195961

οθήκην
'"'·Ηράκλειον Κρήτης 2
ΓΕΟΒΗΑΤΙΟΝ
Ι ΝΤΕΗΝΑΤΙΟΝΑΙ.Κ
ΛΕΟΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝΛ1Λ
ΠΕ'ΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒ_ΟΜΑηΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ····ο· ····«···········■·
Ι ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
Υπό Συν)ρχου έ.ά. Δ. Α. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ
"Οιλα τα άστικα κόμιματα τής
χώροτς δΐακηιρΰττουν μετα ~ερυ
σε.ακ; έναανής δτι αί ένοΐΐ'λοι δυ
νάαΐ ς τής χώρ^ις άνήκο^ν είς
τό Έθνος.
ΑΛ το αυται διακηρύξας εύ-
ιθίοικοον πλήρη Ιάνταπόκριαιν ί-ίς
την συνείδησιν 'κώί την πίστιν ό-
κν των ιΐιθνοιπρεπως ακ€πτοιμέ-
ων έλλήνων.
ΐΔυ;-ϋχώς 'δμως '&ίς την ιιρσγ
μςχτικ6τη.τ<χ περάσηρΕΪτοα δτ. Μ- κα-στον ττ:λιτικόν κΔμιμχ ,μέ ιόν 'έτταοούαενον ΐ5ικό/ τού τρόπον προστα'θεΐ τε,χνηέντως καΊ μετα ττά|3η,ς ιμ·ε'θιο6υκόΐτη'τος νά διει "· - ι5ύστ] εΐίς τας ένόιτΛθ'υς δυι άμε ς μέ αντικειμενικόν σκοπόν νά ίγ κολττωιθίί ιδσον τό θυΤνατόν πεοιο σότι=ρα 'μόνιιμα στελέχη, δι' ϊδι- 6 |Ο|1 μόν ι μοί άξιωματικιθί, ώς ελληνες τοολίται, μ-ετέχουν είς τήν άσκησιν των πολιτικών δ. καιωιμάτων των, δσον άφορα καί μόνον την χρήσιν τοϋ Βικαι- ώματος τής ψήφου. Τό δικαίωιμα τουτο στερρώς συνδεδεμένον μέ τάς Ιάναφαιρε- τους τιοιλιτιικάς ΤΓειτο<ιθή'σειις των, ποσώς ιέπηιρεάζει τούτους είς τήν άοκησιν τοΰ στρατιωτικόν κα&ήκοντός των, δοθέντος δτι τήν διακρίνο^σαν αύτιθϊς προσω- πικότητα κοσιιΐΈΪ ή ανωτέρα άν- τίιληψ'ς υποχρεώσεων των πρός τό "Έι3Λ>ς.
ΐΚαί ένφ τα μόνιιμα οτ ΐλέχη
είναι ποοσηλωμένα είς τόν υψη¬
λόν προορισμόν των, τιελοΰντ^
μακράν πάσης πΌλιτικής άναμί-
ξίώς των ή τοολιτΐ'κολογίας, ίμ-
Φανγίζονται είς τό ήρί,μον καί
πειθθ3ρχΓ;ιμένον -περ'&άλλον τ
ο+Ι τοολιτικΰί παράγοντες, ο'. ό-
ποΐοι ιέν τγ) 'έπ^διώξει των, δ
πως έξασφαλίσου,ν τήν άνάδει-
ξίν των, ώς άντιπροσώπων είς
τό 'Κοινιαδοάλιςν, τοροοιεγγΐιζου".
έττιδΐΗξίως τούτοις μέ ττραφ'ανή
σκοπόν την ιύπέρ σύτών ή τοΰ
Κάμ,ματός των ιέττι,ρροήν των
ΊΗ τοιοτύτη συιστηματική ττίε-
οις των πολιτικών άρδρον όση-
μέραι δημιουιργιεΐ πλοκάμους ττο
λιτικής ύφής είς τό στρά'τιευι.ια
μέ έττακόιλε<.ι9ο·ν την άνατα,ρα - 'χήν καΊ την διάσπασιν τής οονο Χής τού. Καθ" ήιμας ή εΰγιενής όόμιΐλιλα (Συνέχεια είς την 4ην σβλΐδσ) ΑΠΟ ΣΚΟΠΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙ ΑΣ, ΤΕΧΝ,ΗΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΛΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕΣ ΤΟ ΒίϊΜί ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΐ ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝ&Ν ΜΟΡΦΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΠΑΙΑΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΝΙΣΗΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΠΝ Ό μεγάιλοις '8·μως κοινωνικάς ιμετοτρρυθμιιστής δέν ήΰυχά,'ζπ. "ΗΘε.λε ριζικώτερη κοοί γενικώ- τερη θε,ραιπεία των κοινωνικωσ ττιλη/γών. 'ΚοΑ ικάπτοτε ιτροιθά^λΕ'. τό παράδειγμα δύο· φιανταιστι- Ικών ττολιτειών. Ή μιά μονάχα ■άττό ττλοιυσίους !κοοί ή β:λλη μο. νόχα άπό φιτωιχούς. Καί έρωτά: «ιΠαιά ποΐλιτείο: θά ήταν αΰτάρ- κης καί δέν θά εΐχε άνάγκη ά- ιτό την άλΐλη ;» Καί όντΐαΐντδ;. «Ά σφαλώς ή πολιτεία των διοπαλα,ο'τόίν, Ιδιώτι ©ά αν διλοι, δέν θά ύιτήιθχιε έκμετάλ καί θά άντιμΐετώτπΐζαν ίίλες τίς ανάγκες το<υς. Ένώ οιΐ τολσύσιοι δέν θά μιτοοροΰσαν νά θερατοεύσουν τίς χειρωνοτκτικές τουις άνάιγικες. Καί συμτπεραίνει: —'"Ωστε ιφανε,ρό είναι, ιτώς δέν μποριεΐ νά ιύπάρχη πολιιεία ιχωρίς τοϋς 'βιοποΰλαιστές, τούς πτωχούς, |κ<χιί συνεττώς πρέπει καί οί τίλούσιοι νά συνειοψέ- ■ρουν δ,τι τούς ταΘρισσεύει γιά την άνακοθφισι των 0:5·:λ^ων τους, διχι ιμονώχα άπό ιά&ελφική άγάπη, ,άλλά καί άττό κοινωνι- κή άνάγκη» (ιΕ.Π. (Λ, 292). ΐΚαί προχώρει ό Χρυσώστοαος σέ μιά γενναία πρότασηι: —Ύ-τηοιλογ'ίζω — εΐτπΐν — δτ. οί ΐΐ,λούοιιοί ιαας είναι τό δέικα- τον τοθ ττλη0υοιμοϋ τής Άντ,ό- χειας ικαί οί άπεροι Μνα άλλο 5-έκ'ατοιν. Τα 8)ι1Ο συτ,=πώς 0ά άποτελοΰσαν τόν μέσον άοτικήν ιμας πληθυσιαόν. "Αν ήθελαν ο>ί
ιτΐλούσιοί ιμας καί οί μέοοι α¬
στοί νά μοιράσουν μεταξύ τους
τούς άττόιρους, φρονώ, δπ μάιλις
50 ή τό ττολύ 100 άτομα &ά εί¬
χον Μνα άπορο νά' ττεριθάλπαυΓ'.
Κ ι" 5αως — καταλήγει υέ τι-
κρί« — ένώ ύττάρχουν τόσο πολ
Ο κ, ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
Όμίλία τοΰ συνεργάτου μας
κ. ΣΤ. ΜΙΚΟΛΑΓΔΗ, βουλευτοθ
λοί, πού μποροϋν νά τρέφουν
τούς πε'νασμένους, ·ττΌλλοί κοι-
αοΰνται πιεινασμένοι, γιατί ύ-
πάριχουιν οί άοττ,λαχινοι καί οί
ά·ττ:άβρωποι». (ΙΕ.Π. 6β, 6310).
ΙΑιλλ' ή άπακάλαψη των κοι-
νωνικών τού ττεττοιθήσεων όλό-
κληρη Μγινε άπό τόν Άρχιιεττι-
σκοττΐικόν θρόνον Κων)ττόλεως.
'Έικεΐ κα.τΙ_ΐ)(€. την κορυψ'ι τή>,
Έκκληισίας. Τό κήρυΐγμόο τού εί
χε έκλεκτότ,ερο κσί άπαιτητικώ
τερον ακροατήριον. Άντίικ(ρυΐζεν
6.μως άπό τό ΰψος τοθ θρόνου
ϊνα θέαμα πρθικληιτικοΰ ττλού-
τοο — τή λάμψη της πορφύρας,
τοΰ ·χρυσοΰ καί των άδα,μάντων
καί τα πένθιιμα πρό'σιωατα των
διοτταιλαιστών κα'ι τα κουρέλια
των πτωχών, κα'ί τό πνεΰιμα τοο
— Ιθάλασσα τρικυιμισμένη, ικαί ή
γλώσσα τού ροιμιφια α φλογιερή.
Θέμα τού: οί Ά'γάπες οί άΊΓθ-
στολικές. Έριμηνεύει τιΐν πιερι-
'κοπή. Καί μέ κάπθΛ δειλία
προχώρει στήν ρητορική έιφαο.
ιμαγή. Καί λιέγει:
—"Ας ιύποΙ&έσω,με, 6τι όντρ-
γράφαμε τό παράδειγμα αϋτό
των πιρώτων χριστιανών, δτι 'έ-
φερνοτν ττολλοί ή δλοι τα περι >
σεύιματά τους γιά την συντήρη.
ση των άπόρον...
ΙΔέιν εΐχε τε.λειόσει τήν ψρά-
ση τού, κ' έ>ας ψίθορος, κ' ίί-
(Συνέχεια είς τήν 4ην σελίδα)
Τοΰ συνεργάτου
έκ προηγουιμένου)
"Αρχιζαν τα ιχαμ'όιγελα, οί -πό.
νηρές ματυές, τα δρωτιικά τσα-
Κίοιματα καί τα λυγίσματα, τα
α άναιφωνητά, γε-
συιγικίνηση: «Πετράκη,σέ
■ραρακαλώ λιγο λάδι...» Ό Πέ-
τ'ρος όλαΐδδς μοίραιζιε •μα'ζί μέ τό
ιλοΐδάκι τού καί τίς ματιές, γε-
μάτες οιωτίηλές ΐϋποσχέισεις. Μά
'&έν 'ελεγιε νά σταματήσει κά-
ττοο ή μσΤΓΐά τού...
Τα δειλινά, τίς μυστικές ώρες
6τοον άτιλωναν σιγά - σιγά τα
σικοτάιδ.α κ' οί ψυιχ-ές ξανοίγον-
ταν στά πλατή νοσταλγικά, κυ-
νηΎώντας τ* άπιιαστα καί τα ά-
α, ιό Πιέτρος ό λαδάς κα
στή σοφίιτα τού, Ιτοαιρνε
τό ο£»τι τού, κι' έΊΐαιιζε τταιθία-
σιμέινα. 'Όλα τα τραγοάδια τού
'μιλοΰσαν γιά τα δμιορφα κορί-
τσιια.
Τέτοιες ώρες ιάκρι/βώς συνο-
'ϊταντιόντοη' κ' οί λυγερές στά
,<εΐφ·αλιάδρυσα ικι" άγκαλιάζον- ταν καί φιλιούνταν συναμιεταξύ Τους καί ιμιλοΰσαν γιά τόν Πε- τιρο τό λαδά καί τΓθθθΜτλάντα- ζαν άπό τα τραγούδια τού. Γέ- μαζαν αί στάμνες φλ'ύαιρο νε,ρό, ιχά ιάδειαζαν τα φυλλοκάρδια "τνΐ'χτά άναστενάγιματα. Τότε θιζονταν οί κοττειλλες σέ βαθειά συλλογή κι' Ιττλαθαν τα δνειρά τους. Κι' δταν ξεχιειλιιζετά ·κα- ΐ/άτι άττό νερό κ' οί Ιδιες άπό δνειρα, συνέρχονταν προ'μαγμέ νιες, άριταζαν τίς στάμνες μας κ. ΧΑΡΗ ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΥ κίθοκούλωνοίν ιζηλόφθονα τα 6- νειρά τοος ικοίί ττήιγαιιναΐν νά τα ζήσουν καί νά τα ιχαιροΰν στόν ϋπνο τους. Τόν τελευταΐο ικαιρόν τόν Πό- τρο τό λοοδά τόν εσερναν ΟΛη. συιχίες. "Ισως γιατΐ τα χρόνια ήταν δύσκοιλα καί στένευαν εί δοιυλιεώς, ΐσως γκχτί περί|μιεν'ε κάποιο θάιμα πού &έν έρ'χόνταν, ίσως 'γιατί τόν ικαλοΰσε ή αΐφω- νη έττυκληιση της μοίρας τού, φόρτωνε τό γαιδουράκι τού λά- δια κια! χανόταν ,μέρες όλόκλη- ρες στίς πιέιρα χώρες ικαί τα χω ριά. "Έκεΐ, σ' ίίνα ζεχασμένο χω¬ ρ ιό, ικοντά στό Άξάρι, σέ μιά άπό,μκρη γευτονιά, σ' Ινα στε- νοσόικακο, £·νκχ άνοιιξιιάτικο ήλι- άλουστο πρω·-νό, έτος Χριστοϋ 111508, €γινε τό θοςμα. Στό τΐέιρασμά τού δουδάθη- καν ξάφνιου τ' άργαλειά, στα- μάτησαν οί ιχτύττοι άπό τό >κο-
πάνιοιμα των (χαλιών, πάίψανε
τ τραγούδια. 'Άνοκξιε ενα πα-
ράθυρο ιβιαοτυκά. Καί άσιτρα-
ψε ιή ττίλάση. Φεγγοβόλητη ή κο-
ρασιά. Ό ΐΠετρος έτρειμε... πέ-
σανε τα δράμια καταγής κοΐί
σικορπίισθηκαν. 'Λναταράχθηικαν
τα σωθικά τού. "Εσδηνε... "Ο-
τοτν συινηλθε καί ξανακοίταιξΕ
τό παράθυρο, Ιέκείνη εΐχε χαθεΐ.
Ξαναττΐΐέρασε τό 6ράδυ 'μά 'έικεί-
νη δέ ιφάνηικιε. Ξαναγιάριισιε. Πιά-
λι δέν τήν εΈ&ε. "Ολα ίΐσαν κα¬
ί Συνέχεια είς τήν 4ην σελίδα)
Τοθ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. ΣΧ>ΛΟΜΟ!»~Δ_
Γ' των ίερωμιένων τοΰ Γένους. Άφ*
δτου σίγησοη' τα σήμαντρα της
"Αγιας Σοφίας, ΰλοι αί κληιρι-
Κ'άί τοΰ σκ,λαδωμένου "Ειθνους
£ν«σαν τίς καρΐδιιές των, σ' ενα
άδιάσπαστο ικρϊκο, τήν πίστη
γιά τό Χριστό καί τήν άγόπτη
γιά τήιν ΙΠατρόδα. Στό 6<Λμό των δυό αυτών ίδανικών ττροτ- φ&ραν 'καί 7τ,ροσ<ρέ.ρουν, πάντο:, τίς μεγαλύτβρες θυιοίες. "Άπό τούς άρχοντες τής ΊΕκ- κληισίας, ιμέ τίς χρυοΐς μίττρ^ς 'ΚαΙί τα βαρύτιιμα ιέγκόίλπια, ώς τόν ττιό φτωχό καί ταπτιεινό Ιε- ,ρέα μέ τό ξειδαιμιμένο ράσο, 'έ- τουμοι πάντα 'δλοι, γιά τόν Έθνι κό Γαλγοθα. Στίς λετγβωνες των ιφιλογισιμένων ράοων πού κρατοΰν Λσ&εοιτη τή φλόγα τής (Συνέιχ&ια είς τήν 4ψ σίλίΒα) Στά ^'5'711. μ=τά την καταναυ- τσυ τοι,Ίρ.κ.'κοϋ στολου στιϊ Νιαύπακτο ιοτγ' τούς Ένε- το°ζ κα· Ί'στιανούς, ό Ιιτίσκο- '^θ'ζ Έπ·ιιδαύρου Μα'καριος ύψώ- ν£' τή αη,μαια τής ΊΕπαναοπα.- σ-ως. Τό Λπολευ^ερωτικό κίνη- ^ λοια8ών-3ΐ, τύ>ρα, διαστάσε'ς
-απώνεται στήν Άττική, στή
Βοιω,τίσ, στή Μακ·εβον(κχ, ΐάκό-
^ καί1 <"« νη.σιά τοΰ Αΐίγαίου. 'Αλλ·ά κι ιή έπανώσταση αυτή θά Χει ^ ^ α τ0ΧΠ ^"ζ κι Ο<1 προηγοάμενες. Σέ 80 χιλ. άνέ χονται τα θύματα τής τουιρκ.- κής θηιριωδίας ΟΊ Τοϋρκοι ^ιφά^ ζουν τόν Ιέττ. Μακάριο καΐ ζων- τανσύς καϊνιε τούς ΜηΓΓροπολΐ- τες Πατρών καιί θεσσαιλονίκης. Αυτή είναι ή μοϊρα ττάνται Γεγογότα καί ΣχδΑια Η ΙΝιΕιΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ. ΐΕΙίς τόσχιετικόν σχολιόν αας τής -αιρελθούαηις έδδο·μά)δο·ς προεί&λέψαμεν την άνοΐδον είς την εξουσίαν τής Δειξιάς. Δέν χριειόΊζεται νά εΐνοοι κανεΓις σο- φός 'διά νά αντιληφθή κατά τί¬ να τρόπον θά ιέιμπΐΒδώση ή Κυ^ ©έΐρίνη ςτις την τάξιν, ή 'ότοοΐα ο¬ σάκις 'διαοαλεύεται, διασαΐλεύε- ται άπό τα ίξαιλλα δργανά ττ|ς ΠΕΡΙ ΕΥΝΟΥΧΩΝ ΙΕΐίς την σουλτανί κήν αν ύπήρχε ιμία μικρή τάξις, ή έπιιλεγο,μένη των ειόνούχων κα! τοορ'Κϋοτί «χαντού,μηδΞς» των ό- ττσίων ά,τοοστολή ΐταν (ή προφΰ- Ιλαΐξΐς των πιαΑλακίδων τοΰ Σου'λ.τάνοο, ώπό τα •αοαηρά 'βιλϋμιματα των Ιίν τοίς άνακτό- ροις εργαζομένων. "Οιμως έπι£ΐ δή καί αιότοΐ πού έττιτηροθσαν τίς παλλακιδες, ήσαν άν'θρωποι ιμέ νεθρα, τότε 'δέν θιιμαμαι ά- τοό ποίον ιΣσαΥτάνσν, ύτίεχ,ριεώ- 'θηοαν &ίς τόν εύνου;χι.σμόν. Ό ^ύνουχιΐσ,μός αύτός δυιστυ χώς γιά την Εποχήν μ3Γ, ΙΙ^ιοιρ- μόΐζετοοι, δχι πλέον, διά την ά- γνότητα των παλλσ,,<Ίδων, Φλλά τΐολιτικών ανδρών ιμαις, ττρ:σειρ χομένων έικοοισίωις είς την έ'γχ=ί ρησιΐν αυτήν. Καιί τό ττιρά> ,',ι -χ
είναι τραμε,ρόν. Διότι, εί λεγό-
μειοι «χςχνούμηιΓ'ες» "ών γοΆ-
τανικώ'ν αύλών, επί τέλο'υς 5έν
έΐβλατττταν τό σύνολον, Ιένώ ενας
εύνουχυσ,μένος ιταλιΤιΚΟς, όπωσ-
δήιποτε ιθά προξενήση κα<κό είς τό έίθνος. Καί τώρα τί δέον γιενέαθσ . Ό έλλην ικός λαός, πού ιΐερ - μένει μέ ΐάγωνΐαιν επί σειράν *- των την καλυιτέ-ρευ/σιν της ζωής τού καί την δημιουργίαν μιάς γενεάς ιάπηλλαι·>ιμ:νης αττό τό
ιμικράδιον της ύποτελείας, 6λέ-
πιει μία θλιΐδερή κατάστασι χω¬
ρίς τέ'λος ιέιξ αΐίτίας κακών πο-
λιτι,κών ιή'γετών. Πώς νά άη-
γνωρ'σω χαρθοιματα εΐΐς τόν τιο
λιτικόν έΐίΐεϊνον, τκιύ ένώ τό
τορωΐ τόν Ιβλέτοω Δηιμοκράτην,
τό ιμεατ;,'αί.οι έτερόΐδειξον και
τοειρ'ί λύχνων άφιάς, φαινοστατην1
Πως νά έρεάδχιμαι, επί ά"νΙ3ρώ
πων, εί όττοΐθ! ττΞρ'ι,ί,ε'νςχν επί σει
ράν έτών νά πιάσσυν τό κόλττο
δτπωις στό χρηματιστήριο, ένθυ.
λακώνοντ£ς έκατομμΰρια δρα-
χμών έντός .είκοσι τβσσάρων ώ-
Μέ διλως ίιδιαιτέραν ίκοΛοποί
ηΐσυν ·πΐληιροΐφορούιμΐ£θα, δτι ό Ι-
πίιλ'εικτος συνεργάτης τμας χ.
Χρ. Σολοΐμωΐνίδης διωρίσθη Γε-
νικός ιΓραιμιματειύς τοθ Ύπουρ-
γείοο Παιδείας καί θρησκευμά-
των — θέσιν εΐίς την όιτο'αν 'ί·
■ς^χΐΕ, πΌ:,λ.αιΟΌερον, μσιχράν δσον
εύδάκΐιμον καΊ ατΓο'δοτικήν προ-
ϋπηιρε'σίαν. Ή Ιεπιτυχής έ·πινο-
γή, τι,μώσα ττιερΐισοότιερον την
ιΚυιδέρνησΐιν, παρά τόν διακε-
διαναούμιενον, λο'γο-
καΐ συγγραφιέα (σιμυο-
νααοΐγράΦον) — ιέκτός τής — ροη
γουμένηις τΐολιτικής στοβιοθιοο-
μ άς τού, Ιένέχει ευρύτερον αη-
αιασθαν, λόιγω τής ιμικρα^ιθίΓι-
κής τού 'καταγωτγής.
ρών; Καί λέγω: δταν ό καυ-
γάς γίινετιαι γιά τό τηάπ.λ'χιμ'ϊ,
θά ιάνοίθέσω την υπόθεσιν μο
στίς γυναΐκες, £π>ειδή αύτές δεί
Ιδιατρέχουν τόν κίνδυνον εύνο ;
χοοιμοΰ! Δέν θέλω νά έπεκτιαΒά
Ιένιθι,ΐμοΰμενος τό ρητόν: θοΰ
Κύιριε φυιλακήν τώ στάια'ί
μου! Αιότά σή,μερον τοειρί εύν
χων, ΐάναριμόστου θέματος ητρόις
την οΟκ:γενειακήν μου άγωγήν.
ΓΡ. ΧΑιΡΜΗΣ
17ον
ιΣτάς 5 ιΔιεκιειμδρίου ό Στρα
τηγός Σ κόιμττυ, άπηιώ3ηνε την
παρακάτ» προκήιρυιξη στόν ΊΕιλτ
ληνικό Λαό:
«Τήιν Ιη,ν Δεκειμ&ρίου 1944 ά-
πηύθυνα ιιαήνυμα, ζηιών την συν
δρο,μήν σας ε,ίς τήν Εκπλήρωσιν
τοΰ ιείριγου μου, σαφώς καθορί-
ζων τήν στάσιν ιμου ώς πρός
την τρομοκρατίαν, τήν 6[αν καί
τήν ΐφωνασικίαν.
ιΜετ' έμπισ'τοσύνης ανέμενον
δτι ή έκκλησις μου, θά ετύγ¬
χανεν τής όλοψύχου ύποστηρί-
ξ&ως των Ιέλευθέρως σκεπτοιμέ.
νων 1Ελλήνων.
ΙΛυποΰμαι Ιδιότι τουτο ιδέν συ-
νέΐβη.
μΜιερΐκά στοι,χεΐα μεικκψηιφίας
έξεΐδήλωσαν πρόθεσιν νά
τα γενικώτερα συμ-
φιέροντα τής Ελλάδος καί νά
προκαλέσουν εί δυνατόν
τΐε,ρικήν διαιμάχην. Ώς Ιέκ τού -
τού (ή Έλληνική Κυ&έρνησυς ή-
ναγικάσθη νά θέση είς Ισχύν τάν
υφιστάμεναι στρατιωτικόν 'Νό -
μόν είς τάς Αθήνας κο3ί τόν Πει
ραια ουιμφώνως ττρός τό Ελλη¬
νικόν Σ υνταγιμα.
ΙΕπαναλαμΐβάνω δτι, ιμ«ζί μ έ
την μεγάλην πλειονότητα των
ΙΕλλήνων, βΰρίσκθιμαι στίαθερώς
τταρά τό τθλευιρόν τής Συντοογΐμα
τικής Κυδερνήσιεος καί θά 6οη
θήοω ταύτην ,μέ δλα τα δυνατά
μέσα τα όττοία διαίθέτω καί μέ¬
χρις δτου τό Ελληνικόν Κρά-
τος δυνηθή νά αττοκατασταθη
μέ νόιμιμιον "Ενοιτλον Δύνοίμην,
ϋτοό τάς διαταγάς τού και Εχινη
θσϋν νά διενερ,γηθαΰν έλεύΐθεραι
εκλογαί».
|Στάς 7 Δεκεμβριού ό κ. Γ.
Πατταν<δρέου εδέχθη τούς άντα- ιτοκ,ριτάς των ξένων έφηιμερίδων στούς όιτοίουις £Ϊ-π?ε τα παρακά Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΗΦΩΝΙΑ Κ Α Ι Αί ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡ1ΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙ? τω: «ΐΓνωιρίζω μέ π6σην συιμτΐιόίθΡ ι αν —αρακολου®£ΐτε τούς αγώ¬ νας καί τάς περιττετιείας της χώ ροος ιμου. Χαίρω τήιν ίΣϋμμαχι- ΑΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ Είς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον» ή μελέζη τοϋ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ «Ό Γεώργιος Δ αμπάκης καί οί έπτά άστέρες τής άποκαλύψεως. 1·7ον Έσχηιμόττισα την δεΐδαιότητα 5- πγι ό προσιφυγικός κάσμος δέν ΐμέ άτγαττά απλώς ώΐλλά πι 3τεύ εί είς εμέ. Μέ ίμπιστεύεται Ϊσως περισσό'τερο άπό τούς ιάνΐθρώττους τής ιδιαιτέρας τού ιτατρίι&ος διά τουτο θά ιμου ήτο Ιέκτάκτως όΐδυνηρόν νά ΐδω διαρρηιγνιοαμένους Γτούς δεοιμούς οί όποΐοι μέ συν&έουν ,μέ αυτόν. ΐΚΰ,ριοι ιδουλευταί, ιδλος ό κό σιμες γνωιρθζει πόσον στενο'ί εΐ- να« οί δΕσμο'ί οί ότοοΐοι μέ συ^- δέσυν μέ τόν -προσφυγικόν κό - σιμον. ΓνωρίΙζετε 6Η&αίως την στενότητα των Ι&ε'αιμών οί όττοϊ- οί μέ συνδέουν μέ ίνα μέ'γα μέρος τοΰ Κρητικού λαοϋ, έικε! νού Ιδίως ιό οποίος Ίχει ύτοερ- 6ή τήν αέσην ηλικίαν. Έττί 10 ετηρίΐδας μακράς, μέ ,μ-ρικούς ιμάλιστα ιμιισόν αίώνα, δζη'σα μα ζΰ των υπό τάς πλέον ταροβχώ δεις τοΞι,οΐ'στάσ'εις. Καί ένναιεϊτε δτι αιότά έσφυρηίλάτηισαν 6ε- σΐμούς πραγματικώς άρριατ/εΐς. ' Λοιπόν, δσόικις Ιηλθον είς έτί'05- ι <ρήν μέ τόν προαιφογικό κόσμον κατά τάς εκλογάς καί την τελευταίαν μετάβασιν ε!ίς την Δυτικήν θράκην καί την Μακεδονίαν, είχον πλήρη την βεβαιότητα δτι ο'. άνϋρω - τποι αύτοι δέιν ιμέ άγα-ττοΰν ά - ττλώς, ιάλλά π^στ&υουν ε.ίς εμέ, μέ Ιέμπιστεύονται ΐσως ττερισι^ό- τερον άπό τούς άνΐθρώττους ττ|ς ιδιαιτέρας των πατρίδος. Οί άν θρωποι αύτοι καί οταν £λειτΐα έ'γ'ώ, ικατά τό διάστημα αϋτό κατά τό όοτοΐον νομύζω δτι 2γι νκχν δύο ιέκλογαί, οί ανθιρωποι αύτοι, τταρ' ιδλην την άπόφο33ίν μσυ δπως ιμή έπιστρέψω είς την •πολιτικήν ζωήν, γνωρθζετε δλοι οί μεταβάντες τότε διά νά ζη- τήσε'τε την ψήΐφον Των, ττώς έκά στοτε σάς ύτοοδιέιχιοντοι μ έ την εκδήλωσιν τής έιμπιστοσύνης πρός τόν Βενιζέλον. Τό νά χά- σω την ψήφον των ικύριοι, ΐ>£.^
θά είχε καί ττολύ μεγάλην σην
μαισίαν δι' |έμέ. ιΔέν ©ά· ήτο ή
πιρώτη ^φορά ττοΰ ιθά κατηρδχό-
μην τής Ιάρχής διά νά μείνω π ι
στός είς τάς αρχάς μου·, ώλλά
τό νά ίδω διαρρηγνυθιμένους
τούς Ιδείμούς οί ότοοΐοι μέ συν¬
δέουν μέ αύτούς, τουτο θά ήΤο
δι' ιέ,μέ, έκτά,κτως όδ'υνηρόν. ιΚαί
δέν έδίστοοσα νά άντιμετωπίισω
την οδύνην αυτήν καΐ είς τάς
παραμονάς των ΓερουισιαστιΙκών
έκιλογών καί σήιμιειρον, δτιε ικαί
τίάλιν άνέκυψεν τό ζήτηιμα. Αύ-
τό σηιμαίνει δτι εΐμαι βαθε'ά
•πιεττεισιμένος δτι Ιέάν ή τοολιτική
τής ΐΐροοιφυγοικατιτιλείας επε¬
κράτει καί εάν δέν έτιερματίζε
το αποίξ ιδία παντός τό ζήτηιμα
τής λεγομένης όλοικλη,ρωτικής
άτοαζηιμιιώοιειως, ιό τόπος θά ώθεΐ
το εΙΙς κατιαστροΐφήν, ιδτι έν μέ¬
σω των νέΐων ιέιμφυλίων σπιαρα.
γιμών, εΐίς οΰς θά παίρεσΰρετο
ή ΙΕλλάς ιή οιίΐκονομυκή άνασυγ
κρότησις θά 'έχρεωκόταει, δλη δέ
ή θαυμασία ττροσπάβεια την δ·
-οίαν καται&άλιλει ό Έλληνιικός
λαός διά νά δηιμιουργήιστ) μίαν
'καΛλιτέραν αύριον, θά άπέΙ&αι-
νν ΙέΙττί ματαίω. ι
Πέραν των άνθληφΐθΐεισιων ύττο-
χρεώσεων τού ποσοΰ των αν¬
ταλλαξίμων, νέα άνταλλσΐξ'-
μα δέν ττρόκειται νά έκδο-
Θοον.
'Μοΰ 'Ξδηλώθη κύρυοι Ιέξωδί -
κως, δτι δέν ήτο έπιτέλους <αί άνάγκη νά ιδοθοϋν όλοκληιρωτι- Σι,ινιέχεια είς την 6ην σιελιόος κήν Κοινήν γνώμην ιτ&ρί τής οη μερυνης έν Ελλάδι καταστάσε¬ ως. «Καθ" όσον άφορά τήν ιστο¬ ρίαν της διαφωνιας, ·παρακαλώ νά λάβετιε γνώσιν τοΰ διαγγέλ ματος τό οποίον άττηυ'θύναμεν την παιρελ'3ούσαν ΚυρΛχκή,ν, 3 Δ&ζίκε,μιδρχυ πρός τόν Έιλληνικο Λαόν. θά -ΐαττιστώαετε τό ιτλή θος των ΰτιοχωρήσεωιν ΙειΙς τάς ό ιτοίνχς προίΐδηιμεν, δια νά ι'ικανο- ττοιήισωαεν 'Καί τταρ^λόγθ'υς ά- κό'μη άξιώοεις τής ΊΑκρα-ς Ά- ρυστεράς, πρός δ ατήρήσιν τής έθνικής ιένότητας. «ΙΕίς μίαν ,μόνον ύτοοχώρησον δέν ήΐδυινάιμε'θα νά ττροΐβώιμί Είς την 6ιατήρήσιν των άνταρ- τικών δυνάιμεων, ή άττοστράτευι- σις των όΐτοϋων είχεν ορισθή διά τήν 1 καί 10 Δεκεΐμ&ρίου. «Γράφεται συ,χνά είς τόν Συμ ιμθχικόν τύττον, δτι α'. άνταρτι - καί δυνάμεις είναι δημιουργήιο.α δηιμοκρατικόν καί δτι πρέπει ιά διατηιρήσωμεν ώς εγγύησιν των λα'κών έλιευθειρΐ'ών. Αιί άνταρτι. (Συνέχεκχ είς τήν 4ην σελίδα) '^ΙΙΙΙΙΙΙΗΙΒΙΙΙΙτΙττΜΙΙΗΙΙΙΙίΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΗΙΙΗΙΙΙηΙΙΙΗΙΗΙΙΙΗΙΟΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΗι'ΒΙΙΙΜ καΐ ©χι άπό τόν φιλήσυχον καί ναμσταγή δηιμοκιραιτικόν κόσμον κατ υπό -ποίον κλΐμα θά ΒυεΙξα- γάγτ) τάς εκλογάς, άν τάς διε- άγη Ιέντός των πρΰθιεισμΐ'ων τάς οποίας 'ΚθΘώ,ρκσεν ό Άνώ- τατος "Αρχων καί άν έιτιίβά- λουν τάς άττόψεις των έν τυρο- κειμιένω είς τόν κ. Πρόιεδιρον τής Κυβερνήσεως οί «οικληροί*. Έκιεΐνο τό οποίον δυνάμεθα νά ιηρο&λέψσυ,με ά~ό τοΰδε, εί¬ ναι δτι τό ιμόνον ώποτέΐλιεσμα τό ότοοΐον θά προκύψη άπό τα τυ*- χόν καταττιεστυκά μέτιρα τα ό- ποΐα θά λάδη ιή ΐΚυΐδέρνηςης διά νά ττεριθρίστι τάς λαϊκάς ελευ¬ θερίας θά είναι νά χαλϋ&δω'θτί άκάμη τοεριισσότερον ή θέλησις τοΰ Λαοΰ διά τή,ν διαφύλωξ'ν των δηιμοκρατικών τού Ιέλευ|9ε- ριών Καΐ ιί>ΐτως &Ιναι γνωστόν
κα!ί είς τόν κ. Καν£ιλλόπουλο·ν
ό οποίος γνωρίΐζει {στο,ρίαν, εί¬
ναι δτι ό λαός, παρ' όλας τάς
καταπιέσιεις ε!ίς τάς οποίας τόν
ΰπιΰβάλουν αί άντιδραστικαί δυ
νάμεις, ειίς τό τιέΊλος έξέ,ρχεται
ΠιΑΙΝΤΟΤίΕ νικητής. Καί ό Έλ-
ληνικός ιΛαός, δστις κιοοτά τήν
τελευταίαν δυετίαν τόσον έδιεινο-
τυάθησιε καί τόσον έξηυίτελύσθη,
θά συτν—'ρίιψτι την ιάντθδρασιν μέ
την ΊΗιράκλειον, τήν άκαταιμά-
χητον καιί άκατανίικηιτον δώνα-
μίντου. ·
Ό κ. ΚανελλότΓουλος έν τού¬
τοις, 5στις δέν άγνοεΐ μόνο τήν
ιστορίαν, άλλά !κα|θ' ήιμάς Βεν
στερεϊται καί σωφροσύνης, άς
τα λάΐδτ) ύπ' όψιν τού δλα αύτά
καί άς επιβληθή &1ς τούς σκίλη-
ρούς συνεργάτας τού, διά νά
,μή τταρασύρτι ιμετά τής Χώρας
καί τό κόιμ'μα τοΰ ότιοίου πιροΐ-
σταται, είς τόν όριιστικόιν άφα-
νισμόν.
ΟΙ ΑΐΝΔΡΙιΑιΝΤΙΕιΣ ΤΗΣ ΝΕ¬
ΑΙ Σ ΣΜΥΡΙΝΐΗιΣ.
Είς την Νέαν Σμύρνην ιτρό-
κειται νά στηθτϊ ό άνδριάς τοϋ
τεΐλευταίου αΰτοκ,ράτορος τοΰ
Βυιζαντίου ΚωνσταντιίΙνου τοΰ
Παλαιολόγον
Τό θέμα αύτό, .μάς άπηιθΐχό-
ληαε καί άιλλοτε.
Ό Κωνσταντίνος ό Παλαιο-
λόγος ένεισάρκωνε τήν μβγάλην
ιδέαν ή όττοία δέν ήτο μόνον ί-
δατνικόν των μικιρασιατών άλ¬
λά ολοκλήρου τοΰ Γένσυς. Κ αί
καΐθ' ήιμάς ή Ιδέα αυτή δέν έ'.
τοαυισε ποτέ νά θερμαίντ) τάς
καρδίας δλων των 'Ελλήη/ων, οί
τίνες δέν έπαυσαν νά πΊθτεύουν
ε'Ις την τηρόρρήσιν «3τι: «ττάλι
μέ χρόνια μέ 'καιρούς ιτάΐλι δι-
κά μας θαναι». Καιί δέν Είναι
δυνατόν τααρά νά έπαλη'θεύση
κάποτε ή ρήοις αυτή, είτε καη
τόπιν πολειμικής ενεργείας (κα-
νείς δεν ξέρει τοΰ καιροΰ τα γυ^
ΕΚΘΕΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΕΓΗΝ "ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ,,
Ι
16
(Καρύτση 3, Αθήναι)
Απριλίου - 7 Μαΐου 1967
= Βιβλία έπιστημονικά καί λογοτεχνικά άναφερόμενα είς
~ τόν Μικρασιατικόν Ελληνισμόν "Εργα Μικρασιατ&ν Συγ-
= γραφέων. Παλαιαί έκδόοεις Σμύρνης
= ΤΩραι λειτουργίας εκθέσεως
1 Καθ" εκάστην 1Θ-13 καί 17—21
ΔΙΑΛΕΞΙΣ Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ
= "Επί τή εύκαιρία τής "Εκθέσεως τοθ ΜικρασιοτικοΟ Βι-
Ξ βλίου ή «"Ενωοις Σμυρναίων» όργβνώνει διάλεξιν είς τήν
ϋ αίθουσαν τήι, Άρχαιολο>ικής 'Εταιρειας την Δευτέραν 17
= Απριλίου και Λραν 7,30 μ.μ.
| Όμιλητής : Ό κ. ΝΙΚΟΣ ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Ξ θέμα : «Μικρασιατικές Σπουδές»
;ΐΓΐΙΙΙΙ>ΙΙΠΙΙΙΙΙ11τΙΙΙ1ΗνΙΙΙ1ΙΗΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ0τΗΜε«ε^^

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΝΝΑΣ
Ή Κοοβεντούλα μας
'ΠήΊδησα λοιττόν στό ττρώτο τα
ιξι πού ττέρασε φε άγοντας άιτό
την συγκεντρώση τής νεολαίαν
τοΰ κόμματός μας, την ττερο}-
σμενη Κυριακή καί ντουιγροΰ
γιά τό ππίτι.
Σ' 8λο τό δράμο σΐκε'τττάμου
να ιτοιά ιδυκαιοΐλογι;» θατ εΰρι-
3Ί«τ γιά τόν αντρα ΐμου, ττού ώς
ιέ'κείνη την ωρα τόν εΤχισ; νηιστι-
κό τόν αμοιρο.
Τα σκέφτηικα ε"τσι, τα σκεπτη
ικα άλλοις, μά δέν κατέιβαζα
τίττοτα τό ΐξιερό μου. Ή θέση
μου τ)τανε Ιδύσκολη. ΒέΊβαια τού
εΤ,χα ίττ) ττώς θά ττήγα να σέ μ1 ά
συγικέτρωση, μά τοΰ 'εΐχα υπο¬
σχεθή ττιώς τό πολύ ατάς δώδε-
κα θά: ηΊ-ΐουνα πίαω. Κι' όρί-
στε, •πλη.σιά'ζει τέσσοορες ικι' 'ί-
άργήισαΐνε νά δρθουνε τα ικορί
τ σία καί ιτώς γι' αΰτό &ργηαα
Τίς ήξερε δα τις γυναΐκες καί
θά ττίστευε. ΙΠός>ες φορές δέ1
τόν δκανα κα;1 τόν ΐδιο νά τγβο
μένη στά ραντιευοΰ μας ϋνα
είμαστε στίς... γλύκες μας.
Στό μΐετΐαξύ τό τχϊξί έστριψ:
στή γωνιά τού Ι&ρόμσυ τοϋ σττι
τιοΰ μου καιί τό σταμάτηιμα γΐ'
τί δέν ήθελα νά σταίθτί μττροστι
τΐόιρτα μουι.
σά τή ικλεψτρα τι
ικλεκδί στή ικλεϋδιωνιά κοΛ σιγά
σι/γά την ανοιίξα. Ή ιτόρτα τή
τοαπεζσρ άς ήτανε ικλειστή, ,μ< άκουσα συζητήση άπτό μέσα. Ό άνδρας μου δέν ήτανε μάνος. Βρθσκονταν κ ι* αλλοι άιδρε καΊ σά νΐόκοιυυα τή φωνή τοΰ γώ ιάκόμα ιδέν εΤχα γυιρίσει. | ικουμτοάρσυ μου. Πλησίασα οτί< ΐΣτό τέλος ά— οφάοισα νά τοϋ μύτες των —αΜΌυτσιών ιμου κι £- ττω την Ιάλήθ'εοα, ττώς δηλαδή β&ιλα αύτ(. ΤΙ ©Α ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΐΚρεατόσαυτηα μέ ψιλό φι3έ κοίί ντομάτα. Κρέας δρασισ σα λάτα. ΜαρουλοΐσάλώΓα. Φροΰ- τια. β Ρ ΑΔΥ Κιρεαιτοκεφτέ&ες τηγιανητούς. Χόρτα 'δραστά σαλάτα. Φροϋτα ΤΡ ΠΉ ΜΕΣΗΜΕΡΙ Φα,γκ,ρί ιφούρνου στό χαρτί. Σαλάτα ιλό|χανο. Φροθτα. ΙΒΡΑΔΥ ιΑουκάνικα Φραγκφούρτηι; ζε- ματιστά. ιΠουρέ ττατατες. Φεοϋ- τα. ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΒΣΗΜΕΡΙ ΙΚσυικιά ιφρέσκα σκορδαλιά. "Εληές. Φροΰτα. Β1ΡΑΔΥ ΙΝτολωάδες γιαλαντζί. "Ελη¬ ές. Φοοΰτα. ΠΕΜΪΤΓΉ ΜΕΣΗΜΕΡΙ Κεΐφαλάκια στό ιφοΰρνο στό χορτιί. Φροθτα. Πατάΐτες τηγαΛητές, ΒΡΑΔΥ μοσχσρίσιε (Π'θβτσιίτΐσες Τυρί φετα. Φροΰτα. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΣΗΜΕΡΙ 'Φακές σοΰπα ιέληές η~ ταρα- μάς. Φροϋτα. ΒΡΑΔΥ ΙΠιλάΐ!(>ι <ρύζι λαδε,ρό. Πίκλες. Φροθτα. ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΜΕΣΗΜΕΡΙ Ψάρι φέτα τηιγανητό. Σαλάταί ώμή. Φροθτα:. ΒΡΑΔΥ ίΚειρτε&άκκχ σχάρας. Μαρσυ- λο σαλάτα. Φροθτα. ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΣΗΜΕΡΙ Άιρακάς γιαχνί λβ&ερός. "Ε¬ ληές. Φρ,οϋτα. ΒΡΑΔΥ Μύ5ια ττιλόίφι ρύιζι. Μαρουλοσα λάΐτα. Ταχινότ™ττα. ιΚι' άκοΰστε τί άκουσα: —Πό παίρνετε Ι&λέττω στ" ά στεΐο τό τοριάιμα, βλείγε ό ικου μττάρος μου, μά δέν έχετε 51 ικηο. Συλλογιστήκατε πώς αν αί σουσουρ03δες καταιφέ ρουν κοοί Ιιδρύσαυν δικό τους κόμμα καί τό ύττοστηρίξουν, πώς ημείς οί άν&ρες βά ττβ^ ικαλλιά μας. 'Έΐβαλα τό μάτι 'μου στή μι- αάνοιχτη πόρτα καί εΐδα τό ικουμπόρο ιμου καί τό μποπ'ζαι νάκη μου, ττοΰ τδχαν στρωσει στό ούζάκι ΐκι' ιη'τανε βλοι τους κατσούφηδιες. Ό ότντραςιμου ,μάλΐιστα κοιύνησε τό κε'φάίλι τού στά λόγια τοΰ «κουμπάρου μας. Ρούφηιξε μιά γουλιά άττό τό οΰζο τού κ«ί ιμουρμσύρισε αά νά ιμονολογοΰσε: —ΙΚαί τό ικαικό είναι τυού λεί- τοει κι' Ιέκεϊνοςιό Διάδολος ό Κα ιροομανλής. Αυτόν έπειδή ήτανε ώραΐος άντρας τόν ψηιφ'ιζανε οί γυναΐκες. Τώρα στό πόδι τού είναι ιέΊκεΐνος ό συμ—αίθητικός ό γβρονταΐκος ό Παναιγής ό >Κα.
νελλόιπουλος, ττού διμως δέν τρ<χ &άει τίς γυναΐκες. 'Αττό την ό'λ^ λη €χομε τό μυταρά τόν Πά—αν δρέοα πού στά νειατα τού νέ 'κι' ούτος γόης, μά τώρα. εί¬ ναι κουρκοΰτης ικαι οί γυνσΐ- κες ©έν τόν συμττάθοΰνε. Οΰτε κι* οί γυναΐκες τοϋ λκχοΰ δέν έΕχσυν ικανέναν αντρα τοού νά τους τιρα)6άτ|. Έκεϊνος ό Πασά λϋδης, Ιδέν μποιρεϊ πιά νά ττάρρ, τα ττόΐδΐα τού. "Όσο γιά τό σικυ λσμοόρη τόν ΐΠί,ττη, τόν Μαρκ'εζ νη, 'δέν μτοαρεΐ νά γίνη κουΐβέν τα. "Ολα αύτά είναι είς δάρος μας. Μή ξεχνάτε πώς οί γυναΐ- 'κες παραδίνουν ψυχή γιά τούς ωμορφους. Μή ξε,χνδτ'ε, ττώς ά- 'κόιμα καί σήιμ«ιρα ύητάρχουν γυ- ναΤκες ττού είναι ιέρωτευμιένες μέ τόν Ροντόίλ)φο Βαλεντΐνο καί πώς ύ'ΐτάΐριχουν ΰκόμα ττού τοΰ πηγαι νούν στό τάφο τού. ΗΝά Ιδρύσουμε ικόμμοτών ώ- ραίων γιά νά τίς τρα6ή£συμε άτοό τό σικοτΓό τους, ό ιμπΐατζανάκης μου. —'Τώρα την |£κανες άπό κοΰ- ττες τοϋ απήντησε εΐρωνμκά ό ικουμττάρος μου. Οί ώμορφοι σή μερά είναι... ύττόττΓων ήιβων χαί Οί γυναϊκες ©έν τούς σύΐμτταβοΰν Μή βλέττετε τόν Καροομανλή, αύ τος άποτελοΰσε έξαίρεοη. . Κί ίσως ό ανθρωπος γι' αύτό νά έ1- Ό άντιρας ,μου σήικωσε τους ώμςιυς τού: -ιθά &άλσυμε την ττοιδιά της κοϋζίνας καί βά ττλένουμε ττιά- τα, θά ,κάνουιμε μπουιγάδα, κ ι αν ιμέ τό συμττόιθεισ έτχου'μιε κ αί κανένα μττέμττη θά τόν ικαθαρί ζουμ= μονάιχοι μχχς. "Αν δέ, άλ λάΐξο-ν 'καΐ γοϋστοο αί γυιναΤκε μας, Ί, τότε ΐΐναι πού δέ θά μα ι£χουι»ε πτιά καί σά σϋζύγους ά. νάγκη. ι— ιΜά τέλος πάντων ττρέττε νά άντιδράσουιμε, εΐπεπικριαμέ- νος ό κουιμπάΐρος ιμσυ. Άλλοιω ιτάμΐε χαμένοι σάν τόν γερω Μα σούρα... ΗΝοίί άλλά τοώς ρώτησιε ό συμίίος μου. ΗΝά τούς τραΐβήιξοίΐμε λουριά Ικαί νά μή —«'/Η φτωχιά σο·υ μανούλα εΐν' <Χρρω·στη δαρειά, μην κανεις Θόρυ8ο, παιδί μου! 6χι φωνές ικαί χοροπηδήματα... εΐν' ό γιατρός ιτοΰ τ* άτταγορεύει!» Τό παοδάκι σαγκρατιέται μέοαστό δοοιμάτιό τού. Ό θάνατος ιμπτήκε τή νύχτα οτό σττίτι. Καί <5<ίμ« έκεΐνο σηκώθη'κε τούς δλέπει νά κλαΐνε. —«ΐΜτοορώ τώρα νά ορονάΐζω, νά ττηιδω;» Ό τταιτέραις τού τό άτταγορεύειτοΰτο. 'ΊΕττειτα ντϋνουνε τό παιδί στά ιμαϋιρα!. —«"Α! εΐμαι ιταλύ ώραΐα £τσι; • · .ιμά θέλω νά 'δώ τή μ<χννούλαΙ> —«ΊΕλα νά την δής».
Καί θρηνώντας, ό ίπατέρας παιρνΐει μαζΐ
τό καττάπλη.κτο παι,&ί στήν άγκαλιά τού,
£ως τό δω'μάτιο τής πεθαμένη(ς.
—"ίίΜαννεύλα!... ιγιατί δένκουνιέται;...
Πήγαινέ με, λοιπόν, πάνο ά-' τ ό 'κρεΙ&βάτι της, πατέρα'»
ιΚαί 'κεϊνος μέισα σέ ττνιχτά δάκροα,
πάνω άπό την ττατγωιμένη καρδιά τής ψιαννούλας τού,
ιέσήκωσε τό μυκρά τοαι'δάκι.
τούτη, πού ή τραψ&ρότητα της
σ' Ιέΐθρεψε! Κύτταξέ τηνέ καλώ.
Δέν θίίχηις πιά τό χόΥι'δεμώ της,
άλιλοί'μονο ' δέν άκοόει πιά τ(ποτα!> ι
"'Οιμως ταλανήΊθη ό πατέρσς ή απνοη 'καΐρ'διά',
μάλις τ' άγαττηιμένο ικχιδτ δρέθηκε πάνωΐθέ της,
ξσνάρχισε νά χτυιτάη ικαί /χαρούμενη
Ιέγύρυσιε πόΐλι στή ζωή έ>κ£ίνη ή ιμαννούλθ!!
