195828
Αριθμός τεύχους
2080
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
25/12/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
>*·'
-ΒΒΑΤΙΟΙΐί
ΙΝΤϋΗΜΛΤΙΟΝΑΙ,Κ
1 1« Ργ,-νηο ΡβγΙΙΙ
ΑΙΙβΝΙΙΙ ΟΜΟΙΠΟΜλιλ
ΠΙΗΟΔΙΚΟΤ
1ΙΑΡΛΣΚΈΥΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡ'
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΜ1Λ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤ^Ν
~Τ44^νθ_^^ ΔΡΑχ. Ί>50 Δίευθυντής . ΊθίΟΚτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.706
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1970
ΤΟΓ ΑΡΧ1ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ χ. ΙΑΚΩΒΟΥ
Έκ νυκτός Ρογων ίσκοτι-
ί
γ κ
σμίνης πλάνη; Ίλασμός
μίν, Χ'.κστέ, τοίς
η¬
ς γρηγο;
Νυν Σοι τελ.οΰσιν, ϋμνον ώς
Εύιργέτιι "Ελθοις ποοίζων,
εύχ&ρή τε την Τοίβον, καθ"
ην ανατρεχοντε;
χλέος.
ευηοι,μρν
(Ί(ΐμ(1ικός κανών ε' ώδής)
Άπό μιά νύκτα, .-τού την κάνουν
π»ό σκοτεινή τα εργα τής πλάνη;,
?λα νά μάς βγάλη;, Χριστέ, ΐνώ
2 ου ψάλλσυμε ευχαριστηριον (έ-
μνον καΐ ξημερώνει γιά μάς μιά
καινούογια μερά, κάνοντας εϋ/Λ-
την άνηΐτορική ποοηα μσς
,αοός τύ ο;ώς.
Τέκνα ήιιών έν Χριστψ Έναν-
Οοωπήσαντι, άγαπητά,
Μιά τέτοια προσενχή, βγαλ,μί-
Μ| ά.10 τα τρίσβα&α τής ψυχή<ς μας, θά (τώτιζρ δμορφα τα ίφρ- τεινά μας Χοιστοΰγεννα καί θά έ¬ καμε την ήμερα μας ,τολύ πιό εύ τΐ'χιβμένη άπύ δσο την κάνρι τό Χρτστουγΐννιάτικο δένόρο ή τό χά ρονμενο ξτεύλιγμο. των δώρων. Γιατί, ίκεΐνο, πού γιοοτάζου,με τα Χριστονγεννα δέν ίίναι ?να έ'θιμο, άλλά ενα Οαϋμα. Καί τό βαΐρα μόνο μέ θαύμα γιορτάζεται. Τό θαΰμα ΐΐναι, ότι, πεαμένου; μέ; την νύχτα σκχιτεινών έργων, ήλ¬ θε νά μάς άνασΰρη στό φώς τής σωτηρίας ό Μονογενή; Τίος τοϋ ΰ. Τό θαΰμα αύτό μόνο μέ θαΰ μα ταιριάζει νά τιμηθή: μέ μιά I- βχ,νρά προσπαθεία έκ μέρους μα; νά έΕέλθουμε άπό τό σκότος μόνοι μας. Μέ τίς δικές μας δυνάμεις, πού είναι ή μετάνοια καί ή έπι- στροφή. /ήσαμε πολλά χρόνια άγκαλια. αμένοι μέ την νύκτα, μέ την μι κρότ»}τα καί μέ την άμιαρτία. Μισή βοιΐϊ δ,τι ήτα·ν άνώτερο άπό μάς, δ,τι ήταν μιγάλη πράξι·;, ίί,τι ή- ταν τόσο μεγάλο καλό, ί>στί νά
δείχνη την άνεπάρκειά μας. Μκα
χει«ιο"ΐήκαιιε δλα. τα μέσα γιά νά
{ιπονομενσονΐιε τό μόνο μέσο, πού
μάς φέρνει στόν θεό: την
νίκη άρΐτή. ·
Κλ.είσαμε πολλέ; φορέ; την καρ
διά μας στό κτνπηιΐια τής μετά-
νοιας, δταν προβ,ταθονυε νά μ-τή
μέσα μας. 'Τπε.©ασ"πισθήικα.ιι« την
σκληρότητα >.γι'ι την πσοουσιάσαιμε
ώ; σνντηρισμό μέ αΰστηρότητο,
μέ ολα τα άληθοφανή έπιχειοήμα
τα, ποϋ μπορούσαιΐιε νά Γπΐίΐτρα-
καί επί γή; ειρήνη, έν άν&ρο>ποις
ευοοκί
ί, )Λιπόν, άδελφοί καί
τρκνα άγα,τητα, την ΓένΎηση τού
λ,Οΐστοΰ μα; μέ την γέννηση τής
πι—εως, τής άγά,-της καί τή; ίλ-
πιδος μέσα οτήν καρδιά σας. Πα-
νηγυρίσοτε την Γιοοτή τήςΣαρ-
κυ'χτεως μέ την θοιαμ&ευτική ά-
πα)Λαγή σας άπό την βάοκα. Γι-
ορτάσατε την Ήμέςα τή; καταόά
οεο; τοϋ θεοϋ π^ό; τόν ανθ&ω-
λο μέ την άνηίρ-οαική .το<>εία, .τού
»ά σάς ^φΐρνιε- ,ιιό κοντά στόν
θεό.
Τα Χοιστούγεννα είναι ή παν-
ειΐφοόσΐίνη, «, πιό ζε—ή κ«ϊ ή ,ιλο
ϋμορ^η ήμέν>α τού Χρόνον. Τα ά-
στέρια ντύνονται την .τ,ιά χρυσή
τού-; στολή. Τα κλαδιά των .τεύ-
κων στολίζονται μέ τα πιό πολΰ-
χοωμ« φύλ>Λ τού;. Τα σπίτια καί
ο! καοόιέ; ϊ:σταίν«νται μέ την £ε,
στασιά τής Φάτνης, .τοΰ εχ«ι άγ-
χιθλιααιιένο τόν μικςό Χριστό. Καί
τα ,τοόσίο.τά μα; καί τα χέρια' μας
στολ.ί'ύονται μέ την πιό γλνκ*ιά
?κ.ςρ(;α<τη τής καλιοσυνης κ,αί τής άγά,της. Την ήμε<>α των Χοιστοιιγέννιον
τι'γν <τρ6ον-τα< άκόμα καί τα ο τεύσονμρ· ?τσι τόν ?αι·τό μας κι' άπό τόν θεό καί ιάπό τού; συνάνθρωπον; μος. Άπόψε.: ι«μ'"ς, μΛροστά στήν ό- μιθιρφιά τής φωτεινής νύκτα;, φεύ γουν τοΌμαγιιιένα δλ.α τα σκοτά- δια. Μποαβτά στήν άγά,τη τού θε ού, ί>»αλΰεται άπό τόν φάβο τού
τό μίσος. Καί τα τείχη τής ά(Τΐ-
&ειας, πού ϋψώσαμε νιιρ<ι) μας, πέφτοτ»ν μόνο τονς, οπο>ς τα τεί¬
χη τής 'Ιεοιχοΰς, στό άγγελ.ικό
σάλττκτμα: «Λόξα έν 'η(>ίο·τθΊς
Στοματοΰν ο εχθοοποοξίε;. Ντρο
.ιιαισιμενο άποσιΊρεται άπό τοι); δρό
μους τύ έ'γκλημα. Οί άρχηγοί Έκ
κλησιών, Κρατών κα[ Στρατών
έκδίδονν μηνύματα πού τα νπαγο-
οεΰει ή ίύθΰνη τή; θέσίώς τοι»;,
τ, ςριονή τΓ>; σΐ'νπδήσεω; αυτών.
Σιωπά ή αΰθά6ρ4«. Καμμιά ά-τει-
λή δέν ακούεται. Εΐ«α ή ή,μρρα
τή; εύδοκίας. Είναι ή ήμρςα, κα-
τά την ό«-τοία πνέει καί διαπνέίΐ
τίς σχέβεις τίον άνθ.ρώπον ή είρ,ή
νη.
Χαρήτε την την 'Η,μέοα αυτή
δσο πιό π.ολν> μ.το.οιείτε. Προσπαθή
σατε νά μεταφέοετε, νά μετοίρυ-
τεύσΐτί κ.άτι άπό την άγαλλίαση,
την γαληνη καί την ομορφιά τή;
ήαέ-θια; αυτή; σέ κάθε ήμεοα σ«,;!
Ό Χρι,στά; γεννάται, δοξάσατε!
Χριστό; έξ ούρανών, απαντήση¬
τε ! Χριστό; έ.τί γή;, ΰψωθήτιε!
Ή θοΐιαμδευτικώτευη δοξολογΐα
είναι ατηή ποϋ άκολο»νθεϊ την κα-
τατρόπωση τοϋ ήθικοΰ κακόν. Ή
.τ»ό ίύφρόσιτη συνα.τάνττι<η; μέ τον Χρκΐτό γίνεται την πον σ\μφιλιοινάαα<ττε μέ τού; ε¬ χθρόν; ιμας. Καί ή .τιό άλ.ηθινή ίί ■ψιυσις είναι, δταν .ταίρΛ"<ι>με τόν
ανήφορο άπό τό σκοτάδι κλϊ 6α-
πρός τύ ΰλόλ.ΐ/ιΐη^ο ((ώς
τή; δόξας τού θεού.
Μ'
αυτόν τύν χριστιανοπρΐ.τή
τράτο γιορτάσ'ρτί. τα έφετεινά
ΧριστούγεΛ·να, άδελφοί καί τέκνα
προσφιλή καί έπιΛιώξατε (νά αί-
σ&ανθήτε την χαρά κα'ι την ευτυ¬
χία τής Γεννήίτεω; τοϋ Χοκττον α'
δλ.η της την πληοότητα, κάθε ή-
αέοα τού κΛΐνοΰογιου χοόνοαι.
Μέ την Άγάτη τού Γίννημέ'νον
Χριστού
Ό Άρχιεπίσκοπο;
-|-Άμ-ρική; Ίάκο>6ο;
"Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΙΗΜΕΡΟΝ,
Οί στίχοι χον Ρ(ι>μανοΓ> τοϋ Με
λωδοϋ, τέτοιες
πλανιώντίΗ
άντάμα μέ τ' άγρια οϋρλααχτά τοϋ
άνέμου, πάνιυ στκ χιονισμένα το-
.Τρΐα τή; παγωμενη; καί ξεοαμέ
νη; γής... Άλλά πλανιωνται κ-αί
μέ<κι στί; ζεσταμένε; καρ&ιέ; των Ανθρωπον... Σέ στεριέ; άπάτητί; Γ] σέ θάλαίΐσε; τρικν<μισμε'νε;, σέ >.αλ.ύ6ια ή α' άοχαντόσπιτα, μ.ιοο
στά στ' άναιαμένο λυχνάο» τή; πί-
ίΐτης, θά καίη ή έλπίδα ηοΰ φωτί-
ι τή σκέψη.·.
Κι' ή σ·κέψη αυτή, άδύνα'ΐιη, θ·ά
πετάη, τβτοιε; ώοε;, σασησμί'νη,
Λαίονοντα; τα τρίοτρατα τ' άνέ-
μοΐ', πέρα, ,τρό; τή γή Χαναάν,
τή 6ι6λική Βιθλτέιμ, —ήν ίερή Γή.
Κι' έκεΐ, μονο, μα%ριά, μπ<>οστά
σ' ενα μικου Χπήλαιο θά στέκη
πιό. κου^ασμένη καί έκστατική!...
Έκεί, μαζί μ' δλλες σκέψεις —
έκαταμμύρια άνθρώ-τινε; ψυχές,
θά σκί'ψη κα'ι θ' ά<ρουγκοάζ*ται, θά κυττάη καί θ' άπορή!... θά 6λέπη καί δέν θά καταλα6αίνη! Μεσα στό χιόνι, με<τα στόν άγριο ύ 6οριά, λουλού ρ, χ; δια νά φυτρώνουν, πλ.ημμι>ρίξον-
τα; τόν τό.το ενα γύρ<ι). Χιλαάιδβς όμορ<τα άνθια ν' άνοίγουν τούς κά λυκές τους άι|ηιφώντας τό κ.ςύο δίζοντα μέ τα χίλια χοώματάτους νά γαληνέψουν τό χιονιά, παιχνι- καί νά μυρο6ολοΰν, σά νά θέλονν άμέριμνα. Κι' άνάμεσα στά λουλούδια μυ ριάδες πολνύχςκομα ποτΛιά νά πΐ- τοΰν κτλαϊόίζοντα; τοϋς λε.ιτότε- οον; μοι<σικοΰς έ.ριδι<ΐμούς!... Καί Λάνω Λπ' δ/Όχ τοϋτα, στην κορικρή τού Σπηλυθίοΐ' νά στέκη άκίνητο ενα γιγάντιο άβτρο, φο)- τίζοντα; σάν Ι|λιο; ό μ^α προσευχη, σε μια προσευχη αί χιλιάδε; είπωμένη γλώοβΐ;, α γνωστες χ>α παράξΐνε;. Κι' αύτέ;
οί π.ο«σευχές άπό τις χιλιάδες τίς
γλώβες πού μιλιοΰνται στάν πλ.α-
νήτη, τα ίι|>ιοθοϋν σιγά - σιγά καί
θά ένωθονν μέ την άπόκοβαη με-
λ(ι>6ία, πού 0α κατίβαίνη άπ' τύν
ονοιγμένο ούοανό, σέ μιά {«.τερκό-
σμια σΐΗΚΓΐυνία!.·.
Καί τότε, ξάφνον, θά «τταβή
δλη ή πλάοη ν' άφουγκραΛτή οί
βοριάδε; θά σταμιατήσουν, θά ή-
μερώβονν οί θάλαοε; καί θά πά-
τα αγρια ούρλιβχτά τοϋ ά-
νέμοΐ'. "Ολ.η ή πλάση, κρατώντα;
την άνα.τνοή τη; θά ά<ρ«ιι>γκράζε-
ται τό νέο ιιήνυμα, ποϋ γΐννήθηκε
μέσα σέ κείνο τό Σπήλαιο.
ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΤ
'ό>& ενα γύοω: την ,ταγωμένη γή,
τό χιονισμέν.) τοπεϊο, τα πονλιά,
τα λονλονοια, τίς ξαφνιαβμένες
σκέψεις. Κι' αύτές, οί σκέψεις,
νά μ,ταίνουν δειλά - δειλά μέσια
βτό Σπήλ.αιο καί ν' άντικρι!'ζοι>ν
Μ«ζί μέ τα άκ/ακα ζώα,, ξαπλωιμέ-
ν(>ν σέ μιά τραχειά φάτνη, τό μι-
' "βό Χριοτό! Τό θείο Ηρέφος,
Ι τού μόλις τ>λθε στύν κόομο γιά
Ρ1 νό φιοτίση, νά οδηγήση, νά δ-εί-
( Ιί ιό ορόμο καί νά σι»νηροςρ«ύ<Γη τ'> ταρ<ιγμενες συνειδήσει;. Κι' αύτές, οί ταοαγ,μενες σι»ν- 'ιοήσεις θά γονατίβουν τότε κ<ιί *4 σολέψουν τα ξεοά χείλια σέ ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑ ΓΣΚΑΚΗ Τό Οεϊο Παιδί Παιδΐ κατήλ&ε; Θεάνθρ<ι).-τε «τή γή —^Κάθε παιδί θεόν είναι κΛμαάτι— Καί σετοΰγγιυε·; τό δάκρν άπό τό μάτι Καί γιάτρεψες τού άνθρωπον τή πληγή. Λ Σέ δόνηβε τί; θλίψης τού ή κραν- νή Τή; άμαρτία; τού έχάθη τό πλε- μάτι Τοϋ χάριστ; μΰρα κι άνθοΰ; γιο- μάτη Μιά θεία τή; ι)ΐαή; τού χαρανγή. Λ Χριστέ, καθ.· «ρο&ά <ττή γέννησΐ, Σου Μέίΐα μας (Γίγγουν τα οχ«οάνια τό- ξα 'Ελπίδϊς φέρνοντας στή θΰμησή Σου Γλι»κέ Ναζ(ι).πος Έσύ άγάπη, ίδέα καί δό-
ξα
Μεϊνε γιά ι·άς μές στό βχοτάδι,
άστέρι.
Σίτσα
— 35ου ·
«θυηνο;, κλαυθμός καί όδυρμός
καί βτενΐιγαο; κιαί λύπη,
θλΐψι; άπαραμύθητο;
ίπεσε τοί; Ρομαϊοις!
εχάσαβιν τό σπίτιν τους,
την πόλιν την αγίαν,
τύ θάροο; καί τό καύχημα
καί την άπαντοχήν τους·
—Τίς τδπε; τις τύ μήνυσε;
πόθ' ήλθε τό μαντάτο;
Καράβιν έκατέβαινε
ς' τα μέρη τής Τενέοου.
καί κάτεργον τό άπάντησε,
στέκει κι' άναρο>τά το:
— Καράδιν, πόθεν έ'ρχεσαι
κ.αί πόθεν κατεβοννει;;
αι άπ' τ' άνάθεμα
κ' έκ τό 6αούν τό σκότος,
άπ' την ά<πραποχάλαζην, άπ' την άν?ιιοζάλην· άπαί την Π όλην ερχαααι την άστραποκβμμένην. "Ηλιε μου άνάτειλε παντοϋ, ούλον τον κόσμον φέγγε, κ' έ'κτει-Με- τίς άκτΐνε; οου α' δλην την οίκουμένη κ' είς την Κιονσταντινοΰπολ.ιν την πρώην α ουμισιμίνην καί τι!>ρα την Τουρκόπολιν
δέν πρέ.τει πιό νά φέγγη;,
άλλ' ουδέ τα; άκτϊνα.; σου
πρέπει έκεΐ νά στέλλη;
νά βλέπονν τ' ανοαα σκυλιά,
τέ; άνοαιέ; νά κάιιοΐΎ.
Μην τό 'πομένη;, ρ
καί γή μή τό βαστάξη;,
ήλιε, <τκότασ« τό φιός, βεληνη, μην τού; δώσης». · Άλλ.ά ίκίϊ, δπου περισσύτεοο 6αθ«Ί δείχνεται ή .τίστη γιά τό λιιτροιμό, τΤναι τα δημοτικά τρα γονδια καί τα δημοτικά χςονικά: (■Είνοι δ' άληθώς αξιον θαινμα- «μοΰ», γράιρει ό Νικόλαο; Πολί της, «ότι ταυτα εγεννήθησαν καθ' όν χρόνον τό εθνος εφαίνετο άπο λέσαν τα πάντα, πεσούσης τής Κωνσταντινονπόλειος, «αί ούδαμό θεν ύπέφωσκό τις άκτί; έλπίδο;... 1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ Άπό πολλοΰ μέν χρόνον πού τής α/Μθειος τής πθίοτϊυοΰση; τοϋ κράτονς έφέροντο χρησμοί περέ τής επικειμένης καταστροφάς, εύ θϋς δμίκς μετά την άλοκΐιν έγεννή θησαν αϊσιαι περί τής μελλούσης τύχης τοϋ "Εθνονς έλπίδες, κβί ΐρριζώθη ή πεποίθησις παρά τφ έλληνικώ λαώ, ότι αφεύκτως διά τής σπάβη; θ' αποκτήση την διά τή; σπάθη; άρπαβθείσαν υπό των ίχθρών πατρικήν κληοονομίαν»: «Σημαίνει ό θιός, σημαίνει ήνης σημαίνουν τα έπονράνια, σημαίνίΐ κ' ή Άγιά Σόφια τό μέγα μοναστήρι, μέ τεΐφακόσια βήμαντρα κ' έξηταδυό καμπάναι;, κάθε καμπάνα καί παπά;, κά4ε παπά; καί διάκο;. ψάλλει ζερβά ό βασιλιά;, οεξιά ό πατριάοχης, κι άπ' την πολλή την ψαλμοκδιά ϊσειόντανε οί κολόνναις. Χά μποϋνε 'ς τό χε6ικό
καί νά 6γη ό δασιλέας,
φωνή τού; ηρθε έξ ούρανοΰ
κι' άπ' άρχαγγέλου στόμα:
«Πάψετε τό χερονβίκ.ό
κι' άς χααη^.ιίχΐονν τα γ'ιεοά,
παπάδ«; παρτε τα γίερά,
καί σεΐς κεριά σβηστήτε,
γιατί είναι θϊ'λ.ημα θεοϋ
ή Πόλη νά τουρκέψη.
Μόν" στείλτε λόγο '; τή Φραγκιά,
νά ρτοι>νε τρία καράβια'
τό 'να νά πάρη τό στανρό
καί τα).λο τό δαγγέλιο,
τύ τρίτο, τύ καλύτΐρο,
την άγι<Λ τοά,τιεζά μας, μή μά; την .ιάρονν τα σκυλιά καί μά; την μαγαοίσουν». Ή Δέσποινα ταράχτηκε, κ' ΐδάκοι·σαν οί είκόνε;. «Σώ.ταοε, κι>οά Δέβποι.να,
καί μή πολυδακρύζης,
πάλι μέ χρόνια, μέ καιρόν;,
πάλι, δικά σα; είναι.»
*ΚαΊ την ώςβν εκείνην ό.τοΰ έ-
πάοθη ή Πό/α; έσκοτίσθη ό ήλ.ιο;
κ.αί έγινεν σχότο; είς όλον τόν
κόσμον καί μή βάλη τινά; εί; τύν
νούν τον ότι ήτον έ'κλειψις τού ή¬
λιον, άμή τούτο ήτο σημείον παρά
θεόν, διά νά εγνώρισε ό κόσμο;
δλο; ότι ή Βασιλεύονσα των πόλε¬
ων παρεδόθη «ι; τα; χείρα; των
Τοΰρκίον! 'ίΐ τή; μακ.ροθνμία;
Σου, Δέσποτα Παντοκράτορ, πώ;
έ6ά(τταξε; τουτο!... Ό δέ έλ.εει.
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ
ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΙ
στέμμα τή; βασίλειος έδώ νά τό
ςυλάξω, ρω; εύδοκή— ό θεός νά
έλθη αλλ,ο; ν ά τό παραλάβη. Καί
ίσύ ϋπαγε ν<< άαοθάνης, ότι ετζι ωρισεν ό θεός». Καί ώς ηκοΐΛσιεν ό βασι)^ι; ε- γινε περίλνπο; «αί ?6γαλε τό στέμ μα τή; βασιλεία; καί τό σκήπτρον ('πού έβαστοϋσεν τί; τό χέρι, καί ί'βαλίν επάνω είς την Αγίαν Τρά¬ πεζαν καί έστάθη όακρΰων... 'Ε- κείνη εγινε αςαντο; μετά των εύ- νονχοιν, οί όποϊοι ήσαν "Αγιοι Ά- γρλοι, άλλά ουδέ τό στέμμα ούδε τό σκήπτρον τή; 6α<ϊιλρ;α; ήτον έ- κεϊ όπού τό άφηστν διότι τα έπή- ρρν ή Κνρία θεοτάκο; νά τό φν- λάγη εο>ς νά γενή ?λ?ο; εί; τό τα-
λαίπωρον γένο; των Όρθοδόξιον
Χ
Μέ τέτοια τραγονδια θρηνιόν-
τ<ΐ; καί τέτοιονς θρϋλου; πλΛθον- τα; οί γενεέ; των σκλαιβιομένοιν Έλλήνων πού γεννήθηκαν άπύ τό¬ τε, είναι σά νά παρακαλονθοΰν κι' αΰτέ; την τελευταία λειτουργία τής Άγια - Σοφίας, σάν ν' άκοϋ- νε κι' αντές τίς καμπάνες καί τα σήιμαντρα Υλη τί; πένθι,μιες κρο·- γές, πού σκόρπισαν τό αγγελαα «Ή Πόλι; έάλο»!». ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΧΟΣ ( Σννεχίζεται) Η ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑ ΔΕΞΙΑ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ τοΰα Συνεργάταο, Συνδρομη- καί Αναγνώστας της "ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,, νό; βασιλεύ; Κωνσταντίνος, καθώς Ι έμβήκαν οί Τοΰρκοι τό μέοος τοι Άγιον Ρωμανοϋ, έπερπατοΰσεν ά¬ πό τα τείχη καί εβλε.τεν διά τούς ίχθοοι'·;, ΐΐχε όε μετ" αυτού άπό τοϋ; άοχοντας. Καί πρό; τύ δεξι όν μέρο; ι'ιτον ενα; ναύ; τή; ΙΙα- ναγία; καί βεωρΐί ό βασιλεύς μίαν βασίλισσα δπου ερχετον άπό εξω μέ πολ>Λνς Ρτ>νούχον; καί έμπήκ*
μέσα είς τύν ναόν. 'Τ.τήγεν ούν
ό 6ασιλεϊ«ς μέ τοϋς άρχοντα; νά
Ίδωσι την (κισίλισσαν, ή δέ 6α<τί- λιβσα άνοιξρ την ωραίαν Πύλην καί έμπήκε μέσα καί έκάθησεν εί; τύ ιερόν σΰνθρονον καί ϊδειξί σχήμα λνπητικύν. Τύτε άνοιξε τό νπίράγιον στόμο αυτή; καί εΐπε Η ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ πρό; τύν βασιλέα. άφε; Είχανρ 'ίθαρή οί .-ταλαιέ; θ<;η- ;. Τα εϊίχολα έ'τριζαν νά γκρε μκττοϋν. Οί έλληνικοί όλύμπιοι Δί- ίζ δέν κρ&τούστοί .τιά βτά χίρί«. τού; τοϋ; κεραννον; καί οί Άπάλ- λωνΓς είχανε χάαει τό γόητρό τον; υλχ τή λάιιψιν τον;. Ή νια ώραιότης δέν εφθανε πλέον νά λΐ'τρώνει τή ψΐκχή τοϋ άνθρωπον καί σι^κράτ^ιο; διδασκαλι'α τή; ά- ρετής άδννατοϋσε νά πιάσ« ρίζες. Ή ψνχή τοϋ άνθρωπον ν ά χάνει τα στη<>ίγμ«τά τη;. Λα-
χταροϋσε ν^έ ι 6άθ{?α νά άκονμ,τή-
σει καί νέοχ*; 6ωμού; νά πριοσευ-
χηθεΐ. Έδονεϊτο άπό μιά τεραστία
Λναμονή κ«ί ίπάλλετο άπύ άφάν-
ταστη ποοσδοκία. "Επλεε σ* ενα
ττονρτοννιασμίνο πέλαγο; ά6ε6αι-
ύτητο;. ΚανεΛ-ας οείχτης δράμου,
κανένας φάσος. Στεκότανε στύ
διχαλοτό δρόιμο τή; άρετή; καί
τή; κακία; κοϊ δέν ηΕερί ποία κα-
τΐΰθυνΛΐ νά πάρ«ι.
Ή εί&ωλαλατρεία χρεοκοπονο'ί
κα'ι Π ΐουδαική θρη<τκεία έσάπιζί. Ή ανθρωπίνη ψυχή ζητοϋσε τό δ^όμο τή; λυτρώβιεώ; τη;. Μέ-σα σ' έκείνη τή δίνη καί τό οτρόβιλο γ«"νιέται μιά νύχτα τοϋ Δεκέμβοη ό Μΐσσία;. Σ' ενα μι- κρο χωριό τής Βηβλεέμ, μέσα σ' ίνα στανλο, κάτο> άπό τή ϊεστή ά-
νάσ<* των ακακ(ι>ν ζακ^ν, γΐννιέ-
ται τύ βεϊο παιδί άπό μία Ιΐαρθέ-
αύτοϋ γεγονότο;, ποϋ σήμανε την
άπ·ελενθέ; αυτή ή ζίοή θά τού; ή-
τανε πολ.ύ βοριά καί μαρτνρική.
Οί τιμνωδοί τής έκκλησίας ΰ-
μνησαν τή γένησι τοΰ θείον ΙΙαι-
διοΰ μέ δλη τή θέρμη τή; καρδιά;
των καί τή; ψυχής το)ν τή φλόγα.
Σέ δλ»ο τύν χρκττιανικύ κοσμο
άπό τή Λαπλανδία ώ; τή Ν. Ά-
φρική ώ; τα 6άθη τή; Σιβηρίας
καί τίς κατακαμένες στέπες τής
να Μαρία την πιό καθαρή, την ' Άσίας άγάλλονται αύτές τίς μερίς
πιό Ίερή, την πιό ένάρετη κόρη
τοϋ κόσμον. Γεννιέται μέ τό φωτο-
στέφ-ανο τή; θεότητο;, μέ τύ ά¬
στέρι τή; άγάπη; στύ μέτωπο καί
τή στρραγί&α τή; θχισίας στήν καρ¬
διά. Τής θυσίας γιά την άπολύ-
τρ<'ΚΠ τού άνθρωπον. Μάγοι τού ϊφεραν σ>|ΐ6ολικά
δώρα. θεάνθρωπο τύν εγραψαν
τ ά 6ι6λία καί θεάνθρωπο τύν με-
τέδωσαν οί α'ιώνες καί χιλιετηρί-
Οες. "Εγινε σάρκα, ?γινε άνθρυ)-
πος ό θεός, ό υιός τού θεοΰ μό¬
νο καί μόνο γιά νά σώαει την αν¬
θρωπίνη ψνχή, νά λντοώαει τόν
άνθρωπο άπό τα δεαμά τή; φθο-
βάς.
Καί προχώρει ή ίστορία τής &ρη-
σκείας γεμά^η γόητρο καί σαγήνη.
Ό Ήρώδη; μαίνεται. Οί μάγοι
γονατίζοι.'ν μπροστά στό θεϊο Παι¬
δί πού καταδέχτηκε νά γεννηθή
οτή φάτνη των άλόγων, δεΐγμα
τή; ταπεινοψυοσννη; καί τή; πε-
ριφρονήσεί»; των υλικων αγαθών.
Τα σύμβολα ήτανε άπό την άρχή
ίξαίσια καί πολν σνγκινητικά. Προ-
σκυνοΰν οί σοφοί μάγοι τό Ν«ο-
γέννητο κι' ήσανε μάγοι γιατί αύ¬
τοι ε.τρεπΐε νά γνο>ρίσονν, νά προ-
φητενσουν μέσα άπό την άχλύ
καί τή λιγοβυμία τή; ανθρωπίνης
ψυχής, δτι ·εννήθηκε ό άναμβνό-
μενος Μεσσίας. "Ενα άβτέρι λαμ-
πρό τού; δείχνίΐ τό δρόμο. Ποίη-
μα καί σιιγκίνη«η. Ό πρό αίώνων
θεός γίνεται ιπαιδίαν νέον, πού
έρχεται μέ τα χέρια γΐιμάτα κα-
λοβΰνη καί άγάπη, σοιτηρία καί
ϊΐρήνη, φροντίδα καί άπολΰτρωσι
γιά τόν άνθριοπο. Και ερχίται σάν
άνθρω.·το; δμοιος πρός ομοιον, ένώ-
πιο; έν(οπία> γιά νά μην τρομάξ«ι
καί νά μή δειλιάσει ή ψνχή τοϋ
άνθρωπον άπό φόβο τή; τιμωρίας.
Καί διαλαλεϊ τό έξαίσιο «επί γής
ειρήνη έν άνθοώπο*; εϋδοκία».
Εϊκοσι αίώνε; χαίρεται καί ά-
γάλλ«τ«ι ό χριβτιανι,κός κόσμος
—ήν άνάμνηΛ τοΰ εϋφς»όσννΐου
ανθρωπίνης ψυχές ί.κϊτει'·οντας τή
χάρι καί την παοάστασι τοΰ θεαν-
ορώπου γιά τή γαλήνη, γιά την
ειρήνη έν άνθρώ.τοις.
Στέλλουν τή σκέψι. τονς στή
Μεγάλη έκίίνη Γέννησι στή φά¬
τνη των άλόγων ζώων καί παρα-
καλονν νά γίνο»ν τα λόγιατού
ν,λυκοϋ Ναζοιραίον τό όόηγό άστέρι
γιά νά πλανηθη πάνω άπό την γή
μας ό ϊσχιο; καποιας εύτνχνσς,
κ.άποιας ήρίμίας καϊ είιρήνης.
Σ ίτσα ΚαραΙσκάκη
Η ΓΗ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ
Δέν νοιώθίυ γι' αντρα μόν,
δπ<ος λέν τόν οΰρανό πού την 6ροχή μόν στέλνει την γεννήτριι. Λ Μήτε τόν ήλιο πού καρποιρορεϊ, τό χάδι τον δπου Δόκτκαλε, έσύ εί<ται ό αντρας μόν, πού παίρνεις τα παιδία μου, — μορφέ; άνθρώπων μοναχά — καί μοϋ τούς ιδίνεις αξεον;. Λ Ποιό; τάχατε; μαθαίνει στό νηό βλ-αίττάρι πώ; τό φω; τοϋ κόσμον τίν' τα βνβλία·, γ.αΧ μίαν. έκεϊ πώς θε νά βρή τή ρίζα τής φυλή; τον Τόν 'Εθνικό τοΐ' "Τμνο. Λ Δάσκαλί, έσύ ΐΐσατ. ό άντρα; μου «τού κάνίΐς τα παιθιά μόν νά αΓκτθάνωνται. Ν ά ζοϋν σωστά: ν,αθένας γιά τού; άλλοι>ς.
*
**
Άνθρώπονς μού τού; φτιάχνεις.
ΜΑΡΙΑ ΚΕΣΙ£Η
Έλαιογραφικος πινακας, εργο τοϋ Ζωγρά-
φου - καλλιτέχνη κ ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ό έΕαιρετικης τέχνης πίνακας αύτάς εχει
παρουσιαστή οτήν ' Εκθέση τοϋ «Μουσείου
Μοντέρνας Τέχνης» οτό Παρίσι στό 1966
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΦΑΣΙΟΑΟΣ Ο "ΒΑΣΙΛΕΥΣ,,
Κάποτε £">ς την όύύν
λεω;, ύπήρχ.- ?να Κα(-/.<) έστιατό ρ·ιο, όπον ο Φασιολος, εγοά[(ετο εί; τού; κατάλογον; ώς «Σιοτηρ τού 'Εθνον;». Πράγ,ματι ήταν σω τήρ,, ί.ιειόή μέ Λιγα /^επτά ο στό¬ μαχον πο.?.λ.Λν σνμπολιτών έ'πανε πάραντα νά διαμας>τι>ρετιαι. Άλ¬
λά ό «6ασιλ.εύ;» Φασιο/.ο; ύ Α',
εχει καί Άλλα χαρίΐμο.τα. Είναι
καί ίατρό; πολλίδιν άσθενειώΛ'.
Στό σημερινύ μόν χοονογράφημια.
σημειώνο> τα; καλάς προαιρέσεις
τοΰ ν.αλ.ού μα; ται'τον "Αρχ^'ντο;
έζ αίτία; μιά; κατ* αύτά; στοχα-
χική;... γρί,τη;, σέ β.ιθμό νά μή
.κχσχων τί
είς τόν οργανισμόν τον, πράγμα
πού σννέβη είς τόν γραφέντα κα^
θώς κ«ΐ είς άλλον φίλον τον. Χω
ρι; νά ύά>ν."τ.ίΐ ή
πάσχον κατ'ΐλαμβάνεται άπύ &ρι-
μεί; πόνον; κατά όιαλείμματα, σέ
βαθμο νά τρυ'μοκρατεϊται. Ιίρό
πενήντπ έτών άκονσα είς μίαν πό
λιν τού έξο>τερικοϋ ενα όρ.σμόν Ι¬
ατρικόν ΐίς την ελληνικήν. Όαοιο
παθητική Οεοαπεία. Την όι»ιί
αν θέλΓ.ηα ^α ϊφαςιιόσο καί εί;
τόν εαυτόν μόν, δταν τυχαίος μέ
επεσκέφθη ικιής ένεκεν, ό βασι¬
λεύς Φασίολο; ό Α', πού μέ σι«ν^
ά ςριλοξενήσω μερι-
κοϋ; άπ·» το·''; ύπΓ.κόον; τού ρντύ;
τη; στομαχικής μ'θν αιθούσης. "Ο
πτρ καί βπρα'ήα, μέ την βοήθειαν
έλα.ολάδιν Κιρχ.ι',ας. Κοί, ώ τού
θανματος, ίντύ; 24 όκ,Λν ποιοήρ-
χοντο οί πόνοι.
πρέπει νά ό-
μολ.ογήσω ότι δέν ίΐμαι ίατρό;
διά νά συνιστά) το.αύτάς σνντα-
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΠΟί ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τού κ ΧΡΗΣΤΟΥ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Δ'
Παναγιώτης Σοντσο; (1705—
18Β8Ι. Άδελφό; τού ΆλεΕάνίΐρον,
κατά ενα ϊτο; νεώτερο;. Δημοσιο.
γράφο; καί ποιητή;. Τό κ/.ΐμα τον
οτήν ποίηση είναι ό λνριομό;, ή
εΛεγεία. Κι>ριώτεοα εργα τον:
«Έρωτικά έλεγεϊα> (1831), «Ή
κιθάρα» (1835), «'Ωδή είς την
25ην Μαρτίου 1843», Μΰθοι»
(18115), «'ίΐ γέννησίς τοϋ Διαθό-
χου» (1868). "Κγραψε έπίοη; τα
δράιιατα «Μεσσίας», «ΕΐΌνμιος
Βλοχά6ας», «Ό "Αγνιικττο;» καί
<^Ο Καροιϊσκάκη;» κι άχόμη τό πολιτικό μνθιστόρημα «Ό Λέΐν- δρος». Γνωστότερο δμιο; όχτ' δ)χι τα ?ργα τού τό, μέ οραΐματική μορ (ΐή, ποίΓ,,μα «Ό Όδοιπόρη:». θέ- μα: Δνό έρο)τενμέν»ι, πού τού; εΤχε χα)βί(ΐει ή μοϊρα, σι<ναντιούν- ται στύ "Αγιον "Ορος. Ό όδοι- πόρος εΐχε προτάξει τα χρέο; τον ιμικρε μου κι ώρίΐιύτατε, ί'μνώ τα; χάριτά; σου, καί λοχταρεϊ τό στόαα μου καί σπαρταιθΐϊ τύ σώμα μου, ίί; μόνον τ' όνομά σον! Οϋράνια τα κάλλη σου καί σπάνια ή άλλη σου μαγεία καί ή χάρι; 'Λληθινή κι ή δόξα σου ■>*αί προσκΐΎεϊ τα τύΕα σον
ό αίυοβόρο; "Αοη;.
Ό Σοϋτσος υπήρξε καί δημο-
σιογράφο;. Κατά καιρούς ίκηύβΐ'-
νε τίς έφημερίδε;: «Ήλιο», «Ά-
ναγεννηθρϊσαν Έλλάδα» καί «Έ¬
νωσιν».
Γρηγϋριο; Κα^ιπούς>ογλοι· (1809
—1868). Λόγιο;, δημοαιογράφο;.
Σ>ιμπλήρ<·)σε τί; σπουδέ; τού στήν ΌδΓ,σσό κι ήλθε άργότερα στήν 'Κλλάδα, δπου ύπηρέτηο-ε ώ; άνα')- πρός την πατρίοα άπό τό χοέ- τευος νπάλληλο; τοΰ ήτουργείον ο; τον τής μνηστείας. Μεΐά τό Οΐκονοαικών. "Ιδρνοε τύ φιλολο- τέλο; τον πόλεμον πληρο<ταρήθηκ« ' γικύ περιοδικο «Εΰτέρπη» κι έξέ. τό θάνβτο τής άγαπημένης τον δο»ιε έφημερίδες μέ διάφοροινς καί γε,μάτος θλαψη ταξιδενει σέ χιτλου; μή θέλοντα;, μέ τό αύτό πολλά μέρη γιά νά καταλήξη στό ΰνομα, νά υποστηρίζη όιάφορε; "Αγιον Όρο;. Ή μνηστή τον, [ πολιτικέ; άντ'λήψεις. Στά 1857 ποτι δέν εΐχε πεθάνει, άλλά ζή μέ Λιτωσιώθηκε στό θέατρο καΐ Ιδρυ- τήν άνάμνηση τού άγα,τημένοιι ορ την «Έθνική Σκηνή». τη; καί πού νομίζρι πώ; την εΐχε εγκαταλ,ΓνψΡΐ, .ιο&εί νά τόν έκ6ι- νηθή γιά τό κακύ .τού τή; ΐ'κανε, Άλέξαν&οοί Ρίζο; Ραγκαδή; (1809—1892). Γεννήβηκε τό ίδιο μά παλαίι>ει όμί»; καί μέ τόν ά- ετο; (1809) μέ τό Γρηγόριο Κθ4ΐ-
σβρστο ερωτά της. Σι>ναντώνται πούρογλον, στό Μεγάλο Ρϊϋμα
κι άνα,γνωρίζοντβι, κάποτε. Ή , τού Βοσπόρον. Ποιητή;, συγγρα-
ιινηστή παρουσιάΐεται σάν ^άντα- φεΰ;, καθηγητή; τής άρχ<αολογί- σμα, γιά νά ελεγξη τόν άγαπημ,έ- α;, βύμοονλο; ίντονογείον Έκπαι νο της. Αΰτύ; τ^ελλαίνεται, αύτο- όεισειυς, γενικό; γραμματίύ; τή; κτονεϊ κι ή μνηστή τον πεθαίνει. Πάνω σ' αυτή την άπίθανη ίστο- ρία πλέκει ο Σοϋτσο; τοίις στί- ; το<υ. Πολλοί θά θνμοϋνται ι- <{οκουείον κ«ί τοΰ Άρχαιολογικοϋ Άρχαιολογική; 'ΕταιρίΛς, ί«πουρ- γός των "Εσωτερικήν επί ΒοΐΊλ- γαρη, ίόρηής τοϋ Δι^μοτικού σως, τό τελενηαϊο έξάστιχο τού Σούτσου άπό τόν «Όδοιπόρο» τού: Τύ άνθος ιιαρΛΐ'νεται τι'ι φύλλον ςηραίνεται ό κόσμος .-τερτά. Κ(ΐί μόνος ό θάνατος έπλΛσθη άθάνατος, αύτά; ίίέν γερνά. Ό ΠαναγιοΊτης Σοϋτσος είναι ά^'ι χ(&ζ λυρικώτερηυ; ποιητέ; τή; έποχή; έκη'νης. Χαοιτομένο τύ ποίημά τον «Πρός τόν νΕρ<,)- τα», ποϊ' περ·ιλαμ()άνεται α' δλε; τί; μέχρι σήμερα έκοοθεΓστς άν- θο/.ογίες. "Ιδού λ.ίγοι στίχοι: Θρρ μοιι ίλαρώτατε, Μουσείον Αθηνών, πρεσοευτής τή; Έλλάοος στήν Οτ«άσιγκτί»ν, Παρίσι, Κ(ον)πολη καί Περολΐνο. 'Εγραψρ τή δίτομη «Ίστορΐα τής νεοελληνικής φιλολογίαν, τό «Λ« εϊκόν τής έλληνικής άρχαιολογί- <ις», την «'Ελληνική Χρηστομά θεια», την «Ίστορία τής Άρχαί- ο: Καλλιτεχνίας», τα «Λι»ρικά Ποιήματα», την τραγιοδία «Φρο- σι'ινη», την κο*μ<οδία «Τοΰ Κον- τοούλη ό γάιιος», τόν «ΑΰθΓντη τού Μοι.ιίω; Έπίσης τό ε'μμετρίι ίστορικό όράμα: «Οί τριάκοντα τίραννοι». Σνατλήρϋκτε ε'μκετρη μεταφράση τής «Ίερουσαλήμ» τοΰ Τάσον. Μετέφρασρ πολλοϋ; Εΰ- ριοπαίτνς κλ»ασσικον; ποιητές νκ έ'γςαψε στή "αλλική γλώσ·σα «'Ελ Συνέχιια είς την 6ην σϊλΐοα) ΜΙΑ ΧΕΙΜιΊΝΙΑΤΙΚΗ ΝΥΚΤΑ ΣΤΗ ΒΗΘΛΕΕΜ γάς. "Οα,ίο; σ' αυτήν την περίπτο) σιν θι,αήθηκα <ρίλον μου τινά, εί; τύν οποίαι,· πού πεντήκοντα περι- που έτών κ'ΐι ίπέκρ.να, συνροτήθη σίΓ'ΐτ»ι είς 6αθ ών πάη" ολίγον ι'ά ά.ιοθάνη έξ άσιτ!.ι;, παρά άπύ την ασθένειαν. Οί οίκεΐοι τύτε ά πεφάσ.σχν να τύν μεταφέςουν είς τα Γαλλ.ικά νοσοκομεΐα τού ΙΙε- ηαν, δποτι την αεση ι&ρίαν, άντ! έ- λαφςοΰ φαγητον τοΰ προσεφέρθη ενα πιάτι 6αθύ μέ ο,ασόλια ή φα- ο ΐ'λάδπ. Ό άσθ?νή; μόλις τα εΤ- 6ε υστερπ άπό την τόσην... άφα- 1 'αν, ώργίσίΐιι τόσον, ί'τα.ιμος νά πετάξη τό πιάτο στύ πάτΐΊΐια· Καΐ δέν φΒάνει αντό, τού φέρ- νονν άκόαη Ενα δ<εντερο πιάτι, ά- (τού θά κατεβρόχθ ^ε τύ πρ.οτο. — Αύτοι θέλ.ουν νά μέ ξριιπε- ΰέ|>ονν!
Ό κιχκΓ^οΐρη; χ.στερα άπύ πιΐλ-
λέ; πιέσει; ε<ταγε τό πεο'ΕΧ·>ιΐ5νον
τού πρώτον, χοιρί; βεβαίου; καί
τύ δεΰτεηην, τό ό.τΐον τού προσε¬
χές θη, πρό; τρτωοκράτηστν. Καί
ό Λσθρνή; σέ λίγο καιρό εβγαινΐ
χοηοΰιιενο; άπό τό νοσοκομείον,
εϋλογών τόν «Πησιλέα» τού καί
»Σ(οτήρα» των λ υϊόν, ίί.τιο;
φε καί τό εί; τό εστιατόριον τής
όδού Μητροπολ.εο);.
Οί παλαιοτεριι έ'λΐγαν «πάσ<ΐα λος πασσάλιρ εκκρΌΰεταιι» καί δέν εΐχτν άδικο. Πρό ίκατονταιετίας ήκον-οντο οί ίατροφιλόσοφοι. Σή¬ μερα άκούμε τού; Μπέριγκ, Στέ- ριγκ, Μέβιγκ. "ΟΧόί γρνήκαμε για τηοί καί έξ(ι>(ιίσαιιρ τόν άγαπητο-
τατον «βασιλέα» μα; Φααίολον
τόν Α', τύν Σωτήρα ταΰ έ'θνου;.
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
Άπαλή νύχτα, σκοτάδι βασιλεν
εί παντοί'. Σέ μιά άπάνεμη γωνιά
λ.ίγοι βοσκοί. Ή φωτία πού άνα-
1>αν φέγγει καί ζεστοίνει τα χλω
μά ποόσωπά των. Τ* άρνάκια 6ε-
λάξονν καί τ ήν ηρεμη νύχτα την
ά·να<ττατ<όνρι ή γραυγή, τύ οΰρλια σμα των σκυλιών. Άνηβνχίοι. Τί νά σνιιΓκΐίνη; Κλ.έφτης μπήκε στύ μαντρί; Δέν βλέπονν τίποιτε. Τα λνχνάρια ?χονν σδήσει πρό πολ¬ λοϋ. Μόνο ώ ροχαλητύ των κον>-
ρασιιένΐ'ΐν άνΌρώπιον άκανγεται.
Μερικοί 6λέτοΐ"ν δνειρα, άλ-λοι ώ-
ραΐα καί άλλοι δσχημα. Στά ρνά-
κια πάγωσαν τα νερά κοά ή σιγή
ούτή σέ άνεθάζει ι|>ηλά, στή θέω-
ση. Μερικοί προσεύχονται, α/.?.ϊΊ
οΐ'νιομοτοΰν ν<ι άλ.λοι κάμνουν ά- σχηιμιίς. Οί νΐφά&ε; πού πέφτονν, στολίζονν τα πέπλο τή; νύμψη; γή;. "Ενας βασ-ιληάς κοιμάται ά- νή<ΐυχος. 'Ηρθε ποίος; "Ενας κλέ φτης. Πού ΐΐναι; Τύν εΐδα. Ήρ1- θε νά μοΰ κλέψη τύν θρόνο, την ΐξουσία. Βασιληά μόν, δέν θάσαι καλά! Εΐμαι! Εΐμαι! Εΐμαι! Μά θά ίίναι έφιάλτης. Τα δέντρα γΙ- ναι φαλακρά, χωρί; φνλλα χωρίς ό-μορφιά. Με(>ικοί ίχονν κά·νει την νύχτα
αέρα. Γνρίζουν στά σπίτια τον;
άπύ τα άνήλχαστα καί σκοτεινά κα
πηλειά. Οί στρατιώτε;, σάν αγρυ-
πνοι φροι-ροί χοροπηύοϋν γιά νά
ζεστάνονν τό παγο>μέ·νο κοβιμί
τους στήν παγωνιά τής νί<χτας. Πού καί πού κανένα; άξιο)ματικό;. Άλτ: Τί; εί; Σύνθημα, παρα- σύνθημα. Οί παράνομοι καί εννο- μοι παραδάτες σκέπτονται μέ τί τρόπο, μέ θεμιτά καί άθέμιτα μέ¬ σα, νά εκμεταλλευθούν τού; σνν- ανθρο')πονς τονς. Μιά μάνα ξενυ- χτά στύ καμμένο άπό τόν πν-
χτνπά καί άνοίγει μιά φάτνη
άλογον. Γοινάτισαν μ' η'ιλάβπα τα
ζώα στό πέρασμα μιάς γυναίκας.
Λές καί ξέρανε ποία είναι. Σέ λί¬
γο αυτή ή γτ^ναίκα γίνεται μητέ-
ρα. Μητέρα ενός Θεοϋ, μητέρα
ενός Πανσοφον, μητέρ<ι Αυτού πού έτάζει καρδίας καί νίφρούς, μητέρα Λΰτοΰ, τοΰ έπιβλ^ποντος την γήν καί ποιοΰντο; αυτήν τρέ- μειν. Μητέρα Αυτού τοΰ έξουβια- στοϋ τής ζοιής καΐ τοϋ θανάτου. Μητέρα οντοϋ τοΰ ΛΓρμιουργοΰ τοϋ σύμπαΛΤΓο;. Μητέρα. Αίποΐί, τού έν νδασι την γήν κρεμάσαν- τος. Μητέρίΐ Αΐτοΰ, τού τ<δν άγγέ λων Βασιλέοις. Χ' αυτήν την μητέρα έ'κλε«ταν οί πόρτες καί οί καοδιές των άν- θρώπιον, σάν φνλακές. ,Αλήθεια, τί άχορκπία! "Ενα; θεός γεμά- τος άγάπη γεννιέται γιά μάς. "Ο- χι σέ βασι/.ικά άνάκτορα, οϋτε στήν Καλύβα τού Μπάρμπα θω¬ μά, άλλά στήν ϋγρή φάτνη των άλόγων. Ποίος; "Ενας θβός άγά- πης καί έλ,έοΐ'ς. "Ενα άστέρι γίνΐ ται ό όδηγό; των σοφών τή; έ- •τοχής έκιείνης. Τό δνειρο τοϋ 6α σιληά λές ναί γίνεται πραγματι¬ κότης. Βλνέπετε ποίι 6γήκε τ' δ- νειρό μου; "Αγγελοι άναγγέλουν τό εύχά- ριστο νΐγονύ; στού; άπλο'ίκούς πο^ιένες, πού πρώτοι τόν βλέπουν, πρωτοι τόν προσκι«νοΰν, πρώτοι τοΰ προσφέρονν την άγάπη τους. «Οί πλάκε; πού στέκανε βαρειές στά μνήψιατα καί στί; καρδιές, τίς έ'σπασ' ό Χριστός μας». 'Ηρθί. Αϋ τος πού περιμένανε αίώνες' ήρθε κι' ελβ,βί σάρκα καΐ όστά κι' εγι¬ νε ανβροκτο; γιά την σο)τηρία μα;. "Αγγελοι άναγγέλλοα·ν τό ενχά- θεοΰ, άνθρώπυιν καί ζώ<ον. Ό θεό; ξεκινά άπό τόν ίίγιο θράνο Τού άπό αΛειρη άγάπη γιά τόν ανθφωαο. Ό άνθρωπος χωρίς ά¬ γάπη γιά τό θεό, τα δέ ά,λογα ζώα προσφέρουν μέ τόν τρόπο τοι<; την !:εστασια τους, την άγά πή τού;, θά είναι νπερ&ολή νά ποΰμε δτι ό άνθροΜΓος χωρΐ; ά¬ γάπη ΐίναι χειρότερο; άπό τό ζώ¬ ον; Τί θέλει ό Θεό; άπό μάς; Ζή τάει νά τοϋ παραχωρήσουμε. μιά γωνίτο», μιά φάτνη νά ρθή νά νχχ. τοικήση. Έ'/ει άνάγκη; Τί λέτε; θά τού την άρνηθούμε; Δυβτχ>χώς
ναί. Γιατί; Γιατί πήρε την δική
μας φάτνη ό Διάβολος.
Ντροπή μας!
ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ
-ΒΒΑΤΙΟΙΐί
ΙΝΤϋΗΜΛΤΙΟΝΑΙ,Κ
1 1« Ργ,-νηο ΡβγΙΙΙ
ΑΙΙβΝΙΙΙ ΟΜΟΙΠΟΜλιλ
ΠΙΗΟΔΙΚΟΤ
1ΙΑΡΛΣΚΈΥΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡ'
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΜ1Λ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤ^Ν
~Τ44^νθ_^^ ΔΡΑχ. Ί>50 Δίευθυντής . ΊθίΟΚτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.706
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1970
ΤΟΓ ΑΡΧ1ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ χ. ΙΑΚΩΒΟΥ
Έκ νυκτός Ρογων ίσκοτι-
ί
γ κ
σμίνης πλάνη; Ίλασμός
μίν, Χ'.κστέ, τοίς
η¬
ς γρηγο;
Νυν Σοι τελ.οΰσιν, ϋμνον ώς
Εύιργέτιι "Ελθοις ποοίζων,
εύχ&ρή τε την Τοίβον, καθ"
ην ανατρεχοντε;
χλέος.
ευηοι,μρν
(Ί(ΐμ(1ικός κανών ε' ώδής)
Άπό μιά νύκτα, .-τού την κάνουν
π»ό σκοτεινή τα εργα τής πλάνη;,
?λα νά μάς βγάλη;, Χριστέ, ΐνώ
2 ου ψάλλσυμε ευχαριστηριον (έ-
μνον καΐ ξημερώνει γιά μάς μιά
καινούογια μερά, κάνοντας εϋ/Λ-
την άνηΐτορική ποοηα μσς
,αοός τύ ο;ώς.
Τέκνα ήιιών έν Χριστψ Έναν-
Οοωπήσαντι, άγαπητά,
Μιά τέτοια προσενχή, βγαλ,μί-
Μ| ά.10 τα τρίσβα&α τής ψυχή<ς μας, θά (τώτιζρ δμορφα τα ίφρ- τεινά μας Χοιστοΰγεννα καί θά έ¬ καμε την ήμερα μας ,τολύ πιό εύ τΐ'χιβμένη άπύ δσο την κάνρι τό Χρτστουγΐννιάτικο δένόρο ή τό χά ρονμενο ξτεύλιγμο. των δώρων. Γιατί, ίκεΐνο, πού γιοοτάζου,με τα Χριστονγεννα δέν ίίναι ?να έ'θιμο, άλλά ενα Οαϋμα. Καί τό βαΐρα μόνο μέ θαύμα γιορτάζεται. Τό θαΰμα ΐΐναι, ότι, πεαμένου; μέ; την νύχτα σκχιτεινών έργων, ήλ¬ θε νά μάς άνασΰρη στό φώς τής σωτηρίας ό Μονογενή; Τίος τοϋ ΰ. Τό θαΰμα αύτό μόνο μέ θαΰ μα ταιριάζει νά τιμηθή: μέ μιά I- βχ,νρά προσπαθεία έκ μέρους μα; νά έΕέλθουμε άπό τό σκότος μόνοι μας. Μέ τίς δικές μας δυνάμεις, πού είναι ή μετάνοια καί ή έπι- στροφή. /ήσαμε πολλά χρόνια άγκαλια. αμένοι μέ την νύκτα, μέ την μι κρότ»}τα καί μέ την άμιαρτία. Μισή βοιΐϊ δ,τι ήτα·ν άνώτερο άπό μάς, δ,τι ήταν μιγάλη πράξι·;, ίί,τι ή- ταν τόσο μεγάλο καλό, ί>στί νά
δείχνη την άνεπάρκειά μας. Μκα
χει«ιο"ΐήκαιιε δλα. τα μέσα γιά νά
{ιπονομενσονΐιε τό μόνο μέσο, πού
μάς φέρνει στόν θεό: την
νίκη άρΐτή. ·
Κλ.είσαμε πολλέ; φορέ; την καρ
διά μας στό κτνπηιΐια τής μετά-
νοιας, δταν προβ,ταθονυε νά μ-τή
μέσα μας. 'Τπε.©ασ"πισθήικα.ιι« την
σκληρότητα >.γι'ι την πσοουσιάσαιμε
ώ; σνντηρισμό μέ αΰστηρότητο,
μέ ολα τα άληθοφανή έπιχειοήμα
τα, ποϋ μπορούσαιΐιε νά Γπΐίΐτρα-
καί επί γή; ειρήνη, έν άν&ρο>ποις
ευοοκί
ί, )Λιπόν, άδελφοί καί
τρκνα άγα,τητα, την ΓένΎηση τού
λ,Οΐστοΰ μα; μέ την γέννηση τής
πι—εως, τής άγά,-της καί τή; ίλ-
πιδος μέσα οτήν καρδιά σας. Πα-
νηγυρίσοτε την Γιοοτή τήςΣαρ-
κυ'χτεως μέ την θοιαμ&ευτική ά-
πα)Λαγή σας άπό την βάοκα. Γι-
ορτάσατε την Ήμέςα τή; καταόά
οεο; τοϋ θεοϋ π^ό; τόν ανθ&ω-
λο μέ την άνηίρ-οαική .το<>εία, .τού
»ά σάς ^φΐρνιε- ,ιιό κοντά στόν
θεό.
Τα Χοιστούγεννα είναι ή παν-
ειΐφοόσΐίνη, «, πιό ζε—ή κ«ϊ ή ,ιλο
ϋμορ^η ήμέν>α τού Χρόνον. Τα ά-
στέρια ντύνονται την .τ,ιά χρυσή
τού-; στολή. Τα κλαδιά των .τεύ-
κων στολίζονται μέ τα πιό πολΰ-
χοωμ« φύλ>Λ τού;. Τα σπίτια καί
ο! καοόιέ; ϊ:σταίν«νται μέ την £ε,
στασιά τής Φάτνης, .τοΰ εχ«ι άγ-
χιθλιααιιένο τόν μικςό Χριστό. Καί
τα ,τοόσίο.τά μα; καί τα χέρια' μας
στολ.ί'ύονται μέ την πιό γλνκ*ιά
?κ.ςρ(;α<τη τής καλιοσυνης κ,αί τής άγά,της. Την ήμε<>α των Χοιστοιιγέννιον
τι'γν <τρ6ον-τα< άκόμα καί τα ο τεύσονμρ· ?τσι τόν ?αι·τό μας κι' άπό τόν θεό καί ιάπό τού; συνάνθρωπον; μος. Άπόψε.: ι«μ'"ς, μΛροστά στήν ό- μιθιρφιά τής φωτεινής νύκτα;, φεύ γουν τοΌμαγιιιένα δλ.α τα σκοτά- δια. Μποαβτά στήν άγά,τη τού θε ού, ί>»αλΰεται άπό τόν φάβο τού
τό μίσος. Καί τα τείχη τής ά(Τΐ-
&ειας, πού ϋψώσαμε νιιρ<ι) μας, πέφτοτ»ν μόνο τονς, οπο>ς τα τεί¬
χη τής 'Ιεοιχοΰς, στό άγγελ.ικό
σάλττκτμα: «Λόξα έν 'η(>ίο·τθΊς
Στοματοΰν ο εχθοοποοξίε;. Ντρο
.ιιαισιμενο άποσιΊρεται άπό τοι); δρό
μους τύ έ'γκλημα. Οί άρχηγοί Έκ
κλησιών, Κρατών κα[ Στρατών
έκδίδονν μηνύματα πού τα νπαγο-
οεΰει ή ίύθΰνη τή; θέσίώς τοι»;,
τ, ςριονή τΓ>; σΐ'νπδήσεω; αυτών.
Σιωπά ή αΰθά6ρ4«. Καμμιά ά-τει-
λή δέν ακούεται. Εΐ«α ή ή,μρρα
τή; εύδοκίας. Είναι ή ήμρςα, κα-
τά την ό«-τοία πνέει καί διαπνέίΐ
τίς σχέβεις τίον άνθ.ρώπον ή είρ,ή
νη.
Χαρήτε την την 'Η,μέοα αυτή
δσο πιό π.ολν> μ.το.οιείτε. Προσπαθή
σατε νά μεταφέοετε, νά μετοίρυ-
τεύσΐτί κ.άτι άπό την άγαλλίαση,
την γαληνη καί την ομορφιά τή;
ήαέ-θια; αυτή; σέ κάθε ήμεοα σ«,;!
Ό Χρι,στά; γεννάται, δοξάσατε!
Χριστό; έξ ούρανών, απαντήση¬
τε ! Χριστό; έ.τί γή;, ΰψωθήτιε!
Ή θοΐιαμδευτικώτευη δοξολογΐα
είναι ατηή ποϋ άκολο»νθεϊ την κα-
τατρόπωση τοϋ ήθικοΰ κακόν. Ή
.τ»ό ίύφρόσιτη συνα.τάνττι<η; μέ τον Χρκΐτό γίνεται την πον σ\μφιλιοινάαα<ττε μέ τού; ε¬ χθρόν; ιμας. Καί ή .τιό άλ.ηθινή ίί ■ψιυσις είναι, δταν .ταίρΛ"<ι>με τόν
ανήφορο άπό τό σκοτάδι κλϊ 6α-
πρός τύ ΰλόλ.ΐ/ιΐη^ο ((ώς
τή; δόξας τού θεού.
Μ'
αυτόν τύν χριστιανοπρΐ.τή
τράτο γιορτάσ'ρτί. τα έφετεινά
ΧριστούγεΛ·να, άδελφοί καί τέκνα
προσφιλή καί έπιΛιώξατε (νά αί-
σ&ανθήτε την χαρά κα'ι την ευτυ¬
χία τής Γεννήίτεω; τοϋ Χοκττον α'
δλ.η της την πληοότητα, κάθε ή-
αέοα τού κΛΐνοΰογιου χοόνοαι.
Μέ την Άγάτη τού Γίννημέ'νον
Χριστού
Ό Άρχιεπίσκοπο;
-|-Άμ-ρική; Ίάκο>6ο;
"Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΙΗΜΕΡΟΝ,
Οί στίχοι χον Ρ(ι>μανοΓ> τοϋ Με
λωδοϋ, τέτοιες
πλανιώντίΗ
άντάμα μέ τ' άγρια οϋρλααχτά τοϋ
άνέμου, πάνιυ στκ χιονισμένα το-
.Τρΐα τή; παγωμενη; καί ξεοαμέ
νη; γής... Άλλά πλανιωνται κ-αί
μέ<κι στί; ζεσταμένε; καρ&ιέ; των Ανθρωπον... Σέ στεριέ; άπάτητί; Γ] σέ θάλαίΐσε; τρικν<μισμε'νε;, σέ >.αλ.ύ6ια ή α' άοχαντόσπιτα, μ.ιοο
στά στ' άναιαμένο λυχνάο» τή; πί-
ίΐτης, θά καίη ή έλπίδα ηοΰ φωτί-
ι τή σκέψη.·.
Κι' ή σ·κέψη αυτή, άδύνα'ΐιη, θ·ά
πετάη, τβτοιε; ώοε;, σασησμί'νη,
Λαίονοντα; τα τρίοτρατα τ' άνέ-
μοΐ', πέρα, ,τρό; τή γή Χαναάν,
τή 6ι6λική Βιθλτέιμ, —ήν ίερή Γή.
Κι' έκεΐ, μονο, μα%ριά, μπ<>οστά
σ' ενα μικου Χπήλαιο θά στέκη
πιό. κου^ασμένη καί έκστατική!...
Έκεί, μαζί μ' δλλες σκέψεις —
έκαταμμύρια άνθρώ-τινε; ψυχές,
θά σκί'ψη κα'ι θ' ά<ρουγκοάζ*ται, θά κυττάη καί θ' άπορή!... θά 6λέπη καί δέν θά καταλα6αίνη! Μεσα στό χιόνι, με<τα στόν άγριο ύ 6οριά, λουλού ρ, χ; δια νά φυτρώνουν, πλ.ημμι>ρίξον-
τα; τόν τό.το ενα γύρ<ι). Χιλαάιδβς όμορ<τα άνθια ν' άνοίγουν τούς κά λυκές τους άι|ηιφώντας τό κ.ςύο δίζοντα μέ τα χίλια χοώματάτους νά γαληνέψουν τό χιονιά, παιχνι- καί νά μυρο6ολοΰν, σά νά θέλονν άμέριμνα. Κι' άνάμεσα στά λουλούδια μυ ριάδες πολνύχςκομα ποτΛιά νά πΐ- τοΰν κτλαϊόίζοντα; τοϋς λε.ιτότε- οον; μοι<σικοΰς έ.ριδι<ΐμούς!... Καί Λάνω Λπ' δ/Όχ τοϋτα, στην κορικρή τού Σπηλυθίοΐ' νά στέκη άκίνητο ενα γιγάντιο άβτρο, φο)- τίζοντα; σάν Ι|λιο; ό μ^α προσευχη, σε μια προσευχη αί χιλιάδε; είπωμένη γλώοβΐ;, α γνωστες χ>α παράξΐνε;. Κι' αύτέ;
οί π.ο«σευχές άπό τις χιλιάδες τίς
γλώβες πού μιλιοΰνται στάν πλ.α-
νήτη, τα ίι|>ιοθοϋν σιγά - σιγά καί
θά ένωθονν μέ την άπόκοβαη με-
λ(ι>6ία, πού 0α κατίβαίνη άπ' τύν
ονοιγμένο ούοανό, σέ μιά {«.τερκό-
σμια σΐΗΚΓΐυνία!.·.
Καί τότε, ξάφνον, θά «τταβή
δλη ή πλάοη ν' άφουγκραΛτή οί
βοριάδε; θά σταμιατήσουν, θά ή-
μερώβονν οί θάλαοε; καί θά πά-
τα αγρια ούρλιβχτά τοϋ ά-
νέμοΐ'. "Ολ.η ή πλάση, κρατώντα;
την άνα.τνοή τη; θά ά<ρ«ιι>γκράζε-
ται τό νέο ιιήνυμα, ποϋ γΐννήθηκε
μέσα σέ κείνο τό Σπήλαιο.
ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΤ
'ό>& ενα γύοω: την ,ταγωμένη γή,
τό χιονισμέν.) τοπεϊο, τα πονλιά,
τα λονλονοια, τίς ξαφνιαβμένες
σκέψεις. Κι' αύτές, οί σκέψεις,
νά μ,ταίνουν δειλά - δειλά μέσια
βτό Σπήλ.αιο καί ν' άντικρι!'ζοι>ν
Μ«ζί μέ τα άκ/ακα ζώα,, ξαπλωιμέ-
ν(>ν σέ μιά τραχειά φάτνη, τό μι-
' "βό Χριοτό! Τό θείο Ηρέφος,
Ι τού μόλις τ>λθε στύν κόομο γιά
Ρ1 νό φιοτίση, νά οδηγήση, νά δ-εί-
( Ιί ιό ορόμο καί νά σι»νηροςρ«ύ<Γη τ'> ταρ<ιγμενες συνειδήσει;. Κι' αύτές, οί ταοαγ,μενες σι»ν- 'ιοήσεις θά γονατίβουν τότε κ<ιί *4 σολέψουν τα ξεοά χείλια σέ ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑ ΓΣΚΑΚΗ Τό Οεϊο Παιδί Παιδΐ κατήλ&ε; Θεάνθρ<ι).-τε «τή γή —^Κάθε παιδί θεόν είναι κΛμαάτι— Καί σετοΰγγιυε·; τό δάκρν άπό τό μάτι Καί γιάτρεψες τού άνθρωπον τή πληγή. Λ Σέ δόνηβε τί; θλίψης τού ή κραν- νή Τή; άμαρτία; τού έχάθη τό πλε- μάτι Τοϋ χάριστ; μΰρα κι άνθοΰ; γιο- μάτη Μιά θεία τή; ι)ΐαή; τού χαρανγή. Λ Χριστέ, καθ.· «ρο&ά <ττή γέννησΐ, Σου Μέίΐα μας (Γίγγουν τα οχ«οάνια τό- ξα 'Ελπίδϊς φέρνοντας στή θΰμησή Σου Γλι»κέ Ναζ(ι).πος Έσύ άγάπη, ίδέα καί δό-
ξα
Μεϊνε γιά ι·άς μές στό βχοτάδι,
άστέρι.
Σίτσα
— 35ου ·
«θυηνο;, κλαυθμός καί όδυρμός
καί βτενΐιγαο; κιαί λύπη,
θλΐψι; άπαραμύθητο;
ίπεσε τοί; Ρομαϊοις!
εχάσαβιν τό σπίτιν τους,
την πόλιν την αγίαν,
τύ θάροο; καί τό καύχημα
καί την άπαντοχήν τους·
—Τίς τδπε; τις τύ μήνυσε;
πόθ' ήλθε τό μαντάτο;
Καράβιν έκατέβαινε
ς' τα μέρη τής Τενέοου.
καί κάτεργον τό άπάντησε,
στέκει κι' άναρο>τά το:
— Καράδιν, πόθεν έ'ρχεσαι
κ.αί πόθεν κατεβοννει;;
αι άπ' τ' άνάθεμα
κ' έκ τό 6αούν τό σκότος,
άπ' την ά<πραποχάλαζην, άπ' την άν?ιιοζάλην· άπαί την Π όλην ερχαααι την άστραποκβμμένην. "Ηλιε μου άνάτειλε παντοϋ, ούλον τον κόσμον φέγγε, κ' έ'κτει-Με- τίς άκτΐνε; οου α' δλην την οίκουμένη κ' είς την Κιονσταντινοΰπολ.ιν την πρώην α ουμισιμίνην καί τι!>ρα την Τουρκόπολιν
δέν πρέ.τει πιό νά φέγγη;,
άλλ' ουδέ τα; άκτϊνα.; σου
πρέπει έκεΐ νά στέλλη;
νά βλέπονν τ' ανοαα σκυλιά,
τέ; άνοαιέ; νά κάιιοΐΎ.
Μην τό 'πομένη;, ρ
καί γή μή τό βαστάξη;,
ήλιε, <τκότασ« τό φιός, βεληνη, μην τού; δώσης». · Άλλ.ά ίκίϊ, δπου περισσύτεοο 6αθ«Ί δείχνεται ή .τίστη γιά τό λιιτροιμό, τΤναι τα δημοτικά τρα γονδια καί τα δημοτικά χςονικά: (■Είνοι δ' άληθώς αξιον θαινμα- «μοΰ», γράιρει ό Νικόλαο; Πολί της, «ότι ταυτα εγεννήθησαν καθ' όν χρόνον τό εθνος εφαίνετο άπο λέσαν τα πάντα, πεσούσης τής Κωνσταντινονπόλειος, «αί ούδαμό θεν ύπέφωσκό τις άκτί; έλπίδο;... 1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ Άπό πολλοΰ μέν χρόνον πού τής α/Μθειος τής πθίοτϊυοΰση; τοϋ κράτονς έφέροντο χρησμοί περέ τής επικειμένης καταστροφάς, εύ θϋς δμίκς μετά την άλοκΐιν έγεννή θησαν αϊσιαι περί τής μελλούσης τύχης τοϋ "Εθνονς έλπίδες, κβί ΐρριζώθη ή πεποίθησις παρά τφ έλληνικώ λαώ, ότι αφεύκτως διά τής σπάβη; θ' αποκτήση την διά τή; σπάθη; άρπαβθείσαν υπό των ίχθρών πατρικήν κληοονομίαν»: «Σημαίνει ό θιός, σημαίνει ήνης σημαίνουν τα έπονράνια, σημαίνίΐ κ' ή Άγιά Σόφια τό μέγα μοναστήρι, μέ τεΐφακόσια βήμαντρα κ' έξηταδυό καμπάναι;, κάθε καμπάνα καί παπά;, κά4ε παπά; καί διάκο;. ψάλλει ζερβά ό βασιλιά;, οεξιά ό πατριάοχης, κι άπ' την πολλή την ψαλμοκδιά ϊσειόντανε οί κολόνναις. Χά μποϋνε 'ς τό χε6ικό
καί νά 6γη ό δασιλέας,
φωνή τού; ηρθε έξ ούρανοΰ
κι' άπ' άρχαγγέλου στόμα:
«Πάψετε τό χερονβίκ.ό
κι' άς χααη^.ιίχΐονν τα γ'ιεοά,
παπάδ«; παρτε τα γίερά,
καί σεΐς κεριά σβηστήτε,
γιατί είναι θϊ'λ.ημα θεοϋ
ή Πόλη νά τουρκέψη.
Μόν" στείλτε λόγο '; τή Φραγκιά,
νά ρτοι>νε τρία καράβια'
τό 'να νά πάρη τό στανρό
καί τα).λο τό δαγγέλιο,
τύ τρίτο, τύ καλύτΐρο,
την άγι<Λ τοά,τιεζά μας, μή μά; την .ιάρονν τα σκυλιά καί μά; την μαγαοίσουν». Ή Δέσποινα ταράχτηκε, κ' ΐδάκοι·σαν οί είκόνε;. «Σώ.ταοε, κι>οά Δέβποι.να,
καί μή πολυδακρύζης,
πάλι μέ χρόνια, μέ καιρόν;,
πάλι, δικά σα; είναι.»
*ΚαΊ την ώςβν εκείνην ό.τοΰ έ-
πάοθη ή Πό/α; έσκοτίσθη ό ήλ.ιο;
κ.αί έγινεν σχότο; είς όλον τόν
κόσμον καί μή βάλη τινά; εί; τύν
νούν τον ότι ήτον έ'κλειψις τού ή¬
λιον, άμή τούτο ήτο σημείον παρά
θεόν, διά νά εγνώρισε ό κόσμο;
δλο; ότι ή Βασιλεύονσα των πόλε¬
ων παρεδόθη «ι; τα; χείρα; των
Τοΰρκίον! 'ίΐ τή; μακ.ροθνμία;
Σου, Δέσποτα Παντοκράτορ, πώ;
έ6ά(τταξε; τουτο!... Ό δέ έλ.εει.
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ
ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΙ
στέμμα τή; βασίλειος έδώ νά τό
ςυλάξω, ρω; εύδοκή— ό θεός νά
έλθη αλλ,ο; ν ά τό παραλάβη. Καί
ίσύ ϋπαγε ν<< άαοθάνης, ότι ετζι ωρισεν ό θεός». Καί ώς ηκοΐΛσιεν ό βασι)^ι; ε- γινε περίλνπο; «αί ?6γαλε τό στέμ μα τή; βασιλεία; καί τό σκήπτρον ('πού έβαστοϋσεν τί; τό χέρι, καί ί'βαλίν επάνω είς την Αγίαν Τρά¬ πεζαν καί έστάθη όακρΰων... 'Ε- κείνη εγινε αςαντο; μετά των εύ- νονχοιν, οί όποϊοι ήσαν "Αγιοι Ά- γρλοι, άλλά ουδέ τό στέμμα ούδε τό σκήπτρον τή; 6α<ϊιλρ;α; ήτον έ- κεϊ όπού τό άφηστν διότι τα έπή- ρρν ή Κνρία θεοτάκο; νά τό φν- λάγη εο>ς νά γενή ?λ?ο; εί; τό τα-
λαίπωρον γένο; των Όρθοδόξιον
Χ
Μέ τέτοια τραγονδια θρηνιόν-
τ<ΐ; καί τέτοιονς θρϋλου; πλΛθον- τα; οί γενεέ; των σκλαιβιομένοιν Έλλήνων πού γεννήθηκαν άπύ τό¬ τε, είναι σά νά παρακαλονθοΰν κι' αΰτέ; την τελευταία λειτουργία τής Άγια - Σοφίας, σάν ν' άκοϋ- νε κι' αντές τίς καμπάνες καί τα σήιμαντρα Υλη τί; πένθι,μιες κρο·- γές, πού σκόρπισαν τό αγγελαα «Ή Πόλι; έάλο»!». ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΧΟΣ ( Σννεχίζεται) Η ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑ ΔΕΞΙΑ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ τοΰα Συνεργάταο, Συνδρομη- καί Αναγνώστας της "ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,, νό; βασιλεύ; Κωνσταντίνος, καθώς Ι έμβήκαν οί Τοΰρκοι τό μέοος τοι Άγιον Ρωμανοϋ, έπερπατοΰσεν ά¬ πό τα τείχη καί εβλε.τεν διά τούς ίχθοοι'·;, ΐΐχε όε μετ" αυτού άπό τοϋ; άοχοντας. Καί πρό; τύ δεξι όν μέρο; ι'ιτον ενα; ναύ; τή; ΙΙα- ναγία; καί βεωρΐί ό βασιλεύς μίαν βασίλισσα δπου ερχετον άπό εξω μέ πολ>Λνς Ρτ>νούχον; καί έμπήκ*
μέσα είς τύν ναόν. 'Τ.τήγεν ούν
ό 6ασιλεϊ«ς μέ τοϋς άρχοντα; νά
Ίδωσι την (κισίλισσαν, ή δέ 6α<τί- λιβσα άνοιξρ την ωραίαν Πύλην καί έμπήκε μέσα καί έκάθησεν εί; τύ ιερόν σΰνθρονον καί ϊδειξί σχήμα λνπητικύν. Τύτε άνοιξε τό νπίράγιον στόμο αυτή; καί εΐπε Η ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ πρό; τύν βασιλέα. άφε; Είχανρ 'ίθαρή οί .-ταλαιέ; θ<;η- ;. Τα εϊίχολα έ'τριζαν νά γκρε μκττοϋν. Οί έλληνικοί όλύμπιοι Δί- ίζ δέν κρ&τούστοί .τιά βτά χίρί«. τού; τοϋ; κεραννον; καί οί Άπάλ- λωνΓς είχανε χάαει τό γόητρό τον; υλχ τή λάιιψιν τον;. Ή νια ώραιότης δέν εφθανε πλέον νά λΐ'τρώνει τή ψΐκχή τοϋ άνθρωπον καί σι^κράτ^ιο; διδασκαλι'α τή; ά- ρετής άδννατοϋσε νά πιάσ« ρίζες. Ή ψνχή τοϋ άνθρωπον ν ά χάνει τα στη<>ίγμ«τά τη;. Λα-
χταροϋσε ν^έ ι 6άθ{?α νά άκονμ,τή-
σει καί νέοχ*; 6ωμού; νά πριοσευ-
χηθεΐ. Έδονεϊτο άπό μιά τεραστία
Λναμονή κ«ί ίπάλλετο άπύ άφάν-
ταστη ποοσδοκία. "Επλεε σ* ενα
ττονρτοννιασμίνο πέλαγο; ά6ε6αι-
ύτητο;. ΚανεΛ-ας οείχτης δράμου,
κανένας φάσος. Στεκότανε στύ
διχαλοτό δρόιμο τή; άρετή; καί
τή; κακία; κοϊ δέν ηΕερί ποία κα-
τΐΰθυνΛΐ νά πάρ«ι.
Ή εί&ωλαλατρεία χρεοκοπονο'ί
κα'ι Π ΐουδαική θρη<τκεία έσάπιζί. Ή ανθρωπίνη ψυχή ζητοϋσε τό δ^όμο τή; λυτρώβιεώ; τη;. Μέ-σα σ' έκείνη τή δίνη καί τό οτρόβιλο γ«"νιέται μιά νύχτα τοϋ Δεκέμβοη ό Μΐσσία;. Σ' ενα μι- κρο χωριό τής Βηβλεέμ, μέσα σ' ίνα στανλο, κάτο> άπό τή ϊεστή ά-
νάσ<* των ακακ(ι>ν ζακ^ν, γΐννιέ-
ται τύ βεϊο παιδί άπό μία Ιΐαρθέ-
αύτοϋ γεγονότο;, ποϋ σήμανε την
άπ·ελενθέ; αυτή ή ζίοή θά τού; ή-
τανε πολ.ύ βοριά καί μαρτνρική.
Οί τιμνωδοί τής έκκλησίας ΰ-
μνησαν τή γένησι τοΰ θείον ΙΙαι-
διοΰ μέ δλη τή θέρμη τή; καρδιά;
των καί τή; ψυχής το)ν τή φλόγα.
Σέ δλ»ο τύν χρκττιανικύ κοσμο
άπό τή Λαπλανδία ώ; τή Ν. Ά-
φρική ώ; τα 6άθη τή; Σιβηρίας
καί τίς κατακαμένες στέπες τής
να Μαρία την πιό καθαρή, την ' Άσίας άγάλλονται αύτές τίς μερίς
πιό Ίερή, την πιό ένάρετη κόρη
τοϋ κόσμον. Γεννιέται μέ τό φωτο-
στέφ-ανο τή; θεότητο;, μέ τύ ά¬
στέρι τή; άγάπη; στύ μέτωπο καί
τή στρραγί&α τή; θχισίας στήν καρ¬
διά. Τής θυσίας γιά την άπολύ-
τρ<'ΚΠ τού άνθρωπον. Μάγοι τού ϊφεραν σ>|ΐ6ολικά
δώρα. θεάνθρωπο τύν εγραψαν
τ ά 6ι6λία καί θεάνθρωπο τύν με-
τέδωσαν οί α'ιώνες καί χιλιετηρί-
Οες. "Εγινε σάρκα, ?γινε άνθρυ)-
πος ό θεός, ό υιός τού θεοΰ μό¬
νο καί μόνο γιά νά σώαει την αν¬
θρωπίνη ψνχή, νά λντοώαει τόν
άνθρωπο άπό τα δεαμά τή; φθο-
βάς.
Καί προχώρει ή ίστορία τής &ρη-
σκείας γεμά^η γόητρο καί σαγήνη.
Ό Ήρώδη; μαίνεται. Οί μάγοι
γονατίζοι.'ν μπροστά στό θεϊο Παι¬
δί πού καταδέχτηκε νά γεννηθή
οτή φάτνη των άλόγων, δεΐγμα
τή; ταπεινοψυοσννη; καί τή; πε-
ριφρονήσεί»; των υλικων αγαθών.
Τα σύμβολα ήτανε άπό την άρχή
ίξαίσια καί πολν σνγκινητικά. Προ-
σκυνοΰν οί σοφοί μάγοι τό Ν«ο-
γέννητο κι' ήσανε μάγοι γιατί αύ¬
τοι ε.τρεπΐε νά γνο>ρίσονν, νά προ-
φητενσουν μέσα άπό την άχλύ
καί τή λιγοβυμία τή; ανθρωπίνης
ψυχής, δτι ·εννήθηκε ό άναμβνό-
μενος Μεσσίας. "Ενα άβτέρι λαμ-
πρό τού; δείχνίΐ τό δρόμο. Ποίη-
μα καί σιιγκίνη«η. Ό πρό αίώνων
θεός γίνεται ιπαιδίαν νέον, πού
έρχεται μέ τα χέρια γΐιμάτα κα-
λοβΰνη καί άγάπη, σοιτηρία καί
ϊΐρήνη, φροντίδα καί άπολΰτρωσι
γιά τόν άνθριοπο. Και ερχίται σάν
άνθρω.·το; δμοιος πρός ομοιον, ένώ-
πιο; έν(οπία> γιά νά μην τρομάξ«ι
καί νά μή δειλιάσει ή ψνχή τοϋ
άνθρωπον άπό φόβο τή; τιμωρίας.
Καί διαλαλεϊ τό έξαίσιο «επί γής
ειρήνη έν άνθοώπο*; εϋδοκία».
Εϊκοσι αίώνε; χαίρεται καί ά-
γάλλ«τ«ι ό χριβτιανι,κός κόσμος
—ήν άνάμνηΛ τοΰ εϋφς»όσννΐου
ανθρωπίνης ψυχές ί.κϊτει'·οντας τή
χάρι καί την παοάστασι τοΰ θεαν-
ορώπου γιά τή γαλήνη, γιά την
ειρήνη έν άνθρώ.τοις.
Στέλλουν τή σκέψι. τονς στή
Μεγάλη έκίίνη Γέννησι στή φά¬
τνη των άλόγων ζώων καί παρα-
καλονν νά γίνο»ν τα λόγιατού
ν,λυκοϋ Ναζοιραίον τό όόηγό άστέρι
γιά νά πλανηθη πάνω άπό την γή
μας ό ϊσχιο; καποιας εύτνχνσς,
κ.άποιας ήρίμίας καϊ είιρήνης.
