196264
Αριθμός τεύχους
1932
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 41
Ημερομηνία Έκδοσης
25/2/1968
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ήκελαία Βιβλιοθήκην
^Ηράκλειον Κρήτης 2,
Ι
ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΛΙ,Κ
{Ιβΐα Γ!·,"·** ΡβΓΐοιΙΙφΐο
ΙΊ ΠΊΟΙΠΟΝΛΠ
υΔΙΙΌΥ ΤΪΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 1968 Γιμή φύλλου δρχ. 1.50
ΖΗΜΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΡΗΞΕΩΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ1
Τού συνεργάτου μας κ. Ι. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
Ή ρήξις Νικολάου τού Α', άρ Άνατολής) πρός άντιμετώπ-
·Έτος 41ον άρ. φύλ. 1932
Διευθυντής-Ίδιοκφης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφβΐα : Όοός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλ. 229.708
Άπό την Ελληνικήν Επανάστασιν τοΰ 1821
ΠΕΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΩΝΣΤ. ΜΑΓΚΑΤΖΗΣ
(Έκ Κωνσταντινουπόλεως)
Τού συνεργάτου μας κ. Ν. ΠΑΠΑΔιΟΠΟΥΛΟΥ, Πρωθιερέως
Ό κΐτρινος κίνδυνος
ΣΜΥΡΝΑ'ΓΚΑ ΓΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΒΙΕΤΝΑΜ - ΚΟΡΕ Α
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
χηγοΰ πολιτικου καί έκκλησια-
οτικοϋ τής Παλαιάς Ρώμης καί
ψωτΐου τοΰ Α', Πατριάρχου τής
Νέας Ρώμης καΐ Πρωτευούσης
τοϋ Βυζαντινοί κράτους, ιρέ-
χρονολογικώς νά έντοπι-
μεταζύ των έτών 857 <οί 867. Διότι ό μέν Φώτιος έτερ- σιν των άνακυητουσών εκάστο¬ τε θεολογικών ζητημάτων Καί „ ~° πατριωτικόν κήρυγμα *οϋ ηναγκάσθη μοιραίως νά έπωμ,- αλ" ΠατΡών Γερμανοϋ έκ τής σθή καθήκοντα καί ευθύνας 'Αγιας ΛαύΡαζ των Καλαβρύ¬ των άρχαίων Οικουμενικού Συ- ™ν· εθεσε τούζ Πανέλληνας επ| ποδό<; εξ ύπηρέτησεν την Πατρίδα μέ γενναιότητα καί ζήλον...» Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου των άρχαίων Οικουμενικού Συ ς νόδων τής ήνωμένης καΐ άδΐα, επ| ποδό<; εξεγέρσεως. Έπί- στευοαν <αί είδο ό ή ΐ ρέτου άρχαΐας καί Αποστόλη στευοαν είδον ότι ή αΐω- κης Έκκλησίας. "Εντεύθεν και νοποθητος ήμέρα τής "Ανάστα μάτισε την πρώτην Πατριαρχε* ευρέθη είς την άδήριτον άνάγ σεως κα! τπς Ελευθερίας, έ- αν τού τό 867, ό δέ Νικόλαος κην νά καταργήση τόν δημο- *Θαοεν· εφάνη. Καί έν μιά φω ώ Α' έτερμάτισε τόν βίον ιήν [κρατικόν έπισκοπικόν Συνοδι- Ι3ην Νοεμβριού τοϋ αύτοϋ έ-' σμόν καί νά τόν άντικαταστή- τους 867. |ση μάλιστα έπαναστατικώς. Δι- Λ 'Αλλ" ή έκρηκτική αύτη ρή- όϊ· τόν άντικατέστησεν άντευ ^μένοντες, ζις μεταξύ τών δύο έκκλησια- αγγελικώς, προαγαγοϋσα ·<ύ ^ και εκεϊ παιδιά τής πολυ- οτικών άρχηγών τής Άνατολής ανθρωπίνω δικαίω καί έξελισσο °^°ομένης 'Ελλίιδο<:' άντερώ καί τής Λύσεως τάς μέν όοο ] μενον Πρωτείον τοϋ Πάπα Ρώ· αυτοκεφάλους άλλ' ηνωμένας μης είς θείω δικαίω κεκτημέ- οί πάντες, οί έν τή πατρώα γή, ή οί άνά τάς φιλοξένους πόλεις, χώρας καί ΉπεΙρους τα σκορπισμένα νησαν, Ι "Ελευθερία ή θάνατος έκκλησίας δ.έσπασε καί ανε- νόν Πρωτεϊον, Γραφικόν δήθεν *, 6τεθησαν έν συναγερμώ, θώ έζί ύ δ' αί εύαγγελικώς βάσιμον ~π1 ποδο<:: πολέμου καί μάχης. Άλλά τό ταχυδακτυλουργ· - Καί ° αντ1λαλ°ς τοΰ πατριωτι- ό ^ κηΡυΥΜατος καί πολεμικοϋ πανορθώτως έζημίωσε, τούς δέ ' καί εύαγγελικώς βάσιμον. " ^ όΐ05^,^6^00 _κα1 ^άχπζ· αρχηγούς της έζέθεσεν εις ποικίλας κρίσεις, θασισθείοας επί ύποκειμενικών κριτηρίων ή κόν αύτό άπόσταγμα των τεο- σάρων χωρίων τοϋ "Ελληνικόν ^ κηΡυΥΜατος καί πολεμικοϋ σαλπ'σματος, διά των αΐματο- επί ύποκειμενικών κριτηρίων ή σάρων χωρίων τοϋ Ελληνικόν έπί έσφαλμένης καί άβαθο,.'ς έ κειμένου τής Καινής Διαθήκης ποτισΜενων πεδιάδων, των πυ- ζετάσεως των ιστορικήν γεγο- έσχεν άντΐθετα άποτελέσματο κν°κατωκημενων χαραδρων, νότων. Συνεπώς, έπιβάλλεται δυοτυχώς διά την κατασκευάο ™ν βουν°σειρων καί των <ορυ ασχοληθώμεν είς τό παρόν -ριαν Παπικήν .Εκκλησίαν διά Φ"ν· των 6Ρεων. των ένδιαιτη ματων των ^εψτων κί ά νά δρθρον μέ τάς ζημίας τών Έκ- τούς κατωτέρω ίστορικούς λό- κλησιών έκ τής ρήζεως, είς δέ γους: τό επόμενον μέ τάς αίτίας ι-.αί Πρώτον. Διότι καί τό Σχίσμα αφορμάς τής ρήζεως διά νά ά- επηκολούθησε ταχέως καί αί νεύρωμεν τών εύθυνών την ά- μετά τό Σχίσμα δέκα τόν αριθ λΐΊθειαν, ήτις έν τώ 6άθε.ι ψρε μόν απόπειραι πρός έπανένω- ατος κείται, κατά τό αρχαίον σιν μετά τής "Ορθοδόξου Άνα ελληνικόν λόγιον. Καί αί δύο Έκκλησίαι ώθησαν άρνητικώς. Διότι ζις τών άρχηγών διέσπασε την άρμονικήν συνεργασίαν κα μάτων τών τολών, διά καί άρΐΔα- τών θαλασσίων αύ τών κυμάτων τν πελάγων τής Προποντίδος, έφθασε καί μέχρι τής πόλεως τής Κων) λεως. υπό Άπ' Ανατολή καΐ Λύση καί Νότον καί Βοριά, τρέχουντα είς την φωνήν τής ά "Οταν διαβάζω είς τάς εφη¬ μερίδας τάς διαφόρους είρηνι- στικάς προκηρύζεις κομμουνι- των χαΓΓΪι λ α £ι» προπαγανδιστικών αυτών προ- ίίΪΕ™ ·""« Ελληνικόν κηρυζεων από διαφόρους αν,. ™ χΤ α^Ρ Τ,ν °τρατιί°· δέους άφελεϊς συνοδο,πόρους ύπη^ μ°- ζ 0λωΜ Τ Λ απλώς άσυνειδήτους πληρω- Γίςλ^ύΧωςν.Τώ°νίΤσΡων, ■*** «""V**- ^<* δέ τοϋ των Πόντου, τής Παλαιστίνης ς καί ΑΙγύπτου, τής Μ. Άσίας κσί ""Γ1ί* τάς διαφόρους έκδηλώσεις κο. νοβουλευτικών άνδρών των Ή- νωμένων Πολιτειών τής Άμερι κης «υπέρ τής καταπαυσεως ρ ω μ ι κ ο υ ροΰ Αγώνος, τούς Ύψηλάντας. Καί ή μελανειμονοΰσα τού Κ.ων ιζόμενος πολέμου ιρρί- τό τί θά κην συνέβαινεν εάν πάντα τ" άνω- Λαούς τοΰ Δυτικοϋ κόσμου καί δέν έτρομοκρατήθη, άπό τόν άπαγχονισμόν τού Πατριάρχου, καί τάς σφαγάς τών πατριωτών τοϋ Φαναρίου. "Εατειλε πλεί- στους είς τα Έλληνικά Στρατό πεδα, καί πολλοί έλαβον, κατά την γιγαντομαχίαν τών ολίγων κατά τών όρδών τών αΐμοδι- ψών, τό γλυκύ βόλι τοϋ άθα- νάτου θανάτου. Έλαχίστους ΰ- μως ημείς σήμερον γνωρίζο¬ μεν, άπό τό πυκνόν νέφος έ- κείνο τών νεομαρτύρων. "Ας ομολογήσωμεν την αδιαφορίαν μας, την άμέλειάν μου, είς τό κατά συνέπειαν ή "Απω Άνστο ΑΙΓΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Τ2ΑΚΙΤΖ0Α0ΓΙΑ ΤοΟ χ. ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΒ "Οπως εΐδαμε στό προηγού-, Παραθέτομε ευθύς άμέοως μενο φύλλο, ό γνωστάς Σμυρ-'τό σχετικό σατιρογράφημα τού ναίος Ιατρός κΓ άργότερα καθπ μουνιοτικην κιτρΐνην άλλά <αι λευκήν λαίλαπα. άδαής είς Ιστορίαν καΐ ά- Βέρας, δταν μετά τίς σπουδές τού στό Παρίσι γύρισε οτΊ, Σμύρνη, άσχολήθηκε καί μέ τή σατιρική ποίηση· Δημοσίευε τα άνθρωπος πού θά επίστευεν ό¬ τι ή αποχώρησις τών Άμερικα- νών καί τών συμπολεμιστίν >ο' έφημερίδες έιιμετρα εύθυ-
μογραφήματος μέ τό ψευδώνυ-
μο
φίς
δών, άπό τό Βιετνάμ θά εσή¬
μαινε καί την πραγματικήν εί-
ρήνευσιν τής "Απω Άνατολής,
έν συνεχεία δέ ταύτης μίαν
παγκόσμιον εΐρήνευσιν!
Πρόκειται δμως, έν τοιαύτη
περιπτώσει, περί τρομακτικής
"Ενα άπ" αύτά, γραμμένο οτα
1909, άφορά τό διαβόητο λπ-
σταρχο τής ,Ανατολής Τσακ·-
ζες τού! ΟΙ σμυρναικές
μερίδες καθημερινά άφΐέρωναν
Βέρα γιά τόν περίψημο «έφέ«
τής Άνατολής καί τό άφιερώ-
νομε σ' δσους άσχολοϋνται μέ
την «Τσακιτζολογία»:
Πηγά κι' έγώ είς τό θουνό
καί 'κεί' πού κυνηγοΰσα
κάποιον τθαλαπετεινό,
σταμάτησα καί δέν μιλοϋσα.
Γιατί πρόβαλε μπροστά μου
κι έρριζε ματια κρυφή
μιά παράζενη μορφή,
ποθκοφε τα ήπατα μου!
—Τί γυρεύεις έδωνά.
μέ ρωτδ, σά νά προστάττη,
μπάς κι έπήγες στά βουνά
ατήλες όλόκληρες γιά τα κα- καί τραβάς τό μονοπάτι;
£> _ , _ τορθώματά τού καί δημοσίευαν ι Τ" άπαντώ: —Θεός φυλάζοι,
πλάνης ολοκλήρου τού δυτ,κοο πικροχολα Κ1· ε|ρωνικα οχόλ:α ζα{ρω τ, νά π6 Κ1 έγώ;
(Συνέχεια είς την 6ην σελ.) ν,ά την ώνικανότητα τών Γοορ'
«ιι·ιιιιι·ιι·ιιιιιειι·Μΐιΐιιι·ιι·ιιιιι·ιι·ιηιι·ιιιιι·Μειι·ιι·ιι«ιι·ιιειιειιειι·ιι·ιι·,ι·ιι·ιι·ιιειι·ιι·ιιιιι·ιι·ιηΐΜι«ι·ΐΒ.
Μετά τάς άποτυχίας τής Κυβερνήσεως
γιά την άνικανότητα τών τοορ' Μικροπούλια κυνηγώ,
κικών Άρχών νά τόν συλλα- [ φωτία, κύρη, νά μέ κάψη!
θουν. Διερωτόνταν πώς μία ί-
τολής εναυάγησαν πάντοτε έξ μ!°ς οΡακο^ Γραικων, μία ίσχυ;νά συναθροίσωμεν καί μάθωμεν ...
έζημι- ύπαιτιότητός της ώς θά άποσια ρ Αυτοκρατορία, ή όποία προς|ΤΟϋς ήρωκούς αγώνας καί τάς Κατόπιν των τελευταΐων άποτυ
ή ρη- φηνίσω έν καιρώ" βραδύτερον. Ματαίωσιν τοΰ άκρωτηριασμοϋ άπειραρΐθμους θυσίας των όν- χιων τής πολιτικής το0 'Εργατ:-
ΑΗΑΤΑΡΑΧΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ
ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ
Τοΰ άνταποκ,ριτου μας κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Φεβρουάριος.-
σχυρότατη Όθωμανική αύτο<ρα τορία, πού ο" εδαφική έκταση έρχόταν πέμπτη χώρα τής ύφη λίου, δέν ήταν σέ θέση νά ε- ζοντώση ενα ληστή! Σημειώνομε πώς ή Τουρκία, την έποχή εκείνη, εΐχε έκταοη —Κοΐταζε, γιά νά σέ δώ; ήκουσε την προσταγή μου, λόγια δέν περνοϋν έδώ τράβα μπρός κι έλα μαζί μου. "Ετσι, δίχως πολύ κόπο, γνώρισα τόν Τσακιτζή καί βρεθήκαμε μαζί μέ τόν παραπάνω τρόπο. 6.353.279 τετρ. χιλ., δηλαδή ή 'Παίρνει "κείνος τα βουνά. ταν δώδεκα φορές μεγαλύτερη δπου αύτάς κι έγώ μαζύ τού, τής Γαλλίας καί έκατό περίπου! δλα τάχαμε κοινά, τής Ελλάδος! Ι (Συνέχεια είς την 6ην οβλ.) Δεότερον. Δ.ότ. έξ άντιδρά- ""ν "^ συνέχισιν σεως πρός τό έπαναστατ,κόν ^οήτ°υ δουλείας_κα1 θεο" τως λεοντοκάρδων τής Κων) - πόλεως άγωνιστών τοϋ 21. κου Κόμματος τό κϋρος τοΟ πρωθυπουργόν κ. ΟύΤλσον καρποφόρον σύμπραξιν των καί άντευαγγελικόν αύτό Παπ δύο αυτών 'Εκκλησιών, αί ^ηοϊ κόν κ,ατασκεύασμα ήρχισεν ί αι επί όκτώ αιώνος τρεφόμενα έκ τής αυτής θεοφυτεύτου ρι· ζης είχον έκχριστιανίσει την ηική μεταρρυθμιστική κίνησ:ς λήν τής εξεγέρσεως, ήρχισεν, Είς τό φύλλον τού Δεκεμβρί τεθή υπό συζήτησιν, δχι μόνον έπανέλαθε, τάς άνηκούστους ου τοΰ έτους 1959 καί τό το_> άπό τό κοινόν, άλλά καί άπό
δοθεν καί λίαν ενωρίς νά <=·κ· πυΡπολήσεις, συλλήψεις, φυλα- Μαίου - Ίουνίου τοϋ 1960, τοϋ πολλά στελέχη τής ιδίας κ_ι- δηλοϋται μία ύπόκωφος άντιπα- κί.σεις" σ»°νάς, άπαγχονισμούς δημοσιογραφικοϋ δελτίου τών θερνήσεως. των ραγιάδων, λαικών καί κλη- είδωλολατρικήν πολιτικήν έζου Ρωμαιοκαθολικών θεολόγων καί ρικων· Ε'ί στρατόπεδόν σφαγέ- οΐαν (βασιλείς, αύτοκράτορας, διανοουμένων. Καί δσο περισ ων Μετεβλήθη ή πόλις των Πά ιΊγεμονας) καΐ έν συνεχείρ τα σοτερον κατέπιπτεν ή γνωστή λ°ολ°Υων· Εοφάγησαν όμαδ,- βάρβαρα έθνη τής γνωστής το θεωρία τής Θεοκρατίας ,-οο· τε είδωλολατρικής Οίκουμένης. Ίλδεβράνδου, τόσον άγριώτε- 'Αλλά καί άπδ καθαρώς ^εο- ρον ώγκούτο καί έμυκάτο μάλ, λογικάς απόψεως, αμφότεραι αί στα τό άντιπαπικόν κϋμα τών Χριστιανικαί αυται έκκλησίαι ά- μεταρρυθμιστών τής Παπικής ζημιώθησαν διότι ηνωμεναι ι:ΐ- Έκκλησίας των. Μετά την έθδο κώς, κατ' οίκον, καθ" οδόν, έν ταίς φυλακαίς, τοίς ίεροίς Να- οίς καί αλλαχού, ώς άμνοΐ πα- σχάλιοι, κατά τάς άγίας ημέ¬ ρας τοϋ "Απριλίου (1821) Κλη- ρικοί παντός βαθμοϋ καί λαι- ν,ι τ^ΙΗν/νΐ Ι"-"-» V 1/»νΐ 1 Ι Ι νΐΜμ_ ¥ΜΙ ·* Ι *—■-· γ%/μ ινν^ ΐΜν. ιιι,ιυ |ΐιν Ι^ν/νν . , ^ ( ι Α. Κ χονπερ.φρουρήσει καί κατοχυ- μηκονταετή ομως Βαβυλώνειον .κ°' πά,σης ήλι<Ιας κα' τά5ε.)ς· ρώοει μάλιστα τάς θεμελιώδεις έζορίαν το<5· Πάπα είς Άθηνι- άρχας τής έξ άποκαλύψεως ά- ών τήςνΓαλλίας (1309-1377) η λπθείας εναντίον των ποικιλω- συνεχιζομένη κατάπτωσις τής νύμων σίρέσεων, διέπτυζαν αο θεοκρατΐας έφερεν άναποφευ- τας όργανικώς καί τάς δΐΞΐύ- κτως είς 18πόγνωσιν όλόκληοον πωσαν αύθεντικώς καί άλα§^ την θρησκεΐύουσαν Χριστιανι τως τότε, ώστε νά άποκτήσς^ κϋρος σεβαστόν κα! άκα- τον διά μέσου τών αίώνων Θετικώς δμως, έζημιώθη πί. ριοσότερον καί κατ' έντασιν κα'ι κατ' έκτασιν ή Παπική Έκ- Εύρώπην. Καί δταν ό Παποκαισαρισμός πβριήλθεν ε^ς τελείαν κατα- ή^Τωσιν καί κατέληξε μοιραίως τό μέγα καί ιστορικόν Πά- Σχίσμα τής Λύσεως (συν κλησΐα καί μάλιστα διττώς καΙ ύπαρξις δύο Παπών άλληλοανα Πολιτικώς μέν, διότι ένεπλά- τ'^ν"δμως κανονικώς τα λογ.- <η αναποφεύκτως είς πολιτικάς <Ος άλογα ποίμνιά των) τότε έπιδιώξεις (επί ένόχι») ζημία της θεολογικής της Προοδου) πλέον έξηγέρθη ή Χριστιανική συνείδησις ολοκλήρου τής Δΰ "Ος χείμαρρος διεχύχη τό τίμι¬ ον αίμα τών Χριστιανών άνά τάς όδούς καί τάς παραΛίας τοΰ Έλλησπόντου καί τοΰ Βοο- πόρου. Άλλ' ή Έλληνικη ψυχή καί όρμή δέν έπτοήθη, δέν ά- νεχαιτίσθη πρό τών τοιούτων πρωτοφανών άγριοτήτων τών τυ ράννων. Διαρκώς, καθημερινώς φωνάζουσα, κραυγάζουσα μέγα λοφώνως το, μάχου υπέρ Πίστεως καί Πατρί¬ δος, ι Συνεκράτησε τα Έλληνικά στρατόπεδα, συνεκέντρωσε τό λαμπρά παλληκάρια, τα άπό τα πέρατα τής ύψηλίου, άπανταχοϋ Μαδυτίων «Ό ΕΛ- Μέχρι πρό τινος αί άποφά- λήσποντος» έδημοσιεύθησαν' σεις τοϋ κ. Ούίλσον δέν άμφι- πολεμικά έγγραφα τοϋ Κων- σβητοϋντο καί οί ύπόλοιποι ύ- σταντινοπολΐτου άγωνιστοΰ Δέ πουργοί έπαιζον έναν συμβ.βα λή "Ιωάννου καί τοϋ Εύσταθίου στικόν ρόλον είς την χάραξιν "Ιωάννου. Ό πρώτος ηγωνίσθη τής γραμμής τοϋ έργατικοϋ μέ τόν τακτικόν στρατόν τοι, κόμματος. Κατόπιν δμως τών φιλέλληνος Γάλλου στρατηγοϋ τελευταίων μέτρων, τα όποία Καρόλου Φαβιέρου, έλαβε μέ- ηναγκάσθη νά λάβη ή κυβέρνη ρος είς πολλάς μάχας καί πό- σις, ό πρωθυπουργός κ. Ούιλ- λιορκίας καί τέλος κατετάχθη σον έπαυσε ζαφνικά νά παίζη υπό τής Έπιτροπής "Αγώνος τόν πρωτεύοντα ρόλον τοΰ πα- είς την έβδόμην τάξιν των ά· ζιωματικών. Ό δεύτεοοο ή-Ό ρελθόντος. Ή νέα άρχηγία τοΰ ργατικοϋ Κόμματος φαίνεται δ δή ί ό ζμ εοο ργ μμς φ καί αύτάς απο~τήν Βασιλευου- ήδη νά είναι ομαδική καί σαν καί κατετάχθη είς τόν "Ελ ληνικόν στρατόν κατά Ίανουά ριον τού 1825. Ηγωνίσθη είς άτομική. Τό κόμμα έπαψε νά θασίζεται είς τόν άλλοτε γε- μάτον αυτοπεποίθησιν αρχηγόν ρ γ ς πλείστας μάχας «έθυσίασεν α- τού καί άντ" αύτοϋ οί πέντε ι- πασάν την περιουσίαν τού, υ- σχυροΙ ύπουργοί: Οικονομικήν, πέρ τής άνεζαρτησίας τής Ππ- "Εξωτερικών, 'Εσωτερικών, Έρ τρίδος)), κατά την αίτησιν τής γασίας καί "Αμύνης, εχουν πε συζύγου αυτού Μαργαρίτας, κοΐ ριορίσει την δύναμιν τοΰ πρω- έτάχθη είς την 7ην τάξιν τώ>/ θυπουργοθ είς τό Ιδικόν τ,..·ν
αξιωματικών. "Απεβίωσεν (έτος επίπεδον.
