195889

τηκελαία τη ΡΑπή
Ηράκλειον Κρήτης ά
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
«υριακή 12 Φεβοοϋαρΐοο 1967 Γιμτ| φδλλου 6ρχ. 13β | | ,^ ^ _ .^^ ^ ^
Διευθυντής-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφεία : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΕΝΩΣΙΣ, ΧΩΡΙΣ ΒΗΤΛΑΑΰΓΜ5Τΰ
Ή Μεταβατιχή Κυβέρνησις, στηΰΐζομένη χοινοβου-
λεντιχώς άπό τα ό'ύομεγ.ίλακομμματα, δέν χα&ίσιατο δυνα
τόν νά αναλάβη την συνέχισιν τοΰ χειρισμοΰ τού ύη' ά
ριθμ. Ι έ&νικοϋ μας ΰέματος τού Κυπριαχοϋ, Άν υ τής
ανμφώνου γ>ώαης αυτών. Κηϊ άπό τής απόψεως αυτής,
άλλά, παΐ γενιχώτερον, καί άπό τή_ απόψεως νά ένηαεοω
θούν επισήμως επί τής πορείας τού ζητήματος ό 'Αρχη-
γός τής Ενώσεως Κέντρον χά) δ άμέσως χ αί κυρίοις έν-
διαφερόμενος Κνπριαχός παράγων, καί έκ<ροάσου»' την ύπεύ&ννον γνώμην των, επί τής άκολου&ηζέας ίπ' αύτοΰ πολιτικάς, πάντες μέν οί Λρχηγοί των έΐλαδιχών κομμτι κων σχηματίσαν, άλλ' Ιδιαίτατα δ Πρόεδρο; τής αύτονομού καί άνεξιρτήϊσυ Κυιτριαπής Δηαοπραΐίας, υπήρξε δίκαια- λογημένη, άν ό*χι καί ■ίνδεό'ειγμένη, ή σνγκλησις τοΰ Συμ- βονΐίον Στέμματος, τό όηοϊον έξωνύχισε τί πρόβλημ,α επί ολόκληρον δωδεχάωρον. Καί είναι εϋτύχημα, δτι χωρΐς παραφωνίας καί έκ- δηΐώσεις δηιιοποπιχής εκμεταλλεύσεως τής Ιεοά; υποθέ¬ σεως τής Κύπρου, όμόφωνος υπήρξεν ή γνώμη δΐων των παραστάντων είς τό Συμβούλιον, δηως ή έπανάληψις τοΰ «διαίόγου», επί ϋπουργικοϋ πλέον επίπεδον, διεξαχθή μέ βάσιν την "Ενωσιν, χ ω ο Ι ς ά ν τ α λ- λ αγ μ α τ α Ι ό* α ω ι κ ά 9 κυριαρχικά. # Π0Ι0Ι ΕΙΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ,01ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ;... Ό γνωστάς αννεργάτης τής α,Καΰημερινής» κ. Α. Α. Αντωνακάκης, είς τό φύλλον της τής 1ης Φεβοοναρ'ον έ.έ., άναωέοεται είς ηερικοπήν τοϋ διτόμου ξργου τού πα¬ λαίον πρεσβευτού Β. Δ. Μόατρα «Ή Μιχρασιαηχτ) Επι¬ χείρησις» (σελ. 181), διά τής οποίας δ τελευταϊος (Μό- οτρας) θέλει ν* άποδείξγι, δτι έκ των χίΐμένων τοϋ άγγλι- Ηθϋ υπουργείον %ών Εξωτερικών, τα δποϊα δημοσιεύει βίςτό βιβλίον τού, «ανεξαρτήτως άλλον Ιστοριχοϋ στοιχείον, προπύπτει δχι οί κατά τάς εκλογάς τής 1ης Νοεμβριού 1920, διαδεχθέντες τόν ' Πλεν&έριον Βενιζέλον, πολιτιχοΐ «ής λεγομένας 'Αντιβενιζελικής παρατάξεως, δχι μόνον δεν Υπήρξαν ύπεύθυνσι τής Ηαταατροφής έχείνης, Αλλά καί είς τό ακέραιον εξετέλεσαν τό καθήκον κων, προκειμένον νά έξαγάγουν την Έλλάδα άπό άδιέξοδον είς τό δποϊον, παρά τάς προβΐέψεις χαί προειδοποιίαεις των είχεν ίμπλακή.. ». Κ αί δεν ξχομκν μέν ΰπ' όψει τί ακριβώς διαλαμβά- νονν τ«1 πεοί ών πρόχειται ««ε/μενα» τού Αγγλιχοΰ υπουρ γεΐον Εξωτερικών, γνωρίζομεν δμως άπό τΛν άδΊάψεν- <ττσν σύνχοονον Ελληνικήν Ιστορίαν, δτι οί διαδεχθέντ&ς τόν Βενιζέλον πολιτικαί, οί άποτελέσαντες την περιβόητον δεχαοχταμελή «Ήνωμένην 'Αντιπολίτενσιν», ένώ είχον διαχηρύξει επισήμως χαί έπανειλημμένως, «ιΐΓίοΐ βί, ογΒ ι», δχι άντιτίθενται ριζιχώς καί καταό'ικά'ζονν, θεωρούντες Λτνχοδιωκτικήν» χ αί «άποιχιαχήν» — αύτοΐ οί δποϊοι ώς σημαίαν έπέσειον τό δόγμα τής «μικράς χ αί έντίμου Έλλά δος» — την μεγαλοφνά χαΐ άπελεν&ερωτιχήν πολιτικην τοΰ μεγάλον Αντίπαλον των χ αί ουδόλως άπέκρνπτον—Αν¬ τιθέτως, μάλιστα οΊετναπάνιζσν δημοαοπιχώς καί συνε- χώς — ό*τι, κατά τό αυαφωνη&εν πράγρααμ,ά των, άνα- λαμβάνοντες, τυχόν, την Εξουσίαν, θά όπϊσΐράπυον ά¬ μέσως τόν είς την Ίωνίαν καί Άν. Θαάκην στρατόν, συν- 0ν/κολογοΰντες μετά τής Τονρπίας, ού χ ήττον, μετά την έκλογικήν των νίκην τής 1ης Νοεμβριού 1920, πλειοδο- τοΰντες καί Οπερακοντ/ζοντβς την πολιτικήν τοΰ μέγιστον πολιτιχοϋ τής νεωτέρας Ελλάδος, δ οποίος εϊχεν, έν το¬ σούτω, εξησφαλισμένην, διά συνθηκών, τοΰ προσωπιχοϋ κύρους τού χαΐ των παρααχεθει0&ν ύπηρεσιών ώς σύμ¬ μαχον — ή πατάρρευσις τοΰ Νοτιον Μετωπον (τής Βουλ¬ γαρίας), ή πρώτη Αποφααισχιχη νίχη των Σνμμάχων, εί¬ χεν αναγνωρισθή ώς Αποτέλεαμα των Αχαϋ·έχτων μέν αί- ματηρών άλλά καί νιχηφόρων έπι&έσεων τοϋ Έλληνιχοϋ Στρατοϋ, πον εϊχε δηιιιονργήσει δ Έ&νιχδς Ήγέτης — «ήν συνβογησ'ι'αν καί βοή&ΜΛν σχρατιωτιχήν καί οΐχονο- μιχήν τής «Άντάντ» καί Ιδιαιτέρως τής Αγγλίας, διά την εφαρμογήν τής Συν&ήχηζ τ&ν Σεβρ&ν, δι' η"ς παρεχωρή&η είς την Έλλάδα ή Άν. Θράκη καί ή Σμύρνη, μετά τής έν δοχώρας της («χίντερλαντ»), δχι μόνον δίν έπραγματο- ποίησαν τής, έν προχειμένφ, άντι·&έτους έπαγγελίας καί διαβεβαίωσεν των, άλλά, τουναντίον, παρίμειναν είς Μ. Ασίαν. Κ αί ού μόνον τουτο, Αλλά χ αί ηαρϋ την δήλωσιν τής Αγγλίας, διαβιβασθείσαν διά τοΰ τότε Οικουμενικού Πατριάρχου Μετηξάχη ή δημοσίευσις, τής οποίας είς τον «,Έλεν&ερον Τύπον» έστοίχιοε την ζωύν τοϋ Μιχρα- σιάτον διεν&νντοϋ τού Ανδρ. Καβαφάκη, δολοφσνη&έντος ανάνδρως είς την -θ-ύραν τής οΐχίας τού — ότί ή τνχ^ν έ- παναφορά είς τόν ελληνικόν Φρόνον τοϋ Κωνσταντίνου, Φεωρουμένου ώς δεδηλωμένον έχ·ϋ"οοϋ των Σνμμάχων, ·&ά συνεπήγετο την ίκπτωαιν τής Ελλάδος άπό την Ιδιότητα τής Σύμμαχον, τόν Απεκατέστησαν, ίπϊ πλέον δέ, ηαλέ σαντες υπό τα δπλα πολλάς νέας ήλιχίας, ένήργησαν την εκστρατείαν διά την κατάληψιν τής Άγχνραΐ, έδρας τοΰ Μουσταφά Κεμάλ, μακράν των έλληνιχών βάσεων, καί χωρΐς νά ίχονν ίξασφαλίσει προηγουμένως τα στοιχειω- δώς άπαιτούμενα στρατιωπχά Ιφόδια χ αί οίχονομικά μέ· σα — οί λιποτάχται έλληνες στρατιώται ή «κονραμιτιέδες» ύπερέβαινον τάς 60 χιλιάδας καί τό Δημόσιον Ταμείον ήτο κενόν γρημάτων — ένώ ή Τονρκία τοΰ Κεμάλ, αντι¬ θέτως, έβοη&εΐτο, άναφανδόν πλέον, οΐχονομικ&ς καί είς πολεμικόν ύλιν^ν, υπό τ&ν τέως σνμμάχων τής Ελλάδος, Γαλλίαζ καί Ιταλίας καί υπό τοΰ έπιχρατήααντος είς Ρω- αίαν χομμουνιστιχοϋ καθεατ&τος — διά νά δδηγήσονν την Έλλάδα είς την έπαίσχυντον ήττον τοϋ Σογγσρίου, μϊ έ- παχολού&ημα την αιχμαλωσίαν τοΰ Αηττήτου, £ως τόχε, Έλληνιχοϋ Στρατοϋ, την Μικρασιατικήν Συμφοράν καί την Ικρίζωοιν άπό τάς τρισχιλιετεΐς έοτίας τού, τοϋ έξ Ά- νατολών Ελληνισμόν, τοΰ δποίου τό ήαιαυ έξωλο&ρεν&η διά πυρός, σίδηρον καί λευκώ* αφαγ&ν, άφήσαν Χενκά- ζοντα τα όατΛ τού είς τα άφιλόξινα όροπέδια τής πέραν τοΰ Αΐγαίου χώρας... Π οΐ ο ι, είναι, λ ο ι π ό ν, οί ύ π ε ν & υ- ν ο ι;... ' ΜΑΚ. - ΣΙΝ. Υ. Γ. Τό τρίτον μέρος των σημειωμάτων υπό τόν τίτλον «Τα Σώ· ματα 'ΑσφαλΕίοις κσϊ Τάξεω », ίλλε'ψει χώρου σήμερον, θά δημοσιευθή είς τό προσεχές φύλλον. ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΦΙΛΙΑ Την βχουμε ιτρερΐ πολλοθ την ι ιφιλθα των παιδ·ικών ιμας χρό- νων. Ι Είναι άλήθεια πώς στηρί>-
ιζεται στή γνώση τού χαρακτή-
ρα των φίλων μ«ς, π·ρίν άκάμα
τραιρειμβ'ληΐθοϋν παοάγοντες -πέ-
•ΐοιοι, πού νά τόν άλλοιώσουν,
βττως οί οίκονσμικοί, πολιτικοί,
ικοινωνυκοί {ιδεολογίαι κλττ.
Αύτό βμως δέν ση,μαίνκι ~ώς
σί φιΛίες πού δημιουιργβϋνται
•Λργ&ΐβρα δέν είναι στέρεες,
γιατί ύπάιρχΕΐ άλλος παιράιγων,
ή τοεΐρα, ττού, μέ την όξυδίιρχειά
της, μττορΕΐ νά δυεισ,δάση 6α-
θειά στήν ψυχοσύνβεσι τοΰ άΚ-
λου.
Δεν είναι διάλου ιταράδοξο
τό γι γονός πώς στή ζωή έρχον-
(Συνεχεια είς την 4ην σίΛΐόα)
Η ΕΝΟΤΗΣ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Τού χ. ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗ, ττρώην ϋπουργοΰ
Προέδρου Κέντρου Κωνσταντινουπολιτών
"Οταν οί —ρόοφυγες εφ9α·ί:αν
είς την Έλλά&α: ήσαν βλοι σχιΐ-
'&όν βενιζείλικοί, δηλ. δημοκρα;
τικθ'ί. Καί τουτο διά &ύο Αό-
γους: Πρώτον διά νά τιμήσοο»
τόν ιέπιχειιρήσαντα την εντοοξιν
των 'έκτός τής Παλαιάς Ελλά¬
δος Έλλην ών τής Τουρκίας είς
τό Έλληνΐ'κόν Κράτος. Καί 6εύ
•Γερόν ΰπτό άντίΐδρασιν πρός
τούς Κωνσταντινικούς, πού διά
στιενούς κομματικούς λόγους, ά
νέτρεψστν τα σχέδια τοΰ Βενι¬
ζέλου καΐ ιέφ£ραν έδώ τα ρό κη
τοΰ άιλΐλοτε άκμ<ϋζοντ.ος ΈλΙλη. νΐ'σμοϋ της Μικραοίκχς, τής θρά κη,ς, τοϋ Πόντου καί Αργότερον τής ιΚο>νστανΓίνουΐτόλεως. ΟΙ
τηρόσΐφαγ'ες τπ&ρίμεναν δικαίως,
δτι μό«>ν ιμθα Ιδηιμοκρατική χιτ
6έ.ρνησις θά έφρόντιζε καί διά
την (επίλυσιν των τόσων σοΐδα-
ρών ζητημάτων το'-ΐς. "Εκτοτε
έττηίλθε κά—οια διοοφοροττοίησις
βίς τάς πρσσψογικάς τώξεις. Αδ
ται &μως ποςραιμένουν, κατά κα
νόνα, δηιμοΐκροτΓΐκοοί καί <5~ό ά πάψεως Ι&εολογίας, άλλά χά. διότι άντιλαμ&ανονται ιδχι ΐχό- νον υπό £να ελεύθερον δημσκρα τυκιόν πολίτεαμα θά ήμπορ·έαου.ν νά προο'δώσουν κοτί νχϊ λύσοαν τα είδικά ζητήιμαιτα ποΰ άκό- μα, Ιδυστυχώς, τούς άηαοχο- λοϋν. Ή 'οηιμοκιρατθα είναι παντοτε τό πολιτικόν ίδανικΟΛ' τ:ΰ τΐιρο- σφαγικοΰ κόσμου, οΐαοδήιποτε προελεύσεως. .Δέν πρέιτει δμως νά ύποτΐιμώιμεν καί τοΰς κινδύ- νους ποΰ διατρέχει σήΐμερον Ί δού διατί χρειάζεται ένότης είς τόν άγώνα (διά την δημοκ.ρατί'· αν. ΙΠρέπει ιω συνει'δητοποι.ήαω- αεν τούς 'κινδύνιου-ς αΰτούς.Πρώ τα πρωτα ή .σύνθεσις τής Με- ταΐ&α-Γΐκής Κυ'δερνή'σεως, ττού Ξά κόιαη τάς Ιέκλσγάς καί έκ την οποίαν οιΐθείς πρόσφυξ με- τέ,χιει. Ένώ πλεΐστοι έκ των ύ- πουιργών της ήσοτν ήδη ύπουρ- γοί εΐίς την ιΚυΙβέρνησιν τής 6ί- ας καί νοβείας. Έπειτα, ή α¬ πόφασις τοΰ Δικοιστηιρίου διά τόν φόνον τού Λαμπράκη άπο- ?>εικνύει δτι οί ένορκοι, δηλ. οί
Ίκπιρόσωττοι, βεορητικώς τούλα
είς ττιν 4 ην σελίδα)
ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝίΙΝ ΜΟΡΦΛΝ
ΤΗΣ ΒΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΗΟΙ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Όμολία τοθ συνεργάτου μας
κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΤΔιΗ, βουλευτού
Ή ιόιμιλία τοΰ συνειργώΐτου μας τητα αης Πόλης καί τοΰ Φανα-
ικ. Στ. /Νιΐκολαΐδη καί τέως
ειΐς την τελιεσΙΘΙεϊ-
σαν υπό τού «Συινδέσιμοο Με-
γοΛοσχολιτών», είς την αϊ-
ϋουααν της Άρχαιολογιΐκΐης
ΊΕταιρείας έορτήιν, τΐειρί της
οποίας Ιέγιραψαΐμεν είς τό προ
ηΐγοώμενόν μας φύλλον ιμέ θε
'μα «1Η Παύ&είο: καί ό 'Κοινω-
νισμός των Τριών Ίεραρ-
ΐχών», δχει ώς εξής.
ΠΡθαΐΙΜΙΟΝ
■"Εΐδοικίιμασα, πτιρόΐγιματι, συ-
ναισθήΐματα αντιΐρροττα, δταν ό
άγοαΐητός πρόιεθρος τού Συλιλό
γου ιμας ιμοΰ Ιττρότεινε ν'
λάΙ&ω τόν ΠανηΓγαρικόν της ση-
ιμ&ριής εορτής. Σαναίσθηιμα
ρίο·υ — ιμιά τρικθμυσιμέινη πρα-
γιματικότη^α, πού δέν μποροΰν
νά γαληινέψουν ο5τε τοΰ Βοοπό
ρου τό μεθυστιικό νανούρισιμα
οίίτε τοϋ Κερατίου τό άνάλα-
φ·ρο κυμάιτισμα, ιαά οάτε τής Ά
γιας Σοφίας τό άνειπωτο όνει-
ροφάντασιμα, οΰτ^ καί τής Πρι-
τό <3τντ|ιρΐ)θ(μον κέλα οιμα. Άιλλά 'καί συναιχ^θηιμα άν¬ τ1 [Ιδετο — συνοΐίΐσθηιμα πιροθομί- ας γιά την έκτθλή,ρωση ενός ,κα θήκσντος τιμής πρός την Τρο- ρό ,μας Σχολή, ττού φυσικό ή- ταν νά νικήιση στό τέλος τό το συναθσθτ^μα. 'ΊΟΙμως γιά την ώρα αυτή την εΟ σηιμη, πού ή σκιέ|ψη των Μεγια- ΕΥΓΕΜΗΣ ΑΜΙΛΛΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑΝ ΕΛΛΑΣ-ΑΊ Κ1.ΚΟΛΑΊΜΟΝΙ1.Ι- η Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΗΣ Υπό Συν)ρχου έ.ά. Δ. Α. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ τον, γεγοινός δτι ιμετά πήν λήξιν Ιδ α ττολέΐμων, τό ^τ^λ^- ιμικόν μένος των ιτεδίων των μα χών, 'διοίδέχεται ή έν τω στιςί- δίφ τοΰ πολιτισμοΰ εύγ'ε'νής ά- μιίλΐλα των Λαών διά την τηρόο- 'δον κοΐΐ ευημερίαν αυτών. Κατό: τή,ν Ιίποχήν μας διμως, πολλά γεγονότα —ιέξελίιξΐεΐς — έρ&8ίζου<ν καί 'έν πολλοΐς άνα- οττατώνουν την κοινωνικήν ζωήν των λαων, μέ δκδηλον τόν έκ- τροχιοοσμόν ΰιπό της λογικής, ή 9.κής κλιτ. ΟΟτω, παρ&τηρήιθη δτι αλλοι μέν ιέπλανήΓ)ησαν καί "εριεπλέ- χθησαν είς τα ιδύκτυα τοΰ ύλισ- μοΰ, άλλοι δέ κατέστησαν 6&σ- μιοι των διαΐφόρων άνθρωττίνων τταΐθών (έγωισμοϋ, ώοωτείας, ά τομ. σι,ιμκρέροντος κλπ.), καλ- λυεργιήισαντες καί αναπτύξαντες ταυτα ειίς ύττερτροφΐκόν βαθμόν είς ιδόΐρος των συνανθρώτΐτων των καί τοΰ γενιικοθ συμφέΐρον- τος. Ειδικώτερον οί ότνθρωποι των μεγαλοοπόλεων άνα-ητύξαντες μειτά ιτώσης ιμιεΐθο'δυκότητος καί δεξιοτεχνίας τόν Ιέπιφανειοοκόν ττολιτισμόν, των τ&ρτιπιων χαι των άτσιΐδισμών, ώγωνί'ζονται, έκαστος μέ τόν Ιδικόν τού τρό πον, ν' άποκτήσουιν χρήματα κοοί εί δυναίτόν περισσό'Γ&ρα ύ- λικά ώγαθά. 'ΝΙαμΟζουν, σφοίλερως, δτι Οιά τοΰ τρΟΓττου τούτου θά εβροον την ττοθου'μενην χαράν καί ευ¬ τυχίαν είς τόν οίκον των. * Ασφαλώς οδτοι θά άντελή- φθηισαν έκ των ύστέιρων ότι τοΰ το αποτελεί μίαν ιχίμαιραν, δι¬ ότι ναί μέν ή οίικονομική άνε- ξαρτηισία είναι απαραίτητον στουχεΐον διά την ευτυχίαν καί τόν πολιτισμόν, άλλά ποσώς ση ιμαί"ν€ι δτι τα πλοότη καί μόνον άποφ·έρ<ουν την ήθυκήν άρμονί- •αν καί ευτυχίαν. ιΔέν ύττάιρχει ωραιοτέρα εύ- χαρθστηΐσις της ανθρωπίνης ψυ- χης νά ®λέπτη τις τόν συνά^θρω πόν τού, έν ιμέσω των μεγάλων φιροντθδων τής 'καΐθηιμερ'ΐνης 61 ο πάληις ^καί τού θορύ&ου των μη- χανών, νά καλλιεργή διά τού μόχθου τής Ιέντίμου εργασίας τού, την χαράν καί την ευτυχί¬ αν. ιΔυστυχώς, είς την έττοχήν μας ή ανθρωπίνη χοινωνΐα 5έν ιέγνώριισε την ήθυκήν άριμονίαν, τουναντίον Ιδμως εγνώρισε την βίς την 4ην σελίΒα) Θρησκευτικαί μελέται ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ; ιάτΐΌφυγής, γιά νά μή ξανσίζήισω ] λοσχολιτών, γεΐμάιτη ΰπτο νιο- τήν Καταθλιπτική πραγματικό- (Συνέχευα είς την 2<χν σελϋ&α) Πολλά -ρόσωττα άπό έκεΐνα πού 'έμ'φανίζονται επί σκηνης της Ίστορίας τοΰ Μησοϋ, ώς εί¬ ναι δ Αιύτακρατωρ Τυβέριος, δ (Καίσαρ, ό Πόντιος Πιλθτος, ό ΉρώΙδης, οί Άιρχιι&ρεΐς "Αννας καί Καιά)φας, "Ιωάννης δ Β<χ- πτιστής καί πολλοί άλλοι, μας είναι γνω>στοΐί καί άτΐό ίστορι-
-01 ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΑΕΙΝΩΝ ΜΑΙ-
ΑΠΟ ΤΟΛΙΒΑΝΟΩΣΤΟΕθΝΟΚΤΟΝΟΚΙΝΗΜΑΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
-------------------------------------άπό το αρχειον τού κ. Γί ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ -----------
— 9ον —
Ιι 11. ΊΑ'πό τήιν εποχήν τοΰ Λι-
'6άΐνΌυ Ιδιεκηιρύξαίμεν 8τι κό-
ιριος σκοιτός τής Κυβερνήσε¬
ως είναι ή ΐέΊθνική όητελει,'θε)·
ρωσις καί αποκατάστασις.
'Ή Έβνική Άταελευθέρωσις
εύτυχώς σ^ντελιεΐται. 'Υπολει-
τοονται άκόιμη είς την χώραν
μας Βάρβαροι, αλλά δέν εΐνα^
μακράν ή ήμέ|ρα της πλήρους
άιτολυτιρώσεως.
ΐΟΙ Βοΰλγαροι, εΐχαν έλπίσε1
&τι, μέ τα τεχνάσματα τής τε¬
λευταίας οτιγμής, θά ήτο δυ¬
νατόν νά έξαπτατήσουν τοϋς
Συμμάχους καίνάΐΓαοαιμίίνουν
είς τα ίερά μας Ιέδάφη. Μέ τό
διάγγελμα τίς 28ης Σεπτειμ&ρί
οο έξ ' Ιταλίας είχαμεν ήδη έ-
ξαγγΐεθλει ότι «άττετέλει άπόιφα-
σιν δλων των Μεγάλων Σαμμώ-
χων μας καί τής Μιεγάλης Βρε
ταννίας και των Ήνωμένων Πό
λυτειών καί της Σοδιετικής Ρω
σίας, #πως οί ιΒοόλγαροι άμέ¬
σως, ανευ δρων καί άνε^ συζη-
τήισεων, έγκαταλειιψουν τα έλ-
ληνικά έοάφη·>. 'Καί ή διαβεδαι
ωσίς ιμας, έν τω μεταξϋ, £χει έ
παληΐθευσει. Οί Βούλγαιροι διε-
τάχ&ησαν καί ηναγκάσθησαν ν'
αιτοόεχθοΰν δπως έντός δέκα
πένΐε Ιήιμε,ρών έγκαταλείιψουν
την ΜακιεΙδονίαν καί την θρά^
κην, είς τάς οποίας απεστάλη¬
σαν ηΐδη 'Υπουργοί άντιπρόσω-
π:·ι τής Κυ,δερνήσεως διά την
εγκατάστασιν '/Ελληνικών Άιρ-
χών.
'Πρός τα θύμ<χτα των βαρβά- ■ρων της Βαλκανικής, τούς ά- &ε'λφούς μας τής Μακεδονιας καί θράκης, είτε ευρίσκονται είς τό εσωτερικόν τής Βουλγα- ιρίας,εΐτε είς την ελευθέραν 'Ελ λά!δ·α είτε παραιμένουν έτοί τό- που κάί έδοικΐιμά!σΒηισ<χν περισ¬ σότερον, ή 'ΚυΙβέιρνησις, συιμμε- ρυζομένη την βαθυτάτην έθνιικήν των σ./γκινησιν, τούς παρέ^ι την &ιαΐβεβαίωσιν, ότι θά είναι στοργΐικός συμπαιραστάτης διά την (επάνοδον είς τάς έστίας των καί την αποκατάστασιν τής οίκονομικής των ζωής. Άλλά σκοττός μας δέν είναι μόνον ή 'Έθνική Άΐτελευθέρω- σις. ιΕίναι έπίσης καί ή έθνιική μας 'Ολσκλήρωσις. Τό Σ υιμδοίλαιον τοϋ Λιβάνου, τό δ'ποϊον ιέχουιν συνυπτογράψει δλα τα Κ όμματα δσα μετέιχουν είς την Κυβέρνησιν, όιρίζει ώς περιεχόμενον τοΰ έθνυκοΰ μας Υπό τοϋ κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ κές ττηιγές. Έιξ άλιλοο, τα ήθη καί τα Μθι μα τοΰ Ίουδα'κοΰ λαοΰ της έττο χής |έ.κείνης ήμττοιροΰμΕ καί σή- μειρον άικόμη νά τα διαπιστώ- σωμε Ιάπό μίαν ΐττιτόπια έπίσκε ψι στήν Παλαυστίνη. ΔιΙΐΑΐΤΙ Α! Ι ιΜιΗ ΧΡ ΙΣΤΙΩΝ I- ΚΑΙΙ ΙΠΗΙΠΑ-Ι ΕΚΝΑΙ ΠιΕΡΙ- ΩΡΙΣΜ'ΕΙΝΑιΙ; Στήν συνέιχειαν 5μως τής ε¬ ρεύνης μας αυτής, έφ' δσον έν- ναεΐται δέν θέλομε ν' ανατρέ'ξω- με κα!ΐ είς αλλες πηγές, ώς εί¬ ναι οί ΊΕΘνικοΙ ,καί οί Ίουδαΐ- οι συγΐγιραφεΐς τής έποχής έκεί- νης θά '&ρεθοθιμιε Ιέιμπρός είς Ι¬ να σοΐβαρό σκόιτελο. θά διαττι- στώσωιμε τούτέστιν, 8τι αί όχ- λαι πηγιαί είναι πολΰ πιεριωιρι- σμέναι. ιΚαί είναι φυσικόν νά διερω- τηθοΰν τΐολλοΐ γιά την αίτθαν τοΰ όλιγαίρίθμου των μή Χρι- ιστιανικών ιμοιιρτϋριών γιά τόν Ίησοϋν. Άλλά δι' εκείνον πού θά έχη την υπομονήν νά έγκύ- ιψη καί νά εξετάση την νοοτρο¬ πίαν καί την ψυχολογίαν των διανοουμένων τής έττοιχής έκε'[- νης, ή έξήγησις &έν είναι δύσκο λη. ΙΕν τΐρώτοις, θά ττιρέιτει νά ϋ- (Συνέχε,υα είς την 2αν σελίδα) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙγΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ' τορογιράμμοΤΓθς «την τολήιρη ε¬ θνικήν μας αποκατάστασιν κα) την "πλήρη ασφάλειαν των νέων συνόιρων μας». |1Η ΒΟΙΡΙΕΙΟΣ ΗΟΕΙΡΟΣ α¬ ποτελεί άναπόσπαστον τμήμα τής Ελλάδος. Καί £χει προο- 7ην <~λί&βλ) ΣΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΡΕΚΛΑΜΕΣ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΛΕΣ Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜ9ΝΙΔΗ Γιά τό ττώς ιδιοοφηιμίζονταν, ώ- οισμένα Καλλυντμκά καί φαιρμα κευτικά ^ϊδη, σέ σμυ,ρναϊκές έ- φημΐ&ρίΙ&ες, ιάφΐΐρώσαιμε Λλλο- τε, δυ>ό αηιμ? ιώιματα. Σήιμερά
θά τταροίθόσωμε άλλες «,διαιφο-
ρότρσττΐες» ιδιαφηιμισεις, πού ά-
νεύραιμε σέ (τταΐλαιά >καί ττάλι
σμυΐδναίκά Φάλλα. Είναι έξαι-
ροτικά ^νΐδιαφ&ρουσες καί γιά
τή γλόσσα, πού είναι γραμμέ-
ν;ς (ιδλες σέ ότπταιστη καθα-
ιρεύουσα) ικα[ γιά τόν τρόπο
της διατυπτώαεώς των. Άκόιμη
γιατί σέ διάφορα ικαταστήματα,
βλέττει 'κανΕίς, νά τΓωλοϋνται τα
■πλέον έτερόκιλιτα αντικείμενα.
Στό ιέπιπιλοποιεΐον Δημητιρίου
Κοαλαμπίιδη, στό Φραγκομαιχα-
Λα, διεΐίρηιαυζετο πώς πωιλοΰνται
'<καιθήΙκλαι» ικαί συιγχ,ρόνως «6ι- ολ[α |£,ροΐφα(;) καί χοροαί». Στό καταστηΐμα ροΓτττομηχα- νών Μ. Λσιμπτιθκη, στήν όδό "Α- γιας Φωτεινής, έκτός των ρα- πτοιμηιχανών έπωλεΐτο καί τό «όδυνοικτόνον ιΝταΐβίς, γνωστό- τοιτον φάρμαικον καί έν χρήσει πα,ρά πάση οΐκογενεία άπό τοΰ 1840». Στό κατάστηιμα έτοίμων φο- ιρε,μάτων Φιργαβιώτου, στήν ό- Ιδό Μιλιταΐων (δηλ. τα Μαλτέ- ζ.ικα), ιέκτός άητό τα φορέματα ;ίιτωλοΰντο είς τι^μάς λίαν συγ <αταιβατικάς όιρείχαλκοι καί πιάτια». Στό εστιατόριον «Μεγάλη Βριεττανια» τοΰ 'ΐΑνδρέα Βρυώ- νη <Μθυμιζόμενον» (σ'υκ) υπό της ίέκλεκτης κοινωνίας, προσβφέ- ροντο τής αρίστης έκλογής έ- δώδιμα». Στό χαρτοπωλεΐον Σταματά κη, ώτΓέναιντι στήν Εύρωιταική Λέισχη, ύιεφημιζοντο ίδιαιτέιρως -ά «τγεριθώρια» (ίΐτασπα,ρτού γιά φωττογ,ραΐφίιες), παντός μεγέ θους ικαί σχήιμοπος». Τό κατάστηΐμο: τοΰ Φελήζ Κασσάρ πωιλήισεως έπίτιλων 6- (Συνέχεια είς τήιν 4ην σελίδα) ··■···· ·οο···ο·· ····················· ε)··········· ΓΕΓΟΝΟΤΙΙ ΚΒΙ ΣΧΟΑΙΙ ΚΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΜΙΑΣ ΑΝΑΚΡΙΒΟΤΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΜΑΣ "Οταν είς τό παρελθόν φύλλον έγραψαιμεν, δτι ή έγικύ- κλιος ή ριιθμίζθ'υσα την -καταβολήν είς: τοα>ς έν ενεργεια
καί τού; σα>νταξιοΰχοι>ς ύπιαλλπλον·:; των ίιΐτό τοί Δηιμο-
σίου «ΐφειΐλαμένων διαιφ>ορών αυξήσεως των· ιάπαδαχών τοϋ
.ταρελίσύντΌς έ'τους, εΐχαμελ1 την ΰπιεύθυνΌν πλη.ριοιςΜρ·ίαν
δτι 'ή έγκύκλιος, ύπογραίρεΐσα, είχεν άττοσταλή πριό; εκ¬
τύπωσιν είς τό 'Βίτνικόν Τυπογραφείον, γ&γονός αλλο>στε
τό οποίον έγράψη καί είς άλόκληροιν τόν ήμιερήσιον Τ·ύπον
τή; προ>τεα)ιθΛΐ.σης;. έν ήτο δυνατόν νά προβλέψωμεν ότι,
την τβλειηαίαν στιγιμήν, θά έ-τροκαλεΐτο σοβαρόν ικώ).υιμα
ιδία την ι&ηιμοσίευσίν της, υπό τοϋ Συμΐβουλίου 'Έ7^^ικριαιτεία^,
τώ Ι Τμήιμα τοΐ όποίθ'υ άντέίδρασεν είς την ρι'ίθμισι.ν τοΰ
ΐίΐσΐθολογίου, έπειδή —ώς πληροφοροΰμε·θα — δι' αιττοϋ δέν
έρραίθιμίζοντο καί αί νέαι άποΐδοχαί των άνωτάτακν ΐην,α-
ΓΓ.κ»ίΤ)ν ΓΑίΐτουριγων_
Ζί|τοϊ3ιμιεν καί τάλιν συγγτνο'ίμην άπό τούς αναγνώστας
μα; ιδία την έν πάση περ-υττοΊσει άνα%ραβή πληροφορίαν,
την 'δπαίαν καλή τή) πί'01·τει έδηιμοοιυεύσαμεν.
Έν προκει,μένω ύπίεΐνθυιμίΐομεν είς τοΰς άναιγντόοτΓας μας
έκεϊνο τό οποίον καί ά'λλοτΐ είπομεν. Τα σχόλια άποστέλ-
λονοαι είς τό τυπογραιφεΐον καί στοιΐχειο'Οιετοΰντα.ι τέσσα¬
ρας; ι'ΐμέρα; π,ρό της ΙικτυπΌ'κτρως τοΰ τρύλλου. Καί αυτή ή
δι»σ/οιλία είναι έκείνη ή όπιοία ιδέν μας έπιτριέπ:ει νά κννη-
γήσοιμεν την ένηΜ-ερότητα. ^ιότι εάν είχαμεν τόν απαιτού¬
μενον χρόνον, άσ'φαλώς δέν ·9α δδηιμασυεί'αιμεν την εσφαλ¬
μένην πληροφορίαν ή καί δν την έδηιμοσιε'ύα'μεν, θά «ΐχο-
μ£ν τόν χρόνον νά την ιδιαψεί'σωιμεν. Αϋτό 5μως 6έν δΰ-
τ·αται νά γίνη, διότι ή εφημερίς ιιας είναι ?τ>'δομαί>ιαιία καί
δή όκτασέλιΐδος καί διότι λόγω τοΐ μιεγάλου άρκθηοΰ των
&κ/τυπ·ο·υιμέινωΛ' ψύΏΜν, αί5τη ά'ρ'χεται ατερί τα ιμεσα της
εβδομάδος, διά νό καταστή Ιδι»νατή ή εγκαυρος οιεικεποαί-
ωσίς τηις.
ΕϊμεΟ'α (βεβαιοί ότι οί άναιγνίΤίσται μας, κατανοουντες
(Συνέχεια είς την 5ην
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΟΥΙ922ΟΠΩΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
Τής ουνεργάτιΐδός μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ
ΙΙΕ'
ΓΠΑΞΙιΔΙ
ΐΜοίζέψαιμε πολύ κρϋο δυό
βράίδια πού κάναιμε στό ταΐξι|δι.
Σάβιβατο βράίδυ καί Κυριακή
6ράδυ στό κατάστρωμα χωρίς
σκέττασιμα.
ΣΤΗ ΣΑΙΜ.Ο
Την ιΔευτέ,ρα τό πρωΐ φβάσα-
αε στή Σάμο, στό Βαθύ, μά ώς
πού νά έλθη ή ώρα νά βγοΰ|με
κόντευε μεσηιμέρι. Βγήκαμε δ-
λοι μά εμείς μέ τίς ήλικιωμένες
πού είχαμε, μείναιμε πάλι ττίσωτ
πίσω. Τούς πήγαν δλους καί
τούς £βαλαν σέ ιμια έκκληισία,
τόν "Α>ιο ΣπυιριΙδωνα. Έιμεΐς
δέν μπορεσαμε νά τούς άκολου-
θήσωιμε. Στήν προκυμαία εΐδα-
με ϊνα καφενεΐο καλοκαιρινό,
ττού εί)χε χαίμηΛά πεζούλια καιί
5έν εΐχε οΰτε καρέκλες εξω οθ-
τε άντϊρώττους, ιέκεϊ καθήσαμε,
γιατί καί πάλι οέν μποροΰσαν
νά προ χωρή σουν. "Ολοι ήταν
λιγσΐθΐ-ίμισμένοι άπό την τκΐνα.
ΕΙτταν: «κάτι νά ττάρωμε έιδώ
<αί ϋστερα ττιροχωροϋιμε». Εΐιχα με λοιπόν στούς πο'δογυιρςυς μας κάτι παγκανότες ραιμιμένες, πήρα καί ιτήγα στήν παράλιληρ λο τής ποοκυμαίας καί βιρήκα α μαγεΐιρεΐο, ζητοοσα σούπα, μά 'δέν εΐχε, πήιρα λοΐιπόν πιλάτ φι κοΛ άπό άλλο ιφαγητό σάλ- τσα ικόκκινη καί τα έκανα σού¬ πα, γέμισα τό κουιμάιρι ποΰ εί- (Συνέχεια είς τιν 2αν σβλίΐοα) ΆΐφοΟ ή Του,ρκία θέν έδέ(χ|θη δι καΜμα ίϋίττο'ζημιώισεως διά τάς καταστραφ'είο'ας ττεριθυ^ θυσίας των οπηκόων των Μ. (Δυνάμεων, πώς ήτο δυνατόν •ν' αποζημιωθή τούς θΓντ<τλλα ιξίΐμους ύπηκόους της; θά σάς ιάναγνώσω ήδηι τό &ρ θρον 58 της Λωζάνης διά νά Ιδητε υπό —οίας πτεριστάσεις Βιε πραγματεύθην έν Λωζάντ), ττοΐ- αι ήσαν αί διαπτάιξεις τάς δττοί- ας επέτυχον οί αλλοι συμιμαχοί μας, οΐί μεγάλοι λεγόμενοι συμ μαχοΐ μας, οί Ιδποΐοι δέν ήττή- θησατν ΐιΐς τό ιτεθιον της μάχης ΰττό τής Τουρκίθίς, μολονότι ήτ- τήβησαν καί οογγοΙ Βιτιλωματι- κώς ύπ' αυτής. , Α|1 δυνάμεις αυταί διά τοϋ άζ 0ροι> 38 τής Συνθήκης τής Λω¬
ζάνης έΰέ'χβηισαν όπως δια "άς
άπωΐλείας ή ζημίας πολέιμου μή
δοθούν άποζηιμιώσεις οϋτε υπέρ
των ιύπη'κόων των. ΊΗξηρ'εϊτο μό
νόν ή "Ελλάς καί θά ύπάρξουν
Ισως οιί ισ—εύδοντες νά κρίνουν
δτι ή Ελλάς ετέθη είς τιλεονε-
κτικήν θέσιν. Όχΐ, κύριοι, ή έ-
ε.αίιρεσις γίνεται, διότι δα την
Έΐλλάίδα ϋπάρχουιν είδικαί δια-
τάξεις, σχετιΐζόΐμεναι μέ την υπο
χρέωσιν νά αποζημιωθή τάς ζη¬
μίας, αΓ. όττοϊαι ύττηρξαν άπο-
τέΐλεσμα των ττολεΐμΐικών ιέπιχει-
ρήισεων καί &έν γνωριζετε Γσως
δλοι, ή θά τό έληαμονήραιτε, δτι
ΰπάρχει 6ιάτο)ξις τής Συνθή¬
κης, 'διά τής οποίας ή Ελλάς
αναγνωρθζει την υποχρέωσιν
τη'ς νά ιάποζημιώση την Τουρκί-
ςχν 'δ ά τάς ζημίας αύτάς. ΆΚλ'
ή Τουρκία αναγνω,ρίζει ταυτο-
χιρόνως δτι ιή ΙΕΐλλάς είναι άνι-
κανος πρός τουτο κ«ι πσραιτεΐ
ται τής άπσζημιώσεως.
Θά ςτδς 'άναγνώσω τώ>τα τό
άρθρον 6'5 της Συνθήκης τής
Λωάνης: ^ΑΙΙ πεοιουσίαι, τα δ -
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Κ Α Ι
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
ΔΓΟ ΙΣ5Τ0ΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ
ΤΟΓ ΕΑΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΝΙΖΕΛΟΓ
καιώματα καί τα συμφέροντα,
δσα ύψίστανται άκόμη καί των
όττοίων ή ταυτότης δύναται νά
εξακριβωθή επί των εδαφών, τα
όττοΐα παραμένουν Τούρκικα
κατά την ημέραν τής ένάρξετως
τής ίσχύος τήις παρούσης Συν¬
θήκης καί τα δποΐα άνήκουν ειίς
πρόσωπα ττού ήσαν κατά την
29ην Όικτωδρίου 19*14 ύπήικοο1
των ισυιμμάχων κρατών, θ' άτπο-
δοβοΰν άμέσως είς τούς δικαιού
χους είς ήν (κατάστασιν ευρί¬
σκονται». Κατά την Συνθήκην
έτταμένως τής Λωζάνης, ού&ειμία
όφείλεται είς τούς ύπηικόουις
των συμμΐάχων Κρατών άιτοΐζη-
μίωσις διά τα καταστροφήν τα
έκ τοϋ ττολέιμου αγαθά, εϊτιε ά-
κίνητα ε|τε 'κινητά. Συνθιμολο-
γιεϊται ά!πό6οισις έκείνων μόνον,
τα δποΐα ύφίστανται άκόμη και
των οποίων ή ταυτότης δύνατο:.
νά 'έΐξακριδωθη. Καί ταύτα ά-
ττοδι'δονται ειίς ήν κατάστασιν
-ιύριισκονται. ιΚαί είναι φανερόν
δτι, άν ή Τουρκ'ία έιτέιμεινε καί
Ιπέτυχε νά μή πληιρώση είς
Τούς ύπηκόους τής Αγγλίας,
τής ιΓαλλίας καιί τής Ίταιλιας ά
ττοζημίωσιν διά τάς καταστρο¬
φάς ή ζημίας πού όπέστησαν αί
περιουσίαι των έκ των πολειμι-
κών ιέπιχειρήσεων, δέν είναι 6υ-
νατόιν νά αναγνωιρίση τοιαύτην
υποχρέωσιν άποζηιμιώσεως &ια
τάς ζημίας ή καταστροφάς ττού
ύπέστησαν αί πΕριουσΙαι των 6-
ιμογενών ανταλλούξίμων.
Έπομένως, 5σον άιφορά τα
Λκίνητα, διότι περΐ των κινητών
θά κάιμω μετ" ολιγον λόγον, τα
ϋμττρησθέντα ιέν Σμύρντι καί είς
άΊλλας -πόλεις τοϋ έσωτ&ρικοΰ,
οιά των οποίων διήλθεν ό Στρα
τος, τα ώκϊνηιτα έκεΐνα, διά τα
όττοΐα οί άτυχεΐς Ιδιοκτήται των
ίιτιστευον δ,τι τούς έλεγον, δτι
δηλσβή ή Συνθήκη τής Λωζά¬
νης προΐβ'λΐπει περί πλήρους ώ,-
ττοζημιώισεως, όσον αφθιρα λοι¬
πόν τα άχινητα αύτά, δέν ύιτο-
χρεοϋται ή Τουρκική .Κυ>βέρνη-
σΐς να οώση άποζημιώσεις, πα-
(Συνέχ&οα ειίς τήιν 4ην σελΐοα)

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
ΤΟ ΑΙΔΥΜΟΤΠΧΟΠΗΣ 8ΡΑΚΗΪ
Ποϊοι Σουλτανοι, Πασάδες καί αλλοι Ιπίσηΐ|)Λΐ Τοΰρκοι
εγεννήθησαν έν Διδυμοτείχω ή επεσκέφθησαν ή έξωρί-
σθησαν έκεϊ ή απέθανον, ή εξετελέσθησαν,
Γ'
ιΠΛΣΑΣ
ΙΜΠΝ - Ι - ΑΙΜΠΝΤ,ΕΛ
,ΜΟΥ-ΜΝ
ΊΗτο Άλβανός καί
έν τοις άνοικτόρο'ς Δωρ,',θνι
ΜέΙγιας Βΐεΐζύρηις, τόν "Ιιδον αίίώ-
να, ιίττΐ Σουλτάν Σοϋλειιιάν
τοθ 6', τοΰ ΚανονίΙ ('ΝομςΕΐΕ-
του καί Μεγαλοπρεποΰς. Δ :-
τήλ&σε ιΔιοικηιτήις διαφόρων '.-
σεν είς ύψηλότιερα ιάξιώματα.Τό
σε τόν Κοοπουτοΐν ττ, οά ('Αοχι-
ναΐύαρχον, Υπουργόν των
τιικών) Χαιρεντίν ιΒορ&αρόΐΓ'-η,
ειΐς την ικατά τής ιΝοτίου Μ 3-
ιλΐίας εκστρατείαν Μετέΐχ1. δέ
ικ«ί των ττοός 'κςχτάίληψιν .ής
Κι ρκύρας Ιίτπχειρήυεων (1'5Π7)
ώς ώριχηιγιός τοΰ στρατοΰ Σερσ
σκέρ = Άριχ στρώτηιγος). Δα
την ϊράσιν τού ταύτην, καΓι τα
αλλα πολιτιικά Γτου προτερήΐμα-
τα, έπέΐσυρε την εΰνοιον τ:ϋ
Σοαλτάνου, όστις, άχι [.ιό'νο.
τόν κατέστησε γαμβρών τού ίπ'
άδ'ελφτ), οΊλλά ικοΛ τόν ανύψω¬
σιν είς ΰψηλότερα ώς" δώματα. Τό
(115019, διωιρ'ΰθη Μέγας Β:ζύ:ης
Οεριέπεσεν ιδμως €πό ΐυ^
αν καί την άργήν τής κζ,ΰγζν
τοΰ ιΣουΙλτάνουι καί τοϋ λαοϋ.
Διότι εΐχΕ διοπαξει νά τ μα-ςΓ,θή
μίια ό!θω|μανίς Ιερο,δουλος & * #-
Τϋοκοττής των γΐεννηιτικών της 6"
γώνων. Καί 'δ'ά τούτο ιΐδέΐρε
νά διοβξεαχ'θτ) την σουλτάν ζήν
άίδελφήν, νά παιιβή £κ της ιι;-
γ6λης βεΐζυρίας, τό 1541, κιαιΐ
νά ιίξοιρυιθή είς Διΐδυμότειχον.
ΊΕικ'ξϊ ι&έ, ιέπειδή ήτο λόγιος, ο
νόγιραΐψιε διάφορα δργα άρα'β -
σχί καί τουρκιστί (μάλλον εΙΙς
την ιάροβδοτουιρκικήν γλώσσαΛ)
—ΐερΐ πολιτιικής Κυρίως δέ Ίοτο
ρΐοον της Τοι,ρκ.'ας, μί<χ,ρι τοϋ 19412, ή όποί'α Ιδ'ακρίνΐεται 5ιά την Λκιρΐΐ&ε άν της, ικα>ί την όττοί
αν άφιΐρωΓ ν ιειΐς των σοιΑτάν
Σουλεϊμάν (ιΜοικρή 16, 31Ι9)
κοΑ (λ,ειξιικέν Ήιλίου 12-034).
Ό ιμοΐκοαρίτης Μολτιά5ης Στα-
μούιλης, είς τόν 17ι;ν τόαον των
«θρακικών» τοΰ «θρακυκοϋ
Κέντρον» (έτος 1942, σελ. 447)
έ
μου
Τοθ Πανοσιολογιωτάτου ΆρχιμανδρΙτου
κ. ΜΙΚΟΛΑΟΥ Β*.ΦΕ!ΔΟΥ, ΚαβηγητοΟ
κατέστρεφον οί Βούλγσιροι ικα¬
τά τούς Βαλικανικους τιολέ-
ΐους. Έπ&σκευάιοθη κατόπιν
ίν μψει, ώνοιμάζετο δέ συνή-
3ως, είς παλαιοτέροι,ς χρόνους,
Γ.ιτί
των ιΐιρώΐτιων
ύπήριχιε 'λουιτρός
δτι ό λουτφή
τό 1543
ΟΡΌΥΤΙΣ ΠΑΙΣ ΑΣ
Είς την τκρ~,μ«τε!αν
α
η ρμ μυ
«Τα ίερά ττροσικυινήϊματα των
Μωαμεθανών Διδυιμοτε ιχαΛ»,
κοθώς καΐ «ίς τό άνιέΊκ>δοτον "ρ-
γον 'Γενική Ίιστορία τής Άρ-
χκχίας ττάλεως ΔιδμμοΐειΊχου»
(σελ. 345—376), άναιφ-ρω έκ-
τός ιβλιλων, 'καί Ιδύο προακυνή-
ματα τοΰ Όρούτς πασά. "Ενα
«μ'Ξοτ'ζΙτ» ΐκαΐ ιτό Μαι. σαιζον
τού (Μεστζίτ λέιγετ^ι τώ Τζαμί1,
ι Μινορέ, δηιο·δή χωρίς
Ό Όοούτς η3?σάς ήτο είς έκ
(Ί>ν 'διοικητων τοΰ ο&Όί ΐατν γοΟ
στροσού. Άατ'βαΛε ι5·έ καί Ι'τά-
φη 'έν Δΐιϊιΐ'αοτει'ΐχω είς τό έπώνυ
ιμον αυτού Μαι.ΐ3<χΐλι=ΐον "Οπως είχον >σηι ιςιώΌει Βΐς την μντμο-
ν:<.|9εΐσο?ν προ,γιματειαν, ό Ό¬ ρούτς ττσσάς δέν είχεν όικόμη άττοβάνε , ώς <ραίεται, > αιτά
τήιν ϋττις|χ·ήν τής είς Διδ^μότΙει-
μ
ιμεταίβάισεως τοΰ Τού,ρκου
ττεριηιγηΐτοϋ Έιλδιγ'
■πή. "Ή κατί ό:ν :Τιχιεν
δέν ιεΙχ|εν εΙσέτι κτιστη ΐ'ό
σ&.ιλΕΐον τού. Διότι ό Έλδιγιά
ά~αριθμεΐ μέν ι"αετοοξϋ των ι ωα-
μ:θχνικών τυρσσκυνημόπων τοϋ
Δ£
ρημόπων τοϋ
Δι£>υμοτ.ιεί|χου τό /νιετζΐτ τοϋ Ό-
ροοτς τκχίθά, 'δέν άναφέρει δ-
ΐμως τίττοΐί, δ>ά τό μαυοωλεϊον
τού. Έν ττάαη ττ:ριπτώσει έξώ-
γεται δτι ό Όιρούτς ιτασάς εθ-
ΐρίθικιε,το 'έν Δ.'δυμοΤεί,χφ ττρό
τής Επισκέψεως τού 'Έ'^διγί.α
μετ* αύτην. (ί,5έ ·~1ς την -ραΐγιμα
τβθαν μου <*Ι. Μωαυ,εθπτνικά ττροσκυνήματτα» ·ε'ις τα «θρακι- ά ύ τού «θροικικοΰ ρ, τοιμ. ί1Ι2-ιΐ939). ΙΠρό Λρκετών ίτών (ικοαά την ίν θρώκη ίπτηιρεσίαν μου «11924-11937), 'δυε,τη,ριεΐτο (Ιδέν γνωρίιζω οήιμε,ρον) ή γ€νεά τοΰ Όρούτς ττασδ 'έν Διδλιμοτεί,χω. Καθ" ά μάς 6λΙε·γον ό Τοθρικος ς Κάτω λουτρός, 'ϊν άντ 'ή πρός τόν 'έν τη ιΚ'εντρι,κη ΐτλα- τε'α Διδ^ιμοτείχο^, καί ι!να:ντι τού μεγάλον Τΐζοια Ον,, τού Ι^ε- γαμί-νου Σοϋλτάίν Βαγισζήτ, ύ- πάιρχοντα ι&λλο'τε ικαί άτό τοίλ- Λών έτών ικατ;'οτρσ|μιμένθ, &- Οα 'άκρ β ως ύΓάριχει ήδη άρτο- ποιεΐον τής οΐκογιεινΐείας Κηι&ηΐρ- ζή — Σγουρ 'δόν, ικσι9ώς *να έκτΐνως είς την ΓενικήΛ· Ίστοο^ν τού Διιδυαο τείχου. Είς ποΐλαιοτέρους Βι.ιζαν τινών Σουλιτάνων, ήχ ρς καίί είς την κορυρήν τής μεγώ- ης Άι-ροπά'λεως·, είς τό μέΐαεν καίί ομαλόν |μέρο·ς αυτής. ΈκΕΐ ιδ.ατηροθνται, μέχρι σήμερον, φχνιερά Γχνη τοΰ λουτροΰ Ιϊκεί- νου, λάκκος, δηλαΐδή τετράγω- νος 'δ=ξ3ΐαενή. Ό ικόι:ω λοιττόν. λου'τιρός, ιδλέ'γιετο κοτί «Σίιπ — 3ίπ» £νεκα της καΐλής ήχ,'τΐ'κής ιτήν 6ττοία?ν £Ϊχιεν, ώς £κ τής ΐκα- λής τε'χν κης ικαταί'κευής τού. ΙΕΙκ τού ΊΟροοτς ττασα γοντο Ιδ6ο ιά'δελφθι, ό μμ τζής» Τσιχ;ο άγόίς καί ·ό Με- ιχιμέιτ αγ άς. Μετά τάν θάναιτον τοΰ "ρώτου, τόν ιεΐ,χιε δισ&εχθή ώς χαμαιμτΐζής ό &εύτε,ρος Τοΰ τον Ιδέ ό αΐός τοϋ Ταχύρ, Άρίΐφ Ιέφέντηις. ΊΕικιείνον ττώλιν ό υιός τού Μειχιμέτ, 'Αΐλή έΐφίντης. Μετά τάν θάνατον τοΰ Ό¬ ρούτς πασά, άνίε,γιιγνώσ'κετο έν τφ λουτοφ ικατ' Ιτος, την II ήν Μα,ρτίου «ΊΜε'διλούτ» (Γενέθλια) είς ανηιμόσυνον τοΰ ίύρυτού, ικοιί δι>:νέΙμετο «ττιλάφ» (τηλά1-
Φι). "Ό ΙΑιλή έφέντης οίχε θυ'γσ
τέρα καί Ιέ'ζ αυτής έ'γτγΌνήν. Είς
αΐός τού 'ΑΛή, ιδ ίΛοοσχά έφέν-
τη,ς, ,'ϋζη ©ίς την Άιατολήν.