Σ ίτσα ΚαραΙσκάκη
Η ΓΗ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ
Δέν νοιώθίυ γι' αντρα μόν,
δπ<ος λέν τόν οΰρανό πού την 6ροχή μόν στέλνει την γεννήτριι. Λ Μήτε τόν ήλιο πού καρποιρορεϊ, τό χάδι τον δπου Δόκτκαλε, έσύ εί<ται ό αντρας μόν, πού παίρνεις τα παιδία μου, — μορφέ; άνθρώπων μοναχά — καί μοϋ τούς ιδίνεις αξεον;. Λ Ποιό; τάχατε; μαθαίνει στό νηό βλ-αίττάρι πώ; τό φω; τοϋ κόσμον τίν' τα βνβλία·, γ.αΧ μίαν. έκεϊ πώς θε νά βρή τή ρίζα τής φυλή; τον Τόν 'Εθνικό τοΐ' "Τμνο. Λ Δάσκαλί, έσύ ΐΐσατ. ό άντρα; μου «τού κάνίΐς τα παιθιά μόν νά αΓκτθάνωνται. Ν ά ζοϋν σωστά: ν,αθένας γιά τού; άλλοι>ς.
*
**
Άνθρώπονς μού τού; φτιάχνεις.
ΜΑΡΙΑ ΚΕΣΙ£Η
Έλαιογραφικος πινακας, εργο τοϋ Ζωγρά-
φου - καλλιτέχνη κ ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ό έΕαιρετικης τέχνης πίνακας αύτάς εχει
παρουσιαστή οτήν ' Εκθέση τοϋ «Μουσείου
Μοντέρνας Τέχνης» οτό Παρίσι στό 1966
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΦΑΣΙΟΑΟΣ Ο "ΒΑΣΙΛΕΥΣ,,
Κάποτε £">ς την όύύν
λεω;, ύπήρχ.- ?να Κα(-/.<) έστιατό ρ·ιο, όπον ο Φασιολος, εγοά[(ετο εί; τού; κατάλογον; ώς «Σιοτηρ τού 'Εθνον;». Πράγ,ματι ήταν σω τήρ,, ί.ιειόή μέ Λιγα /^επτά ο στό¬ μαχον πο.?.λ.Λν σνμπολιτών έ'πανε πάραντα νά διαμας>τι>ρετιαι. Άλ¬
λά ό «6ασιλ.εύ;» Φασιο/.ο; ύ Α',
εχει καί Άλλα χαρίΐμο.τα. Είναι
καί ίατρό; πολλίδιν άσθενειώΛ'.
Στό σημερινύ μόν χοονογράφημια.
σημειώνο> τα; καλάς προαιρέσεις
τοΰ ν.αλ.ού μα; ται'τον "Αρχ^'ντο;
έζ αίτία; μιά; κατ* αύτά; στοχα-
χική;... γρί,τη;, σέ β.ιθμό νά μή
.κχσχων τί
είς τόν οργανισμόν τον, πράγμα
πού σννέβη είς τόν γραφέντα κα^
θώς κ«ΐ είς άλλον φίλον τον. Χω
ρι; νά ύά>ν."τ.ίΐ ή
πάσχον κατ'ΐλαμβάνεται άπύ &ρι-
μεί; πόνον; κατά όιαλείμματα, σέ
βαθμο νά τρυ'μοκρατεϊται. Ιίρό
πενήντπ έτών άκονσα είς μίαν πό
λιν τού έξο>τερικοϋ ενα όρ.σμόν Ι¬
ατρικόν ΐίς την ελληνικήν. Όαοιο
παθητική Οεοαπεία. Την όι»ιί
αν θέλΓ.ηα ^α ϊφαςιιόσο καί εί;
τόν εαυτόν μόν, δταν τυχαίος μέ
επεσκέφθη ικιής ένεκεν, ό βασι¬
λεύς Φασίολο; ό Α', πού μέ σι«ν^
ά ςριλοξενήσω μερι-
κοϋ; άπ·» το·''; ύπΓ.κόον; τού ρντύ;
τη; στομαχικής μ'θν αιθούσης. "Ο
πτρ καί βπρα'ήα, μέ την βοήθειαν
έλα.ολάδιν Κιρχ.ι',ας. Κοί, ώ τού
θανματος, ίντύ; 24 όκ,Λν ποιοήρ-
χοντο οί πόνοι.
πρέπει νά ό-
μολ.ογήσω ότι δέν ίΐμαι ίατρό;
διά νά συνιστά) το.αύτάς σνντα-
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΠΟί ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τού κ ΧΡΗΣΤΟΥ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Δ'
Παναγιώτης Σοντσο; (1705—
18Β8Ι. Άδελφό; τού ΆλεΕάνίΐρον,
κατά ενα ϊτο; νεώτερο;. Δημοσιο.
γράφο; καί ποιητή;. Τό κ/.ΐμα τον
οτήν ποίηση είναι ό λνριομό;, ή
εΛεγεία. Κι>ριώτεοα εργα τον:
«Έρωτικά έλεγεϊα> (1831), «Ή
κιθάρα» (1835), «'Ωδή είς την
25ην Μαρτίου 1843», Μΰθοι»
(18115), «'ίΐ γέννησίς τοϋ Διαθό-
χου» (1868). "Κγραψε έπίοη; τα
δράιιατα «Μεσσίας», «ΕΐΌνμιος
Βλοχά6ας», «Ό "Αγνιικττο;» καί
<^Ο Καροιϊσκάκη;» κι άχόμη τό πολιτικό μνθιστόρημα «Ό Λέΐν- δρος». Γνωστότερο δμιο; όχτ' δ)χι τα ?ργα τού τό, μέ οραΐματική μορ (ΐή, ποίΓ,,μα «Ό Όδοιπόρη:». θέ- μα: Δνό έρο)τενμέν»ι, πού τού; εΤχε χα)βί(ΐει ή μοϊρα, σι<ναντιούν- ται στύ "Αγιον "Ορος. Ό όδοι- πόρος εΐχε προτάξει τα χρέο; τον ιμικρε μου κι ώρίΐιύτατε, ί'μνώ τα; χάριτά; σου, καί λοχταρεϊ τό στόαα μου καί σπαρταιθΐϊ τύ σώμα μου, ίί; μόνον τ' όνομά σον! Οϋράνια τα κάλλη σου καί σπάνια ή άλλη σου μαγεία καί ή χάρι; 'Λληθινή κι ή δόξα σου ■>*αί προσκΐΎεϊ τα τύΕα σον
ό αίυοβόρο; "Αοη;.
Ό Σοϋτσος υπήρξε καί δημο-
σιογράφο;. Κατά καιρούς ίκηύβΐ'-
νε τίς έφημερίδε;: «Ήλιο», «Ά-
ναγεννηθρϊσαν Έλλάδα» καί «Έ¬
νωσιν».
Γρηγϋριο; Κα^ιπούς>ογλοι· (1809
—1868). Λόγιο;, δημοαιογράφο;.
Σ>ιμπλήρ<·)σε τί; σπουδέ; τού στήν ΌδΓ,σσό κι ήλθε άργότερα στήν 'Κλλάδα, δπου ύπηρέτηο-ε ώ; άνα')- πρός την πατρίοα άπό τό χοέ- τευος νπάλληλο; τοΰ ήτουργείον ο; τον τής μνηστείας. Μεΐά τό Οΐκονοαικών. "Ιδρνοε τύ φιλολο- τέλο; τον πόλεμον πληρο<ταρήθηκ« ' γικύ περιοδικο «Εΰτέρπη» κι έξέ. τό θάνβτο τής άγαπημένης τον δο»ιε έφημερίδες μέ διάφοροινς καί γε,μάτος θλαψη ταξιδενει σέ χιτλου; μή θέλοντα;, μέ τό αύτό πολλά μέρη γιά νά καταλήξη στό ΰνομα, νά υποστηρίζη όιάφορε; "Αγιον Όρο;. Ή μνηστή τον, [ πολιτικέ; άντ'λήψεις. Στά 1857 ποτι δέν εΐχε πεθάνει, άλλά ζή μέ Λιτωσιώθηκε στό θέατρο καΐ Ιδρυ- τήν άνάμνηση τού άγα,τημένοιι ορ την «Έθνική Σκηνή». τη; καί πού νομίζρι πώ; την εΐχε εγκαταλ,ΓνψΡΐ, .ιο&εί νά τόν έκ6ι- νηθή γιά τό κακύ .τού τή; ΐ'κανε, Άλέξαν&οοί Ρίζο; Ραγκαδή; (1809—1892). Γεννήβηκε τό ίδιο μά παλαίι>ει όμί»; καί μέ τόν ά- ετο; (1809) μέ τό Γρηγόριο Κθ4ΐ-
σβρστο ερωτά της. Σι>ναντώνται πούρογλον, στό Μεγάλο Ρϊϋμα
κι άνα,γνωρίζοντβι, κάποτε. Ή , τού Βοσπόρον. Ποιητή;, συγγρα-
ιινηστή παρουσιάΐεται σάν ^άντα- φεΰ;, καθηγητή; τής άρχ<αολογί- σμα, γιά νά ελεγξη τόν άγαπημ,έ- α;, βύμοονλο; ίντονογείον Έκπαι νο της. Αΰτύ; τ^ελλαίνεται, αύτο- όεισειυς, γενικό; γραμματίύ; τή; κτονεϊ κι ή μνηστή τον πεθαίνει. Πάνω σ' αυτή την άπίθανη ίστο- ρία πλέκει ο Σοϋτσο; τοίις στί- ; το<υ. Πολλοί θά θνμοϋνται ι- <{οκουείον κ«ί τοΰ Άρχαιολογικοϋ Άρχαιολογική; 'ΕταιρίΛς, ί«πουρ- γός των "Εσωτερικήν επί ΒοΐΊλ- γαρη, ίόρηής τοϋ Δι^μοτικού σως, τό τελενηαϊο έξάστιχο τού Σούτσου άπό τόν «Όδοιπόρο» τού: Τύ άνθος ιιαρΛΐ'νεται τι'ι φύλλον ςηραίνεται ό κόσμος .-τερτά. Κ(ΐί μόνος ό θάνατος έπλΛσθη άθάνατος, αύτά; ίίέν γερνά. Ό ΠαναγιοΊτης Σοϋτσος είναι ά^'ι χ(&ζ λυρικώτερηυ; ποιητέ; τή; έποχή; έκη'νης. Χαοιτομένο τύ ποίημά τον «Πρός τόν νΕρ<,)- τα», ποϊ' περ·ιλαμ()άνεται α' δλε; τί; μέχρι σήμερα έκοοθεΓστς άν- θο/.ογίες. "Ιδού λ.ίγοι στίχοι: Θρρ μοιι ίλαρώτατε, Μουσείον Αθηνών, πρεσοευτής τή; Έλλάοος στήν Οτ«άσιγκτί»ν, Παρίσι, Κ(ον)πολη καί Περολΐνο. 'Εγραψρ τή δίτομη «Ίστορΐα τής νεοελληνικής φιλολογίαν, τό «Λ« εϊκόν τής έλληνικής άρχαιολογί- <ις», την «'Ελληνική Χρηστομά θεια», την «Ίστορία τής Άρχαί- ο: Καλλιτεχνίας», τα «Λι»ρικά Ποιήματα», την τραγιοδία «Φρο- σι'ινη», την κο*μ<οδία «Τοΰ Κον- τοούλη ό γάιιος», τόν «ΑΰθΓντη τού Μοι.ιίω; Έπίσης τό ε'μμετρίι ίστορικό όράμα: «Οί τριάκοντα τίραννοι». Σνατλήρϋκτε ε'μκετρη μεταφράση τής «Ίερουσαλήμ» τοΰ Τάσον. Μετέφρασρ πολλοϋ; Εΰ- ριοπαίτνς κλ»ασσικον; ποιητές νκ έ'γςαψε στή "αλλική γλώσ·σα «'Ελ Συνέχιια είς την 6ην σϊλΐοα) ΜΙΑ ΧΕΙΜιΊΝΙΑΤΙΚΗ ΝΥΚΤΑ ΣΤΗ ΒΗΘΛΕΕΜ γάς. "Οα,ίο; σ' αυτήν την περίπτο) σιν θι,αήθηκα <ρίλον μου τινά, εί; τύν οποίαι,· πού πεντήκοντα περι- που έτών κ'ΐι ίπέκρ.να, συνροτήθη σίΓ'ΐτ»ι είς 6αθ ών πάη" ολίγον ι'ά ά.ιοθάνη έξ άσιτ!.ι;, παρά άπύ την ασθένειαν. Οί οίκεΐοι τύτε ά πεφάσ.σχν να τύν μεταφέςουν είς τα Γαλλ.ικά νοσοκομεΐα τού ΙΙε- ηαν, δποτι την αεση ι&ρίαν, άντ! έ- λαφςοΰ φαγητον τοΰ προσεφέρθη ενα πιάτι 6αθύ μέ ο,ασόλια ή φα- ο ΐ'λάδπ. Ό άσθ?νή; μόλις τα εΤ- 6ε υστερπ άπό την τόσην... άφα- 1 'αν, ώργίσίΐιι τόσον, ί'τα.ιμος νά πετάξη τό πιάτο στύ πάτΐΊΐια· Καΐ δέν φΒάνει αντό, τού φέρ- νονν άκόαη Ενα δ<εντερο πιάτι, ά- (τού θά κατεβρόχθ ^ε τύ πρ.οτο. — Αύτοι θέλ.ουν νά μέ ξριιπε- ΰέ|>ονν!
Ό κιχκΓ^οΐρη; χ.στερα άπύ πιΐλ-
λέ; πιέσει; ε<ταγε τό πεο'ΕΧ·>ιΐ5νον
τού πρώτον, χοιρί; βεβαίου; καί
τύ δεΰτεηην, τό ό.τΐον τού προσε¬
χές θη, πρό; τρτωοκράτηστν. Καί
ό Λσθρνή; σέ λίγο καιρό εβγαινΐ
χοηοΰιιενο; άπό τό νοσοκομείον,
εϋλογών τόν «Πησιλέα» τού καί
»Σ(οτήρα» των λ υϊόν, ίί.τιο;
φε καί τό εί; τό εστιατόριον τής
όδού Μητροπολ.εο);.
Οί παλαιοτεριι έ'λΐγαν «πάσ<ΐα λος πασσάλιρ εκκρΌΰεταιι» καί δέν εΐχτν άδικο. Πρό ίκατονταιετίας ήκον-οντο οί ίατροφιλόσοφοι. Σή¬ μερα άκούμε τού; Μπέριγκ, Στέ- ριγκ, Μέβιγκ. "ΟΧόί γρνήκαμε για τηοί καί έξ(ι>(ιίσαιιρ τόν άγαπητο-
τατον «βασιλέα» μα; Φααίολον
τόν Α', τύν Σωτήρα ταΰ έ'θνου;.
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
Άπαλή νύχτα, σκοτάδι βασιλεν
εί παντοί'. Σέ μιά άπάνεμη γωνιά
λ.ίγοι βοσκοί. Ή φωτία πού άνα-
1>αν φέγγει καί ζεστοίνει τα χλω
μά ποόσωπά των. Τ* άρνάκια 6ε-
λάξονν καί τ ήν ηρεμη νύχτα την
ά·να<ττατ<όνρι ή γραυγή, τύ οΰρλια σμα των σκυλιών. Άνηβνχίοι. Τί νά σνιιΓκΐίνη; Κλ.έφτης μπήκε στύ μαντρί; Δέν βλέπονν τίποιτε. Τα λνχνάρια ?χονν σδήσει πρό πολ¬ λοϋ. Μόνο ώ ροχαλητύ των κον>-
ρασιιένΐ'ΐν άνΌρώπιον άκανγεται.
Μερικοί 6λέτοΐ"ν δνειρα, άλ-λοι ώ-
ραΐα καί άλλοι δσχημα. Στά ρνά-
κια πάγωσαν τα νερά κοά ή σιγή
ούτή σέ άνεθάζει ι|>ηλά, στή θέω-
ση. Μερικοί προσεύχονται, α/.?.ϊΊ
οΐ'νιομοτοΰν ν<ι άλ.λοι κάμνουν ά- σχηιμιίς. Οί νΐφά&ε; πού πέφτονν, στολίζονν τα πέπλο τή; νύμψη; γή;. "Ενας βασ-ιληάς κοιμάται ά- νή<ΐυχος. 'Ηρθε ποίος; "Ενας κλέ φτης. Πού ΐΐναι; Τύν εΐδα. Ήρ1- θε νά μοΰ κλέψη τύν θρόνο, την ΐξουσία. Βασιληά μόν, δέν θάσαι καλά! Εΐμαι! Εΐμαι! Εΐμαι! Μά θά ίίναι έφιάλτης. Τα δέντρα γΙ- ναι φαλακρά, χωρί; φνλλα χωρίς ό-μορφιά. Με(>ικοί ίχονν κά·νει την νύχτα
αέρα. Γνρίζουν στά σπίτια τον;
άπύ τα άνήλχαστα καί σκοτεινά κα
πηλειά. Οί στρατιώτε;, σάν αγρυ-
πνοι φροι-ροί χοροπηύοϋν γιά νά
ζεστάνονν τό παγο>μέ·νο κοβιμί
τους στήν παγωνιά τής νί<χτας. Πού καί πού κανένα; άξιο)ματικό;. Άλτ: Τί; εί; Σύνθημα, παρα- σύνθημα. Οί παράνομοι καί εννο- μοι παραδάτες σκέπτονται μέ τί τρόπο, μέ θεμιτά καί άθέμιτα μέ¬ σα, νά εκμεταλλευθούν τού; σνν- ανθρο')πονς τονς. Μιά μάνα ξενυ- χτά στύ καμμένο άπό τόν πν-
χτνπά καί άνοίγει μιά φάτνη
άλογον. Γοινάτισαν μ' η'ιλάβπα τα
ζώα στό πέρασμα μιάς γυναίκας.
Λές καί ξέρανε ποία είναι. Σέ λί¬
γο αυτή ή γτ^ναίκα γίνεται μητέ-
ρα. Μητέρα ενός Θεοϋ, μητέρα
ενός Πανσοφον, μητέρ<ι Αυτού πού έτάζει καρδίας καί νίφρούς, μητέρα Λΰτοΰ, τοΰ έπιβλ^ποντος την γήν καί ποιοΰντο; αυτήν τρέ- μειν. Μητέρα Αυτού τοΰ έξουβια- στοϋ τής ζοιής καΐ τοϋ θανάτου. Μητέρα οντοϋ τοΰ ΛΓρμιουργοΰ τοϋ σύμπαΛΤΓο;. Μητέρα. Αίποΐί, τού έν νδασι την γήν κρεμάσαν- τος. Μητέρίΐ Αΐτοΰ, τού τ<δν άγγέ λων Βασιλέοις. Χ' αυτήν την μητέρα έ'κλε«ταν οί πόρτες καί οί καοδιές των άν- θρώπιον, σάν φνλακές. ,Αλήθεια, τί άχορκπία! "Ενα; θεός γεμά- τος άγάπη γεννιέται γιά μάς. "Ο- χι σέ βασι/.ικά άνάκτορα, οϋτε στήν Καλύβα τού Μπάρμπα θω¬ μά, άλλά στήν ϋγρή φάτνη των άλόγων. Ποίος; "Ενας θβός άγά- πης καί έλ,έοΐ'ς. "Ενα άστέρι γίνΐ ται ό όδηγό; των σοφών τή; έ- •τοχής έκιείνης. Τό δνειρο τοϋ 6α σιληά λές ναί γίνεται πραγματι¬ κότης. Βλνέπετε ποίι 6γήκε τ' δ- νειρό μου; "Αγγελοι άναγγέλουν τό εύχά- ριστο νΐγονύ; στού; άπλο'ίκούς πο^ιένες, πού πρώτοι τόν βλέπουν, πρωτοι τόν προσκι«νοΰν, πρώτοι τοΰ προσφέρονν την άγάπη τους. «Οί πλάκε; πού στέκανε βαρειές στά μνήψιατα καί στί; καρδιές, τίς έ'σπασ' ό Χριστός μας». 'Ηρθί. Αϋ τος πού περιμένανε αίώνες' ήρθε κι' ελβ,βί σάρκα καΐ όστά κι' εγι¬ νε ανβροκτο; γιά την σο)τηρία μα;. "Αγγελοι άναγγέλλοα·ν τό ενχά- θεοΰ, άνθρώπυιν καί ζώ<ον. Ό θεό; ξεκινά άπό τόν ίίγιο θράνο Τού άπό αΛειρη άγάπη γιά τόν ανθφωαο. Ό άνθρωπος χωρίς ά¬ γάπη γιά τό θεό, τα δέ ά,λογα ζώα προσφέρουν μέ τόν τρόπο τοι<; την !:εστασια τους, την άγά πή τού;, θά είναι νπερ&ολή νά ποΰμε δτι ό άνθροΜΓος χωρΐ; ά¬ γάπη ΐίναι χειρότερο; άπό τό ζώ¬ ον; Τί θέλει ό Θεό; άπό μάς; Ζή τάει νά τοϋ παραχωρήσουμε. μιά γωνίτο», μιά φάτνη νά ρθή νά νχχ. τοικήση. Έ'/ει άνάγκη; Τί λέτε; θά τού την άρνηθούμε; Δυβτχ>χώς
ναί. Γιατί; Γιατί πήρε την δική
μας φάτνη ό Διάβολος.
Ντροπή μας!
ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ
ΠΟΤΕ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΕΓΗΣ
ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ
ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ ΚΑΙ ΓΗΓΕΝΩΝ
ΤΠΟ ΠΟΙΑΣ προυποθέσει;
δικαιοΰνται στεγαστικής άπο-
καταστάσειος αί παραπηγματοΰ
χοι προσφυγικαί καί γηγενεΐ;
οικογένειαι, διά παραχωρήση
οίκημάτων άνεγίΐρομένων βά¬
σει τού κατά τάς διατάξεως τοΰ
Β. Δ. 692)1961 τιθεμένου εις
εφαρμογήν στεγαστικοϋ προ
γράμματος;
Είς τό έρώτημα τουτο οί5*'.
απάντησιν σύμφωνον πρός την
παγίαν νομολογίαν της ή χθεσ·
νή ύπ' άριθμ&ν 3439)1970 α¬
πόφασις τή; Όλομελείας τοΰ
Συμβουλίου τής Έπικρατείας.
έν δψει των διατάξεων τοΰ εί
ρτΐιέο} βασιλικοΰ διατάγματος
*περί κωδικοποιήσεως των δια
τάξεων τού Ν. Δ. 4176)1961
των ά-να-φερομένων είς στέγασιν
παραπηγματούχων οικογένειαν
των πόλεων Αθηνών — Πει¬
ραιώς καί θεσσαλονίκης».
Είς την απόφασιν άναγράφε
ται έν πρώτοις δτι, έκ τοο συν
δυασμοΰ των διατάξεων τοΰ έν
λόγω βασιλικοΰ διατάγματος,
δικαιοθχοι τής κατά τα ώς ϊ-
νω στεγαστικής άποκαταστάσε
ως είναι κατ' αρχήν όλαι αί
παραπηγματοΰχοι οικογένειαι,
είτε άποτελοΰνται έκ προσφύ¬
γων, είτε έκ γηγενών. Τό σχε¬
τικόν δικαίωμά των δμως διέ·
πετα1. 4πό διαφορετικούς διά
κάθε κατηγορίαν κανόνας. Ή
διαφορά συνίσταται είς τοχίχο:
— Αί παραπηγματοΰχοι γη
γενεΐς οικογένειαι άποκλείον-
ται τής άποκαταστάσεως, έφ' 5-
σον διαθέτουν περιουσίαν ή εί
σόδημα έκ πάσης πηγής, ικα¬
νόν νά εξασφαλίση είς αύτάς
ιδιόκτητον ή μίσθιον κατοικί¬
αν, ανάλογον πρός εκείνην, ή
δποία θά τοΰ; παρεχωρεΐτο επί
τή βάσει των διατάξεων τοο εί
ρημένου βασιλικοΰ διατάγιια
τος.
— Αί παραπηγματοΰχοι τ,οο
σφυγικαί οικογένειαι άποκλεί-
ονται τής άποκαταστάσεως μό
νόν έφ' 8σον δι' Εδίων μέσων
ήμποροΰν νά έξασφαλίσουν ιδι¬
όκτητον, άπό την ανωτέρω Ι ν
νοιαν, καί δχι μόνον μίσθιον κα
τοικίαν. Διότι καί αί επί ένοι-
κίο) διαμένουσαι προσφυγικαί
οικογένειαι δύνανται κατά τάς
παγίας διατάξεις τοΰ αρθρου 9
παρ· 1 τοΰ Β. Δ. 330)1950 νά
τύχουν στεγαστικής άποκατα¬
στάσεως.
Κατ' ακολουθίαν αυτών, ή
αρμοδία έπιτροπή, Ιπιλαμβανο
μένη αίτήσεως παραπηγματού-
χου οικογενείας περί στεγαστι
κης άποκαταστάσεως της βάσει
των διατάξεων τοΰ Β. Δ. 6ί)<2) 1961, πρέ-πει κατά πρώτον νά εξετάση είς ποίαν κατηγορίαν παραπηγματούχων ή οίκογέ- νεια αύτη άνήκει, είς την των προσφύγων ή την των γηγε¬ νών. Έν συνεχεία δέ θά κρίνη, συνεκτιμώσα τάς έν γένει συν¬ θήκας διαβιώσεώς της, ώ; καί τάς λοιπάς βιοτικάς ανάγκας της, άν ή έν λόγο) οίκογένεια δύναται υπό τάς ανωτέρω δια- κρίσεις νά καλύψη έξ ίδίων τάς στεγαστικάς ανάγκας της. ΜΙΧ. ΚΟΓΡΜΟΓΛΗ "ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ, ΜΤΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΡΙΤΚΟΝ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΙρίν άΛασχοληθώ μέ τό π,ρο>
γμ«ίτικά συναρ.ταστικό μυθιστόρη
μα πού χάσο μπαοιΐ), τοΰς νεώ
τερονς την ηλικίαν είτε μέ τίς
συγγραφές, είτε μέ την κριτική
μου στά ϊργ.χ των αλλων.
Γιά την νπαρξι τή; Άτλαντί-
δος, ώσάν ενός τεραστίου νησιοΰ,
τούς άρχίζει άπό τίς 6ορ.ει·ο<όντι- κές άκτές τής Άφρικής, έκτεινώ- τα,νε σ' δλο τόν γνοχττό μας "Α¬ τλαντικόν ώκεανό κι' έ'φθανε ώς την κεντ,ρική καί, τή Βάρειο Ά- μερική, ΐ»χει γράψει πολλά ό Πλά τογν στά 6<6λία. τοτ>: «Τίματος»
καΐ «Κριτίας>· Πολλά κ«ί μέ άφθο
νες λε.ττομέριειες, ποϋ άξίζει τόν
κόπο νά τίς μελετήση κάθε μο.ρ-
φΐομένος "Ελληνας.
Στόν Πλάτωνα τα είχε μετα-
δώσει ό Σόλων ό Άθηναίος, ποϋ
τα εμαθε ό'ταν είχε ταξιδέψη στήν
Αίγνπτο καί τού τα ίστόρησαν οί
Αΐγνπτιοι ίετ.ϊίτίς τής Σάιδος.
■Έπίσης γράψαΛΊ* γιά την Ά-
τλαντίδα οί "Ελληνες Ιστορικοί:
Ήράδοτος κΉ Διόδωρος ό Σικε-
λιώτης καί '» Λατϊνος Σαλούστι-
ος Γ.
Γιά την έ.ττστήμη, δσα «'ίστο'ρι
κά» Τ] μ·θικά ρχουν γράφη .τερί
Άτλαντίδος, άποτελοΰΛ· ρνα μεγά-
λης ολκής (Ιέδαια, θρΰλο. Έπειδή
ή πραγματικότης στη,ρίζεται μό-
νο σέ Ιστορικά δεδομένα, πού βασί¬
ζηται σέ χει.ρόγραφ<α, <τέ μνημεϊα, σέ στοιχ<εΙα γενικά .τού είναι δυ¬ νατόν νά ε.λεγχθοϋν. Παοόμοια στοιχρΐα δέν ύπάρχοΐ'ν. Καί μό¬ νον οί γεωλόγοι, Από ερευνες .τού έκαμαν στίς άκτές τής Δυτικής 'Αφφΐκή; καί τίς άντιστοιχε; άνα .ολικέ; τής Κεντρικής καί Βορει- ότι Άιμ.ερικής, εχουν άποκομίσρι την δεβα,ιότητα πώς υπήρξε ή με γάλη έκείνη "Ηπειρο; —τ,ό τρςι-ά στιο νησί τοϋ 1Ιλάτι>>νο;— .τού
τκτεινώτανε σ' όλόκλ^ηρο τό ΰγρό
χώρο, .τού ιιέ τό ονομα Άτλαντι-
κός Ώκεανός, χωρίζει <τήμεοιχ την Εύρώ,τη χβ την Δυτικήν Άφ3ΐ- κή άπό την Κί-ντρική καί Βόοειο Άμερική. Καί -πιστεύοΐ'ν οί γε'ωλόγοι, ότι τα νησιώτικα σιιμ,τλέγματα των Καναρίων, των Άντιλλών καί των Άζορών είναι, τα ΰαολ^είμματα ό- ρ-εινών καρνφογοο,μμΛιν τής Ά- τλαντίδος, άφοϋ έ'χουν ,τολλές γε- ωλογικές όαοιότητες. Ό μΰθος γιά την Άτλαντίδα είναι, πώς δέκα χιλιάδες χοόνιο -ορό Χριστοΰ δ βεός ΓΙοσει6ο>ν,
πον εΐχε ,-τάπ σέ κεϊνο τό «νησί»,
ίγΑ>ώρισε καί έρο>τ?νθηκε αιά παν
ρμοις^τ-η κόοη, την Κλειτώ, όρςχι-
νή Δλο τούς γονείς της Εύήνοιρα
ν.αϊ Λετ'κί.-ί-ιη, στήν ήλικία των δέ
κα τεσσάοιον ίτών.
Άπό την ένωσι τού θεοϋ καί
τής θνητής γεννηθήκανε δέκη παι
διά —-άνά πέντε δίδναα— μέ προ
τότοκο γυιό τόν "Ατλαντα, ά.τό
τό ϊίνομα τοΰ όποίου ώνοαάσθηκιε
ιό μΐγβλΰτεοο μερος τοΰ «τνηίτιοΰ»
ό.τον ?γινί (κκΗληάς το>'. Τ' άδέλ
φια τού έγιναν δασιλ.ηάδες κι' αύ
τα σέ άλλ.ες χώρες τοΰ τόπον ε¬
κείνον, .τού γενικά Κγινε γν<ικττός μέ τό βνομα Άτλαντίς. Ό διάσημος άλλ.ος (ττ'γγρ'ίτρε- «ς καΐ άκαδημαικός Πιε'θ Μ.τρ- νονά, ·ε'ις τό μνθιστάοημά τοΐ' «Ά τλαντίς», εγραψε πώς ή θρυλική αύτη χώρα βρίσκεται κοταβυθισμέ νη στήν ίρημο Σαχάρα καί δχι ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ στόν πΐ'θιμένα τού Άτλαντικοϋ Ώ κεανον. Καί στό θαΐ'μάσιο εργο τού .ιεοιγράΐΓει την (ρανταστική περιήγησι τριών Γάλλων άξιθ)ιμ«- τΐ-κών στό ίιποχθΟΎΐο 6ασίλ*ιο τής μνθικής ΰασίλισσας Άντινέας, δια εγ7ονής τής περίφΓ,μης όασίλισ- ας τής ΑΙγύ,ττου Κλεοπάτρας, συ ζύγου τού Ροΐιμιιίου Μάρκου Άν- τ(»νίον... Λ Τυ βέμα οκ-έφθτρίε νά τό.χειρι σθή μέ την πιό γόνιμη φαντασίίΐ τού ό σνγγοαψέας Μ. Κουρμού- λης, καί νά τό άναγάγη εκεΐ πού μόνο ενα, ι;ΰρύτερο, φιλοσοφημέ μι<αλό θά μποροϋσε νά τό τοποθε¬ τηθή. Στήν Άληθινή Άτλαντίδο τού σννέλαδε καί περιγςάφει έ'να κάσμο ΰπερπολιτισηένο,, κάτι πά ραπάν<') άπό τόν σΰγχρονό μ«ς, νά... κατακτηιπη τοτις πλανήτες— ίτού ποΌίτπαθεΐ νά έ5ρρ·εί«ν'ήση... τή ^ελήνη, σηιιεηα, τότ "Αρη, αί ριο, την Άψροδ^τη, μτθαΰριο! Κό σμο, πού μέ την τεχνική τού τελ"Ί0 .-τοίησι ίτόϊ,μτισΐ νά αποφασίση την κίΐτάκτησι κοΐ αυτού τοΰ "Η¬ λιον ! Καί μέσα σ' ρνα μθ&ο επιιγογό, μέ σύγχρονες ον.έψεις καϊ ίδιοτρο- πίες καί χα^ακτήοες καί τρ.λειο- ποιημένα ,ιιέσα, μΰθο <τυναρπ<ιστΐ- κό ατή ξιοηρη πλοκή τού, ό.·ΐον καί ό άθάνατος εριοτας έξνιμνιεϊται στά πρόσοκ-τοι τής Κήρας καί τοΰ Γιολάν, ή χοκπιανική τααεινοφρο σύνη καί λογική, ΓΕιηΐ'ώνεται στό πρόσιοπο τοΰ Ήσνχιον, ή ιαλλαζο νεία καυτηριάίετοα στό πρόσοκτο τον Πρώα, ό πόλιιμος καταδικά- ζεται ώς κ>ατακτητικόν άδικο μέ¬
σον,, παροτ»σιάζεται ό ατομικάς ε¬
πιστήμονας Φειδιππίδης...
«"ΤίΤτΐρα άπό κάιιποβες μέ,ρες,
οί έφημ&οίδες φανέρο>σαν κάποιο
μ-Γγάλο μυστικό. Ή Άτλαντ^δα
θά έτοίμαζε .τνρανλο, π<η) θά .τερ νοϋσε πάντα γιά πάντά τόιν ήλιο! Θά κινοΰσΐε μέ άτομική ενιέ,ργεια γιά νά φτάση κεϊνο τό φλογινό ά<ττρο, πού φιότιζε τή Γή. Ό 'ξαν θός θεός δέ θά θύμων*, γκχτί ά- γηποϋσε αυτή τή χώρ«. Τϋχε δεί ξει πολλές φορές. Ό πύρανλος θά τερνοϋσε άνάμεσά τού —μιά κι' ήταν κι' έκείνος έ'να φλόγΐΛΌ σνν- νεφο— διαλ.αλύντας την .τίστη, μά κα| τή δΰνηιιη τούτου τοΰ κό- σμου, πού τον την έ'διοβε ϊδιος! »Οί άπλοι/οί καί ήστχοι βνθριο- .τοι τα σάστισαν μ' «ύτό τό με- γάλο ιμαντάτο. "Ετριδαν τα μα- τια τον; κίΐί Ιανοδιάοαξαν μέ προ σοχή κσί τίς πιό μικοές λεπτομέ- ρειες. Ή ΆτλΛ,ντίδα ήταν παντο- δύνααη κι' ολ.α μποςονσε νά τα (ρτιάΕη»... Μιά περικοπή άπό τό εργο τοΰ κ. Ν. Κ., τού ή φαντασία τον φθάνει στά δρι,α ενός όρααι,ατι- στή! "Κγινε ή ρκτόΕενση τοΰ .-τνραν- λ.ον, ιιέ τό τοομ,ακ,τικό άποτέλε- σμα νά κατεστράφη σι>θεμελα ή
«άληβινή» Άτλαντίδα σάν μιά
«φριχτή μάζα «3υτό πυρο>μένο .ιη-
λό, .τού ξυμοινόταν άοιάκοπα.-.».
Αν τΚιμηθοΰμρ τόν Πύργο τής
ίρλ. Τόν Κατπκ.λυσμό τον Δρυ
καλίιονα κπί τής ΙΙνροας, τόν Κ«
τακλ.τσμό" τοΓ' Χίόρ καί φθάσονμε
στίς Χιοοσίμί;, την χθ·εσινή τρα-
γο>δίηι. "Αν καλοσκεφθοΓιυρ αον
όδηγοΰν δλες οί πνρηνικ-ές τελειο
ποιήσεις, δέν ίίναι δΰσκολο νά έκ
τι,μί|σοτιμε την εξβχη σιιμδολή τον
κ. Μιχάλη Κονρκούλη, οχι άπλΛς
(ττόν πλ.ουτισαό τής ίτΰγχρονης έλ.-
ληνικής γρίΐαιιατολ.ογίας, άλλά γε
νικο')τερ(ΐ στόν έξαναγκασιιό κά-
θε 6τ>νατοΰ, κάθε φιλοσοφη,μένου,
κάβε χριστιβνικά σκεπτόμενου άν
Ορώπου νά σκεφθή σοοαρώτατα
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
—-5—
"Οσοι τόν ίμρλέτΓ,σαν κ ιί τόν
γνώρσιιν δέν τόν ξεχνοϋν. Τα
τραγονδια τνΐυ, μιά .τού θά τα νοι
ώση κανρίς (πιθπά, ρπιϊητοΰν την
<τι χνή ίποονάληψη —κι' αύτό άνν- |)ΐύν,ει τή φήιμη τον καί γίνεται ό ήΐ|ΐιιουργός τής δόξας τον. Ή πνοή τους σάν όίρτοαα άνεξάτμι- στο σκαρπιρται κοί (ΐυλάγεται μές την νυχή μ"ς κια ό στίχος ίπίμο- να κια εί>χιιοιστίΐ έΗακολονθ·?ι ν'
άντιλίΐλή στ' αντιά μας.
"Οσο κι' αν είχε σοπάσει γι«
χρύνια ό Γιοΐ'πάρης, δσο κι' δν κά
γγοτρ άχαήηιιοσιεΰο'νταν τα ιδία
πάντα ποιήιΐι«τά την, στιγμή δέν
λη-σμονιόταν.
Μ' άντπΗΐιιονΓ,σιΊα όΥναιιένονταν
ή <ΐυγκ.ρντρίημρνη έ'κόοση των ,τοι ημάτΐιιν τοα». Καί επί τέλονς, τό 181!) έκδόιθηκε τό 6ι6λίο «Σκαρ« ίιαϊοι καί Τερριακόττες». Τό Κρά- τος τό 6ρά()ΐι<β£ μέ τύ άριστρϊο «Γραμμάτ(»ν κ.ηί Τεχνίδν». Συνυποι)>ή(|ΐοι ήσαν τότε: Ό
Ξινόπουλος, Χατζόπονλος, ΙΙοργ
(τύρας, Μαλακάσης καί ό ΙΙολύ-
6ιος Δημητρακόπονλος, Πώ.τ κ.α.
Τό πήρε μέ ψήφον; 3: Τον Δρο-
σίνη, "ΑΛΎΐνον, ΤΙολέμη καί μία
κατά: Τοΰ Άγγελον Β λόχον.
Ή έπίσηιΐι) άποναμή έ'γινε. στίς
12 Μο'Όυ τού 1920 στή μεγάλη αί
θονσα τής Σι>ναίας Άκαδημίας,
κ<χϊ μίλησε [ι ΙΙολήμης γιά τό ερ γο τού. Τότε —κιιτά την παροιμία: «ε- χε-ι ό καιρός γι>ρί.σιιιατιι», ό πιό ά
γανακτησμένος άπό τούς πρώτους
τού κατήγοιρου; τοϋ επλεξε τό έγ
κώμιο μέ τόν πιό άσνγ·κ.ς>άτητο έν
θοιισιασμό.
Τότε, —θυμά,μαι,— μετοΕΰ όίλ
λων ε,Τχε τονίσει την ρμσρφΐά τοΰ
στίχον άπό τό σονέτο: «Σνννϊφον
δάκρν». . .
...«Κι' αλον, μ' έλ,τίδο. πώς θά
6ροϋν στύ πλάγι σον, τούς δίνεις,
τής κοΰνιας την άγνότητα, στό νυ
φΐκό κρεδάτι».·.
Κι' είχε πεΐ πώς ποτέ .-τρίν ά¬
πό τό ΓρυπΛρη, δέν εΤχαν άκου-
στή στίχοι σάν αυτόν, στήν νεοελ
ληΛ'ΐκή μας ποίηση.
Ό θανμαΓΤμό; βΐναι γενικάς —
εκτός άπύ ελάχιβττες γνοιττές ε¬
ξαιρέσει;— άλλά ό Γδιος δέν παν-
ει να ρχη την ϊδια
γιά τη εογο τον, ποΐ) εϊδαιιρ στό
πςκοτο τού γοάμμα ^στόν Ξενότην
λ). "Κχει 6τλθειά έπίγνοιση των
ά.ιοιτήσει·ιν τής τέχΛης, τοϋ άσι'λ
ληπτου τής τρλίΐότητας, κι' ετσι
εχει γιά τό έργο τού την εΰγενι-
κή άμ({ΐ()θλίχ τοΰ ώλΓ,θινον καλλι-
τέχνη, μ >ιάϊο>τας π' αύτό μέ τόν
Σπλιομό.
«Μάθε νά σχίΐης», μοΰ ρλργε ό
Γιάννης ΙΙεργιαλίτΓ,ς, πώς τοΰ
συνε'στηνε ό .ιοιητής μας, δτον ή
ταν σχολάρχης στίς Σπέτσες.
Ή παντοτεινή λίΐχτάρα τού στά
θ'ηκε, οχι «ν θά αναγνωρισθή ή
Γ'ξία τής ί.τιο.ρληιμέινης τέχνης τού
άλλά πΛς αιϋτό; θά φθάση στήν
ψηλότερη κορο,ή της.
Ρώτησαν κά.τοτε τόν Φειδία:
«Γιατί μέ τόση προσοχή φροντί-
ξει νά έπέ'ζρργασθ'ή λεπτομεςώς
καί τό πίσικ μερίς τΛν άναγλύ-
()(ΐ»ν τοΰ ΙΙαο&ρνώνα, ίφ' δσον δέν
.τρύκειται νά τα δή κανείς έκεί
«Μά, τα 6λέπει ό Βεός!», άπαν
τησε.
"Ετσι καί ό Γρνπάρης, έξακο-
λούθησρ νά ιργάζεται χορίς οΰττε
άπό τίς φιιινέ; νά έπηρεάζρται, βΰ
τε άπό τα έγκώμια.
'Κκ-τός ά;τ<» τού; «Σ καςΛ&αίονς καί Τερτικόττες» είχε γράψεΐ -ιρίν άλλη μιά σνλλογή ,τοΐΓ,μάτοιν «Τα Δειλινά*, 1801—1893, πού τα εΐ- χε υποβάλλη —«;θ,τά την τότε σννήΐτεια— στό Φιλ.αδέλψειο ΙΙοιη τικό Διαγιονισμό, μα δέν πήρε (ίςαβείο. Τό πήρε ό Γεώ^γ. Στρα τηγης, πού ήταν τα ποιήιιατά τον στήν -/.αθαρεύονσα. Έπίσης και άλλα ποιήματ«, .τού δέν »τεριε.λή(τθ·η,σαιν στήν κνρία σνλλογή τον. Κι' άλλα ίντερμέδια, «Ό Παγανός» κ.λ.π., καθώς και σκάρπια μικιρά λυρικά μεταφ«ρά- σματα. "Αλλ« πεζά μελετή,ματα, κριτικές, δρθρα, σ'ν,εντενξεις. Αύ ϊά μάς τα δίνει ό Γιώριγος Βαλέ- τα; στήν έ'κ&οσή τον —1952— 6ι- 6λίο πού «ΐν ιι μονοδικό ιωΧ πολύ τιμο &οήθημα γιά δσους θελοι·ν νά μελετησοΐ'ν σνσττ,ιιατικά τό ε'ο γο τοΰ Γρνπάοη. Είναι, άκόμα, τύ μεγάλ.ο εογο τής ζωής τον! ΣυνεχίΣεται Άπό τή» έποποιίαν τής Βορείου Ή ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ (Συνρχει« έ;, τοΰ .τροηγοιιμένον) Δέον νά σημειωθή διιιος άπό τούδε, ΰτι τοΰ 111)44 Τάγματος ή κίνησις καί ή επίθεσις εγένοντο άνευ προηγουμένης άνα γν οράσε¬ ως καί χωο'ις τουτο νά γνωρίζη »τοΰ ευρίσκεται ό εχθούς. Αύται Ττσαν αί περιπέτΐΐαι τοΰ 44οι> Στ>ντάγματος «ς την Τρεμ-
ίτιεσίναν, διά τάς οποίας ό άείμνη
στος άνίτιστράτηγος Καθενιώτης
Λημήτρι.ος είς την υπό τόν τίτλον
«Αί κΐ'ιβΐώττίραι στρα,τηγικαί φά-
σεις τοϋ ποΊ&μου 19401—41» έπι-
ιελικήν ιμελέτην τού, καί είς την
σελίδο 106, άναγράφει συν τοίς
άλλοις, τα άκόλονθα:
«Ό κνρίαρχος, λοιπόν, .-ταρά-
γο)ν ^δαφος, δέν έπέτρεπε νά Οασι
σθωιιεν ποσώς είς την χρησιμοποί
ησιν τοΰ περί τό 181Β χώροτ» ώ;
βάσειο; έΕορμήσείος. Διότι ήτο αϋ
τόχρηαα μία έξέδρα καταβνθίσε-
ι»ς καί καταποντκτμοΰ, έφ' οδ τό
σον τό ήρΐικκόν 44ον Σΰνταγιμα
Πεζικον διελύθη άπό τάς πρωϊνάς
ώρας τής Λβώτης ήμέρ«ς επιθέ
σεως, διαρρεϋσαν πρός τάς ήπιο>
τέοας κλιτΰς τοϋ 1Ι1Ο8, όπισθεν
τοΰ οποίον ε^Ιώρμησε την έπομ,έ-
νην, δσον άλλως τε καί τό 14ον
διαταχθέν νά κατέλθη μετά δύο
ήμέ,οας <1πό τό 1816, ε.ταθεν άκρι 6ί>ς τα ιδία πράγματα.
7. ΤΟ 43ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΕΠΙ
ΤΗΣ ΤΡΕ,ΜΠΕΣΙΝΑΣ
Την νύκτιι, τής 3η; πρός την
4 ην Φεβροναρίον σΐΓνεκ.εντρο>θη όλό-
κληρ-ον τό 43ον Σΰνταγμα επί τής
Τβΐεμπεσίνας κοί κατεσκήνο>σιεν
*ίς τα άντ&ρείσμαίτα νοτίος τοΰ
ΐ»ψώμ«το; 1308, έν μέσφ 6άσο>ις
μέ γνμνού; κ?>.άδαι«ς. Ή ί>λη Ικτα
σις είχεν αγρίαν μεγαλοπρέπειαν·
Πνκνότατον στρωμα χιόνος έκά-
λΐ'πτε τα πάντα καί διαρκώς έπι¬
πτον .-ΐαχεϊαι νιφάδες. ΑΙ γυμναί
λοφοοειραί ν,τερέκειντο κοτάλιεν-
κοι, συγχεόμεναι μέ τόν ουρανόν.
Τύ δάσος, Οιακοατόμενον άπό 6α
θεία; χαράδρας, παρονκτίαξεν 3-
ψιν Ιρηιμο>βίίσ·η; έκτάσεο); την ε¬
παύριον τρομακτικής καταιγίδος,
μέ τάς χαινοΰσας χοάνα; των 6αμ
6ων »οί των όδίδων, μέ τα σπα-
σμένα δέν&οα, μέ την έπικ.ριατοΰ-
σαν πανταχυϋ στνγνήν ησυχίαν.
Είς τα; όλισθηρά; άτραπού; ή
χ;ών ήτο παγο>μένη καί σκληρά ό
.τίος τό κρύσταλλον.
Τα τάγματα καί τ.μηματα τον
Σ υντάγ,ματο; κιστεσκή νωσαν την
ι<κτα προχείρο>ς, μέ την εντολήν
νά λι θοϋν τα άντίσκηνα πρό τής
άνατολ.ής τοΰ ήλίοι> διά τόν φό
6ον των έχθρικών άεροπλάνων.
ποΰ όδηγρϊ την άνθη<»..τότητα ή ξί· φρενη τεχνοκρατία τού α'ιώνα μας. θερμά συγχαρητηρια καί ενχα οιστήόρια στ·ιν σεμνό σοφό πού ε γραψε μέ τύση άπλότητα καί ό- μορφΐά την «Άληθινή Άτλαντί- δα». Ι. Α, ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Κατόπιν οί στρατιώται ήν<ιψαν πν ράς εί; κεκαλυ',αμένα σηιμεϊα διά νά θΐεριαανθοΰν. Ή κόποσις πάν- τοΛ· ήτο μεγάλ.η καί τό δριμύτα¬ τον ιΐ'ΰχος ίΓχε ναρκώσει τα μέ- λη το>ν. Πει^'ι κατκχκλίσεως καί ύ¬
πνον δέν ηδύνατο νά γίνη λόγος,
άφθΰ τό έ'δαφος καί μετά την ά
φαίρεσιν των χιόνιον ήτο διάδρο-
χον καί λαατώδες, χόρτον δέ ξη
ρύν οέν ΰπήρχιε νά στριοθή Μονα
δική, λοΐντόν, παρηγορία ήτο ή φ(»
πά καί αυτή ομ/ως σνντηρουμένη
μέ πολλάς .-ιροφνλάξεις, έκ τοΰ
φύίίου άνακαλύ|ΐειι>ς των θέσεοιν
τοϋ Σνντάγματος υπό των Ίτα-
λών άπό τάς αναλαμπάς κ«1 6ομ-
δαρδισμοΰ τιον υπό τοϋ πνροίΐολι-
κοΰ
(Συνεχίζεται)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Γιατί τόσο γλυκά
χτνπά ή καμπάνα
Κι' ό δρόμος εΤν' γεμάτος
μέ στολίδια;
Άπό .τό χέρι τό παι δι
κρατά ή αάνα
Καί τοΰ ψωνίζΐΐ ρο>χαλάκια
καί .ταιχνίδια.
Γιατί ό Οΰρανός
χαμογελά"!;
Στή θάλισσσα άπλ.ώθηκε
γαλήνη;
Ό κόσμος γύρο)
άρχεται καί πάει
Καί πιό λ.αμποά
φωτίζει ή Σΐλ.ήνη.
Χρκττούγεννα·
χαροΰμενη ήμε.ρα
Ό σταΰλος είναι τρτο>χικό;,
καί ταπεινός,
"Εχει άλλάξει ομιος
*/άτι στόν αιθέρα
Γιά τό μεγάλ.ο πού σναθαΪΛει
γεγονό;!
'Η,ρτ)1 ό Σωτήρας
την άγά.τη νά μάς δώση,
Ν ά υποφέρη
καί γιά ιιά; νά στανρωθή,
Μέ τή διχή τον καταδ.ίκη
νά μά; σώση
Καί περιιιένει
«πό μάς ν' άνταμεΐφθή.
Γι' αντό σκεφθήτε
πόσοι γνρ(,) σας .τειν&νε
Πάσα παΐοάκιοι
τί; διτρϊνες τιοιγυρίζονν
'Ίσο»; τα δόλια
νά μή· ρχονΛ·ε νά (τονε
Βλεπουνε μόνο,
καί τα ιιάτια τους δακρύζονν.
"Αν ιίναι πλοΰσιο; κανε'ις,
άς βοηθήση,
"Αν εΤν' φτο,χός;,
άπύ τό στέρηιιο ά; διόίτη
Τίς άγιες ιιέ-ρες
κι' ό άνήα.τορος νά ζήση
Καί ό Χριστός ντ' ολ' αύτά
θά σάς .τλ,ηρώση!
Λία ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
Μοντέρνα άνδρικά κοστούμια άπό τή Βρεταννία. Ή έφετει-
νή μόδα θέλει ζωηρόχρωμα κοστούμια γιά τούς νέους.
ΐΜΙΙΙΙΙΙΙΙΚΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙ,ΙΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙ
ΙΙΡΟΣΕΤΧΗ ΠΑ ΚΕΙΝΟΥΣ 11ΟΤ ΘΑ ΙΙΕΡΛΣΟΤΧ ΜΟΧΟΙ
ΤΟΤΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤ ΟΤΓΕΝΧΑ
Κύριε, στήν τρνφεηή
φροντίδα τοΰ έλέους Σου
"Ακονσε μια ε,τρίγοι·σα,
εΐλΐ/ρινή ,τπησενχή
Γιά ό'σονς .τρριτλνανιόΛτιιι
ρδώ κι' έκί
,Καί δέν 'έχοΛ·ν κά,τ ΐυ
Ερχορα νά πανε.
11ου κυττάνε τα .ταράθΐ'ρα
ξεστά άπ* τό φώς
Σ τάσπίτια των άλλον
άνθρωπον τό βράδΐ',
Καί νοιώθουν πιό .τολ.ύ
(τή μοναξιά τους
'Ενώ δλλοι πάν ρ
σέ μιά πόρτα
ίί.τον ή άγάπη
ι.εσταινρι τον αερα,,
Καί κανείς 6ρίσκ/ει
άγάπη άπ' <ιύτοϋς Π«ίι έ'χουν την φροντίδι1. ' Εΰλ.ύγτ,σε ίκείνονς πού ξερριζςιναένοι κι' άνήσιιχ-ΐ προ'τλκνιίινται Καί δέν ρχουν κανένα ίίέιϊ'θς γιά νά δηρθοΰνε «ττίτι' θκιήσου έχ·'νους ποίι μπορρϊ νά μή ξερονμε έιμεΐς Ιίώς δέν εχαυν ενα εέχοιηο μέοος νά πάνρ. Φρόμ Σ πλέντιντ Μόονμεντς Μετάφρασις ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ ΙΝΛ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΙνΤΙΚΙβ: ΠΛΟΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝίϊΣΜΑ . Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άρκττούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Ξί-^Ο^': . ■ · "Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΙΑί * Αιασκέύή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 356 Την ΈμΐΛΤ Σονλτάνα, ξέχασα ά σοϋ πώ, φίλε μου Ισμαήλ, ΰ'- 11 την εΐχα πληροο, 3ρήσει μέ αν- ΐο.τό μόν, γιά τόν ■θάνατο τής άντιζήλου τη; καί τοΰ παιδιοΰ τη; όπως καί γιά την ιμυστηριιόδη έ- φάνιση τού Κοκκάλα Γι' αύτό μέ .τρρίμενε έκεϊνο τό άπόγενμα στύν μονσαφίρ όντά της, μέ με¬ γάλ.ο ενδιαφέρον "Ηθελ.ΐ νά άκού ση τα τόσα εΰχάριστα γι, αυτήν νέα κ«ί κάθε σχετική λεπτομέ- ρεια άπό τό ϊδιο ιιου τό στόμ/α Γαί νά 6ε6αΐ(ι>θή χώς τό έμπόδιο
πού την χώριζε άπό τόν Μαχμούτ
καί ποίι δημιθυ.ργοϋσε κίνδτΎο καί
γι' αυτή την ϊιοή τοΰ .ταιδιοΰ της
καί νόμιμον διάδοχον τοΰ θρόνοΐ'
τής Όθ(ΐ*μανικής Αΰτοκηοτορίας,
ί όριστικά ππ.ραμερισ&ή Μόλις
μείναμε μόνοι καί πιρίν άκόμα τής
μιλήσιο γιά τό ζήτηιμα πού την έν
διέφερε, ρίχτηκε στήν άγκαλιά
μου, ιμέ φίλη·σε στά δυό ιμάγουλα
τριΐφερά, καί δακρυα χαρά; καί
εΰγνιομοσννη; κύλησαν άπό τα ο
μορφα μάτια της
- Σ' ιεύχα,ριστίό, μοι"ί εί.τε, Βεζύ
ρη μου, γιά την μεγάλη σου άφο
σίωση,, πού σοϋ όρκίζομβι στό δ-
νομα τοΰ Άλ.λάχ, δέν θά ξεχάσω
,τοτέ θά σοΰ εΐμαι πάντα εύγνώ-
μο)ν καί πιστή Κ αί πράθνμη θά έκ
τελ.ώ την κάθε σΐ&ιτ έπιθνμία
Τα λόγια της, φίλε μου Ίσιιο.-
ηλ, έφθασαν ώ; τα κατάβαθα τή;
ν.αρδιδ; αον καί μ' ίκ-αναν τόν πιό
εύτιιχισιμενο άνθρο>πο τοΰ κόσμον.
ΕΤχα την .τεποίθηση πώς εΐχα κε έγώ σ' αυτόν μαϊί τη; καί νά
άνασνγκοοτήσιο τύ Ντοβλ.έτι,, γιά
νά &ρή τό ταληό τού μ«γαλϊϊο.
Ώστόσο, δέν ΐ>αο»να τόσο άνόη-
τος γιά νά τής ΐτ.φράσω έκείνη
την στιγμή τα πραγματικά μου
οίσιθήματα, άν καί αίστενα πώς
^ γνναικ.εία τη; διαίσθηση, την ρΐ
χε .τλτ}ρ·οφοιρήσει γι' αΰτά, οΐίτε νά
τής άναπτύξο) τα σχέδιά μου, .τού
Γιρίσκονταν σέ άντί&εση μέ τα σΐίμ
φέροντα τοϋ γυιοϋ της. Ή λ,ογι-
κη μου έ'λ.εγί πώς ε.τρε.τε νά π^ο
χοιρήσοι μέ ,-,Ερίσκεψη γιά νά κερ
δίσοι την καρδιά της. Δέν χρεια-
ϊόταν βιασννη. Εμείς οί Τοΰρκοι
άν.ολ.οΐ'θοΰιιε μίαν άρχή, γιά την
ό,αοία οί Φράγκοι μάς κθ'θο(6εύοιν
Λρ,αε: «Γιαίΐάς - για6άς». Αυτή
εΤναι ή άρχή μας καί άποδείχθηκε
ώς τα τώ,ρ·α άλάνθαστη. Μ' αυτή
την άοχή δηαιονργήσαμε την αν
τοκιςατοοία μας άπό τό τίποτα, σέ
δάρος των γκιαονρηδιον, πού δέν
την ,τστείουν. «Γιαδά; - γιαβάς»,
λοιπόν, θά κέςιδιξα καί την καροιά
τής Σονλτάν'ΐ; καί θά έ.τετΰχαινα
κα( την πραγματοποιηθή των με-
γάλ.ων μου σχεδιον.
Μέ τράΐίηςρ στό ντιβάνι, κάθη
σσαιε πλάϊ .ιλάί καί μέ οότησε
πώς ργιναν τα πράγματα. Τής εί-
πα δλ.α ό'σα ιιοΰ σι·νρο;ιερνε, γιατί
δέν ή&ελα ι ά άννκαίξιο τό ό'νΊιμα
τοΰ ΜπενβΓνίστε, οΰτε νά τής ά-
ποκαλί*»|κι> πώς έγώ διέταξα τόν
θάνατο τής Γκι«ούρισσα; κ«.ί τοΰ
παιδιοί της. "Ερριξα την ϊύθύνη
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛ2Ρ0Τ
Τα 6ι6λια και οί αι/θροποι
ΑΓΓΕΛΟΤ ΠΛΡΗΚΧΙΙ,
II
χχ. ίίάΐει γιά ποομε-τω.τίδιχ στό μέοο;
ΧΙΛ Ιϋ.ΝΑΙ ΐΜΟΥνικΓΗ ΤΩΝ τούτο (Τα ιιεταίΐράζω ά.τό τά'ί-
ΛΤΕΣ1ΙΚ1ΆΛ ι()1 (γοαιιμε- | ταλικά) :
νο; ίσπανικά.
τσι άπο ε'λ./.ειψη λαπνικήν, γαλ- Εύχάρ.στος μοΰ Λ «ι ύ υ.τνο; καΐ
λικών στ ιιχείων). Ποιήαιιτα, .-ι;
στό Μεγάλο Μουο;τή, πού άιΐηίΐε
άχαλαναγώγητους τούς Χοτζάδκς
/αί Ούλεμάδες, εχθροϋς των με-
χαρριθμίσευιν. Αχ'τοί, τής *Τπα,
πλιιριυΌαν φανατισμένους όπαδονς
τους νά φαρμακώσΌυν τό παιδί
καί την ΐρωμένη τοΰ Μαχμούτ,
κοί ν' άριπάξουν τόν Κοκκάλα, πού
ήταν ό πιό πιστός σννεργάτης τοϋ
Σονλτάνου, ό'πιος άποδείχθηκε ά-
πύ τύ γράμμ,ι πού ή Ιδία μοΰ είχε
δώσει. Ή δική μου σιμ-6ουλ.ή στήν
χαόθεση αΰτΐ) ήταν ή άνοχή μου.
Μολονότι, δηλναδή, εϊχα .-ι/.η^)οφο
ρι,θή τίς κινήσεις των άντιδραστι
κων, δέν κινήθηκα νά τούς συλ,λά
(χά καί νά υαταιακχο τα σχεδιά
τονς. Φυσικά, ή πανρξΐ'πνη Τσερ-
κέ;α δέν τα πίστεψε ούτά, μά δέν
άιχφισδήτησε την ίίλικςκνειά μόν
μιά ποΰ γι' αυτήν, μύνη σι,ιμασία
ιΙχ<; το γι-γονος, πώς 6γήκ«ν οί έχθροί της άπύ τή ,μέση. Τα άλλα τής ήταν άδιάφορα. Τής εΐπα, δ¬ μως πώς ό Σουλτάνος ύποψιάζε- ται κ«ί την ιδία καί πώς αϋτυς μέ πβ'όσταξε νά την επι σκεφθή στό χαρ&μλ.ίκι τού κ/θί νά την έξετά- σω. — Καί τί θά τοΰ απαντήση;; μ' ρρώτησε μέ ΐκεΐνο τύ έριοτιάρικο 6/.ειμμα της, πού ϊλυωνε καί τα χιύνια. — θά προσπαθήσο) νά τόγ .τείσω πώς έσύ εΤσ.ίΐ άμετοχη στά δσο έ¬ γιναν, μά πώς κατά την γνώμη μου, η.-τορεί νά είναι μπερδΓιμένο; ο Κκτλάραγας καί νά συνεργασθή κε μέ τοϋς δολοφύνους γιά νά μή χάση ό νόμιμυς Διάδοχος, ό γνιος σου δηλαδή, τόν θρόνο, μιά κΌί ά πό τίς σχέσας τού μέ την Γκιαού- ρισσα εΐχε γεννΓ,θή έ'να άϊλλο άγύ- 0ΐ· —Σέ καταλαβαίνω, μοΰ εΐπ,ε χ ;- μογελώντα; ί| Έμινέ Σουλτάνα. Ηελεις νά («γάλης άπό τή μέση τό Κισλ^άραγι;,, γιατί «ύτός μ«ς ι έ'φ'ερε σ' έπι«ρή κβί |ρ;ϊι πολλ.ά.. ι —Μπράίίο .τού τό κατάλ«3ϊ;, τής άπάντησα. Καί γ:ά νά τοΰ -.ιλείσοιμε τύ στύμα, θά ζτ,τή.σι» άπό τύ ΙΙααοάχ νά διατάξη την εκτελέση τού, .τού θά γίνη μέ τέ- τοιο τρό.το ώστε οΰτε ό ϊδιος θά καταλάδη δτι ύδηγεΐται στύ θά¬ νατο. —"Ετσι τρέπει νά γίνη μοί ομού ρ.σε ή Έμινέ καί τα μάτ. ι της άά Σηκώθηκα: —·Γαί το>ρα τής εΐπα επ
ψέ μ«υ νά ο. ιλ.ήσι» τα
να χεράκια σου καί νά φύγο).
—"Οχι τα χρράκια μόν, μοΰ
εΐπε ϊο-ωτιάρικα καί μέ πλη.σί «κ.
Τα χείλια μου. Καί τα κύλλησε
ιιέ .τάθο; στύ στόμα ααυ.
(ΧΤΝΕΧΙΖΕΤΑΤ)
ΕΡΓΑΤΙΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑΝ
Ενεκρίθη υπό τοΰ ύπουργεί-
ου τής.Εργασίας ή άγορά δύο
οίκοπεδικών έκτάσεων είς την
Πρέβεζα,ν πρός ανέγερσιν έρ-
γατιν.ών κατοικιών διά την στί
γασιν έργατοϋπαλλήλων τής
περιοχής. Τδ συνολικόν δψος
τής δαπάνης διά την αγοράν
των οίκοπέδων άνέρχεται εί;
1,4 έκατομμύρια δραχμαί.
Ό "Αγγελος Παρθένης εΐν.ιι
πολιτ.οιιε'ιος « ρο>πος »η προι-
κιηιινος μί χαρισματα λογοτέ-
χνης. Άλληλογραφησα μια,ί τοτ'
απο τό 1!)ΐί:( ειις το 19ιίΛ. Τότε
ευρισκόταν οτή Βόννη κ' έγώ στό
Χί/.ντεν κοντα στό
Διστνχώς δέν *ίχι
την είκΐχιρίιυ νά σχολιάοιο το 6ι-
ύλ'.ζι τον.
Οί τίτλοι —τίτλος τοΰ (ιιϋλΐου
καί τίτλοι των ποιημάτοτ— είναι
(Ίλ.οι σέ ίσπανική γλώσσχ. ΙΙ/.ρο-
νέκτη,ιιιχ γιά ίίσοις ξαιροιν ίσπα¬
νικά, μειονέκτημ χ για τον "Ελλη-
ιι κριτ,κύ 'Μί τόν στο..χ;ιοϋέτη.
Ο τίτλος σΓμαίνρι «Ή νιχτα εί¬
ναι ή μουσικη των ντεσπεραντος».
Το ιμικρο 6ι£ί/.ι, είναι άηιεροιμρνο
ΐ.·κσης ίσπανικά, «στή μνήμη τοΰ
μεγάλου Ίσπανοΰ ποιητή Φεδεοί-
κο Γκίιιρθία Λόρκα». Ό Ιΐαρθενη;
εχει, μοΰ φαίνεται, γνιΐ)ρίσίΐ την
Ισπανία. Ό στίχο; ο* εί μέ οί-
στρο, είναι ελευθέρας, κάπου - κά
τού ε'μμετ;ος. Ή ποίηση τοϋ
θενη σέ σι νεπαιρνει. Νομΐ.ζω μό-
νο ότι κάπου κόπον ή .τοιητική εί-
κόνα θά έ'.χρεπε νά είναι λιο χει-
ρσπιαστή, όΛ'γότερο θαιμπή, ν' άπο-
φείγει δηλαύή τα περίτεχνα στοι-
χεί.χ ποϋ είναι σήιμ·ορα. τοϋ συο-
μοϋ (π.χ. στή σελ. 19: «χΙ' ή θεία
τρελα .υΰ Γνλογεϊ τις άστρα-
πές...». Σ' εμέ ή «·ίκόνα αύτη δέ
λέγει τίποτε!). Διαδάζι» κόπον κά
που στό περιοδικό «Νέα 'Εστία»
στίχοτνς τοϋ Πσρθέ-νη ποϋ είναι δύ
κιμιΛ.—Ό Παρθένης άπύ τό 1955
ως τό 1960 είχε τνποισει έ:ξι 6ι-
ϋλια, ολα ποιήματα. ΜοΌ εϊχε στε»
λει τό 1966 καί κάποιο σατιρικύ
πού δέν τό Γνρι.'σκω άνάμεσα στά
άσ,θονα 6ι6λία πού λτθΐοΌόω. "Α-
μα τόε(>ρυ> θά τό σχολιάσ-ω.
Στήν έ'κύοση την ίσπανική, άς
την είποϋμεετσι, σηιΐιοδεύιυ άνάμε
σα σ' άλλα, άν<·): Κιολό θά ήταν νά άπο^ευγη ·ίραστικούς τΰπους «·:ου αύτ^ιϊ' λογοτέχνη
πού γράςιει σέ ίίφΐος στριΐ)τύ, λ»
γαρύ, χωρίς ώριαιολογία καί άο
ριστίες. Ή άποτιιή τού περϊ Καδά-
φη ένδκχφέ^οιισα. Δέν πα'θΛ'δέχε-
ΐαι ότι ύ όρος παρακμή πού χρη-
σιμοποιοΐΎ όρισιμένα κριτικοί γιά
τύ καδαιιικύ έργο άντΐχποκρίνεται
στά πράγματα. Σ ήμερα άκρ4&ώ;
έΕεφύλλιζα 6ι6λίο πού μόν εϊχε
στείλει τύ 1Ρ35 ό μβικαρίτης Πέ¬
τρο; Βλαστός άπύ τύ Αίοερπονλ:
«Ή ίλλ.ηνική ΥΛύ, μεριικές ά'λλε.;
πα^άλλ.ηλοες διγλιοσσίε;». Ό Κα-
(ίάφη; δέν τοΰ άρέσει: «Τα ποιή-
μ«τα τοΟ Κα6άφη είναι (ίάθοα
(..·) πού τοΰς λείτιΰυν τ'άγάλμα-
τα», γρόΐφρι. Καί τό άναψερει ό
Πιετρ^δτις. Ή άνάλυσητούτελευττχιί
ου γίνεται μέ δ.ορατικότητα κ<ΐ|ί ψυχολόγηση, μέ άντικειμενικότητα καίκαλή Λΐστη. Ό Πετρίδης, μέ τό εργο τού, μέ την καλλιεργημε νη νεοελ.ληνιν.ή τού γλώσσα, εϊνα. άπό τού; άξιολογότερου; συγγρα- ςιρϊς τής ιιεταπολνΡμ.ικής γενεάς. Ή προσφτρά τον στή γραμματεία αας θετική. Άπό τα προηγούμενα (ίιθλία τον δνο τόμοι εΐνοι διηγήικχτα καΊ έ'νας («Κθιΰνφογραμμέ;», 1965), μυθιστόρη^κχ. ΜΗίΝΑΣ ΛΗΜΑΚΗΣ, Σ ΚΟ- ΤΕΙΝΟ ΠΕΡΑΣ ΜΑ, ποιήμα¬ τα, Άθήνα 1906, τυπογραφείο Φραγκοι'λ,η, Μυλλέρου 72, σϊλ.ί- δε; 66 ΜΗΝΑΣ ΛΙΙΜΑΚΗΣ, ΤΟ ΤΈ- ΛΕΤΤΑΙΟ ΣΤΝΟΡΟ, "Ενδ. ΙΙοιητικής Τέχνης ΆθήΛ·;χ 1950, σελίδε; 92. ΜΗΝΑΣ ΔΠΜΛΚΗΣ, II ΠΕΡΙ ΠΕΤΈΙΑ 'Ενιδ. «Πάκ<ον» 1906, εξώφνλλο Γιάννη Μιγάδη, ,τοι- ή'αατίχ, σΐΛΐ&ε; 62. Δέν π στεΰιΐ) νά εΐχα άλλΐ-ΐε σχο λ.,άσει άπό τή στήλη τούτη ποιη- τ.κή σνλλ.ογή τοϋ λεπτ[;:π3ηΐον Κρητικού ποιητή. Τό πρώτο μόν το εϊχ.ε στ-είλει τό 1968 στή Γερ- μτχνία ΰαου εμ,Ενα τότε. Διαθάζοι σ,μπ'ιομκ;! πού Γίχ'! γράψε.: «Α- ναντίρρητα, σ,τοιντ ι; τό π χλ.ιό ξν λότυ.το τοΰ στίχοι·, ό σϋγχρονος ποιητή; έλενθερΐϋνεται άπό την στ.ερεοτυπΪΓχ κ«ί τόν κίνδυ<νο τή; άκυραλεξία; ή τού περιττον. Τώ- ι^α ί,'αοις π.ρέ.τει νά άγρυ.τνή μην περιπέσει στήν πεξολογ!-!». Ό στι χο; είναι εντελώς £λ.εί9?ρος, ά- ν,σοσΰλλαί'νος, λιτάς. Π?εοέκτιι- μα, τύ τελενταϊο. Φλι'αρος δέν εί¬ ναι ό Λιδάκης. "Εχυι ν.το6λητικέ; είκόνες καί (η^χνά άδρούς ανχ:-·- Γμοΰς. Ή ,τοίί.σή τού: ποίηση στ, χιιπιιοΰ * ι1 όρΓΧ|Γΐτισιιοιι. Στύ «Τελεντάίο Σι'νοηο» ση- αριόνιΐ) τού; στίχον; σελ. 85—89 μέ τον Ιταλι/ύ τίΐλο πιρμένον ά- τύ στίχον; τ.ιϋ Δάντη «Γιά μέ πή γι ίνοι·ν στόν .-τιιντοτεινό .τώνο», κά τ σάν σι/κς; χτΓΐιενο θρήνο, σέ υ,ίταιρυσικό τόνο, άπό μνη·^Γς τή; ναταηκιιιενης νατοχής, τής .τείνας τού 1942. Στό μρρος «Έσύ δέν ϊΐχες π? θάν*ι;», στή σελ.. 60, ό ποιητή; προσφοΛ'Ρΐ τόν θάνιυιτο. ΕΙχα, δια (Ιάϊοντιχς τού; στίχου; αντί·ΐί<; τό 1965, σ»;μ<ριο>σει: «Καλό. Ή ρ'μ-
μονη ίδενχ, ή σκή|ιη τοΰ νρν.ροΰ ή
τή; νεκρής πού όλοέντχ ταράζει
τόν ποιητή μί την παιίουσΐα της
πού «καταλ'ύ-Ί τού; νόμον; τοΰ θ<χ νάτον». Σημειών·(ΐι τα λόγια τού ΜιχαηλΛγγέλνθυ, τοΰ Μικ,ελάντζε- λο Μπουοναοοότι, πού δ ποιητή; μ ς ρισσότρρ ι τύ νά ρίιιαι άπό ,τετρα να μή (ΊλέπΐΊ, νά ιμήν αί<τθ<χνο.μ(χι, είναι μεγάλη καλο γιά μρ. Ί1 σειρά χών στίχο>ν τοϋ μέ
(.Όϊ1; <χ»τοΰ, ί>μ<ιματι·σμοι γιΐϊ^ΐ) ά πό το φαινομενο θάνατο;, στήν περιπετειι την άπνθιιενη κτχί την άπίθανη, άνπδίνονν δαντικύ πυς>ε-
τό. Γρα,μμίνίΗ οί στίχοι .αύτοι επά¬
νω σέ μΓ.δε-νιστική, θά ίλεγα, διά
θέσι·,, σοϋ μεταδίνονν κάτι σάν ά-
.τελ_τισία τού κενοΰ. Καί αΰτύ ΐ-
σα ίσα Λ.τοτελεί την έ.τιτνχίΛ τους.
Το λ.εκτικό ι ιναι άπέριττο, ή οίκο
νομία τον »"φον; εύερ,γίτιν.ή.
«Ή Ι1εοι.τέτ,εια» τϊναι τό τελ^ευ
ταίο, τουλάχιστον έ'ω; τό 156Η,
ιοιητικύ 6ι6λίο τοΰ Μηνά Δημάκη.
Ό πσιητή; παρ τσιά^ε«/ι έδώ
εΰαισθητος (Ίρκτης των δκχθεσεοιν
ποίι (κλο')θοι.·ν) την άτιιόσφαιρα
των σχέσ?(ι>ν άνάιιεσα στον; άν-
θρώπονς, άνάαεσα στόν Λνδρα καί
τή γνναίκα. Ξαίρει νά δίνη εκφοα
ση στίς ψιιχ.κές άποχριόσιπς. Γενι
κά δέν είναι αίσιόδοξος, χο>8Ίς νά
ρίναι λ.άτρη; τοΰ αγχον; καί τοϋ
αλ.γονς, οποις τύσοι πολλοί νέ<κ σή ιι-ρ« άπό φΐλ.αρέσκεια. Μ.ελ-ετι!)ντ.'; τώρα ,τά,λι τα 6ι- 6λία τού Λημάκη, νοαίζοι ότι ο στί χης τοΐ' θά ιν.ερδιζε αν ήταν ϊμμε- τρος. Αντός (όμιλώ γενικά) ό ρ- 'ευθρρο; στίχος στρρεΐ την ποίη¬ ση <1πό ενα άπό τα οΰσιαστικότρ- ριχ στοιχεΐα της: την μοτ·σικότη. τα. "Επειτα η ίλλειψη τή; κά,τοι- ας πειθαρχίο; ποίι ίπιθάλΛει ό ?μ μετρος σΐίχο; παρασέρνει τόν ,τοι ητή σέ παρρμβάσεις, πεϊολογίτς, πε^ριττολογίες, πλατιια<τμοί<ς. "Ο¬ χι ό'τι ό Δηιιάκης δέν ήταν Ίκανός νά γράψη ε'ιιμετρον στίχο. Κάθϊ άλνλο. Στή Γελ. 23 τοΰ τόμον, τό Γί'ιθέριο «Κάποιο χιόνι», άπόκριση καί άφιέρωση στόν Ανδρέα Κα- ραντώνη, μ<ιρτυρεί ίίτι ό Μηνάς Δημάκη; κατέχει καί την τέχνη τοΰ επίμετρον στίχου. θεο>ρό> τό
ποίπια τρΰτο άπό τα ύποδλ.ητικότε
ρα τοΰ τόμου:
Κ' έ'τσι καλ/τάϊουμί μές τύν καιοό
'Τπάρξεις ('χ,τύ μοναξιά καί χιόνι
Πού ά"γρι« ή παγιονιά μάς πειβΐ-
(ζώνει
Μηδενικά στον χρόνον τόν χορό.
Στ'νρχίζοντας έγώ την παράστα
ση, 6λέπ(ΐι έ ιιά; τα άνθρώ,τινα α-
τομα σάν νιηάδρ; χιονιοϋ ποϋ στοι
φογυρίζαμρ οτή όίνη τή; χιονιάς,
Ε-μεϊς «τα μηδΐνακά στόν χορό τοϋ
χρόνου».
Μερικά Απο τα ποιήαατα αίσθη-
τοπής, την
άέναη προσπέλαση πρός σννανθρώι
τους πού γίνετα* πάλα χοιρισμό;,
τή θεοτρικότητα τοΰ θανατον πού
ντΰνεται την τέχνη, την ενωση
ιιί την άνάμνηση σάν σπασμωδΐ-
κή προσπάθτια νά πιασθοΰμε κά¬
που, μην τύχει καί γκρεμισθοΐιμε
στύ κενό. Άνάμεσα στά καλυτέρα
ποιήματα ξεδιαλνέγω τα: «Μιλά-
νο: τσ.μιτέρί) μονουμεντάλΛ», τή
σελ. 14 τή; «Μακρινή; μοΐΌΐκής»,
δρισμένα κομιιάτια των «Παραλλ.α
γών σ' ενο θέμ.χ», ^"ΕρχοΛ-ται τα
ύ'νειρα*, «ΙΙρέπει νά σωπάσο)». Τό
τελενταϊο ποιημα τοΰ τάμον «Εη-
μέροιμα στύ πτχςάθΐ'ρό μαν» ήμπο-
ροΰσε νά λείπη. Δέν πιροσθέτει τί
ποτε στό ΰλο. Τό χιλιοτριμμενο
πιά έπίθιετο <ώραϊος» χρησΐιμοποι- εϊται τρείς φορές. Τύ Ξημέροχμα στύ παράθυρο είναιι θέμα πού θά ήμποροΰσε νά έμπνενση οάθΰτ*- ρου; στοχασμού; καί είκόνε; έοχο- τερική; ϋραση;. Στή σιελί'Τα 47 —πέντε στίχοι μιά όλόκληρη σελίδα!— εγραιψα τα άκόλοΐ'θ.ι αΰθάρμητα: «Μέσα άπό τύ άγραφο τούτο χαρτί σέ άν τικρύζει, χάνει τό μηδέν. Πόσο χαρτί πηγαίνει χαμένο. Τί σπατά- λη, αυτή, τιον συγχρΟΛ'οιν ποιη- τίόν. "Η τάχιι νά θέλ.οτ^ τόν &· δειο τούτον χο>ρο, γιά νά συμ&ο-
λίϊ,η τό όίγραφοι, τό άνήΐμ.τορο νά
γοαφτή; Νά είναι ό χώοο; ό φυ-
λαγμένος γιά τό άξεδιάλυτο οίνι-
γμα πού εΐνοι ή ζωή; Αΰτόβέόαια
0ά ήαπορπΰσε νά γραφτή καί στί;
περισσοτέρας σύγχρονες ποιητικές
Ή'/.λογές ό'ποΐ' ύ άδειος χώρος ξε
περνάρι τόν γραμμένο).
Κ^ντολογή; δ Μηνάς Δηιιάκη;
>ίναι άπό τοΰς σταπαθητικότερονς,
'/ραονΐ/'ΟΓιερθΓς Νοέλληνρς ποιη-
τ'ς. Άπό τούς πιό λ.επταίσθητοιυ;
Καί, σάν άνθρίοπος, ©αθυστόχα-
στος, ενιενικό;.
ΠΛΤΛΟΧ ΦΛΩΡΟΣ
ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΑΙ
ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΑΑΤΑ
Νέος φορεύς είσέρχεται εί;
τόν χιορον των έρευνών, δι' ϊ
ναζήτηςτιν πετρελαίων είς την
ελληνικήν έπικράτειαν. Πρόκει
-αι περί τή: άμερικανικής έ-
ταφείας «"Ανσου-ς» τοΰ Κο-
λοράντο, είς την οποίαν θά έν.
χωρηθή τό προνόμιον διεξαγω
γής έρευνών δι' ανακάλυψιν
κοιτασμάτων ύδρογονανθρά
κων ν.αί εκμετάλλευσιν τού-
το)ν. "Ηδη υπό των αρμοδίων
ΰπηρεσιών τοΰ ύπουργείου Β:ο
μηχανίας, κατηρτίσθη ή σχετ:
κή σύμβασις, ή όποία ώς προ
βλέπεται, θά υπογραφή έντός
των ημερών υπό εκπροσωπών
"θΰ 'έλληνικοΰ δημοσίου κ"!·
τοΰ αμερικανικοΰ οΐΜν. Αί ?-
ρευναι, χερσαΐαι καί
31οι, θά καλύψουν
τοΰ Βορείου Αίγαί^
ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ
ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ ΚΑΙ ΓΗΓΕΝΩΝ
ΤΠΟ ΠΟΙΑΣ προυποθέσει;
δικαιοΰνται στεγαστικής άπο-
καταστάσειος αί παραπηγματοΰ
χοι προσφυγικαί καί γηγενεΐ;
οικογένειαι, διά παραχωρήση
οίκημάτων άνεγίΐρομένων βά¬
σει τού κατά τάς διατάξεως τοΰ
Β. Δ. 692)1961 τιθεμένου εις
εφαρμογήν στεγαστικοϋ προ
γράμματος;
Είς τό έρώτημα τουτο οί5*'.
απάντησιν σύμφωνον πρός την
παγίαν νομολογίαν της ή χθεσ·
νή ύπ' άριθμ&ν 3439)1970 α¬
πόφασις τή; Όλομελείας τοΰ
Συμβουλίου τής Έπικρατείας.
έν δψει των διατάξεων τοΰ εί
ρτΐιέο} βασιλικοΰ διατάγματος
*περί κωδικοποιήσεως των δια
τάξεων τού Ν. Δ. 4176)1961
των ά-να-φερομένων είς στέγασιν
παραπηγματούχων οικογένειαν
των πόλεων Αθηνών — Πει¬
ραιώς καί θεσσαλονίκης».
Είς την απόφασιν άναγράφε
ται έν πρώτοις δτι, έκ τοο συν
δυασμοΰ των διατάξεων τοΰ έν
λόγω βασιλικοΰ διατάγματος,
δικαιοθχοι τής κατά τα ώς ϊ-
νω στεγαστικής άποκαταστάσε
ως είναι κατ' αρχήν όλαι αί
παραπηγματοΰχοι οικογένειαι,
είτε άποτελοΰνται έκ προσφύ¬
γων, είτε έκ γηγενών. Τό σχε¬
τικόν δικαίωμά των δμως διέ·
πετα1. 4πό διαφορετικούς διά
κάθε κατηγορίαν κανόνας. Ή
διαφορά συνίσταται είς τοχίχο:
— Αί παραπηγματοΰχοι γη
γενεΐς οικογένειαι άποκλείον-
ται τής άποκαταστάσεως, έφ' 5-
σον διαθέτουν περιουσίαν ή εί
σόδημα έκ πάσης πηγής, ικα¬
νόν νά εξασφαλίση είς αύτάς
ιδιόκτητον ή μίσθιον κατοικί¬
αν, ανάλογον πρός εκείνην, ή
δποία θά τοΰ; παρεχωρεΐτο επί
τή βάσει των διατάξεων τοο εί
ρημένου βασιλικοΰ διατάγιια
τος.
— Αί παραπηγματοΰχοι τ,οο
σφυγικαί οικογένειαι άποκλεί-
ονται τής άποκαταστάσεως μό
νόν έφ' 8σον δι' Εδίων μέσων
ήμποροΰν νά έξασφαλίσουν ιδι¬
όκτητον, άπό την ανωτέρω Ι ν
νοιαν, καί δχι μόνον μίσθιον κα
τοικίαν. Διότι καί αί επί ένοι-
κίο) διαμένουσαι προσφυγικαί
οικογένειαι δύνανται κατά τάς
παγίας διατάξεις τοΰ αρθρου 9
παρ· 1 τοΰ Β. Δ. 330)1950 νά
τύχουν στεγαστικής άποκατα¬
στάσεως.
Κατ' ακολουθίαν αυτών, ή
αρμοδία έπιτροπή, Ιπιλαμβανο
μένη αίτήσεως παραπηγματού-
χου οικογενείας περί στεγαστι
κης άποκαταστάσεως της βάσει
των διατάξεων τοΰ Β. Δ. 6ί)<2) 1961, πρέ-πει κατά πρώτον νά εξετάση είς ποίαν κατηγορίαν παραπηγματούχων ή οίκογέ- νεια αύτη άνήκει, είς την των προσφύγων ή την των γηγε¬ νών. Έν συνεχεία δέ θά κρίνη, συνεκτιμώσα τάς έν γένει συν¬ θήκας διαβιώσεώς της, ώ; καί τάς λοιπάς βιοτικάς ανάγκας της, άν ή έν λόγο) οίκογένεια δύναται υπό τάς ανωτέρω δια- κρίσεις νά καλύψη έξ ίδίων τάς στεγαστικάς ανάγκας της. ΜΙΧ. ΚΟΓΡΜΟΓΛΗ "ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ, ΜΤΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΡΙΤΚΟΝ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΙρίν άΛασχοληθώ μέ τό π,ρο>
γμ«ίτικά συναρ.ταστικό μυθιστόρη
μα πού χάσο μπαοιΐ), τοΰς νεώ
τερονς την ηλικίαν είτε μέ τίς
συγγραφές, είτε μέ την κριτική
μου στά ϊργ.χ των αλλων.
