. βαρ-
ρεΐτε...». |
Την δραν αύτιν εΐσέρχονται
είς τόν Ναόν τής Άγίας Φωτ«ι
νής &να.ς ύπαστυνύιμος κι' ένας
(ττρατιώτης μέ έφ' δπλου λόν-
χην. Μέ φωΐνή έπιτακτική ό ΰπα
στυνόμος άναγγέλλϊΐ είς τόν Μη
τροπολίτην &τι τόν ζητεί δ Φροι»
^αρχος Σαλή Ζεκή Βέης. Ό
Χρνσόστομος ωδηγήθη £μπρος
κίς τόν φρούραρχον ό οποίος &-
φοϋ τοβ προσέφερε ΟνσινΛδη,
τοΰ ΰπηγόρϊυσε τό κείμενον μιβς
Λροκηρύξεϋΐς διά τής οποίας ί·
καλοδντο οί "Ελλη^'ες κά,τοιχι»
νά παρα'δώβΌυν τα δπλα τονς.
Κατόπιν — άφηγϊΐται δ χλητήρ
τής Μητροπόλεως Θωμάς Βούλ
τσιος, δ οποίος παρίστατο (ί;
την σκτινήν — εδηλώθη είς τύι'
Μητροπολίτην δτι είναι
νά φύγη.
"Εξω ωρύοντο τα πλήθη των
νικητ&ν καΐ δ Χρυοόστομος επι
στρέφει είς την Μητρόπολι μέ το
αΰτοκίνητο δύο Άμιερικανωιν αξι¬
ωματικών ποΰ κατά σύμπτωσιν
περνοΰσαν άπό έκεϊ. Είς τό διά-
ατχμα αύτο εισήλθε θριαμδεντι
κά είς την Σμύρνην δ νέος διο·
κητής της ΝονρεΛδήν πασάς, τόν
οποίον είχεν άπομακρύνει άλλοτε
ό Χρυσόστστομος οιά. των σνμμα-
χων άρμοστων.
Είς τάς δκιτώ τδ βράδν ϊμφα·
νίζεται πάλι/ν ,εΐς την Μητρόπο-
λιν ό ίδιος ύπαστννόμος μέ δύο
ώπλισμένους στρατιώΓτας. Παρο-
λαμδαίνουν τόν Μητροπολίτα κ.αί
τους Δημογέρονιτίς Τοουροντσΰ-
γλου καί Κλΐμάνογλου. ΌΛηγουν
καί τούς τρείς μπροστά ιεΐς τδν
Νουρεδδήν, δ οποίος μόλις βλέπει
τόν Χρυσόστομο τόν ραπίξει. Κα-
τόπι/ν το)ϋς κλειδώνει σ' ίνα Βωμά-
τιο ύ.τό αβστηράν φρούρησιν. Άπό
τό κρατητήριο δ Χρυσόστομος στε-
λνει μία έπιστολή είς τόν αδελφόν
τού Εύγένιο: «"Αγαπητέ άδε'λφέ.
μάς κράτησαν άπόψε εμέ ώς ηρώ-
εδρον τής Μιικροσιατικτίς Αμύνης
κα'ι τούς δλλονς ώς μέλη. Μην η·
νηΐτυχείτε».
"Εξω,θβν τοθ θίοικητηρΐοιί Οιαρ-
κώς συγκεη'τρώνΜαι πολύς δχλον.
τα οργανα πατζονν θριαμβευιίκο
θον^ια οί κραγές γειήζουν την Ατ¬
μόσφαιραν. Ό Νουρεδδήν 6γαι-
νέ ι είς τόν εξώστην καί χαιρϊτι»
τα πλήθη. Σέ λίγο— <ατά τή|ν ά- φήγηυιν Τούρκων μαρτύρων -· όιατάσσει νά τοΰ παρουσιασθέν ιον Χρυσόστομον. Τότε δ ΝουρεΛΛήν τοϋ λέγει: «δ λαός άς σέ δΐκάση». Ό ΜητροπολΕτης άπάτγεται Αιτί>
τόν φανατισμένον όχλον, δστις
ίκανοποίησε τόν φανατισμό τοι.
Τό σώμα τ«|ΰ Χρυσοστάμου πεοι
φερθή είς τάς όδούς τής Σμύρ-
■ντ,ς, δπως άλλοτε τοϋ Πατριάρχου
Γρηγορίου τοΰ Ε' τοΰ άπό Σμύς
νης.
Απέθανε σάν άληιθινός μάρ¬
τυς. Τό τελευταίον τού 6ήμα ήταν
'Τπό Ι. ΜΤΛΟΝΑ, »εολόγου
εύσταθές. Τα μάτια τού άστρα-
φτερά. Τα γόνατά τού άλύγιστα,
Ό λογισμός τον καθαρός. Ή πί
στις τον άκλόνη,τος. Ή άφοσίω-
σίς τού είς τό ποίμνιον τον παρα-
δειγματική. Τα χαρακτηριστικά
τού άνθρωπον πού άντιμετωπίζει
την ζωήν ώς άτελείωτον άγωνα
μέ τέρμα τό μαρτύριο καΐ την θυ¬
σία.
Άρίμνηστε Χρνσόστομι;.
Ή εύσέβεια, ή έλεημοσυ^η, ή
αγάπη, ή ύπομονή, άρεταί κατ'
εξοχήν Χριστιανικαί, έκόσμουν την
ψυχήν τον. Ή πρός την πατοίοα
άφοσίιοσίς τον υπήρξε άκλάντΐτος
καθ* ϋλην την ζιοήν. Ή πρός τό
Οικουμενικόν Πατριαρχείον Λγά-
λτ σοΛ>πήρξεν μοναδική μαρτυρι-
κή Ίεραρχία. Ή πρός τούς Λνω-
Τίρους σου υποταγή ί] πρός τους
μικροτέρους σον< πρ<ίότης, ή πρός τονς όμοόαθμίους σου εύπροσηγο- ρία κάς είλικρίνεια, καί όταν ώς απλούς φοιτηιτής έμαθήτεΐ'ες είς την Σχολήν τής Χάλκης κοί οίαν επί σειράν έτών έθνοπρεπώς ά,ντβ- προσεύπενσας τό θΐκοναενικύν ΙΙατριαρχεϊον, εί; "Εφεσον, Φα- νάρι καί Δράμαν σθεναρώς των συμφερόΐνιτων αύτοΰ καί τοΰ σκλα* βϋΐμέίνου γέλ'ονς ϋπεραμυίνόιμενος, ν.'Μ όταν ή πρό; σέ έκτίμησι; τής Μητρός Έκκλησίας εΰδοκία Κυ¬ ρίον σέ άνήγαγε είς τόν περίλαμ -τρον τή; Σμύρνη; θρόνον, σέ ά- νί^&ειξοιν υπέροχον έκκλησιαστμκτ(ν φυσιογνωμίαν, καύχημα καί ένοβα- λιίιπισμα τού Οί,κφμενικοΰ θρό- νου, τέκνον καΐ, αδελφόν Αύτοΰ α¬ λησμόνητον προωρισμένον νά πά ραμε-ίνης είς τάς ψυχάς των με- ταγιενεστέρων παρά&ειγμα μιμήσε- ΐιι; άξιον. Έιδούλευσες είς τό Ευαγγέλιον άοκετά ίτη διηκόνησες καλώς έν τοϋ άμπελώνι τής "Ορθόδοξον 'Ελ ληνικής Έκ^λι,σίας !'|Τις ίΐολ).άκις κλειδωνίξεται, άλλά δέν καταπον τίζετ(ΐι, πίπτει άλλ' άνίσταται καί ώ; φοϊνιξ, άνθεί καί άκμάζει. Καί εΐδες άϊίμνηστε Χρυσόσιτο- μΐ, ημέρας άγώνιον καί θριάμδων άλλά καί ημέρας πτώσεως καί ιένθΛς εΐδες καθοριζο,μέΐνας άπό τοΰ «βδελύγματος τής έρημώσεως» τα; χώρας τάς οποίας έποίμανες καί έν αίς άφθόνως ϊσπ*ιρ«ς τόν σπόροιν τής εύσεβείας καί τής έ- λενθερίας. Άλλά καί τάς μεγάλας θνέλλας τής Άγίας Έκκλησιας καί τοθ πολυπ«βοΰς 6θνους μας εΐ- δες. ΕΙΛες, φεΰ! τό προσφιλές σου ποίμνιον τής ενδόξου Ίωνίας σκο- ρπιζύμενον άπό των ίερών έστιών τοΗ> εΓΛες καί αύτούς τούς ενδόξου;
θρόνους των περιακούστων Μη-
ττίς Μικράς Άσίας δια-
α; καί αυτού; τοΰς προκα-
Οετομένους αντώ>ν Ιεράρχας δια-
δόχους των Χρνσοστάμων, Γερμα-
νωΤν, Γοηγορίων καί Πολνκάρίΐονν,
έκοκακθΗίνονς.
Άλλ' έσ{) πορέμεινε; έκίΓ, οπον
ίταχβης. Έ«εϊ δπου ή μήτηρ Έκ-
κ?.ησία σέ έτφτοθέτησε ώς διάΛο-
χον τοΰ Άγίου ΙΙολυκάρπου. τοϋ
Έθνομάρτυρος Γρηγορίου τού Ε'
και τού σοφωτάτου Βασίλειον. 'Ε-
κεϊ δπου τό καθήκον καί ή άποΐστο·
λή σέ έκάλιεσεν. "Εμεινες κονηα
είς τό ποίμνιον σου διά νά ΛιΛά-
ίης μίαν φοράν άκόμη ότι «δ ποι-
μήν ό καλό; καί την ι^ιιχήν αντοθ
πβτκΐι (ιπέρ των προδάτοιν». Μαρ-
τυρικέ Ίεράρχα! Ηΰτύχησα ν' 4-
-νεύρ'ο καί νά συγκεντρώσω Ικανά
καί άδιαφιλονείκητα1 στοιχεϊα τί|ς
ζωή; σου, δράσεω; σου καί τού
ΐΟΛγικοΰ μαρτυρίου σου. Ταυτα
ώς κάτοπτρον καί χοίοσα πραγμα-
οκότητα άφιερώινω εί; ΣΙ, ένα-
σχυμένος υπό τής έλπίδος δτι 6' σ
γαλλιασθή ή ψυχή, σου, καΐ θά ά-
ναγνωρίσουν κοί οί νεώτεροι την
σου μορφήν καί τττν ή·
σου θυσίαν Την, θυσίαΝ
ήτις θά διδάσκει εως τερμάτων
των αιώνος. Τή/ν μορφήν σου ήτις
;{«*ιιρέίΐηιοΐε· τν ΚΑΘΗΚΟΝ καΐ
την ΑΡΕΤΗΝ.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
"Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ
"Εχω έμπρός μου δύο μελετή
ματα τού Γιάννη Π. Πατμίον. Τό
πρώτο «Ή Τέχνη καί δ καλλιτέ-
χνης» (Έφημερ. «Βραθυνή» 28
'Ιονλίον καί 4 Αύγ. 1969), τό δεύ
τερο «Ή φωτοΐγραφία στόν χω-
ρο τής τέχ^ης» («Βραδύνη» 17
Μαρτίου 1969). Μόν άρέσει νά
όμιλώ γιά τίς έπιδόσεις καί την·
ϊφεση άνθρώίΐων ποΰ καλλιεργοΰν
τα γράμματα καί την τέχνη σέ ύ
ποΜΐιδήποτε περιοχή. "Ενας άπ'
αυτού; είναι δ Γιάννης Π. Πάτ·
μιος, καταγωγής σαμιώτικης, κό
τοικος τής Αθήνας. Είναι (&
νε-ξάρτητα άπό τό 6ιοποριστικό
τού έπάγγελμα: διενθνντής στο
Έλεγκτήριο τφ νοσοκομείον τοί
Τοθ ΓΙΝΝΗ Π. ΠΑΤΜΙΟΓ
'Ερυθροϋ Σταυροΰ) έραοατέχνη:
φωτογράφος καί τα 6ργα τού —
καλλιτεχνικές φοιτογραφίες — εί
ναι 6ρα6ευμένα σέ διεθνικούς διο
γωνισμούς κα', έκθέσεις. Μίλετη
τής τής αίσθητικής καί των μοο
φών τής τέχνης, «Ιχε γράψει ηΐ
ρυσι τό σχετικό μελέτημα μέ ό
φορμή την εκθέση εΐκαστικής τε
χνης τού Ζαππείου.
Σοκιτά όσα λέγει επάνω στί
περίφημο, άλλά κούφιο πιά σήτ
μερα σύΛθημα «Ή τέχνη γιά την
τέχνη* πού άποσπά κοινωνικό φαι
νόμενο (έκτός άπό τό αΐσθητικό
πού είναι, βασικά ή τέχνη) άπό
τή ρίζα ιου. 'Επίσης δσα γράφΐΐ
σχετικά μέ τή σύνθετη ΰφή τού
καλλιτεχνήματος πού συνδυάζει
την καλλιτεχνική πλευρά τού ?ρ
γου τΐχ|νης μέ «την άδιαίρβτη βι-
αίσθηση μιάς όλόκληρης προσωπι
κότητας>, κα8ώς φρονεί δ Ιτα¬
λός φιλόσ«|φος κβί αίσθητικός
Μπενεντέττο Κράτσε. Μέ δλλα
λόγια: δ,τι "Αγγλοι καί γερμανό
φωνοι αίσθητικοί όνόμασαν «έσωτε
ρική> καί «έξωτερική» μορφή, κα
θώς εΐχα κ' έγώ την εύκαιρία '
νιά άναΛτύξω στήν δμιλία μοιι '
(«τό Κέντρο 'Ειπισττ|μονΐ.κί6ν δαι.'
λιών, 5 Μάρτιον 1970) «Τό αύτο
βιογραφιοώ στοιχΐϊο στήιν αφηγη- ι
μαΐική πεζογραφία». Στό σύνολό
τού, τό μελέτημα κατατοπίζει τόν
άναγνοχιτη καί φιλότ€χνο| γύριο
άπό τίς 6αιθύτερες καί θιεμϊλιακές
ισυναρτήσεις τοϋ φαινόμενον τέ
χνη. Χρειάζονται συχνά τέτοτα
μελεττ'ιμΛτα, γιά νά άνεδάζουν δ
σο γίνεται όλοένα περισσότερο
τα έπίπεΛο τού κοινοο πού καλεί
ται νά γίνει δ δέικτης των καλλι-
τού λαοθ τον.
ΙΙ^λύ σωστά έπίσης γροχρει '(·
τι ή τέχνΐ) έμπεριέχβι αΰτοδύνα-
ψα. τό {ψτηιμα ·τϊ)ς συνεργασίαν
καιά κάποιον τρόπο κιΐλλιτέχνη
καί κοινοϋ. Ή «συνεργασίαν αύ
ιή είναι Λμεση γιά τα ε'ργα τοθ
χώρον. «Ή τέχνη είναι γιά ο-
λους», λέγει πολΰ σωστά δ Γιάν
νης Π. Πάτμιος.
Μέ άφορμή την κανελλήΛια ηιοι
τογραφΐλή δκθεση, εγραψε ιΐι
σύντομο μελέτημα πού άνάφερα
στήν άρχή τού σημ>ειώματο|ς καΐ
δπον άναλνει τή σχέση της πρός
τς είκαοττικέ; τέχνης. Είναι ά>
ναμφισδήτητο δτι τό ?ργο τοϋ κ-,ϊλ
λιτέχνη φωτογράφου δέν είναι Αν
τιγραφικό, δπως «Ιχε γνωματενβει
ό Μπωντελαίρ ποΰ έχαρακτήρισϊ
τή φωτογραφΐα «ταπεινή ύίΐηρΓ
τρια τής έπιστήμης καί τής τί
χνης». Ή καλλιιτίχνική φωτκ-
γραφία προϋποθΐτει κ«λλιτεχνική
καί αισθητική ^φεση. 'Τπάρχονν
φωιτογραφίες πού είναι σο^οτιί
κ.αΛΑιτεχνήματα. Καθώς διαβάξο
με σέ συνοδεντικό σχόλιοι τή4
«Βραδυΐνής» ό Γιάννης Πάτμιος β
χει Λντιπροσωιπεΰσει ίσαμε σι'ιμβ-
ρα την Έλλάδα σέ πολλές δι·'·
θνεΐς έκβέσεις «κοί 8χει τιμηθιϊ
μέ μετά).λια, μέ τρόπαΐα καί μ*,
τόν τίτλο τοΰ έπιτίιμου έκθέηι
τής Άργεντινής, ποΰ είκοσι. ιυ·
νο κατέχονν σΐόν κόσμο». ΊΓ41-
πορούμε λοιπόν νά τόν σνγχαρου
με από καρδίας καί νά τοϋ εο-
χηθοΐϋμε «καί «ίς άνώτεοα>.
Μιά δνό φιλικές παρατηρτ'|»ίει;,
γιά νά κλείσω, άναφορικά μέ τό
νφος. θά έκέροιζε, στρωτό %ο.ι
θετικό καθώς γενικά εΐνοτ, αν ά
ποφευγε κάποιους κακάζηλους τ«
τ»ους ποΰ άλλοιώνουν τή λιτότη-
τα της νεοελληνική; δηιιοτική;.
λ·Χ· τή χρήβη των άριθμητικών
έπιθέτωιν έ'να;, μία, Ινα, έκεϊ πο»ι
είναι εντελώς πΐριττά καί νεροΐ)
λιάζουν τ») φράση. (Μιά κα)Λι
τεχνική ϊκθεση είναι Ινα πολι
«ιστικό γεγονός σέ μ ι ά πό
λη καί μ ι ά προσπαθεία τοΰ
κολλιτέχνη κλπ.). Τό γλωσσικό
μας βίσθημα ΰπαγορβύει διαφορε
ΐικη διατΰπ'οση. Αύτά είναι γαλ
Ί»%ϋ, δχι. ιδ(τμοτ!ιΐκή. "Επειτα ή
'/.αθεμένη, δνοπνχώς τόσο συχνή
στϊς στήλες τοΰ Τύπον, χρήση
«^ύμφωνα μ' αυτή, &να ϊργο *Ι-
τοϋ «σάν» άνιί τοΰ «ώς». Π·χ.:
χί,ι β ά( ιπροορισμό νά έκφρά
ζει κλπ.». Ή θά γράψεις «Ιχει
τόν σκοπύ», «Ιχει γιά σκοπό» η
«έχει ώ; σκοπό» (καθαρεύοιυσα).
Τύ πιά σωστό είναι τό πρώτο·. Έ
πίσηρ,,ι έδω κ' έκεΐ, διαπί.στωσα
κάποιαν άσά<ρεια στή διατΰπωοιι καί α·κυρολ*·ξία, πού ώς τόσο βέν είναι Ιδιαιτέρα αίσθηττή στή γ*- νικήν έντύπωση. Τή λέξη ικριτι- >νάρω», κακόζηλη καί περιττή γιά
την πλούσια έλληινική γλώσσα,
δέν θά τή χρησιμοποιήσω ποτέ.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ

2
ΕΞΕΧΟΝΤΕΣ ΠΘΝΤΙΟΙ ΠΟΥ ΕΙΕΛΙΠΟΝ
Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου
1970 έαελΓ'σθησαν μνημόισυνα: Ε¬
τήσιον τού Ίορδάνου Καλλιφατί-
δη καί 4θήμερον τού Άμβροσίου
Σουμελιώτου έν τώ Ι. Ν· Προφή¬
του Ήλιοϋ Παγκρατίου.
Έπιμνημόσυνος Λόγος υπό κ.
ΙΣΑΑΚ ΝΙΚ. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ.
Μοϊρα άιδυσώπητος Επληξε έπ'
εσχάτων, δι' αλλεπαλλήλων πλην-
μάτ<ι»ν την Ποντιακήν όμογένειαν. Έντός χρονικόν διαστήματος ενός μόνον Ετονς έσηιμειώθη ή άπώλεια πέντε έπιλέΊκΐτων μελών της, έξ ών ό είς Ίερωμένος. Πρό Ετους άπεδήμησεν είς Κύ¬ ριον δ ένάρετος, εύγενής, γλυκύς είς τούς τρόπονς μέ την εΰστροφη γλώσσα καί τό μυαλό πού εγνώρι¬ ζε νά γενΐΐκεύη καί νά έκφράζη 1δέ«ς κα'^ Ιδανικά, ό πράος καί δίκαιος πού μέ την γαλήνη τού πνεύματος κατηύναζε τα πάΐθη καί διετήρει πάντοτε άδιατάρακτον ή ρειμίαν αρμόζουσαν είς αληθή εΰ- πατρθδηίν, οίος ήτο καί ό άοίδιμος 'ϊορδάνης Καλλιφατίδης, 6 έξ Άρχοντικής οικογενείας τής Προ)- τρυοθσης των Μεγαλο-Κομνηνών Τραπεξοΰντος ελκων την καταγιο- γήν, τής οποίας γόνοι εύκλεεϊς μεταξύ των οποίων καί ό άλησμό- νηιτός μας Ίορδάνης, πολλά υπέρ τοΰ "Εθνονις συνεισέφερον χάριν τοϋ Μεγαλείου τής Πατρίδος. Έν τώ προσώπω τοϋ ΊορΜνη Καλλιφατίδη, εστερήθη ή Ποντια- κη δμογένεια έκεΐνου, ό οποίος κααά τρόπον σπάΐνιον συνεδύαζε καλοσύνην καί σωφ,ροσύνην είς θαυμάσιον σύνθεσιν ψνχικοΌ κα' σωμαιτικοϋ κάλλους, ή δέ Επιτρα¬ πή Ποντιακών Μελετών τής οποί¬ ας επί Ετη ήτο έπίλεκττον μέλος, τίδν πολυτίμου ΰπηρϊσιών τού. Άλλά, διά την Επιτροπήν Πον- τιακών Μελετών τό άτύχημά της κατέστη 2τι μεγαλύτερον, διότι τόν θάνατον τοΰ Ίορδάνου Καλ- Λιφατίδη ηκολούθησαν αί άπεκδη- μήσεις είς Κύριον, τών Εκ των μελών της, Δημητρίου Γεω,ργιάδη Κ<»ν)τίνου Κανσήζ καί "Ιωάννου ΤΙΜΗ ΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΑ ΜΑΣ Γ. Ι Καίτοι παρήλθεν άρκετος χρΛ- νος άπό το θανάτου των, ολόκλη¬ ρον Ιτος άπβ τοΰ θανάτου τοΰ προσφιλβστάιτου μας Ίορδάνον Καλλιφατίοη, έν τούτοις, οί έν τή Επιτραπή Ποντιακών Μελετών συνεργάται των δέν ήδυνήθημεν νά συνειδητΓοηοιήισιομεν τύν οριστι¬ κόν έξ ημών καί τής ζονΡ|ς άποχον ρισμόν των. Παρηγορούμεθα μέ την σκέψιν ότι, εάν τα γήϊνα σκηνώματά των είναι άπόντα, παραμένουν μεθ' η¬ μών καί μάς σιτντροφεύουν αί Ι ρραί σκιαί των ψνχών των, ζώσιν είς τάς καρδίας μας καί κατ«υθύ- ■νουν διά τοΰ φοντεινοϋ παραδείγ- μα,τός των τάς σκέψεις καί ενερ¬ γείας των έν τη Έπιτροπή Πον- ■τιακών Μελετών διάδοχον των, ούτω δέ συμπαριστάμεναι αί σκι- αί τών ψνχών των, μάς δίδουν ή- θικής παρορμήσειος καί είναι ώς εάν νά άντλοϋμε έκ τοΰ θανάτου των ζωήν. Αΐωνΐα τοβν ή μνήμη. Αίωνία σου ή μνήμη Ίορδάνη Καλλιφατί- δη, ποϋ κατά την ρήσιν τοΰ Άπο- στιόλου Παΰλου, διά της ένεργοΰ ένασκήσεο·>ς άγάπης, άρετής καί
δικαΐοσύνης είχες μεταβληθή είς
Ναόν Θεοΰ κ«1 τό πνεϋμα τού χα-
τοι-κοΰσε μέσα σου.
ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΤΗΧ
ΣΟΤΜΕΛΙΩ-
Ή ετέρα μεγάλη άπώλεια τής
Ποντιακής δμογενείας, δ πέμππος,
όστις έπ' εσχάτων ,μόλις πρό 40η-
μέρου άφη<>έθη έικ τοΰ μέσου ημών
είναι δ Άμβρόσιος Σονμελιώτης,
ό κατά κόσμον Άναστασιάδης καί
αισθανόμεθα ό'λοι βαρείαν την θλί¬
ψιν καί βαΐθΰ τόν πόνο διά την
στέρησί τού.
Ή μορφή τού όμως είναι τό ί-
διο καί σήιμερα παροΰσα καί αίώ-
νΐα άφοΰ τό Εργον τού έπιζεΐ είς
τάς καρδίας μας καί Εχει πάρει
είς την ψυχήν μας ξεχωριστή θέ¬
σι.
Τώρα ποΰ Εχει εΐπει την τελευ¬
ταία προσενχή τού τό «νυν άπο-
λύοις», δς σταιθοΰμε μέ βαθΰ σε-
6ασμό κα', εΰλάβεια έμίτρός είς
την μνήμην τού καί δς ένθνμηιθοΰ-
με ολίγα άπό τα δσα καλά καί με-
γάλα έκεΐνος Εκαμε.
Τώοα πλέον ποΰ δέν ύπάρχει δ
πατήρ Άμβρόσιος, ή μορφή τού
παίρνει ενα μεγαλόπρεπο συμβολι-
κό 6άθος καί μδς φέρνει είς άμε-
σώτερη κατά τό δυνατόν επικοι¬
νωνίαν μέ τα λαμπρότερα σύμβο-
λα τής Ποντιακής ψυχής, μέ τό
Μοναστήρι τής Παναγίας Σουμε-
λά είς τό όρος Μελδ τοϋ Πόντον,
μέ την έκεϊ λατρεία της, μέ τα;
Έθνικάς καί θρψτκευτικάς :ιεριπε-
τείας, μέ την νέαν έγκατάστασι
της Ίεράς είκάνος κα·, την συλ'Γ-
χεΐα τής λοιτρείας της είς την Ε¬
λευθέρα Πατρίδος την 'Ελλάδα
4ΐας.
ΤΗτο δ Άμβιρόσιος Σοΐ'μελιώ-
της δ μόνος, μέχρι πρό ολίγων η¬
μερών, ρπιζών άπό τό δλο προσοι-
πικό τής παλαιάς Μονης, είναι
πλέον μία λαμπρά ήρο>ική προσιο-
πικότης τής οποίας δλοι έγνοιρί-
(Ταμε την δΰναμι τής πίοττεοις καί
την ίερά φλόγα τοΰ ενθουσιασμόν
τον.
Ό πνεκματικός τοτ» κόσμος 6α-
θΰς καί όλ.οκληρομένος έντός τοϋ
πλ.εον αύστηροϋ κλίματος τής Βν-
ζαντινή; Θεοσεβείας, τόν τοποθε-
τεϊ είς τα μέτρα τοϋ ίδανικοϋ άν-
θρώπου καί ΙεοΜμέ'νου. "Εχει πολ-
λούς τίτλους κα', τούς οφείλη ΰ
λοι>ς, είς την αξίαν, ιήν πειθαο-
χίαν τηλ· άσκητικήν ζίοήν, την εύ
ΟΐτΓε'ραν μΰησίν τού είς τόν μονα-
στικόν βίον, είς την πηγαΐαν πί¬
στιν είς την άπαλή καί εμπλεη ά-
γσΛη; προσατεΛ'κτιν .τοός τόν οτ·1-
άνθοοχτθν την.
Τέκνον κηΐ ό Άιι0ρ6σ^ τΤΙ-
ττθιν.ής τελπότητο; νντόρόχων '[-
ερ(οιιρνοη·, επίίττητν, δτι ό ΰλι-
κός πλοΰτο: δέν άποτελε-ϊ άνιιπό·
σπαστον μέρος τής φΰσεως ημών,
άλλ' ότι είναι έξωτερική τις
σθήκη, έπιγενεστέρως ημίν προσ- (
γινομένη καί μετ' ολίγον δυχισθεν
ημών καταλειπομένη, ής ή άξία
ϊνκεΐιται έν τούτω καί μόνιο, δτι
διά τής συνετής χρήσεως αυτού
προσικτο>μεθα ψυχικόν πλοΰτον, ό¬
στις είναι άναφαίρετος καί, άνε-
ξάντλητος πηγή ύψιστον καί Θειο-
τάτων ήδονων.
Ετίμησε τό Ελληνικόν ΙΙοντι
ο,κάν δνομα καί όλως ιδιαιτέρως
την λαμπράν παράδοσιν τών Πον·
νίιον Ίϊρωμένογν. Πάν δ,τι μοχθή- ,
οας επί τ?τη πολλά απέκτησε τδ
εχάρισε είς την Μονήν Παναγίας
Σουμελά, άφοΰ προηγουμένως ά |
φιέρωσβ εαυτόν είς την υπηρεσί¬
αν της.
ΙΙαραλείπων τάς άλλας τού Λ-
γαθοεργίας, θά άναφερθώ μόνον.
είς την τελευταίαν μεγάλην τί)»
χειρονομίαν διτε πρό ετους, την
ν μοναδικήν άκίνητον ίδιοκτησίαν ήν '
είχεν, συγκεΐμένην έξ ενός διαμι-.
ρίσμαιτος έν πολυκατοικία κειμέ-1
νη έν τή δδώ 'Τμηητοΰ 126 και
Πύρου Παγκρατίου, έπώλησε καί
δλάκληιρον τό έκ δραχμών 235 χι¬
λιάδων τίμημα τό έβώρησεν είς
τό εΰφήμως άνά τδ Πανελλήνιον
γνωστόν Σωματείον Παναγία
Σουμελά, διά την επιτέλεσιν τών
'Τψηλών Έθνικο - Χριστιανο -
Κοινωνικήν σκοπών τού.
Έξηγών τούς λόγους οΐτινες
τόν ήγαγον είς την απόφασιν τής
προαναφερθείσης δω^εάς τού είς
την πρός εμέ άπευθννομένην άπό
30 Μαρτίου 1969 επιστολήν .τού,
έ'γραφε: «ΤΗτο άνέκαθεν έπιθυ-
μία μου δπως συμβάλλω ένεργώ;
είς την παντοιοττρόπως ενίσχυσιν
τής πατριοιτικής ταύτης οργανώ¬
σεως, ή δποία επραγματοποιήθη
καί άνεστήλοκτε τόν Νέον Θρόνον
τής Θεομήιτορος, είς τόν οποίον
καί έτοπθθέτησε την Σεπτήν Εί-
κότνα τής έν Πόντω Ίεράς Μονής
Παναγίας Σουμελά, την όποιαν
ώς γνωστόν προσωαακώς μετέβην
είς Πόντον καί μετέφερα έδώ κα-
| τα τό 1931».
| Ό Άμβράσιος Σονμελιώτη; ?-
δή ίσταται ώς μία κυρΐαρχική μορ¬
φή τοϋ Ποντίου Ελληνισμόν. Χι-
λιάδες Ποντίο)ν σννδέουν είς την
μνήμην τους την πρόσφατον ίστο-
ι ρίαν τής Σεπτής εικόνος τή; Πα¬
ναγίας Σοκμελά μέ τό δνομα τοΰ
Πατρός Άμβροσίου Σ ουμελιώτου,
ώς πιστου κα!, άξίου Θεματοφύλα-
κος τής Ίεράς παρακαταθήικης ή
όποία εσχηματίσθη άπό τόν ίδρώ-
τα καί τό αΐμα τών προγόνων μας.
Αί μορφαί καί αί εΐκόνες τής
ζωής πού μάς όίφισε ό πατήρ Άμ-
βράσιος είναι δντως λαμπραί καί
βαθυστάχαστοι. 'Άς τάς διαφυ-
λάξιομε ζωντανάς είς την μνήμην
πρειπόντως, δποος άκιτινοβολοΰν δ-
λαι πρός μίαν Ιδέαν, την άκατά-
λυτη Ιδέα τής ένότητος καί τής
συνεχείας τοΰ Έλληνοχριστιανι-
κου πνεύμαιτος. Ό Άμβρόσιος
Σοιιμελιώτης ανεδείχθη είς σκεΰ-
Ι ος εκλεκτόν τών άρετών τής εν-
| σεβείας, τιής φιλοπατρίας καί φι-
I
λανθοωπίας, κατά τρόπον συγκι-
νοΰντα τάς ψυχάς τών άνθρωπον
καί σνναρπάζοντα αύτάς πρός μί-
μησιν. "Ητο ηθικάς μοχλός τής
κοινοονίας, άννψών αύτην πρός ΰ-
ψηλότερα διανοήματα καί άγαθο-
πραξίας.
Είχεν ώς κανόνα τής ξωη; τον
τό τοϋ Σωτήρος «Τό ερχόμενον
πρός μέ ού μή έκβάλλω Εξω» καί
ό'χι μόνον ουδέποτε αίτήσαντα βο¬
ήθειαν έξέβαλεν, άλλά, πλήν τή";
ύλικής βοηθείας καί ηθικήν πα-
ρεϊχε παραμυθίαν. Διήνειμε πάν
ο,τι εΐχε, άλλά καί ήξιώθη νά ίδη
την εύγνώμονα άνταϊΐάκρισιν· Τό
' Σαιματεΐον Παναγία Σουμελά ή¬
δη άπό τής 12 Ίονλίου 1970 έθε-
μελίωσε καί άνεγείρει δαπάναις
τού τό Άμβρόσειον Ήγουμενεΐον,
Ι τό οποίον όσονούπω άποπεοατού-
μενον θά άποτελή άΎαπόσπαστον
' τμημα τής Μονής Παναγίας Σου¬
μελά καί ταύτισιν Άμβροσίου
Σ ουμελιώτου καί Μονης Σουμε¬
λά. Αποτελεί δέ τούτο άοίδιον
Ι δόξαν έκείνου δ οποίος προκτησά-
νο; τό επίθετον Σονμελιώτης, έκ
τοΰ όνόματος τής Μονής, άφιέ-
ρο>σε την ζωήν τον είς την νπη-
θεσίαν τής Παναγίας είς την χά¬
ριν τής οποίας την ώφειλε, όπως
έσυνήθιζε νά λέγη. Σνγκινητική
όντως εΰγνωμοσννη καί άνταιπό-
δοσι; εύεργεσίας. Άλλά αέραν
καί πλ.έον τοΰ άνεγειρομέ·νον Άιι-
βροσίου Ήγουμενείου, ήξιώθη ό
Άμβρόσιος, της εύφημίας, τής ά¬
γάπη; κα|λ τοΰ σεβασμόν τής εΰ-
γνωμονος κοινωνίας τών Έλληνο
— Ποντίων, αΐσθήματα όλως αύ-
θύρμητα, ποΐΜΐιλοτρύπως πολλαχό-
θεν έκδηλ(ι>θέντα καιτά την 1558
πανήγυριν τής Παναγίας Σουμε¬
λά τής 15 Αύγουστον 1970, ε·/-
Γ>λύ£οντα ώ; ή εύω'δία έκ τοΰ α-
ρώματος, έπέστεφον τάς ευγενεί;
προαιρέσεις τού, παρά την Χρι¬
στιανικήν μετριοφροσύνην τον.
ΟΙ κατά την πανήγυριν ταύτην,
ήτις έστάθη ααΐ ή τελευταία τής
! ϊ(οή; τοΰ Άμβροσίου, δίκαιοι Ε¬
Ι π-πινοι τοϋ Εργου τού, σννεκΐντι-
σαν βαθΰτατα τόν "Αγιο ΉγούαΓ-
νο καί ϊσ<ος έπέσπενσαν τό τέλος τον. Άληιθώ;, ΰπεροχος στιγμή χερ- ματισμοϋ τής ζο>ής έν ώρα υπερ¬
τάτης ψνχικής εύφορίας. Άγωνι-
σθείς τόν άγώνα τόν καλόν ώς
άθλητής τοΰ Χοιστοϋ έν τή ένσ-
σκήσπ τή; άρετής, την πίστιν τϊ-
τήρητκεν κα>, τόν δρόμον τετελΓ-
, κεν είς τάς κλιτεί; τοΰ Βϊρ,αίον
Ι δρους παρά την Γραφικήν Καστο-
] νιάν Βερροίας, δπου ή Νέα Μο¬
ί νή τής Παναγίας Σουμελά είς ήν
έγκ.ατείιίίοσε, μετά την αποχώρη¬
σιν τού έκ τοΰ Ίεροϋ τούτου Να¬
ού τοΰ Προφήτου Ηλίου Παγ¬
κρατίου, ούτινος επί σειράν έτών
ήτο Πρ'οε)ΙΡρεύς, μόλις δέ πρό
ολίγοι· έιελέσθη τό 40ήμερον μνη-
αύσννόν τού.
Άπέπτη ή μακαρία ψυχή τοΰ
Άμβροσίον, έικεϊ δπου οί δίκαιοι
άνηπαύονται, άξιωθείς τόν τή; δι-
'Η έκλεκτή συνεργάτις μας δίς
Κατίνα Χαροπούλου, έτιμήθη διά
τοΰ κατωτέρα) μηνύματος τής Α.
Θ.Π. Οικουμενικού Πατριάρχου
Κων) πόλεως κ. Ά,θηναγόρα:
Τή Δδι Κατίνα Χαροπο|0λου, ά-
γαπητη πνευματική θυγατρί ημών,
χάριν κα'ι ειρήνη παρά θεοΰ.
Είς Ίωαννινα
Τό όίρβρον νμών είς την Εφη¬
μερίδα «Προϊνά Νρ«ϋ>, ι'κτό τό δ¬
νομα «Γιαννιώτισσα», πλήρες εΰ-
γενων σικί'Ψειον, εύλαδών αίσθη-
μάτο>ν καί έκδηλιόισεοιν μιάς πλου-
σιας καρδίας, προνξέντισεν ημίν
εξαιρετικήν χαράν καί αγαλλίασιν
καθ* έ«α«τό καί διότι ενέπεσεν έν-
τβς της καταπλη«τικής άτμοσηιαί-
ρας των τελευταίον Ιστορικόν γε·-
γονάτο)ν έντός τής ζοής των 'Εκ-
κλησιών τοΰ Χριστοΰ.
Κα' πρός τήιν κατεϋθυνσιν ταύ¬
την ή άγάπη τον Χριστοϋ φοτι
ζει τάς διανοίας καί θερμαίνη τας
καρδίας των Χριστιανών.
Πληροφίίρηθ'έντες όθεν τό δνο¬
μα υμών καί άναγνόντες τό δρθρυν
έκ νέον, γράφομιεν την παροτκταν
πρός μίαν έκλεκτήν κόρην των 1-
«αννίνων, πρός τα όποία έχομεν
πολλήν νοσταλγίαν, καί θεοροϋ-
μεν υμάς ώς πολύτιμον καί αγα¬
πητήν συνεργάτιιδα είς την προσ
πάιθειαν πρός δΐ'δάιδοσιν τής κοι-
νής πίστεως.
Έπισυνάπτίΐντες όθεν ώδε φύλ¬
λον επί, τόν εύτι·χών πορισμάτιον
τόν γεγονότον τούτοον, εύχαρι
στοϋμεν θιερμώς υμάς διά τό δρ-
θροτ κοιί άπονέμοντΐς {ιμΐν την Πα¬
τριαρχικήν ημών εύλονίαν, Ιπικα-
λοΰμρθα ίφ' υμάς κα'ι τούς άγαπτι-
τούς οΐκείονς υμών πλοίυσίαν την
εΰλογίαν τοϋ 'Τψίκττου.
άπό Αύγουστον λ'.