Μάρτης 1|967
Λουδοιβΐκος Ρατΐισμπόν
Μετάψρα-σις άπό τα γαιλλιικά ιύτοό ιί, Α. Βειρνάρδου
ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ «ΠΗΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ*
Η ΕΑΑΗΜΙΚΟΤΗΙ ΤΟΥ ΠΟΗΤΟΥ
Τού συνεργάτου μας Π ΑΝΤ. Χ. ΒΑΛΙΟΥΛΗ
ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΚΟΡΑΗ
Υπό τού συνβογάτσ» ρας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
ΚοιρυΦαιία ΐμορφή της €©&·
ληνΐ'κής 'ΊΙίΛοιρίας ό 'ΑΙδκχμαντ
ος Κοραής, ύττήΊρξ'ε, ττάνω καιί
τοεριιοΐσότ&ρο <5ίττό ικάθε τι αλλο 6ι1δάίσκια*λος ικαί τοαυ&αγωιγό' τοϋ ιΒΘΝ'ΟΥιΣ, ιστίς ικρίσι,μες ύ πού έιτοίιμιαίζε καί Λρχιζι τόν ιμε'γάλο άγ<ώνα Γνιιά την τώκιτηιση της ΈΙΘνιΐκής άνεξαρ- τηΐσίας ικαί την ιδρύση χιρόπουι ΔηΐμοΙκιραΐτυκοΟ. ΙΕ1|χε ςτυΐλΐλόϋ&ει ό Κοραής τό ΕΛΙληνυκό ΙΠρόβλημα θε «λο τό «ϋθος καιί ιμέ τφοοτττιΐκή ώλη θοΰς Έ|9νϋκοϋ Προΐφήτηι. Μ ιάγάττη, εύ>συα«ειΙδη(σ[ια καί
συιστηιμαιτιική ιδουλειά άναοπύίλω
σε τό 2ργο τγοΟ ιΚοιραή ικα.1 τό ά
~ο|μνηιμεύωσε σ' ίνα έτΐυ&ληΐτυκό
τυλίίΐξη 'καιμμιά Λλλη πιό
τα
καί άπό την ■£ιλΙλ'άΙδα γιά
νά μή παραιξηγηθή...
—ΙΜά ττρό άλίιγου ιμάς εΐττε
ό κουμιπάρος ττώς τίς γυναΐκες
τίς τραβοϋνε οί δμορφοι.
ΉΤό εΐτκχ, μά σήιμερα οί γυ-
νσίϊκες, έχουν άλΐλάξει γοΰστα.
νά ιξΕμυτίιζαυν οίπό τό σπίτι. ΤΊ
-άσιλο αντρες εύμαστε;
-•Γώρα μάΐλιστα! £κανε ό άν
τρας μου. Τό ττουλί ττιά ττέταξε
άττό τό ικλοθδί ιΚθΑ δέν ξανα-
μπα.νει μέσα. Άττό τόν ικαυρό
ποϋ ό-ρ,χισε νά Ιέργάζεται ή γυ-
να'ΐκα ικαιί νά ικΐερδίζει μόνη της
τή ζωή της, δέ 'μάς λογαριάζει
τγ ά, κ ι οΰτε μττορεΐς νά την 'κλεί
οας πτίσΐω άττό τό ικαφασωτό Τΐα
ράίθυιρο. "Υστε-ρα ξειχνδς την Λυ
ςπστρ'άτη; Ξεσήκωσε ολες τίς
ΙΕλληνίδες κι δκανε τούς ό^>
δρ=ς νά μαυρίση τό ματι τους
γιά ττσδόγυρο.
—(Μωοέ νά ή λύση, φώναιξε ό
κοίΐαττάΐρος.
ΗΝά τίς ,κάνουιμε εμείς ώπεο
γίκχ, ν ά τούς δηλώσουιμε, πώς
μιά κι' αύτές έτοαψαν νά ένδια·
φέρωνταΐι γιά ιμδς, θά ττάψουμ·;
κί ιμεϊς νά ιέν|δια!φε,ριόμαΐστε γ
αύτές. Καί νά τούς τονίσουμε,
ττώς δττοια άπτό τίς γυναΐκες
μας παροπήση τό σττιτιΐκό της
γιά νά τ.ρέχη σέ ττολιτικές συι,
κεντρώοϊις, θά δώση τό δυκαίω
μα στ όν αντρα τηις νά αποκτή¬
ση ιφιλενά&α. ιΚαί νά μή τοεριο-
ιρΐιοτοο|μ£ μόνον σέ λόγια, μά
νά την ιέφαρμόσσυ,με αυτή μας
την
ττνη
μας;
Έ, δχι θέν θάτόν όΐφηνα νά
ιμσΰ τόν πάρη ικαμμιά ώίλλη, τό
Ιδΐικό μου. Έστ&ρωιξα λοιττόν
τή ίπάρται γε'λοοστή καί μττήικα:
—Γειά σας τούς εΐπα ικαί νά
μέ ισυμπαθάτε ττού &ργτ)<σα, άλ ίλά ιμας ξέρετε έιμας τίς γυοναΐ- κες. Πάντα στά ραντεβοθ μας βέν είμαστε έν τάξει. Είχαμε δ- ρίσει ιραντεΐβοΰ 'γιά τίς δέκα χαί ιμαζ&υτή.κανε στή οί κυράϊ&ες ιμιά. —ΙΚσΐί τί έγινβ; ιμέ ρώτησε γε- λαστός ό αντραις μσυ. —ΤΙ θές νά γίνη; Μγισ: κα.1 'μιε'γαλα σχέδια. "Έγώ /8|μως &έν άναίκ'ατεθομχΐι, Τιθϋς τό Βήλωσα. 'Εμείς τούς εΐτϊα σ'. γυιναΐκ'ες εί ιμαστε τΐιλαιοιμένες γι' άλλο σκο- ττό. ιΠ,ροοροσμός 'μας είναι νά Φτισΐχνου,με αίκσγένεια, νά ικά- νουμε παιδία καί νά φροντίζου- ιμε ιΚοΛ τόν αντρα μας ττσύ τσα. κύζεται γιά μας. /Κι' ό:ν μτοο- ιροΰιμε, οσες ιμίττοροθμιε, νά τόν ",ε.κοοράσουμε καί οΐ'κονοιμϋκά, νά μην τταραΙλΘΐπο'υιμε νά τό κά- νουμε. ισύνοΐλο δ ιΓ. Βαιλέτθίς: «οΠσλλά £χα)σε τό 'ΊΕΘνος, αΐτΐ' τή σκέψη 'κοίΐ τή δΊδαιχή ποΰ Κοιραή, μέ την ιάίΐτοξένωΐση ιστήν όττούαν ίτόν ικατΓε'δίΙκα/σιε ό μωρσφάντα^τος μς Μναν αίίώνα*. δμως ό ιΚοραής είναι, 6 χι ιμόνο ιμιά γόνιΐμη (ΐΓηΐγη τή{ 'ΜΙεοιειλληιΐίκής Ί'σιτσρϋαις ικαί Πό ίλιτΐικής σκέψης, |μά ικαΊ έπ[ικα>
,ρος 8σο τροιτέ' γυοΐτί τό έΐλληνιΐκί·
ττράβΐληιμα ξανατοποθεΐτεΐτα
Ό|χε&όν όίΐτιό την <5ίρΐχή ικαιί τό αν τιιμεΐτωττίζαμε ,μέ τίς Ιδϋες έ(λ~ι Ιδες, ιάλλά, ιάίλΐλοίμονο, κοίΐ μ»* τό ΐφοΦο ιμήιττως ΰικολουΐθήσσυν, ξ |κσ:1 Τό 'Βοολεντΐνο τόν λιατρεύσυινε ά ικ6μα γιατι... ττέθανε. Άν ζοΰ- σε δέν θά γύ,ριζε καμμιά τους νά τόν δί). ιΣή.μερα οί γυναΐκες ίλυσσανε γιά κάτι τταιδαρέλοα αττλυτα, ά^ύριστα καί ώκοόρευ τα.. ΚαΓι εύτυχώς σνώμεσα στούς .ττολιτιικούς μας δέν έ,χου μετιέτοιους. —ι Τότε τί &ά γίνουιμε , Ρώ· τηισε ό ιμπατιζανοίκη,ς μου. βέΐδαΐα θά την έφα,ρμό σουμε, άττάντησε ό μουρντάρης ό αντρας μου. έννοια σου εΐπα μέσα κι' αν δέ σέ κάνω έγώ δ- ιτως δκανε τό ιΚινησία ήΜυρρί νη, νά μέ φτύσης» . Έδώ ττού τα λ£με δμιως, σκέ Φτη.κε τό ττράτνΐμα πιό σοτ5αρά: Αύτοι οί ικανάγιες άλλο δέ θέ- λανε ΐΓτοίρά νά <δροϋνε άιφορΐμή νά μτκρμπαντέψουνε. Καί θά- ^κα^ ττρόιχειρη τή δυκαιολο Υίια. "Υστε,ρα όπως α τίς γυναΐκες δέν γίνονταν τί. τα. Αύτές είχον τα μυαλά -πΐάνο άττό -πό ικβφόλι τους καί μόνο κάτι γρηές «οί ^άτι γ& ροντοκόρες ήτανε έκεΐνες ττού μας ξεσηκώνανε. ΙΕΐμαστε έ- μέΐς γιά ττολιτιική; Τί γύρεθ= ή άλεττού στό τταζάρι; .Καιλά εί¬ μαστε στό σπιτα-κι ιμας, άνάμε. σα στά τταιδάκια ,μας καί μέσα στήν άγκαλιά τοΰ άντ,ρούλη μ«ς· Εμείς ,κάναμε χον καί ■κάν νά τόν -ΛΒξουμε καί τώ,ρα ©ά τόν παοατούσαμε γι« νά τόν Όλοι μέ ικοιτάζανε σά ιχαΐζο] μέ Ιάνοιχτό τό στόιμα 'καί •παντός ιό άντρούλης μου: —Τα εΐτΓες ·6ρέ γυνοτίκα, 6ρέ χρυσή μσυ ήθελα νά πώ, διόο- θωθε. ΗΜά τα εΐιτα βέΐδαια. Καί πώς νά μην τούς τα έλεγα δταν σκετττώμουνα ττώς κα|θόιμουα καΓι ά)κουο<χ μποΰρΐδες τή οτιγμή πού εΤίχα τόν άντρούλη μου νη- στικό καί οΰτε εΐχα μαγευρέψει ώκό,μα! ΗΜπράβο χρυσή μου. ΐΜοϋ < ττάντησε ό αντρας μου καί μοΰ γέμισε τό ττοτηιράικι τού οδζο. ΗΠιέ στήν ύγειά ιμας μσϋ εΐ- πε νά ξεικουραστής καί μή νοιά ζιεσαι γιά ψσιγητό. Μσγείιρεψα ιέγώ! -Έσύ; —•Βέβαυα, δέν εΐπαμε ττώς δ¬ ταν σ,Ι γυναΐκες είναι άπτηιοΐχολη 'μένες πρέττει νά τίς βοηΐθόαε κάί οΐί αντρες τους. ΊΕτβεσα ένθουσιασιμένη στήν άγικαλιάι τού. —ΙΜουσίτσε μου έσύ τοΰ εΐπα. "ιθλοι γελάσανε κ ι" έγώ φοΰ κατέιδασα μονορούφι τό οό- ζάικι ·μου, έτρεξο: στή .κουΐζίνα νά φέρω τό ιφαΐ μέ τό ψητό ττού ετοιμάσει ό άντρούλης ■μου γιά νά ττεριιτοιηΐθω τους μου,σαφυρέους μου. Αύτά εΐχα νά σας πώ αυτή τή ιβδομά&α ιΜουσίτσες μου κα] νά σας δώσω μιά συιμθσυλή. ιΚοιταχτε τό σττιτιικό σας καί τούς άντρες σας ικαί άφήστε την ττσλιτική στούς άντρες. 'Βμεΐς Ιδέν κάνουιμε γ ι* αύτές τίς δου- λειές. ΕΊίμαιστε γυναΐκες καί τορέτπει νά μείνουμε γυναΐκες. ΊΕτσι .χροσές μου; Σας άσττάιζομαι Ή ικαλή, φβλη σας ΚΥΡΙΙΑ Κ. Ι&ρσ,μήσεις. ΙΠαρσΒέίτοντας ίλά)χΐ|0ΤΓα ά/ττο- σττιά'αιμοΐτα ώττό Λολιτιικά ικείίμε να τοθ ΑΛΑΙΜΑΙΝΤΙΙΟΥ ΚΟ ΡΑΐΗ δέν άναττΛηιρώνοΐμε τό κ ε νό. ΐΣΙκαττός εΐναιινάιύτττι&νθυιμ'σου- ΐμε τάν ΚΟΡΑΗ ικαί νά τταΐρα- κινήισοομε, γιά )μιά τοληιρέστε,ρη Ιέπικοινωνίια, ιΙΙ&ιαίτεΐρα Των νέων μέ τή ισκιέΐψη, την ιΐΓνιειυΐμαιτιική ρωμη, -άλλά 'κοΰί τό ϋττέΐροχο Γ)- βος, ίτοΰ ιμεΐγάΐλου 4'κείνου Νεο- έλληνα. «Σύ, ώ τΐοπΐρθδα μου, μόνη σου 'καΐ χωρή καΐμιά ξΐενιχή &α- "~ειχχ, άττό τότε ττοΰ σοϋ ΕΠτιτρέ ψανε οί περΐίςΓτά;σεις, ανοιξες τα μάτισ; ισου στά Ιφωτα, τ* άναΐζή- τηΐτες σ' ιδΤλο: τα /μέρη, τα εΙΡσή- νιαγες στό έοοΐφάς σουι ικοΑ μ" αυτή σου ίτήν ιένέ,ργειαν, άττόδει ξες σ' 'δλο τόν ικόσ,μο, στι αν ιδύστνχΌΐ ΙκχχιροΙ ιμποροΰν νά έ- ηΐμιώΐσουν τό —ιό εΰφορο χω'ρά- φι, ιμέ κανένα τιρόπο Ιδέν μττο. ροϋν νά τοΰ ώφαιρέσουν την φυ 'ΐκή τού εΰφθρία' μιά ψιλή βρο ,χή 'καί λίτγιο Οκάψιμο, ιφτάνΕΐ νά τα κάνει νά &λα!στήσει δ'λα τα ίττλσύτη, ττοϋ οίκετυάζει ικάτω ά- τΐό τό χώιμα τού. Είναι (Πολύ συτ/κινητικάς ιήμ'έροος μέ βχει ύπομνήσει ό έιξαιρετικός Δηιμοσιογιράιφιος κ. Δ. Ψο<θάς, μ·έ τό λετττομερές καί ·τε- χίρονΐικόν «Γή τοΰ Πόντσυ» ί5ισον (καιί μέ τα 3 τε¬ λευταίως τπερί των Ποντΐων χρο- νογραιφήιματά τού. (1)6, 17, καί 118)14)67. Άν καί λόγω ήλ'ΐκίας δέν άντέ|χω είς τόσον ζωηράς υυγ Κ'ΐνήσεις, όμΛών .ττειρί τής νι'κότηιτος τσΰ Πόντου, ,μέ ΰττο. χρε'ώνει ν=ί·ς ιμυκιράν τϊρασθή'κην, "ΚΌβί ιέτπΐδεΙ&αιωτΐ'κήν Ιΐτταΐνάιληψιν έικ τής ι&ε!καχρόνου ιε-ΐ'σικέψεως ικοΛ ττιαρ'σΐμονής μου έν τη μεγά- λρ Ιέικείνη έΐλλη[νικιτ| τοεριοχτ|, 'ά- ■παν· μάΐλισται συινιδασας την τύ¬ χην μου μετ* αυτής, έπέλεξα; σύντροφον τοϋ ιβιου ιμσυ κόιρην Ποντίαν.» την Κων)ττολιν τφ 1914 κατά ττρόσκΐληισιν τοΰ Τοτέ ΜητροττοΙλίιτου 'ΑμιαισεΊαις ά ΟιΙδίιμου Γε,ρμανοϋ τοϋ Καιραίδαγ γέΐλη, άττιει6ι]βα.ζό;μην βίς την ε;- ,δραν τής Επαρχίας Άιμιοον ώς ικα&ηγητής τοΰ Ιέκεϊ έλληνΐ'κοΰ Γνμνοχα ίοο. Άπ' άιρχης ώντεΙλήφΙ&ην καί ιΚατά τό διάσττκμια τής £κίϊ δια μονής ιμου δοεΐπίιστωισα, δτι ύττηρ ΐχεν εΙΙς τόν Πόντον δειυτιέιρα 'Είλ- Ιλάς μετά τής όττοίας άττό αρχαί στάτων χρόνων ήρχετο ή ττρώτη ε'Ις ιέπιικοινωνίαν μετ" αυτής. 'Ά/ν καί λ,άγω τοΰ κηρυ|χΙθέν- τος τότε τϊρώτου ττσΓ/κοσμίου πό ΙλέΙμου ήσαν ήιμώραι πονηιριαιί έ- μεσαλώδουν τότε έν τφ μεταξύ εϋκαιρίαι τορός θαυμασμόν καί εκτίμησιν τής ωραίας χώρας, ή τις μέ έφιλοΐξένει. 'Πιλήν των πα- ραΐκ,τίων ττόλεων, ιδπου τα άτιμό- τολοια ιέξειρχώμιενα των στενων τοθ μαγευτυκοϋ Βοσττόρου τηροσ ήγγϋζον: ΧηΙλής, Σινώπη,ς, Ί- νεπόιλεως, ΆιμισοΟ, Κοτυιώρων, (Όρδοΰ) Οίνόης, Κερασοϋντος Μττουλαντιζίκηις, Πλατάνων, Τρ ττόΊλεως τής τοερυφήιμου των 'Κο- μνηνων τορωτιευούσης Τιρατε- ζοθντος, ιΣσυ,ρμαίνων, Ριιζοϋν- τος κΛττ. καιί βίς τό ιίίκ, τής καττνοφυτείας ικα;ί' λε. τττοκοιρυοιφυτεΐας σημΌντική Τι α ραΐγωγή Ψκ των κϋρίιως τπροιόν των τοΰ ,Πόντσυ απετέλουν τό χ,ρυισόμαλΐλον 'δέρας τοθ εύ δτι &4ν ιέκ(ιταισαν άκό(μη ο'Ι εύτυ- ιχιΐσμένοι Ιέ|κεΐνοι ικαΐιρσί ικα'ί θ<5- σαι ■έΐράιμιΛΙλη ιμέ τήιν Ά|ρχα>ίιαν
ΕΛΛΑιΔΑ ικαί μέ τα σοφώτερα
"ΙΕΙΘνη τής ΙΕύρώττης, ώλλά δ
τιρόπτος μέ τόν όατοΐον ά'ρχιυσες,
ή Ιθέ,ρμη κΐοΛ ή άντοχή της φι.
λόΐσττουδης νεοιλιαίας σου, ό ζή-
ιλος των τυλσασθων σου, δΐλα αύ¬
τά τϊροιμηνανε ττώς δέν θά εΐσαι
γιά "παντα ΰτοως τ)ΐσσυναι τορίν ά-
ό μ'&ρικούς αΙΙωνΕς.
(Μέσα στό νέο στάοιο, τιοΰ α-
νοιξες, ιμέ την τορωτσβουλία καί
τα συστήιματα τοϋ «κ. Α. ΠΑ-
ΙΠΑΙΝιΔΡΕΟΥ, μ-ραστά σσυ
I-
χεις πτΐροχωιρήΐσειΐ κιόλας τόΌο
όςρΐκε'τά, ωισττε νά είναι δύσίκολο
νά γυρίσης ττΟσω».
ΟΙ 'έλευβείρωθέντες ίίως τώρα
"^Ελΐληνες, ήιλευιθειρώθησαν αύ-
τσί ιμέ τούς αγώνας των, μέ την
ί,'κχυσιν τοΰ ΙΙδίου αΐμοίτος, χω.
ρίς βοηιθόν ικαιί συναγωνιστήν έ-
ξωττερυκόν &υΣ!ληχ ικαί ΰχι μόνον
|ιχιυ|σ<χν τό αΐμα των, άΛλ' ή 6ι- 'καία των £τκτναστασ·ις 6δΐι>κεν
αφορμήν είς τόν δΐδικον ανσμον
τύραννον νά χύση αΐμα τόσων
αλΐλων όιμογενων, Ι&ρωιμένων
ικαϊ ιχοσιμικών, ικσ^τχ)ιϋκουντων
ε,ίς τάς πόλεις ήισύ,χων, άότιΐλων,
«Λμειτόχων, της Έπταναΐστάισεως
όλότεΐλα, νά κατεΐδαΐφίιση τούς
ναούς τής Ίειρας ημών θρησικεί-
<χς νά ιμοίλύνη τα θυισιοχττήιριά ■κ όν ή ΐΠάφρα, Άλάτσαιμ, Τοκα τηι, μέιχοι ιΣεΙ&αιοτείιας μέ ένΙ&ιάι. ιμεοκχ άνθη,ρότατα χωρία καί κω μισττάλεις, ιή ιΜ&ρζιφούντα ή λου τρόττολις Χάΐβζαΐ τα Μεταλλεΐα, ή ΐΝυκάττολι,ς ιή Άΐριγυιρούττσλις, Συοτάς των χωρίων τοϋ Έιμττές κλπτ. &!ς ιδλην αυτήν την μεγά¬ λην έκτασιν, ήτις αττειτέλει τό Κρώτος των Κοιμνηνών απεδόθη ιή όνοιμασίΐο; Πόντος. Μέ την αδιάκσπον ικίνησιν μΐ=- ταΐξύ 'Έσωτεριΐκοΰ ικαι των Πα- ραλίων ΙδιεΙξήΊγετο ιή Βμττοΐρική συναίλΐλαγή ικαί Ιάλλη έίττϋκοινω- "οο των κΌίτοίικων. ΙΚοινότηιτες ττλούσκΐι 'καί εύη- μεΐροΰσαι ευρίσκοντο συνάμα είς σ·υχνήν Εττιΐκοινωνίαν μετά τής πρωτευούσης ικαί της Εύρώ τΐης. Καθηΐμεριναί των ίπίλσ'ων —ρσσειγγίισεις ιμετέιφ&ρον ικαί ί· 'δέΐχοντο φοιρτία έμπ·οριε<.ΐμώτων ικοίΐ τΓαντοίιων αγαθών. Κόσμος έ'λληνο/χιριστιανιικός εΰχαΐρις, φι- ΚόΙξενος, μοριφωιμένος καιί τταλι. ιένος, ΐείλυκρινής ικιοΰί. αονε·- ττής ε'Ις τάς ιέιμττοριικάς τού ύττο- ιχΐρεώσεις, (δξοι'κειωμένος κοΛ με τα των συνοίκών τυαλαιοτσύρ- ικων Φολήΐσυιχος ικαί βί,ρηνιικός δι Βκΐρίνϊτο διά την φιλαηιονίαν καιί Ιδραστη'ριότητά τού. Πλήν των παλαιών εντοττίιων, οί δττοΐοι ώ- μίλουν τήιν τΐσντιαικήν λεγααέ- νην διάλεκτον, ικαί ττολλοί £ξω- βεν ικαί 'έ'κ τοϋ ιέσωτερι'κσΰ έγ- καταισθέντες συνετέλεσιαν είς την έΐκττολιστΐικήν τπρόοΐδον των ικοινστήτων τοθ Πόντου. Σχολεί ροΰντος άληρ|μονήτο·υ Πόντου. Την ευτυχή κα1 εΙρη,·/ιΐκήν αυτήν διαΐδίωσιν των Ποντίων, ήλθε δυστυχώς νά τσ,ρύ£,χ έπτσχή β φόρητος·. ΐΜετά την ήττον καί τής Τθυο ΐΛϋθτς εΐίς ΐν ικατέληζεν ό ττόλε- ιμος ικαί την ταπεινωτϋκήν δι' αυ¬ τήν σύναψιν τής άνα'κωχής, αί ιέν τφ Ιέξωτερΐ'κφ κσί Κίως έν ττ) ιόμόρω ΡωισσΙα όρ/γό'νωσ'ς Ποντ'ίον ιέΐκινήδησσΐν τΐιρό σχη¬ ματισμόν άνεζα;ρτήιτου Ποντ·α - κης Δημοκρατίας τορός άτοαλ- λαγήν των δειναπαβηιμιάτωα', όττοΐα υττέστη":αν ικατά τόν τιό- λε'μον. ΙΔιαΙρΐκοϋντος έ'ττειτα τοΰ έττα. κολουθήισκτντος έιλληνιτουρκΐικοθ ττσλέΐμου ΙέπωφεΙλούμενοι οί νεό- τουρκοι τής κατ' αύτοΰς εύκαι- ρίιας εΙΙς την Τΐιλήιριωσιν των <α ταχθονίων σ|^εδίων των ατααι τοίς ύπηΙγάρΐ£αον ό φθόνος κα'ί ή μυσαΐλλοΐδοΐξία 'κοίτά των Χοι. στιιανών έΐλλήνων εύηιμερούντων πτνευιματιικώς «αί οΐκονοιμΐικώς, ΙέτοεΙ&ίωξαν την έ^ξόντωΐσιν αυτών μιετά τάς σφαγάς των Άιραενίτ ών. Διωγμόν άμείλικτον έκίνη- σαν !κατά των έλλήαιων μέ έιξο- ρίοΐς έκτών τταιραΙλΊιων ττρός τό ιΐισωτειριικόν Ιανάαΐδιρως ομαδικάς όιδόν ΐδοίλοιφο-νίας, τΐορπτο- λήσεις ανίθηιρών /χωρίων καΊ ο'ι- ικοσμών, συλλήψεις καί κάΐθειρ- ζιν των Προυχόντων καΊ 'Εττι- στηΐμόνων Ιέλλήνων των ιτλε[- στων Άμισηνων, τούς όποίους δλως άδίικιως ικαιί άνεΤτσλογή- τσυς άίθρόως κατεδίκΌ!σαν είς τόν διά τόν ατταιγχσνισμοΰ θάνα τον, 'κατασιχόντες κοΐΐ τάς περι¬ ουσίας αύτων.ΊΗ τοιαύτη των αί νεοτούρ'κων καννιΐ6ια!λι- Ή ΜΙς Κόσιμος Ρέ^τα Φαρίΐα: 'ΐν'δή φσιΐτήτρια τής Ίατρυκης άπό την Βσίμδαη. ············■············ο···••••••••••••·ο··4εε· ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΡΗίΟΡΙΟΣ ΘΕΟΑΟΓΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΗ Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ ιμας. (Συνεΐχίιζεται) Συμφώνως τφ Μ6μφ Διευθυντής: ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ναυάρχου Μπότση 55 Κάτ« Πατήσια) Ύιτεοβυνος Τυττογραιφείου: Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ θ — Ά|/φιάλη χλεί α όνομαστά ώς τό Γυμνόισιον 'ΑιμισοΟ καΊ τό Φροντιστήιριον ΤρσΙπίεΙζοΰντος, ιήιμιτ/θμναισΐα είς όλας τάς ττσλεις, οτττου σθ'φοί ικαίθηιγητσίί ικαί φΐλότιμοι διδά- σκαλοι καΙί βι'δαο'κόΐλισσαι συνη γωνθζοντο εΙΙς την μόρκρωισιν χι. λιώδων 'έλληνοτταιίΐδων άιμφοτέ- 'ρων των φύλων. ΙΜητροτΓολιτΐ'κά (μέγαρα, μιε,γα ιλθΜϊρεττεϊς Έκ'κΙληισίαι, όνομα¬ στά -Μοναστήιρια εύαγή φιΐλαν- ©ρωπιΐκά Ιδιρύματα!, παλυόροφοι άπαβηικαι, βιοιμηΐχανι,καί έγκατα στιάίσεις καί τεχνιικά έργαστήρι ττλούσυα έιμίττοριικά ·καταστή ιματα ικαί ΤράτπεΙζαι διευκολΰνου σαι τάς συναλλαγάς Ίΐδιωτικα εύταρετΐη 'ένδιαιτήιμοττα έκόσιμουν ά ό κή ΐττίΐθεσις ικατά τταντός έλ- ληνικοϋ, έξήγειρεν τό έκδικητι· κόν ιμένος των Ποντίων άνταρ- τών, αί όποΐοι κσίίτοι άσύντα - κτοι κατ' ιάρχάς υπό διαφόρους όττλαριχη,γούς άττησχόληισαν ττο- λύν τσαρκι'κόν στρατόν. Έν των ικοττα'διωικοιμένων γυ- ναυκοίτταιθδων <έν 6ρεσι <καΐ στιη- λαίοις καί ταίς όπαΐς τής γής (κατά τό Πραφικόν) διαιτώμε- νοι, άντετΐιεξήλ&ον ολίγοι ττοός ΤΓολλσύς, ττροιξενήοιαΐντες θραύ- σιν Ικανήν ικατά των αίμοιχα- ρών διωκτών αύτών.ΊΕιθισβέντες συν τω χρόνω .είς την όρεσίβι- ον ζωήν ικαί την -πολεμικήν χνην, διβκρίθησαν επί ηΊρωΐ- ισιμσΐς ικιθίί ιάνδραγαιθήιμαισι ί-'κ- Ιδιικσύμενοι ιέν ίκανω μέτρω την κτηνώΐδη τουρκικήν δίωιξιν. Οϊ ύττέρσχοι έ'κεΐνοι άγώνες κ'αιί ή- ρωιοιμοί των Ποντίων ·ττολ8μι- στων ούδ'αμώς ύίιτολειπόιμενοι των Μαραΐθωνοιμάχων, των Μα. ικει&ονσμάχ&>ν καί των άίλίλων έν
θνιικών ιέξοιριμήσεων, άνσιμένουν-
τόν ίστοιρυκόν νά τί'εριγιρώψτ] κσΑ
τόν ύμνωδόν νά £
θ'.
Πρός τό τέλος τοϋ λόγου τού,
ή εύψράδεια τοΰ ρήτορος, ικα-
ταίκορύφως ιύψουίμένη, έγγίζει
τα ό'ρια τής ιμιειταραιώσεως καί
είΐκόνες φανταισιμοιγορΐ'καί οιαδά
χσνΐται ή μιά την ώλλην. Άττο-
'&;|σιμειύονται ιτηρός την στιγμήν
οί Κιρουνοί τής εύγλωττίας τού
καί ττίιδακες 'φωτεινοί άναΐδλύ^
ζοντες άπό ιτά &άιθη της μελαγ-
χολΐ'κής τού ψυχής, έκτοξεΰον-
ται τορός ιδλας τάς ικατεαθύνσεις
Είναι τό ΰο'τατον ιχαΐρε τό ο¬
ποίον άπΞοθύνει είς τό ττοίιμνιόν
τού καί γενυκώς ειίς Ιδτι ήγά-
πηΐσεν ικαΐτά την άλιγο,χρόνιον
η ψάλιλων
τα 'κλέη ικαί την αύτοθυρίαν αυ¬
τών.
ήμ μ
τάς ικσινότητιας καί πόλεις τοΰ
Πόντου.
'Αλλά ικσΛ ά—ό ττν.ευΐματιικής
ικαί ιτολιτΐίκής ιάπόψεως οί Πόν-
τιοι έλ'ληνες ιμή ύστεοοΰντες,
ζωηρόν έδείκνυον έν'διαιφέ'ρον έ-
θνιικόν. Πλήν των έξωθεν Ιέφημε
,ρίΐδτων 'καΓι πτερισδϋκών κοίί άντο-
πΐα φύλλα είχον μεγάλην ικυ-
ικλοΊρορίαν ώς ή έν Τιρατκζοΰντι
έΐκδιΐδσμένη ιύπό τοΰ αειμνήστου
έθνοιμάιοτυρσς Νϋκου 'Κατυετανί-
δου «'Εποχή». Σύλλογοι έπίσης
'μσυσι,κοιφιλολογΊικοί ικαί φΐλ<"Γ.« - βρωττυκά σωματτιεΐςχ (διβδήλουν τόν πσλιτισιμόν των Ποντίων. ΙΗ εύφορία της γής τ3τντα~ο- ικρινομένη είς την φιλεργίαν των κσλλιβργητών μέ την ΰόρδευσιν υττά τΓολυιρρύτων ποταιμών, ή ώφθονος τταιραγω^ή τής Μούσης ' θαλώςίΐοης διά τής συστηιματικής Ι άλιείας, ιή £!κ των τΐυΐκνων 6.α- | σών έττεξεργαζομένη ξυλεία, ή Άντεξήιλθον μέ όόφιθαστον θάρ ρος καί άΑ/|5ρεία·ν έττί των τ5πτρο σίτων ποντιαικών όρέων, των ά- πΰκιρήιμνων ιχαραδρών, 'καί 6ψι- ιτέΐ&ων εναντίον τκ>λλα;πλασίων'
τσυρκιικων όρδών έφοΐ&ι«σμένων
'δι' ιδλων των μέσων.
ΐΣτερούιμενοι έιξωΦεριικής 6οη
θείας έτοέμειναν οί ττερ'σωβέντες
ιμώχρι τής Μικρασιατικής ΐκατα-
στρσφης την λύσιν τοΰ δράμα.
τος πολλοΐ τώνόττο(ιων καιί £νο-
ττλοι κατήλθον είς την Έλλά5α
μετά την σι/ν>αιψθεΐ~χν ανταλλα¬
γήν των Τίληΐθυσμών.
Τώρα ή ΤΓοντιακή λύρα θά
τραγουδη την Ιέιφιαλτι'κήν νο.
σταλγίαν τής εύλσγιμένης έΐκεί-
νης χώρας ικαί τόν βρή νόν τοΰ
ιμειγιόΐλου (χιαμιθΰ.
Παντελής Χ. Βαλιοολης
παραΐμονήν τού &'ίς
σ|ταν)'πσλιν. Διά νά μή ικατά-
σιτ)ρέψα3ΐμΐΞ,ν την έννοιαν των λε-
ξεων ικαί ιτήν ικαλλιέΐπιειαν τοΰ
κιειιμένουι, ιτό μιέιρος ιαύιτό τοΰ
λόγου τεν Ιθά τταραιθέισωιμεν αύ -
τούσιον.
«Χαίροΐς Άνασταΐσία μοί, της
εύσεΐβείας Ιέπώνυιμε' σύ γάρ τόν
λόΐγον ήιμϊν (έξανέστηισας, £τι ικα-
ταίφρονουΐμενον, ιτό τής νίικης χ
ρίου, ή ΐΣηλώμ, έν Γ) ττρώτον
την σκηαήν ΐέιΓτήζσιμεν, -ΐεύχχρά-
'έττ] τΓε'ριψ:ιροιμέην έν τη
έιρήΐμω ικαί τβλανωιμέι.ην. Σύ τε
δ ιμέγας ναός οθτος καΐι ιτ&ρκδό-
ητος, ή νία κληΐρονσμίσ, τό νυν
μιέ'γας είναι ιτοαρά τοΰ λόγου
λαιδών, δν Ί16ους τορότερον 'ΰν¬
τα "Ιιειοουισαλήιμ ιπεποιή'καιμεν· ύ
μεϊς τε δΰοι μβτά τούτου ευθύς
τοίς ικώλλεισιν, άλλος αλΐλο τι
τής πόλεως μέρος διειληφότες
ώσιττερ σύνΰεΌΐμοί τινΐες (καί τό
γ"ειτονοΰν ούκειούιμενοι, οιυς με¬
τά /τής ασθενείας ταύττ]ς, ούχ
ήιμεΐς, ή χάρις δέ συν ημίν έ-
τηλήιρωισε τοίς άττεγν.ω|ς>ιμενοις.
Χ
εί μέν ικαί Φαυιλεΐ ττιστόν ούχ
οΐδα, θεώ κ<χΙ τό ττλεϊον ΰη- στον' ικροιτήσαττιε χείρας, όξύ 6ο ήσσίτε, ό:ρατε ε]ίς Οψος τόν ρήτο· ρα υμών σβσίγηικεν ϋμΐν ή —- νη|ρά γλώο'σα καί λάλος. Χαΐρε ώ ιμεγαλό/ποίι ικα] φι· λόχριιστε (μαρτυΐρήισω γάρ τ' ά· ληΐθή ικα,ί εί μή Ικατ' έττίγνωον ΧαιιρειτιΗ ή ικαλή ιμ£- Μόλις έικ'-κκλοφόρησεν είς καμψόν καί καλοτυττωιμέ /όν τ6μον ή άστυνομιική νουίέλ λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠΕΡΜ (ψευδώνυμον τοΰ συνεργά¬ του μας κ. Βασ. Βερνάρ¬ δου). «ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ» Πωλείται καί είς τα γρα- φεΐα μας πρός δρχ. 10. ή μ τοκίκχ, οί Ιέμοιί Ιδι&άίαΙκσΙλσι, τής άθλή'σιεως. ιΧαΐρέ ιμοι, ώ ικαβέΐδρα τό ά- πίΐφιθονΌν ϋψος τουτο ικαί έττι- 'κύνβυνον, ιάρχΐ3|ρέων συνέδριον, Ιειρέων αΐδοΐ ικαί ΙΧ'ρόινω τειτιιμη- μένων, &σον τε άλιλο ττειρΊ την Τιρύίττεζαν λειτοαργικόν θεοϋ. ιΧα'ΐρρ,τε 'Ναζωιραίων ^οροστα- σίιαι, ψαλιμωΐδιών άρμονΐαι, στά- σεις ττάννι.|χοι, παρβένων σΐΐμνό- της, γυναι κων εύκοιαιμία, χη,ρων όρφσνών Ισυισ'τήιμχΓα, τγτωιχων ό- φθα!λ;μοί, τορός θεόν ιΚθΑ ιποός ημάς ©λέπονΐτες. Χαί'ρετε, οΤκοι φιλώξιενοι χο(ί Φΐλόόχριστοι ικαι ιτής όμής άσ9ε- νείας ιαντιλήιπτορες. Χ τόν ϋιμών λόγων έ- γ ροοαταί, κοά βιρόΐμοι καί συνβρο- μοοί καί γιραψ Ιδες φανεραιί κοί λανθάνουσαι, 'καί διαζομένη ,κιγ κΐλίς αυτή τοίς ιτειρυτοΰ λόνου εβιιζοιαένοις. ιΧαίιρετε, ω βαισιλεΐς καιί 6α- σίλε,ια, σσον τε περί τόν βασΐτ λέα θ&ρια'ττευτιικόν ικαί οίκίΐδιον ό ιζήλος' ιπετΓΌΐίηικε ήμδς ή Ιδιάΐςευιξις) · ταρόσιΐτε τί] άληΐθεία, ιμιετασικευιάζεσθε όψέ γοϋν, τιιμήΙσα(τε θεόν, ττλέον της συνηθείας" ούχ' ή μετάθεσις τό αΐιοτχΐρόν 6χει, άλλ' ή τοϋ ικαΐκοθ τήρηισις, /την απώιλειαν. ίΧαίροις, Ανατολή ικαί Δύσις, όπέιρ ών καΊ υφ' ών ττολειμού- μ&θα, μάρτυς ό είρηνεύσων η¬ μάς, άν ολίγοι μιμήσωνταιι Γήν δμήν ύτίθχώίρησιν. Έπτί τΐάσί τε κσιί πρό ιπαντων βοήσομαι' Χσί- ρειτε, άγγελοι, Γτήσδε τής έκκλΐ) σίας ίφορσι ικαί. τής έιμεΐς ττα- ρουισίιας ·καί &κΐδη(μίιας, εΐπειρ ίν χεορί θε ου τα ήιμέτειρα. Χαϊρέ ιμοι ώ Τριάς, τό έιμόν μελετημα ικαΓι καλλώττιΐσμα ικαί σώΐζουο τοΐσδε ικαΐ σώζοις τούσ- δέ, τόν ιέμόν λαόν4 ιί,μός γάρ κ άν άλλως οΦκονΐοιμώ,μεΦα· «αί άγγέλλοιό ιμοι Ιδία (Γταντός ύ - ψσυΐμένη 'καί. αύζουμένη ΐκσΐ λό¬ γω καί ττολυτ'εΐα. Τε(κνία, φαάσ σοιτέ μου την τταιρακαταθήίκην, μέιμνησιθέ ιμσυ των λιθα|σμών· ή χάρις τοϋ ιΚυιρίου ή·μών Ίηισοϋ Χριστοΰ 'μιετά "άντον υμών" ά- μην». Είς τό τέλος τοΰ λόγου τού, τοΰ συγκιλονΐιστικοϋ σκηναιί συγ κινηιτυκαιί ιδιεΐδραιματτίσθησαιν £ν- τός καί Ι&κτός τοΰ ναοΰ καί ό λαός ιμέ Ιδάικρυα είς τα μάτια άντσίΐτιέΐδωσε ΐτούς ιχαι,ρετισιμούς είς τόν ποΐ|μενάιρχην Τού. Άιτό την Κ ών) πόλιν ύ •Πρη,γό.ριος ήλ¬ θεν είς την ΐΚαισάιρειαν, οπου ε¬ ξεφώνησε ιτόν βαιρυΐσήιμαντον έ- πιτάίφιοιν λόγον τού ττρός τόν 6α σθλειον, ώπο:6ιώισσΛ(τα Λτρό διιε· τίας περίπου. Είς τόν άριστσορ γηιμαιτικόν ιαώτόν λόγον, έζαΐ" ρονται ιμέ όκρθαισιτον τέιχνην καί τα ζωηροτέρα ιχιρώματα αί πο'· κιίλαι άρε-ταί ιοίΐ οποίαι έ'κ ν& νετης έ^τόλιζον τόν άληισ|μό· νητον φίλον τού. Είναι Μνας 0· μνος αληΐθινάς διά τόν υηοδειγ ματυκον τού ιβίον καί τό θε<ϊο£- σ/τον δργον τού. Άπτό την Κσιοο ρευαν ήλθεν &ίς την Ναζιανζύν καί τ·3λιικώς βφιθαίσεν είς την γε τού ΆρισΛθζόν, διά ι&υέλΐθη έν ή,ρειμία καί τα ύπόλοιιΤΓα ίτη τής ζωής τού. ΙΒκιεΐ <5θφΐε.ρώβη, είς την ,κοιλλιέρ γΕΐαν τσΰ ιμυκιροθ άγροΐκτή τό ιότΓοϊον εΐχε καί είς την συν ιτοϋι Ιμε'γαλυιτέραυ (ΐ των ιμελαγΐχολιικών τίθΐηιμάτω·ν ('εττών) τού. (Συνειχίζεται) Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ 2ΟΥ ΑΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ σιν τό νέον Την 24ην π.μ. βίς τόν κινηιμα ταγράφον «ΡΙΤΑ» έωρτάσθη μέ μεγάιλην ιέπιταχίαν ή έορτή έ~1 τή έΐθνική ιέττετείο. Έ-αίχθησαν ιμέ μεγάλην επι- τυχίαν πατριωτι.κά σκέτς καί μονιό,λογοι υπό τής ΣΤ' τάξεως διδαχβέντα υπό των διδασκά- Λ Ρη Πατράκου Ί9 έκυκλοψόρησε σέ -ολυτελη έ'κδο β,βλ,ον το0 κ. Χρ. Σπανθμ2νώλη· ΜΠΕΪΛΕΡ ΣΟΚΑΚ, II ΜΠΕΪΛΕΡ ΣΟΚΑΚ »| άγνωστες συνέγρσψε πρό κβ,ροβ καί τό βροβευθέν "ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ,, Ζητεΐστε άηό τα βιβλιοπωλεϊα λων <κ. Ε. Ζούρα καί Α. Κα- τσσύλη. ΙΟ τροΛτκγυιρικός έξεψωνήθ"1 υπό τής ιΔ)ντ,ρίας τοΰ σ,χοΐλείου ΙΜ. Σιτκχνοΰ. Ή χειρω^α καί ή όριχήστρσ υπό των κ.κ. Π. Πΐιρπύλη «αί Ε· Ζούιρ<χ έξιετέλεσε (επιτυχώς τρο ιτιάίρια κιαί —ατριωτικό |Διά την έττιτυ(χίαν τής κατέι&αλον φιλοτΊμους ττ Θείας αιί διοασκάλισσαι ^· Σκλαιβούνου, Δ. Σηρόγλου, Μ Ρούσου, Α. Λαουτσρη καί ο δι- δάσκαλος ιΚ. Κσράμτπ£ΐλας· Ιθί γονεΐς κου .κηδ:μόν(ες των -ΐαΐθητών κατενΐθουσιααμένθΐ *' πό την συντελοοαένην λαμ^?*ν ίργασίαν είς τό σχολείον &■ φροΡΓον τάς θε,ραάς των εύχ·^ ριστίας είς την διεϋθύντρκτν αύ- τ:ϋ καί τό διδακτικόν <προσω' ττικόν. ^^___ _^^_^^^^^ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. —έχεται ΠλΓχΓ Άγίσ» Κων—ι (Ομόνοιβ) 9-1 καί 4-8

ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.
ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ ΧΑΜΗΤ
II
ΑΙΒΑΗ ΠΕΡΙΐ™ ΤΟΥ ΑΧΜΕΤ
Ό «τταλληκαράς» τού χωρίου Μουσταφδ-νταής. — Μια
συζήτησις μεταξύ αύτοθ καί τοΰ ψιλότιμου Αχμέτ 6υι
περΐ «ονου σκιάς», άλλά περί «άλόγου θύρας» πού
έτιαναλαμβάνεται μετά καιρόν καί μέ συνέπειαν όμη-
ρΐκήν πάλην μέ χρονθοιτατινάδαν—ΟΙ γάμοι τοϋ "Αχμέτ.
ΕΠΙ ΤΛ ΕΟΡΤΑΣΜΩ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΠΑΡιΝΑΣΣΟΝ»
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΤΖΑΝΤΙΟΎ
Συνέχεια καί τέλος
Συντομος ι±ν·α^,<όπΓ|σις τοϋ α' μέροος: Ό "Αχμέτ, κάτοιικος ενός χω ,ρίου τοθ ΙέΌωητερΐικοϋ τής θρά κης, όίΐμα Ιέκΐλήθη ά ύπηρετήαη είς τόν στρατόν, μετέβη είς Κων)λιν καί κατετάγη. Ήτο ΐ-ν<χ ττολύ άταλοϊκά ότγράμματο ν^ριοπόπαιδο άλλά πσλώ ίργα- ακό καί μέ αρ'στη 'σψ,ιτεριφο. ρά. Καί ιδταν ο παοας δι,ο κη- τής της μεραρχίας τού εζήτησε ιμί<χν «όρδινάτσα* (στρατιωτι¬ κόν ϋπηρότην) τοϋ ιίστάλη αύ- τός. Ος τα αρχοντκκό τοΰ πα¬ σά ιοττου έγκατεΐστόθη, κατέκτη σε την αυμτΓάΙ&ειαν δλων. Καί δ- τσν ήλθεν ό καιρός τής άπο- κπρατεύσεώς τού, τάν έκράτη. Οαν ώς έιμμισβον ύπη,ρέτην καί μέ δικαίωμα κϋ&είας κατά Μάϊ¬ ον ι&ττως με,ταβαίνη είς τό χω¬ ρίον τού ΐκατ' £τος καί μέ άλο- γο από τόν σταθλο τοΰ πασά, ιέλλιείψει αλλου τρόπου σαγκοι- νωνίας πρός αύτό. 'ΙΗτο πλέον τό τρίτον έ'τος της άμιμόσθου υπηρεσίας τού, 8- τζ ικατά Φεβρουάριον πηρε Ινα γράμμα άττό την μητέρα τού τΐού τού έ'γιραφε — 6ιά τοΰ χό- τζα — δτι τοΰ ιδιρήκε την κατάλ ληιλη νϋφη κ αί νά Ελθη τό τα. χυτερο στό χωριό διά τόν γά- ,μο». ι ,'Η συνέχεια: Τό γρθύμμα τό διά&ασε είς τόν Αχμέτ ό μικράς υίός τοΰ ■πιοόσα καί αμέσως τό κοινολόγη σε στή μητέρα τού <5~ό την 6- ιτδίαν καί 'εττληροφορήΐθη -^ό «νέο» 'ό πασάς. Ό "Αχμέτ αμα έλα·&ε γνώσιν τοθ ευχαρίστου νέοο, ΤΓήιγε νά ικτώξη ■άπό τή ιχαρά τού. Δέν ιμτταρούσε νά μαντεύση πιά ήτο ή «ύτΐοψηΐφία» ιάλλ' είχεν ώπτό- λυτη ιέμιτιστοσύνη στήν έκίλογή τής καλής τού μητέρας. Δέν ταλΐμοΰσε ιδμως νά κοινοποιηθή τό τνρ&γμχχ είς τάν πασάν ά-ό συστολήν, 'κοίί νά τοΰ ζητήση πρό της ωρισμένης έποχής α¬ δεία ά~θυσίας. Πέρασαν έτ,η δύο τ,ρεΐς ημέραι, όπότε δ πα- ισάς ,μαντεύσας τό αΐτιον τής σιωττης αυτής, .εκάλεσεν Ιδιο τέρως τόν Αχμέτ κα ίτοΰ εΐτοε: «ΊΕμαθα, όγλούμ (τοαοδί μου) ότι ιή καλή σου ιμητέρα σοΰ βρή κιε «ιγκελήν» (νύφη). "Εκαμε •παλύ καλά. /Δύο είναι τα κυριώ τερα καθηϊκοντα τού άνΙ9ιρώ—ου. Τό έναεΐναι ττρός τόν Πατησάχ 'καΐ την Πατιριιδα. Αύτό τό έξετέ λεσιε/ς ίκαί Ιθά τό εκτελέισης οοες Ι(Ρ°ρές χ,ρειασθή. Τό αλλο, τό έξ ϊσου μεγάλο ή καί ,μεγοΛύηερο είναι τό -πρός την Κοινωνία. ΕΓ- ναι αύτό -ού θιέταιξεν ό "Υψ. ^ος, ειΐς τόν πρώτο ανθρωπο, τόν «χαζιρέτι Άινταιμ» (Άιδαΐμ). 'Νά ττάρη οθζυγο δηΐλοοδή γιά ■νά διατηρηθή τό ώνθρώπινο γέ- νος. Άιλλέως ιθά οβήση. Καί 'δέν ιέπιδέχεται καμΐμιά έιξαίρε- οη, αώτή ιή ένταλή ! Ι Σοΰ δίνω λοιττόν αδεία ν ά πας στό ,χωριό σου. "Εχοι^με ά- κό,αη ιμερικές ήμέρες ώς τό τέ- λος τοϋ «σοϋμτοάτ» (Φεδοοοα- Ρίοο). Ώς νά έτοΐ'μακτθης καί ψωνίοης ρουχισμό καί όίλλα ■διάφορα, θα περάσοιΐΛ>. ΑΑπο-
ρεϊς λοιιτον νά 'Φΰγης την πρώ-
τη τοΰ Μάρτη. Σοΰ δίνω ά&εια
δυόμιαυ μήνες ^νεικα τοΰ γαμου
'σου καί νά είοαι έδώ ατίς (&ε-
'καιτέντε τοϋ Μάη. θά οοΰ πλη-
Ρώσω τρ(είς ,μισβούς προκατα-
δολοκως καί Λλλους τ,ρεΐς γιά
^ τού γώμου σου. "Αίντε τώ
«γκιουλέ γκιουλέ» (ιμέ τό
) καί ιέτοιμάΐσου». Καί τοϋ
ρωσε ιόιμέσως τούς έ"ξη μι.
Οθούς.
Ό Ά.χιμέτ εύχαίρίστηισε μέ 6ά
κρυα χα-ρας καί έδαφιαιους τε-
'μεναδες τόν ώφέντηι τού. Καί
ά^> την αλΐληι >μέρα άρχυαε νά
έτοομά,ζεται. Τού έ&ωσ^ ' καί ή
Χανούμυσσα δώρο ίίνα ζεΰγος
σκοαλαρί.κια γιά την μέλλουσα
σύζό τοο, τά δέ κορίτοια της,
κεντημένο σκέτταιομα κρεβ-
ϋ
οϋ.