Γιά την νπαρξι τή; Άτλαντί-
δος, ώσάν ενός τεραστίου νησιοΰ,
τούς άρχίζει άπό τίς 6ορ.ει·ο<όντι- κές άκτές τής Άφρικής, έκτεινώ- τα,νε σ' δλο τόν γνοχττό μας "Α¬ τλαντικόν ώκεανό κι' έ'φθανε ώς την κεντ,ρική καί, τή Βάρειο Ά- μερική, ΐ»χει γράψει πολλά ό Πλά τογν στά 6<6λία. τοτ>: «Τίματος»
καΐ «Κριτίας>· Πολλά κ«ί μέ άφθο
νες λε.ττομέριειες, ποϋ άξίζει τόν
κόπο νά τίς μελετήση κάθε μο.ρ-
φΐομένος "Ελληνας.
Στόν Πλάτωνα τα είχε μετα-
δώσει ό Σόλων ό Άθηναίος, ποϋ
τα εμαθε ό'ταν είχε ταξιδέψη στήν
Αίγνπτο καί τού τα ίστόρησαν οί
Αΐγνπτιοι ίετ.ϊίτίς τής Σάιδος.
■Έπίσης γράψαΛΊ* γιά την Ά-
τλαντίδα οί "Ελληνες Ιστορικοί:
Ήράδοτος κΉ Διόδωρος ό Σικε-
λιώτης καί '» Λατϊνος Σαλούστι-
ος Γ.
Γιά την έ.ττστήμη, δσα «'ίστο'ρι
κά» Τ] μ·θικά ρχουν γράφη .τερί
Άτλαντίδος, άποτελοΰΛ· ρνα μεγά-
λης ολκής (Ιέδαια, θρΰλο. Έπειδή
ή πραγματικότης στη,ρίζεται μό-
νο σέ Ιστορικά δεδομένα, πού βασί¬
ζηται σέ χει.ρόγραφ<α, <τέ μνημεϊα, σέ στοιχ<εΙα γενικά .τού είναι δυ¬ νατόν νά ε.λεγχθοϋν. Παοόμοια στοιχρΐα δέν ύπάρχοΐ'ν. Καί μό¬ νον οί γεωλόγοι, Από ερευνες .τού έκαμαν στίς άκτές τής Δυτικής 'Αφφΐκή; καί τίς άντιστοιχε; άνα .ολικέ; τής Κεντρικής καί Βορει- ότι Άιμ.ερικής, εχουν άποκομίσρι την δεβα,ιότητα πώς υπήρξε ή με γάλη έκείνη "Ηπειρο; —τ,ό τρςι-ά στιο νησί τοϋ 1Ιλάτι>>νο;— .τού
τκτεινώτανε σ' όλόκλ^ηρο τό ΰγρό
χώρο, .τού ιιέ τό ονομα Άτλαντι-
κός Ώκεανός, χωρίζει <τήμεοιχ την Εύρώ,τη χβ την Δυτικήν Άφ3ΐ- κή άπό την Κί-ντρική καί Βόοειο Άμερική. Καί -πιστεύοΐ'ν οί γε'ωλόγοι, ότι τα νησιώτικα σιιμ,τλέγματα των Καναρίων, των Άντιλλών καί των Άζορών είναι, τα ΰαολ^είμματα ό- ρ-εινών καρνφογοο,μμΛιν τής Ά- τλαντίδος, άφοϋ έ'χουν ,τολλές γε- ωλογικές όαοιότητες. Ό μΰθος γιά την Άτλαντίδα είναι, πώς δέκα χιλιάδες χοόνιο -ορό Χριστοΰ δ βεός ΓΙοσει6ο>ν,
πον εΐχε ,-τάπ σέ κεϊνο τό «νησί»,
ίγΑ>ώρισε καί έρο>τ?νθηκε αιά παν
ρμοις^τ-η κόοη, την Κλειτώ, όρςχι-
νή Δλο τούς γονείς της Εύήνοιρα
ν.αϊ Λετ'κί.-ί-ιη, στήν ήλικία των δέ
κα τεσσάοιον ίτών.
Άπό την ένωσι τού θεοϋ καί
τής θνητής γεννηθήκανε δέκη παι
διά —-άνά πέντε δίδναα— μέ προ
τότοκο γυιό τόν "Ατλαντα, ά.τό
τό ϊίνομα τοΰ όποίου ώνοαάσθηκιε
ιό μΐγβλΰτεοο μερος τοΰ «τνηίτιοΰ»
ό.τον ?γινί (κκΗληάς το>'. Τ' άδέλ
φια τού έγιναν δασιλ.ηάδες κι' αύ
τα σέ άλλ.ες χώρες τοΰ τόπον ε¬
κείνον, .τού γενικά Κγινε γν<ικττός μέ τό βνομα Άτλαντίς. Ό διάσημος άλλ.ος (ττ'γγρ'ίτρε- «ς καΐ άκαδημαικός Πιε'θ Μ.τρ- νονά, ·ε'ις τό μνθιστάοημά τοΐ' «Ά τλαντίς», εγραψε πώς ή θρυλική αύτη χώρα βρίσκεται κοταβυθισμέ νη στήν ίρημο Σαχάρα καί δχι ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ στόν πΐ'θιμένα τού Άτλαντικοϋ Ώ κεανον. Καί στό θαΐ'μάσιο εργο τού .ιεοιγράΐΓει την (ρανταστική περιήγησι τριών Γάλλων άξιθ)ιμ«- τΐ-κών στό ίιποχθΟΎΐο 6ασίλ*ιο τής μνθικής ΰασίλισσας Άντινέας, δια εγ7ονής τής περίφΓ,μης όασίλισ- ας τής ΑΙγύ,ττου Κλεοπάτρας, συ ζύγου τού Ροΐιμιιίου Μάρκου Άν- τ(»νίον... Λ Τυ βέμα οκ-έφθτρίε νά τό.χειρι σθή μέ την πιό γόνιμη φαντασίίΐ τού ό σνγγοαψέας Μ. Κουρμού- λης, καί νά τό άναγάγη εκεΐ πού μόνο ενα, ι;ΰρύτερο, φιλοσοφημέ μι<αλό θά μποροϋσε νά τό τοποθε¬ τηθή. Στήν Άληθινή Άτλαντίδο τού σννέλαδε καί περιγςάφει έ'να κάσμο ΰπερπολιτισηένο,, κάτι πά ραπάν<') άπό τόν σΰγχρονό μ«ς, νά... κατακτηιπη τοτις πλανήτες— ίτού ποΌίτπαθεΐ νά έ5ρρ·εί«ν'ήση... τή ^ελήνη, σηιιεηα, τότ "Αρη, αί ριο, την Άψροδ^τη, μτθαΰριο! Κό σμο, πού μέ την τεχνική τού τελ"Ί0 .-τοίησι ίτόϊ,μτισΐ νά αποφασίση την κίΐτάκτησι κοΐ αυτού τοΰ "Η¬ λιον ! Καί μέσα σ' ρνα μθ&ο επιιγογό, μέ σύγχρονες ον.έψεις καϊ ίδιοτρο- πίες καί χα^ακτήοες καί τρ.λειο- ποιημένα ,ιιέσα, μΰθο <τυναρπ<ιστΐ- κό ατή ξιοηρη πλοκή τού, ό.·ΐον καί ό άθάνατος εριοτας έξνιμνιεϊται στά πρόσοκ-τοι τής Κήρας καί τοΰ Γιολάν, ή χοκπιανική τααεινοφρο σύνη καί λογική, ΓΕιηΐ'ώνεται στό πρόσιοπο τοΰ Ήσνχιον, ή ιαλλαζο νεία καυτηριάίετοα στό πρόσοκτο τον Πρώα, ό πόλιιμος καταδικά- ζεται ώς κ>ατακτητικόν άδικο μέ¬
σον,, παροτ»σιάζεται ό ατομικάς ε¬
πιστήμονας Φειδιππίδης...
«"ΤίΤτΐρα άπό κάιιποβες μέ,ρες,
οί έφημ&οίδες φανέρο>σαν κάποιο
μ-Γγάλο μυστικό. Ή Άτλαντ^δα
θά έτοίμαζε .τνρανλο, π<η) θά .τερ νοϋσε πάντα γιά πάντά τόιν ήλιο! Θά κινοΰσΐε μέ άτομική ενιέ,ργεια γιά νά φτάση κεϊνο τό φλογινό ά<ττρο, πού φιότιζε τή Γή. Ό 'ξαν θός θεός δέ θά θύμων*, γκχτί ά- γηποϋσε αυτή τή χώρ«. Τϋχε δεί ξει πολλές φορές. Ό πύρανλος θά τερνοϋσε άνάμεσά τού —μιά κι' ήταν κι' έκείνος έ'να φλόγΐΛΌ σνν- νεφο— διαλ.αλύντας την .τίστη, μά κα| τή δΰνηιιη τούτου τοΰ κό- σμου, πού τον την έ'διοβε ϊδιος! »Οί άπλοι/οί καί ήστχοι βνθριο- .τοι τα σάστισαν μ' «ύτό τό με- γάλο ιμαντάτο. "Ετριδαν τα μα- τια τον; κίΐί Ιανοδιάοαξαν μέ προ σοχή κσί τίς πιό μικοές λεπτομέ- ρειες. Ή ΆτλΛ,ντίδα ήταν παντο- δύνααη κι' ολ.α μποςονσε νά τα (ρτιάΕη»... Μιά περικοπή άπό τό εργο τοΰ κ. Ν. Κ., τού ή φαντασία τον φθάνει στά δρι,α ενός όρααι,ατι- στή! "Κγινε ή ρκτόΕενση τοΰ .-τνραν- λ.ον, ιιέ τό τοομ,ακ,τικό άποτέλε- σμα νά κατεστράφη σι>θεμελα ή
«άληβινή» Άτλαντίδα σάν μιά
«φριχτή μάζα «3υτό πυρο>μένο .ιη-
λό, .τού ξυμοινόταν άοιάκοπα.-.».
Αν τΚιμηθοΰμρ τόν Πύργο τής
ίρλ. Τόν Κατπκ.λυσμό τον Δρυ
καλίιονα κπί τής ΙΙνροας, τόν Κ«
τακλ.τσμό" τοΓ' Χίόρ καί φθάσονμε
στίς Χιοοσίμί;, την χθ·εσινή τρα-
γο>δίηι. "Αν καλοσκεφθοΓιυρ αον
όδηγοΰν δλες οί πνρηνικ-ές τελειο
ποιήσεις, δέν ίίναι δΰσκολο νά έκ
τι,μί|σοτιμε την εξβχη σιιμδολή τον
κ. Μιχάλη Κονρκούλη, οχι άπλΛς
(ττόν πλ.ουτισαό τής ίτΰγχρονης έλ.-
ληνικής γρίΐαιιατολ.ογίας, άλλά γε
νικο')τερ(ΐ στόν έξαναγκασιιό κά-
θε 6τ>νατοΰ, κάθε φιλοσοφη,μένου,
κάβε χριστιβνικά σκεπτόμενου άν
Ορώπου νά σκεφθή σοοαρώτατα
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
—-5—
"Οσοι τόν ίμρλέτΓ,σαν κ ιί τόν
γνώρσιιν δέν τόν ξεχνοϋν. Τα
τραγονδια τνΐυ, μιά .τού θά τα νοι
ώση κανρίς (πιθπά, ρπιϊητοΰν την
<τι χνή ίποονάληψη —κι' αύτό άνν- |)ΐύν,ει τή φήιμη τον καί γίνεται ό ήΐ|ΐιιουργός τής δόξας τον. Ή πνοή τους σάν όίρτοαα άνεξάτμι- στο σκαρπιρται κοί (ΐυλάγεται μές την νυχή μ"ς κια ό στίχος ίπίμο- να κια εί>χιιοιστίΐ έΗακολονθ·?ι ν'
άντιλίΐλή στ' αντιά μας.
"Οσο κι' αν είχε σοπάσει γι«
χρύνια ό Γιοΐ'πάρης, δσο κι' δν κά
γγοτρ άχαήηιιοσιεΰο'νταν τα ιδία
πάντα ποιήιΐι«τά την, στιγμή δέν
λη-σμονιόταν.
Μ' άντπΗΐιιονΓ,σιΊα όΥναιιένονταν
ή <ΐυγκ.ρντρίημρνη έ'κόοση των ,τοι ημάτΐιιν τοα». Καί επί τέλονς, τό 181!) έκδόιθηκε τό 6ι6λίο «Σκαρ« ίιαϊοι καί Τερριακόττες». Τό Κρά- τος τό 6ρά()ΐι<β£ μέ τύ άριστρϊο «Γραμμάτ(»ν κ.ηί Τεχνίδν». Συνυποι)>ή(|ΐοι ήσαν τότε: Ό
Ξινόπουλος, Χατζόπονλος, ΙΙοργ
(τύρας, Μαλακάσης καί ό ΙΙολύ-
6ιος Δημητρακόπονλος, Πώ.τ κ.α.
Τό πήρε μέ ψήφον; 3: Τον Δρο-
σίνη, "ΑΛΎΐνον, ΤΙολέμη καί μία
κατά: Τοΰ Άγγελον Β λόχον.
Ή έπίσηιΐι) άποναμή έ'γινε. στίς
12 Μο'Όυ τού 1920 στή μεγάλη αί
θονσα τής Σι>ναίας Άκαδημίας,
κ<χϊ μίλησε [ι ΙΙολήμης γιά τό ερ γο τού. Τότε —κιιτά την παροιμία: «ε- χε-ι ό καιρός γι>ρί.σιιιατιι», ό πιό ά
γανακτησμένος άπό τούς πρώτους
τού κατήγοιρου; τοϋ επλεξε τό έγ
κώμιο μέ τόν πιό άσνγ·κ.ς>άτητο έν
θοιισιασμό.
Τότε, —θυμά,μαι,— μετοΕΰ όίλ
λων ε,Τχε τονίσει την ρμσρφΐά τοΰ
στίχον άπό τό σονέτο: «Σνννϊφον
δάκρν». . .
...«Κι' αλον, μ' έλ,τίδο. πώς θά
6ροϋν στύ πλάγι σον, τούς δίνεις,
τής κοΰνιας την άγνότητα, στό νυ
φΐκό κρεδάτι».·.
Κι' είχε πεΐ πώς ποτέ .-τρίν ά¬
πό τό ΓρυπΛρη, δέν εΤχαν άκου-
στή στίχοι σάν αυτόν, στήν νεοελ
ληΛ'ΐκή μας ποίηση.
Ό θανμαΓΤμό; βΐναι γενικάς —
εκτός άπύ ελάχιβττες γνοιττές ε¬
ξαιρέσει;— άλλά ό Γδιος δέν παν-
ει να ρχη την ϊδια
γιά τη εογο τον, ποΐ) εϊδαιιρ στό
πςκοτο τού γοάμμα ^στόν Ξενότην
λ). "Κχει 6τλθειά έπίγνοιση των
ά.ιοιτήσει·ιν τής τέχΛης, τοϋ άσι'λ
ληπτου τής τρλίΐότητας, κι' ετσι
εχει γιά τό έργο τού την εΰγενι-
κή άμ({ΐ()θλίχ τοΰ ώλΓ,θινον καλλι-
τέχνη, μ >ιάϊο>τας π' αύτό μέ τόν
Σπλιομό.
«Μάθε νά σχίΐης», μοΰ ρλργε ό
Γιάννης ΙΙεργιαλίτΓ,ς, πώς τοΰ
συνε'στηνε ό .ιοιητής μας, δτον ή
ταν σχολάρχης στίς Σπέτσες.
Ή παντοτεινή λίΐχτάρα τού στά
θ'ηκε, οχι «ν θά αναγνωρισθή ή
Γ'ξία τής ί.τιο.ρληιμέινης τέχνης τού
άλλά πΛς αιϋτό; θά φθάση στήν
ψηλότερη κορο,ή της.
Ρώτησαν κά.τοτε τόν Φειδία:
«Γιατί μέ τόση προσοχή φροντί-
ξει νά έπέ'ζρργασθ'ή λεπτομεςώς
καί τό πίσικ μερίς τΛν άναγλύ-
()(ΐ»ν τοΰ ΙΙαο&ρνώνα, ίφ' δσον δέν
.τρύκειται νά τα δή κανείς έκεί
«Μά, τα 6λέπει ό Βεός!», άπαν
τησε.
"Ετσι καί ό Γρνπάρης, έξακο-
λούθησρ νά ιργάζεται χορίς οΰττε
άπό τίς φιιινέ; νά έπηρεάζρται, βΰ
τε άπό τα έγκώμια.
'Κκ-τός ά;τ<» τού; «Σ καςΛ&αίονς καί Τερτικόττες» είχε γράψεΐ -ιρίν άλλη μιά σνλλογή ,τοΐΓ,μάτοιν «Τα Δειλινά*, 1801—1893, πού τα εΐ- χε υποβάλλη —«;θ,τά την τότε σννήΐτεια— στό Φιλ.αδέλψειο ΙΙοιη τικό Διαγιονισμό, μα δέν πήρε (ίςαβείο. Τό πήρε ό Γεώ^γ. Στρα τηγης, πού ήταν τα ποιήιιατά τον στήν -/.αθαρεύονσα. Έπίσης και άλλα ποιήματ«, .τού δέν »τεριε.λή(τθ·η,σαιν στήν κνρία σνλλογή τον. Κι' άλλα ίντερμέδια, «Ό Παγανός» κ.λ.π., καθώς και σκάρπια μικιρά λυρικά μεταφ«ρά- σματα. "Αλλ« πεζά μελετή,ματα, κριτικές, δρθρα, σ'ν,εντενξεις. Αύ ϊά μάς τα δίνει ό Γιώριγος Βαλέ- τα; στήν έ'κ&οσή τον —1952— 6ι- 6λίο πού «ΐν ιι μονοδικό ιωΧ πολύ τιμο &οήθημα γιά δσους θελοι·ν νά μελετησοΐ'ν σνσττ,ιιατικά τό ε'ο γο τοΰ Γρνπάοη. Είναι, άκόμα, τύ μεγάλ.ο εογο τής ζωής τον! ΣυνεχίΣεται Άπό τή» έποποιίαν τής Βορείου Ή ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ (Συνρχει« έ;, τοΰ .τροηγοιιμένον) Δέον νά σημειωθή διιιος άπό τούδε, ΰτι τοΰ 111)44 Τάγματος ή κίνησις καί ή επίθεσις εγένοντο άνευ προηγουμένης άνα γν οράσε¬ ως καί χωο'ις τουτο νά γνωρίζη »τοΰ ευρίσκεται ό εχθούς. Αύται Ττσαν αί περιπέτΐΐαι τοΰ 44οι> Στ>ντάγματος «ς την Τρεμ-
ίτιεσίναν, διά τάς οποίας ό άείμνη
στος άνίτιστράτηγος Καθενιώτης
Λημήτρι.ος είς την υπό τόν τίτλον
«Αί κΐ'ιβΐώττίραι στρα,τηγικαί φά-
σεις τοϋ ποΊ&μου 19401—41» έπι-
ιελικήν ιμελέτην τού, καί είς την
σελίδο 106, άναγράφει συν τοίς
άλλοις, τα άκόλονθα:
«Ό κνρίαρχος, λοιπόν, .-ταρά-
γο)ν ^δαφος, δέν έπέτρεπε νά Οασι
σθωιιεν ποσώς είς την χρησιμοποί
ησιν τοΰ περί τό 181Β χώροτ» ώ;
βάσειο; έΕορμήσείος. Διότι ήτο αϋ
τόχρηαα μία έξέδρα καταβνθίσε-
ι»ς καί καταποντκτμοΰ, έφ' οδ τό
σον τό ήρΐικκόν 44ον Σΰνταγιμα
Πεζικον διελύθη άπό τάς πρωϊνάς
ώρας τής Λβώτης ήμέρ«ς επιθέ
σεως, διαρρεϋσαν πρός τάς ήπιο>
τέοας κλιτΰς τοϋ 1Ι1Ο8, όπισθεν
τοΰ οποίον ε^Ιώρμησε την έπομ,έ-
νην, δσον άλλως τε καί τό 14ον
διαταχθέν νά κατέλθη μετά δύο
ήμέ,οας <1πό τό 1816, ε.ταθεν άκρι 6ί>ς τα ιδία πράγματα.
7. ΤΟ 43ον ΣΤΝΤΑΓΜΑ ΕΠΙ
ΤΗΣ ΤΡΕ,ΜΠΕΣΙΝΑΣ
Την νύκτιι, τής 3η; πρός την
4 ην Φεβροναρίον σΐΓνεκ.εντρο>θη όλό-
κληρ-ον τό 43ον Σΰνταγμα επί τής
Τβΐεμπεσίνας κοί κατεσκήνο>σιεν
*ίς τα άντ&ρείσμαίτα νοτίος τοΰ
ΐ»ψώμ«το; 1308, έν μέσφ 6άσο>ις
μέ γνμνού; κ?>.άδαι«ς. Ή ί>λη Ικτα
σις είχεν αγρίαν μεγαλοπρέπειαν·
Πνκνότατον στρωμα χιόνος έκά-
λΐ'πτε τα πάντα καί διαρκώς έπι¬
πτον .-ΐαχεϊαι νιφάδες. ΑΙ γυμναί
λοφοοειραί ν,τερέκειντο κοτάλιεν-
κοι, συγχεόμεναι μέ τόν ουρανόν.
Τύ δάσος, Οιακοατόμενον άπό 6α
θεία; χαράδρας, παρονκτίαξεν 3-
ψιν Ιρηιμο>βίίσ·η; έκτάσεο); την ε¬
παύριον τρομακτικής καταιγίδος,
μέ τάς χαινοΰσας χοάνα; των 6αμ
6ων »οί των όδίδων, μέ τα σπα-
σμένα δέν&οα, μέ την έπικ.ριατοΰ-
σαν πανταχυϋ στνγνήν ησυχίαν.
Είς τα; όλισθηρά; άτραπού; ή
χ;ών ήτο παγο>μένη καί σκληρά ό
.τίος τό κρύσταλλον.
Τα τάγματα καί τ.μηματα τον
Σ υντάγ,ματο; κιστεσκή νωσαν την
ι<κτα προχείρο>ς, μέ την εντολήν
νά λι θοϋν τα άντίσκηνα πρό τής
άνατολ.ής τοΰ ήλίοι> διά τόν φό
6ον των έχθρικών άεροπλάνων.
ποΰ όδηγρϊ την άνθη<»..τότητα ή ξί· φρενη τεχνοκρατία τού α'ιώνα μας. θερμά συγχαρητηρια καί ενχα οιστήόρια στ·ιν σεμνό σοφό πού ε γραψε μέ τύση άπλότητα καί ό- μορφΐά την «Άληθινή Άτλαντί- δα». Ι. Α, ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Κατόπιν οί στρατιώται ήν<ιψαν πν ράς εί; κεκαλυ',αμένα σηιμεϊα διά νά θΐεριαανθοΰν. Ή κόποσις πάν- τοΛ· ήτο μεγάλ.η καί τό δριμύτα¬ τον ιΐ'ΰχος ίΓχε ναρκώσει τα μέ- λη το>ν. Πει^'ι κατκχκλίσεως καί ύ¬
πνον δέν ηδύνατο νά γίνη λόγος,
άφθΰ τό έ'δαφος καί μετά την ά
φαίρεσιν των χιόνιον ήτο διάδρο-
χον καί λαατώδες, χόρτον δέ ξη
ρύν οέν ΰπήρχιε νά στριοθή Μονα
δική, λοΐντόν, παρηγορία ήτο ή φ(»
πά καί αυτή ομ/ως σνντηρουμένη
μέ πολλάς .-ιροφνλάξεις, έκ τοΰ
φύίίου άνακαλύ|ΐειι>ς των θέσεοιν
τοϋ Σνντάγματος υπό των Ίτα-
λών άπό τάς αναλαμπάς κ«1 6ομ-
δαρδισμοΰ τιον υπό τοϋ πνροίΐολι-
κοΰ
(Συνεχίζεται)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Γιατί τόσο γλυκά
χτνπά ή καμπάνα
Κι' ό δρόμος εΤν' γεμάτος
μέ στολίδια;
Άπό .τό χέρι τό παι δι
κρατά ή αάνα
Καί τοΰ ψωνίζΐΐ ρο>χαλάκια
καί .ταιχνίδια.
Γιατί ό Οΰρανός
χαμογελά"!;
Στή θάλισσσα άπλ.ώθηκε
γαλήνη;
Ό κόσμος γύρο)
άρχεται καί πάει
Καί πιό λ.αμποά
φωτίζει ή Σΐλ.ήνη.
Χρκττούγεννα·
χαροΰμενη ήμε.ρα
Ό σταΰλος είναι τρτο>χικό;,
καί ταπεινός,
"Εχει άλλάξει ομιος
*/άτι στόν αιθέρα
Γιά τό μεγάλ.ο πού σναθαΪΛει
γεγονό;!
'Η,ρτ)1 ό Σωτήρας
την άγά.τη νά μάς δώση,
Ν ά υποφέρη
καί γιά ιιά; νά στανρωθή,
Μέ τή διχή τον καταδ.ίκη
νά μά; σώση
Καί περιιιένει
«πό μάς ν' άνταμεΐφθή.
Γι' αντό σκεφθήτε
πόσοι γνρ(,) σας .τειν&νε
Πάσα παΐοάκιοι
τί; διτρϊνες τιοιγυρίζονν
'Ίσο»; τα δόλια
νά μή· ρχονΛ·ε νά (τονε
Βλεπουνε μόνο,
καί τα ιιάτια τους δακρύζονν.
"Αν ιίναι πλοΰσιο; κανε'ις,
άς βοηθήση,
"Αν εΤν' φτο,χός;,
άπύ τό στέρηιιο ά; διόίτη
Τίς άγιες ιιέ-ρες
κι' ό άνήα.τορος νά ζήση
Καί ό Χριστός ντ' ολ' αύτά
θά σάς .τλ,ηρώση!
Λία ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
Μοντέρνα άνδρικά κοστούμια άπό τή Βρεταννία. Ή έφετει-
νή μόδα θέλει ζωηρόχρωμα κοστούμια γιά τούς νέους.
ΐΜΙΙΙΙΙΙΙΙΚΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙ,ΙΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙ
ΙΙΡΟΣΕΤΧΗ ΠΑ ΚΕΙΝΟΥΣ 11ΟΤ ΘΑ ΙΙΕΡΛΣΟΤΧ ΜΟΧΟΙ
ΤΟΤΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤ ΟΤΓΕΝΧΑ
Κύριε, στήν τρνφεηή
φροντίδα τοΰ έλέους Σου
"Ακονσε μια ε,τρίγοι·σα,
εΐλΐ/ρινή ,τπησενχή
Γιά ό'σονς .τρριτλνανιόΛτιιι
ρδώ κι' έκί
,Καί δέν 'έχοΛ·ν κά,τ ΐυ
Ερχορα νά πανε.
11ου κυττάνε τα .ταράθΐ'ρα
ξεστά άπ* τό φώς
Σ τάσπίτια των άλλον
άνθρωπον τό βράδΐ',
Καί νοιώθουν πιό .τολ.ύ
(τή μοναξιά τους
'Ενώ δλλοι πάν ρ
σέ μιά πόρτα
ίί.τον ή άγάπη
ι.εσταινρι τον αερα,,
Καί κανείς 6ρίσκ/ει
άγάπη άπ' <ιύτοϋς Π«ίι έ'χουν την φροντίδι1. ' Εΰλ.ύγτ,σε ίκείνονς πού ξερριζςιναένοι κι' άνήσιιχ-ΐ προ'τλκνιίινται Καί δέν ρχουν κανένα ίίέιϊ'θς γιά νά δηρθοΰνε «ττίτι' θκιήσου έχ·'νους ποίι μπορρϊ νά μή ξερονμε έιμεΐς Ιίώς δέν εχαυν ενα εέχοιηο μέοος νά πάνρ. Φρόμ Σ πλέντιντ Μόονμεντς Μετάφρασις ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ ΙΝΛ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΙνΤΙΚΙβ: ΠΛΟΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝίϊΣΜΑ . Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άρκττούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Ξί-^Ο^': . ■ · "Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΙΑί * Αιασκέύή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 356 Την ΈμΐΛΤ Σονλτάνα, ξέχασα ά σοϋ πώ, φίλε μου Ισμαήλ, ΰ'- 11 την εΐχα πληροο, 3ρήσει μέ αν- ΐο.τό μόν, γιά τόν ■θάνατο τής άντιζήλου τη; καί τοΰ παιδιοΰ τη; όπως καί γιά την ιμυστηριιόδη έ- φάνιση τού Κοκκάλα Γι' αύτό μέ .τρρίμενε έκεϊνο τό άπόγενμα στύν μονσαφίρ όντά της, μέ με¬ γάλ.ο ενδιαφέρον "Ηθελ.ΐ νά άκού ση τα τόσα εΰχάριστα γι, αυτήν νέα κ«ί κάθε σχετική λεπτομέ- ρεια άπό τό ϊδιο ιιου τό στόμ/α Γαί νά 6ε6αΐ(ι>θή χώς τό έμπόδιο
πού την χώριζε άπό τόν Μαχμούτ
καί ποίι δημιθυ.ργοϋσε κίνδτΎο καί
γι' αυτή την ϊιοή τοΰ .ταιδιοΰ της
καί νόμιμον διάδοχον τοΰ θρόνοΐ'
τής Όθ(ΐ*μανικής Αΰτοκηοτορίας,
ί όριστικά ππ.ραμερισ&ή Μόλις
μείναμε μόνοι καί πιρίν άκόμα τής
μιλήσιο γιά τό ζήτηιμα πού την έν
διέφερε, ρίχτηκε στήν άγκαλιά
μου, ιμέ φίλη·σε στά δυό ιμάγουλα
τριΐφερά, καί δακρυα χαρά; καί
εΰγνιομοσννη; κύλησαν άπό τα ο
μορφα μάτια της
- Σ' ιεύχα,ριστίό, μοι"ί εί.τε, Βεζύ
ρη μου, γιά την μεγάλη σου άφο
σίωση,, πού σοϋ όρκίζομβι στό δ-
νομα τοΰ Άλ.λάχ, δέν θά ξεχάσω
,τοτέ θά σοΰ εΐμαι πάντα εύγνώ-
μο)ν καί πιστή Κ αί πράθνμη θά έκ
τελ.ώ την κάθε σΐ&ιτ έπιθνμία
Τα λόγια της, φίλε μου Ίσιιο.-
ηλ, έφθασαν ώ; τα κατάβαθα τή;
ν.αρδιδ; αον καί μ' ίκ-αναν τόν πιό
εύτιιχισιμενο άνθρο>πο τοΰ κόσμον.
ΕΤχα την .τεποίθηση πώς εΐχα κε έγώ σ' αυτόν μαϊί τη; καί νά
άνασνγκοοτήσιο τύ Ντοβλ.έτι,, γιά
νά &ρή τό ταληό τού μ«γαλϊϊο.
Ώστόσο, δέν ΐ>αο»να τόσο άνόη-
τος γιά νά τής ΐτ.φράσω έκείνη
την στιγμή τα πραγματικά μου
οίσιθήματα, άν καί αίστενα πώς
^ γνναικ.εία τη; διαίσθηση, την ρΐ
χε .τλτ}ρ·οφοιρήσει γι' αΰτά, οΐίτε νά
τής άναπτύξο) τα σχέδιά μου, .τού
Γιρίσκονταν σέ άντί&εση μέ τα σΐίμ
φέροντα τοϋ γυιοϋ της. Ή λ,ογι-
κη μου έ'λ.εγί πώς ε.τρε.τε νά π^ο
χοιρήσοι μέ ,-,Ερίσκεψη γιά νά κερ
δίσοι την καρδιά της. Δέν χρεια-
ϊόταν βιασννη. Εμείς οί Τοΰρκοι
άν.ολ.οΐ'θοΰιιε μίαν άρχή, γιά την
ό,αοία οί Φράγκοι μάς κθ'θο(6εύοιν
Λρ,αε: «Γιαίΐάς - για6άς». Αυτή
εΤναι ή άρχή μας καί άποδείχθηκε
ώς τα τώ,ρ·α άλάνθαστη. Μ' αυτή
την άοχή δηαιονργήσαμε την αν
τοκιςατοοία μας άπό τό τίποτα, σέ
δάρος των γκιαονρηδιον, πού δέν
την ,τστείουν. «Γιαδά; - γιαβάς»,
λοιπόν, θά κέςιδιξα καί την καροιά
τής Σονλτάν'ΐ; καί θά έ.τετΰχαινα
κα( την πραγματοποιηθή των με-
γάλ.ων μου σχεδιον.
Μέ τράΐίηςρ στό ντιβάνι, κάθη
σσαιε πλάϊ .ιλάί καί μέ οότησε
πώς ργιναν τα πράγματα. Τής εί-
πα δλ.α ό'σα ιιοΰ σι·νρο;ιερνε, γιατί
δέν ή&ελα ι ά άννκαίξιο τό ό'νΊιμα
τοΰ ΜπενβΓνίστε, οΰτε νά τής ά-
ποκαλί*»|κι> πώς έγώ διέταξα τόν
θάνατο τής Γκι«ούρισσα; κ«.ί τοΰ
παιδιοί της. "Ερριξα την ϊύθύνη
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛ2Ρ0Τ
Τα 6ι6λια και οί αι/θροποι
ΑΓΓΕΛΟΤ ΠΛΡΗΚΧΙΙ,
II
χχ. ίίάΐει γιά ποομε-τω.τίδιχ στό μέοο;
ΧΙΛ Ιϋ.ΝΑΙ ΐΜΟΥνικΓΗ ΤΩΝ τούτο (Τα ιιεταίΐράζω ά.τό τά'ί-
ΛΤΕΣ1ΙΚ1ΆΛ ι()1 (γοαιιμε- | ταλικά) :
νο; ίσπανικά.
τσι άπο ε'λ./.ειψη λαπνικήν, γαλ- Εύχάρ.στος μοΰ Λ «ι ύ υ.τνο; καΐ
λικών στ ιιχείων). Ποιήαιιτα, .-ι;
στό Μεγάλο Μουο;τή, πού άιΐηίΐε
άχαλαναγώγητους τούς Χοτζάδκς
/αί Ούλεμάδες, εχθροϋς των με-
χαρριθμίσευιν. Αχ'τοί, τής *Τπα,
πλιιριυΌαν φανατισμένους όπαδονς
τους νά φαρμακώσΌυν τό παιδί
καί την ΐρωμένη τοΰ Μαχμούτ,
κοί ν' άριπάξουν τόν Κοκκάλα, πού
ήταν ό πιό πιστός σννεργάτης τοϋ
Σονλτάνου, ό'πιος άποδείχθηκε ά-
πύ τύ γράμμ,ι πού ή Ιδία μοΰ είχε
δώσει. Ή δική μου σιμ-6ουλ.ή στήν
χαόθεση αΰτΐ) ήταν ή άνοχή μου.
Μολονότι, δηλναδή, εϊχα .-ι/.η^)οφο
ρι,θή τίς κινήσεις των άντιδραστι
κων, δέν κινήθηκα νά τούς συλ,λά
(χά καί νά υαταιακχο τα σχεδιά
τονς. Φυσικά, ή πανρξΐ'πνη Τσερ-
κέ;α δέν τα πίστεψε ούτά, μά δέν
άιχφισδήτησε την ίίλικςκνειά μόν
μιά ποΰ γι' αυτήν, μύνη σι,ιμασία
ιΙχ<; το γι-γονος, πώς 6γήκ«ν οί έχθροί της άπύ τή ,μέση. Τα άλλα τής ήταν άδιάφορα. Τής εΐπα, δ¬ μως πώς ό Σουλτάνος ύποψιάζε- ται κ«ί την ιδία καί πώς αϋτυς μέ πβ'όσταξε νά την επι σκεφθή στό χαρ&μλ.ίκι τού κ/θί νά την έξετά- σω. — Καί τί θά τοΰ απαντήση;; μ' ρρώτησε μέ ΐκεΐνο τύ έριοτιάρικο 6/.ειμμα της, πού ϊλυωνε καί τα χιύνια. — θά προσπαθήσο) νά τόγ .τείσω πώς έσύ εΤσ.ίΐ άμετοχη στά δσο έ¬ γιναν, μά πώς κατά την γνώμη μου, η.-τορεί νά είναι μπερδΓιμένο; ο Κκτλάραγας καί νά συνεργασθή κε μέ τοϋς δολοφύνους γιά νά μή χάση ό νόμιμυς Διάδοχος, ό γνιος σου δηλαδή, τόν θρόνο, μιά κΌί ά πό τίς σχέσας τού μέ την Γκιαού- ρισσα εΐχε γεννΓ,θή έ'να άϊλλο άγύ- 0ΐ· —Σέ καταλαβαίνω, μοΰ εΐπ,ε χ ;- μογελώντα; ί| Έμινέ Σουλτάνα. Ηελεις νά («γάλης άπό τή μέση τό Κισλ^άραγι;,, γιατί «ύτός μ«ς ι έ'φ'ερε σ' έπι«ρή κβί |ρ;ϊι πολλ.ά.. ι —Μπράίίο .τού τό κατάλ«3ϊ;, τής άπάντησα. Καί γ:ά νά τοΰ -.ιλείσοιμε τύ στύμα, θά ζτ,τή.σι» άπό τύ ΙΙααοάχ νά διατάξη την εκτελέση τού, .τού θά γίνη μέ τέ- τοιο τρό.το ώστε οΰτε ό ϊδιος θά καταλάδη δτι ύδηγεΐται στύ θά¬ νατο. —"Ετσι τρέπει νά γίνη μοί ομού ρ.σε ή Έμινέ καί τα μάτ. ι της άά Σηκώθηκα: —·Γαί το>ρα τής εΐπα επ
ψέ μ«υ νά ο. ιλ.ήσι» τα
να χεράκια σου καί νά φύγο).
—"Οχι τα χρράκια μόν, μοΰ
εΐπε ϊο-ωτιάρικα καί μέ πλη.σί «κ.
Τα χείλια μου. Καί τα κύλλησε
ιιέ .τάθο; στύ στόμα ααυ.
(ΧΤΝΕΧΙΖΕΤΑΤ)
ΕΡΓΑΤΙΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑΝ
Ενεκρίθη υπό τοΰ ύπουργεί-
ου τής.Εργασίας ή άγορά δύο
οίκοπεδικών έκτάσεων είς την
Πρέβεζα,ν πρός ανέγερσιν έρ-
γατιν.ών κατοικιών διά την στί
γασιν έργατοϋπαλλήλων τής
περιοχής. Τδ συνολικόν δψος
τής δαπάνης διά την αγοράν
των οίκοπέδων άνέρχεται εί;
1,4 έκατομμύρια δραχμαί.
Ό "Αγγελος Παρθένης εΐν.ιι
πολιτ.οιιε'ιος « ρο>πος »η προι-
κιηιινος μί χαρισματα λογοτέ-
χνης. Άλληλογραφησα μια,ί τοτ'
απο τό 1!)ΐί:( ειις το 19ιίΛ. Τότε
ευρισκόταν οτή Βόννη κ' έγώ στό
Χί/.ντεν κοντα στό
Διστνχώς δέν *ίχι
την είκΐχιρίιυ νά σχολιάοιο το 6ι-
ύλ'.ζι τον.
Οί τίτλοι —τίτλος τοΰ (ιιϋλΐου
καί τίτλοι των ποιημάτοτ— είναι
(Ίλ.οι σέ ίσπανική γλώσσχ. ΙΙ/.ρο-
νέκτη,ιιιχ γιά ίίσοις ξαιροιν ίσπα¬
νικά, μειονέκτημ χ για τον "Ελλη-
ιι κριτ,κύ 'Μί τόν στο..χ;ιοϋέτη.
Ο τίτλος σΓμαίνρι «Ή νιχτα εί¬
ναι ή μουσικη των ντεσπεραντος».
Το ιμικρο 6ι£ί/.ι, είναι άηιεροιμρνο
ΐ.·κσης ίσπανικά, «στή μνήμη τοΰ
μεγάλου Ίσπανοΰ ποιητή Φεδεοί-
κο Γκίιιρθία Λόρκα». Ό Ιΐαρθενη;
εχει, μοΰ φαίνεται, γνιΐ)ρίσίΐ την
Ισπανία. Ό στίχο; ο* εί μέ οί-
στρο, είναι ελευθέρας, κάπου - κά
τού ε'μμετ;ος. Ή ποίηση τοϋ
θενη σέ σι νεπαιρνει. Νομΐ.ζω μό-
νο ότι κάπου κόπον ή .τοιητική εί-
κόνα θά έ'.χρεπε νά είναι λιο χει-
ρσπιαστή, όΛ'γότερο θαιμπή, ν' άπο-
φείγει δηλαύή τα περίτεχνα στοι-
χεί.χ ποϋ είναι σήιμ·ορα. τοϋ συο-
μοϋ (π.χ. στή σελ. 19: «χΙ' ή θεία
τρελα .υΰ Γνλογεϊ τις άστρα-
πές...». Σ' εμέ ή «·ίκόνα αύτη δέ
λέγει τίποτε!). Διαδάζι» κόπον κά
που στό περιοδικό «Νέα 'Εστία»
στίχοτνς τοϋ Πσρθέ-νη ποϋ είναι δύ
κιμιΛ.—Ό Παρθένης άπύ τό 1955
ως τό 1960 είχε τνποισει έ:ξι 6ι-
ϋλια, ολα ποιήματα. ΜοΌ εϊχε στε»
λει τό 1966 καί κάποιο σατιρικύ
πού δέν τό Γνρι.'σκω άνάμεσα στά
άσ,θονα 6ι6λία πού λτθΐοΌόω. "Α-
μα τόε(>ρυ> θά τό σχολιάσ-ω.
Στήν έ'κύοση την ίσπανική, άς
την είποϋμεετσι, σηιΐιοδεύιυ άνάμε
σα σ' άλλα, άν<·): Κιολό θά ήταν νά άπο^ευγη ·ίραστικούς τΰπους «·:ου αύτ^ιϊ' λογοτέχνη
πού γράςιει σέ ίίφΐος στριΐ)τύ, λ»
γαρύ, χωρίς ώριαιολογία καί άο
ριστίες. Ή άποτιιή τού περϊ Καδά-
φη ένδκχφέ^οιισα. Δέν πα'θΛ'δέχε-
ΐαι ότι ύ όρος παρακμή πού χρη-
σιμοποιοΐΎ όρισιμένα κριτικοί γιά
τύ καδαιιικύ έργο άντΐχποκρίνεται
στά πράγματα. Σ ήμερα άκρ4&ώ;
έΕεφύλλιζα 6ι6λίο πού μόν εϊχε
στείλει τύ 1Ρ35 ό μβικαρίτης Πέ¬
τρο; Βλαστός άπύ τύ Αίοερπονλ:
«Ή ίλλ.ηνική ΥΛύ, μεριικές ά'λλε.;
πα^άλλ.ηλοες διγλιοσσίε;». Ό Κα-
(ίάφη; δέν τοΰ άρέσει: «Τα ποιή-
μ«τα τοΟ Κα6άφη είναι (ίάθοα
(..·) πού τοΰς λείτιΰυν τ'άγάλμα-
τα», γρόΐφρι. Καί τό άναψερει ό
Πιετρ^δτις. Ή άνάλυσητούτελευττχιί
ου γίνεται μέ δ.ορατικότητα κ<ΐ|ί ψυχολόγηση, μέ άντικειμενικότητα καίκαλή Λΐστη. Ό Πετρίδης, μέ τό εργο τού, μέ την καλλιεργημε νη νεοελ.ληνιν.ή τού γλώσσα, εϊνα. άπό τού; άξιολογότερου; συγγρα- ςιρϊς τής ιιεταπολνΡμ.ικής γενεάς. Ή προσφτρά τον στή γραμματεία αας θετική. Άπό τα προηγούμενα (ίιθλία τον δνο τόμοι εΐνοι διηγήικχτα καΊ έ'νας («Κθιΰνφογραμμέ;», 1965), μυθιστόρη^κχ. ΜΗίΝΑΣ ΛΗΜΑΚΗΣ, Σ ΚΟ- ΤΕΙΝΟ ΠΕΡΑΣ ΜΑ, ποιήμα¬ τα, Άθήνα 1906, τυπογραφείο Φραγκοι'λ,η, Μυλλέρου 72, σϊλ.ί- δε; 66 ΜΗΝΑΣ ΛΙΙΜΑΚΗΣ, ΤΟ ΤΈ- ΛΕΤΤΑΙΟ ΣΤΝΟΡΟ, "Ενδ. ΙΙοιητικής Τέχνης ΆθήΛ·;χ 1950, σελίδε; 92. ΜΗΝΑΣ ΔΠΜΛΚΗΣ, II ΠΕΡΙ ΠΕΤΈΙΑ 'Ενιδ. «Πάκ<ον» 1906, εξώφνλλο Γιάννη Μιγάδη, ,τοι- ή'αατίχ, σΐΛΐ&ε; 62. Δέν π στεΰιΐ) νά εΐχα άλλΐ-ΐε σχο λ.,άσει άπό τή στήλη τούτη ποιη- τ.κή σνλλ.ογή τοϋ λεπτ[;:π3ηΐον Κρητικού ποιητή. Τό πρώτο μόν το εϊχ.ε στ-είλει τό 1968 στή Γερ- μτχνία ΰαου εμ,Ενα τότε. Διαθάζοι σ,μπ'ιομκ;! πού Γίχ'! γράψε.: «Α- ναντίρρητα, σ,τοιντ ι; τό π χλ.ιό ξν λότυ.το τοΰ στίχοι·, ό σϋγχρονος ποιητή; έλενθερΐϋνεται άπό την στ.ερεοτυπΪΓχ κ«ί τόν κίνδυ<νο τή; άκυραλεξία; ή τού περιττον. Τώ- ι^α ί,'αοις π.ρέ.τει νά άγρυ.τνή μην περιπέσει στήν πεξολογ!-!». Ό στι χο; είναι εντελώς £λ.εί9?ρος, ά- ν,σοσΰλλαί'νος, λιτάς. Π?εοέκτιι- μα, τύ τελενταϊο. Φλι'αρος δέν εί¬ ναι ό Λιδάκης. "Εχυι ν.το6λητικέ; είκόνες καί (η^χνά άδρούς ανχ:-·- Γμοΰς. Ή ,τοίί.σή τού: ποίηση στ, χιιπιιοΰ * ι1 όρΓΧ|Γΐτισιιοιι. Στύ «Τελεντάίο Σι'νοηο» ση- αριόνιΐ) τού; στίχον; σελ. 85—89 μέ τον Ιταλι/ύ τίΐλο πιρμένον ά- τύ στίχον; τ.ιϋ Δάντη «Γιά μέ πή γι ίνοι·ν στόν .-τιιντοτεινό .τώνο», κά τ σάν σι/κς; χτΓΐιενο θρήνο, σέ υ,ίταιρυσικό τόνο, άπό μνη·^Γς τή; ναταηκιιιενης νατοχής, τής .τείνας τού 1942. Στό μρρος «Έσύ δέν ϊΐχες π? θάν*ι;», στή σελ.. 60, ό ποιητή; προσφοΛ'Ρΐ τόν θάνιυιτο. ΕΙχα, δια (Ιάϊοντιχς τού; στίχου; αντί·ΐί<; τό 1965, σ»;μ<ριο>σει: «Καλό. Ή ρ'μ-
μονη ίδενχ, ή σκή|ιη τοΰ νρν.ροΰ ή
τή; νεκρής πού όλοέντχ ταράζει
τόν ποιητή μί την παιίουσΐα της
πού «καταλ'ύ-Ί τού; νόμον; τοΰ θ<χ νάτον». Σημειών·(ΐι τα λόγια τού ΜιχαηλΛγγέλνθυ, τοΰ Μικ,ελάντζε- λο Μπουοναοοότι, πού δ ποιητή; μ ς ρισσότρρ ι τύ νά ρίιιαι άπό ,τετρα να μή (ΊλέπΐΊ, νά ιμήν αί<τθ<χνο.μ(χι, είναι μεγάλη καλο γιά μρ. Ί1 σειρά χών στίχο>ν τοϋ μέ
(.Όϊ1; <χ»τοΰ, ί>μ<ιματι·σμοι γιΐϊ^ΐ) ά πό το φαινομενο θάνατο;, στήν περιπετειι την άπνθιιενη κτχί την άπίθανη, άνπδίνονν δαντικύ πυς>ε-
τό. Γρα,μμίνίΗ οί στίχοι .αύτοι επά¬
νω σέ μΓ.δε-νιστική, θά ίλεγα, διά
θέσι·,, σοϋ μεταδίνονν κάτι σάν ά-
.τελ_τισία τού κενοΰ. Καί αΰτύ ΐ-
σα ίσα Λ.τοτελεί την έ.τιτνχίΛ τους.
Το λ.εκτικό ι ιναι άπέριττο, ή οίκο
νομία τον »"φον; εύερ,γίτιν.ή.
«Ή Ι1εοι.τέτ,εια» τϊναι τό τελ^ευ
ταίο, τουλάχιστον έ'ω; τό 156Η,
ιοιητικύ 6ι6λίο τοΰ Μηνά Δημάκη.
Ό πσιητή; παρ τσιά^ε«/ι έδώ
εΰαισθητος (Ίρκτης των δκχθεσεοιν
ποίι (κλο')θοι.·ν) την άτιιόσφαιρα
των σχέσ?(ι>ν άνάιιεσα στον; άν-
θρώπονς, άνάαεσα στόν Λνδρα καί
τή γνναίκα. Ξαίρει νά δίνη εκφοα
ση στίς ψιιχ.κές άποχριόσιπς. Γενι
κά δέν είναι αίσιόδοξος, χο>8Ίς νά
ρίναι λ.άτρη; τοΰ αγχον; καί τοϋ
αλ.γονς, οποις τύσοι πολλοί νέ<κ σή ιι-ρ« άπό φΐλ.αρέσκεια. Μ.ελ-ετι!)ντ.'; τώρα ,τά,λι τα 6ι- 6λία τού Λημάκη, νοαίζοι ότι ο στί χης τοΐ' θά ιν.ερδιζε αν ήταν ϊμμε- τρος. Αντός (όμιλώ γενικά) ό ρ- 'ευθρρο; στίχος στρρεΐ την ποίη¬ ση <1πό ενα άπό τα οΰσιαστικότρ- ριχ στοιχεΐα της: την μοτ·σικότη. τα. "Επειτα η ίλλειψη τή; κά,τοι- ας πειθαρχίο; ποίι ίπιθάλΛει ό ?μ μετρος σΐίχο; παρασέρνει τόν ,τοι ητή σέ παρρμβάσεις, πεϊολογίτς, πε^ριττολογίες, πλατιια<τμοί<ς. "Ο¬ χι ό'τι ό Δηιιάκης δέν ήταν Ίκανός νά γράψη ε'ιιμετρον στίχο. Κάθϊ άλνλο. Στή Γελ. 23 τοΰ τόμον, τό Γί'ιθέριο «Κάποιο χιόνι», άπόκριση καί άφιέρωση στόν Ανδρέα Κα- ραντώνη, μ<ιρτυρεί ίίτι ό Μηνάς Δημάκη; κατέχει καί την τέχνη τοΰ επίμετρον στίχου. θεο>ρό> τό
ποίπια τρΰτο άπό τα ύποδλ.ητικότε
ρα τοΰ τόμου:
Κ' έ'τσι καλ/τάϊουμί μές τύν καιοό
'Τπάρξεις ('χ,τύ μοναξιά καί χιόνι
Πού ά"γρι« ή παγιονιά μάς πειβΐ-
(ζώνει
Μηδενικά στον χρόνον τόν χορό.
Στ'νρχίζοντας έγώ την παράστα
ση, 6λέπ(ΐι έ ιιά; τα άνθρώ,τινα α-
τομα σάν νιηάδρ; χιονιοϋ ποϋ στοι
φογυρίζαμρ οτή όίνη τή; χιονιάς,
Ε-μεϊς «τα μηδΐνακά στόν χορό τοϋ
χρόνου».
Μερικά Απο τα ποιήαατα αίσθη-
τοπής, την
άέναη προσπέλαση πρός σννανθρώι
τους πού γίνετα* πάλα χοιρισμό;,
τή θεοτρικότητα τοΰ θανατον πού
ντΰνεται την τέχνη, την ενωση
ιιί την άνάμνηση σάν σπασμωδΐ-
κή προσπάθτια νά πιασθοΰμε κά¬
που, μην τύχει καί γκρεμισθοΐιμε
στύ κενό. Άνάμεσα στά καλυτέρα
ποιήματα ξεδιαλνέγω τα: «Μιλά-
νο: τσ.μιτέρί) μονουμεντάλΛ», τή
σελ. 14 τή; «Μακρινή; μοΐΌΐκής»,
δρισμένα κομιιάτια των «Παραλλ.α
γών σ' ενο θέμ.χ», ^"ΕρχοΛ-ται τα
ύ'νειρα*, «ΙΙρέπει νά σωπάσο)». Τό
τελενταϊο ποιημα τοΰ τάμον «Εη-
μέροιμα στύ πτχςάθΐ'ρό μαν» ήμπο-
ροΰσε νά λείπη. Δέν πιροσθέτει τί
ποτε στό ΰλο. Τό χιλιοτριμμενο
πιά έπίθιετο <ώραϊος» χρησΐιμοποι- εϊται τρείς φορές. Τύ Ξημέροχμα στύ παράθυρο είναιι θέμα πού θά ήμποροΰσε νά έμπνενση οάθΰτ*- ρου; στοχασμού; καί είκόνε; έοχο- τερική; ϋραση;. Στή σιελί'Τα 47 —πέντε στίχοι μιά όλόκληρη σελίδα!— εγραιψα τα άκόλοΐ'θ.ι αΰθάρμητα: «Μέσα άπό τύ άγραφο τούτο χαρτί σέ άν τικρύζει, χάνει τό μηδέν. Πόσο χαρτί πηγαίνει χαμένο. Τί σπατά- λη, αυτή, τιον συγχρΟΛ'οιν ποιη- τίόν. "Η τάχιι νά θέλ.οτ^ τόν &· δειο τούτον χο>ρο, γιά νά συμ&ο-
λίϊ,η τό όίγραφοι, τό άνήΐμ.τορο νά
γοαφτή; Νά είναι ό χώοο; ό φυ-
λαγμένος γιά τό άξεδιάλυτο οίνι-
γμα πού εΐνοι ή ζωή; Αΰτόβέόαια
0ά ήαπορπΰσε νά γραφτή καί στί;
περισσοτέρας σύγχρονες ποιητικές
Ή'/.λογές ό'ποΐ' ύ άδειος χώρος ξε
περνάρι τόν γραμμένο).
Κ^ντολογή; δ Μηνάς Δηιιάκη;
>ίναι άπό τοΰς σταπαθητικότερονς,
'/ραονΐ/'ΟΓιερθΓς Νοέλληνρς ποιη-
τ'ς. Άπό τούς πιό λ.επταίσθητοιυ;
Καί, σάν άνθρίοπος, ©αθυστόχα-
στος, ενιενικό;.
ΠΛΤΛΟΧ ΦΛΩΡΟΣ
ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΑΙ
ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΑΑΤΑ
Νέος φορεύς είσέρχεται εί;
τόν χιορον των έρευνών, δι' ϊ
ναζήτηςτιν πετρελαίων είς την
ελληνικήν έπικράτειαν. Πρόκει
-αι περί τή: άμερικανικής έ-
ταφείας «"Ανσου-ς» τοΰ Κο-
λοράντο, είς την οποίαν θά έν.
χωρηθή τό προνόμιον διεξαγω
γής έρευνών δι' ανακάλυψιν
κοιτασμάτων ύδρογονανθρά
κων ν.αί εκμετάλλευσιν τού-
το)ν. "Ηδη υπό των αρμοδίων
ΰπηρεσιών τοΰ ύπουργείου Β:ο
μηχανίας, κατηρτίσθη ή σχετ:
κή σύμβασις, ή όποία ώς προ
βλέπεται, θά υπογραφή έντός
των ημερών υπό εκπροσωπών
"θΰ 'έλληνικοΰ δημοσίου κ"!·
τοΰ αμερικανικοΰ οΐΜν. Αί ?-
ρευναι, χερσαΐαι καί
31οι, θά καλύψουν
τοΰ Βορείου Αίγαί^
ΦΟΡΟΑΟΠλ ΕΙΣΟΑΗΜλΤΟΣ λΠΟ ΕΚΜΙΣΘΟΣΙΝ
ΟΙΚΟΑΟΜΗΣ ΜΕ ΕΙΊΙΠΛλ. ΜΗΧ)ΜλΤΑ ΚΛΠ.
Την φορολογίαν τού είσαδήμα-
τος έξ οικοδομήν (Α' πηγής), 5.
,αν μαζί μέ την οικοδομήν έκμι-
πθοΰνται καί επιπλα ή μηχανικα¬
ί α, εχ,ει ώς αντικείμενον ή ΰ.τ'
αριθμόν .")2β'-')197Ο απόφασις τ>ύ
Φορολογικόν ΙΙρωτοδικείοιυ Αθη¬
νών.
Δι* αυτής έρ,μηνεύεται ή πά-
ράγρ. 2 τού άρθρον 17 τού νομο-
«περί φορολογία; τού είσοδήματο;
ςυσικών προσο'ιπον», όρίζουσα, ό¬
τι «προκειμένον περί εκμισθώσεως
όλοκλ.ήιροιι οικοδομήν ή μέρους οΐ-
κοδομής μετ" έπίπλων ή μηχανη.
ιιάτων, ΐΐς το είσόδημα σννυπολο-
γίζετατ καί τό τυχόν μ,ίσθο>μ»α των
(ΓυνεμεμιπθιοΛε'νυιν έπίπλιον καί μη-
χανημάτων».
Ή απόφασις εδέχθη, ότι κατά
την όρθήν έννοιαν τής ανωτέρω
διατάξειι>;, Απαραιτήτως προϋπόθ-ε-
σις διά νά θεωρηθή τα άντιστοι-
χοΰν είς τα επι.-τλ.α ή μηχανήματα
είβόδτμα ώς ϊίσόθΓΐια έξ οίκοδο-
μών εΤναι νά γίνη ίκμίσθωσις οί-
•/.οδομής μετ" έπίπλων ή μηχανημά-
τιον. "Άν ρπο.μέν<ΐις, τα επιπλα ή μηχαντιΐΜΐτα ρκμισθοΰνται αΰτοτε. λώς, χωρίς δηλοδή έκοίστΗι>σιν καί
τής ο'ικοδθιμής, τα κτώ,μενον είσό-
δηωα εκ τήςϊκαισθοκτεως των έπί-
ή μηχανη}ΐάτυιν δέν σννυπο-
λογίζεται είς τό έξ οίκοδο,ιιων, άλ-
λά λογτ'νετο.1, συμφώνως π<>ός την
παρ. 3 τού αρθρον 4Γ) τοϋ Νομο¬
θετικόν Διατάγματο; 3323) 1555,
ώς είσόδηιια έξ έλει θεοίιυν έπαγ-
γελμάτων (Ζ πηγιής). Διότι είς
ουδεμίαν άλλην έκ των περιπτώ-
σευ>ν Α έ'ω; Ζ τής ,ταραγρ. '> τοϋ
αρθρον 2 τού Αιατάγματος τ αυ¬
τού δύναται νά υπαχθή.
Ή απόφασις τοϊ· Φορολογικόν
ΙΙρωτοδικπου εξεδόθη επί προσφν-
γής ιδιόκτητον οίκοδομής, κειμέ-
νης πασά τό 'Λιιαοοΰσιον, έκμι-
σθοιθείση; είς χαρτουΊτεχνίαν·, άν-
τί μηνιαίαν ΐικτθώματος 6.000 δρχ.
Μετά .ταοέλενσιν ενός μηνός 6
προσφνγών έξειιίσθωσεν είς την
ιδίαν χαρτο6ιοτεχν(·ον τα έν γένει
ζινητΛ ποάγματα, τα άποτελοϋν-
τα τό σύνολον των έγκαταστάσε-
ών τής άλλοτε λειτονργοϋσης είς
Αθήνας ιδικής τού χαρτοόιοτε-
χνίας. Τοΰτα παρεδόθη<ΐαν είς την μισθώτριαν επιχείρησιν, κατά τό συμφωνητικόν, είς την θέστν οπον ευρίσκοντο, €Ϊς Αθήνας καί συνε¬ φωνήθη νά ποραμείνσυν έκεϊ, έπι- τής μεταφορά; των μόνον είς την .-ΐαρά τό Άμαρού- σιον ειρημένην οικοδομήν τού προ- σφυγύντος ιδιόκτητον των. Τό ιιί- οθωμα δι' δλ.ιΐ τα έκμισθωθέντα κι- νητά πράγματα ωρίσθη είς 7.500 δραχμάς μηνιαίω;. Μ?τά λενσιν έ.τταετίας συνετάχθη μετα- ξύ τού Ιδιόκτητον καί τής μισθω- τρίβς χαρτοβιοτρχνίας καί αλλο πας>ατάσεο>; τής μι.
σθώσει»; των κινητών πραγμάτων
(μηχη,νημάτων κ).π·) υπό τους α1ν
τονς ίίρους.
Τό δικαστήριον εδέχθη ότι, ώς
έκ των Ανωτέρω πρ.Οκύ—εί, τα μη_-
χανήματα κλπ. τής έν Αθήναις
λειτονργούσης άλλοτε έπιχειρή«Ρ-
ως ΙμιβΘώΘηοαν δι' Ιδιαιτέρας συμ
υάαεως, αϋτοτελούς καί άνεξαρτή-
του έν σχέσει .Τρο- Τ(·, μ,σβ,,^ή^,
τής παρά τύ Άμαρούσιον οίκοδο¬
μής. Ό ίδιαίτΓ,ρο; αΐαός χαοα-
κτήρ τής πρώτης σιιιμβάσιεως δέν
άλ.λοιοΰται έκ τής έξ {>—ί^,,ν με.
ταιφορά; των αηχανΓ,μάτιυν κ/π
κινητών έξ Αθηνών, είς την πα-
θά τό ΆμθΛθΰοιον οίκοδοαήν τον
ίδιο%ττΥτο>ν. Ά.-τΐναντίας ένισχύε-
ται έκ τού ότι τοΰτα έπο>ληβησαν
6?αδτ'»τερον ρίς έτερον .τρόβωπον,
τό ώ.-τοίον τα έξρμίσθοκΓεν είς την
ιδίαν ^ επιχείρησιν χορτοδιοτεχνίας.
Καί ή άπός-ησι; καταλήγη: «Μή
(τυντρεχαιχΐΓΐ; &θεν έν τή προχε-ι-
(τυντρεχαιχΐΓΐ; &θεν έν τή προχε-ι-
μενω περιπτώσει τής 6ασική;" .-τρο-
ιαο6ρσΡ(ο; τοντέστιν των μηγανη-
ματονν μετα τοΐ' ακινήτου..., ονχί
όρ·θώς καί νομίμως τό έκ τής εκ¬
μισθώσεως τ(7)ν μηχαντχ,ιάτίον προ¬
ερχομένην είσόδημα... έχαρακτη.
οισθη ρ'ις τοιαοϋτοΛ' έξ οί,κοδομών
δέον ^ δέ τούτη νά χαρακτηρισθή
ίϊ)? ΡΙ ΠΠιΛΤίΙ %Γ1 όΐΐ ο^πτιθη^.'___ '____
ς είσό·δη,ιια έξ
γελμάτων
επαγ-
ΑΙ ΑΓΟΡΑΧΟΜΙΚΛΙ
ΛΙΑΤΑΞΙΧ ΛΙΑ ΤΑ ΚΡΕΑΤΑ
Εκοινοποιήθη*™ν αρμοδίως διά
τα περαιτέρω νπό ταΰ υπουργείον
Εμπορίαν αί ϋ.-ΐ' αριθ. 4« καί 47
Άγορανομικιιί διατάξεις, αί οποί¬
αι προβλεπονν νέαν διαδικασίαν
είς την διάθεσιν τώ·ν ιςράων.
Είδικο')τρρον, ή πρώτη διάταξις
καθοριίζει την ΰποχρ,ειοτικήν σφρά-
γισιν των ίνδιάνο/ν προε)^ι«ΐε(ΐ>ς
έξιοτερικαΰ, ένώ ή δευτέρα π,εριο-
!>ίϊ,ει την παρασκευήν φαγητον ι κ
κ^έατος λοιπιον σφαγίιον, πλήν
πουλερικών, χοίρ(,»ν καί κονίκλοιν.
Ε1ΙΛΡΚΕΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
Μέ αντικείμενον την εξέτασιν
τής καταστάσεως τής άγο^άς και-
τά τάς ήμρρος των ραρτών άπό
πλενρός ίπ«ρκε'α; αγαθών, σι·νί-
κροτήθη χθί ς εί; τό νπονργείον
'Ειιπορίον σίνΐκεψις άρ·μοδίων ΰπη-
ρεσιακων -τηραγόντων. Κατ' αχΊ-
τήν ίτονίσθη ϊίτι κατά τάς ή.μέρας
τής άγοραστικής αίχιιής θά υπάρ¬
ξη πλήιοης έπάρκεια ότμνών,
κτον.ομικωΑ', κατει|ηιγμ*νιον
όντων, ώς ν^ί ίνδιάνων, προελεΰ-
έξο>τες>ικοΰ.
ΘΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙλ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ-
ΜΕΛΟΝ ΟΟΣΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΙΕΚΑΕΤΙΑΝ
ΙΙΑΡΙΣΙ— Τό σύστημα των
γενικεύσεων ιπομολογικων προτιμή-
σεο>ν θά προσπαθήση νά καταστή¬
ση έςχιρμόσιμον ό Όργανιαμός Οί-
κονομκής Συνεργασίας καί Άνα
πτύξεως κ<ιτά την αρχομένην δε¬ καετίαν, θά (τυνεχσθή δέ νά κατα (>άλλεται ηνζημένη ποοοοχή διά
τ ά προ€λήαατα των νπό ανάπτυ¬
ξιν χοιρΛν - μελων τού.
Τούτο τονίζετοα μ*ταξΰ άλλίον,
είς διάγγελμα τβϋ ΟΟΣΑ περί
των μελλοντι,κων αυτού εργασιών
έπ' εύκα».ρία τής συμπληρώοβιος
10-ετίας άπό τή; ΰπογοαφής τής
Ίδρυτικής σννθήκης τούτου, άνα-
γνο>σθέν είς πραγματο.τοιηθεϊσαν
ειδικήν <ηινεδρίασιν επίπεδον μο- νίμων άντιπροσώπίον. Τό κείμενον τού διαγγέλμητος των 22 χίορών - μελών τοΰ ΟΟ ΣΑ εχει έν συνόψει ώς οκο/.ού- Οως: Αί χώραι - μέλη ανέλαβον την υποχρέωσιν νά συνεργασθούν ποός ν τής άναπτύξεο>ς τής
οίκονσμίας καί τής άηασχολ.ήσε-
ως, την σιινεχή (>ελ.τίιοσιν τοΰ επι
πέδου ζωής, τίγν νομισματικήν στα
θρρ-ύτητα κ«ί τί)ν ανάπτυξιν τοϋ
παγκοσμίου ίμπβρίου καί νά σνμ-
()άλοΛ' εί; την ΰγιά οικονομικήν
ανάπτυξιν των ίαό άνάπτΐ'ζιν χω-
ρων.
ΑΙ κυ6ερνήο'εις τί>ν χωςών -
μελών έπανα/Λμτ>άνονν κια πάλιν
σήμερον, την &ού.λησίν τι,ιν, όπως
ίξαχολονθήσουν νά έπιδιών.οα'ν
την πραγαατοποίησιν των άντικει
με νίκων τουτονν σκοετών.
Αί κυβερνήοεις των χο><>ών - με
λών είναι πεπ.εααμέναι περί τής ά
ποτελεοιματικότητος των μορορών
συνεργασίας αί οποίαι άνεπτύχθη-
σαν προοδευτικάς έντος τοϋ Ο.Ο.
Σ.Λ.
Ο κτηθέντες πόροι διά την άντι
μετωπιστν των έπειγουσών οίκονο-
μικων καί κοινονικών άναγχων έ-
ξαρτοινται έκ τής συνεχοϋς οϊκο-
νομικής άναπτύξεω; σννοδευομέ-
νης υπό σταβίρότητος τιμών καί
ύψηλού έπιπέδου άπασχολήαεως.
Αί κυβερνήσεως των χωρών - με¬
λων θά συνεργασθούν είς τα πλαί
σία τού ΟΟΣΑ πιςός χάραξιν τής
απαραιτήτου πολιτικής ίΐς τού; το
μεϊς τούτους καί καθορισμόν προ-
τεραιοτήτων διά την όρθολογιστι-
κήν κατανομήν τοϋ αύξανομένου
ογκου των πόρων.
Έν τή προο—ική τής δει»τέΛν
θά συνεχίσουν νά σννεργάζωνται
πρός εξασφάλισιν είς τάς υπό α¬
νάπτυξιν χώρας ηύξ·ημέν«·υ δγκου
χρηματοδοτικών μέσων μέ εύνοϊ-
κωτέ^ρους δρους.
Κοινωνικαί, οικονομικαί κΐαί τε-
χνολογικαί μεταβολαι θά έξακο-
λΛυθήοουν να πραγματοποιοΰνται
■λοχο. την αρχομένην δεκαετίαν καί
θά δημιουργήσον-ν νέα προδλήμα-
τα κουΐ σι·γχ<)όν(ι>ς νέα; δ!νατό-
τητος. Είς ίνα κόσμ/θν, ■ δποτ' αί
οίκονομίαι είναι όλονέν περισσότε
ρον άλλψΛ-εΗαιρτώιμεναι, ή πολν-
μερής στΎίργασία καλείται νά δια
δραματίση
λον.
σημαντικώτερον ρο
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΗ ΚΡΙΣΙΣ ΣΤΕΓΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΥΠΕΓΡΑΦΗ Ν ΝΕΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣΥΜΦΟΜΙΑ ΥΠΟ
ΕΚΠΡΟΣΟΠΟΝ ΤΗΣ ΕΑΑΑΑΟΣ ΚΑΙ ΡΟΥΜΑΜΙΑΣ
Ελληνικάς έξαγιογά; ΰψους 14
θ/ΐατομμιιρίοιν δολλαρίων έναντι
(.•ονμανικών άξίας 16, προ6λέπΐΐ
διά τό 1ί)71 ή ΰπογοαφεϊσα είς Α¬
θήνας νέα πενταετον; διαρκεία;
ίμπορική σι.'·μφο)νία καί σι·μ<Γ0)νία ηληρωμων, !*εταιξΰ 'Ελ/Λδο; καί Ροτ'μανας. Τα; συμφωνίας αύ¬ τάς, ή ϊσχύ; των οποίων α^ιχεται άπό 1η; Ιανουάριον 1971 μέ προ- 6/νΡποαένην λήξιν την 31ην Δεκε+ι- (ίρίοτ,' 1975, υπέγραψαν οί άαμό- δ.οι ίτπανργοί των δΰο χωρών κ.κ. Ζάππας καί Μ.τούρτικα. Οί πίνακιΡς των Λνταλλακτέων προϊόντοιν κατά τό 1971 προδλέ- ποιι·ν άπό έλληνική; πλευράς την γγτ των κάτωθι προϊόντ<ον κατ' αξίαν γ!; χιλ. δολλαρίο>ν:
2.150, έοπεριδοειδή 1.
100, σταφίδρς 1»0, 6άμ6α£ 2.000,
νημοτα έ» 6άμ&ακος 1.20Ο, ύίρά-
οματα έκ 6άμ6ακο; 475,νφάα·.^ατο
έξ έρίου πλ'κτά κτπ. 1.0Ο0, άκα-
δέρμ.ατα 1.400, δρρμα-
τα πικλέ 250, Οαλανίδια καί δεψι-
κά ίκχυλίσμ«τα 200, σιδΐ>ρ<η>ργικά
προϊόντα 400, μηχα-ναί οίκιακής
χρήσεω; 300, ξνριστικαί λεπίδε;
200, εϊδη έκ. πλαστική; ΰλης περι-
λαμδαναμένιον καί σο>λήνο>ν 200,
μεταλλετ'ιιι.ατα σίδηρον 250, θείον
εί; κόνιν 300, καολίνης 300 καί
έτερα πθ)ν ποός
εισαγωγήν ρονιμα·νικών Λροϊόντοιν
πεοιλΛΐμβάνονται είς αξίαν χιλιά¬
δων δολλαιρίτον:
Ξνλ-εία καί. προϊόντα ξύλου 2.600,
ξι·λοκι()(ΐντια καί δούγαι 1.000, προ-
ιόντα βιΐ'μηχανίας χάρτου καί δ.ά-
φσρΒ ειδή χάρτου 4(>0, όχήματα,
ίλκι<στήί>ες καί γεωογικά μΐχίινή-
ματα 1.400, μηχανου{>γικά εογα-
λ.εία καί μηχαναί 800, έξοπλισμος
μεταλλείοΛ· .100, ε'τερα μηχανήματα
έλΛ<Γ·ράς βιομηχίΐνίας 500, ήλΐκ- τροενεογϊΐακόν υλικόν 600, έξο- πλισμό; διά γεωτρήαεις 500 κρ«- ατος 1.000, χημικά πΐβοϊόντα καί .τοό.υεθΐ'λένιον 800, μηχαναί οίκΐΊ- κής χρήιτείυς 600 -/.(ά ετέρα προϊ- (ιντα. Έπίσης .προδλέ.-τεται καί ή ΐ'Ί- Ροτ>μανίας
πετρελαϊκών
Παραλλήλ-ιυς υπεγράφη χθές
κυΐ έλληνοοοΐ'μανική μακροπθέθ?-
σΜ«; <ηιμ(Γ(ΐ>>ία οίκονομική-ς σΐΛ-εςν
νησίας. Διά ταύτη; προΰλέπεται
ιιτι οί προκύπτουσαι έκ τή;
ς τής στμο;ωνίας ταύτη; πλη-
Ί θι<ικανο'ϊ'Γζοινται είτε γ-ής ίμ.·ΐορ·ενμ<ίτων παρ<Α- έκ τής <ηιγκεκΙρ»μρνης ς σννι ργασίας, ϊϊτί μέ<κο Εί; την σνμφιονίαν προ- έπίσης ότι διά την ,τραγ- οι>
ματοποίησιν τονν κιθθ' έ',καστον
συνίογασία; ώς είναι ή
χρησιμοποίησις των εκατέρωθεν 6ι-
ομηχανικοϋ ουναμικού, έπεξεογα-
σία σχεδίων -τςός Ιδρυσιν ή έκσνγ-
χρονισμόν έργοστασνιον, ή 6«λτί-
ωσις των τεχ,νολΛγικίον μεθόδΐιΐν
παραγωγή; ή αλλο τι, άπαιτεϊται
ή συναψις μεταξύ των ϊί; εκάστην
των δΐΌ χτοοών φορέίον, είδικοϋ
συμβόλαιον κτχτά πε-ρίπτωσιν, τε-
λοΰντος υπό προηγουμένην έγκρι¬
σιν, των άριιοδίιον Λρχών των δύο
χο>ρών.
'ΙΙ υπογραφή των σιιμψ-ωνιών
αυτών υπήρξεν άπόρροια των πΐβοσ-
Τάτ<·>ν διμερών σιινομιλιών εί; τό
ΙίίΙΐ'κοΐ'ρεστιον υπό ελληνικάς άν-
τιπροσωπείας μέ επί κεφαλής τόν
γενικόν γρ·αιιματέα τοΰ υπουργείον
Εμπόριον κ. Παλλάντιον.
"Ομιλών κατά την υπογραφήν
των σνμ{(Ηΐ>νια>ν, ό ΰπονργό; 'Εμπο-
ρίου κ. Ζάπ.τ»; ετόνισεν, ότι άπό
τό 1966 αί οικονομικαί σχέσει; των
δνο χωρών ί,ξελίσσονται ίκανοβΐοι-
ητικώ; καί έμφανίζουν σήμερον
αύξησιν κατά 40%, έν συγκρίσ«ι
,τς,άς τό παρελθόν. Έπίση; ωμί¬
λησαν ό Ρουμόΐνος ΰποιιργός Έ-
ξίοτερικοϋ Εμπόριον κ. Μποΰρτι-
κα καί ό κ. Παλλάντιος.
Ό Ρονμάνο; νπουργό; επεσκέ¬
φθη την Ελληνικήν Τράπεζαν Βι-
ομηχανικής ΆναΛτύςεως, οπου εΐ-
χε σΐΎομιλίας μέ αρμόδιον; παοά-
γοντας.
ΠΕΛΤΙΩΜΕΝΗΝ
ΣΥΣΚΕΤΑΣΙΑΝ
ΤΤί'ΩΝ ΖΗΤΟΤΧ
ΟΙ ΑΤΣΤΡΑΛΟΙ
«ΟΊ "Ελνληνες έξαγο/γρί; τυρών
προκειμένου νά έπιτί>χουν την το-
ποθέτΓ,σ,ν μργαλντέρω-ν ποσοτή-
των τυοών είς Αύστιία/.ίαν, δέον
όπως πέοαν τής ποιότητος έπιδιώ
ξονν κβί την &ελτίί/ισιν τής συ-
Έπραγματοποιήιθη τό Γ' Παν
ίλ.λήνιον Στ«νέδριον Έλλνηνικής Ί
διοκτησίας, όί)γανϋ>θέν υπό τής ίν
Αθήναις Ενώσεως Ιδιόκτητον
Καταστηιμάτων καί Γοα<ί*ίο>ν Α¬
θηνών. Είς τούτο μ«τέσχον έκπρό
σωποι τοΰ Σίοματείου «βΕλληνική
Ίδιοκτησία», τού Τεχνικού Έπιμε
λητηρίου Ελλάδος τού Σύλλογον
Πολιτικών Μηχονικ,ών, τοϋ ΙΙαγ
κτπ/ιατικοΰ Συνδέοιμον θεσσαλο¬
νίκης, τή; Πανελληνίου Ένώσε-
ω; Έπιχειρηματιών Κατασκευα-
στών Οΐκοδαμικίόν καί Τεχνικώς
"Κργων, τής έν Νέα Ύόρκτ) 'Ελ-
/.ηνοαιιερικανικής Ενώσεως Κτη-
ματιών Άκινήτο*ν έν Ελλάδι, τή;
Ένώσείος των Όμογενών έκ Κογ
κό, ώ; καί των οίκείυιν ένώσ-είυν
πόλεο>ν τή; Ελλάδος.
2χετικώ·; μέ το βέιμα των μι-
σθώσεων καταστηιμάτων ΰπεστηιρί
χθη υπό των όμιλητών ότι:
Δέν υφίσταται κρίσις στέγης
κχιταστημ,άτίον σήΐμι&ρον
έπομέ
Τα ανωτέρω άν«([ έσονται είς
έκθεσιν τοΰ έν Σίδνευ εμπορικον
σύμβουλον πρός τό ί'τουργεϊον
Εμπόριον ιιέ την προσθήκΓ,ν «'ίτι
«ή είς χάρτινα κιδώτια συσνευασία
δέον νά άποφεΰγετα'ΐ. καυ' όσον κα
τα<(θάνονν τοιαϋτα είς την έν λό¬ γω χώςπ ν είς κακήν κατάστασιν, μέ όλας τάς γνωστάς δυβμενεϊ; συνεπείας-*. Ήδη, τα υπουργείον Εμπόριον εζήτησεν άπό τό Γίν- κόν Χημεϊον τοΰ Κοάτονς καί τάς τελωνειακάς άοχας, νά έκ.δώσοιιν τάς άπ-αραιτήτοτ'ς ύδηγίας διά την μ,-ετά πάσης «ΰστηρότητος διενέρ¬ γειαν τοϋ ποιοτικού έλεγχον των έ- ξαγομένων τυρών, τής συσκβνασί- αε κ.α. νως δέν υφίσταται εκτακτος «κοι- νιονική άνάγκη» νέας δεσιμεύσεως τή; ίδι.οκτησίας. Επί τρΐιετίαν ήδη επήλθεν έξι- σοροόπησις των μισθωμάτων είς δλ.ην την Έλλάδα, ή δέ αρσις τή; άναγκαστική; προστ>οσιας άπο πό
λυάρι&μα κιντρικά καταστήματα,
δέν δύναται νά έχη οιανδήποτε ε¬
πίδρασιν ι,τί τού τιμαρί&μον,
Ή σΐ'μβο/.ή τής ιδιοκτήτας
πρός τόν Δηαόσιον Πρου,τολογι-
σμόν είναι μργάλ.η. Πάν δέν άναγ
καστικύν μέτρον, πλήν αλλων, θά
^.κινητοποιήση τα μισθώματο, πρω
τίστως «ίς βάρος τον Δτρμοσίον.
Ή προνυμ.ιονχος άνΐΐγκαστική
πρ-οστασΐΛ, εί; το κέντρον έπιχειρή
σε<:/ν τινών, αποτελεί καθιέ<)-ωσιν «κλ^ειστών έπαγγελμάτ<ον», διότι παρεμποδίζει την συν·αγο>νιστικήν
π>οόοδον των δνν£ΐμικ.<υτέρ<.υν έπι- χειρήσεων. Τα αίτήι,ιατα των μισθωτώιν κα ταστημάτο^ν άποτε?ιθί'ν καθαράν ά.τ>αλ/Λτρί<ι>σιν τής άστικής ίδιο-
κτησία; καταστηιμάτων, μέ άποτέ-
λέ.σματα καταστροφικά διά την δ-
δλην οίκονομίαν, άλλά χυρίο>ς διά
την άνοικοδάμησιν.
Οιαδήποτε νέα άναγκαστική δέ
σμευσις των μισθώσ€0>ν
θά επιφέρη άμεσον άναστο
λήν τή; ανοικοδομήσας, άχοή-
στενσιν 200 .ιε^ρίπον έπα.γγρλμΐΐπι-
κών καί 6ιοτεχνικών έπιχεί.ρήσΓων
καί 6ιο>μηχανι*ί>ν καί θά δημιουργή
ση μέγα πρόβλημα άνεογία; ύιτκά
δών χιλιάδων έργατών.
Έν συνεχΐία έπ«<τημάνθη ότι· ή Τ|ΰΕη<μένη φορολογία είσοδΐΐμ.ατος έκ μεγάλων γρα<ρ·εία>ν άποτελοϋν
άντικίνητ'θο,ν διά την κατασκίνήν
νέων, άναγκαίοιν διά την έγκατά-
ξένων έπιχειρήσεΐι)ν έν Έλ
λάδι, έζητή&η δέ νά έπαναΐττρ'θή
ή £κ.ττο>σις 25% είς την φορολογί
αν είσαδήαατος οίκοιδομών έκ. των
καταστημά-ηων καί γοα
κών άπαλλοτριώσεων διατάξεως,
διά τής οποίας ή δημοσίενσι ς τοΰ
Διατάγματος τού έγκ.-ρίνοντος την
τ-ροποποίησιν των . σχιεδίων πόλε-
ιον κ,λ.π., νά σννιστόι κήρυξιν ά-
ναγκαστικής άπολλοτριώσΐως των
δεσμ<ευομ.ένΐϋν άκινήτων δι* ειδι¬ κόν; σκοπόν; καί έναρξιν κινήσί- ως των προϋεσμιών τού νόιμοτ1 πι-- ρϊ άναγκαστικών ά.·ταλ).οτριώο>ε-
Τέλος, σιΛ'ετάγη ψήιφΐσμα τού
Συνεδρίου, τό οποίον απεφασίσθη
νά υποβληθή υπό επιτραπή; εί;
τού; πρόεδρον καί άντιπρόεδοον
τή; Κν6ερνη&.ΐι>;, ώ; καί εί; τού;
ί'.τοΐΊηγαν; Σ υντονισμοί), Οίκονο-
μικών και Δικαίοσυνης.
ΑΠΟΨΕϋ: ΤΗΣ ΓΣΕΒΕ
Είς τοΰ; ίσχύοντα-; εί; την Έλ
λάδα γενικούς καί ετδικού; κανό-
νας διαμοο<ρυ)(ΤΡϋ)ς των τι.μων των αγαθών καί των ΰπτ}ριεσιών νά υ¬ παχθή καί ή διατδικασία διαμορορώ σε<ος τοϋ ΰι,ιους των ένοικίίον. Την άποψιν αυτήν διετύπωσεν ή 6·οϋσα όλομίλεια τή; Έκτε>ΐστι-
κή; Έπιτρο.ΐής τής Γενική,ς
ομοσπονδίας Επαγγελματιών καί
Βιοτεχνών Ελλάδος, ή όποία έξη
τασε τα θέαοτα τής έπαγγ>ελματι
κης στέγης καί τής ίατροφαρμα-
κευτικής περιθάλψεως τοϋ κλάδου.