ώς Μοίραρχος Α' τάζε- "Ηδη ή θέσις τοΰ πρωθυπουρ
ί βή
1846)
ως.
8ά βλάψουν την "Αγγλίαν, Εδη¬
μιούργησαν νέους διχασμοός
έντός τοϋ κόμματος. Πολλοί
βουλευταί ύποστηρίζουν ι ήν '
γνώμην δτι οί 24 «άποστάτα.»
πρέπει νά έκδιωχθοΰν άπό τό
"Εργατικόν Κόμμα, λόγω τής ά
νυπακοής των πρός την γραμ¬
μήν τοϋ κόμματος. Οί ανωτέρω
βουλευταί θεωροϋν δτι, εάν
τοιαϋτα συμπτώματα έντός "^ύ
κόμματος δέν παταχθοΰν, πο¬
λύ σύντομα αί τάσεις αύται 6α
έπεκταθοϋν καί τελικώς θά ό-
δηγήσουν είς την διάλυσιν τού
Έργατικοϋ Κόμματος.
Ή διάθεσις δμως τοΰ υπουρ
γικοϋ Συμβουλίου, είναι διαφο λύτερους "σέ
ρετική. "Ηδη ή κατάστασις εί¬
ναι άρκετά σοβαρά διά τό Ερ
γατικόν Κόμμα καί ή κυβέρνη¬
σις δέν έπιθυμεϊ νά εκδιώξη
βουλευτάς, τών οποίων την
Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ (ΆνδριανουπολΙτη)
ΤΑ ΠΟΤΑΜίΑ ΤΗΣ ΑΝΤΡΙΑΚΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΟΥΣ...
Μέ τοΰς θρύλους καί τίς πά ραδόσεις τους
Β"
υπ
Ι ι»
Γιά τόν "Εβρο λοιπόν θά μι-
λήσουμε πρώτα. Ό ποταμός οο
τος είναι ενας άπό τούς μεγα-
καί ποσό-
ττηα νεροϋ τών Βαλκανίων, άρ
χόμενος μετά τούς μεγάλους
ποταμούς τής Γιουνκοσαβ ος
Σσϋο, Δράβο καί Μοράβα ·<οί ό Γής Θράκης, την όποία χωριςει οε λι.τικπ και λ- είς τό μέλλον. "Ηδη υπάρχουν νατολ,κή. Οί πηγες τού βρίο- βουλευταί, οί όποιοι έψήφ.οαν κονται ΒΔ πλσγιες τοΰ κονται ^,ς ΒΔ πλσγιες τοΰ τα μέτρα τής κυβερνήσεως μί χκομΐου, δρους, κάντα στήν ύ- έπιφύλαξιν καί ή κυβέρνησ.ς ψηλη κορυ(ρη τοϋ Μούς . ·Λλβ Φοβείται νά προκαλέση περαι- Γ10υ εΙνα, η ύψηλοτερη κορυφή τέρω άντιδράσεις μέ την διο- τών Βαλκανίων μέ ϋψος 2924 γραφήν τών 24 «άποστατών». μέτρωνι οηλαοη κστά 6 μέτρς. ευρίσκετο είς εύνοϊκήν θέο,ν υψηλότερη απο την Π1Ο ϋψηλή πολιτικώς, είναι βέβαιον δτι οί κορυ(Ι>η τού δικοε μας Όλ*
άρνούμενοι νά φηφίσουν δή μπου Ρεει άρχ^Λ πρός τα Β
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
καί έν συνεχεία περιεπλάκη σεως. Καί πρός θεραπείαν ι-.αι
γλυκυπίκρως καί είς άτελε^- έξοδον έκ τοΰ άδιεξόδου καί
τους καί μακροχρονίους έοι-
δας τών πολιτικών άρχηγών
τής Λύσεως, έκ τών οποίων ε¬
ξήλθε τελικώς καθημαγμένη,
ταπεινωμένη καί ρακένδυτος
την 30 Σεπτεμθρίου τοϋ 1870.
Κατά την ημέραν αύτην (30
Σεπτεμθρίου 1870) ό Βίκτωρ
άπροχωρήτου, τό κϋμα τών άν-
, τιπαπικών μεταρρυθμιστών
1 (καρδινάλιοι, έπίσκοποι, άρχη-
γοί ταγμάτων, θεολόγοι κλπ )
ένεθυμήθησαν τόν φαρμακολό-
γον καί ιατρόν πατριάρχην Φώ
τιον τόν Α' καί μελετήσαντες
τόν Νομοκανόνα τοϋ Πατριάρ-
μρ ) ρ
Εμμανουήλ Β' χωρίς νά ζητή-' χου Κωνσταντινουπόλεως Φωτ ί-
οη την άδειαν άπό τόν άσυνε- ου καί άνευρόντες τό θεραπευ
πή Πάπαν Πίον τόν Θ' (την έ- τικόν τής ασθενείας τοϋ Παπ;-
γραψεν είς τα παιλαιά τού πε-' σμοϋ φάρμακον, τδν έφύλαξαν
Περί την άριστοκρατικήν συνοικίαν τής Πόλης
ΤΟ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ,,
Τού συνεργάτου μας κ. ΛΕΟΝ· ΜΙΣΑΗΛϊΔΗ
Ή κοινωνική κίν ησις τοϋ Φαναριου.
Γ'
Γιά τό Φανάρι
ι περιπαθή
ή πραγματικ-ή Ι τού.
διλα) εΐσηγήοει τοϋ περινου·
οτάτου Ίταλοΰ πολιτικου Κα-
βούρ κα'ι τή συνεργασίρ τού
υπό τό προσκεφάλαιόν των διά
μελλοντικήν ϊσως χρήσιν τού
Ο κατά τόν Θεολογικόν Διάλο-
νενναΐου Γαριβάλδη κατέλαβε γον επί ϊσοις δροις.
άναιμάκτως την Παποκαισαρ. | καί τα έπακολουθήσαντα είς
<Λν Ρώμην, την άνεκήρυξεν τάς συνελθούσας βραδύτερον αμέσως Πρωτεύουσαν τοϋ ήνα>' έν τή Δύσει τρείς μεγάλας Συ
μένου Βασιλείου τής "Ιταλίας, |νόδους πρώτον έν ΠΙζη τής "Ι
καί καταλύσας τό δήθεν θεοσυ ταλίας (1409) δεύτερον έν
οτατον κράτος τής παπικής Ρω' Κωνσταντία τής "Ιταλίας (1414
τό ένέκλεισεν είς τό ση- - 1418) καί τρίτον έν Βασιλεία
έζω
μερινόν Βατικανόν,
ρώμης πλέον.
Έκκλησιαστικώς δμως,
τής'τής .Ελβετίας (1431 - 1443) έ
δικαίωσαν πλήρως τόν άδικπ-
έζη-
θέντα Πατριάρχην Φώτιον προ
μιώθη απείρως σοβαρώτερον έζακοσίων έτών διδάσκοντα &
καί άνεπανορθώτως μάλιστα ή τοποθετοΰντα τό κ^ρος τών Οί
Παπική 'Εκκλησία, διότι άνευ κουμενικών Συνόδων υπεράνω
^ς όμοκόρμου κάί Ισοτίμου έκ τής Έκκλησιαστικής κεφαλής
κλησιαστικής συνεργάτιδος Ά-
νατολικής Έκκλησίας έβάδισε
Μονομερώς (καί άνευ ετέρου
Έκκλησιαστικοϋ σκέλους τής
τοϋ Πάπα τής Ρώμης. Καί περί
μιάς έκάστης τών τριών αυτών
Συνόδων θά άφιερώσω ίδιαιτε-
(Συνέχεια είς την 6ην σελ.)
Κατ' ανακοίνωσιν τοϋ Πανεπιστημίου Σινσιννάτι
ζωή καί κ νησίς άρχιζε την νύ¬
κτα. Διαλέζεις, συναυλιαι, πα.
ραστάσεις καί χοροί ήσαν κάιι
τό συνηθεισμένο· Την ήμέρα δ-
λος ό άρρην πληθυσμός τοϋ Φα
ναρίου, όπως καί δλης τής Πό¬
λης, έλειπε ατίς έργασίες τού.
Στά σπίτια βρισκότανε μόνον οί
νοικοκυρές καί τα παιδία, λλά
μόλις νύχτωνε, άρχιζε ή αρα.
γματική ζωή γιά τό Φανάρι.
Στην πρώτη γραμμή έρχόταν ή
μουσική. Τα σκήπτρα μεταζύ
τών μουσικών Συλλόγων τής Πό
λης, επί χαμητικής έποχής, κα-
τείχε ό Μουσικός Σύλλογος Φα.
ναρου «Όρφεύς» μέχρι τοϋ
1890, πού αφήκε πραγματική έ¬
ποχή. Ό Σύλλογος αύτάς μετε-
κάλεσε άπό την "Ιταλ'α τόν διά
σημο Ναπολιτάνο μαέστρο Ρτσι
πού ετόνισε κα1 τόν ϋμνο τοΰ
«Όρφέως» καί έγραψε ό Ρσγ.
καβής. Πρώτος τενόρος τοΰ '"Ο
φέως» ήταν ό "Απόστολος Ε.
Μισαηλίδης, μέ την γλυκε,ά
ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΕΝ ΚΕΑ
Άνήκει είς την Όρειχαλκίνην Περίοδον
τοϋ Πανεπιστημίου Σιν
°ΐννάτι (Όχάίο - ΗΠΑ) μάς ά
πεοτάλη ή κατωτέρω δημοσ.ευ
°Μένη έν μεταφράσει ανακοί¬
νωσις, άφορώσα είς την τελευ¬
ταίαν αποκαλύψιν κατά τάς διε
νεργηθείοας είς την Νήσον Κε
αν άρχαιολογικάς ανασκαφάς
υπό συνεργείου τοϋ ανωτέρω
πανεπιστημ1ου, ενός παναρ-
χα1ου Ναού άναγομένου είς τα
Μέοα τής Όρειχαλκίνης περιο-
δου.
Άρχαιολόγοι τοϋ άμερικσ-
νικοΰ
πανεπ)μ!ου τοϋ Σινσ'ν-
νατι έπεβεβαίωσαν ότι ναός
τ"ζ Μέσης Όρειχαλκίνης Περ'ό
δου (περίπου 1700 π.Χ.) που
σέ φώς στήν νήοο <έα, τοϋ Αίγαίου Πελάγους, άνήκει όντως στήν έποχή αυτή. Ή ά- πιβεβαίωσις απαιτούσε ένα μ>·
κρό τεχνικόν δθλο, δεδομένου
ότι, όπως εϊπε ό
τής άρχαιολογικής
διευθυντής
άποστολής
καί προιστάμενος τοϋ Τμήμα-
τος Κλασσικών Σπουδών τοϋ
Πανεπιστημίου, καθηγη τής
Τζών Λ. Κάσκυ, οί άρχαιολό-
γοι έπρεπε νά σκάψουν άρ<ε- τά κάτω άπό τό σημερινό έπί- πεδο τής θαλάσσης — πού εί¬ ναι πιό ψηλό παρ' δ,τι κατά τούς άρχαίους χρόνους. "Οπως είπε ό κ. Κάσκυ, τα ι χαμηλότερα τμήματα τών το - χωμάτων τοϋ ναού βρέθηκαν (Συνέχεια είς την 2αν σελ.) νιακαί συζητήσεις έχουν λάθε; χώραν μέ θέμα την ανεύρεσιν ενός νέου άρχηγοϋ διά τό Έρ γατικόν Κόμμα. Παρ' δλα ^μως αύτά ή πρωθυπουργία τοϋ κ. Ούίλσον δέν φαίνεται νά ευρί¬ σκεται είς σοβαρόν κίνδυνον, λόγω τής άδυναμίας εύρέσεως ενός καλυτέρου άρχηγοϋ. "Αν καί ό κ. ΟύΤλσον δέν ευρίσκει ίκανοποιητικήν την επιμονήν τών ύπουργών τού διά ομαδι¬ κάς άποφάσεις, είναι φανερόν καί ευστροφη φωνή οτι πρός τό παρών δέν θεωρεί τάς τάσεις τών ύπουργών τοο Άλησμόνητες πραγματικά έ. επικινδύνως άπειλητικάς. μειναν οί συναυλίες τού «Όρ- Λόγω τής ύφΐσταμένης οίκο- φέως». "Οπως έπισης άργότερα νομικής κρίσεως οί ύπουργοί έ οί συναυλες τής «Μαντολινά. χούν μίαν τάσιν υπερβολικόν τας Φαναρίου», μέ μαέστρο συντηρητισμοϋ, διότι γνωρίζουν τόν Άθηναίο Πλακιώτη Στέφα. ότι μία σοβαρά έσωτερική κρΐ- μπου Ρεει άρχ^Λ πρός τα Β την κυβέρνησιν βουλευταί θα Α μεχρις οτου 6γη από την Β έκδιώκοντο άπό τό κόμμα αύ- Α έζοδο ^ς κλειοώρειας Γ-.ύ- τοσγμεί άλλά είς την παροί γοϋ έχει γίνει άμφισβητήσιμ^ς είναι γνωστόν δτι παρασχη Ι τοστιγμεΐ, άλλά είς την παροί- Ν,να'στοέφει πρόςΤάΑ^καΙ Ν νο Στάγμαλη. σις έντός τού κόμματος εΤναι Την χειμωνιάτικη έποχή ή δυνατόν νά προκαλέση την κίνησις ή θεατρική ήταν άρ<ε πτώσιν τής κυβερνήσεως. Φυ- τά ζωηρή. "Ο δμιλος τών £ρα- Οικά είς την παρούσαν κατά- σιτεχνών ήθοποιών άνέβαζε στάσιν πού ευρίσκεται ή έργα- στή Σκηνή έργα διασήμων Τική κυβέρνησις δέν εχει πα- δραματ,κών συγγραφέων ζ*. ρά ελαχίστας πιθανότητας διά νων καί ήμετέρων στό θέατρο μ|αν νέαν έκλογικήν νίκην, τής Λέσχης Μνημοσύνης. Δΐη. Δυστυχώς ή άστάθεια τής η- γοϋνται, μάλιστα, καί ένα ξε. γεσίας δέν είναι τό μόνον καρδιστικό έπεισόδιο σέ υιά πρόβλημα, τό οποίον άντιμετω παράσταση σ' αϋτό τό θέατρο. Κάποιος πρωτόβγαλτος έρασι τέχνης ήθοποιός, πού πρώτη φορά θρέθηκε μπρός στό κοι νό, έπαθε ένα τέτοιο κλονι. σμό, πού ταχασε κυριολεκτι¬ κώς. Ύπεδύετο τό πρόσωπο ύπηρέτη τοΰ Βασιληά. Δυό λέ πίζει τό εργατικόν κάμμα. Οί 24 βουλευταί, οί άποκαλούμε- νρι ^άποστάται», οί όπρίοι ηρ¬ σαν κρίσιμον θέσιν τής κυβερ Α κα1 διαρρέε. -όν κάμπο της νήσεως ό πρωθυπουργός ε<ρι- ■Ανατολικής Ρωμυλίας περνών νέ δτι μία τοιαύτη ενεργεια θά τας μεσα η κ:οντ,;ΐ απ0 πολλες προκαλέση καταστρεπτικάς ου βουλγαρικες πόλε.ς, όπως τό νεπείας. |τατάρ ΠαζαρτζΙ,ς ή Φιλιππού- 01 24 «άποστάται» άναγνωρι- πολις το τσιρπάν, τό Χαρυαν ζουν την ύποχρέωσ'ιν των όπέ- λη κα, το -βΐλενγκραντ. τό πά ναντι τοϋ Έργατικοϋ <όμμα- ιλη0 Μουοταφα πασά, φθάνει τος καί έζηγοΰν την άρνηνν στην ·Αδριανούπολι, άπ' δπου των νά ψηφίσουν διά την κυ- -ρεφε, τελικά πρός τα ν0Τια βέρνησιν, βασιζόμενοι είς την α να χυθή δπως προαναφε. κοινοβουλευτικήν άπόφαοιν 'ραμε στό Θρακι<ο πέλαγος. ά τοϋ 1947, ή όποία άναφέρε ο νάμεσα στην Άλεζανδρούπολ. τι: «έκαστος βουλευτής ύπεοά- κα1 στην τουρκΐ)ςη σημερα Αί- νω τών υποχρεώσεων τού άπε >ν0 ϋοτερα ώπ6 διαδρομή 430
ναντι τοϋ κόμματος εχει τας
ναντι τοϋ κόμματος εχει τας
ϋποχρεώσεις τού άπέναντι τοϋ
λαοϋ καί τής πατρίδος». Οί 24
«άποστάται» εθεώρησαν ότι α¬
κριβώς αί ύποχρεώσεις αυται ό
πέναντι τοϋ λαοϋ καί τής πατμί
δος τούς ηνάγκασαν νά μή ψη
φίσουν διά την κυβέρνησιν.
Τό μέλλον τοΰ Έργατικοϋ
Κόμματος φαίνεται σκοτεινόν
έν άναμονπ όκτώ τοπικών έκλο
γών, δπου προβλέπεται συν-ρι
πτική ήττα ττις κυβερνήσεως.
