195848

Βικελαίο Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης -_

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τί?Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9.Ν
ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 Ιανουάριον 1967 Γιμή φύλλου δρχ. 1.
50
Έ τος 40όν — Άρυθ. φύλ. 1874
Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφβία : Όβός Νίκης 25 — Αθηναι — Τηλ. 229.708
ΜΙΑ λΟΓΙΚΗ %ΑΙ_ΑΙΚΙΙΐα ΠΡΟΤΑΙΙΙ
Είς την στήλην αυτήν γ·0 Λροηψουαένον μας φύλ-
μέ την ευκαιρίαν τής συνοπιχής έπισκοπήσεως τής,
τό λήξαν ίιος, πολιτικάς καταστάσεως, παρεοχέ&η
»αΙ ή έξήγησις *ών λόγων, διά τούς οποίον, δεν καιωρ-
■Φώ&η νά τ«θ#, καιά παρελθόν έτος, είς εφαρμογήν, τό
—ρογοαμματισθεν υπό τής Έ*ώσεω; *(έντ<}ου, πενιαετε αχέΐιον διά την δλακλήρωσιν τής στεγάσ6<ο; ** ιω» υπο Χειπομίνων -μΐΐά ολόκληρον τεσ ιαοαχονιαπενταετ αι/...— άνα/ΐοκατασΐάτων εΐσέιι παλαιών άβιών μεια|ύ τώ5 δ- ποίων ΐί^ιαί*βάνονται ΗαΙ τα έξ αυτών επι ζνθ «ιφ δ α- μένονχη Φϋ'μαζα τής ΒίιπρααιαιΐΗής Καιασιροφής. Ηδη βάσει των δια τιθέμενων Λίνι νρών πισ'ώ ιεων διά ν^ήν προσφυγικήν αποκατάστασιν, δϊν είναι δυνατόν να γί*Τ) πλέον λόγος, επί τοϋ παρόνζο , π ρΐ τόν άναφε- ρομένου αχκδίου, ούδε πρόβλΐψις Π"ρΙ %οϋ χρόνον, ίνιός τοϋ δποίου θά κατασ-β δυνατόν ή δλοπληρωζκή έκίλνΐις τοϋ Η'φαλαιώδους αύτοϋ έ&νικοΰ καΐ κοινωνικον προβλή ματος, διά την επίλυσιν τού δποίου ύφίαζανται Ανειλη*μέ ναι υπό τού Κράτονς ρηιαΐ ύποχρεώαεις> τόβον διά διε
■&νων σνμβάσεων, δαον καί εσωτερικώς, διά τής κειμένη
νομο&εσίας.
Πρός μερικήν, έσια» έΛίτάχυνυιν τής διευϋ-ετήαεως
τής πρός σιαιώνισίν, κατά τα ανωτέρα, βαινούσης ζωτι
κης ταύτης ύπο&έαβως, ή εφημερίς αύΐή λαμβάνει τή
πρωτοβουλίαν νά προτείνη έ*ν μέτρον εφικτόν, λογικόν καΐ
δίκαιον ι
Ώς είναι γνωστόν, αί κατα/Ιαλλόμεναι υπό των έρ
γοδοτών καί των έργατοϋπαλλήλων, είς τό Ϊ.Κ.Α., είαφο-
ο. αί δία την κοινωνικήν άσφάλιβΊν των τελευταίαι», κυ-
ραίνονται περΐ τα 25 ο)ο, περίπου, των άποδοχών των —
ποσοστόν τό οποίον είς ουδεμίαν των χωρ&ν, είς άς Ισχύει
χοιοϋτος ·&εσμός, ααροναιάξεται. Έπϊ πλέον θά έπιχοοη·
γήται άπό τοϋ αρξαμένου ΐτους, τό Ι.Κ.Α , υπό τοϋ Δη¬
μοσίου, διά τού ποαοϋ 100 έχατομμυρίων ετησίως, ώς
ανεκοινώθη εσχάτως
Έπομένως, δέον, τα οΐκονομικά τοϋ 1.Κ Α., νάεϊιαι
άν&ηρά — άν δ'χι ύπερανθ·ηρά — χ αί νά δύναται τουτο ν
άνταποκρίνεται ανέτως πρός τάς ύποχρεώσεις τού, καί
άνευ τής περΐ ής δ λόγος κρατικής έπικουρίας.
Οϋτω, ή μνηαονευομένη έτησία εΐσφορά, έξ 100 έ·
χατοαμυρίων δραχμών, τοϋ Κράτους είς τό Ι.Κ.Α., δι' ά·
χρείαστον ενίσχυσιν τού, ϋά ήτο δυνατόν νά αβταφερ&ή
είς πίστωσιν τοΰ Ύπουργείου Προνοίας, επί τφ τέλει τής
άρωγής των γλίαχρων πόρων τού, βΐς τό κεφάλαιον τής
προτωυγικής βτεγάβεως, άκινδύνως διά τα οΙπονομΐΗά τοϋ
Ίδρύματος Κοινωνικήν Άαφαλίσεων, διά τό δποΐον δεν
είναι καθόλου δυσχερής ν' αναπληρώνη τό ποσόν τουτο,
εάν θά εθεωρείτο έπάναγπες τοΰιο, διά ολίγων άνωδύνων
οΐχονομιών, με την περ·στολήν δ άπαν ών τινών άναγομέ-
νων είς την πολυτελή διοίκησιν τού.
Διακατιχόιιε&α άπό την βάσιμον έλπίδα, δτι ή άνω-
τέρω πρότασις θά υίοθετηθ^ υπό τής νέας Κυβερνήσεως,
χαΐ δή τοϋ κ. Ύπουργοϋ των Οΐχονομιχών, τού συνάδελ¬
φον τού επί τής Κοινωνικάς Προνοίας κ. Ιω. Χουσικοϋ,
ΠρυτΛνεως τοϋ Πανεπιστημίου, δ οποίος εξεδήλωσε δι' ε¬
πισήμων Αναχοινώαεών τού, ΙπΙ τή Αναλήψει των καθη
ΗΟντων τού, καί ειδικώτερον πρός τιΊν Διευθυντάς τής 6&η
μερίδος μας, πρό ημερών, μέγα ενδιαφέρον υπέρ τής ταχεί¬
ας επιλύσεως τοϋ προσφυγιποϋ προβλήματος— «Θάπρά-
5» πάν τό δυνατόν πρ*ς ΐοθΐο», εδήλωσεν αύτολεξεΐ είς
τόν Διευ&νντήν μας — συνηγοροϋντος έκθύμως καΐμή πά
ραλείποντος νά καταβάλη πάσαν κατάλληλον καί Ινδζι
πνυομένην Ενέργειαν καί πασά τφ κ. Πρω&υπουργφ καί
καρά τφ Ύπβυργιχφ Συμβουλίω, πρός την χατεύ&υνοιν
αυτήν.
Ο «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
Η ΕΥΦΥΙΆ ΚΑΙ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤίΙΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΜ
ΕΛΛΗΝίΧΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚθΚΡΑΤ.Αϋ
ΡΑΓΙΑΔΕΙ2
Ό ΙΑΙΠΙΟΣ ΦΙΛΑΔΈΛΦΕΙΑΣ
ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΔΙιΚΗΣ
ΣΥ'ΝΤΆΠΜΑΤΑΡΧΗΣ
ιΝιΕΤΖΉΙΠ ΜΠΕΗΣ
"Οπως πολλάκις συμ®αε
είς ικακόν ποο'ύστάιμΞνον τοΰ 6-
ττοίου αί 'έργασίαι δέν ,&αΐνουν
κιαλώς νά έρευνά 'διά νά εϋρη
ιάφορΐμήν νά έΐξοντώση ύπαλίλη-
λόν τού ή πολΐλετκΊς ττιροκευέ-
νσ^ νά άπογοηιτεύση αυτόν μη-
τα μέ σκοπόν νά τοϋ σδήση πα-
3θθν ΙδέθΛ' 'δΐΌίδοχης, ούτως πως
ικοοΐ ή Τουιοκΐική Αΰτ-οικρατορία
τοΰ 1Ι9Ί4, βαίνουσα πρός δ.α-
μεΐλυσιμάν έΊζήτ&ι αφορμάς νά έ-
ξαΐφανίση κάβε «.ραγιάν» διά
τής ιμεΐθόδοιο της εξορίας καί
τοΰ 'έικτοπισμοΰ, ίνα μή ή'μέραν
τινά ό «ραγιάς» την διαδεχθή.
Λ
Τετρθκιόσιοι περίιπαυ άθώο
(ίικ ιΜάκρης τής Λυκιίας χαταγό-
μενοι ιμεταξύ αυτών ολοι οί πρό
ικριτοι, οί μεγιοιλεμ.ποροι άοελ-
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΑ ΤΟ "ΚΕΝΤΡΟ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ,.
ΐΔύο, δγκ,θ'ΐτες μιικρασιατιικές
ή «Μικρασιατική Ή
τοθ μηνός Νοεμβριού, καί
ό έκδοοΐμαδιαΐος «ΐΠροσφυγικός
Κόσιμος» τής 4ης Δεκεμβριού
Ί966, μέ υπογραφή τοΰ κ. Νί-
ΐκοο Μηλιώρη, ανακοί,νωισαν την
συγκρατηθή «ενός Άιργειου των
ιΕλΙληνο - Χριΐστιανικών Κοινο-
τήτωίν τής Μιΐκρας Άΐσίας, πρω-
τοΐβουλίαν άναληΐφΐθείσιαν άπό
ώρκετοΰ καιιροΰ υπό τής Ενώ¬
σεως μας», (τής Ενώσεως
Σμορναίων), καί τύπωσαν §να
«ιΠληιροΐφοριοΐκόν Δελτίον», «Έ-
ρωτηιμοττολιόγυοινι», ποΰ θά έξ/υπη
ρετήσΐει τόν Ίπιι&οωκόιμιενο σκο-
ΤΓΟ.
1Η όΛτόφαση αυτή, τκ>ύ έ'κΐλε-
κτοί Μικρασκίοτες άναικχ>ίινιωσαν
6έν ιμττορεΐ τταρά νά προξενή-
σει χαρά σέ οΐλοας τοΰ "Ε>λη-
νες πού δέ ληισιμόινηοαν τή Μι-
ικιρασιατική ιΚαταστροιφή, ικοοι
I-
'διαίτερα στό «Κέντρο Μικρασι-
ατυκών Σ"πο^^κύ» —πού εΐχα
ισυστήαει τό 1930 κι' έκτοτε £-
_χω την τιμή νά διευθύνω.
Τό Κέντρο έ"γινε Νοιμικό Πρό-
οωπο Ίΰιωτΐ'κοΰ Δικχχΐου τό
1962.
Άρχιικός σκοπός ιμου στάθη-
κε ή βΐικονική ώναΐβίιω'ση τοΰ τε-
λευιταίίουι Μυκρασιατικοΰ Έλλη-
νΐιθΐμοθ στά ΐϊρϊν ^ης Καηαστρο-
φής γειωγρα:φ·ϋκά καί 'υστο,ρικά!
τοιυ ΓΓΐΙλιαί'σια, δηλο^δή σέ δλο τό
Μικ.ρο3συατικό χωρο, άπο τόν
Εθξει,νο Πόντο ώς τη Μεσόγε<ιο, κι' οττό τό Αιί'γαϊο ώς τίς Πη- γές καί τόν "Ανω Ροΰ τοΰ Εύ 'Τπ6 τοϋ συνεργάτου μας ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΤ, Καθηγ.Φιλολόγου έΊ Μιαΐμςΐλάγκα κιαί όλώκλη,οοΓ ή οΙΙκο'γένεια ΜουαΌάου, έπε>ι;5ή
κατά την κατ' οίκον έρευναν εύ
ρέιθηΐυαν «ψωμεΐμώχαιρα», τα ό
πο,ΐα είχον μΐειγιαλυτέρας δ·α-
στ5αεις των συνή,θων, έθεω;· ή¬
δη 7αν ώς φονικά διτλ'α χα,ί κα-
τεδν'κίοαθησαν είς ιέ'ξορίαν Ό-
λοι αύτοι επέρασαν άπό τό
στρατοδικείον τοΰ «.Δενι'σλιοό»,
ϋπίτηιϊΐες, ιτρός έξόιντωσιν, διότι
τα «ψωμσμαχαΐιρα» χαιραικτη^ι-
σθέντα ώς φονικά δπλα, έχσρα
κ'τηρ οΐθηισαν κιώί ειί 'κόποχοί των
ώς άνθρωτοοι προδ'όται. καί ύ~ο
νο|μ*ειυΓτα1ί τής αύτο'κρατορίας'
Μ'δοΰ ΐΐώς τα διηιγήβη ό
κκΐριώτατος Ά,ριχιιειπίισκοπος·
«Τό στρατο'δϋκεΐο τοΰ Ντενι
οΐλιοΰ ικιατεΐδίικιαζε σέ κατχχντγ·
κ<3(στιΐκά έργα τιαντια έιξόιριστο. Τό 1'9Π4 εΐχα,ν έκτοπιστή στό Ν'Τένισλη τετρακόσιοι περίτΐου Μιακιρινοί. Μεσα σ' αύτούς ήτα- νε δλοι οί πρόκριτοι, ό μ&γα>έ-
ι ΣιΑ'έγε οτ είς την 4ην σελίδα)
Άπό ίστορικής, γίωγραφικής καί Ι()νολογικής απόψεως
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
(Παφλαγονα, ΒιθυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος,
ΊωνΙα, ΠισιδΙα καί ΚιλικΙα)
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΕΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ
των αλλων πόλεων ΐήζ Τουρ
'Σ^νέχεια έκ
Μετά ταυτα άκολουΘοϋντεΓ
την έττιπεδον παρ >λίαν τοΰ κόλ
ττου τής Άλεξανδρέττας φθάνο
μέν 'Ις τόν λιμένα Πανιοζ μί
Γ).·θ00 ι μρ φροι ριπν λγχι μέγα
μιιττωμένον τονδοχείον κτισθέν
ιο 154-1 «αι φθόνΓμε.ν είς " λέ
ξαν ρέτσ
Αλ-ξανόρέττα Με-
>όλη και εύλιμενος τιολις ίντος
τού Ίοσικυυ κολπου μέ 68 0)0
κ. (1922) Άτιέχει τοϋ Π^ιρσιΟ,
(?46 μιλια τής Ρόδου 288 τής
Κοΐτρου 92 και της Μεροίνας 72.
Ή Άλεζανδρέττα έ'χει τιυκνήν
σιδηροδρομικήν γραμμήν ώς κσι
σεροπορικην ουγκο νωνιαν μετά
κία
Κατά την Μικρασιατικήν έκ
στρατείαν ή πόλις ί τέλει όττό
Γαλλικήν διοίκησιν και διωχε
τεύοντο άττό τούς Γάλλους είς
ΐον Κεμαλικόν στρατόν ένισχυ
σεις είς μεγάλας ποσότητας συ
νισταμένας είς πυρομαχικά και
ε,ΐδη ϋποδύσεως. Ή πόλις έ
βομβαρδίσθη την 17)12)1914 άπό
αλό ΰδ Δωρίς
βμρ
τό αγγλικόν
την 5)2)1915
Φήλ
η )
εΰδρομον Δωρίς
άπό τό ά Υλικόν
η ))
Φιλομήλα καί την 6)2)1915 άπό
τό γαλλικόν πολεμικόν Ντεστρέ
άφοΰ κατέστρεφον μεγάλην πα¬
ρακαταθήκην πετρελαιων, έζη—
«Ις την 4ην σβλίδα)
ΑΝΑΜΝΗΣΕΪΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ ΠΟΥ ΣΒΥΣΑΝΕ
ΧΡΙΙΤΟΥΓΕΗΝΰ Κ ΒΙ ΠΡΓίΤΠΧΡΟΝΜ
(ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΡΟΥΨΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΟΛΩΝΙΑΣ
ΚΑΙ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ)
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Κ. Σ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΟΥ
Τής κ. ΜΕΛΠΩΣ ΜΕΡΛΙΕ
τοιυ, άτΐένανιτι στήν εκταση τής
Ίυροιαττιαίθείας μας ικαί τό σκό,ρ-
τπισμα σέ δλη σχεδόν την Έλ-
λώ5α των προσφύγων άδελ'φών
'μας(Πΐ).
Τό ΐΆικό ιμας τό συιλλιέγοιμε
Ιάπό τό στό,μα των ΜΜΚΐρασια-
τών ττΐληροφορηιτών ιμας. Μέ
πι6ς^η ύτΓθμονη καΓι χσιλοσύνη
ιμας δοήιθησαν ·πάντχχ οί λαιμ-
ττρΌΐ'ι αύτοι άνιθρωποι, ττού γιά
ώιειες τούς π·αΐιδιειύοιμ3 «αί πάν-
τοτε συνεχΐζομε, μέ τίς ό
ωτες κιαί συχνά δόσκολες έρω-
τήΐσεις μας. "Εχομε στήσει μέσα
στήν ψυιχή αας, οί άκοΰραστο
ιτίαλαιοί καί νεώΐ'ειροι συνεργοτ
τες >μου, κι' ι*γώ, τό άτγαλ'μα;
τοΰ αγνωοτου Μ κρασιάτη πλη
,οοφορητή...
Τό Κέντ,οο ΐειογαΐζεται μέ 4.
378(2) τοληροιφορητές των δύο
φύλων, τόσαι στήν Άίθήνα - Πει¬
ραια καϊ ττερ'ιχ'ωρ'α, δσο κα,Ι
οτήν ΊΕλληνυκή Έτταιρχία, στή
Θεσαταλίια, ίδίως στή Μακεοο-
νθα, στήν ΉίΠ'Βΐρο, οτήν Δ. θρά
κη καίί οτά Μΐ'κρασΐιατύκά Νη-
σιά.
ΐΚατατόίξαιμε τούς πρίιν έλλη-
νικούς, ή μεικ,τοΰς — ια' "ΕΙλλη-
νες καί Τούρκους— σίκισμούς,
, μ<ίαα σέ 'ΠΞ,ριφέρειες κ·αί Τμή- ματα, πού τίς έντάξοιυε στά ττλαίσια των ιάριχαΓιων Μικ,ρασι- ατΐικών Έ·τ:οιρ(χιιών. 'ΑρχΙσαμε μέ την ιΚαπττα'δο'κία, τή γή των Μεγαλων Πατιέιρον της 'Εκικλη σίας, ττεύ ίδιιαίτερα την άγαπή- σα|μιε. ιΣυΛΐεχ'ιααιμε ικαί ι Β' Την "παραμονήν τοΰ νέ" ι- ^' ταυς £ττρε'π.ε ό &ό-ισικαΐλος τοΰ χω ριοΰ ιμέ 6^—10 παιδία καί μέ την σχολικήν Επιτροπήν νά τκΰν τα κώΐλΐανδα ε,ίς δλο τό χ»ρ.ό άητό σπτίτι σέ σπίτι χωρίς νά ττα- ρσίλείιψουν κανένα διότι έβίωρε'ι ιο ττροισβολή. ΐΠ,ρός τουτο ό δάσκοιλος 10 ήιμ.Ίρας ενωριτερα έτοίμαζε 8—| 10 παιδία τα πιό 'καλλιφωινα και γερά νά ώνθέξουν στό κρύο, και τα πιροετο'ιμαζε πώς νά ψάλ- λαυιν τα κό'λανΐδα. Ή δέ σχτλική ΈΙττιιτρο—ή έ'φιρόντιζε —όπως γι- νόταν ικιάθιε χρόνο — νά έιοι- ,υιάση τόν θίασο, τή καλανταγή ό Οποίος ήτο ιμιά όιμάβα άττό 4 όττοιμα τα όττοΐα συνώθευαν την £πιτροττήν τόν οώισκαιλον καί τα παΐ'διά Πρώτα ι£ψεΐλΛαν τα τταί- διά τα κώλανδα καί μετά ό θί- ασος α^τός ίπαι'ζε τόν ρόλο τοϋ, καί άπιετελείτο άπό τα εξής —ρώσωπα: Ιον) ό ταητούιρ άγασή (τό άλογον) 2ον ό πασκουτοτνάς (ό τσ'ερκέιζος), 3ον ή νύμ,φη κσί 4ον ό γιατρός. Ό καΐθένας άπό αύτούς πιαρουσιάζε καϊ μίαν θε- αιματικήν εμφάνισιν σέ ικάθε σπί τι διά τέρψιν καί ψυχαιγωγπ των χωρΐτανων. "Εδώ θά σάς ά- ώ ττως έλέγοντο τα κά- καΐ τί έπχκολθίΐθοΰσε ιίιρ'χήν ό |δσσκα.λος μέ τα ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι922ΟΠΩΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής συνεργάτιδός ]>&ς ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ
Ι' ι φθασε ώς τοΰ Ξύστρη, ώς έ-
Η ΦΩ ΓιΙιΑ | κεϊ ποΰ δέν είχε πιά σπίτια.
ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΠΕΡΙΠΛηΝΗ]Η_ΣΙΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
Σήιμερα θ' αφήσωμε νά μάο ι Καί τϊερι,ττλανάται στά χολά-
"Οπως Μγραψα καί πιό πάνω,
άπό την Ιδία στιγμή πού πάτη-
σαν τό πόδι τους οί Τσέτες άρ-
χισαν τό διωγμό καί την τρομο-
κρατία. Άλλοίμονο σ' έκείνους
πού ετύχαινε νά τοΰς εϋρουν
μέσα στά σπίτια των. Τούς ά-
πογυμνωναν άπ' 8,τι είχον καί
υστερα: άλλους σκότωναν, άλ·
λους λόγχιζαν, καί άλλοίμονο
Μετά πηρε δοριάς μέ την ιδία
έΛ/ταση, πού ή φωτία άποτελεί-
ωσε δλη την Πόλη. Μέ τόν 6ο-
ριά ή φωτία έφθασε καί στή
γειτονιά μας, στάν "Αγιο Χα-
ράλαμπο. Κάηκε τοΰ Δεσπότη
τό σπίτι, τοΰ θείου Λευτέρη Πα-
ραρα τοΰ Παπασταμάτη κλπ.
καιί δφθασε ώς τα μαγαζιά ττού
ήταν —λαϊ στό Όττίτι μας. Τα μα
6Βη/ΐήιθΕΊ στή Σμύρνη, όπως
ταιν λθγους ·μή,νες ιμ&τά την κα-
της, ϊνας θεο,μός φί-
λος της, ό άξεχαστος λογοτέ-
χνης καί θεατρυκος κριτικός θί
μος ΆΘανασιώδης Νό6ας.
"Εάν ό άδελΐφός τσο ό Πρόε-
δρος καί Άκαίδηιμια'κός Γεώρ¬
γιος ΆΙ&ανασιάιϊης Νοιβας, 0-
μνη"7ε, σέ οιειρά τραγουδιών
τού, την ίωνική ττρωτεύουσα καί
θρήνηιοιε τόν χοίμό της, ό θέ,μος
Ά,ι&ααΐσιά6ης Νόΐ&ας ιμόβς την
τΡεριγράΙφΙει, δπως ήταν ττρό καΐ
ιμετό: τόν δλιεθρό της.
Μέ ϋφος ζωινταινΌ, εύκίνητο,
γΐειμάτχ> πάλαό καί συγκ'ίινηιση,
προσπταθΐεΐ να την άνασττνλώσει
δ'·πΐ&-/ς ήταν πρίν τή,ν ζώσουν οΓ.
ΑύγΌυιστιάιτοκες τοΰ 1ι922 φλό-
γιες καί την παροοσιΛσει μΐτά
τό 3ώρ6αοο χιαλαομό της
Μάς Ιδίνει άκόμη στατιστικές
καί άριθμούς των έκΐκλησιών
καί των σχολείων της, των 6α-
'σκαλωτν καί των μαθητών της,
των Ιερέον καιί των τονευματι-
κιών τηΐς άνΐθρώπων, ιταιρ' δλο
πού λ2>ει πώς «μιοεΐ τούς άρι-
θΐμούς». Κι' αμως, οί αριθ μοί ού
συγ'κινοΰν «μέχρι δα-
στά κορίτσια, πού Ιπεφταν στά, γαζιά αύτά, δπως ήταν ξυλι-
χέρια των. Μαζί μέ δλα εδαζσν να αναψαν σάν πυροτέχνημα
καί φωτία. Τίς πρώτες μέρες καί δπως φυσοΰσε ό δυνατάς 6ο
ψάλιλευιν τα κάλανδα, πρώτον' φυσοϋσε μία θεότρελλη νοτιά, ριας Ιπιασε ή στέγη τοΰ σπιτιοΰ
ψάΆλουν τα -κάλανδα τυρώτοιν πού άμα έβαλον φωτία, άπό τή Ι
(Συνέχεια είς την 4ην σελίδα) Βρυσάρα, άπό σπίτι σέ σπίτι έ- (Σι/νέχεια είς τήιν 4ην σελίδα)
-Ο/ ΥΠΕΥΘΥΝΟ/ ΤΩΜ άΕΙΝΩΝ ΜΑΣ-
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Τ Ο ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
--------------------------------------απο το αρχειον τού κ. Γ; ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
4ον
(Ό Πρόεβρος της Κυ&-ρντρε-
ως πρεπαινει κατόπιν είς άνα-
κοίινιωσ'ΐν τοΰ ί&ευτέρου «άπο'φα-
3ΐατικοΟ» τηιλεγιριαιφήι^αιτος, τό
οποίον, άκρου αρχικώς έπ>αινα-
λιοιμδάνιει τα θ.ιμιατα Ζέριδα κισϊ
Γαγιμάτω^ Άισφαλείας, συνεχΊ-
ζει):
«Διατιυιτώνο;μεν τούς τελικού;
μας δ,ροιυις διά την σοιμετοχήν,
οΐτινες ιέ'πανοριθώνιουιν τάς παρα
βάΐσεις, ιέξασψαλίζοιυν τάς ούσι-
ώδΐΞΐς έγγιυήισε'ΐς 'καιί δηιμιευιρ-
ΚΑΙ ΕΝ ΑΘΡΩΠΟΙ- ΕΥΑΟΚΙΑ___
Τοθ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΟΎ
Άναγικάΐστη κα νά έγκαταλιεί-
ψω προισφιλεΐς κ αί μακοοχρόνι-
ες ίρεονες γιά τό Δηιμοπικό τρα
ιγΐσύδι 'καΐ τή Βυιζαντινή Μοι^σι-
κή γιιά ν' άφοοιωΐθώ στό βαρύ,
άλΐλά συνταααχτικό αύτό έργο.
'Ίοως θά έπίρεττε νά ένηιμερώ-
>νω κιατά κισριθύς τό έλιληινικό
ΚΌυνό γιά την ιτιρόοιδο τής εθνι-
'κής ιαύτής (εργασίας, γιά τίς 6υ
ακολ'ες τοΰ «Κέντρον Μιικρασι-
ατικών Σπουιδων», γ'ά τό μι-
κιρό άίριθμό των σ"Λ'εργατών
ζαμε ιμέ τις ό3λιλες 16 Μκκρασια
(1) "Έ·να έκτενές καί σοβαοό
άρβρο γιά τό -«Κέντρο» έγρα
ψε ό φίΐλος κ. ΣταΊαατεάτος,
σ·Λ;ργάτης τής «Καθημερι-
ινής», στό φύλλο τής 3·ης Ά-
πρ'λ:ου 1966.
(2) Οί άοι&μοι ποΰ
σ' αΰτό τό Σημειοο-ΐ)α άποδΐ-
Ιϊουν την κατάσΌαιση των Άρ-
χείων αας ώ» στίς 30 Σεπτεα
&ρίοο 1966.
(Συνέχεια είς την 4ην σελίδα)
«Χριστός Γεννάται σήιμερον ι
. .».