Είδικώτες>ον υπό τής ΓΣΕΒΕ,
διετυπώθη ή άποψις ότι τό ποό-
οληιμα τής έπαγγελίΐατικής στέγης
δέν δύναται νά έπιλυθή μέ ήμίμΐ-
τρα, πολΰ δέ π·εοισσότ€ρον μέ
χείροι>ς σιιμ(>ι6ασμούς, άλλά νά
άντιμετωπισθή μέ μοναδικόν γνώ-
μονα την πριΐγματικόηητα, έν
δν^σμψ πρός τάς κοατούσα; κοι-
νωνικοοικονκμικάς σιινθήκας. Πα-
ρα/.λήλω;, ετονίσθη ότι πλ.ήθος
προστατευτικών δκχτάξείον τής έ-
ής στέγης ίσχΰει ήδη
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΕΝΤ0Ν3Ν
ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ Η ΠΑΡΑΓΟΓΗ ΤΣΙΜΕΝΤΟΝ
"Εντονον όνάπτυΕιν έμφανίΖει
κατά τα τελευταία έτη ό βιομη
χανικός κλάδος παραγωγής τσι-
μέντων. Τουτο ύπογραμμί2εται
είς τό κυκλοφορήσαν προσφάτωο
ειδικόν τεϋχος τοϋ Όργανιομοϋ
Οίκονομικής Συνεργασίας καί Ά
ναπτύΕεως (ΟΟΣΑ) περί τής
βιομηχανίας τσιμέντων είς τος
χώρας - μέλη τού τό έτος 1969.
Συγκεκριμένως, ή παραγωγή
τσιμέντου είς την χώραν μας, ηύ
Εήθη κατά τό 1969 κατά 20% πε
ρΐπου, ένώ είς την Γαλλίαν κα
τό 8% καί την Ισπανίαν κατά
7%. Αντιθέτως, κάμψις τής πα¬
ραγωγής εσημειώθη εις την Ίσ-
λανδίαν, Ολλανδίαν καί Μ. Βρε
ταννίαν. Ειδικώτερον, ή έΕέλιΕις
τής παρογωγής τσιμέντου έν Έλ
λάδι, άπό τό 1963 καί εντεύθεν
έχει ώς ακολούθως:
1963 2 294900 τόννοι, 1965
3 212.000, 1966 3.590.000 1966
3.59 000, 1967 3.733.000, 1968
4 078.000, 1969 4.832.000
Ούτω, ό δείκτης παραγωγής
τσιμέντου εί; την χώραν μας μέ
βάσιν τό έτος 1963=100, ανήλ¬
θεν άπό 140 τό 1965 είς 156 το
1966, είς 163 τό 1967, 178 τό
1968 καί 211 τό 1969 Άποτελε-
σμα τής άναπτύΕεως αυτής ύπήρ-
Εεν η αϋΕησις τής ποσιστιαίας
συμμετοχής τής Ελλάδος τόσον
είς 6,τι άφοος εις την συνολικήν
παραγωγήν των εύρωπαϊκών χω¬
ρών, όσον κ-κ επί παγκοσμίου κλί
μακος, δπου ή έθνική μας παρα-
γωγή άπό 0,8%, το 1968, ανήλ¬
θεν είς 0,9% τό 1969
Ιδιαιτέρως, ύπογραμμίΖεται είς
την ανωτέρω "Εκθεσιν τοϋ ΟΟΣΑ
ή άλματώδης αϋΕησις των έΕαγω-
γών τσιμέντου έκ τής χώρας μας
Ή πλέον θεαματική πρόοδος είς
τόν τομέα των έΕαγωγών άναγρά
φεται χαρακτηριστικώς εις την
' Εκθεσιν, επραγματοποιήθη υπό
τής Ελλάδος (60%)' τής οποί¬
ας αί έξαγωγαί τού 19(59 ήσαν δι-
πλάσιαι τοϋ 1963. Ή Ελλάς κα¬
τέλαβε, οϋτω, την 4ην θέσιν με-
ταΕύ έΕάγωγής τσιμέντων, ένώ
άπό έΕαετίας κατέϊχε την 11 ην
θέσιν». Ειδικώτερον πρέπει νά ση
μειωθή ότι αί έΕαγωγαί τσιμέντων
έκ τής χώρος μας κατά τό 1969,
άνήλθον εις 550.600 τόννους, έ¬
ναντι 344.500 τό 1968, 205.100
τόννους τό 1966 και μόνον 156
200 τόννοι τό 1965.
Τέλος ή Έκθεσις τού ΟΟΣΑ
τονί2ει, ότι ή παραγωγική ίκανό-
της τής έλληνικής βιομηχανίας
τσιμέντων ανήλθεν κατά τό 1969
εις 5.500.000 τόννους, προθλέ-
πεται δέ νά ανέλθη είς 5 530.
000 τόννους κατα τό τρέχον έ¬
τος κοί 6 820.000 τόννους κατά
τό 1971.
165 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΙΑ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
Έντος δεκαμήνου
Έκ των μέχρι τούδε συγκεν¬
τρωθέντων υπό τής Τραπέζης Ελ
λάδος προσωρινών Ότοιχείων, τό
εισαχθέν κατά τόν μήνα Οκτώ¬
βριον είς την χώραν μας ταΕιδιω
τικόν συναλλαγμα ανήλθεν εις
19789 000 οολλάρια, έναντι 18.
097 000 και 13.439 000 δολλαρί
ών τοϋ ίδιου μηνός των έτών
1969 καί 1968 όντιστοίχως Συγ
κεκριμένως, εσημειώθη αϋΕησιο
είς τό τουριστικόν αυνάλλαγμα
κατά 9,3% καί 47,3% αντιοτοί-
χως.
Κατόπιν τούτου, τό ταΕιδιωτι-
κόν συναλλαγμα, τό οποίον είσή
χθη είς την Έλλάδα κατά τό δέ
κάμηνον Ίανουαρίου ■ Όκτωβρί
δολλαρια έναντι 131 843 000 καί
ου ύπολογίΖεται είς 165.100 000
101 642.000 τοϋ άντιστοίχου χρο
νικοϋ διαστήματος των έτών 1
969 καί 1Θ68 (αϋΕησις 26,2% και
62,4% αντιστοίχως).
ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΑΣ
ΤΗΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ
Πρότυπος οίκιστική μονάς θσ
δημιουργηθή υπό τής Εθνικής
Κτημστικης Τραπέζης είς τό Λε-
κανοπέδιον Αθηνών. ' Ηδη ή Ε
ΣΟΠ συνελθούσα υπό την προε
δριαν τοϋ ύπουργού Συντονισμού
κ. Ν. ΜακαρέΖου, ενέκρινε την
παροχήν εγγυήσεως τοϋ Έλληνι
κου Δημοσίου, πρός τό Ταμείον
Άποκαταστάσεως τοϋ Συμβου-
λίου τής Εύρωπης, διά τα ύπ' αύ
τοΰ, μεχρι ουνολικής άΕίας 15.
000.000 δολλαρίων, ή ετέρου ί
σοτίμου έλευθέρου μετατρεψίμου
συναλλάγματος χορηγηθησόμενα
δάνεια, πρός την Εθνικήν Κτη-
ματικήν Τράπεζαν τής Ελλάδος.
Ο ΠΑΗΘΟΡΙΣΜΟΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΧΠΡΙΣ
ΤΟΥ 0.0.Σ.Α. ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
Ό -τληθωρισμός πλήττει μέ .·τοι-
κίλλοντ-αι βαθμόν εντάσεως «'ίλα;
τα; χο>ρα; - μέλη τού ΟΟΣΑ, έ-
Εαιρέσει τή; Ελλάδος, ή όποία
αποτελεί νησίδα σταιθερόττΐτο·; τοϋ
τιμακ?ίθμου. Είς την διαπίστωσιν
ούτήν προβαίνει ή Γραμματε.Λΐ τοϋ
ώ; άνΐ'» οργανισμόν είς έκθεσιν
τη; σχετικί); μέ τάς έμφθνιζομέ-
να; επί οιεθνοΰ; έπιπέδου πληθω-
ριστικά; πίέσ«ς.
Τό μ«γα τουτο πρό6λτ}μη άπί-
τέλεσε αντικείμενον μακρών καί
έξονιιχιστικών συζητήοιεων κατά
ΐήν τελει<ταίαν σύνοδον τής Έπι- τροπής Οΐκον:μικής Πολιτικής τού ΟΟΪΑ ή όποία έ.τραγματοποιηθη την ΐιίην κ*ι Πην Νοεμ&ρίον έ. ε. Σνγκεκριιιένοις, κατά την σύνο¬ δον συνεζητήθη ή έκθεσις τή; Γραμιιατρία; τού Όργανισ^ιοϋ, ή δποίο τυνίζει την σοίίαρότηται τή; καταστάσε<υ; διά τί]ν παγκόσμιον οίκονοιΐώιν τκ τοΰ έκδη).ωθέντος πληβιορισμοΰ καί συνιστά την αν¬ τιμετώπισιν αυτής διά τής λήψεως σειράς μέτρ'ων Λριιχνχρονίου και κροχς 3νίοι' χαρ·οικτήρος. Άπό την γενομένην ανάλυσιν των ύι)·ντικί)ν τάθΓων των τιμών εί; τάς χώρας - μέλη τοϋ ΟΟΣΑ προέκυψεν ότι ό πληθωρισμό; έ'- ίίλα; τάς μεγάλας διομη- χανικά; χώρας μή έξαιρονμένη; ,δ' ·αΰτή; τΓ,ς Γεριιανίας, ή όποία άπετέλη μεχ,.Η πρό τινο;, ΰποδιιγ- ιιατικήν χώραν ά.τά πλενράς στα- ς των τιμών. Έ; άλλον, δια.τιστοΰται εί; την έκθεσιν ϋτι άπό τάς δέκι πέντε μικράς χώρα; τοϋ ΟΟΣΑ, αί δέ- κα τοεϊς έν·--(ΐάντσαν αίίξτισιν των τι,μιΐη· κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ 1970, υπηρι&αίνονσαν την μέ¬ σην ετησίαν αύξησιν των τιμών τή; παρελθούσης δεκι/ετίας. Μεταξύ των χωρών τούτων, ί- διαιτήρως έντονος ΰπής>ξεν ή (ΐϋ-
ξησι; των τιμών κατα σειράν εις
την Ίσλανδίαν, Νορβηγόαν, Ίρ-
. λανδίαν, Πορτογαλίαν, Τουρκίαν,
Σουηδίαν, Λανίαν καϊ Ίσπο,νίαν,
Ι μέ ποσοστόν αΰξήσεο>ς κνμαινύ-
μενον άπύ 13% εως 7%. Έν συνε-
χεία, ρΙ; την έκθεσιν, ΰπογραμμί-
ζεται ότι αί μοναι χώοαι αί οποίαι
άποτελοθν εξαίρεσιν καί κατά συνέ-
I
πειαν νησίδας σταθί^ότττΐος τού
τιμαοίθμου, είναι ή Ελλάς καί ή
Φινλανδία καί ώς έκ τούτου δέν
έμφανίζονται ίίς τόν πίνακα των
χωρών δπον εσημειώθησαν άνατι-
μήσεις.
Είς σχετικήν άνακοίνοισιν τοΰ
ΰποι>5·γίίον Συντονισμού παρέχε-
ται μί<ι σνγκριτική εικών τήΐ λίαν εννοϊκής θέβΓθίς τής χώρας μας άπό πλευοάς τιμαριθμική; σταθε¬ ρότητος. Σνγκεκριμενιος, κατά τό πρώτον εξάμηνον τοΰ τρέχοντος ετους, ΰ δείκτη; τιμών καταναλω- τού ηυξήθη κατά 2% έναντι 5,7% τού μέσου όρον τού σύνολον των χω ή Ελ¬
λάς άπο·τε?^ϊ χώραν ύποδειγματι-
κής σταθεοότητος των τιμών. Τό
γεγονός τούτο εχει άκόμη μεγα¬
λυτέραν σημασίαν διά την χώραν
μας εάν ληφθή ύπ' όψιν ότι βίτη
έπιτυγχάνιει τόν ταχύτερον ιριυθμύν
όναπτι'ιξεως τής οίκονομίας της
ίξ οΛοιν των χιορο>ν - μελών τοΰ
Όργανισμ-οϋ, μέ 4ιοναδι.κήν εξαί¬
ρεσιν την "Ιαπωνίαν. ^Σημειωτέον
δτι ή Ίαπιιινία παροτ>οΐασΐ «ατά
τύ πρώτον εξάμηνον τού τρέχον¬
τος ετου; ά'νοδον των τιμών κατά
8,2%. Τελικώς, γίνεται άποδεκτόν
ότι ή άριιονιχή σΐ'νύπαριξι; ταχεία;
αναπτύξεως καί ακλόνητον σταθί-
ρότητος των τιμών αποτελεί καθα¬
ρώς ελληνικόν έπίτευγμα, μοναδι¬
κόν είς τόν κατατρνχόιμΓνον υπό
τοϋ πληθοριοιμον σύγχρονον κό-
ομον.
ΕΝΤΥΠΟΣΙΑΖΟΥΗ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΗΥΞΗΜΕΜΑΙ
ΠΑΡΑΓΟΠΚΑΙ ΕΠΕΜΑΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ
ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΡΟΣ ΠΟΑΙΤΙΣΤΙΚΗΝ ΕΛΞΙΝ ΘΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΣΗ ΤΗΝ Β. ΕΛΛΑΔΑ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
είς την Δυτικήν Ευρώπην, ϋπάρ-
χονν δέ αί δι»νατότητες έ-τεκτάσιε-
ιος αυτών καί είς την Έλλάδα διά
τής καθιεςνώσίΐος τοΰ κανόνος τού
θιμιτοΰ μισθώματσς. Πρό; τούτο
έπισηιμαίνει η ΓΣΕΒΕ, έπιβάλλε-
ται ή άν-αμός>φωσις των άδυνομ4-
ων τού Νομοθετικού Διατάγματος
225)1969 διά την δημιουργίαν ό-
μαλων συινθη.κο>ν λειτουργίας τή;
άγορός.
ΕΚΤΡΩΘΗ Η ΣΤΜΒΑ-ΙΣ
ΔΙΑ ΤΚΝ ΕΚ,ΜΕΤΑΛΛΕΤΣΙΝ
ΤΔΡΟΓΟΧΑΝΘΡΑΚΩΝ
Έκνρώθη η μεταξυ τοΰ Δηιμο-
σίου καέ τής έν Ντόβερ των ΗΙΙΑ
έδρΐΐ·ούστ)ς έταιρύσς «Τεξάκο» ύ-
πογθΐ«τ?ϊσα έν Αθήναις την 30ήν
Μαΐο> σϊ·μ·6<ιΐσις πε(>ί παραχωρή¬
σεως τού δικαιώιιατος έρεύνη·ς και
εκμεταλλεύσεως νδρογον*ινθρά-
κων τίς θαλασσίαν περιοχήν τού
Ή ώ
«Ηνξηιμίναι κατά 1.700% ετη¬
σίως Δημόσιαι έπενδυσεις έπραγ-
μοτοποιήθησαν είς την περιοχήν
Θράκης, άπό τής Έ.·τ.αναστάσ.εως
καί εντεύθεν, διατεθίΐβών πρός τοϋ
το πιστώσεων σχινολικοϋ νψονς
1.811.947.000 δρχ. Αντιθέτως, κα¬
τά την πρ.οεπαναστικ[ήν διετίρ-ν
1965—66 διετέθησαν μόνον 91.387
δρχ.». Τα ανωτέρω ετόνισε ήδη
ό ΰπονργύς Συντονισιμού κ. Ν. Μα-
καΐίέζος ομιλών π#ός τοϋς έκπρο-
σώπους τού Τύπον, πρό τής τελε-
τής τής θεμ.ελιώσεο>ς παρ' αυτού
των άντιπλημ·μυρικών ?ργ<ϋν Φι- λιονίρή Καμοτινής, δαπάνης 280 ίκατ. δρχ. Τό ϊργον τούτο θά σι·ψι- 6άλη «ς την προστασίαν έκ των πλη,αμυρών «0.000 στρίμ. κβλλιερ- γησίμου εκτάσεως. «Οί άΐΐθιιοί, τονς οποίον»; άνέ- φερα, προσέθίσεν ό κ. 'Τ.ιουργός είναι οί άψει<δεϊς μάρτυρες διά τό ποία ήτο ή προιεπαναστατική Ελ¬ λάς καί ποία. είναι ή Ελλάς τής Έπαναστάσίως. Διά τούτο κατέλη^ ξεν ό κ, Μακονρέζος οί άκρίται τού &ο.ροσ λαμδάνουν καί πάλ^ν τήιν όια6ί6αίιοσι.ν δτι ή Έπανάστασις θά συνεχίση την ιστορικήν τη; πο¬ ρείαν μέ άνυαΕπτα4.ιένην τί)ν στγ μαί-ον τη.;, εί; τάς πτυχάς τή; ο¬ ποίας κολποϋντοα οί έλπίδες ενός ίστορικοΰ λαού, ό οποίος ίσταται επί χιλαάδες χρόνια είς τάς έπάλ.ξεις τή; ελευθερίας». ΈΕ άλλον, ε'ι;εϊδικήν σύσκεψιν είς την Νοιμοΐχίαν έν^μερώθη ε¬ πί τής πορείας των έκτελονμένων είς τόν νοωόν Ροδόπη; ΐ'ργων διά τα όποία ή Έθνική Κυβέρνησις διέβεσε κατά τό 1970 21« έκατ. δραχμάς. Άκολοΰθυι; ό κ. ύπονργός εδή¬ λωσεν ότι ή Έθνική Κυβέρνησις μετ" ΐμοράσειος αποβλέπει είς την ταχίρουθμον ανάπτυξιν όλοκί-ήρον τής περιφερειακής Ελλάδος, Ιδι- αίτ,ερον τού <ίοΛΐδΐ)ωΰ χώρον
σημαντικαί περιοχαί τοΰ οποίον,
ώς ή Θβάκη, έπιτελοΰν μέχρι τής
Έπαναστάσείος έν άπαραδέκτο) κ<ι θ».·στε<)ήσει. «Ό λαός τή; Θράκης, ώς διε- πίστωσα, εΐπΐν ό κ. ίαονργό;, αί- σθάνετα*. ήδη λίαν ευεργετικόν τόν αντίκτυπον έκ τή; δραστηριό¬ τητος τή; "Επαναστβτικής Κ<6ε είς τό μέλ?Λν έν πλήρει εύη-
μερία καί άσςχιλεία έντός των κόλ
πων μιάς ισχυράς πατρίδος. Ή
Έθνική Κυβέρνησις, κατέληξεν ό
κ . Μακαρέζος, θά καταστήση την
Βόρειον Έλλάδα εθνικήν π>;ιθή-
κην καί κέντρον πολιτιστικής ελ-
Η Βόρειος Ελλάς και ιδίως
ή Θεσοαλονίκη άναπτύσσεται είς
άΕισλογον πόλον βιομηχανικής
ύναπτύΕεως, παρόμοιον τού ό-
ποίου έχει νά έπιδείΕη ήδη ή πε
ριοχη των Αθηνών— Πειραιώς.
Τα ανωτέρω ύπογραμμίΖει εις
άρθρον της ή νέα παρισινή εφη¬
μερίς «ΆΖάνς Νουβέλ» σχετι¬
κώς μέ τάς πραγματοποιουμένας
είς την Έλλάδα Εένας έπενδύ-
σεις. Η βιομηχανική άνάπτυΕις
τής Ελλάδος, ώς άναφερεται
είς τό άρθρον, προκαλεϊ βαθυ¬
τάτην εντύπωσιν. Η Ελλάς ού
τω μεταβάλλεται άπό γεωργική
είς Βιομηχανικήν χώραν.
Έν τώ μεταΕύ, ή σημειουμέ¬
νη κατά τό τρέχον έτος άλμα¬
τώδης αϋΕησις των έγκρίσεων
δι' έπενδυσεις Εένων παραγωγι-
κων κεφαλαίων είς την χώραν
μας, αποτελεί τελευταίως άντι
κείμενον συνεχών οχολίων των
εγκύρων όργάνων τού διεθνοϋς
Τύπου. Χαρακτηριστικώς τονίΖε-
ται ότι ή είσροή Εένων έπενδυ-
φείοΛ'.
Έξ άλλον έποοτάθη ή ποοοτ>ή-
κη εί; τό Ν·Δ. περί άναγκ.αστι-
Κεντρικού
στ'·μ6οσ:ς
Α 3.11.70
Α1γαώ>ν. Ή ώς ανω
είς την 260
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
Φέοεΐαι *ϊς ννώαιν των Άξιοτ. Διοικήσεων Άνα>·
- - - · Εύ-
Ήνης «τι δ*' αποφάσεως τσϋ κ. Ύπουργού Έμποοίου
ΰη· άοιΐ*. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιαν
■θ'ίίσης βΐς *ό ύπ αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον 'Ανωνύμων Έταιοειών), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά αννζχίσωαι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς ΙΙρο-
σκλήσεις των Γεν. Συνελεύσβων καί τούς Ίσ-ολογι-
αμούζ των ί*ά τής οίκονομ.κής μας έβηιΐΓρίδος «ΟΙ-
ΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜΟΣ&
ώς εγένετο μ<χρ< χοβδε διά <ή( ·ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΪ· ΚΗΣ· πρό τής ύυ*χω*»ύ*»ώς της. Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ ΔΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ Οί αγρόται δέν δύνανται νά χρησιμοποιοϋν έλκυστήρας διά λόγους άνα^υχής Τό ύπ' αριθ. 204)1969 Βασιλικόν Διάταγμα έπιτρέπει την μεταφοράν είς τούς άγρούς διά γεωργικών έλκυστή- ρων, μονον άγροτών ή έργατών εκτός φυσικα των γεωργικών προιοντων. Τυχόν επέκτασις τής χρήσεως των έλκυστήρων καί διά την μεταφοράν μελών των οίκογενειών των ανωτέρω διά λόγους άναψυχής θά άπετέλει τικών κεφαλαίων είς την Ελλά δα ευρίσκεται είς συνεχή ΰνο- δον. Κατά ιό πρώτον οκτάμηνον τού 1970, συνεχίΖει τό σχόλιον, έμμεσον χαρακτηρισμόν τούτων ώς αύτοκινήτων. ενεκρίθη ή εισαγωγή Εένων κε¬ φαλαίων ύψους 80.090.000 δολ., εάν δέ προστεθούν είς ταύτα και αι δι' ειδικών αυμβάοεων έγ κριθεισαι έπενδύσεις τό συνολι¬ κόν ποσόν των έγκρίσεων δΓ εισαγωγήν Εένων κεφαλαίων κα¬ τά το οκτάμηνον Ίανουαρίου — Αύγούστου 1970 άνέρχεται είς πολλάς εκατοντάδας έκατομμυ- ρίων δολλαρίων. Τέλος προστίθε ται είς το σχόλιον ότι αί πρα- γματοποιηθεϊσαι κατά τό πρώτον εφετεινόν δεκάμηνον εγκρίσεις δι' εισαγωγήν Εένων κεφαλαίων είναι πολλαπλάσιαι των αυτών έγκρίσεων δι' όλόκληρα τα έτη 1969 καί 1968' αι οποίαι άνήλ¬ θον εις 136.500.000 δολλ. και 135.800 000 δολλ. αντιστοίχως. ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΚΕΠΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΜΚΩΝ ΤΠΗΡγϊΣΙΩΝ ΕΧ ΕΛΛΑΔΙ Τό Κέντρον Πριογρα,μματισμοΰ ν.αί Οικονομικήν Έοΐυνών έξέδ<ο- σε είς την αγγλικήν την μελέτην «Ανάλυσις των Κοινο)νικωΛ1 'Τπη- ρεσιών έν Ελλάδι» υπό τής κυρίας Α. Γούντ - Ριτσατάκις, έπιστημο- νική; συνεργάτιδος ΚΕΠΕ. Ή με- λέ,τη αυτή, ή όποία άποσκοπεϊ ν<ά δώση μίαν πλήρη είκόνα τοϋ στ·- στήματο-ς κοινιονικ.ών ύπηρεσιών έν 'Ελλάΰι,, ΐπισημαίνει άτελίίβις καί άναφέρ<ει ΐΐποδείξεις διά δυνα¬ τάς (>ελ.τιώσ?ις είς τό σύστημα.
ί1
Το έσωτερικό τοϋ νέου μονσρόφου λεΐικρορείου τής Μπρίτις
Λέΰλαντ Λτδ· «Νασιοναλ». Έπεδείχθη στήν Έκθεσι Έμπορ·.-
κβν Όχημάτων τοθ Λον δ ί νού.
Νεανικό πλεκτό κοστούμι - πιτζάμα τοϋ Βρεταννικοο Οϊκου
Τζών Κραίηγκ.
ΟΙΚΟΑΟΜΗΣ ΜΕ ΕΙΊΙΠΛλ. ΜΗΧ)ΜλΤΑ ΚΛΠ.
Την φορολογίαν τού είσαδήμα-
τος έξ οικοδομήν (Α' πηγής), 5.
,αν μαζί μέ την οικοδομήν έκμι-
πθοΰνται καί επιπλα ή μηχανικα¬
ί α, εχ,ει ώς αντικείμενον ή ΰ.τ'
αριθμόν .")2β'-')197Ο απόφασις τ>ύ
Φορολογικόν ΙΙρωτοδικείοιυ Αθη¬
νών.
Δι* αυτής έρ,μηνεύεται ή πά-
ράγρ. 2 τού άρθρον 17 τού νομο-
«περί φορολογία; τού είσοδήματο;
ςυσικών προσο'ιπον», όρίζουσα, ό¬
τι «προκειμένον περί εκμισθώσεως
όλοκλ.ήιροιι οικοδομήν ή μέρους οΐ-
κοδομής μετ" έπίπλων ή μηχανη.
ιιάτων, ΐΐς το είσόδημα σννυπολο-
γίζετατ καί τό τυχόν μ,ίσθο>μ»α των
(ΓυνεμεμιπθιοΛε'νυιν έπίπλιον καί μη-
χανημάτων».
Ή απόφασις εδέχθη, ότι κατά
την όρθήν έννοιαν τής ανωτέρω
διατάξειι>;, Απαραιτήτως προϋπόθ-ε-
σις διά νά θεωρηθή τα άντιστοι-
χοΰν είς τα επι.-τλ.α ή μηχανήματα
είβόδτμα ώς ϊίσόθΓΐια έξ οίκοδο-
μών εΤναι νά γίνη ίκμίσθωσις οί-
•/.οδομής μετ" έπίπλων ή μηχανημά-
τιον. "Άν ρπο.μέν<ΐις, τα επιπλα ή μηχαντιΐΜΐτα ρκμισθοΰνται αΰτοτε. λώς, χωρίς δηλοδή έκοίστΗι>σιν καί
τής ο'ικοδθιμής, τα κτώ,μενον είσό-
δηωα εκ τήςϊκαισθοκτεως των έπί-
ή μηχανη}ΐάτυιν δέν σννυπο-
λογίζεται είς τό έξ οίκοδο,ιιων, άλ-
λά λογτ'νετο.1, συμφώνως π<>ός την
παρ. 3 τού αρθρον 4Γ) τοϋ Νομο¬
θετικόν Διατάγματο; 3323) 1555,
ώς είσόδηιια έξ έλει θεοίιυν έπαγ-
γελμάτων (Ζ πηγιής). Διότι είς
ουδεμίαν άλλην έκ των περιπτώ-
σευ>ν Α έ'ω; Ζ τής ,ταραγρ. '> τοϋ
αρθρον 2 τού Αιατάγματος τ αυ¬
τού δύναται νά υπαχθή.
Ή απόφασις τοϊ· Φορολογικόν
ΙΙρωτοδικπου εξεδόθη επί προσφν-
γής ιδιόκτητον οίκοδομής, κειμέ-
νης πασά τό 'Λιιαοοΰσιον, έκμι-
σθοιθείση; είς χαρτουΊτεχνίαν·, άν-
τί μηνιαίαν ΐικτθώματος 6.000 δρχ.
Μετά .ταοέλενσιν ενός μηνός 6
προσφνγών έξειιίσθωσεν είς την
ιδίαν χαρτο6ιοτεχν(·ον τα έν γένει
ζινητΛ ποάγματα, τα άποτελοϋν-
τα τό σύνολον των έγκαταστάσε-
ών τής άλλοτε λειτονργοϋσης είς
Αθήνας ιδικής τού χαρτοόιοτε-
χνίας. Τοΰτα παρεδόθη<ΐαν είς την μισθώτριαν επιχείρησιν, κατά τό συμφωνητικόν, είς την θέστν οπον ευρίσκοντο, €Ϊς Αθήνας καί συνε¬ φωνήθη νά ποραμείνσυν έκεϊ, έπι- τής μεταφορά; των μόνον είς την .-ΐαρά τό Άμαρού- σιον ειρημένην οικοδομήν τού προ- σφυγύντος ιδιόκτητον των. Τό ιιί- οθωμα δι' δλ.ιΐ τα έκμισθωθέντα κι- νητά πράγματα ωρίσθη είς 7.500 δραχμάς μηνιαίω;. Μ?τά λενσιν έ.τταετίας συνετάχθη μετα- ξύ τού Ιδιόκτητον καί τής μισθω- τρίβς χαρτοβιοτρχνίας καί αλλο πας>ατάσεο>; τής μι.
σθώσει»; των κινητών πραγμάτων
(μηχη,νημάτων κ).π·) υπό τους α1ν
τονς ίίρους.
Τό δικαστήριον εδέχθη ότι, ώς
έκ των Ανωτέρω πρ.Οκύ—εί, τα μη_-
χανήματα κλπ. τής έν Αθήναις
λειτονργούσης άλλοτε έπιχειρή«Ρ-
ως ΙμιβΘώΘηοαν δι' Ιδιαιτέρας συμ
υάαεως, αϋτοτελούς καί άνεξαρτή-
του έν σχέσει .Τρο- Τ(·, μ,σβ,,^ή^,
τής παρά τύ Άμαρούσιον οίκοδο¬
μής. Ό ίδιαίτΓ,ρο; αΐαός χαοα-
κτήρ τής πρώτης σιιιμβάσιεως δέν
άλ.λοιοΰται έκ τής έξ {>—ί^,,ν με.
ταιφορά; των αηχανΓ,μάτιυν κ/π
κινητών έξ Αθηνών, είς την πα-
θά τό ΆμθΛθΰοιον οίκοδοαήν τον
ίδιο%ττΥτο>ν. Ά.-τΐναντίας ένισχύε-
ται έκ τού ότι τοΰτα έπο>ληβησαν
6?αδτ'»τερον ρίς έτερον .τρόβωπον,
τό ώ.-τοίον τα έξρμίσθοκΓεν είς την
ιδίαν ^ επιχείρησιν χορτοδιοτεχνίας.
Καί ή άπός-ησι; καταλήγη: «Μή
(τυντρεχαιχΐΓΐ; &θεν έν τή προχε-ι-
(τυντρεχαιχΐΓΐ; &θεν έν τή προχε-ι-
μενω περιπτώσει τής 6ασική;" .-τρο-
ιαο6ρσΡ(ο; τοντέστιν των μηγανη-
ματονν μετα τοΐ' ακινήτου..., ονχί
όρ·θώς καί νομίμως τό έκ τής εκ¬
μισθώσεως τ(7)ν μηχαντχ,ιάτίον προ¬
ερχομένην είσόδημα... έχαρακτη.
οισθη ρ'ις τοιαοϋτοΛ' έξ οί,κοδομών
δέον ^ δέ τούτη νά χαρακτηρισθή
ίϊ)? ΡΙ ΠΠιΛΤίΙ %Γ1 όΐΐ ο^πτιθη^.'___ '____
ς είσό·δη,ιια έξ
γελμάτων
επαγ-
ΑΙ ΑΓΟΡΑΧΟΜΙΚΛΙ
ΛΙΑΤΑΞΙΧ ΛΙΑ ΤΑ ΚΡΕΑΤΑ
Εκοινοποιήθη*™ν αρμοδίως διά
τα περαιτέρω νπό ταΰ υπουργείον
Εμπορίαν αί ϋ.-ΐ' αριθ. 4« καί 47
Άγορανομικιιί διατάξεις, αί οποί¬
αι προβλεπονν νέαν διαδικασίαν
είς την διάθεσιν τώ·ν ιςράων.
Είδικο')τρρον, ή πρώτη διάταξις
καθοριίζει την ΰποχρ,ειοτικήν σφρά-
γισιν των ίνδιάνο/ν προε)^ι«ΐε(ΐ>ς
έξιοτερικαΰ, ένώ ή δευτέρα π,εριο-
!>ίϊ,ει την παρασκευήν φαγητον ι κ
κ^έατος λοιπιον σφαγίιον, πλήν
πουλερικών, χοίρ(,»ν καί κονίκλοιν.
Ε1ΙΛΡΚΕΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
Μέ αντικείμενον την εξέτασιν
τής καταστάσεως τής άγο^άς και-
τά τάς ήμρρος των ραρτών άπό
πλενρός ίπ«ρκε'α; αγαθών, σι·νί-
κροτήθη χθί ς εί; τό νπονργείον
'Ειιπορίον σίνΐκεψις άρ·μοδίων ΰπη-
ρεσιακων -τηραγόντων. Κατ' αχΊ-
τήν ίτονίσθη ϊίτι κατά τάς ή.μέρας
τής άγοραστικής αίχιιής θά υπάρ¬
ξη πλήιοης έπάρκεια ότμνών,
κτον.ομικωΑ', κατει|ηιγμ*νιον
όντων, ώς ν^ί ίνδιάνων, προελεΰ-
έξο>τες>ικοΰ.
ΘΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙλ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ-
ΜΕΛΟΝ ΟΟΣΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΙΕΚΑΕΤΙΑΝ
ΙΙΑΡΙΣΙ— Τό σύστημα των
γενικεύσεων ιπομολογικων προτιμή-
σεο>ν θά προσπαθήση νά καταστή¬
ση έςχιρμόσιμον ό Όργανιαμός Οί-
κονομκής Συνεργασίας καί Άνα
πτύξεως κ<ιτά την αρχομένην δε¬ καετίαν, θά (τυνεχσθή δέ νά κατα (>άλλεται ηνζημένη ποοοοχή διά
τ ά προ€λήαατα των νπό ανάπτυ¬
ξιν χοιρΛν - μελων τού.
Τούτο τονίζετοα μ*ταξΰ άλλίον,
είς διάγγελμα τβϋ ΟΟΣΑ περί
των μελλοντι,κων αυτού εργασιών
έπ' εύκα».ρία τής συμπληρώοβιος
10-ετίας άπό τή; ΰπογοαφής τής
Ίδρυτικής σννθήκης τούτου, άνα-
γνο>σθέν είς πραγματο.τοιηθεϊσαν
ειδικήν <ηινεδρίασιν επίπεδον μο- νίμων άντιπροσώπίον. Τό κείμενον τού διαγγέλμητος των 22 χίορών - μελών τοΰ ΟΟ ΣΑ εχει έν συνόψει ώς οκο/.ού- Οως: Αί χώραι - μέλη ανέλαβον την υποχρέωσιν νά συνεργασθούν ποός ν τής άναπτύξεο>ς τής
οίκονσμίας καί τής άηασχολ.ήσε-
ως, την σιινεχή (>ελ.τίιοσιν τοΰ επι
πέδου ζωής, τίγν νομισματικήν στα
θρρ-ύτητα κ«ί τί)ν ανάπτυξιν τοϋ
παγκοσμίου ίμπβρίου καί νά σνμ-
()άλοΛ' εί; την ΰγιά οικονομικήν
ανάπτυξιν των ίαό άνάπτΐ'ζιν χω-
ρων.
ΑΙ κυ6ερνήο'εις τί>ν χωςών -
μελών έπανα/Λμτ>άνονν κια πάλιν
σήμερον, την &ού.λησίν τι,ιν, όπως
ίξαχολονθήσουν νά έπιδιών.οα'ν
την πραγαατοποίησιν των άντικει
με νίκων τουτονν σκοετών.
Αί κυβερνήοεις των χο><>ών - με
λών είναι πεπ.εααμέναι περί τής ά
ποτελεοιματικότητος των μορορών
συνεργασίας αί οποίαι άνεπτύχθη-
σαν προοδευτικάς έντος τοϋ Ο.Ο.
Σ.Λ.
Ο κτηθέντες πόροι διά την άντι
μετωπιστν των έπειγουσών οίκονο-
μικων καί κοινονικών άναγχων έ-
ξαρτοινται έκ τής συνεχοϋς οϊκο-
νομικής άναπτύξεω; σννοδευομέ-
νης υπό σταβίρότητος τιμών καί
ύψηλού έπιπέδου άπασχολήαεως.
Αί κυβερνήσεως των χωρών - με¬
λων θά συνεργασθούν είς τα πλαί
σία τού ΟΟΣΑ πιςός χάραξιν τής
απαραιτήτου πολιτικής ίΐς τού; το
μεϊς τούτους καί καθορισμόν προ-
τεραιοτήτων διά την όρθολογιστι-
κήν κατανομήν τοϋ αύξανομένου
ογκου των πόρων.
Έν τή προο—ική τής δει»τέΛν
θά συνεχίσουν νά σννεργάζωνται
πρός εξασφάλισιν είς τάς υπό α¬
νάπτυξιν χώρας ηύξ·ημέν«·υ δγκου
χρηματοδοτικών μέσων μέ εύνοϊ-
κωτέ^ρους δρους.
Κοινωνικαί, οικονομικαί κΐαί τε-
χνολογικαί μεταβολαι θά έξακο-
λΛυθήοουν να πραγματοποιοΰνται
■λοχο. την αρχομένην δεκαετίαν καί
θά δημιουργήσον-ν νέα προδλήμα-
τα κουΐ σι·γχ<)όν(ι>ς νέα; δ!νατό-
τητος. Είς ίνα κόσμ/θν, ■ δποτ' αί
οίκονομίαι είναι όλονέν περισσότε
ρον άλλψΛ-εΗαιρτώιμεναι, ή πολν-
μερής στΎίργασία καλείται νά δια
δραματίση
λον.
σημαντικώτερον ρο
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΗ ΚΡΙΣΙΣ ΣΤΕΓΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΥΠΕΓΡΑΦΗ Ν ΝΕΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣΥΜΦΟΜΙΑ ΥΠΟ
ΕΚΠΡΟΣΟΠΟΝ ΤΗΣ ΕΑΑΑΑΟΣ ΚΑΙ ΡΟΥΜΑΜΙΑΣ
Ελληνικάς έξαγιογά; ΰψους 14
θ/ΐατομμιιρίοιν δολλαρίων έναντι
(.•ονμανικών άξίας 16, προ6λέπΐΐ
διά τό 1ί)71 ή ΰπογοαφεϊσα είς Α¬
θήνας νέα πενταετον; διαρκεία;
ίμπορική σι.'·μφο)νία καί σι·μ<Γ0)νία ηληρωμων, !*εταιξΰ 'Ελ/Λδο; καί Ροτ'μανας. Τα; συμφωνίας αύ¬ τάς, ή ϊσχύ; των οποίων α^ιχεται άπό 1η; Ιανουάριον 1971 μέ προ- 6/νΡποαένην λήξιν την 31ην Δεκε+ι- (ίρίοτ,' 1975, υπέγραψαν οί άαμό- δ.οι ίτπανργοί των δΰο χωρών κ.κ. Ζάππας καί Μ.τούρτικα. Οί πίνακιΡς των Λνταλλακτέων προϊόντοιν κατά τό 1971 προδλέ- ποιι·ν άπό έλληνική; πλευράς την γγτ των κάτωθι προϊόντ<ον κατ' αξίαν γ!; χιλ. δολλαρίο>ν:
2.150, έοπεριδοειδή 1.
100, σταφίδρς 1»0, 6άμ6α£ 2.000,
νημοτα έ» 6άμ&ακος 1.20Ο, ύίρά-
οματα έκ 6άμ6ακο; 475,νφάα·.^ατο
έξ έρίου πλ'κτά κτπ. 1.0Ο0, άκα-
δέρμ.ατα 1.400, δρρμα-
τα πικλέ 250, Οαλανίδια καί δεψι-
κά ίκχυλίσμ«τα 200, σιδΐ>ρ<η>ργικά
προϊόντα 400, μηχα-ναί οίκιακής
χρήσεω; 300, ξνριστικαί λεπίδε;
200, εϊδη έκ. πλαστική; ΰλης περι-
λαμδαναμένιον καί σο>λήνο>ν 200,
μεταλλετ'ιιι.ατα σίδηρον 250, θείον
εί; κόνιν 300, καολίνης 300 καί
έτερα πθ)ν ποός
εισαγωγήν ρονιμα·νικών Λροϊόντοιν
πεοιλΛΐμβάνονται είς αξίαν χιλιά¬
δων δολλαιρίτον:
Ξνλ-εία καί. προϊόντα ξύλου 2.600,
ξι·λοκι()(ΐντια καί δούγαι 1.000, προ-
ιόντα βιΐ'μηχανίας χάρτου καί δ.ά-
φσρΒ ειδή χάρτου 4(>0, όχήματα,
ίλκι<στήί>ες καί γεωογικά μΐχίινή-
ματα 1.400, μηχανου{>γικά εογα-
λ.εία καί μηχαναί 800, έξοπλισμος
μεταλλείοΛ· .100, ε'τερα μηχανήματα
έλΛ<Γ·ράς βιομηχίΐνίας 500, ήλΐκ- τροενεογϊΐακόν υλικόν 600, έξο- πλισμό; διά γεωτρήαεις 500 κρ«- ατος 1.000, χημικά πΐβοϊόντα καί .τοό.υεθΐ'λένιον 800, μηχαναί οίκΐΊ- κής χρήιτείυς 600 -/.(ά ετέρα προϊ- (ιντα. Έπίσης .προδλέ.-τεται καί ή ΐ'Ί- Ροτ>μανίας
πετρελαϊκών
Παραλλήλ-ιυς υπεγράφη χθές
κυΐ έλληνοοοΐ'μανική μακροπθέθ?-
σΜ«; <ηιμ(Γ(ΐ>>ία οίκονομική-ς σΐΛ-εςν
νησίας. Διά ταύτη; προΰλέπεται
ιιτι οί προκύπτουσαι έκ τή;
ς τής στμο;ωνίας ταύτη; πλη-
Ί θι<ικανο'ϊ'Γζοινται είτε γ-ής ίμ.·ΐορ·ενμ<ίτων παρ<Α- έκ τής <ηιγκεκΙρ»μρνης ς σννι ργασίας, ϊϊτί μέ<κο Εί; την σνμφιονίαν προ- έπίσης ότι διά την ,τραγ- οι>
ματοποίησιν τονν κιθθ' έ',καστον
συνίογασία; ώς είναι ή
χρησιμοποίησις των εκατέρωθεν 6ι-
ομηχανικοϋ ουναμικού, έπεξεογα-
σία σχεδίων -τςός Ιδρυσιν ή έκσνγ-
χρονισμόν έργοστασνιον, ή 6«λτί-
ωσις των τεχ,νολΛγικίον μεθόδΐιΐν
παραγωγή; ή αλλο τι, άπαιτεϊται
ή συναψις μεταξύ των ϊί; εκάστην
των δΐΌ χτοοών φορέίον, είδικοϋ
συμβόλαιον κτχτά πε-ρίπτωσιν, τε-
λοΰντος υπό προηγουμένην έγκρι¬
σιν, των άριιοδίιον Λρχών των δύο
χο>ρών.
'ΙΙ υπογραφή των σιιμψ-ωνιών
αυτών υπήρξεν άπόρροια των πΐβοσ-
Τάτ<·>ν διμερών σιινομιλιών εί; τό
ΙίίΙΐ'κοΐ'ρεστιον υπό ελληνικάς άν-
τιπροσωπείας μέ επί κεφαλής τόν
γενικόν γρ·αιιματέα τοΰ υπουργείον
Εμπόριον κ. Παλλάντιον.
"Ομιλών κατά την υπογραφήν
των σνμ{(Ηΐ>νια>ν, ό ΰπονργό; 'Εμπο-
ρίου κ. Ζάπ.τ»; ετόνισεν, ότι άπό
τό 1966 αί οικονομικαί σχέσει; των
δνο χωρών ί,ξελίσσονται ίκανοβΐοι-
ητικώ; καί έμφανίζουν σήμερον
αύξησιν κατά 40%, έν συγκρίσ«ι
,τς,άς τό παρελθόν. Έπίση; ωμί¬
λησαν ό Ρουμόΐνος ΰποιιργός Έ-
ξίοτερικοϋ Εμπόριον κ. Μποΰρτι-
κα καί ό κ. Παλλάντιος.
Ό Ρονμάνο; νπουργό; επεσκέ¬
φθη την Ελληνικήν Τράπεζαν Βι-
ομηχανικής ΆναΛτύςεως, οπου εΐ-
χε σΐΎομιλίας μέ αρμόδιον; παοά-
γοντας.
ΠΕΛΤΙΩΜΕΝΗΝ
ΣΥΣΚΕΤΑΣΙΑΝ
ΤΤί'ΩΝ ΖΗΤΟΤΧ
ΟΙ ΑΤΣΤΡΑΛΟΙ
«ΟΊ "Ελνληνες έξαγο/γρί; τυρών
προκειμένου νά έπιτί>χουν την το-
ποθέτΓ,σ,ν μργαλντέρω-ν ποσοτή-
των τυοών είς Αύστιία/.ίαν, δέον
όπως πέοαν τής ποιότητος έπιδιώ
ξονν κβί την &ελτίί/ισιν τής συ-
Έπραγματοποιήιθη τό Γ' Παν
ίλ.λήνιον Στ«νέδριον Έλλνηνικής Ί
διοκτησίας, όί)γανϋ>θέν υπό τής ίν
Αθήναις Ενώσεως Ιδιόκτητον
Καταστηιμάτων καί Γοα<ί*ίο>ν Α¬
θηνών. Είς τούτο μ«τέσχον έκπρό
σωποι τοΰ Σίοματείου «βΕλληνική
Ίδιοκτησία», τού Τεχνικού Έπιμε
λητηρίου Ελλάδος τού Σύλλογον
Πολιτικών Μηχονικ,ών, τοϋ ΙΙαγ
κτπ/ιατικοΰ Συνδέοιμον θεσσαλο¬
νίκης, τή; Πανελληνίου Ένώσε-
ω; Έπιχειρηματιών Κατασκευα-
στών Οΐκοδαμικίόν καί Τεχνικώς
"Κργων, τής έν Νέα Ύόρκτ) 'Ελ-
/.ηνοαιιερικανικής Ενώσεως Κτη-
ματιών Άκινήτο*ν έν Ελλάδι, τή;
Ένώσείος των Όμογενών έκ Κογ
κό, ώ; καί των οίκείυιν ένώσ-είυν
πόλεο>ν τή; Ελλάδος.
2χετικώ·; μέ το βέιμα των μι-
σθώσεων καταστηιμάτων ΰπεστηιρί
χθη υπό των όμιλητών ότι:
Δέν υφίσταται κρίσις στέγης
κχιταστημ,άτίον σήΐμι&ρον
έπομέ
Τα ανωτέρω άν«([ έσονται είς
έκθεσιν τοΰ έν Σίδνευ εμπορικον
σύμβουλον πρός τό ί'τουργεϊον
Εμπόριον ιιέ την προσθήκΓ,ν «'ίτι
«ή είς χάρτινα κιδώτια συσνευασία
δέον νά άποφεΰγετα'ΐ. καυ' όσον κα
τα<(θάνονν τοιαϋτα είς την έν λό¬ γω χώςπ ν είς κακήν κατάστασιν, μέ όλας τάς γνωστάς δυβμενεϊ; συνεπείας-*. Ήδη, τα υπουργείον Εμπόριον εζήτησεν άπό τό Γίν- κόν Χημεϊον τοΰ Κοάτονς καί τάς τελωνειακάς άοχας, νά έκ.δώσοιιν τάς άπ-αραιτήτοτ'ς ύδηγίας διά την μ,-ετά πάσης «ΰστηρότητος διενέρ¬ γειαν τοϋ ποιοτικού έλεγχον των έ- ξαγομένων τυρών, τής συσκβνασί- αε κ.α. νως δέν υφίσταται εκτακτος «κοι- νιονική άνάγκη» νέας δεσιμεύσεως τή; ίδι.οκτησίας. Επί τρΐιετίαν ήδη επήλθεν έξι- σοροόπησις των μισθωμάτων είς δλ.ην την Έλλάδα, ή δέ αρσις τή; άναγκαστική; προστ>οσιας άπο πό
λυάρι&μα κιντρικά καταστήματα,
δέν δύναται νά έχη οιανδήποτε ε¬
πίδρασιν ι,τί τού τιμαρί&μον,
Ή σΐ'μβο/.ή τής ιδιοκτήτας
πρός τόν Δηαόσιον Πρου,τολογι-
σμόν είναι μργάλ.η. Πάν δέν άναγ
καστικύν μέτρον, πλήν αλλων, θά
^.κινητοποιήση τα μισθώματο, πρω
τίστως «ίς βάρος τον Δτρμοσίον.
Ή προνυμ.ιονχος άνΐΐγκαστική
πρ-οστασΐΛ, εί; το κέντρον έπιχειρή
σε<:/ν τινών, αποτελεί καθιέ<)-ωσιν «κλ^ειστών έπαγγελμάτ<ον», διότι παρεμποδίζει την συν·αγο>νιστικήν
π>οόοδον των δνν£ΐμικ.<υτέρ<.υν έπι- χειρήσεων. Τα αίτήι,ιατα των μισθωτώιν κα ταστημάτο^ν άποτε?ιθί'ν καθαράν ά.τ>αλ/Λτρί<ι>σιν τής άστικής ίδιο-
κτησία; καταστηιμάτων, μέ άποτέ-
λέ.σματα καταστροφικά διά την δ-
δλην οίκονομίαν, άλλά χυρίο>ς διά
την άνοικοδάμησιν.
Οιαδήποτε νέα άναγκαστική δέ
σμευσις των μισθώσ€0>ν
θά επιφέρη άμεσον άναστο
λήν τή; ανοικοδομήσας, άχοή-
στενσιν 200 .ιε^ρίπον έπα.γγρλμΐΐπι-
κών καί 6ιοτεχνικών έπιχεί.ρήσΓων
καί 6ιο>μηχανι*ί>ν καί θά δημιουργή
ση μέγα πρόβλημα άνεογία; ύιτκά
δών χιλιάδων έργατών.
Έν συνεχΐία έπ«<τημάνθη ότι· ή Τ|ΰΕη<μένη φορολογία είσοδΐΐμ.ατος έκ μεγάλων γρα<ρ·εία>ν άποτελοϋν
άντικίνητ'θο,ν διά την κατασκίνήν
νέων, άναγκαίοιν διά την έγκατά-
ξένων έπιχειρήσεΐι)ν έν Έλ
λάδι, έζητή&η δέ νά έπαναΐττρ'θή
ή £κ.ττο>σις 25% είς την φορολογί
αν είσαδήαατος οίκοιδομών έκ. των
καταστημά-ηων καί γοα
κών άπαλλοτριώσεων διατάξεως,
διά τής οποίας ή δημοσίενσι ς τοΰ
Διατάγματος τού έγκ.-ρίνοντος την
τ-ροποποίησιν των . σχιεδίων πόλε-
ιον κ,λ.π., νά σννιστόι κήρυξιν ά-
ναγκαστικής άπολλοτριώσΐως των
δεσμ<ευομ.ένΐϋν άκινήτων δι* ειδι¬ κόν; σκοπόν; καί έναρξιν κινήσί- ως των προϋεσμιών τού νόιμοτ1 πι-- ρϊ άναγκαστικών ά.·ταλ).οτριώο>ε-
Τέλος, σιΛ'ετάγη ψήιφΐσμα τού
Συνεδρίου, τό οποίον απεφασίσθη
νά υποβληθή υπό επιτραπή; εί;
τού; πρόεδρον καί άντιπρόεδοον
τή; Κν6ερνη&.ΐι>;, ώ; καί εί; τού;
ί'.τοΐΊηγαν; Σ υντονισμοί), Οίκονο-
μικών και Δικαίοσυνης.
ΑΠΟΨΕϋ: ΤΗΣ ΓΣΕΒΕ
Είς τοΰ; ίσχύοντα-; εί; την Έλ
λάδα γενικούς καί ετδικού; κανό-
νας διαμοο<ρυ)(ΤΡϋ)ς των τι.μων των αγαθών καί των ΰπτ}ριεσιών νά υ¬ παχθή καί ή διατδικασία διαμορορώ σε<ος τοϋ ΰι,ιους των ένοικίίον. Την άποψιν αυτήν διετύπωσεν ή 6·οϋσα όλομίλεια τή; Έκτε>ΐστι-
κή; Έπιτρο.ΐής τής Γενική,ς
ομοσπονδίας Επαγγελματιών καί
Βιοτεχνών Ελλάδος, ή όποία έξη
τασε τα θέαοτα τής έπαγγ>ελματι
κης στέγης καί τής ίατροφαρμα-
κευτικής περιθάλψεως τοϋ κλάδου.
Είδικώτες>ον υπό τής ΓΣΕΒΕ,
διετυπώθη ή άποψις ότι τό ποό-
οληιμα τής έπαγγελίΐατικής στέγης
δέν δύναται νά έπιλυθή μέ ήμίμΐ-
τρα, πολΰ δέ π·εοισσότ€ρον μέ
χείροι>ς σιιμ(>ι6ασμούς, άλλά νά
άντιμετωπισθή μέ μοναδικόν γνώ-
μονα την πριΐγματικόηητα, έν
δν^σμψ πρός τάς κοατούσα; κοι-
νωνικοοικονκμικάς σιινθήκας. Πα-
ρα/.λήλω;, ετονίσθη ότι πλ.ήθος
προστατευτικών δκχτάξείον τής έ-
ής στέγης ίσχΰει ήδη
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΕΝΤ0Ν3Ν
ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ Η ΠΑΡΑΓΟΓΗ ΤΣΙΜΕΝΤΟΝ
"Εντονον όνάπτυΕιν έμφανίΖει
κατά τα τελευταία έτη ό βιομη
χανικός κλάδος παραγωγής τσι-
μέντων. Τουτο ύπογραμμί2εται
είς τό κυκλοφορήσαν προσφάτωο
ειδικόν τεϋχος τοϋ Όργανιομοϋ
Οίκονομικής Συνεργασίας καί Ά
ναπτύΕεως (ΟΟΣΑ) περί τής
βιομηχανίας τσιμέντων είς τος
χώρας - μέλη τού τό έτος 1969.
Συγκεκριμένως, ή παραγωγή
τσιμέντου είς την χώραν μας, ηύ
Εήθη κατά τό 1969 κατά 20% πε
ρΐπου, ένώ είς την Γαλλίαν κα
τό 8% καί την Ισπανίαν κατά
7%. Αντιθέτως, κάμψις τής πα¬
ραγωγής εσημειώθη εις την Ίσ-
λανδίαν, Ολλανδίαν καί Μ. Βρε
ταννίαν. Ειδικώτερον, ή έΕέλιΕις
τής παρογωγής τσιμέντου έν Έλ
λάδι, άπό τό 1963 καί εντεύθεν
έχει ώς ακολούθως:
1963 2 294900 τόννοι, 1965
3 212.000, 1966 3.590.000 1966
3.59 000, 1967 3.733.000, 1968
4 078.000, 1969 4.832.000
Ούτω, ό δείκτης παραγωγής
τσιμέντου εί; την χώραν μας μέ
βάσιν τό έτος 1963=100, ανήλ¬
θεν άπό 140 τό 1965 είς 156 το
1966, είς 163 τό 1967, 178 τό
1968 καί 211 τό 1969 Άποτελε-
σμα τής άναπτύΕεως αυτής ύπήρ-
Εεν η αϋΕησις τής ποσιστιαίας
συμμετοχής τής Ελλάδος τόσον
είς 6,τι άφοος εις την συνολικήν
παραγωγήν των εύρωπαϊκών χω¬
ρών, όσον κ-κ επί παγκοσμίου κλί
μακος, δπου ή έθνική μας παρα-
γωγή άπό 0,8%, το 1968, ανήλ¬
θεν είς 0,9% τό 1969
Ιδιαιτέρως, ύπογραμμίΖεται είς
την ανωτέρω "Εκθεσιν τοϋ ΟΟΣΑ
ή άλματώδης αϋΕησις των έΕαγω-
γών τσιμέντου έκ τής χώρας μας
Ή πλέον θεαματική πρόοδος είς
τόν τομέα των έΕαγωγών άναγρά
φεται χαρακτηριστικώς εις την
' Εκθεσιν, επραγματοποιήθη υπό
τής Ελλάδος (60%)' τής οποί¬
ας αί έξαγωγαί τού 19(59 ήσαν δι-
πλάσιαι τοϋ 1963. Ή Ελλάς κα¬
τέλαβε, οϋτω, την 4ην θέσιν με-
ταΕύ έΕάγωγής τσιμέντων, ένώ
άπό έΕαετίας κατέϊχε την 11 ην
θέσιν». Ειδικώτερον πρέπει νά ση
μειωθή ότι αί έΕαγωγαί τσιμέντων
έκ τής χώρος μας κατά τό 1969,
άνήλθον εις 550.600 τόννους, έ¬
ναντι 344.500 τό 1968, 205.100
τόννους τό 1966 και μόνον 156
200 τόννοι τό 1965.
Τέλος ή Έκθεσις τού ΟΟΣΑ
τονί2ει, ότι ή παραγωγική ίκανό-
της τής έλληνικής βιομηχανίας
τσιμέντων ανήλθεν κατά τό 1969
εις 5.500.000 τόννους, προθλέ-
πεται δέ νά ανέλθη είς 5 530.
000 τόννους κατα τό τρέχον έ¬
τος κοί 6 820.000 τόννους κατά
τό 1971.
165 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΙΑ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
Έντος δεκαμήνου
Έκ των μέχρι τούδε συγκεν¬
τρωθέντων υπό τής Τραπέζης Ελ
λάδος προσωρινών Ότοιχείων, τό
εισαχθέν κατά τόν μήνα Οκτώ¬
βριον είς την χώραν μας ταΕιδιω
τικόν συναλλαγμα ανήλθεν εις
19789 000 οολλάρια, έναντι 18.
097 000 και 13.439 000 δολλαρί
ών τοϋ ίδιου μηνός των έτών
1969 καί 1968 όντιστοίχως Συγ
κεκριμένως, εσημειώθη αϋΕησιο
είς τό τουριστικόν αυνάλλαγμα
κατά 9,3% καί 47,3% αντιοτοί-
χως.
Κατόπιν τούτου, τό ταΕιδιωτι-
κόν συναλλαγμα, τό οποίον είσή
χθη είς την Έλλάδα κατά τό δέ
κάμηνον Ίανουαρίου ■ Όκτωβρί
δολλαρια έναντι 131 843 000 καί
ου ύπολογίΖεται είς 165.100 000
101 642.000 τοϋ άντιστοίχου χρο
νικοϋ διαστήματος των έτών 1
969 καί 1Θ68 (αϋΕησις 26,2% και
62,4% αντιστοίχως).
ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΜΟΝΑΣ
ΤΗΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ
Πρότυπος οίκιστική μονάς θσ
δημιουργηθή υπό τής Εθνικής
Κτημστικης Τραπέζης είς τό Λε-
κανοπέδιον Αθηνών. ' Ηδη ή Ε
ΣΟΠ συνελθούσα υπό την προε
δριαν τοϋ ύπουργού Συντονισμού
κ. Ν. ΜακαρέΖου, ενέκρινε την
παροχήν εγγυήσεως τοϋ Έλληνι
κου Δημοσίου, πρός τό Ταμείον
Άποκαταστάσεως τοϋ Συμβου-
λίου τής Εύρωπης, διά τα ύπ' αύ
τοΰ, μεχρι ουνολικής άΕίας 15.
000.000 δολλαρίων, ή ετέρου ί
σοτίμου έλευθέρου μετατρεψίμου
συναλλάγματος χορηγηθησόμενα
δάνεια, πρός την Εθνικήν Κτη-
ματικήν Τράπεζαν τής Ελλάδος.
Ο ΠΑΗΘΟΡΙΣΜΟΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΧΠΡΙΣ
ΤΟΥ 0.0.Σ.Α. ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
Ό -τληθωρισμός πλήττει μέ .·τοι-
κίλλοντ-αι βαθμόν εντάσεως «'ίλα;
τα; χο>ρα; - μέλη τού ΟΟΣΑ, έ-
Εαιρέσει τή; Ελλάδος, ή όποία
αποτελεί νησίδα σταιθερόττΐτο·; τοϋ
τιμακ?ίθμου. Είς την διαπίστωσιν
ούτήν προβαίνει ή Γραμματε.Λΐ τοϋ
ώ; άνΐ'» οργανισμόν είς έκθεσιν
τη; σχετικί); μέ τάς έμφθνιζομέ-
να; επί οιεθνοΰ; έπιπέδου πληθω-
ριστικά; πίέσ«ς.
Τό μ«γα τουτο πρό6λτ}μη άπί-
τέλεσε αντικείμενον μακρών καί
έξονιιχιστικών συζητήοιεων κατά
ΐήν τελει<ταίαν σύνοδον τής Έπι- τροπής Οΐκον:μικής Πολιτικής τού ΟΟΪΑ ή όποία έ.τραγματοποιηθη την ΐιίην κ*ι Πην Νοεμ&ρίον έ. ε. Σνγκεκριιιένοις, κατά την σύνο¬ δον συνεζητήθη ή έκθεσις τή; Γραμιιατρία; τού Όργανισ^ιοϋ, ή δποίο τυνίζει την σοίίαρότηται τή; καταστάσε<υ; διά τί]ν παγκόσμιον οίκονοιΐώιν τκ τοΰ έκδη).ωθέντος πληβιορισμοΰ καί συνιστά την αν¬ τιμετώπισιν αυτής διά τής λήψεως σειράς μέτρ'ων Λριιχνχρονίου και κροχς 3νίοι' χαρ·οικτήρος. Άπό την γενομένην ανάλυσιν των ύι)·ντικί)ν τάθΓων των τιμών εί; τάς χώρας - μέλη τοϋ ΟΟΣΑ προέκυψεν ότι ό πληθωρισμό; έ'- ίίλα; τάς μεγάλας διομη- χανικά; χώρας μή έξαιρονμένη; ,δ' ·αΰτή; τΓ,ς Γεριιανίας, ή όποία άπετέλη μεχ,.Η πρό τινο;, ΰποδιιγ- ιιατικήν χώραν ά.τά πλενράς στα- ς των τιμών. Έ; άλλον, δια.τιστοΰται εί; την έκθεσιν ϋτι άπό τάς δέκι πέντε μικράς χώρα; τοϋ ΟΟΣΑ, αί δέ- κα τοεϊς έν·--(ΐάντσαν αίίξτισιν των τι,μιΐη· κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ 1970, υπηρι&αίνονσαν την μέ¬ σην ετησίαν αύξησιν των τιμών τή; παρελθούσης δεκι/ετίας. Μεταξύ των χωρών τούτων, ί- διαιτήρως έντονος ΰπής>ξεν ή (ΐϋ-
ξησι; των τιμών κατα σειράν εις
την Ίσλανδίαν, Νορβηγόαν, Ίρ-
. λανδίαν, Πορτογαλίαν, Τουρκίαν,
Σουηδίαν, Λανίαν καϊ Ίσπο,νίαν,
Ι μέ ποσοστόν αΰξήσεο>ς κνμαινύ-
μενον άπύ 13% εως 7%. Έν συνε-
χεία, ρΙ; την έκθεσιν, ΰπογραμμί-
ζεται ότι αί μοναι χώοαι αί οποίαι
άποτελοθν εξαίρεσιν καί κατά συνέ-
I
πειαν νησίδας σταθί^ότττΐος τού
τιμαοίθμου, είναι ή Ελλάς καί ή
Φινλανδία καί ώς έκ τούτου δέν
έμφανίζονται ίίς τόν πίνακα των
χωρών δπον εσημειώθησαν άνατι-
μήσεις.
Είς σχετικήν άνακοίνοισιν τοΰ
ΰποι>5·γίίον Συντονισμού παρέχε-
ται μί<ι σνγκριτική εικών τήΐ λίαν εννοϊκής θέβΓθίς τής χώρας μας άπό πλευοάς τιμαριθμική; σταθε¬ ρότητος. Σνγκεκριμενιος, κατά τό πρώτον εξάμηνον τοΰ τρέχοντος ετους, ΰ δείκτη; τιμών καταναλω- τού ηυξήθη κατά 2% έναντι 5,7% τού μέσου όρον τού σύνολον των χω ή Ελ¬
λάς άπο·τε?^ϊ χώραν ύποδειγματι-
κής σταθεοότητος των τιμών. Τό
γεγονός τούτο εχει άκόμη μεγα¬
λυτέραν σημασίαν διά την χώραν
μας εάν ληφθή ύπ' όψιν ότι βίτη
έπιτυγχάνιει τόν ταχύτερον ιριυθμύν
όναπτι'ιξεως τής οίκονομίας της
ίξ οΛοιν των χιορο>ν - μελών τοΰ
Όργανισμ-οϋ, μέ 4ιοναδι.κήν εξαί¬
ρεσιν την "Ιαπωνίαν. ^Σημειωτέον
δτι ή Ίαπιιινία παροτ>οΐασΐ «ατά
τύ πρώτον εξάμηνον τού τρέχον¬
τος ετου; ά'νοδον των τιμών κατά
8,2%. Τελικώς, γίνεται άποδεκτόν
ότι ή άριιονιχή σΐ'νύπαριξι; ταχεία;
αναπτύξεως καί ακλόνητον σταθί-
ρότητος των τιμών αποτελεί καθα¬
ρώς ελληνικόν έπίτευγμα, μοναδι¬
κόν είς τόν κατατρνχόιμΓνον υπό
τοϋ πληθοριοιμον σύγχρονον κό-
ομον.
ΕΝΤΥΠΟΣΙΑΖΟΥΗ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΗΥΞΗΜΕΜΑΙ
ΠΑΡΑΓΟΠΚΑΙ ΕΠΕΜΑΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ
ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΡΟΣ ΠΟΑΙΤΙΣΤΙΚΗΝ ΕΛΞΙΝ ΘΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΣΗ ΤΗΝ Β. ΕΛΛΑΔΑ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
είς την Δυτικήν Ευρώπην, ϋπάρ-
χονν δέ αί δι»νατότητες έ-τεκτάσιε-
ιος αυτών καί είς την Έλλάδα διά
τής καθιεςνώσίΐος τοΰ κανόνος τού
θιμιτοΰ μισθώματσς. Πρό; τούτο
έπισηιμαίνει η ΓΣΕΒΕ, έπιβάλλε-
ται ή άν-αμός>φωσις των άδυνομ4-
ων τού Νομοθετικού Διατάγματος
225)1969 διά την δημιουργίαν ό-
μαλων συινθη.κο>ν λειτουργίας τή;
άγορός.
ΕΚΤΡΩΘΗ Η ΣΤΜΒΑ-ΙΣ
ΔΙΑ ΤΚΝ ΕΚ,ΜΕΤΑΛΛΕΤΣΙΝ
ΤΔΡΟΓΟΧΑΝΘΡΑΚΩΝ
Έκνρώθη η μεταξυ τοΰ Δηιμο-
σίου καέ τής έν Ντόβερ των ΗΙΙΑ
έδρΐΐ·ούστ)ς έταιρύσς «Τεξάκο» ύ-
πογθΐ«τ?ϊσα έν Αθήναις την 30ήν
Μαΐο> σϊ·μ·6<ιΐσις πε(>ί παραχωρή¬
σεως τού δικαιώιιατος έρεύνη·ς και
εκμεταλλεύσεως νδρογον*ινθρά-
κων τίς θαλασσίαν περιοχήν τού
Ή ώ
«Ηνξηιμίναι κατά 1.700% ετη¬
σίως Δημόσιαι έπενδυσεις έπραγ-
μοτοποιήθησαν είς την περιοχήν
Θράκης, άπό τής Έ.·τ.αναστάσ.εως
καί εντεύθεν, διατεθίΐβών πρός τοϋ
το πιστώσεων σχινολικοϋ νψονς
1.811.947.000 δρχ. Αντιθέτως, κα¬
τά την πρ.οεπαναστικ[ήν διετίρ-ν
1965—66 διετέθησαν μόνον 91.387
δρχ.». Τα ανωτέρω ετόνισε ήδη
ό ΰπονργύς Συντονισιμού κ. Ν. Μα-
καΐίέζος ομιλών π#ός τοϋς έκπρο-
σώπους τού Τύπον, πρό τής τελε-
τής τής θεμ.ελιώσεο>ς παρ' αυτού
των άντιπλημ·μυρικών ?ργ<ϋν Φι- λιονίρή Καμοτινής, δαπάνης 280 ίκατ. δρχ. Τό ϊργον τούτο θά σι·ψι- 6άλη «ς την προστασίαν έκ των πλη,αμυρών «0.000 στρίμ. κβλλιερ- γησίμου εκτάσεως. «Οί άΐΐθιιοί, τονς οποίον»; άνέ- φερα, προσέθίσεν ό κ. 'Τ.ιουργός είναι οί άψει<δεϊς μάρτυρες διά τό ποία ήτο ή προιεπαναστατική Ελ¬ λάς καί ποία. είναι ή Ελλάς τής Έπαναστάσίως. Διά τούτο κατέλη^ ξεν ό κ, Μακονρέζος οί άκρίται τού &ο.ροσ λαμδάνουν καί πάλ^ν τήιν όια6ί6αίιοσι.ν δτι ή Έπανάστασις θά συνεχίση την ιστορικήν τη; πο¬ ρείαν μέ άνυαΕπτα4.ιένην τί)ν στγ μαί-ον τη.;, εί; τάς πτυχάς τή; ο¬ ποίας κολποϋντοα οί έλπίδες ενός ίστορικοΰ λαού, ό οποίος ίσταται επί χιλαάδες χρόνια είς τάς έπάλ.ξεις τή; ελευθερίας». ΈΕ άλλον, ε'ι;εϊδικήν σύσκεψιν είς την Νοιμοΐχίαν έν^μερώθη ε¬ πί τής πορείας των έκτελονμένων είς τόν νοωόν Ροδόπη; ΐ'ργων διά τα όποία ή Έθνική Κυβέρνησις διέβεσε κατά τό 1970 21« έκατ. δραχμάς. Άκολοΰθυι; ό κ. ύπονργός εδή¬ λωσεν ότι ή Έθνική Κυβέρνησις μετ" ΐμοράσειος αποβλέπει είς την ταχίρουθμον ανάπτυξιν όλοκί-ήρον τής περιφερειακής Ελλάδος, Ιδι- αίτ,ερον τού <ίοΛΐδΐ)ωΰ χώρον
σημαντικαί περιοχαί τοΰ οποίον,
ώς ή Θβάκη, έπιτελοΰν μέχρι τής
Έπαναστάσείος έν άπαραδέκτο) κ<ι θ».·στε<)ήσει. «Ό λαός τή; Θράκης, ώς διε- πίστωσα, εΐπΐν ό κ. ίαονργό;, αί- σθάνετα*. ήδη λίαν ευεργετικόν τόν αντίκτυπον έκ τή; δραστηριό¬ τητος τή; "Επαναστβτικής Κ<6ε είς τό μέλ?Λν έν πλήρει εύη-
μερία καί άσςχιλεία έντός των κόλ
πων μιάς ισχυράς πατρίδος. Ή
Έθνική Κυβέρνησις, κατέληξεν ό
κ . Μακαρέζος, θά καταστήση την
Βόρειον Έλλάδα εθνικήν π>;ιθή-
κην καί κέντρον πολιτιστικής ελ-
Η Βόρειος Ελλάς και ιδίως
ή Θεσοαλονίκη άναπτύσσεται είς
άΕισλογον πόλον βιομηχανικής
ύναπτύΕεως, παρόμοιον τού ό-
ποίου έχει νά έπιδείΕη ήδη ή πε
ριοχη των Αθηνών— Πειραιώς.
Τα ανωτέρω ύπογραμμίΖει εις
άρθρον της ή νέα παρισινή εφη¬
μερίς «ΆΖάνς Νουβέλ» σχετι¬
κώς μέ τάς πραγματοποιουμένας
είς την Έλλάδα Εένας έπενδύ-
σεις. Η βιομηχανική άνάπτυΕις
τής Ελλάδος, ώς άναφερεται
είς τό άρθρον, προκαλεϊ βαθυ¬
τάτην εντύπωσιν. Η Ελλάς ού
τω μεταβάλλεται άπό γεωργική
είς Βιομηχανικήν χώραν.
Έν τώ μεταΕύ, ή σημειουμέ¬
νη κατά τό τρέχον έτος άλμα¬
τώδης αϋΕησις των έγκρίσεων
δι' έπενδυσεις Εένων παραγωγι-
κων κεφαλαίων είς την χώραν
μας, αποτελεί τελευταίως άντι
κείμενον συνεχών οχολίων των
εγκύρων όργάνων τού διεθνοϋς
Τύπου. Χαρακτηριστικώς τονίΖε-
ται ότι ή είσροή Εένων έπενδυ-
φείοΛ'.
Έξ άλλον έποοτάθη ή ποοοτ>ή-
κη εί; τό Ν·Δ. περί άναγκ.αστι-
Κεντρικού
στ'·μ6οσ:ς
Α 3.11.70
Α1γαώ>ν. Ή ώς ανω
είς την 260
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
Φέοεΐαι *ϊς ννώαιν των Άξιοτ. Διοικήσεων Άνα>·
- - - · Εύ-
Ήνης «τι δ*' αποφάσεως τσϋ κ. Ύπουργού Έμποοίου
ΰη· άοιΐ*. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιαν
■θ'ίίσης βΐς *ό ύπ αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον 'Ανωνύμων Έταιοειών), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά αννζχίσωαι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς ΙΙρο-
σκλήσεις των Γεν. Συνελεύσβων καί τούς Ίσ-ολογι-
αμούζ των ί*ά τής οίκονομ.κής μας έβηιΐΓρίδος «ΟΙ-
ΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜΟΣ&
ώς εγένετο μ<χρ< χοβδε διά <ή( ·ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΪ· ΚΗΣ· πρό τής ύυ*χω*»ύ*»ώς της. Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ ΔΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ Οί αγρόται δέν δύνανται νά χρησιμοποιοϋν έλκυστήρας διά λόγους άνα^υχής Τό ύπ' αριθ. 204)1969 Βασιλικόν Διάταγμα έπιτρέπει την μεταφοράν είς τούς άγρούς διά γεωργικών έλκυστή- ρων, μονον άγροτών ή έργατών εκτός φυσικα των γεωργικών προιοντων. Τυχόν επέκτασις τής χρήσεως των έλκυστήρων καί διά την μεταφοράν μελών των οίκογενειών των ανωτέρω διά λόγους άναψυχής θά άπετέλει τικών κεφαλαίων είς την Ελλά δα ευρίσκεται είς συνεχή ΰνο- δον. Κατά ιό πρώτον οκτάμηνον τού 1970, συνεχίΖει τό σχόλιον, έμμεσον χαρακτηρισμόν τούτων ώς αύτοκινήτων. ενεκρίθη ή εισαγωγή Εένων κε¬ φαλαίων ύψους 80.090.000 δολ., εάν δέ προστεθούν είς ταύτα και αι δι' ειδικών αυμβάοεων έγ κριθεισαι έπενδύσεις τό συνολι¬ κόν ποσόν των έγκρίσεων δΓ εισαγωγήν Εένων κεφαλαίων κα¬ τά το οκτάμηνον Ίανουαρίου — Αύγούστου 1970 άνέρχεται είς πολλάς εκατοντάδας έκατομμυ- ρίων δολλαρίων. Τέλος προστίθε ται είς το σχόλιον ότι αί πρα- γματοποιηθεϊσαι κατά τό πρώτον εφετεινόν δεκάμηνον εγκρίσεις δι' εισαγωγήν Εένων κεφαλαίων είναι πολλαπλάσιαι των αυτών έγκρίσεων δι' όλόκληρα τα έτη 1969 καί 1968' αι οποίαι άνήλ¬ θον εις 136.500.000 δολλ. και 135.800 000 δολλ. αντιστοίχως. ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΚΕΠΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΜΚΩΝ ΤΠΗΡγϊΣΙΩΝ ΕΧ ΕΛΛΑΔΙ Τό Κέντρον Πριογρα,μματισμοΰ ν.αί Οικονομικήν Έοΐυνών έξέδ<ο- σε είς την αγγλικήν την μελέτην «Ανάλυσις των Κοινο)νικωΛ1 'Τπη- ρεσιών έν Ελλάδι» υπό τής κυρίας Α. Γούντ - Ριτσατάκις, έπιστημο- νική; συνεργάτιδος ΚΕΠΕ. Ή με- λέ,τη αυτή, ή όποία άποσκοπεϊ ν<ά δώση μίαν πλήρη είκόνα τοϋ στ·- στήματο-ς κοινιονικ.ών ύπηρεσιών έν 'Ελλάΰι,, ΐπισημαίνει άτελίίβις καί άναφέρ<ει ΐΐποδείξεις διά δυνα¬ τάς (>ελ.τιώσ?ις είς τό σύστημα.
ί1
Το έσωτερικό τοϋ νέου μονσρόφου λεΐικρορείου τής Μπρίτις
Λέΰλαντ Λτδ· «Νασιοναλ». Έπεδείχθη στήν Έκθεσι Έμπορ·.-
κβν Όχημάτων τοθ Λον δ ί νού.
Νεανικό πλεκτό κοστούμι - πιτζάμα τοϋ Βρεταννικοο Οϊκου
Τζών Κραίηγκ.
βΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
ΑΓΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΕΧΟΜΕ κ τω* οίον αττίχθη ίΐς Αθήνας
ΝΑ ΑΙ1Ο ΤΗΝ ΕΘΝ' ΤΡΑ. τουρκιχή Έπιμΐλητηριακή Άπο-
ΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ στολή. Ή αποστόλη, άποτελονμ*-
1ΤΡΟΚΥΠΤΟΤΝ ΤΑ ΑΚΟ- νη άπό μέλη των Εμπορικήν κ«ί
ΛΟΤΘΑ: Βιομηχανικήν 'Επιμελητη ρί (') ν
ΚοΛσταντινουπολίως καί Σμνρ-
2ΤΑΘΕΡΑ Η ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗ νης ε!χ« κατά την διάρκειαν τής
ΔΤΝΆΜΙ ΤΉΣ ΛΡΑΧΜΗΣ ϊνταΰθα παοβαονης της έ—αχ| άς
πρός προώθηστν των οικονομικήν
Είς όηλώσεις τού ό ϋπουργός σχέσεων α.εταΕύ Ελλάδος καί
Συντονισμοϋ κ. Ν. Μακκχιρέξος έ- Τουρκίος.
τόντσεν ότι η Κυβέρνησις άποδί- Έπίσης αφίχθησαν ένταΰθα την
δεί. μεγάλην σημασίαν τίς την δια μέν 8ην Όκτω&ςίου άντιποοσω-
τήρησιν σταθεράς τής άγοιριβτι- π εί» τού Εμπορικον Έπιμε λ.ητη>ρί
κης δυνάμεως τού εθνικον μα; νο ου τής Όζάκα, την δεκάτην δέ,
μίσαατος. τού ίδιον ιιηνός πενταμελής έμπο-
Κατά την τελευταίαν τ^ιετίαΛ' ρική αποστόλη της Άργεντινής.
καί παρά την άσκουμένην έντονον Έν σννεχρία άναμένιται συντόμο)ς
άναπτνξιακήν .τολιτικήν, τό μέσον είς Αθήνας Βρεταννική Έμποοι-
Ιπίπεδον τού δείκτου τιμήν κα,τβ κή Αποστόλη, Οά άκολοα'θήσουν
ναλωτοΰ ηυξήθη μόνον κατά 2,5% δέ έπισκέψεις ΓπιμελητηρκΓκήν ά
πλούτον. Ή διαμάρφιιχτις τού τιμα ποστολήν έκ Κύπρου, Γιουγκοσλα
Θέματα ύγΐΐΐνης καί διατροφής
ΤΟ ΝΕΑΙ ΚΑΙ ΑΙ ΜΕΑΙΣΣΑΙ
Υπό τοϋ συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓΤΕΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
Ή μέλισσα ώς γνωστόν, είναι Ό θείας "Οαηρος πρό 2.9Ο0 έ-
ρίθμου συνεχίζβι νά είναι κατά τό
3970 Ικανοποιητική.
Ό κ. ΰπουργός άναφερθείς έν
συνεχίία «ίς σχόλια άργανισμήν
διεθνοΰς κύρονς, νπε-γράμ/μισεν δ
τι ή υψωσις τοϋ τιμαοίιβαου έν Έ λ
λάδι υπήρξεν έκ την χααηλοτέ-
ρων διεθνής καί δτ| θά σννεχισθη
άμείωτο; «ς τό μέλλον ή προσπά
διατηρήσεως τής σταθροότη
τος τής δραχμής.
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΙΡΙΞΙΝ
ΤΤΜΟΝ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ
ΙΙΡΟΊΌΝΤΩΝ
Απεφασίσθη πρόσφατος ή λή
ψις σειράς μετρων άποσκοπονν-
των είς την στή<>ιξιν των τιμήν ε¬
νίων εγχωρίων γειοργικήν ό
των.
ενεκρίθη ή χρημιατοδό
τησις τής Άγροτικής Τραπέζης,
διά ποσοΰ 270 Ικατομ. δραχμήν
.-τρός στήριξιν την τιμήν τοϋ 6άμ
6αΜος «ρετεινής εσοδείας. Τό έν
λόγφ ποσόν Θά διατεθή διά την
δανειοδότησιν την όαμβσ.κοπαρα'-
γων ά,τ' εΰθπ'ας είτε μέσω τής Κ.
Τ.Δ.Ε.Π. καί των Ένώσεων Γεωρ
γικήν Συνεταιρισμών, όσον καχ
διά την υπό την δΰο τελιευταίων
συγκέντρωσιν 6άμ6ακος.
Έπίσης ίνεκ,ρίθη υπό τής Τρα¬
πέζης τής Ελλάδος χρη,αατοδότη
σις τής ΚΣΟΣ μέχρι τού ποσοΰ
των 312 έκατομμυρίον δραχμήν
διά την συγκέντρωσιν τής παραγιο
Ύής σοΐ'λ.τανίνας ίσοδείας 1970.
Εξουσιοδοτήθη έξ σλλου, ή Ά
γροτική Τραπέζα όπως χοηματοδο
τήση διά ποσόν 300 έκατοιιιμνρίων
δραχμήν την ύπ<< τοϋ Εθνικον Όργανισμοΰ Καπνσΰ έξαγοράν έκ των καπνεμπορων την μή διατε θησομενων μερίδων καπνοΰ έσο- δίίας 1968. Πρός σνγν.ράτησιν των τιμήν την σύκων ενεκρίθη υπό τής Ά- γροτικής Τραπέζης χοτμιατοδότη- σις τής Σνκικής Σ ννεταιριστική; Ένώσεοις Ελλάδος — Καλα,ιιάτα — ιιέχρι π<~βοΰ Γ>0 έκατομαιυρίων
ύίας καΐ Λιβυης.
ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣ Α Ι
Ο1ΙΟΙΗ1ΈΩΣ ΤΗΣ
ΦΗΣ ΦΙΛ1ΠΙΙΩΝ
ΤΥΡ-
'Τπεγράφη βίς Λίόσχαν σνμίία-
σις μεταξΰ ικπροσώπίον τής Δ.