Μετά πατρικής στοργής διάπυρος
πρός Θεόν εύχέτης
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡ¬
ΧΕΙΟΝ
Α. Αί τρείς συναντήσεις μετα¬
ξύ τής Α. Άγιάτητος τοϋ Πάπα
Ρώμης Παΰλον τοΰ Στ' καί τής
Α. Άγιότητος τοϋ Πατριάρχου
Κ^ΐσ*ταΜτΐΛχ>υπόλεως Άιθηναγόρα
τοϋ Α' μετά της τιμίας Σννοδεί-
ας Αΰτοϋ, έν: Ίιεροσολύμοις, τή
6.1.1964, Φαναοίω ΊστΓ»μπούλ, τή
25.7.1967, Ρωμη τή 26.10.1967.
Β. ΑΙ έπισκέψεις τοϋ Πατριάρ¬
χου είς τάς Α. Μακαριότηπας τούς
Πατριάρχας Σερ6ίας κ. Γερμανόν,
τή 11-10.1967, Ρονμανίας κ. Ί-
ουστινιανόν, τή 16.10.1967, Σόφι¬
ας κ. Κνριλλον, τή 80.10.1967,
τό Παγκόσμιον Συμβούλιον των
'Εκκλησιών «ν Κενΐεύη, τής 7-11.
1967, Μακαριώτατον Αρχιεπίσκο¬
πον Καντοναρίας κ. Μιχαήλ, είς
Λονδίνον, τή 10.11.1967.
ΚαΙ αί «ΰτνχεϊς συνέπειαι αυ¬
τόν.
Τα ίσποριίίά ταΰττα γεγονότα,
άποτελοΰντα απόδειξιν ενδοξον
καί, καταπληκτικήιν τοϋ θρίαμβον
τής άγάπης τοΰ Χριστοΰ καί τής
μγαλοψυχίας τής Α. Άγιότητος,
τοϋ Πάπα Ρώμης Παΐύλου τοϋ
ΣΤ' καί των λοιπόν ώς όίνω άδ·ελ
φόν έν Χρκττώ, ετοποθέτησαν
τόν Χριστιανικόν κόσμον οριστικώς
είς σταθερότητα πίστιεως καί έλ-
πίδος έν τή εΰλογηιμΜ'η δδω, τή
δδηγούση είς την πραγματοποίη¬
σιν τοϋ θελήματο|ς τοΰ Χριστοϋ
τ. ε. την έκ νέον συνάντησιν των
καιοσύνης στέφανον.
Εύθυτενής, στηηός ώς λαμπά-
δα ϋμεινε μίχρι τής τελευτής τού
«αί παρά τό βάρος τής ήλικίας
τυτ', τίποτε δέν αφήρεσαν αί δια-
δραμοΰσαι δκτώ κα^ πλέον δεκαε-
τίαι άπό την σφριγηλότητα καί
ε·ύΘτ>τέΐνειαν τοΰ σώματός τού.
Ή βα'θεϊα πίστις καί ή μέχρις
αΰταπαρνήσεως άφοσίοισις είς τό
καθήκον, ή συναίσθησις δτι πάν¬
τοτε πρόθιιΐος καί δι' όλον τον
των διη·άιμε(ον πρέπει νά ίιπηρεΤή
την Μονην Παναγίας Σοι·μελά
δέν έπέτρεψαν είς τόν διαρρε-ΰ-
σαντα χρόνον νά έχη τάς καταλΐ'-
τικάς τού συνεαείας.
Παρ' δλον ότι άπό έτών ήδη ή¬
το πρσβεβηκώς την ηλικίαν έν
τούτοις παρέμεινε μέχρι τέλους
κα', είς βαθΰ γήρας, πρόθυμος, εύ-
κίνητος καί εύθυτενήςΐ, έπιτελών
ώς λειτουργός τοΰ 'Τψίστου τό
τό καΐθηκον τού ώς έκεΐνος εγνώ¬
ριζε νά τό έπιτελή καί ό θάνατος
ή μάλλον ή με-τάστασις είς την
άλλην ζωήν την αιωνίαν, έκεϊ ο
που οί δίκαιοι άναπαύονται, τόν
εύρε Ιστάμενον πάλιν εύθυτενη καί
ώς πάντοτε πρόθνμον.
ΕΙχε ετοιμάσθη ήδη άπό καιρό
καί άνο.δύνο>ς έπρόσμενε την ώρα
τή: άποΰηιιίας τού.
Έν τώ προσώίΐω τού ή Έκκλη¬
σίν τοϋ Χριστοΰ απώλεσε τθν
γεν-ναϊον αυτής ύπέρμαχον, ή Μο-
νή τής Παναγίας Σουμελά τόν
απαράμιλλον αυτής ϋπέρμαχον, ή
έλεημοσύνη τόν ΊλΛρώτατον αυ¬
τής δάτην καί ή Ποντιακή όμογέ-
νεια τό σέμνωμα καί τό εγκαλλώ¬
πισμα της.
Ή μεγαλοψνχία, ή φι>.οπατ<ιία ή πρός τόν πλησίον άγάπη, ό πό- νος πρός τα παθήματα τών αλλιον συνανθρώπων τού πρός τούς πά- σχοντας, πάΛΐτοτε τόν πόνον παν¬ τός ώς ίδιόν τού πόνον αίσθανό- μενος, ένεσάοκωνε τό ρήμα τοϋ Αποστόλου ΠαΐΛον «Ής ασθε¬ νει καί οδχ άσθενώ». Ή εύσέβει- π, ή τμλοπατρία, ή εύπροσηγορία, ή πρός πάντας άνεξάντλπτος ά- γάπη καί ή όψοσίωσίς τού είς την λατρείαν τής εικόνος τής Πανα¬ γίας Σονμελά, τής οποίας ή άπό- κρνψις τό 1922 έν τή παλαιά, έν Πόντω Μονής καί έν συνεχεία ή μεταφορά της τό 1913 έκ Τουρ- κίας είς την Έλλάδα, έναπέβεσαν είς τάς ψυχάς καί τάς καρδίας δλιον μας την φακτεινήν μορφήν τοΰ Άγιον Ήγουμένον τής Πά ναγίας Σοιηιελά παιτρός Άμβρο- σίον Σουμελιώχου, θά την έχωμε έσαεί πρό όφθαλμών ώ; πρότν- πον πρός μίμησιν καί θά διατη- ρήσο>μεν άοίδΐον τήΛ· μνήμην τον.
Χριστιανών έΐντός τοΰ αύτοΰ Άγί!
ου Ποτηρίου τοΰ ΑΙματος καί |
Σώματος τοϋ Κυοίου.
ΙΙεπληρωμένοι τοίνυν την χαρ
δίαν έκ ββιθείας εύγνωμοσυνης
πρός τόν Θεόν διά τή)ν εύλογίαν
Αυτού ταύτην, πρός την Α. Άγώ
τητα τόν Πάπαν, τάς Αυτών Μα-'
καριάτητας καί τό Παγκόσμιον
Συμβούλιον τών Έικκλησιών διά
τή)ν ττμήτν ταύτην καί πρός πάντας
τοιΰς Χριστιανοΰς διά τάς προσευ
χάς αυτών, άπευθύνομεν υμίν τάς
θερμοτέρας, τών εΰχαριστιών διά
τάς εκδηλώσεις ύμ**ν, διά την 6α
θείαν κατανόησιν καί έ.κτίμησιν
τών γεγονύτων τούτων διά την
συμμετοχήν υμών είς την πορεί¬
αν επ!, τον σπουδαίον τούτον θέμα
τος.
Καί πράγματι, πως θά ήτοι δυ¬
νατόν νά γίνη άλλως;
Είς καί δ ίδιος, Ιησούς Χρι-
στός, ή Ιδία Παναγίο Παρθένος,
τό ίδιον Ευαγγέλιον, τό ίδιον Βά
πτισμα, ή Ιδία Πίστις έν Χριστώ
τύ ίδιον Άγιον Ποτήριον, ή ιδία
Έκκλησία, ή αύτη ζωή, ενταύθα
καί έν τή αΙαΑΊΟτηττι.
Ιδού ό ΰμνος τώ<ν Αγγελίαν τής Γεννήσεως τοΰ Χριστοΰ, ψαλ λόμενος σήμερον Λπό κοΐνο^, έν τή Ανατολή. Ιδού ή ύψίστη Θεο λογία. Εάν δέ άφ' έτερον {•φίσΤθ'νται εΙσέτι καί τίνες Θΐεολογικαί 8ια- τροραί, ό ήλιος τής άγάπης άπο χρωματίζει αύτάς καί πλησΐιστίους φέρει ημάς είς την αρχαίαν πί¬ στιν, δτι άνήικομεν είς την αύτην θρησκείαν καί Εκκλησίαν τοϋ Χρι στοίί. Χριστιανοί τ'ής ΆΝ'ατολής καί τής Λύσεως, καλούμεθα νυν νΛ καλλιεργήσωμεν έν αυτοίς, ημείς είς τούς άΧλους, τοΰς φίλους η¬ μών τούς γνωστούς καί τοίις Λ- γνώστους την γλυκείαν ταύτην συ νείδησιν, κα'ι δσο> τό δυνατόν τα¬
χύτερον, δτι είμεθα άοελφοί ανή¬
κοντες είς την αύτήίν Χριστιανι
κΐ)ν Εκκλησίαν.
Έχωρίσθημεν ουχί διά Παπι-
κών άποφάσεων, ή ΣυνοΒικων τοι
ούτων, άλλ' έν τή πράξει (ντέ1 ψά
κτο), καί έν τή πράξε ί(ντέ φά-
κτο) θά βνωβώμεν κα'ι πάλιν, υ¬
πό την δυναμιν μιάς γενικής έξτ
γέρσεως τΜ, άπαιαήσεος τώΐί Χρι
στιανικών Λαόιν λαμπράν τίνα
πρωίαν τοΰ νέον ίαρος τής Χοι
στιανιοσυνης, τόσοΛ' αναμενόμενος
άπό αΙΛνων.
Είς την κίνησιν δέ ταύτην, πρός
την ίνοκην, δέν πρόκειται ή μία
Έκΐκληΐσία νά 6αδίσ)η πρόΐς την
άλλην, άλλ' όλαι ομού πρός τόν
κοινόν Χριστόν, ή ή μία νά υπο¬
ταγή είς την άλλην, άλλ' ομού νό
έπανυδρύσωμεν τή|ν Μίαν, "Αγίαν,
Καθολικήν καί Άπιο^τολινήν Έν
κλησία,ν, έν συνυπάρξ,ει είς την
Ανατολήν καί τήιν Δύσιν, δπιος ί
ζώμεν μέχρι τοΰ 1054, παρά καΐ
τάς τότε δφΐσταμένας θεο.λογυκά-
διαφοράς.
Λόξα έν *Τψι!4Ποις θεώ χαΐ
ε-Λί γής εΐοήνη, Ινωσις καί άγά
πή.
Ή μεγάλη «Λτη ήμέρα καί έ
πιφανής τού Κυρίον πρέπει ·νό
έλθη.
Ό μεγάλος Μικρασιάτης μουσουργός
ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ!
Εκδηλώσεις επί τί) δεκαεχία τοθ θανάτου τ0!)
Έξουσιοδοτημένη άπό τό Διοι- τούς κηδεμόνας, κατά την έφετη-
_ ..,* «ν.ν...».Λ ^ νν,ν,μ.^ ,„„_ ^.ν, ~;~ν~ ο -^^ τοΰ Έθνικοΰ νή χρονιά, τό 'Βθνικό Ήδεϊο |χει
• -ντΤηΓτ Ύ' ΐ" Τ -"" *"α£*χ·]' Ώδείου καί ,τλαισιο>μένη άπό τόν «οογοαμματίσει σειρά μουοΜθδτ |.
ματος και τού
III)
2 Ταγματος λών πεζομαχουσων τού Επιλαρ- καβηγητών, ή γεν.- ξορμησεων γιά την ένίσχν<η ^ πρός καταληψ,ν και της υψηλο- χου Μαρονγκα, εξετέλεσαν την ^^ το0 .ΐδρύματος κ. μουσικής έπιμορφώσεως τών -- Άπό την έντοποιίαν τής Βορείου Ή πείρου ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ (Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ριίας άποίλείας καί το 111)2 Τάγ- Ή συνέχισις τής έπιθετΐκής μα Ουνάμεοις 250 μόνον άνδρών τού 14 Ί τάτης κορυφής τής Τρεμιπεσίνας νυκτερινήν επίθεσιν κατά τής κο· ή κή διευιθύνρια ρμς μα Κρινώ Καλομοίρη, θυγατέβα τοΰ θητών τού, μέ διαλέξεΐς, ουναυλί- Έλλ άά άλύ «οΰ -1923, κατα την αυτη,ν ημέραν, ρυφης 1923, εύρον ταύτην ως ή· ^^ τής Νεωτέρας Έλλη ες, άκφθάσε.ς κα^ άναλύσε,ς, «* υηρββαινε τας δττναμεις ά&ιομα- το φυσ,κόν, έρημον εχθρικήν τμη- * Μον(ηχ£ Πατδείας, τοΰ με. θά γίνωνται κάβε μήνα. τικών χά) δπλιτών, διότι και αι ματων, και συνεχισαντες την επι- » . ν,θΛαηίοτι. ώαίλτν- Παοάλληλα θά δοθούν συνη,,ΐί. ^των',κα1 °™ΧισατΕ5 .^ «-- άχον ΜαΛ,ώλη Καλομοίρη) ώμίλη- Παράλληλα Θά δοθούν σνναυλί- άποΛειαι των τμ-ιατων εις νέ- Θεοιν είς τας δυτιαας «αοβειας V * έο^οσώττους τού ες άπό καθιερωμένους χαλλΐτέ- κρους και τραν^τιας ήσαν μέγα τού συνήψαν ανισον, αιφνιδ.αστι- ^ 5 Ραβ,οφωνΙας καί τής χνες, καθώς χαί άπω άποφοίτον; λαι, και το δριμύτατον ψυχος που κήν μάχην πρός τους έκει κεκα- ^ ' ^ άρκττούχβυς τοΰ 'Βθνιχοΰ " έντεκράτει έμείω;νε την μαχητικό- λυμμένους έντος οτεγάοττρωιν Ί- ·.._ ν . τητα τών άνδρών. μμς ς ιαΑΛύς, μέ άποτέλεσμα την {ντός ηρς Ή πρές κόμφερσνς όργανωθεί- "Ολες αύτές οί έίκδηλώσεις «ά γΐ σα υπό τού συνάδελφον κα συμ- ή ϊθ ν°νν στήν αϊθονσα τού Ώδείου. 1 'υργίαυ Μαλλούχου έδόβη (Ττό νέο Διαγο>νισμό 17 υποτροφιών «ρ0
'Ετέρωιθεν δμο>ς ήτο άνάγκη νύ ιοιών ώρών κατατρόπωισίν των _
,,,„,,,.., ν, . ν ,., , , „_/,.„ 6ουλου δημόσιον σχέσεων κ. 1ε-
ολοχληοωβη η ε—ενχθεισα νίκη και την σύλληψιν υπερδιακοσίων * ΜΓλλούχου εδόθη <ττό νέο " τΚ™τ^™ζ κ«ι ^5 "θθυ- α.χμαλωΓτων | (βδεί ^ {/ααη έφέτ ϊό —^^ φης 1923 διότι ήτο λίαν πιθανόν, Ίην δνοδον των ανδρων των ^ Βάβης, «ηήν μέ σκοπό νά διανοιχθή δ δρόμο; ο εχθρος-ν« όργανωση εκείθεν σο- 14ου Σννταγματος πρός την χο· ^ ^ τα <~» 6αρα άντεπιθεπακα εγχε,ρηματα, ρυφήν 1923 παρτ,κολουθησα «υ- * ^ - ^ ^ ^^ ^ ^^ ^ τα δποια θα επέφερον μεγάλας ά- τοπροσωατως έκ τού παρατηρητη- ^ ΎΤ ώ^^ έ^ηλώο^, σπουδάσο^. πωλειας εις τους ημετέρους. Ι ριου μου των -™7Τ ΖΤΖ ^ως καί τής άπο<ρ«σεως τοΰ Ί- Οί ΰποτροφίες τού 'Εβνικοϋ Ό- Δι' αυτόν τον λόγον ο Σννταγ- τόσον δια γυμνου^οφθαλμού ίσον ^ νά π^οσφΤρη σημαν^ι- δείου θά κατανεμτ,θοΰν ώς εξής- ματάρχης Σπέ^δος απεφάσισε νο και διά της πυροβολαρχ.ακης διο- ^ ^ ^ ^ ^ , _Πιάνο: 5 ξης' ^^η.ΛΤ1Γν!1 άΙ= Ι^,,Π,Γ £?ΊΠ 2 Πα,άλΤηλα, ή^μπλήρωσις ^ -Τραγονδι: 4 σιν εις τα Τάγ,ματα τού, ΟΜγαΛ ( 30ης 'ΐανουαριου. Κα^ ως έκ τη; ^ ^^^ ^ _Βΐολ£. 4 ωρων .κα, να έπιχ,ε,ρηση ντ«τερι- ά,-τοστάσεως παοουσιαζετο ως έν Καλομοίρη επιβάλλει τήν -Πνευστά: 2 ν-, έκθεσιν κατα τη; κορυφη; άναγλτκρω δλοχληρος * ***»*»■ Λρθ8τοιμα0ίαΤτό τώρα μ.άς σει- 1923 την νύκτα τη; 29η; προ; γραμμη μέ το υψωμα 1923 σαχρέ- ^ ^^_ την 3Οητν Ιανοναριον. στατα δεσίτοζον ταύτης. Εις την — Βυζαντινή Μονκκκή: 2 44 χρόνια σννεχοΰς μουσν»ής ,,,,,,, , , ,, , ,, ., % _ σεων σ' δλη την Έλλάδα καί στό δραστηριότητος καί δημιουργίαν Κατα τας ολίγας μείνας ώρας απόλυτον δέ σιγην της χαραυγης ^ χ ^ ,^^. |(ρ χ. ,^^ ^ ^ « της έπ^ των χιόνων άναπαύσ€θ)ς, εικεινης ήκουσα ευκιρι.νως ··"*· μετο κό Ώδείο, μολονότι μαζί μέ δλα γματι/κά ζηλευτή θέσι: Άπό τό οί άνδρες α~>σχολη|θτισαν με την των περι εμέ Αξιωματικών και , , ! ,_,,, ,. . ,„«_ , )Γ.» » , ,
, * ^Λ_ ' ^ " . ' , , . , , , . . τα άνά τήν Έλλάδα παραρίΐημα· Εθνικο Ώδ·ειο Εχουν αποφοιτήση
ταφην των νεκρών των, την δια- όπλχτων τας ιαχας των νικητων, < * » »<^ -- -ι ίί. ~ - « . · χ ' . < - τα τού καί. τους δΐαποεποντας εις οί άβιστεις της φο>νητικης τέχνης,
κομιιδην των τραυματιων και την οΐτινες ανήρχοντο επι τής κορν;- ι , < , . Λ> . « ■, , · , ,
, , ' , ,, Γ - . , , , λ τό εξωτερικόν άίΐοφοηους θα α- τόσον οί παλαιώτεροι, οσο καί οί
κατα το δυνατόν περισυλλογήν τ<»ν φης ως μελαναι γραμμαί η οί , ,, Γ ■ , ,„, , < * η , - , , . 'ννΤ, , ναλάβη νά ύπογραμμίση το γεγο Λΐωττεροΐι, και βερμα,νισιν με άφθονον κοντάχ μεια εν μέσω της πα,λλευκου χιο- | ^ α _. ^.,, ΖΓ..- -«ν.»», χαί ζεστό τσάϊ. Τό άφάρηπον ψΰ- νος χυς δεν νδς, θεωρεί τήν έιπέ'τειο πανελλη χο τοαι. ιο αφουτϊτον νν- νος. . . , , — < , , , , , , , ' ι, νιου μον<σωοις ευκαιρ[ας. ΙΙ,ρος ,· επετρεπεν εγκατάστασιν Κατα τα; μάχας ταυτα; το 14 , _»Λ. „, ' . . Ληνην ,^,^ {«ΓίοεΛ; πρφ^λνψε- Σύν,ΐαγμα έσχε τρείς άξιωματι-1 «Οτο »« ^^ '* **«-
ςογραικμή; θά ήσαν άνθρωποι κα- ήτοι νεκρούς μέν τούς: Άνθνττο-
χαδικασμένοι είς τόν έκ ψύξειος λοχαγόν Πεζ. Όιμπρελλίδην Ά.
οκληιριό,τατον θάνα!τον! Παρέ|μει- Εφεδρον 'Τπολ. Πεζ. Λουπάκην '
ναν λοιπόιν πάντες άγρυπνοι έν Αθαν., καϊ Άνθυπολοχαγόν πεζ. |
προφυλακαίς μάχης «ίς τάς ΰπω-
υείας των ΰψωμάτων% καί είχον
«τε είς τάς μουσικάς
1971 - 1972 νά προγραμματισθοϋν
ίργα τοΰ τιμο>μένοίυ Έλληνος μου
ιήν έπαληΘεύσασσΛ' δφαιότηιτα,
'ίπ οίττε καί δ εχθράς θά έπεχεί-
οει κατά την νύκτα την θανατη-
φόρον άνάβαοιν έίΐΐ τών καταλη-
ψ&εισών κορυς>ών.
Περί, την 2αν μεταμεσονυκτιον
ώραν τό 1)14 Τάγμα, πλήν τοΰ
3ου Λόχον τού, ίττοστάντος 6α-
Μπριλλάικηΐν Καχνστ.,
δέ τούς: Ταγματ. Πεζ. Άβρονι-
δάΐκην Κο>νστ., Λοχ. Πεζ. Παπά-
διόχον Κωινστ., "Εφ. Λοχ. Πεζ.
Τζανοι<δάκην Άντ., Ιφ. 'Τποί.οχα- γόιν Πεξ. Νταμηλάκηιν Έμμαν. εφ. 'Τπολ. Πεζ. Παπαδάκττν Γε¬ ώργιον καί Άνθ)γόν Πεζ. Μετζιδάκην Νικηφόρον. (ΣυνεχίζεταΟ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠ0ΣΠΑΣΜ4ΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΙΐΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας %. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΑΟΥΚΙΔΗ (Σννέχεια έκ τοΰ προηγονμένοτι) ΚΕΙΜΕΝΟ Τούτοις έγώ σΰνειμι νύκ,τωρ καί μεθ' ημέραν τοίς λογισμοίς. Ταύτα μου ιτόν μυελόν έκτήκει, καί δαπανά τάς σάρκας, καί ούκ έά θρασΰν είναι, ούδε πορεΰεσθαι ανω βλέποντα. Ταύτα μου ταπει νοΐ τήν ψυχήν, καί τόν νούν συ στέλλει, καί τή γλώσση δεσμόν έπιτίθησι, καΐ ού περί προστασία; ιΙν«ι ποιεί τόν λόγον, ουδέ τοϋ Παληό ιιου άναππ'κατο(?*<)ί'ν *^°υ? κα βιευβύνειν, δ πολλής έστί τής περιουσίας- άλλ' 'άκυις αν αύΐτό; τήν έρχομέ νην οργήν διαφύγοιμι, καί μικρόν τι τοϋ ίοϋ τής κακίας εμαυτόν ά ποξέσαι·μι Καθαρθή,ναι δεί πρώ¬ τον, είτα καθάοαι' σοφισθήναι, καί οίίτο) σοφίσαι' γενέσθαι φώς, καί φωτίσαι' έγγίσαι βεώ, καί ποοσαγαγεϊν άλλους' άγΐασθήναι καί άγιάσαι' χειραγωγήισαι μετά χειρών, συμβουλεΰσαι μετά συνέ¬ σεως. Πότε ούν «σται ταυτα; φα σιν οί ταχεϊς τα πάντα καί ούκ άσφαλεϊς' οί ραδίως οΪΛθδο.μοϋν- τες καί καταλύονπες. Καί πηνίκσ ό λυχνος επί τήν λυχνίαν; (1) καί πού τό τάλαντον; ούτω τό χάρισμα; λέγοντες. Ταϋιτα οί Παληό μου άγάοτη, ο*τερ/νή καί πρώττΐ ήρτ)ες καί μοΰφίρες πάλι τή νιότη τα χοόνια ποθλειπες μακριά 'πο μενά πέρασαν άχαρα, δυσιτυχισμένα. "Εζησα Ιρημη, θλιμμένη, μόνη ώσπου μαράιτ*ηικ« σάν άνεμώνη δλο προσμένοντας πώς θά γυρίσης «αί τή ζωή μου ■Οά. τή γβμίσης. "Αλλοτε κύτταξα νά σέ ξεχάκτίο κι' άλλοτε μή—ως σέ χάσο>
ζήτησα Ιρωιτβς,
άγάπες Λλλες
πολύ καλΰτερες
καί πιό
Μά δταν πέτβ,ξες
σάν π^ριστέρι
κα! ξαναγύιριοΐς
γλυκό μου ταΐρι
σάν ξαναβρέιβηχα.
στήν άγκαλιά σου
καί μέ ζωντάνιεψες
μέ τα φιλιά σου
δλα ξυπνήισανε
τα περσσμένα
χιλιάΰΐς δνειρα
λησμονηΐμένα
τόν ήλιο μούφερες
μέσα στή... δύσι
σάν νά μην είχαμε
ποτέ χο>οίση!
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
ΙΩΝΙΚΗ ΕΣΤΊΑ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΣ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Π-Ρ ΓΓΕΛ1Α
Σάν θά πβθάνω νά μοΰ σκεπά-
(σετε
τό πρόσαΜΐο μ' ενα σεντάνι,
άφοΰ πιά θαμαι τόσο βουβή καί
θερμοι την φιλίαν ή την εΰλάβει
αν. ΙΙόιτε ταύτα, καί τίς ό έμός
λόγος, ώ γενναιότατοι, ού μικρά
προθεσμία, ούδε γηρας πό εσχα
■»ον κρείσσων γάρ πολιά μετά
φρονήσεως, άπαιδεύτου νεότητος,
καί λελογΐσμένη βραδνττής, τά-
χονς άπερισκέπτου, καί δλιγοχρό
νιος βασιλεία, μακοάς τυ,ραννί-
δος' ώς καί ολίγη μερίς ττιμία,
ιολλής κτήσεως άτιμον καί σφα
λεράς, καί χρυσός όλίγος, μολν-
6δου πολνταλάντον, καί πολλοΰ
Γτκότους, όλ.ίγον φώς. Τό δέ τα-
>υ τούτο καί σφαλερόν καί λί¬
αν κιιτεσπονδασμένον, μή αοϊς
«πέρμασιν έκείνοις έοικδς ή, α
κατά τών πετρών πεσόντα. (2)
καί διά τό μή ε"χειν βάιθος γής
είίθιΰ,ς άνιακΐη^α*-, τα; ούδί· την
ηοιοτην ήνεγκε τοϋ ηλίου θερμστη
τα, (3) μηδέ ολίγον άντισχόντι
πρός την βροχήν καί τα πνενμα
τα. «Οΰαί σοι πόλις ής δ βασι¬
λεύς σου νεώτερος έσαί», (4) φη
σί Σολομών. Καί μή ΐσθι «ταχϋς
Ή κ. Κρινώ Καλομοίρη πι-
στεύει «τι {«ποχρέωσις τών μουσι-
κων έκπαιδευτικων Ιδφΐιμάτων τής
χώρας ανεξαρτήτως τών οιονδή¬
ποτε φαινόμενον τής σημε>ριντ|ς
άποκλΐσεως τής νοελαίας, είναι τ>
ένημέρϋ>σις δλίον των γο-
νέ(ΐ>ν καί τών κηδΈμόνων περτ της
λύσεοις τοΐ* σχυλικοΰ
προθλήματος τοϋ παιδιοΰ.
— Ένώ σήμερα — λέγει ή κ.
Καλομοίρη — νοιαζδμαστε και ά-
νησνχοΰμε γιά τήν έλλΐπή κατάρ-
«στ των παιδιων καί άναζητοΰμρ
το καλοτερο στοιχειώδες σχολειό
Τ) φροντίξομε γιά την παράλληλη
έκ.μάθησι μιάς ξένης γλακτσας, τί-
ποτε δέν κάνσμε γιά τήν μουσική
καλλιέργεΐα τοΰ παιδιοΰ, ποΰ εί¬
ναι άπό τίς πιό πολλές πλευρές &■
ο)ί όπΙοΓοι έλάμπριη'αν
καί λαμπρύνουν τό έλληνι«ο με-
λοδραματικό δνομα τόσο έδώ, 8-
σο κα!, στούς δΐϊ'θνεΐς λυοκιοϋς
στίβους. Δέν είναι δέ ϋπερβολή
αϋτό πού λέγεται, δτι, αν δέν ύ-
πήρχε τό ώδεϊο αύτό δέν θά ΰ-
καί έλληνι,κή δπερα. Γι«τΙ
(ο συντριπτικό ποσοσττό των χαλ-
λι·τεχνών, πού σταδιοδρόμησαν κσί
σταδιοδροιμοΰν στήν Λυρική Σκη-
νή είναι άπόφοΐτοι τοΰ 'Βθνικοδ
Ώδείαυ.
Ί&οϋ μερικά όνόματα:
Ναυσικά Βοι>ττ»ρά, "Αννα Ρ*-
μονΛ'δου, Φανή1 ΆΙδαλή, Ελένη
Γκάγκα, Κική Μορφωνιον, Ναή
Τούτον, Βασ. Φαικίτσας, Φραν-
τζέβκα Νικήτα, Μαρίκα Παπαβο-
ποΰλον, Μιχάλης Κορώνης, Πέ-
τρος Χοϊδάς, Κώστας Τρωγαδής,
Μαρία Μονίου, ή "Ολγα Βαρλα κ. δ.
ύ ό
μίνη μύησις είς τδν κόσμον τυι>
άπό αρχαιοτάτων έτδν προ>τεύον-
τος καί ΰ.τοχρεωτι,κοϋ1 Μαθήματος
Έπίσης καί στήν δργανική μον-
σική τό Έθνικο Ώδεϊο Εχει δώ-
σει άρίστους καλλιτέχνες, δοτως
τής Μονσικης, 6α<ΐι.κοΙ! οείγιιατος ι ή Μαρία Χαιρωγιώργον, ή Ρίτα πολιτισμοΰ, στοιχείον προοδον, άλ | Βούρτση, δ "Αρης Γαρουφαλής, λά κα'ι πυξίδος ενός έξαρετιχά έν- ή Μαίρη Χαμουδοποΰλου, δ Δη- δκιφέροντος έπαγγελματΐικοί") προ-1 μήιτρης ΦάμπΒς ό Νάτης Μαυρου- σανατολισμοΰ. Έκτός τών εΐδικών δής, ή Λίζα Ζώη, δ Εύάγγ. Άση σεμιναρίων γιά τούς γονείς καί μακόπουλος κ.α. Πολυσυζήτητον Θέμα τής εποχάς ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΛΥΟ ΦΥΛΟΝ Τειρά Αρθρων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) μένους: δτι ή περίαδος τής μνη- 4. Η ΜΝΗΓΤΕΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ στείας δέν πρέπει νά είναι μέγα ΗΘΙΚΗΝ ΔΕΣΜΕΤΣΙΝ λης διαρκείας. Νά είναι, δηλαδή, Βεβαίως, ή μντιστεία δέν άπο- Τόση» δση έξαρκίί ώστε νά γίνη ή άλλλ τέλει τυπικήν δέσμευσιν. Κατά άλληλογνίορΐιμια κα!, ή προετοι- ί τής νέας γιά τόν γάμον. έν λόγοις», τοΰ αυτού Σολομών- Τον Αστικόν μας Κώδικα (άρθρον *ος φο>νή· πρ&γμά τι Ελαττον λέ ' 1346 μνηστεία είναι ή συμφονίη Καί εί δυνατόν, έξ άρχής νά προ
γοντος τδ περί λόγον τάχος τής "τι ^νο ποοσωπ« τών δύο φύλων (Τδιορίζεται δ χρόνος τελέσεως
___!__ι.*... η___ι_____ ι ΒΛ ΡΙιΑηι» <Λγ ι/Λ.,ην Κ1>- ττολΙ. τού νάαου. ό διποίπΓ νά παοατϊί·
περί πράξιν θερμότητος.
φ
θά Ελθουν είς γάμον. Είς περί- το^ γάμον, ό οποίος νά παρατεί-
ό δ ζθ έ έ
Ή «Ίτυνική Έστία» ώρ-
γόννοκτε Φιλολογικό πρωΛ-ό διά
τήιν παρονσίασΐν τού λογο-
τεχνικ€)0 ϊργου τού Άθηναίου
συγγραφέα κ. Γετοργίου Τσάκαλου
τό δποΐο,ν θά πραγματοποιηθή την
Ιΐην Όκτοβρίου 197^ Γίΐι'ραν
Κνριακήν καί ώρα 11 π.μ. _., την
πίβουσαν τής Έταιρείας Μα/εβο-
νικό'νν Σπουδών.
Κατ' αύτό θά δμιλήσονν διά τό
έργον τοΰ τιμο>μένου ό Άντιπρόϊ-
Ορος τοϋ ΣΐΛΐδέ-σμου των Έλλή-
ων Λογοτεχνών κ. Χρήστο,ς 1Ό-
λομωνίδης καί αί λογοτέχνηδες ν.
ν.. Ίφιγένεια Διδασκάλου κα! "Α¬
ί εξάνδρο, Παραφεντίδου. Κείμενα
('ιπό τό ε'ργον τοΰ κ. Τσάκαλον θά
Λναγνώσουν δάκιμοι καλλιτέχνες
τοΰ ^ρατικοΰ θεατρον.
δέν θάμαι ή ίβια έγώ·
Στίς καρδιίς σας δμοις νά κλβί-
(σετε
τή γι^αίκα μέ τα ζωιιρά μΛτια,
πού α' αύτά Ιλαμαε άδιάκοπα
(τό φώς.
Μέ τα μάγουλά τη^ ποί) Εμοια-
(ζαν
σάν τό πρώτο ρσδάκι-νο που Α¬
(ριμάζει τό φθινόπωρυ,
χνουδάτα, τρι·ανταφιίλλια, σάν
(νεανΐκό αίμα.
Τή γυναΓκα μέ τα μαλλιά ως
. . (τοϋς ώμους,
οοαστανά σάν ώριμο κάστανο
μέ τή στενή χο>ρίστρα στή μεση
ν.αί τή(ν καρδιά της γεμάτη δ-
Τή γυναίκβ μέ τή ζεκττή
(νή φωνή,
ποΰ ό ήλιοςτης εμοιαε,ε τρα-
(γούδι.
Μά γιατί τό σκοπό τοΐ τρα·
(γουδιοΰ αυτοθ
τόσοι λίγοι τόν ?νοιο>Θιτν;
Τή γυναίκα ποΰ πάντα πίστενι?
στό καλό πού θά 'ρχόταν.
μά ποΰ αϋτό προβπέρασε, Οέν
(ήρθε.
Σάν θά πεθάνω νά μοΰ οκεπά-
(«ετε
τό πρόσοΜΐο μ' ενα σεντόνι,
ώ, άφοΰ πιά τόσο 6ον6ή και
(«ίΐΌ Θάμαι,
δέν θά μο'.άζω δτι εΐμαι έγώ!
Κ(ΐί τίς έστί παρά ταύτα, ό τό' π™>σιν δέ ματαιώσεως τής υπο- ^"«1 μόννν δν ζτ|ττ)θή έκ μέρον;
τάχος άπαιτών πρό τής άσφαλεί σχέσεως τού γάμου άνευ σπουδαί τών οικείον τής νέας, διότι δέν
άς καί τοΰ σνμφέροντος; Τίς »ι ου λόγον, μονομερώς, ή συμφωνία είναι εισέτι Ετοίμη, δχι δέ κοΐ έκ
πλάττων, καθάπερ αυθημερόν αι>ιττΙ δέν ΥενΛ"ά δι-καίωμα άγωγής μ?(?ους τού νέον, πλήν δι' όλως
Γθύι; πηλίνους, τόν τής αληθείας πΡ°? έΐαναγκασμόν τελέσεως τού ρξαΐρετΐικούς λόγους), π.χ. ταξί-
προσιτάττιν, τ όν μετά άγγέλλοιν Ι "ίάμον, άλλά μόνον υποχρέωσιν ά διον διά λόγους σπουδών ή έπαγ
οχησόμενον, καί μετά άρχαγγέλ ποζημιώσεως διά τάς τυχόν ζημί γελματικοΰς. Διότι συνήιθως ή ά
λων οοξάσσντα; καί επί ι ό ανω α? Λο* ^ιναν έκ τών δαπανών ή ^ευ ούσιώδονς λόγον άναιβολή καί
θι-σιαστικηον άναπέμψοντα νΛ; δλλων μέτρον πού Βχουν ληφθή μάλιστα ή κατ' επανάληψιν τοιαύ
θυσίας καί Χριστώ σννιερεύσονι.ι", ε1* τίΙν προσδσκίαν τού γάμου. τη, καταλήγει είς τήν ματαίωσιν
• · »■■, α (ίσον τα τό π?άύμα. | Δέν ύπάρχοτιν δηλαδή ούσιώ- καί διάλυσιν τής μνηστείας.
παραστήσοντα τήν ε'ικύνα, Λαι δει? ν<Ηωκές σννέπειες έν περιπτώ ΙΑ'. Ο ΓΑΜΟΣ τώ ανω κόσμω οημιουργήοοΎτα, σει διαλύσεως τής μνηστείας. 'Τ- 1. ΤΙ ΕΝΑ Ο ΓΑΜΟΣ καί τό μεΐζον ειπείν Θεόν εσ,ν* πά°Χονν ^"'5 «<>6«- νο γεγονός ό γάμος, ισως το πιο
ΣΤΝΕΧΙΖΕ1Ά1 σι? αύττΙ Χ(11°ι5 νά ύπάρχουν λό- ετ·χάριστο στήν ξωή τού άνθρω-
* γοι σοβαροί. πον, άλλά είναι κα^ μία καινοΰρ-
ΧΘΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΡΤΓ) ' >Ιδίως Ι^6101^ οτ.·νειδητων Χρι Υ'« δημιονργία. Τερματίξει μίαν
"■ _______ στΐανών, τό πράγμα Ιχει εντελώς πρρίοδο τής ζωής τού άνθρωπον.
„ κ,ν ., , '. , Ιδιαιτέραν σηιμασ{αν. Διότι έκτός έφηβική ή νεανική καί άνοίγει μί-
Βαδιξανε μαξι φλογατος νιος; ιιε το0 Γ|Π χαοαΜηρίζει τον υπαίτ4. αν αλλην, πού θά διαρκέση ε'-ος
( -Υέρο ασπροΐμαλλτ), ον τή ίνεργε{π αυτ{= ώ έπιπό τό τέλο; τής ζωή; τον. Εί; τό
φτεοα στα ποδια τού 5 νιος, τού λα(ογ ^ ή ^ .ξης δέγ θ(. ε[να( πλέον ο1 ^
γερου λυγισμενα
έν-νσανε τα χέρια τους κι' οί δτ*>
βφιχτοδιεμένα.
στοϋ νέροντα τα στοθικά «Ιμα κα
φτό έκΰλησε.
στή σκέψη τοϋ μικροΰ παιδιοΰ
τοΰ γέρου ή σάρκα μίλησε,
καί χώθηκαν κι' οί δυό μαζί στοβ
Πλάστη τήν άγκάλη.
ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΣΤΡΑΤΑΡΧΟΤ ΠΑΠΑΓΟΤ
Ι ΜΑΡΙΚΑ
ΖΝΙΝΤΑΡΣΙΚ
Ό κ. Χρήστος Σ. Σ€|λομωνίδτ|ς
είς μνήμην τού Στρατάρχου Πα-
πάγου κατέθεσε δραχμάς τετρακο-
σίας ίνΐέρ τού Ναού ιής Άγίος
Αικατερίνης Πλάκας.