Ό έοιρτασμός τής χαρμσσΰ-
ναυ έΓΓΓετείου τής έναι&ρ<ο,πήσιε- ως τοΰ Οεοΰ παρέχει τή.ν εύκα1- ρίαν είς μίαν σύνταμον θεώρη- σιν, μέ γοργήν ανα'διροιμήν, τής Ίστορίας της Έκκλησίας τού Χριστσΰ πού είναι κατ' εξοχήν ή Όρθοΰοξΐα. Δέν χωρεϊ Ο3μφιοι6ήτησις, δτι ή ΌρΙθόιδοξος Έκκλη·σίια, δογ- ματιικώς καί θΐεωρηιτιικώς, μεταγ γθζει κα!ί έομηνευει την θείαν Δ^&ασκιαλΐαν καί Λόγον, τι στό- τε,ρον ικαί όρθότερον άπό τάς άλΐλιας χρυστιαν κάς δοξασιας. Εΐνιαι ιτ,ρός τιμήν της, δτι, ιτα- ρά ταίς σκαάς ττού ένεφάνισε, κα τα τάς σκοτεινάς -εριο'&ους τής Βυζαντινής Αύτοκιρατορίας, δέν ε'χει εΐίς τό τταθτπιικόν της στί- γιματα ώς τοΰ «Άουτο ντά φέ», ικ«ί μισαλλοδόΐξων ικα'ι έγκληιμα τικών φαΛ-ατισμων, ώς τής «Ί- εράς "Εξετάσεωςϊ- καί των «Ί- ερών Πολειμων», μέ τα όττοΐα! &αρύνονται ότλΐλαι έκικλησίαι. 'Άντι'θέτως, σ'ελαγίιζεται άπό] την 'δόξαν, διότι, υπό τό καλαμ- ιμα τοΰ Τιμηιμένου Ράσου της, κατώρθωσε νέ διασώση καί νά διατηιοήιση άλώδητον καί άικ'μαί (Συνέχεια είς την 4ην σελίδα) γοϋν ιάτμόσ'φαΐιραν άιμου&αίας έμπιστοσύνης, 'δοοαιζθιμ)έΓνΤ| ς έτιί ίσότηιτος διΐκαιωιματων. «ιθύσιώδης δρος της συμφω¬ νίας είναι ή έπανόρθωισις τοΰ ζηιτή,ματος Ζίρβα όστις δέον νά 1'πανέΐλΐθη άμόσωο είς τάς θέ- σε'ις τάς όπο'ΐας κιατείχιε· καπά την ισομφωνίκχν της Πλάκας καί ή δηιμοσία 'κατοΐγγιελίια των Τα- ■ϋμάτων Ράλλη καί Εϊΐδικής Ά- σφαΐλί'ϋας. »ιΣΐχ'ετικώς ιμέ τό Καθεστωτι- κον ζήιτηιμα, κατόπιν τής πιροσ- 'δηλώσεως τοΰ Πιρωθ«>
ΰ ικαί των πρακτυκών
τοθ Ύπαυΐργικοΰ Σαμδουλίου,
δε'χό'ΐιεΐθα νά γίνη μια
κή δήιλωθις τοΰ Βασιλέως ευ¬
θύς ιμετά Γήν προισχώρησίν μιας
είς την ■Κυβέρνησιν, 'ινα εκτελε¬
σθή" ή συμφωνία τοΰ Λΐιβανου
μιέ την αμοιβαίαν έΐμττιιστοισύνην
ΰλων των ουιμιμετε^όντων, διά
την επίτευξιν λύσεως τοΰ ζη'τή-
ματος αΰτοΰ.
»'Ε4τί των αλλων σηιμείω'ν, οί
ΙΠροαΞΐχώς είς τ>ν <.<Προοΐφυ- ,γικιόν ΚόομΌΐν» θά δημοσι¬ ευθή" τό δήιγημα τοΰ αει» ιμνήοιτο.' ΦΩΤΉ ΚΟ.ΝΤΟ- ιΓΛΟΥ· «ΈΝΙΑ ΑΙΝΘΡΟΠΟ- ΙΜΟΡΦΟ ΤΒΡΑιΣ» (Βλ<5ο- •δΐος δ Παλουικώτης ό έπΗ/λε- γόιμενος Δ,ριηογιούΐμης). τοί τόν κούων». σιματα κι' έρείητια της, στά ουν- τρθμιμια καί στά άπακαΐουα τόν έλιληινιΐκών σανοικιιών καί οέ ικά &ε καμιματι της ισ.>ναντά άκόΐμη
":ϊχνη "Έιλλάδος». Αύτό τόν κό>
νει ν' αναΐφωνήΙοΐεΊ πρός τό
«μαΰρο κύκλο των ρημαδιων»:
—«Έρχομαι ά-' την Έλλόΐδα.
Παιρηιγορηθητιε στήν άγωνία. Ό
ΈΙλιληινισιμός δέν τπεθαίνει. ΕΐναΊ
τό ιμυΐθολογικό ττουιλί πού ξανα-
γιεννιέται α,π' τή σηάχτη τού ..».
Λ
«Τό πιλοΐο ιμας φέρνει πρός
τόν κολ—ο τής 'Σμύρνης, την ά-
σύΎΐκριτη αυτή ότ/καλιΐά της γα
λήνης καί της γρακρΐικότητας,
την εύγιενέ'στερη αγικαιλιά τί|ς
οΐκαυμένης.
«ίΜέιρα ,μεσημέρι
ικαί τα βου-
ρ μημ
νά ήταν ρό&ινα σά νά φωτιζόν-
ταν άτΓτό καπσια αύγή καλοκαι-
ριού ή ανοιξιόπιχο δε-ίιλι. "Ανλη
γή δέν είδον τα ιμάτια μου, τιού
νά κρατή καιταιμ&σήμ&ρο τόση
εύγέινΕκτ χιρωιμάτων. Τα λιθώ-
ρια των βουνών ήταν σά κοθφέ-
τα γάίμσϋ ικαί ή άρυτΐδωτη θά-
λαΐοχτα μέ τα ιρόίδινα ρεφλέοσα
>σέ ιμε'θοΰσε. "Ο,μηρε,! θεΐε τρα-
γουΐδιστή των τταλέιμων καΐ των
(Συνέιχ€υα είς την 4τνν σελίΐδα)
τελΊκΌΐ δροι !μας εΐναιι:
^Πρώτον : Ή έτοαΐνόρθωαις
ττιρός ιδφελος τοθ άγωνιζθιμένου
"ΙΒΘνους, των δηιλιώσεων των γ'ε
νιεΐμένων π>ερί τροιμθ'κρατας, αϊ-
τινες, ήσαν ιμίια τοαράβαισις τήο
Συμφωνίας τοΰ Λι&άνοΌ.
»Δε)ύτε,ρον: Όιριστική &>ε^κ|ρ;
νυσις των σΗ_ιμφω'/ηΐθέντων έν Λι
δάΐνω ,ουια'φώνως ιμέ τάς δηλώ-
αιεΐις τοΰ Σαρΰθψη 'καί τοΰ Πορ-
φυΐρογιένη, δτι ιό σημερινάς χα-
ραΐκιτηιρ ικιαΓι ή οργάνωσις τοθ
ΕΛΑίΣ 8ά —αρΐοίμείνοιυν ώς έ-
χοαν ,μέΐχρι της απελευθερώσε¬
ως, γιειγονός δπερ έξυιπηιρετεΐ
την πταροΰσαν μορφήν τοΰ πο-
λΐέιμου ικαΓι την ιόπ'όογικην τής &ι-
τηρήισιεως τού μαχητιικιοΰ πνεύ-
ματος.
»Φυσικά ό ΕΛΑιΣ θά τεθή ά-
μέΐσως υπό την διοίκησιν τής Ή-
νοΛμένης ΚυβΒρνήσΐΞΐως καΐ τοΰ
ορχ>ιιστρατήγΌυ καί θά σογιχω-
νε'υΐθη μέ τάς άΛΙλας ανταρτικάς
ιόΐμώδας.
Ι^ρίτον: Δεχόμεβα τόν &ιορι
σμόν ωρισμένου άρχιστρατή-
γου. Εάν παραμείνη είς τό έ-
ζωτεριΐκόν, ό διθιριζάμενος άο-
χηιγός των ανταιοτών νά εΤναιι
άΐξιωΐματΐικός τοΰ ΕΛΑΣ. Εάν
ό ώρχυστιρατηγος ΕγκατασταΙθή
έν τη Έιλε'υθέρα Ελλάδι, ό οιο-
ρ'ΐΐζόΐμΐεινος ΈπιτεΙλάιρχης των άν
ταιρτών νά είναι άξιωιματικός
τοθ ιΕΑΑ'Σ.
(Συνέχ&υα είς την 4η ν σελίδα)
Γεγονάτα καΐ Σχόλια
Ν Α ΛΤΘΟΤΝ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜ. ΤΠ ΑΛΛΗ¬
ΛΩΝ
Τόσον ό κ. Πρόεΐδρος, δσαν %α αί %μ. 'ΤπουργοΙ της
νέα^ ΚιιΙβιερνήσεωις, έζήτη'σιαν την συμπαιράσταισιν των Δη-
μοσίων 'Τατιαιλλήλυ>ν, ι&ιά νά 'δννη-θΌϋν ·νά άνττααυο-Λριΐ'θ'θ'ΰ-ν είς
τό πράιγματι, 'δΰοικοιλον Ιργον τΌ>ν.
Ή Α1ΔΕΔΤ έσπευσε νά συγχαρή τον κ.
καί τοΰ εδήλωσεν, ιδτι. θά. έχη αμέριστον την μ
σιν τωιν Δημασίων 'ΤπιαλΙλ.ήλα>ν. Ό κ. Π αρασοοευόπουλος
Γήν ιγϊνχαρίσιτηιοτε και ·ΰΐτιε.ο7,έθηι, ευθύς ιμ»τά τάς εορτάς νΑ
«ΐΛΐληφιίτή τχϊχν εκκρειμοα'Γν»τ<ον ζητηιι.ιάτα>ν των Ληιμ. 'Τπαιλ-
λήλων. Δέν πθιρηλ'θ'εν δμως είκιοισιτετράωρον %αΙ ό 'Τπουρ-
γός των Οίκοναμικών κ. Πέτιρος Στ&ριώτηο;, έν τη. . με-
ρίιμνη τού (υπέρ' των Δημ. 'Τπαλλήλα>ν, εσΛευσε νά διατά¬
ξη την παριαικράτησι.ν των (ημερών ιάπιεισγίαις, Ικ των ομο-
οοχών των ικαί μάλιστα,, έκ τοϋ α' θεκαΜενθηιμιέρου τοϋ μη¬
νός Ιανουάριον:
Ή ΑΙΔΕΔΤ διιΘμαιρττυρτΐθη κιαΐ ήπείίλΐηοιεν, &τι έν περι-
πτώοΐει πραγματ/οιποιήσιεως της αποστάσεως τοϋ κ. 'Τπουρ^
γοϋ, οί Δηιμοσιοι 'Τπάλληλοι Μ κατέι).·υνουν είς άοτεργίαν.
Δέν γνωρ-ίιζοιμεν την εξέλιξιν, την δποίαν Μ λά^η τό δή*
μιουριγη'θέν ζήτημα, ιμέχρι της ημέρας κου1" ην θά κιικίλοΐφο-
ρήση ή έΌ^ηΐμβρίς'. 'Κκ>εΐ·νο τό οποίον γΐνωριζομιεν, είναι δτι
έφάσον ή Κυοέρνηισις οέν ά-νΐτιΐληιφθη τάς ι&ποχριεώσιεια τηις,
έναντι τήζ ιδηιμοοΐυοϋπαλΐληλικής τάι|εωζ κιαΐ οέν Λροωθήιση
τα έΐκκρ©μή οΙκ·ο·νομυκια ,·ίΜμαιτία αυτής, δέν θα καταοττή δυ-
νατιόν νά έκυτΐληιρώση την αναστολήν της. Δέν θά δυνηιθη
νά ιάπιοΐδωση σοβαρόν καΐ άζιόλογον έργον. "Ας ■κ.τηΙ/η, λοι-
ΐτόν, ή ΚυΐβέρΛ'ηισ^ μέ στοργήν 'έπΐ τάνν ζητηιαάτων των Δη-
ιιοσίων 'Τ.ηραλλήιλων, έξ Ιδίας αΛΐτής πρωτο'βοιΐιλία':, τόσον
τριός τό Ιδικήν της 'συιμφέρον, δσον 'καί πρός τό τοιοϋτ&ν
τοϋ 'Κράτχηκ. Αλλοίμονον εάν, άντΐ νά ασχολήται άπιειρί-
σπαστος μέ τα ■&έματα τής κυρίας >άπο<ιΐΐολής της, δαπανά τόν χιρόνον της, διά την αντιμετώπισιν ά,τΐε,ριγιων. 0 ΛΑΟΣ ΟΠΩΣΐΔΗΠ'ΟΤΕ ΘΑ ΝΤΚΗΣΗ Οί περ'ΐσσότεροι Τΐτουιργο! τής Κυτοί'ρινήοιεως, εΐ·ναι νη- ΐά την έκφρασιν τοϋ κ. Γ. Π αππνδριέου πρόσωΐια: «%νο>
σμένης ·και έμπαθοϋς μεροληψίαρ> καΐ δχι τοιαϋτα: «έγνω-
οιμένης άιμιεροΐληψίας», δατως ατυχώς έχαραταηιρίσίθηισαν.
Τόσον δ Πρόεΐ&ρος αυτής, δσον κχΐί δλοι οί 'Τπσυργοί της
τιροέρχονται άπό την Δ&ξιάν αΐαριάταξιν καΐ απολύτως οΰ-
(Συνέιχ&ι<ϊ 8ΐς τήιν 4ην σελίοα) ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΑΗΜΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ Χριστούγεννο, Πρωτόχρονα, Χριστός άνέστη, Φώτα, φτάνουν γιορτές, ττερνοΰν γιορτές, πβρνδνε πανηγύρια. Σφαλδτε πόρτες κα'ι πορτιά καί κλεϊστε παραθύρια νά κλάψουμε τα τωρινά θυμούμενοι τα πρώτα. Άθήνα 1923 ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ 4ον Ή άρνησις μας δπως την γνώμην των οόοετέρων πε μι συμψηιφιΐσμΰΰ θά 6σήμαιν; ίττΐλΐήν των άλλων: Τ) ττλήιρη ικαταστροιφήν των 1Ι1Ο ίπερίπου χιλ'ΐά6ων "'Ελλή- νων της ιΚωνκηχχντινουρτόλεως, οΐτινες θά ήακχγΐκ'όΐζοντο ,α ικαΤαφύγο«>ν ε!1ς ΈλΙλάΙδα· καί
θά μας έφερον είς άιδιέίοδον
οικονομικόν.
2) Είσοδον είς ά,μΐείλικτον συ
Μαγιωνισιμΐόν ττολεμικών έξο-
Ιπιλι'σιμών αετά τής Τουρκίχς,
τεΰ δπο[ο^ αί συινέ'πειαι 9ά ?]
οίαν ικατασΓρε'πτι'καί &.ά τόν
ττροοπολογισμόν μας.
1Η Κο&ίιονηισις, κύριοι, ή 'Ελ
ληινική, ιμελετήισασα έτη.ιαταΐμέ-
νως την ιίκΒεαιν έκρβαισε νά άπο-
5ΐ£χ|θή αύτην καί 'διά τουτο ειί-
σό|γιει σήμ'εοον ιένώπΌν τής Βου
λης ιπρός κύρωσιν την σομφωίτ
αν της "Άγκυρας Καθείς οε/6ό-
μενος έαυτών κύριοιι 6ουΐλ;υταί,
6έν ■δύναται νά υποστηρίξη, δ-
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Κ Α Ι
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
ΔΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
τιι ίττρεπε ά έπιιοεινωιμεν άρνού
ιμενοι οιανδήποτε συνεννόησιν
μέ την Τοορκυαν, νά ιεττιμενω-
ιμεν λέγω, άρνούμενοι, διότι ή-
ξιοΰμεν νά γίνη, ή υπό τής συμ
Φάσεΐως τής άντα!λιλα.γής προ&λε
Άτοΐμικ1^ 'έ'<·τ'ίμησις, ή όττοία ιεΐχε καταδ= >χθεΐ ώς άπρα
>ΐματοποίητος. θά ήτο άλη/θές
■πιολιτικόν έ'γκληιμα άν έ'ττιαένον
τες είς έ'πΐ'δ'ωξιν χιμαίρας, ά-
πολΐύτως χιιιμαύριας, δΐ£κό~τομεν
τάς ιδιαπραγματιευσεις μετά τής
Τουρικ.ίιαΙς. "Οΐλοι έννοείτε κα¬
λώς ττοΐαι θά ήΐσαν α". συνέΗΠειαι
τής τσ αυτής όριστικής ματαιώ-
σεως των 'διια—ραγματεόσεων.ΑΙ
σχέο'εις μας μέ την Τουρκίαν
ιθά ιέΙδιηιληιΓηΐριάΐζοντο, ή έΊοανά-
ληψις τής κατιαισιγέισεως των ΐτε-
ριουιαιών των εν Κωνσταντ ινου-
πόλει 'Έλλήνων ύττηικόων ήτο
έΐπυκειιμένη, ή συνέχισις 'δέ της
καταστάιο£ως, ή ό-
ποίΐα δδηιμιουιογήβη &ιά τόν όμο
γΐενη πΐληΐθυυΐμόν της
τινουττόλεως ιέχ τής
τής ρυθμίοεως των ζητημάτων,
τα ιόατοΐα προέκυιίκΐν έκ της ονμ
βάσεως της ανταλιλιαγής θά έ-
γΐίνετο ώφορμή ώσΐτιε ό πΐληθυ-
σιμός ούτος νά μή είναι δυνα¬
τόν νά ζήση υπό τοιούτους δ-
ροιυς κΌί νά διαριρεύση έντός
δροτχέος χρονΐ'κοΰ διιαοτήιματος
εΐίς την ΈλλόΙδα. Καϊ πρόκΐειται
Γτειρί •πληΙθυΌΐμοϋ, ικάριοι, ΠΟ ττε
ρίπου ιχιλϋάΐδων άνθρώττων, α-
στων ^έ. Καιί ένΌΐεΐ ό καθείς
ποία θά ήισαν τα αίικοναμΐικά ά
ποτελέαιμιατα Ιέικ της ειίσροής ε¬
πί τοΰ 'Βλληινιΐκοΰ έδάιφσυς ε¬
νός τοιούτου ιπληθυσίμοΰ άιστ1-
■κοΰ κιαΙ&αρώς. Περαιτέρω, ή ό-
ριιστΐΐ'κή 'δυακοπή των δυαηραγ-
ματειύσεων θά ώθει τάς ούο χώ¬
ρας είς συτναγωνισμόν έξοττλισ-
μών. Αντιθέτως, κυρίαι, άπτοδε-
χώμενοι την γνώμην των ουδετέ-
ρων. καϊ άναγνωιρίζρντες την ά-
6υνα|μίιαν εκτελέσεως των σχε-
τιικων οιατόΐξεων της συιμδάισε-
Κωνσταν-! ως της άνταλλαγής, έιτυτυγχά-
νο|μεν ττρωτον μέν την ά,ρσιν των
καταισΓχιέισεων των έν Κωνσταν
τινθυιπόλει περιοοσιών των Έλ-
λήνων ΰπηκόων, την αναγνώρι¬
σιν ιαλων των έν ιΚωνσταντυνου-
πόλειι ιεϋρισικοιμένων όιμοιγενών
Τούρκων 'ύπηικόων, των νυν σω-
ματικως εΰριοκομένωιν έν Κων-
ιστατνιτιινουττόλιει ώς ιΕΤίΑΐΜΠΛΙ,
την άιρσιν δλιων των σηΊμερον
έπιΐ&εΐ&ληιμένων περιοριστικων
μέΐτρων, την οριστικήν παρακρά
τησιν των κτηιμοπων των Τουρκι
της έ,ννάτης 6ηλώσ£ως των
χιρηΐσι,μΐοΐΓοιηιθέντων είς εγκατά¬
στασιν, των ο>μψηφυσμον αυτών
μέ τα κτήματΐα των Έλλήνωνι
τα ικ.είμιεινα Μξω τής Κωνσταντι-
νουπόλιεως καϊ ιμέ τα κτήιματα
των ιφυγάδων ιΕΤΑΜΐΠΙΛΙ. Έ-
τπτυγχάναμεν άϊκάμη την εδραί¬
ωσιν απολύτως φΐλικών σχέσε¬
ων μέ την Τουρκιαν. ,Καΐ την έ-
&ραίιωσυν αυτήν 6ά έπιακολουθή
ση έντός τοϋ πταρόντος θέρους
ή ύπτογιραΐφή κοιϊ άλλων σομιβό>
σεων, δπως ή έ|μ-οιρική, ή ναυ>-
τιλιιαική, ή Προξενυκή, ικαθώς
καί συιμφωνία φιίλιας καί &ιαι-
τηΐσίΐας καί ή |εν<χρξις &ιο— ραγ- ματιεύαεων ιτ,ρός έιξειύρεσιν ενός Βυαιατοΰ τρόττου καβορίζοντος την κατ' άιρχήν άναγνωρυσθεΐ- σαν έκατΓέρωθεν αρχήν της Ιοο- πιλίας καττά θαλοοαν. ''ιΑΙλλιωστε καΐ οί άντιτιθέ'μενσι

ΑΥΟ ΣΤΗΛΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΔ
Ή Κουδεντούλα μας
ιΔέν ξέρω κι' έγώ πώς νά σάς
έκφράσω τή χσ,ρά μου, καλιές
μσυ φΛες, γιά τόν
μέ τόν όίττοΐον 6ττιθ£ιε|χ3ήικατε τίς
στήλες ιμου.
Βΐ(6αιια, οέν ά,μφέδοιλα ιτώς
θά ιγΙνιοντΌϊν εύττροεΐδεκτη ή όν
νειρ-ναοίια μου άττ' 6λες σας, μά
6έ ψαΛπαατηικα (τό όμολογώ),
τοώς βά σάς τοροκαιλοΰσε τόαο
ένθουισιασμό Ι
ΐΕΐνβι τέτοια πά γρόμματα, τα
ότίίϊα
τοά,ρει, ττού κυριολε
κτιικά ιμιέ ακλαδώνουν Μά ι_1ναι
καΗ τόαα, ττού παρά την έπηιθυ-
μίοο 'μου, είναι ώδιύνατη ή δημο¬
σιευθή τους. Δέν θά έφταναν
γι' αύτό τό ακοιτό, οϋτΐε οί ό-
)τττώ ατηΛΕς της εφημερίδος μας.
'.ΑΙναγκαστικά λοι—όν, άρκοϋο.αι
στήν τταρόβεση έδώ, τριών μό¬
νον 'χιαςρ«κτηιρικΓπκ'ών οτττοσιπα-
οιμιόπιων άπ' αυτώ:
Ή κ. Θ.Ψ. ('δδός Δρομοτα-
Γ-ιη — Χαϊδαρι), άνάιμεσα σιτα
Εσώσα¬
Δέν σάς
ι, ιμοϋ γραφει:
«... Μέ εσώσατε
τε τιό στεΐφανι ιμου
λέω ύτκιριβολές. Αΰτό τό τορό&λη
μα, τού «Τί θά φάμε οημερα»,
ιμαϋ εΐχε γίΐνει -ρατγμοιτικός έ-
ψιαλτη ς. Κάθε πρωί, εΐχα γκρί-
νια ιμιέ τόν ανδρα ιμου. Καί γικιρί
',Η κ.Δ.Δ. (Λεα..φ. ΆλΧάν
5ρας 55), ιμοϋ γράφ^ι «-. .Για
μέν α τό ττρόδληιμσ τής έκλαγής
των φαίγητών, ήτσν τόοο 56ο κθ
λ© δσο καί τό ττρά&λημα τού ε
τροίγωαιισμοΰ τού κύκλου! Π;:-
λάγωνα κάΐθε ιμέρα μ" αύ'ό ' α'
οΐτό τέιλιος, -ΐταλλές φορέις, ?με-
νοο ό|μαγιε[ρευ'τη. Τώρα, 6έν ίι-
ττα-ρχει ττιά γιά μενά τέΤο ο τορό
&λη|μα. Σάς ευχαριστώ καί σά?
εύ,γνωιιιονώ».
ΙΚοΊ ή κ. Σ. Κ. ('Οδός Τρ-
χωινΒος. Πσλυκ. Λεωφ Άλε-
ξανδρας)
Έκώλληισα τό
μενοΰ στή κοϋζίνα μσυ1 Κι' αύ
τό Ιθά κάνω κάθε έιδδομαδα.
Ξέναιασα χαρή σ' έσάς. Τώρα
*;έρ'ω τί θά ψωνίισω κ5~ό τόν μττο:
κιάλη ιμου κάΐθε βδομόΐδα. Κ<χί 5*ττό τό χασάτΐη ιμου, γιατί δα- τηρώ στό ψυγεΐο τα κρέατα Μόνο ιγιά ψά,ρια θά νοιάζωΐμαι Στ" άλήθεια, προσφέρατε στίς νοιικιεΐκ'ΐρές, μιά ττολύ μεγώΐλη άπηριεισία μέ την κσΐθιέρωση ΪΙδΟμιαΙ&ιιάτιικου ιμΐενοΰ» Τέτοια, ττώνω κά>τω, είναι 8-
λα τα γράμματα. Σάς εύχαιρ1
στώ, ιλοοτοόν, κι' *νγώ ολΐες σας.
ττέρα γιΐ'ά ττέθια καί σάς ύττο-ιχο
μιοί νά έξσ'κοιλαυθήισω αέ κέΐφι
νά ά^χολοΟ|υ.θ)ΐ ικκχί γιά λογαρ
ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΓΑΜΟΙ
ΊΑΐττό -.όν τς
·πρό ήμ:ρών είς τόν Μητροτχελιτ ·κόν
ή ηρ
Ναόν των Ά3η.ών γ·-ΐμον τοΰ άνι&υτχλο ιάρ·γσο τοϋ Β Ν. κ. Ί-
ιτάιννο^ ΔΓ,αο,ΟΐΑθυς Ζ^γράφοΐ/ μετά τής χαρι,δριτοο δίδος Λι-
!>3ΰς Μα'·;ρΐ5οι>, θϋγατρός τσΰ αυνι&ργιάτου μας καί Προέδρο..
τ:ΰ «Συΐ ,'σμου Κωνστσντινςυτοολι.τών Έλλάιδος>, κ. Εύρ ττί
δου Μακρ[5αυ, δΐ'κηγόοου.
ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΤΟΥ Α' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
νια τοοΰ ττολλές φορές έτοαιρνε α^ιμό σας, μέ τό σοβαρά αύτο
έΗτυκ<Μδυνιες διαοτάσεις. Εύτυ- ζήτηιμα των φαγητών τής έ65ο χώς ήτου ήρθατε έσεΐς, ό καλάς ιυά&ος. μου αγγιελος, νά μέ σώσετε ι Αύτη τή 6βημώ!εα, όπως θά ΜάΙλις ιδιόΐβασα στάν «Προσφυ- γι/κό Κόσμον τό πρόγραμμα των φσ/γηιτών τής έι6/δομάδος, τό I- βαλ,α κάτω άπτό τή μύτη τοΰ αντρα μου καί τοϋ εΐτια· «τΔίογ- βασε αύτό τό ιτρόγρσιμιμα των φα>γηιτων, τροπτοητοίησέ το καί ά
φηκτέ μιε νά τό ε'φαρμάσω, γιά
νά σταματήση πτιά ή γκρίνια»
ΊΕΙκειϊνος ττηρε την έιφηιμερίΐδα
καΐ οιόίδαοε μέ ττροσοχή τό
ττρόίγιραίμιμα Κι' ένμεινε εΰχαρι-
απηιμέινος· «Δόξα σοι ό θεός, εΐ-
—:. Τώρα θά ξέρωμε τί θά φά-
μιε. Πάρχο, καί κανόνυαε, ί,γώ
οέν 8χω νά κανω 'καμμνά μετα-
βσληΊ».
