195880
Αριθμός τεύχους
1878
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 40
Ημερομηνία Έκδοσης
5/2/1967
Αριθμός Σελίδων
8
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
^ικελαία βλιοθήκην ^
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9.Ν
Κυιριοβκή 5 Φεβρουάριον 1967 Γιμή φολλου δρχ. 1.50
ΤΑ ΣΟΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΟΙ
ΌλΙγον πρό τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέαου (1914)
τ ό έν %ϋ 'Εξουσία μεγαλουργόν Κόμμα των Φιλελευ&έρων,
με έηΐ κεφαλής πάντοΐε τόν 'Ανααοΰφωτήν Κρήτα πολιτι¬
κόν Έλευθέριον Βενιζέλον, άφοΰ έδιηλααίασεν έδαφικώς
την χώραν, με την Απελευθέρωσιν των βορείαν Έλλήνων
καί ένβφύσησ1* πνοήν ζωής είς δλονς τούς έθνικους, διοι·
χητιαούς χ αί χοινωνιχούς τομεΐζ, αννεχίζον τήν>άφατρία-
ατόν χον πορείαν πρός την άνόρ&ωσιν χα'ι πρόιδον τής χώ
οας, άνεβαπτίσ&η είς λαϊκήν εμπιστοσύνην, δι' ύ.ιοδειγ-
ματιχών καί πάλιν ίκλογών, καθ* ά; ΐό μέγιστον μέρος
τοϋ πλη&νσμοϋ ενέκρινε τ6 έκΐεθίν πράγραμμά τού, εσω¬
τερικόν καί. εξωτερικόν, είς τό οποίον διελαμβάνετο χαΐ ή
ύπογραφεϊοα μεταξύ τής ΕΙλάδο; «αί Σερβιας άμυνιι.ή
αυμμαχία.
"Οταν ή τελευταία ύπέσιη την έ/ιίθβαπν τής Αόστρο-
Ούγγρικής ΑύιθΗοατοβΙας, έξ αφορμάς τής είς Σεράγρβον
δολοφονίας τοϋ διαδοχιχοϋ της ζεύγϋυς, ύτό φανατικ&ν
Σέρβων Ι&νιχιστών, όργάνων μυατιπής οργανώσεως, έξε
λιχθείσαν είς πανευρωπαϊχήν, κατ' Αρχήν, καί, έν συνε¬
πεία, είς παγκόσμιον σύρραξιν, δ Πρω&υπουογός, ώς ήτο
επόμενον, εισηγηθή βίς τόχε Βασιλέα Κωνσταντίνον, γν·
ναιχάδελφον χαΐ θαυμαστήν τού ΑύιοΗοάτοοος τής Γερ-
μανίας Γουλιέλμου Β', την συμπαράταξιν) τοΰ Έ&νους
παρά τό πλευρόν τής «Άντάντ» — ή 6ποία είχεν, ήδη,
σπεύσει είς βοήθειαν τής σύμμαχον της Σερβίας — τουτο
μέν πρός εκπλήρωσιν των Ανειλημμένων υποχρεώσεων,
διά τοΰ, μετά τής τελευταίας, έν Ισχύϊ, σύμφωνον άμυντι·
Ηής συμμαχίας, (Ιατοριχή παραμένει ή φράοις τού ■ «Είναι
πολύ μικρά ή Ελλάς διά νά διαπράξη τόσον μεγάλην ά-
τιμίαν. .» — ύπονοών την άΰ'έτησιν τής έν προπειμένφ ρη-
τής υποχρεώσεως της), τουτο δέ άπδ την ξμπνευαιν καί
ίφεσιν νά ένααρχώαγι είς πραγματιχότηια χά προαιώνια
βνειρα τής φυλής, τα άναφερόμενα είς την Ανάκτησιν τής
ΈΦνικής κληρονομίας, διά τής άπαλλαγής άπό τόν τνραν-
νικόν ζυγόν, υπό τόν όποιαν έστέναζον, επί πέντε {}δη αί-
ώνας, των είς Θράκην χαΐ πέραν χοϋ Αίγαίον χαΐ τής Προ·
ποντίδος, άλυιρώτων Έλλήνων, διότι διά τής θαυμαστάς
διπλωματικάς διορατιχότητος, ή όποία τόν διέχρινε, καθ*
όλον τόν δημόσιον τού βίον, διέβλεπεν την άσωαλή νίκην
τής «Άνκίντ», κατά των άντιπάλων της, μεταξύ των ο¬
ποίων καί ή ΤουρχΙα, - (χζώσα νεκρά «ής Ανατολάς», ώς
ίχαραχτηρίζετο τότε—διά χατεχόμενα υπό τής οποίας έλ
, Ιηνιχάς περιοχάς έστρέφοντο αί έλληΜχαΙ διεχδικι',σεις.
Ό Βασιλεύς ό'μως, διά τούς γνωστούς λόγονς, ό'χι μό·
>ψον δεν υίοϋ'έτησεν την είαήγηαιν τοϋ λαοπροβλήτον Κυ·
βερνήτου Αλλά χαί τόν εξηνάγκασαν είς παραίτησιν, δια
λύσας δέ, την, διά νωπής έτυμηγορίας τοϋ Δαοϋ ίκλεγεΤ-
σαν Βουλήν, προεκήρυξεν νέας εκλογάς, χατά τάς οποίας
— ά-έχοντος τοθ έχπροσωποΰντος την μεγίστην λαϊκήν
πλειοψηφίαν χόμματος των Φιλελευ&έοων—διά μικροΰ
ποαοστοϋ ψήφων, έπελέγη νέα όμοία, αποτελεσθείσα, ώς
φυσικόν, Λπό τα χατάλοιπα των παλαιών κομμάτων, τα
ίποΐα είχον έπαγγελϋ·ή την πολιτικήν τής «μικράς χαϊ ίν-
(τίμον Ελλάδος.. »
Ή καταρτισθείσα έκ τής, δία παρωδίας έχλογών, προ·
ηυψάαης νέας Βουλής, Κυβέρνησις, ή δποία διε*ήρυ*σε
μέν, χατά τάς άνωθεν έκτιορευομέ'νας έντσλάς, ότι ήνο-
λούΦει «ούδετερόφιλον» πολιτικήν, ένώ οϋσιαατιχώς υπήρ¬
ξε γεριιανόδονλος, εστερημένη λαϊκοϋ έρείσματος, τοϋ ό-
ποίον Ιφοβεϊτο την αντίδρασιν, διά των οίχείων είς αυτήν
φαυλοχρατιχών μεϋΆδων, Ανεστάτωαε την Διοίκησιν, την
Δικαιοσύνην καί την Χωροφνλαχήν, προελϋ·οϋσα είς εύρυ
τάτας μεταβολάς είς αύτάς, διά τής τοποθετήσεως, είς τάς
χαιρίας αυτών Φέσεις, προσώπων απολύτως Αφωσιωαένων
πρός αυτήν καί άόιστάκτων είς ζήν εκτέλεσιν οίασδήποτε
χαί έκ νόμου διαταγής της, καί έξαπέλυσε χύματα διώξβ-
ων χαΐ τρομοκρατίαν διά των «έ&νιχών εΐσαγγεΐέων», τής
ίχτροχιααϋ'εΐαης Χωροφυλαχής χαί των ροπαλοφόρων μπρά
βων των «Συλλόγων Έπιστράτων», ονστα&έντων υπό τοϋ
Ιω. ΜεταξΛ, χατά ά&ώων όηαδών τβϋ Κόμματος των Φι·
Χελευϋέρων, οί δποΧοι Εθεωρούντο πλέον νδευτέρας τάξεως»
πολίται, Αχάλυπτοι Από οιονδήποτε διχαΐωμσ.
ΟΙ διωγαοί, αί Φυλακίσεις καί ΧΛχοποιήαεις αυτών,
μέχρις αΐματος, Ανήχ&ησαν είς σύστηαα, δταν δ Ελευθέ¬
ριος ΒενιζέΧος, ϊδρυσε τό Κράτος τής Θεσσαλονίκης, πρός
τόν σκοπόν, ίν αυνεργααία με τούς Συιιμάχους, διεξαγάγη
αγώνας, διά τοϋ συττα&έντος «Στρατοΰ Έ&νιχής 'Αμύ-
νης», ηρώτον διά την Λπ?λευ&'ρωσιν των παραδο&έντων
είς τούς προαιωνίους έχ&ρούς τής Φυλής, υπό τής Κυβερ¬
νήσεως, έ&νιχών έδαςρΛν χαί νρρουοΐων χλΙ έν συνεχεΐα
διά την πραγμάτωσιν των Έ·9·νιχών Πόϋ·ων.
Παρίσταται, έν τοσούτω, ή Ανάγχη νά συνεχίσωμεν.
ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
Ε- ΑΙΤΙΑΣ ΕΝΟΣ ΙΤΑΛΟΥ
1Η άφιξις ενταύθα π:οΰ Δη-
μάΐριχου Ρώμης ικ. ΠετρούΙτσι,
δϊπως παρευρέθη" είς τήν «Έ-
βΐδομάΐδα Ρώμης», μας ένέίπλη·-
σε μεγάΐληιν χαράν, «ζμτπίλεο».
Δέν ύττο'δεχόιμεθα ξένον, άλλά
αάτόχρηΐμο: άΐδελιφόν. "ιΑν οηην
κοοτάίληξι τοϋ έατωνύμου τού άν
τί γιώΊτα, ττροσθεκαμε ενα «ην»,
θά άΤΓΐε'δΊειΐικνύιε'Γο ή συγγένειά
τού μέ κά—οιον ήιμβτέρου «Πέ-
τρούτσην». Βεβαία, Οστερα ά¬
πό τήν επίθεσιν, /ττού μάς έΊκαμε
£νας σΜμπαττριώτης τού, τάς με
ταρεσονυκτίους ώρας, ή επίσ¬
κεψις αυτή σέ ίττολλούς ά~ό η¬
μάς, ήταν τό ολιγώτερον ί&και-
ρη. Πώς νά ξε^άισουμε κακουρ
γήμαιτα είς ι&άρος τοΰ λαοΰ
μας, σ3πό τόν συιμποβτριώΐτην
τού, Καί 'δμως, δειχό|μεβα τόν
δήμαρχον της Ρώμης κ. Πε-
τρούιτσι πίλέον, ώς ά&ελφον, ό
όττοΐος δέν έΤτοταισε είς /τίπατε,
εάν άιλλος Ί'ταλός, πού δέν δι-
έφερε ικαοτά τί,ποτε ά—ό τόν &ια-
βόηιτον καικοποιον Πρανιτίνι,μας
έχΐτύττηΐσε πιισώπλοπα!
ΐΕΐΐίμειθα Ιιμεϊς οί "Ελληνες τό
σον μβγαλόιψυιχοι, ώστε νά λη-
ομονοΰΐμε τό 'κα-κό πού μάς 'έ-
•καΐμε έ'νας Ιέχιθρός μας, έστω
κι* άν ιδέν προηΊρχετο άπό άδελ
φιικόν λαόν' Ό κ. Πετρουαισι
είναι τίπτόγονος (τού Λίνεια μας, |
•πού κααέΐφυτγ!ε είς τό Λάττιον, με |
τα τό επεισοδιον τού δουρείου
ϊτρΐτου, 'κοίτΓά τόν Τιρωυκόν ττόιλε-
ιμον. ΊΑΐκόιμη π]ρό τοΰ ΑΐνεΡου,
ΰπη>ριχαν είς την ιμέσην Ιταλί¬
αν έλΐληνιικά φΰλα ώιοηε νά μην
εΤναι ό πρώτος "Ειλλην, πού Μ.·
<ρθανε είς Ίταιλίαν. Ή γλώΐσσα ττού όμιΐλοϋν οί σηιμερινοΐ Ί,Τα- λοί, μαραυ,ρεΐ οϊικειιόΐτηίΐα πρός την έΛΐληνιικήν, χωρίς νά είναι (5?νιάγικη νά καιτοοφύγουιμε είς τό δτυ|μον ιχιιλιαί&ων λέξιεών της. Προσωιττ1 κώς, θά παιραΐκαιλέΐσω τόν δήμαρχον τής Ρώμης, δίταν θά επιστρέψη στήν πατρθδα τού νά διοτβιδάΐση δ|χι φΐιλκκοΰς, άλ¬ λά άΐδειλΐφυκούς χαΐιρε/Γΐισμούς μου ποός ολους τούς Ίταιλούς καί άν εμείς είχαμε μεγόΑα πά οάπονα εναντίον /των, αύτά αί- τίας ενός καί μόνον διαβοήτου ' Ι ταΐλοϋ! ΧΡ. ΧΑΡΜ'ΗΣ ΙΕΚΣ ΤΟ ΠΡΟΙΣΕΧΙΕΙΣ ΜΑΣ.ΙΦΥΛΛΟΙΝ «-Ή 'ΠαιΙδιεία ικαί ό Κο'νωνι- σιμός των Τριών Ίιεραριχών» 'Ομιλία είς την α','θοι,ισαν τής Άρχαιολογιχής ΈΙται- ρείας τοΰ ισυΛ.εργώτου μας ικ. ΣΤΑιΥΡΟΥ ΝΐΙιΚΌΙΛΐΑΊ - ΔΟΥ ΒοίΐλειΙτοΰ Κσ&άιλας 'Υίττ,οιιργοΰ. "■Βτος 4Οον - 'ιΑ,ρϋθ. φύλ. 1878 Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | | Γρα(ρβία . . 25 _ 708 ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΙΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΠΕΡΙΣΩΣΕΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΕΑΛΗΝΙΣΗΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ! Μ ΙΔΟΥ Αξιοσημείωτον είναι τό δη· ιμώσΐ'ευιόιμΕνον είς τόν «Κόσμον.» καί τόν «ΠιροσφΜγιΐκόν Κόισμον» «ΣΐΓ,ιμΞίωιμα ιτοθ ΚΈΙΝΤΡΟΥ ΜΙ Κ ΡιΑΙΣ ΙΙΑιΤΙ ΚΩΙΝ ΣΠΟΥΔΩΙΝ» τής κ. Μέλατως Μ'ερλιέ, τό δ- τΐοΐον άίπό έιτίόν χαί άπό ς ώς Νομυκόν Πρόσωπον ΙδιωΙτι- κοϋ δικαίου, '&ρα συστηιμαπιικως κοαί τΓθλυμιόιχθως διά την «εΐΐΐ',ο- νικήν άναιβιΐςοΐσιν τοΰ Μιικρσιθΐα- τι,κοΰ Έλληνισιμοΰ στά τορίν Γζής αταιστιρ:ιφής γιεωγιραΐφιικά καί ί- στορυκά πιλαίισια» ώς ανααφφει. Είναι γνωθΤή εΐίς τχολλούς ή μ: γώιλη αι5τη προσπαθεία, διά την όπτοίαν θά εύτντνωμονη 6 προισφυΐγιιικός *ΈΙλληινι.σμός. Άιλ- λά έΊττίρ'ειπε ικαί νά (δηΐμοισιευθή «Τό Σηιμιείκιμα» διά νά π'λη,ρο- φ'ορηθή καί τό ευρύτερον Κοι¬ νόν διά τάς καιτα&αιλλομένάς στοιργκκάς όντως πιροσπτα:&Ε'ας ττ&ρί ιτοΰ εΐδους τής εργασίας, κα)1 τού σικαιποϋ τού ρηθένιτος Κέντρου, διά νά δονηΐθή αν μή τι άίλλο νά ι6οη|6ήίαη τό έργον τουτο. Άνόίλοιγος προςίπάΐο'ζια έζη,γ- ιφιλοΐϊί'μως κσΓι όιπό την ΕΜΩ- ΣΐΙιΝ ΣΙΜΥΡΐΝιΑΊΩ'Ν ίίττό τόν τί :λον '<Άρ()(εΐον των ΊΕΙλληνο - Χιρυοτιανικών ΚθΛοτιίαο^ν τής Μ'/κράς Άισθας καίτοι Βέν ί- γνώ:9η εΊΙδ κώς ό προοδι:ρι- ::ρός τού εύδους τής έογασίας ικαί τού έπιδιαικαμύνου >6 όπτοΐος έικ τιρώτης έντυπτώισε-
ως τοΰ τίιτΐλου της φαίνεται νά
είναι παιρόλίληλος ΐσως -τιρός
τόν σκοπόν τοΰ Κένιτρου Μιικρα
σιαΐτιικων Σποθδών. Ήικούαθηι
δέ δτι καί άλλαι μεγάλαι Ορ-
γανώΐσεις ώς ή ΕΙΠΐΙΓΤΡΟΙΠΗ
ΠΟΙΝΤΙΙΑιΚΩΙΝ ΜΐΕΛΙΕΤΩιΝ, ή Ε
ΤΙΑΙΙΡΙΕΙΙΑ ΘΡιΑΙΚΙΙΚΩΝ Α-ιΕΛΕ
ΤΩΙΝ, ή ιΕΣίΠΙΙΑ Ν. ΣΜΥΡ
ΝΙΗΣ, κΐλπτ. διά συι>ικρ:ιτη|θέιν-
των Οδίων τμήματι^ των ά—ο
δλέΊπουιν τΐιρός παρομοιους πε-
(Συνέχε«χ £ίς την 5»γν σβλΙΛα)
Ε'ΠΙΚ-ΛΙΡΑ ΚΑΙ ΖΩΤΙ'ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
"Έγινα θηρΐϋθ, ά|μα ικηρόχθη-
καν δι*5 - τρείς φορές τόν ιΐερα
σμένο ιχιρΛνο άττεργίες των τα-
χϋδροιαικών «ιΓιατΓί; —οτο^άΐοθη
κα— 5έν νοιώθουν αύτοΙ οί άν-
θροκτοοι πώς Γχιίν63)νται έΐχθροί
τής κοινωνίας μέ την άψυ|χοό-
γηιτη ΐάάτεργία τους; Τί τούς
δφείΐλω, ιπ|ρασο>πιικιά, γιά νά μέ
όΐδιικοΰν Ιτσι;». ιΚαί παραικολου
θοθσα άνιΊοιχυρος τίς άητεργια-
κές 'Κΐνηρεις ικαί τταρακαλοθσα
τόν θεό χά φ<οιτίΙση τούς άντ'δ^ κους. Κ'ράτος - ταχυ&ρομυκούς, γιά νά τβλειώΐση τό μαρτύριύ μου ιμέ μιά συνεννόηρί τους' ΐΓιοπί μαρτύριο; ΆτιΙλούΐστα- τα, ένώ τδειρίιμείννα μέ ~ατρυκή ά γωνία νά Ιλά&ω ϊνα γ|ράμ|μα τού τταύδιοΰ μου, πού σττουΐδάζει στή Γαιλλία ή ά—εργ'ία ξε μά¬ κ ραινε την εύλογημένη μερά πού θά διάβαιζα γράιμμα τού καί, άντΓθστοιιχια, κιοπαΐδιίκαΐζα τό ξενηΐτεμένο ίπαι|&ί μο1^ στό Ϊ5ιο μα,ρτύριο... 1Α|πό την έποχή τοΰ ~οιλεμου καΊ δώβε &έν μοΰ δόθηικε τΓεαέ ή εύικαυρία νά καταλάιδω τή με γόίλη χρηισιμάτηΐτα ικαί τή ση^ μαισία τοΰ τατχυ|δρρμείου. Τόίτε είχ>α γνωιρίΐσει Τήν άγωνίο: τής
ττρσαμονης ενός γιρά)μμαιτος
των διικών μου στό Μέτωπο πού
πιολειμοΰσα. Τότε εΐχα 'κατταλά-
δει γιαιτί ή μσικαρίΐτισσα ή μα-
νούλα μου κόνίτιεψιε νά τυφλωθή
κλαίγιον'τας /γιΐό. τή στέρησί μου,
κιαί. ττοιά ήταν γι' αυτή ή ση-
μοισ'ία τής άλληλογιραΐφΐίας μας.
Τώρα, τοού τό παιΐδάικι μου εί¬
ναι μαίκρυό: ικι' έγώ ήλιικιωμέ-
νος πιό:, κοπαιλα&αίνω άκόμηι
πιό ποΐλύ τή θιεμελιώΐδη «οινωνι-
κή σηιιααισία τοΰ ταχυΙδρομείΌυ.
ιΔιαι&άζοντας μάιλιστα τίς έ-
φηρεοθδες κάιθε φορά ιτού γίνε-
ται άητεργΐία ή σαάΐσι έργαισίας
των ταιχιοΐδρομιικών ύιταίλιλήλων,
δλέΐπω δτι ικαί οί έιμιπορευώμει-
νοι, Ιδιικοί μας ικαί ξένοι, ζημιώ-
νονται άπό την ΕλΙλειψι ή ίήν
καική λεΐιτου,ρτ/ία τοΰ τοςχ^βρο-
μείιου.
Ήμπορευάμενοι, 6ιομή(χανοι,
Τρόίττεζες, δι.ιτ(λιωιματΐ/κοί, δίλέ-
πουν τα συμΐφΐέροντά τους νά
δλόΐπΐτωνται μέ τίς άττϊεργίιες
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
των τατχιι.|δρομιικων καί άδη|μο-
νοΰν ικαί Ιδιαμαρτάρονιται. Μα...
είναι κ3ίκό|μη καί θέμα έθνκκής
σημασίας τοΰΐτο, γυοοτι μάς πα-
ροΜσιά^ει στά 'μάΊτια των ξένων
σάν... ύττανά,τιΐτυικΐτσος άνθρώ-
πους, πού δέν δθνουν σηιμοισία
στούς όόλλους, προΐκειιμένου νά
είς την 4ιγν σελίδα)
ΑΠΟ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΣ ΕΘΝΙΚΑΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΣ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΕΝ ΤΗ ΦΙΑΑΝΟΡΩΠ» ΤΟΥ ΑΡΑΣΕΙ
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΤΖΑΝΤΙΟΎ
καί έρηιμθται, οί ύφιστάμενοι μυ
ρθας οττερήσεις καί. καικουχίας
'^όριν της ,τί'σιτεως Καί ατολλοί
άπιίΘνηρκον Ιέξ αώτών, ιήιρχιΐσαν
συν τή ποορ6δίρ των έτών κα'ι
των πρώτων ιδύο τριών αίώνοοιν
νά συηιτάαοωνται Ιεΐς όιμάδας
καί ά -στεΐγάζωινΐται είς οίικήιμα
τα ταίτκ: νά ΐάρχΗ'κώς, άνε,γειρό-
μενά £ττ1 των όρέ,ων. τΗσαν τα
ιτρώ.τα μοναατήιρια καί οί ένοι
κοί τ&:ν ώναμάΐσθηΐσαν πΐλέον μο
νορχοί.
υΚιαΐτά τήν έίΐτοιχίήν τοΰ
λου Βαΐσιΐλείου, οί δυωγιμοί εί¬
χον παύση τιΐλέιον καί ή Ρωμαι-
κή Αΰτακροίταρίια, διηΐρηΐμένη|
τΐλέον είς Δυιτιικήν καί Άνοπο-
λιικήν, ήτο ττλέον χρισιτιανιική.
Ό μοναχιικός 6ίος δΐμως εΐχε
τιλέον καΐταιστή κοβθιειστώς μο-
λθνόίτι εΤίχε πλέον εκλείψη τό
κύριον αίτιον τό άττοϊσν τόν έ-
&η|ΐιιο«1|ργη|(—ε. Δηλαί&ή οί δυωγ-
μοί. Καί τα μοναοηήρια έτιΐλη|θύ
νονίτο, μέ ύπιεροχήν, είς αριθ¬
μόν, των άνδριικ<ών τοιού'των. ΟΙ ένταισσόμενοι είς τόν μονα. χιικόν διον ήσαν βεβαίως πλή'· οεις εύσε'φών δμαθέΐσεων καί αύ- γοπταρνήσεως. Καί έιρμηνεύον- τες τόν δΐρον αύιτο—άρνηισις είς άπτώρνηΐσιν τού κό/σμου, ήθελον νά ζοΰν μαικράν αυτού. Καί ή- νάΐλιισικον τήν εύσέ'βΐειάν των είς ττροσευχάς κοτί δεή|σ&ις πολλά¬ κις όIλονυ|1^τίοι^ς. Εάσέι&εια βε¬ βαίως. Άλλά μονόιπλευιρος. Ή οΥ/άΐπη δμως καί ή λατιρείια τοΰ θεοΰ άξιοποιοΰ-νιται μόνον δι* έργων άγάιπης καί εύεργεισιών ϋιΐϊέρ ιοΰ «πλησίον». Τώ εΐτκν αύτό ιτ)λέον ή όόπΐαξ ο Πδιος ό Χρι,στός. «ΊΑ|γσ4πη τοΰ θεοΰ άνευ τής όΐγώπης (ΐμ~ράκ(Γου 'δηΐλ.) τοΰ '·πτληισ:ίον» νεικρά έσ- τ[>. Καί όΐλλοΰ: «Ού πας ό λέ¬
γων μοί «Κύριιε, Κύριε» εύΐσε-
λεύσεΐται είς τήν Βαισΐιλείαν τοΰ
θεοΰ, άλΐλ' δ ποιών τό θέλημα
τοΰ Πσιτρός μου, τοΰ έν Ούρα-
νοϊς». Καί άλλοΰ: «Μή 6α?τη:ο-
λαγΐεΐτε ώισιπερ οί αΐρετΐ'κοί. Δο
κούΤσι γώρ 8τι έν τη πολυλογία
αυτών εΙσοοκοΜσθήΐσονται».
Έν Ήμέρα Κρίΐσεως θά μάς
ραχτήιση ό ύπΕιρττατος Κριτής:
Τί ΛγαΙθόν έιτοιήισαιτε ύπτέιρ των
άι&ελφων μου των δλαχίιστων;
(δφτι,ιχούντων).
ΊΑΙσεβώ λοι,ττόν, έγώ ό γρά¬
φων αύτά εναντίον τής Ίεράς
μνήιμης των σεβαΐστών ^ααέρων
ττού έβέιοποσαν τάς μοίκ,ράς ίε¬
ράς άικολουΐθίας; "Απταιγε της
&λαισαημιας. Έίγώ γράιφω τί
εί—εν ό Εδιος ό Χριστός. Ό ό-
ποΐος &=8αιως κατακρίνων τήν
βατττολογίιαν καί την πολυλθΓγά
αν &έν θά ηννόει άθφαλώς τούς
θαυιμοοσίους ϋκείνους ψαλ^ούς
τοΰ προφηιτάναικτος ΔιαυΒδ, διά
των ό-οθων έξαίΐρβται τό μείγα-
ιΣυνεχίζω |μέ—λάγω άϊοθΕνείας
μ ου— καθυρτέρη'σιν καί υπό
τόν ώς άνω τίΐτλον τό δημοΐσίευ
μά μου τής π^ρώΐτης τοΰ δτους,
τό Ιφέ'ρον τόν ιτί,τλων«Ό μιειγιαλύ
τερος σταΐθιμός τής Ίοτορίας».
Ώς έίγιραιφον έν τφ ττ,ροηγουΓ
μένφ, ό Μέγας Βασίλειος έ-
ατραγμαίτοιτΓθίηισε πλή|ρως τό
πνεΡμια τοΰ Χρ,υοΐτιανυσμοΰ, τό
(Συνέχεια είς την 4ην σελΐδα)
-0/ ΥΠΕΥθΥΝΟ: ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ-
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
-------------------------------------.απο το αρχειον τού κ> ^ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
— βον —
1Π Τνθλιτιική της Έθνιικής 'Ε-
νώσεως, &πως ρθειμελιώθη μέ
τα σύμφωνα τοΰ Λιβ·άνου καί
τής Καζέρτα, εδρε τή(ν πλήρη
δυκαίωισίν της μέ τό «θαΰΊαα»
της άναιμάικτου απελευβερώισε-
ως τής Ελλάδος.
Την 8ην 'Ο|κιτωΐ&ρίου 1944, με
ταβαίνοντιες είς Μασκαν, είχον
ιδιέΜθει έξ Ιταλίας, δττου συν-
ηντήΐθησαν μέ τόν 'Έιλληνα Πρω
υπό τήν έννοιαν, 8τι ό Βασι¬
λεύς μόχΐρι τοΰ δη|μοψη|φί|σμα-
τος, θά παρέΐμενεν είς τό Έξω-
τεριΐκόν, μεριιμνών υπέρ των
έθνιικών συΐμφ&ρόντων.
Τήν έιπομένην Πέιμπττην, 12ην
Όκττωιβρίου, ή 'ΈΙλληινΐική Κυ>-
&έ)ρνη|σις άν^χώΐρηρεν άπό τήΐν
Κάΐβα ντέΐ Τιρέννι διά Τάραν-
τα. ^Ητο ή έικΐκίνηισις πρός έπι-
ισαροφήν είς τήν άΊΐιελευθερου-
μένην πατρϋδα. Είς τόν Τάραν-
Σ' αύτό τό φύλλο καί στό ίστορικό άφήγημα
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΠΠΑ
«Άττό τόν θάνατο τοΰ Βασιλέως Αλεξάνδρου
μέχρι της Μυκροοσιατικής Κοοταστροφής»
Άρχίζει ή βημοσίευση ενός έξαιρετικά ένδιοοφέροντος
κεφαλαΐου:
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΑΝΔΡΕΑ
Πού πρέπει νά τό παρο3κολουθήσουν ανεξαρτήτως όλοι
8 οί άναγνώστες της εφημερίδος μας
θυττουιογιόν, οί Βρ&ταννοί ήγέ"
ται ΤσώρΦσιλ καί ΉΊ.Ιτεν.
Τήν 1(1 ην 'ΟΙκΐτωιβρίου διήλθεν
Ιΐπισης έκ Νεο—6λεως ό Διαδο-
χος Παϋλος, έπτΐιστριέφων έκ Λον
δίνου καί δσ,χΐ. μαικράν συνάν-
τηΐσιν μέ τόν Γ. Παπανΐ&ρέιου,
κατά την όποιαν έπιε®ε6αιώθη
π<ϋλιν ή σΜμτοεΐφιωνηιμένη ρύθ|μι- σις τοΰ πολιτειοκοΰ ζηιτήματος, τα παρέμεινε μέιχρι τής Κυρια- κής ν5 Όκτωβ,ρίου, όττάτε έπέ- 6η τοΰ ΚΐαναΙδιικοΰ «ΠρίγΙκιψ Δα β^δ», τό οποίον, συνοΰευόμενον 6πό ®ρετατννυκών ποΐλεμιικώ^ν, έ- φΐθασεν είς Πόρον. "ΕΙκεϊ, τήν πρωΐαν τής Τεΐτάίρτης, 18ης Ό- κτωβρίου, εισήλθεν &ίς τόν Πει ραΐκόν λιιμένα τοΰ Ά(γιίου Γε- ωριγίου. ΊΗ ύποδαχιή τήν ότποίαν έπε- φύλχχζ'εν,ό λαός τής Πρωίτευου- σης είς τήν Κυβερνησιν τής Ά- τιΐεΙλιει,Ιθερώΐσεως ύττηιρξιε χωρίς ττροηΓ/ούιμε/νον είς την παλυτυκήν ίιστορίαν τής Χώρας. Τό σύνο¬ λον τοΰ ττΛηθυ|σ|μοΰ ευρίσκετο είς τάς δδούς, τούς εξώστας καί τάς στέιγιας, όιτοόθεν την έ- πευΐψήμει ·κιαί έρραινε μέ άν- Θη. Ό Πρόεθρος τής Κυι®&ρνή- σεως Γ. ΠαίτταΜδιρέου καί ό Στραιττκγός Σικόιμπυ έ(ττέΙβαινοΐν τής πρώΐτης ό^νουκΓΓής άμάξης, (Συνέ'χεια είς τήιν 4ην σελίδα) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΜΙΙΠΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ Πολλοί άναΐγνώισται μας, δι' έπιστολών 'καί ίτηλειφωνηιμάιτωιν των, μάς ζηιτοΰν τήν έν Τουρ- ικία διεΰιθυνΐσιν διαμονής τοΰ έκ ΧάβΙζας τοϋ ΠόΜτου πανοσιολ. ΆΐρχιΐμοτνΙδιρϋτου κ. Πρακοπΐιου, τοϋ ότττοί'ου εύ|χαί έδηιμοισιεύθη- σαν είς την εφημερίδα μας, δια βιιβασθεΕσαι άτττό άίγνώιστου δια- μονης έν Τοαρικία έΐκτουιρκιισθέν τας Ποντύο^ς, εΐί|δυκώς, "ΕλληΓ νας. ΈΙποΐμένως ή έιφηΐμερίς μας, δέν είναι δθστ^ώς είς θε σιν νά παράοιγτ) οίανδήιπΌΓίε άλ λην ισιχεΐιικήν πληροιφορίαν, οΰ- τε πιερί τοΰ πρώτου, ουτε ττερί τοϋ &ευ,τέ|ρου.έυυΐΚιά)ΚυιΚ ς των δευτέρων. ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕΙ9ΜΑΤΑ ΗΠ0ΙΗΣΗΣΤΗΣΜΥΡ1ΗΤ0ΙΙΙ0ΑΙΩΙΙΙΙ ΤοΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ Β' Κοττά τό ©εύίΓ&ρο ήμισυ κου τοερασμένου αίώνα 5λοι σχιεΐδόν οί "ΕΙλΑηινΕς )ττοιη(τές δγροοφιαν σέ αύστηρή ικαθσρεύουΐσα. Ή ά,ρχαΐζο^σα γλώισσα ήταν, τό¬ τε, ή Λχώριστη, συνοδός τής ποίηρης 'ΑΛλ' άν τα περυσσό'τερα πε- ρισσάτερα ττιοιή,ματα, πού κοπά χιλια&ες είναι Ιδημοσιευμένα σέ τταλαιές ποιητακές συιλλογές ικαί άνθολογίες δεν μάς συγχι νούν σή'μίρα καί τα άττορρίίΐττο με, είναι γιατί ΰπτοτελοΰν άπλά οτι,χοι.ιρ7ήματα κι' 6χι γιατί έ"- χουν γραιφη στήν «οάΓΓεγικιτη» κα βαρεύουσα. Ή καθαρεύοοσα είναι όςραιο όργανο έικΐφραση,ς 'καί διανόη- ση)ς, ή Τήχνη διμως είναι έ/κεΐ- νη, πού προσ'δίΐδει την άξία <καί την ψί,ΐχή στό έργο Ή γλωσσα τίιποτε Ιδέν ,μποιρεΐ νά προσθέισει ή άφαιρέσει άτπιό την όίληθινή Τέχνη. Οί άρχαΐοι τ,ρατγιικοί μας χρη (Συνέχεια είς την 4ην σελΚα) ΓΕΓΟΝΟΤΙ) ΚΑΙ ΣΧΟΠΙΒ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΑΣ ΚΑΙ ΥΒΡΕΙΣ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ Ν Α ΔΙΕΞΑΧΘΗ. Φαίνεται ότι ή Τουρκία έπιδιώκει την επανάληψιν τοθ διαλόγου μετά τής Ελλάδος διά τό Κυπριοοκό. "Αν πρόκειται νά ά—οδώση καρ—ούς ή έτκχνάληψις τοθ διαλόγου αύτοΰ, δέν ύπάρχει έκ μέρους μας αντίρρησις. Διεξαγωγή δμως διαλόγου μέ έπιδεικτιχούς ττεριπάτους τοθ τουρκικοΰ στόλου πέριξ τής Κύπρου, καί μέ απειλάς καί υβρείς κατά της Κύπρου καί τής "Ελλάδος, δέν νομίζο¬ μεν δτι είναι έπιτετραμένη. ΟΙ Τούρκοι νά μάς διαβεβαιώσουν πρώτον, δτι θά στα- (Συνέχεια είς τήν 4ην σελίβα) ΘρησκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΑΥΓΓΕΑΙΩΝ; •Υπό τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Β' (Διά τούς άλλους, δπτως έση- μειώΐσαιμεν, τό -ράβλημα τοΰ Ίηροΰ ύπάρρχιει. Ή πίροοωπικό- τη.ς το^ ι.«Λραιμένει μυστηριώ- δης. Είναι σωστό αΐνιτνΐμα. Κοτί δυερωίτώνται βσοι άνήΐκουν είς αυτήν τήν κατηγορίαν: ΕΓναι άροϋγε ό Ίησοΰς Ικττρρυκόν ττρό σωτπον; Ύΐπη/ρξεν άρατχΐε οτήιν πραγιμοίτιικόΐτηΐτα; "Η μήπτως εί ναι τοράσωπτον «μυθυκόν», ή προ σωίΐτο-οίηΐσις τοάτέΐστι τής Ι&έ- ας τοΰ Καλοΰ, τού Τελείου, τοΰ 'ΑΐγίΌυ Άνθρώητου, ττού τόν διέ- πλοίσεν ή ανΐθ|ρω~ίντ| φανττσ'σία; Κοοί αν είναι ίστορυκόν πρόσω¬ πον ό Ιησούς, τόιτε ποία είναι τα άΐπΐτά Ι&είγματα, δηλαιδή α' άιποΐδείξ'εις πού θα μάς τοεΐίΐσουν Ϋ.ά την Ιστορυκήν τού ΰπαρξιν; Ά|μφΐβάλουν καί ζηιτοΰν νά —ειισβοΰν. Αυτή ή άμφυβολια ποΰ ξεκινά άίΐτό καΐλήν πιίστιιν μέ άντιικειιμιενιικόν θικοπον νώ είλρη τήν ΆλήΙθειαν γιά νά τήν ά~ο- θει^θη καί νά τήν ύπαικούρη, δέν είναι θΒβαίως κοίθολου άξι όιμειμπΓτη. Είναι ή ώμφΐιβολιία τοθ έρευνητοΰ, πού έ^χιει τόν δι οακαή πάθσ γιά μιά ύψηΐλότερη κοοί ττν8^ματικώ|τε,ρη ζωή. Είναι ΘΙεμυτή καί άΙξιοπρόσΒΚίτη. "ιΑς τοροσ~αΐθή|σω|με, λουπόν, νά αούς τταράισχιω|μ)ε τα οτοι- )(εΐα έΐκεϊνα πού θά τόν βοηθή σουν, ώιστε νά φύγη ά~ό τήν τηροσωρινή αυτή κατάστασι τοΰ άνίθρωΐπίνου πνεύ,μοπος καί νά (Συνέχβια είς τήν 4ην σελίδα) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΟΥΙ922ΟΠΩΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής ουνεργάτιΐδός ΙΔ' ΣΈΗΝ Κ,ΑιΡιΑιΝΤΙΙΙΝιΑ Καί καθήραμιε εξω - §ξω τε- λευΓΓαϊες νά ξεικουιραστοΰ|με καί νά δοΟ|με τί θ' όπποιγινωιμιε. Έ- κεΐ βλέιπαμε τήν θεία Άριχιονττού ιλα, ττηγαΐίνοιμΐε κοντά της —<<Κό ρες μου μην εΐσβε τσή Παναΐγω νθτσας;». «ιΝαί, ιτής λέιμε». «'Έ λα κονίτά μας» καί -την πήραιμε μαζί μας. Η ΜΗΤΕ ΡΑ Μ" "Έΐκεΐ στήν Λκρη πτούικαθοιμα- σταν ήιλθε κονίτά μας μιά γυτ ναίικα άίγνωΐστη καί μάς λέει- —ΊΕΞΐγώ ε1]μαι ογγγο τό Σιδρι- σάιρι καί ξέρω Τούρκΐικα, καί νά ξέρης πώς ή μιγτέρα σου, πού σήΐκωνες, σέ γΐλύχωσε. Δυό στροπιώτιες συνοιμιλοΰσαν καί λέγιανε: «Αυτή νά τήν ΐΓτάιρωΐμε». Μ,ά έΐκειίνη την ώρα τούς έφθα¬ μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ σε £νας άξιωμσττιικός καί τούς εΐτοε:«Δέν δλέ^ετε πού σηικώνει τήν μηΓΓέρα της;» καί τοΰς έ*- δωσε καί ιμιά μέ τό καιμιτσίκι κο3ί Εφυίγαν. Τ£|κ:εϊ ποΰ καβήροΐμε δμως ή έ"ννοιά μας ήταν τοως θα μπορέ- σω|με νά ττ,ροιχωΐρήσωμιε, γιοπί καί ή μερά βράδιαιζε καί τί θά κάναιμε. Πιο ικάττω τορός τα τίλοΐα είχον κάτνει γραιμιμή Τοΰρ κοι καί Άιμειριικαναί ναΰ,τες καί έιμττοδιίϊζανε τόν ικασμο ικαί άΐφί- νανε νά τίερνάνε λίιγοι - λίγοι, γιοίτί αν τούς άφιναν θά ήταιν φόβος νά πέφτσΛ'ε ικαί στή θά λαΐσσα. "Οσο σκοτιείνιαζε ~ιά ή άγιωνία ιαας ήταν μεγώλη. Κά1 ποία ώρα ιφέρανε Μνα κάρρο μέ δΚο γέιρους καί άΐρρωοτους κοοί προχωρούσανε γιά μέΐσα. (Συνέχεια είς την 4ην σελΐβα) Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 8ον ΓΗΐτο ·ΐτ|οοικτιικώς αδύνατον εν-' )τός 10:ιτίας ώς Ί/σ^υρίζΙεται δ| ικ. Καφαντάρης νά γίνη άΐο-' μική έιΚ/τ |μη|σις των περιουι- σιών 1'.500.εθΟ άνταλλαξί- μων. ΊΑιλλ' έρωΐτώ: Ήιπαλιτιική ο,ύ τή τήν όπτοίαν θά ήικολούιθ'ει ό άριχηιγώς των ΠροοΙδευιτιικών ώς τής Έλληνικής Κοδερ νήισεως, ποΰ ή|&ύνοπο νά φέρη; Ήβθνοπο νά έττιΐτιΐ'χη τήν έκΐτέ^ λι^αιν τής σϋμβάισεως αής άν- ταλλαιγης, δηιλαΐδιη τήν έικτίμη- σιν τήΐν άτειμ ικήν των ανταλλα¬ ξίμων τιΐΞριουΐσιών; Μας είτιε σή μιερον, μας άπήίνΐτηΐσεν είς τό έ- ρώΐτηιμα τουτο καιταΐφαακώς καί μάς εΐττΐεν δαι: «Σέ δέΐκα χρόνια θά μπτοροθσε νά γίνη τό πρά(γμα». Έΐπιειΐδή κοπά τήν εί- σήΐγηισιν μου έπεικαλιέΐσιθην τό παΐράΐδιειγμα τής άντταΐλΐλαιγίης τής έλληνοβουλιγαρι,κής, ή ό- ττοία ώπήΊτησε 110 δτη, υπο τΰειρι στάΐαιεις δέ αί όΐποΐαι ικαθίοϊτων τήν δΐιεΐξαγ<4γήιν αΰηής ευκολω¬ τέραν, άΓΓτέΐκρουΐσε τό σϋΐμπέιρα- σιμά μου ικαί είπεν &τι ή έπιίτρο τσή έικείνη μάλις ικοατά τό 1924 ήριχιιπε ο6σιαστΐικώς τάς έικτι- μή'οΐις. ^Ε>ΓΚ>μένως μάλις έ'ξ
χρόνια έιχιριειά(σθη|σαν ίνα έινερ-
γή|ση αυτήν καί άίκόμη ολιγώ¬
τερα Ιδιάτι πρό τινος ώς εΐτοε,
έχοβλαρώθη ή έργιαΐσία τής 'Επτ>
τροτττης. '1Ε|χει τό δυκαίωμα βε¬
βαία ό 'Κ. άριχητγός των Προο-
δευΐτιικών νά πιιονΓεύη δτι, εάν
ή'το έικεΐνος άρ^ηΓγιός τής Κυ-
©ερνήΐσεως, θά κοίτώιρθωινε τό
θοτΰμα, ώκπε ένττός μιάς δεκα-
ετίας νά Ι!πιτύ(χη ό>ττό τήν έπι-
τροπτην τής άνταλλα'γής, ιτήν ά.
τομιΐκήν έικτί)μη|σιν των ττεριου.σι
ών Ι'.δΟΟ.ΟΟΌ προσώπων, λέΚ/ω
δέ ενός καί ήμθσ&ος έικοποιμμυι-
ρίου, διότι οτραλογίζω τούς
Ίΐούρικους είς 37Ι0.ΟΌΟ καί ,τοϋς
ίΐδιικούς μας είς 1.1Ι2Ο.ΟΟΟ. Ε¬
άν δέ δειχΐθώιμεν τοΰς υτττολογι-
αμούς τοϋ κ. "ΑιρχηΐγοΟ ίών
ΠροοΙδευιτιικών, θά έτοράκειτο πε
ρί έκιτιιμήσεως των ττεριουΐσιών
2.000.000 -ροσώΐπων.
'ΊΑν ικαί ή τκριουΐσία των έν
Τουιρκία άνταλλαξίΐμων όμο-
ΐγιενων ή/το έν σ,κνόλω πολύ
ανωΐτέοα των έν ΈιλλάΙδι, α¬
πίθανον είναι μία συνολιική
ΙέικττΙΙμηισις νά παιρεΐχΐεν ένερ-
γηίτιικόν υπέρ τής 'ΕλλάΙδος.
^Αιλλ' ήτο ενδεχόμενον, εάν ό
κ. ΆιρχηΐγΙός των ΠροοΙδευιτιικών
ιγε το τής Έλληνιικής Κυιβερ-
νήΐσεως, νά έιπιι6λη|θ'η πρός τήν
γεθτονα έιπκκιράΐτειαν, νά επιβά¬
λη τουλάχιστον είς αύΐτήιν τήν
εκτίμησιν τήν συνολιικήν καί
συνοαΐτιικήν. Τόν έΙρωΓΓώ &μος,
είναι &έΙ6·αιος τοερί τοΰ άίττοπ:ε-
λέΐοΐματος, τό όιποΐον θά έ5δι|δεν
τοιαύτη σονοτττιική καί συνολι-
κή έκτ()μηισις των τοεριουΐοιών;
ΊΕάν δέν μέ πλανά ή μνήιμη, κα
τα τήν συνεδρίασιν τής Έκττμτρο
πής, δταν έΐγινε κάιποιος λό(γος
περί αύτοΰ τού τοράγΐματος έ-
κεΐνος ήτο, ό ώττοΐος εΤ-ε: «ΐΜά
μποροθμε νά είμεθα βεβαιοί,
ί>τι δέν θά δγοΰμε κ αί όφειλέ-
ται άπό-τοιαύτην εΐκτίιμηισιν;
ΐΚαπά την συνθήκην τής Λω¬
ζάνης τα καΐταΐστραφέ·ν-α έν
ΣΥΉΙΕΧΕΙΑ είς την 5η,ν σελ.
Σ' ΒΝΙΑ ιΝΕΙΟΠΑΝΤΡΟ
ΐΝά πηιγαίνης γελαοττός
Ιο— (ίτι σου τα βιράδυα,
νά λές τής γυναίκας σου
γλυκά λόιγια... χάδκχ...
'Νά τής κάνης πάντοτε
κι' Μνα 6υό σττολίδια
νά τής φέρνης ικοπτοτε...
ικαί θά είναι ίδια.
ιΝά ιμήν τής λές λυπτηρά
ικι' Ι5χιει στενοχώ,ρια
ικι' είναι... ύγβινόίπερον
νά κοιμ&στε... χωρία.
ΧΑΡ. Γ7ΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9.Ν
Κυιριοβκή 5 Φεβρουάριον 1967 Γιμή φολλου δρχ. 1.50
ΤΑ ΣΟΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΟΙ
ΌλΙγον πρό τοϋ Α' Παγκοσμίου Πολέαου (1914)
τ ό έν %ϋ 'Εξουσία μεγαλουργόν Κόμμα των Φιλελευ&έρων,
με έηΐ κεφαλής πάντοΐε τόν 'Ανααοΰφωτήν Κρήτα πολιτι¬
κόν Έλευθέριον Βενιζέλον, άφοΰ έδιηλααίασεν έδαφικώς
την χώραν, με την Απελευθέρωσιν των βορείαν Έλλήνων
καί ένβφύσησ1* πνοήν ζωής είς δλονς τούς έθνικους, διοι·
χητιαούς χ αί χοινωνιχούς τομεΐζ, αννεχίζον τήν>άφατρία-
ατόν χον πορείαν πρός την άνόρ&ωσιν χα'ι πρόιδον τής χώ
οας, άνεβαπτίσ&η είς λαϊκήν εμπιστοσύνην, δι' ύ.ιοδειγ-
ματιχών καί πάλιν ίκλογών, καθ* ά; ΐό μέγιστον μέρος
τοϋ πλη&νσμοϋ ενέκρινε τ6 έκΐεθίν πράγραμμά τού, εσω¬
τερικόν καί. εξωτερικόν, είς τό οποίον διελαμβάνετο χαΐ ή
ύπογραφεϊοα μεταξύ τής ΕΙλάδο; «αί Σερβιας άμυνιι.ή
αυμμαχία.
"Οταν ή τελευταία ύπέσιη την έ/ιίθβαπν τής Αόστρο-
Ούγγρικής ΑύιθΗοατοβΙας, έξ αφορμάς τής είς Σεράγρβον
δολοφονίας τοϋ διαδοχιχοϋ της ζεύγϋυς, ύτό φανατικ&ν
Σέρβων Ι&νιχιστών, όργάνων μυατιπής οργανώσεως, έξε
λιχθείσαν είς πανευρωπαϊχήν, κατ' Αρχήν, καί, έν συνε¬
πεία, είς παγκόσμιον σύρραξιν, δ Πρω&υπουογός, ώς ήτο
επόμενον, εισηγηθή βίς τόχε Βασιλέα Κωνσταντίνον, γν·
ναιχάδελφον χαΐ θαυμαστήν τού ΑύιοΗοάτοοος τής Γερ-
μανίας Γουλιέλμου Β', την συμπαράταξιν) τοΰ Έ&νους
παρά τό πλευρόν τής «Άντάντ» — ή 6ποία είχεν, ήδη,
σπεύσει είς βοήθειαν τής σύμμαχον της Σερβίας — τουτο
μέν πρός εκπλήρωσιν των Ανειλημμένων υποχρεώσεων,
διά τοΰ, μετά τής τελευταίας, έν Ισχύϊ, σύμφωνον άμυντι·
Ηής συμμαχίας, (Ιατοριχή παραμένει ή φράοις τού ■ «Είναι
πολύ μικρά ή Ελλάς διά νά διαπράξη τόσον μεγάλην ά-
τιμίαν. .» — ύπονοών την άΰ'έτησιν τής έν προπειμένφ ρη-
τής υποχρεώσεως της), τουτο δέ άπδ την ξμπνευαιν καί
ίφεσιν νά ένααρχώαγι είς πραγματιχότηια χά προαιώνια
βνειρα τής φυλής, τα άναφερόμενα είς την Ανάκτησιν τής
ΈΦνικής κληρονομίας, διά τής άπαλλαγής άπό τόν τνραν-
νικόν ζυγόν, υπό τόν όποιαν έστέναζον, επί πέντε {}δη αί-
ώνας, των είς Θράκην χαΐ πέραν χοϋ Αίγαίον χαΐ τής Προ·
ποντίδος, άλυιρώτων Έλλήνων, διότι διά τής θαυμαστάς
διπλωματικάς διορατιχότητος, ή όποία τόν διέχρινε, καθ*
όλον τόν δημόσιον τού βίον, διέβλεπεν την άσωαλή νίκην
τής «Άνκίντ», κατά των άντιπάλων της, μεταξύ των ο¬
ποίων καί ή ΤουρχΙα, - (χζώσα νεκρά «ής Ανατολάς», ώς
ίχαραχτηρίζετο τότε—διά χατεχόμενα υπό τής οποίας έλ
, Ιηνιχάς περιοχάς έστρέφοντο αί έλληΜχαΙ διεχδικι',σεις.
Ό Βασιλεύς ό'μως, διά τούς γνωστούς λόγονς, ό'χι μό·
>ψον δεν υίοϋ'έτησεν την είαήγηαιν τοϋ λαοπροβλήτον Κυ·
βερνήτου Αλλά χαί τόν εξηνάγκασαν είς παραίτησιν, δια
λύσας δέ, την, διά νωπής έτυμηγορίας τοϋ Δαοϋ ίκλεγεΤ-
σαν Βουλήν, προεκήρυξεν νέας εκλογάς, χατά τάς οποίας
— ά-έχοντος τοθ έχπροσωποΰντος την μεγίστην λαϊκήν
πλειοψηφίαν χόμματος των Φιλελευ&έοων—διά μικροΰ
ποαοστοϋ ψήφων, έπελέγη νέα όμοία, αποτελεσθείσα, ώς
φυσικόν, Λπό τα χατάλοιπα των παλαιών κομμάτων, τα
ίποΐα είχον έπαγγελϋ·ή την πολιτικήν τής «μικράς χαϊ ίν-
(τίμον Ελλάδος.. »
Ή καταρτισθείσα έκ τής, δία παρωδίας έχλογών, προ·
ηυψάαης νέας Βουλής, Κυβέρνησις, ή δποία διε*ήρυ*σε
μέν, χατά τάς άνωθεν έκτιορευομέ'νας έντσλάς, ότι ήνο-
λούΦει «ούδετερόφιλον» πολιτικήν, ένώ οϋσιαατιχώς υπήρ¬
ξε γεριιανόδονλος, εστερημένη λαϊκοϋ έρείσματος, τοϋ ό-
ποίον Ιφοβεϊτο την αντίδρασιν, διά των οίχείων είς αυτήν
φαυλοχρατιχών μεϋΆδων, Ανεστάτωαε την Διοίκησιν, την
Δικαιοσύνην καί την Χωροφνλαχήν, προελϋ·οϋσα είς εύρυ
τάτας μεταβολάς είς αύτάς, διά τής τοποθετήσεως, είς τάς
χαιρίας αυτών Φέσεις, προσώπων απολύτως Αφωσιωαένων
πρός αυτήν καί άόιστάκτων είς ζήν εκτέλεσιν οίασδήποτε
χαί έκ νόμου διαταγής της, καί έξαπέλυσε χύματα διώξβ-
ων χαΐ τρομοκρατίαν διά των «έ&νιχών εΐσαγγεΐέων», τής
ίχτροχιααϋ'εΐαης Χωροφυλαχής χαί των ροπαλοφόρων μπρά
βων των «Συλλόγων Έπιστράτων», ονστα&έντων υπό τοϋ
Ιω. ΜεταξΛ, χατά ά&ώων όηαδών τβϋ Κόμματος των Φι·
Χελευϋέρων, οί δποΧοι Εθεωρούντο πλέον νδευτέρας τάξεως»
πολίται, Αχάλυπτοι Από οιονδήποτε διχαΐωμσ.
ΟΙ διωγαοί, αί Φυλακίσεις καί ΧΛχοποιήαεις αυτών,
μέχρις αΐματος, Ανήχ&ησαν είς σύστηαα, δταν δ Ελευθέ¬
ριος ΒενιζέΧος, ϊδρυσε τό Κράτος τής Θεσσαλονίκης, πρός
τόν σκοπόν, ίν αυνεργααία με τούς Συιιμάχους, διεξαγάγη
αγώνας, διά τοϋ συττα&έντος «Στρατοΰ Έ&νιχής 'Αμύ-
νης», ηρώτον διά την Λπ?λευ&'ρωσιν των παραδο&έντων
είς τούς προαιωνίους έχ&ρούς τής Φυλής, υπό τής Κυβερ¬
νήσεως, έ&νιχών έδαςρΛν χαί νρρουοΐων χλΙ έν συνεχεΐα
διά την πραγμάτωσιν των Έ·9·νιχών Πόϋ·ων.
Παρίσταται, έν τοσούτω, ή Ανάγχη νά συνεχίσωμεν.
ΜΑΚ. - ΣΙΝ.
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
Ε- ΑΙΤΙΑΣ ΕΝΟΣ ΙΤΑΛΟΥ
1Η άφιξις ενταύθα π:οΰ Δη-
μάΐριχου Ρώμης ικ. ΠετρούΙτσι,
δϊπως παρευρέθη" είς τήν «Έ-
βΐδομάΐδα Ρώμης», μας ένέίπλη·-
σε μεγάΐληιν χαράν, «ζμτπίλεο».
Δέν ύττο'δεχόιμεθα ξένον, άλλά
αάτόχρηΐμο: άΐδελιφόν. "ιΑν οηην
κοοτάίληξι τοϋ έατωνύμου τού άν
τί γιώΊτα, ττροσθεκαμε ενα «ην»,
θά άΤΓΐε'δΊειΐικνύιε'Γο ή συγγένειά
τού μέ κά—οιον ήιμβτέρου «Πέ-
τρούτσην». Βεβαία, Οστερα ά¬
πό τήν επίθεσιν, /ττού μάς έΊκαμε
£νας σΜμπαττριώτης τού, τάς με
ταρεσονυκτίους ώρας, ή επίσ¬
κεψις αυτή σέ ίττολλούς ά~ό η¬
μάς, ήταν τό ολιγώτερον ί&και-
ρη. Πώς νά ξε^άισουμε κακουρ
γήμαιτα είς ι&άρος τοΰ λαοΰ
μας, σ3πό τόν συιμποβτριώΐτην
τού, Καί 'δμως, δειχό|μεβα τόν
δήμαρχον της Ρώμης κ. Πε-
τρούιτσι πίλέον, ώς ά&ελφον, ό
όττοΐος δέν έΤτοταισε είς /τίπατε,
εάν άιλλος Ί'ταλός, πού δέν δι-
έφερε ικαοτά τί,ποτε ά—ό τόν &ια-
βόηιτον καικοποιον Πρανιτίνι,μας
έχΐτύττηΐσε πιισώπλοπα!
ΐΕΐΐίμειθα Ιιμεϊς οί "Ελληνες τό
σον μβγαλόιψυιχοι, ώστε νά λη-
ομονοΰΐμε τό 'κα-κό πού μάς 'έ-
•καΐμε έ'νας Ιέχιθρός μας, έστω
κι* άν ιδέν προηΊρχετο άπό άδελ
φιικόν λαόν' Ό κ. Πετρουαισι
είναι τίπτόγονος (τού Λίνεια μας, |
•πού κααέΐφυτγ!ε είς τό Λάττιον, με |
τα τό επεισοδιον τού δουρείου
ϊτρΐτου, 'κοίτΓά τόν Τιρωυκόν ττόιλε-
ιμον. ΊΑΐκόιμη π]ρό τοΰ ΑΐνεΡου,
ΰπη>ριχαν είς την ιμέσην Ιταλί¬
αν έλΐληνιικά φΰλα ώιοηε νά μην
εΤναι ό πρώτος "Ειλλην, πού Μ.·
<ρθανε είς Ίταιλίαν. Ή γλώΐσσα ττού όμιΐλοϋν οί σηιμερινοΐ Ί,Τα- λοί, μαραυ,ρεΐ οϊικειιόΐτηίΐα πρός την έΛΐληνιικήν, χωρίς νά είναι (5?νιάγικη νά καιτοοφύγουιμε είς τό δτυ|μον ιχιιλιαί&ων λέξιεών της. Προσωιττ1 κώς, θά παιραΐκαιλέΐσω τόν δήμαρχον τής Ρώμης, δίταν θά επιστρέψη στήν πατρθδα τού νά διοτβιδάΐση δ|χι φΐιλκκοΰς, άλ¬ λά άΐδειλΐφυκούς χαΐιρε/Γΐισμούς μου ποός ολους τούς Ίταιλούς καί άν εμείς είχαμε μεγόΑα πά οάπονα εναντίον /των, αύτά αί- τίας ενός καί μόνον διαβοήτου ' Ι ταΐλοϋ! ΧΡ. ΧΑΡΜ'ΗΣ ΙΕΚΣ ΤΟ ΠΡΟΙΣΕΧΙΕΙΣ ΜΑΣ.ΙΦΥΛΛΟΙΝ «-Ή 'ΠαιΙδιεία ικαί ό Κο'νωνι- σιμός των Τριών Ίιεραριχών» 'Ομιλία είς την α','θοι,ισαν τής Άρχαιολογιχής ΈΙται- ρείας τοΰ ισυΛ.εργώτου μας ικ. ΣΤΑιΥΡΟΥ ΝΐΙιΚΌΙΛΐΑΊ - ΔΟΥ ΒοίΐλειΙτοΰ Κσ&άιλας 'Υίττ,οιιργοΰ. "■Βτος 4Οον - 'ιΑ,ρϋθ. φύλ. 1878 Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | | Γρα(ρβία . . 25 _ 708 ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΙΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΠΕΡΙΣΩΣΕΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΕΑΛΗΝΙΣΗΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ! Μ ΙΔΟΥ Αξιοσημείωτον είναι τό δη· ιμώσΐ'ευιόιμΕνον είς τόν «Κόσμον.» καί τόν «ΠιροσφΜγιΐκόν Κόισμον» «ΣΐΓ,ιμΞίωιμα ιτοθ ΚΈΙΝΤΡΟΥ ΜΙ Κ ΡιΑΙΣ ΙΙΑιΤΙ ΚΩΙΝ ΣΠΟΥΔΩΙΝ» τής κ. Μέλατως Μ'ερλιέ, τό δ- τΐοΐον άίπό έιτίόν χαί άπό ς ώς Νομυκόν Πρόσωπον ΙδιωΙτι- κοϋ δικαίου, '&ρα συστηιμαπιικως κοαί τΓθλυμιόιχθως διά την «εΐΐΐ',ο- νικήν άναιβιΐςοΐσιν τοΰ Μιικρσιθΐα- τι,κοΰ Έλληνισιμοΰ στά τορίν Γζής αταιστιρ:ιφής γιεωγιραΐφιικά καί ί- στορυκά πιλαίισια» ώς ανααφφει. Είναι γνωθΤή εΐίς τχολλούς ή μ: γώιλη αι5τη προσπαθεία, διά την όπτοίαν θά εύτντνωμονη 6 προισφυΐγιιικός *ΈΙλληινι.σμός. Άιλ- λά έΊττίρ'ειπε ικαί νά (δηΐμοισιευθή «Τό Σηιμιείκιμα» διά νά π'λη,ρο- φ'ορηθή καί τό ευρύτερον Κοι¬ νόν διά τάς καιτα&αιλλομένάς στοιργκκάς όντως πιροσπτα:&Ε'ας ττ&ρί ιτοΰ εΐδους τής εργασίας, κα)1 τού σικαιποϋ τού ρηθένιτος Κέντρου, διά νά δονηΐθή αν μή τι άίλλο νά ι6οη|6ήίαη τό έργον τουτο. Άνόίλοιγος προςίπάΐο'ζια έζη,γ- ιφιλοΐϊί'μως κσΓι όιπό την ΕΜΩ- ΣΐΙιΝ ΣΙΜΥΡΐΝιΑΊΩ'Ν ίίττό τόν τί :λον '<Άρ()(εΐον των ΊΕΙλληνο - Χιρυοτιανικών ΚθΛοτιίαο^ν τής Μ'/κράς Άισθας καίτοι Βέν ί- γνώ:9η εΊΙδ κώς ό προοδι:ρι- ::ρός τού εύδους τής έογασίας ικαί τού έπιδιαικαμύνου >6 όπτοΐος έικ τιρώτης έντυπτώισε-
ως τοΰ τίιτΐλου της φαίνεται νά
είναι παιρόλίληλος ΐσως -τιρός
τόν σκοπόν τοΰ Κένιτρου Μιικρα
σιαΐτιικων Σποθδών. Ήικούαθηι
δέ δτι καί άλλαι μεγάλαι Ορ-
γανώΐσεις ώς ή ΕΙΠΐΙΓΤΡΟΙΠΗ
ΠΟΙΝΤΙΙΑιΚΩΙΝ ΜΐΕΛΙΕΤΩιΝ, ή Ε
ΤΙΑΙΙΡΙΕΙΙΑ ΘΡιΑΙΚΙΙΚΩΝ Α-ιΕΛΕ
ΤΩΙΝ, ή ιΕΣίΠΙΙΑ Ν. ΣΜΥΡ
ΝΙΗΣ, κΐλπτ. διά συι>ικρ:ιτη|θέιν-
των Οδίων τμήματι^ των ά—ο
δλέΊπουιν τΐιρός παρομοιους πε-
(Συνέχε«χ £ίς την 5»γν σβλΙΛα)
Ε'ΠΙΚ-ΛΙΡΑ ΚΑΙ ΖΩΤΙ'ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
"Έγινα θηρΐϋθ, ά|μα ικηρόχθη-
καν δι*5 - τρείς φορές τόν ιΐερα
σμένο ιχιρΛνο άττεργίες των τα-
χϋδροιαικών «ιΓιατΓί; —οτο^άΐοθη
κα— 5έν νοιώθουν αύτοΙ οί άν-
θροκτοοι πώς Γχιίν63)νται έΐχθροί
τής κοινωνίας μέ την άψυ|χοό-
γηιτη ΐάάτεργία τους; Τί τούς
δφείΐλω, ιπ|ρασο>πιικιά, γιά νά μέ
όΐδιικοΰν Ιτσι;». ιΚαί παραικολου
θοθσα άνιΊοιχυρος τίς άητεργια-
κές 'Κΐνηρεις ικαί τταρακαλοθσα
τόν θεό χά φ<οιτίΙση τούς άντ'δ^ κους. Κ'ράτος - ταχυ&ρομυκούς, γιά νά τβλειώΐση τό μαρτύριύ μου ιμέ μιά συνεννόηρί τους' ΐΓιοπί μαρτύριο; ΆτιΙλούΐστα- τα, ένώ τδειρίιμείννα μέ ~ατρυκή ά γωνία νά Ιλά&ω ϊνα γ|ράμ|μα τού τταύδιοΰ μου, πού σττουΐδάζει στή Γαιλλία ή ά—εργ'ία ξε μά¬ κ ραινε την εύλογημένη μερά πού θά διάβαιζα γράιμμα τού καί, άντΓθστοιιχια, κιοπαΐδιίκαΐζα τό ξενηΐτεμένο ίπαι|&ί μο1^ στό Ϊ5ιο μα,ρτύριο... 1Α|πό την έποχή τοΰ ~οιλεμου καΊ δώβε &έν μοΰ δόθηικε τΓεαέ ή εύικαυρία νά καταλάιδω τή με γόίλη χρηισιμάτηΐτα ικαί τή ση^ μαισία τοΰ τατχυ|δρρμείου. Τόίτε είχ>α γνωιρίΐσει Τήν άγωνίο: τής
ττρσαμονης ενός γιρά)μμαιτος
των διικών μου στό Μέτωπο πού
πιολειμοΰσα. Τότε εΐχα 'κατταλά-
δει γιαιτί ή μσικαρίΐτισσα ή μα-
νούλα μου κόνίτιεψιε νά τυφλωθή
κλαίγιον'τας /γιΐό. τή στέρησί μου,
κιαί. ττοιά ήταν γι' αυτή ή ση-
μοισ'ία τής άλληλογιραΐφΐίας μας.
Τώρα, τοού τό παιΐδάικι μου εί¬
ναι μαίκρυό: ικι' έγώ ήλιικιωμέ-
νος πιό:, κοπαιλα&αίνω άκόμηι
πιό ποΐλύ τή θιεμελιώΐδη «οινωνι-
κή σηιιααισία τοΰ ταχυΙδρομείΌυ.
ιΔιαι&άζοντας μάιλιστα τίς έ-
φηρεοθδες κάιθε φορά ιτού γίνε-
ται άητεργΐία ή σαάΐσι έργαισίας
των ταιχιοΐδρομιικών ύιταίλιλήλων,
δλέΐπω δτι ικαί οί έιμιπορευώμει-
νοι, Ιδιικοί μας ικαί ξένοι, ζημιώ-
νονται άπό την ΕλΙλειψι ή ίήν
καική λεΐιτου,ρτ/ία τοΰ τοςχ^βρο-
μείιου.
Ήμπορευάμενοι, 6ιομή(χανοι,
Τρόίττεζες, δι.ιτ(λιωιματΐ/κοί, δίλέ-
πουν τα συμΐφΐέροντά τους νά
δλόΐπΐτωνται μέ τίς άττϊεργίιες
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
των τατχιι.|δρομιικων καί άδη|μο-
νοΰν ικαί Ιδιαμαρτάρονιται. Μα...
είναι κ3ίκό|μη καί θέμα έθνκκής
σημασίας τοΰΐτο, γυοοτι μάς πα-
ροΜσιά^ει στά 'μάΊτια των ξένων
σάν... ύττανά,τιΐτυικΐτσος άνθρώ-
πους, πού δέν δθνουν σηιμοισία
στούς όόλλους, προΐκειιμένου νά
είς την 4ιγν σελίδα)
ΑΠΟ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΣ ΕΘΝΙΚΑΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΣ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΕΝ ΤΗ ΦΙΑΑΝΟΡΩΠ» ΤΟΥ ΑΡΑΣΕΙ
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΤΖΑΝΤΙΟΎ
καί έρηιμθται, οί ύφιστάμενοι μυ
ρθας οττερήσεις καί. καικουχίας
'^όριν της ,τί'σιτεως Καί ατολλοί
άπιίΘνηρκον Ιέξ αώτών, ιήιρχιΐσαν
συν τή ποορ6δίρ των έτών κα'ι
των πρώτων ιδύο τριών αίώνοοιν
νά συηιτάαοωνται Ιεΐς όιμάδας
καί ά -στεΐγάζωινΐται είς οίικήιμα
τα ταίτκ: νά ΐάρχΗ'κώς, άνε,γειρό-
μενά £ττ1 των όρέ,ων. τΗσαν τα
ιτρώ.τα μοναατήιρια καί οί ένοι
κοί τ&:ν ώναμάΐσθηΐσαν πΐλέον μο
νορχοί.
υΚιαΐτά τήν έίΐτοιχίήν τοΰ
λου Βαΐσιΐλείου, οί δυωγιμοί εί¬
χον παύση τιΐλέιον καί ή Ρωμαι-
κή Αΰτακροίταρίια, διηΐρηΐμένη|
τΐλέον είς Δυιτιικήν καί Άνοπο-
λιικήν, ήτο ττλέον χρισιτιανιική.
Ό μοναχιικός 6ίος δΐμως εΐχε
τιλέον καΐταιστή κοβθιειστώς μο-
λθνόίτι εΤίχε πλέον εκλείψη τό
κύριον αίτιον τό άττοϊσν τόν έ-
&η|ΐιιο«1|ργη|(—ε. Δηλαί&ή οί δυωγ-
μοί. Καί τα μοναοηήρια έτιΐλη|θύ
νονίτο, μέ ύπιεροχήν, είς αριθ¬
μόν, των άνδριικ<ών τοιού'των. ΟΙ ένταισσόμενοι είς τόν μονα. χιικόν διον ήσαν βεβαίως πλή'· οεις εύσε'φών δμαθέΐσεων καί αύ- γοπταρνήσεως. Καί έιρμηνεύον- τες τόν δΐρον αύιτο—άρνηισις είς άπτώρνηΐσιν τού κό/σμου, ήθελον νά ζοΰν μαικράν αυτού. Καί ή- νάΐλιισικον τήν εύσέ'βΐειάν των είς ττροσευχάς κοτί δεή|σ&ις πολλά¬ κις όIλονυ|1^τίοι^ς. Εάσέι&εια βε¬ βαίως. Άλλά μονόιπλευιρος. Ή οΥ/άΐπη δμως καί ή λατιρείια τοΰ θεοΰ άξιοποιοΰ-νιται μόνον δι* έργων άγάιπης καί εύεργεισιών ϋιΐϊέρ ιοΰ «πλησίον». Τώ εΐτκν αύτό ιτ)λέον ή όόπΐαξ ο Πδιος ό Χρι,στός. «ΊΑ|γσ4πη τοΰ θεοΰ άνευ τής όΐγώπης (ΐμ~ράκ(Γου 'δηΐλ.) τοΰ '·πτληισ:ίον» νεικρά έσ- τ[>. Καί όΐλλοΰ: «Ού πας ό λέ¬
γων μοί «Κύριιε, Κύριε» εύΐσε-
λεύσεΐται είς τήν Βαισΐιλείαν τοΰ
θεοΰ, άλΐλ' δ ποιών τό θέλημα
τοΰ Πσιτρός μου, τοΰ έν Ούρα-
νοϊς». Καί άλλοΰ: «Μή 6α?τη:ο-
λαγΐεΐτε ώισιπερ οί αΐρετΐ'κοί. Δο
κούΤσι γώρ 8τι έν τη πολυλογία
αυτών εΙσοοκοΜσθήΐσονται».
Έν Ήμέρα Κρίΐσεως θά μάς
ραχτήιση ό ύπΕιρττατος Κριτής:
Τί ΛγαΙθόν έιτοιήισαιτε ύπτέιρ των
άι&ελφων μου των δλαχίιστων;
(δφτι,ιχούντων).
ΊΑΙσεβώ λοι,ττόν, έγώ ό γρά¬
φων αύτά εναντίον τής Ίεράς
μνήιμης των σεβαΐστών ^ααέρων
ττού έβέιοποσαν τάς μοίκ,ράς ίε¬
ράς άικολουΐθίας; "Απταιγε της
&λαισαημιας. Έίγώ γράιφω τί
εί—εν ό Εδιος ό Χριστός. Ό ό-
ποΐος &=8αιως κατακρίνων τήν
βατττολογίιαν καί την πολυλθΓγά
αν &έν θά ηννόει άθφαλώς τούς
θαυιμοοσίους ϋκείνους ψαλ^ούς
τοΰ προφηιτάναικτος ΔιαυΒδ, διά
των ό-οθων έξαίΐρβται τό μείγα-
ιΣυνεχίζω |μέ—λάγω άϊοθΕνείας
μ ου— καθυρτέρη'σιν καί υπό
τόν ώς άνω τίΐτλον τό δημοΐσίευ
μά μου τής π^ρώΐτης τοΰ δτους,
τό Ιφέ'ρον τόν ιτί,τλων«Ό μιειγιαλύ
τερος σταΐθιμός τής Ίοτορίας».
Ώς έίγιραιφον έν τφ ττ,ροηγουΓ
μένφ, ό Μέγας Βασίλειος έ-
ατραγμαίτοιτΓθίηισε πλή|ρως τό
πνεΡμια τοΰ Χρ,υοΐτιανυσμοΰ, τό
(Συνέχεια είς την 4ην σελΐδα)
-0/ ΥΠΕΥθΥΝΟ: ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ-
ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
-------------------------------------.απο το αρχειον τού κ> ^ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
— βον —
1Π Τνθλιτιική της Έθνιικής 'Ε-
νώσεως, &πως ρθειμελιώθη μέ
τα σύμφωνα τοΰ Λιβ·άνου καί
τής Καζέρτα, εδρε τή(ν πλήρη
δυκαίωισίν της μέ τό «θαΰΊαα»
της άναιμάικτου απελευβερώισε-
ως τής Ελλάδος.
Την 8ην 'Ο|κιτωΐ&ρίου 1944, με
ταβαίνοντιες είς Μασκαν, είχον
ιδιέΜθει έξ Ιταλίας, δττου συν-
ηντήΐθησαν μέ τόν 'Έιλληνα Πρω
υπό τήν έννοιαν, 8τι ό Βασι¬
λεύς μόχΐρι τοΰ δη|μοψη|φί|σμα-
τος, θά παρέΐμενεν είς τό Έξω-
τεριΐκόν, μεριιμνών υπέρ των
έθνιικών συΐμφ&ρόντων.
Τήν έιπομένην Πέιμπττην, 12ην
Όκττωιβρίου, ή 'ΈΙλληινΐική Κυ>-
&έ)ρνη|σις άν^χώΐρηρεν άπό τήΐν
Κάΐβα ντέΐ Τιρέννι διά Τάραν-
τα. ^Ητο ή έικΐκίνηισις πρός έπι-
ισαροφήν είς τήν άΊΐιελευθερου-
μένην πατρϋδα. Είς τόν Τάραν-
Σ' αύτό τό φύλλο καί στό ίστορικό άφήγημα
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΠΠΑ
«Άττό τόν θάνατο τοΰ Βασιλέως Αλεξάνδρου
μέχρι της Μυκροοσιατικής Κοοταστροφής»
Άρχίζει ή βημοσίευση ενός έξαιρετικά ένδιοοφέροντος
κεφαλαΐου:
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΑΝΔΡΕΑ
Πού πρέπει νά τό παρο3κολουθήσουν ανεξαρτήτως όλοι
8 οί άναγνώστες της εφημερίδος μας
θυττουιογιόν, οί Βρ&ταννοί ήγέ"
ται ΤσώρΦσιλ καί ΉΊ.Ιτεν.
Τήν 1(1 ην 'ΟΙκΐτωιβρίου διήλθεν
Ιΐπισης έκ Νεο—6λεως ό Διαδο-
χος Παϋλος, έπτΐιστριέφων έκ Λον
δίνου καί δσ,χΐ. μαικράν συνάν-
τηΐσιν μέ τόν Γ. Παπανΐ&ρέιου,
κατά την όποιαν έπιε®ε6αιώθη
π<ϋλιν ή σΜμτοεΐφιωνηιμένη ρύθ|μι- σις τοΰ πολιτειοκοΰ ζηιτήματος, τα παρέμεινε μέιχρι τής Κυρια- κής ν5 Όκτωβ,ρίου, όττάτε έπέ- 6η τοΰ ΚΐαναΙδιικοΰ «ΠρίγΙκιψ Δα β^δ», τό οποίον, συνοΰευόμενον 6πό ®ρετατννυκών ποΐλεμιικώ^ν, έ- φΐθασεν είς Πόρον. "ΕΙκεϊ, τήν πρωΐαν τής Τεΐτάίρτης, 18ης Ό- κτωβρίου, εισήλθεν &ίς τόν Πει ραΐκόν λιιμένα τοΰ Ά(γιίου Γε- ωριγίου. ΊΗ ύποδαχιή τήν ότποίαν έπε- φύλχχζ'εν,ό λαός τής Πρωίτευου- σης είς τήν Κυβερνησιν τής Ά- τιΐεΙλιει,Ιθερώΐσεως ύττηιρξιε χωρίς ττροηΓ/ούιμε/νον είς την παλυτυκήν ίιστορίαν τής Χώρας. Τό σύνο¬ λον τοΰ ττΛηθυ|σ|μοΰ ευρίσκετο είς τάς δδούς, τούς εξώστας καί τάς στέιγιας, όιτοόθεν την έ- πευΐψήμει ·κιαί έρραινε μέ άν- Θη. Ό Πρόεθρος τής Κυι®&ρνή- σεως Γ. ΠαίτταΜδιρέου καί ό Στραιττκγός Σικόιμπυ έ(ττέΙβαινοΐν τής πρώΐτης ό^νουκΓΓής άμάξης, (Συνέ'χεια είς τήιν 4ην σελίδα) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΜΙΙΠΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ Πολλοί άναΐγνώισται μας, δι' έπιστολών 'καί ίτηλειφωνηιμάιτωιν των, μάς ζηιτοΰν τήν έν Τουρ- ικία διεΰιθυνΐσιν διαμονής τοΰ έκ ΧάβΙζας τοϋ ΠόΜτου πανοσιολ. ΆΐρχιΐμοτνΙδιρϋτου κ. Πρακοπΐιου, τοϋ ότττοί'ου εύ|χαί έδηιμοισιεύθη- σαν είς την εφημερίδα μας, δια βιιβασθεΕσαι άτττό άίγνώιστου δια- μονης έν Τοαρικία έΐκτουιρκιισθέν τας Ποντύο^ς, εΐί|δυκώς, "ΕλληΓ νας. ΈΙποΐμένως ή έιφηΐμερίς μας, δέν είναι δθστ^ώς είς θε σιν νά παράοιγτ) οίανδήιπΌΓίε άλ λην ισιχεΐιικήν πληροιφορίαν, οΰ- τε πιερί τοΰ πρώτου, ουτε ττερί τοϋ &ευ,τέ|ρου.έυυΐΚιά)ΚυιΚ ς των δευτέρων. ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕΙ9ΜΑΤΑ ΗΠ0ΙΗΣΗΣΤΗΣΜΥΡ1ΗΤ0ΙΙΙ0ΑΙΩΙΙΙΙ ΤοΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ Β' Κοττά τό ©εύίΓ&ρο ήμισυ κου τοερασμένου αίώνα 5λοι σχιεΐδόν οί "ΕΙλΑηινΕς )ττοιη(τές δγροοφιαν σέ αύστηρή ικαθσρεύουΐσα. Ή ά,ρχαΐζο^σα γλώισσα ήταν, τό¬ τε, ή Λχώριστη, συνοδός τής ποίηρης 'ΑΛλ' άν τα περυσσό'τερα πε- ρισσάτερα ττιοιή,ματα, πού κοπά χιλια&ες είναι Ιδημοσιευμένα σέ τταλαιές ποιητακές συιλλογές ικαί άνθολογίες δεν μάς συγχι νούν σή'μίρα καί τα άττορρίίΐττο με, είναι γιατί ΰπτοτελοΰν άπλά οτι,χοι.ιρ7ήματα κι' 6χι γιατί έ"- χουν γραιφη στήν «οάΓΓεγικιτη» κα βαρεύουσα. Ή καθαρεύοοσα είναι όςραιο όργανο έικΐφραση,ς 'καί διανόη- ση)ς, ή Τήχνη διμως είναι έ/κεΐ- νη, πού προσ'δίΐδει την άξία <καί την ψί,ΐχή στό έργο Ή γλωσσα τίιποτε Ιδέν ,μποιρεΐ νά προσθέισει ή άφαιρέσει άτπιό την όίληθινή Τέχνη. Οί άρχαΐοι τ,ρατγιικοί μας χρη (Συνέχεια είς την 4ην σελΚα) ΓΕΓΟΝΟΤΙ) ΚΑΙ ΣΧΟΠΙΒ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΑΣ ΚΑΙ ΥΒΡΕΙΣ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ Ν Α ΔΙΕΞΑΧΘΗ. Φαίνεται ότι ή Τουρκία έπιδιώκει την επανάληψιν τοθ διαλόγου μετά τής Ελλάδος διά τό Κυπριοοκό. "Αν πρόκειται νά ά—οδώση καρ—ούς ή έτκχνάληψις τοθ διαλόγου αύτοΰ, δέν ύπάρχει έκ μέρους μας αντίρρησις. Διεξαγωγή δμως διαλόγου μέ έπιδεικτιχούς ττεριπάτους τοθ τουρκικοΰ στόλου πέριξ τής Κύπρου, καί μέ απειλάς καί υβρείς κατά της Κύπρου καί τής "Ελλάδος, δέν νομίζο¬ μεν δτι είναι έπιτετραμένη. ΟΙ Τούρκοι νά μάς διαβεβαιώσουν πρώτον, δτι θά στα- (Συνέχεια είς τήν 4ην σελίβα) ΘρησκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΑΥΓΓΕΑΙΩΝ; •Υπό τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Β' (Διά τούς άλλους, δπτως έση- μειώΐσαιμεν, τό -ράβλημα τοΰ Ίηροΰ ύπάρρχιει. Ή πίροοωπικό- τη.ς το^ ι.«Λραιμένει μυστηριώ- δης. Είναι σωστό αΐνιτνΐμα. Κοτί δυερωίτώνται βσοι άνήΐκουν είς αυτήν τήν κατηγορίαν: ΕΓναι άροϋγε ό Ίησοΰς Ικττρρυκόν ττρό σωτπον; Ύΐπη/ρξεν άρατχΐε οτήιν πραγιμοίτιικόΐτηΐτα; "Η μήπτως εί ναι τοράσωπτον «μυθυκόν», ή προ σωίΐτο-οίηΐσις τοάτέΐστι τής Ι&έ- ας τοΰ Καλοΰ, τού Τελείου, τοΰ 'ΑΐγίΌυ Άνθρώητου, ττού τόν διέ- πλοίσεν ή ανΐθ|ρω~ίντ| φανττσ'σία; Κοοί αν είναι ίστορυκόν πρόσω¬ πον ό Ιησούς, τόιτε ποία είναι τα άΐπΐτά Ι&είγματα, δηλαιδή α' άιποΐδείξ'εις πού θα μάς τοεΐίΐσουν Ϋ.ά την Ιστορυκήν τού ΰπαρξιν; Ά|μφΐβάλουν καί ζηιτοΰν νά —ειισβοΰν. Αυτή ή άμφυβολια ποΰ ξεκινά άίΐτό καΐλήν πιίστιιν μέ άντιικειιμιενιικόν θικοπον νώ είλρη τήν ΆλήΙθειαν γιά νά τήν ά~ο- θει^θη καί νά τήν ύπαικούρη, δέν είναι θΒβαίως κοίθολου άξι όιμειμπΓτη. Είναι ή ώμφΐιβολιία τοθ έρευνητοΰ, πού έ^χιει τόν δι οακαή πάθσ γιά μιά ύψηΐλότερη κοοί ττν8^ματικώ|τε,ρη ζωή. Είναι ΘΙεμυτή καί άΙξιοπρόσΒΚίτη. "ιΑς τοροσ~αΐθή|σω|με, λουπόν, νά αούς τταράισχιω|μ)ε τα οτοι- )(εΐα έΐκεϊνα πού θά τόν βοηθή σουν, ώιστε νά φύγη ά~ό τήν τηροσωρινή αυτή κατάστασι τοΰ άνίθρωΐπίνου πνεύ,μοπος καί νά (Συνέχβια είς τήν 4ην σελίδα) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΟΥΙ922ΟΠΩΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής ουνεργάτιΐδός ΙΔ' ΣΈΗΝ Κ,ΑιΡιΑιΝΤΙΙΙΝιΑ Καί καθήραμιε εξω - §ξω τε- λευΓΓαϊες νά ξεικουιραστοΰ|με καί νά δοΟ|με τί θ' όπποιγινωιμιε. Έ- κεΐ βλέιπαμε τήν θεία Άριχιονττού ιλα, ττηγαΐίνοιμΐε κοντά της —<<Κό ρες μου μην εΐσβε τσή Παναΐγω νθτσας;». «ιΝαί, ιτής λέιμε». «'Έ λα κονίτά μας» καί -την πήραιμε μαζί μας. Η ΜΗΤΕ ΡΑ Μ" "Έΐκεΐ στήν Λκρη πτούικαθοιμα- σταν ήιλθε κονίτά μας μιά γυτ ναίικα άίγνωΐστη καί μάς λέει- —ΊΕΞΐγώ ε1]μαι ογγγο τό Σιδρι- σάιρι καί ξέρω Τούρκΐικα, καί νά ξέρης πώς ή μιγτέρα σου, πού σήΐκωνες, σέ γΐλύχωσε. Δυό στροπιώτιες συνοιμιλοΰσαν καί λέγιανε: «Αυτή νά τήν ΐΓτάιρωΐμε». Μ,ά έΐκειίνη την ώρα τούς έφθα¬ μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ σε £νας άξιωμσττιικός καί τούς εΐτοε:«Δέν δλέ^ετε πού σηικώνει τήν μηΓΓέρα της;» καί τοΰς έ*- δωσε καί ιμιά μέ τό καιμιτσίκι κο3ί Εφυίγαν. Τ£|κ:εϊ ποΰ καβήροΐμε δμως ή έ"ννοιά μας ήταν τοως θα μπορέ- σω|με νά ττ,ροιχωΐρήσωμιε, γιοπί καί ή μερά βράδιαιζε καί τί θά κάναιμε. Πιο ικάττω τορός τα τίλοΐα είχον κάτνει γραιμιμή Τοΰρ κοι καί Άιμειριικαναί ναΰ,τες καί έιμττοδιίϊζανε τόν ικασμο ικαί άΐφί- νανε νά τίερνάνε λίιγοι - λίγοι, γιοίτί αν τούς άφιναν θά ήταιν φόβος νά πέφτσΛ'ε ικαί στή θά λαΐσσα. "Οσο σκοτιείνιαζε ~ιά ή άγιωνία ιαας ήταν μεγώλη. Κά1 ποία ώρα ιφέρανε Μνα κάρρο μέ δΚο γέιρους καί άΐρρωοτους κοοί προχωρούσανε γιά μέΐσα. (Συνέχεια είς την 4ην σελΐβα) Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 8ον ΓΗΐτο ·ΐτ|οοικτιικώς αδύνατον εν-' )τός 10:ιτίας ώς Ί/σ^υρίζΙεται δ| ικ. Καφαντάρης νά γίνη άΐο-' μική έιΚ/τ |μη|σις των περιουι- σιών 1'.500.εθΟ άνταλλαξί- μων. ΊΑιλλ' έρωΐτώ: Ήιπαλιτιική ο,ύ τή τήν όπτοίαν θά ήικολούιθ'ει ό άριχηιγώς των ΠροοΙδευιτιικών ώς τής Έλληνικής Κοδερ νήισεως, ποΰ ή|&ύνοπο νά φέρη; Ήβθνοπο νά έττιΐτιΐ'χη τήν έκΐτέ^ λι^αιν τής σϋμβάισεως αής άν- ταλλαιγης, δηιλαΐδιη τήν έικτίμη- σιν τήΐν άτειμ ικήν των ανταλλα¬ ξίμων τιΐΞριουΐσιών; Μας είτιε σή μιερον, μας άπήίνΐτηΐσεν είς τό έ- ρώΐτηιμα τουτο καιταΐφαακώς καί μάς εΐττΐεν δαι: «Σέ δέΐκα χρόνια θά μπτοροθσε νά γίνη τό πρά(γμα». Έΐπιειΐδή κοπά τήν εί- σήΐγηισιν μου έπεικαλιέΐσιθην τό παΐράΐδιειγμα τής άντταΐλΐλαιγίης τής έλληνοβουλιγαρι,κής, ή ό- ττοία ώπήΊτησε 110 δτη, υπο τΰειρι στάΐαιεις δέ αί όΐποΐαι ικαθίοϊτων τήν δΐιεΐξαγ<4γήιν αΰηής ευκολω¬ τέραν, άΓΓτέΐκρουΐσε τό σϋΐμπέιρα- σιμά μου ικαί είπεν &τι ή έπιίτρο τσή έικείνη μάλις ικοατά τό 1924 ήριχιιπε ο6σιαστΐικώς τάς έικτι- μή'οΐις. ^Ε>ΓΚ>μένως μάλις έ'ξ
χρόνια έιχιριειά(σθη|σαν ίνα έινερ-
γή|ση αυτήν καί άίκόμη ολιγώ¬
τερα Ιδιάτι πρό τινος ώς εΐτοε,
έχοβλαρώθη ή έργιαΐσία τής 'Επτ>
τροτττης. '1Ε|χει τό δυκαίωμα βε¬
βαία ό 'Κ. άριχητγός των Προο-
δευΐτιικών νά πιιονΓεύη δτι, εάν
ή'το έικεΐνος άρ^ηΓγιός τής Κυ-
©ερνήΐσεως, θά κοίτώιρθωινε τό
θοτΰμα, ώκπε ένττός μιάς δεκα-
ετίας νά Ι!πιτύ(χη ό>ττό τήν έπι-
τροπτην τής άνταλλα'γής, ιτήν ά.
τομιΐκήν έικτί)μη|σιν των ττεριου.σι
ών Ι'.δΟΟ.ΟΟΌ προσώπων, λέΚ/ω
δέ ενός καί ήμθσ&ος έικοποιμμυι-
ρίου, διότι οτραλογίζω τούς
Ίΐούρικους είς 37Ι0.ΟΌΟ καί ,τοϋς
ίΐδιικούς μας είς 1.1Ι2Ο.ΟΟΟ. Ε¬
άν δέ δειχΐθώιμεν τοΰς υτττολογι-
αμούς τοϋ κ. "ΑιρχηΐγοΟ ίών
ΠροοΙδευιτιικών, θά έτοράκειτο πε
ρί έκιτιιμήσεως των ττεριουΐσιών
2.000.000 -ροσώΐπων.
'ΊΑν ικαί ή τκριουΐσία των έν
Τουιρκία άνταλλαξίΐμων όμο-
ΐγιενων ή/το έν σ,κνόλω πολύ
ανωΐτέοα των έν ΈιλλάΙδι, α¬
πίθανον είναι μία συνολιική
ΙέικττΙΙμηισις νά παιρεΐχΐεν ένερ-
γηίτιικόν υπέρ τής 'ΕλλάΙδος.
^Αιλλ' ήτο ενδεχόμενον, εάν ό
κ. ΆιρχηΐγΙός των ΠροοΙδευιτιικών
ιγε το τής Έλληνιικής Κυιβερ-
νήΐσεως, νά έιπιι6λη|θ'η πρός τήν
γεθτονα έιπκκιράΐτειαν, νά επιβά¬
λη τουλάχιστον είς αύΐτήιν τήν
εκτίμησιν τήν συνολιικήν καί
συνοαΐτιικήν. Τόν έΙρωΓΓώ &μος,
είναι &έΙ6·αιος τοερί τοΰ άίττοπ:ε-
λέΐοΐματος, τό όιποΐον θά έ5δι|δεν
τοιαύτη σονοτττιική καί συνολι-
κή έκτ()μηισις των τοεριουΐοιών;
ΊΕάν δέν μέ πλανά ή μνήιμη, κα
τα τήν συνεδρίασιν τής Έκττμτρο
πής, δταν έΐγινε κάιποιος λό(γος
περί αύτοΰ τού τοράγΐματος έ-
κεΐνος ήτο, ό ώττοΐος εΤ-ε: «ΐΜά
μποροθμε νά είμεθα βεβαιοί,
ί>τι δέν θά δγοΰμε κ αί όφειλέ-
ται άπό-τοιαύτην εΐκτίιμηισιν;
ΐΚαπά την συνθήκην τής Λω¬
ζάνης τα καΐταΐστραφέ·ν-α έν
ΣΥΉΙΕΧΕΙΑ είς την 5η,ν σελ.
Σ' ΒΝΙΑ ιΝΕΙΟΠΑΝΤΡΟ
ΐΝά πηιγαίνης γελαοττός
Ιο— (ίτι σου τα βιράδυα,
νά λές τής γυναίκας σου
γλυκά λόιγια... χάδκχ...
'Νά τής κάνης πάντοτε
κι' Μνα 6υό σττολίδια
νά τής φέρνης ικοπτοτε...
ικαί θά είναι ίδια.
ιΝά ιμήν τής λές λυπτηρά
ικι' Ι5χιει στενοχώ,ρια
ικι' είναι... ύγβινόίπερον
νά κοιμ&στε... χωρία.
ΧΑΡ. Γ7ΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μία έτττοιμςλής έμ—ορκκή άτο:σ αλή σΐττό την πόλιν τοϋ Λε-έΊερ
έτκσκί'ΙίΙθη τελευταίως την ΈΜ'Ί5α, την Κύπρον καί την Μαλ¬
ταν. Είς την φ&Λογ|ραφίαν ό κ. Χ. ΜίΛλιαρντ, Γραμματεύς τοϋ
Έ,μίττορυκοΰ "Είπιιμελη'ΐηρίου τοΰ Λκιστερ ύπτ© την αίιγ,δα τοϋ ό-
—οίου εύρίισκ!;*ο ή αποστόλη.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ
ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ
ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ
ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΠΞΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΥΛΟΥ
ττοτέ μου δέν εΐχα δγάλει. Μια
μσύρη όργή άιπελτπσίας μ' έ'-
ζωσε κ ι" έ'νας θεός ζέ,ρει τί θα-
ικανα κεϋνη τή στψμή.
Ό ικύριος πού κούθότανε στό
•γραφεΐο, άμως, Ο'ΐγα - σι-,ά ση
ικώβτ,ΜΕ καί μέ πληριασις. Μέ
κϋπαξε μέ συρ>|καΙτά3σοη κα'ι
ιΐέ μιά φωνή μσΛαικιά μέ ρώ-
τηΐσε.
—ιΓιά ττοιόν τό θές ά3ρωττέ
μου, τό γάλα;
ΙΟίτόνος τής φαΛής τού μέ ή-
ρέ|μη|σε κόίττως.
—'Γιά τό τταϋδι μου, τοΰ εΐΓττ'α,
κι' άτοό τα μάγουίλά μου κύΐλη-
σαν δι_ό χοντρές σταγόνες.
ΈΤδα τό προσώπω τού νά
παίρνη ιμιά θίλιμιμένη φόρμα.
—'ΊΕΙλα μέΐσα, καλέ μου άν-
θροοιτΓΐε, μουρμσΰρισε καί πιώ-
νοντάς μιε άπ' γτο μίττράΐτσο φιλι
κα μ' έθ'πρωξε στό έοωιτεριικό.
-^Κάθησε, μοΰ εΐΐπιε. Καατνί-
ζεις; μέ ρώτηισιε καί μοΰ ττρόισ-
$ερε Μνα τσιγάρο. Γιά πές μου
τί σοΰ σιμβαίνει;
Ω! Άικριβό δώρο ή καλωίσύ-
νη ι Τόν Μτοιμο δολοφόνο τόν
κόινει νά κΐλάψη πικρά1 Σώνο
μιά ψΜΧή ' Γιαηρεύει 6λόικ(ληρη
τ ήν κοινωνία!
Ξέσποοσα σ' άκράιτηΓΓθς λυ-
γμούς. Ξεθήμανα. Τούς διηιγή-
θηικια τό άλοήιμειρο μαρτύριό
μου.
ι Τα μεΐτια τους τα εδδα στε-
/γνά· κατάΤΥαδα διμως πώς κίλαί
γανιε άΓΓτό μέσα τους.