Ο κ. ΤΡΙΑΝ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ό (ττΛ'εργάτης μας συγγραφεύς
ν. Τοιαντάφυλλος θεοδοιρίδης πά
οητήθηκ ίίλος «Ιφνιδάος, έκ τής
στιανικές άιρχές, Χριστια,νόν, ή μοί, άπλά μέλη τών οΐκογενειών
άνευ οΰ'πώδους λόγοτ' διάλυσις των, άλλά θά είναι οί Ιδρνταί κα',
τής μνηστείας, δημιουργεϊ καί άρχηγοί μιά; καινούργια; οΐκογε
πλείστα; όσας παρεξηγήσεις είς νείας. Θά ζοΰν μαξϊ( καί θά είναι
τούς κόλπους τής Έκκλησίας, δ- άχώριστοι σύντροφοι είς μίαν κοι
που ήσαν μέλη οί άρραβωνιασμέ- νίίν ζωην, πού θά έχη τούς ίδιον;
νοι. Προκαλεϊ δέ άκόμη καί, σκαν πόθους, τού; Γδιοιι; σκοπούς, τό
δαλισμόν τών πιστςον καί διαίρε- Ιδιο μέλλον. θά άίτοτελούν δέ οί
σιν των είς άντιμαχομένα; μ«ρί- σύζτ>γοΐ, μίαν μόνον ένότητα, αί-
δας, αναλόγως μέ τίς σχέσεις αν «σάρκα», δηλαδή ενα καινονρ-
των πρός τα μνημονευόμενα πρό- γιο πλάσμα, «ίνα καινούργιο «π(?ό
σωπα. σωπο». Καί όπως τό πρόσωπον
Έσημειώσαμε προηγουμένως δ αύξάνει καί έξελίσσεται Ιτσι καί
τι ένδέχεται νά ύπάρχουν σοβαροί δ γάμος. "Οπως δέ τό πρόσωπον
λόγοι διαλύσεως τής μνηστείος. εχει ό'ργανα κίίί λειτονργίας, Ιτσΐ
Ένδεικτικώς μόνον άναφέρομε κα:, δ γάμος: "Εχει ώς κεφαλήν
πρώτον, τούς λύγονς ύγείας για τΰν σΰζνγον καί ώς καρδίαν την
τοΰς οποίον; νά μην έπττρέπεται σύζυγον. Τέλος, δέ, τό συξυγικο
δ γάμος, καθώς έπίσης καί τοΰς ζεΰγος ώς Ινα σύνολον άντανα
λάγους τοΰς άναιφερομέΛους είς κλά τό .-ίρόσιοπο τοΰ Θεού, διότι
ζητήματα πίστειος. "Αν δηλαδή, δ θεός, ώς 'λέγει ή Γράφη, «κατ'
τό έ'να έκ τών πρόσωπον πρό τών εΐκόνα θεού έποίησεν αυτόν (τόν
άρραβώνων προσειποιεϊτο δτι ήτο άνθροιπον) αοσεν καί θήλυ έποί
πιστόν, ένώ έκ τών ύστέρων άπε ησεν αΰτούς» (Γένεσις, α 27).
δείχθη 8τι δέν ήτο διόλου πιστάν Καί ηύλόγησεν αΰτούς (έδ. 28)·
ν.,θΜ- Δηλαδή, δ θεός δέν ϊκαμε κατ'
Δέν Κχαιιεν ίιπ' όψιν αλλονς σο εΐκόνα Τού τόν ανδρα,
βαροινς λύγους γιά τοΰς δποίους καί τήν γνναϊκα, χο>ρΜϊτά,
ΰπτιθΓσίας τού εί; την Τράπεζαν , ή διάλυσις τής μνηστείας νά θεώ εδημιούργησε τό ζεύγος κατ'
τής "Ελλάδος, μετά υπηρεσίαν 33
έτΛν, καί απεχώρησεν έκ ταύτης
την 1ην "Οκτώβριον.
ρήται δικ-αιολογημένη.
να έαυτού καί τό ηύλόγησεν ώς
Μίαν οοσιώδη υπόδειξιν Εχομε σύνολον,
νά κάμωμε πρός τούς ένδιαφε^ο- (Σννβχίζεται)

Η ΙΙΙΗΕτΊ! ΤΟΥ Λ.1.1.
Πρό τής «νάρξεο*ς των έργαστ
ών τής έτησίας διασκέψεως τής
Λιβονοΰς Τραπέζης καί τοϋ Διε-
9νοϋς Νομισμαιτιαοΰ Ταμείον, ό
& των διευθυνττων τού τελευταί¬
ον κ. Πιέρ - Πώλ Σβάίτσερ, εΐ-
ρ δηλώσει ότι έλάχιστα έπρόκει
Χ0 νά πραγιμαιτοαιοιηιθοΰν κατ' αύ
την, κυρίοις, άπό πλευράς συγκε-
χοιμένων άποφόισεονν. Π,ράγματι,
«ΜΜϊός των μεαασχόντων τής δια
βκτψεως, εκπροσωπών 116 χωοων
δέ ήτο ή εγικρισις άποφάσεων, άλ
ι,ά ή έκθεσις των άπόψεων των
Κυδεονήσεών των, είς δ,τι άφορά;
τα οημερινά οίκονομικά κα), δημο
οιονομικά προβλ.ήματα. Ή διάσν.ε
ψις, πιθανόν νά άπεγοτϊτευσε τούς
ίιποβτηρί^οντας την ανάγκην διά
μεγαλυτέραν εϋλνγισίαν είς χό δι
Γ&νές σύστημα συναλλαγματικών
Ιοοτιμιων, τό οποίον εγκαθιδρύθη
Λρό 25ετίας, είς ΜπρέΥτον Γονντς.
Μίο έκ των προται&εισών, πλέον
ριζοσΛαστικων τροποποιήσεως ή¬
το καί ή προβλέιπουσα την άπελευ
θέρωσι·ν άπό Λάντα περιορισμόν
των διαφόρων νομισμόπων, &στε
ή Ίβοτιμία των πρός τό δολλάρι-
ον, νά &ιαμορ<ροΐίται, έν άπολύ τφ έλετί&ροία. Έτερα πρότασις προέβλϊίΓε την εγκαθίδρυσιν ενός μόνιμον σνστήματος «έ,ρπουοων·.·» ?| χιιμαινομένων Ισοτιμιων. Διά τ&0 συστήματος αύτοϋ ή ίσοτιμία των νομισμάτωιν θώ παραμείνη καιβωριβμένη έναντι τού δολλαρί- ου, άλλά είς πείΐίπτωισίν δνσχολι- δν, οΙονδήποτε έξ αυτών θά ηδύ¬ νατο νά άπελειΛερωβή ταύτης, ώ βΐΐ νά έπιτυγχάνη νέαν τοιαύτην Τούτο ακριβώς έπραξεν ό Κανα¬ βός, τόν παρελιθόντα Μάϊον. Άλ¬ λά ή διάσκεψις απερριψε τάς δύο ώς άνω τροτάσιεΐς, ταχ-θείσα υπέρ τής διατηρήσεως τοϋ κρατούντος συκΐτήμ«τος, τό οποίον προβλέπει την κατά 1%, αύξησιν ή μείωσιν τής τιμής ενός νομίσματος, ίσοτι- μίας τού. 'Ε/φ' όσον δέ Οά ύπάρ- χη κίνδυνος αύξήσεων ή μειώσε- ο*ν, άνωτέ,ρΐΐνν τοϋ ώς δνω ποσο- ατοΰ, αί ένβκΜρερόμεναι κιυβΐρνή- οεις ύποχρεοϋνηαι νά παρεμιβαί- νουν διά των συναλλαγματιοκδν ά- ποθεμάτων των, άγοράζουσαι, ί- πό τάς χρημαιταγοράς, τα νομί- σματά των. Πάντως, αί πλούσΐαι, λεγόμεναι χώραι, παρέσχον, είς τό Δ.Ν.Τ., την δυνατάτητα νά συνεχίση την μελέτην τού δλου θέματος. Δέν 4ιοκλείεΐται δέ κα- τά την προσέχη ετησίαν διάοκε- ψιν ή υ'ιαθέπησις προτάσεο>ς διά
την άντΐΛατάσταιονν τού ποσοστοθ
έξ 1% διά τοιούτου 2% η 3%
κατ' ανώτατον όριον.
ΟΙ ,μετασχόντες της διασκέψεως
συνιεφώΐνησαν, δτι ό πληιθωρισμόί
συνιστά, κατά την παρούσαν στι¬
γμήν, την μεγαλειτέρον απειλήν
διά τήιν παγκόσμιον οΪΛονομίαν.
Συνεφώνησαν, έιπίσης, ότι αί με¬
ταβολαί, ώς πρός την, έναντι τοΰ
δολλαρίου, Ισοτιμίαν των διαφό¬
ρων νομισμάτων, δέν αποτελεί λύ
σιν τοϋ προβλήματος τοϋ πληβω-
ρικΤμού.
Ι
Ή λύσις ίτψχχνται είς την λή¬
ψιν υπό των διαφόρων κυδερνή-
σεοχν, μέτρων διά τό|ν έλεγχον
Των τιμών καί των μιβθών^ ώστε
ή αΰξησίς των νά μή είναι μεγα-
λειτέρα έικείνης τής παραγωγικό-
ττττος.
Ό ρόλος τοθ άτόμου είς την οικονομικήν κοινωνίαν
ΕΚΒΡΟΝΙΖΕΤΑΪΤΚΑΤΑΝΑΛΡΤΗΣ
Ψεύδεται ή οίκονομική έπιστήμη δταν ύποστηρίζει ότι ή άγορα
ν.αθοδηγεΐ την βιομηχανική παραγιογή
ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΔΛΝΕΙΑ ΥΠΟ ΤΗΣ
Α. Τ. Ε. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΓΟΥΣ
ΕΠ* ΕΝΕΧΥΡΩ ΤΩΝ ΣΤΑΦΙΔΩΝ ΤΩΝ
Η ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
Ή οργάνωσις τής άγοράς &ρ-
γαβίας —·τελετπαία έκφρασις της
άπαβχολήισεως τοϋ εργατικόν δν-
ναμικοϋ— ήρχΐισε νά προδληματί-
ζη την Έλληννκήν ονκονομίαν.
Τουτο δέ διότι ή άναπτυοβο«Αένη
όσημέραι, οΐκονομία μας, έπιβάλ-
λοιιν την Ιγικαιρον άντιμε.τώαασιν
τής καλύψεως των άναγικων αύ-
τής, ώς εργατικάς χείρας.
•Εξεταιστέον, ομο>ς, είναι τό γε-
γονός δν, πρωτίιστως, έίτελύθη τύ
χρόνΐον πρόβλημα τής ά,νεργνας,
τό οποίον διά τής συνεχοϋς με-
τανοκηεύσεως —υπό μΛραρήν νιά-
λκπα έ&νιικής αΐμαρραγίας — τής
Ικμάδος τοΰ έ.ργατικοΰ δυναμικοθ
μας, έδτμιούργηβεν ούκ ολίγα δη-
μογραφοκά π«ο<3Λήιμαιτα. Επί πλέ¬ ον δέ, έξεταβτέον, αν τό πράδλη- ινα τούτο μάς ύποχρεοϊ, ηδη, νά άναζητήσωμεν νέας άτραοτοί'ς κα- λύψεως των άναγικων τής οΐκονο· μίας μας, είς έργαπικάς χείρας. Βάσει επισήμων στοιχείωιν, ό άοιθμός των άνέ.ργων την 30-6-70, άνήρχετο είς 39.211 ατομα, Ιναν- τι 58.795 άτόμαχν τοϋ Ιουλίου 1969. Ό άριθμός ούτος συγβφΐνδ- μενος πρός τα αύτά μεγέβη είς τα χαμηλότερα, χαιτύ. την τελευ¬ ταίαν ΙΟετίαν, έϊάπεδα. "Ητο, δ άριθμός των άνίργονν, κατά, τόν μήνα Ιούνιον 1970, είναι κατά 38,4% περίπου καιτώτερος τοθ μέ¬ σον άριθμοϋ άνέργων τοϋ Ιδίου μττνος των προηγουμένω·ν έννέα έ- τών, τής Ιθετίας 1960 - 1970. Ό άοιθμός ούτος δέν είναι σημαντι¬ κάς —έφ' 8οον άνερνία υφίστα¬ ται είς όλας τάς χώρας καί είς αύτάς ακόμα τάς οίκονομΜΐώς προ- ηγμένας κα{, είς μεγαλεδτερον πο- σοβτάν— δχι δμως καί εΰκαταφρό- νητος διά τα μεγέΐθη τής 'Ελληινι- κής οΐκονομίας. Μειωμ^ος» *5 άλ" λ«υ, έμφανίζεται καί δ άριθμός τδν μεταναστώΐγ πρός τό εξωτερι¬ κόν κατά την περίοδον 1967 —■ 1960, έκφραζόμενος είς 7 ατομα ανά 1.000 κατοίκους, Ιναντι 12, τής περίοδον 1963 - 1966. Αύτα- πόδεικτος είναι, οΰτο>, και ή προΐ-
οϋσα μείοκΐΐζ τοϋ ποοΌβτοΟ μετα-
ναβτεύσεως, χοΗ?ίς, δμως νά παν
οη νά υφίσταται τό πρΛδλημα τού¬
το καί νά «ταλανίζη;» την οίκονο-
ήίαν μας. "Όποχϊ&ήποτε, δμως, είς
τό μάλλον —{«τ» τάς οιαγοαφομέ-
νας έξελίξεις είς την οΐκονομίαν
— βά κληιθώμεν νά άντιμετωπί·
βανμίεν τό πρόόλημα τούτο υπό την
αντίστροφον δψιν τού: τοθ έκα-
ναπατριομοϋ τωτν μεταναστών 1
Κατά -συνκπειαν, ή διαμορφου-
μένη, σήμερον, κβ,ταοηαβις είς
την αγοράν εργασίας δέν όφεϋΐΓ-
ται, άατοικ.λεκττικώς καί μΛνον, είς
τούς δύο ώς άινωίταρά,γοντας —
χωιρΐς, φυσικά καί νΛ παραγνωρί
ζεται δ ρόλος των. ΕΓις την &ερΐ'
νήν, τακτικήν σύνοδον τής 'Ε~-
τροπης 'Εργατικοϋ Δυναμικου,
τοΰ Ο-Ο.Σ.Α., δ "Έλλην βκποό-
σιοοΐος ετόνισε —«αί τό εδέχθη η
'Επιτροπή— βτι ή Ελλάς, σήμε¬
ρον, δέν άντιμε.τΐ(Μΐίζει, ώς προ»;
ταοχικόν πρόιβλημα, την δημΐουθ1
γίαν εύκαιριων άπασχολήβ«ως,
πρός Λπορρόφηισιν τϊ]ς χρονΐα.
καΐ, διαριθρωτικής άνε,ργί,ας, αλλά
άντιμεταΜαζει προ>6λήματα διά ττΥΛ
κάλυψιν των άναγ1κ<αιν, είς ίργιιη- κάς χείρας, τής άλματωοώς άνα πτυσσομένης 6ιομτιχαν[ας καί τοΐ' τογενοϋς παραγωιγτϊς.'Ητοι, λοο δλήματα δργανώοεως άγοράς τηι έργακτίας. ΠροκύπτΕΐ, δμως, τδ Ιρώτημα, επί ποίων βάσεωιν θά επιδιωχθή ή οργάνωσις τής άγθιρας έργαβι· άς. Ή μία λύσις, ή εθκολος «αι πρός την οποίαν —ρέφεται τδη ή «ροσπάθϊΐα, είναι ή μεταχίνηβις τοΰ πλεονάζοντος άγροτικοϋ βυνο.· μικού πρός τα 6ιομηιχανΐ3οά κέντρα. Τούτο, δμως δέν Αποτελεί καί την πανάκειαν τοΰ 2λου Οέματος καί ,τρέπει νά εξετασθή^ άκόμη, αν μάς συμφέρη, νά μεταόάλωμεν ση μαντικόν ποσοοττόν τού άγροτικοίί κόσμον ϊίς... προ,λεταρίους των άστικων κέντρων. Ή ετέρα λύβις ή οΐκονομοκως ένβεδειγμέίνη καί παραδεδεγμένη, είναι ή άξιοποί- ησις είς τό δπακρον τοϋ έκάστοτι καί έκ φχκΛολογικών σννιθ-ηκών, διαμορφουμένον εργατικόν δυνο- μικοΰ. 'Εξεΐιδίίίεΐ'σις, ΐίταγιγίι)+ιη· τικός προοανατολίΐσμός, εξαβφΛ- λ«τις εϋνοϊκώτν δρων εργασίας, εί¬ ναι οί τρείς κυριώτεροι παράΛ·ο·ν τες, πρός την κατεύβννσιν των δ ποίοχν θά πρέπει λϊΐ ρίψωμεν τδ 6άρος της ολτ>ς προσβταθείας μσ,ς.
Ή ταχέως αναπτυσσομένη οίκο
νομία μας, έπιτάοβει τουτο καί οί
καιροί ού μενττοί!
ΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝ. ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΘΑ ΣΥΗΒίΛΟΥΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝ. ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΙΙρός τιμήν τού ύπουργοΰ Σνν
ΐονιοιμοϋ ν.. Ν. Μακβρ^ου, παρε-
τεθη πρόγιυμα είς τό ξενοδοχεί¬
ον «Μεγάλη Βρεταννία» έκ
V*-
των εκπροσωπών των έν Ά
άμερικανικών Τνή είς τάς αρχάς τοϋ Ιλβυθιένου
άνταγωνισμου, όλλά καί τής βτε
νής οα-νεργοσίας καί συμπράξεως
των έλληνικών έπιχίΐρτιματικων
δυνάμεω-ν μέ τό ξένον κεφάλαιον
«αι την άνευοτνγμένην τεχνολογί
αν τής Λύσεως. Είς εν τοιοίηον
κλΐμα, ή δρακττηριότης των δΐί-
&νων τραπεςών δνναιται νά άπο-
&ή ώκρως έ«οικοδομητι·κή,. «πε-
νεργοϋσα έπωφ€λώς η»ός δύο ν.ν
ρίως κατευθννσεις: Πρόχτον, οί ν
μέτεροι όργαννσμοί, με την τε
νοτίαν έμπειρίαν καί φπίϊμην ην
όιαβέτουν είς τάς διεθνείς άγο-
υας, δύνανται νά άποτελέσουν
τού'ς' άναγκαίονς σννδειτικούς κρί
κονς καί τάς άπαραΐτήτους γεφί'-
μας «πικοινωνίας μεταξΰ άφ' ε¬
νός τοϋ ξένον έπιχειρη,ματικοϋ
κ,εφαλαίου καί των ελληνι,κων^ δη¬
μιουργικήν πρωτοόουλιών, άφ' έ¬
τερον δέ της έλληνικής παοαγω-
γικής π,ροβίταθείας κα^ των μ«γά
λιΐΜΓ ξένων αγορών. Δίύτερον, ή
έν Ελλάδι παρουσΐα σας δύναται
νά ύποδοηθήιση την έν έξελίξει
προσπάθειαν 6ελτιώ<τεως καί έ«- ,τνγχρονισμοϋ τοϋ έλληνικοΰ τρα- πΕζικον σνκΐτή,ιιατος. "Τπό τάς ««α τούσας σννθήικ«ς έλευβέρου άντα γωίνισιμού ή τοιαύτη βνμβολή δύ ^αται κυρίως νά λάβη την μορ- φήν έπισϊΜΛΜβω.5 τή* Λκυδιχ Ή πολι,τική οΐικονομίια θά ποέ- πει νά σπάιση τοΰς δεβμούς της μέ μίαν πολύ οτροσφιλ.ή της Θέσιν μΐεΐχ από αυτήν
καιμμία άλλη διαδικαοία μρσφ τής
οποίας ό παραγωγός ό.γεται είς
τό γά αποδεχθή άλλαγάς έπτ
μητάς άπό τόν παραγωγόν.
Ή δευτέρα αντίληψις είναι πε
ρισσότερον έπεξειργασμένη βεω-
ρτιτιικώς: Βασίζεται καί αύτη είς
την «ούδετερότητα» τής διαδόσε
ως των άλλαγών, άλλά οίδεν την
τελευταίαν λέξιν είς τό Ατομον.
Βεβαίως είς δλα αύτά δέν υπάο
χει τιποτε τό απόλυτον. Ιΐνεται
δεκτόν δτι ό καταναλωτάς ήμβϊο
ρεϊ νά δεχβή καί έπνρρο0ν-
ι ται βευτερεύουσαι καί απλώς κρι
1 νονται ώς έξαιρέσεις πού έπΐΰε-
βαιώνονν την βακτικήν θέσιν πον
αυνίστατται είς τό ότι ή τελευταία
διαμάρςχΐκης τοΰ οίκονομικοΰ ο
στήματος γίνΓται επί ττι βάσει
των έπιλογών τοΰ άτδμου.
Κατά την τρίτην αντίληψιν, η
τρλική προσαρμογή σ' ενα σημαν-
τικό τμημα τής οίκονομιας, <ΐνν- τρλείται μέ βάσιν τόν παραγω¬ γόν. Αί άνάγχαι τού άτόμου,μο λονάτι έπΐφανειακως αύθορμητοΐ ευρίσκονται είς την πραγματικό- τητα υπό τόν Ελεγχον τού μηχα.· νισμοΰ τής παραγωγής. Είς την πιό τυπυκήν περίπτωσιν ή παραγω γική μονάς είναι κυρία των τι- μων της είς την αγοράν καί Εχει τα μέΊσα νά πείση τόν καταναλω- τήν νά άποδεχιθή την «συμπιεριφο· ράν» ;(ού τοΰ «ταιριάζει». Άκό- μη περκτσότερον έπιλέγει καί ά- πεξεργάζιεται τα προϊόντα της, κατά τρόπον πού νά ΐιροοχρέρων- ται είς μίαν τοιαύτην οττραεηγν κήν. Αύτά σιτντελούντα μέσα είς μίαν κοινωνίαν δπον τό άκατα- παυστον «πανηγύρι» των {«λικων αγαθών τα παοουκΛάξει είς τα όμματα τού άτόμου σάν την ϊδια την προυπόθεσι. τής εΰτνχίαζ,. Καί καΰώς ή πειθώ αυτή άσκείται μέ- βα σέ 'ένα γεν*κό πλαίσιο άφ&ονί- ας, αύτά τα ΰλικά άγα#ά άντπττΛ- κρίνοντατ περκταότερο σέ ψυχικές παοά σέ φυσικές άνάγκ«ς. Καΐ κατά σννέπειαν, τό ό,τομο προσςιέ ρεται περιοχΐάτερον σ' αυτήν την «πειθώ> —δηλαδή στίς έπικλήσεις
τοΰ «ψΐ'χισ'μοΰ» τού— παρά #άν
ίίΐρόκειτο γιά φυσι.κές άνάγ%Γς·
Κατά την γνιόμη μου ή σημα-ν
τικώτερτι διάικ.ρισι άνάμί,σα στήν
οίκ-ονομία τής άγοράς καί την σχΐ
διασμένην οίκονομίαν βρίσκετα1
τούτο: Σέ ποιό σημεΐο ή προσαρ
μογή γίνεται μέ βάσιν τάς άνάγ
κάς τοϋ παραγωγόν ή τάς άνάν
κάς τοΰ καταναλωτού. 2τό μέ¬
τρον «τού δ παραγωγύς είναι ύ-
ποτ«ταγμένος είς την εκλογήν
τού κ·αταναλαχΐού, είχομεν την οί
κονομίαν τής άγοράς. Καί καθ*
ο μέντς>ον δ παραγι»γός είναι κν-
ριος των τιμών τού καί, έλέγχε-
ται κατά τόν ενα ή τόν άλλον τρδ
πον τάς αντιδράσει ς τοϋ κατανα-
λωτοΰ, ίχομΐν μίαν σχΐδιαισμένην
οίκονομίαν.
Άπό ποΰ προέρχ«ται αυτή ή
άνάγκη προσαναιτολιομοϋ τής στά
σεα>ς τοϋ καταναλωτοϋ; Είναι γεν
νημα τού σύγχρονον διομηχανικοβ
πολιτισμοΓ·: ΤΙροτνγμέ^'η τεχνολο-
γία, μακροπρόβεομοι προοπτικαί
τής παραγωγής, πού αΚαιτοϋν τε
ρα,στίαν οργάνωσιν. Αύται αί συν
θήκαι προκαλοΰν μέ τήιν σειράν
των κνριανχίας ώς τόν μεγαλύ¬
τερον δυνατόν βαθμόν, επί των
π'ΐραμέτρων (κόστος, τιμαί, ζήιη
σις, κόστος καί κίνδυνος τεχνολο
γικών κε-νοτομιΛν), πού σννιβτοϋν
τό πλαθτιον &ραστηριόττίτος της
φίρμας.
Έκεϊνο πού Λρόκΐΐται νά μεγι-
στοποιηθή σέ Ινα τέτοιο «μοντέλ-
λ,υ», δέν είναι μόνον τα κέρδη,
Λλ.λά τα σύνολον των στόχων τής
οργανώσεως: Ή όχκράλειά της,
ή αύτονομία της, ή πρόοδός της,
ή τεχνική της έπιτνχια, τό κοινω¬
νικόν της γόητ<>ον, καβώς κα5, τη
.ςεραιτέρω έασυγχρονισμοϋ των έν
Ελλάδι τραπεζικήν μεθόδων καί
Οιεομών, διά τής άξιοποιήσεως τής
έμπεΐρίας των άνϊπτυγμένων τρα
πεξικών συστημάχων, των οποίων
βασυωύς τρορεϊς άποτελοϋν αί ΰο,'
υμάς μονάδες».
Προηγουμένως προσιεφώινησε τύν
κ. Μακαιρέζον ό γενικάς διευθυν
της τής Φέρστ Νάσ*»ναλ Σίτυ
ΜΛανκ κ. Ματτζα·6ϊνος έκ με-
ρους των έν "Ελλάδι άμερικανι
κων τραπϊζων, ό οποίος πλήν αλ
λ(ον άπηρύθμησε τάς υπηρεσίας
πού δύνανται νά προσφέρουν οί
διεΛνεΐς τραπεζΐΛθί δργανισμοΐ
είς την οικονομικήν πρόοδον τής
Ελλάδος.
κέρδη της. Καί ή τάξις προτεραι
ότητος των στόχων αυτών δέν «1
ναι ή ίδια σέ δλες τίς έπιχεινή-
σεις.
"Αν υπάρχη κάτι τό σίγουρο
ατήν πολιτικήν οίκονομίαν, είναι
«τι οί δύο πρώτες άντιλήψεις πού
έξ«τΐιθηβαν πιά πάνω, μονοπω-
λοΰν την ΐπίσημον οικονομικήν
σκέψιν. Κατά την γενικήν αντί¬
ληψιν ή οίκονομία είναι μία δια-
δικαοία διά μέσον τής οποίας τό
άτομον επιβάλλει την θέλησίν τού
σΐόν παραγωγόν. Μολονότι αύτη
ή διαδικασία μπορεϊ νά είναι πε¬
ρισσότερον ονγκεχυμένη, έμμεση
καί μή άποτελεοιμα,τική, πιστεύε-
ται έπίσης ότι ό πολίτης επιβάλ¬
λει τελικά στό Κράτος τή δική
τού άντίληψη γιά τό δημόσιον
συμφέρον.
Δέν θά προσπαθήσω έδώ νά ά
πο&είξω δτι αύτές οί κοινές πεποι
θήοεις δέν εχονν καμμίαν σχεοτν
μέ την πραγματικό.τηττα καί ότι
μόνον ή τρίτη άποψις είναι σω-
στή. Τό ίχω κάνει ήδη σέ χαλαΐό
τερα εργα μου. "Άν εξετάση κα
νεί,ς τόν τρόπον πού άνατί.θ£νταΐ
οί παραγγελίες πού ένδιαφέ υπό την ίννοιαν δτι δ
πρωτος καταφέρνει νά προσαρμό-
ση την συμπερΚροράν τοΰ τελευ¬
ταίον στίς δικές τού ανάγκας καί
ΐπροθέβεις. Αντό έπι6εβαιωνεται
κάθϊ μερά άπό την πραικ.τικήν τοϋ
μάιρκειτι-γκ καί αύτό πού 6ε6ακί>·
νυυν οί ίδιοι οί ανθρωποι τοΰ
μαρκετιγκ. Είναι έπίσης προφα-
νές ότι οί βιομηχανίες αΰτές £-
χούν τόν τρόπον νά άναγκάζονν
τό Κράτος νά τούς βοηθή είς τό
νά έπηρειΐΛίουν τόν καιταναλωτη.
Π.χ. οί καταβκευασταί αύτοκινή
των ιιμπορουν νά επιτύχουν την
κατασκευήν των αύτοκινητοδρό-
μων .τΧ)ύ είναι άπαραίιτητοι γιά
νά οίτραφή ή προίτΐμησΐς τού »«ι-
ταναλωτοϋ πρός τίβ μεταφορέ;
δι* αυτοκίνητον. Όμοίως, οί άε-
ροπορικές έααιρείες καί οί κατα
σκευασταί άεροίΐλάνων έπιτυγχά-
νουν πιστώσεις γιά την άνάπτυ|ι.ν
νέιων τύπιον άεροπλάνων, στρατιω
τικών παλαιότερα, άλλά πολιτι
κων σήμερα. "Αλλο παράδειγμα:
Οί καπνοβιομηχανοι προστατετ»ον
ται Λπό τό Κράτος κατα των συ-
νεπίΐων των ΐπισιττιμονιικών έβ«υ-
νών διά τόν καρικΐνον.
Τελικως, κανένας δέν ημπορεί
νά αρνηθή την τεραστίαν πίεσιν
πού άσκεϊ ή πειθώ, δια νά άποΰεί
ξη την «τουδαιάτητα των υλικων
αγαθών καί την ύπαρξιν δεσμοΰ
μεταξύ αυτών καί τής εύτυχίας.
Αΰτό αύθάνίι άκόμη πεοισσότερον
την δε«τι.κότηιτα των καταναλω-
τών άπέναντι στήν πειθώ. "Άς
δοΰμε τώρα ποία χαρακτηρισΐτι-
κά παίρνει ή κοινωνία άπό τή <πι γμή ποΰ θά έγκαταλείψωμε την θέσιν τής κυριαρχίας τοϋ κατα- ναλωτοΰ. Τό σημαντικώτερον νέον στοι¬ χείον άφορά την σχέσιν, υπό την ευρύτερη εννοια, μεταξύ τοΰ ά¬ τόμου καί τής βιομηιχανικής κοινοι νίας. Κατά την κλασική άντίληψη. δέν ΰπάρχει σ' αύτό τό σημεΐο πε¬ ρίπτωσις γενικ·ϊΐς συγκρούσεως. Τό άτομον, ό πολίτης είναι δ κυ- ρίαρχος. Ίά όντομα ήμποροΰν να μην είναι σύμφωνα μέ την εξου¬ σίαν είς την οποίαν ύπακούουν. Οί κλασωιοί σΓ/γραφεϊς γνωρί- ζουν καλώς δτι είς την αγοράν δ πλαΰο)ιος| όμι,λεΐ μέ μεγαλυτέραν ισχύν άπό τύν πτωχόν. Ημπορεί νά δημιοιιργηθοΰν προστριίές και Λιαστρβδλώσεις, δτΐαν οί θεσμοί συγκρούωνται μέ την θίληβιν τοΰ άτομον. Άλλά τουτο δέΐν είναι θΐ- μελιώδες. Κατά βάσιν καί είς τρ λί,υταίαν άνάλνκτιν τό άτομον είνα» ό φορενς τής έξουσίας, γιατί δέν μπαρεί νά ευρίσκεται είς έμπόλε- ιιον καπάστασιν μέ τού έαυτό>ν
τού.
"ίΕάν, αντιθέτως, τεθή ώς άρχή
ή κυριαρχία τοΰ παραγωγοΰ, δέν
ιηιμβαίνει τό ϊδιο. Αυτή ή κυριαρ-
χια άσκείται, όπως εΐδαμε, δια
μέσον εύρυτάτων καί συνθέτων δρ-
γί'ΜΟσρωιν'. Αύιτίς χρησιμοποιοΰν
' νην δύναμίν των υπέρ των Ιδίων
των οικοπών, όπως ή άσφάλεια τη;
οργανώσεως, ή πρόοδός της, τό
' γόητρόν της, τα χίρδη της κ.ο.κ.
Δέν ΰπάρχει κανείς λόγος αύτοι
οί σκοποί νά συμπΐπτουν μέ την
συΑ,λογι,κήν έκφρασιν των σκοπών
των ά/τόμο)ν. Άπ» την στιγμή·ν
εκείνην, τά ατομα είναι έκεϊνα πυύ
>>.τοκυπτοι>ν κα} δχι αντιθέτως.
'Τπό τίς συνθήκας αύτές, ή οί-
κονομική ανάπτυξις δέν γεννά ττ^ι
άρμονία μεταξύ τοΰ άτόμουκαί των
Λεσμών, άλλά αντιθέτως, την σΰγ
κρούσιν. Αυτή ή τελευταία έξομα-
λύνεται βεβαίως μέ την παθώ, άλ¬
λά δχι πάντοτε, δι' έκείνους του¬
λάχιστον πού δέν «αφήνοντας νά
«ιιοθοϋν ή προσπαθοϋν νά άντιλτ)-
φΗούν τί άκρι>6ώς συμβαίνει. Είς
την διάγνωσιν των δεητών πού μα-
στίζουν τίς ΗΠΑ καΐ, τίς άλλες
θιοιιηχανχκες κοινωνΐες εύρείας ά-
ποδοχής, είναι ή διαπίστωσις διι
τό άτομον ευρίσκεται είς την διά¬
θεσιν Ισχυρών άπροσώπων δυνάιΐί-
ων, των οποίων αί πρσθέσεις τού
φαίνονται έ.χθρικαί καί μπροσΐά
«ττΐς οποίες βρίσκεται άνίσχυρον.
Ι ό Πεντά/γωινον διεξάγει πολέμονς
χαΐ, οίκοδομεΐ συστήματα έξοπλι-
€Λΐιοΰ, έν σνναρτήσει πρός την ί-
σωτεριικήν τον δ.υναιμικήν. Η ΝΑ-
ΣΑ κάμνει τό ίδιο, καθ ώς καΐ το
υπουργείον Μεταφορώίν, διά τά
^περηχητικά άεροπλάνα. Τό ίδιο
ίσχύει καί γιά την Τζόνεραλ Μό
τορς, τόσον ώς κατασκευαστήν αΰ
Λνκινήηων πού €πνίγουν» τις πό
λεις, ασον καί ώς «ανάδοχον» αύ-
ιοκινητοδρύμων, πού τάς καταβρο-
χθίζανν. Αύτό Ισχύει δι' όλην την
βιομηχανίαν, ή δποία καταστρέφει
τά τοπία, τό νερό καΐ, την άτμό-
σφαιρα. , , | |;
Ή θέσις τής κυριαρχίας τοϋ πα¬
ραγωγοΰ άπό έδώ καί πέρα, δχι
μονον φαίνεται έμπορικως εΰλο
γος, ώς λογική απόκρισις διά τάς
ανάγκας των σνγχρόνων βιομη-
χανικων όργανιβμών, άλλά φωτ[-
ςει έπίσης ζωηρά τίς μεγάλες ση
μερινές μας δυσικολίες. Αΰτός ά-
κρΐιδως δλλωστε είναι ό ρόλος κα-
βε θεωρίας. Άντιιθέτως ή θεωρία
τής κυριαρχίας τοϋ καταναλωιτου
καί τοϋ πολίτου, δχι μόνον δέν
λαμβάνει ΰπ* όψιν της σωστά την
κραγματικόττρα, άλλά καί έΐασθε-
νιζει την έμπκκοσύνην τοϋ κοΐνου
στήν άντικειμενιικότη'τα των κοι-
νωνιοαδν επιστήμων.
Άς μοϋ έπιτραπίί νά χρησιμο-
ποιήσω μερικά παραδείγματα, απύ
τιγν ονγχρονον πραγματικάτητα:
"Εάν ή κλίμαξ των αγαθών
πού προσφέρονται σέ μΐά δεβομε-
νη στιγμή φαίνκται δχι Ικανοποιη-
τική, ή θεωρία τής κυριαρχίας τοθ
καταναλ ωιτοϋ θά ήθελε αϋτό νά
άντανακλά τήιν βέλησί τού. Άν
λ.χ. ύπάρχουν πολλά αύτοκίνητα
κα^ λίγα κοινά με,ταφορικά μέοα,
ή άν τά οντίτια είναι λίγα καί &-
θλια καί οί οΐκιακές συσκευές ά-
φθονες καί πρακτικές. "Οποίος
διατυπώνΐΐ άμορί.6ολίαν είναι υπο-
πτος δτι θέλει νά επιβάλη τά γοϋ
στα τού στήν πλειοψηφία, καΐτά
μή δημοκρατικόν τρόπον. Άλλ'
αν άτοδεχθούμε την θεωρία τής
κυρταρχΐας τοΰ παραγωγόν, τότε
αυτή ή κλίμαξ των προίόντων δέν
κάνει τίποτε άλλο, παρά νά έκφ-
ράζη την ισχύν τοϋ τελενταίου.
"Αν ύπάρχουν πάρα πολλά αύτο-
κίντρα κσί άνεπαρκή τραϊνα γιώ
τά περίχωρα ή γιά τί|ς άστικές
«εταφορές, αύττό 6ά όφϊίλεται Λ-
ποικλειστυκώς σηήν κυριαρχία τής
Οιομηχανίας αύτοκινητιου (περι-
λαμβανο)ΐένης καί τής δυνατότη-
τός της νά πείση τούς ά,νθρώπονς,
ότι θέλουν περισσότερα αύτοκίνη
τα) έναντι τής θελήσεως των βΐο
μηχάνοιν κατασκευής άλλων μέ-
σων μεταφοράς. "Αν εχομεν πε
ρισσότερες οΐκιακές συσκευές ά¬
πό σπίτια, αύτό δφείλεται στό δτι
ή Τζένεραλ Μόιτουνθίρί.ες αοτές ήμΐτοΐρεϊ κανεί,ς
νά διερωτηθη αν τό βιοιμηχανιχύ
Κράτος ημπορεί νά υπάρχη άνβ-
^άρτητο άπό τίς μεγΟΛϊς βιομη
χανικές όργανωσεις, εάν πράγμα-
τι μπορεϊ νά εκπροσωπή την θί-
Α,ησι των άτομων. Σκέπιομαι δτι
Λύτό δεν θά είναι καί τόσον ευ-
κολο.
Ημπορεί άκομη νά διερωτηθή
κιινείς εάν Είναι δυναίτόν νά έναν-
τΐωθή ο*τήν έξουσία των έπιχειρή-
σεαϊΝ'. "Αν ή βιομηχανία αύτοχΐ·
νήτων είναι κυρίανίχος στήν άγο-
ρά καί κατά σννέ3ΐ*ιαν στό έπίπ·-·
ίον τής παραγωγήν καί στϊις σν-
νέπειες τής μολΰνσευος, ήμποροη-
με νά οίκοδομησωμεν μίαν «άντι-
οργάνωσιν» διά νά περιορίσωμεν
αύτή(ν την κυρνορχίαν, απαγορε¬
ύοντος λ.χ. τούς κινητήρας έσωπί
ρικής καύοεως μέσα σαις πόλεις.