Ε.Η. ■χιοί τοϋ Σοβι,ετικοϋ Όργανι-
σιιοϋ «Ένεργκοααχρξπορ», ά<τ>ορή-
σα είς τΐιν σύνταξιν προαελέτης
άξιοποιήσεος τής τΰρφης Φίλιπ¬
πον π·ς;'ός παραγιηγήν ήλ»εκτρικής
ενεργείας. Ή ύη,ιάνη τή; μελέ-
της θά είναι τής τάξε'ος τΰη· 170
χιλ. δολλισρίκν, θά έ£ο<ρλτ|θή δέ είς συνάλλαγμα κατά 10% καί κα¬ τά τύ υπόλοιπον ί»ι' εξαγωγήν γρ. οργικήν προ'ιύντι·>ν (κυρίιος δέ·
καπνοΰ). Έν ή περιπτώσει τό πό
ρισμΐι τής προμ?λέτη; είναι Θγτι
κόν, θά άνατβθή €Ϊς τόν αυτόν ΰρ
γανισιιιόν καί μέ τούς αΰτοΰς ο-
ρους ή σύνταξις τής οριστικάς με
λέτης άξιοποιήσεΐ'ΐς τής τύο<) ής των τενάγο)ν Φιλίππτον. ΙΔΡΤΟΝΤΑΙ 5 ΚΕΝΤΡΑ ΛΝΩ ΊΈΡΑΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚ- ΙΙΑΙΔΕΤΣΕΩΣ Διά ταϋ ΐιπ' άηιθιιόν 652)70 Ν. Λ)τος ίδρνονται πέντρ Κέντρα Ά Τ'-χνικής Έκπαιθΐύσειυς Τέλος, ενεκρίθη ή διάθεσις άκό μη 760 ίκατου. δραχμήν διά την υπό τής ΚΤΕΠ συγκέντρωσιν σιτου εφετι /ής εσοδείας. Κατόπιν τούτον τό συνολικόν ποσόν, τό ό Λθϊον θά διατεθή διά τόν έν λό¬ γω σκοπόν, άνέρχιεται είς 1,2 δια εκατομμνρια δραχμήν. ΝΕΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΠΙ ΤΟΤ ΟΙ ΝΟΤ Δι' αποφάσεως τής Επιτροπήν Σ νντονισιμ,οΰ Οικονομικήν Πολ,ι- τική; προεδρενομτνη; υπό τοΰ ΰ πουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Ν. Μβ- καοέζον καθωρίσθη ή νέα πολ,ιτι- κή επί τοϋ οΐνον ή όποία εδασίσθη ίπί σχετικής είσηνήσεωςτοΰ υπουρ γείον Γεωργίας. Ή έν λόγω πολιτική αποβλέπη είς την εξαγωγήν ελληνικήν οΐ¬ νων, ιδία πρός τάς χώρας τή; Κοι νής Άγοοάς. Πρός επίτευξιν τοΰ τον απεφασίσθη ή λήψις μέτρων κλιμ*ικοΐΊΐέ'ν(υν εντός τής περίοδον 1971—74. Διά τούτων έπιδιώκ.εται ή επέκτασις τής καλλιεργείας καί ή αύξησις τής παραγωγήν την ά ποκαλ/Η'μένων δαφΐκήν οί ν ο ν πρό; δΐΐυκόλυνσιν των εξαγωγήν την ίλλ.ηνκήν οίνων. Μεταξΰ την μέτρον τούτον πειριλαμβάνεται ή επιδότησι; τής άναδιαρθρώαεως των καλλιεργειήν άμπελον Χ/αί τής παραγωγής την δαφικήν οΐνων ώς καί αλλης μοοφής οικονομικαί ένι- σχνσεις (πιστοδοτήσει; κλπ.) Έν τος τής περίοδον 1971—74 θά δια τεθή πιοό; τουτο; ποσόν 77 έκατομ.· δραχμήν δι* έπιδοτήσίΐς καί 20 έ κατομ. δραχιιήν διά δανειοδοτήρ σϊΐς υπό τή; Άγροτικής Τραπέ¬ ζης. Διά τής ώς άν» αποφάσεως θεσπίζεται, όπως κατ' ε"τος καθορί ίΐετοι υπό την σι»νεταιρισαήν — τη άρο)γή τοΰ Δημοσίου— τιμή άγορα,ς την σταφνλήν την νπό προώθησιν ποικιλιήν (κυρίως μαν δηλχΐριάς), έξασφαλίζουσα είσόδη μα τουλάχιστον ίσον πρό; τό έξ άλλον .ιπκιλιήν προκνπτον. Δΰ- ναται τέλο; νά απαγορευθή ήεξα γογή 6αφικ.ήν οϊνονόσάκι; οντοι άπαιτοΰται διά τάς ανάγκας τή; έγχωρίου οίνοηοιΐο; («ό την προ ιπόθεσιν έξασφαλισεος ίκανοποιη τικ.ήν τιιιήν διά τού; παο τγωγοΰ;. ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΠΡΟΣ Α- ΝΑΠ'ΓΤΞΙΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Περί τό τελος Σπτηιβρίον ί.-τε-, σκεφθή την Αλβανίαν Έλληνική| Έπιμελητηοιακή Αποστόλη. Ή έν λύγιΐ) έπιοκη|·ις εγένετο κατό¬ πιν ποοσκλήστος τοΰ Κεντρικόν. Έπιμελητηριον τής Άλ6ανί«ς καί εν σιι-νεχρία τή; αφίξει*); είς Α¬ θήνας τή; Άλοανικής Έτιιιεληι ική; Άτοστιλής. — άνά εν ρίς Ά( ήνας, θεσσαλο¬ νίκην, Πάτρας, Λάρισαν καί Ήρά Κρήτης. "Εκαστον των με ταγυανασιακΛν τοΰτιον έκπηιδευ- τηρίων θά οποτελήτοι άπο τρίΐς έως πέντε Τεχνικάς σχολ.άς διαο;ό ριυν ί'ιδικοτήτων. Διά την είιρυ'θμον λειτουργίαν την ώς ανο> Κέντριον θά απαιτη
θή η χρησιμοποίησις χιλίων περί-
που προσώπίον. Έπειδή διά τινάς
ιίδικότητας δέν ΰ.-τάσχει σήμερον
είς την χώβαν μος κατηρτισμένον
προσυ>πικόν, άντιμετιοπίζετω ή ά
ποστολή άπό των αρχήν τον 1971
καταλλήλων προσώίκον «ίς τό ε¬
ξωτερικόν πρός εκπαίδευσιν.
Αί διυτάνοι δια την Ιδρυσιν την
«πρντε Κέντρον ."τροβλέΛεται τι θα
ΰ.τερβονν τό έ'ν δισεκατομαΰριον
δραχμήν. Ή λιειτονργία τοιν ή ό-
ποία θά απαιτήση 100 έκατομιιύ-
ρια δραχμήν ετησίως δ έν θά κα¬
ταστή δΐ'νατή --τρό τής
ως δύο τουλάχιστον έτων.
Είς τα ϋπτ ίδρικτιν Κέντρα θά
φοιτοΰν 6,5 χιλιάόρς πρρίπου σποτ
δαστήν άαφοτέρων των (ρΰλων έκ
των όποίοιν θά καλιιπτιυνται αί σν-
νεχής δ^ε■ι^ρι■ννόιιίιεναι άνάγκίί4 τής
οίκονομία; είς ίίδικρνμ^νον
τό νοημονέστ&ρο δν μετά τόν άν-
θρο«το. Άναφέρω ίΐρός τουτο τό
έξη; περιστατικόν. "Ενός ποντι-
κός μπηκε μέσου σέ μιά Κνιψέλη
.τον εΐχεφυάλινο σκέπαομα κΛΪ μοϋ
νά
αιαι
νά ίδώ ΐί γινόταν επάνω τον κ<ιϊ τόν σκότωσαν μέ τα κεντρΐά των. Δέν μπάρεσαν ομϋ)ς νά τόν βγά- λουν εξ(ι) άπό την Κυψέλη. Τότε τύ ν τύλιξαν μ' έκείνη τή γάμ« ποϋ βγάζονν άπό τό στόμ<ι τοι»ς γιά νά κλείσουν τίς χιιραμά- δΐς τής Κν^'έλης καί έ'τσι καλά κα|... άπο.στεη.ρ<ΐ)- μένον τόν άίΐΐΛαν σέ μιά γωνία. "Οταν ή ε,πιδρομή κε άπο άλλον ποντικόν, οί μέλ^ιση σες δέν άρκέσθηκαν νά ί.ταναλά- ύονν τό ίδιο, άλλ.ά εχλεισαν καί την σχιμάδα άπό οατ.ου είχε μπή. Τό π&ρίεογο δέ. ίΙναι, ότι ό άνθρω- πος μέ ί>λη την προ«δ» ποϋ εχει
κτ'χνει, τελευταίως ιδία δέν κατώρ¬
θωσε νά άνακαλύψη τό κολλητι-
κόν άΰτό εΤδος τής γύμμ>σς μέ το
οποίον ή μέλισσα κολλΑει και τίς
κηρνθρες επάνω στό ξύλο τή; κνν
ψέλης τόσον ίσχυρά, ώστε χρειά-
ζεται μαχαίρι κο-φτερύ διά νά τό
ξεκολλήση.
Καί τή γόιμμα αυτή την παίρνει
ή μέλισσιι άπό είδικά βότανα τα
ύποία. πάλιν ή έπιστήμη δέν τα ά-
νεκάλΛΐ|ιεν. Έπομένους ή Μέλισσα
σέ πολλά σημεία ξεπερνά«ι είς
νοημοσύνην καί τοαις μεγκχλυτέριθ'ΐ'ς
σοφοϋ; άνθρωπον; Χηιαικοΰς, Τε-
χνικοΰς κλπ.
ΙΙαλαιοντολογικΐιΐί άνασκ.ια<^αί καί κριευναι έ'χουν αποδείξει ότι οί Με- λισσες προυπάρχουν κατά ττιν τρι- τογενη περίοδον, ήτοι πρό 56 ίκα- τοιιμνρίων ετων' περίπου, ,τρό τής εμφανίσεως επί τής γής τοϋ προ- τογόνου άνθρώποιι. Είς τΰ πανάρχαιον βιβλίο «Ά- γιονρ Βέτα» δηλ. «τό βιβλίον τής ζοιής» άναφίρεται ίίτι ή σις τής ζωής τον άνθρώ-αου, δυνατή διά τής δκιίτης είς την ο¬ ποίαν συμπεριλαα.ί>ανεται τό γάλα
καί τό μέλι.
Είς την Αρχαίαν 'Ελλάδα εθε-
(υρεϊτο οτ^ ο θεοί, ήσαν άθάνατοι
διά τόν λόγον ότι ΐτηέφ,οντο δι' άμ-
βροσίας, τςοοτή ή όποία πιεηιέχει
κατά το π.ληατο Μέλι.
των είς την Ίλιάδα τού άναφέρει,
ότι ή Άγαμίτα έτοίμαζε διά. τοϋς
Έλληνας π·)/.ε,μιστάς δροσιστικο
ποτο έκ ιιέλιτο; όνομαζόμενοΛ"
«Κυκειόν».
Ό μέγα; φΐλύσιΐΓΓο; ν.<Α πατήρ τή; αριθμητικώς Πυθαγάρας ύπε. στήριζεν ότι έιρθ(«Χ»ϊ.ν ύγιής καί άκ- μαίο; μεΧΟΐ τής ήλικιΐας των 90 έτων χάρις είς την συστηματικήν χρησιμοποίησιν τοΰ μέλιτος άς τρο- φιήιν. Ουδέποτε είς ολη τού τή ζο>ή
εφ«,γε κρέας. Κιιί οί Πυ&αγόρειοι
κατόπιν έτρειισντο άποκλΐΐστικής
γ.αΐ μόνον διά φυτικήν τροφήν κσί
μέλιτος.
Ό Δημόκριτος ό πατήρ τής ά-
τομ,ικής βόϋ&οΐς όστις εζησι; 1θί>
χρόνια ετρίογε μόνον μέλι κιαιί είς
δλους τόν συνε6ονλεΐ«οντο πως πρέ-
πει νά ζοΰν διά νά δκιτηρήιθ'ονν
την ζωήν το)ν και την υγείαν το>ν,
ιίταντοϋσε «Τό μέν ίσωθεν νά πε-
ριδρέχεται διά μέλιτος, καΐ τό έ¬
ξωθεν δι' έλαιων.
Ό μέγιστος Ίατοός Ίπποκρά-
τη; σνγχρον(|ς τού Δηιαιοκ.ρΐτοη>
πρό 2.500 έτών, έχρησιμοαοιονσε
τό κςασί καί τό μελα έπιτι·χή; ε¬
ναντίον οιαφόρων άσθενειον. Ό-
ίδιος 6έ τό ίχρησιμ/οποιοϋσε διά
την τροφήν· τον πολύ. 'Τπεδείκντιεν
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΑΓ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΑΚΤΗΜΟΝΩΝ ΚΑΑΑ)ΤΟΝ
ΊΙ όηθή έφαρμογή των δκχτάξε-
ων τοϋ Άγροτικοϋ Κο')δικο; σχε¬
τικώς πρός την διάθεσιν κοινο-
χοήστονν έκτάσειον διά την άποκοι-
τάστασιν άκτημόνων καλ.λιεργητήν
έκτίθεται είς τό σκεπτικόν τής ύπ«
άιρι,Θμύν 337:!) 1970 αποφάσεως τή;
Όλοιμελ.είας τοϋ Συμβουλιον τής
'Επικρατείας, έκδοθείσης επί α'ι-
τήσεως άκυνώσεως άσκ,ηθεΐση; υ¬
πό έ/νδΐ/αφερομένων άγροτών.
Είς τήιν απόφασιν άναφέοεται,
ΰτι έκ τοΰ σννδνασιΐίοϋν την σχε¬
τικήν διατάξεων σννάγεται, ατι
προν.ειμένης διαθέσεο>; κοινοχρή-
στων εκτάσρο>ν πρός σν απλήροισΐιν
τοϋ κλήρον Λνεπαρκής αποκατε-
στημένο)ν ΐ) πρός άπο·κατάστασ·.ν
νέων άκτημ,()νϋ)ν καλλιειργητήν ώ;
κληρούχίον, κατά τό άρθρον 188
τοϋ Κώιδικος, ή έπιτροπή άπαλλο-
τριο')σεο3ν όφεΐλει πρίι>τίστιος νά
προσδιορίση την έκτασιν τοϋ δκοσί
μόν (πλήρους) κλήρον. Όφείλΐΐ
δηλαδή, σι>μφώνο)ς Λρός τό άρθιοον
26, νά προσδιορίση την έκτασιν,
ή όποία είναι έ.ταρκής διά την συν¬
τήρησιν οικογενείας άπαρτιζομε'-
νης έκ γονέο/ν καί τριήν τουλά¬
χιστον τκκνΐι>ν.
"Αν ομίος — .-τροστίθρται ■— αί
ότι «τό μέλι λααβανάμενον όμαϋ . θιατιθίμε.ναι εκτάσρι,ς θέν είναι ί-
' ί δά η ί ή (βό
μΐ-τ' άλλων ιροφών είναι θρεπτική
ς διά την είς .ι'.ήπην (βιό-
μΐτ άλλω ροφώ είαι θρεπτκή
τροφή καί δίδει ωραίον χρήμα ρϊ; σι·Ηον)_ κλήρον αποκατάστασιν
ό ό Ίά '
τό πρόσιοπον. Ό Ίπποκ·ράτη; ε'-
ζησεν 107 χρονίας
Ό Άριστοτρλης όστις έθεο>ρεί-
το ώς «ό "Ηλιος» τή; άρχαίας με-
λισσοκθιμίας. ΤΗτο μέγα; φνσι«)-
δίφη; καί κατεϊχε μεγάλας γνώ-
σεις Ίατρικής. "Γπεστήρυζεν ότι
τό μέλι βοηθεϊ είς την διατήρησιν
τής ΰγείας ΜιΙ την παράτασι τής
ξίυής. Όμοίος ό Πλάτων μέ το
γνωστό είς τό στ>μπόσιό τού Μγ-
ΛΙΡΗΤΟΝ ι Μέλι Άλρΰρι Γάλα).
Ό γνωστύς μέγας ποιητής τής
Αρχαιότητος Άνακρεων τόν όποι¬
αν Λναφέραιμεν είς τό περί οίνου,
παρασνεί»αίε· γνήσιο ποτό διά τόν
έαντό τον μέ μέλι καί κρασί (τρίιι-
μα).
Απέθανεν εί; ηλικίαν 115 έτον
άκμαϊος τρο,γουδώνταις ώς την ο-
ρα τοΰ θανατον τού.
(Συνεχίξεται)
ΑΝΟΔΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ Γ* 3ΜΗΝ0Ν ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙΟ Σ.Ε.Β.
πικύν ανωτέρας στάθιιης εκκαιδ?ν
σειος.
ΜΕΧΡΙ 31 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ
Η ΓΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΆΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Δι' αποφάσεως τού υπουργοΰ
Οικονομικήν, Λρίξιεται .-τ.ροθεσιχίρθ
ΰ.τοδολής πρός τοΰς οίκΐίους δη-
μάρχοΐ'ς καί πρόεδρον; κοΐ'νοτή-
τι,>ν την δηλώσεων κα»τνοκαλλει?ρ
γείας διά τό προσεχές ετος, μέχρι
τής 31ης Ίανουαρίου 1971.
Η ΔΙΆΣΤΗΡΙΟΤΗΣ τής μ.ε-
ταποιήσείος άπειέλεοιεν άντικ<είμε- νον τής σννήθονς άινά τρίμ.ηνον ερεύνης τοΰ Συνβέσ,μον Έλλήνων Βιομηχάνιον. Τό γενικώτερον σν»ιι- περασαα τή; ιΊυεύνης άφορώσης είς τ< γ' τρίμηνον τοΰ λήγοντος ετους, εΐν«ι ότι ή διομηχανική δραστηριό- τη; ηκολούθησε και κατά την έν λογο) περίοδον τοΰ; ύψηλού; άνοδι- κοΰ; ρνθμούς της, κιυρίοίς είς τοΰς χώροΐ1; την εξαγωγήν καί την έπενδύσεων. ' Αμεσο; συνέπιεια την ϊξελίςειον αυτήν, ή 6«λτίωσι; των μέσ<ον αΰξητικων ρυθμήν των κυ- ριοιτέρων μεγεθ·ων δραστηριότη¬ τος τής ιιεταπ»ίήσε<χ>; δι' όλόκρηιρον
τό ένν^εάμηνον τού λήγοντο; ετους.
Είς τό παθητικόν τής δραστηριό¬
τητος τής βιομηχανίας κατά τό γ'
τρίμηνον έγγράφεται κάποιο έπι-
6ράδι*νσις την ρυθμήν καί «ΐαρα-
γο>γή; έν συγκρισει π,ρός τα προ-
ηγοΐ'μενα, έποχικοΰ χαρακτήρος.
ΑΙ είδικώτεοαι έθελήξεις των
Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΣ
ΤΟΎ ΔΑΚΟΓ·
ΤΗΣ ΕΛΑΙΑΣ
Εί; τα άπαντα τα έλαιοκομικά
διαμΕρίσματα τής χήρας ίπιερατώ
θηκαν αί εργασιαι τοΰ έφαρμισβέ
ντος έ.ιί 53.000.000 π«ρί.ιου έλ.αιο
δένδρ<ον προγράμιιατος προστασί- ας έκ των ςημ«ϋν τοί δάκον. ΕΓις σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ ΰπουιργεί- ονΓείοργίας ιηογραμαίζεται ότι τα έκ τή; εφαςαογής τον προγράμ- ματο; τουτοαι <χ.-τοτελ^έσματι ΰτήρ- ξαν λ.ίαιν Ικ ινοποιητικά. Αί εργα¬ σίαι καταπολέμησιν); τοΰ δάκον τή; ελαια; διενεργήιθησαν άπό εδάφον; καί άέρο; επί 33.000.000 καί 20. 000.00Ο έλαιοδένδροιν ότντιστοίχο);. Έκ τΕύ Κρατικοΰ προιαολογισμοϋ διετέθη κατιχ τό τρέχον ετο; .ιο- σόν 93.000.000 δρχ. Υπεύθυνοι συμφώνως τ£>
Άναςρέρεται σχΐτικής ότι μέ-
5^ρι τέλονς Σ επτρμβρίοΐ' εξήχθη¬
σαν είς Αλβανίαν βιομηχανικά
προϊόντα άξία; 17.965 δολλαρί-
ο>ν ίνή αί ,τραγματο.αοιηΘιεΓσ'αι εί-
σαγωγαί ήσαν ελαχίστης άξίας.
Δέον νά σημ*κι>θή ότι 6άσ« τής
«'νφισταμίνης συμφωνίας .τροβλέ-
πονται έξαγωγαΐ ίξ Ελλάδος ΰ-
ι)ιοιις 800 χιλ. δαλλαρίων κ«ί είσα
γο·γαί έξ Άλβανίας νψους 700
χιλ. δολλαοίων.
Έξ άλλον, κατά τάς ά©χάς Ό-
ΊδοκτιΊτης - Διευθυντάς
ΣΟΚ.Ρ. 11Ν ΑΝ ΙΔΗΣ
<ατοικια Ναυαρχου Βθτοη 5· Προιοτθμενος Τυπογραφε.ο ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛ1ΔΜΖ Κστοικια Σπαοτόκου 12 ΑΜΦ1ΑΛΗ έναντι τοϋ 1969 (10,5%). Ή μέση τιμή τού έιννεαμήνου 1970 ενΐιντι τοΰ 1969 άνηλθιεν είς 11,5%. ιΕΞΑΓΩΓΛΙ : ΑΰΕησιν κατά 4 7,2% ενε<τ/άνισαν αί έξαγωΎαί (ίιομηχΰνικων προιύντιιον κατά το γ' τρίμηνον ±.ε. έναντι εκείνον τοϋ διαφόΰ<|>ν
τή; 6ιομηχ«ινι-
κής δραστηριότητος κατά τό γ'
τοίμηνον), βάσει τής όειγματολη»
,-ττική; ίριεύνη; τοϋ Σ.Ε.Β., είς
μονάδας μεγαλυτέρ«ς έπκρενείας
καί λιειτουργοΰσας άπό μακροΰ, εί¬
ναι αί εξής:
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Αυτή έμφανίζει
αύξησιν κατα 8,4% έναντι τοϋ 6'
τρι,μήνον ι.ε. Ές άλλον, ή βιομη-
χανική π-αρίΐγικγή. τοΰ έννεαμή/νου
έ.ε. ένεφάνισιν αύξησιν κατά 10,
2% έναντι τής αυτής περίοδον τοϋ
19(59. 'Τπογραμμίζεται ότι ή αί>-
£ησι; τή; παραγωγής είς τοΰ; τρείς
βασικονς κλάδους τής μεταποιήσε-
ιος κατα τό γ' τρίμηνον έ.ϊ., είναι
τής αυτή; πεοί,τον τάξεω; — κε-
φαλαιονχικά άγαιθά — μετολλουρι-
γία, κατά 9,3% ένδιάμιεσα προΐ'ό-
ντα κατά 8,,8%, κατανα?.ωτικά ά-
γαθά κατά 7,8%.
ΠΩΛΗΣΕΙΣ : Αύξησις την
πωλήσεων βιαιαηχανΐ/ΊΤ,ν προϊόντ(ον
κατά 8,9% εσημειώθη κ«τά τό γ'
τρίμηνον έ.ε., έναντι τής αυτής ,τ€-
ριύδον 1969, &τολ«ιο, θεΐσα κατάτι
τής τοιαύτης τοΰ 6" τριμήνου 1970
προηγούμενον ίτουςΐ, πίαρέμειναν
δέ ιάμετάβλητοι σχεδον έναντι τής
6' τριμηνίας 1970 έξ άλλον, αί έ-
ξαγιογαϊ έσημείιοσαν άνοδον κατά
41,6% έναντι τή; αυτής περιόδθ'υ
1969.
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
τά ποσοστόν ίσον .-ΐιρος 31,3% έ-
σημείοίσαν κατά τό γ' τρίμηνον
έ.έ'., ενοντι ιοϋ τοιούτου τού 1969,
αί έπιενούσεις είς τάς μεταποιητι-
κάς μονάδα;. Έν συγκρκτει πρός
τ ο έννεάμηινον τού προ·ηγοιιμιένου
;, έξ άλλον, αί κατά την αύ¬
την .περίοδον ί.ε πραγματοποιη'θεΐ
σαι έπενδύσιΐς ηυξήθησαν κατά
Μεταβολαί είς τάς δανειακάς
υΛοχρεώσεις. Χά *ν λόγω ίιπάλοιπα
κατα την 3Οήν Σ ε.ττειμι&ρίου έ·ε.
έμφ«Λ'ίζουν αύξησιν κατά 6,,6%
I-
ναντι τής προηγουμένης τριμηνίας
έ.ε. — συνε.τη πρός τοΐ>ς εΛε,κτατι-
κοίις ρυθμόν; την προαιναφερθέν-
των μεγεθήν — και κατά 8,6%
έναντι τής 30ής Σΐπτεμβρίου
1969.
Ι1ΙΣΤΟΔΟΤΗΣΙΣ τοϋ ίμπο
ρίου καί τής όι©μ.ηχανίας: Αύξη¬
σις πιαρετηρήθη είς το μέγίθος αΰ-
τό κατά 6,1% την 30ήν Σ ίΛτεφίτ
βρίου έ.ε., ίναντι τοΰ προηγούμε¬
νον τρίμηνον καί χατά 17,9% Ρ-
ναντι τής αυτής έν-νεαμήΛΐου .ι.εριό-
δον 1969.
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΠ: : Αυτή ηϊ-ξή
θη κατά 0,9% τό γ' τρίμηνον έ.ε.
έναντι τοΰ προηγούμενον καΐ »αχτά
0,6% τό έννεάμηνοιν 1970 έναντι
τοΰ 1969.
ΠΡΟΒΛΕ4ΈΙΣ : Διά τό δ'
τρίμηνον έ.ε. έναντι τοΰ 1969 προ-
6λέπεται αύξησις τ&ν πιολήσεων
κοτά 13,6%, των έξαγοιγων κατά
45,9% καί μεί<οσις των έ.-ΐενδύσεων κατά 7,6%. Λ' την εχόντων δικαίωμα σΐ',μπ/.η ρο>ματικής ή άρχικής ά,τοκαταστά-
σεω; κατοίκοη· τοΰ οίκείο" στ>νοι·/ι-
σιιοΰ, δννοτ,ιι ή έπιτροτή άπ«λ-
ν<ι ορίση .ταί."ΐχωρητέ- ον κλήρον μινί.ότερον τον βιο σίμον '.τλ.ήιοου;), πάντ<ΐ); ίίικος ΰχι κα- το')τροον τοΰ άναγκαίου πρός ικα¬ νοποίησιν την στοιχπίοδίΪΛ· ανάγ¬ κην π.ενταμελοϋς άγβοτικής οίκογε νείας. Επί τί", βάσει δέ τοΰ καθο¬ ρισθή-τομέν όν τοιοντίοτριόπίυς «α.- ραχωρητέαυ κ'.ήρου δέον ή έπιτροπή νά κ<ί.θ·ορίση πεοαιτέρο) τοΰς δι- καιουαένονς άποκοτίΐστάσιειυς να- τά την οριζομένην υπό τής οίκεί- ας διατάξεως (άρθρον 188 .τα,ρ. 2) σειράν πυοτιαήσεως;, δηλαδή προ- ηγουμένων των έχύντϋ>ν ανάγκην
συιιπληρώσεως κλήρον καί άποκλει
όντο)ν είς περίπτωσιν άνεπαρκρι-
ας γαιών, καί ανήκοντες είς την
δ*ντέραν κιχτηγορίαν νέον; άκτή-
μονας κατοίκοιις τοΰ συνυικισμαϋ.
Άν, έξ άλλην, οί διατιθέχι.Ρϊαι γαί
αι έπαρκοϋν διά την αποκατάστα¬
σιν όλον την δι·καιούχυ>ν πλήρους
(βιώσιμον) ιΐ'.ήρου καί ΰφίστανται
καί μετά την εί; τούτους παοα-
χο')ΐοη<τιν τοιούτον κλ.ήοου πιερ.'σσεια γαιών αντη διατίθεται είς τοΰς άκτήωονας όμοριον συνοικισ^ιήν. ΕΝΤΣΧΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΑΙ "Εκτα>τος οίκονομικοί ένίπχυ-
τις εί; τοΰς άνεργο.'ς κ"τνΓογά-
τας όλοκ/ήρο' τής χώρας θύ νλΐ-
τ06ληθή έπ' εύκαΐ(.>ία των εορτήν,
ν.ατόπιν σχετι·'ής άπηφάσπος τοΰ
ίποΐίηγοϋ Εργασίας κ. 5Ιαν όλαι
τοΰλου. Ή ίΛΪσχΐΗΤΐς αύτ'ι, ή ό¬
ποία θά κατα6/.ηθή είς δόσ?ις άπο
τής 21ης τρε'χ-ντο; ιιηνός, ώ(.''σθη
είς 30 κα'ι 45 ήμερήσια επιθόιιητα,
άναλόγίο; των ήιΐερΛν εηγκαίοις
την δ καιοΰχων.
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ-ΑΝΤΡΕΑΣ
Τοΰ Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΗΓΕΝΙΙ
Ώ; τό 1919, ό νομύ; Άιδινίου
τής Μικράς Άσίας, λτ<μαινότταν ά πό λη(ττές Γούρκονς καί Ριι»μνι- ονς, πού δοοΰσαν στίς ΰ,τι^ κ>ΰ «Μπόζ - ντάγ» (Τμ<»λου) κα; «•Ντεαεί/τΐΙ ντάγ» (Τή,μνου). 'Ενας άπό τοΰς Ροτμνιού; αύτοϋ; ήταν καί ό .-ιεριοόητοί λήσταρχος ΚοπετΛν - Άντρέας. ΛεΙιεντης ('νρακάς, μέτοιο άνάστηιμα, μελα- χ(Μ)ΐνός, μέ στρ·ιφτό, παχύ μου- στάκι. Στό 1905, διάλεξε γιά τόπ» λη στοπραξίας ιόν άνηψορικ.ό μουλα ράδρομο .μεταξΰ Άξάρι (Άκ. - χισάρ, θυάτειρα) ·μιΧ Γκ,ιάρντες. Καί τό μέν Άξάρι βρισκόταν άπά στή σιιΊηροδί)«μι/ή γραμμή Σμύρνη - Πάντε'ςιμα (ΓΤάνορμο). Τό δέ· Γκόρντες στίς νπίοριεϊες τοϋ «Ντειμερτξί - ντάγ» καΐ στ ύψόμε- τρο 555 μ., <τηιμ.κτμε'ινο γιά τα ώ- ραία χολιά, παχιά, με άνοιχτά χρο'>μ(ΐτα, πού κατασκεΰαζαν οί κα
τοικοί τον. Καί-ό μονλαρόδρομος
όντος ήταν ή μόνη σνγκοινο>νία
μεταξΰ των δνό αυτήν πολιτειήν.
Ό ΚβΛετάν - Άντρέας εΤχε
πώς στό Γκ,όρντες
θά πήγαιναν έμπάροι χαλιωιν οπό
τή Σμύρνη, διά μέσον ΆΕάρι, γιά
νά άγοράσοΐ'ν χαλιά στό παζάρι
,τοΰ γινύταν έκεί. ΤΗταν Όκτώ-
&ριος καί τα γνρι» βοννά χιονισμε
να. Παίρνει, λοιπόν, τό Νικόλα,
τό εμπιστο παλληκά.ρι τού, καί κα
τζ6<ιίνονν στό ΆΕάρι. Έκεί τήγαν οτό χεγάλο χανι τοϋ «'Ιζέτ - Γ.ιπεη» .■αί >άθηβί'ν νά τιονν ?να τΓτάι δί
πλκ) στό τζάκ.', στό ιμοΊΐσ-οιφίιρ - ό'ν
ΐά, .ιεριμένοντας πον σέ λίγο θά
εοχ',ντα-ν <·'.»ίυπΟΓθΐ αΓ τ.ό τρηΐνο ά,-κ'ι τή Σαύρνη. θά κ.οιμόντσν ίί- λοι αύτιθει*ε αουλάο.α γιά νά πάνϊ
κα6άλ)«α στό Γκιόντες.
ΤΗοθαν, λοιπόν, οί έμπόροι καί
κάθησαν και αύτοι δίπλα στο τζά-
κι> νά ξρκουρ«χττοΰν άπό τό τα-
ξιδι καί νά πιοΰν ί'να τσάϊ. Κοντα
στή ζεσταοία, οί δυό λη«τές επια
σαν σιιξήτη«τη μέ αΰτοΰς γιά τό .τα
ζάρι των χαλιο>ν τοΰ Γκόρντες.
Και έκ.εϊνοι, άνήξτροι μέ ποιοΰς
είχον νά κάνοι>ν, ίστόριξαν πόσα
χαλ.ια θίΐ άγοράσουν καί σέ τί τι¬
ή Ηά τα ϋροΰν. Καΐ έ'τσι, τοΰς ?-
νά κ·οτα>Λ6ονν πώς εΐχαν
τους πολλά χρηαατα.Έεόν
ό τοΰ; έιΐΛΟρους την
αν Ϊγ^ει >.αί τ^ελέ
Διά την ανάπτυξιν τής 'Λγοοτΐ/'ής Ο'ικονομίας
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Α1Α ΤΗΜ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ
ΤΟΝ ΥΓΡΟΤΟΠΟΝ ΤΗΣ ΕΑΑΑΑΟΣ
ΤΙ αροδλέπονν τα σχίδια Γερμανών καθηγητήν |
ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.— Προτάσει; διά
την διατήρησιν τή; φύσεως είς
εί,ς την Βόρειον Έλλ.άδα νπε6λή
θησαν προσφάτίο; υπό Γε.ριμανων
καθηγητήν, εκπροσωπών τής δι*
θνονς Ένόισρίος Προστασ6ας τής
Φνσεος καί την φνσικήν πόρων
τοΰ παγκόσμιον ταμείον πανΐδος
καί διεθνανς ερεύνης πτηνήν.
ΑΊ προτάσει; ΰπεβλήθησαν «ίς
τύ υπουργείον Βορειον Ελλάδος
νπό των καθηγητήν κ.κ. Λονκας
Χόφμαν, Βίλλυ Μπάο'υερ καί Γκνν
τερ Μϋλλεξ καί άποτελΛΰν καιθο
δηγητικά σχεδια. Εάν αί προτά-
σΐΐς όδηγηθοϋν ύς μίαν ίκαΛοποιη
τικήν ανάπτυξιν δύνανται νά ανα¬
μένονται σχέδια είς μεγαλυτέραν
κλίμακα ώς δεύτερον στάδιον.
Οί άναφειράμενοι Γε-ριμανοι κα
θηγηταί, ευρέθησαν είς θεσν;αλο-
νίκην τόν παρελθόντα Απρίλιον
έπ' εΰκαιρία τής πρώτη; εκθέσεως
ΰδατίνον περιί>άλλοντος κοί πανί-
δος καί διετύπωσεν την γνο>μην
υτι ή "Ελλάς ϊχη μερικάς άπό τάς
πλ,εον στουδαία; περιοχάς διαχει-
μάνσε(ος μεταναστεντικήν άγρίω·ν
πτηνήν τής Ενρώπης καί ότι ή δι
ατήιρησί; τιον είναι άναγκαία διά
την περα.ιτέρ") άξιοποίησιν των έλ
λητνικ-ήν ΰγροτόπων.
Είς την έκθεσιν των ξένον κα¬
θηγητήν άναφερετα* ίίτι ή πανί-
δα καί τα τοπία τής Ελλάδος έ5-
χουν έΕαΐιοετικος υψηλόν οίκονοιΐιι
κόν, ϊπιστηιμονικόν καί κοινωνικόν
δυτναμικόν καί παρά τό γεγονός
ότι ή ανάπτυξις κ.«.τά τάς τελεν-
ταίας δεκαετιας
μεγάλας ξτ?αίας
όν Βορείοιι Ελ.λ.άδος.
ΆΛα(τορικως μέ την τρλετιταίαν
πρότασιν των καθηγητήν σημειοΰ
ται ίίτι είς τό υπουργείον Βορειον
Ελλάδος υφίσταται σχετική όμά-
δα ΐργασίας έκ τήιν κ.κ. Γερασί-
μον Σιμώτο, καί Κολάγχη, ή ό¬
ποία έ'χει άναπτνξει μιργάλ.ην δρα-
στηιριότητα είς τόν Βορειοελλναδι
κ.ύν χίοοον κ.αι ή όποία στ«νεργάϊε
ται με τοΰς διεθνείς όργανισιιούς
προστασίας της φύσρως.
Σηιιριοΰται ρ'ις τάς προτάσεις
ότι τα κ.αθήκ.οντα τού κέΛ'τρον προ
τείνεται νά είναι:
Άπογραφοί την πλέον σηααν-
τικήν ,νγροτοπο>ν, τής π.αν(δος καί
τής χλωρίδος τον.
Έπιλογή των πλέον ενδιαφέρον
τιον ΰγροτόποη· διά την διαχείρι
σιν αντων ώς περιοχήν διατη<>ή
σεΐος.
Οίκολ.ογική μελε'τη την πειριο-
χων τοΰτοη· πρός ανάπτυξιν των
σχεδίιον πολ.ιιμάρφοιι χρήσεο)ς.
Στ·νεσνασί<ιι αέ διρθνεϊς όργα- νισιιυί'ς επί συντονισμένον Γτιστη μονικων δραστηριοτήτιον. Έ-τιστ'ιαανσις μολννσεως κ.ίά ν- δρολογικ.ή; ίσορροπία; των νγρο- «I ^κ,πάνησις μέτριον προ- μολτ>νσε(ΐ)ς καί κατοστρο
ι; ής τής νδρολ.ογικής ΐσπιρρθπίας.
Έν συνεχεία τονίίεται ("τι τό
κέντρον ερεύνης δέον νά πλαισιο-
θή άπό μουσείον φνσικ.ής Ιστοο[.
άς, Γνυδρόον καΐ ζ(,>ολογικόν κή¬
πον καί νά δοθοΰν είς τό ΰπουρ-
,. , [ γείον Βορειον Ελλάδος άραοδιό-
προ^ενηβΐει τγ)τες ίπ1 των θειιάτ(ιΛί «χϋήαιζ
ς τονς οίκοτο- Τ-, „«,» „„! ,»,,,™.,,,,,.1,, „!&.-..
τό.-Κΐ)ν
τοι'του. Τουτο θέλει αποτϊλέσει
μίαν μεγάλην σχετικώς ιιή κατα-
στραιιεϊσαν (ίσετι αγρίαν περιοχήν
άνωτάτης ,Ιξίας. ΕΜς νότιον Εΰ-
ρώπην μόνον αί προιοχαί τοΰ δέλτα
Γθϋ Δουνάσε<,)ς, των ποτβιμή-ν Γκουαδαλ·κι6ίο καί Ροδανοΰ θά ηδύναντο νά τό «ΙΙάιρκον ΙΙρέσπας» : Δέον νά περιλ.άοη τή-ν λίμνην μικρά σπα,τό ελληνικόν τιιήμα τή; μεγά/.ης Πρέσπα καϊ τα γνρ<Μ ορη. Ή όριακ.ή τού γρααμή θά έσχημα τίί.ετο υπό την γιονκ.οσλαδικήν σΐ'νόριον πρός Βορράν, πρός Ανα¬ τολάς καί Νότον νπό γρααμής διη κονσης πέριαν την όρέων Βας>νονς,
Πισοδερίουι, Άνταρτικοΰ, Κατιοχο)
ρίον καί Κρναταλλνθπηγής καί πρός
ΔΐντμΛς υπό την άλδανικήν σιινό-
ρο>ν. Θά είχεν όλικήν επιφάνειαν
«τερίπου 400 τετραγίκνικΛιν χιλιο-
μέτι8<ΐ)ν καί θά περιέκλειεν έ'να μο- νο,δικόν συνδυααμόν ύδρο(>ίον καί
όρεσιδίοιν πτηνήν, θηλ^ΐστικήν καί
ίρπετή.ν · έΛ'τός μιβς κατά μέγα
μέρος ιιή κοταστρακρείσης είσέτι
άγρίας φύσεως.
Μιά ρκδοσις πεαί των σπονδυλιο
την ξώ(ι>ν ιής μικράς Πρέσπας
ίχει δηιιοσιευθή νπό των Μπρο-
χρήμ,ιτα καί αύτοι, γιά να
αγοράσονν ά-τό την πρρτφέββια τοϋ
Γκιόρντες άγελ.άδκχ καί δουΠάλαα.
λ'ύχτοσε. Οί λάμ,-τες τοΰ χανι-
οϊ' έ'σβνσον. Ληστές καί έίμπόροι
κοιμήθηκαν οτό ΐδιο χάνι. Οί δνό
έπίβουλοι ίίχαν πλτνρο<ρορηθή πώ; άπό τίς έπτά τό προΐ. θά ξεκινοΰ- σε ενα - έ'να καοαδάνι άπό πίντ« έ-μπόρους καί τόν άγο>γιάτη μα-
ξί, καδάλλ,α σέ μονλάρια. Γιαιυτό,
πρίν άκόμα ξηαερώση σηκώθηκαν
Ιριξαν στήν πλατή τίς ο;μ.ταδένΐίς
κάπες τονς καί ΐφνγον άπό τό χά
νι. Πήραν τότε τό δ<ιάμο τοϋ Γκόρ ντε;, προχώρησα,ν στήν άνηψοριά κτά έκεί εστησαν καρτέρι νά λ.η- στέψοιη· τον; έμπόροτ'ς, πού θά περνονσαν άποκίί. Ξεκίνηζϊε τό ποήτο καραβάνι ή πό τό χάνι, καί πήρε το δρόμο. Φΐ'σοΰσε ]ίν)ριάς καί τα μονλάρια μί κόπο άνε6αιν<ιν την άνηηόρα. Σγ μιά κααχή τοΰ μουλβρόδαομου οί κ-ςΐ'μένοι λιγατις ξεπετάχτηκαν ίϋτύς μέ τα ιΐντιστόλια στό χΐρι. Ρίχνονται στ όν άγιογιάτη. Τόν τοαβηΰν καί τόν κατεδάξονν άπό τό μουλάρι τοΐ', ποΰ αύτό παίρν«ι δρόμο καί φενγει. Τύν άφοαλ.:- ζ< ι ν καί λένρ στοΰ; έμπόρονς: φύγη καν είς γιατί θά τόν σκο Θά κατεβαίνη ενας - ρ- ά νας σας, 0ά μάς δίνη τα μ ποΰ έ'χει κ«ί ΰστρρα θά σνετίαίνη στό μονλ.άρι τον. Και έ'πειτα πιά θα τούς ά<ρήσ»ι>με ίλεντερο»ς γιά
νά τραδήξετε πρός τό Γκιόρντϊς
καί Οχι πρός τό Άξάρο.
Τούς πηρο,ν ϋλα τα χρήματα
καί ττ*ς άττήσαν νά φΰγουν. Τό
κίΐρα6άνι .ι ιοχρησρ κ«ί στάθη
κι σέ ενα άλ.λ.ο χάνι ποΰ αλλαζαν
τα μονλάοια. Έκ-εί όάγωγιάτης
>κι(Ία/λ.ικεύει εύτΐι; ίνα μοτ'λνάρι
καί παίρνει ενα σύντομο δρόμο ά.
πό έπικίνδυνα κατσά6ρβχα καί κα-
τε6αίνει στό Άξάρι. Πηγαίνει στο
χάνι κίά λέει στό χαντΐΐή τα δι>σα-
ρεστα. Καί αντός τρέχει στό καρά
κόλι (αστυν, σταθμό) καί ειδοποι¬
εί. Τότε κινητοΛΟΐήθηκαν εΰτΰς δέ
κλ. τξαντάρμ. ς, κάτι αγριοι, άψη-
λόσωμοι Άρ6ανιτότοι·ρκο(, καί μ«
ζί μέ τόν άγωγιάτη, δλΛΐ καοάλ.λ.α
στά μοΛ<λάρια, Ιτρεξαν πρός κατα δίωξη την ληστήν. Ό Καπετάν - Άντρεας καί ό Νικόλας, κρυμένοι πίοχο άπό τα πυκνά πουρνάρια, περίμεναν τώρο καί τό δεύτεςιο καρα6άνι πού θά ξεκινοΰοε άπ<) τό Άξάρι κατά τίς ΐνιά. Ή ά.τλ.ηοτία τονς, αμως, τούς 6γήκε σε κακό. Γιατι οί τζαν τάρμες, όδηγοΰμενοι άπιό τόν ά¬ εΐχαν έπισημάνει Ό κλοιός δσο σελ.ήν Μολανιέρ (1968), ή ό¬ πους, την πανίδα ναΊ την χλτορί- δα τής χώρας, είναι άκόμη σιοτέρα είς ποικιλ.ίαν άπό πολλΑς ενροκΐαικάς χώρας. Μ3 πλ.οΰτος αύτύς είναι σήμε- | ρον κατά τα πλίίστον αγνο>στος
·γηςΝ> καΐ «προστασία είδων
πανίδος». Ή οίκονοαική απόδοσις
την περιοχήν ποΰ θά ευρίσκωνται
υπό διατήρησιν θά ενισχνθή διά
Ι .
τής γεωργίας, δασοκομίας, θήρος,
τονρισμοΓ, .Ιβιαιτέοως ό τοιν
κια, ανεκμετα/.λευτο; και δια τον ,,,,_,, Χ > . Χ
7 . Ι ρι^ιΐιος δΐ'ναται να διαφημίση
το -οροτεινεται: | ελλην,κοΰς β,οτάπους μέ την άσνγ
Ν α γίνη απογοαφη τον πλέον ^ ^ ^ ^ ^^ -| ^
ενδιθιφΐρόντον νγροτοπιυν μετα
τής πο,νίδος καί χλορίδας τοη'.
Νά γίνη έ'ςεννα επί τής όλοκλη
Χιθήσεο; των φνσικήν πό
ποία περιέχει καί προτάσι?ις διά
.ιροσ-ατε·τικα μίτϊ'Γ». Διά την πε¬
ριοχήν τανΐΐίν έπί(της δέον όπως
καταρτισθή σχέδιον δι.ρχειρήσρο)ς
υπό τοϋ Κέντρου έρίννης. Περαι¬
τέρω λ.επτομ-ί-ρής ρρη>να κ.αί δια-
χείρησις θά ηδύνατο νά βασισθή
επί τής γεωογικής σχολή; καί τοΰ
ζωολογικον ν.ήπον Φλίο,ρίνη;».
Λί προτάσπς τΰγχ ξε'λ'ίον έπιστη
μόνον άναφέΒίοντοι επίσης είς την
θή·ρα κυί τν,.^ προστασία των είδήν,
τίγν (τνλληι|ην γοννοφόρων ζώιον.
την εισαγωγήν έξοτικήν πτηνήν,
είς τα άποθέματα κυνήγιον, είς τα
είοικά ασν'.ιι άιναπαραγιογής την
πτηΐνήν καί ϊοκον καί είς την διεθ
συνεργασίαν Έλλ.ήνιυτ καί ξένιον
ριον.
Νά σιισταθή κέντρον ερεύνης
διά την διατήρησιν καί διαχείρι¬
σιν τής φύσεως είς το ύπονογεϊ-Ι ; „, -
'* Ι οποθεματα»
ειδικώτερον τοΰς ίΓγοοτόποΐ'ς τοΰ ! ^"«ιοογνω,μόνων. Διά λόγον; άπο-
"Εδρον καί τής μεγάλης Πρ.έσπας. ι τελ«σ·"'ατι>'ότητος ή διεθνής σιη·ερ-
<ύ<—α -τ « · Υασία βά πρεπει νά συντονισθη ιΐί- Τπο των ξενων κπ'θηγητ'ον ' . ι . /-,« . κβίνετοι α,ααραίτητο; ή δημ Γρνί- σ" εν0ς Γρε(°Γ 91 £Ε «"ι"1 --100 α έθνΒίβν πάσχον κατ' αο,άς Γ"01"· ™* -" ί"^ ή^Ζ' εις το κεντρον ερεύνης τοϋ νποΐ'ο- γείου Βορ-είοι- Ελλάδος. «Φυσικά νά ΜΑΘΙΙΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΛΣΐυΐΙΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλ.ολ.ογίας μέ α'·δύ- ν.ιμον πρ>ν.χηρεόίαν είς Ίδκοτ.κ.ά
καί Δημοσία Γτ'ανάσια άσκήσας
ίπί μακράν σειράν έτήν καΐ καθή-
κοντα Δΐΐνθυντοϋ είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλομΰάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άοχαίον
καί Νέον Ελληνικήν εί; μαθητάς
μέχρι καί τή; Δή; Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τή; ίφημερίδο; κ. Σ. Σινανί-
δην καί «Ι; τό τηλέφωνον 755-606.
Μή θρηνή;, έποίτης ήλ&ες,
άσθενής, λησμονημένος,
«Έπιπλα τού Μέλλοντος» είναι τό θέμα μιας εκθέσεως έπί-
πλων, ταπετσαριών καί αλλων έφοδίων για τό σπίτι τοϋ μέν,-
) όντος, πού έγκαινιάσθη στό Κέντρο Βιομηχατνικής Μορφολο-
γίας τοθ Λονδίνου. Τό είκονιζόμ,ενο στερεοφωνικό μαγνητόφω-
νο έσχεδ^σθη άπό >τΛν Ντέηβιντ Σάίϊκς,
σοι«ν ή λίμνη Βιστιονίς, τό δέλτα
.-ής Φύσεως (ΙΓΚΝ),
ιον Ταιαεϊσν Πανίδο;
Λιεθνές Γραφείον Έ-
ρει!<νης Άγι>ίο>ν πτηνήν (ΙΒΡΒ)
τοΰ ποταμοϋ Άί.ιάκιμονο; καί αί
λ'μναι Λαγκαδά και Άγρα, Είς ΧΛΙ
τα έθνικά παρκα καί εί; τα «Φυ-
σικά άπ<;θέ'μ·ατα> θά πρι'πει νά
ονο}χάσονν
:'να κοινόν στ'ντονκϊτή
δμ«Λα εργασίας, υπο την
τού
γ. ου
έγκατασταθοθν (ίιολ.ογικά παοατη.
ρητύρια πού θά έπο.-ττεύει τό κ.έν-
καθήκ.οντα
θά είχε τα εξής
-Έ,αιλ.ογη Έλλήνιον κ.>οί ΕιΜ'ΐν
ιρον έρεύν·)|ς. Κατά την .-;ώτΓν ίι'°"">δ"Ρ»ν διά τόν καθορισμόν
ύααδικήν τω,· έπίσκρψϊν βίς την σιΛ'τ»>'"Ιι»^·ΐΜ· προγράιιματο;.
Έλλάδα τό παρελθόντα Άπς'λιον ~Λι,ι,τραγμάτενσις παροχήν
οί τρείς ξένοι καθηγηταί ί.—σκίφ- δι> «;''"ισκέψπς διπλής κατενθΰνσε-
Οησαν τό Δ?λτ« τοΰ .τοταιιοΰ "Ε- (1'" "πο ^^να νΜι δ·£τ)νή [δηινιατα.
(>ρον καί τή ιιιχςά ΠοΓσ.-ΐο καί δ.ά —'ΛποστοΜ'ι ναβοδτιγτ,τήν σχε-
τι ϋτο πρτοάλ.λεται ίδπιτέρος ή
πρότασις των διά τή/ δ^.ι.ονργΐαν σ^°ΰς
?*ς τάς πνθ('ναφ?ρ'θείσοις περιοχάς ΙΙαν«>
•Όνικών πάρκ.ιον. Σνγκ.νοιιιένος
κί'ί
ΓΪδικώτ-ο^ν .χός τό
Πανίδος.
«Ιΐάρκον 'ΕΓ,ρου>: Τουτο δέον
νά π",ηιλΛ<.6η όλόκλι,ρον τό έλληνι- ν.'ν τιιήιια τής κατοιτί'^α κοιλάδος τ Γ' "Ε( '.ιο·υ οπό την Μάνδρι/ν Ε-'ως την θάλασσαν καί τάς σννίχΓαενος όρεινάς περιοχάς. Τα πρός βορράν όριά τους πρεπει νά σΐ'σταθονν κα- τα μήκος υιας γραμιαής, άπό την Μάνδραν πρός Μωοοόν Δέρειον κατά μήκος των Βουλγαρικήν σννόρων έ'ο>ς τα ορια τοϋ νομόν
Ροδόπης καΐ ΐκεϊθεν εύθέως πάλιν
/Μ,τυ. μήνονς τοΰ όριον τοντ >ν μέ¬
χρι τοΰ όρον·; Κολ.λ.<δέα κ«ί κατ' . ευθείαν πρός νότον μέσω Αίσΰμης, "Αδαντος και Αύδια.ς φθάνινντας είς ττ,ν θάλασσα νοτίως τού χωρίου — Γμΐονογί;<. «ααι'ηοι· κοταλ.ύγον» των φυσιοδιφων, οί ό.τοϊοι έζτ ιί(ΐ>-
σαν την {τΰσιν κλπ.
Τελ.ος, άναςτέοίται ίίτι ε/ει ·ί'νί>ΐΐ
.τςπγηαιιμ<'τισΚή ή άφιξις καί έργα- σία Όλανδον, Γιρικΐ'νων και Γάλ- λ.ιον ΓίνσιβδνΐΓΐϋν εί; την Έλλάδα καί ότι επίκειται ή Ι,κδοσις έλ.λ.ηνι. κου τοπικοΰ όδηγοΰ την πτηνήν τής Ενρίόαης. ΛΙΙΜ. ΓΟΤΣΙΔΗΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχιτται Βτιλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαΐ 4 - Ι μ.μ. Τηλ. 626-887 γωγιατη, τονς καί τοΰς Λήγαινε κ.αί σμίκ-ραινε καί τότε &ο χισον οί άλληλαπυροδολισμοί. Άλ- λά οί σφαίρε,ς την ληστών σώθη- >ιαν καί τότί πιά οί τζαντάρμες
τοΰς στ>νέλα(κχν, τοΰς ρδεσαν πι-
στάγκωνα καί τοΰς κατέβασαν στό
Άξαρι. Τοΰς πήγαν στό καρακό-
λι καί, ίίταν πέρπσε τό τραϊνο,
τοΰς κατέθασον στή Μαγνησία γιά
νά φνλ»ακι<ττονν. Έκεί, ό Κα-τετάν - Άντρεας λέ εί τοϋ ■αρχιψΰλακα: «Γιατί μέ ρί χνετε Κτσι στή φυλακή; Νά μέ δικάσετΐ πρήτα». Καί ό άρχιφν- λακ«ς, ποΰ ί, ταν Τονρκοκρητικός, τοϋ λέει: «Ά.τό ποΰ εΤσαι;». «Γύ- ριο άπό τα Βουρλά^, τοϋ άπαντα. «Καί τί τα;μπιγέτ (ΰπηκοότητα) ρχεις;>, τόν σρωτά πάλι «Γιοαιναν-
λ.ής» ("Ελληνας νπήκοος) τοϋ ά-
.ταντά. Κ(«ΐ χότε 6 άρχιφνλ,ακας
τον λέει: «Χμ, δέν τα κατάφϊριε;
■χαλά καί σέ .-πάσαμε. "Επρεπε νά
πάς πρήτα στήν Έλλάδα να ξε-
σκολήσης».
Σέ λίγες μέιρες τοΰς κατέβα¬
σαν στί; φνλ'ΐκές τοΰ Κισλά (τοΰ
Σ τρατώνα), κοντά στό Κονάκι
(Διοικη-ιήριο τής Σμύρνης). Μό-
Α.ις τό έ'μαθαν τα .-ταλληκάοια τον,
χον εφεραν χιήιματα γιά νά δο»ρο
δοκήση τοΰ; φύλακϊς καί νά τό
οκάση. Τα ξτιμερώμοτα οί φύλα-
κες τοΰ εκαναν πλατή καί καβαλλι
κενει τό ντονίίάρι τού προαύλιον-
Άλ' εξο) τόν περίμενε ίνα αλογο,
πηδά απάνω χαί δρόμο. Ό σκο-
πός, πού ήταν καί αύτάς πλερομε
νος, Λφοϋ τόν αφησε νά άπομα-
χρι·νθή άρχετα, τότε ?κανε πώ; πυ
ροδολεϊ στύν άέρα, είδοαοιώντας
τάχατες τού; φύλακες γιά τό κα-
τσαιμάκι (ά,ιοδραση) τοϋ ληστή.
Καδαλλαρία άπό τζαντάρ·μες 6γή-
ν: νά τόν χαταδιώξη. Ό Καπετάν
. Άντρεας πήυ« τόν κάτω δρόμο
τού Μπουτϊά, παράλληλ/α ποός
ό Μέλη, γιά νά βγή Εξω άπό τή
_ιιιρνη. Μύλις, δαος], κφταξε
•οντά οτ',ς Κα ιάς?ς (νδρ·αγΐι)γεΐα
στό Μέλη) κύτταξε όπίσιο
κια βλ«.τ·ι πώς τζαντάρψΐίς
τόν κ.υνηγοΰσαν καί δέν ήσαν πο-
λ.ΰ ιιακριά τού. ΚαΙ πάν
στήν τϊλεντ'ίία Καιιάρα, πού
πιν πιό χαιιη'ή κ.αί διοβατή, θν-
ιι'θτκ- τ-ΰ ελργαν, πώς τό 1870
άπάνι» απύ ν.υτή, πέρασε καβάλλ.α
ό Καπετάν - Σιδέοτ};, ποΰ καί αΰ
ιόν τόν κι>νηνοΰπαν οί ΤοΰρΐΜΗ,
νά τόν πιάσιιυν, καί τοΰ; ξίΐινγε-.
Κιιί έ'τσι, γιά νά τονς ξεφϋη καί
πϋτος πήρε την άπόφαση κοί πέ-
άπτλτάν-ι καβάλλα. Καί ή-
τον μεγάλο κ.ατύρθϋ>μα γιά ίναν
κα6αλ>Λρη, γιατ'ι ή Καμάρα αι'τή
ειχε φάρδος μόνο δ>ιό ΐίίτρα, μά-
κ-οο; 120 μ. καί περνήντας α¬
πάνω άπό τό Μέλη γΤ*« νψ°? 21
μ., ποΰ σέ έπιανε [λ.ιγγος. ί'Ι
τζαντάςκμες σταμάτησαν.
κ.αν νά ~οάσο·ν καί
Λανο). Κ<4 οτάθηκάν καί τόν I- δλεπαν μέ ίτνοιχτό στόμα· ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΝΗ -Ι
ΑΓΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΕΧΟΜΕ κ τω* οίον αττίχθη ίΐς Αθήνας
ΝΑ ΑΙ1Ο ΤΗΝ ΕΘΝ' ΤΡΑ. τουρκιχή Έπιμΐλητηριακή Άπο-
ΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ στολή. Ή αποστόλη, άποτελονμ*-
1ΤΡΟΚΥΠΤΟΤΝ ΤΑ ΑΚΟ- νη άπό μέλη των Εμπορικήν κ«ί
ΛΟΤΘΑ: Βιομηχανικήν 'Επιμελητη ρί (') ν
ΚοΛσταντινουπολίως καί Σμνρ-
2ΤΑΘΕΡΑ Η ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗ νης ε!χ« κατά την διάρκειαν τής
ΔΤΝΆΜΙ ΤΉΣ ΛΡΑΧΜΗΣ ϊνταΰθα παοβαονης της έ—αχ| άς
πρός προώθηστν των οικονομικήν
Είς όηλώσεις τού ό ϋπουργός σχέσεων α.εταΕύ Ελλάδος καί
Συντονισμοϋ κ. Ν. Μακκχιρέξος έ- Τουρκίος.
τόντσεν ότι η Κυβέρνησις άποδί- Έπίσης αφίχθησαν ένταΰθα την
δεί. μεγάλην σημασίαν τίς την δια μέν 8ην Όκτω&ςίου άντιποοσω-
τήρησιν σταθεράς τής άγοιριβτι- π εί» τού Εμπορικον Έπιμε λ.ητη>ρί
κης δυνάμεως τού εθνικον μα; νο ου τής Όζάκα, την δεκάτην δέ,
μίσαατος. τού ίδιον ιιηνός πενταμελής έμπο-
Κατά την τελευταίαν τ^ιετίαΛ' ρική αποστόλη της Άργεντινής.
καί παρά την άσκουμένην έντονον Έν σννεχρία άναμένιται συντόμο)ς
άναπτνξιακήν .τολιτικήν, τό μέσον είς Αθήνας Βρεταννική Έμποοι-
Ιπίπεδον τού δείκτου τιμήν κα,τβ κή Αποστόλη, Οά άκολοα'θήσουν
ναλωτοΰ ηυξήθη μόνον κατά 2,5% δέ έπισκέψεις ΓπιμελητηρκΓκήν ά
πλούτον. Ή διαμάρφιιχτις τού τιμα ποστολήν έκ Κύπρου, Γιουγκοσλα
Θέματα ύγΐΐΐνης καί διατροφής
ΤΟ ΝΕΑΙ ΚΑΙ ΑΙ ΜΕΑΙΣΣΑΙ
Υπό τοϋ συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓΤΕΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
Ή μέλισσα ώς γνωστόν, είναι Ό θείας "Οαηρος πρό 2.9Ο0 έ-
ρίθμου συνεχίζβι νά είναι κατά τό
3970 Ικανοποιητική.
Ό κ. ΰπουργός άναφερθείς έν
συνεχίία «ίς σχόλια άργανισμήν
διεθνοΰς κύρονς, νπε-γράμ/μισεν δ
τι ή υψωσις τοϋ τιμαοίιβαου έν Έ λ
λάδι υπήρξεν έκ την χααηλοτέ-
ρων διεθνής καί δτ| θά σννεχισθη
άμείωτο; «ς τό μέλλον ή προσπά
διατηρήσεως τής σταθροότη
τος τής δραχμής.
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΙΡΙΞΙΝ
ΤΤΜΟΝ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ
ΙΙΡΟΊΌΝΤΩΝ
Απεφασίσθη πρόσφατος ή λή
ψις σειράς μετρων άποσκοπονν-
των είς την στή<>ιξιν των τιμήν ε¬
νίων εγχωρίων γειοργικήν ό
των.
ενεκρίθη ή χρημιατοδό
τησις τής Άγροτικής Τραπέζης,
διά ποσοΰ 270 Ικατομ. δραχμήν
.-τρός στήριξιν την τιμήν τοϋ 6άμ
6αΜος «ρετεινής εσοδείας. Τό έν
λόγφ ποσόν Θά διατεθή διά την
δανειοδότησιν την όαμβσ.κοπαρα'-
γων ά,τ' εΰθπ'ας είτε μέσω τής Κ.
Τ.Δ.Ε.Π. καί των Ένώσεων Γεωρ
γικήν Συνεταιρισμών, όσον καχ
διά την υπό την δΰο τελιευταίων
συγκέντρωσιν 6άμ6ακος.
Έπίσης ίνεκ,ρίθη υπό τής Τρα¬
πέζης τής Ελλάδος χρη,αατοδότη
σις τής ΚΣΟΣ μέχρι τού ποσοΰ
των 312 έκατομμυρίον δραχμήν
διά την συγκέντρωσιν τής παραγιο
Ύής σοΐ'λ.τανίνας ίσοδείας 1970.
Εξουσιοδοτήθη έξ σλλου, ή Ά
γροτική Τραπέζα όπως χοηματοδο
τήση διά ποσόν 300 έκατοιιιμνρίων
δραχμήν την ύπ<< τοϋ Εθνικον Όργανισμοΰ Καπνσΰ έξαγοράν έκ των καπνεμπορων την μή διατε θησομενων μερίδων καπνοΰ έσο- δίίας 1968. Πρός σνγν.ράτησιν των τιμήν την σύκων ενεκρίθη υπό τής Ά- γροτικής Τραπέζης χοτμιατοδότη- σις τής Σνκικής Σ ννεταιριστική; Ένώσεοις Ελλάδος — Καλα,ιιάτα — ιιέχρι π<~βοΰ Γ>0 έκατομαιυρίων
ύίας καΐ Λιβυης.
ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣ Α Ι
Ο1ΙΟΙΗ1ΈΩΣ ΤΗΣ
ΦΗΣ ΦΙΛ1ΠΙΙΩΝ
ΤΥΡ-
'Τπεγράφη βίς Λίόσχαν σνμίία-
σις μεταξΰ ικπροσώπίον τής Δ.
Ε.Η. ■χιοί τοϋ Σοβι,ετικοϋ Όργανι-
σιιοϋ «Ένεργκοααχρξπορ», ά<τ>ορή-
σα είς τΐιν σύνταξιν προαελέτης
άξιοποιήσεος τής τΰρφης Φίλιπ¬
πον π·ς;'ός παραγιηγήν ήλ»εκτρικής
ενεργείας. Ή ύη,ιάνη τή; μελέ-
της θά είναι τής τάξε'ος τΰη· 170
χιλ. δολλισρίκν, θά έ£ο<ρλτ|θή δέ είς συνάλλαγμα κατά 10% καί κα¬ τά τύ υπόλοιπον ί»ι' εξαγωγήν γρ. οργικήν προ'ιύντι·>ν (κυρίιος δέ·
καπνοΰ). Έν ή περιπτώσει τό πό
ρισμΐι τής προμ?λέτη; είναι Θγτι
κόν, θά άνατβθή €Ϊς τόν αυτόν ΰρ
γανισιιιόν καί μέ τούς αΰτοΰς ο-
ρους ή σύνταξις τής οριστικάς με
λέτης άξιοποιήσεΐ'ΐς τής τύο<) ής των τενάγο)ν Φιλίππτον. ΙΔΡΤΟΝΤΑΙ 5 ΚΕΝΤΡΑ ΛΝΩ ΊΈΡΑΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚ- ΙΙΑΙΔΕΤΣΕΩΣ Διά ταϋ ΐιπ' άηιθιιόν 652)70 Ν. Λ)τος ίδρνονται πέντρ Κέντρα Ά Τ'-χνικής Έκπαιθΐύσειυς Τέλος, ενεκρίθη ή διάθεσις άκό μη 760 ίκατου. δραχμήν διά την υπό τής ΚΤΕΠ συγκέντρωσιν σιτου εφετι /ής εσοδείας. Κατόπιν τούτον τό συνολικόν ποσόν, τό ό Λθϊον θά διατεθή διά τόν έν λό¬ γω σκοπόν, άνέρχιεται είς 1,2 δια εκατομμνρια δραχμήν. ΝΕΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΠΙ ΤΟΤ ΟΙ ΝΟΤ Δι' αποφάσεως τής Επιτροπήν Σ νντονισιμ,οΰ Οικονομικήν Πολ,ι- τική; προεδρενομτνη; υπό τοΰ ΰ πουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Ν. Μβ- καοέζον καθωρίσθη ή νέα πολ,ιτι- κή επί τοϋ οΐνον ή όποία εδασίσθη ίπί σχετικής είσηνήσεωςτοΰ υπουρ γείον Γεωργίας. Ή έν λόγω πολιτική αποβλέπη είς την εξαγωγήν ελληνικήν οΐ¬ νων, ιδία πρός τάς χώρας τή; Κοι νής Άγοοάς. Πρός επίτευξιν τοΰ τον απεφασίσθη ή λήψις μέτρων κλιμ*ικοΐΊΐέ'ν(υν εντός τής περίοδον 1971—74. Διά τούτων έπιδιώκ.εται ή επέκτασις τής καλλιεργείας καί ή αύξησις τής παραγωγήν την ά ποκαλ/Η'μένων δαφΐκήν οί ν ο ν πρό; δΐΐυκόλυνσιν των εξαγωγήν την ίλλ.ηνκήν οίνων. Μεταξΰ την μέτρον τούτον πειριλαμβάνεται ή επιδότησι; τής άναδιαρθρώαεως των καλλιεργειήν άμπελον Χ/αί τής παραγωγής την δαφικήν οΐνων ώς καί αλλης μοοφής οικονομικαί ένι- σχνσεις (πιστοδοτήσει; κλπ.) Έν τος τής περίοδον 1971—74 θά δια τεθή πιοό; τουτο; ποσόν 77 έκατομ.· δραχμήν δι* έπιδοτήσίΐς καί 20 έ κατομ. δραχιιήν διά δανειοδοτήρ σϊΐς υπό τή; Άγροτικής Τραπέ¬ ζης. Διά τής ώς άν» αποφάσεως θεσπίζεται, όπως κατ' ε"τος καθορί ίΐετοι υπό την σι»νεταιρισαήν — τη άρο)γή τοΰ Δημοσίου— τιμή άγορα,ς την σταφνλήν την νπό προώθησιν ποικιλιήν (κυρίως μαν δηλχΐριάς), έξασφαλίζουσα είσόδη μα τουλάχιστον ίσον πρό; τό έξ άλλον .ιπκιλιήν προκνπτον. Δΰ- ναται τέλο; νά απαγορευθή ήεξα γογή 6αφικ.ήν οϊνονόσάκι; οντοι άπαιτοΰται διά τάς ανάγκας τή; έγχωρίου οίνοηοιΐο; («ό την προ ιπόθεσιν έξασφαλισεος ίκανοποιη τικ.ήν τιιιήν διά τού; παο τγωγοΰ;. ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΠΡΟΣ Α- ΝΑΠ'ΓΤΞΙΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Περί τό τελος Σπτηιβρίον ί.-τε-, σκεφθή την Αλβανίαν Έλληνική| Έπιμελητηοιακή Αποστόλη. Ή έν λύγιΐ) έπιοκη|·ις εγένετο κατό¬ πιν ποοσκλήστος τοΰ Κεντρικόν. Έπιμελητηριον τής Άλ6ανί«ς καί εν σιι-νεχρία τή; αφίξει*); είς Α¬ θήνας τή; Άλοανικής Έτιιιεληι ική; Άτοστιλής. — άνά εν ρίς Ά( ήνας, θεσσαλο¬ νίκην, Πάτρας, Λάρισαν καί Ήρά Κρήτης. "Εκαστον των με ταγυανασιακΛν τοΰτιον έκπηιδευ- τηρίων θά οποτελήτοι άπο τρίΐς έως πέντε Τεχνικάς σχολ.άς διαο;ό ριυν ί'ιδικοτήτων. Διά την είιρυ'θμον λειτουργίαν την ώς ανο> Κέντριον θά απαιτη
θή η χρησιμοποίησις χιλίων περί-
που προσώπίον. Έπειδή διά τινάς
ιίδικότητας δέν ΰ.-τάσχει σήμερον
είς την χώβαν μος κατηρτισμένον
προσυ>πικόν, άντιμετιοπίζετω ή ά
ποστολή άπό των αρχήν τον 1971
καταλλήλων προσώίκον «ίς τό ε¬
ξωτερικόν πρός εκπαίδευσιν.
Αί διυτάνοι δια την Ιδρυσιν την
«πρντε Κέντρον ."τροβλέΛεται τι θα
ΰ.τερβονν τό έ'ν δισεκατομαΰριον
δραχμήν. Ή λιειτονργία τοιν ή ό-
ποία θά απαιτήση 100 έκατομιιύ-
ρια δραχμήν ετησίως δ έν θά κα¬
ταστή δΐ'νατή --τρό τής
ως δύο τουλάχιστον έτων.
Είς τα ϋπτ ίδρικτιν Κέντρα θά
φοιτοΰν 6,5 χιλιάόρς πρρίπου σποτ
δαστήν άαφοτέρων των (ρΰλων έκ
των όποίοιν θά καλιιπτιυνται αί σν-
νεχής δ^ε■ι^ρι■ννόιιίιεναι άνάγκίί4 τής
οίκονομία; είς ίίδικρνμ^νον
τό νοημονέστ&ρο δν μετά τόν άν-
θρο«το. Άναφέρω ίΐρός τουτο τό
έξη; περιστατικόν. "Ενός ποντι-
κός μπηκε μέσου σέ μιά Κνιψέλη
.τον εΐχεφυάλινο σκέπαομα κΛΪ μοϋ
νά
αιαι
νά ίδώ ΐί γινόταν επάνω τον κ<ιϊ τόν σκότωσαν μέ τα κεντρΐά των. Δέν μπάρεσαν ομϋ)ς νά τόν βγά- λουν εξ(ι) άπό την Κυψέλη. Τότε τύ ν τύλιξαν μ' έκείνη τή γάμ« ποϋ βγάζονν άπό τό στόμ<ι τοι»ς γιά νά κλείσουν τίς χιιραμά- δΐς τής Κν^'έλης καί έ'τσι καλά κα|... άπο.στεη.ρ<ΐ)- μένον τόν άίΐΐΛαν σέ μιά γωνία. "Οταν ή ε,πιδρομή κε άπο άλλον ποντικόν, οί μέλ^ιση σες δέν άρκέσθηκαν νά ί.ταναλά- ύονν τό ίδιο, άλλ.ά εχλεισαν καί την σχιμάδα άπό οατ.ου είχε μπή. Τό π&ρίεογο δέ. ίΙναι, ότι ό άνθρω- πος μέ ί>λη την προ«δ» ποϋ εχει
κτ'χνει, τελευταίως ιδία δέν κατώρ¬
θωσε νά άνακαλύψη τό κολλητι-
κόν άΰτό εΤδος τής γύμμ>σς μέ το
οποίον ή μέλισσα κολλΑει και τίς
κηρνθρες επάνω στό ξύλο τή; κνν
ψέλης τόσον ίσχυρά, ώστε χρειά-
ζεται μαχαίρι κο-φτερύ διά νά τό
ξεκολλήση.
Καί τή γόιμμα αυτή την παίρνει
ή μέλισσιι άπό είδικά βότανα τα
ύποία. πάλιν ή έπιστήμη δέν τα ά-
νεκάλΛΐ|ιεν. Έπομένους ή Μέλισσα
σέ πολλά σημεία ξεπερνά«ι είς
νοημοσύνην καί τοαις μεγκχλυτέριθ'ΐ'ς
σοφοϋ; άνθρωπον; Χηιαικοΰς, Τε-
χνικοΰς κλπ.
ΙΙαλαιοντολογικΐιΐί άνασκ.ια<^αί καί κριευναι έ'χουν αποδείξει ότι οί Με- λισσες προυπάρχουν κατά ττιν τρι- τογενη περίοδον, ήτοι πρό 56 ίκα- τοιιμνρίων ετων' περίπου, ,τρό τής εμφανίσεως επί τής γής τοϋ προ- τογόνου άνθρώποιι. Είς τΰ πανάρχαιον βιβλίο «Ά- γιονρ Βέτα» δηλ. «τό βιβλίον τής ζοιής» άναφίρεται ίίτι ή σις τής ζωής τον άνθρώ-αου, δυνατή διά τής δκιίτης είς την ο¬ ποίαν συμπεριλαα.ί>ανεται τό γάλα
καί τό μέλι.
Είς την Αρχαίαν 'Ελλάδα εθε-
(υρεϊτο οτ^ ο θεοί, ήσαν άθάνατοι
διά τόν λόγον ότι ΐτηέφ,οντο δι' άμ-
βροσίας, τςοοτή ή όποία πιεηιέχει
κατά το π.ληατο Μέλι.
των είς την Ίλιάδα τού άναφέρει,
ότι ή Άγαμίτα έτοίμαζε διά. τοϋς
Έλληνας π·)/.ε,μιστάς δροσιστικο
ποτο έκ ιιέλιτο; όνομαζόμενοΛ"
«Κυκειόν».
Ό μέγα; φΐλύσιΐΓΓο; ν.<Α πατήρ τή; αριθμητικώς Πυθαγάρας ύπε. στήριζεν ότι έιρθ(«Χ»ϊ.ν ύγιής καί άκ- μαίο; μεΧΟΐ τής ήλικιΐας των 90 έτων χάρις είς την συστηματικήν χρησιμοποίησιν τοΰ μέλιτος άς τρο- φιήιν. Ουδέποτε είς ολη τού τή ζο>ή
εφ«,γε κρέας. Κιιί οί Πυ&αγόρειοι
κατόπιν έτρειισντο άποκλΐΐστικής
γ.αΐ μόνον διά φυτικήν τροφήν κσί
μέλιτος.
Ό Δημόκριτος ό πατήρ τής ά-
τομ,ικής βόϋ&οΐς όστις εζησι; 1θί>
χρόνια ετρίογε μόνον μέλι κιαιί είς
δλους τόν συνε6ονλεΐ«οντο πως πρέ-
πει νά ζοΰν διά νά δκιτηρήιθ'ονν
την ζωήν το)ν και την υγείαν το>ν,
ιίταντοϋσε «Τό μέν ίσωθεν νά πε-
ριδρέχεται διά μέλιτος, καΐ τό έ¬
ξωθεν δι' έλαιων.
Ό μέγιστος Ίατοός Ίπποκρά-
τη; σνγχρον(|ς τού Δηιαιοκ.ρΐτοη>
πρό 2.500 έτών, έχρησιμοαοιονσε
τό κςασί καί τό μελα έπιτι·χή; ε¬
ναντίον οιαφόρων άσθενειον. Ό-
ίδιος 6έ τό ίχρησιμ/οποιοϋσε διά
την τροφήν· τον πολύ. 'Τπεδείκντιεν
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΑΓ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΑΚΤΗΜΟΝΩΝ ΚΑΑΑ)ΤΟΝ
ΊΙ όηθή έφαρμογή των δκχτάξε-
ων τοϋ Άγροτικοϋ Κο')δικο; σχε¬
τικώς πρός την διάθεσιν κοινο-
χοήστονν έκτάσειον διά την άποκοι-
τάστασιν άκτημόνων καλ.λιεργητήν
έκτίθεται είς τό σκεπτικόν τής ύπ«
άιρι,Θμύν 337:!) 1970 αποφάσεως τή;
Όλοιμελ.είας τοϋ Συμβουλιον τής
'Επικρατείας, έκδοθείσης επί α'ι-
τήσεως άκυνώσεως άσκ,ηθεΐση; υ¬
πό έ/νδΐ/αφερομένων άγροτών.
Είς τήιν απόφασιν άναφέοεται,
ΰτι έκ τοΰ σννδνασιΐίοϋν την σχε¬
τικήν διατάξεων σννάγεται, ατι
προν.ειμένης διαθέσεο>; κοινοχρή-
στων εκτάσρο>ν πρός σν απλήροισΐιν
τοϋ κλήρον Λνεπαρκής αποκατε-
στημένο)ν ΐ) πρός άπο·κατάστασ·.ν
νέων άκτημ,()νϋ)ν καλλιειργητήν ώ;
κληρούχίον, κατά τό άρθρον 188
τοϋ Κώιδικος, ή έπιτροπή άπαλλο-
τριο')σεο3ν όφεΐλει πρίι>τίστιος νά
προσδιορίση την έκτασιν τοϋ δκοσί
μόν (πλήρους) κλήρον. Όφείλΐΐ
δηλαδή, σι>μφώνο)ς Λρός τό άρθιοον
26, νά προσδιορίση την έκτασιν,
ή όποία είναι έ.ταρκής διά την συν¬
τήρησιν οικογενείας άπαρτιζομε'-
νης έκ γονέο/ν καί τριήν τουλά¬
χιστον τκκνΐι>ν.
"Αν ομίος — .-τροστίθρται ■— αί
ότι «τό μέλι λααβανάμενον όμαϋ . θιατιθίμε.ναι εκτάσρι,ς θέν είναι ί-
' ί δά η ί ή (βό
μΐ-τ' άλλων ιροφών είναι θρεπτική
ς διά την είς .ι'.ήπην (βιό-
μΐτ άλλω ροφώ είαι θρεπτκή
τροφή καί δίδει ωραίον χρήμα ρϊ; σι·Ηον)_ κλήρον αποκατάστασιν
ό ό Ίά '
τό πρόσιοπον. Ό Ίπποκ·ράτη; ε'-
ζησεν 107 χρονίας
Ό Άριστοτρλης όστις έθεο>ρεί-
το ώς «ό "Ηλιος» τή; άρχαίας με-
λισσοκθιμίας. ΤΗτο μέγα; φνσι«)-
δίφη; καί κατεϊχε μεγάλας γνώ-
σεις Ίατρικής. "Γπεστήρυζεν ότι
τό μέλι βοηθεϊ είς την διατήρησιν
τής ΰγείας ΜιΙ την παράτασι τής
ξίυής. Όμοίος ό Πλάτων μέ το
γνωστό είς τό στ>μπόσιό τού Μγ-
ΛΙΡΗΤΟΝ ι Μέλι Άλρΰρι Γάλα).
Ό γνωστύς μέγας ποιητής τής
Αρχαιότητος Άνακρεων τόν όποι¬
αν Λναφέραιμεν είς τό περί οίνου,
παρασνεί»αίε· γνήσιο ποτό διά τόν
έαντό τον μέ μέλι καί κρασί (τρίιι-
μα).
Απέθανεν εί; ηλικίαν 115 έτον
άκμαϊος τρο,γουδώνταις ώς την ο-
ρα τοΰ θανατον τού.
(Συνεχίξεται)
ΑΝΟΔΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ Γ* 3ΜΗΝ0Ν ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙΟ Σ.Ε.Β.
πικύν ανωτέρας στάθιιης εκκαιδ?ν
σειος.
ΜΕΧΡΙ 31 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ
Η ΓΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΆΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Δι' αποφάσεως τού υπουργοΰ
Οικονομικήν, Λρίξιεται .-τ.ροθεσιχίρθ
ΰ.τοδολής πρός τοΰς οίκΐίους δη-
μάρχοΐ'ς καί πρόεδρον; κοΐ'νοτή-
τι,>ν την δηλώσεων κα»τνοκαλλει?ρ
γείας διά τό προσεχές ετος, μέχρι
τής 31ης Ίανουαρίου 1971.
Η ΔΙΆΣΤΗΡΙΟΤΗΣ τής μ.ε-
ταποιήσείος άπειέλεοιεν άντικ<είμε- νον τής σννήθονς άινά τρίμ.ηνον ερεύνης τοΰ Συνβέσ,μον Έλλήνων Βιομηχάνιον. Τό γενικώτερον σν»ιι- περασαα τή; ιΊυεύνης άφορώσης είς τ< γ' τρίμηνον τοΰ λήγοντος ετους, εΐν«ι ότι ή διομηχανική δραστηριό- τη; ηκολούθησε και κατά την έν λογο) περίοδον τοΰ; ύψηλού; άνοδι- κοΰ; ρνθμούς της, κιυρίοίς είς τοΰς χώροΐ1; την εξαγωγήν καί την έπενδύσεων. ' Αμεσο; συνέπιεια την ϊξελίςειον αυτήν, ή 6«λτίωσι; των μέσ<ον αΰξητικων ρυθμήν των κυ- ριοιτέρων μεγεθ·ων δραστηριότη¬ τος τής ιιεταπ»ίήσε<χ>; δι' όλόκρηιρον
τό ένν^εάμηνον τού λήγοντο; ετους.
Είς τό παθητικόν τής δραστηριό¬
τητος τής βιομηχανίας κατά τό γ'
τρίμηνον έγγράφεται κάποιο έπι-
6ράδι*νσις την ρυθμήν καί «ΐαρα-
γο>γή; έν συγκρισει π,ρός τα προ-
ηγοΐ'μενα, έποχικοΰ χαρακτήρος.
ΑΙ είδικώτεοαι έθελήξεις των
Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΣ
ΤΟΎ ΔΑΚΟΓ·
ΤΗΣ ΕΛΑΙΑΣ
Εί; τα άπαντα τα έλαιοκομικά
διαμΕρίσματα τής χήρας ίπιερατώ
θηκαν αί εργασιαι τοΰ έφαρμισβέ
ντος έ.ιί 53.000.000 π«ρί.ιου έλ.αιο
δένδρ<ον προγράμιιατος προστασί- ας έκ των ςημ«ϋν τοί δάκον. ΕΓις σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ ΰπουιργεί- ονΓείοργίας ιηογραμαίζεται ότι τα έκ τή; εφαςαογής τον προγράμ- ματο; τουτοαι <χ.-τοτελ^έσματι ΰτήρ- ξαν λ.ίαιν Ικ ινοποιητικά. Αί εργα¬ σίαι καταπολέμησιν); τοΰ δάκον τή; ελαια; διενεργήιθησαν άπό εδάφον; καί άέρο; επί 33.000.000 καί 20. 000.00Ο έλαιοδένδροιν ότντιστοίχο);. Έκ τΕύ Κρατικοΰ προιαολογισμοϋ διετέθη κατιχ τό τρέχον ετο; .ιο- σόν 93.000.000 δρχ. Υπεύθυνοι συμφώνως τ£>
Άναςρέρεται σχΐτικής ότι μέ-
5^ρι τέλονς Σ επτρμβρίοΐ' εξήχθη¬
σαν είς Αλβανίαν βιομηχανικά
προϊόντα άξία; 17.965 δολλαρί-
ο>ν ίνή αί ,τραγματο.αοιηΘιεΓσ'αι εί-
σαγωγαί ήσαν ελαχίστης άξίας.
Δέον νά σημ*κι>θή ότι 6άσ« τής
«'νφισταμίνης συμφωνίας .τροβλέ-
πονται έξαγωγαΐ ίξ Ελλάδος ΰ-
ι)ιοιις 800 χιλ. δαλλαρίων κ«ί είσα
γο·γαί έξ Άλβανίας νψους 700
χιλ. δολλαοίων.
Έξ άλλον, κατά τάς ά©χάς Ό-
ΊδοκτιΊτης - Διευθυντάς
ΣΟΚ.Ρ. 11Ν ΑΝ ΙΔΗΣ
<ατοικια Ναυαρχου Βθτοη 5· Προιοτθμενος Τυπογραφε.ο ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛ1ΔΜΖ Κστοικια Σπαοτόκου 12 ΑΜΦ1ΑΛΗ έναντι τοϋ 1969 (10,5%). Ή μέση τιμή τού έιννεαμήνου 1970 ενΐιντι τοΰ 1969 άνηλθιεν είς 11,5%. ιΕΞΑΓΩΓΛΙ : ΑΰΕησιν κατά 4 7,2% ενε<τ/άνισαν αί έξαγωΎαί (ίιομηχΰνικων προιύντιιον κατά το γ' τρίμηνον ±.ε. έναντι εκείνον τοϋ διαφόΰ<|>ν
τή; 6ιομηχ«ινι-
κής δραστηριότητος κατά τό γ'
τοίμηνον), βάσει τής όειγματολη»
,-ττική; ίριεύνη; τοϋ Σ.Ε.Β., είς
μονάδας μεγαλυτέρ«ς έπκρενείας
καί λιειτουργοΰσας άπό μακροΰ, εί¬
ναι αί εξής:
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Αυτή έμφανίζει
αύξησιν κατα 8,4% έναντι τοϋ 6'
τρι,μήνον ι.ε. Ές άλλον, ή βιομη-
χανική π-αρίΐγικγή. τοΰ έννεαμή/νου
έ.ε. ένεφάνισιν αύξησιν κατά 10,
2% έναντι τής αυτής περίοδον τοϋ
19(59. 'Τπογραμμίζεται ότι ή αί>-
£ησι; τή; παραγωγής είς τοΰ; τρείς
βασικονς κλάδους τής μεταποιήσε-
ιος κατα τό γ' τρίμηνον έ.ϊ., είναι
τής αυτή; πεοί,τον τάξεω; — κε-
φαλαιονχικά άγαιθά — μετολλουρι-
γία, κατά 9,3% ένδιάμιεσα προΐ'ό-
ντα κατά 8,,8%, κατανα?.ωτικά ά-
γαθά κατά 7,8%.
ΠΩΛΗΣΕΙΣ : Αύξησις την
πωλήσεων βιαιαηχανΐ/ΊΤ,ν προϊόντ(ον
κατά 8,9% εσημειώθη κ«τά τό γ'
τρίμηνον έ.ε., έναντι τής αυτής ,τ€-
ριύδον 1969, &τολ«ιο, θεΐσα κατάτι
τής τοιαύτης τοΰ 6" τριμήνου 1970
προηγούμενον ίτουςΐ, πίαρέμειναν
δέ ιάμετάβλητοι σχεδον έναντι τής
6' τριμηνίας 1970 έξ άλλον, αί έ-
ξαγιογαϊ έσημείιοσαν άνοδον κατά
41,6% έναντι τή; αυτής περιόδθ'υ
1969.