1Ε-1 τέλους την πρώτη ΐΜαρ-
Τ'<3υ, ξεκίνη,σιε ό Άοομέτ όπό τάς 'ίύχάς δλων, «4φεντικών καί ύπη ΕΤχε ι6<5αλ 5λ ά ώ Ρ©τών. ΕΤχ,ε τά ψώ- χ 6<5αλει ι5λα τά ψώ- καί τα Ιδώρα τού μέσα σέ μ,εγάλο Ι&.ΐσο'όΐκι ·καί &χχ «τορ5α,> τά ιόιΐοΐα καί φόρτωσε
οτό άλο·νο. Έΐχε πολύ κράο ί
την ·ϊμέρ*χ και κατά δια-
οιχ^γ ψκλ,ή, τταγωμιέ-
_. Ό Αχμέτ ,ομος φο
ροϋσε έ"να ,χον&ρό παιλτό μέ κου
κοόλα καί οέν ιέκρΰωνε. "Αιλλω
ότε τόν ιέΐζέσταινε καί ό ακοπός
τεϋ ταξειδίου τού "νστερσ άπό
"^ί^ία τριών ώρών περίπου, £
Φθςτπΐ στά ττρώτο χωριό τής
θρακικ,ής ώπαίθρου, τόν Μικρά
ΤθεΙκιαι-τζί, τό άλλοτε «Ρήγιο'ν
~ιηυίθύνΐ3η, ώς σ(Λή|θιζε τιάιντο
τε όΐσάκις ταξει&εοί γιά τό χω-
Ρώ τού, στό μοναδικό καφενεΐο
τής μικράς %ατε::χς τού χωρι.
ο3, ίπ'ιζεΐ'.^ε Ιδεσε άπ' έίξω τό
άλογό τού άφοΰ τό ξεφόρ-τωσ,-.,
ικαί τοϋ ΜοΛ,ε νά τρώιγη. "Ε,ι^ΐ
τα μ-ττη'κε ,^υα, άνοιιςε εΗα οίμζ
ιμέ ιφα,ητά πού εΤχ'ε μαζύ τού,
2κόΒ-,σΐ κυί ΐφαγ'ε. "Αμα ήΊΐιε
τάν «καφέ τού, ξεκουράσθηΛε
άρκετά καιί Ι.τ,το,μοΙζετο νά &κ-
'κινήση, παρουσιάσητε στά κα-
φενεΐο Ένα 'ΐλεΐΐνό ΰ~ο<εΊμε:>,
τό ιμοναδ κό .κά9αρμα τοΰ μι-
κ,ροΰ χωρίου, κάποι,ος άκούων
ειίς τό οναμα Μθ'υσταφας, ιίτταγ.
γΐελλόμενος τόν «παλλη,κσ>ραν>
καιί τόν «ίξυτίνο», πραγμςχ πού
ιϊ'καΐμνε νά τάν ά—οφεύγουΐν ΰ-
ιλοι. ΕΓοε μ—αίνοντας δεμένο
άπ' έξω τό αλογο κα'ί τίς άπο-
ΐίκευές, κατάλα?6ε δτι ήτο κά-
ποιου ξένου ταιξει,διώτη, καί πά
ρετήρησε ικάτι πού τοΰ ?δωοε
λαΐδή νά κάμη τόν έξυ~νο. Μτταί
νο-νιτας λοιπόν, εΐπε μέ τρόπο
σαρκαστικό καί άρκετά ,μεγα.
λοφώνως, στόν καιφετζή:
«ΙΠσιανσϋ μττουινταλά είναι
τό ώϊλοιγο -ού είναι σΐΐμενο άπ'
Ιιξω; Δέν ξεάρει ό ιέρίιφης αύ¬
τάς ιδτι τώρα /τό ιχιειιμώνα πρέπει
ή οΰρά τού νά είναι μαΐζεμένη
κουλούρα;»
(ιΣημ. γράφοντος: Διότι όν
είναι βρεμμένη ή ούρά ικαί έχει
παγωνιά μεταΙ&άλλεται καί αυ¬
τή σ' "ίνα τερώοΐτιο πάγ,ο ττού τα
λαιΤΓωρεΐ τό ζώο. .Αύτό δέν συ-
νηθίζεται στήν (Πόλη, λόγω τοΰ
δτι 'έ'κεΐ τά αλογα δέν κάμνουν
μεγιόιλες τηορεΐες. Γι' αύτό χαί
ό άτίλούκός Αχμέτ, είτε δέν τό
εγνώριζε διόλου ώς μή ιέχων ά-
λογο στό χωριό τού είτε τό εΐ¬
χε λησιμονήσει κατόπιν τής πε *■
ταετοΰς εν τή Πρωτεοσύοη δια.
μονής τοο).
ιΔέν άντειλήιφΐθη λοιπόν τί έν-
νοοϋσε αύτάς ό «*ένη-επΐσί.ζης»
Οκακοήθης). Μόνον έγινε έξω
Φρενών μέ τό θράσος νού. 'Α-
κοΰς ιέκεΐ, νά τολμήση ούτος ό
«.σερισερ>ης-> (άλήτης) νά προο-
6άλη αυτόν, τόν έΐμπιστον ενός
τόσον τρανοΰ ττασά! Σηκώθηκε
λοιτϋάν δ,ρθιος καί τοΰ φώναξε·
«ΊΕσύ όλον οτερΐσερΐ νά κυττά1-
ζης τό γαϊδάρα σου, αν Φυσικά
ιοχης καί γάύδαρο, ικοβί νά μή σέ
μέλλη γιά τό δικό μουτόΰιλογο '
(Σημ. γράΐφοντος): Ή λέξις
«ούλάν» έκ τοϋ «όγλάν» πού ση
ααίνει <νεαρός» άλλάκατήντησΞ νά 'σημαίνη τόν θηΐλυττρεπη κοί άνηίθικον 'έ'φηι&ον, Υ'ρησιιμοττοιεΐ ται μέν καί ύπ' αυτήν την ύ*6ρι. στιΐκήν 'έννοιαν άλλά καί άιπλως 'δπως λεγο,μεν ημείς «-δριέ,σύ^). ΊΟ παλληικαράς μας λοιπόν, θιγεΐς πΒρισσότερον μέ την άμφ' ιβολύαν αύτοΰ τοΰ πρωτεοουσιά- νου (ττού ·φορούσε κολλάρο, γραΐδάτα καί σι&ερωιμένο φέσ1) άν εΐχε καί γάϊδαρο παρά μέ τά κοσμητικά «ούλάν οεραερ!» ,τοϋ φώναίξε: «'ΊΕχω μωρέ «-'ζουιπ πέ» (σαχιλέ νεανία) καί άλοιγο 3οί ένα γάιδαιροι μεγαλύτερο ά- ϊ> σένα!
ΙΕξω ιφρενών ό φίλος μας
τού έπετέΊθη μέ τίς γροβιές τού.
"ΙΕφαγε διαως — ερίσσότερες αύ¬
τάς, έως δτου τούς έχώρισαν οί
-αριστάμενοι. ιΚαιί σέ λίγο ό
'ΑΙχιμέτ, ιάψον &'ώμ|θωισε τά
«στραπάτισα» πού έτταθ'ε, μά-
ιζεαετά πράιγμοττά τού καί ξεχι-
νοϋσε. ιΚατά τό βραοάικι έφθα¬
σε οτήν κωιμόιτολη «Μεγάλθς
τσεκιμετζές» ('ΑΘύραι) δπου ύ
πηριχε ττανΐδοιχιεΐο μέ σταϋλο 'καί
οτγοο κατέλυσε. Καί τό άτοόιγεο
μα της αλλης ημέρας ΕφΙθανε
στό χωρ·ό τού οπου δγήκαν νά
τόν ύπ:ι5εχθοΰν χαρούμενοι οί
δικσί τού, ιένώ ή «μνηΐστή» πού
κατοικοΰσε ιάττέναντι κρυφοκοί-
ταζε π'σω ιάττό τά χαφάσια, έτσι
ντυμε'νο σάν 'έιφέντη ! Τόν καιμά-
ρωναν έπ''ς>ης καί οί συγχωρια-
νοί τού οί ιόποϊοι έΊ&ε·ώρουν τι-
ιμήν των δτι Μνας δικός των ήτο
<··στά μίσα καί στά έξο» ενός τρανοΰ ττασα, μέ τόν όιυσΐον «I- τταϋζε τάβλι, οσάκις ό ττασας αύτός δέν €πιαΊζε υέ τόν χρονεμένο τόν ΐΣουλτάνο! Μετά μιά έ6δομά1δα ό οί γάαοι τοΰ Άιχμέτ μέ κα- λεαμένο ιδλο Ο)χεδόν τά χωρ1 ό καί ύτϋά τάς ευχάς τοΰ χότζα Σ ουλεϊαάν ΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ - Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ - Ο ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑΣ ΣΕΡΡΑΣ Τού κ. ΤΡ Ι ΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιτιροέδρου τής έν Αθήναις «Ίστορικής καί Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών» τοϋ ΙΕΐχε τταρίλθη ιή ιίχή '<μέλιτος» καί τό πρωΐ τής 14ης ΜοίΊου, ό Αχμέτ, άφοΰ ο—ιεχαι- οέτησε τή γι>ναικούα τού (τίιν
ότποίαν είχεν ιέγκατα£—ήκτει ^τό
τττίτι τού) ικαί τούς γονέϊς, τά
άδίΐλφια, συγιγενεΐς κιλπ. ξεκί-
νησε γιά τό ταΐξεί&ι τής έπιανό-
5ου. Κο·μή|9ηκε τό β,ράδυ στό
Μεγ. Τσεκμετιζέ καί κατά τό
αΒσημεράκι τής επομένης έ"φθ«-
τε οτό γνωατό, μοναδικό καφ=-
ιεΪο τοϋ Μΐ'κροΰ Τσεικιμιετζί.
Προηγουμένως 6δεο= κουλούρα
Γήν ούρά τοΰ άλόγου «γιά νά
ιή μιπλέξη πάλι μ' άκεϊνο τόν ά-
λήτη» άΎνοών, ώς άνέΐφερα, τόν
'Στή μεγάλη α·ϊθουσα τοΰ
«'Παρναασεΰ» "Αθηνών έίγι-νε
μιά μεΓγάλη πνίομΐχτική ίκδήιλω
σι τορός τιμήν τοϋ οιαπρεποΰς
ποιητοΰ ίκαί πεζαγράφου κ. Νί-
καυ Στρατάκη. Την ό,ργάνω-
σαν ό «Σύνδεσμος ΈλΛηνων
Λθ'γιοτείχνών», ή «ΓΙαγκρήτιος
"Ένωσις» καί ή "Ενωσις Ίερα-
πετριτών».
Σι,μμετέσχον στόν τι/μητ.κό
αύτό έο,ρταοιμό οί λογοτέχνες
κσί οί εύγενικοί συμτκχτριώτ:ς
τού οιΐ Κρήτες. Μά ό κ. Ν.
Στρ,ατάκης δέν άνήκει μ
στήν ήρωική μιεΐγαλόνη->ο.
έμεΐς οί Βορειοειλλα1δΐτ;ς τόν
δεωρο'ΖμΕ ικαί 5ικ6 μαις. 'Έ,χτι
ξεχωριστούς μέ τίς Σέρρες μας
&Ε'η·ιους. 'Σερ,ραία καί ή ττιστή
σάντροφος της ιζωής τού, ή εύ-
γενιέστατη άρχόντισΌα κ. Αθη¬
νά, τό γένος Δούμττα. Κ ι" έχει
■ζή'σει ΤΓθΑλά χρόνια στήν ώμορ¬
φη «ίΝύμφη τοΰ Σ τ,ρυμόνος».
ΕΙκοσι ,χρόνια ι Μιά όλόκ'ληρη
ζωή. Τάν άγάπη/σε μέ ττάθος,
τής έ'δωσε ^να καμμάτι άπ' την
ψυιχή τού. Τό μαρταρε,ΐ ·κι" ϊ.α
τραΎούδι τού: (ιΐ)
Τά εΙΙ'κοσόΐχιρονά μου τά χρυσά
σέ σέ τά χάρισα 'καί φεύγω,
την ανθηση τής νηότης, τή δρο-
σια
τοΰ κάκου ιάλλοΰ θά :ά γυρεύω
|ΚαΊ καταλήιγει μέ 6α|9ειά
οΐί>ί<(νησΐι πού άποιχαιρετά την «τάλι των Σιειρρών: Σ κύδω κ ι* /έγώ στό χώμα ,κα. φιλώ καί μέ έρεμένα ,μάτια λέω «μοϋ χάρυες τής τέίχνης αόν πηλό, τό είναι ιμου νά πλάΐω ώ,ραΐο». ιΤραγούδησε καί τίς γοητευτ. ■κές Σ ερριωτοποΰλες. Μιά άπ' αύτΐς, νΐλυικύτατη «μαι,'ρομα- τοΰ», τόν τΛήίγωσε γερά κι' έ- γινε γυναίκα τού. Την ϋμνησε σέ στίχοικ; χαριτωιμένους. Τ ούς "'Υ'ρορψΈ στά νεανμκά τού χρό¬ νια, τό 11917, οταν ύπηοετοΰσΕ ώς άζιωματικός τοΰ 'Επιτελείου Σώματος Στ,ρατοΰ 'ΕΙΘνιΙκής Ά μύνης ·στίς Σέριρες .κι' είναι άπ' τά πτιρωτόλειό: τού, .κι' άνάλογα καί ώς πρός τή μο(ρφή καιί ώς πρός την οόσία δ,τι χρειάζεται γιά νά 'έκΐλαΐ'Κιευίθη ικαί νά πάρη τάν χαρακτήιρα δημοτικοΰ τιρα- γου)&ιοΰ. Μ'&λοτιοιήθηκε άττό τόν άριχιμουσικό τής Στρατιωτι ΐκής Μττάντας τοΰ Σώματος Κ. ΐΠαναγόπουιλο.'ΊΕχει τίτλο «Σερ ιριώτιισαα». Τό ιάνοοφέρω Ιοω ό. Ιλόικληι,οο: ιλόγιον τοϋ δεσίματος αυτής. Κα τά κακήν τού δμως πάλιν τύχην δρέ'θηκε ιίκεϊ αΰτός, σάν καιφε- νάβιος πού ήτο. "ιΑιμα είδε τόν "Αχμέτ νά μπαίνη στό καφενεΐο ©ρήΐκε ιδξω, εΐδε την οΰρά τοϋ άιλάγου 'καί ξαναιμπηκε φωνά- ζοντας μέ καγχαοιμσύς: «Μπρέ έκεΐνος ό μπουνταλάς ό πρωτευιουσιάνος Βέν £ι&αΐλε μυα λό άπά τό ξΰλο πού εΙχε φάγ?'. Τώρα τό καλοκαίρι έχει δεμένη την οορά τοΰ άλόγου τού γιά νά μή μπορεϊ τό ζώο νά δκ£(χνη τίς μύγες πού τό τσιμ—->οΰν.
ΊΕττηικσούιθηι.7.ε νέο ξυλο6ρό'.
τι μέ τό ΪΙδιο πάλιν άποτέλε^μα
είς 'βάρος τοΰ φίλου μας Ά-
ιχ]μέτ. ΈτρενέΙδησαν πάλιν οί πα-
ρόντες χωρικοί καί άττΒμόΚρυ-
ναν τάν «νταην» 6&ρίζοντές το;
διά την κακήν τού έναντι ενός
ξένου συνπεριφοράν πού δυΰφη
μεΐ τό χωριό. Πειρητοιήθηκαν
τόν Ά,χ'ϋέτ τοΰ 'έ'ξήιγησαν τούς
λόγους τοΰ δεσίματος καί τοϋ
ιλυσΐιικχτος τής ούράς των άιλό-
γων.
Ό Αχμέτ δέν .ίιληομόνησΕ τό
διττλό πάίθημά τού καί §πιειτο:
Ξίς τά ταιξείδια τού δέν πΐΓ,ρνοΰ-
με Ιάττό τόν Μ. Τσεκμετζέ , <κρο- τιμώντας άλιλ: Ιδρόμο, έστω ικα- τά τι μακρΰτερο. Καί οσάκις ε¬ τύχαινε νά τόν ψιλοξενηιαοαν σέ κάττο,ο τραπέΐζι, έλεγε ατά τέ- λο.ς: Μιπερεκιετΐλήδικο νά είναι τό τραπόζι σας. Άνάθιε,μα δμως στόν Μικ,ρό Τσε'κ,μετζέ. Καί ατόν πηγαιμό καί στήν ϋπιστρο φή Ιφαγα ξύλοι ΒΥΖΑΝΠιΙΟΣ Όρθόικορμος, γαλήνιος κα] σάμπως θεάς ώραΐσς, φλάμπουιρο άνε- Έχοον αί ι Σέρρες όμορψιές >αλανομάτες καί ξανβές,
έχουν καί κάτι ιμαυρθ'μάτες, γλυικές κα! γαΗαναφρυδάτες,
δπου σοΰ ικαΐνε την καρδιά, την κάνοιυνε κομιματια.
"Αχ νά μποροΰσα νάκλεβα αύτά τά μαΰ,ρα μάτια.
ΣΗρριώτισσα μοτυροιματοϋ τό γέλιο σου μέ σφάζει
καί χίλιες £νΌΐες καίκαϋμούς μέσ' στήν καρδιά μου ©άίζει.
Έσυ 'σαι μιά δασίλισ.σα τής γειτονιάς μονάχη,
γιαι'ί τά μαΰρα μάτια σου ώλλη καμμιά δέν τόόχει.
Μαυιροματοϋ τριανταφυλλιές καί μυρωμένες -ασχαλιές,
Θε νά φυτέψω στήν αύλή σου, καμάρι καιί στο'λη δική σου,
νά κρύδοομαι στά φύλλα σου, στήν πόρτα σου νά στέκω,
Μαυροματοΰ μου, δμορ-φη, τά μάτια σου νά
Οί νεανικοί μά πηιγαΐοι αύτοΐ
στ'χοι αν είναι έμπνευισμένοι
άπ' τό ίνδαλμα των όνείιρων
του,τήν μετέττειτα συζονό τού,
ημπορούμε ώς τόσο νά προσθί-
σουμε, δπως όίλλως τξ μας τό
εδήλωσε κάποτε καιί ώ ΐδυος ό
•κ. Στοατάκης, δτι άναφερονται
στό γενκό άντι—ροσωπευτικο
τύπΐο τής Σερραΐκής καλλονης.
Τό τοαγοΰδι αύτό, τού βγ.νε
ττιά λα'κό, οιτιως κι' άλιλα πού
έγ,ραψε ό ΐδιος ττοιητής, έτταιά-
νιζε κάθε Κοριακή ή Στρατιω-
τΐική Μουοική στήν Πλατε'ϊα τοϋ
Κρονιου, στάς ιΣέρρας.
ΙΜά κα'ί στήν 'Αθηνά ό κ.
Στρατάκης δέν σταμάτησε νά
σκέπτεται τΛς ιΣέρρες κι' δλη
την Μα'κεδονία μας, δπου πέρα
σε «χρυσα ειίκο'σάχρονα». Άρ¬
κετά ποιήματά τού είναι άφιε-
οωμένα σέ Μακεΐδονικά θΐματα,
τταύ τού εΓισηγή|θηκε ό γράφων.
Νά μεοι.κοί τίτιλοι τους: «.Στόν
Άιογυιρό>(2), «Ή Μαικεδονία>,
«Ό Φίλιππος», «Ό Μέγας Άλέ
ξανδ·ρος>, «Ό ΟύιμΙ&έρτος Άρ-
γυρός*, «'Ό πολεμό·χα.ρος "Εμ¬
μανουήλ ΐΠο—ιό:ς>. 'Όλα είναι
. Μυκρά ώ.ριοτου.ργή(-
. Τό τελευταία είναι μιά ΰ-
πέροίχη έ'θνική τετραλογ,α, πού
γράφτηκ.Γ είίδικά γιά τόν περυ-
σινό έορτασιμό στήν Άθήνα τής
έττετείουι της απελευθερώσεως
των Σερρών, πού ώριγονώθηικε
άπ' την «Ίστορική καί Λαογρα
φική Έταιρεΐα 'Σρρρών -'Μελε
νίκου», .κι' 'δπου άπαγγέλθη.κε
γιά ττρώτη φο(ρά άπ' τόν ϊδιο
τόν ποιητή. Νά μιά στραφή
τού:
καί στή ιμορφή τού λευτεργιά
όρθιρίιζει
μέ χαμογέλιο καί οόράνιο θάμ-
ττος.
ΊΑλΐλ' άς ιέλθοαμε ταοα στό
κ'αρθως λογοτεχνΐ'κό τού 6ργο.
Δέν πρόκειται, φυοικά, νά τό
άξιολσγήσουμε έ5ω. Δέν μάς τό
έιτιτ,ρέτοει οϋτε ό χώρος, οϋτε ό
γρόνος. ΊΑπλώς θά κάνουιμιε μιά
πολύ σύντομη παιρου,σίασι τής
λογοτεχνΐικής ττροοφοράς τοΰ
κ. Στρατάκη. Σέ αλλη εύκαι-
ρία θ' άναλύσουμε τό £ργο τού.
Τό τοοιητικό έ,ργο τού·, ττού σέ
ττσιοτητα κοΛ σέ ΰγικο είναι πο¬
λύ Ικανοττοιητικό καί έχει τύχει
της καινης άναιγνωρΐσεως, άντι-
τυροσωτυεύεται .κυιρίως άπτ* τίς
τέσσαρες ποιηιτυχές σαλιλογές
τού: «Τά τροτγαύ'δια τοϋ Στρα-
τσκόπΌυ1», «.Λεύτ&ροι παλμσί»,
«Ό διρόμος των ό:στριω.ν» καί
«ιΕΤττεν ή ψυιχήι μου;».
"Αξιοθαύμαστη είναι καί ή
τοσιηιτυκή μεταφραστική τού έρ-
γοθσία, τκ>ύ εξεδόθη σέ όγκώδη
τόμο, μέ τίτΐλο «ΐΠοιηταί τής
Γαλλυας».
Πολλάώλλα ποιήματά τού εί¬
ναι 'σκορητυσμένα σέ διάφοραι λο
γοτ£(χνικά τυεριοδικά χ ι" έφηΐμΐ
(ρί'διες, πού σογικεντρωιμένα ώπο-
τελσΰν όίλλουις τόμσυς.
ΊΟγκ,ώδηις είναι κι' ή ώνέκδο-
τη ποιητική τού έργαισία. Μονά-
χα τό «Χρονΐ'κό μιάς ζωής» έ"χει
ΰοό χυλιάδες στίιχουις! Ή έμμε-
τρη αυτή (δηιμιουργία τλναφέρε-
ται σέ γι&γονότα καί βιώματο:
άτομικά, οίικογΐενειαικά, κοινωνι
ικά, .ίστορικά, τοολιτικά, πού συν
δέονται ιμέ την ίστορία τής Κρή
της των τελευταίων όγδόντα
χρόνων.
"ΙΕ^χει £τοΐιμη μιά άικόιμη ποι-
ητική συλλσγή. Είναι ποιήματά
λυρικά, σέ παραδοσιακούς «ι"
Ιδλεύι&ερους στίχους.
Μετέιφρασε αιά νέα οειρά /ΐτρι
ημάτων Γάλλων ποιητών. Στήν
άξιόιογη αυτή άνθολογία πε-
ριλα,μδάνεται καί τό 8ργο τοΰ
ίΕϋοτνΐγελικοΰ ττοιητοΰ Φράνοις
Τΐζαίημς μέ τά ττερίφημα 6λε-
γεΐα τού. Μιετέφρασε κι' όλό-
'κληρη την 'έξαίρετη ττοιηαυκή
συλλογή «Στόν κήπο τής Ίν-
φάντας» τοΰ «νταντειλένιοιυ ποι¬
ητή» Άλμπέρ Σαιμα[ν.
Τώρα γράφει ?να μεγαλο
ττοίΤΐ,μα *γιά την ώραία .κι' ϊττο-
ρική ττόλι των Σερρών, πού θά
είναι έ'να ττρα.γματικό ώριοτούί;
γημα. θ' άπατγγθλθή γιά πρώτη
φορά στό γεΰιμα τής «Ίστορ.-
κής καί Λαογραφικής Έτοτιρεί-
ας Σερρών - Μειλεν''κου>, τό ό-
ποϊο θά οοΒτ), δτκος κάΙ9ε χρό-
νο, στίς 29 Ίουνίου έπέιειο τής
άπελευιθεριώσεως των Σερρών.
Άΐλλά καιί στόν πειζό λότνο ό
κ. Στρατάκης παρουσιάζη &-
/ζιάλογη καί δόκιιμη δημιουρ-
γία. "Εχει προσιφίρΐε' στήν Νεο-
εΐλ,ληνική λογοτεχνία τίς ^μεοο
λογιακές σελίδες τού τα>λεαι-
στού -.<Άπό την ευτυχία ατήν δόιξοϊ», τό ικοινωνι/κό μυθιστόρη- μα '<Ή 'Λγόπιηι» καί τά στρατιω τΐκά διηγήματα μέ τόν τ[τλο ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΠΟΝΤΟ ΕΝΑ ΚΟΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΟ ΠΕΡΙ2ΤΑΤΙΚ0 Τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥί ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚ. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΙ ΜΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ ΑΙΜΙΙΣΟΣ, Σε-τε'ΐμ&ρης 1|92Ο. Τή χαρά των 'Ελλήνων τής Άμι σοΰ, πού '&ρήΐκαν κάπως την ιί- λευθερ^α τους τόν προην/ούμενο χιρόνο 191Ι9, ά·ρ,χιοε τώρα νά την (&ιαι&έχεται ή θλιψη... Μερά μέ τή μερά Ιέπΐ/Κρατοϋσαν ικι' έ- πιαναν τά πόστα οί Κεμοίλικοί. "Ολοι ιήμαοταν σέ μεγάλη στενοχώρια, ιγιατΐ θέν ξέρομε τί Θά μάς έ~ιφυιάσιση ή αύρΐιανή μερά. Αρχυσε νά μάς τρώη ή άγωνία! Την ιε-ποΐχή αυτή (Αυγουιστος 10210) Θέλησα; νά ιτάω στήν Πά- ψρα ύ~ Μουσικ,ή Συναυλία. Πή'γα. 'Σάν έφθασα κεΐ, ^μέ¬ σω ς πηγά γιά νά χαιρέτη >ω
τόν Κα*μα'κάμη της Πώφ-ρας,
κοΑ νά τόν τταραικανΐέισω νά τι.
μήιση την μουσιική Συναυλία
μου.
'ΟΙΚάιιμακάμηις εύγενέστατος,
'άφοΰ μέ ηύχα,ρί'στηοΐε γιά την
τΐμητιΐκή τΐίρόθικλησηι, μοϋ εΐττε
χαραικτηιριστυκά:
—ι'ΊΕδετ |έ)φέντημ ικελεδζέμ.
"Αμα ζήτω, ζήτω Βενιζέιλος 6λ-
ιμασιν.
|Δηιλα|5ή: ΜσΑιστα 'κύρυε Βά
έλΙΘω. Άλλά στή Συναυνλιία σας
νά μην 'έχετε, ζήτο>, ζήτω ό Βε-
νυζέιλος!
Τόν καθησύχαισα. Καί μοΰ δό
θη/κε ή εύκαιρία νά διατρανώσω
τα αΓισθήματα των 'Είλλήΐνΐων
τής περιφ'ερείας τού πρός τό
τουρκικόν Κράτος.
^Οταν Ιΐτοέοτρεψα στήν Άμι-
σό, —ηρ<χ άμεσος την (άπόφαση νά ψύγΐω ικαί νά πάω στήν Κων- σταντινούπολι. /Τίς Λδειες άναχωρήισεως τίς έΰινε ή Άστονομία. Πηγά στό/ Τοϋρ/κσ άστυνόμο γιά την σ- /δΐεια, μά Ιέικεΐνος 'εϋρΐΌίκε διάφο- ρες ττροφάσεις .κα>ί δέν μοΰ πα-
ραιχωροΰσε την «ϋΐδεια. Οδα κα-
θαρά τιώς τα ππράγιματα Κχουν
θολώο»ει ώρκετά. Άιτό λίγα
λόγοα τού "ΙΑστυνόμου ικατιάλα!-
6α πώς μ' 'έ,χουν νοιώσει τηαιός
εΐμαι ('ιΑνταιρτικά τοϋ 119116.
ΚαταΙδίκη Ιέ,ρήμην είς θάνατον).
ΙΚάΙ Ύΐά νά άτταίλλαγή άπό
τίς ένοχλήισεις μου, μοΰ εΐπε
πώς ό Μουτεσαρί'φης είναι έκεΐ
νος τκ>ύ χοιρηιγΐΕΪ τίς ώ&ειες ά-
ναχωΐριήισεως.
Μιά καιί &υότ.ρέχω στόν Μου-
τεΐσαρύφη (Διοακητή). Κτυπω
την ττόρτα τής αϊθου,σας καί
'ΚοΛ μττα'ύνιω. Έ,κΐεΐ Εκάθηντο τέσ
σαιρες ιχοτιζάϊ&ες, σαβαρο ι ττού
συΐζητοϋσαν μέ τόν Διοικητή.
ιΣάν μτίήικα, (έχαΐιρέτησα τούς
χ.;τζιά|&ες ικαί τόν Μουτε,σα,ρίφη
ιμέ κλίσι τής κεφαλής καί &ρχι-
σα:
ι«1Ε'ξοχώτατιε Ικάριε Διοι.κητά.
ΊΕΐγώ τΜγΐχάνω νά εΐμαι ξένος
καΐλΐλιτέχνης, ό όπτοΐος ήρΐθα ά¬
πό την Ριωσια. Γιά νά μείνω
στήν ττόλι σας δέν μπορώ, γι,α;-
τί τί,πστα 6έν μέ συΜδώει μέ την
πάλι αυτή. ιΠεριέ,ρχομαι βιάφο-
ρες ττολιτεΐες, διαργανώνοντας
ιΜουσικές' Συναυλίιες».
|Κα:ί έτοειδή, τόν β&λετΐα &ι™α
'κτικόν στήν -αραχώρηση τής
αδείας, τότε ά-οΐφάσισα νά τα
τραίΐξω 'δίλα γιά ικσΛά καί εΐττα
θαιρ'ραλέα.
—*Εξο(χιώτατ)ε ικύριε θτοικητά.
"Αν άμφο6άλλετε γιά την Ιδιό-
τητά μου ώς καΛλιτέχνσυ, θάί
μοΰ έιτιτρέψετε:
|Κι" αρχισα νά τραγουιδώ τό
'Κομμάτι τοΰ τενόρου άπ' τήτν Τό
'Από τό άριστοΰργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
-- Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< «ΊΟίι' ντόλτσι μ-ά-σιο ΤΕ...» ΟΙ ιχοτ'ζά&ες δι&μαρτυΐρήθηικαν γιά την ασέΐ&ειά μου, αυτή, ό δέ ιμοατεισαρ'ίιφης ιμή τοερυμένοντας τέτοιο ξαφνικό, έσπευσε χατοο- κάκκινος νά ύ™0Γγράψη την α¬ δεία τής αναχωρήσεως μου' καί νά μοΰ πή... «ιΓετέιρ, όγλούμ, γε- τέΐρ». Φθάνει, πσ>ΐιδί μου, φθάνει»
Πή'ρα άμέσως την άδειαικι' έ-
τρεΐξα στήν άοτυνομία! γιά τά
τ—ΐραιτέρω... 'ιΑπ' τό γραφεΐο
της "Άστυνομίας &έν μού Είπαν
τθποται. Μόνο ό άστυνόμος μέ
ικύτταξε κατάματα, σάν νά μου-
,λεγιε':
ΗΣ έ ξέρω τκ>ιός εΐσαι!
ΙΠε,ρασαν λίιγιες στι,γιμές... "Ε-
(Σέ λίγο τώ γαλΛικό άτμό.
τΐΐλουο Παικέ, σήικωνε την άτγικυ-
ιρά τού γιά την Κωνσταντινού-
τοολι... Μέσα οτό πλοΐο ?|ταν
ικαΊ |ό καλλιτέιχνης, πού αν άρ-
γοΰ,σ'ε λδγιες ώρες, Ιδέν θά ήταν
σέ θέσι νά γράφη τώρα στόν
«Προσφυγΐικό ΚόΊσιμο» τίς &ιά-
φοιρες Ιέντυατώσεις τού άπ* τόν
ώξέχαστο Πόντο! !
Δ. ΚΟΥΤιΣΌΓΙΑΝ'ΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΛΥΡΑ ΤΟΥΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
"(Ειξαιρετικήν ιέτηταχίιαν έΐσημεί
ή διάλεξις την ότοοίαν έδω
σε τπρό όλίγωτν ημερών είς Πά¬
τρας ή ιέκιλεκτή λογοΤιέχν.ις κ.
ΊΑλικη Νυκολαΐΐδουι διά τόν' κ-
«Τό .ΕΙδύΙλλιο τής Ίιδάνκας».
ΙΜά 'έκτός της συγκεντρωΐμέ-
νης αυτής έκλ'εκτής λσγοτειχνι-
ικής εργασίας τού, ό 'κ. Στρατά
κης έχει σ.καρττίσει «ι* άίλλα πε
ζά €ργα τού στόν π&ριοοικό καί
ήμβρήισιο τυπσ, έχει κάμει ιτολ-
λές διαλέξευς, έ,χει γράψει τοολ
λές μελέτες, οοκίμια, αΐσθητΐ'κά
καί ικριτοκά άρθρα, ίπού ή συγ-
κέντρωσι κι' ή έκ'δοσή τους θά
■π.ρο0φέ.ρΐ] Ιάρκε,τούς τόμους στή
ιλαγοτε,χνόα.
ι Στό τοεριοθυκό «Ξενία», 6-
τοως καί σέ ορισιμένες έιφη,μερί-
'δες, ιγιράφει ώραΐα άρ0ρα μέ
.κ,ριτΐ'Κη γιά διιβλία πού έικ'δί,δον
ΤΟ31.
",Αιλλθι όγκώ&εις τόΊμοι τά ά-
νέκδοτα τκζά τού έργα. Δοκίι-
μια μέ την άνάλυσι κα!ί τοιτο-
ιθέτησι των Ιϊργων τοΰ ΚαΙζαν-
τίζάκη, Κορνάρου, Κονδυλακη,
Σ. Δάφνη, (Μ. Καλημεράικηι, ικι'
αλιλων. Ταξειδιωτΐικές έντυττώ-
σεις τού άπό τή Γαλλία, Γεριμα
νία, Όλλαν'&ία καί την Άμερι-
κή. Μελέτΐς γιά Ίστορικά γε-
γονοτα της Κρήτης καί γιά άλ-
λα ΙέΊθνικά ζητήματα. "Αλλες με
λέτες γιά τοττία της γενετείιρας
τοο μεγαλονήσου, (ΐτού θά συμ-
ι&άλσυν πολύ, δπως πιστευει ό ΐ-
Ιδιος, στήν 'καλλίτερη προ'&ολή
τής Κρήτης. Μιά ττολύ εύχάρι-
στη διασκ'ευή τού άπό την «Κύ¬
ρου Άνά&αση», γιά τόν μαθη-
τοκό κόοΐμο. Μετάφρασι τοΰ μυ
θιστορήματος «ιΚώστα Μπέρ-
λιν» της Λάργκβλωφ ('βραιβεϊο
'Νόμττελ). Ραδιοιφωνικές έκπομ-
/πές γιά τούς 'Κρήτες ττοιη,τές,
άρτχαίους κοΑ νΐους. Διηγήματα
καί 6ιάφορα αλλα άκόιμη ττεζά.
"Ολα γραμμένα μέ τό πηιγάίο
λθρικό τού στυλ.
Ά.κούιραστος ιέιργάτης της
πέννας δ ικ. ιΝΐκος Στρατάκης
ύπηρετΕΪ πενήντα τώρα χρόνια
μέ πίστι κ ι" άφοσίωσι τά "Ελλη
νικά Γράμματα.
Τό .σύντομο τουτο σημειΊωμ'ί
άς θεωρηθή άπ' τόν σε'βαστό κι'
άγαπητό μας —οιητή, σάν μιά
αύθόριμητη ουιμμετοχή τής «Ί-
στορικής καί Λαο,γραιφικής Έ-
ταιρείας Σερρών» καί γενικά
τοΰ Σερράίκοΰ μας κόσμου
στό γενόιμενο πρός τιμήν τού έ
ορτασμόν.
ΤΡιΙιΑΙΝΤ. Δ. ΙΘΕιΟΔΩΡΙΔΗΣ
V.
"Ιδέ Τριαντ. θεοδωρίιδη·
•^Οί Σέρρες στήν ποίηοη», σελ.
Γ.5.
2. "Γδε Τριαντ. θεοοωρίβη:
«Άιθανάσιος Άιργυιρός» (είς
μνήμην) σελ. 110—1|1ι1.
ληοιμόνηιτον Σ,μοριναΐον ποιητή ν
ιΣτέΙλιον Στκράντσαν. Ή κ. Νι-
κολοΛδσΟ, ικαταπληκ,τική όιμιλί-
τρια, 'έιζωντάνευιο%ν τό τπερίλαμ-
ττρον έργον τοΰ ποιητοΰ των
«ψηΐφιοωτιών» κα!ΐ μέ απαράμιλ¬
λον μουσικάτητα ώπήγγειλε ποι
ήματά τοο.
ΙΔιά τό £ργον τοΰ τυμωμένου
Σμυιρναίοο ττοιηιτοϋ ή γνωστή
λογίια κ. ιΕΟα Παΐταγγελούτσου
Ιέδημοσθεασε είς την ίχρηιμερθδα
«Πελοπόννησος» των Πατρών τό
άκόλουΐθο χρονογιράφημα μέ τίτ
λον «Ή λύρα τοΰ Στοβράντιζα».
ΊΕρ,χιεται αυριον ιστήν Πάτρα
ή γηωστή λογοτέχνις κ. Άλίκη
ιΝϋκολαΐδη, γιά νά κάμη ψιλο-
λογικό μνηιμόσυαΌ τορός τόν άξέ
χαστον ποιητή 'Στέλιο Σττεράν-
τσα.
ΊΗ ιέικλεικ.τή λογοτέ|χνις θά φέ¬
ρη πάλιν κοντά μας τήιν καυτή
άνάσα τοο καί τιμώντας τή λα-
λιά τού τή συναισθηματική, θά
άτταγγείλη τούς στίχους, πού
(έιΐσεχώρηισαν τόσο βαθειά σέ μι
'κρούς καί μεγάλους.
Στό μάκρος τής ποιηιτυκής
αυτής πορείας, ύπάρχει λΐ.ΤΓτε-
τΓΐλετΐΙτη άπόχρωοη ά~ό τό άίπΐλη
στον 'δάθος της Τέχνης. Κο3ί πά
νω αΰτοΰ τοάλλει ό οφυγμός τοΰ
■ποιτγτη σών άίφΒονο μετάλλευμα
ζωντανό καί τοροικισιμένο άπό
εΰγένεια. ΕΐίσέΙβαλε, δττως ξέ-
'ρουιμΕ όλοκληρωΐτικά στήν τται5ι
κή ψυχούλα καί σιάν άριστοτέ-
χνης σκόρπισε σταΓγόνες &ροσι·-(
άς κρυστάλλινες, μέσα στό άτε
λεύτητο ώνθισμέΐνο λειι&α3&ι τοΰ
τίαϋδικοΰ ικόσμου. Καί είναι τό¬
σο άτΓΟριττος ό ηθικάς κόαμος
τοθ τκ>ιηιΤη, ιδσο καί τό βάθος
τ&ΐν ιέσωτεριΐ'κών τού βυωμάτων.
Καί σ' αυτήν ακριβώς τήιν συν-
'είοηιση τής εύθύνηις &ρίσκεται
τό £ργο τού.
Μέ την ύψηλή (δέσ; τοΰ ποι-
ητικοΰ τού καθήκοντος, διαμόρ
φ&χχε1 μιά καινούργια αΊσθητυκή
συρφωτνία, πού διαρκώς θά ά-
πτοζητοΰμιε.
ΙΣ' αυτήν λθ'ΐττόιν, την ποιητι.
κή έγικυικιλοπαίιδεια τοΰ Στοεράν
τσα θά στραιφή ιή <κ. Νι,κολαϊΐδη γιά νά δώση την είκΟΓνα των συμ δολισμων τοο. Πρσβάλλει ο λυ- ρι'σιμός τού μέ τόν ύπιέροχο έμ ιπλουτισμό τοΰ συναιΐσθήματος 'καΐ άττοκιαλύπτιεται ή φωτεινό- τητα της ψυχής τού μέ;χχ άπό την Ιερή πηΓγή τοΰ στίχου τού. Κι' αυτή τή στιγμή ξεχωρίζω. &να ποίημά τοο άπτό τής «Γα- ιλάζιες Ρίμιες». ΙΚαί είναι ό τταλ λόμενος πόνος -άνω σ' ίίνΐα ά- ■ηαιλό τραίγΌθ&ι. Ό έκΐστατικός άνθρω-ος μάς δίνει δλη τή γλυΐκύτητά τουι, ποϋ κάνει τίς ψΜΧ'ές νά σωτπαίνουν, γιά νά νι ώσοαν τουτο τό Οψηλό άντάντε Συνέχιειΐα είς τήιν 7η ν σελΐ'δα 97ον Ή Χανοάμ έδαλε αιύτί μά 6έν άκουσε τό σύνθηΐμα τοϋ Χαλίίλ. Έπε/δή ώς πού νά γίνουν δλα αύτά εΐχε περάσει κ απού μισή 'καΐ ό Χαιλίλ Θά μεταξύ νά εΐχε &ρή τόν και ζ·ιύ 'καί νά τά ικανονίση (ιγιατί ή ικαιραδάσ-καΐλαι '&πό την πόρτα τοϋ χαρεμλικΐιθύ (&έν άπιεΐχε πά ρατράνω άπό δώκα μέτρα) άνη- σύχησε. 'ΊΕνα σω'ρό ικακά ζε ιμέ τό νοΰ της, άκόμα πώς την τορόιδωισΐε ό Χαλίλ, κι' αύτό δέν τόβριοκε λογικό. Ώστόσο ιέτΓΞΐδή ό καιρός Βδκα- ζε, ισέ ιδέΐκα λετττά ζαΐνάίβαίλΗ την 'Πλουμού νά ξαναικάνη τή κοοκσυΐδάγια, μά πάλ,ι δέν ά- κούστηικε τό σύνθηιμα πού ,π&ρί- μενε. ιΓιά μιά στιγμή οκε'φθηκε >νά
τή χιανουιμίτσα νά (,ανα-
τ) την όιμπάρα 'καιί νά γυρί-
ιοτ| γιά καλό κσ)ί τ/ιά χακό στόν
όντδ της. ιΚαίι γιά νά προλάβη
τό κθΐκό, νά 'καταιγγιείλη στό'
άνσρα της τό ΧαΙλ'ίλ Μουσταιφό:,
τοώς την ιάτΐ'εϋλοΰσε ικαί πώς θά
την σικοτώση γιατί την θεωροΰ-
σε ιΰπεύθ'υινη γιά τό θάνατο τοΰ
άδελφσΰ τού καί ττώς στό τέ-
λος την ΙέιξεΙδίασε ^καί τής πηρε
δέ κ α χολιάδες γρόσα γιά νά
σκοτώαη τό πασά, (δκιδικούμενος
τό θιάνατο τοΰ αοβριφοΰ τού κ ι
ΰστειρα νά φύγη μοοκ'ρυά άπά
την Πόλη.
10 ττασάς 'φυσικά θά την ττί-
ιστευε, γιατί θόί&ριοΐκε λογιχό
νά Ιθέλη νά τόν έκοικηΐθή γιά
τό χα,μό τοΰ άδει'Μφοΰ τού ό Χα-
λΐλ κι' έτσι γιά νά άπταλλαγή
κι' άπ' αυτόν, θά τόν γκρέιμιζε
στά ττηγόΊδι. 'Βκεΐνο ©μως —ού
ένδιέιφερε την Χανοιύμ δέν ?|ταν
ή τύ|χη τοΰ Χαλίλ, γιά την όπσΐ
α καρφί οέν τής καυγόνταν μά
ή τάχη τοΰ ΚοοοαιμΐττουρΙοάρα,
παύ βί'βαια μέ τόν θύνατο τοΰ
ΧοΜλ ικι' όχι ενός μά έ'κατο
Χα/λΐΐλ, —(δπως Ιή,ρθοον τά ττράγ-
ΐματα—■ 6έν ©ά γΐλύτωΓν*ε τη ζωή
τού, μιά ικ.οΛ άπό τόν θάνατό
τού, αττως ικοαί άπό τόν θάνατο
τοΰ ττατέρα τοο, έιξηιρτάτο ή δι-
κή τοο ή ζωή κ αί ή ίκανοποί-
ηση των φιλο5όξα>ν σχεθίων τού.
Π' αύτό ή Χανούμ άττοφά"ησε
μόνο σ»έ .έσ)χάτη άν.άιγ|κη γιά νά
σώστ] πιά τό ίδικό της τό κ·εφά
ιρι πού οτό τέλος . τέλος τό λο
ιγάρισΐζε ττιό ττολύ ικαί ά·το τό
κεΐφοΑ,ι τοΰ Καρα;μπου|ρδάρα νά
Ιδαζε σέ έφαρμογή τό χατοςχθό
νιο σχέδιό της. Ετσι &στε.ρα
ττώλι άπό οέ/κα λεφτά, έιβαλε τή
Πλουμοΰ νά φωνάζη τό σύνθη.
μα. Καί >έ—ι τέλους αύτη τή φο
ρά ώκοασρ καβιαρά τό οτενατνμό
τού Χαλίλ: «ιΒάϊ 6άϊ φοακαρα
Όσμάν». ■
-^Τράδα τόν ιχαιλικά ικαΊ μέ
τά δυό σου τά ιχέ,ριια εΐ—ε ή Χα¬
νούμ σιγά στή Πλοο,μοΰ, ττού
ίγονατισμένη οτπως ήταν ίβαλε δ
λη της τή 6ύνα|μη ,κοοί ή ιτέτρα
8φυτγε άπό τή |θέση της. Έισκυ-
ψε καιί ή (Χανούμ καΐ ττιάνον-
τας τη καί αυτή μέ τά δυό της
τά χέρια, την κύλησε στό ·π)λάί.
Τό ιανοιγιμα ιφωτύστηΙΚΕ ώπτό τό
ά)μί»δρό φως τοΰ ιφαναριοΰ. Ή
Χανούμ ιέσκυψε πάνω σ' αύτό
ικαί εΐτΤε σΐίγά:
•ΗΧεκίιμίτταιση, μή φοβασαι,
'Έιρχομαι νά σέ σώσο. '£|γώ
εΐμαι ή Χανσυμ.
Ό Καιραιμπουιροάρας γιά κα¬
λό ικαί γιά καίκό, τράΐίηιξιε ά-
ττό τή μέΐοηι τού τή μιά κουιμττού
ιρα τού. Ή Χανοομ τόν εΐ&ε άιτό
ιτάνω.
—ιΚρύψε τό -ιστολι σου, εΐπε,
δέν χρειάζεται. Μόνον ΐκάνε γ,ρή
γορα γιατί 6έν έχομε καΐιρό.
Πάρε στίς ττλάτες σου τον Ί -
σούφ Άγα 'καί ι6οηθη<σέ τον νά φτάση τό ταΐβάνι. Έγώ θά τόν κρατήσω άπό πάν» ώσΐτου νά ΊΟ Κοαροημ-οθρΙδάΐρας δέν δο- σικολεύτη'κ'ε νά πάιρη καβάλίλσ τόν νχχτίρ<χ τού, ττού ίίιτιιως τάν είχον «απαντήσει τά Ιδασανιοτή ρια καΓι αί ταλαιττωρίες τής φυ- λακής, δέν ζύγιζε ττα.ραπάνω ά¬ πό τριάντα οκάδες ικαί τόν πέρα σε ώς τή μέση σχεδόν άπο τά ΟΓνοιγμα. Ή Χανούιμ τόν τραβη- ξε άπά πάνωκαΐί έ"τσι τόν 66γα λε άπό την φυλακή. Ό Καραμποορδάρας,πού δ¬ πως εΐπαμε καΙΙ δλιλοτε ήτανει αντραικιλας, έκανε μονάχος τού 6να πήδημα κσΑ γαντζώθηικε μέ τά (χέ,ριαι τοο στό ανοιγιμα μέ- νοντας ικρειμασιμένος στό ταβάνι Ή Χανούμ ικαί ή Πλουιμοΰ πε- ισμένες κ ι Οί δόο μίτορούιμουτα, τόν έπτιασαν άπό τίς μασχάΐλες ικαΓι τόν 6οή|θη|σαν κ ι αυτόν νά ιβγή άπό τά κεΐλλί. Ό ΚαΐρκχιμτΓουιρδάρας αΐστάν- θηκε την άνάγ'κη ν" άγκαλιά'"! ικαί νά φιλήοη την απαιίσια Χα¬ νούμ, ττού ώστόισο μέ κίνΐουνο τής ζωής της, εσωσε ικι αυτόν ικαί τόν ΤΓάτέ.ρο: τού. Στό ιμεταζύ ιή Πλοαμοΰ &&α- λε -ΐτάλι την (πέτρα ιστή θέση 7·ν ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟ ΑΙβΜίΚΪΕπΊΟ ΔΙΚΤΥΑΙΔΙ Τής συνβργάτιδός μας ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ Β' ΙΤΙΕΛΐΕΥΤΑιΙΟ) —"Οχι γικυασόρ, ρΤτοε στό τέ- λος. "'Οχι, αΰττό ττσύ ιμοϋ ζητδς Ιδέν γίνεται. Τό μόνο πού μΛτοιρω νά 'κάνω γιά σένα, είναι νά σοΰ Ιδώσω αύτό τό Ιδαχτυλίΐδι ττοΰ φο 'ρω. "Ι·σως καΐμμιά φορά σοΰ χρειαοτεΐ. Έγώ εΐμαι ό Όσ¬ μάν μπέης (£νας ξαικουΐστός Τοϋρκος γιά την άγαθότητά τού ΐκοοί τά ττλούτη τού). Έσύ τγο'- ός εΐααι; 1 Ό πά—οΰς μου εΐττιε τό δνο- )μά τού. Τέΐτε ό Ταϋρκος Ηβγα- λε |μέ ικόπο τό δοβχτυιλίΐδι άτοό τό ιδάχτυλό τού |κα"ι τΰδωΐοιε τοϋ ηπαΐποΰ μου Ιλέΐγοντας: —θά σέ ΤΓαίραικαλέΐσω νά μοϋ 'κάνεις μιά ιχάρη. Μοϋ τ* διρκί- (ζεΐσαιι; ιΕΐμαι έττοΐ|μο(θάνατος ικαί Ι&έν πηρέητιει νά μοΰ τ' άρνηΙ&εΐς. ΊΟ παίττοϋς μου δέν δίοπασε 'καθόλου. Πήρε τό δατχτυλίΐδι κι άτράΜτη'σε: —ΙΠιρώτα σ' εύχαιριστώ γιά τό ΐδθρο σου ικι* ΰοΤΓε,ρα σοΰ λέω πώς άν εΐσουνα άΐλλος Τοΰρκος, δέ θά σοϋκανα ικαιμμιά χαρή, μά άφοΰ εΐσαι ιό Όσιμάν πού έ- έλεήσει ικαΓι <ϊοη|Θήσει ττολ- λούς χριστυανούς, θά κάνω δ,τι θέΛεις. Λέγε. —<Τόν /γνωρί'ζ'εις τόν άΙδ€ρφό μου τά Χοασεΐν; —(Να!ί, ΙκοΎ'ε ό ττα-οΰς μοο. —"Αν τόν συναντήΐσεις ττοτέ σέ ,καίμιμιά Ιμάχη, -ραοτττάθησε νά μην τόν ΐχτυπήΐσεις. Μά άν χτυτοηθεΐ ό—ό όΐλλους καί τό μά ©εις, φρό-νΤΓΐΐσε, αν μ-ο,ρεΐς, νά τον σώσεις. ιΕΐναι ό μόνος ό:ν- θρωπτος πτο5χω ιστόν ικόσμο ώναπτιώ. Μοΰ τό ύτπόσχεΐσαι, Ό ΆλΙλάχ τής θρη- σικείας μοο ,κι ό θεός τής δι>-
'κής ισου. θά σέ άνηαμΐίίψουνε
γιά τό ·κΐαλό -ού θά ικάνεις.