Τελικά καί μετά άνώ άρκετά
χρόντα ηρέμου ουνυπάρξεως μέ
την γραφειοκρατίαν τοΰ Κυάτους
καί βιομηχανίας, τί, βά συμβή μέ
την πολιτικήν οίκονομίαν εάν θέ¬
ση είς τά έαΐίκεντρον των άνησυχι
ών της την θεωρηακήιν διερεύνη-
σιν τού προβλήματος τής έξονσιας
πού άσκ.οϋν αί βιοιμηχοννικαί όργ«-
νώσεις; Τί θά γίνη δταν θά άπο
φασίση νά λάβη θέσιν σέ -ιθσα νέ-
α προβλήματα δι' αϋτή,ν, όπως τό
επίπεδον παραγο)γής των βιομιγχα
νιών, την «γκάμμα» των ΛροΙόν-
των, την δάναμιν των βιομηχαν·-
ών έξοπλισμού, τίς έπιδράσεις επι.
Τθΰ περιβάλλοντος, χωρίς νά ανα-
φέρω την ίσορροπίαν τιμων - μ*
σθώιν θεωρουμένην ώς άποτέλεσμα
τής γραφειοκρατικής έξουσίας.
Ζ. Κ. ΓΚΑΛΜΠΡΑΙΗΘ
'Εκ τοΰ ύπονργείον Συντονι-
σμοΰ ανεκοινώθη δτι, πρός ' τόν
σκοπόν διευκολύνοχος των σταφι
δο.ταραγωγών, μέχρις ότου ουτο.
δυνηθούν νά διαθέσουν τό προϊ-
όν των είς τιμάς άνταποκρινομέ
νας είς τάς διεθνίϊς τοιαύτας, ϊ
νεκρίθη ή υπό τής Άγροτικής
Τραπέζης τής Ελλάδος χορηγή
οις είς τούς παραγίογούς δανείων,
έπ' ενεχύρω ξηράς σταφίδος, κο
ρινθιακής ή σοιΑτανΐνας, εσοδεί¬
ας 1970.
Τά δάνεια ταύτα θά παρέχων
ται επί τή βάσει τίτλων πιστοποι
ούντιον την αποθή5<ετ«σιν ξηρδς σταφίδος, κορινθιακής ή σουλτα νίνας, είτε υπό μεμονωμένων πά ραγωγών είτε άπό κοινοΰ υπό συνεταιριστικών αυτών όργανώοε (ος είς τάς αποθήκας τοπΐκής συνεταιριστιαής οργανώσεως ή κοινοπραξίας αύτώΛ·. Οί τί,τλοι ούτοι δέον νά άναγράφονν ί.τα- κριβώς τόν τύπον τής άποθηκεν ομένης ποσότητος σταφίδος μέ την δνομασίαν καί διαβάθμισιν αί δ.τί)ϊαι είναι γενικώς άνργνωο» σιμέναι είς τό εμπόριον. Προστίθεται σχετικώς δτι τά πρός χορήγησιν δάνεια θά είναι ίξοφλητέα έντός τεσσάρων μη-^ νών άπύ τής άναλήψεώς των και Οά χορηγούνται ΰπ' ευθύνην καΐ κατά την κρίσιν τής Αγροτικάς Τραπέζης, θά δύνανται δέ νά κα λύπτονν ποσοστόν μίχρι τού 70% τής άξίας τοΰ ένεχνριαζομένον σταφιδοκάρπον, ή όποία θά {"πό λογίξβται μέ βάσιν την εκάστο¬ τε ίσχύονσαν διεθνή τιαήν, μειον μένην κατά τά ίξοδα άπό της πά ραλαβής της υπό τοΰ έμπορον μέχρι φόμπ. Διά την χορήγησιν των δανεί ών τής κατηγορίας ταύτης ή Τρά πεζα τής Ελλάδος θά χρηματοδο τήση την Άγροτικήν Τράπεζαν μέχ,ρι ποσοϋ 142 έκατ. δρχ., έξ ών 113 έκατ. θά διατεθοΰν διά δάνεια επί σταφιδοκάρπον, μέ λήξιν χορηγήσεων την 31ην Δέ ΧΕμβρίου 1970 καί 29 έκατ. δρχ. διά δάνεια πρός αντιμετώπισιν δαπανών έπεξεργασίας καί οννττι ρήσεως, μέ λήξιν χορηγήσίών των την 31ην Αϋγούστου 1971· ΝΑΤΓΙΛΙΑΚΛ ΝΕΑ Ό ευρισκόμενος είς τό Τόοαο ύπουργός τής Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέδας επεσκέφθη τόν υπουρ¬ γόν Μεταφορών κ. Χασιμάτο καί στΎεζήτησε μετ" αύτοϋ ναυτιλια- κά θέματα τά δποΐα ένδιαφέοουν την 'Ελλάδα καί την Ιαπωνίαν. Την εσπέραν ό ϋφυπουργός Μεαα φορών κ. Γιαμίΐμούρα παρέθεσεν έπίστ)μον δεί-τνον πρός τιμήν τού "Ελληνος ΰπουργοϋ. — ΑΝΕΚΟΙΝΩΘΗ υπό τού ύ .-ΐουργΡΛου Ναυτιλ.ίας δτι ετέθη είς έφαρμογι'ιν δι' άπαντα τά έλ ληνικά πλοία, χχορητικότητος α νω των 50 κόρων, δ νέος διε- θνής κώδιξ σημάτων. Είς τά ναιιπηγϊΐα Περάματος «Άργώ>· καθίΐλκνσθη τό νέον έ
π.&π,τηγόν - όχηματαγωγόν <Αί- γεύς», τό οποίον ά^τ|κει είς την όαώνυμον ναντιλιακήν έταιρϊίαν. ΕΙΣΘΕΣΠΡΩΤΙΑΝ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΟΙΚΟΝΟΜ, ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Ό ευρισκόμενος ε16 Τόοαο ΰ- πονργός Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέβας προήδρευσε κοινης συσκέψεως εκ¬ προσωπών τής Ενώσεως Ίαπώ- νικών Έιταιρεΐων ναυπηγήσεως πλοίωτν καί τής Ενώσεως "Εξα- γωγέων Πλοίων. Κατά την σύσκε¬ ψιν, ή όποία διήρκεσε επί τρίω- ρον, εξητάσθησαν διάφορα θέμα¬ τα αφορώντα τάς σχέσεις τής Ια- πω|νι^% ιναυίΐηγικής βιαμηχα^'ίας καί την ελληνικήν ναυτιλίαν. —Ρεκόρ δεξαμενισμον εσημει¬ ώθη είς τά νανπηγεία Νεωρίον Σύρον διά τής κεχωρισμέ"ης ε¬ ξυπηρετήσεως (άπό 7ης π.μ. μέ¬ χρι 7ης μ.μ.) δύο έμιπορικών πλοί τοιν. Τά λμπορικά σκάφη «'Ερμιό- νη» καί Άρετοϋσα» εισήλθον είς την δεξαμενήν διαδοχικώς καί ε¬ ξήλθον αυτής την 7ην μ.μ. δταν συμπληρωθή δεξαιμενισμός καί έ- πισκεναί εύρείας κλίιμακος. —Είς τά ναυπηγεία «Άργώ» τού Περάματος καθειλκΰσθτ) τό νέον έπιβατηγόν — όχηματαγωγόν1 «ΑΙγεύς», τό οποίον άνήκει είς την όμωΛΊ'μον νανπι.λιακ·ΐ^ν εται¬ ρείαν. Τό σκάφος είναι χωρη/πκο τητος 1.070 τόνν«ι>ν κα^ έχει μετα-
φορικήν Ίκ.ανότητα 500 επιβάτην,
11 φορτηγών ή 35 αύτοκινήιτων
IX.
Ο ΒΚΣΤΓΧΡΟΝΙΣΜΟ2 ΤΗΣ
ΚΛΩΣΤΟ-ΤΦΑΝΤΟΤΡΓΙ Α Σ
Ζιι»τικής σημονσίας θέματα δία
την ανάπτυξιν καί έκσνγχρον'.-
σμόν τής κλ.ι«στούφαντουογίας στ»
νεζητήθησαν >πό τού Δ. Σιιμβον
λίου τής Πανελλήνιον Ένώσίο)ς
Βιομηχάνίον Κλωστοϋφαντουί1
γών. Τά θέματα αύτά άψοροΰλ
την «Ίσαγωγήν μεταχειρισμένων
μηχανημάτων, την εφαρμογήν
τοϋ νέον άγορανομικοΰ κώδικος,
την σΐ<στασιν συντονιστικοΰ σνμ- βουλίου, την συλλογικήν σύμβασιν των έιργατών κιλίοστονφανΊουργί- ας κλπ. Ι «Ό Ήρωίκός άκριτιοώς Νομός θεσπρωτίας γν<Λρίζει διά πρώτην φοράν την στοργήν καίΐ την αγά¬ πην τοΰ Κράτονς. Άπό την μίαν άκρην τοϋ Νομοϋ εως την άλλ.ην, έΜτελοΰνται τεραστία ίργα 6ασι· κης σημασίας. Χωρία, τά δποΐα μέχρι χθές ήσαν άπομεμονωμένα καί έτκαταιλελεΐιμμένα, σήμερον ά- ποκτούν άσι»νήιθη κίνησιν καί ζω·ν- τάνια — χάρις είς τό αμέριστον ενδιαφέρον τής Έθνιχης 'ί,ηίΜι- στατικής Κν&ερνήσεως. Τά ανωτέρω ετόνισεν δ Νομάο- χης θεσπρωτίας, καθηγτιτής κ. Γεώργιος Κυριακάκος, είς συνίν τευξίν τον — έπ' εϋκαιρια συμ- πληρώσεως ίτονς άπό τής άναλη- ψεως των καΦηκόντων τού. Έν σννεχεία, δ κ. Κνριακακος ύπογραμμίζει δτι: «Κααα την τελευταίαν τρΐίτίαν εμειώθη σημαντικώς ή μετανά- σιευσις, και έιπιπλέον πολλοί έξ εκείνων πον εΐχαν έγκαταλιείψι-ι την ΒεσπρωτΙαν διά νά εβρουν τήν τύχην των είς τό εξωτερικόν, έπα- ναπατρϊζονται, διότι είς την χώ¬ ραν μας δημιουργούσαι ήδη με¬ γάλαι εϋκαιρίαι διά συνεχή κα'ι μόνιμον εργασίαν». ΒΑΣΙΚΑ ΕΡΓΑ "Ακολούθως, ο η. Γ. Κυριακά¬ κος άναφέρει ένβεικττιικως τά κυ- ρκώΐίρα ϊργα ποΰ εξετελέσθησαν, ή έκτελοϋνται είς τόν Νομόν θ>εσ
Λοακτίας κατά την διάρκειαν τής
βητείας τον.
ΙΛς την Περιφί;ρεια*ήν 'ΟΛο-
ΐιοιΐαν ?κ πιστώσεων ίτους 1069
καί 2970 διά την διάνοιξιν καί ά-
σφαλτόατοωσιν των δδών Παρα-
μυθιβς - Γλιικ'ής, Παρα.·τοηάμον -
Καλαμα, Παραμυθια: - Ναράΐδας
καί ΙΙαραμνθιάς - Μόοψη, έδαπα-
ντ>0'>ι το ποσόν των 13.700.000
δρχ. Διά την διάνοιαν των δδών
ΙΙαραμυθΙας - Πετουσίου καί Φι-
λιατων - Αγ. Πάντων έδαπανή-
0η τό αοσδν των ό.800.000 δοχ.
ιοΰ Εργον έκ.τελοΐ'μίνον υπό τής
ΜΟΜΑ.
Διά δέ την συντήρησιν τοΰ έ-
*αρχιακοΰ δικτΰου 1· 800.000 δρχ.
Λιά τττν Κϋιηοτική/ν Όβοοτοιίαν
750.000 δρχ. κα', την σύνταξιν
ιων διαφόρων μελίαών 1.500.000
Οραχ.
Διά την 'Εθνΐκήιν Όδοποιίαν
οιετέιθη τό ποσόν των 17.300.000
δρχ. ήτοι διά κατασκευήν τής πα-
«Γ Ι
ι.ια/.ιακής όδού Ήγουμενίτσης, —
Δρεπάνον.
Διά δέ την εθνικήν δδόιν Σα
γιάδος - Φιλυατών - Αύχήν Βρυ-
σελλας δρχ. 9.260.000. Είς διάφο-
ρα Κοινωφελή ϊργα διετέΐθη τό
χοσον των 4.750·Ο00 δρχ. Διά την
ύδρευσιν Δήμων καί Κοινοτήτων
3.780.000 δρχ. διά δέ την κατα¬
σκευήν καί όβοστρωσίαν όδων καί
Πλατειών Δήμων καί Κοινοτή-
των 975.000 δρχ. Δι* ' έπισκευάς
κα', ανέγερσιν Σχολΐίων 2.035.000
καί διά την προσθήκην τοϋ δεύ¬
τερον όράφου τοΰ Διοικητηρίου Ή-
γο>>μινίτσης 3.300.000 δρχ.
Λιά τά άρδεντικά Εργα Κάτω
Καλαμά των οποίων συνεχίζεται
ή ί-κ,τέλεσις 7.000.000 δρχ. Σημει-
οχτέον δτι μέρος έκ των ώς αντβ
πκντωιο-εων προερχεται καί έξ ύ-
πολοίπων τοΰ Ιτους 1969 καί αί
εργασίαι σννεχϋζονται διά την δ-
λοκλήρο>σίν τ<ον (μέχρι τέλους 1970. Ο ΤΟΤΡΙΣΜΟΣ "Η θεσπςκοτία έ'χει σαανίας φι·- υικας καλλονάς. "Ηδη, διά των περαΐωθέντων καΐ άρξαμένων 6ρ- γοη· δδοποιίας Φιλΐαιτών - Σαγιά- ί5ος - Ήγοι«μενίτσης - Δρΐπάνου, ίινοΐξαν οί δρόμοι, οί δποϊοι θά δ- Οηγήσουν τάς χιλιάδας των τουρι- στων 'εΐς τά πλέον άξιόλογα ση- μεΐα τοΰ νομοϋ. Έπίσης, μβ,λετα- ται ή ίδρυσις μεγάλίβν ξενοδοχει ακων σΐ'γκροττιματων. «"Εινας μεγάλος πολος τουριστι κης έ'λξεως θά είναι καί ή άξιο- ποίησις καί προβολή πανΐ.λληνίως καί διεθνώς, τού Ιστορικόν χώρον τού Σουλίον, τονίζει δ κ. Κυρια- κακος. Έδω θά πρέπει νά έκκρρά σ<ι> την ευγνωμοσύνην όλον τοΰ
θεσκροχτικοΰ λαόν πρός τόν έξο-
χωτατον άντυτρόεδρον τής 'Βθνι
κης Κτ-βερν-ήισεοις καί υπουργόν
'ΕσΐΛτερινών κ. Στ. Παττακόιν,
6 οποίος αγκάλιασε τόσον τά πο-
ρίοιιιατα τοϋ Α' ΙΙανθεσπριοτικού
ϊυνε&οίον, όσον καί τάς προτά-
σεις τής ΰπ' αύτοΰ σνσιταθίίσης
ειδικής έπιτροπης προβολης τοΰ
Σ ονλίον.
Ίίς πρώτον Λείγμα αύτοϋ τοϋ
κκβερνητικού άγκαλιάσματος εΐ-
! ναι ή προγραμμόϊτι.σ<ς τού ποσοΰ των 30.000.000 δρχ. πρός έοοτέ- λκοιν διαφόρων Εργων είς την έν Ι λόγω πΐριοχήν. Μοντέλο άναιπαυτικής μάλλινης ζακέτας, άπδ την τελευταία έπίδει-ξη άνδρικής μάδας στό Λονδίνον.

ΟΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Άπό σταιχεία παρεχόμενα υπο
τής Έθντκής Τραπέζης, πτ»>
κνπτουν τα άκόλουβα:
ΕΤΕΘΗΣΑΝ Αί. ΒΑΣΕΙΣ
τΜΗΜΤΟΤΡΓΙΑΣ ΝΑΤΊΆΣΦΛ-
ΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.
Είς την Εφημερίδα τής Κυβερ¬
νήσεως (Τεϋχος Α', φ. 114) 2ί>.
5.70) εδημοσιεύθη τό Νομο'θετι-
κόν Διιάταγιια 551 «πες πλοίοη'
καί άε·ιροσκ<<ιφών>, δ»ά τοΰ οποίον
τίθενται αί βάσειΐς διά την δημι¬
ουργίαν ναυτασφαλιστικής άγ<^ ράς έν Ελλάδι. Έκ των πλέον δια,τάξεων τοΰ νομοΐθετήματος εί¬ ναι έκεΐναιΐ, διά των οποίων παρί- χε/ται είς τάς έν λόγο) έπιχεΐιρη σεις ή εΰχέρειια έκδόσειος των ά σφαλιστικών συμβόλαιον είς ξέ¬ νον νάμισμα καί είς ξένηνγλίοσ- σαν, ή ύπαγωγή τής σχετικής συμ βάσεος άσφαλίσεως είς άλλοδιΐ πάν δίκαιον κα!, είς την άποκλ*ι- στικήν άρμοοιότηττα άλλοοαπών ίοη', ώς καί ή καταβολή των πάσης φύσεως άσφαλιστικών άποζημιώσειων είς συνάλλαγμα είς ο>ν Σκαραμαγκα καί ή Ιδρυσις
μαναδος καιτοκΓκ·εΐυής μηχανβν θα¬
λάσσης καΐ ξηράς μεγάλης Ιππα-
βιινάμεος. ,
Είς την δευτέραν
πε,ριλαμβάνοντΐαι ίπενδύσβις, ή ί-
κ,τέλεσις των ·ηβίων θά εξαρτη¬
θή έκ των διενεργοιυμένοιν τεχνι-
κοοικονσμικών μελετών σκοπιμότη-
τος αυτών, ώς ιτνμμετοχή εις νε-
οϊβουθηβόμενον χαλνβονρ/γεΐον, Ι¬
δρυσις έργοσταισίου παρα"γωνή;
διπύρου μαγνηοίας καί πυριμάχων
υλικών ή με.ταλλικοβ μαγνησίυυ
κλπ.
ΕΘΕΜΕΑΙΩΘΗ Η ΓΙΡΩΤΗ
ΜΟΝΑΣ ΤΟΤ ΕΝΕΡΓΈΙΑΚιΟΤ
ΚΕΝΤΡΟΤ ΛΑΤΡΙΟΤ.
τα τέλη Μάϊον έθέμιελιώ-
βη υπο τοϋ άντιπιροέδρον της Κυ-
βρρνήσεως κ. Στ. Παττακοΰ πα-
ρ.ονοΐα των ΰπουργων Σνντοινι-
σμοϋ κ. Ν. Μακαοέξιου καί Βιοτ
μηχ«ίας κ· Κ. Κτνπραίον ή πρώ-
τη μονάς τοϋ ένεογεια·κοΰ κέντιρου
Λανρίου. Ή έν λόγω μονάς θά
είναι έγκατε'στημένης ίσχύος 150
μργαΓκίτ, προβλέπεται δέ ότι, θά
τιεθή είς εμπορικήν λει.το<φ·γίαίν ΤΑ ΝΑΤΠΗΓΕΙΑ ΜΑΓΚΡ. την άλλοδαπήν. Διά τοϋ Ανωτέρω .τόν Αυγουστον τού 1971. Ή προ- Ν.Δ. άπαλλάσσοΜται τα άσφάλι- μ,ήιθεια καί ή ένκααάσϊτασις τής μΛ στρα, τα άντασοράλιστοα, αί που-| νάδος ανετέθη είς κοΐνοποαξίαΛ' μήθειαι, αί έκπτωσις, αί άποζη· ( των έταιριών, τα δέ εργα πολιτι- μιώσεις, ώς καί πάσα άλλη έκ τής κου μηχαντκοΰ εις ελληνικάς έται- άσκήσεως τής έπιχειρήσεως άσφα- ( ρίας. Ή συνολική δαπάνη κατα1- ?^σ·ρωις ΐΐλιοίίινν και ώερΙο«Γκ|αφ|ων σκευής τής μονάδος ύπολογίζεται προκύπτουσα ύποχιρέ'ωσις άπό παν- είς 570 έκατ. δραχμων πε<>ίποιυ.
τάς τέλους χαρτοσήμοτι, φόρον ή Είς τό υπό ίδρυσιν ένηβργειακον
δικαιώματος υπέρ τοΰ Δημοσίου κέντρον ΛαυβΙίον προβλέ"πετοχ η
καί διαφόρων όργα"νίισμω*ν. Ό- εγκατάστασις μονάδ(ον παραγίογης
μοίως ό,παλνλάσσονται — υπό ώρ»- , ήλεικ,τ,ρκτμοΰ τής τάξεως των 2.
σμένας προυποθέσεις — έκ τού 000 ΧΒ, έξ ών τό ήμισυ θά λοο-
φόρον είσοιδήματος τα μή διανι- έρχεται έκ θβ(?ιμοηλε!κ.τρι,κων μο-
μόμενα κέρδη των επιχείρησιν νάΐδων, τό δέ ίτειρον ήμικτυ έκ. :ιυ-
πρ«ς σχημΓΧ'τισμόν άποιθεματικών. μηνικων τοιΐούτων. "Ηδη άνΐτέθη
'Επίσηις παρέχεται είς τάς έ- είς τόν γαλλικόν οίκον «"Αλιστροτμ>
ταιρΐας άσφαλΐσεοις ΐιλαίίον κα' ι ή ίγκατάστα<τις τής δευτέρας άτ- άεροσκαφών ή δυνατότης συμπτή- μοηλρκτρυκής μονώοος Ισχύος 300 ξεως κοινοΐτ.ραιξία; πρός συντονι- ΧΒ. σμόν τής δράσεώς των, θεσπισιθέν- Ή θεμελίωοτς τής Λρ(δ.τη(, βε,ρ- το>ν μάλιστα πρός τοίηο ε'ιδικών μοηλεκτρικής μχκνάδος τοδ Λα»>
αααλλο,γών κα>ί εύειρ7ίττ'.ιμάτ(:ον· | ρίου αποτελεί την άηαρχήν τη
ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΔΕΞΑΜΕ- κατακτκ,ευής σειράς μεγάλαχν ένειθ
ΝΗΣ 250.000 ΤΟΝΝΩΝ ΕΙΣ γι,ια·κών δργων ΰΛΟ τής ΔΕ^Ι κα-
ΣΚΑΡΑ- τα τοΰς προο'εχεΐς μείνας, ήτοι τή
δ'ειτέΊρας μονάδος τοΰ Λαυρίιου,
Είς τάς άιρχάς Ίουνίο,υ Ινεκ,αι τής τετάν τριιων μιθΜάδο>ν τού ύδροηλεκ
σία καί τοΰ ΰπουργοΰ 'Εμπορικης ερικοΰ εργου Πολτκρν'του Άλιάκ-
δη«λι«τηιρίου, έν συνδυασμώ με την μονος στ'νολΐ'κής Ισχύος 360 ΧΒ
Ναντχλία,ς κ. Ι. Χαλέβα καί, δλ-] ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
λων επισήμων, ή νέα γί.γαντΐαία ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣ ΜΕΤ
»ε.ξαιμενή των «Ελληνικόν Ναυ- ΡΕΤΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.
πηγεΐων» είς Σκαραιμαγκά. Ή έν ( "Εν σννεχεία τής <τυνα<ρθΐ(σης λόγω δειξαιμιε'νή Ιχει μηκος 335,32 αετά τϊ)ς Άλ6ανίαις συμφωνίας πι μέτιοων, πλάτος 53,65 μέτρον καί ρί διενεργείας έμπορικων άνταλ- 6άΐθος 9,25 μετριον, δύναται δέ νά λαγων, αφιχθη είς Αθήνας ί)εχ!θίί σκώφη πρός δεξαιμενισμύν τοαμε/ιήζ αποστόλη πρός διερεύ- καΐ, ρπΐσκευά,ς μέ%αι 250 χιλ. τόν- ΐ|βΗ.ν τής έλληνιικής άγορας. νιον. ΕΓ,ναι ή μεναιλντΐρα τής Με-1 Τα μίλη τής άλδανική'ς Λντι οΌγείου καί <τυγ·καταλέγεται μιετα- προσοιπείας εξεδήλωσαν ένδιαφ? ξΰ των έπτά ή όκτώ μεγαλυτέρων ροιν θι' εΐσαγωγάς προΐόντων χά δεξαμενών τοθ κόσμον. | λυβουογίας, μεταλλουργικων κλπ. Ή κα.τασ'κειυή τής δεξσμενής ?ναντι έξαγωνών ΙχΘτκον, έίΐτοΐ'χισε πειρί τα 10 έκατ. δολ- Λροιόντο)ν, ξυλείας κα{ άοφάλτου- λαρίων, ήρχκτε δέ τό 1904 καί Λ- Αί μετά τής Άλ6αν£ας συναλ «επερατώθη προ<ΐφάτ<ϋς. Δι* αύ- λαγαί θά πρανματοποΐοΰνται κη- της αί έπενδύσεις είς τα «Έλλη- τάπιν αδείας τοΰ υπουργείον 'Εα- νικά ΝοΒυπηγεΙα» άνιίρχονταιι είς Λαρίου, τδ δέ πκϊτωτωών 60 έκατ. δολλαρίων. | ς,ιον έκαττ.έρ<ί>ιθεν( δέν δύναιται νά
ΑΙ ΕΠΕ,ΝΔΤΣΕΙΣ ΤΟΤ Ο- ΐντεριβή τάς 200 χιλ. δολλαιοίων.
ΜΙΛΟΤ ΝΙΑΡΧΟΤ. | Τα μέτρα ταύτα έλήιφΐθησαν πρός
'Βδημοστεΰθη είς την έφημ,ερί- άποφνγήν δημιοιυρτίαις μεγάλον Λ·
δα τής Κυ6ερνή<τε<ος τό ΰπ' ά,ρΐιΗ. νοίγματος εί.ς τδ με,ταιξν των 549)18*5-70 Νομοθετικόν Διάταγ- χωριόν κλτρΐγ·κ. Σχετικώς μα διά τοΰ οποίον κυροΰνται ή 4- ^ τηρείταχ ότι ύπάρχονν μεγάλαι δι>
π» 13ης Απριλίου 1970 υπον,ρα- νατόαητες ΟΛο^ρ«<ρήισ>6ως έλληνι
τρείσα σϋμβαβις μεταξύ τοΰ Δή- ^ών π^οίόντιον υπό τής άλβανικ,ήι,
μοσΐον καί τοΰ έφιπλιστοΰ κ. Στ. άγοιράς, ένώ ή Άλβανία δΰν&ται
Νιάβιχου. ' νά έξάγη περκοΐιρισ'μένον
Διά τής έν λόγω συμβάσεως Λ- Αγαθών.
νατίθεται είς τόν όμιλον Νιάρχου ΝΕΑΙ ΣΤΜΒΑΣΕΙΣ ΔΙ· Α-
ή έκιμετάλλιενσις τοΰ δινλιστηρίον ΝΕΤΡΕΣΙΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
Άσπροπύργον, τον άΜαιδόχου ά- «.·■>■<« « . ι Αι αλλαδαπαι ειπιχει-ρηίτειΐς α- ναλαίϋβάνοντος την υποχρέωσιν ο- ^ ναλσα6ανονν ^ {,ποχβέωσΐν υ- πως προβή είς τδν έκουγχοονι- ^^ έντός πενταβτίας &ώ τής ί- σμόν κα^ είς την έπέκταιοτν τού σχύος των στνμβάσεών των έπ«ν- πραγματοποίησιν καΐ αλλων έπεν- δνουν, ίξ ίδΐων άβΐοκλεισηκως βύσεων, συνολνκής ΛαυχοΛ'ης 200 φαλαίων, κατ' ελάχκττον ποσόν έκατ. δαλλαρίων. ΑΙ έπενδύόει; 4,5 έκατ. δολλαριίων ή Λρώτη καί αύται ύΛθδιαιροΰνται είς δΐ«ο κα- 3,4 έκατ. δολλα*ιίων ή δευτέιρα τηγορίας των 100 έκατ. δολλα ποός διενέργειαν σχετικών έρ*υ- ρ(*η> έχάστη. Ι νών καί, γεο>τρήσε«;ον έλαχίστου
Είς την πρώτην κατηγοιοιαν .ιτ- βάθους 2.600
ί«λαμ6ά.νεται ή επέκτασις τοΐ» Οί- Αί ώς ανο> σιιμ6άσειις είναι ή
ιιλιστη'ρίον, δαπάνης 35 έκαιτ. Λολ
, ή ίδρυσις έριγοστασίου
ων ελαίων,

I-
κανοτητος 100 χιλ. τόννων Ιτη-
οιανς, ή επέκτασις των Νηιυπηγε(-
.τ.ρμπτη κ«ά &ίτη κοπά σειράν αί
οποίαι ήπεγράφησαν έντος διαστή-
ματος 17 μη|νωγ καί άφοροΰν είς
έρεννας πρός ανεύρεσιν 3ϊετρΐ-
λαίων.
ΜΑΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙ ΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΔΑΝΕΙΟΝ 3.000.000 ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Η ΣΟΤΉ
ΔΙΑ.
ΑΓΚΤΙ'Α.— Είς τό υπουργεί¬
ον Οίκονομικών υπεγράφη εσχά¬
τως μεταξύ Τουρκίας καΐ, Σουη¬
δίας συμφωνία, διά τής οποίας ή
Σοτιηδία χορηγεΐ είς τή Τουρκίαν,
είς τα πλαίσια τοϋ Κονσόρτσιοι>μ
βοηθεία; ποό,, αύτή,ν, δάνειον έκ
15,6 έκατ. σουηδικών κοροννών
ΚΙ.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων). Τό δάνει¬
ον τουτο τό οποίον θά χρησιμοποι-
0ή διά την έκ τοϋ έξοτερΐκοΰ
χρηματοδότηισιν τοϋ δευτέρου δε¬
ί υνς προγράμμαιτος άνορ'θώσείος,
χοοΓγεϊται μέ Λροθεσμίαν έξοφλή-
σεος 25 έ των καϊ τόκον 2%, άο-
χομίνης μρτά 10 ετη άπό τής εκ¬
δόσεως τού.
Τ
II
Ο ΤΟΤ ΟΗΕ ΕΧΟΡΗΓΗ-
ΘΗ ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ ΣΙΤΟΣ ΔΙ' Α-
ΡΤΟΠΟΙΗΣΙΝ.
ΑΓΚΤΡΑ.— Εγνώσθη ότι ν-
»ό τοΰ ΟΗΕ έχορηγήθη διορεάν |
είς την Τουρκίαν σΐτος π.οός Λρτο-1
ποίησιν συνολικόν δάρους 9.200
τόννο)ν. Ό σΐτος ούτος, κατά την
&ημοσιετ«θεϊσαν είς την Εφημερί¬
δα τής Κυβερνήσεως σχετικήν ι
συμ<ΓΊοίαν θά διατεθή είς τούς ' .-ΐ^ηθι>σμοΰς των περιφερίΐών τής
νοτίου καί νοτιανατολικής Τουρ-
κίας, ή ν«οργία των οποίων κα-1
τα τό παρελθόν Ιτος 1969, λόγο)
άνομβηίας έπλήγη άπό ξηρασίαν.
ΔΑΝΕΙΟΝ 113,7 ΕΚΑΤ. ΔΟΛ-
ΛΑΡΙΩΝ ΕΧΟΡΗΓΗΣΑΝ
ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ.
ΑΓΚΤΡΑ.— Είς τό υπουργεί¬
ον Οίκονομικών υπεγράφη πρό¬
σφατος συμφΐιννία μεταξύ Τουρ¬
κίαν καί Σοβιετικής "Ενώσεως διά
την παραχώρησιν έκ μέρους τής
Σο6ιετικής Ρωσίας είς την Τουρ¬
κίαν δανείον έξ 113,7 έκατ. δολ-
/αρίυ»ν, προοριξοιιρνον διά τή,ν
σιιιιπλήηοΜΐιν χών έγκαταστάσΐων
τοΰ χαλι<6ο»ργείον Άλεξανδρέιτ- τ^ς, έτησίας παραγο)γής ενός έ- κατομαυρίου τόννων. Τό δάνειον τούτο θά έξοφληθή ιντός Ιθρτίπς, μέ τυχόν 2,5%. Ή εξόφλησις θά πραγματοποιηθή δι' έζηγοιγών είς την Σοβιετικήν "Ενοισ'ν τουρκικών άγρατικών προΜνιον καί κυρίοις καπνών. Ή πρώτη τοκοχρεωλυτική ού σΐς Θά καταβληθή την 31 Δεκευ- βρίου 1974. Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΗΜΑΤΌΔΟΤΕΙ ΕΓΓΕΙΟ- ΒΕΛΤΙΩΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ. ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά πρακτοοει- ακάς πληροφορίας την 23 τρέχ. μηνός άνααένεται νά φθάση είς Τουρκίαν άντιπροσωπεία τής Παγ¬ κοσμίου Τραπέζης, ή όοτοία μετα- 6αίνοτ·σα είς "Αδανα τής ΝΑ Μι- ΑΙ ΛΙΑΝΙΚΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ Κατ' άνακοίνο>σιν ττις 'Εθνικής
Στατιστικής "ΤπηρεισΓας, οί δει¬
κταί άξίας λιανικών ποιλήσεων
τοΰ Ίουλίοιι έ.?., παρουσιάζουν
Ιναντι τοΰ αύηοΰ μηνός τού 1969
α) αύξησιν κα/τά 16,7% ό γενι-
κός σύνολον περιοχών καί β) αί
ζησιν κατά 10,1% ό γενικός πε«>ι
φερείας πρ<»τενούσης. Έξ άλλον, οί δεικταί τοΰ ε1 πταμήνοιι Ίανοναρίον — Ίονλί ου έ.ε. Ινιφάνισαν την ακόλου¬ θον είκόνα μέ σύγκρισιν την αύ την περίαδο τού 1969: «) αύξη¬ σιν κατά 11,8% ό γενικος συνό λου περιοχών καί β) αύξησιν κα τα 7,4% ό γενικος περιφέρειαι πρωτευούσης. Π Α ΡΕΤΑΘΗ"Ή~Ι Σ ΧΤΣ ΣΤΛΛΟΓΙΚΩ ΝΣΤΜΒΑΣΕΩΝ Παρετάθη μέχρι ηα τής 1ης Δεκεμβριού τρέχοντος ετους ή ι σχύς τής συλλογικής οΐ(ν6ασε. ως εργασίας των έργατοτρχνι,τόνν κλτοστουφαντοι»ργίας ολοκλήοοη τής χώρας. Σχετική απόφασις έ ληφθή υπό τοΰ υπουργείον Έο γασίας. Παραλλήλως παρετάθη μέχρι τής 6ης Δεκ,εμβρίου ή ίσχϋς τής συμδάσεως τοΰ επί σχέσει έργαβι άς ίδΐι*τι.κοΰ δικοίον ύπαλληλικοϋ καί ίργατοτεχνικοΰ προσο)πι«ου τοΰ υπουργείον Γεαεργίας. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΟΣΤΟΤΣ Ή έλληνική οΐκονομία δΐανύει άνοδίκήν φάσιν υπό καθεσιτώς νο· μισματικής σταιθερόττντος». Τα ά- νωτέρω ετόνισεν ό ΰπουργός Έμ- πορίου κ- Ζάιππας ομιλών κατά την έναρξιν των εργασιών τοΰ όρ- γανωθέναος υπό ΐοΰ ΰπονργίίον 'Ειμιπορίου σεμιναρίον επί θϊμάτων κόστους. «Τα οίκονομικά προδλή- ματα — προσέθεσε — δέν άντι- μετωπίζονται πλέον μέ προχείρους λύσεις, άλλά πάντοτε κατόπιν έ- πιστημΰνικής ερεύνης καί βαθΐίας μελέτης>.
ΛΙΑΊΉΡΕΙΤΑΙ
Η ΠΡΟΣΩιΠΙΚΗ
ΚΡΑΤΗΣΙΣ
ΔΙ* ΕΜΠΟΡΙΚΑ Χ1ΈΗ
Ή άναστολή έφαρμογής τής
διατάζίως, τής καταργονσης την
προσο»τοκ.ράτησιν διά χρέη έμπι»-
υικα ή έξ άστικοΰ άδικήματος, ή
όποία περιλαιμ<ίάνεται είς τόν εί υαγωγικόν νόμον τσΰ ίσχύοντος νέον ΚώβΐΛ,ος τής Πολιτικής Δι- κονομίας, θά παραταθή δι* ενα ά- κάμη ϋτος, δηλαδή μέχοι 16 Σε- :ττϊμί>ρίον 1971.
Ή άνοπέρω πληροφαρία παρεί-
χετο χθές έξ αρμοδίας πηγης.
Προσετίθετο σχετικώς, ότι τό προ
Ολέπον την παράτασιν τής άνα-
στολής νομσθΐτικόν Λιάταγμα ε¬
νεκρίθη ήδη υπό τοϋ υπουργικον
συμθουλίου καί δημ,οσιενεται έν-
τός των άμέσως προσεχών ημε¬
ρών είς τό πρώτον τεΰχος τής Έ
φημερίδος τής Κυβερνήσεως.
Ο ΥΨΗΛΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΘΝΟΜΙΑΣ
ΕΧΕΙ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΘΗ ΠΛΕΟΝ
Η 15ΘΗΜΕΡΟΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Άπό την ανακοινοί εΐσαν 15θή
μερον λογιστικήν κατάστασιν τοΰ
ένεργηιτικοϋ καί παθη/τικοΰ τής
Τραπέζης τής Ελλάδος τής 15
ής Σεπτέμβριον 1970, προκύ·
πτουν αί άκόλουθοι μεταβολαί:
1. Αΰξησις των είς χρυσόν
>, εξωτερικόν συνάλλαγμα δια-
θεσίμοον τής Τραπέζης κατά 240,
8 έκατ. δρχ. 2. Μείίυσις τοΰ χρε
ωστΐκοϋ ΰπολοίπου τοΰ λογαρια-
σμοΰ «Ε-Δ. Συγκέντρωσις Είσ-
πράξεων καί ΠλΛΐρωμών» κατά
603,6 έκαιτ. δρχ. 3. Μείωσις
των έν κυκλοφορία τραπεζογοαμ
ματίων κατά 262 έκατ. δρχ. 4.
Αί χ,ρηματοθοτήσεις τής Τραπέ¬
ζης π,ρός την οίκονομίαν ηυξήθη¬
σαν κατά 170,9 έκατ. δρχ.
/ρασίας θά παρακολουθήση τα είς
την πεδιάιδα Άσαγί, Σεύχάν &-
κτεΛ,οΐιμενα μεγάλης εκτάσεως έγ-
γηοβελτιωτικά καί άροευτΐκά Ιρ-
γα, τα όποία προτίθεται νά χρη-
ματοδοτήση ή Παγΐκόαμιος Τράπε-
Τό ποσόν τό οποίον θα διαθέση
ή Τραπέζα αυτή πρός τόν σκοπόν
τούτον προβλέζΐιεται δτ θά ανέλθη
περίπον είς 50-60 έκατ. δολλάρια.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ
ΚΑΙ ΣΟΒΙΕΤ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚ
Β1ΟΜΗΧΑΝΙΣ1Ν ΤΗΣ
ΤΟΤΡΚΙΑΣ.
ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά πρακτορει-
κάς πληροφορίας προερχομένας
ΐ-ζ Άμ,ερικανικών πηγων σννροτή
θτ, έσχάτςος είς Τουρκίαν Τοινν
κοαμερικανική Έταιρία μέ κεφά
ια 360 έκατ. λιρών, ή όποία θύ
προβή είς την ίδρυσιν είς Γκεβ-
ξε τής Προποντθδος μεγάλης 6ο-
μηχανίας άλουμ(ΐ'ίου, έτησίας πα-
ΐ?αγο)γικής δνναμικότη,τος 20 χιλ.