Ό φαιρμαικοποιός σηικώθηικε,
;τΐηι>ιε σ' ενα ράΐφι, τό ανοιξΕ
κι' έβ<γ«λε δσα κουτιά γάλα Νουτρϋτσια εΐιχε μιέΐσα. Ζή'τησε καί τού δώσανε μιά χάιρτινη τσόαίτα, τά!ριξ€ μέσα καί μοϋ την πρόσφι.ρε. Ήταν ιτέντΓε. —Τα κάίνω δώρο στό τταιΐδί σου, μοΰ εΐττε. Κι' αύτό τό κά- νω δώρο σέ σένα 'Έιβγσιλε ε"να χαρτονόιμισμα των έκατό δραχμών χαί τόχω- σε στήν τσέττη μου. Μέ συνόδε- ψε ώς την πόρτα- «Άνΐτε στό κοΐλό», μοΰ εΐταε, κι' ό θεός νά στά φέρει 6ολι/κά. Μ' αύτό τόν τρότΐο τειλείωσε κ'είνη Λ φουρτσυινιασμέντ), γιά την ψσχή μου, μερά. Ή θυελλα τής άίΐτελττισίας μου, ξεθΰμ'ανε όιμαιλά. Τα ποτόιμια φαρμάΐκι ■κου συσσυρεύανε στά σωβΐικάΐ μου, άττό τή Φριχτή άγωνία Τοΰ άΐδιεζόΐδου, διαλύθηικαν ά¬ πό την εϋγενιικιά χειρονομία "τοΰ φαρμσκοττοιοθ. Άλλοιώς, ποίος ξέρει, ττοϋ μποροΰίσε νά 'μ' οδηγήση έκείνη ή ψΐυχική μου κατάοταση Ι "Ενα πλκόνασμο: άηδίας, μί- σους καί ξεττεσμοΰ ξεφορτώ6η- κε άπό πάνω μου. Κάπι δμως 'εΊμεινε στήιν ικαρδιά μου. Ό χρό νος πού έ'τρεξε άπω τότ£ δέ θε λησε νά ξεθωριάση αύτά τα &- Ττολείιμματα τιόνου πού ριζωθή καν στή ψυιχή μου. Καταλαβαί νω ιτώς τοϋΊτσ τ' άητοιμεινάρια, 'ίίσο ζώ θά μέ τυροτννοΰν. θά 'χρωστώ ϊνα μετγοιλο εΰχαριστώ τοϋ φαρμαικοττοιοϋ, μά θά λο Ίταμαι ττοΰ ή καλωσύνη είναι τόσο λίγη στή ζωή. Νάταν δλος δ κόαμος κα- νΥός! ΤΕΛΟΣ Β' "Ηιτανε μόιλις 4 μηνών· κια νά μην δχιει να τΐιή >
Π' αύτό ή σιτεναχώρια1 μέ εΐχ£
σαικατέψει. Καί τί &έν τυέιρ<Γσε <±ττ)6 τό νοϋ μου1 'ΣιΤΐ^ν α'ρχή νά σκοτ&.ι8ώ- 'έ- ■ηευτα νά κάνω μιά προσπαθεία άικό|μη, κι' <5ν δέ τα κατάΐφερνοΐ νά κερδίσω μέ τή δθίΐλκχ μου, τίς 28 δ,ραχιμές, γιά Ενα κουίτΐ Ντουτριτσια, νά πάω νά κλέ- ψω. Τι ξεττΐΞσιμός! Τέίτοιο: ιυροισ—ά θεια άλοήμερης άγωνισις καί νά μή 6)ρίΐακεται κανείς γύρω σου νά σέ σιΙαιπονέΊσΕί... Τ|Η,ΐαν άργώ. πιάί. Σικοτείνια- σε. Τό ιμυΐαλό μου μολόνθηΐκε. Πήρα την άτπόιφαιση νά πιάυω τόν τΐρώτο τυτχιόντα, νά τόν χτυ •πήΐσω καί νά τοΰ τοαρω τό πορ- τοφδλι. ταφιλωθή" δέν ε&λιειτα μου. Μεβιυΐσα άατό ά- φηη. Δέ |μέ φάβιζε ττιά, ικ«ί νά σκ'άτωνα ίτνθρωτττο' Τα δόντια μοο τρϋζαΛ-Ιε. Τα μηΐνιτγ- κια μου φούσικωΐνχχν. Βρισκ'έιμουνα έικείνη τήιν ώρα στήν δΐδό θειμυοιτακΐλέους. ΕΙχα Θί|μη0η £να δι®λιθίττωλείο, ττοϋ άΐλιλοτε έργάσιτηΐκα. "Ηξερα τόν Τρόίττο ττως νά μπτώ. Άιτπό τό ιτί- σω μέρος ήταν Σΐτοα. Δ:ξιά εΤ,ςχιε έν α ύπόγΐειο πού όομο κατέ 6·αινες κι' ετπιειτα άνέβαινες κά μττοσα σκοπλιώ, δρισικόσο.'να μττΐροστά σ' ίνα μοκΐρό φειγγί- τη,. Μ' δνα πήΐδηιμα, σικέφτηικα, θά «εράσω μέισα, θ' άρτοάξω μιά &εοιμ3δα χαιρτί, θά ξαινα&γώ μέ τόν Ιδιο τρόπο, καί θά ιηό3ω, 6- πο<.|£ή|τ[οτε, νά τό πουλήρω, δ- σο - 8Ισο. θσίΐΐιανα εδκοσι όχΐτώ δραιχιμιές! Τα ,μάτια μου είχον μαι-ρί. σει τό στόιμα μου ήααν ξ,ΐερό, τα ττάδια ιμου τρίγμανζ κι'ή καρ διά ιμου ήΊτανε πιεθοιμένη Άμο λήΙΒτ,ικα ίοια γιά τό διδλιοβε- τεΐο. Πέ,ραςτα μεοιικούς δρόμοος κι' άΐξαφνα εϊδα ιμπτιροστά μου Μνα φαρμακεΐο. Τό μυαλό μου τΐήΐδηξε αττοτοιμα σ' άΐλλΐες σκέ- ψεις. "ιΕΐκοψα τό 6ή|μα μου. Κύ»τ- ταξα τό μΒγόιλο ικοπάισΓτηιμα τοΰ φοορμαικείου' ήταν παλυιτείλέστο:- το. Τα ρολλά κατ&δασμέινα ώς τή ιμέση. ΜέΙσα σαζηΓΓοΰσαν &υό ύ™ά)λληιλοι μέ &σ~ρες ματλοΰ- ζες. 'Ένας κύριος ικαθόιτανε οτό γ,ραιςκεϊο· τπλάϊ' τού μιά κυ- ρία. ΈΙτοΐιμαζ-όντοϋσαν, διττως κοοτόΚαβα, νά κίλεθσουν. Όττότε κί" αν θυιμηΐθ© έικεΐ- ν<ες τίς στιγ,μές πιάνϊ.ται ή άνά- σα μου· ή καρδιά ιμσ^ ίιε/περνδ τούς 20Ο σφυγιμοάς" ντρέΓττο(μο:ι έγώ, τόν ΐδ όν τόν έαυ·τό μου. «θεέ μου'» ιλέω, «ισέ τι άπτό- γνωοη &ά εΐχσ: φτόΐσει, γιά νά καΜω έγώ, ίνα τέίτοιο μα!». Δέ λογάριασα ικανέναν &σ- τηρωξα τή μισάκλειιστη πορτα, μπτηΐκο: καί οπάΐθηΐκα δρθιος κλειΐνοντάς τους την έίξοδο. Δέν εΐτκΐ τΟποΓΤα. Κι' αύτοι δέν είπαν τίπτοτα. Σάιστισαν. Μέ κυττοϋσαν τταράιζιενα στή μορ- φή τους ά-οτυίττώβηΐκε ϊνα εΐδος φόβου. Τί Λκρι&ώς τούς ττροξέ- νη.σε ή ττσίρουσία μου, οϋαε σήΓ- μερά μπορώ νά τάκοπαλάβω. "Ολα τά σηιμόΙδΊα τα εΐχα ττα- νω μοϋ. θά φαινάμουνα γιά τρελλός, γιά κιλέφτης, γιά έγ- κληιμασίας, γ,ιά χακομοίρης, γ^ά άλήττης, γιά ζωντανός, γιά τκθαιμένος!. —θέιλω νά μοΰ δώσετε, χωρίς λιεφττά, ε'να κσυττί γάλα Νουττρί. τσια, τούς εΐπα, σέ μιά στιγ- μή. Τά στάματά τους άνοιξαν δι- άπλοΐτα. Κανείς δέν μίληισε πό* λι. «Άΐκούθοπε,», τούς εΐπα «θε λω νά μοΰ δώισετε ενα κουτί Νιτοατρίτσια...». 1Η βοΐλίΐτσα ττοΰ κράτατγα όρ- χισε νά χοροπηοάη άττό την τρε μοιΚλα τοΰ (χκριοϋ μου. Τό στή βος μου άνεδακοπέβαινε καί τό σαιγόνι μου £παιζε ότσ.κηιμα. Ά- γΐριο σ'οναίσθηιμα μέ κυιριάρχη- σε κ·ι" ήιμουνα ϊτοιμος νά μππή. ξω τίς δυνοπ&τερες φωνές, ποΰ ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΙΟΥ ΧΡ. ΣΟιΛΟΜΩΝιΙΔΗ ΒΙιΣ ΚιΑΙΛΑΙΜΑιΣ ιΚατόΐτιν ττροσικΙλή]σεως της έν Καλάμαις Λα<ικής Βι6ίλιοθή|κης θά όιαιλήΐσει σήμερον είς την ίκεΐ αίθουσαν τελοτών ό συνερ γάτης μας κ Χρήιστος Σολοιμω ν.δης μέ θιήμα «Χιριιστιανισμός κάί Πόλεμος». θα παραστοΰν ό Σΐεδ. ΜηιτροποΙλιιτης Μεσσηνί- ας κ. Χρυσόστοιμος, ό Νομάρ¬ χας, ό Δήιμοορχος καί λοιποί έ- πίθηιμοι. Συμφώνως τω Νομώ Διευθ υντής· ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ναυάρχου Μπότση 55 Κάτω Πατήσια) Ύπεύθυνος Τυπογροοφείου: Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Στταρτάίκου 19 - Άιμφιόλη 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Έπιχειρήσεις αμφιβόλου εκβά¬ σεως άπειλοΰν νά προ%αλέσουν σκοτοϋρες οίκονομικής φύσεως. Άπειλούνται οί σχέσεις σας μέ συνεργάτες καί συνεταίρους. Μή βιάζεστε. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Άπαλλαγήτε άπό τα διάφορα «συμπλέγματα» πού μόνο δυσαρε- οτες συνέπειες εχουν. Ή ύγεία σας δέν δικαιολογεϊ καμμιά άνησυ- χία. Μέταλλό σας το άσήμι. τυχερ. άριθμός 6. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ Εάν τό ζήτημα τακτοποιηθή τή φορά αύτη βαλτέ καινούργιες 6ά- σεις γιά τή μελλοντική έξέλιξί τού. Ή έμπειρία τοϋ παρελθόντος άς σας βοηθήση νά μην άφήσετε άόριστες καταστάσεις. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ Ή στάσι σας δέν πρέπει νά έχη προκλητικότητα. Άσχοληθήτε μέ τα ζητήματά σας μέ ήρεμία χωρίς νά έλπίζετε σζ τρίτα πρόσωπα, άν θέλετε νά μην όδηγηθήτε σέ άντί- θετο άποτέλεσμα άπό (ΐύ-ΐό ποϋ έ- πιθιώκετε. Χρώμα σας τό κόκκινο. 24)7 - 23)8 ΛΕΛΝ Άπροσδόκητες δυσχέρειες θά σάς κάνουν νά πιστέψετε πώς οί προσπαθειές σας απέτυχαν. Θά βρεθή δμως κάποιος πού θά σάς βγάλη άπό τή βύσκολη αύτη θέσι. Χρειάζεται ύπομονή. 24)8 - 23)9 ΠΑΡθΕΝΟΣ χ Κάποιο περιστατικό θά σάς έκ- νευρίση πρέπει όμως νά διατηρήσε- τε την ψυχραιμία σας, γιά νά μή πάρει τό κακό μεγαλύτερη έκτασι. Θά σάς συμβή «άτι τό εύχάριστο. 24)9 - 23)10 ΖΥΓΟΣ Τό πρόσωπο πού άγαπάτε άπό καιρό θά σάς δώση νά κβταλάβετε ότι άνταποκρίνεται στό αΐσθημά οας. Νά έκδηλωθητε συγκρατημέ- να. Χρώμα σας τό κίτρινο. 24)10- 22)11 ΣΚΟΡΠΙΟΣ Άποφύγετε νά άναμιχθήτε σέ ϋποπτϊς δουλειές έστω καί άν σάς προσφέρωνται γιά άντάλλαγμα δε- λεαστικές προτάσεις γιά χρήματα. Θά χάσετε μία σπουδαία εϋκαιρία. 23)11 -22)12 ΤΟΞΟΤΗΣ Θά «άνετβ ιμία σνμπαθητική γνω- ριμία πού πιθανόν νά καταλήξη σέ αίσθημα. Εύχάριστα νέα σχετικά μέ τό έπάγγελμά σας. Τυχ. άριθ- μός σας τό 9. 23)12 - 20)1 ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ Ό Κρόνος εύνοεί κάθε οας ενερ¬ γεια άλλά ό Έρμής σάς ώθεΐ σέ έξωφρενισμούς πού σάς ζημιώ- νουν. Ή εύνοϊκή επίδρασις τού Διός μειώνει στό έλάχιστο τίς δυσάρε- στες συνέπειες. 21)1 - 19)2 ΥΔΡΟΧΟΟΣ Θά λάβετε γρήγορα τίς εΐδήσεις πού περιμένετε μέ τόσην άγωνία. Δείξτε πε,ριισσότΐερη αίσιοδοξία καί αύτοπεποίθηση. * 20)2 - 20)3 ΙΧΘΕΙΣ ΙΝά μάθιετε ϋ<ττϋτέιλους ινα ξε- χιωρίΐζετε τίς εΐ/λΐικρινΐεΐς τ53ττό τίς ψεύΓτικες φιΐλίες. Προσέξτετ τό ένΐδιαφέρον ενός σειμνοΰ άν- θρώττου. Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας άοτρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ ΤΗΛ. 848-103 ΠΡΟΣΦΥΓΙ Κ Α ΠΕιΝΘΗ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΑΘ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ Την 1'5 Ίανουαιρίου άιπε&ίω- σεν δνας άικό(μη παλαίιμαΐχος τοϋ ττΐροσ'φϋγιιΐκοϋ κόσμου τοϋ 1ι?22 ό Μιλτιάδης Άθ. Σαραν- τής, διικηιγιάρος ικαί 6κη|δεύβηι έν Νέα Σ'μΰρντι μέ έικδηιλώΐσεις άγιόΐπης καί έίκτκμήισεως των φί λωιν καί συγγίενών τού. Ό με- τα'οτάς Ιΐγικαττεστάθη είς την Νέΐαν Σΐμϋρνην πρό 3ι5)ετιας πε ρ ιπου. Ά'ε|μιχθη είς τά κοινο- τΐ'κά καΐ διά τοΰ ήθους καί τοΰ ίικΐεραΐου τοϋ χαρακτήρος τού άπιί|κιτησε τή(ν έικτίΐμηριν τοΰ κοι ι·οΰ. Διετέλεσεν επί σειράν έ- τών δηΐμοτκκός σύ,μδουλος καί επί μίαν περιοοον ύιτοήρξε Πιρό εδρος τοΰ Διουκητικοΰ συιμδου- 1 ίου τοΰ πνιεοιμαιτιικοΰ Κέντρου τής «'Έιστίας Νέας Σιμΰρνης». Ό Μιλτιάί&ης Σαραντής κα- τή|γ|£|το δκ τοϋ (χωρίου Καστα- νιές τής Κωνοταντινουιΐτάλεως, κειμένου εξω των τ'ειχών 'Είττΐτα τΐΜργίου ττσρά τα σΰνορα τής Άνοιτσλμκής θράκης. Μετά την κατοχήν τής Άν. Θράκης υπό των ΙΕλλήνων, τή ύποδείξει τής 'Ειλληινΐ'Κής Άΐρμοοττείας, διωρί- 3θη ΰίποΐδιοιικηΐτής τοϋ Καζά Λα λατηασα τοΰ 'Ναμοΰ Ά)&ριανουΓ τιόΐλεως καί ακολούθως μετετέ¬ θη είς την ΰπιθ(διοίκησι.ν -τής Συ- λη|6οίςΐς, δττου τάν καίτέΐλα&εν ή γνωιστή κοςτοοστροφή. Προσέ- φι)γ|εν είς τάς ΆΙΘήνας διορι- σθείς δϋκηγάρος τραρά τω Πρω- ΆΙΘΐη/νών. Ό μεταστάς θ'ετοκάς ύτττηρεισίας είς τά ζηΐτήμοπα τής άιτοζημιώσε- ως κ αί εγκαταστάσεως των προσ<ρύΐγων ώς μΐλος τοΰ γνω- μοΐδοτιικοΰ ΣΜμΙβ'ουλίου της τό- τ= Διιε^θύνσ&ως 'Ανταλλαγης των ττιλη|θυ|σμών καί ώς μέίλος τοΰ Διοιικιητιικοΰ Συμδοαλίου τοΰ Ταιμεΐου Άνταλλιαΐξίμων Κ ο ι νατ υ κ ών ποαΐ Κ ο ι νωΐφΐόλών ΠΙειριουισιών. Σύνΐτιροφον τής ζω ής τού εΐΐχεν ό μετοοστάς την λο γΐίΐοαν καρίαν ΊΕΙλίττινΙκην Σΐτα- μούλη Σαροονιτή, θυγαιτέ.ρα τοΰ έικ των ιτρου,χόντων τής ΣυίληΓ 6ρίας Άναστοίσίου Σιταιμούίλη, γνωστοΰ διά την εθνικήν τουι δρδισίν. Ή κυρία *Ειλπχινίικη ΣΐταΤμοΟΙλη Σαραντή, τήιν οποί¬ αν καί μόνην έιγΐκατέλειψεν δ μετ«στάς παρέσχε ττολλάς ΰπιη ρεΐσίας είς την λαογραιφίαν τής Άν. θράκης, μετά διάφορα δή μοσιεύματά της διά την λαο- γρΌΐφίίαν τής Άν. θράκης. ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΜΕ ΤΡΙΚΥΚΑΟΝ ΛιΝΤΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΚΟΝ- ΤΑ 1.2Ο0, 5θέσιο, 9 φορολ. ίπ¬ πων, δ8καετίας, σέ τοολύ καλή μηιχανυκή καί ήλεικτρική κατά- σταιση καί τΐολύ περιττοιη,μένο (τατΓετσαρΐΕς, ούρανός, ταττετα καινούργια), κοττανάλωση στά 200 χλιμ., κατάλΛ.ηλο γιά δλους τούς δράμους μας, μέ μιετοτχιει- ρισμένο, μά σέ αρίστη γενική κατάσταση, τρθκυκλο: «ΑΤΤΙ Κ Α». Τηΐλεφωνήσατε 10 — 12 καί 6—8 στό 642.098. ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις 'Οβγάνωοις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρύσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός συγγραφήν αύτοτε- λοϋς πραγματείας επί ενός των θεμάτων: 1) Έμποοική, βιομηχανική, βιοτβχνική «αί γεωργική έπΐ- Λοσις τοΰ Έλληνισμοϋ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοΰ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτική ζωή των Έλλήναιν Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοΰ των. Μέθοδος Αιαπραγματεύσεως εκάστου θέματος κατά τό δυ¬ νατόν συπ—ματική. Σχόλια καί Στατιστικαί άπαραίτητοι, μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιογραφίας. Σ«λί- δες ίκάστης πραγμοίτείας 15Ο--2ΟΟ γραφομηχανης. Ύποβολή τριών άντιτύπατν μέχρι τής 30)6)1967 βΐς τό Γραφείον τής "Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθηναι-118). Πάσα βραβευο- μενη πραγματεία περιέρχβται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησίαν τής Όργανώσεως. Δικαίωμα κατανομής των βραβείων είς πλείονας πραγμα—ίας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 καί 622.482). Βραβεΐα: Α' δρχ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρχ. 2Ο.ΟΟΟ, Γ' δρχ. 1Ο.ΟΘΟ. Έν Αθήναις τη 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πρόεδρος ' ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑ'ΓΔΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΠΕΡΙ "ΠΑ ΠΡΟΐΑιΣΓΠΕΙΙΑ ΤΗΐΣ ΠΟΛΐΗιΣ ΤΣΙΦΟΥΤ ΜΠΟΥΡΓΑΖ Τοΰ Συνεργάτου ιμας ικ. ΧΑΡ. Τό χωριό αύτό άπέχει σπτό την Τΐ'ύλην Ά'δριανοΟ, μίαν και ή|α(Ισειαν τοερί-ηου ώθ3'., μέσω τοΰ χωρίου των Λιιτρών, τοΰ 'Ε σενλέρκιοι, γιά τό όττοΐον 'έ- γραψα στίς 3 Μαΐου 1964, άπό τής στήλης α^ής. Πραχωροϋν- τες νοτιοΐίτικώς των Λιιτρών, συναντοΰμιε ε'ττ.1 της δ'Γ|μθ'3ίας δ 5οΰ τρείς 6ρΰ-£ς, φηι,αι σΐμένες γ« ιτήν έν τφ ιτερ.δόλφ των έμ- φανιζομένων ντ,ιρηΐδκν τΐν ών, καίτά τάς μέσον υκτΐους <ϊ|ρα(ς, α-:υ καί άριχΙζ:ι ^νσς δρόμος ΓάνηφοοΛΟΓ, τ^ΐύ κα'τολήγει είς όραττέδιον, ισΐπό τό άποΐΰν φαί- νΐεται τό άπτέιχαν τπέ·ν!τβ λετοτά έν Ιλόγω χατιθΐον. Ή έττ'Ισηιμη όνο- ιιαασχχ Γρΰπται. ΎττήγιεΙτο είς τήιν Μπτρόιποΐλιν Δέρ'κω, δ- ,πως καί τά πέριξ χωρία, Ν6μ- φαι, "ιΑ'γιοι Πάνΐτες ('Α'ιττάς) κσί δί/τικώτερα ό Κΰ^φάς. Καΐτ' έμήν γνώμην ή όνομσσία !5κ τοϋ γρίΐπο€μαι, δηλα&ή άγ- ικίλώναμαι, αιλλά καί έ'ικ τι'νσς ι-ραινεμέι·ου. . Ό διαδάτης, δΊταν φΐθάση είς τό οροπέδιον, κοπά τάς μεισο- νυκτΐους ώρας, βέν δύναται νά ττρΌΐσανατΰλ υσ©ή, έτοειδή την το- ποθεΐσίαν καλύΜτει £να σικοιτώ,'δ. σέ 6οΙ2|μιό νά μην μΐτοορή νά προ- χοτ,ρήΐση, οΰτε νά άπ·ιισθοχωρή- ΜΙΙΣιΑΙΗΑΙΔιΗ ιτη. Πρόκιειται ττερί νεφώισεώς τινος, ή όπτοία δια?^ύ&ται μετά Τί6ροΐδον άρικετής ώρας. *** Ή άνιεμασία Τίσΐιφούσ Μπσ_ρ- ·>,ιά|ζ, δέν §χιει κο:μιμίαν σχιέΐσιν
'-ΐέ ""ΐΐργον τίνα έ'&ραγκόν "Υ-
τσ-ριχουν τάφοι τινές έβραιικοί,
λάγω έισκυψάσης κάττοτε χολέ-
ιαας, είς την Κοϊν'σταντινούπτο-
ι ν, τ&ού "ήνοίΐγοντο μαικράν τοϋ
"ΑΙστεως. Ή λέζις έικ τοΰ ζό-
ι^ος — ζΌφώδης καί ττόρος(,),
ικαί κατά τταραφιθοράν Τσιφούτ
Μιττουργάζ. Είς τό χωρίον αύίτό
'5 εσώζετο μέιχιρι αοΰ 1922 ίνα
παλυώροφον μέγαρον τού Γιά
κου -τσορμττατζή ΊωαΛνίδη, τό
όποιαν λόΊνω ψώχους ικατεΐ&άφι
οί έγκαττεστηΐθένιτες έκεϊ,
την άνταλλοίγήιν, Τοΰρκοι
τορός θέιρμαν',σιν
(αουοττζΐρηΐδες). Ολη|σίον τοΰ
χωρίου ύπτώρχιει τό ταεριώνι.|μον
άγίασμα τοϋ Άΐγίου Ίωιάννου,
τοϋ σΐτοικεφαιλισθέιντος, είς τό
όττοΐον προσήρχετο ττλήιθος κό-
ςτμοα κατά αήν 29 Αϋγούστου.
Γιά την άτόφια έΐλληνιικόΐτηιτα
των χωρίων αυτών τής θράκης,
εγραψα είς τό περιοδικόν τής
Έΐταιρείας θρακυκών Μ,ελετών,
ύπ' αριθ. 97.
Χ. ΜΙιΣ'ΑιΗΛΙΛΔΗΣ
ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
Ι1ΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ
Άπό τό άριστούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
•Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διασκενή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΤ
ΑΦΟΥ Η ΒΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΙΩΠΟΥΝ. ..
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΛΑΤΤΩΣΙΝ ΤΟΝ ΓΕΝΝΗΓΕΩΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΒΠΤΙΚΑΙ
Κύριε Διευθυντά,
Τό ΙΊιμελές Διοιικηαιικόν Σιϋ
δούλυον τής 'Έθνιικής "Οργανώ¬
σεως ΠολΐΛέικνων Άβηίνών, τό
6ποΐον δχει την τιμήν νά έικίτπρο-
σωΐπη χιΐλίας τοενίτακοσιας οίκο-
γενεΡας ποιλυΐτεικνιικάς καί όίΐτηΓ
χούν την γινώμηιν δλων των τΐο-
λίΐτεκνιικών οΐικογιενειών τής
χώΐρας, αί,σθάνεται την άνάΐγ|ι<ην νά διαμαρτυρηθή καί νά έκ|δη- λώ|ση την δυκτφορίαν τού κατά τής θεωρίας έκείνης τής πολυ- τ&κιν'ιας καί την περΐιφρόνηΐσιν ιρός τούς πολυτέΙκνου>ς
ΊΗ θεωρ,Ια αυτή εΐνχΐι ότ>ι/ώ-
ιστευ προ'ελεύΐσ'εως κ'αί ύιπόπτΊτου
•ποιότη'τος. Τείνει δέ άνΉμπτοδί-
στως κ.αί άνενοιχιλήιτως νά κα-
τ<3ΐλά6η όιλιγον κατ' όύ>ον δ-
λας τάς τώξεις τοΰ λίαοΰ μας.
■"Όθεν, έρ·ι6άΙλλεται νά κοπα-
σ'τοϋν γινω|;'τά είς τόν λαόν μας
πολΐλά τοράγιματια, γύρωι άιττό
την ύποΙΒΐεση αύττήν τής τεκνο -
γονίας καί τής πολυιτεικνίας.
Τό'έ'ργον αϋιτό τής δΐιαιφωΐτί-
σεως τοΰ λαοΰ επί τοΰ ζητήμ:χ
τος αυτού ήτο καί είναι έργον
τής 'Εκικληισίας κΐαί τής Ποιλι-
•ρείας. /
ΊΕ'τΓεΐΌή διμως σΐ δάο αΰιτοί
άργιανισαοί οΜσχολοΰνται τίερί
ττο.λ)λό;ν έκτός τής άιποιστολής
των, καί έίχουν έμτολαική είς λα
βυρινΐθώ&εις ύ~οθέ|σεις, ό—ό τίς
ότττοΐες οΰτε θέλουν, άλλά οΰτε
μΐττοροΰν νά έξέλθουν, άνα>!κΐα-
ζόμιεΐθα νά έφαρμόισωμεν την...
αύτοάμ'Λΐαν.
Την αύτοάμυναν άνατγ/κάζείται
σήμερον νά έφαριμόση ό λαός
είς δ<λους τούς τομεϊς της ζω- ης Είς τόν Εθνικόν, είς τόν ©ρη σικευτιικόν καί τόν κοινωνιικιό'ν τομέ-α. Ά,φοΰ οί έντεΐταλμέΐνοι νά ττεριΐφιρουροΰν τούς θεισμούς αώτούς εύρίσικονται άισχολοόιμε- ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ νοι καί «μσΐΐερΐδεμένοι» μέ ύϊττο- θ'Ίαεις ασχετες μέ την άπτοστο- λήν των. ΙΠσιριακαλοΰμΕ'ν λοιΐτόν, κύριε Διευβυντά, δπτως δηιμοσιεασητε είς την έτνΐκριτον εφημερίδα σας τά εξής: ΊΗ τεΐκΐνογονία είναι θΐθσιμός θεϊος. "Οθεν, ή τταρεΐμίΓτόδυσις τής τεικνσγονίας προοκιρούιει είς Νόμον θεοϋ. Ή τταιρεματιάδισις τής τεκνοιγονθας ύστε.ρεϊ τό "Ε- Ε'νος, μιειώνει την δάναιμ'ίν τού, άιφαιρεΐ την άξίσΐν τού ικαί ή ς-οούρη|σίς τού καΐθίστοοται προ- £ιηματιική. "Ή πιαρεμττίιΐδιοις τής τ&κναγο νίας διαΐλύει την οικογένειαν, ιταιροργίζει τόν θεόν καί έ,ττι- σήρει την οργήν τού έΐφ' ό(λο- κ!λήρ>ου τού λαοΰ.
Ή ττσρεΐμητόΐδισις τής τεΐκνο-
γονίας καθιστό: δύισκολην την
κοινωνικήν ζωήν, διόΐτι τής ά-
φακρεΐ τά έρΓγοίτοκά χέρΐια πού
την έξ<.ιπηρετοϋν ΙΗ παρεμτοά'διισις τής τεικνο- γιονίας όςπομαικρύνει τόν άνθρω¬ πον άπό τόν προορισμόν τού, ίκιφίΐλίζει τόν θεσμόν τοΰ γό:- ι ου καί τείνει νά τόνΧκαταργή- ση. ιΔι' οιλους αύτούς τοΰς λό γους καιί είς μίαν έτοοχήν πού τά γιευτονΐικά μας Κιράτη έφάρέ- σαν την μασκαν τοϋ δυεθνυσιμοΰ καί καροΐδοικοϋν την ευκαιρίαν ά μάς κα^α— ιοΰν, αύξάνουν άλ ματωΐίώς, είναι άνότϊτον νά έγ- κολΛτούμεΟα θεωρίας αγνώστου τοιόιτηιτος, δητως είναι ή θιεωρία ή κσΐλύιτερα ή επί! των ήιμερών υας έαίτσΐθιεΐσα προτοαγ/άνιδα ττε- ρί ελαττώσεως των γεννήισεων, τη ϋιπο'δείξει διαφόιρων άντιισυιλ- ληΐτατιικών. Μεπτά τιιμής ΤΟ ΠΡΟΙΕιΔΡιΕιΙΟΙΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟ ΚΑΛΓΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΠΑ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ: ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ 1. Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΓΣΣΟΓ Μυθιστόρημ,α Σελ. 330 — Δρχ. 65. 2. ΤΑ ΣΤΑΓΡ0ΔΡ0ΜΙΑ ΤΗΣ ΕΓΡΩΠΗΣ Τα-ξ£δια (Δυτική Εύρώπη) Σελ. 220 — Δρχ. 55 3. Η ΒΟΓΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ Διηγήματα Σελ. 150 — Δρχ. 40 Στα κεντρικά βιβλιοπωλεΐα. Έπίσης στό βιβλιοπωλεΐο Βανδώρου, Σκουφδ 17, καί στοϋ κ. Π. Φλώρου, Δηυ,ητρέσα 19, Άθήνα (612), τηλέφωνο 713.876 (Ίλίσια). ΕΝΔΥΕΣΘΕ Ι ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΣΤΟ Ι ε ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΛΟΓΙΚΩΤΕΡΑΣ ΤΙΜΑΣ 1 ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ | ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ | ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 35, Β' ΟΡΟΦΟΣ — ΤΗΛ. 235.572 | ΔΙΑΘΕΤΟΜΕΝΠΟΙΚΙΛΙΑΝ Ι ΕΥΡΩΠΑΤΚΩΝ ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΩΝ Ι ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ | — ΑΡΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ § ϋιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΓΐιιιιιιιιιιιιι........ιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.........ι..............ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΙ 88ον 1Ο Πασάς τόν κοίΐταξιε μέ δυ- σττιιστία. "Ητανε πιό πονηιρός άπ' έκείνους πού θέλανε νά τόν τΛίί,ουν. Κκχ μυιριζονταν τά βρώμιικα άπό μαίκρυά, ο/πως ή κσροκό'ξα τό μπαρούτι τοϋ κυνηιγοΰ. Κοπάλα&ε όιπ' δλα αύτά, πώς τοϋσω ώτοό τό ρόΐσαο τοΰ παοπά κρύβονιταν κάποιο αλ λο ττρόσωΐΜ) κι' έΐτορετιΐε νά τταί- ξη τό Τϋαιιιχν.δι τού Μξυιπνα. Πο- λύ £ξι.|τΓνα. Τού δίνοντταν μιά άνέιλππστη ε%αιιρία καί &έν 'έ- ■πΐρβττε νά την οίίφηΐση νά πάη χά μένη. Ώ, πώς λόιμτπίει τό άστέ- ρι μου, σκ'έΐφθηΐκε. —ΙΕΰ,χαριιστώ τόν ΠαναγιάΛα τόν σου κι' έγώ τόν φιλάω μέ τά χείιλια μου, τοΰ άπάντησε. Μά νά τοΰ ττης, σέ τοαρακαλώ, πώς πο'λύ άργά ξΰΙτπνηΓσε. "Ολα αύτά πού έιτοιμάζον,ται τά ξέρω έγώ κι' 6χω πάρει τά μέιτρα μου. ΊΕΐμιεΐς, τοοίττά μου, οΊ Όΐσ- μανλήΐδες, φροντίζααε πιόατερο όίττό την Παναγιότηιτά τού, γι« τή ζωή τοΰ Ποπισάχ μας. ΕΙ- μαστε γεννημένοι, νά τοαιτάη στά κιεΐφάλια μας ό Πατιαάχ μας γιά ν' άνεβαίνη καί νά στέΐκ&ται δοξσ3σμένος, πάνω άπτ δλο^ς τούς Μονάριχες, Άναΐτο- λής χοίί Δύσης. Δέν είναι άνάΐγ κη νά μας τίροστάξη ό μ&γαλο —ρΕ—ής Σουλτάνος μας, γ·ιά νά ττεθάνουιμε στά πόΐδια τού Μόνοι, δίιχως νά τό ξέρη, πέ- φιτομε γιά τή ίλάμψη τοϋ θιρό- νου τού. Δεκαπΐέντε μέρες τώ- ρα, ΤΓαπτά μου, ξέιρω τί γινειται στό Κράτος μας. Καί γυά τή συνωμασία επήρε τίς τιίληροφο- ρίες πού ή>θεΙλε καί γιά την πυρ
καΐά, ξϋρω τι μτϊχοηιεύονιται οί
γ|κιαούιρη|δες. Κ ι" διπως σοϋ εΤ-
πα, πήρα τά μέιτρα μου. Τούς
άριχισυνωιμύΐτες, &πως ®λέΐπεις
καί τοΰ Β8ειξε τόν Χατζή Ίΐσού
φη καί τόν Καραμητουρδάρα,
τούς έ'χΐω κι' δΊλας στά χέρια
μου. Κι' ό άλλος ό γειροντάκος
πού δέν τόν πιάνιει τό μάτι
σο^ είναι ό καισσιέρης των προ
δοτών καί κάτι όολλο πού δέν
μπσρεΐς νά φανταισθΓίς. Τό δεξί
χέΐρι τοΰ Βιεζύρη, πού τόν νο-
μίζουν σάν στήριγΐμα τοϋ Σουλ
τάνου, ένώ είναι δ πιό φανα-
τιικός έ,χθιρός του'
10 Καραιμττουρ<δάρας κοΑ δ παττέρας τού άλλιηΐλοκοιτάζον- ταν μέ τό στόιμα άνουχίτό. "ΐθσα άικουγιαν άπό τό στό- μα τοΰ Πασά, δέ,ν μποροθσαν νά κοπαλάδουν, γιατί τά έΊλε- γΐε στόΐν -σ—δ. Ώστόσο, γιά νά μή τόν δυσαρεστήΐσουιν καί μέ την έντάπωση πτώς 6σα έΐλε- γιε, τά έ*λεγιε 'κιορο'ιΐοεύοντας τόν ποητά, δέ μυλοΰσανε μά κά νανίε καί τούς μισοκακόμοι- ρους, τούς ένοχοος —"Ωστε, δΊπως ®λέ~ω καί ύ- μεΐς είσθε καλώς πληροφορηιμέ νος, —ίεΐρΐ τής συνωιμοσίας, έΐκα- νε δ ττιθΓΓτάς καί μέ τρόιπο ·τερι- εργάστηΐκε φααικϋοιμένους και κιελλί. Δύιναιμαι νά έρωατήισω άν δέν γίνομοα αύθάίδης, συνέΐχυσε, όπτοία είναι τά άρθιρα τής συ» ν&τμοσίας, διά νά τά διαικοινώ- σω τπρός την 'Παναγιόηιτά τού, ήτις δύναΐται νά φανή κατά) τι χρή|σιιμος, γροΐφουΐσα ιτιρός τούς ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ 'Χρυστέ εΐλα καί πάλι στό τπροσκειφοίλι τής μάννας πού πονεΐ. Ίηΐσοϋ ϋλα σόςν πρώτα ιέΐλα καί ρώτα ΓΓΪ κάνει τό ιταιΐδΐ Σωτήρα, 6οή|θηισέ μας, ύ&ήΐγησέ μας στό δρόμο τόν ιτλατύ. Μΐ/κρό μωρό εύ,χή|σσ^ ζεστή 'ναι ή πνοή σου στήν παΤγωιμένη μας ψυτχή. Χρυστέ θλα καί πάλι ικαί κΐλείσε στήν άγικάλη ιτόν κ'όσμο πού ττονιεΐ. ΒιΑΐΣΙΙΐΛΗΣ Ι. ΒιΕ/ΝΑΐΡΔΟΣ άριχιε^ριεΐς νά λά&ωσι τά μέιτρα των καί νά έ(τταιγιρυ~νώσι τούς Χριστιανούς είς κάθε κίνημα; Ό Δαλττατάν σκόφθη,κε γιά λίγο κι' ϊόστερα άπάντησε μέ προθυιμία στόν ποπτό:: —"Ολα θά στά πώ, πσπΐά μου, 8λα. Καί θά σοΰ παρου- σιάσω κ αί άπτοΐδΐείξεις. Μόνο πού αύτά δέ γινονται έδώ χά- τω. "Ας παμε πάνω νά καθή- σο<.με κ«1 νά τά ποΰμε μέ τό ρσ,χάτι μας. —"Ας απάγωιμεν, τέΐκ'νον μου, τοϋ άιτιάντηισε δ παπάς καί μέ δυό δροοσκΐειλιές 6γηΊκε άπό τό κιελίλί. ι—«Πασά μου, άΐφηισέ μας νά φώγουμε κι' έμάς, τοϋ εΐτοε σι- γά δ Καραιμπουροάρας. Ό Δαλ/πατάν τόν κοίιταϊε εί ρωνιικά, τοΰ έτοέΙ&αλε σιωιττή μέ τό δάχιτυλο στά χ£ίλη καί &γή. κε άπό τό κελΜ κι' οώτός Σ' Ινα τού νόη|μα, ε"νας φρουιρός £ 6αίλε στή πάραα τής φυιλακή τήιν άμ^άρα- Πέρασε στή δελιά τής -όρτας τό μεγώλο κιρειμα-' στό λοϋκέΐτο καί τό κλείΐδωσε. 'Ο ΚαίραιμηΓουιρ'δάρας κατάλα &ε ~ιά τίς προθέΐσεις τοϋ Πα¬ σά καί κολΐλώντας τό τςρόσωπτό τοα στά σθδερα τοΰ μυκροΰ πα- ραθύρου τής πόρτας τής φιΛα- κής τοΰ φώναξε μέ λύσσα: —ιΣΐκύλε, θιά μοΰ τό πληρώ¬ ση ς αύτό. Ό ΔοΛπατάν 8|μως, &έν τοΰ Ιδωρε ση)μασία. Πήρε τό κλει- δί τής ττόρτας τοΰ κελλιοΰ άπτό τό φυλακα, τό έ^χωσε στό ζου- νάρι τού καί άποιμακρύνθηικε συνο&εύοντας τόν παπά. Τόν ώΐδήτγησε στή πιό λοομ-ρή αϊθου σα τοΰ χαρ'ειμλιικιιοΰ κι' &χι στόν όντά ττού ικσβ&ταν ττρίν λίγο μέ τόν Καραμιτ.ουροάρα καί τάν Βδαλε νά καθήιση στά ττιό μαλαικό καί πιό φαντα'χΤΓε- οό ντι&άνι. Κάθηρε κι' αύίτός άτίένοΜτί τού ικαί μττηΐκε ώμέ- σως στό θέ(μα: —Πάτερ μου, τού εΐτοε. Είσαι Χριστιανός, είσαι άλλόθρη)σκος, άλΐλά πιστεύεις κι' έσύ δπως κι' έιμεϊς στόν έ'να Άλλάχ. Ά- φιήνω τίς -ρολήψιεις ίτοΰ δχΚου πιού νοιμίζει ιτώς είσθε γΐκιαού- ρηΙ&ες ΣέΙδομαι καί τιμώ τή φυΐλή σας, οητως δοξάζω καί ττΐροσκυνώ την τοε^ρήφανη δυκή' μας. Δέν σάς ξ&χωρίζω άπο τά παιδία τοϋ 'Οσμάν. Καί φρονΐτΐ ζω γιά τά συιμιφερονττά σας μέ τόν ΐδιο τρόττο πού τό κάνω, γ* ά τούς Όσμανλήδες. "Ολοι οί όίνθρωπτοι, -ού κάνουνε άλι- σδερίσι άναιμεταξύ τους, είναι φυΐσιικό νίβχουνιε καί νιτερέοα. 'Οσμοτνλήδες κσί Γιουνανίλήβες ίρ^ονται σ' έμένα νά τούς λύ- σω τίς διαφορές. Δ[νω πάΐνττα τό δίΐκηο έΐκΐεϊ πού ύπάρχει, χω¬ ρίς ν' άδΐικώ τούς διικούς σας, τούς Γιουναινλήΐδες, δταν τό δί- κηο είναι μέ τό μέρος τους. Π οΛί τπαιτρά μου, έγώ •ηΐίσ'τεύω πώς γιά νά τοάη μιτπροιστά τό Δοιδλιέττι καί γιιά νά είναι ικαί ό ποΐλυΐχρονειμένος μας Σουλτά νος ε^ιιχισμένος, ι§τσι πρέπτει νά κιάνουιμε, τταΐίρνοντας ιταρά- δειιγμα άπ'αυτόν τόν ϊ&ιο ιΐΓού Εί ναι δίκαιος καί -ολ^εύοττλα- χινος. ιΜά σ' έρωσώ, παπτα μου, έΐσένα πού εΐσαι ανθιρωιπος τοϋ ΆΐλΙλάτχ καί σοφός. Δέν είναι άγιάτρΐευιτη πληΐγή οί Γιουναν- λήΐδιες, δτταν υστιερα άπό τέΐτοια με,ταιχιεΊριση καί άπτό τά τάσα «οί. τόσα Τίρονόιμια, πού δλοι οί μιεγιαλοΙψίυΓχοι Σουλτάνοι μας, άπτο τόν κοςταικτηΓτή κι' ώς τόν τοολυ|χ|ρενεμ€νΌ μας σημερι· νό, τούς έΐχουν δώΐσει, νά ξβση- κιώνουνται κάθε τόσο δίχως κα νέΗ-α σοδαιρό λόγο κ αί νά άνα- στοπώνουιν την αύττοκρατορΐια; Ποιό Φιράτγΐκιικο Κράΐτος, τταητδ μου, θιά την άνειχύνταίνΕ αυτή τή ικοπάσταισηι; (ΣυνεΓχΙζεται) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΗΙ ΠΩΛ'ΕΙΤΑΙ οΐκό-εδσν έντός σχεΐδίου έ'κ -ή^ττεων 600 τοερίτττου είς Τερψιθέαν Πλυφάδας, έττί τής όδοϋ Βυζαντίου αριθ. 102. Πληροφορίαι τηλ. 229.708. ΜΠΕΪΛΕΡ.. ι«ι Ο Εκδοτικός Οΐκο^ Μαυρίδη Γιστράκου 19 τηλέφ. 524 057 έκυκλοφόρησε σέ πολυτελή Εκ¬ δοσιν τό νέον βιβλίον τοθ κ. Χρήστου Σπσνο μανωλη "ΜΠΕΪΛΕΡ,, >ί* Ιαέ,ζω^τάνια περΐγράψονται άγνωστες σε
λιοες της Μικραοιστικής τραγωδίας Ό ΐδιος
συνέγροψε πρό καιροθ καί τό β,-αβευθένΐβιβλΐον
'ΆΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ,,
Ζητεΐστε άπό τά Βιβλιοπωλεΐα
έτκσκί'ΙίΙθη τελευταίως την ΈΜ'Ί5α, την Κύπρον καί την Μαλ¬
ταν. Είς την φ&Λογ|ραφίαν ό κ. Χ. ΜίΛλιαρντ, Γραμματεύς τοϋ
Έ,μίττορυκοΰ "Είπιιμελη'ΐηρίου τοΰ Λκιστερ ύπτ© την αίιγ,δα τοϋ ό-
—οίου εύρίισκ!;*ο ή αποστόλη.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ
ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ
ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ
ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΠΞΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΥΛΟΥ
ττοτέ μου δέν εΐχα δγάλει. Μια
μσύρη όργή άιπελτπσίας μ' έ'-
ζωσε κ ι" έ'νας θεός ζέ,ρει τί θα-
ικανα κεϋνη τή στψμή.
Ό ικύριος πού κούθότανε στό
•γραφεΐο, άμως, Ο'ΐγα - σι-,ά ση
ικώβτ,ΜΕ καί μέ πληριασις. Μέ
κϋπαξε μέ συρ>|καΙτά3σοη κα'ι
ιΐέ μιά φωνή μσΛαικιά μέ ρώ-
τηΐσε.
—ιΓιά ττοιόν τό θές ά3ρωττέ
μου, τό γάλα;
ΙΟίτόνος τής φαΛής τού μέ ή-
ρέ|μη|σε κόίττως.
—'Γιά τό τταϋδι μου, τοΰ εΐΓττ'α,
κι' άτοό τα μάγουίλά μου κύΐλη-
σαν δι_ό χοντρές σταγόνες.
ΈΤδα τό προσώπω τού νά
παίρνη ιμιά θίλιμιμένη φόρμα.
—'ΊΕΙλα μέΐσα, καλέ μου άν-
θροοιτΓΐε, μουρμσΰρισε καί πιώ-
νοντάς μιε άπ' γτο μίττράΐτσο φιλι
κα μ' έθ'πρωξε στό έοωιτεριικό.
-^Κάθησε, μοΰ εΐΐπιε. Καατνί-
ζεις; μέ ρώτηισιε καί μοΰ ττρόισ-
$ερε Μνα τσιγάρο. Γιά πές μου
τί σοΰ σιμβαίνει;
Ω! Άικριβό δώρο ή καλωίσύ-
νη ι Τόν Μτοιμο δολοφόνο τόν
κόινει νά κΐλάψη πικρά1 Σώνο
μιά ψΜΧή ' Γιαηρεύει 6λόικ(ληρη
τ ήν κοινωνία!
Ξέσποοσα σ' άκράιτηΓΓθς λυ-
γμούς. Ξεθήμανα. Τούς διηιγή-
θηικια τό άλοήιμειρο μαρτύριό
μου.
ι Τα μεΐτια τους τα εδδα στε-
/γνά· κατάΤΥαδα διμως πώς κίλαί
γανιε άΓΓτό μέσα τους.
Ό φαιρμαικοποιός σηικώθηικε,
;τΐηι>ιε σ' ενα ράΐφι, τό ανοιξΕ
κι' έβ<γ«λε δσα κουτιά γάλα Νουτρϋτσια εΐιχε μιέΐσα. Ζή'τησε καί τού δώσανε μιά χάιρτινη τσόαίτα, τά!ριξ€ μέσα καί μοϋ την πρόσφι.ρε. Ήταν ιτέντΓε. —Τα κάίνω δώρο στό τταιΐδί σου, μοΰ εΐττε. Κι' αύτό τό κά- νω δώρο σέ σένα 'Έιβγσιλε ε"να χαρτονόιμισμα των έκατό δραχμών χαί τόχω- σε στήν τσέττη μου. Μέ συνόδε- ψε ώς την πόρτα- «Άνΐτε στό κοΐλό», μοΰ εΐταε, κι' ό θεός νά στά φέρει 6ολι/κά. Μ' αύτό τόν τρότΐο τειλείωσε κ'είνη Λ φουρτσυινιασμέντ), γιά την ψσχή μου, μερά. Ή θυελλα τής άίΐτελττισίας μου, ξεθΰμ'ανε όιμαιλά. Τα ποτόιμια φαρμάΐκι ■κου συσσυρεύανε στά σωβΐικάΐ μου, άττό τή Φριχτή άγωνία Τοΰ άΐδιεζόΐδου, διαλύθηικαν ά¬ πό την εϋγενιικιά χειρονομία "τοΰ φαρμσκοττοιοθ. Άλλοιώς, ποίος ξέρει, ττοϋ μποροΰίσε νά 'μ' οδηγήση έκείνη ή ψΐυχική μου κατάοταση Ι "Ενα πλκόνασμο: άηδίας, μί- σους καί ξεττεσμοΰ ξεφορτώ6η- κε άπό πάνω μου. Κάπι δμως 'εΊμεινε στήιν ικαρδιά μου. Ό χρό νος πού έ'τρεξε άπω τότ£ δέ θε λησε νά ξεθωριάση αύτά τα &- Ττολείιμματα τιόνου πού ριζωθή καν στή ψυιχή μου. Καταλαβαί νω ιτώς τοϋΊτσ τ' άητοιμεινάρια, 'ίίσο ζώ θά μέ τυροτννοΰν. θά 'χρωστώ ϊνα μετγοιλο εΰχαριστώ τοϋ φαρμαικοττοιοϋ, μά θά λο Ίταμαι ττοΰ ή καλωσύνη είναι τόσο λίγη στή ζωή. Νάταν δλος δ κόαμος κα- νΥός! ΤΕΛΟΣ Β' "Ηιτανε μόιλις 4 μηνών· κια νά μην δχιει να τΐιή >
Π' αύτό ή σιτεναχώρια1 μέ εΐχ£
σαικατέψει. Καί τί &έν τυέιρ<Γσε <±ττ)6 τό νοϋ μου1 'ΣιΤΐ^ν α'ρχή νά σκοτ&.ι8ώ- 'έ- ■ηευτα νά κάνω μιά προσπαθεία άικό|μη, κι' <5ν δέ τα κατάΐφερνοΐ νά κερδίσω μέ τή δθίΐλκχ μου, τίς 28 δ,ραχιμές, γιά Ενα κουίτΐ Ντουτριτσια, νά πάω νά κλέ- ψω. Τι ξεττΐΞσιμός! Τέίτοιο: ιυροισ—ά θεια άλοήμερης άγωνισις καί νά μή 6)ρίΐακεται κανείς γύρω σου νά σέ σιΙαιπονέΊσΕί... Τ|Η,ΐαν άργώ. πιάί. Σικοτείνια- σε. Τό ιμυΐαλό μου μολόνθηΐκε. Πήρα την άτπόιφαιση νά πιάυω τόν τΐρώτο τυτχιόντα, νά τόν χτυ •πήΐσω καί νά τοΰ τοαρω τό πορ- τοφδλι. ταφιλωθή" δέν ε&λιειτα μου. Μεβιυΐσα άατό ά- φηη. Δέ |μέ φάβιζε ττιά, ικ«ί νά σκ'άτωνα ίτνθρωτττο' Τα δόντια μοο τρϋζαΛ-Ιε. Τα μηΐνιτγ- κια μου φούσικωΐνχχν. Βρισκ'έιμουνα έικείνη τήιν ώρα στήν δΐδό θειμυοιτακΐλέους. ΕΙχα Θί|μη0η £να δι®λιθίττωλείο, ττοϋ άΐλιλοτε έργάσιτηΐκα. "Ηξερα τόν Τρόίττο ττως νά μπτώ. Άιτπό τό ιτί- σω μέρος ήταν Σΐτοα. Δ:ξιά εΤ,ςχιε έν α ύπόγΐειο πού όομο κατέ 6·αινες κι' ετπιειτα άνέβαινες κά μττοσα σκοπλιώ, δρισικόσο.'να μττΐροστά σ' ίνα μοκΐρό φειγγί- τη,. Μ' δνα πήΐδηιμα, σικέφτηικα, θά «εράσω μέισα, θ' άρτοάξω μιά &εοιμ3δα χαιρτί, θά ξαινα&γώ μέ τόν Ιδιο τρόπο, καί θά ιηό3ω, 6- πο<.|£ή|τ[οτε, νά τό πουλήρω, δ- σο - 8Ισο. θσίΐΐιανα εδκοσι όχΐτώ δραιχιμιές! Τα ,μάτια μου είχον μαι-ρί. σει τό στόιμα μου ήααν ξ,ΐερό, τα ττάδια ιμου τρίγμανζ κι'ή καρ διά ιμου ήΊτανε πιεθοιμένη Άμο λήΙΒτ,ικα ίοια γιά τό διδλιοβε- τεΐο. Πέ,ραςτα μεοιικούς δρόμοος κι' άΐξαφνα εϊδα ιμπτιροστά μου Μνα φαρμακεΐο. Τό μυαλό μου τΐήΐδηξε αττοτοιμα σ' άΐλλΐες σκέ- ψεις. "ιΕΐκοψα τό 6ή|μα μου. Κύ»τ- ταξα τό μΒγόιλο ικοπάισΓτηιμα τοΰ φοορμαικείου' ήταν παλυιτείλέστο:- το. Τα ρολλά κατ&δασμέινα ώς τή ιμέση. ΜέΙσα σαζηΓΓοΰσαν &υό ύ™ά)λληιλοι μέ &σ~ρες ματλοΰ- ζες. 'Ένας κύριος ικαθόιτανε οτό γ,ραιςκεϊο· τπλάϊ' τού μιά κυ- ρία. ΈΙτοΐιμαζ-όντοϋσαν, διττως κοοτόΚαβα, νά κίλεθσουν. Όττότε κί" αν θυιμηΐθ© έικεΐ- ν<ες τίς στιγ,μές πιάνϊ.ται ή άνά- σα μου· ή καρδιά ιμσ^ ίιε/περνδ τούς 20Ο σφυγιμοάς" ντρέΓττο(μο:ι έγώ, τόν ΐδ όν τόν έαυ·τό μου. «θεέ μου'» ιλέω, «ισέ τι άπτό- γνωοη &ά εΐχσ: φτόΐσει, γιά νά καΜω έγώ, ίνα τέίτοιο μα!». Δέ λογάριασα ικανέναν &σ- τηρωξα τή μισάκλειιστη πορτα, μπτηΐκο: καί οπάΐθηΐκα δρθιος κλειΐνοντάς τους την έίξοδο. Δέν εΐτκΐ τΟποΓΤα. Κι' αύτοι δέν είπαν τίπτοτα. Σάιστισαν. Μέ κυττοϋσαν τταράιζιενα στή μορ- φή τους ά-οτυίττώβηΐκε ϊνα εΐδος φόβου. Τί Λκρι&ώς τούς ττροξέ- νη.σε ή ττσίρουσία μου, οϋαε σήΓ- μερά μπορώ νά τάκοπαλάβω. "Ολα τά σηιμόΙδΊα τα εΐχα ττα- νω μοϋ. θά φαινάμουνα γιά τρελλός, γιά κιλέφτης, γιά έγ- κληιμασίας, γ,ιά χακομοίρης, γ^ά άλήττης, γιά ζωντανός, γιά τκθαιμένος!. —θέιλω νά μοΰ δώσετε, χωρίς λιεφττά, ε'να κσυττί γάλα Νουττρί. τσια, τούς εΐπα, σέ μιά στιγ- μή. Τά στάματά τους άνοιξαν δι- άπλοΐτα. Κανείς δέν μίληισε πό* λι. «Άΐκούθοπε,», τούς εΐπα «θε λω νά μοΰ δώισετε ενα κουτί Νιτοατρίτσια...». 1Η βοΐλίΐτσα ττοΰ κράτατγα όρ- χισε νά χοροπηοάη άττό την τρε μοιΚλα τοΰ (χκριοϋ μου. Τό στή βος μου άνεδακοπέβαινε καί τό σαιγόνι μου £παιζε ότσ.κηιμα. Ά- γΐριο σ'οναίσθηιμα μέ κυιριάρχη- σε κ·ι" ήιμουνα ϊτοιμος νά μππή. ξω τίς δυνοπ&τερες φωνές, ποΰ ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΙΟΥ ΧΡ. ΣΟιΛΟΜΩΝιΙΔΗ ΒΙιΣ ΚιΑΙΛΑΙΜΑιΣ ιΚατόΐτιν ττροσικΙλή]σεως της έν Καλάμαις Λα<ικής Βι6ίλιοθή|κης θά όιαιλήΐσει σήμερον είς την ίκεΐ αίθουσαν τελοτών ό συνερ γάτης μας κ Χρήιστος Σολοιμω ν.δης μέ θιήμα «Χιριιστιανισμός κάί Πόλεμος». θα παραστοΰν ό Σΐεδ. ΜηιτροποΙλιιτης Μεσσηνί- ας κ. Χρυσόστοιμος, ό Νομάρ¬ χας, ό Δήιμοορχος καί λοιποί έ- πίθηιμοι. Συμφώνως τω Νομώ Διευθ υντής· ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ναυάρχου Μπότση 55 Κάτω Πατήσια) Ύπεύθυνος Τυπογροοφείου: Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Στταρτάίκου 19 - Άιμφιόλη 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Έπιχειρήσεις αμφιβόλου εκβά¬ σεως άπειλοΰν νά προ%αλέσουν σκοτοϋρες οίκονομικής φύσεως. Άπειλούνται οί σχέσεις σας μέ συνεργάτες καί συνεταίρους. Μή βιάζεστε. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Άπαλλαγήτε άπό τα διάφορα «συμπλέγματα» πού μόνο δυσαρε- οτες συνέπειες εχουν. Ή ύγεία σας δέν δικαιολογεϊ καμμιά άνησυ- χία. Μέταλλό σας το άσήμι. τυχερ. άριθμός 6. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ Εάν τό ζήτημα τακτοποιηθή τή φορά αύτη βαλτέ καινούργιες 6ά- σεις γιά τή μελλοντική έξέλιξί τού. Ή έμπειρία τοϋ παρελθόντος άς σας βοηθήση νά μην άφήσετε άόριστες καταστάσεις. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ Ή στάσι σας δέν πρέπει νά έχη προκλητικότητα. Άσχοληθήτε μέ τα ζητήματά σας μέ ήρεμία χωρίς νά έλπίζετε σζ τρίτα πρόσωπα, άν θέλετε νά μην όδηγηθήτε σέ άντί- θετο άποτέλεσμα άπό (ΐύ-ΐό ποϋ έ- πιθιώκετε. Χρώμα σας τό κόκκινο. 24)7 - 23)8 ΛΕΛΝ Άπροσδόκητες δυσχέρειες θά σάς κάνουν νά πιστέψετε πώς οί προσπαθειές σας απέτυχαν. Θά βρεθή δμως κάποιος πού θά σάς βγάλη άπό τή βύσκολη αύτη θέσι. Χρειάζεται ύπομονή. 24)8 - 23)9 ΠΑΡθΕΝΟΣ χ Κάποιο περιστατικό θά σάς έκ- νευρίση πρέπει όμως νά διατηρήσε- τε την ψυχραιμία σας, γιά νά μή πάρει τό κακό μεγαλύτερη έκτασι. Θά σάς συμβή «άτι τό εύχάριστο. 24)9 - 23)10 ΖΥΓΟΣ Τό πρόσωπο πού άγαπάτε άπό καιρό θά σάς δώση νά κβταλάβετε ότι άνταποκρίνεται στό αΐσθημά οας. Νά έκδηλωθητε συγκρατημέ- να. Χρώμα σας τό κίτρινο. 24)10- 22)11 ΣΚΟΡΠΙΟΣ Άποφύγετε νά άναμιχθήτε σέ ϋποπτϊς δουλειές έστω καί άν σάς προσφέρωνται γιά άντάλλαγμα δε- λεαστικές προτάσεις γιά χρήματα. Θά χάσετε μία σπουδαία εϋκαιρία. 23)11 -22)12 ΤΟΞΟΤΗΣ Θά «άνετβ ιμία σνμπαθητική γνω- ριμία πού πιθανόν νά καταλήξη σέ αίσθημα. Εύχάριστα νέα σχετικά μέ τό έπάγγελμά σας. Τυχ. άριθ- μός σας τό 9. 23)12 - 20)1 ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ Ό Κρόνος εύνοεί κάθε οας ενερ¬ γεια άλλά ό Έρμής σάς ώθεΐ σέ έξωφρενισμούς πού σάς ζημιώ- νουν. Ή εύνοϊκή επίδρασις τού Διός μειώνει στό έλάχιστο τίς δυσάρε- στες συνέπειες. 21)1 - 19)2 ΥΔΡΟΧΟΟΣ Θά λάβετε γρήγορα τίς εΐδήσεις πού περιμένετε μέ τόσην άγωνία. Δείξτε πε,ριισσότΐερη αίσιοδοξία καί αύτοπεποίθηση. * 20)2 - 20)3 ΙΧΘΕΙΣ ΙΝά μάθιετε ϋ<ττϋτέιλους ινα ξε- χιωρίΐζετε τίς εΐ/λΐικρινΐεΐς τ53ττό τίς ψεύΓτικες φιΐλίες. Προσέξτετ τό ένΐδιαφέρον ενός σειμνοΰ άν- θρώττου. Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας άοτρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ ΤΗΛ. 848-103 ΠΡΟΣΦΥΓΙ Κ Α ΠΕιΝΘΗ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΑΘ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ Την 1'5 Ίανουαιρίου άιπε&ίω- σεν δνας άικό(μη παλαίιμαΐχος τοϋ ττΐροσ'φϋγιιΐκοϋ κόσμου τοϋ 1ι?22 ό Μιλτιάδης Άθ. Σαραν- τής, διικηιγιάρος ικαί 6κη|δεύβηι έν Νέα Σ'μΰρντι μέ έικδηιλώΐσεις άγιόΐπης καί έίκτκμήισεως των φί λωιν καί συγγίενών τού. Ό με- τα'οτάς Ιΐγικαττεστάθη είς την Νέΐαν Σΐμϋρνην πρό 3ι5)ετιας πε ρ ιπου. Ά'ε|μιχθη είς τά κοινο- τΐ'κά καΐ διά τοΰ ήθους καί τοΰ ίικΐεραΐου τοϋ χαρακτήρος τού άπιί|κιτησε τή(ν έικτίΐμηριν τοΰ κοι ι·οΰ. Διετέλεσεν επί σειράν έ- τών δηΐμοτκκός σύ,μδουλος καί επί μίαν περιοοον ύιτοήρξε Πιρό εδρος τοΰ Διουκητικοΰ συιμδου- 1 ίου τοΰ πνιεοιμαιτιικοΰ Κέντρου τής «'Έιστίας Νέας Σιμΰρνης». Ό Μιλτιάί&ης Σαραντής κα- τή|γ|£|το δκ τοϋ (χωρίου Καστα- νιές τής Κωνοταντινουιΐτάλεως, κειμένου εξω των τ'ειχών 'Είττΐτα τΐΜργίου ττσρά τα σΰνορα τής Άνοιτσλμκής θράκης. Μετά την κατοχήν τής Άν. Θράκης υπό των ΙΕλλήνων, τή ύποδείξει τής 'Ειλληινΐ'Κής Άΐρμοοττείας, διωρί- 3θη ΰίποΐδιοιικηΐτής τοϋ Καζά Λα λατηασα τοΰ 'Ναμοΰ Ά)&ριανουΓ τιόΐλεως καί ακολούθως μετετέ¬ θη είς την ΰπιθ(διοίκησι.ν -τής Συ- λη|6οίςΐς, δττου τάν καίτέΐλα&εν ή γνωιστή κοςτοοστροφή. Προσέ- φι)γ|εν είς τάς ΆΙΘήνας διορι- σθείς δϋκηγάρος τραρά τω Πρω- ΆΙΘΐη/νών. Ό μεταστάς θ'ετοκάς ύτττηρεισίας είς τά ζηΐτήμοπα τής άιτοζημιώσε- ως κ αί εγκαταστάσεως των προσ<ρύΐγων ώς μΐλος τοΰ γνω- μοΐδοτιικοΰ ΣΜμΙβ'ουλίου της τό- τ= Διιε^θύνσ&ως 'Ανταλλαγης των ττιλη|θυ|σμών καί ώς μέίλος τοΰ Διοιικιητιικοΰ Συμδοαλίου τοΰ Ταιμεΐου Άνταλλιαΐξίμων Κ ο ι νατ υ κ ών ποαΐ Κ ο ι νωΐφΐόλών ΠΙειριουισιών. Σύνΐτιροφον τής ζω ής τού εΐΐχεν ό μετοοστάς την λο γΐίΐοαν καρίαν ΊΕΙλίττινΙκην Σΐτα- μούλη Σαροονιτή, θυγαιτέ.ρα τοΰ έικ των ιτρου,χόντων τής ΣυίληΓ 6ρίας Άναστοίσίου Σιταιμούίλη, γνωστοΰ διά την εθνικήν τουι δρδισίν. Ή κυρία *Ειλπχινίικη ΣΐταΤμοΟΙλη Σαραντή, τήιν οποί¬ αν καί μόνην έιγΐκατέλειψεν δ μετ«στάς παρέσχε ττολλάς ΰπιη ρεΐσίας είς την λαογραιφίαν τής Άν. θράκης, μετά διάφορα δή μοσιεύματά της διά την λαο- γρΌΐφίίαν τής Άν. θράκης. ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΜΕ ΤΡΙΚΥΚΑΟΝ ΛιΝΤΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΚΟΝ- ΤΑ 1.2Ο0, 5θέσιο, 9 φορολ. ίπ¬ πων, δ8καετίας, σέ τοολύ καλή μηιχανυκή καί ήλεικτρική κατά- σταιση καί τΐολύ περιττοιη,μένο (τατΓετσαρΐΕς, ούρανός, ταττετα καινούργια), κοττανάλωση στά 200 χλιμ., κατάλΛ.ηλο γιά δλους τούς δράμους μας, μέ μιετοτχιει- ρισμένο, μά σέ αρίστη γενική κατάσταση, τρθκυκλο: «ΑΤΤΙ Κ Α». Τηΐλεφωνήσατε 10 — 12 καί 6—8 στό 642.098. ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις 'Οβγάνωοις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρύσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός συγγραφήν αύτοτε- λοϋς πραγματείας επί ενός των θεμάτων: 1) Έμποοική, βιομηχανική, βιοτβχνική «αί γεωργική έπΐ- Λοσις τοΰ Έλληνισμοϋ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοΰ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτική ζωή των Έλλήναιν Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τοϋ έκπατρισμοΰ των. Μέθοδος Αιαπραγματεύσεως εκάστου θέματος κατά τό δυ¬ νατόν συπ—ματική. Σχόλια καί Στατιστικαί άπαραίτητοι, μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιογραφίας. Σ«λί- δες ίκάστης πραγμοίτείας 15Ο--2ΟΟ γραφομηχανης. Ύποβολή τριών άντιτύπατν μέχρι τής 30)6)1967 βΐς τό Γραφείον τής "Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθηναι-118). Πάσα βραβευο- μενη πραγματεία περιέρχβται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησίαν τής Όργανώσεως. Δικαίωμα κατανομής των βραβείων είς πλείονας πραγμα—ίας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 καί 622.482). Βραβεΐα: Α' δρχ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρχ. 2Ο.ΟΟΟ, Γ' δρχ. 1Ο.ΟΘΟ. Έν Αθήναις τη 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πρόεδρος ' ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑ'ΓΔΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΠΕΡΙ "ΠΑ ΠΡΟΐΑιΣΓΠΕΙΙΑ ΤΗΐΣ ΠΟΛΐΗιΣ ΤΣΙΦΟΥΤ ΜΠΟΥΡΓΑΖ Τοΰ Συνεργάτου ιμας ικ. ΧΑΡ. Τό χωριό αύτό άπέχει σπτό την Τΐ'ύλην Ά'δριανοΟ, μίαν και ή|α(Ισειαν τοερί-ηου ώθ3'., μέσω τοΰ χωρίου των Λιιτρών, τοΰ 'Ε σενλέρκιοι, γιά τό όττοΐον 'έ- γραψα στίς 3 Μαΐου 1964, άπό τής στήλης α^ής. Πραχωροϋν- τες νοτιοΐίτικώς των Λιιτρών, συναντοΰμιε ε'ττ.1 της δ'Γ|μθ'3ίας δ 5οΰ τρείς 6ρΰ-£ς, φηι,αι σΐμένες γ« ιτήν έν τφ ιτερ.δόλφ των έμ- φανιζομένων ντ,ιρηΐδκν τΐν ών, καίτά τάς μέσον υκτΐους <ϊ|ρα(ς, α-:υ καί άριχΙζ:ι ^νσς δρόμος ΓάνηφοοΛΟΓ, τ^ΐύ κα'τολήγει είς όραττέδιον, ισΐπό τό άποΐΰν φαί- νΐεται τό άπτέιχαν τπέ·ν!τβ λετοτά έν Ιλόγω χατιθΐον. Ή έττ'Ισηιμη όνο- ιιαασχχ Γρΰπται. ΎττήγιεΙτο είς τήιν Μπτρόιποΐλιν Δέρ'κω, δ- ,πως καί τά πέριξ χωρία, Ν6μ- φαι, "ιΑ'γιοι Πάνΐτες ('Α'ιττάς) κσί δί/τικώτερα ό Κΰ^φάς. Καΐτ' έμήν γνώμην ή όνομσσία !5κ τοϋ γρίΐπο€μαι, δηλα&ή άγ- ικίλώναμαι, αιλλά καί έ'ικ τι'νσς ι-ραινεμέι·ου. . Ό διαδάτης, δΊταν φΐθάση είς τό οροπέδιον, κοπά τάς μεισο- νυκτΐους ώρας, βέν δύναται νά ττρΌΐσανατΰλ υσ©ή, έτοειδή την το- ποθεΐσίαν καλύΜτει £να σικοιτώ,'δ. σέ 6οΙ2|μιό νά μην μΐτοορή νά προ- χοτ,ρήΐση, οΰτε νά άπ·ιισθοχωρή- ΜΙΙΣιΑΙΗΑΙΔιΗ ιτη. Πρόκιειται ττερί νεφώισεώς τινος, ή όπτοία δια?^ύ&ται μετά Τί6ροΐδον άρικετής ώρας. *** Ή άνιεμασία Τίσΐιφούσ Μπσ_ρ- ·>,ιά|ζ, δέν §χιει κο:μιμίαν σχιέΐσιν
'-ΐέ ""ΐΐργον τίνα έ'&ραγκόν "Υ-
τσ-ριχουν τάφοι τινές έβραιικοί,
λάγω έισκυψάσης κάττοτε χολέ-
ιαας, είς την Κοϊν'σταντινούπτο-
ι ν, τ&ού "ήνοίΐγοντο μαικράν τοϋ
"ΑΙστεως. Ή λέζις έικ τοΰ ζό-
ι^ος — ζΌφώδης καί ττόρος(,),
ικαί κατά τταραφιθοράν Τσιφούτ
Μιττουργάζ. Είς τό χωρίον αύίτό
'5 εσώζετο μέιχιρι αοΰ 1922 ίνα
παλυώροφον μέγαρον τού Γιά
κου -τσορμττατζή ΊωαΛνίδη, τό
όποιαν λόΊνω ψώχους ικατεΐ&άφι
οί έγκαττεστηΐθένιτες έκεϊ,
την άνταλλοίγήιν, Τοΰρκοι
τορός θέιρμαν',σιν
(αουοττζΐρηΐδες). Ολη|σίον τοΰ
χωρίου ύπτώρχιει τό ταεριώνι.|μον
άγίασμα τοϋ Άΐγίου Ίωιάννου,
τοϋ σΐτοικεφαιλισθέιντος, είς τό
όττοΐον προσήρχετο ττλήιθος κό-
ςτμοα κατά αήν 29 Αϋγούστου.
Γιά την άτόφια έΐλληνιικόΐτηιτα
των χωρίων αυτών τής θράκης,
εγραψα είς τό περιοδικόν τής
Έΐταιρείας θρακυκών Μ,ελετών,
ύπ' αριθ. 97.
Χ. ΜΙιΣ'ΑιΗΛΙΛΔΗΣ
ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
Ι1ΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ
Άπό τό άριστούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
•Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διασκενή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΤ
ΑΦΟΥ Η ΒΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΙΩΠΟΥΝ. ..
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΛΑΤΤΩΣΙΝ ΤΟΝ ΓΕΝΝΗΓΕΩΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΒΠΤΙΚΑΙ
Κύριε Διευθυντά,
Τό ΙΊιμελές Διοιικηαιικόν Σιϋ
δούλυον τής 'Έθνιικής "Οργανώ¬
σεως ΠολΐΛέικνων Άβηίνών, τό
6ποΐον δχει την τιμήν νά έικίτπρο-
σωΐπη χιΐλίας τοενίτακοσιας οίκο-
γενεΡας ποιλυΐτεικνιικάς καί όίΐτηΓ
χούν την γινώμηιν δλων των τΐο-
λίΐτεκνιικών οΐικογιενειών τής
χώΐρας, αί,σθάνεται την άνάΐγ|ι<ην νά διαμαρτυρηθή καί νά έκ|δη- λώ|ση την δυκτφορίαν τού κατά τής θεωρίας έκείνης τής πολυ- τ&κιν'ιας καί την περΐιφρόνηΐσιν ιρός τούς πολυτέΙκνου>ς
ΊΗ θεωρ,Ια αυτή εΐνχΐι ότ>ι/ώ-
ιστευ προ'ελεύΐσ'εως κ'αί ύιπόπτΊτου
•ποιότη'τος. Τείνει δέ άνΉμπτοδί-
στως κ.αί άνενοιχιλήιτως νά κα-
τ<3ΐλά6η όιλιγον κατ' όύ>ον δ-
λας τάς τώξεις τοΰ λίαοΰ μας.
■"Όθεν, έρ·ι6άΙλλεται νά κοπα-
σ'τοϋν γινω|;'τά είς τόν λαόν μας
πολΐλά τοράγιματια, γύρωι άιττό
την ύποΙΒΐεση αύττήν τής τεκνο -
γονίας καί τής πολυιτεικνίας.
Τό'έ'ργον αϋιτό τής δΐιαιφωΐτί-
σεως τοΰ λαοΰ επί τοΰ ζητήμ:χ
τος αυτού ήτο καί είναι έργον
τής 'Εκικληισίας κΐαί τής Ποιλι-
•ρείας. /
ΊΕ'τΓεΐΌή διμως σΐ δάο αΰιτοί
άργιανισαοί οΜσχολοΰνται τίερί
ττο.λ)λό;ν έκτός τής άιποιστολής
των, καί έίχουν έμτολαική είς λα
βυρινΐθώ&εις ύ~οθέ|σεις, ό—ό τίς
ότττοΐες οΰτε θέλουν, άλλά οΰτε
μΐττοροΰν νά έξέλθουν, άνα>!κΐα-
ζόμιεΐθα νά έφαρμόισωμεν την...
αύτοάμ'Λΐαν.
Την αύτοάμυναν άνατγ/κάζείται
σήμερον νά έφαριμόση ό λαός
είς δ<λους τούς τομεϊς της ζω- ης Είς τόν Εθνικόν, είς τόν ©ρη σικευτιικόν καί τόν κοινωνιικιό'ν τομέ-α. Ά,φοΰ οί έντεΐταλμέΐνοι νά ττεριΐφιρουροΰν τούς θεισμούς αώτούς εύρίσικονται άισχολοόιμε- ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ νοι καί «μσΐΐερΐδεμένοι» μέ ύϊττο- θ'Ίαεις ασχετες μέ την άπτοστο- λήν των. ΙΠσιριακαλοΰμΕ'ν λοιΐτόν, κύριε Διευβυντά, δπτως δηιμοσιεασητε είς την έτνΐκριτον εφημερίδα σας τά εξής: ΊΗ τεΐκΐνογονία είναι θΐθσιμός θεϊος. "Οθεν, ή τταρεΐμίΓτόδυσις τής τεικνσγονίας προοκιρούιει είς Νόμον θεοϋ. Ή τταιρεματιάδισις τής τεκνοιγονθας ύστε.ρεϊ τό "Ε- Ε'νος, μιειώνει την δάναιμ'ίν τού, άιφαιρεΐ την άξίσΐν τού ικαί ή ς-οούρη|σίς τού καΐθίστοοται προ- £ιηματιική. "Ή πιαρεμττίιΐδιοις τής τ&κναγο νίας διαΐλύει την οικογένειαν, ιταιροργίζει τόν θεόν καί έ,ττι- σήρει την οργήν τού έΐφ' ό(λο- κ!λήρ>ου τού λαοΰ.
Ή ττσρεΐμητόΐδισις τής τεΐκνο-
γονίας καθιστό: δύισκολην την
κοινωνικήν ζωήν, διόΐτι τής ά-
φακρεΐ τά έρΓγοίτοκά χέρΐια πού
την έξ<.ιπηρετοϋν ΙΗ παρεμτοά'διισις τής τεικνο- γιονίας όςπομαικρύνει τόν άνθρω¬ πον άπό τόν προορισμόν τού, ίκιφίΐλίζει τόν θεσμόν τοΰ γό:- ι ου καί τείνει νά τόνΧκαταργή- ση. ιΔι' οιλους αύτούς τοΰς λό γους καιί είς μίαν έτοοχήν πού τά γιευτονΐικά μας Κιράτη έφάρέ- σαν την μασκαν τοϋ δυεθνυσιμοΰ καί καροΐδοικοϋν την ευκαιρίαν ά μάς κα^α— ιοΰν, αύξάνουν άλ ματωΐίώς, είναι άνότϊτον νά έγ- κολΛτούμεΟα θεωρίας αγνώστου τοιόιτηιτος, δητως είναι ή θιεωρία ή κσΐλύιτερα ή επί! των ήιμερών υας έαίτσΐθιεΐσα προτοαγ/άνιδα ττε- ρί ελαττώσεως των γεννήισεων, τη ϋιπο'δείξει διαφόιρων άντιισυιλ- ληΐτατιικών. Μεπτά τιιμής ΤΟ ΠΡΟΙΕιΔΡιΕιΙΟΙΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟ ΚΑΛΓΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΠΑ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ: ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ 1. Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΓΣΣΟΓ Μυθιστόρημ,α Σελ. 330 — Δρχ. 65. 2. ΤΑ ΣΤΑΓΡ0ΔΡ0ΜΙΑ ΤΗΣ ΕΓΡΩΠΗΣ Τα-ξ£δια (Δυτική Εύρώπη) Σελ. 220 — Δρχ. 55 3. Η ΒΟΓΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ Διηγήματα Σελ. 150 — Δρχ. 40 Στα κεντρικά βιβλιοπωλεΐα. Έπίσης στό βιβλιοπωλεΐο Βανδώρου, Σκουφδ 17, καί στοϋ κ. Π. Φλώρου, Δηυ,ητρέσα 19, Άθήνα (612), τηλέφωνο 713.876 (Ίλίσια). ΕΝΔΥΕΣΘΕ Ι ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΣΤΟ Ι ε ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΛΟΓΙΚΩΤΕΡΑΣ ΤΙΜΑΣ 1 ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ | ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ | ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 35, Β' ΟΡΟΦΟΣ — ΤΗΛ. 235.572 | ΔΙΑΘΕΤΟΜΕΝΠΟΙΚΙΛΙΑΝ Ι ΕΥΡΩΠΑΤΚΩΝ ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΩΝ Ι ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ | — ΑΡΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ § ϋιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΓΐιιιιιιιιιιιιι........ιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.........ι..............ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΙ 88ον 1Ο Πασάς τόν κοίΐταξιε μέ δυ- σττιιστία. "Ητανε πιό πονηιρός άπ' έκείνους πού θέλανε νά τόν τΛίί,ουν. Κκχ μυιριζονταν τά βρώμιικα άπό μαίκρυά, ο/πως ή κσροκό'ξα τό μπαρούτι τοϋ κυνηιγοΰ. Κοπάλα&ε όιπ' δλα αύτά, πώς τοϋσω ώτοό τό ρόΐσαο τοΰ παοπά κρύβονιταν κάποιο αλ λο ττρόσωΐΜ) κι' έΐτορετιΐε νά τταί- ξη τό Τϋαιιιχν.δι τού Μξυιπνα. Πο- λύ £ξι.|τΓνα. Τού δίνοντταν μιά άνέιλππστη ε%αιιρία καί &έν 'έ- ■πΐρβττε νά την οίίφηΐση νά πάη χά μένη. Ώ, πώς λόιμτπίει τό άστέ- ρι μου, σκ'έΐφθηΐκε. —ΙΕΰ,χαριιστώ τόν ΠαναγιάΛα τόν σου κι' έγώ τόν φιλάω μέ τά χείιλια μου, τοΰ άπάντησε. Μά νά τοΰ ττης, σέ τοαρακαλώ, πώς πο'λύ άργά ξΰΙτπνηΓσε. "Ολα αύτά πού έιτοιμάζον,ται τά ξέρω έγώ κι' 6χω πάρει τά μέιτρα μου. ΊΕΐμιεΐς, τοοίττά μου, οΊ Όΐσ- μανλήΐδες, φροντίζααε πιόατερο όίττό την Παναγιότηιτά τού, γι« τή ζωή τοΰ Ποπισάχ μας. ΕΙ- μαστε γεννημένοι, νά τοαιτάη στά κιεΐφάλια μας ό Πατιαάχ μας γιά ν' άνεβαίνη καί νά στέΐκ&ται δοξσ3σμένος, πάνω άπτ δλο^ς τούς Μονάριχες, Άναΐτο- λής χοίί Δύσης. Δέν είναι άνάΐγ κη νά μας τίροστάξη ό μ&γαλο —ρΕ—ής Σουλτάνος μας, γ·ιά νά ττεθάνουιμε στά πόΐδια τού Μόνοι, δίιχως νά τό ξέρη, πέ- φιτομε γιά τή ίλάμψη τοϋ θιρό- νου τού. Δεκαπΐέντε μέρες τώ- ρα, ΤΓαπτά μου, ξέιρω τί γινειται στό Κράτος μας. Καί γυά τή συνωμασία επήρε τίς τιίληροφο- ρίες πού ή>θεΙλε καί γιά την πυρ
καΐά, ξϋρω τι μτϊχοηιεύονιται οί
γ|κιαούιρη|δες. Κ ι" διπως σοϋ εΤ-
πα, πήρα τά μέιτρα μου. Τούς
άριχισυνωιμύΐτες, &πως ®λέΐπεις
καί τοΰ Β8ειξε τόν Χατζή Ίΐσού
φη καί τόν Καραμητουρδάρα,
τούς έ'χΐω κι' δΊλας στά χέρια
μου. Κι' ό άλλος ό γειροντάκος
πού δέν τόν πιάνιει τό μάτι
σο^ είναι ό καισσιέρης των προ
δοτών καί κάτι όολλο πού δέν
μπσρεΐς νά φανταισθΓίς. Τό δεξί
χέΐρι τοΰ Βιεζύρη, πού τόν νο-
μίζουν σάν στήριγΐμα τοϋ Σουλ
τάνου, ένώ είναι δ πιό φανα-
τιικός έ,χθιρός του'
10 Καραιμττουρ<δάρας κοΑ δ παττέρας τού άλλιηΐλοκοιτάζον- ταν μέ τό στόιμα άνουχίτό. "ΐθσα άικουγιαν άπό τό στό- μα τοΰ Πασά, δέ,ν μποροθσαν νά κοπαλάδουν, γιατί τά έΊλε- γΐε στόΐν -σ—δ. Ώστόσο, γιά νά μή τόν δυσαρεστήΐσουιν καί μέ την έντάπωση πτώς 6σα έΐλε- γιε, τά έ*λεγιε 'κιορο'ιΐοεύοντας τόν ποητά, δέ μυλοΰσανε μά κά νανίε καί τούς μισοκακόμοι- ρους, τούς ένοχοος —"Ωστε, δΊπως ®λέ~ω καί ύ- μεΐς είσθε καλώς πληροφορηιμέ νος, —ίεΐρΐ τής συνωιμοσίας, έΐκα- νε δ ττιθΓΓτάς καί μέ τρόιπο ·τερι- εργάστηΐκε φααικϋοιμένους και κιελλί. Δύιναιμαι νά έρωατήισω άν δέν γίνομοα αύθάίδης, συνέΐχυσε, όπτοία είναι τά άρθιρα τής συ» ν&τμοσίας, διά νά τά διαικοινώ- σω τπρός την 'Παναγιόηιτά τού, ήτις δύναΐται νά φανή κατά) τι χρή|σιιμος, γροΐφουΐσα ιτιρός τούς ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ 'Χρυστέ εΐλα καί πάλι στό τπροσκειφοίλι τής μάννας πού πονεΐ. Ίηΐσοϋ ϋλα σόςν πρώτα ιέΐλα καί ρώτα ΓΓΪ κάνει τό ιταιΐδΐ Σωτήρα, 6οή|θηισέ μας, ύ&ήΐγησέ μας στό δρόμο τόν ιτλατύ. Μΐ/κρό μωρό εύ,χή|σσ^ ζεστή 'ναι ή πνοή σου στήν παΤγωιμένη μας ψυτχή. Χρυστέ θλα καί πάλι ικαί κΐλείσε στήν άγικάλη ιτόν κ'όσμο πού ττονιεΐ. ΒιΑΐΣΙΙΐΛΗΣ Ι. ΒιΕ/ΝΑΐΡΔΟΣ άριχιε^ριεΐς νά λά&ωσι τά μέιτρα των καί νά έ(τταιγιρυ~νώσι τούς Χριστιανούς είς κάθε κίνημα; Ό Δαλττατάν σκόφθη,κε γιά λίγο κι' ϊόστερα άπάντησε μέ προθυιμία στόν ποπτό:: —"Ολα θά στά πώ, πσπΐά μου, 8λα. Καί θά σοΰ παρου- σιάσω κ αί άπτοΐδΐείξεις. Μόνο πού αύτά δέ γινονται έδώ χά- τω. "Ας παμε πάνω νά καθή- σο<.με κ«1 νά τά ποΰμε μέ τό ρσ,χάτι μας. —"Ας απάγωιμεν, τέΐκ'νον μου, τοϋ άιτιάντηισε δ παπάς καί μέ δυό δροοσκΐειλιές 6γηΊκε άπό τό κιελίλί. ι—«Πασά μου, άΐφηισέ μας νά φώγουμε κι' έμάς, τοϋ εΐτοε σι- γά δ Καραιμπουροάρας. Ό Δαλ/πατάν τόν κοίιταϊε εί ρωνιικά, τοΰ έτοέΙ&αλε σιωιττή μέ τό δάχιτυλο στά χ£ίλη καί &γή. κε άπό τό κελΜ κι' οώτός Σ' Ινα τού νόη|μα, ε"νας φρουιρός £ 6αίλε στή πάραα τής φυιλακή τήιν άμ^άρα- Πέρασε στή δελιά τής -όρτας τό μεγώλο κιρειμα-' στό λοϋκέΐτο καί τό κλείΐδωσε. 'Ο ΚαίραιμηΓουιρ'δάρας κατάλα &ε ~ιά τίς προθέΐσεις τοϋ Πα¬ σά καί κολΐλώντας τό τςρόσωπτό τοα στά σθδερα τοΰ μυκροΰ πα- ραθύρου τής πόρτας τής φιΛα- κής τοΰ φώναξε μέ λύσσα: —ιΣΐκύλε, θιά μοΰ τό πληρώ¬ ση ς αύτό. Ό ΔοΛπατάν 8|μως, &έν τοΰ Ιδωρε ση)μασία. Πήρε τό κλει- δί τής ττόρτας τοΰ κελλιοΰ άπτό τό φυλακα, τό έ^χωσε στό ζου- νάρι τού καί άποιμακρύνθηικε συνο&εύοντας τόν παπά. Τόν ώΐδήτγησε στή πιό λοομ-ρή αϊθου σα τοΰ χαρ'ειμλιικιιοΰ κι' &χι στόν όντά ττού ικσβ&ταν ττρίν λίγο μέ τόν Καραμιτ.ουροάρα καί τάν Βδαλε νά καθήιση στά ττιό μαλαικό καί πιό φαντα'χΤΓε- οό ντι&άνι. Κάθηρε κι' αύίτός άτίένοΜτί τού ικαί μττηΐκε ώμέ- σως στό θέ(μα: —Πάτερ μου, τού εΐτοε. Είσαι Χριστιανός, είσαι άλλόθρη)σκος, άλΐλά πιστεύεις κι' έσύ δπως κι' έιμεϊς στόν έ'να Άλλάχ. Ά- φιήνω τίς -ρολήψιεις ίτοΰ δχΚου πιού νοιμίζει ιτώς είσθε γΐκιαού- ρηΙ&ες ΣέΙδομαι καί τιμώ τή φυΐλή σας, οητως δοξάζω καί ττΐροσκυνώ την τοε^ρήφανη δυκή' μας. Δέν σάς ξ&χωρίζω άπο τά παιδία τοϋ 'Οσμάν. Καί φρονΐτΐ ζω γιά τά συιμιφερονττά σας μέ τόν ΐδιο τρόττο πού τό κάνω, γ* ά τούς Όσμανλήδες. "Ολοι οί όίνθρωπτοι, -ού κάνουνε άλι- σδερίσι άναιμεταξύ τους, είναι φυΐσιικό νίβχουνιε καί νιτερέοα. 'Οσμοτνλήδες κσί Γιουνανίλήβες ίρ^ονται σ' έμένα νά τούς λύ- σω τίς διαφορές. Δ[νω πάΐνττα τό δίΐκηο έΐκΐεϊ πού ύπάρχει, χω¬ ρίς ν' άδΐικώ τούς διικούς σας, τούς Γιουναινλήΐδες, δταν τό δί- κηο είναι μέ τό μέρος τους. Π οΛί τπαιτρά μου, έγώ •ηΐίσ'τεύω πώς γιά νά τοάη μιτπροιστά τό Δοιδλιέττι καί γιιά νά είναι ικαί ό ποΐλυΐχρονειμένος μας Σουλτά νος ε^ιιχισμένος, ι§τσι πρέπτει νά κιάνουιμε, τταΐίρνοντας ιταρά- δειιγμα άπ'αυτόν τόν ϊ&ιο ιΐΓού Εί ναι δίκαιος καί -ολ^εύοττλα- χινος. ιΜά σ' έρωσώ, παπτα μου, έΐσένα πού εΐσαι ανθιρωιπος τοϋ ΆΐλΙλάτχ καί σοφός. Δέν είναι άγιάτρΐευιτη πληΐγή οί Γιουναν- λήΐδιες, δτταν υστιερα άπό τέΐτοια με,ταιχιεΊριση καί άπτό τά τάσα «οί. τόσα Τίρονόιμια, πού δλοι οί μιεγιαλοΙψίυΓχοι Σουλτάνοι μας, άπτο τόν κοςταικτηΓτή κι' ώς τόν τοολυ|χ|ρενεμ€νΌ μας σημερι· νό, τούς έΐχουν δώΐσει, νά ξβση- κιώνουνται κάθε τόσο δίχως κα νέΗ-α σοδαιρό λόγο κ αί νά άνα- στοπώνουιν την αύττοκρατορΐια; Ποιό Φιράτγΐκιικο Κράΐτος, τταητδ μου, θιά την άνειχύνταίνΕ αυτή τή ικοπάσταισηι; (ΣυνεΓχΙζεται) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΗΙ ΠΩΛ'ΕΙΤΑΙ οΐκό-εδσν έντός σχεΐδίου έ'κ -ή^ττεων 600 τοερίτττου είς Τερψιθέαν Πλυφάδας, έττί τής όδοϋ Βυζαντίου αριθ. 102. Πληροφορίαι τηλ. 229.708. ΜΠΕΪΛΕΡ.. ι«ι Ο Εκδοτικός Οΐκο^ Μαυρίδη Γιστράκου 19 τηλέφ. 524 057 έκυκλοφόρησε σέ πολυτελή Εκ¬ δοσιν τό νέον βιβλίον τοθ κ. Χρήστου Σπσνο μανωλη "ΜΠΕΪΛΕΡ,, >ί* Ιαέ,ζω^τάνια περΐγράψονται άγνωστες σε
λιοες της Μικραοιστικής τραγωδίας Ό ΐδιος
συνέγροψε πρό καιροθ καί τό β,-αβευθένΐβιβλΐον
'ΆΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ,,
Ζητεΐστε άπό τά Βιβλιοπωλεΐα
3
Ο ΑΝΘΡΛΠΟΣ, Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ
"Οπως προεδλήθη είς τό φιλολογικόν μνημόσυνον τού
Η'
Στόν καιρό μας, δπτου ή ιται-
δεια άιπλώνειται όλοένα σέ ττλα-
τύτερες μδζες, ένώ έξ αλλου εί¬
ναι φανερό, €ϊτε τό θέλοι,μιε εί¬
τε άχι, ττώς ή πνειυ|μαιτικ'ΐΊ επί1-
οροιση τής Έΐκκληρίας έΊχει σιρ-
χΐεΐτά ύιποιχωρήσει, πολλο) άν-
δρες καί πολλές γυναυκες ζη-
τοϋν τή λογατεχνυκή τοεζογρα -
φία, ώπό τό θέατρο, άΐπιό τάν
ικριτιικό σταχασιμό, ώπό την ποί-
η|οη, κόΐτι πολύ διαψορετιικό ά-
πτό ατι ζηττοΰοτε άλλοιτε τό περι·
ωρυσΐμένο, κοιμψό κοινό των φν
λο,μούσων ττού Γττρέ'σ&ευαν ιτήν
ιά,ρχή «"Ή τέιχινη γιά την τέΐχνη
Ζηιτοΰιν ε'να ψυχ'ΐικό προσανα/το-
λισμό, μιά άπτάντηιση σέ δαθιά
έρωιτήιματα τής ϋττυαρξιής τους
ιμιά λύτρωιση άτταά την άγωνΐα
τοϋ θανάτου, μιά διέξοδο άϊττό
τα άγι,χη τοϋ συγχρόνου κόσμου
ή άικό|μα μιά μέθοδο ζωης, τό
/τθώς νά ζεΐ κανείς, τοώς ν' ά-
γαιτια, πώς νά κο~αΐκτά καί νά
χαΐριείται την ευτυχία. Ό σαγ
γραφέας '&χΐει νά άντιΐμειτωπίσει,
ιέδω, κοινωνιικά αίτήρατα μέγα-
λα, πού τοΰ δηιμικουργοΰΐν ήθι
κές εύθΰνες δαριές. θέλονττα
ικαί μή, γΐινεται ε>ας άληιθινό
«κοινωνικάς λειτουιργός» κα
ιμάλιστα μέ μιά εννοια δαθύτε-
ρη άιπό την τρέΐχουΐσα: Μΐπαίνει
στήν καθημΐερινή ζωή των άν-
θιρώίΐτων σάν άδηγός των ουνει-
δήΐσιεων, ιέΛτηιρεόίζκι Γτή —ροισωΐπι-
■κόΐτηιτά τους, τή ικοινωνΐική ίτους
δραστηριόττηΐτα, την δυαγωιγή ά-
νοπμείτα'ξύ τους· σιΐμιμετέίχει στή
βιάτπΐλαση τοθ χαρακτήρα ποΰ
λαοϋ του».
'ιΑίλλά ό θεατακας δέν
θά πή πώς, έτοειΐδή είναι άσΰγ-
κριτα ίισχυρόαερη, δχιει τό δί-
καιο μέ τό μέρος της, δέ 6ά
πή τΐώς πρέιτνει τό ττνείΊαα να π^
ραιιτη|5ή ιάΐπό τόν ιτροορΐισμσ
τού, έττΞ ιδή οί όΊλιλοι ίιχ:υν τσ
μιέΊσα νά τό κόινο^ν νά σα:|πάιση
Ο συν'ειτής δημιουργή θο: Ή
ττάιρΐει οΊπόΐφαιση, μιά καί καλτ,.
τέως, σ' αυτάν τό δρόιμο πού διί"
λιε£ιε, μτιοοεΐ νά τοΰ λόΐχει κα
τό χ'Ξΐράτερο.. (Προβλήιμαιτε
τοϋ Καιροΰ μας).
>->Τώρα, έΐξιαικολοϋθεΐ,
νά ττώ δυό λό|για καί γιά
ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ
*Η Κουβεντούλα μας
τώρα &έν μττορώ νά τό κατα-
λόι5ω.... Μά τορέίτοΒΐ νά ξιΊ-ε ε
■κώς οΊττό τότε πού μ' άριταίε
οά κ^'^'δ'ί'ρινούλα καί μ' έκλζι-
σε σ τα κλου,&ί, ττέρασαν κάίττου
δά.|&εΙα χρόνια. . Δώδεικοι όΐλό-
γΡ<τζα χ/ρόνια (πτφς φύιγανε ά- στό ιφύΐλλο τής 1ης Ί- λτ(Γι;α;), οπτό τέΐτε πού μέ λα- Λυττοθμαι εΐιλυκραά, σ)γισιτΓ.η- τές μου, γιά την άνο;(μια)λι'α, πΐ-ύ 8<πιως καί μόνιες θιά παραίτηρή- αο/ΐΕ, τταροίΐσι·ά|στηικ1ε στό φύλ- λο τής θης Ίανσϋαρίου. Τό ·π|ρ&:ιτοχ)ρονιάΙτιικο μΐενοΰ, έ'λιλείψΐΕΐ χώρου δέιν ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΓΠΟΛΕΙΣ ΕΜΟΛΓΝΘΗ ΤΟ ΝΕΡΟ ΘΕΙΟΝ ΔΩΡΟΝ ΤΟ ΚΡΛ>!
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓ. Λ.ΛΓΟΓΔΙ, είδικοθ
ανοι,ιαρίιου, δη|μοσιεύθηικε μιά
τόν περ|..'|ϊνα «ι!'κ= 6ανα-
ρί'ζει τό λθΓγιοιτέΙχνη άπό τόν
πνει,μαιτιικό ήγέΐτη. Ποία δμως
θά είναι ή πολιτική γραιμμή τής
ισ.μμιεταχης τοϋ πνευιμαιτυκοϋ
δηιμιουργοθ σιτήν κοινωινιική ζϋ-
ιμωση, νομίζω, γράφιει, πώς δέ/ν
είναι τθμιο νά γυρεύουιμε νά
πό καθορίΐσουμιε άτττό πρίν. Αύίτό
είναι ζήίτηιμα άνάμεσα στόν
—Λευΐματτιικό δηιμιουργο >καί στό
θ&ό τού. ΟΙ τρϋτοι χρωσΌθΰν νά
σέ&ουνται την ελευθερία τής ου
νεύδηρής τού καί. τα μόνα πρά-
μοπα πού μττοροϋ|με νά άιξιώσου
με άτττό α^τάν είναι τελεία είλι-
ικρίνεια, άλύγυστη πνευΐμοιτιική
έντιμό'τηιτα, γ-ενναιΟΓΓηϊτα τής
γ(νώ|μης. Νά τοεΐ αύτό ποΰ πΐ-
στεύει πώς είναι άληθινό καί
δίκαια, χωΐρΐς φά6ο καί χωρίς
συιμβιι&ασμούς μέ καμμιά σκο-
πιιμάτηιτα.
,μιουργός
Ό πνευιματιικός δη-
δέν είναι πολιτικός
γ>ιά νά τοΰ σαχωρε'θΕΪ τό «ητρί-
ιμουμ βίιδερε». ιΐΓ' αυτόν ίοχύΐει
τό «"ρίιμουιμ'φι'λοσοφιάρε». Όψει
λιει λοιττόιν, άτπέναντι στά κοινω¬
νιικά π,ρθ'®λήιματτα, νά σταθεΐ,
ώς τό τέλος, άητόΐλυιτα συν&—ής
μέ την συνεθδη|σή τού. "Αν τό
<κά·νΐει αύτό, ό άνθρωπος, είναι <ίν τόζει μέ την κοινωνία τού. Τής προοφέιρει μαλιστα ίνα. πά ιράΙ&ειγιμα πνευιματιικής άρετής, πού £χ|ει, αύτό καθ" έαυίτό, κοΐ- νωνιική άζία μβγόΛη. "Αν ή κοι νωνία δέν τό καταλαβαίνει τό- ισο, τό χΐεΐιρότε,ρο γι' αυτήν. Καί άν συτνδχιΐζει ν' άνταποκρίνεται στάν πνευ,ματΓΐ'κό δημιοοργό, πό τίζοντάς τον τό κώνειο ή καρ- Φώνοντάς τον σέ σταυρό ή ρί- χνοτάς των στόν " Ι τθττόίδραμο, γιά νά τόν φανε τα λεοντάρια, ή καίοντάς τον σέ δηΐμόΐσιες πλατεΐες, ή &γιάΙζΌντάς τον ά~ό τή μέΐση μ* δΊλους τοΰς αλλους τρόπτους, τό τσεικοΰρι, την καρ- μανιόΐλα, την κιρε,μάλα, τή σφαί- ρα, τή φολαική, την έξορία, δέ γ. Άιρικειτά χιρόνια γιά την έλει,ιειεΐρίια σέ διά* τόν ούς καί σέ πολλω* ει!|δών γρατιΐτά καί δέ μ·οϋ φα νεται β'Ίδαια, νά έ"χω σει τό θ'έΐμα. "Ισως δλο τό γράψιιμ'ο πού κάνουιμε γι'· ρω στήν Ϊ€ρή λέΐξη νά μην εΐνσ άίλλο τίποτε παρά ε'να ώμορφο άΐκόμη νιεφένλω|μα, ε'να προαίΙσθΓ μα γιά κό|τι μσΐκρινό, κάτι κου θά τό συΐλλάβουν καθαρόΐτερα σέ άλΐλους καιρούς, σάν θά έ- χουν όριστικά ξιεπτεραισίτεϊ τα προΦλήιμσιτα καί οί Ιδεαλογιΐες των ήιμερων μιας. Μά έδώ θέλω ν' άΐφήΐσω μονάΐχα μιά νύξη. Πι- στεΰω τιώς Μνας γνήισιος πνευ^ μοπιικός ατνβρωπτος δέν μπορεΐ νά μην είναι (ό καθέινας μέ τόν τρόιτιο του) φορέας τής ελευθε¬ ρίας στόν κόσμο, άιπό δίττοια με ριά κ ι ότν άΐγΓνΙΟζει τό θφα «ζωή» ή τό θέιμα «ιάνθρωιττος» η' «κοινωνίαν καί μ' δΤποιο ΰλιικό ο&κοδομεΐ τό ε]ργο τού, άν εί¬ ναι γνή'σιο καθώς έΊλεγα, μοι- ραϊα θά έκΐπορεύΐεται άπ' αύτό κά™οιος άε'Ιρας δλΐευιθερίας, κά- ποια χαρά ή κά)ποιο άγ|χος κόΐποια δίψα γιά £να εΐΕος ή γ'ά δλα τα ειδή τής έλευ&ερί·· άς. Είναι κοινάς τόιπ-ος, δΊτι χω ρίς ϊνα έλόχιατο Λοσοστό ελευ¬ θερίας, τό πνεΰιμα πνί|γ&ται». Αΰτά δγριακρε ό θεοτο'κάς στά «'Προβλήιματα τοΰ Καιροΰ μας», πού τυπτώιθη|καν τό 1Θ56. ΤιΗ)ταν λοιτοόν φυσιικό νά τοάρει θιΊση —ικαί μάλυστα μαιχηίτιική θέ]σηι— στήν πολυτιική καί ήθκκή κρίιση πού τρο3ρου0ΐάσθη|κε στήν χώρα μας, έδώ καί ένάμυσυ χΐρόνο. Δηιμοσίευσε σεφά αρθ - ρων στήν έφημιερίΐδια «Τό ΒήΓ μα», πού τα έζέβωΐσε τελευΐταΐα καΐί σ' Κνα μιικρό 6ΐ'6λίο μέ τόν τϋτλο «Ή έΐθνιική κρίιση». Σ/τά μύιχια τής ψϋχής της, γιρόιφΐει σέ άπό αύτά, ή έλληνιική κοι- νωνία, των ημερών μας, κσΛέ- χιεΐται άΐπό συγικιειχιυ,μένΐες άνηρυ- χίίες καί τύψεις. Κατοολαδαίνει πώς δέ ζεΐ σύ|μφωνα ο6τε μέ τίς πολιτι,κές έτΕατγιγΐελΟες της, πού είναι συμβιατιικά «δημοικρατιτ κές», οϋττε μέ τίς μείγάλΐες πνευ μαΐτιικές παραΐδόσεις, πού συνε- χιώς μνηιμ·ονευΕΐ: Τάν έλληνυκό άΜθρωπιισμό καί τή χρΐΌτιανιΐκή διΐδασκαίλία τής; ίΐσάτη,τας καί τής ά&ελφοσύνης. Κ' ή άΙ&ιάλ λσικτη έθνιικοφροσύνη της, άρ- χίζει καί αυτή νά γΐεννά της έιοωΙτή|μσπα. Νά λέ|με, άν θε λεΐτιε, ττώς έπάινω άπό τό κάθε τί θέΐτοι.|με την «ιίδέια τοΰ έ- θνους» καί πώς εΐίμαιστε δτοιμοι νά θΜσιάισουιμε τα πάντα γι' αυ¬ τήν, άΐλλά τό ζωντανό, τό πρα- γματιικό δθνος ποΰ τό παιμα;... Καλή «ή ΙΙδέΊα», άλλά τί γιίνον- ται οί ότνθρωιΐτοι; Μαζί μέ δλα αύτά έξαφνα άναιδλύιζει στήν σϋλλοιγιΐική μας σ^είοηιση χαί ϊνα οΊ.ναιτό αΐσθημα άνασφαλεί- ας καί φόΐδου, άχι πιά γιά τό μέΐλλον, μά γιά τα σήιμιερα». (ιΣυινειχιίιζετται) β6θιμά!δα άργ6τε|ρα. Αότό 'έγιι ι ά οτό αΓτο-υρσεικΐόικιι» ν*ά νά τα γιαττί δλο τ,ό ικε'ΐμιενο της συι ερ-1 ττοθ,ΐε καί νά «ξΐΞΐφράξοιμΐΞ» γο,ισίας μου, εΐφ στό μεΙτο:ί.ύ ι τόν {Ίρκ.τά μιας... Τώρα πτ5νε κι' στοιχι3ιο&ΞίτηΙθη (ώΙσχΕτα άν δέν ι οί ϊραιτες, πΟΛ£ χαί τα... σο- δτΐμοσιιεύΙΕτ,ικΐε) ικαί ό άιρχι&ρΓ>ώ ρτίπΐία. "Έΐρ'χεται βαρΰς τό με·
της τοΰ τ<-ΐττογραφείου, κλείνον- τας σελθ&ες τοΰ φύίλλου της 8ης ' Ιανουαΐρίιου., (χρη|σιμοποίηΙσε κΐςχΐ τα στείρεόταϊτα τής υλης ττού 6- μειινε άιπό τό προηγιούιμΐενο φύλ- λο ικσΐί μαζί καί τό μιενσϋ τής 1ης Ίανουιαρίοο. Σάς 6έ6αι- ώΐι> ίίιμως πώς δέν τ&κανε ίπι-
τηΐειες, γιατί ξέρω πώς δέν εί¬
ναι... παληοηιμΐφοιλογιίϊτης. "Αιλ-
λα είναι τα κουοούρια τού καί
τισραικα'λώ τό θεώ νά τόν τΐ-οτί-
ση καί νά μή μέ άναγικσοη νά
τον ττιό'σω στό στοματάικι μου...
Παντιριειμένος είναι κι' αύτάς
καί ξέρει άτπό γυναυκεΐα γιλωΐα-
σίτσα!
(Μώλιστα Γτήν τοαΐραξε,ρει...
Δέ ιμοϋ λέίτε, τώρα, πώς τα
αιέ τό χρύο; Έγώ
σφερι στό σπτ,ίΐτι καί ή τπρώΐτη
κουΐδέντα ξέρετε ποία εί¬
ναι:
—Είναι έ'ίτοιμο τό φαΐ, γυναί"
κα; (^τσι σκέίτο «γυναίΐκα>, τόν
ξύ μας), φοράω δυό μάλιλινες
μη/λοθζες, τή μιά πάνω στήν
άλΐλη κοΛ τα παντταλονάκι μου...
"'ΕΙτσι δέν 'κρυώνω. Σώ μέ εί-
δε μέ τό βραικί γιά ττρώτη φο-
ρά ιέψέίτος ό άντρας μο^, γιιοπΐ
■ηρέ^ζι νά σας έξομολθΓγηβώ
πώς χόνπρηνα λί(γο καί μοΰ
ρ^εται στενό, μοϋ εΐττιε: «Φουρ-
τούνα στά ιμτοαΓΓζάΙκιια σου! > Μά
κι' έ!γώ &έν τόν 6όφη(σα ά~λή|ρω
το:
—Τα πιάνΐει τα μπατζάΙκΛα
μου ιφου,ρτοΰνα, βρέ άνόητε, του
άτοάντηΐσα, έΤτισι δητως τα., τοε-
ριιχοιρόΐκωισα μέσα στή τταντα-
λονιά;
ιΚι' έκεΐνος (Ιτί νά πή;) δέν
ό>πιάντη|σε.
"ΙΑιν/τιρες άτγαττηαέ μου, ότν-
τρΐες! Καί τ' άστεία τους κρΰα
κι' άνάλατα είναι σά λατιας...
Πώς στό διάτανο, μάς φαίνον-
ται 2ιξυ*ττΓνα >καί χαρ ιτω μενά,
πρίν τούς (ΐταντ|ρε/υ(τοΰιμιε, αύτό
—"ΊΕιτοι,'ο.0 είναι. . «όΐνίτραν τοΰ
λέω κι' ένώ... ΣΙκέΙτο σά ιιανέ-
οτ,ρα τοΰ τό λέω κι' έιγώ. Χω¬
ρίς τό <ιυ.οΰ», οη|λα5ή αντρα μου. ΑΰΠό ώΐστόΐσο δέν τόν ταει- ρόιζει, οΰτε τόν κάνη νά άλλά- ξη σ<.(μπτεριφορά άπέναντί μου. Βέ'βαια δέ λέω πώς μοΰ φεΐρίε- ται άΐσχιηιμα, μά δέν είναι τρυ- φ'ερός μαζί μου, δ<σο ήτανΐε 8- ταν γνωριστήΐκαμιε.. Τώρα έ¬ κεΐνος είναι τ' άφ<εντιικό καί έ¬ γώ εΤμαι άττλώς ή... γυναίΐκα. Ή γιυναΐίικα ττού τοϋ έτοιμάίζιϊι τό φοτγΐάΐκι τού, τοΰ πλένει καί τοΰ σιδ'ερώνει τα ρου^ιαλάΐκια ττού τοΰ συΐγυρίζΐ&ι τό τι. Αύτη είΐμιαι, μιά σκλάβα ά- λείΐτέρωπη. Ένώ τ'... άφεντΐ'κό, μέ τό γσμο, δ()(ΐι μόνο δέν Ιιχα- σε τίΐττοτα μά δγηΐκε καί κερδι· αμένο. Κι' άν τοΰ ττέση στά χέ ρια 'καί κανένα... ξυνόμηλο, δέν διιστάζ^ι νά τό Παροιπηρα δμως ιτάλι καιτήιφο- ρο καί κοντεύω νά τοΰ τα δγάτ λω στή φόρα «τοΰ προικομμέινου μου. Μά τίές τε μου, στό θεό σας, ό'ιμα ιδέν τα ττω τα παρά- ττονά μου, σ' έσας, τίς καλές καί τοιιστές μου φΐίΐλες, σέ ποίον βά τα πώ; ΊΕΙλΐτΓίιζω νά μέ νιώσΕιτε καί νά μή μέ* παραξηΐγήΐσετε, γιιαιτί έ¬ γώ, πρέπτει νά σας τό τονίΐσω αύτό, δέν εΐμαι κουΓτσοματόλα. 1Η καλή καί /ΐτιιστή σας φιλή ΚΥΡΙΑ Κ. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΒΡΑΔΥ -ίΊόιρι θρο3στό σουττα. Τυιρί ψέτα Φροΰτα Β' "'Άρα, οί διοφ^οικοί κ·αί χη- ||-'·ικοί τρόιποι τί δτποϊοι είναι μόνον διά χρή¬ σιν είς ειΐΐρεΐαν κλίιμαικα— &έν ι* ·ατοιστρέ1φουν οϋτε τα μιάσμα- τα, οϋΐ'ε 'βεΊ-αλΛον τοΰ Κώχ (τής φίματιώσεως). Καί ό κα- θηγητής Μ,που-"χγιε «Φαντε·.:€ΐίΐτε, &τι ό κιαθηιγηιτής ΛιΕΙΠΙιΝ χρησι,μοητσίηΐσε γιά την / τοΰ έιμιβολίου του, είνα μίασμα τής 15ος, ιό άτΓοΐον εί^εν άπτοιυιθ- νώΐσει άπτό τό «Ιπόισιμον» ν&ρό των Παρισίων. ΤΙΟΞΙ'ΚΑιΙ ΟΥΣΙ'ΑΙΙ: Ά|μ€- τρη(τα έργοστάσια έΐκ,χύνουν Ιείς τούς ποτσιμους, τούς παραιποτά μους ττρο'ίόντα χηιμιιικά γ)εωργι· ικά δ'ά την εξόντωσιν των δλα &ερών έντόμων, τωτ^/ ώαιρίων των, τής νΰμΐφης των κλιπ. Έ- πίσης 'έκιχύνονπαα χη/μιΐκά άπτο ο,μητιικά καί τοξικά τα όιτοΐα ^οησιμοποιοΰν οί νοιΐκο/κυρές στίς μτττο·υ(γάδιες καί στά πλυν- τήιρια. "Ολα αύτά τα συνθΐεττι- ίκά χηΐμιικά ταρο'Ίόντα κωλύουν την αύτοαττοΐλύΐμανσιν των υδά¬ των των ποταμών. Παν)ταχόβεν τοαρατηρεΐται ή έ'ξαφάνισις μεγόίλων ποσοτήΐτωιν ίιχΐθύων ΐΕηληΐτηριοΰοΙθιέντων άιπό τίς διάψορες αύτές ούσΪΕς ικαί οί έφηιμερ'Ι&ες συιχνά άναιφέ- ρουν δτι ή έττιιφάινιεια των κι- νοι,μιένων ύΐδόΐτων είναι πλήρης χιλιάΐδων νεΐκρών ίιχ0ύων τό|σον είς τηροχωρηιμένην άποισΰνθεΐσιν δσον καί εΐίς δυσωδίαν. ιΥΙΔΑΤιΑΙΝΘΡιΑΙΕΙΣ: ΡυιμουΙλ- κάί κα!ί λέιμ&οι τίετοϋν είς τα ττοΐτά|μια τα ϋδαιτα κ'αιθαιρισμοθ των μΓΐχανών των. Τουτο έΤχει ώς άττϊΐατέλΐεσιμα την δημιουργί¬ αν ενός λ&πτοΰ στρώμοπος είς την έΐπιφάνΐειαν, τό όττοΐον έμπο δ'Οζει ούσιωΐδώς την όξυϊγώνω- σιν τοΰ ϋδοπος καί έητομένως είς την άναζωογόνηΐσίν τού. ΡΙΑΙΔΙΒΝΙΕΙ ΡΠΑιΙ ΟΥ Σ ΙΑΙ: Αί ούίσίαι αυται, προερχόμενα ι έΐκ των άττομιικιών δοκιιμών, ά- πορρο>φώνται άΛτό τα έττιΐφανει-
αικά ΰδοττα καί κ'αταλή,γουν είς
τα ποτάμια. 'Οΐμοίως καί τα ά-
πορρ'Ιμιματα των άίτομυκων καί
ιτιυρηνιικών έργοστασίων.
ΙΜΙιΑΙΣΙΜιΑΤΙΑ ΚΙΑΙ Τ0>ΞΙ.
ΝΑΙ: Σ υνε,χΙΟζοντας τό φοβε¬
ρόν αύτό έιρωτημοίτοιλαγιιον,ττοΰ
ινα θεωρηθή ΠΟ Σ Ι ΜΟΝ.
Ή άΐπάυτη,σις ήτο: ΟΧΙ
Ή κοιτοΊστασις αυτή είναι κα
πά τίΞρισσόίτερον άιττό φοδερή,
Γ άν ΊιανταΌβή κανιείς, δτι τα
τρία τ^Ιταιρτα τοΰ τΛηθ^ΰ,αοΟ
τής ΓανΜλίας —ττοερίιπου 3·5 &ι.α-
τοιμμύρια ότνβρωιποι— πού μέ¬
ν ουν στίς πτόλεις, είναι άποιχρό
&ΐμέοι νά τπίνουν αοτό τό νερό,
τό τόσον έπιικίνδυνον καί ^οξι-
κό
Πρέπτο νά σηιμίειωθή, δΐτι ό
καθηΐγηιτής ΜιπΌυαγιέ είναι ικά-
τοχος τής Βδρας τής Προληΐπ,τι
κης 'Υιγιιεινής είς ιτήν Ίατριικήν
Σχολήν τοϋ Πανεπιστημίου των
Παριθ'ων. Τό κΰρος των συιμιτε
ραΐσμάτων τοϋ ικ. καθηγηίτοΰ
δέν δέΐχΐεΐτοοι έΓτοοιμΐένως ουδεμίαν
ΔΕΥΤΕΡΑ
Γιαιλαντζί νταλιμιάΙ&ες
ΤορΙ
Φροϋτα
ΤΡΙΤΉ
οπυφαΐδο
Τυρί
Φροθτα
ΜητιζεΙλια ξερά σούττα
Τυρί φέτα
Φροΰτα
ΜΙπάΐμιες (ικονσέρβας) δουιτΰρου
ΤΛ.|ρί φέτα
Φροϋτα
ΤΕΤΑΡΤΗ
ρύζι δουτύιρου
Π'Ικιλΐες
Φροΰτα
ΠΕΜΓΤΤΉ
Ποδαροικια όιρνίισια αύιγολέ|μο- Μαιρϋδες τηιγανηΓτές
νο. ΣΐαλόΙτα ραΐδίΐκια
Σαλάίτα ,μΐεΐλιτζάνες. Φροθτα
Φροθτα
1
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Ή Ένωσις Σμυρναίιων ανα¬
κοινοί 8τι άτιτειςράσιιοιε νά
νώοη, τόν πιροοιεχή Μάρτιον, είς
τάς αιθούσας τής Σίτέγης της,
Έκθεσιν Μυκρασιυαττυκοϋ Βυβλί-
ου.
Είς αύτην θά έΊκτελΐεισθοΰν:
1) Έλληινυκά ικαΓι ξενόγλωσ-
σα, βαβλιίο: 'κόΛ ττερυο5ιικά, τα ό-
τυοΐα, ώνιεξαρτήτως τοθ τόπτου
καί τοϋ χρόνου τής έ'κ&άσεώς
των, -ρατγιματευονται θιέιματα
I-
στοριικά, λαογιραφιικά, λαγοτε-
χνυκά κλίΐτ., άναιφερόιμιενα είς
την Σμύρνην καί ειίς την Μι¬
κράν "Ασίαν, γεινυκώτειρον.
2) Παλαιά, έλιληνυκά καιί ξε-
νόγλωιοισα Φιβλ'Οα, τη&ριοδυκά
καί έφηιμερίίδιες, τααντός πειριε-
χομένου, Ιέκΐδοθέντα είς την
Σμύρνην ή άλλα(χοϋ τής Μιικρα
οίας, μέιχριι τής κ,αταισιτροφής
τοΰ 1922.
3) "ΕρΓγα σιμυρν,αίων ικαί μι-
συγγροοφέων, άνε-
ξα,ρτήτως τυεριιειχομένου, τΟΜθυ
καί χιρόνου έικδόσεώς των.