10 τοο—ούς μου, τοσέ τόν βε.
Ι6α[ΐωοε ττώς θά έκΐτελέΊσει την
τταρατνίγεΐλία! τού· ικα' ιό Όσμάν
τοθσφυξε ΐτό .χερι ικαί τοΰ ψιθύ-
Ιρισεΐ:
—'Σ' εύχαιριιστώ.
|Σέ λίγο ό Τοΰρκος Εξαντλη-
θηΐκε πολύ .κοΛ Ιδέ μΙΛηισιε ιτιά.
είχον ώρχίισει νά σ&ύ
νουνε ιοη(με.ΐον ττώς κόντεϋε νά
ξηΐμιειρώσει. Ό τταπτοΰς μου ακέ-
φτηΐκΐε νά (φύγει, άλλά πώς ν* ά-
|φή|σει τόν Ιδυβτυιχυαμένο κκΐνο
ιόλΐαμόναιχο; Μιά ί)δέα
τοδ,ρθε τότε. (Νά τόν ιτάει ώς τό
τουρκικό οτιρατότΐεδο, νά τόν
ώφήισει έ'κεϊ ικοντά κα(1 νά φύγει
άΐμέΊοιως.
Μέ μεγάλη ,ΐΈροιφύλίαΐξη χαΐ
μέ ιμειγαλεύτεΐρο ικόταο, τόν πηρε
στά χέρια. "Υστε.ρα, ι&σο ήσυχό
τΒρο3 μποροΰΐσε, τόν ατήγε κον¬
τά ιοτίς τσύρκιικιες σκηνές καιί
τόν άττίθωισε ικάτω.
—/Τίς εΐ; Λκούΐστηικε ή φωνή
τοΰ σκοποϋ, αλλά ό πά—οΰς
μου ήτανε (κι6λας ιμακ|ρυά. Ό
ήλιος εΐχε ιπάει ψηλά δταν βφτα
σε θτά Ληΐμέιρια τού. "ιΗ Ιμάχη εΐ¬
χε ξανθίρχίισει.
ΙΠέραΐσαν £ξη μήνες. Στό δια
στηιμαι ικεϊνο κανένας 6έν εϊχε
μάθει τί—οιτα άπ' αυτή την
I-
σταρία, ιόίλλά καί Ικανένας δέ
ρώτη|σε τόν/πά—ου μου ττοΰ βρη-
ικιε τό τβολύτιμο Βαχτυλίδι πού
-οροΰσε ΓΤΓάντα ισιτό ιμεισαϊο Βα-
ιχτυλο τ' ώρ.ιστεΐροΰ τοο χεριοΰ.
ΊΟ ιτόλιειμος ΙέξαΐκολουΙθοϋσε ό>
ιδιάκαΐτα. Τρείς φορές ουναντή-
θηικε. δ πατοοΰς μοο στήν μάχη
ιμέ τόν άφερφό τού Όοιμάν καί
τίς ΓΓρεΐς ικατόρθωσε νά ιμή
ιπήιοΐί κθίί νά |μή χτυπηθεΐ. Κρα»
τοΰσε —άντα την υποσχεθή τοο.
Μά, μιά Ιμέΐρα, ώ Χοοσεΐν &ΠΕΐσε
ά-ό έλληνυκό βσλιΙ
ΊΟ ττατπούς 'μοο τΰμιαΐθε καί
στενοχωιρέΘηικε πολύ.
ΙΓΜΐραισε ά/κάμα κάμποσος
ρός (καί ξαΐφνικά £να άπά.σπα-
ϋ)μα τουιρκικό συναντήιθηκε μέ
λίγους δικούς μας, πού τούς
Όΐάταιζε ό -απτοΰς μου. ΠήγαΛ'νε
πρώτος 'καιδάλλα στ* άλογο,
ιφορτωιμένος τ' άιριματά τού, 6η-
λα|δή τό τοο,φέκι ικαί τό γιατα¬
γάνι τού. ΠρΙίν νά νυχ»τώαει &έν
έιμενε κανένας άπτ' τά τοορκϋκό
άπόστκχίοιμα! ΟΙ δικο[ |μας δέν
εΐχανε «άττώλειες», άλλά
—ολΰ ικοοροΐσ'μένοι. Εΐχε 6γεΐ
ιπιά τό φεγγάρι, διταΓν ενα τά.
τοθρκικό φάνηικε! ΟΙ έχ-
βροί ήτανε ττολλοί κι' οί 6ικοί
μας Ιλϋγοι, μά δεν λύγισαν' ττο-
ΣΎΜΕΧ'ΕΙιΑ είς την 6ην σ€λ.

'.<* ΓΕΓ λ Σχοηια έκ τής Ιηνς σελίδας) ρθσματα), είτε διά τής ενώσεως Είς ΊΟιμοσ—ονδιοτν των δύο όμο- ρων κρατων. 'ΝοιμιΟζοιμεν δμως, έκ ποϊραλλή λοο ή Νέα Σμύρνη Ιδέν έΊτρεττε νά λησμονήση τόν ΆρχιστράΓηΓ γον της νίκης Λεωνίδαν Πανρα- σκιβυοπουλον, ό οποίος τόν ιΜά- ιον τοϋ 19,119 έ'φΐειρε την έλευθί.- ρίαν ε'Ις την Σμύρνη,ν τής όποί άς (ήτο ν'έινημα καί θριέμα. ΙΕπισης δέν έπρεττε νά λη¬ σμονήση τόν ώείμνηστον ιΣτοα τηγόν Άναστάσιον Παττούλαν, Ιδστις ύ—η>ρζ£ν Ιάν'τάΐε.ιος διάδο.-
χος τοϋ ΠαρασικευιοττΌύλου' καί
βψεριεν νικήτριαν την ελληνι¬
κήν σημαίαν πέραν τοΰ Σαγγα
ρίΐαυ. καί την έιστηβεν ύτΓερήφα-
ναν είς τό Ιστορικόν Γόο'διον
κσΛ. τό «π>ερήφανο κσ·ί αιίματο-
βαμιμένο Καιλέ - Γκιοότο», ήγω-
νιαθη δι<ί την αύτονόιμηοϊΐν της ΐΜιικρας Άο5ας σνιιεοιγα-τβεΐς μέ την Εθνικήν 'ΊΑιμυνοτν τής Κων- σταντινουπώΐλεως διά την αύτο- νόμησίν τηις, δταν -πλέον είχεν αυτή χαθιεΐ διά την "Ελλάδος έξ ύτκχιτπότητος της ττοΐλιτικής των αύλοδοάλων μετανοΐΕμιδ,οΐ'κών ΚυΙ&ερνήσεω,ν 1ι92Ο . ι1622 χαί έν τέλΐει έΌτε'σεν υπό τάς σφα. ρας τοθ ιΚονδύλη, ύτίοστη,ο ζων την Δηαθ'κρατίαν. 'Τέλος έ—' ο οδόν) λόγω, >:έν
£ττρΐεπε νά ληισμονηθή ό γεν* αϊ-
ος «μαΰρος καβαλάρης», ό άίλη
σ,μόνηιτος ιμέγας πατριώτηις ι
κολαος Πλαστήρας, χάρις είς
τόν πατριωτισμόν καί τόν ήρ&>
ρμιόν τοϋ όποίιοο εξεκαθαρίσθη
τό ιάντιΐ&ενιιζιεΐλιικόν ιάγος κιοΛ ε¬
σώθη ή ιζωή των ύττολιευφθέντωι
μικραισιατών πέραν δέ αυτώ καί
ιή τιμή τής Ελλάδος ιμέ την δη¬
μιουργίαν τοϋ Στραταϋ τού "Ε-
ιβρου. ι
Η' ΣΤ,ΕιΓΑιΣ ΙΣ ΤΩ'Ν ΔΗΜΟΣ
ΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΐΝ ΚΑΙ ΣΥΝ
'Τ.ΑΞΙιΟΙΥΧΩΙΝ
10(1 Άξιωματικοί είς τόν οΐκι
σμόν Πα·τάγ'ου, οί Δημοσιογρά-
φοι εΙΙς τό Ψυιχικόν, οί ΎττάΙλλη
λοι της 'ΕΒνική'ς ΤοαπεΊζης είς
την Φιλοθέην, ο)1 Βούλεται είς
τόν Κοκκινα'ράν, ΟΊ έ,ρ,γάται
εΐίς την ΦιαΙ3έλφιειαν καί άλΐλοϋ
ικαΐ ιμόνον οί Δημόσιοι ύπάλλη-
λοι καί ο'ί Συνταξιοόχοι τταρ«.
μένσυν άνευ ίδιακτήτου οτέιγης
καταβάλλοντες τό ηΊμοσυ των ά-
τοοιδσχών των δι" 'ένοικιον των
κοποικιώιν καί των είς τκλυκα-
τοικίας διαμι&ριοιμάτιων δπου στε
γάζονται. ιΒ'εΙ&αίως δι* αύτούς
παρόχονται υπό των Ταχϋδραμι
κων Ταμυειυτηρίων καί τοΰ 1α-
ιμείου Παρακαταιθηικών καί Δα-
νε'ων στεγαιστικά δάνεια, άλα
είς ιτοιΐους καταβάλλονται αύ¬
τά; Μήττως δύνανται αΐ Υ¬
πηρεσίαι αυτών των Τσμει'ωννά
μας τΓλϊΐροφορήσθιυν τ[νι τρόττω
πσ,οέχσυν τα ΐεάνεια αύτά; Τη-
ριεΐται ή σε,ιρά προτειριαιότητος
των ύτκΐλλήλων οΐτινες δι' αΐτή
σε,ώς των εζήτησαν καΐί ζηιτοΰν
τοιαΰτα Ιδάνιεια; Καί μήττως ή
Α'ΔΙΕΙΔΥ ιή όποία κατ>έ|χει καλώς
τό ©έιμα αύτό (ικαί εχομεν ιδί¬
α τε'ρον λόγον ττού τό τονίζομεν
ςτϋτό), βύνοται νά μάς ττληρο-
φοιρήσΓ) ιείς ττοίους δίδονται τα
δάνεια αύτά καί τίνι τρόικρ
οκ.'τττεται ά λύση τό ζήτημα
τής ιστ:'Υ'άσεχς των Δημοσίων
Ύτι.ο.'>λτϊιιων καΊ των Συινταξ.-
ούχων; Μήπως διά τής κατσ-
σκιςυής κατοικιων είς αύτσύς,
είς άττόο τάσιν ^έκαττοντόβοις χ·-
λκιμίτρα>ν άπό τοΰ Κέντρου;
ΊΟ συν€.ργάτηις μας κ. Πλάτ
τα;ν Κάππας, συντα!ξιιοΰ(χιος ικαί
αϋτός δι' έΊμΐτΓεριστατωιμένου άρ-
θρου τ:α, θά θίιξη τό ζήτημα
αύτό ττιραοιεχώς.
είς τούς ένδιαφε-
Ιάνκχ,γνώστας μας ν ά
τώ ιάναιγνώσουν καί νά άξιώσοι,ν
ιαπό την ιΑιΔ|Ε)ΔΙΥ νά έττιληιφβή
άμΰσως τοΰ ιζητήιμοπος αύτοΰ, ή
ιίκκιρΐΞΐμότηις τοΰ δτοοίουι καΙΘ--
3τότ τό ενιαίον μισθολΟΓγηον δω¬
ρον δι' δλευς τούς μισθοσυντη-
ρήτους, τιούλάχίοττον άττό τοΰ
δάθμοϋ τοϋ ιΕίσηγηιτοϋ καΐ κά-
τω.
ΊΕττειδή δέ τό θέιμα είναι ά-
ξαρετικώς σοβαράν, έφ' δσον ή
ΑΙΔΙΒΔΥ δέν έιπυ&είιξη τό έιτι'ίιαλ-
λόιμσνον Ι-νΙδιαφέρον, έ'ϊχοΐμεν την
πληιριο φορίαν, δτι θά άναλάβοι,ν
•ουντίιμως την ττιρωτοΐδουλίαν νά
τό λύτο^ν οί Ιδιοι οί ένδιαφε,ρό-
Μ'εναι ύττάλληιλθ1! έν συν&ρίγασία
κια! συ^τοοξιοΰχοιι παρ' δλας τάς
1 δασκολίας τάς ιόττοίας ττορουυ--
άζει. Κα'ί Ιθά τό λύσουν τηαιρ* δ-
'λας τάς ΙαντιΙδράσεΐς τάς οποί¬
ας Ώά συναντήσουν.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
(Συνέίχεια έκ της 1ης σελίδας)
νας θόρυίβος ακούσθηκε ά>ττά
την τολευρά" των πλοοσίων κσί
των άξΐιωιματού(χων.
—Μην ανηισυ'χήτε καί μή θο-
ρυΐδήτε — σονεχίζει ό τοΐλμηρός
ΊΙβράριχης. Ύπτόθεοη άτπλή κά.
νω. Δέν 'ζητώ νά προΤείνω την
άμεσον έφαρ,μογή της. Ύτποθέ-
τω, πώς Ιέσε,ΐς ιμώνοι ααςκα] ά-
•πώ άγάττη στοΰς άιτάρους άδελ-
ιφούς σας αποφασίζετε, αν έσεΐς
τό κρίνετε ικα6, νά προσφέρε.
τε τα ττερκτσεύματά σας ή ένα
ιμέιρος τους. "'Αν γινότανε αύτό
,μέ αή θελήση σας, τί ποσό θά
ΐμαζεύοιμε; Δέιν μεΰ εΐνχχι ε5κο-
ιλο νά τώ ύπολογίισΐω άκριΐβως.
"ιΑς ύττο'θέσωιμε — τό τονίζω —
άς ύποθέσω'μεν, δτι μοίζέψσμ:
ίίνα έκατοιμμύριο λίτρες χρυ-
'σοΰ, ΐσως μάλιστα καϊ τό τρι-
πλάσιο.
ΙΠέστε μου τώρα:· πόσοι νά εί
ναι οί αττοροι χ,ριστιανοί τής
ΤΓθλιτείας ,μας; Άς ττοΰμιε, ττώς
άνεΐδαίνουιν ϊως τίς πενήιντα; χι
λιάδες. Είναι ττροδηλον, δτι τό
ιτοσόν, ττοΰ υπελόγισα είναι ιο
βα,ρά βάση γιά τό συ'σσίτΌ το^
λάχιοτον τόσον ιτ3ητόρων. Μά θά
μοΰ ττητε ίσως: Τί θά γίνη, άμα
θά έξαντληθή αύτό τό ποσόν;
θά ιτώ, πώς τό ττοοόν αύτό εί¬
ναι τεραστιο καί 6έν μπορεΐ να
ιέξαντληθή τόσο γρήγορα. "Ε-
ττειτα δέιν θά ίτταυαν οί προσπά
'θειές ιμας γιά συγκεντρώση νέ-
ων πόρων ικαί δέν θά 6λειτταν
καί ότλλο), νά σανΕισΐφέρουν ττρό-
Θαμα. Ά,λλά καιί οί πτωχοί θα
ττρόσιφειριαν την προσωτπική τους
Ιίργασία. Πάνω ι&μως άττ' δλα:
Μήτχος ό ιΚαλώς θεός 6έν θά
ιμιλοΰσε στίς καιρδιές δλων τώιν
δωρητών νά συντρέχουν τό ώ-
ραΐο έργο της εύποιιας;
Τό 6ασικό θέιμα, ττού θέ(λω νά
τονίσω, είναι νά πεισθήτε έσεΐς
πού Μχετ,ε, ικαί ν' άπο<|>ασίσετε
θελη,ματικά καί όλοττρόθυιμα ά
διιοΐθέτετε τα περισσεύμαιτα. σας
ή τουλάχιοτον ιμέρος άπ' αύτά
γιά τους απόρους, δπως τό κά¬
μετε γιά τα μέλη τής οίικογΐε-
νείας σας ιή γιά τούς συγγενεΐς
σας. Τότε μονάχα, «αί άν ό
θεός μάς χαιρίοη ζωή, ττιστεύω,
δτι θ' άξιωθώ νά σας όδηιγήσο
σ' αυτή την Πολιτεία τής *Αγά-
ττης. (.ιΕΠ. 60, 96).
(Συνεχίζεται)
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
Την 2αιν "Απριλίου Τ967 καί
ώιραν 111 π.μ. μέχρι καί της 1ης
άπογ>εΜματινης, Ιέγέ,νετο ή συγ¬
κέντρωσις τής Ί&νώσεως Κέν-
τρου Κιερατοτνίου, «ίς τα Γρα-
<ρεϊα της όδος θεθφράστου ά- ριβ. 38. ιΚατ' αυτήν, ττθ!ριέστη.σαν καί ωμίλησαν κατά σειράν οί κ.κ. Περάκης ιΠαΟλος Άντι·π;ρόε&οος τής Ε.Κ. Κερατσινίου, ικ. Χαρ. Τουρίδης ΐΠεν. Γραιμμοπιεύς τής £ϋΚ. ΐΚε,ροοτσινίοο καί ό κ. 'Δη. μήτριος Ποοϋλάκηις Πρόείδρος της ^Ενώσεως Κέντρου Κερατπι νίου, μετέΐδω,σε τό μήινυ,μα τοΰ κ. 'ιΑνδ,ρέου Πό—αν,δρέου. "Ωμί¬ λησαν έπίισης ό έκπρόσωττος της ΕΔΗ'Ν ΐΚεριατσινιου, εττισης κα ό κ. Συμακος, Άνο—ληιρω- ΓΗΙΜΉΤΙΚιΗ ΔΙΑιΚΡΙΐΣΙΣ Ή Διοΰκτνσις τοΰ ρικανικοϋ Έπυμσιρφωτίκοϋ Ίν· στιτούτου, είς ιέκτέλ)εισι·ν άποφά σεος τής ιΠενικής Σονελιεόσεως των μεΐλών αύτοΰ, ληφθείσης ΐττί τη εΙΙσόδω τοθ Ίνστιτούτοιυ ε.{ς την Β' αύτοϋ 20ετίαν αίιτονέμει, είς ιειΐδικήν πανηΓγυρική,ν τεΙλΕτήν την Πέιμ—την 1Ι3ην Άττριΐλίοιυ κάί ώραν 8 ιμΗμ. είς τήν αϊθοοσχν τεΐλετων τής ΊΕλλ. Άρχαΐίλογι. κης 'Έταιρ[ας (Πα<νιετπστηιμίου γωνΐά Όιμή,ρου), χρυσουν' με- ταλλιον είς τόν £μπΕυστήν κςιί δηιμιουργών τοΰ Ίνοτιτοϋτου Δή μοσιολόγον - Δηιμςσιογράφον κ. Δ. Β. Άιβραιμθδην. ι τής Πενικοΰ Δ'ΐευθυντοΰ Πεΐιοα>-
ώς, Ε.Κ. Πειραιώς.
Μετά Κλάδον τόν λόγον οί
Βουίλιευτα Β' Περιφερείας Πει¬
ραιώς κ.κ. Μελάς, Διαιμαντβδης
'καΐί Χανδρο,μιμοαιδης ώς καί οί
Παλι-ΓΒυταί Β' Πει,ραιώς ικ.κ.
Ντώγγας καί Λαιμπρινακος. Τε
λευιταϊος ιόμιλητής, ό ό-οΐος 'έ-
κλεισε καί την συιγκιέντρω?ιν,
|ήτο ό Συνταγματάρτχης Δημή¬
τριος Χονδροκούκης, ό όπο'ιΰς
εγένετο Ιάντικείιμενον θερμότα¬
τον έκδηλώοεων. Στήν συΐγκέν
τρωσκν παρέστησαν τολέον των
χλίων (1 .ιΟΟΟ) ατόιμων, τα ό-
ποία: ά-εθέωσιαν τόν κ. Χον<δρο. κούκην κ,αί ΙέχΕυροκρότηισαν βερ μώς τοΰς ΐϋτοολοίττουις ομιλητάς. ΧΑΡ. ιΓ. ΤΣΙΡΙιΔΙΗΣ Γενικάς Γρα-μματεώς Γτής 'ΕνώσΕως Κέντρου ιΚιερατσινύου ΣΥΝΔιΒΣιΜΟΣ ΞΗΡΟΜΙΕΡ1ΤΩ1Ν ιΑΊΤΩΛΟΑΐΚ ΑιΡ ΝΛΝ ΙιΑ-Σ ΠΡΟΣΙΚΛΗΣΙΣ Την 16 Ά-ρυλίου ήιμιέίραν Κυ¬ ριακήν καί ώραν 9.30 ττ.μ. κα- λούνται τα Μέλη τοΰ Συνδέ- σμου Ξηιρο,μεριτών είς Γβνυκήν Τακτικήν ι Συνέλευσιν, ή όποια θά λάδη χώραν βΐς την μεγά¬ λην αίθουσαν διαλέξεων τοΰ Έ. παγγ'ελματικού ΈτΓϋμελητη,ρίου Χ. Τρικουπη καί Έλ. Ββν'ιζέ- λον 44 δεύτεροις δροφος. ΒΙ ΕΝΟΠΑΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΒΙ Η ΠΟΛΓΤΙΚϊ (Συνέχεια έικ της 1 —ς σβλίβος) καί φιλοδόζία όθεν&ήττοτε έκδη λουμένη είναι άξια τϋάσης ιδξάρ σεωις κα-ί θοτυιματμσϋ, ιάιλλά ή ανάπτυξις &ρα?στηριότητος εΙΙς τάς ένόττλοιυς δυνό|μεις ·πιρός| άγ¬ ραν όπα&ών κλττ., τυγχιάνει ήκι- στα κολακευτιΐκή διά ιτάντα δια: νοσύΐμενον κοΰί καλλιεργηιμένον ■πολιτικόν ανδρα. "Οσάκις δέ κατά τό τκχρελθόν είχομεν Ιέιμφιανε,ΐς ένδβίΐξεις άνα- μίΐξεως τειϋ Σ'τρατοΰ ε'ίς τή,ν πο¬ λιτικήν ζωήν τοΰ τόπου, 6ιά τής ΐδη'μίΌυογίας μυστικων στρατιω- τικιών όργανώοιεων ιή χώρα μας Ιίδοΐκι,μιάσθη σκληρώς διότι αί τσιαΰται ό,ργανωσεις άτκ>6ο.ίΓ
νούν θάττον ή &ράδιον λίαν κα
ταιστριεπτιικιαΐ καί 'δι' αυτήν ταύ
την τήιν υπόστασιν τοΰ Εθνους.
Τα τρρόΛφοίτα ίλυπηιρά ,γεγο -
νότα τής παλιιτικής ζωής τοΰ τό
παυ προε κάιλε οίαν άνά τ 6 ττανελ-
λήνιον ζωηρο'τάτην συιγκίΐνησιν
εΐίς τή ψυιχήν των ττολιτικών καί
μάλιστα δταν είδον "ό φως τής
δηιμοσιοτητος αί διαισττάζουσαι
την συνο'χήν ιΔυοικήοεως - "Υ¬
φισταμένων των ΙΕ.Δ. ότστοχοι
ϋκΐδηλώοιε'ΐς' ώρυσιμένων στιελε.
χών.
|Φρονοΰ;μ)εν ιδτι δέν θά εΐχοιμεν
τουαύτηιν πλοκήν |έάν σύσσωμσς
ή ιτολιτική ήγ&σία ΔΊΙΕΤιΗΡ/ΕΙ
τόν Στρατόν μακράν τής πιολιπ
κης κσί δέν ατοετέλει τό μήλον
τήις έριδος ε'ίς την τοολιτικήν δι-
α·μάχην των καμμιάτων.
Έν ττροκει,μένω πρέΓΤΓΡΐ νά μή
ληισμονωΐμε.ν Ιδτι τα θεμέλια τής
κροίτικ,ής ιμηχανης συνιο-τοθν αί
"'Ενοτηλσι Δυινάΐμεις καί ή Δικαι
οαύνη, σΐτινεις στηρθζόμιεναι έττί
τής «νσυνεϋδήιτου πΐει'θαρ^ιίας
(ούσιοίστικής) ικαί των νόΐμων
συΐμ!δά)λλ.ουν είς την ιτλ.ήρη ασ¬
φάλειαν ευημερίαν τοΰ "Ε0νους
Τούτων 2νεκα τυιγχάνει έιτι-
βεΐδληΐμένη <3οφ* ενός /μέν ή ιτε. ρϋφρούρησις τοϋ γοήτροο καί τής άξιοττρετϋειιας των ώνωτέ'ο·ω βάθ'ρων τοϋ οΐκοδθιμήιματος της πολιτεΐας, ώς κόρηις όφθ'αλμοθ άφ' ετέρου δέ ή ττιερΐιδολή αύ - των υπό κουνηις αίγλη,ς κατά προτίμησιν παντός ετέρου κ<ρα- τικοΰ λει<τουιργΐήιματος. ΊΕ,χομεν την ταπιεινήν γνώμη δτι τό ττο3ρελβόν ιτρέτοει νά πε¬ ρατώση είς την λή|θην καί νά οτραφώιμεν ιδλοι ιμέ οίσιοιδοξίαν τπρώς τα ιμέλλον διά την λιυισιτε. λή άντιιμετόπισιν των ιύττό όξυι- τάτην μορφήν προΐβαλλσμένων αοδαρωτάτων ΊΕΘνιικών — ιΚθιι- νωνΐικων ιτρεΙ&ληιμάτωιν. ΙΕπι&άΙλλεται κατ' ιά)Ρ;χί)ν νά ομολογήσωμεν διότι τό πνεθμα τοϋ κακοϋ ή «ΔΙΧ0ΝΟ1Α» μό¬ νον καταιστροιφάς ιέττισωρεύει. ΙΠ,ρέττει την όξύτητα των ττο- λιτι,κών τΐ'αιθών νά διαδεχθή ή έν τω πολιτικαί σταδ'ω τΧμιλτνςΐ καί 'φιλο5οζΟα, ώς άρμάζει είς ττολιτικούς άνδρας ττβριωπτης καίϊ ιθξε,χούσης τοροσωπικότητίος. ΙΠρώτιο'τον ιμέληιμα, (κατ' εξο¬ χήν "Εθνΐικόν, τυγχάνει, ύττό την σύσισωιμιον 'ύπεΌτήριξιν ολοκλή - ρου τοΰ ττολιτΐ'κοΰ ικόσιμου, ή ού σιώδηις σαμ-πιοοράστασις τής ττολι τείας είς την προσπιά&ειαν τής Ήγ&σίας της νΕ.Δ. πρός εξύψω¬ σιν κάί διατήρησιν τοΰ ΉθιικοΟ είς τό έ-ΊθΗ,ιμητόν - ώξιό,μαιχον - έπίιτιε'δον, μέ βάσιν την ίνσΐΛεΙ. δητον καί ^^δηράν πειβαρχίαν, λαμΐβα,νοιμένου ιύπ' όψιν Ιδτι έν τι νι ,μέτρω αί τελευταίαι γνωσταί περπτειτειαι έ"σχιον δυσιμενεΐς έττι πτώσεις ιέττί τής συνειχής αυτών. /Τοιαύτη/ ττροσποίθεια ένδείκνυ- ται, ώς κοίτ' Ιέξο,χή,ν ΈΙΘνική, νά ΚΗχτ-σΙβληιθή ,μΐετά ζέσεως ικαί Έ θνΐικοΰ ττιοίλιιΐοΰ καί Ίτρός την πιλευράν της ΟΑΙΙΙΔ/ΕΙΑΙΣ, ίνα τιελιικώς ή σχολική κοΛ στρ'ατ.- ωτική ιτροτταϋδιευσις δραοτηοιο- ποισύμεναι ά οποδώσωοι χρη>-
στούς τπολίτας εΐίς την κοινωνί -
αν κοίί έιμττείρους ιμοςχητάς είς
τάς Ένόπλουις Δυνάμεις.
ΐΔιότι αί κακαί ροτταΐ τής ΝΕ
ΟΛΑιΙιΑ/Σ &κ των έατιΐδράσίεων
της κρατσύσηις γι&νικής άνατα·
ρθχης, ώθοΰν ταύτηιν είς άντι'-
πνεαματικάς τάσευς.
«'Άς άναλογισβώιμεν δλοι οιΐ Ιίλ
ληνες δτι εΐμβθα λαώς ύπερήφα
νσς, ιτροικισμένος θεία τφονοία
ύττό Οαυιμασίων Ιάρετών καί δτι
αυτή αυτή ή Ιδιότης τοΰ Ελλη¬
νος ποιλίτιου άποτείλεΐ την «υψη¬
λοτέραν τι,μή,ν τοΰ άνΘρώτοου έ-
ΊΓΐ της γης.
"Όθεν στηριΐζάμενοι είς την ά
ικτινΐΐ&αλίαν τοϋ 'Ειλληνικοΰ
ττνεύματος, είς τάς ύπιερόχους
ψυΐχικάς ώρετάς τοΰ "Ελληνος
καί ττροσίβλέποντεις μεθ' Οττιειρη-
φανεί'ας καί ήμτΓΐστοσύνηις ττρός
τό ΙΐΝιΔΑΛΜΑ τοΰ Έλληνικοΰ
λαοϋ «Τάς Ένόπλους Δυνάμεις
Μας», άς Ιέλιτίσωΐμεν ιδτι θά δυ.
νηθώΐμεν νά 'δημΐ'ουιγήισωιμεν εΰ-
νο'ΐκάς προθποθέΰειις διά την έκ
•πληρώσιν των 'ιστορικών ττιετορω
μένων τσΰ ΙΕλιληνΐιΚιθϋ Γιένους.
ι
ιΓοΐλακτίδης Δημι
Σΐυντ)ρχης έ^.
ΤΟ ©ΑΥΜΑ ΤΟΥ 21
ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
ΙΕΙίς τάς 3|1 Μαρτίοο, είς τό
θέατρο ιΚοιτοττούλη - Ρέξ, ό
Σταθρος Ξαρχάκος Ιδωσε μίαν
συναυλίαν ή ιόποίκχ ©ά ιμεΐίνη ά-
ξιέ,χαστος εΐίς παλλούς άτρό τούς
παίρευιρεθέΐ/τας. Τόοον ή ποιό¬
της των τ,ραγουδιών ιδσιον καί ή
εκτέλεσις τής ορχήστιρα,ς καί1
των τραγουιδιστώ,ν ήτο θαυιμ χ-
σ(α. Ό Γ. Μπιθικώτσηις τΓΟντοτ'ε
κοσμοαγάπητος ιάπεΐδείχθη δι*
άλλην μίαν φοράν άντάξιος αυ¬
τής τής άγάττης τοΰ ικοινοϋ. Ή
Β. Μο>σχολυοΰ ιμέ την γλυκείαν
φωνήν της ήτο δπος πάντα
ιμιά ϋδεώιδης ιέριμηνεύτριΐα των
τρα,γουδιών τοΰ Ξαρ,χιάκου. Ά-
κό,μη, ό νεος τραγουΐδιστής Στ.
Κόκικοτας ιμέ πολλήν οιειμνότη-
τα ιάπέδωσεν σω·στά τό θαυμά-
σιο όϊσμα «<Στοΰ ΌΙΘονα τα χρόνια>> καί ιεδωσεν ελπίδας 6ιά
■μίαν γρήτγορον όαοιδόιν τού. 'Ε-
κιεΐνο δμως -ττού κυ.ριαλεκτικα
συνήρττασε τό κοινόν, ήτο ή ά-
ψογος Ιέικτέλεσις τοΰ ιθδίου τοΰ
Στ. Ξαιριχάκου. Οί κινήσιεις
τού, τελ'είως £ναρμονισμένεις μέ
την ορχήστραν, άλλοτε άπαΐλα.ι,
άλλοτε 'δίαιαι, άΑλοτε θυεΛλώ.
δεις, ξυπνοΰσαν άλλόκοτες συγ
κινήσεις, άγγίζαν τάς πιό λερ
πτάς και ιμυατικάς χορδάς κά-
θε εύαισβήτου ειίς την καλήν
μουσικήν άνΐθρωπίνης καρδίας.
Σάν ενας σόγχ,ρονοις ,μάγος πού
ξιεόρει νά σαγηνεύη κα! νά με¬
ταφέρη είς τή,ν χώραν τής άρμο
νυκής μειλωδίιας τούς πιστούς
τού, μετέδιδεν δλην την έντασιν
Κιοίί τό πάθθς των μουσικών
στιΐγιμων, ιδλην την έίξαίρσιν πού
ζοΰσιε ό ϊδιος μ' δληιν τού την
υτταΐρξιν. 'Σ' εκανε νά ζής μάζί
τού κάθε τού κίνησιι,ν, κάθε τού
νόταν. Την μ'αν στιγιμήν ϋνόμ·.
ζες ιδτι σέ ιμετέΐφερ&ν είς τα ί)-
ψη της συΐγικινήσεΐοις καί την άλ
λην ένόιμιΐζες δτι σέ κατε'βίΐ&α-
Ιζεν άπαλά - άτοαλά &ίς την ττρα
γιματικότητα μ' έκιβίνας τάς «ι-
νήοεις τού ττοΰ κυιριολεκτικά ίί-
σδηναν τό κάθε τού κομιαάτι...
νΉτο μία έριμηνε'ία συγκλονι
στυκή καί ανειξίτηλος. Μια άπό
•δευξις της αξίας τοϋ Στσιυρου
Ξα-ρχάκου. Διότι αναμφισβητή¬
τως αν καί νεαιρώτατος ό Ξαο.
χακος αύτην τήιν στιγμήν ώντι-
προσωτϋεύει μίαν αξίαν ειίς -ό'
στειρέωμα της Έλληνικής μου-
σικής. Μία άξία ή όποία διεΐμο'ρ
ψώΐθη δχι τοχαόως άλλά οοητερα
ατοό σσδαιράς προσ-αθείας καί
μελέτας. Μέ τό ταλέντο τού
καί την Τϋροσω-ικότητά τού σο
νέιδαλεν /άποφασιοτικά ειίς την
καλλιτέρευσιν τής συγχρόνου
(Συνέιχεια έκ τής 1ης σελίδος)
■πίστης στά τοροαιώνια τοΰ Γέ,-
νους ίδανικάι, όφΐείλει τό "Εθνος
ττοιλλά. *Ή "Έκκλησία στόΐθηκε
σκέττη- τής Ρωιμιοσύνης καί μ'
Ιέγκαρτίρηιση τκοραΐσκεύαισε την
ι29η) Μαρτίου. Γιατί, όίν ιδλοι ο".
ΊΕλιληινες, σάν £νας άνβρωττος
ζεσηκώθηικαν γιά νά συντιρί-
ψσυν τόν Τοΰρκο, ττού 4ι00 χρό-
νυα τούς δυνάστευιε ή ΊΕκικ
είναι κ'είνη ιτού, δχι μόνο
ρηιλάτησε την ίιδέα τοΰ λυτοω-
μοΰ, άλΛά πιρώτη, μετοίξύ των
τορώτων ιάγωνίστηκε 'στήν πήρώ-
τη ιγραμμή.
Σ' δλα τα χρόνια τής Έτΐα-
νάστασης ό κλήρος πρόσφερε
αΙματάδρεΐχτ.ες Ιθυσίες. Γιρηγορί
ούς κοίί ιΔιάκους, Πά—αφιλέση-
δες κ ι* 'Επιοικόπσυς Σαλώνων
Στήν Τριπολι Ιδώδιεκ'α Άοχι-
ΐερεΐς ρίιχνονται οτ;ή φυλ'ακή ικ.
ώΐ ττερυσότεροι θανατώνονται.
Στήν Άδριανούττοιλη άπαγχονί
ιζεται ό ττρώηίν Πατριάρχης Κύ¬
ριλλος καί δώδεκα τορωθιερεΐς.
Στήν Πόιλη, μαζΐ /μέ τόν Γρη
γοριο τόν 'Ε', θανατώνονται οί
Μητιροποιλΐτες ΊΕφέσου Διοαύσι-
ος, ό Νικο,μηδείας Άθ'ανάσιος,
ό Άγχιά'λου ιΕύγένιος -κι ό Δέρ
κων Γερμανός.
Σ'τό Μεσολόγγι, κρεοοργοΰν
ται ό Ρω'γων Ιωσήφ καί στήν
ΐΚύπιρο ό Άρχιεπίσκοπος Κυπρι
ανός, μαΐζί μέ τρείς Μητροπο-
λϊτες καί τοΰς ιήγούμεναυς των
έκεΐ Μονών.
ΓΓόν Ιέπίσκοττο Τρίκκης γδέρ>-
νουν οΐ Τοΰρκοι ζωντανό, γεμί.
ζουν τό Ιδέιρμα τιου μέ άχορο
κο;1 στέλνουν ι&ώρο στόν Πατι-
'σάχΐ Στό ιφαδερό, πάλι, σφο-
γεΐο της Χίου διακόσιοι κληρ>-
κοί ιθανατώνονται.
Τα μαρτυιρικά θύματα των !-
ερατΐείων, στά (χρόνια ιμόνο της
*ιΕ*ττανάστθ5σης, ιύπειρβαίνουν τίς
6.000, άνάμ£ΐσα δέ σ' αύτά 10
ιΠατριάρχΙες ικαί δεΐκάδες Μητρο
ττολΐτες Ι
Άλλά κι αργότερα δ έλληνι-
'κός κλήιοος θά ιμάς φωτίοΐι μέ
τό ΙέκΙθαιμδωτικό τουιροτέχνημοι
τοΰ Άρκαδισΰ κα!ί θά τΐροισφιέ-
ρει τό αΐμα τού, γιά τό ξεσκλα
'δωιμα τήις Μαικεδονιίας, μέ τή
ιμαρτυ,ριική θανάτω ση τοΰ Γρε-
βενών Αιίμιΐλιανοΰ.
Καί πρίν 45 χρόνια αντΐικρυ-
ζουιμε μέ Ιδέος τή οφαΐγή τοΰ
Χροσοστόμου Σμύρνης, τό ζων
τανό θάψιιμο τοΰ Άμ&ροσίου
Μοσχονησίων, τό πεταλωμα
τοΰ Γρηγορίου Κ>υ|5ωνιων κο*ί
τόν άιτοαγχονιοιμό τσΰ Ζήιλωνος
'Ικονίου. Τετρακάσιοι Ίερωμέ-
νοι ταρόσιφΐεραν τή ζωή τους στο
'βωμό τής ΙΠατρΙι&ας κατά τή
Μικιρασιατική Κατσιστροφή.
ΙΠόσες... πιόσΐες φορές τα κα-
τάμαυρα ράσα ικοκκίνυσαν άπ'
τό αΐμα άλΓλά καί μεταιδλή(θηΓ
καν σέ -ορφύρες δόξας!
Λ
ΙΚαί συνεχϋζονταΊ οί ιέιξεΐγέρ-
οιεις Των Έλλήινων, κατά τούς
τέΐσσαρες αίώνες τής σκλοίβιας.
Στά 1Ι5β5 νέα έτοανάσταση στήν
ήρωική Ήττει,ρο ·κιαί στά 1Ι&Ρ3
στήν άδάμαστηι Μάνη. Κοοί ή
άνηρειιωιΐχένη μεγαλόνησος ή Κύ
ττρος πού τόσο οκληρά άγωαΐζε
ται γιά τή λευτεριά της, έπανα
στατεϊ στά 1&7β καί στά 1607.
Χιλιά&ες Κύπτιριοι πλήρωοαν, μέ
τό αΤμα τους, τίς έ^εγέιρσεις
τους.
Ι Στά 1Ι612 νέ<χ έπανάσταση στήν Ήττ&ιρο 'καί στή θεσσα¬ λίαν μέ άρχηγό τόν έ-ίσκοπο ιέλληνικής ιμουσυκής κοτί την ί- πλούτισεν ιμέ τό τοροσω-ττικό τού ϋφος. 'Ή καλλιτέρα εύχή ιτού θά μποροΰαα νά τοΰ ιδώσω θά ήτο αύτήι: Νά δύναται τυάντοτιε νά τυροοφιέρη τοιαύτας συτ/κινήσεις ειίς τό κοινό τού, δπως άκρϋδώς Ιέκεΐνο τό άξέ_χιαστο 6ράδυ τής 31ής Μαρτίου ΊΙ967. ■ΑιΛιΙ'ΚΗ ΓΙΛΝ,ΝΑιΚΙιΔΟΥ Τρϋκκης Διονύϋιο τόν άποκα- λσύΐμενο ΣΙκολόσοφο. Άνα θμηιτα καί ιτολι τα 6ι'ιματα των γενναίων Έλλήινων, μέ ττρώτο, ιάνάμεσά τους, τόν ιήρωικό έπί- σκοπο. Επί 25 χρό-νια (1645—1670) άγωινΐζεται σκληρά «τής άστραν πης κο£ί τής δριοντήις» ή Κρήτη 'γιά τή λευτεριά της. Στά 1)547 'καί 1'66Ο 'καινούργιες έξεγέρ- σεις στή Μάνη, πού καταστέλ- λονΐαι κ ι* αύτές. [Στά 1Ι6&4 νέος σηκωμός στή Ρού,με'λη καί στήν Ήτηειρο, ττού σαρώνεται Ιάτοό τα τοολυάριΐθμα τούρκικα στρατεύ,ματα.Τό 1770 ιή γνωστή ϋτοανάσταση των Όρ λώφ. Στήν Κοιλσ,μώτα, στή Μά νη, στά ιΚαιλόΙδρυτα, στό ΑϊγΐΌ, στήν Κόρινθο κυιματ.ζει ττιεοή- ψανα ή σημαία των "Ελλην &λ. Άνατα,ράζεται καί ή Ροΰμελη ΊΕλεϋθερώνετιχι τό Ξηρόμερο, ή Βό'νιτσοί, τό ιΜ&σολόγγι, ή Λεδα δ;ιά άκόμη 'καί τα Μέγαρα. Κ." ιή άνυτοόταχτη Κρήτη, μέ τούς Σΐφαικκχνούς, χτΐίΐτοά όιλύτυητα τόν κατακτητή. ΟΙ Σφακιανοί ιμήνες ό,λό- κληρθ'ϋΐς, άντιστέκονται, μά τε- λικά ύΐΐοκιύ—τσυν. ΣΙφάζουιν οί Τοϋρικοι τόν άρχηΎΟ τους Δα¬ σκαλογιάννη κ ι* όίιλλους δύο χ ι λιάδες Σφακιανοός! ^ ΊΕ'τσι κ ι ιή Έπα'νάσταση αύτη ®χει, δτπως κί' οί ιτροηΐγούμενες, αΐίματηρό τέΚος, μέ μόνη φωτ'ει νή σελίδα την κ'αταστροιφή, στά στενά τοΰ Τσεοίμέ τής Σιμύρνης τοΰ τοαρκικοΰ στόλου άπ' τό ρωσυκό. Τό ττυροτέχνηιμα δμως αώτό πληρώνιεταΐι μέ τή ζωή χιλιάδων Σμυιρναΐων. Σέ ιμιά καί μύνη μερά σΐφάζονται, τότε, στή Σμύρνη 1.90Ο "Ελληνες άπ' τό φανατισμένο τιουρκΜκό οχλο. Ή ίωνιική ιτρωτεύθ'υοα ,μεταδάιλλ; ταιΐ', κατά τή φράση τοΰ Ισιτορ· κου Κούμα, σέ «κουλάδα κλαυ- Ιθμωνσς»1 Ό ι Σπυρίδων Τρικοΰ- ττης, πιάλι, σηΐμειώνιει: «Διωκομε νο'ΐ οί 'ΊΕΐλληνες της Σμύρνης καιί φεύγοντες διά νά σωΐθοΰν άητό στέγης είς στόγην έτουιφε. κίιζοντο κάτωθεν υπό των Τούρ κων ώς ~τηνά τηετώντα!» Τέλος στά 1800 ιάρχθζει τό I- ττος τοΰ ΣοϋλιΐοΟ μέ τόν καΐλό- γερο Σαμο'υήλ ·καί στά ,1007 ό 'Νΐ'Κοτσάρας γράφει όςθάνοπες σελθδες στίς έλληνυκές θάλασ- σες κι ό ΒλαχάΙβας στήν "Οοσα ικαί στόν "Ολυμττο. (Συνεχίζεται) ϋΙΙΣιΤιΟΡΙΑ ΤΙΕΧ'ΝΙΗΣ 1750Η1/950» Ό έκ'δοτι,κός οΐκος Μ. ΠΕ- ΧΛΙιΒΐΑΝΙ'ΔΗΣ & ΣΙΑ Α.Ε. ά- ναγιγέλλει είς τό "Ελληνικόν κο νόν δτι, άττό της 4ης Άττριΐλίο θέ'τειι είς κυκλοφορίαν, είς έβιτο μθι&ιαΐα, εΐκονσγραιφηιαένα, τεύ· χη, τό νέον ίργιον τοΰ ΚοΘηγη- τοΰ τής Ίιστοο'ας της Τέχνης τοϋ Έθνικο"ΰ Μιετσοδίου Πολιυτε χνε'οιυι κ. Άιγγέλουι Γ. Προικοστί- ου, υπό τόν τίτλον «Ίσταρία τής Τέχνης 1750—1950». ΙΠιρόεκειται ττιερί μ,νημιειώΐϊους συινΒέοιεωις, ΠδιΟΟ ητερίτπουι ειελί- δων, των κάλιλιτεχινικέον ρευμα- των ττΐσύ έγνώριισεν ή Εύρώττη, ή Άμ.ερ.ική καί ίή ΊΕλλάς τα &>α
κόσι,α τιελευιταϊα χρόνια, μέ ζίον
τανές τοειριγιραιφές καί άναλύ
οεις των καιλιλιτεχ,νικιών άο·-
στοιυιργηιμάτων πού έγΐΞννή'θησαν
κατά τήιν ιτΐερι[ιο6ον αυτήν, διά
νά ιέκφράσοιυν μέ την αίσθητ-'κή
τους όμο'ριφιά την έτκιχή τους
*ο;ί τόν πολιτισμόν ιμας. Ή ίστο
ρΐ'κή αυτή σύνδεσις της ΤέΙχνης
είς διε&νές πλάτος άιτοτειλεΐ ""ό
'κοίταστάλαΐγμα μ-ιάς τρνευιματ-
κής ζωής ιάφυερωμένης είς την
μελέτην τής Ίιστορίας τής Τέ-
,χνης.
"ήνιόαεΰή οιίΐΔΤι. όωΑ ΚΐΚιΚ
Κ. ΚΑΤΣΑΡΗΣ Ε. Π. Ε. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1966
2α Διαχειριστική Περίοδος 1)1)1966 - 31)12)1966
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1) Διαθέσιμον
τ°μ»ϊον 389 820.—
Καταθέσεις δψεως πειρ' "Εμπορική Τραπέζη 3 734.—
Καταθέσεις δψεως παρ' Έβνική ΤρΛπέζη 20 409.—
2) Κυκλοφορούν:
Έμπορεύματα
'Εμπορεύματα παρά Τρίτοις
Προκαταβολαί Παραγγελιών 'Εξωτερικοΰ
Γραμμάτια εΕσπρακτέα
Γραμμάτια παρά Τραπέζη πρός είσπραξιν
Πελάται
Έγγυήσεις υπέρ Τρίτην
Προσω(.'ΐνοί Χρβωστικοί λ)σμοί
3) Π ά γ ι ο ν
"Επιπλα καί Σκεΰη
1166
413.963.-
3.141.035,80
1 667.10
387.151,80
208.980 —
93.201,50
710 436,50
320.900.-
25.134.- 3.788.506,70
3.176.- 3.176 —
4.205.645,70
1) Κεφάλαια
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν Άποθεματικόν
2) 'Υποχρεώσεις:
Κέρδη πρός Διανομήν
Γραμμάτια πληρωτεα
ΈταΙρος Κ. Κατσάρης λ) Προμηθευτοΰ
» » » λ) Τρεχούμενος
» Μ. Κατσάρη >
Έγγυητικαί επιστολαί ε(ς Όργανισμούς
Προσωρινοί Πιατωτικοί λ)σμοί
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1966
500.000. -
59 885,25 559 886,25
753 000.-
382 505,30
1.46!) 356,15
649.228.—
38 360__
305 500.—
47.811.— 3 645.780,45
4.205.645,70
"Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέ·ματα Χρήοεοης»
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άμοιβαΐ Προσταπικοΰ
Άμοιβαί Τρίτοιν
Προμήθειαι Τρίτων
'Ενοίχια
Τόκοι Τραπεζών ν
Γβνικά Ιξοδο
Κα&βρά Κέρδη
Είς Τακτικόν άποθεματικόν
Πρός Διανομήν
Ή Δισχειρίστρια
ΜΑΡ. ΚΑΤΣΑΡΗ
481.341.-
94 088.-
39.732.—
130.584 —
12 040.—
404 822.- 1.162 607 -
39.650,65
753 000.-
792 650,65
Κέρδος έξ 'Εμπορενμάτων
Πβ/ομήθεια εκ Παραγγ. Τρίτων
Τόκοι Καταθέσεων
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1.849.238,65
102.605__
3 414 - 1 955.257,65
1.955 257,65
ν "Εν "Αθήναις τ|) 31η Μαρτίου 1967
1.955.257,65
Ό Προιοτόμενσς
ΝΙΚ. Λ,
τοϋ Λογιστηρίου
ΣΚΙΑΣ
(ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ)
ΣΥΝΕΧΕΙΑ έΊκ τής 1ης σελ.
Ναίΐ δυνάμεις ττιροσ'έίφιεραν έθν.-
κάς ύπηρεσίιας είς τόν άγών'.χ
Λάί δι* αύτό τούς ώπενείμθ'μίν
την 'άμέριστον ιάναιγ'νώρισιν τής
Χώρας. "Εττειτα ι&μως από την
.Εθνικήν ιμας Άτηελ&υθέρωσιν
δέν είχον -πλέον λόγον ύτίάρξΓ.-
ως. Διατήρη,οις ένότπλων οανάμί
ών είς την διάθεσιν ενός κόμ-
ματος '5έν είναι Δη,μσκρατία, εί
ναι Φοοσιο-μός. Εΐμαι ό ϊδιος Δή
μοκράτης καί Σίοισιαλιστής. Ά-
πευθόναμαι πρός τούς δημοκρά
τας καΊ σοσιαλιστάς ιδλου τοΰ
κόσιμου, Ιδία ά τούς έρωτήσω·
Δέ,χονται είς την Δημοκρατικήν
χώραν των ιό στρατός καί ή ά-
στυνσαία νά ιανήκουν είς τό κόμ
μα κοοί δχι είς τό κράτος, -κου
εΐναυ τό σύνολον τοΰ Λαοΰ;
«ιΑύτό ιήτο τό θέιμα τιού μάς
Ιΐχφρισε. 'Ή ίδική μας σηιυιαία
είναι ή δημοκρατΐκή ελευθερία
τεΰ Λ:χοΰ. Ή έττμονή των νά δ·
ατηιρήσουν ίΐδίαν ^νοτιλον δύνα¬
μιν είναι ισηιμαία Φασι.μοΟ. "Άλ
λην φοράν γίνεται είς την Χώ¬
ραν αυτήν ή Ίς>τσρική πάλη της
'ΕλευθΈοΊθΓς κατά τής Βίοος. "Υ
ΤΓεραίπίζςιμεν την Ελευθερίαν
εναντίον τής Βίας καί έτοΐ/καλού
μεΐθα 5.λευς τούς ϋλείΘέρους λα
ούς εΐίς τό τϊλ€ΐυιρόιν ΐμοες. Διότι
ό ΙΕ'λιληνικός Λαός ^εξήγαγεν
πσλΐλούς αγώνας και ΰτηέ'σΤηι
ττολλάς θυσίας, είς τρόττον ώ.-
στε νά £χη τό δικαθωμα νά εϊλ«ι
ιίλεύΙ3ιερος.