τόννων. Είς την έταιρίαν ταύτην
ιιετέχουν Τοΰρκοι καί Άμερικανοί
επιχειρηματίαι, ή ΠαγκόσμΚις
Τραπέζα «αί ή Τραπέζα Βιομηχα-
νΐας τής Τουρκίας.
Έξ άλλον επερατώθησαν ήδη
αι σίκοδομικαί, εργασίαι τοθ κτιρι-
ακοθ συγ3ίροτήαατος κοί ήρχΐσ.:
ή συναρμολόγησις τών μηχανών
τής είς Σεϊντέσεχιρ τοΰ Ικονίου
ανεγειρομένης ετέρας μεγάλης
I-
ΐτίση; βιομηχανίας όλουμινίον.
Ή συνολική δαπάνη άνκργέρ-
ηεως τής διομηχανϊας ταύτης ά-
?χεται είς ι έκαν. λιρών, συμ-
Γοχήντ δέ είς αυτήν εξεδήλωσε
καί ή Σοβιετική "Ενωσις διά τής
?τ)γήσεο>ς δανρίου έξ 64 έκατ.
δολλαρϊιον.
Ή βιθ,μηχανία αυτή, ή όποΐα Οά
αρχίση νά · λειτουιργή τάς αρχάς
τον προσεχούς ετους 1971, διά
τής παραγωγής της Θά καλΰπτη
τάς άς άλοτιμίνιον ανάγκας τής
χα>ρας, διά δέ τών 'έξαγωγών αύ¬
τη; Θά έξοικονομεΐται ετησίως ξέ-
ον συνάλλαγμα τής τάξεως των
50 χιλ. δολλαρίων.
Την επιτευχθείσαν κατά τό
1967 βελτίωσιν τής νομισματι-
κής καταστάσεως κα<, την λήψιν τότε βασικών μέιτρων όρθολογι- κής άναιπτύξεο-ΐς τής οίκονομίας, ηκολούθησεν ώς συνεπεία, άπό τών μέσων τοΰ 1968, ή βαθμιαίιι έπιτάχννσις τής οίκονομικής άνύ δου. Ό περυσΐνός υψηλάς ρυθμός άναπτύξεοις τής οίκονομίας φαίν»: ται ότι έχτταΘεροοτοιήΊΘη. Κατά τάς υφισταμένας ενδείξεις θά ση μειωθή £κ νέον εφέτος σημαν[τ, · κή αΰξηθνς τής οταραγωγής κηι των εΐσοδημάτων. Κύιρΐος προω θητΐΛΟς τομεύς άναμένεται δτι θά είναι εφέτος πάλιν ή συνολική γ σωτερική ζήτησις. Ή διόγκωσίς της προβλέπεται ειδικώτερον ότι θά προέλθη άπό τό νέον αλμσ τών δαιπανών οι' έπενδύσεις. Αί προγραμματισθεΐσαι τόσον υπό τοΰ Δημοσίου όσον καί τοΰ Ιδαο τικού τοικέως έπενδνσεις παγίον κεφαλαίου ύπερβαίνουν, πράγμα τι, κατά πολύ παν προηγούμενον Οψος τιον. Έξ άλλον, άναμένε¬ ται ή περαιτέρω αύξησις τής ζή τήόσεως έλληνικών βιομηχανικώς προίόντων έκ τον έξωτερικοΰ. 'Επίσης, άνοδον προσδοκάται· ο τι Θά επιτύχη ό τομεύς τών ϋπη- ρεσιών, τοϋ οποίον τό επίπεδον δραοττηριότητος είναι στενώς συν δεδεμένον μέ τόν όγκον τής κυ- κλοφορίας τών έμΐπορευμάτων καΐ τό ΰψος τών διενεργουμένων σνν αλλαγών. "Όσον άφορά είς την γεωργι<κήν παραγωγήν, άναμένε-* ται ότι, υπό ομαλάς μέχρι τέ*· λονς τοϋ γεωργικοΰ ϊτονς καιρι¬ κάς συνθήκας, αΰιτη θά παρου¬ σιάση μικράν π»ρακτέρω αΰξηχκν ϊνανττι τοΰ προηγουμένου ί,τους. Ή ίκανοποιηιτική κατανομή τών διαθεσίμων πόρων μεταξύ καταναλώσεως καί έίΐενούσ«ων παγίον κεφαλαίον, ή διποία ήτο τ5α.σικόν χαρακτηριστικόν τοΰ 1969, προβλέπεται ότι θά έπανα ληφθή καί κατά τό διανυόμενον ετο£.< Πράγμαίτι, ήδραιώθη πΐλέ- ον είς τό εύρν κοινόν ή έντύπω- σις δτι ή διάθεσις τοΰ εΐαοδήμα τος είναι άπολν τως ελευθέρα, καί μάλιστα υπό άμετάβληπον φο ρολογικόν καθεστώς καΐ μέ στα θεράς τάς τι/μάς τών αγαθών. Ή πεποίθησις αυτή συνέβαλιεν τίς την έκλογ&κευσιν τής Ιδιωτι- κής καταναλώσεως, την αθρόαν διοχέτευσιν άποταμιεύσεων είς τα πιστωτικά ίδ,ρύματα καΐ την κινητοποίησιν κεφαλαίων πρός χρηματοβόιτησιν ιδιωτικήν έπεν δύ,οιεων, ιδίως είς την μεταποί- ησιν καΐ, τόν του,ρισμόν. Άντιλαμ βάνεΐται σήμερον ό ελληνικάς λα- ός ότι έπιτυγχάνεται παραλλήλως ί) ταχΐϊα προώθησις τής οίκονομι κης άναπτΰξειος καί ή ανύψωσις τοΰ βιοτικοΰ τού έατιπέδου. Ή συ νεχής βελτίωσις των όρων διαβιώ σεως, ή 6ποία γίνεται άμέσως άντιλη,τΐτή, συμβαδίζει, πράγματι, μέ την είς πρωτοφανή κλίμακα εκτέλεσιν παραγωγικων Ιργοιν, τα οΛοϊα συνιστοΰν εγγύησιν διά τό μέλλον. ι Τό πρόγραμμα δημοσ. έπενδν σεων τον διανυοιιένον ϊτους προ βλέπει «ληρο>μάς 13 δισεκ. δρ.
έναντι 7 δισεκ. τοΰ 1966. Ι
Έξ ίσον ένβαρρυντική είναι τι
εικών την οποίαν παρέχουν αί ΰ
φιστάμεναι ίδιοχτικαί έπνχϊΐρή-
σεις διά την έαυενδυτκήν των δρα
στηριότητα. Πολλαί επιχειρήσας
ευρίσκονται ήδη είς τό τάιδιον
τής εκτελέσεως έΐΛενιδνσεων πα-
γίον κετραλαίον καΐ, τοιοΰτων έ-
πεν&ύσεων, πρός έκσυγχρονισμόν
ή επέκτασιν των έγκαταοττάσεών
αων.
Έξ άλλου, άνηγνέλθη ί(δη ή
έντός τοΌ 1970 Εδνυσις σημαντι
κου αριθμόν νίων έπιχειρή<τ«ων ύς πιλείστους τομεΐς οΐκονομικής δραατηριότητος. Έκ τούτον ίδι- ατέ^αν σημασίαν ίχονν αί νέαι βομηχανίαι, ώς άμέσο>ς σνμδάιλλου
σαι είς την αύξησιν τής παρα¬
γωγείς 6ασικών ένΰιαμέσων άγα
θών καί τΐχνολογυκώς προη,γμέ-
νων προΐόντων. Ήιαιτέρίος άνα
φέρονται αί προσφάτως συνα-
φθεΐσαι σιιμφω'νίαι διά την δΐϊ
νέ.τοφα-
νονς νψους είς βιομηχανίας, αί
οποίαι θά συμβάλουν άποτελεσμα
τικώς είς την προώθησΐν καί άνα
διάρθρωσιν τόσον τής παραγω-
γης όσον καΐ των έξαγωγών. Σχε
τικώς μέ τάς έπενδνσεις αύτάς ί
ξαίρεται τό γεγονός ότι άναλαμ-
βάνονται άπό "Ελληνας έφοπλι-
στάς άναπτνσσοντας άίτό έτών επι
χειρηματικήν &ραστηριόττ{τα είς
την χώραν.
Ή αδξησις τής Ιδιωτικής ίπεν
δυτικής δραστηριότητος συνδνάζϊ
ται μέ έξάπλιοσίν της είς όλόκλη
ρον την χώιραν. "Εν άπό τα 6α
σχκά χαρακτηφκκικά τής παρού
σης φάσεοις ο·ίκονομικής άναπτύ
ξεω-ς είναι ή δημιουργία άξΐολό
γων κέντρων βιομηχανκής δραστη
ράτητος είς πολλάς επαρχίας.
Την τάσιν αυτήν άναμένεται δτι
ρά ενισχύση ή λειτου,ργία των
δημιοιργτ(θειοχ&ν ίντό τοΰ Δημοσί
ου βοιμηχανικών περιοχών, είς
τάς οποίας προσφέοεται πρός τάς
έπιχειρήσεις ή ΰποδαμή κα^ παρέ
χονται αί βασικαί ύπηρε,σίαι. Έ
πιτελοΰνται, οΰτο:, μεγάλα βήμα
τα πρός την γεο*γν οί
να>ν.
Συμφώνως πρός έπίσημα στοι-
χεία τής Τραπέζης τής Ελλάδος
ή έξαγονγή εγχωρίων οΐνων κα
τα τό παρελθόν ετος Εφθασε τούς
107.000 τάννους, έναντι 82.000 τ.
τοϋ 1968. Άναλυτικώτερον, ή έ-
ξαγωγή παρο>σιάζ€ται ώς κάτοι-
θι: 1966 56.500 τόννοι, 1967 55.
00 τόν., 1968 82.000 τόν. καί 1960
107.000 τόν.
Έκ των ώς άνω ποσοτήττων, τό
σημαντικώτερον τμήμα έξήγανον
σννεταιριστιν.αΐ όργανώσεις (41.
180 τόννοι κατά τό 1968, ή>ΐοι πό
σοστόν 58% «ερίπον), τό δέ ύ-'
πόλοιπον ίδιώτες έξαγωγεΐς. Κα
τα τό 1968 έκ τής έξαγωγής 82
000 τόν. έλληνικών οΐνων εΐσέρ
ρευσε σιτνάλλαγμα τής τάξει»;
των 7 έκατομμνράαν δολλαρίω"
Διά τό 1969 τό ποσόν τον άττοκτη
θεντος συναλλάγματος ύπολογίίκ
ται δτι υπερέβη τα 11 έκατομ. 6ολ
λάρια. Κατά τό τρέχον ϊτος ή το
ποθέτησις έλληνικών κρασιών είς
τάς έξαγα>γάς τού έξωτερικοΰ, πό
ρά τάς Λντιμετω^ιζομένας δνσκη-
λίας, ϋπολογίζετται δτι θά υπερβή
κάιθε· προηγούμενον τόσον άπο
πλευράς ποσότητος, όσον καί άπό
πλευράς συναλλανματικής ώφελεί
άς. Ή παρατηρουμένη αΐσθηττή
αύξησις των έξαγο>γών αποτελεί
κατά την άποψιν αρμοδίων παρα
γόντ(ον, ίκανοποιητικήν διέξοιδον
είς τό χοοθλημα των πλεονασμά
τα>ν τού προϊόντος, μετά την δισ-
πιστονμένην στροφήν των προτιμή
σεοχν τοΰ "Ελληνος καταναλωτοΰ
πρός την μπύραν, τό ούίσκν καΐ
τα άλλα ποτά ξενικής προελείκτε-
ο>ς. "Ηδη σημαντικές ποσότητες
έλληνικών οΐνων τοποθετοϋνται
σήμ,ερον είς περισσοτέρας άπό 15
χώρας τοΰ κόσμον, μέ .χρώτην είς
κατανάλωσιν την Εΰρωπαίκήν ΟΊ
κονομικήν ΚοινότηΤα. Κατά τό
1968 ή περιοχή τής ΕΟΚ άπερ-
ρόφησεν 70.169 τόννους οΐνων έκ.
σταφυλών επί συνολικής έξαγω-
γής 82.000 τόν.
Άναλνΐτικώς, ή έξαχθείσα κσ-
τά τό υπό κρίσιν ετος ποσότης είς
χώρας τής Κοινότητος εμφανίζε-
ται ώς ακολούθως: Δυτ. Γερμα-
νία 25.868 τόν., Όλλανδία 24.
894 τόν., Βέλγιον - Λουξεμ6ονρ-
γον 15-354 τόν., Γαλλία 4.053 τ.
Έκ των στοιχείον τούτων δια
φαίνεται δτι ό χώρος τής Κοινόιτη
τος απερρόφησε κατά τό 1968 πο¬
σοστόν 87% εκ τοϋ συνολικοϋ όγ
*ου των έξαγο»γών τοΰ είδους
είς τάς άγοράς τοΰ εξωτερικόν.
Ή ·ί«ΐόλοι<πος ποσότης διωχετεύ- θη είς διαφόιρονς χώρας τής Δν- τικής κα), Άνατολικής Εΰρώπης. Ενθαρρυντικόν τής διερύνσε- ως των έξαγονγών κατά τό τρέ χον ετος αποτελεί ή έκδήλκοσΐς έν διαφέροντος δι' έλληνικά κρασιό τής Άμερικής, χοορών τής Άφρι- | ΔΗΛΩΣΙΣ ΚίΒ'ΡΔΩΝ Αί όμόρρυθμαι καί έτερρόρυ- θιμοι εταιρείαι, των οποίων ή δι- αχειρκττική χρήσις εληξε την 30. 0.7Ο, νποχρεοϋντα είς υποβολήν δηλώσεων περϊ, των προκυψάντων κερδών (ή ζημιών), ώς καί, τής κατανομής αυτών μεταξν των ί- ταίρο>ν.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ
ΜΕΝΟΝ ΦΟΡΟΝ
1) Κινητών αξιών —επί τόκων
(πλήν των προερχομένας έξ έμ-
πορικών συναλλανών ή τραπεζι-
κών κατοιθέ~ων καί των δανε¬
ίον ή πκττώισεαχν τοΰ Α. Ν 412)
1968).
'Τπόχρεοι είς ύποβαλήιν δηλώσε
ο>ν φιισικά ή νομικά πρόσωπα διά
τόκονς καταβληθέντας ή πιστω-
θέντας διά λογαριασμόν τού δι
καιούχου έντός τοΰ μηνός Αΰγοΰ-
στου. Άρμάδιος Οίκονομικός "Ε-
φορος ό τής περιφερείας τοϋ Ή-
ποχρέον. Καταβάλη τοΰ φόρον
συν τή υποβολή τής &ηλώσεω(;.
Παρά των νποχρέωτν παρακρατή-
σεων τοΰ φόρον, δέον νά ν«ο<1λη θή καί ϋπεΰθννος δήόλτοσις είς τόν οικονομικόν Ιφορον τής περιφε¬ ρείας τοΰ δικαιούχον των τοκον «ιεριέχονσα τα υπό τού άρθρο" ΤΙ παο. 1 Ν.Δ. 33ί?3)55 όοιζόμενα στοιχεια. Έαά μερισμάτο>ν, άμοι&ων κ.
λ.π.: Τπόχρεοι είς επίδοσιν δη-
λώσεως: ΑΙ ήμε<δαΛαί Α. Ε. και οί συνεταιρισμοί Ν. 602 διά τα κατά μήνα Αυγουστον διανεμηθέν τα μερίσματα, προμερίσματα, τ/ι κονς έξ ίδρνηικώτν τίτλων, άμοι- βάς καί ποσοστά διοικηηικών συμ βούλων, ώς καί έκτός μισθοΰ ά- μοιάς διευθυντών. διαχειριστών. άνοχναιμοχν εταιρείαν. Επί, λοΐπών είσοδημάΓτίον έκ κι¬ νητών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κατά μήνα Αυγουστον α) Έξαργυρώ- σαντες τοκομερίδια όμολογιών καί λοιπών χρεογράφον τού ΔηιιοσΙ- ου ή ήμεδαπών Ν. Π., β) οί κα ταβαλόντες μερίσιματα προελεύ- σειος εξωτερικόν είς φυσικά Τι Νομ. ΠοόσοΜΐα. Ή παρακράτη- σις ένεργειται κατά την έξαργΰ- ρωσιν των τοκομεοιδίων ή τη,ν κ<ι ιαβολήν των με,ρισμάτων. Ή Α ΛΛδοσις τον φόρον σνν τή κατα- 6ολχ| τής δηλώσεως. 2) "Ειτεραι Λεριιπτωσεις παοα- «ραΐτήσεως φορου: Δήλωσις φόρον εργολάβον, όν ιιπροσώιπιυιν πρακτόρων, μισιτωΛ, Λρομηβ·£νιτό>ν εΐδών πρός τό Δη¬
μόσιον, ένοικιαστών οημοοίιυν προ
σόδίιχν. 'Τπόχρεοι: Έργοδόται κ.
λ·π. (ή καΐ τα ϊοια ώς άνω ποο-
υωιπα έφόσον ό βαρύνω,ν αύτά φό
ϊ«υς οέν παρεκρατήιθη), καταβα
λοντες κατά τόν μήνα Ανγονυτον
την αξίαν τοΰ εργου ή την αμοι¬
βήν ή προμήθειαν ή τό σνμπεφι)
νημένον μίσθωμα. Ή δήλιοσις ΐ-
Λΐοίδεται είς τόν οικονομικόν
I-
ψορον τής εοοο,ς τοϋ ΰποχρέου.
Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή
ιου φόρον, τ'ιπολθ7ΐζομένου είς 1,
!}% επί εργολάβον καΐ, ίνοικια-
ατώιν προσόδων καΐ 15% επί άν-
ιιπροσώπων, πρακτόυοιν κ.λ.π.
Άποζημιώσεις άλλοΛααών έ-
Λΐχειρήσεων: 'Τπόχρεοι οί κατα-
βαλόντες έντύς τοΰ μηνός Αύγού
στου άποζημιώσεις είς άλλοδα·
πάς έπιχειρήσεις διά την παραχώ
ρήσιν τής χρήσεως μεθόδιον πσ-
υαγωγής, σημάτων, ποονομίων,
κι «'ηματογραφικών ταινιών κ.λ.ίΐ-
πε-ρί ών τό άρδρον 8 Ν. Δ. 4444)
154. Συν τή δηλώσει καί, ή κατιι
οολη τοϋ ςρόρου.
ΔΗΛΩΣΜΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤ- |
ΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
Ή χρονολογία
χνκκαί, έπιχειρήσεις σακχαρωδών
προ'ιοντων έΐτησίας άγοράς σακχα
ρεως άνο> τών 6.000 κιλών διά
τάς κατά μήνα Αύγουστον άγθ4»χ
σθεϊσας ή είσαχβείσας ποσότητας.
Συν τή δηλώσει καί ή καταβολη
τού φάρου επί συντελεστή 3% ή
2% προκειμένον περί βιοτεχνιών
έγκατεστημένων είς νήσους, πλη
θυσμοΰ κάτω των 50.000.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΙΙΟΛΤ
ΤΕΛΕΙΑΣ
κης καί Μέσης Άνατολής, ώς
καί πλείστων Άνατολικών χωρών
μη περΐλαμιβανομένων είς τούς ή
8η πελάτας τής έλληνυκής άγο-
ράς οίνων.
ΕΝ1ΈΙΝΕΤΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΚΕΤΗΣ
ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΑΡΤΟΤ
Ή Γίνική Διεύθυνσις Άγορα
νομιας δι* έγγράφου της ίντέλλε
ται πρός τάς γενικάς έποπτείας
αγοβανομίας καΐ χωροφυλακής, δ
π(»ς έντείνουν τόν ϊλεγχον οιά
την τήρησιν τής ΰπ' αριθ. 46)
69 Αγορανομικής Διατάξεως ηβ
ια .-ΐ(ίρασκεχ»ής καί οιαθέσεοίς
τοΟ αρτου», έν ίσοις δροις υπό
κι>ν άρτοβιομηχανιών κα', «ών
άρτοπρατηρίθ)ν άρτου. Είς ~ρ{-
πτοΜΐιν διαπιστώσεως παοαβάσκ
πνν τα ώς άνιο δργανα βαίνουν
ιϊς τάς νομίμους ενεργείας
κολασμόν των {«αιτίοιν.
Ά! ΤΟΝ Ε.Ο. ΚΑΠΝΟΤ
300 ΕΚ. ΔΡΧ.
Χρηματοδοτεΐται δ ΈιθνικΛ.·
Όργανισμός Καπνοΰ μέχρι πο-
σοΰ 300 έκ. δραχμών διά την ί·
ξαγοοάν έτοίμων έμπορικών μ?
ρΐδων καπνοΰ εσοδείας 1368.
Πρός τούτο, ενεκρίθη υπό τής
ΕΣΟΠ ή παροχή έγγνησίως τοΰ
Δημοσίου πρός τ.ήν Τράπεζαν 'Ελ
λάδος διά την χρηματο§ότησιν
το ΕΟΚ μέσο) τής Άνροτικής
Τραπέζης. Διη·κρίν{ζεται ?τι ή
χρηματοδόττνσις άφορά είς την
αντιμετώπισιν τής δαπάνης έξα-
γοράς των είς χείρα; των «α-
ιπνεμπόροϊν αελλο"σών νά άπο-
μείνουν έτοίμων μερίδων καπνοί',
εσοδείας 196β.
ϊίς ίκτοβολήν Οηλώ-
σβως καί καταβολήν το& αναλο¬
γούντος φόρου επί τών ακαθόρι¬
στον έσοδιον μη'νός Αύγουστον.
1) Βιομηχανικα καί διοτεχνικαΐ
έπιχειρήσεις Α. Ν. 660)37, 2) ί
πιχ,ειβήσεις έμ»ΗΚ>ίας καί έκμεταλ
λ^εύσεως κ.νηματογραφικών ταινι
ών, 3) μεταφορικαΐ έπιχειοήσεις.
Αί τβαχΐεζκκαΐ καί παραγωγής
ηλεκτρικόν ρεΰματος έπιχειρήσεις
| διά τα άκαθαριστα εσοδα αυτών
μηνός Ιούλιον.
| (Σημ.: Είς πάσας τάς άνοηέ
ρω περιπτώσεις ό φόρος καταβάλ
λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν χρό
νόν τής δηιλώσεως).
Αί άσφαλιστΐικα^ έπιχειρήσεις,
■δέον νά καιταβάλουν την Ιην δύ¬
σιν (1)3) τοϋ φάρου διά τα ά-
καθάριστα εσοδά των έξ άσφαλ.ί
στρων τοϋ τρυμήνον Απρίλιον —
Ίουνίου. |
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ.Κ.Ε·
(Β. Δ. 1.2.51)
Ι
'Τπόχρεοι: 1) ΒιομηχανικαΙ
καί βιοτε^^χιΐ ΐ.πιχει.ρήσεις δι'
είσωγαγάς είδών ΰποκειμένων είς
τόν ειδικόν ΦΚΕ Β. Δ. 1.2.61 ώς
κάτωθι: Δι' εΐσαγωγάς μηνός Αυ
γονστου έπίδοσις τής δηλώσεο);
καΐ καταβολή τής 1ης δόσε,ωι,
(1)3) τοϋ φόρον. Δι' είσαγωγάς
μηνός Ίονλίον καιταβολή τής 2ας
δόσεο>ς κα', δι' είσαγίθ'γάς μηνός
Ίουνίου καταβολή τής 3ης δόσε
ο>ς. Παραγοιγοί ή καταΰκευασται
ι'; είσαγονγεϊς (μή άσκοϋντες βιο¬
μηχανικήν ή βιοτεχνικήν Ιπιχείρτι-
σιν) είδών νντοκειμένων είς τόν
ώς άνω εΐδικόν ΦΚίΕ διά τα Λ-
κ«θάριστα Ισοδα των κατά μήνα
Αδγοτντον πιοληθέντων ή διά την
αξίαν τών ίδιοχρησιμοποιηθέντων
ή άλλως πως διατεθέντων ώς ανο,
είδών. Καταβολή τοϋ φόρου εΌ,'
άπαξ συν τή δηλαίΜΤει. (Σημ.: 17ε
ρί τών άπαλιλαγώιν έκ τον είδικοΓι
ΦΚΕ καί λοιπών λεπτοαερειών,
βλέπετε Α. Ν. 154)57. 3) Βιατε-
"ΤΛτόχρεοι: 1) ΑΙ
τιχνητής μετάξης διά τα άκαθά
ς εί-
?·ών Ν. Δ. 3829)68. 'Τπόχρεοι:
ΟΊ είσαγωγεΐς ή διασκευασταΐ εί
δών περιλαιμβανομένο>ν είς τόν πί
νακα τοΰ άρθρου 1, παρ. 4, τοΰ
ώς ανω Ν. Δ. (τυροί εύρωπαϊκοί,
δοΰγαι κ.λ.π·, κλιματιστικαί σ·-
σκευαί άνε?Λΐ>στήρες κ.λ.π.) διά
τό σύνολον τών αικαθαρίστιον έσό
δών μηνός Αύγουστον (τής έκ-
πτώσεως 20% κατα,ργηΐθείσης διά
τοΰ Ν. Δ. 53)68).
β) Οί είσαγωγεϊς ή παραγω-
γοί κηρωδών ύλών (πλήν κηροΰ
μελισσών) διά τα άκαΐθάριστα ϊ
σοδα τών κα,τά μήνα Αυγουστον
πωληβενσών ύλώ<ν αποκλειστικώς πρός κατασκεχιήν κηρίων, λαμπά δϋ>ν, σπαρματσέτοίν.
Είδική είσφορά υπέρ ΟΓΑ Νο
μόν 4169)61. 'Τπόχθίοι οί είσα-
->ωγ«άς ή κατασκ.ενασταί, είδών,
τοϋ αρθρον 11, τοΰ νόμον 4169)
61. Ή προσςορά (10%) ύπολογί
ζεται επί τής άξίας τών κατά μή¬
να Αυγουστον πωληθέντων εΐδων.
Ή εΐσφορά τής άνοηέρω περι-
πτώσϊως, ώς καί ό φαρός τών
δύο προηγοιιμένων, καταβάλλον¬
ται σνν τή δηλώσει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΤ Κ·
Φ.Σ.
ΙΑι,τιόδοσις χαρτοσήμον άγροτι-
λών προϊόντακν. Μέχρι 10.10.70,
δέον νά υποβληθή ή διπλότυπος
δήλωσις αποδόσεως τελών χαρτο
σήμου, εισφορών ΟΓΑ καΐ δα
κοκτονίας έλ.αιών, μετ" άποδεικτι
κου καταβολής αυτών, επί τής ά
ξίας των κατά μήνα Αυγουστον
έκδσθέντων στοιχείον άγορας γε
ωργι/κών προιόντω,ν, πω?.ήσεως
γεωργικών προίόντων Ιδίας πα4»α
γωγής κα^ έκκαΐθαοίσεων επί πι<>
λήσεως διά λογαριασμόν των πά
ραγωγώ'ν.
Τποβολή στοιχίίων υπό τών έ
ξαγωγέων διά τάς άναγγελβθεί-'
σας διαφοράς κατά μήνα Αδγου-
στον, επί των θεωρημένων τιμο-
λογίωιν των (αρθρον 53, παρ. 2,
ΚΦΣ).
ακοπι,κοΰ χαρακτήρος, όίτινα ϊ-
κλεισαν Ισολογισμόν την 31.12.
1969. Καταιβολή τής 6ης δόσρω;
(1)6) φόρου εΐσοδήμαιτος Ιτους
1969, ώς καί τής 6ης δύσεως τοϋ
προκατα6λητέου (1)8).
3) Νομικών προσωιπωΎ μή κερ
δοβκοπικών. Καταβάλη τής 8ης
δόσεως τοΰ προκαταβληιτέου φό¬
ρον.
4) Νομ. προσώίΐωιν υπό ίκκα
Οαςισιν ή διάλνσιν. Μέχρι 10.10
70 ή ΰποβολή τής δηλώσεως καί
ή καταβολή (έφ' άπαξ) τοΰ φο-
ρου, έφ' όσον ή έκκαθάρισι; Ιλη
ξεν ή ή διάλυσις εγένετο την 31
8.70. "Αλλως έντός μη,νός άπό
νής εκκαθαρίσεως ή τής διαλνοε-
τών δηλώσεων
ου κατέβαλον δι' άμοιβάς μισθι«-
τών ύπιηρεσιώίν άνω τών 45.000
δρχ. Απόδοσις τοΰ φόρου συν τή
υποβάλη τής δηλώσεο>ς.
ι
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ Τ·
ΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί ά,ρχντέικτοιγες κα), μηχα.
νικοί ύποχρΐοΰνται είς υποβολήν
δηλώσας καΐ καταβολήν φόρυυ
δ«ι την σύνταξι,ν μελετών, έπίβλε
ψιν τεχνικών Ιργοιιν κ.λ.π. προ
χορηγήσεως τής σχετικής ϋ-
ις των σχ€.
2) ΟΊ τό πρώτον άρχόμενρι
τών εργασιών το>ν έπιτηδεΐ|ΐατί-
αι ίνΐοχρεοϋνται νά ύποβάλθίΐν
σχ'ετική/ν δήιλ-ουσιν πρός τάν Οίχο-
νοιμιικόν "Εφορον τής περιφερεΐος
άσκήσεως τοΰ έπιτηδεΰματος Χ4ΐί
νά έφθ'διασθοΰν μέ την υπό τού
Ν. 4045)60 προβλεπομένην αδει¬
αν. Ή δήλωσις δέον νά υποβλη¬
θή λοο τής ενάρξεως τών εργα¬
σιών.
Ι 3) "Επί έοιμισθώσεως ΟΜΐνήτονν
χειμένοκν είς την περιφέρειαν τ.
Δ)νσεως Πρωτευούσης, υφίστα¬
ται ΰποχ,ρέοΧτΊς {τποβολής είς τόν
αρμόδιον Οίκον. "Εφορον άντι-
γράφου (είς διπλούν) τού Ιδιωτι
κου μισθωτηρίου καττά τάς άνίοτί
ρω διακρίσεις: α) Έπ^ κατασττι-
μάτοιν ανεξαρτήτως ποσοΰ μισθώ
ματος. β) 'Εβτί οΐκιών μόνον είς
πε·ρίηιτο)σιν συμβαιτικοϋ μιστ)ώμα-
τος άνιο τών 2.000 δρχ. μηνΐαί-
ο)ς. Προ>θεσμία ϋποβολής: έντός
μττνός άπό τής καταρτίσιεως τής
μιβθωτικής συμβάσεως.
4) Δήλωσις άποθηκών. 'Τπό-
χρεοι οί έπιτηδευματίαι, οί προ-
τι^ειμεΛΌΐ νά χρησΐμοποιήσουν χώ¬
ρον πρός άΛσθήκευσ«ν αγαθών,
ή έτέραν, πλήν τής κυρίας έπαγ
γε>4»·ατικήν ΐγκατΓάστασιν. Ή δή¬
λωσις ύποβάλλεται είς τόν οίκον,
ε'φορον τής περιφερείας τοΰ υπο·
χρέου πρό πάσης χρησιμοποιήσε¬
ως τών άποθηκών τ) τής έπαγγελ
ματιικής εγκαταστάσεως (Αρθρον
13 ΚΦΣ).
5) 'Τποβολή καταστάσεωιν υπό
Α. Ε. έντός δίμηνον ά.τό τής έγ-
κρίσεως τοΰ Ίσολογισμοΰ, αί ή-
μεδαπαί Α. Ε. υποχρεούνται νά
υποβάλουν διά τάς όνομαστικάς
μετοχάς ατομικήν κατάστασιν δι'
έκαστον μρ.τοχον καί σΐ'νκεντρο)-
τικήν τοιαύτην μέ τα έν άρθρφ
52, παρ. 1 όριζόμενα στοιχεία.
'Επίσης έντός τής αυτής προθε-
σμίας ύποχρεοΰνται είς υποβολήν
καταστάσεων διά τάς άμοιβάς τοΰ
διοικητικόν συμβουλιον καί τοϋ
Λροσ(οπΐΛ<οΰ, τάς παρεχομένας διά τοϋ εγκριθέντος ίσολογισμοΰ. ΤΙΙΟΧ.ΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15) 10)1970 ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ συκά ή Νομικά Π,ρόσωπα διά τάς εγγραφείσα; είς τα βιβλία κατά μήνα Σ ειπτέμβσει.
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΠΙ Α-
ΜΟΙΒΩΝ ΕΛΕΤΘΕΡΩΝ Ε-
ΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ
'Τπόιχριεοΐ: Φυσικά ή Νομΐίίά
Πρόσωπα τηροΰνιτα βιβλία Β' κα
ττγορίας ΚΦΣ διά τάς κατα&λη '
θείσας άμοιβάς είς ελευθέρους έ- ι
παγγελαατΐας «ντός τού τριιμήνον
"Ιουλίου — Σ ειηιτΐειμΐόιρίου. Σϊ|ν
τή ΰποβολή τής δηλωσεοις και ή
απόδοσις τοΰ παρακρατηθέντος
φόρου 8% πλέον χαρτόσημον 1%
καί ΟΓΑ έπ^ χαρτοσήμον 20%.
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘΡ. 5,
Α. Ν. 843)1948
Τ.τόχρεοι: Βιομτγχανίαι καί 6ι
οτεχνικαί έίΐιχειρήσιεις (πλήν έ-
πσρχιακών) έφ' όσον έντός τοΰ
τρίμηνον Ιούλιον — Σεπτεμβρί!
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΣΦΑΓΕΙ-
ΟΝ ΘΑ ΙΔΡΤΘΗ ΕΙΣ ΞΑΝ
©ΗΝ
Βιομταανικόν Σφαγείον, έτησί
άς δυνοιιιΐκόαητος 10.ΟΟ0 τόννων
κρέατος, θά ίδρνθή είς την περιο
χήν ΞάνΘης καΐ Κομοτηινής. Πρό;
τουτο σννι-στήιθη υπό τής ΕΤΒΑ
καΐ 'Ελλήνοιν Έπιχειρηματιών Ά
νώναιμο; Έταιρία υπό την έπω-
νιιμίαν «ΓΈΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣ» ΑΒΕΕ, μέ ε
δραν τάς Αθήνας-
Έοηό; τοΰ κυρίον βιομηχαν,-
κοΰ Σφαγείον τό οποίον Θά κα
τασκευαοθή κατά τα διεθνή πρό
τυπα ϋγειονομικής σφανής, προ
6λεντεται ή δημΐονργία εργοστα¬
σιον άλλαντοποιίας, έπεξεργασία;
δερμάτων ώς καί σΐΐράς έργοστα
σίο>ν διά την πλήρη άξιοποίησιν
τών ύποπροϊόντων σφαγής, πρός
παραγ(»γήν αΐματαλεύρου, όστεα-
λεύρου λίπους κλπ. Τό νψος των
παγίιΐϊν έγ«αταστάσεα>ν τής άνω
τέρω μονάδος θά ανέλθη είς 60.
ΙΌΟ.ΟΟΟ δρχ. Είς την βιομηχανίαν
θά άπασχολοΰνται περί τοΰς 50
έργατοτεχνίτας. Τό μετοχικόν κε
φάλαιον τής Έταιρείας ωρίσθη
είς 15.000.000 δρχ., άναλαμβάνε
ται δέ έξ ολοκλήρου {«ό τής ΕΤ
ΒΑ καί των Έπιχειρηματιών κ.κ.
Γεωρνίου Δ. Δίκαιον καΐ Σωτηοί
οτ' Σ. "Οθωναίου.
ΙΙΡΟΩΘΕΠΆΙ Η
ΣΤΜΒΑΣΙΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΤ — «ΤΕΞΑΚΟ»
Κατηρτίσθη καί προο»θείται
πρός έγκρισιν σχέδιον νόμον άφο
ρών είς την κύρωοΊν τής οι·μ(κ'ι
οεος το Ελληνικόν Δημοσίου
καΐ τής «Τεξάκο» διά την διε¬
νέργειαν έρεννών πρός έντοπισμόν
πετρελαίου. Έν τώ μεταξν, άνο
μένεται ή δημοσίευσις τής κυριό
σεως τών συμβάσεοιν τοΰ Έλλη
νικοΰ Δημοσίου, μετά τών έται-
ριών 4νΑντα "Οϊλ», «Τέξας»,
«"Αν Κάρ "Οϊλ» καΐ τής «Κ.
Πβτρόλεουμ»·
ΕΚΤΡΩΘΗ
Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
ΤΟΤ ΕΟΤ.
'Τπό τού ΰπονργοθ Εργασίας
κ. Π. Μανωλοποΰλου έκυρώθη δ
Κανονισμός, οιά τοΰ οποίον ουθμί
ζονται αί έργασιακαί σχέσει; 'οϋ
ποοσωπικοϋ τού ΕΟΤ.
Οπβθθυνθι πν>υφώνως τ© νόΜΊ
1090)1936
ΊδιθκτΛτης - ΔιευθυΑτν;
ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΚατοικΙα Μαυίρχου Β6><— 55 Προιοτάμενος ΤυπογραψεΙοι. ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΙ ΚοτοικΙα Σπαρτακου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟιΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Αέχεπαι, Βηλανά 7 Πλοατ. Άγίου Κωνσταντίνοΐ' (Όιμόνοια) 8 - 1 χαΐ, 4 · 8 μ·Μ· Τηλ. 525-387

Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΟΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΛΗ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
•Γ πλΤθτ^μοΤ0^010 '^ Τά ΒουολΛ *------------
βυσμό; των Βουρλών άπετελείτο
άβτό "Ελληνας, Τοίύρκους, Ισρα¬
ηλίτας καί Άρμενίους. Οί "Ελλη
νες άριβμοϋσα* περί τούς 35 __
40 χιλιάδας, οί Τοθρκοι περί
τοΰς 5.000, οί "Ισραηλιται περί
τούς 1.00° καί οί Αρμένιοι περί
τοΰς 500.
8ον ΓΛΩΣΣΑ. ΟΙ "Ελλη,νες
των Πουρλ'ΐχν ώμίλουν Έλλην ι-
χά γ.αί μόνον δσοι ήσχίίλοΰντο
Ε1; τό ίμπάριον καΐ μέ &λλα Γ.ιο
ποοκπικά επαγγέλματα ώμίλουν
χαί ολίγα Τούρκικα ανευ γραμμι
τονν. Ό λοιπάς πληβυβμός ωμί¬
λει 'Ελληνικά αρίστα, ώσάν γνή
5101 "Ελληνας πού ήσαν. Πολλοί
Βουρλ.ιώτες έπίσης ώμίλουν Άγ-
γλικα, Γαλλικά κα( ολίγοι Γερμα
νιχά, ιροιτήσαντες είς τά έν Σμύο
νη λΕΐτουργοΙΟντα Σχολεϊα Ξέ-
νων Γλωσσών.
4ον. ΘΡΗΧΚΕΙΑ. "Ολος δ
Έλληνικός πληυυσμό; των Βουρ
λών ήσαν "Ορθόδοξον Χριστιο-
νοί. Διετήρουν δέ τάς εξής Έκ
χλησίας α) ή Παναγία, β) ό "Λ
γιος Γεώργιος, γ) δ "Αγιος Χά
οάλαμπος, δ) ό "Αγιος Εύστράτι
ος, ε) ό "Αγιο; Γεώργιος Όρφα
νός, ό "ΑγιΛ|ς Γιάννης.
