195871
Αριθμός τεύχους
1877
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 40
Ημερομηνία Έκδοσης
29/1/1967
Αριθμός Σελίδων
8
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βιβλιοθήκην /
_——^
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΐΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
ΚΥΡΙΙΑΙΚιΗ, 29 Ίανουαρ. 1967· Γιμή φύλλου δρχ. 1.50
'ΊΕτος 40όιν — Άριβ. φύλ. 1β77
Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφβΐα : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.706
ΤΑ ΣΟΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΛ:ΕΟΣ
Μικρά Ί σ τ ο ρ Ι α > Εάν έξαιρέσωμεν συν-
τόμοΌς περιόόους πρωθυπουργίας, άξίων πράγματι, πολι¬
τικών — όπως ό Τριχούπης, Δεληγεώργηζ, χ. Ά. — ή προ-
γουδική Ελλάς έχυριαρχεϊτο άπό τόν «κοτ^αμπασισμόν»,
σΊενώτατα συνδεδεμένον μέ την φανλοκρατίαν, έλέεινής
/ίορφής. Ό ύποτυπώδης χοινοβουλευτισμός', άπό χον οποίον
διήπετο δήθεν ή χώρα, εστηρίζετο, είς παρωδίαν έχλογών,
κύριον χαρακτηριστιχδν των οποίων, είς πλείστας των πε-
ριπτώσεων, άπετέλει ή άπροσχημάτισχος βι'α των κομμα
τιχών αμπράβων», ή πολυψηφία καί ή νοθεία, έξιχνουμέ-
νη μέχρι τής Ανατροπής χαλπων χαϊ αντικαταστάσεώς ψή-
φων καί είς αυτήν Αχόμη την πρωτεύουσαν Ι ΑΙ Κυβερνή·
σεις χατηρτζοντο με πλασματικάς πλβιοψηφίας, ή ύπο¬
πτον ς χομματιχάς συναλλαγάς ή Ιδιοτελεΐς προοχωρήσεις
βουλευτών είς τό χυβερνών πόμμα, Λπό τα τής άντιπολι
τεύαεως, Λν δχι Από ύψηΐήν «εϋνοιαν».
Υπό τάς ανωτέρω προϋποθέοεις είναι ευνόητον, δτι
δΐν ήτο δυνατόν νά μΑ εϊχε διαποτιοΰϋ, Ιδίως, ή Διοίκη¬
σις καίή Διπαιοαύνη Ληό Ανίατον διαφθοράν, εάν, μάλιστα
ληφθή ύπ' δψιν τό πρόσθετον έπιβαρυντιχόν, ότι έκαστον
κόμμα διέθεΐεν ίδιον δηιιοσιοϋ ηαλληλιπόν προσωπικόν - ώς
γνωστόν ή μονιαότης των χρατικών λνιχουργών καθιερώ
θη βραδύτερον υπό τοΰ Ελευθερίου Βενιζέλου — έναλλασ
αόμενον με εκάστην κυβερνητικήν μεταβολήν, καί τυφλώς
δουΐεϋον, ώς ήτο επόμενον, αποκλειστικώς τό είς την Ε¬
ξουσίαν χόμμα καί τα συμφέροντά τού καί όχι τό Δημό
οίον. Καί αυταί Αχόμη αί καταοΊωκτικαί εκστρατείαι των
«μεταβατικήν» αποσπασμάτων τής Χωροφυλακήν, σκοπόν
είχον καί όυνεηήγοντο, σϋναθέστερον την εξόντωσιν των
>.. ΛΟρνίθων» των άθώον χωριχών, παρά των ληοτών, οί
Οποίαι έλυιιαίνοντο άσυδότως χλν τόπον, καί των οποίων
■ί σχέσεις μετά πολιτικών, τούς δποίους ΰπεβοιίθουν χομ-
ματικώς καί υπεστήριζον έκλογικώς, ήσαν συνήθως.,.άγα-
θώταται Ι
Είς την Αξιοθρήνητον, αυτήν, άπό πάσης απόψεως,
Ηάτάστασιν Ιφραε τέραα προσωρινόν αί, υπό τής 'Επανα-
στάσεως τοϋ 1909, διινεργηθεΤσαι έλεύθεραι χαϊ τίμιαι
εκλογαί, κατά τάς οποίας έααρώθη, κυριολεκτικώς, άπό
τάς Αφυπνισθείσας προοδευτικάς αστικάς τόξεις, έχ των
οποίων Απηρτίσθη τό χόμμα των Φιλελευθέρων — ή σνο-
μασία Αφείλεται είς τόν Αείμνηστον 'Αλ. Πώπ, διαπρεπή
δημοαιογράφον (διευθυντήν τής εφημερίδος «'Αθήναι»),
πολιτικόν καί νομικόν - τό, κατ' θυσίαν, σβαηπός φεου-
σαοχικόν καθ«οτώς, υπό τό οποίον εστέναζεν ή φυτοζωοϋαα
Ελλάς, καί εσχηματίσθη Κυβέρνησις άπό νέους καί ρηξι-
κελεύθους πολιτικοϋς με έπϊ κεφαλής τόν, μετακληϋέντα
υπό τής 'Επαναοτάσεως έκ Κρήτης, μέγιστον πολιτικόν καί
διπλωμάτην τής νεωτέρας Ελλάδος, Ελευθέραν Βενιζέλον.
"Ανεαος άναγεννήσεως χά) οιζι*ών μεταρρυθμίσεων
τότε, νά πνίη είς την Έλλάδα υπό την δεξιάν κα¬
τεύθυνσιν τοΰ μεγαλοφυοϋς Κρητός Πρωθυπουργοϋ καί
των άφατριάσεων καί διαχεκριμένων συνεργάτην τού, είς
άπαντας ίν γένει τούς έθνιχούς τομεΐς, με άναδιοργάνώ¬
σιν τοϋ Έθνιχοϋ Στρατολ, δ οποίος είχεν υποστή την έ
παίοχυντον ήτταν τού 1897, πού εϊχε θέσει έν κινδύνω
καί αυτήν την, διά ποταμών αϊματος, άνακχηθεΧααν έθνι-
κΛν ανεξαρτησίαν, Άν δεν Ιπενέβαινον εγκαίρως αί «Ζ7οο-
στά'τισ'ες Δυνάμεις», τής έθνιχής οίνονομίας, τής γεωργίας,
Ιδίως, διά των, διά πρώτην φοράν, έφαρμοσθειαών απολ¬
λοτριώσεων των μεγάλων Λτσιφλιχίων», υπέρ των άκλή-
οων καί πενομένων ΑγροτΛν, τής ίξυγιάνσεως καί άναοτυ
λώοεως τής Διοικήσεως χά) τής Αιχαιοσννηε,&ιά πληθύος μέ-
χρων χαϊ εύατόχων νομοθετημάτων, πρωτοατατοΰντος εΐδι-
χβς είς τό κεφάλαιον τουτο, τοϋ διαπρεποϋς νομοδιδάσκα¬
λος ΔηαηχραχοπούΙου, τα δποΐα έξήλειψαν την σχεδόν
Κίθιμιχήν» ΗαταατΆσαν ζωοχλοπήν — οί αγρόται, ώς γνω¬
στόν, ΰπερηφάνως διελάλουν, δτι «δ Βενιζέλος φυλάει τα
ζΛ τους» - παΐ την έπιπολάζουσαν, ίως τότε, ληστοχρα
τίαν, Από την, ΑναουγκροτηθεΖσαν ΙπΙ ύγιών χαϊ Ακομμα
τίστων βάσεων, Χωροφυλακήν.
Άποτέλεβ'μα τής ίργώδους καί αποτελεσματικώς αύ
τής πολιτιχής δραστηριότητος, τοΰ Κόμματος Φιλελευθέ-
ρων υπήρξε τό επιτελεσθέν «θαϋμα», τό οποίον κατέστη¬
σεν, Λντός μιΛς μόνον διετίας, την χατησχυμένην Έλλάδα
τής ΜεΙούνας, Έλευθερώτριαν τ&ν ϋποδούλων Έλλην ών
τής ΜαχεδονΙας, διά των νινηφόρων Βαλκανικών Πολέ
μων τοϋ 1912 χά). 1913, πρωτεργάτης των οποίων υπήρ¬
ξεν δ ΈΧ. Βενιζέλος.
Άλλά θά χρειααθή νά συνεχίσωμεν.
ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
Ν' ΑΠΟΤΡΑΠΗ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΖΗΜΙΑ
Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ
Τοθ συνεργάτου μας χ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΟΓ
,Διά νά θίιξουν τ6 -αι&ί τού
λαοθ τόν ά&άμαστον Δηΐμοκρά-
την κ. Α. Παπανδρέου, δλα γε-
νυκώς τα δργανα τής Δεξιας,
τού πσιραικιρατικοθ ΚράΚους, έ-
•πιεΐδιόιθησαν μΐπίτά θθΜχττον είς ύ-
μνολογίίας διά τόν άγνόν καί
ΔηιμοκρόΙτην στιραιτιώτην Ν ικό-
λαόν Πΐλασ"τήιρ<χν, Τϋθϋ ώς γνώ- μοώ το« εΐχ|ε μώσα ΐου ψίΐχήιν, τό ιμΐετγιθΓΛΕΐον πάν- τοτε τής αίωίνΐιας μας Έλλά- δθς. Άνίικοονα, δμως, τα δργανα τής Δ'εξιας νά συιγικροοτήσσον τό έΐνιστυκιτώΒες μΐσος των πρός τόν δκΐεΐνον ποοτριώτη^, δέν ΤΓουν /νκχ τό «ισφόόλιμο:» τής ΊΕίπαινοίστάΙσε- ως τοϋ 11922. ΊΑιλΑ' ή ΊΒπανά(οτασις έκε&νη ύτΐηιρξΐεν ή ΙέΊθνυκή κιάβαρσις καί ταυτοχρόνως ό Μέ(γας τίτΛος, μέ τόν ότοοϊον καίτέόλα&ε πανίτο- ΙέΙτεινήν θόσινεΐςτήν Έΐλΐληνιικήν Ί ιστορίαν καί είς την ψυιχήν τού ΊΕΓλιληνιικοΟ λαοϋ ό Μαθρος Κα βαλίλιόιρης, τό φάβητρον των ΤΠούρικων, έξα:σφαιλ)1σας αήν εό· γναΐμοισύνηΐν τού 'Έθνουις, ώς άγιος τής Ποίτρθδος, μέ τάς ■ηροιαφερ€Ι;.Ιΐσας £(—ιΐ αΰαοΰ έθνι- κάΐς ύτοηιριεσίας είς την Παττρί- θα, δ-ιόιτι έσωισεν, διχι μονον ΐήν άΛΛώ καί τίλειθσίτους ίΐκ τής μαχαίρας καΐ τού πχ|ρός των τηροαιωνΐων μας έ(χθρών Τούρκων, οΐτινες τιιλήν τής έΐξον τώΐσεως έικατονΐτάβιων χΛιώΐδΐων ν μας τής Τουρκίας έ- καί Ιτάς περιουσίας των. 1Η "ίΕ1π:ανάισταΐσις έ,κΐείινη έ'δη- μιούργηΐσεν ένΛός άλίίιγων ημε¬ ρών, έναν νέϋν ικιαί ύπτερήΐφα- νον Στρατόν, ,μέ τόν δ—οίον, ψραξιε τα σύνοιρα τής Χώρας, τα όΐποΐα είίχον ά!φή|σει άνοιΐκ/τά οί '&ιαλύσαντες τόν άήΐττηιτον Έίλΐληινιικιόν Σιτροβτόν είς την 4τ|ν ΘρησκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΙΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΥΓΓΕΑΙΡΗ: Α' ΠΟΥ ΟΦΕ,ΙιΛΙΒΤΑΙ ΤΌ ΑΐΙΐΝιΙιΓΜΑ ΤιΗΣ Ι ΣΤιΟιΡιΙιΚΗιΣ ΤΟΥ ΥΠΑΙΡ3ΕΟΣ: Υπο» -τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ΔιαθήΚης, τό πρόσωπον Τού ά- —οιτείλΐεϊ ενα τϊραστιο καί δυσε- τιΐίΐλΐηΐτο ιυρόιβλημα. ι Καί οι' αΰτοϋς άΐκόμη. τούς τού, τ< "ΑΝ ΕΧΗΣ ΑΡΑΠΗ ΦΙΛΟ... ΙΟί άναγνώΐσται τοΰ ώρ'θΐροο, άς μας συΓγιχωρήρουν, έιάν δι' εύνοήΊτουις λόΓγιους άφί- ναμΐεν ήμιτελή την έ-ιικεφαλΊ&α άίττοσιωΐπώνΤες τό δεύτερον μέ- ρος τοΰ διστοί^ου, τοΰ τόσον γνωρίμου είς τάν λαόν μας. Είμεθα αττοό μακρού χρόνου αναγνώσται 'έΐγκύ,ρου ιπρωινής άθηναιικής έφημΐειριΐδος καί άνή- κιοιμΐεν ΪΙδΐεολογιΐκώς είς τό δημο- κρατυκόν ικόΐμιμα τής Ενώσεως Κέντρου καί μαικιράν τοϋ ττατρί ου ΙέΙδάΙφους ευρισκόμενοι ώς ά- πόΐδηρσς ΑιίνυίτατιώΤηις, σθΐενα- ρώς διά τοϋ ΊΕίΜληνΐ'κοΰ τΰπτου 'ΑΙΘηνών ήιγωνίσθη|μ|εν Βιά την 'έΙπιτυ(χ'ίαν τού όΜενδοτου α¬ γώνος τοΰ ήΐγέΤου τής Ε,ιΚ. κ. Γ. Παητανΐ&ρέου, κατά τό 1ι96ΐ4. ΙΕκΓΓΐαναιπαΤιρΐισθέντες άρτι, δ- ττ,ως τόσαι άλλαι χϋλιάδιες άπο- δή|μων ΑΙγυΐπτιωΐτόϊν, φίεύγοντες την δίωξιν ήν ύ—δστηιμΐεν λόγω των όίτοατγΌρευΓιικών διατάξεων των διαφόρων νό|μων καί ΙΙδΐίά έ κβθνου τοϋ 1β&7 τοϋ άιπιαγορεύ όντος εΙΙς τούς ξένους δργανι- σμούς, έταιρείας καί ΙθιώΤας, άνέιχοντας ξένα συμφέροντα, νά έΙρ>ιό(ζωνται έν τή Ήνωιμέντι Ά-
Δημακραιτία, εώρισκώμΐε
θα ·π(ρόοφιυΓν1ες έΙΙς τό ποτήριον έ-
δαΐφος ύποστά<νΙτες τας συνεπεί¬ ας των ~ρο,ρρη|θέιντων νόιμων,έν καΛολΐεβψανιτες $|ίς χείρας έτε- ροφιύλων περιουσίας ιςινητάς κ,οίί άκινήΐτουις καί πάσαν εργα¬ σίαν ττ|ροσοΐδοφό(ρΐον. Ά|πό τοϋ 19517 αί δ&κάΐδες των χιλιάδων των ΑΐίγΜπτιωΙτών προσφύγων, στερού,μενοι καί &ο κιραζόΐμιενοι άναιμέινουν τον δια¬ κανονισμόν >των Ιΐγΐκαταΐλιεΐιφθ'έν-
των τπε!ριουσια;ι«ώ.ν των άΐγΐαθών
καί μάλ/ις τεΐλιευταΐίΐως
φη ή μΐεϊταξύ ΙΕΙλλάΙδος ικαί Η.
Α.Δ., ή σύμβασις 6ιά τόν δια-
κανονισιμόν 15 έΐκαταμιμυρΐύων
αΙγυτττΓΓΐαικώΛ' λιιρων, ποσόν έ(κ-
τκμΐήαεως των 'έγΐκαττοίλιειφθεΐισών
περιουΐσιών, ένω ή ιπιραγιμαΐτιική
άΐξύα αυτών άνέριχιειται καιτά τάν
μΐτιριώτατον ύτπΐολογιΐισιμών είς
τό τειτραππλαΐσιον τού άνω,τέίρω
ποσοΰ.
Τό τολέον ιιε)ρίεργον ειΐς αύ-
είς την 4ηρ σϊλθδβ)
'Υτηώριχει τόσο μΜ/γάλος άρι-
στουχιείιων γιά τόν 'ίησοΰν
καί τόση ώφθοινίία χειρογ|ραφων
τοού μάς μετέΐδιωικιαιν» την ζωήν
τού ικιαί την διδασκαλίαν τουι,
ώστε βασίιμως νά ύΊποστηρίζείται
δτι γιά κανένα άΐλίλο σύγιχιρονό
τού -ρόσωπτο &έν έίχο,με τόσο
ποιλΐλΐές τίληροφορίιες.
ΙΕν τουΐτοις, δ(μ|ως, καθώς καί
ό Ί]&ιος ό 'Ιησούς τό
ήτο ικαΐ έΐξοΐκιολΐοιυΐθΐεΐ νά παρα¬
μένη *ση|μεΐον άντιλεγιόιμιενον».
*Ε>τοΙ δύο χιλιάίδΐες &τη πεΐρίττου
έΐξαικοΐλΐουΐθοΰν νά γίνωνται τοετ
ρί τό ονομά τού συΙζηΤήΙσΘυς ε¬
πί] συΙζηΤήσεων καί νά
νωνται πολ&Μαί
Δι* δΐλους έΐκΐεθνουις —ού ά—ό
σκεΜτιικιισιμόν ί) άίτηό προκΐατόΛη
ψιν 8έν πΐιστεύουιν μέ
καρ!δΙί)ας, ότι ό "Ιησούς είναι
δ Χρυστός, τόν όΐττοϊ-
ον τίολΐλούς αιίώΊνας πρίν γεννη-
θη, έΙπροφήΤειυσαν ικαί τφοειξή[γ>-
γΐειΐλαν οί -ροφήΐται τής Παλ.
τούς Γραιμιματεΐς, τούς Φα
ρυσαίΐους, άιλΐλά καί τούς άπα-
&αύς τού, ήτο Μνα &ϊνιγ)μια.
ΊΗ ζωή τού, ώς μάς την τβφι-
γρόιφουν οί τέσσα,ρες ΕύαγγΙε-
λυσταί, είναι καιτόισπταιρτη άπό
ώς είναι καί αυτή ή
γΐέΊννηΐσύς τοϋ, 'Αΐκπινοδαλιεΐ δέ,
μέ μίαν λάίμψιν όιπερφυσικήν.
Καί είναι τα οτηειρφυσιΐκά γ(ε(γο-
νότα τής ζωής αου τάσον στενά
συνυΐφαισιμίενα μέ την δλην τού
οπταιρξιν, ώστιε αν τυχόν επιιχ|ει-
ρήΐσωΐμε να τ' όΐτοοσπώΐσω,με, ά¬
πό αυτήν, θα πρέίπει τόηε ν' ΰί
νηΐθοΰμε καί αυτήν την ϋπαρξίν
Τού ΊΑΙκφη δέ, θά ττρέτιίει,
στή,ν πεΐρίίΓΤΓΓωΐσί'ν αύίτή,ν, ν' άηπαρ
νηΐθοΰμε και δίλΐεις ΐίς μαρτυρί-
ες των άΐνθρώτπων τυού τόν γνώ-
ρυσαν, τόν ήΐκοΙλίούθιηΊσαΐν, τόν
έΤζηΙσαν καί μ«ς πΕριέίγραψαν
τόν &0ον τού. 'ΑΙλλά θώ τπρέΐτϊ&ι
έττΐίισης ν' ότγινοήσωιμιε καί την
πραγΐμιοπυκόΐτηπα. "Οιτι τούττέ-
στιν, ΙέΙκεΐνος ττού έΐφαίίνΐεΐτο τό¬
σον ά&σηιμος, τόσον π?α~ειν<ί>ς,Μού
(Συνέιχειυα είς την 4ην σελθδα)
ίΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΗΠ0ΙΗ.Η2ΤΗ-ΜΥΡΝΗΤ0ΝΙ0 ΑΙΟΝΑ
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
σα ικαί στήν τε)χνοτροιπιία 6υχή
τού φωτεινή γρα)μ(μ(ή, οί —ερισ-
σόΤεροι Σιμορναΐοι ποιηΐτές εΙ-
χαν ικχρασυρθΐεΐ ιστό ιρεΰ'μα τοΰ
πιό 'καταθλΐίΐτΤιικοΰ ίΓΒεσιμισμοΰ.
Ό —ατριωτυκός τους οΐίστρος
στό Μτααικρον τοειριωρυσιμένος ικαί
ψσΑλϋδισιμενος άητ' την άιμειίλΊ'-
κτη τουιρκιιικιή ιλαγοκριισία. |Κι*
αύτό άκόιμη τό ηταισίΐγνωΐστο -οί
ιΑ,'
ΊΕίκτός άητό τούς γινωστοΰ^
Σιμιυρναίους ίπιοιηιτές ' Ιωαννη
Κα,ραΰΌάτσα (1Ι&24—Ίβ73) καί
Θειό)διω|ρο Όρφανβδη (1θΙ17 —
1ι866), -ού τό ποιηίτυκο τοος ίρ
γο είΐχκ. 'πκχνεννλήνια άττήιχ|η|οη,
κι' <ίίΐλλο·ι ιποιηιτέίς, μέ μιικρόττε- ρη άτκντι.νο'βολίια ένεΐφανίσθησαν στά ισιμΜΡ'ναΊκό στειρΐέωιμα τό δΐεύ τερο ήιμισυ /τού ιπΕραισμένου αί- ωνα. "Ηταν τόΊτε ή βτηο'χή τής γαλ- λιικΐης ρωμαντικΐης σχθλη"ς, καΓι της βιασι'λΐείας στήν ΈΙΜλάβα των Παρώσ;χιων, των Σούτσων καί Π'απαρρη?γόίΐΐ3θυλων κι' οί Ιεύαίΐσθη/τΐοι τής Σιμύρ νης -ποιητές νά έ»πηρεασθοϋ"/ καί νά ^ραξουν γκί' αύτοί στί^ους ύιΤΒρρωΐμαντυΚΌΰς ρέ δλθυς τούς άιπαΐραι&τητο'^ς ττοιηΐτικούς στενα γιμούς! ΈΙκτός άητό τόιν Μιχαήλ Άρ- γυ)ρότΓθουλο, πού ό}ττο ιτότε εϊχε στήν ΙΙ&έα, οτή γλωΊσ- ημα τοΰ θεοδώραυ «Χίος οούλη» ίτίαρ' ΰλο —ού τό θέΐμα τού ανοίγ|εΙται ο" έποΐχήι τίρό τής τοαρκιικΐης βοοίλί'ίας, δή μοσιεύθηικε στή Σμύρνη, κΐαιτά &ιαιταγή τήις 6κ«ΐ λογοικρισίας, μέ τόν τίΐτλΐο «Χίος φΐληκ-. Έτσι μιά όίτοό τίς σπου&αιοτερες ττη- γές της Ιμΐπνευΐσης, ή Ποπρΰ&α, &έν η/ταν έΙτοΐΓΓρεΓΤΐίτό νά «έκιχθ·- θΒΐ» σέ στί^ους. Α Σΐτά Γ894, ή ~αλαιάτ&ρηι Ικαί μ'αΐκ|ρθ&ιώτε)ρη σιμιυ,ρναϋκή εΐφη- ιμεΐριθδα, ή «ΆιμάΙλΙθΙεια» εΐίχε την (Συνέ<χ£.ια είς την 4ην σελΟΒα) ΕΙΣ 1 "ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ ΙΙ&ΙΑΣ,. ΙΠρολογίζων ό γεν. γραμμα¬ τεύς τής «Ενώσεως Σ/τιΐάρτη,ς Μ ΊΑσΟας καί πψιιχώρων» καί μας ]κ. ΦώΥη>ς Ούλ-
κ'έρογννου, την πίραγμοποττοιη-
ΘΙτΤααν, την παρείλθοΰσαν Κυ-
ριαικήν, είς τόν έν Ν.Ίωνία «ΟΙ
κον Σπάρτης Πισι&ίας», ·πρά>
γματι, θαυμάσιον ικαί
γόν, διάλεξιν τής Ύτϋοδιειυθυν-
τρθας τού Λακειϋου θηίλώωιν Ν.
Ίωινύοΐς, 6ιακεικρι|μιένηις ικαθη-
γηΐτρίας κ. Αθήνας Ζαχαριώ-
Ιδου — Ματούρΐκα, ένύχπιον πχ
ικνοΰ καί έκλεΐκτοΰ άΜροατηιρί-
ου μέ θέ|μα «Τό τπαραστρατημέ-
νο Παυ&ί», εδρε την εύικαιρίαν
Ύττό τοΰ βουλευτού Πειραιώς
κ. "Ιω. Μιελά κατειτέΊθη είς την
Βουλήν ή ικΙοοτωΓτέρω ερώτη¬
σις πρός τούς κ,ικ. ΠιροΕι&ρον
Γτής Κοδ&,ρνήσεως, ΰτττοΐϋργούς
Συιγικοϋνωνιών, Δηιμ. "Εργων
Ικαί ιΚοινων. Προνοίας:
Είς την περιοχήν τοΰ Μνη|με,ί
ου Κιαΐραΐ]σκ)ά.κηι τοθ Νέου Φα-
λήροο, άπτηλλοτριώθη ιμΐετά την
Μικρασιατικήν Καααΐστροφήν,
χωρος, δια την άνέίγιερσιν Προσ-
φυτγυκοΰ Συνουκισιμιοΰ, είς τόν
οποίον δκτοτε έτγΐκατεστάθησαν
θήματα τής μΕίγώλης όκείνης έ-
θνι«ής συμφοράς. Ό οΐικισμός
ο—οτελούμενος έν τή όλότη,τί
τού άπό παμττττώχους διοτταλαι
στόις, έγικαταιλεΛιειιμιμιέινους ώητό
6)τκιψιν δημοσίας στοργης ικαί
μΕΐρίΐμνης κυιριολκικΓτυκΰς είς την
τύτχιην, άντιιμεΐτωίπΐίΐζει ά~ροβλέ-
ιττως άιμεσον κιύν&υνον ώκθεΐμε-
λιώσεως, συνειπΐΘϋα έπιο~ευοοιμιέ
νης τροποποιήσειως τοΰ έγικεικρι
μένου πολιεΌΐδΐθιμυκσΰ σχεΐδίου
τής πόλεως Νέΐου Φαλήρου υπό
τοΰ Ύίτοουιργΐειΐου ΣΜγικοινωνιών
καί τοΰ των Δηιμοσίων "Εργων,
άποσκοττούσης είς την κατάργη¬
σιν τοΰ ύπ' αριθ. 55 οίικοδομι-
χοϋ τε/τραγώνου /τοΰ Συνοικκσ-
μοΰ, &υά την έξυπτηρέτησιν σχε^
τιικών δήΐθειν έιπιταικτΐικών άναγ-
ικων, έν δψει τεΐλώοειως είς τό
παιραικε.ί|μιενον ΣτάΙδιον ΚαρκχΊ-
σικιάικη τοΰ ΕύρωΓτταΐΐκοΰ Πρωιτα-
βλήιαατος 'ΑΟλητΓΐσιμοϋ τΐιβογραμ
ματυσθέντος διά τό έτος 1969.