πΌΓ,ο·ακώτω, πια,ραβέτω πε-
ρισοόΤΕιρες συντσγές φιαγητών,
γιά νά [ικιοτνΌΐποιήσιω την έττιθυ-
Γ-ΐία Ίπολλιών' αττ' έισάς.
ιβρίν Κ'λΐείσω τή,ν σημερινή
ι·Λου κουδιειν'το'ύιλα μαζ! σας, £-
)(ω νά σδς κάνω μιιά φιΐλική σύ
στ·οοση. Χρησιμσποιήτε τα κοοτε-
ψϋγιμιένα κρ^'ατα καί ψάρϋα. Έ-
νώ εΓνιαιι ώσύνκιριτα πιά φτη-ιά
άττό τα φρ'ιςτκα, ττοιοτυκά τΐναι
ίΐξ ΐσου κσΐλιά μ' αυτώ.
Σδς εβχαααι εύτυ^ισμένς) τόν1
καινιοΰργΐΌ χρόνο.
Ή ικαιλή καί πιοιτή σας φίλη.
ΚΥΡΙΑ Κ.
ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ
ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΚΥΡΙΑΚΜ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1916 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1966
ΕΝ Α Κ νΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
Ι-1ΌΓΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ
Ά.τό τό άρισΓθύργημα τον Σ ΓΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο Δ1ΑΒ0ΛΟΣ ΣΓΗΝ Τ0ΤΡΚ1.»
Δκζσκπ-ή. ΤΓ0ΤΣΤ0Τ -ΚΛΑ1*Ο<ΐ —94ον- Στά πό&ια τοΰ ΔσΛ-ατό, , δρίακανταν πεΰμένος οτά γό^α τα ό ττατίρας τοο καί ~ττ03,;αζ- ο'ττό τόν πάν©. Τό ενα .^^ χέ- ρι τό κ'ρατοΰοε ό ι['ολλί3 , ώσάν κι' ϋ'κείνα ττεύ έδώ καί λίγα χρόνια ώκώμςχ, ικώνανε οί γιι,ιναϊκιες ,τά κατ.σαρά τους, μά ττού ήταν γειματο μυτιερά Σόν ι.α Μίσα στό ·; αιλΊ&ι τι' ·ό, 'Τ- η ττΐιασυ.ένχ τιά δώντυλα τοί" νςτΓή Ίσοώφη ό Πασάς καί τοΰ λιανι'. τό: νύχιια. . Στό 6- λο Τ"θ χέρι τό κτήνος, -,ρατοθ σ« Ινα χοντρό '<ουρμττάτσι ττού σ"ή,Λ· ώκρι τής ούρσς τ«-ι, κρέ- μο·.'τ·αν (Την 3ην Νοεμ&ρΙου 1916 συνετελέσθη ό βίαιος έκτο- πισμός των έλληνικών χωρίων Τρουψή καΐ Μπαλ- τσανά τής 'Ετταρχίας Κολωνίας καΐ Νικοπόλεως τοΰ Πόντου). Τοϋ συνεργάτου μας κ. Κ. Σ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΟΥ Τό ττρωΐ ΣΤ' ήλθα,ν πάλιν αί ΒΡΑΔΥ ΓοΛόΙτΐουλο Τυ,ρΊ φωτία. ΣαίΛώτα ,μοιροθλι. _ - > ^^ , λ. ι α - ΣιοΛώτα λάχανο
^.ηραΐ 'καρττοιί. Φοΐινίκια. Φρου- Λ
ΠοιΛΐιά άτΐζέιΐα πυλάιφ.
Πιιτηεροές τη,γανηιτές.
τα.
Λιΐθρίνια σιχάίριοχ;.
Σοιλάίτα τρμάτα.
Φροθτα.
Τορί ιφιέιτχχ — Φροθτα.
ΔΕΥΤΕΡΑ
Αύγά ό,μϊ.λέτα.
Γυαούρτι.
ψέτνα.
Φροθτα.
ΤΡΙΤΉ
Μαιρ'Ιδι ς τηιγαντντές.
Χάρτπα ροΐδί,κια.
ξ&ρά
ΊΕληιές - Ρέίγγα.
Φροθτο:.
ΧτοΐτοόΙ&ι
Εληές.
μτττούτι οτό
-ΓΚΓΓάτες.
Μοςρουλοααλόπα.
Τυρί
— Φροθτα.
μ«κοορόνιια.
Φροθτα.
ΤΕΤΑΡΤΗ
ΜύδΊια πιλάφι.
"ΙΕλιηιές — Κ'άττταιρι. Πίκλες
Φροΰτα.
ΠΕΜΠΤΗ
ΠαΐτιάΙτες ριγατνάτες ή
τπα
Μοορουλοσαλάτα ή μιαροθλι σκί
το.
Φροθτα.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Παγι&άΙκια άρν'σια
ΤορΊ φέτα.
Σια!λά)τα λιά,χανο.
Φροΰτα.
ΣΑΒΒΑΤΟΝ
Κ.3<)>τιειδάίκι<χ σχώοας. Μα!ρ<χ,ίλιοοα·λιατ<χ. Φροΰτα. ΐοΜρκιικιαι αρχαί και μάς &ι«- ταΐ^αν νά χαριιαθοϋιμιε &1ς δύο φάλιαιγιγας έΐκ των ιότηοίων ή μία ,ά Λτυατελεΐτο ιάΐπό έκείνους τιού εΐν^ια.ν 6ω5'4|,θια?ξες και α'λλ« με- ταφορικά ιμέσα, <ίχΛογα, μουίλά- ρια κΐλττ., .καί ή άλΐλη Λτοό αύ- ταύς ΐποΰ δέ/ είχον κιαί ικορίϊος ίπό γιυναϊκ^ς μέ μω,ριά ο)ί όττοΰαι εϊχιαιν αττοκάμει ίΐΐλέ- ιιν ιάττό την κοιόρασυν. Ή τορώΊτη φάλαγζ, δηλ. αύτοι πού είχον μεταφορΐίΚιά μέσα, δι- _τάχΐθη ά προ^ωρήιση πρός νό¬ τον τής ιτόλΐΒωκ; 'κοίί νά έγκοοτα στιοΐθη. ιί ς μίαν περιφέρειαν ιτου "Αιρτ — ό6ά ΤσιφΛίκ, υπήρχαν πολ'λά ιχιωιρ.ά Άρ με/ν3ων άκοοτοίικητα, ή δευτέρα £έ φάλιαγξ, δηλ. οί ιμή δχοντες ιιτιοΐφαριΐκά μέ<σα θά έτακίτοπσι ήτο ώς εξής· αλλοι μέν θά έ- οτεγιόΐζαντο έντός τής ιτόλιεως είς τα δίδει α οττίτια των Άρμε- νίων, αλΐλοι ιδέ θά Ιέπήιγαυνιαν είς τό ϊναλΐτι τής πόλεως εώρισκόμε νόν Μθιαστή,ριον —όνττόοταισις μιάς ώριας άττώ την ττόιλιν— 8- που πρ'θπολεμιικως έλειιτουργει ΊιειραίΤΐική Σ,χολή, Έτσι καί ί- 5σοι ήμεΐνκΐν έντός τή^ ττόλΐΞως Λμ.'αωις δρήκαν κατοι- κίας καί έθτΈγιασΙθησαν έκ των 'νόντ&,η, ΐΐθ,λιλοί μάιλιοτα είς τα κελ'ά τής Ά.ρΙμΙενιΐκής έκκληοί,- ας, ο' ιδέ όίλλθΊ πήιγαν νογΙ 6- στΗγώ:ΐ8ηισσν είς τό λεγόμενον Μο αΐΓιτήριον, ιδπου ήσαν ΜΓλέοιν '"λενΙ3ι:ροιι νά ιάιτοοσχοΛηθοΰν είς ί,ργασ αίς διά την συντήρησιν των. ΟΊ ιένιτός της πόλεως στε- Μτυτχον κ'αί Ιδιαιτέ¬ ρας φιΐλθξενίας ΰητό τούς ντό- πους κοτοθκοος τής Τοκώτης, αί όποϊοι μιλοθσοη/ την κ'ήτν γλώσσαν. Μ&ταξυ των ττρώ- των ττού Κλάδον την ττρωτσδου- λ αν καί έΐδίε ξαν ενδιαφέρον δια την το=ρν19αιλιψιν των όιμογιενών ήσαν ό ΒαγιιαίΤζόγλου άφαινής εύιεργέ- ιτης των όμαγιεινών ττροσφύγων ικοαί ή τάζυγός τσυ Κλειιτώ, ή 6- ατοίια ξιεοτήικωσιε κοιί όλλες κυ ρίες καί ιδιωργάνωσαν άκόμη καί συοσιίτια έντ/ός τής ττόλεως πρός περίθο3λ)ψιν των όμογ^νών ιπροισφύγων. Τό έιν&ιαφέρον τού το δέν ήτο ιμόνον διά τούς ττρό σίφιυγια-ς τοθς Ιδικούς μας, άλ- λά β' δλσυς ών&ξοτιρέτω.ς τούς όμαγιε.'νεΐς όϊλΛΐοιυις πρόσφυγας Πονίτοος, οί όιποϊοι ήλίθον ικατό π<ιν ήιμών κοαί μέσω 6αρύ ^:ιιμώνος ΕιΙς την Τίάλιν Τοκά- την. ΊΑς εΐναΊ αίωνία των ή μνήΐμη &ά την καλήν των ττ,ρα- ξιν. Ή ιφιάΐλιαγιξ των ιτροοιφάγων τοού ξειχώιρΐισε δια την έ,γκατά σταισίν της είς την ττιειριΐφέρειαν "Άρη: - Ό'&ά - Τσιΐφλίικ έφωδια- αμένη μέ £να έγγραφον αίπό ταίς τοιυρκΐΛάς ύρχάΐς της Το κώτης τηρός τόν Μουτιΐρην τήί ύττοΐδιοΐικήισεως Τσιιφλίκ, άνεχώ- ρηισε την έτοοιμένην διά τό Τσι- ψιλί'κ. Ό Μουττίρης διεταΐχθη νά Κ'ατανείμη είς τα ιδιΐιάΐφορα έ'λλη- νικά χωρία τής περιφερείας τούς ϋλΐθόντας "ΕΙλληινιος —ρόσ φαγας εΐΐς τα <5)&=ικχ χωρία των Άΐρμε,νίωιν, άκάμη καί είς τκχρ κιικά χωρία διά νχίτ στιειγασθοΰτ) καί νά είναι πλέον ιέλεύθδροι νά κιακιλοφοιοοϋν άνευ περιορι¬ σμόν καΓι νά έ,ρΐγαίσθοϋν δττου ή το &υιο3τόν νό δροθν έργασίιαν διά νά κ'ερδύσουν τα πρός τα ζήν. (Σ υνεχΐζεται) σΐτανο1 ΊΙ 6ψη σ δερένιο ότ δσο ίνα ιυιικρο κά- |·οΰ Καραμττουρδάιρα ιφοδερή τόσο, Τΐαύ δ άγέ- ρωχος Πασάς γιά ιμιά στιγμή 'τά χρειώστη,κε καί άνοίγοντας ό ϋΎλλί&ι, 3:φψτε τό κατσμα- τωμένο χέρ·ι τοΰ ·γέρου νά ττέ- ση. Ό Καραμττουρδάρας, ττού μέ μιάς ε!|χε ξαναΐδρή τό κουρά- γιο τού κ ι" αυτή τή φσρά, ήτο- όΊτταφασισιμιένος γιά 6^λα, σή|Κ6 σε τόν ττατεοα τού, τόν κράτηι σε σίτήν άγκαλιά τού καί φώ μέ θάίορσς στό Δαλατα- τάν: ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΦΑΓΗΤΟΝ 'ΠΑΙΛΟΠΟΥΛΟ ΓΕΜΙΣΤΟ ΆΐφσΟ κοΐθαρί'σοΜμε &να μι- ό γαλόττουιλο, τό τταροτγεμί- ζουΐμιε ώς εξής: Καβουρν&ζθιμ'ε μέ καλό λάδι Βυό ιμέτρυα ικρεμιμύδια κοοί μισό κιίλό ιμασχαρΐισιο κυιμά ψιλοικομ μένο. Προσθέτοιμϊ κατύ— ιν λ[- γες οτταφίΐδες, λϊγ<χ χουικουνά- ρια, λΐγο ρύζι, άψοΰ προη'γου- μένως γγο ζε,μοττίοοιμιε, λίιγες —χϋσινες ΐληές, λίγα ψητά κά- <*τχχν~, *ίνσ ποηήρι κρασί άρε- τσίνιωτο· καί &«4ΐφορια άρωματη- κά ικοΛ τ' άφή.νοιμε νά δρώσουι/ οέ οιγανή φωτία ά>ς &έΐκα λ£-
—τα. ΚοίτΛπτιν μέ τό μΐγιμο: αύ-
τό γεμθζομε τό γαλσττουλο, τό
ροΙΛοΐμιε οτο ανουγμα *κα τό ψή
νοιμε οτό φοϋρνο ή κοοΐ σέ κα-
τσαράλα στό οττίτι Γιά τό ψή-
σιΐμο ιφταΐν&ι ιμιό^μιοη ώραι. Στή
γέίμοση φοσυκά θά ιτροκττεθή καί
τό ονάλσγο άλατοττίτΐΐιειρο
ΠΟΥΛΙ,Α ιΑΤΖΕΜ ΠΙΛιΑΦΙ
ΐΠί,ρνοιμιε οοό κοτόπτουιλα σαρ-
κιω(μιένα κοΛ δχιΐ ιτολθ παΐ)(ΐυά, τό
ττολύ ως ένόιμιοη κϋλό καί τα
6υό 'κιαί άφοϋ τα
Λ
ρμ
τα τρλέναμε κο3ί τα βό>
σέ μ·ιά £ύρύχωρ·η κατοα-
,μιέ δυό ιμΐτρια κ.ρεμμύδια
πβροίσμένα άΐτό τόν τρίΐφτη, ά-
Φοϋ προηγουμένως τα πουλιά
τα τϊΐμοΐχίΐσουΐμιε.
"Οταν ιτιοΰν τό θγρό τους, ρί
{^νουιμιε !ουό ικουταλιές έκΛιεΐκτό
βσύτιυρο γώλακιτος καί τ' όχρή-
ναμε νά τσυγο;ρυστοΟν κοιά. Κ α
τάπκίν ρθχνο,με στή ικαττσαρόλα
τό νερό, την τομόΛα, άλόιτι ιτι-
ττφι καί τ' όΐφήνοιμε νά 6ρά-
σουν ώς ιτού νά μιοχχρηθοϋν.
"Έν τώ μεταξύ έχομε τό ρύ¬
ζι σέ ζέοτό ν&ρό μέόλαιτι. Πλέ-
νοιμΐΕ τό ρύζ. γιά νά ξοτομορι-
στή καί τό ρΐιχ^ναμε στή χαίτσσ-
ρόλια. Ή άναλογία μεταιζύ ρ
ζιαϋ Κ'αίνε,ροϋ είναι, έ'να μιέρος
ρύζι, ιδόο νε,ρό. Τ' άφήινομε νά
φράοσσυιν σέ σΐιγανή φωτία "Ο¬
ταν τό ρύζι ετοιμάσθη καί στό
(μιε'ταΐξθ αΰτό έχιειι ψη|&εϊ τό 'κρέ-
ας (ΙδηΙλοΙδή τα κοτόπουλα), ά-
ΐΓτοσΰροιμιε άΛό τή φωτία τή "κα-
ιτσαιρόλια καί τηειριιχύνοιμε τό πι-
λάφι μέ ζ·εστό δουτυρο γάλα-
κίτος. "Ως ττοΰ νά σερ6ύρο<.|με καΓι γιά νά μή χαλάση τό ρθζ1, Οκεπταζ€|με τή κατσοιρόλα μέ μιά ττετσέτα. Τό φατγητό αύτό γαρνίρεται μέ τηιγανητές ΤΓΐΛτεριές ικαί μά- λιστα μέ κοίυτερές. Α'ΡιΝΆΚΙ ΦΡΙ'ΚΑιΣΕ ΠέρνιοιμΕ 5^-6 μάτσα κρβμιμυ δόικυα φρέσικα, 2 μαρούλιο: μέ- τρια καί τα κ<06οθ|μ|ε σέ τΐολύ μικιρά κοιμμιάτια δλσ. Τα 6αζο- ή στή ·φωτιά καλό λόβι, μ , γιά δΊλη την τοοσοτηιτα τοϋ φα- γηιτοΰ. "Οταν τα ιχορταρΊκά (.α ραθοθν αρκετο:, ρ ιχνοιμε στή χά τσαιρόλα; 2 αατσάκια ότνηθο, 1 καΐλό κρέας άρνί'σιο, ττλαίτη ή μπτουτι καμμένο σέ με,ρίβιες, τό ανιόίλοιγο αλατοττίττειρο καί νε¬ ρό τόσο, δσο νά σκεητοοσθή τό κρέας καί τ' άΐφήνοιμιε ά ψηιθή σέ ΌΊγιανή φωιτϋά·, ~ροσόχοντας να μή τπιάση. "Οταν τό φαγηπτό ψηιθη, κατΗδόζοιμε την ■κατσαρο λα ιό—ό την φωτ^ά, χτιυτκΰμε τρία οϋγά, -ϋροσθέτομ€ σ' αύ- τα λ[>γο-λ(ιγο τό ιζωμό 2 λεμο-
(Σν% < η θά ήτο ίνα κενόν — ώς έτο- νίσθη ττολλάκις — είς την Ιστο¬ ρίαν τής ανθρωπότητος καί Ι διαιτέρως τοΰ 'Ελληνισμοΰ εάν δέν £6λεπε τό φώς τής ημέρας ϊνα Ιστορικόν £ργον ώς τό υπό εκτύπωσιν «Ή Σταύρωσις τοΰ Χριστιανισμοϋ». Τό £ργον άνα- φέρεται είς τα τραγικά γεγονό- τα τής 6-7 Σεπτεμβρίου είς την Κων) πόλιν κατά τα όποΐα ό Τουρκικός βχλος, όδηγηθείς άττό την μορφωμένην ήγεσίαν τού, διέπραξε άνήκουστα έγκλή ματα είς δάρος των όσίων καί Ιερών τής Χριστανοσΰνης καί τής όμογενείας τής Κωνσταντι¬ νουπόλεως. Τό όπό εκτύπωσιν Ιστορικόν έργον τό οποίον θά κυκλοφορή- ση προσεχώς είς καλλιτεχνικήν έκδοσιν θά άποτελήται έκ 260 σελίδων (23X33) καί θά περιέ- χη εκτός της εύρεΐας περιγρα- φής των γεγονότων υπό τού Παγκοσμίου Τυπου καί 400 κα- ταπληκτικάς καί άνεκδότους έν πολλοϊς φωτογραφίας ληφθεί- σας παρά τοΰ μόνου "Ελληνος Φωτορεπόρτερ κ. Δημ. Π. Κα- λουμένου μέ μεγάλους κινδύ- νους διότι αί Τουρκικαί στρατι¬ ωτικαί αρχαί, πρός άπόκρυψιν τής αληθείας καί πρόληψιν τοΰ διασυρμοΰ της Τουρκίας είς τό εξωτερικόν διά τάς τρομεράς καταστροφάς καί τα έγκλήματα των συγχρόνων γενητσάρων, ά- τΐηγόρευσαν την λήψιν φωτο- γραφιών. Ή σχετική έργασία της συγ- γραφής τοΰ έργου εγένετο υπό 'Επιτροπης εΐδικών οϋτως ώ- στε τό υπό εκτύπωσιν έ'ργον νά αποδώση άντικειμενικως την πραγματικότητα. ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧιΒΙΡΟΥΡΠΟΣ Έτπυμεληαής Τζανείου Μοσακο- μείου τ. ΈττυμεληΓτής 20οΰ Συιγ κροτή,μθντος Μοοακσμείον τού ιΠοονετηστηιμίου τού ιΜιΠΕΡΜΙΝιΧΑΜ (Άγγιλία), δττου εΐίουκεύθη έπτί τίενταετίαν είς τήτν Πενιικήν χειρουργυκήν κα'ι ίΙ&ία είς τάς τραθήσιεις τοϋ οτομόίχου κ.λ.ττ. Αρχεται 6—8 μ.ιμ. όδός Πατηισίων 70 (στάσις λεω- φόιροο 'Άλβξανδρας, έναντι τοϋ ΟΤΕ) καΐ ιταντας τοθς ήσφα- λΐΌΐμιένους βίς άπαντα τα Ταΐμεΐα ώς 'κοτί τούς ιέν ένερτνιεία ικαιί συν ταξιούχοος ΔηΊμ. Ύτταλλή.λοος κ.ιλ.π. Τηέφ. (ττροσωιρινόν) 884 476 ΗΜά, έπτί τέλους, &έν δχετς τίπτοτσ τό άνθιρώττινο έσύ μέισα σου1 Ό Πασάς κάίγχασε: —ιΜττάιδο, χεκίιμη' ΊΕσύ ττού εΙΙσαι συνηιθυσιμιένος στίς κιαί στά αΤΙμιατα 'καί μένεις ά- σαγκίνηιτος στΓις φωνές των άν· θρώίΐτων, -ού τούς κόδίυς χόρια καί ΊΐόΙδυα, έχασες τώρα τή ψυ- χραιιμία σου' Άΐιτ μττρέ, άΐπ! Ό ΚαραιμτΓουριοάιρας τσΰ έ/: ριξε ιμιά αατιά γΐεμάτη μΐσος ικαί πΕιριιφρονηση, μά δ Πασάς δέν τόν φοδώτνΤιαν. Άττ' έξω ά. ττό τό κελλί, ιεΐχε μα-ζευΐτίεϊ δλη ή φροοριά. Σ' ένα τού δλέίμιυα, θά μΐτΓοίινιανε τα μειμέτ α τού ΐ"οίί θά τόν ψιλοκόιΐίανε μέ τα χιαΐζάρια τους, τόν αυθάδη έ- ΚΗΪνον γκιαοΊρη, τΐοΰ τόλψιησί ά σΐτσθή έμ~ό|διο στή θέλη,σήΊ τού. Τόν έκοίΐτχχξε αύοττΐιρά καί τοΰ φώναξε μέ ττροοτΓτσιητή δρ- νή' —'Έλα, άίφηαε αύτη τή γε- λοΊα οτταστ} τιού σέ δΊειίχινει ά>
δύνατο 'καί δέ σοΰ ταυριάιζει,
ιχεικ'ΐμη, καί τραΐδή'ξου άπτ' αύτό
τ ό άχρηστσ άνθρωπτάκ", ιΐτιοΰ δ'
καια τραδάει ιδσα τραδάει.
1θ" Καιοαμποιυιρ'δάρας στηριζό
μκνος σΐίς... κελαΐδίιοτρες τού,
ττού έκρυδε κό^τω ώιττό τό ροΰχο
τού καί ττού αυτή τή φορά, ή-
ταν άττταφασ σμένος άν ιφτιάναν:
τα ττριόΙυ.ατα στό μή τταριέκει νά
τίς δίονΤήση, ττερΐ'φρόνησε τή
τποσσταγή τοΰ ΐΔα'λττατάν ,καί δέ
κουνηΊθη'ΚΕ ά,Γτό τή θέση τού.
ΗΜή ιμ' άφήνεις, Χριιστιΐαίΐνέ, 'έ
λεος, μουιρμούιρισε ξεψυχΐισιμέ-
να δ Χατζή Ίσοόφηις καί κόλ-
'ληισε τοιότερο σ—ανω στό για-
τρά.
-ιθΰτε δ ι&ιαολος δέ σέ γλυ-
άττό τα χέρια μου, τοΰ
φώναίξε ιδ Πασάς καιί τοΰ έρρι¬
ψε ττιάιλι ,μιά κουριπατσιά σττό σα
κ'αίτιεΐμΐμΐενο τού ικορμί. Πέντε
λεΐτοτά καιρό 'έχεις άκόιμη, κιο-
τϊέΐκ, νά μ'ΐΐλήοης. "Υστιερα στό
•πηΐγόιδι. Πάνε ττιά τα ψέιαατα.
Τό ώστέρι σου έσ^υοιε γικιαηύ-
ρη, καί στράιφηκε σιτό Καραα-
ττισυρϊάρα. "Έμΐττρός, τοΰ φώνα¬
ξε Τραίδήιξου σ»τό 'κοντά τού
'Καΐ δέν 8χω καιρό γιά χάσιΐμο.
—ιΣικότωσέ με, ττα'ΐ&ί ιμου, μή
(μ' άψήνεις στά (χέρια τοΰ ικα-
, ό άτοό την δκπτληξη, ·πιΐιρακο-
ς.βεΰσε τή συγκιΐνητική αυτή
-ικηνή ανάμεσο: στό Χατΐζή Ίσοό
£η 'καί στάν ιΚιαρσιμ'πουρδάιρα.
ΓΗ;αιν άιδύνατο φυσικά ικαί νά
πώς ό χιεικίιμττασης,
ητιανε γυός τ.οΰ Χατζή Ίισούφη.
ίιΠζ'ϊι νά τό φαντσσθώ, εΐτιε μί-
;αο τού, ιάφοΰ ιό τοονηρός α)ύτό;
γκιασύρης, άιλιλκχ'ξιε καί τ' δνο-
1-ά τσυ; Χατζή Ίσούφης δ ?-
ν άς, Καραΐμιπουιριδιάιρας ό αλλος.
Κιαιΐ τώ.ρα τί γίινε'ται; ΊΑ, &έ γί-
νεταιι αλΐλοιώς, τώρα π.ρέτο&ι νά
τούς ξιεΐτοαοΐτρέψω καί τούς διυό.
Ό χΐεΐκιίμης, δέν μττορεϊ παρά
ν« ξέρη κι' αύτός την τοερααμέ-
νη ιμου ζωή. Στό ττηιγιάιδι λοι~όν
κιοίί τούς δυό όπτόψε'». Πέ'ταξε
τό κουριμπά'τσι ικαί τό ψαλιλί,δι
κόΛ ιμέ ιμιικρά 6η)ματάικια, τιρα-
σέ μια ακοτιεινή γωνιά
το6 ικιελλιθθ, ιδ>που οτταβηικε καί
τρόΐβηΐξε τό γ'έΐνυ τού. Κόιτι τοθ
οτό νοΰ ικαί τόν τ,ράμαίξε.
«ΐΠώς νά ξεκάνω τό χεΐκίμη, δ-
ιτωισΙδήΙτοοΓτίε, τοού είναι γαμττρός
τοϋ ΛοΙγοθέτη, καί -ού μέ τα
γιρόισα τού, τοε,ριΐμένω ν' άτγορα-
σω οβυριο τή θέση τοΰ βεζύρηι;».
Κιόΐτροιο άλΐλο 6ρώτηιμα τώριαί
τοθ γεννήθηκε καί ττήρε κουρά-
γο. Νΐαξερε αραγε δ Λογοθέ-
τηις τϋώς έικεΐνο τό &ρόιδυ, ειΤχε
βρίθει στό ΧαριεΙμλίκι δ γοομίτορός
τοιυ, γιά ν' άνοίιξη τό άίττάστη-
γυναίκας τού; "Αν τδ-
ξερε Ιδέν μττορσΰαε νά τόν ξε-
κάνη, ΙέΊκείνη τουλαχΐιστοντή νύ
χτ·α. 'ΊΑν &μως δέν τδξερε, εΰ-
ιθά μττοροϋσε νά τόν εξα¬
φανίση ! "Εττρε,ττε νά τό μαθηι
ιούτό. 'Καί γιά νά τό (ττετόχη, έ-
ιΐτεσιτριόΐτεψε 5λ,η ίτου την άνατο-
λίτικη πονηριά!