Ή έργατική κυβέρνησις άνα-
μένεται νά ορίση ώς ημέραν
διά τάς έξη έκ τών άνω .· *· ω
όκτώ έκλογών την 14ην Μαρ-
τίου, πέντε ημέρας πρό τής α
νακοινώοεως τών νεων φόρων
υπό τοϋ ύπουργοϋ ΟΙκονομι-
περίπου χλμ.
Ή "Αννα Κομνηνή, περιγρά
φουσα τόν "Εβρο λέγει: "Ρεϊ
μέν γάρ ο<5τος (Έβρος) άπό τών περάτων αυτής τής Ροδό- πης καί πολλάς ποιούμενος έ- λικας καί καμπάς, παραμειβει την τε Άντριανοΰ, πολλών καί άλλων είς τ" αύτω συμθεβλη<ό των ποταμών καί περί την ΑΙ- νον ττβΛτν- ΕκοοΛου^ι ν είς την θάλασσαν». Καί ό "Ιμβριος ί- στορικός τών χρόνων τής άλώ σεως Κριτόβουλος, περιγράφων την περιοχήν τής Αϊνου λέγει διά τόν "Εβρον: «... "'Ββηος ποταμός, δς έκ τε τής "Ανω Μοισαίς καί τοϋ ΑΙμονος δρους τάς πηγάς έχων, ρεί διά τής μεσογείου Θράκης τε κα! Μακε δονίας κατά μεσημβρίαν άεί πορευόμενος, προιών δέ <α·ά μικρόν καί την Άντριανοΰ πα- ρσρρέων μέγας τε γίνεται καί νουσΐ περατός, δεχόμενος κ·3ι ετέρους ποταμούς έκβάλλον- τας είς αυτόν...». Καί στή αυ- νέχεια: Ό δοθν "Εθρος κατιών τε καί τώ Δωρίσκω γινό- μενος καί παραρρέων αύτοϋ έ- ζεισι πρό τοϋ λιμένος Αϊνου είς την ταύτη θάλασσαν τοϋ Αίγαίου...». Τό παληό τού δνομα ήταν «Ρόμβος», δπως άναφέρει ό Γε ωγράφος Πλούταρχος λόγω των έλιγμών πού έοχημάτιζε καιά τόν ροΰν τού. Τουτο παραδέ- (Συνέχεια είς την όην στλ(δα) Η ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ. (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΡΑΔΥΑΡΔ ΚΙΠΛΙΝΓΚ νήθησαν νά ψηφίσουν τα προσ κων. Ό κ. Ούιλσον ύπολογίζει φατα μέτρα τής κυβερνήσεως, δι" αύτοΰ τού τρόπου νά άπο- μέ την δικαιολογίαν ότι τα μέ- φύγη, δσο τό δυνατόν, την πε- τρα αύτά δχι μόνο / είναι άντί-' ραιτέρω αντίδρασιν τών έκλο- θετα μέ τα δσαύπεσχέθη ή κυ ι γέων, ή δποια εχει ήδη άΓοδει βέρνησις, άλλά επιπροσθέτως χθή πολύ δυσμενης. ΥΜΝΟΣΤΗΣΑΠΟΧΩΡΗΣΕΩΣ (ΡΕΣΕΣΙΟΝΑΛ) Μεταφράση άπό τ" Άγγλικά, Γρηγορίου Καζάζη Σύ τών Πατέρων μας Θεέ, γνώριμε άπ' τα παλιά τα χρό- (νια, "Ό Κύριε, τής πολεμικής γραιμμής μας γιά αίώνια, Πού κάτω άπ' τό χέρι Σου τό τρομερό κρατάμε Τα πεΰκα καί τίς χουρμαδιές, γιά νά τα κυβερνάμε, Κύριε των Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη άς ζοϋμε, Μήπως καί ζεχαστούμε, μήπως καί ξεχαστουμε..·. Ή όχλαγωγία καί οί κραυγές κοπάζουν καί πεθαίνουν, ΚΓ οί θασιλιάδες κι' οίΆρχηγοί οτίς θέσεις των πηγαι- (νούν. Κι,' δμως άκόμα σώζεται ή άρχαία Σου θυσία, ΚαΙ ή καρδιά Σου ή ταπεινή, γεμάτη αύτοθυσία. Κύριε τών Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη ώς ζοϋμε, Μππως καί ζεχαστοθμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Τούς κάλεσαν τούς στόλους μας καί μακρυά χαθήκαν, Σέ βράχους καί σέ άμμουδιές τώρα οί ψωτιές σβυστήκαν. Νά την ή πολυτέλεια ή χθεσινή μας δλη, ΕΤν ενα μέ τής Νινευή καί τών Τυρών την πόλη. Κριτή, Έσύ, δλων των "Εθνών, σπλαχνίσου μας δσο ζοϋμε Μήπως καί ζεχαστοϋμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Τή δύναμή μας θλέποντας, άν τύχη καί μεθύσουμε, Γλώσσες τραχιές καί άφοβες τότες άν ζαπολύσοομε, ΧωρΙς πιά φόβο πρός Έσέ, μέ λόγια πού λέν οί άπιοτοι, "Η έκεϊνοι πού δέν ζέρουνε τό Νόμο, κι" εΤν' άφώτιστοι, Κύριε των Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη άς ζοϋμε, Μήπως καί ξεχαστοϋμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Γιά την είδωλολάτρισστ καρδιά, πού έχει έμπιστοσύνη Σέ σίδερο καί σέ φωτία, πού τα κανόνι χύνει, Γιά τό χαμένο ήρωϊσμό, πού χτίζει πά στήν άμμο. Γιά τό Φρουρό, πού δέν καλεϊ Έσέ νά φρουρής δώ χάμω, Γιά τ" άφρονα καυχήματα καί τα τρελλά τα λόγια, Δώσε τό ελεός Σου, Κύριε στό Λαό Σου! Λίν ίι.-τάρχει ήμιριβολϊα, πιός θε όργπνιημΐς καί κάθρ αΐομο έ νά σταματιχ σέ κάποιο ό ρόπημο τής σταήιο^ρομίης τοιι. νά γΐ'ιιι'ϊη τή α*ίψτ άνιιδρομιχό διά νά έπισημάνη τίς ί.τιτπ'ϊεις κοι τίς πιιρ<ιλείι|ιεις τοιι κ«ί. ένι σχΐ'μέν^ μέ την πκϊρα χ«ί τόν ιίνονριομένο ε'νίΐοΐ'σιπσμό, νά βα Λίοΐ} πταΟρρΐήτί-ηα πρός τόν χΰριο σκο.ιό τοΐ'. ΙΊιινΐό είναι ήέ νη ή «"Κνίοσιο ^|ΐυρ,·<>ί(ον
ρορτασε πανηγιοικά την πι
νΐ| Διιτέρα σΐήν Άς)/ηιολογιχΐ|
'Ιΐτηιρρία τα τρκιν ταχρονα
την ϊίΐρυσή τη;.
Άπό τα ιΐπιιλογ στικά πτοι/εϊα
που δοϋηκαν ηηο τούς ήμιλ)|τές
ηληρθ((ΌρήΟηκε· τό εκλεκτον ά
«ροοτήοιο το π.Γις τα προΐΓΠ ίι-
στακτινίΐ, κατ' ανάγκην, βι'μιατα
τής « Ε ο'ΐσειιις ^ιιυρνιικιιν» Λια
δέχτηκρ προοδευτικά πΓοτΙρρίίΐΓε·
ρη καί πιό προγθ'ΐμμαππμίνη ;ΐο
ΡΑΔΥΑΡΔ ΚΙΠΛΙΝΓΚ
ρεία, μέ άξιόλογα έπιτρύγματα,
ώς είνοι ή αποκτήση [διόκτητης
Στέγης, ή συστηματιχή Γκδοαη
τόιν «Μικρησιατιχών Χρονικόν»,
ή μηνιαία ρκδοση τής «Μικραοια·
τικής Ήχοθς» ή Μικρασιατική
βιβλκιϋήκη, τα βραβρϊα καί ϊπα-
ίΐλπ, ί) (Ίργκνιοση τοθ κτοιις τοΰ
Ελληνισμόν τής Άνατολήο. ή
"Ενίίι οί) ΜικρησιατικοΓ' Βφλίου
κ.τ.λ. Καί (ΐϋτή ή κοπκιοτική,
(«Λλ' έπίμονη πρός τα δνω έϊρλι-
ϊη τής ·Ε.ϋ.», άνάλογη πρόε ρ
κρίνη των λοιπήν άδρλφών Σ(0·
μιιτείων (Μικρασιατικήν, Ποντια-
κήν, θρακικών) ρίναι γνο'ΐριομα
τήε πνριιματικής ιόριμότητος καί
άκαμάτον δημιουργικοοητος τού
πηοσΓρΐ'γικοΰ έν γένρι στοιχείου
κηί τρανή άπόδειίη τής άκατάλιι-
της συνέχριας τής ρ«τσ«ς πού δή
μιούργησρ τόν Μικρααιατικό Έλ-
ληνο/ρισΐιη νικό ΙΙολιτισμό.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ : Άγγλος πεζιγράφος καί ποιπτής.
Γεννήθηκε τό 1865 στή Βομβάη των Ίνδιών άπό πατέρα
άρχαιολόγο άρχιτέκτονα καί οπούδασε στήν "Αγγλία. Τό
1882 επέστρεψε στίς Ίνδίες, έργάσθηκε ώς ύποδιευθυν-
τής τής «Πολιτικής καί Στρατιωτικής Εφημερίδος» τής
Λαχώρης, ταζίδεψε έπειτα στήν ΚΙνα, "Ιαπωνΐα καί 'Αμε-
ρική. Κατά την διαμονή τού στίς 'Ινδίες εδημοσίευον τό
σατυρικό ποΐημα «Έπαρχιακά Τραγούδια» 1886 τα πεζά:
«Άπλές ίστορίες άπό τούς λόφους 1887 καί πολλά άλλα.
Τς 1892 έγκαταστάθηκε στόΒέρμοντ τής "Αμερικής, εζη-
σε μερικά χρόνια έκεί καί γύρισε στήν Αγγλία. Τότε
δημοσίευσε τό μεγάλο διήγημα «Τό Φώς πού έσβυσε;)
1891 καί σέ λίγο τα δημοφιλή διηγήματα «ΟΙ άναποδιές
τής ζωής» 1891 καί «ΤΙολλαπλά έπινοήματα» 1893 καί τα
ποίημα «Τραγούδια τοϋ στρατώνα» 1892. Άκολουθήσανε
«Τό βιβλΐο τής λόχμης» 1894 «Τό δεύτερο βιβλΐο τής λόχ
μης» 1895. «ΟΙ έφτά θάλασσες» ποίημα 1896. «Ή έργαοία
τής ημέρας» 1898. «Τα πέντε Εθνη» 1903.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
^Ηράκλειον Κρήτης 2,
Ι
ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΛΙ,Κ
{Ιβΐα Γ!·,"·** ΡβΓΐοιΙΙφΐο
ΙΊ ΠΊΟΙΠΟΝΛΠ
υΔΙΙΌΥ ΤΪΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 1968 Γιμή φύλλου δρχ. 1.50
ΖΗΜΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΡΗΞΕΩΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ1
Τού συνεργάτου μας κ. Ι. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
Ή ρήξις Νικολάου τού Α', άρ Άνατολής) πρός άντιμετώπ-
·Έτος 41ον άρ. φύλ. 1932
Διευθυντής-Ίδιοκφης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφβΐα : Όοός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλ. 229.708
Άπό την Ελληνικήν Επανάστασιν τοΰ 1821
ΠΕΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΩΝΣΤ. ΜΑΓΚΑΤΖΗΣ
(Έκ Κωνσταντινουπόλεως)
Τού συνεργάτου μας κ. Ν. ΠΑΠΑΔιΟΠΟΥΛΟΥ, Πρωθιερέως
Ό κΐτρινος κίνδυνος
ΣΜΥΡΝΑ'ΓΚΑ ΓΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΒΙΕΤΝΑΜ - ΚΟΡΕ Α
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
χηγοΰ πολιτικου καί έκκλησια-
οτικοϋ τής Παλαιάς Ρώμης καί
ψωτΐου τοΰ Α', Πατριάρχου τής
Νέας Ρώμης καΐ Πρωτευούσης
τοϋ Βυζαντινοί κράτους, ιρέ-
χρονολογικώς νά έντοπι-
μεταζύ των έτών 857 <οί 867. Διότι ό μέν Φώτιος έτερ- σιν των άνακυητουσών εκάστο¬ τε θεολογικών ζητημάτων Καί „ ~° πατριωτικόν κήρυγμα *οϋ ηναγκάσθη μοιραίως νά έπωμ,- αλ" ΠατΡών Γερμανοϋ έκ τής σθή καθήκοντα καί ευθύνας 'Αγιας ΛαύΡαζ των Καλαβρύ¬ των άρχαίων Οικουμενικού Συ- ™ν· εθεσε τούζ Πανέλληνας επ| ποδό<; εξ ύπηρέτησεν την Πατρίδα μέ γενναιότητα καί ζήλον...» Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου των άρχαίων Οικουμενικού Συ ς νόδων τής ήνωμένης καΐ άδΐα, επ| ποδό<; εξεγέρσεως. Έπί- στευοαν <αί είδο ό ή ΐ ρέτου άρχαΐας καί Αποστόλη στευοαν είδον ότι ή αΐω- κης Έκκλησίας. "Εντεύθεν και νοποθητος ήμέρα τής "Ανάστα μάτισε την πρώτην Πατριαρχε* ευρέθη είς την άδήριτον άνάγ σεως κα! τπς Ελευθερίας, έ- αν τού τό 867, ό δέ Νικόλαος κην νά καταργήση τόν δημο- *Θαοεν· εφάνη. Καί έν μιά φω ώ Α' έτερμάτισε τόν βίον ιήν [κρατικόν έπισκοπικόν Συνοδι- Ι3ην Νοεμβριού τοϋ αύτοϋ έ-' σμόν καί νά τόν άντικαταστή- τους 867. |ση μάλιστα έπαναστατικώς. Δι- Λ 'Αλλ" ή έκρηκτική αύτη ρή- όϊ· τόν άντικατέστησεν άντευ ^μένοντες, ζις μεταξύ τών δύο έκκλησια- αγγελικώς, προαγαγοϋσα ·<ύ ^ και εκεϊ παιδιά τής πολυ- οτικών άρχηγών τής Άνατολής ανθρωπίνω δικαίω καί έξελισσο °^°ομένης 'Ελλίιδο<:' άντερώ καί τής Λύσεως τάς μέν όοο ] μενον Πρωτείον τοϋ Πάπα Ρώ· αυτοκεφάλους άλλ' ηνωμένας μης είς θείω δικαίω κεκτημέ- οί πάντες, οί έν τή πατρώα γή, ή οί άνά τάς φιλοξένους πόλεις, χώρας καί ΉπεΙρους τα σκορπισμένα νησαν, Ι "Ελευθερία ή θάνατος έκκλησίας δ.έσπασε καί ανε- νόν Πρωτεϊον, Γραφικόν δήθεν *, 6τεθησαν έν συναγερμώ, θώ έζί ύ δ' αί εύαγγελικώς βάσιμον ~π1 ποδο<:: πολέμου καί μάχης. Άλλά τό ταχυδακτυλουργ· - Καί ° αντ1λαλ°ς τοΰ πατριωτι- ό ^ κηΡυΥΜατος καί πολεμικοϋ πανορθώτως έζημίωσε, τούς δέ ' καί εύαγγελικώς βάσιμον. " ^ όΐ05^,^6^00 _κα1 ^άχπζ· αρχηγούς της έζέθεσεν εις ποικίλας κρίσεις, θασισθείοας επί ύποκειμενικών κριτηρίων ή κόν αύτό άπόσταγμα των τεο- σάρων χωρίων τοϋ "Ελληνικόν ^ κηΡυΥΜατος καί πολεμικοϋ σαλπ'σματος, διά των αΐματο- επί ύποκειμενικών κριτηρίων ή σάρων χωρίων τοϋ Ελληνικόν έπί έσφαλμένης καί άβαθο,.'ς έ κειμένου τής Καινής Διαθήκης ποτισΜενων πεδιάδων, των πυ- ζετάσεως των ιστορικήν γεγο- έσχεν άντΐθετα άποτελέσματο κν°κατωκημενων χαραδρων, νότων. Συνεπώς, έπιβάλλεται δυοτυχώς διά την κατασκευάο ™ν βουν°σειρων καί των <ορυ ασχοληθώμεν είς τό παρόν -ριαν Παπικήν .Εκκλησίαν διά Φ"ν· των 6Ρεων. των ένδιαιτη ματων των ^εψτων κί ά νά δρθρον μέ τάς ζημίας τών Έκ- τούς κατωτέρω ίστορικούς λό- κλησιών έκ τής ρήζεως, είς δέ γους: τό επόμενον μέ τάς αίτίας ι-.αί Πρώτον. Διότι καί τό Σχίσμα αφορμάς τής ρήζεως διά νά ά- επηκολούθησε ταχέως καί αί νεύρωμεν τών εύθυνών την ά- μετά τό Σχίσμα δέκα τόν αριθ λΐΊθειαν, ήτις έν τώ 6άθε.ι ψρε μόν απόπειραι πρός έπανένω- ατος κείται, κατά τό αρχαίον σιν μετά τής "Ορθοδόξου Άνα ελληνικόν λόγιον. Καί αί δύο Έκκλησίαι ώθησαν άρνητικώς. Διότι ζις τών άρχηγών διέσπασε την άρμονικήν συνεργασίαν κα μάτων τών τολών, διά καί άρΐΔα- τών θαλασσίων αύ τών κυμάτων τν πελάγων τής Προποντίδος, έφθασε καί μέχρι τής πόλεως τής Κων) λεως. υπό Άπ' Ανατολή καΐ Λύση καί Νότον καί Βοριά, τρέχουντα είς την φωνήν τής ά "Οταν διαβάζω είς τάς εφη¬ μερίδας τάς διαφόρους είρηνι- στικάς προκηρύζεις κομμουνι- των χαΓΓΪι λ α £ι» προπαγανδιστικών αυτών προ- ίίΪΕ™ ·""« Ελληνικόν κηρυζεων από διαφόρους αν,. ™ χΤ α^Ρ Τ,ν °τρατιί°· δέους άφελεϊς συνοδο,πόρους ύπη^ μ°- ζ 0λωΜ Τ Λ απλώς άσυνειδήτους πληρω- Γίςλ^ύΧωςν.Τώ°νίΤσΡων, ■*** «""V**- ^<* δέ τοϋ των Πόντου, τής Παλαιστίνης ς καί ΑΙγύπτου, τής Μ. Άσίας κσί ""Γ1ί* τάς διαφόρους έκδηλώσεις κο. νοβουλευτικών άνδρών των Ή- νωμένων Πολιτειών τής Άμερι κης «υπέρ τής καταπαυσεως ρ ω μ ι κ ο υ ροΰ Αγώνος, τούς Ύψηλάντας. Καί ή μελανειμονοΰσα τού Κ.ων ιζόμενος πολέμου ιρρί- τό τί θά κην συνέβαινεν εάν πάντα τ" άνω- Λαούς τοΰ Δυτικοϋ κόσμου καί δέν έτρομοκρατήθη, άπό τόν άπαγχονισμόν τού Πατριάρχου, καί τάς σφαγάς τών πατριωτών τοϋ Φαναρίου. "Εατειλε πλεί- στους είς τα Έλληνικά Στρατό πεδα, καί πολλοί έλαβον, κατά την γιγαντομαχίαν τών ολίγων κατά τών όρδών τών αΐμοδι- ψών, τό γλυκύ βόλι τοϋ άθα- νάτου θανάτου. Έλαχίστους ΰ- μως ημείς σήμερον γνωρίζο¬ μεν, άπό τό πυκνόν νέφος έ- κείνο τών νεομαρτύρων. "Ας ομολογήσωμεν την αδιαφορίαν μας, την άμέλειάν μου, είς τό κατά συνέπειαν ή "Απω Άνστο ΑΙΓΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Τ2ΑΚΙΤΖ0Α0ΓΙΑ ΤοΟ χ. ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΒ "Οπως εΐδαμε στό προηγού-, Παραθέτομε ευθύς άμέοως μενο φύλλο, ό γνωστάς Σμυρ-'τό σχετικό σατιρογράφημα τού ναίος Ιατρός κΓ άργότερα καθπ μουνιοτικην κιτρΐνην άλλά <αι λευκήν λαίλαπα. άδαής είς Ιστορίαν καΐ ά- Βέρας, δταν μετά τίς σπουδές τού στό Παρίσι γύρισε οτΊ, Σμύρνη, άσχολήθηκε καί μέ τή σατιρική ποίηση· Δημοσίευε τα άνθρωπος πού θά επίστευεν ό¬ τι ή αποχώρησις τών Άμερικα- νών καί τών συμπολεμιστίν >ο' έφημερίδες έιιμετρα εύθυ-
μογραφήματος μέ τό ψευδώνυ-
μο
φίς
δών, άπό τό Βιετνάμ θά εσή¬
μαινε καί την πραγματικήν εί-
ρήνευσιν τής "Απω Άνατολής,
έν συνεχεία δέ ταύτης μίαν
παγκόσμιον εΐρήνευσιν!