Είς τό άπευβυνθέν σχετικώς
ύ τής Έτητροίττης 'Ολλ,μπια-
*ριθμ. 2874 της 10ης
ου ~. έΤτους έ?γγ|ριοοφον,
μάται ή ΙέΙξ,ήιγηισις, 8τι
λΐεται νά ~ρο6ή ό άνωιτέΐρω Δή-
μος είς τάς Βεούΐσας ένεργ€.ία-ς
διά την άτπΐαλΐλοιτιρθωσιν τοΰ έν
λάγω οΐκοΐδοιμυκοΰ τειτραγώνου,
την κατειδιάίφ'υσιν των έπτ* αυτού
'καί &εκό)δων οΐΐκιων καί τόν έικ
νέου ιέικπροσφυΐγισμόν των οιΐκι-
στών, δεΙ&οιμένου δ(τι ό χώρος
τοότοο τυγχ'άνει ΛΙΙΑίΝ ΑΠΑ-
ΡΑιΙΤΙΗΤΟΣ», καθ" δ πτροοριζό
μενος &ιά τό τταρκώριισιμα αύτο-
κινήΐτων.
Τό Δηιμοτυκόν Σ υμιβοώλιον
Νέου Φαλή,ρου &ιά της ιύπ' άρι-
(Συνίχεια είς —νν 4ην σΐλΐδα)
-0/ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ.
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΓΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
--------------------------------------απο το αρχειον τού κ> Γί ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
— 7ον —
Η ΣΥΙΝΐΑΝΤΗΐΣιΙΣ
ΤΗΣ .ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ
Την βην ΌκτωΙβρίιου· τοΰ 1844
ό Β'ρεΐταννός ΠρωθΜπουργός
Τσώρτσιλ καί ό 'Υιπουργός των
ΊΒξωιτερυκ,ών ""Ήντετν, μειταδαί-
νοντες είς ΜόΙσχαν,ήιλθον ε|ίς την
Νεάτττολιν τής ΊίταΙλίας, δίττου
συνηντήιθΐηραν ιμέ τόν Πρώ&'δρον
τής Έλληνικής Κθδερνήσεως.
Ό κ. Γ. Παπανδρέου εδρε την
ευκολίαν νά έικφραση /καί πιρο
φορυκώς την ατνιωινίαν τοΰ 'Έ-
θνους, διά την &οΐστιροτοί;αν αών
ΒουΙλΐγάιρων, δπως έΓγΐκιαιταλΕ'ί-
ψουν τα ΐΕΓλ/ληνυκά Ιδόίφη Καί
έιπΙεΙκαΛεΙσθη την άμΘσον αυτών
επέμβασιν. Οί Βρε/ταννοί ή(γέ-
ται παρέσχον ικαί ητιάλιν την δι-
αδΗ&αίωσιν, δτι τό ζήττηιμα θά
έιρρυθμ'ιζείτο όριστιΐκώς καί ά.
μέσως. Όντως Ιδέ όλίΐγας ή|μέ-
ρας ιμΐετά την συνάνίτηριν των ή-
γΐειτών τής Μΐείγαλης Βρεταννί-
ας ικαΐ Τής Σοβιετικής Ενώσε¬
ως, έ&όΐθηΐσαν ικαιτη|γορηματιικαί
διαιταγαί διά την έτ/κατάλΕ<ιψιν των 'Βλληνυκών ΙέΙδαιφων, πρός τάς όΐποίας ικιοΛ ήναγικασθησαν οί Βούλίγαροι νά συιμΐμοριφω- θσϋν. ιΜιεταξύ των θειμκίίτων, τα 6- ττοΐα συν&ζηιτήθησαν κατά την συνάντησιν, 6 "ΊΕΙλΙλην πουιρτγΐός, άφοΰ έΤδωικε την είικό- να τής ιέΐσωίτειριικής μας κατα¬ στάσεως, άνέτατυ|ξε &ιά μακρών την έταεΌγουισαν άνάτγικην τής ά ποστολής Σ'ϋΐμιμαχυκών βυνά|με ών είς την Έλλάίδα, τής δημι- ουργίας 'ΕΜΚΐηνϋΚθΰ Σαροποΰ, καθώς καί τής επταρκοΰς βοη¬ θείας διά την οικονομικήν άνόρ θκΐσιν τοΰ ΈΙλληινΐ'Κθϋ Λαοΰ. ΔημοσιεύοιμΙεν ΐκατωττέρω ττερι κοτττάς αοΰ σχετυκοΰ Ύπτοιμνή|μα- τος, τό όΊΐοΐον έίπέ|δω;κιειν είς τούς Βρεταννοϋς ηγέτας ό "£λ λην Πρωΐθυ-συργιός καί τοθ ό- ποίσυ ή έΐξαΐιρετιική σηιμαισία £γ κιβιται δ/χιι μόνον είς την πλήρη δια-δστωΐσιν τής ύφισταιμέΐνης τιΐραγιματικής ικαταιστάισεως, άλ λά καί είς την —ρόβΐλεψιν των γΙερχΐονΟΓτων, τα όιποΐα βραδύτε¬ ρον έΙτοηικολόύ|θη(σαν: «... Ή 'ΕΒνιικιή μας "ΕνωΙσις &χΗΐ ήΐδη συιντελιεΐσθη μέ την συ(μ είς την Κυβέρνησιν καί τοϋ Κο,μιμουνιστυκοΰ Κόιμιμα τος. "ΈΐλπτίΙζω, δτι τό "Εθνος θά έιξέΐλθη ά-ό την 6ουλείαν ομα¬ λώς καί θά συιντεΐλΐεσθη" αναιμά κΤως ή Ά—ελιευΐθέιρωισις. Τουτο είναι ούσιώβες, άΛΙλά δχι ού- σιαστικόν. Τό Κομιμουνιστικόν Κόιμιμα οΊαθέκΐει σήΐμειρον Βυνα- μιικήν ύπεροχήν ιχάρις είς τάς νά σιυνοψίιση τούς σικοπούς τής ΙΕνώΙσεως, έκ των δ—οίων ή Ι Ιδοσις βιΦΜου', τκρί τής Στοάρ- της Μ. ΆΙσίΊας, ό τΛλουΐτισμος τού Ιέν τφ «Ιθβκφ» ΜουρεΙίου &ιά νέων τυμαλ!φων άντιικειΐιμένων έ|κ ίτηις γιενεΐτείρας, καί τής ένυπαρ μούσης είς αυττοΰ Βΐ'δλιοθήΐκης καί με Φυβλΐία ΐΜιικρασιατυκοϋ ςτΐεριειχομένουι, ώς καί ή &τ&- ικταισις, έΊξοατΛισιμιός καί καλΐλω- ττιισιμός τοΰ «ιθΐκου», οιανύθυν στάδιον τής πρατγματοποιήσεώς Των. 'ΕΙΠλυκιρινό: συ|γ)χαρητήρια ιηρός τό τόσον Ιΐκανοποιηΐτι,κώς ικαί. δημιΐουιργιικως έργαζόμενον Διουκηΐτιικόν της Συμβούλιον. ιΗ ΟΜΙΙΛΙΙΑ ΤΟΥ ικ. ΟΥΛΚΙΕΙΡΟΓΛΟΥ Ή όμιιλιθα τοΰ γεν. γραμμα- τέος της «Ένώσειως Σ—άρτης Μ. "ΑΙσίας ικαί τΐίεριιχώρων» κ. Φ. ΟΰλΙκέρογλβΟ· έιχΐει ώς εξής: «ΙΤό Διουκηίτυκόν Σ^μιβούλιον τής Ενώσεως ιμας σάς εύχαρι- σΤεΐ θιότι άνττεΜεΙκρίβη,τε είς την ΉΐρόσικληΙσίν τού. ιΑΐΙ έΐκΰηλώσεις τοιαύτης μορ φήις είναι ΰλΐλωστε στοάνιαι, δ- τπώς γνορ'ίΐζουν οί φίίλοι τής Έ- νώΐσεως μας. ΐΔι' έΊκεΙίνους έΊκ των π-αρόν- ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟλΙΒ ΑΙ ΑΤΞΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΤΝΤΑΞΕ- ΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟ2ΙΩΝ ΤΠΑΛ.λΗΛΩΝ 'ιΕξέρχ«ται καί ό Ίανουάριος καί άκόόμη οιΐ έν ενεργεια καί οί έπίτιιμοι Δτρόσιοι "ϊνάλληλοι, δέν έλαβον τάς αΰξή- σεις τοτν άπιοδο'χιων καί των ισυνΐά'ξεών των, τας όφειλαμέ- νας είς1 αύτο'ύς άπω της 1ης Ίανουαιρύου ΜαιριεΜ'. ετους, ιάφ' ενός μέν διότι, τό Γενικόν Λογυσττήριον δέν ?χ*.ι καταρτίζει την σ'χιετικην έριμηνευτιΐκήν έγκΰκίλιον των νόμων περί αΰ- ξήσεων, την όποιαν θά ΙπρβπΐΒ νά εΐχιβν απο μαΐκρο'ΰ χρόναυ καταρτίση καί κοινοποιηθή ύς τα Ι&ιάφορα Δηιμασυα Τα|ϋεΐα πρός π)ληρωΐμήν ιτων δυκαιούχαη' καί «φ' ετέρου, διότι δέν εισέτι τό ζήτη,μα της αυξήσεως των άποΙδοχά>ν
(Σιυνέχε'ΐα είς την 5ην σελΙΛα)
ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΝ ΤΟΥ ΝΤΕ ΓΚΩΛΛ
ΠΛΗΣΙβΖΕΙ Η ΠΜΕΥΡΩΠΗ
των —ικαΐ
ό;ρκΙε.τοί—
ο! ΟΓΤΒοίοί διά τιιρώ,την φοράν εΐρ-
χοντται είς τόν Οίκον τοΰτον—
ή ΊΕνωΐσίις ,μας, δττως παρεΐτή-
ρηραν είς τάς πίροσικλήσεις ό-
νοιμάίζε*ται «."Ένωσις Σιπάρτης
Μ. Άσίΐας κιαί Περιοζώρων», ή
δέ ΑΛΒουσαά μας «Οίκος Σ-άρ
τηις Π ισ ιδίας»— θέλομεν νά γνω
ρίισωιμεν δι" έιλακ|(ιστων "π301^ Εί¬
ναι καί τί έΛτιδιώικει ή <Ένωσις (Συνέχ&ιια βίς την 4ιην σελίΒαι) ΒΠΑΙΝΟΡΘΩΣΙΙΙΣ Έίκ τής τυτττογιραΐφικής ψθας είς Λτήν νεΐκρολογΐαν τοΰ σεΐ&αστοΰ συνεΐργάτΌυ μας Βασ. ΚΐΜρέλλου, ιτεως ύτττουργοϋ, ά- ρχή ιχρς ς όργανώισεις ΒΑΙΜ—ΙΕΛιΑιΣ. Ό-ι νε,ιγιράφη ώς ή'μιεροιμηνία τοΰ θα πως ιέΐτανειιληΐμιμιέινως είχΐον την εύΐκιαφίαν νά έξηγήσω, ή "Έλ- (Συνέχεια εΐίς την 4ην σελίοα) νάΐτουι αύτοϋ ή 17η Δεΐκειμΐβιρίου, άντΐ τής άρθής ΙΤίης Ίανουα- ρίου έ.£. ΙΒίς Ινα Ο;ρθρο μου, άπό τής ιστήιλης αυτής, τής 24.4/1966, ήτου άνεφέρετο εΙΙς την συγικρου σιν ούο κολοσσών, δηλαδή τής ΊΑμΐειρυκής καί τής Ρωσίας, κα- τέληγα ώς εξής: "Αν ή οικέΐψις τού Ντέ Πκώλ, νά άπΐοΦειυΓχΒή ένας τροιμΐερός (κιίνδονος γιά τό άνβρώπινο γέινος άϊΐτοβλέ—εί κυ ρ(ιως είς αύτό, τόίτε ό Γάλλος ήγΐέΤης, ιπρεΐτοει νά ΘΙεωρηβή ώς ό μιεΐγαίλότερος σωτήρ τής Άν- θρωίττότητος. "Ηΐδη, αί προσπτώΐθειαι τού ιΝΤέ Γκώλ εύοΐδΐοϋνται. Ή Γ&ρ- ιμανίΐα υπό νέαν Κυβέρνησιν, ο—Ιεύ)&εί είς Πια)ρισίους, διά νά λάβη θέριν έΙπουκοδομηΤικήν, είς τό θέμα. Ή μΐείωσις είς την παρατνωιγήν τής Περμανιικής βι- ο,μηιχιανίας αύτοκινήτων καί κα τα φυσικόν λότ/ον ή μείωσις εί σαγωγής συναΛΙλάγ|ματος συνε- τέΐλεσαν ιμΐβγώΐλως έιίς την λήψιν ά—οφιάσεων θεΐτιικων υπό τής ■Γιειρμανυκής Κυ&ειρνήσεος ττρός δεινών είς βάρος των οΐικονομιικών τη,ς, έφ' δισον θά εξηκολουθεί νά δα—ανά όόφθο- να ίχρήιματα δ.ιά τάς στρατιωίτι- 'κάς της άνάΓν<κας. Ή Δυτπ/κή ■Περμανίια σπεύδΐοιυισα π.ρός τόν Ντέ Πκώλ πρός άτίαλλαγην της άτπΐό τάς στρατιωτυκάς αύτάς δα-άνας, ε&ρε δτι οί στοχα- οιμοι τού &ιά μίαν ήνωιμενην Ευρώπην είναι καΐ &ι" αυτήν την Γερμανίαν άγαθοτοοιαί. Συ νειπώς, τα άΐποτεΐλοθντα την Πα- νευρώαπην κράτηι τορέπυει νά ϋ—ι- διώξουν προσέγγυσιν μετά τής Ρωσίας, πράγιμια τοού θά σκοραικίΐση τούς φο&ους μιάς έτπιΐθέΐσεως κιοίτ* αυτής έΐκ μέ- ρους τής ΒΣ,ΣΐΔ. Λ ΐΚοτΓατοιν αυτών Γτίΐ&ενται. (τα θΐεμώλια μονίιμου συνε,ργαισίας δ λης τής ΕύρώΙπης, είς δάθος, τοράΐγμα ίττού θά συντελέση είς την ποαγωγήν των Εύρω~αί11ων καί άίκόμη των Άμερυκανων ικαί των Άσιαιτών ικαί θά ό|δη- γηθώμιεν, ούτω, ήχιι μόνον ιτρός την εύρεϊαν λΐειωΐφιόρον τής Εύ- ρώτπης, ΰιλΐλιά κιαί αύτιης τής ά- Χ. ΜΙΐΣιΑίΗΛΙιΔΙΗΣι ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ ΚΑΙ ΘΙΚΟ-ΘΜΗΘΗΤΩ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ Όοες φορές άικιούω τάς δε- ήσεις των Ιερέων μας, διπως : «καί οΐκο'δαμηΐθήιτω τα τεΐίΐχηι τής ΊερσυΐσαλΊΊιμ», μέ παήρνει τό πά ράτοονο, πως έ)μΙεΐς "Ελληινες νά πιαραικΐαλοϋ,μΐε τόν "Υψιστον, δ- πωις εύΙ&ακιήΙσηι καί τίάλιν οί Ί- Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΔΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ ΤΟΓ ΕΑΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΚΙΖΕΑΟΪ , "*■' " * Τον Ή 2α άτγόρευισις τοϋ Έλευ- βερίου Βενιζέλου είς την Βου¬ λήν, την 29ην Ιουλίου 1Θ30, έ ότι αής ΈΐλΙληνοτοαρικϋκής συμ- Ά^γώνων -ρός τόν άριμόίδ·.- φωνίας, τής όίπο[ας εζήτει την όν Δήιμον Νέου Φιαλήροο, ΰττ', κύρωΐσιν &χει ώς κάτωθι: Διατί ιέ^ι6οιλΙλ€Γτο·ι ή ικύρωΐσις τής 'ΕλίληνοΤΌυρκϋκής συμ- ιφωνίας. ιΚιύριοι Βουλεαταί, Ποίας θυσίας επιβάλλει ή σαμΐφωνία, &σον άΐφορα την ρύ¬ θμισιν των ζηιτηιμάτων των σχ|ε- τιζοιμένων ιπρός τούς μη άνταλ- λαξιίΐμους, δέν θά βιεληΐσω νά δι οπτ|ραι>μαΤευθώ άπό τοϋ 6ή|μα-
τος, διόιτι είς την Κκθΐεσιν, ή ό-
(πσία συνοδιεύει την ύ-σ6ολήν
τοϋ νοιμοσχιει&Οου, &ίιθετϋαι κατά
τό Ιδονατόν, ή εικών την ό/πιοθαν
δχριμΐεν διαΒέΙσι,μον. Πρός τουτο
θά &1σέλθω ιό(μέσως είς την ού-
σίαν τοΰ Ιζηιτήματος αύτοϋ, ή
ό-οία είναι διΐτΰλή ικατ' εμέ. Έ
πιδάιλλΐεται ή ικύρωισις τής ρυμ
φωνίας, ή ό—οία: -ροσάγΐΘται έ
νώπιον τής Βουΐλιής; ,Καί &εύ-
τειρον, ή κΰρωσις αυτής, ττοίαν
σημασίαν δύναται νά εχηι, δσον
ι^φορα πά οϊικονομυκά συμ/φέ-
ροντα ενός μιεγώλοο τμήΐματος
τοϋ έιλίληνιικοΰ λαοΰ;
ΤέΙσσαρες ττρώην π,ρωθυπουιρ"
γοΐ, 2 όριχτκγοί ικομιμάτων καί
4 πρώην ύτοουιργοί των ΈΙξο>
τεριικών έΐκιηιρύχίθηΐσαν ύτπέ,ρ
Τής ύπογιρατρής τής συμφωνί¬
"Οσον άφορα την άνάγΐκην
τής ικαρώσεως, ύπταμνιιμνήισικω
είς την Βουλήν, ιδτι ΐκατά ιτάς
διεζαχΙΘΙεΐΙσας κιατ' ιέπτανάληψιν
συνεννοήΐσ&ις μεταξΰ των αποτε¬
λούντων την ΐσυντατγματϋκιήν έητι
τραπήν των έΐξωτερυκών, έίγνω-
μο&άτησαν υπέρ τής ύπογιραφης
τής συμβάσεως, 4 ητρώην ττρω-
ό κ. ΠατΕαναστασί-
σ^ ·6 ικ. Κονδύλης, ό ικ. ΕοΤα-
ξίας κ αί ό κ. Τριανταφυλΐλά-
κος, 2 "ΆρχΡΤΓν101 ικθιμιμάτων ή
άντι-ρόσωπτοι κοιμμιάτων, ό κ.
Ζαΐδυτσιάνος καί ό ικ. Τθυρικο-
δοΰσϋλης χαϊ 4 πρώην Ύιπουρ.
γοί των "Εξωτερικών, ό κ. Ρω-
μάνος, ό ικ. ΆλιεξανΙδρής, ο κ.
Καιραιπ«νος ικαί δ κ. Άργυρό-
ηουλος.
ΙΕΐναι άΐληβές, δτι πολλσί έξ
αυτών, 5χι πάντες, διχιι οί περυο
σ6τεροι ικαν, συνέβΐεον την ίΛπο-
γραΐφηίν τής συμφωνίας μέ την
σύγτχιρονο 'διΐα—ραγΐμάτευσιν καί
υιπογραΐφήν των άλΐλων συμδά-
σεων, τάς οποίας ακοτρόν έχο¬
μεν νά 6ιαττιραγ|ματευθιώ(μεν με¬
τά τής Τσυρκιίιας, δηλα^δή, Ό·Λμ
Φάσεως έιμιποριικής, συιμβάσεως
-ροξενιικής, συΐμβάσεως έγκατα
στάσεως, συιμφώνου ψιιλίας ικαί
διαυτησίας ικαί συνεννοήσεως ττε
ρί περιορισμοΰ των κατά θά¬
λασσαν ιεξοτπλιομων έ|~ί τή 6ά
σει 1σο·π)λί.ας. Ό κ. Άιρχηιγός
τοϋ ΛαΊκοΰ Κόιμιματος μέ την
συνήθη διατύ—ώσιν των έΉΐφυλά
ξεών τού...
ΙΠ. ΤΣ'ΑΙΛΔΙΑΙΡΗΣ: Σάς εί¬
πον τάτε καί είς την πρώτην
π&ριίίπτωσιν, ότι ή σΰ{μιβασις ώς
έ,χει Ιδέν μέ Ικανοητοιεΐ. Σάς λέ
γω &έ &τι δέν είναι οθτε κάν
(Συνέχεια είς την 4ην οϊλθδα]
σραηιλϊταιι νά έΊγ}κατασταθοϋι
είς την πατρώαν γήν! Καί αυ¬
τή ή ΉαιράίκληΙσίς μας πρός τόνι
Ύψμστον κΐρατεΐ ά—ό &ισχιλΙίωιν
έτών ττΐερίΐτΐου, ένω δχιι μονον
οί ΊσραηΙλΤται δεν τταραικαλοΰΝ
την οΐΐκοδιόιμηΐσιν τής πόλεΐάκ
μας, όΛΐλ' ουτε ικιαί ά—ό αύτούς
τούς "Ελληνας, -ού Ιριχονται
είς ιέηταφήν μέ τόν θεόν, έΐσικέ-
ψθηΐσαν μιίαν τεΤοιαν τταράκλη-
σιν. 'Γι' αΰτό θά πρότεινα είς
τόν Άριχΐριραβΐνον, άπό Εύγνω-
μοούνην πίρός την ^ΒκικληΐσΙαν
μας, διά την έ—ί χκ1λΐ£Τη(ρί|οσχ;,
Ή)ροσιευ|χήν της πρός τόν "Υψι¬
στον, όπως έΐγΐκατασταθοϋν ο'
ΊΙσραηΙλΐται είς Ίΐερουισαλήμ,
-ράξει τό αύτό κιαί αύτάς, Ίτα-
ραικιάλών τόν "Υψιστον, 6>τως
ο'ιικοΙδοιμηΙθΌύν καί τα τείιχη, κης
Κωνσταντ ι νουτπάλΐ&ως. θά ηΊμην
εΰ'τυιχιής άν 6νκχ ττιλειφώνημά
τού, μοϋ ελιεγιε νά παραστώ είς
μίαν λι&ιτουρτγυαν τής συναγω-
γής διά νά πΕισθω, δτι, όντως,
άναπτιέΐμιτρεται τορός «τόν "Υψιστον
εύ,χή ικαί Ιδία ταλα!ί)πωρον Έ-
θνος μας, πού έ[π·ί ττενταικόισια
και έιτοέικιεινα χρόνυα, £νας ξέ-
βΐς την 4ην σβίλΐδα)
_——^
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΐΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
ΚΥΡΙΙΑΙΚιΗ, 29 Ίανουαρ. 1967· Γιμή φύλλου δρχ. 1.50
'ΊΕτος 40όιν — Άριβ. φύλ. 1β77
Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφβΐα : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.706
ΤΑ ΣΟΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΛ:ΕΟΣ
Μικρά Ί σ τ ο ρ Ι α > Εάν έξαιρέσωμεν συν-
τόμοΌς περιόόους πρωθυπουργίας, άξίων πράγματι, πολι¬
τικών — όπως ό Τριχούπης, Δεληγεώργηζ, χ. Ά. — ή προ-
γουδική Ελλάς έχυριαρχεϊτο άπό τόν «κοτ^αμπασισμόν»,
σΊενώτατα συνδεδεμένον μέ την φανλοκρατίαν, έλέεινής
/ίορφής. Ό ύποτυπώδης χοινοβουλευτισμός', άπό χον οποίον
διήπετο δήθεν ή χώρα, εστηρίζετο, είς παρωδίαν έχλογών,
κύριον χαρακτηριστιχδν των οποίων, είς πλείστας των πε-
ριπτώσεων, άπετέλει ή άπροσχημάτισχος βι'α των κομμα
τιχών αμπράβων», ή πολυψηφία καί ή νοθεία, έξιχνουμέ-
νη μέχρι τής Ανατροπής χαλπων χαϊ αντικαταστάσεώς ψή-
φων καί είς αυτήν Αχόμη την πρωτεύουσαν Ι ΑΙ Κυβερνή·
σεις χατηρτζοντο με πλασματικάς πλβιοψηφίας, ή ύπο¬
πτον ς χομματιχάς συναλλαγάς ή Ιδιοτελεΐς προοχωρήσεις
βουλευτών είς τό χυβερνών πόμμα, Λπό τα τής άντιπολι
τεύαεως, Λν δχι Από ύψηΐήν «εϋνοιαν».
Υπό τάς ανωτέρω προϋποθέοεις είναι ευνόητον, δτι
δΐν ήτο δυνατόν νά μΑ εϊχε διαποτιοΰϋ, Ιδίως, ή Διοίκη¬
σις καίή Διπαιοαύνη Ληό Ανίατον διαφθοράν, εάν, μάλιστα
ληφθή ύπ' δψιν τό πρόσθετον έπιβαρυντιχόν, ότι έκαστον
κόμμα διέθεΐεν ίδιον δηιιοσιοϋ ηαλληλιπόν προσωπικόν - ώς
γνωστόν ή μονιαότης των χρατικών λνιχουργών καθιερώ
θη βραδύτερον υπό τοΰ Ελευθερίου Βενιζέλου — έναλλασ
αόμενον με εκάστην κυβερνητικήν μεταβολήν, καί τυφλώς
δουΐεϋον, ώς ήτο επόμενον, αποκλειστικώς τό είς την Ε¬
ξουσίαν χόμμα καί τα συμφέροντά τού καί όχι τό Δημό
οίον. Καί αυταί Αχόμη αί καταοΊωκτικαί εκστρατείαι των
«μεταβατικήν» αποσπασμάτων τής Χωροφυλακήν, σκοπόν
είχον καί όυνεηήγοντο, σϋναθέστερον την εξόντωσιν των
>.. ΛΟρνίθων» των άθώον χωριχών, παρά των ληοτών, οί
Οποίαι έλυιιαίνοντο άσυδότως χλν τόπον, καί των οποίων
■ί σχέσεις μετά πολιτικών, τούς δποίους ΰπεβοιίθουν χομ-
ματικώς καί υπεστήριζον έκλογικώς, ήσαν συνήθως.,.άγα-
θώταται Ι
Είς την Αξιοθρήνητον, αυτήν, άπό πάσης απόψεως,
Ηάτάστασιν Ιφραε τέραα προσωρινόν αί, υπό τής 'Επανα-
στάσεως τοϋ 1909, διινεργηθεΤσαι έλεύθεραι χαϊ τίμιαι
εκλογαί, κατά τάς οποίας έααρώθη, κυριολεκτικώς, άπό
τάς Αφυπνισθείσας προοδευτικάς αστικάς τόξεις, έχ των
οποίων Απηρτίσθη τό χόμμα των Φιλελευθέρων — ή σνο-
μασία Αφείλεται είς τόν Αείμνηστον 'Αλ. Πώπ, διαπρεπή
δημοαιογράφον (διευθυντήν τής εφημερίδος «'Αθήναι»),
πολιτικόν καί νομικόν - τό, κατ' θυσίαν, σβαηπός φεου-
σαοχικόν καθ«οτώς, υπό τό οποίον εστέναζεν ή φυτοζωοϋαα
Ελλάς, καί εσχηματίσθη Κυβέρνησις άπό νέους καί ρηξι-
κελεύθους πολιτικοϋς με έπϊ κεφαλής τόν, μετακληϋέντα
υπό τής 'Επαναοτάσεως έκ Κρήτης, μέγιστον πολιτικόν καί
διπλωμάτην τής νεωτέρας Ελλάδος, Ελευθέραν Βενιζέλον.