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
τά ποσοστόν ίσον .-ΐιρος 31,3% έ-
σημείοίσαν κατά τό γ' τρίμηνον
έ.έ'., ενοντι ιοϋ τοιούτου τού 1969,
αί έπιενούσεις είς τάς μεταποιητι-
κάς μονάδα;. Έν συγκρκτει πρός
τ ο έννεάμηινον τού προ·ηγοιιμιένου
;, έξ άλλον, αί κατά την αύ¬
την .περίοδον ί.ε πραγματοποιη'θεΐ
σαι έπενδύσιΐς ηυξήθησαν κατά
Μεταβολαί είς τάς δανειακάς
υΛοχρεώσεις. Χά *ν λόγω ίιπάλοιπα
κατα την 3Οήν Σ ε.ττειμι&ρίου έ·ε.
έμφ«Λ'ίζουν αύξησιν κατά 6,,6%
I-
ναντι τής προηγουμένης τριμηνίας
έ.ε. — συνε.τη πρός τοΐ>ς εΛε,κτατι-
κοίις ρυθμόν; την προαιναφερθέν-
των μεγεθήν — και κατά 8,6%
έναντι τής 30ής Σΐπτεμβρίου
1969.
Ι1ΙΣΤΟΔΟΤΗΣΙΣ τοϋ ίμπο
ρίου καί τής όι©μ.ηχανίας: Αύξη¬
σις πιαρετηρήθη είς το μέγίθος αΰ-
τό κατά 6,1% την 30ήν Σ ίΛτεφίτ
βρίου έ.ε., ίναντι τοΰ προηγούμε¬
νον τρίμηνον καί χατά 17,9% Ρ-
ναντι τής αυτής έν-νεαμήΛΐου .ι.εριό-
δον 1969.
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΠ: : Αυτή ηϊ-ξή
θη κατά 0,9% τό γ' τρίμηνον έ.ε.
έναντι τοΰ προηγούμενον καΐ »αχτά
0,6% τό έννεάμηνοιν 1970 έναντι
τοΰ 1969.
ΠΡΟΒΛΕ4ΈΙΣ : Διά τό δ'
τρίμηνον έ.ε. έναντι τοΰ 1969 προ-
6λέπεται αύξησις τ&ν πιολήσεων
κοτά 13,6%, των έξαγοιγων κατά
45,9% καί μεί<οσις των έ.-ΐενδύσεων κατά 7,6%. Λ' την εχόντων δικαίωμα σΐ',μπ/.η ρο>ματικής ή άρχικής ά,τοκαταστά-
σεω; κατοίκοη· τοΰ οίκείο" στ>νοι·/ι-
σιιοΰ, δννοτ,ιι ή έπιτροτή άπ«λ-
ν<ι ορίση .ταί."ΐχωρητέ- ον κλήρον μινί.ότερον τον βιο σίμον '.τλ.ήιοου;), πάντ<ΐ); ίίικος ΰχι κα- το')τροον τοΰ άναγκαίου πρός ικα¬ νοποίησιν την στοιχπίοδίΪΛ· ανάγ¬ κην π.ενταμελοϋς άγβοτικής οίκογε νείας. Επί τί", βάσει δέ τοΰ καθο¬ ρισθή-τομέν όν τοιοντίοτριόπίυς «α.- ραχωρητέαυ κ'.ήρου δέον ή έπιτροπή νά κ<ί.θ·ορίση πεοαιτέρο) τοΰς δι- καιουαένονς άποκοτίΐστάσιειυς να- τά την οριζομένην υπό τής οίκεί- ας διατάξεως (άρθρον 188 .τα,ρ. 2) σειράν πυοτιαήσεως;, δηλαδή προ- ηγουμένων των έχύντϋ>ν ανάγκην
συιιπληρώσεως κλήρον καί άποκλει
όντο)ν είς περίπτωσιν άνεπαρκρι-
ας γαιών, καί ανήκοντες είς την
δ*ντέραν κιχτηγορίαν νέον; άκτή-
μονας κατοίκοιις τοΰ συνυικισμαϋ.
Άν, έξ άλλην, οί διατιθέχι.Ρϊαι γαί
αι έπαρκοϋν διά την αποκατάστα¬
σιν όλον την δι·καιούχυ>ν πλήρους
(βιώσιμον) ιΐ'.ήρου καί ΰφίστανται
καί μετά την εί; τούτους παοα-
χο')ΐοη<τιν τοιούτον κλ.ήοου πιερ.'σσεια γαιών αντη διατίθεται είς τοΰς άκτήωονας όμοριον συνοικισ^ιήν. ΕΝΤΣΧΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΑΙ "Εκτα>τος οίκονομικοί ένίπχυ-
τις εί; τοΰς άνεργο.'ς κ"τνΓογά-
τας όλοκ/ήρο' τής χώρας θύ νλΐ-
τ06ληθή έπ' εύκαΐ(.>ία των εορτήν,
ν.ατόπιν σχετι·'ής άπηφάσπος τοΰ
ίποΐίηγοϋ Εργασίας κ. 5Ιαν όλαι
τοΰλου. Ή ίΛΪσχΐΗΤΐς αύτ'ι, ή ό¬
ποία θά κατα6/.ηθή είς δόσ?ις άπο
τής 21ης τρε'χ-ντο; ιιηνός, ώ(.''σθη
είς 30 κα'ι 45 ήμερήσια επιθόιιητα,
άναλόγίο; των ήιΐερΛν εηγκαίοις
την δ καιοΰχων.
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ-ΑΝΤΡΕΑΣ
Τοΰ Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΗΓΕΝΙΙ
Ώ; τό 1919, ό νομύ; Άιδινίου
τής Μικράς Άσίας, λτ<μαινότταν ά πό λη(ττές Γούρκονς καί Ριι»μνι- ονς, πού δοοΰσαν στίς ΰ,τι^ κ>ΰ «Μπόζ - ντάγ» (Τμ<»λου) κα; «•Ντεαεί/τΐΙ ντάγ» (Τή,μνου). 'Ενας άπό τοΰς Ροτμνιού; αύτοϋ; ήταν καί ό .-ιεριοόητοί λήσταρχος ΚοπετΛν - Άντρέας. ΛεΙιεντης ('νρακάς, μέτοιο άνάστηιμα, μελα- χ(Μ)ΐνός, μέ στρ·ιφτό, παχύ μου- στάκι. Στό 1905, διάλεξε γιά τόπ» λη στοπραξίας ιόν άνηψορικ.ό μουλα ράδρομο .μεταξΰ Άξάρι (Άκ. - χισάρ, θυάτειρα) ·μιΧ Γκ,ιάρντες. Καί τό μέν Άξάρι βρισκόταν άπά στή σιιΊηροδί)«μι/ή γραμμή Σμύρνη - Πάντε'ςιμα (ΓΤάνορμο). Τό δέ· Γκόρντες στίς νπίοριεϊες τοϋ «Ντειμερτξί - ντάγ» καΐ στ ύψόμε- τρο 555 μ., <τηιμ.κτμε'ινο γιά τα ώ- ραία χολιά, παχιά, με άνοιχτά χρο'>μ(ΐτα, πού κατασκεΰαζαν οί κα
τοικοί τον. Καί-ό μονλαρόδρομος
όντος ήταν ή μόνη σνγκοινο>νία
μεταξΰ των δνό αυτήν πολιτειήν.
Ό ΚβΛετάν - Άντρέας εΤχε
πώς στό Γκ,όρντες
θά πήγαιναν έμπάροι χαλιωιν οπό
τή Σμύρνη, διά μέσον ΆΕάρι, γιά
νά άγοράσοΐ'ν χαλιά στό παζάρι
,τοΰ γινύταν έκεί. ΤΗταν Όκτώ-
&ριος καί τα γνρι» βοννά χιονισμε
να. Παίρνει, λοιπόν, τό Νικόλα,
τό εμπιστο παλληκά.ρι τού, καί κα
τζ6<ιίνονν στό ΆΕάρι. Έκεί τήγαν οτό χεγάλο χανι τοϋ «'Ιζέτ - Γ.ιπεη» .■αί >άθηβί'ν νά τιονν ?να τΓτάι δί
πλκ) στό τζάκ.', στό ιμοΊΐσ-οιφίιρ - ό'ν
ΐά, .ιεριμένοντας πον σέ λίγο θά
εοχ',ντα-ν <·'.»ίυπΟΓθΐ αΓ τ.ό τρηΐνο ά,-κ'ι τή Σαύρνη. θά κ.οιμόντσν ίί- λοι αύτιθει*ε αουλάο.α γιά νά πάνϊ
κα6άλ)«α στό Γκιόντες.
ΤΗοθαν, λοιπόν, οί έμπόροι καί
κάθησαν και αύτοι δίπλα στο τζά-
κι> νά ξρκουρ«χττοΰν άπό τό τα-
ξιδι καί νά πιοΰν ί'να τσάϊ. Κοντα
στή ζεσταοία, οί δυό λη«τές επια
σαν σιιξήτη«τη μέ αΰτοΰς γιά τό .τα
ζάρι των χαλιο>ν τοΰ Γκόρντες.
Και έκ.εϊνοι, άνήξτροι μέ ποιοΰς
είχον νά κάνοι>ν, ίστόριξαν πόσα
χαλ.ια θίΐ άγοράσουν καί σέ τί τι¬
ή Ηά τα ϋροΰν. Καΐ έ'τσι, τοΰς ?-
νά κ·οτα>Λ6ονν πώς εΐχαν
τους πολλά χρηαατα.Έεόν
ό τοΰ; έιΐΛΟρους την
αν Ϊγ^ει >.αί τ^ελέ
Διά την ανάπτυξιν τής 'Λγοοτΐ/'ής Ο'ικονομίας
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Α1Α ΤΗΜ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ
ΤΟΝ ΥΓΡΟΤΟΠΟΝ ΤΗΣ ΕΑΑΑΑΟΣ
ΤΙ αροδλέπονν τα σχίδια Γερμανών καθηγητήν |
ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.— Προτάσει; διά
την διατήρησιν τή; φύσεως είς
εί,ς την Βόρειον Έλλ.άδα νπε6λή
θησαν προσφάτίο; υπό Γε.ριμανων
καθηγητήν, εκπροσωπών τής δι*
θνονς Ένόισρίος Προστασ6ας τής
Φνσεος καί την φνσικήν πόρων
τοΰ παγκόσμιον ταμείον πανΐδος
καί διεθνανς ερεύνης πτηνήν.
ΑΊ προτάσει; ΰπεβλήθησαν «ίς
τύ υπουργείον Βορειον Ελλάδος
νπό των καθηγητήν κ.κ. Λονκας
Χόφμαν, Βίλλυ Μπάο'υερ καί Γκνν
τερ Μϋλλεξ καί άποτελΛΰν καιθο
δηγητικά σχεδια. Εάν αί προτά-
σΐΐς όδηγηθοϋν ύς μίαν ίκαΛοποιη
τικήν ανάπτυξιν δύνανται νά ανα¬
μένονται σχέδια είς μεγαλυτέραν
κλίμακα ώς δεύτερον στάδιον.
Οί άναφειράμενοι Γε-ριμανοι κα
θηγηταί, ευρέθησαν είς θεσν;αλο-
νίκην τόν παρελθόντα Απρίλιον
έπ' εΰκαιρία τής πρώτη; εκθέσεως
ΰδατίνον περιί>άλλοντος κοί πανί-
δος καί διετύπωσεν την γνο>μην
υτι ή "Ελλάς ϊχη μερικάς άπό τάς
πλ,εον στουδαία; περιοχάς διαχει-
μάνσε(ος μεταναστεντικήν άγρίω·ν
πτηνήν τής Ενρώπης καί ότι ή δι
ατήιρησί; τιον είναι άναγκαία διά
την περα.ιτέρ") άξιοποίησιν των έλ
λητνικ-ήν ΰγροτόπων.
Είς την έκθεσιν των ξένον κα¬
θηγητήν άναφερετα* ίίτι ή πανί-
δα καί τα τοπία τής Ελλάδος έ5-
χουν έΕαΐιοετικος υψηλόν οίκονοιΐιι
κόν, ϊπιστηιμονικόν καί κοινωνικόν
δυτναμικόν καί παρά τό γεγονός
ότι ή ανάπτυξις κ.«.τά τάς τελεν-
ταίας δεκαετιας
μεγάλας ξτ?αίας
όν Βορείοιι Ελ.λ.άδος.
ΆΛα(τορικως μέ την τρλετιταίαν
πρότασιν των καθηγητήν σημειοΰ
ται ίίτι είς τό υπουργείον Βορειον
Ελλάδος υφίσταται σχετική όμά-
δα ΐργασίας έκ τήιν κ.κ. Γερασί-
μον Σιμώτο, καί Κολάγχη, ή ό¬
ποία έ'χει άναπτνξει μιργάλ.ην δρα-
στηιριότητα είς τόν Βορειοελλναδι
κ.ύν χίοοον κ.αι ή όποία στ«νεργάϊε
ται με τοΰς διεθνείς όργανισιιούς
προστασίας της φύσρως.
Σηιιριοΰται ρ'ις τάς προτάσεις
ότι τα κ.αθήκ.οντα τού κέΛ'τρον προ
τείνεται νά είναι:
Άπογραφοί την πλέον σηααν-
τικήν ,νγροτοπο>ν, τής π.αν(δος καί
τής χλωρίδος τον.
Έπιλογή των πλέον ενδιαφέρον
τιον ΰγροτόποη· διά την διαχείρι
σιν αντων ώς περιοχήν διατη<>ή
σεΐος.
Οίκολ.ογική μελε'τη την πειριο-
χων τοΰτοη· πρός ανάπτυξιν των
σχεδίιον πολ.ιιμάρφοιι χρήσεο)ς.
Στ·νεσνασί<ιι αέ διρθνεϊς όργα- νισιιυί'ς επί συντονισμένον Γτιστη μονικων δραστηριοτήτιον. Έ-τιστ'ιαανσις μολννσεως κ.ίά ν- δρολογικ.ή; ίσορροπία; των νγρο- «I ^κ,πάνησις μέτριον προ- μολτ>νσε(ΐ)ς καί κατοστρο
ι; ής τής νδρολ.ογικής ΐσπιρρθπίας.
Έν συνεχεία τονίίεται ("τι τό
κέντρον ερεύνης δέον νά πλαισιο-
θή άπό μουσείον φνσικ.ής Ιστοο[.
άς, Γνυδρόον καΐ ζ(,>ολογικόν κή¬
πον καί νά δοθοΰν είς τό ΰπουρ-
,. , [ γείον Βορειον Ελλάδος άραοδιό-
προ^ενηβΐει τγ)τες ίπ1 των θειιάτ(ιΛί «χϋήαιζ
ς τονς οίκοτο- Τ-, „«,» „„! ,»,,,™.,,,,,.1,, „!&.-..
τό.-Κΐ)ν
τοι'του. Τουτο θέλει αποτϊλέσει
μίαν μεγάλην σχετικώς ιιή κατα-
στραιιεϊσαν (ίσετι αγρίαν περιοχήν
άνωτάτης ,Ιξίας. ΕΜς νότιον Εΰ-
ρώπην μόνον αί προιοχαί τοΰ δέλτα
Γθϋ Δουνάσε<,)ς, των ποτβιμή-ν Γκουαδαλ·κι6ίο καί Ροδανοΰ θά ηδύναντο νά τό «ΙΙάιρκον ΙΙρέσπας» : Δέον νά περιλ.άοη τή-ν λίμνην μικρά σπα,τό ελληνικόν τιιήμα τή; μεγά/.ης Πρέσπα καϊ τα γνρ<Μ ορη. Ή όριακ.ή τού γρααμή θά έσχημα τίί.ετο υπό την γιονκ.οσλαδικήν σΐ'νόριον πρός Βορράν, πρός Ανα¬ τολάς καί Νότον νπό γρααμής διη κονσης πέριαν την όρέων Βας>νονς,
Πισοδερίουι, Άνταρτικοΰ, Κατιοχο)
ρίον καί Κρναταλλνθπηγής καί πρός
ΔΐντμΛς υπό την άλδανικήν σιινό-
ρο>ν. Θά είχεν όλικήν επιφάνειαν
«τερίπου 400 τετραγίκνικΛιν χιλιο-
μέτι8<ΐ)ν καί θά περιέκλειεν έ'να μο- νο,δικόν συνδυααμόν ύδρο(>ίον καί
όρεσιδίοιν πτηνήν, θηλ^ΐστικήν καί
ίρπετή.ν · έΛ'τός μιβς κατά μέγα
μέρος ιιή κοταστρακρείσης είσέτι
άγρίας φύσεως.
Μιά ρκδοσις πεαί των σπονδυλιο
την ξώ(ι>ν ιής μικράς Πρέσπας
ίχει δηιιοσιευθή νπό των Μπρο-
χρήμ,ιτα καί αύτοι, γιά να
αγοράσονν ά-τό την πρρτφέββια τοϋ
Γκιόρντες άγελ.άδκχ καί δουΠάλαα.
λ'ύχτοσε. Οί λάμ,-τες τοΰ χανι-
οϊ' έ'σβνσον. Ληστές καί έίμπόροι
κοιμήθηκαν οτό ΐδιο χάνι. Οί δνό
έπίβουλοι ίίχαν πλτνρο<ρορηθή πώ; άπό τίς έπτά τό προΐ. θά ξεκινοΰ- σε ενα - έ'να καοαδάνι άπό πίντ« έ-μπόρους καί τόν άγο>γιάτη μα-
ξί, καδάλλ,α σέ μονλάρια. Γιαιυτό,
πρίν άκόμα ξηαερώση σηκώθηκαν
Ιριξαν στήν πλατή τίς ο;μ.ταδένΐίς
κάπες τονς καί ΐφνγον άπό τό χά
νι. Πήραν τότε τό δ<ιάμο τοϋ Γκόρ ντε;, προχώρησα,ν στήν άνηψοριά κτά έκεί εστησαν καρτέρι νά λ.η- στέψοιη· τον; έμπόροτ'ς, πού θά περνονσαν άποκίί. Ξεκίνηζϊε τό ποήτο καραβάνι ή πό τό χάνι, καί πήρε το δρόμο. Φΐ'σοΰσε ]ίν)ριάς καί τα μονλάρια μί κόπο άνε6αιν<ιν την άνηηόρα. Σγ μιά κααχή τοΰ μουλβρόδαομου οί κ-ςΐ'μένοι λιγατις ξεπετάχτηκαν ίϋτύς μέ τα ιΐντιστόλια στό χΐρι. Ρίχνονται στ όν άγιογιάτη. Τόν τοαβηΰν καί τόν κατεδάξονν άπό τό μουλάρι τοΐ', ποΰ αύτό παίρν«ι δρόμο καί φενγει. Τύν άφοαλ.:- ζ< ι ν καί λένρ στοΰ; έμπόρονς: φύγη καν είς γιατί θά τόν σκο Θά κατεβαίνη ενας - ρ- ά νας σας, 0ά μάς δίνη τα μ ποΰ έ'χει κ«ί ΰστρρα θά σνετίαίνη στό μονλ.άρι τον. Και έ'πειτα πιά θα τούς ά<ρήσ»ι>με ίλεντερο»ς γιά
νά τραδήξετε πρός τό Γκιόρντϊς
καί Οχι πρός τό Άξάρο.
Τούς πηρο,ν ϋλα τα χρήματα
καί ττ*ς άττήσαν νά φΰγουν. Τό
κίΐρα6άνι .ι ιοχρησρ κ«ί στάθη
κι σέ ενα άλ.λ.ο χάνι ποΰ αλλαζαν
τα μονλάοια. Έκ-εί όάγωγιάτης
>κι(Ία/λ.ικεύει εύτΐι; ίνα μοτ'λνάρι
καί παίρνει ενα σύντομο δρόμο ά.
πό έπικίνδυνα κατσά6ρβχα καί κα-
τε6αίνει στό Άξάρι. Πηγαίνει στο
χάνι κίά λέει στό χαντΐΐή τα δι>σα-
ρεστα. Καί αντός τρέχει στό καρά
κόλι (αστυν, σταθμό) καί ειδοποι¬
εί. Τότε κινητοΛΟΐήθηκαν εΰτΰς δέ
κλ. τξαντάρμ. ς, κάτι αγριοι, άψη-
λόσωμοι Άρ6ανιτότοι·ρκο(, καί μ«
ζί μέ τόν άγωγιάτη, δλΛΐ καοάλ.λ.α
στά μοΛ<λάρια, Ιτρεξαν πρός κατα δίωξη την ληστήν. Ό Καπετάν - Άντρεας καί ό Νικόλας, κρυμένοι πίοχο άπό τα πυκνά πουρνάρια, περίμεναν τώρο καί τό δεύτεςιο καρα6άνι πού θά ξεκινοΰοε άπ<) τό Άξάρι κατά τίς ΐνιά. Ή ά.τλ.ηοτία τονς, αμως, τούς 6γήκε σε κακό. Γιατι οί τζαν τάρμες, όδηγοΰμενοι άπιό τόν ά¬ εΐχαν έπισημάνει Ό κλοιός δσο σελ.ήν Μολανιέρ (1968), ή ό¬ πους, την πανίδα ναΊ την χλτορί- δα τής χώρας, είναι άκόμη σιοτέρα είς ποικιλ.ίαν άπό πολλΑς ενροκΐαικάς χώρας. Μ3 πλ.οΰτος αύτύς είναι σήμε- | ρον κατά τα πλίίστον αγνο>στος
·γηςΝ> καΐ «προστασία είδων
πανίδος». Ή οίκονοαική απόδοσις
την περιοχήν ποΰ θά ευρίσκωνται
υπό διατήρησιν θά ενισχνθή διά
Ι .
τής γεωργίας, δασοκομίας, θήρος,
τονρισμοΓ, .Ιβιαιτέοως ό τοιν
κια, ανεκμετα/.λευτο; και δια τον ,,,,_,, Χ > . Χ
7 . Ι ρι^ιΐιος δΐ'ναται να διαφημίση
το -οροτεινεται: | ελλην,κοΰς β,οτάπους μέ την άσνγ
Ν α γίνη απογοαφη τον πλέον ^ ^ ^ ^ ^^ -| ^
ενδιθιφΐρόντον νγροτοπιυν μετα
τής πο,νίδος καί χλορίδας τοη'.
Νά γίνη έ'ςεννα επί τής όλοκλη
Χιθήσεο; των φνσικήν πό
ποία περιέχει καί προτάσι?ις διά
.ιροσ-ατε·τικα μίτϊ'Γ». Διά την πε¬
ριοχήν τανΐΐίν έπί(της δέον όπως
καταρτισθή σχέδιον δι.ρχειρήσρο)ς
υπό τοϋ Κέντρου έρίννης. Περαι¬
τέρω λ.επτομ-ί-ρής ρρη>να κ.αί δια-
χείρησις θά ηδύνατο νά βασισθή
επί τής γεωογικής σχολή; καί τοΰ
ζωολογικον ν.ήπον Φλίο,ρίνη;».
Λί προτάσπς τΰγχ ξε'λ'ίον έπιστη
μόνον άναφέΒίοντοι επίσης είς την
θή·ρα κυί τν,.^ προστασία των είδήν,
τίγν (τνλληι|ην γοννοφόρων ζώιον.
την εισαγωγήν έξοτικήν πτηνήν,
είς τα άποθέματα κυνήγιον, είς τα
είοικά ασν'.ιι άιναπαραγιογής την
πτηΐνήν καί ϊοκον καί είς την διεθ
συνεργασίαν Έλλ.ήνιυτ καί ξένιον
ριον.
Νά σιισταθή κέντρον ερεύνης
διά την διατήρησιν καί διαχείρι¬
σιν τής φύσεως είς το ύπονογεϊ-Ι ; „, -
'* Ι οποθεματα»
ειδικώτερον τοΰς ίΓγοοτόποΐ'ς τοΰ ! ^"«ιοογνω,μόνων. Διά λόγον; άπο-
"Εδρον καί τής μεγάλης Πρ.έσπας. ι τελ«σ·"'ατι>'ότητος ή διεθνής σιη·ερ-
<ύ<—α -τ « · Υασία βά πρεπει νά συντονισθη ιΐί- Τπο των ξενων κπ'θηγητ'ον ' . ι . /-,« . κβίνετοι α,ααραίτητο; ή δημ Γρνί- σ" εν0ς Γρε(°Γ 91 £Ε «"ι"1 --100 α έθνΒίβν πάσχον κατ' αο,άς Γ"01"· ™* -" ί"^ ή^Ζ' εις το κεντρον ερεύνης τοϋ νποΐ'ο- γείου Βορ-είοι- Ελλάδος. «Φυσικά νά ΜΑΘΙΙΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΛΣΐυΐΙΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλ.ολ.ογίας μέ α'·δύ- ν.ιμον πρ>ν.χηρεόίαν είς Ίδκοτ.κ.ά
καί Δημοσία Γτ'ανάσια άσκήσας
ίπί μακράν σειράν έτήν καΐ καθή-
κοντα Δΐΐνθυντοϋ είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλομΰάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άοχαίον
καί Νέον Ελληνικήν εί; μαθητάς
μέχρι καί τή; Δή; Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τή; ίφημερίδο; κ. Σ. Σινανί-
δην καί «Ι; τό τηλέφωνον 755-606.
Μή θρηνή;, έποίτης ήλ&ες,
άσθενής, λησμονημένος,
«Έπιπλα τού Μέλλοντος» είναι τό θέμα μιας εκθέσεως έπί-
πλων, ταπετσαριών καί αλλων έφοδίων για τό σπίτι τοϋ μέν,-
) όντος, πού έγκαινιάσθη στό Κέντρο Βιομηχατνικής Μορφολο-
γίας τοθ Λονδίνου. Τό είκονιζόμ,ενο στερεοφωνικό μαγνητόφω-
νο έσχεδ^σθη άπό >τΛν Ντέηβιντ Σάίϊκς,
σοι«ν ή λίμνη Βιστιονίς, τό δέλτα
.-ής Φύσεως (ΙΓΚΝ),
ιον Ταιαεϊσν Πανίδο;
Λιεθνές Γραφείον Έ-
ρει!<νης Άγι>ίο>ν πτηνήν (ΙΒΡΒ)
τοΰ ποταμοϋ Άί.ιάκιμονο; καί αί
λ'μναι Λαγκαδά και Άγρα, Είς ΧΛΙ
τα έθνικά παρκα καί εί; τα «Φυ-
σικά άπ<;θέ'μ·ατα> θά πρι'πει νά
ονο}χάσονν
:'να κοινόν στ'ντονκϊτή
δμ«Λα εργασίας, υπο την
τού
γ. ου
έγκατασταθοθν (ίιολ.ογικά παοατη.
ρητύρια πού θά έπο.-ττεύει τό κ.έν-
καθήκ.οντα
θά είχε τα εξής
-Έ,αιλ.ογη Έλλήνιον κ.>οί ΕιΜ'ΐν
ιρον έρεύν·)|ς. Κατά την .-;ώτΓν ίι'°"">δ"Ρ»ν διά τόν καθορισμόν
ύααδικήν τω,· έπίσκρψϊν βίς την σιΛ'τ»>'"Ιι»^·ΐΜ· προγράιιματο;.
Έλλάδα τό παρελθόντα Άπς'λιον ~Λι,ι,τραγμάτενσις παροχήν
οί τρείς ξένοι καθηγηταί ί.—σκίφ- δι> «;''"ισκέψπς διπλής κατενθΰνσε-
Οησαν τό Δ?λτ« τοΰ .τοταιιοΰ "Ε- (1'" "πο ^^να νΜι δ·£τ)νή [δηινιατα.
(>ρον καί τή ιιιχςά ΠοΓσ.-ΐο καί δ.ά —'ΛποστοΜ'ι ναβοδτιγτ,τήν σχε-
τι ϋτο πρτοάλ.λεται ίδπιτέρος ή
πρότασις των διά τή/ δ^.ι.ονργΐαν σ^°ΰς
?*ς τάς πνθ('ναφ?ρ'θείσοις περιοχάς ΙΙαν«>
•Όνικών πάρκ.ιον. Σνγκ.νοιιιένος
κί'ί
ΓΪδικώτ-ο^ν .χός τό
Πανίδος.
«Ιΐάρκον 'ΕΓ,ρου>: Τουτο δέον
νά π",ηιλΛ<.6η όλόκλι,ρον τό έλληνι- ν.'ν τιιήιια τής κατοιτί'^α κοιλάδος τ Γ' "Ε( '.ιο·υ οπό την Μάνδρι/ν Ε-'ως την θάλασσαν καί τάς σννίχΓαενος όρεινάς περιοχάς. Τα πρός βορράν όριά τους πρεπει νά σΐ'σταθονν κα- τα μήκος υιας γραμιαής, άπό την Μάνδραν πρός Μωοοόν Δέρειον κατά μήκος των Βουλγαρικήν σννόρων έ'ο>ς τα ορια τοϋ νομόν
Ροδόπης καΐ ΐκεϊθεν εύθέως πάλιν
/Μ,τυ. μήνονς τοΰ όριον τοντ >ν μέ¬
χρι τοΰ όρον·; Κολ.λ.<δέα κ«ί κατ' . ευθείαν πρός νότον μέσω Αίσΰμης, "Αδαντος και Αύδια.ς φθάνινντας είς ττ,ν θάλασσα νοτίως τού χωρίου — Γμΐονογί;<. «ααι'ηοι· κοταλ.ύγον» των φυσιοδιφων, οί ό.τοϊοι έζτ ιί(ΐ>-
σαν την {τΰσιν κλπ.
Τελ.ος, άναςτέοίται ίίτι ε/ει ·ί'νί>ΐΐ
.τςπγηαιιμ<'τισΚή ή άφιξις καί έργα- σία Όλανδον, Γιρικΐ'νων και Γάλ- λ.ιον ΓίνσιβδνΐΓΐϋν εί; την Έλλάδα καί ότι επίκειται ή Ι,κδοσις έλ.λ.ηνι. κου τοπικοΰ όδηγοΰ την πτηνήν τής Ενρίόαης. ΛΙΙΜ. ΓΟΤΣΙΔΗΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχιτται Βτιλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαΐ 4 - Ι μ.μ. Τηλ. 626-887 γωγιατη, τονς καί τοΰς Λήγαινε κ.αί σμίκ-ραινε καί τότε &ο χισον οί άλληλαπυροδολισμοί. Άλ- λά οί σφαίρε,ς την ληστών σώθη- >ιαν καί τότί πιά οί τζαντάρμες
τοΰς στ>νέλα(κχν, τοΰς ρδεσαν πι-
στάγκωνα καί τοΰς κατέβασαν στό
Άξαρι. Τοΰς πήγαν στό καρακό-
λι καί, ίίταν πέρπσε τό τραϊνο,
τοΰς κατέθασον στή Μαγνησία γιά
νά φνλ»ακι<ττονν. Έκεί, ό Κα-τετάν - Άντρεας λέ εί τοϋ ■αρχιψΰλακα: «Γιατί μέ ρί χνετε Κτσι στή φυλακή; Νά μέ δικάσετΐ πρήτα». Καί ό άρχιφν- λακ«ς, ποΰ ί, ταν Τονρκοκρητικός, τοϋ λέει: «Ά.τό ποΰ εΤσαι;». «Γύ- ριο άπό τα Βουρλά^, τοϋ άπαντα. «Καί τί τα;μπιγέτ (ΰπηκοότητα) ρχεις;>, τόν σρωτά πάλι «Γιοαιναν-
λ.ής» ("Ελληνας νπήκοος) τοϋ ά-
.ταντά. Κ(«ΐ χότε 6 άρχιφνλ,ακας
τον λέει: «Χμ, δέν τα κατάφϊριε;
■χαλά καί σέ .-πάσαμε. "Επρεπε νά
πάς πρήτα στήν Έλλάδα να ξε-
σκολήσης».
Σέ λίγες μέιρες τοΰς κατέβα¬
σαν στί; φνλ'ΐκές τοΰ Κισλά (τοΰ
Σ τρατώνα), κοντά στό Κονάκι
(Διοικη-ιήριο τής Σμύρνης). Μό-
Α.ις τό έ'μαθαν τα .-ταλληκάοια τον,
χον εφεραν χιήιματα γιά νά δο»ρο
δοκήση τοΰ; φύλακϊς καί νά τό
οκάση. Τα ξτιμερώμοτα οί φύλα-
κες τοΰ εκαναν πλατή καί καβαλλι
κενει τό ντονίίάρι τού προαύλιον-
Άλ' εξο) τόν περίμενε ίνα αλογο,
πηδά απάνω χαί δρόμο. Ό σκο-
πός, πού ήταν καί αύτάς πλερομε
νος, Λφοϋ τόν αφησε νά άπομα-
χρι·νθή άρχετα, τότε ?κανε πώ; πυ
ροδολεϊ στύν άέρα, είδοαοιώντας
τάχατες τού; φύλακες γιά τό κα-
τσαιμάκι (ά,ιοδραση) τοϋ ληστή.
Καδαλλαρία άπό τζαντάρ·μες 6γή-
ν: νά τόν χαταδιώξη. Ό Καπετάν
. Άντρεας πήυ« τόν κάτω δρόμο
τού Μπουτϊά, παράλληλ/α ποός
ό Μέλη, γιά νά βγή Εξω άπό τή
_ιιιρνη. Μύλις, δαος], κφταξε
•οντά οτ',ς Κα ιάς?ς (νδρ·αγΐι)γεΐα
στό Μέλη) κύτταξε όπίσιο
κια βλ«.τ·ι πώς τζαντάρψΐίς
τόν κ.υνηγοΰσαν καί δέν ήσαν πο-
λ.ΰ ιιακριά τού. ΚαΙ πάν
στήν τϊλεντ'ίία Καιιάρα, πού
πιν πιό χαιιη'ή κ.αί διοβατή, θν-
ιι'θτκ- τ-ΰ ελργαν, πώς τό 1870
άπάνι» απύ ν.υτή, πέρασε καβάλλ.α
ό Καπετάν - Σιδέοτ};, ποΰ καί αΰ
ιόν τόν κι>νηνοΰπαν οί ΤοΰρΐΜΗ,
νά τόν πιάσιιυν, καί τοΰ; ξίΐινγε-.
Κιιί έ'τσι, γιά νά τονς ξεφϋη καί
πϋτος πήρε την άπόφαση κοί πέ-
άπτλτάν-ι καβάλλα. Καί ή-
τον μεγάλο κ.ατύρθϋ>μα γιά ίναν
κα6αλ>Λρη, γιατ'ι ή Καμάρα αι'τή
ειχε φάρδος μόνο δ>ιό ΐίίτρα, μά-
κ-οο; 120 μ. καί περνήντας α¬
πάνω άπό τό Μέλη γΤ*« νψ°? 21
μ., ποΰ σέ έπιανε [λ.ιγγος. ί'Ι
τζαντάςκμες σταμάτησαν.
κ.αν νά ~οάσο·ν καί
Λανο). Κ<4 οτάθηκάν καί τόν I- δλεπαν μέ ίτνοιχτό στόμα· ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΝΗ -Ι
.
ί'
ΤΑ3ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ
ΓΐΡΠ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ..
Τού συνεργάτου μας
Δ,'
' (| ήνοντα; την Άντίμπ καί ά
>/ ιιΐ'Οιόντα; τόν παραλιακΛ δρό
ο .11)0; Ζ(η·άν λέ Πίνς, σταμα-
ήβαμΐ στί; Κβννες. Διοικητική
Γ{κ·ΓΓ0·ΡΐΐΑ ΐοΰ Γκάς, πλ. .19.000.
Μεγάλο τονρΐστικό κέντοο τής
ννονή; 'Λκτή,', μέ γοαφικό ήμι-
κν'*λιο λίμαν;. 'Τπάρχίΐ καί φινι-
κιονλέρ, πού άνεδαίνει βτήν απά¬
νω σννοακία ιήί •■τόλ'-ο;. "Κχει χά
λΐ'βοτργεία, όιο.μηχανίες κ·λ.π. Τε
'β/.ρντπία λοιτρόαολη, πού έπισκιε-
ο,θήκα,αε, ·»τανρ ή Σαϊν - Τροπε'.
.ΙΙλ. Λ.β00. Στό κνκλικά της λιμά
νι εϊδαμ· .τολλά κόττεΛα, βρνϊινό
πλοια -.αί Οάρκες. Κατά μήκος
τή; ,ταραλίΐ'.ς άρκιετοί π/Λΐνόδιοι
ϊιογρ,ίίΤΌΐ μακοομάλληδρς, ζωγρα
ΐ( ίϊανε τοπεΐ,ι καί. γΐΎαικιεϊα ,Ί,ρό-
πι.αα. 1'έ μιά εϊοχική π,εριοχή ε-
τή δίλλα της ή Μπριξίτ Μπαο
ν γο.—Κλασικος τύπος γνναικεία'ς
7·α/.λονής.
Έπιστρέφοντας στό Μόντε Κάρ
/ ο καί πάλι γιά διαννχτέρενση, ή-
ταν αο-ΰοουπο. Διάοκίΐα δια&ρομής
Σαίν - Τροπέ—Μόντε Κάρλο—
!1 ώρρς.
Τό ποίΊΪ, πρώτη Αύγουστον, ξε
χινηβαιιε γιά την μεσΓ,'μ6οινή Γαλ
λία, μέ παρι'κκλισι δ?ξιά τής Νι-
καία;. Ή διαδοομή ήταν έντητιο
«τΐίΐκή. ΙΙεράσΓί+ι-ε· μαγεντικά έναλ
λοσσόμινα το.τεϊα, χαράδρε;, κα-
τιικρέςειες, άλσύλ.λια, λιμίνοΰλες,
ποτααάκια, τόν ποτα,μό Βάρ, την
λΡωσ;όοο Νι/πολέοντ©;, την όδό
Χτινιέ, κατά μήκο; τής σιδηοο-
Λθοιιικής γραιμιιιής. Τό δάσος Ντο
ιιινιόλ. Τόν Άγιο Ανδρέα των
'Λ/-τ.εο)ν, καί φθάνοντας σέ ΰψό-
μετοο βθθ μέτρα περίπον έ'πΐΌσε
ραγδαία 6«.)οχή· Ό ονρανός ήταν
σΐΎνεφιασμένος. "Αστροφτε καί
χ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
<>ς>οντοΰσε. Στα,μΛτήσαιιε γιά φα-
γητο σε κάποι,) έστιατόςιιο - ξενοδο-
χεΐο, ποΰ λργόταν «Ταχνδρομεϊο
- Ότέλ ντέ Πόστ>. 'Επλαισιώνει-
το μέ μΐΛοςά δέντ,ρα καί θάιινους
καί στί; γνηο» χαοάδοες κυλοϋσε
γάργ<ιοο νεοο. Νεαρέ; εύγενικέ; Γαλλιδοϋλε; αάς σρ<>ί>ίραινε σηκώ
τι πουλιών, πασπαλιαμένο σέ φρυ
γανιέ; καί απριζόλ,ες άρνίσιες·, ψη
μένε; βτό φοΰονο. Όμολογουμέ-
νως τό γεϋμα ήτο πολύ είίγευστο.
Μίτά τό φαγητό, ΰστερα άπό
μία δεκάλε—η άνάπανση, ξαναμ-
πήκαμε στό .τοΐιλ^ιαν καί σννιεχίσα
ιμε την παρ,εία μας. Ή 6ροχή εΐ-
χε σταματήοει. Διοσχίζοντας μιά
τεχνητή λ,ίωνη, .τού άντανακλοΰ-
σαν στά ήοεμα νε<οά τής οί κατα- πράσινε; ίκη'νοπλΛγιές, καί π&ο- νώντας τόν μιγάλνο ποταμό Ροδα- νό, καθώς καί την .-ΐάλη Παλάνς, φθάσαψι* 6ρά6υ στή Λτκόν. Μάν- τε - Κάολο—Λνών, 8 ί>(>ε;. Ή
Λυών εϊνο* ποο>τενοΗϊα τοΰ νο-
μοϋ Ρόν. Πληθ. 535-000. Στό ξί
νοδοχίΐο Πωλά καί Λουτέτια, οτή
/.ριοφόρο Βελγίοτι 112, μείναμε μό
νο μ4ά νύχτα. ΤΗταν καθνιρό «.αί
ά'νίτο. Δέν κάνα,με στήν Λυών τόν
γΰοο τής .τόλης. Λέν ήταν στό
πρόγρτΐφίμα. Φΰγαμρ ,τοωΐ γιά τό
Ιΐαιίίσι, 500 χλ^ι. Κατά την δι«-
&οομή ούρά ίδια>τικά αΐ>το«ίνητια
μέ τροχόσπιτα. Ήταν Κυριακή 2
Αύγούστοΐ'. Ο Παριζιάνοι φεύγα-
νρ γιά. ίξΓ>χικές πίριοχές. Άκολου
θώντας τάν <5>ραίο αΰτοκινητόδρο-
μο (>λεπαμ€ όεξιά καί άριβτερά
κατα.τοά(τινρ; .τεδιάδε,ς, φυτιεμί-
νοινς άγρούς ν.ίύ, δασο>μέν«ς έκτά
σεις. Τέλος, φθάνοντας στό Φον-
τοινϊ,μπλώ, στα+ιατήσα,με.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1949
Διάλεξις τοΰ δτ>μ»σιογρά<ρον κ. ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ (Σννέχεια έκ τοΰ προηγονμένον) ι ταν€ 3 μέ 4 ή ώοα. Είχε συνεφιά *Α" ΐλ~- ■■--------- 11.....-ν- καί φαίνονταν σάν νδρχονταν γορ Δέν μέ Λοιοϋς έλιγμούς. με ποία χοήσι τιον τμηματων και των χωρίον, έξαπέλυσε την ά·ντε- Βεδαιώνω δμως πώς άνα τιιήματ« ποίΐ εΐχαν έ- ά.τό την αίφνιδιαστική ίταλική έπίβΐσι, τα ποοεταίμασε Τ,ιΐ'χολογικά,, μέ λόγια πατριωτικά ίμπνευβμίνα καί ερ·γα πού τό- ^ιωναν ό'λονς, δη?Λδή διανοιμή ροΰ ν, όπλων, τροφίμχι>ν καί Λλλίον
»&,ίων.
"Ετσι οί "Ελληνίς φαντάροι,
|(έ έπικεςρολής τούς αξίους άξιω-
ιτκοΰς τωΛ', ρξώρ,μησαν. Καί ϊ
ιχν θραΰσι στόν έχθρό, τόν τσά
«ν καί άοχιοαν νά τόν μαντρώ
ην, κατά την προσφιλή έπιταγή
όν Δαδάκη. "Εγραψαν μέ
ρ; πρ·ώτες σελύδες έκείνου πού τό
ίέ.με «Βορειοτυτει^ωτικό ϋ.-τος»,
I-
|Όα5αν τόν δοόμο στούς έπιδρο-
Τούς άνάγκασαν νά γυοί-
πίσοΐι, ντροπιααμένοι, ήττη-
Ιιένοι. ΣΐΎεχισαν τόν άγώνα, οί ί-
Ιιοι κα'ι οί ά'λλοι. "Ολοι "Ελληνίς
Ισαν. "Εγινιΐν ίνδάλματα, τοΰς κα
|ργοαψε στίς δέλτους της ή Ί-
τοοία καί τούς παρέδωσε, σάν ά-
, στήν αίωνιότητα.
Ήτανρ τό άττάγετιμα τής 2ας
1 ίΐ 4 0. Βφΐσκόμαστβ
Ποοφήτη; Ήλία; τής
Ό Δαδάκη;, έγώ, ό ίπ
οκόμος καί ό ύπηρέτης τού. θά-
γά τό σού,ρουπο. Ό ίπποκόμος τόν
ρώτησε ποΐ νά στήση τή σκηνή,
γιά τό 6ράδυ. Ό συνταγματάοχης
ϊδο)σε σέ με¬
ί μοί· λέει:
ύέν /4πήντ>ισε·,
νά τα κυάλια τού
— ΚύΐταξΕ, γιατρέ', μέβαΐ στό
χιοριό —στή Φούρ«α— καί πές
μου τί 6λεπεις.
Κύτταξα προ,γματικά, καί ϊίδα
ζωηρή κίνησι άνθρ<ί).τ(ον κ»ί ζώ- ιυν. — Βλέπω κίνησι, τοΰ ίΐπα. — Γιά «ύτταξΐ ί'ιδικά σέ κρϊνο τό σημεΐο, μοΰ *ΐ.τρ. καί μοδδειξΐ μ έ τόιν )>ρίκτη τού την κατρύβυνσι.
ΞαΛ··ακύτταξα κ·τιί μοΰ φάνηκε
ζοηιρότεοη ή κίνησι στό σημβίο έ-
κεϊνο, ποΰ μοΰ εδειξε. Τοΰ τό εΤ-
πα. Άπάντηβε:
—Έκεί μένρι ό Ιταλός
τηγός, διθί/ητής τής μεοαρχίας.
Είχε, 6έ6ι/ια, τίς πληροφορίας
τού ίκεΐνος, ποίΐ έγώ δέν εγνώρι¬
ζα. Γύρισε στόν ίπποκάμο καί γΙ
.τε:
— Δέν θά στήσης τή σκηνή. ΟΊ
Ιταλοί ί-τοιμάξονται νά φύγουν
άπό τή Φούρκα. Σε λίγο θά φΰ-
γ<Η>ν κίά θά μποΰμρ ρμεϊς. Θγι ξα-
πλ.ώσο) έκεί ποϋ έ'μενε ό στοατη-
γός τους.
Κπ'ι ίστοιψρ τό άρειμάνιο τσιγ
κΐλωτό τοιι μονστάχι.
(Συνεχίξετοι)
ΑΙ ΕΚΔΗΑΩΣΕΙΣ
ΤΟΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Τό εν Πειραιεί Φιλανθιοπικόν
Εωματρϊον των «ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ»
Π'ν,εχίζον την δοαβτηριότητά τού
ι; τοϋ; κοίνο>νικού; καί ΦιΑανθοω
ικσΐις σκθνΐούς τον προΓτοΐιμάζει
>ειράν έκδηλώσειον κατά τάς {0<ς<- ά; των Χριστονγέννων κοί τοΰ ίέον "ί^του;. Την Κυριακήν 13ην τρέχοντος ηνός έτελεσε την έτησία Σωμα- ειακή καί θρησκευτική τού έο<ν ή είς μνήμην τοΰ Πολιονχοη' τή; διαιτέρα; Πατρίδος των Σινασοΰ Καππαδοκίας ΑΓΊΟΤ ΝΙΚΟΛΑ- 3Τ είς τόν Ιερόν Ναόν Προφήτου Ηλ-ία Καστελλας Πειραιώς, Ιε- οΐ'ογονντος τού Σ ε6εσμκ»τάτον ίητροπολίτου Πειραιώς καί Φα- οτ-ν κ.κ. Χρυσοστάμου. Ό οιακεκοιμιένος 'ΐεράρχηις κα- Τίΐ την διάρκειαν τή; Άρτοκλα- σκις ώμ,ίλ.ησε διά τάς χααένας πα- ΐτηίδα; τού Ελ.ληνισμοΰ τής Μι- 'Ικρας Άσίας καί τοΰ Πόντοτ', έπί- σης δέ καί την δραστηριότηιο. τοϋ ' των Σινασιτών μέ τα ίογη πού έκτ<ϊλεΙ Ιδίο>ς
τ(7>ν «Παιδικων ΚατασκηνιΙ>-
σειυν*.
Την ωραίαν Ηρησ·Λευτικήν καί
πατριωτικήν έορτή τοί Σίοματείου
των Σινασιτών, ίτίιμησαν διά τής
παροΐ'σίας τιον, ό κ. Λιμ,ενάρχης
Πειραιώς, οί κ·κ. Δή,μαρχος, Άν-
τιδήμαιίχο·; κιθί ΙΙρόεδρο·ς Δημοτι-
κοΰ Σνμί>ουλίου Δραπετσώνος
Πίΐραιως, τα Διοικητικά Συμ6οΰ-
λ«χ τθ^ν άδελφών Καππαδοκτκών
Σιοματείων Αθηνών, Πειοαιώς.
'Εκπρόσιοποι τοΰ Ίεροΰ Προσκυ-
νήματος Ο2ΙΟΥ ΙΟΑΝΝΟΤ ΤΟΤ
ΡΩΣΣΟΤ τής Κοινότητος Προ-
κοπίιθΐυ Εύϋοίας, 'ΕικπρόσϋΜτοι των
Δήμων περιφερείας ΙΙειρανώς —
Χαιδαοίον, Μέλη τής Πανελλήνιον
Όιμοσπονδίας ΚαππιοΛοκικών Σο>-
ματείων, 'Εκπρόσωπος της Νομαρ-
χία; Πειραιώς κα'ι Κέντρου Κοι-
νωνικής .-τολιτικής ΙΙείραιΛς, αί
οικογένειαι των άει,μνήστον Με-
γάλων εΰί'ργετων τοΰ Σωματείον,
Νικολάου Ζουμπουλίδη, Σταύρον
Πιγγοπούλου, Χρήστου Χρηστίδη
καί ό Μεγάλος Εύεργέτης των Παι-
δικών Κατασκηνώσεων των Σινα¬
σιτών κ. Στοϋρος 'Ελευθεριάδης
ώς καί πολλοί Καππαδόκιες.
ΤΟ ΙΕΡΟΧ ΧΚΗΝαΜΑ ΤΟΤΟΣΙΟΤ ΙΩΑΝΝΟΤ ΤΟΥ
ΕΙΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΝΕΤΒΟΙΑΣ
ηληα ότι Τό Λκκκη-
τι,ών Σύμβολον τοΰ Όσίου Ί-
(.,άννον τοΰ 1>ωσ(>υ έν
- Εί>ί>οίας ,ιιροτίθεταν νά
τό Ίε*όν ϊκττν*11^1· (Ποοοκΰνη-
μα) εκ τοΰ τόπον δπου ϊίιρίσ-^ται
κόθ" «Ις άλλον άπέχοντα ένά,μισυ
γι/ιομετρον καί πλέον ότι" έκεί καί
ότι πο«ς τουτο ήχ^η ί'ις την άπό-
ά ΰ ά
μ
' τνοερίζομίν εάν τ' ά
τέθίιι ίΤναι Αληθή καί αντ* ςν
Γ"); ον.έΛΤτται τόν έν λόγιυ Χ,ν.
ι·λιον.
ΐ'ΐςίνα μόνον διινάμΐθα νά
ξ^ νιά τούτο είναι ότι
τό Διοιχίικόν 2£ιια6ούλιον ενός
'ΚκχλησιιβτικΛ© '1δ^ΐ|ματος δέν
δικαιοΰτο· νά άγνοή τάς σννεπ·ε£ας
τή; μεταψοοάς αύτί>; διά τής ο¬
ποίας κ/αταδικάζεται είς οΐκονομν-
κόν μα^ασμον μι·α κο>μόπ»)ας ΰπερ-
χιλίοιν κατοίκοίν ήτις όφβίλει την
ανάπτυξιν τη; καί την πρόοδον
της ίάς την εν μέσω αυτής παρου¬
σίαν τοΰ Σκηνώιματος τ°ΰ Όσιον.
Είμεθα τής γνώμης ότι μέ όλί-
γην καλήν θέλησιν καί σχετικήν
μελέτην τό ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΤ-
ΝίΙΜΑ «Ιν·αι δυνατόν κι' έκεϊ δ-
,του σήμερον ευρίσκεται άφ' ενός
νά διατηρήση την άναιμ<ρισ6ήτη- τον πνπιματικότητά τοαι καί νά έχη την κτιοιακήν ποόοδόν το>', ώ<ρ' ετέρου οί εύλαβΐϊς καί φιλήσυχοι κάτοικοι τού Προκοπίου Ν' ΑΝ- ΤΛΟΥΝ πάσαν «ύλογίαν πνβνμα- τική ν καί ΰλικήν, Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Έτο,μσσίες κάνουμε μέ θέρμη καί μέ ?ήλο, γιά νό δεχτοϋμε άοπονδο έχθρό καί άχι φίλο" φίλο, πού δέν έχει καλό κανένα νά μας δώση, παρά μονάχα συμφορές σ' όλους μας νά φορτώση. Μόλις θαρθή, μέ μιά σπρωΕιά — άλήθει' αύτά πού γράφω — θε νά μάς φέρη πιό κοντά, σιμότερα στό τάφο' μετά θ' αρχίση τή δουλειά μέ όρεΕη μεγάλη, κατά κανόν' άρχίΖοντας πρώτα άπ' τό κεφάλι. Μέγας τής σμίλης μάστορας, θ" αρχίση νά σμιλεύη γο κούτελο, τα μάγουλα, μετά θά ψαχουλεύει κατ' άπ' τό δέρμα π' ώργωσε, τα δόντια μές τό στόμα, μετά τ' αύτιά, τα μάτια μας, ώς τό μυαλό άκόμα... 'Υστερα έρχετ' ό καιρός πού φεύγει σά τό κλέφτη, κι' ένώ τα μαύρα χάλια μας κυτταμε στό καθρέφτη, άκοϋμε τό φτερούγιομα τοΰ Νέου... φΐλου πάλι κι' ένώ μυαλό άνθρώπινο έχουμε στό κεφάλι) έτοιμασίες κάνουμε γιά νέα πανηγύρια, μέ δέντρα, μέ γλυκίσματα καί μέ παιχνΐδια μύρια' ί| πεϊρα δέ μας δϊδαΕε σέ τίποτα, άλλοϊ μας, τα ιδία Παντελάκη μας, τα ιδία Παντελή μας Ι... Σ. Κ. ΚΟΥΛΟΥΜΠΗΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΦΑΤΝΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ Τοΰ ΙΈΡΑΣΙΜΟΥ Κ0Ρ0ΛΗ Άνανα).λιάξει ή ν^·χή μας στό λαμπρύ οραμα τής φτωχικής φάτνης. Τό γλι·κό δλέμιμα τοϋ γεννηβέντο; ©είοτ· Βοέφους μός λΓΐμπούνρι μέ τί; άκτινοδόλες λ.άμψει; Τού, καί μας γϊμίζεν άγάπη, αΐσιοδοξία ■>&' έλΛίΑες
γιά μιά παγκόοιμια εΐρήνη
γιά παγκόσμια επικρατήση
τής Χοιστιανοσύνης.
Τό φ<υτ£ΐνό, λαμπ<>ό άστέρι,
ρίχνει πολύχοο)ιμίς άνταΰγεΐίς
στόν έσ<οτίρικό διάκοσμο της φάτνης καί ή «χπαλότνχη μ*λ(οδία τής ψαλμίοδίας των άγγέλων μάς γλνκαίνίχ την κ,αρδιά. 'Ενα δάκ<>υ χαοάς
καί στ·γκίνησης
κνλάίΐ άπό τα μάτια μας
στό άντίκρνσμα των Μάγιον,
ποϋ γονο,τιστοί,
.ΤΛθσκΐΎθϋν τό θίϊο Βοέφος,
στό άχυρένΐΛ Τού .χροσκΐφάλι.
καί τα δίορα τονς άναθέτοτη'
"Εκθαμβοι άπό τό οραμα
τής γλιΐκίΐάς μοοφή; τοΰ Θείον
Βριέςρονς
γοντ'.τετοΰμε μποός Τού γιά νά
ψά,λλονμε:
«ΛάΗα εν νιμ,'στοις θί-φ καί επί
Γής ειρήνη
έν άνθρώποι; εΰδοκία».
ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
Καρόιά μου μή ,τονόζ,
μην ΰποφέοη);
γιατί τα 6άσανα
δέν ρχοχιν τελεαομό.
Άφοΰ ?τσι πού πά;
κι' έσύ τό ξέρ>ει·ς
πώς προχωρεϊς μέ σιγονοιά
γιά τό γκοεμό!
Παΰσε νά κλαϊς ολ.ο γιά κάποιαν
ή γιά κάτι
καί πότε γρήγοοα χτυ.τάς,
πβτε σιγά,
ΰπάρχΐΐ κι' άλλο'
στή ζο>ή σου μονοπάτι
νά τό διαβής,
γιατί σέ λίγο θάν άογά.
Καρδιά μου, κύττα
ν' άποκτήσιης άλλεγκρία
γίνου άναίσιθητη,
σκληρή, αΐταοχική,
αν δέν αλλάξης
μέ την πρώτη ϊύκαι<ηα θά σέ πετάξο) καί 6ά δάλίο... πλαστική: ΔΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΥΧΗ Σ' αύτά τα χαώδη χρόνια δέν μπορώ νά σκί-φτώ καιμμιά εύχή πιό κατάλληλη άπ' τό απλώς νά πω: «Σοΰ ίίχομαι έπιτΛ«χία καί εύτΐ'χία», γιατί έξ άλλΛυ, τί εΤναι εΰτνχία; Γιά νά μάς θεωρήσονν .τε-τΐ'χη μένους πρέπει νά συσοχ,>ρεύσονιμε
καμμιά .τεοιονσία; Ποέπει νά βν1-
σκόμαστΐ μέσα στήν πολντέλεια;
Πρέπει νά κακχόμαστε γιά τα
κτήμβτά μας καί τα πολλ,ά ταξίδια
μας;
Νά ένας όρισμός πού μοΰ ςραί-
νεται εύπρόσδεκτος:
«Γελά συχνά καί πολύ κέρδιζε
την έκτίμηση ε'ξυπνων άνθρώποχν
καί την άγάπη των παιδιών κέο-
διζε την έκτίμηση τίμιων κοριτσι-
ών καί ΰπόμενε την προδοσία ψεύ-
τικων ο^λων· νά έκτιμβς την όμορ
φιά· νά βρίσκης τα καλντβρο στοΰς
άλλους. νά αφήσης τόν κόσμο λι
γάκι καλ.ύτερο ϊίτε μ' ίνα παιδί
γεμβτο ίΐγεία, μ' Γνα παρτέ<)ΐ στό κήπο μέ πρασινάοα, ίϊτε μέ μιά άτολυτρωιμένη κοινωνική κατάστα ση. Νά ξέρη; πώς καί μ*ά άκόμη ψνχή άνάπνευσε ί{ικολώτίοα, για- τί εζησες έ ου —αΰτό γιά μενά ση μαίνίΐ έπιτι>χία καί μέ την έπιτυ-
χία άκολοι>θεί καί ή ευτυχία».
Φάννυ Μπέαοντ
(Μετ.: Κιοτίνα Χ. ΧαροποΐΛου)
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙ'ΔίΙ
«ΙΗΣΟΥΣ»
Ό έχλεκτός σννεργάτης μας
λογοτέχνης λΐελής Νικολαΐδης, ό
οποίος είς τέσσερα προηνούμενα
6ι6λία τού ϊδωσε παρα'στατικήν
λονοτεχνικήν άνάπλασιν μεγάλων
Έλληνοχριστι·ανικων μορφήν των
.τρώτων ΧρκττΐΛνικών αίιί>νο>ν, έ-
κοοΰφοκΐί τα ρργα τού αύτά μέ
μίαν πρωτότυπον καί έμ-τνίυσμ,ένην
(ίΐογοαςρίαν τοϋ Ίησοΰ. Ή ποωτο-
τυ,τία τοΰ έ'ργου έγκειται είς την
εμπνη·σιν τοΰ στ'τγοαφέως νά χοη-
σιμΛποιήση ένα θαυμάσιον εΰρημα
άπό τό κατίά ΊίοάΎντρι Ευαγγέλιον,
τό οποίον Ανσνν καί συγκίνησιν.
ΚΡΓΤΙΚΗ ΤΟΤ ΒΙΒΔΙΟΤ
-ΑΒ-ΑΔΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΙΤΑΣΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟλΟΓΟΥ
ΤοΟ «υνεργ&του μ«ς κ. ΙΩΑΜίΟΥ Δ. ΔΟΓΚΙ-Η
(Σ ννέχ«ια έκ τοΰ προηγούμενον)
Αίηύ «Τναι χρέος οτημαντικό γιά
μενά καί θά τό έκτελέβιο μέ άρκε
τή άφοσίωσι, γιατί μέγιστο χιθέος
πού έχομε στούς καλοΰς «4νθρώ-
πονς, στούς λόγους, καί τα άλλα1,
είναι ό έγκωμιαστι.κός λόγο;, γιά
νά γίνη τέ.ρψι σ' εκείνον;, καί συν
άμα προτροπή γιά ένάρετες ποά
ξΐΐς στοΰς ίλλονς. Διότι δσων άν
θ^ώπων γνώρισα τοΰς έπαίινους,
γνώρισα χο)μ. καί τάς προόδους
των...
ΣΧΟΛΙΑ
1. «'Έμελλεν αρα». Στό ποοοί
μιο μιμεϊται τόν Λονκ,ιανό, ό όποϊ
ος τόν λόγο τον «Δημώνακτο; 6ί-
ος» άρχίζει ώ; εξής: «Έμελλεν
αρα μηδέ ό καθ' ημάς 6ίος τό παν
τάπασιν Λμοιρος Ισεσθαι άν&ρών),
λόγον, καί μνήμης άΕίο)ν». Μέ τό
σνμπεοααματικό δρα, πού χοησι-
μοαοιεί στήν άρχή τού λόγον τον,
θέλει νά εκδηλώση την μεγάλη
συντριδή τού γιά τόν θάνατο τον
τον.
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Α μέν ονν πεποίηκέ μοί τόν λό
γο-ν καί δι' α τόν άγώνα τούτον έ
νεστησάμην τοΰτα εστίν. ΕΊ δέ το
σοϋν άπήντηκα τοΰ καιροΰ δεύτί-
ρος, καί μΐτά τοσοΐ·τον; έπαινέ-
τας (1), ιδία τε καΐ δημοσία τα
έκιείνου σεμνύναντα;, μηδεί; θαν
μαξέτω. Άλλύ. σνγγινωσκέτο) μέν
τι θϊία ·ψυχή(, καί ηάντ' έμοί σεΰα
ομία, καί ννν καί ποότίρον. Πάν
το>ς δέ ώς συν ημίν ώνέπανώρβου
πολλά των ιμων, δρίι) τε φιλίας
καί νάμω κςΕΪττονι (ού γάρ αίσχύ
νομαι τουτο λίγειν, ότι καί πάσι
νάμος ήν άβ·ετής), ού'τα* καί υπέρ
ημάς γενόμενος, ονγγνώμων ε-
ται τοίς ΐιμετέροες. Συγγινωσκέ-
τιοσαν δέ καί ύμΛν δσοι θϊΗΐμότε-
©οι τοΰ άνδρό; έπαινέται, ε[π€ασθέ.ντε·ς
καί κατά θΐον ίσω-ς έκΑτ^μοι γεγο
νότες. Καΐ ιοΰ&' άπό -/νώμης έκεί
νφ τφ γίτταίω τής όλϊΐ&£α.ζ ά-
γωνασβη καί μ»}δέν ίτερον άνα
πτεύσαντι, «τ* |ΐή λόγον εύσεβή
καί κόσμον «α·—ός σωιήριον. Τα
γάρ τοΰ σΐινματος, Ισυις ούδε θαρ-
ρήσαι χρή λ«ι»ην ΟΛ'δοί γΐνναίφ
κσϊ {«έρ τό Γ*»μα πρίν ένθένδϊ.
,μεταναστχι, καΐ μτιδέτ άγιοΰντι
των της ι»τχή; καλών υπό τοΰ δέ
σμοΰ
Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ_ΝΙΚ. ΣΤΡΑΤΑΚΗ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΐΑΠΈΛΑΤΟΥ
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Ό κ. Τριαντάφνλλος θεοδο>ρί-
δης, άντι,-ΐρύεδρος τής Ίσταρικής
Λαογραφική; Έταιρία; Σίρρων
—Μελενίκον, προλογνζει την <τνλ- λογήν ποιημάτοΛΐ τοϋ Νίκου Ν. Σ τρατάκη χ"Ετσι έτραγοΰδησα τίς Σέη,οες». Τό εΓδο; δέν είναι Γδκολον, όταν μάλιστα πρόκειται νά άναφερβή «ν; ποοσφοράν ποιό τ ήτο; κο£ έκτάσεοι;, δπο^ς τού κ. Σ τρατάκη. Λέν είναι εϋκολον, διό τι άπαιτεϊ σι·να,ττικήν Ικανότητα, γνώσιν δαθοϊαν, στάβμισιν άκ.(Κ- βή. Ό προλογίζων είναι έ'νας δη- μιοιχργός επί, τής δημιοινγίας. "Ενας δϊύτΓρος δημιονργός, πού πολλές α>οθΓς πρέΛει νά διαθέτη
ίκανότητες μεγαλύτε.ρΐς κ«ί ά,τό
τού πρώτον. Πάντο);, είναι ενας
ύποθννος κριτής, μέ συνείδησιν
αυστηράν καί ευαισθησίαν άβυνή-
θη. Είναι καί δέκτης καί πομπός.
Καί πρέπει εΐ,ς τήνσυγκεκρψ*νην
Λερίττωσιν νά «ΐπω δτι ό άγαπη
τάς μου φίλο; κ. θίθδωρίδης δι-
καιώνει, μέ απόλυτον πληρότητα,
αύτάς τάς αξιώσεις. Καθιερο>μέ-
νος συγγραφεύς ό ίδιος, μέ εύρυ-
τάτην αναγνώρισιν, μελετητής,
.τού στνοψίνει τα πορίβιιατα τής έ
ιρεύνης είς. ί'ξοχον, διανγέστατον
καί 6αθύν στοχασμόν, ?χει την &-
νεσιν μιάς βαι^ιαστής δεξιοτεχνί-
ας (ίς την διατύπτοβιν, χρησιμο¬
ποιών έκφοαστικά μέσα πλούσια
είς παραστατικότητα καί συγκίνη
σιν. Χνγκίνησιν ή όποία είς την
περίπτωσιν τοΰ κ. Σ τρατάκη, ύ
τον τοΰ σπουδαίον καί πολύπλοκον
συγγραφέως, αυτού τοΰ ηρέμου
διανοητοΰ, πού κάνίΐ την σκέψιν
παλμόν, ζϋΐντάνααν, δόνησιν, ςρν-
σικόν ίΐναι νά άνεοαίνη έπηι»ξη-
μίνη. Διότι προ>/>γίξονται ποιή-
ματα ώπό τα ωραιοτέρα τοϋ εί-
δονς πού Εχονν γοαφή. Ποιήματα
βληβινά, άριστο«ργτ(ματικά. Ή ώ
ραιοτάτη πόλις, αί Σειραί, μέ την
γοητεύουσαν <τνσιογνιι>μίαν, γοή-
τει·σαν καί διά την φνσικήν, την
γναμιομόν το».
Καί εί; επίμετρον ήσαν, επί τε-
λους, αί Σέηραι, αυτή ή επαλξις
μέ την β^ανίαγ διανοητικήν εφε-
σιν, μέ την αρίστην πνευματικήν
άπόδοστν, μ έ την μεγάλην ιστο¬
ρίαν καί τα φωτεινά της τοικυμί-
σματα, μέ την πινακοθήκην των
μορφών, μορφών ήρώων καί πνεν
ματικών ήγετών. *Έτοι .τ<>ο(ΤΡ(τέ-
ρετο τό υλικόν. Καί αύτό άξιο.-ΐοι
ήθηκεν άπύ τό τάλαντον, χνμώ-
δες, πλούσιον·, ιςωμαλέον, ποίι £έ-
ρει νά έκφράζεται κατά τό θέ^,
νά ζωγραφίζη πρόσοιπα καί *ητα-
στάσεις, νά πλάθη σέ σχηματικές
παοα/ττάσεις ίδέες καί στοχα-
σμού;. 'Ετρ^ςγοΰδησ*, λοιπόν, τί;
Σέρρε; ό κ. Στρατάκης. Καί τό
τραγούδι τού 7Ϊνεται λυρική θοι-
πειά, άνεβαίνει μέ γνησιότητα οο-
μαντισ-μοθ, μέ παρορμητικούς τό-
νονς, αύθοίμητιομον, πού δέν εί¬
ναι μόνον χαρά καί αίσθητική α¬
πόλαυσις, άλλά καί όδηγός γιά κά
ποιο πολύτιμο καί περιεκτικώτη-
το δίδαγμα. Καί κοντά σ' αυτόν
τραγοχ'δά τίς Σέρφε; ό μεγάλος
άφοσιωμένο; τον;, πού ποολογί-
ζει την σνλλογήν: Ό κ. Τριαντά
(τνλλος θεοδωρίδης. Δτότι τα δσα
γράφει, μέ τόσην άοίαστον φι>σι-
κότητα καί τέχνην, δέν είναι πα¬
ρά ξεχείλιοχια καρδίας καί διά τόν
ποιητήν καί διά τόν στίχον τον.
θά ήμποροΰσα νά «ίπώ, δτι ό
κ. θροδωρίδης, μέσα στί; λίγες
ο ε'Ιδες, εχει γράψει, μέ θακμα-
στόν τρόπον, μίαν μονογραφίαν
τοΰ ποιητού καί δίδει μέ τόσην
γραφικότητβ καί ένάργειαν τό Ρ<>
γον τον, ώστε δεν 6λέπο> τί θά
εμενε γιά νά ποοστεθή". Καί τό
μόνον πού ιιενει είναι νά έκοροη-
σθοΰν σνγχαρητήρια, νά έκφοα-
σθή ή 6ατ)ύτατη ίκανοποίησις, πού
άφήνει τό 6ι6λίο. Τό χάρηκα κν-
ριολ,εκτικά. Καί θά τό χαρή δποι
ος τό κρατήσει γιά. λίγο στά χέ-
ρια τον, στήν προσοχήν τού...
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΚΑΤΟΣ
ΤΙ είναι καί πώς άντιμετωπίζεται
Η ΕΠΙΔΗΜΙΙΠ|Σ ΧΟΑΕΡΑΣ
Τβϋ συνεργάτου μας κ. Οθ. ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ, ίατροΰ μ.1.-
κροβιολόγου, δ) ντοΰ Φροντιστηρίων ίατρικών δώ
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον:
β) Όμαδική προφύλδξις: Αίί-
τη έπιτίλεϊται τή μερίμνη. τοΰ Κρά
τονς, διά λήψεως σειράς ύγίΐονο-
μικων μέτ,ρων, σκοπόν εχόντων την
καταστολήν εξαπλώσεως χολερι-
κης έπιοηιμίας· κατ' αυτήν:
1) Τελρϊται έμ·6ολιασμός τοΰ
πληθυσμόν.
2) 'Επι^άλλ^ται ύποχρίωτικως,
ή δήλωσις χολίριάντων,, απομόνω¬
σις αυτών καί των έπαφών, ήτοι
των άτομον τα όποΐα Τ|λθον είς ε¬
παφήν μετά των χολριριόντιυν άμέ
σως ή έμμέσοις.
Ά) Ή άπολΰμανσις λευχειμά-
των (έσο>οονχων), κ·λινοσκε.τασμά
τιον «αί παντός έν γένει άντικειμέ
νόν των άσθε/νών, των τυχόν άνα-
καλυπτομένων μικροβιοφόρων κοί
έπαφών αυτών, γενικώ; τοΰ πε-ρι-
οάλλοντό; των.
4) 'Εφαρμογή σχολαστικων μέ-
τρων καθαριότητος καί κατά πρώ
τον λόγον έξασφαλίσιεως κατά τό
δυνατόν στεγανότητο·; των δικτύ
ών ΰδοεύσεως καί άποχετενσεως.
5) Ή βελτίωσις των σννθηκών
διαθιώσεως Λαί ή Λοαίωσις των πτ'
χνοκατωκημένςον περιοχών.
6) Ή συστηματική έντομοκτο-
νια.
.
7) Ή έξέτασις παντός ύποπτον
καί δή κοπρανολογι.κΔς.
8) Ό άποκλειαμός τής χώρας
διαφοοοτρόπως καί κατά τό
τάν έκ γειτονικων Χωοων, ποοσ-
6ε6λημένων υπό τού γονακίου τής
λ^ρας.
9) Ή άπολ.ύμανσις π>αντός με-
ταφοοικού μέσου, προίθχοιιένον
έκ Χώρας μεμολακτιμένη;.
10) Αΰστηρά άποιιόνωσι,; είς
λοιμοκαβαρτήοΐιον καί παοακολού-
θησις νγειονομική επι ικανόν χαμοΰ καί νά
ίφαομόζεται σύμφωνα μέ τάς έκά
στοτε έντολάς τής Κρατικής 'Τ-
γειονομικής 'Τπηρβσίας καΐ δχι λό
γω φοδίας π(*>ά>(ί<»ζ, τότε είναι ά- ποτελίσμα-τι.κό;, ώ; π.χ. προσφά- τω; (Όκτώβριο; 1970), ή άναπτυ χθείσα είς την Τουρκίαν χολερι- κή έπιδημία, καθ' ην επί 1.235 κοουσμάτων χολΐρικών, άνακοινο) θέντων, οί νεκροί άνήλθον είς 4δ (έπίσημος άνακοίνο>σις) ή 150 (ά
νεπίσημος πληροφορία).
(Συνεχίξεται)
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ ΠολιτικοΟ Σννταξιούχου
(Συνέχεια ε/, τού προηγονμένου) λάσσιον, μέ άμΛελώνίς καί μέ
Έκεϊ μέσα κατά την Μικοα-
σιατικήν καταστροφήν τοΰ 1922
συν«εκε·ντρώθΐ)σ(ΐν πολλαί οικογέ¬
νειαι έκ Βονρλων δπον ΐύρον οί
κτςών ·θάνα·ιον έκ μέρους των
Τούρκων μεταΕϊι των οποίων μία
έκ παιτρό; θεία μόν ονόματι Μα¬
ρία, σύζυγος τοΰ Νικήτα Στ(ΐυ
ρινάκ.η, μετά των δύο ιΐών της,
πρώτων μόν έςαδέλφο>ν Νικολά
ου καί Λαμπρόν εύρον τραγικον
βάνατον.
; ώοοΧαν επαυλιν ιεί
χε καί ό Γτέλιο; Σεφεοιάδης^—
πο/τήο τοϋ εσχάτως τιμηθέντος
διά 6ρ«/6είου Νόμπελ Σ εςρέρη
Γρωργίον, τοΰ οποίον ή μήτηρ
ήτο ε'κ Βονρλων, τό γένος Τί-
νεκίοη.
"Ετερον προάστΐΐον ΐπίση; ώ
ιθαιότατον, ι,το τό Γκιούλ Μπα-
ξές, άνθόκΓμτο; γ!; την ελληνι¬
κήν. Ά.τό την όνομασίαν τού ά-
ποδεικντ'ιεται ή ώραιότης τοΰ
προάστειον αυτόν. Ήτο καί αϋτό
παραθαλάσσιον καί παρήγε όνομα-
στό γλνκό, τό όνομαζάμίνον
«Γλτ·κό τριαντάφΐ'λλο», άπό τίς
ώραϊε; τριανταφυλλιέ; πού είχ».
Άλλα ποοάστεια έπίσης ήσαν
τό «Γιαιτζιλάρι», τό «Δΐΐμεοτξη-
λί>, τό «Κο.Μομανη», τα «Ρον>μ-
τό «,Ενγλεζονήσι», τύ
Μεντέση, Όρταντζάς, Σ τάχιον
μέ την μεγάλην καί ώρ-αιοτάτην
εκκλησίαν ή Εϋαγγίλ^στρια, ή ό¬
ποία ίώοταζε κατά τίς 25 Μάρ¬
τιον, ήμέιςα τή; Όρθοδοξία; καί
τής έθνική; μα; εορτής.
Κατά την παραμονήν καί την
Ιδίαν ημέραν τής εορτής, σννε
κεντροΰντο χιλιάδες προσκυνη-
ταί έκ Βον,ιλών, άλλά καί των
περιχώρων ιή; Σμύρνης.
Ετεοον ποοάστειον ήτο τα χω
ρίον «Γν?Λΰ χωριά> παραθα-
ώςιαϊα όπωροφόρα
. . 22ον. Πώ; έκτίσθησαν τα σχο
λεϊα Αρρενων καί θηλέων, τα
όνομαζόμενα «Άνοξαγόιρ/ β ι ο ς
Σχολήν.
Κΐς τ»)ν άςχήν τής σνγγοαψης
τού σημειώματο; περί Βουρλών
(πά». 5), άνε<ρέρθη ότι θά ομιλή ««,μεν πώς εκτΧσθησαν τα μεγα- λοπρεπή μέγαοα ή «Άναξαγόρει- ο; Σχολή>.
Άρχίζομεν, λοιπόν, μέ μεγάλην
συγκίνησιν την έξιστάρησιν.
θά ήμουν .-τερίπου 9—10 έτών
(τώρα άγω τό 74ον ε"τος), δτε διε^
δόβη δτι ό συμπολίτης μα- 2α5-
6ας Παπαγρηγοριάδης, θιεολόγος,
μετά την άπόλι<σιν τής έκκλησίας Κυριοκήν τίνα, θά ίξεφώνει 8να λόγον ή μάλλον θά ϊκαμνε μίαν 6μ·ιλίαν έπά«ο «ι; τό θέμα τής ανεγέρσεως τοΰ σχολείον αΰτοΌ· 'Ετσι, λοιπόν, καί ό γρά¬ φων σήμερον κατά την λαβοΰσαν χώραν συγκέντρωσιν. Ό Σάβδας ήτο γνωστός είς τού; Βουαλιώτας ώς μεγάλος ρή τωρ καί πατριώτης φ>Λγεοός, ϊξο
χο; δέ "Ελλην. Κατά την συγκέ-ν
τρ<οσιν αυτήν, ποΰ εγένετο είς τόν πεοίδολ.ον τής έκκλησίας τής Π«ν αγίας, προσήλθον πί.ρί τάς 5.000 άνδρες, γΐ'ναϊκες καί παιδία. Έν- θν(ΐοΰααι άκομη ζωηρά τα ά>οαα
τοΐ' λόγια.
«Βονρλιώτε; καΐ Βο>ρλιώτιβ-
σες, ϊ)»εγε, ένισχνσατε τό ταμεί¬
ον τοΰ σχολείον, διότι μέσβ είς
οντό τό σχολείον θά διαπαιδαγω-
γηθονν τα ,ταιδιά σας, πού θά ά-
ποτελέσοι>ν αίίριον την κοινωνίαν
των Βονρλων».
(ΣυνεχΙίεται)
Σϊλίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΑΟΓ
τέως διευθυντού" «αρα τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σννέχεια έν. τού προηγούμενον)
Ταΐ'τόχ,ρονΛ μέ τα διαδραιιατι-
ζόμενα στή Μικοασιατική ΰπαιθρο
ήρχισε ή δράοη των τρομοκοατών
Τοιν?κολαξών καΐ Βοσνίων, μέσα
στή κτημητική πεοιοχή τοΰ Ά'ίδα
λιοΰ. Οί κακοποιο'ι επεδόθησαν σέ
λεηλασίες καί έιμπρησμοΰς αγρόν
κιών καί φόνους, κΛτά τόν άγριώ
τερο τρόπο, γτωργών, πού τολμον
σαν νά μεταδοΰν στά κτήματά
τοι>ς. Τούς ϊσυραν μακριά άπό τό
κτήμα τονς λαί έκεί τούς κατακ<>ε
ουργοΰσαν κόβοντες μύτες, αύτιά,
χέρια καί πόδια καί,, τελικά τούς
εριχνον μέσα στά πηγάδια, σέ κεϊ
να τα ©αθειά πηγάδια πού άφθο-
νοΓ>σαν στήν άγροτική πε/ριοχή
τοΰ Άϊδαλιοϋ.
"Οταν τό ύράδυ δέν έπέστρεφαν
στά σπίτια τον;, οί οί»είοι τους,
άνάστατοι καί άγο)νιώντες έ'σπεν
δαν τό ποωΐ στήν Μητρόπολη καί
στίς τονρκικέ; άρχές, γιά νά κα-
ταγγείλουν τό γεγονός.
Έκεϊ, στήν άστυνομία, σχημα-
τιζόταν μιά κοι^στοιδία άπό ϊφιπ-
πους άξιωματικοΰς καί χωροφύ-
λακε; (σοτ'6αρηδες), ενα άγοιραίο
άμάζι μέ τούς σνγγενεΐς τοΰ κα-
ταζητονμένοτι, ξεκινοΰσε γιά τό
κτήμα, οπον δονλενε ό έξαφανι-
σθείς. Τα άποκα|ίοια μιάς πρόσφα
της φωτιάς, τα άπομινάρια ενός
πρόσφατον γεύματος καί μερικά
νωπά αποτσιγαρα, φανέρωναν δ-
τι πρίν άπό λίγε; ωρε; βρίσκον-
ταν έκεί ανθρ<'>ποι. Τα κρατικά δρ
γανα ϊ'καμναν πώ; έ'^ιαχναν στίς
γνο<'> ρευματιρ;. Στό τέλο; ϊ,κα-
ναν πώς δυθιανασχϊτονν, σήκωναν
τού; ώμονς τους καί δήλωναν δτι
ό άναζητονιΐϊνος θά έδ.ραπέτίυσβ
στή Μντιλήνη. "Τστερα άπό και-
ρό, άλλοι, δδηγοΐιιιενοι άπό τή δυ
σοσμία, εΰρισκαν τα πτώματα των
ΧΛτακρεοτιργτιμένων μέσα σέ κά
.τοιο πηγάδι.
Άρκετές δεκάδες ξωχάρηδες
πλήρ<οσαν μέ την ζωή τονς τό τόλ μημα νά έπιχειρήσοτιν νά μετα. 6οΰν στά κτι'ι,ματά τους. Τα πολυάριθμα ξ>κκλήσια τού
Ά'ίδαλιοϋ 6ε6ηλώθηκαν καί μετα
βλήθηκαν σε σταύλον καί τα νε-
κροταφρϊα άνεσκάφησαν καί έβν-
λήθησαν.
«Άξιωμίΐτικοί τής φρουράς,
νράφει ή «Μαύρη Βίδλος» των
Πατριαρχείιον, άπε,μάι^ουναν είς
τό εσωτερικόν τάς οικογενείας αύ
των κατά τοιούτον τρόπον έσπευ
σμένον καί πομπώδη, ωστε νά έν-
σπείρη τόν πανικόν.
( Σννεχίζεται)
ΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΓ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Ίδων ό Κτίστης αλλύμενον τόν άνθρωπον χερσιν όν έποίηοεν κλινας
Ούρανούς κατέρχεται. Τούτον δέ έκ Παρθένου θείας Άγνής, όλον
οόσιοϋται άληθεία οαρκωθεία ότι δεδόΕασται.
Χ ριοτόν, τό φώς τό όληθινόν, Χριστιανοί, ολοψύχως δοΕάσωμεν
Ρ υθμιστήν, των έπιγείων κα'ι έπουρανίων, ευλαβώς απαντήσωμεν
1 ΗΣΟΥΝ. τόν Νοητόν Ήλιον τής δικαιοσύνης, ευοεβώς προσκ.ι-
(νήαωμεν
Σ ΩΤΗΡΑ μας, γεννηθέντο έν φάτνη άλόγων, θερμώς παρακαλέ¬
σωμεν
Τ ώ σύμπαντα είρήνης, χαράς κα'ι άγαλλιάσεως νά πληρώση
Ο Μονογενής Υιός καΐ Λόγος τοϋ 6>ΕΟΥ και Πατρός να μάς άδελ·
(φώσ,ι
Υ ΨΙΣΤΟΣ, οάρκα προσλαβών ώοπόρως έκ τής Άειπαρθένου, να
(μάς συγχωρήση
Γ ενός Περιούσιον Λαόν ΤΟΥ, ψυχαϊς καί οώματι, ν6 μάς ένδυναμώση
Ε θνη δπιστα είς την Οδόν ΑΥΤΟΥ ταχέως νά όδηγήσωμεν
Ν αί Πίστιν, Αγάπην καί ΈλπΙδα ΤΟΥ να άποκτήσωμεν
Ν ύμφης, Παναγίας Θεοτόκου βοήθειαν νά επικαλεσθώμεν
Α νάρχου Θεοϋ ημών Βασίλειον ΑΥΤΟΥ νά ευρεθώμεν
Δ εϋτε ίδωμεν πιστοΙ πού εγεννήθη ό Λυτρωτής μας ΧΡΙΣΤΟΣ
Α κολουθήοωμεν λοιπόν ένθα όδεύει ό Άοτήρ
Κ ΥΡΙΟΣ γάρ όπου βούλεται νικάται φύσεως τάΕις ώς γέγραπται.
Μέγα καΐ παράδοΕον θαϋμα τετέλεαται σήμερον. Παρθένος τίκιχι καΐ
μήτρα ού φθείρεται. Ό λόγος οαρ'/ούται καί τού Πατρός ού κεχώρισται.
"Αγγελοι μετώ ποιμένων δοΕάζουσι καί ημείς ούν αυτοίς έκθοήοωμεν.
•ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΘΡΩ
ΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ.
Δημήτριος Άγαπ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
'Αμφικράτους β1)ΥΜΗΤΤΟΣ
ΑΘΗΝΑΙ Τ. Τ. 408 Τη,λέφ. 7β8·79Ο
Σήιμερον γεννάται, ό Σωτήρας
στοΰ Δαυίδ την πόλι
οί ούρανοί άγάλλονται, χαίοεται ή
φύσις δλη
Στό Σπήλαιο γίννήθηκε έκ Παρ-
θένον Μαοί* ς
Νέο Παιιδί. Άρχηγός Νέας θρη-
σκ«ίας·
Γεννήθηκε , -^αί ίτέθηκε στή φάτ.
νη των άλογων
ό Βασιλιάς των ουρανίαν καί ΙΙοι-
ητή; των δλων
Ποιμένες πρόδατα φύλλαγαν νύ¬
κτα στά μανδριά
δόξια τούς περιέλαμψε τοΰ νεογέν¬
νητον Βασιλ.ιά.