Πρόκειται δμως, έν τοιαύτη
περιπτώσει, περί τρομακτικής
"Ενα άπ" αύτά, γραμμένο οτα
1909, άφορά τό διαβόητο λπ-
σταρχο τής ,Ανατολής Τσακ·-
ζες τού! ΟΙ σμυρναικές
μερίδες καθημερινά άφΐέρωναν
Βέρα γιά τόν περίψημο «έφέ«
τής Άνατολής καί τό άφιερώ-
νομε σ' δσους άσχολοϋνται μέ
την «Τσακιτζολογία»:
Πηγά κι' έγώ είς τό θουνό
καί 'κεί' πού κυνηγοΰσα
κάποιον τθαλαπετεινό,
σταμάτησα καί δέν μιλοϋσα.
Γιατί πρόβαλε μπροστά μου
κι έρριζε ματια κρυφή
μιά παράζενη μορφή,
ποθκοφε τα ήπατα μου!
—Τί γυρεύεις έδωνά.
μέ ρωτδ, σά νά προστάττη,
μπάς κι έπήγες στά βουνά
ατήλες όλόκληρες γιά τα κα- καί τραβάς τό μονοπάτι;
£> _ , _ τορθώματά τού καί δημοσίευαν ι Τ" άπαντώ: —Θεός φυλάζοι,
πλάνης ολοκλήρου τού δυτ,κοο πικροχολα Κ1· ε|ρωνικα οχόλ:α ζα{ρω τ, νά π6 Κ1 έγώ;
(Συνέχεια είς την 6ην σελ.) ν,ά την ώνικανότητα τών Γοορ'
«ιι·ιιιιι·ιι·ιιιιιειι·Μΐιΐιιι·ιι·ιιιιι·ιι·ιηιι·ιιιιι·Μειι·ιι·ιι«ιι·ιιειιειιειι·ιι·ιι·,ι·ιι·ιι·ιιειι·ιι·ιιιιι·ιι·ιηΐΜι«ι·ΐΒ.
Μετά τάς άποτυχίας τής Κυβερνήσεως
γιά την άνικανότητα τών τοορ' Μικροπούλια κυνηγώ,
κικών Άρχών νά τόν συλλα- [ φωτία, κύρη, νά μέ κάψη!
θουν. Διερωτόνταν πώς μία ί-
τολής εναυάγησαν πάντοτε έξ μ!°ς οΡακο^ Γραικων, μία ίσχυ;νά συναθροίσωμεν καί μάθωμεν ...
έζημι- ύπαιτιότητός της ώς θά άποσια ρ Αυτοκρατορία, ή όποία προς|ΤΟϋς ήρωκούς αγώνας καί τάς Κατόπιν των τελευταΐων άποτυ
ή ρη- φηνίσω έν καιρώ" βραδύτερον. Ματαίωσιν τοΰ άκρωτηριασμοϋ άπειραρΐθμους θυσίας των όν- χιων τής πολιτικής το0 'Εργατ:-
ΑΗΑΤΑΡΑΧΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ
ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ
Τοΰ άνταποκ,ριτου μας κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Φεβρουάριος.-
σχυρότατη Όθωμανική αύτο<ρα τορία, πού ο" εδαφική έκταση έρχόταν πέμπτη χώρα τής ύφη λίου, δέν ήταν σέ θέση νά ε- ζοντώση ενα ληστή! Σημειώνομε πώς ή Τουρκία, την έποχή εκείνη, εΐχε έκταοη —Κοΐταζε, γιά νά σέ δώ; ήκουσε την προσταγή μου, λόγια δέν περνοϋν έδώ τράβα μπρός κι έλα μαζί μου. "Ετσι, δίχως πολύ κόπο, γνώρισα τόν Τσακιτζή καί βρεθήκαμε μαζί μέ τόν παραπάνω τρόπο. 6.353.279 τετρ. χιλ., δηλαδή ή 'Παίρνει "κείνος τα βουνά. ταν δώδεκα φορές μεγαλύτερη δπου αύτάς κι έγώ μαζύ τού, τής Γαλλίας καί έκατό περίπου! δλα τάχαμε κοινά, τής Ελλάδος! Ι (Συνέχεια είς την 6ην οβλ.) Δεότερον. Δ.ότ. έξ άντιδρά- ""ν "^ συνέχισιν σεως πρός τό έπαναστατ,κόν ^οήτ°υ δουλείας_κα1 θεο" τως λεοντοκάρδων τής Κων) - πόλεως άγωνιστών τοϋ 21. κου Κόμματος τό κϋρος τοΟ πρωθυπουργόν κ. ΟύΤλσον καρποφόρον σύμπραξιν των καί άντευαγγελικόν αύτό Παπ δύο αυτών 'Εκκλησιών, αί ^ηοϊ κόν κ,ατασκεύασμα ήρχισεν ί αι επί όκτώ αιώνος τρεφόμενα έκ τής αυτής θεοφυτεύτου ρι· ζης είχον έκχριστιανίσει την ηική μεταρρυθμιστική κίνησ:ς λήν τής εξεγέρσεως, ήρχισεν, Είς τό φύλλον τού Δεκεμβρί τεθή υπό συζήτησιν, δχι μόνον έπανέλαθε, τάς άνηκούστους ου τοΰ έτους 1959 καί τό το_> άπό τό κοινόν, άλλά καί άπό
δοθεν καί λίαν ενωρίς νά <=·κ· πυΡπολήσεις, συλλήψεις, φυλα- Μαίου - Ίουνίου τοϋ 1960, τοϋ πολλά στελέχη τής ιδίας κ_ι- δηλοϋται μία ύπόκωφος άντιπα- κί.σεις" σ»°νάς, άπαγχονισμούς δημοσιογραφικοϋ δελτίου τών θερνήσεως. των ραγιάδων, λαικών καί κλη- είδωλολατρικήν πολιτικήν έζου Ρωμαιοκαθολικών θεολόγων καί ρικων· Ε'ί στρατόπεδόν σφαγέ- οΐαν (βασιλείς, αύτοκράτορας, διανοουμένων. Καί δσο περισ ων Μετεβλήθη ή πόλις των Πά ιΊγεμονας) καΐ έν συνεχείρ τα σοτερον κατέπιπτεν ή γνωστή λ°ολ°Υων· Εοφάγησαν όμαδ,- βάρβαρα έθνη τής γνωστής το θεωρία τής Θεοκρατίας ,-οο· τε είδωλολατρικής Οίκουμένης. Ίλδεβράνδου, τόσον άγριώτε- 'Αλλά καί άπδ καθαρώς ^εο- ρον ώγκούτο καί έμυκάτο μάλ, λογικάς απόψεως, αμφότεραι αί στα τό άντιπαπικόν κϋμα τών Χριστιανικαί αυται έκκλησίαι ά- μεταρρυθμιστών τής Παπικής ζημιώθησαν διότι ηνωμεναι ι:ΐ- Έκκλησίας των. Μετά την έθδο κώς, κατ' οίκον, καθ" οδόν, έν ταίς φυλακαίς, τοίς ίεροίς Να- οίς καί αλλαχού, ώς άμνοΐ πα- σχάλιοι, κατά τάς άγίας ημέ¬ ρας τοϋ "Απριλίου (1821) Κλη- ρικοί παντός βαθμοϋ καί λαι- ν,ι τ^ΙΗν/νΐ Ι"-"-» V 1/»νΐ 1 Ι Ι νΐΜμ_ ¥ΜΙ ·* Ι *—■-· γ%/μ ινν^ ΐΜν. ιιι,ιυ |ΐιν Ι^ν/νν . , ^ ( ι Α. Κ χονπερ.φρουρήσει καί κατοχυ- μηκονταετή ομως Βαβυλώνειον .κ°' πά,σης ήλι<Ιας κα' τά5ε.)ς· ρώοει μάλιστα τάς θεμελιώδεις έζορίαν το<5· Πάπα είς Άθηνι- άρχας τής έξ άποκαλύψεως ά- ών τήςνΓαλλίας (1309-1377) η λπθείας εναντίον των ποικιλω- συνεχιζομένη κατάπτωσις τής νύμων σίρέσεων, διέπτυζαν αο θεοκρατΐας έφερεν άναποφευ- τας όργανικώς καί τάς δΐΞΐύ- κτως είς 18πόγνωσιν όλόκληοον πωσαν αύθεντικώς καί άλα§^ την θρησκεΐύουσαν Χριστιανι τως τότε, ώστε νά άποκτήσς^ κϋρος σεβαστόν κα! άκα- τον διά μέσου τών αίώνων Θετικώς δμως, έζημιώθη πί. ριοσότερον καί κατ' έντασιν κα'ι κατ' έκτασιν ή Παπική Έκ- Εύρώπην. Καί δταν ό Παποκαισαρισμός πβριήλθεν ε^ς τελείαν κατα- ή^Τωσιν καί κατέληξε μοιραίως τό μέγα καί ιστορικόν Πά- Σχίσμα τής Λύσεως (συν κλησΐα καί μάλιστα διττώς καΙ ύπαρξις δύο Παπών άλληλοανα Πολιτικώς μέν, διότι ένεπλά- τ'^ν"δμως κανονικώς τα λογ.- <η αναποφεύκτως είς πολιτικάς <Ος άλογα ποίμνιά των) τότε έπιδιώξεις (επί ένόχι») ζημία της θεολογικής της Προοδου) πλέον έξηγέρθη ή Χριστιανική συνείδησις ολοκλήρου τής Δΰ "Ος χείμαρρος διεχύχη τό τίμι¬ ον αίμα τών Χριστιανών άνά τάς όδούς καί τάς παραΛίας τοΰ Έλλησπόντου καί τοΰ Βοο- πόρου. Άλλ' ή Έλληνικη ψυχή καί όρμή δέν έπτοήθη, δέν ά- νεχαιτίσθη πρό τών τοιούτων πρωτοφανών άγριοτήτων τών τυ ράννων. Διαρκώς, καθημερινώς φωνάζουσα, κραυγάζουσα μέγα λοφώνως το, μάχου υπέρ Πίστεως καί Πατρί¬ δος, ι Συνεκράτησε τα Έλληνικά στρατόπεδα, συνεκέντρωσε τό λαμπρά παλληκάρια, τα άπό τα πέρατα τής ύψηλίου, άπανταχοϋ Μαδυτίων «Ό ΕΛ- Μέχρι πρό τινος αί άποφά- λήσποντος» έδημοσιεύθησαν' σεις τοϋ κ. Ούίλσον δέν άμφι- πολεμικά έγγραφα τοϋ Κων- σβητοϋντο καί οί ύπόλοιποι ύ- σταντινοπολΐτου άγωνιστοΰ Δέ πουργοί έπαιζον έναν συμβ.βα λή "Ιωάννου καί τοϋ Εύσταθίου στικόν ρόλον είς την χάραξιν "Ιωάννου. Ό πρώτος ηγωνίσθη τής γραμμής τοϋ έργατικοϋ μέ τόν τακτικόν στρατόν τοι, κόμματος. Κατόπιν δμως τών φιλέλληνος Γάλλου στρατηγοϋ τελευταίων μέτρων, τα όποία Καρόλου Φαβιέρου, έλαβε μέ- ηναγκάσθη νά λάβη ή κυβέρνη ρος είς πολλάς μάχας καί πό- σις, ό πρωθυπουργός κ. Ούιλ- λιορκίας καί τέλος κατετάχθη σον έπαυσε ζαφνικά νά παίζη υπό τής Έπιτροπής "Αγώνος τόν πρωτεύοντα ρόλον τοΰ πα- είς την έβδόμην τάξιν των ά· ζιωματικών. Ό δεύτεοοο ή-Ό ρελθόντος. Ή νέα άρχηγία τοΰ ργατικοϋ Κόμματος φαίνεται δ δή ί ό ζμ εοο ργ μμς φ καί αύτάς απο~τήν Βασιλευου- ήδη νά είναι ομαδική καί σαν καί κατετάχθη είς τόν "Ελ ληνικόν στρατόν κατά Ίανουά ριον τού 1825. Ηγωνίσθη είς άτομική. Τό κόμμα έπαψε νά θασίζεται είς τόν άλλοτε γε- μάτον αυτοπεποίθησιν αρχηγόν ρ γ ς πλείστας μάχας «έθυσίασεν α- τού καί άντ" αύτοϋ οί πέντε ι- πασάν την περιουσίαν τού, υ- σχυροΙ ύπουργοί: Οικονομικήν, πέρ τής άνεζαρτησίας τής Ππ- "Εξωτερικών, 'Εσωτερικών, Έρ τρίδος)), κατά την αίτησιν τής γασίας καί "Αμύνης, εχουν πε συζύγου αυτού Μαργαρίτας, κοΐ ριορίσει την δύναμιν τοΰ πρω- έτάχθη είς την 7ην τάξιν τώ>/ θυπουργοθ είς τό Ιδικόν τ,..·ν
αξιωματικών. "Απεβίωσεν (έτος επίπεδον.
ώς Μοίραρχος Α' τάζε- "Ηδη ή θέσις τοΰ πρωθυπουρ
ί βή
1846)
ως.
8ά βλάψουν την "Αγγλίαν, Εδη¬
μιούργησαν νέους διχασμοός
έντός τοϋ κόμματος. Πολλοί
βουλευταί ύποστηρίζουν ι ήν '
γνώμην δτι οί 24 «άποστάτα.»
πρέπει νά έκδιωχθοΰν άπό τό
"Εργατικόν Κόμμα, λόγω τής ά
νυπακοής των πρός την γραμ¬
μήν τοϋ κόμματος. Οί ανωτέρω
βουλευταί θεωροϋν δτι, εάν
τοιαϋτα συμπτώματα έντός "^ύ
κόμματος δέν παταχθοΰν, πο¬
λύ σύντομα αί τάσεις αύται 6α
έπεκταθοϋν καί τελικώς θά ό-
δηγήσουν είς την διάλυσιν τού
Έργατικοϋ Κόμματος.
Ή διάθεσις δμως τοΰ υπουρ
γικοϋ Συμβουλίου, είναι διαφο λύτερους "σέ
ρετική. "Ηδη ή κατάστασις εί¬
ναι άρκετά σοβαρά διά τό Ερ
γατικόν Κόμμα καί ή κυβέρνη¬
σις δέν έπιθυμεϊ νά εκδιώξη
βουλευτάς, τών οποίων την
Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ (ΆνδριανουπολΙτη)
ΤΑ ΠΟΤΑΜίΑ ΤΗΣ ΑΝΤΡΙΑΚΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΟΥΣ...
Μέ τοΰς θρύλους καί τίς πά ραδόσεις τους
Β"
υπ
Ι ι»
Γιά τόν "Εβρο λοιπόν θά μι-
λήσουμε πρώτα. Ό ποταμός οο
τος είναι ενας άπό τούς μεγα-
καί ποσό-
ττηα νεροϋ τών Βαλκανίων, άρ
χόμενος μετά τούς μεγάλους
ποταμούς τής Γιουνκοσαβ ος
Σσϋο, Δράβο καί Μοράβα ·<οί ό Γής Θράκης, την όποία χωριςει οε λι.τικπ και λ- είς τό μέλλον. "Ηδη υπάρχουν νατολ,κή. Οί πηγες τού βρίο- βουλευταί, οί όποιοι έψήφ.οαν κονται ΒΔ πλσγιες τοΰ κονται ^,ς ΒΔ πλσγιες τοΰ τα μέτρα τής κυβερνήσεως μί χκομΐου, δρους, κάντα στήν ύ- έπιφύλαξιν καί ή κυβέρνησ.ς ψηλη κορυ(ρη τοϋ Μούς . ·Λλβ Φοβείται νά προκαλέση περαι- Γ10υ εΙνα, η ύψηλοτερη κορυφή τέρω άντιδράσεις μέ την διο- τών Βαλκανίων μέ ϋψος 2924 γραφήν τών 24 «άποστατών». μέτρωνι οηλαοη κστά 6 μέτρς. ευρίσκετο είς εύνοϊκήν θέο,ν υψηλότερη απο την Π1Ο ϋψηλή πολιτικώς, είναι βέβαιον δτι οί κορυ(Ι>η τού δικοε μας Όλ*
άρνούμενοι νά φηφίσουν δή μπου Ρεει άρχ^Λ πρός τα Β
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
καί έν συνεχεία περιεπλάκη σεως. Καί πρός θεραπείαν ι-.αι
γλυκυπίκρως καί είς άτελε^- έξοδον έκ τοΰ άδιεξόδου καί
τους καί μακροχρονίους έοι-
δας τών πολιτικών άρχηγών
τής Λύσεως, έκ τών οποίων ε¬
ξήλθε τελικώς καθημαγμένη,
ταπεινωμένη καί ρακένδυτος
την 30 Σεπτεμθρίου τοϋ 1870.
Κατά την ημέραν αύτην (30
Σεπτεμθρίου 1870) ό Βίκτωρ
άπροχωρήτου, τό κϋμα τών άν-
, τιπαπικών μεταρρυθμιστών
1 (καρδινάλιοι, έπίσκοποι, άρχη-
γοί ταγμάτων, θεολόγοι κλπ )
ένεθυμήθησαν τόν φαρμακολό-
γον καί ιατρόν πατριάρχην Φώ
τιον τόν Α' καί μελετήσαντες
τόν Νομοκανόνα τοϋ Πατριάρ-
μρ ) ρ
Εμμανουήλ Β' χωρίς νά ζητή-' χου Κωνσταντινουπόλεως Φωτ ί-
οη την άδειαν άπό τόν άσυνε- ου καί άνευρόντες τό θεραπευ
πή Πάπαν Πίον τόν Θ' (την έ- τικόν τής ασθενείας τοϋ Παπ;-
γραψεν είς τα παιλαιά τού πε-' σμοϋ φάρμακον, τδν έφύλαξαν
Περί την άριστοκρατικήν συνοικίαν τής Πόλης
ΤΟ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ,,
Τού συνεργάτου μας κ. ΛΕΟΝ· ΜΙΣΑΗΛϊΔΗ
Ή κοινωνική κίν ησις τοϋ Φαναριου.
Γ'
Γιά τό Φανάρι
ι περιπαθή
ή πραγματικ-ή Ι τού.
διλα) εΐσηγήοει τοϋ περινου·
οτάτου Ίταλοΰ πολιτικου Κα-
βούρ κα'ι τή συνεργασίρ τού
υπό τό προσκεφάλαιόν των διά
μελλοντικήν ϊσως χρήσιν τού
Ο κατά τόν Θεολογικόν Διάλο-
νενναΐου Γαριβάλδη κατέλαβε γον επί ϊσοις δροις.
άναιμάκτως την Παποκαισαρ. | καί τα έπακολουθήσαντα είς
<Λν Ρώμην, την άνεκήρυξεν τάς συνελθούσας βραδύτερον αμέσως Πρωτεύουσαν τοϋ ήνα>' έν τή Δύσει τρείς μεγάλας Συ
μένου Βασιλείου τής "Ιταλίας, |νόδους πρώτον έν ΠΙζη τής "Ι
καί καταλύσας τό δήθεν θεοσυ ταλίας (1409) δεύτερον έν
οτατον κράτος τής παπικής Ρω' Κωνσταντία τής "Ιταλίας (1414
τό ένέκλεισεν είς τό ση- - 1418) καί τρίτον έν Βασιλεία
έζω
μερινόν Βατικανόν,
ρώμης πλέον.