"Ανεαος άναγεννήσεως χά) οιζι*ών μεταρρυθμίσεων
τότε, νά πνίη είς την Έλλάδα υπό την δεξιάν κα¬
τεύθυνσιν τοΰ μεγαλοφυοϋς Κρητός Πρωθυπουργοϋ καί
των άφατριάσεων καί διαχεκριμένων συνεργάτην τού, είς
άπαντας ίν γένει τούς έθνιχούς τομεΐς, με άναδιοργάνώ¬
σιν τοϋ Έθνιχοϋ Στρατολ, δ οποίος είχεν υποστή την έ
παίοχυντον ήτταν τού 1897, πού εϊχε θέσει έν κινδύνω
καί αυτήν την, διά ποταμών αϊματος, άνακχηθεΧααν έθνι-
κΛν ανεξαρτησίαν, Άν δεν Ιπενέβαινον εγκαίρως αί «Ζ7οο-
στά'τισ'ες Δυνάμεις», τής έθνιχής οίνονομίας, τής γεωργίας,
Ιδίως, διά των, διά πρώτην φοράν, έφαρμοσθειαών απολ¬
λοτριώσεων των μεγάλων Λτσιφλιχίων», υπέρ των άκλή-
οων καί πενομένων ΑγροτΛν, τής ίξυγιάνσεως καί άναοτυ
λώοεως τής Διοικήσεως χά) τής Αιχαιοσννηε,&ιά πληθύος μέ-
χρων χαϊ εύατόχων νομοθετημάτων, πρωτοατατοΰντος εΐδι-
χβς είς τό κεφάλαιον τουτο, τοϋ διαπρεποϋς νομοδιδάσκα¬
λος ΔηαηχραχοπούΙου, τα δποΐα έξήλειψαν την σχεδόν
Κίθιμιχήν» ΗαταατΆσαν ζωοχλοπήν — οί αγρόται, ώς γνω¬
στόν, ΰπερηφάνως διελάλουν, δτι «δ Βενιζέλος φυλάει τα
ζΛ τους» - παΐ την έπιπολάζουσαν, ίως τότε, ληστοχρα
τίαν, Από την, ΑναουγκροτηθεΖσαν ΙπΙ ύγιών χαϊ Ακομμα
τίστων βάσεων, Χωροφυλακήν.
Άποτέλεβ'μα τής ίργώδους καί αποτελεσματικώς αύ
τής πολιτιχής δραστηριότητος, τοΰ Κόμματος Φιλελευθέ-
ρων υπήρξε τό επιτελεσθέν «θαϋμα», τό οποίον κατέστη¬
σεν, Λντός μιΛς μόνον διετίας, την χατησχυμένην Έλλάδα
τής ΜεΙούνας, Έλευθερώτριαν τ&ν ϋποδούλων Έλλην ών
τής ΜαχεδονΙας, διά των νινηφόρων Βαλκανικών Πολέ
μων τοϋ 1912 χά). 1913, πρωτεργάτης των οποίων υπήρ¬
ξεν δ ΈΧ. Βενιζέλος.
Άλλά θά χρειααθή νά συνεχίσωμεν.
ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
Ν' ΑΠΟΤΡΑΠΗ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΖΗΜΙΑ
Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ
Τοθ συνεργάτου μας χ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΟΓ
,Διά νά θίιξουν τ6 -αι&ί τού
λαοθ τόν ά&άμαστον Δηΐμοκρά-
την κ. Α. Παπανδρέου, δλα γε-
νυκώς τα δργανα τής Δεξιας,
τού πσιραικιρατικοθ ΚράΚους, έ-
•πιεΐδιόιθησαν μΐπίτά θθΜχττον είς ύ-
μνολογίίας διά τόν άγνόν καί
ΔηιμοκρόΙτην στιραιτιώτην Ν ικό-
λαόν Πΐλασ"τήιρ<χν, Τϋθϋ ώς γνώ- μοώ το« εΐχ|ε μώσα ΐου ψίΐχήιν, τό ιμΐετγιθΓΛΕΐον πάν- τοτε τής αίωίνΐιας μας Έλλά- δθς. Άνίικοονα, δμως, τα δργανα τής Δ'εξιας νά συιγικροοτήσσον τό έΐνιστυκιτώΒες μΐσος των πρός τόν δκΐεΐνον ποοτριώτη^, δέν ΤΓουν /νκχ τό «ισφόόλιμο:» τής ΊΕίπαινοίστάΙσε- ως τοϋ 11922. ΊΑιλΑ' ή ΊΒπανά(οτασις έκε&νη ύτΐηιρξΐεν ή ΙέΊθνυκή κιάβαρσις καί ταυτοχρόνως ό Μέ(γας τίτΛος, μέ τόν ότοοϊον καίτέόλα&ε πανίτο- ΙέΙτεινήν θόσινεΐςτήν Έΐλΐληνιικήν Ί ιστορίαν καί είς την ψυιχήν τού ΊΕΓλιληνιικοΟ λαοϋ ό Μαθρος Κα βαλίλιόιρης, τό φάβητρον των ΤΠούρικων, έξα:σφαιλ)1σας αήν εό· γναΐμοισύνηΐν τού 'Έθνουις, ώς άγιος τής Ποίτρθδος, μέ τάς ■ηροιαφερ€Ι;.Ιΐσας £(—ιΐ αΰαοΰ έθνι- κάΐς ύτοηιριεσίας είς την Παττρί- θα, δ-ιόιτι έσωισεν, διχι μονον ΐήν άΛΛώ καί τίλειθσίτους ίΐκ τής μαχαίρας καΐ τού πχ|ρός των τηροαιωνΐων μας έ(χθρών Τούρκων, οΐτινες τιιλήν τής έΐξον τώΐσεως έικατονΐτάβιων χΛιώΐδΐων ν μας τής Τουρκίας έ- καί Ιτάς περιουσίας των. 1Η "ίΕ1π:ανάισταΐσις έ,κΐείινη έ'δη- μιούργηΐσεν ένΛός άλίίιγων ημε¬ ρών, έναν νέϋν ικιαί ύπτερήΐφα- νον Στρατόν, ,μέ τόν δ—οίον, ψραξιε τα σύνοιρα τής Χώρας, τα όΐποΐα είίχον ά!φή|σει άνοιΐκ/τά οί '&ιαλύσαντες τόν άήΐττηιτον Έίλΐληινιικιόν Σιτροβτόν είς την 4τ|ν ΘρησκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΙΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΥΓΓΕΑΙΡΗ: Α' ΠΟΥ ΟΦΕ,ΙιΛΙΒΤΑΙ ΤΌ ΑΐΙΐΝιΙιΓΜΑ ΤιΗΣ Ι ΣΤιΟιΡιΙιΚΗιΣ ΤΟΥ ΥΠΑΙΡ3ΕΟΣ: Υπο» -τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ΔιαθήΚης, τό πρόσωπον Τού ά- —οιτείλΐεϊ ενα τϊραστιο καί δυσε- τιΐίΐλΐηΐτο ιυρόιβλημα. ι Καί οι' αΰτοϋς άΐκόμη. τούς τού, τ< "ΑΝ ΕΧΗΣ ΑΡΑΠΗ ΦΙΛΟ... ΙΟί άναγνώΐσται τοΰ ώρ'θΐροο, άς μας συΓγιχωρήρουν, έιάν δι' εύνοήΊτουις λόΓγιους άφί- ναμΐεν ήμιτελή την έ-ιικεφαλΊ&α άίττοσιωΐπώνΤες τό δεύτερον μέ- ρος τοΰ διστοί^ου, τοΰ τόσον γνωρίμου είς τάν λαόν μας. Είμεθα αττοό μακρού χρόνου αναγνώσται 'έΐγκύ,ρου ιπρωινής άθηναιικής έφημΐειριΐδος καί άνή- κιοιμΐεν ΪΙδΐεολογιΐκώς είς τό δημο- κρατυκόν ικόΐμιμα τής Ενώσεως Κέντρου καί μαικιράν τοϋ ττατρί ου ΙέΙδάΙφους ευρισκόμενοι ώς ά- πόΐδηρσς ΑιίνυίτατιώΤηις, σθΐενα- ρώς διά τοϋ ΊΕίΜληνΐ'κοΰ τΰπτου 'ΑΙΘηνών ήιγωνίσθη|μ|εν Βιά την 'έΙπιτυ(χ'ίαν τού όΜενδοτου α¬ γώνος τοΰ ήΐγέΤου τής Ε,ιΚ. κ. Γ. Παητανΐ&ρέου, κατά τό 1ι96ΐ4. ΙΕκΓΓΐαναιπαΤιρΐισθέντες άρτι, δ- ττ,ως τόσαι άλλαι χϋλιάδιες άπο- δή|μων ΑΙγυΐπτιωΐτόϊν, φίεύγοντες την δίωξιν ήν ύ—δστηιμΐεν λόγω των όίτοατγΌρευΓιικών διατάξεων των διαφόρων νό|μων καί ΙΙδΐίά έ κβθνου τοϋ 1β&7 τοϋ άιπιαγορεύ όντος εΙΙς τούς ξένους δργανι- σμούς, έταιρείας καί ΙθιώΤας, άνέιχοντας ξένα συμφέροντα, νά έΙρ>ιό(ζωνται έν τή Ήνωιμέντι Ά-
Δημακραιτία, εώρισκώμΐε
θα ·π(ρόοφιυΓν1ες έΙΙς τό ποτήριον έ-
δαΐφος ύποστά<νΙτες τας συνεπεί¬ ας των ~ρο,ρρη|θέιντων νόιμων,έν καΛολΐεβψανιτες $|ίς χείρας έτε- ροφιύλων περιουσίας ιςινητάς κ,οίί άκινήΐτουις καί πάσαν εργα¬ σίαν ττ|ροσοΐδοφό(ρΐον. Ά|πό τοϋ 19517 αί δ&κάΐδες των χιλιάδων των ΑΐίγΜπτιωΙτών προσφύγων, στερού,μενοι καί &ο κιραζόΐμιενοι άναιμέινουν τον δια¬ κανονισμόν >των Ιΐγΐκαταΐλιεΐιφθ'έν-
των τπε!ριουσια;ι«ώ.ν των άΐγΐαθών
καί μάλ/ις τεΐλιευταΐίΐως
φη ή μΐεϊταξύ ΙΕΙλλάΙδος ικαί Η.
Α.Δ., ή σύμβασις 6ιά τόν δια-
κανονισιμόν 15 έΐκαταμιμυρΐύων
αΙγυτττΓΓΐαικώΛ' λιιρων, ποσόν έ(κ-
τκμΐήαεως των 'έγΐκαττοίλιειφθεΐισών
περιουΐσιών, ένω ή ιπιραγιμαΐτιική
άΐξύα αυτών άνέριχιειται καιτά τάν
μΐτιριώτατον ύτπΐολογιΐισιμών είς
τό τειτραππλαΐσιον τού άνω,τέίρω
ποσοΰ.
Τό τολέον ιιε)ρίεργον ειΐς αύ-
είς την 4ηρ σϊλθδβ)
'Υτηώριχει τόσο μΜ/γάλος άρι-
στουχιείιων γιά τόν 'ίησοΰν
καί τόση ώφθοινίία χειρογ|ραφων
τοού μάς μετέΐδιωικιαιν» την ζωήν
τού ικιαί την διδασκαλίαν τουι,
ώστε βασίιμως νά ύΊποστηρίζείται
δτι γιά κανένα άΐλίλο σύγιχιρονό
τού -ρόσωπτο &έν έίχο,με τόσο
ποιλΐλΐές τίληροφορίιες.
ΙΕν τουΐτοις, δ(μ|ως, καθώς καί
ό Ί]&ιος ό 'Ιησούς τό
ήτο ικαΐ έΐξοΐκιολΐοιυΐθΐεΐ νά παρα¬
μένη *ση|μεΐον άντιλεγιόιμιενον».
*Ε>τοΙ δύο χιλιάίδΐες &τη πεΐρίττου
έΐξαικοΐλΐουΐθοΰν νά γίνωνται τοετ
ρί τό ονομά τού συΙζηΤήΙσΘυς ε¬
πί] συΙζηΤήσεων καί νά
νωνται πολ&Μαί
Δι* δΐλους έΐκΐεθνουις —ού ά—ό
σκεΜτιικιισιμόν ί) άίτηό προκΐατόΛη
ψιν 8έν πΐιστεύουιν μέ
καρ!δΙί)ας, ότι ό "Ιησούς είναι
δ Χρυστός, τόν όΐττοϊ-
ον τίολΐλούς αιίώΊνας πρίν γεννη-
θη, έΙπροφήΤειυσαν ικαί τφοειξή[γ>-
γΐειΐλαν οί -ροφήΐται τής Παλ.
τούς Γραιμιματεΐς, τούς Φα
ρυσαίΐους, άιλΐλά καί τούς άπα-
&αύς τού, ήτο Μνα &ϊνιγ)μια.
ΊΗ ζωή τού, ώς μάς την τβφι-
γρόιφουν οί τέσσα,ρες ΕύαγγΙε-
λυσταί, είναι καιτόισπταιρτη άπό
ώς είναι καί αυτή ή
γΐέΊννηΐσύς τοϋ, 'Αΐκπινοδαλιεΐ δέ,
μέ μίαν λάίμψιν όιπερφυσικήν.
Καί είναι τα οτηειρφυσιΐκά γ(ε(γο-
νότα τής ζωής αου τάσον στενά
συνυΐφαισιμίενα μέ την δλην τού
οπταιρξιν, ώστιε αν τυχόν επιιχ|ει-
ρήΐσωΐμε να τ' όΐτοοσπώΐσω,με, ά¬
πό αυτήν, θα πρέίπει τόηε ν' ΰί
νηΐθοΰμε καί αυτήν την ϋπαρξίν
Τού ΊΑΙκφη δέ, θά ττρέτιίει,
στή,ν πεΐρίίΓΤΓΓωΐσί'ν αύίτή,ν, ν' άηπαρ
νηΐθοΰμε και δίλΐεις ΐίς μαρτυρί-
ες των άΐνθρώτπων τυού τόν γνώ-
ρυσαν, τόν ήΐκοΙλίούθιηΊσαΐν, τόν
έΤζηΙσαν καί μ«ς πΕριέίγραψαν
τόν &0ον τού. 'ΑΙλλά θώ τπρέΐτϊ&ι
έττΐίισης ν' ότγινοήσωιμιε καί την
πραγΐμιοπυκόΐτηπα. "Οιτι τούττέ-
στιν, ΙέΙκεΐνος ττού έΐφαίίνΐεΐτο τό¬
σον ά&σηιμος, τόσον π?α~ειν<ί>ς,Μού
(Συνέιχειυα είς την 4ην σελθδα)
ίΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΗΠ0ΙΗ.Η2ΤΗ-ΜΥΡΝΗΤ0ΝΙ0 ΑΙΟΝΑ
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
σα ικαί στήν τε)χνοτροιπιία 6υχή
τού φωτεινή γρα)μ(μ(ή, οί —ερισ-
σόΤεροι Σιμορναΐοι ποιηΐτές εΙ-
χαν ικχρασυρθΐεΐ ιστό ιρεΰ'μα τοΰ
πιό 'καταθλΐίΐτΤιικοΰ ίΓΒεσιμισμοΰ.
Ό —ατριωτυκός τους οΐίστρος
στό Μτααικρον τοειριωρυσιμένος ικαί
ψσΑλϋδισιμενος άητ' την άιμειίλΊ'-
κτη τουιρκιιικιή ιλαγοκριισία. |Κι*
αύτό άκόιμη τό ηταισίΐγνωΐστο -οί
ιΑ,'
ΊΕίκτός άητό τούς γινωστοΰ^
Σιμιυρναίους ίπιοιηιτές ' Ιωαννη
Κα,ραΰΌάτσα (1Ι&24—Ίβ73) καί
Θειό)διω|ρο Όρφανβδη (1θΙ17 —
1ι866), -ού τό ποιηίτυκο τοος ίρ
γο είΐχκ. 'πκχνεννλήνια άττήιχ|η|οη,
κι' <ίίΐλλο·ι ιποιηιτέίς, μέ μιικρόττε- ρη άτκντι.νο'βολίια ένεΐφανίσθησαν στά ισιμΜΡ'ναΊκό στειρΐέωιμα τό δΐεύ τερο ήιμισυ /τού ιπΕραισμένου αί- ωνα. "Ηταν τόΊτε ή βτηο'χή τής γαλ- λιικΐης ρωμαντικΐης σχθλη"ς, καΓι της βιασι'λΐείας στήν ΈΙΜλάβα των Παρώσ;χιων, των Σούτσων καί Π'απαρρη?γόίΐΐ3θυλων κι' οί Ιεύαίΐσθη/τΐοι τής Σιμύρ νης -ποιητές νά έ»πηρεασθοϋ"/ καί νά ^ραξουν γκί' αύτοί στί^ους ύιΤΒρρωΐμαντυΚΌΰς ρέ δλθυς τούς άιπαΐραι&τητο'^ς ττοιηΐτικούς στενα γιμούς! ΈΙκτός άητό τόιν Μιχαήλ Άρ- γυ)ρότΓθουλο, πού ό}ττο ιτότε εϊχε στήν ΙΙ&έα, οτή γλωΊσ- ημα τοΰ θεοδώραυ «Χίος οούλη» ίτίαρ' ΰλο —ού τό θέΐμα τού ανοίγ|εΙται ο" έποΐχήι τίρό τής τοαρκιικΐης βοοίλί'ίας, δή μοσιεύθηικε στή Σμύρνη, κΐαιτά &ιαιταγή τήις 6κ«ΐ λογοικρισίας, μέ τόν τίΐτλΐο «Χίος φΐληκ-. Έτσι μιά όίτοό τίς σπου&αιοτερες ττη- γές της Ιμΐπνευΐσης, ή Ποπρΰ&α, &έν η/ταν έΙτοΐΓΓρεΓΤΐίτό νά «έκιχθ·- θΒΐ» σέ στί^ους. Α Σΐτά Γ894, ή ~αλαιάτ&ρηι Ικαί μ'αΐκ|ρθ&ιώτε)ρη σιμιυ,ρναϋκή εΐφη- ιμεΐριθδα, ή «ΆιμάΙλΙθΙεια» εΐίχε την (Συνέ<χ£.ια είς την 4ην σελΟΒα) ΕΙΣ 1 "ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ ΙΙ&ΙΑΣ,. ΙΠρολογίζων ό γεν. γραμμα¬ τεύς τής «Ενώσεως Σ/τιΐάρτη,ς Μ ΊΑσΟας καί πψιιχώρων» καί μας ]κ. ΦώΥη>ς Ούλ-
κ'έρογννου, την πίραγμοποττοιη-
ΘΙτΤααν, την παρείλθοΰσαν Κυ-
ριαικήν, είς τόν έν Ν.Ίωνία «ΟΙ
κον Σπάρτης Πισι&ίας», ·πρά>
γματι, θαυμάσιον ικαί
γόν, διάλεξιν τής Ύτϋοδιειυθυν-
τρθας τού Λακειϋου θηίλώωιν Ν.
Ίωινύοΐς, 6ιακεικρι|μιένηις ικαθη-
γηΐτρίας κ. Αθήνας Ζαχαριώ-
Ιδου — Ματούρΐκα, ένύχπιον πχ
ικνοΰ καί έκλεΐκτοΰ άΜροατηιρί-
ου μέ θέ|μα «Τό τπαραστρατημέ-
νο Παυ&ί», εδρε την εύικαιρίαν
Ύττό τοΰ βουλευτού Πειραιώς
κ. "Ιω. Μιελά κατειτέΊθη είς την
Βουλήν ή ικΙοοτωΓτέρω ερώτη¬
σις πρός τούς κ,ικ. ΠιροΕι&ρον
Γτής Κοδ&,ρνήσεως, ΰτττοΐϋργούς
Συιγικοϋνωνιών, Δηιμ. "Εργων
Ικαί ιΚοινων. Προνοίας:
Είς την περιοχήν τοΰ Μνη|με,ί
ου Κιαΐραΐ]σκ)ά.κηι τοθ Νέου Φα-
λήροο, άπτηλλοτριώθη ιμΐετά την
Μικρασιατικήν Καααΐστροφήν,
χωρος, δια την άνέίγιερσιν Προσ-
φυτγυκοΰ Συνουκισιμιοΰ, είς τόν
οποίον δκτοτε έτγΐκατεστάθησαν
θήματα τής μΕίγώλης όκείνης έ-
θνι«ής συμφοράς. Ό οΐικισμός
ο—οτελούμενος έν τή όλότη,τί
τού άπό παμττττώχους διοτταλαι
στόις, έγικαταιλεΛιειιμιμιέινους ώητό
6)τκιψιν δημοσίας στοργης ικαί
μΕΐρίΐμνης κυιριολκικΓτυκΰς είς την
τύτχιην, άντιιμεΐτωίπΐίΐζει ά~ροβλέ-
ιττως άιμεσον κιύν&υνον ώκθεΐμε-
λιώσεως, συνειπΐΘϋα έπιο~ευοοιμιέ
νης τροποποιήσειως τοΰ έγικεικρι
μένου πολιεΌΐδΐθιμυκσΰ σχεΐδίου
τής πόλεως Νέΐου Φαλήρου υπό
τοΰ Ύίτοουιργΐειΐου ΣΜγικοινωνιών
καί τοΰ των Δηιμοσίων "Εργων,
άποσκοττούσης είς την κατάργη¬
σιν τοΰ ύπ' αριθ. 55 οίικοδομι-
χοϋ τε/τραγώνου /τοΰ Συνοικκσ-
μοΰ, &υά την έξυπτηρέτησιν σχε^
τιικών δήΐθειν έιπιταικτΐικών άναγ-
ικων, έν δψει τεΐλώοειως είς τό
παιραικε.ί|μιενον ΣτάΙδιον ΚαρκχΊ-
σικιάικη τοΰ ΕύρωΓτταΐΐκοΰ Πρωιτα-
βλήιαατος 'ΑΟλητΓΐσιμοϋ τΐιβογραμ
ματυσθέντος διά τό έτος 1969.
Είς τό άπευβυνθέν σχετικώς
ύ τής Έτητροίττης 'Ολλ,μπια-
*ριθμ. 2874 της 10ης
ου ~. έΤτους έ?γγ|ριοοφον,
μάται ή ΙέΙξ,ήιγηισις, 8τι
λΐεται νά ~ρο6ή ό άνωιτέΐρω Δή-
μος είς τάς Βεούΐσας ένεργ€.ία-ς
διά την άτπΐαλΐλοιτιρθωσιν τοΰ έν
λάγω οΐκοΐδοιμυκοΰ τειτραγώνου,
την κατειδιάίφ'υσιν των έπτ* αυτού
'καί &εκό)δων οΐΐκιων καί τόν έικ
νέου ιέικπροσφυΐγισμόν των οιΐκι-
στών, δεΙ&οιμένου δ(τι ό χώρος
τοότοο τυγχ'άνει ΛΙΙΑίΝ ΑΠΑ-
ΡΑιΙΤΙΗΤΟΣ», καθ" δ πτροοριζό
μενος &ιά τό τταρκώριισιμα αύτο-
κινήΐτων.
Τό Δηιμοτυκόν Σ υμιβοώλιον
Νέου Φαλή,ρου &ιά της ιύπ' άρι-
(Συνίχεια είς —νν 4ην σΐλΐδα)
-0/ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ.
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΓΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
--------------------------------------απο το αρχειον τού κ> Γί ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
— 7ον —
Η ΣΥΙΝΐΑΝΤΗΐΣιΙΣ
ΤΗΣ .ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ
Την βην ΌκτωΙβρίιου· τοΰ 1844
ό Β'ρεΐταννός ΠρωθΜπουργός
Τσώρτσιλ καί ό 'Υιπουργός των
ΊΒξωιτερυκ,ών ""Ήντετν, μειταδαί-
νοντες είς ΜόΙσχαν,ήιλθον ε|ίς την
Νεάτττολιν τής ΊίταΙλίας, δίττου
συνηντήιθΐηραν ιμέ τόν Πρώ&'δρον
τής Έλληνικής Κθδερνήσεως.
Ό κ. Γ. Παπανδρέου εδρε την
ευκολίαν νά έικφραση /καί πιρο
φορυκώς την ατνιωινίαν τοΰ 'Έ-
θνους, διά την &οΐστιροτοί;αν αών
ΒουΙλΐγάιρων, δπως έΓγΐκιαιταλΕ'ί-
ψουν τα ΐΕΓλ/ληνυκά Ιδόίφη Καί
έιπΙεΙκαΛεΙσθη την άμΘσον αυτών
επέμβασιν. Οί Βρε/ταννοί ή(γέ-
ται παρέσχον ικαί ητιάλιν την δι-
αδΗ&αίωσιν, δτι τό ζήττηιμα θά
έιρρυθμ'ιζείτο όριστιΐκώς καί ά.