'ΊΑΙλλος Κ>έ υιός, ιό "Αχμέτ 6-
φέντης άτΐέΐθανεν έν Διδίΐμοτιει1-
χφ ικοίί Ιέτοΐφη είς τό χρησιμο-
ττοιούΐμενον ιάκ'έιμη τότε μέ·γα
τουιρικιΐκόν Νιεκροτα'φεΐον, £νθα
τό ΜοίυσωΙλεϊον τού Όρούιτς πά
^α. ΓΤρίν ομως τταιρέλεπ έίτος
πΐεριεκόπη ιάρκετόν τμήΊ-ΐα καί
κοΒ' δΐλον τό μήκας αυτού τό
νεικιροταφΐΕΪον, πτιρός διαττλάιτυιν-
σ.ν τής 'ςττενής έδοθ, της κε μέ-
νηις ιμεταξύ της βορειοανατοιλι-
κής ττλευιρας τού νεκιροταψε'ίου
καί ΓΓών έναντι αυτού οίκιών
Καιτά την το ικοττήν ίικιείνων ά
νεφάνη τό πτώμα τοΰ Αχμέτ
κσΊ ιίτά'φη ιπρός τα ίνδοτί'ρα
τοΰ ν'ε'κροταιφείθν». "Η διοτηιλά-
τυΐνσις τής μντ,ίΐσνευβε^σης ό-
6 ού δπως κ αί των ΰλλων 015ων
>εΙς ιδιά,φΐΓ,ρκ σΓίαΈΪα τής πόλ'εως ι
5::ρ->ή'3η ύτυό τού «Καημαχά
μη» (.Υττε'δο'κητοΰ—Ιπάρ'χου)
'ΑΛή ΙΠκσιλήτΓ. "Εκτοτε έπαυσε
χιρι-ο υοττοιού'μενον τό ττοπλαιόν
ιίκεΐλο καί .μ^'γα Ν'ΊΧΐοοταφ^ΐον,
τό δΐτοΐον, είς ΓτΓσλςΐιοτέοοΓν 6πο
χήιν, εΤιχΐΕ τειχίσιει ό στρατιωτι¬
κάς διο ικητής Δ 'διΙα;τε'χου 'Μα
χμοάτ πασάς, άιλλα: κατεστρά¬
φη όιογι&τερον.
"Όττως 'άναΐφέρει είς ιϊλλα κε-
φάΐλαια: τής Ίστορ'ας Δι&ϋμο-
τείχοο, τό ιικροτπΐφεΐον κατε-
σκόφη βσιθιαη&όν καί κατεστρά-
'φη. Παιρβμεινε 'δέ ωοιον το 6τγι-
δληΐτικόν Μαυσωννείον τοΰ Ό¬
ρούτς πασά. "ΕιχΈι τετιοοτ/ωνον
οχηιμα, τέασαρ£ς ιδέ στηΐλαι, ττο-
ι5·ες, στηιρΓζουιν την στέγην. 'Έ-
ιτε «&ή 'δέ μοκρόΕΐΗν, είς τόν τκχ-
'ραιτη)ροΟντο:, φαίινονται τρε,ΐς
ιμόνον π6δες (τριπόδι), ή £κεΐ
5περ9ίν συνο κια λέγϊται ισ.
Τρ.Ίττο'δες Τό ιΜσ.ισ&.ιλεΐον, λθι
ττόν, ιέικεΐνο ίσταται πιερίοτττον,
καίί £πσ—ΐΕθει, ιχέ πέιβιμον Λΐρό-
ττον την περιθιχήν ιέΐκείνην, ή 6-
ττο>α 'δυστυχώς αετοο&άιλλεται,
ιδισρκώς καιί ιπορισαότιερον είς
κήπους καί ιάγσούς, οίικόιπε5α
καΐί οίικίας, καιθώς καί σχολειό.
Έκτ ώθησαν είς την ιτρός τό
Διοικηιτήριον όόκιραν τοι>, μετά
την ι*κείΙ&:ν άνσχώρηαίν μου
ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ
ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ
21)3 - 20)4
ΚΡΙΟΣ
ΐΔέν πρέτοει ττάντα νά έξωτε-
ρΐ'κΐεύετε τίς σκυψεις οας. Κιν-
δανεύετε ιέτΐσι νά ίττήγπε πρώτγΐμα-
τα πού θά πληιγιώσουιν τούς τϋλ-
λςος ικοοί γιά τα όποΐα .κ ι* έσεϊς
Ύΐρή/γορα Βά ιμετοτνοήσετε.
21)4 - 21)5
ΤΑΥΡΟΣ
Δι,ισαιρειστεϊτε μέ τή στάο
σας τούς ιφΙΙλους σας ικαί τούς
χάΐν·ετε σΐιγά - σιγά. ΆλλάιξΙετιε
τοικτιική γ ατί δταν 9ά τούς
χρειαστηΐτιε Ι&α είναι ή σειρά
τους νά ισας περιιφροιήσοον.
22)5 - 21)6
ΔΙΔΥΜΟΙ
ΙΑιλλεττάΙλληλα ψεόΐδη, σάς £-
καναν νά 'χάυετε την έιμπιιιττοσύ
νη ιάγιαπτηιμένουι ιπροσώπου. Φυι^
λα(χ6ήτε γιατϊ σάς έτοιΐμάζει
ιμία τραμερή ΙέκΙδίικησι ή όπτοίια
δμως σας ά)ξίιζ·-ΐ |μέ τό παρα-
24)9 - 23)10
2ΎΓΟΣ
22)6 - 23)7
ΚΑΡΚΙΝΟΣ
ΊΑν νοιώθετε την άναγικη νά
προδήτε σέ ιέ,κμυιστηιρεύσεις δια-
λέΐζετε πρασεκτΐ'κά τό πρόσωΐττο
στό όποΐο Ιθ' άνοθξετε την ικαρ-
Ιδιά ισας. Πε,ριορίαετε τίς ό—αι-
τήισεις σας δσο τό Ιδυναιτόν.
24)7 - 23)8
ΛΕΩΝ
ΐΚ'ίνΙδυνος νά (ΐτέισΐετε θΰιμα ττρο
'δοσίας ή ιάπάτης. Προισιέξατε ικά
θε ισας ενεργεια γιαιτί κιν'δυνεύ-
ετε νά χάσετε (χρήματα άλλά
'καί την έΊκτίμησι προισώπων τού
π!εριι6ά)λλοντός σας.
24)8 - 23)9
ΠΑΡΘΕΝΟΣ
Οί πρωτοιβουλίιες πού άνα-
λαμ'&άνετε είναι πσλύ άπτοβοιτι-
κές /πρός τό ηνχρόν 'καί Ισυιγικεν-
τρώνουν την ϋπιΐδοικιμασία ίτών
πιρουσταιμένων σας. Άλλά πολύ
γρήΐγορα θά Ιάΐποίδειιχθή δτι ύ-
πάίρχει ό κίν'δυνος α™οτιοχίας.
οθκογενιειαΐκής φύ¬
σεως ή όττοία τταιριφμ£ν·ε έ'Κ'κ.ρε-
μής ιόιπιό πολύν 'καιρό θά τακτο-
ποιηθή παλύ σύντομα
στήν 'αεοολάιβηισι ττρθισωιτου Ίτού
άητολαιμβάνει τού ικοινοΰ
σμοθ 'καί έικτιιμήισεως.
24)10-22)11
ΣΚΟΡΠΙΟΣ
|Στόν κοινωνιικό τρμέα άτκχρ-
5(ει ττιθανότης νά άντιμετωττ'ίισε-
τε ιπρο6λήιματα σιχέσεων
τι προσώπων, τα όποϊα θά £/π -
θιμοθα'αν ττοΐλύ νά έρθουν σέ
στιενώτιειρη ίηταφή μαζί σας £νώ
έσεΐς 6έν θέΐλετ'ε.
23)11 -22)12
ΤΟΞΟΤΗΣ
άντίτταλοι
Βά ιπροσττα^ήσουν νά αάς έκτο-
■τίσουν άιτιό Ίργαοία ιττοΰ ύιτόσχε
ται μεγάιλα 'κέρΐδη. Μ'ιν άΐφήιν'ετΐ
(3Λ«κιμετάΙλ.λευιτα μερΐικά ιιλ'εονε
/κ,τήΐματα ττού ύπάρχουν σήμερα
στά χέρια σας.
23)12 - 20)1
ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ
"Αν χρησιμθίττοιήοιετε την κα-
τανόηαι καί την λετττώτητάι σας
θά ιμιπΐρέσετε νά έττωφιεληβήτε
ΰΐτπό Ίξαιρετιικά Όελεαοτιική εύ-
'καιρία ιτού 'θά ισάς πορουσια-
σθη οΤόν αιΐσΐθηιματιικό τομέα
στό (α;μέσως ττροισειχές ιμέλ,λον.
21)1 - 19)2
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
ΙΠι)θανή ώλλαγή
ως οτήν έργασίο: σας θώ οάς
Ιδώσηι την εύκαιρία νά ικινηιθητε
πιό ΰνετα 'καΐ νά ώνααττύξβτε
ωρισμένα σας ττλεονιε,κτήΐματα
πού θά Ιέκτιιμηθοΰν πάιρα πολύ
α~ό τούς ,τζροϋστοιμένους σας.
20)2 - 20)3
ΙΧΘΕΙΣ
Τό ττρόσωττο ττού ένΐδιαφέρε-
ται γιά σάς θά έπιθυμοΰσε κά-
τοως —Ερισσ&τερες &κβηλώσ'εις
άντσ}ποκρίισεω.ς έκ μέροας σας,
άλιλά ΙέτϊειΙδή Ι&έν τίς 6λέατε>, ύ-
ττάρχιει ττιθανότης νά
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άοτρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
ΤΗΛ. 848-103
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΝΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
(. 1Ι93(71) ώραι:ν
οΰ Γυ-
Αλή μπέης καί αλλοι, ό πασάς μνασθου, πολύ δέ πρότερον λαμ
Ιέκΐεΐνος εΐχιε κ,τσει καίί ενα ώ- τΐιρός «ηιιιΐοτικόν Σχολείον είς
ραΐον λουτρόν (είς την άρι—ε- την άντ·ίπο6α γωνίαν τοΰ Γυ-
ράν όχθην τοΰ «ιΚηζή,ντ=ρε» μνασίου.
ΟέρυΙθροποτάιμου), τόν οποίον (Συνειχίιζεται)
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΑΛΕΞ. Κ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
"Ενας άκόαη Άϊβαλιώτης
χαΐθηικΐε τόν ττεροισμενο μήνα. Ό
ΑΙΛΕΞ,ΑΐΝΔΡΟιΣ ΚΥΡ. ΚΥΡ1Α
'ΚΙΙΙΔιΗΐΣτής γνωστής μεγάλης
οΐίκογι-νείας των ιΚι,δωνιών, τού
Κυριακού Κυιριοίκι'δηι πού ήταν
διιευθοντής τοθ Κττΐ'αατολογίου
καί ήϊρως τήις τότε Έθνίκης
'Αίντιστόισεως.
Ό Έ'κλιτΐών Αλεξ. Κυριακί-
ϊ>ης όιετέλεσε Διει,ΘΟντής τού
Λογιστηρίοο τής Α^Ε. Χαλ'κοορ-
γία 'ΜανετοττούΛου ικαί. Δ. Σύμ-
φοαλος αυτής. 'Νεώτατος κατε-
τάτγη είς τόν 'Ειλληνικόν Στρα¬
τόν ώς ίθε>οντής. Έιτολέμη,σε
είς την Μικράν Άΰίαν καί έτι-
μή|θη είς τα ττε'δ α των μοΐχών,
(5ητολυΙθΐείς μέ τόν βαθμόν τού ί-
•Φέδρου λοχαγοϋ.
Ειίς τούς ά5ε,λφούς τού Κοί¬
νον, Στρατόν καί Μενέ'λαον ικα-1
(515-λφάς τοι> Λιεακοβέαν, Έρι-
Φίλην καί Δέσποιναν ΐκαβώς 'καί
τούς λοιπούς ουγΐΥΒνΕΪς τοο,
*πΜ9ύνομεν θε,ρμά συλληηΐηΓΓή(-
ρια.
(Συνέχεια έκ τΓ>ς 1τ>ς σελίβος)
ισταΐλγία περοοσμένων καλών
καΐιρών,, άρχεται νά θυμηθή καί
νά ίθυμΐιση στούς Φιλομεγαλο-
σιχολίτες την ύποβλητική έθνιικο
'&ρηισ'κευτική έορτή των Τριών
Ίεραρχών στή ΙΜιεγιόίλη τοΰ Γέ-
νους Σχολή — τή μεγαλώνΜμη
αυτή ττνευματική κυψέιλη τού Γέ
ν ούς, τΓθϋ λειτουιργοΰοε ττθιλύ
πρίν άττό την "Αΐλωση τής Πο-
λης μέ την όνσμασΐα τΐότε «Πα-
τριαρχική ΊΑικαΙδηιμία» καί ττότε
«ίΠατρια-ρχική Σχοιλή» — την ΐ-
Ιδια αυτή ώρα οΐΐ λογιοιμοί μου
φτειρουγ'Οζουν όισυιγκιράτητοι σέ
εύρύτερους ιό.ρι|ζοντες, ττέρα ά-
-πό την ΠόΙλη, ττανω στή δαρυο-
μθΊΐρη Γή τού ΐΜεγάλου μοος
θρήΊνου ατανω στή θράικη, τή
ιΜικρο)σία ικαί τόν Πόντο μου,
κοιΐ. όραιματίιζαμαι ττένθιμα ώρό>
μαιτα ικαλ ώκούσματα, αΐματα
κα!ί θάκραα'...
Άικούω τίς καιμτηάνες νά χτυ-
ττοΰν χαριμόσυνες στίς πόλεις
κα!ί στά χωριάι, ιτού άνθοθσαν
κά—ότε στίς |άληισίμόνητές μας
ττατιρθδες. Καί. μυριάδες ύττόδου-
λοι ύΐδεΐλφοί τίληιμιμ/ϋρί'ζουν τίς
'έκκλησιές εΰλαΐδικά·. Ίΐερεΐς έ-
6ώ καίί ΊΑιριχΊερεΐς έ κ εί, μετά τή
θε α Λειτοαργθα των Τριών
"I-
εραρχών, ττι=ριστοιχισμένοι από
τούς ΈττιτρότΓθυς των έκκλησι-
ών, άττό τούς 'Εφόροας των σχο
λιών καί άιπό τα ττλήθη των όμο
γιενών, ψιθάνουν στά σχοιλειά.
Τούς ύπο'&έχονται οί διοάσκα-
λοι ,καί ό χορός των μαθητών
καί μαθητριών ψάλλει πρώτα τό
Άιπολυτΰκιον των 'Αγίων, κ' 8-
ττειτα Ιδυό βασικούς σχοίλικούςί
5μνους της '.Εορτής:
Την ψαι&ράν εορτήν των Τρι¬
ών
τής νΜεγάλης Τριάδος Ποιμέ-
νων
'έκτΐείλοΰντιες, φααΐδρώς πρός
θεόν
ιολ«ο—έμψωμεν Ιδάξαν καί αΐ-
νον'
ιΚοοί ό θεύτερος υμνος — ό δι-
θύραιμδος των Ιορυτών <καί Εύ- ■εργετων — ττού ώριχίζει μέ την στφή Τιμάτε, λέγει των άρχαίίων Έλλήνων ή κλεινή σόφια, τι,μάτιε έΐργ' άνορών γενναίων ύψίψρων νοϋς, θερμή καρβια τώ ιδήιμα των καθαδηγΐεϊ! Ή φωνή τοθ χοροΰ σταματά. Τό μαγευτικό δραιμα τής εορ¬ τής των Τριών Ίεραρχών στή 'Γή τοΰ ασταμάτητού μας θρή(- νού, σδήνει. Καί. γηρίζουν ο'Ι λο γισμοί μευ οτήν Πόλη. Καί τό- τεστά χείιλη τηρο6ά!λλ€ΐ τό κα- ταβΙλιΤΓΓΐιΚΟν Ιέρώτημα: —'Τί δμεινε στήν ιΠολη — στή 'Μεγαλη τού Γένους Σιχολή, στά ΙΠαιρθεναγωιγεϊα Ζάπτπειο και Μ ωακεθμίειο, στά Γαμνάσια Ζω- γιρό;φΐε'υο καί Κεντ;ρικ6, στή θεο λογική Σχολή τής Χάλκης καί ο' 'δ.λχχ τα Δηιμοτικά Σχολειά της ^μογενείας, τί έΊμεινε άττό την έορτή των Τριών Ίιειραιρ- χών; Τίιτοτε ιή αχιε,δόν τίττοτε' ■«ίΓιατί τα σκιάζ' ή φαβέρα κθίί τα τϊλαικών' ή σκλα!6ι·ά» >
«ίΚάθε χοονο - λέγει ό φί-
λος κ. /Νικηιφόρος 'Ελεόττουλος
— την επέτειον εορτήν των Τρι¬
ών Ίιεραρχών, υελιεΐται έν τω
ΠατριαρχΐιΚφ ναώ Πατιρια,ρχική
καιί Συαχ>δική Λειτοοργία μ'ε-
τα ιΐεροϋ μνημοισύνου ύττέρ όα-
τοαΐύσ€ως των ώειμνήστων ττροσ-
τατων των γραιμμάτων καί 5 ι&α
σκάλων τοϋ ιΓένους. Παρίσταν
ταα οί "ΙΕψοροι, ό Δ)ντής <καί ο' καθηιγηταιί τής Μ. τοΰ Πένους Σχολής καί οί Δι&ϋθυνταΙ ικοΛ κα)θηιγητα:ί των λοι-πών 'Εκτγοκ- ιδευιτηιρίων. Τόν τκχνηγυιρικόν της ήΐμέ,ρας μέ θέμα έκ τοΰ &ί- ου καί τής δράσεώς των Τριών Ίεραρχών έκφωνεΐ συνήιθως ά- ττό τοΰ άμβωνος είς των κληρι- κών τού ΟΙ'κουιμενυκοΟ Πατριαρ χιείου, ιάκριιβως οττως εγένετο έτίί Σιχολάρχου Εύισταί&ίου ιΚλε οδσύλου, δταν τό 1665 συνέστη τό τπρώτον ή (έ—έτειος έορτή τής Σχολής. (,ΈΙΘνική σημοοσΐα τής εορτής των Τριών Ίεραριχών κλπ. Άιθήναι, 1966). 'Αλλά μήτιως ιέΰώ, στήν Έ- λεύθερη "'Ελλάί&α είναι καλλίτιε ρη ή μοΐρα τής ιμεγάληις μορ- Φωτικής εορτής; Τό σοφόν *Υ- ττουιργεϊον ΠαιΙδείας καΓι θρη- ο"κει>!|μάτων την διέγραψε αττό
τό έοιρτολάγιο της Δημοτικής
καί Μέισης Έκτται,δεύσεως, ικαί
την περιώρισε στό ττλαίσιο των
Πανεττ ι στηιμ ίων.
ιΚι ιδμως 'ό Σύνδεσμος των Με
γαλοσχολιτών την κοθιέρω'ίε
σάν έτήσια έορτή τού, γιά νά
θυμαται ιμιάς δμορφης έποχής
τή ψλόγα καί τή χαρά, καί να
πνίΐξη τόν λογμό καί τόν ττόνο
'Αλλά ,ττρό τΐαντων γιά νά καλ-
λυεργήση την ϋδέα της έτΓθΛθτ
φοράς τής εορτής των έλληνι-
κών γραιμμάτων στά Σχολεΐα,
'διότι ,μονάιχα £τσι θά έατΐοτιζ'Ξ-
ται ή στκοδάιζουσα νεολαία μέ
τα νάιματα τοθ έλληνοχριστιανι
κου άνθρωττισμοΰ, τοού ττηΓγιά-
ζοον κατ' εξοχήν άττό τα <ηχ(:τι- κά κείμ;να καί διδάγιμαιτα των Τριών Δι'δασκάλων, καΐ ή Κογ νωνίαι ή 'έλληνική θά ιτληροιφο- ιΚ·Α(ΠΙΠΑ/ΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟ^ Ο ΜΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ιΔ. ΛΟΥιΚΙΔΟΥ Πρό τΊμερων <Λ Έικικληισία «εώρτασε μϋαν αττό τάς λαιμττρο τέρας εορτάς της. Την έοιοτήν τού Πρηιγοοίου θεολώγου. Ό I- ε,οάιρχης αύτός συγικαταλέ.γΕται μετοίξύ των /αστέρων τΐιοώτου μ= γέΒους οί ιόποΐοι κοσιμοΰν τό νοητόν στεοέωιμα τής Χριστιανω σύνης ικοίί μέ την ττνιςυιμοϋτ^ικήν των όΐκτινοβθ'λιΐαν καθοίηγοθ; τόν άνθρωπον εΐίς τόν πραγμα¬ τικόν τοι> ιτροοιρΐ'σμόν. ΐΕΐναι ό
ττολύφθογγος ρήτηρ τής Έκ-
κληισίας ιμας, ό ό,τοοΐος κατώρ¬
θωσε μέ τή|ν· δύνοζμιν τοθ λογου
ν' ΐϋιναγάγη είς ύπιερτά'την ^ λο-
σοφίαν τή/ν Χριστιανικήν θρη^
σκει'αν καί νά ικατατροιτώση μέ
τόν εύχε.ρέστειρον τρόπον τούς
τΓνΥΓον ιά|μειλύκτους έχι&ρούς της.
Άινήικει είς την πτλειάΐδια των βΐε-
οτονεύστων ιταΐΌέρων, οί όττοΐοι
κατιενάησαν ιδτι Ι&ΐς την διΙ&α-
σκαιλίαν τού 'Σωκράτους, τού
Πιλάιτωνος, τοϋ 'Λριστοτέλουις
κα'ί γενικώς £ΐς την θ6ρα)9εν
Ιλΐεΐγιομένην σοφιίαν των 'Ελλή-
νων ύτοάρχουν σττέιριματά τίνα ά
ιτοό την δι'δαισκαιλίοον τοΰ θέαν
Ιθρωπτου καί 6έν έιδνστασαν νά
γίινουν 'διαπρύσιοι κή,ρυκες τής
'συναιδελφιώσεως τοϋ 'Ελληινισ-
μοΰ ιμέ τον Χριστιανισμόν. Έ-
χοντιες ώς τταιρό.'&ειγιμα τόν ατ
τράστολον των 'έθνών Πσθλον, έ-
φιλοτέχνηισαν ιμέ απαράμιλλον
ζήλον την χρυσήν εκείνην γί-
ΐφυιραν, ή όττοία ώ|δήγη|σε των ί
ιθνικόν ικόσμον είς τόν δρόιμον
τής Αληθείας. ιΔιά την πραγμα
τοποίησιν τού Ιεροΰ αύτοθ οκο-
τΐσΰ, τραίρ'εΐδέΐχιθηισαν δτι μόνον ή
ιέιλληνιική ,γιλώ·σσα ιμπορεΐ νά ΰκ
φράΐση τα 'δόγματα ικαί τα ύψη-
λά νοήιματα της χριστιανικής
θρησκείας ιδτοτν 'δέ ό όητοστά-
της τού Χριστιανισιμοΰ Ίουλια-
νάς ήΐθέΐλησεν ώς αύτοκράτωρ
τΐλΐέον νά ιάΐφαιρέση άπό τ& χέ-
ρια των Χριστιανών τό άκατα-
μάτχηίτον αύτό οπτλον, ή άντιΐδρα
σις τοϋ Γρηιγο,ρίου' υπήρξεν ά-
ιμ&σος καΓι θαρραιλέΐα. ,ΕΙς των
α' στηιλιτε'-ΐιτι'κόν τού καιτά τοΰ
Ίουλιανοΰ κατοτγιγέλλει μειτά
τταίρρησίας την ανίερον αυτήν
τίράΐξιν τουυ Ικαί άττο5ει<νύει μέ Λκλόνηιτον έπιχειρήματα την ύ- ■φιισταμένην συιμμαχίαν μεταΐξύ τού ΊΕΛληνισμοΟ καί τού Χρι¬ στιανισμόν Πρέιτει νά σημειω- θη, &τι την έττοχήν εκείνην ή έλΐληνική γλωσσα ήτο διαδε'5ο- ΐμέϊνη, ειίς ιό'λόκλήρον την Μ. 'ΙΑ- σίκχν ικαί &ίς την Κατπταδοκίαν φυΐσϋκά. Άς ϊδω|μΕν, δμως, τί λέγει διά την ιΚαπτπτα'δοκίσν ό ΐδιος Γρηιγόιριος, είς τόν έττΐ'- τάΐφιον λόγον τόν οποίον Εξε¬ φώνησε μετά ιδύο έτη άττό τού θα,νάτου τοθ φίλου τού Βασι- ΐ£ου. «ΙΠαλλά μέν γάρ ήιαΐν ό Πόν τος ιίκ τού ττοπιρός προιδάλλει !διηγήααιτ·α, πολλα δέ τό έμόν «.δοΐφος τούτο, οί σεμνοί ιΚαιττ- ττα'Ιόκαι τό ιμη|δέν ήττον ικουρο τράφου ή ιε&ΐτυττον». ΙΕΐίς την τΐερυκθΓττήν αυτήν ό ίιρηΐγόριος όναφέρεται είς τόν τό.πον κατοτγιωγής των γονέων τοΰ ι*ικ Κα'σαρε'ας φ λς>υ τού
καί λέγιει ιδιτι ό Παντός άιτά
τόν οποίον 'κατήγετο ό ττατέρας
τού Γχει νά ιέτϊΐ'δεί/ζη &να ττλού-
σ όν καί Ίοτοριικόν παρελθόν,
ιί.'Ίλιά ικαί ή ιΚατπταΙδοΙκία άπό
την 'δποίαν κατήΐγΐετο ή μηιτέρα
τού 'ΕΙμμέΙλεια δέν μένει ητίσω
είς τόν ταμέα αυτόν. Διά νά δώ
Γη μάΐλιστα μεγαλατέραν ^μφα-
σιν είς τόν παιραιλληλΐισμόν τού
?ύτόν, ιδανε'ζεται &πδ τόν τπρο-
σφΐλη τού "ιΟ|μηιρον ικαί ιχ,ρησι-
'μοπουεΐ τάς λέιξεις «κουροτρό-
ιφες» ικαί. «ιεβ·*ττίπος».
ιΜιερυκοί θά Ιένάμιΐζοΰν δτι είς
τα λόγια αύτοΰ τού σειμνοΰ τέ-
κνου της Καιτ—αοοκίας ϋττάιρχιει
κάιττοια ί>όσις ύιπιερδολής ικαί
λόγοι συναισθηματικοί ΐσωο, δ-
πως ή ύτοερδολθκή άγάτίη τουι
πρός την τται·τιρί!δα, σ^νιετέλεσαν
θιά νά ΰιχΐθη" ειίς £να τέιτοιο συμ
πέραισμα.
Ας άνατιρέΐξωιμεν διμως είς
την Ιστορίαν της έατοχής έκείνης
τ) καί ατρογενέιστεοα διά νά σχη
ματίσωιμεν μίαν ΙΙδϋκήν μιας γνώ
'ΐην σΛΐετττΐρεαστον.
Είναι ή άλήΐθεια, δτι Ιδέν γνω
ριζομεν τοαλΛά τοράιγμαΐτα διά
την Ιστορίαν τής Κατπταΐδοκίας
χατά τούς ιπροϊστορικούς ή ώρ-
>χ;α:ιοτάτους χρονους. ΑΊ υπάρ¬
χουσαι έτπί τοΰ θέματος αύτοϋ
'αιεΐλώται είναι 'έλάχισται καΓι Είς
πσίλλά σηιμεϊα ώλληιλοσυγκρουό
αεναι.
"Ο πατήρ τής Ίιστορίας 'Η-
οό'δοτος, λέγει, 'δτι ή Κατ—α·
δακία ώνομάίζετο τορίν «Σύρος^
Λ «ΐΑεοκοσύρος» καί 'κατελάμ-
τΒ-ανε τό τμήμα ΐΐκιεΐνο τής ΙΜ.
ΆαΙας, τό ιόττοϊον έκτείνιετοοι ά
πό τούς ττρότποδας τού Ταύρου
αέ'χιρι των παραλίων τοϋ Πόν-
του.
Ό ϋδιος Ίστορυκός λέγιει Ά-
ιτχτης, δτι τό ΰνοιμα Κατπτα'δο
κια 'έοόΐθη ιαπό τούς Πέρσας, οί
όποΐοι ιμιετά την έττϋκρσ;τηισίν
των είς την ΙΜ. 'Αισίαν τόν 5ον
α'ιώνα π.Χ., Ιέιχώρισαν την Κατττ-
παίδσκίαν είς δύο οχχτρα—εί»ς,
ετΐ5ς την Εσωτερικήν ικαί είς
την «κατά Πόντον.
(Σ υνεχίζετσιθ
Η ΕΝΩΣΤΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Την (Κυριακήν 29ην Ίαινουια-
ρίου οί Πόντιοι Πε,ρ(55αατος
(ΊΑιττικής), άνα·μιιμνηισκοϋεΛθΐ
των ΐΓθρα'δόιθΐεων ουιγΐκιεντρώΙ3ηΓ
καν γιά τό ττατροτΓαίοάΐδοαο κό-
ψιμο της Βαισιλότοιττας.
Ένιώττιον τΓλήθΌος ·πρςσκεικίη
μένων μΕταξύ των δητοίων 5 ειτ-
ικρίνσαιε τόν Δήμαιρχον Περά-
ιμσιτος κ. Γ. Τσορττατίό'-,ιλου,
τόν δουλευτήν Β' (Περ. Πε,ραι-
ώς κ. 'Παπα&ηιμητρΙου, τούς ίικ-
τπροσώττους τής ΙΕκικλησίας ικά.
των Συιλΐλσγων τής Πιεοιφΐεριεί-
ας, ο Πρσεδρος τής "Ενώσεως
Οοντίων Περάματος Δ. Γαδρί»
δης άττηύθυνε θειρμό χαιρετυεμό
ττρός τούς παρευιρεθέντας καί
/ίϊζ<έ|9Ι:ισιε τούς σικοττούς ικαί τΊς ίπιδιώξεις τοΰ Συλλόγου. Ώμίληισεν ο καθηγητάς Ά- ' Αισ ιατί'δης <·οΝ οσταιλ γ': ς 'ΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! ρήται πώς άντιμετώττιζον οί Τρείς Μεράρχαι τό κοινωνικόν πρό&λη,μα, διατί ττρατγματι δέν ιήισαν μοναχα των έλληνικών γραμιμάτων καιί τής χριστιανι¬ κής όιρετης έιν·&εοι κήιουκες, ιάΐλλά καί των κοινωνικών θεμά των ρηΙξικέλειΒοι όδη,γοί καί ΊιΕ- ρσφαντες. Αύτοι είναι οί λόγοι, ττοΰ μ' έχουν έιμττνεύση τό θέιμα τής όμιλίας μουι: τται&εία καί δ κοινωνισμός των Τριών ΊΙΙβραρχών Α' Βαρεία καί άΐτέραντη ήταν ή Οΐγάπη καί ιή τιμή των Τριών ' Ι - ετρα>ρχών -πρός τή «σοΐφία των
ΈλΛήνων» — τή φιλολογία καί
τή φιλοσοφία, διτως θά ελέγαιμχ
σήι-ΐερα, είτε σάν γλωσσική μορ
<ρή, ιείτε σάν πνευματική ούσία. ΚιαΓι τουτο, διότι είχον έμ&αθύ- νει κοΛ οί τρείς στά έλληνικά γιράιμιμαιτα, ιδταν 'έσποόίαίζαν οί 'δοό πρώτοι καί έπιστήθιοι φ,ίλο Βασίλειος καί ΠρηΓγόριος στήν κλεινή Άθήνα τέσσερα χρόνια τή 'Ρραμματολογία, τΊν Ρητορι κή, τή Φιλοσοφία, τν ιΓεκμετρ'α την Άστιρονσμίια >καί ύ Βασί^ει
ος ιάκόΐαα την Ιατρ'κή, έι ώ ό
Ιωάννης δ Χρυσόστσμος στήν
φημυμένη .Σχολή τής 'Αντιό-
χειας, ττού γ ι" αύτό ττηρε ιόν
τίτλο «Αθηνά τής 'Συριας», κον-
τά στόν ρη-ιορΰδιδάσκαλο Λιδά-
νιο, πού ιέγνώρισαν και ό Βα-
σίλιειος καί ό ΠρηγόρΛς.
(Συνεχίζεται)
■καΊ ιδάκρυα», όιμιλία, ττού θάι
'5 Ίΐΐοσιευθτ) είς τό τπροισεχές μας
φύλλον. "Έν συνεχεθςι ό Δήμοβρ-
χ^ς ικ. Τσορτταπιζόγλου εξήρε
τον ττρωτοπαριακό ρόλο των
ιΠοντίιων δΊλης τής Ελλάδος είς
έ'λας τάς έΊκ'δηΐλώοεις τού ιτοΐλι
τυμοΰ. Ό 'δοολευιτής κ. Παπα-
'δηιμηιτρύου1 ότναφερθείς είς την
Ιστορίαν τού Ποντιακοΰ 'Ελ-
'ληινισμοΰ Ιξέφιροοοε τόν θαομα!·
-αό τού ικαΓι ετόνισε, δτι αίσθά
•νεται μεΎάλη τιιμή, διότι τταρα-
■κόΐθηιται ει'ις την Βουλήν μεταιξύ
τταλλών άξίων τέικνων τού Πόν-
του ικαί δή τού σοφοθ γΐροντα
Προέ!5ρου Ι ΙΠαισσαλίιδη.
Χαιρετισμό τυρός Τούς συιγΐκεν
τρωθέντας &ττηιό9υινε καί 6 Μη-
χοΛΊΐκός Περάματος χ. Ίωσηΐφί-
δης.
ΙΕΙγένετο τό μοίρασμα τής
πίττας καχ /προσεφέρθησαν γλυ-
κίσιματα'. Έν τέλει, ό χορευτι-
χός δ|μι(λος των Άιδελφων Κων
οταντινθδη έχάρευοεν ιέΤτιτυχώς
υπό τούς ήχους της ποντιαικής
λαρας, Ιδιαΐφιόρους ποντιακούς
/χοροΰς, ττού ένθουσίασαν τούς
τοοβριευιρεθέντας.
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ'
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
ΠΕΡΙ ΑΛΥΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥ
Πχρ4 τοθ συνεργάτου μχς ν,.Κ.Σ.
δϋ λβά
ργυ μχς ν,.Κ.Σ.
ρ), λαμβάνομεν την Ακόλου¬
θον επιστολήν:
Φίλτατε κ. Σινανίίη.
Διαβάζοντας την Ιγκριτον δμίδν
ίφηιαερίδα «Προσφυγικδς Κόσμος»,
ί/πο ήμερομηνίαν 22 Ίχνο'ΐαρ(ου
1967 ής τυγχανω τακτικάς άναγνώ
ατης, περιέπεσε είς την αντίληψίν
μου Ινα λίβας βααικδν επί τοθ δϊ}μο-
αιεύ·μχτος τοθ ϊξιοτίμου συνεργάτου
σας ■/.. Άνέοτη Λαζαρίδου μέ τόν τί¬
τλον «ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ» — δτι ή άρ-
χαία πόλις τοθ Πίντου «Άμάαβια-·»,
κείται ίπΐ τοθ "Ιριος ποταμοθ. πα-
ρακαλ6> όπως βι·ορθα>&εΐ ώ; εξής, δ¬
τι κείται επί το<5 ποταίΐοθ Άλυος (Τουρκιατή Κιζή) Ίρμλκ) ,ίιότι τα νερά τού είναι πίντοτε κόκκινα, θο- λά έξ οδ καί "ονομασθή Τουρκΐ'στί Κιζήλ Ίρμάκ. ΑΊ βέ πηγά! το>> ευ¬
ρίσκονται είς τα ένδότερα τοίϊ έοω-
τερικοθ Πόντου δπου ύπάρχουν αί
πηγαΙ των Άλυκών τής περιφερεί¬
ας Καααχ, (Τουρκιστι Κΐΐ;ι.αχ), έκ
τδν δποίων ϊλαδε καί τό οναμα °Α-
λυς. Κατερχόμενος δέ -ΐρός τλς εκ-
τΕταμένας πεϊιάδας, δια,σχίζει την
αρχαίαν πόλιν Σεδάστειαν, ίδρα Νο-
μαρχίας, μετα βιαοχίζει την πόλιν
ΘΡΚΣΚΕΥΤΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
(Συνέ'χιεκχ έκ τής 4ης σελίδος)
ττογ'ροςμμισθή', δτι οί Φιλόσσφοι,
οί Ίστορικοί καί έν γένει (Λ
Ιδιανοούμενοι τής έποχής ΐκεΐ-
νης, ιέΐλάχιστα άπηισχθλοΰντο μέ
τα θρησκευτικά ζητήματα. Μάλ
λον είχον αδιαφορίαν ώς πρός
αύτά. Τό κύριον ενδιαφέρον των
"π)-|ρι&στρέφετο στά πολιτικαί
ζητήιματα. Έξ αλλου, οί έκ τού
των Έθνικοί (δηλ. Ρωιμαΐθι καϊ
"Έλληνες), ή<ίθάνοντο ότττοστρο- φήν, 'ά<ιέμη 'δέ καί περιφρόνη¬ σιν τορός την Ίουιδαϊκήν θρη¬ σκείαν, 'διότι ό θεός της τούς ήτο ξένος καί άκατανόητος. 'Αΐφ' ετέρου, τό Ίουΐδαικόν "1Ε- θνιος ήτο τότε ττερι.φρονηιμένον, άκόΐμη 'δέ καί ιμισητόν είς αύ- τούς. |Κι' Ιέττειιδή ό Χοιστιαν- σμός ιέδΐλάστησιεν άπό τόν Ίοιγ Ιδαϊκόν ικορμόν, τόν έθεωροθσαν ώσάν μίαν αΐρεσιν ΊοϋδαΊ,κήιν. Έττί πλέον 'δέ, ή όοσημη, άθόρυ^ 6η κ«ί ταπεινή εμφάνισις τοθ Ίη,σοΟ, Ιδία Ιδέ ό σταυιρικός Τού βάνατος, δέν ήτο δυνατόν νά1 χι νήσουν ευθύς ΙέΙξ κίΐρ,χής τό εν¬ διαφέρον των ΊΕιθνυκών σι,χγγρα- ιφέων. Έιξ όϊΜλθ'υ, δέν ήτο ποτέ Ιδυνατον νά ιφανταοιθοθν την ε¬ ποχήν Ιέκείνην, ποίον τεραστίαν σημασίαν καΓι επίδρασιν θά εί- χε ιμελιλοντικώς ή βιάδοσις της Ιδιδασκαλίας τού άσήμου έκεί. νου Ίησοϋ. "Οσον άφορδ 5έ τούς ' Ι συ!5 αίους συγγραφείς κσΐ ιδιανοουιμένους ύπήιρχε πλήν τοΰ μίσσυς καΊ τοΰ πάθους κατα τοϋ Ίησοϋ καίί ο φόβος των νό ανηιμονεύουν τόν Έδραΐον δι'οά- σκαλον διότι διέτρεχαν τόν χίν- δι^νον νά καταίδιωχθοϋν καί νά θανατωθοΰν ώκόιμη άπό τούς α- πανθρώπους καϋ σκλη,ρούς έ- πάιρχους τής έποχής έκείνης. ^ά π,ρέπει νά ληιφθή ύπ' 6- ψιν ότι ιέ^χιει χαθή δλη ή φιΛο- λογική παράιδοσις περί τής ά|ρ· χαίας ιέποχης της Ρωιμα-ίκής I- σταρίας, άπό τής έποχής τοϋ Τακθτου καΓι τοΰ Σουετον ου. Κ αί κατά συνέπειαν, άν ειίς τα ισυγγράίμιματα αύτά πού έχάδη- σαν εγίνετο μνεία Ιδία τόν Χρι- στον καί τόν Χριοτιανισμόν δέν τό γνωρίζομεν. Πάντως καί είς τα ολίγα I- στορικά συγγιράιμματα των 'Ε- θνικών καί Ίουδαίων συιγγρα- φέων πού πειριεισώθησαν δέν άμ φισ&ητεΐται διόλου ή Ιστορική ύπαρξις τοΰ Ίησοΰ, οϋτε και άπλοΰν ύπαινιγιμόν κάιμνο^ν οτχε τυκώς. (Συνεχίζεται) ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΠΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ ΣΥΝΕΧΒΙΑ έκ τής 1ης σελ. χαΐμε καί πηγά 'καί τούς βρήκα·, μά τώρα τή σούπα πώς θά την φό^με; Περνοϋσε κοοτά τύχη £ν παι|δί καιί πσυλοΰσε ρόδια, πέρ· νομε 6υό κ αί τα οητάιμε μ έ τα χέΐρια κα)ί έκάναμε κουτάλια. Φάγαιμε από Λίγο καί πιοτστή1 κα|με. Παίρναμε πάλι τό δρόιμο καΐΐ Ιάιρώτα - άρώτα βρήκαμε την έκκλησία. Μά έ'τσι πού πή- γΐαμε άργά 'δέν εΐχε θέση. Καθή σαμε στά κατω σκαλιά μιας σ καλάς μαρμάρινης πού άνέ- βαινε στό γυναικεΐο. Τοϋς ά!φή|- νω έκεΐ 'καΐ τιρέχΐω νά δώ ποΰ θά εΰρω λίγο ψω|μί. Έκείνη την τ)μέ)ρα δέν πουλοΰσαν στά μα- γα!ζιά ψωμι γιά νά τό δώσουν στούς πιράσφυγιες. Έιοεΐ κοντάΙ στήν παιραλία ήταν &να άστυνο- μυκό τμήμα πηγά κ αί τούς πα- ρακάλεσα νά μέ όιδηγήσουν, ποϋ νά πάγω γιά νά εορω λΙ·γο ψωιμί. "Ερχεται λοιπόν μαζί μου ^νας καλός άνθρωπος χω- ρσφύλοκας μά ήταν ήλικιωμέ- νος. Οεΐρπατούσαιμε πολλήν ώ- ρα καί έν τέλει φιθάσαιμε σ' ί=να σπ τι πού μοίραΐζαν μοϋ Μιδωσαν καί μία ρέτγκα. ΤοΟ εΐπα τΐήν πΕρίΓπτΓωσή μας, δτι ό αδελφάς μου είναι στήν Τρα¬ πέζα των 'Α/θηνων καί αύτός μέ ισυνειδούλευσε νά πάγω νά ζηαήσω βοηθεία ή μάλλον προ- στοοσία. Πηγά καί όίμα τούς μί ληισα μοΰ έΤδωσαν χαρτί κιλπ. να γράψω στήν Άθήνα καί άνέλα- ιβαν έκεϊνοι νά τό στεΐλουν. 'Έ- πιειτα Ιστειλαν καί Ινα κλητηρα καί μας πηρε άπό την έκκλησίσ κα)ί μας 8δα!λΙ οέ μιά ώτΐοθή(· κη. ιΚάτω τσιμέντο, στρώσαιμΕ κσΐ ιμιά ψαθα, ■ΐΓΐού εΐχε έκεΐ, μά ιδλη νύχτια μας έσπασε τό Κιρυο ή ΰπτοθή'κηι δπως ήταν ύψηίλή ικαί άτα&άνωτη. Τή μητέρα ά· ιμδσως κιόλας την Ιπιασε εύκοι- λιότητα. Την αλλη μερά πηγά μέ τα λεπτά πού είχαμε κσί άγόρασα έ'να ιζεϋγος πέδιλα καί £να κοιΛδά καί πηγαΐίναμε στή θάλασσα καί πλέναΐμε. Τό πρωΐ ιμας ρώτησαν, &ϊδανε την κ«τάσταση καί μας πήραν άπό έκείνη την άποθήκη ικαί μάς πή γαν σ' ε"να πατάιρι, πού ήταν μέ πάτωιμα άπό σανίδια καί άνει'&αί ναΐμε μέ σκώλα. (ι Σ υν&χίζεται) ΝΑ &ΙΑΤΕΒΗ ΒΙΑ ΚΟΙΗΙΦΕΛΕΙΣ ΓΚΟΠΟΥΙ Ορος τόν κ. Δήμαρχον, τό Δημ. ΐΣυμδοώλιον ιΝικαΙας, την "Ιε- ΐραν Μητρόπολιν Νικαίας καί ιτήν ΌμοσπονΙδίαν ΈιΐαιγιγεΑ- ματιών καί Βιοπεχνών Νυκαί' άς ιύπτεΐδιλήίθη Γη κατωτέρω άνα Ιφορά τοϋ κ. ιΙ. ΙΠοιηιτίδη, μέ- λους τού Νομ'κοΰ 'Συμβουλί- ο^ Στεγάσεως Πειραιώς (Ύ πουργείου Προνοίας). 'ΊΕχω την τιμήν νά σας γνω- ρίσω δτι ώς έπληιοοΐφορήΐθηιν έ';< τής θέΐσεως μου είς τό ΐΓΗομιικόν Συιμ'βούλΐιθν Στεγώσεως "Υ- ιπουτργείου Κοιν. Ορονοίας Πει¬ ραιώς, είς την Νιικαιοα' καί επί τής όΐδοΰ Π. Ράλλη, μεταξύ των ό'5ών Μούγιλων καΙΙ Άτταλείιας Τετιρ. Τ19 ύφθσταται κρ«τιικόν ιΛκίνητον, έχον πρόσοψιν τθσον ι'πϊ της όιδοϋ Π. Ράλλη, δσον κο'ί 'έπί της ιόΐδοϋ ιΚαισαρείας, ΐτΛ τοΰ όποίου τ,ρίτος στερού- μενος οίουΐδήποτε δικαιώματος άπεπειοάΒη νά έναγείρη οΐΐκο- 5ομήν. Κατόπιν ένειργειών οΛ άρμόδιαι υπηρεσίαι τοΰ "Υπουρ γΐείουι εσταμάτησαν τάς εργα¬ σίας Ιανεγέρσεως ικοοί προέβη¬ σαν Είς την κατάσχεσιν τής ότ νω διικαΐιώματος ΙέκΙδοθείσης ά- Βε'ίας ιοίκοδομής. "ΙΗΐδη σήιμερον διά τής παρού¬ σης μου, γνωστοποιών υμίν την περίπτωσιν ταύτην, προτείνω, δ πως ιάπιό τής πλ'ευρας σας £νερ γήσητε ίνα ό ώς «νω χώιρος πά ραχωρηθείς παρά τού Δημοσί¬ ου είς τίνα έξ Ιφ,ών ή καί είς πάντας ύμδς διά κοινωΐφελή σκο πόν, ώς καί Ιδία την δημιουργή αν αθθούσης πνευιματικοΰ κέν- τρου, λέσχης νεότητος ή παρο- ΐμοίου, ώς ικαί έγώ από τής θέ¬ σεώς μου είς τό ώς άνω Σοιμ- 6ούιιον έχω &1σηιγηθή πρός κά λυ)]Ιιν ύψισταμένης σχετικώς είς την πόΐλιν μας άινάγικηις. Μετά πλείστης τιμής Ι. ,ΠΟΙΙΗΤΙιΔΗΣ ΚιΑΙΘΑ/ΡΊ ΣΙΜΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡιΟΥ ΤΩΜ ΚΑΤΕΔΑΦΙ,ΣΘΕΙΝ'ΤΟΙΝ ΙΠΛΙΥΙΝΤΙΗΡΙΩΙΝ ΝΙ1ΚΑΙΙΑ-- Ό κ. Ί. Ποιηιτϋδης έιπεοικέ^ φθη 'τόν άρμόίδιον Διευτθυντήν τού ύπουργείου Κοιν. Προνοίας κ. ΐΓαλάνην καί ιέζήτηοεν ύπ' αύ τοϋ τόν τσιχύν ικαΓι άμεσον κα- Άμασίίας έκχυνόμενος πλησίον τής πόλεως Μπάφρας, επί τοθ Εύξείνου κόπον, δπου κατεσκευάζοντο τα πε- ρίφημα χά δέρια.— Αύτα διά την αλήθειαν. 'Ε Καλλι6έα τί) 25-1-67. ΕΟχαριστω. κ. σ. ιορδανίδης; Μυκηνών 18 Καλλιθέα Αθηνών. θαριαμόν των χώρων αυτών οί όποΐοι ιέΊχουν καταστή σικουηπ.- δότοπος καί έστίαι μολύνσ€ως διά τούς περιοίικους. Ό κ. Διευθυιντής έιδωσεν έν· τολή είς τόν αρμόδιον εργολά¬ βον δπως καθαρίση καί έ'κκε- νώση τούς ιχώρους τούτους, οί όποΐοι μετά ταυτα θά δοθούν είς τόν Δήμον διά: την δημιουρ¬ γίαν νέων πνεομόνων, πού τόσο στΙ&ρεΐται ή ίττϊριοχή μας. ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΊΟΕΤΙΑΝ ΤΟΥ Ε.Ε.Ι. Είς τα αιθούσας &εξιώσεων τοϋ νεοτεύΐκτου ξενο5ο|χείου <£α Ιλαζίια» ιέκάπη ή πίττα τού 'ΙΞΙλ- ληπΛοαιμεριικΙανιικοϋ ΈπιιμοριφωΓΓΐ κου Ίνστιτούτου καί έγικαινιά- οθη μέ συνεστιασιν έκΐλεκτων μελών 'καί φίλων αυτού ή εΐσο- δος είς την 2αν 20ετίαν αϋτοθ. ■ Κατ* αυτήν ιάπενειμήθησαν ϊι· πιερεκατόν τιΐμητι,καί διαΐκρί'σεις, Ιδιπλώ(ματα ικαί ιμετόιλλια είς ύ- πι&ρε'κατόν Ιδιακεικριμένκχς τφο- σωπιικότητας έκ τού —«υματι- κοΰ, πολιτικοΰ, ικαλλιτε(χνικοΟ, 'δη|μοσιογιραφ·ιικοΟ ικαί έπιοτημο· νικοϋ μας (κόοιμουι, οΰΐ όπτοίαι 'κατά τό εΐκοσαετές δλον &«&■ στηιμα τής λειτοοργ'ίας τού Έ" πιιμορφωτιικοΰ -ροσέφερον άνι· διοτελώς τάς πολυτίμους ύπηρε οίας των ειίς τόν μεγαλύτερον αυτόν ιμεταπολειμικόν "Οργανι¬ σμόν της Ελλάδος. Μετά θερμόν χαιρετισμόν τοθ Οροέδρου Ναυώριχου 'κ. θ. Μου τισούλα ιδ ΊΠενυκός Γραμιματεύς Δηΐμσσιολόγος Ικ. Δημ. Ά6ρα· μίΐδης άνέιπτυξε Ιδι' ολίγων τό ιμέιγα ίργον τοΰ Έπι,μορφωτι- κοΰ, τό οποίον ικατά την δκΊΡ' ρεύσασαν εΐκοσαετίαν £δωοε χιλιάΐδας έπιμοριφωτυκών δισΐλέ- ξεων, ώ.ργάνωσε έπυμορφωτιικά καί ίέκ/παιδευτιικά σε,μιναριο:. ^ι ε'θνή ικοοΐ Πανελλαβι,κά Συνί- Βρια, χιλιάίδας είς τάς Σχολάς τού 'καί τό εξωτερικόν ύποτρο· φίας των σπου|δαιοτών τού, Ϊ&Ρ"-1 σε τάς νπροτύπους 'Σιχολάς 'ΑΥ" γιλιικής ιΠλώσσης μέ τα πλέον* σύγ|χιρονα "Αιμειριικανικά μορφ^ τικά συστήιματα, ε.Ιδικώς τβρθ' 'σαρμοσμένα ιδία την Έλλάδο μέ περαιτέρω ι Σχολάς μεταγΐ) μνασιαικής ,έπαιγγιελματιικής εί δικΐεό,σϊως, πού Λνέΐ&ευξαν μ^Ρ1" άΐδας διλα στελέιχη πλσ τα επιτυχώς την Ελληνικήν νά—τυΐξιν Ιέσωτερικώς «αί £ θνώς ,καί ιάνοΐδε Οξαντα τόν Έ ληνυημών είς συναιφείς δ διατχιωνισΐμούς Ιέπΐ >κε4»αλής
Εύΐρωπαθκής ',ΑίγτγλομαθειΌις-

3
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΓΠΟΛΕΙΣ ΕΜΟΛΓΝΘΗ ΤΟ ΝΕΡΟ
ΘΕΙΟΝ ΔΩΡΟΝ ΤΟ ΚΡΒ1Ι
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΕΓΑΓ. ΛΆΓΟΎΔΙ, είδικοθ οΐνολόγου
Γ'
ΤΙ ΕΙΠΕΝ Ο 'ΚίΑΘ. ΑΕΠΙΙΝ
«Κατόπιν ττΒριγράφονται τα
τοειράματα τοϋ ικαθη.γητοΰ Λε-
—ίν, διευθυντού τής 'Υ-πηιρεσίας
Μιασμάτων
Ποοοτέιρ.