4) ΊΕφημειρίδες καί Πιεριιοδ ι¬
κά, μυκρασυατιικά ή προσφυγι-
κά, έ'κΐδοβέντα όπτουδήίποτε, ά-
πό τής Μικρασιατυκής καταισ-
τροφής, μέχρι σήιμερον.
ΟΙ επιθυμούντες νά μετάσ¬
χουν τής Εκθέσεως τοαραικα-
λοϋνται δπως, τα διαττεθησόμε
να τκχρ' αυτών έικθέιματα των ά
νωτέρω κατηιγιοιριών τκχραδώσω
ΡεβύθΊα - ρύΐζι πιΐλάΐφι
Τυρί φέτα.
Φροθτα
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ
Τραχανας ξυνός, ψωμάικια τη-
γανηΐτά
ΤαρΙ
Φροθτα
νά έγικριθη άπό τό σύ¬
νολον, ό καιθηιγηιτής Μ/ττουοη/ιέ
έ-θεΌε την έ|ρώτη|σιν εάν αύτό τό
ΰδωΐρ, φιϊΜτραρΐΐσμ'ένον ή άίποΐλυ
μαισμένον μέ ιχΐλώριον, δύνοϊται
Τό νβρό Ιεΐναι έττί τβλέον έ|μ£-
τικόν μέ μίαν άοτχημην γΐεθσιν
πρόερχοιμένην άιπό τίς χλωιρο-
φαινόΐλες, οί όίττοΐες προστίβεν-
ται δήΒεν διά την άπολύιμανσιν
των υδάτων.
'ΊΕ/πιειτα τπεριέ)χΙει μον.ίιμους μι
ικΐροοργανισμούς έσιτίας χων χιει
ρατέρων νόσων. Οίαδήΐποαε μέ.
τρα καί άν ληΐφθοΰν, τα μιάσ-
ματα δέν είναι δυνσπόν νά γί>-
νουν λυγώτιερα. Ό κ. Μπουα-
γι ύΤΓτοΙδειικνύει νά μην δίδετ'αι
νερό τρεΐχθυμενο (τής δρΰσης)
εΐίς τα δρέΐφη ικαί είς παιδία κά
τω τοΰ ενός δτουις, έΐκίτός άν 'έ·
)ίΐη άτΓΓθιστειρωΙθη διά βρασμοΰ
προηιγουμένως.
Οί σαητιρόιφυιτοι μικροοργανι-
σμοί των ύδάΊτων αύξανονται σι
γά σιγά είς σημείον, ώστε διά
νά γίνουν ολιγώτερον ένΐεργά.
τα μιάσματσ: κλήτ. 'Εΐχιρειάζειτο,
πρίν 50 τοερίΐπαυ χρόνι·ό, δάσις
5 ιχιλιοστότγΐραιμιμα στό λίτρο, έ
νώ σήΐμιερθν χρειάζεται δόσις
80 χιΛιοστόγραμμα στό λθτρο,
δόΐσις 116 φορές μ&γαλύΐτερηι τής
πρώτης.
Ι Αί τοξιικαί ούισίαι παιρουσιά-
ζσ^ν είς τό σύνολον φ©6ε|ρές
δϋσχέιρειες καί ικΐΛ/δυναυς διά
τόν όργιανισμόν: τα ΰδοπα τα
τοροεριχόμενα άιπό τούς ύπτονό^
μους κιαΛ. τα διποΐΐα τΰεριέΐχουν
νιτρυκά καί νιίτρώΐδη άπορρυΐπαν
τικά, άιλατα, φωισφωιρυκά λϋπώι-
σιματα, άζωτοΰΐχα, θειοΰχα, ώς
έΙπΡσης ικαί σώιμιατα ττίλούσια
είς άρσΐενιικόν τΐροΐεριχιόιμΐενα ά-
πό την ττλιύισιν των άΜτικρυπτπο
γΐαίμιικών σωμάαων άτοό τίς δρο
Χ(ές, δταν δέν άτΐτορρί(ττΐτονΙται
παρανόΐμως ικατά ιαάιζας, άτττό
τα πλείστα των έργοστασίων.
(Συνειχίίζιεταιι)
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ ΤΗΣ ΒΡλΚΗΣ
Ποΐοι Σουλτάνοι, Πασάδες καί
•έγεννή'θησαν έν Διδυμοτείχω ή
σθησαν έκεΐ ή απέθανον,
αλλοι έπίσηιμοι Τοθρκοι
επεσκέφθησαν ή έξωρί-
ή εξετελέσθησαν,
Τοθ Πανοσιολογιωτάτου ΆρχιμανδρΙτου
κ, ΠΙΚΟΛΑΟΥ ΒγΦΕΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ
Β'
ΐΚοΰτά
ιφορίαν
Βόλου
ΣΑΒΒΑΤΟΝ
Μτοαικ'σλιάρος τηιγανη'τός Πατώτες δραΐστές σαλάίτα
Σ,κορ'δαλιά
Φροθτα
Πκοϋλάς άλά Ούγτγαρέζα.
ΠατάτΓες τηγανη|τές
Τ'ϋΐρί φέκα
Φροΰττα
Παΐστό - εληές
Φροθτα
ΚΥΡΙΑΚΗ
Κ'εΐφιτεΐε ά|κ ια σ|γ>άιρ άς
Λα^ανοσαλΰΙτα
Φροϋτα
σιν, έττί δανείσμώ ^καί άμεοω έ-
πιστροφή, ευθύς ιμετά τό τέλος
τής Έκθέισεως, είς τα Γραιφεϊα
της Ενώσεως, (καθ' εκάστην,
Φκτός Σιαι66άιτ>οιυ ικαιί ιΚυ,ριαικής
5—8 ΐμ.ιμ.), μέχιρι τέλους προσΐε
χοΰς Ίανουαιρίου', τό βραδύτε¬
ρον, ίνα Ίΐε,ριληΐφΙθώσι ταΰ'τα ειίς
τόν Ιικ'δοθησόΙμίενον κατάλογον.
Διά τής "'ΒκιθέοΐΒως αυτής, έ-
ττιΙ&ιώκοιμΐεν, άκρ' ενός την -ροβο
λήν, κοοτά τρο,ττον άνΐι—ροισω-
τπευτυκόν, τής ττνειυΐματιικής τταρα
γωγής τοϋ έλιληνΐισμοΰ τής
Σμύρνης ικαί τής Μιΐκιρδς Άισί
άς, καί άφ' έ'τέιραϋ, την ττροα-
γωιγήν κιαί 5ιά τοϋ μέσου τού¬
του, των ιμμκραίσιαΐτιικων οτπου-
Ιδων.
ιΑ'υσιοΙδοξοϋΐμιειν δτι τιώντίες οί
δυνόμενοι, κυρίως οί Μυκρασι-
άτκχι ισθγΐγιραΐφεϊς ικκχί λόιγΊΟΐ,ώς
ικαί 8οο>ι δΊατηιροΰν είς τάς δι-
δλιοθήκας των τϋαλαιιάς ή νέ άς
ιένδυαψεροάσας ιέΐκίδόσιεις, των ά
νωτέιρω κατηιγοριών, θά θελή-
σουν νά ένισ)(ύοιουν τάς ιτροσιτα
θείας ιμας, πρός επιτυχίαν τοΰ
σικοπτοΰ.
ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΦΑΓΗΤΩΝ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ : οικογένειαι προ-
αφυγϋκαί έλθοϋσαι προσφά-
τως έκ Ρωσσ!ας διά άγροτι-
κήν έπιχιείρησιν. Πληροφορίαι
Βερανζέρου 13, τηλ. 631.093
Τος δραφος Γεωπονική
γη.
Στέ-
ΠΚΟΎιΛΑιΣ ΑΐΛΑ ΟΥΓΓιΑΡιΕΖιΑ
ιΚόιδετε σέ μερθδες ϊνα κομ-
ιμάίτι βοΐδινό ικρέας ψαιχνό', ή άν
τθρατιμάτε σέ μ~ου)κιές. "ΕπιΕι-
τα κύΙ&ετε λίγο ψϋλό κρειμΐμύ&ι
κιαί τό ρί|)(νετε σέ μιά καίσα¬
ρ άλα ,μέ άνάιλογο βούτυρο ή
κιολό λά'δι. ΒάζΕΐτε την κατσα-
ρόΐλα στή φωτιόι, άναΐκατεύον-
τας τό κρεμμΰδι μέ μιά ξύλινη
κΌίΐτάΙλα κάί &ταν άρχιίιση νά
ξανθιθζη, ρ'ΐχν&τε τό κρέας, τό
άνά|λογιο άλάττι ικαί σιπαιραΐτη-
τα μιά γεΐμοπη κοαταλιά τής
σούΙτΓας κόΐκκιινο τοι~έιρι χαί τ'
άνοπκιαιτεύετΕ ττροσέ|χοντας δμως
μέ τό ικιαίβού|ρ·νπιισιμα νά μή μαο
ρίση τοσλύ τό ικρέας. Πρσοθέ-
τετε1 καιτότπιν μιά κουταλιά ά-
λΙεύ|ρι &ν θίλετε, πάντως έ/γώ
δέν τό βώζω, 6άΐζ)εΐτε άναλι,ιμε-
νη την τριμιάιτα πελτέ, έίφ&σον
δέν θά χΐρηΐσιμοττοι,ήΐσετε φρέσ-
κια, <5ΐκό·αα μιά ψιλοικοιμμ-ένη σκΐελΐΐδα σκόρδο 'καΐ άν ΜχΙειτε ζωμό κρέοπος άντί γιά νερό. Άλλοιώς βάζεΓτε νιειρό μέ δυό τουλάχιστον 6ο6ινά μ~ουΐγ'ΐόν ά ναλνρένα σέ λίγο νερό. Τό νε¬ ρό ιτρρέητ&ι νά σκΕατάζη τό κ,ρέ- ας. ΣικΐΕΛταιζιετε την κατΐσσρόιλα μ' £ ν α τοιάτο κιι' άιφιίνειτε τό φα- γηΐτό νά σι>οβρά|οη ώς ποϋ νά
πήίξη (νά δέΐση) ή σάλτσα. Κα¬
τόπιν τραΐδάτε την κοποαρόλα
άπτό την ψωτιά καί άν σάς φα¬
νή πολύ τό 6ούτυρο ή τό λό,Όΐ
τό Λψαιρεϊτε. Δοικιμιάιζιετε τό
κρέας κιαί άν έχη ψηΡή, μέ τό
μ'όΐσσημα δηλαΐδή νά κόδωνται
εί Γ-νιες του, άΐδιειάΐζΐεΐτε τό
τό σέ μιά πιοπέΐλλα
κιαί ©αθουλή (γιά νά μην
ώιση) καί τό σεριβίρετε μέ πα
τόπες τηγ,ανηττές. "ιΑν τό κρέας
θ'έΐλ,η, άικόιμη ψή|σιιμο, προισθέΐτε-
τε λίιγο νερό μ' ε'να τοάλι μ*πιου>·
γιόν καί ξαναβώ)ζε(τε την καίτσα
ρόλα στή φωΓτιά ώς πού νά ψη-
θη.
"'Ε/χιω νά σας ικώνω μιά σύ-
σταοη. ΈΜειβή δτπως ξέρετε, τα
ματουγιόν είναι πολύ άιλμυρά,
ττιραΐσί'ΐχΕτε τό άλάΐτι πού θά βώ-
λΐεΐτε στό ψαγηίτό γιΐά νά μή γί
νη λΰσσα.
ΣιΑΛΛΑΈΑ ΜιΕιΛΐΙιΤΖΑΙΝιΕιΣ
'Β'όΙζειτε 3-4 μ&λιτζσΛ»=ς μέΝτρι-
ες ή καί περισσότερες στό φοΰρ
νο νά ψη(θοΰν. ΚΙοίτόίΐτιν τίς κα-
θσρίζ'ετε άπτό την φιλούιδα τους
καϊ. τό κοτσάνι τους καί τίς
σέ μυκρά κοιμιμάτια. Ξύ
στόν τρ9φση δυό μέτρια
έπιστολιμαίαν πληρο-
1Αιρ'χιρρα6ίνου
(ΐτόν όίττοΐον εί¬
χον γνωΐρίισει καί ττροσω—ιικ'ως
έν τή ο'ΊΙκίΙα του), ό Σινάν ϊτα-
σδς εΐχε διαδειχΐθη τόν δολοφο-
νηΐθένίτα ΜέΙγαν Βιεζύιρην Σοκό-
λη πασά. Ό Σινάν καί άλλαι
πασάΙ&ες παρώττρυναν Τόν ΣΙουι-
λττάν Μουΐράιτ Β' (.11404, 1)422,
145111), νά ικηιράξη πΐάλειμον κα¬
τά τής Περσίας, Ινίθα, μετά τόν
θάνοπον τού Σάχου Τοχΐμιαισέιφ,
είχεν έκρατγή έμιφύλιιος (ηόλε-
μος. Ό Σιναν, διορισθείς Άρ-
χιστράττηΐγος ικαί άττοτυιχών, έ-
παύΐθη καί έ'ξωρθσθηι &1ς Διδυ-
μό'τευχον. Τόν εΐχε διαί&ειχθή
&ξιισλαιμιισθΐ£ίς Οδγ^ρος
δίν -πασάς.
ΊΑΙνιεξαρΐτήιτως των άνωιτέιρ»
άκαΒορίστων ττιληρσφοριών, με
ταφέρω ικαίτωτέιρω πίερί τού Σι
νόν πασά άναο/ραΐφομενα είς
την ιέγΙκΜκλο-αιδίαν 'Ελευθε-
ροιΙΙκη (ΙΙΛ', 497).
10 Σ ινότν πασάς ί)(το στροίτι-
ωΐτικιός ττολιτιικός, άΐλδανικής
καΓΓατγωιγής, (,1Ι5|16 — 1596). Τό
Ό Σέρ 'ΊΑλεκ Πκίνες, γνωστός βιά τούς Σ'αιξΓττηιρυκούς τού ρό
λους «αί διά τάς κινηιαατογραφ ι κώς τού κωμωΐδίας, ώς Μά)κ-
δεθ καί ή Σιμόν Σινιορέ ώς Λοιίιδη Μάικβειθ είς τή/ν όιμώνυ-
μον Σαιξπτηριικήν τραγω&ίαν,μέ την όττοίαν ήρχισεν τάς ·πα
ραιστόισεις του τό θέατρον ΡόαγηαΛ Κώρτ τοΰ Λονδίνου.
•••••••••••••α··································
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛ'Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠΟΓΡΚΑ
Ύποδιευθυντρ&ας Αυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας
Ή διάλεξις χής βιαικεκριμένης
Παι'δαγωιγοΰ ικ. Αθήνας Ζα-
ΐχαιριόΐδου — Μιπούρκα είς τόν
Ιέν ιΝ. Ίωνία «Οίκον Σττάιρ-
|της Πισιδίας», ιτιερί ΐτής δϊΓτοί1-
ας έγριάψαιμεν είς ιτό τοροη'-
γούμενον φ6?Αον,
ώς έ-
Σήμερα ιτΐερισσόιτερο Ιάττό
κιάθε άλΐλη φορά όρθώνεται επι
ταικτιικιή ή άνάΐγΐκη νά ττ&ριιφρου-
ρήρωμε τα παιδία μας Εύίτυ-
χιώς, ήτου ττσρουΐσιάζΐεται συν'τονι
σμένη ίκώί ωργανωμένη ττ,ροσπτά
θ'εια ικαί δράπη.
ΊΕ|χιει άναλά&ει αυτόν /τόν έν
θνοσωιτήριον άτγώινα ή ΊΕταιρίσ
Προστασίας Άνηλίκων, ΐττού
σκοπός της είναι νά οιαΐφωτίιση
ττάνω ίστούς ήθΐ'κούς κινδΰνους
τής νεότηιτος καί νά ύπομνήΐση,
τό (καθήκον δλων Των 'Ελλήνωιν
νά ιένισχύσουν μέ οΊλες τους τίς
δυνάμεις τόν άγιώνα ικατά τής
έΐγΐκληματυκότη'τος των άνηλί¬
κων.
Είς δλη τή ιχωρα ιφωνές, ξε-
άπτό άγωνία καί πτό-
ρεΐ ικαί τα ιμεταδάλλει ΰστερα
σέ γινώσεις, σέ τκΐρα καί σέ
δράοη διική τού. Συνή|θως6λέ-
πουμε τό παι&ί νά έξελίσσε/ται
σέ τρείς χωριοτούς σχ^6όν κό-
σμους: Τό σπίτι, τό σχολειό, καΐ
τό δρόμο. Μέ ιτό διρόμο θέλω
νά πω δλη τή μεγάλη χοινωνία
δπου κινεϊται τό τκχι&ί, μόλις
ξετηεταιχΐτή άτΐτό τίς φοΰοπες τής
μάνας του καί πού είναι γι' αύ¬
τό δνια μειγάΐλο έικιται&ευτήριο.
Ή έΐπιρροή ιτοΰ σπιτιοΰ είναι
έκεϋνη, πού τφωιταφήνΐει τα ίχνη
της ικαί πού τα χαράζει πτολύ
βαθειά καί στό ύποσυινείιδητο ά
κό|μα είτε γ>ιά ικαλό είτε γώ κα
κό. Σττίίτι είναι δλη, ή
νο γιά τόν ΙέΊθνιικό ικαί ικοινωνι-
κό κίνιδυνο, πτού τοαρουισιάζΐεται
άπτό τα τκχραστιραιτημένα τται-
διά.
ΐΜά ποία είναι τα αίτια ικαί
ττώς θά υ_πορούσαιμε νά ττρολά
6ουμε τό καικό ιστή ρίζα τού;
"Ολα τα τταιδιά, όίλλα τοερυσσό-
τερο κι' ό:λλα λιγιώτερο, είΐδαν
όήμεισα ή ΐνιωσαν Ιμμεσα την
σικληΐρόιτητα, την ξετυεσμένη άν-
θρώττινη 'άξιοτιΐρέπτιεια, την άσ-
ττλα]χνία, την άΐδυκία. Καί ή ψυ
χή 'δλων συνειδηΓτά ή ΰποσυνεί-
δηιτα έχει πληιγωθή άττό τό κα-
κό, τϊού γνώιριιοχχν τ6σο πρόορα
καί τόσο όλοκληρωμένο. Κάθε
φυΐσιολογυκό τοαυδί διλετΐ'ει, ά-
κούει, σικέτκτεται, αίσθάνεται
καί άπορρο<ρό: μέ δλες τίς αΐ- ΰθήΐσεις τού ισά σφουΓγγάρι μή κορεσμένο, τα έξωτερικά γε!γο νάτα. Τα άιφοιμοιώνει διπως μττο κιρε!(.|μί.1δια, καθαρίιζΕ,τε δυό δόν τια σικόρβο κι' δλα αύίτά, τα 2ΰζ|Ετε σ' ε'να ξόλινο γουδί, έ- φόσον δέν ζχιειτε μί|χιτερ, πιροσθέ τετε τό σΛάλογο λοοδόιξ<-λο, ά- λόιτι ικαί πιττέρι καί τα τοολτο- διωρίσθη Διοικητής τή ΑιΙΐγιύττίΓου. ΊΕΐπΐεφΌρτΟσθη ίτήν κα τάΐκτηΐσιν της 'Υ|ε|μίένης. Τό 1574 έΐξΐεστΐρόΐτευισε καττά τής Τύνι- δος, την ό,-ττιίαν ,κοπέΐκτηισε. Τό 1580, διωΐρθσθη Μέ^ας Βκζύΐρης καί ώ'ργάνωσε την κ'οπά τής ποιήΐτε. Τ άδειάζ&τε σέ μιά στε νιό,μακρυ σαλατιέ|ρα καί ρθχνε- τε άτΓτό πάνω ψυλοικιαμμένο τανό κ·αί ψϋλές φεΊτες φρέχτκιες κιαί γΐερές τομά(τες. 1Η σαλάπα αΰΓτή τρώΐγΐείται μέ δλα τα φΐατνητά, άλλά καί μό- νη, είναι δέ πιειρίφιη|μος μιεζές δ ταν συοΌΐδεύεΙται άιπό ψίηΓτούς τσίρους ΙΣημΞΐώνω, δαι πολιλές δέν ττσλαοιτϊθΐοΰν τίς ιμΐελιτζάνες, άίλ λιά τίς κάδουν μέ δυιό μιαιχαίρια στό ξύλο τοϋ κρέατος. όπως τόν καμά καί κόιδουν τό κρεμ- μύδι δα,^τυλίδια. Πειρσίας έκιστρο—εόαν. Κατόπιν δΐμως της τίιττας τοθ ύπαρχη- γοΰ του Μιε^ομέτ παοά, έπαύθη καί έξω,ρίοθη. Βραιδοτι&ρον &ι- ωρΡσθη Διοικηιτής τής Δαμαΐσ- κοΰ καί τό 115189, μιε'τά την μέ- γάΐλην άνταρσίαν των Πεννιτσά ρων, 'διωρίισθη πάλιν Μέιγας Βε ζφης. Νέα δ|μως στάσις των Πεννιτσάρων "ροεικάλεΐσε την παύσιν του. Άιλλά τοάλιν άνα- κλη|ΘΙείς ανέλαβε την κατά τής Οΐύ|γ/γαρίας έΐκοπραιτείαν. Παρά τάς νίΐκας του, έπτιαιύθη τό 1695, μικρόν μιετά την άνοδον Μωώ- ιμεθ τοϋ Γ' (Ί.5/56 — 1ι6Ο3ΐ|). 'Ολίγοας ιμήνας βραδύτερον, ά- νεΐκλήθη ττάλιν είς την αρχήν. Ή άτυ,χης έίκστρατεία κοοτά τής Βλο^χΙίας προεκάλεοε την δυισ- μιένειαν τοϋ Σουλτάνου καί τό Τ5Ι95 έ~αύθη(. 'ΑΙλλ' ό τρείς η¬ μέρας αργότερον έ(ΤΓΐσυ|μ6άς θά ναίτος τοΰ διοΰδό^ου τού· έθ(εω- ρήΐθτη μήνυιμα έξ Ούρανοΰ, καί ό Σ ιναν έγέν&το, διά 5η>ν φο¬
ράν, Μέ,γας Βΐειζύ,ρη,ς. Ό μα-
'καρΰτης Μΐιλτιάοης Σιταμούλης
είς τα «θραικικά» τοΰ «θραικι-
ικοϋ Κέντρου» (τό(μ. 17, έΐτος
1Μ2) άναφέρει τα εξής: Ότι
ό Σ ιναν πασάς μιετά τό τέΐλος
τής διευιτέιρας τού Βεζυρείας
(2 ιΑύ'γοώστου ι1591) ι!ξωρί|σθη
£ίς Μάλγαρα, άνακληιθείς είς
την ΜΙεγάλην Βειζυιρείαν διά
τρ:ΐτη(ν φοράν την 29ην Ίανουα-
ρίιου 115931 Καί δτι κατά τό
τέλ<ος τη ςτρίΐτης του Μ. Βεζυ¬ ρείας (ι1Ι5 Φειβ,ρουαρίου 159!5), έξωρίοθη (πάλιν) είς Μάλγα- ρα, απού παρέίμΐεινε μέιχρι τής 7ης * Ιουλίου τοΰ αύτοΰ Ιιτους, ότιόΐτε άνέλα!6ε, διά τετάρτην φοράν, την Μ. Βεζυρείαν. Ο ΣιΑιΟΥΤΖΗ ΜΠΕΗΣ νεοΛε,ρος υιός τοΰ Σουλ τάν Μουράτ τοΰ Α'. Τό 13Β'5. Ένώ ό πατήρ του ήΐοτχσλεϊτο μέ την καιτάικιτηισιν τής Μαικε- δονίας, Βουλ,γαρίας, Σερ&ίας, καί άλλων μ©ρών καί την κατα στσλήν διαφόρων άνταρσιών, ό Σαθ',Λτζή. έξηΐγιέρθη καί οΰτος εναντίον του. Σ υμμαχήισας μΕ- τά τοΰ ΆνδρονίΙκου, ϋ'ιοΰ τού Βιϋζαν.τινοϋ αύτοκράτορος Ιω¬ άννου Ε' τοΰ Ποιλαιολόγου, έ- ξϋφανε κοινήν συνωμοισίαν, πρός έκιθρόνιισιν των πατέρων των. Οί επαναστάται ένιική|θη- σαν παρά τό Δι)δυ(μό'τιεΐιχον. Ό Σαουτζή συιλιληιφΐ&είς αιϊ,χμάλω- τος, ιέιτ^ιφ.λώθη ικαί Ιαίτίεκειφαλί- οθη ικιοπά διοοταιγιήν τοΰ πατρός του. "Ενώ ό Άνδρόνυκος «Ιέίττη- ρώΐθη» (ΐέτυφλώθη) άτπλώς (ικαί έλαίφρώς) κατ' εντολήν τομ πά τρός του, έικτεΐλοΰντος την ύττο- χρέωισιν, την ό-οίαν εΐ>^ε λάδει
άίττέναντι τοϋ Μουράτ. (πρ.<6Α. Μαικρή, ΚΛ', 915). Π|ερΙ τής στόκτεως, ωρισμένων λεπβτομε- ρειών, κοοΐ τΡερί τής τιμωρίας τοΰ Σαουτζή καί τοΰ Άνδρονί- κου, είχον δημοσιεύσει άλλοτε άρθ'ρον,,πιεριγράψας έκπιενώς τό δραιμαιτιικόν έΐκιεϊνο γεγονός, έν Δι&Μμοτε&χω, 'καί ατι τα πτώμα τα των φωνευθένΐτων όπαδών των συνωμοτών, συμητεριλαιμβα νομένου καί τοϋ Σαουτζή, έρ- ρίφΐθησαν είς τόν πθίραιρρέονϊτα έρυΙθροπάταμον(ιΚη|ζήλ ΝΙτερε). ΕΤ,χον ριφθή ιτόττε είς τόν ττο- τα;μόν εκείνον ζώντες διά νά πνιγοΰν άηταΐδοί τοΰ Άν&ρονί- κοα ΑΧΙΜΙΕΤ ΠΑ|Σ|Α,Σ ΣΙιΛΙΧΤΙΑΡ Ή Ε|Σ—ΣΕ-Ι-Τ ιΚαιταγόίμΕνος έκ Δι&υ|μοτέί- χου, διωρίσθη, τό ι1736, Μ. Βε- ζύρη,ς επί ΣουλΙτάν Μαχιμούτ. Έΐμτπίλοικείς δμως είς πιάλεμον ικατά τής Περσίας καί τής Ρω- σ(ας, έπαύΐθη, ιμετά 20 μήνας, ώς ανίικανος, περί τα στραιτιω- τυκά ζηαήΐμοττα. Καί έξωρίισθη είς Χαλκίδα τής Εϋ&οίας. Κα- νειακή ζωή, είναι οί γονεΐς, ή γιαγιά, τα μυκΐρΟΓΓερα ικαί με- γαλύττερα άδέλφια, οί ουγιγε- νεΐς !καί φιίλοι, ττού κυικλοφο- ροΰν στό άμεσον Γττεριδάλλον τοΰ τταύδιού, είναι καί έκεΐνο τό άίσύληιπτο, ττού λέίγιεται «Ιάτ- μόσφαιρα», «ώέρας» καί ήτου κάνΐει νά διαικ,ρίνωιμε τα παιδία μέ τό 'πρώιτο άντίικρυισμα. Αύ¬ τάς ό άέΐρας, στόν όίττοΐον με- γαλώνει τό παιδί, ικιάνει καί ξε- χωιρίιζομιε έκεΐνα ττοΰ ζοΰν μέ στοργή καί (κατανοήση στό σπί τι τους, άιπό κεΐνα ήτου μεγαλώ νούν μοιραΐα καί ιτυ|χαΐα. Τό μεγοΐλύτερο ποσοστό των παραιστραπημένων ιπαιδιών προ έρχεται άττό ταροτγΐμένον οίικο- γενειοκό τοερυδάΐλλον. Κοτί αταν λέΐμε ταραγιμένον ττεριβάλλον έννοοϋΐμε ,κάθε ιμορφη στή χα- λάΐρωΐσηι τού δεΐσιμοθ της οΙΙκο- γιενιείας. Καί συγπ<εικ!ρΐ!μένα : Διάιστα- ση γονέων. Συνειχεΐς φιλονικεΐ- ες, ΰβρΐεις, άντιζηλίΕς, έιχθρόιτη τες μεταξύ τους. ΆνήΙθΊΐκη ζωή τής μηΐτέΐρας ή τού ττατέιρα, ή καί αών ,δϋο. Συνειχεΐς άττουΐσί- ες των γονέων σέ διασκεδάσεις, παριάνοιμος σμμβίωση καί 6ά- ναυσος μεταχ&Ιρηση των άνηλί¬ κων απτό τούς γονεϊς των. Πόση έιττίΐδραιση μεγάλη γιά την δλη άγιω'γή των (τταΐιδιών, γιιά τή συιμηηεριιφορά το'^ς τό οίικογιενειαικό ίπΐερΐ'βάΐλ- λον! "Ας ύττοβέσωιμε <πώς ό τιαιτέ- ρας ιφιέρνεται άπτότοιμα μέΐσα στό σπίιτι, άν ©λαιστηιμάη ικαί βρίΐζη ιΛαί κακολογή, άν κανέ¬ να δέν δείιχνει σεδασμό στούς υεγαλυτέρους Τού οΰτε στούς γύρο τού άγάπη /καί έικτίμη|ση, τί θέλετε νά κάμουν τα τται&ιά1; ΠΑν στό τροΰ—ιέΐζι 'δέν ικάθεται μέ τα τταιδία τού μαζί, άν γυ- ρίζη στό σπίΓΤι τού άργά γιατί ή ταιί&έρνα ή1 άλΐλα κέντρα πιό Γτταλύ τόν εύχαρυστοΰν, άν μέ τα τταιδιά τού 6έν τταίιζη, δέν τα προσέιχη, δέν τα παρακαλου ι&ή στίς &ιιάφορες προσπάθειές τους κί' έα/ είναι τΰραννος μα-. ζί τους, κι' αν Τούς άτιαγορεύη νά ρω/τοΰν γιά κάΐτι ενδιαφέρον 'κι' άν δέν τ' ιάψίνη νά παίζουν, γιορτί θά ικιάνουν θί>ρυι£ο, ή γι-
ατί μπορΕ.ΐ νά (χτυττΓήσουν ή γι¬
ατί θά γίνη ζημιά, ττως θά τόν
ό,γαπτήισουν ή ττως θά τοΰ £-
σουν έμττυστοσύνη ικαί δέν θά,
βΐλέΐπουν μπροατά τους ε'να έ-
χβρό, ιτού εύκαιρύα θά θέλουν
ν' ατΐθΐδώισουν τα ϊσα;
ιΚι' άν, ιδιπως δΛστυ(χώς γύνε-
ται ττολλές ^ορές, δέν άρικήται
ό τοοιτφας ιμέ τή γυναΐκα τού
νά ιμςχλώνηι μιπροστά στά ιται-
διά, άιλλά τα βηληττηριάζει μέ
ιμΐσος τιιρός τή μΐάνα τους ·πρσσ
ιταΐθώντας ιμέ τάν ίτρόπο αΜτά
ικαί μέ τίς διάφορες άδυναιμί-
ες ττού τίς ικοίλλιεργεΐ, αυτόν
ν' άγοίπήσουν ικαί ν* άντυπαθή-
σουν τήιν μηαέρα, τί θά φταΐνε
τ ότε τα παιδία άν γίνουνε σκλη
ρό/καρδα, χωρίς λ/ειπτά αΐσθήι-
ματα, χωρίς τιρ^τΓθυς καλούς
καί συμπΙερι>φο'ρά εύγιενιικιή;
(ΣυνεχΙζεται)
τόΐπ,ιν,διοριισβείς άλλεΐτϋαΐλλήιλως
Διοιικη'τής Χανίων, Βελιγραδί¬
ου καί Νααττώκτου, άπτέθανε έν
Μΐ'Ικικα. (ΊΙδέ Μαικρή).
(ιΣυνειχΐΟζετται)
ΠΑΡΑΔΙιΔΟΝΤΑΙ μαθήματα
Γαλλυκής καί Μαθηματιικών Γυ-
μνασίου καί Λακιεϋου, κατ' οΐ-
>κον τοΰ μσθηιτοΰ, ύ—ό Σ.
ρή, τηλ. 553.0Η35.
Ο ΑΝΘΡΛΠΟΣ, Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ
"Οπως προεδλήθη είς τό φιλολογικόν μνημόσυνον τού
Η'
Στόν καιρό μας, δπτου ή ιται-
δεια άιπλώνειται όλοένα σέ ττλα-
τύτερες μδζες, ένώ έξ αλλου εί¬
ναι φανερό, €ϊτε τό θέλοι,μιε εί¬
τε άχι, ττώς ή πνειυ|μαιτικ'ΐΊ επί1-
οροιση τής Έΐκκληρίας έΊχει σιρ-
χΐεΐτά ύιποιχωρήσει, πολλο) άν-
δρες καί πολλές γυναυκες ζη-
τοϋν τή λογατεχνυκή τοεζογρα -
φία, ώπό τό θέατρο, άΐπιό τάν
ικριτιικό σταχασιμό, ώπό την ποί-
η|οη, κόΐτι πολύ διαψορετιικό ά-
πτό ατι ζηττοΰοτε άλλοιτε τό περι·
ωρυσΐμένο, κοιμψό κοινό των φν
λο,μούσων ττού Γττρέ'σ&ευαν ιτήν
ιά,ρχή «"Ή τέιχινη γιά την τέΐχνη
Ζηιτοΰιν ε'να ψυχ'ΐικό προσανα/το-
λισμό, μιά άπτάντηιση σέ δαθιά
έρωιτήιματα τής ϋττυαρξιής τους
ιμιά λύτρωιση άτταά την άγωνΐα
τοϋ θανάτου, μιά διέξοδο άϊττό
τα άγι,χη τοϋ συγχρόνου κόσμου
ή άικό|μα μιά μέθοδο ζωης, τό
/τθώς νά ζεΐ κανείς, τοώς ν' ά-
γαιτια, πώς νά κο~αΐκτά καί νά
χαΐριείται την ευτυχία. Ό σαγ
γραφέας '&χΐει νά άντιΐμειτωπίσει,
ιέδω, κοινωνιικά αίτήρατα μέγα-
λα, πού τοΰ δηιμικουργοΰΐν ήθι
κές εύθΰνες δαριές. θέλονττα
ικαί μή, γΐινεται ε>ας άληιθινό
«κοινωνικάς λειτουιργός» κα
ιμάλιστα μέ μιά εννοια δαθύτε-
ρη άιπό την τρέΐχουΐσα: Μΐπαίνει
στήν καθημΐερινή ζωή των άν-
θιρώίΐτων σάν άδηγός των ουνει-
δήΐσιεων, ιέΛτηιρεόίζκι Γτή —ροισωΐπι-
■κόΐτηιτά τους, τή ικοινωνΐική ίτους
δραστηριόττηΐτα, την δυαγωιγή ά-
νοπμείτα'ξύ τους· σιΐμιμετέίχει στή
βιάτπΐλαση τοθ χαρακτήρα ποΰ
λαοϋ του».
'ιΑίλλά ό θεατακας δέν
θά πή πώς, έτοειΐδή είναι άσΰγ-
κριτα ίισχυρόαερη, δχιει τό δί-
καιο μέ τό μέρος της, δέ 6ά
πή τΐώς πρέιτνει τό ττνείΊαα να π^
ραιιτη|5ή ιάΐπό τόν ιτροορΐισμσ
τού, έττΞ ιδή οί όΊλιλοι ίιχ:υν τσ
μιέΊσα νά τό κόινο^ν νά σα:|πάιση
Ο συν'ειτής δημιουργή θο: Ή
ττάιρΐει οΊπόΐφαιση, μιά καί καλτ,.
τέως, σ' αυτάν τό δρόιμο πού διί"
λιε£ιε, μτιοοεΐ νά τοΰ λόΐχει κα
τό χ'Ξΐράτερο.. (Προβλήιμαιτε
τοϋ Καιροΰ μας).
>->Τώρα, έΐξιαικολοϋθεΐ,
νά ττώ δυό λό|για καί γιά
ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ
*Η Κουβεντούλα μας
τώρα &έν μττορώ νά τό κατα-
λόι5ω.... Μά τορέίτοΒΐ νά ξιΊ-ε ε
■κώς οΊττό τότε πού μ' άριταίε
οά κ^'^'δ'ί'ρινούλα καί μ' έκλζι-
σε σ τα κλου,&ί, ττέρασαν κάίττου
δά.|&εΙα χρόνια. . Δώδεικοι όΐλό-
γΡ<τζα χ/ρόνια (πτφς φύιγανε ά- στό ιφύΐλλο τής 1ης Ί- λτ(Γι;α;), οπτό τέΐτε πού μέ λα- Λυττοθμαι εΐιλυκραά, σ)γισιτΓ.η- τές μου, γιά την άνο;(μια)λι'α, πΐ-ύ 8<πιως καί μόνιες θιά παραίτηρή- αο/ΐΕ, τταροίΐσι·ά|στηικ1ε στό φύλ- λο τής θης Ίανσϋαρίου. Τό ·π|ρ&:ιτοχ)ρονιάΙτιικο μΐενοΰ, έ'λιλείψΐΕΐ χώρου δέιν ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΓΠΟΛΕΙΣ ΕΜΟΛΓΝΘΗ ΤΟ ΝΕΡΟ ΘΕΙΟΝ ΔΩΡΟΝ ΤΟ ΚΡΛ>!
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓ. Λ.ΛΓΟΓΔΙ, είδικοθ
ανοι,ιαρίιου, δη|μοσιεύθηικε μιά
τόν περ|..'|ϊνα «ι!'κ= 6ανα-
ρί'ζει τό λθΓγιοιτέΙχνη άπό τόν
πνει,μαιτιικό ήγέΐτη. Ποία δμως
θά είναι ή πολιτική γραιμμή τής
ισ.μμιεταχης τοϋ πνευιμαιτυκοϋ
δηιμιουργοθ σιτήν κοινωινιική ζϋ-
ιμωση, νομίζω, γράφιει, πώς δέ/ν
είναι τθμιο νά γυρεύουιμε νά
πό καθορίΐσουμιε άτττό πρίν. Αύίτό
είναι ζήίτηιμα άνάμεσα στόν
—Λευΐματτιικό δηιμιουργο >καί στό
θ&ό τού. ΟΙ τρϋτοι χρωσΌθΰν νά
σέ&ουνται την ελευθερία τής ου
νεύδηρής τού καί. τα μόνα πρά-
μοπα πού μττοροϋ|με νά άιξιώσου
με άτττό α^τάν είναι τελεία είλι-
ικρίνεια, άλύγυστη πνευΐμοιτιική
έντιμό'τηιτα, γ-ενναιΟΓΓηϊτα τής
γ(νώ|μης. Νά τοεΐ αύτό ποΰ πΐ-
στεύει πώς είναι άληθινό καί
δίκαια, χωΐρΐς φά6ο καί χωρίς
συιμβιι&ασμούς μέ καμμιά σκο-
πιιμάτηιτα.
,μιουργός
Ό πνευιματιικός δη-
δέν είναι πολιτικός
γ>ιά νά τοΰ σαχωρε'θΕΪ τό «ητρί-
ιμουμ βίιδερε». ιΐΓ' αυτόν ίοχύΐει
τό «"ρίιμουιμ'φι'λοσοφιάρε». Όψει
λιει λοιττόιν, άτπέναντι στά κοινω¬
νιικά π,ρθ'®λήιματτα, νά σταθεΐ,
ώς τό τέλος, άητόΐλυιτα συν&—ής
μέ την συνεθδη|σή τού. "Αν τό
<κά·νΐει αύτό, ό άνθρωπος, είναι <ίν τόζει μέ την κοινωνία τού. Τής προοφέιρει μαλιστα ίνα. πά ιράΙ&ειγιμα πνευιματιικής άρετής, πού £χ|ει, αύτό καθ" έαυίτό, κοΐ- νωνιική άζία μβγόΛη. "Αν ή κοι νωνία δέν τό καταλαβαίνει τό- ισο, τό χΐεΐιρότε,ρο γι' αυτήν. Καί άν συτνδχιΐζει ν' άνταποκρίνεται στάν πνευ,ματΓΐ'κό δημιοοργό, πό τίζοντάς τον τό κώνειο ή καρ- Φώνοντάς τον σέ σταυρό ή ρί- χνοτάς των στόν " Ι τθττόίδραμο, γιά νά τόν φανε τα λεοντάρια, ή καίοντάς τον σέ δηΐμόΐσιες πλατεΐες, ή &γιάΙζΌντάς τον ά~ό τή μέΐση μ* δΊλους τοΰς αλλους τρόπτους, τό τσεικοΰρι, την καρ- μανιόΐλα, την κιρε,μάλα, τή σφαί- ρα, τή φολαική, την έξορία, δέ γ. Άιρικειτά χιρόνια γιά την έλει,ιειεΐρίια σέ διά* τόν ούς καί σέ πολλω* ει!|δών γρατιΐτά καί δέ μ·οϋ φα νεται β'Ίδαια, νά έ"χω σει τό θ'έΐμα. "Ισως δλο τό γράψιιμ'ο πού κάνουιμε γι'· ρω στήν Ϊ€ρή λέΐξη νά μην εΐνσ άίλλο τίποτε παρά ε'να ώμορφο άΐκόμη νιεφένλω|μα, ε'να προαίΙσθΓ μα γιά κό|τι μσΐκρινό, κάτι κου θά τό συΐλλάβουν καθαρόΐτερα σέ άλΐλους καιρούς, σάν θά έ- χουν όριστικά ξιεπτεραισίτεϊ τα προΦλήιμσιτα καί οί Ιδεαλογιΐες των ήιμερων μιας. Μά έδώ θέλω ν' άΐφήΐσω μονάΐχα μιά νύξη. Πι- στεΰω τιώς Μνας γνήισιος πνευ^ μοπιικός ατνβρωπτος δέν μπορεΐ νά μην είναι (ό καθέινας μέ τόν τρόιτιο του) φορέας τής ελευθε¬ ρίας στόν κόσμο, άιπό δίττοια με ριά κ ι ότν άΐγΓνΙΟζει τό θφα «ζωή» ή τό θέιμα «ιάνθρωιττος» η' «κοινωνίαν καί μ' δΤποιο ΰλιικό ο&κοδομεΐ τό ε]ργο τού, άν εί¬ ναι γνή'σιο καθώς έΊλεγα, μοι- ραϊα θά έκΐπορεύΐεται άπ' αύτό κά™οιος άε'Ιρας δλΐευιθερίας, κά- ποια χαρά ή κά)ποιο άγ|χος κόΐποια δίψα γιά £να εΐΕος ή γ'ά δλα τα ειδή τής έλευ&ερί·· άς. Είναι κοινάς τόιπ-ος, δΊτι χω ρίς ϊνα έλόχιατο Λοσοστό ελευ¬ θερίας, τό πνεΰιμα πνί|γ&ται». Αΰτά δγριακρε ό θεοτο'κάς στά «'Προβλήιματα τοΰ Καιροΰ μας», πού τυπτώιθη|καν τό 1Θ56. ΤιΗ)ταν λοιτοόν φυσιικό νά τοάρει θιΊση —ικαί μάλυστα μαιχηίτιική θέ]σηι— στήν πολυτιική καί ήθκκή κρίιση πού τρο3ρου0ΐάσθη|κε στήν χώρα μας, έδώ καί ένάμυσυ χΐρόνο. Δηιμοσίευσε σεφά αρθ - ρων στήν έφημιερίΐδια «Τό ΒήΓ μα», πού τα έζέβωΐσε τελευΐταΐα καΐί σ' Κνα μιικρό 6ΐ'6λίο μέ τόν τϋτλο «Ή έΐθνιική κρίιση». Σ/τά μύιχια τής ψϋχής της, γιρόιφΐει σέ άπό αύτά, ή έλληνιική κοι- νωνία, των ημερών μας, κσΛέ- χιεΐται άΐπό συγικιειχιυ,μένΐες άνηρυ- χίίες καί τύψεις. Κατοολαδαίνει πώς δέ ζεΐ σύ|μφωνα ο6τε μέ τίς πολιτι,κές έτΕατγιγΐελΟες της, πού είναι συμβιατιικά «δημοικρατιτ κές», οϋττε μέ τίς μείγάλΐες πνευ μαΐτιικές παραΐδόσεις, πού συνε- χιώς μνηιμ·ονευΕΐ: Τάν έλληνυκό άΜθρωπιισμό καί τή χρΐΌτιανιΐκή διΐδασκαίλία τής; ίΐσάτη,τας καί τής ά&ελφοσύνης. Κ' ή άΙ&ιάλ λσικτη έθνιικοφροσύνη της, άρ- χίζει καί αυτή νά γΐεννά της έιοωΙτή|μσπα. Νά λέ|με, άν θε λεΐτιε, ττώς έπάινω άπό τό κάθε τί θέΐτοι.|με την «ιίδέια τοΰ έ- θνους» καί πώς εΐίμαιστε δτοιμοι νά θΜσιάισουιμε τα πάντα γι' αυ¬ τήν, άΐλλά τό ζωντανό, τό πρα- γματιικό δθνος ποΰ τό παιμα;... Καλή «ή ΙΙδέΊα», άλλά τί γιίνον- ται οί ότνθρωιΐτοι; Μαζί μέ δλα αύτά έξαφνα άναιδλύιζει στήν σϋλλοιγιΐική μας σ^είοηιση χαί ϊνα οΊ.ναιτό αΐσθημα άνασφαλεί- ας καί φόΐδου, άχι πιά γιά τό μέΐλλον, μά γιά τα σήιμιερα». (ιΣυινειχιίιζετται) β6θιμά!δα άργ6τε|ρα. Αότό 'έγιι ι ά οτό αΓτο-υρσεικΐόικιι» ν*ά νά τα γιαττί δλο τ,ό ικε'ΐμιενο της συι ερ-1 ττοθ,ΐε καί νά «ξΐΞΐφράξοιμΐΞ» γο,ισίας μου, εΐφ στό μεΙτο:ί.ύ ι τόν {Ίρκ.τά μιας... Τώρα πτ5νε κι' στοιχι3ιο&ΞίτηΙθη (ώΙσχΕτα άν δέν ι οί ϊραιτες, πΟΛ£ χαί τα... σο- δτΐμοσιιεύΙΕτ,ικΐε) ικαί ό άιρχι&ρΓ>ώ ρτίπΐία. "Έΐρ'χεται βαρΰς τό με·
της τοΰ τ<-ΐττογραφείου, κλείνον- τας σελθ&ες τοΰ φύίλλου της 8ης ' Ιανουαΐρίιου., (χρη|σιμοποίηΙσε κΐςχΐ τα στείρεόταϊτα τής υλης ττού 6- μειινε άιπό τό προηγιούιμΐενο φύλ- λο ικσΐί μαζί καί τό μιενσϋ τής 1ης Ίανουιαρίοο. Σάς 6έ6αι- ώΐι> ίίιμως πώς δέν τ&κανε ίπι-
τηΐειες, γιατί ξέρω πώς δέν εί¬
ναι... παληοηιμΐφοιλογιίϊτης. "Αιλ-
λα είναι τα κουοούρια τού καί
τισραικα'λώ τό θεώ νά τόν τΐ-οτί-
ση καί νά μή μέ άναγικσοη νά
τον ττιό'σω στό στοματάικι μου...
Παντιριειμένος είναι κι' αύτάς
καί ξέρει άτπό γυναυκεΐα γιλωΐα-
σίτσα!
(Μώλιστα Γτήν τοαΐραξε,ρει...
Δέ ιμοϋ λέίτε, τώρα, πώς τα
αιέ τό χρύο; Έγώ
σφερι στό σπτ,ίΐτι καί ή τπρώΐτη
κουΐδέντα ξέρετε ποία εί¬
ναι:
—Είναι έ'ίτοιμο τό φαΐ, γυναί"
κα; (^τσι σκέίτο «γυναίΐκα>, τόν
ξύ μας), φοράω δυό μάλιλινες
μη/λοθζες, τή μιά πάνω στήν
άλΐλη κοΛ τα παντταλονάκι μου...
"'ΕΙτσι δέν 'κρυώνω. Σώ μέ εί-
δε μέ τό βραικί γιά ττρώτη φο-
ρά ιέψέίτος ό άντρας μο^, γιιοπΐ
■ηρέ^ζι νά σας έξομολθΓγηβώ
πώς χόνπρηνα λί(γο καί μοΰ
ρ^εται στενό, μοϋ εΐττιε: «Φουρ-
τούνα στά ιμτοαΓΓζάΙκιια σου! > Μά
κι' έ!γώ &έν τόν 6όφη(σα ά~λή|ρω
το:
—Τα πιάνΐει τα μπατζάΙκΛα
μου ιφου,ρτοΰνα, βρέ άνόητε, του
άτοάντηΐσα, έΤτισι δητως τα., τοε-
ριιχοιρόΐκωισα μέσα στή τταντα-
λονιά;
ιΚι' έκεΐνος (Ιτί νά πή;) δέν
ό>πιάντη|σε.
"ΙΑιν/τιρες άτγαττηαέ μου, ότν-
τρΐες! Καί τ' άστεία τους κρΰα
κι' άνάλατα είναι σά λατιας...
Πώς στό διάτανο, μάς φαίνον-
ται 2ιξυ*ττΓνα >καί χαρ ιτω μενά,
πρίν τούς (ΐταντ|ρε/υ(τοΰιμιε, αύτό
—"ΊΕιτοι,'ο.0 είναι. . «όΐνίτραν τοΰ
λέω κι' ένώ... ΣΙκέΙτο σά ιιανέ-
οτ,ρα τοΰ τό λέω κι' έιγώ. Χω¬
ρίς τό <ιυ.οΰ», οη|λα5ή αντρα μου. ΑΰΠό ώΐστόΐσο δέν τόν ταει- ρόιζει, οΰτε τόν κάνη νά άλλά- ξη σ<.(μπτεριφορά άπέναντί μου. Βέ'βαια δέ λέω πώς μοΰ φεΐρίε- ται άΐσχιηιμα, μά δέν είναι τρυ- φ'ερός μαζί μου, δ<σο ήτανΐε 8- ταν γνωριστήΐκαμιε.. Τώρα έ¬ κεΐνος είναι τ' άφ<εντιικό καί έ¬ γώ εΤμαι άττλώς ή... γυναίΐκα. Ή γιυναΐίικα ττού τοϋ έτοιμάίζιϊι τό φοτγΐάΐκι τού, τοΰ πλένει καί τοΰ σιδ'ερώνει τα ρου^ιαλάΐκια ττού τοΰ συΐγυρίζΐ&ι τό τι. Αύτη είΐμιαι, μιά σκλάβα ά- λείΐτέρωπη. Ένώ τ'... άφεντΐ'κό, μέ τό γσμο, δ()(ΐι μόνο δέν Ιιχα- σε τίΐττοτα μά δγηΐκε καί κερδι· αμένο. Κι' άν τοΰ ττέση στά χέ ρια 'καί κανένα... ξυνόμηλο, δέν διιστάζ^ι νά τό Παροιπηρα δμως ιτάλι καιτήιφο- ρο καί κοντεύω νά τοΰ τα δγάτ λω στή φόρα «τοΰ προικομμέινου μου. Μά τίές τε μου, στό θεό σας, ό'ιμα ιδέν τα ττω τα παρά- ττονά μου, σ' έσας, τίς καλές καί τοιιστές μου φΐίΐλες, σέ ποίον βά τα πώ; ΊΕΙλΐτΓίιζω νά μέ νιώσΕιτε καί νά μή μέ* παραξηΐγήΐσετε, γιιαιτί έ¬ γώ, πρέπτει νά σας τό τονίΐσω αύτό, δέν εΐμαι κουΓτσοματόλα. 1Η καλή καί /ΐτιιστή σας φιλή ΚΥΡΙΑ Κ. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΒΡΑΔΥ -ίΊόιρι θρο3στό σουττα. Τυιρί ψέτα Φροΰτα Β' "'Άρα, οί διοφ^οικοί κ·αί χη- ||-'·ικοί τρόιποι τί δτποϊοι είναι μόνον διά χρή¬ σιν είς ειΐΐρεΐαν κλίιμαικα— &έν ι* ·ατοιστρέ1φουν οϋτε τα μιάσμα- τα, οϋΐ'ε 'βεΊ-αλΛον τοΰ Κώχ (τής φίματιώσεως). Καί ό κα- θηγητής Μ,που-"χγιε «Φαντε·.:€ΐίΐτε, &τι ό κιαθηιγηιτής ΛιΕΙΠΙιΝ χρησι,μοητσίηΐσε γιά την / τοΰ έιμιβολίου του, είνα μίασμα τής 15ος, ιό άτΓοΐον εί^εν άπτοιυιθ- νώΐσει άπτό τό «Ιπόισιμον» ν&ρό των Παρισίων. ΤΙΟΞΙ'ΚΑιΙ ΟΥΣΙ'ΑΙΙ: Ά|μ€- τρη(τα έργοστάσια έΐκ,χύνουν Ιείς τούς ποτσιμους, τούς παραιποτά μους ττρο'ίόντα χηιμιιικά γ)εωργι· ικά δ'ά την εξόντωσιν των δλα &ερών έντόμων, τωτ^/ ώαιρίων των, τής νΰμΐφης των κλιπ. Έ- πίσης 'έκιχύνονπαα χη/μιΐκά άπτο ο,μητιικά καί τοξικά τα όιτοΐα ^οησιμοποιοΰν οί νοιΐκο/κυρές στίς μτττο·υ(γάδιες καί στά πλυν- τήιρια. "Ολα αύτά τα συνθΐεττι- ίκά χηΐμιικά ταρο'Ίόντα κωλύουν την αύτοαττοΐλύΐμανσιν των υδά¬ των των ποταμών. Παν)ταχόβεν τοαρατηρεΐται ή έ'ξαφάνισις μεγόίλων ποσοτήΐτωιν ίιχΐθύων ΐΕηληΐτηριοΰοΙθιέντων άιπό τίς διάψορες αύτές ούσΪΕς ικαί οί έφηιμερ'Ι&ες συιχνά άναιφέ- ρουν δτι ή έττιιφάινιεια των κι- νοι,μιένων ύΐδόΐτων είναι πλήρης χιλιάΐδων νεΐκρών ίιχ0ύων τό|σον είς τηροχωρηιμένην άποισΰνθεΐσιν δσον καί εΐίς δυσωδίαν. ιΥΙΔΑΤιΑΙΝΘΡιΑΙΕΙΣ: ΡυιμουΙλ- κάί κα!ί λέιμ&οι τίετοϋν είς τα ττοΐτά|μια τα ϋδαιτα κ'αιθαιρισμοθ των μΓΐχανών των. Τουτο έΤχει ώς άττϊΐατέλΐεσιμα την δημιουργί¬ αν ενός λ&πτοΰ στρώμοπος είς την έΐπιφάνΐειαν, τό όττοΐον έμπο δ'Οζει ούσιωΐδώς την όξυϊγώνω- σιν τοΰ ϋδοπος καί έητομένως είς την άναζωογόνηΐσίν τού. ΡΙΑΙΔΙΒΝΙΕΙ ΡΠΑιΙ ΟΥ Σ ΙΑΙ: Αί ούίσίαι αυται, προερχόμενα ι έΐκ των άττομιικιών δοκιιμών, ά- πορρο>φώνται άΛτό τα έττιΐφανει-
αικά ΰδοττα καί κ'αταλή,γουν είς
τα ποτάμια. 'Οΐμοίως καί τα ά-
πορρ'Ιμιματα των άίτομυκων καί
ιτιυρηνιικών έργοστασίων.
ΙΜΙιΑΙΣΙΜιΑΤΙΑ ΚΙΑΙ Τ0>ΞΙ.
ΝΑΙ: Σ υνε,χΙΟζοντας τό φοβε¬
ρόν αύτό έιρωτημοίτοιλαγιιον,ττοΰ
ινα θεωρηθή ΠΟ Σ Ι ΜΟΝ.
Ή άΐπάυτη,σις ήτο: ΟΧΙ
Ή κοιτοΊστασις αυτή είναι κα
πά τίΞρισσόίτερον άιττό φοδερή,
Γ άν ΊιανταΌβή κανιείς, δτι τα
τρία τ^Ιταιρτα τοΰ τΛηθ^ΰ,αοΟ
τής ΓανΜλίας —ττοερίιπου 3·5 &ι.α-
τοιμμύρια ότνβρωιποι— πού μέ¬
ν ουν στίς πτόλεις, είναι άποιχρό
&ΐμέοι νά τπίνουν αοτό τό νερό,
τό τόσον έπιικίνδυνον καί ^οξι-
κό
Πρέπτο νά σηιμίειωθή, δΐτι ό
καθηΐγηιτής ΜιπΌυαγιέ είναι ικά-
τοχος τής Βδρας τής Προληΐπ,τι
κης 'Υιγιιεινής είς ιτήν Ίατριικήν
Σχολήν τοϋ Πανεπιστημίου των
Παριθ'ων. Τό κΰρος των συιμιτε
ραΐσμάτων τοϋ ικ. καθηγηίτοΰ
δέν δέΐχΐεΐτοοι έΓτοοιμΐένως ουδεμίαν
ΔΕΥΤΕΡΑ
Γιαιλαντζί νταλιμιάΙ&ες
ΤορΙ
Φροϋτα
ΤΡΙΤΉ
οπυφαΐδο
Τυρί
Φροθτα
ΜητιζεΙλια ξερά σούττα
Τυρί φέτα
Φροΰτα
ΜΙπάΐμιες (ικονσέρβας) δουιτΰρου
ΤΛ.|ρί φέτα
Φροϋτα
ΤΕΤΑΡΤΗ
ρύζι δουτύιρου
Π'Ικιλΐες
Φροΰτα
ΠΕΜΓΤΤΉ
Ποδαροικια όιρνίισια αύιγολέ|μο- Μαιρϋδες τηιγανηΓτές
νο. ΣΐαλόΙτα ραΐδίΐκια
Σαλάίτα ,μΐεΐλιτζάνες. Φροθτα
Φροθτα
1
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Ή Ένωσις Σμυρναίιων ανα¬
κοινοί 8τι άτιτειςράσιιοιε νά
νώοη, τόν πιροοιεχή Μάρτιον, είς
τάς αιθούσας τής Σίτέγης της,
Έκθεσιν Μυκρασιυαττυκοϋ Βυβλί-
ου.
Είς αύτην θά έΊκτελΐεισθοΰν:
1) Έλληινυκά ικαΓι ξενόγλωσ-
σα, βαβλιίο: 'κόΛ ττερυο5ιικά, τα ό-
τυοΐα, ώνιεξαρτήτως τοθ τόπτου
καί τοϋ χρόνου τής έ'κ&άσεώς
των, -ρατγιματευονται θιέιματα
I-
στοριικά, λαογιραφιικά, λαγοτε-
χνυκά κλίΐτ., άναιφερόιμιενα είς
την Σμύρνην καί ειίς την Μι¬
κράν "Ασίαν, γεινυκώτειρον.
2) Παλαιά, έλιληνυκά καιί ξε-
νόγλωιοισα Φιβλ'Οα, τη&ριοδυκά
καί έφηιμερίίδιες, τααντός πειριε-
χομένου, Ιέκΐδοθέντα είς την
Σμύρνην ή άλλα(χοϋ τής Μιικρα
οίας, μέιχριι τής κ,αταισιτροφής
τοΰ 1922.
3) "ΕρΓγα σιμυρν,αίων ικαί μι-
συγγροοφέων, άνε-
ξα,ρτήτως τυεριιειχομένου, τΟΜθυ
καί χιρόνου έικδόσεώς των.
4) ΊΕφημειρίδες καί Πιεριιοδ ι¬
κά, μυκρασυατιικά ή προσφυγι-
κά, έ'κΐδοβέντα όπτουδήίποτε, ά-
πό τής Μικρασιατυκής καταισ-
τροφής, μέχρι σήιμερον.
ΟΙ επιθυμούντες νά μετάσ¬
χουν τής Εκθέσεως τοαραικα-
λοϋνται δπως, τα διαττεθησόμε
να τκχρ' αυτών έικθέιματα των ά
νωτέρω κατηιγιοιριών τκχραδώσω
ΡεβύθΊα - ρύΐζι πιΐλάΐφι
Τυρί φέτα.
Φροθτα
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ
Τραχανας ξυνός, ψωμάικια τη-
γανηΐτά
ΤαρΙ
Φροθτα
νά έγικριθη άπό τό σύ¬
νολον, ό καιθηιγηιτής Μ/ττουοη/ιέ
έ-θεΌε την έ|ρώτη|σιν εάν αύτό τό
ΰδωΐρ, φιϊΜτραρΐΐσμ'ένον ή άίποΐλυ
μαισμένον μέ ιχΐλώριον, δύνοϊται
Τό νβρό Ιεΐναι έττί τβλέον έ|μ£-
τικόν μέ μίαν άοτχημην γΐεθσιν
πρόερχοιμένην άιπό τίς χλωιρο-
φαινόΐλες, οί όίττοΐες προστίβεν-
ται δήΒεν διά την άπολύιμανσιν
των υδάτων.
'ΊΕ/πιειτα τπεριέ)χΙει μον.ίιμους μι
ικΐροοργανισμούς έσιτίας χων χιει
ρατέρων νόσων. Οίαδήΐποαε μέ.
τρα καί άν ληΐφθοΰν, τα μιάσ-
ματα δέν είναι δυνσπόν νά γί>-
νουν λυγώτιερα. Ό κ. Μπουα-
γι ύΤΓτοΙδειικνύει νά μην δίδετ'αι
νερό τρεΐχθυμενο (τής δρΰσης)
εΐίς τα δρέΐφη ικαί είς παιδία κά
τω τοΰ ενός δτουις, έΐκίτός άν 'έ·
)ίΐη άτΓΓθιστειρωΙθη διά βρασμοΰ
προηιγουμένως.
Οί σαητιρόιφυιτοι μικροοργανι-
σμοί των ύδάΊτων αύξανονται σι
γά σιγά είς σημείον, ώστε διά
νά γίνουν ολιγώτερον ένΐεργά.
τα μιάσματσ: κλήτ. 'Εΐχιρειάζειτο,
πρίν 50 τοερίΐπαυ χρόνι·ό, δάσις
5 ιχιλιοστότγΐραιμιμα στό λίτρο, έ
νώ σήΐμιερθν χρειάζεται δόσις
80 χιΛιοστόγραμμα στό λθτρο,
δόΐσις 116 φορές μ&γαλύΐτερηι τής
πρώτης.
Ι Αί τοξιικαί ούισίαι παιρουσιά-
ζσ^ν είς τό σύνολον φ©6ε|ρές
δϋσχέιρειες καί ικΐΛ/δυναυς διά
τόν όργιανισμόν: τα ΰδοπα τα
τοροεριχόμενα άιπό τούς ύπτονό^
μους κιαΛ. τα διποΐΐα τΰεριέΐχουν
νιτρυκά καί νιίτρώΐδη άπορρυΐπαν
τικά, άιλατα, φωισφωιρυκά λϋπώι-
σιματα, άζωτοΰΐχα, θειοΰχα, ώς
έΙπΡσης ικαί σώιμιατα ττίλούσια
είς άρσΐενιικόν τΐροΐεριχιόιμΐενα ά-
πό την ττλιύισιν των άΜτικρυπτπο
γΐαίμιικών σωμάαων άτοό τίς δρο
Χ(ές, δταν δέν άτΐτορρί(ττΐτονΙται
παρανόΐμως ικατά ιαάιζας, άτττό
τα πλείστα των έργοστασίων.
(Συνειχίίζιεταιι)
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ ΤΗΣ ΒΡλΚΗΣ
Ποΐοι Σουλτάνοι, Πασάδες καί
•έγεννή'θησαν έν Διδυμοτείχω ή
σθησαν έκεΐ ή απέθανον,
αλλοι έπίσηιμοι Τοθρκοι
επεσκέφθησαν ή έξωρί-
ή εξετελέσθησαν,
Τοθ Πανοσιολογιωτάτου ΆρχιμανδρΙτου
κ, ΠΙΚΟΛΑΟΥ ΒγΦΕΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ
Β'
ΐΚοΰτά
ιφορίαν
Βόλου
ΣΑΒΒΑΤΟΝ
Μτοαικ'σλιάρος τηιγανη'τός Πατώτες δραΐστές σαλάίτα
Σ,κορ'δαλιά
Φροθτα
Πκοϋλάς άλά Ούγτγαρέζα.
ΠατάτΓες τηγανη|τές
Τ'ϋΐρί φέκα
Φροΰττα
Παΐστό - εληές
Φροθτα
ΚΥΡΙΑΚΗ
Κ'εΐφιτεΐε ά|κ ια σ|γ>άιρ άς
Λα^ανοσαλΰΙτα
Φροϋτα
σιν, έττί δανείσμώ ^καί άμεοω έ-
πιστροφή, ευθύς ιμετά τό τέλος
τής Έκθέισεως, είς τα Γραιφεϊα
της Ενώσεως, (καθ' εκάστην,
Φκτός Σιαι66άιτ>οιυ ικαιί ιΚυ,ριαικής
5—8 ΐμ.ιμ.), μέχιρι τέλους προσΐε
χοΰς Ίανουαιρίου', τό βραδύτε¬
ρον, ίνα Ίΐε,ριληΐφΙθώσι ταΰ'τα ειίς
τόν Ιικ'δοθησόΙμίενον κατάλογον.
Διά τής "'ΒκιθέοΐΒως αυτής, έ-
ττιΙ&ιώκοιμΐεν, άκρ' ενός την -ροβο
λήν, κοοτά τρο,ττον άνΐι—ροισω-
τπευτυκόν, τής ττνειυΐματιικής τταρα
γωγής τοϋ έλιληνΐισμοΰ τής
Σμύρνης ικαί τής Μιΐκιρδς Άισί
άς, καί άφ' έ'τέιραϋ, την ττροα-
γωιγήν κιαί 5ιά τοϋ μέσου τού¬
του, των ιμμκραίσιαΐτιικων οτπου-
Ιδων.
ιΑ'υσιοΙδοξοϋΐμιειν δτι τιώντίες οί
δυνόμενοι, κυρίως οί Μυκρασι-
άτκχι ισθγΐγιραΐφεϊς ικκχί λόιγΊΟΐ,ώς
ικαί 8οο>ι δΊατηιροΰν είς τάς δι-
δλιοθήκας των τϋαλαιιάς ή νέ άς
ιένδυαψεροάσας ιέΐκίδόσιεις, των ά
νωτέιρω κατηιγοριών, θά θελή-
σουν νά ένισ)(ύοιουν τάς ιτροσιτα
θείας ιμας, πρός επιτυχίαν τοΰ
σικοπτοΰ.
ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΦΑΓΗΤΩΝ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ : οικογένειαι προ-
αφυγϋκαί έλθοϋσαι προσφά-
τως έκ Ρωσσ!ας διά άγροτι-
κήν έπιχιείρησιν. Πληροφορίαι
Βερανζέρου 13, τηλ. 631.093
Τος δραφος Γεωπονική
γη.
Στέ-
ΠΚΟΎιΛΑιΣ ΑΐΛΑ ΟΥΓΓιΑΡιΕΖιΑ
ιΚόιδετε σέ μερθδες ϊνα κομ-
ιμάίτι βοΐδινό ικρέας ψαιχνό', ή άν
τθρατιμάτε σέ μ~ου)κιές. "ΕπιΕι-
τα κύΙ&ετε λίγο ψϋλό κρειμΐμύ&ι
κιαί τό ρί|)(νετε σέ μιά καίσα¬
ρ άλα ,μέ άνάιλογο βούτυρο ή
κιολό λά'δι. ΒάζΕΐτε την κατσα-
ρόΐλα στή φωτιόι, άναΐκατεύον-
τας τό κρεμμΰδι μέ μιά ξύλινη
κΌίΐτάΙλα κάί &ταν άρχιίιση νά
ξανθιθζη, ρ'ΐχν&τε τό κρέας, τό
άνά|λογιο άλάττι ικαί σιπαιραΐτη-
τα μιά γεΐμοπη κοαταλιά τής
σούΙτΓας κόΐκκιινο τοι~έιρι χαί τ'
άνοπκιαιτεύετΕ ττροσέ|χοντας δμως
μέ τό ικιαίβού|ρ·νπιισιμα νά μή μαο
ρίση τοσλύ τό ικρέας. Πρσοθέ-
τετε1 καιτότπιν μιά κουταλιά ά-
λΙεύ|ρι &ν θίλετε, πάντως έ/γώ
δέν τό βώζω, 6άΐζ)εΐτε άναλι,ιμε-
νη την τριμιάιτα πελτέ, έίφ&σον
δέν θά χΐρηΐσιμοττοι,ήΐσετε φρέσ-
κια, <5ΐκό·αα μιά ψιλοικοιμμ-ένη σκΐελΐΐδα σκόρδο 'καΐ άν ΜχΙειτε ζωμό κρέοπος άντί γιά νερό. Άλλοιώς βάζεΓτε νιειρό μέ δυό τουλάχιστον 6ο6ινά μ~ουΐγ'ΐόν ά ναλνρένα σέ λίγο νερό. Τό νε¬ ρό ιτρρέητ&ι νά σκΕατάζη τό κ,ρέ- ας. ΣικΐΕΛταιζιετε την κατΐσσρόιλα μ' £ ν α τοιάτο κιι' άιφιίνειτε τό φα- γηΐτό νά σι>οβρά|οη ώς ποϋ νά
πήίξη (νά δέΐση) ή σάλτσα. Κα¬
τόπιν τραΐδάτε την κοποαρόλα
άπτό την ψωτιά καί άν σάς φα¬
νή πολύ τό 6ούτυρο ή τό λό,Όΐ
τό Λψαιρεϊτε. Δοικιμιάιζιετε τό
κρέας κιαί άν έχη ψηΡή, μέ τό
μ'όΐσσημα δηλαΐδή νά κόδωνται
εί Γ-νιες του, άΐδιειάΐζΐεΐτε τό
τό σέ μιά πιοπέΐλλα
κιαί ©αθουλή (γιά νά μην
ώιση) καί τό σεριβίρετε μέ πα
τόπες τηγ,ανηττές. "ιΑν τό κρέας
θ'έΐλ,η, άικόιμη ψή|σιιμο, προισθέΐτε-
τε λίιγο νερό μ' ε'να τοάλι μ*πιου>·
γιόν καί ξαναβώ)ζε(τε την καίτσα
ρόλα στή φωΓτιά ώς πού νά ψη-
θη.
"'Ε/χιω νά σας ικώνω μιά σύ-
σταοη. ΈΜειβή δτπως ξέρετε, τα
ματουγιόν είναι πολύ άιλμυρά,
ττιραΐσί'ΐχΕτε τό άλάΐτι πού θά βώ-
λΐεΐτε στό ψαγηίτό γιΐά νά μή γί
νη λΰσσα.
ΣιΑΛΛΑΈΑ ΜιΕιΛΐΙιΤΖΑΙΝιΕιΣ
'Β'όΙζειτε 3-4 μ&λιτζσΛ»=ς μέΝτρι-
ες ή καί περισσότερες στό φοΰρ
νο νά ψη(θοΰν. ΚΙοίτόίΐτιν τίς κα-
θσρίζ'ετε άπτό την φιλούιδα τους
καϊ. τό κοτσάνι τους καί τίς
σέ μυκρά κοιμιμάτια. Ξύ
στόν τρ9φση δυό μέτρια
έπιστολιμαίαν πληρο-
1Αιρ'χιρρα6ίνου
(ΐτόν όίττοΐον εί¬
χον γνωΐρίισει καί ττροσω—ιικ'ως
έν τή ο'ΊΙκίΙα του), ό Σινάν ϊτα-
σδς εΐχε διαδειχΐθη τόν δολοφο-
νηΐθένίτα ΜέΙγαν Βιεζύιρην Σοκό-
λη πασά. Ό Σινάν καί άλλαι
πασάΙ&ες παρώττρυναν Τόν ΣΙουι-
λττάν Μουΐράιτ Β' (.11404, 1)422,
145111), νά ικηιράξη πΐάλειμον κα¬
τά τής Περσίας, Ινίθα, μετά τόν
θάνοπον τού Σάχου Τοχΐμιαισέιφ,
είχεν έκρατγή έμιφύλιιος (ηόλε-
μος. Ό Σιναν, διορισθείς Άρ-
χιστράττηΐγος ικαί άττοτυιχών, έ-
παύΐθη καί έ'ξωρθσθηι &1ς Διδυ-
μό'τευχον. Τόν εΐχε διαί&ειχθή
&ξιισλαιμιισθΐ£ίς Οδγ^ρος
δίν -πασάς.
ΊΑΙνιεξαρΐτήιτως των άνωιτέιρ»
άκαΒορίστων ττιληρσφοριών, με
ταφέρω ικαίτωτέιρω πίερί τού Σι
νόν πασά άναο/ραΐφομενα είς
την ιέγΙκΜκλο-αιδίαν 'Ελευθε-
ροιΙΙκη (ΙΙΛ', 497).
10 Σ ινότν πασάς ί)(το στροίτι-
ωΐτικιός ττολιτιικός, άΐλδανικής
καΓΓατγωιγής, (,1Ι5|16 — 1596). Τό
Ό Σέρ 'ΊΑλεκ Πκίνες, γνωστός βιά τούς Σ'αιξΓττηιρυκούς τού ρό
λους «αί διά τάς κινηιαατογραφ ι κώς τού κωμωΐδίας, ώς Μά)κ-
δεθ καί ή Σιμόν Σινιορέ ώς Λοιίιδη Μάικβειθ είς τή/ν όιμώνυ-
μον Σαιξπτηριικήν τραγω&ίαν,μέ την όττοίαν ήρχισεν τάς ·πα
ραιστόισεις του τό θέατρον ΡόαγηαΛ Κώρτ τοΰ Λονδίνου.
•••••••••••••α··································
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛ'Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠΟΓΡΚΑ
Ύποδιευθυντρ&ας Αυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας
Ή διάλεξις χής βιαικεκριμένης
Παι'δαγωιγοΰ ικ. Αθήνας Ζα-
ΐχαιριόΐδου — Μιπούρκα είς τόν
Ιέν ιΝ. Ίωνία «Οίκον Σττάιρ-
|της Πισιδίας», ιτιερί ΐτής δϊΓτοί1-
ας έγριάψαιμεν είς ιτό τοροη'-
γούμενον φ6?Αον,
ώς έ-
Σήμερα ιτΐερισσόιτερο Ιάττό
κιάθε άλΐλη φορά όρθώνεται επι
ταικτιικιή ή άνάΐγΐκη νά ττ&ριιφρου-
ρήρωμε τα παιδία μας Εύίτυ-
χιώς, ήτου ττσρουΐσιάζΐεται συν'τονι
σμένη ίκώί ωργανωμένη ττ,ροσπτά
θ'εια ικαί δράπη.
ΊΕ|χιει άναλά&ει αυτόν /τόν έν
θνοσωιτήριον άτγώινα ή ΊΕταιρίσ
Προστασίας Άνηλίκων, ΐττού
σκοπός της είναι νά οιαΐφωτίιση
ττάνω ίστούς ήθΐ'κούς κινδΰνους
τής νεότηιτος καί νά ύπομνήΐση,
τό (καθήκον δλων Των 'Ελλήνωιν
νά ιένισχύσουν μέ οΊλες τους τίς
δυνάμεις τόν άγιώνα ικατά τής
έΐγΐκληματυκότη'τος των άνηλί¬
κων.
Είς δλη τή ιχωρα ιφωνές, ξε-
άπτό άγωνία καί πτό-
ρεΐ ικαί τα ιμεταδάλλει ΰστερα
σέ γινώσεις, σέ τκΐρα καί σέ
δράοη διική τού. Συνή|θως6λέ-
πουμε τό παι&ί νά έξελίσσε/ται
σέ τρείς χωριοτούς σχ^6όν κό-
σμους: Τό σπίτι, τό σχολειό, καΐ
τό δρόμο. Μέ ιτό διρόμο θέλω
νά πω δλη τή μεγάλη χοινωνία
δπου κινεϊται τό τκχι&ί, μόλις
ξετηεταιχΐτή άτΐτό τίς φοΰοπες τής
μάνας του καί πού είναι γι' αύ¬
τό δνια μειγάΐλο έικιται&ευτήριο.
Ή έΐπιρροή ιτοΰ σπιτιοΰ είναι
έκεϋνη, πού τφωιταφήνΐει τα ίχνη
της ικαί πού τα χαράζει πτολύ
βαθειά καί στό ύποσυινείιδητο ά
κό|μα είτε γ>ιά ικαλό είτε γώ κα
κό. Σττίίτι είναι δλη, ή
νο γιά τόν ΙέΊθνιικό ικαί ικοινωνι-
κό κίνιδυνο, πτού τοαρουισιάζΐεται
άπτό τα τκχραστιραιτημένα τται-
διά.
ΐΜά ποία είναι τα αίτια ικαί
ττώς θά υ_πορούσαιμε νά ττρολά
6ουμε τό καικό ιστή ρίζα τού;
"Ολα τα τταιδιά, όίλλα τοερυσσό-
τερο κι' ό:λλα λιγιώτερο, είΐδαν
όήμεισα ή ΐνιωσαν Ιμμεσα την
σικληΐρόιτητα, την ξετυεσμένη άν-
θρώττινη 'άξιοτιΐρέπτιεια, την άσ-
ττλα]χνία, την άΐδυκία. Καί ή ψυ
χή 'δλων συνειδηΓτά ή ΰποσυνεί-
δηιτα έχει πληιγωθή άττό τό κα-
κό, τϊού γνώιριιοχχν τ6σο πρόορα
καί τόσο όλοκληρωμένο. Κάθε
φυΐσιολογυκό τοαυδί διλετΐ'ει, ά-
κούει, σικέτκτεται, αίσθάνεται
καί άπορρο<ρό: μέ δλες τίς αΐ- ΰθήΐσεις τού ισά σφουΓγγάρι μή κορεσμένο, τα έξωτερικά γε!γο νάτα. Τα άιφοιμοιώνει διπως μττο κιρε!(.|μί.1δια, καθαρίιζΕ,τε δυό δόν τια σικόρβο κι' δλα αύίτά, τα 2ΰζ|Ετε σ' ε'να ξόλινο γουδί, έ- φόσον δέν ζχιειτε μί|χιτερ, πιροσθέ τετε τό σΛάλογο λοοδόιξ<-λο, ά- λόιτι ικαί πιττέρι καί τα τοολτο- διωρίσθη Διοικητής τή ΑιΙΐγιύττίΓου. ΊΕΐπΐεφΌρτΟσθη ίτήν κα τάΐκτηΐσιν της 'Υ|ε|μίένης. Τό 1574 έΐξΐεστΐρόΐτευισε καττά τής Τύνι- δος, την ό,-ττιίαν ,κοπέΐκτηισε. Τό 1580, διωΐρθσθη Μέ^ας Βκζύΐρης καί ώ'ργάνωσε την κ'οπά τής ποιήΐτε. Τ άδειάζ&τε σέ μιά στε νιό,μακρυ σαλατιέ|ρα καί ρθχνε- τε άτΓτό πάνω ψυλοικιαμμένο τανό κ·αί ψϋλές φεΊτες φρέχτκιες κιαί γΐερές τομά(τες. 1Η σαλάπα αΰΓτή τρώΐγΐείται μέ δλα τα φΐατνητά, άλλά καί μό- νη, είναι δέ πιειρίφιη|μος μιεζές δ ταν συοΌΐδεύεΙται άιπό ψίηΓτούς τσίρους ΙΣημΞΐώνω, δαι πολιλές δέν ττσλαοιτϊθΐοΰν τίς ιμΐελιτζάνες, άίλ λιά τίς κάδουν μέ δυιό μιαιχαίρια στό ξύλο τοϋ κρέατος. όπως τόν καμά καί κόιδουν τό κρεμ- μύδι δα,^τυλίδια. Πειρσίας έκιστρο—εόαν. Κατόπιν δΐμως της τίιττας τοθ ύπαρχη- γοΰ του Μιε^ομέτ παοά, έπαύθη καί έξω,ρίοθη. Βραιδοτι&ρον &ι- ωρΡσθη Διοικηιτής τής Δαμαΐσ- κοΰ καί τό 115189, μιε'τά την μέ- γάΐλην άνταρσίαν των Πεννιτσά ρων, 'διωρίισθη πάλιν Μέιγας Βε ζφης. Νέα δ|μως στάσις των Πεννιτσάρων "ροεικάλεΐσε την παύσιν του. Άιλλά τοάλιν άνα- κλη|ΘΙείς ανέλαβε την κατά τής Οΐύ|γ/γαρίας έΐκοπραιτείαν. Παρά τάς νίΐκας του, έπτιαιύθη τό 1695, μικρόν μιετά την άνοδον Μωώ- ιμεθ τοϋ Γ' (Ί.5/56 — 1ι6Ο3ΐ|). 'Ολίγοας ιμήνας βραδύτερον, ά- νεΐκλήθη ττάλιν είς την αρχήν. Ή άτυ,χης έίκστρατεία κοοτά τής Βλο^χΙίας προεκάλεοε την δυισ- μιένειαν τοϋ Σουλτάνου καί τό Τ5Ι95 έ~αύθη(. 'ΑΙλλ' ό τρείς η¬ μέρας αργότερον έ(ΤΓΐσυ|μ6άς θά ναίτος τοΰ διοΰδό^ου τού· έθ(εω- ρήΐθτη μήνυιμα έξ Ούρανοΰ, καί ό Σ ιναν έγέν&το, διά 5η>ν φο¬
ράν, Μέ,γας Βΐειζύ,ρη,ς. Ό μα-
'καρΰτης Μΐιλτιάοης Σιταμούλης
είς τα «θραικικά» τοΰ «θραικι-
ικοϋ Κέντρου» (τό(μ. 17, έΐτος
1Μ2) άναφέρει τα εξής: Ότι
ό Σ ιναν πασάς μιετά τό τέΐλος
τής διευιτέιρας τού Βεζυρείας
(2 ιΑύ'γοώστου ι1591) ι!ξωρί|σθη
£ίς Μάλγαρα, άνακληιθείς είς
την ΜΙεγάλην Βειζυιρείαν διά
τρ:ΐτη(ν φοράν την 29ην Ίανουα-
ρίιου 115931 Καί δτι κατά τό
τέλ<ος τη ςτρίΐτης του Μ. Βεζυ¬ ρείας (ι1Ι5 Φειβ,ρουαρίου 159!5), έξωρίοθη (πάλιν) είς Μάλγα- ρα, απού παρέίμΐεινε μέιχρι τής 7ης * Ιουλίου τοΰ αύτοΰ Ιιτους, ότιόΐτε άνέλα!6ε, διά τετάρτην φοράν, την Μ. Βεζυρείαν. Ο ΣιΑιΟΥΤΖΗ ΜΠΕΗΣ νεοΛε,ρος υιός τοΰ Σουλ τάν Μουράτ τοΰ Α'. Τό 13Β'5. Ένώ ό πατήρ του ήΐοτχσλεϊτο μέ την καιτάικιτηισιν τής Μαικε- δονίας, Βουλ,γαρίας, Σερ&ίας, καί άλλων μ©ρών καί την κατα στσλήν διαφόρων άνταρσιών, ό Σαθ',Λτζή. έξηΐγιέρθη καί οΰτος εναντίον του. Σ υμμαχήισας μΕ- τά τοΰ ΆνδρονίΙκου, ϋ'ιοΰ τού Βιϋζαν.τινοϋ αύτοκράτορος Ιω¬ άννου Ε' τοΰ Ποιλαιολόγου, έ- ξϋφανε κοινήν συνωμοισίαν, πρός έκιθρόνιισιν των πατέρων των. Οί επαναστάται ένιική|θη- σαν παρά τό Δι)δυ(μό'τιεΐιχον. Ό Σαουτζή συιλιληιφΐ&είς αιϊ,χμάλω- τος, ιέιτ^ιφ.λώθη ικαί Ιαίτίεκειφαλί- οθη ικιοπά διοοταιγιήν τοΰ πατρός του. "Ενώ ό Άνδρόνυκος «Ιέίττη- ρώΐθη» (ΐέτυφλώθη) άτπλώς (ικαί έλαίφρώς) κατ' εντολήν τομ πά τρός του, έικτεΐλοΰντος την ύττο- χρέωισιν, την ό-οίαν εΐ>^ε λάδει
άίττέναντι τοϋ Μουράτ. (πρ.<6Α. Μαικρή, ΚΛ', 915). Π|ερΙ τής στόκτεως, ωρισμένων λεπβτομε- ρειών, κοοΐ τΡερί τής τιμωρίας τοΰ Σαουτζή καί τοΰ Άνδρονί- κου, είχον δημοσιεύσει άλλοτε άρθ'ρον,,πιεριγράψας έκπιενώς τό δραιμαιτιικόν έΐκιεϊνο γεγονός, έν Δι&Μμοτε&χω, 'καί ατι τα πτώμα τα των φωνευθένΐτων όπαδών των συνωμοτών, συμητεριλαιμβα νομένου καί τοϋ Σαουτζή, έρ- ρίφΐθησαν είς τόν πθίραιρρέονϊτα έρυΙθροπάταμον(ιΚη|ζήλ ΝΙτερε). ΕΤ,χον ριφθή ιτόττε είς τόν ττο- τα;μόν εκείνον ζώντες διά νά πνιγοΰν άηταΐδοί τοΰ Άν&ρονί- κοα ΑΧΙΜΙΕΤ ΠΑ|Σ|Α,Σ ΣΙιΛΙΧΤΙΑΡ Ή Ε|Σ—ΣΕ-Ι-Τ ιΚαιταγόίμΕνος έκ Δι&υ|μοτέί- χου, διωρίσθη, τό ι1736, Μ. Βε- ζύρη,ς επί ΣουλΙτάν Μαχιμούτ. Έΐμτπίλοικείς δμως είς πιάλεμον ικατά τής Περσίας καί τής Ρω- σ(ας, έπαύΐθη, ιμετά 20 μήνας, ώς ανίικανος, περί τα στραιτιω- τυκά ζηαήΐμοττα. Καί έξωρίισθη είς Χαλκίδα τής Εϋ&οίας. Κα- νειακή ζωή, είναι οί γονεΐς, ή γιαγιά, τα μυκΐρΟΓΓερα ικαί με- γαλύττερα άδέλφια, οί ουγιγε- νεΐς !καί φιίλοι, ττού κυικλοφο- ροΰν στό άμεσον Γττεριδάλλον τοΰ τταύδιού, είναι καί έκεΐνο τό άίσύληιπτο, ττού λέίγιεται «Ιάτ- μόσφαιρα», «ώέρας» καί ήτου κάνΐει νά διαικ,ρίνωιμε τα παιδία μέ τό 'πρώιτο άντίικρυισμα. Αύ¬ τάς ό άέΐρας, στόν όίττοΐον με- γαλώνει τό παιδί, ικιάνει καί ξε- χωιρίιζομιε έκεΐνα ττοΰ ζοΰν μέ στοργή καί (κατανοήση στό σπί τι τους, άιπό κεΐνα ήτου μεγαλώ νούν μοιραΐα καί ιτυ|χαΐα. Τό μεγοΐλύτερο ποσοστό των παραιστραπημένων ιπαιδιών προ έρχεται άττό ταροτγΐμένον οίικο- γενειοκό τοερυδάΐλλον. Κοτί αταν λέΐμε ταραγιμένον ττεριβάλλον έννοοϋΐμε ,κάθε ιμορφη στή χα- λάΐρωΐσηι τού δεΐσιμοθ της οΙΙκο- γιενιείας. Καί συγπ<εικ!ρΐ!μένα : Διάιστα- ση γονέων. Συνειχεΐς φιλονικεΐ- ες, ΰβρΐεις, άντιζηλίΕς, έιχθρόιτη τες μεταξύ τους. ΆνήΙθΊΐκη ζωή τής μηΐτέΐρας ή τού ττατέιρα, ή καί αών ,δϋο. Συνειχεΐς άττουΐσί- ες των γονέων σέ διασκεδάσεις, παριάνοιμος σμμβίωση καί 6ά- ναυσος μεταχ&Ιρηση των άνηλί¬ κων απτό τούς γονεϊς των. Πόση έιττίΐδραιση μεγάλη γιά την δλη άγιω'γή των (τταΐιδιών, γιιά τή συιμηηεριιφορά το'^ς τό οίικογιενειαικό ίπΐερΐ'βάΐλ- λον! "Ας ύττοβέσωιμε <πώς ό τιαιτέ- ρας ιφιέρνεται άπτότοιμα μέΐσα στό σπίιτι, άν ©λαιστηιμάη ικαί βρίΐζη ιΛαί κακολογή, άν κανέ¬ να δέν δείιχνει σεδασμό στούς υεγαλυτέρους Τού οΰτε στούς γύρο τού άγάπη /καί έικτίμη|ση, τί θέλετε νά κάμουν τα τται&ιά1; ΠΑν στό τροΰ—ιέΐζι 'δέν ικάθεται μέ τα τταιδία τού μαζί, άν γυ- ρίζη στό σπίΓΤι τού άργά γιατί ή ταιί&έρνα ή1 άλΐλα κέντρα πιό Γτταλύ τόν εύχαρυστοΰν, άν μέ τα τταιδιά τού 6έν τταίιζη, δέν τα προσέιχη, δέν τα παρακαλου ι&ή στίς &ιιάφορες προσπάθειές τους κί' έα/ είναι τΰραννος μα-. ζί τους, κι' αν Τούς άτιαγορεύη νά ρω/τοΰν γιά κάΐτι ενδιαφέρον 'κι' άν δέν τ' ιάψίνη νά παίζουν, γιορτί θά ικιάνουν θί>ρυι£ο, ή γι-
ατί μπορΕ.ΐ νά (χτυττΓήσουν ή γι¬
ατί θά γίνη ζημιά, ττως θά τόν
ό,γαπτήισουν ή ττως θά τοΰ £-
σουν έμττυστοσύνη ικαί δέν θά,
βΐλέΐπουν μπροατά τους ε'να έ-
χβρό, ιτού εύκαιρύα θά θέλουν
ν' ατΐθΐδώισουν τα ϊσα;
ιΚι' άν, ιδιπως δΛστυ(χώς γύνε-
ται ττολλές ^ορές, δέν άρικήται
ό τοοιτφας ιμέ τή γυναΐκα τού
νά ιμςχλώνηι μιπροστά στά ιται-
διά, άιλλά τα βηληττηριάζει μέ
ιμΐσος τιιρός τή μΐάνα τους ·πρσσ
ιταΐθώντας ιμέ τάν ίτρόπο αΜτά
ικαί μέ τίς διάφορες άδυναιμί-
ες ττού τίς ικοίλλιεργεΐ, αυτόν
ν' άγοίπήσουν ικαί ν* άντυπαθή-
σουν τήιν μηαέρα, τί θά φταΐνε
τ ότε τα παιδία άν γίνουνε σκλη
ρό/καρδα, χωρίς λ/ειπτά αΐσθήι-
ματα, χωρίς τιρ^τΓθυς καλούς
καί συμπΙερι>φο'ρά εύγιενιικιή;
(ΣυνεχΙζεται)
τόΐπ,ιν,διοριισβείς άλλεΐτϋαΐλλήιλως
Διοιικη'τής Χανίων, Βελιγραδί¬
ου καί Νααττώκτου, άπτέθανε έν
Μΐ'Ικικα. (ΊΙδέ Μαικρή).
(ιΣυνειχΐΟζετται)
ΠΑΡΑΔΙιΔΟΝΤΑΙ μαθήματα
Γαλλυκής καί Μαθηματιικών Γυ-
μνασίου καί Λακιεϋου, κατ' οΐ-
>κον τοΰ μσθηιτοΰ, ύ—ό Σ.
ρή, τηλ. 553.0Η35.
ΣΜΥΡΝΗ!ΚΒ ΣΗΜΕΙβΜΒΤΙ
(Συνεπεία έκ τής 1ης σελίΰος)
σιμοτϋθΐοϋσαν οτούς Ιάΐμβους
των την τότε ικαθαρεύου'σα, έ-
νώ άντΰθεΐται στά χοριικά τους
τή λαλοήμενη την έποχή τους
γλώσσα —τή Ιδημστΐική νά ττοϋ-
με.
ιΜάλιστα οί όρχαίοι Σμυρ-
ναϊοι ικαί γίΕνιΐκώτερα οί "Ιω-
νες μετα^ιρίιζονταν, διττως ά-
νθφέρει ό Ήιράδοτος, τέασερα
γλωσσιικά ΙΙδιώ|ματα: «Γλωτταν
Βέ ου την αυτήν οί "Ιωνες νενο
μ&κασιν άΛλά τρόπους τέσσα¬
ρας παροτνχοιγέων».
Ζή,τηιμα λοιπόν γλώσσας δέν
γεννάται γιά τόν πραγματυκό
τεχνΐίίτη τοΰ ΛότνΌυ «Γιά πολύν
καιρό, έγραψε ο Παλαιμόίς, νό-
μιζα πώς ή καθαρεόοι.|σα φέρ-
νει ολα τα κακά ιστή λογοτε-
χνία μας ικι* ή δηιμοτική δίλα
α' άγαθά. Τώρα βλέπω πώς αν
δέν είναι δ ποιηίτής τής ττροχο-
ιτης, 'ό δρόμος πού θά διαλέξει
θά στέικεται πάντα έθω άπτ' ϊήν
πρακοπή. Βεβαία ή τέχνη ζων-
τανεάεΐται ιμέ (τή γλώσσα τή ζων
τσνή, ζωνΤάνεμα τής τέζ(νης,
καθώς είναι. Μά ή τέχνη γιά
νά φοτνεΐ ή πρακοπή τους, γυ-
ρεύει πτρώτα τόν ότνθρωηΐο κ ι"
υοτερα ερχονται δλα τα άλλα».
ιΑύτό βλέϊπομε στούς τίχσυς
τού Κάλβου, ποΰ παρά την πα-
ράδσξη ικαθαρεύουσα, πού χρη
σιμοποιεΐ καί τταρά τούς άνύ-
ιταρκτους, ικαπτοτε, γραμμαΓΓΐ-
ικοϋς τύπους της, μάς σαγηνευ-
ει:
«Χρυσά φλογώβη καίου>σι
τούς δρόμους τοΰ αέρος τάώμιλ
λητήρια πέταλα, τούς ούρανούς
φωτθζουσι λάμιτΐουσαι ή χαΐται».
ιΚι* 6 «Πΐλοΰς τοΰ Διονυσου»
τοθ Ραιγικαιβή, ιπαρά την ύπε-
ραρχαιαπρεπη γΐλώασα τα.», σ'
αίχμαλωίτϋζει:
ίΑί διαλεί—>υσαι —νοαί
τοϋ Εσορος έφφωιν
ΐόΊμφ.Ίβολοι καί άραιαϊ·
μακράν Ι&' έφαίνονΐτ' ώς σκιαί
αί κορυφοί των νήσων.
ΙΕΜσης ή «Ίωινία» τοΰ μιεγά
λου νσσταλγοϋ Σ|μορνα[ου ϊτοι-
η|τή Ιωάννου Καρασούτσα:
Τίς είς τούς τόαΐους
Ιθέλει ιμέ φόρει
■διπαυ δ Μέληις
Ισιτιλιπνός ιμοοριμαίρΐίί
ώς πλάξ ΰργύρου;
Το ϋδιΐο ά(κό|μη ικαί ή «ιΓαλώ-
τεια» τού ΣτουρίΙδωνος Βασιλεί-
άδηι:
Παιρηιλθιον ήιμέραΗ
Ικαί χρονοι ,μΐεγόλοι,
•είς βάττους Ιίττνίγιη
τώ εθβοτρυ ικλήιμα.
ΙΑΑτ τα λιγοστά αύτά παρα-
δεΡγματα δι—κ—ώνομε πώς ό
άληΐθινός ποιτντής ιμ—ορεϊ, άίκό-
μη ·κ<χΙ στά πατγε,ρά στοιχεία τής ικαθαρεύουισας, νά έ,μΐφοσή- σει τή βόρμη τής δημιουργΐικής 'ου πνοής. Λ ιΓναστό είναι πώς οί μορφές τής τέ,χνης, όπως κι' ο'. μορφές τής ζωής άλλάζουν, μέ τόν και οό. Κάθε νέα τιειχνοτροπία τού στίχου καταργΐεΐ την προη<γού- ιμενη. Τό ίΐδιο ουμβαίνει χαί γιά -ή γλώσσα. Γι' αύτό ή ύπερκα- θαρεύουσα, πού ήσαν γραιμιμί- α σχΐεδόν δλα τα παλαιότερα -οιήματα μάς ένον^λΕΪ καί μας ι-^αίνιεται ώκαΐλαίΐσθηιτη ικαί άνια ρή άΐκιάμη. Κάθε 'έποχή ίίχιει ικαί τίς δι- κές της προτΐιμήισιεις. Ή τέ,χνη είναι ή «έ,κάκττοτε μάδα», δΓΓτως ποορειτήιρηισε ό Γικαϊτε. ' Εΐτσι βΛϋττεις τα πιό ιάξιαγάπτητα λο- γοτειχινήιματα τής χθές νά ρί- χνωνται άλύττηιτα στόν Καιάδα τής τυεριφρόνηισης ικι* άνυττολη- |>ίας καί νά μή 'διατηρεϊται τί
ττοτε ά|π' αύαά.
'Σ^ετυκά έγραςρ,ε ό "Αιγγελος
Τερζάΐκης: «ΊΑΐφοϋ ττρώιτα μερι-
κοί 'κριτυκοί μ[ίλη|σαν γιά ώρι-
σμέ'νους ττοιηΐτές, ώς την όμα-
δική τταράικρουοη, άργόΐτερα
τούς ίταετδνε σέ μιά γωνά σάν
πολυιμεταχιειροοιμένα ιταιχνί1-
δια!»
ιΔέν ύπόιρ^ει, πράγματι, πιό
άισταιθές τίράιμα άττό την ττοιηιτι-
κή δόξα. ΟΊ βάΐφνινοι στέφο?νοι
μέ τούς 'όποίους κιμήθηκαν τα
μέΐτωίηα ττοΐλλών ποιητών γρή-
γορα μαραίνονται. ΠαραδεΐΓγ|μα
ό Ά,χι'λλΙεύς Ποιράισχος, ό Σοΰ
τσος καί ΓΤάσοι όΐλΐλοι. "Αλίλοτε,
πώλι συμ&αΊνει τό άντβετο. "Ε
νας ληισμονηΐμένος ττοιηΐτής,
®γαίνει ξο3ΐ}>νιη<ά άπτ' την άκρα* νιεια, γιαιτι κάίττοιος μιεγάί.ος κριιτικός κΟΙλΐισε τό λίθο τοΰ ττοι ηττυκοΰ τού μνηιμείου χι* άνά- στησε τό £ργο τού. Κλασσυχό παρά&ειγμα δ Κιά|λ6ος, πού τόν ανέισυρε άίπ' την άφάνΐεια, ο*τά 1'β88, ό Κωιστής Παλαμάς. ιΕίναι 61μως άραγε &μκαιον.ο- γηΐμένη ή συσΓτηιματηκή δτγινοια πολΐλών "ΓταίλαιΟΓτειρων ττοιηΓτών άατο τούς ΜεοΛέ,ρσ^ς; Καί εΐδι- κώΐτειρα θά έιηρείπιε νά ληΐσμο- νηθοΰν δΐλοκληρωίΓΐικά δλοι σιχε δόν οί τποιηΐτές τής Σμύρνης τοΰ περαθμένου' αΐώνα, τόσο, πού οί άνθολόγοι ποιηιμοπων νά μην ικαπατχωροΰν οΰτε δυό στί- χους οτίς άνθολογίες τους κι' οί Ιστοριογράΐφοι τής νεοελλη- νιικής πτοίηισης νά μή καταΐδέιχων τα ι ν" άΐφιιερώσουιν, έστω χαί καί ιμιά γραιμμή γι' αύτούς; Ή άϋτάντηιση, γιά £ναν άιμερόλη- πΤο κι' άνΐτιικευμενυκό ικριτή, δέν μητορεί τκχρά ναναι άιρνηιτυκή. θά προοιταβήσωιμε γι' αύτό, κάΐποτε, νά σχίιοωμε γιά ωρισ¬ μένους τουΛάΐχιστον Σμυρναί- ους ποιηιτές, τα πυΐκνά τθέίπιλα, πού ή λή(θη τούς έΊχει οιΚΕΓΓΓά- σει. ΧΡΗΣιΤ. Σ. ΣΟΛΟΜΛΝΙΔΗΣ ΟΓΗ2ΚΕΥΤΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ χ έκ τής 1ης σελί&ος) Ικανοιτοιηθη. ΠΟΙΟΝ ΤΟ ΙιΣΤΟΡΙΙΚΌΙΝ ΠΛΙΑιΙιΣ ΙΟΝ ΟΟΟΥ ,ΕΖΗΣΙΕ Ο ΙιΗΣΟΥΣ Έν πρώτοις, άς Ιάτ.εν!/σ£ο(με τορός τό Ιστορικόν τολαίισιον μέ- σα στό οποίον £ζη|σεν δ ' Ιη¬ σούς, 'βπτου καί διαδ,ραιμαιτίζον ται τα σχεΤΐίκά ιμέ τήιν ζωήν τού γεγιονότα, ώς ιμδς τα -εριγιρά- φοαν οΊ τέσσαρ€ς ΕύατνΐγιεΙλιΐ- σταΐί: ΙΑ/ν τό ιπροΐσέξωιμε τό Ιιστορι- ικό αύτό περίιγιραμιμα, θά δια- ττυστώΙσωμΕν, δ'τι σΜμττίίΐττει θαυ μόίσια μέ δλα τα δεΐδομένα έ- κε.Τνα πού μάς παρέ|χιει ή Ί- οτοιρία 'καί ή Άιρχαισλογία. θά ■—ευσθοΌ|μιε δ>τι οώτά ττού μας ά-
φηΐγοθν'ται ο'. Εοσ,γ'γΐελιισταί δι-
αΙδ|ραιμα|τ[ΐζονται πρώγιματι είς
μίαν εποχήν ιτοϋ δέν εΐ'ναι διόι-
λου μυΐθολο'γυκή καί μΜστηριώ-
δης, δίΐτως λάγου χάριν έκείνη
στήιν δ-ποίον δι·α!δραιμοπίζονπ:αι
αΐΐ μυΐ9ολογιικαί ίΐταραδάσεις <τώ 5ιο3φοιρων λαών. "Ολα τα έξι- *7τοιρο6μενα είς τα Εύατγΐγ'έιλια γΐετγσνάτα σ^ιμ&αίινου'ν είς μίαν 'Ε)τοαρ()(ύαν τής ΡωμαΙκής Αύ- τοκρατορίας, την Παλαι'στίνην, κοπά τόν Ιον αί'2>να. Μάς είναι
δέ γνωιστή καί μάλυστα μέ πολ
λήν άικιρΡ&ειαν ή Παλαυστίνη
καί ή Ρο-Ίμαπκή ΑΰτοκροΛορία
άπό Έΐθνκκούς ικαί Ίουοαίους
συγϊνιραιφΐΕΪς, συΐγιχΐρόνους ίτοΰ
ΊηΐσοΟ.
(ΣιηεχΒζεται)
ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΩΣΤΗΜ ΕΖΗΣΑ
ίΣυνέχεια έχ της 1ης σβλίδος)
Πήΐγιαιμιε ικαί εμείς ξοπιθσω καί
τπόΐτιε ο—ώιχνοντας καί ππότε
σττρωχνάιμιενοι γβ^σαιμε —«λύ
κονίτά στή γραμμή καί μετά
μ/πρός στά πλοΐα καί (Τίεράισα-
με μέσα άητό κάιτι τταΐλαιμάριο;.
ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ
ΟΙ Άΐμΐεριικανοί δκαναιν μέγα
λη βοήβεια. Σή|καχναν τα μιικρά
'καί τίς ήιλικιωιμιένες καί τούς
τρήίγιαιναν στό βαπτόιρι. Έκεΐ πά
λι ήταν άιλλη τρατγιωδία: ττοθ
νά εορη κανείς 0έ|ση νά καθή-
οη καί πώς νά ταξι'δώψη. Τό
τολοΐο 7)ταν Γαίλοτξιδιώτιικο, δ-
τκος Μλ'εΐγαν, καΐ φορτηγιό καί
τό όναμά τού «Φανή». Δέν εΤ^αν
5μως τήιν πα,ροομιικιρή διάβΐειση
γιιά νά έξυΐπηΐρε,τήΐσουν τόν κο-
σιμάίκη. ΠειναΐσιμέΓνοι ικαί νηΐσττι-
κοί, δττως ήμαοταν καΐ νερό ή-
ταν δί.ρκο'λο νά εθρωιμε. Ή μη
τέρα ιεΐχε στήν τσέ(Γτη της ο—ου
κουνίτσες άπό τό σΐτίτι, πού
τής δί'ναιμε καί δέν τίς ^τρωίγΐε
κι' δβγαζιε ικαΐ έΤδινε στά παι-
δώΐκια ττάτε-πτόιτε χαί τα γελνοΰ
σιε. "Ένώ σέ αλλκ πλοΐα, δΐπως
μάθαιμε &ττειτα, βδιναν καΐ γά-
α καί ψωιμιά καί ιτολλά αΑλα.
Μιά Φορά ττού δκατνΐ πώς θά
τίΐάΐση 'βροχή, ανοιξαν κάΐτι άμ-
ττάρια καί μότς Μιβολαν μαζΐ μέ
τα καΐτσίΐκια ήτου εΐχε μέσα, Ι-
κεΐ ποίλιλά παιΐδιά μεγάλα πη-
γαίναν καΐ βύζαναν τίς-καΛαί.
κες, ττηιρα κι' έγώ &να χουΐμα-
ραΐκι ττοΰ είχαιμε καί προιστΓά-
θησα νά 6γάλω λίγο γάλα, μό
&έν μητώρΕσα, τίς εΐχαν στραΐγ·
■γΐθοει άλλοι.
ΟΣονΐεχΟζΙεται)
ΔΙΙΑΛΕΞΙΙΣ
ΔΙΙΑ ΤΌΙΝ ικ. ΣΟΑΟΜΩιΝΙΔΗ
Άπό ίσχορικής, γεωγραφικής καΐ έθνολογικής απόψεως
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
(Παφλαγονα, ΒιθυνΙα, ΚαηηαδοκΙα, Πόντος,
ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα)
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΓ
α έκ τπροηΓγοαμένου'ν
Β α ι ν δ ή ρ : Παρά την οι-
δηρομικήν γραμμήν 1 ουρμπαλη —
Θείρον μέ 6.000 έλληνας διατη
ρβθντας ναόν, σχολείον κ«ι νο
οβκομεΐον. ΟΙ ελληνες είναι κύ·
ριοι τοθ ·μ·ίτορίου καί κάτοχοι
μεγάλων άγροτικών κτημάτων.
Κατελήφθη υπό τ£5ν έλλήνων
τόν Μάϊον τοϋ 1919 καί έγκατε
λείφθη τό 1922.
Β ά ν : "Εδρα ό^ωνύμου νο
μοθ τής άνατολικής Μ. Α. μέ
12X00 κ
Β ο γ δ ά τ η : "Επί τοθ Τί
•ρητος μ έ 150.000 κ έμπορική
καί βιομηχανική πόλις κοί τέρ
μα σιδηροδρόμων έκ Κων)πόλε-
ως, θεμβλιωθεΐσα επί τιΒν έρει-
τΐϊων τής Κτησιφώντος υπό τόν
-Αράβων τό 764 μ Χ. υπήρξεν
ή πιό θήμαντική πόλις τής Άνα-
τολής. Κατελήφθη τό 1258 άπό
τόν Χουλακοϋ των Μογγόλων,
άνεκατελήφθη υπό των 'Αρά
βων. καί πάλιν τό 1416 άπό τόν
Ταμερλάνον, τόν επόμενον α(ω-
να άπο τοϋς Πέρσας καί τό 1638
άπό τούς Τούρκους.
Β α σ σ ό ρ α : "Εδρα όμω
νύμου νομοθ μέ 180 000 κ. τταρά
την δεξιάν όχθην τής ουμβολής
τοθ Τιγρητος μέ τόν Εθίράτην
Ιδρύθη τ* 636 άπό' τόν Χαλί
φην Όμάρ. ΕΓναι μία των έμπο
ρικωτάτων πόλεων τής "Ανατο¬
λάς καί άπέχει 100 χλμ. τοθ
ΠερσικοΟ κόλπου.