Έκκλησιαστικώς δμως,
τής'τής .Ελβετίας (1431 - 1443) έ
δικαίωσαν πλήρως τόν άδικπ-
έζη-
θέντα Πατριάρχην Φώτιον προ
μιώθη απείρως σοβαρώτερον έζακοσίων έτών διδάσκοντα &
καί άνεπανορθώτως μάλιστα ή τοποθετοΰντα τό κ^ρος τών Οί
Παπική 'Εκκλησία, διότι άνευ κουμενικών Συνόδων υπεράνω
^ς όμοκόρμου κάί Ισοτίμου έκ τής Έκκλησιαστικής κεφαλής
κλησιαστικής συνεργάτιδος Ά-
νατολικής Έκκλησίας έβάδισε
Μονομερώς (καί άνευ ετέρου
Έκκλησιαστικοϋ σκέλους τής
τοϋ Πάπα τής Ρώμης. Καί περί
μιάς έκάστης τών τριών αυτών
Συνόδων θά άφιερώσω ίδιαιτε-
(Συνέχεια είς την 6ην σελ.)
Κατ' ανακοίνωσιν τοϋ Πανεπιστημίου Σινσιννάτι
ζωή καί κ νησίς άρχιζε την νύ¬
κτα. Διαλέζεις, συναυλιαι, πα.
ραστάσεις καί χοροί ήσαν κάιι
τό συνηθεισμένο· Την ήμέρα δ-
λος ό άρρην πληθυσμός τοϋ Φα
ναρίου, όπως καί δλης τής Πό¬
λης, έλειπε ατίς έργασίες τού.
Στά σπίτια βρισκότανε μόνον οί
νοικοκυρές καί τα παιδία, λλά
μόλις νύχτωνε, άρχιζε ή αρα.
γματική ζωή γιά τό Φανάρι.
Στην πρώτη γραμμή έρχόταν ή
μουσική. Τα σκήπτρα μεταζύ
τών μουσικών Συλλόγων τής Πό
λης, επί χαμητικής έποχής, κα-
τείχε ό Μουσικός Σύλλογος Φα.
ναρου «Όρφεύς» μέχρι τοϋ
1890, πού αφήκε πραγματική έ¬
ποχή. Ό Σύλλογος αύτάς μετε-
κάλεσε άπό την "Ιταλ'α τόν διά
σημο Ναπολιτάνο μαέστρο Ρτσι
πού ετόνισε κα1 τόν ϋμνο τοΰ
«Όρφέως» καί έγραψε ό Ρσγ.
καβής. Πρώτος τενόρος τοΰ '"Ο
φέως» ήταν ό "Απόστολος Ε.
Μισαηλίδης, μέ την γλυκε,ά
ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΕΝ ΚΕΑ
Άνήκει είς την Όρειχαλκίνην Περίοδον
τοϋ Πανεπιστημίου Σιν
°ΐννάτι (Όχάίο - ΗΠΑ) μάς ά
πεοτάλη ή κατωτέρω δημοσ.ευ
°Μένη έν μεταφράσει ανακοί¬
νωσις, άφορώσα είς την τελευ¬
ταίαν αποκαλύψιν κατά τάς διε
νεργηθείοας είς την Νήσον Κε
αν άρχαιολογικάς ανασκαφάς
υπό συνεργείου τοϋ ανωτέρω
πανεπιστημ1ου, ενός παναρ-
χα1ου Ναού άναγομένου είς τα
Μέοα τής Όρειχαλκίνης περιο-
δου.
Άρχαιολόγοι τοϋ άμερικσ-
νικοΰ
πανεπ)μ!ου τοϋ Σινσ'ν-
νατι έπεβεβαίωσαν ότι ναός
τ"ζ Μέσης Όρειχαλκίνης Περ'ό
δου (περίπου 1700 π.Χ.) που
σέ φώς στήν νήοο <έα, τοϋ Αίγαίου Πελάγους, άνήκει όντως στήν έποχή αυτή. Ή ά- πιβεβαίωσις απαιτούσε ένα μ>·
κρό τεχνικόν δθλο, δεδομένου
ότι, όπως εϊπε ό
τής άρχαιολογικής
διευθυντής
άποστολής
καί προιστάμενος τοϋ Τμήμα-
τος Κλασσικών Σπουδών τοϋ
Πανεπιστημίου, καθηγη τής
Τζών Λ. Κάσκυ, οί άρχαιολό-
γοι έπρεπε νά σκάψουν άρ<ε- τά κάτω άπό τό σημερινό έπί- πεδο τής θαλάσσης — πού εί¬ ναι πιό ψηλό παρ' δ,τι κατά τούς άρχαίους χρόνους. "Οπως είπε ό κ. Κάσκυ, τα ι χαμηλότερα τμήματα τών το - χωμάτων τοϋ ναού βρέθηκαν (Συνέχεια είς την 2αν σελ.) νιακαί συζητήσεις έχουν λάθε; χώραν μέ θέμα την ανεύρεσιν ενός νέου άρχηγοϋ διά τό Έρ γατικόν Κόμμα. Παρ' δλα ^μως αύτά ή πρωθυπουργία τοϋ κ. Ούίλσον δέν φαίνεται νά ευρί¬ σκεται είς σοβαρόν κίνδυνον, λόγω τής άδυναμίας εύρέσεως ενός καλυτέρου άρχηγοϋ. "Αν καί ό κ. ΟύΤλσον δέν ευρίσκει ίκανοποιητικήν την επιμονήν τών ύπουργών τού διά ομαδι¬ κάς άποφάσεις, είναι φανερόν καί ευστροφη φωνή οτι πρός τό παρών δέν θεωρεί τάς τάσεις τών ύπουργών τοο Άλησμόνητες πραγματικά έ. επικινδύνως άπειλητικάς. μειναν οί συναυλίες τού «Όρ- Λόγω τής ύφΐσταμένης οίκο- φέως». "Οπως έπισης άργότερα νομικής κρίσεως οί ύπουργοί έ οί συναυλες τής «Μαντολινά. χούν μίαν τάσιν υπερβολικόν τας Φαναρίου», μέ μαέστρο συντηρητισμοϋ, διότι γνωρίζουν τόν Άθηναίο Πλακιώτη Στέφα. ότι μία σοβαρά έσωτερική κρΐ- μπου Ρεει άρχ^Λ πρός τα Β την κυβέρνησιν βουλευταί θα Α μεχρις οτου 6γη από την Β έκδιώκοντο άπό τό κόμμα αύ- Α έζοδο ^ς κλειοώρειας Γ-.ύ- τοσγμεί άλλά είς την παροί γοϋ έχει γίνει άμφισβητήσιμ^ς είναι γνωστόν δτι παρασχη Ι τοστιγμεΐ, άλλά είς την παροί- Ν,να'στοέφει πρόςΤάΑ^καΙ Ν νο Στάγμαλη. σις έντός τού κόμματος εΤναι Την χειμωνιάτικη έποχή ή δυνατόν νά προκαλέση την κίνησις ή θεατρική ήταν άρ<ε πτώσιν τής κυβερνήσεως. Φυ- τά ζωηρή. "Ο δμιλος τών £ρα- Οικά είς την παρούσαν κατά- σιτεχνών ήθοποιών άνέβαζε στάσιν πού ευρίσκεται ή έργα- στή Σκηνή έργα διασήμων Τική κυβέρνησις δέν εχει πα- δραματ,κών συγγραφέων ζ*. ρά ελαχίστας πιθανότητας διά νων καί ήμετέρων στό θέατρο μ|αν νέαν έκλογικήν νίκην, τής Λέσχης Μνημοσύνης. Δΐη. Δυστυχώς ή άστάθεια τής η- γοϋνται, μάλιστα, καί ένα ξε. γεσίας δέν είναι τό μόνον καρδιστικό έπεισόδιο σέ υιά πρόβλημα, τό οποίον άντιμετω παράσταση σ' αϋτό τό θέατρο. Κάποιος πρωτόβγαλτος έρασι τέχνης ήθοποιός, πού πρώτη φορά θρέθηκε μπρός στό κοι νό, έπαθε ένα τέτοιο κλονι. σμό, πού ταχασε κυριολεκτι¬ κώς. Ύπεδύετο τό πρόσωπο ύπηρέτη τοΰ Βασιληά. Δυό λέ πίζει τό εργατικόν κάμμα. Οί 24 βουλευταί, οί άποκαλούμε- νρι ^άποστάται», οί όπρίοι ηρ¬ σαν κρίσιμον θέσιν τής κυβερ Α κα1 διαρρέε. -όν κάμπο της νήσεως ό πρωθυπουργός ε<ρι- ■Ανατολικής Ρωμυλίας περνών νέ δτι μία τοιαύτη ενεργεια θά τας μεσα η κ:οντ,;ΐ απ0 πολλες προκαλέση καταστρεπτικάς ου βουλγαρικες πόλε.ς, όπως τό νεπείας. |τατάρ ΠαζαρτζΙ,ς ή Φιλιππού- 01 24 «άποστάται» άναγνωρι- πολις το τσιρπάν, τό Χαρυαν ζουν την ύποχρέωσ'ιν των όπέ- λη κα, το -βΐλενγκραντ. τό πά ναντι τοϋ Έργατικοϋ <όμμα- ιλη0 Μουοταφα πασά, φθάνει τος καί έζηγοΰν την άρνηνν στην ·Αδριανούπολι, άπ' δπου των νά ψηφίσουν διά την κυ- -ρεφε, τελικά πρός τα ν0Τια βέρνησιν, βασιζόμενοι είς την α να χυθή δπως προαναφε. κοινοβουλευτικήν άπόφαοιν 'ραμε στό Θρακι<ο πέλαγος. ά τοϋ 1947, ή όποία άναφέρε ο νάμεσα στην Άλεζανδρούπολ. τι: «έκαστος βουλευτής ύπεοά- κα1 στην τουρκΐ)ςη σημερα Αί- νω τών υποχρεώσεων τού άπε >ν0 ϋοτερα ώπ6 διαδρομή 430
ναντι τοϋ κόμματος εχει τας
ναντι τοϋ κόμματος εχει τας
ϋποχρεώσεις τού άπέναντι τοϋ
λαοϋ καί τής πατρίδος». Οί 24
«άποστάται» εθεώρησαν ότι α¬
κριβώς αί ύποχρεώσεις αυται ό
πέναντι τοϋ λαοϋ καί τής πατμί
δος τούς ηνάγκασαν νά μή ψη
φίσουν διά την κυβέρνησιν.
Τό μέλλον τοΰ Έργατικοϋ
Κόμματος φαίνεται σκοτεινόν
έν άναμονπ όκτώ τοπικών έκλο
γών, δπου προβλέπεται συν-ρι
πτική ήττα ττις κυβερνήσεως.
Ή έργατική κυβέρνησις άνα-
μένεται νά ορίση ώς ημέραν
διά τάς έξη έκ τών άνω .· *· ω
όκτώ έκλογών την 14ην Μαρ-
τίου, πέντε ημέρας πρό τής α
νακοινώοεως τών νεων φόρων
υπό τοϋ ύπουργοϋ ΟΙκονομι-
περίπου χλμ.
Ή "Αννα Κομνηνή, περιγρά
φουσα τόν "Εβρο λέγει: "Ρεϊ
μέν γάρ ο<5τος (Έβρος) άπό τών περάτων αυτής τής Ροδό- πης καί πολλάς ποιούμενος έ- λικας καί καμπάς, παραμειβει την τε Άντριανοΰ, πολλών καί άλλων είς τ" αύτω συμθεβλη<ό των ποταμών καί περί την ΑΙ- νον ττβΛτν- ΕκοοΛου^ι ν είς την θάλασσαν». Καί ό "Ιμβριος ί- στορικός τών χρόνων τής άλώ σεως Κριτόβουλος, περιγράφων την περιοχήν τής Αϊνου λέγει διά τόν "Εβρον: «... "'Ββηος ποταμός, δς έκ τε τής "Ανω Μοισαίς καί τοϋ ΑΙμονος δρους τάς πηγάς έχων, ρεί διά τής μεσογείου Θράκης τε κα! Μακε δονίας κατά μεσημβρίαν άεί πορευόμενος, προιών δέ <α·ά μικρόν καί την Άντριανοΰ πα- ρσρρέων μέγας τε γίνεται καί νουσΐ περατός, δεχόμενος κ·3ι ετέρους ποταμούς έκβάλλον- τας είς αυτόν...». Καί στή αυ- νέχεια: Ό δοθν "Εθρος κατιών τε καί τώ Δωρίσκω γινό- μενος καί παραρρέων αύτοϋ έ- ζεισι πρό τοϋ λιμένος Αϊνου είς την ταύτη θάλασσαν τοϋ Αίγαίου...». Τό παληό τού δνομα ήταν «Ρόμβος», δπως άναφέρει ό Γε ωγράφος Πλούταρχος λόγω των έλιγμών πού έοχημάτιζε καιά τόν ροΰν τού. Τουτο παραδέ- (Συνέχεια είς την όην στλ(δα) Η ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ. (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΡΑΔΥΑΡΔ ΚΙΠΛΙΝΓΚ νήθησαν νά ψηφίσουν τα προσ κων. Ό κ. Ούιλσον ύπολογίζει φατα μέτρα τής κυβερνήσεως, δι" αύτοΰ τού τρόπου νά άπο- μέ την δικαιολογίαν ότι τα μέ- φύγη, δσο τό δυνατόν, την πε- τρα αύτά δχι μόνο / είναι άντί-' ραιτέρω αντίδρασιν τών έκλο- θετα μέ τα δσαύπεσχέθη ή κυ ι γέων, ή δποια εχει ήδη άΓοδει βέρνησις, άλλά επιπροσθέτως χθή πολύ δυσμενης. ΥΜΝΟΣΤΗΣΑΠΟΧΩΡΗΣΕΩΣ (ΡΕΣΕΣΙΟΝΑΛ) Μεταφράση άπό τ" Άγγλικά, Γρηγορίου Καζάζη Σύ τών Πατέρων μας Θεέ, γνώριμε άπ' τα παλιά τα χρό- (νια, "Ό Κύριε, τής πολεμικής γραιμμής μας γιά αίώνια, Πού κάτω άπ' τό χέρι Σου τό τρομερό κρατάμε Τα πεΰκα καί τίς χουρμαδιές, γιά νά τα κυβερνάμε, Κύριε των Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη άς ζοϋμε, Μήπως καί ζεχαστούμε, μήπως καί ξεχαστουμε..·. Ή όχλαγωγία καί οί κραυγές κοπάζουν καί πεθαίνουν, ΚΓ οί θασιλιάδες κι' οίΆρχηγοί οτίς θέσεις των πηγαι- (νούν. Κι,' δμως άκόμα σώζεται ή άρχαία Σου θυσία, ΚαΙ ή καρδιά Σου ή ταπεινή, γεμάτη αύτοθυσία. Κύριε τών Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη ώς ζοϋμε, Μππως καί ζεχαστοθμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Τούς κάλεσαν τούς στόλους μας καί μακρυά χαθήκαν, Σέ βράχους καί σέ άμμουδιές τώρα οί ψωτιές σβυστήκαν. Νά την ή πολυτέλεια ή χθεσινή μας δλη, ΕΤν ενα μέ τής Νινευή καί τών Τυρών την πόλη. Κριτή, Έσύ, δλων των "Εθνών, σπλαχνίσου μας δσο ζοϋμε Μήπως καί ζεχαστοϋμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Τή δύναμή μας θλέποντας, άν τύχη καί μεθύσουμε, Γλώσσες τραχιές καί άφοβες τότες άν ζαπολύσοομε, ΧωρΙς πιά φόβο πρός Έσέ, μέ λόγια πού λέν οί άπιοτοι, "Η έκεϊνοι πού δέν ζέρουνε τό Νόμο, κι" εΤν' άφώτιστοι, Κύριε των Δυνάμεων, μαζί Σου άκόμη άς ζοϋμε, Μήπως καί ξεχαστοϋμε, μήπως καί ζεχαστοϋμε! Γιά την είδωλολάτρισστ καρδιά, πού έχει έμπιστοσύνη Σέ σίδερο καί σέ φωτία, πού τα κανόνι χύνει, Γιά τό χαμένο ήρωϊσμό, πού χτίζει πά στήν άμμο. Γιά τό Φρουρό, πού δέν καλεϊ Έσέ νά φρουρής δώ χάμω, Γιά τ" άφρονα καυχήματα καί τα τρελλά τα λόγια, Δώσε τό ελεός Σου, Κύριε στό Λαό Σου! Λίν ίι.-τάρχει ήμιριβολϊα, πιός θε όργπνιημΐς καί κάθρ αΐομο έ νά σταματιχ σέ κάποιο ό ρόπημο τής σταήιο^ρομίης τοιι. νά γΐ'ιιι'ϊη τή α*ίψτ άνιιδρομιχό διά νά έπισημάνη τίς ί.τιτπ'ϊεις κοι τίς πιιρ<ιλείι|ιεις τοιι κ«ί. ένι σχΐ'μέν^ μέ την πκϊρα χ«ί τόν ιίνονριομένο ε'νίΐοΐ'σιπσμό, νά βα Λίοΐ} πταΟρρΐήτί-ηα πρός τόν χΰριο σκο.ιό τοΐ'. ΙΊιινΐό είναι ήέ νη ή «"Κνίοσιο ^|ΐυρ,·<>ί(ον
ρορτασε πανηγιοικά την πι
νΐ| Διιτέρα σΐήν Άς)/ηιολογιχΐ|
'Ιΐτηιρρία τα τρκιν ταχρονα
την ϊίΐρυσή τη;.
Άπό τα ιΐπιιλογ στικά πτοι/εϊα
που δοϋηκαν ηηο τούς ήμιλ)|τές
ηληρθ((ΌρήΟηκε· τό εκλεκτον ά
«ροοτήοιο το π.Γις τα προΐΓΠ ίι-
στακτινίΐ, κατ' ανάγκην, βι'μιατα
τής « Ε ο'ΐσειιις ^ιιυρνιικιιν» Λια
δέχτηκρ προοδευτικά πΓοτΙρρίίΐΓε·
ρη καί πιό προγθ'ΐμμαππμίνη ;ΐο
ΡΑΔΥΑΡΔ ΚΙΠΛΙΝΓΚ
ρεία, μέ άξιόλογα έπιτρύγματα,
ώς είνοι ή αποκτήση [διόκτητης
Στέγης, ή συστηματιχή Γκδοαη
τόιν «Μικρησιατιχών Χρονικόν»,
ή μηνιαία ρκδοση τής «Μικραοια·
τικής Ήχοθς» ή Μικρασιατική
βιβλκιϋήκη, τα βραβρϊα καί ϊπα-
ίΐλπ, ί) (Ίργκνιοση τοθ κτοιις τοΰ
Ελληνισμόν τής Άνατολήο. ή
"Ενίίι οί) ΜικρησιατικοΓ' Βφλίου
κ.τ.λ. Καί (ΐϋτή ή κοπκιοτική,
(«Λλ' έπίμονη πρός τα δνω έϊρλι-
ϊη τής ·Ε.ϋ.», άνάλογη πρόε ρ
κρίνη των λοιπήν άδρλφών Σ(0·
μιιτείων (Μικρασιατικήν, Ποντια-
κήν, θρακικών) ρίναι γνο'ΐριομα
τήε πνριιματικής ιόριμότητος καί
άκαμάτον δημιουργικοοητος τού
πηοσΓρΐ'γικοΰ έν γένρι στοιχείου
κηί τρανή άπόδειίη τής άκατάλιι-
της συνέχριας τής ρ«τσ«ς πού δή
μιούργησρ τόν Μικρααιατικό Έλ-
ληνο/ρισΐιη νικό ΙΙολιτισμό.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ : Άγγλος πεζιγράφος καί ποιπτής.
Γεννήθηκε τό 1865 στή Βομβάη των Ίνδιών άπό πατέρα
άρχαιολόγο άρχιτέκτονα καί οπούδασε στήν "Αγγλία. Τό
1882 επέστρεψε στίς Ίνδίες, έργάσθηκε ώς ύποδιευθυν-
τής τής «Πολιτικής καί Στρατιωτικής Εφημερίδος» τής
Λαχώρης, ταζίδεψε έπειτα στήν ΚΙνα, "Ιαπωνΐα καί 'Αμε-
ρική. Κατά την διαμονή τού στίς 'Ινδίες εδημοσίευον τό
σατυρικό ποΐημα «Έπαρχιακά Τραγούδια» 1886 τα πεζά:
«Άπλές ίστορίες άπό τούς λόφους 1887 καί πολλά άλλα.