Πηρε τό κατάιλΐληλ© 5φος χαί
τίληιαιίοκϊε τόν ιΚαροΙμπουιρΙδαρα
ΗΜά τί 6λετιω, ρώτηισε χαρού
ιΐΕνος. Μήιπως εΤναι δνειρο, ή μή
'τως μέ ιγιελάνε τα ,ματια μου;
■*■ Ω, αυτή τί ιΐέρα είναι γφόπη
ι1 κτηλήιξιεις! Είναι ουνατόν, χε-
νά εΐσαι ό γιός τού
ΊΑ|γά, Γιατί ιμπρέ όγλοϋ
μ' δέν μοΰ τό εΤίπες ωις τα τώ¬
ρα αΰτό; Καί γαατί μοΰ το κρά
τηισες μυο<τΐικο κί' έκιεΐνος ό εύ· λογηιμένθς ό ττεθίερός σου ό Λο- ΊΕσύ 6έΙ&αια δέν ήξε- ρι:ς ττώς κρατοϋισα φιυλοκισιμιέ- νο τόν πατέρα σου, γιατί δταν ■κόΊτοτιε ιμέ ρώ'τηΌες γιιά την τύ χη τοΰ Ίισούφ Ά(γά, χωρίς νά υ*0 ό— οικιοΐλύψης πώς είναι ό ττιατέιρας σου, σοΰ εΐττα κι' εΐ- τό λόγο ιμου, νά σοΰ πώ ψέ- ,, ιπώς ε^χα νά τόν &ω, άπό τόν καα,ρό πού τόν έ'φερα μαζί αευ ό;πό την .Σΐμύρνη έΙ&ώ, γιά ά &εΙ&α)ΐιώοηι τό Βιεΐζΰρη γιά τό θ^ινατο τοΰ ΚιατΓΐπτοιγλου, μα ό π Ιθεριός σου, ττόο είναι, δπως ξέρεις πολύ φίιλος μου, Μυσττήριος όαβρωττος' Νά ξέρη πώς κραταω φαλαίκιιοιμένο τόν ττοτέ,ρα τοΰ γα,μΐΓτροΰ τού κια] νά μή μοΰ τό ττη γιά νά τόν έ- λ'ευΒε,ρώσω. Βά', &ό;ί, ,ττόσο μΐττουνταλαθες εΤλχχι οί άνθρω- ττοι' "Ενα νέα^ σχολείον δ·' άνάπηρα τοα^διά Ίδιρύθη τελευταύ- ος εΐΐς Κάδεντρυ δπου χιύριον μάίθηιμα άποτιελοΰν αί κα- λα)ί τέχναι. Τό σχελΐεΐον σηιμειώνειι μεγώληιν Επιτυχίαν. ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΛΓΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ. ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ Διήγημα τοϋ κ. ΒΑΣ. ΙΩΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Την 15ην Ιανουάριον Κ Υ Κ!Λ Ο Φ Ο Ρ ΕΊ τό Εθνικόν Ιστορικόν έργον τού συνεργάτου μας Κ. ΜΙΧΑΗΛ Ν. ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ υπό τόν τίτλον : "ΧΙΛΙΑΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ, "Εκδοσις «ΠΡΟΙΦΥΓίΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» ταρσιμένιου αύτοθ, φωναξε ό γέ ρος κι' 6σφιι/ξε τώ χέρια: τού γύ- ρω άτό τή ιμέση τοΰ Καραιμ- πο^ρΐδαρα, -ού Ιδέν ΐίπ>6ρζσε τΐιά
νά συγκρατηθή, αν καί ήξερε
οτώς δ ττατέρας τού Ι&έν τόν εΐ-
χε άκόιμα γινωρίσει χα' ξέστκτ-
σε σέ λθγιμούς!
—Καί σ'τ' αλήιθιεια εΐ|μιορι τό
τταιδί σου ι Έγώ εΐμαιι, τΰατέρα
ιμου, ό 'γιός σου, δ Κωνσταντί¬
νος ι ΤΩ, ττατιέρα μου, σέ τί θέ¬
ση σέ ξαναι&ρί'σΐκω...
—"Έσύ εΐσαΊ, Κοστή μου, 2-
κανιε μέ λαχ'Γά,ρα δ γέ,ρος καί
ϋψωισε τα σ&υαμένα τού μόττια
ττάνω στό γιατρό. "Ετγιειριε Οστε
ϋχ τό ικεΐφαλι τού, στό στήθος
τοΰ τταιΐδιοϋ τού κ ι* όιρχισιε κι'
αύτός νά κιλαίη μ' τ3αια.φυλ)λ.ηιτιό:.
Σέ λίγο σήικω.σ= ττοιλι τό κβφα-
λι, κοίταίζε κατάιματα τό γιό
τού ικαί τοϋ εΐπε μέ Ίρ«ιμη, μά
β
φωνή:
—1Η ΙθείΙα Πρόνοια, τοαι,δί
μέ τιΐμωρεΐ, Γγιά τίς τΐιράιξευς
μου... Γίληρώνω, τταυδι μοο Κω-
"ίτή, τίς άδικίες ττού έ,καινα
σττούς Χριστιισαιούς τοΰς συμττί-
τριώ'τες μας τής Σμύρνην.. 'Ω-
στόσο, ώζιώθηικα νά σέ 6ώ στίς
τελευταίας μου στιγιμές. "Ας
είναι εύλογημιένο τό δνομα ι ου
Χριστοΰ ιμας κιοίΐ άς μέ συγχω¬
ρήση τόν όιμσρτωλό
Ό Δαλτεαηχν ιμέ γοιυρλωιμένα
τα 'ματια >κοΑ ιμέ τό στόιμα άνοΐ-
ΐΣτράιφη,'κε στό γέρο:
—"Αν τοξΕρα θά σ' έλευτέ-
οωνα όΐμέΐσως, γβροττατέρα μου
καίί &έ 8α ΰπέφερες τόσα βασια.
νισ"τήρια .
Ό Χοπζή Ίσούφης, ϋψωσε τα
μάττιΐα τού στό τα&ανι κοΛ σταυ
ροΙκοΠτήθηκιε ιμουρΐμσθιρθζοντας.
Σ' εϋχαΐριστώ, Κΰριε μσυ. Κοί-
ταίζε ΰστερα τόν Πασά καί τοΰ
ΐσΐπάΐντησε Τώρα 8,τ ι 6γιινε έ-
γινε. Ό θεός ιμου Βέν είναι έκ-
διικηιτικός καΛ νά εΐσαι βέβαιος
θά σέ συγιχιωιρέοη, διπως
κι' έ|μένα καί σέ συ-
ιΕϊχα άγοράσει &να κιΐλό 6-
ιμορΐψα κάισ'τανα κιαί άιφοΰ τα έ-
χόΐραξα, τάδαλα πάνω στή σάμ
Τία νά ψη,θοΰνιε καί ιΚ'άΒηαα 6ί-
ττλα νά τα προοέΐχω, ένώ ή γυ-
ναίΐκα ιμου Ιδέν ιεΐχε ώκάμα γυ-
ρθσει άττό τα ψώνια, ττοΰ εΐχε
παει νά κανει. "Αικουγα τό τρί-
ξι,μο πού κάνοονε τα κάιστανα,
ικαΐθώς οΐκάιζανε καΐ ,μοΰ φα.-
νάικταν πώς δ θόιρυιβος ττού κά-
νει τό οώιμα ιμιάς ώκρϋδας, δ.
ταν την ττατάς μέ τό τακοΰνι
τοΰ τταπουτ'σιοΰ σου.
"Αικουγα τόν ανεμο έξω ττού
σφ6ρΐιζε διαπεραστϋκά κιαί νόμι-
σα πώς άκουγα τίς ψυχές των
αμαρτωλών νεκρών νά ούρλιό:-
ζουν ά~ό την ιάγωνία τής αΐ-
ώνιας ττοινής. ΙΕικτός άπ' αύ-
τούς τούς θορύ&ους, μέσα στό
ο—ιίτι, μιά νεκρική σιωττή βασι¬
λεύς καί α1 α χαυνωτιική ζεστα-
σιά αττλωνε τα ιφτιεΐρά της καί
έ'νοιωβα τό κΐορμί 'μου νά είναι
θάρμό, τ' αύτια μου ΐκόικκινα;
καί τα ιματια ικαφτά άπτο ΐή.ν
ύττέριυΒρη ακτινοιδολόα τής σόμ-
ττας. "ΑτιλΛ-ύΐσα τό χέρι καί ττή-
ρα £να κάΐττανο. "Έικαιιγε καί
τό γύρε^α στά ιδάίχτ'αλώ μου λές
κ ι1" έπλαθα π6ττες, δττως έκανα
παίΐζοντας ιμέ τή λασπη, οταν
ήιμουιν μιικρός. Μετά τό ικαΐθάιρι^
νά τοΰ ττω νά παει σ' Ινα ξενο-
δοχ'εΐο ττοΰ γνώριζα, μά συναν-
τηισα τα ιμάτια τού νά μπήγων-
ται ιμέσια 'στά θικά μου κκΑ εΐ-
<πα: —ΙΠεράι—ε, ικύριε. ΊΕκανα τόττο ικαί πέρασε ψιέ- αα/. 'Λκούμττησε τό μπαστούνι τού σέ μιά γωνιά καί έ&γαλε τό κατοέλλο τού. Τό κε,φάλ,ι τού (■- μοιαΐζε σάν το ικιειφάλι κάτι τκϊ. ρόΐξενων ποαλιών τοΰ τροπϋκοϋ, ιτού έχουν μόνο μιερικές τρίχες στήν κορφή τσ^ς καΐ είναι δλό- οα ικι' καφτό άκόμα τό έ- κι' Ό Δαλίττατόΐν, κατέιβασε ένο- χια /τό κεΐφαλι καί τοΰ άητάντη'σε μέ Οφος συντετρι.μιμ'ένο. Σ' εύ- 5(αριστώ Ίσοΰφ —·Γυοτγνίς όλντού, έκανε μ&ιδι ώντας δ Κ'αιραμΙιτουΐρδάρας. (Συνεχίζ&ται) Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεταη. Βτ>λσιρα 7
Πλατ· Άγίου Κωνσ—αντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4-8 μ.μ
δαλα στό στόιμα. 'Κάηΐκα, μά
δέν μ' ένο-οιξιε καί τό κατάπια
σχιεΐδόν άμσσητσ. ' Ε'φαγα κι'
αλλιο ικι* αλ,λο μέ λαιμαριγίσ3
τοού μοΰ θύμυζε τα τοαιΐδΐ'κά μου
χρόνιια πού ταθελα 'διλα οικά;
μου, νά τα ιφάω αν ιμττοροθσα
δλα, νά τα γευιτώ 6λα.
ΙΠές ή ζειστασιιά, τΐές ή ήσυ-
χιθα, πές τα κώστατνα, ουτε κα¬
ι άλαί6α ττότε Ιγειρα στήν
θρόνα κι' έκλευσα τα μάτια. Μά
δεν ττρόλιαδα,. Ένας χτύπος ά-
κούστηκ,ε οπήν πόρτα. Άικούστη
κε τοσράιζενα Ιέττιιτακτικά θαλε-
γε κανείς. ' Εττειτα ξαναικούστη
κιε. Ση,κώθη'κια βορυεστηιμένα
καί ττηγα κι' άνομξα. 'Αιτο έν-
στικτο τραδήχτηικα πίσω μάλ¬
λον, τταιρά γιατί τό σκε'φτηκα.
Μττ,ροστά μου εΐχα ένα πα,ράξε-
νο 6ν. "Ήταν ανθρωπος, μά εΤ-
χε κ άχι τό διαφορε'τκκό άττάνω
τού. Φοροθο'ε μαΰρο ηταλχό οτο-
λυσιμένο αέ λίγιες νΐιφάδες χιονι-
οΰ. Μαύρη ρεπού'μΐταλικα καί
οτό Μνα χέρι κρατοΰσε ένα μπα
στούνι. Ένα μαΰρο γυαλιιστε-
θό μτΐουτοιΐνι. Μά έικείνο πού
μοΰ τηροξένησε τόν ένϋιτιικτώΐδη
φώδο ήταν τό τφόσωπτό τσυ. Τα
μόΓΓΐα τού ήταν σάν δυό μαΰρες
κατσαιρι&ες, χιωιμένα βσΒειά μέ
σα στίς κόγχες τους. ΙΕΐχιε Καμ
τΓου,ρω'τ'ή μύτη, κατακίτρινα
λια λεπτά καί μελανώ.
Τα μάγουλα προεΐξΐεΐχαν καί
τ' αΰτιά λές καί ήΐταν ό— ό τζε·
λατίνα. Χαι,ο.ογιέλασε καί έδει
ξε μιά σειρά κιτρινιαοιμένα Βόν-
τια. "Αθ,ελά μου άναΓτρί
Άττ' τό ξεττεταγιμένο καρύ&ι
τό ύπόλοιττο.
Σάν νόταν ητιαιλιός γνώρυμος
ττη νέ καΐ ικά&ηισε
στήν ττολυθρόνα μου <κ ι* ό&ττλω- σιε τα το'δά|(3ΐα μττροστά στή σόμ. πά. "Ετρυψε τα κοκκαλιαριικα χωρία τού καί ξαν«μ!ληιοι&: εΐσιτε ττολύ ώραΐα, ό- ιμολσγώ, γιατιρέ. ΊΕΙμεινα άκιίνητος. Πώς μ4 ή- ξεΐρε; Έγώ τόν έβλιεπτα γιά ~ρώ τη φορά. Τοΰ το 'τκχ. —Άίττιλούστατχχ, εΐδα την £ίγι- ιγραφή στήν ιτόρτα σας. Μά δέδαια... Πώς δέν τώχα σικΕ,'φθη; ΤΗταν πολύ άπλό. Πη¬ γά 'καί κόθηισα σέ μιά καρόκλα απΐέναντί τοιο καί τόν ιταραπη- ροϋσα τοού μέ τό 6λέ|μμα τού Ι&ξεΐρευνοθσε τό &ωιματιο. —Ο'. ιδουλειές πάνε καλαί; Μέ ρώτησε τόσο ξαφνιικά;, πού τι- νάΐχτηικα σχε'δόν άπτ' τή θέση ιμου. —ΙΝαί, βεβαία, ότττάντησα μη- χωρίς νά σκεψθω νά δίγήΊκΕ αιά δραχνή φωνή. ΗΜποοω νά μπώ; "Ειξω κάνει κρύο. Μέοα έχει ζέστη. "Ε,μει.νια 4'κπληικτος. ΤΙ ήιταν αύτός δ ξένος; Περαστικός άπ' την πύ'λη; ιΓι-οςτΊ οέν τοήγαινε σ' ένα ξενειδοχεΐο; Μοΰ προξενοϋ- σε ά-έιχθεια ή δψη τού. Πηγά ΔΩΡΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ τα βιδλία τοϋ κ. ΊνΐΚΟΥ Έ. ΜΗΛΙΟΡΗ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗ_ Λ«. ΑΧΙΑΧ Τόμος Α': ' Ιστορικά Τόμος Β': Λαογραφικά ΤΟ ΚΥΛΙΣΥΙ V (Ίστορίες των Βουρλιωτών) ΟΙ Κ.Ρ1ί·ΠΤΌΧΡΙΣΤΓΙΑ-ίΟΙ (Μβλέτη) ^ Πωλοΰνται είς τα κβντρικά βιδλιοπωλεϊα των Αθηνών. Διατίθενται χάριν των αναγνωστών μας και διά <τών γρα¬ φείων μας. τόν ρωτήσω ΐγ·ιατΙ ένδιαφεροταν. ΗΕΐσθε εύχαριστημένος αττό τή,ν ζωή σας; "Εμέ ινα νά τόν κυττάζω. Αύ¬ τη τή φορά θά τόν ροτοϋσα δ- πωσί&ή/τΓθτε. —'Μά ττοιός εΐστε, τέλος πάν¬ των, έσεΐς πού μοΰ ζητάτε νά σάς πώ τέτοια τρράγμσΛα; Χοίμσγέιλασιε μέ ικεΐνο τό ά- παθσι,ο χαίαόγελο. ΗΜά δέν μέ ξέ,ρετε; —"Ό(χι, καθόλισυΐ —'Κι* &μως, έ|μένα δλσς ό κό σμος ιμέ ξέρει. ΗΚσ!ΐ ττοιό είναι τό δνομάι σας, γιά νά σάς μάθω κι* έΐγώ, μιά καί σάς ξέρει δλος ό κο- σιμος. Ρώτησα θυμωιμένος κά- τοως άτίό την άταραξία τού καΐ την άναί'δ&'ά τού. —"ιΕιχω πολλά ώνό,ματα. Μά πολλ.οί ιμέ φωνάζουν «Ταξιοευ- τή». —Πώς; —«Ταξυδευτη». ΙΠάλι ε'νοιω,οχχ έΐκιεΐνο τό άνε- ξήγηΐτο ρΐγος οχήν ραιχοκοκΐκα- λιάι μσυ, ιένώ τόν ξοΛΐσιρωτοΰ- σα: ΗΚαί γιαχΐ σάς όνοιμάζοιυν ϊ· τσι; ΗΓιατί ο!οιλούσταΓΓα, τούξι&εύω, ταΙξι!&ευω διαρκώς, στγαττητέ μσυι. —(Ταξυδεΰειτε; ΗΝ αί, ττηγαίνω άττο Χώρα σέ Χώρα, άττό ττοληι σέ ττόΛη, άττό στοίιτι σέ σπίτι. -ΗΚαί τί κάΐνε,τε; ΗΠροσψέρω τίς υιτηρεσίες μουι, δταν τίς ιχςρειάζοντσιι. "ΕΙμεινα αμίλητος γιά λίγο, γιατί &εν η,ξερα τί νά πώ. Δέν ήξ'ερα τί νά τόν ρωτήσω. Έγώ δέν τόν εΐχα καλέσει. Ουτε τόν εΐχα ξαναδή. Δέν χρειαζόιμουνσ: τίς ύπηρεσϋες τού. Άλλωκτηε, ουτε ικότν ήξ,ερα τί εΤΙδους ύιτηι- ρεσύες τιροσέφειρε. Τί ήταν; Ντέ τε>κτ(Ι6; Δέν δμοιαζ'ε. ιΜΕ,σίτης;
"Οΐχι. Πλασιέ; ΙΠοΰ ήταν ή βα-
λίτσα τού; Άττοιφασ.σα νά τόν
ρω<νίσω —"Α, κύριέ μου, οί δικές μ^ ύτΓηιρεσιύες ρΐναι ξεχωρυστες· Αλλωστε πρέττει νά ξέρε.τε τΐώς τίς προσφέρω ιμόνο κατοητιν τφο έιγω Ιδέν σάς κώλεσα ηα Βόλου, κύρ,ε, οεν σβς γνωρ{. ω καθόλου. ΗΔένείνο:, ουνατόν! ~^—«ς λέω, δέν Ι(χω Οδέα γιά °«ς· Οϋηε έ'χω ξανακούσιει ττο- έ Υΐά σάς. ΗΚιι' σάς τοώς μέ ς μ ττροσκαΧέΙσατε ά-άψε γιά νά 6ρ- -ήν 3η οελ(ί*)

Περί τόν συγχλονίσαντα Εκκλησίαν καΐ Πολιτείαν σαλον
ΤΩ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΒ
Αγόρευσις τοθ βουλευτού Καβάλας κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
Η'
(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ)
Δΐιόττι δικαίω ς θά ιΙξ.Ξίγ>ε£θή
<δχι δ κλήρος, άλΑά όλάκληιρος *ό ΙΕλληνικός λαός, δτι οϊ|.ΐε€'α ίνα ικιαθεοτώς. Τώ δ~οΐ€ν έννοεί τούς ολίγους — τοΟς Μητροπο¬ λίτας καί άγνοε,ΐ τούς ποιλλοΰς, τούς Ιερεΐς, οί όποΐοι λειτουρ- γσΰν διά την συντήρησιν της θρηθκείας καί διά. την Βιάδοσιν τοΰ Χρκΐτιανικοΰ ττνιεύματος. Έ- πορένως, τό θέμα δέν είναι ά- ."Πΐλοθν. 'Πρέττεί Φηιφίζοντες τή>ν
ρύθμισιν των αττοδοτχών των Μη ■
τ/3ο—αλιτών ταυτοχρόνως νά λύ-
•αωιμεν καί τό έφηιμ<ερυαΐκόν πρό- >'β!ληιμα. "Αιλλη λύσις, δσον άφο-
ρό. τό μεταβετόν είναι νά Βυαιρέ-
σωμεν, κυρίαι, τάς Μητρο-όλεις
είς τάσας, οσαι είναι καί οί νο-
ιμοί, ώ—ε νά ήχωμεν μέ την έ-
ξίσΐθισιν περ&που των περΐιφερ·ει-
• ών των Μη,τροπολιεων την έξί'σω-
-οιν των έπιΐδοιμάτων. Καί άλλη
■κοΛ ριζι·κωτέρα καί συμφώνος
πρός την παράδοσιν είναι ή έητα-
ναΐφορά τοΰ ουιστήματος τής δι¬
α·—ρήοΈιως των ιέπαρχυων είς έ-
ττισκοτοάς, Μητρο-ολεις καί 'Αρ-
χυΊ
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΚΟΝ ΜΗΑΙΩΡΗΝ ΔΙΑ ΤΑ "ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ,,
ΠΡΟΕΔΡΟΝ: Παραικαλώ, κ
αυνόΐαελιφοι, όλ'ίιγοι ήσυχία, δα.·
ότι δέν ακούεται ό όμιλητής.
Σ. ΝΙΚΟΛΑ ΡΔΗΣ: Παρε-
«άλεισα κιοοί έγώ. θά είμαι σαν-
το,μώτατος. "Αλΐλωστε σττανιώ-
τατα ά-ασχολώ την Βουλήν.
Τα σύστημα αύτό, των Έ-ι-
σκοπτων, Μητρο-όλεων, Άρχιε-
τοισκο-ής είς τί θά συμβάλη, κ.
Συνάδελφον θά συμβάλη είς
τό νά μεταβληθή τό μεταθετόν
είς τφοαγωγήν λόγω προσφο-
ρας σοβοιιρών ώττηρεσιων τοΰ Έ-
πι<σκόπου είς την περιφέρειαν τού, διά ινα γίνη Μητρο-ολιτης καί τοΰ Μητρο-ολίτου διά νά γίνη ΆρχιεΐτΓίιακιοίτΓος. Τότε, πλέ¬ ον τό σύστηιμα τό Διοικητικόν τής 'Βκΐκληισίας λαυ/βάνει χαρα- κτηρα έξελικτικόν,άπό στατικόν ™ύ €ΐναι σήμερον. Γνωρίζοον οί εΐίιδικοί, ότι τό σύστημα αύτό εξήρεν ό διάοημος Γκέλγκερ, ό οποίος είπεν «τι ή γραφειοκρα- τ!α της Ελλάδος κατέστρεψεν ς έστρεψϊν ^τό τό δημοκρατικόν σόστηιμα της 'Έ/κ/κΙλη,σίας οαοοί σύμφωνον οτρό την ,τταραΰοσιν. Διότι, κ ελ-φοι, άς εΐσέλθω 6λί- γαν είς τα οΐκόττεΐδά ιμαχ Έδω ε1ίχ<νμ&ν τον Ά*όστόλον Παϋλον καί δλους τούς ώλλοος Άιπο- στ<5λαυς ια,έ τούς τίτλους τοΰ Έ- πιοκό-οα. Καί ο[ μειγάλοι Ίε- ράριχαι δνομαΐζονται Έ-ίσκοΐποι. Ό Πάπας πάντοτε καί σήμε¬ ρον 6πογράφετοοι «Έττί<τκο-ος Ρώμης». Διατί; Διόιτιι είναι Ά- -οστολιικιός ό τίτλος. «Έιτί'σικο- ιιος>. Αύτάς έ'πρεΐπε νά μή έξα
λΐειΐφβη άπό την Έλίληνιΐκήν Όρ-
βόΐδοίξσν ',ΕΙκΙκληισίαν. Κα] κα-
τωρΘώσαμιεν καί ά—ό την Κρή-
•πιν, είς τή,ν όποιαν δμεη,ιε τ£-
λεταίως ό «εσμός το0 έ—-.^
ιτου νά τόν δξαλε, ψθμεν καί νά
ΐμΐεταΐ&άΐλωιμεν «λους τούς Έπι-
θΝΑΐπους ιέ'κκί ειίς Μη,τρο-ολίΓτας.
Ιδού, διατί κ. Συνάδελφον
εάν έπαναφέρη 6 καταστατικός
Χάρτης, δηλαδή έκεΐνος ό ο¬
ποίος θά συνταχθή, αύτό τό σύ-
στημα τοϋ 'Επισκόπου, Μητρο-
πολίτου καί Άρχιεπισκόπου,
θά είναι δυνατόν νά τερματί-
σωμεν τόν θόρυβον περί τό
θέμα τού μεταθετοϋ. Κύριοι Συ-
νάδελφοι, πέραν τής λύσεως την
οποίαν θά αποφασίση ή Επι¬
τραπή μας έπεΐγει ένα σοβαρώ¬
τατον θέμα καί όφείλω νά έ-
ξάρων τό θάρρος των συναδέλ-
φων έκείνων, οί όποΐοι είχον τό
Ιερόν μένος νά άναπτύξουν τό
θέμα τοΰ καθαρμοΰ καί τής έ-
ξυγιάνσεως τής Έκκλησίας. Ό
άγο—ητός φίλος καί παλαιάς,
όπως είπεν μαθητής είς την
Σχολήν Μεγαρέως κ. Βογια-
τζής μέ έ"ξαρσιν πράγματι έξέ-
θεσεν την άποψίν τού, διά την
μεγίστην ανάγκην τοϋ καθαρ¬
μοΰ τής Έκκλησίας.
Κύριοι Συνάδελφον δέν εΓ-
μαι ό τελευταΐος ό οποίος θά
■)θελε νά επέλθη καί ηθικάς καί
οικονομικάς καθαρμός. θά ήθε¬
λον καί έγώ νά λαμβάνη μέρος
είς την εκλογήν των Μητροπολι¬
τών καί ό λαός. θά ήθελον καί
έγώ νά περιορισθή τό δριον ή-
λικίας, θά ήθελον, δπως είπον
καί έγώ νά περιορισθούν τα δι-
καιώματα των Μητροπολιτών.
Άλλά αύτάς ό καθαρμός άπό
ποίον θά γίνη σήμερον; Άπό
την σημερινήν Κυβέρνησιν; Φο-
βοϋμαι, δτι είναι ύπερβολική ή
φιλοδοξία. Δέν θά ΕΪμαι σκλη·
ρός, εάν ύπενθυμίσω μίαν ρή-
τραν τοΰ Μεγάλου Γρηγορίου
τοΰ θεολόγου, ό οποίος είπεν:
«καθαρθήναι δεί πρώτον, είτα
καθδραι, γενέσθαι φώς καί φω-
τίσαι, έγγίσαι θεώ καί προσα-
γαγεΐν άλλους, άγιασθήναι καί
άγιασαι. "Αλλων ίατρός αύτάς
«Ελωται βρύων». Νομίζω δτι ή
σημερινή Κυβέρνησις, ή όποία
βαρύνεται μέ τόσα παραπτώμα-
τα πολιτικά, ή όποία έχει τό
βάρος της την ανωμαλίαν ή ό·
ποία εδημιουργήθη την Ι5ην
Ιουλίου 1965, δέν εχει άνά-
στημα τό πολιτικόν, διά νά έκ-
βάλη μίαν λύσιν καθοΐρμοθ τής
Έκκλησίας.
Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ: Νά βοηθή¬
σωμεν δλοι.
Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ: θά τό
κάμνομεν αύτό δταν εχομεν η¬
μείς την πολιτικήν εξουσίαν καί
δταν θά ζητήσωμεν είς τάς νέ-
ας εκλογάς άπό τόν λαόν νά
μάς δώση καί αυτήν την ειδικήν
εντολήν νά έπιφέρωμεν τόν κα¬
θαρμόν είς την εκκλησίαν έν συ-
νεννοήσει μέ τούς καθαρούς ή-
γήτοράς της. 'Υπάρχουν Μητρο
πολίται αξιοί τοΰ όνόματός των
πού νοσταλγοϋν καί έπιθυμοϋν
τόν καθαρμόν άλλά καί δλοι η¬
μείς ανεξαρτήτως κόμματος τόν
θέλομεν. Άλλά σήμερον δέν εί¬
ναι δυνατόν νά επιτευχθή αύτό
διότι δέν είναι είς την εξουσίαν
έκεΐνος ό οποίος θά ενεργήση
την πληγήν, την όποιαν ήνοιξαν
τα άστοχήματα καί τής Κυβερ¬
νήσεως καί τής Μεραρχίας. Δέν
όμιλώ διά την Εκκλησίαν όρ-
θόδοθος καί δλοι οί πολίται της
αποτελούμεν μέλη τής έκκλη¬
σίας καί δέν είναι δυνατόν νά
έπωμίζωμεν είς τό άγιον δνο
μα τής Έκκλησίας τάς παρανο-
μίας είς τάς οποίας ύπέπεσαν
είτε ή Ιεραρχία είτε ή Κυβέρ¬
νησις. Καταλήγων θέλω νά σας
είπω δτι: "Οταν είς την παρα-
βολήν των ζιζανίων έπήγαν οί
άγροτικοί εργάται είς τόν κύ¬
ριον τους καί τοΰ είπον: «Ζιζά¬
νια δχουν φυτρώσει έκεϊ δπου
"έχομεν σπείρει στάρι. Δωσε μας
την αδεία νά πάμε νά ξεριζώ-
σωμεν τα ζιζάνια. Τότε τούς εί¬
πεν ό νοικοκύρης: «Ούχι. Μή
πάτε συλλέγοντες τα ζιζάνια,
έκριζώσατε καί τόν σΐτον. «Ε¬
άν υπό τάς σημερνάς συνθήκας
μέ την σημερνήν Κυβέρνησιν έ-
πιχειρήσωμεν καθαρμόν τής έκ¬
κλησίας θά ύποστώμεν δτι θά
ύφίστατο ό άγρός τόν οποίον
είχεν φυτεύσει όοίκοδεσπότης 6
γεοκτήμων τής έποχής έκείνης
Έπαναλαμβάνω κύριοι συνά-
δελφοι δτι ή σημερινή Κυβέρ¬
νησις πρέπει νά περιορισθή είς
τό νά κλείση την πληγήν την ό¬
ποιαν έ"χει άνοίξει καί τα άλλα
άς μείνουν είς την λαοπρόβλη-
τον Κυβέρνησιν ή όποία θά προ
έλθη άπό τάς προσεχεΐς εκλο¬
γάς.
(Χειροκροτήματα).
Κατά την πανηγυρικήν συνε¬
δρίαν της Άκαδημίας Αθηνών
παρουσία τής Α. Μ. τού Βα¬
σιλέως Κωνσταντίνου τής Πέμ-
πτης 29 Δεκεμβριού, επί τή
λήψει τού έτους καί κατά την
όποιαν άπενεμήθησαν είς Όρ-
γανώσεις, Συγγραφεΐς καί άλ-
λες προσωπικότητας διάφοροι
τιμητικαί διακρίσεις, απενεμή¬
θη ΕΠΑΙΝΟΣ καί είς τόν κ.
Νΐκον Μηλιώρην διά τό δίτομον
έργον τού «τα Βουρλά τής Μι¬
κράς ΆσΙας».
Τό άναγνωσθέν υπό τοΰ Γε-
νικοΰ Γραμματέως της Άκαδη¬
μίας Αθηνών, Καθηγητού τού
Πανεπιστημίου καί ΎπουργοΟ
τής ΠαιδεΙας σήμερον κ. Ιωάν¬
νου θεα&ωρακοπούιλοιυ,ο'χετΐΛόν
άπόσπασμα τής συνταχθείσης
ύττ* αύτοΰ εκθέσεως, περί των
άπονεμομένων υπό τής Άκα¬
δημίας έπαίνων, βραβείων καί
μεταλλίων, έχει ώς κάτωθι:
Μετά γνώμην τής Τάξεως των
Γραμμάτων καί των Καλών Τε-
χνών καί απόφασιν τής Όλομε-
λείας άπονέμεται:
τρίδα τού, τα Βουρλά. Αί πα-
Ρ'α)5όι;ΐ£ΐς καί ό κοινωνικάς 4Ό~
τμήματος τοΰ ΜικρασιατικοΟ
ΈλληνισμοΟ — ενός κόσμου πού
έχάθη — συνελέγησαν καί κα-
τεγράφησαν υπό τοΰ συγγραφέ-
ως είς τό έν λόγω έργον τού μέ
σύστημα καθώς καί μέ άκρον
έπιμέλειαν καί αγάπην.
7) ΕΠΑΙΝΟΣ είς τόν Νι¬
κόλαον Μηλιώρην διά τό δίτο¬
μον Εργον τού «Τα Βουρλά τής
Μικράς Άσίας». Ό συγγραφεύς
διά τής εργασίας τού ταύτης
άπεθησαύρισεν Ιστορικόν καί
λαογραφικόν υλικόν αναφερό¬
μενον είς την Μικρασιατικήν πα-
Σημ.: «Π. Κ.», Αισθανόμεθα
δλως Ιδιαιτέραν χαράν διά την
"τρο3ι:οΙιίνην ώς άνω τι'μήν
•Καρά τοϋ Ανωτάτου Πνευματι-
"^ οθ Κόσμου Ίδρϋματος τής
χώρας μας είς τόν εκλεκτόν
συνεργάτην άπό έτών καί πο¬
λύτιμον φίλον τής εφημερίδος
μας Νΐκον, Μηλιώρην. Την θεω¬
ρούμεν ώς μίαν δικαιοτάτην
ί.'τι5ράΙ8£ΐ.ΰιν τοΰ ίτπΛχν^κωτά-
του, άληθώς διά την Ιστορίαν
καί λαογραφίαν τοϋ Μικρασια-
τικοΰ Έλληνισμοΰ έργον τού
Ι καί Ιδιαιτέρως των Βουρλών
] τής γενετείρας τού. Πρόκειται
δι" ε"να έργον πράγματι ΰπο-
δειγματικόν, δπως τό είχεν χα¬
ρακτηρίση καί ό κ. Κ. Δημα-
1 ράς»...
Ό «Προσφυγικός Κόσμος» έξ
όνόματός τοΰ έκπροσωπουμένου
όπ' αύτοΰ έξ Άνατολών 'Ελ-
λη>ν αιοο, είς τό1 όποιαν άντα-
νο3κ.λα, κατά ίνα τρίΐπον, ή ττρο
είς τόν κ. Μηλιώοην
,'5ιά:κρισις, τόν συγχαί
ρει εΙΙλ.κρινως ΐκαί Ιίγκα?ρδίως.
Ο ΑΝΘΡΛΠΟΕ, Ο ΒΙΟΓ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ
"Όπως προεδλήθη είς τό φιλολογίαν μνημόσυνον τού
Δ'
Τό 1926 &λίι:ι τό φώς ιό
τεο ιμ<,£ οτόρη,μα, ή «Άρ >ώ>. Πρόκ;ιται γ
:"κό α
······· •••••••••••••ο·· εεεε«ε ···■·(>··············
Άλησμόνητα φρικώδη κακουργήματα των Τούρκων
στό Άλάτσαμ τοΰ Πόντου
ΕΝΑΣ ΑΙΣΧΡΟΣ ΚΑΙ ΘΗΡΙΩΔΗΣ ΣΦΑΓΕΥΣ
ΤΟΥ ΑΑΑΤΣΑΜ,Ο ΜΕΜΕΤ ΤΣΑΘΥΣ ΚΑΙ Η ΠΕΑΑΠΑ
Τοθ Πανοσιολογιωτάτου Άρχιμανδρίτου
κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ Β^ΦΗIΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ
ΠΩΛΒΙΤΑΙ
είς
την μαγευτικήν παραλίαν ΤΌ-
ΛΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ. Πληιρ. κύριον
Λ©ΥΛΟΥΔΑιΚΗΝ, τηλ. 524.630
8 — 3 μ.μ.
ΛΙ,ΝΙΑ ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ
Χ&ιροΰιργος 'Οδοντίατρος
Πειραιώς 4 ΟΜΟΝΟΙΑ
5ος όροφος Νο ιΓραφ. 6-7
ΐι καθηιμειρινώς
8.30-1 χαΐ 5-8
Τηλ. 525.387
Εΐχα δημοσιεύσει, πρό έτών,
διάφορα άρθρα γιά τα φρικια-
στικά κακουργήματα των τούρ¬
κων στό Άλάτσαμ τοΰ Πόντου,
πού εφόνευσαν, άπαγχονίσανε,
κοοί κιάψανε, ώρκΐ&τούς Άλαττα·-
μιώτας. Καί κατόπιν έξωρίσανε
τα γυναικόπαιδα. Είς δλα αύτά
πρωτοστατοΰσε ένας αΐσχρός
καί θηριώδης σφαγεύς, ό Με-
μέτ Τσαούς, πού κατήγετο άπό
τό χοριό Ντειμϊρικιοϊ 6 Ντε,μιρ·
τζήκιοΐ.
Τώρα έδώ, θά άπασχοληθώ
γιά μιά νέα καί πολύ ώμορφη
γυναίκα, χήρα τοϋ Γαβριήλ, πού
ήτο γυιός τοϋ Κωοτάκη Ήλιά-
δη. Κατήγετο άπό τό χωρίο
Μουαμλή καί εχε δυό κοριτσά-
κια. Κατοικοϋσε, άπ' τόν και-
ρό, πού εΐχε παντρεφθή στό Ά¬
λάτσαμ. Συχνά δμως επήγαινε
στό χωριό της νά δή τούς γο-
νεΐς της.
Όταν άρχΐσανε τα προανα-
κρούσματα των σφαγών καί έ-
ξοριών τοΰ Άλάτσαμ, επήγαινε,
πάλι, μιά μερά, έκεΐ μέ τα κο-
ριτσάκια της, χωρίς νά λογα-
ριάοη, τί μποροϋσε νά πάθη
στόν δρόμο. Στήν έπιστροφή
της δμως την συνάντησε ό Με-
μέτ Τσαούς. Την άπήγαγε, μα-
ζί μέ τα κοριτσάκια, καί την
ωδήγησε στό κοντινό χωριό τού
Ντεμίρκιοϊ, δπου την έκανε γυ-
ναΐκά τού. Σέ λίγο καιρό, £-
γειναν οί σφαγές καί οί έξορί-
ες τοΰ Άλάτσαμ. Έκεϊ κοντά
στό Ντεμίρκιοϊ είχεν ώδηγήσει
ό Μεμέτ Τσαούς μεγάλην όμά-
δα έκ των έπισημοτέρων καί
πλουσιωτέρων, τοΰ Άλάτσαμ,
τόν Παπά Παντελή καί άλλους.
Καί τούς ξεγέλασε. Τούς ύπο-
σχέθηκε, τάχα, φιλικά, δτι μπο¬
ροϋσε νά τούς φυγαδεύοη στό
I-
ξωτερικό, άν τοϋ δίνανε άρκετά
Συμφώνως τφ ιΝιόΐμφ
Διευθ υντής:
ΣΩΙΚΡ. Χ. ΣΙΝΑιΝΙΔΗΣ
Ναυάριχου Μπότση 55
Κάτω Πατήσια)
Ύπεύθυινος Τυπογραιφείου:
Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Σπα,ρτάκου 19 — Άιμφιάλη
ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ
ΠΑ ΤΙΣ ΒΟΡΤΕΣ:
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΑΒ Υ Σ ΣΟ Υ
χρήματα ό καθένας. Έπειδή δ¬
μως έκεΐνοι δέν εΐχανε επάνω
τους χρήματα, συμφωνήσανε,
καθ" υπόδειξιν τοΰ Μεμέτ Τσα¬
ούς, νά πανε, αύτάς καί ό Γα-
βριήλ τοΰ Μήνα άγδ, στό Άλά¬
τσαμ, γιά νά πάρουνε άπ' τίς
οίκογένειες των κρατουμένων.
'Επήγαν, λοιπόν, καί φιλοξενή-
θηκαν στό σττίτι τοϋ Γαβριήλ.
ΟΙ οίκογένειες μαζεύψανε άρ¬
κετά χρήματα, κοσμήματα καί
καπνό, καί τούς τα δώσανε. Έν
τω μεταξΰ, ή Πελαγία ύττηρε-
τοΰσε καί μαγείρευε, νά φότνε
οί κρατούμενοι. Άλλ' δταν έ-
πίιςττιρεΐψιχι/ στό ιΝτεΐαίρ κιοΐ ό Μ.
Τσοίούς ικαί Γσιβριήλ τούς έ
φονεύσεν θηριώδης σψαγεύς,
άφ' ου τούς έδεσεν άνά δυο, δι"
'ΰ πυροιδοίλ1 ιαΐοθ. (Κάτ
ι±ν ΐΤΓά'ρη,τη τι'ληροφορία ά-
ναφέ,ρ€ΐ δτι τούς έΒαψε, δήθεν,
ιδΊλσυς ζωντοΓνούς). Ή ΠεΑαγΙα
τα τοατρηικολοίιαη,σεν δλα. Κατό
πιν, κάιποια ιμιέ'ρα, πριν άκόιμη
•ίιειορισιθΰΰν τα γιυναΐ/κόιτεΐδα τοΰ
ΆλΙάτΐσσΙμ, άκούιοθη'κ'αν «ντα'βού
λιια» (τύιμπανα) καί πανηγυρι-
αμο[. "Βκαμνε, ε^—χνιε, τούς γά-
ιμους τού ό Με|μέτ Τσαούς καί
δφΐΕρνε την Πειλαγίια νά λοί-ισθή
στό ΐχαμοιμι (στόν λουτρό). Ή
νν1-ρη φΓιροΰσε τα πολύτιιαα φου-
στάν α κσί τα πλούσια κασμή-
>μορτα τής Μαρίικας, κόρης τοθ
'Παΐρραίου γ'ΐ«τροΰ Άρώνη, πού
την εΐχ: σφάζει τηροτήίτερα ό Τ¬
Ι ι&'ος. Ή Μαρίικα: ήτο γυναί'κα
τοθ Ροίφαήλ όιγλοΰ ατήν Πάφ-
ρα. Τεΐλειώνοντιοος τό δρθρο μοί;,
σηΐμειώνω, δτι ί?σ<χν οτναρίθμηι τα τα 'έΎκλήι.αατα τοΰ αΐσχροΰ καί οΐίμοιβάρου σφαίγέως Μεμέτ ά ένα φοιιτη- σϋζητοΰν δλα τα πρίΐ8λτ*ιιυατα τής έπο- /ής. Τό βι&λ'ο αύτό μας δί,ν,ι μιά ζο;α;τανή ΞΐΙκό'να τής κοινω- ι'α'ς, ίλ'λά ΐΓΊ'"'ό πάντων της νε- οι>]:Γ'3:ς τής έτΐΌιχής τοΰ μΐεσοπο-
ι"Ί'|ΐ'-ν. Κα'ι, ι&η,ϊΐς είναι φυσικό,
ποίλιλές σ·
κιαίθ'ίιο—ι-ε την
'τηιτα τοΰ θεοτ<-ικά, δχι μόνο σά άλιλά κ αί σάν >ογο-
τέχνη. ιΣύντο,μιςτ άκθλούθηςτε έ-
α 5ε6τειρο μυΒ' στά,ρηΐμα, «Τό
ΕΙναυή Ίστοιρ'ια μιας
οικογενείας, τοού διλα τα μέληι
της, γονεΐς κθΛ τταιδιά, ~ό):τχΌΐ.ιν
Ενα ■πΙλεΌναο'μα τής ψυιχι-
κής 'ζ'ωής, άπό ιμία άκατανίικη-
τη άνάγκη όπκχΐζήτηισηις ικαί δη-
μιιονχρίγδοος. Ή ιέοωΐτερΐική αυτή
—τό ααιμόνιο μέ την άρ
σημ'05σ·(α της λϋξης— ικα-
τοίτρώϊΐ τίς 'ύτταΐρξεις δλιων οώ-
τών των άνίθρώττων, τούς έμίποδί
ζει νά προσοιρΐμθιστοϋν στή ζωη
τούς ό&ηιγιεΐ σχ·εΙδόν δλους
σ'τήΐν 'κιοπιαοστροΐφή. Μονώχα ό νέ
ώτΐΕ,ρος ν«κά κοΛ τβραιμαίτοτκηεΐ
ένα ιμεΐγόίλο Ιργο, θυσι<1<ζοντας οριστικάς κάθΐε εύτοτχιία χαί ύ- -ΓΓοτό-σσοντιας τό ττάθος τού σ' έ"να άντικ'ει,μδνιιΐκό οικοητά: τή.ν θξΐυιπηιρ>έτηιση τής &ττιισ)τήιμηις ικαί
τής άν©ρω~ότηΓτας.
'Έριχεται κατάπι ό «Λεονήις>,
πού ~&ριγρ<ϋφει κσΛ ιάνοϋλύει τα χ,ρόνια τής -α·.- δ'ΐκής καί τής ιεψηβΐικής ιήλυκίας •Ποιυ οΐτήν Πάλη. "Όιτοως δ,μως πά ροπη,ρΐεΐ πολύ εϋστοχα ό Άιτ. νά γενή άνττϋκιειΐμε,νικά.. Γιατί τό βυβΐλίθ αύτό εΐναιΐ ή ψυιχικη κοίί συναισΐθηιματιική άτιμάΐφαι- ρα, ή 3υνισεΙδιε|μένη στε-νά μέ πε· ριατατ.κά ιτροσωτΜΐκά βιωμένα, άτοο'κ,ρυσταλλώνετταιι σέ πλιαατι- κ'ές μϋρ'φές σάΐν τόν άμώνυμο τί- ρωα, τόν ιΠαΰλο 'Πρώιο καί την 'ΕΛιίνη χω»ρίς ά χάν^ι Την πο,η,τυκή κιαΛ την άτροοδιό- ρΐ'στη ούσία της... Ό Λεοιής εί¬ ναι ό Γιώργος θεοτοικας, άλιλά εΐνα'ΐ ιγενΐικώτιε,ρια, καί ό εύαί- ζ'θηιτος δφηιβας ιπού ίζη,σε κα! ·3αισιπτύχ|9ηικ'ε ικάτω ά—ό τή σκιά κ'αϊ τόν ήιχο τοΰ —ρώτου π αγ κ ό πμιου ιΔιήιγηιση ττολ,εμυκή είναι καί ■πό β'-ΐδλίο τού «Ί&ρά Όδός», πά "ηλη,ρέιστΕ,ρια σέ £εϋ τ&ρη έκΐϊυση ιμέ τόν τί'τλο «Ά- η9ενεΐς καίί Όδοιττόρο >, διήγιη-
ση ,-ού τΕλέΐΚιεταΐί γόρω ότττό 6ιά-
τηριάσω~α, άλλά ατό πλαί-
σιο ΐτοθ δεύτειρου -αΓγικόσαι ο-υ
ττοιλέμου καί ειΙδ·ικώτειρα τόν
καιρό τής εΐΐσΐβολής των Γερμα-
νών στήν Έλλαδα. ΠρέπεΊ νά
σηΐμΐε'οώσουιμε Ιέ&ο, πώς ό θεο-
τακάς δέν πε,ρΐ'θιρίζ'εται στήν τκ
ριγιραφή των γε^γονοϊτων. Τα έ-
ξιΙΕΐαΐνυκεύει. "ιθ'χι μονο 6ταν πρό
κι&ιιται γιά τούς "Ελλίη,νες, πού
καΐμαρώνκτ γυά την παιλληικα-
ριά καί τή λειβεντιά τους, άλλ'
άίκιόΐμα χοΛ γιά τούς έχΐθρούς
μας. "Υ—ερα άΛτό τή μαίχη, σ*
ένα Ιλΐόΐφο ττέιρα άΐτό τήιν Πρέσ-
τπα, ιδττου σΐκοτώθηκαν ττολεμών
■παίς οί πιειρισσΟΓτΙ&ροι άτοό μιά
φάλαγΐγα φοονιτάιροι ιμας, Ιττού ί-
φτασαν άπτό την Άλβανία, μας
παιρουισιάΐζει τό ΓβρΙμαΙνό Συντα
γΐματάρχη νά Ιφωνόΐζει:
ΗΚολοί στροΐτι,ωτες! Γυοΐβόλ1
ΣιοΙχϋνης, «στό «Λΐοινη» βιλϋποιυ-
με ιτο αύτοβΊθιγΐραιφΊ,κό, δηλ. τα Καλοί άξιωμαίτιικοί!
ύ~0ικ8«μΐεινιικό αητοιχεΐο —οθ τοάει | (Συνειχίζεται)
ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΦΑΓΗΤΟΝ
ίΣυνέχεια έκ τής 2ας σελίδος)
νιών 'κ·αί π&οΐ(χύνοιμε μέ τό αύ-
γολέΐμονο τό φαγητό τ ό ό,τιθιΐο
ζεστό.
ΚΙΟΥΙΚΙΑ 3ΕΡΙΑ ΠΐΛιΑΐΚΙ
Οέρνοΐμιε δισα .κοοκιιά ξερά
μάς ιχρεΐιάζαν'ται, τα βάζομε ά-
τυό ιβιραδύς στό ν&ρό νά μουσΐκέ-
ψουν κιαΊ τό ττρωί τα στραγγί-
τα ξβμυτϋζομε καί τα βά-
+ Άρχιμ. Ν. ΒΑΦΕΊΑΔΗΙΣ
(ιΚαθηΓγητής)
ΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙϋΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Ι ΕΝΔΥΕΣΘΕ
| ΠΑΝΤΟΤΕ Μ Ε ΓΟΥΣΤΟ
| ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΛΟΓΙΚΩΤΕΡΑΣ ΤΙΜΑΣ
Ι ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ
Ι ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
| ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 35, Β' ΟΡΟΦΟΣ — ΤΗΛ. 235.572
| ΔΙΑΘΕΤΩΜΕΝ ΠΟΙΚΙΛΙΑΝ
| Ε Υ Ρ Ο Π ΑΤΚ Ω Ν ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΩΝ
§ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ
=
1 ΑΡΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
•ϊίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΓί
ζοΐμ,ε σ' 'ένα γκιιαυβέτίςπ.
μιε μέισα λίγα χονοροκομμένα
λίγα κσροττα, λί¬
γο σελ ινα, άλάτι, ιτιιπέρι Κθΐΐ τό
λα&ι. Στό τέλος ρί-
γιν:ιι τό νερό, έχοντος ύ~' δψη
ι οίας ΐδτι αύτό Ι&έν πρέτπει νά εί¬
ναι πολύ, γιά νά μείνη μΐτά τό
ψή,σιιμο, δσο ιΐοόνο
γ ά τή
ΜΥιΔΙιΑ ΠΊΛΑΦΙ
ΙΠέρνετΐε έ,νάμισυ κιλό μύί&ια
,υΐ=γ|'5λα, 'κατά τοροτίμη(ση Σάλα
μΐνας, πού Είναι νοοτιιμόίτατα,
1150 γρ κιαλό λάίδ-ι μιιά ικαυτα-
ιά τοιματα Γττελτέ, ίνα μΐετ/αλο
κιρΐεμΐμθβι, έξακιόσια γραμμώρια
κουταλ'ΐές ζουιμί άΐπό χόρ
τα-, μιά κουΓΓαλιά τής σοόττας
όΐλιάΐτι καί τό άναλογο ππτέρι.
Κιο)θσιρί1ζε(τιε κοΑ ττλένετε καλαί
τα μύουα. Τα ρίιχνετε χατό-ιν
σέ μιά κατσαρόλα μέ λίιγο
•κιρύο νερό, σικεττάιζετε την κα-
τσαΐρισλα καί την βόΐζετιε σέ δυ-
φωτυά. "Οταν θ' Λρ^ίΐση ή
δ,ρ&σηι κιι' άναίξουν τα μ6δ.ια,
την χατσαράλα ά-
■πό Τή φωτυά καί βώζετΐε άπ' αυ¬
τήν τα μώΦια, τα όττοΐα καίθαρί
ζετε άπό τα δστρακά τους καί
τα Ιβάζεΐτΐϊ. σ' ίνα ιτιάτο, άτπορ-
ρθτττοντοις τα όατ,οαικα. Στραγ
γιίίζετιΞ τό ιζουμί τόν μυΙ&ιών πού
στιό μεττοΐζύ ?/χιει κατχΛκάττση σέ
αιιά 6α©έιά ~ιατελίτ.σα, -λΐένε-
τε την 'κοίτσαρόιλα καί τή βάζε-
τε —άΐλι ιστή ψωΤιάιμε ίγο άητό
τό λόΙ&ι καί τό 'κρειμμύ'σι ψΐιλο-
κοΐμΐμιένο καί τό γιαχνθζετε. "Υ-
στβρα ρΊχνΐΕττε στή κοπ*σα,ρόιλα
τό ζοιιμί άπό τα μΰσια καί άπό
τα ίχώρτα, την ταμάτο:, τό ύ~ό^
λοιίπο λάι&ι καί τό άλατο-ίτΐε-
ρο καί τα άΐφήινετε νά βράισουν
1. Ο
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ
Μυθιστόρηιμα
Σελ. 330 — Δρχ. 65.
2. ΤΑ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Ταξίδια (Δυτική Εύρώπη)
Σελ. 220 — Δρχ. 55
3. Η ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ
Διηγήματα
Σελ. 150 — Δρχ. 40
Στά κεντρικά βιβλιοπωλεΐα.
Έπίσης στό βιβλιοπωλεΐΌ Βανδώρου, Σκουφδ 17, καί στοϋ
κ. Π. Φλώρου, Δημ,ητρέσα 19, Άθήνα (612) , τηλέφωνο
713.876 (Ίλίσια).
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμων Έται·
καί Έΐαιοειών Περιωριαμένης Ευθύνας ότι
δι' αποφάσεως τοΰ κ. Ύπονργοϋ Εμπόριον ύη' αριθ.
66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ&εΐοης είς
τώ ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ (Δελτίον Άνω¬
νύμων Έταιρειών), δρίξεται δτι δύνανται νά ουνεχί-
ση,σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προαχλήσεις των
Γεν. Συνελεύαεων χαΐ τούς Ίσσλσγισμθύς των διά
τή; οικονομικάς μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0Μ0
ΑΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγέ¬
νετο μέχρι τούδε διά τί)ς «ΟΙΚΟΝΟ^ΟΛΟΓΙΚΗΣο
π, ό τής συγχωνεύσεώς της.