ι«)Βίς 'δλην την πολιτικήν ζωην
'μου, ύπήρξα ΐέχ]9ρός τοΰ Φασι.
σμοΰ. 'Μέ κά&ε φασιστικήν κυ-
ι&έ,ρνησιν είς την 'Έλλάδα ήμην
ό τπρώτος ιείς την φυλακήν ή ·=1ς
την έ'ξορίαν. Έπίστε'υσα είς δ¬
λην ιασυ την Ιζωήν καί θά μείνω
πιιστός είς τα ίΙ&Βώιδηι: την "Ε¬
λευθερίαν ικαί την Κοινωνικήν
Δικαιοσύνην καί άποικροόω μέ
ατ/χχνάκτη3>ιν την ικάτηΐγορίαν
την όποιαν ιέκ των ύστέρων προ
στταΒοΰν νά μοϋ άττοιδώσουν, δτι
τάχο: ή ΐΚυβέιρνησίς μου εγι
κϋ&έρνησις άντι'δραστική. Μισώ
την βίαν τής Δεΐξιάς ιδσον κα'ί
τής Άριστεράς. Έτοαναλαιμ&ά'-
ν», δ,τι εΐπκ είς τόν Λίι&αΐνον.
Ό "Ελληνικάς Λαός δέν «άμνει
ιίπιλς'γήν τυιράννων, άρνεϊται
την τι^ραννΐαν.
(«ΙΠίν'εται προσπαθεία νά δοθή
ή ιέξήγηισις ιδτι ΙοΊφορμή, των γε
γονότων, ή"το τό συλιλ'αιλητήιριον
της Κυρια,κής. ΊΗ άλήΐθεια είναι
δτι παρσίτη3ΐις των ύτοουργών
της 'Λ'ΡιστειΡ«ζ υπήρξεν ή άφε-
ττ]ρί<χ ώργΐανωμένοιυ ττραιξικοπή ματος κατά τής ιΧώρας καίί ύ - τοάριχουν τπερί αύτοΰ πλήρεις ά- τοοΐδεΐΐξεις. «Τό Σά&&ατον δράδυ, συνήλ θεν ή Κεντρική Έπιτ,ροπή"τοΰ ΒΑΙΜ καί Ιδλσ|6ιε την απόφασιν, ή ότροία Ιέιδημοσιεύθη Ιείις τόν «Ριΐζθ'σπιάστην» τής ιΚυοιακής, νά άργανώιση ττσιλλ&ικήν συΐγ- κέν'τρωισιν είς την πλατεΐοη' ι Συν τάγ ματος. «ΙΕΤιμαι σύ,μΐφωνος δτι, εάν ε¬ πρόκειτο ττερί αυτής της ά~οιφά αβως, δέν αποτελεί ιάπόΐδιειΐξιν, διότι αί διαδηλώσεΐΐς είναι τγο'.ι τΐ'κόν δικαίωμα τού Λαοΰ. Άλ¬ λά έλαβε κάί &&υτέραν άτοόφα¬ σιν. Νά όργανώστι άπιεργίαν. Δέ χσμαι Ιέττίσης 6τι καί αυτή δέν είναι απόδειξις, 'διότι ε'ΐναι διικαί των ϋργαζομιένων νά άπερ γεΰν, αν Κ3ί είς την οικονομ ■ κήν κατάστασιν εΙίς τήιν ότοοίαν ευρίσκεται σή,μτειρον ιή "Ελλάς ή άττε,ργι'α είναι θοτνάσυμον τΐλήγ- μα. "Εττιειδή, δταν εϋρίσικωνται πλοΐα ιεΛς τόν λιμένα Πειραιώς κομίζοντα τρόφιμα διά τόν Λα¬ όν κο:! οί "'Βλληνες έιργάται άο ■νισΰνται νά τα ιέικφορ'τώισουν, αύ τό δέν λέγβται άσκησις δικαίω· ματος, ,άλλά λ'μός τοϋ Λαοϋ μας. «Υπάρ,χει δμως καί τρίτη ά. πόφασις, δττως ιή Κεντρική 'Ετγ, τρσπή τοϋ ΙΕΙΛΑΙΣ άνασυγκροτη θη. "'Εως Ιέκείνην την ώραν, ό ΈΛ1ΑΣ εΐχε ταχθή υπό τάς δια τάγάς τής ιΚυδερνήσεως καί τσΰ 'ιΑιρχηγοΰ των Β,ρεττανικών Δυνάιιεων έν "Ελλάδι. 'Μέ αυτήν την απόφασιν ό ΕΐΛιΑΣ ώ.ρνΐίΐτ.α. ττλιέον την ιέιξάίρτηισ'ίν τού άττώ τή,ν Κυβέρνησιν ικαί τόν Στροο. τηγόν Σκό'μπυ. Γίνετα^ στρος. τος άνβξάρτητος. Κράτος ί.ν ιΚρά'τει. "Επειτα ιάτρό αυτήν την απόφασιν ήτο πλέον φανερόν, δτι ήρχίιζεν ή άπόττειρα ττ,ραξικο πή,ματος. κ<Αύτό ίδεν τόσΐΛ'άγω μόνον Ι- ,γώ, Ιάττό ι&σα άνέφερα. Τό γρά- φεΐ 'καΓι ό Ζεύγος είς τόν «ιΡι- ζο^πάστην» της ιΚυιριακής. Γρί< φεΐ: «Τώρα τόν λόγον ιέδχουν οί μπαροοτοκο—νισμένοι μθκχηταί τοΰ ιΕΛΑΐΣ, πού τούς ζητοΰν νά τταιραΐδώσουν τα τιμημένα ικαι κερδιοιμένα ,μέ μάχες ιδιτλα τους <4Καί ύτοάρ^ιει ·κα! μία άκήμη έμττιρακτο,ς ιάπόδειξιις. Ό .ΕΛ1Α.Σ είς την έτοαρχίαν ήρχισεν νά ά. φοτυλίιζη την 'ΕΙΘνοιφιυλα;κήν, την 'ότοοΐ'αν ιεΐχθ'μεν οργανώσει κοαό πιν κοινής ουμφωνίας. «Αυτή ήτο ή ικαταστασις τή^ Καριακήν, 'δταν επρόκειτο να ιάρχίση τό 'συιλΛαλητήριον. Η ΚυΙ&έρνησις αντελήφθη δτι τό συλλαλητήριον δέν εγίνετο ιδία νά Ιέκφράση πολιτικάς γνώμας, όττ6τε ώφειλε νά παράσχη την άδειαν. "Εγίνετο ώς άπαιρχή της έτοαναστατικής δράσεώς καί δι αύτό τό απηγόρευσεν. Ή ειξέλι- ξις άπέΐδειζεν δτι είχομεν δίχαι όν, ι&ιότι τοαρά την απαγόρευ· σιν της Κθ&ερνήσεως, Ιλαιδε^ χώραν ικαί ήτο ίνοπλον, ήρχι¬ σε μέ την ιέπί'θεισιν κατά τής οί. ικίοτς ιμου, δπου δρριιψαν χειρο· ιδοΐμΐδίδας καί ΐτραυμάτισαν Ι¬ να φρσυρόν ώστυφύλακ'α. «Έπΐίσης ειί<ς την πιλαττεΐα. Συντάγυατσς Ιέπετέ'θησαν εναν¬ τίον της "Αιστυνομίας, ιάφώπλι- σαν άστυκρύλακας, τούς επήραν αύτήμοττα ιδπλα καί έικινδύνευ- σαν οί άστυφύλακιες νά άφοτΐλι σθοΰν 6λοι. ΊΕφονβύθη καί είς άστυφύλαΐξ. ΤότΕ ήΛχχγκάστΒηισαν νά άμυαιθοΰν. «ίΚαί αύτό ύττηρξεν ή άρχή· Ηκολούθησαν ιή δευτέρα 'καί ή τρίτη ήμέ,ρα τής έτταναστατικής δράσεώς. Κατελαι&ον άστυνομι- κ ά τιμήματα καί εφόνευσαν ά- στυφιύλακας καίί τοιύς τραυ,ματί άς ικαί τοΰς αίχιμαλώτοιυς τούς ίσφαΐξαν. ΊΕπίκτης &1ς οικίας πό λιτών, £καναν σφαΓ/άς καί άρ- παγάς άτόμων. θά σάς θέσωμε ιύπ'δψιν κατάλογον όομάτων σιφιο7γιο:σΐθέτων διά νά 'δυνη|&ήτε νά τα (έΊλϋγξετε,. ι (Συν£χίζετσι) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕΣ Συνέχεια έχ ττ>ς 1ης σίίλΐΐδος)
τάκλ&ιστα. Χΐρύπηισε την πόρτα
θαρρετά.
—θέλετε λάδι;
ΊΕκιείνη τόν ττερ'ίμενε πΐσω ά-
τγο την πόρτα. Την άνοιξε δ·ει-
λά. ι
—ΐΕίμαι μόνη, ψιθύρισε. Μά
φεύγα... μπορεΐ νά σέ οικοτώοει
ό ΤΜατέρας.
'Έρημιοιι ήταν σ'. δρόμοι. Τό
σκοτά!δ·ι ιδιλο καί ~όκνω<νε. Γρή- ιρα· γρή,γιςιρο: ξβφόρτωισιε τα λάδια. Την αρτοα)ξ£ κάί τή φόρ- τωσε στό γαΊδουράκι. "Αΐφωνοι κιαί οί ουό, ξεικίνησοχν... Χαρά- ιματα ιφβάοοαιε σιτό σπίτι τοο. Ά μχίιλυοε τό γαιδουιράκι. Κάρφω- σε τα τταράΐθυιρα. Άμπάρ'ωσε •καΐίί τίς πόρτες. Καί φυΐλακίισθη- καν ^στόν τοαράδεισό τους. Πό¬ σον ικαιρο τούς νάρκωσε ή ευ¬ τυχία; "'Ενα πρωινό ξύπνηισοςν ττει- Ο κ. ΧΡ. ΣΟΛιΟιΜΩΐΝΊΔΗΣ ΠΕΙΝΙΙΚΟΣ ΙΓΡΑΜιΜιΑιΤΕΙΥΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡιΠΕΙΟΥ ΠΛΙΙΔ,ΕΙΑΣ ΔΕΙΝ ΘΑ ΠΙΟΛΙΤΕΥΘΗ Κ/ΑΙΤΑ ΤΑΙΣ ΠΡΟΣΕΧΙΕΊΣ 'ΕΚΛΟΓΑΙΣ ΐΕύ,χαρίιστως ττληροφορούμιεθα «τι ό συνεργάτης μας κ. Χρή- στος ΣολοιμωνίΙδης διωρίσθη Γε νικός Γραμματεύς τοΰ Ύττουρ- γείοιυ ΠαιΙδείας καί θρησκευιμά των. Ό κ. Σελομωνίιδης, τόν όποϊ όν Ιέπβσκιέφθηιΐιεν, μάς εδήλωσε κατηιγορηματικώς δτι Ιδέν τορό. κ,ειται νά τοσλιτευθΐη κατά τάς προσ&χ'εΐς βσαλευτικάς εκλο¬ γάς. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ό Ελληνικάς Γατ~του.ργ - κός Όΐργανισ,μός, ιέξέΐδωσεν είς κ,αλλιτεχνικώτατον τόιμο,ν καί έ ι! χάρτευ πολυτελείας β^λ'ον υπό τόν τίτλον «Έιλλη^ικοί Γά τίη'τες» είς τό οποίον ται £γ|χρωιμα άριοτε κά σχέδιον έλληνυκών νασμένοι. "Εψαξοτν παντοϋ. Τό γιαΐδοιυράικι εΐχε ψοφήσει. Στέ- ρεΊψαν τα ιτυθάρια. "Αδειο τό οττίτι, γυιμνό. Τα είχον ά<ρανι· σει δλα. 'Καί τώρα; Ό Πέτρος δ λα!δας τα εΐχιε χΐαμένα. 'Μ' ά- 'φήσει μόνη τή γυναιικα τού, λό- γος δέ γινόταν. (Συνεχίζετα) « ΟΛΥΜΠΙιΑΙΚΗ ΗΜ'ΕιΡΑ Ή ·Αη ΌλΛ,'ΐμτΐ.άς καί ό θρίαμδος τοΰ Λουη. "Υπήρξεν Ιέττσχή κατά την ο¬ ποίαν όιλόκληρος ή Ελλάς Ιζι καί ο,νέττνεε μέ την καρΐϊ ιάν τού Σιτύρου Λούη. "10 άτΐλός κ-αί &· ττέριττος Μο:ρουισιώτης νΞροκοίλ βαλητής, εΐχε γίνη τό "ΛΐδολιΐκΧ ενός -αροΛηροΟντος ώττό ένθοΐ) σϋαοιμόν τολήΒου,ς κ«χί τό 6νοαά τού έ'φέριετο είς τα στόιαοττίχ μι κρών καί μεγάλων, οιτως έφέ- ροντο είς μίαν άλλην μακρυνην έτοοχήν τα όνόματα των άρχ«ι' ών "Ολυμπίου κων. "Αν ΰιτηοΧ011 τεΐί|χη καΐί αύτά θά έγκρβμιζο^0 διά νά περάση ό Σπύρος ό οποίος ιείχιε ό οποίος είχιε κατωρθ την άτααράμιλλον νίκην τού κ* τα την Α' ΌλΜμττιάία των Α¬ θηνών τοϋ 1896 νά ξαναζωντ·*- νε'ΰση είς την ψυχήν τού ι-' θνους, την άθλητΐικήν ττ»ράδο· σιν 2500 έτών. Τό άγώνιιοιαα τοΰ <ΙΛαρα9^· ου δράμου έσυΐμΐδόλιιζε διά »ύί "Βλληνας ένδόξους σελίδας τηζ ' Ιιστορίας των καί ίπτε'νθ». &*■ τόν δρόμον τόν οποίον εΐχ^ »- ανύσει ό όπλιτης ϊκείνος ^ έφθασεν απο τόν Μοαροβθώνο Α'- τάς * Αθήνοχ; διά νά άκν/ΰ^ την νίκην κατά των Οε,ρσών μ τό ά6άνατον τιαροτμεϊνπν «Χίι ρετιε, νενικήκσιμιεν». Οί Όλυιμ-ττια-κθί 'Άγώ^ε 'ΐων ν&ωτέρων χρόνων έσΦΕΐρεώ^Ί ΰ υ ν ' ρ χρ ειίς την συνείδησιν τοΰ ρις είς την ιμεγοιλιειώδη * 'κ'ιν τοΰ Λο6η καί οί "Ελλην« '>>
νε'δΐίθη^αν έκ νέου ηί τό *? >"'
Ον καί ένδοξον τταρελθόν.

Κυριακή 9 Απριλίου 1967
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΙΚΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΗΣ 1
ΚΙΝΗΗΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Πρός τόν κ. Πρόεδρον τής Κυβερνήσεως, τούς κ.κ. Άρχη-
γούς των Κομμάτων καΐ τούς κ.ικ. Ύπουργούς Βιομη-
χοινίας, Παι'δείας, Προεδρίαν της Κυβερνήσεως, ώς
καί πρός τόν κ. Πρόεδρον τής "Ενώσεως παραγωγήν
'Ελληνικών Κινηματογραφικών Ταινιών.
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΓΓΠΑ
ΈΙ&οΐχώτσ,τοΊ,
|Δι" 6παμνή.ματ6ς μας, ύποθλη
©έντος είς τό Υπουργείον Βιο-
μη,χανίκχς, τό ΎποΐΊργ£Ϊο.ν Π,οο.
δΊ τή Κ5ή ί
χ
ιεδρΊο:ς
ρ
Κυ5'Βρνή'σιεω·ς καί
ρς ή ρής ί
πρός τόν κ. Πρόεδρον κ<χί όί~αν τα τα μ&λη τής ιέπΐ ΚυΖιεφνήσ'ε- ος τού κ. Γ. Παπανδρέου χιατα- θείοης "ΐΕΊτιτροττης ττρός ιμεΐλέτην τού ζητήιμαοτος τής π.ροαγωίγή'ς ■κια! ένκτχόσΈΐος τής 'εβνιικής Κή μρφής ργγης ~έιραν Ι5έ αυτού καί δι" έιμττερ.- «στατωιμένωιν ΆρΒρων μας δημο- σιβϋθέντων &ίς τό τεθχος τής 28ης Δεκεμβριού 1965 τοΰ εγ¬ κρίτου ιέπ|αγγ'ε,λματυκθϋ τη&ριο- δικοϋ «Ί1Α ΘΒΑΙΜΑίΓΑ» ώς κ είς τήιν ενταύθα έκιδΐιδομένην φημερίδα «Ο1Ι.ΚΟΝ,ΟΜΟΛΟΓΙ ΚΉ» είς ήν μάλιστα ιέδημοσΐιεβ- σαιμιεν καί σχέδιον τοϋ Όργανι θ ενός 'Νομυκοΰ Π,ροοώπου ί Δί μ Δημοσίου ΔυκαίΦυ, ρη νου Ι&ιά τήιν (διαχείρισιν των νηίματαγροΰφΐικώιν ιμας τπραγιμά των, έΊξιεθέσαΙμεν τόν 'κατά την κ,'ρίοιν μας μόνον γμένον τρόπον, ιδία τήιν ανάπτυξιν της 'ΕΙΘνιικής ιμσς ιΚι,νηιματοτγραφ^· κης ΐΒαραΐγωιγης καί θιά τήι —ροστασ3αν των 'Έλλήίνων Γκχ ραγωγων, οΐτινες συνετπεία τή' κρατυκής άσταργίας ΐκαΊ τω>
ιΐαρειμδαιλλσμέντΑϊνέιμπιοδ'ίων υπο.
των τΐοινΐ'σχύ'ρων άιλλ' άοράτωι
δυνάιμεων, έχουν χρΒάασει είς το.
ούτον σημείον αναγνώσεως &
Ότε νά 'Κιατοοφιεύιγοαν εΊς τή<ν αι τοκτονίαν, οΊτως Ιγινε ιμέ των 6 ■ είμνηιστσν ποβλαίιμσιχον Πσιραγο γόν Νικ. ιΣοίμτκϊτακον. Ατυχώς ιέ&οήισαμεν Ιέν τή ΙρΊ μω ΚιοΛ αυτώ έκτοτε, ή κατα στάσις βοτίνει άττό τό κοπκάν εί' τό χειροτέραν. 1Η προστασ.'-χ καί ή ένταΟΘί έν Ελλάδι, εκμετάλλευσις ττί' ξένηις ιται,νΐας ύποστη·ρί'ζΕ™ σκ.αιν'δαιλωΐδώ'ς, παρά τό άναμφι οβή'τητον <γεγονός 'δτι αποτελεί ό ΐλέ νά ιλη;φ'θτ] >αϋτη ιύπ' δψιν σας καί
,νά ιουζη'τηΐθπ. Μόνεν δέ έφό'σον
ή αυτή Ο'υ'μιφέροοαο· ίκα'ί
ττρακτΐ'κώς έφαιριαόσιμος κιαί η¬
μείς πιστεύομεν ·&Τί· >καί 'έ
ροασα κα'ί έΐφσιριμόσι,μος
τήΛ/ ίθ'έσητε είς ΙΙκτέιλβσιν.
Έ'ξοχώτατοι,
(Διά νά ιίπιτευιχίθ^ ή προατα-
■σί<χ, ή ανάπτυξις καί ή 6μ.πορι- κή τπροώθη·σις της έθνΐ'κής μας κινη,ματογιρ.αΙιρΊΐκής παροΐγωγής, τηροΐδάλλϊΐ έτΐιιτακτΐ'Κή ή η τό ττΐλέον βροίστικόν φρ δηλητήριον ι&ιά τήιν νεολαίαν ιμας, ένώ ιή έλληνική ταινία ού μόνον δέν προστατεύεταιι ώλλά ττκχντοΐιατρόπω'ς καί -ΐΐοικιιλοτρό- •πως διώκετοίΐ, ιδχι μόνον ώττό τούς ΑιΙΘοασάρχας ικαϋ αττό τούς ιμΐ'κρούς ώκόμη οΐτΐ'κες πιέ- ζ Λή ώ ς ζονται τούς με θεωροΰμε ρς ς μ γιάιλους 'είισαγιωιγεΐς νά πιρ.οΐ6·ά·- 'λλουιν τάς ίιδικας των τοοινίας ώλλά καί άηό αύτό τουτο τό Κρητός, —:ΐραν δέ αύτοΰ καί ά- ιτό τόν Τύπον, ι&στις τφα/γιματο- τοοιων τεραστίας είσπράξ,εις ά- πτό την καταχ>ώρηοιν των ι&ιαιφη-
ιμίοειων των ξένων ταινιών, &έν
■παιραλεΐ'πΐει ευκαιρίαν νά μή
ιδυαφηιμίση κατά κανόνα τάς έλ
ληνκκάς ταΐΛ>ίας. Λυώκιεται άκό-
μη ικαί από μερίιδα των πνευμα¬
τικήν μιοος ιάντίρώττω-ν οί όττοΐοι
ιέν τούτοις κΐϋλλιστα γνω,ρθζουν
τάς συνθήκας ύττό τάς οποίας
'παρόΐγεται ιμία ιέλλη.νι.κή ταινία
,καί τόν ιάπψ'ί] Ιδιωγμάν τόν 6-
ττοίον υφίσταται υπό των Αί-
θοασα,ρχών.
ΙΠαρ' δλα ταυτα,
ικαθτ]κον 'μας καί χρ
μοις νά ουνιεχίδωμεν έστω ««ϊ
μόνοι έστω ικαί άβοήθητοι τόν
τί'μισν άγώνα ,μοος, διά την ιένί.
σχυσιν των Παρατγωγών, την
βειλτίωσιν των ιμέοων Ικαί των
συντ£,λ)ειστών τής τκχραγωγής,
διά την ττοιοτυκήν βιε'λτίω'σιν
των ταινιών μας, διά την τπροσ-
ταις/'Ραν υπό τοΰ Κρατους αυτών
ώς καί διά την κοινωνικήν άσφά
λύσιν των ΐΠοίραγωγών ιμας, διά
νά ΐτΓαύσουν έν τή άττοιγνώοει
των νά φθάνσυν είς την αύτο-
•κτονίαν καί φυσιολογικώς απο-
Ιθνήσκονηες, νά μή κατοοφεΰγον»
διά την ταιφήν των οί συγγενεΐς
των, £ΐς το σηιμεΐον νά ·η"^ριψ·έ.
ροι,Ίν, μεταίξύ των συναοέιλφων
των ιδίοκον έτοαιτεία;ς.
ΐΚαί άναλαιμΛ&όινομεν ημείς
την τϊροτθΐβοιυλίαν αυτήν, διότι
ύπηιρε'τοθμ'εν ανιβιοτελώς τόν
εθνικόν ιμας κινηιματογράφον έ-
τΐί ιμίαν "λήΐρη τεσισ·οιρο;κονται=τί
αν, τΐιμίως :καί άν:ιδιοτελώς θυ-
σιάΌΐαντες είς τόν &ωιμόν τού
ιμ4χ·ρΐ' τοθδε τπερί τό έ'ν έ'κατομ.
ιμύριον δριαχιμάς. (Διότι ήγαττή-
σαμιεν τόν Κινη'ματογράιφον μας
κα'ί ιένω ήιμεΐς οίκονθ'μικώς κ<χ- τε στριάιφ—ιμιεν, σ.νε£ιείιξαμιεν κα·λ- ιλιτέχνας οΐτινες σήμερον ραϋ ειϊς τό Κ'όν σ'τερέωιμα'. ιΚαί τέλος διότ. *,„-?- εϊμεΐθα τελείως ό|δέσ>μ·=υ-
ή ή γη
της Ίΐ^ρύεΐΕως ενός Μιοιμικοϋ Προ
οώπον Δηιμοσίσυ ιΔι·καίου, ενός
Οργανισμόν ΚυνημοΐτοΓγιραιφιΐκτίς
ΊΑνατττιύιξιειωις, ιμέ πλήρεις κ'ΐ.νη.
ματοΐγ'Ρ':χφι.κάς άριμο'διότηιτας,
δ—ερ Ν.Π. νά λειτουιργή'ση μέ
Συμδοώλιιον ιίί, "Ανωτέρων Κρα
τΐ'κιών Λει'τουριγιών υπό την Προ-
Ε'&ρθαν ΆιρεΌπαγίτου καί μέ
τούς ιΚ'άτωΐθι σκοπούς:
!1Ι). — Την ίδρυσιν ΰποτ©ο{>!-
ών !είς την 'Γαλλίαν 'καί τή,ν Ι¬
ταλίαν, διά την μήρ
της τεχνικής μοιρΐφώσεως, 6λων
των πάσης οιανδήποτε ε'ύδικό
τηαος τειχνιτών τού κινηιμιατο-
ιγρ'άΐφου, ε'τι δέ καί των έπιΐθυ.
ιμσύντωιν 'σκηνοΐθετών.
2).— Την δι' ιάτόκΐωΓν δανεΐί'ων
σίκιονοιμΐ'κήν :ένίισχ«σιν των Κι-
νη'ματογραιφικών μας Έργιαιστη-
ρίων καί των έικπαι&ευο,μΐένων
ιείς τό ΊΕΙξω^&ρι'κόν τε'χνιτών
μας, διά τόν έκσυγ'χρονμσιμόν
καί τήιν .σαμ'πιλήρωσ·ιν των κη
χανικών των έγκαταστάσεων
των .έν γένει μέσω ν τκτραγω·γής.
13).— Την δί' άτόκων οανείων,
οΐκονοιμκκήν ΐΣνί:ο)χυΐσιν των τταρα
γιωιγών ·μας, <μέχρι των τριών τετάρτΐων τοΰ κόστους παραγω- γηις έκάιστης ταινίας. 3).— Την ύπιό τοϋ Νοιμικοΰ Προσώποο ιό—ιο'κΑιειΐστικήν καΐ κατά •προνόμιον έκιμετάλλειυσΐιν 'ίν τφ 'Εσωτειρικω καί τω 'Ε- ξωτειρι,Κίρ των μέ την οικονομι¬ κήν αρωγήν αύτοθ παραγωμέ- νων ταινιών, διά την καλιλιιτέοαν ιΐλέον Ιέντατικήν (εκιμετά'λ αυτών. 9).— Την ίδρυσιν υπο τοΰ Νο· ιμικοΐΰ 'Πρσσώτρου 'Κιινητών Κινη. 'ματογραΐφιΐκών ΣιηΐΒογιείων διά την προδολήν των ταινιών καί έκεΐ ττού δέν ύφ Ιστανται μόνι- ιμοι χβΐ'μεραναί ή θερινάί κινη ιματοΐγ,ραφι,καΐ έγκαταατάσιεις. 6).— Την ΪΙ&ρυισιν ύττά τοθ Ν ο ΰ ΠροσώΊιιου Πρακτορείΰυ μ ρ ρρ γιά την ίγκαιρον, ώσιφαλή καί παλιτιοιμένην έξαγωΓγήν ικαί εΐ- σοτγ'ωγήν των κινοιυιμένων ταινι¬ ών. ' 7).— Την μερι'Ιμνη εύ&ύντι καί δατπάναις τού ΝομυκοΟ Προσώ- που, χρεώσει των Παραγτοιγών, έκτέιλεσιν της ττροιδιοΐφηιμί/σεως των παροιγιοιμένων τθίΐνιών υπό λίαν εύνοΐ'κοϋς 6ιά τούς τκχρα- γωγοΰς δροος .καί ι8).— Την παροιχήν υπο τοΰ Ν'θΐμικοΰ Π'ροσώ-Γτου είς τιούς Πά ραγωγοός δωιρεάν ίατ.ρθιφαρμα- κευτΐ'κής καί ίατρικής τΐ:ερ.ι0άλ- ψεως ώς ικαί 'ΝοσοκομεΊΌΐκής- τοιαιύτης 'κιαίΐ τέΐλος τη.ς συντα- ξιοδοτήσεως των έ'κ τούτων καθ ίδή τρόπον ή ρ τού έτϋατγτγ'έίλματοτ;. . "Ολοι αύτοι οί σ.κσποΐ τοΰ Ν-αμικοΰ Πρασώπου Β'6ίανται νά έκπληιρωθοθν πιλή'ρως καί εοχε- οώς έφόσον διά νόιμου ή διά τράΐξεως τοΰ Ύτυου,ρΐγΐ'κοϋ ιΣομ- δουλίου, 'έπι6λη|θη έφ' εκάστου ανηιματογιραΐφι'κοΰ ιεΐίσιτηΐρίου μί ό ιμόνον ιδραχμή η τοϋ Όρ- μ ρχμή ιρ ρ νανυσμοΰ 'Κινη,ματογ,ροφ'ΐκής Ά ΌΤΓΓύξεως, άιφορολογήτος, 3- τως συνέδη ιμέ τούς ΑΓιθουΐσάρ- (ας, 'εΐίς τοϋς ιότοοίους διά της '—' όΐριθ. 89)ιΤ9'6'2 πράξεως τοΰ Υτοουργΐ'κοϋ .Σιυμ)δουλ!ίου εδόθη σιαν έφ' έκάιστοιι ε!ίοιτηρ{οο πεν τήικοντα λίετττά .καί αύτά άφορο- λογητα πρός ο—οκλΐειστικόν αυ¬ τών δφελος. Ή χαριστική αυτή πραξιΐς υ¬ πέρ των .ΑΐίΙΘοΐΊσσριχών, έν τέιλει σ~έΙ6η υπέρ των ΜεΓγάΐλων Εϊ- έ σαγωγέων οίτινες ύπο- ρ ς λογίΐζουν ήδη τό ττοσοστό,ν μι- σθώματος των ταινιών, τάς ό- τταίας δισβέτουν ττρός π.ροδοΐλήν είς τούς δαα(φάρου.ς ιμμκιρούς ΑΙ- δουισιάρχας 'καί επί τοϋ άιφοιοο- λογήτου ττεντη κονταίλέπτοο. ΙΠ,ρόίίξις ίδιικιαιοισύνης, έττέβαλε την ανωτέρω δυεοκρίνισιν. Τό Ν.ςιμΐικον ο;μω<; Πρόοωτον 3ά δηιμιουργήση καί άλλους πό- οοος ήτοι1: τοι κ·αιί ι&υαάιμεΘα άφόΊ&ως καΐ 'άκινΐ&ύνως νά ιεί-ωιμε,ν έλιευθέ-......,_..., ,_...., ρως την γνώιμην .μας, χ6>ρίς 6ε- θείας την, όττο'αν θά λαμβ
'δαΐίως νά Ιχωιμιεν την ώξίωΌΐν &η>ό τούς |Παιρα>ωγούς διά
νά γί'νΤΙ άτΓθδε'κτή. Μάς άρικεΐ _ μέσω αϋτοΰ ότποιυβή>πο1τ£
α.— Έκ τό'κων.
·~ "—κ :μι«ς μιικρας προμη-
η
καί
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η ΣΥΛΑΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΊΕξεδόθη απόφασις τοΰ Γ
Τ,μή'ματος τοϋ Άρείου Πάγου
διά της όποίιας γίνεται δε.κτόν'
δτι ή άπεργία, διεκόπη της της
έ,ργαοίας ιμισθωτών είτε έτιαγ-
γειλΐματικοΰ κλάίΐειυ ει'ις ώρυσμέ.
νόν τόττον είτε Ιέπιχειρήοε'ως ή
τμή,ματος αυτής, είναι δικαίωμα
των 'έρ,ναζομένων δταν &χει χά
ρακτήρα σΜλλογικόν καί. σκο-
τοόν την προστασίαν των έτταγ-
γεΐλματΐ'κών συιμφ&ρόνίων. Ώς
3υ)μιφόροντα των ιέργαζομένων
δέ,χεται ή Ιά-όφοισις τή,ν δΐ'ατιίρη
σιν τοΰ ιέττι—έ'δοα των άπθ'δογών
την '&Ξιλτί<ιΧ7ΐν αυτών ώς καί των ορων καί συνθηικών εργασίας 'ΈτΓίσης άνώγνω,ρί·ζει ώς τνόιμυμο; τα αίτήιματα των άπ;έργων τής άτοαλύσεως ή έπαναπροσίλήψεως άιτσλυιθέντων σονεπίεία ώπε,ρΓ/ί- ας ή άλλον λόγον θίγοντα την ιέτοαγγελιματικήν θέσιν αυτών. 'Ή σ—όφασις τοΰ Άιρε'ίου Πά¬ γου δ'έιχιεται ώς ~αράνο|μιον την άπ&ργίαν, την όποιαν χαρακτη ρϋζει ώς ττολιτυκήν, ή ιδποία 'ί- χει ώς σκοττόν πολιτικόν αΐτηιμα ααιχ'ε'τον ~ρός σΊονδήττοτε έτκχγ- γελΐματικόν συμφέρον και στοε φθμένην κατά τοΰ 'Κιράτους, έ- πιΐδιώκουσα πράξιν ή •παράλει¬ ψιν των άργανων αύτο'ΰ. ΊΗ νόμιμος όπτειργία δέν λύε. καί 'σ,χέσιν εργασίας ώναστέλτ- ιλουσα απλώς τάς έικ της συ(μ6ά ■σεως ύπο/χρεώσεις των μνοθω- τών. Είς την ιτερί'ΤΤτωσιν ταύτην δέν πρέ'πει νο: υιΤεριβαίνη τα 8- ρυα τής καλής ττίΐστεως ή των χρηστών ήθών. ΠΡΟΣ,ΚιΛΗΣΙιΣ Των μετόχων τής Άνωνΰμου 'Ε'ται,ρίας «ΕΤΑΙ'ΡΙΆ ΕΙιΣΆ- ■ΓΩΙΓΩ,Ν καί ΓΕΙΝΙιΚΟΥ Ε'ΜΙΠΟ- Ρ,ΙΟΥ Ν. ιΚΟΥιΧΤΣΟΓΛΐΟΥ- Σ. ΡΙΑΙΜΟΓΛιΟΥ Α^Ε. είς τακτικήν ΙΓενι'κήν .Συνέλευσιν. ιΑΙΝΏ,ΝΥΙΜιΟΣ ΙΕΙΤΛΙ Ρ Ι.Α ΒΙ(ΣΙΑΓΩΙΠΩ'Ν ,κοίΐ ΠΕιΝΙίΚΟΥ ΕΜΠΟ'ΡΊΟΥ. Ν. Κουιχτΐσόγλου - Σ. Ραΐμόίγ. λου Α.Ε. • Κατ' άττόΐφασιν τοΰ Διοικητ.- κοθ Συιμδουλίοιυ καί συιμΐφιώνως πιρός τό αρθρον 26 τοΰ •κατασ'το τυκοΰ τής έταιρίας, ικαλοθντα.ι όϊ 'Κ.κ. μέτοχοΊ είς 7ην έτηιΐίαν τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν, γενησοιμένην την 1'δην (ι&εκάτην όγΐδόην) τοθ μηνός Ίουνίου 1'967, ήιμέραν 'Κοριακήν καί ώ¬ ραν ΙΟην ττ.μ., ε'ίς τα γραιφεϊα. τής έταΐιρ'ίά.ς έν θεσ;χχλονί|κτι ε¬ πί της .όιδοθ Μεγάλου "Αλεξάν¬ δρου άριβ. 52 (πιρώην 60). θέιματα ήιμε|ρηισ[ας διατάξε¬ ως: Τ) Ύποΐβοΐλή 'καί £γικρι·στς τοΰ Ίσολογισ,μοΰ τής 3Ίηις Δετ κιειμδρίου 1)966, ,μετά των έπ' αύτοϋ .έΊκΙθόοΐεων τοΰ Διοΐ'κητι- κιαθ Συμδουλίουι καί των κτων. ι 12) Έγκρισις άμοιιβής των μεΐλών τοΰ Διουκητικοΰ Σαμβου'- λιΐου. 3) "Απαλλαγή τοΰ Δ'ΐοικητι- κοϋ ΣΜμδουλίοο 'κα'ί των έΐλεγ- κτών άπό ττάσηις εύ·θύνης άττο- ζηΐμιώσεως ι&ιά τα πεταραγιμένα τής χ,ρήσεως 1Θ66. Α) ΊΕικ,λσγή δΰο τακτικών κοίΐ ίσαρίΐθμων ανατολή ρωιματ ι- κων έλιεγκτών Ιδία την χρήσιν 1967 καί καθορι.ς>μος της αμο1.-
βής των.
'5) 'Εικλογιή μελών τοθ Διοι-
χητικοΰ Συ,μΙδουλίου.
ΙΔικαιίϊοιμα έγ,κύρου συΐμμετο-
χής καί ψήΐφου, αύτοπροσώττως
ή δι' άντιττροσώπου, Ιχουν δσοι
ε'κ τόν κ.ικ. μ£ιτο)(ων συιμμοριφω-
θοθν πρός τάς διατάξεις τοΰ αρ¬
θ ρου 2β τοΰ καταΐστατικοθ.
θεισσαλονίικη, 9 Μαρτίου 1Θ67.
Τό Δισΐ'κητικόν Σομ6ούλιον.
καθ" οΙονδή-τΓθτε τρόστον έκμε.
ταλεύσεως των ταινιών των.
ιγ.— Άΐτό μίαν π,ρθ'
την οποίαν θά λαμβάνη άπό
τούς ιμετ* αύτσϋ συα'αλλ
νους τρίτοος (Άντιιηροσώ'πιους
παρ6ένου ικινηιματοΓν)ραφι.κοΟ ό-
λικοΰ 'καί κινηιματογραιφικών μη
χανιμάΐτων ικαί ώριγάνον, Κινη -
ιματογιραφικών '&ργαστηρίων
κα'ί Διαφηιμιιστμκών 'Ατελιέ κ.
λ.π.).
Τό βασι,κόν διμως Πσοδον τοΰ
ΝιοιμιικοΟ Προσώποιυ θά είναι ή
δρα;χ>μή την οποίαν θά λαμβάνη
ο—ό τα "ρατγ.ματοτΓθΐΌύμενα κατ
έ'τος βίσατήΊρια τα όττοΐα ύτειρ-
βαίνουν τα 99.ΟΌΌ.0ΟΟ.
ιΔιά τη.ς Ίδ|ρ6σεως τσΰ άνω
Μοιμιικοΰ ΙΠ,ροσώπουι, θά βελτι¬
ωθή σχετικώς ή τοθΐότηις των
τοτινιών ιμας καί .θά καταστή δυ
νοττη· ή τοποθέτηυίς της εΙΙς τάς
ξένας ΆγΌράς, έπ' ώφέλιεια ικοά
τοΰ τουιρισ.μοΰ μας .καί τής έ-
θνικήις ιμας οί'κονοιμίας, γενιικώ-
(Συνεχίζεται)
ΊΙΑΑΣΊΊΚΑ,, Α. Ε
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΧΡΗΣΕΩΣ 1965
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1965
1964
1) Π ά γ ι ο ν
Γήπεδον: άξία κτήσεως
152.778,65
152.773,65
Βιομηχανοστάσιον
1.747.317,60
1.747.317,60
Μεϊυν άποσβέσεις
681.846,60
1.065.471.—
681.846,60
1.065.471.-
Μηχανήματα παοαγωγής
10.032.691,80
8.554.660,70
Έίαρτήματα μηχ)των
2.629.408,80
2.629.408,80
Σύνολον
12.662.100,60
11.184.069,50
Μεϊον άποσβέσεις
5.414.372,55
7.217.728,05
5.444.372,55
5.739.696,95
Έπιπλα, Σκεΰη καί έφόδια έργοστασ.
221.455.-
191.278.-
Μεΐον άποσβέσεις
62.010,30
159.444 70
62 010,30
129.267,70
Ατ'τοκίνη·»·α
146.318 60
162.116,60
-Μεϊον άποσβέσεις
50.767.—
95.551,60
55.469.-
96.647,60
2) "Ά ί) λ ο ν
Δππάναι ίδρΰίτ. καί έγκαταστάοεων
1.089.479,45
639.202,45
Μεΐον άποοβέσεις
508.845,55
580.633,90
508.845,55
130.356,90
Δαπάναι άποσβ. (άσφαλτόστ. Ιδ. οδοί) 30,277.—
30.277,-
Μεΐον άποσβέσεις
6.055 -
24 222.-
6.055.-
24.222.—
3) Πελάται
3.891.233,80
3.056,130,40
Γραμμάτια εΐσποακτέα
142.008,50
171.988,50
Γραμ. είς έγ. χρηματοδοτήσεων
4.238.447,50
3.641.585,30
Γραμ. παρά τρίτοις πρός είσπραξιν
3.249.-
3.849.—
Άπαιτήσεις
Προκαταβολαι
207.099,30
388.808,65
Πάγια νπό κατασκευήν
6.255.-
18Ο.7Ο7.8Ο
Αιάφοροι
279.198,15
692.476,60
Προσωρινοΐ χρεωστιχοί Λογ)σμοϊ
1.000.242,50
1.492.794,95
—
1.211.999,48
Άπογραφαϊ
'Ετοίμων προ'ίόντων
1.718.282.—
1.765.449,90
ΙΙρώτων ΰλών
1.996.932.65
1.793.078,85
Βοηί)ητι<ίών υλικών 242.647,70 204.957,70 ΕΙδών συσκευασίας 24.802,10 31.069.- Έξ' άγοράς προϊόντων 134 — 3.982.798,45 154.- 3.794.684,05 Πιστώσεις έξωτερικοϋ (προκατσβολαί) 156.161,80 265.502,80 4) Ταμείον 163.822,70 854.301,30 Τράπεζαι 8.983,60 8.975,60 Τίτλβι Ρευστοποιήσιμοι 1Ο.ΟΟΟ.- Ιβ.ΟΟΟ.- Αογ)σμος Άποτελεσμάτων Ζημίαι παρελθουσών χρήσεων 139.026,50 181.388.90 Ζημία χρήσεως έκ πωλήσ. α' ύλών 41.881,40 — Ζημία » έκ πωλήσ. παγίου 12.366.- — Κέρδη έξ' έκμεταλ. προϊόντων χρήσεως 29.053,35 164.220,55 42.362,40 139.026,50 ί {3.549.545,85 19.895.871,70 1965 1.0Ο0.Ο00.— Μετοχικόν Κεφάλαιον 'Υ λ ο χ ρ ε ώ σ ε ι ς Βραχυπρόθεσμοι Κρατήσεις υπέρ Δημοσίου καί τρίτων 110.981.— Προμηθευταϊ 420.550.— Χρηματ ήγ. διά δικαιογράφων 3.731.262,60 Χρηματοδοτήσεις διάφοροι 4.167.868.— Γραμμάτια πληρωτεα 6.909.380.— Διάφοροι 180.471,50 Προβλέψεις 463.058. 15 983.571,10 ΜεσοπρόΘεσμοι Πιστωταΐ διάφοραι 602.564,70 Μακροπρόθεσμοι Δάνεια Ο.Χ.Ο.Α. 5.963.410,05 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1964 1.000.ΟΟΟ.— 83.471.- 332.097,60 3.198.991,50 3.193.740.- 5.316.578,90 142.636.- 206.340.- 12.473.7511.- 662.664,70 5.819.5*2.— 23.549.545,85 19.895.871,70 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ ΚΒΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ ΧΡΕΩΣΙΣ Δ α π ά ν α ι Διαθέοεως προϊόντων Άμοιβαΐ προσωπικού Άμοιβαί τρίτων Φόροι, Τέλη, Είσφοραί Γενικά εξοδα .484.491,50 708.670.70 1.106.530,05 187.548,70 162.063,80 2.649.304,75 362.597,20 639.857.- 786 542,40 140,514,20 207,338,70 2.136.849,50 Άποσβέσεις Βιομηχανοστασίου — Δαπανών έγκαταστάσεων — 'Επίπλων, Σκευών, έφοδίων έργοστασίου — Αΰτοκινήτων — Δαπβνών άποσβεσ-τ. (άσφαλτόστρ. Ιδ. όδοΰ) — 79.440.- 89.488.— 32 078.— 28.848.— 6.055.- Ζημίαι παρελθουβών χρήσεων Ζημία χρήσεως εκ πωλήσεων α' ύλών Ζημία χρήσεως έκ πωλήσεως παγίο» 139.026,50 41.851,40 12.366.- 193.273,90 2.842.578,65 236.909.— 181.388,90 Άποτελέσματα μικτά χρήσεως Υπόλοιπον Λογ)σμον Κέρδη καί Ζημίαι Ζημίαι παρελθουσών χρήσεων 139.026,50 Ζημία χρήσεως έκ πωλήσ. α' ύλών 41.881,40 Ζημία χρήσεως έκ πωλήσ. παγίου 12.366.— Κέρδη έξ έκμεταλλεύσ. προϊόντων 29.053,35 2.678.368,10 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 2.416.120,90 181.388,90 164.220,55 42.362,4ο 139.026,50 Ό Πρόεδρος τοθ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίο» ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΡΑΣΧΗΣ 2.5β4.147,4Ο>
Έν Αθήναις τ|) 28 Φϊβρββαρίου 1966
Ό Διευθύνων Συμβουλάς
ΑΛΚΗΣ ΠΑΡΑΣΧΗΕ
2.842.578,65
3.664.147,40
Ό Προϊστάμενος τβθ Λογιστηρίου
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣβΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
4 (.
ΠΑΑΣΤΙΚΑ,, Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31 — 12 - 1966
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Π ά γ ι ο ν
Γήπεδον άξία κτήσεως
Βιομηχσνοστάσιον
Άπβσβέσεις
Μηχανήματα πβραγωγής
Έξαρτήματα μηχ)των (καλούπια)
Σύνολον
Άποοβέσεις
"Ετΐιττλα, σκεύη Γραφείων καί έ¬
φόδια εργοσταοίου
Άποσβέσεις
Αύτοκίνητα
Άποοβέσεις
1966 1965
152.773.65 152.773,65
1.750.852,60 1.747.317,60
681.846,60 1.Ο69.ΟΟ6.- 681.846,60 1.065.471.—
10,005.241,80
2.739.608,80
10.032.691,80
2.629.408,80
12.744.850,60 12.662.100,60
5.444.372,55 7.300.478,05 5.444.372.55 7.217,728,05
226,833.—
62.010.30
146.318,60
50.767.-
164,822,70
95.551.60
221.455.—
62.010,30
146.318.60
50.767.-
9. "Α ϋ λ ο ν
Δαπάναι Ιδρύσεως καί έγκαταστάσ. 1.090.313,45
- * » · — ΛΛ Ο1~ /- —
Άποσβέσεις
Δαπάναι άποσβεστέ«ι (άσφαλτό·τ.
ίδ. όδοθ)
Άποσβέσεις
3. Π ε λ ά τ β ι
Γραμμάτια Είσπρακτέα
Γραμ. είς έγγ, χρηματοδοτήσεων
Γραμ. παρά τρίτοις πρός βΐσπραξιν
Άπαιτήσεις
Προκαταβολαΐ
Πάγια υπό κατασκευήν
Διάφοροι
Προσωρινοΐ χρεωοτικαί Λβγ)σμβΐ
508.845,65
30.277.-
6.055.—
4.071.187.10
127.888,50
4.Ο35.Ο77.—
3.249.-
193.748,30
18.717.-
438.615.15
1.089.479,45
581.467,80 508.845,55
24.222.-
30.277 —
6.055.—
3.891.233,80
142.008,50
4.238.447,50
3.249.—
207.099,30
6.255.-
279.198,15
159.444,70
95.551,60
580.633.90
24.222.—
1.605.883,50 10.494.365.55 1.ΟΟΟ.242.5Ο 9.767.733,75
4. Ατΐογραφαί 31)12 έτοίμ. Ήροϊόντων 1.513.988,80
Α' 'ΥλΟν 2.153,332.05
» Βοηθητ. υλικών 244.353.50
» ΕΙδων συσκβυαοίας 32.470,70
Έξ άγορδς τροϊόντ. 15.789.— 3.959.934.05
Πιοτώσεις έξωτ. (προκαταβολαί)
5. Ταμείον 189.859,80
Τράπεζαι > 632.60
Τίτλοι ρευστοποιήσιμοι 1Ο.ΟΟΟ.—
Λ ο γ)ο μ 6 ς 'Αποτελεσμάτων
Ζημίαι παρελθουσβν χρήοεων 164.220,55
Ζημία παρ. χρήσ, έκ πωλήσ. Α' ύλών 38.563.70
Ζημία · » έκ πωλήσ. παγίο —
Ζημία » » έξ εκμεταλλεύσεως 168.748,20
Κέρδη χρήσεως 1965 »
1.718.282.-
1.996.932,65
242.647,70
24.802.10
134.- 3.982.798,45
156.161,9·
182.806,30
43
.560,60
163
.822.70
8
.983.60
200
.492,40
10
.000.-
139.026,50
41.881.40
12.366.-
— 371.532,45 29.053,35 164.220,55
24.458.206,85
23.549.545,85
Μετοχικόν Κεφάλαιον
'Υποχρβώοεις
Βραχυττρόθεσμο
Κρατήσεις υπέρ Δημοσίου
καί τρίτων
Προμηθευταί
Χρηματοδοτήσεις ήγγ. διά
οΊκαιογράφων
Χρηματοδοτήσεις διάφοροι
Γραμμάτια πληρωτεα
Διάφοροι
Προβλέψεις
1966
1.ΟΟΟΟΟΟ.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1965
1.000.000.—
194.546.-
1.130.092.10
3.396.355.-
4.576.179.—
6.991.742,90
291.774,50
196.232.8(5 16.776.922.30
110.981.—
420.550.-
3.731.262,60
4.167.868.—
6,909.380.—
180.471,50
463.058.-15.983.571,10
ΜεσοπρόθΕσμοι
Πιστωτικαΐ οιάφοροι
ΜαροτιρόθΕσμοι
Δώνϊΐα «ΤΒΑ
602.564,70
6.078.719.85
602.564,70
5,963.410.05
24.458.206.85
23.549.545,85
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Δαπάναι
'Διαθέσεως προϊόντων
'Αμοιβοί προσωτιικοθ
» τρίτων
Φόροι, 7 έλη,Ι είσφοραί
Γενικά "Εξοδα
Ζημίαι ττσρ λθ. χρήσεων
Ζημία έκ πωλήσεως Α' ύλών
Ζημία έκ πωλήσεως πανίου
Ό Πρόεδρος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΡΑΣΧΗΣ
498.827,90
677.783.—
1.059,876,70
295.108,40
55.999,60 2.587.595,60
484.491,50
708.670.70
1.1Ο6.53Ο.Ο5
187.548,70
162.063,80 2.649.304,75
164.220,55
38.563,70
139.026,50
41.881.40
12.366.-
193.273.90
Άποτέλεσμα χρήσεως μικτόν
"Υπόλοιπον Λογ)σμοΟ Κέδρη κβΐ Ζημίαι
Ζημίαι παρελθουσών χρήσεων 164.220,55
Ζημίαι χρήσ. έκ «ωλήσ. Α' ϋλών 38.563.70
Ζημίαι χρήσ.έκ ττωλήσ. παγίου —
Ζημίαι χρήσεως έξ εκμεταλ¬
λεύσεως προϊόντων 168.748,20
Κέρδη έξ εκμεταλλεύσεως προϊ¬
όντων 1965 _
2.418.847,40
371.532.45
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
2.678.358,10
139.026,50
41,881.40
12.366.-
29,053.35 164.220,55
2.790.379,85 2.842.578,65'
Έν Αθήναις τή 31 - 3 - 1967
Ό Διευθύνων Σύμβουλος
ΑΛΚΗΣ ΠΑΡΑΙΧΗΣ
2.790.379 85
2.842.578.6»
ι Προϊστάμενος τβθ ΛογισιηρΙου
ΙΩΑΝΝΜΙ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

6
5ΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΗΗΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΩΝ ΔΑΪΩΝ
ΙΠενταετές -ρόγραμμα διά
τήιν άνοοδιοργ'ότνωσιν τής δοοτι-
κη,ς 'έρεύνηις Ιθά εφαρμοσθή ύ -
τής δοοσικής ύττηιρεσίας τοθ Ύ -
ττουργείου Γεωργίας, ειίς ιά
πλαίσϋα άξιαττοΓήσεως τού δασ.