Τς 1892 έγκαταστάθηκε στόΒέρμοντ τής "Αμερικής, εζη-
σε μερικά χρόνια έκεί καί γύρισε στήν Αγγλία. Τότε
δημοσίευσε τό μεγάλο διήγημα «Τό Φώς πού έσβυσε;)
1891 καί σέ λίγο τα δημοφιλή διηγήματα «ΟΙ άναποδιές
τής ζωής» 1891 καί «ΤΙολλαπλά έπινοήματα» 1893 καί τα
ποίημα «Τραγούδια τοϋ στρατώνα» 1892. Άκολουθήσανε
«Τό βιβλΐο τής λόχμης» 1894 «Τό δεύτερο βιβλΐο τής λόχ
μης» 1895. «ΟΙ έφτά θάλασσες» ποίημα 1896. «Ή έργαοία
τής ημέρας» 1898. «Τα πέντε Εθνη» 1903.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Είς την αίθουσαν τής «Εσπερισ Πάλας»
Η ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Σ.Μ.β. ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ
ΤΩΝ κ.κ. ΒΑΣ. ΠΕΤΡΑΚΗ ΚΑΙ ΒΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΑΔΗ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Τ6 νέον μας Ιστορι «όν άνάγνωσμα
Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΑΙΖΕ
Μια θρησκευτική οργάνωσις πανκοσμιου σημασίας διά την
ένότητα πάντων των χριστιανών, άσχέτως δονμάτων- Δρά¬
σις της Κοινότητος άννωστος είς την Έλλάδα.
Δ'
ΒΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΑΔΗΣ
Άποφοιτήσας μετ" άλλων
συμμαθητών τού τής δευτέρας
'Ελληνικοϋ Γυμνασίου, έσπού-
δαοε μαζί μέ τόν περίφημον
άλλ άτυχή ουμμαθητήν τού Ή
λίαν Πατοόγλου ή Δαμ.ανί.
δην, άποθιώσαντα έν Δαρδανε-
λιοις ώς άξιωματικός τοϋ τοορ
κικοΰ οτρατοϋ (1915) και Γόν
Ίορδάνην Δουρμούοογλου ες
τό Τουρκικόν Γυμνάοιον Σπάρ
της καί έν συνεχεΐα είς τό Φι.
λολογικόν Γυμνάσιον τοϋ Παν
επιστημιου Κων) πόλεως καί ε.
νεγράφη είς την Νομικήν Σχο
λήν τής πόλεως ταύτης 5που
έφοΐτηοε ομαλώς επί δύο έτη,
άλλ' ό έπελθών Α' Μεγάλος
Πόλεμος τόν ηνάγκασε νά φύ¬
γη διά την Σμύρνην όπου ήτο
εγκατεστημένη ή οΐκογένειά
τού. Όπως εΐχε προβλέψει ήρ
χισεν ή στράτευσις των ϋποψη
φίων έφέδρων αξιωματικών,
ούς είχεν ένταχθή είς τάς ε¬
παρχίας. Άλλ' ή τύχη τόν ηύ.
νόησε νά λάβη μέρος είς δ α-
γωνισμόν καί νά επιτύχη ηρώ.
τος μεταζύ 282 ύποψηφιων ως
Γραμματεύς τής 'Ερυθράς Ή.
μισελήνου, διατελοΰσης υπό
την Προεδριαν τού Λετάιφ, Δι
ευθυντοΰ τής Όθωμανικής
Τραπέζης τής Ιδίας πόλεως.
Μετά παρέλευσιν εξαμήνου
περίπου περιήλθεν ή Προε.
δρια είς νέον Διοικ. Συμβού¬
λιον υπό τόν Χ. Καραπιπέρην,
ούτος δέ παρέμεινε είς την
θέσιν τού μέχρι τής λήξεως
τού Πανευρ. Πολέμου. Οϋτω
μέ την έλευσιν τού Δίξον, Άρ
χηγοϋ τού άγγλικοΰ άντιτορ-
πιλλικοϋ είς Σμύρνην κατά
τόν Όκτώθριον τού 1918 παρη¬
τήθη καί μετέβη είς Κωνσταν.
τινούπολιν ίνα άποσύρη τα εγ
γραφα τής φοιτήσεώς τού είς
τό έκεΐ Πανεπιστήμιον καί με-
τεγράφη είς τό τρίτον έτος
τού Πανεπιστημίου Αθηνών ο¬
πόθεν άπεφοίτησε μετά διετ.
αν μέ βαθμόν «"Αρίστα» κα'ι
ήρχισε νά δικηγορή έν Σμύρ¬
νη μέχρι τής φρικτής τραγωδι
άς τής άποχωρήσεως τοϋ 'Ελ.
ληνικοΰ Στρατοϋ. Έν τούτω
τώ μεταξύ παρεκλήθη νά μετα¬
βή μετά τού Βασιλειου Μου-
σαίου, Ιατροΰ, είς Αθήνας, καί
υποβάλη παράκλησιν είς ι όν
Όλιγα τινά περΐ Σπάρτης Μικράς Άσία·; |
άπό τοϋ Όκτωθριου τού 1920.
μέχρι 15ης Αύγούστου 1922, έ.
δικηγόρησε έν Σμύρνη, ένώ- ]
πιον των Έλληνικών Δικαατ1-
^ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΤοΟ συνεργάτου μ άς κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου |
Δ' ι «Είς εκείνον ό οποίος έν έ-
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ λέει Θεοϋ, θέλει ά είναι ό αν
Συνεχίζονται αί έρωταπο- θρωπος μιδς μόνον άγάπης, γ
κων Άρχων (Δ.καστήρ.α ωργα. κρισεις δημοσιογράφων κπί ά. νεται δυνατόν ν6 εξασφαλίση
νωμένα δέν υπήρχον). Ούτω δελφοϋ Ρότζερ Σούτζ: άπόκρυφον παρουσ όν
έφθασε ό άπαΐσιος Αύγουστος, | _ -Οοτις λέγει κοινοβωο,ς τοΰ Χριοτο0 κονχα £.ς άνθρώ
ότε έλαβε τηλεφωνημα άπο φ ,,εγει ύποχρεώσεις. Έκ των πους ο, όποίο1 δεν ήμπορούν
λον τού εις την Άρμοοτε αν Γριών εκ παραδόσεως ύποχρε να πιστεύοουν. Καί σκέπτομαι
νά φύγη έκ Σμύρνης διότι η. ώσεων: άγνοτητος, ύπακοής εδω είς δλους τούς άνδρας
το εγγεγραμμένος είς ."όν κα1 Πτωχείας, φα,νεται 6τι διά και ολας τάς γυναίκας τού
τουρκικόν κατάλογον των πρός τους μεταρρυθμΐστάς χριστ.α- ζοςν την κλήσιν των τής άγα.
εέλ ψ 'Ε
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΑΟ
Άπό τό άριστούργημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
• "Ο Δ,ΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
ΜΙΑ ΠΑΛΗΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
_ Δκΐσκευή:· ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
ς
εκτέλεσιν υποψηφων. 'Εγνωρ.- νούς
δ δέ ή άό
η πρώτη _ η υπα0. μίας £ν μεσω τών άνθρωπνων
ς () ρ μς
ζε δτι δέν ήτο άρεστός ι^ς ζις ^ς άγαμίας - δημιουργει θλιψεων
Τ ί ό ££ ί ό
ζις ς γμς μ θψε
τους Τουρκους, οί όποιοι £πν£- Πρόβλημα. Τι συμβάσει είς τό «Άλλά πρέπει νά τό :ϊπω
όν μένεα εναντίον τού λόγω Ταιζε πρός τ0 ζητημα το0το, ε α έ ΟΤ1 εκείνος ο Γ.
τού γεγονότος δτι είχεν απο. | _ Έαν μοι εξετατε τό έοώ. ποίος καθιερωσεν εαυτόν ε!ς
φο.τήσει άπό τό Ελληνικόν τημα πρό δεκαπενταετιας, το τήν άγνότητα τής άγαμιας δέν
Πανεπιστημίου καί έδικηγόρη- Πασχα 1949ι δτε έπτά άδεψοί δύναται νά κρατήση ειμή εάν
σε ενώπιον των 'Ελληνικων Δι ήνΕλάιιβανον τα£: πρώτας υπο Εη εν ^ άναμονή τού Θεοΰ
καοτ.κων Αρχων. Άμέσως, αν.. χρεώοεις, δεν θά ηδυνάμην τό νά είναι ό ανθρωπος της
?με°ν1^(ΡυΥεν Χμυ^ης νά οάς άπαντησω αύτό τό ό- μιας μόνον αγάπης σημα νέ.
ϋ δ1
είς
- ο ^ νά ο
των Βρυουλλων ποίον
έ ό
καί εκείθεν μέ ιστιοφόρον εις
Χ,ον... καί ούτω τέσσαρας η
ειπω οημερον.
«Ή αγνότης:
γάπηι
μία μόνον α. δει
άνθρωπος ποϋ
ζωήν τού, πού δ δεί
δια ζω- χου δε( τή
γά
μέραςπρό της είσόδου τού Κε ( ))Έπειδη οημερον, μετά δέ. Οστις τόν έμψυχώνε,.
μάλ, ευρίσκετο εις τό Ελευ- καπεντε και πλεον ετη κοινο-, ,,'θταν εΐμαι κυραρχος τού
θερον Ελληνικόν Κράτος. βιώσεως, φρονώ δτι ή άγνότ,->ς οώματος μου καί τό διατηρώ Ο.
(τής άγαμιας μάς ήνοιξε μίαν ποτεταγμένον έν δουλεια δια
αθ δάσασιν Διά τής ^ άγρυπνιών τών νηστειών
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
(ς γμ
απίθανον διάστασιν. Διά τής
άγρυπνιών, τών νηστειών,
άγνότητος έπιθυμοϋμεν νά εί-'τής έργασ άς τουτο έπιτυγχάνε
Αφχθη είς Αθήνας τό Χα3- μεθα ο1 ανθρωπο1 τής μ,άς μό ται 6ποκλεσιτ,κώς διά τής α-
βατον 29 Αυγουστου, δηλαδή νης άγάπης, ^ς μόνης άγά. γαπης το0 χριοτοο. Ουδείς ώλ.
μ.αν ημέραν μετά τήν^σο· Πης τοΰ Χριστο0 άνθρωποι τ^ λος πλην εκεν0υ εΐνα, ίκα.
ό η λ ί η θ
141ον
— "Ακουσε λοιπόν κόρη μου,
άρχισεν ό γέρος: Καθόμουνσ
άπό 'νωρίς καί τα λέγαμε άπό-
ψε στό καφενέ μέ τούς μακάν,
τάσηδες. Έκεϊ κατά τίς 10, σπ-
κώθηκα νά πάω γιά ϋπνο, οταν
μπήκε μιά θρακού, παληόγρηα
Σοϋ εΐχε μιά σούρα, πού μέ δυ
σκολ α στεκότανε στά πόδ,α
της.
Ό διάολος κα'ι τοΰ Μιχάλη ή
σκούφια, τάφερε, άνά μ ε ο α
στούς μακαντάσηδές μου, νί¬
να ι κι' ένας πού, δχι μόνον η-
ξερε τή γρηά, μά καί το€ χρω
στοϋσε πεντακόσα γροσα, άπά
κάτι παληό άλισφερ'ισια πού ε -
χε μαζί της. "Αμα λοιπόν την
εΐδε, τινάχτηκε απάνω κι' ίκα-
νε νά τή μουντάρη. Ή γρηά
ξαφνιάστηκε καί όπως ήτανε ν
νομένη, έχασε την ίσορροπια
της καί σωριάστηκε φαρδιά πλα
τειά στό χώμα. Καί τότε κόρη
μου, άλληθωρήσαμε δλοι, άπ ο
σα ειδαμε. Γύρω άπό τή γρηά
ήταν σκορπισμένα, ένα σωρό
^ Πς ρ ς
δόν τού Κεμάλ είς την Σμυρ- σον εοτραμμενο1 πρός την ελ νός να ,^ηγήση είς την αθτο-
Ο ή ϋ
σον ρμμ
νην. Ο κοσμος ήτο σχετ,κως πίδα το0 Θεο0, που εϋχων-ιαι
δό δέ εζ ά
πδ
ήσυχος, διότι δέν εγνώριζον νά
ή
ε, τΟν
τά διατρέχοντα έν δλη των ιή λην ε1ς πάντας
ανοικτην την άγ<ά- τον τοΰτον τού έαυτοθ μας ά- γυμνότητι. είς πάν, δισχ6πως άνανεούμενον 'είς τό παγκόσμιον, είς την κα »Πρέπει έπισης νά είπω ότι Ευθύς άμέσως ήρχισεν ή ^ίσ θολικότητα, είς την οίκουμενι. η άγνότης δέν διατηρείται εί- ροή καί άλλων, οί όποϊσι είχον κοτητα μή μέσα είς τό πνεϋμα τής γλυτώσει άπό τό πυρ καί τον ΛΌ άνθρωπος δαπανά μέγα πτωχείας: αύτά μόνον τα δύο σίδηρον... μέρος τής ενεργητικότητος ειναι τα έχέγγυα τής συστά. Άμέσως έσχημάτισαν Μικρά. του εν ^ Προοπαθεα τού νό σεώς μας Πρός τόν Θεόν σιατικόν Σύλλογον πρός έ.ξυ. ζηση 6σον δύναται καλλίτερον πηρέτησιν των προσφύγων οί ε1ναι δε το0το καλών. Άναζη «Άγνότης καί γάμος· δύο οποίον είχον ήδη γεμίσε. τας τεί την σχεσιν με εν αλλο όν, άφοσ.ώσε.ς ή Σά Χ Μλή 6 έ τεί νήσους Σάμον, Χιον, Μυτ,λή- με Λ λ ό η Π μ φς 6παρζεις παρ6 μέ ;,·Αλλά τό ούσ.ώδες, πού τότε Έθνάρχην Βενιζέλον περΐ Έλευθέρ.ον επεκτάσεως χιόλια μαλαματένια, σκουλαρ - κια μέ μαργαριτάρια, δαχτυλ δια μέ διαμαντόπετρες, ώς κι' ένα σακούλι γεμάτο μέ όλο1:!- τρινα γιαλιστερά γρόσα λές καί μόλις εϊχανε βγή άπό τό ταραπχανέ. 'Όλα αύτά, εΐχανε ξεχυθή άπό τή τσέπη τής βρά¬ κας της κ' ή παληόγρηα, Ιπε. σε πάνω τους, νά τα προσταΓέ ψπ μέ τό θώμα της, φωνάζον τας πώς δέν ήταν δικά της μά πώς τής τα δώσανε νά τα πάη, τζοβαερικά καί γρόσα, στό Βε· ζύρη. Οϊ μακαντάσηδές δμως δέ τα χάβανε αυτά καί τής οι. χτήκανε νά τής τα πάρουνο Ή γρηά μπροστά στό κντυ- νο νά χάση δλο αύτό τό βιός, ζεμέθυσε στό άψε . σθύσε, πε τάχτηκε πάνω καί τραβώντας ά πό τό κορφο της ένα μυτερό στιλέττο, τούς φώναξε μέ μια φωνή πού έκανε τό αΐμα να παγώνη: «έ, έλάτε λοιπόν 6ρε. πορδοπαλήκαρα άν σάς βαστάη νά μου τα πάρετε... σουβλιστό θά τόν κάνω, δποιον σκύψη» Καί σοϋ ήτανε μιά γυναικάρα άπό την θέσιν τού έπιτιμου ΤΟν έαυτ5ν τού όδηγεϊ πρός τόσας πλευράς τών ραγισμέ-1 κόρη μου, ώς έκεί πάνω! Καί με ς ρζς νην Λημνον κλπ. υπό την Προ τ0ν Θεον> έπ,τυγχάνετα, δέ πρέπει έπ,Οης νά λεχθή, ε!ναι
εδρία τού Μακαρ. πρωην Άρχ. τοΰτο με την αρχην ύ
^ 5 1
" °7ς
'Η
ά
τής χρ,στ.ανικαί
θ
α (α
παραχωρή ο ε , ς,
Ελλάδος κ. Χρυσοστόμου, ά,. οικειΟΤητος τόν ώθεϊ νά έπιθυ δύο παραχωρήσεις τοϋ Εύαγ.
που υπηρέτησε ως επ τιμος μη τας άνθρωπινους σχέσε,ς γεΑιΟυ. Τόσον είς την άγαμ-
Γραμματευς επί εν έτος ,ιερ, ανευ οϋδενός φραγμοϋ. Ή οί αν 6σον καί είς τόν γάμον ύ.
που Ο Συλλογος προσέφερε κειότης φαίνεται ώς ένας οκο πάρχουν δρια καί άπαιτήσεις
πολλάς υπηρεσίας εις τους ουρ πός ανευ τοϋ όποίου δέν θά Πρός συζήτησιν Αμφότεραι πά
ρευσαντας πρόσφυγας... Έν ύπάρζη έπιγειος εθτυχ,α. Ή ρουσιάζωνται μέ την Ιδίαν εύ
τω μεταξυ διωρίσθη την 5ην ε1κων τής Ο|κειοτητος αυτής αγγελικήν παραχώρησίν. Σή.
Οκτωβρίου 1922 Δικηγορος έν εςαγιαζεται οσον ούδεμια άλ- μερον, πού τό θέμα
Αθήνα,ς. Την 25ην Δεκεμβρ, λη κα, πρεπει να τό
εξλέ Βλ
ρη μου, κωλώσανε Δέν ζέρω,
στό τέλος μπορεϊ νά τή κάνα-
νε ζάφτι, μά σιγουρα θά χύ.
νουνταν αΐμα. Κάποιον θά μα.
χαίρωνε ή παληόγρηα στό υε-
ταξύ. Μπήκε δμως στή μέση ή
λέρα ό καφετζής καί μέ τό ντα
ηλίκι τού, τούς έλυσε τή δια.
φορά. Άνάγκασε τή γρηά /α
πλερώση, έκεινη τή στιγμή, το
χρέος της στό μακαντάση την
έθαλε νά δώση μπαξ σι άπό δε-
κα γρόσα στόν καθένα από
τούς άλλους δυό, όπως καί σε
μενά τρια γρόσα, μιά πού 6ρέ-
θηκα στό καυγά καί την έστ<νΐ- λε νά κο'μηθή απάνω, μέ τή γυναίκα τού. 'Η γρηά τσέπωοε πάλι τα τζοθαερικά της, πού σίγουρα ώς τό πρωί θά κάνουν φτερά, καί άκολουθώντας τόν κεφατζή, την άκουσα κάτι ν ά τόν ρωτάη γιά τόν Μαζάρ Πά. σά. Κάτι τής άπάντησεν έκεΐ- νος πού δέν τό πήρε τ' σύτι μου καί ή γρηά άνέθηκε τή σκάλα τού σπιτιοϋ. Ή Μαλαματένια γέμισε ύτο. Τοΰ συνεργάτου μας Θ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (Συνέχεια έκ τού ηροηγο^μένοο) δουλειά τού, καί επί πλέον το) ετόνισεν νά μή κάμη καμμιά ώ Ό Ντίνος πρό τής άδιαφορ. νοησ α ή τρέλλα, διότι θά άπο άς αυτής την προεκάλεσεν, λέ θή τό κακόν είς θάρος τού 'θ γων δτι ήξερε πο€ ήτο καί με Ντίνος έρυγεν, ένώ ό Μιχάλρ,ς ποίον. | τού εφώναξε μακρόθεν: «Ντί. Ή Κλαιρη έκμανεϊσα, διά νο, τόν νού σου σέ παρακαλΰ τάς πληροφορίας αυτάς, τοϋ ά. μή κάμεις καμμιά όνοησα» πηγόρευσεν νά ένδιαφέρετα. | Ό Ντίνος μέ σκυμμένο τό ο.' φάλι βυθισμένος στίς σκέψεις, | προχωροϋσε στόν δρόμο -οί! καί επί πλέον νά πηγαίνε, πως συνήθως στό κέντρον. Ό Ντίνος πρό τής άπαγορευ! χωρίς νά απαντήση, τικής αυτής δηλώσεως, ήρκε-] σθη νά πή δτι «μόνος του θα] ξεκαθαρ ση την Ιστορίαν α^. την». Ή Κλαιρη δταν ήκουσεν τάς σκέψεις καί άποφάσεις αυτάς τού Ντινου, έγινε θηρίον ύίστε Ο ΝΤΙΝΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ Ό Ντίνος την επαύριον Π*.ι. πτην θράδυ παρά την άπαγό. ρευσιν πού τοϋ είχεν έπιβό,λ τοΰ απηγόρευσεν νά πηγαίνη (λει ή Κλαιρη, έπήγεν έκ νέου άκριβά τζοβαερικά, όπως θρα. Ιψες. Θυμήθηκε πώς ό Καραγ- στό σπ τι, διά νά μην έχει σπι. ούνους καί μπελάδες στό κε. φάλι της, έκδιώζαοα αιΐτόν κα>
την μητέρα του κακεϊν - κα¬
κώς. Ούτος παραλαβών την μη¬
τέρα του, την έγκατέστηοεν
προσωρινώς σ' ένα συγγενικό
τού σπτι.