τοϋ Ί νστ ιτούτου
Ό καΐθηιγητής Αε-ττίν εϊχιε πτά-
ρει νερό ά-ό τόν Σηκουάνα, λί
γο πιό τοάνω ώ-ό την γέφυρα
Κορμπέ'γ, 'οταν τό ν&ρό αύτό
εθεωρείτο —άσιμον, δηλ. κατό¬
πιν αττολϋμάνσεως. Ήθελε λοι-
ττόν νά τώ (χρησυμοπτοιήση διά
την παιρσυσκευήν ικαλλιεργειών
Ιστών 'καί ικυττάρων. "Όλα 8-
μως τα κύτταρα πού ιεΌεσε έν-
τός τού νεροϋ τούτου κατεστρά
■φησαν ιέντός 24 ώρών. Σημειω¬
τέον δτι τα ιδία πειραματα έ—έ
τυιχ·εν ιάπολύαως ·μέ νερό όρει-
νων χειιμάρρων στό όπτοϊο Βέν
εΐχε γίνει -ότε ικατεργασίχχ.
ΤΑ συιμτοέρασμα Ιεΐνα' -ιό βρα
ματικόν. Αότό τό νερό τού πο-
ταμοΰ, ·—ολύ περισσότ&οσν κα-
τειριγασμένον σίττό τώ νιειρό των
Παρισίων, εφαίνετο •περισσότε¬
ρον τοξιικό.
Τέλος, ιΐ—ζυιρθζεται δτι τό νε-
ιρό των άγωγών περιέιχει διάΐφο
ρα ικαρκινογόνα σώματα, ώς
'ΚθΛ άΛλα τοιαΰτα τα Λιτοΐα προ
ξενοΰν σλιλειργ&ες, έ'κζέματσ:,
ικλΐί.
ΐΣαμττέρασ,μα: Πρέττΐει νώ
συγχωρήση ικανείς μερι,κούς ό-
πα|δοΰς της πτοτοαπτθιγΌρεύσεως
διότι ι&έν βχουν ικανένα συναί-
σβημα ευθυνής. 'ΊΕχουν ά%λώςι
ΐμθα έττιθυΐμΐία -αράλογη, ,μία
I-
στερεαποιημένη, πού μερι-
ικέις ιφορές φβάνει σττγν
ρά. Είς τάς εργασίας τού, ό
καθηιγητής ΐΝτίντ, ψυ,χίατρος, δι
ευθυτντής τοΰ 'ιΑισύλου των
ναβλα&ών τοϋ Μττραη·'κι&&·ίλιλ. -
Τουλαόζ, τού ταξινομεΐ μεταξΰ
των «καταΐδΐοαΐκσμένων - &ιωτ
χτων>.
ΐΜεριικοί ι&λέ—συν τόν ικορεισμό
των Γάιλλων Ιάπτό οΐνόιτνευιμα·
6έν συμβαίνει ιδμως τί-οτε'τέ-
τοιο. "Ή Ιδία αυτή καταλήγη ι
σέ Ινα εΐδος ιφο&ίας, ποΰ κάνε
τούς ό-αΐ&ούς της, ποςρ' ολες
τοος τίς 'καίλές διαθέσεις, νά χά
ταδιικά-ζουν τό .κρασί κ αί τα πο-
τά.
Ή Ανθρωπότης πινει τουλά¬
χιστον άπό τόν καιρόν τοΰ Νώ_
ό 6έ ιΔ'όνυοΌς είναι εί'δκκός έ—Ι
τοϋ οίνου βεός, δχι μόνον των
Έλλήνων άλλά παγικ'σμ ος κα'ι
δέν &ΓΓσ·θε τίποτε ιμέ τό ι ά πίνη
ό κόσμος Παθαίνουν ιμόνον δ-
σοι κάμνουν κατάχρηιπν — άλ¬
λά ικ«ί αύτοι δ,χι άπό
'θΊλΛά όπό τα ττοτά έξ άποστά-
ξεως δττως είναι τό ούΐσκυ, §ό*
ικα, τζ'ν, τσίπουρο, ι
ΙκΙλ—.
ιΕΓναι 'κρί)μα δτι διασικεδά-
ζουν την ικοινήν γνώμηιν μέ μέ-
σα τάσο αχοινοβατυκά «αί φαν-
ταοτιικά. θά £καναν πολύ καλ¬
λίτερα νά ιμεριμνούν 'διά τόν κίν
ιδυνον τοϋ νεροΰ, αύτο το νε¬
ροϋ πού σήιμ&ρα τό σύνολον των
Ιατρών παραδέχεται ώς μολυ-
σμένο.
ΊΗ ιδέ απάντησις των (ΐΓιρέττει
νά είναι «ΑΙΣ ΠΐΙ,ΝΟΥΜΕ ΚΡΑ
Σ Ι, (διότι τοεριέιχει -ερί-ου 90%
'ΝΐΕΡΟ, τό ιόττοΐον έ5χει άπολυ-
ΐμανθή τΐελείως Ιάπό τό έμπΐ&ριε-
ιχ6μ)ενον οΐνόπνευιμά· τού καί τα
ίβλλα άπταλυιμαντικά στοιιχεΐα
τΐού ττεριέιχει ό ΟΙΙΝΟΐΣ».
ΊΕχομεν λοιιτόν τούς 'ιΑιμερι-
ικανούς, "ΑιγΐγΙλους, Ρώσους ικαί
ΓόΛίλους οΊ όποΐοι τελευιταίωις
-ροτυμοΰν τό ΙΚΡιΑιΣΙ. Δέν ύ-
όΐμφι6αιλ[ια ιδτι τό οίνό-
—νεμμα -οτί'ζει πολλά έγικλήιμα
τα καί Ιδοστυιχήιματα: «ρόνους αί
μαμιξίας είς τα χωρία τραυιματι
σμοΰς ικαί θανατους άπό αΰτο-
'κίνητα βίς τοΰς βρόμους, γεννή
σεις καχεκτικών ή ψυιχυκώς
βλαΐμμένων τταιδιών, τεντυιμποϊ-
αμόν ε'ίς τάς ~όλ£ΐς. Άτΐ' αυ¬
τής της α—όψεως τό φγον τής
«Πανελληνίου ΊΑντιαλκοολικής
Στααροφορίας» είναι ι|ργον έ1-
θνικόν. "Ή ιάγαθοεργός αυτή όρ
'γανωσις είναι Τίράτγ'ματι αξία
ττώσης ήθικής καΐ ίχλικής ώρω-
γης. Δέν ιι!»ττ<5αρχει Κ6γος Κιμως νά .φθασωιμεν είς τα ώΐκρα κα- 6ώς συνιστά ή έν λιόγω Άντιαλ ικοολυκή ΊΕτα'ΐρία τής οποίας ή διεάθυνσις είναι Σόλωνος 160 1ος όροφος τηλ. 61&.566, &ιά νά Ιδιαΐφιωτίσωιμε τούς άνθρώπους νά 'μήν γίνωνται άλκοολικοί . ΊΕχομεν ήιμεΐς οί "ΕΓΜληνες καί τούς Άιριχαιου·ς ιμας θισσώτσς τοΰ 0>Γ*ΝΟΥ.
Ωραίον ικανονια.-ΐόν της οΚο-
ποσίας διατυπτώνει ό Σωκρόπης
είς τό Σαμτοόΰιον τού Ξενο-
φώντος. Ίΐδού:
«Ά'λιλά πίνειν μέν, ώ ρς
καί Ιέΐμοί τΓ03νυ Ιδσκιεΐ" τω Γγόορ δν
τι ό οίνος άριδων τάς ψυιχας,
τάς ιμέν (λύπας, ώσπερ ό ιμαν-
δ.ραγόρας τούς ανθρώπους,' 'κοι
μθζειι, τάς δέ κριλοφρασύνας, ώσ-
•πιερ £αιον φΐλόγΐα, έγιεί,ρει...
ΟΟτω δέ καί ήιμεΐς, ήν ιμέν άβρό
όν τό ιποτόν (έΐγτχΐεώιμεθα, ταχύ
ημίν ικαί τα σώματα καί αί γνω
μαι σφαλοϋνται καί οοδέ άνα-
ιτνεΐν, μή δτι ΙλέγΐΗΐν τι Βυνηρό-
ιμεθα, ήν δέ οί πταΉ&ες μικραΐς
κυλιξιν πυκνά έπιφαικάΐζωσιν...
ούτως ού 'βιαιζόιμενοι 6πό
οίνου ιμεθύειν, αλλά άναπειθό-
μενοι, πρός τό παιγνιωΐδέιστειρον
άΐφιξόιμεθα».
ιΔηΙλαβή: Κ ι ιέγώ, φίλοι μου
ναμθζω ιδτι -ρέ—εί νά πιοϋμε.
Διότι -ρότγματι τό 'κρασί, ττοτί-
ζοντας την ψυ,χή μας, αατοικοι-
ιμθζει τάς ιλύττας, ιδττως ό μαν-
Ιδιραιγόιρας (φ-^τόν ιδμοιον ιμέ την
Ινδικήν κάνναδιν) κοιιμί'ζει τούς
άνΐθρώττους, ικαί ΒιειγΕί,ρει τό
ικέφι, απως τό (λάδι τή φωτία...
'ΊΑν ιδμως μέν πιοΰμε ττολύ ίκρα
οί Ιδία μιας σέ λιγώικι θα μας
τπεΐιρώίξη καί είς τό σωμα καί
είς την ψυχήν, θά μεθύσωμεν
καί δέν θά ξεύρωμε τί λέ|μΐε
'ΊΑν τα παιοιά μας δάνουν οτά
ποτήιρια λίγο - λ(ιγο δέν ιτρόικει
ται νά μας μεΐθύση τό κ,ρασί1,
άΐλλά θά ΐεώθυιμήισωΐμεν καΐ θώ
ττεράσωμεν εύιχώριιστα».
'ΊΕνα πιετήρι ικιρασ) δέν βλάι-
τττει. Δύο... μάΐλλον ώφιελοϋν.
Ά-ό τα τοία καί πέ,ρα τίθεται
τό τπράβλημα. ΠΛιρα πολλοί τε
λείως ξηοοί άνθρωττοι, ηταθαί-
νουν 'καί ψυιχιικήν ξηρότητα.
'ΊΑν Ιΐδήτε ικάποιον πού δέν ττί-
νει ττοτέ οΰτε £να ττοτηράκι, δέν
είναι ώπΐΤθανον νά ι&χη ,κατι. "Ϊ-Ι
ευτυχία ποτέ δέν εΐλειψεν άπό
τούς ανθρώΤΓους. ιΚαί εύτυιχίαι
χωρίς κρασί Ιδέν γίνεται. Οΐνος
εύφραίνει καρδίαν άνθρώπκ:υ,
ίλέΐγιει ή Γράφη. Άλλά μέ τή-ν
.χρήσιν, δχι μέ την κατάχρησιν.
Καί την κατάιχρησιν τρρέττει νά
κατα—ολειμήιση ή Πανελλήνιος
Άντιαλκοολική
δχι την χρήσιν.
ΟΙ αρχαΐοι συττγραψεΐς μας
λέγουν 8τι οιΐ "ΙΕλληνες θ'εωροΰ
σαν την ή'δονήν τοΰ φαγητοΰ δ
μοια μέ αυτήν τοΰ §ρωτα.
ΙΠρεΊτϊει νά διευικρινισθή δτι δ
λες οί συνεστιάοεις δέν είχον
ώς ικύριον σκοΐπόν τό γλέντι,
άλΐλά αποτεΐλοΰσαν μία συγκεν¬
τρώση θρησκεατι,κής ή συ|μΐ6ο(λι
κης μορφής.
Υπήρχαν 6έ1βαια ,καί ίβλιλες
συγικεντρώσεις στίς οποίες εί-
Γχαν την ©έση τόυς ώρισιμένα
οιεγερτικά.
ΊΟ ιΠλάτων Βέν έ—έτρεπε την1
ιχρήση τοϋ οίνου στούς άνηλί^
κους, Ιέν άντιΐθέσει μέ τόν "Ο|μη
ρον ιδστις συνιστά ικαί τα μιικρά
παιδία νά ιτίνουν. Την θεωρύαν
δμως αυτήν δέν την α.καουΙθοΰ
σαν ιδλοι, οθτιε ικαί οί Πλατωνι-
στάί. "ΙΑνάλογα μέ την ΙΙδιοοοΙγ-
ικρασία τοΰ άργανισιμοΰ, τό
α] μπορεΐ νά ίτπροξενήση ύπτνη-
λία ί) έρωτ'κές διαθέσεις.
Ό κ. Κ4μ—ε,ρ'λιν ό οποίος ή-;ή-Ί τ'Ίζ έτι:αμιολοϋς -'ατίορικής
αιτοσταλής ή όττούα άντε·ηιρ€αώ~ι;υΐΕν τάς βιομηιχανίας καιλτσών
πλε|κτών .καιί ιύφαντουργιικών εϊδων τοΰ Λέστειρ καί ή ότοία ε¬
πεσκέφθη τελευταίως την Έλλώοα, Κύττρον >καί την Μαλταν.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠΟΓΡΚΑ
ΎποδιευΘυντρ&ας Λυκείου Θηλέων Νέας Ίωνίας
Β'
Μά άς μή νσμΐιθθΐη ττώς μόνον
ιό πατέιρας μέ τή σ<.|μ·"Εριιφορά τού συντελεί νά γίνουν τα παι¬ δία ·καλά ή άσχτιμα. ΙΓιατΙ είναι άλήΙΘιεια -ώς τής μητέρας τό αΐαράία-εΐ'γμα -ιό πο¬ λύ ιέπιΰρα ιστήν Βιαιμάρφωση τοΰ χαραικτήρα των τταιδιών. "Αν 'καί αυτή δέν θέλη νά συν- νεννοήται μέ τάν άνδρα της, άν τοΰ ιάντιμιλαη, τόν ικσικαμετσιχι;ι ρθζεται, ικαί προσπαθή μέ όποιο δήιτοτε τρόΐπο νά τόν Εξευτελίση γιά νά άναΐδειΐχΐθη εκείνη, αν πά ραιμελή τό στϊίτι της !καί γίνη αΐτία νά διαλυθή ή ο!ΐκογέΕΐα, τα Ιδέ —αιίδιά νά βλέπουν τούς γονεΐς τοας σάν Ιδυο έχθρυκά στρατότπΕδα, ιτού χρησκμοποι- οΰν γιά την .δξόντωσή τους θε- μιτά ιμέσα ·καί τλθέιμιτα τότε καί ττοιό δρόμο τα παιδία νά ττά- ρουν; ΐΜέ δλο τό ισε&ασμό, ττού θά όφείλουν στούς γονεΐς, Ιδέν θά ιμίττορέσουν νά τούς συγχωρή¬ σουν 'καί νά τούς δοκαιολογή- σουν την κ'ακή τους σι^μττεριΐφο- ρά! ΙΜέσα σ' £να ΐέτοιο ταραγμέ- νο ιτβερι&σΛιλον άίποικτοΰν τα παι ιδία ΙΙδιότηΙτες ικαί Βξεις όλέβρι- ες. Χωρίς ντροττη ικαί χωρίζ τό ήΐθιικό χαλινάιρι — γιατί τούς λιείπιει ή έπϋθλΐεψη των γονέων — ικάνουν ώσΰστολα τέτοιες ιπρσΐξεις, ττού ιάπο&αίνουν είς 6ά ρος ικόΒε άγνοΰ ικαί είς βσ·ρος •κόΙΘΈ ΙΙδέας ιήΐθϋκότητος. ΙΓιά νά γίνουν λ'θιιπτον τα τται- διά, ιδτοως τα θέλομε, άνθροϋΐποι Ιένάρετοι καΐ αϊσιόδοξοι τει τ ό οϊκογιενειοοκό τους ιτε ριι&άλλον ναναι ώγαττημένο, άρ- μονικό ικοοί εϋθυμο, καί οί Γηιρώ- τες έντυττώσεις άτττό τή ζωή νά είναι εύχάριστες. Πώς νά μή πά ραστρατήση τό παιδί, —ού οί γονεΐς ά—ορροφημένοι μ έ τό ά- τομυκό τους δραμα δέν επαγρυ- πνοΰν στήν ανα~)'νωση έκ μέ- ρους των τταιδιών τους έπιικιν δύνων άναγνωσιμάτων 'καΐ όίλε- θρΡων διη'γήσεων; Διότι κατά την μεταΐπολεμική -ερίοΐδο ί^χει 'ΚΜριοζρχήσει τό έλαφρόν βιβλί¬ ον, —ού δυστυιχώς συνοδεύειται μέ φωτογραιφίιες ικαί άσεμνες εί κόνιες. Τό βιβλίό α£>τό επιδρά
όλέΐθρια στίς ψυιχές των παιΒι-
ών, γιατί έξάτΐΓτει τή φαντασία
' Ενα νΐεν γραμματόοημεν τό οποίον έκυ<λοφόρη·Γεν τ λευτα:- ως Λ υ6έρνηισις τής Σιγτ.απούρ ης· θέμα τού ενα ηττηνόν "ό ό- ΓΓΓθΐον δλέτϊει καα-.ις σοχνό είς ιούς Ιδρόΐμους τής Σιγκαπούρης •β············»········ο•••••••••••••••••ο······· Η ΈΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ »ι ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΙΕΡθΥ ποΑΥΚΑΡΤΤθΥ ΤΕΛΛΟΣ Η ΠΙΤΤΑ ΤΗΣ Ο.Ρ.Ε. Είς Ιάτμόισ.φαΐιραν μεγοΑης έγ ικαρδιότηΓΤος, ένότηΓτες καί ΰο- γάπης ιέΐλοι&ε ^ώραν ή έορτή της κοπης τής ττίττας τής Όμο- σηονδίας Ρουμελιοχτών 'Ελλά- ■6ος (Ο.Ρ.ιΕ.) ειΐς την μεγάλην αίθουσαν των τελετών τοΰ Φιλο λογικοΰ Συλλότγσυ «Ό Παρνασ οός». Ή Διοίικηισις της ΟΡΕ έττιιμε (ληΐθεΐσα των -άντων εγκαίρως, ήτο έτιοίΐμη ικαιί υτοεΐδ'έχθη κατά τρόπον ττολιτισιμένον τούς εττι- σήμοος, τάς Διορήσεις των με λών Σιυλλόγων καί τούς φίλους των Ρουιμιελιωτών. Συμμετοιχή 'μεγαλειώδης ,καί ιηρωτοφανής. Την 111.1©', τίρχισε ή εκδήλω¬ σις μέ χαιρετισμόν τής Διοική¬ σεως. Έπτηικολούθηισε καλλιτε- χνυκόν πιρόγραμιμία Μουσική Δή μου ΙΑΘηναίων — Μαντολινάτα Λέσιχης ΉλιουΐΓΟλεως, Καλλιτέ- χναι ιΝητσόλης, Κασα&έτη κλπ. μέ συνέπειαν τό κόψΗμο της πίτ- τας της οποίας ή διανοιμή ,κατά ίτφωτοτυ—όν τρό-ον εγένετο εΙΙς τούς ανω των έξαικοσίων τπροσ- κεκληιμένους. Την Εορτήν έτίιμηισαν διά τής παρθυσίας των ό Άντιπροεδρος της Βουλής κ. ΔιαΙμαντΟΊΤθυλος, ό Δήμαρχος κ. Ολυτάς, ό Άντι βήΐμαρχος, οί βουΐλευ'τοτί κ.κ. Π^ τιρό—ουλος, Τρικούπης, ό Δ) ντής Διοικήσεως ΤΙΕ'ΒιΕ κ. Κάρ- μηις, καί αλλοι. Πολιτευταί, Στρατηιγοί, οίΐ Διοικήσεις των Συλλόγων των Μελών τής Οί Ρ3Ε. καί. πλεΐστοι άιλλοι έττίση- μοι καί φίλοι της Ριοόμεληις. Τό τέΐ>νος τής ωραίας καί διά
-πρώτην φοράν οργανωθείσης εκ
δηλώσεως των Ρουμελιωτών ε¬
κάλυψαν ένθουσιώβη χειροκ,ρο-
τήιματα καί εδόθησαν συγχσρη-
τήιρια ττρός τα μέλη τής ΔιοικήΓ
σεως της Ο.Ρ.Ε.
τους καί Ιδιε,γιείρει τίς αίσθήσεις
τους ιμέ τίς ιζωηρές περιγιραφές
των .άνηιθί'κων έργιων, βιεγε'ίρει
τό νευρι.κό τους σύστημα 'καί ό-
δη,γεΐ ιμέ διαφόρους εύνοήτους
λόγιους στή ιφαυιλότηιτα καΐ άνη-
θυκότητα.
ΐΚίνΙδ'ϋνος' ©άνατος! θά 'μιπο-
ροΰσα νά φωνάξω σέ 'κάθΐε μάν
να γιά την ψυ(ν*ή των -αιδιών
της τα Κντυττα. αύτά άναγνώ·
σματα γιατί ή ευχαριστήση πού
νοιώθουν ιάιπ* αύτά είναι σάν μέ-
λι ,πάνω σέ δηλητήριο, ττού μττο
ρεΐ νά βλάψη άνεπανόρθωιτα
την ήθΐ'κή ίτους 6γεία.
Άΐκόμη τζρέ—εί τα παιδία έμ-
ττ ι στοα ΰνη αττόλυτη νά έιχουν
στούς γονεΐς ικαί πρό παντός
στή μάνα τους. ΐΝά τής άνοί-
γζυν εΰκολα ικαί -ρόθΜμα την
ψΐ-ϊχή τους νά ανακοινώνουν βλα
τα ιττρο&λήιματα, πού τα άιταοχο
λοϋν κ ι άΜτό 'κοινοΰ μέ τούς γο¬
νεΐς νά δρ'σκουνε την πιό άρ-
ιμόζουοα λύση.
ΐΜά 6ά πητε. Είναι εΰκολσ τα
πράγΐμΐατα αυτώ; Μποροϋν ποτέ
τα τταιδιά στόν ττατέρα ( στή
ΐμάννιο: τους νά ΐΓτοΰν τα μυΐστι-
ικώ τους; Είναι ζητήματα καί
πρά'ξεις πού ιδέν 'θά τίτανε κάν
ηθικόν νά τα Ιίμπιστει,θοϋνε
στούς γονεΐς. Πάνω σ' αΰτό Μ-
χω την γνώ(μη, ττ«ς τό δτι γ[νέ-
ται σήιμεοα συνήΐθως δέν εΐνα.
όπτάλυτα ήθυκό. ιΓιατί όίττωσδή-
τοοτε τα τταιδιά θά ζητήσουνε νά
Γπ'ληροφορηίθοΰν γιά τής ζωής
τα ιτρο&λήιματα διλα, πού δέν
μποροΰν νά έρμηνεύΊσουν καί
τούς φαίνανται μυιστήρια.
Κα[ σιφοΰ ΙέΊκεΐνοι, πιοϋ έχουνε
αναλάβ'ει την άγωγή τους καί
είναι ύητεύθοινοι, ικάνουν, πώς
δέν καταλαδαΛΌυν καί (χαρα-
ικτηριστιικά σωπ«ίνουν, τί γίνε¬
ται —άντοιτε σιχεδόν;
ίΤοϋ έιοιμηνευτοΰ τό ρόλο ά-
νοΐλαιμδάνουν -ρόσωττα άικατάλ-
ληιλα, τυιχαΐα -ρόσω-α, ττού έ1-
ΐχουνε τταρεξη'γήσει την ά—οστο-
λή τοΰ ιάνιθρώττου στή ζωήι, καί
σιτΐρώιχνουν τα πταιΐδιά —ρός τή
διαστρσφή, πρός κατευθύνσεις
έσφαλμένες, πρός χιμαιρυκές,
μάταιες, ψεύτυκες ικαί καταιστρε
πιτικές ιτ5ίΓΓθλαύσεις.
ΊΕιπειτα τί θά φταΐνε τα παι-
ιδιά, άν ττάρουν άοτχηιμο 5ρόμο;
(ιΣυνειχίΙζεται)
ΙΗ «"Ένωσις Σμυιρν'αίΙων» ά—ε
φάσισεν διτως άπό εφέτος 'κσθι-
ερώνει ετησίαν θρησκευτικήνή
έορτήτήν είς 'μΛήιμην τοΰ Π,ρω-
τομάρτυρος κοίι Πολιούιχου1 τής
Σμύρνης Ίιεροΰ Ποιλυικάιρττου.
Πρός τόν σικοπόν αυτόν θσ:
τε'λεσ'θη την πρωΐαν τής Κυρια-
κής 26 Φεδρουαιρίου Άρχιερα-
τιική λΞΐτονιργία καί άρτοκλα-
σία είς τον Ιερόν ΙΝαόν 'Αινίσυ
Γεωργ'ίου Ήσρύτση. θά ιέττχχΐκο-
λθίΐθήση δέ (καΓι μέ την συμμε¬
τοχήν &λων των παρευρεΐθηισσμέ
νων ικατόβιεΰις στεΐφαου είς τό
έν ΙΑΙΘήναις (ΙΠλατιεΐα Μητρο¬
πόλεως) μνημεΐον τού έθνομάρ-
τυρος Μηιτροττολίτου Σμύρνης
Χροισοστόιμου.
Έτοί τβλέον καί ειτί ττί εύ'και-
ρ'α τής εορτής ταύτης ή «'Ένω
σις Σιμυρναίων», άργιανώνει Είς
την Σΐτέγην της ('Καρύτση 3 γ'
όροιφος) είδΐικήν όιμιιλίιαν την
ιΠέ|μ/πτην 23 ΦεΙδρουαριου ήμέ-,
ραν θίκιριδως τής μνήμης τοΰ
"I-
εροϋ Πολυκάρττου. ιΚατά την ή-
μφαν ταύτην καί ώραν 7.30 μ.
μ. Ιθά ομιλήση είς την Στενήν
τής «ΙΕνώοιεως Σιμυρναίων» ό
•κ- ΙΝΐκος Μηλιώιρης ιμέ θέμα «Ό
ΐΠεώργιος Λαμιτάικης ικα ι οί Έ-
πτά Άιστέρες τής ΆτΐοκαλύψΙε-
ως».
«'Εΐπτά Άΐστέιρες» χαραικτηρί-
ζονται είς την Ά—«κάλυψιν τοΰ
Ίωάνου τοΰ θεαλόγου αί έτττά
"ΐτρώιται χριστιανικαί έκικλησίαι
είς την Δυτικήν Μικράν Άσί^
Νθν: ΊΕφεσος, Σμύρνη, Πέργιχ-
μος, θυάτειρα, ιΣάρ'δεις, Φιλα-
δέλφεια καΐ Λασ&ύκεια.
Τό νέον αύτό καρμπθλατέρ λέ γεται δτι ττεριορίζει τάς δηλη-
τηριώΙδΕΐς έξατμίσεις είς 'έπίττεδα ασφαλείας.
ΕΝΑ ΚαΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
Ι-ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΘΓΛΟΥ
Άπό τό άριστοΰργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ό ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ*
Ο ΑΝΘΡΛΠΟΣ, Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ
"Οπως προεβλήθη είς τό φιλολογικόν μνημόσυνον τού
ΐΕΛς την ΈΒνιικήν Λυρυκήν Σ'κηνήν
■ ■
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΑ ΤΗΙΙΕΒΙΑΑΗΙ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΑΟΥ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βι>ναρά 7
Γ>λατ· ΆγΙου Κωνσταντΐνον
(Όμόνουα) 9-1 καΐ 4 - 8 μ,μ
"ΙΕνα άπό τα αριστουργήμο;-
τα της όπερα - μπούφφα, δηΛα-
δή τοϋ ικωμιικοΰ ιμελοδράιματος,
εΐνοοι άναιμιφισδήΐτητα ό ττερίιφη.
μος —'Κουιρέας τής Σ!ε60λ)λης —
τοϋ διασήμου Ίιταλσϋ μουυιικο-
συνβέτη Ίΐζοακίνο Ροσσίνι. Τό
'κωμικό αιύτό ιμελό&ροιμα έμ-
πν!ευισιμέ·νο άπω τό όιμώνυιμο 'έρ-
γο τοϋ Γάλλουι συιγιγιραφέως
Μπτωΐμαρσαί ττρωτοτΓαίχΘηικε στή
Ρωμη κατά τό 101(6. Ή ΐτταρά-
στασις της 25ι)1ι)6ΐ7' στό θεα¬
τρον ΌλύμπτΊα, ττού ιήταν καί. ή
τελευταία μέ τούς 4 ξένους
τπρωταγωνιστάς, μας χάρισε ό-
μολσγουμένως ώξέιχιαστες ώρες.
Μας έΐδωσε ικάττοιο ψ^ιχι,κό άν α
γόΐλλιαΐσμα, ήιταν στρωιτή. Δια-
σκε]&3στΐ!κή. ιΚυλοΰσε
στα. Εϋθυμα. Δέν
απτό τή σωιστή της γιοαμμή. Οί
ξένοι 'καλλιτέιχνες ττού διεγρα-
φαν στό έργο τα 'κύρια ττρόιτω»-
πα ήσαν: ό τενόρος Πκιουζέπτε
Μτταιράΐττι ώςικόιμης Άλμαδίδα,
ό ιβαρΰτονος ιΝΐιΚθλάι Χ&ελέα
ώς ΦΟγικαρο ή Μαρία Λουΐζα
Τσιόνι ώς Ροζίτα 'καί ό 6αθύ-
φωνος Α. ΜαρικίΙκα ώς Ντόν
ΜτταζΛιο. Τούς &ευτερεύοντας
ρόλους ε^αν οί δ,ικοί μας μονω
δοί: ό βο^ρύτονος Ε. Γράψας, οί
μ-άσσοι Χ. Σαοφατής ικοοΐ. Γ.
Ζ(ϋ<'κας 'καθώς ή ικοντράλτο Σ. Μπουιτσίου. ιΠενιικά δϊλοι οί ήθοιττοιοί - με- λω!5οί -ού τραιγούδησαν στά I- ταλϋκά ήσαν σέ ιφάρμα έξαιρετι- κοί. ΊΕιπαιξαν ιμέ Ικιέΐφι, μέ ζων- τάνια, μέ μττρίο. Μας τταιρουσία σαν £να ώραϊο σύνολο. Στην άρτια αυτή Ιέιτιτι,ιχιία τής παρα- στάσεως συνετΐίλ&σαν ',καί ή όρ- χήιστρα τής Λυιριικής Σικηνης μέ μαέιστρο τόν Τ. ΚαραΐλΟ&ανο. ή χαρα-Ιδία της μέ διευθυντήν — ώς γνωστόν — τόν Μ. Βούρτση, ή ισικηνοθεσία τοϋ Α. Μαντάου, οί σκηνογραφίες καί τα κοστού- μια τοΰ Π. Μαντούδη καθώς ικαί τα λοιπά ιοτελέιχη τής Λυρι- ικής —ού ιέτπλαισίωσαν την άρι- ιστη αυτή απερα - μπούφφα τοϋ Ιταλού μουσικο - συνθέτη Τζο- ακίνο Ροσσίνι. ,ΧΙΑ'Ρ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΌΣ θ' "Ένα χαρακτηριστιικό στό 'έ.ργο τοϋ θεοτακά είναι τό χι- οθμορ, 'ένώ στούς τβερισσότε- ρους 'ΈλληνΙες λογοτέχνιες 6ρί- ακουιμε την εΐρωνεΐία 'καί τή σά- τυρα 'καί μιάΐλιστα την πυκρή σά "τυρα. Τό ■χιοΰμορ είναι £να εί- ΰος πιό ιτολιτιοιμέ^Ό, -ού £ιχει διμως σαν -ροϋπτόΐθιεση ικάποια φι'λοσοφϋκή |ένατένιση τής ζωιής. Καΐ μειρμκές φορές τό χιοΰμορ τοϋ θεοτοικά είναι πολύ έπιτυ- χημίένο. "Οταν -Ηχ. στήν <''Αιρ- γώ» Ύίνεται ψηιφοφορία γιά την υπάρξη ή δχί θεοϋ ικαί τό απο- τέλεσμα τής ψηιφεΐφορίας αμφι- σ®η·τεΐται, γιατί όπάρ'χουν ικαί άρικιετά λευικά ψηιφοδέλτια, ό θψωρός της Λ&σχης των 'Ελιευ θέ,ρων>Σι.ιζητηΐσεων δίνει τή λι>
ση σ' αύτό τό ζήτημα 'κιλείοντας
τόν διακόΐπτη ικοοΐ &υθίζοντας
στό οκοτόιδι την αΐθουσα των
συινΕΐδριάσιεων.
"ΑΙλΙλο χαρα'κτηρΐιστυκό τοΰ
θεοτακά είναι ό σί&6ασμός τού
στίς ΊΙ&έιες των αλλων, δηλαδή
ή έΐλλειψη ιφανατισμοϋ. Είναι
στοΐ/χειώΐ5ης υποχρεωθή πολιτι-
σμοΰ», γιράφει στό τορώτο τού
ιάκόμα βιιδλίο, στό « Ελεύθερον
Πνεΰ|μα», «νά αναγνωρίζοι,με
'καΐ νά έΙκτΐ)μοϋ;με την )άξία 6'ιχι
μόνο των ιανθρίίχΐτων πού συιμΐφω
νοΰν μαζί μας, αλλά 'καί ικεί-
νων Μτού ύπτοοτηιρϋζουν άντίθε-
τες ιάττόψΕΐς». Αύτό δέν θά τϊεΐ
■δέΐδαια ιπώς |δέν ΰποστηρθζει
τίς διικές τού γνώμες —·καί μά1·
λιστα μέ διύνο|μη ικαί μέ πεΐσμα
—'άλλά ιδέν ιεΐναι έιγωικεντιρΐ'κός.
ιXτι^πα δμως ιάλύ—ητα την άισυνέ
τβεια μερυκών ιτν8υ)ματιικών αν-
Ιθρώΐιτων καί την Ιάνειιλιικρίνειά
τους. Γιατί τό Ικυιριώτειρο χαρα-
κτηρΐιστι,κό τοΰ θεοτοκά είναι
ή συνεΐπεια. Διαιμόρφωισε άπό
την πρώτη στιγιμή |μιά ιπροσωητιι
ΐκότητα, πού ιάντιιμετωπ'ίΐζει χαΐ
ικοίνει τό νιεγονότα άτοό 'όρι-
σιμένη σκοττιά ιαναλ'λοίωτη από
την ο5;ριχή ώς τό τέλος τοϋ Μρ-
γου τού, Τό ιάντικ'είμενο βεβα-α
άλΐλώΐζίει, (άλλά οί αντιδράσεις
τοΰ σαγγροιφέα ,μπροστά στά
πτρο&λήματα πού θέτει ή πολυ-
| τάροτχη ίττοχή ττού ζήταμε 'καί
Ι ζοΰΐμε, τα τ&ευιταΐα τρ ι άντ α
χρόνια, μένουν σταθερές χωρίς
: νά ΙέττηρεάΙζονται βασικά άπό τα
γιε,γονότα.
ΙΑΐγα—ήτοι φ&λαι, Κυιρίες ικα]
ιΚύ|ριοι,
Ι Στή σημερινή συγικέντρωισή
| μας —ή μνήμη ΐοΰ άξέιχαστου
Γεωργ, θεοτακά ώπέφυΓγα, οσο
,μπαροΰσα, ν' ιάναπτύιξω γιά τό
£ργο τού ττροισωΓττυκές μου γνώ'
απΐευ&ύνονται στό έλληνυκό ΐκοι
νό. θέλω δμως νά τελειώσω μέ
την γνώιμη ενός ικριτικοϋ, τοΰ
Άιν|δρέα ΙΚαραντώνηι, πού διε-
τύττωιοΐε όρισμένες ώντιρρήΐσεις
γιά πολιλα €ργια τοΰ θ&οτοικα
άΐλΐλ' ιάναγνωρίζει τή εξέιχοασα
θέΊση χου σά λογοτέιχνη καί σάν
πνευ|ματιΐκοΰ ήιγέιτη:
«Ξεκίινη'σε, γιράΐφει, καί βά
ΐμΐείνει ό γιλαφυρός διαλαλητής
των ψυΐχικων ικαί των ιτνευιματιτ
'κών ό,ρμών μιάς ζωτκκής γιενε-
άς ικαί τό ·φιίλσλιογι,κό τού —ε-
-ρωιμένο ιείτανε ν' άναστήισει
ικαί νά ,έπϋ6άλει τίς συνειΐδήσεις
δλων τό ιθεσμό τής νεάτητας,
σέ μίαν έποιχή —ού ή ώρνη,τϋκή
κριτυκή ιμεταχιειρίζονταν την λέ
ξη αυτή, δ'ταν ήΙΘΙεΛε νά παρα-
στήση κά|θε άναξιότητα 'κάί μεί
ζερο πνεΰμα τής τότε πνεομα-
τικής ζωής...». Ή συμβαλή τοϋ
θεοτακά -ρέιΐει νά θεωρηθή ση
μαντιΐκή καί «πό την απιεψη
τής -πΐλούσιας πρασωαπ,κής προ-
σφοιράς πολλών νέϋν στοιιχείων
ικαθαρώς λογοτεχνιικής εικφρα-
σης ικαί 'καλλιεργημένης δημο-
τικής γλώσσας, ποΰ τονώσανιε
τόν παρα)μειληιμένο πεζό μας λό
γο, χαρθζοντάς τού Ινα ξάστε-
ρο πνευιματιικό ΰφος, >καί τϋτΐό
την άποψη την ίστοριική -ού
μάς ιδΐείχνει τόν θεοτσκά νά λα
χταρά μέ ~αθος, νά διαυσίθάνε-
ται ικαιί νά ϋκιφρόΐζει την ανάγ^"
'κη μιάς πνΘΛματι,κής άναγιέννη
ση,ς, νά τής Ιδιεί|χνει τό 6ρό(μο
καί νά —αρακινά τοΰς νέους
μέ ιφωτεινά συνΐθήματα ητιρός την
ώλεύ'θ'βρη καί την ζωντανή ττνευ
ματιική δημιουργία ιπού δέν εί¬
ναι πιά ιάποιμόνωιση, άλλά θρι-
α)μ®ευιτϋκή Ιέ-ανασύν|διζση τοϋ ά-
τό)μου μέ την »ζωή, την δμκιή μας
νεοεΛληνική ζωή/».
ΧΡ. ΕΥ!ΕΛΠΙ_ΗΙΣ
Η ΛΙΜΝΗ
Δέν εΤμαι κριτυκός. Προσπά-
νά σάς 5ώισω ιμιά σύντο-
μη άνάλυση τοΰ τόσο πλούσιου
£ργσυ τού —ΐτού έικφράζεται ώς
σήΊμερα σέ 22 τομους— '.καΐί ττρό
ττοΛ'τωιν νά σάς δώσω άΛοσιτά-
ςίΐματα χιοτροβκτηριστΐ'κά ο>γγο αύ
τό. Πολλά α—ό τα βιβλία τού
μΞταφρόίσβηκαν 'καί σέ ξένες
γιλωσσες, άν καΐ είναι δειμένα
μέ τό "Έλληνικό πλαύσιο καί
69ον
10 Παναγ ιώτάτος
Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟίΡ
χαζα νά μιλήσουνε. Στήν άρχ'ή
Παιτριάρ-
Μούπανε
,ιτώς είναι μιά ΛιΙμνη
ικαί ττώς μττορεΐς
νά θής .
τ' άληθ'ινό σου πιρόσωίττο.
Ρήγα
καί την εΐδα.
Εΐχε γαλάζια νερά.
ΊΗταν ήρειμα,
ήσυχα.
Άικίνητα
Γαλήνια
ΙΕιΙρηνυκά.
(Μερά;
Νερά σειρήνες
Κριτές.
Πηγά νά σκΰψω.
"Εσκυψα λίΐγο
Μετά... τινάιχτηΐκα πίισω.
ιΔέ θέλησα νά &ώ.
"Εφυγα.
Φο&όμουν; Ν αί!
"Ισως κι' δχιι.
Δέ ζέρω...
ΒΑ,Σ. Ι. ΒιΕιΡιΝΑΡΔΟΣ
Γκρενόμπλ
1966
χηις συνέχΐισε ό ιΔοίλτσ,-άν <ττρέ- τΐ'=ι νά γράψη άμέσως σ' δλους τούς Διεσττοτάδες ικαί νά τούς προστάξη, νά λογ.ικέψοΐΛε μέ ό μιΐλίες καί μέ άπειλές τούς Χρι στιανούς, πού έ5χουν παρει Ιάέ- ρα τα μυαΐλά τους ικαί γιά την ιήσυ|χία τοΰ Δσ&λετιοΰ μά κα'ι ττιότερο, γαά τό δικό τους τό συμφέρον, γιατ'ι ή ύπομονή μας ικοντευει πιά νά ιέξαντληβή. Αν δέν άλλάξουν κΐεφάλι, θ άνατγ- καστοΰμε νά τούς ιδάλουμε ιμα- χαί|ρι, γιά νά τ&λειώνουμε μιά ιγιά ιπάντα μ" αύτούς. ,ιΑλλοιώς βέν γίνεται. Βλέ- ιπεις τώρα, έτοίμαζαν καινούρ- γιο ξεσηικωμό. ΙΕύτυιχώς πού ό Άλλά|χ μ' έβοήΐθησε κι' έπιασα, δυό άπό τούς άρχηιγούς τής συ- νωιμοσιας. ι Στούς έ,δειξα ικαί μπροστά τους, σοΰ μίλησα γιά την ικατη- γορία ττού τούς δοΰραίνει. Κα- νένας τους δέ ιδρήικε ενα λόγο γιά ν' αλαφρώση τή θέιση του>.
Τούς Ιπιασα ιχωρίς νά τό ξέρη
οϋτε ό ©εζύρης, γιατί σίγουρα
αύτάς θά 'ζητοΰσε νά τούς δλευ
ρε,ρώση Τϋΐότ&ρο ιγιά νά μή
δγοΰν 3τή μέιση οί δυκές τοα
μπομπες. θέλω ιτοαιπά μου, νά
&λέ1πω τόν 'Πατισάχ μου, εύτυ-
χΐσμένο ικαί δυνατό όπως ήταν
οί προκάτοχοί τοο. Τόν θέιλω νά
στεΐκεται πιό ψηιλά άπ' δλους
τούς αλλους βασιληώδες. Είναι
ιΕΐναι ιάλήΙΒεια ττως άγσιπώ τή|
Μοναρχία. Μά αγαπτ,ώ ξέχωΐρα
τό ΟΛΐεικτίμηιτο πρόσωπο τοΰ
Σουλτάν Μαχμούτ καί παρακα
!λώ τόν Άιλλόΐχ νά μ' άξιώοη νά
τόν βλε,ττω στό θρόνο, ώς την
στερνή μου στιγιμή. "Ας ξανα-
γυρ^σουμε δμως πώλ ι στούς συ
νωΐμότες πού ΙεΤδες. Τό γΐειρον-
τάκι πιαιπά μου, είναι γεμάτο
φλοαρί. Τέσσαρες ιχΐιλιά&ες 'Αρ
δανϊτες, τούς τιλερώνει άττό την
τσέιπη τού, μιστά καί ζαερέδες.
Σΰμφωνα μέ τό ισχέδιο των συ
νωμοτών, ττοϋ οί ϊ'διοι οί Βύο
κρατούμενοι, άνστγικαστή·κανε
νά μοϋ τό άιποικαλύιψουνε, οί
Άριδανϊτες αύτοι, θά μπαίνανε
στήν Πύλη χωρισμένοι σέ όμά-
δες ικαί μόις τούς δίνονταν τό
σύν*θημα, Ιθ' άριχίζανε τό γιου^
ρούσι. Τό σύνθημα θά τούς το-
ίδινε ό Φράγικος μέ τό μηιχάνη-
μα τής φωτιάς. Τό μηιχάνημα
αύτό, δπτως σοΰ είττα, είναι σα-
τανικό. ιΕιχει τή δύνσιμη νά τι-
νάΐξη στόν άέρα, τό πιό
διακόσα σπίτια μαίζί ικαί νά τα
κάψη, σά νάναι άττό δαδί. θά
τδ©αιζΙε ό Φράγκος μπ,ροστά κι'
αύτό θαταν τό σύνθηιμα γιά
τούς ΊΑριδανιτάδΕς. Σ' άφήνω
τώρα, νά .καταλάιδης μονάχος
σου τταττά μου, τί συκρορά θά
μάς ιδδριακε, αν δέ ττρολάιδαι-
να νά τούς δάιλω στό χέρι τούς
'καικοΰργοος «αί δέ τούς άναγ-
Μόλις έικ'-ικλοιφόιρηΐσεν είς
καμψόν καί καλοΓΓυ—ωμέ Λ)ν
τό|μον Λ άστυνσμιική νουΐδέλ-
λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠ'ΕΡΝ
(ψευδώνυιμΌν τοΰ συνεργά¬
του μας ικ. Βασ. Βερνάρ¬
δου).
«Τ1ΕΣΣΕΡ1Σ ΜΕΡΕΣ
ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ»
Πωλείται ικαί είς τα γρα-
φεΐα μας πρός δριχ. 10.
ΠΑ ΡΑΔ Ι ΔΟΝ ΤΑ Ι μαθήματα
Γαλλιικής καί Μαθηματικων Γυ-
μνασίου καί Λυκείσυ, κατ' οί¬
κον τού μαθηΓΓθΰ, υπό Σ. Κου¬
ρή, τηλ. 563.065.
μοΰ κάνανε τους άνήιξερδυις.
Σ άν ικατάλα&αν δ/μως πώς ήξε-
ρα τα σ,χέδια τους, δέν μποροΰ
σαν ιτιά νά κρατοϋν τό στάμα
τους ικαί γιά νά γλυτώσουν τα
&ασανιστήρια, ττέισανε στά πό-
δια μο^ ικαί μοΰ ζττψ]<χν έλεος. Ό γέρος λϋγισε πρώτος: —ΙΜ.ά καί τό σχέιδιό ιμας ττρο- δάθηικε, μοϋ εΐπε, θά σοϋ τα πω , ιμέ τό ν'ι καί μέ τό σίγμα ιτασά μου καί γονατιστός σέ παραικαλώ, νά σεδαιστής τα γε- ρατειά μου ικαί νά μή μέ 6ασα- νίσης. ν ιΚατάλαδαίνεις αταττά μου, ττώς ό παλη<αγερος ήθειλε νά σώ οη τό 'κεφάλι τού ικαί μαίζί καί τούς παράδες τού. Τοΰ ύποσ,χέ- πως άν μοϋ δλεγε δλη την ιάλήΡεια καί μοΰ μαρτυροΰ σε καί δλους τούς συνενόχους τού, δέ θ«χε νά φοβηΐθή τίπτοτα άπό μενά. Καί στ' άλή|θεια δισα μοΰ εΐττε, τ)τανε σωστά ικαί συμ φωνοΰσαν καί μέ τίς Βυκές μου τίς πληρσφορίες, μά μοϋ £- ικρυΙ&ε μέ γινάιτι, έκεΐνο τοοϋ ή- θελα νά μάβω —ιότβρο. Δηλαδή τόν ΆΙρχηγό τής συνωιμοσίας, πού δν καί τόν ήφερα κ ι" αυ¬ τόν, ώστόσο ήθειλα νά μοϋ τόν όνομάσηι ιό ΐ&ιος. ■—ιΔέν τόν ξέρω μοΰ εΐττε. Καί δέν θέ)λω νά πάρω Λδικα ικανέ- να στόν ιλαιμό μου. Τ ότε 'κι' ιέ- γώ, γιά νά τοΰ άιποστΐάσω τό μυιστιικό αύτό, αναγκάστηικα νά τόν δοοσανίσω. ιΣτάθηκα σκλη- ρός παπά μου, ιμα ή άνάγκη, τό καΐλοΰσε. —ι Κ αί ωμίλησε; Ρώτησε υ." έν διαφέρον ό τταπάς. Ό Πασάς, ικαύνηισε τό ικεφά- λι τού καί ιχΌμογέλασε. Ή ανθρωπίνη σάρκα καί μά- ιλιστα ή γέρικια, είναι πού ά- δύνατη παπά μου. ιΜίληισε.Τό Τ- διο 3κανε ικι" ό Φράτγΐκος ϋστερα άν κι' αυτόν δέν τόν Φασάνισα, γιά νά .αή ιφέρω τόν Πατισάχ μου σέ δύσκαλη θέση. θά ένδια- φέ^ρονταν γι' αυτόν ό Έλτ'ζής τού ικσΛ' θόικανε παράπονα στό Σουλτάνο. Αύτά τα ήιξερε ό τταληόφραγικος ικαί μέ βασάνι- σε ιτολΰ, ώς πού νά μοΰ δώση τίς τΐληροφορίες ήτου ηΊθελκχ. Κ ι,* δττως ό γέρος μοΰ άττοκάλ'θψε στό τέιλος κι' αύτός, τό μεγάλο πρόσωατο, πού ικιρύβονταν -ίσω ά—ό τούς συνωμότιες. —ιΔύνασ'θε νά μοί άπο καλύψη τε τό δνοιμα τοΰ άναζίου αύτοϋ ιχρΐιστιανοΰ, διά νά τόν άφορέση άιμέσως ό Παναγ ιώτατος; ρώτη 05 ό ιταητας. —ΆΙλλοίμονο παπά μου, 6κα νέ μέ ψεύτι'κη συντρΐιδή δ ττα- νοΰργος Δα-λταΙπάν. Άιθιχηιγός των συνωιμοτών, ήταν ό Βε- ζύρης μας! —ιΚαταπληικτυκόν. "Εκανε ό •παπας. Κι' υστερα άπτό μικρή σιωττή συνέχυσε. Ό Πατριάρχης μας, .δε&αίως δέν έχει εξουσί¬ αν Ιέπτί των Μωο&μεθανων, άλλά νομιΐζω ότι ό -ολυτχιρονειμένος μας Πατισάΐχ, υπό την εξουσίαν τού όποίου ύττάτγΐεται ό ύψηλός οδτος Όαμανλής, δέν θά αρκε¬ σθή είς την μαρτυρίαν των δύο ■χριστιανών προδοτών, τούς ό- ποίσ^ς κιρατεΐτε, άλλά θά άζιώ ση άποδείΐξεις, διά νά τιμωρήση τόν Βΐεζύρην τού. Περισσοτέρας άττο|ί»είιξεις. —ΆητειΙδβίιξεις, ©κανε ^μειδιών ό Πασάς· "Οοες θέλεις ιτσΛϊά μου. Καί '&γάζοντας ά—ό τον κόρφο τού ίίνα μάτισο γράμμα- τα, τα ζχωοε Κ'άτω άητό τή μύτη τού παπά. (Συνεχίζεται)

Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
(Συνάχεια έκ τής Ιι^ς σελίδος)
ρά ιμόνον κατά την έκτασιν τής
ά)ξ[«ς των οΐικοττέΐδων.