κου ττλιθύτου τής χώ|Ραζ· ~Χετι
κώς υπεγράφη μεταξύ ελληνι¬
κάς κυβερνήσεως καί Όργανι -
αμοΰ Τροφίμων Γεωργίας, ν
Τό ειδικόν τουτο ταμείον τού
ΟΗΙΕ θά προσΐφέρη 800.0ΟΟ δο-
λάρια, ιή ©έ έλληνική κυβέρνη¬
σις ττερΐ τα 200.000 Ιδολλάρια
«ϊ'τγϊ πλέον.
ΊΡϋν δψει έφοοριμογης τού άνω
τέρω προγράρματος Ιέτπραγμα-
τοττκκήβη σύσκεψις υπό την ττρο ]
εβρίαιν τοθ γενϋκοΰ διευθυντού
δασών κ. Ε. Γεωργούση, ιμέ την
συμμετοχήν τοθ Ιέιμττεφογ^ώμο.
νας τοϋ ΦΑΟ, ΙΓάλ'λου δασοΐλό-(
γου κ. ,Ντεμτχαζάκ καί 6ττηρε7ΐ
ακων τΐοτραγόντων, κ>ατά την ό-
ποίαΐν έτέΐ&ησαν αί όργανωτικαΐ ι
βάαεις τούτου. Ό κ. Ντεμττοίζάκ
ώλοκλήιρωσεν ήδη, τήιν ττιχ>κα -,
ταρκτικήν ένη,μέρωσίν τού έττί
των δυνατοτήτων άναπτύξεως
της δασικής ερεύνης.
Διά τοΰ τορογράμματος προ-
6λέτΓεται ή μετάκλη'σις εΐκοΐσά-
ιδος περίτΐου έττιστημόνων διε -
θνοΰς κύρουις, ή αποστόλη 1'5'-
20 ΐδασολόγωιν ττρός μιετατΛυχι.
ακήν εκπαίδευσιν είς τό εξωτε¬
ρικόν, ό πλήρης εξοιτλισμός
των έιργαστηρύων τού Ίνστιτού
τού Δασ ι κων ΊΕρευνών κλττ.
Έΐξαίρων την σημασίαν της
ουνεργα'σίας ιμετά τού ΟΗΐΕ ό
κ. Πεωργούσης ιέτάνισε δτι διά
ττρώτην φοράν άττό τής συστά-
σεως τής δασ'ϋκής ύττηιρεσίας
προσΐψερεται ή εύκαιρία τπλή-
ρους αναδιοργανώσεως των 6α-
σικών ιέρευνών έν "Ελλάδι. Φι-
λο!;ο(ξία τής Ιδαισιικής "Υ—ιρβτί-
ας καί τοϋ ΦΑΟ, ετόνισεν, εί¬
ναι ή χώρα μας νά καταστή
I-
κανή δχι μόνον νά άντοιπιειξέλ-
θή είς τάς σ—αιτήσεις της συγ>-
χρόνου δααοπονίας, άλλά καί
νά μεταθώση τα πορίσματα τής
έρε'ύνης ε'ίς τάς χώρας τής Νο^
τιοανατολΐ'κής Εϋρώπης καί της
Έγγύς Άνατολής.
ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΙΣ
Άξιότιμ,ε κ. Σινατνδη,
Μάλΐς έττ'στρέψας έξ Αγρι¬
νίου 'δποΊ» παρέιμεινα άττό τής
22-12-66 καΓι λα,βών γνώσιν τής
•α—ό 21-1-67 έπιστολής τοΰ συ¬
νεργάτου σας κ. Κ. Σ. Ίορδα-
νίδηι Μυκηνων 118 ιΚαλλιθέα «ττεΓ
ρΐ "Αΐλυος ποτα,μού» δημοσιευ¬
θείσαν είς την Ιέ'γκριτον έ'φημε-
ρθδα σας τής 32 Φεΐδρουιαρ'ουι
σχετικώς μέ την αρχαίαν πόλιν1
Άμάσεια, τταρατηροΰντος ιδτι ή
άναφεροιμένηι άρχαία ιτόλις κεί¬
ται έιϊί τοΰ "Αλυος καί ούχι
I-
ιΐΐ τοΰ "Ιριος καί τταρακαλοϋν.
τος, μάλιστα, την διόρθωσιν,
περιγράφω εκτενέστερον ττρός
γνώσιν των φιλομα|9ών τα κατά
τόν "Ιριν καί "Αιλυν ττοιτσμόν
Ιάττό τάς πηγάς έ"ως τάς έκβο-
λάς των.
'Υμέτερος
ΙΑ,ΝΙΕΣΤΉ'Σ ΛΐΑΖΑΡ ΙΐΔΗιΣ
Οίνόης 4 Καλλιθέ'α
Ό ττοταμός 'Ίρις ('ΠΕΣΙΙΛ -
ΙΙΡΙΜΐΑιΚ) ύ-ΐτό τό ΰνομα ΤΌΥ-
ΖιΑΙΝΛΟΥ ττηγάΐζει έκ τοΰ ΚιΙ-
ΟΥΙΖΞΛ - ΙΜΙΠ,ΑΙΣ Ι τοϋ ιΚιΑιΡΑ -
ΤιΣιΑΙΜ, διέρχεται £ν χιλιόμε¬
τρον δορείως τοΰ Τοκάτ βττου
δέχεται τα ϋδατα τοΰ ΚιΙΙΟΥ-
Τ1ΣΙΟΜΚ - ΤΟΚιΑιΤ καί πλησίον
της κωμοπόλεως ΤΟΥΡΧιΑΛ δέ
χεται τόν ποταμόν ΖΙΛιΕ, 115 χι-
λιόμετρα νοτίως τής Άμασείας
■καρά τό ΠΜΟΥΖΕΛ - ΧιΑΐ^ΑΜ
πιαραλαμιδάνει τόν τιοταμόν
ΤΙΣΐΙΐΚΡΙιΚ (Σκϋλαξ) μήκους
230 χλμ., κατόττιν τόν ττοταμόν
Τ1ΣΟΡΟΥΜ μήικοας Π 30 χλμ.,
τούς ποταμούς ΜΕΤΖΙΤ και
ΝΓΠΕΛΗ βιέρχεται διά μέσου
τής πόλεως Άμασείας οπου ύ-
τοάρχουν 3 γέφυιραι, ττιροσλαμΐβά
νέ ι τόν ποταμόν ΤΈ,ΡΣΑΚΑ'Ν
κοοί κατόπιν τόν Λύκον (ΙΚΕΛ-
ΚΙΙΓΤ) μήικους 3120 χλ,μ. διΐέ|ρχε-
ται διά τοΰ κ'έντρου τής ιτόλε-
ως θεμίσκυιρα (ΤΊΣιΑιΡ'ΣΑ-
'ΜΙΠΑ) καί μέ ε?ηιμαντικόν θίλτα
Ιίκΐ5άιλλΐι είς τόν ιΕΟξεινον. 'Αρ-
δεύει μέ τούς τταιρατΓοτάμους
τού τάς ττεδιάδας ΚΑΖ, ΑΐΡΝΤ,
ΚΙΕΛΙΚΊΤ, ΡιΕΦΑΐΓ,Ε, ΚΟΛ|Α -
(ΧΙΙΣΑιΡ, ΡΐΒΣιΑιΤΙΕ ΕΡιΜΠίΑΑ
καί ΤιΣΑ,ΡΣ!Α'ΜΙΠ)Α.Τό άρχικόν
μήκος τού είναι 400 χΐλμ. μετά
την έ'νωσιν 'δμως μέ τούς τταρα-
τοτάμους Λύκον καί Σ κύλχΐκα;
ψθάνει στά 90Ό χιλ.
Ό ττ;ταμός "Αλυς (Κ1ΖΙΛ -
ΙΡΜΑΙΚ) πηγάζει έκ τοΰ δρους
'ΚΙΖΙΙΛ 40 ,χλμ. νοτίως τοΰ ΣΕ
ΜΙΠιΙιΜ'ΚΐΑΐΡιΑ - ΧΙΐΣιΑΡ, δΐ,χε-
ται· παιρά την κωιμόττολιν ΟΥΜ-
ΡιΑΙΝΙΙΙΠΕ τόν ποταμόν ΚιΑΐΝ καί
παρά την ΖΑΡΑ τόν ττοταιμόν
ΤΣΌΙΜΠΑΙΝ, δυέΊρχιεται 2 χμ.
νοτίως τής Σοδαστε'ίιας, δέχεται
τούς ·ηοταιμούς ΤΕΓΓΖΕ.Ρ καί
'ΓΙΙΛΝιΤΙΖ, συνετχίζει 40 χλμ. 6ο.
ρεί&ις τής Καισαρείας, ~ρσσλαμ
!5άνει τόν ττοταιμόν ιΚΙΡ - ΣΙΕ-
ΧΗΡ διευΙΘύνεται έξ ανατολάς
πρός δοσμάς είς μήκος 450 χι-
λιοιμ., κό,μτττει ττιρος βορράν,
ΤΓροσλαμι&ανεί τούς ιτοτα,μιούς
ΤιΣΙΑ/ΠΓΡΙΑ, 'ΝιΤΙΕΛΙΤΣΙΕ, ΝΤΟΥ
ΡΙΕΙΣ καί ΐΠΚιΙΟΚ, διέρχεται
διά τοΰ ΒΕΖΙΡ - ΚΙΟΠΙΡΟΥ
καί ΟΑΦΡιΑΐΣ καί έκ&άλλιει είς
τόν Εϋξεινον.
Ό "Αλυς μέ τούς παιρο—οτα-
μους τού άρδεύει τάς ττεδιώδας
!ΤΑΙΡΑ, ΣΐΕΒιΑιΣΤΕιΙΙΑ, Α(ΒΑ-
ΙΝΟΖ, ΓΙΙΟΖΚΑιΤ, ΜΠΟΥΙΓΙΑ-
ΛΙΙΚ, ΜΕ/ΝιΦΟΥΖΙ, Ο,ΣΜΑΐΝ.
ΤΙΖΙιΚ, "ΠΟΣιΙΑ, ΤίΑιΣ - ΚΙΟι-
ΠΡΟΥ, ΒιΒΖΥΡ - ΚΙΌΠΡΙΟΥ
καϊ ΠΛΦΡΑιΣ. Τό (μήκος τοΰ
"Α'λυος είναι 11Ό0 χλμ. Πε,ρί
μαύρου ,χ&διαρίου· κλπ. ιαναΐφιέ-
ραμεν πρό ιέξαμήνου βίς τάς
πόλεις Τα,ρσαιμά καί Πάφραν.
ΤΟ ΑΙΑΜΑΝΤΕΝΙΘ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ
(Συνεπεία ίέικ τής 3ης σελ.)
λΘμούσανε σάν (λιοντάρια Ι
ιΞαιφνκκά ό τααποΰς ιμου £6γα
λε μιά πνιιγμένη, ιφωνή. Εΐχε 6ε-
ΐχτεΐ κατάοτηθα ίνα βάλι' 'Σή-
Ικωΐσιε τα χέρια ψηλά κι' έτΐϊ,σε
ΰπτ' τ* ίϊλογο. Σιτό φώς τοϋ ιφεΐγ
γΐα,ρισϋ ε5λΌΐυ.ψε σάν άστέΐρι τό
6α|χτυλθδι. Την ϊΐδια· στιγμή, μιά
βυνατή φωνή άικούστηκε ικι' 'έ-
νας ικαδαλλ'άρης άπ' την έχθρι-
κή πυαΐοάταξη άρπαξε τόν πια-
ιπιοΰ μου σιτήν άγΐκαλιά τού κι'
£φυ|γε 'σάν ΰστραπή. ΤΗταν ό
Όρΐμάν! Στό Ιδιάστημα ποδχε
μιε|σολαΐβή|.τεΊ, ί-γινε καλά καί
τόν ξανάστειΐλαν νά παλειμήσει.
Κεΐνος εΤχιε χτυιπήιοιει τόν ττα-οΰ
ιμου, οΛιλά δλέττοντας πώς ά-
στιραψε τό Ιδαΐχτυλίίδι ήτου φοροΰ.
σε, κατάλαβε ττοιός η'τανε ικι' ά-
ττοφάσιΐσε άμέισως νά τοϋ άντατ
ττοΙ5ώ'σει την ύποχρέωση.
"Οταν ιό ίΓίαπτοϋς μου συνηρ-
θε, ικεΐνος ήταν άπό πάνω τού
καί τόν ικ6τ)ταιζε μέ άτνωνία.
ΗΕΙμαι ιό Όσμάν, τοΰ εΤττε
μάλις ανοιζε τα μάτια τού. Μοϋ
σωσες τή ζωή ιμου ικαΐ θά σοΰ
σώαω τή Ιδική σου. θά χαλάσω
δλο μου τό (διός, αν είναι άνάγ-
ικη, γιά νά γιατρΒυιτεΐς!
Ό ,παποΰς ιμου ττονοΰσε πολύ
ικοαΐ νό,μιζε ττώς θά ιπιεΐθάνει. Γι'
αύτό ικούνηισε τό κεφάλι τού μέ
θλίψη.
—Μοϋ ιφαίνΙ=ιται πώς θά πιεθά-
νω, ψιθύριΐσε, πολύ σύντομα!
Σέ παρα|κ«λώ, Μλαι ιδσο μττο-
'ρεΐς πιό κοντά μου γιατί λιγο-
οτεύει ιή φωνή μου καί δέ θ'ά.
ικούσεις δ,τι θέΊλω νά σοΰ πώ.
ΊΕίγώ κράτηισα τόν· ορκο πού
σοΰδωσα καί -ροσπάθη,σα νά
μην 'χτυπτή,οω τόν άιδελφό οου δ-
ΐσες φο,ρές συνανΓΓηθήικαμε στή
μάΐχη.
—Τό ξέΐρω, ό— άνπρε ό Ό-
ϋ)μόΐν. Τόν ώδεΐλιφό μου τόν ακό-
τωΐσαν ληιοτές κ ι* δχι ιάιρματω.
Ιλοί! Έτΐσι ο" εύχαριστώ δυό
φορές 'κΓ 6χω δυό φορές εύΐγνω
μοσυνη σέ σέΜα ·κι' όρκίιζοιυ,μαι
-ώς, δ,τι μοΰ ιτεϊς, θά τα κάνω!
Ό παττοΰς μου τόν κύτταΐξε
'καλά στά ιμάτια κ ι* βστερα τοδ-
τοε Ιδειίλά:
—θά ικάνεις ,τή χαΐρη ττού θά
> ιεΐπα «ναί»; άτΓτάντηιοιε
ό Όΰιμαν.
—Τότε... γίνε... (χιριστιοτνός!...
Ή φωνήι ίτοθ πα,ποΰ μου ήιτανε
τροΐλϋ ισυγανή ώλλά σταίθερή.
ΙΜά δσο ισιγά ικι' άν ΒίτοώΙθηκε
ικείνη ή ψράση, ό Όσμάν την
ακουΐσε. 'Λμόσως ικιτρίνιασ€. καί
γιά τταλιλή ωρ« έ,μεινε σκεΐφτι-
κός. Κάττοιτε έ'σκοψε ητάνω άπ'
τόν ιτοιποθ μου ικαί τοδτοε σιγώ,
σάν νά φαδότανε ιμή τόν άΊκού-
'σει κανενας:
^θά γίνω1...
ΊΟ τ>ραυιμαΐτΐΛΐμέλ»ος, οά νά —ε-
ρίΐμΐενε μόνο αύτές τίς 6υύ λέ-
ξεις, ,μόλις τίς ΰ&κουισε ίπΐεσε
στά μΛξι1λό;ρια άνχΐίιοΐθητος.
ΙΔυό ιμήνες ιδκανε, σήιμΕρα νά
ζήσ=ι κι' αΰριο νά πεβάνει, άλ-
Ιλά ή ικοάση τού ήτανε γιερή καί
πηιρε τό 'καίλλίτε,ρο.
ΊΟ "'Οσμάν 6έν τόν ώψησε ου-
τε ιστΐ'γμή. Τόν πε|ρΐίτκ>ιήθηικε δ-
σο γινότχχνε πιό στο,ργΐικά ώ>
πευ γιαΓΓρΕύτηικε όλότεΐλα. Τότε
εΊφϋγαν ·κιρυΐφα άπ' τα τουρκιικά
■μίίρηι ικι' ΐη'ρθαν στά έλληνικά
ιλη,μέρκχ.
Σέ λίγο καιρό £γΐΛ«ε ικι' ήΈ
πανάΐστοοση τοΰ 1821 ·κα' ιή σκλα
δωμένη 'ΕΙλλαοα λευτε)ρώβηκε
γιά τοάντια.
Οί δυό φΰλοι 6έ χωιριιστήκανΐ
ττοτέ. Ό 'Οσμάν ηφάτησε την
ΰπόαχβσή τού καί 6αφτίιοπη·κε
χρυστιανός! Ό τταπτοϋς μου, γιά
νά τοϋ δείξει την άγώ—η και
την ιέικτίιμηοή τού, τοθδΐοσε την
άβερφή τού γιά γυναΐκα; τού.
"Ε'τσι ζήΐσανε μα;ζΙ ποΙλΑά χρό-
νια κι' ό Όσμάν πέΐθανε σιτήν ΟΓγ
ΐ'οοΐλιά τοθ —ϊΐποΰ μου, ιποΰ §κλα
ψε —σλύ τό θάνατό τού .κιαί δέν
παρητγοιρή(θηικε πτοτέ.
Τίς τεΑευταΐες στιγμές της
ζωης τού, ιμέ φώναιξιε ικοντά τού
μοϋ διη,γή0ηικε την δμορφη ί-
ατορίΐσ: τοού άκουισες καί πέρα-
σε στό &άχιτυλό μου αΰττό τό
βαχτυιλίδι λιέγοντας:
-Μην τό βγόΐλεις πο,τέ άπ' τό
χέίρι σου!
ΊΗ-Γαν οί τειλευταΐες λέξεις
πού άικοι>οχχ άπ' τα χείλη τού
καΓι κράτηοχχ την ύ-όσ(χΕΌή μου
κ ι* ΐέΓ/ώ μέ τή σει'ρά μου!
ΊΕτσι τεΐλείωοιε την ίιοτορία:
της ή Ιμοίκιαρίτισσα ή θεία μου
κ ι* έγώ, ιμέ &ά,κιρυια, φϋλ,ησα τό
δαχιτυλθδι. ικοΛ τό χέρ<. ατοΰ τό φοροΰισε. Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ βκ τής Ιη,ς σβλ,ϋδος) •κΛί άπσζηιμιώσ&ις. Μοο έδηλώ- 'θη 'δτι οί προ«ρ<θίγοκ'άπηλοι θά ήρκΰΰντο νά δι-Γτλασιασ&εΰν ά- τολώς ιέκεΐνα τα δτοοΐα έ&ώσα- ,μεν ήδη. ΊΑλλά κύριοι, ή άρνη. σίς μσυ ύττηρξεν άττόλυιτσς, μέ- χρι τέΐλοας. "Εχω καθήκον ιά .διαιδη;λιώ(3ΐω άητό τοΰ βήματτος τούτοο, δτι ιήιθύρα τής παιροχής ιτιεραιτέρω άποζημιώ'σεος είς τούς λαβόντας ήδη τοισύτην ή είς άλλους τηαιρά τούς ικατά τόν ιΐσχΰοντα νάμον δικαιουμένους νά λά5ουν ιαώτήιν πρέττει νά Θϊγ «ρηΐθή ώς κλεΐ'σθεΐσα τελειωτι. ικώς. Πέραν των Ιάναληΐφθεισών ιάτοοχρεώσεων τοΰ ττοσοΰ των άν ταλλια!ζίμΌ>ν νέα τ3ον-ταλλάΐξιμα
δέν -πρό'Κειται νά έκδοιθοϋν. Τα
'δοβέντα όίλλωστε υπό τοΰ Κρά-
τους ύπτέρ της προοΐφυγική'ς ά-
τοοκΌίτασΓάσεως, «έιφ' δσον άτΐερ-
ι&ώίνουν την αξίαν της ιάντα'λλα
Ιξίμου περιουσίας πρεττει νά &ε-
'ωρηΐθοΰν δτι ΙέδόΙθησαν ουχί ώς
κραττιΐκή ιέτΓΐ'Κουιρίια ιδ.'καιολογου
μένη ικα:ί ιέκ της έθνικής ικα,ί τής
κουνωνιικής αλληλεγγύης, σκο -
τϊόν §χΌυσα νά καταστήση οώ -
τούς Ικανούς νά άρΐχίσουν έκ νέ
ου τό βιοποιριστΐικόν των έττά>/'-
Ύελμα 'κοοΐ νά γίν&υν τταραγωι -
γικοϊ κα;ί αώτοί ττολϊται, διά τό
γιενιικώτ&ρον συμφέρον τοΰ ιΚρά
τους.
ιΔιά τουτο κ'αί βίς τούς ύττο-
οτάντας ζημίας, δι' άς έκ τής
συνθήκης της Αωζάνη,ς δέν όψεί
λεται άπΌζη,μιίωσις, δπ&χ; είς
τούς ξχον,τας καταοτραΐφιέντα άΗ
'κίνηιτα 'έντός τής ζώνης των έ-
τη.χιειρήισεων ή ιεΐίς τούς δικαιού-
χους ιάπολεσθέντων κινητών
τηραΓγιμΐάτων, £6όθη τοια'ύτη επι
κουιρία. Διά τοΐΰτο ικαί ιή δοθεΐ-
σα ειίς δικαιούχους μεγάλων
ποσόν εττΐ'κοιυρία τοεριΐΒκόηη κα
τα τοιοΰτον τρότοον, δστις θά
αττετέλει κατάφορον άδίκημα,
εάν ιέπτρόκΐειτο τπειρί οττκιΐζημυώσε
ως.
ΊΕ'Κ,καθαρίσθηισαν 430 χιλιάοες
α)1τήσ£.ις διικαιιούχων καί ύπε-
ι&λή|θησαν ιέκτρροτ3έισμως άλ¬
λαι 170 χιλιά&ες τοιαύται ά-
■πχχιτοθσαι 1/70 έκιατομμΰρισ
λί'ρας. Έξ αυτών ιδέν θά λη-
Ιφίθιοιθν ύπ' δψιν τολήν των προ
ερχαμένων άπό όΐπΛρους, χή-
ρας, όιρφανιά, αίχμαλώτουις,
κ.λ.ττ.
Άλίλ* άνατγικαΐον θεωρώ νά
προ!6ό καί είς τάς εξής τίΐερα'.-
τέΐρω δηλώσεις: Άιρνοϋμαι νά
λάδω ύπ' δψιν τάς μυρ«5οδας
των έκΐΓροΙθέ'σμων δηλώσιεων,
αΐτινες άποτελοΰν ώργαναμένην
επίθεσιν κατά τοΰ 'Δ. Ταιμείου'.
Πράττει νάγνωρίΐζετε κύριοι, δτι
ιΜχουν ήδη Ιέκ'καβαιριοθη 21713 χι
λυάδ.ες έγικαφως ύττοΐβληθεΐσαι
ο3ίτήιο»εις ·άστών προοιφ'ύγων κοΛ
1'57 χΐλιάδες ιάγροιτών, τό ιδλον
δη'λιαΐδή 43(0 χιλιάβες έχουν ήδη
εγκαίρως '0-ττα6ιλ.η|θΓ) καί ΐ,κ'καί
θαρισθη. Άλλά π^έραν αυτών έ-
χούν ύττοΦληΙΘ-η καί ιέκπιροΐθέ
σΐμως ίΤ7Ο ·χιλιάδες νέαι αίτήισεις
των οποίων ιδέν δύναμαι νά ο&ζ
δώσω τό τοοΐσόν τό οποίον άν
τι·πιρο'σω·π)εύουΐν ιάκρυδως, άλλό
αν θεωρήσωμεν 'δτι κατά μέσον
δ,ρον εκάστη αίτησις αντι—ροσο
πεύει 1.000 Ιλί,ρας, τορόκειται ττε
ρί 1Γ70 έκατομμυρίων λιρών Άν
γλίας. 'Έΐξ αυτών τώ ν ικαθυστβ
ρηΐσάτκτων νά υποβάλωσιν αίτή-
σεΐς πρέπει νά ληιφθοϋν ύπ' 6Λ|κν
μόνον ατυοιροΐ' χήραι, ικαί αύται
υπό ωρισμένας ΐϊροϋποιθέσείς,
τα όρφανά των όιρφανοτροφείων
οί Ιέπΐ'στρέψαντες Ιέξ αΐχμαιλωσί,
ιας ιμιετά την λήξιν των ·π;ροθε'
σμιών, οί ιόταοΐοι δέν έιηρόφΐθα-
σαν νά κάμουν αίτήσεις καιί ο>
'δυνόιμιειι ά—οφάσεως ,τής Μ. Επι
τροττής χαρακτηριοΐθέντες άντα-
λάξυμοι, Ιένφ ύττεθετον Ιδτι είναι
ιέτσιμττλΐ, μόνον αύτοι καιί άττί-
σης οί φυγαδΐες οί όποΐοι σήμε
ρον κατά την ψηψιζομένην σύμ¬
βασιν χύνουν τα δικαιώματά!
των καί οί διτοΐοι €χουν δΐ'καί-
ωμα, ώς ιάνεγνώρισε ,καΊ ό α>-
ιξιότυμιος κ. ιάρ,χηγός τοθ Λαΐκοΰ
ικάμματος, νά τύχουν εύμενε-
σΐτάτης Κιρί'σεως 'έκ μέρους τού
Κράτσυς χωρίς δεδαιύως καί αύ
τοί νά ιτειριιμιένουν ιδτι θά ττώ-
ιρουιν τίλήρη άποΐζημίωσιν διά
την ιΐε,ριουισύαν την όποίιαν £χα
σαν.
'Ή μέριμνα διά την αποκατά¬
στασιν των τοροσ'φήγων.
|Πι&ριττόν ν βεβα'υώσω, δτι θά
συιυεχισιθή Ιή μιέ>ρι|μνα της ό'λο-
ΘΕΡΙΑ ΑΠΟΛΥΣΕΩΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΙΣ Ε.Ο Κ
"Αινΐκύ—τει ,ιηράδληιμα
ως των Λλιλο|δοίπών έργατών είς
τάς χώρας ,τής ΕΟΚ, πρώγιμα
αντίθετον -πρός τούς κοινονι-
κούς ικανονισμούς.
ΠροΓη,μοιτέρα &ιά τουτο τπροβάλ
λ'εται έντός των κόλπων τής
κοινότητος, ή ιέφαιριμαγή ττολι.
τΐ'κής, ή όιτοία θά απέιδλεπεν
εί,ς τή(νι τροητήν των άνέ1ργων
ιτρός μή ικεκοιρ'εΐσμένας ερι|5ΐι·<ό- τητας ή ιέτταγιγέίλιμιατα, συνΜνυ- οΐο-μένης δέ ττρός σχετικήν έιτα- ν&κ-αΐδευοιν ικοίι ιέξευδίικευισιν. Αί Ιδιηίττιστώσεΐς αυται επί των δυαμοριφουμένων κατά την τρέχουσαν τπειρίοδον τάοεων της τϊγορας, Ιέ/ργα^ίας είς την Κοινήν Αγοράν, ύητογίραμμιζον- ται ιεΙΙς σύν·τομον άνάλυσΊν τοθ θέΐματος εΐίς δελτίον τύίΤΓου τοϋ έν "Αθήναις Κέντρου Τίΐλη|ροψο- ριών έττί των Εΰ'ρωτττια'ίκών κοι- νοτή,των. Ώς -Πίρός τό Ίιθ67, ικατά ιτορώ τον, ή ιΔυττΐική Γεΐριμανίά έν ό¬ ψει νέας οίικΌΓνο,μι'κής τηροΐσττ>-χ-
θείας τεύνίει νά ττ&ριορίσπ τήιν
εΐΐσροήν Ιάλλοδιαιπών έΐργατών
(είναι Γττάνΐτως ενωρίς διά την
δκ,τίΐμηισιν των ·έ|κ τούτου αποτε-
λεΐομιάτων.
ιΗύξηΐμένην άν&ριγίαν βονττιμε-
τωπίζει καί τό Βέλγιον, με'τ"Χ-
τοτώσεις Ιδέν είς την αγοράν έρ-
γαΐσίας τό Λουξειμβούιργον ικαί
μικράν αϋξηριν αης ζη,τήσιεως ή
Γαΐλλία.
μέ τό ίδιον ιένδιαφ-έιρον, τό οποί¬
ον 'έττεδειβεν ή Κυβέρνησις μου
μέ,χρι σήιμερον ύ~ό τόν δρον μό
νόν, δτι οθηε δάνΕΐα θά συνα.
φθοΰν τορός τόν σκοπόν αυτόν,
οΰτε αϋξησυς των φόιρων θά γί¬
νη.
ΙΕφέτος εύτυΐχώς βίμεΐθα άκό-
ιμη ειίς θέισιν νά &ΐια0έισωιμεν έκ
των τρερισισιε'ϋμάτων τταιρελθου-
σών χρήσεων 100 έκατοιμμύρια
διιά την περαιτέρω ττιροσφαγι-
ικήν άπακατάστασιν, ιέττί τπλέον
των 50 έικατο,μιμυιρίων τα όττοΐα
ττ,ρσβλέπει ύ τακτικός ττροϋττο-
λογιυσ,μός. Άλλ' ώπΌκλείιοντες
νέα δάνεια ικαί 'φύρσυς νέοος, ί-
άν ΙέΊξαρτήσωιμΐεν την συμτολή,ρω-
σιν τής άτοσκαταστάσεως είς τό
μέλλο ν άττό ένδεχόιμιενα ττβρισ-
σεύματα, θά την έστηιρίιζαμεν έ-
ττί. άνα|μ)φΐ]6όλου βιάσεως, ώψοϋ
ιή συνεχυζαμένη Οίκονομική κρί¬
σις καί αί Θεομηνϋαι τοΰ τρέχον
τος ϊτους δέν Τοαρέχουν ουστυ»
'χώς ττυθανότητας δτι τα δύο τού
'λάχΐ'στον τοροσειχή £τη θά δυνη¬
θούν νά τοαιρουσιιάσοιυιν το&ρυσσεύ
ματα. Μή ΰττοθέσετιε έκ τούτου,
δτι πράκειται νά τοαμε ικαί είς
ιέλιλείιμματα, ιαλλά ύιτιάρχει καί
ό μέσος ιδρος μεταΐξύ πτε,ριασεύ-
ΐματος καί Ιέλλιείμματος, ή εξα¬
σφάλισις τοΰ ίσοζυγιίου. 'Καί διά
τουτο μιετά την ρύθΐμισιν των
χ,ρ&ων των ήιδη άποκατασΐτα-
θέντων, εΐμαι βόβαιος, ιδτι θά
ισυναΐΌθανθοϋν οδτοι τό καθή¬
κον των νά καταβάλουν κανο>-
νικως τα ,χρέη των, διά νά διευ.
κολυνθή ή ά—ο κατάστασις ικαί
των μή ιά^τοκαταστιαθέντων.
Ζητώ ατοό τούς πολιτικούς άρ-
ιχηγούς νά ικυρώσουν διά της
Ιψήΐφου των την συμφωνίαν ά-
ποδεικνύοντεις ο5τω 6τι τόσος
Ιεΐναι ό πόΐθος των νά ίδουν ά-
τοακαΐθιστα,μένας φυλικάς σ}(έ-
σεις μετά της Τουρκίας
άν καί ,μή έτΐιιδοκιμάζοντες
την κυιβερνητνκήν ένεργιειαν
Ιέννοοΰν νά κ'υ,ρώοουν την ύπ'
Ιεύθόνην τής ιΚυδερνήισεως συ
νοφιθείσαν σύμΐβααιν.
Ή Κυβέρνησις ·κ. Βοιυλευττο.ί
ττιστεύιει, *τι ιεττεραιξε τό καβή-
'κον της. ιάναλοίβοΰσα τάς ευθύ¬
νας τής ύττογρσίφής τής Συμ&ά-
σεως της Άιγκύρας καί έικθέοα
σα ανευ ττερι'φρύσεως τάς (γνώ¬
μας της |έτώ τοΰ Ιγε,ρθέντΌς ζή
τήματος της όιλοκληιρωτικής
άττοΐζημιώσεως. Τσλμώ νά αιτευ
θυνΏώ άκόμη καί τώρα, μετά
τάς δηλώσεος των άρχηιγών τής
άντιτϋθλιτΐεύσειως, τολμώ ν' ά-
τοευθυτ/Ιθώ πρός αΰτούς καί νά
τούς ζητήσω, Ιάφοΰ έξέθεοαν
την γνώιμην των επί τής συ,μΐβάτ
σεως καί τάς άντιρρή'σεις τάς
ότοοίας Ι'χουν δι1 αυτήν ικαί τάς
ιέτΓΐΚΐρίσεις των, διά τήιν ικαικήν
,μέΊθοΐδον την όττοίαν ήκολούθη-
ισεν ή ι Κυβέρνησις είς την δια-
χείρϋσιν τοΰ ζητήιματος, άφοΰ έ-
καμιον δλα ταυτα, νά κυιρώσουν
διά τής ψήιφου των την σύμβα-
■σιν αυτήν. Ή κύρωσΐς αυτή
μεΐθ' δσα έζΐθεσαν οί ά,ρχηΓγοί
της αντιπολιτεύσεως δέν θά έ-
σήιμανε,ν ιδτι ή άντιοταλίτεΐυισις
ί-ιΐδοκιιμάΐζει την κυβερνητικήν
ιένίέργειαν 'κατά τάς διαπρατγιμα
τεύσεις.
θά σηιμαιίνει μόνον 'δτι ό ττό.
θος δλου τοΰ τοολιτκκοΰ ικόσιμου
πρός ατοσκατάΐστιασιν άρμονι-
κών σιχέοεωιν μ'ετά τής Τουιρχύ-
ας, είναι τόσον Ισχυράς ώοτε,
την ιύττό την εύθύνηιν τής ΚυΙβερ
νήσεως συΐναί'ρΐθΕϋσαν ατοαΐξ συμ
ιβααυν, δ,λοι Ιέννοοΰιμε νά κυρώ-
αωιμιεν. 'Ή ψήιφος αυτή θά εΐχε
την σημασίαν δτι τόσιον αισθα¬
νόμεθα την ώνάγκην τής ρ^θμί
σεως των σχέοιεών μας μέ την
Τουρκίαν ώστε καί άκόμη, δταν
καίτακρίνωιμιεν τα γ.ενόμενα, 6ε-
χόμιεΘα έν τούτοις ά εφαρμο¬
σθή ή ύπογραφεΐσα σήμιβασις,
Ιδία νά δηΐμιουΐργή'σωιμιεν την ά-
νατ/ικαίαν ατμόσφαιραν δπως οί
■καρτττοιί -ροιέλΐθουν αφθονοι δ-
τοως τοιύς ευχόμεθα. (Χευροκρο-
ΊΟιλος ύ ίτκιΐλιτικός κοσμος
κύριοι, είναι σύμφωνος επί τοΰ
τπρογιράιμματος τής διευθετήσε¬
ως των σχέσεων μας μετά τής
Τουρκίιας. Άλλά ιό έταδιωκων
σκ,οπόν, ττ,ρέτοει νά οτέιργη
ε,ΐς τάς Ιάναγικαίιας θυσίας,
διά την (επιτυχίαν αύτοΰ. Οί άρ-
ιχηγθί τής αντιπολιτεύσεως τγ·.-
στεύουν κοίί πιστεύουν &1λϋκ.ρι-
νώς, δτι ιέάν αύτοι ήοαν είς τα
ΤΐρώΓγιμιοττα 'θά έπετύγχαναν, ηο
λύ .καλλιτέιρους δρους διεΊ,Ιθΐετή
σβως μέ την Τουρκίαν. ΊΑλλά ά-
'φο'ΰ ή χωρα εΐχε τέλος πάντων
το ατύχηιια νά καβερναται άπό
ιέμέ, ό οποίος έκαμτα: τό λά6θς
νά ύπογράψω αυτήν την σιΐιμι&α-
Λΐν, ττοιθς ήμττορεΐ νά φαντασθή
κύριοι, δτι θά τοείσουν την Τουρ
κίαν νά ι&ε,χθηι καιλλιτέρους δ¬
ρους ττα,ρά ΐκείινουις τούς όττοΐ-
ους, ϊνα μεγάλο κώμμια τής χώ
ρας ιέ'&έ,χθη νά Ιύττοιγ.ράψη;
Ό θεοτόκης ειίς ανάλογον πε¬
ρίστασιν τό 1Ι9|12 αν ικαί &ια-
ιψωνών εψήφισε την [Κυβέρνη¬
σιν εΐπών τό περίφημον: «ΐΕ'Ίς
δ οηιμεΐον εκρθαΌαν τα ιτρά-
Υιμιατα. . . ».
ΊΑφοΰ λοιττόν δέν ημπορεί νά
[εξυπηρετήση ^κιανένα Ίτρακ,τϋκόν
υκοΠτον ή μή ψήφισις, ζητώ ά-
ιτό αύτούς νά ψη^φ'σουν την συμ
ιβοοσιν αυτήν κιαί έπικαλοΰμαι τό
τοαράδεΐ'γΐμα 'ένός έκ των 6το
φανιεστέιρων ττοίλιτικων άνδρών
τής νεωτέρας "Ελλάδος, τοΰ μο:
καρίτη θεοτόκη. 'Ενθυιμεΐσθε
'δτε συινεικΐλήΐθη ή ιΒουιλή, ικατά
τόν Όικ,τώι6ριον τοΰ 1912 κιαί
ΚυΙβέρνησις Ιεξέθεσεν πρός αυ¬
τήν τα γενόμενα καί την κήρυ¬
ξιν τοΰ πολέμου καιί εζήτησε μέ
την έγκρισιν των ένεριγειών της
κ«ί την έγκρισιν των άναγκαί-
ων ιτιστώσεων ό μαικαρίτης θεο
τό'κης έσηικώθη άπό την θέσιν
τού καί ολίγον ιμελαγχολιικός
εΐτβεν: «ΚύριθΊ Βουλευταί, είς
δ σημείον έφθασαν τα πριάγμα-
τα 'ή αντιπολίτευσις θά δώση
την ψήιφον της έμπιστοσύνης,
την ιζηιτουμένην κα'ί θά έγκρίιη
τάς ζητουμένας πιστώσεις».
'Δέν φανιτάζςσΐθε βώβαια δτι
αν οί ΒαλκανικοΙ ττόλεμοι άττέ.
ιβαινον κατά τής "Ελλάδος έγώ,
θά Ιέιδικαυούμην νά έπικαλεαθω
είς έί,ιλασιμόν των έγικληιμάτων
μου την ψήφον εκείνην τοΰ θεο
τόκη λέγω: «Πώς κι' έσιύ κ.
θεοτόκη ήσουν σύμφωνος μα¬
ζύ μου», ένω ό κακόμσιρος έ-
κ,εΐνος, εΐχε >σαφώς έκδηιλώσει
δτι δέν ήτο σύ,μφωνος. Κάτι α¬
νάλογον €ρχομαι σημερον άητό
την άντιπολίτευισιν νά ζητήσω
νά ττρώιξη.
ΖΩΟΤΕΧΝΙΚΗ,, Ε.Π.Ε. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ-ΕΙΣΑΓΠΓΑΙ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1966
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1966
Π ά γ ι ο ν
Εττιπλα κοί σκεύη 166 223.90
μεΐον άττοσβέοεις 109.282,40
Μεταφορικά μέσα
μεΐον άποσβέσεις
'Εγγυήσεις
75,000.-
9.000.—
56 941,50
66.000.-
23 587,7θ"
146.529,20
Κυκλοφορούν
Χρεώσται 922.805,80
Προσωρινοί λογ)σμοί 45 600.—
ΠροσωπικοΙ λογ)ομο! έταίρων 35 000.—
Γραμμάτισ είσπρακτέα 112,141,60
Γρσμμάτια παρώ Τραπέζαις 626.448,60
Γραμμ. δισμαρτ. πρός είσπραξιν 14.206.—
Παραγγελιαι έξωτερικοΰ 390.523,40
Έπισφαλεϊς χρωστοι 6,606,90
Πληρωτέοι φόροι καί εΐσφοραί 446.—
Φορτωτικαί πρός εϊσπραξιν 4.024.—
Μένοντα έμττορεύμστα 3.084.113,70
1965
139 873.90
77.623.-
245.300,-
29.274.-
Διαθέοιμον
Τ ράπεζαι
Ταμείον
Χρεώγραφα
5.241.916.-
23.371,60
55.828,10
94 500. -
62.250,90
216 026.-
25.641,70
303.918,60
673.527,60
100.770,50
95.000.-
88.415,10
541.724,50
172.297,50
6.669,60
1.428.558,30
3.106.963,10
77.457,70
341,90
173.699,70
Λογαριασμόν Τάξεως
Προαγοραί 38.500.—
'Εμπορεύματο ΤΚΑΝ81ΤΟ 1.500.-
77.799,60
40.000.-
5.602.144,90
3.488.681,30
Κ ε φ ώ λ α ι α
'Εταιρικόν κεφάλαιον
Τακτικόν άπσθεματικόν
Βρσχυπρόθεημοι "Υποχρεώοεις
Τράπεζαι (λογ. ήγγυημένοι)
Πιστωτβί
Γραμμάτια πληρωτεα
Μερ σματα έταίρων
Πρόβλεψις έξόοων 1966
Πληρωτέοι φόροι κσΐ εΐοφοραΐ
Έπισφαλεϊς χρεώσται
'Αντικαταβολαί
Προκαταβολαί άντικαταβολων
Προσωρινοί λογ)σμο!
ΠροσωπικαΙ λογ)σμοί έταίρων
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1966 1965
1.ΟΟ0.00Ο —
183.266,60
1.000 000.—
118 822 80
1.183.266,60 1.118.822,80
552.377,60
352.312,70
1.468.087,90
1.224.432,70
20.439.—
10.598,50
6.606,90
4.024.-
1.ΟΟΟ.-
128.999.—
6ΟΟ.ΟΟΟ..-
Λογαριασμοί
Προπωληταΐ
Δικαιοθχοι ΤΚΑΝ8ΙΤΟ
4.378.878,30
Τ ά ξ ε ω ς
38 500.—
1.500-
371.350,70
313.767,60
739.746.-
878.193,60
12.321.-
6.669,60
47.810.-
2.369 858,50
40.000,-
5,602.144,90 3.488.681,30
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άποσβέσεις μεταφορικων μέσων 12.039.— 20.436.—
Άποσβέσεις έπίπλων καϊ σκευών 31 659,40 25.552 80
'Αμοιβές τρίτων 294 825,90 15Ε794 8Ο
Τόκοι ένοίκια 139.550.— 121.407 10
Γενικά ϋξοδα 768.051,80 538 313*30
Φόροι 40.941,20 25.552!-
Άμοιβαί προσωπικού 738.428.— 541.175._
Ζημίαι καί Κέρδη 34.950,80 4.388*80
Έπισφαλεϊς χρεώσται 1966 6.606,90 6.669 60
Τακτ. άποθεματ. 1.288 876,50 Χ 5ο)ο 64.443,80 40.957'δΟ
Διανεμηθέν καθαρόν κέρδος 1.224.432,70 77β!ΐ936Ο
Προμήθειαι
Διάφορα ε'σοδα
Μικτόν κέρδος έξ έμπορευμάτων
1.435 048,90
3 732,20
1.917.148,40
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
915.576,50
3,039,10
1.335.824,90
3.355.929,50 2,254.440.50
ΔΙΑΝΕΜΗΘΕΝ
Κ. Γ. Λαζαράκης Α.Ε.
Κ. Γ. Λαζαράκης
Κληρονόμοι Α. Ααζαράκη
Ι. Γ. Ιωαννίδης
ΚΕΡΔΟΣ
33 ο)ο
15 ο)ο
22 ο)ο
30 ο)»
3.355.929,50
2.254.440,50
Έν "Αθήναις τί 31 Δεκεμβριού 1966
ΟΙ Διαχειρισταί
Κ. Γ. ΛΑΖΑΡΑΚΗΣ - Ι. Γ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
404.062.80
183.664 90
269.375,20
367.329,80
1.224,432,7»
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΗΘΕΙΣ!*!
ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ
ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΥΠΟΤΗΣ Α.Τ.Ε.
Είς τόν Διοικητήν τής ιΑιΤΐΕ κ.
ΤάΙσην 'Βγενοττουλον έκοινοΊτοι-
ηΙΟη υπό τής ιΝομιαμιθτικής Έ-
πιτροιπης ή ΚκΙθεσις τής γενομέ¬
νης άίττό τόν Σύμβουλον τοΰ 'Ε-
λεΐγκτικοΰ Συνειδρίου ικ. Παΐνχχγ.
Β'αρβέρην (ιτρώην ΊΕφέ'την) ε¬
ρεύνης ιέ,ττί τοΰ ©έ|μα!τος τής προ
μηθε^ας λι(πα!σ|μώτων έκ τοΰ έ-
ξωτερυκοΰ ικατά τό γεωργ ιΐκόν
ϋτος Ιδβδ - 67. Ή έκθεσις αυτή
'διικαιώνει ιτλήιρως τάς γε.ναμέ-
νας ενεργείας των ύττηιρεσιών
της 'ΑΓγιροτιικής Τραπέζης έϊπίΐ
της ΐν λό^ω ττιρομη|3ιείας.
Ό ικ. Διοι'κη'τήΐς ττκχρέ'δωισεν
ειίς την βηιμοοιιότητα τα πορί-
οιματια ιείς τα «ποία Κατέληξεν
ό κ. Βαρΐ&έρης πίρός -λήιρη έη
μέιροοΐσιν ιτών έν&ιαφε1ρο;μέ.νων
κα!ί άρΐσιν τοάΐσης ώμφιδολΐας ε¬
πί τοΰ ιθ:|μαίτος των τοροιμηΰειών
λιπσίομάτων ικατά την ανωτέρω
περίοδον.
Ό κ. Βοΐρ&έΙρης κατόπιν τής
ερεύνης ιτήν όποιαν διενήργησεν
άπτοΐφαίνειται δτι:
1 )1Νομ'μως ικαί κιανονι,κώς ε,γέ-
νειτο ή ττρομήιθεΐια έκ ΐτοΰ βξωιτε
ρικοϋ, α) 92.000 τόν. φωσφορι-
κής άμμωνίιας, β) 52X00 τόν.'
νιτρΐικής χ3ομμωνίας, γ) 40.ΟΟΟ
τόν. νΐιτροιθειίικής άμιμωνίας, δ)
15.000 τόν. θευ'-κής ώμΐ',αωνίο-ς,
καί ε) 3100 τόννων Χ'Ε - 60 ττυ-
κνοΰ τταρασικευώΐσιματΌς) ώς ικοίί
λοιπών έΐφοδίων έ>κ τοΰ εξωτξ.
ρυκοΰ 'καΐθώς ,κχχίί των λιπαΐοΐμα
των ικα) έφο,δόων έ'κ τού Ί^·
τεΐρυκοΰ.
2) (Αί πΐροιμήιθειαι Των ώς αν<ο πςΐσοτήτων λιπαΐσμάτων ικαί λοι πων ιέφοδιων έικ τοΰ 'έξωτερι- κου ήισαν άνσγΐκαΐαι, δ.ά την κ,ά λυψιν των ιάναγκών τής Χώρας διά τό γιεωργϋκόν δτος 1066 . 67 κοοί 'δέν ή'σαν άιδιικαιολάγη,τοι επραγματοποιήθησαν Ιδέ είς συμ φερούσας τιμάς ένοιχέσει μέ τάς τΐρ£]χούσας ,&ιεΒνεΐς 'καί —ρος*)>ε,ο
θείΐσας τοιοίύτας.
3) Ή ΑΤιΕ δέν ϋτοεΐρέΐδη, τό δια
της ύπ' αριθ. 1Ί403)1966 άττα^
οίεως τής Ν.Έ. έγικριίθέν δ,ριον
χρηΐματο'άοιτήΐσεώς της έκ 2.100
έικοττοιμιμυΐρ^ων δροςχίμών διά την
προμήθειαν λιττίασμ'άτων ικαί γ£-
ωργικων έφο·δίων τού Γγβο:ιργι.
κου έ'τους 11966 - 67, ουδέ άνέΐλα
&εν ιύιποχ.ρεώσεις ιτέ.ραν τοϋ ώς
άνω όρίου ΙδιΛ την έν λόγω αί.