Φό6ο πήιρανί, ταραχή καί ζάλη
στό κιεφάλι
Αγγελος, τοΰς λέγει, σάς εύαγ-
γελίξοι<με μιά χαρά μεγάλη Σωτήρας έτέχθτγκε σή,μερα στοϋ Δαυίδ την Πόλι χαίρεται ή οτνυρωπότητα, ή οίκου- μένη δλη. Μάγοι άπό την Περσία ξεκινοΰν κι' ούτοι εϊδανε νίοφανέντα Άστέρα στήν Ανατολή Άστέιρας τού; όδηγεί δείχνϊΐ τόν δρόιμο τόν εΰθύ πού πρέπει ν' άκολονθήσο»ν γιά νά 6ροΰν τό Παιδί.. Στή Βηθλ^ίμ τού; όδηγίί δείχνει την οίκία πού φιλοξιενεϊ τό νεογέννητο παιδί καί Μητέρα Μβρ Δώρα τού προσφέροννε λιδάνι, επί γής είαήνη" Ιδιαίτερ·α σέ τούτο τόν καιρό. Οί ήνθοωποι. ν' άφήσονν τα μίση, τα πάθη, την κακι'α γιά νδλθη είςήνη στή Γή. Ας ποΓιαε μ έ μιά φωνή δλοι οί χρΊστιανοί ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΘΕΟ — ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ Ν Α ΦΕΡΗ ΙΙΑΝΩ ΧΤΗ ΓΉ. ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΠΑΤΕΡ Α ΤΙΟ ΚΑΙ Α ΠΟ ΠΝΕΥΜΑ άπ'δλο τόν κοσμο ΔΟΞΑ νάχη ώς κι' άπό έμένα. Ι·ερ.ενς Στυλιανός Στανρόπονλος Οίκονόμος σμύονα καί στό ούρανοδίτναμο Παιδί καί ΰψι- στο θεό. Δά£α —ό γεννηθέντα θεό με τούς Άγγέλονς λέγω κι' έγώ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΙ'ΑΧ Πωλοθνται είς τιμΛν έκτόκτου κοκαιρΐας. Τηλέφωνον 238. Μ7 Κτ>ριον ϊτβλιον Λ Κ^
οταν.
ΕΚΛΟιΓΗ ΝΕΟΤ ΒΟΙ^ΘΌΤ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΤ
Υπό την Προεδρίαν τής Α.
Θ.Π. τοΰ Οικουμενικού Πατρίάρ
χον κ.κ. Άθηναγόρον, ή Άγία
καί Ίεοά Σΰνοδος τοΰ Σ«πτοΰ
ΟίκονμενικοΓ· Πατριαρχην, συνε-
δριάοιασα τϋ «η τ.α. Δεκεμβριού,
έξέλεξεν είς Επίσκοπον θεομών
τόν Πανοσ. Άρχιμ.ανδρίτην κ.
Χριστόοονλον Καλογεοάκην, "Ι
ερατικω; ΐΤροϊστάμρνον τής έν
ΣΟΜΕΡΒΙΛΛΕ, ΜΑΣΖ ήμετέ-
ρας Κοινότητος τή; Κοιμήσειος
τής θεοτόκον.
Ή είς "Επίσκοπον χειροτονία
τοΰ θεοφιλέστατος έψη<ρΐιθΐμένου. Χριστοδούλου· Καλογεράκη, γενήτ σεται τή Κυρ'ΐακη 17η Ίανουαρίου 1971, έν τφ 'ίεφφ Καθίδριικφ Ναφ τοΰ Εύαγγελασιμοΰ τής θεο¬ τόκου έν ΧΟΤΣΤΟΝ, ΤΈΞΑΣ, νπό τού Σ εοασμκοτάτου Άρχιβ- πισκόπον Άμ.ε·ρικής κ.κ. Ίακώόου, σι·λλειτονργοΰντων των θεοφ. 'Ε- πΐισκάπων Άμφιπόλιεως κ. Σί,λβ καΐ ΆπαμίΐΊίς κ. Ίακ(ί>&ον. θα
επακολουθήση ή έγκαθίδρνσις τβθ
θεοφ. θερμών, ΰστις θά ΰπηρε-
τήστι ώς ΒοηΘός 'Επίσκοπος τοΰ
Σ ε 6ασμκοτάτου ' Α ρα»ίπισκόποΜ
Άμε«ική; κ. '1ακώ<>ον, έν τη 8η
Ά|ρχιεπιβο«οπίΐ(1ή Πίρκρεαεΐιρ, μέι
έδραν τό ΛΙΟΤΣΤΟΝ, ϋ
ί'
ΤΑ3ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ
ΓΐΡΠ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ..
Τού συνεργάτου μας
Δ,'
' (| ήνοντα; την Άντίμπ καί ά
>/ ιιΐ'Οιόντα; τόν παραλιακΛ δρό
ο .11)0; Ζ(η·άν λέ Πίνς, σταμα-
ήβαμΐ στί; Κβννες. Διοικητική
Γ{κ·ΓΓ0·ΡΐΐΑ ΐοΰ Γκάς, πλ. .19.000.
Μεγάλο τονρΐστικό κέντοο τής
ννονή; 'Λκτή,', μέ γοαφικό ήμι-
κν'*λιο λίμαν;. 'Τπάρχίΐ καί φινι-
κιονλέρ, πού άνεδαίνει βτήν απά¬
νω σννοακία ιήί •■τόλ'-ο;. "Κχει χά
λΐ'βοτργεία, όιο.μηχανίες κ·λ.π. Τε
'β/.ρντπία λοιτρόαολη, πού έπισκιε-
ο,θήκα,αε, ·»τανρ ή Σαϊν - Τροπε'.
.ΙΙλ. Λ.β00. Στό κνκλικά της λιμά
νι εϊδαμ· .τολλά κόττεΛα, βρνϊινό
πλοια -.αί Οάρκες. Κατά μήκος
τή; ,ταραλίΐ'.ς άρκιετοί π/Λΐνόδιοι
ϊιογρ,ίίΤΌΐ μακοομάλληδρς, ζωγρα
ΐ( ίϊανε τοπεΐ,ι καί. γΐΎαικιεϊα ,Ί,ρό-
πι.αα. 1'έ μιά εϊοχική π,εριοχή ε-
τή δίλλα της ή Μπριξίτ Μπαο
ν γο.—Κλασικος τύπος γνναικεία'ς
7·α/.λονής.
Έπιστρέφοντας στό Μόντε Κάρ
/ ο καί πάλι γιά διαννχτέρενση, ή-
ταν αο-ΰοουπο. Διάοκίΐα δια&ρομής
Σαίν - Τροπέ—Μόντε Κάρλο—
!1 ώρρς.
Τό ποίΊΪ, πρώτη Αύγουστον, ξε
χινηβαιιε γιά την μεσΓ,'μ6οινή Γαλ
λία, μέ παρι'κκλισι δ?ξιά τής Νι-
καία;. Ή διαδοομή ήταν έντητιο
«τΐίΐκή. ΙΙεράσΓί+ι-ε· μαγεντικά έναλ
λοσσόμινα το.τεϊα, χαράδρε;, κα-
τιικρέςειες, άλσύλ.λια, λιμίνοΰλες,
ποτααάκια, τόν ποτα,μό Βάρ, την
λΡωσ;όοο Νι/πολέοντ©;, την όδό
Χτινιέ, κατά μήκο; τής σιδηοο-
Λθοιιικής γραιμιιιής. Τό δάσος Ντο
ιιινιόλ. Τόν Άγιο Ανδρέα των
'Λ/-τ.εο)ν, καί φθάνοντας σέ ΰψό-
μετοο βθθ μέτρα περίπον έ'πΐΌσε
ραγδαία 6«.)οχή· Ό ονρανός ήταν
σΐΎνεφιασμένος. "Αστροφτε καί
χ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
<>ς>οντοΰσε. Στα,μΛτήσαιιε γιά φα-
γητο σε κάποι,) έστιατόςιιο - ξενοδο-
χεΐο, ποΰ λργόταν «Ταχνδρομεϊο
- Ότέλ ντέ Πόστ>. 'Επλαισιώνει-
το μέ μΐΛοςά δέντ,ρα καί θάιινους
καί στί; γνηο» χαοάδοες κυλοϋσε
γάργ<ιοο νεοο. Νεαρέ; εύγενικέ; Γαλλιδοϋλε; αάς σρ<>ί>ίραινε σηκώ
τι πουλιών, πασπαλιαμένο σέ φρυ
γανιέ; καί απριζόλ,ες άρνίσιες·, ψη
μένε; βτό φοΰονο. Όμολογουμέ-
νως τό γεϋμα ήτο πολύ είίγευστο.
Μίτά τό φαγητό, ΰστερα άπό
μία δεκάλε—η άνάπανση, ξαναμ-
πήκαμε στό .τοΐιλ^ιαν καί σννιεχίσα
ιμε την παρ,εία μας. Ή 6ροχή εΐ-
χε σταματήοει. Διοσχίζοντας μιά
τεχνητή λ,ίωνη, .τού άντανακλοΰ-
σαν στά ήοεμα νε<οά τής οί κατα- πράσινε; ίκη'νοπλΛγιές, καί π&ο- νώντας τόν μιγάλνο ποταμό Ροδα- νό, καθώς καί την .-ΐάλη Παλάνς, φθάσαψι* 6ρά6υ στή Λτκόν. Μάν- τε - Κάολο—Λνών, 8 ί>(>ε;. Ή
Λυών εϊνο* ποο>τενοΗϊα τοΰ νο-
μοϋ Ρόν. Πληθ. 535-000. Στό ξί
νοδοχίΐο Πωλά καί Λουτέτια, οτή
/.ριοφόρο Βελγίοτι 112, μείναμε μό
νο μ4ά νύχτα. ΤΗταν καθνιρό «.αί
ά'νίτο. Δέν κάνα,με στήν Λυών τόν
γΰοο τής .τόλης. Λέν ήταν στό
πρόγρτΐφίμα. Φΰγαμρ ,τοωΐ γιά τό
Ιΐαιίίσι, 500 χλ^ι. Κατά την δι«-
&οομή ούρά ίδια>τικά αΐ>το«ίνητια
μέ τροχόσπιτα. Ήταν Κυριακή 2
Αύγούστοΐ'. Ο Παριζιάνοι φεύγα-
νρ γιά. ίξΓ>χικές πίριοχές. Άκολου
θώντας τάν <5>ραίο αΰτοκινητόδρο-
μο (>λεπαμ€ όεξιά καί άριβτερά
κατα.τοά(τινρ; .τεδιάδε,ς, φυτιεμί-
νοινς άγρούς ν.ίύ, δασο>μέν«ς έκτά
σεις. Τέλος, φθάνοντας στό Φον-
τοινϊ,μπλώ, στα+ιατήσα,με.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1949
Διάλεξις τοΰ δτ>μ»σιογρά<ρον κ. ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ (Σννέχεια έκ τοΰ προηγονμένον) ι ταν€ 3 μέ 4 ή ώοα. Είχε συνεφιά *Α" ΐλ~- ■■--------- 11.....-ν- καί φαίνονταν σάν νδρχονταν γορ Δέν μέ Λοιοϋς έλιγμούς. με ποία χοήσι τιον τμηματων και των χωρίον, έξαπέλυσε την ά·ντε- Βεδαιώνω δμως πώς άνα τιιήματ« ποίΐ εΐχαν έ- ά.τό την αίφνιδιαστική ίταλική έπίβΐσι, τα ποοεταίμασε Τ,ιΐ'χολογικά,, μέ λόγια πατριωτικά ίμπνευβμίνα καί ερ·γα πού τό- ^ιωναν ό'λονς, δη?Λδή διανοιμή ροΰ ν, όπλων, τροφίμχι>ν καί Λλλίον
»&,ίων.
"Ετσι οί "Ελληνίς φαντάροι,
|(έ έπικεςρολής τούς αξίους άξιω-
ιτκοΰς τωΛ', ρξώρ,μησαν. Καί ϊ
ιχν θραΰσι στόν έχθρό, τόν τσά
«ν καί άοχιοαν νά τόν μαντρώ
ην, κατά την προσφιλή έπιταγή
όν Δαδάκη. "Εγραψαν μέ
ρ; πρ·ώτες σελύδες έκείνου πού τό
ίέ.με «Βορειοτυτει^ωτικό ϋ.-τος»,
I-
|Όα5αν τόν δοόμο στούς έπιδρο-
Τούς άνάγκασαν νά γυοί-
πίσοΐι, ντροπιααμένοι, ήττη-
Ιιένοι. ΣΐΎεχισαν τόν άγώνα, οί ί-
Ιιοι κα'ι οί ά'λλοι. "Ολοι "Ελληνίς
Ισαν. "Εγινιΐν ίνδάλματα, τοΰς κα
|ργοαψε στίς δέλτους της ή Ί-
τοοία καί τούς παρέδωσε, σάν ά-
, στήν αίωνιότητα.
Ήτανρ τό άττάγετιμα τής 2ας
1 ίΐ 4 0. Βφΐσκόμαστβ
Ποοφήτη; Ήλία; τής
Ό Δαδάκη;, έγώ, ό ίπ
οκόμος καί ό ύπηρέτης τού. θά-
γά τό σού,ρουπο. Ό ίπποκόμος τόν
ρώτησε ποΐ νά στήση τή σκηνή,
γιά τό 6ράδυ. Ό συνταγματάοχης
ϊδο)σε σέ με¬
ί μοί· λέει:
ύέν /4πήντ>ισε·,
νά τα κυάλια τού
— ΚύΐταξΕ, γιατρέ', μέβαΐ στό
χιοριό —στή Φούρ«α— καί πές
μου τί 6λεπεις.
Κύτταξα προ,γματικά, καί ϊίδα
ζωηρή κίνησι άνθρ<ί).τ(ον κ»ί ζώ- ιυν. — Βλέπω κίνησι, τοΰ ίΐπα. — Γιά «ύτταξΐ ί'ιδικά σέ κρϊνο τό σημεΐο, μοΰ *ΐ.τρ. καί μοδδειξΐ μ έ τόιν )>ρίκτη τού την κατρύβυνσι.
ΞαΛ··ακύτταξα κ·τιί μοΰ φάνηκε
ζοηιρότεοη ή κίνησι στό σημβίο έ-
κεϊνο, ποΰ μοΰ εδειξε. Τοΰ τό εΤ-
πα. Άπάντηβε:
—Έκεί μένρι ό Ιταλός
τηγός, διθί/ητής τής μεοαρχίας.
Είχε, 6έ6ι/ια, τίς πληροφορίας
τού ίκεΐνος, ποίΐ έγώ δέν εγνώρι¬
ζα. Γύρισε στόν ίπποκάμο καί γΙ
.τε:
— Δέν θά στήσης τή σκηνή. ΟΊ
Ιταλοί ί-τοιμάξονται νά φύγουν
άπό τή Φούρκα. Σε λίγο θά φΰ-
γ<Η>ν κίά θά μποΰμρ ρμεϊς. Θγι ξα-
πλ.ώσο) έκεί ποϋ έ'μενε ό στοατη-
γός τους.
Κπ'ι ίστοιψρ τό άρειμάνιο τσιγ
κΐλωτό τοιι μονστάχι.
(Συνεχίξετοι)
ΑΙ ΕΚΔΗΑΩΣΕΙΣ
ΤΟΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Τό εν Πειραιεί Φιλανθιοπικόν
Εωματρϊον των «ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ»
Π'ν,εχίζον την δοαβτηριότητά τού
ι; τοϋ; κοίνο>νικού; καί ΦιΑανθοω
ικσΐις σκθνΐούς τον προΓτοΐιμάζει
>ειράν έκδηλώσειον κατά τάς {0<ς<- ά; των Χριστονγέννων κοί τοΰ ίέον "ί^του;. Την Κυριακήν 13ην τρέχοντος ηνός έτελεσε την έτησία Σωμα- ειακή καί θρησκευτική τού έο<ν ή είς μνήμην τοΰ Πολιονχοη' τή; διαιτέρα; Πατρίδος των Σινασοΰ Καππαδοκίας ΑΓΊΟΤ ΝΙΚΟΛΑ- 3Τ είς τόν Ιερόν Ναόν Προφήτου Ηλ-ία Καστελλας Πειραιώς, Ιε- οΐ'ογονντος τού Σ ε6εσμκ»τάτον ίητροπολίτου Πειραιώς καί Φα- οτ-ν κ.κ. Χρυσοστάμου. Ό οιακεκοιμιένος 'ΐεράρχηις κα- Τίΐ την διάρκειαν τή; Άρτοκλα- σκις ώμ,ίλ.ησε διά τάς χααένας πα- ΐτηίδα; τού Ελ.ληνισμοΰ τής Μι- 'Ικρας Άσίας καί τοΰ Πόντοτ', έπί- σης δέ καί την δραστηριότηιο. τοϋ ' των Σινασιτών μέ τα ίογη πού έκτ<ϊλεΙ Ιδίο>ς
τ(7>ν «Παιδικων ΚατασκηνιΙ>-
σειυν*.
Την ωραίαν Ηρησ·Λευτικήν καί
πατριωτικήν έορτή τοί Σίοματείου
των Σινασιτών, ίτίιμησαν διά τής
παροΐ'σίας τιον, ό κ. Λιμ,ενάρχης
Πειραιώς, οί κ·κ. Δή,μαρχος, Άν-
τιδήμαιίχο·; κιθί ΙΙρόεδρο·ς Δημοτι-
κοΰ Σνμί>ουλίου Δραπετσώνος
Πίΐραιως, τα Διοικητικά Συμ6οΰ-
λ«χ τθ^ν άδελφών Καππαδοκτκών
Σιοματείων Αθηνών, Πειοαιώς.
'Εκπρόσιοποι τοΰ Ίεροΰ Προσκυ-
νήματος Ο2ΙΟΥ ΙΟΑΝΝΟΤ ΤΟΤ
ΡΩΣΣΟΤ τής Κοινότητος Προ-
κοπίιθΐυ Εύϋοίας, 'ΕικπρόσϋΜτοι των
Δήμων περιφερείας ΙΙειρανώς —
Χαιδαοίον, Μέλη τής Πανελλήνιον
Όιμοσπονδίας ΚαππιοΛοκικών Σο>-
ματείων, 'Εκπρόσωπος της Νομαρ-
χία; Πειραιώς κα'ι Κέντρου Κοι-
νωνικής .-τολιτικής ΙΙείραιΛς, αί
οικογένειαι των άει,μνήστον Με-
γάλων εΰί'ργετων τοΰ Σωματείον,
Νικολάου Ζουμπουλίδη, Σταύρον
Πιγγοπούλου, Χρήστου Χρηστίδη
καί ό Μεγάλος Εύεργέτης των Παι-
δικών Κατασκηνώσεων των Σινα¬
σιτών κ. Στοϋρος 'Ελευθεριάδης
ώς καί πολλοί Καππαδόκιες.
ΤΟ ΙΕΡΟΧ ΧΚΗΝαΜΑ ΤΟΤΟΣΙΟΤ ΙΩΑΝΝΟΤ ΤΟΥ
ΕΙΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΝΕΤΒΟΙΑΣ
ηληα ότι Τό Λκκκη-
τι,ών Σύμβολον τοΰ Όσίου Ί-
(.,άννον τοΰ 1>ωσ(>υ έν
- Εί>ί>οίας ,ιιροτίθεταν νά
τό Ίε*όν ϊκττν*11^1· (Ποοοκΰνη-
μα) εκ τοΰ τόπον δπου ϊίιρίσ-^ται
κόθ" «Ις άλλον άπέχοντα ένά,μισυ
γι/ιομετρον καί πλέον ότι" έκεί καί
ότι πο«ς τουτο ήχ^η ί'ις την άπό-
ά ΰ ά
μ
' τνοερίζομίν εάν τ' ά
τέθίιι ίΤναι Αληθή καί αντ* ςν
Γ"); ον.έΛΤτται τόν έν λόγιυ Χ,ν.
ι·λιον.
ΐ'ΐςίνα μόνον διινάμΐθα νά
ξ^ νιά τούτο είναι ότι
τό Διοιχίικόν 2£ιια6ούλιον ενός
'ΚκχλησιιβτικΛ© '1δ^ΐ|ματος δέν
δικαιοΰτο· νά άγνοή τάς σννεπ·ε£ας
τή; μεταψοοάς αύτί>; διά τής ο¬
ποίας κ/αταδικάζεται είς οΐκονομν-
κόν μα^ασμον μι·α κο>μόπ»)ας ΰπερ-
χιλίοιν κατοίκοίν ήτις όφβίλει την
ανάπτυξιν τη; καί την πρόοδον
της ίάς την εν μέσω αυτής παρου¬
σίαν τοΰ Σκηνώιματος τ°ΰ Όσιον.
Είμεθα τής γνώμης ότι μέ όλί-
γην καλήν θέλησιν καί σχετικήν
μελέτην τό ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΤ-
ΝίΙΜΑ «Ιν·αι δυνατόν κι' έκεϊ δ-
,του σήμερον ευρίσκεται άφ' ενός
νά διατηρήση την άναιμ<ρισ6ήτη- τον πνπιματικότητά τοαι καί νά έχη την κτιοιακήν ποόοδόν το>', ώ<ρ' ετέρου οί εύλαβΐϊς καί φιλήσυχοι κάτοικοι τού Προκοπίου Ν' ΑΝ- ΤΛΟΥΝ πάσαν «ύλογίαν πνβνμα- τική ν καί ΰλικήν, Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Έτο,μσσίες κάνουμε μέ θέρμη καί μέ ?ήλο, γιά νό δεχτοϋμε άοπονδο έχθρό καί άχι φίλο" φίλο, πού δέν έχει καλό κανένα νά μας δώση, παρά μονάχα συμφορές σ' όλους μας νά φορτώση. Μόλις θαρθή, μέ μιά σπρωΕιά — άλήθει' αύτά πού γράφω — θε νά μάς φέρη πιό κοντά, σιμότερα στό τάφο' μετά θ' αρχίση τή δουλειά μέ όρεΕη μεγάλη, κατά κανόν' άρχίΖοντας πρώτα άπ' τό κεφάλι. Μέγας τής σμίλης μάστορας, θ" αρχίση νά σμιλεύη γο κούτελο, τα μάγουλα, μετά θά ψαχουλεύει κατ' άπ' τό δέρμα π' ώργωσε, τα δόντια μές τό στόμα, μετά τ' αύτιά, τα μάτια μας, ώς τό μυαλό άκόμα... 'Υστερα έρχετ' ό καιρός πού φεύγει σά τό κλέφτη, κι' ένώ τα μαύρα χάλια μας κυτταμε στό καθρέφτη, άκοϋμε τό φτερούγιομα τοΰ Νέου... φΐλου πάλι κι' ένώ μυαλό άνθρώπινο έχουμε στό κεφάλι) έτοιμασίες κάνουμε γιά νέα πανηγύρια, μέ δέντρα, μέ γλυκίσματα καί μέ παιχνΐδια μύρια' ί| πεϊρα δέ μας δϊδαΕε σέ τίποτα, άλλοϊ μας, τα ιδία Παντελάκη μας, τα ιδία Παντελή μας Ι... Σ. Κ. ΚΟΥΛΟΥΜΠΗΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΦΑΤΝΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ Τοΰ ΙΈΡΑΣΙΜΟΥ Κ0Ρ0ΛΗ Άνανα).λιάξει ή ν^·χή μας στό λαμπρύ οραμα τής φτωχικής φάτνης. Τό γλι·κό δλέμιμα τοϋ γεννηβέντο; ©είοτ· Βοέφους μός λΓΐμπούνρι μέ τί; άκτινοδόλες λ.άμψει; Τού, καί μας γϊμίζεν άγάπη, αΐσιοδοξία ■>&' έλΛίΑες
γιά μιά παγκόοιμια εΐρήνη
γιά παγκόσμια επικρατήση
τής Χοιστιανοσύνης.
Τό φ<υτ£ΐνό, λαμπ<>ό άστέρι,
ρίχνει πολύχοο)ιμίς άνταΰγεΐίς
στόν έσ<οτίρικό διάκοσμο της φάτνης καί ή «χπαλότνχη μ*λ(οδία τής ψαλμίοδίας των άγγέλων μάς γλνκαίνίχ την κ,αρδιά. 'Ενα δάκ<>υ χαοάς
καί στ·γκίνησης
κνλάίΐ άπό τα μάτια μας
στό άντίκρνσμα των Μάγιον,
ποϋ γονο,τιστοί,
.ΤΛθσκΐΎθϋν τό θίϊο Βοέφος,
στό άχυρένΐΛ Τού .χροσκΐφάλι.
καί τα δίορα τονς άναθέτοτη'
"Εκθαμβοι άπό τό οραμα
τής γλιΐκίΐάς μοοφή; τοΰ Θείον
Βριέςρονς
γοντ'.τετοΰμε μποός Τού γιά νά
ψά,λλονμε:
«ΛάΗα εν νιμ,'στοις θί-φ καί επί
Γής ειρήνη
έν άνθρώποι; εΰδοκία».
ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
Καρόιά μου μή ,τονόζ,
μην ΰποφέοη);
γιατί τα 6άσανα
δέν ρχοχιν τελεαομό.
Άφοΰ ?τσι πού πά;
κι' έσύ τό ξέρ>ει·ς
πώς προχωρεϊς μέ σιγονοιά
γιά τό γκοεμό!
Παΰσε νά κλαϊς ολ.ο γιά κάποιαν
ή γιά κάτι
καί πότε γρήγοοα χτυ.τάς,
πβτε σιγά,
ΰπάρχΐΐ κι' άλλο'
στή ζο>ή σου μονοπάτι
νά τό διαβής,
γιατί σέ λίγο θάν άογά.
Καρδιά μου, κύττα
ν' άποκτήσιης άλλεγκρία
γίνου άναίσιθητη,
σκληρή, αΐταοχική,
αν δέν αλλάξης
μέ την πρώτη ϊύκαι<ηα θά σέ πετάξο) καί 6ά δάλίο... πλαστική: ΔΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΥΧΗ Σ' αύτά τα χαώδη χρόνια δέν μπορώ νά σκί-φτώ καιμμιά εύχή πιό κατάλληλη άπ' τό απλώς νά πω: «Σοΰ ίίχομαι έπιτΛ«χία καί εύτΐ'χία», γιατί έξ άλλΛυ, τί εΤναι εΰτνχία; Γιά νά μάς θεωρήσονν .τε-τΐ'χη μένους πρέπει νά συσοχ,>ρεύσονιμε
καμμιά .τεοιονσία; Ποέπει νά βν1-
σκόμαστΐ μέσα στήν πολντέλεια;
Πρέπει νά κακχόμαστε γιά τα
κτήμβτά μας καί τα πολλ,ά ταξίδια
μας;
Νά ένας όρισμός πού μοΰ ςραί-
νεται εύπρόσδεκτος:
«Γελά συχνά καί πολύ κέρδιζε
την έκτίμηση ε'ξυπνων άνθρώποχν
καί την άγάπη των παιδιών κέο-
διζε την έκτίμηση τίμιων κοριτσι-
ών καί ΰπόμενε την προδοσία ψεύ-
τικων ο^λων· νά έκτιμβς την όμορ
φιά· νά βρίσκης τα καλντβρο στοΰς
άλλους. νά αφήσης τόν κόσμο λι
γάκι καλ.ύτερο ϊίτε μ' ίνα παιδί
γεμβτο ίΐγεία, μ' Γνα παρτέ<)ΐ στό κήπο μέ πρασινάοα, ίϊτε μέ μιά άτολυτρωιμένη κοινωνική κατάστα ση. Νά ξέρη; πώς καί μ*ά άκόμη ψνχή άνάπνευσε ί{ικολώτίοα, για- τί εζησες έ ου —αΰτό γιά μενά ση μαίνίΐ έπιτι>χία καί μέ την έπιτυ-
χία άκολοι>θεί καί ή ευτυχία».
Φάννυ Μπέαοντ
(Μετ.: Κιοτίνα Χ. ΧαροποΐΛου)
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙ'ΔίΙ
«ΙΗΣΟΥΣ»
Ό έχλεκτός σννεργάτης μας
λογοτέχνης λΐελής Νικολαΐδης, ό
οποίος είς τέσσερα προηνούμενα
6ι6λία τού ϊδωσε παρα'στατικήν
λονοτεχνικήν άνάπλασιν μεγάλων
Έλληνοχριστι·ανικων μορφήν των
.τρώτων ΧρκττΐΛνικών αίιί>νο>ν, έ-
κοοΰφοκΐί τα ρργα τού αύτά μέ
μίαν πρωτότυπον καί έμ-τνίυσμ,ένην
(ίΐογοαςρίαν τοϋ Ίησοΰ. Ή ποωτο-
τυ,τία τοΰ έ'ργου έγκειται είς την
εμπνη·σιν τοΰ στ'τγοαφέως νά χοη-
σιμΛποιήση ένα θαυμάσιον εΰρημα
άπό τό κατίά ΊίοάΎντρι Ευαγγέλιον,
τό οποίον Ανσνν καί συγκίνησιν.
ΚΡΓΤΙΚΗ ΤΟΤ ΒΙΒΔΙΟΤ
-ΑΒ-ΑΔΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΙΤΑΣΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟλΟΓΟΥ
ΤοΟ «υνεργ&του μ«ς κ. ΙΩΑΜίΟΥ Δ. ΔΟΓΚΙ-Η
(Σ ννέχ«ια έκ τοΰ προηγούμενον)
Αίηύ «Τναι χρέος οτημαντικό γιά
μενά καί θά τό έκτελέβιο μέ άρκε
τή άφοσίωσι, γιατί μέγιστο χιθέος
πού έχομε στούς καλοΰς «4νθρώ-
πονς, στούς λόγους, καί τα άλλα1,
είναι ό έγκωμιαστι.κός λόγο;, γιά
νά γίνη τέ.ρψι σ' εκείνον;, καί συν
άμα προτροπή γιά ένάρετες ποά
ξΐΐς στοΰς ίλλονς. Διότι δσων άν
θ^ώπων γνώρισα τοΰς έπαίινους,
γνώρισα χο)μ. καί τάς προόδους
των...
ΣΧΟΛΙΑ
1. «'Έμελλεν αρα». Στό ποοοί
μιο μιμεϊται τόν Λονκ,ιανό, ό όποϊ
ος τόν λόγο τον «Δημώνακτο; 6ί-
ος» άρχίζει ώ; εξής: «Έμελλεν
αρα μηδέ ό καθ' ημάς 6ίος τό παν
τάπασιν Λμοιρος Ισεσθαι άν&ρών),
λόγον, καί μνήμης άΕίο)ν». Μέ τό
σνμπεοααματικό δρα, πού χοησι-
μοαοιεί στήν άρχή τού λόγον τον,
θέλει νά εκδηλώση την μεγάλη
συντριδή τού γιά τόν θάνατο τον
τον.
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Α μέν ονν πεποίηκέ μοί τόν λό
γο-ν καί δι' α τόν άγώνα τούτον έ
νεστησάμην τοΰτα εστίν. ΕΊ δέ το
σοϋν άπήντηκα τοΰ καιροΰ δεύτί-
ρος, καί μΐτά τοσοΐ·τον; έπαινέ-
τας (1), ιδία τε καΐ δημοσία τα
έκιείνου σεμνύναντα;, μηδεί; θαν
μαξέτω. Άλλύ. σνγγινωσκέτο) μέν
τι θϊία ·ψυχή(, καί ηάντ' έμοί σεΰα
ομία, καί ννν καί ποότίρον. Πάν
το>ς δέ ώς συν ημίν ώνέπανώρβου
πολλά των ιμων, δρίι) τε φιλίας
καί νάμω κςΕΪττονι (ού γάρ αίσχύ
νομαι τουτο λίγειν, ότι καί πάσι
νάμος ήν άβ·ετής), ού'τα* καί υπέρ
ημάς γενόμενος, ονγγνώμων ε-
ται τοίς ΐιμετέροες. Συγγινωσκέ-
τιοσαν δέ καί ύμΛν δσοι θϊΗΐμότε-
©οι τοΰ άνδρό; έπαινέται, ε[π€ασθέ.ντε·ς
καί κατά θΐον ίσω-ς έκΑτ^μοι γεγο
νότες. Καΐ ιοΰ&' άπό -/νώμης έκεί
νφ τφ γίτταίω τής όλϊΐ&£α.ζ ά-
γωνασβη καί μ»}δέν ίτερον άνα
πτεύσαντι, «τ* |ΐή λόγον εύσεβή
καί κόσμον «α·—ός σωιήριον. Τα
γάρ τοΰ σΐινματος, Ισυις ούδε θαρ-
ρήσαι χρή λ«ι»ην ΟΛ'δοί γΐνναίφ
κσϊ {«έρ τό Γ*»μα πρίν ένθένδϊ.
,μεταναστχι, καΐ μτιδέτ άγιοΰντι
των της ι»τχή; καλών υπό τοΰ δέ
σμοΰ
Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ_ΝΙΚ. ΣΤΡΑΤΑΚΗ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΐΑΠΈΛΑΤΟΥ
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Ό κ. Τριαντάφνλλος θεοδο>ρί-
δης, άντι,-ΐρύεδρος τής Ίσταρικής
Λαογραφική; Έταιρία; Σίρρων
—Μελενίκον, προλογνζει την <τνλ- λογήν ποιημάτοΛΐ τοϋ Νίκου Ν. Σ τρατάκη χ"Ετσι έτραγοΰδησα τίς Σέη,οες». Τό εΓδο; δέν είναι Γδκολον, όταν μάλιστα πρόκειται νά άναφερβή «ν; ποοσφοράν ποιό τ ήτο; κο£ έκτάσεοι;, δπο^ς τού κ. Σ τρατάκη. Λέν είναι εϋκολον, διό τι άπαιτεϊ σι·να,ττικήν Ικανότητα, γνώσιν δαθοϊαν, στάβμισιν άκ.(Κ- βή. Ό προλογίζων είναι έ'νας δη- μιοιχργός επί, τής δημιοινγίας. "Ενας δϊύτΓρος δημιονργός, πού πολλές α>οθΓς πρέΛει νά διαθέτη
ίκανότητες μεγαλύτε.ρΐς κ«ί ά,τό
τού πρώτον. Πάντο);, είναι ενας
ύποθννος κριτής, μέ συνείδησιν
αυστηράν καί ευαισθησίαν άβυνή-
θη. Είναι καί δέκτης καί πομπός.
Καί πρέπει εΐ,ς τήνσυγκεκρψ*νην
Λερίττωσιν νά «ΐπω δτι ό άγαπη
τάς μου φίλο; κ. θίθδωρίδης δι-
καιώνει, μέ απόλυτον πληρότητα,
αύτάς τάς αξιώσεις. Καθιερο>μέ-
νος συγγραφεύς ό ίδιος, μέ εύρυ-
τάτην αναγνώρισιν, μελετητής,
.τού στνοψίνει τα πορίβιιατα τής έ
ιρεύνης είς. ί'ξοχον, διανγέστατον
καί 6αθύν στοχασμόν, ?χει την &-
νεσιν μιάς βαι^ιαστής δεξιοτεχνί-
ας (ίς την διατύπτοβιν, χρησιμο¬
ποιών έκφοαστικά μέσα πλούσια
είς παραστατικότητα καί συγκίνη
σιν. Χνγκίνησιν ή όποία είς την
περίπτωσιν τοΰ κ. Σ τρατάκη, ύ
τον τοΰ σπουδαίον καί πολύπλοκον
συγγραφέως, αυτού τοΰ ηρέμου
διανοητοΰ, πού κάνίΐ την σκέψιν
παλμόν, ζϋΐντάνααν, δόνησιν, ςρν-
σικόν ίΐναι νά άνεοαίνη έπηι»ξη-
μίνη. Διότι προ>/>γίξονται ποιή-
ματα ώπό τα ωραιοτέρα τοϋ εί-
δονς πού Εχονν γοαφή. Ποιήματα
βληβινά, άριστο«ργτ(ματικά. Ή ώ
ραιοτάτη πόλις, αί Σειραί, μέ την
γοητεύουσαν <τνσιογνιι>μίαν, γοή-
τει·σαν καί διά την φνσικήν, την
γναμιομόν το».
Καί εί; επίμετρον ήσαν, επί τε-
λους, αί Σέηραι, αυτή ή επαλξις
μέ την β^ανίαγ διανοητικήν εφε-
σιν, μέ την αρίστην πνευματικήν
άπόδοστν, μ έ την μεγάλην ιστο¬
ρίαν καί τα φωτεινά της τοικυμί-
σματα, μέ την πινακοθήκην των
μορφών, μορφών ήρώων καί πνεν
ματικών ήγετών. *Έτοι .τ<>ο(ΤΡ(τέ-
ρετο τό υλικόν. Καί αύτό άξιο.-ΐοι
ήθηκεν άπύ τό τάλαντον, χνμώ-
δες, πλούσιον·, ιςωμαλέον, ποίι £έ-
ρει νά έκφράζεται κατά τό θέ^,
νά ζωγραφίζη πρόσοιπα καί *ητα-
στάσεις, νά πλάθη σέ σχηματικές
παοα/ττάσεις ίδέες καί στοχα-
σμού;. 'Ετρ^ςγοΰδησ*, λοιπόν, τί;
Σέρρε; ό κ. Στρατάκης. Καί τό
τραγούδι τού 7Ϊνεται λυρική θοι-
πειά, άνεβαίνει μέ γνησιότητα οο-
μαντισ-μοθ, μέ παρορμητικούς τό-
νονς, αύθοίμητιομον, πού δέν εί¬
ναι μόνον χαρά καί αίσθητική α¬
πόλαυσις, άλλά καί όδηγός γιά κά
ποιο πολύτιμο καί περιεκτικώτη-
το δίδαγμα. Καί κοντά σ' αυτόν
τραγοχ'δά τίς Σέρφε; ό μεγάλος
άφοσιωμένο; τον;, πού ποολογί-
ζει την σνλλογήν: Ό κ. Τριαντά
(τνλλος θεοδωρίδης. Δτότι τα δσα
γράφει, μέ τόσην άοίαστον φι>σι-
κότητα καί τέχνην, δέν είναι πα¬
ρά ξεχείλιοχια καρδίας καί διά τόν
ποιητήν καί διά τόν στίχον τον.
θά ήμποροΰσα νά «ίπώ, δτι ό
κ. θροδωρίδης, μέσα στί; λίγες
ο ε'Ιδες, εχει γράψει, μέ θακμα-
στόν τρόπον, μίαν μονογραφίαν
τοΰ ποιητού καί δίδει μέ τόσην
γραφικότητβ καί ένάργειαν τό Ρ<>
γον τον, ώστε δεν 6λέπο> τί θά
εμενε γιά νά ποοστεθή". Καί τό
μόνον πού ιιενει είναι νά έκοροη-
σθοΰν σνγχαρητήρια, νά έκφοα-
σθή ή 6ατ)ύτατη ίκανοποίησις, πού
άφήνει τό 6ι6λίο. Τό χάρηκα κν-
ριολ,εκτικά. Καί θά τό χαρή δποι
ος τό κρατήσει γιά. λίγο στά χέ-
ρια τον, στήν προσοχήν τού...
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΚΑΤΟΣ
ΤΙ είναι καί πώς άντιμετωπίζεται
Η ΕΠΙΔΗΜΙΙΠ|Σ ΧΟΑΕΡΑΣ
Τβϋ συνεργάτου μας κ. Οθ. ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ, ίατροΰ μ.1.-
κροβιολόγου, δ) ντοΰ Φροντιστηρίων ίατρικών δώ
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον:
β) Όμαδική προφύλδξις: Αίί-
τη έπιτίλεϊται τή μερίμνη. τοΰ Κρά
τονς, διά λήψεως σειράς ύγίΐονο-
μικων μέτ,ρων, σκοπόν εχόντων την
καταστολήν εξαπλώσεως χολερι-
κης έπιοηιμίας· κατ' αυτήν:
1) Τελρϊται έμ·6ολιασμός τοΰ
πληθυσμόν.
2) 'Επι^άλλ^ται ύποχρίωτικως,
ή δήλωσις χολίριάντων,, απομόνω¬
σις αυτών καί των έπαφών, ήτοι
των άτομον τα όποΐα Τ|λθον είς ε¬
παφήν μετά των χολριριόντιυν άμέ
σως ή έμμέσοις.
Ά) Ή άπολΰμανσις λευχειμά-
των (έσο>οονχων), κ·λινοσκε.τασμά
τιον «αί παντός έν γένει άντικειμέ
νόν των άσθε/νών, των τυχόν άνα-
καλυπτομένων μικροβιοφόρων κοί
έπαφών αυτών, γενικώ; τοΰ πε-ρι-
οάλλοντό; των.
4) 'Εφαρμογή σχολαστικων μέ-
τρων καθαριότητος καί κατά πρώ
τον λόγον έξασφαλίσιεως κατά τό
δυνατόν στεγανότητο·; των δικτύ
ών ΰδοεύσεως καί άποχετενσεως.
5) Ή βελτίωσις των σννθηκών
διαθιώσεως Λαί ή Λοαίωσις των πτ'
χνοκατωκημένςον περιοχών.
6) Ή συστηματική έντομοκτο-
νια.
.
7) Ή έξέτασις παντός ύποπτον
καί δή κοπρανολογι.κΔς.
8) Ό άποκλειαμός τής χώρας
διαφοοοτρόπως καί κατά τό
τάν έκ γειτονικων Χωοων, ποοσ-
6ε6λημένων υπό τού γονακίου τής
λ^ρας.
9) Ή άπολ.ύμανσις π>αντός με-
ταφοοικού μέσου, προίθχοιιένον
έκ Χώρας μεμολακτιμένη;.
10) Αΰστηρά άποιιόνωσι,; είς
λοιμοκαβαρτήοΐιον καί παοακολού-
θησις νγειονομική επι ικανόν χαμοΰ καί νά
ίφαομόζεται σύμφωνα μέ τάς έκά
στοτε έντολάς τής Κρατικής 'Τ-
γειονομικής 'Τπηρβσίας καΐ δχι λό
γω φοδίας π(*>ά>(ί<»ζ, τότε είναι ά- ποτελίσμα-τι.κό;, ώ; π.χ. προσφά- τω; (Όκτώβριο; 1970), ή άναπτυ χθείσα είς την Τουρκίαν χολερι- κή έπιδημία, καθ' ην επί 1.235 κοουσμάτων χολΐρικών, άνακοινο) θέντων, οί νεκροί άνήλθον είς 4δ (έπίσημος άνακοίνο>σις) ή 150 (ά
νεπίσημος πληροφορία).
(Συνεχίξεται)
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ ΠολιτικοΟ Σννταξιούχου
(Συνέχεια ε/, τού προηγονμένου) λάσσιον, μέ άμΛελώνίς καί μέ
Έκεϊ μέσα κατά την Μικοα-
σιατικήν καταστροφήν τοΰ 1922
συν«εκε·ντρώθΐ)σ(ΐν πολλαί οικογέ¬
νειαι έκ Βονρλων δπον ΐύρον οί
κτςών ·θάνα·ιον έκ μέρους των
Τούρκων μεταΕϊι των οποίων μία
έκ παιτρό; θεία μόν ονόματι Μα¬
ρία, σύζυγος τοΰ Νικήτα Στ(ΐυ
ρινάκ.η, μετά των δύο ιΐών της,
πρώτων μόν έςαδέλφο>ν Νικολά
ου καί Λαμπρόν εύρον τραγικον
βάνατον.
; ώοοΧαν επαυλιν ιεί
χε καί ό Γτέλιο; Σεφεοιάδης^—
πο/τήο τοϋ εσχάτως τιμηθέντος
διά 6ρ«/6είου Νόμπελ Σ εςρέρη
Γρωργίον, τοΰ οποίον ή μήτηρ
ήτο ε'κ Βονρλων, τό γένος Τί-
νεκίοη.
"Ετερον προάστΐΐον ΐπίση; ώ
ιθαιότατον, ι,το τό Γκιούλ Μπα-
ξές, άνθόκΓμτο; γ!; την ελληνι¬
κήν. Ά.τό την όνομασίαν τού ά-
ποδεικντ'ιεται ή ώραιότης τοΰ
προάστειον αυτόν. Ήτο καί αϋτό
παραθαλάσσιον καί παρήγε όνομα-
στό γλνκό, τό όνομαζάμίνον
«Γλτ·κό τριαντάφΐ'λλο», άπό τίς
ώραϊε; τριανταφυλλιέ; πού είχ».
Άλλα ποοάστεια έπίσης ήσαν
τό «Γιαιτζιλάρι», τό «Δΐΐμεοτξη-
λί>, τό «Κο.Μομανη», τα «Ρον>μ-
τό «,Ενγλεζονήσι», τύ
Μεντέση, Όρταντζάς, Σ τάχιον
μέ την μεγάλην καί ώρ-αιοτάτην
εκκλησίαν ή Εϋαγγίλ^στρια, ή ό¬
ποία ίώοταζε κατά τίς 25 Μάρ¬
τιον, ήμέιςα τή; Όρθοδοξία; καί
τής έθνική; μα; εορτής.
Κατά την παραμονήν καί την
Ιδίαν ημέραν τής εορτής, σννε
κεντροΰντο χιλιάδες προσκυνη-
ταί έκ Βον,ιλών, άλλά καί των
περιχώρων ιή; Σμύρνης.
Ετεοον ποοάστειον ήτο τα χω
ρίον «Γν?Λΰ χωριά> παραθα-
ώςιαϊα όπωροφόρα
. . 22ον. Πώ; έκτίσθησαν τα σχο
λεϊα Αρρενων καί θηλέων, τα
όνομαζόμενα «Άνοξαγόιρ/ β ι ο ς
Σχολήν.
Κΐς τ»)ν άςχήν τής σνγγοαψης
τού σημειώματο; περί Βουρλών
(πά». 5), άνε<ρέρθη ότι θά ομιλή ««,μεν πώς εκτΧσθησαν τα μεγα- λοπρεπή μέγαοα ή «Άναξαγόρει- ο; Σχολή>.
Άρχίζομεν, λοιπόν, μέ μεγάλην
συγκίνησιν την έξιστάρησιν.
θά ήμουν .-τερίπου 9—10 έτών
(τώρα άγω τό 74ον ε"τος), δτε διε^
δόβη δτι ό συμπολίτης μα- 2α5-
6ας Παπαγρηγοριάδης, θιεολόγος,
μετά την άπόλι<σιν τής έκκλησίας Κυριοκήν τίνα, θά ίξεφώνει 8να λόγον ή μάλλον θά ϊκαμνε μίαν 6μ·ιλίαν έπά«ο «ι; τό θέμα τής ανεγέρσεως τοΰ σχολείον αΰτοΌ· 'Ετσι, λοιπόν, καί ό γρά¬ φων σήμερον κατά την λαβοΰσαν χώραν συγκέντρωσιν. Ό Σάβδας ήτο γνωστός είς τού; Βουαλιώτας ώς μεγάλος ρή τωρ καί πατριώτης φ>Λγεοός, ϊξο
χο; δέ "Ελλην. Κατά την συγκέ-ν
τρ<οσιν αυτήν, ποΰ εγένετο είς τόν πεοίδολ.ον τής έκκλησίας τής Π«ν αγίας, προσήλθον πί.ρί τάς 5.000 άνδρες, γΐ'ναϊκες καί παιδία. Έν- θν(ΐοΰααι άκομη ζωηρά τα ά>οαα
τοΐ' λόγια.
«Βονρλιώτε; καΐ Βο>ρλιώτιβ-
σες, ϊ)»εγε, ένισχνσατε τό ταμεί¬
ον τοΰ σχολείον, διότι μέσβ είς
οντό τό σχολείον θά διαπαιδαγω-
γηθονν τα ,ταιδιά σας, πού θά ά-
ποτελέσοι>ν αίίριον την κοινωνίαν
των Βονρλων».
(ΣυνεχΙίεται)
Σϊλίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΑΟΓ
τέως διευθυντού" «αρα τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σννέχεια έν. τού προηγούμενον)
Ταΐ'τόχ,ρονΛ μέ τα διαδραιιατι-
ζόμενα στή Μικοασιατική ΰπαιθρο
ήρχισε ή δράοη των τρομοκοατών
Τοιν?κολαξών καΐ Βοσνίων, μέσα
στή κτημητική πεοιοχή τοΰ Ά'ίδα
λιοΰ. Οί κακοποιο'ι επεδόθησαν σέ
λεηλασίες καί έιμπρησμοΰς αγρόν
κιών καί φόνους, κΛτά τόν άγριώ
τερο τρόπο, γτωργών, πού τολμον
σαν νά μεταδοΰν στά κτήματά
τοι>ς. Τούς ϊσυραν μακριά άπό τό
κτήμα τονς λαί έκεί τούς κατακ<>ε
ουργοΰσαν κόβοντες μύτες, αύτιά,
χέρια καί πόδια καί,, τελικά τούς
εριχνον μέσα στά πηγάδια, σέ κεϊ
να τα ©αθειά πηγάδια πού άφθο-
νοΓ>σαν στήν άγροτική πε/ριοχή
τοΰ Άϊδαλιοϋ.
"Οταν τό ύράδυ δέν έπέστρεφαν
στά σπίτια τον;, οί οί»είοι τους,
άνάστατοι καί άγο)νιώντες έ'σπεν
δαν τό ποωΐ στήν Μητρόπολη καί
στίς τονρκικέ; άρχές, γιά νά κα-
ταγγείλουν τό γεγονός.
Έκεϊ, στήν άστυνομία, σχημα-
τιζόταν μιά κοι^στοιδία άπό ϊφιπ-
πους άξιωματικοΰς καί χωροφύ-
λακε; (σοτ'6αρηδες), ενα άγοιραίο
άμάζι μέ τούς σνγγενεΐς τοΰ κα-
ταζητονμένοτι, ξεκινοΰσε γιά τό
κτήμα, οπον δονλενε ό έξαφανι-
σθείς. Τα άποκα|ίοια μιάς πρόσφα
της φωτιάς, τα άπομινάρια ενός
πρόσφατον γεύματος καί μερικά
νωπά αποτσιγαρα, φανέρωναν δ-
τι πρίν άπό λίγε; ωρε; βρίσκον-
ταν έκεί ανθρ<'>ποι. Τα κρατικά δρ
γανα ϊ'καμναν πώ; έ'^ιαχναν στίς
γνο<'> ρευματιρ;. Στό τέλο; ϊ,κα-
ναν πώς δυθιανασχϊτονν, σήκωναν
τού; ώμονς τους καί δήλωναν δτι
ό άναζητονιΐϊνος θά έδ.ραπέτίυσβ
στή Μντιλήνη. "Τστερα άπό και-
ρό, άλλοι, δδηγοΐιιιενοι άπό τή δυ
σοσμία, εΰρισκαν τα πτώματα των
ΧΛτακρεοτιργτιμένων μέσα σέ κά
.τοιο πηγάδι.
Άρκετές δεκάδες ξωχάρηδες
πλήρ<οσαν μέ την ζωή τονς τό τόλ μημα νά έπιχειρήσοτιν νά μετα. 6οΰν στά κτι'ι,ματά τους. Τα πολυάριθμα ξ>κκλήσια τού
Ά'ίδαλιοϋ 6ε6ηλώθηκαν καί μετα
βλήθηκαν σε σταύλον καί τα νε-
κροταφρϊα άνεσκάφησαν καί έβν-
λήθησαν.
«Άξιωμίΐτικοί τής φρουράς,
νράφει ή «Μαύρη Βίδλος» των
Πατριαρχείιον, άπε,μάι^ουναν είς
τό εσωτερικόν τάς οικογενείας αύ
των κατά τοιούτον τρόπον έσπευ
σμένον καί πομπώδη, ωστε νά έν-
σπείρη τόν πανικόν.
( Σννεχίζεται)
ΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΓ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Ίδων ό Κτίστης αλλύμενον τόν άνθρωπον χερσιν όν έποίηοεν κλινας
Ούρανούς κατέρχεται. Τούτον δέ έκ Παρθένου θείας Άγνής, όλον
οόσιοϋται άληθεία οαρκωθεία ότι δεδόΕασται.
Χ ριοτόν, τό φώς τό όληθινόν, Χριστιανοί, ολοψύχως δοΕάσωμεν
Ρ υθμιστήν, των έπιγείων κα'ι έπουρανίων, ευλαβώς απαντήσωμεν
1 ΗΣΟΥΝ. τόν Νοητόν Ήλιον τής δικαιοσύνης, ευοεβώς προσκ.ι-
(νήαωμεν
Σ ΩΤΗΡΑ μας, γεννηθέντο έν φάτνη άλόγων, θερμώς παρακαλέ¬
σωμεν
Τ ώ σύμπαντα είρήνης, χαράς κα'ι άγαλλιάσεως νά πληρώση
Ο Μονογενής Υιός καΐ Λόγος τοϋ 6>ΕΟΥ και Πατρός να μάς άδελ·
(φώσ,ι
Υ ΨΙΣΤΟΣ, οάρκα προσλαβών ώοπόρως έκ τής Άειπαρθένου, να
(μάς συγχωρήση
Γ ενός Περιούσιον Λαόν ΤΟΥ, ψυχαϊς καί οώματι, ν6 μάς ένδυναμώση
Ε θνη δπιστα είς την Οδόν ΑΥΤΟΥ ταχέως νά όδηγήσωμεν
Ν αί Πίστιν, Αγάπην καί ΈλπΙδα ΤΟΥ να άποκτήσωμεν
Ν ύμφης, Παναγίας Θεοτόκου βοήθειαν νά επικαλεσθώμεν
Α νάρχου Θεοϋ ημών Βασίλειον ΑΥΤΟΥ νά ευρεθώμεν
Δ εϋτε ίδωμεν πιστοΙ πού εγεννήθη ό Λυτρωτής μας ΧΡΙΣΤΟΣ
Α κολουθήοωμεν λοιπόν ένθα όδεύει ό Άοτήρ
Κ ΥΡΙΟΣ γάρ όπου βούλεται νικάται φύσεως τάΕις ώς γέγραπται.
Μέγα καΐ παράδοΕον θαϋμα τετέλεαται σήμερον. Παρθένος τίκιχι καΐ
μήτρα ού φθείρεται. Ό λόγος οαρ'/ούται καί τού Πατρός ού κεχώρισται.
"Αγγελοι μετώ ποιμένων δοΕάζουσι καί ημείς ούν αυτοίς έκθοήοωμεν.
•ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΘΡΩ
ΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ.
Δημήτριος Άγαπ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
'Αμφικράτους β1)ΥΜΗΤΤΟΣ
ΑΘΗΝΑΙ Τ. Τ. 408 Τη,λέφ. 7β8·79Ο
Σήιμερον γεννάται, ό Σωτήρας
στοΰ Δαυίδ την πόλι
οί ούρανοί άγάλλονται, χαίοεται ή
φύσις δλη
Στό Σπήλαιο γίννήθηκε έκ Παρ-
θένον Μαοί* ς
Νέο Παιιδί. Άρχηγός Νέας θρη-
σκ«ίας·
Γεννήθηκε , -^αί ίτέθηκε στή φάτ.
νη των άλογων
ό Βασιλιάς των ουρανίαν καί ΙΙοι-
ητή; των δλων
Ποιμένες πρόδατα φύλλαγαν νύ¬
κτα στά μανδριά
δόξια τούς περιέλαμψε τοΰ νεογέν¬
νητον Βασιλ.ιά.
Φό6ο πήιρανί, ταραχή καί ζάλη
στό κιεφάλι
Αγγελος, τοΰς λέγει, σάς εύαγ-
γελίξοι<με μιά χαρά μεγάλη Σωτήρας έτέχθτγκε σή,μερα στοϋ Δαυίδ την Πόλι χαίρεται ή οτνυρωπότητα, ή οίκου- μένη δλη. Μάγοι άπό την Περσία ξεκινοΰν κι' ούτοι εϊδανε νίοφανέντα Άστέρα στήν Ανατολή Άστέιρας τού; όδηγεί δείχνϊΐ τόν δρόιμο τόν εΰθύ πού πρέπει ν' άκολονθήσο»ν γιά νά 6ροΰν τό Παιδί.. Στή Βηθλ^ίμ τού; όδηγίί δείχνει την οίκία πού φιλοξιενεϊ τό νεογέννητο παιδί καί Μητέρα Μβρ Δώρα τού προσφέροννε λιδάνι, επί γής είαήνη" Ιδιαίτερ·α σέ τούτο τόν καιρό. Οί ήνθοωποι. ν' άφήσονν τα μίση, τα πάθη, την κακι'α γιά νδλθη είςήνη στή Γή. Ας ποΓιαε μ έ μιά φωνή δλοι οί χρΊστιανοί ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΘΕΟ — ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ Ν Α ΦΕΡΗ ΙΙΑΝΩ ΧΤΗ ΓΉ. ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΠΑΤΕΡ Α ΤΙΟ ΚΑΙ Α ΠΟ ΠΝΕΥΜΑ άπ'δλο τόν κοσμο ΔΟΞΑ νάχη ώς κι' άπό έμένα. Ι·ερ.ενς Στυλιανός Στανρόπονλος Οίκονόμος σμύονα καί στό ούρανοδίτναμο Παιδί καί ΰψι- στο θεό. Δά£α —ό γεννηθέντα θεό με τούς Άγγέλονς λέγω κι' έγώ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΙ'ΑΧ Πωλοθνται είς τιμΛν έκτόκτου κοκαιρΐας. Τηλέφωνον 238. Μ7 Κτ>ριον ϊτβλιον Λ Κ^
οταν.
ΕΚΛΟιΓΗ ΝΕΟΤ ΒΟΙ^ΘΌΤ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΤ
Υπό την Προεδρίαν τής Α.
Θ.Π. τοΰ Οικουμενικού Πατρίάρ
χον κ.κ. Άθηναγόρον, ή Άγία
καί Ίεοά Σΰνοδος τοΰ Σ«πτοΰ
ΟίκονμενικοΓ· Πατριαρχην, συνε-
δριάοιασα τϋ «η τ.α. Δεκεμβριού,
έξέλεξεν είς Επίσκοπον θεομών
τόν Πανοσ. Άρχιμ.ανδρίτην κ.
Χριστόοονλον Καλογεοάκην, "Ι
ερατικω; ΐΤροϊστάμρνον τής έν
ΣΟΜΕΡΒΙΛΛΕ, ΜΑΣΖ ήμετέ-
ρας Κοινότητος τή; Κοιμήσειος
τής θεοτόκον.
Ή είς "Επίσκοπον χειροτονία
τοΰ θεοφιλέστατος έψη<ρΐιθΐμένου. Χριστοδούλου· Καλογεράκη, γενήτ σεται τή Κυρ'ΐακη 17η Ίανουαρίου 1971, έν τφ 'ίεφφ Καθίδριικφ Ναφ τοΰ Εύαγγελασιμοΰ τής θεο¬ τόκου έν ΧΟΤΣΤΟΝ, ΤΈΞΑΣ, νπό τού Σ εοασμκοτάτου Άρχιβ- πισκόπον Άμ.ε·ρικής κ.κ. Ίακώόου, σι·λλειτονργοΰντων των θεοφ. 'Ε- πΐισκάπων Άμφιπόλιεως κ. Σί,λβ καΐ ΆπαμίΐΊίς κ. Ίακ(ί>&ον. θα
επακολουθήση ή έγκαθίδρνσις τβθ
θεοφ. θερμών, ΰστις θά ΰπηρε-
τήστι ώς ΒοηΘός 'Επίσκοπος τοΰ
Σ ε 6ασμκοτάτου ' Α ρα»ίπισκόποΜ
Άμε«ική; κ. '1ακώ<>ον, έν τη 8η
Ά|ρχιεπιβο«οπίΐ(1ή Πίρκρεαεΐιρ, μέι
έδραν τό ΛΙΟΤΣΤΟΝ, ϋ
Ο ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μοί ΔΡ°« κ. Δ. ΑΡΧΙΓ-ΕίίΗ, ■- Γ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝ* ^^^4^ηι1"ν -■[ι
ΓΛΥΚΑ ΠΑ Τ/Μ ΧΡ1ΣΤΟΥΓ£ΛΙΜΑ
1.—-ΤΑ ΦΟΙΝΙΚΙΑ
Στή Σμύρνη, τα μίλαμακάοονα
,ιού λίνε ΐδώ, τα 'λ.έβιμε (τοινίκιο,
ίτού «Γναι λέΕης διναντινή, γιατί
τό χρώμα τως καί τό σκέθιο μοιά
ζοννε σά «φαίνικες», δηλαδής
κονρ-μάδες, μέ τή διαφ-'ρά πώ; ε!
νυχ πιό μ>εγάλα Λπό αϋτές. Καί οί
Σμυρνιές, .τού ήτανε χρυσοχέρες,
ήΕ,έοανε κ' ήκάνανε μερβκλήδικα,
άχι μόνε τα φοινίκια τως, παρά
καί τσϊ δασιγιάπητές τιυς. Κ' ή-
προβέχανε νά τα κάνουνε επιτύχη
μίνα, μά καί ποία θά τα κάνη .τιύ
(ίμαοφα άατττν άλλη τή γειτάνισ-
σα.
Η ΣΥΝΤΑΗ
Α.— ΤΛΙΚΑ ΠΑ ΤΗ ΖΤΜΗ
Α.—'Τλικά γιά νά γενή ή ζί'ΐιη:
1— Σαμόλαδο (καί στήν άνάγ
κη λάδι), δυό ποτήφα, δηλ. μισή
οκά (040 γρο.μμάρια).
2.— Ζάχαρη έ'να κονπάκι (φλι-
τςάνι) τοΐ' τσοιγιοϋ.
3.—Άλουστά (άλεσίβα), έ'να
ποτήρι. Είδεμής, σό'ντα έ'να κου-
ταλάκι άνελίγο).μρνη, σέ έ'να .τοτη-
ράκι νερύ. Πιό κάτω θά δοϋμί,
πώς κάνωμε την άλονσιά.
4.—Έγγλεΐικο .τροζύμι (μπαί-
κιν πάον'ντερ), έ'να κονταλάκι.
5.— Κονιά/, έ'να .τοτηί>άκι τού
κοασιοϋ.
6.—'Καρρα,ίγια (γαρΰφα- λ α)
τεσσερα - πέντε, κοπανισμέ'να.
7.— Κανέλλα φρεοκοκοΛανισμέ
νη στό γουδί, ?να κονταλάκι.
8.—Άλενρι, οσο σηκο'ιση.
]3.— 'Τλικά γιά τό σορόπι:
1.— Ζάχα<ρι £να ποτήρι. 2.— Μέλι, ίνα .τοτηρι. .1.— Ν*ρύ, μισύ ποτήρι. Τα δάζε-ις νά βράσοννε καί τα άνεκατέβεις ^'ΐά νά άνελιγώση ή ζάχιορη καί νά γενή ένα δϊμένο βοοόπι. Γ·.—'Τλικά γιά τό .-ΐασπάλκτμα: 1.— άχαρη έ'να ποτήρι. 2.— Κανελλα ψιλή έ'να κοντα- λάκι. ;(.— Καρύδια μισή οκά (640 γραμμ.), ψΰχα, κοπανισμρνη. ιΑ ιΓιά νά κάνη; τήν άλ.ονσιά: 1.—Άχιγιά (στάχτη) κοσκινι- σμένη «πό τουπητάκι γιά νά μην ΐ'χη καρβαΐ'νάκια, ί'να κονταλάκΐ μπάλικο. 2'—Δυύ .τοτι'ιρια νερύ. Τα ρίχνεις σέ κατσαρόλι κα'ι τύ (ίάζει; στή 'ρωτιά νά πάοουνε. δυύ - τρείς 6ράσ;·ς. Τό θωλύ αϋτύ νερύ τ' άφήνεις να κατασταλνάξη κΐιλά. Τό ,τερνάς άπό 'να τονλ,τανάκι κα'ι η άλουσιά (Τού είναι έ'τοιμη. "Αν μρτοχπριστής λά&ι: Τύ σιμόλαί«ο είναι προτιμώτερο γιατί μοσκομνρίϊΐΐ. "Αν ίίμος με ταχειριστής λάδι, τότες, επειδής αύτύ άφήνι-ι κάποΐα μνριοδιά (λα δίλα) στό φοινίκι, πρέπρι νά τό θίξης σέ ρ'να κατσαρόλι καί νά τα 6άλης στή φοιτιά νά κάψη ώσα,μ' ποΰ νά βγάλη άχνό. Καί, τότ-ες, ρίχνεις ,μέσο ένα κομιματάκι ψωμί, πού αύτό θά ρουφήξη τήν δσκηιμη μυ.ριυδιά τού. Θά περιμένη;, ω- σαμ' πού νά ν.οκκινίχτη τό ψιομί αύ τό, καί τότ.-ς πιά κατεβάζει τό κατσαρόλ' άπτή φοιτιά κι' άφήνεις τύ λάδι νά κρυο'χτη. ΤΟ 1ΙΛΑΣΙΜΟ Μέσα σ' έναν* στρο'γγνλό ντα- 6ά (ταψί) ρίχνεις μέ τή σειρά: 1.— Τό σαιιόλαδο (είτε; τό λά¬ δι).2.—Τή . άχαρη. 3.—Τό πο¬ τήρι τήν άλουσιά (είτε; τό ποτή¬ ρι νεθ'ό με τήν άνελιγωμένη μέσα ενα κουταλ,ά/α σό'ντα) άφοϋ πιύ πρίν άνελιγώσης μεσα τύ έγγλέ- ξικο ,τροζνμ. 4.— Τύ κονιάκ. -Γ).—■ Τα καρεφίγια καί την κανέλ.λα, ού λα κιοσανισμενα. Οδλ' αΰτα, λοιπήν, τα τρίίίεις μέσ' στύ νταβά μέ ξ«Λλο>τή τή
ςονχτα, χαόευτά καί κΰκλο (κυ-
κλικά), ίόσαμ' ποΰ νά γνώσ' ή ζά-
χαρη. Κι' άψοϋ τα δουλέψης κα-
λά - καλ.ά, ιότες ρίχνεις καί τ' ά-
λεΰρι, λίγο - λίγο καί .τλάθεις τή
ζύμη. Άλλά τόσο άλεύρι, δσο νά
μή σοϋ γενή ή ζνμη σςχχτή, παρά
μαλακιά, π»υ νά μ-ή σοΰ κο,λλά
καί στό χέρι. Τότες, ποίρνεις έ'¬
να - Ινα κο>ΐιματάκι άπό τή ζύμη,
το πλάθεις καλά στή φοΰχτα γιά
νά ζεσταθή, καί κανιις τό σκέθιυ'
*<»0 (ΐ-οινικιοΰ σάν έΗα ΐί.α<<ουΐ'λύ ^ίγό. Τό άκου'μπάς απάνω σ' 6. να καλμπούρι (κάσκινο μέ χοΛτρό τελι καί μεγάλες τροπες), εϊτετ απάνω στήν ψιλή ξνστρα τού τυ- 1>ιοΰ. Αύτό τύ κάνεις γιά νά γενή
άγρια ή άπο.τάνω έπιφάνειά τού.
ίοί καθώς ζουλάς τύ φοινίκι ά-
πάν' αυτού, τό δάχτΐ'λώ σου τού
κάνιει άποκάτω Ινα λακκάκι, πού
τό φοινίκι φαίνεται σά κλοΰβιο
(Κατά τό ψησι.μο δμως τό λοκκάκι
χάνεται γιατ'ι ή ζνιμη ένώνεται)
(Αυτή οΰλ' ή μανον6ρα χρειάζεται
γιά νά γενή τό φοινίκι θρονψαλια
σιό, α-μα ψηθή). Κ' έτσι τό άκον
'μπά; απάνω στό νταβά, ϊό έ'να
δί.τλ.α στ' αλλο, στήν άράδα καί
τονε στέλ:νεις στό φοΰρνο (το'. >α
πού ύπάρχει ή ήλεκτρικιά κονζινα
τό νταβά τονε 6άζεις εΰτύς μεσο.
στό φονρνο τση). ι
ΤΟ ΣΟΡΟΠΙΑΣΜΛ
ΚΑΙ 1ΙΑΣ1ΙΑΛΙΣΜΑ
"Ωσαμ' ποΰ νά 'ρχοννε τα φοι-
νίκια άπτό φοΰρναρη ψΓ,ιμένα (εί-
τες σοΰ ψηθούνε στήν ήλεκτρικιά
σου κονίίνα ■, ϊχεις έτοιμάσει τύ
σορόπι. Κι' αμάν ίρχοννε, τότβς
έχεις τό σορόπι μέσ' στό τζέτζε-
ρι καί βράζει στή φιοτιά καί μέ
τήν τρνπητή κοντάλα τα βουτάς
μέσα, έ'να - ένα. Τα άνεβοκατεβά-
ζεις μέσ' στό σορόα» καί τα βγά-
ζεις νά τα άκονμπήσης στήν φα-
γιάντσα (πιατέλα). Άφοΰ τα κά-
νίΐς έ'τσι ούλ,ο. τα φοινικια, τύτες
ά'ντίς νά τα πασπαλίσης άποαά-
νιυ ούλα μΐ τή ζάχα,ρη καί τήν κα
νέλλα, τα παίρνεις ένα - ενα, μ?-
λιομένα ΰπιυς είναι, κ<χί τα βοντας μέσ' στή ζάχαρη καί κανέλ^λα (ά- νεκκχτεμένες) ,τοΰ'ναι σ' ένα (ίαθύ πιάτο καί τα ξαναθάζεις στή (ΐα- γιάντσα. Αΰτό τύ κάνΐΐς για νά 'χοννε πιότερη ζάχίίρη τρογί'ριιι τοις. Καί γένου'νται, ΰστεριις άπύ ένα - δνό μέρ·ες, σά κόντιτα (κόν- τιτο, Ιταλ. = ξαχαριοιμενο γλ.νκι- σμα πού θρεϊ). Κ' ΰστερι; πιά, τα πασ.ταλιζεις > άποπάνυ) μέ την
κοπανισμένη καρυδόψυχα. Κι' δσο
σορόπι περσέψη στό τζέτξερε, τό
άφήν*ις στή φιοτιά νά δέση καί
στό τέλος τό πε,ρεχσς άποπάν' ά-
πτά (Αθΐνίκια. Μέσο σ' ούλ' αϋτά,
χρειάζεται, Οέδαια, κι' ή τέχνη καί
τό καρκοι»λάρισμα (ύπολογισμός).
Λ
Τό φοινίκι «ΐν' έλ^α γλυκύ, ποΰ
δσο πιότερες μέρες πομένει, τόσο
πιο ό'μθιρφο καί πιό θςουψαλιαστο
γένεται. Κ' ήκάνανε οί Σμνρνιές
φαγιάντσες άλάκερ*; γιά νά φά-
νε τα Χριστοϋγεννο καί νά 'χο»»-
νε νά τρώνε ^άθε μερά, ι'όσαμ' τοΰ
"Αη - Βασιγιοΰ. Μά νά 'χουνε, νά
τρατάρυννε τόν κόσμο, τα βίζιτα
πού θά ν' ερχοννε νά χαιρετίσοτηε
τύ σπιτικό, την ήμέρα τσή Ιΐροιτο-
χρονιάς.
Δρ. ΔΗλΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
3ΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ
(1942 - 19441
ΑΙΙΟΨΑΣΗ ΤΩΝ ΓΤΝΆΙΚΟ1ΙΛΙ Ω
ΤΟΤ ΣΙΔΗΡΟΝΕΡΟΤ
^0283
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕ1Α
(ίουνά, ά.τ.ό φοϋο μήπυις οί 11ου/.-
γαροι τα πιάσσυν, καί τα άφανί-
σοιν, ΰστερα άπό τίς μάχες τού
Νέστου, π' οΐιπαθτιν μεγάλη ο;θο-
ΐκ'ι, μιά γΐ'ναίκα εγκυος, π,ού επρό¬
κειτο κείνες τίς μ-έρες νά γεννή-
βει, απεφάσισε σάν γεννη&εί τυ
νεογεννητο νά τό ρίξει στόν Νέ-
στο, ή νά τύ σκοτώσει, γιά νά, μή
άνακα/.ΐ·>)(οτιν άπ' τίς φιυνές τού
νηπΐίίηι οί 15υΰλγαροι, το μέιοος ίί-
που ΐκούίΐοντο τα γι·ναικόπεΛα τοϋ
χο).ριοϋ Σιδηοονέρου.
ΚΝΑΣ ΙΙΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΜΤΑ-
ΛΑ ΤΟΤ!
"Ενας ώπλισίμένος άντάρτης ποΰ
πολτμονσε τοΰς Βουλγάρους μαζΰ
μέ τοΰς άλους άντάςτες στά 6ου-
νά, ρίχε πάθει άπό 6ιάσειση τού
μυαλοΰ ταν, νομίζοντας πώς ϋλοι
οί γύρω τού άντάρτες ήσαν 6οΰλ-
γαροι καί ήρχισε νάτοΰς .πνροΛο-
λεΐ...
Κατά τύν τουφεκισμύ, σκοτ<όθη- κε ό πατέρος τής άφηγητρίας μας Νίτσας Ζιγκριάδου, ύ Πρύΐορος τής Κοινότητος ΣιόηρονέρίΜ', Η¬ λίας Ζιγκριάδης καί δ γιός τοο!.·. Άιράνταστος ήταν ό θρήνος τής γυναίκας τού Μαρίας καί των κο- ριτσιών τοι· Νίτσας καί Ζοής.... ' Ολοι εκλα(>αν γιά τόν όί&ικο σκο-
τιομύ τού ΙΙροεδοου τού χωρίου
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
τύ χΐ'ΐ£ΐύ τους τα Ήλ.ία Ζιγκριάδη καί τού "γτοΰ τον.
τα ΗΟΤΛΙΆΡΙΚΟΣ
ΠΟΑΙΤΙΣΜΟΣ
Σάν ήμοι»ν στήν Δράμα, πληρο-
ψορηίιΐ'κα πώς στήν π/.ατεία τής
μαρτυρικής (ΐντής πϋ/.ειυς, οί (>ούλ-
γαςυι πο6οσ(| αιριστες κάποια με¬
ρά άρχισαν νά ποίςουν ,-ΐοδόσφαι-
ρο...
Καιί ώ; ποόοσφαΐ!£ΐκή μπά/Λ έ-
προτίμησαν με·ρικά κρφά/αα σκο-
τωμένιυν 'Ελλ.ήνιιιν! !
Τό μακάίΐρια αύτύ θέαμ«, 6α-
&μολογεί τόν Ιΐουλγαρικό ΙΙολιτι-
σμό!...
ΟΙ ΑΓΑ1ΙΗΜΕΝΕΧ ΜΟΤ ΚιΩ-
Λ1ΟΙ1ΟΛΕΙΣ
ΟΊ άγαπημένες μου κα,τά τό πα¬
ρελθόν κω,μοπύλ,,εις Πρίυσοτσάνη,
Δοξάτο καί Κύργια, υπήρξαν ό
στόχος των βούλγαρον:.. 'Εκείνο
δμιυς τό Δοξάτο τι ΰπόφερε ! ! "Ε-
πιαναν στούς δρόμονς τοΰς ανδρ*;
καί τοΰς έ'δεναν μέ άλνσίθιες πι.
σθάγκιυνα καί τοΰς πηγαίνανε λί-
γα μέτρα δξυ) άπό τό Δοξάτο. Καί
σάν εφθανα,/ ΐκεΐ, σλοι έπεφταν
άπύ τίς βουλ.γαρικές σοραίρ».ς....·
Τα γυναικόπεθβ, πού την ώοα. έ-
κείνη ήσαν κλεισμένα στό σχολειό
άκουαν μέ φρίκη τούς .-τνροβολι-
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοβ ·υνεργάτουμ*ς κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝ'ΓΑΡΓΡΟΤ
( Συνέχειο ·.λ τοϋ ποοηγουμένου)
Ό Καποδίστριας είχε
σει την έκτίμηση τού
μέ την έπιτνχία .τού
στίς όιαπραγματεύσει; τή; Σννθή
κη; τού Βουκουρέστιον ίαύ την
ίόιοτητα τοΰ πολ.ιτικού σΐ'μθούλ.ου
τή; στρατιάς τοΰ Δο·ύνα6ι. Τού
άπύ τότε, σέ
τή; αϋτοκριντορίας, άλλ' άπέφν-
γε νά τοϋ έμ-τκ'τενθή καίςκες θέ-
σρι; έπειόή τοΰ τόν ,-ταραστήσο.νε
σάν ίπικίνδιινο φΐλελ^εΰθειςιο. Στά
1814, ϋταν τα άντιμαχόμινα έλβε
τικά κανόνια ζήτησαν τήν προστα
σία καί τή διαιτησία τού, τόν διώ
ρισε πρεσ6"υτή στή Γενεύη, μέ
την έντολ.ή να τα σΐ'μβιβάση καί
νά καταρτίση τύ όμοσπονδιακό δή
μοκ,οοτικύ σύνταγμα τής Ελβετί¬
ας. Είναι χαρακτηριστικά των φρο
νημάτοιν τού Κα.τοδίστρια τα λό
για ποΰ τοΰ
οταν τοΰ διοσε
την- έντολή: ^Γνωρίζω ότι άγαπά-
τε τίς δηιμοκρατίες. Κι' έγώ τίς
μιά
ί). Ιΐρόκ.ειται νά
άπ' αύτές, τήν '
πισε θύμα τοΰ γαλλικον δεσποτι-
Ή νέ«. μ?γά).η έπιτΐ'χι'οι ποΰ ση
μείωσε στήν έκπλήρι·>ση τής δ Ολ¬
' κολ.ης αυτής άτοστο/.ής, δικαίΐ'ΐσρ
•' '. Δνο νε'ες σκούτριες τοΰ μπάνιου. Ή μία εΤναι έμ.-τριμέ ,τον ά.το.
μιμρίται το &ρς>μα φριδιοΰ /.αί ή ά).λη μία βέ τίιπο τονριιπάν. 'β»
δείχθησαν στήν ρίδική έπίδειξι σκονφιών ιι.τάνιου Ι ιάντσρν 1 »71.
γι!....
Δ. Κουτσογιαννόπουλος
Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΟ ΚΑΡΡΑ ΚΑΙ Η ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΗΣ
Γκο'.ερ'ι «Ταμπλι,ώ», Γ' Σε¬
πτέμβριον 13, ή ζωγράφος κ. Μά-
ριυ Κσρρά έκθετει τήν τελευταίαν
παιραγυιγήν της. Γιά νά κιρίνη κίΐ-
νείς τό έργον τής Μάρ<ο Κάρρα πρέπει νάχη νπ' οί(>ιλ· τού τήν προ-
σο>πικότητά της, πού κνριαρχεϊται
('ιπό μιά καί μόνη ένατένισι. Τήν
τέχνη της.
Κάθε άλλι> άνάγκη ή έκδήλ,ωσι
εχε.ι γιά τήν Μάριυ Κάρρα όει»τε-
ρΐΐΊουσα στιμαοία.. 'Εργάζεται, ά-
ναξητά, ΐκόηιλο'ινεται, μέ δΰναμι
καί άντικειμενικότητα, πάντα γιά
τήν όλοκλήιρωσι τής ζο^γΐΒαφικής
,τροσιιιπικότητάς της. Χιορίς νά δέ-
χεται άνεξέλεγκτα τάσης |έν«ς
ται η οιμορφια, η τεχνη, η φρε-
σκάδα, καί 6έν τό άναζητάς, γιοι-
τί σοΰ π.ροσ(Γερετ«ι, σέ ξαφνιάζει
ή άγνή άνεπιτήδει*τη όημ.ιονργύ<ιι. Τύ κάθε τί οτούς .ιίνακές της εί¬ ναι τοπ.οθετημένο έ'τσι ποΰ ν' ά- πευθθ'νεται «μέσ<ος στόν ψνχικό σου κόσιμο, <αί σοΰ γεννιέται άθε- λα ή Ιπιθνμία όχι μόνο νά τοΰς χορτάσης άπό όπτική ήδονή, άλ¬ λά ν' άπλώσης τα χριοι καί νά χαΐ- δέι)ίης αύτό τόπεϋζάξ, αυτή τήν θάλασσα, αντέ; τί; άσηιμόμαυςχες έλιέ;, μέσα σ' «να ξέφρ€νο μά τό¬ σο άρμονισμι'νο χρωματικό κόσμο, καί άπλνό νά ψιθυρίση; στήν Κάρ¬ ρα: «Σ' εύχαριστώ γιά την χα άπό πολουνικά ίδάφη
ν.ατεχόμενα νπό τής Πριοσσιας.
Τό Σννέδριο τής Βιέννης ελνσε,
κουτσά στραβά, ολα τα ενοωπαϊ- _^ άκολουβο0ν σήμερα είναι
■Λ,ίΓΓ ^Π.ί.Γ'ρ,':»- -~ Γ77^ /ν —^
νού; στορικούς ή Όθωμαν.κή Αΰ ο« μέ παλαιότερες εποχέ;,
τοκρβτορία άγΛ·οήθηκε ά,τό τύ Σν | κεΐνο πού θά ήθέλαμε να ση
νέδριο ει;ιδή, δέν εΐχε εϋοοπαϊ- μειώσωμεν έν προκειμένω, ε.
κή νπόσταση, άλλά «παρεισρδυσεν Ι ^χι §τι ^^ πρέπει νά υπάρχη·
ώς κλίσις ή άλλοι λό
τοΰ τσάρου στήν εΰ ' εις χρονυυς
ια καί τήν όςυδέϋΐκειά τον Ι νόν καί άνόργανον σνστατικόν τμή
■ν τύν διώρισε μέλο; τής ροσι- μΐ είς τόν κόσμον των
κης άντιπροσωπείας στό Σννέδριο
τής Βιέννης.
Ό ΚαπυΌίστριας νπήςξε ή με¬
γάλη έκπληξη τοΰ 2υνε6ρίον. Δέν
είναι ύπερδολακό νά εΐπωθή δτι
φάνηκε Ικανώτε.ρος των μεγαλοσχή
μων άνταγιονιστών τού κ-αί προ-
κά/^εσε τόν /ενικό ϊηλόφθονο θαι-
μασμύ. 'Εςουδετέ.ροισε ,τρωτα τίς
μηχ^νορραφί.ς τοΰ Κάσλς,η, τοΰ
Μέττερνιχ καί τοΰ Ταλλειιράνδου
καί όιέλνυσε τή μυοτική σιμφοινία
τής Αγγλίας, Αυστρίας καί Γαλ-
λάας κατά τής Ριοσίας καί Ποιι>σ
οίας. Καί ότντιτάχθηκε ΰστερα στή
δΐΛ'αμική έξασθένηση τής Γ<ιλλίας, μέ ί>ίπτυχο άποτέλεσμα νά άποτρα
πή, άπό τή μιά, ή έπικίνδυνη γιά
Ί
κων κρατών». Τό αίτιολογικό εΐ-
κή,' άνωθεν, ώστε ν' άπαρνηθή
κοιν κρατων». ι ο «,ιτιυΛυγιχυ κι- Ι' ' , , *,,«Α
ναι πολν παοατ<«6ηγαένο γιά νά δ Βέλων να μονάσττ), τα έγκθ- ή είλι/ρινές. Τό Άνατολι . βμι* κ*' ν' άφιερωθή απερ:- Ι άό άθ βέ μΐ κο ο'ιτημα παρπμερίσθηκε, σάν σΐ| τοΰ Μεττερνιχ, έ.τειδή ή άνα- κίνησή τού θά .τροκαλοΰσε ό'ςύτα- τη διαμάχη των Τεσσάρων. Ή Αυστρία καί ή Ροσία, ποΰ λοΰντο άπύ την έ'ξιυση τής Όθιιε- μανίας άπό τήν Εύρώπη, θά οτντι- μετώ.τιζην τήν άντί6ροση των κη ρυγμένιυν υπέρ τής άκειραιότητας τη; Άγγλ.ίας καί Πρωσίυς καί θά άρ,τάζθΛ-ταν, σι·νάμα, μεταξύ τονς γιά τήν αοιοασιά. (Άκολουθ-εϊ) Μεγάλες μικραοιατικές φυσιογνωμίες ποΰ περιήλθαν είς τήν λήθην καί άγνοιαν ΠΑΤΣΙΟΣ Β' ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ (1776 - 1871) Τοΰ συνεργάτου μας ίερέως κ. θ. Πολυσυζήτητον θέμα ί*ίς εποχάς ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΥΟ ΦΥΑΟΝ ^ειρά άρθρων τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙβ|ε| (Συνέχεια έκ προηγουμένη·, προσπαθεΐ να κάμη "Οσον άφορά τό «μοναχικό» πού "θέλει νά μονάση στάδιον, δ άριθμός έκείνων ποΰ υποκύψη στήν σάρκα |—ω Χα· μέ τήν φαντασία τού. Πλήν των ανωτέρω είδίχβν όγων, πολλοί άνίρες παραμέ- νούν σονήθως άγαμοι χ«[ γ,^ λόγους οίκονομικούς. Είτε δϊό τι τό είσόδημά των «Γναι £·/£. παρκές ώστε ν' άνταποκριθοθν στά βάρη τοϋ γαμου, είτε 5(< τι, Ινι|) Ιχουν -κίπο'.ο βιοηορ-- στικό έπάγγελμα μέ τ» Ι—>δα
τοΰ όποίου θα ήσαν έπιοσοήπο
τε είς θέσιν ν' αντιμϊτωπί~υν
τίς βιοτικές άνάγκες τής |γ.
γάμου ζωί)ς, έν τούτοις 4πο.
φεύγουν νά συνάψουν γάμον, Ι
πειδή έπ-.διώκουν νά προσπορ!-
σουν κ*1 οίκονομικα ώφέλη 4-
πό αυτόν. Μέ ϊλλα λόγια, ζή.
τοΰν νά λάβουν προίκα, μικράν
ή μεγάλην, κατά τα πρόσωπχ
ν,αί ^τΐς περιστάσεις. Κι' έπει-
οή δέν τό έπιτυγχάνουν, προ-
τιμοΰν νά μείνονν άγαμο;.