μέσως. Όντως Ιδέ όλίΐγας ή|μέ-
ρας ιμΐετά την συνάνίτηριν των ή-
γΐειτών τής Μΐείγαλης Βρεταννί-
ας ικαΐ Τής Σοβιετικής Ενώσε¬
ως, έ&όΐθηΐσαν ικαιτη|γορηματιικαί
διαιταγαί διά την έτ/κατάλΕ<ιψιν των 'Βλληνυκών ΙέΙδαιφων, πρός τάς όΐποίας ικιοΛ ήναγικασθησαν οί Βούλίγαροι νά συιμΐμοριφω- θσϋν. ιΜιεταξύ των θειμκίίτων, τα 6- ττοΐα συν&ζηιτήθησαν κατά την συνάντησιν, 6 "ΊΕΙλΙλην πουιρτγΐός, άφοΰ έΤδωικε την είικό- να τής ιέΐσωίτειριικής μας κατα¬ στάσεως, άνέτατυ|ξε &ιά μακρών την έταεΌγουισαν άνάτγικην τής ά ποστολής Σ'ϋΐμιμαχυκών βυνά|με ών είς την Έλλάίδα, τής δημι- ουργίας 'ΕΜΚΐηνϋΚθΰ Σαροποΰ, καθώς καί τής επταρκοΰς βοη¬ θείας διά την οικονομικήν άνόρ θκΐσιν τοΰ ΈΙλληινΐ'Κθϋ Λαοΰ. ΔημοσιεύοιμΙεν ΐκατωττέρω ττερι κοτττάς αοΰ σχετυκοΰ Ύπτοιμνή|μα- τος, τό όΊΐοΐον έίπέ|δω;κιειν είς τούς Βρεταννοϋς ηγέτας ό "£λ λην Πρωΐθυ-συργιός καί τοθ ό- ποίσυ ή έΐξαΐιρετιική σηιμαισία £γ κιβιται δ/χιι μόνον είς την πλήρη δια-δστωΐσιν τής ύφισταιμέΐνης τιΐραγιματικής ικαταιστάισεως, άλ λά καί είς την —ρόβΐλεψιν των γΙερχΐονΟΓτων, τα όιποΐα βραδύτε¬ ρον έΙτοηικολόύ|θη(σαν: «... Ή 'ΕΒνιικιή μας "ΕνωΙσις &χΗΐ ήΐδη συιντελιεΐσθη μέ την συ(μ είς την Κυβέρνησιν καί τοϋ Κο,μιμουνιστυκοΰ Κόιμιμα τος. "ΈΐλπτίΙζω, δτι τό "Εθνος θά έιξέΐλθη ά-ό την 6ουλείαν ομα¬ λώς καί θά συιντεΐλΐεσθη" αναιμά κΤως ή Ά—ελιευΐθέιρωισις. Τουτο είναι ούσιώβες, άΛΙλά δχι ού- σιαστικόν. Τό Κομιμουνιστικόν Κόιμιμα οΊαθέκΐει σήΐμειρον Βυνα- μιικήν ύπεροχήν ιχάρις είς τάς νά σιυνοψίιση τούς σικοπούς τής ΙΕνώΙσεως, έκ των δ—οίων ή Ι Ιδοσις βιΦΜου', τκρί τής Στοάρ- της Μ. ΆΙσίΊας, ό τΛλουΐτισμος τού Ιέν τφ «Ιθβκφ» ΜουρεΙίου &ιά νέων τυμαλ!φων άντιικειΐιμένων έ|κ ίτηις γιενεΐτείρας, καί τής ένυπαρ μούσης είς αυττοΰ Βΐ'δλιοθήΐκης καί με Φυβλΐία ΐΜιικρασιατυκοϋ ςτΐεριειχομένουι, ώς καί ή &τ&- ικταισις, έΊξοατΛισιμιός καί καλΐλω- ττιισιμός τοΰ «ιθΐκου», οιανύθυν στάδιον τής πρατγματοποιήσεώς Των. 'ΕΙΠλυκιρινό: συ|γ)χαρητήρια ιηρός τό τόσον Ιΐκανοποιηΐτι,κώς ικαί. δημιΐουιργιικως έργαζόμενον Διουκηΐτιικόν της Συμβούλιον. ιΗ ΟΜΙΙΛΙΙΑ ΤΟΥ ικ. ΟΥΛΚΙΕΙΡΟΓΛΟΥ Ή όμιιλιθα τοΰ γεν. γραμμα- τέος της «Ένώσειως Σ—άρτης Μ. "ΑΙσίας ικαί τΐίεριιχώρων» κ. Φ. ΟΰλΙκέρογλβΟ· έιχΐει ώς εξής: «ΙΤό Διουκηίτυκόν Σ^μιβούλιον τής Ενώσεως ιμας σάς εύχαρι- σΤεΐ θιότι άνττεΜεΙκρίβη,τε είς την ΉΐρόσικληΙσίν τού. ιΑΐΙ έΐκΰηλώσεις τοιαύτης μορ φήις είναι ΰλΐλωστε στοάνιαι, δ- τπώς γνορ'ίΐζουν οί φίίλοι τής Έ- νώΐσεως μας. ΐΔι' έΊκεΙίνους έΊκ των π-αρόν- ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟλΙΒ ΑΙ ΑΤΞΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΤΝΤΑΞΕ- ΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟ2ΙΩΝ ΤΠΑΛ.λΗΛΩΝ 'ιΕξέρχ«ται καί ό Ίανουάριος καί άκόόμη οιΐ έν ενεργεια καί οί έπίτιιμοι Δτρόσιοι "ϊνάλληλοι, δέν έλαβον τάς αΰξή- σεις τοτν άπιοδο'χιων καί των ισυνΐά'ξεών των, τας όφειλαμέ- νας είς1 αύτο'ύς άπω της 1ης Ίανουαιρύου ΜαιριεΜ'. ετους, ιάφ' ενός μέν διότι, τό Γενικόν Λογυσττήριον δέν ?χ*.ι καταρτίζει την σ'χιετικην έριμηνευτιΐκήν έγκΰκίλιον των νόμων περί αΰ- ξήσεων, την όποιαν θά ΙπρβπΐΒ νά εΐχιβν απο μαΐκρο'ΰ χρόναυ καταρτίση καί κοινοποιηθή ύς τα Ι&ιάφορα Δηιμασυα Τα|ϋεΐα πρός π)ληρωΐμήν ιτων δυκαιούχαη' καί «φ' ετέρου, διότι δέν εισέτι τό ζήτη,μα της αυξήσεως των άποΙδοχά>ν
(Σιυνέχε'ΐα είς την 5ην σελΙΛα)
ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΝ ΤΟΥ ΝΤΕ ΓΚΩΛΛ
ΠΛΗΣΙβΖΕΙ Η ΠΜΕΥΡΩΠΗ
των —ικαΐ
ό;ρκΙε.τοί—
ο! ΟΓΤΒοίοί διά τιιρώ,την φοράν εΐρ-
χοντται είς τόν Οίκον τοΰτον—
ή ΊΕνωΐσίις ,μας, δττως παρεΐτή-
ρηραν είς τάς πίροσικλήσεις ό-
νοιμάίζε*ται «."Ένωσις Σιπάρτης
Μ. Άσίΐας κιαί Περιοζώρων», ή
δέ ΑΛΒουσαά μας «Οίκος Σ-άρ
τηις Π ισ ιδίας»— θέλομεν νά γνω
ρίισωιμεν δι" έιλακ|(ιστων "π301^ Εί¬
ναι καί τί έΛτιδιώικει ή <Ένωσις (Συνέχ&ιια βίς την 4ιην σελίΒαι) ΒΠΑΙΝΟΡΘΩΣΙΙΙΣ Έίκ τής τυτττογιραΐφικής ψθας είς Λτήν νεΐκρολογΐαν τοΰ σεΐ&αστοΰ συνεΐργάτΌυ μας Βασ. ΚΐΜρέλλου, ιτεως ύτττουργοϋ, ά- ρχή ιχρς ς όργανώισεις ΒΑΙΜ—ΙΕΛιΑιΣ. Ό-ι νε,ιγιράφη ώς ή'μιεροιμηνία τοΰ θα πως ιέΐτανειιληΐμιμιέινως είχΐον την εύΐκιαφίαν νά έξηγήσω, ή "Έλ- (Συνέχεια εΐίς την 4ην σελίοα) νάΐτουι αύτοϋ ή 17η Δεΐκειμΐβιρίου, άντΐ τής άρθής ΙΤίης Ίανουα- ρίου έ.£. ΙΒίς Ινα Ο;ρθρο μου, άπό τής ιστήιλης αυτής, τής 24.4/1966, ήτου άνεφέρετο εΙΙς την συγικρου σιν ούο κολοσσών, δηλαδή τής ΊΑμΐειρυκής καί τής Ρωσίας, κα- τέληγα ώς εξής: "Αν ή οικέΐψις τού Ντέ Πκώλ, νά άπΐοΦειυΓχΒή ένας τροιμΐερός (κιίνδονος γιά τό άνβρώπινο γέινος άϊΐτοβλέ—εί κυ ρ(ιως είς αύτό, τόίτε ό Γάλλος ήγΐέΤης, ιπρεΐτοει νά ΘΙεωρηβή ώς ό μιεΐγαίλότερος σωτήρ τής Άν- θρωίττότητος. "Ηΐδη, αί προσπτώΐθειαι τού ιΝΤέ Γκώλ εύοΐδΐοϋνται. Ή Γ&ρ- ιμανίΐα υπό νέαν Κυβέρνησιν, ο—Ιεύ)&εί είς Πια)ρισίους, διά νά λάβη θέριν έΙπουκοδομηΤικήν, είς τό θέμα. Ή μΐείωσις είς την παρατνωιγήν τής Περμανιικής βι- ο,μηιχιανίας αύτοκινήτων καί κα τα φυσικόν λότ/ον ή μείωσις εί σαγωγής συναΛΙλάγ|ματος συνε- τέΐλεσαν ιμΐβγώΐλως έιίς την λήψιν ά—οφιάσεων θεΐτιικων υπό τής ■Γιειρμανυκής Κυ&ειρνήσεος ττρός δεινών είς βάρος των οΐικονομιικών τη,ς, έφ' δισον θά εξηκολουθεί νά δα—ανά όόφθο- να ίχρήιματα δ.ιά τάς στρατιωίτι- 'κάς της άνάΓν<κας. Ή Δυτπ/κή ■Περμανίια σπεύδΐοιυισα π.ρός τόν Ντέ Πκώλ πρός άτίαλλαγην της άτπΐό τάς στρατιωτυκάς αύτάς δα-άνας, ε&ρε δτι οί στοχα- οιμοι τού &ιά μίαν ήνωιμενην Ευρώπην είναι καΐ &ι" αυτήν την Γερμανίαν άγαθοτοοιαί. Συ νειπώς, τα άΐποτεΐλοθντα την Πα- νευρώαπην κράτηι τορέπυει νά ϋ—ι- διώξουν προσέγγυσιν μετά τής Ρωσίας, πράγιμια τοού θά σκοραικίΐση τούς φο&ους μιάς έτπιΐθέΐσεως κιοίτ* αυτής έΐκ μέ- ρους τής ΒΣ,ΣΐΔ. Λ ΐΚοτΓατοιν αυτών Γτίΐ&ενται. (τα θΐεμώλια μονίιμου συνε,ργαισίας δ λης τής ΕύρώΙπης, είς δάθος, τοράΐγμα ίττού θά συντελέση είς την ποαγωγήν των Εύρω~αί11ων καί άίκόμη των Άμερυκανων ικαί των Άσιαιτών ικαί θά ό|δη- γηθώμιεν, ούτω, ήχιι μόνον ιτρός την εύρεϊαν λΐειωΐφιόρον τής Εύ- ρώτπης, ΰιλΐλιά κιαί αύτιης τής ά- Χ. ΜΙΐΣιΑίΗΛΙιΔΙΗΣι ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ ΚΑΙ ΘΙΚΟ-ΘΜΗΘΗΤΩ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ Όοες φορές άικιούω τάς δε- ήσεις των Ιερέων μας, διπως : «καί οΐκο'δαμηΐθήιτω τα τεΐίΐχηι τής ΊερσυΐσαλΊΊιμ», μέ παήρνει τό πά ράτοονο, πως έ)μΙεΐς "Ελληινες νά πιαραικΐαλοϋ,μΐε τόν "Υψιστον, δ- πωις εύΙ&ακιήΙσηι καί τίάλιν οί Ί- Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΔΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ ΤΟΓ ΕΑΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΚΙΖΕΑΟΪ , "*■' " * Τον Ή 2α άτγόρευισις τοϋ Έλευ- βερίου Βενιζέλου είς την Βου¬ λήν, την 29ην Ιουλίου 1Θ30, έ ότι αής ΈΐλΙληνοτοαρικϋκής συμ- Ά^γώνων -ρός τόν άριμόίδ·.- φωνίας, τής όίπο[ας εζήτει την όν Δήιμον Νέου Φιαλήροο, ΰττ', κύρωΐσιν &χει ώς κάτωθι: Διατί ιέ^ι6οιλΙλ€Γτο·ι ή ικύρωΐσις τής 'ΕλίληνοΤΌυρκϋκής συμ- ιφωνίας. ιΚιύριοι Βουλεαταί, Ποίας θυσίας επιβάλλει ή σαμΐφωνία, &σον άΐφορα την ρύ¬ θμισιν των ζηιτηιμάτων των σχ|ε- τιζοιμένων ιπρός τούς μη άνταλ- λαξιίΐμους, δέν θά βιεληΐσω νά δι οπτ|ραι>μαΤευθώ άπό τοϋ 6ή|μα-
τος, διόιτι είς την Κκθΐεσιν, ή ό-
(πσία συνοδιεύει την ύ-σ6ολήν
τοϋ νοιμοσχιει&Οου, &ίιθετϋαι κατά
τό Ιδονατόν, ή εικών την ό/πιοθαν
δχριμΐεν διαΒέΙσι,μον. Πρός τουτο
θά &1σέλθω ιό(μέσως είς την ού-
σίαν τοΰ Ιζηιτήματος αύτοϋ, ή
ό-οία είναι διΐτΰλή ικατ' εμέ. Έ
πιδάιλλΐεται ή ικύρωισις τής ρυμ
φωνίας, ή ό—οία: -ροσάγΐΘται έ
νώπιον τής Βουΐλιής; ,Καί &εύ-
τειρον, ή κΰρωσις αυτής, ττοίαν
σημασίαν δύναται νά εχηι, δσον
ι^φορα πά οϊικονομυκά συμ/φέ-
ροντα ενός μιεγώλοο τμήΐματος
τοϋ έιλίληνιικοΰ λαοΰ;
ΤέΙσσαρες ττρώην π,ρωθυπουιρ"
γοΐ, 2 όριχτκγοί ικομιμάτων καί
4 πρώην ύτοουιργοί των ΈΙξο>
τεριικών έΐκιηιρύχίθηΐσαν ύτπέ,ρ
Τής ύπογιρατρής τής συμφωνί¬
"Οσον άφορα την άνάγΐκην
τής ικαρώσεως, ύπταμνιιμνήισικω
είς την Βουλήν, ιδτι ΐκατά ιτάς
διεζαχΙΘΙεΐΙσας κιατ' ιέπτανάληψιν
συνεννοήΐσ&ις μεταξΰ των αποτε¬
λούντων την ΐσυντατγματϋκιήν έητι
τραπήν των έΐξωτερυκών, έίγνω-
μο&άτησαν υπέρ τής ύπογιραφης
τής συμβάσεως, 4 ητρώην ττρω-
ό κ. ΠατΕαναστασί-
σ^ ·6 ικ. Κονδύλης, ό ικ. ΕοΤα-
ξίας κ αί ό κ. Τριανταφυλΐλά-
κος, 2 "ΆρχΡΤΓν101 ικθιμιμάτων ή
άντι-ρόσωπτοι κοιμμιάτων, ό κ.
Ζαΐδυτσιάνος καί ό ικ. Τθυρικο-
δοΰσϋλης χαϊ 4 πρώην Ύιπουρ.
γοί των "Εξωτερικών, ό κ. Ρω-
μάνος, ό ικ. ΆλιεξανΙδρής, ο κ.
Καιραιπ«νος ικαί δ κ. Άργυρό-
ηουλος.
ΙΕΐναι άΐληβές, δτι πολλσί έξ
αυτών, 5χι πάντες, διχιι οί περυο
σ6τεροι ικαν, συνέβΐεον την ίΛπο-
γραΐφηίν τής συμφωνίας μέ την
σύγτχιρονο 'διΐα—ραγΐμάτευσιν καί
υιπογραΐφήν των άλΐλων συμδά-
σεων, τάς οποίας ακοτρόν έχο¬
μεν νά 6ιαττιραγ|ματευθιώ(μεν με¬
τά τής Τσυρκιίιας, δηλα^δή, Ό·Λμ
Φάσεως έιμιποριικής, συιμβάσεως
-ροξενιικής, συΐμβάσεως έγκατα
στάσεως, συιμφώνου ψιιλίας ικαί
διαυτησίας ικαί συνεννοήσεως ττε
ρί περιορισμοΰ των κατά θά¬
λασσαν ιεξοτπλιομων έ|~ί τή 6ά
σει 1σο·π)λί.ας. Ό κ. Άιρχηιγός
τοϋ ΛαΊκοΰ Κόιμιματος μέ την
συνήθη διατύ—ώσιν των έΉΐφυλά
ξεών τού...
ΙΠ. ΤΣ'ΑΙΛΔΙΑΙΡΗΣ: Σάς εί¬
πον τάτε καί είς την πρώτην
π&ριίίπτωσιν, ότι ή σΰ{μιβασις ώς
έ,χει Ιδέν μέ Ικανοητοιεΐ. Σάς λέ
γω &έ &τι δέν είναι οθτε κάν
(Συνέχεια είς την 4ην οϊλθδα]
σραηιλϊταιι νά έΊγ}κατασταθοϋι
είς την πατρώαν γήν! Καί αυ¬
τή ή ΉαιράίκληΙσίς μας πρός τόνι
Ύψμστον κΐρατεΐ ά—ό &ισχιλΙίωιν
έτών ττΐερίΐτΐου, ένω δχιι μονον
οί ΊσραηΙλΤται δεν τταραικαλοΰΝ
την οΐΐκοδιόιμηΐσιν τής πόλεΐάκ
μας, όΛΐλ' ουτε ικιαί ά—ό αύτούς
τούς "Ελληνας, -ού Ιριχονται
είς ιέηταφήν μέ τόν θεόν, έΐσικέ-
ψθηΐσαν μιίαν τεΤοιαν τταράκλη-
σιν. 'Γι' αΰτό θά πρότεινα είς
τόν Άριχΐριραβΐνον, άπό Εύγνω-
μοούνην πίρός την ^ΒκικληΐσΙαν
μας, διά την έ—ί χκ1λΐ£Τη(ρί|οσχ;,
Ή)ροσιευ|χήν της πρός τόν "Υψι¬
στον, όπως έΐγΐκατασταθοϋν ο'
ΊΙσραηΙλΐται είς Ίΐερουισαλήμ,
-ράξει τό αύτό κιαί αύτάς, Ίτα-
ραικιάλών τόν "Υψιστον, 6>τως
ο'ιικοΙδοιμηΙθΌύν καί τα τείιχη, κης
Κωνσταντ ι νουτπάλΐ&ως. θά ηΊμην
εΰ'τυιχιής άν 6νκχ ττιλειφώνημά
τού, μοϋ ελιεγιε νά παραστώ είς
μίαν λι&ιτουρτγυαν τής συναγω-
γής διά νά πΕισθω, δτι, όντως,
άναπτιέΐμιτρεται τορός «τόν "Υψιστον
εύ,χή ικαί Ιδία ταλα!ί)πωρον Έ-
θνος μας, πού έ[π·ί ττενταικόισια
και έιτοέικιεινα χρόνυα, £νας ξέ-
βΐς την 4ην σβίλΐδα)
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
ΤΩ ΔΙΔΥΜΟΤΠΧΟΠΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Ποίοι Σουλτάνοι, Πασάδες καί δλλοι Ιπίσηιμοι Τοΰρκοι
'έγεννή'θησαν έν Διδυμοτείχιρ ή επεσκέφθησαν ή έξωρί-
σθησαν έκεΐ ή απέθανον, ή εξετελέσθησαν-,
ΤοΟ Πανοσιολογιθοτάτου ΆρχιμσνβρΙτου
Κ. ΜΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛΦΕΙΔΟΥ, ΚαΘηγητοΟ
ΧΑΤΖΗ ΑΛΙΗ ΠΑιΣιΑιΣ
Ήτο αίός τού Μττεικί,ρ Ά >γά
'κοΛ. ΙέΙγΐγονός τοϋ ΧουνΓτάι Άζίζ
Μαχμοοτ έΐφέντηι. 'ΕξωριΙσθη τό
τουρκικόν ετος 12Γ3, ήτοι, καθ"
ημάς τό 1798 ή 17199, είς ΔιΒυ-
ιμότειχον, έΐιτί Σο<Λτάνου Σεΐλίιμ τοϋ Γ' (1'789—11808). Τού Χοπζή 'ΑΙλη -πασά ΙέΊκεΐΛΌυ &ισ6γΐγονος Ϋτ,το 6 πρό τοΰ 1936 αποθανών 'Δι&υιμοιτει,χίτης Μουσταν ϋφόν- της, άντπτρ'όε|δ|ρος της Μουοοοίλ- μανικής Κοινότητος Δι&υμοΐΓεί- χου. Παρά τοϋ Μουΐστάν είχον λώβΐςΐι ό υποφαινόμενος διαφό¬ ρους ιτΐληρο'φορ.ας τπε,ρΐ τής άρ- χο:ιοτοπηις ίιστορυκής πόλιειως Δι- ^μο,τείχου, τάς ό,τοαίοος άνιογ,ρά φω, είς τα οίκιεϊα μέρη τής άνε- χ&όιτο^ άκ,τε.ταιμ!ένης ΠενιΙκής Ί- (στορίσΐς της ητάλΐεως έικιείινης. ΙΜίο: των ΓπΙλη,ροοφΐριόν τού εΐ- ιναι ό τοεριί τοΰ ανωτέρω μνημο- 'νΕΗυιοιμιέ'νβυ Τζραπιάΐτηποιυ τού Χα- τιζή. ΊΑΐλή ττασά, ή εξής. Ό Μου- στάν είχον ϊνα πταιλαιιόν «Κό¬ ρον», ήτοι Ιεράν θρηιθΊκβυτιικόν βυβΙΜον των Μουσουλμάνων. Είς τό έξώΐφυλλον 6έ αιότοΰ άνειγρά- φβτο, 'διά χριρός, του;ρ!κιοΓί, τό ίξήις οη|α|ί'|ωιμα : «Σουλτάν Σε- ΙλΙίιμ άΐφατη·ν(Γάν, &έ Ικινΐτζ! κοΐ>-
σακΐτάν, Μτϋεικΐρ άγά ζιοσντέ Χα-
τζή "(ΑΙλή πασά ιΝΐεΙμιέΙτουικαΐγιια
νέφ ΙντιΙλμ'Ίστιιρ. 12115». Δηιλαδή
6ξω|ρΊσθη εΐΐς ιΔ ιδ«. ιμι6τιε «χοίν ό
'ΧοτΠζή Άλιη (ττκ~σόίς, υίός τοΟ
Μ—εικ'ίρ άΐγά, ,κο:! έΐκ ικοίτοαγωΐγής
έτγΓγονάς τού ΣοϋλτΟΛ*ου Σειλίιμ,
12119».
ΔΑΌΥΤ ΠΑΙΣΙΑΙΣ
Μέγας ΒεΙζήρηις (ηνρνθιυπονρ-
νος)... 912. τΉιτο Άιλ'&ανας τό
γενός ικαί Χριισιτιανός. Αιχμαλω¬
τιθείς έν μικρά ήλυκιία έιξυσλα-
μθσθη. "Ων εύφυής, ττροήιχΐθη τα-
>3έΐως, άν,εΙλΒών, Ιέπί Σοιιλ)τάνου
Μωάμεθ τοΰ Πθιρθηΐτοΰ, μιέ%ρ ι
τοΰ <4ξυώ|ματσς τοΰ «ΡούιμεΙλη Μ/τοεηλέρ ιμίτπέη (ιΠενυκοϋ Διοικη- τοϋ τοϋ Εύρωιτιαϊκσΰ τμήματος της Τουρικυκής ΈΐτΓΐΐκρατ&ίςχς) ΓΩς τοιούτος έητολυόρικηισε την Κρόΐοΐν καί την Σΐκόβραν, επί βαγυαζηιτ τοϋ Β', διωρίσθη Μτθεηιλέρ Μττοέη κης Ανατολή ς. Κατόπιν δέ τό 1582, Μέγας Βΐς- ζύρης (τφ'θΛ,ίΐτουιριγός). Διεκρί- θη διά τήιν ικΐαλήν τού 6ιοιίΙκηισιΐν. 'ΆιΜλά, ίτό 1497 (ιμήπτως 15©7), οιά τό 6αθύ τού γή,ρας, ετέθη ύπτΌ σύνταξιν, τιιμην μοναβιικήν, τότΡε είς τό ΙεΤΙ&ός της έν Τουρ- κ(1α. ΤΑ—έΙθοενΐεΙν έν Διδυιμοτεΐιχω τό 1'49ι9 (ιμήππως Κ597), κο:ί έ- τάιφη ί/ν ΚωινστοςντινΌυίττό'λεΊ είς τό ύπ' αύτοϋ ικτυσθέν φ£ρών>
μόν τζοήμιί, έξ οδ έλαβε τό δνπμα
τοϋτΓο ή έικεΐ ιμεγιάλιη συνοΐ'κίο:.
(Δέν ικοαώρθιωκχϊ, διά των &ζι-
κών, νά κΐαθο,ρ'ύσω τάς έο'φαλμέ-
νας, ώς φοΙίΜεται ανωθι, χρονο-
λοτγίβΕς). Καθ" δΊσον, μάλιΐιστα, ό
μοοκοίρίιτης ΜιΛιτΐΌΐδης ΣίΤσμού-
λης είς τόν 17οιν τό|μ. τοΰ τκριθ-
δυκοΰ «θροοκυκά» τοΰ -<θραΐκι- κοΰ Κέιντρου (#τος 1942, σελ. 447) ΟΛΐαιφ<έριει, «6 Δαούττ ττο:- οόίς ε.Τ·χ(Ξ την βΐεζυιρείιαν λ Α έ'τη, 1463-Ί4ί97!!.. Π,ροσθέίπει καί τό εξής, 8τι έΐκ τοΟ τκχισά τούτου 8λαι&ε τό δνομά τους ή Εξωθεν τής ΚωΛ^ττοΓναινοΜττόΙλεΐως ττεοΐΛς ΔοοοΟϊτ ~οχτό:, β~ου έστήινιετο ή τού ΣθίίΜτάνου ή τοΰ Β ε ζύριη, δ>τοτν έζι&στιρόιτειυον κοπά
τόοιν ΕύρωπτοοίΙκκτ'.