"Απασαι αί Έκκλησίαι ήσαν έκ
τιομέναι κατά τόν Βυζανιτινόν
<ΒαΛΐλα6ν» ρυθμόν. Συνετηροΰν το δέ μέ τάς εΐσφοράς των Χοι βτιανων καί αί περιουσίαι των ή σαν άνυοΐολόγιστοι. Ή διοίκησις των Έκκλησιών δΐεξήγετο άπό έ πιλέκτους Βουρλιώτες έντίιμους χοί οίκονομικώς ανεξαρτήτου;. Τό σώμα ήτο (τυγκεκροτημένον ιιέ την όνομασίαν «Δημογερον- τριαρχεϊον Κο>νστ«ν-τ1νουπύλε-
«ς. .ΠροτοΒ δέ ονομασθή Μτ,τοό
πολ,ς υπήγετο εί; Τήν Μτ,τρόπο-
λιν Έτρέσσου.
Πρό τής όνομασίας είς Μη-
τράπολιν, αί Χριστΐανοί των Βουρ
λων ήσαν όργανωμένοι είς Κοι-
νοτητα μέ τόν τίτλον «Όρθόδο-
*ος Χριστιανική Κοινότης Βρυ
ρύλλων» καί τήν διοικοΰσεν τό
Σώμα τή; Δημογερο^τίας τό ο¬
ποίον άπετ,ελρϊτο ώ; επί τό πλεί
στον άπό έπτά άρ. (7) μέχΟι δώ
άρ. (ί2) μέλη. Ή Δημογε
ι επί κεφαλής τή; οποίας
ήτο ό ιαρά τής Μητροπόλεως Έ
φέσσου Άρχιεοατι.κός Έπίτρο-
πος έπελαυβάνετο δλων των άνα
φυομένων έκκλησιαστικών κα|, μή
θεμάτων είς τά Βουρλά καί των
πέριξ χωρίων καί
τής περιοχής.
Κατά τό 1922 ολίγον πρίν γί
νει ή καιταιστροφή, τό Οίκουμενι
κόν Πατριαρχείον Κων)πόλεω:
διά τής Ίεράς Συνάδου του, α¬
νεκήρυξε τά Βουρλά καί την π.-
ριοχτ>ν τού Μητρόπολιν μέ Ιδι¬
κόν της Μητροπολίτην μέ τίτλον
«Μητροπολίτης Βρυφλλων». Διω
ρίσθη δέ Μητροπολίτας δ Διονύ¬
σιος Μηνάς. Δυατυχώς ομως δ
Μητροπολίτης ευρήκεν τό ποίμνι
όν τού είς τήν Χίο|ν, Μυτιλήνην
καί Κρήτην καί λοιπήν Έλλάδα
πρόσφυγας. Απέθανεν δέ δ Διο
νύσιος Μηνάς ώ; Μητροπολίτης
Μηθύμνης, τύ 1951. Εί; τήν πά
ραγρ. «Δήμο; Βο^ρλώΙν» γράφο-
μεν σχετικώ;.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Σελίδες από την δραματικήν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΩΝ ΑΝΒΕΑΑΗΜΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΠΝ
1914 -1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΎΛΟΎ
τέως διευθυντού· παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
στοι κατώρθωσαν νά καταφνγουν
στήν Άιδριανονπ<)|λη, Κωΐνβταντι νούπολη καί στΐς παράλιες πό¬ λεις τής Μικρασιαιτικής άκχίϊς τής Προποντίδος. ΟΙ έκδιωχθέντες άνέρχονται «α τα έπαρχίε;: 1) Έκ τής επαρχίας Άβρκχ- νουπόλβως. Οί κόποικοι 26 χω¬ ρίων μέ πληθυσμόν 17.334 ψυχών. (Συνεχίζεται) (Σιινέιχεια έκ προηγούμενον) 9) Κατά την διάρ,κεια των τρο μοχρατικών πράξεων των όργα¬ νον τού Κομιτάτου νά φροντίζουν οί έπίβηαες Άρχές νά άπουσιά- ζουν, ή έπέμβαοή τους νά γίνε- ται πάντοτε καβυ<—€<)Τΐΐΐνα καί ή εΛέμδασή τους νά είναι χλιαρά. Νά έκφράζουν τή λύπη τους γιά. τα διαοραματιζάμενα, άλλά ν ά δηλώνου/ν ότι βρίσκοντται σέ άδυ ναιιία νά άναχαιτίσουν τό κΰμα τής λαϊκής όργης. Σάν έκτελε- στικό δργανα το|ϋ προγράμματος γιά λόγους σκοπίμότητος προτιμή θηκαν άνενθυνα παρακρατικά ορ γανα, γιά να φανή στή διεθνη χοινή γνώμη δτι τό Κράτος άντι μετώπιζε μιά ξαφνΐκή παλλαϊκή έςβγερση τοΰ τουρκικοϋ λαοΰ έξ αΐτίας τής παραΐκρά.τηοης των Νη οιδν άπό την Έλλάδα καί των διώξεων πού έφήρμοζε ή Έλλη νίκη Κυδέρνηση στοΰς Τούρκους οτή Μαχίδονία καί τα Ντισιά. 01 έκτελεατές ήσαν κακοποιΐοί. Τουοκολαζοί, Τουρκαλδανοί «αί μίταμφιεομένοι χωροφύλακες καί άγροφύλαοίες. Συνεργάτες αυτών των κακο ΐτοιβν θά ήσαν οί κατακλύσαντες τή Τουρκία Τοϋρκοι πρόσφυγας άπό τή(ν Εύρωπαϊκή Τουρκία, τά ΠΑΝΕΑΛΗΝΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Α.Β. ΉΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΚΤΑΚΤΟΤ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Καλοΰνται οί κ.κ. Μέιτοχοι. είς έκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν έν τή έν Άθή/ναις Ιδρ<{ τής Έται- ρ£ας, όδός Σταδίου αριθ. 7 διά την 2αν Νοέμβριον 1970 ημέραν Δευτέραν κα·, ώραν Ιην μ.μ. !να Λποςρασίσωβιν ίπί τοΰ κάτωθι θέ- ματος: Αϋξησις τοΰ Κεφαλαίου ο'ΐι· φώνως πρός τό Ν.Δ. 400)1370 ν.αί τροποποίησις τοΰ σχετικοΰ Λο 2 τού Καταστατικόν. "Ίνα μετάσχουν τής συγκαλον μένη; έκτάκτου Γεν. Συνελεύσε- Νησιά καί τή Βοσνία κα{ Έρξε ωξ οι ΧΛ. ΜέΥτοχοι δφείλουν να γ(«ίνη τής Αυστρίας, μουσουλμΊ καταθέσωσι τάς μετοχάς των πγ. νοι μετανάστες, πού ξεσήοαοσε ή ^,α τή Διευθύνσπ τής Έταιρία; ή προπαγάνδα γιά νά «υ- ί( να προσαγάγοσιν αύτη άπόδιι τό μουσουλμανικα στοιχ,εϊο ξιν ^αΤαθέσεως παρά. τινι των ΐίΐ» Άνατολικής θράκης καί τηε ανεγνωρισμένου Τραπεζών ή είς Λυτικής Μικρασίας. | τό Ταμείον Παρακαταθήκην καί Γιά νά διατηρώνται δέ σέ συνε Λ,ανίίων τό βραδύτερον μέχρι τη; Χή διέγερση τδ μισελληινικό πνεΰ 27ης Όκτωβρίου 1970 καί λά<5οι μα τού λαοϋ, δ τούρκικα; τύπος σιν Απόδειξιν χρησιμοποιηθησοιιί νην ώ; εισιτήριον είς την Γενι¬ κήν Συνέλευσιν. 'βν Αθηναι; Πή 9 Όκτο>6ρίου
1970
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΤ
μιά ίΐοιμϊΐα
ιή καμπάνια.
01 ΔΙΟΓΜΟΙ ΣΤΝ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
Ό ό,νβελληνικός τι»φτ6ινας ξέ-
ή
ΤΟ ΚΡΑΣΙ
Νά γράψω λίγα δέ μπορώ, λιγόλογος δέν δίμαι,
μ' άρέσουνε, δμολογΛ, οί μακριές κουβέντες,
μ'άξίζει νά μ,' άκούσετε, γιά τό κρασΐ θά πώ,
γιά τό κρασί, όπού παληά, πίνανε οί άφέντες.
Καί 6 πατέρας των θεών, δ νεφεληγερέτης,
καμμιά φορά τό Ιπινε σάν ήταν στά καλά τού,
άλλά καί δλοι οί θεοί τό έτιμοϋσαν τόσο,
πού εδρισκε πολλές φορές μέ δαύτους τό μπελά τού.
Κι' ή μπύρα ήτανε γνωστή —τό γράφ' ή Ίστορία—
αλλά αυτή τή πίνανε οί πένητες, οί δοϋλοι,
αύτοι έπού σκαρώσανε ενα άπ' τα Έφτά
τα θάματα, στήν 2ρημο, οί σκλάβοι καί οί μοϋλοι.
Μά στόν αίώνα τουτο νέ άνάποδα γυ·ρίσαμε
— Τί Ιμεινε στή θέση τού αυτή την έποχή!__
τή μπύρα τηνέ πίνουνε, άλήθεια, μά τόν αγιο,
οί Ιχοντες, καί τό κραοτ τό τΰο^ουν οί φτωχοί!
"Ομως ή φήμη 2φερε απάνω στά φτερά της
μίαν είδηση, πού γρήγορα τα πράματα θ' άλλάξη,
πού βγήκ' άπ' τ' άργαστήριο τής θαυμαστής Χηυ-είας,
καί ποΰ '94 φέρη τό κρασί πάλι στή πρώτη τάξη:
Μέσα τού Ιχει τό κρασί —ή εΓδηση μας λέει—
τίς βιταμΐνες —φοβερό— τής Άλφαβήτας δλης,
δλα τ' άντιβιοτικά —πούσαι ν' άκούσης Φλέμιγκ;—
κι' δ πίνων είναι ατρωτος χολέρας καί πανώλης!
Κρασί, λοιπόν, καί φάρμακα μή ξαναδοκιμάατε·
πρίν δέ άπό τό Μ·Μτο γίνη άκόμ' ή κλήρωση.
—νά εΐστε δλοι βεβαιοί, δσοι ισυμμορφωθήτε__
αναυλα θε νά πάτε, στόν Άδη, άπό κίρρωση!
Σ. Κ. ΚΟΓΛΟΓΜΤΓΗΣ
ί
Ι ι
| Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματ*
| Ο ΑΓΑΘΟΣ ΜΠΙΜΠΑΙΗΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ.
2 όν
Τού τόν πήγανε κοντά σέρνον-
τας:
— Γιατί παιδί μου κάνεις τόν
άΌρωστο; «ρώτησε μέ πόνο «πα-
τρικο>.
Ό αίχμάλωαος ήταν άνίκανος
να μιλήβη... τόν κυττοΰσε μονάχα
ξε-θεωιμένος άπ' τό ξΰλο' γύρω
στο στόμα τού φαινώτανε καιθα-
..■Καί εΐχε δίκηο* αύτό μάλι-
τό μαστίγιο τοϋ λοχαγοϋ τόν χτύ
στα ήιτανε Θυσία άπό τό μέρος
τού, γιατί τό Κοράνιο τό άπαγο-
ρεύει, καί θάκανε μεγάλο άμάρτη
ά
Β Ι Β
Ρ Ι Σ Ι Α
Τού Αρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΠΕΝ4Η
Ι.-ηΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣμ
χρηστοτ σ. σολομωνιδη
μα πίνοντάς το·
δμως
κι' αύτάς είχε άδυνατίσει
πού
άπό
ιτις α&οτοΰρες τής
χαϊ τό κρασί είναι
τό χειμώνα.
υπηρεσίας...
δυναμωτικο
Ρά τό αίμα, καβώς καί σαά κουρέ Κ" ετσι, κάθε 6ράδυ μαζευόν-
λια πού σκείτάζανε τό άιδυνατο κορ τουσαν οτό διοικητήριο τού στρ(ι
μί του· τοπέ^δου οί καλλΰτεροι άφενταοες
...Δέν τόν εβλίπε; τοϋ Ουσάκ, πίνανε μέ δρεξι ώ
Λέγε! πρόσταξε δ μπίμπα- γλυκό κρασάκι, και περνοϋσε εύ
σης δγρΐα' ό αϊχμάλωτος δέν ε χάριστα ή ώρα ΐους μέ τό φίλο
6γαλε άχνα' όΐΐό τα μάτια τού τους μπίμπαση.
τρέχανε ΰάκρυα. Οί αΐχμάλωτοι άπορούσανε την
^—Άπιστο σκυλί! νά λοιπόν, άλλη μερά αού 6λέπανε δακρυσμέ
Υΐ« νά μάιθης νά μιλας... έφώνα να καϊ κόκχινα τα μάτια τοΰ ά-
ξε γεμάτος θυμά, καί άρπάζοντας γαθοΰ στρατοπεδαρχη: τί καλό
πησε άλύπτιτα, ώς πού οωριαστη- ν,αρδος άνθρωπος άλήθεια!... τούς
*ε σάν κουόάρι σιτά πόδΐα τού. λυπώτανε ςραίνεται.
Μέ μι« φο&ερή κλωτσιά τόν πέ- Στήν άγορά τοΰ Ούσάκ τα πιό
ταξε άπ' τό ικεφαλόσκαλο καί πολλά καιταστήματα εϊχανε σα>θί|
χωρϊς νά δώση παραπάνω σημα απ' τή φωτία, πρό πάντων τα
σία στό έπειβόδιο μπηκε μέσα τούρκικα· μιά μερά μερικοί αίχμά
στό διοικητήριο καΐ ξιοπίσω τού λωτοι περνούσανε άπό κεϊ γιά νά
τό «επιπελεΐο>. πανε σ' άγγαρεία· στό πιό καλό
...Είχε δίκηο ό δνθρωπος! για έμπορικό τής άγοράς είδανε τόν
τί νά τόν φουρκίση ύ αΐχμαλω- άγαπτϊτό τους μπίμπαση νά... που
Κάθε χρόνο, δ διαπρεπής λογο
τέχνης καί Ιστορικός τής Σμύρ¬
νης κ. Χωκράτης Σ ολομωνίδης,
μας παρουσιάζη καί άπό ενα, δΰο,
τρία καί τέσσερα 6ι6λία. Άπό τό
1922 αι; τώρα τό 1970, στά 48
αύτά χρόνια ϊχη σνγγράψει ί?8 6ι
6λία. "Ας αφήσωμε τίς διάφορΓ;
δημοσιεύσεις τού σέ έφημερίοες
καί πε,ριοδικά. "Ας άφήσιομε κιι!
τίς Λθλλαπλές διαλέξεις/ πού δχει
κάνει στήν Άθήνα καί. στΐς διά
φορες πόλεις τής Ελλάδος. "Κ-
να; άκοΰραστος μύστης τής πε'ν-
νας καί τοϋ λόγου. "Ο,τι να προσ
παθήο·ο>με νά έκφραβθθ(0με γιΛ τύ
ΰπέρογκο, πολύπλευρο καί σσνγ-
κριτο Ιργο τού, δέν θά μπορίσιο-
με να 6ροϋμε τα έπαινετικά λόγκι
πού τοθ ταιριάζουν. Μένει κονίΐ;
ένεός ιιπροστά σ' αυτόν τόν ονγ
γραφΐκό πύργο, ποΰ δ
φεύς Ιχει πκοπό νά τόν
άκόμη πιό ψη?.ά.
Στό 1969, μδς παρονσΐαοε ιδ
0ι6λίο τού «Σπύρος Μελας>, αί
τόν ΐΛτότιτλο «"Ενα Πνενμαιικδ
Δαιμονιο>. μέ 214 σελίδες, άςριρ-
ρωμένο στόν άκαδημαΐκδ καί πο">
ην ϋπουργύ κ. Γρηγριο ΚαοτυΔ-
τη. Τό προλογίζει δ Άνδοέας
Καραντώνης, δπου μέ όρθά λογια
χαρακτηριζει τόν συγγραφέα *·
Χρ. Σολομωνίδη «μεγάλον έοεν-
νητή καί άποθησαυριστή ενός πλη
8ο·;υς Ισΐορικών καί φιλολονικόχν
ντοκουαεντων —ντοκουμέντων πό
λιτισμού— πνεΰμα άνοιχτδ πρός
όλα χιιι συνειδηση εντελώς καλο-
προαίρετη, πρώτη κριτικθ - Φίλο·
λογική μορφή τοβ άνεπανάλλτι·
χτου σΐ'γγραφέα κα^, άνθοώπου.
τοϋ θεατρικου, τού Ιστορΐικοϋ, τ«*ο
χρονογραψον, τού κριτικοθ. τοΛ
μαχητιχοΰ Ιδεοπλάστη, τον ϊΤΧρυν-
στάτου καί εύλίγκπου δημοοΊογροι
ςρου, πού ήταν μαζί καΧ πολιτικός
οτοχαστής, κα'ι τοΰ άνθρωπον.
Λού σγά;τησε καί χάρτικε αέ πάβος
την δμεση ζωή, δσο λίγοι».
Τό 6ι6λίο αύτό, πού δ κ. Χο
Σολομωνίδης τό έργάστηκε μέ ί«·
πημονή. μέ τάξη καί μέ μέθοΛο. δ
πως καί δλα τα σνγγράμματά τού.
είναι μιά βιογραφία τοΰ Σπύρου
Μελά τοΰ «πνευματικοΰ δημιουο-
γοίΐ - φαινόμενον», άπόπου θά πα-
ραδβιγματιστοϋν'. δσοι θένε νά. ά-
άσχοληθοϋν μέ την πέννα.
τος μέ τίς κλάψες τού;·.
...ΟΌτε ήτανε ΰποχρεωμίνος
λά διάφορα πανικά στοϋς ούσα-
κιώτες. Έτρίβανε τα μάτια τονς"
αύτός νά ξέρη πώς καί τα όά-1 χά, δμως αύτάς ήτανε· γιατί νά
κρυα μιλοΰνε' καί μάλιστα λένε μην £χη έμπορικό; έπειοή ήτανρ
2.-ΚΣΜΥΡΝΑΊΚΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟμ
ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΪΝ Λ. ΚΑΤΑ Π ΛΗΚΤ1ΚΓΕΣ· Π ΛΟ Κ ΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝί2ΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ'
Άπό τό άριβτούργημα τρϋ ,ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΔΪΑ;ΒΟΛΟΣ Σ1ΉΝ ΊΌΤΡΚΙΑ»
341ον
— θά σοΰ χρωστάω εύγνωμο-
ΑΤΙ'ΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< σμά Σουλτάνας καί σάς έκφρά- ζω την εύγνωμοούνη μου, γιά τό σύνη, αν καταφβρης νά μαιταιώ- ! ενδιαφέρον πού μοΰ δείχνετε. Καί σης... αύτό τό άνόητο συνοι«έισιο, έγώ δέν θά ήθελα νά παντρεντώ τής άπάντησα μέ εΐλικρίνβκι. Τα λόγια μου την εύχαρστη- σαν. Μέ κοίταξε έρωτιάρΐκα, μέ πλησίασε μέ χαρή καί μέ Ενα πό νη,ρό χαμόγελο καί μιά φωνή ζε στή, μοϋ είπε ψιθυρκίτά: μιά γνναίκα πού νά τής είμαι ά- διάφορος. —"Οχ% δχι! διαμαρτυρήθη- κε δ Πατισάχ, δέν τής εΐσαι έσύ εΐδικά άιδιάφορος. Λόγφ τής ήλι- κίας .της, δλοι οί άνδρες τής ε- —θά μέ γνωρί<της άγαπητέ μου ναι πιά άδιάφοροι. Μοϋ τό έξομο Βεζύρη Δαλπατάν καλυτέρα, δ- λσγήθηκε αύτό κα^ τό έξετίμησα. τ<ι/ν θά μέ άπαλλάξης άπό τοΰς ί Δυστυχώς μόλις σήμερα τό έμα- χθρούς μου. ' θα. "Άν τα ήξερα πιό μπροστά, Τα λόγια της φίλβ μου Ίσμα δέν θά σού πρότεινα νά την παν- ηλ, φθάσανε σπ' αύτιά μου σα τρευτής, γιά νά έκτεθώ μπροστά γλυκειά μουβική καί ή καρδιά σου. μου σκίρτησε. Ή άγαπημένη μου —Δέν ϊχετε εκτεθή Σουλτά- Έσμέ ξήλενε. Κι' αύτό μ' έκανε νέ μου, τού απάιντησα, τουναντί- εύτι.τχισμ€νο... όν μέ την προτίμτισή σας, μοϋ ά- ΚαΙ τα κατάφερε νά χαλάση ποδείξατε την εδνοιά σας καί την τό συνοικέσιο. ΕΙβε τήίν Ιδία μέ- μεγαλη έμπιστοσύνη πού τρέφε- ςα την Έβμά Σουλτάνα καί μέ τε στό πρόσωπό μου. Καί. μέ την παρέστησε στά μάτια της, μέ το εύκαιρία έπιθυμώ νά σάς δια6ε- σο μελανά χρώματα, πού ή δΰστυ 6αιώσω γιά μιά άΊκόμη φορά, για χη γυναίκα τρόμαξε. Τής είπε την τυφλή άφοσίωση καί τόν με- πώς όπως είχε άκούσει άπό γυ- γαλο θαυμασμό ποΰ τρέφω άπέν- ναΐκες τοϋ χαρεμιοΰ μου, δέν η· τί σας. Μιά είναι ή έπιθυμία μου μουνα παρά Ινα ραμολά, καί ιμέ καί ή εύχή μου, νά καρποφαρή- τόβα έλαττώματα, πού δλες μου σουν οί μεγάλες προσπάθειες πού οί χανοϋμ μέ συχαίνονταν καί καταβάιλλετε γιά τό καλό τής Αύ μέ άποφεύγαινε. Ι τοκρατορίας κα^ νά πβθάνω· ΰπη- —Άφοϋ είναι τέτοιος, τί να ρετώντας τα ώραΐα Ίβανικά σας. όσα ή γλώοοα δέν ϊχει τύν τρό- πο νά πή. "Αν καί συχνά οί αίχμαλωτοι ταγματάρχης; δ,λλο τό ενα, 5λ- λο τ' άλλο.·. καί φαινώτανε πολ.ύ καλάς Ιμπορος μάλιστα!... τό κα ] τού χαλούσανε τό κέφι μέ τέτοια ' τάστημά τού ήτανε γεμάτο κόσμο έπεισόδια, αύτάς δέν παράλειπε πού άγόραζε· τό «έπιτελεϊο τού να τούς κάνη κάθε τόσο μάθημα μέ... στρατιωΓτική πειθαρχία κρα πώς πρέιπει νά δχουνε ΰπομυνή ΐτοϋσε τίς πήχες, καί μετροϋσί ως πού νά πανε στόν τόπο τους. τα πανιά εύσυνείδητα. Έκεΐνος Καί μέ πάση αγάπη τού; μιλοΰ μάζωνε στόν μπεζαχΐά τούς παρά σε δ αγαθάς μπίμβΐασης γιά τή δες κ' εύχαρκποΰσε τόν κάθε πρ λευτεριά τους: Λές καί ήτανε λάτη μ' 6να ϋποχρεωτικώιτατο τε ό άγγελο; ΐτοϋ θεοΰ, ποΰ στάζα μενά... στι; πονεμένε; ψυχές οΰράνια "Ηξερε νά ζήση ό ανθρωπος! παρηγοριά. | "Αμα Εφθασε δ καιρός νά δια ...Άδιάφορο αν αύτοι δέν τον λυθή τό στραπόπεδο — είχε άςι- άκούγανε νά κάνουν ΰπομονή ως χίσει πιά ή απαλλαγή, —· δ μπία τή μεγαλη μερά τή; ανταλλαγήν πάσης ητανε καταλυπημένος ποϋ Τούς ϊτρωγε τό κεφάλι τον; θά φεύγανε τα «παιδία» τού... νά χάνουν την ΰπομονή τού; κα» ποίος λέει πώς πονοϋσε ή καρίιά νά τόν φουρκίζουνε μέ τίς άρριό τού, πού οί λιγοστοί αύτοί σωθή Τό «ΣμυρναΙκδ Τριπτυχο» πε- μΐλαμδάνει: α) «Ή Σμύρνη στήν Έθνενερσία», β) «Πάσχα Άλυ- ιρο>των> κα;, γ) «Ή Σμύρνη Έ-
λεύθερη», καί είναι Ινα άπό τα
τελευταία βιδλία τοϋ κ. Χρήστου
Χ. Σολο-αωνίδη (,Αθήνα 1970).
μί 87 οελίδες καί άφιερωμένυ
«τη μνήμη τής «Σαμκρώς Το^
τουντζάκη» μητέρας τοΰ Νίκοι'
Τουτουντζάκη «Ποιητή τί)ς Ί(ο-
νΐας», ό οποίος καί τα προλογίξίΐ
μέ σχετική κριτική.
Είναι Ινα πβρκτποί'δαστο 6ι6λίο
γιά τή συμδολή τής Σμύρνης
στήν Έλληνική 'Επανάβταβη, γιΑ
τον έορτασμδ τοθ Πάσχα στήν
Πόλη κα'ι στή Σμύρνη άπό τόν ά
λύτρωτο Έλληνισμό καί γιά τή
γλυκειά ίκείνη ημέοα τής 2ας Μα
ίου 1919. Ίστορικές πηγές Ιρχον-
ται στήν έπιφάνεια άπό την πέν¬
να τοί σ»γγραφέα, τοΰ ερευνηταί,
γιά μιά φωτεινή άπόδειξη τή; ζο
ιικάτητας τοΰ Έιλληνισμοΰ, πού
ζητοΰσε την έθνική τού απολύτου
ση.
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΜΟΡΦΟΛΟΠΚπ ΤΗΣ ΔΗΜΧΤΙΚΗΣ
στειες τους καί τίς αίώνιες
■ψες.
Πονοΰσε σάν πατέρας δ καθμέ
νος ό μπίμίΐταοης, δμα 66λεπε νά
πέιφτη πυκνό τό χιόνι στό άπέραν
(ΐο βτρατόπείο, καί νά πεθαίνου
νέ τάσες έκατοντάβες αίχμάλω
τοι άπό τίς άρρώστειες* δλα κι'
δλα δμως: ή άγγαρεία ήτανε αγ
γαρεία, καί άφοΰ κανείς δέν πέ
θαινε θά πή πώς ήτανε... καλά!
Τοΰ στείλαμε άαό τή Σμύρνη
δυό μεγάλα βαρέλια κραισί γλυκό
γιά τούς αρρώστου;" τί νά σοΰ
κάνουν δυό δαρέλια κρασί, σ' Ινα
κανε άπά τα «πατρικά» τού νύ-
χια; μπά! λάθος... πονοϋσε πρα
·'ματικά, γιατί κάθε αίχμάλω.τος
πού πήγαινε άγγαρεία είχε δικαίω
μα νά παίρνη Ενα πεντόγροσο,
πού δέν 26λευτε ποτέ τού, καί ή έ-
πιχείρη<τι αύτη χανότανε τώρα γιά πάντα... ...Καί 6λέ»τοντας τίς φάλαγ- γες των κουρελιασμένο>ν αΐχμα-
λώτων νά φεύγουνε γιά χό στο.·
θμό, ϊχυνε δάκρυα πικρά δ «ά-
γαθός» μπίμπασης. Αύτη τή φο-
θά δαω; τα δάκρυά τού
πραγματΐκά, γιατί τό κόκκινο κρη
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελΐδος %ϊΐριστιϊ στή γενική αδτό τό το·
την τάση την άντανακλοΰν αύθόνε τίς πρώτε; λέξεις
τή; μητρική; τους λαλιας, και
στρατόπεβα; Έοτροτίμηισε νά τα σάκι ΙΤχε σωβτ) άπ' τό χειμωνα..
πιή αύτάς μέ τούς αρχοντες τοΰ |
Ούσάκ.
ΤΕΑΟΣ
ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΧ ΜΕΡΕΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ
τόν κάνχο; Δέν τόν παίρνω £στω Ποΰ νά φανταοθίί φίλε μου Ί-
Τής σ»νεργάτΐιδός μας κ.
2ΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -<ΠΕΤΡΑΚΗ (Συνέιχεια έκ προηγούμενον) στόν άλλον, κατάλληλα φωααγω- μένοι, καβώς καί δλος δ Πά- — Πράγματι, μοϋ είπε, δλα τα γος κα1,, ά'/ίούσαμε ξένη μουσική σπίτια ϊχουνε νερό καΐάπό αύτό καί τραγούδια άπό όρχήσρα. Ά καί πίνομε καί τό μεταχειριζόμε- πο κεϊ ψηλά θαι^ιάσαμε δλη τί)ν &α γιά δλε; μας τίς άνάγκες δ- όλόφωτη μεγαλοπρεπεία τής πως πρώτα, μά στούς ξένους καί Σμύρνη;, πού άπό τό Κοκάργια στά κέντρα γιά νά είναι άποστει- λί, μέχρι καί τοΰ Παπά τή σκά σπασε πρωτα στήν Άνατολική ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜ)ΛΙΟΤ θρακη. Έκεΐ ή θέσι; των Έλλτι ΑΓΓΈΛΟΣ Λ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΤ νιχδΛ πληθυσμων είχε κ,αταντήσει | •τοοηλημβαική άπό τό θέρος τοθ .·.··...<.....................................—....· 1913 δταν άνεκατελήφθη ή Ά- ' •νατολική θράκη άπό τού; Τούρ- ΕΛΛΗΝΙΙΚ"ΟΤ,ΤΛ .„ «υς. ΜεγάλεΤ περ,οχές τής θοά ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ ΑΕ ιης, ΰπέστησαν τά πάνδεινα μέ τόν Ίσχυρισμό δτι οί Χρι,τιανοί ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΚΕ "ννΐργάστηκαν ή έβοήθησαΐν τους ΛΛΙ *-»χ " * · · ι Βουλγάρους ή εκακοποίησαν Τούρ ^ ΐονς κατά τή διάρκεια τής Βουλ Υαρική; κατο^ή;. Πολίτΐ; έδολο Φονήθησαν άπό άτάκτου; ή στοα- ) ριομένο, περνουμε τοΰ Μπουρνο- λα, φαινάτανε σάν αστραφτερό καί δν πρόκειται νά μείνω γερόν- σμαήλ, πώς δχι μόνο δέν πί-' 6α τό νερό καί εΐδικά έργοστάβιο διάδημα. τοκόρη, τής είπε άποφαβνστικά. στευα τίποτα άπ' αύτά πού τοϋ τό διϋλίζει, τό έμφιαλώινει. καί Αύτός είναι δ Πάγο; τό Ιερό Ανεκοίνωσε αυτή τη; την ά- ελεγα, μά πώ; συνωμοτοΰσα πί- Ι Ογαίν&ι στήν κατανάλωση. μέρο; πού μάς θύμισε τό μαρτύ πόφαση μέ τόν Κιβλάραγα ή Έ- σω άπό τή ράχη τού, πώς ημουνα Καί ίτσι ήταν όπως τό έξακρί- ριο δλλου μενάλου Ιεράρχου μας, σμά στόν Σουλτάνο, δμως χορ'.ς έρωτευμένος ιμέ τή γυναίκα τού' 6οκτα, στά διάφορα οτπίτια πού τοϋ Άγίου Πολυκάρπου, πού ή νά τοΰ εκθέση καί τούς λόγους. καί πώς σέ πρώτη εύκαιρία έγώ, πηγά επίσκεψιν "Αραγε τί συμ- *Ένο:>ση Σμυρναίων έορτάζει κά-
. Ό Σουλτδνο; την έπεβκέχρθη μέ τα ιδία μου τα χέρια, θά τοϋ βαίνει; Τό νερό τής Σμύρνη; εί- Θε χρόνο στίς 23 Φεβοουαρίου.
οτό χαρέμι καί τή; ξήαησε έξη- εκοιβα τό λαρύγγι. Γιά την έπιτυ- ναι πράγματι έπιβίίνδυνο γιά την Πόση Ιστορία Έλληνι,κοϋ αίματος
γήίΓει;. χία αμα>; των σκοπων μου, μοϋ ΰγεία ή είναι Ενας τρόπο; έκμε- εχει ή μαρτυρική 5/μύρνη!.. Στό
— Μόνον αν θέλη; νά δυστνχή ηταν άπαραίτητη ή έμπκηοσύνη τάλευσης;... Πρότγμα περίεργο 6υ6λίο τού ό Γ. Λαμπάκης γράφει.
ση ή άδελφή σου Παιτισάχ μόν, τοΰ Σουλτάνου καί γι' αύτό δέν γιά τόν τόπο, που τό νερό ήταν «ΙΙάγε τριομακάρκπε δτι άπό σοΰ,
τοΰ είπε, μόνον τότε θά μοΰ δώ· παράλειπα, κάθε φορά πού μοΰ αφθονο καΐ Ιτρεχε στοΰ; δρόμους διά τοΰ μαρτυρίου τοϋ Πολυκάρ·
ση; αυτόν τόν δνίτρα. ΟΙ πληρο- -δννονταν ή εύκαιρία, νά τόν δια- μέ ώραίες βρύσες στού; τούρκι- που επαγιώθη δ λόγο; τοΰ Σταυ
φορίΐ; πού Εχω άπό τό χαρέμι &ε€αιώνω γιά την πίστη μου καί κου; μαχαλάδϊς καί εθεωρείτο ί- <>οΰ καί διεδόθηισαν έν τή Άσία
τοΐ', τόν παρουσιάιζουν σκληρό καί την άφοσίακτή μου σ' αυτόν. "Ε- ερό. Ή Σμύρνη ψημιζότανε γιά κα·, την Εύρώίτην αί θεΐαι τον
απάνθρωπο στίς γυναίκες τού. Γι τσι τόν ΟΜακοίμιζα κι' έκανα την τα πολλά νερά Μαί τίς πηγές της. Εΰαγγελαου αλήθειαι. Εύτυχής ή
ατϊ, λοιπόν, νά γίνω κι' Ιγώ μώ δουλειά μου. "Ας πάμε τώρα πά- Έξηνταέξη κυ&ικά κάθε χρόνο ε- ΧρΚΓτιανική Σμύρνη, τοσούτον
άπ' αύτές τίς διμοιρες; Κάντα ρακάτω. δινε τό Χαλκά - Μπουνάρ (Λου-1 ίίγκον άγίων μαρτύρων έχουσα
σου, άδελφέ μου, δέν Ιχω 6έ-1 'ο Σονλτάνος μ' εΰχαρίστησε τρά της Άρ-Βέμι.δος) στήν πόλη, | καί ος άπό τοΰ Πάγου, ώς θυ-
6αια άντρα, μά ζώ εΛτυχΐισμένη· γ^ χά αίσθήματά μου άπέναντί χωριστά οί «τρούμπες» ϋδραντλί- οΐα άιμωιμος προστ)νέχθη τώ θεώ».
Ό Σουλτάνος δέν θέλ.ησε νά τού κα|, γιά νά μέ παρηγορίση, ες στά σπίτια.
την πιέση:
γιά την ματαίο>ση τοϋ γάιμου μου Μάς εκονε έντύποχΐη, υπέρ των
Συμφώνως τώ Νομώ καί τώ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
ς κοί πολλοί παραιπέμίρθη
"αν σέ στρατοοικενα καί φυλακί
"τηκαν ή κρεμάοπηκαν σάν προ «αταστατικώ τής 'Εταιρίας κο-
^άτες τής Όθωμανική; πατρί- λοϋνται οί κ κ Μέτοχοι τής έν
βας. Περιουσίες έλεηλατήθτ,καν Αθήναις έδρευουσης Άνωνύ-
*αί έγιναν δμαοικές άπελάσεις ό μου £τα,ρίαα .ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΜ
μογενών στή Βουλγαρία καΐ, στήν βακΟΥΡΠΑ» *?'ε έκτακτον Γε
Έλλάδα. Βαριές προσωπικές έργα ν(Κήν Συνέλευσιν γρνησομένην
__Άφοΰ δέν τόν θέλεις, τής μ« την άδελφή τού, μοϋ ΰποσχέ- τούρκων, τό δ,τι γυρίζοντας αλη·
άπάντησε, δέν σέ ύποχρεώνω νά θτ«κε νά μέ Ικανοποιήση σέ πρώ- τή Σμύρνη, δέν εΐδαμε πουθενά
τόν πάρης, Μεϊνε στό χαρέμι μοιι τη εΜκαιρία, μέ άλλο τρόπο. <μιά ξενική έπιγραφή. "Ολα, μά Γύρισε στενοχο)·ρη·μένος οττό Σ« Τόν εύχαρίστησα, τόν προσκύ- δλα, εχουνε τούρκικα όνόματσ, νά τόν έπισκϊ- νησα κι' εφυγα. Πηγά στήν ιΤ- έκτός 6έ6αια τα άρχαία δικά αας Ψ>ΐλή Πύλη, απού βρήικα στό γρα Έλληνικά, λίγο παρεφθαρμένα, ά
φεϊο μου άναβτατωμένο τόν Ά- <ΐοϋ δρύσκονται στήν Τουρκική ράϊ καί άμέισως, — Σέ κάλεσα πιβτέ μου Βε- λή. νυριαρχία. Δέν μποροΰν δμω; ρς οίες καί χρημίΐ,τικέ; ε'ισφορές 'έ- «■«λήθηκαν γιά τή(ν άνοικοδόμτΐ "Ί των καταστραφέντων άπό τοΰς Βουλγάρου; δημόσιον κτι θΐιον καί Τουρκικών χωρίων. Ό "οαγματικό; δμως διωγμός σ' ο λάκληρη την Άνατολική θράκη,, ^θχκΐε τόν Μάρτιο τού 1914, 8- λ δέ οί περιπτώοιεις πού ποοέ τό σχέιδιο βρηκαν την <■- τους 6<χαι6ουζούκων, Τουρκαλδανών, Τουρκολαζών καί προ|σφύγων μέ τήν άνοχή, άδιαφορία καΐ ίνίο- 18 την σύμπραξη των "Αρχών. ΟΙ έκδκοχθέντες, άλλό<Γθονες 7 Νοεμβριού 1970 ημέραν Σάββατον καί ώραν 6 μ.μ. είς τά ενταύθα καί επί τής όδοΰ Κα ρόρη 4 γραφεϊα τής έταιρίας πρός λήψιν αποφάσεως επί τού μοναδικοϋ θέματος τής Ήμερη οίας Διατάξεως: «ΕΚΛΟΓΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Πάς μέτοχος Ινα λάβη μέρος είς την Συνέλευσιν ταύτην όφεί λει πέντε (5) τουλάχιστον ήμέ ρας πρώ τής ώς άνω Συνελεύ σεως νά καταθέση τάς μετοχάς ζύρη» μοΰ εΐπε άμέσως μόλις μπή —Γιατί εΐσαι Ιτσι κατσούφτις; νά τ' άρνηιθοΰνε πώς είναι Έλ- κα στό γραφΐϊο του, γιά νά σέ τόν έρώτησα, χοιρίς ν ά χάσω την ληνικά, γιατϊ, έκτός άπό τούς ξέ .•ταοακαλΐσο) νά μέ άπαλλάξης ά καλή μου διαθέση. νους καί οί μορφωμένοι τοϋρκοι, πό μιά ΰποχρέΌχση πού σοΰ εδωσα. — Γιατί άφέντη μου, μοΰ άπαν όπως μάς λέγανε, ξέρουνε καλά Ή ά-δ,&λφή μου Βεζύρη, ή Έσμά τησε, τά νέα πού σοΰ φέρνω δέν τήν ίστορία άπό τήν άρχαία έπο- Σουλτάνα, πού όπως ξ-έρης, είναι είναι καιθόλου εύχάρκττα. αή!·· κ.άπως περαιτμένη στά χρόνια, ά- Σούροκτα τά τρρύδια μου καί "Εΐσι τ" καλυτέρα τους ξενο ποφάσισε νά μην πατρευτή. θά τάν κοίταξα έρωιτημαΐτικά. δοχεϊα εχοΐΛ'ε τά δνόματα «νΕ- μποροΰσα, βεβαία, ·νά τής έπιβά- —Τί συμβαίνει; τόν έρώτησα. (*>Βσου? '0τέλ» ("Εφεσος). «Πέρ
λω τήν θελήση μου, μά στή περί- —Έκεϊνο πού συμβαίνη, μοΰ ά ^"^ '9τέλν (Πέργαμος). «Ί;
πτο>ση αύτί) θά ϊκανα κι' έσένα πάντησε, γουρλώνοντας τά μάτια μ^ Ότέλ» (Σμύρνη). Ή λέξη
δυατυχισμένο, πού θά παντρευό- τού, είναι πώς ό Κοκκαλάς έξαφα «'Οιτέλ» Ιχει μπεϊ στή νέα τουρ-
χς.