ΟΛΑ4Ι ΛΙ ΚΟΛΟΣ'Σ,ΙιΑΙ Α
ΚιΙΙΝΙΗΤΟΊ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ ΤΩ)Ν
ΕΑΛΙΗΙΝΟΝ 'ΚΑιΤιΟΙ ΚΩΝ ΤΗΣ
ΣΙΜίΥΐΡΐΝΗΐΣ, ΤιΒΣ ΦΙΛΑΔΕΛ-
ΦΕ1ΙΙΑΙΣ, ΤΗΣ ΙΜΑιΙΐΝιϋΜΙιΝΐΗ,Σ
ΚΙΛΠ. 'ΔΕιΟΤι ΙΝΑ ΥίΠΟΛΟΓ-Ι-
ΖΩΝΤίΑ/Ι ΜΕΓΑ ΤιΗ'Ν ΚΑΤΑ¬
ΣΤΡΟΦΗΝ ΩΣ ,ΑΠΛΑ Α'ΝΕΥ
ΑΞΙΑ'Σ ΟΙΙΚΌΠΕιΔΑ.
Διότι μόνον πά οΐκόττεδα άηέ
μενσν μετά τήιν καταστροφήν
των ίπ' οοΰτών οΐκοδομών καιί
ιδλοι σας είσθε είς θέσιν νά
γνωρζετε πόσον μέγα ποσόν
είς την αξίαν των ·πι;ριουσιών
των "ανταλλαξίμων ώντιεπροσώ-
ττευ'εν ιή "ττιρώην Έλληνική Σι.οχρ
νη,. "Αλλά δέν είναι μόνον αύτο
τό ιότκϊσν Ιέμιείωσε την Λξί,ο
τής μεγάλης ιτεριοι.σίας τής έν-
κ α>τια)λε ^φ.θ■ε ΰσης από τόν Γ-ν
Τουρκία Ελληνισμόν, θά φ/ρω
ώς παράδειγμα την πόλιν των
Κ^ίωνιΰν. ιΑΐϋτη εΐχε ιτληθε¬
σμόν 312 χιλιάδων τΐερίποα κ«-
τοΐκων. Ύττοθέτω >6τι θα είχ;
τκρίπου 6 χιλιάδες σπ τια, ήτο|
δέ ικαΐ Λκΐμάζουσιΐ! ττόλις. Τ 0.
λετε νά &άλωμεν εκεϊ; Νά είπω
μέν δτι εκάστη, οΐκία άξιζε αμ
'μιά έπτα'κοσαριά λίρες; 7έ::σα-
ρα έκατομμύρια έττρεττε ά ν~-
ριληφθοϋν είς τό ενεργητικόν
•διά την αξίαν των οίκιών των
ίΚϋδοηΊών. ιΚαί ενόμισεν ό κό-
σμος δτι μέ τα 4 έκατομμύρια
θά Ιέπιστωνόμεθα διά την αξίοπ
των άκινήτων αυτών. .Κ αί δμω-.
ήξιεύρΐτε κυρίαι, δτι αν βάλΐ:τε
είς την -τσέπην ιδχι 4 έκατομμύ-
ρια λίιρες, αλΐλά 4 χι/λιάδες λι-
ρες καΐ ττάτε είς τάς Κυδκνίας,
θά ήιμπορέσετε νά τάς άγοράτ1
σετε διότι αί Κυδων'αι σήμ_ρο>
εΤναι βρηιμος πόλις κατοικοι,'με-
νη μόνον άΐτό τό 1)10 τοϋ ι5λ-
λοτε ιτληθ.^σμοΰ των. ι
Ένθυμηθητιε την σημερινήν
α των οί'κιών είς την "Υ-
δ
ή εξαγωγικόν, οϋτε αλλος τις
φόρος... ΟΙ μετανασται, οΐτινες
δέν ήθελον "δυνήθη ν ά συιαπο
κσμίσουν -ολόκληρον ή Μ,'ρςς
της ικΐνητης αυτών περιουσίας,
δύνανται νά άφή.σουν τούτην έ-
•'ί τόπου. Έν τη περιπτώσει
ταύτη οΐί τοττικαί "Αρχαί θά
'.αθορίσουν, παριστα'μένου χαί
τοϋ μετανάστου, την αξίαν "ής
πορ' αυτών έγκαταλεπτομί-νης
περιουσίας. Τα πρωτόκολΐλα τε-
οιέχοντα τόν κατάλογον καί
την αξίαν της υπό τού μετονά-
η
δραν διά νά άντιληφθήτε τί ση|-
νίΐ αύτό.
ΟΛΟΚιΛΗΡΟΣ Η ΠΛΟΥΣΙΩ
ΤΑίΤΙΗ ,ΒΙιΣ ΙΚιΙΙΝΗΤΑ ΠΕΡΙΌΥ
ΣΐΙ,Α ΤΩΙΝ ΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛ-
ΛΙΗ'ΝΩΙΝ Ε3ΗΡΙΕ1ΘΗ ΤΗ,Σ ΙΑ-
ΠΟΙΖΙΗιΜΙΩΣΕΩιΣ ΠΛΗΝ ΤΩιΝ
ΧΡΙΗιΜΑΤΟΚ ΓιΒΩΤΙΩ,Ν
ΊΕρχομαι 'κύριοι, είς τό ζή-
τηιμα των ικινητών. Οί άνθρωπο
αί 'ότΓθϊοι εΐχςν τα ικτήμα'ΐά τα
είς τήιν Σιμάρνην — άς ττό^ω
•πιρώτα τα μαγαζΐ'χ τα όττοΐα ά
τιττιροσωτΓεύΌυν μέγα μέρος
της περιουσίας — έφαντάζον-ο
δτι ΙύπήρχΕ ΐμίςχ Σί.μ&3θις άν·
τ<>Λλαγης, "ή όττοία έιξηισφαΐλιζι
την είς τό ακέραιον ιάττοζη'μίω-
οιν. 'Έκαμον τάς αΊτήσεις των,
αί όττοΐαι μάΐλιστα
σαν
ιέγκαταλεπτομένης κιν,ττής
τ-ριουαθχς, θά συνπάτσωνται
ίς 4 ιάντίτυ-α, ών ΐό εν ου-
λάσσεται παρά των τοπικών αο
χών, τό δετύερον θά ποοροΙδ^Γ
ται είς την εν τφ άρθρω 1,1 Μ.
κτήν "Επιτροπήν, Ινα χρησιμεΰ-
ση ώς βάσις διά την έν τφ αρ-
θρω 9 προβλεπομένην εκκαθά¬
ρισιν, τό τρίτον αντίτυπον θά
τταραΐδ'οετα! ·εΐς τήν ΚυδέρνηΓ
σιν τής είς ήν μεταναστεύει χω
καί τό τέταρτον είς τόν με-
τοτνάστην». Βλεττετε υπό ποίας
λεπτομερείς διατάξεις κανονίζη
:αι ή 'έξοκρθδωσΐς τοϋ -ηοίαν
περιουσίαν έγκατελειπςν ό με-
τανάστης ιφεύγων ιάπό τήν χώ·
ραν εΐίς την οποίαν τέως
κει!
Διά νά έρμηνεύσητε καλλίτε¬
ρα τό άρθρον αύτό πού σάς α¬
νέγνωσα κοριοι βουλευτάς ττα-
ρακαλώ νά έ"χετε ύπ' όψιν σας
τήν διάκρισιν τήν όποιαν έ
Η ΠΑΙΑΕΙΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΜΑΣ
Την 22αν " Ιανουάριον 1967
'στό κτίριον τής «'Έστίας Νέας
Σ μύρνης» έγινε ή πρώτη διάλε¬
ξις των Όμηρειάδων».
Ή συγκίνησις μου ήτον ττολϋ
Ιμεγόΐλη δταν άντίκροσα την ψω
τογρο^φ α της Σ,ιιϋονης μας μέ-
σα 'θτίς φλόγες' 'Εκιρυψα Βυό
γιά νά μην τα δοΰν οί
•όίλλοι καί δύθισα τό πονειμένο
δλέμμα μοθ 'στό Ι<(>6ντο τής φατ
τογραφ'ας. 'Έϋτεκΐε μττροοτά;
■μου ή Σιμάρνη μας καΊθμένη, ή
Σ μύρνη μσς πού έκιρυβε τούς
θηισαυρούς ιμας, τόν ικότυο των
ιταπουλήθων μας! Σφίχτηκΐ ή
καρδά μου καί <5ΐφησα τή φαν- ταισία μου νά γυιρίοη έκεϊ, ττού παίδοάλα Μ,φυγα κ ι" Ιέγώ 'κατα- τρεγιμένη άπ' τίς φλόγες! Ή οκέψις μου θόςμεν,ε ΐσως γιά ώ- ρες έκεϊ αν 6έν £μτκχιν£ στήν αί Ιθουισα ό πανειλληνίως γνωστός Λογοτέ'χνης - Συγιγραφιεύς κ. Χό. Σολομωνύδης ττ. ύττοοιργός ττού μέ την ιρητορική τευ ίκανό- τητα μέ ξανάφερε στήν τΐρα- γιματΐ'κότητα. Ήτα,ν ή ττρώτη νη. Δέν μάθαιναν τότε γρόίμμα- τα στίς γυναΐκες γιά νά μην χά νούν ρ α 6 κχ σ ά κ ι α, άλλά καΐί γιατί θεω,ροθσαν την ρη ώς ί&υκαιοϋχοι Οττό τής "Επΐ'ρο- •πής. Άλλά 6ι' αύτούς ή Τοι.ρτ κια δέν ϋπεχιρεοΰτο νά 'δώση ού δεμίαν άττοζηιμίωοιν, άφοΰ τοι¬ αύτην ατποζηιμίωσιν δέν 85(1, κ εν οθτε είς τούς σοαμάχους τούς μεγάλους, Οί όττοϊοι τυττικώς τοοΊλάχιστον, βέν ήσαν ήττημί- νοι, οπΐ Ι&έ ττειριο<οοίαι των ήιοαν μικρότεραι καί #μως ή Τοαρκία &ντέχτη ιέττϋμόνως καί άττοτΐλε- ομοττικώς είς την άναγνώρ.σιν τοιαώτης οποχρεώσεώς 'ηςι •πρός ά—θζημίωισιν αυτών. "'Εττει τα διειζηγάγαμεν ίνα ττόλεμον ό ό-ττοϊος διά τούς Τοάρκους ήτο ώμυντικός· Ιεπειδή ημείς κα';λά βομεν την ιΜικ.ράν Άοίαν καί ή Τουιρκία είς τόν πόλεμον αυτόν ένΐκησε πλήρως καί έιζήτησεν ά- —οΐζημιώσεις διά τάς ζημίας ά- ττό τό ιήττηθέν ιΚιράτος, τό όττοί- ον >δμως ικατώρθωσε νά φ
γη την πλη,ρωιμήν. ιΚαί ττιστεΰί-
τε ιδτι υπό τοιούτους 'δρους ή
Το_»ρκ(α βά Ιέ&έιχετο νά πληρώ¬
ση ε>[ς την ΊΕ1λλ«ϊ>α τάς ζηιμίας,
αί όττοϊαι έγιναν βΐτε ·άπό την
'Έΐλλάδα, «Ιτε &πό την Τουρκι1-
αν ^νεκα των περιπετειών τοΰ
πολέμου είς τάς ττεριουσ'ας των
ιάντιαιλλσιζί'μων καί των ιτληθυ-
<τμών τούς όττοίους ήιθελε νά 6- ξώση έκ τοϋ ιέδάφους της; Μο- νη κυρίαι, τάξις των κινητών, ή όττο'α ήΐδιοννχτο νά ττεριλη,φβή είς την ιά—οζηιμίο>σιν, διότι αύτά τα
'κινητά περι&σώζοντο, είναι ή
τάξις των ,χιρηιματοκιδωτίιων
των ευρισκομένων είς τάς Τρα-
πέζας, άς ή ΤοορκΙα υπεχρέω¬
σε νά της τταραίδώσουν καί έπο-
μένως ώπεδεΐικνύιτο δτι τκριήλ-
θον είς τάς χείρας της τα κινη-
τά ταύτα. "Οα τα αλλα κινη-
τά τα όποϊα παντοιοτρόπως κοτ
τεστράφησαν ή έγκατελείφθη-
σαν Ικεΐ, ιδλα αύτά, διά τα ό-
ποΐα οί πρόσφυγες έττίατευον
βτ'ι έδυκαιοϋντο ν' άιτοζηιμιω-
θοΰν, ή Τουρκία δέν ύττεχιρ'εοΰΓ
το νά τα αποζημιωθή.
Δέν είναι μόνον αί διατάΐξεις
της Συνθήικης της Λωζάνης, ""Μ
αιτσδεικνύο^σαι 'δτι δέν ήτο ΰ-
ττοχιρϊωμένη. ή Τουρκία είς άττο
ζηιμίωσιν, ιαλιλά είναι καί α'. δια
τόΐζεις της Συμβάσεως τής άν-
τχηλλαΓγή-ς. Άναγιγνώσκω τό
αρθρον 6 έδάφιον 4 τής Σομβά
σεως της Άντχχλλαγής: «...ΟΊ
μίτανάσται θά ώσιν
νά συνοττΓθκθιμίσουν ή α μ
φέ.ρουν την ιτάσης φόσιεως ικινη-
τήν αυτών περιουσίαν, χωρίς
ίδιά τόν λόίγον τοϋτον νά τούς έ-
πιβληΐθη τέιλος τι είσαγωγΐικόιν
ευθύς έξ άρχής, Ιδτι ή Σύμβα¬
σις, ή Ιόττοία όνομάζεται Σύμ¬
βασις τής Άνταλλαγής, εΐνα.
ούσιαστικώς Σύμβασις άνταλ-
λαγη'ς μόνον 'διά τούς Τού|ρ·
κους, οΐΐ ότιοΐοι £φυγον έξ "Ελ¬
λάδος. Ο' δικοί μας, οί όποΐθι
ευρίσκοντο είς τα δρη, καβώς
καί νΐ αί,χμάλωτοι τοΰ πολέμου
δταν κατωρθώθη υπό των "Επι¬
τροπών τής ιΜικτης 'Ετπτροττής
νά άναχωρήσουν έκ Ιουρκίας,
ανεχώρησαν χωρίς νά άττοκομί¬
σουν τί'ποτε, .διότι αιχμάωτοι
δντες ή περιφερόμενο. είς τα δ-
ρη, ουδεμίαν κινητήν περιουσί-
αν είχον μαζί των. ΤΗλθον λοι-
πόν μηιδέν αποκομίζοντες, ήλ¬
θον μηδέν άΐφήνονΌες έκεϊ, £5-
πως συνταχθοΰν ιτράξε^ς τοΰ άρ
θιρου 8 τής Συμβάσεως. ;Και
γνωρίιζετε νά υπάρχη εν α κα;
τταράοειγμα "Έλληνας, »=ίτε έκ-
5'ωιχθέντος, είτε μεταναστεύσαν
τος μετά τήν έναρξιν της Ισχύ-
ος της Συμβάσεως, ό όιτοϊος νά
κατεΐχε κινητά καί νά τα ττα-
οέ'δωσε διά νά λάβη •πρωτόκολ¬
λον 'έττί τί) βάσει των οποίων θά
'ξετιματο ή περιουσία
ιΕΐναι αληθές δτι τό
Ό Ιέδάΐφιον 1 τής Συμβάσεως
τής ΊΑνταλλαγής ύττοχρεώνει
την Τουρκίαν καί την ΈλλάΙδα
νά κατσ.βάλ·ουν την αξίαν τής
κινητης περιουσίας ή τής άκινή
τού, τϊς εστερήθη σαν οί Ί5ιοκτή-
ται αυτών, πρό τής άντσλ'ναγης
άλλά μόνον Ιδτε ή στέρησις αϋ-
τη ιήτο άποτέλεσμα νόμων ( άλ¬
λον διοικητικόν μέτρων πάσης
•ρύοιεως, θ'ΐστπσθέντων άπό τής
118ης Όκτωβρίου 19ι12 καίέντεΰ
9εν καί τα όποΐα £σχον ώς Ρ-
ποτέλεσμα την ικατάστχεσιν, ά~
πΐλλοτρ^ωσιν ή άλλην τοιούτου
εΐδους στέρησιν της περιουσίας.
Καί ιφθβΐϋμαι, δτι τό αρθρον
τουτο, είναι έκεϊνο ττού εδημι¬
ούργησε τήν τρομεράν πλάνην
είς τούς ενδιαφερομένους τοθ
προσφυγικοΰ κόσιαου, ότι ή
Τουρκία, ώφειλεν αποζημίωσιν
καΊ διά τα έκ πολεμικών πρά-
ξεων καταστραιφέντα ττράγμα-
τα ή" διά τα διαρπαγέντα κου ό-
τών ΌμηρειάΙδων καί
ό κ. Σολαμωνίδης μας ιαΛησε
γιά την ιταιδεία της Σμύρνης.
Όμολογώ, ιδτι ήταν ε"να θέΐμα
ττού τό ιάγνοοϋσο κι' Ιδιαιτέρως
μ' εύχορίιστησε, πού έμαθα τό-
σα ώραϊα ατράγματα γιά τόν
τόπο μας. ΜΟλησε γιά τα πρώτσ
ΣχοΙλεΐα Κορασίδων, στή Σ,μόρ
'Κα κατώτερον όν, ΰίλλά μάλις
τούς ό2φ·ησαν ιέλεύθερον τό ττε-
δίον των γραιμμάτων ή γυναϊκα
ιδιέτηρειψΐε καί !άνέβηκε στά Οψη
κα!ί οί έικάστοτε διευθύνουσαι
τα «ΐΣ'χολεΐα Κορασίδων*, δ-
πως τα ιάποκαλοΰσαν τότε, ή¬
σαν γυναΐκες, πού ή μόρφωσις
τους εΐδωσε τα σκή·—τρα στή τται
•δεία.
Ποιό αλλο έλληνικό μέρος
εΐχΐε την ιέττοχή Ιέκείνη, άπό τό
1860 ιμέχιρι τό 1θ2ι2 τα Σχολεΐα
θηΐλέων πού είιχαιμε άμεΐς στή
Σιμϋρνη; Κοοί λέγω '&μεΐς διότι
ε,ΐμαστε ύττόδουιλος έλίληνι-
πμός! τό ^Κεντρικόν Παΐρθενα-
γιωγεΐον κο;ΐ τό «Όμήρειον»κττού
τόσες κοπέλλες
καί διέπρεψαν στά γρά·μματα,
ήσαν ικαί βά ΐΐναι γιά μάς 6υό
ώστέρια ττού λάιμψανε, λάμπουν
στή μνή'μη 'μας ικαί θά έξακο-
Ιλοϋθοΰν νά λάμπουν καί οτούς
άττογόνους ιμας!
ιΕύχιςχριστώ θειρμά τόν κ. Χρ.
Σ αλομωνιδην, πού ιμέ την όμι-
λία τευ ιμ' βκανε νά γνωρίισω
μιά όμορφη πλιεΜρά τής Σμύρ¬
νης ιμας: «Την ποΓΐδεία μας στά
χρόνια της σκλαβιάς».
ΜΙΙΚ. Κ. ΓΙΑΝιΝ,ΑΐΚΙΔΌιΥ
"ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΙ..,
'.Ανςχιφερόμενες ;ίς τούς
ρισΐμούς εφημερίδων τής
άς, δτι (διά των Επικρίκτεων, αί
ό-ποΐαι δηιμοσιεύονται είς τό^
Τύπον, τόν φιλικόν ιτρός την "Ε
νωσιν Κέντρου, κατά των ύπαι-
τίων τής διανομής κομματικών
έντύπων υπό άστυνομικών όρ-
γάνων, έιτιχιειρεΐται δή&εν ίκφο-
βισμός των ιΣωμάτων Άσφαλ'εί
άς, ίγκυρος ττολιτικός σχολια-
στή·ς ιταρετήρει "ά εξής:
Ι«Παλαιά καί γνώρυμος εΐνα
ή τακτική των δημοσιογραφι¬
κόν όργάνων τής Δεξιας, ενώ¬
πιον "των έπικρίσεων, αί οποίαι
δΊΌτυΐΓθΟνται, οσάκις τα δργα-
να τοϋ παιρακράτους καταλαμ-
βάνονται ιέπ' αϋτοφώρω^ τταρα-
6ιά!ζοντα την δημοκρατική νομι
μότητα. ΊΕπιχειροΰν νά μετατο-
ιτ σουν τό ι&έμια καί νά
ΣΜΥΡΗΒΙΚΙ ΣΗΜΕΙΒΜΙΤΙ
ίΣι/νέχεια έκ τής Ιηνς σίΐλίΐδος)
φΐειρε τόν μεγα'λάστομο τιτλο:
«Ό θοΛαμοσοτόλος».
Ή ώημοτολοΐα1 ΑΐΙγαίου Κουρ
τζή διιεφήμιζε ότι τα άτιμό'πίλοιά
Τηις διά Κων)ττολιν, θεσσαλονί-
-ην, ιΓαλάζιον, Βρ&{Κ<χν κ.ά., "Ιμβαίνουισιν είς τούς λιμένος». Ό οδοντοϊατρός ΙΚόκκος Μιχατ η'ι|δης, στής ιΜαντάμΛς τθ χά νι, διιεφήιμιζε ΰτι «δέ|χΕται ικαθη μερινώς τούς όΙδοντσΛγοΰντας» καίί δτι ξερρίζωνε «μετ' εύχερεί άς ικώί δλως άνωΐδύνως τούς σε ση,πότας όδόντας>.
Τό έμττοιρραπττικό καταστή μα
Πορφυρσγένους, στή 6ίοδο Μάλ
τας, δΐΞφήιμιζε βτι έν αύτω «έ-
διΙ&οντο μαθήματα τελειοτ&ρας
δι'ϊαισκαΐλίας, κατά θεωρίαν χ«ι
ττρ°<ξιν, είς εργάτας επιθυμούν¬ τας νά έπιΐδοθωσιν είς την τέχ¬ νην ικσΊ 'έργαστηριάρχας των έ τταίριχιών Ιέιτιζητούντας τελειο- ττοίηΐσιν». Στό κατάστηΐμα νεωτειρισμών Στάϊν, δι&φηιμίζετο «δτι ύτΓηρ)(ε «ιδιαίτερον διοομέΐρισμα διά κυ- οίας κοΐί δεσποινϋδας άπο,κίλΕΐ- στυκώς διά μοινδθας>.
Τό κοαρεΐο Στυλιανοϋ Γα;ρου
ίοιλθδη, στή βίοδο Ό,μήρου·, 6ι-
ε'φιήιμ.ζε ιδτι «εοηΐρε.πισθέν ττολυ-
τ;ίλώς ικαί ιφιΐλοΐκάλως» διέθέτε
«Οδωρ Σουεντουάζ, μοναιδικόν
πρός σγούρωσον των τριχών».
,οτό κουιρεΐο, βιεΐφηιμί-
ζετο δτι ^έτελοθντο έττιτη|δείως
και Γαικνώσεις (σίικ) των άκ-
ρων τής κόμης>.
ΙΠοιρσ—λεύρως τοΰ ζαχαρο-
•ηλοϋστεΐου Ζαρμττώνη, στό Ά-
ραπιάν τσαρσί, ττληροφορούμε-
9α άττό άγτγι&λία, δτι «ήνΕώγη
βαφΕΪον δι' ιάτΐμοΰ είς δ βάφον-
ται φορέ'ματα εϊνδρών τε χαί
γυναικών χωρίς ούδαιμώς νά 6ι
αφαΐνεταιι ή τταλαιά Ααφήι».
Οί Α. Λιτζερόττουλοι κοτί Υϊ-
οί, διεψή'μιζαν τα χρηματοκιβώ-
τιά τους «ώς τα μόνα ώνχέχον-
τα είς τούς ΐκλέτπχχς».
'Γιά τό «γαλάκτωμα1 ρόΐδων
καί ιτΐ'κρών ώμυγδάλων, τα έξα
ιλιεϊφον τάς κηλθδας ικαιί τα έ-
ί,αν<θήματα τοΰ ιπροσώπτου» ύ- πηρχε ή παρακάτω αγγεΐλία: *θέιλων νά διαιβΕ&αιώσω τάς χ υ ρίας τΐειλάτιβάς μαο1 τίερΐ τηςΐ η όΊλως ιάϊβ,λοοβοΰς σκευαισίας ταύτης, έγγυώμαι δτι καί δίλόικληρον φιάλην, άν πίη τις δειν ΰπάριχει ώ ΙέΊλάχιστος φόβος ιδηιληΓΓηριάσεως, ιδίτπε,ρ δμως δέν σομιβαίνει είς τάς εξ ύδραργό- ρου καίί ψευδαργύρου <5Ιλλας σ'κιευασ'ίας τοϋ εΐδους τούτου». ^ΕίτΓωιλεϊτο είς την φαιρμαικαπτο- Ιθήικηιν Ιωσήφ Φάλ|μττου στή 6ί- βληΐθοϋν ιάττό όϊμυνόμενοι κατη- γορούμενοι είς έττιτΐιθεμέιους καΐτηγόιρους, έφαρμόζοντα την γνωστήν τταρσιμίαν «φωνόιζει ό κλέ'φτης, γιά νά φοβηθη ό νοι- κοκύρης». ιΤόν χιτλε,ρικόν τύπον της προ ποΐλεμικής έποχής 'καί τάς μεθό δούς τοϋ μακαρίτου ΓκαΐμΊΓελς )(ΐρησιμοττοιοϋν ώς πρότυπον, έ- τίί τοϋ σηιμείου αύτοΰ, αί 5·εΐξι- αΐ έφηιμερίδες. Χ)σάκις δ Φύρερ ττροτκχιριαισκευάζων την υποδού¬ λωσιν γειτονικοϋ έδάφοος, άνε- ζήΐτει διαφόρους /αφορμάς δια Την δικαιολογήση έττιθέσεωο της Βέριμαχτ, έπεστράτευε τό έ- πί'ση,μον δργσΛΌν τοϋ κόμματός τού, τόν «Λκχϊ'κάν Παρατηρητήν» καί τάς θίλλας γειρμοτνικάς εφη¬ μερίδας, διά νά τόν έμφανίσουν ...ιώς θΰμα των δήΐθεν έχβρικών δισΐθιέσεων τοΰ υπό ικατόαληψιν γειτονικοϋ κράτους. Καί αί έφη μερίδες τού προσεπάθουν, ττ,ρά- γματι, νά παραπλανήσουν την κοινήν γνώμην, έρμηνεύεοσα1, ικατά κανόνα, την διά&εσιν άν τιστάσεως, την όιτοΙ«ν επεδιείι· κνυιε τό ύιτσψήΐφιον ΘΟμα καί την απόφασιν τού νά ύτοερασττί- τΐον τοϋ ιΓ' Ράϊχ! Ταυτα &ξ άφορμιής των γοε- ρών κιραυγών τοϋ Τύπου τής Δεξιας, ενώπιον των έπικρίσε- ων των προ σ κείμενον είς την "Ενωσιν Κέντρου έφηιμερίδων κατά των ύ—ευθύνων τής διανο- μης τοϋ διαβοήτου «έ γ κ ο λ- π ι ο 'Μ ιύπό όργάνων των Σω μάτων "Άοφαλεΐκχς. Ίσχυρίζον- ται αιΐ «άγοίθστί» έφημερί&ες, δτι ή αποκάλυψις τοϋ αΓσχους τής έκτροπής κα;1 ή έττίκρισις των ά στυηομυκών όργάνων, τα όιτοΐα κατά κατάΐφωιρον παοάδασιν των νομίιμων 'καθηκόντων των καί 'της Ισχυούσης έκλογικής νομοθεσίας, μεταβάλλονται είς ■κομματικούς ΐϊράκτορας καίί διανέμεον ττροπαγανιδιστικόν ύ- λι.κόν 'δυκτφημηιστικόν τής Ενώ¬ σεως Κέντρου·, άποτελοΰν — οβτΐ ολίγον, οϋτε πολύ — προσ¬ πάθειαν έκφσβισμοΰ των Σωμά των "(Ασφαλείας! Ή Ιάποστόμωσις δέν έ&ρα&υ- νεν. 'Εττήιλθεν ιύπό μορφήν ά>με -
λί'κτου έρωτήιματος, τό όττοΐον
βθεσαν είς τάς έφη,μερίιδας τής
Δ^ΐζιάς. 'κύκλοι της "Ενώσεως
Κέντρου:
«(Δέχονται — ήρωτήθησαν —
ΰτι είναι θεμιτή ή διοςνοιμή κομ-
μοοτικών έντύπων ύττό των Σω-
μάτων Άισφαιλείας; "Εάν δέν τό
δέχωνται, τότιε είναι σύμφωνοι
μέ τάς έιΐικρίσεις. 'Εαν τό δέ¬
χωνται, τότε συνομολογοΰν, βτι
είς τα ώστυνομικά ΰργανα άνή-
χει ό ρ6λος 'κομματικοΰ ιτιρά-
κτορος».
ΙΚαί οΛ «αγαΐθαΐ* έφημε,ρΐίδες
κατέ—ιαν — διτως ή'το επόμενον
— την γλώσσαν των. 'Ενώ έκεΐ-
νος, ό διτοΐος |£χει καβαρόν τό
μέτωττον, δέν διστάζει νά τιροσ-
διερίση μέ απόλυτον σαφήνειαν
την θέσιν τού:
«Διά την "Ένωσιν Κέντρου —
δ'εκηρύχθη — δέν υφίσταται δί-
ληιμμα ενώπιον τού έρωτήιμα¬
τος: Τα Σώματα Άσφαλευας
5 έν δύναντ·αι νά είναι ο5τε άττο-
ση τό ιτάτριον έΤδαφος, ώς δεί- ι δεκταί οϋτε διοΛΌμεΐς κομμοςτι.
γμα έττιθετικών 6ιαΘέσεων έναν κων έντύπων».
Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Άπό ίστορικής, γεωγραφικής καί έ&νολογικίΐς απόψεως
Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
(Παφλαγονα, ΒιδυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πδντος,
ΊωνΙα, ΠισιδΙα καί ΚιλικΙα)
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΝΈΒΤΗ ΑΑΖΑΡΙΔΟϊ
έχ προηγούμενον) θελανταί.
Β ί γ α : "Επί τού ΓρανικοΟ
μέ 5.000 κ. είς τήν θ'σιν τής άρ.
χαίας πόλεως Πηγαι 700 χλμ.
Ν. Α. τΛν Δαρδανβ'λί«ν.
Γ ό ρ διον: Κωμόπολις ί.
πί τοθ Σαγναρίου γνωοτή από
τόν Μέγαν "Αλέξανδρον. Τό 189
π.Χ. ή πόλις κατεστράφη άπό
τούς Γαλάτας καί άνιδρόθη έιτΐ
Ίουσΐινιονοβ. Κ«τά την προέ.
λσσιν πρός "Αγκυραν τοϋ 1921
τήν ένδεκατην Αύγούστου, αί
Τουρκικαί δυνάμεις άττεσΰρθη-
σαν 10 χλμ. Ν. τοΰ Γορδίου.
Γ ά γ γ ρ α ι τουρκιστϊ Τσαγ-
κρΑ. Κατα την άρχαιότητα ήτο
πρωτεύουσα τής Παφλαγονίας,
τΐ·ριελθο?σα βραδύτερον υπό
τήν κυριαρχίαν των ββσιλέων
τοϋ Πόντου. Κβθ' όλην τήν Βυ¬
ζαντινήν κυριαρχίαν ή πόλις διε¬
τηρήθη 4ν άκμή. "Εχ«ι 20.000 κ.
μέ άρκετούο έλληνας.
Γαυγάμηλα: Ίστορι-
κή πόλις τής Μισοποταμίας διά
την νικηφόρον μάχην τής 31 Ό
κτωβρίου 331 π.χ. έκ 52 000 έ< ληνομακεδόνων κ ^τά 600.000 περσών υπό τόν Λβρεϊον Γ' τόν Κοδομανόν. (Συνεχ(ζεται) Β ε ζ ί ρ α Τουρκιστϊ Μΐι- ζ ρέ. Κωμόπολις μετοχξύ Νεο- καισαρείας καί Τοκάτ 6νΘα απε¬ βίωσεν ό αγιος Ιωάννης ό Χρυ- σόοτβμος. Βιτλίς "Εδρα όμωνύμου νο- μοϋ επί παραποτάμου τβθ Τί- γρητος, ονομαστή διά τάς σφα- γάς των 'Αρμενίων τό 1895, 1896 και 1915. Κατελήφθη άπό τούς Ρωσσ. υς τό 1916 και έγκατε- λε'ψθη μετά την Όκτωβριανήν Έπανάσταοιν. Παρ' αυτήν ϋ παρχουν έρειπια άρχαίου φρου ριου τής ΜργβλΕξβνδρινής έπο χής, έττισκευασθεντσ και χρησι μοτιοιηθέντα άπό του<. Βυζαντι νούς. Βουρλά: Είς απόστασιν 40 χλμ. τής Σμύρνης και παρά τος άρχαίας Κλαζομενάς μέ 40.000 κ ών εί 35.000 ελληνες, 3 έκκλησίας και την μ κτην 'Α- ναξαγόρειον σχολήν μέ παραρ τημα γυμνβσίβυ. Προίοντα εΓναι ή οταφΐς και τό έ'λαιον Οί Βουρ λιωται διακρίνονται διά τόν πατριοίτισμόν των, τόν οποίον άπίδϊΐξαν έμπράκτως τό 1821. 1897 κβί 1919 καταταχθέντες έ- ΙΣΤΟΡΙΚΑ ιΝΤΐΟΚΟΥΜΕΝΤΑ Ή Αγγλία αντιέ&ρασεν είς την έκτέ,λεσιν τής αποφάσεως τοϋ Στιρατοδικείου, άποστείλα- σα πρός τόν σκοπόν αυτόν διά νά προλάβη «την οΛματηράν έ- κΐείνην πιρόόξιν», δπως την έχ ρακτή.ρισεν ό Λόρδος Κώρζον, τόν ττλοίαρχον ΤάΙλμποτ, ό ώ- 'Γιουσούφ. "Ο Κοντολέων δι^φήμιζε τό βιβλιοιτωιλεΐον τού «Πίνδσρος», ιστό ό-ΐτοΐτο τπροεσικάλει νά ττρο σέλθουν πάντες ^'οΐ φιλόιμουσοι, οί φιλόκαλοι καί οί ττερίερ- ιΚαί τελευταία ιάγγιελία, ευ- σαμος αυτή. ΙΕΐναι τής Βιομη- χανίας Μυ,ροποιΐας Δίγ'κα: «Ή Σμύρνη ιεΰωδιάίζεί καί τό αρω- μα αυτής, άρωμα λετττόν καί ευχάριστον, μεθυστικόν καιί £- λαφρόν, λαμβάνει από την νην τοϋ Δίγκαι, τοϋ θθΗομασίου Σ μυρναίθ'υ μυροττοιοΰ, άνταγω- νιζομένο'θ' ιέττιτυιχώς ιδλας τάς ύπόπτους νοθείας αΐτινες έρχον ται έκ τοΰ ΊΕξωτΐερι,κοϋ είς ώ- ραΐα ιφυαιλίΐδια ικαί ιμετοαξωιτά σι γοιρόχαΐρτα (. Τ). ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΙΝΙΛΗιΣ ΕΛΛΑΣ - ΑΙ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΙ - ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΜ ΑΥΤΗΣ πωσδήττοτε τα. «διλλως άπολεσθεν- (ιΣυνεχβίζεται) ΚΟΙΝΠΝΙΚΑ Ό κ. Χρϊοτος Φιλ. "Αναγνώ¬ στας, Δηΐ',χοοισγρά^ος ικαί ή Δίς ■Έ'κάβη θ. Σταυροττοΰλου, Παι- δίατρος έΐδωσαν άίΐιοιβαίαν ύιτό- σχεσιν γάιμου την 210-1 έ.Μ. Η ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧ'ΝΙιΚΩΝ Την 12ην Φει&ροοαρίου έ.ί. ή μέοαν Κυριακήν καί ί:ρα 8 μ. μ. ό Σύνδεσμος Έκπαιδ'υτι- κών ΛειτΌυργώ"ν Ίεχνιικής καί 'Ετταγγιελαατικής 'Ε'κτταΐίδεύσε- ως δίδει τόν ετήσιον χοοόν των Μελών τού είς την αίθουσαν τοΰ Πειρτικοΰ Συνδέσμσυ πλατεΐα Κοραη, όρχήστρα πλήρης (μέ καΛιλιτεχνικό .ιτρόνραμ'μα. Ή ώς ανω εκδήλωσις όρ-γο>
νώνεται άπό τό έπίΐλεκτον μέλος
'ης κοινωνίας μας κ. Χρ. 'Αττο-
στολί·5ην, "Έττίτιιαον Πρόεδρον
τοΰ Συνδέσμου καί Πολιτευτήν
Πειραιώς.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Οί μαθηταί καί οί φ3λοι τοΰ
Άθανασίσο Γ. ΆνασταϊΐιάΙδου,
Καθηγητού έκ Σμύρνης ώς ί,α-
ναφέοουν στήν μνήμη των τόν
Χ6^
ΓΣΐΛ>έχει« έχ τής 1ης σελίβος)
άνηΐθικότητα τής καταπιέισεως,
άρνήισεως καί άδοκιών, έστολι-
σμένης μέ τό κακόηβες ψεϋδος
καί την ύπουλότητα.
Ό ανβρωττιισμός 'κοίί ή αλη¬
θής εύγένεια, ττροΐόντα της ε-
ξυψώσεως τοϋ ττνεύματος καί
τής ψυχικής καλλι^ργείας κιν-
δυΜ;'ύουν νά έξοοφανισθοϋν όση-
μόραι <3~ό τοϋ προσώιτου της κοινωνίας μας. 1Ο ανθρωττος σήιμερον μέ τα άζιοθαύμαστα έττιιτεύγιματά τού είς τάς επιστήμας, τα γράμμα τα καί τάς τέχνας ικαί γενικώ- Τ&ρσν είς δ'λους τούς ααμεΐς1 τής διρσκΓτηριότητός τού ττροσιτα θεΐ νά γίνη ύπ&ράνβρ»πος. Φο- δούμζΒο: ιτολύ, μήττως ειίς την τοιαύτην κΐροσπάθειάν τού λησ- μονή'σει ττιρωτίστως νά γίνη «ΑΐΝΘΡΩΠΟΣ», διότι ή μέχιρι τοϋδε '.στορία τοΰ άνθ|ρωπ'ινου γένους μας διδάσκει &τι 'Κοαά καιρούς άνε'δείχθησαν ττολΐλοί μεγύΐλοι άνϊρες, τολήν δμως ε- λάχιστοι ΰπη,ρξαν «ΑιΝΘΡΩ- ΠΟΙ», ώς λ.χ., ό Έρρΐκος Ντυ- νάν, ό Ίδρυτής τοϋ 'Εραθροϋ Στα,·ροΰ, ό οποίος ύπήοξεν άν θρωττιστής, ή Φλωρένς Ναϊτιγ- κέΐλ <Ίή λευκή αδελφή), ή ό- ιτοία ϋττήρεεν ή εύγενής έκπρο σώπηισις της ιφιλαΐλλη'λίΐας χα!ί της αύτοθυσίας είς τόν φοβερόν Κριμα'κόν ιΠόΊλ&μον, ό Ιατοός καί φιλόσοφος >Σι6ά'£το-ερ, ό ό-
-τοΐος άκριέρωσεν ολόκληρον την
ζωήν τοο διά την θερσπτείαν των
ιλεττιρών τής Άφιρικής κλπ.
Μεταιξύ των κακών ροπών,
αί όιτοϊαι χαρϋίκτηρίζουΛ' την
σημερινήν νεολαίαν είναι καί ή
αύτάς συνθήκας ττού βαίνομεν;
Άναίζητοΰντες τα αΐτια τής
τοιαύτης κακσδαιμονιας έχομεν
την γνώμην δτι ταϋ'ΐα ώφειλον
αι είς τόν εσωτερικόν ψυχικόν
κόσμον τού ανθρώττου, ό όττοΐ-
ος ύττεστη βαθύτατον κλονισ¬
μόν, μέ έπακόλουθον νά διατα-
ιραχθή ή ψοχική ίσορροπία τού·.
'Πώς ημπορεί νά τοροωθηθή ή
καλώς έννοουμέινη ττρόοδος τής
κοινωνίας >έν τφ πλαισίω τοΰ
τριτττοχου: ΟΙκογένεια — θρη-
σκεθα — Πατρίς, δταν διά:
—ιΤών κοκλοφορούντων άπέ
μνου τΓεριεκτικότητος συγγραμ
μάτων, έντύπων, σατυρικών πε-
ριοδικών.
—Τής ττροβολής είς τούς ικι-
νηματογιράιφους καί τα θέατιρα
'διεγερτικών έργων.
—ιΤής άλλοττροσάΐλλου μοιχκ-
κής των μττουΐζουικίων.
—Των έλεεινών ξενικών νεω-
-Γεριστικών χορων κλτΐ.
ΙΠαρασύρεται καί έξαχρειοΰ-
ται ή νεοΐλαίο, ή ελπίς τοΰ "£-
θνους, ήτις στιρέφ'εται όλοτα-
χώς πρός τήν αντίθετον κατεύ¬
θυνσιν, ήτο·ι πιρός τήν διαφθο-
ιράν καί τήν κατάπητωσιν των ών
θρωπίνων ήθυκών αξιών;
Διερχόμεθα ιδντως μίαν έττι-
κίνδυνον ιστορικήν καμπήν τής
ήθικής, οφειλομένην καθ" ή.μβς
είς τήν σοβαρώς άρχουσαν τάτ
ξιν, ήτις άν δέν ανανεώθη βαθ-
μιαίως υπό νέων ύγιών ικοί ί.
κιανών στοιχείων, θαττον ή βρά
ίδιον θά αποβή μοιραίο διά έ-
ας σκληράς 'δοκ ιιμασίας τοΰ Έλ
ληνισμοΰ. ν, ^
ΊΗ άκμή καί ή τΐαρακιμή τής
ιάρχούσης τάξεως ήτο τΐαντοτε
τειον αττό τοϋ θανάτου τού.
Μιχαήλ καί Αίκατεοίνη
Άναοτασιάιδοιυ '
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
ται τα ττράγματα ίτσι πού σττά-
νια έχουιμε τό κύκιλο των π
δικών μας φίιλων κι' δταν μεγα-
λώσουιμε. "Ετσι ιάναπολιςϋμε συ
χνά τους τταιδικούς μας φίλους
άνατΓθλώντας τίς άμέριμνες ότι
γΐμές χΕού ττεράσα'με ιμαζύ.
"Αιλλά τί είναι φιλία; Δέν εί¬
ναι ή Ελξις ιδυό άνθρώττων, ιχ
ρίς συμφέροντα, ποΰ οαμμετέί-
χσον ό καθενας στίς λύπες καί
στΐς χαιρές τοΰ άλλου, καί "κά¬
ρα πέρα άκάμα, πού άντοΛλάσ
σουν τίς ιμύχιες σκέψεις τους
πάνω σ' ίνα. σωρό άατό θέματα
ττού δέν είναι μέν της ικοιθηιμε-
ρινης ζωής, δέν μηιοροΰν νά συν
ζητηθοΰν μέ τόν καθένα κοτί
ττού άϊποτιελοΰν τό ϋττόιβα'θρο
των 'σκέψεών μας, των συαι-
σθηιμάτων ιμας καί τής δ'λης 6 α
γωγής 'μας άπέναντι στή ζωή,
την κοσΐμοθιεωιρί« μας;
Λοιιτιόν φοβάμιαι πολύ ττώς ο(1
φιλδες ττού δέν εξακολουθή ι κχν
καΊ στό μεγάλωμά μας, έστω
καί αττό λόγους έξωτειρίκούς,
'δέν μ-οροΰν νά ώναΌυγκολληΓ
θοΰν ευκολα.
"ΙΕνα τ'ελευταΐο περιστοπικό
στήν ζωή ενός αταυδικοΰ μας φ'-
λου τό Ιέττεβεδαίωσε, όόν κσ'ι θά
μποροθσε νά ττή κανένας ιτώς
δέν μπορεΐ νά γενικευθή ιμιά Ίτε
ρίιττωσηι.
ΐΕΐχε ΐεόλΐθει άιτό την Άμερι'κή
Κνας κοινός παιδικός φίλος.
Αύτό μετοίξύ μας θεωρηθήκε
σάν εύκαιρία νά μαζευθοΰμε σ'
ε<α κέντρο μιά δροίδυά καί νά ΦυμηθοϋΙμε τα παληά. Τρ.άντοο καί πάνω χρόνια εΐχαν κυΐλήισει ιάπό τότε. Άφοΰ θυμηθήκαιμε διάφορα ττεριστατικά ιάπό την ιταιδική αας ήλικία, γλυστρήσαμε — Τί οωμισί θά εΐμασταν αν δέν τό κάναμε; — στήν πολιτική.. ι Καί υπέστη μιά τόσο ε,ντονη ίπΓ&εση ό Ινας άττό τούς φιλου — ιέΐμπορος ιέπιιτυχηιμένος μ4 τή •ίοκνη ττολΰχρονη καί τίιμια έρ γασία τού — άπιό τόν δηιμόσιο ύττάλληΐλο, Ενα τύπο πού νομίζε πώς τα ξέρει δλα κ,αί πώς μπο- οεΐ νά κριτικάρη τούς ττιάντας κα!ί τα πάντα, ώστε καί δλοι ο ύπόλοιττοι στενσχωρη&ήικαίμε κα:ί ξανά δέν έ>ινε οΜζήτηση
γιά νά ξανασυναντηΐθοΰιμε....
ιΒέΊβαια, λέγει ό ιΝίτσε πώς
έν τελευταία άναλύσει ό ανΒ
ττος εΐΛ,ισί μόνος στή ζωή ,κσι
είναι σω'στό, άίλλά ικαί τό άντί·
9ετο δέν θά ήτ<τν έσΐφαλμένΌ: πώς Ιδηλα&ή ό ανθρωττος οϋτε ■αόνος τού έρχεται στόν κόσμο ουχιε μόνος τού ζή, οθτε καί μό· νος τού φεύγει, δταν είναι καλ -ιργηιμένη καί εύγενικιά ψυ χή, 'δτοτν τόν Θε.ριμα1νει ή άγά τη γιά ιτόν ουνάινβρωατό τού, δ- -αν ξέιρει νά Ιδίνηι χωρίς νά ζη- τάηι, δτοςν δ,τι άπολσιμβάνει ά- τό την ζωή τό τκχίρνει μέ την 5οζΡα τού καί τούς κόατους τού... 'Έτσι άποκτό: νόημα ικσί ή φΐ λΡα, ή ότΓοισβήιΐτο'τε φιλία, κα'ι γλακαίνει ή ζωή τοΰ άνθρώττου, δσα κι' άν εΐχε ι βάσανα. Άιτ" δσα δμως &ΐτταμε γίνε- ιαι <)>ανερό ττώς ή φιλία εΤνα·
αιά άναγικη γιά τόν ότνθρωατο—
α-ύτό αλλωστε δ,είιχνει καΐ τό
τταράπονο τοΰ Νίτσε Καί αύτό
ιΐναι κσ)1 τό δίιδαγμα τοΰ θ
ανθρώπου, άγαίττατε αλλήλους,
-ΐαλονότι ή αγάητη αυτή είναι εύ
ούτεοη ιάτοό την φιλία, δπως άίλ
λωστε γινεται διάκρισις καί δια
ττέλΙλεΓΓαί ή άγάττηι ώπό την φι¬
λία.
"Έ'τσι μάλλον φαύνεται ττώς
δέν ύπάιρ·)(ει χωριστή τΐαιδική
'φιίλία τταρά μόνον «φιλία» ττοΰ
καλύπτει κάθε ττερίπτωσι. Τα
αλλα είναι συμιττωματικά.
Φ. ΟΥΛΚΙΒΡ
Η ΕΝΟΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
(Συνέχεια έκ τής 1ης αελίδος)
χιστον, της Κοινης Γνώ,μης ή'
δέν κατάλαιβαν την έννοιαν τής
άτομικής ελευθερίας, ττού Ιάιτο-
τελεϊ την βάσιν της Δημοκρα¬
τίας, ή ύπέκοψαν είς ψυχολο-
γικάς πιέΌεις, ττού έμφανίιζουν
ιτολιτική άνωριμότηιτα, σέ βα¬
θμόν ωστε ά θίγουν τό λαϊ¬
κόν οΛσθηιαα, ώνεξσιρτήτως πο-
λιτικής τοποθετήσεως. Καί άκό
ιμα- ή άθώωσις των άξιωιματι-
κών της Χωροφυλακής είς την
ΰ'κην αυτήν ικαθιερόνει τό Ι±-
νεύθυνον των όργάνων τής τά¬
ξεως, Ι=τΛ των οποίων βαισίιζον
ται ή κλσφάλεια των ιτολιτών.
ΐΕπειτα ή 'δίκη τοΰ Άισττίοα καιί
κυρίως τΊ ιέκδίκοτσίς της κεκλει
σΐμέ/νων των θυρών δέν είναι 6έ-
Δΐιερωταται κα^ϊ,Ις υπό τοι-
νο'ΐον).
(ΐΣυνεχίζεται)
σις των ΤΕΑ καί των παρακρα
τικών άργιανώσεων αποτελεί κίν
δυνον δια τόν λαόν καί ιδίως
'3ιά τόν ιτιροσφυτγικόν κόσμον,
πού κατοικεΐ τάς οκριτικάς ττε-
ριοχάς τής Χώρας. Χρειάζεται,
λοιπόν, έτραγρύττνησις, ώστε νά
$ι9άσωιμεν &ίς ελευθέρας εκλο¬
γάς, αί όττοΐαι θά έττοναφέρουΐν
την στοιχειώδη λειτου,ργίαν των
δηιμακρατικών θεσμών, θά έγ-
^αθι&ρύσουν τήν ηθικήν τάξιν
καί θά δώσουν ι Κυβερνησιν ττού
3ά φροντίση διά την οικονομι¬
κήν, κοινωνικήν καί ιττολιτιστι-
κήν πρόοδον τής χώρας, δπου
>ηιγενεϊς καί -ρόσιφυγες συμβι
οϋμεν.
ΟΊ πρόσφυ'γες άποτελοΰν ιτλέ
όν £να σοβαρόν ποσοστόν τού
πληθυσμοΰ της. Τα παιδία των,
ττοΰ δέν έγνώρισον άλλην ττα-
τρ3δα αττό τόν τόπον τής νίας
5γκαταστάσεώς των, είναι φυσι
<όν νά μή ξειχωρίζουν πλέον ά πό τόν γηγενη ·πληθνθσμόν. Άλ ποΐος δμως έφθασεν άργά, 6- ταν δηλαβή εΐχε ττλέον έκτεΐλε- οΐθή ή θανάτωσις των πέντε τγο- λιτικών καί τοΰ Στρατηγκ;ύ. Συνεπεία αύτοΰ ήτο νά ανακα- λέιση καί τόν Πρεσβευτήν Αης άπό τάς Αθήνας ή ΆγγλΙσ;. Έ ιτίσης, ζηωρόταττα άντέ'δρασεν είς την θανάτωσιν των ανωτέρω καί ό Γδιος ιδ Βενιζέλος, παρά τα πβρΐ τοΰ άντιθέτου ύποστηΓ ρυχΐθέντα ύτοό τοΰ άντιβενιζελι- κου τύπου και μέχρι σήμερον πιστευόμενα δυσηοχώς, υπό ματ χητικοϋ δηιμοκρατικοΰ δηιμοσιο- γράφου κ<χΓι πολιτευτοΰ. ι Ό Βενιζέλος ισ-οδεχθείς νό άντητροσωιτεύση την Έλλάδα διά την συνομοΐλόγησιν τής συν· θήκης της εΐρήνης μετά ττμ Τουρκίας είς την Λωζάνην, δέ·ν εΐ'χ'ε συμφέρον νά δυσα,ρεστήιση τούς "ιΑγΐγλους έττί των οποίων κυρίως εστηρίζετο διά νά έττι τύχη εύμενεϊς ύττέρ τής 'Έλλάτ δος δρους καί τοΰ ήτο γνωστή ή «ντίθεσις των "Αγγλων είς την εκτέλεσιν των πολιτικών Λά διαπνέσνταιι πάντοτε όττοό τό δημοκρατικόν ττνεϋμα των πσ- τέιρων των. Εμαθον την τρσ:- γικήν τύχην των καί πρό ττάν- των την τραγικήν Ιστορίαν των δσων ΐάΊφήσαιμεν είς τα δουλω- θέντα καί πάλιν Ιέδάφη. Βλέ- πουν δ'τι καί σήμειρον άκάμα 'κα τσΐφθάνουν κατά χιλιάδας άπό τα ώγια χώματα πρόσφυγες έκ Κοχ^σταντινουπόΙλιεως καί τάς νήσειυς "Ιιμβρον καί Τένεδον. ΆντιλαιμΙβάνονται τό δρόζμα των Κυιπρίων όιμσεθνών μας, κα θώς 'καί τάς διώξεις ττού ϋφίΊ- ττανται οί έναητομείναντες είς την ΊΑλβανΟαν Βορειοηατεφώ- τιαι. Καί παρ' ΰ'λην την εΐρηνι- στικήν των διάθεσιν, πού τρρέ- ττει νά είναι καί ή σκέψις δλων των ιτολιτισμένων άνθρώπων, συλλα!μ6άνουν τό πρόβλημα της ιάνάγκης έθνικής ένότητος. Καί ή ζωή, ό ικαθημε,ραός ό>
γών της έπιιβιώσεως, τούς ώθεΐ
πιρός την Δημοκρατίαν, πού μό
νη ημπορεί νά εξασφαλίση μί¬
αν καλύτερον δι' αύτούς αυρι¬
ον.