τίαν μέχιρι τής <1. 10. 19&6 Καί 4) Ού&Βμία: ένδιειξις ίτηροΐέκοψεν ή ώττοψΐα ΙδιεΐτυητώΘη, ότι Ιλαδ£ χώ,ραν χα,ριστϋκή τις πράξις &- πέρ τπρομηΐθε'υτοΰ τινός Των ά- οτχολοαμένων μέ τάς ττρομηβεί- ας λιπαΐσ,μάτων ·καί έν γένει έ. Φο,δί'ων τής ΑΤΕ ιή τόν -ρσγιρ<3]μ ματιισιμόν αυτών διά τό γιεωΐργι- κόν ί?τος ,11966 - 1967. Η ΠΕΡΙΟ06Σ ΔΙΑ ΦΟΡΟΝ Τ£Ν ΗΕΒΗ Ε01ΧΕΙΡΙΙΕ91 Ή διαιχειριστικήι περίο&ος, κατά την έναρξιν των εργασιών έπιχιειρή'θεως, δύναται νά τοερι- λαμ&άνη καί μεΐζον τοΰ δωιδε- καμήνου χιρονικόν διάιστημα ού¬ χι 'δμως καί πλέον των εΐκοσ τ&σσάρων μηνών. Τουτο 'διηοκρινίσΐθη υπό τοΰ ύιυουργείου Οίκονο,μικών. Έκ παραλλήιλου καίθορίζεται 6τι ε'ίς την περίπτωσιν ταύτην τό είσόιδηιμα τής περιόδου διιαχω1- ρβζεται ει'ις εΙ'ισόδημα ιδύο ιχιρονί¬ κων περίοδον: Τής πρώτης, ά¬ πό τήις ενάρξεως τής περιόεου μέ,χρι τής ημέρας ενάρξεως τοϋ υπολειπομένου, 12μήνου τμήμα- τος καί τής δευτέρας, ιτεριλα,μ- 6ανο6σης τό υπόλοιπον δω'δε- κά,μηνον θιάστημα. ΙΌ προσ'διορισμός τοϋ εΐσοδή- ματος Τής τηρώτης ττεριόδου έ- νεργεΐται κατά ττροσέγγισιν διά τής 'έφαρμογής ουντελεστοΰ κα- θαροϋ Κ'έρ'δους επί των άκα,θαι- ρίιστων έσόδων. Ή ούτως ύττο- δαλλοιμιένη δήλωσις έ"χει, έν τού τοις, ττροσωρινόν χαιρακτηρα. Ό τελικός ττροσ&ιορισμός τοϋ κέρδους ή ζημίας της Ιεττι,χειρή- σεως ολοκλήρου τής μείζονος διαίχειριστικής ττεριόδου ένερ. γεΐται κατά τό κλείσιμον τοϋ I- σολογισμοΰ αυτής. τή ιδάοει τού έττΐιμερι- σμοΰ τον κέιρΰους ή ζημίας ο¬ λοκλήρου τής μεθζονος τοΰ 6«. '&εκαμήνου θιοςχειρυστικής τκ- ριόδου1, δέον νά τροποτκχήται καί ή 'έγγραφή τήις πρώτης ικ· ριό'δου. Πρός τούτο, εάν τό ήδη οηλιωθέν ποσόν κέρδους είναι ϊλασσον τού 'έπιιμεριστικώς ανα λογοΰντος είς αυτήν, Βέον νά ύ- ΤΓοδάλλεται συμπληρωιματιική 'δήλωσις, ιέάν 6έ εΓναι μεΐζον Βέ¬ ον νά ύποβάλλεται τροττοτκχητ.- κή έττί ΐελαττον δήλωσις ή νά ά νακαλήται όλοσ5(ΐε.ρως ή ϋτοοιδλη θ,εΐσα δήλωσις οιά κέρδη τής ττρώτηις πε,ριό&ου. ΣΕΙΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΕΪΚΙΑΣ ΓΛΩΣΣΑΙ •Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ — 8 - ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Ρήματα τσή πρώτης συζυγίας Παθητική φωνή — δένομαι — (Συνέχεια έκ τοθ προηγουμένβυ) Μονολεχτικοί χρόνοι Όριστική. — "Υποταχτική. — Προσταχτική. — Μετοχή 'Ενεστώτας Ρέν —ομαι δένωμαι δβνοθμϊν—ος δένεσαι δένεσαι δένου — η δέν(ε) ται δέν(ε)ται —ο δενούμαστε δενούμαστε —οί δενοθστε δενοθστε δενοθστε —ες δένου'νται δένου'νται —α Ά ό ρ ι σ τ ο ς ήδέθ—ηκα δεθώ ήδέθηκες δεθής δέσου Άπαρέμφ. ήδέθηκε δεθή καί δεθοθ δεθή ήδεθήκσμε δεθοθμε ήδεθήκατε δεθήτε δεθήτε ήδεθήκανε δεθοθνε Παρατατικός Όριοτική ήδεν—ούμουνε, ήδενούσουνε, ήδενού'ντανε ήδενούμαστε, ήδενούσαστε, ήδενού'ντοστε Π α ρ α κ ε Ι μ Μετοχή ενός 'Η Λογίστρια ΚΛΕΙΩ Λ. ΤΣΑΜΠΑΖΗ δέ —μένος, — μένη, — μέν» με—μένοι, — μένες, — μενά Περιφραστικοί χρόνοι Όριστική Εξακολουθητικώς μέλλοντας — θά δένωμαι Συνοπτικός μέλλοντας — θά δεθίδ Παρβκείμεν· ς πρωτος τύπος (κοινός) — δεύτερος τύπος (λαϊκός) — τρ!τ°ζ τύπος (κοινίς) Όριστική Όριστ. ένεστ τοθ Εχω Όριοτ. ένεστ. τοϋ έ"χω Όρ. ένεστ. τού ιΤμ<»1 υέ άπαρέμφ. άορίστ. μέ ύποταχ. άορίστ. μέ μετοχ. παρακειμ· 6χω δεθή £χω δεθώ εΤμαι δεμέν ος,-η,ο εχεις δεθή £χεις βεθής εΓσαι » εχει δεθή |'χει δεθή είναι » έχομε δεθή Εχομε δεθοθμε εΐμαοτε δΐμέν οι,ες. ° έχετε δεθή 6χετε δεθί)τε εΤστε έχουνε δεθή έ-χουνε δεθοθνε εΤναι » 'Υποταχτική "Υποτ. ένεστ. τοΰ έ'χω 'Υποτ. ένεστ. τοθ 6χω "Υποτ. ένεστ. τού Μ[ μέ άπαρέμφ. άορ. μέ ύποταχτ. άορ. μέ μετοχή πσρακειμ έ'χω δεθή ^ΧΠζ δεθής βπως και ή 6χη δεθή κ.τ.λ. Προσταχτική Προστ. ένεσ. τοϋ έ'χω Προσ. ένιστ. μέ προστ. άορ. μέ μετοχ ^ έ"χε δεθΓ) έ"σΐου δεμέν- ϊχετε δεθήτε έ'στε δεμέν—< Μετοχή (οπάνια) Μετοχή ,νέβτ. χβΒ 6χω Μεχο ένίοι τβ0 με *παρ. άορ. έ μεχβχή πσρα*- έχοντας δεθίί Εοοντας 6εμί _ος κ τ.λ· (Συνεχίζϊτσι) δεθή δεθή Π δεθή κ τ.λ. άπαρέμφ άορ τού

Τθ ΗΕΘΙ1ΚΤ1Ν0Η ΤΟΥ ΥΠ0ΥΡΓΕΙ0ΥΣΥΓΚ0ΙΗ0ΠΙ9Η
"Υπό τοϋ άπο^&ί,ροϋντος ύ-
πουιργοΰ Συγκοινωνιών χ. "Επ.
Στχχσινοττούλου, ιάτιί£φασίεθη ό¬
πως τό νέον κτίριον τού ύττο'υρ-
γείαυ Συγικοινωνιών άνειγερθή
ε!ίς τό παρά τό Κθιυκώκι (έτι
των όδών Άιγραύλου καί Σικε.
λίας) οΐκάπεδο τοϋ Δημοσίου
εκτάσεως 2.258 ττήιχεων.
Τό έν λόγω .κτήριον, βάσει
τής σχετικής αποφάσεως τοΰ ύ-
πΌΜργοΰ Συγικοινωνιών, θ' ανη¬
γέρθη μέ ταΐχύν ρθθιαόν είς τρό
πον ώστε ΐντός ιδιιετθοτς νά κατα¬
στή δυνατή ή εγκατάστασις είς
αύτό ολων των ΰπηρεσιών τής
Γενικής Διευθύνσεως Με:αφο.
ρών, ώς καί των ύπηιρεσιών της
Ποιλιτικής Άιεροπορίας καί τής
ΊΕξετορ—ικής ΊΕπιτραπής Όδη-
γών Αύτοκινήτων.
Ή απαιτουμένη οο—άνη διά
-ήν ανέγερσιν τοϋ έν λόγω κτι-
ρίου (θά είναι 8 όρόφων, μέ κλι
ματιαμόν καί ύπόγε'α γκαράζ)
ματος τού είδικοΰ πόρου τοΰ Ν.
Δ. 4416)64 (4.000.000 δρχ.) έ,κ
τού ί'δίαυ ιτόρου διά τής καταθέ
σεως 2.5Ό0.0Ο00 βριχ. ετησίως.
Ιέκ των εΙΙσπράιξεων τής ΕΞ1Ο
(5X100.000 δρχ. έτη,σίως). καί
έξ είδικοθ κονδυλίου τής "Υπη¬
ρεσίας Οολιτΐ'κής Άεροπ:ρ ϊς
(1.300.000 ιδρχ. ετησίως).
ιΒΙς τό 'έν λόγω κτιριον, έφ'
ι&σον ύπάρΐξη κοτταλληιλος χώ-
ρος, ιένόέχεται νά έγκατσστα-
θοϋν καί οά υπηρεσίαι τού ύφυ.
πουργείου Συγκοινωνίαν (Γεν.
Διευιθύνσεις Τοιχυδ,ραμείων καί
Τηλεπικοινωνιών), αί οποίαι
σημερον οτεΐγάιζοντοπ «επί τής
ό&οΰ Βοοής.
Ή ουσταθεΐσα επιτραπή δια
την ανέγερσιν τού κτιρίου (πρό
ε'δρας ό Γεν. Διευθυντής Μ-ετα-
'Φορών κ. Άθ. Ξηρομερίτης καί
μέλη οί διευθυνταί ικ.κ. Γ. Χαλ-
κιάς, Γ. Σ.καρ'μττας, Κ. Τρικε-
ριώτης καί έκ,πρόσωπος τής Ε.
υπολαγιζομένη είς 23.000.000 ; Ξ.Ι.Ο.) &ά ΐχη την γενικήν .-
δρχ., θα καλυφθή έντός δΐετίας πο~τείαν, την παρακολουθήση
έκ τού ιύπάρχοντος ήδη άποθέ- καί την διαχείρισιν τού εργου
Η ΛΥΡΑ ΤΟΥ ΣΠΕΡΑΝΓΣα
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
φοτωριοΰχων Ά-
μερμκανικών κληιμάτων, όπωρο.
ό δέ
ψόρων
'κλπ,
. . Υπό τού 'Υττοδιοι,κητοΰ τής
Άγιροτικής Τραπέζης κ. Ά. Πε
τίελάοη τΐρός τα κατά τόττους 'Υ
ποκαταστή.ματα αυτής δπως
προΊΒαί'νουν είς την δι* άναιλό -
γιων ιδανείων ειΐς μετρητά ένι -
ςτχϋσιν των φυτωριούχων Ά/με-
ρικοινικών κλημοττων, όπωροφό.
ρων δίνδριων κλπ. π^ρός άν'τιιμε-
τώπυσιν των άλώ
των άναγκών.
"Λγροτικ,ή πίστις κσϊ
ταιρισιμοί:
Συνέ-
(Σονέιχεια έκ τής 3ης σελίδος)
ττού είναι Ιόμολογΐία άνόΊ&ϋου
ποιηιτικοθ ττάθους.
>«Σέ μιά κώχη τοαντέρημη
τ* όριφατνό τδχουν Βάψει
καντηΐλακι δέ βρεθή κε
μιά ψυχή ^ά τ' άνάψη.
ΐΔέν ταιριάζει κ—άν ϋτττνο τού
•οθτε γιέίλιο, οϋτε θρήνος.
ιΚι' 6 σταύρος ττ>οϋ τοΰ 6ά·
Ιίλανε,
σάττιος γέιρνει κ ι* έκεΐνος.
Μίαν αύγούλα πού πέραοΐε,
|δυιό κλα·δάκια τιαι,ριόίζω
καί σταυρό στό κειφάλι τού
γονατίιζω ικαί δάζω.
ΐΚαί μιά φούχτα ΙδροσόλοιυΙστα
των αγ ρών Λουλοαδάκια
οίαν οιτεΐφάνι τό τύλι!ξα
στσΰ σταυροΰ τα κλαΐδάκια
Εάφνου ή κώχη ιή τταντέρηιμη
—ώς γεΐμίζει τραγούδια!
,Νά πουλάκια πού παίζαυνε,
νά λ£.ακά ττεταλαύδια.
ΙΚι' ε"νας ήλιος όλόχρυ'σος
ττΛημμιυρά τό στεφανι
καΐ τίς οτάλες ττσΰ κρέμσνται]
καντηλάκιαΓΐΐς κάνει».
'Σ' αύτό ιτοίΓιμα 'ύπσρχε·ι ή με
γαλωσύνη ττοΰ είναι βεμέλιο της
ψυχμκής συνεννοήθη ς. Δημιοορ.
γεΐται τό ιΐσσδό,αμο έινός
κτου, —ού τό άντιτηαραΐθέτει οα
νάναι θεϊ κ ή, οϋσία, ρέσα στήν
ϊκτΐασή τού.
ΙΚαΙ τό 'έργο τού τκηητή δειδαι
ώνεται άπό «κότη, ακριβώς τή
λυρΐ'κή τού βούληιση, πού £χει
ξε,χω,ρϋστή τή δύναιμή της. Τή
βλέΐπουμε νά ξεφεύγη Ιάπό τόν
γιενυκό κανόνα των ττοιηιτών ττού
τοαρα)50δονται ·στόιν έξωτερικό
κόσιμο, σϋλλέγοντας τα αΊοΙθή -
ιματα τοού γύρω τους πετάνε
συν άνάλα-φιρες πεταλοΰδες,
Σ' δλα τα ττράγαατο. ιτού ώρμ
τε τα ξεγιΐμνωσε πρώτα άπ
την υλη κι' εστεπα τα βέρμαν.
στήν καρδιά 'του καί τούς έ'5ω
σε φτερά μιέοα σέ δική το
'τφαΐρα.
ΐΣτό «Λάλον ύδωρ» §ιχει Ινα
στή ι«;Βά-
δέ ιμένει σου ή
Ιβάίβω τκτέ οτό τιζόικι.
Άκόιμα έγώ τόν ϊσκιο σου
ιτόν 6Ιλέ—ω ιάπό τβαΐιδώκι.
Τα ζύλα ώς τρί'ζοαν στή γωνιά
καί ψιθαρίΐζουν κάτι,
ιλέω θαν' τα παραιμΰθι σου,
ττού ιλέει γιά Ενα παλάτι.
ΙΚι' δλο κοιτάω ^υιλλογιοτ
τή φλόγια ώς 'καίει, ώ
ιΚι' εύλαβικό κ^ράκι σου
ΐστή θύμησή σου ό.νά)®ω».
νά τίς ικαρφιτσώσουν έπειτα στό
στί'χο νεκ,ρές.
Χ) Στοεραντσας, άιντίθετα,
οφυρηλατεΐ —ρώτα τή σκέψη
τού μέ τό λυιρισμό τού, ττοΰ εί¬
ναι σφορΐ ήχηρό ρυθμοΰ, καί
ζμ' αύτό άποσπάει ιδλα τα πέ' -
πλα τής Ιέσωτερικής τού εύγε -
νείας. Τοΰ άρέσει τό μισόφωτο
τοΰ οειλινοΰ, ~ού γλυκαίνει 8-
λα τα τοράγματα καί ή ένταση
των ιέντυπώσ&ών τού γεμίζει ό>
"ό χρώματα. Έκεΐ ό λυρισμός
τού τΐοιητή Ιδυναμώνει. Έκεΐ
'φθιάνει οτό ξαλάφρωμα. Έκεΐ
■βρίισκει τής εώδαυμανικές ώρΐς
τής μέθης τού, ιάπό ικοΒε ύλικό
ΤΓοΰ τής οπτοσπά ή συγκίνησή
τού.
ΙΠόσο τιαλμό Ιδίδε^ στό
τού ό στοχαοιμός τοΰ ττοιητή
κια! πάση συΎκίνηση! Στρέιφε
ται στό νευρικό Ιέκεϊνο κέντρο
ττού θερμαίνει τό αΐμα καί ξυ
πνάει τήιν ενεργεια. Γι' αύ~ν έπι
ΐΔάνεια της ΑΤΕ -πρός
ταιρικάς Όργανώσεις: Υπό
την προε'δρίαν τοΰ Δυοικητιικοΰ
της Άγροτικής Τρατϊέζης ικ. Α.
Β γένοιτο ύλου συνηλΙΟεν ή
τροττή ιΠιστώ,σεΐων τήις ΛΤΐΕ κοίί
ενέκρινε, με'ταιξύ των. άλλων,
την χορήγησιν είς, την "Ενωσιν
Γεωργικών Συνεταιρισμόν Πρε
βέΐζης μακροπ,ροθέσμου δανείου
■δρα)χμών 1 .£100.000 διά την Ιδρυ
σιν ταροτυττου' έλαιουιργείου ώς
ικαί είς την "Ενωσιν Συνεταιρι-
σμών Τήνοο μακροπροθέσμου
θανείου '&ραχ,μών 2.800.000 διά
την ίδρυσιν <*αγ|χρονισμένου τυ· ροκομείου δαναιμιικότητος 800 τόννων. ε- ακαρνα/ίας (ΐΜεσολογγίου) δρ. 1 Ι Λ Ι' Γθίκίων. ΙΕν τόμεταξύ υπό την αΙγί'5α τοθ 'Ειμιτοριικοΰ Συλλόγου Πει ραιως πραιγματοποιεΐται την προ'σεχή έι®δομιάδα σΰσκειψΐς έκ τΓροσώττων των έπΐιχ&ιρήσεων χανδρικής πωλήσείι>ς των κ,λά1-
δων εΐίδών διατροφής, διά την
ιέξέτασιιν τοΰ θέ,ματσς τής συνε-ρ
γασίας των είς κοινοπ.ρα!ξίας,
■ΐτροκει,μένου νά άντιιμετω-τησθη
ό ανταγωνιιοιμός των «ισοΰτοερ -
μάρκετς» καταστημάτων «σέλί})
- σέρδις» κίλΛΓ.
Ή Άγροτυκή Τρότπεζα τής
Έλλάΐδος προόδη ειΐς τήιν ικχκτα-
νο|μήν μεταξύ ΎττοκαταΙστη<μά- των της ποσότητος 24.230 τόν¬ νων Φωισφαρικής Ά'μιμωνίας Ην γωΐγης τοΰ Έιργοστασ'ου Ν. Καριδάλης. Ή ποσότης α5τη θά προωθηθή εΐΐς πα,ρ<χιλαδήν των πρός κάλυ'ψιν συναφων άνα- γίκων τοόν 'καιλλιεΐργειών ικατά τό Β'. έζάιμηνον 1967. ΑναΙδολή βιαγωνισμοΰ: Ή Άγΐροτιική Τραπέζα τής Ελλάδος φέρει εΐίς γνώσιν των ενδιαφερομένων ιδτι ό προκηΐρυ- 0 )(0είς 2αν Μαρτίου 1967 μειοδοτικός διαγωνισμός &ιά την τίρομήΐθειαν κα) έγκατάστα σΐ!ν μηχανολθγικοΰ κλπ. ΟΙ 8ΗΣΒΥΡ0Ι ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΠΟΥ (ΣυνέιχΕΐοι ιέκ της 3ης σ&λίιδος) της ,κοΐί πέιρασε την ΰτμιττάρα ττού τή στερέωοε ιμέσα στίς βελιές. —"Εχου-με. ιδλο τόν καιρό νά ^χαιροιϋιμε την άΐγώττη ιμας Χεκί- ιμη ιμου, εΐπε ή Χοτνούμ καί τάν τιράίβη^ε ιάπό τό χέρι. Ή Πλοο ιμοΰ δοήθησε τόν γέρο κιαί βρή χον τον όντώ της. Κλείισανε πά 'λι την 'Κιατσίΐτακτή. Βάλαν'ε τό στρώμα στή θέση τού κοΛ ,χοττέ 'βήΐκανε άπό τή πίσω ιττόρτα τού χαρειμλυκιοθ οτιου τους πειρίμε νέ 'μΐ' (ίνα άναιμιμένο ιφανάρι ό Χαλϋλ. —Έν τάξει καί τό καΐκι κμ ρα ιμσυ, τής εΈπε γελαστός μ ά 'μέ £ν<χ αίνιγματικό χοιμόγελ: κοοί τραΙ&ώντας μιτραστα, τούς όΐδή'νηισε ώς την 'καρα.6όσ«καα 'διτσυ ήταν ώραγιμένο ϊνα άπό τα ητιό .καινοάργια /καϊ πιό γρή ιγ καΐκια τοϋ τκησα. ττρώτος μέοα κ ι ί>στε
ρα ^δωσε τό ιχέρι τού στήν ικυ-
ρά τού ποΰ πέιραισΕ καί αυτή
οτό καΐκι. Πηδήση ΰστερα ό ΐΚα
ιραιμποορδώρας, 6οήθησε την
'Πλιουμοΰ καϊ τόν ιτατέρα τού κ ι
ό 'κσ/ϋκτσης |μέ τό ικουπί όΐ&αρά
ρη/οιε την ιμεγάλη βαρΐκα'.
"Υοτε,ρα κάθηΐσαν στά ικουιπιά
8 Χαίλ^λ, ό Καισκής καί ό Κα>-
άισιατκκή Ιάΐκτή, τό Κοντύλι.
Στό 'μετοοξιό αύτό, ό Δαιλπα
τάν πασάς εξακολουθούσα την
'κοϋ&έντα τού μέ τόν παπά στέ
,μουσαψάρ όντά, μή φανταζόιμε-
νος ττώς σ' γΐκιαούρηΐδες μαζί
μέ την Χανούμ καί την σκ(Κ&-
δα της τή Ολουμοΰ καί τόν Χα-
λίίλ Μουσταΐφο:, τόν άδεΐλφό τοΰ
Όο'μάν πού κατρακύίληισ'ε στό
πώδ έΐκείνη τή νύιχτα, τιΐληοι
>μέ τό γρήγορο ικαΐκι τοι,
στό Άναντολοΰ - Ίσόΐρ.
|Ο(1 αναννωστες ·μας ομως κ ι
ίΐκεΐνοι άκάμα· πού παραικολου
Οοΰν τό 'άναγνωσμά μας άττό
-ήν άριχή, εΐναΐι φυσικό νά μη
θυμοΰνται, ιδτι γιά τα γράμμα.
'α τηοϋ τταιρουσίιαισε στόν Σουλ-
τίλϋσιμοϋ
VI
Ιέ,ργοΐστασόων τταΐρα-
σκευης μιγμάτων ζωοτροφων ά-
να)βάλλε!τΐαι ΐπ' όόριστον. Πάοσ
νεωτέρα επί τού θέιματος εξέλι¬
ξις θά άνακοινωθή καί διά τοΰ
ή,μερηισίου τύ-ου.
Προμήθεια υπό της ΛΤΙΕ γεωργ
κων ιφοιρμάκων:
•Διά την —ρομήΐθειαν χρησίιμων
εΐΐς τήΐν γεωργίαν ψαρμάκων δ
αφορών τύπων (9 εΐδη ζιζανιο-
κτόνων, Ιέντομοκτόνων παρασι-
τοκτόνων, ιμυκη^Γθκτόνων κλττ.)
προελΕύσεως έξωτερικοΰ ή καί
έσωτεΐρικοΰ, προ'εκηιρύχθη υπό
της Άγ,ροτυκής Τραττέζης της
ΈλλάΙδος 'μειοδοτΐ'κός διοΐγωνι-
σμός ό Οποίος &ιενηιργήθη την
20ήν Μαρτίου 1Θ67 ειΐς τό έν Ά
θηναις Κεντρικόν ΚσΛάιστη,μα
τής Τραπέζης.
Υπό την ττ,ροεο,ρίαν τοϋ ιΔιοι.
κητοϋ τής Άγροτιικής Τραπέ¬
ζης κ. Ταση ΒΓγενοητούλου συ-
νήλΐθε τό Διοικητικόν Συμβού¬
λιον αυτής ικαί ήοιχολήβη μέ τό
θέΐμα των γενομένων ΰττό της Α.
Τ.ΙΕ. προμήθειαν λιτταοιμάτων
της -ττεριόδουι Ι1ι9θ&—1967. 'Εττί
τή ιεύκαιρία ό κ. Διοιικητής άνέ
γνωσε —ρός; ένηιμέρωσιν τοθ
ΣυιμΙδουλίου, την 6ποΐ6ληι&εΐσαν
6~ό τσΰ ιένεργήσαντος την ,3χε
τικήν έρευναν Συμ'βούλου τοΰ
"ΈΙλεγκτικοΰ Συνεδρίου κ. Βσρ-
βέ,ρη έκθεσιν, ήτις έν τώ συνό-
ιλω της άτΐΌτεΐλεΐ ττλήιρη δικαίω-
σιν των ένεργειών τής Τραπτΐ-
ζης επί των γενομένων προμη-
θειών λιπαισίμάτων της τϊνωτέοω
τοεριόδοο.
Τό Δ. Συμβουλιον ενέκρινε
ομοφώνως την άκΛΐλουθηΙθεΐσαν
£πΊ τοΰ ττροκειμένου τακτικήν
τής ΤραττέΙζης, ώς έξυητηρετοΰ-
ισθν τόσον τα συιμΐφεροντα τοΰ
Ί'δρυματος δ·σον καί τού άγιρο-
τΐκοΰ κόσιμου, καί έκρινεν δτι ό
'δηιμιουργηΐθείς εΐίς 6-άοος τής Α.
Τ.ιΕ. θόρυΐβος ύπή,ρ/ξεν τελείως
αδικαιολόγητος.
Πρός αντιμετώπισιν τού ύ$:-
οταμένου ώξυτάτου προδλήιμα-
ταΐς τής ιέλλείψειως έπαρ'κών καί
ικατοΙλλήΊλων αποθηκευτικών χο')
ρων είς την υιται.θιρον -ρός έν.
αποΒήικευσιν λιιταισμάτων καί
λοιπών γιεωργυκών έιφοδίων, ή
Διοιΐκησις της ΑΤΕ έ'ιθεσεν είς
έψαριααγήν ιάπό διετΰας ιτ)?νταε-
τές τορότ/ροτμμα ■ανεγέρσεως νέ¬
ων άποθηικιων εΐίς Ιοχχριθμα ικέν.
τρα, καρ'ως των όρεινών ικαί ά-
τοοΐμεΐμα'κρυιοιμένων ττεριοχών τής
χώρας, διά τής ενισχύσεως των
Συνεταΐιρικών Όργαινώσεων δι¬
ά χαριστικής έπιχορη.γήσεώς
90% ιέττΊ τσΰ συνολιικοΰ κόιστους
τοΰ £ργου.
Πρός συνέχισιν τού προγράμ-
,ματος τούτου, ό Διοιικητής ή
Α/ΤΙΕ κ. Τάσηις Βγενόιτουλος, δι
ά "ροσφιάτου αποφάσεως τού, έ-
νέΐκιρυνε την διάθεσιν ττοσοθ διριχ.
7.ι000.000 είς δάρος των διαβε-
'σίμων ιέξ άσφαλμστιικών έργβοσι-
ών της Τ,ρα-έζης -ρός έ-ιχορή·
γηισιν των ττρογραιμιματισθευοων
πρός άνέργΒσιν &ιά τό 1|967
Συνεταιρυκών ό~οθη,κών.
ΙΔιά τής αυτής αποφάσεως έ-
νεΐκ,ρθθη δπως πραγιματοττοίηθή
ά—ό τοΰδκ νέος προγραΐμματι -
σμός ιμέ άνιάληψιν ύιτσχΐρεώσεως
'διά τό 1968 ΰφονς μέΐχ;ρι 3.000
000 δραχιμών.
Ή Ά/γιροτική Τράπεΐζα της
ΙΕλλάδος πρσί&ΐ] είς την ττρομή
θΐειαν α) 1140 ,χιλιογράμμων σττό
ρου τοιμάτας της έκλεκτής ττοι-
κιλίας «'Σιάίν Πιέρ» (πιροειλεθ-
σεως Γαλλίιας) καί β) 315 χιλ)
'μων σ—όρου τομάτας τής έκλε.
κτης 'έττθσης ττοικιλίας Α.ιΣ.Ε.
(προελειύσεως * Ι τΌΙλίιας). Α/ί α¬
νωτέρω ΤΓοσότηΐτες κατενεμήθη-
σαν μεταζύ Ύποικαταστη μάτων
της Τραπέζης καί άττεστάληισαν
είς παραλαΐ&ήν των προκειιμένου
νά διατιεθοΰν είς καλλιεργητάς
της περιφερείας των πρός σπό¬
ρον κατά την αρχομένην ικαλλι-
εργητικήν πειριοΐδον.
Ανέγερσις Συνεταιρικων Ά-
ττοΐθηκ·ών: Διά την αντιμετώπι¬
σιν τής τταρατηρΌΐυιμένης έλλεί-
ψεως ιάπαθηκευτικών ιχώρων, ή
Ιέπΐτροττή Πιιστώσεων τής Ά/γρο-
τικής Τραπέζης ενέκρινε την
χορήγησιν είς τάς κάτωθι Συνε-
ταιρικάς Όργανώσεις ιμακρο-
προθέσμων βανείων ΙΟετοΰς δι-
αρκείας διά την κατασκευήν £-
τοί ιίδιοκτήτων οίκοπέδων των ά-
ττοθηικών ιάναγκαίων διά την έ-
ναττοΘήικευισιν καί διακίινηισιν
των ττάσης φύσεως έφσ&ί/ων των
μελων των:
V)
Είς την "Ενωσιν
Τεΐωργικών Συν)σμών Αΐτωλο-
0'.3ΟΟ.ΟΟΟ διά την ανέγερσιν ά-
ποθηικών είς τα χωρία ΓΊεοχώιρι-
ον κα!ί ΐΕύηνοχώριον, διά των ό
ποίων θά Βξυπηρετηβοΰν 18
χωρία τής περιοχής καί 2) είς
την Ένωσιν Γειωργικών Συν)
σμών Τρικάλων δρχ. Τ8Ο.βΟ0
διά την κατασκευήν άττοθήκης
ειΐς τό χωρύον Έλάτη,.
Τ,ρθα είναι τα έν έκ'κρεμότητ,
θήματα ειΐς τάς μεταιξύ 'ΕΙλλό:
'δος καί Κσινης Άγορόίς Ο5(έ-
σεις, όσον «φαρά την πρόοοον
της Συμ'φωνίας Συνδέσεως, έ-
νώ £να τέταρτον, ή υπόθεσις
τού «πύλου ιβιομηιχανυκής είλ)ξς
ως» έ'ξελυσσεται βραιδέως άλλα
ασφαλώς —ρός την &ιοττΰτϋωισιν
τοϋ ιέκ -ρώτης οψεως συμττερα
σματος.
Ή Ιέναρμόνισις τής γεωργι-
κής ττολιτΐικής τής ΈλλώΙδος
πρός την κοννήν ιάγροτΐικήν τγο-
λιτικήν διά τα τοέντε βασυκά ά-
γροτΐ'κά προιόντα, ή όττοία ψαί
νεται δτι εΐίσέΐρχεται είς τό στά¬
διον της τεΐλυκής έπεξεργασίας
καί θά εξετασθή ιέν έικτασει είς'
τό -προσεχές Σομΐ&ούλιον Συν
δέσεως, την 1'2ην Απριλίου, τό
ζήτηιμα! τής άνανεώσιεως τοΰ
ιχιρηματσδοτικοΰ πρωτοκόλλου
119 Της ΣυΙμΐφωνίας ΣυνδέΌΐεως,
τού όττοίου (ή Ισ)χύς λήγει την
3Ί.ί1Ι0Λβ67 καί ή ό-οδοχή ιή ή
μή ονμμετοιχή τής Ελλάδος είς
την ήδη ιέκττονηΐθεΐσα κοινήν τγο.
λιτυκήν τού καπνοϋ, άποτελοΰν
τα σηιΐϋεΐα Ιέτθί των οποίων ή με¬
ταξύ των δύο μερών δια-ραγμα
τευσις, έπίτκ>νος ικαί σκληρά,
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΙΝ
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΓΕΩΡΠΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤ Α ΤΗΣ ΕΟΚ
Ή 6μάς ιέ,ργασίας των συν-
6Εΐ5'Ξμένων εώρωπα'ικών χωρών
της μονίμου διαισκέψιΐως των Έ
ιπυμελητηρ ών των χωρών τής
ΕΟΚ 'κατά την Ιέν Φραγκφούρ.
τη ισυνεΐδ-ρίασιίν της την 17ην
Μα,ριτίου υιΐοθέΐτηοε πρότασιν
της έΐλληνικής άντιπροσω-είας
5πιως ή ,μόνιμος οιάοικειψις 6ι'
υπο,μνήιαιατός της τηρός τό Συμ¬
βούλιον Συνδέσεως τής ΕΟΚ
'έ—ισύρει την -προσοχήν αυτού
ιέττί τής έ-ιικινδύνου καθυσιτερή-
τών αναΐγκών τής έλλη,νΐ'κής οί
«οναμίαις.
αι:
Π. Ή της πλήρους έντάζεως
της ΙΕΐλλάδσς ειίς την ΕύρωΤταϊ-
'κήν Κοινότητα.
2. ΙΗ ίτέιρα θεωρία, τής άνα-
θειωρήισεως
Συνδέσεως
της
ικοοί
Συμφωνίας
έν&εχομένως
τής μεταβολής της άπό «οομ-
φωνίας - τπλαισίου», σκοπός τής
οποίας είναι ή ιμετά άιτό την
μεταβατικήν περίοδον των 22 έ-
τών πτΐλήιρης 4νταξις της Έλλά
δος είς μακροητρόθιεσμον έιμττο-
ρυκή συιμφωνία κατά τό —ρότυ-
τοο της τουρκΐικής «Συμφωνίας
Συνδέσεως», λόγω ανεαταιρκει-
ών της Συιμφωνθας των Αθη¬
νών ή Ιέν τταση τπεριπτώσΐει μή; έ-
φοζρμογης της 'κατά τρόπον δια
σφαλίΐζοντο: τα έλληνυκά συμφέ
ροντα.
ΐΠοορε,ρχομένηις τής ,χ,ρονικής
περιόΐδου των —έντε έτών, ιέντός
της όττοίας τοροιδλέ—εται υπό
τού Σ.Σ. ιή λειτουργία τού ττρω
τοκόλιλου 19 διά την παροχήν
ιύπό της Εύ,ρω—αί κης Τραπέζης
■'&τοεν&ύο-εων χαμηλοτόκων μα-
'Κροπιροΐθέσμων δανείωίν — ράς
την έιλλη,νυκήν οίκιονομίιαν άνα.
ικυτττε ι:
Ιΐι. θέμα ατττορραφήσεως, έν-
τός τού ιάπομένοντος ιμέιχρι τού
'Νοιεμβ,ριου 1|96ι7 χ,ρονυκοΰ δια-
στήματος, τού ύπολοίπου, έ'κ
των 1'25 έκαταμμυρίων δολλαρί
ών, τού Πρωτοκόλλου 19.
Δι' έλευΐθέρων διειθνών διαγω
νισμών κα'ι εΐίς μαιζικάς ποσότη¬
τας βά ρευστο-οιηΐθοΰν τορός ε¬
ξαγωγήν τα ττλεονάσματα κρα-
τικοΰ ιέλαιολσίδου, άνερχόμενα
^δη ε'Ίς 5'5.ΟΟΟ τόννους ττερίιτου,
οί όποΐοι ιύτοολογδζεται αρμοδί¬
ως δτι θά ΙέπαυΙξηΙθοΰν κατά 10.
000 τόννους εΙ'ισέτι, μέχρι τοΰ πέ
ρατος τής δΐΞνεργουμένης συγ.
κεντρώσεως διά λογαριασμόν
τοΰ Δημοσίου Ιέλαιολάδου τής
τρεχούσης εσοδείας. "Ηδη αίίτη
ισ— έδωσε μέ^ρι τούδε 20.000 τ.
περίπου.
ιΕίς την απόφασιν ταύτην κα-
ταλήγει ό ύπουιργός Έμπσρίου
κ. *Έιπ. Τσέλλιος, ϋττοστηρίζων
ότι διά τοΰ τρόιτου τούτου θά
δο,θή παραλλήλως ώΐθησις τοΰ
ένδιαιφέροντος τού έξαγωγικοΰ
ήμπορίου είς τόν το(μέα τού ί-
λαιολάΐδου διά την ούσιαοτικήν
διείσδυσίν τού είς την διεθνή Ιέ-
λαιαγοράν.
Ήδη έδάθηισαν οδηγίαι διά
την μελέτην των τιεχνίκών προ.
διαγραφών καί των δρων διά
τό διάγραμμα των σχετικών
διαγωνισμών, συντόμως δέ θά
ζηιτηιθή κάί ή τκχροιχή της σχετι-
κής έγκιρίσεως τοΰ ΚΟΣ.
ιΚατά την τελευταίαν συνεδρί
ασιν τούτου, ό ύπουργός 'Εμπο
ρίου έλα&εν έγκρισιν δπως δια-
τεΒή έκ των κρατικών άποθε-
ματων ττοσότης 2.000 τόννων ε.
λαιολάδου δι" ιέΐξαγωγήν είς την
Σοβιετικήν "Ενωσιν, βάσει των
•προβλέψεων τοΰ οίκείου μετά
τής χώρας ταύτης κλήριγκ.
Ή κσθοριισθεΐσα τιμή διαβά¬
σεως αντιστοιχεΐ είς έττίττεδσν
κατά 4 δρχ. ττερίπου ώνά κιλόν
κατώτειρον τοΰ κόστους κρατι-
κοΰ 'έλαιολάδου.
"ΈΙξ Λλλου, διηυκρινίσθη έκ
μέΐρους τού ύττουργε,ίου 'Ειαιτο-|
ρίου Λτι δέν άντιμετωτΓίιζεται
περίτττωσις διακοττής τής συγ.
κεντ,ρώοιεως έλαιολχϋδου, λόγω
τής Ιέιμφανιζομένης στενότητος
ώτΜΙΘηκευτικών χώρων. Διά τάς
ήδη τζροσίδιορισιθΕίσας κατηγο-
ρ'Οας ΐιλαιοιταραγωγοΰ κοίί τό
πρΰβλεΐΓΟμενον ιάντυστοί,χως δι-
καίωμα κατά τοοσότητα τταραδο
σεως έλαιολάΐδου ή συγκέντρω¬
σις ©ά συνεχισθή κανονικώς μέ-
ιχρις ιόλοκληιρώσεως της έσοδε,ί
σεως ειΐς την έ-ίΐλυσιν τού θέιμα-
τος Ιναριμονίσεως τής γεωιργ'-
κής ττολιτιικής ΈλλάΙδος - ΕΟΐΚ.
ΊΗ έττιοτολή αναίφιέρει τα έκ
τής ικοοθυστειρήσεως ταύτης ά-
ναίκύπττοντα 'κωλύιματα διά την
άριμονικήν ίέξέλιΐξιν τής συ(μφω-
νίας Σονδέισεως ικαΐί τόν ώς έκ
τούτου -αιρουσιαζόμενον ικίνδυ.
νόν, δπως άπασαι αί μέιχρι »τού-
'δε κατα)©λη|θεΐσαι, άιπό έλληνι-
ικής 'κοιί κοινοτΐ'κής πλεορόίς,
προ'αττάθειαι &ιά την 6ττίτευΐξιν
των έπιδιωκομένων υπό της συιμ
φωνίας Συνδέσεως σκοτίων ά—ο
6οΰν μάταιαι.
Περαιτέρω τονίιζεταυ, ότι ή μό
νιμος διάσικβψΐς των *'Ειμττορο-
βιοιμηιχανικών ΊΕπιμειλητηιρίων
της ΕΟΚ θεωιρεΐ ώτοαραίτητον
ιδπως ή συιμφωνία διά την έναρ-
μόνισιν τής γεωΐργικής —ολιτι.
'κής ΕΟιΚ — Ελλάδος έπέΐλθη
τό ταχύτερον δυνατόν, είς τΐρό-
πτον ώστε νά τη,ρηθή ή ήμειρσ,μη
νία της 1ης Ίανουοαρίου 1Θ68,
Ιδία την ίναιρξιν της Βευτέρας
ιφασιεως αυτής.
Οϋτως, ύ-ογιραμμίζ'εται
'σφαλιζο,μένου ειίς τόν Έλληνοο
άγ'ρότην Ε)Ισο|δή|μαΓΤθς δυκαίου
καίί ί'κανο—οιητικοΰ, έττΐ τή βά¬
σει των αρχων της 'κοινης αγιρο.
τιϊκής πολιτυκής, ή έλληνιχή οί-
ικονομία, ιβαισιΐζο,μένη, εισέτι, χά
τα μέγια μέ,ρος επί τής γεΐωρ-
γίας θά λάδηι μίαν ά"αιραίτηιτον
ώθησιν διά την ιέιτιτό)χυνισιν τής
οίκοναμΐ'κής άναπτύξιεώς της,
ή δέ σύνδεσις θά Ιδυνηθη νά ·π)ρο
ΐχωρήιση κατά τιρόπτον όιμιαίλόν
κοΐί είς τούς αλλουις τομεϊς 8-
που έ-υκιρατεΐ ακάμη
της.
Τό σχέδιον τούτο ύττομνήΐμα!-
τος, άφοϋ ιέγικιριθή ικαί υπό της
όλοΐμελείας της ιμονίμου διασκέ¬
ψεως, ή ότοοΊα θά λώβη χώραν
την 26ην ικιαί 27ην Ά—ρϋλιίου,
θά Ιδιαδιι&ασθη ύ-ό τού Προέ-
δρου της μονίμου &ιασκέιψεως
των Έπιιμεΐληίτηιρίιων είς τόν πρό
εΐδρον τοΰ 'Συμβουλίου ΣυνδέΙτε
ως ΙΕλλάδος — ΒΟΚ καί είς
τόν ^πρόεδρον τής Έκτελεστικής
'ΕτΓΐτροττης τής ΕΟΚ, θά κοινο¬
ποιηθή δέ υπό έικάστης έθνικής
άντΐ)πιροσω(π3ε[-
ας εΐίς τόν τπρόεΐδρον τής κυβερ¬
νήσεως αυτής.
ΗΙΥΝΟΑΟΣ ΤΗΣ ΗΙΚΤΗΣ
ΕΗΙΤΡΟΠΗΣίΕΑΑΑΑΘΣ-ΙΟΚ
θεσσαλονίικη, 31.— "Ηιρχυσαν
ε|ίς την αΐθουισιαν Γτελετών τοΰ
Πανεπιστημίου αί εργασίαι τής
8ης :τυνόδσυ τής μιιικτής κοινο-
βουλευτικής Ιέ—ιτροττής ΕΟΚ —
ΙΕλλάδος, ύττό την τοροεορίαν
τού 'κ. ιΚ. Ροδο—ούλου >καί ιτα-
ας. ' ι
2. θέμα άνκχνεώσεως τής πι- Ά-οκλείεται, έν τούτοις, ή
στώσεως >καί Ιένδεχομένως άνα-' διεύρυνσις, είτε των κατηγορι-
θεωρήσεως τοϋ μηιχοονισμοΰ λει- [ ών κατόχΐων δικαιουμένων νά
τουργίας της, έν όψει της έν τω τταραδώσουν έλαιόλαδον, είτε
ιμίετοιξύ κτηθείισης τοεί'ρας καί τού —οσοτικού δικαιώματος.
"Π Υ Ρ Σ Ο Σ,. Ε. Π. Ε. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ - ΕΞΑΓΟΓΑΙ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1966
"άνο, ό ιΔαλττατάν, δπως
αε τΓαραττάνΐω, είχε μιίλήσ&ι ή
ΜαΙλαματένια, ή μικ'ρή Ικόρη της
Σκρύρλας τής γυναίκας τοΰ Λο
γοΐθέ'τη στήν άμοιρη την φιλε-
νάΐδα της την Γκιουλικαδίν, πού
ή καΐκούργα της μάνα, ,μέ τίς
προκομμένες της τίς ικάρες, τή
Τϊισι'φόνη —γυιναίκια τοϋ Καρα.
μίτοουΐρ δώρα— ικορϊ τή Σ κουλή κα,
τή φαοιμισκώσανε γιά νά τής ττά
ρουν τα τζα&αε,ρικά ·πού φοιροΰ
3ε καί κρύψοονε τό πτώμα της
ρο3μτΓθυρδάρας κ ι όπνό τό Άιρνα στό ταβανι τού σπιτιου τους,
ούτκιοΐ, ανοιχτήικοΐνε στό Βόσ-' τοού αρχισε νά σαπίΐζη.
τρορο χωρίς φώτα, μέ ρότ<χ την ' 1Ε)πει!δή ι&μως ή Μαλαματένια Αί βάσεις τής καθιερώσεως ττιστωτικών /καΐ φορολογικών κ ι νή τρών καί αί ταροϋτίθθέσεις διά την δημιουργίαν μεγάλον έκοχίγΐχρονιομένων μονάδων είς τόν τομέα των άμοειδών έμιττο- ριικών έπιχειρήσεων, μέ στόχον την συμττίεσιν τού κόστους Βια- κινήσεως καί την 6ελτίι«σιν των δρων ανταγωνισμοΰ έναντι των χωρών τής ΕΟΚ, Ικαθωρίοθη- σαν είς πόρισμα καταρτισθέν ϋττό την τελικήν τού μορφήν 6- ττό τής εΐίδικής γνωμσδοτικής ιέτΓΐτ,ροπης τού ύττουργείου Έ,μ- ττορίου. Την προσέχη Τετάρτην θά έτα εΐχε πή πολΰ λίιγα πράγματα γι' αύτά τα γράιμμοπα στή μι- ικρή ιΓκιουλκαδίν, την ΊΑρμιενο- τκ>ΰλα, πού Ιένοχοττοιοϋ|σαν τόν
καταχθόνιο Δαλττατάν τοασά καί
γιατί, οθτε αύτά τα λίγια, θά τα
θυμούνται οί ιάναγνώστες μας,
θά ιμαλήσουμε έδώ, μέ πιότερες
λεΛττοιμώριειες γι' αύτά, αφήνον¬
τας τούς &ρατοέτες νά ταξιιδεύ-
ουν πρός την Άνατολική Άΐκτή.
(Σ υνεχίζβται)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
II
άγιον
Έπιπλα καί σκεϋη
μεϊον άποσβέσεις
19 66
196 5
64 910,20
60.242,40
4 667,80
63.567,20
47.484,70
Μεταφορικά μέσα
μεΐον άποσβέσεις
115.343.—
18.401.—
96.942.—
114.200.—
16.082,50
114.200.-
Κυκλοφοο
ο υ ν
Χρεώσται
Προσωρινοί λογ)σμοί
Προσωπικοί λογ)σμοί έταίρων
Γραμμάτια είσπρακτέα
Γραμμάτια παρά Τραπέζαις
Παραγγελίαι έξωτερικοΰ
Έπισφαλεΐς χρεώσται
Μίνοντα έμπορεύματα
Πελάται έ'ξωτερικοΰ
Τράπεζαι
Ταμείον
εοιμον
Λογαριασμόν
Εμπορεΰματα ΤΚΑΝ8ΙΤΟ
101.609,80
852.151.—
128.310,60
143.126,50
'40Ο.344,7Ο
276.024.30
895.714,20
71.794,40
2.767.465,70
26.036,70
45.623,30
71.660.—
Τάξεως
2.940.735,50
130.282,50
1)00.841.-
5.ΟΟΟ.-
37.297.—
101.667,50
248.945,50
173.230,80
4 843,70
705.984,40
2.177.809,90
35.169,50
118 569,50
153.739 —
500.—
2.462 331,40
Κ ε φ ά λ α ι α
Έταιρικόν κεφάλαιον
Τακτικόν άποθεματικόν
Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρεώσεις
Τράπεζαι (λογ. ήγγυημένοι)
Πιστωταί
Γραμμάτια πληρωτεα
Προσωρινοί λογ)σμοί
Έκκρεμεΐς λογ)σμοί
Πρόβλεψις έξόβων 1966
Μερίσματα έταίρων
Προσωπικοί λογ)σμοί έταίρων
Πελάται έξωτερικοΰ
Πληρωτέοι φόροι καϊ
Έπισφαλεΐς χρεώσται
Αογαριιισμοί Τάξεως
Δικαιοΰχοι ΤΚΔΝ8ΙΤΟ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1966
1965
4ΟΟΟ00.-
40Ο.Ο00.—
64.122,70
45.884,10
464.122,70
445.884,10
324 566,10
212.300,50
209.399,60
161.118,80
544.916. -
235.870,70
678.744,60
791.997,80
16,568,30
37.186,30
36.475.-
22.473.-
346.533,70
473.644,30
299.222,10
76.512,20
1.537,90
18.649,50
—
4.843,70
2.476.612,80 2 015.947,30
— 500.—
2.940.735,50 2.462.331,40
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Αποσβέσεως μεταφορικών μέσων 18.401.—
Άποσβέσεις έπίπλων καί σκευών 12.757,70
Άμοιβαί τρίτων 95.244 —
Γρνικά εξοδα 184.957,30
Φόροι 11.684.-
Άμοιβαί προσωπικού 270.108.—
Τόκοι ένοίκια 62.568,80
Άποζημειώσεις καί έλλείματα 1.966.—
Ζημίαι καί κέρδη 61.350,70
Τακτικόν άποθεματικόν 18.238,60
Διανεμηθέν καθαρόν χέρδος 346.533,70
Έπισφαλεΐς χρεώσται —
12.261.-
44.223,50
126 137,90
10.163.—
2Ο1.2ΟΟ.—
50.857.-
982,10
19.665,50
373.644,30
4.843,70
1.083.809,80
Προμήθειαι 613,170,10
Μικτόν κέρδος έξ έμπορευμάτων 470.639,70
Διάφορα έσοδα —
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
479.763,50
326 491,20
37.723,30
843.978.-
ΔΙΑΝΕΜΗΘΕΝ ΚΕΡΔΟΣ
Κ. Γ. Λαζαράκης Α. Ε. 346.533,70 Χ 45 ο)ο
Κληρονόμοι Α. Λαζαράκη » » 30 ο)ο
Ι. Γ. Ιωαννίδης » » 25 ο)ο
1.083
.809
,80
843
978.-
155.
940,
10
103.
960,
10
86.
633,
50
ΟΙ Διαχειρισταί
Κ. Γ. ΛΑΖΑΡΑΚΗΣ - Ι. Γ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Έν "Αθήναις τή 31 Δεκεμβριού 19·ε>
346.533,70
Ή Αογίστρια
ΚΛΕΙΩ Λ. ΤΣΑΜΠΑΖΗ
ιρουσίΐα τού ΰφυ—οοργοΰ Συντο
νιιθ]μοΰ κ. Άντ. Μαντζαοδίνου
κιοίί τοΰ έκπροσώπου της Έλ-
λάιδθς είς την ΕιΟιΚ —ρέσ&εως
■κ. Τρανοΰ. Είς τάς ϋρτγαισίας
τής συνόοου 'μετέ(χουν 15 Βουΐ-
λ&υται έκ των χωρών . μελων
της Κοινης Αγοραίς καί 15 τής
".ΕΙλλάΙδος.
Ό κ. Ρσδόττουλος, κηρυασων
την ίϊναιρξιν των Ιέργαίσιών τής
ΣυνόΙδου, ιάνεφέΊρΙθη ιειίς τάς α¬
νησυχίας τής Κοινης γνώμης δι¬
ά την εξέλιξιν της συνδέιςχεως
ΙΕλλιάδος 'καίί ΕΟΚ. Αί άνησοχί
α·ι αύται, προσέθεσε, προεριχον-
τκχι κατά ικύ|ριον λόγον άιτό τό
ιτιρόΐβλημα της γεωργι'κής έναρ
μονίισεως, τό όιτοΐον δχειι άπο-
φασιστθκήν σημασίαν οιά την
Έλίλάιδα.
Ό κ. Μαντζαβΐνος εΐτΐεν, δ¬
τι ευρισκόμεθα μοίκράν έικειίνου
τό ότροΐον θά έ'πρ&ττε νά είναι
ή Σύνοεαις κατά τό 1567. Ού-
Ι&έν τό θε,μΐελιώδες, ουδέν ΤΕηΓνα-
ζον άπό την υπό τής συμφωνίας
τοροΐβλεπομένην οικονομικήν όλο
ικλήρωσιν Ιχει τορατγιματοτοοιηθή
ΙΜένο,μεν ·κατάτίληικτοι —(ετόνΐ;—=
— ιβΙλέτΓοντες ώρυσμένους νά έττι
θυμοΰν νά ιυ—οβιβάσουν την Συν
θή'κην των "Αθηνών ειΐς μίαν ά-
•πίλήν έμττοιρικήν σαμφωνίιαν.
"Ό 'Κ. Μαντζαβΐνος ύτοεγιράμ.
ιμιισε. ιμέ την οειράν τοο, βτι ή
ανηισυχία τής κοινης γνώμης τ—
ιγώζει κυρίως άπό τό θέιμα της
γβωργϋκής Ιέναιρμιονίσεΐως. Ή
ΈΙλΙλάς ζηιτεϊ, συιμιφώνως τορός
τάς άριχάς της ικοινής άτγιροτι-
νής ιπολιτιΐκής δπως ή
'δότηισις της γεωιριγίας ^καλύ-
τττει τόσον τάς δαιτάνας διά την
βελτίωσιν τής δυαρθρώσεως της
γεωργίας όσον ικαΐί έικείνας αί
ότοοΐαι όΗ«Ιλα!μΊ6άνονται οτοό τού
κιράτους διά την στήριξιν των
Λγιροτΐ!κών τυμών, των καΐθορι-
ζαμένων υπό τής κοινης άΓγροτι
ικής πολιτιικής. Κοπά συνέΐπιει-
αν θά ήτο αδύνοπΌν δι" ήιμδς
ι άποδε)χΙθώμεν δτι ή οηιμοσιο
νιοιμυκή τκίρέιμΐβοοσις τής κοινότη¬
τος θά περιορισθή είς τήνπερΐ1-
ττττωσιν τής ΊΕλλαδος είς την βελ
τίχοκτιν τής ουαρθρώσεως τής γε
ωργΓχΐς, ώς φαΐνε,ται ότι τιροτΐΐ-
νει ή Κοινόιτης.