ναι γυμνοί κατέκλνκταν τα λιμΛ- τού
ηληρεζούσ,α
, „,.„ ^^ λτπ1
^ της Κ,Λλί^ολης, τη; Χώρας. ' αυτών ε.ε τα γραφβ.α τής βτα
^»δ Γάνου καί των ακτών τής >Ι«. 1 προσαγόγε. π,στοπο,ητ
Πρ«τοντίοος χά, «^«ερα,ώθηκαν κόν καταθεσεως τούτων παρ οί
^ πλοία στήν Έλλάδα. Έλάχι αδήποτε των έν Ελλάδ. ή έν
σουνα μιά γυναίκα, πού θά σοΰ νίστηκε
εμέ νέ ■ψιιχρή καί άδιάφορη. Χάλκη.
— Σέβομαι πολυχοονεμέΛ'ί μου
Πα,τισάχ, την άοτόίραση τής "Ε-
οικογενειακώς, άπό τή
-Μανο τα άερικα έξαφαν,ζον-
δέν λογαριάζε
άφοΰ τής λείπει καί τό
δασΰ (Η) πού ϊ,χει ή Γαλλική
(χο
.ς χ(?ονο χω(?[<Τμ6>
ται τού απαντώσα. Κι' αυτο^ εί- πο{| μεταχεΐηίζθνται, τ'ς Τό δδο.πορ,κό αύτό δέν εχει Λ
ναι ανθρωπο, σαν κι έμας. Ε- ^ Τ^, παλια τους. ξιώβεις λθγοτεχν,«έζ/ δέν μοιά-
μείω Παρακαταθηκών καί
νείων ή δέ απόδειξις τής κατα
θέσεως καΐ τά τυχόν πληρεΕού
σία αυτών νά προσαγάγη είς τά
γραφεϊα τής έταιρίας πέντε (5)
ημέρας πρό τής ορισθείσης διά
τήν "Εκτακτον Γενικήν Συνέλευ
σιν ταύτην.
Έν Αθήναις τή 10.10.70
Τό ^αΆέρσ^
πσρελθΓύσης
Ά
;ηνησου καλυτέρα ^ ^ ·ξέ μόνο ο1 ήλικιω. ζει μέ ^ ^^ νραφτε1 κα1
άλλοδαπή άνεγνωρισμένων Τρα —•"■ο «"«τι τού Κοκκαλα, άφεν- ^^ Ύράφονται γιά ξενικούς καί Έ»- Κυριακής ίυ τω Ίερω Νοω Ά
πβΣιτικών έταιριών ή έν τώ Τα ^ ^υ' σ^ε Μιά νύχτα άνεβτ,καμε μέ ταξί λαιδικούς τόπους. Είναι απλώς κα Υ1™ ^ιονυσΐΓ.υ ? ρε0.πσ-.νίτ°Μ.έ
/^α. ι^ειο. ("νετα)ί ^ωί ι*"^6,^!1 <"ήν κ»ρυφή τού Πάγον, τδν ά- τι της ψυχής μου, κάτι πού 6νοι νττχτα ο Κοκκαλάς μέ την αθεΛ- ^,^^^ τ____ΐΑ#Λ ντιί 1ίνΡ ίινΙη ^ΠνηΛλ&ΐηντ«Γ νπ! ?=Γ,νηί:,Τ,ν φη τού καί τό παιδί. ξιοποιήσανε τουριστικά καί λέγε ωσα ξαναΰλέποντας καί ξαναζών ται «Κα,τιφέ — Καλέ». Καθήσα τας την ξακοτχΐμένη άξέχαστη — Κσί οί^ δνθρωποί μας, πως μ,. μ£χβι στ'ς δώδεκα τή νύ- πατρίδα μου Σμύρνη. Σέ &λλο έκλεκτοθ κόσμοο τής Αθη αι δέν τοΰς πήόρανε χαμΐπάρι; ήρ χμ; — Φαίνεται πώς ό Κοκκαλάς 0^ε'ρο" ^ύσαμε το μουεζίνη, τού; πήρε μαζί τού, μαζί μέ δ- πού δόξασε γιά πολλοστή φορά λους τούς αλλουςϋπηρέτε ς τού τόν θεόν άόρατσς άπό τα μενά έ θελκτικοίτάτης Λος *·Ικατ{ρίνης Άττοστόλου Κορρβ, ίν μέσω έκλεκτοθ κόσμοο τής Αθη αι φάγαμε στό τουριστικο πε- ' μου ταξίδι έκεΐ, θά έπιβκεφτϊι κης Κοινων^σ^. Ή εφημ^ρ'Γ μ">ζ
σπιτιου.
ττωνα δύο δμοιόμορφιον μιναρέ-
(Σ«νιεχίζεται) δών, πού6ρϊσκοντα ι ό Ινας πλάϊ
πω κ" ίγώ «τα Γουδί, τοΰ Γιιυ-
διού».
'Ελα, δμως, πού τα χρδνια, τό
τουτο γιατί είναι διαποτισμένα μέ τι. ήτανε γιά τή βημοτική δίσε-
■τύν άνεπι,τήδευιτο τρόπον όμιλίας τ»τα, καί οποίος ήθελε νά έμφανι
στόν περίγυρο τού σπιτιού τους. Ή πτη σαν δρθόδοξος δημοτικιστής,
μητρική στοργή ένεργεΐ πάνω στά ■-•τερνοϋσε γιά μητραλοίας.
παιδία τρυφερής ήλικία; μέ τρύ ] 1)1 δημοσιογράφοι τής ίποχής
πό φυσικό, πηγαίο, άνιεπΐτήδευτο ΐίκεφτήκανε κονφορμιστικά και
■καί άνάθίευτο, καί περιθάλπει τα γΐ'άψανε <το(ϋ Γουδί». συντακτι- πάντα, μαζ;, καί τή λαλιά τού παι κή μορφή πού δέν ϊχει την υπο- 'διοΰ. "Τοτερα, μέ τό πέρασμα τιθέιΐίνη 6άναυση καταλήξη -— τοΰ καιροϋ καί μέ την έπίδραση ιοΰ καί φαινάτανε στά μάτια τους (έδ(δ βρίσκεται ή κακοδαιμονία σαν πιό εύγενική, σάν πιδ λεπτή μας) τής καθαρεύουσας (έκεΐ δ- καί. όπωσδήποτε, είναι παντου που αυτή κυρΐαρχεί άκόμη), τό φλοφορεμένη γιά έκείνους πού θε παιοί γίνεται άναγκαστικύς δέ- ωροΰνε τή δημοτική σά γλώσβα χτης διαφόρων διαστρεβλωμένων παυακατιανή. §κφράσεων, πού τίς επιβάλλει τού "Ετσι Εγινε ή αρχή καί πρωτο τη ή τελευταία. φάντικε ή γενική «τού Γουδί>, "Τ
"Εισί ϊχουμε γενικές δκλιτες στερα ήρθε ή γενική ιτοΰ Βίτβι>
σάν αϋτές έδώ: «τοΰ Γουδί*, τοϋ καί αλλες παρόμθ)ες.
«Βιτβι», καί πολλϊές δλλες. | Αύτό γίνεται γιατί άπό τίς Αρ
Γιά νά πεισθοΰμε πόσο παρα- χές πάνω κάτω τοϋ αΐωνα μας,
λογες είναι αύτέ; οί ακλιτες γε ό ελληνικάς λαός Ιχασε τό γλωσ
νικές, φτάνει νά σκεφτοθμε πάσα σικό του συναίσθημα. Άπδ την
δλλα τέτοια ούβέττεοα τοποινύμκι αιτίαν αυτή, δ λαός μας δέν μπο
'έ'χουμε στή γλωσσα μας, τοπωνύ ρεϊ πιά νά επιβάλη την όρθη λύ
μιι» Λθύ τα κλίνουμε όμαλά (Μα- ση σέ δποιο γλοισσικό πρόθλιιμίΐ
ρούΌτ, — Μαρουσιοιϋ, Κον»κακι ■ έμφανίζεται γιά πρώτη φορά.
κιοΰ, Καλαμάκι, Παγκράτι, Π» Ό ελληνικάς λαός άπό διάφο
ριστέρι, Χαλάντρι, κλπ.). Κσ> ρες αίτίε; (πού θά μακρηγορον-
τοΰτα δλα μέσα στήν Άθήνα Λ σαμε δν τίς άναφέρναϋϊ δλες έ-
στήν περιοχή της. Σ' δλη την Έ/ δώ), Ιπαι|>ε νά είναι γλοσσοπλά
λάβα ύπάρχουνε χιλιάδες τέτοιο στής.
οΰδέτερα τοπωνΰμια. Γιατί τΛ Τή θέση του πρέπει σά την πά
«Γουδΐ» νά κάμη έξαίριση: Τ» υητ·με ίμείς οί ένβυνείβητοι κοι
«Γουδί», δνομα κύριο, ίχει την & λογικοί δημοτικιστές κα'ι νά ΰυα-
φετηρία του άπό τό κοινδ οθσια αορφο')νουμί μέ θάρρος, μέ αΰτο
στικό «τό γουδ), (ίγδίοτν)». Μήπωε πεποί«ι>ση, χωρ'ις άκρότητες (νίι
τό «γουδί» δέν τό κλίνουμε δμα. συμμορφωνουμε έκεϊ ποΰ υπάρχη
λά; («Τό γουδοχέρι ϊΐναι δ κόπα πραγματική άνάγκη)1 ξχοντα; σά
νος τού γουδιοϋ». μονκβικό γνώμονά μας, τα διδό·
Τό Βίτσι, τοπωνύμΐο, 6χει πό γματίι τής γλωοισολο)γίας. Αύτό
λυ κοντά τού τό οδσιαστικό «βίν- σημαίνει, κυρίο>ς, ότι δέν πρέπει
'τβι» (βαροΰλκον). Άρα, κατ' ά νά πέφτουμε στήν άγκαλιά τής Μι
ναλογία, ποέπει νά ποΰμε τδ Β"· χτης.
•ιοι. το6 Βιτσιοΰ, όπως λέμε «Λ Τουτο είναι τό πρόδλημα ποΰ
μακαρας τοΰ διντσιοΰ» (νχιυτική αώρα έμφανίζεται μπροστά μας.
ΰρολογία). Τί πιό όμαλό; Καΐ δς "Αν δέν ένεργή,σουμε σοκττά καί
μην ϊρθη κανένας άντιρρτισίας νά εγκαιρα στήν κάθε δοσμένη περί
μάς πή δτι τό ί&ίνξ» (άπ' ΰπου πτα>ση, ή δημοτική μας δέν 0ά
προήλθε τό δικό μας τό «6ίντσι·ί·) μπορέση μιά μερά, όπως τό έπιθυ
ιίναι λέξη ξενη (έγγλέζικη), δέν μεϊ καί τής άξίζει, νά γίνη «γλωβ
κλίνεΐαι καί δέ στέικ.ει σάν πα^α πά πολιτ*σμοΰ». Καΐ, τούτο θά εί
δειγμα. Τό «6ίνζ> σνιμμορφώθη ναι μεγάλο κακό. Ή εύθύνη, δ-
κε μέ έλληνικές καταλήξεις ν.αΐ μοις, θά είναι άποκλεΚττικά δική
εγινε «τό βίντστ», τοΰ βιντσιοτ) — μας.
-τα 6ίντσια, των βιντσιών. "Εγινΐ' ΓΙΑΚΩΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ
λέξη έλληνική. Καΐ πρέπει να-------------- ~-=Γ~^
•,λίνεται κατ' άναλο,γία μέ άλλ,ς ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΣ
παοόμοιες λέξε.ς τής έλληνικής ΕΚΘΕΣΕΩΣ ΠΡΟ-ΓΟΝΤΩΝ
γλώσσας _ ΚΛΩΣΤΟ·Τ·ΦΑΝΤΟΤΡΓΙΑΣ
Ή άρχή τής παρέκκλκτης άπό Την οργάνωσιν εκθέσεως κλω
τύν προειπωμένο κανόνα άναφορι στοΰφαντουργικών προϊόντων, τόν
κά μέ τα Γουδί (τοπωνύμιο), 8γι Όκτώ&ριον 1971, προτείνει δι*
νέ τό 1909, τότε πού άκΛμη ή κα έγράφου τού πρός τάς όργανώσεις
'θαρεύουσα τ|ταν« στίς δόξες της. Γ,,ΰ κλάδου τό Κέντρον Άναπτύ
Μέχρι τάτε τό τοπωνύμιο «Γου- φΕ(,)ς καί Προβολής. Την κατ' άρ
δι» ητανϊ στήν άφάνεια. Ι χήν ενδιαφέρουσαν αυτήν πρότα-
Τό 1909, στό Γοι»δί, ϊγινε ίνα σιν μελετοϋν οί κλαδικοϊ, φορεΐς,
στρατιωτΐκό κίνημα. Τα γεγονός δο&ίΗ'τος δτι τό θέμα αύτό τούς
αΰτό πήρε κ' Ιδωσε έπ', πολλά ^χει, άπασχολήσει καί παλαιότε-
χρόνια. Τό <ΓοΚ.·δί» Ορισκότανε οον χωρίς νά επιτευχθή ή πρα· στό στόμα δλωνών. Ι γματοποίησις τής σχίτικής έκδη- Ό κάθε Χριστιανόί που εϊ,χε λο>σΐο)ς. Άναμένεται ή ύπ» τού
άδιαστρέ6λο)το τό γλυΐσσικό τού Κέντρου ύποδολή λεπτομερών προ
τασεων συναφών πρός τοϋς δ-
ς>ους οργανώσεως καί συμμετοχής
των 6ιομηχανικών μονάδων τού
κλάδου είς την Εκθεσιν,
Πολλά ασφαλώς θά μποροΰσε
να πή κανείς, γυρίζοντας άπό β
»α ταξίδι, δσο σΰντομο καί, &ν ή
ταν, στήν "Ιταλία, στή Νάτιβ
Γαλλία, στήν Ισπανία, στήν Πορ
τογαλλία. Πάντως καί γιά δια¬
φόρους λόγους, άπό τό πλτφος
πϋτό, έντνπώσίων, σκέψεων, συγ
νινήσεων ΰαθύτερα, νομίζω πώς
θά πρέπει γιά την ώρα, νά ξί
χ«>ρίσω δυό περιπτώσει; άμεσώτβ
ρα σΐΛ'δεόμενες μέ καποιες προ
σωπικές πνευματικές καταστά-
σεις μου.
"Ας κλείσω τώρα τή λίγη αύ
τή περιγραφή μέ κάτι, πού μόν
εδωσε ξεχωριστή χαρά καί πού
μοΰ εκανε τή μεγα.λύτερη έντύ-
ποΜ»η. Παρά τά σαρανταοχτώ
χρόνια πού πέρασαν ή γλώσσσ
πού άκούγεται πολύ στή Σμύρνη
είναι ή Έλληνική. Μέ την άν-
ταλλαγή οί κάτοικοί της είναι
τοϋρκοι μέν, άΛλά, Κρτρες, θρά
κες, Μακεδόνες, Ήπειρώτες, Δοι
δεκανήσιοι καί λίγοι Φραγκαλε
6αντίνοι, μιλοϋνε δέ την Έλληνι
κή. Τουιλάχιστον αύτό διαπύστα1»-
σα. Νέα παιδία πού γεννήθτικαν
£κεΐ, την ξέρουν*, γιατί. είναι ή
μητρική τους γλόκτσα. Θέλοντας
καί μή τή μιλοϋνε μεσα στά σπί
τια οί γονεϊς τους.
Αϋττά έν συΛΤομΙα για τίς ό-
χτώ μέρες, πού καθίσαμε στήν ά
γαπημένη Σμύρνη. Πρωΐ καί 6ρά
δυ βρισκόιμοΐ'να στούς μαχαλάδε;
τη; καί στά προάστειά της γιά «-ΙοΒημα, προκειμένου νά μετα-
νά χορτάσω άπό τόν τόσο μακρό
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Γιαχουμόκη
μ τξι , πφ
■δ,τι σήμερα γιά τό πρώτο μου συγχΜρτυοα τ. ύς ίύτυχεΓς γο
καί παρέ ^^Λ^^ ^Γ
·. . » Ι ιι^<ν»ν^/ν.'ν ι^ν^'ΐ^».1* ϋΙ(υνΊ-νΤΓ| λειψα πολλα!... χο0 'Υττουργειου Κοινωνικον Ύ πηρεοιών, εθχεται είς τό ζεθγος Στέλλα Έπιφανίου — Πετράκη των νεονύμφων βίον ανέφελον

ΤΙΙ ΓΛΗΟΧΩΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗ2
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Ύποστρατήγου
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Πά την άξιοποίησι τού νεον αΰ
τού προ|ίόντος, ίδρύθηκαν Μ«τα-
ξουργεϊα σε- διάφορες κωμοπόλεις
τίδν Γανοχώριον, 3 στήν Περίστα
σι, 2 στόν Γάνο καί ενα νομίξ/ι
στό Αύδήμι, δπου γινόταν ή κα-
(■εργασία των κουκουλιών καί ή
.-'αιχιγΓΛγή μετάξης καί μεταξο-
οποοου. Τα πσοϊόνιτα των εργο¬
στασιον αυτών έπο)λοΰντο σέ με-
γάλες άγορές μετάξης όπως στήν
Πρ<.ίϋσσ«, τοϋ δέ μεταξοσπόρου μέχρι καί αύιτή την Περσία. ϊττουδαία ήταν καί κεραμυτΕ- χνικη κα!( άγγειοπλαστική των Γ<ι νοχώριιιν. Ίδοαίτερα ήκμαζε ή 5ιομηχανία αΐ'τή στύ Μυριόφυτο, τό Καλαμίτσι καί την Χώρα. Μο νάχα σιυν χώρο Μυριοφντον — Κιιλαμίτσι, λειτουργοΰσαν περί τα 150 κ.εραμουργεϊα. Φημισμένα ή ταν τα κεραμίδια το Μνριοφν- τον, τα τοΰβλα το)ΰ Καλαμιτσίου καί οί σταμ/ν*ς τής Χώρας. Τα χεραμίδια καί τα τοΰβλα αΰτά, ήταν εφάμιλλα των εύρωπαΐκων και μεταφερόταν μΐχρι την Κων )πολι καί την Καδάλα, άκόμα ?«χί στό έσ(.ι>τερικό τής Θρόνκηζ.
'Αφθονα δημητριακά, κυρίοις
«λΙ,., Λεριοχές των μεσογείων Γα
νοχωραιν καί στήτν Περίστασι, ή
όποία ήιον σΰγχρονο καί σημαν-
ίΐκδ εμπορικό κίντρο.
Ή Ήρακλείτσα εΐχε καί έκτε
ιαμενους ελαΚδνες, με παραγωγη
θαυμαστήν έλαιων καί λαδιοϋ·
Άκόμα καί ή κτηνοτρο)φία εΰ
βοκιμοΰσε στά Γανόχωρα, Ιδιαίτε
ριΐ στις ύόρειες καί βορειοδυτικές
πλαγιρς τού Ιερόν "Ορους, 8πως
υτο Παλαμοΰτι, <ττό ΣεΙντοΰν.ι, στην Καστάμπολι, στόν Ίντζί- κιοΐ, στό Σιμιτλή κ.δ. μέ χιλιά- Οες 6οοειδή καΐ| αιγοπρόβατά, ψη μισμρνο δέ ήτον τό του?.τ|ι»μίσιο τνηΐ της Ιΐεριστάσεοις. ΙΙολλούς νερόμυλους εΐχ,αν αι ΤΛινόχΐιιρα, ιδιαιτέρα, 6πο>ς προ»»
νρφερα, ή Στέρνα πιερΐ τοΰς 1£,
ό Γάνος 11, καθως καί ή Κασταμ
,-ΐυΛΐς καί ή Λυμτνίσκ.η, που τυΰς
κινοΰσαν γραφικοί ρύακες — πο-
ιπμίσκοι, γραφικώταιτους δέ ά»ι.-
ιιύμυλους, τό Καλαμίτσι, ό Πλάτα
νος καί ή Κερασιά.
έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
Φημισμένο ήταν καί τύ κλϊαα
τοϋ Ίντζέκιοί, τοθ όποίου ή Ιδού
σις χάνεται στά μεΌα τού 17ου
αίώνα (γύρω στά 1650). Κτισιιέ
νο στί,ς δόοειες πλαγιές τοϋ <Τε οοϋ "Ορους, καί κάτω πό τή|ν «ιό ψηλή κορυφή τού, τόν Πϋρνο (πού οί Τ<ι)ΰρκοι τόν λέγαν* «Μπα κατζιάκ») σέ ύψόμετρο 300 πεοι που μέτρο)ν, εΐχε τό πιό ύνιεινή κλΐμα των Γανοχώιρων, γι' αθτο καί πάρα πολλοί παρα'θερισταί έο χυταν κάθιε καλοκαϊρι σ' τΰτό- ΕΙχαν καί τα πολεμικά τουι. χωρία τα Γατνόχωρα. Ή Στέο- ν<ι μέ την Λούπιδα στά νοτιοο»· πκά Γοίνόχορα, ή Καστάμπολις, τό Ίντξέκιοϊ καί τό Σιμιτλή ογο 6ορειοδυτικά το^Ιΰ Ίεροΰ "Ορον; ήταν τα πολεμικά Σχολειό; των Γανοχιοριτών. "Ιδιαιτέρα «την 2τέρ/να, δπου ξοΰσε δ Όπλαο- χηγύς Καπετάν Γιάννης Μπατι νης με 100 περίπου παλλη»«αοι ι καί στό Σιμιτλή, δπου ήταν λ άλλος Όπλαρχηγύς, ό ΚωτειΛν ^τεφπνής, 6 περίφημος Ντελη- στεφανής, μέ λιγότερα άριΘμηιι κώς, άλλά εξ Γσου γενναΐα παλ- ληκάρια, άμορότεροι ένα εΐδος κλε φτϋ>ν των προεπανιαστααικων χρό
νων, κανένας Τοϋρκος δέν μπο·
οοΰσε νά πατήση χωρίς την αδεία
τοΰ "Ελληνα μουχτάρη. Κοί τα
δυίι αύτά χωρία, ήταν τό κατα-
ιΓύγιο των διο>κομέ"νωίν Έλλήνων
σέ άνώμαλες καταστάισρΐς. Ό Κη
πετάν Μπατίνης, είχεν έκτελέσει
καί τοΰς δΰο έκείνους έθνοΛροδό
τ,ες τοθ χωρίου, τόν γιατρό Σα¬
μουήλ καί τόν μυλοτνά ΜαμολοΟ
■/.γ|, οί όποΐοι κατέδιδαΐν τίς κινή
σεις των άνδοων τού στοΰς Τούρ
κους. Άπό έκείνους τοΰς δύο Ό
πλορχτΐγους, ό μέν Στειρανής σκο
τώθηκε την ννκτα τοΰ Μεγάλου
Σα6(>άτου τοΰ 1914, οταν Λροω
οτος στό σπίτι τού πολιορκή'θη' ηκ.Λ«.σία άπό α«ΰε
Τοϋρκους κηί ένώ προΛπαθοΰσ»:
νά διαφίνγη, πυρο6ολώίντ«ς, μιό
διιοδροντία τόν Ιρριξε κά,τω νέ
■κρό, ένώ ό Καίΐετάν Μποτίνης,
πέθανε κατά τό 1964 στή Γεωρ-
γιανή Παγγαίου, σέ ήλικία 90 λρ
ρίπου χρόνων.
(Στ.«νεχ[ζιεται)
Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΤΑΞ1ΔΙΩΤ1ΚΕΣ ΕΝΤΠΚ2ΣΕΙΣ
Η ΦΑΡΑΣΙΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΚΤΙΖΕΤΑΙ
Τό τμήμα τοϋ Φαραοιώτικου
κοσμου, πού είναι στήν ΆΘήνα
καί στόν Πειραια, έξ άρχήο εϊ-
χε Ιδρύσει τό Φαρασιώτικο Συλ-
λογό τού μέ έδρα τό Μοσχάτον.
Άπό τό 1953 πού έπανιδρύθηκε
είναι ένας άπο τούς δραστηριώ-
τέρους 'Καππαδοκικούο Συλλό-
νους τήο Ελλάδος. Έπειδή, πέ-
ρα άπ' τούς κοινούο πατριωτι-
κούς κα'ι νοσταλγικούς οκοπούς
τού καΐ αύτούς τούς τής φιλαλ-
ληλίας των μελών τού, παράλλη
λα πρός τό έθνικό έργο τοϋ Κέν
τρου Μικρασιατικών Σπουδών,
πού εύτυχώς περιουνέλεζε τό
λαογραφικό ϋλικό τού, θέλησε
νά περιμαίέψη τό εμψυχο τοιοϋ
το, δηλαδή νά συγκεντρώση τούς
2ώντας Φαρασιώτας α1 ενα κέν
τρο τού καί έκεΐ νά μιλήται ή
φαρασιώτικη γλώσσα καί νά Ζων
τανέψουν όλες έκεϊνες οί παλι-
ές έκδηλώσεις τους, τα τραγού-
δια, οί χοροί, οί ένδυμαοίες, οί
γιορτές, τα ήθη καί έθιμα κα'ι
νά μεταδοθοϋν άπό τούς παλιούς
στούς νέους γιά νά διατηρηθοϋν
καί 2ωντανό μουσείο, γι' αύτό
κατέβαλε ύπερανθρώπους προσ¬
παθείας νά κτίση τό Φαρασιώτι¬
κο Σπίτι, την έστία τού, στό Μο
σχδτο, έκεί πού είναι περί τίς
100 οίκογένειες συγκεντρωμέ-
νεο.
Επέτυχε την παραχωρήση κα
ιαλλήλου οίκοπέδου άπό τό ύ-
πουργεϊο Κοινωνικής Προνοίας.
Άγωνίσθηκε επί έπταετίαν σέ δι
καοτικόν άγώνα γιά νά τό γλυ¬
τώση άπό τα δόντια οίκοπεδοφά
γου καί τώρα μέ δαπανηρότατα
ί£οδα εξέδωκε την σχετικήν α¬
δεία καί έστηορ τίς κολώνες τής
οίκοδομής, τό γκρό μπετόν τοϋ
δαπέδου καί προχώρει.
Προχώρει σ' ένα έργο δυσανά
λογο πρός τίς οίκονομικές δυνα-
ιότητες των μελών τού σάν πρα
γματικός διΛδοχος των ήρωι-
ομών τής μικρής έκείνης έλλη-
νοκαππαδοκικής κοινότητος, πού
λεγόταν Φόρασα.
Μάλιστα, τα Φάραοα έκεϊ στήν
Παππαδοκία, ήσαν παραμερισμέ-
να καί άσήμοντα κα'ι στά πρό
-ής Άντα'λλαγής χρόνια περιφρο
νημένα άπό τίς δλλες μεγάλες
καί πλούσιες κοινότητες τής Κπ.-τ
παδοκίας. Ναί, δέν τό άρνούμε-
θα, ότι ήσαν παραμερισμένυ καί
φτωχά στήν άπόμερη μεριά τής
Καππαδοκίας καί αύτό έπειδή
δέν ίήλεψαν τ6 πλούτη καί την
καλοπέραση τής σκλάβας 2ωής
οτά καππαδοκικά καί μικραοια-
τικά κένττρίΐ, άλλά Ιπροτίμησ'ΐν
την άπομόνωοη καί την φτώχεια
πάνω στις δυσπρόσπες κορφές
καί τα άβυσσολέα φαράγγια τοϋ
Ταύρου καί τοϋ ,Αντιταύρου, πού
τούς έδιναν τή σχετική ελευθε¬
ρία.
Όμως, μέσα σ' αυτή την άπο-
μόνωση και την φτώχεια, κράτη-
σαν την Ελληνοκαππαδοκική
γλώσσα τους, πά άρχαϊα καί 6υ-
Γαντινά ήθη κπί έθιμά τους, την
συνείδηση τής έλληνικής κατα-
γωγής τους καί άγνή καί άθικτη
άλλη Μάνη οτά βάθη τής Μικράς
την χριστιανική τους πίστη. Σάν
Άοίας!
Αύτά τα βιώματα τα έφεραν
έδώ στήν 'Ελλάδα, κρυφό πλοΰ-
το, πού Εεπερνά κάθε ύλικό βιω
ίικο πλοϋτο, κΓ άπό πτωχοί καί
περιφρονημένοι, μποροϋμε νά
ποϋμε, στόθηκαν στήν έκτίμηση
καί την συνείδηση έκείνων πού
ζεύρουν νά έκτιμούν, πιό πλούσι-
έλληνική)ς ή προελλη^ίιου έπο-
καί τοϋ χρυσιου.
Θέλετε νά κ.άνουμε μιά αδρή
σύγκριση; Δέν είναι δύσκολο.
" Ας ρωτήσουμε τό μεγάλο Καπ-
παδόκη μας Π. Καρολίδη, τόν
Γ.θνικό ίστορικό. Αύτάς, Αοιπόν.
γραφει χαρακτηριστικά στά 1875
στήν σπουδαία μελέτη τού Γλωα.
Συγκρ. 'Ελλ)νοκαπ. λέΕεων, οε
λίς 30-31:
«'Εκεϊ είς τάς έσχατιάς τής
Χερσονήσου (Μ. Άσίας), είς
τάς ύπωρείας τού Άντιταύρου
καί έτι περαιτέρω, είς τάς δυσ
προσίτους κοΆάδας αύτοϋ, λα
λεϊται γλώσσα έλληνική, πλεί-
στους έχουσα άρχαϊσμούς, δια·
τημοΰσα κα'ι ίκανάς λέ£εις ή ρί-
ί,αο λέΕεων ανηκουσών είς την
ορχαιότερον τής έλληνικής έν
ταίς χώραις τούτοις λαλουμένην
Άρίαν γλώσσαν καί άκούγοντας
πΛεϊστα τοπογραφικά όνόυατα
έ,ΑΑηνικής ή προελληνίοίυ έπο-
Χ1Ο--
Ό ΈλΙξ Ρεκλού τα λέγει «Βυ
ίαντινή άετοφωληά» κα'ι έπιγραμ
ματικά ό πολύς φιλέλλην καί σο-
φθς καθηγητής, πού σάν διευ-
θυντής τοΰ έν Αθήναις Γαλλι-
κοϋ Ίνστιτούτου εϊχε μυηθή άπ'
την σοφή σύΖυγό τού, Ιδρύτρια
Κ. Μ. Σπουδών, τό οποίον
οτό τεράστιον εθνικόν έργο της
ιο θεμελίωοε ηάνω στά Φάρα-
σα. «Όκτιχ6. Μερλιέ, στή με¬
ταφράση των Φαρ. Παροιμιών,
στή γαλλική, γράφει με ίδιαίτε-
ρο ένθουοιασμό· «Τα Φάρασα
είναι ένα σύμβολο».
Σ' αυτή την «Άετοφωλιά», σ'
αύτό τό «Σύμβολο», λοιπόν, ό
Φαρ. Συλλογος θέλει νά κτίση
μιά φωλιά, ένα «Σύμβολο». Τό
οπίτι τού, την έστία τού, ένα
μνημεϊο πού θά διαλαλή αύτούς
τούς χαρακτηρισμούς καί θά ύ-
πενθυμίΖη στις έλληνικές γενιές
έκείνους ποΰ τούς κράτησαν μυ-
στικό θησαυρό τους ή τίς ήμέ-
ρες τού Εερριϊΐωμοϋ τοϋ 1924.
Τό Φαρασιώτικο αύτό σπίτι, ή
εστία, πού θά ξανάβη στις καρ-
διές των παιδιών μας καί των
παιδιών των παιδιών μας, τή φω
τιά τοϋ σεβασμοϋ καί των ίερών
άναπολήσεων, κτί^εται! Καί κ·ϊ
2εται ήρωίκά, σάν τόν προγονι
κό τους ήρωϊσμό, ύπ' τούς ιτω
χούς Έλληνοκαππαδόκβς. πού
μιά δράκα τους είναι έγκατεστη-
μένοι στό Μοσχάτο, άπ" τούς Φα
ρασιώτες!
Άλλά τα Φάραοα τιμανε μέ τή
φτώχεια τους την 5λη Καππαδο-
κία στήν Λαογραφία, την Άκα-
δημεία, την Ραδιοφϋΐν'α, -ήν
Γλωσσολογία καί τόν "Ομιλο των
Λαικών χορών τής διακεκριμέ-
νης μεγάλης Έλληνίδος κ. Δ.
Στράτου.
Κα'ι πολλοί Καππαδόκαι καμα-
ρώνουν όταν άκοϋνε άπ' αύτά τα
Κέντρα, πού τιμοϋν τα Φάρασα
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.)
κι' ίίίγαλε τό Λχτι τού.
Ό σουλτάνος Σελήμ Γ' οέν
χαρηκε την άποτροπή τοθ άγγλι-
κοϋ κίνδυνον. Ή παροιμιώδης κιι
λοσύνη τού παρεξηγήθηκε άπό
τοίις Ισχυρούς δαλή&ες γιά ά5υ-
ναμΐα κι' έπαναστατο|ΰσαν δ ενας
μετα τόν άλλο. Στό τέλος σία
σιΛσανε κι' οί ούλεμάδες, καί τα
συντάγμιατα των Γε<νιτσάρων καί των Λα&ον κ«ί στά μέοα Μαίου έπέτυχαν την καιθαίρεσή τού. Συμ ψοινα ιιέ τόν άθωιμανικό νόιμο ηε ϋϊ Οιαδοχής, άνέβηκε στό βρόινο ο άμεσως ΛΐειΙ/περύς τού άπό τα μελη τής οικογενείας τού Όσμάν, εξάδελφός τού Μουσταφά^ Δ'. Ό πόλεμος στήν ήπίΐρωτική Εϋρώοΐη εληξε μέ γενική συντρι πτική νίκη τοϋ ΝαπκΛέοντος. ΣτΙς 7 "Ιουλίου υπογράφητκ/ε ή συνΰή- κη ε'ιρήνης τοΰ Τίλσΐτ κ«ί στις 8, ό τσάρος ιΆλέξαίνιδρος, «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιοΰμενος» ύ πέγραψε συμμαχία μέ τον γάλλον «ΰτοχράτορα. Ή συνθήκη συμμαχί«ς άφοροΰ σε α δλα τα ένδιαφέ,ροντα των δυό αύτοκρατοριών καΐ, μεταξύ των αλλιαν καί στή λύση τοΰ Ά νατολικοϋ ζητήιματος. Κατ' αρ¬ χήν οί συμ6αλλόιμε|νιες Δυνάμεις άναλάμθαναν άμοι6αίο τήτν ύπο'- χρέωση νά ϋποστηρί|ουν την ε παγιογή τής Δαλματίας κα'ι τής Έ ' -•ττανήντου, στή Γαλλκΐ^, κ αι τής : 11εσσαοα6ίας, τής Μολδοδίας καί·Ι τής Βλ,αχίας, στή Ροκτία/ Ίοιαί! τερτ| μυστική συμφο>νία πρόδλιεοτε
τή κατάλυση καί δκχνομή τοΰ Ό ! σε νά πή κανείς, γυρίζοντας
ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΛΑΗΛΙΠΡΗ
Πολλά ασφαλώς 0ά μπορον- ] γνιομίκ, κ.σί δική τού μακρότατη
θα>μα|νικοιΰ κράτους, μέ πρόταξη! ^να ταξίδι, δσο σύντομο κα'ι άν
ένδιαφέροντυς τής Ρωσίας γιά ήταν, στή/ν Ιταλία, στή Νότια
τα έδάφη τού Καυκάσου καί τής1 Γ<ίλλία, ατή/ν Ί<Βτανία, στήν 1Ιορ· πολιτιστιχή παοάθοση, ποΰ ζε' στά Ιΐυρηναία κα! στήν περιοχη των και άπό την πλευρά τής ΓηΑ λίας καί άπό την .τλευρά τής Ίσπανίας. 'Εκτός άπύ τόν πλου ής καί τής Γαλλίας γιά' τυγαλία. Πάντως καί γιά διάφο-1 τα ΰπόλουτα. 1 Ή έφαρ-μογή τής συμφίι>νίας.
θά μποροϋσε -νά έπιπευχθή εδκο)-' νήσειον βοθύτερα, νουίζω πώς θά' σαν όμολογουμένως ξοηρότατο τό
λα καί, σύνταμα, την προωθοϋσε
ό έμφύλιος σάλος ποΰ συγκλόνι-!
ζε την Όιθωμανική αύτοκρατορίσ.
Ό σουλτάνος Μουσΐαφάς Δ' δέ
ίΐ για την ώρα, νά ξι/ΐιιρ,'σο)
Ουο περι.-τ,Γώσρις άμ^σ(■>τε^α ση'-
ίίίάμενες ,μέ κάποΐες προβωαικές
φτοΰρησε. Στό δέκατο τρί/το μή
να τής 6ονσιλείας τού ύπερίσχυσεν'
ό πιστός στόν Σελήμ Γ' άλβα-
νός, πρώην άναπληρτοτής μέγας
δεζύρης Μουσταφά πασάς Μ;ταΙ-
ρακτάρης, μέ τα άφοσΐοιμένα τού
άλβανικά τάγματα καί τίς μονά
δεί; τού τακτικόν οτρατοΰ των
«Σεϊμά,'ν», καί τόν ξειθρόνισε. ΟΙ
Γιενίτσαροι πρόλαβαν νά δολαφο-
νήσουν την τελευταία1 στιγμ,ή χον
Σελήμ κι' ό Μπαϊρακτάριις άνέ-
6ασε, θέλοντας καί μή στόν οουλ
τανικύ θρό|νο τόν νεώτερο άδελ-
φό τού Μουσταφά, Μαχμυ^τ Β',
έπειδή δέν άπόμενε αλλυς άπο
τή/ν διτναστεία των Όομανιθών
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
.τνευμα,τικές καταστάσεις μου.
Τό ταξίδι στήν Ισπανία γιά
το καί την ποικιλία των έκτιθε-
μένιον άντικεΓμ-ενιον πού προκάλε
ίνήιαφέοον δλων μας, άνάλογα
άξιοπρόσεχτη ήταν καί ή όργάνιο
σή τού" ή έπΐμεληιμένη ταξινόμη-
ση κα! προδολή τοΰ περιεχομέ- '
νού τού. Μρ«α σέ βιτρίνα καί σέ
ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
(Συνέχει έκ τής 1ης σελ.)
όλον των κατοίκων, άνδρών, γυ
ναικών καί παιδίων, πού είχον
έγκλεισθή είς τό Δημοτικόν Σχο
λέΤον τής κωμοπόλεως κα'ι δε-
μένοι όπισθάγκωνα μέ ουρματό-
οχοινο, ωδηγήθησαν, είς καθωρι
ςμένον έκ των προτέρων χώρον,
ολίγα μέτρα έ£ω τοϋ ΔοΕάτου.