Παρά την Βασοόρα ευρίσκε¬
ται ή νήσος Μάναμα δπου ύ
πάρχουν τΐερί τό £ν έκατομμθ
ριον τάφοι, δπβυ δμως; δέν εί¬
ναι θαμμένοι γ[ πρόγονοι των
σημερινον κατοίκων, άλλά τα
φοι των κατακτητών πού άπό
αΐώνα σέ αίωνα διεδέχοντο ό
£νας τόν &λλβν καί είναι τό με
γαλύτερον νεκροταφείον τοθ κό
σμου μας. Έκεΐ κβιμοϋνται τόν
αίώνιο ύπνβ Σουμέριοι, 'Ασσύ
ριοι. Βαβυλώνιοι, Χαλδαϊοι,
"Ελληνε.ς, Ρωμ ΐοι, Πέρσαι και
Αΐγύπτιοι.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΟΝ
μζμ την διάλΕιξιν
την όποιαν θά δώση την τιροσε
χη Τρίτην 7 Φε&ρουαιρίου καί
ώραν 71/* μ^μ. είς τόν «Παρνασ-
σόν» ή έκλε'κτή λογοτέίχνις κ.
Άλίικη Νικοιλαϊΐδου, μέ θέμα
«Χρήστος Σολομωνί'δης καί τό
ίργον τού Ιδιά την Σμύρνην>.
Την Ιδιάλεζιν ώργάνωσιε τό Φι-
λολογυκόν Τιμίμμα τοϋ «Παρνα.σ
σοΰ», έπ' εύκαιρία τής ένχδόσε-
ως ύτΐτό τοϋ κ. Σολο,μων(δη τοΰ
1'5ου βιβλίου τού διά την Σμύρ
νην καί 20όν τής δλης πνευμα-
τυκής τού εργάτας.
ελευθέρα. .
(Συνέχεοα έκ της Τηις σβλίδος)
έύ Τό στενό ταξικό συμ
φφον ς
ΐΑύτά 'δΊλα, ήΐθελα νά ξέιρω,
δέν τα υτΓθλσγίΙζουν οί άρμό&ι-
οι ύητουιργιοί, ύφυίΓθουιργοί καί ά
νώταίτοι ύ,ττάιλληΐλοι, πού διέ¬
πουν την έλληνυκή τοΐχυΐδροιμι-
κή ύττηρβσία; Σ' άλλα κράΐτη ύ
πάρχει άικόιμη καί ύποαρΓγΐεΐο
Ταιχυδροιμε[ων. Αυτή είναι ή
στοουΐδαιόταΐτη σηιμοοσΊα τοϋ Τα-
χ^&ροΐμείου. ΊΕΙδώ, γισπί άίδιαιφο
ροΰν οί άριμόΊδιοι; Λέγω τό ά-
πΐλοΰσΐταηΌ:
-^"Η οί ταιχιυΙδιροιμι<κιοί &έν Μ- χουιν δίΐκηο ικαί τΐρέίπΐει τό Κ,ρά- τος νά τούς ,παιτάιξη αύστηιρό- τοΐτα, ΓΓΓαίρνοντας εύτχές άητό τό ταΐλακτκοιροάμιενο κοινό, ώρτε νά ιλειτουργιήΐσουν εθρυθ|μα τα τοιχϋδ,ροιμεϊα στόν τόττο μας κούί νά ιμή μάς ικαιτηγοροΰν οί ξένοι, ή άντίθεΐτα έΐχιουν δίικηο νά δισιμαρτύρωνιται καί ν' άτβειρ γοθν ικαί ΓτάΤε τό Κιράτος, δηΓ λα)δή ό έΊκΐτιεν)ε|στιικιός ρυΐθμιοπής καί ύπτεΰθυνος νομοθέΐτης -ρέ- πει νά τούς τό Ιδώΐσηι τό Βίικηο, γιά νά λε[ψη ή αΐΐτΐ'α τής άπιερ- γ/[ας. ΊΕλετΙε ικάΐτιοιος «θαυιμά- σιος» ύφιΛουιργιός ταρίν λίγους μή·νκς: «Δ'έν έ^χουν δίικηρ !'.. Τ ούς δώσαΐμε... χούς ΟΙκούΙσα- μιε... θά... θά... πιριοΐσπταβοϋιμε. ·. θά προσαταθήΐσουιμε καί τα λοι¬ πά...». Μέ αύ·τά τ' άίσυινώιρτητα λάγ'ϋα ΓΥταν δυινοττό νά.... χορ- τάΐσουν πΐειναΐσΐμέΐνοι, νά... κπι- σιθοΰν καλώΙτΕΐρα οΐκήιμσΐτα ταιχυ δροιμείον νά... λε'ίψουΐν <τά ρ'>
πσΐρά διαιμερϋσιμαιτα, μέισα 'στά
όιττοία έργάζοντται οί ταιχυ&ρο-
μιιΐκοΙ ικάτω άπτό συτνθήκες άνθυ-
γιεινες; "Οΐχι, Ιφυθιικάι. Μά 8-
ταν δ άριμόΐδιος φανερώνη τόση
άΐδιαΐφορία ή άνιικανότη?Γα ερεύ¬
νης, ικατανοήΐσεως, μελέΐτης, έ-
πΛύσεως ττρθ'βληιμιάΐτων —τί κά
νει δ ύτΓθοΐργός τού, ό ττρωθυ^
ττοαργιός, ή Κϋ®έ(ρνη|σις, επί τέ-
λους πού έπκτρέΐπει νά ταλαι-
ρήΐται δ κόοιμος ιμέ άπτεργίιες &ι-
καιοΐλογηιμέ^ες ττέρα γιά ίττέρα.
Δέν έΤτυιχιε νά έ'γΐκύψω ποιλύ οιτά
σιοινΐδιικαΐλϋστικά θέΐμοπα. "Ο|μως
θ=ωρώ την ά— ειρτγΊα, Είτε δίικηο
§χουν οί ά,περγοί, είτε αδικο,
σάν ίνα μέττρο άντυκοινωνυκό,
πού στρέφεΐται κάθε φο,ρά έναν
τίον τοΰ κοινωνυκοϋ σΐΛ'όλου·,
γιά νά - ϋκανο-οιηΐθιοθν μέ τόν ,
δίαιο 3ΐύτό τράττο τα αΐτήΐμαιτα,
δι'Ικαια ή όϊδιικα, ενός πολύ μι·
κροϋ μέρους ιτής κοινω<νίας.ίΚαΐ ρωτώ 5σους άτπΙεΐρΓγοΟν: «Γιαΐτί, κιόριοι, δέν γιίνωνται άητεργΌες στίς καμιμουνυστικές χορες, πού καβώς μαθαίνουίμε θετι/κώίτατα ο' έργαζάμενοι ύατοΐφήρουν σικλη ρά κάί ιμόΐλις βροϋν καιρό φεύ γου.ν ό—ό τόν... ηταράΐδειισο;» Έ¬ κεΐ ί—όορχει συνδιικαλιστυκό κί- νημα; Ύ,ιτάιρχουν έλευθεριΐς; Είναι τα παντα τέΡνεια; "Η, άν¬ τ ίιθεττα, οί άνθιριωτΓΓοι ζοΰν κάΐτω ά~ό κρσπική ΓΓροιμοκρατία καί δέν τοΐλμοϋν οΰτε νά μουριμουιρί σουν τό δθκηο τους; Τί τα θέ- λ:υμε 'μεΐς οί θαυμάθιοι "Ελ- λην<ες! Μόνο ϋμ<χ βάλουιμε τό δό|)~υΙλο «!σττόν τό-ο των τ)λων^ θά πϋστέψουΐμε πώς λίγο ι λαοί κάΐτω άπό τόν ήΊλιο Ιχουν την άσύδοτη ΐκαρισλιβκ,τυκά ελευθε¬ ρία πού έίχουν οί "Ελληνες οέ δΐλα καί πώς στίς ατυίχιες χώ- ρες πού 6ρί»κονται ττθσω άπτό τό ποίραπτιέτασιμα ικάνουνε κρά γιά ίγη λευίτειριά! Αύτές είναι οί τα/—-ινές μιου γνωιμΐες νιά τα συνδικαιλιστΐικά θίΐματα κ/αί... δέν ουρμαζεύε- ται. (Οί τοτχυΐιρομιικοί μας 5μως £ χούν, ττέ,ρσ γιά τοέρα δύκηο. Ό τωρινός ύΐφυϋτοοργός σ^γκοινω^ Π) 'Ε|κισυιγ(χιρονΐ)σ|μό τής Τα- ίκοςνότηΐτες ικοΛ Ιένδιαχρέρον, ά- φοθ Λρχιΐσε, καθώς διοοβάζω στίς έφηιμερίδες, νά ταικταποιή τα βέιματα τοθ ΤαχΜδροιμείου, μέ &ύο . τρείς πιρωτες εθσταχιες οΊποιψάιοιεις τού. Άιλίλ' έ5ω ιτρό- κενται περί ~ροαγίμοοτιικής «(κό¬ πρου τοΰ Αύτγείου» καί ό θαυι- μάΐσιος ικ Η. Σίτεργιόιΐτουλος τΰρέτίει νά γίνη νέος ΊΗροικιλής. ΙΚιοΛ ιθά γίνη. Καί τορέΙπ£ΐ νά δκικαθαιρίση την καττάιστασι. Γιά νά τόν βοηθήΐσω ικάπως στό ίρ- γο τού, τονίιζω τί θά δκανα έ- γώ στή διική ιτου θέσι: Π) Έ,/συγΐχΐρονιοιμό τής Τα- χ^Ιδ'ρομϋκής 'ΥπτηιριεΙθίας μ' εφο- διαΐσιμό των γραΐφΐείων διά συγ¬ χρόνων ιμηχανυκών μέΐσων. Τα ύπτιάιρ)χοΓΓα ιμέΐσα άνιάτγθΛΛται οΐτήν έττοχή τοΰ Κολακοτρώνη. 2) Άνανέ&3(σι των κτιρίων καί των Ιδιαιμερισμάιτων εργασίας, ώστε οί ταιχυ^ρομιικοί λοί" νά 'έργιόΐζωνται υπό κας άινβκ'τάς, ύγιεινάς. 3) Αυξηισι τοϋ -πιροσωΓΤτικοΰ' δπιωσΐδήίΤΓατε. ΕΤναι φφ«ι όβύ- ναττο είξη τάοϊς χιλιά&ες τατχυ- διροΐμιΐκοί 6πόΛληΙλοι νά έιξυΠτηΓ ρειτοθν τίς άνό(γ)κες λαοΰ έννηά έικαΐτιοιμιμυρίωιν. 4) Λϋξη,σις των ύπτΐΞρωριών καί των ώρων νυΐκτερινής ύΐπη- ρεοίας. Μόνον Ιΐτοι θά γίνη δυ- ναττό ν' ιάντυμεΐτωίτηισθή ή 6ιθκ- "ΓτΐΕΐρθΓθοοΤσι κόίθε ηύξηιμένης κινή¬ σεως. 15) Έ'ξομοίωρι Ιτων ταιχυδιρο- ιμιικώιν ύντα!λ!λήί.ων πρός τούς οίικονομυκούς ισυναΙ&έίλΐφους των, πού άητό τόν Όκιτώ&ριο 19Θ6 τπαίρνουν καβε ιμήνα 2.ι100 δ,ρα- χ|μές έ·πιΐδό(μο3τα διοςχιειρυσΓΓΐΙΚ'ων καί έξό'δων ικινή|σεως, έτττειδή δρίακω πώς είναι άνήιθΐικο καί άτπιαιράΙδθΚΓΓο οί ταιχυΐδριοιμιικοΐ νά τραίρνουρν γιά, τίς ΐδυες μέ τούς οίκονομμκούς αίτυες μόνο 1000 τόν μήνα. Είναι, στό κά- τω - ΐκάΐτω της γιραιφής, καί προ σβοΐλή ~ροοχύΐπιΙκή, νά θεωροΰν ται οί τα,χυβροιμΐικοί ώς ΐχπόλ· λη|λοι ή ώς όΐνΒρωτττιθί ικατώττε- ροι στήν τηοιόίτηιτα' Κσί ότν ή μεταιβαίτυκή ιΚυ&έρνηισις δέν έ"- χ|ει ιτήν εύχέρεια νά νομοβετήΐση τα μέΐτρα (διικαιοσυνης, πού θά '.καναποιήισουν τούς ΤαιχυΙδρομι- ικούς) ύΊποολ'λήιλουις, είς τράτΐον ώοττε καί αύτοι ν' άίποΐκιτήισΌυν έιμίπιιιστασύνη, τπρός τό Κράιτος καί δ Λαός νά ιμή τοΛαΐΛτωρΐεϊ- ται μέ τις α—εργίίιες, νά φροντί» ση >δ άριμάδιος ύφυτΓτουργος μέ
δ>ττοιον τρόπτίον τοΰ παρέ^ι ή
θαυ(μάΐσια έλΐληΐνιχή κραπκή μη
χανήι: Γά?ττοφά)σιεις», £χβοσις εί-
δϋκοΰ γραιμματοισήΐμου, (ίττού έν
θοϋσιωΐδως θά τό ττληρώ|σω(μεν
χάιριν των ταχυοροιμείων καί
των ταχυ|δροιμιικών), «μβταφορά
ττυστώΐσεων» καί ίτά λοι-ά νά
I-
κανοατοιηθοϋν 6(λα τα αΐτή|μα-
τα των τοτχυΐδιρομυκων. Είναι δί
καια. Πιρασωππΐκώς έγώ θά έφυ-
λάΐκιιζα τα ττροεΐδρεΐα των τοΐχυ
δροιμιικών έπειδή κάθε τσσο ικαί
μέ τόση περιιφΐρό,νηισι πρός τό
ταΛαί—ωρο (κοινωνΐίκό σύνολο
κηιρύισισουν ά—ειρτγία, ένώ θά ή-
ταν έΐλληνοπρεπέστ^ρο καί άν
θιρωπτινώτε.ρο τα αΛτήιμιοπά τους
νά τα δηΐμοσιεύουν, άδιάΐκοπα,
νά τα θέτο*.»ν ύπ' 6ψιν τοϋ Λα-
οϋ, άλιλά /καί των δουΐλι&υίτών
καί των ύττουργών πάτνΐτων, είς
τρόπτον ωίστε κά—οιος νά
θή, 1~ί τόλοος, ~ού θά ^γι
νη|θτ) άττοτε'λεοιματιικώς 6~έρ
των ταιχυβροιμοκιων. "Οιχ,. 8|μως
άπτεΐργία!
ΙΩΑΙΝ'ΝΗ.Σ Α. ΒιΕΡΙΝΙΑ ΡιΔιΟ Σ
Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ
ΤΟΥ κ. ΜΑΛΑΘΟνΡΑ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Τή<ν παρβλθοθσαν Κυιριαικήν καί ώραν Π πψι. έτφαγματο- ποιήβη είς τόν κινηΐμοπογράφον «Αρμοδία·» τής όβοΰ Πατηισίων ή προοογγΐείλιθεϋσια διάλεξις τοΰ Θεο1λό(γιου καί καθηγηίτοΰ κ. Ίοοοκεΐΐμ Μιαλχ3)θο6ρα μέ θέ(μα: Ή 'ΕΙκΐκλησία τοϋ Χρυσιτοΰ καί αί ιταραιφυά)&ες της. Τόν έΊκΙλ&Κιτόν όιμιληΐτήν ττα- ρουΐσίιαισίν είς τό παλυτπληθές ά κροαττήριον δ γνωιστός διά την θρηΐσικευτική'ν και κοΐ'νωινκκήν δράσιν ταο πιροιστάιμενος τοΰ ναοϋ Άιγιίας Βαρδάρας πατήρ Εϋθύιμιος Έλιειυθεριάίδης. Άμφο τέ,ρους τό έκΐλιεικτόν ακροατήρι¬ ον δχειροικρόίτηΐσεν έποτνιειληιμιμέ νως. (Συνέιχεια έκ τής 1ης σβλΐδος) όπτοϊον συνίΐαταται είς την (5ΐ>ά!-
τοηιν τοΰ θεοΰ, άξιοιτοιουμένην
διμως δι* έργων άγάΐπης υπέρ
τοΰ Πλησίον». Καί τό έπρανμα
τοπτοίηισε διά της Ιΐδρύσεως έν
τί) έΊτταρχία τού ΚαΛαρεία τα
πρωτα Λξια λόγουι φϋλανβρωπτι-
κά καταστήιμοΐτα, νοσοκομεϊα,
γηρακαμεΐα, όρφανοτροφιεΐα κ.
ιλ., &οπτανήισας πρός τουτο καί
την μ'εγάίλην τού πατρικήν κλη
ρονομίαν. 'Υΐτήρξεν, ούτως ει¬
πείν, δ πρό&ραμος των καβ' δ-
λους τούς μειτέϊττίειτα αίώνας με
γώλων φιλανθιρώιπων καί έθνι-
ικών εί
1Ε>κ παραλλήλου, τή
σία τοϋ φθλου τού Πρηγορ'ίου
Ναΐζιανζη^οΰ, συνέιταξε τούς
Κανόνας τού Μονατχικοΰ βίου,
σύμΐφωια μέ τούς δποίους τα
μοναστήρια θά έχρηαίιμευον
πρ^τίστως ώς φΐλανιθρωπιικά
I-
δρύματα πάσης φύσεως.
Οΰτε έν τη Παλαιςί οΰπε έν
τρ Ν'έα Διαθή|κη άναιφέρειταί τι
πΐίρί ιμοναχιικοϋ 'δίου οδτινος
τό κυριώτερον χαραικτηιοιστιικόν
είναι ή άποχή άπό τοϋ γιάΊμου.
Τουναντίον οί Ποίτριάρχαι της
Γραΐφης ήσαν ΙγΓναμοι καί πο-
λύτεικνοι, σύμφωνα άλλωοιτε
πρός την σχειτυκήν θείαν ένΐτο-
λήν τοΰ «-αύξάνεσθε καί τρληβύ-
νεΐσΙθ£».Τό αύτό 'καί οί ρα&ι&ίνοι
κοοί άιρχιραβ!6ίνοί ήσαν καί εί¬
ναι πάντοΐτΐ έγιγαι
Ό σοδαιοώτΕρος καί μονα&ι-
κός ίσως λόγος πού συνειτέλ'ε
σεν είς την τυαιρά&ασιν τής έν-
τολής αυτής άπό τοΰ πρώτου
όΊχό|μη χίριοτισνιικοϋ αιώνος, ή¬
σαν οί τρομεροί διωιγιμοί των
Ρωμαίων εναντίον των Χριοτι-
αινών τής άτπ)εράντου Αύτοικρα-
τορίιας των. "Αλλοι έξ αυτών έ-
θαναιτοΰνιτο μέ φριικτά βαισανι-
οτήιρια, ώς είπον έν τω προη
γουμένφ. Ήταν οί άνιοι 'μορ-
τυιρες τοΰ Χριστιανιισμοΰ. "ιΑλ-
λοι δφευγον καί έπλανωντο ύ·
ιφιστάιμενοι τα ττώνΦεινα. Ήισαν
οί «δισιοι>. Ό Απόστολος Παΰ-
λος γΐοαψΕΐ τα εξής περί αυ¬
τών είς μίαν των έπιστολών
τοϋ:
«Έν έρημ'ίαις τϊλανώΐμελ'θΐ,
καΐ βρι&σι καί σπηλαίοις καΐ
μενοι, θλιβόιμενοι, κακουιχούμε-
ταΐς όπαΐς της Γής. 'Υΐσΐτερού-
νοι... ιολπ.».
Όϊ πλανώιμενοι αύτοι όζγιοι
λκΐον τοθ Δη,μιου/ργοΰ οΰτε καί
την ΐμειλλοντΓΐικήν, Γτήν (ττλήΐρη
κάλους καί ύψηλών ένΐνοιών Βυ
ζαντινήν κολ Εύιρωπαϊκήν ύιμνο-
γιραιφ'ίαν. Αύτά δηλ. πού άναβ'-
βώΐζουν την ψχϊχήν μέχρι τοΰ
θρόνου τοΰ Πλάΐστου.
"Ολα αύτά εύΓττρό|σδιεικ.τα ιΑώ-
τω αταν δμως σϋνοΐδεύωνιται
καί ύττό 'άγαθοειργιΐών υπέρ
τοΰ «ττληισίον». Ό Χριστός μέ
τούς δρους &σπτοίλ)θγία καΐ ττο
λύλογι[ια των αΐρεΐτικών, θά έ-
χσραικαήριζΕν άΐοΐφαίλώς διτι θά
άνετγιινώΐακιείτο τότε τραχάδην
καί «ιπαπταιγιαΐλιιοττί» καί είς τάς
Σαναγωγάς προδλέτπων —-ΐσως
— δτι τό αύτό θά συνέβαινεν
μΣΐλ(λοιν*τιικώς καί είς τάς ίΐδικάς
τού έ/κικιληισίας, άρθοοόξοος, >κα
θολιικάς κ'λιί., μ έ τίς διάφορες
εύχές ιτού βια&άίζονΓΓαι τρο-
χιίΐδη,ν καί ιάπτνευΐστί —£στιν
κ'3οΙ μέ κ'ενά, μέ σαράντα φο-
ρές τό «Κύριε έΐλέηρον» καί άλ
ιλες τάσεςτά «ΙΝΙτόιμινουςβομπτις
κοι'Ιΐ» της καθολιικής έΐκκληΐσί1-
άς καί αΐλιλα πού τοροφέρουν τα
χΙ;1η έκ συνηβείας καί άσυναι
σθήΐτως.
Ό ΜιέΙγας Βασθλειος μέ τόν
ΤΓίόΊθον τής δσον τό δυνατόν εύ
ριΐτέΐρας άιξιοποιήοεως τοΰ πνΐεύ
μαΐτος τοΰ Χρυοττιανκσιμοϋ ήθέ-
ληισε νά δώση είς τόν μοναδι¬
κόν διον μίαν κοπιεύθονισιν άν-
τιαΐπΌΐκρινθιμένην ~λήρως πρός
αύΐτό. Καί έΐκήρυξε π,ρός τούς
μοναιχούς: «(Καλαί είναι αί
ήισεις σας ένίοτιε όιλονύΐκτιοι 6-
ττέρ εαυτόν καί τοΰ τΐιληισίον»
Απείρως δμως τολέον εύΐΐράσ-
διεικτοι τω θεώ θά είναι αί δι-
ανοΐκιτιεριεύσεις οχχς τταρά τό
ττρσσκβφάΐλαιον των παίσιχύντων
Βι,ιστυιχ1^. ιΚιαί ιτά πτρός αύτούς
τταιρήΐγορα λόγια σας καί αί ύ
ιτέρ αυτόν φροντφες σας εΤνα!
κ αί αύτά τςροΐσευιχαί ά(π|είρως
ττΞρισισότςρον εύτορόΙσΙοΕΐκιτοι.
(Αυτήν την κατεύθυνσιν
σ?ν ό Μέγας Βασίλειος είς τό
ρόΊλον τοΰ Μονΐοτχιικοΰ δίου. Ρό
λος, δ ό—οΐος έπανέΐφερε τούς
ΜοναζκΌΟς καί κατά τρόπον μά-
λιστα εύδρτγΐετιικώίτατον, ττλη|σί
αν τοΰ «ιπιληισίον των», έη< τοϋ δπτοίου τούς έκρόίτει μαικράν ι μσΐκράν τής κουνωνίας βίθ' των, ιτεριορθζων άναιγκαιστιΐκώ τό ι>~έο αΰτοϋ εύοιεδές ενδια¬
φέρον των είς ευχάς καιί &εή-
οΐεις ιμόνον. Καΐλαί, βεβαίως, α'
εύ(χάί, χΐρειάιζειταί δΊμως καΐ. ή
δι* έίργων βοηθεία.
)Δέν γνωρίζω ττόσα δτη ή αί·
ώνας διήρικεσεν ό ίχπίρ των ττ)α
σχόιυτον ρόΐλος αύτός των Μο
νοοοιτηιρίων. Είς τό προσεχές θι
λω πρασπαθήΐοη νά οΐκιαγραιφή.
ση καί τόν έν τη κοινωνία ρό-
| λον τοϋ έν ταίς τΐόλιεΐσι καί χω
' ρίοις άσκοϋαίτος τό λιειιτοοργη|μα
τοΰ άνωΐτέΐρου καί κατωιτέρουι
κλήιρου.
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Όδΐός Τοσί(Γσα 10
ΚΙΗΒΛΣΙΛΟΙΙΙΤΤΑΕΜΑΣΤΟΝΣΜΥΡΝΗΩΝ
ι Κι' εμείς δ,πως ιδΊλοι οί άΐλ'λοι
πό- χάΐσανε τίς παΐτρθδες τους,
συιγΐκΕντρωθήΙκαΐμε τρϊν λίγες
ιμφΐες στό έοιτιαΐτόριον «ΐΠάινβε-
ον» γιά νά κόψωΐμε τή ΒαΌΐίλό
πιττά μας, Ιδπως κάΐθε χιρόνο.
Πά ττρώτη φορά κι' έγώ 6>ρέ
θηΐκα άνάιιο.εσα στούς συ|μιταπ:ρι
ωττΐες ιμου κι' ιήταν πθίλύ συΐγικι-
νηΐτιικό γιά μενά. Ό Πρόειδρος
τής Ενώσεως ,μας κ. Μπενάΐκης
μί'ληΐσε γαά τή ση|μαισία υτού £-
χιει ή έτήσια αυτή συΎΐκέντρω-
σι γιά τό κόψΐιμο τής βασιλό-
ττυττάς μας πού συνεχάζιει την
Μόλις έικυ|κοφάρη|σεν είς
ικοιμψον καί καίλοιτυτοωμέ Λ)ν
τόίμον ή άιστυινομιική νουιβέ/λ-
λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠΕΙΡ'Ν
(ψευίδώναμον τοΰ συνεργά¬
του μας ικ. Βασ. Βερνάρ¬
δου).
«ΤΙΗΣΣΕΡΙΣ Μ,ΕΡΕΣ
ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ»
Πωλεϊται ικαί είς τα γρα-
φεΐα μας ~ρος δρ(χ. 10.
παράδοσίν μας.
ΙΠαρευρέθηισαν ποιλλοΐ έικΐλε-
κτοί Σιμυρναΐοι μεταξύ των δ-
ττοίων: δ χ. ιΝιΰκος Μηλιώρης,
μέλος τοΰ Διοιικηιτιικοΰ Συρβου
λίου τής Ενώσεως μας χαί έ-
ξαΐύρετος συίγτγραιφεΰς - λογο-
τέίχνης, πού ίτΓίΙμηισε δι* έίτταίνου
ή 'Αΐκαοηιμία Άθη,νων, δ ικ. Ά-
ρώνης Πραμμοΰτεύς τής 'Ενώσ
ώς μας, δ βιαικεικριμένος καθη
γη,τής Παθοιλογίας κ. Ν. Χανιώ
της μετά της συζόιγου τού,
στρατητγός Β. Χατζη—ροΙδρό>
μου, ιμετά τής ,συζώγου τουι,
ό ΙέΐΓθσης έξαίρετος λογοτέχνη
- συτνίγρΐαφΐεύς κ. Χιρ. Σ,πανοιμα
νώΛ-ηις ιμ)ε/τά της συζύγου τού,
ό ύπτοΐδ ιε υΐθυντή ς Έιμποριική
Τρα—έΙζηις κ. Δ. Σαθτας μετά
τής συΐζθγου τού, είς την ΟΓττ
αν επτεσε καΐί τό «ίΓεισσε,ράικι»
της τοί,ττας μας, ικι* ό έξαιρείτι·
κός λαογράίφος καί έμητνευΐστή
των «'ΝταήΒων» τής Σιμύρνης
μας 'Δρ Άιρχιγένης, ό όιτοΐος
εΤτοε τόν "ιΑη - Βασθλη μέισω
μαίγνη/τσφώνου, ακριβώς δΐΐτως
τόν λέγαιμ'ε στή τταιτρίδα μας,
καί άΊλΙλαι ιέζέΐχουΐσαι ψυΐσιογνω-
μίαι τοΰ τόπου μας, των οποί¬
ων μοθ Ιδιαφεύγουν τα όνόμα-
τα. Την έορτή μας αυτή έτίμηΓ
7ε διά της τκχρουΐοίας τού δ
βουλευτής ΆΙΘηνων κ. Ά/ντώνι-
ος Τζιζής, ιτόν διποΐον εοχαρι-
3το€|μΐ£ν Ιδιαιτέρως καί δ δ/ποΐ-
ος είναι ΜιΐκραΚησίτης κι' ή σύ-
ζυγός τού Σιμυρναία.
Χαροάμενα καί η"ρειμα γιορ-
τάΙσαΐμΕ τό κόψιιμο τής Βασιλό-
πιττάς μας. Εϋτχομαι νά τό γι-
ορτόίζωιμε γιά πολλά χιρόνια
καίΐ νά συνε,,χιΐσθή τό ήμορφο £-
θΐιμό μας ικαί ά—ό τούς άπογΟΓ
νους ιμχχς.
Σά)6δατο, 21 Ίανουαρίσυ 1967
ΝΙΚ. Κ. ΓΙΙΑΙΝΙΝΑΚιΙΔΟΥ
ΑΙΑ ΤΟ ΒΙΒΑΙΟ ΜΠΕΊΛΕΡ ΣΟΚΑΚ ΤΟΥ κ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ
'Ύιπδ τοΰ ΠροέΙδ(ρου τής «Έ-
στίας ·Ν. Σ(μυρνης ικ. Π. Χαλβέ
ζου άπτειστάιλη ή κατωιτφω επι-
ατοΐλή πιρός τόν συνεργάίτην
μας ικ. Σίπανομανώλην:
ΊΕν Ν. Σιμόρνη τη 11)Πι)1θ67
ΦΟλΙτοΓΓε ΚύριΐΕ Στταναμανώλη,
ΙΕίπήιρα τό ^έο σας βιβλίο
<'ΜΠΕ·|·ΛΕΡ ΣΟΚΙΑΚ» ιμέ την φ λιικήν σας άΐφΐέρωΐσι καί σάς εάχιαρισ'τώ θ:ιριμάτατα γιά την εύγενιική αυτή ίττρ>σσφορά σας.
Τόσον ή γυναίικα μου δσον
χαί έγώ το διαβάσαιμεν μέ ζω-
ηιρότατον ένΐδιακρέιρον αυνειπ<χρ- οένοι όπιό την άΐδρή παραΐσιτοιτι- ικόΐτηιτα καΐ τή ζωνΐτανή άΐφηγη- μαιτυκή καί σ_(γι>ιραφιική σας Ί-
'κανότηΐτα, τιιροσόνΐτα πού μέ κά
νουΐνΐκαί ώς Πρόεδρον τής 'Ε-
οΤίιας Νέας Σΐμύρνης νά αίσθά
νωιμαι ύτπειρηφάνειαν 6ιόιτι 6ι-
καιώνουν όϊλΐλη μιά φορά την
όρβότηιτα τής αποφάσεως τής
ύΝό την Προε'διρίαν μου Κριτι-
ικής ΈΙπιτροπτης τής Έστίας Ν.
Σ)μ6ρνης πού τκιρμψη|φ£ί έΐβρόι.
δευίσε τό περίιψηιμο δυβιλίο σας
«ΑΙΙιΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩιΝ ΤΟΥΡ¬
ΚΩΝ».
Ή συγιγραιφιΐκή αυτή έρΓγα-
σ[α σας τιιμά τα ΈιλΚηνιικά
γράιμιματα καί ξΕΐχωρυστά φωαί-
ζει μιεριικές τθτΜχές τής- ζωης
κ αί των μαρτυρικόν τοΰ ^Ελ^ηΓ
νισιμοΰ τής ΊΑινοατολής, τϊΐποτε-
λεΐ δέ πολύτιιμο άτττόικτημα γιά
κάβιε "ΙΕιλΙληνα ικαί δή Μΐικρα-
σιάίτη καί ττρό παντός γιά τή
Βιβλιοθήικη τής Έιστίας Νέας
Σ|μόρνης, δ,που φιλοδοξθΜμε νά
συ)γ|κεντιρωΐσουιμε κον(τά στούς
ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟΑΙΑ
(Συνέιχεια έκ τής 1ης σ&λίιδος)
ματήσουν την τακτικήν αυτήν καΐ δτι θά είναι λογιικοΐ είς
τάς άπαιτήσεις των καΐ τότε ευχαρίστως νά έποτναλάβω.
μέν τόν διάλογσν διά νά λύσωμεν φιλικώς καΐ ώσάν συμ.
μαχοι καΐ καλοί γείτονες, την έιτΐ τοϋ κυπριακοθ διαφοράν
μας, διότι καΐ ημείς ειλικρινώς έπιθυμοθμεν ν* έχωμεν 6-
χι απλώς καλάς, <4λλά Λρίστας σχέσεις μέ την Τουρκία. Έννοεΐται, ότι καΐ είς την περίπτωσιν αυτήν, την σχετι- κήν απόφασιν θά πρέιτει νά την λάβουν άπό κοινοΰ δλα τα. κόμματα καΐ δχι ή παροθσα, της οποίας είναι ή άτκ>στολτ|
άλλη καΐ 6έν δύναται νά χειρκτθη έξωτερικά ζητήματα
τοιαύτης μάλιστα σπουδαιότητος δπως είναι τό εθνικόν
τής Κύπρου.
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ.
Έδημοσιεύθησαν επί τέλους αί έγκύκλιοι αί ρυθμίζου-
σαι την καταβολήν των καθυστερουμένων διαφόρων άπο·
δοχών τοϋ τΐαρελθόντος Ιτους ικαί τάς βάσει τοθ ένιαίου
μισθολογίου, νέας άποδοχάς τοθ τρέχοντος ετους.
Ή ενεργεια αυτή δγινε κατόπιν τής έντόνου διαμαρτυ¬
ρίας της έκτελεστικής ' Επιτραπή ς της ΑΔΕΔΥ καΐ άφοΰ
ή Άνωτάτη ήγεσία της, αττεφασισε την ικήρυξιν πανδημο-
σιοϋτταλληλικής άπεργίας.
Είπομεν κατ' επανάληψιν, δτι ή Κυβέρνησις δέν πρέπει
ιμέ την στάσιν της νά πρακαλτ] απεργιακούς σάλους, αλ·
λά νά μεριμνά διά την λύσιν των δικαίων αΐτημάτων των
διαφόρων τάξεων, ευθύς ώς ταυτα τίθενται υπό των ενδια¬
φερομένων ενώπιον της, πρός τό συμφέρον καΐ της Ιδίας
καΐ έτι' άγαθφ καΐ τοϋ μοχθοϋντος λαοΰ, ό. οποίος πολλά
υπέστη 'κατά την περίοδον της άποστασιοκρατίας.
Ή Κυβέρνησις θά -αρέλθτ), άλλά τό έργον της θά μεί¬
νη καΐ δέν προβλέπομεν των λόγον διατί νά μην αφήση πί·
σω της άρίστας έντυπώσεις. Καΐ ελπίζομεν καΐ ευχόμεθα
ότι θά τάς αφήση,
ΠΕΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΟΝ
Τό «παρακράτος», καρικίνω-
μα κόΛ μάίοιτιζ τοϋ δημοσίου 61
ου της χώρας, καρπός καΐ συν-
τελιειςττής, ταυτοχρόνως, των κα
κοή|θων άΐλΐλοιώσεων πού έπήΐλ-
θαν είς την 5λην ιεννοιμον τάξιν
κοπά την τΒ3|ρΐΌΐδον τής ικυιριαρ-
χίας της Δεξιάς, $δειξ£ ικοΛ -ά
λιν τό εΐ'δειχθές ~ρόισω)πόν τού,
μόίλις ή χώρα είσήιλθεν είς την
οδόν των έ'κλοιγών.
ιΠρΟκειται διά τό Τϋειριλάίλητον
ικαί γελοΐον έικΐεϊνο <^έγ|κόλπι- νο», κσιθώς ικαί δΐλα τα άλλα Ιντυπα, τα όποΐα Μχουν τεθή είς ικυΐκιλοΐφοιρίαν, είς ώλάκλη- ρσν την χώραν, υπό όργάνων των Σωιμάίτων Άισφαΐλείας καί πΐεριέχουν κσμιμοίτιικιόν προπα- γΐαν&ιιστϋκόν ιύλυκών, δυισφηιμη- στιικόν τής Έ'νώΙσεως Κέντρου. |Δέν διανοούμκβα, βεβαίως, 8 τ! είναι δυνατόν, τιείλυκώς, νά μή παίταιχΐθη άίμειλίικτως ή ά- παΐράΐδεικιτος καί παιράνομος αυ¬ τή φατριαιστΐική έ'νέργΐεια, ή δ- ποίια άπακαλύπτΕΐ την άτοροσχη μάαιστον έκιτροπήν μέρους τοΰ κραΐτυκοΰ μηιχανϋοιμοϋ άπό την νόΐμυμον αποστολήν τού. Ή άΐτι- μωιρη|σ3α δέν θά άππετέΐλει μόνον ίνθάιρρυινισιν των υπευθυνωσ 6 ιά τό μέλΐλον, άΛλά κ αί κατάκ(κύΓ ρον παοο)6ί[ασιν των πιρογραιμ- ματιικών έποτγιγΐελιών τής καδερ νήισεως τού κ. Ι. Παροοσκευϋ—ού λου, ή όποία ύπεσχέΐθη πλήρη ούΐδεπ'ειρότηιτα τοΰ κροπιικοΰ μη χανιιοιμοϋ κοίτά την έ,κίλογυκήν διιαΐμόΐχηιν των κομμάτων ικσίΐ έκ λογάς ελευθέρας, τυμΐας καΐ ά 6ισ36Ιλή|τους. ΊΑίλίλά πείραν τοΰ θέΐματος τής άνα)ζη>τή|οιεως των εύθυνών καΐ
των έΐπιβιββληιμένων κυρώσεων,
Μν είναι βέβαιον: "Οτι τόσον
αύ(τή, δισον καί αί τυχόν άλλαι
άνάλογοι παρανομίαι, θά πέ-
σουν τελυκώς είς τό κενόν. *Έ-
χιει όΙμιεταικλήΓΓως πα,ρέλθει ή
έποχή των οχ'εδίων «Πε,ρικλής»,
τής βίας καί τής νοθείας. 'Α/ιγο-
κλιεθειται ή έπανάληιψις χοΰ όρ-
γίου, τό οποίον εσημειώθη ικα-
τά τάς άληισμονήίτους έΐκλσγάς
της 29ης Όκτωιβρίου 1/951. "Ο¬
πως έπανειληιμιμένως έτόνυιτεν ό
ήγέΐτης της Ενώσεως Κέντρου
'κοοΐ της δηιμιοικρατυκής πλειοψη-
φθας τοϋ Λαοΰ, δ Πεώρκγιος Πά
ποΛΐδρέου, Λαΐός καί Ήγιεισία ά-
γιραπνοΰν καί θά ματαιώσουν
πόίσαν άπόπειροη' τοΰ «ΐτταΐρΐΟΓ-
κράτους» καί τής άιμετανοήτου
ΔιεΙξιας πρός βιασμόν ή νόθεο
σιν της θελήισεως τοϋ έικλογι-
κοΰ σώματος. Καί ιμέ τόν Πεώρ
γιον ΠαπανΙδρέου, τόν θριαμβΕυ
την των &ύο Άνενδάτων, επί κε
φαΐλής τοϋ άιγιώνος, δέν ύπάρ-
χει άίμΐφιίβολία, δτι τα άνομα
σχιέ|δι« θά ναυατγηΊσουν καΐ ή
δηΐμακραίτυκή πλειοψηιφία τοϋ
λαοθ θά επιβάλη την Θέλησίν
της.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ
χ έκ τής 1ης σβλίδος)
άνταποδδδοντας τούς χαιρεαυσ-
μούς τοΰ ένΐθοασιώνίτος Λαοϋ.
Ή Έΐλΐληνιική Κυβέρνησις
συιμφώνως πρός τό πρόγραιμμα,
άνηιλΐθε πρώτον είς την Ακρο¬
πολιν, διπου δ Πρωΐθυπουργός
τής Άίτθ&λευΙθιερώσεως ϋψωσε
την Ελληνικήν σηιμαίαν, ζηιτω-
κραυγόΐσας ύιπέ,ρ τής ΑΙίωνίας
Ελλάδος. Κατόπιν μβτέιδη, είς
την ΜηΓορόπολιν, διπου έψάληι
δαξολογία επί τη Άιπιειλευθερώ-
σει καί δ Μακαριώτοπος Άρ-
χΐ'επίισικαπος πρασειφώνηισΐ την
'ΕΙλΙληνιικήν Κυΐ&έΙρνησιν εύλογή
σας τον Ιργον αάτής.
Μ&τά τό πέΐρας τής δοξολο-
γίας ή 'ΕΙλληνυκή Καδέιρνηισις
είς την πλατείαν τοϋ Συντότγιμα
τος, δπου άπό τόν εξώστην τοΰ
ύπουργείου τής Σαγικοινωνθας,
ό Πρωΐθυ,πουιργΐός έξειφόνησε
τόν λόγον τής "Απελευθερώσε¬
ως έν μέσω των έτοευΐφημιών
τοΰ ά~ε(ρου πΙληΊθους. Διΐειπυστώ
θη έν τούτοις, κοπά την διάρ¬
κειαν τοΰ λόγου τού, ή παιρου-
σ[α έγικαθέ'των όμάίδων τοΰ
ΕιΑΙΜ, αί διποΐαι διαικΟΓΓπτουΐσαι,
έκραύγαζον τα εΐδιικά συα<θή|μα τα τής όργ'ανώσεως. Τοιουτοτρόπως άπό τής πρώ της ήιμέρας έγινε σαφής ή σο- βοθσα πάλη μιετοοξύ τής Έθνι- κής Κυβερνήσεως καί τής "Α¬ κρας Ά,ριστερδς. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΙΗΣ ΑΙΠΕΛΕΥΘΕ- Ιβ.ΟΟΟ τόμους της καί κάθε άλ λο γραιψιτό κιεί|μΐενον πού άνα- φέΐρείται στίς άλησμόνητες "Ελ ληινιικές ΠατρΟ&ες μας, γιά νά © σικηιρθξθ'-ΐμε πάντα την Έλλη νικάτηιτα των Πατρίδων αύίτων σέ δικούς μας ικαί ξένους. ΙΓι' αύτό ιάιγαπτηιτέ ιμου φϋλε, σάς άφείιλειται καί. δπαινος χαί φςαιμασμός πού ,μέ βιβλία σάν τα «ΑΙιΧΜΑΛΩΤΟιΙ ΤΩιΝ ΤΟΥΡ ΚΩιΝ> καί «ΜΠΕ-Ι.ΛΕιΡ ΣΟ-
ΚΐΑΙΚ» κάνετε μιά μειγάλη π>ρο-
σφορά στήν ΙοτΓορία τοϋ Γένους
καί δίκαια έξαοφαλΟζΕΐτε την εύ
γν&.ρ:αύνην των 'ΕΜιήινων καί
δή των Μυκραισιοπών.
Μέ φ-ΐλ,κώιτατα αίαθήματα
ΠΙΑΙΝΟΣ Κ. ΧΑΛΔΙΕΖΟΣ
Πρόιε'διρος ΜΞιστίας Ν. Σμύρνης
ΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ κ. Γ. ΠΑ-
ιΠΑΙΝΔΡΙΕΙΟΥ
«Άισπάζοιμαι τήιν Ιε,'ράν γήν
τής Ελευθέρας Παΐτρθδος.... Οί
Βόιριβσροι, άιφοΰ έβΐββήΐλωσαν,
έπυρπόλησαν ικαί ιέβήωισαν, επί
τρία καί ήμυσυ £τη, πιεζόιμ'ενοι
πλέον άπό την συ;μμαίχιικήν νί¬
κην καί την έθνϋκήν μας αντί¬
στασιν, τρέ?πονται είς φυγήν.
Κάί ή Κοανόλ.εί^κος χΜμοπίζει
μόνη είς την Ά|κρό,παιν...
ΊΑ/πό τα βάθη τής Ίστορίας
οί έιλληνιικοί αίώνες πανηΓνυρί-
ζουν την επάνοδον τής Ελευ¬
θερίας είς την αρχαίαν Πατοί
δα της. Καί οττειφαΐνώνουν την
Γενεών μας. Διατί όλάκληιρος ό
Λαός μας ύπηρξΐεν άγωνκσιτής
τής 'Βλευθειρίας.
Λέν ευρίσκεται ασφαλώς είς
την καττειχιοιμένην Ευρώπην σλ-
λο παιράΙ&Εΐγμα τόσον καθολι-
κής άνιστιιστάισεως κ αί τόσον ά-
κλονήτοι,ι αΐσιοδοξίας διά τήίν
τελιικήν Νίικην.
ΊΑΙλλά πρός Σέ, περισσότε¬
ρον, Λαέ των 'ΑΙΘηνών, Λαέ τής
περιφερείας τής Πρωτευούσης,
άνήκ'ει ό έΐθνυκός ϊ,παΐΛ-ος. Έ-
δώ έπάλλετο ή ά)δάιμαιστος «αρ
δία της "Ελλάδος. 'ΕΙδω ήσαν
εύτυιχεϊς δΐσοι έπροκινδύνΕυοΰν
'καί κατιεθλίβοντο, δισοι δέν εί- 1
χαν την ευκαιρίαν νά κινδονεύ- ™
σουν...
Κΐοοί πρός Σας, Νέοι καί Νε¬
αι, έκφράζο,μεν τόν θαυμασμόν
μας. Ε1)χαΐτε με,τοοβάλει είς κα¬
θημερινήν συνήθειαν την πρό-
κληισιν τοϋ έΐχθροϋ καί την περι
Φρόνηισιν τοΰ θανάιτοϋ. 'ιΕιμπρός
είς τα ατόμια των πολυβολωιΐ'
τού έζηιτωκραυτγάιζαΓΓε την 'Ελ-
λάδα.
Όλάκληιρος δ "£λληνιικός Λα
ός, ζχει καΐταστή αξιος τής Πσ
τρίΐδος. Μέ τό πε'ραισιμα των και
Ρών, &Ις τό τυερ [λαμπρόν επος
τής Άλβανίας, θά προστεθή
καί ό μϋθος τής καθολικης άν
τιστάσεως.
"ΐΑηυεψα διμως ύ~ήρξοτν· τα Ού
μοοτια των Βθιρ6άρωιν... Ύποικλι
νόιμεθια εύλα&ώς ένώπτιον των
όνοιμαοτών καΐ άνωνύμων μαρ¬
τύρων της Έλευθερϋας. Είς την
υν τού "Εθ'^ους αί-
είς τήιν 5ην σε
(Συνεπεία έκ τής 1ης σελίΰος)
σιμοτϋθΐοϋσαν οτούς Ιάΐμβους
των την τότε ικαθαρεύου'σα, έ-
νώ άντΰθεΐται στά χοριικά τους
τή λαλοήμενη την έποχή τους
γλώσσα —τή Ιδημστΐική νά ττοϋ-
με.
ιΜάλιστα οί όρχαίοι Σμυρ-
ναϊοι ικαί γίΕνιΐκώτερα οί "Ιω-
νες μετα^ιρίιζονταν, διττως ά-
νθφέρει ό Ήιράδοτος, τέασερα
γλωσσιικά ΙΙδιώ|ματα: «Γλωτταν
Βέ ου την αυτήν οί "Ιωνες νενο
μ&κασιν άΛλά τρόπους τέσσα¬
ρας παροτνχοιγέων».
Ζή,τηιμα λοιπόν γλώσσας δέν
γεννάται γιά τόν πραγματυκό
τεχνΐίίτη τοΰ ΛότνΌυ «Γιά πολύν
καιρό, έγραψε ο Παλαιμόίς, νό-
μιζα πώς ή καθαρεόοι.|σα φέρ-
νει ολα τα κακά ιστή λογοτε-
χνία μας ικι* ή δηιμοτική δίλα
α' άγαθά. Τώρα βλέπω πώς αν
δέν είναι δ ποιηίτής τής ττροχο-
ιτης, 'ό δρόμος πού θά διαλέξει
θά στέικεται πάντα έθω άπτ' ϊήν
πρακοπή. Βεβαία ή τέχνη ζων-
τανεάεΐται ιμέ (τή γλώσσα τή ζων
τσνή, ζωνΤάνεμα τής τέζ(νης,
καθώς είναι. Μά ή τέχνη γιά
νά φοτνεΐ ή πρακοπή τους, γυ-
ρεύει πτρώτα τόν ότνθρωηΐο κ ι"
υοτερα ερχονται δλα τα άλλα».
ιΑύτό βλέϊπομε στούς τίχσυς
τού Κάλβου, ποΰ παρά την πα-
ράδσξη ικαθαρεύουσα, πού χρη
σιμοποιεΐ καί τταρά τούς άνύ-
ιταρκτους, ικαπτοτε, γραμμαΓΓΐ-
ικοϋς τύπους της, μάς σαγηνευ-
ει:
«Χρυσά φλογώβη καίου>σι
τούς δρόμους τοΰ αέρος τάώμιλ
λητήρια πέταλα, τούς ούρανούς
φωτθζουσι λάμιτΐουσαι ή χαΐται».
ιΚι* 6 «Πΐλοΰς τοΰ Διονυσου»
τοθ Ραιγικαιβή, ιπαρά την ύπε-
ραρχαιαπρεπη γΐλώασα τα.», σ'
αίχμαλωίτϋζει:
ίΑί διαλεί—>υσαι —νοαί
τοϋ Εσορος έφφωιν
ΐόΊμφ.Ίβολοι καί άραιαϊ·
μακράν Ι&' έφαίνονΐτ' ώς σκιαί
αί κορυφοί των νήσων.
ΙΕΜσης ή «Ίωινία» τοΰ μιεγά
λου νσσταλγοϋ Σ|μορνα[ου ϊτοι-
η|τή Ιωάννου Καρασούτσα:
Τίς είς τούς τόαΐους
Ιθέλει ιμέ φόρει
■διπαυ δ Μέληις
Ισιτιλιπνός ιμοοριμαίρΐίί
ώς πλάξ ΰργύρου;
Το ϋδιΐο ά(κό|μη ικαί ή «ιΓαλώ-
τεια» τού ΣτουρίΙδωνος Βασιλεί-
άδηι:
Παιρηιλθιον ήιμέραΗ
Ικαί χρονοι ,μΐεγόλοι,
•είς βάττους Ιίττνίγιη
τώ εθβοτρυ ικλήιμα.
ΙΑΑτ τα λιγοστά αύτά παρα-
δεΡγματα δι—κ—ώνομε πώς ό
άληΐθινός ποιτντής ιμ—ορεϊ, άίκό-
μη ·κ<χΙ στά πατγε,ρά στοιχεία τής ικαθαρεύουισας, νά έ,μΐφοσή- σει τή βόρμη τής δημιουργΐικής 'ου πνοής. Λ ιΓναστό είναι πώς οί μορφές τής τέ,χνης, όπως κι' ο'. μορφές τής ζωής άλλάζουν, μέ τόν και οό. Κάθε νέα τιειχνοτροπία τού στίχου καταργΐεΐ την προη<γού- ιμενη. Τό ίΐδιο ουμβαίνει χαί γιά -ή γλώσσα. Γι' αύτό ή ύπερκα- θαρεύουσα, πού ήσαν γραιμιμί- α σχΐεδόν δλα τα παλαιότερα -οιήματα μάς ένον^λΕΪ καί μας ι-^αίνιεται ώκαΐλαίΐσθηιτη ικαί άνια ρή άΐκιάμη. Κάθε 'έποχή ίίχιει ικαί τίς δι- κές της προτΐιμήισιεις. Ή τέ,χνη είναι ή «έ,κάκττοτε μάδα», δΓΓτως ποορειτήιρηισε ό Γικαϊτε. ' Εΐτσι βΛϋττεις τα πιό ιάξιαγάπτητα λο- γοτειχινήιματα τής χθές νά ρί- χνωνται άλύττηιτα στόν Καιάδα τής τυεριφρόνηισης ικι* άνυττολη- |>ίας καί νά μή 'διατηρεϊται τί
ττοτε ά|π' αύαά.
'Σ^ετυκά έγραςρ,ε ό "Αιγγελος
Τερζάΐκης: «ΊΑΐφοϋ ττρώιτα μερι-
κοί 'κριτυκοί μ[ίλη|σαν γιά ώρι-
σμέ'νους ττοιηΐτές, ώς την όμα-
δική τταράικρουοη, άργόΐτερα
τούς ίταετδνε σέ μιά γωνά σάν
πολυιμεταχιειροοιμένα ιταιχνί1-
δια!»
ιΔέν ύπόιρ^ει, πράγματι, πιό
άισταιθές τίράιμα άττό την ττοιηιτι-
κή δόξα. ΟΊ βάΐφνινοι στέφο?νοι
μέ τούς 'όποίους κιμήθηκαν τα
μέΐτωίηα ττοΐλλών ποιητών γρή-
γορα μαραίνονται. ΠαραδεΐΓγ|μα
ό Ά,χι'λλΙεύς Ποιράισχος, ό Σοΰ
τσος καί ΓΤάσοι όΐλΐλοι. "Αλίλοτε,
πώλι συμ&αΊνει τό άντβετο. "Ε
νας ληισμονηΐμένος ττοιηΐτής,
®γαίνει ξο3ΐ}>νιη<ά άπτ' την άκρα* νιεια, γιαιτι κάίττοιος μιεγάί.ος κριιτικός κΟΙλΐισε τό λίθο τοΰ ττοι ηττυκοΰ τού μνηιμείου χι* άνά- στησε τό £ργο τού. Κλασσυχό παρά&ειγμα δ Κιά|λ6ος, πού τόν ανέισυρε άίπ' την άφάνΐεια, ο*τά 1'β88, ό Κωιστής Παλαμάς. ιΕίναι 61μως άραγε &μκαιον.ο- γηΐμένη ή συσΓτηιματηκή δτγινοια πολΐλών "ΓταίλαιΟΓτειρων ττοιηΓτών άατο τούς ΜεοΛέ,ρσ^ς; Καί εΐδι- κώΐτειρα θά έιηρείπιε νά ληΐσμο- νηθοΰν δΐλοκληρωίΓΐικά δλοι σιχε δόν οί τποιηΐτές τής Σμύρνης τοΰ περαθμένου' αΐώνα, τόσο, πού οί άνθολόγοι ποιηιμοπων νά μην ικαπατχωροΰν οΰτε δυό στί- χους οτίς άνθολογίες τους κι' οί Ιστοριογράΐφοι τής νεοελλη- νιικής πτοίηισης νά μή καταΐδέιχων τα ι ν" άΐφιιερώσουιν, έστω χαί καί ιμιά γραιμμή γι' αύτούς; Ή άϋτάντηιση, γιά £ναν άιμερόλη- πΤο κι' άνΐτιικευμενυκό ικριτή, δέν μητορεί τκχρά ναναι άιρνηιτυκή. θά προοιταβήσωιμε γι' αύτό, κάΐποτε, νά σχίιοωμε γιά ωρισ¬ μένους τουΛάΐχιστον Σμυρναί- ους ποιηιτές, τα πυΐκνά τθέίπιλα, πού ή λή(θη τούς έΊχει οιΚΕΓΓΓά- σει. ΧΡΗΣιΤ. Σ. ΣΟΛΟΜΛΝΙΔΗΣ ΟΓΗ2ΚΕΥΤΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ χ έκ τής 1ης σελί&ος) Ικανοιτοιηθη. ΠΟΙΟΝ ΤΟ ΙιΣΤΟΡΙΙΚΌΙΝ ΠΛΙΑιΙιΣ ΙΟΝ ΟΟΟΥ ,ΕΖΗΣΙΕ Ο ΙιΗΣΟΥΣ Έν πρώτοις, άς Ιάτ.εν!/σ£ο(με τορός τό Ιστορικόν τολαίισιον μέ- σα στό οποίον £ζη|σεν δ ' Ιη¬ σούς, 'βπτου καί διαδ,ραιμαιτίζον ται τα σχεΤΐίκά ιμέ τήιν ζωήν τού γεγιονότα, ώς ιμδς τα -εριγιρά- φοαν οΊ τέσσαρ€ς ΕύατνΐγιεΙλιΐ- σταΐί: ΙΑ/ν τό ιπροΐσέξωιμε τό Ιιστορι- ικό αύτό περίιγιραμιμα, θά δια- ττυστώΙσωμΕν, δ'τι σΜμττίίΐττει θαυ μόίσια μέ δλα τα δεΐδομένα έ- κε.Τνα πού μάς παρέ|χιει ή Ί- οτοιρία 'καί ή Άιρχαισλογία. θά ■—ευσθοΌ|μιε δ>τι οώτά ττού μας ά-
φηΐγοθν'ται ο'. Εοσ,γ'γΐελιισταί δι-
αΙδ|ραιμα|τ[ΐζονται πρώγιματι είς
μίαν εποχήν ιτοϋ δέν εΐ'ναι διόι-
λου μυΐθολο'γυκή καί μΜστηριώ-
δης, δίΐτως λάγου χάριν έκείνη
στήιν δ-ποίον δι·α!δραιμοπίζονπ:αι
αΐΐ μυΐ9ολογιικαί ίΐταραδάσεις <τώ 5ιο3φοιρων λαών. "Ολα τα έξι- *7τοιρο6μενα είς τα Εύατγΐγ'έιλια γΐετγσνάτα σ^ιμ&αίινου'ν είς μίαν 'Ε)τοαρ()(ύαν τής ΡωμαΙκής Αύ- τοκρατορίας, την Παλαι'στίνην, κοπά τόν Ιον αί'2>να. Μάς είναι
δέ γνωιστή καί μάλυστα μέ πολ
λήν άικιρΡ&ειαν ή Παλαυστίνη
καί ή Ρο-Ίμαπκή ΑΰτοκροΛορία
άπό Έΐθνκκούς ικαί Ίουοαίους
συγϊνιραιφΐΕΪς, συΐγιχΐρόνους ίτοΰ
ΊηΐσοΟ.
(ΣιηεχΒζεται)
ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΩΣΤΗΜ ΕΖΗΣΑ
ίΣυνέχεια έχ της 1ης σβλίδος)
Πήΐγιαιμιε ικαί εμείς ξοπιθσω καί
τπόΐτιε ο—ώιχνοντας καί ππότε
σττρωχνάιμιενοι γβ^σαιμε —«λύ
κονίτά στή γραμμή καί μετά
μ/πρός στά πλοΐα καί (Τίεράισα-
με μέσα άητό κάιτι τταΐλαιμάριο;.
ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ
ΟΙ Άΐμΐεριικανοί δκαναιν μέγα
λη βοήβεια. Σή|καχναν τα μιικρά
'καί τίς ήιλικιωιμιένες καί τούς
τρήίγιαιναν στό βαπτόιρι. Έκεΐ πά
λι ήταν άιλλη τρατγιωδία: ττοθ
νά εορη κανείς 0έ|ση νά καθή-
οη καί πώς νά ταξι'δώψη. Τό
τολοΐο 7)ταν Γαίλοτξιδιώτιικο, δ-
τκος Μλ'εΐγαν, καΐ φορτηγιό καί
τό όναμά τού «Φανή». Δέν εΤ^αν
5μως τήιν πα,ροομιικιρή διάβΐειση
γιιά νά έξυΐπηΐρε,τήΐσουν τόν κο-
σιμάίκη. ΠειναΐσιμέΓνοι ικαί νηΐσττι-
κοί, δττως ήμαοταν καΐ νερό ή-
ταν δί.ρκο'λο νά εθρωιμε. Ή μη
τέρα ιεΐχε στήν τσέ(Γτη της ο—ου
κουνίτσες άπό τό σΐτίτι, πού
τής δί'ναιμε καί δέν τίς ^τρωίγΐε
κι' δβγαζιε ικαΐ έΤδινε στά παι-
δώΐκια ττάτε-πτόιτε χαί τα γελνοΰ
σιε. "Ένώ σέ αλλκ πλοΐα, δΐπως
μάθαιμε &ττειτα, βδιναν καΐ γά-
α καί ψωιμιά καί ιτολλά αΑλα.
Μιά Φορά ττού δκατνΐ πώς θά
τίΐάΐση 'βροχή, ανοιξαν κάΐτι άμ-
ττάρια καί μότς Μιβολαν μαζΐ μέ
τα καΐτσίΐκια ήτου εΐχε μέσα, Ι-
κεΐ ποίλιλά παιΐδιά μεγάλα πη-
γαίναν καΐ βύζαναν τίς-καΛαί.
κες, ττηιρα κι' έγώ &να χουΐμα-
ραΐκι ττοΰ είχαιμε καί προιστΓά-
θησα νά 6γάλω λίγο γάλα, μό
&έν μητώρΕσα, τίς εΐχαν στραΐγ·
■γΐθοει άλλοι.
ΟΣονΐεχΟζΙεται)
ΔΙΙΑΛΕΞΙΙΣ
ΔΙΙΑ ΤΌΙΝ ικ. ΣΟΑΟΜΩιΝΙΔΗ
Άπό ίσχορικής, γεωγραφικής καΐ έθνολογικής απόψεως
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
(Παφλαγονα, ΒιθυνΙα, ΚαηηαδοκΙα, Πόντος,
ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα)
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΓ
α έκ τπροηΓγοαμένου'ν
Β α ι ν δ ή ρ : Παρά την οι-
δηρομικήν γραμμήν 1 ουρμπαλη —
Θείρον μέ 6.000 έλληνας διατη
ρβθντας ναόν, σχολείον κ«ι νο
οβκομεΐον. ΟΙ ελληνες είναι κύ·
ριοι τοθ ·μ·ίτορίου καί κάτοχοι
μεγάλων άγροτικών κτημάτων.
Κατελήφθη υπό τ£5ν έλλήνων
τόν Μάϊον τοϋ 1919 καί έγκατε
λείφθη τό 1922.
Β ά ν : "Εδρα ό^ωνύμου νο
μοθ τής άνατολικής Μ. Α. μέ
12X00 κ
Β ο γ δ ά τ η : "Επί τοθ Τί
•ρητος μ έ 150.000 κ έμπορική
καί βιομηχανική πόλις κοί τέρ
μα σιδηροδρόμων έκ Κων)πόλε-
ως, θεμβλιωθεΐσα επί τιΒν έρει-
τΐϊων τής Κτησιφώντος υπό τόν
-Αράβων τό 764 μ Χ. υπήρξεν
ή πιό θήμαντική πόλις τής Άνα-
τολής. Κατελήφθη τό 1258 άπό
τόν Χουλακοϋ των Μογγόλων,
άνεκατελήφθη υπό των 'Αρά
βων. καί πάλιν τό 1416 άπό τόν
Ταμερλάνον, τόν επόμενον α(ω-
να άπο τοϋς Πέρσας καί τό 1638
άπό τούς Τούρκους.
Β α σ σ ό ρ α : "Εδρα όμω
νύμου νομοθ μέ 180 000 κ. τταρά
την δεξιάν όχθην τής ουμβολής
τοθ Τιγρητος μέ τόν Εθίράτην
Ιδρύθη τ* 636 άπό' τόν Χαλί
φην Όμάρ. ΕΓναι μία των έμπο
ρικωτάτων πόλεων τής "Ανατο¬
λάς καί άπέχει 100 χλμ. τοθ
ΠερσικοΟ κόλπου.
Παρά την Βασοόρα ευρίσκε¬
ται ή νήσος Μάναμα δπου ύ
πάρχουν τΐερί τό £ν έκατομμθ
ριον τάφοι, δπβυ δμως; δέν εί¬
ναι θαμμένοι γ[ πρόγονοι των
σημερινον κατοίκων, άλλά τα
φοι των κατακτητών πού άπό
αΐώνα σέ αίωνα διεδέχοντο ό
£νας τόν &λλβν καί είναι τό με
γαλύτερον νεκροταφείον τοθ κό
σμου μας. Έκεΐ κβιμοϋνται τόν
αίώνιο ύπνβ Σουμέριοι, 'Ασσύ
ριοι. Βαβυλώνιοι, Χαλδαϊοι,
"Ελληνε.ς, Ρωμ ΐοι, Πέρσαι και
Αΐγύπτιοι.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΟΝ
μζμ την διάλΕιξιν
την όποιαν θά δώση την τιροσε
χη Τρίτην 7 Φε&ρουαιρίου καί
ώραν 71/* μ^μ. είς τόν «Παρνασ-
σόν» ή έκλε'κτή λογοτέίχνις κ.
Άλίικη Νικοιλαϊΐδου, μέ θέμα
«Χρήστος Σολομωνί'δης καί τό
ίργον τού Ιδιά την Σμύρνην>.
Την Ιδιάλεζιν ώργάνωσιε τό Φι-
λολογυκόν Τιμίμμα τοϋ «Παρνα.σ
σοΰ», έπ' εύκαιρία τής ένχδόσε-
ως ύτΐτό τοϋ κ. Σολο,μων(δη τοΰ
1'5ου βιβλίου τού διά την Σμύρ
νην καί 20όν τής δλης πνευμα-
τυκής τού εργάτας.
ελευθέρα. .
(Συνέχεοα έκ της Τηις σβλίδος)
έύ Τό στενό ταξικό συμ
φφον ς
ΐΑύτά 'δΊλα, ήΐθελα νά ξέιρω,
δέν τα υτΓθλσγίΙζουν οί άρμό&ι-
οι ύητουιργιοί, ύφυίΓθουιργοί καί ά
νώταίτοι ύ,ττάιλληΐλοι, πού διέ¬
πουν την έλληνυκή τοΐχυΐδροιμι-
κή ύττηρβσία; Σ' άλλα κράΐτη ύ
πάρχει άικόιμη καί ύποαρΓγΐεΐο
Ταιχυδροιμε[ων. Αυτή είναι ή
στοουΐδαιόταΐτη σηιμοοσΊα τοϋ Τα-
χ^&ροΐμείου. ΊΕΙδώ, γισπί άίδιαιφο
ροΰν οί άριμόΊδιοι; Λέγω τό ά-
πΐλοΰσΐταηΌ:
-^"Η οί ταιχιυΙδιροιμι<κιοί &έν Μ- χουιν δίΐκηο ικαί τΐρέίπΐει τό Κ,ρά- τος νά τούς ,παιτάιξη αύστηιρό- τοΐτα, ΓΓΓαίρνοντας εύτχές άητό τό ταΐλακτκοιροάμιενο κοινό, ώρτε νά ιλειτουργιήΐσουν εθρυθ|μα τα τοιχϋδ,ροιμεϊα στόν τόττο μας κούί νά ιμή μάς ικαιτηγοροΰν οί ξένοι, ή άντίθεΐτα έΐχιουν δίικηο νά δισιμαρτύρωνιται καί ν' άτβειρ γοθν ικαί ΓτάΤε τό Κιράτος, δηΓ λα)δή ό έΊκΐτιεν)ε|στιικιός ρυΐθμιοπής καί ύπτεΰθυνος νομοθέΐτης -ρέ- πει νά τούς τό Ιδώΐσηι τό Βίικηο, γιά νά λε[ψη ή αΐΐτΐ'α τής άπιερ- γ/[ας. ΊΕλετΙε ικάΐτιοιος «θαυιμά- σιος» ύφιΛουιργιός ταρίν λίγους μή·νκς: «Δ'έν έ^χουν δίικηρ !'.. Τ ούς δώσαΐμε... χούς ΟΙκούΙσα- μιε... θά... θά... πιριοΐσπταβοϋιμε. ·. θά προσαταθήΐσουιμε καί τα λοι¬ πά...». Μέ αύ·τά τ' άίσυινώιρτητα λάγ'ϋα ΓΥταν δυινοττό νά.... χορ- τάΐσουν πΐειναΐσΐμέΐνοι, νά... κπι- σιθοΰν καλώΙτΕΐρα οΐκήιμσΐτα ταιχυ δροιμείον νά... λε'ίψουΐν <τά ρ'>
πσΐρά διαιμερϋσιμαιτα, μέισα 'στά
όιττοία έργάζοντται οί ταιχυ&ρο-
μιιΐκοΙ ικάτω άπτό συτνθήκες άνθυ-
γιεινες; "Οΐχι, Ιφυθιικάι. Μά 8-
ταν δ άριμόΐδιος φανερώνη τόση
άΐδιαΐφορία ή άνιικανότη?Γα ερεύ¬
νης, ικατανοήΐσεως, μελέΐτης, έ-
πΛύσεως ττρθ'βληιμιάΐτων —τί κά
νει δ ύτΓθοΐργός τού, ό ττρωθυ^
ττοαργιός, ή Κϋ®έ(ρνη|σις, επί τέ-
λους πού έπκτρέΐπει νά ταλαι-
ρήΐται δ κόοιμος ιμέ άπτεργίιες &ι-
καιοΐλογηιμέ^ες ττέρα γιά ίττέρα.
Δέν έΤτυιχιε νά έ'γΐκύψω ποιλύ οιτά
σιοινΐδιικαΐλϋστικά θέΐμοπα. "Ο|μως
θ=ωρώ την ά— ειρτγΊα, Είτε δίικηο
§χουν οί ά,περγοί, είτε αδικο,
σάν ίνα μέττρο άντυκοινωνυκό,
πού στρέφεΐται κάθε φο,ρά έναν
τίον τοΰ κοινωνυκοϋ σΐΛ'όλου·,
γιά νά - ϋκανο-οιηΐθιοθν μέ τόν ,
δίαιο 3ΐύτό τράττο τα αΐτήΐμαιτα,
δι'Ικαια ή όϊδιικα, ενός πολύ μι·
κροϋ μέρους ιτής κοινω<νίας.ίΚαΐ ρωτώ 5σους άτπΙεΐρΓγοΟν: «Γιαΐτί, κιόριοι, δέν γιίνωνται άητεργΌες στίς καμιμουνυστικές χορες, πού καβώς μαθαίνουίμε θετι/κώίτατα ο' έργαζάμενοι ύατοΐφήρουν σικλη ρά κάί ιμόΐλις βροϋν καιρό φεύ γου.ν ό—ό τόν... ηταράΐδειισο;» Έ¬ κεΐ ί—όορχει συνδιικαλιστυκό κί- νημα; Ύ,ιτάιρχουν έλευθεριΐς; Είναι τα παντα τέΡνεια; "Η, άν¬ τ ίιθεττα, οί άνθιριωτΓΓοι ζοΰν κάΐτω ά~ό κρσπική ΓΓροιμοκρατία καί δέν τοΐλμοϋν οΰτε νά μουριμουιρί σουν τό δθκηο τους; Τί τα θέ- λ:υμε 'μεΐς οί θαυμάθιοι "Ελ- λην<ες! Μόνο ϋμ<χ βάλουιμε τό δό|)~υΙλο «!σττόν τό-ο των τ)λων^ θά πϋστέψουΐμε πώς λίγο ι λαοί κάΐτω άπό τόν ήΊλιο Ιχουν την άσύδοτη ΐκαρισλιβκ,τυκά ελευθε¬ ρία πού έίχουν οί "Ελληνες οέ δΐλα καί πώς στίς ατυίχιες χώ- ρες πού 6ρί»κονται ττθσω άπτό τό ποίραπτιέτασιμα ικάνουνε κρά γιά ίγη λευίτειριά! Αύτές είναι οί τα/—-ινές μιου γνωιμΐες νιά τα συνδικαιλιστΐικά θίΐματα κ/αί... δέν ουρμαζεύε- ται. (Οί τοτχυΐιρομιικοί μας 5μως £ χούν, ττέ,ρσ γιά τοέρα δύκηο. Ό τωρινός ύΐφυϋτοοργός σ^γκοινω^ Π) 'Ε|κισυιγ(χιρονΐ)σ|μό τής Τα- ίκοςνότηΐτες ικοΛ Ιένδιαχρέρον, ά- φοθ Λρχιΐσε, καθώς διοοβάζω στίς έφηιμερίδες, νά ταικταποιή τα βέιματα τοθ ΤαχΜδροιμείου, μέ &ύο . τρείς πιρωτες εθσταχιες οΊποιψάιοιεις τού. Άιλίλ' έ5ω ιτρό- κενται περί ~ροαγίμοοτιικής «(κό¬ πρου τοΰ Αύτγείου» καί ό θαυι- μάΐσιος ικ Η. Σίτεργιόιΐτουλος τΰρέτίει νά γίνη νέος ΊΗροικιλής. ΙΚιοΛ ιθά γίνη. Καί τορέΙπ£ΐ νά δκικαθαιρίση την καττάιστασι. Γιά νά τόν βοηθήΐσω ικάπως στό ίρ- γο τού, τονίιζω τί θά δκανα έ- γώ στή διική ιτου θέσι: Π) Έ,/συγΐχΐρονιοιμό τής Τα- χ^Ιδ'ρομϋκής 'ΥπτηιριεΙθίας μ' εφο- διαΐσιμό των γραΐφΐείων διά συγ¬ χρόνων ιμηχανυκών μέΐσων. Τα ύπτιάιρ)χοΓΓα ιμέΐσα άνιάτγθΛΛται οΐτήν έττοχή τοΰ Κολακοτρώνη. 2) Άνανέ&3(σι των κτιρίων καί των Ιδιαιμερισμάιτων εργασίας, ώστε οί ταιχυ^ρομιικοί λοί" νά 'έργιόΐζωνται υπό κας άινβκ'τάς, ύγιεινάς. 3) Αυξηισι τοϋ -πιροσωΓΤτικοΰ' δπιωσΐδήίΤΓατε. ΕΤναι φφ«ι όβύ- ναττο είξη τάοϊς χιλιά&ες τατχυ- διροΐμιΐκοί 6πόΛληΙλοι νά έιξυΠτηΓ ρειτοθν τίς άνό(γ)κες λαοΰ έννηά έικαΐτιοιμιμυρίωιν. 4) Λϋξη,σις των ύπτΐΞρωριών καί των ώρων νυΐκτερινής ύΐπη- ρεοίας. Μόνον Ιΐτοι θά γίνη δυ- ναττό ν' ιάντυμεΐτωίτηισθή ή 6ιθκ- "ΓτΐΕΐρθΓθοοΤσι κόίθε ηύξηιμένης κινή¬ σεως. 15) Έ'ξομοίωρι Ιτων ταιχυδιρο- ιμιικώιν ύντα!λ!λήί.ων πρός τούς οίικονομυκούς ισυναΙ&έίλΐφους των, πού άητό τόν Όκιτώ&ριο 19Θ6 τπαίρνουν καβε ιμήνα 2.ι100 δ,ρα- χ|μές έ·πιΐδό(μο3τα διοςχιειρυσΓΓΐΙΚ'ων καί έξό'δων ικινή|σεως, έτττειδή δρίακω πώς είναι άνήιθΐικο καί άτπιαιράΙδθΚΓΓο οί ταιχυΐδριοιμιικοΐ νά τραίρνουρν γιά, τίς ΐδυες μέ τούς οίκονομμκούς αίτυες μόνο 1000 τόν μήνα. Είναι, στό κά- τω - ΐκάΐτω της γιραιφής, καί προ σβοΐλή ~ροοχύΐπιΙκή, νά θεωροΰν ται οί τα,χυβροιμΐικοί ώς ΐχπόλ· λη|λοι ή ώς όΐνΒρωτττιθί ικατώττε- ροι στήν τηοιόίτηιτα' Κσί ότν ή μεταιβαίτυκή ιΚυ&έρνηισις δέν έ"- χ|ει ιτήν εύχέρεια νά νομοβετήΐση τα μέΐτρα (διικαιοσυνης, πού θά '.καναποιήισουν τούς ΤαιχυΙδρομι- ικούς) ύΊποολ'λήιλουις, είς τράτΐον ώοττε καί αύτοι ν' άίποΐκιτήισΌυν έιμίπιιιστασύνη, τπρός τό Κράιτος καί δ Λαός νά ιμή τοΛαΐΛτωρΐεϊ- ται μέ τις α—εργίίιες, νά φροντί» ση >δ άριμάδιος ύφυτΓτουργος μέ
δ>ττοιον τρόπτίον τοΰ παρέ^ι ή
θαυ(μάΐσια έλΐληΐνιχή κραπκή μη
χανήι: Γά?ττοφά)σιεις», £χβοσις εί-
δϋκοΰ γραιμματοισήΐμου, (ίττού έν
θοϋσιωΐδως θά τό ττληρώ|σω(μεν
χάιριν των ταχυοροιμείων καί
των ταχυ|δροιμιικών), «μβταφορά
ττυστώΐσεων» καί ίτά λοι-ά νά
I-
κανοατοιηθοϋν 6(λα τα αΐτή|μα-
τα των τοτχυΐδιρομυκων. Είναι δί
καια. Πιρασωππΐκώς έγώ θά έφυ-
λάΐκιιζα τα ττροεΐδρεΐα των τοΐχυ
δροιμιικών έπειδή κάθε τσσο ικαί
μέ τόση περιιφΐρό,νηισι πρός τό
ταΛαί—ωρο (κοινωνΐίκό σύνολο
κηιρύισισουν ά—ειρτγία, ένώ θά ή-
ταν έΐλληνοπρεπέστ^ρο καί άν
θιρωπτινώτε.ρο τα αΛτήιμιοπά τους
νά τα δηΐμοσιεύουν, άδιάΐκοπα,
νά τα θέτο*.»ν ύπ' 6ψιν τοϋ Λα-
οϋ, άλιλά /καί των δουΐλι&υίτών
καί των ύττουργών πάτνΐτων, είς
τρόπτον ωίστε κά—οιος νά
θή, 1~ί τόλοος, ~ού θά ^γι
νη|θτ) άττοτε'λεοιματιικώς 6~έρ
των ταιχυβροιμοκιων. "Οιχ,. 8|μως
άπτεΐργία!
ΙΩΑΙΝ'ΝΗ.Σ Α. ΒιΕΡΙΝΙΑ ΡιΔιΟ Σ
Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ
ΤΟΥ κ. ΜΑΛΑΘΟνΡΑ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Τή<ν παρβλθοθσαν Κυιριαικήν καί ώραν Π πψι. έτφαγματο- ποιήβη είς τόν κινηΐμοπογράφον «Αρμοδία·» τής όβοΰ Πατηισίων ή προοογγΐείλιθεϋσια διάλεξις τοΰ Θεο1λό(γιου καί καθηγηίτοΰ κ. Ίοοοκεΐΐμ Μιαλχ3)θο6ρα μέ θέ(μα: Ή 'ΕΙκΐκλησία τοϋ Χρυσιτοΰ καί αί ιταραιφυά)&ες της. Τόν έΊκΙλ&Κιτόν όιμιληΐτήν ττα- ρουΐσίιαισίν είς τό παλυτπληθές ά κροαττήριον δ γνωιστός διά την θρηΐσικευτική'ν και κοΐ'νωινκκήν δράσιν ταο πιροιστάιμενος τοΰ ναοϋ Άιγιίας Βαρδάρας πατήρ Εϋθύιμιος Έλιειυθεριάίδης. Άμφο τέ,ρους τό έκΐλιεικτόν ακροατήρι¬ ον δχειροικρόίτηΐσεν έποτνιειληιμιμέ νως. (Συνέιχεια έκ τής 1ης σβλΐδος) όπτοϊον συνίΐαταται είς την (5ΐ>ά!-
τοηιν τοΰ θεοΰ, άξιοιτοιουμένην
διμως δι* έργων άγάΐπης υπέρ
τοΰ Πλησίον». Καί τό έπρανμα
τοπτοίηισε διά της Ιΐδρύσεως έν
τί) έΊτταρχία τού ΚαΛαρεία τα
πρωτα Λξια λόγουι φϋλανβρωπτι-
κά καταστήιμοΐτα, νοσοκομεϊα,
γηρακαμεΐα, όρφανοτροφιεΐα κ.
ιλ., &οπτανήισας πρός τουτο καί
την μ'εγάίλην τού πατρικήν κλη
ρονομίαν. 'Υΐτήρξεν, ούτως ει¬
πείν, δ πρό&ραμος των καβ' δ-
λους τούς μειτέϊττίειτα αίώνας με
γώλων φιλανθιρώιπων καί έθνι-
ικών εί
1Ε>κ παραλλήλου, τή
σία τοϋ φθλου τού Πρηγορ'ίου
Ναΐζιανζη^οΰ, συνέιταξε τούς
Κανόνας τού Μονατχικοΰ βίου,
σύμΐφωια μέ τούς δποίους τα
μοναστήρια θά έχρηαίιμευον
πρ^τίστως ώς φΐλανιθρωπιικά
I-
δρύματα πάσης φύσεως.
Οΰτε έν τη Παλαιςί οΰπε έν
τρ Ν'έα Διαθή|κη άναιφέρειταί τι
πΐίρί ιμοναχιικοϋ 'δίου οδτινος
τό κυριώτερον χαραικτηιοιστιικόν
είναι ή άποχή άπό τοϋ γιάΊμου.
Τουναντίον οί Ποίτριάρχαι της
Γραΐφης ήσαν ΙγΓναμοι καί πο-
λύτεικνοι, σύμφωνα άλλωοιτε
πρός την σχειτυκήν θείαν ένΐτο-
λήν τοΰ «-αύξάνεσθε καί τρληβύ-
νεΐσΙθ£».Τό αύτό 'καί οί ρα&ι&ίνοι
κοοί άιρχιραβ!6ίνοί ήσαν καί εί¬
ναι πάντοΐτΐ έγιγαι
Ό σοδαιοώτΕρος καί μονα&ι-
κός ίσως λόγος πού συνειτέλ'ε
σεν είς την τυαιρά&ασιν τής έν-
τολής αυτής άπό τοΰ πρώτου
όΊχό|μη χίριοτισνιικοϋ αιώνος, ή¬
σαν οί τρομεροί διωιγιμοί των
Ρωμαίων εναντίον των Χριοτι-
αινών τής άτπ)εράντου Αύτοικρα-
τορίιας των. "Αλλοι έξ αυτών έ-
θαναιτοΰνιτο μέ φριικτά βαισανι-
οτήιρια, ώς είπον έν τω προη
γουμένφ. Ήταν οί άνιοι 'μορ-
τυιρες τοΰ Χριστιανιισμοΰ. "ιΑλ-
λοι δφευγον καί έπλανωντο ύ·
ιφιστάιμενοι τα ττώνΦεινα. Ήισαν
οί «δισιοι>. Ό Απόστολος Παΰ-
λος γΐοαψΕΐ τα εξής περί αυ¬
τών είς μίαν των έπιστολών
τοϋ:
«Έν έρημ'ίαις τϊλανώΐμελ'θΐ,
καΐ βρι&σι καί σπηλαίοις καΐ
μενοι, θλιβόιμενοι, κακουιχούμε-
ταΐς όπαΐς της Γής. 'Υΐσΐτερού-
νοι... ιολπ.».
Όϊ πλανώιμενοι αύτοι όζγιοι
λκΐον τοθ Δη,μιου/ργοΰ οΰτε καί
την ΐμειλλοντΓΐικήν, Γτήν (ττλήΐρη
κάλους καί ύψηλών ένΐνοιών Βυ
ζαντινήν κολ Εύιρωπαϊκήν ύιμνο-
γιραιφ'ίαν. Αύτά δηλ. πού άναβ'-
βώΐζουν την ψχϊχήν μέχρι τοΰ
θρόνου τοΰ Πλάΐστου.
"Ολα αύτά εύΓττρό|σδιεικ.τα ιΑώ-
τω αταν δμως σϋνοΐδεύωνιται
καί ύττό 'άγαθοειργιΐών υπέρ
τοΰ «ττληισίον». Ό Χριστός μέ
τούς δρους &σπτοίλ)θγία καΐ ττο
λύλογι[ια των αΐρεΐτικών, θά έ-
χσραικαήριζΕν άΐοΐφαίλώς διτι θά
άνετγιινώΐακιείτο τότε τραχάδην
καί «ιπαπταιγιαΐλιιοττί» καί είς τάς
Σαναγωγάς προδλέτπων —-ΐσως
— δτι τό αύτό θά συνέβαινεν
μΣΐλ(λοιν*τιικώς καί είς τάς ίΐδικάς
τού έ/κικιληισίας, άρθοοόξοος, >κα
θολιικάς κ'λιί., μ έ τίς διάφορες
εύχές ιτού βια&άίζονΓΓαι τρο-
χιίΐδη,ν καί ιάπτνευΐστί —£στιν
κ'3οΙ μέ κ'ενά, μέ σαράντα φο-
ρές τό «Κύριε έΐλέηρον» καί άλ
ιλες τάσεςτά «ΙΝΙτόιμινουςβομπτις
κοι'Ιΐ» της καθολιικής έΐκκληΐσί1-
άς καί αΐλιλα πού τοροφέρουν τα
χΙ;1η έκ συνηβείας καί άσυναι
σθήΐτως.
Ό ΜιέΙγας Βασθλειος μέ τόν
ΤΓίόΊθον τής δσον τό δυνατόν εύ
ριΐτέΐρας άιξιοποιήοεως τοΰ πνΐεύ
μαΐτος τοΰ Χρυοττιανκσιμοϋ ήθέ-
ληισε νά δώση είς τόν μοναδι¬
κόν διον μίαν κοπιεύθονισιν άν-
τιαΐπΌΐκρινθιμένην ~λήρως πρός
αύΐτό. Καί έΐκήρυξε π,ρός τούς
μοναιχούς: «(Καλαί είναι αί
ήισεις σας ένίοτιε όιλονύΐκτιοι 6-
ττέρ εαυτόν καί τοΰ τΐιληισίον»
Απείρως δμως τολέον εύΐΐράσ-
διεικτοι τω θεώ θά είναι αί δι-
ανοΐκιτιεριεύσεις οχχς τταρά τό
ττρσσκβφάΐλαιον των παίσιχύντων
Βι,ιστυιχ1^. ιΚιαί ιτά πτρός αύτούς
τταιρήΐγορα λόγια σας καί αί ύ
ιτέρ αυτόν φροντφες σας εΤνα!
κ αί αύτά τςροΐσευιχαί ά(π|είρως
ττΞρισισότςρον εύτορόΙσΙοΕΐκιτοι.
(Αυτήν την κατεύθυνσιν
σ?ν ό Μέγας Βασίλειος είς τό
ρόΊλον τοΰ Μονΐοτχιικοΰ δίου. Ρό
λος, δ ό—οΐος έπανέΐφερε τούς
ΜοναζκΌΟς καί κατά τρόπον μά-
λιστα εύδρτγΐετιικώίτατον, ττλη|σί
αν τοΰ «ιπιληισίον των», έη< τοϋ δπτοίου τούς έκρόίτει μαικράν ι μσΐκράν τής κουνωνίας βίθ' των, ιτεριορθζων άναιγκαιστιΐκώ τό ι>~έο αΰτοϋ εύοιεδές ενδια¬
φέρον των είς ευχάς καιί &εή-
οΐεις ιμόνον. Καΐλαί, βεβαίως, α'
εύ(χάί, χΐρειάιζειταί δΊμως καΐ. ή
δι* έίργων βοηθεία.
)Δέν γνωρίζω ττόσα δτη ή αί·
ώνας διήρικεσεν ό ίχπίρ των ττ)α
σχόιυτον ρόΐλος αύτός των Μο
νοοοιτηιρίων. Είς τό προσεχές θι
λω πρασπαθήΐοη νά οΐκιαγραιφή.
ση καί τόν έν τη κοινωνία ρό-
| λον τοϋ έν ταίς τΐόλιεΐσι καί χω
' ρίοις άσκοϋαίτος τό λιειιτοοργη|μα
τοΰ άνωΐτέΐρου καί κατωιτέρουι
κλήιρου.
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Όδΐός Τοσί(Γσα 10
ΚΙΗΒΛΣΙΛΟΙΙΙΤΤΑΕΜΑΣΤΟΝΣΜΥΡΝΗΩΝ
ι Κι' εμείς δ,πως ιδΊλοι οί άΐλ'λοι
πό- χάΐσανε τίς παΐτρθδες τους,
συιγΐκΕντρωθήΙκαΐμε τρϊν λίγες
ιμφΐες στό έοιτιαΐτόριον «ΐΠάινβε-
ον» γιά νά κόψωΐμε τή ΒαΌΐίλό
πιττά μας, Ιδπως κάΐθε χιρόνο.
Πά ττρώτη φορά κι' έγώ 6>ρέ
θηΐκα άνάιιο.εσα στούς συ|μιταπ:ρι
ωττΐες ιμου κι' ιήταν πθίλύ συΐγικι-
νηΐτιικό γιά μενά. Ό Πρόειδρος
τής Ενώσεως ,μας κ. Μπενάΐκης
μί'ληΐσε γαά τή ση|μαισία υτού £-
χιει ή έτήσια αυτή συΎΐκέντρω-
σι γιά τό κόψΐιμο τής βασιλό-
ττυττάς μας πού συνεχάζιει την
Μόλις έικυ|κοφάρη|σεν είς
ικοιμψον καί καίλοιτυτοωμέ Λ)ν
τόίμον ή άιστυινομιική νουιβέ/λ-
λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠΕΙΡ'Ν
(ψευίδώναμον τοΰ συνεργά¬
του μας ικ. Βασ. Βερνάρ¬
δου).
«ΤΙΗΣΣΕΡΙΣ Μ,ΕΡΕΣ
ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ»
Πωλεϊται ικαί είς τα γρα-
φεΐα μας ~ρος δρ(χ. 10.
παράδοσίν μας.
ΙΠαρευρέθηισαν ποιλλοΐ έικΐλε-
κτοί Σιμυρναΐοι μεταξύ των δ-
ττοίων: δ χ. ιΝιΰκος Μηλιώρης,
μέλος τοΰ Διοιικηιτιικοΰ Συρβου
λίου τής Ενώσεως μας χαί έ-
ξαΐύρετος συίγτγραιφεΰς - λογο-
τέίχνης, πού ίτΓίΙμηισε δι* έίτταίνου
ή 'Αΐκαοηιμία Άθη,νων, δ ικ. Ά-
ρώνης Πραμμοΰτεύς τής 'Ενώσ
ώς μας, δ βιαικεικριμένος καθη
γη,τής Παθοιλογίας κ. Ν. Χανιώ
της μετά της συζόιγου τού,
στρατητγός Β. Χατζη—ροΙδρό>
μου, ιμετά τής ,συζώγου τουι,
ό ΙέΐΓθσης έξαίρετος λογοτέχνη
- συτνίγρΐαφΐεύς κ. Χιρ. Σ,πανοιμα
νώΛ-ηις ιμ)ε/τά της συζύγου τού,
ό ύπτοΐδ ιε υΐθυντή ς Έιμποριική
Τρα—έΙζηις κ. Δ. Σαθτας μετά
τής συΐζθγου τού, είς την ΟΓττ
αν επτεσε καΐί τό «ίΓεισσε,ράικι»
της τοί,ττας μας, ικι* ό έξαιρείτι·
κός λαογράίφος καί έμητνευΐστή
των «'ΝταήΒων» τής Σιμύρνης
μας 'Δρ Άιρχιγένης, ό όιτοΐος
εΤτοε τόν "ιΑη - Βασθλη μέισω
μαίγνη/τσφώνου, ακριβώς δΐΐτως
τόν λέγαιμ'ε στή τταιτρίδα μας,
καί άΊλΙλαι ιέζέΐχουΐσαι ψυΐσιογνω-
μίαι τοΰ τόπου μας, των οποί¬
ων μοθ Ιδιαφεύγουν τα όνόμα-
τα. Την έορτή μας αυτή έτίμηΓ
7ε διά της τκχρουΐοίας τού δ
βουλευτής ΆΙΘηνων κ. Ά/ντώνι-
ος Τζιζής, ιτόν διποΐον εοχαρι-
3το€|μΐ£ν Ιδιαιτέρως καί δ δ/ποΐ-
ος είναι ΜιΐκραΚησίτης κι' ή σύ-
ζυγός τού Σιμυρναία.
Χαροάμενα καί η"ρειμα γιορ-
τάΙσαΐμΕ τό κόψιιμο τής Βασιλό-
πιττάς μας. Εϋτχομαι νά τό γι-
ορτόίζωιμε γιά πολλά χιρόνια
καίΐ νά συνε,,χιΐσθή τό ήμορφο £-
θΐιμό μας ικαί ά—ό τούς άπογΟΓ
νους ιμχχς.
Σά)6δατο, 21 Ίανουαρίσυ 1967
ΝΙΚ. Κ. ΓΙΙΑΙΝΙΝΑΚιΙΔΟΥ
ΑΙΑ ΤΟ ΒΙΒΑΙΟ ΜΠΕΊΛΕΡ ΣΟΚΑΚ ΤΟΥ κ. ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ
'Ύιπδ τοΰ ΠροέΙδ(ρου τής «Έ-
στίας ·Ν. Σ(μυρνης ικ. Π. Χαλβέ
ζου άπτειστάιλη ή κατωιτφω επι-
ατοΐλή πιρός τόν συνεργάίτην
μας ικ. Σίπανομανώλην:
ΊΕν Ν. Σιμόρνη τη 11)Πι)1θ67
ΦΟλΙτοΓΓε ΚύριΐΕ Στταναμανώλη,
ΙΕίπήιρα τό ^έο σας βιβλίο
<'ΜΠΕ·|·ΛΕΡ ΣΟΚΙΑΚ» ιμέ την φ λιικήν σας άΐφΐέρωΐσι καί σάς εάχιαρισ'τώ θ:ιριμάτατα γιά την εύγενιική αυτή ίττρ>σσφορά σας.
Τόσον ή γυναίικα μου δσον
χαί έγώ το διαβάσαιμεν μέ ζω-
ηιρότατον ένΐδιακρέιρον αυνειπ<χρ- οένοι όπιό την άΐδρή παραΐσιτοιτι- ικόΐτηιτα καΐ τή ζωνΐτανή άΐφηγη- μαιτυκή καί σ_(γι>ιραφιική σας Ί-
'κανότηΐτα, τιιροσόνΐτα πού μέ κά
νουΐνΐκαί ώς Πρόεδρον τής 'Ε-
οΤίιας Νέας Σΐμύρνης νά αίσθά
νωιμαι ύτπειρηφάνειαν 6ιόιτι 6ι-
καιώνουν όϊλΐλη μιά φορά την
όρβότηιτα τής αποφάσεως τής
ύΝό την Προε'διρίαν μου Κριτι-
ικής ΈΙπιτροπτης τής Έστίας Ν.
Σ)μ6ρνης πού τκιρμψη|φ£ί έΐβρόι.
δευίσε τό περίιψηιμο δυβιλίο σας
«ΑΙΙιΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩιΝ ΤΟΥΡ¬
ΚΩΝ».
Ή συγιγραιφιΐκή αυτή έρΓγα-
σ[α σας τιιμά τα ΈιλΚηνιικά
γράιμιματα καί ξΕΐχωρυστά φωαί-
ζει μιεριικές τθτΜχές τής- ζωης
κ αί των μαρτυρικόν τοΰ ^Ελ^ηΓ
νισιμοΰ τής ΊΑινοατολής, τϊΐποτε-
λεΐ δέ πολύτιιμο άτττόικτημα γιά
κάβιε "ΙΕιλΙληνα ικαί δή Μΐικρα-
σιάίτη καί ττρό παντός γιά τή
Βιβλιοθήικη τής Έιστίας Νέας
Σ|μόρνης, δ,που φιλοδοξθΜμε νά
συ)γ|κεντιρωΐσουιμε κον(τά στούς
ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟΑΙΑ
(Συνέιχεια έκ τής 1ης σ&λίιδος)
ματήσουν την τακτικήν αυτήν καΐ δτι θά είναι λογιικοΐ είς
τάς άπαιτήσεις των καΐ τότε ευχαρίστως νά έποτναλάβω.
μέν τόν διάλογσν διά νά λύσωμεν φιλικώς καΐ ώσάν συμ.
μαχοι καΐ καλοί γείτονες, την έιτΐ τοϋ κυπριακοθ διαφοράν
μας, διότι καΐ ημείς ειλικρινώς έπιθυμοθμεν ν* έχωμεν 6-
χι απλώς καλάς, <4λλά Λρίστας σχέσεις μέ την Τουρκία. Έννοεΐται, ότι καΐ είς την περίπτωσιν αυτήν, την σχετι- κήν απόφασιν θά πρέιτει νά την λάβουν άπό κοινοΰ δλα τα. κόμματα καΐ δχι ή παροθσα, της οποίας είναι ή άτκ>στολτ|
άλλη καΐ 6έν δύναται νά χειρκτθη έξωτερικά ζητήματα
τοιαύτης μάλιστα σπουδαιότητος δπως είναι τό εθνικόν
τής Κύπρου.
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ.
Έδημοσιεύθησαν επί τέλους αί έγκύκλιοι αί ρυθμίζου-
σαι την καταβολήν των καθυστερουμένων διαφόρων άπο·
δοχών τοϋ τΐαρελθόντος Ιτους ικαί τάς βάσει τοθ ένιαίου
μισθολογίου, νέας άποδοχάς τοθ τρέχοντος ετους.
Ή ενεργεια αυτή δγινε κατόπιν τής έντόνου διαμαρτυ¬
ρίας της έκτελεστικής ' Επιτραπή ς της ΑΔΕΔΥ καΐ άφοΰ
ή Άνωτάτη ήγεσία της, αττεφασισε την ικήρυξιν πανδημο-
σιοϋτταλληλικής άπεργίας.
Είπομεν κατ' επανάληψιν, δτι ή Κυβέρνησις δέν πρέπει
ιμέ την στάσιν της νά πρακαλτ] απεργιακούς σάλους, αλ·
λά νά μεριμνά διά την λύσιν των δικαίων αΐτημάτων των
διαφόρων τάξεων, ευθύς ώς ταυτα τίθενται υπό των ενδια¬
φερομένων ενώπιον της, πρός τό συμφέρον καΐ της Ιδίας
καΐ έτι' άγαθφ καΐ τοϋ μοχθοϋντος λαοΰ, ό. οποίος πολλά
υπέστη 'κατά την περίοδον της άποστασιοκρατίας.
Ή Κυβέρνησις θά -αρέλθτ), άλλά τό έργον της θά μεί¬
νη καΐ δέν προβλέπομεν των λόγον διατί νά μην αφήση πί·
σω της άρίστας έντυπώσεις. Καΐ ελπίζομεν καΐ ευχόμεθα
ότι θά τάς αφήση,
ΠΕΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΟΝ
Τό «παρακράτος», καρικίνω-
μα κόΛ μάίοιτιζ τοϋ δημοσίου 61
ου της χώρας, καρπός καΐ συν-
τελιειςττής, ταυτοχρόνως, των κα
κοή|θων άΐλΐλοιώσεων πού έπήΐλ-
θαν είς την 5λην ιεννοιμον τάξιν
κοπά την τΒ3|ρΐΌΐδον τής ικυιριαρ-
χίας της Δεξιάς, $δειξ£ ικοΛ -ά
λιν τό εΐ'δειχθές ~ρόισω)πόν τού,
μόίλις ή χώρα είσήιλθεν είς την
οδόν των έ'κλοιγών.
ιΠρΟκειται διά τό Τϋειριλάίλητον
ικαί γελοΐον έικΐεϊνο <^έγ|κόλπι- νο», κσιθώς ικαί δΐλα τα άλλα Ιντυπα, τα όποΐα Μχουν τεθή είς ικυΐκιλοΐφοιρίαν, είς ώλάκλη- ρσν την χώραν, υπό όργάνων των Σωιμάίτων Άισφαΐλείας καί πΐεριέχουν κσμιμοίτιικιόν προπα- γΐαν&ιιστϋκόν ιύλυκών, δυισφηιμη- στιικόν τής Έ'νώΙσεως Κέντρου. |Δέν διανοούμκβα, βεβαίως, 8 τ! είναι δυνατόν, τιείλυκώς, νά μή παίταιχΐθη άίμειλίικτως ή ά- παΐράΐδεικιτος καί παιράνομος αυ¬ τή φατριαιστΐική έ'νέργΐεια, ή δ- ποίια άπακαλύπτΕΐ την άτοροσχη μάαιστον έκιτροπήν μέρους τοΰ κραΐτυκοΰ μηιχανϋοιμοϋ άπό την νόΐμυμον αποστολήν τού. Ή άΐτι- μωιρη|σ3α δέν θά άππετέΐλει μόνον ίνθάιρρυινισιν των υπευθυνωσ 6 ιά τό μέλΐλον, άΛλά κ αί κατάκ(κύΓ ρον παοο)6ί[ασιν των πιρογραιμ- ματιικών έποτγιγΐελιών τής καδερ νήισεως τού κ. Ι. Παροοσκευϋ—ού λου, ή όποία ύπεσχέΐθη πλήρη ούΐδεπ'ειρότηιτα τοΰ κροπιικοΰ μη χανιιοιμοϋ κοίτά την έ,κίλογυκήν διιαΐμόΐχηιν των κομμάτων ικσίΐ έκ λογάς ελευθέρας, τυμΐας καΐ ά 6ισ36Ιλή|τους. ΊΑίλίλά πείραν τοΰ θέΐματος τής άνα)ζη>τή|οιεως των εύθυνών καΐ
των έΐπιβιββληιμένων κυρώσεων,
Μν είναι βέβαιον: "Οτι τόσον
αύ(τή, δισον καί αί τυχόν άλλαι
άνάλογοι παρανομίαι, θά πέ-
σουν τελυκώς είς τό κενόν. *Έ-
χιει όΙμιεταικλήΓΓως πα,ρέλθει ή
έποχή των οχ'εδίων «Πε,ρικλής»,
τής βίας καί τής νοθείας. 'Α/ιγο-
κλιεθειται ή έπανάληιψις χοΰ όρ-
γίου, τό οποίον εσημειώθη ικα-
τά τάς άληισμονήίτους έΐκλσγάς
της 29ης Όκτωιβρίου 1/951. "Ο¬
πως έπανειληιμιμένως έτόνυιτεν ό
ήγέΐτης της Ενώσεως Κέντρου
'κοοΐ της δηιμιοικρατυκής πλειοψη-
φθας τοϋ Λαοΰ, δ Πεώρκγιος Πά
ποΛΐδρέου, Λαΐός καί Ήγιεισία ά-
γιραπνοΰν καί θά ματαιώσουν
πόίσαν άπόπειροη' τοΰ «ΐτταΐρΐΟΓ-
κράτους» καί τής άιμετανοήτου
ΔιεΙξιας πρός βιασμόν ή νόθεο
σιν της θελήισεως τοϋ έικλογι-
κοΰ σώματος. Καί ιμέ τόν Πεώρ
γιον ΠαπανΙδρέου, τόν θριαμβΕυ
την των &ύο Άνενδάτων, επί κε
φαΐλής τοϋ άιγιώνος, δέν ύπάρ-
χει άίμΐφιίβολία, δτι τα άνομα
σχιέ|δι« θά ναυατγηΊσουν καΐ ή
δηΐμακραίτυκή πλειοψηιφία τοϋ
λαοθ θά επιβάλη την Θέλησίν
της.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ
χ έκ τής 1ης σβλίδος)
άνταποδδδοντας τούς χαιρεαυσ-
μούς τοΰ ένΐθοασιώνίτος Λαοϋ.
Ή Έΐλΐληνιική Κυβέρνησις
συιμφώνως πρός τό πρόγραιμμα,
άνηιλΐθε πρώτον είς την Ακρο¬
πολιν, διπου δ Πρωΐθυπουργός
τής Άίτθ&λευΙθιερώσεως ϋψωσε
την Ελληνικήν σηιμαίαν, ζηιτω-
κραυγόΐσας ύιπέ,ρ τής ΑΙίωνίας
Ελλάδος. Κατόπιν μβτέιδη, είς
την ΜηΓορόπολιν, διπου έψάληι
δαξολογία επί τη Άιπιειλευθερώ-
σει καί δ Μακαριώτοπος Άρ-
χΐ'επίισικαπος πρασειφώνηισΐ την
'ΕΙλΙληνιικήν Κυΐ&έΙρνησιν εύλογή
σας τον Ιργον αάτής.
Μ&τά τό πέΐρας τής δοξολο-
γίας ή 'ΕΙλληνυκή Καδέιρνηισις
είς την πλατείαν τοϋ Συντότγιμα
τος, δπου άπό τόν εξώστην τοΰ
ύπουργείου τής Σαγικοινωνθας,
ό Πρωΐθυ,πουιργΐός έξειφόνησε
τόν λόγον τής "Απελευθερώσε¬
ως έν μέσω των έτοευΐφημιών
τοΰ ά~ε(ρου πΙληΊθους. Διΐειπυστώ
θη έν τούτοις, κοπά την διάρ¬
κειαν τοΰ λόγου τού, ή παιρου-
σ[α έγικαθέ'των όμάίδων τοΰ
ΕιΑΙΜ, αί διποΐαι διαικΟΓΓπτουΐσαι,
έκραύγαζον τα εΐδιικά συα<θή|μα τα τής όργ'ανώσεως. Τοιουτοτρόπως άπό τής πρώ της ήιμέρας έγινε σαφής ή σο- βοθσα πάλη μιετοοξύ τής Έθνι- κής Κυβερνήσεως καί τής "Α¬ κρας Ά,ριστερδς. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΙΗΣ ΑΙΠΕΛΕΥΘΕ- Ιβ.ΟΟΟ τόμους της καί κάθε άλ λο γραιψιτό κιεί|μΐενον πού άνα- φέΐρείται στίς άλησμόνητες "Ελ ληινιικές ΠατρΟ&ες μας, γιά νά © σικηιρθξθ'-ΐμε πάντα την Έλλη νικάτηιτα των Πατρίδων αύίτων σέ δικούς μας ικαί ξένους. ΙΓι' αύτό ιάιγαπτηιτέ ιμου φϋλε, σάς άφείιλειται καί. δπαινος χαί φςαιμασμός πού ,μέ βιβλία σάν τα «ΑΙιΧΜΑΛΩΤΟιΙ ΤΩιΝ ΤΟΥΡ ΚΩιΝ> καί «ΜΠΕ-Ι.ΛΕιΡ ΣΟ-
ΚΐΑΙΚ» κάνετε μιά μειγάλη π>ρο-
σφορά στήν ΙοτΓορία τοϋ Γένους
καί δίκαια έξαοφαλΟζΕΐτε την εύ
γν&.ρ:αύνην των 'ΕΜιήινων καί
δή των Μυκραισιοπών.
Μέ φ-ΐλ,κώιτατα αίαθήματα
ΠΙΑΙΝΟΣ Κ. ΧΑΛΔΙΕΖΟΣ
Πρόιε'διρος ΜΞιστίας Ν. Σμύρνης
ΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ κ. Γ. ΠΑ-
ιΠΑΙΝΔΡΙΕΙΟΥ
«Άισπάζοιμαι τήιν Ιε,'ράν γήν
τής Ελευθέρας Παΐτρθδος.... Οί
Βόιριβσροι, άιφοΰ έβΐββήΐλωσαν,
έπυρπόλησαν ικαί ιέβήωισαν, επί
τρία καί ήμυσυ £τη, πιεζόιμ'ενοι
πλέον άπό την συ;μμαίχιικήν νί¬
κην καί την έθνϋκήν μας αντί¬
στασιν, τρέ?πονται είς φυγήν.
Κάί ή Κοανόλ.εί^κος χΜμοπίζει
μόνη είς την Ά|κρό,παιν...
ΊΑ/πό τα βάθη τής Ίστορίας
οί έιλληνιικοί αίώνες πανηΓνυρί-
ζουν την επάνοδον τής Ελευ¬
θερίας είς την αρχαίαν Πατοί
δα της. Καί οττειφαΐνώνουν την
Γενεών μας. Διατί όλάκληιρος ό
Λαός μας ύπηρξΐεν άγωνκσιτής
τής 'Βλευθειρίας.
Λέν ευρίσκεται ασφαλώς είς
την καττειχιοιμένην Ευρώπην σλ-
λο παιράΙ&Εΐγμα τόσον καθολι-
κής άνιστιιστάισεως κ αί τόσον ά-
κλονήτοι,ι αΐσιοδοξίας διά τήίν
τελιικήν Νίικην.
ΊΑΙλλά πρός Σέ, περισσότε¬
ρον, Λαέ των 'ΑΙΘηνών, Λαέ τής
περιφερείας τής Πρωτευούσης,
άνήκ'ει ό έΐθνυκός ϊ,παΐΛ-ος. Έ-
δώ έπάλλετο ή ά)δάιμαιστος «αρ
δία της "Ελλάδος. 'ΕΙδω ήσαν
εύτυιχεϊς δΐσοι έπροκινδύνΕυοΰν
'καί κατιεθλίβοντο, δισοι δέν εί- 1
χαν την ευκαιρίαν νά κινδονεύ- ™
σουν...
Κΐοοί πρός Σας, Νέοι καί Νε¬
αι, έκφράζο,μεν τόν θαυμασμόν
μας. Ε1)χαΐτε με,τοοβάλει είς κα¬
θημερινήν συνήθειαν την πρό-
κληισιν τοϋ έΐχθροϋ καί την περι
Φρόνηισιν τοΰ θανάιτοϋ. 'ιΕιμπρός
είς τα ατόμια των πολυβολωιΐ'
τού έζηιτωκραυτγάιζαΓΓε την 'Ελ-
λάδα.
Όλάκληιρος δ "£λληνιικός Λα
ός, ζχει καΐταστή αξιος τής Πσ
τρίΐδος. Μέ τό πε'ραισιμα των και
Ρών, &Ις τό τυερ [λαμπρόν επος
τής Άλβανίας, θά προστεθή
καί ό μϋθος τής καθολικης άν
τιστάσεως.