ναα ΐκαΓι πιό μαλακό), τό καθα-
ρΐζετιε καλά κοίί τό πλέΜεΙτε μέ
ττΌΐλΙλά ν<ερά γιά νά φύγη ή άμ- μας Τό βόΐζετε 'κοιμμιένο σέ μι- ικρά κομιματιο: (μτυοοκιές), στή ικατσαρολα ■χωρίς νΒρό. ΒάζετΗ την κατισοιράλα στή φωτία καί άτπό χαιρό «έ καΐιρό τό άνακα- τεϋετιε ιμέ ξύλινο 'κσυτάιλι, γιά νά ροΙ&ίιση άττ' ολες τίς μεριές. ΚαττόΙπιν ρΓχνετε στή ικατσαρό- λα μισό ικιιλό ψιλοκοιμμένα γι<χ νά γιοιχνισθοϋν. "Υιστερα ιηροι^θιέτΐετε 300 γρ. κα Κό λοΐοι, 200 γρ. κιραισΓι νω!το, ιαιά κουταλιά τής σοόπας ίΓο|μοιτοττ)ελτέ ι&ιαλυμένο σέ νε¬ ρό, μιά κοιυταλιά τής σούτττας άλάτι ικι' 'ένα κουταλαχι τοθ γιλυκοΰ ιμαϋοο —Λέρι καί έιξα- κολοκ,'βεϊταιι νά άνακατιεύιετε τό φατγηιό μέ τό ξύλιΐνο κοοτάλι, ώς πού νά ψηθή. !Νόκ—ΐ(μο φα- γητιό·, άλλά... ΙδύκΤΓϋετττο. Π' αύ¬ τό ηραβάιει ρετσινούλα. ΠΑιΣΤΙιΤΣΙΟ ΜΑ'ΚιΑΐΡΐΟΙΝΙΑ (οχιι Γπολύ), ε.να κ.- λό μακαρόνιια ικαί τα στραγγί- ζομε. Τα ρί'χινθΐμε ξανά στή κα- αοαρόλα καί τα περι-χύνομιε μέ 6 κοοταλιές τής σούπας βούτυ- ρο γόίλαικτος. Ρ'ί(χνοιμΕ ϋστίΐρα ά ■πό ητανω άΐλάτι (ΰπολοιγιίζοντας την άριμύρα τοΰ τοριοΰ), τοροΐσιθιέιτομ'ε 200 γρ. τυιρί κεφα- ή κασέρι ή ιταριμεζάινα καί λιθγο πι/πιέρι. ι Κια!6ουρντίζο|με ΐνό-μιση κυλό κιιιμα ιατόν δητιοΐο τπροσθέτορε ϊ- να. τιριιμΐμένο ιμασιχοκιάρυ|δο καί 5 χτυΤτηιμέ'να αύγά ιΒουτυρώνοιμιε ένα τάψί χα'ι στιρώνομε 6 φύλλα μττσΐκλαιβα. Ρ((χ!νοιμιε 0^0 ταΐψΐ πά μισά μα- ικαρονια κιοΐ τα στρώνο|με καλά μέ τό χ'έρι. "Υιστερα χύνοιμιε τόν κιιαιά, τάν στρώνομΐε *ι' αυτόν ΜίΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ (Συνέχεια έικ της 2ας σελιίοοςχ, , Στσματα... οϋρλιαξα μαζί θω. "Αρχ'σα ιά θυμώνω. Αύτάς καταντοϋσε έινρχλη,τι.κός καί 7- ταν καί τρομερά, τρομερά άπο- κροϋστικός. —ΊΕττί τέλους, κύριε, σάς λέω πώς δέν σάς προσκάλεσα καθό- λου καί τ<αλό θά είναι νά πάτε ποϋθενά άλλοΰ νά πΐροσφέρετε τίς υττηρεσ'ίες σας. Έγώ δέν τίς χρειά'ζομαι καθόλου, βέν ξέρω τί είναι, .κι' οθτε θέλω νά μάιθω τί είδαυς είναι. Νομίιζω πώς .ί- ζηγήΐθηικθ). Αύτό τό ·χαμ07£λό τού ήταν -ρα,γματιΐκά άνατριαΐχϋαστι κό. Μέ τ,ρόμαίζ'Ε. Μέ πάγονε. —ιΜπορεΐ, γ^ατρέ, έσεΐς προ- σωιπικά νά μή μέ καλέοατε, μά ϋττάιρχει κώποιος άλλος πού μέ κόελεσε γιά σας. —Ή γυναίκα μου; —"'Όχι, έ'κιείνη οϋτε τό ξέρει καΐθολου. —Όϊ ·ς»υιγι>'ενεΐς μου;
Οθτε αύτοι. ιΑύτοί 'δέν #χουν
ί'δέα.
—Ιθί φιΛοι μου;
—(ΟΊ φίλοι σας δέν ζέρουν χα-
βόΊλοο πώς βρίισκομαι άπόψε
Δέν ύττάρχει
σας.
—ιΤό'τε, λοιπόν;
ικανεί,ς αλλος πού νά ιμε γνωοί-'
ζ€ΐ. 'Εκτός φυσΐ'κά, άητό του'-.
τοελιόπες μου. Μά δέν νομίζα.·..
Μέ διέικοψε μέ μιό. χίνη·ο~.
—ΙΜή κουράιζβστε άοικα, γιο·
τρέ. θά σάς ιτώ έγώ ποι&ς ε!
ναι ιδκεΐνος πού μέ φώναξε νΛμ·
θω ΚΌντά οας καί νόΐμαι! =.(
ρετε ποΰ βρίοιοεται αυτή τή στ
γμή; Μέσα σας. Κ αί χουνιέ'ΐα·
καί οάς τρώει ικαί •διαρκώς μ£
ττροσκαλεΐ. Μέ θέλει νάρθώ κον
τα σας.
'Σηικώθη,κε καίί μέ πληισΐΰοοτ
Ση'κώθηκα κι' έγώ. Ή άνάσθ'
μου εΐχε κοπή. "Ήτο^ τρειλλός
Τί έννοοΰθε; Τί ήΊθελε νά πή:
"ιΑθελα μου ίπιασα τα στομα-
χι ιμου.
—ΙΝαί, κάγχασε ό άλλος, #
ικεΐ μέσα άργοσαλΐεύει καί μέ
καλεΐ, ιχέ καλι&ΐ. Κ ι* έγώ
μαϋ, έρχομαι νά τφθΐσφέρω τίς
ύπηιρεοί£ς μου, τού όλαι τίς
χριειάζοντα1. Μέ ττλη'σίαζε.
μέ τόν άνε,μο πού ΓχτύπηιοΈ δυνα-
τά τίς γρίλιλιες. Μή πληισιάΐζεις
άλλο, ξένε ι ΣΤαιματσ; κ ι" έξή-
γηισέ μου, τ' είναι αύτό πού λές
άργοσαλεύει· Τί μέ τιρώει; Ποί¬
ος είναι,
—Μά θα σάς πω, γιατρέ. Εί¬
ναι άπλθ, ιΐολύ άτΐλό.
—'Μίλα, λοιττόν, μίλκχΐ Φώνα-
ξα μέ άγωνια καί τρομο.
—•Είναι ϊνα μικρά σκουλΐ'κά-
κι. "Ενα ζωντανό σκουλίκι, ττού
^χει δηλητήριο. Καί πού τό κα¬
τάπι ατε μ'αζί μέ τα ζε.στά <κό>
στανα, χωρίς νά τό καθαρίσε-
τε. Καί σας τρώει καί μέ φωνά-
ζει κι' έρχομαι έγώ, ύτπαικοόω
στήν ποο,σκληοτιι...
—ι Σ τ03σου '... Φώναΐξα, τΐρελ-
λός άπό άνωνία. Καταλαιβαίνω
ττοιός εΐοαι. Μά|, &χι, 'δέν εΓναι
δυνατόν. Είναι ά—ίθανο.
-—Καθόλου, μά καβόλου! Μί-
λησε ό τρομεράς ιέπκσκέ/π:της.
—Είσαι... εϊσαιι, ναί, σέ ξέρω,
σέ νοιώθω τώρα ττού σέ βλέταο
καλυτέρα, ϊΤναι 6 θανατος, εΐ-
σαι ά θανατος'
—<Πολλοί μέ λένε κι' έτισι... χαμσγέλαισ.ε. τό χέρι μου στό σττό- μα καί τό ιδάγκαοα για νά μή φωνάξω. Τόν κύτταξα κα) οτε- κόμουν άκίνητος, άνίκανος νά κουνηβω, νά άντιδρασω. Των εί- δα πού ■ε'κανε θ^ β·ήμα—£ ώκο- μα κα ίάργά:, άιργό;, χαμογ6λών τας ;καί &είχνοντάς ιμου τα να '&όντια τού σήκωσε τα τού καί τα κοίΓηύΘυνε στό λαι- μό ιμου. 'Ένοιωοα 'ένα τρομερδ πόνο οτό οτομαΓχι. —"Οχι! Οχιι!... Φώναΐξα κι' §κιλιεισα τα μάτυα καί σέ μιά ά- πειλΛτισαέινη ίκκληιση φώναξα τή γυναΐκα μου... Έντβίζ, ΈνττιΐβίΙζ, δχι, δχι... Δέν όίκουγα τίΐτοτα. Δέν ενοιωθα τίττοτα. Ό Ιδρώτος μαύσκευε τα ροϋχα μου. Άργά -άργά, μέ φόβο άνοιξα τα μά- τια μου. Κ.' έΐκεΐ άπίέΜαίντι μου, θα|μ-οί στήν άρΐχή, μά ικαθαιρώ- τε.ρα ΰστειρα &ιέικιρινα την γλυ- κειά ιμοοφτ) τής γυναίκας μου. "ΊΕσικιαψε κοΛ ,μ* άγκάλιιασε χλαί γοντας. ΚΐΓτάιλαβα ιτώς ήμουν ΣΥιΝ'ΕΧ'ΕίΙΆ είς ττ>ν 6ην σελ.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΘΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Πρός τόν δημοτικόν σΰμβου- πή, νά τονίσωμεν δτι, ή παρ" ύ-
I
_
λον Άθηναίων κ. "Ιω. Άκριθά- μών έκπλήρωσις ενός Έθνικοΰ
κην, απεστάλη ή κατωτέρω έ- καθήκοντος πρός την μνήμην
πιστολή υπό τής «Ενώσεως των μυριάδων θυμάτων τοΰ Μι-
Σμυρναίων Πειραιώς — Νι-
ικιαλά καί
τέλος ρίχνομε
σέ μέΐτρια φωτία ώς 20
Μπριΐκές βάζαυίν τό ρύζι μέ νβ-
οό χω,ριστά καί κ οπόταν τό
στρανγίΐζουιν 'καΐ τό ρ[)(νο'.)ν
στή κατισαράλα. Έ*γώ καθα,ρί'-
ζω καί ιιίλένω ΐτό ρύζι 'καί τό ρΐ
5(νω στό ζουιμί πού β·ρόιζιε|ι, ά-
φοθ, δττως σάς εΐττα, -εράσουν
20 λιείπτά μαζί μέ τα μύδια καί
τ* άίφήνω νά ψηθή μέσα στό ζου
μί, άλλα 20 λιεΐπτά. "Ετσι τα
ιτυλ'όΐφι γίνεται ττιό νάστιιιμο.Τήν
ΐΓτοσότηιτα τοΰ άΛατιοΰ μποιρΕΪ-
•οε νά την τΓεριορίισετε, άναλο-
γα μέ τό γοθστο σας.
ΧΤΙΑΠΟΔΙ ,ΚΡ,Α.ΣΑιΤΟ
ιΠ.;ρ.νετε ϊνα μεγάλο ιχιτατττο-
δι, τό πιό λίγο ώς δυό κ'ΐλά,
γιά νά είναι μαλακό (τό χτα·
τποδιι δσο πιό μΕΐγάλο είναι, εΐ-
ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
Ι ΠΡΟΣΕΧΩΣ Ι
= Είς την ίφηΐμΐερθδα μας §
1 <^ΜΐΙΐΚΡΐΑιΣ ΙιΑΤΙΚΟΙ ΤΑ- | ||ΠΗΤΕ3Σ» (άπό οκοττιάς ο>1_ |
— κιονομίας, τίιχνης, τταιήιοιε- =
Ξ ως, παραοάσε'ων κοίί θιρύ- 1
2 λων)
Ξ Τοΰ έκλεικτοΰ συνεργοποιυ
= μας, βιομηιχάινου ταπήτων
Μ 'καί &'.ο^οουμέ)νου
1 κ. ΧΑΡΗ ΚιΑΧΡ'ΑΜΑΝΟΥ Ι
— =
Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιϊϊ
κα-ί τα άπό»λοι!πα μακαιρονια,
ττού τα στρώνο|μΕ κι' αΰτά κα¬
λά. Σΐκιετοάιζιθΐμε τα μαικαρονΐια)
μέ θποΙλΊ φύλλα μίττακλαιβα, τα
μ/τοακλαβοδωτά σέ κα
νονικές μιειρίοες καί ψήιναμε σαά
στό φοΰιρνο.
καίας>:
Άξ. Κύριε Άκριθάκη,
Μέ Ιδιαιτέρα συγκίνησι καί
ίκανοποίησι ελάβομεν γνώσιν
την αξίαν έξάρσεως ύποβληθεΐ-
σαν πρότασιν σας πρός τόν κ.
Πρόεδρον τοϋ Δημοτικοΰ Συμ-
βουλίου τοϋ Δήμου Άθηναίων
καί ήτις ομοφώνως εγένετο ά-
ποδεκτή δπως κάθε χρόνο, την
πρώτην Κυριακήν τού 2ου δε-
καημέρου τοΰ Σεπτεμβρίου, ή-
μερομηνία τής Μικρασιατικής
Καταστροφής, κατατίθεται υπό
τοΰ Δήμου Άθηναίων δάφνικος
στέφοτνος είς τόν άνδριαντα τοΰ
Έθνομάρτυρος Χρυσοστόμ ο υ
Σμύρνης καί είς ειδικήν πρό
τοϋ μνημείου τελετήν, είς μνή¬
μην των Έθνομαρτΰρων τής Μι¬
κρασιατικής καταστροφής πού
κατεσφάγησαν άπό τάς όρδάς
των Τούρκων καί υπό τα δμ-
ματα των πεπολιτισμένον λαών
τής Εύρώττης. Καί άφορμή τής
προτάσεως σας ήτο ή έφετεινή
παράλειψις τοΰ Δήμου Άθηναί-
κρασιατικοϋ όλοκαυτώματος α¬
ποτελεί καθήκον ΠΑΝ ΕΘΝΙ¬
ΚΟΝ καί ώς τοιούτον έπιβάλ-
λεται ή έκττλήρωσΐς τού ύφ* δ-
λων των Δήμων διά τελέσεως
είδικής τελετής.
Ιδιαιτέρως προτείνωμεν δ¬
πως, κατά τόν ΐδιο τρόπο παν-
δήμως καί πανηγυρικώς καί κα
τα την προαναφερομένην ήμε-
ρομηνία ό Δήμος ΝικαΙας, ό
Δήμος τής πρώτης καί μεγαλυ¬
τέρας προσφυγουπόλεως της
Ελλάδος, τέλει παρομοία τελε-
τή κα'ι καταθέτει στέφανον είς
τό μνημεΐον των υπέρ τής ΠΑ-
ΤΡΙΔΟΣ πεσόντων ώς καί αί
αρχαί, αί όργανώσεις καί τα
σχολεΐα τής πόλεώς μας, διά
νά διατηρήται είς την νέαν γε¬
νεάν άλώβητος ή μνημοσύνη τής
μεγάλης υπέρ τής Πατρίδος θυ¬
σίας καί νά στρέφεται εύλαβικά
ή μνήμη δλων μας πρός τα θύ-
ματα τής Μικρασιατικής συμφο¬
ράς καί γενικώς πρός δλους ί-
κείνους οί όποΐοι εθυσιάσθησαν
μαρτυρικώς είς τούς άπό αίώ-
ων νά τιμήση τούς υπέρ Πά- νων Ίστορικούς τόπους τοΰ Έλ-
τρΐδος πεσόντας κατά τό 1922. ληνισμοΰ τούτου ή ήρωϊκώς ά-
Ή άξιέπαινος αύτη πατριωτι-! γωνισθέντες Ιπεσαν είς τούς
I-
κή πρωτοβουλία σας, Άξ. Κΰ- δίους αύτούς χώρους κατά την
ριιε Άκριϋθώκη, μάς τραρεχ=ι την
ύποχρέωσι νά σας άπευθύνωμεν
τάς ευχαριστίας μας καί τα έγ-
κάρδια συγχαρητήριά μας διότι
πράγματι άνταποκρίνεται πρός
τα αΐσθήματα ολοκλήρου τοΰ
Μικρασιατικοΰ Έλληνισμοΰ, τι-
μά δέ τούς έκ Σμύρνης συμπα-
τριώτας σας καί Ιδιαιτέρως την
ήΐμΐετέραν Ένωσιν.
"ΙΕιτ' ιεύκαι,ριία, άς μας έττιτοα
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Ή έν Αθήναις "Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ»
προκηρυσσβι ΛημόσιοΛτ διαγωνισμδν πρός συγγοαφήν αΰτοτε-
λοΰς ποαγματβΐας επί ενός των θεμάτων:
1) Έμποοική, βιομηχανική, βιοτβχνική καί γβωογική έπΐ-
δοσις τοϋ Έλληνισμοΰ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι
τοΰ έκπατο,ισμοΰ τού.
2) Έκκλησιαστική καί εκκαιδβυτική ζωή των Έλλήνων
Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τού έκπατρισμοΰ τοβν,
Μέθοδος διαπραγματβύσεως εκάστου θέματος κατά τό δυ¬
νατόν συστηματική. Σχόλια καί ΣτατιστικαΙ άπαραί-τητοι, μέ
αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιογραφίας. Σβλί-
δες έκάστης πραγμοίτβίας 150-200 γραφομηχανής. 'Υποβολή
τριών άντιτυπων μέχρι της 30)6>1967 «Ις τό Γραφείον τής
Όργανώσβως (όδός Νίκης 25, Αθηναι-118). Πάσα βραββυο-
μένη πραγματβία περιέρχεται είς την πνευματικήν Ιβιοικτησίαν
τής Όργανώσβως. Δικαίωμα κατανομής των βραβεΐων είς
πλείονας πραγματβίας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708
καί 622.482).
Βραβεία: Α' δρχ. 30.000, Β' δρχ. 20.000, Γ' δοχ· 10.080.
Έν Αθήναις τή 28 Ίανουαρίον 1666
Ό Πρόβορος
ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΤΔΗΣ
Ό Γβν. Γραμματεύς
ΑΡΙΣΤ. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Μικρασιατικήν εκστρατείαν υ¬
πέρ τής Έλληνικής Ίδέας καί
άναπέμπομεν θερμώς τάς δεή-
σεις μας πρός τόν "Υψιστον υ¬
πέρ των ψυχων αυτών καί είς
αΐωνίαν μνήμην των.
Κατόπιν των ανωτέρω, την
πρότασιν μας ταύτην, θέτομεν
ύπ' δψιν τοϋ κ.κ. Δημάρχου καί
Δημοτικοΰ Συμβουλίου τοΰ
Δήμου ΝικαΙας, μέ την παρά¬
κλησιν δπως ληφθή σχετική α¬
πόφασις, περί έγκρΐσεώς της.
Μετά τιμής
Ό Πρόεδρος
ΠΑΝ. ΚΑΡΒΕΛΑΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς ά.ά.
ΓΕΩΡΓ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ
ΠϋΛΕΙΤΑΙ Αναιμέρυαμαί φωτει¬
νόν «νός Π) ΒωμτχΓ(ου-χύλ■
Κουζτνας - ο»4ς . ΛοοτροΟ. Ή·
μ*ϋ«άγ«ον. Χ3*ός &***- 3,
Κο^βλη. Πληρσφοερ4—ι θαρω^βί-
όν, «ναι 5-7,
—IV.
βΚ5.701.
ΕΡΕΥΝΗΤΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΝ:Συ
σκευαί δι' άνεύρεχην μεταλ-
>4;1ων κιαί κρυιμιμένων θτγσαΐ.-
ρών· Γράψατε φ. Ούλκέρο-
γλου, Άγίων Σοράνττα 44,
ΟΙκιαμόν ΠοιτΓάγοΐ).
Γενυκή
Χει,ροοργυκή Κλινικιή
«Ο Α,ΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ»
ΑΝΔΡ. ΣΟΥΛΗ - ΣΠΥΡΟΥ
ΒΑΦΕΙΛΔΗ
Ιατρών Χ^ΐιρουιργων
Νικοσβένο^ 21 - "Αθήναι -
Παγικράτι
Τηλ. Κέντρον: 717.292-93-94

ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟΐΊΙΑ
(Συνήχεια έκ τής 1ης —Λν5ος)
δεΐς ιέκ της Δημοκρατικής τοΰ Κέντρον. Ανεξαρτήτως δμως
πρός την πολιτικήν των τοιποθϊτηΐσιν, μερικοί άττό ττπτ κ.κ.
'Τπουριγΐοΰς·, δέν έμπνέουν ουθειμίαν Θμπιστοσινην πρός την
ΐτΑειιαψηφίαν τοϋ λαοϋ.
Οί κύριοι αύτοι, δέν θά έπιρβπε έπ' ούδιενι λόγω νά οιτ,μ-
μεθέξουν ιμιάς Κυβερνήσεως τής δςτοίας άτβστολή έτάχθη,
ή διβνέριγεια τυμίω-ν καί άβιαΐβλήτων έκλσγών: «έγνο)σμένΐ}ς
άμερολττψίας», άλλά καί ςτα,οά τάς 'διαιμαρτυρίας το-ϋ Άρ-
χηιγοϋ της Δημοκρατίας κ. Γ. Παπανδρέου, ό Ποοητιιτοΐ'ρ-
γός; κ. Ιω. Παραακίυό.τουλος έδήλο>σεν ότι δέν άντιμετω.τί-
ζει περίπτωσιν αλλαγης των.
"Ιδού διατί δ Δημοκρατικάς; χ&σμοζ είναι καχΰπιοττος'
«αί, δέν πιτττεύβι, .ταρα τάς πκρί τοΰ <άντιθέτου διαΐ&ε-βαιώ- σεις αοϋ κ. Π ρωίτΐΓΓθΐιριγΌΰ, Ιδτι ύπάρχιει έκ μέρου: τή: Κυβερνήσεως εϊλιικιρινή; πρόθεσις, διά τιμίας; καί «ιδιαδλή- τους εκλογάς;. Τουναντίον 'δ Ληιμο/ρατικός κάσμο; -ιστεν«ι, δτι ή Δεξια κατά τάς ςπροοΐχβίς εκλογάς θά άγωνισιθη σκλη¬ ρώς καί θά μιετέλθη πάν θΐιμιτόν καί άθειαιτον μέσον 6,ά νά έπιπλιεύση. Οΰτιε κατέθεσεν, όπως άνοήτακ θριαιμβολογιεΐ- ται, οίτπε θά καταθέση ευκόλως τα άτλα. "Αν άνέτρει|ι? την Κυβέρ(νη(Λν τοϋ κ. Στεφανο.τουΙλου1, τό ετραξε διότι 6Ϊχ£ βυθισθή .μέχρι τοΰ λαιμοΰ είς τό τέλμα, «ι; τό (ντοϊθΛ· μάνη της εισηλθε «αί εκινδύνευε νά άττοθ'άνη ή τ|'ΐ>χή της μιρτά
των άλλοφΰλων,, 'δ,τως (δ ΐδιο; δ κ. Π. Κα»&λ,ιλό.τοτ.»λο; εδή¬
λωσεν.
ΐΚαΙ βΙς των άγωνα της, άγώνα ■ύπάρξεω·; δι' αιΉήν, &-
πίζει ή Αεξιά, δτι θά έ'χη σΐίμπαρ·Γίΐστάται; τοίκ κατά τόν κ.
Γ. Παπανδρέου: «έγνακτμένης /.αί έιμπαθοΰς ·μρροληι>|»ίας»,
Τπουργούς τής μεταΐοατικήο Κΐ'οερνήοΐεοκ, την γ,ονντα, τ«
ΤΕΑ ψιι τα Σ<όιματα Ασφαλείας τοΐ τέως κ. Άτοιοτολά- κου. Πλανάται ιδμω-ς; ή Λρξιά, ιδιότι ό Δημοκρατικόν κόΐσιιιος· εχιει ΐτλέον άφντι'ΐ<σ>&εΐ καί αγρυπνος;, μέ τσν δάκτιΛον εις
την οτκανιδάλην, φρουρεΐ τα; ιέλευθιερία; τού. Οντε ή Κυ¬
βέρνησις, οδτε, ή χοΰντα, οΰτιε τα ΤΒ. οΰτΐε νά Σο:ιμ«τα
Ασφαλείας (οί διάφοροι Ρο·ί'λη|δες), οβτε καθείς άλλος; θά
δννηι&ή νά σώση την Δ<εΦιάν όπιό την μοιραίαν πτώσιν τη:. Θά άγωνισιτη, «λΜ θά συντρτΐοή. Ό ίλαός είναι ακαταμα¬ χήτου καί οπωσδήποτε θά νικτ|ση. "Ας τα έχη αντά ύπ' όψιν της καί ή Κυβέρνησις; καί άν δέν θέλη νά ιάκολοντ3ηση την τύχην τή; προκατάχΌυ της·, δ; <έκπληρώση τιμΐοκ καί ειλικρινώς την εντολήν τοΰ βα¬ σιλέως, &τως κατά τας εκλογάς εκδηλωθή έλευθιέροχ; ή 6οΰ- λησις τοϋ Λαοΰ. ΘΑ ΕΞΑΙΚΟΛΟΤΘΗΣίΜΕΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΡΝΟΙ Π(ΕΡ ΤΩΝ ΣΤιΝΤΆΞΤΟΤΧΩΝ. Τ¬ Ή 'άπό 15ετίας συνεχοκ έκΐδιιδοαρνη υπό τοΰ σιη'αδέλφου κ. Θεοδώρου Κωνσταντα καί ευθαρσως άγωνιζσμίνη διά την βελτίωσιν τς θέσεως: των παριών τοΰ ληιιιοσίοΐ), πολι- τΐίκόχν καί ατοατιωτικών συντα£ιοτ'<χων ε^ικσιτοζ ρφηιμεοίς: «ΣΤΝΤΑΞΚΜΟΤΙΚΟΣ ΤΤΠΟΣ», Λ τό φιΜον τη,;, τς 15ης ιΔεκιειμβρ'ίου, άφοΰ ΐηκνθυιιίζει ότι ή Ι'φηιμερί; μας έ^ΙδΙδεται έπΐί 40ετίαν ύΐυό τοΰ κ. Σωικρ. Σινανίίον, Ποοϊ- 5ρου τοΰ Δ. Σ. τής Ένώσεω; 'Τδιοκτητό)ν πεοιοδικοΰ Τύ- ιπχτυ, αναΐδημοσιεύει, «λόγω τοΰ ρ^διαφέοοντο;, τό οποίον παιρουσιάζει», δπο>; γράφει, δλόκληρον τό οιχόλιον, τό δ-
ΐτοϊον έκάιμαιμεν είς τό φύλλον μα;, τή; 4η; λήγοντο;, διά
τιόν Πρόΐβοιον τη; Όμασπον'δία; των ΣννταΕιοι'χοχν καί έκ-
πρόσωπον τή; τά&εω; παρά τη ΑΕΔΤ κ. Λαι6ράνιον. ιδστι;
άντί νά 'έκφραΐση την λύπην των συνταΐΐιθΰχων 'διά την 8ο-
τόνΐσαν ίύπιό τή; ΚιιΐΓ>&ρνήσεο>; ικιακήν καί άχάρκττον λΐ'χτιν
εί; τα 'συντ™|ιοιδοτι,κά τιον 'ζητήιματα, ^σπ^υσιε νά εκφράση
πρός αυτήν, τα; ευχαριστίας τ<7»ν <ηηιταξι<η'7ωιν κατά τόν ίδιον τρόπον, κατά τόν Αποϊον οί Ρωμαΐοι ιιιελλο'θάνατοι αο- νομάίχοι, χαιρετοΰσαν τον Και'σαρα. Χαιίροιμεν, διότι αί άπόό|>ει; ιιΐα; ευοίσκουν απήχηοΊν με-
ΐαξτό των πιραγματικων καί άνιίδιοτελων ιμαγητϊΤη" τή; εΐι-
γενοΰο τ<ίξ«ο; των πιολιτικων καί στρατκοτίικόη· συνταζιον- χ«>ν. ιΚαΙ '5ια!6ε)6αιο"»μεν τόν ί'πέρογον «γίονιιστήν χά) δε¬
κτόν φίλον κ. Θ. Κοονσταντάν, ότι θά ^ακολουθήσωμεν ά-
γωνιζάμιενσι, διά την πλήρη αϊκονοιιικήν καί ηθικήν άτΐοχα-
τάισίταισΊν των έπιτίμων Ληυοσίων Τπαλλήλων ναί Άζιωυα-
τικκΤχν, οΐτινιρ; άφοΰ ήναλο'Λτίϊσαν εί; την 'Τπηιθ'εσίαν τοΰ
Κράτου;, ίιμτταίζονται ,σήιμβρον ΐ»π' αΰτοΰ, κιατά τόν πλέον
άτχάιριιστον τρόπον.