Ό Βουλευτής ικ. Ι ΖΙίγ&ης, εί
τίεν, ότι τό θέμα τής έΛτιτΜχΙοτς
τής συνδέσεως ΒΟΚ — "Ελλά¬
δος είναι κυρίως τυθλιτικόν καί
ότι ιή γεωργιική έναιρΐμόνϋσις εί¬
ναι θέιμχχ Εξαίυρετνκώς σοβαρόν

8
ΕΞΩΤΕΡΙΚΩ ΕΙΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΜΝΩΜΕ'ΝΑ ΕΘΝ,Η, 3- Φαί
νεται δτι αί προσπάθειαι γγοΟ γε
νικοθ γραμματέως τού ΟιΗΕ
διά την εξεύρεσιν συμττεΐφωινημέ
νης λύσεως της συΐγκιροόσεως
τοθ Βιετνάμ απέτυχον ιμετά 15
θήιμ&ρον άττό τής ανΐσλήψεώς
των.
Μολονότι ό κ. θάντ άρινεΐ-
ται νά άιτοκαλύψη τό περιεχόμε
νόν τής απαντήσεως τοϋ Άνόι,
οΰδειμία άμφιδολία υττσριχει δτι
τουτο είναι άρνητικόν.
Πάντως, ιάξίιζει νά σημειωθή
δτι ή θετική απάντησις των Ή
νομένων Πσλιτειών είς τό ύπό.
μνημα τοΰ ικ. θάιντ δέν άττοτε-
λεϊ αποδοχήν ανευ &ρων των
τάιαεών τού καΐ ττεριλαμβάνει ά
κόμη καί αρκετάς σοβαράς
διαφωνίας.
Ούτως, αί Ηνωμεναι Πολιτει¬
αι, αντιθέτως πρός το ν κ. ©άντ
ΤΓΐστεόοΐΛ' δτι ή κυβέρνησις τής
Σιαίγκόιν θά ττρέττει νά διαδρα.
ματίση σημαντικόν ρόλον είς
τάς τΒρακαταρκτικάς συζητή¬
σεως.
Ή πσταμο—λοΐα καί ή ώκτο-
πλοΐα τοϋ Βορειου Βιετνάμ ά-
πετέλιεισαν τόν κύριον οτάχον
των 'άμΐερικανικών μαχητικών -
βομΐβαρδιστικων άιεροττιλάινων.
Πολλά ιμικρά σκάφη έττολυδο-
λήθησαν ή Ιέβαμβαιρδίσθη'σαν πέ
ριξ της Βίνχ καί τοΰ Ντσγκ
Χόι.
διωχέτευσαν κχχυτόν άέρα είς
μεγάλην κρύτττην Βυετκόγκ 6ο
ρειως τής ιΣοΐ'γκόν, άλλ' ουδείς
βξήλ'θε,ν Ιέξ αυτής διότι οί άντάρ
ται 'διέφυγον άττό άλλην μυισ""ΐ-
κήν έξοδον. ιΕΓΐς την Ούάσιγ-
κτων ό ΠράεΙ&ρας Τζόνσον υπέ¬
γραψε σήμερον έττιττρόσθετσν
κονδύλιον 12 δισΘκατομμυυρί-
ων δολλαριί.'ων διά Τάς τλνάγκας
τοΰ βιετναιμικοθ τοσλέμαυ.
ιΟίΥΑ,ΣιΙΓΚΤΩΐΝ, 4. -Ό ττρό-
εδρος της Τουρκικής Δη,υοκο'ϊ-
τίας στρατηΓγός Σουνάι αφίκε¬
το χθές ΙένταΰΒα Ιδία συνομιλί-
ας μετά τοΰ πραέδρου Τζόνσον
έτοί διαφόρων «λεπττων» -ραβλη
ιμάτων, ώς τοθ ΙΚυττριακσϋ ικαί
τής αναθεωρήσεως των σοαφω
νιων μετά των Ήνωμ. Πολιτε'-
ών διά τάς άμεριικανικάς 6
σεις ειίς την Τουρκίαν. ΙΑΊ συνο
μιλίΐαι θά δϋεξαχθοΰν σήιμερο
καί ώς πιστεύεται «θά άατοκατα
στήσουν κατά τι την "παλαιάν
θερμότητα είς τάς ιάμερικανο -
τουρκικάς αχιέσεις». Λέγεται δ¬
τι είς έικ των τκχρατγόντων αί ό.
πυΐοι συνετέλεσαν είς την ψύ
χρανσιν των τουρκο - αμερικα¬
νικόν σχέσεων ήτο ή άρνησις
των Ήνωμένων 'Πολιτειών, δ
ιτως ταχθοϋν τοαρά τα ττλευρόι
τής Τουρκθας, είς την διένεξπ
αυτής ιμιετά τής "Ελλάδος, εξ
αίτίας τοθ 'Κυττριακοΰ.
ΊΗ εφημερίς «ΤσΛμς τής Μέ
άς Υόρκης» παρατηρεϊ σχετι
κώς δτι οί Τοΰιρκοι έχολώθησαν
κυρίως διότι ηρμήνευσαν ώς
γνώμην τοΰ ττροέδρου Τζόνσον
την υπόδειξιν »πρός την τουο-
κικήν κυβέρνησιν δτι, ένδεχομέ
νως, αιΐ ιΗΠΙΑ θά ύπαναχωρή-
σουν τής υποχρεώσεως των δ-
πως πρσασττίσουν την Τουρκίαν
έναντι τής ιΕ.Σ^Σ.Δ.
ΟΥΑΣΙΠΚΤΩιΝ, 5— Ό ττρό-
εΐδρος τής Τουρκΐ'κής Δημοκρα-
τίας στρατηγος Σουνάι έΐδήλω
σε σήμερον, δτι ή Τουρκία εί¬
ναι πάντοτε διατεθειμένη νά δι ε
ξαγάγη διαπραγιματεύσεις διά
τό κυ-ριακόν, τό οποίον νά έ.
πιλυθή ιείρηνικώς, «κατά τρό-
τταν διασφαλύζοντα τα νόμιμα
συμΐφέροντα ιδλων των μερώνν
Παραλλήλως ετόνισεν δτι «δέν
Ιάποτελεϊ συνήθειαν μας νά ύ-
ποκύτττωμεν είς την 'βίαν ή νά
Ιέγκαταλ!επτωιμεν τα δικαίω
ιμας».
ΐΒίς λόγον, τόν οποίον εξε¬
φώνησεν ΙένώτΓΐον τής Λέσχης
ΈΦνικοΰ Τύτοου είς Ούάσιγικ,των
ό στρατηιγός Σουνάι Ιέχκχρακτή
ρυσε «λυπηρόν δτι ή Τουρκία ε-
ξακολουθεΐ νά εΐιναι τοεριτοε
γΐμένη είς ιμίαν οξειαν διένεξιν
Ιέν σχέσει μέ την Κύττρον. Πρό-
κειται δμως — συνέχισε — ττεοί
'διενέξεως την όποιαν δέν ιέπρο
καλέσαμεν ήιμε,ϊς. Καί δταν ιτρο
εκλήθη, Ιέκάμαμεν δ,τι ήτο δυ¬
νατόν διά νά ρυβμκτθή τό ζήτη-
μα εΐρηνικως, παντοτε δέ κιατε-
&άλαμιεν προσηταΐθείας διά νά α¬
ποφευχθή ΊΤ&ραΐτηέρω Ιέπιδείινω-
σις». "Εν συτνειχεία ό στρατηγός
Σουνάϊ εΐττεν δτι «δέν τρέφομεν
(έτόαφικάς φιλοδοξίας, οϋτε Ιειγ.-
θυιμιαν νά θίιξωιμεν τα νόμι,μα
συ,μιφέροντα άλλων. 'ΐΑτταιτοΰ-
μειν ιμόνον οεΐδασμόν των &ιε-
θνών οτΛθηΐκών καί ύτκ>χρε<ί>σε
ών».
ΛΙΕΥ'ΚΩιΣ ΙιΑ, 6— Έκ τοΰ ά-
ρικΛανο - τουρκικοΰ τϊνακοιίνω
θέντος ιέπί των σανομιΐλιών τοΰ
προέ'δρου τής Τουρκιας ΣουνάΊ
τόν ττρόείδρον Τζόνσον — ττού
εξεδόθη είς την Οϋάσυγκτων —
σι,ιμπερα'νεται ενταύθα δτι ή
' Αΐγκ'ΐ-ιρα επείσθη δπως ουινε,χί
ση τόν διάλογον μέ τάς Αθή¬
νας, ιέιλπΰζιουοΌ, τταροίλλή'λως,
δτι θά ώψΐΕ,ληθή έκ των έλλην-
κων ττολαικών έ'^ελίφεΐον, διότι
τιστεύει δτι ή κυβέρνησις της
1ΡΕ είναι εύκολωτέ,ρα είς τάς
διαττιραιγιματεύσεΐς ι3πτό ώίλλας
κυ&ε,ρνήσεις. Ό τουρκοκυπιρΐ'α-
κός τύ-ΐ'ος γράφει δτι ό πρόε-
δρσς Σου αι ΙέΙζήτηισ&ν άπό
"-ι-5:δοον Τζόνσον ιδπως
χιθτ ύπέ,ρ όμεισπόνιδου καθβστώ-
τος εΐΐς την 'Κύτϋρον, ττράγμα τό
ότοοΐον — ώς συνάτγΐετα!ΐ — άττέρ
ριψεν ό άρ^ηγός τοθ Λεθκοϋ
Οίκου.
ΙΠάντως ή κνηρκχκή κυδέιρνη
σις έΐφαίινετο σήιμερον δυσηρε-
στηιμένη μέ τάς Ήν. Πολιτιε'ας,
λόγω ταϋ δτι αί συμφωνίαι τής
Ζυρί,χης ύφίιστανται καί ιγίνετα.
άναφορά είς τα νόμι,μα δικα'ΐώ.
ματα των κοινοτήτων τής Κύ¬
πρου.
Πιθανόν ή Λευκωσία νά δια-
μαιρτυοηιθη ίτησήιμως πρός την
Ούάσιιγκτων.
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
Ύΐτο τ©0 *ξ*ιρβτικοΟ συνβργσΓΤου μας ΔρΟς κ. Δ. ΑιΡΧΙΓΕΝΗ
ΒΟΝιΝΙΗ, €.- Ό Άντι<πρόε- δ,ρος των ΊΗνωμένων Πολιτειων κ. Χιοΰμπερτ Χάμφιρεϋ 6φθοκε χθές ένταθθο; Ιδκ Λονδίνου καί ήρχισε ταίς συνομιλΐαχ; τοιυ με,τά των ιΐθυνόντων τής Δυτικής Γερ- μανίας. ι Αί σιυνσμιλύαι αυταί θε. ωρο3.νται αί ση'μαντΐικώτερα τοΰ κ. ΧάιμφρεΟ .κατά την τίε- ριοΐϊιεΐον τού είς χώρας της Δυ¬ τικής Εύρώπης, ή ότποία ττεν είς την διευθέτηισιν διαφό¬ ρων των Ηνωμένον Πολιτιειιών μετά των οιυμμάχων των. μέν "ττοιλλά θέματα κοινοϋ τα ιδτοοΐα ένέ(χουν με¬ 108 Ο ΖΑιΦΕ,ΙΡΗΣ Ο ΚΟΥΜΑΡΜΠΑΣΗΣ ιΜά οί Τοΰρκοι, γιά νά βγά- λουινιε τό άχτι ιτως, ήτιήρανε ά- λάκΐερο τό ·χτίΐριο τοΰ καφενέ πού 'τανιε δικό τού τοΰ Ζαφείρη ικαί τό 'κάνιανε καρακόλι (άστ. σταθμό) τοΰ μα(χαλα, γιά νά θυ .μί'ζηι στσοί Ρωιμνιοί, ττώς ττλε- ρών'ται £νας γκιαούρης ίχιμα ακοτώση ΤοϋρΙκο. 10 Ζαίφείρης, άττΓτήν Τήνο ίΊ- ττηε στή Σύρα, κι' άττό κεΐ στήν ΙΠόλη. Ό τζόγος τταν' ή άδυνα μία τού, ·κ' ήπάαινιε κ' έκεΐ στσί τίζογολέσκες. Μιά 'τΐό 'φτές τη νέ 'χε ενας Κιεφαλλονίτης "κου τοΰ χιρουστοΰσε δέκα λίρες ικοεΐ δέ τοΰ τσί 'δινε.. Τότες, ό Ζαίφεί ρης ήστ&ιλιε ανθρωττο μέ γράμ- μα γιά νά τσί πάρη, ιμά ό Κε. φαλλονίτηις τονέ 'δωξε. 'Αινκχγ- ικάστηικε λοιττον, ό Ζαφείρης νά τοάεΊ ό ΐδιος στή λέσκη μέ δυό ΐμποστόγια στό χέρι. Καθώς ή- 'μτοε ιμέσα, τρέχΐει ΐσΐια στό συο- τάρι πού ήΐξερε πώς ό Κιεφαλ- λονίιτης ήκρθβε τσί λίρες τού Αυτού τΐιά ήάραξε κ' ήττάαη,ε ταχτυκά στή τΐζογολέσκη ιτοϋ 'τανε δίττλα στό Δυκαστιικό Μέ. ιγιαρο. ΈΙχε κεριδίοιει πιο'λλά, ήκα νέ Ιδμως καί τοολλά καλά στσοΊ φτωΐχοί. ΊΟ κόσιμος έκεΐ τονε ά- γατοοΰσε. Κι' ό&μαν ήπέθανε στό ΙΦΙβ, σαράντα κλιράν'τΐες φάνυα) τοΰ 'ττήανε στήν κηδε'ια τού, ικι' δ ιφτωιχός ικόσμος μέ κλάματα τό'νε Ηκολούθησε ώ- σαμ' τόν τάφο τού. 10 Πέτρος, ττάλι, τ' Άροπτά- κι, κι' ό Γιαννακός ό κουτσος αιττήν Τήνο ήπήανε κ' ήα,ρώιζα:- νε στόν Πειραια. Δέν ή'μπτορού- σανε πιά νά γυρϋσιουνΐε στήν 4- ιγαιτημένη τως Σμύρνη, δπως κι' <ό Ζαίφείρης. Αύτοι οί δυσ ο". καηιμένοι ήξενηιτειυτή,καΛΐε γιά νά θε νέ νά σώσουνε τή ζωή τοΰ ικαρ&'ακαΰ τως φιιΐλου τού Ζο>
φείρη πού αύτός τΐότες 'καίττότες
τώς ήστελνε κανένα χαρτζηλίτ
■κι. Ό Πέτ,ρος, πού τοΰ αρεσε
νά 'ναι πιάντα ιΚΌΐκέτος δέν ή-
ιβιγαίλ' ότιιτήν ατλάτηι τού τό μττε.
λερινάκι τού οϋτες κι' ώπτό κε
'φάλι τό μπομττιέ τοο. Τα ιδία
ΕΣΩΤΕΡ1ΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
έκ τπροηγοαμένου'
Σ'ΤΡΛΤΚΑ Μ,ΙιΚΡ,ΑιΣ ΑΣ Ι ΑΣ
Α1ΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 67Π4
Ή Στρατιά Μικ,ρδς Άσίας
Πρός τόν κύριον έττί των
Σιτρατιωτιικών 'Υιτουργόν
'ΠροΟοχχν /
ιΕΙΙς έκτέλΐεσιν τήις ύπ' αριθ.
151302) 4)9) 2)1 Διατατγής ύιυυω,ν,
λαμΐδανω την τιμήν ν' άναφέ,οω
τα εξής:
1Η στριατΓΐά ιμετά την κοσπόιλη-
ψιν της γραιμμήις Δοράλαιον —
Άΐφΐόν Κο.ρα'χισάρ προέδη είς
την καταδίωξιν τοϋ ιέχθιραΰ μέ-
Χιρι των ανατολικώς τοΰ Σατγτ/α
ρίθιυ θέισιεών τοο, τόν έίξΐε'δί,ωξεν
άπό ταύτας, ϋτοέφερεν είς αυτών
αρκούντως ισο6σ·,ράς άπωΐλεΐ.ας
καί ιέτοανηλθεν είς τάς άναταλι-
κώς τοΰ Σαγγαρίσυ θέσεις κα-
ταοιτιρέΐφιοοσα 'διά δυνοαμΐτιθος
ρά)©δον ιτρός ραδ διον την σιδηο.
γρσιμΐμήν άιτό 6 ιχΐΐλιο,με'τρα άνα-
τιοιλι.κώς Σαγγαρίου ιμέχιρι γε-
φύρκχς Άΐλττίκιοι.'Α'φαίρεσις των
ώ έλ
τό άνοίίγει, τταΐρινει οδλες τσί ιτάντα ήφοροΰσε γιατί 'τανε τώ-
λίρες καί φεύγει. Ό ιΚεφαλλο-
νίτης πού 'τανε στή διπλανή κ ά
μαιρα, μόλις τονέ 'ιτηρε χα'μττά-
ρι, τ;ρέ|χει άποπΐσω τού νά τόν'
κυνηγήση. ΙΜά ό Ζαφείρης, κα¬
θώς ήκατέιδαιΐνε τσί σκάλες,
ρι,χν' άττιθΓΤτίισω τού μπιστογιές χ'
ήφευγε. Ό Ζαφείρης δέν εΐχε
σκοττό νά ληστέψη τόν ιΚειφαλ-
λονίτη, μά ιμ' αύτό τόν τιρόττο ή-
σικέιφτηικε, πώς ή'μποροΰσε νά
πάρη οπίσω τσί λίρΕς τού. Καί
σάν ήπήε σττίτι τού ήκράτησε
τσΐί Ιδεκα λίιρες τοοΰ τοΰ άνή Νά¬
νε, κ/αΛ τσί άποδέλοιΐΓες ττί
ιστέλνει μέ άνθρωιτο οπίσω στόν
Κεφαλλονίτη,.
Άτττήν Πόλη ττάει στήν 'Οδησ
σό, <8που ιέκιεΐ σκοτώνει ένανε Ροΰσσο, ττού ήθελκ, ιμέ τό μα¬ χαι ρ ι νά τού ιτάρη τα ρούβλ'α τταύ 'χε κερΐδίσει στό τζόγο. ττάλι στή Σύρα. ς γάλην σημασίαν διά την συνέχι σιν τής φιλίας ιμας ικαΓι την στα θεροποίηισιν τήις Άιτλαντικής Συμιμαΐχίιας», εδήλωσεν ό κ. Χόιμψιρευ ικατά την άφιξιν τού είς την Βόννην. Είς τό Λονδίνον, ιμιετά τάς ο»>
νο,μιλίας τού μετά των Βρεταν-
νών Ιθυνοντων, ό κ. ΧάμφρεΟ ε¬
τόνισεν δτι. «ιή φιλία καί ή στιε-
νή συν£,ριγασύα ττού Οττήΐρζαν
ττάντοτε τό χαΐρακτηριστικό1·;
των σχέσεων μεταξύ των λαών
τής Βρεταννίας ικαί των Ήνω-
,μένων Πολιτβιών, δέον νά συνε-
χισθοΰν».
ρα φτωχός. Ήκανιε β,τιΐ δου-
γ&ιά ήδρισκε.
ΐΣό ι1ι9|14, στά φσρτώΐματα
κ.αί ξεΐφοριτώματα τώ δαττοριώ'νε
τοΰ λιιμανυοΰ τοϋ 'Πειραια εϊχαν'
τό ιμονοττώίλ.10 οί Μανιάτες. Αύ¬
ται τΊ,ταν' οιΐ μαχάλη(δοι. Είχαν'
ικαί Σωματεΐο. Κι' όόμιαν ήερ-
,χού'ντοστε τα δαπόρια μέ τα
στά,ρια, τα 'φτιαιρίζανΐε στ" ά'μ-
ττάρι κ' ή,γ&μΟζθΛίε τσουδάγια,
ττού τα *κθ3τΐε'6άζανε οτΐττά δαττό
ρΐ)α καί τ' ώκουιμττούσαινε σέ μα-
οΰνι&ς. 'Κι' οΐί μαοΰνες αύτες ή-
ερχού'ντοστ' ό'μτπράς στό Ρο.
λώϊ δττου κιαί τα ξιεφορτώναί'ε
στή,ν ΐΓοραλΙα. "Έκιεΐ, οσο στάρι
ήτΐρεχ' άτττά τσοΜ&άγια, ήερχού
'ντοστε φτίύ]χοί καί τό
απο χάμω. Έ κεΐ ήτοόχχινε κΛθε
ιμέιροο τ' Άριοίπώκι,,.κ' ήιμάτζεοε
ικι' αύτός γιά ν' τό τρόαρη νά ταΐ-
ση τσί ιδρνιβές τού. ΕΤ,χιε ίκσυιμά
συα (κοτέτσι,α) κ" ήθρεφε δρνκ-
ΘΙες γιά νά ττουλα τ' αύγα τως.
Μιά μερά διμως, ~οΰ ήονκθ&ε νά
ματζέψηι τό σικίορι, τοΰ 'ριχε κόλ
πος χ* ήττέΙθιοΛΕ. "Οσο γιά τό
Γιαννακό τόν καυτσο, αύτός μέ
τή τέχνη τού ήάνουξ? κοιλό τσ(3
'γικαοιό οτόν Πειραια κ' ήευ-
τύχησε.
Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑιΡΧΙΓΕΜΗΣ
ρ
ιράδΐδων ιήτο τειχνοτώς
στος. ΑΙ 'γέ'φυιραι, οί Στα©μοι,
τα ιμέσα υδρεύσεως κατεστράφη
'Επίσης κατΐΘστράιφησαν οί
ττ,όραι της χιώρας, οί δυνάακνο
νά χιρηισιμΐειύσωσι διά την διατρο
'φήν ενός Στρατοΰ.
Ή έ™στραφή τής Στραΐτιδς
είς τάς θιέιοιεις της εγένετο άνευ
τΐιέσεως Ιέκ μέιρους τοΰ έχθροϋ,
ιδστις ιέτοεΐζήτηισε μόνον νά εΐσδΰ
ση εΐίς τάς συγικοινωνίας ιμας, έ
Βαγδάτης άπό ΐΜττιλετζίκ μέχρι
'Άφιόν >Κα;οαχ"σ'άρ.
ιΚαί άν ιή Στρατιά μετέβαινε
μέχΐρις 'ιΑγικύρας, ττιάλιν έπιστρέ
φουσα τή,ν γρ«α(ΐμιμήν ταύτην θά
κιαΐτεΐλάμδανε ικαί. μόνον έν ττε-
ριπντώσει τελεδσς κο.ιτα)στροφής
κα)ι διαλύσεως τοΰ Κε,μαλικοΰ
Στρατοΰ θά "ηδύνατο δι* άσθε-
νσΰς ιτροκαιλώψιεως νά κατέχη
την γραμμήν τοΰ ΣσΎΐγαρίου έ
ΐϊ&κ Οεινομένη '6θιρεάως ττρός τόν
Εθξειναν Πόντ'ον.
Ή γραιμμή αυτή μή
αζοιι:ισα βεβαίως ούόέν
κώΐλ'^μα καΐθιστώσαν αύτή'Υ ίΙ5ιαι
τέρω<; Τϋλεονεκτ ικήν γραμμήν δι άμυναν, £χιειΐ τό τιΐλεον&κτηΐ-ΐαι τής υπάρξεως ιδπισθεν σύτής σι 6ηροι5ΐροιμικής γραιμιμής δι^υκο- ] λυνσύοης τόν Ιέφοιδιασμόν της καΊ δ π άποκιλείει αιτό τό Κεμα λικόν 'Κ,ριάτος την Στρατολογι- 'Κ«ί οιΐκονοιμικήν ΐικιμετάλ- ·πιλουσιωτάτης τιΐΕριοχής. Παρέ|χιει 'δμως τό σο'βΐαρόν μειο- νέκτηιμια ενός με'γ^στου' καλυπτέ ου τπλειυροΰ άττό 'Νέας Έφέσου μέχρις Άιφ>όν Καριαχιισάρ.
"ίΕττέκταισιν τής γ,ριαμιαής δέν
βιεωρώ σκόπιιμον -πρός τό τταρόν
ελλείψει έΐπαρκών δυνάμιεων.
καί ττρσα'ειβλήθη ή
'καΐ ή φ-ιλοτυμία τοϋ "Ελληνικόν
Λαού.
Άττίχντώιμεν: Δέν άνεΐχόμεβα
τό ττ,ραιζικό'πηιμα καί καλομμκν
τόν δημοκρατικόν κόσμον είς
ττοηνδηιμον ώγωνιιστικόν συναγερ
μ<>ν.
Άποδυόμεθο: άπτόητοι είς
τόν Άγωνα. Καί ειίς τό ττεΐσμπ
κ.αί τής συναλλατγής καί τής &[.
<χς ιή ΕΡΕ θά συντριβή. Καί ή ΊΕνωσιυς Κέντρου θά νικήση νί- κην μεγάλην. Τό ρεϋμα τοϋ ττο- ταμοΰ δέν είναι δυνατόν νά στραφή πρός τα οπίσω καί θά ιτκΜρασιύρη ιδλους τούς άντίττά- Γλοος. θά επανέλθωμεν άπά τάς έκ- τήν χώραν καί θά διαλύση την Ι λσγάς θρια,μιβευταί καί θά δή- ■Βουλήν», Ιέτυκαιλεΐται δέ τα Ι μιουργήσω^μεν μίαν νέαν Έλ- γνωιστά 'έπΐ)χειρημιατα οιά να ε- Πέιμ~τη 6 ΆΐΓΓριλίοο 1967. 'ΟιλόκΙλιηρος ιό ττοιλιτικός κό- σμος, δι* ιέττανειληιμιιιέινων δηιλώ- σεων, καί/ή μεγίατη πλιειοψΓ,ιφ'α τοΰ 'Ειλληνι.κοϋ Λαοΰ, διά των έικ'δηλώσειών τού, άξιοΰν: Ν ά τοοραιτηιθή άμέσως ή έκ^ο,μος καΐί £κ—τοτός κυ&έρνησις τής 'ΕΡΙΕ. Την κιαθθιλικήν αυτήν αξίω¬ σιν τοΰ δηΐμοικ,ρατικϋΰ Λ«τοΰ ί- ττανέιλαδε χΘές ό κ Γ. Γΐατκτν- δρέοο καί θά διατρανώιση σή- μερ>ο,ν ή κοινοβουλευτυκήι όιμάς
τήις "Ενώσεως Κέντρου.
(Είς χιθεσινάς νέας δηί.ώαιε.ς
τοο ιό κ. ΚανεΛλόπουλιος
οΐεν δτι τή ΈΡΕ θά
•πΗιχιείρηςτις ήτις άτπέταχιε
τής 'έτγκαιΒρουι ιέττβμδάσεωις τιμη-
ΐμάτων της έ~αν&ρχοιμένης Στοα
τιας. (Μιλήσαιμε γι' αύτές τίς
τοροσητάθιεΐ'ες τοϋ Ιέ^θροϋ στά
τοροηγούμενα).
ΙΟΟτως ή Στρατιά ιέΊξΙεπλήρω·
σεν όλοικληρωτΐ'κώς δτι έξέθε-
σΐε κατά την έν Κιουΐταχιείο: σύ¬
σκεψιν ώς ι636.αίως κατοιρθιωτόν.
ΠρΟΝειται ήδη νά
ποία είναι ή συιμΐφειρωτέιρσι γραιμ
ΐμή ήν δέον νά ικαταίλάδτι ή
Σιηρατιά.
Ή Στρατιά Λκοιλοιυθοΰσα φυ-
σικήν όΙ&όν ΐπιστροφής πλησιά·
ζιει ιδτρως καΓηαιλά&τι διά 10 Με-
ραίρχιων τάς 50 χιλιό|μεΤ|ρα ττε-
ρίτοου ανατολικώς Δορυλαίου
θέσεις 'έξαρμήβεως αυτής.
ιέτΐί τΐλέον μίαν Μ&ραρχίισΐν
'Ν. ιΔ. Ά'φιόν Καιρα;χισάρ ·καί ε¬
τέρα
(XIII
μεΐον έν Σύντιοτγιμα)
&[ς την περιοχήν Σειχήρ. Ήτοι
γιενΐ'κως ή Στρατιά καΐτέ'χΐι.
την σιδηροδρομικήν γρρομμήν
"Ως τίρός την ι&μΑΛιαν τοϋ ιςα
τεχοιμένοο ιμετιώττου καΊ τής έν-
Ιδοχώιρας, αυτή £ιέ'εν να αξετα:-
■σθη ύττό δύο ά-Λ-όψεις τό τταιοον
ικαί τό μέ'λλβν ιέττί τή ΰττιοθέσρι
κατΓ αμφοτέρας τάς ττδριτΐτώ-
σεις δτι δέν ΙέΐπιέΙρχΕΤχη ιτοΐλιτική
τις μεταίβολή μιετατρέιτουκχΐ την
ιύτοάρΐχουσαν σήιμερον κατάστα¬
σιν.
ΙΙον. "0'3βν όϊφορά τό παρόι/,
δΐ'άτής ριζικής καταστριοφής τής
σι'δηροδρομυκής γρσρμής Άΐλ-τί
κιοϊ - Πολ«τλί ό έ,χθρος δι' ά,ο
κιετόν χρονικόν διάστηιμα 6στε-
ρήθηι τοθ κυρίου ιμέσου έφοδι.
αοιμοΰ τού -πρός έπίθεισιν διά ιοΰ
δγκου των δυινά|μ|&ων τού ττρός
ΔιοιρύλαΊον. "ΙΑν δέν τω παραΌχε
θώσι ταχέως αύτοκίνητα ύΐτό
των φίλων αώτοθ δυνάΐμεων, κυ
ρθα 'έττίθεσυς πιρός την διεύθυν
σιν Δορυλ«ίου είναι απ θανος.
(Συνεΐχίζεται)
ΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΤΕ,Β/Ε
ιΔι'ιίητοφά'σεως τοθ Διοικητι-
κοϋ 'Σιυμΐβουλίου τοΰ ΤΕΒΕ
νεκρίθη ιή Κναρξις καταδολής
της διαφοραί; συντάξεως τοθ μη
νός Μαρπουι 1965, άτοό τής
τρέ,χοντος κχτί ιέφ' εξής.
πιρρίψη τάς ευθύνας τής τελευ¬
ταίας βιαισιλικής τορωτοί&ου)λί<ίχς εΐί τόν /άριχηγόν της Ε.ιΚ. ικ. Γ. Παπκχνδρέου1. ΐΕΙς τάς δηλώοεις αύτάς τού <. Κανελλοττούλου ό 4ρχη(γός της "Ενώσεως Κέντρου κ- Γ. Παττα,ν- δρέου ΟΓΤτήντηιςΐ'εν ώ«; εξής: κ;μα κ«1 της
Ενώσεως ιΚέντρου χαί τιού έλ-
ληνικοΰ λαοΰ — δχα. τοθ ·~=ζο-
οροιμΐοο. ΈπανοτλσίΐΛ&άνίο: Τοΰ
έλιλη/νικιοϋ λαοΰ:
Άττοκατάστασις τι'ΐς λαικης
κυιριαρχίας. Τίμιαι έ.χλοτγαί.
Αϋτό είναι τό αΐτηιιμα της Δη-
μοκρατίιας. Καί δπν Ιεί>ριε δυστυ
χώς ιάνταπόκρισιν έττί 20 μήνας.
Καί σήιμερον τταραΐβ'^ζετχχι προ
κλητικώς, μέ τόν < ((χημιατισιμόν κυΐβερνήισεϊος της ΕΡΕ, ή ό'ττο'α είναι τό δεύτερον ικόμιμκχ καί ά- πιοδοκιιμάΐζεται άπο διλα άνιεΐξαρ τήτως τα άλλα :κό,μιι/ατα τής ΒουΙλής. Ό κ. Κοανελλοιτουλο ς, —ρέ~ει νά αντιληφθή, δτι ή ποορουιο'ία κυιβιερνήσιε'ωις τήις ιΕΡΐΕ καί μά- λυστα μέ τό προνόμιον της δια¬ λύσεως τής Βουλήο, αποτελεί ττιρόκληοιν πιρός τή,ν άξιοιτοέ- τοειαν καί την φιλοτιμίαν τοΰ κυ ριάρ|χου λαοΰ. ι Καί τό ικαθή'καν τού είναι προΐφανές. ΊΗ άιμεθ/ος ·ηαιραίτη- σις ιτρός ισχηιματΐί^μόν άμερολή πτοο ύπηρεσιιακτίς> ικυΐ&ερνήσεως
διά την ιένέΐργει«~/ τιμίων έικλο-
γων».
λτϋδα.
Ή Δημοκρατία καί πάλιν
νικήση».
Δευτέρια 3 Άττιριλίουι 1Θ67.
'ΤΙΛΑΣΤΙΚΑ,, Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΧΡΗΣΕΩΣ 1964
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1) Π ά γ ι ο ν
Γήττεδον : άξία κτήσεως
Βιομηχανοστάοιον
Μεϊον άποσβέσεις
Μηχανήμστα ιταραγωγΓ)ς
'Εξσρτήματβ Μηχ)των
Σύνολον
Μεϊον άποσβέσεις
"Επιπλ,α, Σκεύη Γραφ. καί έφόδια
έργοστσσίου
Μεΐβν άττοσβέσεις
Αϋτοκίνητα
Μεϊον άττοσβεσεις
1964
152.773,65
1.747.317,60
681.846,60 1.065.471.—
8.554.660,70
2.629 408,80
11.184.069,50
1.588.803,40
602 406,60
7.949.863,10
2.624.873,80
10 574.736,90
1993
152.773,65
986.396,80
5.444.372,55 5 739.696,95 5 444 372,55 5.130.364,35
191.278.-
62.010,30
152.116,60
55.469.-
129 267,70
96.647,60
115 278.—
29.932,30
140.305,60
26.621.—
2) 'Άϋλον
Δαπάναι Ιδρύσ. κοΐ έγκατβστάσεων 639.202,46
Μεΐ ν άποσβέσεις 508.845.55
Δαπάναι άποοβεστέαι (άσφσλ. 18. όδοθ) 30 277.—
130.356,90
510.094,95
419.357,55
30 277.—
85.345,70
113.684,60
90.737,40
,ΣΑΜ ΠΚΟΙΝ, 5- ΑΙ άεροττο-
ρικαι έπϋδρομοΛ των ώμερικανι
κων δοιμβαρδιστικων εναντίον
τοΰ 'Βορείου Βιετνάα έπανέλα-
6ον τόν απώ 5μήνου ρυθμόν
των. Μόνον κατά την χθεσινήν
νύκτα τα άμερικανικά άεροτολά
νΐα εξετέλεσαν 147 έζαρμήσεκ:,
ένώ τταιραλιλήλως αί μονάδες
τοΰ 7ου άιμιερικανικοΰ οτόλου ί-
ξηικολούθουν νά κανονιθ'δολοϋν
τκχρακτίους έγκαταστάοιεις νο-
τίως τσΰ Χανόι.
ιθ(1 'Αμιειρικανοί άνεκοίνωισαν
σήιμβρον δτι .κατά τάς χθεσινάς
(έττιδρομάς των εναντίον τοθ Β ο
ρείου Βιετνάμ άπώλεσαν τό
50Οόν α&ροσκα-φος των άτοό της
Ιένάριξεως τοΰ πολέμου. Ό ύ-
τοουργός των Εξωτερικών τοΰ
Χανόι κατη,γόρηοεν, έν τώ με-
ταζύ, σήιμειρον τάς ΗΠΑ δτι
τοττοθετούν άπό αέρος νάρκας
εΐΐς ποταμούς καί σχεδιάζουν νά
καταστιρέΐψουν φράνμ13^*1 δ'ά
νά ττροικαλέσουν τΐλημμύρας,
πείναν καΓι θάνατον εΐίς χιλιά¬
δας Λμάχων τοΰ Βορείου Βιετ-
ννχίομ. 'Αμειρικανιχαί δυνάμεις
Μεϊον άποοβέσεις
3. Πελάται
Γραμμάτια είσπρακτέα
Γρσμ είς έγ. χρηματοδοτήσεων
Γραμ παρά τρίτοις πρός εϊττραξιν
'Εγγυητικοί Λογ)σμοϊ
Άπατήσϊΐς
ΠροκαταβολαΙ
Προκαταβολαί είς προσωπικόν
Πάγισ ύτιό κατασκευήν
Διάφοροι
Άπογραφαί :
'Ετοίμων προιόντων
Πρώτων ύλων
Βοηθητικών υλικών
Είδων Συσκευασίας
Έξ" άγορδς προιόντων
Πιστώσβίς εξωτερικόν προκαταβ.
4. Ταμείον
Τράτΐεζαι
Τιτλοι ρευστοποιήσιμοι
Λογ)σμός Άιτοτελεσμάτων
Ζημίαι παρελθουσών χρήσεων
Καθαρά κέρδη χρήσεως
6.055.— 24.222.-
3.056.130,40
171.988,50
3.641 585,30
3 249.—
338 808,65
180 707,30
692.476,50 1.211.992,45
30.277.-
2 233.316,50
104.782,40
3.300.984.—
3.249.-
13.798.—
49 048.-
32.309,70
416.266,15 497.623,85
1.765 449,50
1.793.073,85
204.957,70
31.069.—
134.- 3.794.684,05
1.452.128,40
1.804 840,45
128 731,60
42.593.-
134.-
1964
Μβτοχικόν Κεφάλαιον . 1.000.000.-
'Υττοχρεώσεις
Βραχυττρόθεσμοι
Κρατήσεις υπέρ Δημοσ.
καί Τρίτων 83.471 -
ΠρομηθευταΙ 332 097,60
Χρηματ. ήγγ. διά δικαιογράφ. 3.198.991,50
Χρηματοδοτήσβις διάφορβι 3.193.740 —
Γραμμάτια πληρωτεα 5 316.578,90
Διάφοροι 142 636.—
Προβλβψΐις 206.240.- 12.473.755 —
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1963
1.000.000.-
53.278.-
664.068,10
2,979 084,80
1.163 405.—
3.981,267,90
278.811,70
— 9.119.915,10
Μεσοπρόθεσμοι
Πιστωταϊ διάφοροι
Μακροπρόθεσμοι
Δάνεια Ο.Χ.Ο.Α.
602.564,70
5 819 552.-
716.793,70
5.761.590.-
181.388,90
42.362,40
265 502.80
254.301.30
8.975,60
10 000.—
139 026,50
214.556.-
33.167,10
3.428 427,45
166.908,40
77.357,20
883,60
181 388,90
19.895.871,70
16.598.298,80
19 895.871,70
16 598,298,80
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣ1Σ
Δαπάναι
Διαθέσεως προιόντων
Άμοιβαί προσωπικού
Άμοιβαί τρίτων
Φόροι, Τέλη, ΕΙσφοραΙ
Γενικ* ϊξοδα
Άποσβέσεις
Βιομηχανοστσσίου
Δαττανων έγκβτσστάοεων
Έπιπλων, Σκευών, 'Εφοδίων
Αύτοκινητων
Ααπανών άποσβεστέων (άσφαλτ.
Ζημίαι παρελθουοών χρήσεων
Ζημίαι παρούσης χρήσεως
α) έκ πωλήσεως α' ύλών
β) έκ πωλήσεως πβγίων
όδοθ)
362 597,20
639,857.-
786 542,40
140.514,20
207,338,70 2.
79.440.-
89,488.—
32 078.-
28.848.-
6.055.-
269.061,90
499.466.-
732.523,70
213.295,40
136 849,50 121.154,30 1.835.501,30
15.888.-
15.154.-
2.826.-
4.209,-
235.909.— —
181.388,90 214.556.—
- 111.720,70
— 9.746.-
38.077.-
336.022,70
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Ά-ποτεΑέσματα μικτά χρήσεως
"Υπόλοιπον Αον)σμο0 Κέρδη καί Ζημίαι
Ζημίαι παρελθουσών χρήσεοβν 181.388,90
Κέρδη παρούσης χρήσεως 42 362,40
2.415.120,90
139.026,50
214.556·-
13.167.10
2.028.21?,1
181.388.90
Τετάρτη 3 Απριλίου 1967.
Ή Έλιευθιερί<χ, ή τοαρο.χή έγ- ιγυήισεων διά την έλειυΒέραν εκ- δήιλοσιν τοΰ ιφρονήματος τοΰ Λαΰΰ — δπως ώπογιριαμμίζει εΙ'ις δη,λώσ^ις τού ιδ άριχηγός τής Έ νώσεως Κέντρο«> κ. Γ. Παπαν¬
δρέου — ουδέ απταΐξ άναφέοετα
είς τάς 'δηιλώσεις τοϋ προέ&ρου
της ινΐέας κυβερνήσεως κ. Π. Κα
νελλοπούλου.
Τή ν "Ελευθερίαν, ή όποία ά-
τιουσιάζει άπά τάς ικυββρνητι-
κάς δηλώσεις, τονίζει ό κ. Γ.
Πά—ανδρέου, θά την έ—ιΐβάλη ό
ΐδιος ό Λαός. θά ύΐΒεραιςχπιίση,
άκόμη καί μέ την Ίζωήν τού,
την ελευθερίαν τού φιρονήματός
τού.
ΙΕΙΙς τό κείιμενον τοϋν δηλώοε.
ων τοθ κ. Γ. Πο~αΛ'^ρέου τονι-
ζονται καί τα εξής:
κίΤό προΰξΐ'κόττηιμα! κο;τέστη ά
συγκάλυπτον. Ή κυβέρνησις
τής ΕΡΕ ιάτϊεμανώθη είς την
Βουλήν. ΊΑτΐ&δακιιμώοΐθη άπό δ-
λα τα κήμιματα. 'Μέ ττοίουΐς τί.
τλους, λοιπόν, έΐγνοε κυιβέρνη^
σις; Καί ιμέ ποίον πρόσωπον θα
ιέμφανισίθη ειίς την Βουλήν; Ή
τταραυσία της άττοτελεΐ πρόκλη¬
σιν. ΚοΛ δφεΐ'λει νά —αραιτηθτϊ,
6ιιά νά έπαινέλθωιμεν «ΐς την ευ¬
θείαν οδόν. Νά σχηματισθή ά-
ιμΐερόληπτος ύπηιρεσιακή κυΐδέρ-
νησις τχρός ΙένέργΙεΐιαν τΐ'ΐ^ίων έκ
λθίγων.
ΊΕτέθη τό έρώτημα: Διατί
δέν άπεδεχθην την Οίκουιμενι-
κήν;
'Έδωκα την άτοάντησι,ν, την
όττοίαν είχον δώσει κοίί είς τόΐν»
©ασιλέα: Οίκουμενική κυι66ρνη
σις ττρός Ιένέ,ργειαν έκλαγών εϊ-
ναι τραιγέλαΐφος. Εάν ύπηΊρχε
Κ!αλή θέΐλησις, εάν δέν ύπηρχε
δόλος, ή ιεύθιεΐα λύσις θά ήτο
ό σχηιματισμός ΰπηρεσιακής κυ
'&ερνήσεως κοιινής, «οίκουΐμενι-
κή<3» ιέιμπυστοσύνης, π>ρός ένέιρ.
γιειαν Ιέ,λευΙθέρωιν ιέκλσγών. Δι«
ί δέν έπροτιμήθη αυτή ή εύθεΐα
λύσις; Διατί έττροτυμήιθη ό τρα-
γέλαφος;
Ό Πρόϊδρος τοθ ΔιοικητικοΟ Συμβουλιον
ΜΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΡΑΣΧΗ!
2.554.147,40 2.209.601.-
Έν "Αθήναις τη 28)2)1965
"Ο Διευθύνων Σύμβουλος
ΑΛΚΗ! ΠΑΡΑΣΧΗΣ
2.554.147,40
2 209.601 —
Ό Προιστάμενος τοθ Λογιοτηρίου
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Τρίτη 4 Απριλίου 1967.
Ό άρχηγός τής ΊΕνώσεως
Κέντριου κ. Γεώργιος Παπανδοέ
ου απηύθυνε χθές την εσπέραν
-ττρος τόν Ελληνικόν Λαόν, 'ό
ακόλουθον Διάγγελμα:
ι«4Κατοτγγέλλω -ρός τόν Ελ¬
ληνικόν Λαόν τό νέον ττραΐξικό-
·πη(μα. Ό Βασιιλεύς, δυστυίχώς,
έΐπροτίιμη'σιε νά γίνη 'καμματάρ-
χης
Ό Βασιλεύς έττεράτωσε ήδη
τάς «διαίδουίλιεύσΕΐς» τού — ·χ>
νολικής διαρκείας άκτω ώρων
— μέ τούς εξ άρχηγούς των έν
τή Βουλή κομμάτων, άλλά με.
χρι στιιγιμής δέν είχον άνακοινω
θή αί άτττθφάοεις τού, ο5τε χαί
θετικαί ενδείξεις υπήρχον περί
των πίροθέσεών τού.
ΙΔιασταυρού,μεναι, διμως, —λη-
ροΐφορίαι έξ δλων των κοιμιμά·
των καί ενδείξεις έΐκ των παρα-
σκηνιαικών κινήσεων φέροιον ά.
ττομιαΐκρ^νομέινην την «λύσιν Κο
νελλοττούλου> καί προωθσυΐμέ·
νην, ώς περισσότ&ρον σομιφέρου
σαν καί τόν Βασιλέα, την λύσ'ν
της ύ~ηιρε)σιακής Κυβερνήσεως.
ΊΟ άρχηγός τής Ε'ΡΕ <κ. Π Κανελλόπουλος, ό οποίος είχεν &μτΓνευισθη ώς τελικήν φάσιν ΐτ δίκην τού κυβέρνησιν καί εΐχε πρός τουτο ΐΐροκαλέσει, την τΐα ρελθοΰσαν Τετάρτην, την κυβερ νητικήν κρίσιν υπό τάς γνωστάς συνθή κάς, κατέίβαλεν άιτεγνω. σμένας τοροστταΐθείας διά την ττροώθησιν των σχεδίων καί ήδη μετά την διαγραιφομενην άιτοτ>ο-
χίαν των ή θέ'σις τού είς την Δέ
των π.ροθέσεών τού, ϊδία μετά
την άπόιρριψιν «όπό τού κ. Πα¬
πανδρέου της προτάσεως - ττα-
γίδος, ττερί καταρτισίμοΰ ΟΙκοι;
μενικής Κυβε,ρνήισεως.
ξιάν καθίισταται ιδιαιτέρως 6υ-
σχ&ρής.
'Αιπό την εσπέραν τής Τετάρ
της ιό άρχηιγιός της ΕΡΕ ευρέ¬
θη ενώπιον ιένδθ'κοιμιματικών δυ.
σχερειων ικαί ενώπιον ώντιρρό-
πων δυνάΐμιεων καί είς τάς τά-
ξεΐς τής Δειξιας 'κοοΐ είς τό τκκ-
ρσοσκήνιον. Σ υτγκεκ,ριμένως, έ-
σηιμειώθησαιν αί. εξής Ιέξελίξεις
κα-ί κινήσεις:
Τα Άνάκτορα, ή Χούντα καί
ή Δεί,ιά έθορυιβήθησαν ο—ό την
κυβερνητικήν κρίσιν, διότι πρό¬
θεσις των δέν ήτο την στυγιμήν
εκείνην τουλιάχιοτον ή άνιατρο-
πή της κυβερνήσεως. Τό σχέ,δι.
όν ήτο ή λήψις σειράς μέτραιν
Ιέναντίον τής "Ενώσεως Κέντρον
ιμέ σκοπόν νά επιτύχουν είτε
την καθυπόταιξιν της Ε^. διά
συαΙε(χών ύποχωρήσ&ων είτε τόν
έξαναγκασμόν αυτής πιρός άνα
τροπήν τής κυβ·ερνήσεως, ότε
κοΑ θά ενεφανίζετο ή κρίσις
ώς άποδέσμευσις τοΰ Βασιλέως
ιέκ της 6πτχ>σχέσεως διά διεξσ-
γογήν άκλσγών τόν Μάϊον.
ΊΟ ά;ρχηιγός της ΕΡΕ ευρέθη
κατ' ιάριχήν άπαμονωμένος, άλ·
λά μέ ιΐντόνους τταρασκηνιακάς
ιτρωτοβουλΐας (συνάντησΐς Πά
τοαληγούρα - 'Αρναούτη, με«>·
λάβησις Ιέιξωκοινοβουλευτικών
-πιαιραΓγόντων ©1ς Άνάκτορα «·
ά.) κατώρθωσε νά μεταΐδάλη ^
σθητώς τό κλΐμα καί νά προ05·
θήσηι τό σιχέδιόν τού διά την *-
νάΐθεσιν ειίς αυτόν τής έντολης
διά τόν σχηματισμόν κυβερνήθϊ
ως. Ένέπλεζεν, Λμως τό θέ,μα,
6ταν δθΐΒσεν ώς άναπόσιτατ107
αΐτημα μέ την Εντολήν κσί την
διάλυσιν τής Βουλής.
Ή πλέον άμεσος κοΑ
σιστική Ιάντίΐδιρασις είς τα τ:
δια αύτά έξεοηλώθη άπό
άρ(χηιγον τής Ενώσεως ^
τρου κ. Γ. Παττανδρέου
την άνοδόν τού είς τα Άνάκτο-
ρα. Ή θέισις τής Ε.Κ. εΐχε Χ*
λύσιν, ή όποία θά είναι, ένδΐ-
ραχθή υπο τής ικ
κης όιμάδος καί ασφαλώς
νεαττύ/χΐθη καί είς τόν
Καΐ ιεΐναι ή θέσις αυτή
ικαϋ κατηΓγορηιματΗκή. Ή
σις τής έντολης είς την ΕΡ'Ε
θεωρηθή" ώς εί3νοια
κτο·ς, θά καταγγελθή καί
άντιμετωπισθή δττως
ΤΓίσθη τό πραξικόπτηιμα τής 15ης
Ιουλίου 1965.
Εναντίον τής ιάναθέσεως ^
Ιέντολής ττ,ρος τόν κ. ΐΚανσλλο-
ττουλον μέ ταυαόχρονον δ'»λ>
σιν τής ιΒουλής έκινήθησαν άιτ°
1
οί
Ή ΕΡ(Ε, ή ότΐοΐα καττεΐψηιφί-
σθη καϊ εΤναι δεύτερον κόμμα,
έγινε μολαταύτα Κθ&έρνη
θά
ιφασΐ'στικώς οί
ικοί» καί οί «ίκαραΐμσνλικοί'
όποΐοι ά·φ' ενός μέν
«τι εΰρον την ευκαιρίαν διά
ττροωθήσουν τα σχέ&ιά
άναΐβαλήν
κρότηισιν
ττου» ικαί
ροομανλή,
των έκλογών,
τοΰ «έθνικοθ
επάνοδον τού *■■
καΐί ώφ' έτέρσ"
έπεΒύμουν νά βοηθηοουν Ρ
λύσν ή όττοία θά £ΐχ£ν
^γινε μο'λαταυτα Κθ66ρνηςτ ςΙ λύσιν, ή όποία θά *ϊΧ*ν "Τ
χάρις είς την εϋνοιαν τού Βασι-1 χομένως ώς αιτοτέλεοιμα ^
λεως Πο0ρε6ιάοθη τοιουτοτοό-Ι Ιένίσνυσ,ν ττΊγ θέ裫ς τ;0 κ
ιάοθη τοιουτοτρό
•κως καί πάλιν τό πνεΰμα τοΰ
Δημοκρατικοΰ Πολιτεύματος
Ιένίσχυσιν τής θέσεως
Κατνελλοιτούλου
αν τής ΕΡΕ.