ΑΛΗΙΠΑΣΙΑΣ ΣΟΥΡΜΙΕΛΗ "Η
ΣΙΑΙΜ ΤΑΡΙΑΙΜΠΟΛΛΟΥ Ή
ΤΙΕΦΤιΕΡιΝΤΑΡ
Κοίτήιγΐεΐτο ίΐκ Διΐδι,μοιτεχου,
καιΐ δδ,ρασεν Ιέπτί τής έττειχής των
Σονιλαοΐυων Άιχΐμέτ τού Β' καί
Μουΐστοοφα Β'. "Αΐφ' οδ ύιτηρέ-
τηισεν είς >5 ιοοφ·6ορθ'ϋς θέΊσεις, 6ιω-
ρϋσθη «Τιέ^ηε,ρτόίρ», £η1λ!α|&ή Τα-
μιίας τοΰ Ναατυκοΰ, ή μάλλον
Μέίγιας θηισαυριοφύίλαξ = Πενι-
κώς Οίκονειαικός "Ειφϋρος — Ύ-
πουιρτγ'ός 'τών ΟΙ'κιονοιδικών. 'Ε-
χρηΐμιόΐτιισ1- βιοικηιτής :ής Κύ-
ιηρου τό 1692 διωρίσθη βίς την
Τιρθτταλΐΐιν τής Άιφ,ρΐ'κής (ώς Γε-
νιικός Δυοιικητής). Τό 1696, άνηλ
ΘΙεν £'[ς τό <3ίξίΐκ|μα τοΰ Βεζύρου (ΎίΓτσυργΌΰ). Ώς τοιοθτος ετέ¬ θη εΜ κΕΐφαλής οττρα'τοϋ έν Βε- λιιγ,ρσδίω διά τόν »κ!ατά τής Αιό- ο~ΐ]ρ'ας ττόίλειμον. 'ΕιποΙλιόρκηισε τό Πιετροβα,ραδηΜν. 'ΑΙλλ' τιϋχών, ΜΜΓικια, δηιθΞιν, δραχώιν, έ!πανηΐλ0εν είς 'ΑΕιρυα- νσύττολιν. Ό Σοολτάν Μουιστα- φόίς Β' τόν διειτήρηισε κατ' αρ¬ χάς είς τό &εΙζιυ|ρι ικόν άζίωιμα, μΙ.Ιτ' όλιϋγον διμως τόν έξώριισεν είς Τσϊιημέν, έ^βα έθαινατώθη έν ήλ'ΐκι'α 50 ΜΕ,ρ'Ηοο έτων. Ήτο, ώς λέΐγΐΕΐται (ικοςνώτσΓτος καί εύ- φής, τίίλιλά καιί έΊκΙδθΓΌς είς την ιτολιυιτέΐλεΐισιν, τήιν ιμέΐθην καί ταίς ήδοΐνώς. ΏνοιμάΙοθη Σουιρ,μιελή, ΰιώτι έΐδοιπτ'ε τάς βΙλειφαρι[δο:ς τού ιμέ την γνωΐστήν έιξ όΐντΐ|μο- νίου &αφ|Ίκήν άΛ,οιιΐφήν, ,καλου- μένηΐν «σιουιριμέ». (Ίδέ λΐίξιικόν Μοΐκιρή Γ' 739). Ό ιμοοκιαρΐίπης ΜιΙλΐτιά|5ης Στοομούλιης, είς τό *νζ'Ρ εΙ5| ικόν «θιροΐκι ικά> τοΰ
«θρακιικοϋ Κ'έντρουι» (ισελ. 448)
τόιν άναιφέρΐΕΐ ώς Μέ|γιαν Βειζύ-
ρην τα έτη 1694Μ 695.
Χ.ΑΤΡΗ ΓΐΑιΣΐΑιΣ ΚιΑιΙ ΜΟΥ
ΣιΤΑΦΑ ΚιΕΜίΛΛ
Ό Χαϊρή ποοσδς ήΓΤθ διοΐίκη-
τής της τουρκιικής Καιτοχης κδ
1013. ΙΕΙκόΙθηιτο βίς ιμίαν Έβραϊ-
κάν οΐικιίαν, ή όιποίο: &χρη|σί,μευε
τότΐε ώς νοσοκομείον, τιΙλαΓγίιως
τοΰ κοοέινίτος δηιμαρχιαικοΰ κπι-
ρίου τοΰ Δι)δι^μοτε(ί|χου. Είς την
θέΐσιν της δκ/τΐσθη αργότερον
ή Δηυστυκή ΛέΙσχη. Ό δέ Μου-
στσΐφα Κιειμάίλ, ό κ'αΐτόίτΓΐν Δι'κίτά-
τωιρ καί άνοιμοριφΐωίτής τής Το·.|ρ
κΐο:ς, ήτο ΊΕητΐ'ΓΓε.λόριχης τού
Χαϊρή πασά, καί έΊκιόβηηΌ είς
την οΐ'κ'ίοτν τού Έβρ«ίοο ττρο-
Κιρθτου Ραφαήιλ Μττηεχάιρ Γιοόν-
τα. 'Εκ^ΐ, άόλίλιοτΐε, ττοΛΐλοί, ττοίλ-
λιόίκιις, ΙέιφιΐλοξιενοΰνΓο, δνττως καί
6 ΒοοσιΙλεύς ΆΙλιέξανΙδρος τής
'ΕΐλΑΐάΙ5ο<; ικαΐθώς ατνπΐφέρω είς την 'ΙοτορίθΓν τοϋ Δι&υ|μοτ£ί|χου, ώριιαμένο:, ττάιλιιν, έητθσηιμο: τφό- σωτκχ 'έΙφΛιοξιενοΰντο' είς την Ιε¬ ράν Μιηιτρόίττοίλιν. Ό Χαϊρή ττα- σθς ικαί δ Μοιαστσφό: ΚεΙμάλ, κατά την έν Διβυιμοτείΐχω πσρα- μοινήν των, είχον έΙττυσκΐΒφθη την Μηίτρόπολιιν καί τό ττα,ρακεί'Ιμιε- νον Ζΐ'νττάν, ντό (κιαΐκως) άπτοκΛ.η- θέν «φυΐλαικιήν τοΰ ΚαρόΛ,ου ΙΒ' τής Σουηδίας». ΠΕ,ρί τοΰ Χα'ΐρή" Γττα'σα καΊ τοϋ Μουισταΐρά άνέ- Υραψα Λλλοτε ικαί άϊλλας πλη¬ ροφορίας. (Συνεχίζεται) "Ενα έργον πολλων έτών μελετων ΠΟΝΤΙΑΚΟΪ ΧΟΡΟΙ Τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ή "^Ενωσις Σΐμυιρνοοίΐων ανα¬ κοινοί δτι ό)ττεΐφάοιαε νά όργο:- νώοτ),, τόν τοροσε'χή Μάι,οΓτιον, είς τάς αιθούσας της ΣΓΤέΊγης της, "ιΒκθΐεισιιν Μυκιρασιιαίτυκοΰ Βιΐβλιί- οο. Είς αώτήν θά 6κ·τΕΐλΐεοθοϋν: 1) 'Ελιληινυκά ικαΓι ξενόγλωσ- σα, βΊβλιία 'κοίί το&ρυοδυκά, τα δ- ττοΐα, Ανεξαρτήτως τοΟ τό/ττου 'Καί τού ■χρόνου της έτ<6όιοιεώς των, -τΐροίγιματεθοντιαι θεΐματα I- σποριικιά, λοχ>νραιφιικά, λογοτε-
χνιη«£ κλΛ., οίναιφερό/μενα είς
την Σΐμύρ/νην καί είς την Μι-
ικράν Ασίαν, γιενυκώτερον.
2) Ποιιλοαά;, έΛΛηνυκά κοΑ ξε-
νόνίλωισΐσ« βΐβλ'ία, ιτεριοδυκά
καί ΙέψημΕρίΙδιες, τοαντός ιτειριε-
χορένου, ΙέκΙδοθέντα είς την
Σιμθρνη,ν ή αλλονού τής Μυκιρα
σίοος, 'μέιχρι τής ικατοοσιτροφής
τοΟ 1922.
3) "Εργα οιμυ-ρίναίων ικαί μι-
κρασιατών ονγγιραιφέων, άνιε-
ξαίρτήτως πβερ ΐΕΐχομένου, τόπτου
χαΐ 'χρόνου έικΐδόσεώς των.
4) "Έφημιειρϋδιες καί Πιειριοοι-
κά, ιμυκρασυατοκά ή ττ,ροσΐφυγι-
κά, ιέ'κβοθέντα δ-ουδήπτοτε, ά-
ττο της Μικραίοικχτυκής κατασ-
τροψης, ιμέ'χρι σήΐμβρον.
ΟΙ έτηβυιμοΰντες νά μετασ-
χοον της Έικθέισ,εως ικχραικα-
λοθνταΐι δτπως, τα Βιοπιεθηοομε
να —α;ρ' αυτών έΊκθέΊματΓα των ά
νωτέιρω κοΓΓητγοριιων τκχραίδώσω
σιν, έ—ι δανεισιμφ ικαί άμέσφ έ-
πιιστιροΐφη, ευθύς ιμετά τό τέλος
της Εκθέσεως, είς τα Γοαφεΐα
τής ΈνώσΒως, (ικαίθ' έικάιστην,
έ'κτός Σασδάΐτου ικαί Κυιριαικής
5—β ιμ.ιμ.), ιμέΐχιρι τέλους ττροσιε
χοΰς Ίοτνουιοορίου, τό δραδύτε-
ρον, ίνα τοεριΐληιφΐθωσι ταύτα ειΐς
τόν έικ'δοθηοόΐμενον κατάλογον.
Διά τής Εκθέσεως αυτής, έ-
πιΙ&ιώ(κο|μ)εν, άιψ' ενός την ττ,ροβο
λήν, ιοατά τράττον άντιι~ροσω-
τίευτιικον, τής Ίτνευιματιικης τταρα
γωγης τοϋ έλιληινοσμοϋ τής
Σΐμόρνης ικαί τής Μακράς Άισ[
άς, καί άφ' ετέρου, την ιτροα-
γοτνιήν κιαί διά τού μέσου τού¬
του, των ιμΐ'κρασιαίτυκων οτπου-
Ιδων.
ιΑΙσιοΙδοξούΙμΗν δα?ι τοάιντΐες οί
ι5ονά|μενοι, κυρίΐως οί Μυκρασι-
άτηαι ιουγτγιραΐφεΛς ικαί λότγ'ΐοι,ώς
>καί οσοι διαίτηιρούν είς τάς βι-
δλιοθήκας των πταίλαιιάς ή νέας
'έν&ιιαφερούσας ιέΐκι&όσεις, των ά
νωτέρω κχχττιγοιριών, θά θελή-
σουν νά ένιισχύσουν τάς προσιΐτα
θείας ιμας, πρός επιτυχίαν τοΰ
σικο—ού.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οϋκο—ε&ον ένττός
οχε&ίοο έ'κ ίττήιχιεων 600 πεΐρίίττου
ΙεΙς ΤΙερψιθέαν Πλυ|φο:ιδας, επί
της δ&οΰ ΒυζανΤίου άιρι©. 102.
Πληροφορίαι τηίλ. 229.708.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ· Άγ(ου Κωνσταντίνου
('0μο*οια) 9-1 καλ 4-8 μ.μ
Ή Έπιτροιτή των Πονττιακών
Μειλι=τών, έ'κΙ&Βιει ικοοτ* αύτάς
τόν είικσστόν ογΐδοον τόιμον τού
«ΊΑΐριχιεΜου Πόνιτου», είς τάς σε-
λΐίϋας τοΰ όποίουι μιεΗιαξύ όΜωα< έττιιστηιμονικών μεΐλΐειτών (τηεριλα;μ 'βιόΐνιει καί. τό Μργον τού γρόΐφθν ττος τάς γραΐμμώς αύτάς, ο'. «ΐΠοντΐ'αικοί Χοροί», έργον &ιά τό οποίον έχρ€ΐο»θη χιρόνος πό λύς οί ά ττ,ν ισυιγιγραφήιν τουι ΧαίραικΙΤηρΐιστιικόινι τού έΊργου τούτου είναι δτι φέ|ρει μιίαν πρω τοτι,Ιπ,'αν: Τα ίΐδια |τε.ρα σηιμεΐα πού ς^οτελοΰν την ττονΐτιαικήν χορογραφίαν. 'ΊΗιτοι, άνοιμιασία σηιμείων, χιρονυκή διάιρικιεια αυ¬ τών, Τίατήιμαπα, χορειυιτιικά μέ- τρα καί σχήιμοπα, σηιμ·εΐα τό- ξιων, ρυθ'μάς, γυ|μνά£>ιμα)τα χο-
ρογραιφθας καί όϊΜλΐα, τα όττοϊα
6οη€ΐοόν την έΐκράΐθηισιν των
παντιοοκών χορών.
("Όΐταν λ):για:ιμεν (χορογΐρσοφί¬
αν, δέν έννοοΰιμιεν την διδασκα¬
λίαν ενός χοροΰ, δΐπιως συνηβί.-
ζ είτα ι ν ά λέίγΐεΐται, αΐλίλά την
γροφιήν των σηΐμιεΐίων των δια¬
φόρων κινή,σεων ικαί τοαιτηιμώ-
τ«ν τοΰ χρροΰ: Δηιλαιδή, χρρο-
γράίφος είναι έΐκΐεΐνος δ δττοΐος
γρόΐφΐει μέ σηιμιεϊα 6να χορόν,
καί διχιι ό χοροΐ&ιΐδάισκαλος).
ΙΕΐΙς τάς οΈΙλι|δας τοΰ εΐικοστοΰ
όγΐδόιου τέιμου, παρελαχΐαουν δ-
λιοα οί τοονΐτιαικιοί χοροί (^ΐναι
1ι8 χοιροί τό &λον,) μέ την έ,πι-
στηιμονιικ.ήν άΜόΙλοσιν έικώστουι
χαριον, την [Ιδιαιτέραν μουσικήν
τωΐν ,ώς καί την σχΐετυκήν των
φκΐτογριαφίιαιν.
Τό ττόνηιμα τοΰΐτο (έίιτΐ'νοηΐσις
Ποντιαικής Χορογ|ραφ[α<ς, άινάλυ σις έ/κάστου ιχιοροΰ, μο^σιική έ- κ'άστου χοροΰ, μέ την σχετικήν φωΐταγραφι&αν) είναι δριγον πολ λών έ|τών μβλΐΞΤών ικαί μώχΒων. ιΚαι τκχρεΐλαύνουν ττονιτιακοί χθροί, μέ ιμιά Ι&ιαιθτιειρη σφρα- γίΐδα &ακ(χιικοΰ 5(οροΰ, δτπως εΤ αι τό Κότσαρι. Έ^ει δ χορός αότός ζωηΐρές κινή|σεις, τοού φέρ νούν ίπΐληισιέΐοτεΐρα τώ νόηιμα τοΰ Δΐιονι|σιο:σιμοΰ. "ΑΙλιλοι χοροί, οΊτοως ή χαιρε- αννθτσα, ττού νοιμιίζει ικορνεΐις, σαν νά τόν συνεΐθΐεΐσε κάϋτοιος άριχαΐος λιόίτρης τής ©εάς Άθ'· τέ|μιδος, γιά νά τόν άφιΐθρώ'ση είς τόν δωιμόν τής ΘΙεάς των Παρθέΐνων. "Αλλοι, δτπως τό Κότς, πού ■53εΐει την .έντύΓΤθωισιν δτι δ χορός αθτός Λττοιτειλεΐται ά(πιό διθΐωρόιμ βοος κ«1 ·δτι είς τόν χορόν αυ¬ τόν έΐτ ικρατεΐ δ ΔιονυΙσιαισμός. ΊΑΙλΛοι, δκττως δ Λατσίνας, 8- τηαυ ο' αυτόν τόν χοιρόν έΐπιικρα τεΐ ό Κουρηΐτυσ,μιός, μέ κινήΐσε'ΐς καί πατήιμιαιτα τέττοια, πού θά τα χρησΐιμο~οιούσΕ σέ χορευιτι- κΐές σ<-βέσεις τού καΊ δ πλέον αύΐςΐτη|οός χορογράιφος. Μά άς άκρήρωιμιε τούς άΐλλουις χορούς ττού έχουν όιμορφιά καί θ·1'αμα, 5τοως τό Όιμάλ Νικοττό- λιεως, τό ΊΕΐμπτιρο—Γ|σ* ή Μηλί- τσα, ή Μηϊτερτίισα καί άς δλβω- με στόν ΠαλΙεμιικώ Χορό τών Ποντίων, τόν Πυρρίιχιο Χορό, τόν Σέρα. Ό Σιέιρα - χορός είναι δ με- γαλοπρετττής ττολΕΐμΐικός χορός των Ποντίων καί διαιρεΐται είς τόν Σιέρα - χορόν καί την Ξι- φοματχΐίαν. ιΔιαιρεϊται δέ είς τρείς χορευ τιικάς π)ξ|ριΰδιθ^ις, κατά τάς δ- τοοϋας οί χορευταί ιε(χΌυν ύψ«μέ νας τάς χΐεΤρας, εΐνώ Τό σώμα των αρείας. Χορεύουν με/τά ζωη ρότηΐτος, ^ίς την πτερίοιδον ιτής βια'ίας στροφής Γττρός τό δαΐτηε. δόν. "ΙΟλα τα μιί(ηι τοΰ σώ|ααΐτος τών χορ^ευΐτών χοριεύουν. Κεφα- λή(, ιμέΐση, (χέρια ικαί ~ό)δια. . Καί είισεριχάΐμιίΒα είς ιτόν Πιυιρρίιχιον. Πιτσάΐκ ώΐν. (Τούιρικ.) Δύο χοΓ ρειίΐταί φιέροντες ξ'Οφη, ξιφομΐα- χοΰν. Ό όιμιυΐνό(μι&νος ίτοε,ριιμιέΐνιει τόν έΐττιΐτιΐθέΐμ/ενον. Ξιιφοιμαχών, έ'ωις δτου ό Ιένττιτιθέμιενος καταφά ρ&ι1 (τό ττλήιγμα... "ιΟΙλη αύιτή ή /χορογραφίΐα ιγοΟ Σιέιρα - χοροΰ, ώς ,καί δ(|ων των ττοντισκών (χορών, —εριγρά φονται ειίς γγο σύγ|γραιμιμα οί «^ΠοντΐιαικοΓι Χοροί». Διυστι,ιχώς, ιέ/νώ ύπτώριχουν είς την κΠ|εριιφ(έρειαν 'ιΑθηνών (καί Πειραιώς όκτώ Ποντιακά Σω- μαιτέΐα, των Ιόιποθων ό κώριος σκοιτοός των είναι ή διάΐδοισις των τραγσυΐδιών ικαί των ίΓθονπιι- ακών χορών, ιαόνον ειίς (την «"Ε¬ νωσιν Πολ^τίων ιΝιιΐκκχϋσος καί Κο ρ-|δ»αλΙλοΰ» Ι&.οάΙσικο'νΐται συστη- μαιτιικώς οί πονΗιαικιοί χοροί. "!Ας ιέλ!πΐ!ΐσκ(μιεν, 5τι τό πταρά- ίΐειγμα της «'ιΕΙνώσειως Ποινΐτίων Νιΐκιαΐας» θά ιτό |μι|μ|ηθοΰν 'καί αί αΛΙλαι Ποντιαικαί σ&ις. ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιι ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ Γνωΐστόν &τι ή 'ΕΙταιρειία έξέ- δωικιε τό ιλειξιικόν της θρόικηις. Τούτο Τϋωλΐεΐταιι πρός έικοπόν τίενηντα 'διρχ. Τό £ργο είναι γΐραΐμμιένο άπτό τόν ΆχΐΛΙλ. Σα- ιμουιράίκη καί έξιεΐτυ—ώθη 'μέ δα- ιτάινην ιμείγάίλην Είναι ικρΐμα οί θριλκεις νά μή τό γιά νά ά~οχτήΐσουν γιά νά γνωριθσουν τό φως τής "Ιοιτσρίας. Την έικτύττωση την βοήθηιοιε δ κ. ΠολύΙδωρος Πα- τοοίχίριστοΐδούλου τπροσωιπιΐκώς. ΟΙ θ,ρότκες άς φροντ[ισο<ϋν νά τό όντΕθίχτήοουν άντΐι της μικράς αυτής δαητάνης. Είς την Σίπέΐγην Γίραιμιμ(ίΐΓων δΐδΐετοοι τό έργον Βειμένον ώ- ραΐα. Γραιφιεΐα της ^Ειταψιείας θρα κκΐκ. ΜεΙλετών, Μηιτιροητόλεως 38, τηιλ. 235.314. ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Μέ την ιέττιιμσνή 'καίί την ύπτο- μονή θά ιέ™ιτάχιετε δλους τούς σκοπτούς οίας θά χώοιετε μ.ά σΐπούδαΐα εύικΐαιιρία. Τυ|χΐερός ά- ριθΐμός οίας τό 14. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Βιρίσκιείπαι στά τορόΐθυιρα τής προΐγιμαΓΓοιποιιήισεως, κάττι πού ά πό ικαιοό έ~ιΐδιώικιε|τΐε. Κάτι &υσ- ά,ρειστο θά οάς ένοτχλίήιση. Χρώ- μια σας τό ιχιίτρι,νο. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ 'ΕιβΙδαμάΙδα ευτυχή γιά την ιτορο ώθηιση τοΰ ζηιτήιματος τΐοΰ σάς ουΐγικΊνΐεΐ. Βλ'έ'τΓοντας σοδαράθά φθόισετε εΰκολια ψηΐλά. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ θά σάς —ροπκΐί'νουιν μιά άζιό- λογη δουλειια:. ιΠιρίν την 6ειχθη- τε νά συζητή.σετηε ιμέ σοδαροΰς φίΛοος. ΆνϋλττΓΐστο χιαιρούμενο γιράμιμα. 24)7 - 23)8 ΛΕΩΝ Μην <Λενοχωιρη|θητε. καθάλου άττό ώ,ρϋσιμέ-κες &υοιμενΕ.ΐς ένοε.ί- ξεις, γιατΐ θά εΐναιι μόνον φαι- νομενιικές. Ή ώγοίπη θά έιτοΐικιρα- τήοη. 24)8 - 23)9 ΠΑΡΘΕΝΟΣ Οί ανθρωτκ>ι ιποο σάς τφοοπα
τεύουν μέ εΐλικιρίνεια άνη·σοχοΰν
γιά τίς σχέσεις σας μ£ ικάπτοιο
κόκλο. Μελετηοτυε τή ζωή. Τυ-
χερός ό;ρι)θμΛς οας τό 5.
24)9 - 23)10
ΖΥΓΟΣ
Ή τύχη σάς χαιμογιεΐλά μέ
σκοςν&οΛώβη εΰνοια. Δέν άπο-
κΙλ)=ιί£το!ΐ δΐμως νά την έιξοι-Ιδε-
τειρώσετε ιμέ ανόηΓτες φλυαρΊες.
Προσοιχή ιστίς κουβέντες σας.
24)10 -22)11
ΣΚΟΡΠΙΟΣ
ΙΜ—ορεΐτε νά άτΐηοδιώισι&τιε ττολύ
ττειρισσιότ,ε,ρα απΐό αύτό ττού νο-
μ Ιζετε. ΠρετΓΓΕΐ νά 'δηιτε τα πρά-
γιμοπο: μέ τίεριιθ'σότειρη αϊοιιοΐοο-
ξ[α ικαί μέ ιμιετχιαίλ'ύτειρη Τίετττσί-
θηισι στόν έυοττόν σας.
23)11 -22)12
ΤΟΞΟΤΗΣ
θά άΤΓοοικτή|σ!=πΐε έ—υτέΐλοος την
δυνατότηίτο: γιιά νά τοροΐγιματο-
ποιήσετε μία κ,ραφη έπτ<Βυ{μί<χ σας. Άριχή καιλών ήιμειρών. Αί- σιοδοζιία. 23)12 - 20)1 ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ Έιρωτ€ΐ·κή έ^ομοΙλόγηΌΐις πού τοειρΐ)μέ·νΗτιε άπό καιρό, Τ' όόστιρα >^ένε 5ηι ■π:ρέ'π!ει νά άντατπΌΐκρι-
θήτ·ε κιαί ιμάλυσιτα χωρίς δοστα-
γΐμούς. Άαιθΐμός σας τό 10.
21)1 - 19)2
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Σημαντυκή βοηθεία ό—ό πιρό-
σωιπο έκτός τοΰ οπιενοϋ σας ττε-
ριδόιλΐλοντος θά μΕίταΐδόιΛη τα
προιγιματα καί θά σάς ανοίξη
καινοφγιους δρίΐζοντες. 'Εμττι-
στευΐθήτε τα ατιρόισωκτκχ απού άνή-
κουν στόν ώοτερυοιμό των Διιδύ-
μων.
20)2 - 20)3
ΙΧΘΕΙΣ
ΟΙ τεΐλΐευταίΐΐες ήιμέρΐες κης ε¬
βδομάδος είναι εύηο'κές γιά τίς
έρωιτιικές σας ύτοοθέισεις .καί θά
σας ττροσιφέρουν λΰσθΐς άπτροσ-
οό/κητες καί ΙΙδυαιτέρως έππιτυ-
χιεΐς στά έρωτυκά ττροβίλήιμαιτα
τοού όνί]ζ
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
ΤΗΛ. 848-103
"Ενα χαιριτωιμένο Φόρίΐμα απτό Άΐκιριΐλόςν" &ιά την άνοιξιν.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΙ Λ0Γ0ΤΕΧΝΑΙ
ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΠΑΙΤΟΥ ΜιΑΙΣ κ. ιΜΙΧΑΐΑΗ ΠΛΥΛιΟιΥ
Ίούνιος
ψηΐλά, στό κέυ
φλίε,γιόιΐοπΐε. Ό
"Ηΐτααο
καιΐρόις. Ό
τρο τ' ούιρανοΰ,
άίρας ζΐεΐμαιτοεΐσ
ΙΠε,ρτοαΐτουσα στούς δρόμΐους
μιάς σι.·νοιικ5ο:ς ικώπου οτήν ιΚο-
λΐικί-βοΰ. Κρατοΰσα μΐιά βσίΜ-
τσα ικαί ιμιώ βέργα. Τα ροϋχα
ιμΐου ήΐαν -αληιά. Τα πΐσΓπΌύτσια
μου τρύΓΓΓΐα. Τό ττρόσωπό μου
χλ|&:ιμό.
ΈΙχα φΰΓγΕΐι πρωί ά|πο τό σττί-
τι μου- γύρ'υσα δλΐες τίς συ'νοι-
'Κΐίιες Εΐμουνα ττλανο&ιος
φΌΤοοιός. Ζήΐτηισα ά 6ιρώ
λιειά. Δέν άιφηισα ,ματγαζί ττού νά
μή
γιριόίψω γρό|μιμοπα.
άν θέλανε νΐά τούς
ίΚι' άιλΐλΐες φιοιρές δέν εΤ^α
6ρεΐ &οι.ιλιιά. "Οχι πώς δέν εΐ-
χα στεναχιωρηΐθίϊ, μιά &έν τό 'χα
πιάριει τίΐπο κααάίκσρδα.
ΙΕΙκιεΙΟνη τή μέ|ρα δΊμιως στενο-
χίωριήΙΘΙηΐκα πο(λύ.
ιΝτιρέΙπουιμαι ττού τό λόω, μά
Ιίτσι στήν ύγιειά μοιυ, ποτέ μου
δέν εΐχα φΐτάΐσει σ' αύτό τόν βα-
θμό άτπεΐλιπιισίΐας.
ΊΗ οιΐικιονομ ΐκη μου κατοιστα-
ση ι®ριισκ'6|τανε σέ χόίλια. Ή γυ-
να'Ικα μου, τό πά ιδιϊ μοο καί ή
μά,νια μιου τϋε'ινούΐσαλΐε. Δι,Ιό -
τρείς ατ'ιρ'ες τα 'ιχια φέΐρει τϊθιλύ
&λ Εΐχα δοινειΐσιτεΐ ά!πό
τή μ'α 20 ιδρσ|χ)μές, την
άΐλΐλη &έ!κα ικαί μ' αύτά, εΪΛΐαιι νά
γιελιόΐειι κανι&ς, τα βέιλεψα.