Επί τη εΰκαιρία. καθιστώιιιιεν γνωστόν εί; τού; σαΐνταϊι-
οΰχου;, ιοτι αί στήλαι ιμα; είναι ανοικταί εί; αντοι»;. διά
την 'δηιμοσιενσϊν παντό; οίοι<δήτοττ θέματο;, ειΐδΐικοΰ ή γε- νικοϋ, τό οποίον τοίς άφαρά. ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ έκ τής Ι ής σελίβος) τήθη διά τελεσιγράφου τοΰ κυ- (ίιρνήτου Ντέ—λά—Πασαντιέρ ή ύτΐοστολή τής τουρ<ικής σημαίας τής σημαίας αυτής τής βαρβαρό¬ τητος ώς έτόνιοεν ό κυβερνήτης ιίς τό τελεσίγραφον τού Έδω τερματίζομεν την ττερι γραφήν των παραλίων τής Μι κ·6ς Ασίας. Μεσόγειοι πόλεις καί κωμο πόλεις τής Μικράς 'Ασίας : Ά β ν κ ι ν 35 χλμ Β λ τού Έακή Σεχήρ επι τοΰ Μπόζ-Δάγ. Άττό τις 13 μέχρι 15 Μαρτίου 1921 συνήφθησαν σφοδραί μαχαι μεταξύ έλλήνων καί τούρκων κατα την περίοδον ής Μικρά- βιατικής εκστρατείας. "Αγκύρα Κείται είς την αρχαίαν Φρυγίαν καί ε(ς άπό- οτασιν 450 χλμ. τής Κων)πόλεως Ή κτίσις τής Άγκυρας χάνεται είς τάς μυθικάς παραδόσεις Μετά την κυριαρχίαν τοθ Κροί βου κατά τόν 6ον ττ Χ. αίώνα ή ■πόλις ύττετάγη είς τούς Πέρσας, κατόττιν είς τόν Μέγαν Αλέ¬ ξανδρον καί τό 25 μ.Χ, είς τούς ρωμαίους, ονομάσθεισα Αύγού στσ καί κατόπιν Σεβαστή. Μέ την διανομήν περιήλθεν είς τούς Βυζαντινούς καί τό 619 κατελή ♦θη άττό τόν Χοσρόην άνακτη θεϊσα μετά τίνα καιρόν, 'Εκυ •ιεύθη καί έλεηλατήθη υπό των *ράβων τό 807 περιήλθεν πάλιν είς τό Βυζάντιον καί κατόπιν είς τού; Σταυροφόρους τού Β·η μόνδου Βραδύτερον έπεκράτη σαν οί τηΰρκοι καί τό Ρ63 κα¬ τελήφθη άπό τ·ν Μουράτ τβν Α'. Την 2 Ίβυλίου τού 1402 ό Ταμερλανος των Μογγόλοεν κο- τέλαβε την πΛλ ν σίχμαλωτίοσς και τόν σουλτανον Ββγιαζήτ, ά νεκτηθη δέ και πάλιν υπό τ4ν ΤΓύρκα,ν, Μετά την έττικροΐτησιν τοθ Κεμάλ έ'νινε πρωτε.6ουσα τής Τουρκικής Λήμοκρατιας "Α δ α ν α. Πρωτεύουσο όμω νόμου ΝθμοΟ κσι είς άττόστασιν 30 μιλίων άπό την ΘΑλασοβν, επι τή; δεξιδς δχθης τοδ ποτα μοθ Σάρου, ηλωτοθ μίχρι τής πόλεως. Σύνδέεται σιδηροδρο μικώς μετά τής ΤσρσοΟ καί τής Μεροινας, κάτοικοι 70 χιλ. έξ ών 15.000 εύημεροθντες έ'λληνες. Τό 1909 έγιναν σφαγαι των άρ μενίων Ά δ α —π α ζ ά ρ Έγγύς τής τής Νικομηδειας μέ ποιότητα πβ ραγω^ ής πατάτας ώς καλλιτέ ρας τοθ κόομου "Εχει 35.000 κ, μέ 2 000 Ελληνας Σονδέεται διά τοθ Ά ιφιέ μέ την σιδηρο δρομικήν γραμμήν Βαγδάτης— Κωνσταντινουπόλεως. Είς άπό στάσιν 5 χλμ. τής πόλεως κείται ή "Ιουστινιάνειος γέφυρα μή- κους 1000 μέτρων και πλάτους 6, διά τής οποίας διήρχοντο τα καραβάνια των Βυζαντινων πρός τα βάθη τής Μικρασίας. (Συνε,χ'ίζεται) "ΚΑΙ ΕΝ ΑΝΒΡΒΠ8ΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ. ··♦>
(Συνσχεια έκ της 1τ>ς σελίδος)
οον την Όρθόδοξον Χριστιοτνικήν
Πίιστιν, ικοττά την πεντκχκοσσετη
ττ&ρίοθον τοθ τοορκικοϋ ζυγοΰ
έττί ττλΐον:
Καλύ~τετοοι ώίττό την τϊειθαλή
Δόχρνη/ν της Ίστορίας, διότι ου
νετέλεσεν, δσον ού&είς άλλος,
είίς τό νά μή ώττοιλιεοιθή καί έζα-
φανισθή ικατά την έττοχήν εκεί¬
νην της Έθνικής Νυκτός, ή Ύ-
ττόστιοοσις χαί ή Ίδέα τοθ "Ε-
θνους, άλιλά ικα!ί ό Στανθήρ τοϋ
ΈΛλη,νυκοΰ Πνεθματος.
Καί τό σττουΐοσιότερον: Νά
συμβώλη ά—οφοοσιστικώς μέ έ-
κοίτόμΐβιας αϊμα-τηιρών θυσιών.
είς την Παλιγγενρκΐίαν, Άνόρι3ω
σιν καί Αναδημιουργίαν τοΰ
"Εθνους,.
Δέν έττοΕΛΓε, ούχ ήττον ή δι-
καιο(χιή της άπό τάς δογιματικάς
βεχο·ρίας καί αά θέιματα τού έκ-
ικληισιαστικοΰ τυίττικοθ, νά απο¬
τελέση κώλα^μα είίς τόν γενυκω
τερον έκισυγχρονιισμόν καί την
'διεύρονσΐ της &ίς ττ,ραξεις είς
τΐράιζεις £ΰποιΐας κα ι θεραττεί-
ας των ττληγών τού Λαοΰ, συμ¬
φώνως, αλλωστε, πρός τα &ι-
•δαγιματα, τοθ θεανβρώττου, τό
ότοοΐα κηρύσοουν την '<Άγάτηιν ττρός τάν ττλησίον», ώς πρώτον ικοίΐ κ3οταρόι6'χταν άρθρον τής ττί ο τε ως Άγόίΐτη δέ (χωρΐς την ά>'0(Θο-
&ργίαν καί βοήθειαν είς τούς
χρήΊζοντας αυτής «Κόμδαλον έ-
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
(Συνέιχεια ιέκ τής 1ης σελίδος)
είς την Εκκλησίαν έιΐ/αλλιον τα
τροτταρια τοΰ Άγίου Βασιλείου
«>ΕΙς τκχσαν την γήν εξήλθεν ό
ψθόγιγος σου ώς δεξαμενήν τόν
λόγον σου κλπ.» καί ιιετά τό
Γ.ροπαριΌν «Μορφήν άναλλοιω-
τον <κλ—.». Λύτά ιμετά την έ,κ- κΐλησ αν τα έψολλον καί ειίς τα έντός τοΰ χωρίου παρεκκλήισια π. χ είς την Παλαιάν Έκκλησ^ αν καί είς τό τοαρΘκκλήσι τής "Αγ. Βαριδάρας είς την συνοι- κίαν τή Σερτε,ρσιντων είς τό ά- κραΐον σηαεΐον τοΰ χωρίου πρός τό κάτω μ-'ρος καί υπό την· συ¬ ν οΐ'κίαν αυτήν αρχΐιζαν νά ψαλ- 'λουν είς τα στηίτια 6λου τοΰ χωρίου. Σημειωτέον ότι τό χω¬ ρίον ιήτο μεγάλο καί έχωρίιζε- το είς 4 'ένορίες μεγάλες δττου καί 'Κ'άΙ&ε ενορ.α είχιε τόν Ιερέα τού, δηλ. 4 Ίερεΐς. "Αριχιΐζαν 'λοιττόν τάν κάιλιανδα άπό την έ- νορία των ιΣερτιεράντων. Ή συΓ νο&ΞΪα δπως άνέφερα άνωτέιρω άπΐετελεΐτο άπό τήιν 'Εκικλησια- χπκήιν κ,οί Σχολικήν 'Εττιτρο- τήν, τόν δάΐσκοιλον μέ τα τταιβιά πού έψαίλλβν τόν θ^ασον ικαί 6λ- λα ατοιμα ουνοόά μέ την άθιάνα- «Άρΐσοϋ Κά'λανδα κι' ώρσοθ τόν χρόνο>:
Χιριιστός γέννηθεν χιαρά στόν κόαμο
Χάι καλόν παιδίν τό ψέ γενινήθΞ'ν τό ψέ=χθές
Τό ψέ γ'έ,ννηβεν τώρ' άνεστόΐθη
τόν "εγέννησεν ή 'Παναγία
τόν ιάνέ^τΗψ-ν "Αγιο ΠαρθενΞ
όΊφτίει τό κ^ρΐ κράτει βαγγέλι
γράψτει γρόΐμματα στήν Παναγία
ΙΕκαΙ&άλκεσε χρυσό μοαλάρι
κιαί 'κατ'/βει 'στό σταυροδρόμ
"Έρπαξανατοινεν σσίλ 'Ε'δραϊοι— ιίρτΐαΐξανατόνεν — τόν σρττα-
(ξαν
οσίλ ^Εβραϊοι καί μίλλ "Εβραϊοι— σισίλ— χίλυοι, μΐΐλλ—ΐμίλιοι
ιοισ τα Κιρόντικα κα αστήιν "καοΐδία— κρόντικα— σ~λάχνχ
γαΐμαν ίσταιξιεν χΐλόη κι ϊΐφάνθεν— γαίιμαν—αΐμα
δπου έΌταξεν κα μυρσστάθεν— μορσστάΐθει—ιμοσχριδόληοε
ό κόισμος οθλος— ιέΐμυρίχτενατον—τόν έμυρι-
(σθη
αιυρΐχτετον—μυρίσου
την λύρα καί
τοθ τσοττάνου των αίγοΤΓροβά-
τ<Λν τοθ χωρίου μέ £να κουδσΰ- νι στό χώρΛ ·μέ τό όττοΐον ττ,ρο- ει'δοττοιοΰσε 'κοαθε σττιτι κτυατών τας τό κου'δούνι άπό τή<ν κοτπ,νο- δόχον τού, δτι τα κιόολανδα £ρ- χονται. ΟΊ νοικοικυραϊοι μόιλκ όίκο'υαν τό κουδού,νι ,ιοαιί την λύ- ραν έτοΓμαζαν τό τραπέζι έ'ττά- νω στό όττοΐον έδαιζαν 3 ψαθή- ιρια, βούτυ,ρον καί δνα δοΒύ ττια- το "πΛη'γοΰιρι. "Ολα αύτά ιτροω- ρθζοντο διά την σχολικήν επι¬ τροπήν 'διότι δ,τι έμαζεϋετο έ- κ'ειίνην τή ι&ραδυά έιτωιλιεΐτο είί δηιμοτΐρασίσν καί τα £σοδα ιτη- γαίναν είς τό σχσλιικόν τιαιμεΐον Άΐπό αύτά καί αλλα, καί άιτό τιίς ,είο-πιρώξεις της έκ'κλησίας έπ·ληρώνοντο ο'. δασκάλοι. 'Άς ιμττοϋιαε τώρα μέ τα κά- λοονιδα στό ιτρώτο σττίτι. Πρώτσ έμιτιαινε ή Έπιτροττή 'καί ό &ά σκαΐλος ιμέ τα σταιΐδιιά. Τό τρα- ττέ!ζι ήφαν Μτοι,μο καί άμέσως αναβαν ιέττ' αυτού τρία κεριά ικαί τα παιδία άρχΐιζαν νά ψ6λ- λουιν τα κάλοαι&α αυτνοδείια λύ- ρας καί τα όποϊα εΐχΐν ώς έ- γιά 'μυ>οίχτ.εταν καί ού άφέντιΐμ—
"ΕΙλα άφέντιμ ,καλέιμ άι<ρέιντΐΜ "Ειλα σύ εΐσαι ικαί μή κοιιμάααι κι' αν κοιμασαι στά ξύττνες εΐσαι Τέ'ρα μέοωσε τέρα ιμερώνει— Τέρα λάλησε ττσϋλΐίν τ' άηδύ,νι "Εζω στέκοϋΐν τα τταλληικάρια καί θυμΊζευν τό νοικακύρην— οί αλλ' Τί,οέχτνετν γιά ττ|ν χαρά,σου κι' οί αλ,λ' τρέχν·εν γιά τήιν τυμή «είς £τη ιτελλά καί τοΰ χρόνοο» τέιρα—'Κ θυ μθζου ν=ιθυ)μιάιζουν τρ έχνεν— τ,ρέχουν (Συνεχ'ίιζεται) ΡΑΠΑΔΕΣ,, (Σιηέχει« έκ τής 1ης σβλ&δσς) μΐπορος Μαααιλίγκας ιμέ τόν ά- δ;ιλφ.ό τού, άλότκιληρη ή ο'ικογέ- νεια Μουσαίου καί αλλοι σπου- δαΐοι όμογει:ΐς."Ολους αύτούς τούς έχαραικτήριΐσαν ώς ττροδό- τας, γ.ατΐ οέ κώττοΐια £ρευνα τ:ύς βρήκαν «ψωμομάχαιρα» κιαί >ιατί τροφοι5οτοΰοαν άγγλι
κά ύπεΐδρύχια. "Βκιείνη την 1%ο-
χή στιρατοδ''κης στό ιΝτένισλη
ήτια-νε ό συνταγΐματάρ'χης 'Νε-
τζήπ Μπέηις, Κρητικός την κα-
τ>ο<γωΐ>ή. Αυτόν τόν στριαιτο'δί'κη
μοθ τόν εγνώρισε ό δαιμώνιος
καί εαβεριαος ητατριώτηις Ά'ν-
5ρέας Α. ΠαπαδόττουιΎος, ό άρ-
γιιλογυστής καί διαχειριστής
των μιεγάΐλων ΊΑλευιροιμΰλων
των άδελφών Πανταζοϊττούλων
στό Ντένυοΐλη. Καί οί δυό μας
σΛτεΛιέσαιιιιε νά σωβοϋν 'δλοι οί!
τιοιλαίπτωιροι Μακρινοί καί σύν-
τοιμκχ νά έπιστιρέψουν στήν πα-
τρί'&α τους. Καί Ιδού ττώς.
—"Ενα άιτόγειυ,μα έττβσκέφθη-
κχ μέ τόν Πατπαδό—χ«λο στό έ-
ξοχικό τού σττίτι τόν στρατσδ-ί-
κη νά τόν εύχαριστήσωιμε γιά
τίς άι&ρόες άθωώσεις των έξο-
ρΰστων όμοτγενων. Πραγματυκά,
ίν'&ουις^ιώΐστη κε ό καλός έκεΐνος
ανΐΒρωπτος, άλλά μέ Βυσταγμό
μας έ'ζοιμολογήιθηικε δτι φοβό-
τανε την ιταρεξήγηιση. Μείναμε
γιά δευτερόλεΓτττα σκε,τττικοί.
Άλλά καί 6δω ιή θεία Δύναμη
μας φώτισε καί κάναμε υιά ί-
ξυπνη. ύττό!5ευξη στόν οτιρατοδί-
κη Νετζήπ Μττέη.
-----ιΝετιζήστ Μ-πιέη, άφ έντέροιν
(συγννώιμην), κατι σκε<|ι1θήικα αε γιά νά σέ δγαλαμε άιτ' τό δύσκοΐλο αύτό <3ίδιέξοδο. —«Ν' άκούσω», λέγιει ό στρα- τοΐδίκης. —^Νά ιμή ότθωώνης ικανένα, ότν Τ5ρώτα Ι&έν τόν έρωτάς, κατά την ώρα τής διεΐξαγωγής τής 6ί κης. Κατηιγορούιμενε, τΐότε §φυ γι=ς ιάΐτ' την Μάκρη; Πόσες ήμέ- ρες έι6ά)5ισες αττό τα Μΰρα τής Λ^κίας μέιχρι την ΆττώλΣ'ΐα καί άπ' την Άττάλεια μέχρι έδώ στό 'Ντένισλη; —'Καί δταν ό κατηγορούμενος οσϋ ά—αντήση 25 ήμέρες, τότε ικατεδθκαζέ τον σέ ποινή 25 ή- ιυερων, την όπιοία θά την εΐχε κανει στό &ρόμο καί £τσι Βέν θά υπάρχη φόδος ν ά παρεξηγη θής. Τί πρότασή ιμας την εδέ¬ χθη. Κατ' αύτό τόν τρόπο έσώ- στίν άλαλάΐζον». "Εάν καί είς τό κϊιφάίλαιον αι';- τό υπάρξη -πληιρεστέρα ή έπ(!5ο οις τής «καθ' ήιμδς Άνατολι'κής "Εικ.κλησ άς», τότε ά?σφ«λώς θ' άποΐ6ή -ττίίρισοότερο εύφρόουιος καί ούαιαΐηική ή έπανγελία Καί έν Άνθρώποις Εύδο- « κία...» Γ. ΠΡΗΤΌΡ1ΑΔΗΣ Παλ. Φώίληιρον θηικιαν οί τετρακοσΐΌΐ όμογενείς ΜαΙκρινοί. —Έκεϊνο δέ πτού ,μσΰ έ'κανε τΰ'πιωση ικαί δέν θά τό λη>σμο-
νήΐσω ττοτέ εΚαι τα ώνιδιοτελές
τσΰ στρατοδ''κη.
—ιΣιέ. μιά κατάλληιλο στιγμή
χαρας τόν ηρώτησα τί δώρο θέ¬
λει νά τοΰ ττ,ρΌαφέρω γιά τό
χιαλό τού έργο, τό φιλάνθρωττο.
'Κι' αύτός μέ ιμορΐφαισ'μό πραγιαα
τΐ'κοϋ δι'δλΐ'κοβ ττροισώιπου μοΰ
απήντησε: «.Δεισπότη μου, γιά
-ιάιμνη'ση τοΰ ι&ικιοΰ σου καί τοϋ
&ΐ)κοΰ μου φιλανθρωπικοϋ έΐργου
θέ!λιω νά 'μοΰ στιείλης μερυκά
Ι.οολσύΙοια
—Την ιδία μερά 8στει.λα τα-
χυΐδρόΐμο στή -ηατρίδα ιμου, τό
Άϊδίνι, στίς άδιελιφιές μο>ο νά
μοΰ στΐείλουν τίς ττιό καλές τους
γλάΐοπρες, μέ τα ώραια τοος
λουιλούΐδια καί τίς τταρέδωικσ
στόν συνταγματόιριχη στρατο&ί-
κη Νιτιετζήττ Μττέη.
—ΙΠόσο χσρηικε...
—Ό Νετΐζήίττ Μπέης έν γνώσει
τού Ιτΐροστατειυε άθώους άνθρώ
ττους <μέ κ'ίνουνο νά συκοφαντη- θη, άλλά καί ό θεός άιμείβει τούς καλοΰς καί τούς φΐ'λανθρώ πους ανεξαρτήτως θρηισκείας. —ιΚαί ή άμθϋδή δέν άργη>σ?
νά τοΰ Ιδοθή.
—Τό καλοικαίρι εΐχε φβώσει.
Ή ιζόστη ο' αύτά τα ιμέρη είναι
ΰτν>ΤΓΟΐφορος. Ό συνταγιματαρ-
χης έΌτειυλε την οΐκιογένειό: τοι.
γιά τΐαραθειρισμό σέ δροιθ%ρό
χωριό πρός τίς Χώνες (άρχαϊα
Κολοΐοσαί).
—'Σ' α°τά τα ιμέρη συχνά
•ηυικ'νά γίνονται Ιοςχυροί σεισμοί
—(Κοττά τα ξηιμερώματα μιαι.
ή'μέρας τοΰ θέρυστή έ'γινε Ισχυ-
ρός σειΐσμός καί κατέΊστρεψε συν
θεΐμεΐλα &λα τα σΐτίτια τοϋ χω
ριοϋ. Μόνο τό σπίτι τοΰ στρα·
τσίδϋκηι πού δΐ'έιμενε ή οΐκογέ-
νειά τού οθτε ρά'σε. Γι' σύτό δ
ΐΝετζήΐπ Μπέης, δόξασε ολ' τα
βάθη της ψυιχής τού τόν Ά'λλάχ
χα!ΐ άΐπό τότε όμολογοΰσε δτι ή
σωτηρία αυτή της οικογενείας
τού τοΰ δόθηκε άττό τόν θεό
ώς άμουδή γιά την ά—ονεμηθεΐ-
σα ΙέΊκ ιμιέρους τού δ<.καιοσύνη σ' οώτούς ττού όίιδΐικα είχον κα- τηιγορηιθη καί έξ ορισθή». —Ή θεία Δυκαΐ/θσϋνη άιμεί'δει την ανθρωπίνη, όσο καιρός κι' αν ττειράση. Μοοκρό·θΐϋιμιος καί ττο ιλΐεύοττλθίχνος ό θεός1 ' ΣΤ. ΠΑ,ΤΙΑΔΟΠΟΥΛΟΙΣ ιΠΡΩΤΌΧΡΟΐΝΙΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑίΝΊΙΟ Κατά την κοατήιν τής πίττας είς τό Κέντοον τώιν ΚονστανΛι- νειαταο/λιτων (Νίΐκης 25), την γε νηΙααμέ·νην αυοαον Δευτέραν και ώροτν 8 ιμ,ιμ., θά όιμιλήση ό συ- νειργάτης μας 'Κ. Χρή.—ος Σο- λοΐμωνθδης ιμέ θέαα «Πιρωτοχρο- νιά στό Βοζάνταθί.. ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΑ ΤΟ "ΚΕΝΤΡΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ,, (Συνέχεια έκ τής 1ης σελ:6ος) τικιές "ΕπΌτρχιες,στίς οποίες πςχ ε καί τή λώρα των Πή- γών καί τσΰ 'Άνω Ροΰ τοϋ Εύ· φρόπη, δ.ότι βρίσκΌ,ταν καί σ' αύτην την περιοχή "ΕλληνεΓ κάτοικοι σέ ωρισμένους οίκισ μούς. Κιι' όφαϋ ό λόΐγος γιά τή Μιικρασιατική Γή π-ρέτυει νά ύ- πογροομιμ,ίσω τί όφίΛει ή ίστο- ρική αυτή άνοΐβίωιση στή Χαρτο γραφιΐκή Ύττηρ'εσια τοΰ· Κέντρου μέ την οποίαν έργαζόιμαστε ά¬ πό τό 1Ι937, μ' Μ.'<χ τότε συνεο- γάτη, τώρα μέ τρείς σιυνεργά- τες, πού ιμας οίλθυν συνολικά 34 ώρες την έδΐδαααδα. Έττπισημάνςχ.με σέ >δλο τό Μι-
κρασιατικό χωρο 2.119 οίκισ-
μοός. "Ε'χομιε συλλέιζει ΰλικό
γιά 111126, οςττοΐμένουν 993 οί'κ.-
σμοί πού στεροΰνται ύλικεϋ. θά
πρΐιστταΐθήσσμε, δσο είναι δυνα¬
τόν, νά έιλαττώσωιμε αυτόν τόν
άριθμό.