ιΠρός τουτο δΊμως χρειάζονται
καί ένότης των Δημακρατυκών
δυνάμεων, γύρω άπό τόν πάλαι
μαχον των δημοκροτικών Ί&εών
τόν Γ. Παπανδρέου. Είναι φοσι-
κόν νά ύπάρχουν άποκλίισεις ά
πό τό Κέντρον, άλλαι πρός τα
ϊ>εξιά, άλλαι πιρός τα άριστε-
οά. Αύτό είναι τό χαρακτηρίση
κόν της Δημοκ,ροτίας, ποΰ
ΑΠΟ ΤΟΥ βΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΕΟΣ ΑΛΕδΑΗΔΡΟΥ
ίΙΕΧΡΙ ΤΗΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΠΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΒΣ
τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΑ. ΚΑΠΠΑ
τσ.> ανΓΐττάλων, ίστω χαί ύπευ-
θύνων διά την κατάρρευσιν τοθ
μικρασιατυκοΰ μετώπου.
ΆΐΓΟδειξις αύτοΰ είναι καί
τό τηλεγιράιφημα τό οποίον άιτέ
στθΐλεν έ-κ Λωζάνης ό Βενιζέ-
λος, τό οποίον Λμως, δπως φαί-
νεταΐί, κατόττιν ένεργειών των
αδιάλλακτων Δημοκρατικών α-
ξιωμοτικών, ανεκοινώθη είς την
Έ"π«λ«κ—ατικήν Έττιτροτΐήν με¬
τά τόν τυφεικισμόν των 6ζ.
Ίδσΰ αύτό:
«'ΕποΜΐσΓατικήν Έπιτροττήν
Αθήνας
Σήμερον τΐό ώπόγε,υμο, χατά
την ώρκχν τοΰ τεΐου, ό Λόρδος
Κώρζον, βοθύτατα συγκεκινη».
μένος ιμέ επλησίασε χαί μοί έ-
ττέΐδειξε τηλεγ,ροφηιμα άγγελον
την ΙάπόΙφιασιν τοΰ Στρατοδικεί
ου δι" ής κατοδικάςονται είς
θό^νατον οί κατηγορούμε/νοι.
Μοί ετόνισε την Ιφρικαλέαν έν
τύττωσιν, ή όποία θά έδημιουιρ-
γεΐτο, δχι μόνον μετοεξύ των κυ
δερνητικών 'κύκλων έν ΆγγλΙΐτχ,
ότν ύττεύθυνοι ύπουργοί της χώ-
ρος, οΐτινες κατά τρόπον έκδη
λον είχον υπέρ αυτών την υπο»·
στήρυξιν τής κοινης γνώμης, 8-
τε άνέλαΐβον την αρχήν, έξετε-
λοϋντο. Καί τοροσέθηικεν δτι αν
πραγματοποιηθή ή εκτέλεσις, ή
Βρεταννική Κυβέρνησις, θά ττρο
βή είς ονάκλησιν τοΰ τρρεσΐοευ)1
τοΰ (ιΣ.Σ.: Γίρότγμα τό ότΐοϊ-
ον έν τφ 'μεταξύ εΐχε ·πραγιμ<χ- τοττοιηΐθη έκ τής καθυστε,ρήσει- ος ίπι'δόσεως τού τηλιεγραιφή- ματος αύτοϋ). Καίτοι, διτως γνωρθζετε, ιμετά -ροσοχής άπτο- φεύγω νά επέμβω είς τάς εσω¬ τερικάς υποθέοεις τής χώρας, θεωρ ώ 'καθη κον μου νά σδς βε δαιώσω ιδτι ή εντύπωσις θά εί¬ ναι "ράτγιματι ώς την τκχριστα ό Λόρδος ιΚώρζον, καί νά σάς εττισύΐρω την ττροσοχήιν σας έττί τοΰ γεγονότος, δτι ή θέσις μου ενταύθα θά καταστή δοοιχε- ρήις. ΕΙΛ'ΕΥΘΕ Ρ ΤΟΙΣ ΒΒΝ1 ΖΈΛΟιΣ>
την όποιαν 'έπί γενεας
σαν, έξε-ατρίοθησαν
τοροϋν
V
ατΓολαόσο
καί η μεγάλη ^
■Έλλήνων πολιτών.
|Γιά νά 'ύτΓοστηριχθή ή
στότης τοΰ τηλεγιραφήματος αύ
τζν έγ,ράιφη, δτι τουτο Ρ|το άχ-
ρονολόγητον. Τουτο διμως είναι
άνόητον, διότι ή τηλεγραφΊκή
Ύ-ΐΐηρεσία σημειώνει πάντοτε ε¬
πι των ·—λεγραφημιάτων τόσον
τήν χρονολογίαν της έπιδόσεώς
των βσον καί τήν τοιαύτην της
παραδόσεως των.
Αύτη είναι ή άλήθεια. 'Ωστό
σο ,ό μαχητικός Δημοσιογράφος
καί Πολιτευτής ό ττιστεύων δτι
ό Βενιζέλος ήτο υπέρ των έκ1·
τελέσεων, στηιριζόμενος στά ιια
ραμύθια πού έγιράΐφησαν Τότε
είς τήν «Καθημερινήν* *σΑ
στις ώλλες φυλλάδες τής
ιτολιτικής της «μικράς άλ>·
έντί.μου Ελλάδος» καί είς
μίαν εκμυστήρευσιν τήν όιτοίαν,
δττως λέγει, ,ίίκανε ό Βενιζέλος
σέ κύκλο φίλον τού, δταν ξα-
νογύρισε στήν 'Ελλάΐδα τό 1923
(ιάποφεύγων ιδμως ικαί νά όνο-
μάση τα -ρόσωττα ενώπιον των
δττοιων ό Βενιζέλος τα εΐιτε σώ^
τα), τούς εί—-ν επί λέξει: «Καί
άν επρόκειτο νά άναστηθοΰν οί
Έξ, πάλιν ϋπρειτε νά εκτελή3-
θοΰν».
ΔυσκολευΟμιεθα νά ιτιστεύω-
μεν, δτι τέτοια λόγια βγήκαν
άπό τό στόμα ενός Βενιζέλου,
άλλά ·καΙ ώ Βενιζέλος ήτο αν
θροΐττος καί σάτν τέτοιος δέν ή-
I
ταν τέλειος. ΙΕΐιχε τίς άτέλειές
άνοπνέουν την ά-1 τού. ιΚαί στό τέλος - τέλος οί
3όνθρωτοοι εκεΐνοι τάξαντες ώς
τκοττόν της ιτολιτικής τω^ 'Π>'ν
/εί είς τόν κάθε όπαδόν της έ-
νευθ'ερίαν σκέψεως. Άλλ' ύιτο-
χρέωσις πρός αύτή,ν1 είναι και ή
ειθάρχησις είς τόν νόμον τής
πλειοψηιφίας, ττού αποτελεί τήν
βάισιν της. Καθότι, δττως καί
ιδ'λοι οί "ΐΕλληνες, αί ττρόσφυ-
γες χρειάζονται μίαν Κυβέρ¬
νησιν π-ύ θά εμττεδώση τό Κρά
τος, πού ξεχαριβάλωσεν ή
"I-
ουλιανή 'Εκιτροπή. Χρειάζονται
μίαν πατρικήν ίΚυβέρνησιν τΐού
θά άκούη μέ τοροσοχήν τα δί¬
καια αΐτήματά των. Χρειάζον¬
ται, τέλος, ν' " _
τμόοφαιραν τής ελευθερίας, διά
καί λοχ.
ΕΥΕΛΠΙΔΗΙΣ
άνόρθωσιν ·καΙ τήν στή.ριξιν ^ε¬
νός θρόνον, έστω καί έιΐί τών
έρειπίων τής Ελλάδος, κατε-
στρεψον τό μεγαλειώδες έργο"
ΣΥιΝιΕΧΕΙΑ είς τήν 8η.ν σελ.

Κυριακή 12 Φββρουαρίου Τ<9"67 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣΪΤΩΝ βΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΉΝ Ύλ6 τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗίΌΡΙΑΔΗ άγροτικής πολιτικής τής Χώ¬ ρας μας, μεταξύ των ένδιαφΐερο μένων κύκλων της Κοινης Ά- Τό εξαγωγικόν ευρίσκεται •καί πάλιν βίς ΐήν πρώτην σει- ράν τοθ ένΐδιαφέροντος παραγω γικών τάξεων καί ιΚι.>βερνή'σε-
ως. Έκ μέρους τοθ Συνδέσμου
ΊΕλλήινων Βιομηχάνων, θά υπο»·
βληθοΰν είς την Κυβέρνησιν, μέ
τό τελευταίως συνελθόν Συμ¬
βούλιον των, προτάσεις διά τά
ιμέτρα, τά όποΐα ττιρέπει νά ληι-
φθοΰν, πρός ένίισχυσιν καί ανά¬
πτυξιν των ιέξαγωΓγών, κυρίως
δέ των βιαμη^ανικών προΐόν-
των.
ιΒασικόν ►πράβληιμα ή ίλλΐει-
ψις άνταγωνιστικότητος. *Ή το-
ποθέτησις των έλληνικών έξα-
γωιγΐ'μων προ'όντον καί κυρίως
των διοΐμηιχανικών ειΐδών δυσχε
ραίνεται έκ τοΰ ύψηλοΰ κόσ-
τοος καί ειδικώτερον έκ των ύ-
■πιερόγκων 'έπιβαρύνσεων. 00-
τως, είς τάς προτάσεις τοΰ Συν
δέσμου Έλλήνων Β ιομηιχάνων
περιλαιμβάνονται ιμέτρα, διά
των οποίων θά Ιέπιχειρηθή μεί-
ωσις τοΰ ικόοττους παραγωγής
καί συγκΕ.κρψ|ένως των υπέρ
τρίτον έπΐιβαδύνσεων, αί οποί¬
αι όΐδηγοΰν ιεΙΙς Όΐάγ'κωσιν τού
κόστους.
Πέραν τούτου Ιθά ζητηθη ή
επέκτασις κινήΐτιρων καί των Βι
αφορών διευκολύνσεων, αί ο¬
ποίαι παρέΊχονται είς τάς έξα-
γωγικάς έπιχειρήσιεις. Άντικει-
μιενικός οχοπός των προτάσεων
τοϋ Σ.Έ.Β., είναι ή οη,μιουργία
ποίον θά επιτρέψη καί θά διευ¬
κολύνη την αύξησιν τοΰ όγκου
των Ιέξαγσμένων 'βιομηχανικών
καί όΐλλων τιρο'όντων,
'Κατά την παρελθούσαν τριε-
αλαί αί ιΚυ&ερνήοεις ΕΪ-
χον κατανοήισει τάς τρομακτι¬
κάς δυοςχειρεΓας καί είχον έπι-
οηιμάνει Επικινδύνως τούς πα¬
ράγοντος, είς τούς όποίους ό-
Φείλεται ή άποτυχία τής έξαγω
γικής προσπαθείας, ή όπΌ'ία κα
το36άλλεται άπό τάς ένδιοτφερο-
μίνας τάξεις.
ΟΟτως, ιαναμένεται δτι ή Κ υ
βφνησις θά υιοθετήση τελικώς
ώρισ,μένα τουλάχιστον έκ των
ιμέτρων, τα όποΐα ττροτείνονται,
την
ρυ-
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ
Η ΪΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗ|ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Βίσήιγηση τού κ. Διον. Κ Μαγ·κλι6έ,ρα <Δ)ντοϋ τής Υπηρεσίας Περιΐφερειακής 'Α<ναΤΓτύζεως θεσσολίας, στην σύσκεψη το-ριςπικής άναπτύξεως θεσσαλ.ας (Τρίκαλα 2β->29 Ίαν. 1967).
νά ενισχύση
προσπάθειαν μέχρις δτου
μχρς ου ρυ-
θμισθή τό δλον θέ,μα, άπό την
(Κυβέρνησιν, την οποίαν, θά δώ-
011, είς την χώιραν μας, ο κυ-
ρία/ρχος λαός.
ΕΙΛιΛΑ/Σ - Κΐαΐ'ΝΗ ΑΓΟΡ!Α
Ή απόρριψις υπό τής ιΚοι-
νης Άγο,ράς, των έληνι>κών αί
τημάτων ιμας, τα δποΐα συνδέ-
ονται μέ τό γενικώτερον πρό-
βληιμα της εναΐρμονιισεως τής
γορδς.
'Μετά τάς συζητήσεις, πού εί
χον γίνει είς τό παρελθόν, καί
την διευθέτησιν ωρισμένων δια-
Φωνιών, δλοι ανέμενον, δτι ή
Κοινή "Αγορά θά έξηΓγγειλεν,
ίίπί τέΐλους, οϋσ'αστικά μέτιρα
'ένιο-χύσεως τής έλληνικής Γεωρ
γ&ας καί γενικώτερΌν τής Ά-
γροτικής Οίκονοαίας τοθ τόττου
μας.
Ή ΰπαναιχώρηισις αυτή των
δξ της Κοινης Άγοράς όξύνει
τό πρόιβλημα, τό οποίον άντιΐμ..
τωπίιζει ή Ελλάς, ικαί δημιουρ-
γεΐ νέους σαβαιρούς κινδύνους
διά την ελληνικήν μας οίκονο-
μίαν.
Ούτως, ένώ δέν έ'χουν τακτο
ποιηι&η πλήρως αί συμ|6ατι|καιί
σχέΐσεις μεταζύ ΈΛλάβος — Ε.
Κ.Α., παρά την εφαρμογήν της
Συμφωνίας Συνδέσεως, καθη* .
ιμερινώς δημιουιργοθνται καί
νέα προβλήιματα, λόγω τής έξε-
λίΐξΐεως των διαττραγιματεύσεων
'μετοίξύ Κοινης Άγοράς καί αλ
λων χωρών, διά την ένταξίν των
είς την Κοινότητα.
Καί αί προβλέψεις είναι δτι
αί δυσχέρειαι θά ένταθοΰν συ¬
νεπεία της κο-ώσεως καί χσΐμ-
ψεως τής εύ,ρωηταϊκής οΐκονοιμί-
άς.
Νά λθΊττόν, γιατί έπΐιβάλλε-
ται τό συντομώτειρον, νά έκλέ-
ζη ό κορίαρχος ΈλΧηνικός μας
λαός, την λαοταρό'&λητον Δημο-
κ,ρατικήν τού ΚυΙβέρνησιν, διά
νά λύση σλα τα έκκρεμή
ματά τηις, μέσα στήν Κοινήν Ά
γοράν, μέ ιέττΐ'κεφαλής τόν &ιε-
θνή οί'κονομολόιγον ιμας κ. Άν-
δρέαν Πά—ανΐδρέου, ποΰ θα βη>-
ιμιουργήιση διά των οίκονομιικών
τού μέτρων καί προγραμιματισ-
μών τού, /μίαν Έλλάδα ιτού Β&-
ναι Δηιμοκρατική, Προο%ι>τική
καί ύττερήΐφανη μίαν Έλλά'δα
πού θά ανήικη είς τούς "Ελλη-
νες καί ιτού θά την σέβωνται
ο'Ί σύμμαχοι καί &έν βά μδς ά-
δικοΰν συνεχώς, αλλά καί αί έ
χβροί μας Ιθά την δλέιτουν μέ
'δέος, 'διάτι ή ΊΕλλάς μας θά εύ
ιρίίτκΐεται είς στιβαράς οίκονο-
ιμικάς ^ϊρας, μέ έττικεφαλής,
πάντοτε, υπό την ίμπνευ'θΐμένην
καί φωτεινήν ήγιεσ'ίαν τοθ μέγα
λου ιμας Άρχηγοϋ καί Έθνάρ-
χου ιμας ΓΕΩΡΙΠΟΥ ΓΤΑΓΤΙΑΝ-
ΔΡΕΙΟΎ, ιτού έιτανειληιμμένως
Ζσωσε την οΛονία μας Έλλο>
'δα, άπό τούς έξωτε,ρικσύς καί
έσωχερικούς της ιέχθρους.
Γ. Η. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗ'Σ
ΐς φορές ιάριχίζει κανΐείςι
ν' άστχολεΐται ικαΓι νά μελετά τή ι/
βόση ικαί τόν προ&ληματιομό
τοΰ θεσσολ'κοϋ τουριοιμοΰ 5έν
ιμ—ορεΐ παρά να σικεφθή την ί-
τΓΐγρσιμιματι-κή διαπτ[στωση τοΰ
φΐλου κ. ιΝομόριχου Λαιρίσης·
«Ή θεσςταίλία είναι γνωστάς ά-
γ'νωστος τοθ ΙΕλληνικοϋ
σμοϋ».
ιΚαί πράγιματι, αΰτό συμΐβαί-
νει. ΟΙ ιτερισσότεροι "'Ελληνιες
'καϋ ζένοι τουρίστες γνωρίζουιν,
έΊχουν 'έιτισκ^εφΐθη, μιλανε γιά τό
Πήλιο καί τα Μετέωρα χωρίς
ν/ά τα συνΐδέουν — ή τό χειροτε.-
ρο, Λγνοώντας — την ύιτόλοιπη
θεσσαλία.
ΊΑς μή ητηιγιαίνοΜμε, διίως,
ττολύ μοίκιρ'οιά ή άς μην μεμφό-
τούς ιόίλλους. Άπό τίς ε'ι-
σηιγήσεις πού θ' άκολοοΐθήισουν,
θά φανή, 6υστυΐχώς, ιδτι οί ϊοιθι
οί -ντότηοι κάτοικοι, άιλλά καί
ιμεΐς -ηού ύπηιρετοΰμΊε σ' αυτή τή
τυειρισχή, άιγνΌθΰιμε πολλσύς άπ'
τούς τουιριστυκοϋς πόλους της.
ΑΙπ* αύτές τίς διαπτιστώι^ις
ξεΐκίνηισε ή Ι&έα της
συσκέψεως. Ό οκοπός της εΐνα
νά ιμας 6είΙξη τί ύπιόιρχιει στή
····«■
ΓΕΓΟΝΟΤΒ ΚΠΙ ΣΧΟπΊβ
(Συνέχεια έκ τής Της σβλίδος)
τα; 'δυοτκαλίας αυτάς, θά μας συγχωρήσουν '5ιά την άνα-
κρυθή ϊϊληροφαρίαν την οποίαν έδημασιεύσαιμεν.
"Ας ιμας επιτραπή, δμως, επί τή εύκαιρία, νά ίΐτωμεν δτι
την ευθύνην τής ανω άνωμαΐλίας δέν φέρομεν ήωεΐς, οΐ¬
τινες την ιέλάβσμιεν άπό τους άοιμοδίοκυς, αλλ' ή Κυ,&έρνη-
σις καί Ιδίως ό κ. ΰπουργός των Οίκοναμικων όστις ή άοώ
σκοποϋ %ωλυσιερΐγεΐ διά την ιιή εναρξιιΐν τής έ'φαιρμαγής
τοϋ νέου μισθολογίου ή 'δέν ξέρει νά κάμη την δοιΛειά
τού. Πέραν τής Κυβερνήσεως·, την ευθύνην την φέρεΊ
%α ή ήγεσία τής Α.Δ.Ε.Δ.Τ., ή όποία 'άποτΐΘλεΐτΐαι άπό ά-
νωτιέρους1 ·κΐαί πιεπιειραιμένους υςταλλή.λους, οΐτινες έν ο*ύδ€-
μιφ ίνερυντώχκι εττρβςτε νά πέσουν θ/ΰιματα των εχόντων τυ-
■χον συμφέροντα νά παρακωλυθη 'ή εναιρξις της έφαριμο-
γης τοϋ νέου ιμυσ'θ'αλογίου ή της; άπΐιρίας τοϋ κ. ίιπουργοϋ.
Τό είπομεν καί τό επαναλαμβάνομεν, μόνον έφόσον ή
ΑΔΕΔΤ, άντιληιφθί) τάς ΰποχρεώσει; της ?ναντι τής τά'Εε-
ως των έν ενεργεια καί συνταξιο-ύχων 5ημοσίων "Τπαιλλή-
■καί κάμη χρήσιν τής τεραστία;; δυνάμεως την οποίαν &ια-
·&έτιει, μόνον τότε θά λνθοΐν τά ίΐηιτήιματα τή; «'ίξΐω;, τό¬
σον ιέπ' ώςρβλείςι των 'ϋδίων των ΐ'παλλήιλα>ν', όσον καί έπ' ά-
γαθω τοϋ λαοϋ εις; την έξυπτ]ΐρέτηισιν των συιμφερόντων τοΰ
όποίου είναι τεταγμένοι οΰτοι.
Τά δλλα, τά ςηπερί μή επιθυμίας τής Α'ΛΚΔΤ νά διαταιρά-
ξτ) την λειτουριγίαν τής κρατικής μη,χανής, τά οποϊα λέγει
6 ,κ. ΠαπαμιχαλόποΊίλος, είναι άνόηιτα έπιχειρήιαατα καί
τοΰλάΐχιστον σα'χλά εύφυολογημαται.
Τόσον ό κ. Παπά μιιχαλόπουλος δσον καί οί λοιποί κύ-
ριοι οί ιάποτελοΰντες την έκ,τ^λεστιικήν επιτροπήν τής Α)ΔΕ-
'ΔΤ καί τό Γενικόν της Συμβούλιον, γνωρίζουν <εκ πείρας, ότι ή κρατι'κή μηχανή, την 'δποίαν ιάτατϊλοϋν αύτοι ο'δτοι οί Δημόσιοι 'ΤπάΙλληλοι, δέν λειτουργεί* καλώς καί τοϋιτο δι¬ ότι, δπως όλαι αιΐ μη|χανα'ί απαιτεΐ καί αύτην συντήρηισιν, τουτέστιν λάΐδωμα καί διά την συντήρη.σιν αυτής τής; μη|χα- νής ουοείς ποτέ σΌβαρως ένδιιαΐφέρθη. Δι'' αύτό καί φθείρε- πσύ τταραλΕίπουμε λιγώ- τερο Ιίνδιαφέρον, ώλλα γ ά λό- γους χρονκής διαρκ:1ας τής εί τηγήσεώς μας. Γιά τόν Γ& ο λό- γο δέν θά έιξετάσίο τα ύπό,ρχον- τα Μνηιμεΐα (Άρχαιολο>'ΐκα,
ά κλπ.)
τής Οεσ-τελίας, άλλά
την «ρροντιδα αύτην σιόν άρμο-
διώτατο έκπρόσωπο της Έφο-
ρείας Άιρχαιοτήτων θεσσσλίας.
9ά —αρο-λε'ψω δ,τι εί¬
ναι δυνατόν νά ΐϊεριληψθή στίς
[ΐδιαίτερες εΐσηγήσεις των
θεσ σσΛία κοιί πώς μπορεΐ, ίρ.' ρα.
τ'μων κ.κ. Ναμαρχών τής ττερι-
φΐερέίας.
'ΝΌΙΜΟΣ ιΚιΑ-ΡΔΐΤιΣΗΣ
Λν κάθε περιαχή ίχει τό με-
γάλο της τουρι>στικό «άτού*,
γύρω από τό σηοΐο άξιοπθ'ΐοθν-
τςτι τα &::υτερε6οντα πλεονε·κτή
ματά της, ή ττεριοχή Καρ&ίτσης
στηιρίζει κυρίως την τουριστική
της αναπτύξη στήν Τεχ"νητή Λί-
μνη Ταυρωιτσΰ (Μέγδοδα) Αώ-
τή μοιώζει μέ έλ&ετικό τοπίο,
μέ 'μόνη την διαφορά δτι περι-
δάιλλεται — ΙπΊ πλέον — άπό
την φωτεινή έλληνική. άτμόσιφαι
γανιωμένα ικαί συστηιματικά, ν'
άξιοττοιηΐθη.
Πρίν, ιδμως, ΐτροιχωρήσω, θά
Ή Λίμνη Ταυροποΰ δηιαιουρ-
γήΐθηκε στά μεταίχαιο τής άλλα
γής τοθ κλιματικοΰ πειριιβάλλον
μοϋ έΤτιΐτρέψετε, ίέικ μέΊρους τής! τος της πεθινής Εκτάσεως καί
Υπηρεσίας Περιφερειακής Ά- τοθ άντιστοί'χου τής όρεινης της
ναπτύξεως θεσσαλίας, νά σας' Πίνδου - Άγράφων.
εήχαΐριστήσω θερμότατα γιιά τή Ι 'Ά,ξιον μνείας είναι τό γεγο-
σηΐμερινή τιμητΐική παρουσία ( νός ίδη βρίΐσκεται επί τής υπο
σας ικαί γιά την προσπαθειαι
—ού θά ικαταδάλαϋΐμε άπιό «οί¬
νου γιά τόν προγιρσΐμιματισιμό
της τοαριστΐικής της τκριοιχής.
ΐΕπτίσης νά «εΰχαριστήσω τόν κ.
Νθίμάιρχη Τιρικόΐλων, των Δήμο
Τρικκαίων, την ΤΕΓΓ κοίί τό Έμ
τΓθροδιομηχανυκό 'Επιμελητή^
ριο τής ταεριοχης ιγιά τοΰς κόι-
—ούς ττού κατέβαλαν γιά την Ι-
πιτοχία της οηιμίρινης συΐσκέ-
ψεως.
Α. ιΚΙΥΡΙΩΤΕΡΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙ
ΚΟΙ ιΠΟΛΟΙ ΓΗΣ ΘΈΐΣ*
ιΣΑΐΛΙιΑΣ
"Αν Θέλουμε νά δώσουμε μία
συνοπτική εΐκόνα των τουριστι-
κών πόλων τής Θεσσαΐλίας, 'Κα¬
τά νομούς, θά σταΐθοΰμ'ε στούς
παρακάτω. "Οχι γιατί αύτοί
"εκτελέση άδικής άρτηρίας Κσρ
'δίτση,ς - "Αγρινίου καί δύναται
ν' αποβή σο&αρόν σηιμιεΐο ττροσ-
ελκύσεως τοθ ρεύματος των έξ
Ίτΐσιλίας τρός "Αθήνας καϋ Νο-
τία 'Ελλάδα τουριστών.
Ίαματικές ~ηγές.
Ό Νομός ΙΚαιρβίτιοης διαθέτει
έί,αιρετες ίθ3ματικές πηγές, 6-
ιτως ή τοϋ Σ'μοκόι&ου (Κοινότη
τος Λουτροιτηιγής) καί τής Δρα-
νίτσης - Καΐτοης (Κοινότητος
Μακρυρράχης). 'ΕνΙ&εικτικά ά-
νοΐφέρουμε την ίαματιική πηγήι
Σιμοκ66ου, δπου άν καιί ή
ριΐστική της ύττοδομή ύπελείπε-
ται καιτά ττολύ των άλλων ίσ-
ΐματικών ττηγών της Έλλάιδος
(δέν διασετει ήλεκτριικό ρεΰμα,
τό λουτρικό κατάστημα δέν εί-
ναι Ιέκσυγχιρονιισμένο, ή όδός
άιτό την 'δττοία έκτελεΐται ή ^ιή
άρτια συγκοινωνιακή Ιέξυπηρέ-
τηση θέν είναι άσφαλτοστρωμά
νη), έν τούτοις παρουσιάιζει σο-
&αΐρή κινήση λουομένων καί ίο
χεται κατά σειρά τετάρτη στήν
κινήση λουομένων μετά την Αί-
δηψό, τα ιΜέόθανα καί τα Καμ-
μέ>να Βουρλά'
ΙΝΟΜΟιΣ ΛΑΡΙΐΣΗΣ
ΟΙ
περιοχές
ρ φρ
ται όσηιμέραι 'άχρηστεΰεται. Περί ποιΐά; λοιπιόν μηχανής ο¬
μιλεί ό <κ. Π απαμιχάιλόπιουιλος; "Αν άλη&Μς ό κ. Παπαιαι- χαλόπουλος έλΐδιαιφέρεται διά την καλήν λίΐτουργίαν τής κρατυκής μηχανής, άιτο την οποίαν έξαρτάται ή πιστή έκ- τέλεσις των πχ>λιτικών προιγ.ραιμαάτων καί ή εύηιμΐρία καί
ή πρόοΐοος τοϋ Έλληνικοϋ Λαοϋ, πρό της οίδιιιαφορΊ'ας, της
έγκληιματικής; άΐδιαφορίας των αρμοδίων θά έπιρβττε νά κη-
ρί'ξτ) την δτΐμοσιοϋπιαιλληλικήν τάξιν ε'ίς διωγμον κα νά ά-
ξιώση ά.ΓΚ) ιτήιν Κυβέρνησιν σχι μόνον την λύσιν τοϋ μισιθο-
λογΐτίθϋ «λλά καί δλων των αλλων ζηΐτηιμάτων τα δτοΐα εί¬
ναι ζωτικής σηιμασίας διά τσί>: δηαοσίους; υπαλλήλσυί καί
τα ό.τοία <Όό μακ>ροΰ έκ'κρβμοϋν. Καί τόσον αίττ'ό; 'όαον καί
ολα τα ιμέλη τής ΑΔΗΛΤ, τα «νήκοντα είς την εκτελεστικήν
Επιτροπήν καί το Γενικόν Σιηι6οι'λιον αυτής, τα γνωρί-
ζουν καλό")ς.
Κατά τάς τελει»Τ(Χ)ίας πληροφορίας ιμας ή Κυβέρνησις ά-
πΐφάσισε νά προχίορήση 6ΐς την (δημοσίευσιν τοϋ ΛιατάγΗ,ια-
τος τοϋ κα'θορίζοντος τάς άΛοίδοχάς τίών άνωτάτων πολιτι¬
κών καί στρατιωτικών ΐιπαλλήλων, τταρά την άντί#εΐτον γνω-
μοδότηισιν τοϋ Συμβουλιον τής Έπ'ΐ.κρατείας, δι' % τό άιά-
ταγμα Μ 'έκρίνίτο ώς άτισυνταγματικ'»ν ίφ'1 όσον δέν κα-
θορ'ίζοντΐαι καί α άποίδοχαί τώΑ' Άνωτάτίαν Δι,καστιικων
Λειτουργών. Έπ'ίσης ή Κυβέρνησις θά λάβτ) μέτρα ά'ρσεακ
τόη λόγων της τυχόν άντισυνταγματιΐκότητος τοϋ Διαιτά-
γΐματος. Ωσαύτως 'δτι «^ά» δηιμοσιευθ'ή ('χωρίς νά δηΐλοϋται
σαφώς καί πότε) καί ή έριμηινευτική έγΐκΐ'κλιος έ'φαριμογης
τοϋ ένιαιίου μιεΡ&αλογίου, καταβολής καί εκκαθαρίσεως τι7)ν
αποδσχών τοϋ 1966.
Τα ανωτέρω ανεκοίνωσεν 6 υπουργός το>ν Οικονομικήν
κ. Στεριοπης είς τόν Πρόθδρον της ΈκτιελίθΤΓΐκής· Ίϋτιτρο-
πης τής ΑΛΕΔΤ κ. Ζα'φ. Παΐπα'μΐ'χαλόπουλον. Ό κ. ύπουρ-
γός των Οίκοναμικών «θά» συναντη'θ[ι σήιαιερον Τρίτην (κιαθ'
ήν γρά'φεται καί τό παρόν σ'χόλιονϊ μ&τά τοϋ Προέ&ρου
της ΑΔΙ3ΔΤ προκειμενου νά παράσχη περισσοτέρας συγικε-
κριιιμένας πλη,ροφορίας 'διά την ημέραν όριστι,ν.ής επιλύσεως
τοϋ ·0·έμαιτος. 'Καιτά την άναγραφεΐσαν πληροφορίαν, κατό¬
πιν της άνωτ'έρω δηλώσεοος τοϋ κ. ΰΛουργοϋ, δέν συνήλθε
την παρελθούσαν Δευτϊραν. ή όλομέΐλίιΐα της Έκτελ&στι-
κής ΊΕπιτροπης, άναΐβλίΐ-θεϊσα αετά την σηιμερινήν συνάντη-
συν τοϋ κ. Προέΐδρου τής ΑιΔΕΔΤ αετά τοϋ κ. {«ουργοϋ,
οι' α-δρισν (Τετάρτην 8ην τρέχ.) πρός καθορισμόν της πε¬
ραιτέρω "στάσεως των δημόσιον 'Τπαλλήλων κα>ί επαγγελίαν
των άποφάσεων τής Έκτελεστικής Έπιιτροςτης. ΛΑΘΟΣ.
Ή όλαμέλεια τής Έκτελεστιικής 'Επιτροπής τής Α)ΔΕΔΤ,
τοΰ νομοϋ Λαρίσης, μή άνατπυ-
χβιεΐσες τουριστικώς άκόμη, εί¬
ναι α) Ή ι Κοιλάς των Τεμπών
καί τό δρος "Ολαμπος.
|Δέν τΐιρόικιειταΐι νά πιροΐβώ σ' ά
νάλυση καί περιγραφή αυτών.
Τονίζω, 'μόνον, δτι ή έκλογη
τής θέσεως των ικορυφών τοΰ Ό
λύμπου σάν &δρας των άρχαίων
βεων της 'Ελλαοος είναι δεΐγμα
τής άνεπτι^γμένης, σέ μ-έγιστο
βαθμό, σίίσθητικής των άρ·χ|θ!ί-
ωνΈλλήνων. 'Γιατι ττουθενά όλ-
λοϋ στήν ΙΕλλαδα δέν παρου-
σιάζεται αύτό τό σύμττλετ/ιμα
της ώραιότητος καί μεγαλοπρέ
ττειας. Ό "Ολυιμττος συνΐδυόΰζει,
μυθολογική γοηΓτεία, σάν 2'δρα
των αρχαίων θεών, ψυσιοιλατρι-
κό ενδιαφέρον δλες τίς έποχές
τοΰ χρόνου, μέ την ίδιότυττη μα
γεία τού κατά την ανοιΐξη, την
ανακούφιση της δροσιας κατά
τό θέρος, την έναλλαγή των
χρωμάτων «ατά τό φΐθινόπωρο
καί τα χειμερινά σ—όρ (άλτηνι-
σμός - ■χιονοβρομίες) κατά τόν
'χεΐ'μώνα. Ίθιαίτερης σημασίας
είναι ό χ;ε ι μ'ε,ρ ινός τουρισμόο
γιατί τΤραγματοιτουεΐται σέ έττο-
χή .κάμΐψεως τής τουριστικής ιχ^
νήσεως.
>β) Ή ανατολική πλευρά των
ίουνών Κίσσοίδος καί Μαυρο-
βούνι, ττού κατεδαίνει άπότομα
πρός τίς δραχώ&εις άκτές τοϋ
Αιίγαίου πελάγο'.ς. Όργιώδη
ιδλάστηιση, ιάνοιχτός όρίζων, μι-
κροί κολτΐίσκοι ικαί θαλασσο^
&α·ρμένοι σκόπελοι χαιρακτηρί-
ζουν τίς ττλοΓ)/ιές. αύτές. Άλλά,
καΐ οιτΊς ό3λλες ττλευρές τοϋ Κιο
οιάβουι, Ιέκτός άττό την φυσική ό-
μορφΐά, ΰπάρχουν χωρία πού ή
παλαιότερη άκμή τους
θαυμαστά δείγμοπα άρχιτεκτο-
νικής καί 'διαικοσμητικής. Τό
ττιό γνωστό άπ' ΰλα είναι τα
'ΑΙμ-ελά-κια, γιά τα όποϊα τί Υ
'ΠΑΘ >ίχε< καταρτίσει καί Πρό- γραμμα Προτύπου Άναπτ6ξε.ώς ΝΟΜΟιΣ ΜΐΑΠΝΗιΣΙΛΣ 'ΑΓνθίμφιβόλως ό νομός Μσ>
γνησίας, άπό τοι>ριστικής από¬
—ιό άνε-
ψεως, βρίσκεται
πτυγμένη βέοη άπό τούς αλ-
λους νου,ούς της θεσσαλίας.
Τό Πήλιο, ή πόλις τοϋ Βόλου
οί νήσοι Βόρειοι Σποράδες ικαΊ
ή περιοχή Άλμυροϋ άποτελθΰν
πολύτιμο τοΜρΐ'στικό δυναμικό
γιά την 'Ελλάδα όλόκληρη.
ΟΙ φυσι·<ές καλλονές τοΰ Πηρ λίου είναι άπειράρι)θ·μοι καί σέ συνδυιασμό μέ τά γραφικά χω¬ ρία καί την φιλοξενία των κατοΐ κων προσελκύουν σημαντυκό ά- ριθμό έπισκεπτών καί παραθε- ριστών 'έγχωρίων (κ'^ρίως) καί ξένων. "Η ιφυσιΐκή καλλονή τής άνατολικής πλευρόίς τοΰ Πηλί- ΔΙΑ ΤΗΜ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΛΙ ΝΕΑΙ ίΚϊί.ΕΙί ιΙΪ ΤΗΗ ΧΟΜΟΟΕΣΙΑΝ ΠΕΡΙΙΙΙΟΚλΤΙΙΣΤίΙΙΕΙΙΣΙΙΣΤΟΜΠΡΟΣΦΥΓηΗ ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΩΝ Πρός άπαντα τα ιΚέντρα Κοιν. Προνοίας 'κ<κΐ τα ΕΥΣ Άττι- χής, Πειραιώς καί Θεο)ίνίκης ΙέκοινοττοιήΐΘη ή κατωτέ;ρω ύπ' αριθ. πρωτ. ΔΙ5)608 άπδ 27,1. 67 (ΐύπ,' ιάριθ. 2)1 έγκύκλιος) διαταγή ιτοϋ Ύποΐίργείου Κο. νωνιΐκής Προνοίας «π&ρί τΐα- ροχης όδηγιών έττί τής έφαρ- μογής των διαΓταξεων τοΰ Οπ' ΙάριΙθ. 4946)11996 Ν.Δ.»: Πέιμποντιες υμίν συνηιμμ^ως Τό ύπ' αριθ. 1(90 της 24)9)66 ΦΕΚ (Τεϋχος Α') είς δ σιεύθη τό ύπ' άριΐθ. 4546)66 Μ. Δ. -ίΐ-ττερί τροποποιήσεως καί συιμπληρώ,σεως τοΰ 'Ν. 3217)Θ5 «ατερί άγοράς υπό τοϋ Δημοσί¬ ου έκτάσεων τοϋ ΟΔΈΠ» ώς καί την ϋπ' ώριθ. Δ5')2Ό721) 14ΙΘ6)1ι8-1μ67'κοινήν απόφασιν των Ύττοοιργών Οίκονσμικών κοίί Κοιν. Προνοίας ατρρί τρό- ττου ιέφαριμογής των διατάΐξεων τοΰ 'Ν.Δ. 4946)1966 των άνα- Φδρομέινων είς την «περί άττοκα τασιτάσεως άστών Προσφύγων κευμένην Νομθθεσίαν» προβλε- ττομένην υπό τής παρ. 7 τοϋ άρ- θρου 5 τοΰ ρηθέντος Ν.Λ. καί δήμοσιευ0εΐσαν είς τό ύπ' αριθ. 5Ο)27-Ί-6Ι7 ΦΙΕιΚ (Τεΰχος Β'), έχοντες 'δέ ύπ' όψιν καί την σ6μ φωνον γνώμην τοΰ Κεντριΐκοϋ Συμ'&ουλίου Στεγόισεως Λη¬ φθείσαν κατά την ύπ* αριθ. 4Θ56)27-21-66 συνεδρίαν ύμΐν τάς άικολού- θους ό'δηγίας σχετικώς μέ την έφαιριμογι^ν των ανωτέρω διατάί- ξεων. ή 'δπΰία σιηιε'χώς ίμπαΒεται υιώ των αρμοδίων, θά έ'πρατε' ου έ τάν'χαρακτηριοτικό τΐρά- νά συνέλθτι την παρελ'θοΰσαν Δηιτεραν ήτοι προ τής ου-1 τά—τα ^ς φυτικής αότο- άπό ή χ μ νά συνέλθτι την παρελ'θοΰσαν Δηιτεραν. ήτοι προ τής ου-1 σινο τά—τα ^ς φυτικής ναλτήσεως τού^ Πρόεδρον αυτή; μετά τοϋ κ. ϋπουργοϋ 6ιά ()>υο0ς &ο3στήσεωςι
νά τοϋ ιέΕα'γγείλη κατά την σηαιερινήν των σι»νάντησιν την , . , ,. ,
- - < « - ι, ,λ · ο ' α α/παλλ < τ ς Μθναδΐ'κές της χώρας. Αντι- οΐΐραν «όν ιμετρων τα όποια ίτά έλάα&ανεν ή ΑΔίΕΑΤ. ώ; ι ^ μ ^ '^ Λ ^ έκπρόσο*Γος τής τάξεως των δηαοσίων 'Τπαίλλήλων καί των! Θ~α, τό δυτικό Πήλιο δημιουρ έ θά ίϋ γεΐ ίδιαίττερο παραστατικό πε- ριβώλλον μέ την έκτεταμένη έμ ής Θαλάσσης καί των συνταξιοΰχων, είς πιερίπτο>σιν καθ1 ήν ί>έν θά ίκανατοιοϋν-
το αί "-δίκαιαι άπαιτησεις τιϊιν δημασίωΛ' 'Τπαλλήλων καί
των συνταξιιονχων ιέντός τακτής προθεσιμίας. Καί αί απαι-!
τήσετς των δηιμοσίων Τπαλλήλων δέν πιεριορίζονται μόναν όπωροφόρων δένδρων, σέ συνδυ
εις την ρύθμισιν τού μισθολογικού ζητήιιιατος. 'Τπάρχουν ασ^6 μέ "^ν ΙάπειράριΘμη έμφά-
καί πλείστα, οίπ^ειρα ιάκόμη ζητήματα, τά όποΐα περ-ιιιενουν νισΜ' πολλών οίιδυλλιακών φυσι-
την λύσιν των. Μέ την παρελκυστικήν οαως πολιτικήν την ωζ. σπανίας ώραιότητοο.
όποιαν έφαριμόζουν αί Ικάστοΐτε 'Κυβερνήσεις πρό; έτίλυ- ωζ· ι^οτνίας ώραιότητος.
σιν των ζη,τηιμάτων των δηιαοσίων ύπιαιλλήλων καί των συν-, Ο·1 νησοι Βόρειοι Σποράδες. Τό
ταΐξιού'χων καί μέ τήτν χλιαοάν ιάκόμη μέ δονλΐικήν, τακ,τι- νησιωτικό σύμπλεγυ,α των Βορ.
κήν ιμέ την 'όποίαν τά προβάλλει ή Α1Η1Τ ενώπιον αυτών, Σποράδων άποτελεΐται άπό
Λέν είναι δυνατόν νά επιτευχθή καν&Λ·α εύνοΐκόν αποτέλε-, τρ^ μεγ'άλα νη,σιά (τή ΆλόνηΓ
(διά την βελτίωσιν τή: θέσεως των ιΚραΐικιων λειτουρ^ σο, την ΣκιάΘο καί την Σκότκ^
λο) καί άπό μερι/κά μικρά Ιρη-
ΚΐΕΦ. ΙΑ'
ιΔιά των διατάιξεων των άρθρ.
5 καί 6 τοΰ ιΝ.Λ .41546)1)966 έ-
πέΐρΐχονται αί κάτωθι τροιτοπο.-
ήσεις είς την Τϋ&ρί άπ)σεως ά¬
στών Προσφύγων κειμένην Νο-
ιμοθεσίαν ('Β.Δ. 330)19'60) ώς
Ιέτροποττοιήθη καί συνεπληρώθη
διά τοϋ (ΙΝ^. 41'57)1ι961) ώς
καίί την τοιαύτην Ίτειρί στεγάισε-
ως παιρ)χ|ων οίκο'γενειών κλιτ
(ιΒ,ιΔ. 692)11961).
Ι. Παράτασις ττροθεσμιών.
Διά της διατάξεως της παρ. 1
τοΰ άρθρ. 5 παρατείνονται μέ-
χρι 31-112-1968 αί κάτωθι προ
θ&σμίαι:
α) Τής τταρ. 1 τού άΐρθρ. 7
τοϋ Β Δ. 330)60 ττειρί ύπθδολής
αίτήιοιεως "ροσφυγυκής όπτοκα-
ταστάοιεως.
Ιβ) Τής παρ. 1 τοΰ όόρθρ 81
τοΰ αύτοΰ Β.Δ. ~ερί 6τκ>6ολής
οΛτήοειως διά την ιταραχώρησιν
καταληιφ0έντος αύβαιρέτως ο'ι-
κο~έδου των ιύατό τή^ διαχείρι¬
σιν τοΰ Ύττουργείου άστ. Προσ-
ιφυτ/ικών Συν)ισιμών.
γ) Τής τταρ. 2 τού άρθρ. 86
τοΰ αύτοΰ β.Δ. ~ερί ύπΰβολής
αίτήισεως διά την παραχώρησιν
αύΐθαιρέτως ικαταληφΐ&έ'νος οΐκή
αυτών ώς ανωτέρω-
τοϋ άρΐθροπ τετάρτου τοΰ Ν.ίΔ.
4Ί 76) 1961 ττερί ύποδολής αίτηΓ
σεως νοιμιμοποιήσεως άγορα-
στών ο'ικοττέΰων ττιερΐι^λθόντων
είς την διαχείρισιν τοΰ 'Υττοορ-
γείευ Ιδυίνάμει ώπαλλστριώοεως
παρά των τέως ίδιοκτητών
των κΐαί ιαετά την γενομένην &-
παΐλλοτρίωΐσιν.
11 Ποΐοάνομοι άγοραττωλησίαι.
Διά τής διατάξεως τοϋ πρώ-
του ιέΐδαίφ. τής παρ. 2 τοΰ &ρθρ.
5 τροποποιιεΐται ή όμοία τοΰ έδ.
γ' της τταρ. ι1|1 ιτοΰ άρβιρ. τετάιρ
τού τοΰ Ν.Δ. 4176)1196)1 καθ"
ήν διά την νσμιμοποιησιν αγο-
ραστών άκινήτων τής
μένης κατηγορίας άπητεΐτο,
ττλήν των λοιπών -π,ρουττοθέσεω^
ή έκτταισις έφ' ής κείται τό οικό¬
πεδον «νά έχη διαχωρισθή είς
εγκεκριμένου
πρσγράμιμα-
σθκόπτεδα
κιτηιματολογικοΰ
τος». 'Ή'δη Ιδία τής νεαρ&ς. ταύ
της διατάξεως ή νοιμιμοποίησις
των ιάνωτερω άγοραστών ένερ-
γεΐται καί είς τάς πειριτττώσεις
καθ" όος ή έκτασις ιέφ' ής κείται
τό οΛκόΊτέδον έρραμοτομήθη α¬
πλώς μεαά την Ισχύν τοΰ άνωτέ
ρω Ν.Δ. ή θέλει ρυμοτομηθή είς
τό μέλλον έστω καί άν ιδέν εγέ¬
νετο οίκοττεδοπΐούησις τής εκτά¬
σεως.
ΜιΙ. Χρόνος αθβαφέιτου κατα-
λήψεως οίικημάτωιν.
Διά τής διατάξεως τοΰ δευτέ¬
ρου έδαφίου τής αυτής παρ τοΰ
άρβρ. 5, ή νομιμοποίησις ΐκατό-
χωα» ικρατιικών οίκημάτων κατά
τάς δισττάξεις τοΰ άρβρ. 86 τοΰ
Β.Δ. 330)1960 ενεργειαι ήδη
έφ' όσον ή εγκατάστασις έν τω Ι
Οΐκήιματι έίλα&ε χώραν μέΐχρι |
τής δηιμοσιεύσεως τοϋ
Π822)19^1 (5-6-19511) άντί της
υπό τοϋ ανωτέρω ιΒ.Δ. προ&λε-
πομέιης τοιαύτης τής 1-1 -1943.
Ι'Υ.
Σιτέγασις
χων.
παιραπη γματού-
Δ ά τής διατάξεως Γτής παρ.
3 τοΰ άρβρ. 5 προβλέπεται ή,
κατά την οριζομένην διαδιικα-
σίιαν, 'δυινοατότης 'έ'φαρμσγής των
διατάξεων τοΰ Β^Δ. 692)1961
«τσερί στεγάσεως παραπηγματ
τούχων οίκογενειών κλπ.» καί
είς άς περΐπτώσεις ΰφίσΓτανται
συγκροτήιματα ποοραπηγμόπων
κιείιμιενα ιέπί 'χώρων ανηκόντων
είς ΐφυοικά πρόσωπα ώς καί
Νομικά Δημοσίου ή Ίδιωαικοΰ
Δΐικαίου, επί σικοπω άπο κατα¬
στάσεως των είς ταυτα διαμε-
νουσών οίκογενειών καί τής έξ-
αλείψεως τής άπαραδέκτου διά
την σύγχρονον εποχήν στεγάσε-
ως άνβρωπινων ύπάρξεων είς
τοιαΰτα στέγαστρα.
Υ. ΤίΙμηιμα παιραΐχωιρουιμένων ά¬
κινήτων είς μή δικαιοΰχοος
πρόσφυγας.
Διά τής διατάξεως τής παρ.
4 τοΰ άρθρ. 5 τΐροβλέπεται δτι
έφ' εξής: α) ώς τίΐμηιμα παρα¬
χωρήσεως αύβαιρέτως καταβλη
θέντων ώκινήτων κατ' έιφοςρμο-
γήν των διατάξεων των άρΐθρ.
79 καί 66 τοϋ Β^. 330) 1960 ό-
ρϋζβται ή κατά την ισχύν τοΰ Α.
Ν. 1822)511 (5-6-5(1ι) τρέχουσα
άξια αυτών, άντ! της τοιαύτης
κατά τόν ιχρόνον της τοαραχωρή
σεως, ώς Ισχύει μέχρι σήμερον.
ΑΠΟ ΕΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΝΕΚΟΠΗ
Ο ΡΥΘΜΟΣ ΤΗΣ ΔΝΟΔΟΥ ΕΙΣΤΗΝ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΓΟΙΚΟΔΟΜΑΣ
σμα
γών
Δια νά λυ&οϋν δλα τά άπατχολοϋντα τους έν ενεργεια ιμόνησα.
καί συνταξιούιχους 'δημοοιίους ίΧταλλήλους. πολιτικοΰς καί ίΟΙ φυσικές καλλονές, τά έ>κ-
στρατιωτικοΐ'ς ζητήματα, όπότε καί μόνον θά γί,νωιμεν Κρά- τεταμένα άκρογιάλια, οί φοσι-
τος, έπύβάλλεται ή ΑιΔΕΛΤ νά έγκαταλείιΐ'Τ| την τα,ν.τιχήν κοί 'δρμοι, τά δάση άπό έλιές
τοϋ Χατζαηΐβάτη καί να έφαρΐαόσ|] δυναΐμικά ιιέτρα, τϊόΊν ό- καί πεΰκα, τό δροσερό κλΐμα,
ποίων εύτυχώς οέν οιτερίϊται. Ι τά γραφμκά χωρία, τά £ργα τέ-
"Αν ιδέ ή παροϋσα διοίκηοιις τής Ίθργανωσεο>ς ταύττ)ς χνης ^οό βρίσκονται στά πολυ|-
διά τόν ?να ή τόν άλλον λόγον οέν δύναται νά Ιεφαομόστ) τα άριθμα έ<κκλησάκια καί μονο>
δυνα,μιτοά μέτρα τά ό.τοία ΓΪσητγούμιΡ&α καιί των ιδποίων ή λή- στήρια, σέ συ>νΐ&υ·ασμό μέ την
•υ,ης έπιβάλλεταΊ. πρός τΐό συαφέρσν κα'ί των Δημοσ>ίων Κοα- εύγένεια καί φιλοξενία των κα-
τικ<όν 'Τπαλλήλ(ι>ν κκΐί τοϋ πολιτικαί μας οητστήματος χαί τοιί.κων, συνετέλεσαν οτήν άλ-
τοϋ Λαοΰ, τότε 'δέν έ'χει παρ<1ι νά συγκαλέση ίνα Πανίΐλλή- ματώΐδη τουριστ'κή άνάπτυΐξή νισν Συνέδριον τΐον έν ενεργεια και Συνταιξιοτ'χων Δηιμο- τους σάν κέντρων παραθερι- σίαχν 'Τπαλλήλων καί νά θιέση νπ' ο|Ην τού την παράίτησίν οΐμοθ. , της, Ιδία νά άφήσ'ο ανοικτόν τον ίνρόιμον είίς εκιείνους οί όποϊ- 'Ή ιάνάτττυξη αυτή όφείλεται οί θά έξυ|·ώισουν την ίνη,μοσιοίααλληλικήν τάΕ'ΐν, την όποιαν στ^Ιν ί'διωτική πρωτοβουλία, κι' ατυχώς ίή παροϋσα διοίκησις τής ΑΙΕΎΤ μετέΐβαλεν είς τά- έγινε αύτοσχέδια καί χωρίς γε- ξιν επαιτών. νικό καί προσηρμοσμένο στίς ματος συν) οιμών. δ) Τής τταρ. 2 τοΰ άρβρ. μό- νου τοΰ Β.Δ. ^99)ι1962 ττ»ρΙ ύ- πθδολής αίτήισεως νομιμοποιήΓ σεως έκδοΐθέντων παραχωρηιτηρ ρίων υπό ΟίκοΙδομικών Συνεται ρισμων ιάστ·ων Προσφύγων. ε) Τής ·ταρ. 3 τοϋ αρθρ. 1 τοϋ Π.Δ. 600)Ί962 πειρί ύποβολης αΙΙτήισεως νομυμοποιήσεως γενο¬ μένης -παραχωρήσεως άκινήτων έκ ιμέρους ΟΊκο'δομιικών Συνε- ταιρΐισμων άστών Προσφύγων. στ) Τής τταρ. 2 τοϋ αρθΌ. 2 τοϋ αύτοΰ ιΒ.Δ. περί ύττοδολής αΐτήσεως νομιμοποιήοιεως γενο¬ μένης παραχωρήσεως άκινήτων τοϋ 'ΥπουργΕΐου ειϋρισ'καμένων έντός τής πε'ριοχής τοΰ Δήμου Όρεστιάδος. Ιζ) Τοΰ έδαφ. α' της παρ. 11 ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙ τοπΐ'κές συνθήκας Τϋρογραμματ σμό. Αν ενταχθή σ' ϊ,να φυσιο- λογΊκό έπιστηιμονικό προγροΐμ- ματισμό, φοβοΰ,μαι, δτι ή οημε- ρινή ανθ·ιση θ' άποδή μακροατρο βέσμως άρνητικήι, μέ άποτέλε- σμα την άπονέκρωση των έττεν- δε'δυΐμένων έκεΐ κεφαλαίων. Τελος ή τταιράλιος περιοχή Άλμυροΰ 'καί κυρίως οί άκτές αυτής δημιουργοΰν έιξαιρετι- κοΰς ιδρμους (Τσιγκελίου κλπ.) πλαισιωμένους άπό τίς ικαλλιερ γούμενες ΐλιές. "Ήδη μέ την 6ι- έλευση τής νέας έθνικής όδοθ (,ΑΙΘηνων - Λαμίας - Λαρίσης - θεσσαλονίκης) δημιουργοϋν- ται σοβαρές π,ρουττοθέσεις τοο- ριστικής άναπτοξεώς της. (ιΣυνεχίζεται) έτους περίττοιυ φαίνεταίΐ δτι άνεκόττη ό ουθμός άνόδου τής ο!κο5οιμ κης δραστηριότη¬ τος, ένώ αί νεώτε,ραι ,τληοοφο- ρίαι δμιλοΰν διά στασιμότητα, αί δέ προβ,λέψεις θεωροΰν ώς έ- πιΐκειαένην την έναρξιν ττεριόδου κάμψεως είς τόν τομεα αυτόν τής οίκονοιμίας. "Ήδη, πρό τρΐ'-Γήινου προέβλεπε τό (Κέντρον ΟΊκονο- μικών Έρευνών ΰτι αί ίδιωτι- καί έττενδύσεις &1ς κατοΐ'κίας θά αΰξηθοΰν τό 1967 ολιγώτερον τοΰ 10%, ένώ τό Π966 ηυξήθη¬ σαν κατά 16% περιπου, τό 1965 κατά 147<> καί τό 1964 κατά
211 % καί πλέον.