"ΐΑηυεψα διμως ύ~ήρξοτν· τα Ού
μοοτια των Βθιρ6άρωιν... Ύποικλι
νόιμεθια εύλα&ώς ένώπτιον των
όνοιμαοτών καΐ άνωνύμων μαρ¬
τύρων της Έλευθερϋας. Είς την
υν τού "Εθ'^ους αί-
είς τήιν 5ην σε
Κυριακή 5 Φεδρουαρίου 1967
ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ'ΑΝΑΠΤΎΧΘΗ
Ο 8ΕΣΜ0Σ ΤΗΣ ΙΑΙΟΤΙΚΗΣ
θΣΦοηΐΣΕΩΣΣΤΗΝΕηηααα
Υπό τού συνεργάτου μας «. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Την ανάγκην τής άναπτύξεως
-ηοΰ θεσμοΰ τής ΙΙδιωΐτιικής άΐσιφο
λίισ€ως «Ις τήιν χώραν μας κα.
την σ-,μβσλήν τοΰ θεαμοΰ <γοι>
τού —'κοοτ' επέκτασιν— είς την
ανάπτυξιν τής συγχρόνου ιΚο
νωνίας, άνέΐπτυξεν ό ΠρόεΙδρο-
τής Ενώσεως των έν Έλλόώ
"Εργαζομένων Άσφαλιστιικώ*
"Εταιριών, ικ. Μαικρυμί,χαλσς,
είς δεξίωΐσιν πού παρετέθη εκ
την «Μεγάλην ΒρεταννΛχν».Κα
ετόνισεν, στ ι ή ΙΙδιωΐτυκή ώσφύ
λισις διαφέρει άπω την λεγομί.
νην Κοινωνιικήν Άισφάλίΐσιν, ί>-
δομένου δέ ΰτι, ή τελευταία
δέν είναι ώσφάλυσις, αλι>ά άοκτ
σις ωργανωμένης κοινωνιικής
ποιλιΐτιικής.
Κατά τάς πιροσφάΐτους σταπ
στυκάς εΐίοεπράχΐθησαν, τό 1964
είς δίλον τον ικόσμον, 66 δισί.
κατταμμύρια δολλάρια, &ι' άο
φάίλυστρα. 'Λπό αύιτά τα 41 δι·
σεικαίτομμύρια κατεβλήθησαν
είς την ' Αμερικήν, 6% δ σεΐκ.
είς την "Αγγλίαν, 3*Α είς την
Γερμανίαν, 2χ/ι είς την Γαλλί¬
αν ικοΛ 2 εΐ'ς τόν Καναβόν.
*ΚαΙ σιτήν ΈΛλάδα; Τό 1964
κατηε'&λήιθηισαν μόνον 34 έ-
κοπομμύρια δολλάρια. Δηιλαιδή
επί έθνιικοϋ είΐσοδήμοπος ύπολο
γιζομιένου Ιείς 4 Ιδισεικατομμύρια
δολλάρια, έδατπΐανηΊθησαν μόνον
0,81% δι' άσφάλυστρα. Μια σύγ
κρίσις ιμέ χώρας αί οποίαι έ1-
χουν ανάλογον Οψος έθνιικοΰ
εΐισοδήματος —ετόνισεν^ ό Πρό-
εΐδρος— μάς —ίείιθΐει δτι είς την
χώραν μας δύνανται εΰκολα νά
αύξηθοΰν τα καΐταΐβαλλάμενα ά
σφάλυστρα, τουλάχιστον είς τό
τριπλάσιον.
ΐΔιά νά γίνη δμως, αύτό πρέ
τπει τό Κράτος νά επιτρέψη είς
τάς άίσφαλιστυκάς έταιριας νά
συνάππουν τάς άσφαλίισεις /των
ζωης είς μίαν σταθεράν βάσιν,
είς τρόπον ώστε νά ήιμποροΰν
αυταί νά έπενούουν τα διαθέσι-
μα κεφαλαιά τωιν ικαί νά <καλύ- πτουν τάς ύποχρεώ'σεις των είς την ϋδίαν σταθεράν βάσιν. Μέ τόν τρόπον αυτόν θά δημιουργή θη κσί είς την χώραν μας, μία έντοπία ικεφαλαιαγορά έξ άισφα λίΐστρων, τδ όποία θά 6οηιθήιση σημαντικώς τήιν Κοινωνικήν πρό οδόν τής χώρας καί την άνο- οον τού τιαλιτΐιοτΓΐικού της έπι- πέΊδου. ΐΚαΙ κόττι χαραικτηριστυκό: 'ιΑιττό τα 270 θύμαΐτα τοΰ ναυ- αγίου τού «Ηρακλείου», είς την Φαλκονέραν, μόνον δύο εί- χιαν την πρόβλεψιν νά άοφαλι- σθοϋν καί αί οίικοιγέινειαι των έλαβον ήδη την αποζημίωσιν ά πό τάς άσφαλυστυκάς έταιρίας, κάί αί ύπόλοιπαι οικογένειαι, άικάμη δέν έλαβον, οϋτε μίαν δραχμήν, ώς αποζημίωσιν, ιττα- ρά τούς έράνους πού γΐίνονται, καϊ κο)ταΐτίΙ6ενΐται ύτυέρογικα ττο σά είς την ΈΙΘνυκήν Τράπεζαν, διά λογαριασμόν ιδήιθεν, των θυμάτων τοϋ να^αγίου «Ηρα¬ κλείου». ιΝα, λοιπόν, γ,ιατί χρειάΐζεται, νά άνατπίτυ|χθή τα ταχύτερον ό θ3σμός τής Ίβΐωτιικής Άΐσφαλί σεως καί στήν 'ΕΛιλάδα κ αί νά θεΐσποσθή,, τό Γταιχότ.ερον διά Ν ό μου. , Γ ΗΛ ΓΡΙΗΙΠΟΡΙΑΔΗΣ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥϊΝΕιΧΒΙιΑ έκ τής 1ης σελ. Τουρικίο: ,καί έντός τής ζώνης των έπαιχιε ιρήΐσεων ά|κίνη|τα ώς καί τα έν αυτοίς έμπορεύμο—α Γ>έν θά άπεζημιοϋνΤτο. Σονιεπώς
δμενεν αναποζημίωαον καί έΐκ-
τός της συμδάίσεως τής άνταλ-
λ.αγής τό σπουδαιότερον τμήμα
τής πΐεΐριουΐσίας τοΰ έν Τουρικία
εΕλληινισιμοΰ.
ΊΕΐγώ ίσχυρθζομαι κύριοι 6ου
λευταί, 8τι αί περιουσίαι των
'Βλλήνων ανταλλαξίμων ήσαν
ασυγκρίτως μιειγαιλΐείτεραι καί
σπουδαιόιτεραι άπό την περιου¬
σίαν των Τούρκων ανταλλαξί¬
μων, άλλ' ΙσχιυιρίΊζομαι συΐγχρό-
νως, δτι είναι δχι απλώς αμφί¬
βολον, άλλά καί απίθανον άικό-
μη, δΥπ ή έκτίιμησις των περιου
οιών,, είτε άίτοιμυκή, είτε συνο-
ίλιική «αί συνοπιτυκή, θά έΐδιδεν
ώποτελέΐσμαιτα ένεργηΐτυκά ϋπέο
της Ελλάδος. ΊΕιχω καθήΐκον
βεβαία νά σάς έξηιγήσω ήτου
οτηρίζβται ή άμφΐβολία μου
αύτη πειρί τοΰ αποτεΐλιέσΐματος
τοΰ δυνοποΰ μιας εκτιμήσεως.
ΊΕν τιμήίμα μεγιάλο της περιου¬
σίας τής Έιλληΐνιΐκής έν Τουρ¬
ικία συνίΐστατο κύριοι, είς (άικί-
νηίτον ΙΙδιοκτησίαν άκκιικήν είς
την Σμύρνην καί είς τάς ελλη¬
νικάς πόλεις τοΰ βιλαβτίου τής
Σμύρνης, αί οποίαι είχον συμ-
παΐγιη ελληνικόν πληθυσμόν
'ΊΑλλο σπουδαίον τΐμήμα τής πε
ριουσίας τοΰ έλληνκσμοΰ έν
Τοορκία ήσαν τα κατασιτήμαιτα
τα εμπορικώ τής Σμύιρνης.
"ιΑΛΛο σπουδαίον τμήμα τής πε
ριουισίας τοΰ έλληνισμοΰ ήτο δ
ικινηγτός αύτοθ πλοθτος. "Ας έ-
ξεπαίσωμεν λοιπτόν ε"ν Είκαιστον
των ατοιχΐείων αυτών, άπω τα
οποΐα άπειτελεϊτο ή πειριουσια ή
δ πλοΰτος τοΰ έλληνισμοΰ έν
ΤοοακΡα. Τα άοπιικά ά)κ[νηίτα
τής Σμύρνης ικαί τής Φιλαδελ-
ψείας, της ΐΜαινΐεμένης, δλων
των αλλων πόλεων, των έλλη-
νι/κών, αί οποίαι υπήρξαν θέα¬
τρον ■πολεμικον έπιχειρήσεων
καί τοιούτον θέοίτρον υπήρξαν
αλα τα μέρη, άπό τα δττοϊα δι-
ήΊλθεν ό στρατός, δλαι αυταί αί
άκινηιτοι περιουσίαι ένεπιρή|σθηΓ
οαν. Παραδόξως δέ κύριοι, επί
τάσα 8τη δέν είχεν άναγνωίσθή
ή σύμβασις τής άνταλλαγης,
οίίτε ή σχΐΗ/τΐ/κή συνιθήικη τής
Λιώζάνης, όπότε ήθελεν έξοοκρι-
βωΐθή, ατι διά τα έμτορησθένη-α
κτήμοττα με.τά των έν αυτοίς
έμπορεϋμάτων έν Σμύρντ) καί
δι" 6λα τα άΐλλα τα έμπρηρθέν-
Τα ή' καταιστραφέν,τα κτήιματα
ρίς την ζώνην των έπι/χειρή/σε-
6Λ-. ©έν ώρζίλεπο έίκ τής σι,μβά-
της άνταλΐλαγης ού&μία
ς έκ μέρους τοΰ
Κράίτουις. Μόνον ι!αν
έξχε /τελικώς ήιττηβή
τόν ™Λ111-----
ί αυτής, μόνον τατε ήτο δυνα
ν νά φαντασθωιμιεν, ότι θά έ-
•πίεΐδάλλο/μεν είς τήιν Τουρκίαν
την άποχρέωΐσιν νά άπο!ζηιμιώ|ση
τάς ζημίας, αιΐ οποίαι υπήρξαν
Ληΐίΐτέλεισιμα τοΰ πολέ|μου. Άλ-
λά ή Τουρκία, γνωρίζετε κύρι¬
οι, ατι &έν [ή.τιτή'θη. Δυστυιχώς
μας ένΐχηΐσε, μολονότι άπό τοΰ
βή|υ.ατος τούτου ηΊκοϋσα άιμφι-
σβηιτούιμενον καί τό γ(είγονός
αΰτό.
Ό τίΤλος «ΣύΙμδαΐσις άντταλλα-
(γης» δέν άνιτιπροσωιτοεύει τό
ΐΛκριδές ·π·:ριι&)(όιμενον τής
ΙσυΙμΐ&ώσεως ταύτης, καβότι ό
Ιέν Του,ρκί'α έλληνιιοιμός δέν
άντηλλάγη άλΥ έξεΐδιώιχθη.
'Κάττοιο λάιθος δγινΐε φιοτίνΐεΐται
ικαί ιδέν ήιΤτή(θη|μεν, αΐλλ' ένική-
ισα|μεν 'καί ύπεΐνράίΐαιμεν συνθή
ικη/ν ήττριμένων, ένώ ούσιαιστι-
κώς είμεθα νιΐκη|ταί. Δέν έ(θυ-
μοθιμαι ποίος τό είπεν αΰτό. Έ
κεΐνο τό άττοΐον έδηιμιούργηΐσε
την τεραιστίαν αυτήν πΐλάνην εί¬
ναι, &τι μία άητό (τάς σΜμδσχΐεις
α)ί οποίαι ύπΕγΙράφηΙσαν είς την
ΑωΙζάνηιν,ειφερε την έιπιγραφήν:
«Σύ)αδα:σις ττίερί άνταιλλαγής»
κα:ί ικαιτωιρθώΒη διά τής αύθυ-
ποδΰλής νά πτιισιτευ|θη 8τι πρα-
νΐμαΐτιικώς, άν τό έλληνκκόν
στοιχείον έγικοίτιέΐλειψε την Τουιρ
κίαν καί ουνεσωρΐεύΐθη ίνίτός
των όρίων τής ΈλλάΙδος, αύτό
έΊγιινΐε καιτά τρόπτΌν ανάλογον
μέ τόν τρόπον πού έΐγινε καί ή
έ.λληνοι6ουλγαιριΐκή μεταναιστευ*
σις, διότι τα Ιδύο κρόίτη ύπέ-
γιραψιαν μίαν σύιμβασιν άνταλ-
λα;γης, τής όιποί'ας έ'οτπιευΐσαν νά
έπωΐφεληθοΰν οί ττολΐται των
δύο Κιροπών, διά νά μεταβοΰν
καΐί νά ζή]σουν 6πο την σημαίαν
την όποί'αν έττροτι'ιμων Άλλ' ή
άλή|θ:ια κύριοι, δυιοταχώς ήττο
αλλη. Ή άλήΐθεια ήΓΤο ατι ότε
μβτεΐδαι'νοιμεν είς την Λωζάνην
καί διε»τιραγ|μαΐτευόιμιειθα την με-
τά τής Τοαρκίας συ|μ6αισιν, τό
έλληιν|κόν στοκχ|εΐον εΐχΐεν έικ-
ριζωιθη έκ Τουρκίας καί εΐ|χεν
ή'ιδη συρρεώση είς την Έλλάίδα.
Ύτί:λείιτοντο Τ9Ο.Ο0Ό ψυτχών ττε
ρίητευ ιίκ των οποίων Μνα μέρος
ήισαν αίχιαάλωιτοι πολέμου, τό
μιΐκρότερον, τό τΐλΐεΐίστον δμως
ήσαν ανΐθιρα,ιποι οί όποϊοι εΐιχον
ικαταιφ'ύγεί είς ιτά ήρη δποο ί-
κρύΐπιτοντο και δττου, αν δέν έ-
φροντιζαιμιεν νά τοΰς βιεακολύ-
νωιμΐεν την κόΐθοΐδον είς την ΈΙ
λάΐδα, ®εΐ&α(ως, δέν θά έτπέζων
είς την πιεΐναν καί τάς κακου-
χίας. 1Η σ6μ&ασις λοΐίπόν τής
ιϊν,τοΛλαγής, εάν έιπρόΙκΕιτο νά
9χη την επιγραφήν τι^ν τΐροσή
κουΐσαν, έ'ττρεττε νά ίιχη πι^ρίτΐου
τοιαύτην έιπΓ/ραφήν «Σύμβα¬
σις διά τής όΐποίας — μετά την
έ'ξ&.1αιν τοΰ έίλληνιικοθ στοι^εί1-
ου ιδκ Τεϋιρικίας καί τόν κί!ν5υ-
νον τόν οποίον διαπρέ|χο«ν οί
ύπαλειπτύυενο. Ιϊττι των όρέιων—
άΜ>φαπίζιεΙται δΊτι θά διααωθοΰν
ο' τεε^ταΐοι οδτοι όΐρισΐτ κώς
είς την Έλλάΐδα, άλλά καί συμ
ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΙΣΟΥΤΑΙ ΤΩΡΑ
ΠΡΟΣ ΟΛΗΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1930
*Η κΓταραγωγή ήλεκτρικήα (ε¬
νεργείας υπερέβη, τόν Όκιτώ-
βριον τοΰ 1Ι996, τα 500 έικαΐομ
μύρια ΩΧΒ.
Εάν ληιφθή ύ,π' όμιν ότι ή
πσραιγωιγή ήλακ,τρυκοΰ ρεύμα-
αος είς τή^ Έιλά&α άνήρχ^το
τό 1920 είς ΚΟΟ έΐκατομμύρια
ΩΧΒ, τό 1(937 είς 243 καί τό
Τ1953 είς 917 έκατομιμύρια Ω Χ
Β, γίνεΐται ικαλϋΤΕρα ιάν*τιλη~τή
ή σηιμασία τοΰ σηιμερινοΰ ϋψους
"ής παραγωιγής. " Οπως 6έ ιτρο
κύττΐτει ιά,πό ΓΓήν σύγκρισιν των
αριθμών:
ΠΗ σηιμερινή ~α^ρα/γωγή ήλ-;-
κτρικου ρ'εύμοίτος μιάς έδβοιμά
ιδ-ος ιμόνον, ίσοθται πρός την ί-
τηισ[αν τταραγωΐγιήν τσθ ΠΙ93Ο.
Ή έτησία τταραγωιγή ΐτοΰ
1937 ίισοΰται ττρός σημερινήν
παραγωγήν ενός ΙΒΐθηιμέροο.
Ή έφετινή τταιροιγωγή δθο μη
νών ίσοϋται ~ρός την ίΓτηΐσίαν
τίαραγίαγήν ήλιεικΐτρικοΰ ρεΰμα-
τος τού 19561.
Δέν άρκεΐ διμως τό 6τι έξα-
ΓΓΐλασιάσ'θη (ή ηταιρατγωιγή ήλεΐκ-
τρυκοΰ ρεύματος τα τελευΐταΐα
13 δτη, άλλά συΐν&χΰζεΐται ή αΰ-
ξηΐσις τής ι·/ταρα|γωιγής ικαί ικυρί
ως τής ζηιτήσεως μέ ρυΐθιμόν τ^
ιχύτεΐρον κάθε ιπροηΐγουιμένου '
Τόν "Οκτώβριον 1966 ή ττα-
ρεόμαιτος
ηύξή<θη κα'ά 40% στερίΓΤΐου, έν σαγκρθσει πρός τόν αντίστοιχον μήνα τοΰ ττροηιγουμένου έ,τους. Προ&λ.Ίπεται ι5έ βτι θά δισπηρη θη <3«ρικετά υψηλόν (τό ποσοστόν αυξήσεως τής ζηΐτήιτεως, ώστε νά διαιτ^ΐτΓοΰνιται καί άνηυυχιαι μή'πως ή παρατγω,γή ύστβρήΐση τής αυξήσεως τής ζηιτή'αεως. Ή ζήιτηισις ρει1ιασ"ος δι' οίικι- "χκήν χρήσιν έξαΐκολουθε'ϊ νά ί.ΐ ναι σηιμαντιική ικαί ΊτροιβλέΙτΓεται ότι θά αύξάνιται άικάμη μέ ύψη όν "οσοστόν, 'δεΰοιμένου ότι αί ήιλεικτρικαΐ ισιΐσκευαΐ (κουζιναι, ψϋγ^ϊα, θερμοσύφωνες ικλπτ.) έ- ξαικοΐλευθοθν νά αύξάνωνται είς ιτά ώστκκά ικέντρα, άλλά ήρχι¬ σαν νά χρησιιμοιΤΓΟιοΰνται συνε- χώς είς μεγιαλυΐτήραν Βκταΐσιν ικαί είς την ύπαιθρον. (Μείταξύ 1959 ικαί 1966 ή κα¬ τανάλωσις ήλεικίτρικοΰ ρ'εύΐμα- τος σι' οίκιαικήν χρήσιν ηύξή- ©η 2,5 φορές ττερίπου. 1Η ζήιτησις τοάντως ήλεικτρι- κοΰ ρεύματος &ι* οίικισΐκήν χρή¬ σιν δέν αποτελεί πλέον τόν πε¬ ρισσότερον |δι^ναιμιικόν συντελε¬ στήν αύξήΐσεως τής καταναλώ- ισείος ιΊλ&κτριικής ένιειργιεύας, Βε- 'δοιμένου δΥτι αυτή απτώ 3Ο% τής σύνολιικής ικοΛαναλώσεως ΙΤΓθύ άνήιρχετο τό 1Θ59 τΐ&ριορίΐσθη είς τό 20% τό 1Θ66. Η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ. ΒΙΟΝΗΧΑΝΙΑΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ «1Η ^Ελληνυκή Βιοιμηΐχανια Ζα)χάρεως, έ,τίέΐτυιχεν ένΐτός πεν- ταεΐτίας άτπιό της !|δρύοιεώς της άχι απλώς νά πρατγ|μαιτοτ(θΐή|ση, άιλ/λά νά ύτοερ'βη τούς άρχιικοΰς της στάχους καί είς τόν τοιμέα οργανώσεως κιαί τειχνικής καθο δηΐγήΐσεως των τεατλοκαλλιερ- γηιτών καί είς τόν τομέα τής διοιμηιχανκκής της άΐπιοΐδόισεως κ αί τοαΐροίγιωιγιής ζαιχάρ'εως. Καί τα ίικανσπο.ηΐτιικά αΰτά άτποτζ- λέΐσμαΐτα διΐανοίγουν άρίισιτας τοροατπτιικάς 6'άτήνιμΕλλοντι.κήν άνόΤΓΤτυΙξιν τής νέας αυτής έθνι κης &ιομηιχανίας>
|Είς την δήιλωΐσιν αυτήν προέ¬
βη .χ©ές ό ύποοιοικη)τής (τής Α.
Τ.ΙΕ. κ Άδ. Πεπΐελάσης απαν¬
τών είς έρώτηιμα εάν ίι Τράττιε-
ζα, μέΐτοχος, ώς γνωΐστον, κατά
90% τής βιαμηΐχανίας ζαιχάρε-
ως, άντιμετωπίζει έ,πέικτίαισιν
των έν λειτουργία έργοσταισίων
ή κατα:σκιευήν νέων πιρός πλήρη
Ι/καν:|πο1τΐριν ιτών άνατγ>κών τής
χώρας.
ιΔϋσχερείας πάντως διά την
όλθ'κλήρωριν των στόιχων τής
διομηΐχανίας, προσέθεισεν ό κ.
Πείτπελάσης, δημιουργιεΐ τό γεγο
νός δτι ή σύνθεσις τής Διοιική-
σεώς της δέν είναι ή πλέον «α-
τάιλληλος «Χωιρίς νά Ικατηιγορή
σω ούΐδέν έ'κ των σημερινών με
λών τοΰ Διουκη(τιικοΰ ΣαμβοιΛί
ου της 'ΕταιρείΙας, άφιείλω νά
έ'πισηιαάνο ιμέ αΐσθημα εύθύ-
νης», συνέχιΐσεν ό κ Πιεπιελά-
οης, «ιδτι πίολλά άπό αύτά στε-
ρού|μενα οίαοΙδήιποΛιε έιμπειρίας
είς τεχνικά, οίικονομυκά καί 6ι
ομηιχανιΐκά, δέν δύνανται δΐσον
καλήν θέληισιν Ικαί άν διαθέ-
τουν, νά παΐξουν τόν πρέΐποντα
ρόλον είς την περαιτέρω πορεί¬
αν της».
(ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ)
(Συνέπειαι έκ της 4ης σελίδος)
ωνία θά είναι ή μνήμη των..
Καί έικτός τής δούλης Παιτρί
οος, είς τόν κοινόν Συμιμαιχ'-
Λ,ιόν μέτωιπον τής έλευθερίαο, τα
τέΐκνα τής Ελλάδος έξηικολού-
&η|σαν τόν άιγώνα. Καί τό Πο-
λεμι/κόν καί τό Έιμπτοριικόν μας
Ναυΐτιικόν, έτΛ τέΐσσαρα εΐτη μά-
χοντται, ·ττροοιφέ(ροι.«ν σκΐληιροίτά-
τας Ιθυσύας ικαί εΓττΐιτελοΰν ήρωι-
ικά κσπορθώιματα.
Κιαί ή άιπαράμιλλος άειροπτο-
ρία μας «ύρισικιεται είς την τορώ
την νρα,μμήν καί Ι&εωιρεΒται ά-
τυό την σΛμιματχιικήν ήγΐεσίαν ιό-
πόιδειγ)μα.
ιΚαί ό στροίτός μας τής Μέ-
οης Άνατοΐλής μάς ε?δωισε τό
Έλ - Ά'λα'μέϊν, τόν "Ιερόν Λό¬
χον κ«ί, προιχιθές, την δόξαν
τοΰ ΡίΙμινι. Ή ελευθέρα Πα¬
τρίς άναιαένει μέ βαθείαν συγ¬
κίνησιν τα ξενΐιτειμένα πά διά
της, τα όιτοϊα σήμερον μέ τό¬
σην άικατσΐμάιχηιτον νοσταλγίαν
στιρόφσυΐν πρός τάς ό/κτάς μας
άνυϊττόμονα τα ύΐγρά &λέ|μιματά
των...
Άιλΐλά κατά την ημέραν τής
μεγαλης αυτής Έθνΐικής χσιοας
6αΐσις συιγιχρόνως διά τής οποί¬
ας ή ΤουρΙκΙα ιάναλαιμ'βάνει την
υποχρέωσιν νά άΛτοσύρη τό ό-
μογενές της στοιχείον έξ Έλ-
δος, -πλήν τής θράΐκης, διά νά
κατορθώση ή Ελλάς νά έτταρ-
κέΐση είς τάς φΐο&ειράς άνάτγκας
τάς όΐποί'ας τής έπτι&άλλει ή συρ
ροή ενός καί ήιμίσεος έκοττομ-
μΜρίου όμογΐενών επί τοΰ έδά-
φους τηςΝ>. "(Αν ή σύμβασις αυ¬
τή έφερεν αυτήν την επιγραφήν
θ' άπιεφεύγοαίτο οΊλαι αί -πλά¬
ναι, αΐτΐ||νΐες έΐδηΐμιουρ'γήΐθτραν
καί αΐτινες συνε&ηιμιούρ'γηραν
δλας αύτάς τάς έλπυδας, τάς
άσθατάτίυς δΜστυτχώς.
Άλλά ικύριοι, έννοεΐτε 5τι
|5έν τ>το δυναιτόν νά ίττροτείνω
είς την Τοίιρικιικήν άνΙτΐΓττροοω-
ιπεΐαν τοιαύτην διαιτύπωισιν τής
έ-ητγιραϋρης τής συμβάσεως καί
ι16(·'|χιθην, ότνευ αντιρρήΐσεως μά-
λιστα, νά όνοΐμαισθή αυτή «Συμ
βάσις ιπιεοί άνταλλαγής».
(ιΣυνειχιζεται)
ίπιΐθυ|μοΰ|μεν νά άίτιιευΙΘ'ύνωαεν
εύγνώ|αονα χαυρεΐτισιμόν κΐαί
ττρός τοΰς Μειγ)άλους Συ|μιμό:-
χους μας. Ύιπηιρξαν σταθερθί
τταραστάται μκχς καθ' &λην την
διάρκειαν τοΰ ικοινοΰ αγώνος
Καί είς ήιμέρας δοκιμασθας καί
είς ημέρας χαρας, εύρίισκοντο
είς τό πλευρόν μας. "Οταν δ
καταικλυΐσιμός των Βαρ&άοων έ
κάλυΝτιε την ΠοβτρΌδα μας καί
οί στρατιώται τής Μιειγάλης
Βρεταννίας έγικαΐτέλ'ειψαν την
ΊΕΐλΙλάδα, μδς ύτττΕΐσχέΙθηΐσαν δτι
θά έ~ανέλθουν έλευΐθειρωταί.
Κάί σιΊΐμΐερον τηιροϋν τόν λόγον
των. Τούς δκιφράζοιμεν την βα¬
θυτάτην ευγνωμοσύνην τοΰ "Ε-
θνους.
Ι. ΑΛΛΑ Ο Α/ΓΩΙΝ ΣΥιΝΕΧ/Ι-
ΖΕΙΤΙΑ'Ι. Οί Βάρβαροι ΰπάρχουν
άκάμη είς την Έλλάδα Καί
τό μότωπτον τής Ελευθερίας δί
δεί την τελευτιαίιαν τού μάχην,
ίναί<τίον τοϋ Ναζϋσμοϋ. ΙΕΙς την τελΕθταίαν αυτήν φά σιν τοΰ αγώνος τής "Ελευθερί¬ ας εναντίον τής βαρβαρότητος, καΐτά την ό—οίαν άικόιμη καί οί χθεσιναί ήττηιμένοι προσπαθοΰν νά παρεμιβ'ληθοΰν τααριστάνον- τες τούς «συ|μπολέ|μους·->, ή 'Ελ
λάς, ό ίνδοδος ΤΓρωΐτατγωνϋστής,
'δέν δύναΐται ν* άπτουσιάση. Μέ-
χρι ττΐς τελιικής νίΐκης θά οΐμε-
βα συΐμ-αραιστάται των Μεγα-
λωΐν Σ^μμά>χων μας.
II.
Η ΚΥΒΕιΡ'ΝΗ,ΣΙιΣ ΕΠ,Α
ΝΙΕΡΧΟΜιΒΝ,Η ΕΙΣ ΤΗΝ Ε-
ΛιΕΥΘΕΡΑΙΝ ΠιΑΤΡΙΔΑ ΟΦΒΙ-
ΛΕΙΙ ΝΙΑ ΛΟΓΟΙΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ
ΤΟ ΠιΑΡΕΛΘΟΝ καί νά χαρατ
ξη τάς κατευΐθύνοεις τοϋ μέλ¬
λο ντος.
ΊΑ/χάριστος είναι σήιμειρον ή
άναΐδρομήι είς τό παρελθόν.
Ά|ρικού)με0α είς την διαπτΐιστω-
σιν, δτι έικΛη,ρονοιμήσαιμεν έρεί
ττια είς την Μφη,ν Άιναιτολήν
ικαί Ι'νοίπλΌν δ;αίΐρΐε)σιν είς την
δοΰλην Πατρίδα... Σύ|μφωνα μέ
τόν πΚκρόν λόγον τοΰ ήιγέτου
τής Μεγιάλης Βρεταννίας, «ή
σΐ><η τής Ελλάδος εΐχΐεν ά- μιαυρωΐθή». ιΚαί σήμερον ή Κυβέρνησις εύρυοικαμένη ενώπιον τοϋ Έλ- ΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ|ΕΙΣ9[ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ύπτό τής ΊΕίπιτροιτής Πιστώ- σεων τής Άιγρατυκής Τραίπέιζης ένεΐκιουθη ή παροχή των ά'καλού θων ένυσχύΐσεων: 1) Μυκροττρο- θιέ|σ)μο^ δανΐείου ΙΖε,τοΰς διαρ- κείας έκ 6ρα|χιαών 2.900.000 πρός την ιΒοιμηιχανίαν Γάλαικ- τος Ξάνβης «ΡΟΔΟΠΗ·» Α./Ε., δα την συΐμττλήρωΐσιν τοϋ ίζο- πλισιμοϋ τοΰ έργοστ·αισίου της έΐπί σκοπώ αύξήΐσεως τής δυινα- μ'ΐκάτηιτός τού. 2) Χρηιυατο&ο- τήΐσεως δρσιχμ. 2.Ο0Ι0.ΟΟΌ πρός την Κοαοπραιξί'αν ΑΤΕ — Ε¬ νώσεως Πεωργΐικών Συν)σιμών Κερκύρας (ΑιΕΙΒιΕιΚ) διά την 'έτϋξερΓγαίσίαν προδΐείου γώλαικ- τος ττροσειχιοΰς περιόδου, ήΐτοι διά καταβολήν τής άξίας τοΰ γάλοικτος κατά την εΐσ'κόιμιΐσιν ικαί διά την άνΐτιιμεΐτώτοισιν δα- ττανών έπεξεριγασίας ικαί 31) ΧρηΐματοΙδοτήΐσεώς δραχιμών 2. 030.000 ττρός την "Ενωσιν Ά- γ&λάδοτροφικών Σονεταιρισ- μών θεσσαλονϋκης «Ο ΑΓΙΟΙΣ ΜιΟΙΔΕΣΤΟΣ» διά την διεξα- γα:(γήν των έργιασιών τοΰ έργο- σταίσίου της γάλοΐκτος «ΑΓ- 'ΝΟ». 'ΊΑιυήνΐερσις Σ υνεταιριικών Ά- ττςθηικών Διά την άντιιμετώΐττι- σιν τής παρατηρουμένης ελλεί¬ ψεως άποθη|κε'->ιτυκών χώρων, ή
ΈτΓϋτροτΓή Πυστώσεων τής Ά-
γιρατυκής ΤραπτέΙζης, ένέΐκρινε
την χορήιγηισιν είς τάς κάτωθι
Συνεταιριικάς 'Οιργανώισεις μα
κροπροθέΊσμων δανείων 12ετοΰς
ΰιαρικείας διά την κατασκευήν
ένττί ί&ιακτήτων οίικοπέΐδων των
άΐΓτο»8η|κών άναγικαί,ων διά την έ
ναιΤΓθθήΙκευ'αιν καί διακινηΐσιν
των πάσης φύσεως έφοδίων των
μελών των: 1) Είς τόν Γεωργ ι
οίον Πισιτο>τιικόν Συνεταιριισιμόν
Ρ'εγιγινίου (..περιφερείας Λαμί-
ας) δραχ. 500.000. 2) Είς τον
ΠρομηΙθιευίπικον ικαί Πωλήσεως
Πτηνατροφυκόν Προιόνιτων Συν-
νεΐται,ρισιμόν Πτηνοτρόφων "Α|θη
νών δρχ. 350.000. 3) Είς την
"ιΕνωΙσιν Γίεωργυκών Συν)ΐσμών
ΔωρΌδος (τιεριφερείιας Ναυ(ττά-
κτου) δριχ. 200.000 διά κατα-
σικευιήν άπτοθήικης είς τό χωρί¬
ον Μαραθιά καί 4) Είς τόν
Συν)ΐσμόν Πωλή|σεως Κητϊε'ατι
!κών καί Δενΐ&ρακομιΐκών Προι-
όιντων Πρεβέζης 6ρα)χ. 200.000
'διά την άποιπεράτωσιν της ανε¬
γειρομένης ά~αΐθή)κης τού.
ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑ
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΠΕΡΙΣΩΣΕΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
(Συνέχεια έκ τής Της σελϋδος)
ρθπου σκοτΓΓούς, άφιορώνττας δ
μως ώς ύΐτΓατίβεται, είς τούς τό-
πους τοροιελιεύΐσεως των μελών
έκάστης ΊΕικ τταραΐλλήλου ή ά
Γτοό έτών ύφισταΐμενη έν Άθή
ναις Όργανωισις -^ΕΘΝΙΐΚιΗ
ΐΜΙΝΙΗΙΜΙΟΣΥιΝΗ» καΚοο&άλλει
τιιροσπιαΙ9είας εί&ιικάς ΐπρός τΐε-
ρίΐσωΐσιν γΐενυιίώς των διαφόρων
ικειμηλί'ων ικαί μνημείων ίτοΰ
Προΐσφυγιικοΰ Έλληινιθμ-οϋ, διά
τής έναϊττοθέ'σεως των όποΐίων
είς εΪΌΐΐκόν Μουΐσε,ΐον θά μαρτυ
ρεΐται έσαεί ή έν γέ'νε. έτοθδο
σις τούτου είς τούς διαφόρους
τομεΐς τής Ιδραΐςτ'τηριάτη,τός τού
μέΐχρι 'τοΰ ιχρόνου τοΰ έκτϋατρι-
σμοΰ τού, δι' δν άλλως σκοΐπόν
πηροεικήρυ'ξε ικαί διαιγωινισιμιόν
συ|γ|γιραφης σΐχεΐτιικών πραιγμα
-ττειών, αί όπτοϊαι θά Ιδημοσιευ-
©οΰν μΐεττά την βράδευΐσίν των
τοειρΐ ιτό τέλος τοΰ Ίοονιου 1967
Άιξιέίτταινοι είναι δαι αί
ητροσπάθειαι αυται ικαί Ιάξιόλο-
γος ττασα π-ρωΐτοιβουλίια έικά-
στης Όργανώισεως Όφείλείται
ιδέ ιεύγνωμοσύνη διά τας τοι
αύτάς προσπαθείας δλων έκεί-
νων, οί όποΐοι δια τού μόχθου
Ιδία τοϋ ένΐδιαφέρονΐτός ίτων Εύγε
νώς καί φιλοιτιμως άΐσχολοΰιν-
ται ητιρός εύόΐδωισιν τοΰ έογου
ιτών "Όργανώσεών των διότι τοι
ατα 'έαγα άττοβλέΐπονίτα είς την
διάσωσιν καί άξιολόγησιν ση-
μανίτακών έθνμκών στοιχείων
τοΰ ιΠροσφυγιικοΰ 'Ελληνιισιμοΰ,
είναι άνάτγΐκη νά περιισωβοΰν κα
τα αήν παιροθσαν τουλάχιστον
γενΐεάν τού, διότι αργότερον ά-
σφιαλώς θά είναι δύσκολον νά
άνυχνευιθοΰν διά την ίσιτορίαν
τοΰ "Ειθνους.
^Αλλά έξ άφορμής των έικδη
λου|μένων τούτων έν γένει προ-
στηα'θΐείών γεννάται μία άπορία,
ή όποία όδη^γΐεΐ είς Μν πρό'βλη-
αα. Ή άπαρ ία, είναι μή,πως πολ
λα"ι των ώς ανω προσπαθειών
ουμττίΓΓΓΐτουν καί σϋνε'ττώς ό έ*ττι-
©ΐΛϋΙκάμενος σικοιτιΐός μοπαίως ά-
πσρροφό: '^αρα'λιλήλους πνευμα¬
τικάς ό—ασχοληθείς είς &άρος
άΐλλων έττιΐδιώΐξιεων, αί ό,ποϊα.
θά ήιδύνανΤο νά είναι έξ ϊσου
άνατνΐκαΐαι ικαί έπιωΐφελεΐς διά
τα θέΐαατσ τοΰ προιοΐφυιγικοΰ
ΈΙλλη'νιΐσιαοΰ,Δέν τταροιρότται φυ
ρικά ιτό γιεγονός δΐτι ό ένιαΐος
σικαπός έξυΐπηιρεΐτιεϊται άσφ<αλώς διά των τταραλλήλων τίροσπΓα- Ρδΐών των κατοτ τόπων ΐ|δίας προεΐλ'εύΐσεως ΌρΓγανώΙσεων. Έ ξϋττηΐοετεϋται δμως άρανε οδ- τος ικαί δ1 ά των <τυ[χιόν ταυττο- σήμων τηροστταθειών πλειόνων Όργανώσεων οΐαοΐδήιπατ'ε καττά τότττον προελεύισεως, "Η μήττως θα έτττρε'π'ε νά έφαρμόζεται £ν εΐδσς συντονισιμοΰ είς τάς παρά των διαφόρων Όργανώισεων ά- ναΐλαίμβανοιμένας έικάστοτε ττρο ληνιικοΰ Λαοΰ, Ιχέι τό δυκαίωμα νά διακηρύξη ότι και ή συΐμμα- χιΐκή θέσις τής 'ΕιλΙλάδος, βχΕΐ έτοανεύρει την παλαιάν της αί¬ γλην Καί α' Μνοταλοι δυνό)μεις μας, πΐπλλόμεναι άπτό πίστιν πρός την Πατρ[|δα, καθ" ημέραν δοξάζοντορι. Καί ή σημερινή ττάνΐδηιμος συγικέντρωσις ά?πιοδει ικνύει δτι ^χο.μεν υπερνΐικήρει τόν δαφύλ.ον ττόλεμον καί δτι έ.χει έπιβΐλη'θη ή ίΐδέα τής 'Εΐθνι κης ΊΒνώσεως. ΐΠεουσσότερον δμως ένίδιαφε ρει τό μέλλον... (ΐΣοαβχίίζεται) 'σπαθείας, ώστε αδται να μή ά ποδλέπιουν είς τα αύτά θέμαΓτα, άλλά νά ιέπιδιώικουν είδυκούς ■καΐτά περίπτωσιν σκοπούς, οί ό ^ποϊοι έξθσου έΐξυπηρειτοΰν τόν ΐμεΐγάλον ενιαίον τοΰ Προσφυγι. ίκοΰ Ήλληνισμοΰ σκοπόν ττιειρί Βιασώισειως καί βιαφυλάξεως των παντός εΏδους στοι^χΐείων έν γένει των Ιστορι/κών τού έπιδό- σεων είς την χώραν άπό την ό ποίαν έξεπαΐτρίσ^θη βιαίωις, Αύτό δέ είναι καιί τό πίρόβλη μα, τό οποίον άναικύπΐτει έκ τής ανωτέρω άπορίας. Ό συν- τονισμός των προσπιαθειών. Συντονοοιμός, ό οποίος είναι ά- ναγ|καΐος πρός έξοιικσνόμηΐσιν δυνάμεων καί έργιασίας καΊ ό οποίος θά ήτο &οιναΐτόν εύχερώς νά έπυτευχΐθη, ιέάν εκάστη, παρ' οίαισδιΥποτιε ΌργιανώΙσ'εως άνα- λαμβαναμένη, νέχχ προσπαθεία φρονίτίϊζη νά ένημΐεροΰται τοροηρ γιουμένως σχίειτϋκώς πρός τα θε μοπα των έκ&ηλωθεισών άλλων προγενεστέρων πιροισπάθειών, καί αναλόγως πρός ταύτας νά προοδιορίζωνίται είΐδιικώς τα ι¬ δία θέματα τής ερεύνης της. ΤοΰΙτο δέ διά νά μή δυχάζωνται τυχών πολύτιιμοι ίπνευμαΐτιΐκο! ά- γιώνες, οί όποΐοι θα ήτο δυνα¬ τόν νά κατευθονθοΰν ποός &λ- λα θέ|ααιτσ, Ιέξίισου έπαναλαιμβά νω σηιμοτντΐίκά καί σπουδαΐα διά τόν Πιρασφυΐγιικόν Έλληνι- σιμόν. ιΕΙναι γνωστόν βέίδαια δτι ή έ'ννοια τοΰ συινίτονΐίθΐμοΰ λείπει κατά κανόνα ικαί άπό τάς έκδη λώ|σεις πολλών άλλων προσπα- θειών διά ιμε,γάλα έργα καί εί¬ ναι τουτο μειονέΐκΐτημα διά τό ΐΕΙΘνος. Άλλ' έν προΐκεκμένω, διά τα θέματα τοΰ Πιροσφαγι- ικοΰ ΙΕλληνιισμοΰ είναι άνάγΐκη νά προιτανεύη τρόπος τις συν- τονισμοΰ, οΐκοθεν έπιιβαλλομέ- νου, ποός έπιμε,ρυαμόν των θε- μάτων, διότι τα μέν θέματα εί- ί/αι. πολλά, άλλά ικατάλληλοι πνευΐματυκαΐ δυναιμεις πολλαί δέν —ροσφέρονται πρός έξυπη- ρέΐτηΐσιν τοΰ έπιδιωκομένου ένι- αίου ισκοποΰ, ώΐστε νά καιταντα παλυττόλεια ή έΊκΙδαπάνησις τού¬ των δι' ?ιν καί τό αύτό θέμα. "Ενα τοιούτον συΐνΐτονιομΐόν προ σπαΐθεΐ νά επιτύχη εΙΙδιικώς, έΐξ δσων είναι γνωιατά, ή Όργανω σις <^ΕΘνική Μνημοσύνη», ώς πρός τό δργον τής ταερισώισεως καί διαφυλάξιειως ίτών ικειμηλί- ων καί μνημείωΐν Ιέν γένει τοΰ έικιπαιτρισθέντος ΠροθΦΜγιικοΰ Έλληνιομοΰ ικα) πρός τουτο προσπαθεΐ νά ευρίσκεται είς έ- πιΐκοινωνίαν καί συνεννόησιν κοοί μετ" ά)λων ΊΟΙργανώΙσεων, οσαι τυχόν έταρογιραμιμάίτιισαν διμοιον σκοπόν. Δέν θά ήτο δυ νατόν τοιαύτη προσπαθεία νά γιλ/ΐβται καί μεΐταξύ δλων των άλλων Όργανώσεων, ώιοπε διά σχΐε/τυκοΰ συντονυοιμοΰ νά είδι- κεύ&ται τό 2ιργον έΐκάστης ικαί νά μή συμπ!ίπ!τη τυχόν πρός τό ομοιον είργον οΊασ*δήιττατε άλ- ληις ΊΟργανώσεως, διά νά μή σπαταλώνται μοπαιωις παραλ- ληλοι άξιόλογοι πνει,μαπΊΐκαί δυινάιαεις είς ^άρος των πλεί¬ στων όΐλλων γΐενυκοϋ ένΐδιαιφέ'- ροντος θεμάιτων τσΰ Προσφαγι- κο * Ελληνι σμοΰ, ιΔιά των ανωτέρω γιραφομέ- νων έπιΐσημαίνεται απλώς 6ν έν δΐαχόΐμενον πρός πρόληψιν τού. Είναι προφανές δ)μως ότι τό εν¬ δεχόμενον τοτο θά έ^χουν άσφα δλα τα ιήμερήισια φύλλ· των "Αθηνών, ό άναγνώστης 1 πιλή|σσε"Γαι ιάπό την πληιθώιοαν 'τών άγιγβλιών, διαφόρων έμπο- ρικών καταστημάτων, βιομηχα- νικών ιίπιχριρήαεων καί άνωνύ- ιμων έτα.ριών Ιζητούντων ύπα- λήλους άρρενας ικαί θήλεις; γνωρίιζοντας ξένας γλώοσας καί δακτυλογραφ;αν η άλιληλο- γραφίαν _ίς ΙΓαλλιικήν η Άγιγιλ κήν. (Είναι φανερόν, δτι ή πρσσπά θεια τής χώρας μας πρός 6ι- ομηιχιαναποίτριν ,καί ή άνάγικηι τής πρασαομογής μας πρός ίτάς 6 χώρας τής ιΕΟ,Κ παρουσ ά- ζουν τώρα μυαν βασιικήν δυσ- ΐκο»λίαν, Ιικείνην τής γλωσσοιμα- 'θείας, δεδομέ'νο; δΐτι αί έν λδ- 'γω Γχώραι δύνανται νά άλληΛο γραΐφώσιν ιάνα)μετο1ξύ των είς μίαν άπό τάς γλώσσας των ιχω ρών αυτών, αΐτινες είναι ζώοαι γιλώσαι, άΐλλ' ούδιειμία έκ τού¬ των είναι ΙδυναΙτόν νά συνεννοή¬ θη μεθ' ημών είς την Ελληνι¬ κήν, ήτις δι' ιδλους τούς άλλο- φύλους είναι Γ/Ιλώισσα νεκρά. /Τό πρό'βληιμα αύτό τό οποί¬ ον άνέ'κυψε τώρα, μέ την υπο¬ γραφήν καί συμμετοχήν μας είς την Εύρωπαΐκήν "Οργάνωσιν Κοινοπραξίας καί την βιομηιχα- νιικήν ώναπροοχχρμογήν |μας πρός αύτάς, ικατέστη μία βασι- κή δυσκολία διά την πρόοδον τοΰ ιέμπιορίου 'καί τής βιαμη*χα- νίας είς τόν τόπον μας κα*ι κα- θυστερημένοι ώς είμεθα, δυισκο λευΐόμεθα νά τούς ακολουθήσω¬ μεν είς την ραΐγδαίαν πρόοδον 'τωιν. Δυστυχώς, Τό ζήτημα της γΐλωσσομαθειας κατενοήθη πο- λύ άΐργά παιρ' ημών καί δλοι οί νέοι σπΐ3ύ|δουν τώρα είς τα σε- μινάρια ικαί τάς οτχολάς ξένων γΐλωισσών διά την έ'κμάθησιν έ¬ στω ικαί μιάς μόνον έξ αυτών ικοίί Ικατά π|ροτι)μησιν τής Ά(γ- γλιικής ή (Γαλλικής, αί οποίαι είναι ικαί α' πλέον διαδεΙ&ομέ- ναι άνά την ύφήλιον. ΙΔυστυΐχώς ή (έικμάθηισις γλωΐα σών διά τούς 'ΊΕλληνας παρου- σιάζει τεραστίας δυσκολίας 'καί είς την γραφήν καί είς ,την προ φοράν καί ιάπαιτεΐται χρόνος πολύς και ιμειγάλη προσπαθεία διά νά 'έπιτύχωμΐΞν έστω ικαί μί αν άνεκτήν άρθαγραφίαν ικαί πιροφοράν. Είναι εύτύχηΐμα σήμεραν, διά τό εμπόριον κάί την βιομηιχανί αν, ιατι ύπάρχουν ιέΐδώ είς την 'Βλιλάδα οί διάφοροι καί πολυ ττληθεΐς πρόοιφυιγιες, ιδίως οί £ξ ΑΙίγύπ'του 'καί Κωνσταντινουπό¬ λεως, οΐτινες γλωισσομαθέοτα- τοι ώς είναι, όμιλοΰντες καί γράφοντες συνήθως τρείς καί τέσσαρας γΐλώσας, πληροΰν έν μώρει τάς ιετπιειγοόσσς ανάγκας τής χώρας μας καί πολλοί έξ αυτών κατιέιχουν σήμερον άρί- στας θέ'σεις παρά τώ ιέμποριχφ 'καί βιαμηιχανιικφ ικάσιμω της χώ ρας μας καί ιάιμειιβονται Ικανο- ποιητικώΤατα. ΊΗ άξια ικσι ή χρηισιμότης τής γίλίι-σσοιααθείας κατέστη τώρα Ιτελεοιταίως ΐπλέιον έντονος μέ την κατα™η|κτικήν αΰξηισιν τοϋ τουρισιμοϋ καί την ταχίστην αυ- ίηισιν των ξιναδοχειακών έπιμχει ρήσεων χαί ϊών τουριστικών κέντρων είς δλην την Έλλάδα. 'ΊΒνα έ'κατοιμμύριον καί δια- κόσιαι χιλιάί&ες ήτο ή στοτ-ιστι- κή των ξένων έπισκεπίτών είς την ΙΕΙλλάδα τό παιρελθόν έ>τος,
ιμέ αΰξηισιν 20% ικαί τό τουρι-
οτυκόν συνάλΐλαγιμα, τό οποίον
μάς άφηκαν, άνήιλθεν είς 14Ό
έκατομιμύοια δολΐλάρια, ποσόν
ρεικόρ καί μέ αϋξηοιν 40%.
Ό 'Ελληνυκός Όργανισμός
Τουριοιμοΰ ξαφνιάστηικε άπο αύ
τόν τόν ιχειθμαρρον των τοαρι-
στών είς <τήν χώιραν μας κατά τό έΐτος 1966 καί ατοεύδιει καιί αύτό νά δημιουργήση κατάλλη λον Ξενάδοιχειακόν πιροσωπυκόν καί γλωσσομαθιών ύπαλλήλων καί συνοΐδών τουριστών καί ώπε φάσισεν έπειγόντως ικαί μέ α- δράς δαπάπ'ας είς ιβάρος τοΰ κράτους ν" αποστείλη ά,μέσως στΆ έξωτερκκάν, είς την Έλβε- τίαν, την ιΠοολΙλίαν ικαί την Άιγ^ γΐλίαν, μαθητευοιμ·ένους διά νά εκμάθουν ξένας γλώσσας, χαί νά όίπσκτήσουν τουριστικήν α- γ&ϊγήν, Ιδεδομένου ίχτι τό πιροσε χές θέρος είναι Τό έ'τος τής *Οο γανώσεως Παγικοσιμίου Τουρι- μοΰ καί συ<επώς προβλέΐπ'εται μία ικατα—ληικτική ιάφιξις του,ρι στών. ΙΔυστυιχώς, τό μέιγα σφάλιμα τής άπΌ|σΓΓροφης των 'Ελλήνων τής ιδλιευθέιρας "Ελλάδος διά την γλωσσομάθεκχν, δέον να ά. ποδοθή είς την γενεάν των άρ- χών τοΰ είκοιοττοΰ αιώνος, οφει¬ λομένην ικυρίως &ίς τήιν προγο- νολατιρείαν καί την δόξαν των ΊΑΘηνών τοΰ Περιικλέους 'καί τό κλέος τοϋ ΐΜιεγάλσο Άΐλεΐξάν- Ιδρου, δταν Ιή ΊΕλληνική γλώσ- σα Ιέκείνης (τής μακρυνής έπο- χής ήτο ή ιπαγικόσιμιος όμιλου- ιμένη καί γραπτη γιλώσσα, 'καί ιιιέ την εντύπωσιν αύτην εΤζων πανευτυιχεϊς, άναιαι,μνηΐοικόιμενοι τό αρχαίον μεγαλείον, άντί νά άσιχολοΰνται μέ ικάτι θετυκώτε- ρον ικαί παρε'κτός τής πολιτιικο λογιας, τγτις ήτο τό προσφιλές καί φΐλέγον ζήτημα τής έποχής Ιέκείνης, καΓΐετρίΙβοντο είς τό νά Ι5ημιουργήσουν την -ολυτγλωισ- σίαν αυτής ταύτης τής Έλληνι- κής γλώσσης «ιΚΑΤΑ,Σ Κ'ΕΙΥΆ·· ΖΟΝΓΠΒΣ» την ύϊτ&ρκαθαρεύ- ουσαν τοϋ Μιστριώτου, την δή μοτικην τοΰ Πλυνοΰ ικαί τοΰ Τριανταφύλλου ικαί την μαλλια ρήν τού ψι^χιάρη καί πρσβαίνον τες 'άκάμη ικαί είς αΤιμαΐτηρας συιγΐκρούσιεις, μέ τα εύαγγιελι- κά καί τα όρεστιαΐκά... Σί/κ Τράνζιτ Ρκλόρια Μούντι. ΑΙΙΓιΥΠΤΙΩΤΙΗιΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΟΥ,ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ,ΚΑΠΝΟΥ Υπο την πραεδριαν τοΰ θΛπουργοϋ ικ. Ι. Παροοοικευοπού λου συνήλθε ή κυβερνη'τική επι τροπή ικαπνοΰ καί (δλαβιεν άπο- φάαεις επί τής ©φαιρμογής τής ικοοπνιικής (πολι,τιικής τής κυΐδβρ- νήσι&ως διά την διάθεσιν τοΰ προιόντος 'έισοιδείας 11966. Έξ άλιλου, Ιέπεσκέφΐθηισαν τόν ικ πρωθυπουργόν βουιλευταί των κοςπνοπαραίγωγιικών περιφε ρειών ιέικθέσαντες ίτάς άπόψεις λώς ΰπ' δψιν των ικα'ι δλαι αί προσφυγΐικαί Όΐργανώσεις, αί οποίαι φιλο'γΐενώς δρώσαι πρός εξυπηρέτησιν των μΗγιάλοχν έν*- διαΐφερόντων τοΰ Προσφυγιικοΰ Έλληινισμοΰ, θά φροντ&σουν νά έχουν οΐκαθεν ικαί ανάλογον προγραμμαιτισμόν τής έργασί1· άς ικαί τοΰ είΐδΐ'κοΰ σκοποΰ ιτων ώστε καί ε5δι)κόν νά άπο&αιθνη τό ϊιργον των, άλλά καί πρωτό τύπον καί πληρέΐστερον. ΑΡΙΣ ΚΩΙΝΣΤΑΙΝΤΙΗΙιΔΗΣ των ιέπί τοΰ θέ,ματος. ΊΕΙπί των ληιφθειισών άποφά- σεων θά ητροβη είς άνοοκοινώ- σεις ό ύπουργος ΊΕ]μπορίου κ. Τσέλλος. Κατά παρααχιεθείισας πληροφοοίας ικαιτά την ώς ανω συνεδρίασιν (απεφασίσθη ή €ναρ ξις των αιγορών διά μέν τα ικα- πνά τα σ^σκευια1σθέντα είς άρ- μαθόδιε|μα την ΙΟηιν Φεδρουαρί- ου μέ λήξιν των ατγορών την 27ην Άΐπιριλίου, διά δέ τα ικα- πνά τα συσικΐευιαιοθέντα ε^ίς σει οά παστάλι από ιΐης Μαρτίου μέ λήξιν την 3Οήν Άιπριλίου. Ή ικυΙ6έρνηΐσις θά άΐσκήση παρειμ- βατυκήν πολιτιικήν διά την δια- μόρφωσιν όιμαλών συνθηικών ικα τα τάς ώγοράς, άνάλογια ιμέ την εξέλιξιν αυτών, καί θά πά ρειμβαίνη διά τοΰ ΕΌ,Κ πρός στήριξιν των τιμών μέ δάσιν τάς τιιμάς εσοδείας 2965. Μιε'τά την λήΐξιν των άγορών ό ΙΒΟΚ θά σ^κε-νιτρώση τα ά- διάθ·ετα £'ίς χείρας των ικαπνο- παραγωιγών καπτνά. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Φέρβται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμβον Εται¬ ρείαν καί Έταίρειων Περιωρισμένης ΕΦ&ύνης ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. ΎπονργοΟ Έμηορίον ύη' αριθ. 65378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ&είβης είς τύ ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ (Δελτίον 'Λνω- ννμων Έταιοειών), όοίζεται δτι δύνανται νά *υν«χί- σωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς ϋροσκλήσεις τΛν Γεν. Συνελευσβτυν χαί τούς ΊαοΧογισμβύς των διά τή; οικονομικάς μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0Μ0 ΔΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγί¬ νετο μέχ§ι τοϋδε διά τής «0ΙΚ0Ν0Η0Α0ΓΙΚΜΣ» π% ό τής συγχωνενσεώς της.
ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ'ΑΝΑΠΤΎΧΘΗ
Ο 8ΕΣΜ0Σ ΤΗΣ ΙΑΙΟΤΙΚΗΣ
θΣΦοηΐΣΕΩΣΣΤΗΝΕηηααα
Υπό τού συνεργάτου μας «. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Την ανάγκην τής άναπτύξεως
-ηοΰ θεσμοΰ τής ΙΙδιωΐτιικής άΐσιφο
λίισ€ως «Ις τήιν χώραν μας κα.
την σ-,μβσλήν τοΰ θεαμοΰ <γοι>
τού —'κοοτ' επέκτασιν— είς την
ανάπτυξιν τής συγχρόνου ιΚο
νωνίας, άνέΐπτυξεν ό ΠρόεΙδρο-
τής Ενώσεως των έν Έλλόώ
"Εργαζομένων Άσφαλιστιικώ*
"Εταιριών, ικ. Μαικρυμί,χαλσς,
είς δεξίωΐσιν πού παρετέθη εκ
την «Μεγάλην ΒρεταννΛχν».Κα
ετόνισεν, στ ι ή ΙΙδιωΐτυκή ώσφύ
λισις διαφέρει άπω την λεγομί.
νην Κοινωνιικήν Άισφάλίΐσιν, ί>-
δομένου δέ ΰτι, ή τελευταία
δέν είναι ώσφάλυσις, αλι>ά άοκτ
σις ωργανωμένης κοινωνιικής
ποιλιΐτιικής.
Κατά τάς πιροσφάΐτους σταπ
στυκάς εΐίοεπράχΐθησαν, τό 1964
είς δίλον τον ικόσμον, 66 δισί.
κατταμμύρια δολλάρια, &ι' άο
φάίλυστρα. 'Λπό αύιτά τα 41 δι·
σεικαίτομμύρια κατεβλήθησαν
είς την ' Αμερικήν, 6% δ σεΐκ.
είς την "Αγγλίαν, 3*Α είς την
Γερμανίαν, 2χ/ι είς την Γαλλί¬
αν ικοΛ 2 εΐ'ς τόν Καναβόν.
*ΚαΙ σιτήν ΈΛλάδα; Τό 1964
κατηε'&λήιθηισαν μόνον 34 έ-
κοπομμύρια δολλάρια. Δηιλαιδή
επί έθνιικοϋ είΐσοδήμοπος ύπολο
γιζομιένου Ιείς 4 Ιδισεικατομμύρια
δολλάρια, έδατπΐανηΊθησαν μόνον
0,81% δι' άσφάλυστρα. Μια σύγ
κρίσις ιμέ χώρας αί οποίαι έ1-
χουν ανάλογον Οψος έθνιικοΰ
εΐισοδήματος —ετόνισεν^ ό Πρό-
εΐδρος— μάς —ίείιθΐει δτι είς την
χώραν μας δύνανται εΰκολα νά
αύξηθοΰν τα καΐταΐβαλλάμενα ά
σφάλυστρα, τουλάχιστον είς τό
τριπλάσιον.
ΐΔιά νά γίνη δμως, αύτό πρέ
τπει τό Κράτος νά επιτρέψη είς
τάς άίσφαλιστυκάς έταιριας νά
συνάππουν τάς άσφαλίισεις /των
ζωης είς μίαν σταθεράν βάσιν,
είς τρόπον ώστε νά ήιμποροΰν
αυταί νά έπενούουν τα διαθέσι-
μα κεφαλαιά τωιν ικαί νά <καλύ- πτουν τάς ύποχρεώ'σεις των είς την ϋδίαν σταθεράν βάσιν. Μέ τόν τρόπον αυτόν θά δημιουργή θη κσί είς την χώραν μας, μία έντοπία ικεφαλαιαγορά έξ άισφα λίΐστρων, τδ όποία θά 6οηιθήιση σημαντικώς τήιν Κοινωνικήν πρό οδόν τής χώρας καί την άνο- οον τού τιαλιτΐιοτΓΐικού της έπι- πέΊδου. ΐΚαΙ κόττι χαραικτηριστυκό: 'ιΑιττό τα 270 θύμαΐτα τοΰ ναυ- αγίου τού «Ηρακλείου», είς την Φαλκονέραν, μόνον δύο εί- χιαν την πρόβλεψιν νά άοφαλι- σθοϋν καί αί οίικοιγέινειαι των έλαβον ήδη την αποζημίωσιν ά πό τάς άσφαλυστυκάς έταιρίας, κάί αί ύπόλοιπαι οικογένειαι, άικάμη δέν έλαβον, οϋτε μίαν δραχμήν, ώς αποζημίωσιν, ιττα- ρά τούς έράνους πού γΐίνονται, καϊ κο)ταΐτίΙ6ενΐται ύτυέρογικα ττο σά είς την ΈΙΘνυκήν Τράπεζαν, διά λογαριασμόν ιδήιθεν, των θυμάτων τοϋ να^αγίου «Ηρα¬ κλείου». ιΝα, λοιπόν, γ,ιατί χρειάΐζεται, νά άνατπίτυ|χθή τα ταχύτερον ό θ3σμός τής Ίβΐωτιικής Άΐσφαλί σεως καί στήν 'ΕΛιλάδα κ αί νά θεΐσποσθή,, τό Γταιχότ.ερον διά Ν ό μου. , Γ ΗΛ ΓΡΙΗΙΠΟΡΙΑΔΗΣ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥϊΝΕιΧΒΙιΑ έκ τής 1ης σελ. Τουρικίο: ,καί έντός τής ζώνης των έπαιχιε ιρήΐσεων ά|κίνη|τα ώς καί τα έν αυτοίς έμπορεύμο—α Γ>έν θά άπεζημιοϋνΤτο. Σονιεπώς
δμενεν αναποζημίωαον καί έΐκ-
τός της συμδάίσεως τής άνταλ-
λ.αγής τό σπουδαιότερον τμήμα
τής πΐεΐριουΐσίας τοΰ έν Τουρικία
εΕλληινισιμοΰ.
ΊΕΐγώ ίσχυρθζομαι κύριοι 6ου
λευταί, 8τι αί περιουσίαι των
'Βλλήνων ανταλλαξίμων ήσαν
ασυγκρίτως μιειγαιλΐείτεραι καί
σπουδαιόιτεραι άπό την περιου¬
σίαν των Τούρκων ανταλλαξί¬
μων, άλλ' ΙσχιυιρίΊζομαι συΐγχρό-
νως, δτι είναι δχι απλώς αμφί¬
βολον, άλλά καί απίθανον άικό-
μη, δΥπ ή έκτίιμησις των περιου
οιών,, είτε άίτοιμυκή, είτε συνο-
ίλιική «αί συνοπιτυκή, θά έΐδιδεν
ώποτελέΐσμαιτα ένεργηΐτυκά ϋπέο
της Ελλάδος. ΊΕιχω καθήΐκον
βεβαία νά σάς έξηιγήσω ήτου
οτηρίζβται ή άμφΐβολία μου
αύτη πειρί τοΰ αποτεΐλιέσΐματος
τοΰ δυνοποΰ μιας εκτιμήσεως.
ΊΕν τιμήίμα μεγιάλο της περιου¬
σίας τής Έιλληΐνιΐκής έν Τουρ¬
ικία συνίΐστατο κύριοι, είς (άικί-
νηίτον ΙΙδιοκτησίαν άκκιικήν είς
την Σμύρνην καί είς τάς ελλη¬
νικάς πόλεις τοΰ βιλαβτίου τής
Σμύρνης, αί οποίαι είχον συμ-
παΐγιη ελληνικόν πληθυσμόν
'ΊΑλλο σπουδαίον τΐμήμα τής πε
ριουσίας τοΰ έλληνκσμοΰ έν
Τοορκία ήσαν τα κατασιτήμαιτα
τα εμπορικώ τής Σμύιρνης.
"ιΑΛΛο σπουδαίον τμήμα τής πε
ριουισίας τοΰ έλληνισμοΰ ήτο δ
ικινηγτός αύτοθ πλοθτος. "Ας έ-
ξεπαίσωμεν λοιπτόν ε"ν Είκαιστον
των ατοιχΐείων αυτών, άπω τα
οποΐα άπειτελεϊτο ή πειριουσια ή
δ πλοΰτος τοΰ έλληνισμοΰ έν
ΤοοακΡα. Τα άοπιικά ά)κ[νηίτα
τής Σμύρνης ικαί τής Φιλαδελ-
ψείας, της ΐΜαινΐεμένης, δλων
των αλλων πόλεων, των έλλη-
νι/κών, αί οποίαι υπήρξαν θέα¬
τρον ■πολεμικον έπιχειρήσεων
καί τοιούτον θέοίτρον υπήρξαν
αλα τα μέρη, άπό τα δττοϊα δι-
ήΊλθεν ό στρατός, δλαι αυταί αί
άκινηιτοι περιουσίαι ένεπιρή|σθηΓ
οαν. Παραδόξως δέ κύριοι, επί
τάσα 8τη δέν είχεν άναγνωίσθή
ή σύμβασις τής άνταλλαγης,
οίίτε ή σχΐΗ/τΐ/κή συνιθήικη τής
Λιώζάνης, όπότε ήθελεν έξοοκρι-
βωΐθή, ατι διά τα έμτορησθένη-α
κτήμοττα με.τά των έν αυτοίς
έμπορεϋμάτων έν Σμύρντ) καί
δι" 6λα τα άΐλλα τα έμπρηρθέν-
Τα ή' καταιστραφέν,τα κτήιματα
ρίς την ζώνην των έπι/χειρή/σε-
6Λ-. ©έν ώρζίλεπο έίκ τής σι,μβά-
της άνταλΐλαγης ού&μία
ς έκ μέρους τοΰ
Κράίτουις. Μόνον ι!αν
έξχε /τελικώς ήιττηβή
τόν ™Λ111-----
ί αυτής, μόνον τατε ήτο δυνα
ν νά φαντασθωιμιεν, ότι θά έ-
•πίεΐδάλλο/μεν είς τήιν Τουρκίαν
την άποχρέωΐσιν νά άπο!ζηιμιώ|ση
τάς ζημίας, αιΐ οποίαι υπήρξαν
Ληΐίΐτέλεισιμα τοΰ πολέ|μου. Άλ-
λά ή Τουρκία, γνωρίζετε κύρι¬
οι, ατι &έν [ή.τιτή'θη. Δυστυιχώς
μας ένΐχηΐσε, μολονότι άπό τοΰ
βή|υ.ατος τούτου ηΊκοϋσα άιμφι-
σβηιτούιμενον καί τό γ(είγονός
αΰτό.
Ό τίΤλος «ΣύΙμδαΐσις άντταλλα-
(γης» δέν άνιτιπροσωιτοεύει τό
ΐΛκριδές ·π·:ριι&)(όιμενον τής
ΙσυΙμΐ&ώσεως ταύτης, καβότι ό
Ιέν Του,ρκί'α έλληνιιοιμός δέν
άντηλλάγη άλΥ έξεΐδιώιχθη.
'Κάττοιο λάιθος δγινΐε φιοτίνΐεΐται
ικαί ιδέν ήιΤτή(θη|μεν, αΐλλ' ένική-
ισα|μεν 'καί ύπεΐνράίΐαιμεν συνθή
ικη/ν ήττριμένων, ένώ ούσιαιστι-
κώς είμεθα νιΐκη|ταί. Δέν έ(θυ-
μοθιμαι ποίος τό είπεν αΰτό. Έ
κεΐνο τό άττοΐον έδηιμιούργηΐσε
την τεραιστίαν αυτήν πΐλάνην εί¬
ναι, &τι μία άητό (τάς σΜμδσχΐεις
α)ί οποίαι ύπΕγΙράφηΙσαν είς την
ΑωΙζάνηιν,ειφερε την έιπιγραφήν:
«Σύ)αδα:σις ττίερί άνταιλλαγής»
κα:ί ικαιτωιρθώΒη διά τής αύθυ-
ποδΰλής νά πτιισιτευ|θη 8τι πρα-
νΐμαΐτιικώς, άν τό έλληνκκόν
στοιχείον έγικοίτιέΐλειψε την Τουιρ
κίαν καί ουνεσωρΐεύΐθη ίνίτός
των όρίων τής ΈλλάΙδος, αύτό
έΊγιινΐε καιτά τρόπτΌν ανάλογον
μέ τόν τρόπον πού έΐγινε καί ή
έ.λληνοι6ουλγαιριΐκή μεταναιστευ*
σις, διότι τα Ιδύο κρόίτη ύπέ-
γιραψιαν μίαν σύιμβασιν άνταλ-
λα;γης, τής όιποί'ας έ'οτπιευΐσαν νά
έπωΐφεληθοΰν οί ττολΐται των
δύο Κιροπών, διά νά μεταβοΰν
καΐί νά ζή]σουν 6πο την σημαίαν
την όποί'αν έττροτι'ιμων Άλλ' ή
άλή|θ:ια κύριοι, δυιοταχώς ήττο
αλλη. Ή άλήΐθεια ήΓΤο ατι ότε
μβτεΐδαι'νοιμεν είς την Λωζάνην
καί διε»τιραγ|μαΐτευόιμιειθα την με-
τά τής Τοαρκίας συ|μ6αισιν, τό
έλληιν|κόν στοκχ|εΐον εΐχΐεν έικ-
ριζωιθη έκ Τουρκίας καί εΐ|χεν
ή'ιδη συρρεώση είς την Έλλάίδα.
Ύτί:λείιτοντο Τ9Ο.Ο0Ό ψυτχών ττε
ρίητευ ιίκ των οποίων Μνα μέρος
ήισαν αίχιαάλωιτοι πολέμου, τό
μιΐκρότερον, τό τΐλΐεΐίστον δμως
ήσαν ανΐθιρα,ιποι οί όποϊοι εΐιχον
ικαταιφ'ύγεί είς ιτά ήρη δποο ί-
κρύΐπιτοντο και δττου, αν δέν έ-
φροντιζαιμιεν νά τοΰς βιεακολύ-
νωιμΐεν την κόΐθοΐδον είς την ΈΙ
λάΐδα, ®εΐ&α(ως, δέν θά έτπέζων
είς την πιεΐναν καί τάς κακου-
χίας. 1Η σ6μ&ασις λοΐίπόν τής
ιϊν,τοΛλαγής, εάν έιπρόΙκΕιτο νά
9χη την επιγραφήν τι^ν τΐροσή
κουΐσαν, έ'ττρεττε νά ίιχη πι^ρίτΐου
τοιαύτην έιπΓ/ραφήν «Σύμβα¬
σις διά τής όΐποίας — μετά την
έ'ξ&.1αιν τοΰ έίλληνιικοθ στοι^εί1-
ου ιδκ Τεϋιρικίας καί τόν κί!ν5υ-
νον τόν οποίον διαπρέ|χο«ν οί
ύπαλειπτύυενο. Ιϊττι των όρέιων—
άΜ>φαπίζιεΙται δΊτι θά διααωθοΰν
ο' τεε^ταΐοι οδτοι όΐρισΐτ κώς
είς την Έλλάΐδα, άλλά καί συμ
ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΙΣΟΥΤΑΙ ΤΩΡΑ
ΠΡΟΣ ΟΛΗΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1930
*Η κΓταραγωγή ήλεκτρικήα (ε¬
νεργείας υπερέβη, τόν Όκιτώ-
βριον τοΰ 1Ι996, τα 500 έικαΐομ
μύρια ΩΧΒ.
Εάν ληιφθή ύ,π' όμιν ότι ή
πσραιγωιγή ήλακ,τρυκοΰ ρεύμα-
αος είς τή^ Έιλά&α άνήρχ^το
τό 1920 είς ΚΟΟ έΐκατομμύρια
ΩΧΒ, τό 1(937 είς 243 καί τό
Τ1953 είς 917 έκατομιμύρια Ω Χ
Β, γίνεΐται ικαλϋΤΕρα ιάν*τιλη~τή
ή σηιμασία τοΰ σηιμερινοΰ ϋψους
"ής παραγωιγής. " Οπως 6έ ιτρο
κύττΐτει ιά,πό ΓΓήν σύγκρισιν των
αριθμών:
ΠΗ σηιμερινή ~α^ρα/γωγή ήλ-;-
κτρικου ρ'εύμοίτος μιάς έδβοιμά
ιδ-ος ιμόνον, ίσοθται πρός την ί-
τηισ[αν τταραγωΐγιήν τσθ ΠΙ93Ο.
Ή έτησία τταραγωιγή ΐτοΰ
1937 ίισοΰται ττρός σημερινήν
παραγωγήν ενός ΙΒΐθηιμέροο.
Ή έφετινή τταιροιγωγή δθο μη
νών ίσοϋται ~ρός την ίΓτηΐσίαν
τίαραγίαγήν ήλιεικΐτρικοΰ ρεΰμα-
τος τού 19561.
Δέν άρκεΐ διμως τό 6τι έξα-
ΓΓΐλασιάσ'θη (ή ηταιρατγωιγή ήλεΐκ-
τρυκοΰ ρεύματος τα τελευΐταΐα
13 δτη, άλλά συΐν&χΰζεΐται ή αΰ-
ξηΐσις τής ι·/ταρα|γωιγής ικαί ικυρί
ως τής ζηιτήσεως μέ ρυΐθιμόν τ^
ιχύτεΐρον κάθε ιπροηΐγουιμένου '
Τόν "Οκτώβριον 1966 ή ττα-
ρεόμαιτος
ηύξή<θη κα'ά 40% στερίΓΤΐου, έν σαγκρθσει πρός τόν αντίστοιχον μήνα τοΰ ττροηιγουμένου έ,τους. Προ&λ.Ίπεται ι5έ βτι θά δισπηρη θη <3«ρικετά υψηλόν (τό ποσοστόν αυξήσεως τής ζηΐτήιτεως, ώστε νά διαιτ^ΐτΓοΰνιται καί άνηυυχιαι μή'πως ή παρατγω,γή ύστβρήΐση τής αυξήσεως τής ζηιτή'αεως. Ή ζήιτηισις ρει1ιασ"ος δι' οίικι- "χκήν χρήσιν έξαΐκολουθε'ϊ νά ί.ΐ ναι σηιμαντιική ικαί ΊτροιβλέΙτΓεται ότι θά αύξάνιται άικάμη μέ ύψη όν "οσοστόν, 'δεΰοιμένου ότι αί ήιλεικτρικαΐ ισιΐσκευαΐ (κουζιναι, ψϋγ^ϊα, θερμοσύφωνες ικλπτ.) έ- ξαικοΐλευθοθν νά αύξάνωνται είς ιτά ώστκκά ικέντρα, άλλά ήρχι¬ σαν νά χρησιιμοιΤΓΟιοΰνται συνε- χώς είς μεγιαλυΐτήραν Βκταΐσιν ικαί είς την ύπαιθρον. (Μείταξύ 1959 ικαί 1966 ή κα¬ τανάλωσις ήλεικίτρικοΰ ρ'εύΐμα- τος σι' οίκιαικήν χρήσιν ηύξή- ©η 2,5 φορές ττερίπου. 1Η ζήιτησις τοάντως ήλεικτρι- κοΰ ρεύματος &ι* οίικισΐκήν χρή¬ σιν δέν αποτελεί πλέον τόν πε¬ ρισσότερον |δι^ναιμιικόν συντελε¬ στήν αύξήΐσεως τής καταναλώ- ισείος ιΊλ&κτριικής ένιειργιεύας, Βε- 'δοιμένου δΥτι αυτή απτώ 3Ο% τής σύνολιικής ικοΛαναλώσεως ΙΤΓθύ άνήιρχετο τό 1Θ59 τΐ&ριορίΐσθη είς τό 20% τό 1Θ66. Η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ. ΒΙΟΝΗΧΑΝΙΑΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ «1Η ^Ελληνυκή Βιοιμηΐχανια Ζα)χάρεως, έ,τίέΐτυιχεν ένΐτός πεν- ταεΐτίας άτπιό της !|δρύοιεώς της άχι απλώς νά πρατγ|μαιτοτ(θΐή|ση, άιλ/λά νά ύτοερ'βη τούς άρχιικοΰς της στάχους καί είς τόν τοιμέα οργανώσεως κιαί τειχνικής καθο δηΐγήΐσεως των τεατλοκαλλιερ- γηιτών καί είς τόν τομέα τής διοιμηιχανκκής της άΐπιοΐδόισεως κ αί τοαΐροίγιωιγιής ζαιχάρ'εως. Καί τα ίικανσπο.ηΐτιικά αΰτά άτποτζ- λέΐσμαΐτα διΐανοίγουν άρίισιτας τοροατπτιικάς 6'άτήνιμΕλλοντι.κήν άνόΤΓΤτυΙξιν τής νέας αυτής έθνι κης &ιομηιχανίας>
|Είς την δήιλωΐσιν αυτήν προέ¬
βη .χ©ές ό ύποοιοικη)τής (τής Α.
Τ.ΙΕ. κ Άδ. Πεπΐελάσης απαν¬
τών είς έρώτηιμα εάν ίι Τράττιε-
ζα, μέΐτοχος, ώς γνωΐστον, κατά
90% τής βιαμηΐχανίας ζαιχάρε-
ως, άντιμετωπίζει έ,πέικτίαισιν
των έν λειτουργία έργοσταισίων
ή κατα:σκιευήν νέων πιρός πλήρη
Ι/καν:|πο1τΐριν ιτών άνατγ>κών τής
χώρας.
ιΔϋσχερείας πάντως διά την
όλθ'κλήρωριν των στόιχων τής
διομηΐχανίας, προσέθεισεν ό κ.
Πείτπελάσης, δημιουργιεΐ τό γεγο
νός δτι ή σύνθεσις τής Διοιική-
σεώς της δέν είναι ή πλέον «α-
τάιλληλος «Χωιρίς νά Ικατηιγορή
σω ούΐδέν έ'κ των σημερινών με
λών τοΰ Διουκη(τιικοΰ ΣαμβοιΛί
ου της 'ΕταιρείΙας, άφιείλω νά
έ'πισηιαάνο ιμέ αΐσθημα εύθύ-
νης», συνέχιΐσεν ό κ Πιεπιελά-
οης, «ιδτι πίολλά άπό αύτά στε-
ρού|μενα οίαοΙδήιποΛιε έιμπειρίας
είς τεχνικά, οίικονομυκά καί 6ι
ομηιχανιΐκά, δέν δύνανται δΐσον
καλήν θέληισιν Ικαί άν διαθέ-
τουν, νά παΐξουν τόν πρέΐποντα
ρόλον είς την περαιτέρω πορεί¬
αν της».
(ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ)
(Συνέπειαι έκ της 4ης σελίδος)
ωνία θά είναι ή μνήμη των..
Καί έικτός τής δούλης Παιτρί
οος, είς τόν κοινόν Συμιμαιχ'-
Λ,ιόν μέτωιπον τής έλευθερίαο, τα
τέΐκνα τής Ελλάδος έξηικολού-
&η|σαν τόν άιγώνα. Καί τό Πο-
λεμι/κόν καί τό Έιμπτοριικόν μας
Ναυΐτιικόν, έτΛ τέΐσσαρα εΐτη μά-
χοντται, ·ττροοιφέ(ροι.«ν σκΐληιροίτά-
τας Ιθυσύας ικαί εΓττΐιτελοΰν ήρωι-
ικά κσπορθώιματα.
Κιαί ή άιπαράμιλλος άειροπτο-
ρία μας «ύρισικιεται είς την τορώ
την νρα,μμήν καί Ι&εωιρεΒται ά-
τυό την σΛμιματχιικήν ήγΐεσίαν ιό-
πόιδειγ)μα.
ιΚαί ό στροίτός μας τής Μέ-
οης Άνατοΐλής μάς ε?δωισε τό
Έλ - Ά'λα'μέϊν, τόν "Ιερόν Λό¬
χον κ«ί, προιχιθές, την δόξαν
τοΰ ΡίΙμινι. Ή ελευθέρα Πα¬
τρίς άναιαένει μέ βαθείαν συγ¬
κίνησιν τα ξενΐιτειμένα πά διά
της, τα όιτοϊα σήμερον μέ τό¬
σην άικατσΐμάιχηιτον νοσταλγίαν
στιρόφσυΐν πρός τάς ό/κτάς μας
άνυϊττόμονα τα ύΐγρά &λέ|μιματά
των...
Άιλΐλά κατά την ημέραν τής
μεγαλης αυτής Έθνΐικής χσιοας
6αΐσις συιγιχρόνως διά τής οποί¬
ας ή ΤουρΙκΙα ιάναλαιμ'βάνει την
υποχρέωσιν νά άΛτοσύρη τό ό-
μογενές της στοιχείον έξ Έλ-
δος, -πλήν τής θράΐκης, διά νά
κατορθώση ή Ελλάς νά έτταρ-
κέΐση είς τάς φΐο&ειράς άνάτγκας
τάς όΐποί'ας τής έπτι&άλλει ή συρ
ροή ενός καί ήιμίσεος έκοττομ-
μΜρίου όμογΐενών επί τοΰ έδά-
φους τηςΝ>. "(Αν ή σύμβασις αυ¬
τή έφερεν αυτήν την επιγραφήν
θ' άπιεφεύγοαίτο οΊλαι αί -πλά¬
ναι, αΐτΐ||νΐες έΐδηΐμιουρ'γήΐθτραν
καί αΐτινες συνε&ηιμιούρ'γηραν
δλας αύτάς τάς έλπυδας, τάς
άσθατάτίυς δΜστυτχώς.
Άλλά ικύριοι, έννοεΐτε 5τι
|5έν τ>το δυναιτόν νά ίττροτείνω
είς την Τοίιρικιικήν άνΙτΐΓττροοω-
ιπεΐαν τοιαύτην διαιτύπωισιν τής
έ-ητγιραϋρης τής συμβάσεως καί
ι16(·'|χιθην, ότνευ αντιρρήΐσεως μά-
λιστα, νά όνοΐμαισθή αυτή «Συμ
βάσις ιπιεοί άνταλλαγής».
(ιΣυνειχιζεται)
ίπιΐθυ|μοΰ|μεν νά άίτιιευΙΘ'ύνωαεν
εύγνώ|αονα χαυρεΐτισιμόν κΐαί
ττρός τοΰς Μειγ)άλους Συ|μιμό:-
χους μας. Ύιπηιρξαν σταθερθί
τταραστάται μκχς καθ' &λην την
διάρκειαν τοΰ ικοινοΰ αγώνος
Καί είς ήιμέρας δοκιμασθας καί
είς ημέρας χαρας, εύρίισκοντο
είς τό πλευρόν μας. "Οταν δ
καταικλυΐσιμός των Βαρ&άοων έ
κάλυΝτιε την ΠοβτρΌδα μας καί
οί στρατιώται τής Μιειγάλης
Βρεταννίας έγικαΐτέλ'ειψαν την
ΊΕΐλΙλάδα, μδς ύτττΕΐσχέΙθηΐσαν δτι
θά έ~ανέλθουν έλευΐθειρωταί.
Κάί σιΊΐμΐερον τηιροϋν τόν λόγον
των. Τούς δκιφράζοιμεν την βα¬
θυτάτην ευγνωμοσύνην τοΰ "Ε-
θνους.
Ι. ΑΛΛΑ Ο Α/ΓΩΙΝ ΣΥιΝΕΧ/Ι-
ΖΕΙΤΙΑ'Ι. Οί Βάρβαροι ΰπάρχουν
άκάμη είς την Έλλάδα Καί
τό μότωπτον τής Ελευθερίας δί
δεί την τελευτιαίιαν τού μάχην,
ίναί<τίον τοϋ Ναζϋσμοϋ. ΙΕΙς την τελΕθταίαν αυτήν φά σιν τοΰ αγώνος τής "Ελευθερί¬ ας εναντίον τής βαρβαρότητος, καΐτά την ό—οίαν άικόιμη καί οί χθεσιναί ήττηιμένοι προσπαθοΰν νά παρεμιβ'ληθοΰν τααριστάνον- τες τούς «συ|μπολέ|μους·->, ή 'Ελ
λάς, ό ίνδοδος ΤΓρωΐτατγωνϋστής,
'δέν δύναΐται ν* άπτουσιάση. Μέ-
χρι ττΐς τελιικής νίΐκης θά οΐμε-
βα συΐμ-αραιστάται των Μεγα-
λωΐν Σ^μμά>χων μας.
II.
Η ΚΥΒΕιΡ'ΝΗ,ΣΙιΣ ΕΠ,Α
ΝΙΕΡΧΟΜιΒΝ,Η ΕΙΣ ΤΗΝ Ε-
ΛιΕΥΘΕΡΑΙΝ ΠιΑΤΡΙΔΑ ΟΦΒΙ-
ΛΕΙΙ ΝΙΑ ΛΟΓΟΙΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ
ΤΟ ΠιΑΡΕΛΘΟΝ καί νά χαρατ
ξη τάς κατευΐθύνοεις τοϋ μέλ¬
λο ντος.
ΊΑ/χάριστος είναι σήιμειρον ή
άναΐδρομήι είς τό παρελθόν.
Ά|ρικού)με0α είς την διαπτΐιστω-
σιν, δτι έικΛη,ρονοιμήσαιμεν έρεί
ττια είς την Μφη,ν Άιναιτολήν
ικαί Ι'νοίπλΌν δ;αίΐρΐε)σιν είς την
δοΰλην Πατρίδα... Σύ|μφωνα μέ
τόν πΚκρόν λόγον τοΰ ήιγέτου
τής Μεγιάλης Βρεταννίας, «ή
σΐ><η τής Ελλάδος εΐχΐεν ά- μιαυρωΐθή». ιΚαί σήμερον ή Κυβέρνησις εύρυοικαμένη ενώπιον τοϋ Έλ- ΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ|ΕΙΣ9[ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ύπτό τής ΊΕίπιτροιτής Πιστώ- σεων τής Άιγρατυκής Τραίπέιζης ένεΐκιουθη ή παροχή των ά'καλού θων ένυσχύΐσεων: 1) Μυκροττρο- θιέ|σ)μο^ δανΐείου ΙΖε,τοΰς διαρ- κείας έκ 6ρα|χιαών 2.900.000 πρός την ιΒοιμηιχανίαν Γάλαικ- τος Ξάνβης «ΡΟΔΟΠΗ·» Α./Ε., δα την συΐμττλήρωΐσιν τοϋ ίζο- πλισιμοϋ τοΰ έργοστ·αισίου της έΐπί σκοπώ αύξήΐσεως τής δυινα- μ'ΐκάτηιτός τού. 2) Χρηιυατο&ο- τήΐσεως δρσιχμ. 2.Ο0Ι0.ΟΟΌ πρός την Κοαοπραιξί'αν ΑΤΕ — Ε¬ νώσεως Πεωργΐικών Συν)σιμών Κερκύρας (ΑιΕΙΒιΕιΚ) διά την 'έτϋξερΓγαίσίαν προδΐείου γώλαικ- τος ττροσειχιοΰς περιόδου, ήΐτοι διά καταβολήν τής άξίας τοΰ γάλοικτος κατά την εΐσ'κόιμιΐσιν ικαί διά την άνΐτιιμεΐτώτοισιν δα- ττανών έπεξεριγασίας ικαί 31) ΧρηΐματοΙδοτήΐσεώς δραχιμών 2. 030.000 ττρός την "Ενωσιν Ά- γ&λάδοτροφικών Σονεταιρισ- μών θεσσαλονϋκης «Ο ΑΓΙΟΙΣ ΜιΟΙΔΕΣΤΟΣ» διά την διεξα- γα:(γήν των έργιασιών τοΰ έργο- σταίσίου της γάλοΐκτος «ΑΓ- 'ΝΟ». 'ΊΑιυήνΐερσις Σ υνεταιριικών Ά- ττςθηικών Διά την άντιιμετώΐττι- σιν τής παρατηρουμένης ελλεί¬ ψεως άποθη|κε'->ιτυκών χώρων, ή
ΈτΓϋτροτΓή Πυστώσεων τής Ά-
γιρατυκής ΤραπτέΙζης, ένέΐκρινε
την χορήιγηισιν είς τάς κάτωθι
Συνεταιριικάς 'Οιργανώισεις μα
κροπροθέΊσμων δανείων 12ετοΰς
ΰιαρικείας διά την κατασκευήν
ένττί ί&ιακτήτων οίικοπέΐδων των
άΐΓτο»8η|κών άναγικαί,ων διά την έ
ναιΤΓθθήΙκευ'αιν καί διακινηΐσιν
των πάσης φύσεως έφοδίων των
μελών των: 1) Είς τόν Γεωργ ι
οίον Πισιτο>τιικόν Συνεταιριισιμόν
Ρ'εγιγινίου (..περιφερείας Λαμί-
ας) δραχ. 500.000. 2) Είς τον
ΠρομηΙθιευίπικον ικαί Πωλήσεως
Πτηνατροφυκόν Προιόνιτων Συν-
νεΐται,ρισιμόν Πτηνοτρόφων "Α|θη
νών δρχ. 350.000. 3) Είς την
"ιΕνωΙσιν Γίεωργυκών Συν)ΐσμών
ΔωρΌδος (τιεριφερείιας Ναυ(ττά-
κτου) δριχ. 200.000 διά κατα-
σικευιήν άπτοθήικης είς τό χωρί¬
ον Μαραθιά καί 4) Είς τόν
Συν)ΐσμόν Πωλή|σεως Κητϊε'ατι
!κών καί Δενΐ&ρακομιΐκών Προι-
όιντων Πρεβέζης 6ρα)χ. 200.000
'διά την άποιπεράτωσιν της ανε¬
γειρομένης ά~αΐθή)κης τού.
ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑ
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΠΕΡΙΣΩΣΕΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
(Συνέχεια έκ τής Της σελϋδος)
ρθπου σκοτΓΓούς, άφιορώνττας δ
μως ώς ύΐτΓατίβεται, είς τούς τό-
πους τοροιελιεύΐσεως των μελών
έκάστης ΊΕικ τταραΐλλήλου ή ά
Γτοό έτών ύφισταΐμενη έν Άθή
ναις Όργανωισις -^ΕΘΝΙΐΚιΗ
ΐΜΙΝΙΗΙΜΙΟΣΥιΝΗ» καΚοο&άλλει
τιιροσπιαΙ9είας εί&ιικάς ΐπρός τΐε-
ρίΐσωΐσιν γΐενυιίώς των διαφόρων
ικειμηλί'ων ικαί μνημείων ίτοΰ
Προΐσφυγιικοΰ Έλληινιθμ-οϋ, διά
τής έναϊττοθέ'σεως των όποΐίων
είς εΪΌΐΐκόν Μουΐσε,ΐον θά μαρτυ
ρεΐται έσαεί ή έν γέ'νε. έτοθδο
σις τούτου είς τούς διαφόρους
τομεΐς τής Ιδραΐςτ'τηριάτη,τός τού
μέΐχρι 'τοΰ ιχρόνου τοΰ έκτϋατρι-
σμοΰ τού, δι' δν άλλως σκοΐπόν
πηροεικήρυ'ξε ικαί διαιγωινισιμιόν
συ|γ|γιραφης σΐχεΐτιικών πραιγμα
-ττειών, αί όπτοϊαι θά Ιδημοσιευ-
©οΰν μΐεττά την βράδευΐσίν των
τοειρΐ ιτό τέλος τοΰ Ίοονιου 1967
Άιξιέίτταινοι είναι δαι αί
ητροσπάθειαι αυται ικαί Ιάξιόλο-
γος ττασα π-ρωΐτοιβουλίια έικά-
στης Όργανώισεως Όφείλείται
ιδέ ιεύγνωμοσύνη διά τας τοι
αύτάς προσπαθείας δλων έκεί-
νων, οί όποΐοι δια τού μόχθου
Ιδία τοϋ ένΐδιαφέρονΐτός ίτων Εύγε
νώς καί φιλοιτιμως άΐσχολοΰιν-
ται ητιρός εύόΐδωισιν τοΰ έογου
ιτών "Όργανώσεών των διότι τοι
ατα 'έαγα άττοβλέΐπονίτα είς την
διάσωσιν καί άξιολόγησιν ση-
μανίτακών έθνμκών στοιχείων
τοΰ ιΠροσφυγιικοΰ 'Ελληνιισιμοΰ,
είναι άνάτγΐκη νά περιισωβοΰν κα
τα αήν παιροθσαν τουλάχιστον
γενΐεάν τού, διότι αργότερον ά-
σφιαλώς θά είναι δύσκολον νά
άνυχνευιθοΰν διά την ίσιτορίαν
τοΰ "Ειθνους.
^Αλλά έξ άφορμής των έικδη
λου|μένων τούτων έν γένει προ-
στηα'θΐείών γεννάται μία άπορία,
ή όποία όδη^γΐεΐ είς Μν πρό'βλη-
αα. Ή άπαρ ία, είναι μή,πως πολ
λα"ι των ώς ανω προσπαθειών
ουμττίΓΓΓΐτουν καί σϋνε'ττώς ό έ*ττι-
©ΐΛϋΙκάμενος σικοιτιΐός μοπαίως ά-
πσρροφό: '^αρα'λιλήλους πνευμα¬
τικάς ό—ασχοληθείς είς &άρος
άΐλλων έττιΐδιώΐξιεων, αί ό,ποϊα.
θά ήιδύνανΤο νά είναι έξ ϊσου
άνατνΐκαΐαι ικαί έπιωΐφελεΐς διά
τα θέΐαατσ τοΰ προιοΐφυιγικοΰ
ΈΙλλη'νιΐσιαοΰ,Δέν τταροιρότται φυ
ρικά ιτό γιεγονός δΐτι ό ένιαΐος
σικαπός έξυΐπηιρεΐτιεϊται άσφ<αλώς διά των τταραλλήλων τίροσπΓα- Ρδΐών των κατοτ τόπων ΐ|δίας προεΐλ'εύΐσεως ΌρΓγανώΙσεων. Έ ξϋττηΐοετεϋται δμως άρανε οδ- τος ικαί δ1 ά των <τυ[χιόν ταυττο- σήμων τηροστταθειών πλειόνων Όργανώσεων οΐαοΐδήιπατ'ε καττά τότττον προελεύισεως, "Η μήττως θα έτττρε'π'ε νά έφαρμόζεται £ν εΐδσς συντονισιμοΰ είς τάς παρά των διαφόρων Όργανώισεων ά- ναΐλαίμβανοιμένας έικάστοτε ττρο ληνιικοΰ Λαοΰ, Ιχέι τό δυκαίωμα νά διακηρύξη ότι και ή συΐμμα- χιΐκή θέσις τής 'ΕιλΙλάδος, βχΕΐ έτοανεύρει την παλαιάν της αί¬ γλην Καί α' Μνοταλοι δυνό)μεις μας, πΐπλλόμεναι άπτό πίστιν πρός την Πατρ[|δα, καθ" ημέραν δοξάζοντορι. Καί ή σημερινή ττάνΐδηιμος συγικέντρωσις ά?πιοδει ικνύει δτι ^χο.μεν υπερνΐικήρει τόν δαφύλ.ον ττόλεμον καί δτι έ.χει έπιβΐλη'θη ή ίΐδέα τής 'Εΐθνι κης ΊΒνώσεως. ΐΠεουσσότερον δμως ένίδιαφε ρει τό μέλλον... (ΐΣοαβχίίζεται) 'σπαθείας, ώστε αδται να μή ά ποδλέπιουν είς τα αύτά θέμαΓτα, άλλά νά ιέπιδιώικουν είδυκούς ■καΐτά περίπτωσιν σκοπούς, οί ό ^ποϊοι έξθσου έΐξυπηρειτοΰν τόν ΐμεΐγάλον ενιαίον τοΰ Προσφυγι. ίκοΰ Ήλληνισμοΰ σκοπόν ττιειρί Βιασώισειως καί βιαφυλάξεως των παντός εΏδους στοι^χΐείων έν γένει των Ιστορι/κών τού έπιδό- σεων είς την χώραν άπό την ό ποίαν έξεπαΐτρίσ^θη βιαίωις, Αύτό δέ είναι καιί τό πίρόβλη μα, τό οποίον άναικύπΐτει έκ τής ανωτέρω άπορίας. Ό συν- τονισμός των προσπιαθειών. Συντονοοιμός, ό οποίος είναι ά- ναγ|καΐος πρός έξοιικσνόμηΐσιν δυνάμεων καί έργιασίας καΊ ό οποίος θά ήτο &οιναΐτόν εύχερώς νά έπυτευχΐθη, ιέάν εκάστη, παρ' οίαισδιΥποτιε ΌργιανώΙσ'εως άνα- λαμβαναμένη, νέχχ προσπαθεία φρονίτίϊζη νά ένημΐεροΰται τοροηρ γιουμένως σχίειτϋκώς πρός τα θε μοπα των έκ&ηλωθεισών άλλων προγενεστέρων πιροισπάθειών, καί αναλόγως πρός ταύτας νά προοδιορίζωνίται είΐδιικώς τα ι¬ δία θέματα τής ερεύνης της. ΤοΰΙτο δέ διά νά μή δυχάζωνται τυχών πολύτιιμοι ίπνευμαΐτιΐκο! ά- γιώνες, οί όποΐοι θα ήτο δυνα¬ τόν νά κατευθονθοΰν ποός &λ- λα θέ|ααιτσ, Ιέξίισου έπαναλαιμβά νω σηιμοτντΐίκά καί σπουδαΐα διά τόν Πιρασφυΐγιικόν Έλληνι- σιμόν. ιΕΙναι γνωστόν βέίδαια δτι ή έ'ννοια τοΰ συινίτονΐίθΐμοΰ λείπει κατά κανόνα ικαί άπό τάς έκδη λώ|σεις πολλών άλλων προσπα- θειών διά ιμε,γάλα έργα καί εί¬ ναι τουτο μειονέΐκΐτημα διά τό ΐΕΙΘνος. Άλλ' έν προΐκεκμένω, διά τα θέματα τοΰ Πιροσφαγι- ικοΰ ΙΕλληνιισμοΰ είναι άνάγΐκη νά προιτανεύη τρόπος τις συν- τονισμοΰ, οΐκοθεν έπιιβαλλομέ- νου, ποός έπιμε,ρυαμόν των θε- μάτων, διότι τα μέν θέματα εί- ί/αι. πολλά, άλλά ικατάλληλοι πνευΐματυκαΐ δυναιμεις πολλαί δέν —ροσφέρονται πρός έξυπη- ρέΐτηΐσιν τοΰ έπιδιωκομένου ένι- αίου ισκοποΰ, ώΐστε νά καιταντα παλυττόλεια ή έΊκΙδαπάνησις τού¬ των δι' ?ιν καί τό αύτό θέμα. "Ενα τοιούτον συΐνΐτονιομΐόν προ σπαΐθεΐ νά επιτύχη εΙΙδιικώς, έΐξ δσων είναι γνωιατά, ή Όργανω σις <^ΕΘνική Μνημοσύνη», ώς πρός τό δργον τής ταερισώισεως καί διαφυλάξιειως ίτών ικειμηλί- ων καί μνημείωΐν Ιέν γένει τοΰ έικιπαιτρισθέντος ΠροθΦΜγιικοΰ Έλληνιομοΰ ικα) πρός τουτο προσπαθεΐ νά ευρίσκεται είς έ- πιΐκοινωνίαν καί συνεννόησιν κοοί μετ" ά)λων ΊΟΙργανώΙσεων, οσαι τυχόν έταρογιραμιμάίτιισαν διμοιον σκοπόν. Δέν θά ήτο δυ νατόν τοιαύτη προσπαθεία νά γιλ/ΐβται καί μεΐταξύ δλων των άλλων Όργανώσεων, ώιοπε διά σχΐε/τυκοΰ συντονυοιμοΰ νά είδι- κεύ&ται τό 2ιργον έΐκάστης ικαί νά μή συμπ!ίπ!τη τυχόν πρός τό ομοιον είργον οΊασ*δήιττατε άλ- ληις ΊΟργανώσεως, διά νά μή σπαταλώνται μοπαιωις παραλ- ληλοι άξιόλογοι πνει,μαπΊΐκαί δυινάιαεις είς ^άρος των πλεί¬ στων όΐλλων γΐενυκοϋ ένΐδιαιφέ'- ροντος θεμάιτων τσΰ Προσφαγι- κο * Ελληνι σμοΰ, ιΔιά των ανωτέρω γιραφομέ- νων έπιΐσημαίνεται απλώς 6ν έν δΐαχόΐμενον πρός πρόληψιν τού. Είναι προφανές δ)μως ότι τό εν¬ δεχόμενον τοτο θά έ^χουν άσφα δλα τα ιήμερήισια φύλλ· των "Αθηνών, ό άναγνώστης 1 πιλή|σσε"Γαι ιάπό την πληιθώιοαν 'τών άγιγβλιών, διαφόρων έμπο- ρικών καταστημάτων, βιομηχα- νικών ιίπιχριρήαεων καί άνωνύ- ιμων έτα.ριών Ιζητούντων ύπα- λήλους άρρενας ικαί θήλεις; γνωρίιζοντας ξένας γλώοσας καί δακτυλογραφ;αν η άλιληλο- γραφίαν _ίς ΙΓαλλιικήν η Άγιγιλ κήν. (Είναι φανερόν, δτι ή πρσσπά θεια τής χώρας μας πρός 6ι- ομηιχιαναποίτριν ,καί ή άνάγικηι τής πρασαομογής μας πρός ίτάς 6 χώρας τής ιΕΟ,Κ παρουσ ά- ζουν τώρα μυαν βασιικήν δυσ- ΐκο»λίαν, Ιικείνην τής γλωσσοιμα- 'θείας, δεδομέ'νο; δΐτι αί έν λδ- 'γω Γχώραι δύνανται νά άλληΛο γραΐφώσιν ιάνα)μετο1ξύ των είς μίαν άπό τάς γλώσσας των ιχω ρών αυτών, αΐτινες είναι ζώοαι γιλώσαι, άΐλλ' ούδιειμία έκ τού¬ των είναι ΙδυναΙτόν νά συνεννοή¬ θη μεθ' ημών είς την Ελληνι¬ κήν, ήτις δι' ιδλους τούς άλλο- φύλους είναι Γ/Ιλώισσα νεκρά. /Τό πρό'βληιμα αύτό τό οποί¬ ον άνέ'κυψε τώρα, μέ την υπο¬ γραφήν καί συμμετοχήν μας είς την Εύρωπαΐκήν "Οργάνωσιν Κοινοπραξίας καί την βιομηιχα- νιικήν ώναπροοχχρμογήν |μας πρός αύτάς, ικατέστη μία βασι- κή δυσκολία διά την πρόοδον τοΰ ιέμπιορίου 'καί τής βιαμη*χα- νίας είς τόν τόπον μας κα*ι κα- θυστερημένοι ώς είμεθα, δυισκο λευΐόμεθα νά τούς ακολουθήσω¬ μεν είς την ραΐγδαίαν πρόοδον 'τωιν. Δυστυχώς, Τό ζήτημα της γΐλωσσομαθειας κατενοήθη πο- λύ άΐργά παιρ' ημών καί δλοι οί νέοι σπΐ3ύ|δουν τώρα είς τα σε- μινάρια ικαί τάς οτχολάς ξένων γΐλωισσών διά την έ'κμάθησιν έ¬ στω ικαί μιάς μόνον έξ αυτών ικοίί Ικατά π|ροτι)μησιν τής Ά(γ- γλιικής ή (Γαλλικής, αί οποίαι είναι ικαί α' πλέον διαδεΙ&ομέ- ναι άνά την ύφήλιον. ΙΔυστυΐχώς ή (έικμάθηισις γλωΐα σών διά τούς 'ΊΕλληνας παρου- σιάζει τεραστίας δυσκολίας 'καί είς την γραφήν καί είς ,την προ φοράν καί ιάπαιτεΐται χρόνος πολύς και ιμειγάλη προσπαθεία διά νά 'έπιτύχωμΐΞν έστω ικαί μί αν άνεκτήν άρθαγραφίαν ικαί πιροφοράν. Είναι εύτύχηΐμα σήμεραν, διά τό εμπόριον κάί την βιομηιχανί αν, ιατι ύπάρχουν ιέΐδώ είς την 'Βλιλάδα οί διάφοροι καί πολυ ττληθεΐς πρόοιφυιγιες, ιδίως οί £ξ ΑΙίγύπ'του 'καί Κωνσταντινουπό¬ λεως, οΐτινες γλωισσομαθέοτα- τοι ώς είναι, όμιλοΰντες καί γράφοντες συνήθως τρείς καί τέσσαρας γΐλώσας, πληροΰν έν μώρει τάς ιετπιειγοόσσς ανάγκας τής χώρας μας καί πολλοί έξ αυτών κατιέιχουν σήμερον άρί- στας θέ'σεις παρά τώ ιέμποριχφ 'καί βιαμηιχανιικφ ικάσιμω της χώ ρας μας καί ιάιμειιβονται Ικανο- ποιητικώΤατα. ΊΗ άξια ικσι ή χρηισιμότης τής γίλίι-σσοιααθείας κατέστη τώρα Ιτελεοιταίως ΐπλέιον έντονος μέ την κατα™η|κτικήν αΰξηισιν τοϋ τουρισιμοϋ καί την ταχίστην αυ- ίηισιν των ξιναδοχειακών έπιμχει ρήσεων χαί ϊών τουριστικών κέντρων είς δλην την Έλλάδα. 'ΊΒνα έ'κατοιμμύριον καί δια- κόσιαι χιλιάί&ες ήτο ή στοτ-ιστι- κή των ξένων έπισκεπίτών είς την ΙΕΙλλάδα τό παιρελθόν έ>τος,
ιμέ αΰξηισιν 20% ικαί τό τουρι-
οτυκόν συνάλΐλαγιμα, τό οποίον
μάς άφηκαν, άνήιλθεν είς 14Ό
έκατομιμύοια δολΐλάρια, ποσόν
ρεικόρ καί μέ αϋξηοιν 40%.