'Εΐγώ εΐχα νά φάω δύο μέ-
ριες. Μέ &έΐκα καί εΐκοσι δραοχ-
μές, τέΐσσιερο: άτοιμα, διυισΐτυχώς,
δέν τρώνΐεΙ
'ΊΗΐτανε ή τρθτη μερά. Ή μιά
όΗισπΐεΐδιά α,τταινιω στήν άιλ/λη. Τό
ιταιδΐ μου ξύ(ταηισε Λρρωιστο. Τό
τηήγαιμε μΰβνι - μώνι στό τοολυ-
ατριεΐο τής ιγΐεΐιτονιάς. Ό για-
τρός τό κΰτταξιε' μας είαΐΕ:
«Δέ χοιρταΛΐει μέ τό γώίλ.α
τής μώνας. Νά τού πάρείτΐΞ Νομ-
τρ'ΙτΙσια άιτοό τό φιετριμΌΐκεΐο».
Φύγαιμιε.
Πώς νά τό ιπάρω τό γάλοτ;
Οΰτε μιά δρα,χμή δέν είιχα.
ΊΗ γυναιΐκα μου δκλαιγε. 'Ε-
γώ; Ό θβός ξέρει τί £κανα'
Τής εΐπα: «ιΚάν'ε όίΐτομονή.
Πά» νά &συίλϊ5|^· θά γιυρίισω δ-
σο τοιό γρήιγορα μ~ορώ».
"ιΕ(φυ.γα Πήρα κοπαττοόΐδιι δλα
τα μοτχΐαΐζιιο:· Ρωττοθσα: «Μή)πως
θ·.Ιλ)9τιε τ'ιποΐτε γιρόΐμιματα;» «'Ό-
χι», μοϋ λέΙγαΜε.
"ΐΕφταισε ,μΗσημέρι. Τα μαιγα-
ζιά κ(λειί|σανε.. "ΕκΡυειοΐε κ ι* ή
καρΐδιά μου·! Κόΐτι ζαλά£|ες μέ
τοιΐόΙσοανΐΕ Πα,ραττΐοποΰοα. Ποΰ νά
πιάω τώρα; Τί νά κιάνω; Στούς
φίίλους; Στούς γΐνωιστοΐύς; Κα -
νείς δέν θά μοΰδΊνε! Τό ήξερα·
τούς εΐχα γίνει τισυμττουρι- μέ
είχανΕ δαρεθή.
ΈΙκιεΐ οιτήν Κοΐλοκουθεΰ, σ'
Μνα &ρό|μο στιάΐθιη'κια. Σιτάθηΐκε
κιαί /τό μΐίΐαλό μου. ΕΤ£α τα στοί
τια νά γυρ'ίΐζουν. ΠΙληρίαισα σ*
'ένα τοΐχο κι' άικιοήμπηΐσα. 'Ήθε-
λα τσΐ'γιάιρο. Εΐδα μιά γοιπα' 'έ-
σκυψα καί την ττηρα.
"Αιξΐαιφνα όόκοοΰα τό σφύρυγ-
μα ικ'άΐττοιοι» τραίνου. Τρόίμαξα
Οεράίσανΐε, γρήιγορα - γρή|γο-
ρα <3ΰτοό τό μ'^σ^λ!ό μου σκέψις, πιό τουκριέΐς. Σΐκίΐφτηΐκα πώς θα- ταν κ,αλύτβρα νά πέσω στίς γραιμιμές, νά ιΐεΐράίση τό τραϊ- νο άήτό πάνω μοο· καί νά μέ σκοτώσηι! Κιθνηΐσα κοπά κ|εϊ. Εΰ τυχώς πσύ στό δ,ρά,μΊθ σκέφΐτη- κα άΛΙλιώς καί ιγόρ'ΐσα π'|σω. Οού ττήιγαινα, οέν ήί/ερα. Ο. διδιηιγοιί των αύτοικινή.το:ν μέ 6ρί- ζανε καί 'μέ φασκιέΐλοιναιν. ΊΗρθΙε Ενας καί μέ τράι&ηί,ε οτό τιΐειζοΐδρόιμιο. «ΓΟ θεός σέ λυιπΐήθηικ.ε, φου- καρά μουι», μοΰ εΐ~ε. «Ά|πό λί- γο θά σ' έ>καιε λιυτΐμα τ' αύΐτο-
'»
«Ό θεώς!» εΒπα μόνος μου.
«Μέ λυιΐτήΙθη'κΕ! Γιαίτί;»
'Δέν μϊΓηόρεσα νά τό καιταΐλά-
Λ
ΊΗ ώρα ιτέραΐσε. Τα μαγαιζιά
'ε. "Αριχιιισα πώία νά τα
τκτ'ΐρηιω μιέ τή σειρά καί νά ρω-
ιω άν θέΐλουν νά τούς γιράψω.
—"Οχι, βχι, δΐχι. Κοαι&ίς &έν
ηβΙεΙλΕ.
ΙΕΊίμαι τοερίΕργος, σήιμερα, καί
ικ'άνιω μιά άλλιώΐτιΐκη έρώίΓηΙση:
"ιΑιρατνΙε, κιανένας καιταιστημα-
τό|ριχης, τιάτε, δέν εΙΊχιε προισέξει
ττ,ν άθλιότηιΤά μουι; Δέν μέ τηα-
ρατήρησε κατνΐεΐς σπό ~ρ6σω)πο;
'ΊΕνας άΐπ' αύτούς δέν £ρριξε
μιά ματιά στά μσΛια μου;
Άιπό τάσους πού ρώτηισα, σί-
γο'^ρα οί τηό ίπιολΐλιοί μέ σταμ-
ττώριισαν. Κανε.ίς δ|μως δέν μοϋ
'δωισε σηιμοοσία!
ιΚρΐμα! ιΝά Επέρανε τηόσο πάνο
εϋχα! Νά ξέρανε τί ακοτάδι εΐ-
χΐ£ ή ψΜχιή μου!
ΙΠσΛι κρΐμα! Πεινοϋ,σα! "Ε,
οιτό δΐ'όιολο' τί μ' αύΐτό; Καί με¬
νά δέ μ' έννοιαζε. "Ημοιυιν δλό-
κν.ιηρος μΐαιν'τράχαΐλος· άξ'ΐος τής
τήχης μου.
•ΙΠεινοΟσε &μως καί τό τοαιδΐ
^υ' κι' ή μάνα τού· κι' ή δι-
κιώ μου ή μάτκα.Έ, στό διάολο'
στό διάΐοιλιο κιι' άΐκό|μα τααιρά κΐ;ΐ.
"ΙΟχι'... "Οχι στό διάολο καί
γιά τό τπαιοί!
Καλά γιά μέΜα καί γιώ τούς
άΐλλους, ΟχΊ δμως καί γιά τό
(ΣυνετχίιζετχχΟ
ΟΜΙΛΙΛ
ΔΙιΑ ΤΟΝ κ. ΣΟΛιΟΜΩΐΝΙΐΔΜ
Την 7η ν Φίΐβρουαιρίου 1967, ή
μέραν Τρίιτην ικαί ώραν 7.30 μ.
μ. θά γίνη ειΐς την ιμειγιάίλην αί¬
θουσαν τοϋ «ΙΠαρνοίσσοΰ» ή 12τ|
διο-Μεζις τής στΐΞριό|5θυ 1Θ66 -
1567 τοϋ Φιλοΐλογΐ'κοΟ καί Άρ-
χισΐϋΐλαγιικοθ Τ)μιή|μαιτος, καθ" ήν
6ά δαΐιλήση ή Λογοτενις κυρθα
Άλ'Ικη Νιικολαΐΐδου, μέ θ'έμα :
«Χρήστος Σολ,οιμωινίβης >καί Τό
έργον τού διά την Σμύρνην».
ΙΕίισοδος έΊλευθφα.
Η ΕΒιΔΟΜιΑΙΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗ,Σ
ΊΕγτγ' εύκαιριο: τής έν 'ΑΙΘή-
ναις «ΈδΙδομόΙδος τής Ρώμης»,
δ Ροταριανός "Οιμιλος Άθηινών,
ιά τό Σόΐ&&ατο'ν
συιγικέντρωσιν νΐα
τό ξενοδοχείον «ΐΒιασιΐλέων Μέ-
λαθιρον» μιέ δμιΐλΐηιτήν τόν ΆινΙτι-
πιρόεΐδρον τού Ροταριανοϋ Ό-
μθλου ικαί θέ|μα «Ρωμη ή
νία πόλις».
ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
τΗταν έ'νας φονηδς, φονηδς βπιστος
κι' £να βράδι; κάθονταν κι' ακουγε
τα ούρλιαχτά των θυμάτων τού
π. ι) τόν φώναζαν, πού, κσταριωντσν.
Καί βγήκε εξω κΓ Ιψαχνε μέ τώ ντουφέκι,
καί τιποτα δέν έβλεπε, τιποτα.
"Ετρεχε σάν τρίλλός νό βρτη, νά δή.
Μεο' τό σκοτάδι ετρεχε άσταμάτητα,
την δλλη μερά βρήκανβ τό πτώμα τού,
μέ μιά σφαϊρα στήν καρδιά
καί διττλα το ντουφέκι. Ό δνεμος
ουνέχιζε νά φυσά μανιασ"ένα,
"Εβλεττα μι-> δμορψη γυναΐκα,
μέ σώμα ύπέροχο, μαΰρα δυό μά ια
κοί χειλια κόκκινα φωτία.
Τη θαύμαζα άπο μακρυά, θεά λές.
Πληοίασα πιό κοντά, νά τή θαυμάζω,
Μέ §166, μοΰ χαιιογίλασε καί μοδπε : «£λα·
"Εσκυψα τό κεφάλι κι' άπομακρύνθηκα.
Ποίον άτι' τούς δυό λυπόμουνα ;
Έκείνη ή έμένα , ...
18—19)11)66 Γκρε^όμιτλ
ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΓΠΟΛΕΙΣ ΕΜ0ΛΓΝΘΗ Τ0 ΝΕΡΟ
ΘΕΙΟΝ ΔΩΡΟΠΟ ΚΡΑ2Ι
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. Λ,ΑΓΌΓΔΙ, εΐδικοθ οΐνολόγου
ΙΕΓις τό ΐΓτροηΐγοίΙμιεΛΐο &ρθρο|ναι έΐΐτακιίνθόνος ή κατάχρησις
ιμοιυ Τής 15ης Νοεμ'δρίου, &γρα
φα ύ~ό τόν τίτλον «Έίττιΐστημο-
νυκή "Υ>π|£|ρά|σιπισις τοΰ οίνου»,
την γνώμην ενός ψυ(χιάτρου δι-
ακΐεΐκριμένου, Άμεριικιανοΰ, &Ίά
την ώκρειλιιμόΐτηιτα τοϋ οίνου είς
τ"όΐν άινΐθιρώττινον όιργανυσμό.
ΈΐΐΓίΙσηις εΓγροοφον την κοίτα-
τπλη)κτυκιήν εΐδηισιν, δτι οί Ρώ-
σοι θά ικαιταιποΐλειμήρουν την ΜΕ
ΘΗΙΝ μέ τό κριασί.
ΜΟΐΣΙΧΑ, Νοέιμιβιριος 1966.—
Ό σοδιι&τιικιός λαός έπτΛηροφο1-
ρη|θη ιδτι ύττάριχ|εΐι τράτοος νά
άνΐτιιμιεΐτωΐπισθη τό χ)ρόνιον ττρό-
&λη|μα της ιμΐΞΐγΙάΙλης 'κάταναιλώ-
Γ^εΐως βότικας: νά τϋίνη /κ,ραΐσί.
Τό σύΜθηιμχχ είναι: «Κριασί γιά
νά ιμιή μιεθόττε», ί/ράφιει είς τό
τεΐλιειι,ΐταϊον φύλΐλον της ή «Ν(=ν-
τίΐλυα» ('Ειβ&οιμάς), τό ιϊλέΐον
δηΐμοφιιλές έβι&αμαι&ιαιϊον περιο¬
δικόν της ΜόΙσχιας. Όλιίιγον κρα
σί καταινιαλίισκεΐται είς Ρωσίαν,
έΐκΐτός ύΐτοό τάς νοΐΐίουις τοεριο-
χάς της. Οί Ρώσιοι ιπιροτΓΐμοΰν
την δότικαν μέ τό φαγηίτάν ίυων
καί ,αΰτό ώκριι&ώς Ιεΐναι τό αΐ¬
τιον τής σιυ)χνης μιέΐθης των, δι¬
ότι ή δάτικια τΰειριέιχιει με,γάιλο
ποσοστόν άλικοόίλης.
ΊΗ «ίΜεντέΛιοοΐ» άναΐφέρεΊ την
τηροστΒίΙΘειαν τοΰ Λουΐ Παστέρ
5ιά την 'διάβιοσΐΛ' τής οΐνοπτοισί-
ας κιαί τόν φιφιε,ι ώς ε/Ιτπόντα δ¬
τι «τό κριασί ήιμ—οριεΐ νά θεωρη¬
θή ώς έξαιιρε'τιικά υγιεινόν πο-
τόν». Τό τίΞ'ριοδιικόν λΐέίγίει είς
τα έικατοιμιμύρια των αναγνω¬
στών τού, &τι> «ιή χρήισις τοϋ
οίνου παιρειμ—οΙδΙΟζειι την άνώΗττυ
ξιν βίς τό αΐιμα τής χοληιστ&ρό-
ληις, ττού είναι ή κυρία ■πτητγιή
της ά|ρτηριοσκΙλη|ρώσΐεως καί
των ικΜστοιλίιθω<ν». Άνοαφέΐρει χω ρΐα ώΐπιό συΐγ',γιραιφι&ΐς ικαί ποιη- τάς, ιμιεταξύ των δ~οίων καί ταΰ γνωστοτάΓΓου ψίιλαυ τοϋ κιραΐσιοϋ Όιμάρ Κθτγιιάιμ, πού έΐγ1κΐκ|μιο)ζουν τόν οΐνον ικαί τα όΊπιθ'τεΙλΙέισιματά τοα δχι μόνον ε¬ πί τοΰ σώιματος, άΐλίλά κ αί έττΐ τοΰ πνούιμαιτος τοΰ άνίθρώπου. 'ΥΐποστηριίΙζουσα τό ιέπτιιχίειίρημΌ! της δτι ή σίνοπτοΐσΐα ήιμπτορεΐ νά ττεριορΐίιση την ιμέΐθην, ή «ιΝειντέ- λυα» γΐριάφει: «ΆΙξιοισηιμ(εΐίιθ5ΓΓθν 'εΐνοα δτι κιατά την τειλιευ,ταίαν ΊΟθΕΐτΙαν οί νόιμοι ποτοα—αγθ- ρειύισεως ικαί ά&λΐλοι ττεΐριορισιμοΐ 'εΐς την κατανάΐλιωισιν οΐνοτπνειυ- μοτκοιδωιν έ'τέθηισαν είς έΐφαιρμο- γή[ν εΙΙς χώιρας, δτοοιυ ή κατανά¬ λωσις οίνου κιαττά κεφαλήν είναι χαιμηΐλή. ΕΙΙς τάς περιοχάς έΊκΐε.ί- νας δπτου ικατανιθχιλΙΙισικιΞΐται άφθό- νως ό οΐνος, οέν ύιτοάίριχοον σ^ε- δόν όΊλΐκισαλϋκοί». Τό άρθρον τοεριέΙχΐΕΐ άΊκόιμη μ^ριικάς στοι<χ£ΐ ώδιεις τπληροΐφοριίχϊς Ι&ιά τα ειδή κιαί τάς χρήΐσεις τού οινχχ), πού άπτο!κια!λύπτ*Γοιι.'ν, δτι τό κοινόν &έν εΐιαι σιυνη|θυσμένον ε'ίς την κιαταινάλιωΐσίν των. Τονίζειι, λό- γαυ/χιάριν, 'δτι τό ικΐρασί &έν σερ βίιριεΐται ε)ίς μΐειγιάιλα ττοτήρια «."Εΐνα τοοτήρι σιχιήιματος ιτουΐλιΐ- Ίπας είναι τα ικατα"λιλη1λόιτίε,ρο», γιράΐφΐει. Μ€α:ά τα έΐγ,κώιμια τοϋ οίνου, τό τι1εριο|δ.ιΐκιόν τοροισθέΐτει καί την προιειβθΓΓΓθίηισιν δτι εΤ- *****^ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις "Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρύσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός σνγγραφήν αύτοτβ- λοϋς πραγματβίας επί ενός των θεμάτων: 1) Έμπορική, βιομηχανική, βιοτεχνική «αί γεωργική έπί- δοσις τοϋ Έλληνισμσϋ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοϋ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτικί| ζωή τών Έλλήνων Θρακης, Πόντου «αί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοϋ τ»ν. Μέθοδος διαπραγματεύσβως εκάστου θέματος κατά τό ου- νατόν συπτηματική. Σχόλια καί Στατιστικαι άπαραίτητσι μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιαγραφίας Σ«λί- όες εκάστη; Λραγματείας 150--200 γραφομηχανάς. 'Υπο6ολή τριών άντιτυπων μέχρι τής 30)6)1967 είς ,δ Γραφείον τής Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθήναι-118). Πάσα βραβευο' μένη πραγματεια περιέρχεται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησι"αν της^ Οργανώσεως. Δικα[ωμα «ατανομής τών βοα6ε(ων β[ πλείονας πραγματείας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 ΒραββΙα: Α' δρχ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρχ. 2Ο.ΟΟΟ, Γ' δρχ. 10.0ΘΟ Έν Αθήναις τή 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πρόβδρος ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΤΔΗΣ Ό Γεν. Γραμμβτβυς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ τοιυ.«ΆΙκο)μη καί τα άιγαθά φάρ μάΐαΐκα», γράΐφΐει, «ήιμιποροϋν νό -χ^καΜΐσουν δηληΓτηρίασιν, εάν χΐρηισιΐμοτΓΟιΐηΐθοΰν είς ύπτερδοΐλι- 'κιάς δόισεις». Κα:ί άΐλιλη μία δ·η(μοσΟειυοι —ρό ήΐμΐερών έιδιάΐβασα, δτι οί "Αιγ- γλθιΐ έΙγικοπαίΚιεί,πουν τό τιιροοιφι· λ)ές των ποτόν ούΐΐσ/κυ καί είς την θέσιν τού ήρχισαν νά τίίνουιν ΚΡιΑιΣΊ καί π.ροτιμοϋν τα κρα· σιά τής Κύπψοο ώς τα καλυτέ¬ ρα. "Η&η άναφιέιρω ώλλο κοπα- •πιληικιτιικώτερο συιμιπέρασμα τοϋ 43ου Σιον,εΙδρίου Ύΐγιειινης των Παρισίων έχον ώς κ,όπωθι: Μία άναικοιίνωισις πού ετγΐινιε στό 43 όν ΣυνέΙδιριον Ύιγυεινής, τοΰ Ίνστιτούτο'ο ΠΑιΣΤΙΕΡ των Πά ρυσθων, άνειστάτωσε τόν έίττΐισίτη- μανιικόν ιΚΌΐσιμον. Την βκοςνεν δ καΐθηΐγηΐτής ΛΟΠΙιΝ, δημοσίως καί. οί τοαρακολουθήισαΛΐτες τό συνέ'&ριο κΐοτθηνγηίΤαΊ ΜΠΟ-Υ-ΕΡ ικαί ΤΖιΑιΚΟΤΟ 'καί ΝΤ' ΑΐΝ- ΓΚΛΙΕ'ΖΑ'Ν κιατεΙθορυΐ6ή)θηισαν. ΙΕΐ~ε δ σοφός καθηγηιτής ΛΕ- ΠΙΙΝ, στι τό νερό των μιετγάλων τρόιλιεΐων εύιρέθη όίκκττόΐλϊληλο νά διατηρήση την κυτ~αιρώοη ζωή στό έργαστήριο... Ό σαφός καθηγηιτής διιοοτεί- νεται, Λτι εύρήικΐε είς τό νερό τής ιπόλεως τών Παρισίων, τοού έθεΐωιρεΤτο άπτοστΒΐιρω,μιένον καί (Συνέχΐΐ* «Ις την 3ην λΐβ) ΕΚΔΟΙΕΙΙ ΝΒΟΣ ΤΟΜΟΣ «ΑΡΧΕ1ΟΥ ΘΡΑΚιΗΣ» ΑιΡ. 32 η ό 32ος το,μος τοϋ θιράκ.ης». θαθμα έπτι- στηιμονιικόν μέ 30 τυπογρ· φύλ- λα, κόσμηιμα τών Φυ&λιοθηικών μας ικαί τό ΙλαιμΓΓϊρΟΓτ'ερον ίργον τής Έτιαιρείας θρακικών Μελε των. Ζηιτήισατέ το είς τό &υ6λιο—ω- λεϊον Κολλάιρου ικαί είς τα γρα φεΐα τής Έταψείοτς θ,ρακυκών Μελιετών, ΜητροιτόΛΐεως 38, ΣτέΙγης Πρ*»μμο1των. Άτοσκτήσαηε τό «Άιρχεΐον θράκης», ττολύιτιμος σύντιροφος τών θραικών. θράκες οιαβαστε την ίσταρία σας. Θυιμη0ητε την φΊλτάτη πατρίΐδα σας. ΑΙΚΤΡΝΕΣ» ΊΒκιυικΙλοφόιρηιοιε τό τιεΰτχος Ί- ανοοαιριίου τοϋ "ερΊοδοκοϋ «Ά- κΐτΐνες», Ά~ό τα τοερΐΒχόμενα: «Δηΐμοσύα ικαί ϊδιωτιική ζωη τοΰ Ζάν Λαικιρουά, «ΆπγόκΛιΙσεις ά- τοό τοΰ κανονιικοϋ» τοΰ χ. Άρ· Α. *Α)σ— ιώττη, «Ποία; έλητίς ύττάρ χει δαά μίαν Εύρωτπαϊκήν "Ε- νΟΓτηΐτα» τοΰ Ζ. Μπτ. ΝιτυιροΌΐέΊλ, «Στό κατώφλ,ι τοΰ ικαινουργ1" ου χιρόνου» τοΰ κ. Ε. Ν. Μόσ- χου, «Άίγάπτιος Λο&έρβος» τοΟ κ. Π. Α. Σινοιτούιλου, «Μικ,ρό διόΐγραιμιμΌΓ γιά την έλΛηνική τέιχνη» τοΟ Γ. ΤερτΓσέΓΓη, «Σικέ- ψεις οττό το&ριΐθώριο τοΰ κ. Ν. 'Λρδανίτ—ι, κ.ά. ΙΕικιυΐκΙλιοΐφόιρησεν είς κοιμΐψόν 'καίί κοίλοαυπτωιμέΐνον &ι&
ΤΩ ΔΙΔΥΜΟΤΠΧΟΠΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Ποίοι Σουλτάνοι, Πασάδες καί δλλοι Ιπίσηιμοι Τοΰρκοι
'έγεννή'θησαν έν Διδυμοτείχιρ ή επεσκέφθησαν ή έξωρί-
σθησαν έκεΐ ή απέθανον, ή εξετελέσθησαν-,
ΤοΟ Πανοσιολογιθοτάτου ΆρχιμσνβρΙτου
Κ. ΜΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛΦΕΙΔΟΥ, ΚαΘηγητοΟ
ΧΑΤΖΗ ΑΛΙΗ ΠΑιΣιΑιΣ
Ήτο αίός τού Μττεικί,ρ Ά >γά
'κοΛ. ΙέΙγΐγονός τοϋ ΧουνΓτάι Άζίζ
Μαχμοοτ έΐφέντηι. 'ΕξωριΙσθη τό
τουρκικόν ετος 12Γ3, ήτοι, καθ"
ημάς τό 1798 ή 17199, είς ΔιΒυ-
ιμότειχον, έΐιτί Σο<Λτάνου Σεΐλίιμ τοϋ Γ' (1'789—11808). Τού Χοπζή 'ΑΙλη -πασά ΙέΊκεΐΛΌυ &ισ6γΐγονος Ϋτ,το 6 πρό τοΰ 1936 αποθανών 'Δι&υιμοιτει,χίτης Μουσταν ϋφόν- της, άντπτρ'όε|δ|ρος της Μουοοοίλ- μανικής Κοινότητος Δι&υμοΐΓεί- χου. Παρά τοϋ Μουΐστάν είχον λώβΐςΐι ό υποφαινόμενος διαφό¬ ρους ιτΐληρο'φορ.ας τπε,ρΐ τής άρ- χο:ιοτοπηις ίιστορυκής πόλιειως Δι- ^μο,τείχου, τάς ό,τοαίοος άνιογ,ρά φω, είς τα οίκιεϊα μέρη τής άνε- χ&όιτο^ άκ,τε.ταιμ!ένης ΠενιΙκής Ί- (στορίσΐς της ητάλΐεως έικιείινης. ΙΜίο: των ΓπΙλη,ροοφΐριόν τού εΐ- ιναι ό τοεριί τοΰ ανωτέρω μνημο- 'νΕΗυιοιμιέ'νβυ Τζραπιάΐτηποιυ τού Χα- τιζή. ΊΑΐλή ττασά, ή εξής. Ό Μου- στάν είχον ϊνα πταιλαιιόν «Κό¬ ρον», ήτοι Ιεράν θρηιθΊκβυτιικόν βυβΙΜον των Μουσουλμάνων. Είς τό έξώΐφυλλον 6έ αιότοΰ άνειγρά- φβτο, 'διά χριρός, του;ρ!κιοΓί, τό ίξήις οη|α|ί'|ωιμα : «Σουλτάν Σε- ΙλΙίιμ άΐφατη·ν(Γάν, &έ Ικινΐτζ! κοΐ>-
σακΐτάν, Μτϋεικΐρ άγά ζιοσντέ Χα-
τζή "(ΑΙλή πασά ιΝΐεΙμιέΙτουικαΐγιια
νέφ ΙντιΙλμ'Ίστιιρ. 12115». Δηιλαδή
6ξω|ρΊσθη εΐΐς ιΔ ιδ«. ιμι6τιε «χοίν ό
'ΧοτΠζή Άλιη (ττκ~σόίς, υίός τοΟ
Μ—εικ'ίρ άΐγά, ,κο:! έΐκ ικοίτοαγωΐγής
έτγΓγονάς τού ΣοϋλτΟΛ*ου Σειλίιμ,
12119».