ΑΙί ττροΐ&λέψεις, διμως, αύται,
διά τό 1967, θεωροϋνται πλέον
άρκετά αίσιόδοξοι, άναφέρεται
δέ σχετικώς 8τι άρκεταιί ο'ικο-
δομικαί έττιχειρήσεις άντιμετω-
πίζουν σοβαράς δυσχερείας έ-
πειδή περ ωρίσθη ούσιωδώς ή
ζήτησις Προστίβεται, μάλιστα,
δτι καί ή παραγωγή οΐκοδομι-
κών ιόλών έπαυσε νά αύξάνεται
ένώ μέγρι πρό τινος άπετέλει ί¬
να, άπό τούς κλά'δους τής 6ιομη
χανικής τταρανωγής, ποΰ ένε-
Φ-άνιζαν συιεχή καί μεγάλην ά-
νοΐδον.
'Περίοδος δμως ΰφέσεως είς
την οΐκοδοαικήν δραστηριότητα
θά προκαλέση καί γενικωτέ-
ρους δ'οσμενεΐς αντικτύττους επί
τής έλληνικής ο'ικονομίας, 5ε-·
δοιμένου δτι ό ώριθμός των ά-
πασχολου ιΐένων άμέσως ϋ έιμμέ
σως είς αυτήν την δραστηριό-
τητα είναι άρικετά μεγάλος καί
τά έπΛτεΙδα των άμουδών είναι
ιύψηλότεοα των αλλων εργαζο¬
μένων.
ιΠολλοί ΐσως είναι οί παρά¬
γοντος, ο*, όποΐοι ωδήγησαν είς
την σημερινήν κρίσιν, μεταξύ
διμως τούτων π.'εριλαμ6άνονται
καί οί άκόλουθοι:
Ή δυσαενής ψυ^ολογία, ή ό-
ττοία &ΐ£.μορφωθη καί έττεκράτη-
σεν άπό τοΰ τέλους τοϋ 1Θ63,
ττροεκιάλεσε την στροφήν τοΰ
κοινοΰ ικαι ιτρός την αγοράν ά¬
κινήτων, μέ άτΓοτέλεσμα νά &ι-
τολασιασθή μεταξύ 1962 καί
1|966 ή συνολική άξία των άγο-
ραττωλη,σιών άκινήτων, νά αύ*-
ξηθή δέ ττολύ περισσότιερον ή
συνολΐ'κή άξία των μεταιδι'δαζο·
ΐμένων 6ιαμερισμάτων.
Ή αύξησις δμως τής ζητήσε-
ως, κυρίως πρός εξασφάλισιν
των αποταμιεύσεων, ωδήγησε
σέ σημαντικήν άνατίμησιν των
&ιαμερισμάτων, είς ιμεγοτλυτέ-
ραν δέ άκόμη των οίκοπέ'οων
καί των άγροτεμαιχιων.
Βάσει των δηλώσεων κστα
την μεταδϋδασιν, ή μεση άξία
των διαμΕ.ρισμάτων έΐδ'ττλαίσιά-
σ&η περίττου μεταξύ 1960 ικαι
1969
Η ΕΠΙΔΟΣΙΣ
ΔΕΙΜΑΤΩ1Ν ΙΕΞΩΤΕΡ 11 ΚΟΥ
^Ανεκοινώθη &κ τής Διευθύν¬
σεως ΤαχΛδραμιικών Δε|μάτών
'ΑΙΘηινών (Σοφοκλέους 41), ΰτι
ή 'έπίδοσις Ιδεμάτων έκ τοΰ έξω-
ι-ερικοΰ ένεργΐεΐται 7.50 ττ-μ. —
1.30 μ.,μ καί 5—7.30 μ.μ.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Φέρΐται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμων Έιαι-
ρειών χαΐ Έταιρει&ν Περιωοισμένης Εφ&ύντ/ς 0%ι
δι' άηοφάσεως τοϋ κ. 'Τηονργοϋ 'Εαηοβίον ύη' αριθ.
66378)4126 τής 16)12)65, δημοσηνΦείονς βίς
«ό ύη' αριθ. 960)28-12-65 Φ.Ε.Κ (Δελτίον Άνω-
νύμων Έταιοειών), όρίζεται ό'τι δύνανται νά βννεχί-
σωσι δημοοιεύουααι έγκύροος τάς ΙΓροσκλήσβις τΛν
Γεν. Συνελεύββων χαΐ τούς "Ισολογισμόν^ των διά
τής οΐχονομιχής μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0Μ0
ΑΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγέ¬
νετο μέχοι τοΰίε διά τής «ΟΙΚΟΝθνθΑΟΓΙΚΜΣ»
λ, ό τής ανγχωνεύσεώς της.

6
Μ. α
^ΰ Αγώνος Ά-,-ι>λ.'_!_, - '!ι 'ανθι-ς 6 οποίος .Ληξ'εν μέ 2>
-0.
"Ενα άτττο τά βοοειδή τά ιίπτοΐα 'ίΐ&ραιβεύθησαν είς την Γσλοοκτακομιικήν Έκθεσιν 1ι96ό ή ό-
'ποία έέγινε τελευταίως είς λονδίνον.
Κ»^ί8«Ιίί»5«ί««^^^ ιΙΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΒΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠϋ;
Ι ΤΙΜΑΙ ΟίΚΟΔΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ (
=
ι
=
=
=
Ι
—
=
Ι
Α' ΥΛΙΚΑ ΔΟΜΗΣΕΩΣ
1) "Επί τόπου των έργων (με¬
γίστη απόστασις μεταφοράς
8 χιλιόμετρα) Δραχ.
ΔΙΑΦΟΡΑ
"Ασβεστος, ό στατήρ 26.—
Πέτρα κτισΐματος, τό μ3 35.—
Άυμος κτισΐματος, τό μ3 55.—
ΧαλΙκι μηχανής τό μ3 46.—
Γαρμπίλι, τό μ3 50.-
2) Τιμαί είς έργοστάσια ή κβ-
ταστήματα:
Άμμος μπετόν τό μ3 68.—
"Αμμος θαλάσσης τό μ3 110.—
Τσιμέντο γυμνόν ό τόννος 500.—
Τσιμέντο είς σάκκους ό τόνος 520.—
α) Βιομηχοτνική (χλγ.) 0,83
β) ΟΙκοδομική (χλγ.) 0,65
Μαλτεζόπλσκες έγχώριοι των
2 έκ. τό μ2 32.-
Κισσηρότιλακες τσρατσών «Ζέ-
Φυρος» τό μ2 25.—
Μβρμαρόκονις τριβιδίου ό σάκ-
κος (50 οκάδων) 5.—
ΓΟψος ό σάκκος 20.-
θτιθαΐκή γή τό μ3 100.—
Μάρμαρσ λευκά λστομεΐου ά-
τέργσστα τό μ3 (αναλό¬
γως μεγέθους & ποιότητος) 36ΟΟ—55ΟΟ
Μαρμαρόπλ«κες κατεργασ. πά-
χους 2 έκοττ., έκ μαρμάρου
λευκοΰ Διονύσου τό μ2 300.—
Μβρμαρόπλακες άκατέργ. χά-
χους 3 έκ. έκ μβιρμάρου
λβυκοϋ Διονύσου τα μ2 480.—
Διά χρωματιστά μάρμβρα αί
τιμαί δπτλασιάζονται.
ΗΛΕΚΤΡΙΚΛ ΕΙΔΗ
Σωλήνες Μπέργκμαν 13,5 χιλ. τρ. α. 2,80
Σωλήνος χαλύβδινοι 13,3 χιλ. τρ. μ. 8,50
Καλώδιον ΝΟΑ 1,5 χιλ. τρ. μ. 1,30
Κορδόνι ΝΟα 2X1 2,50
Διακό·—αι καί πρΕζες χωνευταί
έγχώριοι βακελίτου τό τεμάχ. 11.-
Διακόπται καί πρίζες χωνευταί
εόρωττ. τό τεμάχιον 20—25
Κυτία διακλαδώσεων τό τεμάχιον 2,20
Λυχνολαβαί έγχώριαι τό τεμάχιον 4,20
Λυχνολαβαί εύρωτταΐκαΐ τό τεμάχ. 6,50
ΚΕΡΑΜΟΙ
Βυζαντινοί (Κύκλβοπος) ή χιλιάς 1.300
ΓαλλικοΙ (Κύκλωπος) ή χιλιάς 2 200
Βυζαντινοί (Δηλαβέρη) ή χιλιάς 2.050
Γολλικοί (Δηλαβέρη) ή χιλιάς 3.500
Κορφιάδες (Δηλαδέρη) τό τεμάχ. 4.-
ΞΥΛΕΙΑ
Σουηδίας τό μ3 2.8ΟΟ
Έλάτη λευκή, ττριστή, τό μ3 2.3ΟΟ
^υλοτιόπων εΰρωπαϊκή τό μ3 2.3ΟΟ
Έλατάκια Εύρώπης τό μ3 2.100
Παρκέτο Αυστρίας τό μ2 270
Πατώματα Σουηδίας τό μ3 90—110
ΟΠΤΟΠΛΙΝΘΟΙ
Διάτρητοι διαστάσεων 19X9X6 250
(Κύκλωκος) ή χιλιάς 250
Διάτρητοι διαστάσεων 19X9X9
(Κύκλωπος) 6 όπών ή χιλιάς 360
Συμπαγεΐς μηχ. διαστ. 19X9X4
(Κύκλωπος) ή χιλιάς 350
ΚΙΣΣΗΡΟΛΙΘΟΙ ΠΡΟΣΙΜΕΝΤ
ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ
Σωλήνες Γαλβανιζέ
V·"
> 1"
»
IV*"
» ΐν.'
» 2'
» 2%'
» 3'
> Α'
Μαΰρες
V»
'
» %'
Τ
1%'
IV.
2'
2*4"
3'
4'
Μολυδδοσωλήνες τό κιλό
Μολυβδόπλακες τό κιλό
Μολύβδινοι όχετοί τό κιλό
Διακόπτες ορειχ. *4''
Φρεάτια τό κιλό
Σωλήνες χυτοσιδηροί Φ-100
ΕΙΔΗ ΥΠΕΙΝΗΣ
Δρχ. 11,80
» 15,80
20,30
26,30
31,50
41,50
58,-
76,50
108,-
9,30
12,30
16,10
21,-
24,20
32,20
45,50
60,-
83,-
17,-
18,-
17,60
17 —
4,50
75,-
■»
>
»
»
>
>
»
>
ΊΑπτό την έπδειξιν μοντέλων των μοντέιλων των ΣυνΞργβΰζομένωιν Σχείδιαστών Μόδας τοθ
Λονβ.νου'ή. όποία έ>νε τελευταίως ειϊς τό Μουσείον Βικτωρίας ικαί 'Αλ&έρτου.
"Ενα άιτό τα τελευταία άνδρικά μοντέ'λα τής φιθινοπωρινης
καί ιχειμΗ,ρινης σαιζόν τής έίταιρεθας Ώσιν Ρήντ Λτδ τού Λον-
δίνου.
ΑΝΑΓΚΗ ΝΕΟΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΩΝ ΧΩΡΟΝ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Τά προβλήματα τοΰ ιλΐιμένος συ,μβοίΛων καί πα,ρά τό γεγο-
Πειραιώς άιτΐΕ'τέϊλεσαν τό άντ'- νός δτι τό 88% των Ιέσόδων τοϋ
κείιμενον εύρείας συζητήσεως ΌργανισμοΟ τφοβρχιεται έκ
κατά την (χθεσινήν συνεδρίασιν! των διακινουαένων έϊμπορευμά-
τοΰ διοικη'τι,κοϋ συιμιβοαλί'θυ τοϋ ι των. .Τό τέλος, έξ αιλλου, των έ-
"Εΐμιπαρικοΰ καί Βιομηχανικοΰ
'Ετΐιιμειλη'τηρίου Πειραιώς. Άνα
λιπικώτιερον, ιύπεγραΐμμ^αθησαν
υπό των διαφόρων όιμιληγτών τά
εξής:
Ή εκπροσωπή σις τοΰ ειμπορή
ου ικαΊ τής βισμηιχανίας Είς τό
διοικητικόν συμβούλιον τοϋ Ο.
Λ.Π. αποτελεί την ιέλαχίστην
ιμειοψηιφίαν, έν Ιάντιθέισει τορός
άΐλίλους ικιλάδους, οί όποΐοι £κ-
τφοσωπκ>ΰντα:ι Ιδία πολιλών
ζό'δων τοϋ ΟΛΠ αϋξάΐνει διαρ¬
κώς καί 'δέον νά άναμέ'νωινται
νέαι ΙέτΓΐ'6<χρύνσιεις. ΐΑι'ι άνωιμοίλίιαι είς τόν ιλιμέι,ια θά Θε1ρατ^ε^θοΰν, εάν δημιουργή θοΰν τό ταχύτειρον νέοι κευτυκοί ιχ^ροι. Τά νέα έιργα, τά όπτοΐα Μιχουν ~ρογιρσιμιμαπι- Όθή, (θά τορέπϊει να χοηιματο'δο- τηΐθοθν ώ~ό τάς κρατμκάς έπεν ιδύσεις, καθόσον ό ΟΛΠ θά ευ¬ ρεθή ιέν (5βυναμία νά έκτΐε^λέιση ταυτα έκ διαθεσίμωΐν τού. Λουτήρες Εόρώπης Δρχ. 1.750—2.4ΟΟ Νιπτήρες Εύρώπης Δρχ. 170—850 Λεκάνες Εΰρώπης νν.Ο. » 250—440 Μπιντέ Εύρώπης » 380—580 Καλύμματα Εόρώπης ν/Χ. » 50—230 Μπαταρίες Λουτροΰ Εύρώπης » 440—550 Μπαταρίες Λουτροϋ έγχώριες » 390—400 Μπαταρίες Νιπτήρων έγχώρ. » 190—220 Μπαταρίες Νιπτήρων Εύρώπ. » 250—330 Καζανάκια Χ.Π. ΖΟΥΓΚΕΜ » 215 Καζανάκια Νιαγάρα » 215—400 ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΕΣ «Στράους» Δρχ. 1.140—2.100 «ιΣτράους Λούξ» » 1.350—2.600 «Στράους Σοϋτιερ "Εξτρα>
μετά σήματος ποιότητος
Έλλην. Ήλεκτροτεχνι-
κής Ενώσεως Ε.Η.Ε. Δρχ. 2.ΟΟΟ-2.9ΟΟ
Αί τιμαί των ϋδραυλικων εΐδών καί ύγι-
εινής παραχωροΰνται πάντοτε από τό κα¬
ταστή μα ύδραυλικών εΐδών καί υγιεινης
τοϋ κ. Β. Χρυσάκη, όδός Άχαρνων 44,
τηλ. 812.862.
ΧΡΩΜΑΤΑ - ΒΕΡΝΙΚΟΧΡΩΜΑΤΑ
Λινέλαιον Πήτερ Σόεν βρασμένον
ΓΟλλανδίας) κατά κιλόν
Λινέλαιον ώμόν τό χιλγρ.
ΣΜΥΡΝΕΊΚΑ
ΑΗ-ΒΑΣΙΛΕΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ
'Αηό την μογνητοψωνημένη συλλογη τοδ κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΙΝΗ
1 — Άρχιμηνιά κι' άρχιχρονιά,
ψιλή μου δίνδρολιβανιά,
' άρχή, κι' άρχή καλάς σας χοόνβς,
λά ίλ ' ί θό
ΣΥΝΤΟΜΘΙ ΕΙΛΗΣΕΙΣ
Άττειφασίοθη υπό τής ΑΤΕ ή
σύστασις ειΐίδικής υπηρεσίας έμ
παρίας τυροκομικώ προ'όντων.
—ιΜιελετθβται υπό τής ΔΕΗ ό-
μολογιακοϋ δανείου ϋψους 900
έκ. δρχ.
—'ΕκΙλείοθη ή πρώτη παραγ-
γεΐλΐσ πωλήσεως έλληνικοΰ 6ω-
ξίτου είς Ιαπωνίαν.
—Κατηρτίσθη «έθνικός όργα-
νισμός όδοποιΐας» μέ σκοπόν
τόν Τφογραμματισμον, μελέτην
κ>αί καταισκευήν, συντήιρησιν,
Ικσυγ'χρονισιμόν κο:ί σι^ντήιρησιν
των τταντός είδους όδών καί τε-
χνικών £ργων.
—ΑΊ ι£ρ·ευναι γεωλόγων σχε¬
τικώς μέ την σύστασιν τοΰ έδά
φους διά την ζεϋξιν τοΰ Άντιιρ
ρίου — Ρίιου υπήρξαν ευνοικαί.
—Είς Κιάτον Κορινθίας θά Ι¬
δρύθη εργοστάσιον έτοεξε,ργασί-
ας φρούτων καί κηπευτιικων
τιιροιόντων συνολικού 5ψους &α-
πάνης 3 έκ. δρχ.
—Ενεκρίθη ή είσαγωγή 1
300 τόν. ζακχάρεως έμποριόυ
διά τάς κοινοταραιξίας μελισσο^
κομικών ο>->νεταιρισμών Β. Έλ-
λόίδος.
—Ή Ο.Α. έγκαινιάζει
ρινά ορομολόγια μέ είδυκόν με
ωΐμένον τυμολόγιον μέ την Κ,ρή
ΠΡΟΜΗβΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΣ^ΠΟ
ΤΗΣ Α.Τ.Ε. ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΑΣ
ΑΝΑΓΚΑΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ
Ή Άγροτι-κή Τρόπΐΐεζα -τής γανώσεων κατά την 3)1)10)66.
ρχή
έκκλησιά,
χ
μέτ' ίχγιο θρό ρς.
2.— Κι' *ρχή τ·ύ β/ήκεν ό Χριστόο
ανιος και πνευματικάς
οτή γή, στή γή νά περπβτήσΓ)
καί ν* μας, καί νά μας καλοκαρ5ίση.
3.— " η Βα ίλης έ'ρχεται
και δέ μας κα'Ίδέχεται,
Από, άπό την Καισοτρεία,
ού σ' άρχόν— , ού σ' άρχόντισα κυρια
4.— Βαστά είκόνα καί χαρτί,
ζαχσρβκά'ντιο ζυμωτή,
χαρτι. χαρτι και καλαμΛρι,
δές κ' εμέ, δές κ' εμέ τό παλλ·|καρι.
5.— Τό καλσμάρι Εγραφε,
ή μοίρα μου τι ϊγραφε,
καϊ τό, καί τό χβρτι όμιλιε,
ασττρε μου, ασττρε μου χρυ έ μου κρϊνε
6 — Βασίλη, πόθεν έ"ρχεσ«α ;
καί 6έ μδς καταδεχεσαι;
καί πό—, και πόθεν κατε^αίνεις ;
και ι-έ μας, καί δέ μδς έσ ντυχαίνϊΐς ; ('
7 — Άττό τής μάννας μ' έ'ρχομαι,
έγώ σδς καταδέχουαι,
και στό, καί στό σχ'λιΐό μου ιτάω,
δέ μοθ λέ—, δέ μοό λέτε τι νά κάνω ;
59X15X19 τό τεμάχιον
39X19X19 » »
29Χ 9X19 » »
29Χ 7X19 » »
29Χ 5X19 » »
ΑΓΚΟΝΑΡΙΑ
50X16X19 τό τεμάχιον
Διαστάσεων 25X25X50
3,70
2,60
1,00
0,90
0,65
4,50
6,00
ΠΛΑΚΑΚΙΑ
Ψηφιδωτά σκέτα είς διαφόρους χρωματι·
σμούς διαστάσ. 20X20 δρχ. 32—42
Ψηφιδωτά μέ σχέδια είς διαφόρους χρω
ματισμούς διαστ. 20X20 δρχ. 50—80
Σοβοττιπιά τό τ.μ. 6—25
Μωσαϊκά έγχώρ. μονόχρ. τό μ2 35-45
Μωσαίκά μέ σχέδια εύρωπ. τσιμ.
μ2 (αναλόγως σχεδ.) 60—90
Πεζοδρομίου τό μ2 (έγχ. τσιμ.) 26-28
Τσιμεντόπλακες 20X20 (εύρωπ.) 30
Τσιμεντόττλακες ταρατσων μ2
διαστ. 25X25 ή 30X30 20-25
ΣΙΔΗΡΙΚΑ
Σίδηρος μπετόν (βασ.) κιλό 4'50—4.70
Σίδηρα Τ, άπλά, γωνιές κλπ. τό
κιλό (τιμή έμπορΐου) 5.40—5.60
Συρμα ττροσδέσεως σιδ. οπλισμόν
τό χιλιόγραμμον 7.50
Καρφοβελόναι τό χ) μ. 4.80—5 00
ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΕΣ
ΚοινοΙ τό μ2 (άναλ. διαστ.) 50—55
Μάτ τό μ2 70—90
Διαμαντέ τό μ2 100—115
Έγχώρ. ήμικρύσταλλα (αναλό¬
γως διαστ.) τό μ2 80—100
Έγχώρ. κρύσταλλα (αναλόγως
διαστ.) τό μ2 160-250
Κρύσταλλα εύρωπαΐκά 500
(Μέση άποζημΐωσις κατά τοπο-
θίτησιν 10%). < 29.- 17.50 19- 7 ■— 7.50 5.- ΤΟ.- 10.- 20- 17.- 45.- 30.- 23.- 45.- 24.- 28- Λινέλαιον βρασμένον τό χιλγρ. Νέφτι τό χιλιόγραμμον Τσίγκος Α' τό χιλγρ. "Ωχρα Γαλλίας τό χιλγρ. Πράσινο λαδιοϋ τό χιλγρ. Πράσινο νεροϋ τό χιλγρ. Στεγνωτικόν ύγρόν τό κιλόν Μίνιο τό χιλιόγραμμον Γτόκος Α' ό σάκκος 40 κιλών "Αριστον, Σουπέριορ, Έμαγιόλ τό χιλιόγραμμον ΙΝΓΕΡ, "Εξπρές ή Κρυστάλ Ούλτραλάκ (Χρωτέξ) τό κιλό Βελστούρα τό χιλιόγραμμον Άρτέξ (Πλαστικό) τό χιλγρ. ΧΡΩΜΑΤΑ-ΡΙΠΟΛΕΝ (ΓΑΛΛΙΚΑ) Έ Ριπολίνη Νο 400 46.— Ι Ριπολίνη 3 (τριών άνθρώπων) 42.— 1 Ριπολίνη Νο 500 (συνθ. ρητινών) 54— = ΡΙΠΟΒΙΝΥΛ (Πλαστικόν) 38.- | ΣΠΑΤΟΥΛΙΝΗ | Τό χιλιόγραμμον γυμνόν 3.70 1 ΨΗΦΙΔΕΣ ΜΩΣΑΊ-ΚΩΝ = Λευκαί Διονύσου ό σάκκος 7.50 !| Λευκαί φίλντισι Κορωιτίου 6 σάκκος 8.20 1 Κίτριναι ό σάκκος 14.— Ξ Πορτοκαλλί ό σάκκος 14.— ΐ Καφέ, κόκκιναι, μαύραι, πράσι- 1 ναι, ρόζ, ό σάκκος 26.— Ξ 'Υπόστρωμα, ό σάκκος 5.— = Άρτιφισιέλ λευκά, ό σάκκος 7.— Ξ Άρτιφισιέλ κίτρινα, ό σάκκος 11.— Ι Άρτιφισιέλ πορτοκαλλί, ό σάκκος 11.- | Β' ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ Ι ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ 1 'Εργάτης κοινάς 70—80 = "Εργάτης εΐδικευμένος 90 = Βοηθός τεχνιτού 95—115 = Κτίστης—Άμμοκονιαστής 210—150 = Ξυλουργός μπετόν άρμέ 130—150 ϊ ΕΓΧΩΡΙΑ ΠΡΟΙΌΝΤΑ Ι ΑΜΙΑ ΝΤΟΤ ΣΙΜΕΝΤΟΥ Ι ΠΛΑΚΕΣ Τό μ2 δρχ. Ι Κυματοειδεϊς 6 χιλ. 45.— 1 'Επίττεδοι 5 χιλ. 35.— 1 Έττί—ίδοι 6 χιλ. 4θ!— = Έπίττεδοι 8 χιλ. 50.— ϊ Κορυφοί τό ζεΰγος 65 — Ι ΣΩΛΗΝΕΣ Τό μ2 δρχ. ^ Άποχετεύσεως Φ-100 χιλ. 32.— 1 'Υδρορροαί άναλ. σχήματος καί § διατομής 130- Ι Κάτσ» νά φάς, κατσί νά ττιΐίς, κάτσε τη μοιρα σι υ νά πής, κάτσε, κάτσε νά τραγουδήοης, καί νά μδς, και νά μδς καλοκαρδίσης. 'Εγώ γράμματα μάθαινα, και νά σδι, πώ, τι πάθαινα, ' τραγού —, τραγούδια δέν ήξίρω, άντικρύ μου νά οάς εΰρω. έπαίγγελ ματσδ ιο μηχανι- ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐΠΙΐΐΐΠΙΙΐΙΙΙΙΙΙΙΐΐΐΐΐωι,ι,,ι,,ΐΗΐΗ,,,ηι,,,,ι,Η,,,,,,,ι,,,,,,,,,,,,,,,,,,^ .....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΙΙΙΙΙ.....ΙΙΙΙΙ.....ΙΙΙΙΐιΐ 8.— 9 — 10 — Καί, σάν ήξέρης γράμματα, πόσες φορές, μέ κλάματα, πές μας, πές μσς την άλφτβήτα, νά 'χης τό—, νά 'χης τό θεό βοηθεία. 11,— Καί τό ραβδί άκού'μησε. τραγούδια δέν τραγούδησε, νά τιή, νά τΐή την άλφαβήτα, πώς έπέ—, ττώς έπέρναε τή νύχτα. 12.— Ξερόχλωρο ήταν τό ραβδί, ασπρο σταφΰλι ροζακί, χλωρά, χλωρά βλυστάρια έττέταθ, ροδοκό —, ροδοκόκκινη βιολλέτπ. 13.— Κι' άττάνω στά βλαοτάρια της, καί τα περικλωνάοια της, βρυσοθ—, βρυσοΰλες κυματοΰσαν καί ττουλά—, κοί πουλάκια κελαίδοϋσαν. 14.— Καί κατεβαίναν πέρδικες, γαρο6φαλιές λεβέντικες. κσί λού —. και λούζαν τά φτερά τως καί τα χρυ—, καί τα χρυσδ ττούπουλάτως, 15.— Καί· λούζαν τόν άφέντη ιαας, τό ρήγα τό λεβέντη μα,, » τόν πό—, τόν πολυχρινεμένο ^ ^ καί στόν κό—, καί οτόν κόσμο ξακουσμένο. Κ' είς έΊη τΐολλά Κι' άπό χρόνου νά Ότε καλά. άξιωθοϋμε, «σύντομα», να τά ποΰμε καί στή Σμύρνη μας! Σημείωμα.— 1.— Συναντδς. 2 Πετοθσε. Τά Κάλαντρα αύτά, βτή Σμύρνη, ήσυνηθίζανε νά τα λένε, την παραμονήτό βράδυ τ' "Αη-Βασιγειοϋ, τά παιδία, δυό — τρία, άπΑ τιήρτα σέ τΐόρτα. Τό 'να παιδί ήΒαστοΰσε ντου'μπελέκι (πή λινο τύμπανο) τιού τό 'χτυττοθσε μέ ρυβμό, τ' δλλο ήβσστοθσε τρίγωνο σήμαντρο, καί τό τρίτο ήβαστοθσ^ φαναράκι χαρτενιο (γιαπωνέζικο πλισσέ) Καί τά τρ α ματζί ήτραγουδούοανε τά Κάλαντρα "Ενα ώραϊο £νθιμο τσή νύχτας, πού έδΰ τό κάνουνε άνη- μερα τό πρωϊ, διχος ήμως ντου'μπελεκι, παρά μέ σήμαντρο μο νάχβ κσί δίχως, βεβαία, φά την. -Αί καί όργανώσεις άγωνιθΰν επί τη ττ,ροόψει της λήξεως τής άνα- στολής των ελευθέρων μισθώοε^ -Ή ΣΙΒΚιΑ ήγάρασε και έ¬ τερον πετρΕλαισφόρον διά την Εξυπηρέτησιν των σταθμών άνε- φοΌΐσσμθ'ΰ καυσδμων είς κ«- λούς λιιμένας Κρήτης, Σύρου, Πειραιώς. -ιΤό Ο)ΙΓ «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ» ή¬ το ήσφαλισμένον άντί 280.000 Ιλιρών. —"Υπό της υπηρεσίας ττολιτι- κης ΆιεροτΓορίας προωθεΐται τό Θ6μ<χ της δη'μιουργίσς άεροδρο μίου τουριστικής κ«1 άθλητικής Ιζ,υττηρετήσεως εΙΙς Μέγαρα Άτ τ.κής. —ΐΠολλά έιργατυκά σωιματεΐο: ":ΰ 'Εργατικοϋ Κέντρου Βεροί άς συζητοΰν την σύστασιν είς την πόλιν των ιδιομηχανυκής έ- τ-αιρίας, ή όποία νά καλύτττη :άς ιΐνάγκας των τκχντός ειδους παραγωγών (&ό:μ6ακος, όπωρο Ελλάδος ιτροέβη είς την τυρομή θείαν των ικάτωθι είΐδον καί ποσοτήτων λΐίπααμάτων: 1) 45. 000 τόννων Φωοφορικής Άιμιμω- νίαςιπα:ρα;γωγής τής ΑΕ.ΕΠ καί Λ) των. 2) 39.5"5Β τόννων Άραι- οΰ Ύπτερφωισφοριικοΰ λιπάισιμα- τος τύπο^ Ο—211—Ο τής ΑΕΙΕΠ ικαί ιΛ)των. 3) 22. Ο00 τόννων ιΝιτρκκής 'Αιμμωνίας έκ Γαλλύας. 4) 20.000 τόννων θειονιτρυκής Ά|μμωνίας έκ Δυ- τικής 'Γερμανίας καί Ιταλίας. 5) 10.230 τόννων ΣυνΙθέτου Λι- ατάιοιματος τύπου Ιίΐ—113·—'13 πα- ραιγωιγής τής ΑΕΙΕΙΠ καί Λ)τχον 6) 3.000 τόννων ιΝιτρικοΰ Μα- τρίου Χυλής. 7) 5.000 τόννων Νιτρικής Άσ&έστου Ιέικ 'Νοριβη- γίας ικαί ιΓσλλίΐας ικαί β) 1.ΟΟ0 τόννων 'Ασδεστούιχου Νιτρΐικής Ά|μμωνίας τοΰ ιΚρατι,κοΰ Έργο σταίσίιου Πταλε|μαΐδος. ΑΙ ιτοσό- τητες αθται, ΐκοτΓανεμηΙθεϊσαι ταΐξύ των Υπο καταστηιμάων τής Τιραπέιζης, πτροωθοϋνται είς πα· ραλα·6ήν των τορός ■κάλυψιν συ- νοίφών άναγκών 'καιτά την 'ηρέ^ χουσαν καλλυεΐργηιτικήν ■περίο¬ δον. Τά άποιθέιματα οΐνων των Σιο νεταψΐικών ΟΙνοιΐισιητικών Όρ- Καί ύττέΐδα- λεν αίτησιν χορηγήσεως αδείας ΐ Τό σύνολον των άίποθΕΐμάίτων οΐ¬ νων είς τά ΟΙνοποιεΐα των Συ- νεταιρικών Όργανώσεων κατά την 31.10.1966 ιάνήρχετο είς 3β. 248 τάννους. ΊΗ ποσότης αίοτη 'κατΓανέ(μεται κατά κατηγορίας ώς άικολούθως: α) Ρητινί>ται
τόννοι 1/1.546, ιβ) Ξηροί λεΐΛοί
9.5190, Τ') -ηροί έρυθροί 9.634,
!δ) ιΠλυΐκιεΐς οΐνοι 5.512, ε) θει·
ωιμένα
1.448, στ) Συμ-
ττεπυκνωιμένα γΐλεύ,κη 89 ικαί ζ)
ΟΤνοι -ρός ώπόσταΐξίν 42Θ. Είς
τά άιποθέματα τσ,ϋτα δέν τκ.ρι-
ριλαιμ&άΐνονταί οΐνοι (Γΐαραίγω-
γης ίτουις 1966. Ή οιάθεσις οΐ¬
νων παρα:γω|γΐής 1Θ65 καί (πάλαι
οτέιρων κατά τόν μήνα "Οκτώ¬
βριον 1ι9ι66 ώνηλθεν είς 5.782
τόννους. ΊΕΙκ τούτων ποσάτη'τες
1.755 τόννων Λευκών ξη,ρων,
370 τόννων ΐΠλυικέων, 706 τόν-
νων Έρυθ,ρών ξηρών ικαί 101
τόννων Ρητινίτου ιέξήιχθηισαν είς
τό .εξωτερικόν, ή δέ ύττολειπσμέ
νη ποσότης Ιδιετέθη είς την έ-
σωτε,ρίκήν αγοράν. Αί τιμαί 5τ<χ θέισεως των οΐνων έικυΐμάνΒησοτ; άπό δρατχιμάς 2,55-4,90 τοϋ Ρη τινίτου, ώίττο 2,Θ5—5,20 τοϋ Λευ- κοϋ ξτγροΰ κοΛ ώπά 2,30-5.00 , τοϋ Ξηροϋ "_ρυθροϋ. ΑΠΟΦΑΣΕΙ!ΤΟΥ ΚΟ.Σ. ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Την Παρασκευή, 20.1.1967 τό βρήτδυ, οτό έστιατόοιο « ,άν θεον>* ή •"Κννοσις Σμυρνιίων "Αθηνών. ή<ανε «συνεστιοσι», όπου ήκοψε καί την "Αη—Βασιλιάτικια πηττα. 'ίιπαρ-ΐβρεθήκαμέ κ' έ μεϊς και γιά νά δώκωμε πιότερη .σρά στήν έορΐή αύτη, ήρέραμε μσγνήτοφωνημένα τά Σμυρνέίκα αύτά Κάλαντοα, μέ «συνοδείσ» ντου'μπελέκι πού τ' άκού^σμε προτοθ νά κοπή ή πήττα ιτϋλοι λύ Τή μ ντου'μπελέκι, πού τ' ά 6 ή μ, σμε, ρθ ά κοπή ή πήττα ιτϋλοι 6σοι ήρχσμε, καί ήσυγκινηθήκαμε πολύ Τή μαννητοψωνηση τηνέ 'κανε ό κ. Εμμανουήλ Λιόκαρης, πού ό πατεοας τού ό Σωτηρης ήγενήθη<ε στά Γιανόχωρα τσή Άνατολικιάς θράκης. Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Ι'διρύοεως ιοςΐοοθηκευτικών τιρων Ιέμφιαλώοιεως ύγροηερίων. —*Α~ά της 1ης Φε&ρουα,ρίου ϊσχ'ύουν νέαι τκμοίΐ δενζίινης προ οριζσμένης Ιδία την κίνησιν των ι&ενζιναρότρων κ.τ.λ. των άγοο των. —Ό Προϋπολογισμός έτους 1967 δέν ττρόκειται νά κατατε¬ θή ύττό τής παρούσης Κυ6ερνή- σεως. (Κ<5)θε &μως ττροεργαισί'α θά τυραγματοποιηΐθή υπό των αρμοδίων ύττηρεσιών. —Μεγάλης έγκατοοστάσεως τουρΐ'οιμοθ ϋψους 120 έκ. δρχ. θ' άνεγιεύρη «Ις "Αγίαν Πειλκχγί- αν Κρήτης ή έταιρεια «Α. Ε. Έλιληνικά ΞιενοΌοχεΐοα. —ΑΊ απώλειαι Έλλην ι κων "Βμπορικών Πλοίων κατά γγο ι1Θ6ι6 ιταιρουσίιασαν α6ξησιν μέ 115(9 -ΐτλσΐα έναντι 154 τοιούτων κατά τό 19651. —ιΔυισχέρειαι τκχρουσιάιζονται Είς την χειμερινήν έξόρμη,σιν των σττογγαλιευτικών λόγω της μή ιχαΐρη,γήσεως άδειών άλιείας είς τά «ϋφιρικανικά τκχράλια. —'Κατη,ρτίΰθη κ«ι προωθεϊται αρμοδίως Β.Δ. ττερί ό—ομακιρύν σεως καί άποΐζημιώσεως ττλεο- ναίζόντον 'λεμβούχων. —Ένεικρίιθη τό κοτΓαστσπικόν της 6~ό Τδιροσιν έταιρείας ύτο&ρ ποντίου άλιΐείας. —Έκομίισθηισαν έκ τοΰ ναμι- σιματοΐΓθΐείου τής Τσεχοσλοβα¬ κίας πσσότητες 'μονοδρά^μων κόΓι δι6ράχμων κ^ρμάτων άτινα τίθενται ύττό της Τραπέζης "Ελ¬ λάδος είς κυκλοφορίαν. ΗΠειρατοΰται ή προεργαισία ιδρύσεως καί λειτουργίιας κεν- τρικοΰ φορέος των έργοσταισί- ων γάλακτος ιμέ συμμετοχήν ιΑ Τ.Ε. καί γεωργικών συνεταιρι- ' σμών». (διαμηιχανικών -&ριο<χών. θά ληφθούν «μέτρα Τφώς τα- τοϋ Συνήλθεν υπό την προεορΐαν τού ιΠρωθυιττουργοΰ >κ. Ι Παρα-
σκ^υαπούλου τό ΚίΟΙΣ είς τό υ¬
πουργείον Συντονισιμού ικαί έ-
ε τάς εξής άποφάισείς:
Μιειοϋντ"χι αί βιουκητικαί δα¬
πάναι τοΰ ττρογιρόΐμματος δηιμο
οίον ίπενιδόσεων, αί οποίαι καί
ώρΊσ'θησαν είς ΊΟ% τοΰ συνολι-
κοθ ΰψους τοϋ ττρσγιρόίμιματος.
θά τοροωβηΐθή ή Β-η/ιιιουργία
τοϋ δισμηιχανΐικοϋ ιτόλου ΒόΛου,
μέ ΐεί'δικήν ττροΐτεραιότητα των
κλάδων Ιμηιχανοίΐτοιΐας και με¬
τ οΐλλικών ικαταα'κευών. Έξου-
σιοΐ5οτήΙθηισαν οί ύπουργσί Συν-
τονισαοΰ ικαί Βιαμηχανίας &ιά
την λήΦιν τών/ αναγικοΛων μέ-
τιρων, ιέν συνειργασία ιμετά τής
ΈΤΒιΑ καΊ τοϋ Όργανισιμοΰ ' 2 'διρχ. )άνά χιλον.
Μέ 6ήιμα σηιμειωτόν προχωΓ
ροΰν Ο3ΐ ιμεσολαιδητικαί τοροσπά
θειοοι τοΰ ύπουργιείου "Εργασί¬
ας μεταξύ 'έκπροσώπων έργοδο
των κοίί εργαζομένων διά τόν
καθορισμόν των κατωτόπων δ-
ρίων ,μισθών ικοοί ήιμερομισθίων.
Κατά την σύσκεψιν, υπό την
προεδρίαν τοΰ γενικοΰ γραμιμα-
έ
τέως κ. Κων. ιΜαλατέστα,
γνωιρίστ>η Ιέκ μέιρους των έργο-
δοτών ή ιάνάγικη άναπροσαριμο-
γής των άποδοχων των έργοίζο-
ιμένων κοτί έσηιμιειώθησαν μι-
^εκατέρωθεν ύποχωρήσεις,
χωρίς τελικά νά πρασεγγίσσυν
αί ιάπόψεις καί ληφθούν αποφά¬
σει ς.
Τελυκά ώτΓεφασίσθη δπως ή
σύσκΐεΐψις ΐπαναληιφθη υπό την
-ροτ-ΐδρίαν τού κ. Μαλατέιστα.
θά διεξαχθοΰν κατ' ίδιαν δια-
πραγιματεύσεις ιμε«αξύ των έκ.
τοροσώατων έργαδοτών καί ργ
ζαμένων ώς κ αί ιμεταξύ αμφο¬
τέρων των τάίξεων μετά τού κ.
Μαλιατέστΐα.
Ή (έπικροττοΰσα έντύττωισις
είναι δτι ή διαίφο,οά είναι άιρκε-
τά σημαντική ώστε νά υ.ή 6φΙ¬
στανται τοεριθώρια -ροσεγγίσε-
ως, άν καί έκφράΐζεται ή γνώμη
δτι τελικά οί έκτορόσωποι το
'
[μεταξε ργοστασ ίου Σ ουφλίου.
Βΐεΐλτιοΰται ή ιτοιάτηις τοϋ άρ-
του είς τόν στρατόν, όρισθέντος
Ιδία την παρασκευήν τούτου τού
τύπου άλεύρ-ων 70%, άντί ίοΟ
ΐμήχιρι σήιμΐιρον τύπου 78%.
"Ενεκρίθη ή έξοίγωγή 5.000
τόννων όρύζης ικρατικών Λτιο-
θε|μάτων ε)1ς ΙΚύπρον.
Ενεκρίθη ή Ιέπιΐδότηισις των έ
λαιοποιουμένων άικαταλλήλων
«βρωσ'ιμων έλσ.ών» εσοδείας
11964—65 »καί -αλαιοτέιρων, των
ιτερυφορειών Βοιωτίας, Φωκί-
ιδος, Φθιώτιδος, Μαγνησίσ.ς χαί
Μαυρυκίου ΑΙίγισιλείας, ιτρος
ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
Άπό εργοδοτικής ττλευιράς
ττροτείνεται ΰπως ή αθξησις ιτε-
ριορισθη είς τό 1Ό% των ίήβη
κοπισΐ&αλλομένων μέ ανώτατον
5ψος τάς 85 δρχ. διά τούς άν¬
δρας ικαί 70 6ρχ. τάς γυναίκας.
Καί 'έπί των ανωτέρω δύο ί
δείξεων θά κοςτα&ληθή
θευα νά Ιέξευ,ρεθτΐ ή
κή λύσις.
ΙΟ τφάεΐδιρος τοΰ Συνδέσιμο0
Έιλλήνων Βιομηιχάνων κ. Δ·
Μαΐρινόατουΐλος, διά δηλώσίώς
τού ιέτΛ της ττορείας των συζη'
τήσεων διά την άνατΐρθ'σα.ρμο-
γήν τοΰ 'κατωτάτου όρίου των
έργΌίτικών <3(ποδσχον έδήιλωσε «Δια—ιστοϋνται έκ τής ^ τοθ&ε ποιρείας των έλπι&οΐφόροι ένΐδείιξεις μένετοα δτι κατά την νέαν κοι¬ νήν σύσκεψιν τής τ'ί Πέΐμηττης, θά ύπά,ρζη τίρόοδος». 'ργΛζαμένων θά έδέχοντο τόν καΐθορισμόγ τοΰ κατωτάτου ή- μερομισθίου είς 90 δρχ., των ών δρων κοίί 75 δρχ. των γυναικών άντί των 1120 Ιδ,ρχ. κσ1 96 δρχ. τά όττοΐα αρχικώς είχον ζητή- σει σει. Η ΠΡΟβΕΣΜΙΑ ΠΑΡΑΤΒΙΝΕΤΑΙ Έντός τής ήιμέρας ή ©ά ύπογρα.φή, ώς πληροφορου- ,μεθα, απόφασις τοϋ ύιτουιρϊ01^ Ο'ικονομικών διά τής δττοίαζ^ πα;ρατείνετο:ι μέχρι βρουαρίου ή λήγουσα όν Παρασκευήν, ΙΟην ι τφοΒΐσμΓετ διά την ύττθιδολήν ' ρολογΐκων δηλώσεων ε ματος διά τό έτος 1966.

ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ ΑΛΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΚΑΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ -ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ΥΠΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΕΙΣ ΛΕΩΦ.
Β. ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ Β. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Υπο την τυροεορίαν τού ύ-
πουργοϋ ιΠρσεδρίας Κυ&ερνήσε
ως* κ. ΐΝΐ'κ. ΐΚαρμίρη, εγένοντο
επόνζ ιιλημμένως συσικ,έψεις των
ϋτϋτ,ιρεισιιακών παρα,γόντω'ν τής
Γενικής Διευθύνσεως Άριχοαοτή
των ικαι Άναστηλώσεως, τοθ
"Όιογανισιμοΰ Τουρισμοΰ ,καί &λ
λων αρμοδίων ικρανικών παρα-
γόντων, ικαθ" ήν εξητάσθη τό
θέΐμα της Ιδηιμιουιργ'ίας κοινοιχρή
στων άλσών :κατά ιμη,κος των λε
ωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας
κοΛ Βασιλέως Κωνσταντίνου.
10 ικ. ΰπουργός έΤδωσεν ^ντο-
λάς άμέσου άντιμετωίττίσεως
των τυιτΓΐ'κών θεμάτων, τα όποϊα
σχετίζονται τορός τοΰς Γχώροι,ς,
οί δποΐοι μέΐλίλουν νά μετατρα-
ποϋν είς αλση, ώς έπίισης καΐ
συμπληρώσεως τής μελέτης &ιά
την άμεσον έναρξιν εργασιών
δημιουργίας πάρκων είς τόν
χώρον 6-ορείως τού ιΝοσηιλευιτι-
κοϋ Ίβρυιματος επί της λεωψό-
ρου Βασιλ&σσης Σοφίας.
Συγκεκριμένως, ό ικ. Καρμί-
ρης, λαβών ύπ' δΊψ,ιν σχιετικόν
έγγΐραφοντοϋ Ταμείου Μονβμων
Όδοοτρωιμάτων διά τού όποίου
παραχωρεΐται είς ιτό Οττου,ργεΐ
όν Προε'δρίας ό ώς άνω χώρος,.
απεφάσισε την άμεσον διαμόρ-
φωσιν τούτου είς (δημόσιον &λ-
σος, ώστε νά απαλλαγή άμέ-
σως ή πρωτεύουσα ά—ό την άν.
βυγιεινήν ταύτην έστοΛ μονλύν
σεως .καί νά καταστή άξ,ολο>ώ
τατος πνεύιμων ετίς τό κέντρον
τής πόλεως. Ό κ. ύποιργός,
συνοδ1Ευ6'ο.=νος υπό «ϊνωτάτων
αρμοδίων κ,ρατικών λειτουργών
μετέβη Ιπι τόποο χαί διέταξεν
την άμ:σον έναρξιν των σχετι¬
κών εργασιών, ώς ικαί την Κα-
τεδάφ.σιν τοθ 'έπί τής λεωφ. Βα
αιιλ'οσης Σοφίας έτοιμ:ρρόπου
καί άκρως άντιαισθητικοΰ μαν-
ΙδροτοίΙχου.
"Ωσαύτως, δ ικ. ΰπουργός Ι-
Ιδωσεν 'έντολάς συμπληιρώσετως
των εργασιών τοθ δημοσίου
πάρκου τό οποίον ώς γνωστόν,
ιδιειμαρφώιθη ττέιρΐιζ, τοϋ Μεγάιρου
τής Δοοκίσσης Πλακεντίας (Βυ
ιζαντινόν Μουσείον) μ,εταξύ των
λεωφόρων Βασιλύσσης Σοφίας
καί Βασιλέως Κωνσταντίνου,
καϊ των άδων ΡηΓνΐγίλη,ς καί Ρι
ζάρη.
"Ομιλών σιχΐετιικώς ό κ. Καρ-
ιμίρης, ύπεγράιμμισε την ανάγ¬
κην Ιδημιουργόας (οχυρόν ζω¬
νών τορασίνου 'έντός τής πτόλεως
των "Αθηνών. ιΠρέπΐει νά απαλ¬
λάξωμεν προσέθεσεν ό κ. Κοίρ-
Ιμίΐρηις, σηστηματυκώς ΐκαί απο¬
φασιστικώς ά—ό τάς ύπολειπο-
μένας έστίας πρωτοφανοϋς ά-
σχημίας την πόλιν μας, είς τή'ν
όποιαν εγεννήθη καί έδοξάσθηι
ή ιίδέα της ώραιότητος.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ
ΑΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
7 Φειβρουαρ. 11967. Τιμή πωλή¬
σεως είς τό Χρηματιστήριον
308,50. Τιμή άγορας ύττό τής
Τραπέζης τής 'Ελλάδος 307.-
Ή Τραπ. τής Ελλάδος άγο-
ράζβι έ-Ισης τας χρυσάς λί-
ρας ΓΠαλικής κο-ης άντΐ δρχ.
241 καθώς κα τα λοιπά χρκ>
σά νομίισματα έ—Ι τιμή καθο-
ριζαμβ/η εκάστοτε £—' αυτής.
ΚΑΘΑΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είς
οΑβδους 24 καρατΐων 116 λί-
#>ας κβττά κιλόν.
ΧΡΥΣΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ δρχ.
4·70 «ατα καράτιθν.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΩΝ
Κλβίσιμον
7ης Φεβρουαρίου 1.967
ΛΑΝΕίΑ ΕΙΣ ΣΥΝΛΛΛΑΓΑΑΑ
1Ι881-0Ί884 445
1ι8β7 Μονοπ. 348
1889 Παγ. 565Π
1890 Λαρ. 452Π
1893 Κε,φ. 445Π
1902 Σι£. ' 349Π
1907 Άιμιερ. 8&Α
119110 348
1914 4Γ77Α
1924 Πρ. 575Π
1924 $ 6ΛΟ0Α
1925 "Υδρεύσεως -1.1.200
Σταθερ. $ 5.60ΟΠ
Σΐτοΰθε,ρ. £ · 5Ι20Π
1928 Παρ. 52ΟΠ
1931 Παρ. 700
Κτηιμοπ. 2ν»% 280
1931 Λιπασιμ. 310Π
ΔΛΝΕΙΑ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν. 1ι962 37
Κτηιμ. 1925 3
Κτ. 93Ι9 Α—Β 8Π
1907 Δ€Η 150,50
1938 ΔΕΙΗ 153
19519: .ΔΕΗ 153
1960 Δ.Ε. (145
196Π ΔΕΙΗ 146
1962 ΔΕΗ 274Π
11964 ΔΕΗ 278
1965 ΔΕΗ 270
1966 ΔΕίΗ 296
11960 ΑιΒΙΓ 145,75
1962 ιΑιΒΓ 292
1960 Δ.Ε. ' 161
1963 ιΑ.Ε. 481Π
1964 ιΑ.Ε. 471,50
19610 .Δ.Ε. 351
1Θ62 Α.,Ε. 497
1964 Πσπραϊκής 146
1962 Τιττάν 146Α
1963 ΕΗΣ 147Π
1964 £ΗΣ 1471Α
11966 ΟΤ1Ε 296
ΜΕΤΟΧΑΙ 7ΡΑΠΕΖΩΝ
Ελλάδος ,- 4.72ΟΑ
Έθνυκής 3.000
Κτηματυκής 655(Π
'Έριουργίαν 26Π
Μονυκής & Λαϊκης 12Ό0Α
Έμπορ. Πίστεως 940
Πειν. Τραπέζα 4Β5Π
Άττικής 195Π
ΜΕΤΟΧΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΕΗΣ , 345
Λι-ασιμάτων 66ΟΑ
, Πυιριτ. 560
Έμι—ιριχης βθ5
Χρωματουργείωιν 625
Πειραίκής — Πατραϊκής 545
Μθϋταννάισκη 560
ΕΤΜΑ 390
Άτλας 220Α
Ήρακλής 730
Τιττάν 1.300Α
Χαλ,κιφος 700ΊΠ
Β ΙΙΟΧιΑΛΚΟ 1820Α
Καιμ-α 815 Α
Οΐνων 57
Φυξ 300Π
Δημητριάδης 1.&20Α
ΧΡΗΜΑΤιΤΓΗΡΙΟΥ
Ήιλεικτριικής 5ΟΠ
ΖΑΑΕ 3Ο4Α
Χαιρτοποιΐας 235Π
Άιστήιρ ΆσφιάλΒΐαι 125ΟΑ
Έθν. 'Λοχρ. 4.000
Φοΐνιξ Άσφ. 1.400
ΠΜΑΙ ΚΛΗΡΙΓΚ
Πραγα., δρχ. 4,152 — 4,180
^εξάνδρεια δρχ· — — —
τί Κ ΤΟΣ
'ΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΞΙΑΙ
κ. αττωτέρω τταραβιέτομβν μετ1
--ΙΤ φιΛάξεως καί ανευ εθθύνης,
ττίνοχα των τιμών αΐτινες ή·
κούχϊθησιαν κατά την λήξοχτοον
έβδομάδα επί των έκτίς το€
Χρημιατιστηρίου Άθ~«τ5ν διο>
ττραγμο—ειχ>μένων χρβογράψθϊν.