Ό 'Ελληνυκός Όργανισμός
Τουριοιμοΰ ξαφνιάστηικε άπο αύ
τόν τόν ιχειθμαρρον των τοαρι-
στών είς <τήν χώιραν μας κατά τό έΐτος 1966 καί ατοεύδιει καιί αύτό νά δημιουργήση κατάλλη λον Ξενάδοιχειακόν πιροσωπυκόν καί γλωσσομαθιών ύπαλλήλων καί συνοΐδών τουριστών καί ώπε φάσισεν έπειγόντως ικαί μέ α- δράς δαπάπ'ας είς ιβάρος τοΰ κράτους ν" αποστείλη ά,μέσως στΆ έξωτερκκάν, είς την Έλβε- τίαν, την ιΠοολΙλίαν ικαί την Άιγ^ γΐλίαν, μαθητευοιμ·ένους διά νά εκμάθουν ξένας γλώσσας, χαί νά όίπσκτήσουν τουριστικήν α- γ&ϊγήν, Ιδεδομένου ίχτι τό πιροσε χές θέρος είναι Τό έ'τος τής *Οο γανώσεως Παγικοσιμίου Τουρι- μοΰ καί συ<επώς προβλέΐπ'εται μία ικατα—ληικτική ιάφιξις του,ρι στών. ΙΔυστυιχώς, τό μέιγα σφάλιμα τής άπΌ|σΓΓροφης των 'Ελλήνων τής ιδλιευθέιρας "Ελλάδος διά την γλωσσομάθεκχν, δέον να ά. ποδοθή είς την γενεάν των άρ- χών τοΰ είκοιοττοΰ αιώνος, οφει¬ λομένην ικυρίως &ίς τήιν προγο- νολατιρείαν καί την δόξαν των ΊΑΘηνών τοΰ Περιικλέους 'καί τό κλέος τοϋ ΐΜιεγάλσο Άΐλεΐξάν- Ιδρου, δταν Ιή ΊΕλληνική γλώσ- σα Ιέκείνης (τής μακρυνής έπο- χής ήτο ή ιπαγικόσιμιος όμιλου- ιμένη καί γραπτη γιλώσσα, 'καί ιιιέ την εντύπωσιν αύτην εΤζων πανευτυιχεϊς, άναιαι,μνηΐοικόιμενοι τό αρχαίον μεγαλείον, άντί νά άσιχολοΰνται μέ ικάτι θετυκώτε- ρον ικαί παρε'κτός τής πολιτιικο λογιας, τγτις ήτο τό προσφιλές καί φΐλέγον ζήτημα τής έποχής Ιέκείνης, καΓΐετρίΙβοντο είς τό νά Ι5ημιουργήσουν την -ολυτγλωισ- σίαν αυτής ταύτης τής Έλληνι- κής γλώσσης «ιΚΑΤΑ,Σ Κ'ΕΙΥΆ·· ΖΟΝΓΠΒΣ» την ύϊτ&ρκαθαρεύ- ουσαν τοϋ Μιστριώτου, την δή μοτικην τοΰ Πλυνοΰ ικαί τοΰ Τριανταφύλλου ικαί την μαλλια ρήν τού ψι^χιάρη καί πρσβαίνον τες 'άκάμη ικαί είς αΤιμαΐτηρας συιγΐκρούσιεις, μέ τα εύαγγιελι- κά καί τα όρεστιαΐκά... Σί/κ Τράνζιτ Ρκλόρια Μούντι. ΑΙΙΓιΥΠΤΙΩΤΙΗιΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΟΥ,ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ,ΚΑΠΝΟΥ Υπο την πραεδριαν τοΰ θΛπουργοϋ ικ. Ι. Παροοοικευοπού λου συνήλθε ή κυβερνη'τική επι τροπή ικαπνοΰ καί (δλαβιεν άπο- φάαεις επί τής ©φαιρμογής τής ικοοπνιικής (πολι,τιικής τής κυΐδβρ- νήσι&ως διά την διάθεσιν τοΰ προιόντος 'έισοιδείας 11966. Έξ άλιλου, Ιέπεσκέφΐθηισαν τόν ικ πρωθυπουργόν βουιλευταί των κοςπνοπαραίγωγιικών περιφε ρειών ιέικθέσαντες ίτάς άπόψεις λώς ΰπ' δψιν των ικα'ι δλαι αί προσφυγΐικαί Όΐργανώσεις, αί οποίαι φιλο'γΐενώς δρώσαι πρός εξυπηρέτησιν των μΗγιάλοχν έν*- διαΐφερόντων τοΰ Προσφυγιικοΰ Έλληινισμοΰ, θά φροντ&σουν νά έχουν οΐκαθεν ικαί ανάλογον προγραμμαιτισμόν τής έργασί1· άς ικαί τοΰ είΐδΐ'κοΰ σκοποΰ ιτων ώστε καί ε5δι)κόν νά άπο&αιθνη τό ϊιργον των, άλλά καί πρωτό τύπον καί πληρέΐστερον. ΑΡΙΣ ΚΩΙΝΣΤΑΙΝΤΙΗΙιΔΗΣ των ιέπί τοΰ θέ,ματος. ΊΕΙπί των ληιφθειισών άποφά- σεων θά ητροβη είς άνοοκοινώ- σεις ό ύπουργος ΊΕ]μπορίου κ. Τσέλλος. Κατά παρααχιεθείισας πληροφοοίας ικαιτά την ώς ανω συνεδρίασιν (απεφασίσθη ή €ναρ ξις των αιγορών διά μέν τα ικα- πνά τα σ^σκευια1σθέντα είς άρ- μαθόδιε|μα την ΙΟηιν Φεδρουαρί- ου μέ λήξιν των ατγορών την 27ην Άΐπιριλίου, διά δέ τα ικα- πνά τα συσικΐευιαιοθέντα ε^ίς σει οά παστάλι από ιΐης Μαρτίου μέ λήξιν την 3Οήν Άιπριλίου. Ή ικυΙ6έρνηΐσις θά άΐσκήση παρειμ- βατυκήν πολιτιικήν διά την δια- μόρφωσιν όιμαλών συνθηικών ικα τα τάς ώγοράς, άνάλογια ιμέ την εξέλιξιν αυτών, καί θά πά ρειμβαίνη διά τοΰ ΕΌ,Κ πρός στήριξιν των τιμών μέ δάσιν τάς τιιμάς εσοδείας 2965. Μιε'τά την λήΐξιν των άγορών ό ΙΒΟΚ θά σ^κε-νιτρώση τα ά- διάθ·ετα £'ίς χείρας των ικαπνο- παραγωιγών καπτνά. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Φέρβται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμβον Εται¬ ρείαν καί Έταίρειων Περιωρισμένης ΕΦ&ύνης ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. ΎπονργοΟ Έμηορίον ύη' αριθ. 65378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ&είβης είς τύ ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ (Δελτίον 'Λνω- ννμων Έταιοειών), όοίζεται δτι δύνανται νά *υν«χί- σωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς ϋροσκλήσεις τΛν Γεν. Συνελευσβτυν χαί τούς ΊαοΧογισμβύς των διά τή; οικονομικάς μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0Μ0 ΔΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγί¬ νετο μέχ§ι τοϋδε διά τής «0ΙΚ0Ν0Η0Α0ΓΙΚΜΣ» π% ό τής συγχωνενσεώς της.
6
Τιό νέον 5θέ'σιον αύττοικίνηίτον ΧΙλ^ιμαν Χάντερ τού
['οττος Ρούτς, τό οποίον έπι:δίείΛ0η είς την "Εκθεσιν Αϋιτοκινή-
του 1966, ή όττοία Μιγινε τελευτα'ω-ς είς "Ερλς Κώρτ τοϋ Λον
δι νουυ.
Μια γενική άποψις τής Εκθέσεως Αυτοκίνητον ή όποία έγινε τ.ληαταίως είς "Ερλ Κωρτ τοϋ
Λον&ί<νου>.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Ώς ανεκοινώθη υπό τού 'Υ-
ποΐδιοιικητοϋ τής "Λγΐροτικής
Τραπέζης κ. Α. Πάπ>ελάση, ττέ-
ραν των τεθεισών ηΊδη είς Γτήν
διάθεσιν των Ύπακαταστηιμά-
των τής Τραπέζης ττρό ημερών
τιιστώοεων έικ δραιχ 3110 0001.
000, νέαι τοιαύται ϋψους 23>1
485.000 δραχμών διατίθενΐται
είς τα Ύπτοικιαΐτα»τή|μαιτα τής
ΑΤ1Ε πρός χορήγησιν μιεσομα-
κροπροθέΐσμων δανείων εζςτούς
διά την ανάπτυξιν
βελτίωσιν των γιεωργιΐκώιν
των έικμεταλλεύσεων
ΙΑΐΙ έν λόγω πυστώσεις καιτανε
μοντσι κατά ακοπούς δανείων
ώς ακολούθως: 1) Διά την κα¬
τασκευήν γ|εω|ργιικών καισμά-
των κιτηνοτροφίας δρχμ. 81.
1130/000, πτηινοΐτροφίας 21Λ3Ο.
000 χσί κτισμώτων έν γένει 87.
Οαθ.000. 2) Διά την ανάπτυξιν
τής μειλισσοκϋΐμίας δραχΐμ. 12
693.1000 3) Διά την ίδρυσιν
θερμακη—ίων ικαί θερμοσπορεί-
ών ύττό σ_ιστηματιικών λαχανο-
κη—κι,ρών δραΐχ. 10.330.000 4)
Διά την άϋτοΐκΚησιν δασικών μη
χανημάτων κ«ί έργαλείων ώς
καί διά λοιττούς δασικοϋς οικο
ιΐούς δρχ. 12.425.000. 5) Διά
την Αγοράν των είδιικοϋ τυπου
θερμαστρών τής ΑΤΕ δρχ. 4
285.ΟΟΟ. 6) Δια την ανάπτυξιν
τής άνθο>κομίας δρχ 1 590 £00
καί 7) Δι' ενίσχυσιν τής σηρο-
τροφίας δρχ. 900 ΟΟΌ. ΑΙ καττά
τ' ανωτέρω διατιθέμεναι πιοτό
σεις προορίζονται νά κολύψουν
οαναΐφεϊς άνάΐγΐκας των παραγω
γών ικατά τό τβρώίτον τρίμηνον
1967.
"ΈΜηνυκή έϊττιιχείρησις πρόι-
ικευται νά γίνη τό ξενοδοχείον
«ΐΜόν Παρνές», πού έχιει έγικα-
ταιλεΐ'ψθή έβώ καί πολίλούς μή.
νας ά—ό τούς 'ΕΛιβιειτούς άναΐδό
χους τού καί παραμένει κλει¬
στόν. "Οπως ανεκοίνωσεν ό Γε
νικός Γραμματεύς τού ΕΟΤ κ
Μάρος Ροόφαήλ, ή έικμειτάλλευ
σις τού ζενοίδοχε,ιου θά ανατε¬
θή μάλλον είς ελληνικόν ξενο-
οοχειαικόν 'Οργιανι/σμόν, άφοϋ
πρώτα πραγμαΐτο~οιτ|/θοϋν ώρι-
σμένες άτττ>αφαίίτ
-ιοικιευές.
Παραλλήλως μς μών
ται καί προτάσεις των ξένων
οϋκων διά κατασκευήν -<Τελε- ψερυκ» τής Πάρνηΐθος. 'Ε/π στνς, ό ΙΕΟΤ προσπαθεϊ νά βελτιώση τούς δρους λε'ΐτουργιίας κάί του ξενοΐδοτχΐεΐου «Ξενία» Πάρνηθος, ττού παρουσ[οοσε τελευταία ση- μαντιικήν κίνησιν. 'Έιπειδή δέ ό λαγος περί <,Τε λεφεΐρίΐκ», ό κ. Ραφαήλ προσέ¬ θεσεν δτι α( άρμόδιαι τε,χνιικαί υπηρεσίαι τού ΕΟΤ προδαίνουν ήΐδη είς την το-ογραΐφι/κήν μελέ την είς την Σαντορίνηιν, διά τή<ν εξακρίβωσιν τής άαβεκΐτυκόίτη- τος τοϋ έοάφοος, προκειμένου νά καταΐσ,κεθαοθη έΜκ,εΐ «Τειλε- φερίικ» πού θά σΐΛΐδεοη την πε ριοτχή προσορισμοΰ των πλοίων μέ την πρωτεύουσαν, τα Φηρ ρά. ΊΑινίΒκοίνωισεν άκόμη 6 γενι¬ κώς γραμματεύς τοϋ ΕΟΤ, δτι ώτκφασθσθη ή επιχείρησις μέ ποσόν 2 800.000 δρατχμόν τδν εξής τυέντε θαλάσσιον τουριστι χών συγ,κοινωνιακών γραμιμκΓον, κοίτά την χιρονυκήν περίοδον ά πό ά;ρχώ Μί ά τέ- η χρή ρίο πό ά;ρχώτν Μαιρτίου μάχρι τέ λους ΝθθμδριΟυι: α) των Βορεί ών Σ-ο,ράδων, 6) Ά/ΐΐό Μυΐτι. λήνην, Σάιμον καί Χίον πρός την Τουρκίαν, γ) Κα6άλας - θάηο^ δ) Γυθείου Π Κυθήρω,ν καί ε) Κάμης - Σικθρου. Ά-ό τάς γραιμιμάς αύτάς αί τέΐσοε- ρες ΤεΐλεοΓΓϊαι έκτελοϋντες μέ μιικιρά το-ιικά σκάφη. 'ιΑιρκιεταί α,Μλαι άπτοφόΐοεις τοϋ ΕΟΤ παρουσιοιζουν σηιμαν- τυκόν ένδιοοφφον «-ως. ·Η ο1. ικονομυκή έν^σχυσ^ τής "Οιμοισ- τΐονδίας 1Εικ!δρο|μι«ών Σω(μαηΈΐ ών, μέ ποσόν έικατομιμυρίου δρα ίχΐμών, γιά την ττε.ραιτέρω άνά- τρτυζιν των ήΊδη λευτουργοθνίτων δέΐκα 3ενώνων ΝιεατηΓτος είς δι αφάρους —{-ριοχάς τής χώρας. κχΛ διά λογαριασμόν τοθ Ύιπουργΐεθτχ» Γεοργιίιας, εισ- ή|χΙ8η|σαν άττό τής Άγιροτϋκήςί ΤιροτταΙζης έ,νίτός τού μηνός Ία- νουαρίου 11967 έκ Κοΐλιφορνίιας ΗΙΠΑ, 25 χιλιόγιρσιμιμα •σιτόρου' των άκολ,ούθωΛ. 3 άισπέριμιων πθιΐκιλιών καριτουζιοΰ: 1) Ύ- βρυδιου ΤΡ Ι Χ 317, 2) ΎδρΚδί- οι> ΤΡ Ι Χ 3113 κ·αϊ 3)Ύ6·ρι·δίου
ΤΡ Ι Χ 377. Τα έν λύγω ΰβρί-
δια, είισατγιόιμεναι άίτ^οκ(λευαιτιικω^
καί ιμόνοιν διά την διενέργειαν
δακιμαστιικων καλ/λιΐε)ργειώ.ν,
ιϊρέτΤΕει νά σπκίιρωνται μετά των
όϊλΐλων ένστίέιριμων ποιικιλιών
κισί μόΐλιιστα οανιστάται νά σπει
ρεΐται μία γιραιμιμή τού ασπέρ-
μου ΰ6ρϋ&[ιου ικιαί τρείς γραμ¬
μαί τής ένσπέριμου ποιικυλίιας
τής προιτιιμήιοιεως τού καιλλυ&ρ-
γη,τοϋ Ή άνοχτέιρω Ή»σότηις ύ-
δρϋδίων θά άποιοϊταλή, ίίιμα ττϊ
παραλάβη της, είς ύιπακαταοτή
ματα τής ΑΤίΕ πρός διάθεσιν
είς ηταραιγιωιγούς διά τόν ώς α-
νω σκοπόν.
Λΰξησις των όρίων ένισχύσε-
ως των διοτεΐχνών ξΰλου: Ή
διοτεχινΐα τού ξύλου «χτά τα τε
λβυΐταΐα δτη, μέ την ήθυκήν καί
άλιικήν ένίσχυΐσιν τής ΑΤΊΕ, έ-
ηΐετέΐλεσε σημαΛττιικάς προόδους
κώί έτΓεξείτάΐθΐη είς δΐλας σχεΐδόν
τάς είΐδιικόιτηιτας μηιχανοκινήίτου
έιπεξεργασιΐας τούτου (οίικοΒο-
μήσιμος ξυίλιευα, κου!φώ|ματα,
δαρελεΐποιΐα, κιιβαΛοποιΐα, Ικυ-
ψέίλαι, καρροττοιΐα κ'λπτ.), έπ' ώ
^ΐΕλΙε'α τόΐσον των μιικροβιοτε-
χνων τής ύιποοθθροιο, οί όττοϊοι
Τ5.ΐ!ραν τοΰ γΐεωιργιικοΰ των εϊσ-
οΐδήΐμσΐτος έΊξασφισιλί,ζουν καί
-τρόσθετον είσό|5ημα, όσον καί
των καταναλωττ/ών άιγροτώ,ν, οΤ-
τι·νίες τσρομηΐθεΰονται τα ξυ|λο-
τειχτνικώ εϊδη είς συμφερούσας
τιιμάς έξθπη,ρετούμενοι έπΛο-
•πίιως
Τα ανωτέρω ύτττογιρσμιμίζον-
ται είς διαταγήν τής Διοικήσε¬
ως τής ΆΙγροτυκής Τρατπέζης
τηρός τάς ΤΙεί)(7νυκάς Έσπθεωρή-
σεις καί τα Ύ*ΐΓθΐκ«ταστήματα(
αυτής, «αί παρέχονται όΐδηϊγίαι
διά την χορήιγησιν μεσοττροθέ-
οιμων δανείων είς μικροδιοΐτέ-
χνας διά την μετοπροΐΓτήν τής
^ΐιροκινήΐτου έτοεξΐεργιασίας τού
ξΰλου είς μηιχιανοικ,νηιτον καί
τόν έ'ξοτΐ'λισμόν των βιοτειχτνι-
κών έιργο-στηριων των μέ σΰγ-
χρονα μηιχανήματα
Ηιρός τόν σικοπτόν τοΰιτον αύ-
ζΟΛΐετται τό ανώτατον δ·ριον ένι-
σχιΰσεως καττά ξυΐλοδιοτέΐχνην
είς δρχ. 75 000 Μέχρι τοϋ πο-
σοϋ τούτου θά τταιρέ|χέ>ται ενίσ¬
χυσις υπό μορφήν μεσοπροθέσ.
μ'ων δανϊ'ίων καί πρός τούς δι-
οτέιχνας τούς κ'εκτημένους 6μοί
ως όΐγροτιικιήν περιουσίαν καί
άτοαςτχιοιλουιμέΐνους, παραλλήΐλως
τορός τΛν γ,Ε^ργΙίαν, καί μέ την
&τπΙδι<5ιρτ3ωσιν κ«ί καταισικευήν γΐεω'ργιικών ή δαουκών μηιχανη,- μο^των καί έργιαλείων, διαθέττον τας δέ έρΓναστήρια Ή ενίσχυ¬ σις τούτων θά ένεργήΓΓαι διά την σιγαράΐν πρώτων ύλών (λ.α- μαιρίνας, σ'δήρου, &ελονιών κ. λ.-.). Ή έίπιτροττή τιμών καί εΐσο- ΐμόπων γνωιμαδοτεΐ, 8τι είναι ουνατή αϋξηισις των μισθών καί ήμιερομισβίων κ'αίτά 10% μόνον έν^ός τού 1967, ένώ ή Συνο,μο- σ-ονδία ιζηΐτει αΰξηισιν κατά 62,5%. 'Εντός των ώς ανω ό- ρίων τώιν καθορυζο,μένωιν ιόΐτοά της έπιτροητής τιιμων καί εΐσο- δηιμό/των πιιστεύΐεται δΐτι θά εί¬ ναι αί αύξησις τάς ό~οίας θά άητοοειχθη ή ΐκυ&έρνηισις &ιά τούς μισθούς καί τα ήρερομί- σθια, θά σαστήιση δέ είς τάς έρ γοοοτιικάς όργανώσεις άπτοδο- χήν των, ότγνωστον είναι δ,μως καττά ποσόν αυται θά θεωρη- θοΰν ιϋκανοίΐΐοιη»τ»καΐί. "Έν τω μΐε^αξύ ή κυβέρνησις ά-οφΐεύτγΐεί νά έγικιρίνη νέας δα¬ πάνας είς π:όν κροπυκόν πρου- πολογυσμόν, ένω «ΐφνι&ί« καί ττοτρθδυκή κΐάμψις των Βημοσί ών έσάδων κατά αόν παρελθόν τα Δεικέρ&ριον, δπως αναστεί¬ λη τάς πληρωμάς καί ωρισμέ¬ νων έξ άνειληιμιμένων ύπτοχρεώ- σεων άκόμη, δπτως τα τπρίμ των άτνιροτυκών προιόντων. Συνολι- κώς ύ~ολογίΙζ|εται 5τι είχον ά- ναισταιλή τηληρωιμαί ϋψους 500 ■περθπου έικατομιμυρίων &ραιχ- μώνί, ή'δη βιμως ώττογΐράιφιονται τα ένττάλ,μοΓτα κατταδολής είς τούς δικαιούϊχους. Πιστεύεται, δτι ό ττρουττοίλο- γιοΐμός τής χρήσεως 1866 θά κλε'ίση 'ΐΌοσικελϋσιμένος καί αά εσοδά του θά ψθώσουν ΐτό ιτρο- 5ψος των 34,2 διισ. κατά π:ήν παράτασιν τής χιρήισεως μιέ|χρι τέΊλους Ία- νουαρίου Τό Οψος τοΰ νέουι ττ,ρουτπολογισμοΰ, ώς ιπιρός τα έζοΐδα θά είναι τής τάξεως των 40 δισ ίνώ βάισει άνευληιμιμέ1- νων ύποιχρεώσεων αί δαπάναι ύπολογιζονται είς 37,5 — 38 δχ> Είς την τπροσττάθειαν δ[ττως
έξο υκονοιμηθή ποσόν 2 — 2,5
δισ. διά τάς δηΐμοισίας έππενίδύ-
σεις, ή κυδιέΐρνηρις δέν θά έγ-
κ,ρίινη νέας δαπάνας.
Τό ΰψος τοϋ ίπιροϋιπολογισμοΰ
δημοσΡων έίΐτενδύσεων καττά ιτό
1967 θά είναι 7 δια. έναντι πίλη
ρωμ'ών τοΰ 119(66 7,2 διισ. θά ά
παιτηΐθοΰν δέ δάνεια διά την
ηραιγιμα,τοποιηισιν τουυ 3,5 δισ.
δραιχιμών, ιέξ ών δύο δια. έκ
τοΰ ιέισωτ&ρικοΰ καί ν/ι δισ. έικ
τοϋ έ'ξωτςρΐικοΰ. Κίενόν ενός 6ι
σεικα:τοιμμυρίου θά καλυψθή,ώς
συνήθως &πό τα 8σοδα Ιέξ έτοεν
δύσεων
Ώς ανεικοινώθη ύπτό τοΰ ύ-
ττο'διουκηΐτοΰ τής Άγροτιικής
Τραητιέιζης ικ. Α. Πειπΐειλάιση, έν
δψει τής προγραΐμιμαΐτισθείσης
παρά τού ύττουιργ^ίθΌ Γεωργί¬
ας δημιουργιίας έξει(διικευ(μένωΜ
ζωνών καλλιεργΐείας έικτεταιμέ-
νων 'δενΐδρώνων, άητεφιαισίσθη δ-
ιτως χορηγώνιται ύτττό των περι-
φερειαικών ύ~ιρεσιών τής ΑίΤΕ
άνάιλαγια μεισοιμαικροπτρόβΘσμα
δάνεια διά την δημιουργίαν ή
δισμήρφωΐσιν όηΓωρώνων έξ ε¬
νός εΐΒους άνευ τοεριορισμοϋ τι
νός επί τής έικιτάσεως, ήτοι καί
ττΐέραν των 20 στρειμιμιάτων (ώς
ίσχυΈ μέχιρι τοϋ(δε), καΐθώς καί
πείραν των 40 στρεμμάιτων ιτρο-
κ:ιμένου διά συινΐδυιαιοιμόν καλ-
λιεργειών. Δη|λαΙδή, εΐίτε έξ ε¬
νός εϊδοος ττράκειται είτε χα!ί
έκ περισσοτέρων, δέν τίΐθΐειται
διά την 'δανειοίκήν ένίισχυσιν ττ/ε
ριορυσμός ώς πρός Γτόν αριθμόν
των στρειμμόΐτων των δημιουρ-
γθίΐμένων ή ΰιαιμοιρφου,μένων
δενΐδρώνων
Οίναττοιηιτυκαί έγικιαταιστάισεις
είς Ηράκλειον: Κατόπιν έ,γΐκρί
σεως τής 'ΕΓΐτη:ραπής Πιστώσε-
ων της Άγρατιικής Τραπέζης,
ή "Ένωσις Παραγωγικών Συν|ε-
ταιρισμών Πεζών Ήροοκλείου
θά ένΐισχυθή Ιδία μοακροίτπροθέσ-
μου δανείου ΙΙΟ&τοϋς διαρκείας
έικ οοα,χΐμών 3 395.ΟΟΟ διά την
αγοράν ικαί εγκατάστασιν με-
ταλλυκών 'δεξαιμενών καί διά
την προμήθειαν καί έγΐκοπάστα
σιν οίνοποιηΐτΐ'κών μίη^ανημάιτων
είς ιό Οίνοποιεΐον του.
1Η έπι'δόΙτη|σις έξαχθΐεισών στα
φιυιλών έ|κ περιφερείας Ηρα¬
κλείου Ό Ο'ινοτηοιηιτιικός, Έ-
λαιουργιικός καί Πιιστωτιικός
ΣυινεΓταιρισμός "Αρχανών Ήρα-
κλείου χρημοποΐδοτείΐται ύΐττό
τής "Αίγιρστικής Τραητιέιζης διά
δρχ. 1.830 ΟΟΟ διά την ικαιταβο-
λήν είς τούς είΐσικομιστάς έπτι-
τ ρ απτειζ ιων στ αφυνλώ ν, έξιαιχθ(; ι-
σών είς 'ό έξωΐτερυκόν, τής ύ-
τπό τοϋ Κρόπους εγκριθείσης
90λΟΤΓΐτου κατά ιχιΑιόγραιμμονέ
πιΐδοτήΐσεως.
Χρηΐματοδάτηρις Βιαμηιχανθας
Γάίλαΐκτος είς Δράμοτν: Ή Βι-
ομηΐχανία Γάλχχκ,τος «ΝΙΕΟ-
ΓΑΛ» Α ιΕ.Ιέχρη|ματο!δοτήθη ιτρο
σφάτως ϋττό τοϋ ύπτοικαιταστή-
ματος ΑΤΕ Δράμας διά δραιχ-
μών 4.50ΟΟΟΟ διά την συγκέν¬
τρωσιν γάλαικ/τος.
ΐΑΰξησις ικαττά 1.89Θ έικατομ-
μύρια δραχμάς εσημειώθη είς
τάς -πάσης ψύο'εως ίΐδιωτιικάς
καταΐθέσεις καΐτά τόν τοαρεΑθον-
τα Δβκέιμ&ριον —2νοΛαι τοΰ ττρο
ηΐγουιμένουι μηνός ΝοεμδριουΓ—
άνειλθΌΰσαι συνολιικώς είς 46.
207 έικατ. 6ρ·χ.
'ΑναλυΐτιικώτΓ&ρον, συιμΐφώνως
ηρός τα στοιχιεΐα της Τραητέζης
τής ΈλίλόΙδος-
ΗΑί καταθέσεις δψ&ως άνήλ
θον είς 5.999 έικιατομ. δρχ., ση-
μ:ιω|θΕίΙσης αύξή'σεως έναντι τοθ
Νοειμδρίου κατά 34 έικατ
-ΗΑΐί ικαΐταθέΐσεις ταμιευτηρί-
ου, άνήιλθον είς 31.835 έικαΐτομ
δρχ., σηιμειω)9είΐσης αυξήσεως
κατά 1.731 έικατ.
—Ά ι καταθέσεις Τφοθεισμΐας,
άνή,λΒον είς 5.696 έικατ. δρχ.,
αύξιηΡεϊσαι ικοίτά 274 έικαττ.
ΗΑΙ δεοιμευιμέναι καταθέσεις
άνηλθον είς 2.677 έικ δρχ., μει
ωθεΐσαι κατά 92 έ|κοπ.
—ιΑιΙ κοπαθ'έΐσεις δημόσιον έ-
τΐιχειρή|σεων άνηλ.θον είς 744 έ-
κοίτ. δρχ , αύξηιθεΐσαι κατά 268
έικ'θίτ.
—ΙΑΐ' καταθέσεις Δηιμοσίων
"Εΐργωιν άνήιλθον είς 4 714 έ-
καιτοιμ. δρχ., αύξηΐθεΐσαι κσπά
86 έικατ.
ΗΑΙ καΐτοίθέσεις είς συνάλλα-
γ»ιια άνήιλθον είς 1.239 έικατομ
., αΰξηθείΐσαι ικ·σπά 8 έκατ.
ΕΙΠΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑιΙ
ΔΙιΑ ΤΟ ΕΡΠΟιΣΤΑΣΙΟΙΝ
ΤΩΙΝ ΑΟΟιΡ Ρ ΙΙΜΙΜΙΑΤΩ'Ν
ιΚαιτά τόν διενεργηΐθ'ένΐταενώ-
ττιον τής δημοττιικής έττι/τροττης
τού Δήιμου Άθηηχΐιων διεθνη
διατγωνισμόν, διά την ΐδρυίσιν
έργοιστασίου μιεΐταιτροπτης των
άπτορριμμάτων είς λιπάσματτα,
ύτοειβλήθησαν έτιΐτά προσφοραί
5ι«ό ς ομτ
ΟίΙΟΥΜαο ΟΠΩΣ
τό ©έΑκτε μέ τό
ΣΤΕΓΑΙΤΙΚΟ ΤΑ^ΙίΕΥΤΗΡΙΟ
ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΤίΡΑΠΕΖΛ- ΠΈΓΑΣΤΙΚΟ ΤΑΙΛΕΤΤΚΡΙΟ
Βενιζέλου 40-Αθηναι-Τηλ 621.243
ΑΠΟΚΡΗΑΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΚΟΝΤΟΒΑΖΕΝΙΤΩΝ
ΑΚΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ Κ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΟΙΚΟΝ. *ΛΝΑΠΤΥΞΕΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Μ&ταξΰ των όιποκρηιάτυκων
χορων, ττού έτοι,μόιζονται νά δώ
σουν, όπως κά£ε χιρόνο, στήν
ΆΙΘήνα οί έΐδώ έτοαρχιακοί Σάλ
λογοι, φα.νε/ται πως θά ξεχω-
ρΐιζει γιά τό τοητΐικό της χιρώιμα
καί τή ζωηιράτηιτά της ή ανά-
λογη γιορτή των Κοντοδαζε,νίΐ-
τών, άν λά&ωμεν υιπόψη την
ποιραικάτω δημοσιεύομεν άγγε
λία, πού σιπιείΡύνει ό «ΦΙΔΟ-
ΒΟΤΑΝιΑΣ» (φιΐλολογυκό ψευ-
δώνυμο τοϋ γνωιστοϋ Κονποβαζε
νίτη Ιέΐμπόρου άδοποϋηΓΤΐκών μη-
χανηιαάΐτων κ. Χρήΐστου Κάκκα-
λη) στούς συ)μΐπατριώ(·Γες χαί
τούς ςρίΐλους τοϋ χωρίου τσό^έ
τό τορωιτ6τυΐτΐο, τό γιεμοΛο ζων-
τάνια καί παραστατΐικόαηΓτα ϋ-
φος καί τήιν ίιδιόιρρυΙΘ|μη όρθο-
γραφ[α.
ΤΟ ΣΙΦΛΟΓΟ ΤΙΣ ΚΟΝΤΟΒΑ-
ΖΕΝΑΣ ΤΟ ΓΛΕΝΤΟΚΟ Ι
Στις έντεκα τ' ανιξιάρι τού
πρότου τού μινα το Σάτατο τ'
σπόβραδο, τελεφτΐιθ Σαβατό
Βραδο τις αποκριΛς μαθές στό
Ξενοδοχίο «Β*.ΣΙΛ1ΑΣ ΜΙΝΟΣ»
'ΐτιν αρχι τις οδού Πιρεός. 'Ε ε
ε 6 ρε τι έχι να γινι !ΙΙ
Ι ιιο μεγάλι τις χρονίας ι σί
ναξι από Κοντοβαζβνίτες κι' από
τους φίλους τού χοριοΰ μας, κε
αέσα ότι μεγάλι κβ χσροτπ έ
θουσα τού φιλόξενου αφτ"ύ χό
ρου, θα Γογκίξουνε τώ βοονά
κ ε θσ σκοϋξουνε ι ρβματιές από
το τρικούβίρτο γλεντοκοπι που
θα ξεσπάσι κινι τι βριδιά.
Εκτός από τιν ξεβκολισμένι
ορχίστρα του ξενοδοχιου, που
θα ττέζι όλα τ' άρκουδιάρικα
τραγοϋδια του ττολιτισμένου κο
ομού, θάχουμε μια ζιγιά βιολιά
αττο τιν Αγλανιτσικσ με μιά ζι
γισ νταβούλια από τιν Ανάστα
σοβα με νταβούλι από λικοτό
μαρο, σκοτομενο σέ χάσι φεγ
καριου στιν Κάπελι κΓ σργα
σμένο ϊφτά χρόνια στι νεροτρι
βι τις Βανένας Ι πηιζες από
άγριο τσικουνιοα βγαλμένι αττό
το πάτο τις Μάβρκ Λιμν ^ς κε
σιτεμένες διό ολήκλιρες β^ομά
5ες ο» τσιπουρίτι τιν εποχί του
τρίγου, γιο να μεθάνε ι πιπιζιέ
ριδες κε να σικόνουνε τιν πεν
τ&ρα στον «έρα
Γι' αβ^τό δεν ττρέπι, άχι μόνο
να Λιψι κονένας σιντοπιτις από
το σΐφλονο αψτό πανιγιρι, αλό
κε πολούς από τ υς γνοοτούς
κε φιλους πρέπι νσ κουβαλισι
κε όλι αντάμα, τρόγοντας, πι
νοντσς, χορέβοντας κε γλικο-
τραγουδόντας. νσ μας βρι το
μπονόρα, ι τριανταφιλένια τού
ιλιου ι σκάσι από τι ραχοκοκα-
λιά τοθ ΙμιτοΟ
Τοιάντοι μουνούχια τραγισ,
ζέπα κε σιουπα θό κουβαλιθού
νέ οπό τα ττχυρναρολιβαδ > τις
Κοντοβάζενας, θό σφαχτούνε
από μακελάριδες κε θα βρα
σ ούνε με δεντροκούτοουρη κε
πουρναροοιρινες από τι Μτιαλι
νά, οε φρεσκ«γβνομένα από
φιλιατινούς γανοματιδες λίΡέ
τια, για να μιραοτουνε λιχου
Ριόριδβς ατΐό τβ μπούρμπουλο
μεζέδες
Το ψομί, ψιλοκρισαοισμένο
από σιτάρι μαβραγάνι θεριβμέ
νο οτα ρόβολα τις Κοπρισιας κί
τις Αντουσιτσας κι' αλονισμένο
στο Καοτρο στου Γιουτσογιόργι
τ' αλόνι, μ' έναν τζιλι, ένα
βλάγκο, τον καρά τού Φεκαν
τρέα το βαρβάτο κε τι σιβα, τό
τβινιΛρικο του Τουποθεοδόσι τό
μουλάρι
Εφτό τσιούιτες δβκοχτόχρονες,
ροόσες, βεργολιγερές κι' αφρα-
τοχερούσες, θά κουμανταρίσου
νέ τό γένιμα μ1 αριολόγια από
το τρι οτπμίτικο πανιγίρι, θαντ'
αλέσουνε ότου Μπιτσικεονε στου
Ντουζιάκου το μιλο, θα το ζι
μοσουνε σε σκαφιδια από κου
φαλιαρικο πλότα>ο, σκαλισμένα
επιδέξια από Γραβαριτ ς βαγε-
νάδες κε ψιμένο με κου βουλα
κάτο από πουγάνε° γλινινες
φτιαγμένες από τα πιτιδια τις
Μπουστροπουγάνενας τα ξιλο
λιανόχεροΐ, θα μοσκοβολάι, κά-
νοντας πολά στόματα να σαλιο
νερουλιάζουνε, οσιτ< υ να βά λουνε μιά μπου<ιά στο στόμα τους νά στιλοθούνε τα σοθικά τους, Λπό κρασί, αφτό κι' αν ίνε ! Κατακόκινο σαν έμα από φρε- σκσσφαγμένα περιστέρια, από φιλερισιο σταφίλι, τριγιμένο στα περ αμ·"έλια στις καλόγριας το χτίμα. Τσιούπες σμιχτοφριδούσες μπιρμπιλες, δαχτιλιδομεσες κε μακροπλεξουδοοσες θα σας κερ νάνε με ^εντροξιλοκάνατα κι' α^ παι κε γο παλιώμπελο Σιφάμελους σας καρτιρό κε γλεντο κράτορσς εγό. Αποκριέ τού 1967 Ο φι^οβοτανώς ΛΕΥΚίΙΣΙΑ, 31. - 'Ανεκπ·ί- . είναι ή βοή£εια τής —λ- ιες π,ρός την Κύπρον, τόσον ρί,ς ϊικγγιΟ Ρΐΐ-κιν της Έθνο- *·ρο*ΓίΙς, ίΊ";ον καί δ ά [· οικίαν άκριτιικών Είς αύτην την δήλωσιν προέβη πρό τίνων ήαερών είς την Βουλήν ό 6ποι<ργος των Ο'υκο- ,α α κων κ. Σολομιβης, συζηιτών δ ά τόν πρ:υπολσγιαμόν άνα- ~:ύ£εως τοϋ 1967. Οδτος άνέρ- χι.ασι είς 8,3 έικοπομιμύρια λί- ρας, έξαιροΐ-ΐμένων των έπενδύ- σεων των ίμιικρατικών όργανι- <τμών. "Ηδη, έψηΐφίιοθη ό τακτι¬ κάς προυττολθΎΐισιμός, άνεριχό- μενος είς 23 έικοπομμύιρια λί ρας. Ό 'Κ όπουργός παρέσχε έντυπωθιακά στοιχεια δημοσιο- νοιμυκής πολιτιικής περισυλλο- γής, ή όποία άποιτελιεΐ ηαρύ^ δευγιμα πρός μίιμησιν. ΙΕΊΙδιικώτερον, αί διοιικηΐτιικαί δαπάναι παιραίμένουν σταθεραί άπό έπταετίας, έξαιρουμένων των έκτάκτων δαπανών άίμύνης, αί οποίαι άνηλθον έντός άς είς 8,5 έικατ. λ[ρ«ς. Σημειω¬ τέον ατι διά πρώτην φοράν Κύ- πριος ύπουργός απεκάλυψε τό φορολογυκόν βάρος. Τουτο ΰπε- λειγίσβη δτι άντιστουχεΐ είς πο¬ σοστόν 16% τοΰ άκαίθαρίστσΐ/ έγΐχωρίου προΓόντος. Ό κ. Σο- λομίβης άπ'εκιάλαψεν έπισης έΐμ- πυστ&υιτικήν έικθεσιν τής Διε- θνοϋς ΤραπέΙζης άναιφοριικώο ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ ΑΝΕΥ ΕΙΣΦΟΡΑΣ Έν σχέσει μέ τό θέμα περί άπαλλαγής άιπό την άνίτιοταθ- μιστιικήν εΐσφοράΐν τοΰ εΐσαγο- μένου άητό τιρίίτας χώρας είς την Κοινότηιτα έλαιοΐλάΐδου π<ρός 6'ομηχανοποιησιν καί την έναρ ξιν έ'φαριαογής της, παοεσχέθη άρμοΐδίως ή δΐιευΐκρίνιοις &τι έ- νεικρίβη μέν από τοϋ έξ ΰπουρ- γων Σ .,ιμ&ουιλίου ό κανονισμός σΛΌΓφορικώς πρός την έν λόγω άτοαλλ.αγήν, όΐλλ' ήΙδη διά νά τ£ 6η αθτη έν {ισχύϊ άπαιτείται, δ¬ πως έικΐδοθη" ύπιό τοΰ έντεταιλιιιέ νού όργάνου τής Κοινόιττϊτος καί δ άντίστοιιχος έΐκτελειστικός κανονισμός, διά τοϋ όιποΡου θά καθοιρίιζωντσι τα πΐλαίσια καί αί τυραυποθέσεις τής προανα- ψιειρθείισης άπαΙλλαΓγιής εΐσφο-ι ράς. Τό έν λύΐγκρ ΣυιμβούΙλιον θά συνέΐλθη ^ις Βρυξέλλας κσ/τά τήιν προσέχη Τιεΐτάιρ/τηιν διά την έπιεξιεριγιασίαν τοϋ δΐλου θέιμα- τος. ^ς την δσνειαλη—τιικήν πολιτι κήν τής Κύπρου, ή όποια, ση¬ μειωτέον, Βχει είς τό ένεργηιτι- κόν της εξαίρετον έπυδοον ώς ττρός την εξόφλησιν των ϋπτο· χρεώσεών της Έν συνειχεία, ά- ν,εφί'ρθη είς τάς άπόψεις τοΰ κ. Ζςλώτα, ϋπογραιμιμθσας την ά- νά>ι νην, εντάσεως τής έικπς' &εύ-
σεως είς τόν τομέα τοϋ οικονο¬
μίδου οχεδκχισιμοΰ.
Σηαειωιτέον, δτι ή Δυεθνής
Τρόίπεζα ΐκατέΊταξε την Κιΐιπρον
είς την 35ην θέσιν επί 136 κρα-
των δσον άΐφορά τό 5ψος τοθ
κατά κεφαλήν είσοδήματος. ΑΟ
τη άεικοίνο.οεν έπίσης δτι ή
ΈΙλΙλάς καΐτά την περίοδον 1960
-ϋ5 κατέΙλα!&ε την δευτέραν θέ¬
σιν με,ταξύ των χωρών τής Εύ-
ρατταΐικής Οικονομυκής Συνερ-
γοοσιας καί Άνο—ιτύξεως.
ΊΕιποιμένως, ετόνισεν ό κ. Σο-
λο,μθδης, είναι έπιπτόλαιον καί
άντ'εθνικόν νά άπαιπήται ή άνα.
δολή τής άναπιτϋξιεως τής Κύ¬
πρου διότι δήθεν ύπονομεύεται
ή εΐνωΐσις. Τουτο, ανέφερεν, Ισο¬
δυνάμει πρός μοιρολατρείαν
καί θά απειτέιλει αύτόχρηιμα τρα
γυκήν όπισθοΐδρόΐμηισιν εάν ή
Κοπρος έν άναιμοντι τής ενώσε¬
ως άνέστελλε περαιτέρω τάς
προσπαθείας της διά πρόοδον
καί άνό—πτυξιν, μέ άσφαλή συ¬
νέπειαν νά ικαπταλήιξη μία ϋπτα-
νάπττυκτος περιοιχή τοΰ ελλαβι-
κου χώρου.
ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΑΙΑΘΕΣΕΩΣ ΜΟΣΧΩΝ ΕΞ ΗΠΑ
Ύπο( τής Διοικήσεως τής Ά-
γροτυκής Τ|ραπέ1ζης έικοινοποιή
θη πρός τάς υπηρεσίας τής
θεσσαλονίκης,Κιλκίς, Δράμας,
Πολυιγύρου, Βεροίας, Ν. Μου-
δανιών καί ΚοΛαμάΐτας, Μγτγιρο
φόν τοϋ ύπουργιείου Γεωργίας
πρός την Άιμερυκανιικήν Πεωίρ-
γιικήν Σιχολήν θεΐσσαιλονί'κης,
διά τοΰ όποίου κατανέιμεται είς
τάς περιφερείας των άριθαός
έκ των εΐσαιχθέντων παρά τοϋ
ΎποΜργείου έξ ΗΙΠΑ καί παρα
ληΐφθέντων υπο τής έν λόιγιω
Σΐχολής πρός διατήρησιν έ,πί 3
μνηνον χρονϋκόν δισΐστηιμα 360
μάσχων.Ώς αονίζειται σχετικώς,
ή έπιλογή των παραγωτγών, είς
τούς όποίους θά διαττεθοϋν οί
μόισχοι θά γίνη άπό κοινοϋ ύ-
πιό των οίικείΐι>ν Δ)ινισεων Γεωρ
γίας καί των 'Υπηρεσιών τής
ΑΤιΕ. Είς τούς έπυλ&γηισομε-
νους, έφ' δοον οδτοι θά πλη-
ροΰν τάς άτπαιτουιμένας πρου-
ποθέΐσεις (σταϋλον τροφάς κ.
λ.π.) θά χορηίγηβοϋν υπό τής
Άγροτιικής Τραπέζης άνάλογα
πρός την άζιαν των μόσχωιν μ:
οοπρόΊθεσιμα δόΐνΐεια διά την α¬
πόκτησιν αυτών. Μεπά τό πέ¬
ρας τής παχονσεως των μοσ-
χων, ήτοι μετά την άπάκτηισιν
τοϋλάίχυστον 300 κιλών ζώινιτος
©άιρους κατά κεφαλήν, θά χο.
ρηΐγη|θή παιρά τοϋ Ύπουργείου
Γεοργιίιας έπιδότησις έικ 2 δριχ.
άνά κΐλόν ζώντος &άρους κατά
την σφαγήν.
Μεσοπρόθΐεσμα δάνεια τής
ΑΤΙΕ διά την απόκτησιν σαντη-
ρτ>τών νωπων καί κιατεψαγιμέ-
νων άΛιει.ιμάτων: Κατόπιν σχε
τΐικοΰ έγγράφου τοϋ ύπουριγεί-
ου Γεωργίας καί πρός τόν σκο¬
πόν δπως έξυιπηριετ:η|θή ή καιτα
νάλωσις διά τής κααά τό δυ-
ναττόν είς εύρυτέραν κλίιμακα
χρηΐσιμοποιήσεως συνιτηρη|τών,
6ιά των όποίΐων έξασφαλίζεται
ή διοχέίτευσις είς την κατανά¬
λωσιν άλιευμσιτων ύτπώ ύγιει-
νούς δρους, ή Επιτραπή Πι-
στώσεων τής Άτγροτικής Τρα¬
πέζης ένέΐκιρινε, όπως τα ύπο-
καταστήματα αυτής χορηγοΰν
Λπ' εύθείας μεσοπρόθβσμα δά¬
νεια διά την Αγοράν καινουρ-
γών συντηρηιτών, λιανυκής πω-
λήΐσεως, νωϊττον καΐί κατεψοΐγμε
νων άλιευιμόηων, λειτουργούν-
των τη 6οη(θΐε[ια μιικιρών ίδιοικτή
των ήλεκτροπαραΓγωγών συγ-
κροτηιμάτων είς περιφερείας ού
Ιδόιλως ή μεριικώς ήίλειοτροδοτου
μένας.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣ ΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλχχτ- "ΑγΙου Κτύνο—αντίνου
('Οψώνοιο) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΝ
Άπό την μ&τανάΐοττεασιν καί
την άστυφιλ[αν δακιμόίζεται ό
έΐλΐληνιικός χώρος καί άπειλοΰν
ται ή έθνιΐκή, ικοινωνυκή καί οί-
κοναμιική υπόστασις τής χώρας.
ΊΙδιαι/τέρως θυΐσΐμενείς είναι αί
συνέπειαι είς τάς παραιμιεθορί-
ους περιοχάς, Γτών οποίων οί
πληθυισμοί ικαΐθημερινώς ίέγΐκα-
ταλείητουν τα χωρία των. Μέ-
τρα διά την συτγικράτηισιν τοΰ
πίληθυσμοΰ τής ύπαίθρου και
την κοπαιπαλέιμηισιν τής μετανα-
στεύσεως προιτείνει ό πρόεδρος
τής ΊΕταιρίας ΊΕρευνών 'Επαρ-
χιοοκής Οΐικονομίας ικαθηιγητής
κ. Ίιερ Πιντος καί συγΐκιεικριμέ-
νως νά έικπονηθοΰν καί νά τε-
θοΰν αό τατχύΓτ^ρον είς έφαρμο
γήν πρσγ,ράμμσπα οίκονομυκής
άναπτύξεως τής 'Εΐπαιριχίας καί,
εϊΙδυκώτΗρον, των ώκριτυκών πε
ριοχών, νά σϋτνειργοοοθοθν στε¬
νώς Κράίτος κα,ί ΙΙδιωτυκή πρω-
το5ουλΡα διά την άξιοποίηριν
των πίλουΓΓοπαροΕΓγιωγιικών πή»
γών τής ύπαίιθιρου ικαί νά κα¬
θ ιερωθσΰν, ποηράλληιλα μέ την
άίττοκέιντρωσιν, κίνητρα διά την
ίδρυσιν νέων ΙΙ&ιωίΓΐ/κών Εργων
είς την Επαρχίαν. Είς την δια-
ικήρυξιν της ΙΕιταιρίας διά τό
τό 1Ι967', δπου περυλαμβόΐνονται
τα προαναΐφΕΐρθέντα μέττρα, γίνϊ
ται 8κικλη,σις πρός τα πολΐΓτυκά
κό)μμσ)τα δπως άντΐιμετω—ΰσουιν
τα πρόβιλημα τής περυφιερεια·
κης άνατπίτύξεως, τό οποίον
πρέΐπει νά κοπαστή κύριος στό-
χος τής οίκονομυκής των πολι-
τιικής καΐτά την προσε,χή τετρα-
ετίαν.
ΟΜΑΔΙΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΤΕ
"Υπό τής διοικήσεως τής Ά-
γροτικής Τραπέζης ετέθησαν
είς την διώΒεισιν των ύποκατΓα-
στημάΐτωιν αυτής ήμαιδυκαί πι-
στώσεις συνολυκοΰ υψους δρατχ-
μών 12 000.ΟΟΟ, διά τό πρώιτον
εξάμηνον 1Φ67, πρός |χορή(γη-
σιν άιπ' εύθείας μεσσπροθέισμων
δανείων είς άλιεΐς μιέισης καί
παραικ.τίου άΐλυείας ικαί είς £λευ
θέιρους άλιεΐς ικλειστών ιΐιχθυο-
τρόφο>ν υδάτων (ίιχθυοτροφιεί-
ων, λιμνών ικλπ.) προκ'ειμένου
νά αντιμετωπισθούν αί άνάγικαι
Ινυσχύσεως καί. προαγωγής τής
άλΐΒίας μας (Ιέκσυιγιχρονιοιμάς
χαί βελτίωσις τοΰ τεχνικοΰ έξο
πλισμοΰ των σικαΐφών καί γενι¬
κώς άπόκτηισις δλων των άηκχγ
καιούντων μέσων διά την άικώ-
λϋτον ιδιεξαγωιγήν ιτών άλΐΕυτι-
κών Ιέργσ:σιών).
Αί προμηθευ·τικαΙ εργασίαι
των Συνεταιριικών Όρτ<χνώσε- ων: ΊΗ διοίκησις τής Άιγροτι- κής ΤραπέΙζης είς διαταγήν της πρός τάς αρμοδίας Πκριιφερει- ακάς ύπηρεισίιας της, ύπογραιμ- μΐζει την άνάγικην, ΰ·πως έντα- θοϋν αί προσπάθειαι των διά την περαιτέρω άνάπτυΐξιν των προμηΐθευτικών Ιέργαισιών των Συνεταιρι,κών Όργανώσεων, Ι¬ δίως ,δέ#έκείνων είς τάς οποίας αί εργασίαι αυται δέν 6λαι6ον εΐίσότι την δέοΜσαν άνάπυξιν, ώ στε νά ίΐκανοποιηθοΰν είς μΐεγα λύτερον 'κατά τό δυνΌπόν ποσο¬ στόν αί είς βαπιικά εϊδη διατρο φης καί οίικιακής καταναλώσε¬ ως άνόΐγΐκαι των ~αραΓ)/ωγών. Πρός τόν σκοπόν τούτον ή δα- νειακή ένίισχασις τής ΑΤιΕ πρός έκαστον συνειταΐρον ηυξήθη άπτό ΤΙ&χ. 1000 είς δρχ. 1.500. Ώς άναφέρεται περαιτέρω, δασιικήν έπιοίωξιν των Συν) κων Όργανώσεων πρέτπει νά ά ποιτελή ή δημιουιργύα των άναΐγ καίων προθποβέσεων, ώστε συν τώ χιρόνω νά ιέτττΐΓΓϋΐγιχάΐνεΓται προ αδΐζυιτιική εξέλιξις των έν λογφ εργασιών μέ(χρι τής Ικανοποι- ήισεως τοϋ ιμΐε,γαλΐΛέρου μέιρους των είς βασοκά ειδή άναγΐκών των παραγοϊγών, ικαθ' δσον ού¬ τω είναι δυνατόν νά άξιοποιή- ται πληρέστερον τό εΐσόδημα των άγροτών, αυξανομένη ς τής Αγοραστικής των ίκανόαη,τος. ήήώΐιιώ σεωεθϋ-ΐ 48ΩΡΟΣ ΑΟΕΡΠΑ Ό Σόλλογος λή|λων της ΛΕιΗ — ΠιΑΠ άπτε- φάσσυσε <τήν κήιρυξιν 48ώρο^ ά- περγίας την 6ην Φε6ρουαρΙου μέ αΐτηιμα την άλλχχγήν τοΰ συ- στήιματος άμοιδής των καταιμε- τιρη,τών. ΣΥΙΝιΔΒΣΙΣ «>ΤΕΑΕΞ>
ΕΛΛΑιΔιΟΣ - ΓιΚΑΐΝΑ
"Ήρχισεν ή λειτουργΊ<χ ύπτη- ρεσίας ΤΒΛΕΞ μεααξ,ύ Ελλά¬ δος — Γίκάνα, μέισφ Λονδίνου. Ή καττά μονάδα τρι'λεπττος Βι- άρκΐεια συνδέσεως κσθωρθσθη είς 9 δολλάρια. -«Ι»Α ΑΙΑ ΤΑϊ ΕΟΡΤΑϊ τα βιβλία τοΰ κ. ΜΚΟΙ' Ε. ΙΤτΙΗΑΐηΡΗ ΤΑ ΒονΡΛΑ ΤΗ3Β Μ. ΑΣΙΑΣ Τόμος Α': Ίστορικα Τόμος Β': Λαογροφικά (Ίστορίες των Βουρλιωτών) ΟΙ __ (Μβλέτη) Πωλοΰνται είς ,ά κβντρικά βιβλιοπωλεία των Άθττνών. Διατίθενται χάριν των αναγνωστών μας καΙ 8ια των γρα- φείων μας.
Τιό νέον 5θέ'σιον αύττοικίνηίτον ΧΙλ^ιμαν Χάντερ τού
['οττος Ρούτς, τό οποίον έπι:δίείΛ0η είς την "Εκθεσιν Αϋιτοκινή-
του 1966, ή όττοία Μιγινε τελευτα'ω-ς είς "Ερλς Κώρτ τοϋ Λον
δι νουυ.
Μια γενική άποψις τής Εκθέσεως Αυτοκίνητον ή όποία έγινε τ.ληαταίως είς "Ερλ Κωρτ τοϋ
Λον&ί<νου>.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Ώς ανεκοινώθη υπό τού 'Υ-
ποΐδιοιικητοϋ τής "Λγΐροτικής
Τραπέζης κ. Α. Πάπ>ελάση, ττέ-
ραν των τεθεισών ηΊδη είς Γτήν
διάθεσιν των Ύπακαταστηιμά-
των τής Τραπέζης ττρό ημερών
τιιστώοεων έικ δραιχ 3110 0001.
000, νέαι τοιαύται ϋψους 23>1
485.000 δραχμών διατίθενΐται
είς τα Ύπτοικιαΐτα»τή|μαιτα τής
ΑΤ1Ε πρός χορήγησιν μιεσομα-
κροπροθέΐσμων δανείων εζςτούς
διά την ανάπτυξιν
βελτίωσιν των γιεωργιΐκώιν
των έικμεταλλεύσεων
ΙΑΐΙ έν λόγω πυστώσεις καιτανε
μοντσι κατά ακοπούς δανείων
ώς ακολούθως: 1) Διά την κα¬
τασκευήν γ|εω|ργιικών καισμά-
των κιτηνοτροφίας δρχμ. 81.
1130/000, πτηινοΐτροφίας 21Λ3Ο.
000 χσί κτισμώτων έν γένει 87.
Οαθ.000. 2) Διά την ανάπτυξιν
τής μειλισσοκϋΐμίας δραχΐμ. 12
693.1000 3) Διά την ίδρυσιν
θερμακη—ίων ικαί θερμοσπορεί-
ών ύττό σ_ιστηματιικών λαχανο-
κη—κι,ρών δραΐχ. 10.330.000 4)
Διά την άϋτοΐκΚησιν δασικών μη
χανημάτων κ«ί έργαλείων ώς
καί διά λοιττούς δασικοϋς οικο
ιΐούς δρχ. 12.425.000. 5) Διά
την Αγοράν των είδιικοϋ τυπου
θερμαστρών τής ΑΤΕ δρχ. 4
285.ΟΟΟ. 6) Δια την ανάπτυξιν
τής άνθο>κομίας δρχ 1 590 £00
καί 7) Δι' ενίσχυσιν τής σηρο-
τροφίας δρχ. 900 ΟΟΌ. ΑΙ καττά
τ' ανωτέρω διατιθέμεναι πιοτό
σεις προορίζονται νά κολύψουν
οαναΐφεϊς άνάΐγΐκας των παραγω
γών ικατά τό τβρώίτον τρίμηνον
1967.
"ΈΜηνυκή έϊττιιχείρησις πρόι-
ικευται νά γίνη τό ξενοδοχείον
«ΐΜόν Παρνές», πού έχιει έγικα-
ταιλεΐ'ψθή έβώ καί πολίλούς μή.
νας ά—ό τούς 'ΕΛιβιειτούς άναΐδό
χους τού καί παραμένει κλει¬
στόν. "Οπως ανεκοίνωσεν ό Γε
νικός Γραμματεύς τού ΕΟΤ κ
Μάρος Ροόφαήλ, ή έικμειτάλλευ
σις τού ζενοίδοχε,ιου θά ανατε¬
θή μάλλον είς ελληνικόν ξενο-
οοχειαικόν 'Οργιανι/σμόν, άφοϋ
πρώτα πραγμαΐτο~οιτ|/θοϋν ώρι-
σμένες άτττ>αφαίίτ
-ιοικιευές.
Παραλλήλως μς μών
ται καί προτάσεις των ξένων
οϋκων διά κατασκευήν -<Τελε- ψερυκ» τής Πάρνηΐθος. 'Ε/π στνς, ό ΙΕΟΤ προσπαθεϊ νά βελτιώση τούς δρους λε'ΐτουργιίας κάί του ξενοΐδοτχΐεΐου «Ξενία» Πάρνηθος, ττού παρουσ[οοσε τελευταία ση- μαντιικήν κίνησιν. 'Έιπειδή δέ ό λαγος περί <,Τε λεφεΐρίΐκ», ό κ. Ραφαήλ προσέ¬ θεσεν δτι α( άρμόδιαι τε,χνιικαί υπηρεσίαι τού ΕΟΤ προδαίνουν ήΐδη είς την το-ογραΐφι/κήν μελέ την είς την Σαντορίνηιν, διά τή<ν εξακρίβωσιν τής άαβεκΐτυκόίτη- τος τοϋ έοάφοος, προκειμένου νά καταΐσ,κεθαοθη έΜκ,εΐ «Τειλε- φερίικ» πού θά σΐΛΐδεοη την πε ριοτχή προσορισμοΰ των πλοίων μέ την πρωτεύουσαν, τα Φηρ ρά. ΊΑινίΒκοίνωισεν άκόμη 6 γενι¬ κώς γραμματεύς τοϋ ΕΟΤ, δτι ώτκφασθσθη ή επιχείρησις μέ ποσόν 2 800.000 δρατχμόν τδν εξής τυέντε θαλάσσιον τουριστι χών συγ,κοινωνιακών γραμιμκΓον, κοίτά την χιρονυκήν περίοδον ά πό ά;ρχώ Μί ά τέ- η χρή ρίο πό ά;ρχώτν Μαιρτίου μάχρι τέ λους ΝθθμδριΟυι: α) των Βορεί ών Σ-ο,ράδων, 6) Ά/ΐΐό Μυΐτι. λήνην, Σάιμον καί Χίον πρός την Τουρκίαν, γ) Κα6άλας - θάηο^ δ) Γυθείου Π Κυθήρω,ν καί ε) Κάμης - Σικθρου. Ά-ό τάς γραιμιμάς αύτάς αί τέΐσοε- ρες ΤεΐλεοΓΓϊαι έκτελοϋντες μέ μιικιρά το-ιικά σκάφη. 'ιΑιρκιεταί α,Μλαι άπτοφόΐοεις τοϋ ΕΟΤ παρουσιοιζουν σηιμαν- τυκόν ένδιοοφφον «-ως. ·Η ο1. ικονομυκή έν^σχυσ^ τής "Οιμοισ- τΐονδίας 1Εικ!δρο|μι«ών Σω(μαηΈΐ ών, μέ ποσόν έικατομιμυρίου δρα ίχΐμών, γιά την ττε.ραιτέρω άνά- τρτυζιν των ήΊδη λευτουργοθνίτων δέΐκα 3ενώνων ΝιεατηΓτος είς δι αφάρους —{-ριοχάς τής χώρας. κχΛ διά λογαριασμόν τοθ Ύιπουργΐεθτχ» Γεοργιίιας, εισ- ή|χΙ8η|σαν άττό τής Άγιροτϋκήςί ΤιροτταΙζης έ,νίτός τού μηνός Ία- νουαρίου 11967 έκ Κοΐλιφορνίιας ΗΙΠΑ, 25 χιλιόγιρσιμιμα •σιτόρου' των άκολ,ούθωΛ. 3 άισπέριμιων πθιΐκιλιών καριτουζιοΰ: 1) Ύ- βρυδιου ΤΡ Ι Χ 317, 2) ΎδρΚδί- οι> ΤΡ Ι Χ 3113 κ·αϊ 3)Ύ6·ρι·δίου
ΤΡ Ι Χ 377. Τα έν λύγω ΰβρί-
δια, είισατγιόιμεναι άίτ^οκ(λευαιτιικω^
καί ιμόνοιν διά την διενέργειαν
δακιμαστιικων καλ/λιΐε)ργειώ.ν,
ιϊρέτΤΕει νά σπκίιρωνται μετά των
όϊλΐλων ένστίέιριμων ποιικιλιών
κισί μόΐλιιστα οανιστάται νά σπει
ρεΐται μία γιραιμιμή τού ασπέρ-
μου ΰ6ρϋ&[ιου ικιαί τρείς γραμ¬
μαί τής ένσπέριμου ποιικυλίιας
τής προιτιιμήιοιεως τού καιλλυ&ρ-
γη,τοϋ Ή άνοχτέιρω Ή»σότηις ύ-
δρϋδίων θά άποιοϊταλή, ίίιμα ττϊ
παραλάβη της, είς ύιπακαταοτή
ματα τής ΑΤίΕ πρός διάθεσιν
είς ηταραιγιωιγούς διά τόν ώς α-
νω σκοπόν.
Λΰξησις των όρίων ένισχύσε-
ως των διοτεΐχνών ξΰλου: Ή
διοτεχινΐα τού ξύλου «χτά τα τε
λβυΐταΐα δτη, μέ την ήθυκήν καί
άλιικήν ένίσχυΐσιν τής ΑΤΊΕ, έ-
ηΐετέΐλεσε σημαΛττιικάς προόδους
κώί έτΓεξείτάΐθΐη είς δΐλας σχεΐδόν
τάς είΐδιικόιτηιτας μηιχανοκινήίτου
έιπεξεργασιΐας τούτου (οίικοΒο-
μήσιμος ξυίλιευα, κου!φώ|ματα,
δαρελεΐποιΐα, κιιβαΛοποιΐα, Ικυ-
ψέίλαι, καρροττοιΐα κ'λπτ.), έπ' ώ
^ΐΕλΙε'α τόΐσον των μιικροβιοτε-
χνων τής ύιποοθθροιο, οί όττοϊοι
Τ5.ΐ!ραν τοΰ γΐεωιργιικοΰ των εϊσ-
οΐδήΐμσΐτος έΊξασφισιλί,ζουν καί
-τρόσθετον είσό|5ημα, όσον καί
των καταναλωττ/ών άιγροτώ,ν, οΤ-
τι·νίες τσρομηΐθεΰονται τα ξυ|λο-
τειχτνικώ εϊδη είς συμφερούσας
τιιμάς έξθπη,ρετούμενοι έπΛο-
•πίιως
Τα ανωτέρω ύτττογιρσμιμίζον-
ται είς διαταγήν τής Διοικήσε¬
ως τής ΆΙγροτυκής Τρατπέζης
τηρός τάς ΤΙεί)(7νυκάς Έσπθεωρή-
σεις καί τα Ύ*ΐΓθΐκ«ταστήματα(
αυτής, «αί παρέχονται όΐδηϊγίαι
διά την χορήιγησιν μεσοττροθέ-
οιμων δανείων είς μικροδιοΐτέ-
χνας διά την μετοπροΐΓτήν τής
^ΐιροκινήΐτου έτοεξΐεργιασίας τού
ξΰλου είς μηιχιανοικ,νηιτον καί
τόν έ'ξοτΐ'λισμόν των βιοτειχτνι-
κών έιργο-στηριων των μέ σΰγ-
χρονα μηιχανήματα
Ηιρός τόν σικοπτόν τοΰιτον αύ-
ζΟΛΐετται τό ανώτατον δ·ριον ένι-
σχιΰσεως καττά ξυΐλοδιοτέΐχνην
είς δρχ. 75 000 Μέχρι τοϋ πο-
σοϋ τούτου θά τταιρέ|χέ>ται ενίσ¬
χυσις υπό μορφήν μεσοπροθέσ.
μ'ων δανϊ'ίων καί πρός τούς δι-
οτέιχνας τούς κ'εκτημένους 6μοί
ως όΐγροτιικιήν περιουσίαν καί
άτοαςτχιοιλουιμέΐνους, παραλλήΐλως
τορός τΛν γ,Ε^ργΙίαν, καί μέ την
&τπΙδι<5ιρτ3ωσιν κ«ί καταισικευήν γΐεω'ργιικών ή δαουκών μηιχανη,- μο^των καί έργιαλείων, διαθέττον τας δέ έρΓναστήρια Ή ενίσχυ¬ σις τούτων θά ένεργήΓΓαι διά την σιγαράΐν πρώτων ύλών (λ.α- μαιρίνας, σ'δήρου, &ελονιών κ. λ.-.). Ή έίπιτροττή τιμών καί εΐσο- ΐμόπων γνωιμαδοτεΐ, 8τι είναι ουνατή αϋξηισις των μισθών καί ήμιερομισβίων κ'αίτά 10% μόνον έν^ός τού 1967, ένώ ή Συνο,μο- σ-ονδία ιζηΐτει αΰξηισιν κατά 62,5%. 'Εντός των ώς ανω ό- ρίων τώιν καθορυζο,μένωιν ιόΐτοά της έπιτροητής τιιμων καί εΐσο- δηιμό/των πιιστεύΐεται δΐτι θά εί¬ ναι αί αύξησις τάς ό~οίας θά άητοοειχθη ή ΐκυ&έρνηισις &ιά τούς μισθούς καί τα ήρερομί- σθια, θά σαστήιση δέ είς τάς έρ γοοοτιικάς όργανώσεις άπτοδο- χήν των, ότγνωστον είναι δ,μως καττά ποσόν αυται θά θεωρη- θοΰν ιϋκανοίΐΐοιη»τ»καΐί. "Έν τω μΐε^αξύ ή κυβέρνησις ά-οφΐεύτγΐεί νά έγικιρίνη νέας δα¬ πάνας είς π:όν κροπυκόν πρου- πολογυσμόν, ένω «ΐφνι&ί« καί ττοτρθδυκή κΐάμψις των Βημοσί ών έσάδων κατά αόν παρελθόν τα Δεικέρ&ριον, δπως αναστεί¬ λη τάς πληρωμάς καί ωρισμέ¬ νων έξ άνειληιμιμένων ύπτοχρεώ- σεων άκόμη, δπτως τα τπρίμ των άτνιροτυκών προιόντων. Συνολι- κώς ύ~ολογίΙζ|εται 5τι είχον ά- ναισταιλή τηληρωιμαί ϋψους 500 ■περθπου έικατομιμυρίων &ραιχ- μώνί, ή'δη βιμως ώττογΐράιφιονται τα ένττάλ,μοΓτα κατταδολής είς τούς δικαιούϊχους. Πιστεύεται, δτι ό ττρουττοίλο- γιοΐμός τής χρήσεως 1866 θά κλε'ίση 'ΐΌοσικελϋσιμένος καί αά εσοδά του θά ψθώσουν ΐτό ιτρο- 5ψος των 34,2 διισ. κατά π:ήν παράτασιν τής χιρήισεως μιέ|χρι τέΊλους Ία- νουαρίου Τό Οψος τοΰ νέουι ττ,ρουτπολογισμοΰ, ώς ιπιρός τα έζοΐδα θά είναι τής τάξεως των 40 δισ ίνώ βάισει άνευληιμιμέ1- νων ύποιχρεώσεων αί δαπάναι ύπολογιζονται είς 37,5 — 38 δχ> Είς την τπροσττάθειαν δ[ττως
έξο υκονοιμηθή ποσόν 2 — 2,5
δισ. διά τάς δηΐμοισίας έππενίδύ-
σεις, ή κυδιέΐρνηρις δέν θά έγ-
κ,ρίινη νέας δαπάνας.
Τό ΰψος τοϋ ίπιροϋιπολογισμοΰ
δημοσΡων έίΐτενδύσεων καττά ιτό
1967 θά είναι 7 δια. έναντι πίλη
ρωμ'ών τοΰ 119(66 7,2 διισ. θά ά
παιτηΐθοΰν δέ δάνεια διά την
ηραιγιμα,τοποιηισιν τουυ 3,5 δισ.
δραιχιμών, ιέξ ών δύο δια. έκ
τοΰ ιέισωτ&ρικοΰ καί ν/ι δισ. έικ
τοϋ έ'ξωτςρΐικοΰ. Κίενόν ενός 6ι
σεικα:τοιμμυρίου θά καλυψθή,ώς
συνήθως &πό τα 8σοδα Ιέξ έτοεν
δύσεων
Ώς ανεικοινώθη ύπτό τοΰ ύ-
ττο'διουκηΐτοΰ τής Άγροτιικής
Τραητιέιζης ικ. Α. Πειπΐειλάιση, έν
δψει τής προγραΐμιμαΐτισθείσης
παρά τού ύττουιργ^ίθΌ Γεωργί¬
ας δημιουργιίας έξει(διικευ(μένωΜ
ζωνών καλλιεργΐείας έικτεταιμέ-
νων 'δενΐδρώνων, άητεφιαισίσθη δ-
ιτως χορηγώνιται ύτττό των περι-
φερειαικών ύ~ιρεσιών τής ΑίΤΕ
άνάιλαγια μεισοιμαικροπτρόβΘσμα
δάνεια διά την δημιουργίαν ή
δισμήρφωΐσιν όηΓωρώνων έξ ε¬
νός εΐΒους άνευ τοεριορισμοϋ τι
νός επί τής έικιτάσεως, ήτοι καί
ττΐέραν των 20 στρειμιμιάτων (ώς
ίσχυΈ μέχιρι τοϋ(δε), καΐθώς καί
πείραν των 40 στρεμμάιτων ιτρο-
κ:ιμένου διά συινΐδυιαιοιμόν καλ-
λιεργειών. Δη|λαΙδή, εΐίτε έξ ε¬
νός εϊδοος ττράκειται είτε χα!ί
έκ περισσοτέρων, δέν τίΐθΐειται
διά την 'δανειοίκήν ένίισχυσιν ττ/ε
ριορυσμός ώς πρός Γτόν αριθμόν
των στρειμμόΐτων των δημιουρ-
γθίΐμένων ή ΰιαιμοιρφου,μένων
δενΐδρώνων
Οίναττοιηιτυκαί έγικιαταιστάισεις
είς Ηράκλειον: Κατόπιν έ,γΐκρί
σεως τής 'ΕΓΐτη:ραπής Πιστώσε-
ων της Άγρατιικής Τραπέζης,
ή "Ένωσις Παραγωγικών Συν|ε-
ταιρισμών Πεζών Ήροοκλείου
θά ένΐισχυθή Ιδία μοακροίτπροθέσ-
μου δανείου ΙΙΟ&τοϋς διαρκείας
έικ οοα,χΐμών 3 395.ΟΟΟ διά την
αγοράν ικαί εγκατάστασιν με-
ταλλυκών 'δεξαιμενών καί διά
την προμήθειαν καί έγΐκοπάστα
σιν οίνοποιηΐτΐ'κών μίη^ανημάιτων
είς ιό Οίνοποιεΐον του.
1Η έπι'δόΙτη|σις έξαχθΐεισών στα
φιυιλών έ|κ περιφερείας Ηρα¬
κλείου Ό Ο'ινοτηοιηιτιικός, Έ-
λαιουργιικός καί Πιιστωτιικός
ΣυινεΓταιρισμός "Αρχανών Ήρα-
κλείου χρημοποΐδοτείΐται ύΐττό
τής "Αίγιρστικής Τραητιέιζης διά
δρχ. 1.830 ΟΟΟ διά την ικαιταβο-
λήν είς τούς είΐσικομιστάς έπτι-
τ ρ απτειζ ιων στ αφυνλώ ν, έξιαιχθ(; ι-
σών είς 'ό έξωΐτερυκόν, τής ύ-
τπό τοϋ Κρόπους εγκριθείσης
90λΟΤΓΐτου κατά ιχιΑιόγραιμμονέ
πιΐδοτήΐσεως.
Χρηΐματοδάτηρις Βιαμηιχανθας
Γάίλαΐκτος είς Δράμοτν: Ή Βι-
ομηΐχανία Γάλχχκ,τος «ΝΙΕΟ-
ΓΑΛ» Α ιΕ.Ιέχρη|ματο!δοτήθη ιτρο
σφάτως ϋττό τοϋ ύπτοικαιταστή-
ματος ΑΤΕ Δράμας διά δραιχ-
μών 4.50ΟΟΟΟ διά την συγκέν¬
τρωσιν γάλαικ/τος.
ΐΑΰξησις ικαττά 1.89Θ έικατομ-
μύρια δραχμάς εσημειώθη είς
τάς -πάσης ψύο'εως ίΐδιωτιικάς
καταΐθέσεις καΐτά τόν τοαρεΑθον-
τα Δβκέιμ&ριον —2νοΛαι τοΰ ττρο
ηΐγουιμένουι μηνός ΝοεμδριουΓ—
άνειλθΌΰσαι συνολιικώς είς 46.
207 έικατ. 6ρ·χ.
'ΑναλυΐτιικώτΓ&ρον, συιμΐφώνως
ηρός τα στοιχιεΐα της Τραητέζης
τής ΈλίλόΙδος-
ΗΑί καταθέσεις δψ&ως άνήλ
θον είς 5.999 έικιατομ. δρχ., ση-
μ:ιω|θΕίΙσης αύξή'σεως έναντι τοθ
Νοειμδρίου κατά 34 έικατ
-ΗΑΐί ικαΐταθέΐσεις ταμιευτηρί-
ου, άνήιλθον είς 31.835 έικαΐτομ
δρχ., σηιμειω)9είΐσης αυξήσεως
κατά 1.731 έικατ.
—Ά ι καταθέσεις Τφοθεισμΐας,
άνή,λΒον είς 5.696 έικατ. δρχ.,
αύξιηΡεϊσαι ικοίτά 274 έικαττ.
ΗΑΙ δεοιμευιμέναι καταθέσεις
άνηλθον είς 2.677 έικ δρχ., μει
ωθεΐσαι κατά 92 έ|κοπ.
—ιΑιΙ κοπαθ'έΐσεις δημόσιον έ-
τΐιχειρή|σεων άνηλ.θον είς 744 έ-
κοίτ. δρχ , αύξηιθεΐσαι κατά 268
έικ'θίτ.
—ΙΑΐ' καταθέσεις Δηιμοσίων
"Εΐργωιν άνήιλθον είς 4 714 έ-
καιτοιμ. δρχ., αύξηΐθεΐσαι κσπά
86 έικατ.
ΗΑΙ καΐτοίθέσεις είς συνάλλα-
γ»ιια άνήιλθον είς 1.239 έικατομ
., αΰξηθείΐσαι ικ·σπά 8 έκατ.
ΕΙΠΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑιΙ
ΔΙιΑ ΤΟ ΕΡΠΟιΣΤΑΣΙΟΙΝ
ΤΩΙΝ ΑΟΟιΡ Ρ ΙΙΜΙΜΙΑΤΩ'Ν
ιΚαιτά τόν διενεργηΐθ'ένΐταενώ-
ττιον τής δημοττιικής έττι/τροττης
τού Δήιμου Άθηηχΐιων διεθνη
διατγωνισμόν, διά την ΐδρυίσιν
έργοιστασίου μιεΐταιτροπτης των
άπτορριμμάτων είς λιπάσματτα,
ύτοειβλήθησαν έτιΐτά προσφοραί
5ι«ό ς ομτ
ΟίΙΟΥΜαο ΟΠΩΣ
τό ©έΑκτε μέ τό
ΣΤΕΓΑΙΤΙΚΟ ΤΑ^ΙίΕΥΤΗΡΙΟ
ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΤίΡΑΠΕΖΛ- ΠΈΓΑΣΤΙΚΟ ΤΑΙΛΕΤΤΚΡΙΟ
Βενιζέλου 40-Αθηναι-Τηλ 621.243
ΑΠΟΚΡΗΑΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΚΟΝΤΟΒΑΖΕΝΙΤΩΝ
ΑΚΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ Κ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΟΙΚΟΝ. *ΛΝΑΠΤΥΞΕΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Μ&ταξΰ των όιποκρηιάτυκων
χορων, ττού έτοι,μόιζονται νά δώ
σουν, όπως κά£ε χιρόνο, στήν
ΆΙΘήνα οί έΐδώ έτοαρχιακοί Σάλ
λογοι, φα.νε/ται πως θά ξεχω-
ρΐιζει γιά τό τοητΐικό της χιρώιμα
καί τή ζωηιράτηιτά της ή ανά-
λογη γιορτή των Κοντοδαζε,νίΐ-
τών, άν λά&ωμεν υιπόψη την
ποιραικάτω δημοσιεύομεν άγγε
λία, πού σιπιείΡύνει ό «ΦΙΔΟ-
ΒΟΤΑΝιΑΣ» (φιΐλολογυκό ψευ-
δώνυμο τοϋ γνωιστοϋ Κονποβαζε
νίτη Ιέΐμπόρου άδοποϋηΓΤΐκών μη-
χανηιαάΐτων κ. Χρήΐστου Κάκκα-
λη) στούς συ)μΐπατριώ(·Γες χαί
τούς ςρίΐλους τοϋ χωρίου τσό^έ
τό τορωιτ6τυΐτΐο, τό γιεμοΛο ζων-
τάνια καί παραστατΐικόαηΓτα ϋ-
φος καί τήιν ίιδιόιρρυΙΘ|μη όρθο-
γραφ[α.
ΤΟ ΣΙΦΛΟΓΟ ΤΙΣ ΚΟΝΤΟΒΑ-
ΖΕΝΑΣ ΤΟ ΓΛΕΝΤΟΚΟ Ι
Στις έντεκα τ' ανιξιάρι τού
πρότου τού μινα το Σάτατο τ'
σπόβραδο, τελεφτΐιθ Σαβατό
Βραδο τις αποκριΛς μαθές στό
Ξενοδοχίο «Β*.ΣΙΛ1ΑΣ ΜΙΝΟΣ»
'ΐτιν αρχι τις οδού Πιρεός. 'Ε ε
ε 6 ρε τι έχι να γινι !ΙΙ
Ι ιιο μεγάλι τις χρονίας ι σί
ναξι από Κοντοβαζβνίτες κι' από
τους φίλους τού χοριοΰ μας, κε
αέσα ότι μεγάλι κβ χσροτπ έ
θουσα τού φιλόξενου αφτ"ύ χό
ρου, θα Γογκίξουνε τώ βοονά
κ ε θσ σκοϋξουνε ι ρβματιές από
το τρικούβίρτο γλεντοκοπι που
θα ξεσπάσι κινι τι βριδιά.
Εκτός από τιν ξεβκολισμένι
ορχίστρα του ξενοδοχιου, που
θα ττέζι όλα τ' άρκουδιάρικα
τραγοϋδια του ττολιτισμένου κο
ομού, θάχουμε μια ζιγιά βιολιά
αττο τιν Αγλανιτσικσ με μιά ζι
γισ νταβούλια από τιν Ανάστα
σοβα με νταβούλι από λικοτό
μαρο, σκοτομενο σέ χάσι φεγ
καριου στιν Κάπελι κΓ σργα
σμένο ϊφτά χρόνια στι νεροτρι
βι τις Βανένας Ι πηιζες από
άγριο τσικουνιοα βγαλμένι αττό
το πάτο τις Μάβρκ Λιμν ^ς κε
σιτεμένες διό ολήκλιρες β^ομά
5ες ο» τσιπουρίτι τιν εποχί του
τρίγου, γιο να μεθάνε ι πιπιζιέ
ριδες κε να σικόνουνε τιν πεν
τ&ρα στον «έρα
Γι' αβ^τό δεν ττρέπι, άχι μόνο
να Λιψι κονένας σιντοπιτις από
το σΐφλονο αψτό πανιγιρι, αλό
κε πολούς από τ υς γνοοτούς
κε φιλους πρέπι νσ κουβαλισι
κε όλι αντάμα, τρόγοντας, πι
νοντσς, χορέβοντας κε γλικο-
τραγουδόντας. νσ μας βρι το
μπονόρα, ι τριανταφιλένια τού
ιλιου ι σκάσι από τι ραχοκοκα-
λιά τοθ ΙμιτοΟ
Τοιάντοι μουνούχια τραγισ,
ζέπα κε σιουπα θό κουβαλιθού
νέ οπό τα ττχυρναρολιβαδ > τις
Κοντοβάζενας, θό σφαχτούνε
από μακελάριδες κε θα βρα
σ ούνε με δεντροκούτοουρη κε
πουρναροοιρινες από τι Μτιαλι
νά, οε φρεσκ«γβνομένα από
φιλιατινούς γανοματιδες λίΡέ
τια, για να μιραοτουνε λιχου
Ριόριδβς ατΐό τβ μπούρμπουλο
μεζέδες
Το ψομί, ψιλοκρισαοισμένο
από σιτάρι μαβραγάνι θεριβμέ
νο οτα ρόβολα τις Κοπρισιας κί
τις Αντουσιτσας κι' αλονισμένο
στο Καοτρο στου Γιουτσογιόργι
τ' αλόνι, μ' έναν τζιλι, ένα
βλάγκο, τον καρά τού Φεκαν
τρέα το βαρβάτο κε τι σιβα, τό
τβινιΛρικο του Τουποθεοδόσι τό
μουλάρι
Εφτό τσιούιτες δβκοχτόχρονες,
ροόσες, βεργολιγερές κι' αφρα-
τοχερούσες, θά κουμανταρίσου
νέ τό γένιμα μ1 αριολόγια από
το τρι οτπμίτικο πανιγίρι, θαντ'
αλέσουνε ότου Μπιτσικεονε στου
Ντουζιάκου το μιλο, θα το ζι
μοσουνε σε σκαφιδια από κου
φαλιαρικο πλότα>ο, σκαλισμένα
επιδέξια από Γραβαριτ ς βαγε-
νάδες κε ψιμένο με κου βουλα
κάτο από πουγάνε° γλινινες
φτιαγμένες από τα πιτιδια τις
Μπουστροπουγάνενας τα ξιλο
λιανόχεροΐ, θα μοσκοβολάι, κά-
νοντας πολά στόματα να σαλιο
νερουλιάζουνε, οσιτ< υ να βά λουνε μιά μπου<ιά στο στόμα τους νά στιλοθούνε τα σοθικά τους, Λπό κρασί, αφτό κι' αν ίνε ! Κατακόκινο σαν έμα από φρε- σκσσφαγμένα περιστέρια, από φιλερισιο σταφίλι, τριγιμένο στα περ αμ·"έλια στις καλόγριας το χτίμα. Τσιούπες σμιχτοφριδούσες μπιρμπιλες, δαχτιλιδομεσες κε μακροπλεξουδοοσες θα σας κερ νάνε με ^εντροξιλοκάνατα κι' α^ παι κε γο παλιώμπελο Σιφάμελους σας καρτιρό κε γλεντο κράτορσς εγό. Αποκριέ τού 1967 Ο φι^οβοτανώς ΛΕΥΚίΙΣΙΑ, 31. - 'Ανεκπ·ί- . είναι ή βοή£εια τής —λ- ιες π,ρός την Κύπρον, τόσον ρί,ς ϊικγγιΟ Ρΐΐ-κιν της Έθνο- *·ρο*ΓίΙς, ίΊ";ον καί δ ά [· οικίαν άκριτιικών Είς αύτην την δήλωσιν προέβη πρό τίνων ήαερών είς την Βουλήν ό 6ποι<ργος των Ο'υκο- ,α α κων κ. Σολομιβης, συζηιτών δ ά τόν πρ:υπολσγιαμόν άνα- ~:ύ£εως τοϋ 1967. Οδτος άνέρ- χι.ασι είς 8,3 έικοπομιμύρια λί- ρας, έξαιροΐ-ΐμένων των έπενδύ- σεων των ίμιικρατικών όργανι- <τμών. "Ηδη, έψηΐφίιοθη ό τακτι¬ κάς προυττολθΎΐισιμός, άνεριχό- μενος είς 23 έικοπομμύιρια λί ρας. Ό 'Κ όπουργός παρέσχε έντυπωθιακά στοιχεια δημοσιο- νοιμυκής πολιτιικής περισυλλο- γής, ή όποία άποιτελιεΐ ηαρύ^ δευγιμα πρός μίιμησιν. ΙΕΊΙδιικώτερον, αί διοιικηΐτιικαί δαπάναι παιραίμένουν σταθεραί άπό έπταετίας, έξαιρουμένων των έκτάκτων δαπανών άίμύνης, αί οποίαι άνηλθον έντός άς είς 8,5 έικατ. λ[ρ«ς. Σημειω¬ τέον ατι διά πρώτην φοράν Κύ- πριος ύπουργός απεκάλυψε τό φορολογυκόν βάρος. Τουτο ΰπε- λειγίσβη δτι άντιστουχεΐ είς πο¬ σοστόν 16% τοΰ άκαίθαρίστσΐ/ έγΐχωρίου προΓόντος. Ό κ. Σο- λομίβης άπ'εκιάλαψεν έπισης έΐμ- πυστ&υιτικήν έικθεσιν τής Διε- θνοϋς ΤραπέΙζης άναιφοριικώο ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ ΑΝΕΥ ΕΙΣΦΟΡΑΣ Έν σχέσει μέ τό θέμα περί άπαλλαγής άιπό την άνίτιοταθ- μιστιικήν εΐσφοράΐν τοΰ εΐσαγο- μένου άητό τιρίίτας χώρας είς την Κοινότηιτα έλαιοΐλάΐδου π<ρός 6'ομηχανοποιησιν καί την έναρ ξιν έ'φαριαογής της, παοεσχέθη άρμοΐδίως ή δΐιευΐκρίνιοις &τι έ- νεικρίβη μέν από τοϋ έξ ΰπουρ- γων Σ .,ιμ&ουιλίου ό κανονισμός σΛΌΓφορικώς πρός την έν λόγω άτοαλλ.αγήν, όΐλλ' ήΙδη διά νά τ£ 6η αθτη έν {ισχύϊ άπαιτείται, δ¬ πως έικΐδοθη" ύπιό τοΰ έντεταιλιιιέ νού όργάνου τής Κοινόιττϊτος καί δ άντίστοιιχος έΐκτελειστικός κανονισμός, διά τοϋ όιποΡου θά καθοιρίιζωντσι τα πΐλαίσια καί αί τυραυποθέσεις τής προανα- ψιειρθείισης άπαΙλλαΓγιής εΐσφο-ι ράς. Τό έν λύΐγκρ ΣυιμβούΙλιον θά συνέΐλθη ^ις Βρυξέλλας κσ/τά τήιν προσέχη Τιεΐτάιρ/τηιν διά την έπιεξιεριγιασίαν τοϋ δΐλου θέιμα- τος. ^ς την δσνειαλη—τιικήν πολιτι κήν τής Κύπρου, ή όποια, ση¬ μειωτέον, Βχει είς τό ένεργηιτι- κόν της εξαίρετον έπυδοον ώς ττρός την εξόφλησιν των ϋπτο· χρεώσεών της Έν συνειχεία, ά- ν,εφί'ρθη είς τάς άπόψεις τοΰ κ. Ζςλώτα, ϋπογραιμιμθσας την ά- νά>ι νην, εντάσεως τής έικπς' &εύ-
σεως είς τόν τομέα τοϋ οικονο¬
μίδου οχεδκχισιμοΰ.
Σηαειωιτέον, δτι ή Δυεθνής
Τρόίπεζα ΐκατέΊταξε την Κιΐιπρον
είς την 35ην θέσιν επί 136 κρα-
των δσον άΐφορά τό 5ψος τοθ
κατά κεφαλήν είσοδήματος. ΑΟ
τη άεικοίνο.οεν έπίσης δτι ή
ΈΙλΙλάς καΐτά την περίοδον 1960
-ϋ5 κατέΙλα!&ε την δευτέραν θέ¬
σιν με,ταξύ των χωρών τής Εύ-
ρατταΐικής Οικονομυκής Συνερ-
γοοσιας καί Άνο—ιτύξεως.
ΊΕιποιμένως, ετόνισεν ό κ. Σο-
λο,μθδης, είναι έπιπτόλαιον καί
άντ'εθνικόν νά άπαιπήται ή άνα.
δολή τής άναπιτϋξιεως τής Κύ¬
πρου διότι δήθεν ύπονομεύεται
ή εΐνωΐσις. Τουτο, ανέφερεν, Ισο¬
δυνάμει πρός μοιρολατρείαν
καί θά απειτέιλει αύτόχρηιμα τρα
γυκήν όπισθοΐδρόΐμηισιν εάν ή
Κοπρος έν άναιμοντι τής ενώσε¬
ως άνέστελλε περαιτέρω τάς
προσπαθείας της διά πρόοδον
καί άνό—πτυξιν, μέ άσφαλή συ¬
νέπειαν νά ικαπταλήιξη μία ϋπτα-
νάπττυκτος περιοιχή τοΰ ελλαβι-
κου χώρου.
ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΑΙΑΘΕΣΕΩΣ ΜΟΣΧΩΝ ΕΞ ΗΠΑ
Ύπο( τής Διοικήσεως τής Ά-
γροτυκής Τ|ραπέ1ζης έικοινοποιή
θη πρός τάς υπηρεσίας τής
θεσσαλονίκης,Κιλκίς, Δράμας,
Πολυιγύρου, Βεροίας, Ν. Μου-
δανιών καί ΚοΛαμάΐτας, Μγτγιρο
φόν τοϋ ύπουργιείου Γεωργίας
πρός την Άιμερυκανιικήν Πεωίρ-
γιικήν Σιχολήν θεΐσσαιλονί'κης,
διά τοΰ όποίου κατανέιμεται είς
τάς περιφερείας των άριθαός
έκ των εΐσαιχθέντων παρά τοϋ
ΎποΜργείου έξ ΗΙΠΑ καί παρα
ληΐφθέντων υπο τής έν λόιγιω
Σΐχολής πρός διατήρησιν έ,πί 3
μνηνον χρονϋκόν δισΐστηιμα 360
μάσχων.Ώς αονίζειται σχετικώς,
ή έπιλογή των παραγωτγών, είς
τούς όποίους θά διαττεθοϋν οί
μόισχοι θά γίνη άπό κοινοϋ ύ-
πιό των οίικείΐι>ν Δ)ινισεων Γεωρ
γίας καί των 'Υπηρεσιών τής
ΑΤιΕ. Είς τούς έπυλ&γηισομε-
νους, έφ' δοον οδτοι θά πλη-
ροΰν τάς άτπαιτουιμένας πρου-
ποθέΐσεις (σταϋλον τροφάς κ.
λ.π.) θά χορηίγηβοϋν υπό τής
Άγροτιικής Τραπέζης άνάλογα
πρός την άζιαν των μόσχωιν μ:
οοπρόΊθεσιμα δόΐνΐεια διά την α¬
πόκτησιν αυτών. Μεπά τό πέ¬
ρας τής παχονσεως των μοσ-
χων, ήτοι μετά την άπάκτηισιν
τοϋλάίχυστον 300 κιλών ζώινιτος
©άιρους κατά κεφαλήν, θά χο.
ρηΐγη|θή παιρά τοϋ Ύπουργείου
Γεοργιίιας έπιδότησις έικ 2 δριχ.
άνά κΐλόν ζώντος &άρους κατά
την σφαγήν.
Μεσοπρόθΐεσμα δάνεια τής
ΑΤΙΕ διά την απόκτησιν σαντη-
ρτ>τών νωπων καί κιατεψαγιμέ-
νων άΛιει.ιμάτων: Κατόπιν σχε
τΐικοΰ έγγράφου τοϋ ύπουριγεί-
ου Γεωργίας καί πρός τόν σκο¬
πόν δπως έξυιπηριετ:η|θή ή καιτα
νάλωσις διά τής κααά τό δυ-
ναττόν είς εύρυτέραν κλίιμακα
χρηΐσιμοποιήσεως συνιτηρη|τών,
6ιά των όποίΐων έξασφαλίζεται
ή διοχέίτευσις είς την κατανά¬
λωσιν άλιευμσιτων ύτπώ ύγιει-
νούς δρους, ή Επιτραπή Πι-
στώσεων τής Άτγροτικής Τρα¬
πέζης ένέΐκιρινε, όπως τα ύπο-
καταστήματα αυτής χορηγοΰν
Λπ' εύθείας μεσοπρόθβσμα δά¬
νεια διά την Αγοράν καινουρ-
γών συντηρηιτών, λιανυκής πω-
λήΐσεως, νωϊττον καΐί κατεψοΐγμε
νων άλιευιμόηων, λειτουργούν-
των τη 6οη(θΐε[ια μιικιρών ίδιοικτή
των ήλεκτροπαραΓγωγών συγ-
κροτηιμάτων είς περιφερείας ού
Ιδόιλως ή μεριικώς ήίλειοτροδοτου
μένας.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣ ΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλχχτ- "ΑγΙου Κτύνο—αντίνου
('Οψώνοιο) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΝ
Άπό την μ&τανάΐοττεασιν καί
την άστυφιλ[αν δακιμόίζεται ό
έΐλΐληνιικός χώρος καί άπειλοΰν
ται ή έθνιΐκή, ικοινωνυκή καί οί-
κοναμιική υπόστασις τής χώρας.
ΊΙδιαι/τέρως θυΐσΐμενείς είναι αί
συνέπειαι είς τάς παραιμιεθορί-
ους περιοχάς, Γτών οποίων οί
πληθυισμοί ικαΐθημερινώς ίέγΐκα-
ταλείητουν τα χωρία των. Μέ-
τρα διά την συτγικράτηισιν τοΰ
πίληθυσμοΰ τής ύπαίθρου και
την κοπαιπαλέιμηισιν τής μετανα-
στεύσεως προιτείνει ό πρόεδρος
τής ΊΕταιρίας ΊΕρευνών 'Επαρ-
χιοοκής Οΐικονομίας ικαθηιγητής
κ. Ίιερ Πιντος καί συγΐκιεικριμέ-
νως νά έικπονηθοΰν καί νά τε-
θοΰν αό τατχύΓτ^ρον είς έφαρμο
γήν πρσγ,ράμμσπα οίκονομυκής
άναπτύξεως τής 'Εΐπαιριχίας καί,
εϊΙδυκώτΗρον, των ώκριτυκών πε
ριοχών, νά σϋτνειργοοοθοθν στε¬
νώς Κράίτος κα,ί ΙΙδιωτυκή πρω-
το5ουλΡα διά την άξιοποίηριν
των πίλουΓΓοπαροΕΓγιωγιικών πή»
γών τής ύπαίιθιρου ικαί νά κα¬
θ ιερωθσΰν, ποηράλληιλα μέ την
άίττοκέιντρωσιν, κίνητρα διά την
ίδρυσιν νέων ΙΙ&ιωίΓΐ/κών Εργων
είς την Επαρχίαν. Είς την δια-
ικήρυξιν της ΙΕιταιρίας διά τό
τό 1Ι967', δπου περυλαμβόΐνονται
τα προαναΐφΕΐρθέντα μέττρα, γίνϊ
ται 8κικλη,σις πρός τα πολΐΓτυκά
κό)μμσ)τα δπως άντΐιμετω—ΰσουιν
τα πρόβιλημα τής περυφιερεια·
κης άνατπίτύξεως, τό οποίον
πρέΐπει νά κοπαστή κύριος στό-
χος τής οίκονομυκής των πολι-
τιικής καΐτά την προσε,χή τετρα-
ετίαν.
ΟΜΑΔΙΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΤΕ
"Υπό τής διοικήσεως τής Ά-
γροτικής Τραπέζης ετέθησαν
είς την διώΒεισιν των ύποκατΓα-
στημάΐτωιν αυτής ήμαιδυκαί πι-
στώσεις συνολυκοΰ υψους δρατχ-
μών 12 000.ΟΟΟ, διά τό πρώιτον
εξάμηνον 1Φ67, πρός |χορή(γη-
σιν άιπ' εύθείας μεσσπροθέισμων
δανείων είς άλιεΐς μιέισης καί
παραικ.τίου άΐλυείας ικαί είς £λευ
θέιρους άλιεΐς ικλειστών ιΐιχθυο-
τρόφο>ν υδάτων (ίιχθυοτροφιεί-
ων, λιμνών ικλπ.) προκ'ειμένου
νά αντιμετωπισθούν αί άνάγικαι
Ινυσχύσεως καί. προαγωγής τής
άλΐΒίας μας (Ιέκσυιγιχρονιοιμάς
χαί βελτίωσις τοΰ τεχνικοΰ έξο
πλισμοΰ των σικαΐφών καί γενι¬
κώς άπόκτηισις δλων των άηκχγ
καιούντων μέσων διά την άικώ-
λϋτον ιδιεξαγωιγήν ιτών άλΐΕυτι-
κών Ιέργσ:σιών).
Αί προμηθευ·τικαΙ εργασίαι
των Συνεταιριικών Όρτ<χνώσε- ων: ΊΗ διοίκησις τής Άιγροτι- κής ΤραπέΙζης είς διαταγήν της πρός τάς αρμοδίας Πκριιφερει- ακάς ύπηρεισίιας της, ύπογραιμ- μΐζει την άνάγικην, ΰ·πως έντα- θοϋν αί προσπάθειαι των διά την περαιτέρω άνάπτυΐξιν των προμηΐθευτικών Ιέργαισιών των Συνεταιρι,κών Όργανώσεων, Ι¬ δίως ,δέ#έκείνων είς τάς οποίας αί εργασίαι αυται δέν 6λαι6ον εΐίσότι την δέοΜσαν άνάπυξιν, ώ στε νά ίΐκανοποιηθοΰν είς μΐεγα λύτερον 'κατά τό δυνΌπόν ποσο¬ στόν αί είς βαπιικά εϊδη διατρο φης καί οίικιακής καταναλώσε¬ ως άνόΐγΐκαι των ~αραΓ)/ωγών. Πρός τόν σκοπόν τούτον ή δα- νειακή ένίισχασις τής ΑΤιΕ πρός έκαστον συνειταΐρον ηυξήθη άπτό ΤΙ&χ. 1000 είς δρχ. 1.500. Ώς άναφέρεται περαιτέρω, δασιικήν έπιοίωξιν των Συν) κων Όργανώσεων πρέτπει νά ά ποιτελή ή δημιουιργύα των άναΐγ καίων προθποβέσεων, ώστε συν τώ χιρόνω νά ιέτττΐΓΓϋΐγιχάΐνεΓται προ αδΐζυιτιική εξέλιξις των έν λογφ εργασιών μέ(χρι τής Ικανοποι- ήισεως τοϋ ιμΐε,γαλΐΛέρου μέιρους των είς βασοκά ειδή άναγΐκών των παραγοϊγών, ικαθ' δσον ού¬ τω είναι δυνατόν νά άξιοποιή- ται πληρέστερον τό εΐσόδημα των άγροτών, αυξανομένη ς τής Αγοραστικής των ίκανόαη,τος. ήήώΐιιώ σεωεθϋ-ΐ 48ΩΡΟΣ ΑΟΕΡΠΑ Ό Σόλλογος λή|λων της ΛΕιΗ — ΠιΑΠ άπτε- φάσσυσε <τήν κήιρυξιν 48ώρο^ ά- περγίας την 6ην Φε6ρουαρΙου μέ αΐτηιμα την άλλχχγήν τοΰ συ- στήιματος άμοιδής των καταιμε- τιρη,τών. ΣΥΙΝιΔΒΣΙΣ «>ΤΕΑΕΞ>
ΕΛΛΑιΔιΟΣ - ΓιΚΑΐΝΑ
"Ήρχισεν ή λειτουργΊ<χ ύπτη- ρεσίας ΤΒΛΕΞ μεααξ,ύ Ελλά¬ δος — Γίκάνα, μέισφ Λονδίνου. Ή καττά μονάδα τρι'λεπττος Βι- άρκΐεια συνδέσεως κσθωρθσθη είς 9 δολλάρια. -«Ι»Α ΑΙΑ ΤΑϊ ΕΟΡΤΑϊ τα βιβλία τοΰ κ. ΜΚΟΙ' Ε. ΙΤτΙΗΑΐηΡΗ ΤΑ ΒονΡΛΑ ΤΗ3Β Μ. ΑΣΙΑΣ Τόμος Α': Ίστορικα Τόμος Β': Λαογροφικά (Ίστορίες των Βουρλιωτών) ΟΙ __ (Μβλέτη) Πωλοΰνται είς ,ά κβντρικά βιβλιοπωλεία των Άθττνών. Διατίθενται χάριν των αναγνωστών μας καΙ 8ια των γρα- φείων μας.
Μία, λέμβος άπό ΐνας ύάλου Ινισχυμένας μέ ίούτα, ή δποία εχει υποστή ειδι-
τήν επεξεργασίαν, Ιξετέθη είς μίαν "Εκθεσιν Ένισχυμένων Πλαστ-κών Είοών,
ή όποία 2γινε τελευταίως είς το Λονδίνον.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ
Η ΒΙΟΜΗΧΑΐΝΙΑ ΑΥΤΟΚ1ΝΉ-
ΤΩΝ ΕΙΝ ΙΤΑΛΙΑ Κ'ΑιΙ ΕΙΝ-
ΤΟΣ ΤιΗ'Σ Ε.Ο.Κ.
ΙΒΙς την "Ιταλίαν, δητως καί
είς τάς λοιττάς χώρας, δίπου ύ·
ά
η
τοβυομηιχιανία, ό παραγωιγιιικός
οΰτος κλόίδος ευρίσκεται έ/ττΐ
ικ8φαλής τής διομηιχανικής πά-
ραγωγής. Ό τοιμιεύς (των αύτο
ικινηΊτωιν όηΛΐ/ττρσσω~εόει είς την
Ιταλίαν τό 6% της έθνΐ'κής οί-
,κονομίας.
ΊΗ "Ιταλία είναι μία έ>κ των
πρωτσπόρων χωιρών είς την αϋ-
τακινη/τσδιοιμηιχανίαν: ή ίδρυσις
τής Φίατ τό 1699 έΐσήιμαν'εν την
εκκίνησιν πρός την όΐδόν τής
ττροόδου τοΰ βασιικοΰ τούτου
κλάδου. Τό 1)965 ή ' Ιταλία πα¬
ρήγαγεν 1.200.000 όχήμοπα, ή
δέ σηιμερινή άναΐλογιία είναι 1
αυτοκίνητον άνά 8,4 κοποίικους,
ένώ ή τοιαύτη τής ΕΟΙΚ Ισοδυ¬
νάμει εν βχηΐμα άνά 6 κατοί-
ικους (τό εΐσόΐ&ηιμα φμως είς τάς
λοιτοάς χώρας τής ΟΟΚ είναι
ώψηλότερον).
"ΑΊπιό τάς αρχάς τοΰ αιώνος
■μας μέχιρι σήιμερον, ή Ιταλΐ'κή
αύτοικιινηιτοβιομηιχανία έιγνώρι-
σεν ανά—τυξιν, ήτις ώβήγηισεν
είς την μείωσιν τού αριβμοϋ
των ικατταισκΐευαΐστών. Μέ τα 5
,μ'εγιάιλα βιομηιχαινικά σαγΐκροτή
μαιτα (Φίατ, "Αλιφα Ρομεο, Λάιν
τσια, Άιουΐταμπΐιάνχιΐ, καί Ίμνο-
τσενπ) μέ τα είΙδ>ικΐευμένα είς
την κατασκευήν αύτοκινήΐτων ά
γώνων έργοστάσια (Φερράρι
,καί Μαζεράτι), μέ τα γνωιστά
έτοθσηις ά|μαιξώ(ματτα καί άνταλ-
λαικΐτυκά: -ποιότητος, ή Ιιταλιική
αύτακινηιτοδιομηιχανία ασκεϊ
τπλήιρη διαφορσπιοιηιμένη καί εΐ-
δι,κευιμένη δραστηριότητα. Ή
σηιμαντυκωιτέ,ρα Ιΐταλυκή βιομηΓ
χανιά αύαοκιινήιτω.ν είναι, ώς
γνωστόν, ή ΦΙατ μέ 130.000
τοροσωαΐιυκόν καί ,μέ κύκλον έρ
γαίσιών τοενή'ντα δυσεικατομμυ-
ρίω/ν πεΐρίιπου δραχμών.
Τό 1965 ή Φίατ παρήγαγεν
άνω τού ενός έικατομμυρίου αΰ-
τοκινήτων έΐκ των οποίων 300.
000 διω|χ(εΐτεύθηΐσαν είς τό εξω¬
τερικόν. Τό 90% των βταλΐικών
έξαγωΓγών αύτακινήτων είναι
τταραγωγή Φίατ. Ή Φίατ δέιν
τοαρΟΓνΊ&ι μόνον αύτοκίνηΐτα, άλ
λά καί έλκυστήρας, τραχαϊον
ύλιικόν, άεροσικάφη, θαλασσίους
κινηΐτήρας κλπ. Ή δραστηριΟΓ'
της της έ,τηεΙκ(τε{νεται έττιίσης καί
είς τόν ττυρηνικόν καί διαστη-
μιικΐόν τομέα, συ|χνάικις δ€ ή συΐμ
δολή της είναι άπτθφασιστική
είς την έικτέλεΐσιν δηιμοσίων ε'ρ
γων 'καΐ όΊ&υκών τοιούτων είς
την Ιταλίαν ικαί τό εξωτερι¬
κόν.
'ΥπολογίζεΓται δτι είς την Ευ¬
ρώπην ή παραγωγιική άνά~τυ1-
ξις θά Ιιπρειπε νά ακολουθήση
ρυιθιμόν άνόδοο 6 — 7% έτηισί-
ως. Εάν πραγιματοτκ>ιηβή ή
πρόδλεψις αυτή, τό 1970 ή Ι¬
ταλία θά παφάτγπ] 1.70Ό.ΟΟΟ αΰ
τακι'ινητα, αί χώραι τής ΕΟΚ
7.200.000 καί ή Εύρώιττη έν συ¬
νόλω 1ΙΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ. Τούτο θά εΐ-
χ|ε ώς συνέπειαν την αβξηριν
τής άναλογίας βηλα&ή ε"ν αυ¬
τοκίνητον άνά 4—5 κατοίκους.