στό «Άκταίον» δπου θρήκε τόν
Μιχάλη μέ τόν οποίον έκάθι.
σεν.
'Ύστερα άπό λίγη ώρα είδεν
την Κλαίρη νά προσέρχετθ'
διά νά τραγουδήση. Σέ λιγα
λεπτά έμφαν ζεται ό Μ μης, ό¬
στις έκάθησεν κοντά σττιν ορ.
έ
. τη
,
λη , ρ γρ
ου 1923 οτα εξελέγη Βουλευ. μεν καλώς δια να ζησωμεν την σ,αστ,κα ιδρυματα εΙναι ε!ς τΛν
τής Αθηνών - Πειραιώς καί ά- άνθρωπίνην Ιδιότητα.
ημερησίαν διάταξιν πού αυτή
πέβαλε την παραίτησιν τού ά-.ό «■'ομως μ.ά καθαρή ματ.ά είς ή συζήτησις συγκλον,ζει ,Λδη
γραμματέως τοΰ Συλλόγου χην διαπιστωσιν δτι πάσα σχέ. νων τοιχων'τών άρχαίων χοι-
Έξελέγη ως 18ος μεταζύ 32 0,ς οικειότητοςι ακόμη κα1 ε1ς ΟΤιανικων καθιδρυμάτων, χν.
Πληρεξουσίων. ^ΕΙχεν παρακο. τό μάλλον ηνωμένον ζεϋγος, διαφέρει νά ίδωμεν καθαρά
τροπόλεως Πισιδίας,
είς την περιοχήν Μάκρης καί
περιχώρων, Άτταλε άς καί πε-
ριχώρων, Σπάρτης καί
ρΐθν, &ν «νί Αρρενες *.υι^.Γνοι
είχον έκτοπισθή, είς τα ένδό.
τερα τής Μ. Άσιας, είς Έρζα.
ρούμ, Βάν, Διαρπεκιρ, κλπ. Πά
ρουσιάσθηααν' πρό τού Έθνάρ-
"έξέθεσαν τάς παρα.
ίσεις των. Ό Βενιζέλος ε.
ζεπλάγη άπό τό περιεχόμενον
τού ύπομνηματος των καί άπό
τάς έζηγήσεις των. Τούς ν.ΐ-
πεν ότι ήτο άδύνατος ή ±αέ-
κτασις πέραν τής ζώνης την
όποιαν κατεϊχεν ό "Ελληνικάς
Στρατός. Είς δευτέραν επίσκε¬
ψιν των τοϋς εδήλωσε ρητώς
δτι καίτοι έκτιμά τό περιεχό¬
μενον τού ύπομνήματός των
τώ ήτο αδύνατον νά αναλάβη
νέας ευθύνας, είς ζωην μάΛΐ.
στα κατεχομένην μερικώς υπό
τού Ιταλικού στρατοϋ. Τάς ά.
των ου συναντά όρια. μέσα είς τήν συζυγικήν αυτήν
_ , _, ., _ «Εκείθεν αυτών ύπάρχε' ή πίστιν καθώς καί είς την π στιν
της Λωζάννης καίήτο σχετικώς άνθρωπ νη μοναζιά διά τόν αν αύτήν τής υποχρεώσεως τής
ένήμερος των τεκταινομένων. δρα καί ^ν γυναίκα οπως καί θρησκευτικής ζωής
Είς την Βουλήν εξελέγη
αής.υπο την
Προσφυγικοΰ ζητήματος».
τα επί τούτω έκδοθέντα
, διά τόν άγαμον. Τό ν' αρνηθή »'Ενδια<Ρ€ρει νά γνωρίζωμεν -, _ _ _ πΤΤΤ—επ^Ή^—νη ο 11 ι ιθυνα £.ν«ρ"ϊς σνζυγικΤΤΐ. > Ε,πιτροπης■ κον· τ0 δε ν· αποδεχθη εΐνα, ένώοεως έγκαθ σταται είς το
6ν ενώσεως έγκαθ σταται ες
Ε:ς ώς τό ν· άνοιγη μ|αν είΡηνι. εσωτερικόν τής οίκογενειακής
ρ-1 κην οδον <α| ν· ανακαλύπτη έστιας καί πάσα έναρξις κοινο. κικά της Κοινοβουλευτικής Έ- [ μία άγνωστον διάστασιν είς βιώσεως είς τό εσωτερικόν τής πιτροπής περιγράφεται τό δ Ό. ^ν οχεσιν μας μετΟ. τοΰ Θε. θρησκευτικής κοινότητος. Αί σκολον έργον αυτής τής Έπ'. |ο0_ Έπειδή τό μέρος τοι.το συμφιλιώσεις δέν είναι δυνα- τροπής. Είς αύτην εξελέγη' ^ς μοναζιάς, τό οποίον πά- τόν νά γίνουν ειμή είς τό έσω. ^ς μοναξς, τόν νά γίνουν ειμή είς τό έσω ώς ΕΙσηγητής άρκετών νομο- ρουσ,άζει είς πάντα άνθρωπον τερικόν τών χριστιανικών αύ. σχεδίων καί δή τού σπουδα:ο. εΐναι τ0 μέρος τού Θεοΰ, εί. των κοινοτήτων. Διά τούτο έ.· τέρου έξ αυτών, τοϋ «Ψηφισμα | ναι τ0 μερος τοϋ χριστΟΰ, τό διαφέρον είναι νά σκεπτώμε. τος της Προσωρινής Άποζημιώ μέρος Τ6 έπΐίρυλαγμένο δι" έ. θα αδιακόπως τό μέγα τοΰτο σεως των Προσφύγων έναντι κείνον 0 οποίος μάς άποοπά μυστήριον τού σώματος των άζιώσεών των, έκ τής πό.' απ0 ί ω ά καταθλιπτικήν μονα- Χριστοΰ, διά νά είσέλθωμεν ριουσίας των αναχωρησάντων; ζιαν του άνθρώπου έναντι τοϋ είς τήν θρησκευτικότητα τοΰ ή άναχωρούντων έξ Ελλάδος εαυΤοϋ τού. μυστικοϋ σώματος. Μόνον εΐ. Τούρκων...» Ή πρότασις ψηφί-| ... σερχόμενοι είς τό ίδιον τό ε- σματος τόν έχει ώς Είσηγητήν «·Η άγκάλη άνοικτή πρός σωτερικόν τοΰ μυστικοϋ τού τού κ. Γ. Ρακτιβάν προεδρεύ. 'άντας. τού σώματος, εύλαβούμενοΐ :ό όντος. Τό ψήφΐσμα έδημοσιεύ. | ,,οίς εκείνον πού άπηρνήθη μυστήριον τής Έκκλησίας, θά θη είς την ,Εφημερδα τής Κυ-'να δημιουργήση μίαν οίκογέ. ουνηθώμεν ν' άναχωρήσωυεν νωτέρω άπόψεις διεβίβασαν! Οως ϊ ^ ^ είς τούς συμπολίτας των πρός'πών πρός εκτίμησιν τής άξας^^ „,.„,-- μεγάλην απογοήτευσιν τών τε- τής περ,ουσ,ας τών άνταλλαξί-' 0^νείαν Ι μων. ' λευταίων... Επί δύο περίπου έτη, ήτοι ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ Ημερολόγιον τοΰ Θ. Θε οδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ πνευματικήν. προσκολλη. τής καρδίας, θώμεν είς τάς πιστεις, αϊτ.νες ι ν' άγαπά πάσαν δέν είναι δύναται ειμή διά άνθρωπίνην καί τοϋ Χριστοΰ καί τού Εόαγγε- λιου. Έρώτημα τών δημοσιογρά. ΚαΙ ΙΟιαιτέρως ΚΧΤ' ΣΤΟ Χ1ΣΑΡΔΖΙΚ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΛΧ Τό άπόγευμα τής 29 Αυγού- είς Ι αππαδοκίιν τό 1959 δοκίας. "Οταν τ' αύτοκινητό μας βνή δέν μάς άφίνουν νά δοΰμε τ- φων: «Ή δευτέρα ύποχρέωσ'ς, ποτε. |έκενη τής ύπακοής, θέτει έπί. Γυρζουμε άπρακτοι νιατϊ σης έν έρώτημα. Είς τούς ό- δέν ξεύρουμε τί άκόμη μάς έ-' φθαλμούς ενός καθολικοΰ, ή πιφυλάσση ό δρόμος. Δέν μπο θεβαιοτέρα κληρονομία τού ροΰμε νά στραφοϋμε καί πρός Προτεσταντισμοϋ, είναι μ α τό Άνδρονκιο, γιατί καί αύνός ι δημοκρατική παράδοσις, δ. τόλεγε ή καρδιά της! Οί μα¬ καντάσηδές, τρείς μαντράχα. λοι, νά χαρώ τα μάτια μου κό κούνης καί ό Νταή Σπάγος, σ,ή κουβέντα τους εϊχανε άναφε. ρει τό δνομα τοϋ Μαζάρ Πα¬ σά καί τής μάνας της! — Μήπως άκουσες τ' δνομα αυτής τής γρηάς; — Ναί, έχει ένα παράξενο ο. |νομα. "Ακουσα τό καφετζή που τή φώναξε, Σέρλα, Σουρλα, Σφύρλα, νά, κάπως έτσι, μα δέν εΐμαι σίγουρος κορη μου. Μπορεϊ νά μην είναι καί τ' 6- νομά της, μά παρατοούκλι. Ή Μαλαματένια όμως δέν γ:! χε άμφιθολ ες. "Η παληόγρηα έκε,νη ήταν ή μάνα της! 'Η πληγή της άνοιξε πάλι καί ή τρυφερή καρδιά της έτρεχε αί. ρα. Τα τζοβαερικά έκείνα, ή¬ τανε τής Κιουλκαδήν. Μά τα γρόσα; 'Η μακαριτισσα ή φιλη. νάδα της, δέν κουθαλοίσε τή μοιραία έκείνη βραδυά παρά- δες απάνω της. Κάτι ψιλά μό. νο. Ποΰ τα βρήκε λοιπόν τα γρόσα ή μάνα της; Μήπως ιή σκότωσε (γιατι δμως;) τή Κι¬ ουλκαδήν ό Δαλπατάν, μέσα στό σπ τι τους καί γιά νά κλε - ση τό στόμα τής μάνας της, τή πλήρωσε, Κι' αυτό δέν ήτανε άπίθανο. Συνεχίζεται "Οταν έφευγε, προσεπάθησε'χήστρα, προσκαλέσας την νά την συνετήσει, διά λόγων,' ρη νά καθίση δίπλα τού. λέγοντάς της, δτι κατά τήν | Ή Κλα ρη τού είπεν δτι θα γνώμην τού είναι καιρός άκό. καθιση άφοϋ πρώτα εκτελέση μη νά επιστρέψη στό σπ τι, καί τό πρόγραμμά της. μπή στόν ϊσιο δρόμο τής 3ίκο. Ι Άφθ€ εξετέλεσεν τό πρό. γενειακής ζωής, έφόσον παρ- γραμμά της, έτραγούδησεν διά θήκανε άπό έρωτα καί άγαπη, τελευτααν φοράν τό τραγουδι ^αί ότι ό δρόμος, πού άκολου. τής «Ελπδος» διά νά τον ευχα Ιθεί θά τήν καταστρέψει άργά ριστήση. Ένα άριστούργημα τής Μικρά σιατικής ΛογοτεχνΙας ο στρατηΥο αξαρλησ ή γρήγορα. ι Μετά άπό τό τραγούδι, ό Μί •Η Κλα,ρη στά λόγια α^ιά μης καί ή Κλαίρη μέ ένα μονιπ τοϋ είπεν δτι ό ϊδιος είναι ό πον έπήγαν στήν γνωστήν των αϊτΐος τής προμελετημένης ύπ' πανσιόν «Μπδν - Ρεπό» στήν αυτού καταστροφής, διά τόν λο Κηφισσιά. γον ότι άν δέν τής ύπεδε κνυ. Άμέσως ό Ντίνος μέ αλλο μό εν τόν τρόπον καλυτέρας ζΐυ- νιππο ηκολούθησε τό πρΰτο, ής, έφ' όσον ήτο πτωχάς ύ-ιά'» καί φθάσας είς την Κηψιοο.άν ληλος, νά την συστήση στό κέν πρό τής πανσιόν όλ,γα μέτρα, τρον νά τραγουδά, έπειδή ήτο έπερ μενεν νά μποϋν μέσα ό καλλφωνος δέν θά κατέληγον Μ μης καί ή Κλαιρη. τά πράγματα ο' αυτήν τήν κα. 'Ύστερα άπό ολίγη ώρα ηου τάσταοιν, κα'ι τώρα πλέον τής μπήκε τό ζεϋγος, ό Ντϊνος πλη είναι αδύνατον νά παύση νά σιάζει τήν πόρτα τής παναιόν έργάζεται, διότι κερδίζει ^ολ. κτυπά τό κουδούνι τής πόρτας. λά, έχει τα λοΰσα της καί 'ό "Οταν ήνοιξε ή πόρτα ή ύπάλ. ((κάτω . κάτω τής γραφής;) ή ληλος ηρώτησεν τόν Ντϊνο^ τί ζωή τής άρέσει, καί θά τήν συ θέλει. Ούτος χωρίς νά <ά~ νεχιση. 'Η Κλαίρη, μάθε κι' α>> τήν ψυχραιμ αν τού, λέγει ότι
τό — κατέληξε — δέν θά έχη θέλει νά δώση ένα γράμμα
την άνάγκη σου, καί κάνε δ,τι στόν κ. Μ μη Σπυρίδη έμπιοτευ
νομιζεις. Τώρα σέ παρακαΛώ τικό.
νά φύγης, διά νά μή σέ διώζω' Ή ύπάλληλος τόν επήγε έ.
διά δευτέραν φοράν μέ τίς ως την πόρτα τού δωμαπου,
κλωτσιές. κτυπήσασα αυτήν έλαφρά Ά.
Ό Ντίνος πρό της άπειλής πό μέσα ηκούσθη ή φωνή τής
αυτής διά νά μή δημιουργηθή Κλαίρης «ποίος είναι»;
φασαριες καί ταραχές ήναγ>ά. Ή ύπάλληλος άπαντα πώς έ-
σθη νά υποχωρήση. Φεύγων δ. χει ένα γράμμα διά τόν κ. Μ!.
μως τής είπεν δτι άν δέν την μη. Ή Κλαρη ήνοιξεν ττιν ηόρ
τιμωρηθή ό θεός θά την τιμω. τα διά νά πάρη τό γράμμα, όΑ-
ρήση ό ϊδιος, διά νά μάθη ποί- λά ό Ντίνος όρμά σπρώχνων
ος είναι ό Ντϊνος. τήν Κλαιρη καί πυροθολεϊ τόν
Ό Ντίνος δταν έφυγεν άπό Μ μην πού ήτο ξαπλωμένος
τήν ΚλαΙρην επήγε είς τό «Ά. | στό κρεββάτι, άφ,νοντάς τον
Τής κ. ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ -ΠΕΤΡΑΚΗ
ό δρόμος είναι έπισφαλης.
| που αί διατάξεις τής ύπακοής
Είναι ύποχρέωσ ς μας νά γ;ο ' καί τής έξουσ άς δέν είναι ά.
με στό Άνδρονίκιο (τουκ. Έν' μέσως φανεραί. Πώς είς τό
τουρλοϋκ) γιατί σάν κωμόπο-, Ταιζέ, ζήτε αυτήν την ύποχρέ-
κε άπ' τή νότια πλευρά τής | λις Καππαδοκική πού άπέδωοε ώσιν τής ύπακοής καί τίνες εί
Καισαρεας, έτρεζε λίγο ,σωμα πολλούς μορφωμένους καί αάν ναι αί έκδηλώσεις της;
κι' ύστερα άρχισε ν1 άνηφορι- πατρ δα τού αειμνήστου μέγα. | «Ή ύπακοή διά την ένότη-α
ζη σε λοφσκους κατάφυτοος λου ίστορικοϋ, των νεωτέρων
ά
οΤ™™Χ ι^ °°5 6ΠΟ 6μΠέλ'α Κα' καΡπ°φ6Ρ°!χΡΟνων Π. Καρολίδη μάς έπι-
πΐί^ΤΓλΛ ζ ^τα ΧωΡ'α,δένδρα. Άρ,στερά μας άφ οα. βάλλει δ.κα,ωματικά την επ·.
που είναι όλόγυρα στήν Κα,αά. με τή ρίζα τοϋ Δ,δύμου δρους σκεψη αυτή άλλά τό μέρος ε.
ρεια. Τό πρωτο χωρ,ό είνα, το, κα! στή Νοτα μερ,ά τού μιά να, όρε.νό καί άγνωστο κοί
(1) Νοεί τούς προτεστάντας.
Σ.τ.μ.
(Συνεχ ζεται)
μέοη
να, όρε.νό καί άγνωστο κο
στενός καί χαλασμένος δρό- «ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ»
Τ ς μς ρ
οΙαϊίΖ α χϊ ·^ ^ θρσκεται τ0 Άνδρονκιο. τού μος μάς άποκλε ε, την έπίσκε
ρασιωτες, τό λέγαμε Εσαρδζου τουρκ. λένετα· Έντουρλουκ' ψη αυτή
Ι 'Εκυκλοφόρησε τό τεύχος
Φβ δθ
13ον
Στάθηκε σαστισμένος, μέ κυ-
ταξε καλά καλά, άπό πάνω ".'·
σαμε κάτω, σά νά μέ μετροθσε,
κούνησε τό κεφάλι τού κι' ε>-
πε:
— Χμ!.. Ξέρεις βλέπω πολλά
πράματα! Πόσω χρονώ είσαΐ;·.
— Σφάληξα τά όχτώ καί ηορ
πατώ στά έννιά. Δέν εΐμαι λ:·
κρός! Πήγαινα καί σκολειό!
Εϊμουνα στή δευτέρα τάξη κ.'
ήπαιρνα οΰλο δέκα άπ τό δα-
σκαλο μου τόν κύριον Άλεξαν
δριδη. Καί τή Λαμηρή πηγά γιά
πρώτη βολά καί στό ψαλτηρι
στήν έκκλησιά μας στόν "Αη Ν,
κόλα, κ' ήψαλα μέ αλλα παιδία.
Δέ διαβάζαμε άπό μέσα, μά
άπ' τό στόμα τώ ψαλτάδω γ.ού
βλέπαμε, μάθαμε τά λόγια καί
τόν ήχο!... Ή μάννα μου ίίλε-
γε πώς θά μέ κάνει Δεσπότη
αμα θά μεγαλώσω '...
— Μωρέ μπράθο! Δεσπότη ι..
Είσαι γραμματιζούμενος οά ά
λέμε!... Καλά τό κατάλαβα ',.
"Ελα μαζί μου, πάμε τώρα να
φός κάτι. Κ' Οστερα βλέπομε'..
Πεινάς αί;..
Σά νά 'σιαζε τό κέφι μου και
κατάλαβα πώς θέλω νά φάω
— Ναί πεινώ'... Μέρες Ιχω
νά φάω!... Μονάχα μιά φετού¬
λα ψωμί ήφαγα μέσα στό βαπό-
ρι, πού μαϋ 'δωκε ή κόνα Δημη
τρούλα.
— Ποία είναι αυτή, πώς τήν
είπες;... Κόνα Δημητρούλα,..