Δάνειον ΣΠΑΠ 1912 100
Τρόπτεζα ΚουΑουκουντή 4,5ϋ
ΤρόπΓεζα Κρήτης 15
Τρόπτβζα * Ενωσις 20
Πανελλήνιος Άσψ. (νέαι) 375
'Αθτ>ναϊκή Άχτφάλεισ 6Β
Κυκλαδικη Άσφάλεκχ 100
Γεωργής Νικολετό—ουλος 4ΐί
Λατρμεΐο Ψυχικοθ 46
Αύτοκίνητα 'τΞριμτν; 80
Λαυριον (νέ«η) 40
Άλίβερίου 3
ΓαιανβραΜβμ—. (Μιχαλτγνός) 5β
«Έλλ. Άν6ρο]κααρυχ£Τ<—> 46
ΑΚΤΈ (νέαι) 40
Κάδμος (νέαι) 24
Πυρσύς 5
Τηίλε«θί>νι«ή 25
Χρυσιικοττουίλος &
ΣΠ--Σ. 5
ΣθΓνοττείριον Μελυσσίων 1Ό0
Άλς 4
€"Η6η» οΐνοττνευμ· (νήαι) Ιβθ
ΤροφΙμων "θλυμ—ος 5
Ε.Β.ΕΣ. *
Μαργαρινη Κερβα»ρ. (νέαι) 60
Πανοΰ~σος 13
Ξβνίας Μέλ«<}ρον 300 Κτηιμ Άγρ. θίσ)νιί«ης 3*3* Κοτψαμττέλης 3 Φαληρική 5 Μη^ανουριγεΐα Κούττο 46 Ξυνιάς 2ο ΣΠΑΠ 6 Σι6ηρ6διρομοι θεσσχΐλίας 4 Διβθντις ΜετοΛλείων 40 «*Έρ·«» 71 Τέκτντν 3β 'ΕργοληπΓτιχή (νέαι) 45 Ά~φαλ. Τιτβϊν Υ60 ι'Οθαν Δάριγκ» ' 100 Χολαργός 40 Τρότττ. 'Αντχτολης 4 Άσφαλ. «Προ-ίτοντΙς» 70 €ΚέκροΨ» 550 Ν—— ΐ'κή Μητχαλινος 420 Άσφ. "Βμτ«>ρ<>βιομΓ|χοΐν'ΐ<τι 96« 'Βκάλη 30 ΆσΦβΛ Μέριιμνα 385 Άσφαλ. <Άστικτ> 20€
Άσφαλ. ΐβαιλκονυκη» 160
Άσφ Έμτπ. Έν. Ελλάδος 170
ΧρυσαλλΙς 14
ΤόΧ
Λάμψα
93ΟΠ
Ίπποδρομιών
285
Διαχειρ.
1.200
ΟΙνοπνευιμ.
55
Νού—]γείων
3.020
γ
'Εστία 1«
ΒΙΟ 175
"—^ΛίΐθΜργ. Λεβ. 50
Κύκλωψ Ι
ΛΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
Άτγο 23ης Δεκεμβρτνίυ 1965
έλήφθηοαν, ώς γη/ωστότν, ό—ο-
γορευτικά μέτρα, δ»ά τττν £λβν
φέρστν αγοράν χά! κυκλοφορίαν
χρυσων λορών.
Είς τό έξη^ οί έττιθυμο6ντβ^
νά ττρο^ηθευβοθν χρυν^κ; λ'1}>α<· θ' ατπ-ειΛύνων— αι είς τα έττΐση- μα Χρηματιστηιρ οκά Γρσφτ'ο κσί δηλοθντες τα στβι·χ#Τα τη< τοτντοτηττβς των, θα λαμβ6)υουν ταύτ«ς έττί τνμή καθοριζομέπτ) έχάστότε ύττό τής Τρσ— έζττς τής Έλλβτοος. Ή τίμή αύτη σήμερον έχει 311 δραχμάς. Έ£ άλλσο οί έττιθυμοθντίς διά ττώληισίΐν λιρών κτηθϊΐίτών κοπ·ά τόν ανω¬ τέρω τρόττον 6' είς τα Ιδία χρη;ματιστηριακ6 γ-οαοεΤα. άτινα αγοράζουν τοτυ- τας είς τιμήν των δραχ. 310. ΛΊχτι Λ/>γιγτ>.?^χι ττοΑ τπς
23)12)65 έλευβέρως. δύνανται
>σ ττωλοθν ταύτας είς την ώς
δνω τιμήν είς την Τράτηχζσν τής
Ελλάδος καί &λλας '
κάς Τρβητέζας όνευ
ετέρας δκττνπώσβως.
"Ανοδος των τιιμών είς τοΰς
βοΐσικοΰς χρηματιστη,ριακοΰς
τίΐλους καί Ιέλαφρά μείωσις ιτϊς
συνοηλλαΎ'μοττικής ικινήσεως ύ-
ττήρξαν τα βοησικά χαρακτηρι-
στιικά των ιμετίΐ.δολών είς τό
ΧρηΓ.-ΐατιατήιριον "Αθηνών κστά
τόν πατ,ρελθόντα Ιανουάριον, έ¬
ναντι τού προηγούμενον μη.ός
'Συγκε,κ,ριμένως, -βάσει παρε-
χομένων στοιχείον υπό τοθ στα
τιστικοΰ δηλτίου τοΰ Κρηματι-
στηρ[ου, ή .κίνησις το0 μηνός
Ίοτνουαρίου ιΐμφανίζετσι ώς ε¬
ξής:
'Καλυιτειρας τιμάς επέτυχον ε'.
'διμσλογΐαι, γ=νυκώς, κατά την
ό άρκειαν τοΰ μηνός Ίανουσρί-
ου, .έν αντιθέσει ττρός τάς μετο¬
χάς των οποίων αί τιμαί εση¬
μείωσαν κάιμψιν. Τό αντίθετον
ακριβώς εΐχε τΐαρατηρηθή κσ¬
τά τόν -αρελθόντο: μήνα Δεκέμ
■βριον, δτε αί τυμαίί των μετο-
Χ'ών είχον ιέ-ιτύχιει σοβαράς βελ
τιώσεις, ώς συμβα![ι«ι συνή,θως
είς τό τέλος έικόχ—σ^ έτουιο.
ΐΕΙϋ&ιχώτε,ρον, καίτοι πολΛά
δάΐνεια ϋίττέικοψαν τοκομερΐΐδια
ικατά τάς ώρχάς τοϋ μηνός, είς
το κλείσιιμον «Ι τιμαί δέν έιμφα
νίζονται ιμέ κχνάλογον Οποχώρη-
σιν. Αντιθέτως, είς ωρισμένας
-ειρι—ώσιεις (ΔΕιΗ 1957, δά-
νεια ιΠει,ροο''κής — Π<χτρα·ίκής ικοΛ Τιτανος) ιή ανοδος των τι¬ ιμών έκάιλυψε ππλέον τοθ 5)0% των άποκοτιιέντωιν τοκοιμεριδίον ένώ είς Ιδύο τπε,ρι—;ώσεις (1907 'Αΐμύνης .καί 1960 Ο,ίικονομικής Άνα-τύξεως) Ιέ'κ<χλύφΙθηισαν ταυτα πΐλήιρως. Τέλος, είς ωρι¬ σμένα ιέικ των "ροπολιειμιικών δα νεΐων, τα ιόποία «πέκοψοον το- 'κοΐμίε,ρί,'δια, ιή ιύίΐΐοχώρηισις των τι μών ήτο 'μιιΚ'ροτιέρα τοΰ ττοσοΰ τοϋ τσκομεριΐδίου. Ση,μοοντι·κώς βελτιωμένας τκμάς έσηιμείωσαν κατά τόν Ίανουώιριον τα είς Ι5ολλά)ρια ΙΕιθνικά ~ροπολε|μικά δάνεια ,καΐ ικυρίως αί έκδόσεις 119214 ικαΐ ·1<928. ΙΑΙΙ ιμιετοχιατ των Τραητ6ζόν κα ιθώς κα). των βιοΐμηιχανιικών έται ριών διετήρουν είς σχετικώς ϋ- ψη)λά έπίΊτεΐδα τάς τιμάς των κα τα τό ττιρώτον ιΐθθήιμεερον τοΰ ΐμηΐνός, ένώ κατά τό δεύτερον ΐί,ρ χισεν ιύποιχιώρησις. Έικ τής γενι κης αυτής ύπαχωρήσεως βξηιρέ- 'θηισαν ή Έ&νική Τιρόίπεζα, ή ο- "ΐτοί'α (εβελτιώθη καί ίικ των 6ιο ιμηΐχανιικων ΐται,ρειών ή ΕΤΜΑ, διελτιωΐθε'ϋσα αΐσθητώς, καΒώς ι καί ώρισιμέναι άλλαι δευτερευ¬ ούσης ισηιμαισίας ,μιετοχαί. ΊΕΐξ ώίλλου, ή συναλλαγιματι- ική κίνησις τοΰ ,μηινός Μανουαρί ου 'ε~ί των διαφόρων χιρεωγιρά- ιφων ανήλθεν 'είς άπχολύτους ά- ιοιΐθιμοΰς είς δρχ. 84,1 ιέικοπομμ., έναντι ιδ-ρχ. 107,6 έκατοιμμ. τοϋ ταροηιγοοιμένου μηνός. Ό Πρωθυ—ουργός 'έδέιχιθη την Ιέ~ίισκ'εψιν των ιβιοιμη^ανων λιττα οιμάτωιν κ.ικ. Νιικαλοπούλχχ), κα- ιθηγηιτοΰ "ΙΑν&ρεάδη, Μποδοσά- .κη - ΐΑΙθανασιάδηι καί Μαντζα- ιβΙνθΛ 04 έκ^ρόσω-οιιτών 6;ο- ιμηΐχώΐνωιν1 ώνέτΓΓυΙξαν είς τόν Πρωθυπουργόν τό πρόβιληιμα, τό δττοϊον άνέκυψεν έκ της ΰΐρ'- νήισεως τής ΑΤΙΕ, όπως τταρα- λαμΐδανηι ιάπό την έγιχώριον ιΒιομηιχανίαν λιιτασιματα διά τάς ανάγκας της έλληνΐικής γε ω,ργίας, -ροτΐιμωιμένςύίν των 'λι- πασΐματων τοϋ έξωτ&ρικοΰ. Ό κ. Ι. Παρασκευόποαλος ΰτοεο,χ'έ θη νιά έ—ΐλλ,ηιφθ'η τοΰ ζητήματος καί νά Ιδώση ίλύσιν. Μέ τό ίδιον θέ'μα ήσχαλήιθη, ικαί τό ,ΚΟΣ, είς τό όποΐοίάνέ—ταξε τάς άπό^ ψεις της ΑΤΕ ό ύττοδιοικητής αυτής κ. Πεταελάσης. Ό χ. Πε- ιΐελόισης άνέΊλαβε νά παιράσχη ττειριαισότειρα στοιχεΐα, κσ^' 6- σον δκιρίθηι δτι τα δοθέντα παρ' αύτοϋ Ιδέν ήτιαλάγηισαν έτταρ- κώς την πολιτικήν τής ΑΤΕ. Αί 4 έιλληινικαϋ βισμηχανί'αι λιποοσμόιτων, είς Απάντησιν &ηΓ λώσ&ως τοϋ διοΐ'κτντοΰ της ΑΤΊΕ κ. 'Βγενοπούλου, έξέΐδωσαν άνα κοίνωισιν είς την όποιαν τονθζε- ται, &τι ή άιτορροφητυκάτης των λιτοοοσιμάτων υπό τής έιλληνΐ'κής γεωργίας δέν αποτελεί «άμετά- θΐεον ,μιέγιειθος», άλίλ' έξαρτά- ται ά-ό τα λαμβανόμενα μέτρα ■διά την χιρηισιμοττοίηισιν αυτών, αναφέρεται 6έ, εν&εικτι,κώς, δτι έκατομμύιρια στιρε'μμάτων καλ- λιιβργηισίιμου γής παραμένουν εντελώς αλίπαντα. Άναφέρεται ΐτΓίισης ιδτι είναι άδικαυολόγη- τος ή είσαγωγιή λιπασμάτων. ΙΗ προιμήθεια των διά τάς ά- νότγικας της γεωργίας λι—αοιμά- των, τονίζει ειΐς σχε.τικάς 6η- λώσεις τού ό διοικητής τής Ά- γροτΐ'κής Τραπέιζηις χ. Βγε-νό- πουΐλίθος, γΌνεται πάντοτε έντός των τϊλαισΐιων της ικυιβε,ρνητυκής τοσλιτυκής, &ασει προγιρύιμιμα- τος πολύ ττρό τής ενάρξεως της κ'αλίλιε,ρΎητικής ττεριόδου. Ου¬ δέποτε τό " Ι &ρυμα τταρεξέκιλινε των 'όρίων τούτων. Πέραν δέ των ΤΓοσοτήιτων, τάς οποίας κα- θίρίιζουν εκάστοτε αί υπηρε¬ σίαι, ή Τράπειζα ιδέν έχει τό δι- καίω|μα νά παραλάβη τολεονα- ζούσας ποσστητας λιπασμοπων, άνεξαρτήιτως της άνεπαρκείας των άποθη'κευτικών χώρω-ν. Πρωθυπουργόν", !.<ατά τάς ΙΒι- κάς της άττόψεις, έικάατη πευ- ρά, οί ιϊμττοροι καί οί Ιδιοκτή¬ ται άκινήτων. Ό Πρωθυπουρ- γός σιπήντηοεν, ·δτι θά ΐ-ΐελειτή- -η επ -τσμένως τό θ'ίμα τής Ι- τ:-γ>^λιματ"κής στέγης καί θά
απαντήση Ιίν καιρώ.
ΟΙ ιίν:Ί:κΐ'θ·.σταί μέ ϋνγραφθν'
τοϋ "Έι.ιιποριχοΟ Συίλ,λάγου Α¬
θηνών ύττοστηρ;ΐζουν δτι ιποέιπει
νά κατατεθή σιμέσως είς την
Βουλήν τό νομοσχέδιον περί έ-
τΓτνγΐλιμαιτ.ικής ιστίγης, Β'ότι
την 28η.ν τρέΐχ. λήιγε^ ή ττοοθε-
αμία λήξεως των έλει_θ£ρων μΐ-
ο3ώσεων καί την 3'ίην Μαρτίου
ή 'π,ροθεσμ'α τής ικοινής ύπουρ-
νΐ'κής αποφάσεως διά τα ένοι-
ΚΌσταοια·κά 'αι·τ9-ά-ιματα. Την ά
νάγκην της άαέαου ρυ&μίσεως
τςΰ θ;ματος τής «στέγης» ύπτο-
στηρίζουν οί δμποροι, τονίζον-
τες είς τό Κγγιρας>όν των δτι
290.000 τκρίττου βμποροι, ίΐτταγ
γεΐλματίαι ικαί 'βιοτέιχναι θά
«-δρΓθοΰν στόν δρόμο» μάλις Ιλ.ή-
ξουν αί -ροαναφΐερβεΐσαι προθε
σμίαι.
Οί ιδιοκτήται —ιμέ'σω τής έλ-
ληινικής ϋδιοκτηοίας, έπιτροΐπή
τής 6-ττοίας Ιέΐπεσκέφθη τόν Πρω
θυττοαργόν— εζήτησαν νά μή
ιμΐειωΐθοΰν τα ιένοικιοστασιαηίά
ΐαισ)θώ|μ·ατα καί νά ιμή άναστα-
λή ή ιλή'ξις των Βλευβέρων μι-
οθώσεων.
|Προ'β·λέ/ττεται ότι αί τπροσε-
χεϊς ήΐμέοαι Ιθά είναι πλήρεις έ-
ξ'ειλθξ'εΐων διά τό θέιμα τής ΐτταγ
γεΐλιματιικής στέΐγης, 6εδομέινου
δ'τι αί ι&ΰο άντιιμαΐχόμεναι τταρα
τώξιεις ευρίσκονται £τοιμοι Βιά
νά άρχίσουν οκληρούς ώγώνας
ιδία την ικανοποίησιν των αίτη-
μόττων των.
"Ή Διοίκησις τής Άγροτυκής
Τραπέζης έσωσεν εντολήν πρός
τα ικατά τότοους ιύτοοκαταστήιμα
τα αυτής, δπως ττιροβαίνουν είς
την χορήγησιν άναλόγων δανεί
ών τυρός Ιδιώτας καί σΐΛΐε'ταιρι-
οιμούς, ΙΙδιακτήιτας γεωργυκών
έιλικοστηρων, διά την επισκευ¬
ήν καί δγκαιρ>ον προετοΐιμαΐσιον
των πρός 'οιενέιργειαν έαρΐλ,ών
άρόσεων. Ώς ανώτατον όριον
χορηιγηιθησομένου κατά έλκυ».
"^τήρα ιδανείου ωρίσθη τό ττο-
αόν των 10.000 Ιδραχμών.
Χορηγήσεις έττί ικηιπευτικών:
Τα ύποκαταοτΓήιματα της 'Αιγρο-
τ^κής Τραπέζης Ιδιεττότχθησαν ύ
-τό τής Διοικήσεως αυτής βπως
ττροιβα^νουν, ικατά την ,κατάλλη
^ον ιέττοχήν, είς την δι" άναλό-
γον είς μετρηιτά ενίσχυσιν των
'<σιλλιεργητών ικηπευτικών έν γεν; ι είΐδών, ώς 'καί των <καλ- λιεργη,τών ιμιτοστανικών, ~ρός Ήτιιμετώπισιν των καλλιεργητι. κών άναγκών των. Πέ,ραν τής ίν.σχύσεως διά τάν σ,κοτοόν τοϋ τον, ιθά παρέΐχιεται ένίθχϋσις καί διά την ττροιμήΐθειαν ζωΐκής νότυρου ώς καί των άναγικαίωίν λιττασμάτων 'καί φυιτοφα,ρμά- κων. Δοκιμαστκή ·έφαρμογή πυ|κ- νοϋ ιμικτοΰ λιπάσματος X^ 60 έτΛ μηλΐεόδένδιρων -ρός βιελτίω σιν τοΰ χρώματτος των μήλων: Ή Διοίκησις της Άγροτικής Τ|ρ<χ—έ)ζης*, ε,Ις διαταγήιν της πρός τάς Τεχνικάς Έπιιθεωρή- σ-.ις ικαί τα Ύ-Γτοκατταατήιματα αυτής, —αραθέττΐει στοιχείά ε¬ πί των ιάποτελΐεισμάτων τής χρη σιμοτίθΐήαεως τοΰ τουκνοϋ μΐ- κτοϋ λιττάσματος ιΧχ, 60 πρός βελτίωσιν τοϋ χρώ|ματος των μή λων, είς Ι&ιεξαχβείσας υπό της Τεχνυκής Έττιιθεωρήισεως Τριπό (λεως ιε'ις την περιοχήν Άρκαοί άς, δττου ικαλλιειργεΐται ή ποι- κιλία Ντελίσιους Πιλαφα, της ότοοίας οί ικαρττοί κατά περιο¬ χάς ικαί θέοεις Ιδέν έ,πΒτθγιχανον τό κανονικόν Ιέρυθρόν χιρώιμα ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΑ ΛΑΝ ΕΙ Α ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΑΜΠΕΛΩΝΩΝ ΕΞ ΑΝΟΣΩΝ ΑΜΕΡΙΚ. ΚΛΗΜΑΤΩΝ Ύτοό της Διοικήσεως τής Ά·- γΐροτΐ'κής Τραπέζης ετέθησαν ε'ίς την διάθεσιν των Ύποκατα- στημάτων της αί Ιάναΐγκαΐαι πι- στώσεις πρός χορήγησιν είς τούς ένδιατρερομένους άμπελο- καλΐλιεργητάς με'σαμακρο-τηροθέ σμων δανεϋων διά την δημιουρ¬ γίαν άμτΐελώνων έξ άνόσων Ά- μερυκοτνικών κληιμάτων (άπλών, ή ΙέιμΐβΌλιααμένων) άνευ τοεριο- ρισμοΰ ώς πρός τα δημισ^ργη- θησόμενα διά τοΰ δανΕίου ■στιρέιμματα ΰιμττελώνων ειίς τρό- "ττον &σνε νά διευκολύνωινται οί Είς την δημιουργί¬ αν άιμτοεΐλώνων τής έπτυθυμητής καί άναγκαίας έ'κτάσεως καί οϋ|χί τοιαύτης μόνον 5 ή 10 στρεμμάτων ώς ίσχυε πρότερον. ΙΠιστώσεις της ΑΤΕ διά π&ρι- φράξεις όπωρώνων 'καϋ άμτίε- λώνων Ιέττιτραπε'ζίων σταφυιλών ώς καί &οσκοτόπων.- Διά δια- ταγής της Διοικήσεως τής Αγ Ύροτικής Τραπέΐζης, έτέΐθη'σαν είς την διάθεσιν Ύττο.καταστημά των της όμαδι,καί πιστώσεις συν.6λικοΰ Οψους 8.266.000 τΐιρός χορήιγηισιν αττ' εύθείας μεοΌιμακροττροθέίσμων 6ανείων· 'δίς ένΐδιαφε,ρομένους παραγω- γούς των ιτεριΐφιειρειών των διά την περίφραΐξιν άιμτοελώνων έπι- τΐρατίε^ζΕων οταφολών καθώς καί διά *π)ερίφΐραξιν βοσκοτό- πων. Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΔΙΑ ΤΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΒ ΖΗΤΗΜΑΤΙ! ΐΕΊς αλλεπαλλήλους έπαφάς καί συσκέΊψειις ό ύφυττουργός ΊΕμπορίου ικ. ΙΓ. Παπαθηιμητ,ρα· κόπουλος Θά Εξετάση τα άπα- σχσλοϋντα την τάξιν των έτταγ1- γελΐματιών ζητήματα τα όποΐα καί άνιεπύχθησαν είς αυτόν κα¬ τά την συνάντησιν τού μέ τοΰς Ιέκτρροσώπους τοΰ Έπαγγελιμα; τΐ'κοΰ ΈτΓυμελητηρίΌΐο. ΕΙδικώτε ρον, οί Ιέκπρόσωποι των έτταγ- γελματιών ιέζήτησαν την ρύθμι¬ σιν τοΰ γενικωτέροο θέματος τής αυξήσεως των ποσοστών κέΐρδους, την διευθέτησιν των ζητηιμάτων πού δημιου,ργουνται άπό τούς συν&χεΐς άγορανσμι- κούς Ιέλέγΐχους, την έκτΤροσώΓττη σιν των είς δ*άφορα συιλλογικά δργανα τοΰ ύπουργείσυ 'Ειμτοο- ρίουι, τέλος δέ την άπαλλαγήν των άιτό τάς ευθύνας πού έπιρρί πτονται είς τήιν τάξιν διά την αΰξησιν τοϋ τιιμαρΐβμου, ή ό- πόία, είς την πτραγιματικότητα, άφείΐλεται, ώς έγνωιμάτευσε καί ή Έπιτροπή Μτρεΐρνάρη είς τάς δυσιβαστάκτους φορολογίας τής κυβερνήσεως των άποστατών. "ιθ κ. Παπαδημητρακόπουλος άττήιντησεν, δτι Ιθά άσθ(θλη|θή με τα ιζητήιματα αύτά κοττά κλά- ■5ους, ύπεγράμμισεν ιδμως τάς δυσχερείας ότου ύφίστανται δια την ττροώΐθησιν ττολλών έιξ αυ¬ τών, τα όποΐα άπαιτοϋν νοιμο- θετικήιν ρύθμισιν. ΐΚαί, ώς εΤναι γνωστόν, είναι περιωρισμέναι αί νομοθετικαΓι δυνατότητες της παρούσης «Κυβερνήσεως. Η Ε.Κ. ΖΗΤΕΙ Ν' ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΗ ΤΟ ΘΕΜΑΤΟΥ ΕΛΑΙΟΥ Την ρύθΐμισιν τοΰ θί|ματος τής «στέγης» εζήτησαν άπό τόν Ό άρχηιγός της Ενώσεως Κέντρου κ. Γ. Παπανδρέου ανέ- θεσεν είς τούς ττρώην ύηουρ- γούς βουλευτάς κ.κ. Άλ. ίΑτταλ τατΐζην καί ιΝ. Μαλλιάκαν ΐκαί τόν βουλχυτήν ίκ. Ι. Κοινήν, δ¬ πως προβούν είς διαβήματα πρός τόν πρωθυπουργόν, τόν ό πουργόν Συντονισμοΰ και τούς άριμοδίους ύπουργούς 'Ειμπορί- οτυι ικοί. Γεωιργίας (διά την "προ- ώθησαν των θεΐμάτων τοΰ ελαί¬ ου. ΟΊ τιρε,ΐς βα^λέιυτάί έπεσ·κέ- φθησαν τόν ύττουΐργόν Έιμπτορΐ- ου τΐρός τόν ώττοΐον άνεπτυξαν τό θέιμα της ίέΐξοογωιγης τοΰ ε¬ λαίου, ιή ιότκκα, ώς έτονίΐσθη, πρέπει νά Επιταχυνθή λόγω των μεγώλων 'έλαϋκών άποθεμάτων. ΙΕπίσης, άνέιπτυξαν τό θέμα τής καταργήσεως τής νοθείας τοΰ ελαίου, ώς καί της συινεχί- σεως της νοΐθείας τοϋ ελαίου, ώς καί -της συγχύσεως τής κρα τι κης συγκεντρώσεως τού όντος είς ιόπτ)εριόιριστον ιτοσότη- τα ικαί μέ &ελτιωμένας τυμάς ά σιφαλείας. Ό κ. ύπου,ργός 'Εμπορίου ε¬ πεφυλάχθη νά (ά—ανΓήιοηι, αφοΰ προηγουμένως συνεννοηι&η μέ τούς άρμοίδίΌυς συναδέλφους τού. Α5ριοτν ή Ιέπιτροιπή των &οϋλευτών της ΊΕινώισεως Κέν¬ τρου θά επισκεφθή τόν υπουρ¬ γόν της Γεωργίας ικαί έν συνε- χΕία θά ζητήση νά γίνη δεικτή άπό τόν πρωθυπουργόν. , Η ΡΥΘΜΙ,ΣΙΣ ΣΙΤ,ΕΙΠΑΣΤΙιΚΩΐΝ ΔΑΝΙΒΙΩΙΝ ΤΩΝ Σ(ΕΙ'ΣΜΟΠΛΗΚΤΩΙΝ Ύιπό τοϋ ύπουργοϋ των ΟΙίικο νομυκών 'ύπεγράφη ή έγίκάκλι- ος τοΰ Γενικοΰ Λογυστηρίου τοΰ Κράτους Ιδία την εφαρμογήν τής ■πράξεως τοΰ 'Υιπουργικοΰ Συμ- βουλίου, τηερί ρυβμίσεως των ιστεγαστικών δανείων σεισμο- ιτιλήικτων ικΐλπ. της ποικι'λίας ταύτης. Ώς τονίζεται σχετϋκώς, γά άπιατεΙλέΌΐματΓα υπήρξαν λίαν ί- κανοποιητικά έπαναικ.τη|θέντος τοΰ Ιέρυθροΰ χρωμοπισμοΰ των μήιλων. Περαιτέιρω, ιταρέχονται οδη¬ γίαι ττρός τάς υπηρεσίας της ΑΤιΕ δττως, έΊφ' όσον 'καί Είς την περιφέρειαν των έμφανίζον ται ττεριπτώσεις άτόνου χρωιμαΰ- τισμοΰ, προβούν είς δοκιμαστι- κήν εφαρμογήν της χρησιμοποι ήσεων τού ανωτέρω λιπάσμα¬ τος. (Πρός τα 'Υπ)ματα της Άγρο τυκής Τραπέζης εδόθη έντσλή 6 πως προέρχωνται είς την οΐκο- νομικπ/ν ενίσχυσιν των κατόχων καΐί. ΙέικιμΙεταλΙλευαμένων πάσης φύσεως γεωργΐικά μηχανήματα (άλωνιστικά, έλκυστήρας,ς, άν τλητικιά μηχανήματα, σιτοκαθα ριστήρια κλπ.), ικατά την διάρ- ικειιαν τού τρέχοντος ί'τους 1967 διά την τταρ' αυτών άντιμετώ- πισιν έκτακτον δαπανών έξ ά- προόπτων ζηιμιών κατά την δι¬ άρκειαν λειτουριγίας των μηιχα νηιμάτων των πρός τόν σκοπόν άμέσου άποκαταστάσεως των ζηιμιών ικσΐί έπαναλειτουργίας των. Τα δάνεια ταυτα θά χορη-- γοΰνται έπ' ενεχύρω ιών 6ν λό¬ γω μηχανηιμάτων. Ανάπτυξις τής δενδροκομίας ικάί τής άμπεΛουργίας: Ό έκ- συγιχρονιαμός των υφισταμένων ιδε'δρακαμικών ικαί ώμπελουργι- κών £κμεταλλεύσεων καί ή εγ¬ κατάστασις νέων δε'νδροκομεί- ων ικαί 'άμπειλώνων 'βάσει των συγχρόνων τεχνοοιικονομικών κριτηρίων, πιρέπει νά αποτελέ¬ ση τάν ι&ασικόν στήχον των 'Υ- πηιρεσιών τής ΑΠΊΕ ικατά τό άρ- ξό}μενον 'έ'τος, ιμέ άντικειμενι- κόν πάντστε σκοπόν την εξα¬ σφάλισιν, ύτϋό συναγωνιστικόν κιάστος, ύψηλής ποιοτυκής ά|ξί- ΐας ιδενίδιροκομυκής κάί άίμπε ίλουργυκής παρα(γωΓγης καί Ικα- νοποιητυκοΰ είσοδήματος είς τιόν παραγωγόν, π.ραγμα ποΰ ά ποτελεΐ απαραίτητον προϋπόθε¬ σιν διά την συνέχισιν τής παρα- γυκής ιτου προσπαθείας. Τα άινωιτέιρω ύπογραμμύζον- ται είς διαταγήν τής Διουκήισε- ως τής Άγιροτυκής Τραπέζης πρός τάς Τεχνικάς Έπυθεωρή- σεις καί τα Ύποκαταστήματα αυτής, καί παρέ|χονται οδηγίαι Ιδία την ενίσχυσιν δλων άδια- κρίτως των ί&ενδρακομικών δρα στηιριοτήτων τής περιφερείας των Ιδε'δομένου δτι ετέθη ήδη είς την διάθεσιν των τό πρώτον τμήμα των άναγκαιουσών όμα- 3Ι50.ΟΟΟ διά την οενδροκομίάν καί 2Ό.'55ϋ.ΟΟΟ διά την άμπε- λουργίιαν. ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΙ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ ε[ς την προσπάθειαν των 6ιά την περαιτέρω άνάπτυΐξιν των κλάδων τής (δ.ενδροκομίας καί άμπεΐλουργίας είς τάς π&ριψε- ρεθας των, α! 'Υπηιρεσίαι τής Τραπέζης Ι&έον ιδπως συνεργά- ζωνται πάντοτε στενώς μετά των οΐικείων ιΔ)ιν;ο1εων Γεωργί¬ ας, 'έντός .των πτλαισίων των ι&ενΐδροκαμικών τορογραιμμάτων τοΰ Ύπτουργείου Γεωργίας (έ- ξειδικευμέναι περιοχαί, ικατάλ ληλοι ποικιλίαι κλπ.), ώκολου- θοϋσαι καί οιαΐαθδουσαι την νέ¬ αν τειχνυκήν (παλιμέττες είς τούς άπωρώνας, ιχαΐμηλά σχήιμα τα είς τούς Ι&λαιώνας, κορδόνια ετιίς τούς αμπελώνας :κ(λπ.). τής ,Διο^κή,σεως της Ά- Γίραητέζης εδόθησαν έν ϊολαί πρ^δς τΤοϊκεΐα αποκατα- καί συμφώνως πρός τάς (τταρα- σχεθείσας ηΊδη ιλετίταμ&ρεϊς ιόΐδη γΐίας. ΙΠυστώσεις τής ιΑΓΤϊΕ δι* έξα- (Συνέιχεια έκ τής 1ης σελίδος) φάτως καθαγιασθή καί άπό τούς τάφους των ήρώων μας. ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗ.ΣΑ, θά έπα νέλθουν ιείς την Έλλάδα. Άλλά Οπάρχει επί πλέον καί τό δικαίωμα τής ασφαλείας. Γνωρίζομεν, δτι χωιρίς καθολι- κόν σύστημα άσψαλείας, ή τοπι κή άσφάλεια των σονάρων δεί ημπορεί ν' :άποτελέση έπαρκή Ιγγύητιν. Έφ' δσον δμως καί μετά την ικαθιέρωσιν τοΰ συατή ματος τής γενιικής ασφαλείας πρόκειται νά διατηρηθοΰν τα σΰνορα των Κρατών καί ή "Ελ¬ λάς θά διατηρήση τα σϋνορά της καί θά διεκΐδικήση την πλή ρη ασφάλειαν των. Διότι υπέ¬ στη, έντός μιδς γενεάς, τρείς είσβολάς άπό τούς Βουλγάρους καί μίαν άπό τόν Ιταλικόν Φα- σισμόν. Καί ϊχει τό δικαίωμα ίπειτα άπ>ό τιούς αγώνας καί
τάς θυσίας της, νά άποκτή.ση
επί τέλους, τό αΐσΐθημα τής πλή
οους τοπικής άσφαιλείας διά τό
μέλλσν.
ΙΟμιλών διά τα ιέλληνικά συν
ορα τής Μακεδονίας καί θρά-
κη,ς ό Ελευθέριος Βενιζέλος εί
χεν εϊπεΐ: «ΊΗ ΈΙλ/λάς στερεΐται
σπονδυλικής στήιλης».
Ήλθεν ή ώρα νά την άποκτή
ση...
Ι Υ. Παραλήιλως πρός την έθνι-
βέρνησΐς τάσσει είς τούς
τους σκοπους της την μέρι-
μνοη/ διά την οικονομικήν α¬
ποκατάστασιν τής ,χώρας.
ιΚατά την διάρκειαν τής δου-
λείας, καθολική υπήρξεν ή κα-
τάρρευσις τής έθνικής μσς οΐ-
κονοιμίας καί άπάνθιρωποι αί
στερήσεις τοϋ Λαοΰ μας. Ή
Κ'ϋΐβέρνησις κάθ' δέλην την διάρ
της παραμονης της 8Ϊς
<όν, κοετέδαλεν ύ- προσπαθείας διά την έ'ξασφάλισιν έπαρκοΰς βοη¬ θείας πρός την Έλλάδα. ιΥπεστηρίξαμεν πάντοτε καί οφείλομεν νά ομολογήσωμεν ειό γνωμόνως, δτι εΐΰρομεν πρόθυ^ μόν συναντίιληψιν έκ μέρους των Μεγάλων Συμμάχων, ότι ή Ελλάς δέν αποτελεί μόνον μίαν άπό τάς πολλάς περιπτώ- αεις των κατεχομένων χωρών τής Εΰρώπης. Αποτελεί μοναδι ικήν περίπτωσιν, καί ώς τοιαύ¬ τη πιρέπει νά άντιμετωπισθή. Ή Ελλάς ^ει την προτεραι- ότητα των ύπηρεσιών πρός την κοινήν Συμμαχικήν υπόθεσιν. Πρώτη άντεστάθη είς τόν άξο- να, ένώ τό μέλλον εφαίνετο ένίκησε καί καθυστέρησε την επί¬ θεσιν τοΰ Ναζισμοϋ ένοητίον τής Μδσης Ανατολής καί τής Σοβιετικής Ρωσίας. Καί τοιου τοτρόπως ή ΐσωσε τόν πόλεμον ή .έσυντώμευσε την νίΐκην. Ή Ελλάς €χιει έπίσης την θλι δεράν προτεραιότητα των θυσι- ών. 'Κατάκειται &ις ερειπια. Μο νόν ή ψ'οχή τοΰ Λαοΰ ιμας είναι άρθία, άντέιχει καί μάχεται..... Διικαιοΰτα. έπσμένως νά διεκδι- κήση ικαί την πίροτεραιότητα ΊΗ προτε- άνεγνωρίσθη καιτά την διάρκειαν τοϋ πολέ- Ή άβσις τοΰ φάρμακον Ιάπετέλεσε πράγμα- μοναδικόν προνόμιον τής Έλ ,Ν___,,.ακήν αυτήν μέριμναν των Μεγσΐλων Σομμάχων, κα¬ θώς καί Διε'θνοΰς 'Ερυθροΰ Σταυροΰ, διά την όποίοτν είμε¬ θα βαθύτατα εύγνώμονες, την ροχην άαέσου έπισιτιατικής βο ηθείας καιί περιθάλψεως, καθώς καί διά την ταχείαν καί πλήρη ;,'ίέτέθηΐσαν είς την βι- ^ατην απήχησιν. άθεσιν των ύποκαταστημάτων Δέν πρόκειται βεβαίως ^να της όιμαδικαΐ ,πιστώσεις συνσλι αποτελέση τό ίδεώδες μας η ε ,κοϋ υψους δραχμών 55.380.000, παντός είς την -προπολεμικήν διά τό πρώτον τρίμηνον 19Θ7, Οίκονομίαν. Ή Έιλλάς ήτο και πρός χορήγησιν άπ' εύθεΐας με τότε ή πτωχοτέρα χώρα της ■-""-----ν δανείων είς Έύρώπης μέ τό μυκ,ρότερον ε- /παραγωγούς θνυκόν είσόδημα. Όφείλομεν νά των περιφερειών των διά την άπσ&λέψωμεν διά τό μέΐλλον είς αγοράν ΐκαί άξιοτοοίησιν καΛΐλι- την σοβαράν αύξησιν τού έβνι- εργησίμων γαιών. κ.οΰ;μοτς είσοΐδήΐματος καί ταυ- ■Χορήγησις ύηηό τής ΑΤΕ κοΛ- τοχοόνως ιε>ίς την δικαίαν οια-
λυεργητυκών 'δανείων έιπί σοΰκιχα νομήν τού. Τό Ιδεώ(διες μας εΐ-
ροΓΪεύτλων: Πρός τα ύποκατα- ναι νά πραγιματοποιήσωμεν σογ
σττίματα τής Άγ,ροτικής Τρθ- χρόνως καί την οικονομικήν ευ-
πέΐζης ΊέΙδόθη έντολή υπό τής Δι ημ&ρίαν καί την κοινωνικήν &ι-
οιικήσεως αυτής 'δπως προβαί- καιοκτύνην. Πΐ'στεύοιμεν βίς την
νούν είΐς την πυστωΐτικήν ένϋσιχυ Λαοκρατίαν. ι Κ αί Λαοκ,ρατια
σιν των καλλέργηδων σαικχαρο '&εν σημοίίνει μόνον δικαίωμα
τεύΐλων πρός αντιμετώπισιν ψή,φου. Σημαίνει έπίσης δικαι-
τών ΐκαλλιεργηττιικών των άναγ- ωμα ζωής, δικαίωμα εύημερ^
κων. Πείραν τής είς μετρηΐτά έ- αζι δικοΛωμα πολιτισιμοΰ. Και
νισχύσεως, «Γ. 'έν λόγω -αραγώ χ λ^Ατ ιηύο. ιαέ τούς άπαραμιι/.
γοί θά ενισχυθώσι ικαί διά την
προμήθειαν τοϋ αναγκαιούντος
σπάρου τοϋ διατιθεμένοο υπό
τής σακιχαροβιομη,χανίας, ικα-
θως καί των ■άναγκαιούντων λι
πασμάτων Ικαί γεωργ ικών
ΐμώκων.
ό Λαός μας, μέ τούς άπαραμίλ
λους αγώνας καί (τάς σκληρο-
τάτας θυσίας τού, κατέικτησε τό
δικαίωμα νά τού
Ιλον.
τό
ιΝέος κόσμος θά υψώθη άπό
τα έρείπια.
Υ. Άλλά διά την ϋιτιΐδίωε,ιν κ»1
τής έθνικής καί τής οίκονσ-
ιμικής άποκαταστάσεως θά
χρειασθή τό απαραίτητον όρ¬
γανον: Τό Κράτος:
Άνήκει διά τούτο είς τούς
άμέσους καΐ. θεμελιώδεις σκο-
πεύς μας ή άποκατάσταισις τής
λειτουργίας τοΰ 'Ελευθέρου
Έλληνικοΰ Κράτους. 'Επτί μίαν
όκΐταετίιαν τό Ελεύθερον "Ελ¬
ληνικόν Κράτος έ"χει καταλυθεΐ
■άπό την Δικτατορίοτν καί την
Κατοχήν. ι
Ήλθεν ό καιρός νά υπάρξη !
'Εΐς τα καθεστώτα τοΰ Φασι
σμοϋ τό Κράτος ϋποτάσσεται
Ξάς τό Κόμμα. Είς τα "Ελευθέ¬
ρα λαοκρατικά Πολιτεύματα
■τό Κράτος, ή "Οργάνωσις ΰπο-
τά?σεται είς τό Κράτος. Είς
τα "Ελευθέρα Πολιτεύΐματα ή
πλειοψηφία κυβΐερνά, ή ιμειοψη-
φία έλέγχει, άλλά τό Κράτος,
αί δη'μόσοαι λιευτσ^ργίαι, δέν ά
νήκουν οΰτε είς την πλειοψηιφί-
αν, οΰτε είς την μειοψηφίαν. 'Α-
νήικουν ετίς την Ιδέαν τής Πα¬
τρίδος καί ιόπηρετιοϋν τό σύνο¬
λον τοΰ Λαοΰ.
ΙΕΐίς τό ιΚ.ράτος Ιδικαίου, κύ-
ριος είναι δ Νόμος!
Τό Ελληνικόν Κράτος είς τό
παρειλθόν ιδέν ύπενοιμευθη μό¬
νον άπό τόν Φασοσμόν. 'Υπενο-
μεύθη ικαί ιάπό την Σαναλλα-
γήν. Υπήρξαν είς τό παρελθόν
περίοδοι άκμής καί περίοδοι
πτώσεως τού Έλληνικοΰ Κρά¬
τους.
Ή Κυβέρνησις τής Έθνικής
Ενώσεως έ"χει απόφασιν νά έ-
ποοναφέιρη τάς λαμπροτέρας η¬
μέρας του.
Ή τάί,ις, ιή προσωπική άσιφά
■λεια καί ή πολιτική ΙΙλευθερία
■τοΰ Λαοΰ θά ικατοχυρωθοϋν.Τό
σύνθημα θά είναι : ΕΙΛΙΕΥΘΕ-
ΡΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ. Διότι τα
αίώνα, άμετακίνητα συστατυκά
τής άληθοϋς Πολιτείας είναι ή
"Ελευθερία καί ή Δικαιοσθνη.
Έν τή μερίμντι πρός άπσκα-
τάσιτασιν τοΰ "Ελευθέροο Έλ¬
ληνικοΰ Κράτους, ή Κυβέρνη¬
σις θά επιδιώξη την άνασύντα-
ξιν μέ κριτήρια άποκλειιστικώς
Έθνικά καί Στιρατιωτιικά, την
άνασύνταξιν των Ενόηΐλων δυνά-
μ&ων τοΰ1 "Εθνους, 'δπως τοροσ-
διορίζει τό Έθνυκόν Σ'υμβόλαι-
ον τοΰ Λι6άνου.
θά ιάποδοθοΰν αί δίκαιαι τι¬
μαί είς τούς γενναΐους άγωνι-
στάς των άνταρτυκών μας ουνά
μεων καί τα στελέΐχη των θά
ευρου.ν τήνπρέπουσ'θν θέσιν είς
τόν άνασυντασσόμενον τακτιικόν
μας Στρατόν.
μας Στρα
βαινεν είς την Έλλάδα άνέκα-
θ&ν καί δπως συμβαίνει είς δ
λους τούς Ελευθέρους Λαούς,
θά είναι ή τακτική στρατολο-
γίά. Όλόκληρος ό Έλληνικός
διβκΐδικεΐ την τιμήν νά
Πστρί-
Τό γνώιριμον
πνεϋμα των ένόπλω'ν χ" άς ο-υνά-
μεων θά καταλυθή. θά γίνη συ
νείδησις καί πράξις, ότι ό
Στρατός δέν δουλεύεται. Βου-
ιλΐεΰεται μόνον ό Κυρίαρχος Λα
ός, τοΰ δποίου την θέΛησιν εκγ
φράζει ή ■Κυβέρνησις.
Καί τάς διαταγάς τής Κυβερ
νήσεως εκτελεί ό Στρατός.
θά γίνη συνείδησις καί πρδ-
ί,ις, ΰτι δ Στρατός δέν ημπορεί
σιών μας. ιΚαί τής Δικαιοσύνης
τε είς κόμματα. Άνήκει μόνον
είς την ιΠατρίδα καί ύπακούει
μόνον είς τάς διαταγάς τής Κ ο
βερ νήσεως.
θά έπιδιωιχθή έπίσης ή ώνα-
■ Καί κατά τάς δύο —ιριόδους
^
ύ 'Έθνους, της
ής, ,ΠΑΡΟΥΣΙΑΙΣΘΗ-
ΣΥΜιΠΤΩΜΑιΤΑ ΗΘ1-
ΚιΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.
καταδιικάσωμεν έν τό
των, διότι υπήρξαν πολλοί καί
άξιωματικοί καί άν&ρες, οί ό-
ποΐοι, έν μέσω δυσχερεστάτην
καταισΓτάσεων, έπετέλεσοίν μ °
λα ταύτα τό εθνικόν των κο
κον. θά είναι ΰμως αί
τη ή έκκαθάρισις καί .
«Ιξις, ώοττε νά έμπνεΰσουν διά
τό μέλλον πλήρη Ειμπιστσσύνην
δτι δέν θά είναι όργανον Τυράν
νων πρός δίωξιν των Έλλήνων,
άλλά φρουιροί τής τάξεως καί
τής ασφαλείας των πολιτών.
θά γίνη επίσης γενική
σύνταξις των Δημοσίων
σιών ιμας. αί της Δικαιοσύνην
καί τής Διουκήοεως καί των
Πνευματικών Ίδρυμάτων μας,
,καθώς καί ^ον άλλων 'Οργα-
νιαμών Δημοσίου ΔικαΙου.
τα την σκοτεινήν περίοδον
δουλείας τού 'Έθνους δ
μας ύπήιρξεν άξιοθαΰμαστος.
"Εδωκεν άπαράμιλλα δείγματα
Ίδ?αλισμοΰ καί Αύτοθθσίας.
ΆΙλλά ύπήιριξε ικρΐοις'τής Ή1""5-
-Λ -χ

8
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΟΥΙΑιΣιΙιΓΚΤΩιΝ, 10- Αί Η¬
νωμεναι Πολιτειαι καΐ δ-πυκαί
χώραι είναι άποφασισαέναι να
βοηθήσουν την Τουρκίαν δττως
επιτύχη σταθεράν ρυθμόν :άκΓ-
νομικής κίνα—τύξεως μέχρι τοΰι
1Θ79, ήδη δέ ή χώρ« οώτή £χει
φθάσει είς «αξιοσηιμε.ωτα» άπο-
τελεσματα πρός την κατευθυν-
σιν αυτήν. Την διαβεβαίωσιν αυ
τήιν παρέχει ό Πρόςδρος Τζόν¬
σον είς τό μήνυμΐά τού πρός τό
Κονγκρέσσον διά την βοήθειαν
-πρός τό εξωτερικόν. Ό κ. Τζό<ν σον ύπογραμμίζει δτ τα 9Λ"/" τής ι*ξ 756.000.000 οίκονομικής βοηθείας διά την Έγγύς "Ανα¬ τολήν καί την Μότιον Ασίαν θά δςΐθη είς την Τουρκίαν, την 'Ιιν- δίαν καί τό Πακιστάν, δεδομί- νου δτι «είς οό&ευ'αν άλλην π=- ριαχήν τόσον πολλοί άνθρωπο ζοϋν είς έσχάτην έ'νδειαν» ένώ διαλυτΐικαί δυνάμεις 'τελοΰν .Ιν έπιφυλαχή Ιδία νά έκμεταλλεο- θοΰν πασάν εσφαλμένην ενέρ¬ γειαν*. Παραλλήλως ό Πσόίιδρος Τζόνσον εζήτησε ποσόν 234 έ κατομμυρίων δολλαρίων διά στρατιωτικήν βοήθειαν πρός χώ ρας τής "Εγγύς Άναταλής καί τής Γΐοτ'οιο 'Άσίας, τονίζων δτι αυτή θά δοθή σχεδόν καθ' ολο¬ κληρίαν είς την Έλλαοα, την ,οί μέτρων, άποβλεπόντων £ΐς την παρεμπόδισιν της οιειοδύσε ως δολιοφθορέων ή μικρων όμά β^>ν, χωρίς '&μως ν άττοκλεί-υν
δτι οΓ. Κινεζοι ηγέται έττιθ
μοΰν οΛ'ματοχυοίαν «,έν αέτρω»,
οοτως ώστε νά καταστή άγειφύ-
ωτον τό χάσμα μεταξύ των
Ζίο ίδιΐθιλογιών, άλλά νά μην
έξελιιχθοΰν τα «έπεισόδια» είς έ
τικ'ιν'ύυνον ττολεμυκήν ττεριπέτε1
αν.
ιΕίς τό Πεκΐνον αί κινεζικαΐ.
'ιρχαί ε'ιδοποίησαν τούς Σοβυε-
τικους διπλω,μάτας, νά μή έξέλ-
"Όυν τής πρεσβείας των.
■Ή είδοποίησις εγένετο καθ'
δν χρόνον πολλαί φάλαγγες
διαδηλωτών συνέκλινον ιτρός
*νή πρεσβείαν.
Ή Σϋ'ντονιστικη Επιτραπή
των έμτταρ'κών, £παγγελματι-
κών καί 6 οτιεχνικών οργανών¬
ων, συνελιθοΰσα χΐθές, συΐνεΐζήτη-
σεν ΙέτιΊ μακρόν ιέπί τοΰ θέματος
τοΰ ένοικιοσταίσίου καί των €-
λε<Λέρων μισθώσεων. 'Μοτά τό "Γϊέρας τής ·σ^ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ Ύττό τού εξαιρετικόν συνεργατου μας Διρος κ. Δ. ΑΡ'ΧΙΊΊΞΝΗ ΟΙ ΚΑΠΝΟΚΑΊΣΗΡΜΑΤΖΗΛΕΣ ΟΙ Μ'ΠΟΥΡΔΕΛΑιΙΟιΙ ΤΟΥ ΜιΠΟΥΤΖΑ - 122 - Την ίδ α ν6χτα, ο Άλής ήξε- κίνησ= πά-Υ άπτό σπίτι τού, κα 3άλλ' άτράν' στ" αλόγατό τού, :ρ:ρτωμένο ιμέ τσί δυό τρόιμ'ιτες τοΰ γαλάτου, κ' ήττηε στό 6ο- σκότοττο γιά νά <λέψη τό γά- λα. Ήττεράσανε δυο ώρες κ' ή- πρεττε νά 'χε ·γυρ'ισ' όττίσω στό σπίτι τού, ιδπως καί τσί όόλ'λες νύχτες. "Ομως, αύτός δέν ήγύ- ρισε, πόίρου 'μόνοο τ' άλόγατό τού, μέ σκυιμένο τό κειφάλι καί μέ τή μιά τρόμ'πα μισογεμισμέ νη γ6λα Την ώλλη όόδίΐα. *Η- _ αρχινευε νά ξημερώνη, κι' οί Τουρκίαν καί ΛΟ'ΝιΔΙιΝΟΝ, την 6. - Περσίαν, Ό ικίνδυ- νος ένόπλου συρράξεως μετοξύ ΊΕρυΒιρας Κίνας ικσί Σοβιετι- ικής Ενώσεως ιμετά την όΗευ ατιροηγου>αένου έπυδείνκσιν των
σχέσεων Πεκί<νοο καί Μόαχας τορο3ΐδ''5ει ιδιαιτέραν σημασίαν είς τό αρχόμενον σήμερον Δΐευτέραν 'πΰτη'-ΐον τσιξιδι τοΐ πρωιθυτΚΜργοΰ ■'ής Σοβιετικάς Ενώσεως κ. Κοσύγκιν είς βρί ταννίαν ΑιΙ συνομιλ α> τοϋ Ρώ·
σου ηγέτου μετά τού Βρεταν-
νοΰ ποωθυπουργοΰ κ. Χάρολντ
Ούΐλσων πιστεύεται δτι θά έ'-
χούν ιέπυκεντρον την άνόληψ ν
νέας πρωταβουλίας πρός εΐιρή-
ν;υσιν είς τα Βΐ'ετνάμ, την άντι-
μετώπισΊν ιών προιβλημάτων
δ'ά διά την ασφάλειαν τής Ε0-
ρώπης ικαί την προσέγγισιν των
άπάψ&ων ιέπί τού θέματος τής
ΐματαιώσεως των δαπανηρών
σχΐε'δίων άατπι.ραυλικής αμύ¬
νης
ΟΊ πολιτικοί ικύκλοι τού ον·
'δίνου έκιφράζουν δ'ά ρη
φοράν την γνώμην, δτι σί συνο-
μιιλιαι Κοσι>γικιν — ΟΰΤλσων θά
«"χούν δπωσδήτΐΌτε ευεργετικήν
επίδρασιν είς τό βιετναιμικόν
θέ|μα καί πιθανόν νά οδηγήσουν
ττολύ γιρήγορα ©ίς διακοπήν
των ίιχθροτοραξιών καΐ την μετα
φοράν τής διενύξεως αίς την
τράπεζαν των διαπραιγμοττεύσΐΞ-
ων. Αΐί αίσιοδαξοι αύται πραβλέ
ψεις ιένισχύονται τόσον άπό τό
έπυκρατοΰν ικλΐμα ιύψέσεως είς
τάς σχέσιεις 'Ανατο/λής καί Δύ-
σεως, όσον ικαί άπό την η
ιλουιμένην Ιέητιθυμίαν των έ%6ια-
<ρε|ρθιμένων (χωρών δια τερΐματι- σμόν τού -πολέμου. ως ιδξιΰδόθη ανακοίνωσις, είς την οποίαν τον.ζεΓαι δτι, α'. εμ¬ πορικον, έπαγγελματικαί καί βιοτεχνικαί οργανώσεις ένφρα- ζοι>ν διά μίαν βΐσέτι φοράν την
&αθυτάτην πικρίαν ικαί ασυγ¬
κράτητον αγανάκτησίν των, διό
τι ιή κυβέρνησις, παρά χά ύπετ1-
οτχιηιμένα, Ιδέν κατέθεσε είσέτ.