Περιττόν νομίζομε καΐ νά
τό είποΰμε δτι τέτοια έγωιστι
κή αντίληψις καί στάσις δχι
μόνον έξευτελίζει τόν θίσμ'ό
τοΰ γάμου, διότι τόν μεταβάλ-
φρ
ς άπό κάθε βιωτικέ;
θ
ιημ ρμρη ^πς
«θαυλός 6ιχονοίας», κατά τήν φρά | ρςμνες είς τό Εργον Χθΰ θεοΰ.
Δέν πρέπει δ·μως νά λη:ηιο
νοΰν δσοι σκέπτονται νά μο-
νάσουν δτι δ Κύριός μας Ιζη-
σε μέσα στόν κόσιιο γιά νά ύ-
πηρετήση καί νά σώση τούς
άμ«ρτωλούς. 'ΧΧΚοΙ^οίοί στόν
κόσμον εάν είχεν άποσυρθή μο
νίμως *1ς μίαν Ιρημον.
Έπίσης, δτι στήν μεσι.ική
Τού προσευχή, δέν εζήτησε ά¬
πό τόν Έπουράνιον Πατέρχ
νά σηκώση τούς μαθητάς τού
άπό τόν κόσμον, άλλά νά τούς
φυλάξη άπό τόν Πονηρόν (Ί
ωάν. 17: 13). Τούς αφησε νά
ζήσουν μέσα στόν κόσμο γιά Χει είς κερδοακοπικήν έπιχεί-
νά είναι «φώς» είς αυτόν. ρη<*ιν, άλλα έμφανίζει καί πού; τήν δική τη; τάσί,ν, προχικ- ρεϊ μέ όπλισιιόν στήν <ηιν«.ισθηιμα- τικήν μορφοποίησι τή; τέχνης της, κα'ι τής τέχνης της. Είναι ή ζω¬ γράφος ιμέ τόν πλοθσιο, τόν άτί- θασα συναισθηιματι,κό .κόσμο, ποΰ κατορθώνειΐ ομιο; νά τόν χαλινα- γιογή, τόσο δσο ή ΙσορροποΊημίνη τεχνική προσοΜΐκότητά της δέχε- 1 ται την εκδήλωσιν αυτήν σάν σχέ- διο., χριόμα, προοπτική, κίντίσι, αϊ- σθησι. ι Ι Οί πίνακιες τής Μάρω; Καιριρά έχονν μιά χαρ«κτηριστική αϊσθησι. ' Τήν αϊσθησι τοΰ πηγαίου, τού ε¬ λεύθερον καί ξεκονραστον. Δέν ά- ναιζητάς, όέν καταβάλλεις προσπα¬ θεία νά βρής ποΰ άκρκβώς βρίσκε. πού μουδοκ^ς». Ή Μάρω Κηρρά άγαπάει την τέχνη τη;, τό κάθε τί ποΰ τήν απο¬ τελεί καί δτ,μιονργεί οχι γι«·τί π,ρέ- πιει, άλλά γιατί οίσθάνετοα τήν ά- νάγκη έπιτακτική νά &ι!>ση άπό
τύν &αθί'
της κόσμο τήν
ΚΩΝΣΤ1ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
(Συνέχει έκ τής 1ης οελ.)
ληνικές αρχαιότητάς», «ΤρωΊν.έιςΐ
άρχαιότητε;»" «Γραμματική τής
σΐιγχρονης έλληνικής». Σννρργά-
οθηκε έ.τίσιι; στά περιοΛικά «Παν
όο>ρα» καί «ί;ΰτΕρπη». Ό Ραγκα-
6ής είναι ά.^ τούς πολυγραφώτε-
ρους "Ελλ.ηες σι·γγραφεϊς. Σέ
εϊκοσι όγκώδρις τάμοτ'; άνέρχον-
ται τα πονή,ματά τού. Ό Καιμπού-
ρογλΛν Τόν άποκάλ>εσ€ «πνευματι-
κ.ό χειμαςρο». Πολλά είναι τα .τα
τρκυτικά τού ποιήματα. ΚλασσικΛ
τί, μρλ.ο.-ΐοΐΓ,βέν «Ό Κλ,έ-φτης»:
Μαι'ρ' εΐν' ή νΰχτα στά 6οννά,
στοΰς βράχους πέφτπ χιύνι.
Μές στ' άγρια, στά βκοτεινά,
σταί; τρα/,παΐς πέτρες, στά
(στενά
ό κλεφτης |εσπ«θο')νει.
Σννοισθι,ιιατικύ τό ποίημά τού
«Τα καλά γεράματα»:
ΕΙσαι νέα καί εΐμαι 'γέρος
«αί αν εΐμαΐ1-θά ντραπΛ;
νεος, γέρος <ΐέ άγαπώ. Φεύγονν χρόνια μέ τα χρύνια' φενγουν, ώρα τοι>·; καλή!
"Ας στοιβάξωντ«ι τα χιόνια
στή λευκή σου κιεψαλ.ή.
"Ολη χάρις άν ή νέα
ι είκόνρς:
Ή έκτασις τού άχανοΰς
Αιγαιοι* έκοιιιάτο,
κ' ρβλρπες ύΰο οίρανοΰς
ό είς επάνω κνανοί·;,
γλαΐ'κος ό άλλο; κάτι».
ΑΙ 6ι·οΛείπουοαί πνοαί
τοΰ έ'αρο; έφύσων
άμφίβολοι καί άρα,ιαί.
Μακ.ς.άν δ' ϊφαίνοντο ώς σκιαί
αί κο·ρΐ'(ΐαί των νήσω ν.
Ή όύσι;, πύλη φλ.ογερά,
λαμπράς άνταναν.λάσ·εις
είκύνιζεν είς τα νερά,
ώς άν ένέμοντο πνρά,
τήν πλάκα τής θαλάσσης.
Ό Άλέξανδρ,ος Ρογκαβή; χα-
ρακτηρίστηκ.Ε, δίκαια, ώς ό «Πα¬
τής Φαναριώτικης ποιή-
καί τής δύσρο>; ώραία
είναι έπίσης ή στολή.
Μή νομίση; μέ ουτίδρ;
πώς τό ποόσοεπ© χαιλ.ά.
Καί ή θάλασσα, δέν εΐδες,
μέ ρντίδες πώς γελά (κ.λ.π.).
Άπό τα άλη&ινά ίμ.τνευσμένα
κι άρμονικά ί»ιηγη(ΐατικά τού ποιή
ματ-α είναι το «Διονΰσονι πλοϋς».
'Ε'ξιστορεΐ τήν άρπανή τής Άρίά-
δνης άπό τό Διόννσο στή νησίδα
Δία, πλησίον τής Κρήτης. Ή μιά,
διαδέχεται τήν ό,λΛη, οί ποιητικές
ΟΣΟΙ ΦΕΤΓΟΤΝ
Ξενοφών σ λαμπασιδηι
"Τστερα άπύ όλιγοήμερη άσθέ
νειά τού ά.τ.ίόΐ|αησεν είς Κύο<ον ό Ξενοφών Χα/Λΰΐασίδης, έργολά- 6ος οικοδομήν, έν Κονάνη, έτών 80. Γύνος μεγάλης οίκογίνείας τής Τρα.τεζοΰντος μετηνάστηιοε «5.ς Ρωσίαν -τρός συνάντησιν έτέριυν δύο ά5ε/.φώ τού. Παναγιώτη ν,Α Εύρι.τίόη. Αί εργασίαι των έβάδιζον αρι- στο, άλλά ή έ.τισυμβάσα τό έ'το; 1917 κομμουνιστική έπανάστασις, επεισε·» τα τ(.ία άδελ.φια πώς δέν ήτο δτινατόν νά συνεχίσωσι τάς εργασίας τοιν καί έγκαταλνείψαν- τες ,-τιριοι<οία; κατέφυγον είς τάς άγκάλας τής στονγικής μάννας, ιής 'Ε/Λάδος, πτιοχοί πλέον. Ό Ξενοφών εγκατεστάθη είς Γοε6ενά, οπόθεν μΐτώκ.ησεν είς Κοζάνην, έπαγγελλΛμενος τόν έο- γο/.α6ον. Ό άόαμάντινο; χαρυ,κτήρ τού, ι'ΐ δικαιοσύνη τού, ή καλή τοιυ ψυ- χή πολύ γ.ρήγορα τον ϊφερε κοντά ε-ίς όλας τάς κοινοηικάς τάςεις, ώ στε νά εκλεγή καί δημοτικάς συμ (ιούλιος. Τήν 12ην τρέχοντος, ημέραν Σάθόατον καί πΐρί ώραν 3ην ϋ- πίκυψεν άφήοα; άπαρηγορήτονς σύζυγον καί θΐ'γατέρο. Εϋχομαι υπο; ό .ταντογνώστη; Βεύ; κατατάξη τήν μέν ψυχήν τού μεταξύ των όικαίων εί; οέ τοΰς οίκείους τού δώση θάρρος καί, υ¬ πομονήν. Αίιονία σου ή μνή,μη .-χολ.ΰκλ.αυ- στε Ξενοφών! "Ας ΐίναι ίλαφρύν τό χώικι πού σέ σκέπασ€. Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΣΐΩΠΗλ Είναι ενα βιβλίο μέ στί- χους πού παρουσιάζουν έξαιρε τικό ενδιαφέρον. Καί λέγοντας ενδιαφέρον, ζεχωρίζουμε άπό τήν Ιννοια αυτή τήν συναρπα στικότητα των στίχων, πού πραγματικά είναι άναμ,φίβολη Έντοπίζουμε τό ενδιαφέρον, στό κατόρΰανμα τοΰ κ. Εύαγγέ λου νά κρατήσει στήν άκεραιό- τητά τους δύο πράγματα πού δέν συμφιλιώνονται εϋκολα καί σογχρόνως νά δημιουργήση τό ίοεατό πλέγμα τους: Ιίέτυχε μέσα άπό έναν άγνό λυρισμό, μεστό καί πρωτότυπο (σέ πολ λά σημεϊα) νά μιλήσει τή γλώσσα τής γνώσης, τής πεί- ρας, τής ωμής πραγματικότη- τας. Μέσα στό νόημα των σ~ί χων, δέν παύεις καθόλου νά θλέπεις δλοκάθαρα τόν δοκιμι ογράφο, τόν άνθρωπο τής με· λέτης καί άκόμα τής στεγνής, λογικής. Τόν έλέπεις 2υ.ως μέ (συνέχεια έκ τού προηγουμενου) "Ό ανεψιός τού Άγαθάγγελος 'Επίσκοπο; Μΐτθίι^νη; -/.αί ^ε τέ.τ α¬ ί τα Μητροπολ.ίτι,ς Ικονίου 1873 - 187Γ) πού ά.ΐΓ6ίυισε στήν κιοαόπο- λη Φλογητά τούρκικα Σουβρρμέξ καί ετάφη ίκεϊ. Ό Ιωάννης Άναστασ;άί)ης ποΰ γεννήθηκε στο Ίνδζέσον στά 1834, τό 1851 μπή/.ε στή Μ. τού γένους Σχολή, καί ιιετά έ'να χοόνο τή έ- νεργείο: καί έγγνήσει τοΰ άειμνή- στον Καισαριίας κύρου Ιΐαισίου ϊίσι'ιχθη είς τήν έν ΧάλΛη θεολο- γικήν σχολήν, οπόθεν λ,όγοο ύγείΓΐ; άπεφοίτησε μέ αρίστα τό 185!), έ- διδα'ςε καί όιηΐ'θννε τήν σχολ.ή Ζινδζίδερε τό 1800 - 1862, σπού- δασε στό Πανεπιστήμιο των Α¬ θηνών δύο ετη, χρία έ'τη στά ΙΙα- νιπιστήμια τού Στρασβούργον καί τής Άιδελβέργης, διορίσθηκε τό 1867 καί δίόα'^ε θιολ.ογία στή Σχο¬ λ.ή Χάλ.κης "ί έ'τη, τό 1878 εξελέ¬ γη Άοχιεπίσκοπος Καισχαρείας τής Κιιππαδοκίας καί τό 1!Ι02 ά- πεβίοκτε. Ά. Λεβ. 'Εκ. έστ. σ. 207. Καί πολλ.οί αλλοι πού διέ- πρετΐ'αν σέ διαφόρους άνιοτερονς Τ,ομεϊς. ,λ-, < , · "Οταν τύ 1845 έπέ<ττρεφε στήν πεοιοληαα που το γαρ'.τω- ,„ , ■ . . „,, , , " '" , , Επαρχια τού άπ την ΙΙολ.η άπ' νέ-. 6 ωραΐος στιχος μέ την συγ Τα αννοο,κά τού χοθήχοντα καί κινητική καί τή συναρπαστ:· (ΐρίσκετο στή Γιοσκάτη, παρέλΛβε κή είκόνα: Σκάψε βαθΐά (χά ααράσημο τού Σονλτάνου άπ' τύν χά χά) Βαμπάκΐ φύτεψε γιά Μοντασαρίττη σταλμένο εϊδικά γι' νά μαζέψεις (τολύπες ασπρα ύί"οι' ε[ναι ^ακ κώ άν°^σ* ^νάλες
νε^ς τοΰ όνείρου. . αο<ΤΟΤητες ,"^™,^ **«'■»,**: , , , , τα τις μοι·ρασεν άοιάκριτα σ ο- Λογικη καί ^γκινηση που λον. τού. πτ(1)χ(>νς.
πηγάζει άπό τίς άνεςερεύνη- Άλλ' ή μεγάλη των 94 έτών
τες μυστικές πηγές τοΰ έσώ ;ο>ή τού, ή άπό τύ 1804 - 1832 ή-
τατου ανθρωπίνου είναι- Έξ- γονιιενεία την, καί ή άπύ τού 18»3
άλήθεια τοϋ ωραίον, χιοείς σΐιμ-
6ι6ασιμοΰς. Ή Μάρω Κάρρα εχει
έ'να λίκνο. Τήν τέχνη. Καί αέσα
έκεϊ απλωσε όλο τό νόημα τής ό-
μορφιάς, τής δαθύτερής άνάγκη;
ποΰ αίσθάνετ«ι κάθε καλλιεργημέ-
νο; άνθροπος.
Φτάνει μόνο νά τήν γΛ·(ΐ>ρίση
ί; σάν ανθρυιπο γιά νά δή την
κάλ.λιτέχνιδα.
Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
αίρετο στό είδος τού τό ποίημα ' 18Τ1 Άρχιεοατεία τού, προβέφο-
λρωματιστή λεπτομέρεια, δεί- ΰΐ στΪΓ; >Ε>«Λ'>σίο κπΐ στά "Εθνος
_/_ - ■ <««.-'. τοσες καί τοιαυτες υπηοεσίεΓ. ώ. ι ρ . ^ η - ( ιυοΊ:» Αυ.ι τοιαΰτρς ννει πόσο ωραια και οαι3ια ό . ,«/ . '· Γ , „ ότε είναι ηδύνατο να στ··μπ«ρΐλη- ποιητης μπορεΐ να οιεισδυσε-. φθοίνν σέ μιή ^τομη σαν το^'η καί νά βρεϊ μιά σχέση συγκί- 6ώ βιογραφία τού, γιά νά <η·,μφο)- νησης άνάμεσα στόν ήλιο, τα νήσονμ μέ -τόν άείμνηστο Καππα- χρώματα, τούς άνθρώπους πού δόκη Δάσκαλο Ά. Λεβ;δη Έκ. Ί. ωρίμασε ή ζωή καί τόν ούρα- 2Ο5 " 21.δ· «'Η 6«>Υου.α.ία τοΰ άοι-
„/ δήμον είναι αοκοα, διότι καί πο-
5 ■— ·-—-————εί λΰν χς:νον ϊζησε κα'ι πολ.λ.ά έ'πρα-
Η( μεστότητα των στίχων ά ξε .Τ0ό; ώφελος τής επαρχίας ταύ-
Γ.ό τήν άλλη μερΐά, θυ-μίζουν της καί ώς Ήγούμενο; τή; ,Μονής
πολύ τόν άνθρωπο πού τοΰ ά- τού Προδρόίΐου επί εϊκοσι όκτώ έ-
ρέσει νά στοχάζεται καί άπορ ττΐ και ώί -τ',δαλιοΰχος τής Καπ-
ρίπτοντας τό περιττό ,νά έκ- ■ ™δο?ία? ** γιάντα έννέα ετη....
• υ , , Π, . ήν 6ε ο άοΐδιμο: καθ" δλ.ο α=ιο-
φραζεται έπιγραμματικα. 1ου 4ή 4 υβείσ Λγ- ι ^
ν> είναι ενα χαρακτηριστικό, Ι Χανίας> έν τοϊς ΐΕ,6ΟΧ,·>ουΕινι ίεοο.
πού δέν τό ορίσκεις μόνο στού;' κηρυξ, έν τοίς μονάζουσι μονα-
στίχους μέ το γενικό τίτλο «έ- στής έντελνέσαντος ού μόνον έν
πιχειρήματα». Εχεις τήν αι- τίϊ δια,μονϋ αυτού, άΧλά καί έν
σθηση, πώς άπό τίς εικόνες,' ύοοιπορίαις ουδόλως την τακτι-
τίς λέςεις κι' δ,τι συνθέτει τό ·χίιν ^^^ ,^^^λε«ο>ν λό-
, ι η - ιν
V10»
Κν τοι? /.ογι.οις, πολ.ιτικός
^στιχο παρακολουθει στόν Ι; . 6(?ιβή;, έν τοίς .-τολιτιχοϊς «αί —
οιο ρυθμό την αφαιρέση που λύπειρος, υπομονητικός έν ταίς
φέρνει τή νοηματική πύκνω-' Βλίψεοι, πολύτοοπο; έν τοϊς δει-
σή τού. νοΐς, άδκχφορών περί των κατηγο
Ό κ. Εύαγγέλου, μέ τό ρούντων αυτού, έν τοίς ρπαΐνοις
ΙΙρόσωπο τής Σιωπής, δέν μάς ' μή έπαιρύμενος, ζηλο,ιτής των πα-
δείχνει απλώς πώς είναι καί '
ποιητής. Μάς κάνει νά οχε-!
ςίιυν, άγρυπνος έργάτης των θεί
ιν, σι ϊ'ί·(>υι'ν.ευ.ν, ήλεγχε, παρε-
κά/.π, τα πνευματικά τέκνα διά
τή; πολυπειρίας αϋτοΰ μεγάλο>ς
συνέτεινΡΎ εί; τα κοινά τού "Ε-
θνους καί τής 'Εκκλησίας σι·μφέ
ροντα,, σννο>μιλει μετά των προ-
κρίτων τοΰ "Ειθνους, είχεν άλλη-
λογραφίαν μετά των {«ποκειμένιον
'Τι|>ηλής Κοινωνικής θέσειος, έτί-
μα τοΰς λογίους καί άντήλΛασσε
γνο'ΐιμην μετ* ΐΛΰτών περί των σχο¬
λείων τής έπο,ρχίας.
'Ετελεύτα μέν ούν ό γηραιός αη
δαλιοϋχος ό ού μόνον παρά των
Χριστιανών τιμώμενος, άλλά καί
παρά των -ϊλλιον Εθνών, έτελεύ-
τα την ι'ιμέςαν των Τριών Ίεραρ
χών, την 30ήν Ίονοναρίου ημέραν
Σάββατον, τού 1871, είς ηλικίαν
84 έτών».
Ί1 σιορός τού· έξετεθη σέ λ,αϊ
κύ προσκϋν^μα μερικές μέρες κα'ι
σέ λίγο κατέο, θιισαν τα ,τλήθη ά¬
πύ την Έ.τποχία καί προσκθνησα,ν
ιιε πριιγματική συντριβή καί' ενλά
βεια τύν γηραιό ποιμενάρχη τον;.
τύν πραγμβ 'ΐκύ έθνικό καί πνεν
μίΐτικύν ήγε·τη καί προστάτη τονς,
χύν φιυτιστή καί χει,ραγι^γό τον,
τύν άναγεννητή τους στήν πίστη
καί την έθνική τονς συνΐίδηση!
Τύν έπικήδειό τού έξεφώνΓ,σε
με νίϊκή σνντυ.βή ό προστατε·όμε
νό; τον, κατόπιν μητροπολίτης
Άγκυρας Γε-^άσιμος, τήν βιογρα-
'Γΐ'α κα.! μακρά δράση τοτ' την ε-
γρατΐ'αν εν έκτάσει. μέν ό Ζινδξί-
όερρλης δτιμοσιογράΐρος καί συγ-
•,ρβίϊεΰς Ιωάννης Κάλφογλοτις,
στό βιβλίο τού «Μονή Φλαί'κα-
νών^ καί περιληπτικά ό Καππαοό
κης μεγάλος διδάσκαλος Α. Λεθί-
6ης στήν 'Εκκλ. Ίστορία σ. 20ϋ.
ΊΙ σορύς τού ίτάττη σέ ύλ:-
μάρμαρο μνήμα στόν νάοθ>;κο -. :Ό
καθολ.ικοΰ τή; Μονής τοΰ Ζινδζί-
δελ^ε, στόν τοϊχο ξίυγραφίσθην.ε ό-
λόσιυμος μέ άρχιιρατικό μαδν.ι
ν.αί στήν πλάκα γράφτηκΕ τούτο
τό έπίγραμμ «.:
Καισα'θ'έων μεγ* αεισιμα τραάντΛτος
πΐιδαλιούχος
Κηρυξ άτριακίη; ειριμα τε ήριοηα-
νο>·
Άρχιθι'της Ποίσιος ώ ξεϊν, ένθά-
δέ κείται
ΊΟύνας ένταϊθ' εί'κοσι έναέτης
Τοΰ Χριστοΰ λ.άτρεις ερεϊς ών σφι
αιράμος έσθ'.ός
Κα'ι τριάκ,οντα σί'ν αί έννέα
Καί τέλος, θά πρέπει νά
[ γνωρίζουν δτι τό νά παραμεί
νη ό αγαμος ανθρωπος, άγνδς
μέχρι τέλος τής ζωής τού, εί
ναι χ ά ρ ι σ μ α, τό οποί¬
ον μόνον δ θεός
τ ό δίδει καί δτι άν
δέν υπάρχη αυτή ή χάρις, δ
έλλοχεύων διαρκώς πειρασμός {
πνευματική φτώχεια των προ-
σώπων τούτων. Φανερώνιι τήν
προσήλωσί των στήν δλη ■/.αί
τήν δλιγοπιστία των ή μάλ¬
λον τήν ίλλειψι πίστεως καί ϊ
γάπης πρό; τόν βεόν χα'. ττ/
Πρόνοιά Τού. Φανερώνει Ιγι-
ισμόν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ
ΤΑ ΓΑΝΟΧΒΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ
ΓΡΑΦΙΚΗ
Ύποστρατήγου Ι Α. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
φτοΰμε πώς είναι πάνω άπό·6αθε,α αΓσθη5η της «Ποίηοης^
2λα ποιητής καί πώς οί ρίζες στήν πλατειά ϊννοια της συν-
τής πολύμορφης έκδήλωσής θετικότητας αύτοΰ πού δνομά-
ϊου στή σκέψη καί τα γράμ- ζου άπλα Δημιουργία.
ματα ξβκινοθν ακριβώς άπό τή ' ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΕ
Ρΐιη
ηνια θΓθΛρεπώς θιέπιΐ)ν όμο.τάτρι-
δος λαιού
καί ζήσας επί γής τρείς μερόπων
γενεάς
επτη πρ,ος θεόν ύψιμρδοντα φαϊ-
σφό>;οΛ· ένθα
μεϊ';ον των μεγάλον ά'θλον έ'ξει
καμάτων.
1871 Ιανουάριον κη'
'Εξήγτ,ση:
Καισαρέων μεγάλο άσαα φω-
τίΐνότατος πηδαλιοΰχυς
'ξ τή; ο/.ηθείας καί στή,ρι,γμα
των χριστιανών
ι. άρχιθύτης Παίσιος ώ ξένε ένθα.
δέ κείται
ύιενθύνας ενταύθα ϊίκοσι εννιά χοό-
νια
άγαθύ; άςιχηγύς των λί/τρών τον
Χριστοΰ 'ιερέων
χαί έπιπλέον 39 τοιάντα έννέα όλό-
(Συνέχεια έκ τού προηγονμένου)
Κατά τήν άπόβασι των 'Λγ-
γλογάλλων στήν χερσόνησο τής
Καλλιπόλεως τόν Ίανουάριο
τοΰ 1ί)15, οί κρότοι τ(όν έκπυρ
σοκροτήσεων των πυροβόλων
Ιφθαναν μέχρι τα νότια Γανό-
χωρα καί ή Λουπίδα μέ τήν
Στέρνα, έπαναστάτησαν μέ τόν
Όπλαρχηγό τους Ίωάννη Μπα
τίνη καί άνακηρύχθηκαν έλεύ-
θερες. Μετά δμως τίς πρώτες
^ντονες έπιχειρήσεις καί την
σταθεροποίησι τής καταστάσε-
ο>ς, οί άνακουφισθέντες άπό τήν
Συμμαχική πίεσι Τοΰρκοι, Ι-
στειλαν έ'να λόχο Γερμανικοΰ
Στρατοΰ καί Ινα Σύνταγμα
ΤουρκΐκοΟ Στρατοΰ, γιά ν*
καταπνίςουν τήν Ιπανάστασι.
Καί οί μέν Άντάρτες υπό τόν
Καπετάν Μπατίνη, διάσπασιν
τες τόν έχθρικό κλοιό. 3:έφυ-
γαν πρός τίς δαιδαλώδεις χ»-
ράδρες τοϋ Ιεροΰ, "Ορου:, οί
ΣΟΒΛΡΩΣ ΛΣΘΕΝΙΙΣ
Ο ΣΤΧΕΡΓΛΤΙΙΣ ΜΛΣ
■λ. «ΕΟΛΩΡΙΔΗΣ
Τήν πα,ρε,.Οοΰσαν έΓιδομάδα .τ«γιι« "ι'°"
«ηςδίοΐ' δ γνοστός λογοτεχνιις '<<«- συγγοα(Γεΰς ■/· Τςιαττάα-νλλος βΕοδιι>ρίδης, παλναιός <η»νεργάτης τή; ε-φΓΐιερίθος μας. Βσ^έως ά- Γθενή; νοσηλΐΐεται *1» '[ϋ ^"0<5Τ1- λεντικόν "Ιθρυμ-ι ΆθΓ,νιον (Λοι- Ομύς δΐ'.μπτίου 110). 'ίΐ κατάστασις τγΓ' σνμααθού; συγγρΐίςέο»; ?Γν«ι Τοΰρκοι δμως συνέλαβαν τρείς προκρίτους τής Στέρνας, τούς Ευστράτιο Αυμπέρη (πατέρα τοΰ τ. Βουλευτού Καβάλα; Λ ε οντίο» Λυμπέρη), Παρασκευά Σωτήριο καί 'Ελευθέριο Τσο λάκη καί τούς έβασάνισαν ά γριώτατα μπροστί σέ δλους τού; κατοίκου;· "Ετσι δόθηκε ή αφορμήν γιά νά ξαναρχίοουν οί Τοΰρκοι τόν διακοπέντα διω- γμό τοΰ 1914, πρό; τήν Μι¬ κρά Άσία αυτή τή φορά. Έ άρχή 2γ'.νε άπό τήν Λουπίδα. τή; οποίας οί κάτοικοι μετα φέρθησαν αέ μεταγωγικά κα ράβια στ1;(άπέναν-ι Μικρασια- τικές άκτέ;. Κκ! δ δεύτερος αυτος διεκόπη εύτυχώς στήν άρχή τού, χωρίς να προλάβουν οί Τοΰρκοι νά έκπατρίσουν δ- λο τό χωριό, γιατί Ινα αυμμα- χικό ύποβρύχιο πού πέρασε στήν Προπον.ίδα, τορπίλλισε μπρο- στά στήν Ήρακλείτσα, άπό τήν δποϊα γινόταν ή έπιβίβα· σις των έκπατριζομένων Ινα μεταγο>γικό ηλοΧο. "Ετσι καί
τό κακό αύτό έσταμάτησε.
Άπό τούς Σιμιτλιώτες κα'.
Ίντζεκιώτες, πού κατέφυγαν
ίΐτήν Έλλάδα στόνέκεΐνο διω-
γμό τοΰ 1914, πολλοΐ έγκατα-
στάθηκαν στό σημερινό "Αδεν
ρο τή; θεσσαλονίκης,
στήν δεξιά δχθη τοϋ π. 'Α
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤ0ΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.72*
ΠΕ1ΡΑ1ΕΤΕ
Σωκράτονς 69, Αθηναι
κληρα
■,ιρατώντα; θιό.τςΕ.ια τα ήνία <ηιμ- καί ά(Γθύ έ',ηηε ,τάνιΐ) στή γή τρ€ϊ; γενεές άνθ·ρ<όπ<.ι>ν
έ.ιέταξε πιιό- τύν 'Τψηλό καί φω-
τοφόοο ♦♦εΛ δ.το
θα ΐ?χη μ.εγιάΰτ.ρρον άθλΛ των μ
γάλονν ϊργιον τον
Τό επίγραμιθα αύτύ τό συνέτα-
ξε ό Ά. Λε6ίδη; καί τό άντέγνα-
ιΙ'ί Λ Ί. ΚΛ)ιτην)ΐ'»υ πτύ (ΊιιΊ)ίη τη·υ
440.
ΤΕΛΟΣ
4
ΠΑΡΑΔΙΔΟΙ 'ΤΑΙ:
Γαλλικής καί μαθΛ,ματτικών Γυ-
μνασιου καί ΛυκεΙου κατ' οίκον
τοΟ μαβτττοθ, ύττά Σ· Κ-ουρη, ττ»λ
163.065 καί 360.Μ*-
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ......
χρτ)σιν ποίηλά'ι9ν. Πληροφο
ρίαι είς τα γρ«φεΙχ
χης 26,
Υπό τοΰ συνεργάτου μοί ΔΡ°« κ. Δ. ΑΡΧΙΓ-ΕίίΗ, ■- Γ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝ* ^^^4^ηι1"ν -■[ι
ΓΛΥΚΑ ΠΑ Τ/Μ ΧΡ1ΣΤΟΥΓ£ΛΙΜΑ
1.—-ΤΑ ΦΟΙΝΙΚΙΑ
Στή Σμύρνη, τα μίλαμακάοονα
,ιού λίνε ΐδώ, τα 'λ.έβιμε (τοινίκιο,
ίτού «Γναι λέΕης διναντινή, γιατί
τό χρώμα τως καί τό σκέθιο μοιά
ζοννε σά «φαίνικες», δηλαδής
κονρ-μάδες, μέ τή διαφ-'ρά πώ; ε!
νυχ πιό μ>εγάλα Λπό αϋτές. Καί οί
Σμυρνιές, .τού ήτανε χρυσοχέρες,
ήΕ,έοανε κ' ήκάνανε μερβκλήδικα,
άχι μόνε τα φοινίκια τως, παρά
καί τσϊ δασιγιάπητές τιυς. Κ' ή-
προβέχανε νά τα κάνουνε επιτύχη
μίνα, μά καί ποία θά τα κάνη .τιύ
(ίμαοφα άατττν άλλη τή γειτάνισ-
σα.
Η ΣΥΝΤΑΗ
Α.— ΤΛΙΚΑ ΠΑ ΤΗ ΖΤΜΗ
Α.—'Τλικά γιά νά γενή ή ζί'ΐιη:
1— Σαμόλαδο (καί στήν άνάγ
κη λάδι), δυό ποτήφα, δηλ. μισή
οκά (040 γρο.μμάρια).
2.— Ζάχαρη έ'να κονπάκι (φλι-
τςάνι) τοΐ' τσοιγιοϋ.
3.—Άλουστά (άλεσίβα), έ'να
ποτήρι. Είδεμής, σό'ντα έ'να κου-
ταλάκι άνελίγο).μρνη, σέ έ'να .τοτη-
ράκι νερύ. Πιό κάτω θά δοϋμί,
πώς κάνωμε την άλονσιά.
4.—Έγγλεΐικο .τροζύμι (μπαί-
κιν πάον'ντερ), έ'να κονταλάκι.
5.— Κονιά/, έ'να .τοτηί>άκι τού
κοασιοϋ.
6.—'Καρρα,ίγια (γαρΰφα- λ α)
τεσσερα - πέντε, κοπανισμέ'να.
7.— Κανέλλα φρεοκοκοΛανισμέ
νη στό γουδί, ?να κονταλάκι.
8.—Άλενρι, οσο σηκο'ιση.
]3.— 'Τλικά γιά τό σορόπι:
1.— Ζάχα<ρι £να ποτήρι. 2.— Μέλι, ίνα .τοτηρι. .1.— Ν*ρύ, μισύ ποτήρι. Τα δάζε-ις νά βράσοννε καί τα άνεκατέβεις ^'ΐά νά άνελιγώση ή ζάχιορη καί νά γενή ένα δϊμένο βοοόπι. Γ·.—'Τλικά γιά τό .-ΐασπάλκτμα: 1.— άχαρη έ'να ποτήρι. 2.— Κανελλα ψιλή έ'να κοντα- λάκι. ;(.— Καρύδια μισή οκά (640 γραμμ.), ψΰχα, κοπανισμρνη. ιΑ ιΓιά νά κάνη; τήν άλ.ονσιά: 1.—Άχιγιά (στάχτη) κοσκινι- σμένη «πό τουπητάκι γιά νά μην ΐ'χη καρβαΐ'νάκια, ί'να κονταλάκΐ μπάλικο. 2'—Δυύ .τοτι'ιρια νερύ. Τα ρίχνεις σέ κατσαρόλι κα'ι τύ (ίάζει; στή 'ρωτιά νά πάοουνε. δυύ - τρείς 6ράσ;·ς. Τό θωλύ αϋτύ νερύ τ' άφήνεις να κατασταλνάξη κΐιλά. Τό ,τερνάς άπό 'να τονλ,τανάκι κα'ι η άλουσιά (Τού είναι έ'τοιμη. "Αν μρτοχπριστής λά&ι: Τύ σιμόλαί«ο είναι προτιμώτερο γιατί μοσκομνρίϊΐΐ. "Αν ίίμος με ταχειριστής λάδι, τότες, επειδής αύτύ άφήνι-ι κάποΐα μνριοδιά (λα δίλα) στό φοινίκι, πρέπρι νά τό θίξης σέ ρ'να κατσαρόλι καί νά τα 6άλης στή φοιτιά νά κάψη ώσα,μ' ποΰ νά βγάλη άχνό. Καί, τότ-ες, ρίχνεις ,μέσο ένα κομιματάκι ψωμί, πού αύτό θά ρουφήξη τήν δσκηιμη μυ.ριυδιά τού. Θά περιμένη;, ω- σαμ' πού νά ν.οκκινίχτη τό ψιομί αύ τό, καί τότ.-ς πιά κατεβάζει τό κατσαρόλ' άπτή φοιτιά κι' άφήνεις τύ λάδι νά κρυο'χτη. ΤΟ 1ΙΛΑΣΙΜΟ Μέσα σ' έναν* στρο'γγνλό ντα- 6ά (ταψί) ρίχνεις μέ τή σειρά: 1.— Τό σαιιόλαδο (είτε; τό λά¬ δι).2.—Τή . άχαρη. 3.—Τό πο¬ τήρι τήν άλουσιά (είτε; τό ποτή¬ ρι νεθ'ό με τήν άνελιγωμένη μέσα ενα κουταλ,ά/α σό'ντα) άφοϋ πιύ πρίν άνελιγώσης μεσα τύ έγγλέ- ξικο ,τροζνμ. 4.— Τύ κονιάκ. -Γ).—■ Τα καρεφίγια καί την κανέλ.λα, ού λα κιοσανισμενα. Οδλ' αΰτα, λοιπήν, τα τρίίίεις μέσ' στύ νταβά μέ ξ«Λλο>τή τή
ςονχτα, χαόευτά καί κΰκλο (κυ-
κλικά), ίόσαμ' ποΰ νά γνώσ' ή ζά-
χαρη. Κι' άψοϋ τα δουλέψης κα-
λά - καλ.ά, ιότες ρίχνεις καί τ' ά-
λεΰρι, λίγο - λίγο καί .τλάθεις τή
ζύμη. Άλλά τόσο άλεύρι, δσο νά
μή σοϋ γενή ή ζνμη σςχχτή, παρά
μαλακιά, π»υ νά μ-ή σοΰ κο,λλά
καί στό χέρι. Τότες, ποίρνεις έ'¬
να - Ινα κο>ΐιματάκι άπό τή ζύμη,
το πλάθεις καλά στή φοΰχτα γιά
νά ζεσταθή, καί κανιις τό σκέθιυ'
*<»0 (ΐ-οινικιοΰ σάν έΗα ΐί.α<<ουΐ'λύ ^ίγό. Τό άκου'μπάς απάνω σ' 6. να καλμπούρι (κάσκινο μέ χοΛτρό τελι καί μεγάλες τροπες), εϊτετ απάνω στήν ψιλή ξνστρα τού τυ- 1>ιοΰ. Αύτό τύ κάνεις γιά νά γενή
άγρια ή άπο.τάνω έπιφάνειά τού.
ίοί καθώς ζουλάς τύ φοινίκι ά-
πάν' αυτού, τό δάχτΐ'λώ σου τού
κάνιει άποκάτω Ινα λακκάκι, πού
τό φοινίκι φαίνεται σά κλοΰβιο
(Κατά τό ψησι.μο δμως τό λοκκάκι
χάνεται γιατ'ι ή ζνιμη ένώνεται)
(Αυτή οΰλ' ή μανον6ρα χρειάζεται
γιά νά γενή τό φοινίκι θρονψαλια
σιό, α-μα ψηθή). Κ' έτσι τό άκον
'μπά; απάνω στό νταβά, ϊό έ'να
δί.τλ.α στ' αλλο, στήν άράδα καί
τονε στέλ:νεις στό φοΰρνο (το'. >α
πού ύπάρχει ή ήλεκτρικιά κονζινα
τό νταβά τονε 6άζεις εΰτύς μεσο.
στό φονρνο τση). ι
ΤΟ ΣΟΡΟΠΙΑΣΜΛ
ΚΑΙ 1ΙΑΣ1ΙΑΛΙΣΜΑ
"Ωσαμ' ποΰ νά 'ρχοννε τα φοι-
νίκια άπτό φοΰρναρη ψΓ,ιμένα (εί-
τες σοΰ ψηθούνε στήν ήλεκτρικιά
σου κονίίνα ■, ϊχεις έτοιμάσει τύ
σορόπι. Κι' αμάν ίρχοννε, τότβς
έχεις τό σορόπι μέσ' στό τζέτζε-
ρι καί βράζει στή φιοτιά καί μέ
τήν τρνπητή κοντάλα τα βουτάς
μέσα, έ'να - ένα. Τα άνεβοκατεβά-
ζεις μέσ' στό σορόα» καί τα βγά-
ζεις νά τα άκονμπήσης στήν φα-
γιάντσα (πιατέλα). Άφοΰ τα κά-
νίΐς έ'τσι ούλ,ο. τα φοινικια, τύτες
ά'ντίς νά τα πασπαλίσης άποαά-
νιυ ούλα μΐ τή ζάχα,ρη καί τήν κα
νέλλα, τα παίρνεις ένα - ενα, μ?-
λιομένα ΰπιυς είναι, κ<χί τα βοντας μέσ' στή ζάχαρη καί κανέλ^λα (ά- νεκκχτεμένες) ,τοΰ'ναι σ' ένα (ίαθύ πιάτο καί τα ξαναθάζεις στή (ΐα- γιάντσα. Αΰτό τύ κάνΐΐς για νά 'χοννε πιότερη ζάχίίρη τρογί'ριιι τοις. Καί γένου'νται, ΰστεριις άπύ ένα - δνό μέρ·ες, σά κόντιτα (κόν- τιτο, Ιταλ. = ξαχαριοιμενο γλ.νκι- σμα πού θρεϊ). Κ' ΰστερι; πιά, τα πασ.ταλιζεις > άποπάνυ) μέ την
κοπανισμένη καρυδόψυχα. Κι' δσο
σορόπι περσέψη στό τζέτξερε, τό
άφήν*ις στή φιοτιά νά δέση καί
στό τέλος τό πε,ρεχσς άποπάν' ά-
πτά (Αθΐνίκια. Μέσο σ' ούλ' αϋτά,
χρειάζεται, Οέδαια, κι' ή τέχνη καί
τό καρκοι»λάρισμα (ύπολογισμός).
Λ
Τό φοινίκι «ΐν' έλ^α γλυκύ, ποΰ
δσο πιότερες μέρες πομένει, τόσο
πιο ό'μθιρφο καί πιό θςουψαλιαστο
γένεται. Κ' ήκάνανε οί Σμνρνιές
φαγιάντσες άλάκερ*; γιά νά φά-
νε τα Χριστοϋγεννο καί νά 'χο»»-
νε νά τρώνε ^άθε μερά, ι'όσαμ' τοΰ
"Αη - Βασιγιοΰ. Μά νά 'χουνε, νά
τρατάρυννε τόν κόσμο, τα βίζιτα
πού θά ν' ερχοννε νά χαιρετίσοτηε
τύ σπιτικό, την ήμέρα τσή Ιΐροιτο-
χρονιάς.
Δρ. ΔΗλΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
3ΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ
(1942 - 19441
ΑΙΙΟΨΑΣΗ ΤΩΝ ΓΤΝΆΙΚΟ1ΙΛΙ Ω
ΤΟΤ ΣΙΔΗΡΟΝΕΡΟΤ
^0283
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕ1Α
(ίουνά, ά.τ.ό φοϋο μήπυις οί 11ου/.-
γαροι τα πιάσσυν, καί τα άφανί-
σοιν, ΰστερα άπό τίς μάχες τού
Νέστου, π' οΐιπαθτιν μεγάλη ο;θο-
ΐκ'ι, μιά γΐ'ναίκα εγκυος, π,ού επρό¬
κειτο κείνες τίς μ-έρες νά γεννή-
βει, απεφάσισε σάν γεννη&εί τυ
νεογεννητο νά τό ρίξει στόν Νέ-
στο, ή νά τύ σκοτώσει, γιά νά, μή
άνακα/.ΐ·>)(οτιν άπ' τίς φιυνές τού
νηπΐίίηι οί 15υΰλγαροι, το μέιοος ίί-
που ΐκούίΐοντο τα γι·ναικόπεΛα τοϋ
χο).ριοϋ Σιδηοονέρου.
ΚΝΑΣ ΙΙΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΜΤΑ-
ΛΑ ΤΟΤ!
"Ενας ώπλισίμένος άντάρτης ποΰ
πολτμονσε τοΰς Βουλγάρους μαζΰ
μέ τοΰς άλους άντάςτες στά 6ου-
νά, ρίχε πάθει άπό 6ιάσειση τού
μυαλοΰ ταν, νομίζοντας πώς ϋλοι
οί γύρω τού άντάρτες ήσαν 6οΰλ-
γαροι καί ήρχισε νάτοΰς .πνροΛο-
λεΐ...
Κατά τύν τουφεκισμύ, σκοτ<όθη- κε ό πατέρος τής άφηγητρίας μας Νίτσας Ζιγκριάδου, ύ Πρύΐορος τής Κοινότητος ΣιόηρονέρίΜ', Η¬ λίας Ζιγκριάδης καί δ γιός τοο!.·. Άιράνταστος ήταν ό θρήνος τής γυναίκας τού Μαρίας καί των κο- ριτσιών τοι· Νίτσας καί Ζοής.... ' Ολοι εκλα(>αν γιά τόν όί&ικο σκο-
τιομύ τού ΙΙροεδοου τού χωρίου
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
τύ χΐ'ΐ£ΐύ τους τα Ήλ.ία Ζιγκριάδη καί τού "γτοΰ τον.
τα ΗΟΤΛΙΆΡΙΚΟΣ
ΠΟΑΙΤΙΣΜΟΣ
Σάν ήμοι»ν στήν Δράμα, πληρο-
ψορηίιΐ'κα πώς στήν π/.ατεία τής
μαρτυρικής (ΐντής πϋ/.ειυς, οί (>ούλ-
γαςυι πο6οσ(| αιριστες κάποια με¬
ρά άρχισαν νά ποίςουν ,-ΐοδόσφαι-
ρο...
Καιί ώ; ποόοσφαΐ!£ΐκή μπά/Λ έ-
προτίμησαν με·ρικά κρφά/αα σκο-
τωμένιυν 'Ελλ.ήνιιιν! !
Τό μακάίΐρια αύτύ θέαμ«, 6α-
&μολογεί τόν Ιΐουλγαρικό ΙΙολιτι-
σμό!...
ΟΙ ΑΓΑ1ΙΗΜΕΝΕΧ ΜΟΤ ΚιΩ-
Λ1ΟΙ1ΟΛΕΙΣ
ΟΊ άγαπημένες μου κα,τά τό πα¬
ρελθόν κω,μοπύλ,,εις Πρίυσοτσάνη,
Δοξάτο καί Κύργια, υπήρξαν ό
στόχος των βούλγαρον:.. 'Εκείνο
δμιυς τό Δοξάτο τι ΰπόφερε ! ! "Ε-
πιαναν στούς δρόμονς τοΰς ανδρ*;
καί τοΰς έ'δεναν μέ άλνσίθιες πι.
σθάγκιυνα καί τοΰς πηγαίνανε λί-
γα μέτρα δξυ) άπό τό Δοξάτο. Καί
σάν εφθανα,/ ΐκεΐ, σλοι έπεφταν
άπύ τίς βουλ.γαρικές σοραίρ».ς....·
Τα γυναικόπεθβ, πού την ώοα. έ-
κείνη ήσαν κλεισμένα στό σχολειό
άκουαν μέ φρίκη τούς .-τνροβολι-
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοβ ·υνεργάτουμ*ς κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝ'ΓΑΡΓΡΟΤ
( Συνέχειο ·.λ τοϋ ποοηγουμένου)
Ό Καποδίστριας είχε
σει την έκτίμηση τού
μέ την έπιτνχία .τού
στίς όιαπραγματεύσει; τή; Σννθή
κη; τού Βουκουρέστιον ίαύ την
ίόιοτητα τοΰ πολ.ιτικού σΐ'μθούλ.ου
τή; στρατιάς τοΰ Δο·ύνα6ι. Τού
άπύ τότε, σέ
τή; αϋτοκριντορίας, άλλ' άπέφν-
γε νά τοϋ έμ-τκ'τενθή καίςκες θέ-
σρι; έπειόή τοΰ τόν ,-ταραστήσο.νε
σάν ίπικίνδιινο φΐλελ^εΰθειςιο. Στά
1814, ϋταν τα άντιμαχόμινα έλβε
τικά κανόνια ζήτησαν τήν προστα
σία καί τή διαιτησία τού, τόν διώ
ρισε πρεσ6"υτή στή Γενεύη, μέ
την έντολ.ή να τα σΐ'μβιβάση καί
νά καταρτίση τύ όμοσπονδιακό δή
μοκ,οοτικύ σύνταγμα τής Ελβετί¬
ας. Είναι χαρακτηριστικά των φρο
νημάτοιν τού Κα.τοδίστρια τα λό
για ποΰ τοΰ
οταν τοΰ διοσε
την- έντολή: ^Γνωρίζω ότι άγαπά-
τε τίς δηιμοκρατίες. Κι' έγώ τίς
μιά
ί). Ιΐρόκ.ειται νά
άπ' αύτές, τήν '
πισε θύμα τοΰ γαλλικον δεσποτι-
Ή νέ«. μ?γά).η έπιτΐ'χι'οι ποΰ ση
μείωσε στήν έκπλήρι·>ση τής δ Ολ¬
' κολ.ης αυτής άτοστο/.ής, δικαίΐ'ΐσρ
•' '. Δνο νε'ες σκούτριες τοΰ μπάνιου. Ή μία εΤναι έμ.-τριμέ ,τον ά.το.
μιμρίται το &ρς>μα φριδιοΰ /.αί ή ά).λη μία βέ τίιπο τονριιπάν. 'β»
δείχθησαν στήν ρίδική έπίδειξι σκονφιών ιι.τάνιου Ι ιάντσρν 1 »71.
γι!....
Δ. Κουτσογιαννόπουλος
Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΟ ΚΑΡΡΑ ΚΑΙ Η ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΗΣ
Γκο'.ερ'ι «Ταμπλι,ώ», Γ' Σε¬
πτέμβριον 13, ή ζωγράφος κ. Μά-
ριυ Κσρρά έκθετει τήν τελευταίαν
παιραγυιγήν της. Γιά νά κιρίνη κίΐ-
νείς τό έργον τής Μάρ<ο Κάρρα πρέπει νάχη νπ' οί(>ιλ· τού τήν προ-
σο>πικότητά της, πού κνριαρχεϊται
('ιπό μιά καί μόνη ένατένισι. Τήν
τέχνη της.
Κάθε άλλι> άνάγκη ή έκδήλ,ωσι
εχε.ι γιά τήν Μάριυ Κάρρα όει»τε-
ρΐΐΊουσα στιμαοία.. 'Εργάζεται, ά-
ναξητά, ΐκόηιλο'ινεται, μέ δΰναμι
καί άντικειμενικότητα, πάντα γιά
τήν όλοκλήιρωσι τής ζο^γΐΒαφικής
,τροσιιιπικότητάς της. Χιορίς νά δέ-
χεται άνεξέλεγκτα τάσης |έν«ς
ται η οιμορφια, η τεχνη, η φρε-
σκάδα, καί 6έν τό άναζητάς, γιοι-
τί σοΰ π.ροσ(Γερετ«ι, σέ ξαφνιάζει
ή άγνή άνεπιτήδει*τη όημ.ιονργύ<ιι. Τύ κάθε τί οτούς .ιίνακές της εί¬ ναι τοπ.οθετημένο έ'τσι ποΰ ν' ά- πευθθ'νεται «μέσ<ος στόν ψνχικό σου κόσιμο, <αί σοΰ γεννιέται άθε- λα ή Ιπιθνμία όχι μόνο νά τοΰς χορτάσης άπό όπτική ήδονή, άλ¬ λά ν' άπλώσης τα χριοι καί νά χαΐ- δέι)ίης αύτό τόπεϋζάξ, αυτή τήν θάλασσα, αντέ; τί; άσηιμόμαυςχες έλιέ;, μέσα σ' «να ξέφρ€νο μά τό¬ σο άρμονισμι'νο χρωματικό κόσμο, καί άπλνό νά ψιθυρίση; στήν Κάρ¬ ρα: «Σ' εύχαριστώ γιά την χα άπό πολουνικά ίδάφη
ν.ατεχόμενα νπό τής Πριοσσιας.
Τό Σννέδριο τής Βιέννης ελνσε,
κουτσά στραβά, ολα τα ενοωπαϊ- _^ άκολουβο0ν σήμερα είναι
■Λ,ίΓΓ ^Π.ί.Γ'ρ,':»- -~ Γ77^ /ν —^
νού; στορικούς ή Όθωμαν.κή Αΰ ο« μέ παλαιότερες εποχέ;,
τοκρβτορία άγΛ·οήθηκε ά,τό τύ Σν | κεΐνο πού θά ήθέλαμε να ση
νέδριο ει;ιδή, δέν εΐχε εϋοοπαϊ- μειώσωμεν έν προκειμένω, ε.
κή νπόσταση, άλλά «παρεισρδυσεν Ι ^χι §τι ^^ πρέπει νά υπάρχη·
ώς κλίσις ή άλλοι λό
τοΰ τσάρου στήν εΰ ' εις χρονυυς
ια καί τήν όςυδέϋΐκειά τον Ι νόν καί άνόργανον σνστατικόν τμή
■ν τύν διώρισε μέλο; τής ροσι- μΐ είς τόν κόσμον των
κης άντιπροσωπείας στό Σννέδριο
τής Βιέννης.
Ό ΚαπυΌίστριας νπήςξε ή με¬
γάλη έκπληξη τοΰ 2υνε6ρίον. Δέν
είναι ύπερδολακό νά εΐπωθή δτι
φάνηκε Ικανώτε.ρος των μεγαλοσχή
μων άνταγιονιστών τού κ-αί προ-
κά/^εσε τόν /ενικό ϊηλόφθονο θαι-
μασμύ. 'Εςουδετέ.ροισε ,τρωτα τίς
μηχ^νορραφί.ς τοΰ Κάσλς,η, τοΰ
Μέττερνιχ καί τοΰ Ταλλειιράνδου
καί όιέλνυσε τή μυοτική σιμφοινία
τής Αγγλίας, Αυστρίας καί Γαλ-
λάας κατά τής Ριοσίας καί Ποιι>σ
οίας. Καί ότντιτάχθηκε ΰστερα στή
δΐΛ'αμική έξασθένηση τής Γ<ιλλίας, μέ ί>ίπτυχο άποτέλεσμα νά άποτρα
πή, άπό τή μιά, ή έπικίνδυνη γιά
Ί
κων κρατών». Τό αίτιολογικό εΐ-
κή,' άνωθεν, ώστε ν' άπαρνηθή
κοιν κρατων». ι ο «,ιτιυΛυγιχυ κι- Ι' ' , , *,,«Α
ναι πολν παοατ<«6ηγαένο γιά νά δ Βέλων να μονάσττ), τα έγκθ- ή είλι/ρινές. Τό Άνατολι . βμι* κ*' ν' άφιερωθή απερ:- Ι άό άθ βέ μΐ κο ο'ιτημα παρπμερίσθηκε, σάν σΐ| τοΰ Μεττερνιχ, έ.τειδή ή άνα- κίνησή τού θά .τροκαλοΰσε ό'ςύτα- τη διαμάχη των Τεσσάρων. Ή Αυστρία καί ή Ροσία, ποΰ λοΰντο άπύ την έ'ξιυση τής Όθιιε- μανίας άπό τήν Εύρώπη, θά οτντι- μετώ.τιζην τήν άντί6ροση των κη ρυγμένιυν υπέρ τής άκειραιότητας τη; Άγγλ.ίας καί Πρωσίυς καί θά άρ,τάζθΛ-ταν, σι·νάμα, μεταξύ τονς γιά τήν αοιοασιά. (Άκολουθ-εϊ) Μεγάλες μικραοιατικές φυσιογνωμίες ποΰ περιήλθαν είς τήν λήθην καί άγνοιαν ΠΑΤΣΙΟΣ Β' ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ (1776 - 1871) Τοΰ συνεργάτου μας ίερέως κ. θ. Πολυσυζήτητον θέμα ί*ίς εποχάς ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΥΟ ΦΥΑΟΝ ^ειρά άρθρων τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙβ|ε| (Συνέχεια έκ προηγουμένη·, προσπαθεΐ να κάμη "Οσον άφορά τό «μοναχικό» πού "θέλει νά μονάση στάδιον, δ άριθμός έκείνων ποΰ υποκύψη στήν σάρκα |—ω Χα· μέ τήν φαντασία τού. Πλήν των ανωτέρω είδίχβν όγων, πολλοί άνίρες παραμέ- νούν σονήθως άγαμοι χ«[ γ,^ λόγους οίκονομικούς. Είτε δϊό τι τό είσόδημά των «Γναι £·/£. παρκές ώστε ν' άνταποκριθοθν στά βάρη τοϋ γαμου, είτε 5(< τι, Ινι|) Ιχουν -κίπο'.ο βιοηορ-- στικό έπάγγελμα μέ τ» Ι—>δα
τοΰ όποίου θα ήσαν έπιοσοήπο
τε είς θέσιν ν' αντιμϊτωπί~υν
τίς βιοτικές άνάγκες τής |γ.
γάμου ζωί)ς, έν τούτοις 4πο.
φεύγουν νά συνάψουν γάμον, Ι
πειδή έπ-.διώκουν νά προσπορ!-
σουν κ*1 οίκονομικα ώφέλη 4-
πό αυτόν. Μέ ϊλλα λόγια, ζή.
τοΰν νά λάβουν προίκα, μικράν
ή μεγάλην, κατά τα πρόσωπχ
ν,αί ^τΐς περιστάσεις. Κι' έπει-
οή δέν τό έπιτυγχάνουν, προ-
τιμοΰν νά μείνονν άγαμο;.
Περιττόν νομίζομε καΐ νά
τό είποΰμε δτι τέτοια έγωιστι
κή αντίληψις καί στάσις δχι
μόνον έξευτελίζει τόν θίσμ'ό
τοΰ γάμου, διότι τόν μεταβάλ-
φρ
ς άπό κάθε βιωτικέ;
θ
ιημ ρμρη ^πς
«θαυλός 6ιχονοίας», κατά τήν φρά | ρςμνες είς τό Εργον Χθΰ θεοΰ.
Δέν πρέπει δ·μως νά λη:ηιο
νοΰν δσοι σκέπτονται νά μο-
νάσουν δτι δ Κύριός μας Ιζη-
σε μέσα στόν κόσιιο γιά νά ύ-
πηρετήση καί νά σώση τούς
άμ«ρτωλούς. 'ΧΧΚοΙ^οίοί στόν
κόσμον εάν είχεν άποσυρθή μο
νίμως *1ς μίαν Ιρημον.
Έπίσης, δτι στήν μεσι.ική
Τού προσευχή, δέν εζήτησε ά¬
πό τόν Έπουράνιον Πατέρχ
νά σηκώση τούς μαθητάς τού
άπό τόν κόσμον, άλλά νά τούς
φυλάξη άπό τόν Πονηρόν (Ί
ωάν. 17: 13). Τούς αφησε νά
ζήσουν μέσα στόν κόσμο γιά Χει είς κερδοακοπικήν έπιχεί-
νά είναι «φώς» είς αυτόν. ρη<*ιν, άλλα έμφανίζει καί πού; τήν δική τη; τάσί,ν, προχικ- ρεϊ μέ όπλισιιόν στήν <ηιν«.ισθηιμα- τικήν μορφοποίησι τή; τέχνης της, κα'ι τής τέχνης της. Είναι ή ζω¬ γράφος ιμέ τόν πλοθσιο, τόν άτί- θασα συναισθηιματι,κό .κόσμο, ποΰ κατορθώνειΐ ομιο; νά τόν χαλινα- γιογή, τόσο δσο ή ΙσορροποΊημίνη τεχνική προσοΜΐκότητά της δέχε- 1 ται την εκδήλωσιν αυτήν σάν σχέ- διο., χριόμα, προοπτική, κίντίσι, αϊ- σθησι. ι Ι Οί πίνακιες τής Μάρω; Καιριρά έχονν μιά χαρ«κτηριστική αϊσθησι. ' Τήν αϊσθησι τοΰ πηγαίου, τού ε¬ λεύθερον καί ξεκονραστον. Δέν ά- ναιζητάς, όέν καταβάλλεις προσπα¬ θεία νά βρής ποΰ άκρκβώς βρίσκε. πού μουδοκ^ς». Ή Μάρω Κηρρά άγαπάει την τέχνη τη;, τό κάθε τί ποΰ τήν απο¬ τελεί καί δτ,μιονργεί οχι γι«·τί π,ρέ- πιει, άλλά γιατί οίσθάνετοα τήν ά- νάγκη έπιτακτική νά &ι!>ση άπό
τύν &αθί'
της κόσμο τήν
ΚΩΝΣΤ1ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
(Συνέχει έκ τής 1ης οελ.)
ληνικές αρχαιότητάς», «ΤρωΊν.έιςΐ
άρχαιότητε;»" «Γραμματική τής
σΐιγχρονης έλληνικής». Σννρργά-
οθηκε έ.τίσιι; στά περιοΛικά «Παν
όο>ρα» καί «ί;ΰτΕρπη». Ό Ραγκα-
6ής είναι ά.^ τούς πολυγραφώτε-
ρους "Ελλ.ηες σι·γγραφεϊς. Σέ
εϊκοσι όγκώδρις τάμοτ'; άνέρχον-
ται τα πονή,ματά τού. Ό Καιμπού-
ρογλΛν Τόν άποκάλ>εσ€ «πνευματι-
κ.ό χειμαςρο». Πολλά είναι τα .τα
τρκυτικά τού ποιήματα. ΚλασσικΛ
τί, μρλ.ο.-ΐοΐΓ,βέν «Ό Κλ,έ-φτης»:
Μαι'ρ' εΐν' ή νΰχτα στά 6οννά,
στοΰς βράχους πέφτπ χιύνι.
Μές στ' άγρια, στά βκοτεινά,
σταί; τρα/,παΐς πέτρες, στά
(στενά
ό κλεφτης |εσπ«θο')νει.
Σννοισθι,ιιατικύ τό ποίημά τού
«Τα καλά γεράματα»:
ΕΙσαι νέα καί εΐμαι 'γέρος
«αί αν εΐμαΐ1-θά ντραπΛ;
νεος, γέρος <ΐέ άγαπώ. Φεύγονν χρόνια μέ τα χρύνια' φενγουν, ώρα τοι>·; καλή!
"Ας στοιβάξωντ«ι τα χιόνια
στή λευκή σου κιεψαλ.ή.
"Ολη χάρις άν ή νέα
ι είκόνρς:
Ή έκτασις τού άχανοΰς
Αιγαιοι* έκοιιιάτο,
κ' ρβλρπες ύΰο οίρανοΰς
ό είς επάνω κνανοί·;,
γλαΐ'κος ό άλλο; κάτι».
ΑΙ 6ι·οΛείπουοαί πνοαί
τοΰ έ'αρο; έφύσων
άμφίβολοι καί άρα,ιαί.
Μακ.ς.άν δ' ϊφαίνοντο ώς σκιαί
αί κο·ρΐ'(ΐαί των νήσω ν.
Ή όύσι;, πύλη φλ.ογερά,
λαμπράς άνταναν.λάσ·εις
είκύνιζεν είς τα νερά,
ώς άν ένέμοντο πνρά,
τήν πλάκα τής θαλάσσης.
Ό Άλέξανδρ,ος Ρογκαβή; χα-
ρακτηρίστηκ.Ε, δίκαια, ώς ό «Πα¬
τής Φαναριώτικης ποιή-
καί τής δύσρο>; ώραία
είναι έπίσης ή στολή.
Μή νομίση; μέ ουτίδρ;
πώς τό ποόσοεπ© χαιλ.ά.
Καί ή θάλασσα, δέν εΐδες,
μέ ρντίδες πώς γελά (κ.λ.π.).
Άπό τα άλη&ινά ίμ.τνευσμένα
κι άρμονικά ί»ιηγη(ΐατικά τού ποιή
ματ-α είναι το «Διονΰσονι πλοϋς».
'Ε'ξιστορεΐ τήν άρπανή τής Άρίά-
δνης άπό τό Διόννσο στή νησίδα
Δία, πλησίον τής Κρήτης. Ή μιά,
διαδέχεται τήν ό,λΛη, οί ποιητικές
ΟΣΟΙ ΦΕΤΓΟΤΝ
Ξενοφών σ λαμπασιδηι
"Τστερα άπύ όλιγοήμερη άσθέ
νειά τού ά.τ.ίόΐ|αησεν είς Κύο<ον ό Ξενοφών Χα/Λΰΐασίδης, έργολά- 6ος οικοδομήν, έν Κονάνη, έτών 80. Γύνος μεγάλης οίκογίνείας τής Τρα.τεζοΰντος μετηνάστηιοε «5.ς Ρωσίαν -τρός συνάντησιν έτέριυν δύο ά5ε/.φώ τού. Παναγιώτη ν,Α Εύρι.τίόη. Αί εργασίαι των έβάδιζον αρι- στο, άλλά ή έ.τισυμβάσα τό έ'το; 1917 κομμουνιστική έπανάστασις, επεισε·» τα τ(.ία άδελ.φια πώς δέν ήτο δτινατόν νά συνεχίσωσι τάς εργασίας τοιν καί έγκαταλνείψαν- τες ,-τιριοι<οία; κατέφυγον είς τάς άγκάλας τής στονγικής μάννας, ιής 'Ε/Λάδος, πτιοχοί πλέον. Ό Ξενοφών εγκατεστάθη είς Γοε6ενά, οπόθεν μΐτώκ.ησεν είς Κοζάνην, έπαγγελλΛμενος τόν έο- γο/.α6ον. Ό άόαμάντινο; χαρυ,κτήρ τού, ι'ΐ δικαιοσύνη τού, ή καλή τοιυ ψυ- χή πολύ γ.ρήγορα τον ϊφερε κοντά ε-ίς όλας τάς κοινοηικάς τάςεις, ώ στε νά εκλεγή καί δημοτικάς συμ (ιούλιος. Τήν 12ην τρέχοντος, ημέραν Σάθόατον καί πΐρί ώραν 3ην ϋ- πίκυψεν άφήοα; άπαρηγορήτονς σύζυγον καί θΐ'γατέρο. Εϋχομαι υπο; ό .ταντογνώστη; Βεύ; κατατάξη τήν μέν ψυχήν τού μεταξύ των όικαίων εί; οέ τοΰς οίκείους τού δώση θάρρος καί, υ¬ πομονήν. Αίιονία σου ή μνή,μη .-χολ.ΰκλ.αυ- στε Ξενοφών! "Ας ΐίναι ίλαφρύν τό χώικι πού σέ σκέπασ€. Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΣΐΩΠΗλ Είναι ενα βιβλίο μέ στί- χους πού παρουσιάζουν έξαιρε τικό ενδιαφέρον. Καί λέγοντας ενδιαφέρον, ζεχωρίζουμε άπό τήν Ιννοια αυτή τήν συναρπα στικότητα των στίχων, πού πραγματικά είναι άναμ,φίβολη Έντοπίζουμε τό ενδιαφέρον, στό κατόρΰανμα τοΰ κ. Εύαγγέ λου νά κρατήσει στήν άκεραιό- τητά τους δύο πράγματα πού δέν συμφιλιώνονται εϋκολα καί σογχρόνως νά δημιουργήση τό ίοεατό πλέγμα τους: Ιίέτυχε μέσα άπό έναν άγνό λυρισμό, μεστό καί πρωτότυπο (σέ πολ λά σημεϊα) νά μιλήσει τή γλώσσα τής γνώσης, τής πεί- ρας, τής ωμής πραγματικότη- τας. Μέσα στό νόημα των σ~ί χων, δέν παύεις καθόλου νά θλέπεις δλοκάθαρα τόν δοκιμι ογράφο, τόν άνθρωπο τής με· λέτης καί άκόμα τής στεγνής, λογικής. Τόν έλέπεις 2υ.ως μέ (συνέχεια έκ τού προηγουμενου) "Ό ανεψιός τού Άγαθάγγελος 'Επίσκοπο; Μΐτθίι^νη; -/.αί ^ε τέ.τ α¬ ί τα Μητροπολ.ίτι,ς Ικονίου 1873 - 187Γ) πού ά.ΐΓ6ίυισε στήν κιοαόπο- λη Φλογητά τούρκικα Σουβρρμέξ καί ετάφη ίκεϊ. Ό Ιωάννης Άναστασ;άί)ης ποΰ γεννήθηκε στο Ίνδζέσον στά 1834, τό 1851 μπή/.ε στή Μ. τού γένους Σχολή, καί ιιετά έ'να χοόνο τή έ- νεργείο: καί έγγνήσει τοΰ άειμνή- στον Καισαριίας κύρου Ιΐαισίου ϊίσι'ιχθη είς τήν έν ΧάλΛη θεολο- γικήν σχολήν, οπόθεν λ,όγοο ύγείΓΐ; άπεφοίτησε μέ αρίστα τό 185!), έ- διδα'ςε καί όιηΐ'θννε τήν σχολ.ή Ζινδζίδερε τό 1800 - 1862, σπού- δασε στό Πανεπιστήμιο των Α¬ θηνών δύο ετη, χρία έ'τη στά ΙΙα- νιπιστήμια τού Στρασβούργον καί τής Άιδελβέργης, διορίσθηκε τό 1867 καί δίόα'^ε θιολ.ογία στή Σχο¬ λ.ή Χάλ.κης "ί έ'τη, τό 1878 εξελέ¬ γη Άοχιεπίσκοπος Καισχαρείας τής Κιιππαδοκίας καί τό 1!Ι02 ά- πεβίοκτε. Ά. Λεβ. 'Εκ. έστ. σ. 207. Καί πολλ.οί αλλοι πού διέ- πρετΐ'αν σέ διαφόρους άνιοτερονς Τ,ομεϊς. ,λ-, < , · "Οταν τύ 1845 έπέ<ττρεφε στήν πεοιοληαα που το γαρ'.τω- ,„ , ■ . . „,, , , " '" , , Επαρχια τού άπ την ΙΙολ.η άπ' νέ-. 6 ωραΐος στιχος μέ την συγ Τα αννοο,κά τού χοθήχοντα καί κινητική καί τή συναρπαστ:· (ΐρίσκετο στή Γιοσκάτη, παρέλΛβε κή είκόνα: Σκάψε βαθΐά (χά ααράσημο τού Σονλτάνου άπ' τύν χά χά) Βαμπάκΐ φύτεψε γιά Μοντασαρίττη σταλμένο εϊδικά γι' νά μαζέψεις (τολύπες ασπρα ύί"οι' ε[ναι ^ακ κώ άν°^σ* ^νάλες
νε^ς τοΰ όνείρου. . αο<ΤΟΤητες ,"^™,^ **«'■»,**: , , , , τα τις μοι·ρασεν άοιάκριτα σ ο- Λογικη καί ^γκινηση που λον. τού. πτ(1)χ(>νς.
πηγάζει άπό τίς άνεςερεύνη- Άλλ' ή μεγάλη των 94 έτών
τες μυστικές πηγές τοΰ έσώ ;ο>ή τού, ή άπό τύ 1804 - 1832 ή-
τατου ανθρωπίνου είναι- Έξ- γονιιενεία την, καί ή άπύ τού 18»3
άλήθεια τοϋ ωραίον, χιοείς σΐιμ-
6ι6ασιμοΰς. Ή Μάρω Κάρρα εχει
έ'να λίκνο. Τήν τέχνη. Καί αέσα
έκεϊ απλωσε όλο τό νόημα τής ό-
μορφιάς, τής δαθύτερής άνάγκη;
ποΰ αίσθάνετ«ι κάθε καλλιεργημέ-
νο; άνθροπος.
Φτάνει μόνο νά τήν γΛ·(ΐ>ρίση
ί; σάν ανθρυιπο γιά νά δή την
κάλ.λιτέχνιδα.
Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
αίρετο στό είδος τού τό ποίημα ' 18Τ1 Άρχιεοατεία τού, προβέφο-
λρωματιστή λεπτομέρεια, δεί- ΰΐ στΪΓ; >Ε>«Λ'>σίο κπΐ στά "Εθνος
_/_ - ■ <««.-'. τοσες καί τοιαυτες υπηοεσίεΓ. ώ. ι ρ . ^ η - ( ιυοΊ:» Αυ.ι τοιαΰτρς ννει πόσο ωραια και οαι3ια ό . ,«/ . '· Γ , „ ότε είναι ηδύνατο να στ··μπ«ρΐλη- ποιητης μπορεΐ να οιεισδυσε-. φθοίνν σέ μιή ^τομη σαν το^'η καί νά βρεϊ μιά σχέση συγκί- 6ώ βιογραφία τού, γιά νά <η·,μφο)- νησης άνάμεσα στόν ήλιο, τα νήσονμ μέ -τόν άείμνηστο Καππα- χρώματα, τούς άνθρώπους πού δόκη Δάσκαλο Ά. Λεβ;δη Έκ. Ί. ωρίμασε ή ζωή καί τόν ούρα- 2Ο5 " 21.δ· «'Η 6«>Υου.α.ία τοΰ άοι-
„/ δήμον είναι αοκοα, διότι καί πο-
5 ■— ·-—-————εί λΰν χς:νον ϊζησε κα'ι πολ.λ.ά έ'πρα-
Η( μεστότητα των στίχων ά ξε .Τ0ό; ώφελος τής επαρχίας ταύ-
Γ.ό τήν άλλη μερΐά, θυ-μίζουν της καί ώς Ήγούμενο; τή; ,Μονής
πολύ τόν άνθρωπο πού τοΰ ά- τού Προδρόίΐου επί εϊκοσι όκτώ έ-
ρέσει νά στοχάζεται καί άπορ ττΐ και ώί -τ',δαλιοΰχος τής Καπ-
ρίπτοντας τό περιττό ,νά έκ- ■ ™δο?ία? ** γιάντα έννέα ετη....
• υ , , Π, . ήν 6ε ο άοΐδιμο: καθ" δλ.ο α=ιο-
φραζεται έπιγραμματικα. 1ου 4ή 4 υβείσ Λγ- ι ^
ν> είναι ενα χαρακτηριστικό, Ι Χανίας> έν τοϊς ΐΕ,6ΟΧ,·>ουΕινι ίεοο.
πού δέν τό ορίσκεις μόνο στού;' κηρυξ, έν τοίς μονάζουσι μονα-
στίχους μέ το γενικό τίτλο «έ- στής έντελνέσαντος ού μόνον έν
πιχειρήματα». Εχεις τήν αι- τίϊ δια,μονϋ αυτού, άΧλά καί έν
σθηση, πώς άπό τίς εικόνες,' ύοοιπορίαις ουδόλως την τακτι-
τίς λέςεις κι' δ,τι συνθέτει τό ·χίιν ^^^ ,^^^λε«ο>ν λό-
, ι η - ιν
V10»
Κν τοι? /.ογι.οις, πολ.ιτικός
^στιχο παρακολουθει στόν Ι; . 6(?ιβή;, έν τοίς .-τολιτιχοϊς «αί —
οιο ρυθμό την αφαιρέση που λύπειρος, υπομονητικός έν ταίς
φέρνει τή νοηματική πύκνω-' Βλίψεοι, πολύτοοπο; έν τοϊς δει-
σή τού. νοΐς, άδκχφορών περί των κατηγο
Ό κ. Εύαγγέλου, μέ τό ρούντων αυτού, έν τοίς ρπαΐνοις
ΙΙρόσωπο τής Σιωπής, δέν μάς ' μή έπαιρύμενος, ζηλο,ιτής των πα-
δείχνει απλώς πώς είναι καί '
ποιητής. Μάς κάνει νά οχε-!
ςίιυν, άγρυπνος έργάτης των θεί
ιν, σι ϊ'ί·(>υι'ν.ευ.ν, ήλεγχε, παρε-
κά/.π, τα πνευματικά τέκνα διά
τή; πολυπειρίας αϋτοΰ μεγάλο>ς
συνέτεινΡΎ εί; τα κοινά τού "Ε-
θνους καί τής 'Εκκλησίας σι·μφέ
ροντα,, σννο>μιλει μετά των προ-
κρίτων τοΰ "Ειθνους, είχεν άλλη-
λογραφίαν μετά των {«ποκειμένιον
'Τι|>ηλής Κοινωνικής θέσειος, έτί-
μα τοΰς λογίους καί άντήλΛασσε
γνο'ΐιμην μετ* ΐΛΰτών περί των σχο¬
λείων τής έπο,ρχίας.
'Ετελεύτα μέν ούν ό γηραιός αη
δαλιοϋχος ό ού μόνον παρά των
Χριστιανών τιμώμενος, άλλά καί
παρά των -ϊλλιον Εθνών, έτελεύ-
τα την ι'ιμέςαν των Τριών Ίεραρ
χών, την 30ήν Ίονοναρίου ημέραν
Σάββατον, τού 1871, είς ηλικίαν
84 έτών».
Ί1 σιορός τού· έξετεθη σέ λ,αϊ
κύ προσκϋν^μα μερικές μέρες κα'ι
σέ λίγο κατέο, θιισαν τα ,τλήθη ά¬
πύ την Έ.τποχία καί προσκθνησα,ν
ιιε πριιγματική συντριβή καί' ενλά
βεια τύν γηραιό ποιμενάρχη τον;.
τύν πραγμβ 'ΐκύ έθνικό καί πνεν
μίΐτικύν ήγε·τη καί προστάτη τονς,
χύν φιυτιστή καί χει,ραγι^γό τον,
τύν άναγεννητή τους στήν πίστη
καί την έθνική τονς συνΐίδηση!
Τύν έπικήδειό τού έξεφώνΓ,σε
με νίϊκή σνντυ.βή ό προστατε·όμε
νό; τον, κατόπιν μητροπολίτης
Άγκυρας Γε-^άσιμος, τήν βιογρα-
'Γΐ'α κα.! μακρά δράση τοτ' την ε-
γρατΐ'αν εν έκτάσει. μέν ό Ζινδξί-
όερρλης δτιμοσιογράΐρος καί συγ-
•,ρβίϊεΰς Ιωάννης Κάλφογλοτις,
στό βιβλίο τού «Μονή Φλαί'κα-
νών^ καί περιληπτικά ό Καππαοό
κης μεγάλος διδάσκαλος Α. Λεθί-
6ης στήν 'Εκκλ. Ίστορία σ. 20ϋ.
ΊΙ σορύς τού ίτάττη σέ ύλ:-
μάρμαρο μνήμα στόν νάοθ>;κο -. :Ό
καθολ.ικοΰ τή; Μονής τοΰ Ζινδζί-
δελ^ε, στόν τοϊχο ξίυγραφίσθην.ε ό-
λόσιυμος μέ άρχιιρατικό μαδν.ι
ν.αί στήν πλάκα γράφτηκΕ τούτο
τό έπίγραμμ «.:
Καισα'θ'έων μεγ* αεισιμα τραάντΛτος
πΐιδαλιούχος
Κηρυξ άτριακίη; ειριμα τε ήριοηα-
νο>·
Άρχιθι'της Ποίσιος ώ ξεϊν, ένθά-
δέ κείται
ΊΟύνας ένταϊθ' εί'κοσι έναέτης
Τοΰ Χριστοΰ λ.άτρεις ερεϊς ών σφι
αιράμος έσθ'.ός
Κα'ι τριάκ,οντα σί'ν αί έννέα
Καί τέλος, θά πρέπει νά
[ γνωρίζουν δτι τό νά παραμεί
νη ό αγαμος ανθρωπος, άγνδς
μέχρι τέλος τής ζωής τού, εί
ναι χ ά ρ ι σ μ α, τό οποί¬
ον μόνον δ θεός
τ ό δίδει καί δτι άν
δέν υπάρχη αυτή ή χάρις, δ
έλλοχεύων διαρκώς πειρασμός {
πνευματική φτώχεια των προ-
σώπων τούτων. Φανερώνιι τήν
προσήλωσί των στήν δλη ■/.αί
τήν δλιγοπιστία των ή μάλ¬
λον τήν ίλλειψι πίστεως καί ϊ
γάπης πρό; τόν βεόν χα'. ττ/
Πρόνοιά Τού. Φανερώνει Ιγι-
ισμόν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ
ΤΑ ΓΑΝΟΧΒΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ
ΓΡΑΦΙΚΗ
Ύποστρατήγου Ι Α. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
φτοΰμε πώς είναι πάνω άπό·6αθε,α αΓσθη5η της «Ποίηοης^
2λα ποιητής καί πώς οί ρίζες στήν πλατειά ϊννοια της συν-
τής πολύμορφης έκδήλωσής θετικότητας αύτοΰ πού δνομά-
ϊου στή σκέψη καί τα γράμ- ζου άπλα Δημιουργία.
ματα ξβκινοθν ακριβώς άπό τή ' ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΕ
Ρΐιη
ηνια θΓθΛρεπώς θιέπιΐ)ν όμο.τάτρι-
δος λαιού
καί ζήσας επί γής τρείς μερόπων
γενεάς
επτη πρ,ος θεόν ύψιμρδοντα φαϊ-
σφό>;οΛ· ένθα
μεϊ';ον των μεγάλον ά'θλον έ'ξει
καμάτων.
1871 Ιανουάριον κη'
'Εξήγτ,ση:
Καισαρέων μεγάλο άσαα φω-
τίΐνότατος πηδαλιοΰχυς
'ξ τή; ο/.ηθείας καί στή,ρι,γμα
των χριστιανών
ι. άρχιθύτης Παίσιος ώ ξένε ένθα.
δέ κείται
ύιενθύνας ενταύθα ϊίκοσι εννιά χοό-
νια
άγαθύ; άςιχηγύς των λί/τρών τον
Χριστοΰ 'ιερέων
χαί έπιπλέον 39 τοιάντα έννέα όλό-
(Συνέχεια έκ τού προηγονμένου)
Κατά τήν άπόβασι των 'Λγ-
γλογάλλων στήν χερσόνησο τής
Καλλιπόλεως τόν Ίανουάριο
τοΰ 1ί)15, οί κρότοι τ(όν έκπυρ
σοκροτήσεων των πυροβόλων
Ιφθαναν μέχρι τα νότια Γανό-
χωρα καί ή Λουπίδα μέ τήν
Στέρνα, έπαναστάτησαν μέ τόν
Όπλαρχηγό τους Ίωάννη Μπα
τίνη καί άνακηρύχθηκαν έλεύ-
θερες. Μετά δμως τίς πρώτες
^ντονες έπιχειρήσεις καί την
σταθεροποίησι τής καταστάσε-
ο>ς, οί άνακουφισθέντες άπό τήν
Συμμαχική πίεσι Τοΰρκοι, Ι-
στειλαν έ'να λόχο Γερμανικοΰ
Στρατοΰ καί Ινα Σύνταγμα
ΤουρκΐκοΟ Στρατοΰ, γιά ν*
καταπνίςουν τήν Ιπανάστασι.
Καί οί μέν Άντάρτες υπό τόν
Καπετάν Μπατίνη, διάσπασιν
τες τόν έχθρικό κλοιό. 3:έφυ-
γαν πρός τίς δαιδαλώδεις χ»-
ράδρες τοϋ Ιεροΰ, "Ορου:, οί
ΣΟΒΛΡΩΣ ΛΣΘΕΝΙΙΣ
Ο ΣΤΧΕΡΓΛΤΙΙΣ ΜΛΣ
■λ. «ΕΟΛΩΡΙΔΗΣ
Τήν πα,ρε,.Οοΰσαν έΓιδομάδα .τ«γιι« "ι'°"
«ηςδίοΐ' δ γνοστός λογοτεχνιις '<<«- συγγοα(Γεΰς ■/· Τςιαττάα-νλλος βΕοδιι>ρίδης, παλναιός <η»νεργάτης τή; ε-φΓΐιερίθος μας. Βσ^έως ά- Γθενή; νοσηλΐΐεται *1» '[ϋ ^"0<5Τ1- λεντικόν "Ιθρυμ-ι ΆθΓ,νιον (Λοι- Ομύς δΐ'.μπτίου 110). 'ίΐ κατάστασις τγΓ' σνμααθού; συγγρΐίςέο»; ?Γν«ι Τοΰρκοι δμως συνέλαβαν τρείς προκρίτους τής Στέρνας, τούς Ευστράτιο Αυμπέρη (πατέρα τοΰ τ. Βουλευτού Καβάλα; Λ ε οντίο» Λυμπέρη), Παρασκευά Σωτήριο καί 'Ελευθέριο Τσο λάκη καί τούς έβασάνισαν ά γριώτατα μπροστί σέ δλους τού; κατοίκου;· "Ετσι δόθηκε ή αφορμήν γιά νά ξαναρχίοουν οί Τοΰρκοι τόν διακοπέντα διω- γμό τοΰ 1914, πρό; τήν Μι¬ κρά Άσία αυτή τή φορά. Έ άρχή 2γ'.νε άπό τήν Λουπίδα. τή; οποίας οί κάτοικοι μετα φέρθησαν αέ μεταγωγικά κα ράβια στ1;(άπέναν-ι Μικρασια- τικές άκτέ;. Κκ! δ δεύτερος αυτος διεκόπη εύτυχώς στήν άρχή τού, χωρίς να προλάβουν οί Τοΰρκοι νά έκπατρίσουν δ- λο τό χωριό, γιατί Ινα αυμμα- χικό ύποβρύχιο πού πέρασε στήν Προπον.ίδα, τορπίλλισε μπρο- στά στήν Ήρακλείτσα, άπό τήν δποϊα γινόταν ή έπιβίβα· σις των έκπατριζομένων Ινα μεταγο>γικό ηλοΧο. "Ετσι καί
τό κακό αύτό έσταμάτησε.
Άπό τούς Σιμιτλιώτες κα'.
Ίντζεκιώτες, πού κατέφυγαν
ίΐτήν Έλλάδα στόνέκεΐνο διω-
γμό τοΰ 1914, πολλοΐ έγκατα-
στάθηκαν στό σημερινό "Αδεν
ρο τή; θεσσαλονίκης,
στήν δεξιά δχθη τοϋ π. 'Α
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤ0ΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.72*
ΠΕ1ΡΑ1ΕΤΕ
Σωκράτονς 69, Αθηναι
κληρα
■,ιρατώντα; θιό.τςΕ.ια τα ήνία <ηιμ- καί ά(Γθύ έ',ηηε ,τάνιΐ) στή γή τρ€ϊ; γενεές άνθ·ρ<όπ<.ι>ν
έ.ιέταξε πιιό- τύν 'Τψηλό καί φω-
τοφόοο ♦♦εΛ δ.το
θα ΐ?χη μ.εγιάΰτ.ρρον άθλΛ των μ
γάλονν ϊργιον τον
Τό επίγραμιθα αύτύ τό συνέτα-
ξε ό Ά. Λε6ίδη; καί τό άντέγνα-
ιΙ'ί Λ Ί. ΚΛ)ιτην)ΐ'»υ πτύ (ΊιιΊ)ίη τη·υ
440.
ΤΕΛΟΣ
4
ΠΑΡΑΔΙΔΟΙ 'ΤΑΙ:
Γαλλικής καί μαθΛ,ματτικών Γυ-
μνασιου καί ΛυκεΙου κατ' οίκον
τοΟ μαβτττοθ, ύττά Σ· Κ-ουρη, ττ»λ
163.065 καί 360.Μ*-
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ......
χρτ)σιν ποίηλά'ι9ν. Πληροφο
ρίαι είς τα γρ«φεΙχ
χης 26,