Ή μειγάίλη άνά—τάξις τοΰ
κλά(δου όφείλεται είς την &ιεύ-
ρυαισιν των άγορών άπτορροφή-
σεως καί ειίς την τοροώΐθηΐσιν των
σϋναλλαγών μιετά των υπο ά-
νόΐπτυιξιν χωρών τοΰ άνατολι-
κσθ συνασπισμοΰ. Είς τάς άνε-
πττΐίγΐμένας χώρας ύτοάρχει τά¬
σις είς τήιν συγκέντρωσιν των
παραγωγέων <κέντρων (είς των ΗΠΑ ικαί της Μειγ. Βρεταννΐ- ας), ένώ είς την σφαίραν τής Κοινής Άγοράς ύτοάρχουν όίκό- μη 40 άνεξάρτηΐτοι διομηχανίαι τπαιραγιωιγης αύτοικιινήΐτων παρά δΐτι τό 90% τήςι παρατγωΓγής ά- νή|κΙει είς 9 μόνον έιργοστασια. ΤΑ ΑΝΙΑ ΤΟΙΝ ΚΟΣΜΟΝ ΙΤΑ- ΛΙΙΚΑ ΒΡΓΑ Ό ξένος τύττος όιμιλεϊ συ|χνά μιεττά θαυιμαο,μοΰ διά τα ίΐταλι- κά Μργα είς τό έξωτεΐρυκόν ώς καί διά τα έπιτεύγ|μαιτα των Ί- ταιλών τειχνυκών είς μοικράς Βι- αρκι&ίας ση'μανττΐίκά κατασικευά- σματα. Ό άρι£|μός των ίταλι- 1 ών ιέτπχιαρήισεων έντός δ.αστή ματος δ^κα έτών έιχιει ύπερδ;- πλιΓΌΐασθή είς την Άιφρυκήν,τήν Άΐσίαν καί την Λοπινικήν Ά|με- ριικήν. Εφημερίς τοθ "Αιμστερν τομ έγραψεν δτι «οί Ιταλοί α- νσιγε,ΐρουν άνα τόν κόΐαμον ώς οίΚαΊοαΐρες». Τριάκοτντα χΐλιά- δες τ.ιερίΐτοου μηθ(ανιικοί, τεχνι- κοί, μηιχανολόγοι, μηιχανουρ-1 γΌί, εϋδιικει.ΐμέινοι τεχνίται ικαί άνω των 10Ο.ΟΌΟ έίπι,χειρήΐσεων μέ τεραστίαν πείραν καί αρτί¬ αν οργάνωσιν άσκοΰν δραστη- ριότηαα είς τό έξωΐτεριικόν, κα- τασικιευάζουσαι ύδροηλεικτρικά, άιρδευτιικά, όδυκά, άερολιμΕνιικά καί σιΐδηρουργιΐικά έργα. Ή καταοκευιή τοθ φράγ|μα- τος τοθ Καρίμτπα τό 1Θ60 είς την Άιφρΐικήν ύπτηρξεν τό σημαν τιικόν έργον των Ίταλών καί θνώς τάς Ιταλιικιάς τεχνκκάς κα τασκευάς. Είς διάστημα όλίγιων έτών κατιεσικΐευώσθη καί έτερος σηΐμαντιΐκός ύΐδατοφρόικτης έΊτί έκιεϊνο τό οποίον έπέ'&αλεν διε- τοΰ τοοταμοΰ Βόλττα είς τό Ά- κοσόιμπο τής Πκάνας. Τό φρδ- γΐμα τουτο ικατεΐσκευάσθη εΐίς χρόνον - ρεικόρ χάρις είς τούς 900 Ίααλούς είβιικούς κσί είς την εργασίαν 5.0ΟΟ έντοττϋων έρ γιατών. Ή Αΐγυπττος είναι έκ των χω ρών τής Ά'φριικής εάς την όττοί αν είχουν καταΐσ/κευιασθή τα πε- ρισσότερα ίΐταλυκά £ργα. Οί ά κΐολοι,θοαντες άριβ|μοί πίείθουν ττιερΐ τούτου: 60000 στρέΐμμα- τα γης παρ^δόθηΐσαν είς την καλλιέργειαν, 3ΌΟ χλμ. όδών, 2.000 χλμ. διώρυίγος, 250 φρέα- τα, 1ΕΟ.ΟΟΟ ιέιργατ. κατοΐικίαι. Σ υΐμφωνως πρός άξιοιπιίστοιοιυς έΐκτιιυήσεις τα υπό εκτέλεσιν ά- κόμη είς άφριικιανι/κάς χώρας ά νήριχονται ειίς τό τποοόν των 300 δισ. Ιτ. λιρών. Τα ίργα τσΰΐχα. θά έικτε;λεισθοΰν είς τό Σουβαν, την ΑΙΘιοσϊίαν, την Νιγηρίαν, την Λιδερίαν, την Σιέρρα Λεό- νε, τό Μαρόχον, την Τυνησίαν, τ'-,ν Λι&ύην. Τελευταίως κατ^ υ- ί^—Έη ί"ίς ίταλιική έιταιρία ή 2γ· κιαΐτάιΤΓαισις ύιδροηλϊ'κτρι ο Ο στα€μι-:ΰ είς Καιαρρούν, ξ,οριί- ως τής ττρκΐτ;^ούισης Γιαουντέ. ' ΑΙλιλα σποι'δαΐα τεχνιικά έ'ργο θά έΐκτελεισβοϋν ύτττό των Μΐ:α- λών ώς τό φραγιμα τοΰ Νι= λου είς τό Σοίβάν κΐλ—. Είς τό Γ ροΰ οί ΊΙταλοι θά καταισικει,'ά)· εουν ϊαν λΐιμέα άξιας 4 ίικα- τοιμ|μ. στερλιινών. Είς την Β είνε ζοοίλαν δχουν άΤΓοοτπ&ραιτώΐσει Υ δή την κατασκευήν ενός υδροη λεικ,τριιχοΰ έργοισταΐσίου. Είς τή; Νέαν Ζηΐλανδίαν οί Ιταλοί κα- ταιακιευιάΐζουν δύο σήρατγιγιας ά- ττατελούΐσας τμήΐμα σττουΐδαίιας ένΐκαταστόισεως. Είς Ιταλυκάς έ'πιιχιειρήΐσεις καίτΘκυιρώΙθη ό δι- αγωνυσιμιός διά την κατασκευήν λιιμένος έίττί τοθ Βασπόρου. Πρό τινΌς παοε'δόθη είς τό Παΐκιστάν τό φιράγιμα έτΑ τοϋ ποταίμοΰ Ρα ζοΰλ, τό ό~οϊον ιέ'ξετέίλεΐσεν ίτα- λική έταιρία, ή αύΐτή έτα'ρία κιαττεσικεύαιοίεν δύο άρδειυτπ'κούς αΰλσικες μήΐκους 100 καί 50 χλμ. Χόιρ'ς είς την τελικήν συμιβο λήν των Ίταλων, είς τό κέν¬ τρον τής Καμπιάλας,τής σημαντι κωτέ'ρας πόλΐεως τής ΟύτγΙκάνι τας, βα αν*εγιερθΐη ό ττρώτος ού- ρανοξύστης τής Άνατολ. Ά'φΐρι κης. ΜΡα έτακρία όΐμίιλου ΕΝ Ι Ελαβε ένΐτολήν δ>ιά την κατα¬
σκευήν σηιμαντυκοΰ πιετρεΐλαιοα-
γ,εοΐγοΰ μήικους Θ50 χλιμ. είς την
Συρθαν.
1Η Φίιοατ, τέΙχ>ς, θά εγκατα¬
στήση μιετγάΐλον έΊριγοστάισιον πά
ραγωγης αύτακινήΐτων είς την
Σοδ. Ένωσιν, ή όιποία έζήΓτη»-
σεν έτάσηις άτοό την «Ίννοτσέν-
τι» τού Μιλάνου νά πραμηβεύ-
ση μπιχανήιματτα ψυ^ρας έξελώ-
σεως τοϋ χάλυβος διά την κα-
ταισκΐευήν άγωγων. Προσψάτως
ή Ρουμανία συνεΐφώνηΐσε μέ την
Ιταλίαν διά την καιτασικΐεωήν
έκ των πιρώτων μεγιάλΐΛΐιν διομητ
χανυκών συτγΐκιροτηιμάΐτων υπό ί-
ταΐλιικών έίΐτι^εκρήισεων.
ΕΙΣΤΟΥΣΤΥΠΑΛΔΟΥΣ,ΛΙΜΕΝΙΚΑΣ
ΑΡΧΑΣ, Ε.Ε.Π. ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ
ΕΥΘΥΝΑΙ ΔΙΑ ΤΟ "ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ,,
Ος τόν ιτΐρο'ίσΓΓάμιενον τής Εί
σαγΐγΐελιας Οειραιώς ικ. Γεώργ.
Ποίλιυιχιρονό~ουλον διιεβιφάισθηι
άντΓγιρα'φον τοΰ ποιρθσιματος
τής ϋίπιό τόν ναυαρ,χον ικ. Κων.
Δΐενε'ζά,κον έ'πιτροητης έρεύΐνης
διά τό ττολύνεικρον ναυάτγιον
τοΰ όιχηματαγωτγοϋ «Ήράΐκλει-
ον», πρός καταΐλογισμόν των
ττοινιικών ευθυνων εΐίς ιτοΰς ύΐτΓευ
θΰνους.
Τό πόρυσμα τής ΕπιτρθΓπής, ή
όποία ήτο πλαϋσιωιμένη ώπό τε-
χινικούς ικαί ~ραΓνΐμοπογΐνώ|μο-
νας τοϋ Β. 'ΝαυτΓυκοΰ καί άνω-
τέροας λυμενΐικούς άξιωμαιτι-
κούς, ικαιταΐλογιίιζει σοβαράς ευ¬
θύνας 'κοΐτά ιΐΐρώΓτον λόιγον είς
την ττλοΐϋκτήτριαν έταιρίαν τού
όχηιμαιταγωιγοθ «Ηράκλειον»
ΆΒΐελφοΙ ΤυΐπάλΙδου' καί τόν δι¬
ευθυντήν τής έταιρίας Παν. Κόικ
κινον, διά Ιδυΐστιροπίαν ττρός σι,ιμ
μόρφωΐσιν είς τάς ύ-οδείιξεις
τώνΐλιιμιενικών άρχών >καί ικυιρί-
ως τής 'ΈτΓΐθΙεωρήΙσεως Έιμττορι-
κών Πλοίων. ΐΕίς τοϋς ώς άνω
πλοιακ,τήιτας 'κιαταλογίιζονται έ-
ττ.σης εΰθιΰναι διά ταληιμιμελή έιρ-
ματισμόν τού οικάΐφους,όξύν ,καί
όΒέΙμιαον άνταΐγωνυσιμόν, κακήν
οργάνωσιν τοΰ τπίληρώματος, συ
χνάς μεταλλαγάς των άξιωμα-
τιικών καί των ανΐδρών τοΰ κα-
τωτέρου τΐληρώίμοαος ϊνεκα ιτών
οποίων δέν ήτο δυνοτόιν νά 'έ.-
χουν πιροσαρμηισθή καί έξοΐ'κει-
ωΐθή τβρόζ τάς όιπαιτήρεις τάς
οποίας είναι φυσικόν νά ττορου-
αιάζη κάθε σικάφος.
ΐΔιεύτερον: ΙΒΙς τάς λυμενιικάς
άριχας Χανίων ικιαί Πειραιώς κα
&6οον ιδέν έμ·ειρίιμνηισαν καί δέιν
έπέΙ&αλον τα ττροοή|κοντα μέΐτρα
διά νά άσφαλιισθοΰν τα
θ:ίΛα δπιΐ τοΰ «ΊΗράΐκλειον» όιχή
ματα.
Τρίιτον: Είς τήιν Έιπιθεώιρη|σιν
ΈΐμίπΌδϋκών ΠλοΒων, οί ύτττεύβυ-
νοιόίξιωιματιικοί τής οποίας δεν
ττα;ρη|κολούθη|σαν ικαί βέν έξηΚ
κρίδίχισαν την ΙέΊκΐτέλεσιν των
οττρουΐδαιοτάτης σηιμασίας ύπτο-
δ=ί'ξεων των τειχινιικών της, αί ό
ποΐαι άΐφιεώρων είς ©αοικάς έλ-
λειψεις τοϋ όχΐηιμοπαγωιγοΰ «Ή-
ράΐκλειον» ικαί ΙΙδία είς την εΰ-
στόΙΒειαν αύτοΰ.
Τέ(ταρτον: Είς τούς άζιωμα-
τμκούς γεφύρας τοΰ σκάφ·ους
κοοί τόν ναύ,κν.η|ρον διά σειράν
τταροίλε'ίψεων .καί πλημιμελή εκ¬
τέλεσιν τοΰ καθήικοντός των
είς ττερίοΐδον σφοδροτάτης ικα-
κοικαιρίας.
Έΐξ άλιλου, ή ιύπό τόν ναύαρ
χον κ. Κων. Δΐεν&ζάίκον Ιπιτρο-
ττή διατττίστώνΐει είς τό υτόρισιμά
της, 5τι τό ^Ηράκλειον» άνε-
τράπη ικαί έ&υιθθσθη συνετκία ά
πωλείας τοΰ ιμειτακε/ντριικοΰ ϋ-
ψουις τού, λόΐγφ είΐσρροής ΰ
των.
Η ΑΣΦΑΛΙ,ΣΙΙΣ
ΤΩΝ ΡΗΤΙΐΝΟίΣΥΛΛΕΚΤΩΐΝ
Οί ρηΓτινΌ'συλλέικται ικαί ρητι
νοεΐριγιάται τής Εύ&οίας είς πρό¬
σφατον συνέλκ'υΐσίν των διειμαρ-
τυρήιθησαν, διόΐτι, ένώ άπτό τοΰ
Ίανουαρίου 1995 έβεσπίσθη ή
ύπαιγωΐγή τοΰ κ^λάδου είς την
άσφάλισιν τού" Ι ΚΙΑ καί άπτ·ο
Μαΐου 1®65 καταδάλλουν εία-
φοράν, έν τούτοις έικικρεμεϊ ή
έκ'&οσις ίΐκ τελεία τ υκοΰ κανανι-
σμοϋ τοϋ Ίδιρυ|ματος, μέ άιποτέ
λεοιμα την ανυίΐταριξιαν άσφαλι-
στιΐκής προοταισίας.
Αύτι'·) ή εϊιδυκή φωτογροοφική μη'χιατνή ύχρησι,μο—οιΐήβη 6 ά την
κατοίακευήν ι ου νέου κιαταλό-γοο τυιτπα-ιμίεΛ'ωιν /6ι6λί[ιων τοΰ
Βρεταννιικοϋ Μοοσείου, ό όπτοΐο-ς ιμέ τοΰς 263 τόμους τού, εί¬
ναι ό ιμαγο.λατειρος τιεϋ εϊδοος τού είς τόν κόιαμον.
Ν ον γραμμαιτόαηιμον τοΰ Μαλάδι μέ θίΐμα την διομηιχανία κα
ίΓτνοΰ της ·χώρας.
ΜΕΣΑΙ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΙ
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ Α.Τ.Ε. ΚΑΤΑ ΤΟ
Α' 3 Μ Η ΝΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
Ώς άνεικοινώ&η υπό τού ύττο-
διουκητοΰ τής Ά,γροτιικής Τρα-
πέΊζης ικ. Α. Πειτίελάση, όμαδι-
καί τουστώΐσεις 5ψουις 3ι10 000.
000 δραχιμών πίερίττοου ετέθησαν
είς την διάθεσιν των ύιποκατα-
στη,μόίτων τής Τραπέζης διά
τ¥]ν χορή(γηΙσιν μεΐσομαικιροπροθέ
σμων δανείον είς (3τγ)ρόιτας έν-
διαψεραμ'έινους διά την 6ελτιόω-
σιν των γίεωργυκιών των έκμε-
ταλ'λιεύίσεων. Αιί πυστώ,σεας αδ-
ται διατθθε,νται άτοό τούδε διά
την κάλυψιν των συναΐφών αναγ
κων τοθ πρώίτσ.) τριιμή'νου 1967,
είς ίτρόιΤΓθν ώστε νά σανειχιΐσιθή
άνευ &ιακοιπής καί μέ τόν έπτι-
δαλλό,μενον γοργον ρυθιμόν ή
)(ορή(γη|σις &ανείων είς τούς ιτα-
ρατγιωΓνΌύς. Ίι&ιαιτέρως τονίζε-
ται είς τα ύπιοικοπαστήιματα της
Τραητέΐζης, ή άνάγΐκη τής >κα-
λΐής χΐρησΐιμοιτοιήΐσειως των δα-
νεΐύων, ώστε νά έ"πΐΐιτευ;χθοΰν οί
σκιοποί είς τούς όιποίους άπτο-
ταυτα.
ιΕίΙδιικώΙτεΐρον, αί διατεθεϋσαι,
ώς ανωτέρω, —οτώοεις, κατα-
νέΐμονται κατά τούς σκοτπούς δα
νείων ώς ακολούθως: 1) Διά
την όίτοόικτησιν γεωργιιικών μ
χια^/η|μάιτων, έιργαλείωίν κλπ. έ-
φοΐδίιων ώς καί έιλκθστήιρων δυ1-
νόιμεως μέ{χιρι 50 —' 55 ΗΡ ορχ.
88.730.000. 2) Διά την διενέρ¬
γειαν άρ&ευΐτυκών &ελτιώ|σεων
&ρατχ. 78.000.000. 3) Διά την
αγοράν ,μΐ'κρών ικιαί μεγάλων
ττο:ροΐγ«γΐ!κίο.ν ζώωιν καί διά την
οίίκόΐσιτον 'κΐτηνοτροιφίαν δραιχιμ.
62.460.0(00. 4) Διά την άνά-ίτυ-
ξιν τής δ:νοροκομίας καί τής
οΐμΐπΐελουρ,γίας (ήτοι δι' έλαιο-
ψυτιεΐύσεις καί έλαιοβελτιώσεις,
έγΐκατόΐστασιν έΐσπιεριΐδοειΐδων
καί δττωροφόρων, σύσταΐσιν ψι>
τωρύων, δενΐδρυλλίων, έπανειμ-
δολισιμόν έΐσττΐεΐρύδοειΐ&ων καί μη
λέιων, όητωρώνας ξηρών καρ-
πών, δηι ιιουργιίαν άμΛτελώνων,
κατασκ&αήν κΐρε'δατινών έττιτρα
τπεΐζίων σταΐφιυλων ικλατ.) δραιχ.
42.9ΟΟ.ΟΟΟ. 5) Δι* έγιγιειο©ελτι-
ώσεις δρχ. 24.67!5.Ο00 κια! 6)
Διά την αγοράν όροτριώντων
καί μετοΐγωΓγ.ιικον ζώων φόρττου
&ρχ. 1Ι2.935.ΟΟΟ.
ΕΠΙΑΟΤΗΣΙΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΗΧΑΝ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
'Υττό τής 'Αίγροτυκιής Τραττέ-
ζης τής Ελλάδος εκοινοποιήθη
π,ρός τα οίικεία 6ποικαταστήιμα-
τα αυτής έγγραφον τού ύίττουρ-
γίϊίου Πεωΐργίας, διά τοΰ όποίου
καθσρίζονται τα ειδή των έ(ττι-
δοτου|μένων μη|χανη|μάτων καλ-
λιεργειας καί συλλογής &άμδα
κος, καί έΐδόίθη έντοΐλή δπως, με
τα ττροηιγουιμέινην σχετιικήν συν
εννόησίν των μΐείτά των οίκέίων
Δ)νσεων ΠεοΛργίΙας, ένηΐμερώτ
σσϋν τό ταχΰτερον τούς ενδια¬
φερομένους -οιραρ/οτγΐούς της
ΉίΒρΐίφεριείας των δι' άνακοινώ-
σεών τοον πρός τούς Προε&ρους
των Κοινοτήτων καί Συνεταιρι-
σμων.
ΛΟπανσις τοΰ άραδασίιτσυ: Τα
άποτελέσματα τριών τηε,ριπττώσ'ε
ών λίπάνσεως ύδριδίων ά,ρα&ο-
σίτου, διενεργη|θεΙίσης ύ™ό τής
Τεχνυκής "'Είΐτιθεωΐρήισεως Α.Τ.Ε.
Πρε&έΙζης, είς την τθ8ριφέ|ρειαν
"Αρτης, ετέθησαν ύππό τής Δι-
οΐικήσεως τής ΤροατοέΙζης 6π' 6-
ψιν τον ΠβρυφΐΒρειακών 'Υττηρε
σιών της. Ώς πρακύπτει έικ τών(
σχετικών στοιιχΐείων, διά τής
έΐκλογής τοΰ καταλλήλου 66ρι-
&!ου καί έφαρμογής όιρθολογι-
στιικής λιτπάνσεως, δύναται νά
ιταλλαπλασιαΐσθη ή ποϋροόγωτγή
άιραδοσ'ιτου μέ ανάλογον έπί-
τΐτωσιν έ-ττΐ τής διαμορφώσεως
τοΰ άγροτικοΰ εί1σοΙδή|ματος καί
τής οςνατπτύξεως τής κτηνοτρο-
φΐίας. Πρός τόν σκοπόν τοΰΊτον,
τονθζεται ή άνάγκη οπτως αί
υπηρεσίαι τής ΑΓΓΕ άναιπτύξουιν
ανάλογον δραστηιριότηΐτα έν στε
νή συνεργασΐα μεϊτά των αρμο¬
δίων ύττηρεσιων τού ύπτουργείου
Γεωργίας.
ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΜΑΤΩΝ
Πληροφορούμεθα, ότι ό £>-
που,ργός τής 'Δκκαιοσόνης κ. Ι.
Μανιάτης ιμελεαα τόσον τό θέ-
μα των άΐκυρωθειισών ύηΐώ τοΰ
ΊΕιφΐΒτείου Αθηνών αποφάσεως
των ΰττουργων Συντονισιμοΰ ικαί
Δυκαιοσύνης, διά των οποίων
έμειώθησαν τα καθοριζόμενα ύ
τοό τοΰ ιύπ' αριθ. 152)11965 δι-
ατάγΐματος τοερί ενοικιοστασίου
μισθώμαπα των 'καταστημάτων,
ώς καί τό θέμα τής πιαραιτάσε-
ως την άναιστολής τής λήξεως
των έλευΐθέρων μισθώσεων. Ε¬
πί τοΰ πρώτου θέματος των ύ-
ττουργιικων άττταφάσεων 6 «. ύ-
τίο^ργιός ε'ίς ούΐδιειμίαν ενέργει¬
αν —ρακεκται νά προδή πρίν ή
άπθ'φαΛ-Ιθη έπ' αύΐτοΰ ή ΊΟλαμέ1-
ΛΞΐα τού 'Αρείου Πάγου, ή ό-
Γτοία θά κρίνη ΙέίΤΓί τής σανΐταγ-
μοπιικάτηιτος ή μή τού ένουκιο-
υτασίου. Ή σ^ετική συζήτησις
ενώπιον τής Όλομιελείας τού
Άρειου Πάγου θά διεξαιχΐ&ή,ώς
γνωστόν, την 17ην Φεβιρου>αρί-
ου. Τάς ύπουιργυκάς αύτάς ο>
ποφιάίοιεις έθεώρησεν, ώς γνω- Ι
στόν άντισυνιταγιματΐικάς πρό
μηνών ή ΌλομέΙλεια τού Συμ.
δοϋλίου 'Είπικιρατείας. Περίίηΐτω
σις τυιχιόν εξώσεως λόγω μή
καται&ολής τοΰ ηύξηΐμένου μι,α-
θώ)ματος &έν τίθεται ικοοτά τόν
ύιπουργόν, έφ.άσον έ'κκρεμεΐ ένώ
πιον τής 'Ολαμελείας τοΰ Ά-
ρείου Πάγιου ή υπόθεσις.
"Οσον ά()>ορό: τό θέ|μα των
έιλεϋθέρων μισθώσ'εων ό άτοουρ-
γός δέν έίχιει άντίρρηισιν νά πα¬
ρατείνη την προθεσμίαν τής ά-
ναιοτολής λήιξεως αυτών, έφό-
σον τα έν τή Βουλή κόμιματα
έδέιχοντο δπως ψηφιισθη εί&υκός
ττρός τουτο νόμος.
ΡΙΒΚΤΙΦΙΕ ΜΗΧΑΙΝΗΜΑΤΑ
ΒιΕΐΚιΟΟ ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ
ΤΟΥ ΚΟ'ΣΙΜΟΥ.
ΜΕΙΠΑΛΙΕ,Σ ΕιΥιΚΟΛΙιΕΙΣ
ΚΟΚΚΑΛΗΣ Α.Ε. ΤΖΩΡΤΖ 11
ΑΘΗΝΑΙ, 624.9€4-6ιΜ.163
'ώςαιρετικής -ποιότητος γραδάτες άτιό/ ποπλίνα, «τοιμαι πρός εξαγωγήν είς τό
Μπέλφαστ τής Βορείου Ίρλανδίας.
ΠΑΙΝΘΕΣΣΑιΛΙΙΚΗ ΣΥΣΙΚΙΕ-
ΨΙΣ ΔΙΑ ΤΗ'Ν ΤΟΥΡΙΣΤΙ-
ΚιΗΙΝ ΑΙΝΑΠΤΥΞΕΝ
Πρωτοβουλία ττής "Υπτ,ηρεσίαΓ
~;ρ ψ ροα'κής Άταπττύξ'εως
θισΐσοΐλίσς ισυνιεικιροτήίθΐη την
Ζδηιν καί 29ηιν Ίανο-'αρίου είς
Τρΐικαλα, είς την αί73ουισαν τοθ
'ΈΐΛ'ποροκΌΰ <αί Βι,ομηιχανικοΰ 'ΈΐττιιμείληΛηρίου, ύπηιρεσισκή σύ κεψις διά την μελέτην των •κΐρο&ληΐ'-ΐάιΤων του'ρίστικής άνα τττύιξιεως τής θιεσσολίας. ιΚατά τήιν σύσικεψιν ό ιΔευθυν τής της ΥιΠΑΘ Ικ. Δ. Μαγκλιδέ ρας είΐσηγήΡη τό θέ|μα τής ση- μερινής θέΐσεως τοΰ τουρισμοΰ οτήν θεισσαλίαν,ό "'Εΐφορος 'Αιρ χαιοτή'των θεσΰαιλίας κ. Δ. θε οχάρης ποιρουΐσίαΐσε τα ικυριώτε ρα ιμνημεϊα τής τοειριφερείας, τα όΐποϊα χιρήΐζουν ώξιοποιήσεως καί δ Διευθυντής ΕΟΤ θεσισα- λίας κ. Σ. Βαθαρΐδάνης ώιμίλη σεν 'έπί τθθ ρόλου τοθ ττεριφε- ρειαικοθ Γραφείου τοΰ ΕΟΤ. Έν συνεπεία οί Νοιμάρχαι ΚαρΙδίτσης, Λαιρίισης, Μαγνηΐσί- ας καί Τριικάλων κ.κ. Γ. Πα- πιαΐδαιτος, Δ. Μοΐάτσος, Π. Δε- σττοτότΓΓουιλος ικαί Π. Γαρέφή(ς, συνιεπτιικουΐρούιμε'νθί ύιτό των Το- π'ΐκων ΐΕΓΤΓΐτιροΓττών ΤουρυσμοΟ των ιΝ'θΐμών των, είσηιγή,θη,σαν τα τουριιστυκά ιιιροδλήματα έικ ά ότου Νομοΰ. ■Τέλος, άριμόΐδιοι Διευθυνταί τοΰ ΕΟΤ ττροέΙ&ηισαν στήν άνά- λυισιν των συ|μ~εΐραΐσμάτων τής συσκέψεως έργαισίας. ΣΙκοιτός τής ^σκέψεως είναι νά «τροβληίθοΰν διά πιρώιτην φο¬ ράν κατά τρόπον ενιαίον καί συντονιισμένον τα τουριστυκό: θε ματα τής θεσισαλίας καί νά Κα ταρΐτισθή πρόΐγραιμμα τουριστι- κής αναιπτύΐξεως τής -εριΐφειρεί- ας. «ΤΟ ΠΑΊΐΔιΐ Κ,ΑιΙ Ο ΧΑΙΡΑΙΚΤΗΡ.·; Μόλις έξΐεδόθη καί έικυικλοφό ρηρεν ή νέα δκδοσις τοΰ Ίνστι- τούιτου Ψυΐχολογίας καί Ψυ|χι- ικής Ύγιιεινής με τίιτλον «Τό παι ιδί καί ό ιχαραΐκ,τή,ρ» υπό 'Αΐρ. Α. Άΐστριώτη, ψυ^ιάΐτρου. Τό Εργον τουτο είισότ/ιείται είς τάς συΐγιχρόνους αντίληψις τής χαιραΐκτηρολογίας ικαί περιέ|χει έν συνεπεία τάς ίατροτΐαιιεαγω- γυκάς μεθόδους ύ—οδοηθήσεως, ικατά την άνάττΛυΐξιν τού χαρα- κτήιρος τοϋ παιΐδιοϋ. ΠωλείΤται είς δλα τα κΐεντρι. 'κά διιβλιοπωλεία. Κεντριική δι¬ άθεσις τευ|χ£>ν καί παραγγελί¬
αι:
Γραφεΐα πΐεριοβιικοθ «Άικτϊ-
νες», Άικαδηιμίας 45, "Αθήναι,
τηλ. 624.233.
ΛΕΞΙΚΟΝ ΊΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Γνωστόν οτΊ ή 'ΕΙταιρειία έξέ-
δωικε τό λεξιικόν τής θράκηις.
Τουτο τυωιλΙεΤταιι τ^ρός εκατόν
πίενηντα διρ,χ. Τό ϋργο είναι
γΐραΐμιμένο ό—ό τόν Άιχΐλλ. Σα-
ιμουιράκη καί έξιετυιπώθη μέ δα¬
πάνην ιμεΐγώλην. Είναι ικρΐμα οί
θρώκ&ς νά μή τό άγοράζουν
γιά νά όιποχΐτήσουν 'ένα φώς
για νά γνωρθσουν τό φώς τής
ΊοΤΓθρίας. Την έικτύητοϊση την
δοήθηισε ό ικ. Πολύδωρος Πά.
πια(χίρΐιοτΓοΙδοιύλου προσωιπυκως.
Οί θράκες άς φριοιντίσουν νά
τό ιόΓτοοιχτήσουν άντί τής μιικρας
αυτής δα—άνης.
Είς την ΣΓτέΙγην Γραΐμιμάτων
δθ&ετοοι τό ίριγιον οειμένον ώ-
ραΐα.
Γραιφιεϊα τής Έπται,ρείας θρα
κιϋκ. Μελετων, Μηιτιροτττόλεως 38,
τηλ. 235.314.
ΝΒΟΣ ΤΟΜΟΣ «ΑΡΧΕΙΟΥ
ΘΡΑΚΗΣ» ΑΡ. 32
Έξίίτ-υίττωθη ό 32ος τόμος τοθ
«Άιρχΐείοιυ θιράκης». θαάμα έπτι-
στηιμονκκόν μέ 30 τιυιπογρ. φυλ-
λα, κάσμημα των ©ιι&λϋοθηικών
μας ικαί τό λαΐμΐπιρόΐτερον εΊργον
τής Έτιαιρείας θριο?κικών Μελε
των.
ΖηΓτήισατέ το είς τό διιβλιο~ω-
λεΐον Κολλάρου >καί είς τα γρα
ψεΐα τής Έταιρείσς θρακυκών
Μιελετών, Μητροττόλεως 38,
ΣτέΙγης ΠραιμμάΓΓων.
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΧΗΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕίΟΛΟΓΩΝ
ΔΓ ΕΠΙΒΙΩΣίΝ ΤΗΣ ΒίΟΜ.ΐΧΑΝΙΑΣ
Μέ αύξανόμενον ενδιαφέρον
παιροακολουΐθοϋνη-σι ά-ό τούς ί-
πιχειρη|θ.ατικιούς, ύπηι^εσ'ακούς
ικαί έπισ^ηιαονιικούς. παράγονιτας
τής δλλιηιν.ικής ο'υκονοιμίιας αί έ'ρ
γασ'αι τοΰ τΐίρώτου Πανιςλληνί
ου ΣυινεΙΖρίου των Χημιικών Μη-
χανιικών καί Μηιχανυκών ΜΙεταλ
λεΐίων - Μΐείταλΐλουιργών.
ΙΚατά την Ε(Γτυκραιτοϋσαν μειτα
ξΰ των κύκλων αυτών αντίλη¬
ψιν, αί εργασίαι καί τα κΐορίΐσ-
μαίτα τοΰ Συΐνε&ρίουι τούτου θά
συντελέσουν άκοφαισιστΐικά, ω-
στε νά τεθή υπό σοβαράν με-
λέΐτην, τόσον τό τήρόδληιμα τής
έ/ΤτιδιώΙσεως τής έλληνιικής 6ιο-
μηΐχανίας μέ)σα είς τόν ιχώιρον
τής Κοινής Άτγορας, δΊσον καί
τό ζήΐτηΐμα; τής έ-εξεργαο·ύας
των -πιροιτογενών άλών τοΰ έλ-
ληνυκοΰ ύτπΐεΐδάΐφους.
Ό ιύπουιργός Βιομηιχανίας κ.
Τισαΐγΐκρί/δης εΐ&ωισε εντολήν
τρρός τούς ύιτηιρεσιαικούς παρά¬
γοντος τοΰ υτπουργιείου τού νά
μελΕιτήΐσουν άχι μόνον τα γενι-
κώίτερα -ορίσιματα καί αίτή,μα
τα τού συιν(εΙδρί1ουι, άλΐλά καί)
τάς επί μέρουις εΙση*γή|σεις των
όμιληΐτωιν, ώστε νά είναι ετοι-
μοι ευθύς μετά την λήξιν των
έρτγασιών τού νά ύτττοδάλουν ύ-
τοεοΐθύνους τφοτάσεις γιά την
λήψιν συγικεΐκριμενων μέτρων.
Έν τοάτοις δέν είναι εΰκολοιν
γιά τόν ΟΓΓτοιονΐδήητοτε τκχρατη-
ρηΐτήν νά προΐδ^',ώιση τόν χαρα-
κιτήρα των προτάΐσεων πού θά
τπροικύψουν ιμεΐτά την λήξιν των
εργασιών τού συινε&ρΐου. Είναι
δρως άίττό τώρα δέιδαιον δτι
μβ'ταξύ αυτών θά συιμπεριλαμ-
δάν&ται όατωσ'δήίΐτοτιε τό αΐτηιμα
τής έΐφαιρμογής διαικομιματικής
πολιτΐικής είς τό θιέιμα τής έικ-
διομηχανίσεως τής χώρας.
Ή πρώτη βκΐκληΐσις διά την
έψιορμογιήν διακοιμιματιικής ιπο-
λιτιικής γιά την πραγματοποίη¬
σιν τής έικιδιομηιχανίισεως έιγένε-
το άπό τόν Φιομή/χανον κ. Γε¬
ώργιον Δράκον. Καί σάν νά ε¬
δόθη κάητοιο σύνθηιμα, δλοι σχε
δόν οί μετέιπΐειτα όΐμιληΐταΐ τοΰ
συινεΐδιρίΐου έξέΐφρασαν κατά τόν
αλφα ι) τόν &ήιτα τρότττον την
όπτοψιν &τι ή έ'κδιοιμη(χάνΐισις της
Χ'ώιρας τΓαίρημίττο&ίσθη μ'έΐχρι σή¬
μερον κυρίω-ς όΐΐτό την πολιτι¬
κήν εκμετάλλευσιν των έίττί μέ-
ρους θεΐμάτων υπό των διαφό¬
ρων κιθιμΐμοΐτ»ν τής Βοολής. Ό
κ. Δράκος ϋτυελίθιύρυσεν εύστότ
χως δτι τό θαθ(μα τής έκβιομηπ
χανίισεως τοϋ ΙταιλιικΌΰ νότου έ
πεΐτεύχΐθη ΰπτοκίλειιστΐιχώς καί
μόνον διότι δλεις οί πτέιρυτγες
τής ίταλυκής Βουλής, όπτό της
δικρας Άροστιερας μέχρι τής ά-
κρας Διεξιάς, συνεφώνησαν έιπΙΙ
τής έφαρμογής ενός ικοινοΰ προ
γράμματος άναπτ/τύξεως.
ΕΙΣ ΦΑΣΙΝ ΕΚΚΙΝΗΣΕΩΣ ΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑΙ ΖΩΝΑΙ
Ανεκοίνωσεν, έιξ άλιλου, δτι
θά προωθηΐθη ή ήργάνω(σις 6ι-
οτιε|χνιικών πειριοιχών κ'αί εΐ"εν,
Βτι έΐδόΐθη έντολή είς την ΕΤΒΑ
'διά την συγκέντρωσιν των 170
'διοτειχνιών Ν Ίωνίας βίς Κα-
Ίτανίδριτιον, ένώ, τοαραίλλήλως,
ύφίΐστοπαι Ιδυνατότης δηιμιουργΐ
άς ετέρας ζώνηις είς Περιστέρι.
ΈΙπίΙσηις, συνιεστήΐθη όιμάς έργα
οίας, ή ό,τυοία θά έΐξεύρη τα κα
τάλληλα δηιμόΊσια κτήιματα διά
την εγκατάστασιν διοτεΐχνΐ'κών
ζωνών. Έτοίισηις, θά έιπιΐδιω(χΐθη
ή δι&λτίωισις των δ(ρων πιιοτοδο-
τή)σειως τής διΰτε^νίας, καθώς
καί ή καλυτέ,ρα λιευτουργΐία των
^ύτττχχγομέλ ών είς την άρΐμοδιότη-
τα τού ΰπτου,ργιείιου Βιομηιχανί-
άς όργανισμών, ήτοι τής ΔΙΒΗ,
τής ΕΙΤΒΑ ικαί τοΰ Ι ΒιΕ.
ιΔιά την οργάνωσιν των βιομη
χανιικών τοεριοχών είπεν δτι δέν
άτοοκιλεϋεΐται νά έΐγΐκαταλιειΐιφθοΰν
'ώρυσυ'έναι τοεριοιχαί, δπτου δέν
ύφΐΌτοτνται τπροϋτποθέσεις χοημη-
λοθ κόστους οίικοπιέΐδων καί έν-
'&έχ)εται νά )(ρηισΐ(μοιποιηβοΰν έικ
'τάσεις τοΰ Δηιμοσίου. Τό ικρά-
τος, εΐτοε, δέν θα ενισχύση την
χειρ'δοσκΌτοίαν των οίικοπέΐδων.
ιΔιά τό θέιμα ητρομηΐθΐείας τοΰ
•πυρηνυκοΰ άντιβ|ρια!στήιρος, έδή-
λωΐσεν δτι 6έν έπυδιώκιεται &πί-
ΐστπευΐσις τούτου έ!κ μέρους τής
'κυΚ&ερνή'σεως, π;ροσθέοας, δτι
6ά χρειασθή όκίτάμηνον διά την
κατάρτισιν καί ΰποδολήν τοΰ
ητορίσιματος συσταθιεΐύσης είΐδι-
ικής έίΓΓΐτροητής, υπό την τιροε-
'δ,ρίαν τοΰ γιεινιικοθ διε·υΙθυντοΰ
τοθ ύιτουργεΐίου Β ιομηχανθας κ.
'Δ. Καοα'-σκάκη. Ό κ. Τσατγ-
'κιρίΐδης εΐιχεν, ώς εΐττε, μίαν συ-
<ζή|τη|σιν έττί τεχνυκής δάσεως μέ αόν έ)μΤτθ|ρυκιόν άικιόλουΐθον τής έν Αθήναις 'δρεταννιικής πρεΐ3- 'δεύας. Διά τα τιιμολόγια ήλ)ε- 'κτριικοΰ ρεύματος, έξέΐφραισε 'τήν γνώμην, δϊτι, τολώίχιοτον,τό ■διο,μηιχανϋκόν, διατηιρεΐται είς ύψηλά έπίίπεδα. Τέΐλος, έξέΐφρασε την γνώμην, 8τι ίΐτίΐβόιλλιεΐται άνα)διάρθ|ρωΙσις των διοιμηιχανιικών έ~ενδύσείι>ν
6ιά τής χρηματοΐδατήσεως δοοσι-
ικών δργιων άποΐδόιμιης έΐκ τοΰ
κΐρατιικοΰ τΐροϋητολΌΐγΐισμοΰ.
ΘΑ ΔΕΧΘΗ
■Η ΚΥΒΕ'ΡΙΝΙΗιΣιΙ,Σ ΑΥΞιΗΣΠΝ
ΤΩ'Ν ΜΙΙΣΘΩΝ;
'Ειγνώισθη ότι κοοτ' άρ^ήν ή
'Κυ6>έρνηισις είναι άητοφασυσμένη
■νά δ,ειχβή αύξησιν των καιτωτά»-
των όρίων μυσβών καί ήμερομι-
αθίιων, βάσει των σηιμΐερινών οί-
'κονομιικώ/ &υνατοτή|των καί νά
'ζηΐτήΐση την κιατανόηΐσιν κα) των
ί;6ο τάξεων έργατών καί έργο-
δοτών διά τόν καθορισμόν τού
ϋψους είς τα έ.πυτρείτοτά δρια.
Έξ άλλόυ, σήμερον ή όλορέ-
ιλΐεια τής διουκήρεως τής ΓΣΕΕ
0ά λάβη άποφόΐσιεις έ—ι τοΰ θε-
ματος καί ιτήν Παροοσκευήν θά
ένηιμερώση τόν πρωθυιπουριγόν
'κ. 1. ΠαραοικιευΟΊΐουλον.
Γενυκή
Χειρουργική Κλινική
«Ο Α,ΠΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ>
ΑΝΔΡ. ΣΟΥΛΗ - ΣΠΥΡΟΥ
ΒΑΦΕΙΑΔΗ
Ιατρών Χ<:ψουιργών Νικοσθένοιος 21 - Αθηναι - Παγικράΐτι Η Κ Ο Λ Ω Ν 1Α έξυπηρετεΐ τούς σκοπούς σας : ΆγοραΙ συμφώνως πρός τάς έπιθυ- θυμίας των πελατών. ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΟΙΚΙΑΚΩΝ ΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΟΝ ΚΙΓΚΑΛΕΡΙΑΣ 23 - 26 ΦεβρουαρΙου 1967 Πληροφορίαι : Έλληνογερμανικόν "Εμπορικόν Έπιμε λητήριον Αθήναι, Τζώρτζ 34 ΤηΛ. 610 556. θεσσαλονίκη : Πρ. Α. Κορομηλδ 38
τήν επεξεργασίαν, Ιξετέθη είς μίαν "Εκθεσιν Ένισχυμένων Πλαστ-κών Είοών,
ή όποία 2γινε τελευταίως είς το Λονδίνον.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ
Η ΒΙΟΜΗΧΑΐΝΙΑ ΑΥΤΟΚ1ΝΉ-
ΤΩΝ ΕΙΝ ΙΤΑΛΙΑ Κ'ΑιΙ ΕΙΝ-
ΤΟΣ ΤιΗ'Σ Ε.Ο.Κ.
ΙΒΙς την "Ιταλίαν, δητως καί
είς τάς λοιττάς χώρας, δίπου ύ·
ά
η
τοβυομηιχιανία, ό παραγωιγιιικός
οΰτος κλόίδος ευρίσκεται έ/ττΐ
ικ8φαλής τής διομηιχανικής πά-
ραγωγής. Ό τοιμιεύς (των αύτο
ικινηΊτωιν όηΛΐ/ττρσσω~εόει είς την
Ιταλίαν τό 6% της έθνΐ'κής οί-
,κονομίας.
ΊΗ "Ιταλία είναι μία έ>κ των
πρωτσπόρων χωιρών είς την αϋ-
τακινη/τσδιοιμηιχανίαν: ή ίδρυσις
τής Φίατ τό 1699 έΐσήιμαν'εν την
εκκίνησιν πρός την όΐδόν τής
ττροόδου τοΰ βασιικοΰ τούτου
κλάδου. Τό 1)965 ή ' Ιταλία πα¬
ρήγαγεν 1.200.000 όχήμοπα, ή
δέ σηιμερινή άναΐλογιία είναι 1
αυτοκίνητον άνά 8,4 κοποίικους,
ένώ ή τοιαύτη τής ΕΟΙΚ Ισοδυ¬
νάμει εν βχηΐμα άνά 6 κατοί-
ικους (τό εΐσόΐ&ηιμα φμως είς τάς
λοιτοάς χώρας τής ΟΟΚ είναι
ώψηλότερον).
"ΑΊπιό τάς αρχάς τοΰ αιώνος
■μας μέχιρι σήιμερον, ή Ιταλΐ'κή
αύτοικιινηιτοβιομηιχανία έιγνώρι-
σεν ανά—τυξιν, ήτις ώβήγηισεν
είς την μείωσιν τού αριβμοϋ
των ικατταισκΐευαΐστών. Μέ τα 5
,μ'εγιάιλα βιομηιχαινικά σαγΐκροτή
μαιτα (Φίατ, "Αλιφα Ρομεο, Λάιν
τσια, Άιουΐταμπΐιάνχιΐ, καί Ίμνο-
τσενπ) μέ τα είΙδ>ικΐευμένα είς
την κατασκευήν αύτοκινήΐτων ά
γώνων έργοστάσια (Φερράρι
,καί Μαζεράτι), μέ τα γνωιστά
έτοθσηις ά|μαιξώ(ματτα καί άνταλ-
λαικΐτυκά: -ποιότητος, ή Ιιταλιική
αύτακινηιτοδιομηιχανία ασκεϊ
τπλήιρη διαφορσπιοιηιμένη καί εΐ-
δι,κευιμένη δραστηριότητα. Ή
σηιμαντυκωιτέ,ρα Ιΐταλυκή βιομηΓ
χανιά αύαοκιινήιτω.ν είναι, ώς
γνωστόν, ή ΦΙατ μέ 130.000
τοροσωαΐιυκόν καί ,μέ κύκλον έρ
γαίσιών τοενή'ντα δυσεικατομμυ-
ρίω/ν πεΐρίιπου δραχμών.
Τό 1965 ή Φίατ παρήγαγεν
άνω τού ενός έικατομμυρίου αΰ-
τοκινήτων έΐκ των οποίων 300.
000 διω|χ(εΐτεύθηΐσαν είς τό εξω¬
τερικόν. Τό 90% των βταλΐικών
έξαγωΓγών αύτακινήτων είναι
τταραγωγή Φίατ. Ή Φίατ δέιν
τοαρΟΓνΊ&ι μόνον αύτοκίνηΐτα, άλ
λά καί έλκυστήρας, τραχαϊον
ύλιικόν, άεροσικάφη, θαλασσίους
κινηΐτήρας κλπ. Ή δραστηριΟΓ'
της της έ,τηεΙκ(τε{νεται έττιίσης καί
είς τόν ττυρηνικόν καί διαστη-
μιικΐόν τομέα, συ|χνάικις δ€ ή συΐμ
δολή της είναι άπτθφασιστική
είς την έικτέλεΐσιν δηιμοσίων ε'ρ
γων 'καΐ όΊ&υκών τοιούτων είς
την Ιταλίαν ικαί τό εξωτερι¬
κόν.
'ΥπολογίζεΓται δτι είς την Ευ¬
ρώπην ή παραγωγιική άνά~τυ1-
ξις θά Ιιπρειπε νά ακολουθήση
ρυιθιμόν άνόδοο 6 — 7% έτηισί-
ως. Εάν πραγιματοτκ>ιηβή ή
πρόδλεψις αυτή, τό 1970 ή Ι¬
ταλία θά παφάτγπ] 1.70Ό.ΟΟΟ αΰ
τακι'ινητα, αί χώραι τής ΕΟΚ
7.200.000 καί ή Εύρώιττη έν συ¬
νόλω 1ΙΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ. Τούτο θά εΐ-
χ|ε ώς συνέπειαν την αβξηριν
τής άναλογίας βηλα&ή ε"ν αυ¬
τοκίνητον άνά 4—5 κατοίκους.
Ή μειγάίλη άνά—τάξις τοΰ
κλά(δου όφείλεται είς την &ιεύ-
ρυαισιν των άγορών άπτορροφή-
σεως καί ειίς την τοροώΐθηΐσιν των
σϋναλλαγών μιετά των υπο ά-
νόΐπτυιξιν χωρών τοΰ άνατολι-
κσθ συνασπισμοΰ. Είς τάς άνε-
πττΐίγΐμένας χώρας ύτοάρχει τά¬
σις είς τήιν συγκέντρωσιν των
παραγωγέων <κέντρων (είς των ΗΠΑ ικαί της Μειγ. Βρεταννΐ- ας), ένώ είς την σφαίραν τής Κοινής Άγοράς ύτοάρχουν όίκό- μη 40 άνεξάρτηΐτοι διομηχανίαι τπαιραγιωιγης αύτοικιινήΐτων παρά δΐτι τό 90% τήςι παρατγωΓγής ά- νή|κΙει είς 9 μόνον έιργοστασια. ΤΑ ΑΝΙΑ ΤΟΙΝ ΚΟΣΜΟΝ ΙΤΑ- ΛΙΙΚΑ ΒΡΓΑ Ό ξένος τύττος όιμιλεϊ συ|χνά μιεττά θαυιμαο,μοΰ διά τα ίΐταλι- κά Μργα είς τό έξωτεΐρυκόν ώς καί διά τα έπιτεύγ|μαιτα των Ί- ταιλών τειχνυκών είς μοικράς Βι- αρκι&ίας ση'μανττΐίκά κατασικευά- σματα. Ό άρι£|μός των ίταλι- 1 ών ιέτπχιαρήισεων έντός δ.αστή ματος δ^κα έτών έιχιει ύπερδ;- πλιΓΌΐασθή είς την Άιφρυκήν,τήν Άΐσίαν καί την Λοπινικήν Ά|με- ριικήν. Εφημερίς τοθ "Αιμστερν τομ έγραψεν δτι «οί Ιταλοί α- νσιγε,ΐρουν άνα τόν κόΐαμον ώς οίΚαΊοαΐρες». Τριάκοτντα χΐλιά- δες τ.ιερίΐτοου μηθ(ανιικοί, τεχνι- κοί, μηιχανολόγοι, μηιχανουρ-1 γΌί, εϋδιικει.ΐμέινοι τεχνίται ικαί άνω των 10Ο.ΟΌΟ έίπι,χειρήΐσεων μέ τεραστίαν πείραν καί αρτί¬ αν οργάνωσιν άσκοΰν δραστη- ριότηαα είς τό έξωΐτεριικόν, κα- τασικιευάζουσαι ύδροηλεικτρικά, άιρδευτιικά, όδυκά, άερολιμΕνιικά καί σιΐδηρουργιΐικά έργα. Ή καταοκευιή τοθ φράγ|μα- τος τοθ Καρίμτπα τό 1Θ60 είς την Άιφρΐικήν ύπτηρξεν τό σημαν τιικόν έργον των Ίταλών καί θνώς τάς Ιταλιικιάς τεχνκκάς κα τασκευάς. Είς διάστημα όλίγιων έτών κατιεσικΐευώσθη καί έτερος σηΐμαντιΐκός ύΐδατοφρόικτης έΊτί έκιεϊνο τό οποίον έπέ'&αλεν διε- τοΰ τοοταμοΰ Βόλττα είς τό Ά- κοσόιμπο τής Πκάνας. Τό φρδ- γΐμα τουτο ικατεΐσκευάσθη εΐίς χρόνον - ρεικόρ χάρις είς τούς 900 Ίααλούς είβιικούς κσί είς την εργασίαν 5.0ΟΟ έντοττϋων έρ γιατών. Ή Αΐγυπττος είναι έκ των χω ρών τής Ά'φριικής εάς την όττοί αν είχουν καταΐσ/κευιασθή τα πε- ρισσότερα ίΐταλυκά £ργα. Οί ά κΐολοι,θοαντες άριβ|μοί πίείθουν ττιερΐ τούτου: 60000 στρέΐμμα- τα γης παρ^δόθηΐσαν είς την καλλιέργειαν, 3ΌΟ χλμ. όδών, 2.000 χλμ. διώρυίγος, 250 φρέα- τα, 1ΕΟ.ΟΟΟ ιέιργατ. κατοΐικίαι. Σ υΐμφωνως πρός άξιοιπιίστοιοιυς έΐκτιιυήσεις τα υπό εκτέλεσιν ά- κόμη είς άφριικιανι/κάς χώρας ά νήριχονται ειίς τό τποοόν των 300 δισ. Ιτ. λιρών. Τα ίργα τσΰΐχα. θά έικτε;λεισθοΰν είς τό Σουβαν, την ΑΙΘιοσϊίαν, την Νιγηρίαν, την Λιδερίαν, την Σιέρρα Λεό- νε, τό Μαρόχον, την Τυνησίαν, τ'-,ν Λι&ύην. Τελευταίως κατ^ υ- ί^—Έη ί"ίς ίταλιική έιταιρία ή 2γ· κιαΐτάιΤΓαισις ύιδροηλϊ'κτρι ο Ο στα€μι-:ΰ είς Καιαρρούν, ξ,οριί- ως τής ττρκΐτ;^ούισης Γιαουντέ. ' ΑΙλιλα σποι'δαΐα τεχνιικά έ'ργο θά έΐκτελεισβοϋν ύτττό των Μΐ:α- λών ώς τό φραγιμα τοΰ Νι= λου είς τό Σοίβάν κΐλ—. Είς τό Γ ροΰ οί ΊΙταλοι θά καταισικει,'ά)· εουν ϊαν λΐιμέα άξιας 4 ίικα- τοιμ|μ. στερλιινών. Είς την Β είνε ζοοίλαν δχουν άΤΓοοτπ&ραιτώΐσει Υ δή την κατασκευήν ενός υδροη λεικ,τριιχοΰ έργοισταΐσίου. Είς τή; Νέαν Ζηΐλανδίαν οί Ιταλοί κα- ταιακιευιάΐζουν δύο σήρατγιγιας ά- ττατελούΐσας τμήΐμα σττουΐδαίιας ένΐκαταστόισεως. Είς Ιταλυκάς έ'πιιχιειρήΐσεις καίτΘκυιρώΙθη ό δι- αγωνυσιμιός διά την κατασκευήν λιιμένος έίττί τοθ Βασπόρου. Πρό τινΌς παοε'δόθη είς τό Παΐκιστάν τό φιράγιμα έτΑ τοϋ ποταίμοΰ Ρα ζοΰλ, τό ό~οϊον ιέ'ξετέίλεΐσεν ίτα- λική έταιρία, ή αύΐτή έτα'ρία κιαττεσικεύαιοίεν δύο άρδειυτπ'κούς αΰλσικες μήΐκους 100 καί 50 χλμ. Χόιρ'ς είς την τελικήν συμιβο λήν των Ίταλων, είς τό κέν¬ τρον τής Καμπιάλας,τής σημαντι κωτέ'ρας πόλΐεως τής ΟύτγΙκάνι τας, βα αν*εγιερθΐη ό ττρώτος ού- ρανοξύστης τής Άνατολ. Ά'φΐρι κης. ΜΡα έτακρία όΐμίιλου ΕΝ Ι Ελαβε ένΐτολήν δ>ιά την κατα¬
σκευήν σηιμαντυκοΰ πιετρεΐλαιοα-
γ,εοΐγοΰ μήικους Θ50 χλιμ. είς την
Συρθαν.
1Η Φίιοατ, τέΙχ>ς, θά εγκατα¬
στήση μιετγάΐλον έΊριγοστάισιον πά
ραγωγης αύτακινήΐτων είς την
Σοδ. Ένωσιν, ή όιποία έζήΓτη»-
σεν έτάσηις άτοό την «Ίννοτσέν-
τι» τού Μιλάνου νά πραμηβεύ-
ση μπιχανήιματτα ψυ^ρας έξελώ-
σεως τοϋ χάλυβος διά την κα-
ταισκΐευήν άγωγων. Προσψάτως
ή Ρουμανία συνεΐφώνηΐσε μέ την
Ιταλίαν διά την καιτασικΐεωήν
έκ των πιρώτων μεγιάλΐΛΐιν διομητ
χανυκών συτγΐκιροτηιμάΐτων υπό ί-
ταΐλιικών έίΐτι^εκρήισεων.
ΕΙΣΤΟΥΣΤΥΠΑΛΔΟΥΣ,ΛΙΜΕΝΙΚΑΣ
ΑΡΧΑΣ, Ε.Ε.Π. ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ
ΕΥΘΥΝΑΙ ΔΙΑ ΤΟ "ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ,,
Ος τόν ιτΐρο'ίσΓΓάμιενον τής Εί
σαγΐγΐελιας Οειραιώς ικ. Γεώργ.
Ποίλιυιχιρονό~ουλον διιεβιφάισθηι
άντΓγιρα'φον τοΰ ποιρθσιματος
τής ϋίπιό τόν ναυαρ,χον ικ. Κων.
Δΐενε'ζά,κον έ'πιτροητης έρεύΐνης
διά τό ττολύνεικρον ναυάτγιον
τοΰ όιχηματαγωτγοϋ «Ήράΐκλει-
ον», πρός καταΐλογισμόν των
ττοινιικών ευθυνων εΐίς ιτοΰς ύΐτΓευ
θΰνους.
Τό πόρυσμα τής ΕπιτρθΓπής, ή
όποία ήτο πλαϋσιωιμένη ώπό τε-
χινικούς ικαί ~ραΓνΐμοπογΐνώ|μο-
νας τοϋ Β. 'ΝαυτΓυκοΰ καί άνω-
τέροας λυμενΐικούς άξιωμαιτι-
κούς, ικαιταΐλογιίιζει σοβαράς ευ¬
θύνας 'κοΐτά ιΐΐρώΓτον λόιγον είς
την ττλοΐϋκτήτριαν έταιρίαν τού
όχηιμαιταγωιγοθ «Ηράκλειον»
ΆΒΐελφοΙ ΤυΐπάλΙδου' καί τόν δι¬
ευθυντήν τής έταιρίας Παν. Κόικ
κινον, διά Ιδυΐστιροπίαν ττρός σι,ιμ
μόρφωΐσιν είς τάς ύ-οδείιξεις
τώνΐλιιμιενικών άρχών >καί ικυιρί-
ως τής 'ΈτΓΐθΙεωρήΙσεως Έιμττορι-
κών Πλοίων. ΐΕίς τοϋς ώς άνω
πλοιακ,τήιτας 'κιαταλογίιζονται έ-
ττ.σης εΰθιΰναι διά ταληιμιμελή έιρ-
ματισμόν τού οικάΐφους,όξύν ,καί
όΒέΙμιαον άνταΐγωνυσιμόν, κακήν
οργάνωσιν τοΰ τπίληρώματος, συ
χνάς μεταλλαγάς των άξιωμα-
τιικών καί των ανΐδρών τοΰ κα-
τωτέρου τΐληρώίμοαος ϊνεκα ιτών
οποίων δέν ήτο δυνοτόιν νά 'έ.-
χουν πιροσαρμηισθή καί έξοΐ'κει-
ωΐθή τβρόζ τάς όιπαιτήρεις τάς
οποίας είναι φυσικόν νά ττορου-
αιάζη κάθε σικάφος.
ΐΔιεύτερον: ΙΒΙς τάς λυμενιικάς
άριχας Χανίων ικιαί Πειραιώς κα
&6οον ιδέν έμ·ειρίιμνηισαν καί δέιν
έπέΙ&αλον τα ττροοή|κοντα μέΐτρα
διά νά άσφαλιισθοΰν τα
θ:ίΛα δπιΐ τοΰ «ΊΗράΐκλειον» όιχή
ματα.
Τρίιτον: Είς τήιν Έιπιθεώιρη|σιν
ΈΐμίπΌδϋκών ΠλοΒων, οί ύτττεύβυ-
νοιόίξιωιματιικοί τής οποίας δεν
ττα;ρη|κολούθη|σαν ικαί βέν έξηΚ
κρίδίχισαν την ΙέΊκΐτέλεσιν των
οττρουΐδαιοτάτης σηιμασίας ύπτο-
δ=ί'ξεων των τειχινιικών της, αί ό
ποΐαι άΐφιεώρων είς ©αοικάς έλ-
λειψεις τοϋ όχΐηιμοπαγωιγοΰ «Ή-
ράΐκλειον» ικαί ΙΙδία είς την εΰ-
στόΙΒειαν αύτοΰ.
Τέ(ταρτον: Είς τούς άζιωμα-
τμκούς γεφύρας τοΰ σκάφ·ους
κοοί τόν ναύ,κν.η|ρον διά σειράν
τταροίλε'ίψεων .καί πλημιμελή εκ¬
τέλεσιν τοΰ καθήικοντός των
είς ττερίοΐδον σφοδροτάτης ικα-
κοικαιρίας.
Έΐξ άλιλου, ή ιύπό τόν ναύαρ
χον κ. Κων. Δΐεν&ζάίκον Ιπιτρο-
ττή διατττίστώνΐει είς τό υτόρισιμά
της, 5τι τό ^Ηράκλειον» άνε-
τράπη ικαί έ&υιθθσθη συνετκία ά
πωλείας τοΰ ιμειτακε/ντριικοΰ ϋ-
ψουις τού, λόΐγφ είΐσρροής ΰ
των.
Η ΑΣΦΑΛΙ,ΣΙΙΣ
ΤΩΝ ΡΗΤΙΐΝΟίΣΥΛΛΕΚΤΩΐΝ
Οί ρηΓτινΌ'συλλέικται ικαί ρητι
νοεΐριγιάται τής Εύ&οίας είς πρό¬
σφατον συνέλκ'υΐσίν των διειμαρ-
τυρήιθησαν, διόΐτι, ένώ άπτό τοΰ
Ίανουαρίου 1995 έβεσπίσθη ή
ύπαιγωΐγή τοΰ κ^λάδου είς την
άσφάλισιν τού" Ι ΚΙΑ καί άπτ·ο
Μαΐου 1®65 καταδάλλουν εία-
φοράν, έν τούτοις έικικρεμεϊ ή
έκ'&οσις ίΐκ τελεία τ υκοΰ κανανι-
σμοϋ τοϋ Ίδιρυ|ματος, μέ άιποτέ
λεοιμα την ανυίΐταριξιαν άσφαλι-
στιΐκής προοταισίας.
Αύτι'·) ή εϊιδυκή φωτογροοφική μη'χιατνή ύχρησι,μο—οιΐήβη 6 ά την
κατοίακευήν ι ου νέου κιαταλό-γοο τυιτπα-ιμίεΛ'ωιν /6ι6λί[ιων τοΰ
Βρεταννιικοϋ Μοοσείου, ό όπτοΐο-ς ιμέ τοΰς 263 τόμους τού, εί¬
ναι ό ιμαγο.λατειρος τιεϋ εϊδοος τού είς τόν κόιαμον.
Ν ον γραμμαιτόαηιμον τοΰ Μαλάδι μέ θίΐμα την διομηιχανία κα
ίΓτνοΰ της ·χώρας.
ΜΕΣΑΙ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΙ
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ Α.Τ.Ε. ΚΑΤΑ ΤΟ
Α' 3 Μ Η ΝΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
Ώς άνεικοινώ&η υπό τού ύττο-
διουκητοΰ τής Ά,γροτιικής Τρα-
πέΊζης ικ. Α. Πειτίελάση, όμαδι-
καί τουστώΐσεις 5ψουις 3ι10 000.
000 δραχιμών πίερίττοου ετέθησαν
είς την διάθεσιν των ύιποκατα-
στη,μόίτων τής Τραπέζης διά
τ¥]ν χορή(γηΙσιν μεΐσομαικιροπροθέ
σμων δανείον είς (3τγ)ρόιτας έν-
διαψεραμ'έινους διά την 6ελτιόω-
σιν των γίεωργυκιών των έκμε-
ταλ'λιεύίσεων. Αιί πυστώ,σεας αδ-
ται διατθθε,νται άτοό τούδε διά
την κάλυψιν των συναΐφών αναγ
κων τοθ πρώίτσ.) τριιμή'νου 1967,
είς ίτρόιΤΓθν ώστε νά σανειχιΐσιθή
άνευ &ιακοιπής καί μέ τόν έπτι-
δαλλό,μενον γοργον ρυθιμόν ή
)(ορή(γη|σις &ανείων είς τούς ιτα-
ρατγιωΓνΌύς. Ίι&ιαιτέρως τονίζε-
ται είς τα ύπιοικοπαστήιματα της
Τραητέΐζης, ή άνάγΐκη τής >κα-
λΐής χΐρησΐιμοιτοιήΐσειως των δα-
νεΐύων, ώστε νά έ"πΐΐιτευ;χθοΰν οί
σκιοποί είς τούς όιποίους άπτο-
ταυτα.
ιΕίΙδιικώΙτεΐρον, αί διατεθεϋσαι,
ώς ανωτέρω, —οτώοεις, κατα-
νέΐμονται κατά τούς σκοτπούς δα
νείων ώς ακολούθως: 1) Διά
την όίτοόικτησιν γεωργιιικών μ
χια^/η|μάιτων, έιργαλείωίν κλπ. έ-
φοΐδίιων ώς καί έιλκθστήιρων δυ1-
νόιμεως μέ{χιρι 50 —' 55 ΗΡ ορχ.
88.730.000. 2) Διά την διενέρ¬
γειαν άρ&ευΐτυκών &ελτιώ|σεων
&ρατχ. 78.000.000. 3) Διά την
αγοράν ,μΐ'κρών ικιαί μεγάλων
ττο:ροΐγ«γΐ!κίο.ν ζώωιν καί διά την
οίίκόΐσιτον 'κΐτηνοτροιφίαν δραιχιμ.
62.460.0(00. 4) Διά την άνά-ίτυ-
ξιν τής δ:νοροκομίας καί τής
οΐμΐπΐελουρ,γίας (ήτοι δι' έλαιο-
ψυτιεΐύσεις καί έλαιοβελτιώσεις,
έγΐκατόΐστασιν έΐσπιεριΐδοειΐδων
καί δττωροφόρων, σύσταΐσιν ψι>
τωρύων, δενΐδρυλλίων, έπανειμ-
δολισιμόν έΐσττΐεΐρύδοειΐ&ων καί μη
λέιων, όητωρώνας ξηρών καρ-
πών, δηι ιιουργιίαν άμΛτελώνων,
κατασκ&αήν κΐρε'δατινών έττιτρα
τπεΐζίων σταΐφιυλων ικλατ.) δραιχ.
42.9ΟΟ.ΟΟΟ. 5) Δι* έγιγιειο©ελτι-
ώσεις δρχ. 24.67!5.Ο00 κια! 6)
Διά την αγοράν όροτριώντων
καί μετοΐγωΓγ.ιικον ζώων φόρττου
&ρχ. 1Ι2.935.ΟΟΟ.
ΕΠΙΑΟΤΗΣΙΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΗΧΑΝ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
'Υττό τής 'Αίγροτυκιής Τραττέ-
ζης τής Ελλάδος εκοινοποιήθη
π,ρός τα οίικεία 6ποικαταστήιμα-
τα αυτής έγγραφον τού ύίττουρ-
γίϊίου Πεωΐργίας, διά τοΰ όποίου
καθσρίζονται τα ειδή των έ(ττι-
δοτου|μένων μη|χανη|μάτων καλ-
λιεργειας καί συλλογής &άμδα
κος, καί έΐδόίθη έντοΐλή δπως, με
τα ττροηιγουιμέινην σχετιικήν συν
εννόησίν των μΐείτά των οίκέίων
Δ)νσεων ΠεοΛργίΙας, ένηΐμερώτ
σσϋν τό ταχΰτερον τούς ενδια¬
φερομένους -οιραρ/οτγΐούς της
ΉίΒρΐίφεριείας των δι' άνακοινώ-
σεών τοον πρός τούς Προε&ρους
των Κοινοτήτων καί Συνεταιρι-
σμων.
ΛΟπανσις τοΰ άραδασίιτσυ: Τα
άποτελέσματα τριών τηε,ριπττώσ'ε
ών λίπάνσεως ύδριδίων ά,ρα&ο-
σίτου, διενεργη|θεΙίσης ύ™ό τής
Τεχνυκής "'Είΐτιθεωΐρήισεως Α.Τ.Ε.
Πρε&έΙζης, είς την τθ8ριφέ|ρειαν
"Αρτης, ετέθησαν ύππό τής Δι-
οΐικήσεως τής ΤροατοέΙζης 6π' 6-
ψιν τον ΠβρυφΐΒρειακών 'Υττηρε
σιών της. Ώς πρακύπτει έικ τών(
σχετικών στοιιχΐείων, διά τής
έΐκλογής τοΰ καταλλήλου 66ρι-
&!ου καί έφαρμογής όιρθολογι-
στιικής λιτπάνσεως, δύναται νά
ιταλλαπλασιαΐσθη ή ποϋροόγωτγή
άιραδοσ'ιτου μέ ανάλογον έπί-
τΐτωσιν έ-ττΐ τής διαμορφώσεως
τοΰ άγροτικοΰ εί1σοΙδή|ματος καί
τής οςνατπτύξεως τής κτηνοτρο-
φΐίας. Πρός τόν σκοπόν τοΰΊτον,
τονθζεται ή άνάγκη οπτως αί
υπηρεσίαι τής ΑΓΓΕ άναιπτύξουιν
ανάλογον δραστηιριότηΐτα έν στε
νή συνεργασΐα μεϊτά των αρμο¬
δίων ύττηρεσιων τού ύπτουργείου
Γεωργίας.
ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΜΑΤΩΝ
Πληροφορούμεθα, ότι ό £>-
που,ργός τής 'Δκκαιοσόνης κ. Ι.
Μανιάτης ιμελεαα τόσον τό θέ-
μα των άΐκυρωθειισών ύηΐώ τοΰ
ΊΕιφΐΒτείου Αθηνών αποφάσεως
των ΰττουργων Συντονισιμοΰ ικαί
Δυκαιοσύνης, διά των οποίων
έμειώθησαν τα καθοριζόμενα ύ
τοό τοΰ ιύπ' αριθ. 152)11965 δι-
ατάγΐματος τοερί ενοικιοστασίου
μισθώμαπα των 'καταστημάτων,
ώς καί τό θέμα τής πιαραιτάσε-
ως την άναιστολής τής λήξεως
των έλευΐθέρων μισθώσεων. Ε¬
πί τοΰ πρώτου θέματος των ύ-
ττουργιικων άττταφάσεων 6 «. ύ-
τίο^ργιός ε'ίς ούΐδιειμίαν ενέργει¬
αν —ρακεκται νά προδή πρίν ή
άπθ'φαΛ-Ιθη έπ' αύΐτοΰ ή ΊΟλαμέ1-
ΛΞΐα τού 'Αρείου Πάγου, ή ό-
Γτοία θά κρίνη ΙέίΤΓί τής σανΐταγ-
μοπιικάτηιτος ή μή τού ένουκιο-
υτασίου. Ή σ^ετική συζήτησις
ενώπιον τής Όλομιελείας τού
Άρειου Πάγου θά διεξαιχΐ&ή,ώς
γνωστόν, την 17ην Φεβιρου>αρί-
ου. Τάς ύπουιργυκάς αύτάς ο>
ποφιάίοιεις έθεώρησεν, ώς γνω- Ι
στόν άντισυνιταγιματΐικάς πρό
μηνών ή ΌλομέΙλεια τού Συμ.
δοϋλίου 'Είπικιρατείας. Περίίηΐτω
σις τυιχιόν εξώσεως λόγω μή
καται&ολής τοΰ ηύξηΐμένου μι,α-
θώ)ματος &έν τίθεται ικοοτά τόν
ύιπουργόν, έφ.άσον έ'κκρεμεΐ ένώ
πιον τής 'Ολαμελείας τοΰ Ά-
ρείου Πάγιου ή υπόθεσις.
"Οσον ά()>ορό: τό θέ|μα των
έιλεϋθέρων μισθώσ'εων ό άτοουρ-
γός δέν έίχιει άντίρρηισιν νά πα¬
ρατείνη την προθεσμίαν τής ά-
ναιοτολής λήιξεως αυτών, έφό-
σον τα έν τή Βουλή κόμιματα
έδέιχοντο δπως ψηφιισθη εί&υκός
ττρός τουτο νόμος.
ΡΙΒΚΤΙΦΙΕ ΜΗΧΑΙΝΗΜΑΤΑ
ΒιΕΐΚιΟΟ ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ
ΤΟΥ ΚΟ'ΣΙΜΟΥ.
ΜΕΙΠΑΛΙΕ,Σ ΕιΥιΚΟΛΙιΕΙΣ
ΚΟΚΚΑΛΗΣ Α.Ε. ΤΖΩΡΤΖ 11
ΑΘΗΝΑΙ, 624.9€4-6ιΜ.163
'ώςαιρετικής -ποιότητος γραδάτες άτιό/ ποπλίνα, «τοιμαι πρός εξαγωγήν είς τό
Μπέλφαστ τής Βορείου Ίρλανδίας.
ΠΑΙΝΘΕΣΣΑιΛΙΙΚΗ ΣΥΣΙΚΙΕ-
ΨΙΣ ΔΙΑ ΤΗ'Ν ΤΟΥΡΙΣΤΙ-
ΚιΗΙΝ ΑΙΝΑΠΤΥΞΕΝ
Πρωτοβουλία ττής "Υπτ,ηρεσίαΓ
~;ρ ψ ροα'κής Άταπττύξ'εως
θισΐσοΐλίσς ισυνιεικιροτήίθΐη την
Ζδηιν καί 29ηιν Ίανο-'αρίου είς
Τρΐικαλα, είς την αί73ουισαν τοθ
'ΈΐΛ'ποροκΌΰ <αί Βι,ομηιχανικοΰ 'ΈΐττιιμείληΛηρίου, ύπηιρεσισκή σύ κεψις διά την μελέτην των •κΐρο&ληΐ'-ΐάιΤων του'ρίστικής άνα τττύιξιεως τής θιεσσολίας. ιΚατά τήιν σύσικεψιν ό ιΔευθυν τής της ΥιΠΑΘ Ικ. Δ. Μαγκλιδέ ρας είΐσηγήΡη τό θέ|μα τής ση- μερινής θέΐσεως τοΰ τουρισμοΰ οτήν θεισσαλίαν,ό "'Εΐφορος 'Αιρ χαιοτή'των θεσΰαιλίας κ. Δ. θε οχάρης ποιρουΐσίαΐσε τα ικυριώτε ρα ιμνημεϊα τής τοειριφερείας, τα όΐποϊα χιρήΐζουν ώξιοποιήσεως καί δ Διευθυντής ΕΟΤ θεσισα- λίας κ. Σ. Βαθαρΐδάνης ώιμίλη σεν 'έπί τθθ ρόλου τοθ ττεριφε- ρειαικοθ Γραφείου τοΰ ΕΟΤ. Έν συνεπεία οί Νοιμάρχαι ΚαρΙδίτσης, Λαιρίισης, Μαγνηΐσί- ας καί Τριικάλων κ.κ. Γ. Πα- πιαΐδαιτος, Δ. Μοΐάτσος, Π. Δε- σττοτότΓΓουιλος ικαί Π. Γαρέφή(ς, συνιεπτιικουΐρούιμε'νθί ύιτό των Το- π'ΐκων ΐΕΓΤΓΐτιροΓττών ΤουρυσμοΟ των ιΝ'θΐμών των, είσηιγή,θη,σαν τα τουριιστυκά ιιιροδλήματα έικ ά ότου Νομοΰ. ■Τέλος, άριμόΐδιοι Διευθυνταί τοΰ ΕΟΤ ττροέΙ&ηισαν στήν άνά- λυισιν των συ|μ~εΐραΐσμάτων τής συσκέψεως έργαισίας. ΣΙκοιτός τής ^σκέψεως είναι νά «τροβληίθοΰν διά πιρώιτην φο¬ ράν κατά τρόπον ενιαίον καί συντονιισμένον τα τουριστυκό: θε ματα τής θεσισαλίας καί νά Κα ταρΐτισθή πρόΐγραιμμα τουριστι- κής αναιπτύΐξεως τής -εριΐφειρεί- ας. «ΤΟ ΠΑΊΐΔιΐ Κ,ΑιΙ Ο ΧΑΙΡΑΙΚΤΗΡ.·; Μόλις έξΐεδόθη καί έικυικλοφό ρηρεν ή νέα δκδοσις τοΰ Ίνστι- τούιτου Ψυΐχολογίας καί Ψυ|χι- ικής Ύγιιεινής με τίιτλον «Τό παι ιδί καί ό ιχαραΐκ,τή,ρ» υπό 'Αΐρ. Α. Άΐστριώτη, ψυ^ιάΐτρου. Τό Εργον τουτο είισότ/ιείται είς τάς συΐγιχρόνους αντίληψις τής χαιραΐκτηρολογίας ικαί περιέ|χει έν συνεπεία τάς ίατροτΐαιιεαγω- γυκάς μεθόδους ύ—οδοηθήσεως, ικατά την άνάττΛυΐξιν τού χαρα- κτήιρος τοϋ παιΐδιοϋ. ΠωλείΤται είς δλα τα κΐεντρι. 'κά διιβλιοπωλεία. Κεντριική δι¬ άθεσις τευ|χ£>ν καί παραγγελί¬
αι:
Γραφεΐα πΐεριοβιικοθ «Άικτϊ-
νες», Άικαδηιμίας 45, "Αθήναι,
τηλ. 624.233.
ΛΕΞΙΚΟΝ ΊΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Γνωστόν οτΊ ή 'ΕΙταιρειία έξέ-
δωικε τό λεξιικόν τής θράκηις.
Τουτο τυωιλΙεΤταιι τ^ρός εκατόν
πίενηντα διρ,χ. Τό ϋργο είναι
γΐραΐμιμένο ό—ό τόν Άιχΐλλ. Σα-
ιμουιράκη καί έξιετυιπώθη μέ δα¬
πάνην ιμεΐγώλην. Είναι ικρΐμα οί
θρώκ&ς νά μή τό άγοράζουν
γιά νά όιποχΐτήσουν 'ένα φώς
για νά γνωρθσουν τό φώς τής
ΊοΤΓθρίας. Την έικτύητοϊση την
δοήθηισε ό ικ. Πολύδωρος Πά.
πια(χίρΐιοτΓοΙδοιύλου προσωιπυκως.
Οί θράκες άς φριοιντίσουν νά
τό ιόΓτοοιχτήσουν άντί τής μιικρας
αυτής δα—άνης.
Είς την ΣΓτέΙγην Γραΐμιμάτων
δθ&ετοοι τό ίριγιον οειμένον ώ-
ραΐα.
Γραιφιεϊα τής Έπται,ρείας θρα
κιϋκ. Μελετων, Μηιτιροτττόλεως 38,
τηλ. 235.314.
ΝΒΟΣ ΤΟΜΟΣ «ΑΡΧΕΙΟΥ
ΘΡΑΚΗΣ» ΑΡ. 32
Έξίίτ-υίττωθη ό 32ος τόμος τοθ
«Άιρχΐείοιυ θιράκης». θαάμα έπτι-
στηιμονκκόν μέ 30 τιυιπογρ. φυλ-
λα, κάσμημα των ©ιι&λϋοθηικών
μας ικαί τό λαΐμΐπιρόΐτερον εΊργον
τής Έτιαιρείας θριο?κικών Μελε
των.
ΖηΓτήισατέ το είς τό διιβλιο~ω-
λεΐον Κολλάρου >καί είς τα γρα
ψεΐα τής Έταιρείσς θρακυκών
Μιελετών, Μητροττόλεως 38,
ΣτέΙγης ΠραιμμάΓΓων.
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΧΗΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕίΟΛΟΓΩΝ
ΔΓ ΕΠΙΒΙΩΣίΝ ΤΗΣ ΒίΟΜ.ΐΧΑΝΙΑΣ
Μέ αύξανόμενον ενδιαφέρον
παιροακολουΐθοϋνη-σι ά-ό τούς ί-
πιχειρη|θ.ατικιούς, ύπηι^εσ'ακούς
ικαί έπισ^ηιαονιικούς. παράγονιτας
τής δλλιηιν.ικής ο'υκονοιμίιας αί έ'ρ
γασ'αι τοΰ τΐίρώτου Πανιςλληνί
ου ΣυινεΙΖρίου των Χημιικών Μη-
χανιικών καί Μηιχανυκών ΜΙεταλ
λεΐίων - Μΐείταλΐλουιργών.
ΙΚατά την Ε(Γτυκραιτοϋσαν μειτα
ξΰ των κύκλων αυτών αντίλη¬
ψιν, αί εργασίαι καί τα κΐορίΐσ-
μαίτα τοΰ Συΐνε&ρίουι τούτου θά
συντελέσουν άκοφαισιστΐικά, ω-
στε νά τεθή υπό σοβαράν με-
λέΐτην, τόσον τό τήρόδληιμα τής
έ/ΤτιδιώΙσεως τής έλληνιικής 6ιο-
μηΐχανίας μέ)σα είς τόν ιχώιρον
τής Κοινής Άτγορας, δΊσον καί
τό ζήΐτηΐμα; τής έ-εξεργαο·ύας
των -πιροιτογενών άλών τοΰ έλ-
ληνυκοΰ ύτπΐεΐδάΐφους.
Ό ιύπουιργός Βιομηιχανίας κ.
Τισαΐγΐκρί/δης εΐ&ωισε εντολήν
τρρός τούς ύιτηιρεσιαικούς παρά¬
γοντος τοΰ υτπουργιείου τού νά
μελΕιτήΐσουν άχι μόνον τα γενι-
κώίτερα -ορίσιματα καί αίτή,μα
τα τού συιν(εΙδρί1ουι, άλΐλά καί)
τάς επί μέρουις εΙση*γή|σεις των
όμιληΐτωιν, ώστε νά είναι ετοι-
μοι ευθύς μετά την λήξιν των
έρτγασιών τού νά ύτττοδάλουν ύ-
τοεοΐθύνους τφοτάσεις γιά την
λήψιν συγικεΐκριμενων μέτρων.
Έν τοάτοις δέν είναι εΰκολοιν
γιά τόν ΟΓΓτοιονΐδήητοτε τκχρατη-
ρηΐτήν νά προΐδ^',ώιση τόν χαρα-
κιτήρα των προτάΐσεων πού θά
τπροικύψουν ιμεΐτά την λήξιν των
εργασιών τού συινε&ρΐου. Είναι
δρως άίττό τώρα δέιδαιον δτι
μβ'ταξύ αυτών θά συιμπεριλαμ-
δάν&ται όατωσ'δήίΐτοτιε τό αΐτηιμα
τής έΐφαιρμογής διαικομιματικής
πολιτΐικής είς τό θιέιμα τής έικ-
διομηχανίσεως τής χώρας.
Ή πρώτη βκΐκληΐσις διά την
έψιορμογιήν διακοιμιματιικής ιπο-
λιτιικής γιά την πραγματοποίη¬
σιν τής έικιδιομηιχανίισεως έιγένε-
το άπό τόν Φιομή/χανον κ. Γε¬
ώργιον Δράκον. Καί σάν νά ε¬
δόθη κάητοιο σύνθηιμα, δλοι σχε
δόν οί μετέιπΐειτα όΐμιληΐταΐ τοΰ
συινεΐδιρίΐου έξέΐφρασαν κατά τόν
αλφα ι) τόν &ήιτα τρότττον την
όπτοψιν &τι ή έ'κδιοιμη(χάνΐισις της
Χ'ώιρας τΓαίρημίττο&ίσθη μ'έΐχρι σή¬
μερον κυρίω-ς όΐΐτό την πολιτι¬
κήν εκμετάλλευσιν των έίττί μέ-
ρους θεΐμάτων υπό των διαφό¬
ρων κιθιμΐμοΐτ»ν τής Βοολής. Ό
κ. Δράκος ϋτυελίθιύρυσεν εύστότ
χως δτι τό θαθ(μα τής έκβιομηπ
χανίισεως τοϋ ΙταιλιικΌΰ νότου έ
πεΐτεύχΐθη ΰπτοκίλειιστΐιχώς καί
μόνον διότι δλεις οί πτέιρυτγες
τής ίταλυκής Βουλής, όπτό της
δικρας Άροστιερας μέχρι τής ά-
κρας Διεξιάς, συνεφώνησαν έιπΙΙ
τής έφαρμογής ενός ικοινοΰ προ
γράμματος άναπτ/τύξεως.
ΕΙΣ ΦΑΣΙΝ ΕΚΚΙΝΗΣΕΩΣ ΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑΙ ΖΩΝΑΙ
Ανεκοίνωσεν, έιξ άλιλου, δτι
θά προωθηΐθη ή ήργάνω(σις 6ι-
οτιε|χνιικών πειριοιχών κ'αί εΐ"εν,
Βτι έΐδόΐθη έντολή είς την ΕΤΒΑ
'διά την συγκέντρωσιν των 170
'διοτειχνιών Ν Ίωνίας βίς Κα-
Ίτανίδριτιον, ένώ, τοαραίλλήλως,
ύφίΐστοπαι Ιδυνατότης δηιμιουργΐ
άς ετέρας ζώνηις είς Περιστέρι.
ΈΙπίΙσηις, συνιεστήΐθη όιμάς έργα
οίας, ή ό,τυοία θά έΐξεύρη τα κα
τάλληλα δηιμόΊσια κτήιματα διά
την εγκατάστασιν διοτεΐχνΐ'κών
ζωνών. Έτοίισηις, θά έιπιΐδιω(χΐθη
ή δι&λτίωισις των δ(ρων πιιοτοδο-
τή)σειως τής διΰτε^νίας, καθώς
καί ή καλυτέ,ρα λιευτουργΐία των
^ύτττχχγομέλ ών είς την άρΐμοδιότη-
τα τού ΰπτου,ργιείιου Βιομηιχανί-
άς όργανισμών, ήτοι τής ΔΙΒΗ,
τής ΕΙΤΒΑ ικαί τοΰ Ι ΒιΕ.
ιΔιά την οργάνωσιν των βιομη
χανιικών τοεριοχών είπεν δτι δέν
άτοοκιλεϋεΐται νά έΐγΐκαταλιειΐιφθοΰν
'ώρυσυ'έναι τοεριοιχαί, δπτου δέν
ύφΐΌτοτνται τπροϋτποθέσεις χοημη-
λοθ κόστους οίικοπιέΐδων καί έν-
'&έχ)εται νά )(ρηισΐ(μοιποιηβοΰν έικ
'τάσεις τοΰ Δηιμοσίου. Τό ικρά-
τος, εΐτοε, δέν θα ενισχύση την
χειρ'δοσκΌτοίαν των οίικοπέΐδων.
ιΔιά τό θέιμα ητρομηΐθΐείας τοΰ
•πυρηνυκοΰ άντιβ|ρια!στήιρος, έδή-
λωΐσεν δτι 6έν έπυδιώκιεται &πί-
ΐστπευΐσις τούτου έ!κ μέρους τής
'κυΚ&ερνή'σεως, π;ροσθέοας, δτι
6ά χρειασθή όκίτάμηνον διά την
κατάρτισιν καί ΰποδολήν τοΰ
ητορίσιματος συσταθιεΐύσης είΐδι-
ικής έίΓΓΐτροητής, υπό την τιροε-
'δ,ρίαν τοΰ γιεινιικοθ διε·υΙθυντοΰ
τοθ ύιτουργεΐίου Β ιομηχανθας κ.
'Δ. Καοα'-σκάκη. Ό κ. Τσατγ-
'κιρίΐδης εΐιχεν, ώς εΐττε, μίαν συ-
<ζή|τη|σιν έττί τεχνυκής δάσεως μέ αόν έ)μΤτθ|ρυκιόν άικιόλουΐθον τής έν Αθήναις 'δρεταννιικής πρεΐ3- 'δεύας. Διά τα τιιμολόγια ήλ)ε- 'κτριικοΰ ρεύματος, έξέΐφραισε 'τήν γνώμην, δϊτι, τολώίχιοτον,τό ■διο,μηιχανϋκόν, διατηιρεΐται είς ύψηλά έπίίπεδα. Τέΐλος, έξέΐφρασε την γνώμην, 8τι ίΐτίΐβόιλλιεΐται άνα)διάρθ|ρωΙσις των διοιμηιχανιικών έ~ενδύσείι>ν
6ιά τής χρηματοΐδατήσεως δοοσι-
ικών δργιων άποΐδόιμιης έΐκ τοΰ
κΐρατιικοΰ τΐροϋητολΌΐγΐισμοΰ.
ΘΑ ΔΕΧΘΗ
■Η ΚΥΒΕ'ΡΙΝΙΗιΣιΙ,Σ ΑΥΞιΗΣΠΝ
ΤΩ'Ν ΜΙΙΣΘΩΝ;
'Ειγνώισθη ότι κοοτ' άρ^ήν ή
'Κυ6>έρνηισις είναι άητοφασυσμένη
■νά δ,ειχβή αύξησιν των καιτωτά»-
των όρίων μυσβών καί ήμερομι-
αθίιων, βάσει των σηιμΐερινών οί-
'κονομιικώ/ &υνατοτή|των καί νά
'ζηΐτήΐση την κιατανόηΐσιν κα) των
ί;6ο τάξεων έργατών καί έργο-
δοτών διά τόν καθορισμόν τού
ϋψους είς τα έ.πυτρείτοτά δρια.
Έξ άλλόυ, σήμερον ή όλορέ-
ιλΐεια τής διουκήρεως τής ΓΣΕΕ
0ά λάβη άποφόΐσιεις έ—ι τοΰ θε-
ματος καί ιτήν Παροοσκευήν θά
ένηιμερώση τόν πρωθυιπουριγόν
'κ. 1. ΠαραοικιευΟΊΐουλον.
Γενυκή
Χειρουργική Κλινική
«Ο Α,ΠΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ>
ΑΝΔΡ. ΣΟΥΛΗ - ΣΠΥΡΟΥ
ΒΑΦΕΙΑΔΗ
Ιατρών Χ<:ψουιργών Νικοσθένοιος 21 - Αθηναι - Παγικράΐτι Η Κ Ο Λ Ω Ν 1Α έξυπηρετεΐ τούς σκοπούς σας : ΆγοραΙ συμφώνως πρός τάς έπιθυ- θυμίας των πελατών. ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΟΙΚΙΑΚΩΝ ΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΟΝ ΚΙΓΚΑΛΕΡΙΑΣ 23 - 26 ΦεβρουαρΙου 1967 Πληροφορίαι : Έλληνογερμανικόν "Εμπορικόν Έπιμε λητήριον Αθήναι, Τζώρτζ 34 ΤηΛ. 610 556. θεσσαλονίκη : Πρ. Α. Κορομηλδ 38
8
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΒΛΙΓΡΙΑιΔιΙΌιΝ, 3Ο-τΔι' «£λ
ιλειψιν ικοσανοήισΐεως» έικ μέρου
των Ρώσων καί των λοιιττών
καμμουνιστιικών εύρωπταικών
κομμάτων παρα/Γτονοΰνται ο
Ούτω, μολονότι έδηιλοΰντο ά
ναφορυκώς μέ τοΰς σκοπούς
της είς Μόσχαν μεταιβάσε&Η
τοΰ προέΐδ,ρου Τίτο τής Γιο^-
κοσλαιβίας, δτι ούτος έταξϋδευ-
Οϊ ττιρακειμένου νά ττροδή άπό
χοιινοϋ μέ τούς Σο&ιιετυκούς ή-
γίΐτας, είς εύρυΐτάτη> ν πολιτικήν
έπιοικό—ηριν τού δΐΕθνοϋς ορί¬
ζοντος Εν τούτοις οί γιουγΐκοσ-
λαιβιικοί κιΐικλοι έίτήρουν σΐκ,ρως
έ·π;ΐφυίλαικτιικ|ήν οην4ισιν κοοί δέν
άππέικτυ»—όν κάποιαν ανησυχίαν
αναφορικώς μέ την «Ιίλλειψιν
χατανοήΐσεως», ή όπτοία κατά
τό Βελιγράδιον τταρατηΐρεϊται
μέρους ττολλών κομμσ,/νιστι-
κων κομμάτων τής Άνατολιικής
Εύ)ρώττης, τοεριλαμβανομένου
καΊ τοΰ σσβιετιικιθΰ, έναντι τής
Ενώσεως των Γιουγκοσλά/βων
•κοΐμΐμουνιστών.
Σημειωτέον, δαι αί πρός την
•κατεύθυνσιν τοϋ Βελιγραδίου έ
πικρίοεις έκ μέρους άιλλων τηρω
τευουσών τής σοσιαλυστιικής Εϋ
ρώτΐης προεκάλεσαν άπάντη|σιν
της Γιουιγικοσλαβίας, ή όπτοΐια
χαρακτηρίση ταύτας ώς έπέ|μ6< σιν είς τάς εσωτερικάς ύποθε σεις της καί παραβίασιν τώ· Άιρχων έτττϊ των όπιοίων έστηιρ χθη ή αποκατάστασις των σο· οΊετογιουγικοσλαβιικών θέοεων άηό τοΰ 1956. ΛΕΥΚΩ ΣΙΑ, 30.— Τ&κιμηιριω &ναι πληροφορίαι ύπαγιραιμμί. ζουν την σο&αρότητα τής κοπα στάσεως είς την τουρκικήν συν οιικ(αν τής Λΐευΐκωσίας, λόγω τής άνουκτής συΐγκρούσεως τω ό~οΙδών τοΰ Κιουτσοάκ καί τοθ Γ*τεκ(τό:ς. Οί τελευταίαι ύπτοίστη ριζόμΕνοι καί υπό στίρατιωαυκοΰ έ|κ Τουρκίας έξαπέλυσαν κΰμα ιρομακΐρατίας. Λοχίας τής ΤΌ'Υ Ρ'ΔΥΙΚ έφονεύθηι χθές άπό ξιν βόμ'βας έξωθι τού τπροσίιχή "Ήδη, σονεχίζΐει ό άρθρογρά· φός, οί Ρώσοι ήιρτχισαν άπτακα- λύΐπΐτονιτες τα ,χαρτιά των. γραψαν συμφωνίαν μέ τάς ΗΠΑ καί την Βρεταννίαν διά την εί- ρηινιικήν χρησιμοποίηισιντοΰ Δια στήματος ·καί βύριίΐσκονται ,τίλη- α[ον σΜμφωνίας διά ιΐόν έλεγ¬ χον έττι της έξοττιΐλώσεως των τα) ρηινικών δττλων. ΙΑΙΓΚΥΡΑ, 1. - Ώς εγνώσθη ενταύθα,- ή Έλιλάς έτηληροφορη 3Ε την Τουρικίαν 8τι είναι έτοί- ίχ νά συνΐΐχιίση την διεξαγωγήν μυστιικών συινοιυ.ιλιών μετ" αύ- -ής επί τοΰ Κυτοριακοΰ. Ή Τουρικι'α εΐχιεν έρωτήΐσει πρό είικοσαημέρου την ■είς τό οποίον συ|χνάζουν οί άξι- ακματιικοί τής ΤΟΥΡιΔΥ,Κ καί τό προσωπικόν τής τουρκυκής πρε σβείας, εΊς την περιοχήν Μιν- •τφελλίιου, δπου εΤναι στρατων.- θμένη ή "ΠΟΥιΡΔΥΐΚ Ή οίκία κοΛ τα γραφΐεΐα τοϋ Κιουιτσούικ Ι ιφροΜροΰνται υπό ένόίπΛων, άνα- 4>έρεται δτι οδτος έξειμυστερεό
θη είς ξενους &ιπλωμάτας τήι
επιθυμίαν τουι νά έγΊοαταλείψηι
την νησον, άλλά δτι
να πράιξη τοΰττο ευρισκόμενος
ούσιαστΐ'κώς αίκμάλωτος τοΰ
σΤιρστπωτιικοΰ διοιικτκτοΰ «Μπτοζ
κούρτ» (ιφαιοΰ λύκου). Οί εν¬
ταύθα έικΐπρόσωποι των Ήνωμέ-
νων Εθνών λέγΐείται δτι απέ¬
στειλαν έκθεσιν είς τόν γΐενιικόν
γιρσμματέα κ. θάντ έτηί των
αίματηρών έπε'ΐσοιδίων μεταζύ
των άντιμαχομένων τουρ/κι/κών
φαπριών. '
Ή έΛληνική κυβέρνησις ευρί¬
σκεται είς επαφήν μέ την "Αγ¬
κυραν διά την επανάληψιν τοϋ
διαλόγου είς έΙτβίΓΤθ&δον ττρεσβευ-
τών καί άπό τοΰ σημείου πού
διεΐκόπη οθτος τόν παρελθόντα
ΔΙεικέμβριον. Πληροφορούιμεθα
δΤι αί ΆΙΘιηναι είδοποίησαν ήδη
τόν πρεσβευτήν μας είς την "Αγ
κυρυαν κ. Μιλτ. Δεληβάνην δ¬
πως σ—αντήση καταφατΐ'κώς είς
τό έιρώτημα τοΰ ύπουιργοΰ Ε¬
ξωτερικών τής Τουιρκίας ικ.
Τσαγν.αγυανγχί1λ επί των έλληρ
νίκων τηρ<;θιέ]( τοΰ διαλόγου. ΊΕγνώσθη δτι, διά την έ)πα- νάληΐψιν τοϋ έλληνοτουρ/κΐ/κοθ διαλόγου, έχει ένηιμειρωθή «αί 6 Άΐρχιεπίσκοπος Μακάριος, ό ο¬ ποίος δέν διειφώνησε μέν άλλά έπανέΊλαβιε την προηγουμένην γνωστήν θέσιν τής κυπριακής κυΐβΐερνήσεως, σύΐμφωνα μέ την οποίαν ή Λευικωσία θά τηρήΓται συνεχως ένήμερος τής πορείας τοΰ διαλόγου, ό δέ οιάλογος θά νωσιν. γος θά ώς «οναδυκήν βάσιν την "Έ¬ κ. ττε. Ό Τοΰρκος ητρεσΐίεατής Τουλοόϊ συνηντήθη έττί Μίαν ττε. ρίπτου ώραν ιμέ τόν άρχτγ/όν τής Ε'ΡιΕ .κ. Π. ΚϋτνεΙλΙλόΛοαλον. Μα ικράν ίπίσης συνεργιασίαιν μετά τοΰ πρωθυπουργόν 'κ. Ι. Π<χρα- οκευοττούλου εΐχ)Ξ ό ίπτου,ργός 'Εζ&χπεριικών ικ. Π. Ο Γκοάρας. ΛΐΟΝΔΙιΝΟΝ, 31 - Οί σηιμε- ραοί Σ'θβιείτιΐκοΙ ήιγιέιται άντελή φ0η|σαν '&τι ή έζωτεριική ιτολιτι- κή τού πρσκατόιχου των ικ. Νί¬ κη/τα ΚροΰστσΕφ ήΐτο άρβή καί ιτροσανατολίζουν ήδη ικαί οί ί' διοι την ίιζωΓΓεριικήν πο-λιτιικήν τής "χώρας των τορός Δυσμάς. Μέ αυτήν τήιν ΙδιαΜίισιτωισιν δκικι- νεΐ αρθρον τοΰ «ΊΞΙκόναμιστ», είς τό ό—οίον ιτροστίθεται δτι οί Ρωισοι 'δέν ισυνει<)>ώνησαν ϊσως ό
■κάμη 'ΚθΓΓά τοοΐον τρό^ττον θά ά-
νοπΕροσανατοΙλίσουν την έξθ3ττε-
ριικήίν ττολΐιτυκήιν (της χώρας των
■πΐρός Δυσμάς, ώς ικαί βτπ ό Βρε
ταννός ττρωΙθυτΓουργιός ικ. Ούϋλ-
σων, ττ|ροκεΐιμένου· νά &ιευκρινί-
ση τάς σσβιετυκιάς πΐ,ροθέΐσεις, ό-
φΐςίλει νά θέση σειράν έρωτηιμά-
των είς τόν ικ. Κασύιγ,κιν, δταν
οδτος ώφιχθή Ιεΐς Λονοϊνον, την
κυβερνησιν τοΰ κ. Παραισκευο-
πούλου κατά πόΐσον έπιθι,ΐμεϊ
την συνέχισιντών συνομιλ ών.
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ Α,ΝιΑΜΕιΝ&Ξ Ι
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙιΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΛΙΕΎΚΩΣΙΑ, 1. - Ό πρόε-
5ρος Μακάριος άναμέ'νει κοπ'
■χύτάς ποόσκληΐσιν έξ Αθηνών
νά συμμετάσχη Είς Συμβού
λιον τοΰ ΣτέμμοπΌς.
Έν τώ ιΐααταξύ &γικι.ρος ττηγή
έΐχαρακτήρισε σήμερον τάς νέ-
ας απειλάς τής Τουρικίας κατά
τής Κύπρου ώς «άνοκκτήν μπλό
φάη/» ή όποία έΐπαυσε πλέον νά
αποβσχολή σοβαρώς τούς "Έλ¬
ληνας.
ΑΙ ΑΡΓΛιΛΙ,ΚΑΙ ΒΑΣΕΙ Σ
Ό τύπσς τής Τουρικίας
ρίιζεται &τι αί βρεταννιικαί δυ¬
νάμεις τοΰ ΝιΑΤΟ θά μεταφερ-
θοΰν ττιρο'σεΐχώς είς τό Ά/κρωιτή-
ρι κάί την Δε|κέλειαν, πού θά
καταστοϋν οΰτω, αί
ραι βιρεταννικαί βάσεις είς τόν
κόοιμον.
ΣΑΙΝ ΑΝΤΟΝΙ.0 (Τέζας), 1.
τραγωΐδία, τύττοΐ' τριών
κοσιμοναυτών τοΰ «Απόλλω¬
νος», άλλά είς μμκροτέραν κλί-
μαίκα μέ δύο νβκρούς έίπληιξε
χθές την άμερικανικήν διαστη-
,μιΐκήν άΐΞροιττορίαν, μέ αίτιον,
ώς λέγείται καί πάλιν τό ά-
πλοΰν οξυγόνον.
"Εάν συμβαίνη ούτω, θά ττρέ-
πει αί 'ΑΙμειρι/κανοί νά έγκαττο:-
λε'ίιψουν τό σύστημα τοΰ
νού είς τό πρόγραμμα «Απόλ¬
λων» καί νά αναθεωρήισουν ρι-
Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ
ΜΕΓΑΛΟΣΧΟΛΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ 3 ΙΕΡΑΡΧΑΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
ζυκώς την &λην κατα)σκευ.ήιν
καί διάριθιρ&:σιν τοϋ θαλαιμί-
α,κου, ττιρό)γμα ττοϋ θά αίτται,τή-
αη άρκετά έ"τη.
Κοττά την &ιά|ρκιειαιν αίφνιΐδί-
ος έικρσγ€[ισης πίρικα'ι,άς, χθές
την τοοωίαν, ένττός διαστηΐμυκοϋ
θαΐλάμου δοικιμών, είς την σχο¬
λήν άεροΐδιαστηΐμι/κής ίατριικής
έκάηισοον ζώντες δύο άειρθίΐτό-
ροι.
1Η πυιρκαισ: ττροεικλήθη ύτοό
συνθήκας οτναίλόγους μέ έικιεί-
νας ποϋ τροεκαλ&σαν τόν θάνο
τον των τριών Άιμειριΐκανών κο-
σμοναυτών έντός τοΰ θαΐλαιμί-
σικου των <ΛΑιπόλλωΊ·» την ττα- σεΐλΐθοθσαν Παραΐσκ'ευήν. ΊΒκττιροσωτΓος τής άεροπορι- κής δάΐσεως τοΰ ΜτϊρσύΙκς, έγ- γύς τοΰ Σάν Άιιτ6νιο, δ,ττσυ εί- χΐΕ 'λάβει χώραν τδ δοκιμή, έ&ή- ' σεν δτι οί δύο άεροττσροι - θύιμοττα τής ττυρικαίας, έξ6τέ- ουν τίΐ=ιιρόιμαιτα έτΡί κονίικΐλωιν έντός θαιλσιμίσικου υπό συινθη- κας ειίΐκονιικ,ης τβτήΐτιεως δ'ταν έ- ξ€|ρράγη ή παρικαιά, ττροφανως συνεττεία |Τήν ,παρελΐθοθσαν ΐΚυρκχκήν 29 Ίανουαρίου είς την αίθου¬ σαν της Άρχα'θλογϊ,κής Έται- ρ'κχς καιί έν |μιέισω πυικνοΰ καί ΐΕκΐλεΐκτοΟ άκροατηρίου έτελέ- σθηι ύΐττό τοΰ Συα6έ)3μου ΙΜεγα- λσσιχολιτών ιή έοτρτή των Τριών λοσχιςλιτών ή έορτή των Τριών δέσμου. Μεταζύ τοΰ ώκροατη- ρίου διβκρίνονΌ άνώτεΐροι κλη- ρικοί, ό Ιποώην ιΠάφου κ. ΦώΙτι- ος, ό Ι'ικίττρέσω,πος τοΰ πισ/κόπου, οί 'πρώην ύπουργοί ικ.κ. ΙΝ. Μανούσης ικαι Χρ. Σο- λομων,'Ιδης , ό πτρόεδρος κ. Π. ΠουΙλΐτσας, ό ΐϊτρόΐεδρος τοΰ 'Ε- λΐεγικτυκοΰ ΣυνιεΙδρίου κ. Γ. Κρι- Τίσόλης, οί ιβοιΛ'ευταί Ικ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Ίισ. Λαορεντί- δης, Ι. Κουτσοιχέρας, καί Βασ. Ί'ντΐζιές, Κωνστ. Βενέτης (ιΚα- 6·άΙλας), ό πρώην ιΝομάρχης κ. ιΓ. Γε&;ιργ^άϊης, -η πρό'Ίδρος των ΖοιππΒων κ. Έύισε'βία Κασάπο- >λου, ό 'κ. ιΠότης Τσ'μπυδάρος,
δ κ. Ιωάν. ΐΠαναγιωτί|δης, κα-
θηγητής άλιλοτε τής θεολ. Σ|χο
λής /Τής Χάλκης, ό κ. Έμμ. Πί
τράκης τέως Λϋκειάριχης, ό ικ.
καί ή Ν. ΐΓαργαλίβου, ό διευ-
θυντης τής Τειχν. Σιχολής Ήρά
κΐλειτος κ. Ι. Πσλι,ιχρονθδης καί
αλλοι πολλει'ι των όπτοίων Βιέ-
φυγον τα όνώμαΤα είς τόν συν¬
τάκτην μας. Κατ' αυτήν Χορός
ίΚϋ>νΐ3ταντινοπαλιτών ΊΙεροψαλ
των ιύπό 'τόν ΐΠρωτοψάίλτην κ. Ά
θανασάτον Ιψσλεν έικ,κλη,σιαστι
'κούς ϋμνοος των ΓΠριών Ίιεραρ-
ΐχών. Είτα ι^ρολόγισεν ό πρόε-
ι5ρος τοΰ Συινΐδέοιμου κ. Αλεξ.
'Μακρ'δης ικαί ώμίΐλησεν ό βου-
λευτής καί ιπρώην ύπουργός Κ.
Σταύρος Ν"κολαΐδης μέ θέ|αα:
«*Η Παιΐδΐεία ικαί ιό Κοινωνισμός
των Τριών ΊΐΕραριχών».