τό νομοσχέδιον περί τοσρατάσε-
ως μέχρι 3Α-Λ2-Θ7 τής λήξεως
των έλει,ΐθέρων μ σθώςτΕων καί
των ιοπουργικών ο^γγο-
φόσεων τοερί ιένοικιοστασιαικών
μιισθωιμιάτων.
Ή συντονιστική έπιτροπή ά-
πιφάσισε σκλη'ρόν αγωνα μέ
πρώτην προαδοποιητ^κήν εκδή¬
λωσιν πανελλήνιον κλείσιμον
των καταστηιμάτων καιί έργα-
στηοίων την 28ην Φεβοουαρίου.
ΙΕΙΙς περίπτωσιν δέ μή ρυθμί-
σεως διά νόμου τού έπείγοντος
τούτου θέματος, όιρίζεται άπό
τοΰδε κλείσιμον διαρκείας κα-
τοκπημάτων κοίί ιέργαστηρίων,
ιάρχόμενον άπό τής 14ης Μ«ρ-
τίου.
δικιοί τού ήανηισυχοόσανιε που
δέν ή&λέποχνε νά Ίριχεται. Κ ι" ά
μα πιά ήςηιμέρωσε καλά, ήτρέ-
κοοί τό 'ττανε στσοί φίλοι
ΙΟΙΥΑΣ ΙΙΡΚΤΩΙΝ, 7- Νέαι έν-
'δείξεις ενεφανίσθησαν είς τόν ό
ρίζοντα περί ιένδεχομέι/ου δια-
λόγου μεταξύ Ούασιγκτων καί
Άνό?, τορλς τερΐματισμάν των έχ
θροτπραιξιών είς τό Βιετνάμ.
θεωιρούνται δέ τόσον σοβα¬
ρώτεραι πάση£ αλιλης κατά τό
ιτο3ρελθόν, ώστε άμέσως έττηρΕ-
άοθη ή τιμή των όιζιών είς τό
Χρηματιστήριον τής Νέας "Υόρ¬
κης. ΆΐΦορμήν είς τό δη,μισορ-
γηθέν 'Κ'λίμα αίίσιοδοξίας έ1δω-
σεν ή ττληιροφορία τής έ^δομα-
διαίας επιθεωρήσεως «ΐΝιούς
ιΓουήκ», δτι ό γερουσαστής
Κέννεντυι κατά την τταραμονήιν
τού, την παρελθούσαν εβδομά¬
δος είς Παρισίους έλαβε έκ μέ-
ρους τοΰ Άνόι, ιμέσω τοΰ γ<*.Μλι κου ύπουργείου των 'Εζωτερι- κών, τάς προτάσεις, τάς σοιβα- ρωιτιέρας μέχρι τοθδε, τπρός ε. ναρξιν εΐίψηνευτικών σανομιλι- ων. ιΚαί ναί μέν ή τοληιροφορία Ιδιεψεύσθη, ό ττρόεδρος Τζόνσον ομως, Ιδωσεν άμέσως εντολήν είς τόν ύφυττουργόν των Εξω¬ τερικών κ. ΚάΙζεμτραχ, δττως μετ ριΐμνήση πρίν σΛ»αντηθή μετά τοϋ κ. ιΚ<έννεντυ, διά νά λάβη (έκ τορότης χειρός πληροφορίας. Ό έ κτφόσωιπος χοΰ Λευικοΰ ΟΙκου κ. Τζώρτζ Κριστιάν, καί τοι ανήγγεΐιλίν ό Ιδιος την συ¬ νάντησιν Κάζεμπσιχ — 'Κέννεν- τυ, έν τούτοις οΰδειμίαν νέαν έν¬ δειξιν ιτοιρέσχϊν ττειρΐ την κατα¬ στάσεως. ΣΑ ΗΠΚΟΝ, 10.— "Η ταχεΐα εΙΙρήνευσΐις είς το-Βιετνάμ (πρός αποσόβησιν τής επεκτάσεως τοΰ πολέμου είς παγκόσμιον ρηΐξ,ιν) αποτελεί τό ικύρ'ον θέ- μα των φροντθδων είς την Ο6ά- σιγκτων, την Μόσχαν, τό Λον¬ δίνον καί τό Βατ κανόν Ό ΐΠοντίφηιξ απηύθυνε νέαν έκκλησιν υπέρ άποκαποστάσε¬ ως τής ε'ιρήνης είς τό Βιετνάμ, άττοστείλας τρία μηνύυ,ατα πρός τόν Πρόεδρον κ. Τζόνσον, τόν αρχηγόν τοΰ κράτους τοθ Νοτίου Βιετνάιμ Βάν Τιέου καί τόν πρόεδρον τοΰ Βορειου Βιετ νάμ Χό Τσί Μίνχ κ>άί ζητών δ1·
πως ή ιέ'κεχειρίσ διά τό ιΝεχν
Σεληνιακόν "Ε'τος, ή όποία ί-
τέθη ηΊδην έν ισχύϊ, αποτελέση
την εύκαιοίαν διά δ απρο-γμα-
τεΰσεις είρήνης
ΕΙίς τό Λονδίνον, ό Ρώσος
τού.
Αύτοι ήξέρανε >καλά τσ) κλε-
ψιές τοΰ γαλάτου, πού 'καν'
ούτος, κάθε νύχτα, κ* ήυποψια-
στήκανε, πώς σ'. Μπουρδελαΐο.
θά τονέ 'παραφυλάξανε καί το¬
νέ 'σκοτώσανε. Κ' ήσκεφτήκανε
πώς τό φόνος θά τό 'χει κάνε
ό Χαράλαμπος κ ι* δχι ό Άνέ-
στος, πού το>ί μέρες έκεϊνες ϋ·
λειπ' άπτό Μπουτζδ. "Οσο για
τό Χρήστο αύτός, παιδί - πρά-
μα, πώς 'θά ν' ήιμποροΰσε νά οη
κώιση χιέρι στόν Άλή, πού "το¬
νε θειρΐΕΐμένος νταης.
Ήπηαν', τό λοιπόν, τότες,
στό καρακόλι (καρακόλ χανε-
ο'ι, τουρκ. — άστυνομικός στα··
θ|αός) τοΰ χωρίου, 'καί τό 'πα-
νι. ΙΕιΐπανε (δμως ικαί την άλή-
θεια, γιά την κλιεψιά τοΰ γαλά
τού, γοατΐς ό Άλής, σά ΤοϋρΙ-
κος, θά ' ή'μποροΰσε νά "χε τό
έλεύτερο νά κλέβη τοΰ κάθε!
Ρωμνιοΰ τα δχει.
Ό κσμισσάριος (διευθυντής
τής 'Αστυναμίας) ήδιάταιξ' εύ¬
τύς δυό τζαντάρμες (χωροφύτ
λακοι) νά πόόν' στό δοσκότοπο,
νά ψάξουνε καί νά δοΰνε.
εύτύς ανΒρωττο στό βοσκότοττο,
νά εΐΐδοττειήσ' τό Χρήστο, πώς
■ήπιάσαν' τό Χαρο/λαμπο. Κι'
αύτός, μολονότι ζ«λισμένος άπ¬
τό ξύλο πού 'φαε, άφήν' τα
-ΐτράβατα ικαί κατε,βαίν' στό χω¬
ριό. Κ«ί, γιά νά σώσ' τόν ώδριε
φό τού, ττά' "σία <ηό καρακόλι κσί λέ' τοΰ κομισσάριου, -ττώς 'έκεΐνος ό ίδιος (Λσκότωσε ΐόν ατιμο κλέΐφτη. Ό κομισσάριος, δμως, δέ τό 'πίστεψε. Τα 'κλει- σε ώστόσο καί τα δυό άϊιρέφια ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑ ΧΡΗΣΙΝ ΙΔΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ Διά διαταγής τής Διοικήσεως τής ΑΤίΕ πρός τα 'Υ-ηοκαταστή- ματο: αυτής, εδόθη έγκρισις δ- τΐως προβούν, κατά την έφετει- νήν περίοδον, είς την χορήγησιν 'δατνείων ττρός τούς Iδιοκτήτα^ τοαντός εΓ5ους γεωργικών μη· χιανημάτων, ήτοι θεριστικών, αύ τοδετικών, έκΐκοκκιστικων, σκα- τττιικών (φρεζών), άντλητικών κιλττ., τοΰς έκμεΐαλλευομίνους αύτά διά τάς ΙΙδ'ας των ανάγ¬ κας, -πρός αντιμετώπισιν των δαπανών Ιέ-τισκευής τούτων κα¬ τά την εποχήν τής εκμεταλλεύ¬ σεως των. Τα χορηγούμενα δά- νεια θά έξικνωνταιι μέχρι τής στή χάίψη, γιά νά ττεράσουν άττ' ^ ιτ,ραγματικής ι&απάνης έπισικευ- τό δικαστήριο. ττολύς 'και,ρός, &σ- ής μέ ανώτατον δρ όν δραιχμών 5.ΙΓ00 κατά μηχάνημα. ϊ^, " . '""'""* '!"''' ^"" "^^ ! 'Κατάβελή συμτΓληρωματικοϋ που ν ιαποδεΐιγτη, πως ό Χαρα- , __ ΠΓ,,.., , , Λ '· ^ ^ τ^μήΐίκατος (ΠΡΙΜ) επί κα—-ών 'λαμττος ήτανε ΰθωος. Μα, >κι' | ^,^,__„-„______%Λ____ 3_.
αμάν ήιβγι' άπτή χάψη, ήβαλ'
τα δυνατά τού, ιμέ τσί γνωριμι-
'Εκεΐ,
τό Χρήστο, πού
ττρωθυατουργός
ήΊβοσκε τα τιιρώβατα. Κ' εύτύς
τονε ΰ,οΐχινέιψανε οτό ξύλο, για
νά μαρτυρήση, τί ξέρει. Μά, αύ
τος τώς ιεί-τε, πώς δέν ήξερΕ τί
ποτις Έ κείνοι ώστόσο τονε 'κά
ν<αν σόοτταστο στό ξύλο, ττού τονέ ιάφήκανε ξερό. Κ' υστερις, ήτρέξανε κ' ήψάξανε στά τρο- γιΐιρω, ττάς τονε βροΰνε τόν 'Α1- λή σκοτωμένο. Τόν τις, τό Ίβρανε τό κορμθ τσ^ ιμίσα σ',ενα χα'ντάκι. "Η- ταν' 'σκ€ΐτασ)μένιο μέ κλοίδιά καί αέ πέτρες. Κ' ΕΪδανε, ττώς εΤχε μοτχιαιριές στά 'λακμά. Τό *σην κώσανε €ύτύς ικαί τό 'φέοαν; 'στό χωριό ,Τό 'ττήανε στό 'καρακόΐλι, κι' ΤΟΚ,Ι,Ο, 9.— Ή ττλήρης 6ιατ κοπή των σχέσεων μεταξύ Ρω- σίοϊς καί Κίνας είναι ζήιημα ή- με,ρών, ώνεκοίινωσεν ενταύθα ή- ΐμιεπίσημος ίαπωνική ττηγή, ή ό ττοχχ προσέθετε, δτι ύπάρχουι ττάλιν τΛηροφορ.αι περί ένισχυ- σετως των κατά μήκος τής Κί¬ β νας σο'βυετικών δυνάμεων. Οί στρατιωτικών τών^ί* ίαπωνικώι; μυστικών ύπηρεσιών πιστ;ύουν δτι είναι άνακιριβίϊς αί πλη>ρο-
φορίαι πΕ,ρί ενισχυσεως των σο-
βιετικών ιμεθοριαικών μονάΐδων
είς τα συνορα τού Σινγκιάγκ
καί κατά ,μήκος τοϋ τΐοταμοΰ
>ύρ, άλλά ότι πρόκειται πε-
προσίφ-ρε την ειρηνικήν μεσο¬
λάβησίν τής Σοδ ετικής
σεως είς τό ττρόβλη-μα τοΰ Βιετ
ναμ ευθύς ώς ήθελον αίί Ήνω-
αένκχι Πολιτειαι παύσουν τούς
βομιβαρΐδισυούς κατά τοΰ Βαρει
ου Βιετνάμ.
Ό Βρεταννός πρω·θυπουιργός
κ. Χάρολντ Ούΐλσων έγνωστο-
ποίησεν έπειγόντως είς τόν Πρό
εδρον Τζόνσον δτι ό μοναδικός
δρος τόν οποίον θέτει ή Σο'βιε-
τική "Ενωσις διά την έναρξιν
προκαταρικτικών συνομιλιών ε¬
πί τής βιετναμικής διαμάχης εί
ναι ό ανευ ιδρων τΕιρματιο-μός
των 'άμΞ,ρικανικών βειμβαρδΐτ
σμών Ιέναντίον τοΰ Βοοιείου Βι-
ετνάμ.
ΜΟΣΧΑ, Π — Μ6τοί σ'ι Κι-
νέΐζοι της πρεσβείας μοϋ φάνη-
καν πιό κίτρ'νοι άπό ποίν> γρα
φεΐ σήμερεν είς την «Πρά6δα>
Ρώσος δημοσιογράφος, έπιτυ-
χών νά ίδη έκ τοΰ πλησ όν τούς
άπό ΙΕΘημέρου Ιέγκλείστους οι-
πλωμάτας τής χώ,ρας τοΰ «,οληχ
τέλλοντος ηλίου». Είς τό Πεκΐ-
νον έξ δλλου. ήρχισαν έφαρμ^
ζόμεναι «φαλετικαί διακρίσεις^.
είς ιδάρος των Ρώσων.
Πολλά κινςζιικά καταστήμα-
τα, έστιατόρια χαί ξενοδαχεΐο·
δέν δέΐχονται Ρώσους ΰ'πηκόους
μερικά μάλιστα £χουν τοποθετή
σει επιγραφάς μέ τάς λέξεις·
«'Εδώ δέν γίνονται δεκτοί οί
σκύλοι καί οί Ρώσοι».
Έν τώ μεταξύ ή σοβιετική
κιΐβέρνησις είς διακοίνωσιν της
έπύδοθεΐσαν χθές είς την κινε-
ζικήν πρεσδείαν, ζη,τεί δπως ικαί
«αί κινεζυκαί αρχαί θέσουν αμέ
ς-ως τέρμα είς τα αύθαϋρετα μέ
τα στριφόμενα εναντίον
της έν Πεκινω σοβετικής πρε¬
σβείας.
»Έάν τουτο δέν πραγματοποι
ηθη Ιέντός τ=0 βραχοτεοου χρο-
νικοΰ δια—ήιματος, ή σοβιειτικη
πλευρά έπικρυλάσσεται τοΰ δι¬
καίω μστος ν ά λάβη δλα τα ά-
ναγκαΐα μ έ τ ο α> προοθέ-
τει άπειλη,τικώς ή έπδοθεΐσα
είς τοϋς Κιτρινους διακοίνωσις,
ή όποία ύπαινίισσεται άντίποινα.
Κοσύγκιν ι ό κσμισσάριος όβμα τό 'δε, ήδι-
άταίξ' εύτύς τσί τζαντάρμες, ινα
τπ5' νά πιάσουνε τό Χαράλα,μ-
πο.
Ό καημένος, ήβρισκού'νταν'
ίκείν' την ώρα στό σπίτι τού.
Δέν είχε καιμιμιάν ίδέα γιά τόι
φόνος ιαύτό. Καί, κοοθώς ήσ·< κου'ντήσανε μέ -τα ζόρι την πόρ τα, μπαίνουνε μέσα, τονέ άρ- -τοΰνε μάνι - μάνι καί τονε παν* ττό κσρακόλι. Ά'τΓτό σπίτι τού, στόλνουνε ες τού κα:1 μέ πασάδες, κ' ήκα- νά ξε'μπλέιξη καί τόν άδρεφό τού άπτή σκα'μπρόζι- κια (δύσκολη) αυτή ύπόθεση. Καί, στό τέλος, ήιδγε κ ι* ό Χρή οτος έλεύτειρος, καί βεβαία 'κι' αύτός άθώος. ΙΚ' έ'τσι, ϋστερις άπτό κάζο (περιπέτεια) έτοΰτο, τα Μπουρ δ.λάκια ιή'ξανα|ρχινέΊψανε πάλι την ικανονικισ: τως ζωή, μέ τό «Μπουρδελέ'κο κατσηρμά». )Οί Τοΰρκοι, ότμαν ήμάθανε, πώς γιά τό ιφόνος αύτό τα δι- καστήρια ήδώκανε δίκιο στσοί Μπουρ&ελαΐοι, τσοί 'χε πιάσει μιά τέτοιια τρομάρα, πού ώς κι' αύτοι οί κολτζήδες, πολλές φο- ρές, ήκάνανε κλειστά τα μάτια, καί τσοί Ιάφήνανε τσοί Μπουιρ· Ιδελαΐοι μέ τα μουλαραλόγατα τως φορτωμένα ιμέ καπνά κα- τσηριμά: νά περνοϋνε άπτά καροοκόγια τως, καιί νά μπαίνουν' ιέλεύτερα μέσ' στή Σμύρνη. Τα «φϋλάκια» τα "λέ- ανε καρακόγια (καρακόλια, ά- πτό τουρκ. καρακόλ χανε - σί = στιρατιωτιικός ή κοίί άστυνο¬ μικός σταθμός). Ό σωστός δρόιαος πού ήπαίρ ναν' οί ιΜπουρδελαΐοι μέ τα μου λαραλόγατά τως, μέ τέγκια κατση ρμα γιά ν' τα κατββάσουνε άπτό Μπουτζά στή Σμύρνη, ή"ταν' ό «Απάνω δρόμος τοΰ Μπουτζά*, όπως τονε 'λέανε αύτόνανε τό αρόιμο. Αύτός ιήτανε πιό μονα- ξ'ε'μένος ο—τόν αλλονε τόν «ίΚά- τω δρ6μο τοΰ Μττουτζά». Ήξεκινούσανε, τό λοιττόν, ά- τίτό 'ΜτΓουτζα, ποίν άτττά ξημε- ρώματα μέ τ' άστρα άκόμης. Ό'μττροστά ήτΓθΧχίννε ύ Χαιρά- λαιμτοος κι' ιό Άνέστος. Ή&ρ- χοο'ντοστ' ΐάττό πύσω τα καιμ- μ·ά δεκαριά ζώ'ντανά (ζά) φορ τωιμένα ιάτττό κάθε τως ττλευρό κι' ώπό 'να τέγ'κι. Καί οτό τέ¬ ό Χοήστος ιμέ τό Βασίλη τό Πασά, τό βαίφτισΐιμιό τοΰ Χά ρόΛαμττου. Αύτοι τ)ταν' τό τσι- ράκι τως, 'άΐθεόίίροιβο κι' όΐπια- στο τοαίλλικαράΐκι. ιΠολλές φορές, ήτταίρνοςνιε μα- μοτΡζί τως κσί τό Τζάνέρσ, ά- σλάνη (Ιάιρσναν, τουρκ. — λεον τάρι, άντιρεΐος) καί φιλότιιμο παλληκάρι, βΐτες πσΐλι τό Στε- φανη τό Μιτουιγιοϋκα καί τόν Τμπραήιμ τό Τουρκοκρητικάκι. ΛΉΜ. Α,ρχΐΓΕΝΗιΣ (Συνεχίίζεται) έσοτερυκής καταναλώσεως έσο δείιας Τ965· Υπό τής Διοικήσε¬ ως της Άγροτικής Τραπέζης ε¬ τέθη ύπ' δψιν των οίκείων Ύττο κοττοχΓτηιμάτων της ττιρόσφατος απόφασις τού Υπουργικου Συυ βουΐλίου διά της οποίας ένεκ,ρί- θη ή μέσω της Τραπέζης κατα- 6ο!λή είς τούς καττνοτοαρτίνω- /θύς συμπληρωμοπικοΰ τιμήμα- τος (τίρΐμ) επί των πωληθέντων καττνών των έσωτερικής κατα¬ ναλώσεως 'έσεόείας 1ι965, είς -ποσοστόν 5,2% έττί τής έ-πιτευ- χθείσης ιταρ' έ'κάστου κοπτνοπα ραγωγοϋ μέσης σταιθμικής τι¬ μή ς Ιέττί των καπνών τού. Σχετ>
κώς εδόθησαν οδηγίαι πρός τα
Υτοοΐκατ'αΐστηιματα των 'τιφορι-
ών ιΚαττνοΰ, της συντάξεως των
σιχετικών ικαταστάσεων πληρω-
μής κο:ί την τσΐχυτέραν καταΐβο-
λήν τοΰ ιτρΐιμ είς τοΰς δικοαού-
χους καττνοτοαραγ'ωγούς.
'Ε,νισχυσις ύιτό τής Α ΤΈ γε-
ωργοβιοτεχνών ασχολουμένων
μέ τήν^ εξόρυξιν άκατεργάσ-ων
μθίριμάρων: Ή Διοίκησις τής 'Α
γΐροτΐ'κής Τραττέ/ζης είς διατα¬
γήν της πρός τάς οίκείας Τεχνι¬
κάς "ΕπΓοθεωρήσεις της, άνα'φέ-
ρεται είς τό γιεγονός δτι ιμετα-
ξύ τοΰ άγιροτικοΰ ττληΐθοσιμοϋ
τής χώρας ιύπάίριχουν δμάδες ώ
γ(ροτών, οί ύποΐοι παραλλήλως
μέ την γεωργίαν άσχολοΰνται
καί ιμέ βιοτεχνι/κάς έργασίσις
ττ,ρός συμττλήρωσιν τοΰ άνετταρ-
κοΰς «ιΐσϋδήματός των, ώς είναι
οιί λατόμοι, οί όποΐοι άσχολοΰν¬
ται μέ την εξόρυξιν καί πρώτην
έιτεΐ,εργαισίαν των πολυτίμων
δ ά την εθνικήν μαις οίκονομίαν
μσρμάρων, καί τονθζει 8τι ή
Ι ράιτεζαι, 'έν τη έπιθυμια της ό¬
πως συμβάλη είς την καλλιτέ¬
ραν άξιοττοίησιν τοΰ έθνικοΰ
τςύτου πλούτου 'καί ιάπαλλάΐξη
τούς λατόμοϋς άττά την ·ίταρε.μ^
βολήν ιξένων πρός τάς εργασί¬
ας των ιτροσώπων, προήλθεν είς
την απόφασιν διτως ενισχύση
τούτους, είτε καθ' όμάδας είτε
ώς γεωργικούς βιοτεχνικούς
Συνεταιρισμούς (ε.1ς τούς όττοί
ούς είναι σκόπιμον νά όργιςτνω-
θοΰν οθτοι), διά μεσ&π,ροθέ-
σιμων δανείων διά την τψομήθει
αν των άπαραιτήΓΓων συγχρονι-
σμένων μηχανημάτων πρός εξό¬
ρυξιν των άκατιεργάστων διιαιφό
ρων τύτεών μαρμάρων καί κα-
τεργασίαν τούτων είς τεμάχΐα
δυνάαενα νά μεταφερθώσιν είς
έργοστάσιαι πρός -περαιτέρω κα
ικ'οαθώς καί διά 9>ρα-
χυητροθέοΐμων δανείων διά την
αντιμετώπισιν <5ομεσων άναγικών των πρός αποφυγήν 6εβιασμ€- νης διαθέσεως των μαρμάρων. ιΐΐρος τόν σκοπόν τούτον, ή Διοίκησις της ΑΤΕ ε&ωσεν έν- ταλάς ττ,ρός τούς Δασολόγους τής Τραπέζης δπως, έν συνερ- μετ των λοιτϊών Περιφε- ρειακών Ύπηρεσιών της, &σινουν είς την εξέτασιν σχετι¬ κών αΐτημάτων έν&υαφερομένων άγροτών καί μεριμνοΰν διά τήι Ιικανοποίησιν αυτών. ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΕ ΔΓ ΕΠΙΣΚΕΥΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΝ ΑΛΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΡΙΖΟΑΛΩΝΙΠΙΚΩΝ ΕΣΟΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Τρίτη 8 Φεβρουαρισο 1967 ΊΕ-πιί Ιδώδεκα συνεχιεϊς ώρας διήρκεσε τό 'συγικληθέν χθές ΣυΙμδούλιον ΣτέμματΓος διά τό Κιοπτριαικόν. Καιί ιμετά την λήξιν τού, άνεγνώοΐθη άιτό τόν κ. Πα- ραισκευότΓθυλον τό ακόλουθον ανακοινωθέν, τό οποίον συνετά γη άττό κοινοΰ ιμέ τούς κ.κ. τγο- λιτικούς ΐάρ'χηγούς, συμφωνθΰντ τος καί τοΰ Άρχιεπισκάτοου Μα 'καρθου: «Οί μετασχόντες τοΰ Σομβου λ[ου τοΰ Στέιμιματος έξήταισαν τό 'Κυπριακόν ιζή>τηιμα έξ ολων
αύτοΰ των ττλεορών κοοί κατέλη
ξαν είς όιμόφωνον γνώμην ώς
τορός τόν περαιτέρω ιχειρισιμόν
τοΰ έθνικοΰ θέιματος».
Ό κ. Πρόεβρος τής
σετως απαντών έν 'συνεΐχείια είς
ερώτησιν των άντιττροσώπων
τοΰ Τύπου εδήλωσεν, δτι δ έλ-
ληνοτουιρκικός διάλογος θά συ¬
νεχισθή έιτί ιύιττουιργικοΰ έπιττέ-
Ιδου.
Έν 6φει της προσεχούς άλω-
νιιστικής ττεριόδου των σιτηρών
κα:ί λοιττών τΐροΐιόντων, εδόθη¬
σαν ύ*ΐΓΟ τής Διοικήσεως τής Α.
Τ.ιΕ. ιόοηγίαι πρός τα κατά τό-
πους Ύποκαταιστήματα αυτής,
διά την χορήγησιν, είς την κα
τάλΐληλον Ιέποχήν, (άναλόγων δκ
νείων πρός τούς ιδιοκτήτας (>-
δ ώτας ή Συνεταιρισμούς) όλω
νιοτϋκών συγ'κροτημάτων καί Οε
ριζοοΐλωνιστικών μη>χανών, τότ
σον ι&ι' ένδειχαμένας έπισκΞυάς
τούτων δοον καί διά την αντι¬
μετώπισιν των δαττανών λειτου ο
γίας των.
ιΔιεθνεϊς Έμπορικα'ί 'Εκΐθέ-
σεις ΐτους 1967: Έν δψει τής
•επισήμου συμμετοχής τής Ελ¬
είς τάς διοργανουμένας
κατά τό £τος 1967 έαρινας Διε-
ιθνεΐς Έκΐθέσεις είς Τρίττολιν -
Λιβύης ώπό 28)2—30)3)67, είς
Μόναχον (Βιοτεχνική) άπο 9*—
19)3)11967, είς Φλωρεντίαν (Χει
ροτεχν.'κή) άττό 24)4—9)5)67
κοτί είς Λειψίιαν άπό 5—14)3)67
ή Διθ'ίκησις της Άγροτικής
Τραπέζης ιέδωσεν εντολήν ττρός
τάς άρμοδίοος ΠεριφερεΛκάς 'Υ
•τηρε,σΐας της ιδπως, έν συνεργα
σ α μετά των οίκείων Διευίσύν1·
σεων Γεωργίας, ένημερώσουν
ςτχετικώς τάς ένδΐιαφερομένας
παραγωιγικάς Σον)ρικάς Όρ-
γανώσεις της ττεριοχης των καί
δεηθήσουν ταύτας κατά τό δυ¬
νατόν διά την συμμετοχήν των
είς τάς έν λόγω Έκθέσεις.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΑΓΟΡΑΣ Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΑΓ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ
(Σιυνέχεια εκ τής 4ης οελίδος)
τοΰ μεγαλυτέρου -τολιτικοΰ τής
νεωτέρας Ελλάδος διά την προ
γυ.ατοττοί'ηισιν τοΰ δποίου τόσον
έμόχβησε καί τόσους κινδυνους
ττροσωπικούς διέτρ&ξε, άπό
τούς Οδιους τούς άντιπάλους
τού, οί όττοΐοι ,κατ' επανάληψιν
όπτεπειράθησοτν νά τόν δολοφο-
νήσουν κατά τρόττον άνανδρον
καΐ όπτάνθρωπον, μ αν φοράν δ
ταν £φερε είς τόν σάκκον τού ύ-
πογεγραμμένην την συνθήκην
των Σεβρών, ή όττοία έπραγμα-
τοττο.ει τίλήρως την εθνικήν έ-
νότητα καί έδηιμιοόργει την "Βλ.
λάδα των πέντε θαλασσών καί
των δύο ΉτοεΙρων καί την ΰλ-
λην, δταν ήγωνίζετο νά την ά-
νορθώση έκ των έρειπίων είς
τα όττοΐα αύτοΙ οί ίδιοι την κα-
τέρριψαν μέ την άνικανότητά
των ιτέραν δέ αυτών διά νά Ικα
νοτΓοιήσουν τό ττάθος των κατ'
αύτοΰ καί διά νά μή δημιουργή
θη είς την Μικράν "Ασίαν Βε-
ιζελικόν ορμητήριον, πρός κα-
τάλυσιν τού 'καθεστώτος των
"Αθηνών, άφ' ενός άτίιμασιαν
την Έιλλάδα καΐ άφ' ετέρου έ-
ςερριζωσαν δύο όλόκληρα έ-
κατοιμμύρια ΊΕλλήνων άπό τάς
ττροαιωνίους ιέστίας των. Διατί
έν τοιαύτη περιτττώσει ό Βενιζέ
λος νά μην έπιστευευν δτι δι-
κα.ως έτιμωρήιθησαν ο'. έκτελε-
οθέντες μετανοεμβ,ριανοί
νήτες καί νά μην έπρεπε νά τι-
μω,ρηθοΰν Ιέκ νέου, εάν ήτο δυ¬
νατόν νά άνοχπη,θοΰν;
|Καί δέν νομίζομεν δτι καί σή
μερον, μετά 45 ιχρόνια άπό τό-
τε θά υπάρχη έστω καί £νας τι
ιμιος καχ δίκαιος "Ελληνας, ό
οποίος θά ?χη διαιφορετική γνώ
μη άπό την έκφρασθεΐσαν τυχόν
άπό τό Βενιζέλο. Εϊπαμε ώς
τόσο πώς ό Βενιζέλος δυσκολευ
όιμαστε νά πιστέψου·με ττώς εΐ-
ττε δσα τοΰ δάζοον στό στό,μα,
ιγκχ τού ί
τούς μακαρίτες κι' αύτό,
γιατί ό Βενιζέλος δέν ήτανε ϊ-
νας οίοσδήποτΕ. κοινάς όίνβρω-
ιτος μά ή'τανε Ινας μεγάλος καί
ΤΓανέΊξυττνος πολιτικάς καί ή ττο
λιτική οκοπιμάτητα δέν θά τοΰ
έπέτρεπε ποτέ νά £κίφρασΙθή έ'¬
τσι γιά τούς ρτεθαμένους ττιά
άντιπάλους τού, τή στιγιμή μά-
λ'στα κατά την όποιαν ό Τδιος
ώ~ό τοΰ βήιματος της Βουλής
ττοβραδέχβηικε τίς εθθϋνες τού1
γιά τόν έβνΐ'κό διχασμό καί ζή-
τηοε νά ριχτή στή λήΐθη τό πα-
ρζλΌόν για τό ονμ-φέρον
ΙΕΙς 6γγραιφον τού Διευθυν¬
τού τού έν Μονάχφ Γροίφιείου
τής Άγροτΐ'κής Τραπέζης πρός
την Δισίκησιν αυτής, παρέχον-
ται στοιχεία κλπ. πληροφορίαι
σχετικώς μέ την κίνησιν καί τάς
συνθήκας αγοραίς έστοεριίδοιει-
δών είς Δυτ. Γερμανίαν, την πό ι
οτιικήτν των κατάοτασιν κοΛ το
επίπεδον των τιμών χονδρικής
πωλήσεως των, καί διατυΤΓθΰν-
ται προβλέΊψεις διά την άττορρό-
φησιν των έσττεριδοειδών ύττο
τής Γερμανΐ'κής Άγοράς κατά
την ιάμέσως προσέχη περίοδον
Ή Διοίκησις τής ΑΊ Ε £αω*σεν
όΐδηιγίιας ττιρός τάς Περιφ&ρεια-
κάς'Υπηρεσίας της δπως ένημε¬
ρώσουν σχετικώς τάς ένδιοοφε-
ροιμένας Συνεταιρικάς Όρ*γ<χ- νώσεις καί τούς Ιδιώτας ζ ωγεΐς τής περιφερείας των. Συγκέντρωσις φασιόλων «α» τα «ύτής, »¥δωισεν εντολήν ς ιίδοΐΓθΐήσουν τούς ένδιαφεραμέ. νους παραγωγοΰς μέσω των οί <ε(ιων Προέδιρων Κοινοτήτων καιί Συνεταιρισμών, Ινα έττισ- ττεύοουν την παράδοσιν τυχόν τλεονασμάτων της ανωτέρω πά οαγωγής των. Παράδοσις Ό3διαΙθέτ»ν ύττολοί- πων είς Κρατικήν Συγκέντρωι- σιν: Πρός τα ύττθ'καταστήματα τής Άγροτικής Τραπέζης εκοι νοττοιήθη ιάποψασις τοϋ ικ. 'Υ- ττουργοΰ Γεωργίας διά της ό- ττοίας ιέγκρίνεται δτΐως, είς τάς διενειργουμένας συγκεντρώσεις τώιν ττλεονασμάτων τής παραγω γής κριθη ς, αραβοσίτου -καί ό- ρΰζης Μτους 1ΐ966, παροίδοθοΰν καί τα είς χείρας τής ΚΥΑΕΠ καΊ των έντολοδόχων ταύτης Ένώσεων ΙΡεωργικών Συνεται- ρισιμών ύπάρχοντα άδιάθετα 6- χωρας. της (Συνεχ(ζετσι) ΠΟΣΟΣΤΟΝ 98% ΥΠΈΡ ΔΗΜΟΤΙ'ΚΌΠΟΐΗΣΕΩΣ 'ΚΑΙ 0ΛΙΙΓ0ΙΝ ΧΙΙΟΥΜΟΡ... Ύττό τοΰ Δήμου Άιθηναιων ώί- νεκοινώβησαν τα τελικά άττοτε- λέισματα τής σΐφύγιμοιμετιρήισεως τής Κοινης ιΓνώμης διά τό θέμα τής δηιμοτικοττοιήσεως των συγ- κοινωνιών. Συμφωνα μέ αύτό;, οί ψηιφϋσαντες άνήλθον είς 31Β. όρύζης έσοΐδείας 1Β66: Δι' άπο ττόιλοιπα σπόρων κριθής, ύβρι- φάσεως τοΰ κ. Ύτΐ:υργοΰ Γεωο ' δίων ιοιραίβοσίτσο .καί όρύζης έκ γίας παρετάθη μέχρι τής 3Πης ' της σποροδιαθέσεως τοϋ ίίτου- Ίανουαρίου 1667 ή τυοοθεσιμΐα 1Θ66, τα όποΐα κρίνονται άκα- τταρα:δάσεως φασιόλων καί όρ>!;
ζης εσοδείας 1ι966 είς την διε-
νεργοομένην συγκέντρωσιν. "Η
Άγΐροτική Τραπέζα διά
νης της πρός τα ιΰττοκαταστήμα
£36. Ό, σώτών άπήντησοτν ΝΑΙ
τοίχ»3έντιες δηλαΐδή υπέρ τής δη-
μοτικοποιήσεως, οί 310 994, ή¬
τοι ποσοστόν 98%, καί ΟΧΙ 1.
838, δηλαδή ποσοστόν 0,58%.
Εύρέτ>ησαν, έξ αλλου 1.420 λευ
κά καί 2.433 άκυρα. Τα ότΛορα
ΤΓερΐΘλάμδθΛΌν διαφόρους ώς ε¬
πί τό πλείστον άκατονομάίϊτουτ-,
φροχτεις. Μεταξύ των μελώυ τη< Έτητροττης κατο3μετρΓ'|/ι-ως ί· γεννήΐθη τό έρώτημα — ώς ανε¬ κοινώθη — 2πώς εας τόσον ττιί μαντικός άρυθμός 'Αθηνα.ων, εύ ρήκε τόν χρόνον νά οεύξη τάς χιουμοριστικάς διιαθέσεις τού». τάλληλο: διά σποοάν. _Ι>ΑιΛΐΕΞ,1 Σ ,
ΤΙΗιΣ ικ. ΝΙΚΟΛΑ-Ι ΙΔΟΎ
ΔΙιΑ "ΠΟΝ κ. Χ. ΣΟΛΟ-
ΜΩ'ΝΙιΔΗιΝ
ιΚατά την πρώτην φάσιν, άττό
της 1Ί ΤΓ.μ. μέχρι τής 2.30 μ^ΐ-,
τής συσκέψεως ιμετέσχον 6 Βοτ
σθλεύς, ιό Πρωθυ-ουργός κοτι οί
ττολιτΐικσΐ άρχη'γοί κ.ικ. Γ. Πα-
τοανδρέου, ΙΠ. ΚανΕλλόττουλος,
Στ. ΣτεφοαοιτοΛος, Σττ. Μαρ-
κεζίνης, Ήιλίσς Τσιριιμώκος, ό
νυν ύπτουργός Έιξωτερικών κ.
ΟΙκονό,μου - Γκουρας καί ό τέ¬
ως ύττουογός των Εξωτερικών
χ. Τούμικχς.
Έν άρχη, ιάφοΰ ό προεΐδρεό-
ων Βασιλεύς Ιέκήρυξε την έ"ναρ·
ξιν της συζηαήοεως καί καθώ¬
ρισε διά συντόΐμου είσηγήσεως
τόν σκοπόν τής συγκλήσεως, ό
ναύαριχος Τούιμττας εξέθεσε διά
μοοκρών την πορείαν κοΛ τάς φά
σεις τοΰ έλληνοτουρκικοΰ Βια-
λόγου καί τάς τουρκικάς άπό-
ψεις, ώς προέ'κυψαν άττό τάς
σϋζητήισεις, πού είχεν είς τό Πά
ρίσι τόν Δεκέιμ6ριον μέ τόν
Τοΰρκον ύΐΐτουργόν των Εξωτε¬
ρικών κ. Τσαγλαγιανγκίλ. Ή
ΜικΙθεσις τοΰ ικ. Τού,μτοα ιήτο Ιδι-
αιτέροχ; μα,κροσκελής, διότι οδ-
τος έττεξετάΐθη ικαί είς διάφορα
αλλο: θέιματα, ιάν&ξάρτητα τοΰ
Κυτοριακοΰ, ιμέ τα 'όποΐα ήσχο-
λήθη δτε ήτο ύττουργός των Ε¬
ξωτερικών.
Έν συν&χεία, εξέθεσε την ση¬
μερινήν κατάστασιν τοΰ Κυττρια
κου, άπό διττλωματικής καί ττο-|
λιτικής τολευράς, ό σηιμιερινός
ύτηουιργός των ^Ειξιωιτερικών ικ.
ΟΙΪκονόιμου - 'Γκούρας Καί έττη-
κολούθηοεν ή ανάπτυξις της
στρατιωτυκής τολευράς τοΰ τορο-
βλήμοπος άπό τόν αρχηγόν τοΰ
ΠΕΙΕΘΑ κ. Τσολάκαν.
|ΕΙίς την Ιδευητέραν φάσιν, ή ό-
ήρχισε την 2.30 μ.ιμ. μέ
την προσέλευσιν τοΰ 'Αρχιεπι-
σκόπου Μοοκαρίουκαί τοΰ ύ-
ΐΐοαργοΰ των Έξωίτε,ρικών τής
Κύπρου κ. Κυϊττριανοΰ, διεξήΐχβη
ιμοακρά καΐ λεπτοιμερής συζήτη¬
σις επί !θΊλων των πλευοώ-ν, πο¬
λιτικών 'καί στρατιωτικών, τοΰ
Κυπριακσΰ ττρο'βλήιματος.
ΛΕτττοιμέρειαι επί τώι/ συζηρ
ταθέντων δέν Ιέγνώσθηισαν, διότ
οί μετασχόντιες τοΰ Σ υμβουλίου
άνέ'λκιίβον την δέ'σιμευσιν νά διοο-
τηρήσουν τό άπόρρητον των δια
μειφΐθέντων. Άλλα, ώς πληρο-
φαρούμεθα, έπιί τοΰ θέματιος τής
συνεχίσεως τοΰ έλληνο - τουιρκι
κου διαλογου -δέν ύπήοξεν έξ
άρχής όμοφωνία, τουλάχιστον
ώς πρός τάς προοπτικάς τού.
Άπό κυπριακής πλ,ευράς, Ιδίως,
διετυπώθησοον ίέπιφυάξεις, έάν|
θά πρέπει νά απολεσθή καί άλ-
λος χρόνος είς μίαν διοΐδικαισί-
σν, ή όποία δ>έν θά οδηγήση ειΐς
άποτέίλεσΐμα.
Τάς έπιΐφΆάΙξεις της Κυπρια-
κής ήγεσίας ώπεδέ,χθησοτν καί
τίνες έκ των πολιτικών ήγετών,
άλλό: ϋπεστηρίχθη 'δτι 6 διάλο¬
γος πρέπει νά, συνεχισθή,
αλλων λόγων, ικαί διότι πρέπει
νά 'δαθή απάντησις είς την Τουρ
κίαν ιέπί ωρισμένων θειμάτων,
τα όποΐα ετέθησαν κατά τάς με
-χρι τοΰ Δεκειμ'βιρίου διαπραγμα
τευισεις.
ιΠληροφορούμεθα, έπίσης, δτι
διμόφωνος ήτο ή άποψις δτι ό
διάλογος πρέπει νά έχη ώς βά-
τήν "Ενωσιν χωρίς έδαΐφικά κοΛ
κυριαρχΐκά άνταλλάγματα
πρός τοϋς Τουρκοκυπρίους.
ώς πρός τα μέ|χρι τούδε *τγότε-
λέιοιματα καΐ ώς τηρός την σκο·
πυμότητα καίί τάς προοπτικώς
τής συνεχίισεώς των — ύ
τό ικύριον θέιμα, ιέπί τοΰ
έξέΐθεσαν τάς άητάψΐεις των καί
οί ύ—ευΐθύνως χιειρισθέντες ή έγ
κρίναντες τάς ιμέχρι τοϋδε δια.
πραΐγιματιεύσεις όίρχτνγοί της
ΕΡΙΕ, τοΰ ΦΙΛΗιΚ ικαί των Προ-
οδευτΐ'κών, ώς ικαΐ ό άρχηγός
της ιΕ:Κ. κ. Γ. Παπανδρέου, 6
Άιρχι&π&οικοπος (Μοοκάριος καΐ
ό πιρωθυπουργος κ. Παρασκεο
όπουλος.
ΙΜετά βε'&αιότητος, παντ^
δύνοααι νά τοροειξοφληθη δτι γε
νυκή ήτο ή αντίδρασις είς τάς
αξιώσεις της Τουρκίας διά την
παρσχήν έδαφικών ικαί. ·ηολιτ£ΐ
αικών άντάλλατνΐμάτων είς την
Κύπρον. Καί ώσφαλώς
θά υπεστήριζε δτι δύνοενται νά
διεξαιχθοΰν διαπραΐγιματεύσεις
μέ την Τουρικίαν Ιέπί τη βάσει
των προβαλλομένων πεισμόνως,
ακό]μη καΐ τώρα, αξιώσεών
της.
ΙΑλλά, πέραν τοϋ θέΐμοττος
τοΰ διοτλάγου είναι βέβαιον βτι
σ,ηκζητήθη.σαν ικαί αί άλλαι 6υ-
ναταί διαΐδυκασίαι πρός έξεύοε.
σιν λύσεως τοϋ προβλήμοπος,
Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 1967
1Ο Άρχηγός της Ενώσεως
Κέντρου κ. Τ. Παπανδρέου ιπρο·
έβη χθές την εσπέραν είς τάς
άικολούθους Ιδηλώσεις:
Ι^Με,ρίς τοϋ Τύπου της Δβξιας
κοίί των αποστατών έπιχειρεΐ
διαστροφήν των θέοεων, τάς 6-
ποίο:ς ύπεστήριΐξα είς τό Συμ¬
βούλιον τού Στέμματος. Δέν δύ
ναμαι, δυστυιχώς, νά δώσω ιτλή
ρεις ιΟΓΓταντήισεις, διότι δεσμεύο
μαι απο τό άπόρρητον των σο
νομιλιων. θά δώσω ομως έκει-
νας τάς όττταντήοιεις, αιΐ όποΐ«ι
νομίΐζω δτι μοθ είναι ουναταί,
ΟΡΩΤΟΝ. Έδηίλώσοομεν, δτι
δέν δεχόμεθα νά δοθούν έδαφι-
κά ανταλλάγμιατα είς τούς
Τουρκους. 'ΚσΛ. παρετηρήθη μω
ρως, ιδτι αύτό σηιμαίνει, δτι δε¬
χόμεθα νά οοθοϋν είς ΛλΙλο,χ;
Άιλλ' εΐίς ποΐους ώλλους; Ου¬
δείς άλλος, έκτός των Τούρκων
ζητεί έδαφΐικά ιόνΓαλλάγματοί.
(ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Άπό ιμίαν Κυ-
πριακήν (εφημερίδα απεδόθη είς
εμέ ή πρότοίσις, δπως δοθή είς
την Κύπρον βάσις τοΰ ΝίΑΤΟ.
Παρέπεμψα την Κυπριακήν έ-
φημε'ρίδαίεΐς τόν Αρχιεπίσκο¬
πον Μακάριον, είς τόν οποίον
πρόσκειται δ*ά νά ιμαθη την ώ-
λήΐθειαν.
ΤΡΊΤΟΝ. "Ειγραφη, δτι ικατα
τάς συζητήισεις τοΰ
Τό εσπέρας τής παρελθούσης
ΤριΤης ιέ-ττ,ραΓ/ματοπο.ήθη εις
την ιαΛΙΘουσοΛ' τοΰ <Ποΐ(οναοσεΰ» ή προαγγελθείσα διάλεξις τής κ. Νυκολαΐδου διά την μέχρι σή ιμερον πνευματικήν εργασίαν τοΰ συνεργάτου ιαας κ. Χρ. Σο- λοιμωνίδη Ή 'έκλεκτή όμιλήΤιρια Ιπί μίαν καί ήμίσεΐιαν ώραν συ- νιΕκίνηισε μέχρι δακρύων τό πο- λ^τιληΐθέστατεν άκροοοτήριο καί τόν τιιμώμενον ιάναφερθεΐοα ιδί¬ ως είς ό.ν«μνήισεις άπο την άλη ομόνηιτον /Σιμύρνην. Τετάρτη 8 Φε6ρουαρ[ου ιΔζυτέρα 6 Φεβρουαριου 1|9θ7 "Αποφασίσηκης σηιμασίας διά τό Κοπριαικόν θεωρείται τό ου- νελΒόν σήμερον (10.30 π.μ.) Συμβουλιον 'Στέμιματος, παρά παρά τό γεγονός δτι θα #γινε απλώς ιάνταλλαγή άπόψεων χαί δέν επρόκειτο νά ληφθούν ά|ττο- φάσεις. Είναι βέβαιον δτι ή συζήτη¬ σις εκάλυψαν όλάκιλη,ρον τό Κυπρ.ακόν πρόδληιμα, όπως πά ρουσιόζεται σήιμερον ιμετά τάς μακράς, καί μέχρις ώιρας άτε- λεσφορήτους, έλληνοτουρκι- ικας δ.απραγματεώσεις καί τα 'δτϋμιουργηΐθέντα ζητήιματα είς τάς σχέσεις ΊΑΙΘηνών καΐ Λευκώ σιας, άλλά καί 'έντός τής Κό¬ πρου. ιΕΙναι έπ.σης, βέβαιον δτι αί βιαπραγματεύσ:ις ιμέ την Το-ιρ κίαν υπό ενιαίον μορφήν — τοΰ Στέμματος ύπηρξα ένδοτι- κώτερος από άλλοτε. Ψεύδος! Ύπηρζα ιμονοτόνως, συνεπής πρός την γραμμήν, την οποίον άνέκαθεν είχον χαράξει καί την όποιαν είχον έφαρμοσει κα:ί ώς Κυβέρνησις. ΠΈΤιΑΡΤΟΝ. Έγ,ράφη δτι ιδέν προοϊ&ιώρΐ'σα άπό ποίον Βοοίλήν ποέπει νά έγκοιθη ένδε- χομένη λήψις Ιόνΐτοφάσεως έττ'ι τοΰ Κυπριακοΰ. θά ήμην ευτυ¬ χή ς, εάν ή έθνιική λύσις, την ό¬ ποιαν έπιδιώχομεν, έπήρχετο τό σον συντόμως, ώστε νά εγκριθή κα] από την σημερινήν ΒονΛήν θά ήτο τουτο καί εΐδος έξαγνι- σμοΰ διά τάς πολλάς αμαρτίαις της... Δυστυχως δέν προβλέιηε- ται. Κατ' ανάγκην ή άπόφοκης ΐμπίπτει χρονΐ'κως είς την νέαν λαοπρόΐβλητον 'Κυβέρνησιν ««Α την νέαν Βουλήν. ΠΙΕΜΠΤΌΙΝ. Άνεγρόΐφη, 6^ τό Συμ'βούλιον άπένειμεν ε&ση- μόν είς τόν κ. Τοΰμπαν διά τόν μέχρι τοθδε 'χειρισμόν τοΰ θέ- μοπος. "Απολύτως άνακριβές Έτηρήθησαν, Εύτυχώς, 6 νογραφημένχχ πρακτικά, νά 'μή είναι δυν<ϊτη παραποίηκ σις. Έγώ, μάλιστα, επί πλέον, κατέΊθεσο: καΐ ίγτΐραφον ής Ε¬ ωμα διά την πολιτικήν της νώσεως Κέντρου επί τοΰ £θνι- κοϋ θέματος. Λυποθμαι, διότι έχρειάσθη νά προβώ είς αύτάς τάς δηλώσεις· ΊΑλλ" ιεΐχον, 'δυστυχώς, κατοοστη ώναπόφευκοι. Κα!ί διά νά συμτοεράινω: Έπιθυμώ νά δηλώσω, δτι^ χω πλήρη συνείδησιν τής νης μου ώς Ηγέτου της λης πλεισιΐΐτίφΐας των Καί ένεργώ πάντοτε υπό τό κρατος τής σΐ-<νει'οήσεως της ευθυνής. Αύτό συμβαίνετι καί είς τόν εσωτερικόν άνένδο- τον ιάγιώνα υπέρ της άληθους Δημοκρατίας, είς τόν οποίον &μ πνέο,μαι άπό αΤσθη'μα κσΑ ϋΐ· στεως καΐ ευθυνής. ΚοΛ συιμ**" νει έπϋσης καΐ είς την εσωτερι¬ κήν μας πολιτικήν, την ελληνι¬ κήν έξωτεοικήν πολιτικήν της "Ενώσεως 'Κέντρου. "Έχω πλήρη επϋγνωσιν τής Φι σιμότητος τοΰ έθνικοΰ Ψ και τήιματος, ή ύποια, όυστυχων δέν είναι γενικώς συνειδητή· Κ αί υπό τό κράτος τού αίοβή' ματος αυτής τής ίστορΐ'κής εύ· καθορίΐζω την εθνικήν γραιμμήν ^ης Ενώσεως Κέν¬ τρου»,