Καί έκεϊ έν ψυχρω έΕετελέσθη
σαν διά βολιΐιν πολυβόλων καί
όπλων, άφοϋ προηγουμένως ή-
ρωτήθησαν εάν θέλουν νά άπο-
δεχθοϋν την βουλγαρικήν έθνι-
κότητα άποβάλλοντες την ελλη¬
νικήν. Ή απάντησις των ήτο ό-
μαδική: «Είμεθα όλοι 'Έλληνες
καί θά αποθάνωμεν 'Έλληνες».
Καί έϋητωκραύγασαν υπέρ τής
Ελλάδος. Καί τότε ήρχισε τό μα
κελειό.
Τα είς τό σχολείον κλεισμένα
γυναικόπαιδα, άκούοντα τόν κρό
τον των πολυβόλων καί διακρί-
νοντα άπό τα παράθυρα την λάμ
ψιν των, γονατιστά προσηύχοντο
καί έκλαιον καί όδύροντο διά
τόν άδικον χαμόν των συΖύγων,
πατέρων καί πδελφών των.
Μετά τάο έκτελέσεις, οάν σί-
φουνας οί άπαίσιοι την μορφήν
καί έγκληματίαΐ την ψυχήν έπι-
δρομεϊς, σύμμαχοι τοϋ Χιτλερι-
ομοϋ καί Ναζισμοϋ, ώρμησαν είς
τα καταστήματα καί τάς οικίας,
ήρπασαν τόν πλούτον των. τόν
Οποίον καί μετέφερον είς την
Βουλγαρίαν. Την επομένην τής
εκτελέσεως ό Βούλγαρος φρού-
ραρχος Ίθπνώφ καί δήμαρχος
Στογιάνωφ. εξηνάγκασαν τάς
χήρας καί τα όρφανά των έκτε-
Λεοθέντων. νπ καταθάλουν είς
τό Βουλγαρικόν Δημόσιον οπό
300 λέβα κπτά κεφαλήν, διά
την αξίαν τής σφαίρας πού έχρη
σιμοποιήθη διά την εκτέλεσιν
των συΖύγων ιων! ! Γ Ό δήμος
ΔοΕάτου, τιμήο καϊ εύγνωμοσύ-
νης ένεκεν, διΛ την μεγάλην των
θυσίαν, άνήγειρεν επιβλητικόν ή
ρώον, δπου κα' κατ' έτος τελεϊ-
ται ή έπιμνημόσυνος δέησις.
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΤΣΑ-
ΝΗΣ
Διακόοιοι πενήντα (260) κά-
τοικοι τής ωραίας καί εύάνδρου
αυτής κωμοπόλεως, όδηγηθέν-
τες δεμένοι όπισθάγκωνα μέ σχοι
νί, μέ στρατιωτικά αύτοκίνητα,
είς τίνα χαράδραν, ολίγον τι έΕω
τής κωμοπόλεως, έΕετελέσ θ ή¬
σαν άπό άναμένον έκεϊ εκτελε¬
στικόν άπόσπασμα. Περικαλλές
κενοτάφιον καί Ήρώον άνήγει¬
ρεν έκεί ό Δήμος.
τής Καππαδοκίας, την άδικολη-
σμονημένη μά κάποτε ένδοΕη σ'
δλους τούς ύψηλούς τομεϊς Καπ
παδοκία!
Δέν είναι άρκετά τα χειροκρο
ιήματα μόνον καί τα πομπώδη
λόγιπΐ Δέν προσφέρουν τίποτε
οί έπαινοι στούς δρθντες. Οί
Καππαδόκες, δλοι οί Κοππαδό-
κες, δς μή σφΐγγουν τα πορτο-
φόλια τους άπ' την άδιαφορίσ,
άλλά άς τα ανοίΕουν εύδιάθετα
σέ παρόμοιες προσπάθειες. "Ας
υήν άραδιάσουν τόν όρμαθό των
πλουσίων καϊ ύπερπλουσίων Καπ
παδοκών, πομ τούς Ζητήσαμε
την ύλικήν ουμπαράστασίν τους
καί την άρνήθηκαν, άν όχι πε-
ριφρονητικά, άλλά τουλάχιστον
| ψυχρά καί άκαρδα. Οϋτε δέ θέ-
λουμε νά τούς ύπενθυμίσουμε τό
τοϋ Δημοδόκου, γιατί έκεϊνοι,
ήσαν έλάχιστοι μπροστά στούς
διακριθέντας σ' όλα τα πεδία
τοϋ πολιτισμοϋ, τής ίστορίας καΐ
τος, άπ' τούς άρχαιότατοιις χρό
τοϋ ίεροϋ καί έλληνικοϋ πνεύμα
νοιις υέχρι σήμερον.
Τό «Οϊκος φίλος, οϊκος δρι-
στος», είναι καταλληλότερη έν-
θύμηση. Μπορΐΐ νά κεντρίση την
φιλία καί άγάπη τους πρός την
γή τής καταγωγής τους καί νά
άφυπνίση την φιλοπατρία τους
οΑ έργα άνάλογα τής εϋκλειας
των έθνικων έκπαιδευτικών καϊ
φιλανθρωπικών ίδρυμάτων τοϋ
Ζινδίίδεοε, πολλαί των οποίων
έχουν την αφετηρίαν τής πρόο-
δου τους άπ' ρκεϊ.
Τό Φαρασιώτικο Σπίτι, πού χτί
Ι ϋεται. είναι καΐ Καππαδοκικό καί
δι1 αύτό νομίϋω, ότι πρέπει δλοι
οί Καππαδόκες νά δείξουν την
πρός τα τοϋ «Οΐκου» τους φιλί¬
αν.
ΘΕΟΔ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
ΤΟ ΜΑΚΕΛΕ1Ο ΤΩΝ ΚΥΡΠΩΝ
Μετά τόν κυκλωμόν καί τής
κωμοπόλεως αυτής άπό ισχυράς
στρατιωτικάς δυνάμεις, έβαλε
κατ' αύτοϋ τό δουλγαρικό πυρο-
βολικόν, καθοδηγούμενον υπό Ο
εροπλάνου, τό οποίον συγχρό¬
νως έπολυβόλε> τα γυναικόπαι¬
δα. 286 δνδρες έπεσαν άπό βο-
λι βουλγαρικό καί 160 οίκήμαια
κατεστράφησαν. 'ΕπΙ τής έπιτα-
φείου πλάκας τοΰ μνημείου των
εχουν χαραχθή τα έΕής: «'Ω Εέ
νέ, ανήγγειλεν εις τόν κόσμον,
ότι έδώ είμεθα θαμμένοι 286
' Ελληνες, θύματα βούλγαρι κης
θηριωδίας καί πρόμαχοι τής ε¬
λευθερίας, πιστοί είς τα κελεύ-
σματα τής Πατρίδος».
ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣΤΗΣ
Εγνώριζον οί Βούλγαροι, δ-
τι άπό την Χωριστήν προήρχον-
δι" αύτό είς άντίποινα, ώδήγη-
το πολλοί Μακεδονομάχοι κα>
σαν είς μίαν Εερολίμνην, ολίγο
μέτρα πρό τής είσόδου τού χω
ρίου 257 κατοίκους καί τούς έ·
θέρισαν μέ πολυβόλα. ΚαΙ έδώ
εστήθη περικαλλές μαρμάρινον
Ήρώον διά νά διαιωνίΖη τό
«Άπ' έδώ επέρασαν οί θηριώ-
δεις άπόγονοι τοϋ Κρούμου».
ΑΔΡΙΑΝΗ - ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ- θύ
ματα 150. ΚΟΚΚΙΝΟΓΕΙΑ: θύ
ματα 50, διότι πολλοί άνδρες κα
τώρθωσαν νά διαφύγουν είς τα
πέριΕ βουνά κα'ι άπό τα τρία αύ
τα χωρία. Είς τόν Νικηφόρον
καί Κοκκινόγεια πρώτοι έΕετελέ
σθησαν είς την είσοδον τής Έκ
)'λ^σ{α^ οί ίερεϊς Παπαστυλιανός
κα'ι Παπαγεώργιος ΆλεΕιάδης.
ΣΙΤΑΓΡΟΙ, ΜΙΚΡΟΚΑΜ-
ΠΟΣ, ΚΑΠΟ7 — ΑΓΡΟΣ, ΧΑ
ΡΙΤΩΜΕΝΗ, σύνολον θυμάτων
285. «Άνιστόοητον θηριωδίαν,
διά μέσου των αίώνων, έχαρ*
κτήρισε τάς ομαδικάς σφαγάς
καί έκτελέσεις ή ΔΙΕΘΝΗΣ Εν
ΠΙΤΡΟΠΗ, ή όποία επεσκέφθη
τότε την Δράμα καί την περιο¬
χήν της καί τα κοινοτάφιά της.
ΤΟ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑ ΚΟΥ-
ΔΟΥΝΙΩΝ - ΠΟΛΥΓΕΦΥΡΟΥ
- ΚΑΣΤΑΝΩΤΟΥ. Τα έγκλημα
τικά καί αίμοχαρή ένστικτα των
Βουλγάρων έπιδρομέων, δέν ή¬
το δυνατόν νά ικανοποιηθοΰν,
μόνον άπό τό συνεχές κα'ι άδιά
κοπο γάΖωμα των πολυβόλων, ή
θελον νά άπολαύσουν καί την
ΚΝΙΣΣΑ τής καιομένης σαρκός,
ήθελον νά χορεύσουν καί τόν καν
νιβαλικόν χορόν.
Είς τα Κουδούνια ένέκλεισαν
είς μίαν άχυρά'να 27 "Ελληνας,
είς τό Σχολείον τοϋ παραμεθορί
ου Συνοικισμοϋ Πολογέφυρον πε
ριοχής Παρανεστίου καί είς ένα
παληόσπιτο τοϋ Συνοικισμοϋ Κα
στανωνόν, έπίσης Παρανεστίου,
ένέκλεισαν 22 καί 11 δεμένους
όπισθάγκωνα μέ σύρμα, κατοί
κους Έρριψαν έντός αυτών, δ
χυρα, κλαδιά, ίηρά χόρτα καΐ
Γθτισμένα με πετρέλαιον μεγά-
λα τεμάχια παληών ύφασμάτων,
έχυσαν μέσα κσί Θεν2ίνην καί τα
έδωσαν μακρόθεν φωτία. Φλό
ες, καπνός κα,ι σπαραΕικάρδιαι
φωναί, τα έπακόλουθα τής φω-
τιάς. Τραγωδίσ άνευ προηγουμέ
νού. Ένώ οί δεμένοι έκαίοντο
καί έλυωνον σάν το κερί, οί
Βούλγαροι διά νά καλύψουν τάς
(,.ωνάς των καιομένων, έπολυβό
λουν συνεχώς καί έκ παραλλή-
λου έστησαν γραμμοφωνα, έπι-
νον μέ νεροποτηρο τό οΰίο καί
τό κρασί, καί εν κραιπάλη μέ-
θης πλέον, ήρχισαν τόν χορόν,
γύρω των άνοδυομένων φλογών
καί καπνών.
Είς τό Πολυγέφιιρον έκτός
των άνδρών ένεκλείσθησαν καί
πέντε γυναϊκες μέ δύο βρέφη,
τα όποϊα οί δήμισι πρό τού πυρ-
πολήματος εΑόγχισαν εις τόν ά
έρα. Ήσέλγησαν δέ καί επί παί¬
δων 12 — 16 έτών Είς μόνον
άπό τούς κατοίκους τοϋ Πολυ-
γεφύρου διεσώθη, ό Ίορδ Κε-
φσλάς.
Καί έτσι οί καννίβαλοι καί ά-
γριάνθρωποι σφαγείς καί πυρπο
ληταί, , άπήλαυοαν καί την κνίσ-
σα τής καιομένης σαρκός.
Αί σπαρρκτικα) φωναί καί ά-
πέλπιδες ,κραυγαί, των καιομέ-
νων δέν συνεκίνησαν τούς Βουλ
γάρους, διότι αι λέαιναι αυταί,
είς την θέσιν τής καρδίας, έχουν
ένα κομμάτι. μάρμαρο
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
μάς τούς "Ελλφ'ες μάλιστα, εί ] χοίρους μέ μελε-τημένη σικοπιμά-
ναι πιβτεΰο) πάνω άπ' ολα, ενα' τητα καί σύστημα διαρρν'&μισμέ-
πρασκύνημα στόν Γκρέκο. Τούλα Ι νού;, είδοψιε: ντι«σύματα σέ κου
χιστον γιά τή γυναίκα μου καί κλες, σέ φυσικό ή μΐκρότερο μέ
γιά μενά, ετσι τό λογαριάσαμε γεθος, οίκιακά σκεύη καί επιπλα,
κυρίως, οταν τό άποφαοίσοψιε τό εργαλεία τέχνης, άγροτικά, κτη- '
ταξίδι αΰτό. Ή πραγιματοποίη-1 -νοτροφικά, άναπαραστάσεις μέ
σή -ου μάς δικαίωσε.
Στό Πράντο, στό μεγάλο /.αί
παγκόσμια φημισμένο Μουσεϊο—
Πινακοθήκη τής Μαδρίτης, μπρο
στά στήν Γέννηαη, στήν '
θή,λωση, στήν Άνάσταση καί
στά όίλλα δημιουργήματα τοΰ καλ
λιαεχνυκοΰ δυναιμισμοϋ τοΰ Μέγα
λου Κρητικού, καΐ, κατόπιν στό
Τολέδο, στήν πάλη δπου Ιζησε
καί απέθανε αύτός, στήν έκκλτ}σία
τοΰ Άγίου Θο»μά, μπροστά στήν
Ταφή τοΰ κόμητος Όργκάθ, τό
Εργο πού θεα>ρήθηικε άπό μελετη
τές τής Τέχνης, ώς τό σημαντι-
κότερο ίσως ζωγραφικό εργο δ-
λων ΐών αίώνων, στή Μηιτρόπο-
λη τοΰ Τολέδο, μπροστά στό «Διρ
μερίσαντο τα ίμάιτιά μου» στή
σειρά των Απόστολον, μπροστά
σ' αλα τοΰτα, ξήσαμε μίαν ίκστα
ση άπό τίς έλάχιστες, πού μπο-
ρεϊ νά αισθανθή κάποιος σ' δλη
τού τή ξωή. Ή αϊσθηση άπό την
ποίηση, τό συγκλονι-
στιικό μεταφυσικό νόημα των πι
νάκων τοΰ Γκρέκο καί ή συναρ-
πραγματο-
ποίηση τής ίδέας σάν χρώμα και
σάν σχέδιο, άξιοποιοΰν σ' αΰτές
τίς μοναδικές στιγμές την υπό
καί τοΰ ίδιου τοΰ θεατή καί
σέ γενικότερη προέκ,ταση την άν
θρώπινη πνευματικότηιτα·
Καί κοντά σ' αύτά σημειώνω
καΐ ένα μερικάτερο καΐ, δχι λιγό
τερα Ιντονο συναίσθημα" μίαν ε¬
θνικήν ΰπερηφάνεΐα' ενας "Ελλη
νας, "Ελληνας καί σάν καταγιο
γή καΐ σάν καλλιτεχνική ίδιοσνγ
κρασία καί Εκφράση καΐ σάν πνετι
ματι-κή όντάτητα, αποτελεί σήμεν οίκογεν^ΐακοΰ
καί κοινωνικον 6ίου, κονξίνες τρα
πεζαρίες, κοιτωνες, σταύλονς,
φούρνονς, έργαστήρια κ.α. άνα-
παράσταση άκόμη, υπό μεγάλη |
κλίμακα, ενός δλοκλήρου όρεινοΰ
χωρίου.
Τό δλλο λαογραφΐικό μουσείο
τό είδαμε στή Βαρικελώνη τής
Ίσπανίας' τό «Πουέ*μπλο 'Εσπανι
άλ», πού σηιμαίνει Ισπανικό χω-
ριό. Καί πραγματικά γιά άναπα-
ράσταση Ισπανικοΰ χωρίου πρό-
κειται, άλλά δχι πλέον σέ μικρο
γραφία, όπως εΐδαμε στή Λούρδη,
άλλά στά πραγματικά μεγέθη
τού. Κατασκενάστηκε γιά τή Διε
θνή "Εκ&εση τής Βαρκελώνης
τοΰ 1929. Σ' ενα χώρο άρκιετιά
έκτεταιμένο, μεταφέρανε σπίτια,
ί·κί4λησίες καί δλλα κτίρΐα άπό
διάφορες περιοχές τής Ίσπανίας,
διαφόρων έποχών καί ρυθμόν.
Περΐιδιαβάιξει ετστ ό έπισκέβττης
μέσα σ' ενα γραφικότατο Ισιπανι
κό χοοριό μέ τίς πλατεϊες τον,
τοΰς δράμονς τον, τα σπίτια τού,
ΐά έργαστήρια τού, πού μερι-
κά λειτουογοΰν κιόλας. Δικαιολο-
γημένα Θειβρεϊται άπό τα ση-
μαντικότερα τουρΐστιικΛ. έ·νδιαφ«ΐ-)
ροντα τής Βαρκελώνης. Κα), κον
τα σ' δλιχ τοΰτα, λειτουργεϊ αυ¬
τού, σ' ενα τμήμα οΐκημάτίον,
να πλούσιο έπίσης καΐ συστημα
τικά δργανομένο λαογρα<ρικό μου σεΐο μέ πολλά στοιχεία τοϋ οίκο γεν,πακοΰ, τον κοινωνικον, άγρο τικοΰ κλπ. βίον των κατοικίαν ο νθς Ισπανικοΰ χωρίου. Τα Λαογραφικά αύτά μουσεϊα — τέτοιο μουσεϊο ύπάρχει καΐ οτή Λισα6ω<να, άλλά δέν πρόφτα νά τό έιπισκεφτω — μ' Ικανόν δλλη μιά φορά νά συνειδητοποιή- «ΕΝΩ ΛΑΜΠΕΙ ΤΟ ΦΩΣ...» "Εργον τής Μικρασιάτισσας — Ήπε'.ρώτιοσας ζωγράφου Κα- τίνας Χ. Χαροπούλου. «3Κε33ι*3Κ*3»3Ι3Κ*3ε^ (ΙΙΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ 1922) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Τπό τοθ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 842 1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΧΟΙΔΡΟΜΟΙ Ζ'. ΤΑ ΑΡΜΑΤΑ α) Η ΑΙΙΟΚΡΙΑΤΙΚΙΑ ΠΑΡΑ ΤΑ ΤΟΥ 1904 (.Συντχεια έκ τοΰ προηΛΌυμένου) 2. «ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΗΣ Ε· ΡΗΜΟΤ» ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ σω την άνάγκη Ιδρύσεως δρ νώσρως καί άπό μάς ενός Μικρά σιατικον Ιστορικόν) καί Λαογρα φικοΰ Μουσείον. Κα|, μέ την εύ καιρία Λς προσθέσω καί τουτο, Μικ.ραοιά.τες, πού πολλές φορέ; ( σχετικό καί ιδιαιτέρα άξιοπρόσε- ?χω θίξη χρόνια τώρα άπό τίς ίδιες αύτές στήλες, άφορά την έίΐίσκεψή μόν σέ δύο λαογραφι¬ κά μονσεϊα' τό Ινα στή Λούρδη καί τό ά'λλο στή Βαοκιλώνη. χτο, ένισχταικό στ« τόσα πού ε χιο άναπτνξη ώς τώρα πάνο> βτό
θέιμα αύτό.
Στό Γδιο ταξΜι μου, εΐχα την
καλήν τύχη γά £χο> συνταξιδιίδ-
'Η Λούρβη είναι μιά μικρή έξαι τες τό ζεΰγος Άνιδρρα Καραντώ
γραφιική πόλη στή Νοτιο
των Πύρηναίων, παγκάσμια φηαι
σμένη καί άνάλογα σεδαστή άπό
τούς καθολικούς γιά τό προσκνντ»
μα ττς Παναγίας, γ<ά τή θανμα τουργή Χαρή της. Πήιγαμε στήν έκκλησία' παρακολουθήσαμε μέ κατανυκιτιικό θαν»μαισμό τή βραδυ νί) λιταινεία· στά πράθυρα τή; ίκκλησίας καλλίφοΛ'η χοριοβία, με σι>νοδ«ία τοΰ Ικκλησιαβτικοΰ
όργανον ψάλλονν ΰμνοτις" καί την
ίδιαν ώραν, κόσμος πολύς, χΐλιά
βες καί άνάμεσά τους
στα άμαξάκια τους, μέ λαμπάδ-ες
όλοι στό χέρι, σχηματίξοτιν ϊναν
πολΰ μεγάλο κύκλο κινούμενον,
ψάλλ.οντας ολοι μαζύ τό Άί>ε Μκ
ρία. Μέσα στή νύχτα, δ κινον-
μενος αχοτεινός κύκλος καΐ ή
ιΐπαραχτική παρά τή μελωδία
νη,. Άπό την Κυρίαν Μαρία Κα
ραντώνη, δταν £γιν€ λόγος στίς
Λουβέντες γιά τή σημασία των
λαογραφι,κων ακριβώς μουσείων,
πληροφορήιθηικα, διτι, στή Μυκονο
χάρις στόν άδελφό της κ. Βα-
σίλειο Κυριαξάπουλο, καθηγηχή
Μετεοιρολογίας καί Κλιματολονί-
ας τοΰ Πανεπιστημίου θεσσαλονί
κης, λιειτουργεί εΎα τέτοιο, άξιό-
λογο τραίνεται, τοπικιστικό Μου¬
σείο, άπό αύτά πού τή συμβολή
τονς στ!·ς λαογραφκές σπουδέε
στήν Έλλάδα Ιδιαίτερα σημείωσε
ό κα&ηγητής κ. Δημ. Λουκάτος, Γ>
καθώς άνέφερα σ' ίνα προηγού-
μενο δημοσίευμά μου.
Ό καθηγητής λοιπόν κ. Βασί¬
λειος Κυριαζόπουλος, μοϋ ΙλεγΓ
ή κυρία Καρανχώνη, πού 2να <με ράκι» πραγματικό τής ζωής τού, είναι ή λαογραφία καί οί σχετι- της, κρανγή έκκλήσεώς, ν' άπλώ κές συλλογές, προσέφερε τό σπί ■νεται β' δλο τό χωρο, μάς προ- τι τον στή Μύκονο καί τίς συλ- κάλεσαν μίαν άλτιθινά συνταραχτι λογέ; τού των ύφαντών Μνκόνου κά. τραγική αϋσθηση. καί άλλο>ν ε'ιδών κα}, στοιχείων
ΈικΐΙ, σ' Λλλο σημείο τής πό τοΰ κοινωνικοΰ 6ίου καί τής ζωϋ;
λεως. πάνω σ' βνα δράχο, ύπά(?- καΐ των αλλοχν Κυικλάδίον καί Ι
χει ενα παλΛΐό, μεσαιωνΐκό κά τσι ίδρνθηικε καί όργανώθηκε ή
—ρο' τό Σατώ Φόρ· καί μέσα «Λαογραφική Συλλογή Μιικσνοι»,
<πό κάστρο αύτό, λειιτουργεί σέ καθώς τιτλοφορήβηκε. πολλά <ΐκήματα καί αύτά χω- Ζτλενσα άληθινά, αυτόν τόν ά ν
Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Χςτ|-
στος Γ. Εΰαγγελάτος επέστρεψε
έκ μακροΰ ταξιδίου τού είς Σμΰρ
νην, Μικράν Ασίαν καί Κων-
σταντινούπολ^.
Είς την Χάλκην επεσκέφθη τύν
Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πά
τριάρχην κ. Άθττναγόραν καί συν
αΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΠ2ΓΗ
ΊΏΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΛίΙΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ Κ ΟΚΑ ΚΟΛΑ
Τό υπουργείον "Εμπόριον συγ-
κατατίθετΐΛΐ είς την υπό τοΰ ύπονρ
γείου Οίκονομικων παροχήν πρός
την εταιρείαν «Α.Ε. 'Ελλ.ηνική 'Ε-
ταιρεία 'Εμ^ιαλώσροη·» προσωρι-
νής άτελρίας επί των εισαγομένων
υπό ταύτης πρώτον νλίδν διά την
παρασ%ευήν τοΰ άναψυκ.τικο|δ «Κο-
κα - Κόλσ.». Ή άτέλεια αύτη, κα¬
τά τύ υπουργείον "Εμπόριον πρέ¬
πει νά παρασχεθή υπό την άπασαι
τηττον .-ΐρονποθίσιν τής έξαγοιγιι;
των πσρβγομένιον διά των ώς α
νο> πρώτον ύλων προΤόνιτοιν είς
τό εξωτερικόν.
ταξί&ευσε μεα' αΰτοΰ είς Κων¬
σταντ ι νοΰπολιν καΐ παρεκάβησε
είς γεϋμα είς ιό Πατριαρχείον.
Είς Χάλκην κατέλνσε παρά
τώ Μιτροφόρω Άρχιματδρίτη 'Ε
ξάρχο) τοϋ Παναγίου Τάφου κ.
Ίοιάννον Οικονομίδη, είς τό ώ-
ραιότατον Μετόχιον τού Παναγί
ου Τάφου, επέστρεψε δέ μέσω
Άλ.ε.ξαλ'δροτ.'πόλεως, Καόάλας,
Θεσ)κης είς Αθήνας.
Τάς έντυπώσεις τού έκ τοΰ τα
ξιδίον αύτοΰ θά γράφη διά τόν
«Προσφυγικόν Κόσμον» έντός
των ημερών.
ΘΑ ΑΝΕΓΈΡΘΟΤΝ
340 ΕΡΓΑΤΙ,ΚΑΙ
ΚΑΤΟΙΚΙΑΙ
ΒΙΧ ΕΠΑΡΧΙΑΚΑΣ ΠΟΛΕΙΣ
Την ανέγερσιν 340 έργατικών
κατοικιών, είς διαφόρους επαρχι¬
ακάς πόλεις τής χώρας, διά την
πτΐεγασ>τικήν αποκατάστασιν έργα-
τοϋπτλλήλίον, πριβλέπει τό σχετι-
ν.όν πρόγραμμα τού Όργανισμοΰ
'Εργατικής Κατοικίπς. Ειδικώτε¬
ρον προβλέπεται ή ανέγερσις 50
κατοικιών είς την Ήγουμενίτσαν,
68 είς Σπάρτην, 64 είς Καβαλαν,
'Βκϊΐ ό'μπροστά στόν κινηματο
γράφο «Πάλας» ήπερίιμενε τό "Αρ
«ο. Κι' αμάν ήρχανε πιά οί κα-
μήλες κι' οί ντυμένοι Μπε'ντοβί-
νοι, Λ Συρράκος ήπαραστάθηικε
ν«ι δώση τσ). τελευταίες άρμήνιεζ.
"Οσοι ήτανε γιά τό "Αρμα, ήα-
νεβήκανε ά.·Iάνο^, κι' οί αλλοΐ, πον'ι
'τανε γιά τσί καμήλες, ήδάλανΓ
άνεμόσκαλα γιά ν' άνέβουνε ν'ΐ
«άτ.σουνε. Γιατί, γιά νά γονατίοου
ν^- τσ| 40 αύτές καμήλες, ήτανε
μεγάλΐ) φασαρία καΐ κόπο',. Κι'
*»οαμ' πού νά τακτοποιηθοθνε ο!5
λοι, οί καμήλες ήμασουλίξανε «αί
ιά σάγΐα. τ'ος άφροί ήξεχειλυύσα
νέ- άπτπί κρεμαστές άχεϊλες τως.
Ένώ οί γαδάροι, μέ κατε6ασμ/·νο
τό κεφάλι, ήπΐριμένανε τύ τράΓ>Γ|
γμα τηΰ γκεμιοΰ τως γιά νά ξε-
κινήσΓ»ννε. Οΰλα ήγενή,κανε στήν
«ντέλεια., κα),, τότες, ό Συρρά¬
κος τσοί αφήκε. Καί, καθώς εΓ-
0κ νά περνά τό τραμβάϊ (τράμ)
οτήν ίκοια τοΰ Καΐ, τ}τρεξε κ*
ήσζάοδιοσε γιά νά μπή μέσα καΐ
νά νατέβη στό στόπ (στή στάση)
τιοΊ δυό Λέσκες, καί νά προκα
νΐ| νά τά' νό. κάιτση στή 6εράντη
τσή Άψηλής Λέσκης ματζ'ι ιιε
τ^<οί 3/λοι έπίσημοι. Νά δή, που θά ν' ήπερλΌΰσε άποκεϊ ή ππρά- τα «αί νά καμαρώση καΐ, τό Ά ο μα, πού μέ τόσο χόπο καΐ μεράκι το μόν'ταρε. Τό "Αρμα αΰτό, Ρ- ππίΐής ιΐχε καί πολλές καμή,λΕς, τό 'δάλανε στό τέλος τής παςΛ- τας. Ξεκίνησε, λοιπόν, κι' αΰτό. Ό'μπρός ήπάαινρ ό νταον*. ιΕ/ης κ' ήχτυποϋσε τό νταηιϊ" ■ <ιυ. Αύτός ήτανε ενας άττι'γγά νος, ποΰ τονε 'ντύσανε Μτε'ντιι 6ΐ""ο. ,Καί, τονε '6άλανε ί.ιίτν. Λε^, γιατίς ήτανε μαυρειδεοότ με άραΐά μαϋρα μουστάκια νιΐι γένια. "Ητανβ κι' άξυπόλτος, γι·: αί χϊΐμόηα — καλτοΗ,ϊρι δέν >Ί
Παξρ παπούτσια. Τοΰ '6ά/Λνε ΙΤν'
άσπρο <ταρδύ τουρμπάνι στό ν- «κάλι. Μιά φαρδιά μακριά βσπρη πουκαμίσ,α, δεμένη στή μεοη α' ίνα σκοΐ'νί. Κι' ό'μπρός «ττήν κοιγιά τού εϊχε κριεμασιιένο τή νταουλι. πού κάβε τόσο ι ό 'χτυ- ποοοε μέ τό ντουρά (κόπανο) τού «τάμ, τάμ - τάμ, τάμ> κ' ή
προχωρουσε σάν δδήγός.
'Λποπίσιο, ήερχού'ντοστε οί δυ·λ
ςευγβριοτες σειρίς άπό 10 κάμη
λΡι, και μέ τό γάδαρό τση ό'μπρο
,ι γλ ή κάθε μιπ·
Απάνω στόν κάθε γάδαρο, ·ή
καθοΰ'ντανε ό Τοΰοκο; ντε(>ετ-
Γ,ής. Ήφοροΰσε καλπάκι κόκκινο
καί τρογύριο άσπρο σαρίκι. Που-
καιΐΗΤθ άβπρο μέ φαρδιό μανίκια
καΐ γελέκ.ο κακκινο. Βράκα φοτι
<4>ονλυι άσπρη. Αύτοι οί δυδ ντι>-
οετζτ(δες, πότες δ Ινα; ποιες ο
δλλος, ήσέρναντ Αμανέ, μέ τη
Οεξιά φοϋχτα άκον'μπισμενη στ'
αυτι, ένώ μέ τό ζερδί χέρι ίιβο
στοκσανε τό γκίμι τοΰ γαδάροι·
τοις. Κ' εΓχανέ καί στήν ηλάτη
ενα μακρΰ τονφέκι.
Απάνω στήν καθί καμηΛΛ η
«αθοΰ'ντανε κι' άπό 'να παλλΓτ
Ι καρι καμαρωτό. Τα 20 αΑτά παλ
Ι ληκάρια ήτανε τό ΐδιο · ινμένα
Τουρμπάνι άηό τονλΛάνι ά,σ.τρη
ιυΛιγμένο στό φέσι σέ τρεί; Λα
χες άράδες. Φαρβιά μακριά άσπρη
πουκαμίσα μέ φαρβιά μακριά μανι
κια καί σφιγμενη τή μέση μέ ζ(υ
νάρι. Το στηθος τυλιγμένο με
μανσύα. πού ήάφηνίε ίλεύτερο
δεξή νώμο καί μπράτσο. "Αλ.λα
παλληκάρια εϋχανε μανδύα ηιστι-
κ χθΜμα καΐ άλλα, χαρυδι. Π «ν
ταΰφλΓς πετσένιες κόκκινες.
Τώηα, ήερχού'ντανε τό "Αο-
μα, μέ τέσσερα καρούγια, .-τού τό
'πτρονανε 4 δσπρα άλόγατα, '2
ό'μπρός κιιί 2 όπίσ(ι). Στά δυο
.-τοίοτι;, ήκηθοΰ'ντανί κι' άπό :Ι
νας καδαλλάρης γιά νά 6ιιστά
τή νκέμια. Ντιιμένοι κι' οί ίυή
δπιος καί οί ντε6ετξήδεί ιιέ ιηυο
55 είς Όρ*στιάδα καί 103 είς Θή-
6ας.
Αί μελίιτβι διά τοΰς έργατικηύς
(ΐΰτούς οίκισμούς τελοΰν ήδη υπό
έγκρισιν μετά την όποιαν θά άρ-
χίσονν αί εργασίαι ανέγερσϊώς
τιον.
μπάνι καί 6οάικες·
Τό "Αρμα ήτανε χρωμα μπέζ.
Στή μέση άψηΑά, σέ θρόνο, σκε
πασιιενονε μέ σητζα'ντέ, ήκαθού'
ντανε ό άρχισϊίχης, ασπρος. Έ¬
νώ στό κάθε πλάϊ τού, πιό χα-
μηλά, σέ θρόνο πάλι, ήκαθού'ντα
νέ κι' άπύ ενας σείχης, άράπη;
Οηλ. μέ μουτζαλωμίνη μαΰρη μοί
(ΐη καΐ με κόκκινα άχείγια. Καί
τσοί τ()ρϊς θρόνοι αύτοί τσοί, 'σχί
παζε άποπάνω μιά μεγάλη τετοί
γο)νη βκεπή άπό κετσέ άσπρειβε
ρθ, στηριγμένη σέ τέσσερα ιια-
κρια κο'ντάρια, τάχατις γιά τόν
ήγιο.
Ό άρχισείχης ήφοροδσε ενα
μα'ντήλι άσπρο μέ θαλασσιές ρί
γες, πού ήσκέπαζε κεφάλι καΐ
σθέρκο κ' ήκατέΰαινε ώσαμ' τσοί
νώμοι. Οί δκριές τού ήτανε μσ
τΐριίς, τυλιγμένες τρογύριο στό
λαιμο. Κ' ϊτσι, ήφαινού'ντανϊ μό
ν« ή μονρη τού. Κι* άποπά'νο) δ
πό 'φτό ήφορο|&σε στό κεφάλι ε
να καλπάκι αυγοτ>λωτό κόκαινο
μ' ενα σαρίκι -κύτρινο. Πουκαμίσα
μακριά τοϋ κορκον τό χρδμα, μί
ξιονάρι κόκκινο. Καί βτανρτοτές
ό'μπρός στό στήθος άσημιίνιες
Λολλές ι(Ηλές ματζί άλυσσίδες.
Στήν πλατή, ρ'χτή χΐλε'μπία ού
»ανΐ χρώμα μέ δσπρες ρΐγες. Κα!.
παν'τοΰφλες πετσένιες κόκκινες
άσημοκε'ντητές.
Οί δλλοι δυό σείχηδοι τό Ιδιο
ντυμένοι, μέ τή διαφορά, πώς ή
χελε'μ-ικι τος ήτανε καρυδΐ χρό)
μα.
ΙΤιύ χαμηλά άπτσοί θρόνοι, τί
τανε κά)τι ψεύτΐίκες τετράγωνες
μεγάλε; πέτρρς σά Οράχια, δπο»
ήκαθού'ντοστε οί 3 γυναΐκές τ<7} σίϊχηδώνε. Ή κάθε μιά άποκάτ' άπτό θρόνο τού άνχρούς τση. "Η τανε ώραίες κοπέλλες μέ βαμιιέ νη λίγο μελ.αμψή τή μούρη. Μέ σκουλαρίκια μεγάλες χαλκάιδες κα', βραχόγια ψιλά ρέστες, οΰλ' «ΰτά άσημρΛΊα. Καί ρέστες χά* ντρα γυαλένια κρεμασμένα στό /αιμό. ΚαΙ ντΐ'μένες Μ—'ντοδί- νες. (Μεγάλες χαλκάβες, Αντί με γάλοι χαλκά'δες. Ίδκοματική με τατροπή τοϋ άρσεν. επίθετον σέ θήλυ*, γιά νά συμφωνήση μέ την καταλήξη τοΰ ούσιαστΐκοϋ). (Ρέ «τα, Ιταλ. = μικροαντ·.κείμενα τό ενα δίπλα στό δλλο, κομπολόϊ). Ήφο'ροΰσανε μακριά ρό'μπα οόζ. Καΐ μ' Ινανε μανδύα, σά σε'ντύνι δσπρο, σκεπασμέ ν ε ς πλατή, νώμοι κια κεφάλι, χωρίς νά κρνδεται ή μούρη κηί ό ό'μ πρός λαιμός. Ή κάθε μιά είχε στό πλάϊ τση μιά κατσίκα, δε¬ μένη μ' εα σκοινΐ στό λαιμό. Μέ τό 'να χέρι ήκρατοΰσε τό βκοινί καί στήν όίλλη ά'γκαγιά τση εΓ- χε μιά όρνιθα μαίνη. Ουλο α' ά.τοδέλΐ:ΐπο "Αρμα χά- ιιο ήτανε στρωμε-ν« μέ μπόλικο κουμοιπΐάλι, γιά νά δείχνη σά το ,ταθεσία τσή εοημος. (Κονμουσά, λι τονρκ. = παραλία ή τόπος ά)ΐ μώδης. Κουμουσάλι στή Σμύρνη, ί'λιεγαν τόν ψιλύ Λιιμο. Τό μέρυς άντί τοΰ δλου). Αύιό τό κουιιον- βάλι τό Ίιατζέψανε άπτσί Λκροπο ταμΐέί τού Μέλ^η, ποΰτανε καΐ πό λύ ψιλό. Καί στσί 4 γοννιές ήστε- κού'ντανε κι' άπό 'ναςΜπε'νοόίνος μέ 6ράκα, άρματωμένος μέ μπι- στόγια καί μαχαίρΐα σώ ζωνάςι, μέ φνσέγγια σταυρωτό. 6'μπρός στό στήθος καί μέ <μακρΰ τουφέκι στήν πλατή. Στό δεξί τού χέρ1 ήβαστοΓ»σε κ' Ινα μακρύ κο'ντάοι, πού τό στήοιζε χάμιο καί ποί» στήν κορφή τού εϊχε Ρνα. μαντΐϊ· ράκι κόκκινο ιιέ δσπρο μισοφένγα ρο. Άποπίσι» άπτύ *Αρμα ηερχό'ν- τοστε οί &λλες δυό ζευγαρωτές βη ρές Από 10 καμήλες, καί μέ τδ γάδαρο τση ό'μπροστά ή μιά. Καί μέ τό ντεβεξη Κι' απάνω σέ κάθε καμήλα τ>α·
θού'ντανε κι' άπό μιά Μπε'ντοοί
να. Καΐ, στύ τέλος, αποίΐίσ" ά-πβΐ
καμήλες, 4 καβαλάρηβοι Μιιε'ντο
6£νοι μέ μακρύ τονφ«ίΐ στήν ηλσ
τη, καβαλα απάνω σέ Ασπρ' Αλύ
γατα.
(Συνεχίζεναι)
Ι Δρ. Δ. Μ. ΑΡΧΙΓΒΝΗΪ