ΔΑΌΥΤ ΠΑΙΣΙΑΙΣ
Μέγας ΒεΙζήρηις (ηνρνθιυπονρ-
νος)... 912. τΉιτο Άιλ'&ανας τό
γενός ικαί Χριισιτιανός. Αιχμαλω¬
τιθείς έν μικρά ήλυκιία έιξυσλα-
μθσθη. "Ων εύφυής, ττροήιχΐθη τα-
>3έΐως, άν,εΙλΒών, Ιέπί Σοιιλ)τάνου
Μωάμεθ τοΰ Πθιρθηΐτοΰ, μιέ%ρ ι
τοΰ <4ξυώ|ματσς τοΰ «ΡούιμεΙλη Μ/τοεηλέρ ιμίτπέη (ιΠενυκοϋ Διοικη- τοϋ τοϋ Εύρωιτιαϊκσΰ τμήματος της Τουρικυκής ΈΐτΓΐΐκρατ&ίςχς) ΓΩς τοιούτος έητολυόρικηισε την Κρόΐοΐν καί την Σΐκόβραν, επί βαγυαζηιτ τοϋ Β', διωρίσθη Μτθεηιλέρ Μττοέη κης Ανατολή ς. Κατόπιν δέ τό 1582, Μέγας Βΐς- ζύρης (τφ'θΛ,ίΐτουιριγός). Διεκρί- θη διά τήιν ικΐαλήν τού 6ιοιίΙκηισιΐν. 'ΆιΜλά, ίτό 1497 (ιμήπτως 15©7), οιά τό 6αθύ τού γή,ρας, ετέθη ύπτΌ σύνταξιν, τιιμην μοναβιικήν, τότΡε είς τό ΙεΤΙ&ός της έν Τουρ- κ(1α. ΤΑ—έΙθοενΐεΙν έν Διδυιμοτεΐιχω τό 1'49ι9 (ιμήππως Κ597), κο:ί έ- τάιφη ί/ν ΚωινστοςντινΌυίττό'λεΊ είς τό ύπ' αύτοϋ ικτυσθέν φ£ρών>
μόν τζοήμιί, έξ οδ έλαβε τό δνπμα
τοϋτΓο ή έικεΐ ιμεγιάλιη συνοΐ'κίο:.
(Δέν ικοαώρθιωκχϊ, διά των &ζι-
κών, νά κΐαθο,ρ'ύσω τάς έο'φαλμέ-
νας, ώς φοΙίΜεται ανωθι, χρονο-
λοτγίβΕς). Καθ" δΊσον, μάλιΐιστα, ό
μοοκοίρίιτης ΜιΛιτΐΌΐδης ΣίΤσμού-
λης είς τόν 17οιν τό|μ. τοΰ τκριθ-
δυκοΰ «θροοκυκά» τοΰ -<θραΐκι- κοΰ Κέιντρου (#τος 1942, σελ. 447) ΟΛΐαιφ<έριει, «6 Δαούττ ττο:- οόίς ε.Τ·χ(Ξ την βΐεζυιρείιαν λ Α έ'τη, 1463-Ί4ί97!!.. Π,ροσθέίπει καί τό εξής, 8τι έΐκ τοΟ τκχισά τούτου 8λαι&ε τό δνομά τους ή Εξωθεν τής ΚωΛ^ττοΓναινοΜττόΙλεΐως ττεοΐΛς ΔοοοΟϊτ ~οχτό:, β~ου έστήινιετο ή τού ΣθίίΜτάνου ή τοΰ Β ε ζύριη, δ>τοτν έζι&στιρόιτειυον κοπά
τόοιν ΕύρωπτοοίΙκκτ'.
ΑΛΗΙΠΑΣΙΑΣ ΣΟΥΡΜΙΕΛΗ "Η
ΣΙΑΙΜ ΤΑΡΙΑΙΜΠΟΛΛΟΥ Ή
ΤΙΕΦΤιΕΡιΝΤΑΡ
Κοίτήιγΐεΐτο ίΐκ Διΐδι,μοιτεχου,
καιΐ δδ,ρασεν Ιέπτί τής έττειχής των
Σονιλαοΐυων Άιχΐμέτ τού Β' καί
Μουΐστοοφα Β'. "Αΐφ' οδ ύιτηρέ-
τηισεν είς >5 ιοοφ·6ορθ'ϋς θέΊσεις, 6ιω-
ρϋσθη «Τιέ^ηε,ρτόίρ», £η1λ!α|&ή Τα-
μιίας τοΰ Ναατυκοΰ, ή μάλλον
Μέίγιας θηισαυριοφύίλαξ = Πενι-
κώς Οίκονειαικός "Ειφϋρος — Ύ-
πουιρτγ'ός 'τών ΟΙ'κιονοιδικών. 'Ε-
χρηΐμιόΐτιισ1- βιοικηιτής :ής Κύ-
ιηρου τό 1692 διωρίσθη βίς την
Τιρθτταλΐΐιν τής Άιφ,ρΐ'κής (ώς Γε-
νιικός Δυοιικητής). Τό 1696, άνηλ
ΘΙεν £'[ς τό <3ίξίΐκ|μα τοΰ Βεζύρου (ΎίΓτσυργΌΰ). Ώς τοιοθτος ετέ¬ θη εΜ κΕΐφαλής οττρα'τοϋ έν Βε- λιιγ,ρσδίω διά τόν »κ!ατά τής Αιό- ο~ΐ]ρ'ας ττόίλειμον. 'ΕιποΙλιόρκηισε τό Πιετροβα,ραδηΜν. 'ΑΙλλ' τιϋχών, ΜΜΓικια, δηιθΞιν, δραχώιν, έ!πανηΐλ0εν είς 'ΑΕιρυα- νσύττολιν. Ό Σοολτάν Μουιστα- φόίς Β' τόν διειτήρηισε κατ' αρ¬ χάς είς τό &εΙζιυ|ρι ικόν άζίωιμα, μΙ.Ιτ' όλιϋγον διμως τόν έξώριισεν είς Τσϊιημέν, έ^βα έθαινατώθη έν ήλ'ΐκι'α 50 ΜΕ,ρ'Ηοο έτων. Ήτο, ώς λέΐγΐΕΐται (ικοςνώτσΓτος καί εύ- φής, τίίλιλά καιί έΊκΙδθΓΌς είς την ιτολιυιτέΐλεΐισιν, τήιν ιμέΐθην καί ταίς ήδοΐνώς. ΏνοιμάΙοθη Σουιρ,μιελή, ΰιώτι έΐδοιπτ'ε τάς βΙλειφαρι[δο:ς τού ιμέ την γνωΐστήν έιξ όΐντΐ|μο- νίου &αφ|Ίκήν άΛ,οιιΐφήν, ,καλου- μένηΐν «σιουιριμέ». (Ίδέ λΐίξιικόν Μοΐκιρή Γ' 739). Ό ιμοοκιαρΐίπης ΜιΙλΐτιά|5ης Στοομούλιης, είς τό *νζ'Ρ εΙ5| ικόν «θιροΐκι ικά> τοΰ
«θρακιικοϋ Κ'έντρουι» (ισελ. 448)
τόιν άναιφέρΐΕΐ ώς Μέ|γιαν Βειζύ-
ρην τα έτη 1694Μ 695.
Χ.ΑΤΡΗ ΓΐΑιΣΐΑιΣ ΚιΑιΙ ΜΟΥ
ΣιΤΑΦΑ ΚιΕΜίΛΛ
Ό Χαϊρή ποοσδς ήΓΤθ διοΐίκη-
τής της τουρκιικής Καιτοχης κδ
1013. ΙΕΙκόΙθηιτο βίς ιμίαν Έβραϊ-
κάν οΐικιίαν, ή όιποίο: &χρη|σί,μευε
τότΐε ώς νοσοκομείον, τιΙλαΓγίιως
τοΰ κοοέινίτος δηιμαρχιαικοΰ κπι-
ρίου τοΰ Δι)δι^μοτε(ί|χου. Είς την
θέΐσιν της δκ/τΐσθη αργότερον
ή Δηυστυκή ΛέΙσχη. Ό δέ Μου-
στσΐφα Κιειμάίλ, ό κ'αΐτόίτΓΐν Δι'κίτά-
τωιρ καί άνοιμοριφΐωίτής τής Το·.|ρ
κΐο:ς, ήτο ΊΕητΐ'ΓΓε.λόριχης τού
Χαϊρή πασά, καί έΊκιόβηηΌ είς
την οΐ'κ'ίοτν τού Έβρ«ίοο ττρο-
Κιρθτου Ραφαήιλ Μττηεχάιρ Γιοόν-
τα. 'Εκ^ΐ, άόλίλιοτΐε, ττοΛΐλοί, ττοίλ-
λιόίκιις, ΙέιφιΐλοξιενοΰνΓο, δνττως καί
6 ΒοοσιΙλεύς ΆΙλιέξανΙδρος τής
'ΕΐλΑΐάΙ5ο<; ικαΐθώς ατνπΐφέρω είς την 'ΙοτορίθΓν τοϋ Δι&υ|μοτ£ί|χου, ώριιαμένο:, ττάιλιιν, έητθσηιμο: τφό- σωτκχ 'έΙφΛιοξιενοΰντο' είς την Ιε¬ ράν Μιηιτρόίττοίλιν. Ό Χαϊρή ττα- σθς ικαί δ Μοιαστσφό: ΚεΙμάλ, κατά την έν Διβυιμοτείΐχω πσρα- μοινήν των, είχον έΙττυσκΐΒφθη την Μηίτρόπολιιν καί τό ττα,ρακεί'Ιμιε- νον Ζΐ'νττάν, ντό (κιαΐκως) άπτοκΛ.η- θέν «φυΐλαικιήν τοΰ ΚαρόΛ,ου ΙΒ' τής Σουηδίας». ΠΕ,ρί τοΰ Χα'ΐρή" Γττα'σα καΊ τοϋ Μουισταΐρά άνέ- Υραψα Λλλοτε ικαί άϊλλας πλη¬ ροφορίας. (Συνεχίζεται) "Ενα έργον πολλων έτών μελετων ΠΟΝΤΙΑΚΟΪ ΧΟΡΟΙ Τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ή "^Ενωσις Σΐμυιρνοοίΐων ανα¬ κοινοί δτι ό)ττεΐφάοιαε νά όργο:- νώοτ),, τόν τοροσε'χή Μάι,οΓτιον, είς τάς αιθούσας της ΣΓΤέΊγης της, "ιΒκθΐεισιιν Μυκιρασιιαίτυκοΰ Βιΐβλιί- οο. Είς αώτήν θά 6κ·τΕΐλΐεοθοϋν: 1) 'Ελιληινυκά ικαΓι ξενόγλωσ- σα, βΊβλιία 'κοίί το&ρυοδυκά, τα δ- ττοΐα, Ανεξαρτήτως τοΟ τό/ττου 'Καί τού ■χρόνου της έτ<6όιοιεώς των, -τΐροίγιματεθοντιαι θεΐματα I- σποριικιά, λοχ>νραιφιικά, λογοτε-
χνιη«£ κλΛ., οίναιφερό/μενα είς
την Σΐμύρ/νην καί είς την Μι-
ικράν Ασίαν, γιενυκώτερον.
2) Ποιιλοαά;, έΛΛηνυκά κοΑ ξε-
νόνίλωισΐσ« βΐβλ'ία, ιτεριοδυκά
καί ΙέψημΕρίΙδιες, τοαντός ιτειριε-
χορένου, ΙέκΙδοθέντα είς την
Σιμθρνη,ν ή αλλονού τής Μυκιρα
σίοος, 'μέιχρι τής ικατοοσιτροφής
τοΟ 1922.
3) "Εργα οιμυ-ρίναίων ικαί μι-
κρασιατών ονγγιραιφέων, άνιε-
ξαίρτήτως πβερ ΐΕΐχομένου, τόπτου
χαΐ 'χρόνου έικΐδόσεώς των.
4) "Έφημιειρϋδιες καί Πιειριοοι-
κά, ιμυκρασυατοκά ή ττ,ροσΐφυγι-
κά, ιέ'κβοθέντα δ-ουδήπτοτε, ά-
ττο της Μικραίοικχτυκής κατασ-
τροψης, ιμέ'χρι σήΐμβρον.
ΟΙ έτηβυιμοΰντες νά μετασ-
χοον της Έικθέισ,εως ικχραικα-
λοθνταΐι δτπως, τα Βιοπιεθηοομε
να —α;ρ' αυτών έΊκθέΊματΓα των ά
νωτέιρω κοΓΓητγοριιων τκχραίδώσω
σιν, έ—ι δανεισιμφ ικαί άμέσφ έ-
πιιστιροΐφη, ευθύς ιμετά τό τέλος
της Εκθέσεως, είς τα Γοαφεΐα
τής ΈνώσΒως, (ικαίθ' έικάιστην,
έ'κτός Σασδάΐτου ικαί Κυιριαικής
5—β ιμ.ιμ.), ιμέΐχιρι τέλους ττροσιε
χοΰς Ίοτνουιοορίου, τό δραδύτε-
ρον, ίνα τοεριΐληιφΐθωσι ταύτα ειΐς
τόν έικ'δοθηοόΐμενον κατάλογον.
Διά τής Εκθέσεως αυτής, έ-
πιΙ&ιώ(κο|μ)εν, άιψ' ενός την ττ,ροβο
λήν, ιοατά τράττον άντιι~ροσω-
τίευτιικον, τής Ίτνευιματιικης τταρα
γωγης τοϋ έλιληινοσμοϋ τής
Σΐμόρνης ικαί τής Μακράς Άισ[
άς, καί άφ' ετέρου, την ιτροα-
γοτνιήν κιαί διά τού μέσου τού¬
του, των ιμΐ'κρασιαίτυκων οτπου-
Ιδων.
ιΑΙσιοΙδοξούΙμΗν δα?ι τοάιντΐες οί
ι5ονά|μενοι, κυρίΐως οί Μυκρασι-
άτηαι ιουγτγιραΐφεΛς ικαί λότγ'ΐοι,ώς
>καί οσοι διαίτηιρούν είς τάς βι-
δλιοθήκας των πταίλαιιάς ή νέας
'έν&ιιαφερούσας ιέΐκι&όσεις, των ά
νωτέρω κχχττιγοιριών, θά θελή-
σουν νά ένιισχύσουν τάς προσιΐτα
θείας ιμας, πρός επιτυχίαν τοΰ
σικο—ού.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οϋκο—ε&ον ένττός
οχε&ίοο έ'κ ίττήιχιεων 600 πεΐρίίττου
ΙεΙς ΤΙερψιθέαν Πλυ|φο:ιδας, επί
της δ&οΰ ΒυζανΤίου άιρι©. 102.
Πληροφορίαι τηίλ. 229.708.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ· Άγ(ου Κωνσταντίνου
('0μο*οια) 9-1 καλ 4-8 μ.μ
Ή Έπιτροιτή των Πονττιακών
Μειλι=τών, έ'κΙ&Βιει ικοοτ* αύτάς
τόν είικσστόν ογΐδοον τόιμον τού
«ΊΑΐριχιεΜου Πόνιτου», είς τάς σε-
λΐίϋας τοΰ όποίουι μιεΗιαξύ όΜωα< έττιιστηιμονικών μεΐλΐειτών (τηεριλα;μ 'βιόΐνιει καί. τό Μργον τού γρόΐφθν ττος τάς γραΐμμώς αύτάς, ο'. «ΐΠοντΐ'αικοί Χοροί», έργον &ιά τό οποίον έχρ€ΐο»θη χιρόνος πό λύς οί ά ττ,ν ισυιγιγραφήιν τουι ΧαίραικΙΤηρΐιστιικόινι τού έΊργου τούτου είναι δτι φέ|ρει μιίαν πρω τοτι,Ιπ,'αν: Τα ίΐδια |τε.ρα σηιμεΐα πού ς^οτελοΰν την ττονΐτιαικήν χορογραφίαν. 'ΊΗιτοι, άνοιμιασία σηιμείων, χιρονυκή διάιρικιεια αυ¬ τών, Τίατήιμαπα, χορειυιτιικά μέ- τρα καί σχήιμοπα, σηιμ·εΐα τό- ξιων, ρυθ'μάς, γυ|μνά£>ιμα)τα χο-
ρογραιφθας καί όϊΜλΐα, τα όττοϊα
6οη€ΐοόν την έΐκράΐθηισιν των
παντιοοκών χορών.
("Όΐταν λ):για:ιμεν (χορογΐρσοφί¬
αν, δέν έννοοΰιμιεν την διδασκα¬
λίαν ενός χοροΰ, δΐπιως συνηβί.-
ζ είτα ι ν ά λέίγΐεΐται, αΐλίλά την
γροφιήν των σηΐμιεΐίων των δια¬
φόρων κινή,σεων ικαί τοαιτηιμώ-
τ«ν τοΰ χρροΰ: Δηιλαιδή, χρρο-
γράίφος είναι έΐκΐεΐνος δ δττοΐος
γρόΐφΐει μέ σηιμιεϊα 6να χορόν,
καί διχιι ό χοροΐ&ιΐδάισκαλος).
ΙΕΐΙς τάς οΈΙλι|δας τοΰ εΐικοστοΰ
όγΐδόιου τέιμου, παρελαχΐαουν δ-
λιοα οί τοονΐτιαικιοί χοροί (^ΐναι
1ι8 χοιροί τό &λον,) μέ την έ,πι-
στηιμονιικ.ήν άΜόΙλοσιν έικώστουι
χαριον, την [Ιδιαιτέραν μουσικήν
τωΐν ,ώς καί την σχΐετυκήν των
φκΐτογριαφίιαιν.
Τό ττόνηιμα τοΰΐτο (έίιτΐ'νοηΐσις
Ποντιαικής Χορογ|ραφ[α<ς, άινάλυ σις έ/κάστου ιχιοροΰ, μο^σιική έ- κ'άστου χοροΰ, μέ την σχετικήν φωΐταγραφι&αν) είναι δριγον πολ λών έ|τών μβλΐΞΤών ικαί μώχΒων. ιΚαι τκχρεΐλαύνουν ττονιτιακοί χθροί, μέ ιμιά Ι&ιαιθτιειρη σφρα- γίΐδα &ακ(χιικοΰ 5(οροΰ, δτπως εΤ αι τό Κότσαρι. Έ^ει δ χορός αότός ζωηΐρές κινή|σεις, τοού φέρ νούν ίπΐληισιέΐοτεΐρα τώ νόηιμα τοΰ Δΐιονι|σιο:σιμοΰ. "ΑΙλιλοι χοροί, οΊτοως ή χαιρε- αννθτσα, ττού νοιμιίζει ικορνεΐις, σαν νά τόν συνεΐθΐεΐσε κάϋτοιος άριχαΐος λιόίτρης τής ©εάς Άθ'· τέ|μιδος, γιά νά τόν άφιΐθρώ'ση είς τόν δωιμόν τής ΘΙεάς των Παρθέΐνων. "Αλλοι, δτπως τό Κότς, πού ■53εΐει την .έντύΓΤθωισιν δτι δ χορός αθτός Λττοιτειλεΐται ά(πιό διθΐωρόιμ βοος κ«1 ·δτι είς τόν χορόν αυ¬ τόν έΐτ ικρατεΐ δ ΔιονυΙσιαισμός. ΊΑΙλΛοι, δκττως δ Λατσίνας, 8- τηαυ ο' αυτόν τόν χοιρόν έΐπιικρα τεΐ ό Κουρηΐτυσ,μιός, μέ κινήΐσε'ΐς καί πατήιμιαιτα τέττοια, πού θά τα χρησΐιμο~οιούσΕ σέ χορευιτι- κΐές σ<-βέσεις τού καΊ δ πλέον αύΐςΐτη|οός χορογράιφος. Μά άς άκρήρωιμιε τούς άΐλλουις χορούς ττού έχουν όιμορφιά καί θ·1'αμα, 5τοως τό Όιμάλ Νικοττό- λιεως, τό ΊΕΐμπτιρο—Γ|σ* ή Μηλί- τσα, ή Μηϊτερτίισα καί άς δλβω- με στόν ΠαλΙεμιικώ Χορό τών Ποντίων, τόν Πυρρίιχιο Χορό, τόν Σέρα. Ό Σιέιρα - χορός είναι δ με- γαλοπρετττής ττολΕΐμΐικός χορός των Ποντίων καί διαιρεΐται είς τόν Σιέρα - χορόν καί την Ξι- φοματχΐίαν. ιΔιαιρεϊται δέ είς τρείς χορευ τιικάς π)ξ|ριΰδιθ^ις, κατά τάς δ- τοοϋας οί χορευταί ιε(χΌυν ύψ«μέ νας τάς χΐεΤρας, εΐνώ Τό σώμα των αρείας. Χορεύουν με/τά ζωη ρότηΐτος, ^ίς την πτερίοιδον ιτής βια'ίας στροφής Γττρός τό δαΐτηε. δόν. "ΙΟλα τα μιί(ηι τοΰ σώ|ααΐτος τών χορ^ευΐτών χοριεύουν. Κεφα- λή(, ιμέΐση, (χέρια ικαί ~ό)δια. . Καί είισεριχάΐμιίΒα είς ιτόν Πιυιρρίιχιον. Πιτσάΐκ ώΐν. (Τούιρικ.) Δύο χοΓ ρειίΐταί φιέροντες ξ'Οφη, ξιφομΐα- χοΰν. Ό όιμιυΐνό(μι&νος ίτοε,ριιμιέΐνιει τόν έΐττιΐτιΐθέΐμ/ενον. Ξιιφοιμαχών, έ'ωις δτου ό Ιένττιτιθέμιενος καταφά ρ&ι1 (τό ττλήιγμα... "ιΟΙλη αύιτή ή /χορογραφίΐα ιγοΟ Σιέιρα - χοροΰ, ώς ,καί δ(|ων των ττοντισκών (χορών, —εριγρά φονται ειίς γγο σύγ|γραιμιμα οί «^ΠοντΐιαικοΓι Χοροί». Διυστι,ιχώς, ιέ/νώ ύπτώριχουν είς την κΠ|εριιφ(έρειαν 'ιΑθηνών (καί Πειραιώς όκτώ Ποντιακά Σω- μαιτέΐα, των Ιόιποθων ό κώριος σκοιτοός των είναι ή διάΐδοισις των τραγσυΐδιών ικαί των ίΓθονπιι- ακών χορών, ιαόνον ειίς (την «"Ε¬ νωσιν Πολ^τίων ιΝιιΐκκχϋσος καί Κο ρ-|δ»αλΙλοΰ» Ι&.οάΙσικο'νΐται συστη- μαιτιικώς οί πονΗιαικιοί χοροί. "!Ας ιέλ!πΐ!ΐσκ(μιεν, 5τι τό πταρά- ίΐειγμα της «'ιΕΙνώσειως Ποινΐτίων Νιΐκιαΐας» θά ιτό |μι|μ|ηθοΰν 'καί αί αΛΙλαι Ποντιαικαί σ&ις. ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιι ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ Γνωΐστόν &τι ή 'ΕΙταιρειία έξέ- δωικιε τό ιλειξιικόν της θρόικηις. Τούτο Τϋωλΐεΐταιι πρός έικοπόν τίενηντα 'διρχ. Τό £ργο είναι γΐραΐμμιένο άπτό τόν ΆχΐΛΙλ. Σα- ιμουιράίκη καί έξιεΐτυ—ώθη 'μέ δα- ιτάινην ιμείγάίλην Είναι ικρΐμα οί θριλκεις νά μή τό γιά νά ά~οχτήΐσουν γιά νά γνωριθσουν τό φως τής "Ιοιτσρίας. Την έικτύττωση την βοήθηιοιε δ κ. ΠολύΙδωρος Πα- τοοίχίριστοΐδούλου τπροσωιπιΐκώς. ΟΙ θ,ρότκες άς φροντ[ισο<ϋν νά τό όντΕθίχτήοουν άντΐι της μικράς αυτής δαητάνης. Είς την Σίπέΐγην Γίραιμιμ(ίΐΓων δΐδΐετοοι τό έργον Βειμένον ώ- ραΐα. Γραιφιεΐα της ^Ειταψιείας θρα κκΐκ. ΜεΙλετών, Μηιτιροητόλεως 38, τηιλ. 235.314. ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Μέ την ιέττιιμσνή 'καίί την ύπτο- μονή θά ιέ™ιτάχιετε δλους τούς σκοπτούς οίας θά χώοιετε μ.ά σΐπούδαΐα εύικΐαιιρία. Τυ|χΐερός ά- ριθΐμός οίας τό 14. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Βιρίσκιείπαι στά τορόΐθυιρα τής προΐγιμαΓΓοιποιιήισεως, κάττι πού ά πό ικαιοό έ~ιΐδιώικιε|τΐε. Κάτι &υσ- ά,ρειστο θά οάς ένοτχλίήιση. Χρώ- μια σας τό ιχιίτρι,νο. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ 'ΕιβΙδαμάΙδα ευτυχή γιά την ιτορο ώθηιση τοΰ ζηιτήιματος τΐοΰ σάς ουΐγικΊνΐεΐ. Βλ'έ'τΓοντας σοδαράθά φθόισετε εΰκολια ψηΐλά. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ θά σάς —ροπκΐί'νουιν μιά άζιό- λογη δουλειια:. ιΠιρίν την 6ειχθη- τε νά συζητή.σετηε ιμέ σοδαροΰς φίΛοος. ΆνϋλττΓΐστο χιαιρούμενο γιράμιμα. 24)7 - 23)8 ΛΕΩΝ Μην <Λενοχωιρη|θητε. καθάλου άττό ώ,ρϋσιμέ-κες &υοιμενΕ.ΐς ένοε.ί- ξεις, γιατΐ θά εΐναιι μόνον φαι- νομενιικές. Ή ώγοίπη θά έιτοΐικιρα- τήοη. 24)8 - 23)9 ΠΑΡΘΕΝΟΣ Οί ανθρωτκ>ι ιποο σάς τφοοπα
τεύουν μέ εΐλικιρίνεια άνη·σοχοΰν
γιά τίς σχέσεις σας μ£ ικάπτοιο
κόκλο. Μελετηοτυε τή ζωή. Τυ-
χερός ό;ρι)θμΛς οας τό 5.
24)9 - 23)10
ΖΥΓΟΣ
Ή τύχη σάς χαιμογιεΐλά μέ
σκοςν&οΛώβη εΰνοια. Δέν άπο-
κΙλ)=ιί£το!ΐ δΐμως νά την έιξοι-Ιδε-
τειρώσετε ιμέ ανόηΓτες φλυαρΊες.
Προσοιχή ιστίς κουβέντες σας.
24)10 -22)11
ΣΚΟΡΠΙΟΣ
ΙΜ—ορεΐτε νά άτΐηοδιώισι&τιε ττολύ
ττειρισσιότ,ε,ρα απΐό αύτό ττού νο-
μ Ιζετε. ΠρετΓΓΕΐ νά 'δηιτε τα πρά-
γιμοπο: μέ τίεριιθ'σότειρη αϊοιιοΐοο-
ξ[α ικαί μέ ιμιετχιαίλ'ύτειρη Τίετττσί-
θηισι στόν έυοττόν σας.
23)11 -22)12
ΤΟΞΟΤΗΣ
θά άΤΓοοικτή|σ!=πΐε έ—υτέΐλοος την
δυνατότηίτο: γιιά νά τοροΐγιματο-
ποιήσετε μία κ,ραφη έπτ<Βυ{μί<χ σας. Άριχή καιλών ήιμειρών. Αί- σιοδοζιία. 23)12 - 20)1 ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ Έιρωτ€ΐ·κή έ^ομοΙλόγηΌΐις πού τοειρΐ)μέ·νΗτιε άπό καιρό, Τ' όόστιρα >^ένε 5ηι ■π:ρέ'π!ει νά άντατπΌΐκρι-
θήτ·ε κιαί ιμάλυσιτα χωρίς δοστα-
γΐμούς. Άαιθΐμός σας τό 10.