10 κ. Νικολαΐδης έν προοι-
μίω ετόνισεν, δτι αντίρροπσ συ
ναιοΐθήΐματα ικαταλαιμβάνουν
τόν όμιλητήν, ιέιμπιρός είς την
τιριΐκιΐμισιμένην πραΰγΐματικότη-
τα τής ΙΠάλης ικαί τοΰ Φαναρίου
δέν ιμπφροΰν νά; γοΐληνεύ-
σουν ο Οτε τό άνάιλαφρο
τιοοσιμα τοΰ Κερατίιου, οΰΐε τό
γλαιυικό κελάδημα τοΰ Βοσττσ-
ρου, οΰτε τό Ιθέΐαιμα τού άθανά-
του (4ρισ'το'.ιργή|ματος τής ΊΑ<γ. 'ΣοφΓας, άλλ' οΰτε των Πριτ/ικη ττονήσων τό ι«ιάνήριθιμον γέΐλα- ισιμα». Άιλλά στό τέιλος ύττερνι- κά τό Οττέ,ρτοοτον ικαθήκον ττιρ'ός την Τιροφή /ΜιεΙγάΙλη τοϋ Γένους Σιχοίλή. Ό ιόμιλητής ιάνιε φιέ.ρθη 'Ιν συαιε.χε:α πώς έτεΐλεΐτο αλΐλο- τε ιή ΐορτή ιτών Τριών Ίειραρ- χών είς την (Μεγάλην τοϋ Γέ¬ νους 'Σιχολήν καΐ γίενικά ι;ίς τον Ύιποΐδουλον Ελληνισμόν, καί ιτώς ...δέν τελεΐται σήμερον ούσιαστυκώς πουθενά οΰτε είς Κωνσταντινούιιτολιν, οϋτε είς την ΙΗλλά,δα, έικτός ά,τχό τα |δ6ο Παν&ΐτιστήιμια. ΊΕτγείτα έτόνυσε την μεγίστην σηιμασίαν, ,ττού άπέΐδιΐδαν οί Τρείς Ίξράριχαι είς τα ΊΕλλη- νικά 'Γράΐμιματα καί τα έθεωροΰ σοτν ιτιρθκΓταίραίοικευαοτικά &ιά την ικατανόησιν των χιριστιανι- κ>ων όληθειών, ύπτό τόν ιδιρον νά
'δειχώΐμεθα τα ,χρήισιιμα κοοί ν' ά.-
ποιρρίιτϊτκιιιΐΕν τα ιβλα&ερά 'διτως
ό άνθοικ<5ιμος ΐκόιδει τα τριαντά- φ·ϋλλα, απαμαικ|ρύνων τα άγικά- θια, ή ιδιτως ιή Ιμέ'λισσα ττετά μό- νσν ιέττάνω αίΐτό τα ττού δίδουν τό μιέλι. 'Ανεφέρθη ακολούθως ό κ. Νικολαΐδης είς τα τκχιιδ'χγω'γ - ικά τταρα'γ/γέλιματα Ιδίως τοΰ Μ Βΰοσιλε'ίου'. |ΒΙς τό ικεΐφάλαιον τοϋ Κοινω- νισμοΰ των Τριών Ίεραιριχών ό κ. ιΝικοΛαΐδης άνέΐλυσε την με- γιόΐλην 'κοινωνιικήν γραΐ|ϋμήν τοΰ Χριστιανισιυοΰ, δτι ή της τπρέΊπιει νά γίνη μία με'γάιλη (παίγκοσμία Ο'ίικοΐγένεια μέ ΰ-νχχ- τον Οίκονενειάιριχην τόν θεόν. 'Ε'ις την Οικογένειαν αυτήν ,κύ- ρισς ικαί ίΐδιο'κτήιτης των ό*γο:- θών είναι ό ΘΙεός κ«ί δισιχειρι- στής αύτω» ώ ΟΓνθρωτΓθς, ΰτι ό ότιΐθρωπος ττρέ,ττίει νά έργάζεται καί ά τσ'άιγη, ι6χι διά νά ά- ίττοθησαυιρίιζη, «ϋλλά νιά ιδιαθέτη ο ιϊ 'κ *ε ιοθελώς καί π ρ ο- θ ύ |μ αι ς τό ιΐ^ρίσσεθμα ή τούλότχιστον μέιρος ούτοΰ διά την ικοινωνιικήν άΛληΙλεγΐγόην ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ Υπό τοϋ έξαιρετικοΰ συν&ργάτο υ ,μας Διρος ικ. Δ. ΑιΡ^ΙΐΓΕΝΗ Οί ΚΑΠΝΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΑΕΣ καΐί ισυντήιρησιν των ιόΊ&Ηΐλφών. ιΤήν αρχήν αυτήν έ,κήΐρυΐξαν καί έφήιρμοισαν οί Τρείς Ί'ειράρ ιχαι ικαί έΊδωσαν την ιιαοναΐδυκήν καί Ιάσφαλή ι6ό)σιν χοινωνυκήςΐ πιολιτιικής. Τούς λόγσυς τοΰ χ. ΐΝικολαΐ- μαικρά ,κ«ί ττα|ρα- Ή δ δη τετα|μένα λη τίλετή δκλειοε μέ τό «Τή "Υ (Γτερμάτχω ιΣιηρατηΐγώ» ιδπιερ έ'- ψαιλκν δ ϋδιος Χορός των Ίερο- ψαλτών. παιράΐκλησίν μας όχ. ιΝικσίλαΠΙόης μδς παρέδωσεν άν τίγραφον τής όμιλίας τού, την οποίαν θά αρχίσωμεν άπό τοϋ προισβχοΰς μας φύλλου δημοσι- εύοντες είς συινειχείας. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ,ΝΤΟΚΟΥιΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 8ΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΒαΐΙΑΕΙΣ ΑΑΕΞΑΝαΡΟΥ ΝΕΧΡΙ ΤΗΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΐΛΐΕίΥΙΚΩΣ ΙιΑ, 2— Ό άποκΛει σμός ιτής μονοιμΘρούς ΙΕνωσΐεως <αΐ .ή σνσίγνώριΐαις των Τουρκο κυτπιρίων ώς 'χιωριοτής διουκηιτι- ;ής ιόντόττ>τος, είναι μεταξύ
■ών δρων διά ίτήν έττανόίληψιν
ου 'διοίλόγου, τοΰς όποίους ό
"οθρκος ύιπιουργός 'Εξωιτερι-
;ών ικ. ΤσαιγΙλαΐγιθΓυγίκίλ έικοινο
τοίηΐσΐν είς των "ΕΛληνα ρ
σβευτήν ·κ. ΔΙειληΙ&άνην. Τουτο
άναφέρουν αΐληιροΐρσρίαι έιξ 'Αίγ
ήρας σομφώνως πρός τάς ό-
ττοίας έπΓσηις τό τουρκικόν νΐαυ-
£λ«&εν ό5η[γ·ίας νά κατα¬
στήση στενώτερον ιτόν /κΐλοιόν
ου ττφιξ τής Κύτορου», είς τό
πλαίισιον των άητοψασιεων τάς ο¬
ποίας βλαδε τό τουρκικόν Συμ
βούλιον Έθνΐικής Ασφαλείας,
<αΐτά την τιειλΕΐΛαί'ΟΓν συνεΐδ'ρία- σίν τοο. Ό πτρόε'δρος τής Βοολής ικ. Κληιρίδης ΙέρωτηΡείς Οττό δηιμο- :ιαγιρ σίφων, ΰτττιέψ'θΓνΙε νά άτττακα .ύψη τάς —)ιγάς «των ιττληροφΌ- ιΐών τού δτι σ,ΐιμβιβαστικαί λύ- σεις τύπου "Ατσεσον έτταναφε- ρονται είς τό ττροοικήνιον. Περι Οθ δαι έν να έττανοίλάβη αι θά δώση στοΐίχεΛα μ έ τόν διάλογον. ΙΠΒΚΙΝΟΝ, 2. - ΑΊ σινοσο- διειτιικαί ηχιέιοιεις τείνουν πρός τηλήιρη δ'ακοπήν, ττρσκοπαρικτ·- ςή .φασις τής 'δποίας θά Εΐν'αι ή '.πυκειαένη £ζοδος των οΐικογε- ειών ιτών ΡώσονΙδ'Μλωματιικών κ Κίνας. "Ηδη οί Ρώσοι δκλε· αν ίτά τοερί την ροβιετικήν — ρε- σ&είαν οχολεΐοχ ικαί τταιδοκο- μιεΐα των. ΙΗ έίττιΙ&είνωσις ιτών ισινοσο'βιε (Σι/νέχεια έκ προηγούμενον) Η ΔΙΚιΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ στά τφθη,γούΐμενα, δ¬ τι αν ύ σκοττιμότητα ικαί οί ιτε· ριστάισεις, δέν ιέπτιιτρέψανε οτόν όίζέχ'αστο Στραηηγό ΠαίποΰΙλα ν' ά,οττάίζη ό—ό τ' αύτί τόν ά- νόητο ττρί'νκιπα "Ανδρέα καί νά τόν τοετάξη £ξω όίΐτό τή Μιικρά Άσία, ίίιοτερα άπτό την 6ιΐαγω- νή ττού έΐδε'ξε στίς έτΐιχιειρήαεις τοϋ Σοτνγαρίου, τόν ΑΟγοσστο τοΰ 1921, ή '>Επτοτν'άαταιση τοΰ
1922, 5μως, γιά την όποιαν ό
ι^ικεϊνος Γγαλσζοΐαίμα
τος, διά νά ιμή τό
σωΐμεν &αρ6τε.ρον, θγραψεν ό¬
τι: «... οί τεΐλοΰντες αύτην, 6-
φησαν έκ τοΰ όισφαλοΰς νά ρεύ
ση ό σί'ελός των εναντίον τού
'καί έρίπαναν δ,τι Ιερόν καί δ-
σιον 'ύτΓΐ.ήρχεν έν ΈΛλάδι.». Ή
έττανάΐστασις λοι,τοόν τοΰ 1Θ22,
Ιδέν εδίστασε νά τόν καθήση είς
τό οκαμνί, γιιά νά λσγοδοτήση
Υ'ά την ττροδσσία τού ένώττιον
τοΰ έ,χθροΰ στή ιμάτχη τοΰ Σΰ*γ-
γαρθου. ΚαΙ ισαγικΈκριιμιένα, μέ
τή βάσμμη κατηιγορίσ: «... δτι
ώς Διοικητής τοϋ Β' Σώματος
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1
κης 'έΐκστοατείας ώκ μέρους τού
Πϊΐκίνου, ιάΐποκορύφωιμα /της ό-
ποθας ύττοή,οξαν τα ιΜκιτροπτια των
ιτελευΐταίων ημερών £ζωθι τής
ενταύθα σοβιΐετιικής τηρεσ&είας,
ϊνώ ό 'κι^εζυκός Τύ(ττος Ιδέν τταύ-
ε νά 'καθοβρίζη ^οΰς Ρώροος
Ηγέτας καί νά ομιλή περί «ίίοτχυ
ροιτέρων τΐληιγμάΐτων» ικαιτό: τής
Μόαχας.
ΙΕΊς έκθεσιν τής Ιχττωνιικής
μυστιΐκής ύττηρεσίας, δοθείσαν
Είς την δηιμοσιόΐτηίτα, β€·βο:ιοϋ-
ιται δαι αί σχέΐσεις μεταξύ Λαΐ-
κής Κίνας καί Σοβ. Ενώσεως
Ιδξαΐκοιλουθοΰν νά βαδίζουν
πρός στλήρη ιδιακοπτήν, πτρόϊγρα
τό οποίον θά ιέαπτρέψη την |άπο
ικαττσΐσταΐσιν τής σοιβΐιετυκής έαιι-
βολής έφ* δλοο· τοϋ κοιμιαουνι-
ατικοϋ ικόΙ?)μου, τηρό κου τέΐλους
τοΰ £τους. ΙΠρςστίθείται δτι διά
τόν λότγον άΐκρι&ώς. αυτόν, ή
τοϋ συνεργάτου μας κ. ΠΛ. ΚΑΠΠΑ
Στΐρατοΰ τφοστο?χθείς την 27ην
Αύγούστου 1&2*1 διά τής ύπ' α¬
ριθ. 1Ό.53Π) 6239) 3^26-8-21 (ώ-
ρα 21 καί 40) &ιαταγής τής
Στρατιδς Μυκρδς Άσίας
πιοιήθη νά ύπαικσύση είς δοθεί¬
σαν είς αυτόν ενώπιον τοΰ έχ-
θροΰ εντολήν, άρνηθείς ρητώς
Ιδία τής ύπ' αριθ. 1491)127-8-21
(ό^ρα 7.30) άνο3φθιρδς τού πρός
την Στρατιάν, νά εκτελέση ταύ
την, διατάξας την μετοακΐνηισιν
τοΰ Σώΐμαος Σΐρατοΰ πρός άλ¬
λην κα!εύθυνσιν>.
ΐΚι' αν ληψθή ΰπ' οψη δτι ή
ενεργεια εκείνη τοΰ πρίγ»κι—α,
δπως απεδείχθη ϋστε,ρο:, ήταν
τόσο σσβαρή πού εΐχε σά συνε¬
πεία την άποτυιχία τής έπιχεί-
ρησης τοΰ Σαγγαιρίου καί την
(ϊναπτέρωΐση τοΰ πεσμένου φρο
νήματος τοΰ κεμαλικοΰ στρα-
τοΰ, την άνασύνταξη καί άνα-
διορ>χ5ονωσή τού ικαί την επί έ-
να 6λ6κλη>ρο χιρόνο άνενόχλη-
τη πιροετοιιμασΰα τού, γιά την
γενική «αί τελική τού
εναντίον μας, ιπού εΐ,χε σάν ά-
ποτέλεσιμα νά διαισπάση τίς
γραμμές μας ικαί νά μδς ρίξη
οτή θάλασσα, δ καθένας κατα-
λαβαίνει πόσο βαρεία η"τανε ή
εύθύνη τοϋ ικατηγορουμένου,
πού ώστόσο, δπως ό ίδιος τολ-
μάει ■καί γράφει, ό Βασιλεύς
Κωνσταντίνος, μετά την έξ Ελ¬
λάδος αναχώρησιν τού, ικατά
Δεκέμβριον τοϋ 1922 τοΰ έγρα¬
ψεν επί λέΊξει: «... Λυποΰμαι δ¬
τι 'έθεώρησες άναγκαΐον νά
Μοΰ δώσης την διαβεβαίωσιν,
δτι τα εναντίον σου καταγγελ-
λόιμενα περί άνυίττοακοής ,καί έγ
καίταλείψεως θέσεως δέν είναι
αληθή. Ήμποροϋσες νά γνωρί-
ζης πλέον την γνώμην μου πε-
υκων οχέΐοιεων είς ττό μή ™Εραι. Μόσχα Εζήτει όπτωσδτ|ποτε νσ
έρω είναι τό ώποίτέλεσμα τής όργανώση πα,γικόΐσμιον ίκαμιμου-
«& §τους καί .τλέον έξα«ιολ*>. νκηικήν διάσκεψιν ττοό τής λή
ς λμσο^δους άντισβ1 ξ ϋ 197
εισης
ή
άντισοβιετι-1 ξεως τοϋ 1967
Συνέχεια έκ τοθ τοροηγο-ΐμένου
ΟΙ ΜΟΟΥΡΔΕΛΑιΙΟΙ
ΤΟΥ ΜιΠΟΥΤΖΑ
ΙΟ Χρήΐστος, ό πιό μιικ,ρός άητ'
οί>λοι, ίίταν' κί* αύτός αιλΐλος
τύτοος. ΉφορΌΰσε ιβρόΐκες, καί
τοΰ όίοεσε νά νιτύνεΙΤαι ακέΐτα.
Δουίλΐειτής, φιΐλόιτιρος κιαί ύΐττά-
κου)ος στ' άΐδρέψια τού. ΕΤιχι' ά-
κόμης £να μεΐγώλο φιισιικό, να
'ν' τκΐλύ άνοι^τοιμμόιτης. Καί
τοΰ 'χανε βΙγώΙλΕΐ τό -τκχραταοΰ-
κλι «Ά.ετκ)ύ» Γιατΐχυιτό καί τ
τού, κό|3ε φορά ιτσύ
"'θελ' ά κατε&οΐςτουινίΕ σΐτή Σιαύο
νηι τα ιμοϋλάιρια τως, φορτωΐαέ·
να τάγΐκΐες (ΓτέΙγκια — δόμαιτσ,
ιμιτπόιλλες) ότΐτό φύλΐλα ξερά Ικο--
ττνά, τό'ε 'δάζανε νά πτααίν' ό'-
μττραοΐτά ,και νά ιφυλάη τισίγιιες.
Κ ι* όίιμα θά ν' ήΊβλιειπε τΐσοί
ιτιζή|5ΐς, νά ,τώς κάν' ό>πο μα-
κρηά σινιάλο. (Τΐίίίτγιΐα, Ιταλ. —
φΐρΰδια, διρσσις, φυλάω τοίγιιες
= ηταραιφυιλάωι).
|Δέ τοΰ άρέσαν' ικαί πτοΐλύ τα
γ,ράίαμαίτα. Κ ι* αωαν ήγ'ένηικε
δεικάξι /χρονώ, τότες τ' άδρέφια
τού ιόοΟ '!πήρανε ένανε βοακό-
τοτΐΓο στήν Παρα&εΐσο ,καί τοΰ
'δώΐκανε ·καί ικα'ιμηπόσα —ρόιβα-
τα γιά ν' τα Ιβοσνκάη. Καί, ικά-
'θ; ϋέρα, τοΰ οτίΐλνανε ενοαΐε
ιγαλητιζή (Γγ'ςΐλοοτά) γιά ν' άρ-
μέη τό γό(λα καί νά τό τταίΐρνη.
Ο' τιιροιβαιτί'νες, εύιτύς, ηϋΊβγιά-
ζανε μττάλικο γιάιλα. Μά,
Ιδέν ήιβάσΐαιξιε γιιά ιτολύ. Γιατί,
ήτίειρόΊσαν" λίίγοι ΐμήνες ικαί ΐτά
τως, θα,ρρεΐς, πώς ήστ'ερέ
'ψ<χνε, χωρίς ικαμιμιάν Ό γοίλατζής ιήιγύρΐιζε σίτό ιτζά ·κ' ήλ'εε οιτ* άδέρφΐα Χρήρτου, πώς /τό γάιλα πτού άρ- Ιαέει εΐν' τώρα λειψό. /Κι* αΰιτό ττιά ήιβαιοΐτοϋσε ικάθε μερά. "1Α|μα τό ΊμάΙθανε τ' ΰΐδέιρφια τού εύτύς ήϋττοψιαιστήικ'ανε, πώς ικόίΐΓοιος θά ν' Ιείριχεται ικαΓι τ' άραόει. Κ' ήπήανε, συ|χι- οιμένοι, στό δοακάτοτπο, νά |κα- ΐτσαΐδιάσουνε (μιαλώσουνε) τό ΧρήΙστο. Κ ι* 6 Χαράλαιμττος τοΰ ιλέΐει: <ΊΠιοΰ 'ναι, βρέ, ή έΐζυιτνά- 15α σου, ικ' ΐεΊργου'νται ξένοι καί σοΰ άριαέουνε /τό ιγώλα μέΐσ' ά- ππτά ιμάιτια σουι; ιΜας >σες, '6ρέ! Γιαΐτίς, έ,κεΐνος πού
τό ικάν' αύτό, είναι όχτρός μ'ας,
ικαί θέλ' νά μάς ρίξηι τή μού-
ρη». (ΙΝά μδς ίταπΕΐνώιση).
Ό Χρήστος σιτενα,χωρεμένος,
τοΰ λέει: «'ΊΕιχ'εις Ιδίΐκιο, όΐδιοεΐφέ
ιαου. Δέ θά μ«το:γενει πιά σΰ-
τό. Κάτ&Ε, τώρα, (έσΰ έδώ νά
φυλάης τα ττιρόβατα, κ' ΙΙγώ θά
ωοΐα)μ* τό χωριό νά
πά'ι ν' 'άλλάξω (ιέΐσώρουιχα) χ αί
σέ Ιμιάν ώρα θά ν' εϊμα' γυιρι-
ιαμιένοςς. Ήττηρε τό ντορδδ (τί*
τοϋι
ρί σοϋ, δτι εΐσαι... τίΐμιος κσί
εί'συη,'εθδητος ο<αί &μβ»ριθής βτιρα τιώτης.». ιΚαι τοροσθέτει στή συνέ'χεια, τα εξής ώραΐα, ό "διός ό τηρίΐγ- κι/πας: «... Ό ανωτέρω χαρα- κτηριοιμός τοΰ 6οξό:σαν- τος ικαί 6 ιιπλ α σ ι ά · σ α ν τ ο ς 16ική μας ή ύπτο- γράμμιοη), την ΙΕλλάδα Βασι¬ λέως —>αν ικαί <5(δΐΒλφοϋ μοι>—
είναι ιτλέον ή αρκετάς ώς θά ή¬
το «αί είς οΐονδή-οτε άλλον
ιγάρι) τού ιάδευο ικ' ήφυτ.
ΙΟ βοοικδτοπος ήιταν' ι σ'] Γ>-
ρα /ττσίδοιρόΐδρομο αττττό Μ1 ςκ -
ιτζά. Κι' άφΌΰ ήόΐλΐλαξ^ε ι ' ι οϊ-
ΐμισ' τσ ντορβδ τού φ«. Ά~ μ:·,
ήγύριιοΐε στό βοιακότοατο. ιΚαί
λέ' τοΰ ΧαΙράλαιμιττου: «'Ά'νπ-,
ΐτώρα, ικαΐβάλλα τ' άλό>χχ: "ό σου
Ικ«ί ~άαιν!ε Ιστό ΐχωιριό. Καί ο'
'όρικίιζομαι, ιτώς Ι&έν θά ματα-
λιείψη τό γάλα». Τοϋ 'μιτε Ισίτό
Ιμυαλό, ιτώς ικόΛτοιος θά ν' £:-
<χειτσ;ι την νύχΐτα, την ώ,ρο: ιτού Ιέικ·;ΐνος ικοιμαιται, ικαί'τοϋ άΐο- μέΕι τό ιΔέ τό 'ιπε διμως Τοΰ αΐδρεΐφοϋ τού. Την ιδία νύιχιτα, ήξάπτλωσ' δ¬ πως πΟΛΠα στό γιατάκι ιτο_>.
Μά, δέν ήκλευσε ιμάτι, κ' ήπτε-
ρίμενε νά Ιδή, ποίος θά ν' 6|ρ-
(χει.
ΊΗρχιαν' τα μιεσάνοιχτιο:, ικι' ά-
ικούει πορπατήιμαίτ' άλογάτου.
"ΐΕν' ώλάγατο μέ τόν καβαλλά-
ρη ιήπηε κο'νπά στά πρόβατα.
Τ' άλόγατο η>ταν' φορτωμένο
•μέ 'δυόο τρόμ'πες (μεγάλαι ντε
νιεΚέΊ&ες τοΰ γαλάτου). 'Κι' ό
κα&3ολάρης εύτύς ΊκατέΙβηΐκε
μ' ε'νανε μυκρό ντεν&κέ κ' ήαρ-
χ'νιεψε ν' άρμέηι ίτσί ιττρσβατίνες.
Ό ΧιρήΙστος τονέ ό)ψηικε ν' άρ-
μέ την ήσυιχία τού γιά νά
Ι3ή το'ός είναι. ιΚαί, μέσ' τττά
σκατεινά, τονέ 'ξεχώρισε, πώς
■?]ταν' ό Άλής.
Τονέ 'γνώρυζΐε. "Ηταν' £νας
Τοιιρκακρήτης τοΰ Μποατζδ, γι
σλάν- νταης (Λίνυτο'νΐταής),
ιτ-ι'ι ήοχθρευοΰ'ντανε τσοί Μπου
ρ&ελαΐοι. Τό γώλ' αύτό τώ;
.τό 'κλ'εΐβε, δχι γιά ν' τό πουλή-
'οη ικαϊ καζα'ντίση (ικερδίσηι)
πασάδες, πάρου νά τώς ρίξη τα
μοΰτιρα (ταίπΞΐνώσηι), κ' έ"τσι
νά τσοί ξεφιτιλίΐση, ιδπως ικι' οί
Τδιοι τό ύποψιΐαστήΐκανε.
'Τό νά κιλέψηι κανείς έ'τσι, τή
νήχΐτα, τό γάλα, δσο νδ'ναι, ή-
ταν' ικουιραστικιά δουγιειά. Μά,
τό Ίκαν' ΙέπίτηΙδες. Καί τό νά
πειράξη κανείς τα ήχει (την πε
ριοοσία) τώ ΐΜπουρδελαίωνε,
πού τσοί ιάγιαποάσιανε οβλ' οί
ΡωμνισΙ καί πού οί Τοΰρκοι, οί
λί,γοι μέσα στά Μπουτζδ, τσοί
'τρέμανε, ?ίτανε σπουδαιο ικά-
μα;|αα. "'Ενας Ρωμνιός δέ θά
ν' %τάσκιιζε νά τό κάνη, πάρου
μάνου Ινας Τοΰρκος. Κι' ό Ά¬
λής τώς ήκανίε ικρυφό σινιάλο.
Καιί κ'αλά, ποιοί εΐστ' έισεΐς οί
Μπουρδελαΐοι, πού ικάν'τε έπσι
τισοί νταήΙ&ες, μά πού σδς κλέ-
'5ο Λ<ε οί Τοΰιρκοι τό γάλα καί δέ τό παίρνείτε χα'μπάρι; Ό Χρήστος, -τώρα, πού τονέ 'διλιεπε τόν Άΐλή νά κλέβη τό γάλα, ήπαραμιλοΰσε ικ' ήΐλεε: «Μά, καλά. Αύτάς ό μα'νίτρό- σκυΐλος μου γιατΐ νά μή γαυγί- 'η; ιΔέν τονε 'πηρε ίχΐα'μπάρι τόν ικλέφτη;» € Ο Άλής δμως τονέ 'σε ~^- νη|9ί|σει νά τονέ βουΐβαίνη. Πώς, Λραϊς; ΉΛέΌνε, πώς αύτοι οί ΤουιρκοκρήΠηΙδοι ήιξέρανε κά- ΐττοια γηιτειά Ικ' ήιβουΐβαίνανε τα σκυΐγιά. Κ' έτσι. τή νώχτα, Λ'- (θΛτοροάσανΙε κ' ήικλέβανε άπ- τσοί κά''μποι κι' άπτά μα'ντριά τώ Ρωμνιώνε ιδ,τις ή,βρίσικανΕ. Την ώλλη μερά, ό Χρήστος αέ ιστεναχώρια ήσκεφού'ντανιε «νά τό πή στ' άΐδρέφια τοο, γιά (ή) νά μή τό πή;». "Α τώς τό Ίλε'ε, σίγουιρα θά τονέ 'σκοτώ- ναν' τόν ΊΑιλή. Κ' έτσι θά ΓΤσοί 'δρίσκανε οί μπιελά&ες. ΓιαΤίς νά πτάρ' τ' άδρέΐφια τού Οτό λαι Ιαό τοϋ. Ήατττοφάσισε, λοιπόν, ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Δευτέρα 30 Ίανοϋαιρίου 1967 'ΈΜτΐ τοϋ θέματος τής συγ- κλήσεως Συ|μ)βοϋλίου τοϋ Στέΐμιματος ή κυβέ|ρνη|σις οϋτε χθές προέιδη είς οιανδήποτε έικ- δήιλωΐσιν,ιένώ άντιθέΐτως τουικνοϋιν τα ι αί ενδείξεις ταερί ύπόιτοτων κινήΐσεων όπισθεν τής έμφανυζο- μένης ώς «άθώας» προτάσεως —ή μάλλον έίμμόνου Ιδέας— ώ ριισμένων πολιτιΐκών κύκλων διά την σύγκλισιν Συμΐβουΐλίου, Στέμματος. ΙΑλλά ή Κυιβέρνηισις.άπέίΦυ- γιε νά λάβη θέσιν καί επί άλ- λων συναφών ζηιτηιμάτων, τα ό ποία ζχουν σχέσιν μέ τό δλσν Κυπιριαικόν πράβιληιμα. κρμμέινως, οόδιεμία κυιβειρνητιική άνιτίΐερασις έσηΐμΐειώθη είς τάς έκ Τουρκίας ττληιροφορίας, κα¬ τά τάς οποίας ή Ελλάς προέ- τεινε την επανάληψιν τοϋ δια¬ λόγου, ό Τοΰρκος δέ ύπουργός Εξωτερικών κ. Τσαγλαγιιαγΐκίλ καλέσας τόν πρεσβευτήν τής Έλιλάδος είς "Αγκυραν κ. Δε- ληβάνην έζήιτηρε πληροφορίας μέΐχΐρι ποίου σημείοο ή παροΰι- σα Κυβέ'ονησις των Αθηνών θά ήτο διατεθειμένη νά προωθή|ση τόν έλληνοτουρκυκόν διάλογον, ή δέ μέλΛουσα νά προέλθη ά¬ πό τάς εκλογάς κυβέρνησις ε¬ άν θά άπεδ·έ(χετο τα άποψασιζό μενά κατά την πορείαν τοΰ δι αλόγου. Είναι χαραϊκτηριοτικόν, έξ αλ λου, δτι έκεΐνοι οί όποΐοι ώμΐ λουν πΐ&ρί άφεύΐκτου άνάγικης συγΐκλήσεως Συμβουλίου Στέ,μ ματος διά την εξέτασιν τοΰ Κυ πριακοΰ καί μόνον σήμερον ύ- ποστηΐρίζουν δΤι τό Συιμΐβούλι- ον ΣΙτέ|μμο:τος συγικαλού νά τό 'κραιτήση μυστικό. Ό 'ΛΙλής, τα ιχσΐβά τού. Κάθε νύ ;τα, ήερχού'νταν' πάλι ικ' ή- τό γάλα. ιΚι' ό Χρήστος "ί έ άφινε. Τί νά ικάνη; Μά, ό Χο,ράΙλαμττος ξαναιπάΐει στό βο- 7> άΐτοπο ικοΛ τονε ξανακατσαΐδι-
5(0εΐι. ιΚι' αύτη τή φορά πολύ &·
Υιρια.
Τό δεικαε'ξάίχιρονο ιΐαΐιδί, μέ
χ ο ι αηίλ«ιμ>ένο τό ικθφάλι ή&έΐχτη-
κε ιτσί προσβολές, χωιρίς νά
3γάλη τσιιμουΐδιά. Ήίττηρ' αΐττό
α { :α (τού την άίττόφ·αση ν' τ3τνα-
λά'βη μόνος Τού νά σταματήΐση
τό ΐκαικό, χωρίς νά βαίλη τ' ά-
τού σέ μΓττελα. Ή'γύιρε-
1[/ε ιτοάλι νά ΉΕιτοτχτη ώσαιμ' τό
χω,ριό νά ττά' ν' άΐλλάίξη τά(χα-
τις. Μά, σάν πΊγιύρισιε, μέσ' στό
ντοιρΐβδ τού άνσιμεΐσα στά φα-
γώσιμα εΐχε .κιρύψει κρυΐφά ικαί
μιά 'κά,μα. Ό Χα'ράλαΐμπτος, ιχω-
ρίς νά Οποψιαστή Τίνποιτις, ήΐκα-
δόΐλληικρ τ' άλόγατό τού κ' ή-
ΔιΙδάίκτωρ Δ.ΗΙΜ. ΑιΡΧΙΓ,ΕΝΙΗιΣ
στρατιώτην ύττηρετήσαντα ύττο
τάς οιαταιγάς Τού.
"Οταν τα ηπράγιματα δοοϋισαν
ή Μεγαλειάτης τού, δχι μόνον
Βέν πτίστευτ δτι ό
τού «Ιΐγικατέλειψε την θέσιν τού
ένώτττιον τοΰ έχθροΰ», άΛλά ίτόν
έχαιραικτήιοιζεν ώς: «τίμιον, ευ¬
συνείδητον ικαί έμιβριθή στρα-
Τιώτη,ν». Ποίος , ποίον; Ό 'Αιρ-
χιστράτηιγος τοΰ αΐσχους τής
Μ'εΙλούνας, ττού ό Βενιζέλος γιά
νά καλοκαρΐδίση τόν 'Γεώρτγιο
τόν Α' καί γιά νά δημιουργήση
έ'να έθνιικό εϊδωλο, ιπού τό εΤ^ε
τόσο άνάγικη γιά την έκττλήιρω-
ση τοΰ μεγαλοφυοΰς έθνικοΰ
τού ιιτρογρά)μματος τόν ττσρου-
Προτοϋ φθάσωιμεν ΰμως είς
την τταιράθεοιν τής άϋΐοφάσεως
τοθ Στρατοδυκείου, (δέν θεωροϋ
αεν ίόσκοττον ν' άσχοληθοΰιμε μέ
τα πτροηγηθέντα τής δίκης τοΰ
Πρίγικιιτα.
"Ένας σίττό τούς σκοτοοΰς τής
'ιΕιτρανάσΤασης τοΰ 1922, ήταν
καί ή τι,μωρία των ένόχων (ΰ-
πευθύνων) της ιέθνικής συμφο¬
ράς.
'Καί ύπεύθυνοι φυσικά δέν ή¬
σαν όϋλλοι άπό τούς μετανοεμ-
βριανούς Κυβιερνητες καί τόν
ΊΑρχιστιράτηγο, 'έπί των ημερών
τοΰ όπτοίου ιέπηλθεν ή καταρ¬
ρεύση τοΰ μετώπου. "Ολοι αύ¬
τοι συλληφθήικανε, δικαστήικανε
σίασε σά μεγάλη στρατιωτι,κή ' καί στίς 1'5ης Νοεμβριού Τού
οροσιογνωμία —ικι' άς γράφη δ| 1922, στίς 1|1 κ·αί 30' τό -ρωΐ
Πάγικαλος, πώς ήτανΕ στ' άλή-
θεια ιμεγώλη στριατΐιωτική ψοσι-
ογνωιμία— ικι' αύτός, τόν δειλό
καί άνόηίτο φυγάδα τοΰ Σαγ-
γαρίου ώς «τίιμιον, ευσυνείδη¬
τον καί έμδριθη στρατι,ώτην>,
τυΐφΗκιστήΐκανε στό ΓοΜδί.
ιΣτίς ιάπογευΐμΐατινές έφηιμερί-
ιδες των Αθηνών τής ιδίας μέ-
ρας, ή ίπαναστοττική Ίτΐιτροτττή,
ίκαν'ε ννωστή στό λαό την έκτέ
λεση ιτής 'άίττόφασης τοΰ Στρα-
<-τόν λόγω '&λακείας καί τε,λεί- τοβυκΐείου μέ τό παροοκάτω ά- ας άπειρίας περί την διοθκηριν νακοινωθέν: «-Την 11.30' π.|μ. τής σήμερον (1Ι5ης Νοεμβριού 1922) είς τόν ανωτέρων ιιαονάΐδων, λίιαν εττιει- κώς ικαταιδι,κασθέντα υπό τοΰ Στρατοδυκείου» είς Ισόβιον ύ- τίερορίαν καί έΊκπττωσιν τοΰ 6α- θμοθ τού», άΐδεΐλφόν τού! τό Γοέδί σθη ιέ" ξει ή θανατι,κή έΐκτέλεσις έξετελέ- *| ΐτων' μενον, θά τρρέΜει νά άσιχοληθή μ έ θειματα διεθνοΰς ττλέον τοολι τΐ/κής ώς π.χ. αί σχιέΐσεις Άνα- τολιικής ΕύρώΙπηις καί ΝιΑΤΟ, ή δηιμιουργιία ζώνης άσφα'λείας διά την Έλλόίδα είς τόν χώρον τής Βαλικανιικης, ό ϋποβιβασ- μός της άιμυιν^τυκής στάθ(μης τοΰ ΝιΑΤΟ καί ή άντίιστοιιχος α5ξηρις των τϋθλεμιικών δαιτοα- νών τής Σοβιετιΐκής Ενώσεως κλπ. Ύίΐτοστηιρίΐζουν, δηλαδή, ά ττροκάΐλυτΓτα δτι τό Συμβούλιον ~ 'έΐμΐματος, θά ττρέΜει νά συν έλθη διά την έξέττσχην γΐενιικών ζηιτηιμάτων τής έξωΐτειρΐικής πολι τιικής τής χώρας. Παιραιμιφί- ζουν 'δηλαβη τό Κυπτριαικόν, ή μάλλον τό τοττοθετοΰν ώς θφ,α <1δ ιασυΐμμσχιικόν». Τρί^τη 31 Ίανουαρίου 1ι9ι67 ιΠληιροφορούμεθα δτι ή Ύίπη- ρεσιακή-'Μιεταβατιική Κυιδερνη- σις Παρασκευοτοούίλΐου μετά τάς συνομιλίας, τάς όιτοίας είχεν ό ύττουργός των 'Εσωτερυκών κ. Χ. Στράτος μέ τούς άρχηγούς των κομμάτων έπτΐ τοΰ θέΐμοπος τοΰ έΐκλογιικοΰ νήμου, κατέλη¬ ξεν είς την όιπάφασιν, διπως έ- πανσίφιέρη σήμερον είς την Βου^ λήν ττΐρός ψήΐφισιν τό σχεδιον νό- μου τίειρί όπΐλ,ης άναλογιικής, τό οποίον εΐχε ικαταιτεθή ύιπό τής προηγουιυένης κυίβερνήοεως, εΐ- χιε συζητηθή υπό τής 'κοινοιβου- λευτιικής έπιτροιπης επί των Έ- σωχειρυκών καΊ είχεν έγΐκριθή παρ' αυτής ομοφώνως. ΙΕιίς τό νομοσχέδιον τοθτο, κα τα τάς τιΐληιροίφορίας μας, ή ικυ- δέρνηΐσις Παρα)σκευοίΠ!θύ!λ.ου ϊ- χει έττΐιφέρει έλαΐφιράς τινάς τρο- ττοίττοιήσεις «ναμοτειχνιΐκής» φο- σεως, αί οποίαι δέν άλλοιώνουν τάς βασικάς διαττάζεις τοΰ έγ- κεικριμένου ύπτό τής ικοινοβουι- λευτυκής έπιτροττής επί των Έ- σ&Λτε,ριικών σχιεΐδίοο. Τό νομοσχέδιον τοερί οιτλής άναίλσγυκής, τό όμοιον θά κα- ταιτεθτ) σήμερον τό άΐττόγιευμα είς την Βουλήν ύττό τοΰ κ. ύ- πουιργοθτών "Έσωτεριικών, ττα- ρά τό γ&Υονός δΤι είναι ήδη έγ- κβκριμένον, καί μόίλιστα όμο- <)>ώνως, ύττηό τής κοινοβοαλευτι-
κής έττιτροττης έττί των
ριΐκών, θά ~οορο—Είμφθή ν
είς την έπιτροτττην πρός επεξερ¬
γασίαν έξ άρχής καί συζήτησιν,
διότι άφ' ενός μέν έπανακοΛα-
τίθεται ύστό νέας Κυβερνήσεως
καί άφ' ετέρου, διόιτι καί ή σύν-
θεσις της έ,ττί των ΈΙσωιτεριικών
κοινοβουλεοτυκής έττιτροπης με¬
τά την επελθούσαν κοιβερνητι-
κήν μεταβολήν θά μεταιδληθή
κάπως, διότι τό κΑμμα τοϋ Φ.
Δ. Κ. θά έκπροσωοτηθή είς την
£ζ καταΐδικασθεντων υπό τοθ έ
'κτάκτου 'Επαναστατικοΰ Στρα
τοδικείου ύτοε'οΐθονων τής Μικιρα
σιθΓΤ;ιικής Κατοοστροφής, ήτοι
των άττΓαρτισάντων τό σαμβοάλι-
ον Των πέντε ττολιτΐ'κών;
Π. ιΠρωτοπαποοδάκη, Δ. Γοόνα-
ρη, Ν. Στράτου, Γ. Μπαλτατζή
ικαί Ν. θεοτάκη καί τοΰ άρτχι-
στρατήγου ιΓ. Χατζηανέστη.Τής
έκττελέσεως -ροηγήθη στιρατιω
τική καθαίρεσις ικαί ή θεία με-
τόληψις είς τάς φυλα:κάς ΆΙβέ^
ρωφ. Οί νεκροί μιετεφέρθηισαν
επιτροπήν δι' άλλων βουλευίτών
καί 6χι δι* έΐκείνων, πού τό έξε-
τοροισώπουν, δταν ήτο είς την
'Λιριχήν ή πρώην ικυιβέρνησις. 'Ε-
πϋσης είναι ένδεχόιμενον καί τα
άλλα νά έπιφέρουν μεταΐβολάς
είς την έικπροσώπησίιν χων εΐίς
την επιτροπήν.
Τετάρτη 1 Φεΐδρουιαρίου 19617
Τα συνθήματα τοϋ ιμεγόΐλου
καί πιεΐσμονος έικλογυκοϋ αγώ¬
νος διά την "Ενωσιν Κένττρου,
καθώριισε χθές μέ έπιγραμμα-
τιικήν παΐρασταιτυκόΐτητα ό άΐρχη-
γός κ. Γ. Πιαπανδρέοι;, ομιλών
πρός τα μέλη τής κοινοβουλ)ευ·
τμκής όιμάοος. ΚαΙ είναι:
II)
ΙΕνόαης. ΆποΙλυτος προϋ-
ττόθΐεσις τής νίικης, εΐτοεν, είναι
ή ΊΕνόπης. "Ο,τι συνέΐβη θά τε¬
θή είς τό άρχιεΐον. Καί θά &η-
μιουιργηθοΰν άϊδελφιΐκαΐ σχέσεις
μ&ταξύ δλων των συναιδέλφΐ:ον
τής ΊΕνώσεως ιΚένττροο.
2) Όργάνοοσις. Βάσις τής
"Οργανώσεως θά είναι ή δημι-
ουιργία είς ,τήν ?ί&ραν εκάστου
Νομαΰ έπιιτροπης έκλογιικοϋ α¬
γώνος, ή ότποία θά £χη πλήιρεις
έξουΐσίας.
3) ΆΙγ'ών. "Εχει έ'κικινήισει τό
μέ(γα λαΊκόν ρεθμα.
4) ιΑύτοδυναμία. Είναι ή αύ
τοΐδυναμία άίττοΐλύτως βεΐβαία.
Καί δι* αύτό ή "Ενωσις Κέν-
τρου δέν συζηϊτΐεΐ καμιμίαν σο-
νεργασίιαν πρός ικαιμμίαν κατεύ
θυνισιν.
Άναφειρό,μενος είς ίτήν προσ-
πάΐθΐειαν τής Διεξιδς καί τής Ά-
ριισΤερδς δπως διαβάλοαν τό
Κιέντρον, ό κ. (Παπανδρέου ε¬
τόνισεν δΐτι δποιος παιρασυιρθή
τα ύποβολιιμαΐο: συνθήμαΐτα
καί προβή είς οιΐανδή,ποτε ενέρ¬
γειαν ή διατύπωσιν άπτόψεως
διαίσπαοτιικήν τής ένότητος τοΰ
κό)μ|ματος, διο~ράττει ούσιασιτι
κώς §γικληιμα κατά τής Δημο¬
κρατίας.
ΤΟ ΕΙΚΛΟΠΙΙΚΟΙΝ
ι Αί άπώψίεις της Ενώσεως
Κέαιτιρου επεκράτησαν τελιικώς
»καί ή μεταιβατιική κυβέρνησις
κσΓΓέΙΘΙεισιε χθές είς την Βουλήν
τό έΐκλογιικόν νοιμοσχέΐδιον, χω¬
ρίς ύπόπτους τιροιπολογίας,
τάς οποίας είχον σοφισθη ο!
άντίποΛοι τής ΊΕνώσεως Κέν-
τροο. Ή παγιίς Ιείχεν έντέιχνως
στηΐθη, Λλιλά έξοαδΐετερώθη α-
πό την όποιφαΐσισιτυκήν άντίΐδρα-
σιν τοΰ
ΚένΤρου.
της Ενώσεως
Πΐ|μ—τη 2 «Λεβρουαρίου 1Θ67
Τόν πρώτον
τού λάγον είς
προεικλογικόν
συγκέντρωσιν
ρ
στελειχών ικαί όπαίδών θά ίέικΐφω-
νήιοη ιό ιάριχηγός τής Ενώσεως
ιΚέιντρου κ. ΙΓ. Πό—ιανΐ&ρέου την
1ΐ6ην Φεβρουαρίου επί πή τρίτη
έπειτείτρ τοΰ έκλογιικοϋ θριάμ-
βου τής "Ενώσεως ΐΚέντιρου τοθ
1ι964.
'Κατά τα τοροηιγούμιενα ίτη ό
ικ. Γ. Παπανδρέου είχεν όμιλή-
ισει ικαΤά την Ιέητέτειον τής με-
γάλης έικλαγικής νίικης τής 'Ε-
νώσΐεως ΙεΙς ιδημοσίας συίγΐκεν
τρώ(σεις είς ανοιΐκτόν χορόν.
πάλιν
ΐΐφ* ιδσον ιή χώρα εύρί-
σκεπται ήδη εΐΐς πτροεικλογικήν
περίοδον δ έορτασιμός Τοΰ έκλο
γκκοΰ θριάιμ&ου τής Ενώσεως
Κέντρου Τής ,1&ης Φειβιρουαρθου
1964 θά γίνη είς ικλευστόν (χώ¬
ρον, δοθέντος ιδτι ή ιμειγάλη λαϊ
ική σϋΐγικέντρωσις είς άνοικτόιν
χώρον, Ιένώ—ιον τής οποίας, ό
άριχηιγος Τοΰ Κένίτρου ικ. Γ. Πά
πανδρέου θά Ιέικιφοινήιση τον κύ>
ριον (προεκλογυκόν λόγον, θά
γίνη τόν ιΜάΌν ικατά την έ'βΐδο-
μάδα, πιού θά Ιτρροηΐγηΐθη των έικ
λόγων.
Την Λργάνωισιν τού Εφεττε,ινοϋ
έρρτασμοΰ τής έ-εΓΤείου τοϋ
53% £χει άναΐλάΐβει ή Έλληνιική
Δημοκρατική ΝΙεολαία (Ε.ΔΗ.
Ν.). Καί κατ' ανακοίνωσιν, ή ό
ποία ιδξιεΐδόθη ΙοιχεΤι»κώς, ή Ε.
ΔΗ.ιΝ. άργανών.ει πτρός μ
τοϋ Ιάριχηιγοϋ της Ενώσεως Κέν
τρου ικ. Γ. Πατττανδιρέου διά (την
16ην Φεβρουαρίου, ημέραν Πέιμ
πιτην καί ώραν β μ.μ., με,γάΐληιν
συνεστύασιν ειΐς τό γνωστόν (£·
νοΐδοχιεΐον «Βαισιίλεύς Μίνως»,
παιρά την πλαιτεϊαν Όμονοίας
είς την αρχήν (της ό&οΰ Πειραι¬
ώς. Είς την συνεστί'ασιν θά πα-
ραστοΰν δλοι οί βουλ'ευταί τής
Ένώ|σεως Κέντρου, πολιιτευταί,
ικοιμιμαιτιικοί παράγοντες ΐκαί έκ-
•πΐρόσωποι δ,λων των τάξεων.
ΔΙΙΑΙΜιΑΙΡ',ΤΥΡΟΝΤΑιΙ
ιΔ ΙΙΑ ΤιΟ ΕΠ ΙιΔΟΜΑ
101 ΔΙιΔιΑΙΣ,ΚΑΛΟΙ
Νεκρ
ιοτα-
πάραυτα είς τό Α
φεΐον ικαί πο-ρεβόθησαν είς τούς
οίκείους των πρός ταΦήν. Πρό
τής Εκτελέσεως οί κατάδυκοι
ρωτηθένΤες ι ^
Ή Διδαισκαλυκή 'Ομοοτπονδία
ιέπεισκέφΐθη τόν ιύποαργόν Παι-
'δείας κ. θ,ειοΐδωροτκάπουιλον χαί
διΐεμαιρτυρήθη ιδία τήν^μή χορή"
γηοιν είς τούς Ιδιΐδασκάλους τοΰ
ιέπιΐδάματος των 600 δρχ., τό ο¬
ποίον 'έδόθη είς τούς οϊικοναμι-
κούς ύπαλλήλους καί διά την
μή ιπροώΐθησιν των διοπαγμά-
των πΐερί συνεχοϋς έΐργασίας
καί των μ'εταθέισεων.
Ό Υπσοργός Ιθά οειχθη έκ νέ-
ου τό σαμβοΟΙλιον τής ΔΟΕ.
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΒΛΙΓΡΙΑιΔιΙΌιΝ, 3Ο-τΔι' «£λ
ιλειψιν ικοσανοήισΐεως» έικ μέρου
των Ρώσων καί των λοιιττών
καμμουνιστιικών εύρωπταικών
κομμάτων παρα/Γτονοΰνται ο
Ούτω, μολονότι έδηιλοΰντο ά
ναφορυκώς μέ τοΰς σκοπούς
της είς Μόσχαν μεταιβάσε&Η
τοΰ προέΐδ,ρου Τίτο τής Γιο^-
κοσλαιβίας, δτι ούτος έταξϋδευ-
Οϊ ττιρακειμένου νά ττροδή άπό
χοιινοϋ μέ τούς Σο&ιιετυκούς ή-
γίΐτας, είς εύρυΐτάτη> ν πολιτικήν
έπιοικό—ηριν τού δΐΕθνοϋς ορί¬
ζοντος Εν τούτοις οί γιουγΐκοσ-
λαιβιικοί κιΐικλοι έίτήρουν σΐκ,ρως
έ·π;ΐφυίλαικτιικ|ήν οην4ισιν κοοί δέν
άππέικτυ»—όν κάποιαν ανησυχίαν
αναφορικώς μέ την «Ιίλλειψιν
χατανοήΐσεως», ή όπτοία κατά
τό Βελιγράδιον τταρατηΐρεϊται
μέρους ττολλών κομμσ,/νιστι-
κων κομμάτων τής Άνατολιικής
Εύ)ρώττης, τοεριλαμβανομένου
καΊ τοΰ σσβιετιικιθΰ, έναντι τής
Ενώσεως των Γιουγκοσλά/βων
•κοΐμΐμουνιστών.
Σημειωτέον, δαι αί πρός την
•κατεύθυνσιν τοϋ Βελιγραδίου έ
πικρίοεις έκ μέρους άιλλων τηρω
τευουσών τής σοσιαλυστιικής Εϋ
ρώτΐης προεκάλεσαν άπάντη|σιν
της Γιουιγικοσλαβίας, ή όπτοΐια
χαρακτηρίση ταύτας ώς έπέ|μ6< σιν είς τάς εσωτερικάς ύποθε σεις της καί παραβίασιν τώ· Άιρχων έτττϊ των όπιοίων έστηιρ χθη ή αποκατάστασις των σο· οΊετογιουγικοσλαβιικών θέοεων άηό τοΰ 1956. ΛΕΥΚΩ ΣΙΑ, 30.— Τ&κιμηιριω &ναι πληροφορίαι ύπαγιραιμμί. ζουν την σο&αρότητα τής κοπα στάσεως είς την τουρκικήν συν οιικ(αν τής Λΐευΐκωσίας, λόγω τής άνουκτής συΐγκρούσεως τω ό~οΙδών τοΰ Κιουτσοάκ καί τοθ Γ*τεκ(τό:ς. Οί τελευταίαι ύπτοίστη ριζόμΕνοι καί υπό στίρατιωαυκοΰ έ|κ Τουρκίας έξαπέλυσαν κΰμα ιρομακΐρατίας. Λοχίας τής ΤΌ'Υ Ρ'ΔΥΙΚ έφονεύθηι χθές άπό ξιν βόμ'βας έξωθι τού τπροσίιχή "Ήδη, σονεχίζΐει ό άρθρογρά· φός, οί Ρώσοι ήιρτχισαν άπτακα- λύΐπΐτονιτες τα ,χαρτιά των. γραψαν συμφωνίαν μέ τάς ΗΠΑ καί την Βρεταννίαν διά την εί- ρηινιικήν χρησιμοποίηισιντοΰ Δια στήματος ·καί βύριίΐσκονται ,τίλη- α[ον σΜμφωνίας διά ιΐόν έλεγ¬ χον έττι της έξοττιΐλώσεως των τα) ρηινικών δττλων. ΙΑΙΓΚΥΡΑ, 1. - Ώς εγνώσθη ενταύθα,- ή Έλιλάς έτηληροφορη 3Ε την Τουρικίαν 8τι είναι έτοί- ίχ νά συνΐΐχιίση την διεξαγωγήν μυστιικών συινοιυ.ιλιών μετ" αύ- -ής επί τοΰ Κυτοριακοΰ. Ή Τουρικι'α εΐχιεν έρωτήΐσει πρό είικοσαημέρου την ■είς τό οποίον συ|χνάζουν οί άξι- ακματιικοί τής ΤΟΥΡιΔΥ,Κ καί τό προσωπικόν τής τουρκυκής πρε σβείας, εΊς την περιοχήν Μιν- •τφελλίιου, δπου εΤναι στρατων.- θμένη ή "ΠΟΥιΡΔΥΐΚ Ή οίκία κοΛ τα γραφΐεΐα τοϋ Κιουιτσούικ Ι ιφροΜροΰνται υπό ένόίπΛων, άνα- 4>έρεται δτι οδτος έξειμυστερεό
θη είς ξενους &ιπλωμάτας τήι
επιθυμίαν τουι νά έγΊοαταλείψηι
την νησον, άλλά δτι
να πράιξη τοΰττο ευρισκόμενος
ούσιαστΐ'κώς αίκμάλωτος τοΰ
σΤιρστπωτιικοΰ διοιικτκτοΰ «Μπτοζ
κούρτ» (ιφαιοΰ λύκου). Οί εν¬
ταύθα έικΐπρόσωποι των Ήνωμέ-
νων Εθνών λέγΐείται δτι απέ¬
στειλαν έκθεσιν είς τόν γΐενιικόν
γιρσμματέα κ. θάντ έτηί των
αίματηρών έπε'ΐσοιδίων μεταζύ
των άντιμαχομένων τουρ/κι/κών
φαπριών. '
Ή έΛληνική κυβέρνησις ευρί¬
σκεται είς επαφήν μέ την "Αγ¬
κυραν διά την επανάληψιν τοϋ
διαλόγου είς έΙτβίΓΤθ&δον ττρεσβευ-
τών καί άπό τοΰ σημείου πού
διεΐκόπη οθτος τόν παρελθόντα
ΔΙεικέμβριον. Πληροφορούιμεθα
δΤι αί ΆΙΘιηναι είδοποίησαν ήδη
τόν πρεσβευτήν μας είς την "Αγ
κυρυαν κ. Μιλτ. Δεληβάνην δ¬
πως σ—αντήση καταφατΐ'κώς είς
τό έιρώτημα τοΰ ύπουιργοΰ Ε¬
ξωτερικών τής Τουιρκίας ικ.
Τσαγν.αγυανγχί1λ επί των έλληρ
νίκων τηρ<;θιέ]( τοΰ διαλόγου. ΊΕγνώσθη δτι, διά την έ)πα- νάληΐψιν τοϋ έλληνοτουρ/κΐ/κοθ διαλόγου, έχει ένηιμειρωθή «αί 6 Άΐρχιεπίσκοπος Μακάριος, ό ο¬ ποίος δέν διειφώνησε μέν άλλά έπανέΊλαβιε την προηγουμένην γνωστήν θέσιν τής κυπριακής κυΐβΐερνήσεως, σύΐμφωνα μέ την οποίαν ή Λευικωσία θά τηρήΓται συνεχως ένήμερος τής πορείας τοΰ διαλόγου, ό δέ οιάλογος θά νωσιν. γος θά ώς «οναδυκήν βάσιν την "Έ¬ κ. ττε. Ό Τοΰρκος ητρεσΐίεατής Τουλοόϊ συνηντήθη έττί Μίαν ττε. ρίπτου ώραν ιμέ τόν άρχτγ/όν τής Ε'ΡιΕ .κ. Π. ΚϋτνεΙλΙλόΛοαλον. Μα ικράν ίπίσης συνεργιασίαιν μετά τοΰ πρωθυπουργόν 'κ. Ι. Π<χρα- οκευοττούλου εΐχ)Ξ ό ίπτου,ργός 'Εζ&χπεριικών ικ. Π. Ο Γκοάρας. ΛΐΟΝΔΙιΝΟΝ, 31 - Οί σηιμε- ραοί Σ'θβιείτιΐκοΙ ήιγιέιται άντελή φ0η|σαν '&τι ή έζωτεριική ιτολιτι- κή τού πρσκατόιχου των ικ. Νί¬ κη/τα ΚροΰστσΕφ ήΐτο άρβή καί ιτροσανατολίζουν ήδη ικαί οί ί' διοι την ίιζωΓΓεριικήν πο-λιτιικήν τής "χώρας των τορός Δυσμάς. Μέ αυτήν τήιν ΙδιαΜίισιτωισιν δκικι- νεΐ αρθρον τοΰ «ΊΞΙκόναμιστ», είς τό ό—οίον ιτροστίθεται δτι οί Ρωισοι 'δέν ισυνει<)>ώνησαν ϊσως ό
■κάμη 'ΚθΓΓά τοοΐον τρό^ττον θά ά-
νοπΕροσανατοΙλίσουν την έξθ3ττε-
ριικήίν ττολΐιτυκήιν (της χώρας των
■πΐρός Δυσμάς, ώς ικαί βτπ ό Βρε
ταννός ττρωΙθυτΓουργιός ικ. Ούϋλ-
σων, ττ|ροκεΐιμένου· νά &ιευκρινί-
ση τάς σσβιετυκιάς πΐ,ροθέΐσεις, ό-
φΐςίλει νά θέση σειράν έρωτηιμά-
των είς τόν ικ. Κασύιγ,κιν, δταν
οδτος ώφιχθή Ιεΐς Λονοϊνον, την
κυβερνησιν τοΰ κ. Παραισκευο-
πούλου κατά πόΐσον έπιθι,ΐμεϊ
την συνέχισιντών συνομιλ ών.
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ Α,ΝιΑΜΕιΝ&Ξ Ι
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙιΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΛΙΕΎΚΩΣΙΑ, 1. - Ό πρόε-
5ρος Μακάριος άναμέ'νει κοπ'
■χύτάς ποόσκληΐσιν έξ Αθηνών
νά συμμετάσχη Είς Συμβού
λιον τοΰ ΣτέμμοπΌς.
Έν τώ ιΐααταξύ &γικι.ρος ττηγή
έΐχαρακτήρισε σήμερον τάς νέ-
ας απειλάς τής Τουρικίας κατά
τής Κύπρου ώς «άνοκκτήν μπλό
φάη/» ή όποία έΐπαυσε πλέον νά
αποβσχολή σοβαρώς τούς "Έλ¬
ληνας.
ΑΙ ΑΡΓΛιΛΙ,ΚΑΙ ΒΑΣΕΙ Σ
Ό τύπσς τής Τουρικίας
ρίιζεται &τι αί βρεταννιικαί δυ¬
νάμεις τοΰ ΝιΑΤΟ θά μεταφερ-
θοΰν ττιρο'σεΐχώς είς τό Ά/κρωιτή-
ρι κάί την Δε|κέλειαν, πού θά
καταστοϋν οΰτω, αί
ραι βιρεταννικαί βάσεις είς τόν
κόοιμον.
ΣΑΙΝ ΑΝΤΟΝΙ.0 (Τέζας), 1.
τραγωΐδία, τύττοΐ' τριών
κοσιμοναυτών τοΰ «Απόλλω¬
νος», άλλά είς μμκροτέραν κλί-
μαίκα μέ δύο νβκρούς έίπληιξε
χθές την άμερικανικήν διαστη-
,μιΐκήν άΐΞροιττορίαν, μέ αίτιον,
ώς λέγείται καί πάλιν τό ά-
πλοΰν οξυγόνον.
"Εάν συμβαίνη ούτω, θά ττρέ-
πει αί 'ΑΙμειρι/κανοί νά έγκαττο:-
λε'ίιψουν τό σύστημα τοΰ
νού είς τό πρόγραμμα «Απόλ¬
λων» καί νά αναθεωρήισουν ρι-
Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ
ΜΕΓΑΛΟΣΧΟΛΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ 3 ΙΕΡΑΡΧΑΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
ζυκώς την &λην κατα)σκευ.ήιν
καί διάριθιρ&:σιν τοϋ θαλαιμί-
α,κου, ττιρό)γμα ττοϋ θά αίτται,τή-
αη άρκετά έ"τη.
Κοττά την &ιά|ρκιειαιν αίφνιΐδί-
ος έικρσγ€[ισης πίρικα'ι,άς, χθές
την τοοωίαν, ένττός διαστηΐμυκοϋ
θαΐλάμου δοικιμών, είς την σχο¬
λήν άεροΐδιαστηΐμι/κής ίατριικής
έκάηισοον ζώντες δύο άειρθίΐτό-
ροι.
1Η πυιρκαισ: ττροεικλήθη ύτοό
συνθήκας οτναίλόγους μέ έικιεί-
νας ποϋ τροεκαλ&σαν τόν θάνο
τον των τριών Άιμειριΐκανών κο-
σμοναυτών έντός τοΰ θαΐλαιμί-
σικου των <ΛΑιπόλλωΊ·» την ττα- σεΐλΐθοθσαν Παραΐσκ'ευήν. ΊΒκττιροσωτΓος τής άεροπορι- κής δάΐσεως τοΰ ΜτϊρσύΙκς, έγ- γύς τοΰ Σάν Άιιτ6νιο, δ,ττσυ εί- χΐΕ 'λάβει χώραν τδ δοκιμή, έ&ή- ' σεν δτι οί δύο άεροττσροι - θύιμοττα τής ττυρικαίας, έξ6τέ- ουν τίΐ=ιιρόιμαιτα έτΡί κονίικΐλωιν έντός θαιλσιμίσικου υπό συινθη- κας ειίΐκονιικ,ης τβτήΐτιεως δ'ταν έ- ξ€|ρράγη ή παρικαιά, ττροφανως συνεττεία |Τήν ,παρελΐθοθσαν ΐΚυρκχκήν 29 Ίανουαρίου είς την αίθου¬ σαν της Άρχα'θλογϊ,κής Έται- ρ'κχς καιί έν |μιέισω πυικνοΰ καί ΐΕκΐλεΐκτοΟ άκροατηρίου έτελέ- σθηι ύΐττό τοΰ Συα6έ)3μου ΙΜεγα- λσσιχολιτών ιή έοτρτή των Τριών λοσχιςλιτών ή έορτή των Τριών δέσμου. Μεταζύ τοΰ ώκροατη- ρίου διβκρίνονΌ άνώτεΐροι κλη- ρικοί, ό Ιποώην ιΠάφου κ. ΦώΙτι- ος, ό Ι'ικίττρέσω,πος τοΰ πισ/κόπου, οί 'πρώην ύπουργοί ικ.κ. ΙΝ. Μανούσης ικαι Χρ. Σο- λομων,'Ιδης , ό πτρόεδρος κ. Π. ΠουΙλΐτσας, ό ΐϊτρόΐεδρος τοΰ 'Ε- λΐεγικτυκοΰ ΣυνιεΙδρίου κ. Γ. Κρι- Τίσόλης, οί ιβοιΛ'ευταί Ικ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Ίισ. Λαορεντί- δης, Ι. Κουτσοιχέρας, καί Βασ. Ί'ντΐζιές, Κωνστ. Βενέτης (ιΚα- 6·άΙλας), ό πρώην ιΝομάρχης κ. ιΓ. Γε&;ιργ^άϊης, -η πρό'Ίδρος των ΖοιππΒων κ. Έύισε'βία Κασάπο- >λου, ό 'κ. ιΠότης Τσ'μπυδάρος,
δ κ. Ιωάν. ΐΠαναγιωτί|δης, κα-
θηγητής άλιλοτε τής θεολ. Σ|χο
λής /Τής Χάλκης, ό κ. Έμμ. Πί
τράκης τέως Λϋκειάριχης, ό ικ.
καί ή Ν. ΐΓαργαλίβου, ό διευ-
θυντης τής Τειχν. Σιχολής Ήρά
κΐλειτος κ. Ι. Πσλι,ιχρονθδης καί
αλλοι πολλει'ι των όπτοίων Βιέ-
φυγον τα όνώμαΤα είς τόν συν¬
τάκτην μας. Κατ' αυτήν Χορός
ίΚϋ>νΐ3ταντινοπαλιτών ΊΙεροψαλ
των ιύπό 'τόν ΐΠρωτοψάίλτην κ. Ά
θανασάτον Ιψσλεν έικ,κλη,σιαστι
'κούς ϋμνοος των ΓΠριών Ίιεραρ-
ΐχών. Είτα ι^ρολόγισεν ό πρόε-
ι5ρος τοΰ Συινΐδέοιμου κ. Αλεξ.
'Μακρ'δης ικαί ώμίΐλησεν ό βου-
λευτής καί ιπρώην ύπουργός Κ.
Σταύρος Ν"κολαΐδης μέ θέ|αα:
«*Η Παιΐδΐεία ικαί ιό Κοινωνισμός
των Τριών ΊΐΕραριχών».
10 κ. Νικολαΐδης έν προοι-
μίω ετόνισεν, δτι αντίρροπσ συ
ναιοΐθήΐματα ικαταλαιμβάνουν
τόν όμιλητήν, ιέιμπιρός είς την
τιριΐκιΐμισιμένην πραΰγΐματικότη-
τα τής ΙΠάλης ικαί τοΰ Φαναρίου
δέν ιμπφροΰν νά; γοΐληνεύ-
σουν ο Οτε τό άνάιλαφρο
τιοοσιμα τοΰ Κερατίιου, οΰΐε τό
γλαιυικό κελάδημα τοΰ Βοσττσ-
ρου, οΰτε τό Ιθέΐαιμα τού άθανά-
του (4ρισ'το'.ιργή|ματος τής ΊΑ<γ. 'ΣοφΓας, άλλ' οΰτε των Πριτ/ικη ττονήσων τό ι«ιάνήριθιμον γέΐλα- ισιμα». Άιλλά στό τέιλος ύττερνι- κά τό Οττέ,ρτοοτον ικαθήκον ττιρ'ός την Τιροφή /ΜιεΙγάΙλη τοϋ Γένους Σιχοίλή. Ό ιόμιλητής ιάνιε φιέ.ρθη 'Ιν συαιε.χε:α πώς έτεΐλεΐτο αλΐλο- τε ιή ΐορτή ιτών Τριών Ίειραρ- χών είς την (Μεγάλην τοϋ Γέ¬ νους 'Σιχολήν καΐ γίενικά ι;ίς τον Ύιποΐδουλον Ελληνισμόν, καί ιτώς ...δέν τελεΐται σήμερον ούσιαστυκώς πουθενά οΰτε είς Κωνσταντινούιιτολιν, οϋτε είς την ΙΗλλά,δα, έικτός ά,τχό τα |δ6ο Παν&ΐτιστήιμια. ΊΕτγείτα έτόνυσε την μεγίστην σηιμασίαν, ,ττού άπέΐδιΐδαν οί Τρείς Ίξράριχαι είς τα ΊΕλλη- νικά 'Γράΐμιματα καί τα έθεωροΰ σοτν ιτιρθκΓταίραίοικευαοτικά &ιά την ικατανόησιν των χιριστιανι- κ>ων όληθειών, ύπτό τόν ιδιρον νά
'δειχώΐμεθα τα ,χρήισιιμα κοοί ν' ά.-
ποιρρίιτϊτκιιιΐΕν τα ιβλα&ερά 'διτως
ό άνθοικ<5ιμος ΐκόιδει τα τριαντά- φ·ϋλλα, απαμαικ|ρύνων τα άγικά- θια, ή ιδιτως ιή Ιμέ'λισσα ττετά μό- νσν ιέττάνω αίΐτό τα ττού δίδουν τό μιέλι. 'Ανεφέρθη ακολούθως ό κ. Νικολαΐδης είς τα τκχιιδ'χγω'γ - ικά τταρα'γ/γέλιματα Ιδίως τοΰ Μ Βΰοσιλε'ίου'. |ΒΙς τό ικεΐφάλαιον τοϋ Κοινω- νισμοΰ των Τριών Ίεραιριχών ό κ. ιΝικοΛαΐδης άνέΐλυσε την με- γιόΐλην 'κοινωνιικήν γραΐ|ϋμήν τοΰ Χριστιανισιυοΰ, δτι ή της τπρέΊπιει νά γίνη μία με'γάιλη (παίγκοσμία Ο'ίικοΐγένεια μέ ΰ-νχχ- τον Οίκονενειάιριχην τόν θεόν. 'Ε'ις την Οικογένειαν αυτήν ,κύ- ρισς ικαί ίΐδιο'κτήιτης των ό*γο:- θών είναι ό ΘΙεός κ«ί δισιχειρι- στής αύτω» ώ ΟΓνθρωτΓθς, ΰτι ό ότιΐθρωπος ττρέ,ττίει νά έργάζεται καί ά τσ'άιγη, ι6χι διά νά ά- ίττοθησαυιρίιζη, «ϋλλά νιά ιδιαθέτη ο ιϊ 'κ *ε ιοθελώς καί π ρ ο- θ ύ |μ αι ς τό ιΐ^ρίσσεθμα ή τούλότχιστον μέιρος ούτοΰ διά την ικοινωνιικήν άΛληΙλεγΐγόην ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ Υπό τοϋ έξαιρετικοΰ συν&ργάτο υ ,μας Διρος ικ. Δ. ΑιΡ^ΙΐΓΕΝΗ Οί ΚΑΠΝΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΑΕΣ καΐί ισυντήιρησιν των ιόΊ&Ηΐλφών. ιΤήν αρχήν αυτήν έ,κήΐρυΐξαν καί έφήιρμοισαν οί Τρείς Ί'ειράρ ιχαι ικαί έΊδωσαν την ιιαοναΐδυκήν καί Ιάσφαλή ι6ό)σιν χοινωνυκήςΐ πιολιτιικής. Τούς λόγσυς τοΰ χ. ΐΝικολαΐ- μαικρά ,κ«ί ττα|ρα- Ή δ δη τετα|μένα λη τίλετή δκλειοε μέ τό «Τή "Υ (Γτερμάτχω ιΣιηρατηΐγώ» ιδπιερ έ'- ψαιλκν δ ϋδιος Χορός των Ίερο- ψαλτών. παιράΐκλησίν μας όχ. ιΝικσίλαΠΙόης μδς παρέδωσεν άν τίγραφον τής όμιλίας τού, την οποίαν θά αρχίσωμεν άπό τοϋ προισβχοΰς μας φύλλου δημοσι- εύοντες είς συινειχείας. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ,ΝΤΟΚΟΥιΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 8ΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΒαΐΙΑΕΙΣ ΑΑΕΞΑΝαΡΟΥ ΝΕΧΡΙ ΤΗΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΐΛΐΕίΥΙΚΩΣ ΙιΑ, 2— Ό άποκΛει σμός ιτής μονοιμΘρούς ΙΕνωσΐεως <αΐ .ή σνσίγνώριΐαις των Τουρκο κυτπιρίων ώς 'χιωριοτής διουκηιτι- ;ής ιόντόττ>τος, είναι μεταξύ
■ών δρων διά ίτήν έττανόίληψιν
ου 'διοίλόγου, τοΰς όποίους ό
"οθρκος ύιπιουργός 'Εξωιτερι-
;ών ικ. ΤσαιγΙλαΐγιθΓυγίκίλ έικοινο
τοίηΐσΐν είς των "ΕΛληνα ρ
σβευτήν ·κ. ΔΙειληΙ&άνην. Τουτο
άναφέρουν αΐληιροΐρσρίαι έιξ 'Αίγ
ήρας σομφώνως πρός τάς ό-
ττοίας έπΓσηις τό τουρκικόν νΐαυ-
£λ«&εν ό5η[γ·ίας νά κατα¬
στήση στενώτερον ιτόν /κΐλοιόν
ου ττφιξ τής Κύτορου», είς τό
πλαίισιον των άητοψασιεων τάς ο¬
ποίας βλαδε τό τουρκικόν Συμ
βούλιον Έθνΐικής Ασφαλείας,
<αΐτά την τιειλΕΐΛαί'ΟΓν συνεΐδ'ρία- σίν τοο. Ό πτρόε'δρος τής Βοολής ικ. Κληιρίδης ΙέρωτηΡείς Οττό δηιμο- :ιαγιρ σίφων, ΰτττιέψ'θΓνΙε νά άτττακα .ύψη τάς —)ιγάς «των ιττληροφΌ- ιΐών τού δτι σ,ΐιμβιβαστικαί λύ- σεις τύπου "Ατσεσον έτταναφε- ρονται είς τό ττροοικήνιον. Περι Οθ δαι έν να έττανοίλάβη αι θά δώση στοΐίχεΛα μ έ τόν διάλογον. ΙΠΒΚΙΝΟΝ, 2. - ΑΊ σινοσο- διειτιικαί ηχιέιοιεις τείνουν πρός τηλήιρη δ'ακοπήν, ττρσκοπαρικτ·- ςή .φασις τής 'δποίας θά Εΐν'αι ή '.πυκειαένη £ζοδος των οΐικογε- ειών ιτών ΡώσονΙδ'Μλωματιικών κ Κίνας. "Ηδη οί Ρώσοι δκλε· αν ίτά τοερί την ροβιετικήν — ρε- σ&είαν οχολεΐοχ ικαί τταιδοκο- μιεΐα των. ΙΗ έίττιΙ&είνωσις ιτών ισινοσο'βιε (Σι/νέχεια έκ προηγούμενον) Η ΔΙΚιΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ στά τφθη,γούΐμενα, δ¬ τι αν ύ σκοττιμότητα ικαί οί ιτε· ριστάισεις, δέν ιέπτιιτρέψανε οτόν όίζέχ'αστο Στραηηγό ΠαίποΰΙλα ν' ά,οττάίζη ό—ό τ' αύτί τόν ά- νόητο ττρί'νκιπα "Ανδρέα καί νά τόν τοετάξη £ξω όίΐτό τή Μιικρά Άσία, ίίιοτερα άπτό την 6ιΐαγω- νή ττού έΐδε'ξε στίς έτΐιχιειρήαεις τοϋ Σοτνγαρίου, τόν ΑΟγοσστο τοΰ 1921, ή '>Επτοτν'άαταιση τοΰ
1922, 5μως, γιά την όποιαν ό
ι^ικεϊνος Γγαλσζοΐαίμα
τος, διά νά ιμή τό
σωΐμεν &αρ6τε.ρον, θγραψεν ό¬
τι: «... οί τεΐλοΰντες αύτην, 6-
φησαν έκ τοΰ όισφαλοΰς νά ρεύ
ση ό σί'ελός των εναντίον τού
'καί έρίπαναν δ,τι Ιερόν καί δ-
σιον 'ύτΓΐ.ήρχεν έν ΈΛλάδι.». Ή
έττανάΐστασις λοι,τοόν τοΰ 1Θ22,
Ιδέν εδίστασε νά τόν καθήση είς
τό οκαμνί, γιιά νά λσγοδοτήση
Υ'ά την ττροδσσία τού ένώττιον
τοΰ έ,χθροΰ στή ιμάτχη τοΰ Σΰ*γ-
γαρθου. ΚαΙ ισαγικΈκριιμιένα, μέ
τή βάσμμη κατηιγορίσ: «... δτι
ώς Διοικητής τοϋ Β' Σώματος
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1
κης 'έΐκστοατείας ώκ μέρους τού
Πϊΐκίνου, ιάΐποκορύφωιμα /της ό-
ποθας ύττοή,οξαν τα ιΜκιτροπτια των
ιτελευΐταίων ημερών £ζωθι τής
ενταύθα σοβιΐετιικής τηρεσ&είας,
ϊνώ ό 'κι^εζυκός Τύ(ττος Ιδέν τταύ-
ε νά 'καθοβρίζη ^οΰς Ρώροος
Ηγέτας καί νά ομιλή περί «ίίοτχυ
ροιτέρων τΐληιγμάΐτων» ικαιτό: τής
Μόαχας.
ΙΕΊς έκθεσιν τής Ιχττωνιικής
μυστιΐκής ύττηρεσίας, δοθείσαν
Είς την δηιμοσιόΐτηίτα, β€·βο:ιοϋ-
ιται δαι αί σχέΐσεις μεταξύ Λαΐ-
κής Κίνας καί Σοβ. Ενώσεως
Ιδξαΐκοιλουθοΰν νά βαδίζουν
πρός στλήρη ιδιακοπτήν, πτρόϊγρα
τό οποίον θά ιέαπτρέψη την |άπο
ικαττσΐσταΐσιν τής σοιβΐιετυκής έαιι-
βολής έφ* δλοο· τοϋ κοιμιαουνι-
ατικοϋ ικόΙ?)μου, τηρό κου τέΐλους
τοΰ £τους. ΙΠρςστίθείται δτι διά
τόν λότγον άΐκρι&ώς. αυτόν, ή
τοϋ συνεργάτου μας κ. ΠΛ. ΚΑΠΠΑ
Στΐρατοΰ τφοστο?χθείς την 27ην
Αύγούστου 1&2*1 διά τής ύπ' α¬
ριθ. 1Ό.53Π) 6239) 3^26-8-21 (ώ-
ρα 21 καί 40) &ιαταγής τής
Στρατιδς Μυκρδς Άσίας
πιοιήθη νά ύπαικσύση είς δοθεί¬
σαν είς αυτόν ενώπιον τοΰ έχ-
θροΰ εντολήν, άρνηθείς ρητώς
Ιδία τής ύπ' αριθ. 1491)127-8-21
(ό^ρα 7.30) άνο3φθιρδς τού πρός
την Στρατιάν, νά εκτελέση ταύ
την, διατάξας την μετοακΐνηισιν
τοΰ Σώΐμαος Σΐρατοΰ πρός άλ¬
λην κα!εύθυνσιν>.
ΐΚι' αν ληψθή ΰπ' οψη δτι ή
ενεργεια εκείνη τοΰ πρίγ»κι—α,
δπως απεδείχθη ϋστε,ρο:, ήταν
τόσο σσβαρή πού εΐχε σά συνε¬
πεία την άποτυιχία τής έπιχεί-
ρησης τοΰ Σαγγαιρίου καί την
(ϊναπτέρωΐση τοΰ πεσμένου φρο
νήματος τοΰ κεμαλικοΰ στρα-
τοΰ, την άνασύνταξη καί άνα-
διορ>χ5ονωσή τού ικαί την επί έ-
να 6λ6κλη>ρο χιρόνο άνενόχλη-
τη πιροετοιιμασΰα τού, γιά την
γενική «αί τελική τού
εναντίον μας, ιπού εΐ,χε σάν ά-
ποτέλεσιμα νά διαισπάση τίς
γραμμές μας ικαί νά μδς ρίξη
οτή θάλασσα, δ καθένας κατα-
λαβαίνει πόσο βαρεία η"τανε ή
εύθύνη τοϋ ικατηγορουμένου,
πού ώστόσο, δπως ό ίδιος τολ-
μάει ■καί γράφει, ό Βασιλεύς
Κωνσταντίνος, μετά την έξ Ελ¬
λάδος αναχώρησιν τού, ικατά
Δεκέμβριον τοϋ 1922 τοΰ έγρα¬
ψεν επί λέΊξει: «... Λυποΰμαι δ¬
τι 'έθεώρησες άναγκαΐον νά
Μοΰ δώσης την διαβεβαίωσιν,
δτι τα εναντίον σου καταγγελ-
λόιμενα περί άνυίττοακοής ,καί έγ
καίταλείψεως θέσεως δέν είναι
αληθή. Ήμποροϋσες νά γνωρί-
ζης πλέον την γνώμην μου πε-
υκων οχέΐοιεων είς ττό μή ™Εραι. Μόσχα Εζήτει όπτωσδτ|ποτε νσ
έρω είναι τό ώποίτέλεσμα τής όργανώση πα,γικόΐσμιον ίκαμιμου-
«& §τους καί .τλέον έξα«ιολ*>. νκηικήν διάσκεψιν ττοό τής λή
ς λμσο^δους άντισβ1 ξ ϋ 197
εισης
ή
άντισοβιετι-1 ξεως τοϋ 1967
Συνέχεια έκ τοθ τοροηγο-ΐμένου
ΟΙ ΜΟΟΥΡΔΕΛΑιΙΟΙ
ΤΟΥ ΜιΠΟΥΤΖΑ
ΙΟ Χρήΐστος, ό πιό μιικ,ρός άητ'
οί>λοι, ίίταν' κί* αύτός αιλΐλος
τύτοος. ΉφορΌΰσε ιβρόΐκες, καί
τοΰ όίοεσε νά νιτύνεΙΤαι ακέΐτα.
Δουίλΐειτής, φιΐλόιτιρος κιαί ύΐττά-
κου)ος στ' άΐδρέψια τού. ΕΤιχι' ά-
κόμης £να μεΐγώλο φιισιικό, να
'ν' τκΐλύ άνοι^τοιμμόιτης. Καί
τοΰ 'χανε βΙγώΙλΕΐ τό -τκχραταοΰ-
κλι «Ά.ετκ)ύ» Γιατΐχυιτό καί τ
τού, κό|3ε φορά ιτσύ
"'θελ' ά κατε&οΐςτουινίΕ σΐτή Σιαύο
νηι τα ιμοϋλάιρια τως, φορτωΐαέ·
να τάγΐκΐες (ΓτέΙγκια — δόμαιτσ,
ιμιτπόιλλες) ότΐτό φύλΐλα ξερά Ικο--
ττνά, τό'ε 'δάζανε νά πτααίν' ό'-
μττραοΐτά ,και νά ιφυλάη τισίγιιες.
Κ ι* όίιμα θά ν' ήΊβλιειπε τΐσοί
ιτιζή|5ΐς, νά ,τώς κάν' ό>πο μα-
κρηά σινιάλο. (Τΐίίίτγιΐα, Ιταλ. —
φΐρΰδια, διρσσις, φυλάω τοίγιιες
= ηταραιφυιλάωι).
|Δέ τοΰ άρέσαν' ικαί πτοΐλύ τα
γ,ράίαμαίτα. Κ ι* αωαν ήγ'ένηικε
δεικάξι /χρονώ, τότες τ' άδρέφια
τού ιόοΟ '!πήρανε ένανε βοακό-
τοτΐΓο στήν Παρα&εΐσο ,καί τοΰ
'δώΐκανε ·καί ικα'ιμηπόσα —ρόιβα-
τα γιά ν' τα Ιβοσνκάη. Καί, ικά-
'θ; ϋέρα, τοΰ οτίΐλνανε ενοαΐε
ιγαλητιζή (Γγ'ςΐλοοτά) γιά ν' άρ-
μέη τό γό(λα καί νά τό τταίΐρνη.
Ο' τιιροιβαιτί'νες, εύιτύς, ηϋΊβγιά-
ζανε μττάλικο γιάιλα. Μά,
Ιδέν ήιβάσΐαιξιε γιιά ιτολύ. Γιατί,
ήτίειρόΊσαν" λίίγοι ΐμήνες ικαί ΐτά
τως, θα,ρρεΐς, πώς ήστ'ερέ
'ψ<χνε, χωρίς ικαμιμιάν Ό γοίλατζής ιήιγύρΐιζε σίτό ιτζά ·κ' ήλ'εε οιτ* άδέρφΐα Χρήρτου, πώς /τό γάιλα πτού άρ- Ιαέει εΐν' τώρα λειψό. /Κι* αΰιτό ττιά ήιβαιοΐτοϋσε ικάθε μερά. "1Α|μα τό ΊμάΙθανε τ' ΰΐδέιρφια τού εύτύς ήϋττοψιαιστήικ'ανε, πώς ικόίΐΓοιος θά ν' Ιείριχεται ικαΓι τ' άραόει. Κ' ήπήανε, συ|χι- οιμένοι, στό δοακάτοτπο, νά |κα- ΐτσαΐδιάσουνε (μιαλώσουνε) τό ΧρήΙστο. Κ ι* 6 Χαράλαιμττος τοΰ ιλέΐει: <ΊΠιοΰ 'ναι, βρέ, ή έΐζυιτνά- 15α σου, ικ' ΐεΊργου'νται ξένοι καί σοΰ άριαέουνε /τό ιγώλα μέΐσ' ά- ππτά ιμάιτια σουι; ιΜας >σες, '6ρέ! Γιαΐτίς, έ,κεΐνος πού
τό ικάν' αύτό, είναι όχτρός μ'ας,
ικαί θέλ' νά μάς ρίξηι τή μού-
ρη». (ΙΝά μδς ίταπΕΐνώιση).
Ό Χρήστος σιτενα,χωρεμένος,
τοΰ λέει: «'ΊΕιχ'εις Ιδίΐκιο, όΐδιοεΐφέ
ιαου. Δέ θά μ«το:γενει πιά σΰ-
τό. Κάτ&Ε, τώρα, (έσΰ έδώ νά
φυλάης τα ττιρόβατα, κ' ΙΙγώ θά
ωοΐα)μ* τό χωριό νά
πά'ι ν' 'άλλάξω (ιέΐσώρουιχα) χ αί
σέ Ιμιάν ώρα θά ν' εϊμα' γυιρι-
ιαμιένοςς. Ήττηρε τό ντορδδ (τί*
τοϋι
ρί σοϋ, δτι εΐσαι... τίΐμιος κσί
εί'συη,'εθδητος ο<αί &μβ»ριθής βτιρα τιώτης.». ιΚαι τοροσθέτει στή συνέ'χεια, τα εξής ώραΐα, ό "διός ό τηρίΐγ- κι/πας: «... Ό ανωτέρω χαρα- κτηριοιμός τοΰ 6οξό:σαν- τος ικαί 6 ιιπλ α σ ι ά · σ α ν τ ο ς 16ική μας ή ύπτο- γράμμιοη), την ΙΕλλάδα Βασι¬ λέως —>αν ικαί <5(δΐΒλφοϋ μοι>—
είναι ιτλέον ή αρκετάς ώς θά ή¬
το «αί είς οΐονδή-οτε άλλον
ιγάρι) τού ιάδευο ικ' ήφυτ.
ΙΟ βοοικδτοπος ήιταν' ι σ'] Γ>-
ρα /ττσίδοιρόΐδρομο αττττό Μ1 ςκ -
ιτζά. Κι' άφΌΰ ήόΐλΐλαξ^ε ι ' ι οϊ-
ΐμισ' τσ ντορβδ τού φ«. Ά~ μ:·,
ήγύριιοΐε στό βοιακότοατο. ιΚαί
λέ' τοΰ ΧαΙράλαιμιττου: «'Ά'νπ-,
ΐτώρα, ικαΐβάλλα τ' άλό>χχ: "ό σου
Ικ«ί ~άαιν!ε Ιστό ΐχωιριό. Καί ο'
'όρικίιζομαι, ιτώς Ι&έν θά ματα-
λιείψη τό γάλα». Τοϋ 'μιτε Ισίτό
Ιμυαλό, ιτώς ικόΛτοιος θά ν' £:-
<χειτσ;ι την νύχΐτα, την ώ,ρο: ιτού Ιέικ·;ΐνος ικοιμαιται, ικαί'τοϋ άΐο- μέΕι τό ιΔέ τό 'ιπε διμως Τοΰ αΐδρεΐφοϋ τού. Την ιδία νύιχιτα, ήξάπτλωσ' δ¬ πως πΟΛΠα στό γιατάκι ιτο_>.
Μά, δέν ήκλευσε ιμάτι, κ' ήπτε-
ρίμενε νά Ιδή, ποίος θά ν' 6|ρ-
(χει.
ΊΗρχιαν' τα μιεσάνοιχτιο:, ικι' ά-
ικούει πορπατήιμαίτ' άλογάτου.
"ΐΕν' ώλάγατο μέ τόν καβαλλά-
ρη ιήπηε κο'νπά στά πρόβατα.
Τ' άλόγατο η>ταν' φορτωμένο
•μέ 'δυόο τρόμ'πες (μεγάλαι ντε
νιεΚέΊ&ες τοΰ γαλάτου). 'Κι' ό
κα&3ολάρης εύτύς ΊκατέΙβηΐκε
μ' ε'νανε μυκρό ντεν&κέ κ' ήαρ-
χ'νιεψε ν' άρμέηι ίτσί ιττρσβατίνες.
Ό ΧιρήΙστος τονέ ό)ψηικε ν' άρ-
μέ την ήσυιχία τού γιά νά
Ι3ή το'ός είναι. ιΚαί, μέσ' τττά
σκατεινά, τονέ 'ξεχώρισε, πώς
■?]ταν' ό Άλής.
Τονέ 'γνώρυζΐε. "Ηταν' £νας
Τοιιρκακρήτης τοΰ Μποατζδ, γι
σλάν- νταης (Λίνυτο'νΐταής),
ιτ-ι'ι ήοχθρευοΰ'ντανε τσοί Μπου
ρ&ελαΐοι. Τό γώλ' αύτό τώ;
.τό 'κλ'εΐβε, δχι γιά ν' τό πουλή-
'οη ικαϊ καζα'ντίση (ικερδίσηι)
πασάδες, πάρου νά τώς ρίξη τα
μοΰτιρα (ταίπΞΐνώσηι), κ' έ"τσι
νά τσοί ξεφιτιλίΐση, ιδπως ικι' οί
Τδιοι τό ύποψιΐαστήΐκανε.
'Τό νά κιλέψηι κανείς έ'τσι, τή
νήχΐτα, τό γάλα, δσο νδ'ναι, ή-
ταν' ικουιραστικιά δουγιειά. Μά,
τό Ίκαν' ΙέπίτηΙδες. Καί τό νά
πειράξη κανείς τα ήχει (την πε
ριοοσία) τώ ΐΜπουρδελαίωνε,
πού τσοί ιάγιαποάσιανε οβλ' οί
ΡωμνισΙ καί πού οί Τοΰρκοι, οί
λί,γοι μέσα στά Μπουτζδ, τσοί
'τρέμανε, ?ίτανε σπουδαιο ικά-
μα;|αα. "'Ενας Ρωμνιός δέ θά
ν' %τάσκιιζε νά τό κάνη, πάρου
μάνου Ινας Τοΰρκος. Κι' ό Ά¬
λής τώς ήκανίε ικρυφό σινιάλο.
Καιί κ'αλά, ποιοί εΐστ' έισεΐς οί
Μπουρδελαΐοι, πού ικάν'τε έπσι
τισοί νταήΙ&ες, μά πού σδς κλέ-
'5ο Λ<ε οί Τοΰιρκοι τό γάλα καί δέ τό παίρνείτε χα'μπάρι; Ό Χρήστος, -τώρα, πού τονέ 'διλιεπε τόν Άΐλή νά κλέβη τό γάλα, ήπαραμιλοΰσε ικ' ήΐλεε: «Μά, καλά. Αύτάς ό μα'νίτρό- σκυΐλος μου γιατΐ νά μή γαυγί- 'η; ιΔέν τονε 'πηρε ίχΐα'μπάρι τόν ικλέφτη;» € Ο Άλής δμως τονέ 'σε ~^- νη|9ί|σει νά τονέ βουΐβαίνη. Πώς, Λραϊς; ΉΛέΌνε, πώς αύτοι οί ΤουιρκοκρήΠηΙδοι ήιξέρανε κά- ΐττοια γηιτειά Ικ' ήιβουΐβαίνανε τα σκυΐγιά. Κ' έτσι. τή νώχτα, Λ'- (θΛτοροάσανΙε κ' ήικλέβανε άπ- τσοί κά''μποι κι' άπτά μα'ντριά τώ Ρωμνιώνε ιδ,τις ή,βρίσικανΕ. Την ώλλη μερά, ό Χρήστος αέ ιστεναχώρια ήσκεφού'ντανιε «νά τό πή στ' άΐδρέφια τοο, γιά (ή) νά μή τό πή;». "Α τώς τό Ίλε'ε, σίγουιρα θά τονέ 'σκοτώ- ναν' τόν ΊΑιλή. Κ' έτσι θά ΓΤσοί 'δρίσκανε οί μπιελά&ες. ΓιαΤίς νά πτάρ' τ' άδρέΐφια τού Οτό λαι Ιαό τοϋ. Ήατττοφάσισε, λοιπόν, ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Δευτέρα 30 Ίανοϋαιρίου 1967 'ΈΜτΐ τοϋ θέματος τής συγ- κλήσεως Συ|μ)βοϋλίου τοϋ Στέΐμιματος ή κυβέ|ρνη|σις οϋτε χθές προέιδη είς οιανδήποτε έικ- δήιλωΐσιν,ιένώ άντιθέΐτως τουικνοϋιν τα ι αί ενδείξεις ταερί ύπόιτοτων κινήΐσεων όπισθεν τής έμφανυζο- μένης ώς «άθώας» προτάσεως —ή μάλλον έίμμόνου Ιδέας— ώ ριισμένων πολιτιΐκών κύκλων διά την σύγκλισιν Συμΐβουΐλίου, Στέμματος. ΙΑλλά ή Κυιβέρνηισις.άπέίΦυ- γιε νά λάβη θέσιν καί επί άλ- λων συναφών ζηιτηιμάτων, τα ό ποία ζχουν σχέσιν μέ τό δλσν Κυπιριαικόν πράβιληιμα. κρμμέινως, οόδιεμία κυιβειρνητιική άνιτίΐερασις έσηΐμΐειώθη είς τάς έκ Τουρκίας ττληιροφορίας, κα¬ τά τάς οποίας ή Ελλάς προέ- τεινε την επανάληψιν τοϋ δια¬ λόγου, ό Τοΰρκος δέ ύπουργός Εξωτερικών κ. Τσαγλαγιιαγΐκίλ καλέσας τόν πρεσβευτήν τής Έλιλάδος είς "Αγκυραν κ. Δε- ληβάνην έζήιτηρε πληροφορίας μέΐχΐρι ποίου σημείοο ή παροΰι- σα Κυβέ'ονησις των Αθηνών θά ήτο διατεθειμένη νά προωθή|ση τόν έλληνοτουρκυκόν διάλογον, ή δέ μέλΛουσα νά προέλθη ά¬ πό τάς εκλογάς κυβέρνησις ε¬ άν θά άπεδ·έ(χετο τα άποψασιζό μενά κατά την πορείαν τοΰ δι αλόγου. Είναι χαραϊκτηριοτικόν, έξ αλ λου, δτι έκεΐνοι οί όποΐοι ώμΐ λουν πΐ&ρί άφεύΐκτου άνάγικης συγΐκλήσεως Συμβουλίου Στέ,μ ματος διά την εξέτασιν τοΰ Κυ πριακοΰ καί μόνον σήμερον ύ- ποστηΐρίζουν δΤι τό Συιμΐβούλι- ον ΣΙτέ|μμο:τος συγικαλού νά τό 'κραιτήση μυστικό. Ό 'ΛΙλής, τα ιχσΐβά τού. Κάθε νύ ;τα, ήερχού'νταν' πάλι ικ' ή- τό γάλα. ιΚι' ό Χρήστος "ί έ άφινε. Τί νά ικάνη; Μά, ό Χο,ράΙλαμττος ξαναιπάΐει στό βο- 7> άΐτοπο ικοΛ τονε ξανακατσαΐδι-
5(0εΐι. ιΚι' αύτη τή φορά πολύ &·
Υιρια.
Τό δεικαε'ξάίχιρονο ιΐαΐιδί, μέ
χ ο ι αηίλ«ιμ>ένο τό ικθφάλι ή&έΐχτη-
κε ιτσί προσβολές, χωιρίς νά
3γάλη τσιιμουΐδιά. Ήίττηρ' αΐττό
α { :α (τού την άίττόφ·αση ν' τ3τνα-
λά'βη μόνος Τού νά σταματήΐση
τό ΐκαικό, χωρίς νά βαίλη τ' ά-
τού σέ μΓττελα. Ή'γύιρε-
1[/ε ιτοάλι νά ΉΕιτοτχτη ώσαιμ' τό
χω,ριό νά ττά' ν' άΐλλάίξη τά(χα-
τις. Μά, σάν πΊγιύρισιε, μέσ' στό
ντοιρΐβδ τού άνσιμεΐσα στά φα-
γώσιμα εΐχε .κιρύψει κρυΐφά ικαί
μιά 'κά,μα. Ό Χα'ράλαΐμπτος, ιχω-
ρίς νά Οποψιαστή Τίνποιτις, ήΐκα-
δόΐλληικρ τ' άλόγατό τού κ' ή-
ΔιΙδάίκτωρ Δ.ΗΙΜ. ΑιΡΧΙΓ,ΕΝΙΗιΣ
στρατιώτην ύττηρετήσαντα ύττο
τάς οιαταιγάς Τού.
"Οταν τα ηπράγιματα δοοϋισαν
ή Μεγαλειάτης τού, δχι μόνον
Βέν πτίστευτ δτι ό
τού «Ιΐγικατέλειψε την θέσιν τού
ένώτττιον τοΰ έχθροΰ», άΛλά ίτόν
έχαιραικτήιοιζεν ώς: «τίμιον, ευ¬
συνείδητον ικαί έμιβριθή στρα-
Τιώτη,ν». Ποίος , ποίον; Ό 'Αιρ-
χιστράτηιγος τοΰ αΐσχους τής
Μ'εΙλούνας, ττού ό Βενιζέλος γιά
νά καλοκαρΐδίση τόν 'Γεώρτγιο
τόν Α' καί γιά νά δημιουργήση
έ'να έθνιικό εϊδωλο, ιπού τό εΤ^ε
τόσο άνάγικη γιά την έκττλήιρω-
ση τοΰ μεγαλοφυοΰς έθνικοΰ
τού ιιτρογρά)μματος τόν ττσρου-
Προτοϋ φθάσωιμεν ΰμως είς
την τταιράθεοιν τής άϋΐοφάσεως
τοθ Στρατοδυκείου, (δέν θεωροϋ
αεν ίόσκοττον ν' άσχοληθοΰιμε μέ
τα πτροηγηθέντα τής δίκης τοΰ
Πρίγικιιτα.
"Ένας σίττό τούς σκοτοοΰς τής
'ιΕιτρανάσΤασης τοΰ 1922, ήταν
καί ή τι,μωρία των ένόχων (ΰ-
πευθύνων) της ιέθνικής συμφο¬
ράς.
'Καί ύπεύθυνοι φυσικά δέν ή¬
σαν όϋλλοι άπό τούς μετανοεμ-
βριανούς Κυβιερνητες καί τόν
ΊΑρχιστιράτηγο, 'έπί των ημερών
τοΰ όπτοίου ιέπηλθεν ή καταρ¬
ρεύση τοΰ μετώπου. "Ολοι αύ¬
τοι συλληφθήικανε, δικαστήικανε
σίασε σά μεγάλη στρατιωτι,κή ' καί στίς 1'5ης Νοεμβριού Τού
οροσιογνωμία —ικι' άς γράφη δ| 1922, στίς 1|1 κ·αί 30' τό -ρωΐ
Πάγικαλος, πώς ήτανΕ στ' άλή-
θεια ιμεγώλη στριατΐιωτική ψοσι-
ογνωιμία— ικι' αύτός, τόν δειλό
καί άνόηίτο φυγάδα τοΰ Σαγ-
γαρίου ώς «τίιμιον, ευσυνείδη¬
τον καί έμδριθη στρατι,ώτην>,
τυΐφΗκιστήΐκανε στό ΓοΜδί.
ιΣτίς ιάπογευΐμΐατινές έφηιμερί-
ιδες των Αθηνών τής ιδίας μέ-
ρας, ή ίπαναστοττική Ίτΐιτροτττή,
ίκαν'ε ννωστή στό λαό την έκτέ
λεση ιτής 'άίττόφασης τοΰ Στρα-
<-τόν λόγω '&λακείας καί τε,λεί- τοβυκΐείου μέ τό παροοκάτω ά- ας άπειρίας περί την διοθκηριν νακοινωθέν: «-Την 11.30' π.|μ. τής σήμερον (1Ι5ης Νοεμβριού 1922) είς τόν ανωτέρων ιιαονάΐδων, λίιαν εττιει- κώς ικαταιδι,κασθέντα υπό τοΰ Στρατοδυκείου» είς Ισόβιον ύ- τίερορίαν καί έΊκπττωσιν τοΰ 6α- θμοθ τού», άΐδεΐλφόν τού! τό Γοέδί σθη ιέ" ξει ή θανατι,κή έΐκτέλεσις έξετελέ- *| ΐτων' μενον, θά τρρέΜει νά άσιχοληθή μ έ θειματα διεθνοΰς ττλέον τοολι τΐ/κής ώς π.χ. αί σχιέΐσεις Άνα- τολιικής ΕύρώΙπηις καί ΝιΑΤΟ, ή δηιμιουργιία ζώνης άσφα'λείας διά την Έλλόίδα είς τόν χώρον τής Βαλικανιικης, ό ϋποβιβασ- μός της άιμυιν^τυκής στάθ(μης τοΰ ΝιΑΤΟ καί ή άντίιστοιιχος α5ξηρις των τϋθλεμιικών δαιτοα- νών τής Σοβιετιΐκής Ενώσεως κλπ. Ύίΐτοστηιρίΐζουν, δηλαδή, ά ττροκάΐλυτΓτα δτι τό Συμβούλιον ~ 'έΐμΐματος, θά ττρέΜει νά συν έλθη διά την έξέττσχην γΐενιικών ζηιτηιμάτων τής έξωΐτειρΐικής πολι τιικής τής χώρας. Παιραιμιφί- ζουν 'δηλαβη τό Κυπτριαικόν, ή μάλλον τό τοττοθετοΰν ώς θφ,α <1δ ιασυΐμμσχιικόν». Τρί^τη 31 Ίανουαρίου 1ι9ι67 ιΠληιροφορούμεθα δτι ή Ύίπη- ρεσιακή-'Μιεταβατιική Κυιδερνη- σις Παρασκευοτοούίλΐου μετά τάς συνομιλίας, τάς όιτοίας είχεν ό ύττουργός των 'Εσωτερυκών κ. Χ. Στράτος μέ τούς άρχηγούς των κομμάτων έπτΐ τοΰ θέΐμοπος τοΰ έΐκλογιικοΰ νήμου, κατέλη¬ ξεν είς την όιπάφασιν, διπως έ- πανσίφιέρη σήμερον είς την Βου^ λήν ττΐρός ψήΐφισιν τό σχεδιον νό- μου τίειρί όπΐλ,ης άναλογιικής, τό οποίον εΐχε ικαταιτεθή ύιπό τής προηγουιυένης κυίβερνήοεως, εΐ- χιε συζητηθή υπό τής 'κοινοιβου- λευτιικής έπιτροιπης επί των Έ- σωχειρυκών καΊ είχεν έγΐκριθή παρ' αυτής ομοφώνως. ΙΕιίς τό νομοσχέδιον τοθτο, κα τα τάς τιΐληιροίφορίας μας, ή ικυ- δέρνηΐσις Παρα)σκευοίΠ!θύ!λ.ου ϊ- χει έττΐιφέρει έλαΐφιράς τινάς τρο- ττοίττοιήσεις «ναμοτειχνιΐκής» φο- σεως, αί οποίαι δέν άλλοιώνουν τάς βασικάς διαττάζεις τοΰ έγ- κεικριμένου ύπτό τής ικοινοβουι- λευτυκής έπιτροττής επί των Έ- σ&Λτε,ριικών σχιεΐδίοο. Τό νομοσχέδιον τοερί οιτλής άναίλσγυκής, τό όμοιον θά κα- ταιτεθτ) σήμερον τό άΐττόγιευμα είς την Βουλήν ύττό τοΰ κ. ύ- πουιργοθτών "Έσωτεριικών, ττα- ρά τό γ&Υονός δΤι είναι ήδη έγ- κβκριμένον, καί μόίλιστα όμο- <)>ώνως, ύττηό τής κοινοβοαλευτι-
κής έττιτροττης έττί των
ριΐκών, θά ~οορο—Είμφθή ν
είς την έπιτροτττην πρός επεξερ¬
γασίαν έξ άρχής καί συζήτησιν,
διότι άφ' ενός μέν έπανακοΛα-
τίθεται ύστό νέας Κυβερνήσεως
καί άφ' ετέρου, διόιτι καί ή σύν-
θεσις της έ,ττί των ΈΙσωιτεριικών
κοινοβουλεοτυκής έττιτροπης με¬
τά την επελθούσαν κοιβερνητι-
κήν μεταβολήν θά μεταιδληθή
κάπως, διότι τό κΑμμα τοϋ Φ.
Δ. Κ. θά έκπροσωοτηθή είς την
£ζ καταΐδικασθεντων υπό τοθ έ
'κτάκτου 'Επαναστατικοΰ Στρα
τοδικείου ύτοε'οΐθονων τής Μικιρα
σιθΓΤ;ιικής Κατοοστροφής, ήτοι
των άττΓαρτισάντων τό σαμβοάλι-
ον Των πέντε ττολιτΐ'κών;
Π. ιΠρωτοπαποοδάκη, Δ. Γοόνα-
ρη, Ν. Στράτου, Γ. Μπαλτατζή
ικαί Ν. θεοτάκη καί τοΰ άρτχι-
στρατήγου ιΓ. Χατζηανέστη.Τής
έκττελέσεως -ροηγήθη στιρατιω
τική καθαίρεσις ικαί ή θεία με-
τόληψις είς τάς φυλα:κάς ΆΙβέ^
ρωφ. Οί νεκροί μιετεφέρθηισαν
επιτροπήν δι' άλλων βουλευίτών
καί 6χι δι* έΐκείνων, πού τό έξε-
τοροισώπουν, δταν ήτο είς την
'Λιριχήν ή πρώην ικυιβέρνησις. 'Ε-
πϋσης είναι ένδεχόιμενον καί τα
άλλα νά έπιφέρουν μεταΐβολάς
είς την έικπροσώπησίιν χων εΐίς
την επιτροπήν.
Τετάρτη 1 Φεΐδρουιαρίου 19617
Τα συνθήματα τοϋ ιμεγόΐλου
καί πιεΐσμονος έικλογυκοϋ αγώ¬
νος διά την "Ενωσιν Κένττρου,
καθώριισε χθές μέ έπιγραμμα-
τιικήν παΐρασταιτυκόΐτητα ό άΐρχη-
γός κ. Γ. Πιαπανδρέοι;, ομιλών
πρός τα μέλη τής κοινοβουλ)ευ·
τμκής όιμάοος. ΚαΙ είναι:
II)
ΙΕνόαης. ΆποΙλυτος προϋ-
ττόθΐεσις τής νίικης, εΐτοεν, είναι
ή ΊΕνόπης. "Ο,τι συνέΐβη θά τε¬
θή είς τό άρχιεΐον. Καί θά &η-
μιουιργηθοΰν άϊδελφιΐκαΐ σχέσεις
μ&ταξύ δλων των συναιδέλφΐ:ον
τής ΊΕνώσεως ιΚένττροο.
2) Όργάνοοσις. Βάσις τής
"Οργανώσεως θά είναι ή δημι-
ουιργία είς ,τήν ?ί&ραν εκάστου
Νομαΰ έπιιτροπης έκλογιικοϋ α¬
γώνος, ή ότποία θά £χη πλήιρεις
έξουΐσίας.
3) ΆΙγ'ών. "Εχει έ'κικινήισει τό
μέ(γα λαΊκόν ρεθμα.
4) ιΑύτοδυναμία. Είναι ή αύ
τοΐδυναμία άίττοΐλύτως βεΐβαία.
Καί δι* αύτό ή "Ενωσις Κέν-
τρου δέν συζηϊτΐεΐ καμιμίαν σο-
νεργασίιαν πρός ικαιμμίαν κατεύ
θυνισιν.
Άναφειρό,μενος είς ίτήν προσ-
πάΐθΐειαν τής Διεξιδς καί τής Ά-
ριισΤερδς δπως διαβάλοαν τό
Κιέντρον, ό κ. (Παπανδρέου ε¬
τόνισεν δΐτι δποιος παιρασυιρθή
τα ύποβολιιμαΐο: συνθήμαΐτα
καί προβή είς οιΐανδή,ποτε ενέρ¬
γειαν ή διατύπωσιν άπτόψεως
διαίσπαοτιικήν τής ένότητος τοΰ
κό)μ|ματος, διο~ράττει ούσιασιτι
κώς §γικληιμα κατά τής Δημο¬
κρατίας.
ΤΟ ΕΙΚΛΟΠΙΙΚΟΙΝ
ι Αί άπώψίεις της Ενώσεως
Κέαιτιρου επεκράτησαν τελιικώς
»καί ή μεταιβατιική κυβέρνησις
κσΓΓέΙΘΙεισιε χθές είς την Βουλήν
τό έΐκλογιικόν νοιμοσχέΐδιον, χω¬
ρίς ύπόπτους τιροιπολογίας,
τάς οποίας είχον σοφισθη ο!
άντίποΛοι τής ΊΕνώσεως Κέν-
τροο. Ή παγιίς Ιείχεν έντέιχνως
στηΐθη, Λλιλά έξοαδΐετερώθη α-
πό την όποιφαΐσισιτυκήν άντίΐδρα-
σιν τοΰ
ΚένΤρου.
της Ενώσεως
Πΐ|μ—τη 2 «Λεβρουαρίου 1Θ67
Τόν πρώτον
τού λάγον είς
προεικλογικόν
συγκέντρωσιν
ρ
στελειχών ικαί όπαίδών θά ίέικΐφω-
νήιοη ιό ιάριχηγός τής Ενώσεως
ιΚέιντρου κ. ΙΓ. Πό—ιανΐ&ρέου την
1ΐ6ην Φεβρουαρίου επί πή τρίτη
έπειτείτρ τοΰ έκλογιικοϋ θριάμ-
βου τής "Ενώσεως ΐΚέντιρου τοθ
1ι964.
'Κατά τα τοροηιγούμιενα ίτη ό
ικ. Γ. Παπανδρέου είχεν όμιλή-
ισει ικαΤά την Ιέητέτειον τής με-
γάλης έικλαγικής νίικης τής 'Ε-
νώσΐεως ΙεΙς ιδημοσίας συίγΐκεν
τρώ(σεις είς ανοιΐκτόν χορόν.
πάλιν
ΐΐφ* ιδσον ιή χώρα εύρί-
σκεπται ήδη εΐΐς πτροεικλογικήν
περίοδον δ έορτασιμός Τοΰ έκλο
γκκοΰ θριάιμ&ου τής Ενώσεως
Κέντρου Τής ,1&ης Φειβιρουαρθου
1964 θά γίνη είς ικλευστόν (χώ¬
ρον, δοθέντος ιδτι ή ιμειγάλη λαϊ
ική σϋΐγικέντρωσις είς άνοικτόιν
χώρον, Ιένώ—ιον τής οποίας, ό
άριχηιγος Τοΰ Κένίτρου ικ. Γ. Πά
πανδρέου θά Ιέικιφοινήιση τον κύ>
ριον (προεκλογυκόν λόγον, θά
γίνη τόν ιΜάΌν ικατά την έ'βΐδο-
μάδα, πιού θά Ιτρροηΐγηΐθη των έικ
λόγων.
Την Λργάνωισιν τού Εφεττε,ινοϋ
έρρτασμοΰ τής έ-εΓΤείου τοϋ
53% £χει άναΐλάΐβει ή Έλληνιική
Δημοκρατική ΝΙεολαία (Ε.ΔΗ.
Ν.). Καί κατ' ανακοίνωσιν, ή ό
ποία ιδξιεΐδόθη ΙοιχεΤι»κώς, ή Ε.
ΔΗ.ιΝ. άργανών.ει πτρός μ
τοϋ Ιάριχηιγοϋ της Ενώσεως Κέν
τρου ικ. Γ. Πατττανδιρέου διά (την
16ην Φεβρουαρίου, ημέραν Πέιμ
πιτην καί ώραν β μ.μ., με,γάΐληιν
συνεστύασιν ειΐς τό γνωστόν (£·
νοΐδοχιεΐον «Βαισιίλεύς Μίνως»,
παιρά την πλαιτεϊαν Όμονοίας
είς την αρχήν (της ό&οΰ Πειραι¬
ώς. Είς την συνεστί'ασιν θά πα-
ραστοΰν δλοι οί βουλ'ευταί τής
Ένώ|σεως Κέντρου, πολιιτευταί,
ικοιμιμαιτιικοί παράγοντες ΐκαί έκ-
•πΐρόσωποι δ,λων των τάξεων.
ΔΙΙΑΙΜιΑΙΡ',ΤΥΡΟΝΤΑιΙ
ιΔ ΙΙΑ ΤιΟ ΕΠ ΙιΔΟΜΑ
101 ΔΙιΔιΑΙΣ,ΚΑΛΟΙ
Νεκρ
ιοτα-
πάραυτα είς τό Α
φεΐον ικαί πο-ρεβόθησαν είς τούς
οίκείους των πρός ταΦήν. Πρό
τής Εκτελέσεως οί κατάδυκοι
ρωτηθένΤες ι ^
Ή Διδαισκαλυκή 'Ομοοτπονδία
ιέπεισκέφΐθη τόν ιύποαργόν Παι-
'δείας κ. θ,ειοΐδωροτκάπουιλον χαί
διΐεμαιρτυρήθη ιδία τήν^μή χορή"
γηοιν είς τούς Ιδιΐδασκάλους τοΰ
ιέπιΐδάματος των 600 δρχ., τό ο¬
ποίον 'έδόθη είς τούς οϊικοναμι-
κούς ύπαλλήλους καί διά την
μή ιπροώΐθησιν των διοπαγμά-
των πΐερί συνεχοϋς έΐργασίας
καί των μ'εταθέισεων.
Ό Υπσοργός Ιθά οειχθη έκ νέ-
ου τό σαμβοΟΙλιον τής ΔΟΕ.