Οϊ άιρΐιθιμοί οιίκισΐμών καί κοι-
νστήτων δέν συιμττίτττουιν. 'Υτταρ
ιχιοιυν ττοιλλοί 'μιΐικροί οίικισμοί
τΓσύ, βύο μαζύ ή κιαί περισσότε¬
ρον, άποτελοϋν μιά καί μόνηι
κοΐινότητα. "Ετσι θά έχωμε άρι-
θμΐό οΐ'κιισιμών κιαί άριθΐμό κο ■
νατήιτων.
|1Ο άριθμός σελίδων ύλι'κοΰ
των Άιριχείιων μαο είναι 116.991
σείλιίδες, δχι ιμεγιάλου σχήιμα-
τος(3). Δέν είναι ύψηλός ό άρι-
βμός, ιδταν αναλογισθη ικανείς,
Η?ιστω καί άφαιρώντας τα χρό
νια τοΰ Δευτέρου Πολέμου— ά-
ιπό ττότε 9χει αρ^ί,σει ή ^ρευνα
τοΰ ιΚέντρου, άλά ποτέ δέ &ιοτ
Ιθέοαίμε τόσους συνεργάτες, ωσ-
τΐΕ νά συγκιοοτηθο'ΰν όμά.δι=ς
■συνΐεργατών, ε'Εδ ϋ·<· ευιμένων σέ ώ ρϋ3μένα θέματα των έρευνών μας. ΕύτιΙχώς ϋ'κιλε'κτοί ι ΐμονες καί φίλσι, εκάλυψαν αύτη μ)ας την έλΐλειιψη μιέ ώρισμέινες έ'κΐδΐβσ'ειις τοΰ Κέντρου γιά θέίμο; τια ΙΓλωσσ'κών Ίιδιωμάτων, Μ στορ^ας, Λατρείας καί Λαογ,ρα- φΐας. 328 χιειρόγραφα, γιραιμμένα άπό ΑΑιιικραισιατες, συμπληρώ- νούν, όόν καί πολΰ λί,γα, κατά κάπτοιον τρόΐπο, τό ύλκό τώ, πιροοΐφόγων. Ή Φωιτογραφοιθήικη τοΰ Κέν¬ τρου ττερι?οαΐμιδά'ν'εΊ 5.240 Φωτο- γραΐφί-ες: α) 4.ιΟ43 άπό Μικρασιατικές Έπαριχιίες. Ιβ) 1.197 άπό ηροσ,φυγικές έΎκατιαστάισεις, κσίθώς 'καί φω- τογιραφϋες Προσφύγων τοληροφο ρητών. Τακτικός συνεργάτης, τουρ- κιστής, ό οποίος θά ξεκαυρόιση τόν τοαληό καί άγαττητό συνερ- γάιτη κ. Γ. Μαιυΐταχιςπλιυδίδη, έ- χιΐι τϊροστεθεΐ τςλ'θυ'ταΐα ατήιν ό μά|5α των συνειργατών τοΰ Κέν¬ τρου. Στό Κέντ,οο λειτουργιεΐ Ίΐπί1- σης δνια Τμήμα ΊΕΘελοντι.κών Σανεργατρ'.ών καί Συνεργα- των, των όττοΓων είναι ττολύτι- μη ή ΐλσφορά σ' έργασίιες τηΐς. οι,Ίλλογής ύλικοΰ. Τελειώνω μέ τό Μσυσΐ'κό Λα- σγριαιφικό Άρχεϊο, Τιμηιμα Κέν¬ τρου Μικρασιατιικών Σττευ'δών. Γό άναΐφέρω γιατί έχομε συλλε- ξϋΐ συνολικά 320 μικρασιατυκά τριαγούΐδια άττοτυτΐιωμένα σέ δι- σκους καί σέ ταιινίες. Τό «Κέντρο ΛΑιικρασιατικών Σττουΐδων», ασφαλώς δέ θά έ*, -ελέσηι τό ητρόγραμμα ττού έζαρ- χής είχιε διαγράψει. θλυδειρή ή άλήθι=ια, άλλά πρέτυει νά λέγε- ται. θά £χη τουλάχΐιστο έκτελέ- σει τό χρέος τού, δ-σο θά τοΰ είναι δυνατόν, άπεναντι στόν τ« λευτιαϊο 'Ελληνισιμό τής Μΐ'κρα- Χ*εοσονήσσυ, δπου α- -ΐό τόν καιρό τοθ "Ομήρου δέν ν' ότκούεται ή έλιληνική ΣΜΥΡΝΟΙΚΒ ΣΗΜΕΙΟΜΒΤΒ (3) Ό άοιθιμός αύτός άντ'- ττρσσωττεύει μόνο τό καθαρό ύλι κό τΓθύ συλλέγο/με άπό τα στό- μια των Μικρασιατών προσφύ¬ γων. Δέν συμττΕριλαμ'βάνει τίς σειρές των1 τόμων πού φέρνουν τΰύς πα.ρακ'άιτω τίτΐλους: ΜΕΙΛΠΩ ΜΕΡΛ1Ε ΈΚΔΟΣιΕΙΣ ΤΟΥ «ΚΐΕΝΤΡΟΥ ΜΙΚιΡΑΣΙΑ- -ΤΙΙΚΩ'Ν ΣΠΟΥιΔΩιΝ» ΚιΑΠΠιΑιΔΟΚΙΑ Ί. Μέλίπως ΜΕΡΑ Ι,Ε · Άρχεΐο της Μικιρασυατιικής Λαογρα φίΐας, 11949. 2. ιΑΙΝιΔΡΙΩΤΗ Ν.· Τό γλωσ- σικό ίδίωμα των Φαοάσων, Π Θ4|9. ι3. ΛΙΟΥΚΟΠιΟΥΛιΟΥ Δ. και ΙΠΕΤΡΌΠΟΥΛΟΥ Δ.: Ή λαί- ική λατρεία των Φαράσων, Ι194Θ. 4. ιΚΙΕΙΣΊ,ΣΟΙΓΛΟΥ Ι. : Τό ιγλωοσιικό ίδΰωιμα τού Ο&λα- γατς, 1Θ5/1. 3. ΛΟΥΙΚΟΠΟΥΛΟΥ Δ. και ΛιΟΥΚΑΤΟΥ Δ.: Παροιμίες Φαρόίσων, Π95»1 9α. ΛΟΥ1Κ.ΟΠΟΥΛΟΥ Δ. καΓι ιΛΙΟΥιΚΑΓΓΟΥ 'Δ.: Παροιμίες Φαράσων. Μιετάφρασις είς την γαλλικήν ύττό Όκτάιδ Μειρ- ιλιέ. 6. ΜΑΎΡΟΧΑΐΛΥΒΙιΔΗΣ Γ. (κΐαί 'ΚΙΕΣΙ.ΣΟΓΛΟΥ Ι.: Τό γΐλ&σσιΐκό Γδ.ωμα τής Άξού, 10Θ1. 7. ΦΩΣΤΕΡιΗ Δ. ·καί ΚΕΣΙ ιΣιΟΓΛΟΥ Ι.: Λεξιλόγιο τοΰ ΊΑραΙδάν, 1960. 8. ΣιΕΦιΕΡΗ Γ.: Τρείς μέρες στα μοναστήρια τής Κατ~τα- Ιδοκιίας (έλληινιιστί καί γαίλΐλι- στί), 1953. 9. Χ/ΑΓΓΖΉ)ΝΙΐΚΟΛΑΟιΥ - ΜιΑ- ιΡΑΙΒΑ "Αννας: Ό "Αγιος Μάιμας, 1953. ΟιΟ. ΤΑιΤΑΚιΗ Β.: Ή συμΐδο- λή της ΚισΛττΐα'όοκίιθίς στή χρ*- στυανι'κή σικέψη, 1960. 111. ΚΩΣΤΑΙΚΗ θαν.: Ή Ά- νοβκοΰ, 11(96-3. 112. ΚΩΣΤΑΙΚΙΗ θαν. : γλωΐσοικόν ίδίωμα τής Άνια- ίκοϋς (γαλλιοτί). Ι Ω(Ν(ΙίΑ III. ΣΑΚΕΛΛιΑ'ΡΙΟΥ Μ.: Ό έλληνιικός αττοΐ'Κ'ΐσμός στήν Ί ωνία (γαλλ'ΐστι). 2. ΚΑΙΡΙΑΤΖΑ ιΣταμ.: Σμύο- ντη'ς Τραγωδίες. ΎΥ1ΚΊΙΑ ΊΙα. ΑΐΝΔΡΙΩΤΗ Ν.ιΤό γλωσ σικό Ιδίωμα τοϋ Λιβισιοΰ καί της Μάκΐρης. ,ΙΙβ. ΜΠΟΥΠΟΥιΚΟΥ - ΜΟΥ- (ΣιΑΐΙΙΟΥ 'Καιλλιιό,πης : 1.500 ιΠαρθι'ΐμίες τοϋ Λιδισιοΰ καί τής Μάικρης. ΔΙΙΙΑΜΚΟΙΡΑ (1. ΣΑΛΑ,ΒΙΛ Σ. καί 'ΜΤΑιΛ- ιΛΕΤΖΙΟ Ε. : ΚΑΡΑ'ΜΐΑιΝΛΙ- ΔΙΙΚΑ, ΤΟΜ Ι., 1958. (Άνώλυτική Ιδιδ,λιογραφία γαν τυτΤΓωιμέν.ων ισέ γλωσσα τουρ κιική μέ έλληνικούς χαρακτη- ρας). (γιαλλιστί). α) ΊΕΙκθέΐσεις 'Εργαΐσίας των ΣυνΙεργσίτών. β) Βοηθητικά γιά την έργοοσί Γρώμματα ικαί Σημειώματα της Διεύθυινσης γ) Δελτία Μετάβασις. Ιδ) Βιογραφικά Δε.λτία Πλη ροΐφορητών. €) Όδοι—ο,ρικά ^3^τΓσστολών των συτνεργατων στήν Έίτταρχία. στ) ΜεταϊφιράΙσεις ό—ό τα τούρκικα κιαί ΐκαραιμανλίδυκα. Ιζ) Σημειώματα γιά .ΚώδικΙες, "Εγτχραφΐα καί Φιρμάνια. (Συνέιχιεια έκ τής 1ης σελίδος) έρώτων, έτττά ττολεις «ΐμάρναν- νται» γιά την σοιφή σου ρίζα, άλλά χωρίς αΛλο έιδω είναι ή ττατρίΐδα σου·. Αύτός ό έξαίοΛος ούιρανός, αυτή ή άτολα των υ¬ δάτων! Μά πώς ιμτττοροοοιε νά 'μή γιεαίνηθή Ιέΐδώ (ττέρα ή πρώτη καί ή ιμεγαλύτερη φαντασία τη^ άνθιρωττότητος; ι«Τό ι«Καί> τής Σμύρνης σοΰ
τραΐδα τό νοϋ. "ΏκεΙνη ή άνατο-
λίτυκη γιροίμμή των απιτιων, ττού
ιμέ τή,ν ιάσπθδα τής όμορφιδς
των ικρόβουν ακιόμα αό μαΰρο
όλεθρο των ρηιμαδιών, είναι σόςν
ξ'ε|χαισμένο στό .φως, /ττόρτες ττού
περυμέΜετε νά ισας χτϋπήση ίνα
αίΐώνια ταξειΐδεΰον χέρι, κουρτί-
νες των κιλεισ|μένω.ν μπαλκονι-
ων, δσωτειρικό τής χλιδής καί
της λήΐθη,ς —τοράιγΐμοτΓα, πρόσω-
τηα, ζωή, 'εΐστ<ε τό ιμυστήριο τής Σιμύρνης. . «... Βγαίνω στό ιμτταίλκόνι νά Ιδώ τή ΣΙμύρ'η, νά την τραγου 'δή'σω. ιΜά μέ τί τραγούδ.α; Μ τί; τταΐθητικα, χισΐραιΐιμενα, δακρυ- ' σμένα τραγούδια, ΰιτου τα τιζί- νια νά ικροταλ&ζουν σάν τρελλά καί τα ντέΐφ'ΐα νά σπόίνε σαν καιρ διά άνθρώπου ικαί τα λιοοοΰτα νά λΐ'γώνσυνται 'καί τα σασντούρια νά στενοΐζσϋν, στόιματα νά γε- λσϋν 'καΐ ■μάτια νά δακρύζουν. Καί ναναι ιμιχζί ικαί θρήνος καί ξΐτρελλιαιμός: «ΐΣμύρνη ιαου, τό ιπεριγιαλι σοο.,.Ρ. Α ΙΠαίρνω τα τράιμ τής παραίλί- ας Χόπ - χόττ τ' άΐλογ'άκια, ττού τό σέρνουιν κιουΐτσοτΓηδοϋν. Μ—ο- ρεΐς νά κατε©αίνεις στό μετα¬ ξύ σέ κανένα καφενεΐδά'κι, νά ιτι ής τό 'κισίι,μάκι σοιυ καί νά ξα- ναττιάισεΊς τό ΐθιο τράμ παροίπέ- ρα! Γιά ϊνα ίτοράγιμα ιτουλάχι- στο 'εΐσαι β·έ6αιος: ττώς θά φτά- οιεις κάΐποτε στό τέριμα. Τό ττάιρικο γύρω άπ' τό ρο- λόϊ φρέΐσκο κι' άνθιιαμιέ,νο. Π[σω ώ1—* τα χίλωιοά 'κλαριά λ)ευΐκά!ζει τό Κονάκι. Μέ άσι&έστη τό ί- ιχουν άοπτρίσεΊ ή μέ άνθόγαλο; ΊΕκΐεΐ είναι τό Ικέντρο της Τουρ- ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ (Συνέχεια έκ τής 1ης αελΐδος) >χΤέιτοιρτον . Πόίσα εκτέλεσις
λΐόγω της έν Μέι0Τ| 'Ανατολής
στάσεως νά άποΐφευχθη 'καί νά
δ'θΐθη άμνη'στ&ία μετά την συιμ-
πλήρωσιν της /Κυιδερνήσεως ΑΙ
Ι'νοπλοι δυνάμεις της Μέσης Ά-
νατολΐης νά άνοοσχηιμσπιοθοϋν ίι
πό την ήνωιυ.ένην Κυβέρνησιν,
μέ τό 'κ,ριτήριον ότι εΚαι άνιότγ
κη νά υπάρχη έ'νας άξιομαχος
στιρατός διά τούς έθνι'κούς 'καί
συμιμαχικούς ττολειμικούς σκο-
πούς, άττσ'<λειοΐμέΛΐων των ήδη έιμ<|>ανώςτΓειυ.πτοφοολαγγιτών καί
φ·ασΐ'στών.
Λέμπτον: Επι δΕ'καττέντε Ύ-
ΤΓθΐυργιείων κοοί 'Υφυ1ΓΟ^ργείων
Ιν δλω θά είναι πέντε Ύιτοορ-
γείθΐ καί Κν 'Υιφυτκχ)|θγεϊον δι'
ήιμας, Ίπ'σης ϊν 'Υττουργεΐον διά
την Δημοκρατικήν "Ενωσιν. "Η
τοι, Ύττον-ργεΐον 'Εισωτεοικών
'καιί Ύφυττουιργεΐον Στρατιωτι¬
κών διά την Π.Ε.Σ.Α. 'Εττίσης,
'ντΓουργεΐα Δικαιοσύνης, Παι-
δεΓας, Γεωργίας, 'Ειργασ'σς καί
Κοινονικής Προνοίας. "Εν έξ
αυτών θά δοθή είς την Δημο¬
κρατικήν "Ενωσιν.
»"Έκτον· Όρ στική συ,ιΐ'φ^νΙΌ;
δτι Κιίδεονητιικόν ικλι,μιάκΊθν θά
■στα-λή άαέοως είς ττΥν Έ'υ9έ-
,οαν 'Ελλάιδίπ, όττότε ή Π.Ε.Ε.
Α. καί τό Εθνικόν Συμβούλι¬
ον θά δισιλ'οθοϋν.
»·Παρακαλοϋιμεν, τό ανωτέρω
νά καταγραφή είς Πρωτόικολ-
λον τής σΊ.|ΐιιφωνίας τοΰ ΛιΙδάνου
καί νά ρα&ιοφωνηθή.
»*Εάν αί διροι μας γίνουν δε-
κτο[, ιμηνύσατέ ιμας 6ττως στεί
λωΐμεν όιμάΙ&α 'Υΐπσυιργών. "Εάν
σχι, τταρσ:καλ^υ.εν, διακόψατε
βιατΓραγματεύσε'ΐς 'καί έτριστρέ-
ψατε.
Άντι'πιρόϊΙδριο'ς Π»Ε.Ε.Α.
ΜΠΑΚΙ.ΡΤΖΗΣ
Γσοβμιματιεύς
ΣΊΑΙΝΓΓΌΙΣ
ΐΠραμιματΐεύς ΈτΓΐτροττης ΕΑΐΜ
ΧΑΤΖΗΣ»
"Ολοι οί δροιι τοΰ ΈΑΜ άτΐερ·
οθφθησαν όμ(άφιωνα αττό τή Κυ-
βέιρνηισηι.
ι«"Έκιι}>ράιζομεν την ευγκο1μο-
σύνην ιμας, εΐτϊεν δ κ. Γ. Παπταν
&ρέοο, ,μεταΐξύ όΐΐλλιων, ητρός την
ΊΕντιιτροπτην των Βουνώ,ν, διότι
έγικβΐτελΕΊψεν Ιέτΐί τέλους τάς
θπεκιφΜγάς καί. τάς πιροφοΌΕΐς
καΓι άτιεκάιαψΈ τούς άληθινούς
της 'σκθΊΤοός. Τώρα ττλέον ιΊμττο
ρεΐ νά γίνη πλήρη ς έ'ξήγησις.
Γνωρίζομεν τί μας ζητοϋν. Καιΐ
άητέναντι των αΐτη'μάτων των
λιαΐμΐδανομεν έττΰσηιμον, ύπεύθυ^
νόν θέσιν: Άρνούμε<Ηα! »)Μάς ζητοϋν νά παραδώσω¬ μεν την "Ειλλάδα. Άρ,νούιμεθα! »1Η θττοοτολή μας είναι δχι νά τϋθΐρα6ώσωμΕν, άλλά νά ύττε- ραισττίισωμεν τόν λαόν μας Ή αποσταλή μας εΚαι νά έντάξω- μΐεν τάς όργανώσΕΐς είς τό Έ- &υος καί δΊχι νά ύττοιτά!ζω.μεν τό "ΕΒνος είς τάς όργανώσειις. κιάς.. Μίίτέηδες, μτπϊότπουλα, χα. νούμιισοιες, χαναυμάικια ττάνε χι' έρχονται. «... Περπατώ, ττερτκΐ. τώ Λκρη-άκ,ρη τής ττροικυμαίας. ΠερΜατώ καί σοι'νλογθζαμαι υούργια ιοιμυρνιώτικη των Αθηνών. Τό νε,ρο πτηιδα ι. μοΰ βρέχΐει τα ττόδια. "Α! άγα- ττηιμένη θάιλαισιοα, χίλιιες φορέ; άγαπτηιμιένη, 'κυΐματάΐκία τοΰ γιο. λυοΰ, μαϊστράλι τοΰ πελάγου, τ! μοΰ φέρνετε, τί σμιαρνιώτικους .καηιμιούς, τί άγάπτες καί βάσα- να ιμοϋ φέρνεται άπω την 'Ελ.- λάΐδα! ·** «... Κυριακή α—όγευιμα στή Σμύρνη. Μέ τα γιορτινά της ή θόίλαισίσα, ιμέ τα γιαρτινό της ή τταροΐλίια. ΟΙ έκκληισιές της Όρ- θσθοξίας ικαμιμένες, καιμ-άνες νες δέν ιέσή μονον, δέν εύωδί'α- σε λιδάινι. Κ ι* &μως αίσθανεσα* πώς είναι μερά ίιπίσηιμη. Στήν άτιμόσφαι.ρα, στό φώς, ύττάρχΕ, ή χαρά τσΰ ΚυρΙου. ΙΠε^ρττατσ,με ιστήν Προκυιμαί« Ή ιδαντέΐλιλα των —ροσόψεων σκε'πάΐζΐει μ' εύγε^στατη διίοκρι ση τό θέαμα τοΰ ολέθρου. "Μ μο[ρα των ικαταστροφων ίχει κί' αυτή τίς λιετττοτη,τές της. Στό έαωΓΓερικό των Ιέρειιτίων δέν θα βρήτε αϋτε ,μιά πρώσοψη νά στέ αι 6ρθια. Άλλά μ(ττροστά - ιμ-ρσατά Ιέιχοΐειαζάτιαν ή ώραία όψθαΛιμχχπ)άτη. Γιά είνα 6ευτερό λΐΕπττο, 8στω, άγνσεΐς την ττϋιρκα γιιά. 'ΚάινΕ.ις ττώς σέν 6λέ~ει.ς τα ματταιΐα κουφώΐματα των τταρα- θυρυών καί τα Λδεια μπταλικό- νιια, —ού 'δέν Γπιλέκονται τηά οί δραΐδυνοΐ ρειμ&ασμσί... «... Τα κέντρα ττοΰ δχουν δια· σωθιεΐ — τό «ιΚόιρακ», ή «Λούνα Πάιρκ»— ιμιλοΰν γιά πΕραΏΐμένα μεΐγαίλε'ΰα. Τα ντεκάρ ύπταρχουν, ώίλΐλά τούς λείπτε. ή ζωή. Κάθε πόλη £χιει τό χαρακτή,ρα της. Σΐμ'ΰρνη ^κουγες κι' έδαζε 6 νοΰς σου ιμιά πολιτεία ξένοια- στη, γΐλΐεντζοΰ. ΣήΙμερα δέν μέ- νει τταρός μόνον ή άνόιμνηιση... ΧΡ. Σ. ΣΟΛΩΜ0Ν1Λ.ΗΣ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΩΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ (Συνέιχεια έκ τής 1ης σιελϋδος) μας! ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ Ό Νικολάκης μάζεψε καί άλ- λους καί δπως έλεγε τόν 6οή- θησαν καί οί Τοΰρκοι, £6γα- ζοτν νερό άπό τό πηγάδι καί προσπαθοΰσαν νά σδήσουν την στέγη αυτή ή δουλιά βάσταξε πολλές ώρες καί τό βράδυ πιά ήλθε ό Νικολάκης κουρασμέ- νος, καί μάς Μλεγε πώς εΐχ? δυνατό άγιο τό σπΐτι μας καί γλύτωσε. Πόσο ττροσπάθησε νά τό γλυτώση τό σπίτι καί ίλεγε πώς οί Τοΰρκοι, πού βοήθησαν, περΐμεναν φιλοδώρημα, μά τί νά τούς Ιδώσει; Τα λεπτά τα εΤ- χε δώσει την Εύαγγελινή νά τα φυλάξη καί τής έ'πεσαν, τότε ποΰ μας πηγαν £ξω, χωρίς νά τό καταλάβη ! Την άλλη μερά ό καημένος ό Νικολάκης καθόταν κοντά μας καί δέν τολμοΰσε νά 26γη £ξω, γιατί αύτοΐ πε- ρίμενάν. Σάν προχώρησε ή με¬ ρά κάποιος φώναξε άπό κάτω: Νικολάκη τό σπίτι σου κά- βεται — δτρεξε τί νά δή άπό τό μαγαζί έ"6γαινε ήφαίστειο ή φωτία! Γύρισε πίσω πικραμέ- νος πέταξε τα κλειδιά καί εΐπε — «Τώρα πιά μδς μείνανε τα κλειδιά»— καί τ)ταν σύγουρος, ττώς ιαϋτοί ττού πειρί'μεναν τιΐλη- ρωμή, έ!6αλοτν τή φωτία ξανά. Τό σπίτι μας δμως, δπως ήταν ύψηλό, γλύτωσε τα άλλα σπί- τια τοΰ θείου θανασοθ καί τοΰ θείου Χ. Χρήστου πού ήταν χα- μηλότερα καί οί σττ.ίθες Ιφευ- γαν μακρυά Ιπαψε καί δ άέ- ρας καί Ιτσι οταμάτησε ή φω¬ τία στό σπίτι μας. Άπό τό σπίτι μας, πρίν άκό- μα νά καη, πέρασαν πολλοί, πού τούς κυνηγοϋσε ή φωτία καί μείνανε στό σπίτι μας ώς πού τούς είδειωξε καί αύτούς ή φωτία.— Μιά γνωστή, ποΰ ήλ¬ θε Ιπειτα στό σπΐτι πού μένα- με εμείς, £κο6ε μιά κουνουτΐιέ- ρα καί εδινε μαντύλια στίς κο- πέλες γιά νά τηλήξουνε τα κε· φάλια τους καί αυτή την κου- νουπιέρα την εΐχε πάρει άπό τό σπίτι μας. Είχαμε πολλά πράγ- ματα άμπαλαρισμένα μέ την Ιδέα πού είπαν πώς μέ τα χρή- ματα της έθνικής αμύνης θά φέ- ρουν ύπερωκεάνια νά μάς πά- ρουν, καί βρέθηκαν έκεϊ τα πράγματά μας καί τα πήραν άλλοι. Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ *Τό Συιαβόλαιον τοΰ Λιδανου ΣΥΙΝ(ΕΧ/Ε·ΙΑ είς την δη,ν σελ. (Συτνέχβκχ έκ της 1ης ς) κιατά της ρυθιμίσεως των οχέ- ισεών μας μετά τής Τοορκίαις Ι&έν €χσ;ν 'αντίρρησιν, δττως1 Βε,^θώμε,ν τόν συΐ'μΐψηφΐσιμόν, Ιζητοΰν δμως ιδ!τΓως τό Ελλη¬ νικόν Κράτος ύπιο,κατασταθή εΐΐς τάς έικ τής συμβάσεως άν τοΐλλαγής ύποΐχρεώσεις της Τουρκίας, ώς ττρός την άνταλ •λάΐξιΐμον ττεριουισίαν. ΟΙ αντιυτιΐθέιμενοιι, ικόριοι, ικσ>
τα της ρυΐθιμί'θεως των σχέσεων
μας μέ την Τοοοκίαν, τής όρι-
στΐικής ρυΐθμίσΐεως, διά της άνα-
γνωρίΐσεως τοΰ άνε,φί'κτου της
έΐκτιελέσειωΐς της ιουΐμδάισεως της
άνταιλιλαγής, ώς πρός τό ζήτη-
μκχ της ©κτϋμήσεως των άνταίλλο
ξθμων πειριουισιωΛ·, οΐί άντιτυθέ-
μιενοι λθιττόν αδτοι, οθσιαοτι-
κώς δέν είχον ώντίΐρρηισιν νά ύ-
πχχγραίψωμεν την σύ)μι6οβσιν αυ¬
τήν. Ύττοιστηρύζ'θυν ιμόνον, δτι ύ-
ττοΎράίφοντες την σύμβασιν Τφέ-
τοειι νά ιύττοκαταστήσιωμεν τό Έλ
ληνικάν Κρά,τος είς τάς Οττοχρε-
ώσευς, τάς οποίας είχεν άναλά-
6ει ή Τουρικία (διά τής συμβά¬
σεως ττερί άντιαΐλλαγης. Ένθο-
ιμεΐσΐθε 'δέ δλοι, νομίζω, ικαλώς
πόΌιον κατηγορηιμαιτιΐ,κώς κοοί
τοόΐσον ισαΐφώς άττί'κ ρούσα τότε
τάς άντιΐλήψεις αύτάς. Έδήλω-
σα ιμάίλιστα, 8τι είναι ευτυχή μα
δτι τταρουσιάζονται αί αξιώσεις
αύται είς τάς -παραμονάς έκλο-
γών, διότι δέν ήθελον νά ύ—ο-
κιλέΐψω τάς ψήφους τοΰ προσφυ-
γικοϋ κόσασυ. ιΠρέττει νά γνωρί
ζή ό πτροσφιυιγιι'κός χόσμος, εί¬
παν, δτι αί ί'δέιαι αύται δέν είναι
δυινα:τόν νά εϋρουν έν τω προ¬
σώπω μου τοολώχιστον, υποστή.
ρικτήν. Εύτυχώς, ή δοθείσα ψη-
φός ΰιπό τοΰ Έλληινικαΰ Λαοΰ
είίς τάς γεοουσιαιστιικάΐς εκλο¬
γάς άτυέ5ειξεν, δτι ή γνώμη μΗ
ρικών α^τσκιλήΓτων ύττεραστη-
οτών των συιμΐφιερόντων τού ττρο-
αφαγΐ'κοΰ κόοιμου δέν κατώρθω
σε νά εΰρη άτϊή,χησιν ουτε &1ς 2·
νκχ μιχρον μέρος αΰτοϋ. Σή/μί-
ρον δΊμως, κύριοι, δταν εγνώσθη
πρό τίνων ημερών, δτι Ιφθάσα-
μεν εΐίς τή,ν σύναψιν όριστικής
ουιμΐφωνίιας μέ την Τουρκΐιαν, η>
χιιθΐε νά 6υα!δθδεται, ότι οοΐ άντι-
λήψεις αυταί εύρισκον ύτκχπή-
ρθξιν κοΛ έικ μέιρους μερίδος τού
λ'άΐχυστον τοΰ ποΐλιτιικσϋ κόσμου
της Ελλάδος.
ΟύΙδι&ίς —ολιτμκός έν τή Συντα-
•γματυκή Έπυτροτΐη ύττΕοτήρι-
ξεν, »δτι έ'κ της συιμφωνΐας
γεννάται ύττσκατάστασις τής
ΙΕίλλιάΙδος είς τάς ύποχρεώσεΐζ
τής Τοαοκίας ώς τηρός την άν
ταλ)λάιξι,ιυχ>ν περιουσίαν.
Τό ιτραγμα, 6=&αίως, αν ήΤο
ώληθές θά ήτο οθδαΐρόν, διότι
αν 'σοδαροί πολιτικοί αν&ρεζ
προΐσή,ρχονιτο νά &ει&αιώσουν τόν
ιτροσφυγιικόν κόσμον, ότι ή ά-
■π«ίΙτηισις την ό~·-ν[αν προέ'&αλ-
λον οί αύτόκλητοι ύττερασττ^'
ταίί τού είναι βασιιμος ικαί 6'"
κιαύα, έΐγώ θά άναγνώρ.ιζα °τι
ήτο ^ισικον, δτι ήτο ητιθανό'
—<δέν λόγω ότι θά το βέβαιον, άλιλά θά ήτο τουλάχιστον ένδ£· χόιμενιον— £να όόξιον λογου μέ¬ ρος τοΰ -ροσιφυγυκοθ .κόσμον· ^<ά ηκολούθει ιτόν πολιτικόν άν- δρα τόν σοβαρόν, ό όττοίος θη ενεφανΐιζετο νά υποστηρίξη το'- «ύτας ΙδΙέοος. Έττομένως, ΣνΐΝΕΧΕΙΑ &1ς την ατνν