21)1 - 19)2
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Σημαντυκή βοηθεία ό—ό πιρό-
σωιπο έκτός τοΰ οπιενοϋ σας ττε-
ριδόιλΐλοντος θά μΕίταΐδόιΛη τα
προιγιματα καί θά σάς ανοίξη
καινοφγιους δρίΐζοντες. 'Εμττι-
στευΐθήτε τα ατιρόισωκτκχ απού άνή-
κουν στόν ώοτερυοιμό των Διιδύ-
μων.
20)2 - 20)3
ΙΧΘΕΙΣ
ΟΙ τεΐλΐευταίΐΐες ήιμέρΐες κης ε¬
βδομάδος είναι εύηο'κές γιά τίς
έρωιτιικές σας ύτοοθέισεις .καί θά
σας ττροσιφέρουν λΰσθΐς άπτροσ-
οό/κητες καί ΙΙδυαιτέρως έππιτυ-
χιεΐς στά έρωτυκά ττροβίλήιμαιτα
τοού όνί]ζ
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
ΤΗΛ. 848-103
"Ενα χαιριτωιμένο Φόρίΐμα απτό Άΐκιριΐλόςν" &ιά την άνοιξιν.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΙ Λ0Γ0ΤΕΧΝΑΙ
ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΠΑΙΤΟΥ ΜιΑΙΣ κ. ιΜΙΧΑΐΑΗ ΠΛΥΛιΟιΥ
Ίούνιος
ψηΐλά, στό κέυ
φλίε,γιόιΐοπΐε. Ό
"Ηΐτααο
καιΐρόις. Ό
τρο τ' ούιρανοΰ,
άίρας ζΐεΐμαιτοεΐσ
ΙΠε,ρτοαΐτουσα στούς δρόμΐους
μιάς σι.·νοιικ5ο:ς ικώπου οτήν ιΚο-
λΐικί-βοΰ. Κρατοΰσα μΐιά βσίΜ-
τσα ικαί ιμιώ βέργα. Τα ροϋχα
ιμΐου ήΐαν -αληιά. Τα πΐσΓπΌύτσια
μου τρύΓΓΓΐα. Τό ττρόσωπό μου
χλ|&:ιμό.
ΈΙχα φΰΓγΕΐι πρωί ά|πο τό σττί-
τι μου- γύρ'υσα δλΐες τίς συ'νοι-
'Κΐίιες Εΐμουνα ττλανο&ιος
φΌΤοοιός. Ζήΐτηισα ά 6ιρώ
λιειά. Δέν άιφηισα ,ματγαζί ττού νά
μή
γιριόίψω γρό|μιμοπα.
άν θέλανε νΐά τούς
ίΚι' άιλΐλΐες φιοιρές δέν εΤ^α
6ρεΐ &οι.ιλιιά. "Οχι πώς δέν εΐ-
χα στεναχιωρηΐθίϊ, μιά &έν τό 'χα
πιάριει τίΐπο κααάίκσρδα.
ΙΕΙκιεΙΟνη τή μέ|ρα δΊμιως στενο-
χίωριήΙΘΙηΐκα πο(λύ.
ιΝτιρέΙπουιμαι ττού τό λόω, μά
Ιίτσι στήν ύγιειά μοιυ, ποτέ μου
δέν εΐχα φΐτάΐσει σ' αύτό τόν βα-
θμό άτπεΐλιπιισίΐας.
ΊΗ οιΐικιονομ ΐκη μου κατοιστα-
ση ι®ριισκ'6|τανε σέ χόίλια. Ή γυ-
να'Ικα μου, τό πά ιδιϊ μοο καί ή
μά,νια μιου τϋε'ινούΐσαλΐε. Δι,Ιό -
τρείς ατ'ιρ'ες τα 'ιχια φέΐρει τϊθιλύ
&λ Εΐχα δοινειΐσιτεΐ ά!πό
τή μ'α 20 ιδρσ|χ)μές, την
άΐλΐλη &έ!κα ικαί μ' αύτά, εΪΛΐαιι νά
γιελιόΐειι κανι&ς, τα βέιλεψα.
'Εΐγώ εΐχα νά φάω δύο μέ-
ριες. Μέ &έΐκα καί εΐκοσι δραοχ-
μές, τέΐσσιερο: άτοιμα, διυισΐτυχώς,
δέν τρώνΐεΙ
'ΊΗΐτανε ή τρθτη μερά. Ή μιά
όΗισπΐεΐδιά α,τταινιω στήν άιλ/λη. Τό
ιταιδΐ μου ξύ(ταηισε Λρρωιστο. Τό
τηήγαιμε μΰβνι - μώνι στό τοολυ-
ατριεΐο τής ιγΐεΐιτονιάς. Ό για-
τρός τό κΰτταξιε' μας είαΐΕ:
«Δέ χοιρταΛΐει μέ τό γώίλ.α
τής μώνας. Νά τού πάρείτΐΞ Νομ-
τρ'ΙτΙσια άιτοό τό φιετριμΌΐκεΐο».
Φύγαιμιε.
Πώς νά τό ιπάρω τό γάλοτ;
Οΰτε μιά δρα,χμή δέν είιχα.
ΊΗ γυναιΐκα μου δκλαιγε. 'Ε-
γώ; Ό θβός ξέρει τί £κανα'
Τής εΐπα: «ιΚάν'ε όίΐτομονή.
Πά» νά &συίλϊ5|^· θά γιυρίισω δ-
σο τοιό γρήιγορα μ~ορώ».
"ιΕ(φυ.γα Πήρα κοπαττοόΐδιι δλα
τα μοτχΐαΐζιιο:· Ρωττοθσα: «Μή)πως
θ·.Ιλ)9τιε τ'ιποΐτε γιρόΐμιματα;» «'Ό-
χι», μοϋ λέΙγαΜε.
"ΐΕφταισε ,μΗσημέρι. Τα μαιγα-
ζιά κ(λειί|σανε.. "ΕκΡυειοΐε κ ι* ή
καρΐδιά μου·! Κόΐτι ζαλά£|ες μέ
τοιΐόΙσοανΐΕ Πα,ραττΐοποΰοα. Ποΰ νά
πιάω τώρα; Τί νά κιάνω; Στούς
φίίλους; Στούς γΐνωιστοΐύς; Κα -
νείς δέν θά μοΰδΊνε! Τό ήξερα·
τούς εΐχα γίνει τισυμττουρι- μέ
είχανΕ δαρεθή.
ΈΙκιεΐ οιτήν Κοΐλοκουθεΰ, σ'
Μνα &ρό|μο στιάΐθιη'κια. Σιτάθηΐκε
κιαί /τό μΐίΐαλό μου. ΕΤ£α τα στοί
τια νά γυρ'ίΐζουν. ΠΙληρίαισα σ*
'ένα τοΐχο κι' άικιοήμπηΐσα. 'Ήθε-
λα τσΐ'γιάιρο. Εΐδα μιά γοιπα' 'έ-
σκυψα καί την ττηρα.
"Αιξΐαιφνα όόκοοΰα τό σφύρυγ-
μα ικ'άΐττοιοι» τραίνου. Τρόίμαξα
Οεράίσανΐε, γρήιγορα - γρή|γο-
ρα <3ΰτοό τό μ'^σ^λ!ό μου σκέψις, πιό τουκριέΐς. Σΐκίΐφτηΐκα πώς θα- ταν κ,αλύτβρα νά πέσω στίς γραιμιμές, νά ιΐεΐράίση τό τραϊ- νο άήτό πάνω μοο· καί νά μέ σκοτώσηι! Κιθνηΐσα κοπά κ|εϊ. Εΰ τυχώς πσύ στό δ,ρά,μΊθ σκέφΐτη- κα άΛΙλιώς καί ιγόρ'ΐσα π'|σω. Οού ττήιγαινα, οέν ήί/ερα. Ο. διδιηιγοιί των αύτοικινή.το:ν μέ 6ρί- ζανε καί 'μέ φασκιέΐλοιναιν. ΊΗρθΙε Ενας καί μέ τράι&ηί,ε οτό τιΐειζοΐδρόιμιο. «ΓΟ θεός σέ λυιπΐήθηικ.ε, φου- καρά μουι», μοΰ εΐ~ε. «Ά|πό λί- γο θά σ' έ>καιε λιυτΐμα τ' αύΐτο-
'»
«Ό θεώς!» εΒπα μόνος μου.
«Μέ λυιΐτήΙθη'κΕ! Γιαίτί;»
'Δέν μϊΓηόρεσα νά τό καιταΐλά-
Λ
ΊΗ ώρα ιτέραΐσε. Τα μαγαιζιά
'ε. "Αριχιιισα πώία νά τα
τκτ'ΐρηιω μιέ τή σειρά καί νά ρω-
ιω άν θέΐλουν νά τούς γιράψω.
—"Οχι, βχι, δΐχι. Κοαι&ίς &έν
ηβΙεΙλΕ.
ΙΕΊίμαι τοερίΕργος, σήιμερα, καί
ικ'άνιω μιά άλλιώΐτιΐκη έρώίΓηΙση:
"ιΑιρατνΙε, κιανένας καιταιστημα-
τό|ριχης, τιάτε, δέν εΙΊχιε προισέξει
ττ,ν άθλιότηιΤά μουι; Δέν μέ τηα-
ρατήρησε κατνΐεΐς σπό ~ρ6σω)πο;
'ΊΕνας άΐπ' αύτούς δέν £ρριξε
μιά ματιά στά μσΛια μου;
Άιπό τάσους πού ρώτηισα, σί-
γο'^ρα οί τηό ίπιολΐλιοί μέ σταμ-
ττώριισαν. Κανε.ίς δ|μως δέν μοϋ
'δωισε σηιμοοσία!
ιΚρΐμα! ιΝά Επέρανε τηόσο πάνο
εϋχα! Νά ξέρανε τί ακοτάδι εΐ-
χΐ£ ή ψΜχιή μου!
ΙΠσΛι κρΐμα! Πεινοϋ,σα! "Ε,
οιτό δΐ'όιολο' τί μ' αύΐτό; Καί με¬
νά δέ μ' έννοιαζε. "Ημοιυιν δλό-
κν.ιηρος μΐαιν'τράχαΐλος· άξ'ΐος τής
τήχης μου.
•ΙΠεινοΟσε &μως καί τό τοαιδΐ
^υ' κι' ή μάνα τού· κι' ή δι-
κιώ μου ή μάτκα.Έ, στό διάολο'
στό διάΐοιλιο κιι' άΐκό|μα τααιρά κΐ;ΐ.
"ΙΟχι'... "Οχι στό διάολο καί
γιά τό τπαιοί!
Καλά γιά μέΜα καί γιώ τούς
άΐλλους, ΟχΊ δμως καί γιά τό
(ΣυνετχίιζετχχΟ
ΟΜΙΛΙΛ
ΔΙιΑ ΤΟΝ κ. ΣΟΛιΟΜΩΐΝΙΐΔΜ
Την 7η ν Φίΐβρουαιρίου 1967, ή
μέραν Τρίιτην ικαί ώραν 7.30 μ.
μ. θά γίνη ειΐς την ιμειγιάίλην αί¬
θουσαν τοϋ «ΙΠαρνοίσσοΰ» ή 12τ|
διο-Μεζις τής στΐΞριό|5θυ 1Θ66 -
1567 τοϋ Φιλοΐλογΐ'κοΟ καί Άρ-
χισΐϋΐλαγιικοθ Τ)μιή|μαιτος, καθ" ήν
6ά δαΐιλήση ή Λογοτενις κυρθα
Άλ'Ικη Νιικολαΐΐδου, μέ θ'έμα :
«Χρήστος Σολ,οιμωινίβης >καί Τό
έργον τού διά την Σμύρνην».
ΙΕίισοδος έΊλευθφα.
Η ΕΒιΔΟΜιΑΙΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗ,Σ
ΊΕγτγ' εύκαιριο: τής έν 'ΑΙΘή-
ναις «ΈδΙδομόΙδος τής Ρώμης»,
δ Ροταριανός "Οιμιλος Άθηινών,
ιά τό Σόΐ&&ατο'ν
συιγικέντρωσιν νΐα
τό ξενοδοχείον «ΐΒιασιΐλέων Μέ-
λαθιρον» μιέ δμιΐλΐηιτήν τόν ΆινΙτι-
πιρόεΐδρον τού Ροταριανοϋ Ό-
μθλου ικαί θέ|μα «Ρωμη ή
νία πόλις».
ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
τΗταν έ'νας φονηδς, φονηδς βπιστος
κι' £να βράδι; κάθονταν κι' ακουγε
τα ούρλιαχτά των θυμάτων τού
π. ι) τόν φώναζαν, πού, κσταριωντσν.
Καί βγήκε εξω κΓ Ιψαχνε μέ τώ ντουφέκι,
καί τιποτα δέν έβλεπε, τιποτα.
"Ετρεχε σάν τρίλλός νό βρτη, νά δή.
Μεο' τό σκοτάδι ετρεχε άσταμάτητα,
την δλλη μερά βρήκανβ τό πτώμα τού,
μέ μιά σφαϊρα στήν καρδιά
καί διττλα το ντουφέκι. Ό δνεμος
ουνέχιζε νά φυσά μανιασ"ένα,
"Εβλεττα μι-> δμορψη γυναΐκα,
μέ σώμα ύπέροχο, μαΰρα δυό μά ια
κοί χειλια κόκκινα φωτία.
Τη θαύμαζα άπο μακρυά, θεά λές.
Πληοίασα πιό κοντά, νά τή θαυμάζω,
Μέ §166, μοΰ χαιιογίλασε καί μοδπε : «£λα·
"Εσκυψα τό κεφάλι κι' άπομακρύνθηκα.
Ποίον άτι' τούς δυό λυπόμουνα ;
Έκείνη ή έμένα , ...
18—19)11)66 Γκρε^όμιτλ
ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΓΠΟΛΕΙΣ ΕΜ0ΛΓΝΘΗ Τ0 ΝΕΡΟ
ΘΕΙΟΝ ΔΩΡΟΠΟ ΚΡΑ2Ι
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. Λ,ΑΓΌΓΔΙ, εΐδικοθ οΐνολόγου
ΙΕΓις τό ΐΓτροηΐγοίΙμιεΛΐο &ρθρο|ναι έΐΐτακιίνθόνος ή κατάχρησις
ιμοιυ Τής 15ης Νοεμ'δρίου, &γρα
φα ύ~ό τόν τίτλον «Έίττιΐστημο-
νυκή "Υ>π|£|ρά|σιπισις τοΰ οίνου»,
την γνώμην ενός ψυ(χιάτρου δι-
ακΐεΐκριμένου, Άμεριικιανοΰ, &Ίά
την ώκρειλιιμόΐτηιτα τοϋ οίνου είς
τ"όΐν άινΐθιρώττινον όιργανυσμό.
ΈΐΐΓίΙσηις εΓγροοφον την κοίτα-
τπλη)κτυκιήν εΐδηισιν, δτι οί Ρώ-
σοι θά ικαιταιποΐλειμήρουν την ΜΕ
ΘΗΙΝ μέ τό κριασί.
ΜΟΐΣΙΧΑ, Νοέιμιβιριος 1966.—
Ό σοδιι&τιικιός λαός έπτΛηροφο1-
ρη|θη ιδτι ύττάριχ|εΐι τράτοος νά
άνΐτιιμιεΐτωΐπισθη τό χ)ρόνιον ττρό-
&λη|μα της ιμΐΞΐγΙάΙλης 'κάταναιλώ-
Γ^εΐως βότικας: νά τϋίνη /κ,ραΐσί.
Τό σύΜθηιμχχ είναι: «Κριασί γιά
νά ιμιή μιεθόττε», ί/ράφιει είς τό
τεΐλιειι,ΐταϊον φύλΐλον της ή «Ν(=ν-
τίΐλυα» ('Ειβ&οιμάς), τό ιϊλέΐον
δηΐμοφιιλές έβι&αμαι&ιαιϊον περιο¬
δικόν της ΜόΙσχιας. Όλιίιγον κρα
σί καταινιαλίισκεΐται είς Ρωσίαν,
έΐκΐτός ύΐτοό τάς νοΐΐίουις τοεριο-
χάς της. Οί Ρώσιοι ιπιροτΓΐμοΰν
την δότικαν μέ τό φαγηίτάν ίυων
καί ,αΰτό ώκριι&ώς Ιεΐναι τό αΐ¬
τιον τής σιυ)χνης μιέΐθης των, δι¬
ότι ή δάτικια τΰειριέιχιει με,γάιλο
ποσοστόν άλικοόίλης.
ΊΗ «ίΜεντέΛιοοΐ» άναΐφέρεΊ την
τηροστΒίΙΘειαν τοΰ Λουΐ Παστέρ
5ιά την 'διάβιοσΐΛ' τής οΐνοπτοισί-
ας κιαί τόν φιφιε,ι ώς ε/Ιτπόντα δ¬
τι «τό κριασί ήιμ—οριεΐ νά θεωρη¬
θή ώς έξαιιρε'τιικά υγιεινόν πο-
τόν». Τό τίΞ'ριοδιικόν λΐέίγίει είς
τα έικατοιμιμύρια των αναγνω¬
στών τού, &τι> «ιή χρήισις τοϋ
οίνου παιρειμ—οΙδΙΟζειι την άνώΗττυ
ξιν βίς τό αΐιμα τής χοληιστ&ρό-
ληις, ττού είναι ή κυρία ■πτητγιή
της ά|ρτηριοσκΙλη|ρώσΐεως καί
των ικΜστοιλίιθω<ν». Άνοαφέΐρει χω ρΐα ώΐπιό συΐγ',γιραιφι&ΐς ικαί ποιη- τάς, ιμιεταξύ των δ~οίων καί ταΰ γνωστοτάΓΓου ψίιλαυ τοϋ κιραΐσιοϋ Όιμάρ Κθτγιιάιμ, πού έΐγ1κΐκ|μιο)ζουν τόν οΐνον ικαί τα όΊπιθ'τεΙλΙέισιματά τοα δχι μόνον ε¬ πί τοΰ σώιματος, άΐλίλά κ αί έττΐ τοΰ πνούιμαιτος τοΰ άνίθρώπου. 'ΥΐποστηριίΙζουσα τό ιέπτιιχίειίρημΌ! της δτι ή σίνοπτοΐσΐα ήιμπτορεΐ νά ττεριορΐίιση την ιμέΐθην, ή «ιΝειντέ- λυα» γΐριάφει: «ΆΙξιοισηιμ(εΐίιθ5ΓΓθν 'εΐνοα δτι κιατά την τειλιευ,ταίαν ΊΟθΕΐτΙαν οί νόιμοι ποτοα—αγθ- ρειύισεως ικαί ά&λΐλοι ττεΐριορισιμοΐ 'εΐς την κατανάΐλιωισιν οΐνοτπνειυ- μοτκοιδωιν έ'τέθηισαν είς έΐφαιρμο- γή[ν εΙΙς χώιρας, δτοοιυ ή κατανά¬ λωσις οίνου κιαττά κεφαλήν είναι χαιμηΐλή. ΕΙΙς τάς περιοχάς έΊκΐε.ί- νας δπτου ικατανιθχιλΙΙισικιΞΐται άφθό- νως ό οΐνος, οέν ύιτοάίριχοον σ^ε- δόν όΊλΐκισαλϋκοί». Τό άρθρον τοεριέΙχΐΕΐ άΊκόιμη μ^ριικάς στοι<χ£ΐ ώδιεις τπληροΐφοριίχϊς Ι&ιά τα ειδή κιαί τάς χρήΐσεις τού οινχχ), πού άπτο!κια!λύπτ*Γοιι.'ν, δτι τό κοινόν &έν εΐιαι σιυνη|θυσμένον ε'ίς την κιαταινάλιωΐσίν των. Τονίζειι, λό- γαυ/χιάριν, 'δτι τό ικΐρασί &έν σερ βίιριεΐται ε)ίς μΐειγιάιλα ττοτήρια «."Εΐνα τοοτήρι σιχιήιματος ιτουΐλιΐ- Ίπας είναι τα ικατα"λιλη1λόιτίε,ρο», γιράΐφΐει. Μ€α:ά τα έΐγ,κώιμια τοϋ οίνου, τό τι1εριο|δ.ιΐκιόν τοροισθέΐτει καί την προιειβθΓΓΓθίηισιν δτι εΤ- *****^ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις "Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρύσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός σνγγραφήν αύτοτβ- λοϋς πραγματβίας επί ενός των θεμάτων: 1) Έμπορική, βιομηχανική, βιοτεχνική «αί γεωργική έπί- δοσις τοϋ Έλληνισμσϋ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοϋ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτικί| ζωή τών Έλλήνων Θρακης, Πόντου «αί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοϋ τ»ν. Μέθοδος διαπραγματεύσβως εκάστου θέματος κατά τό ου- νατόν συπτηματική. Σχόλια καί Στατιστικαι άπαραίτητσι μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιαγραφίας Σ«λί- όες εκάστη; Λραγματείας 150--200 γραφομηχανάς. 'Υπο6ολή τριών άντιτυπων μέχρι τής 30)6)1967 είς ,δ Γραφείον τής Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθήναι-118). Πάσα βραβευο' μένη πραγματεια περιέρχεται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησι"αν της^ Οργανώσεως. Δικα[ωμα «ατανομής τών βοα6ε(ων β[ πλείονας πραγματείας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 ΒραββΙα: Α' δρχ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρχ. 2Ο.ΟΟΟ, Γ' δρχ. 10.0ΘΟ Έν Αθήναις τή 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πρόβδρος ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΤΔΗΣ Ό Γεν. Γραμμβτβυς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ τοιυ.«ΆΙκο)μη καί τα άιγαθά φάρ μάΐαΐκα», γράΐφΐει, «ήιμιποροϋν νό -χ^καΜΐσουν δηληΓτηρίασιν, εάν χΐρηισιΐμοτΓΟιΐηΐθοΰν είς ύπτερδοΐλι- 'κιάς δόισεις». Κα:ί άΐλιλη μία δ·η(μοσΟειυοι —ρό ήΐμΐερών έιδιάΐβασα, δτι οί "Αιγ- γλθιΐ έΙγικοπαίΚιεί,πουν τό τιιροοιφι· λ)ές των ποτόν ούΐΐσ/κυ καί είς την θέσιν τού ήρχισαν νά τίίνουιν ΚΡιΑιΣΊ καί π.ροτιμοϋν τα κρα· σιά τής Κύπψοο ώς τα καλυτέ¬ ρα. "Η&η άναφιέιρω ώλλο κοπα- •πιληικιτιικώτερο συιμιπέρασμα τοϋ 43ου Σιον,εΙδρίου Ύΐγιειινης των Παρισίων έχον ώς κ,όπωθι: Μία άναικοιίνωισις πού ετγΐινιε στό 43 όν ΣυνέΙδιριον Ύιγυεινής, τοΰ Ίνστιτούτο'ο ΠΑιΣΤΙΕΡ των Πά ρυσθων, άνειστάτωσε τόν έίττΐισίτη- μανιικόν ιΚΌΐσιμον. Την βκοςνεν δ καΐθηΐγηΐτής ΛΟΠΙιΝ, δημοσίως καί. οί τοαρακολουθήισαΛΐτες τό συνέ'&ριο κΐοτθηνγηίΤαΊ ΜΠΟ-Υ-ΕΡ ικαί ΤΖιΑιΚΟΤΟ 'καί ΝΤ' ΑΐΝ- ΓΚΛΙΕ'ΖΑ'Ν κιατεΙθορυΐ6ή)θηισαν. ΙΕΐ~ε δ σοφός καθηγηιτής ΛΕ- ΠΙΙΝ, στι τό νερό των μιετγάλων τρόιλιεΐων εύιρέθη όίκκττόΐλϊληλο νά διατηρήση την κυτ~αιρώοη ζωή στό έργαστήριο... Ό σαφός καθηγηιτής διιοοτεί- νεται, Λτι εύρήικΐε είς τό νερό τής ιπόλεως τών Παρισίων, τοού έθεΐωιρεΤτο άπτοστΒΐιρω,μιένον καί (Συνέχΐΐ* «Ις την 3ην λΐβ) ΕΚΔΟΙΕΙΙ ΝΒΟΣ ΤΟΜΟΣ «ΑΡΧΕ1ΟΥ ΘΡΑΚιΗΣ» ΑιΡ. 32 η ό 32ος το,μος τοϋ θιράκ.ης». θαθμα έπτι- στηιμονιικόν μέ 30 τυπογρ· φύλ- λα, κόσμηιμα τών Φυ&λιοθηικών μας ικαί τό ΙλαιμΓΓϊρΟΓτ'ερον ίργον τής Έτιαιρείας θρακικών Μελε των. Ζηιτήισατέ το είς τό &υ6λιο—ω- λεϊον Κολλάιρου ικαί είς τα γρα φεΐα τής Έταψείοτς θ,ρακυκών Μελιετών, ΜητροιτόΛΐεως 38, ΣτέΙγης Πρ*»μμο1των. Άτοσκτήσαηε τό «Άιρχεΐον θράκης», ττολύιτιμος σύντιροφος τών θραικών. θράκες οιαβαστε την ίσταρία σας. Θυιμη0ητε την φΊλτάτη πατρίΐδα σας. ΑΙΚΤΡΝΕΣ» ΊΒκιυικΙλοφόιρηιοιε τό τιεΰτχος Ί- ανοοαιριίου τοϋ "ερΊοδοκοϋ «Ά- κΐτΐνες», Ά~ό τα τοερΐΒχόμενα: «Δηΐμοσύα ικαί ϊδιωτιική ζωη τοΰ Ζάν Λαικιρουά, «ΆπγόκΛιΙσεις ά- τοό τοΰ κανονιικοϋ» τοΰ χ. Άρ· Α. *Α)σ— ιώττη, «Ποία; έλητίς ύττάρ χει δαά μίαν Εύρωτπαϊκήν "Ε- νΟΓτηΐτα» τοΰ Ζ. Μπτ. ΝιτυιροΌΐέΊλ, «Στό κατώφλ,ι τοΰ ικαινουργ1" ου χιρόνου» τοΰ κ. Ε. Ν. Μόσ- χου, «Άίγάπτιος Λο&έρβος» τοΟ κ. Π. Α. Σινοιτούιλου, «Μικ,ρό διόΐγραιμιμΌΓ γιά την έλΛηνική τέιχνη» τοΟ Γ. ΤερτΓσέΓΓη, «Σικέ- ψεις οττό το&ριΐθώριο τοΰ κ. Ν. 'Λρδανίτ—ι, κ.ά. ΙΕικιυΐκΙλιοΐφόιρησεν είς κοιμΐψόν 'καίί κοίλοαυπτωιμέΐνον &ι&