— Είναι μιά νυναΐκα πού υέ
πήρε άπό τό δρόμο σάν ήχα.
σα τή μάννα μου, μά ϋστερα
άμα θγα ναμε άπ' τό θαπορι,
λι, πού άπ' τό καθένα έβγαινε
άλλη μυρωδιά φαγητον.
Σ' ένα σκοινΐ κρεμασμένυ
ροΰχα καί κουρελοϋδες, δε^χ^α
νέ τή φτώχεια καί τή θρωμ'ά
πού θασίλευε κεϊ μέσα.
— Τί 'ναι αύτό τό κελεπούρι
πού μοϋ κουβάλησες έδώ;.. Ά
πό ποΰ τό μάζεψες;...
Άπό μιά καμάρα, πού στην
πόρτα της κρεμότανε ένα σκοθ
ρο σεντόνι, σάν κουρτνα, μά"
ύποδέχτηκε μέ μιά άγριοφω^-α
ρα, ή Φλουροϋ, ή γυναίκα τού
κύρ Αναστάση. Αυτή άπό μέ¬
σα είχε τόν τρόπο νά μάς 6/έ
πει, έγώ 5μως άκουγα τή Φω¬
νή, χωρίς να βλέπω κανένα κι'
έψαχνα γύρω, γύρω, φοβισμέ-
νος.
Δέν περ μενά πολύ. Ό μπερ
ντές σηκώθηκε καί ξεπρόβαλ
κταίον» δπου, ώς γνωστόν, ειρ¬
γάζετο ό Μιχάλης. Στήν συνάν
τησιν αυτήν ό Ντίνος τού ·ϊξέ.
θεσεν δλα τα διατρέζαντα με¬
ταξύ αύτοϋ καί τής ΚλαΙρηΓ,.
Ό Μιχάλης άφοϋ ήκουσεν τα
διατρέξαντα καί διαμειφθέντα
μεταξύ αυτού καί τής Κλα ρπς
τού συνέστησεν νά ήρεμήση,
νά ήσυχάση νά κυττάξη την
άπνουν στό κρεβθάτι.
Βλέπουσα δλα αύτά πού έξε.
τυλίχθησαν σάν κινηματογραιρι
κή οκηνή, ήρχισεν νά φωνάζει
βοηθεία παρ ότι στούς πυρο
βολιομούς έτρεξαν οί σύνοικοι
τής πανσιόν, είδοποιήοαντες
τό αρμόδιον τμήμα τής Χωρο-
φυλακής.
(Συνεχ ζεται)
ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΕΙΣ ΚΕΑΝ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
σέ μεγάλο θαθος, μαζί μέ με
ρικά κομμάτια άγαλματίων
τερρακόττα, έκ των οποίων μ?.
ρικά ήσαν όμοιώματα ζώων. Ο
περί ού ό λόγος ναός, σημε ω
τέον, ανεκαλύφθη άπό μιά α¬
ποστόλη τού Πανεπιστημίου
Σινσιννάτι πρό 7ετίας καί έκνο
τε αποτελεί άνεικείμενο συνε
χών άνασκαφών. Είναι ό αρχαί
ότερος πού έχει ευρεθή σ' αύ
τή την γεωγραφΐκή περιοχή
τού κόσμου.
λε μιά μέγαιρα μ' άχτένισ^α ι Απετέλεσε άντικείμενο έπανε
χι καί Χισαρζίκ τούρκικα θά πή καί'Φαρασιώτικα ΆνδρόνΊκο η Γ'Έΐμαότε ύποχρεωμένοι νά Φεβρουαρ ου του περιοδικόν
Καστράκι. Έδώ κατοικοΰνε, δ- Άντρόνικο. Μπροστά μας οέίγυρίσουμε άπ τόν ιδιο δρόιιο «'Ακτινες». Άπό τά περιεχόμε. δέν ζέρω τ. γν,ικε, τήν έχοσα
„.._ —, —.-.__ ........ .»■-.-.------ ν,..- Α_,χ«_>_ ...'__. Ι ^ .. ... χ,«· «·μ γ,χ/ρμ,ιο-τι^λ ζωη <α| η ι με τα κορ(τσια της μαζί. Μπο- πως καί πρώτα, μόνο Τοΰρκοι λίγο, έπρόθαλε τό Χισαρδζίκ' καί νά πάρουμε τήν άγουοα καί μάλιστα πολύ σκληροί καί όλόδροσο κα'ι καταπράσινο ά~Γ | γιά τήν Μουταλάσκη (Τουρκ άγριοι. Είναι κτισμένο πάνω τά καρποφόρα δένδρα στόν παληό δρόμο πού συνδέ- Τά σπ τια τού είναι χωρία— "'Η ρ εί την Καισάρεια μέ την <απ. κα σχεδόν δλα καί οκορπισμέ δή λ Λ Ταλάς). Κατηφορίζοντας νά μέ γυρεύει! ·.. Μά Έκκλησα είς τόν άγώνα κατά|Ποϋ νά τηνέ βρώ. δέν ζέρω1 .. άπ' τό Χ.. Λ· Σ:άΛερ, σαροζ1κδεζΤάμας άφνουμε παδοκική πολη Δεβελί ή Έθε να στίς άνηφοριές καί κατηφο 'τόΔδυμον δρος' (τουοκ Άλή το0^ <όλπους τής συγχρόνου ρέκ καί^κατά τόν Α. Λεβίδη Ε- ρ,ές, μέσα σέ κηπους καί η^·-. Τάγ ή Ά, Βασίλ Τάγ) 'καί ά βέρκη. Οί Φαρασιώτες την ίίλε γαν Ταναβού ή Βερέκι. θόλια. Άπ' τή μέοη τού χωρίου ηρ.' Ιρ,στέρά έναν"κατάφ"υτΌ'λόφο πούλου, «Προσπάθειας ενώσεως | . πού κατά τόν συνοδό μας Και ανατολικης και δυτικης ^Εκκ/π ^ ψάχνεις μοναχός σου νά τηνέ — "Αμ που νά σέ τραθουοε κι αυτή, άφοΰ 'χε τόσα θάσα. να!. Είπε καί κούνησε τό κε- φάλι του. Πάμε τώρα σπ τι μου γιατί νύχτωσε. Δέν μπορείς νά Στό Χισαρδζίκ πάμε γιό· δυό νά ό δημόσιος δρόμος γιά το'σαριώτη Δάσκαλο, είναΓ τό Κι. σας επί Ιωάννου Β' Κομνη. ____ _=.._ _ . . __ . - - ' νού» του κ Δ Κράνη λόγους Πάμε γιατί υί συγγ-ρα- Έβερέκ· ζίλ - Τεπέ (Κοκκινη Κορφπ) φεϊς Ιωάννης Κάλφογλοο Στήν πλατεια τοϋ Χισαρδζίκ φορτωμένον μέ έζοχικά σπι (Μόν. Φλαθ. σ. 68) καί Α- Λε.- είναι συγκεντρωμένος κάμπο. τια· Είναι τά έζοχικά των Κα;_ θιδης (έκκλ. Ίστορ. σελ. 94) σος κόσμος. Ρωτήσαμε γιά ιό σαρέων. Τούς θερινούς μήνες λένε ότι είναι τό άρχαϊο Μά- δρόμο καί μάς ειπανε, δτι θα άνεβαίνουν έδώ γιά ν' άποφύ- κελλον στό όποίο είχαν έξορι. βγήτε άπ' τήν πάνω πλατεϊα. ,γουν τόν φοθερό καύσωνα το^ σθή στά 346 μ.Χ. καί μόνασαν Προχωρήσαμε. Σέ μιά στροφη |καλοκαιριοϋ. στή Μονή τοϋ Άγίου Μάμαν- τοϋ δρόμου τό πούλμαν μας τος, ό 'Ιουλιανός ό Παραβάτης σταμάτηοε 'Η μιά ρόδα του καί ό αδελφάς τού Γάλλος, α. βούλιαξε σέ αύλάκι νεροΰ, κο'ι νοϋ» τού κ. Δ. Κράνη. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνωσιτ) κόλλη- σις δι* όρειχαλκουργίαν. Αν-τι- πρόσωπος Φωτ. Ούλκέρογλου Θησέως 7 4ος δροφος τηλ. 226Ό24- Ά6ηνα·. βρείς, θά χαθεΐς σ' όλόκληρο Περα α!... - Ά!... ό Περαιας είναι έ δώ;... Είπα, κι' έθλεπα περίερ- γα γύρω — γύρω τή μεγάλπ ·το λιτεία. μαλλιά, μέ μουστάκια καί γέ- νια, μέ μιά μεγάλη τριχωτή μαυροκόκκινη κρεατοελιά οτό μάγουλο, μέ κάτι άγρια γουρ λωτά μάτια, πού στριφογυρ.ζα- νε στίς κόγχες τους, χοντρή, ψηλή, σωστή άντρογυναίκα, ά. νασκουμπωμένη σά νά 'ταν ε¬ τοίμη νά έπιτεθεί σ' δποιον «τ τής άντιμιλοϋοε. Μπροστά της ό άντρας της ό κύρ Αναοτάσης, ήτα/ε σα μ . κρό παιδι κι' έδινε την έντύΓω- οη πώς άν τόν χτυπούσε μέ -ο 'να χέρι θά τόν έλοιωνε στ μυίγα. ΑΟτός δμως, δπως κα¬ τάλαβα ϋστερα, δέν έδε χνε νά την λογαριάζει. Τό άντιθε- το γινότανε. Φοβήθηκα πολ >
"Εχασα τό θάρρος μου κ' Λρ.
λημμένων άνοικοδομήσεων δ.
τροποποιήσεων καί πρέπει να
εχρησιμοποιείτο συνεχώς επί
1000 καί πλέον χρόνια.
Τίς άνασκαφές χρηματοδοτεϊ
ροής τού Μινωικοΰ σολιτισμο)
σ' αυτόν τόν λιμένα. 'Η ήπει
ρωτική έπιρροή στήν Κέα άρχί
ζει πιθανώς νά δεσποζη κστά
την Μυκηναική περίοδο, δηλα¬
δή περί τό 1350 π.Χ. δταν οί
Μυκήναι άποτελοϋσαν πολιτικο
κέντρο τής ήπειρωτικής Ελλά¬
δος καί τής περιοχής τού ΑΙ-
γαίου. "Ηταν ή έποχή της άκ-
μής τής Αυτοκρατορίας τών
Χετταίων στήν Μικράν 'Αοό
καί τοΰ Τουταγχαμών καί τοΟ
Ραμσή Β' σττδν ΑΙγυπτο. Την
έκδοχή αυτή είχαν ήδη ενι-
σχύοει καί προηγούμενα εύρη
ματα.
'Η Κέα άπέχει μόνον 12 μ'
λια άπό την ξηρά τής ήπε.ρω
τικής Ελλάδος καί θά πρέπε'
μέχρι στιγμής τό Πανεπιστή |νά άποτελοϋσε «βολικό» σταθ
μό πάνω στούς έναλίους έ^ο
μιο τού Σινσιννάτι, τελοΰν δέ
υπό την αίγίδα τής Άμερικανΐ
κης Σχολής Κλασσικών Γ·-Όυ
δών είς Αθήνας, τής οποίας
ρικούς δρόμους τής άρχαιότη
τος. "Εξω άπό την κυρΐα ην>Λ
τοΰ ναοΰ καί κάτω άπό την ε¬
ό καθηγητής Κάσκυ, διετέλεσχ Ιπΐφάνεια τοϋ νεροϋ, άνακαλίι
διευθυντής επί δέκα χρόνισ, Φθηκε ένας όρθογώνιος τάροζ
πρίν επιστρέψη τό 1959 στό Προφανώς θά έπρεπε νά ήν
Πανεπιστήμιο τού Σινσιννάτι. σκεπασμένος μέ ένα γ
Τό περασμένο καλοκαίρι ύνα-|<αΙ νά περιθαλλόταν άλλοτε ά σκαφών σ' αύτό τό ήσυχο νη- πό ένα κύκλο πλακών στημέ- σάκι, πού έδώ καί 5000 χρόν α νων όρθίων. Μέσα άπό τόν γ_ άποτελουσε άκμάζοντα λιμένα φο πήραν λάσπη, την στέγνω- Καί τό καλοκαίρι αυτό, ή «συγ'σαν καί την έκοσκίνισαν: Λεν κομιδή» νέων πληροφοριών ύ-'άνεκάλυψαν παρά μερικά κ χισα νά τρέ,αω. Πλησ ασα τον'πηρςε κατα τόν Καθηγητή'κά- καλα καΓθραύσματα""'άΥΥείων άντρα της καί τού 'πιασα χέρι. ' Ηθελα νά κρυφτώ που νά μην τή βλέπω, μά δέν ήξερα ποϋ'... — Σώπα1 Μή φωνάζεις1.. Ξ έώ ζς ρω έγώ τ κάνω, είπε θυμωμέ- νος κι' άγριος. "Οσο άπό που τονέ μάζεψα, έβγα μιά βόλτα Ίσαμε τό λιμάνι καί θά δεϊς1... Δώσε του κάτι νά φάει, πού ναι μέρες τώρα ^ηστικός, κάν' τού καί κανένα γιατάκι νά κο.μτ: θεί κι' αϋριο θά δοΰμε τί θά ιο νέ κάνωμε. Δέ θά μενει ■-·■ |δεμένα χέρια!... Κάτι θά κάνει τοσκυ, ιδιαιτέρως πλουσία. ' Εγ:- — τίποτε άλλο. Τό άποτέλεσμα ναν δοκιμαστικές άνοσκαφές ηταν άπογοητευτικό καί ό κα· σέ πολλά άπό τά σπίτια τής θηγητής Κάσκυ συνεπέρανε ο άρχαιολογικής τοποθεσίας, εις τι ή οίκογένεια του νεκροΰ θο τήν νοτία άκρα τής χερσονή πρέπει νά είχε μεταφέρει κο ς ρ μ σου δπου θρίσκονται οί άρχα. που άλλοϋ τό «περιεχόμενο», ότητες Καί ήλθαν σέ φώς κς. τοθ τάφου λοκτισμένο. τοϊχοι, διατηρημέ- Όστόσο, κατά τό 1967, ποΛλά νοι σέ καλή κατάστασι, διάδρο έγιναν σχετικά μέ την χρονο κα! «είηην^' ώΡ<1Ια άΥΥεία ~ λόΥη°ι τών ^ειχών, τής πύλης καί «ε οαχθέντα» άπό άλλα με καί τών δρόμων ένώ ύπάρχε' ρη καί τοπ,κης κατασκευής. ήδη άρκετό ύλ.κό πού άπομέ «^Λ $ Μει- νέ, νά μελετηθή. Ό καθηνη- ευ_ρήματα «ταν ένα &ύ Κάσκυ έμε.νε στήν νήσο Κέα νέψια τού Μ. Κων) νού. ρ, ώσπου νά βγή κατεβήκαμε. Ρύ μ Δέν πρόκειται νά δοΰμε τ - τησα γιά τό γυιό τοϋ κατο κου ποτα άπ' αυτά, ουτε δέ καί ξεύ τού Χισαρδζίκ πού έμπορεοετο ρει κανείς τ ποτα, άλλά γιά να στά χρόνια μας στά Φάρααα, Λίγο πιό κάτω καί άριστερά ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ- ., ,___, ένας άλλος λόφος είναι ουρ. σις δια την Τηλέφωνίαν Ραδι'οφ'ώ εύχαριστημένος δσο μποροΰοε ματοπλεγμένος. Είναι στρατ'ω-' νίαν κλπ. μέ τούς 5 ττνρήνας κο!να 'ναι ένα παιδάκι στή θέση τική ζώνη, μάς πληροφορεί ό λοφωνίοι·. Γεν. άντιττρ· Φωτ Ι μου. Καλυτέρα νά μην τύχαινκ όδηγός μας. Εδώ, μάς λέΥ :ι,' ' ..... στά πόδια τοϋ μικροϋ αυτού Οΰλκέρογλου Θησέως 7 4ος δ- λόφου π1 άρχ ζει ό κάμπος τής ~" ροςκχ;· Τηλ. 226.024. Αθηναι. πάρουμε μ.ά Ιδέα τής τοποθε. γ,ά νά τόν δώ Έλε.πε.Λυπή-!κα[σαρε ας^α,' στρατ,ωτΓκο Α ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ οίας. Δεύτερον πάμε, γιατι, θηκα πολύ γιατί θά παίρνα^ε σάν πολλές πληροφορες. ΕΙχα σ_>
εροδρόμιο καί γι' αύτό
ριορισμένος χώρος. Κάτω άπ'
τόν λόφο αυτόν λέγεταΐ ότι ει.
δροφος. Τηλ. 226.024 Άθηνοτι
4ος
ζανοιχτοϋμε πιό ψηλά άπό τό στάσεις άπ' τόν γαμπρο μου
ΕΓΚαΓΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΕΡΑΙΩΝ
μπροστά μου αύτός ό άνθρω¬
πος. Αυτό δμως μοϋ 'γραψε π
κακή υου μοίρα. Αυτή ή ιδ α
μο ρα πού χιλιάδες σάν έμενα
παιδάκια κυνήγησε σκληρά χω-
ρίς οΐκτο.
Φτάσαμε στό σπΐτι. Μιά 6ρω.
εΐδικοθ συιμικη αύλη, μ' ένα πηγάδι ο;ή
νεργείου Φωτ. Ούλεκέρογλου Θη- Μέση καί γύρω - γύρω κάμαρες.
σέως 7,4ος δροψος Τηλ. 226-024 '' Οξω άπό κάθε καμάρα μά
φουβοϋ
του!
Ιί
Είπε λιγο πιύ δυνατά, γιό νά
τής κάνει έντύπωση. 'Υστερα
είναι όλομόναχος, δέν έχει ου.
τε μάννα, ουτε πατέρα κπ /±-
νανε!...
Συνεχίζεται
Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΟΓιΑΔΗΣ
Δί;χεται βηλαρά 7
Πλατ Άγίου Κωνσταντίνου
.. ^ , ("Ομόνοια) 9 ■ Ι καί 4 - β ι^ ιι
απάνω ένα τσουκά. | τηλ. 5 25.387
επί πλέον μαρτυρία τής" £π,Ρ". ·Ηνωμέ^ες Πολ,τείες
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς χά Γςαφεϊα μας τό β,βλίον τού
σννεβνάτου μας Κί Μιχ Κου((μούλη
«ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ»
Εχδοσίς τί>ς έφημεοΗος «Π0οσφυγΐΗΟς Κόσμος»
Γ δβχ. 70
Η ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Σ.Μ.β. ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ
ΤΩΝ κ.κ. ΒΑΣ. ΠΕΤΡΑΚΗ ΚΑΙ ΒΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΑΔΗ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Τ6 νέον μας Ιστορι «όν άνάγνωσμα
Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΑΙΖΕ
Μια θρησκευτική οργάνωσις πανκοσμιου σημασίας διά την
ένότητα πάντων των χριστιανών, άσχέτως δονμάτων- Δρά¬
σις της Κοινότητος άννωστος είς την Έλλάδα.
Δ'
ΒΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΑΔΗΣ
Άποφοιτήσας μετ" άλλων
συμμαθητών τού τής δευτέρας
'Ελληνικοϋ Γυμνασίου, έσπού-
δαοε μαζί μέ τόν περίφημον
άλλ άτυχή ουμμαθητήν τού Ή
λίαν Πατοόγλου ή Δαμ.ανί.
δην, άποθιώσαντα έν Δαρδανε-
λιοις ώς άξιωματικός τοϋ τοορ
κικοΰ οτρατοϋ (1915) και Γόν
Ίορδάνην Δουρμούοογλου ες
τό Τουρκικόν Γυμνάοιον Σπάρ
της καί έν συνεχεΐα είς τό Φι.
λολογικόν Γυμνάσιον τοϋ Παν
επιστημιου Κων) πόλεως καί ε.
νεγράφη είς την Νομικήν Σχο
λήν τής πόλεως ταύτης 5που
έφοΐτηοε ομαλώς επί δύο έτη,
άλλ' ό έπελθών Α' Μεγάλος
Πόλεμος τόν ηνάγκασε νά φύ¬
γη διά την Σμύρνην όπου ήτο
εγκατεστημένη ή οΐκογένειά
τού. Όπως εΐχε προβλέψει ήρ
χισεν ή στράτευσις των ϋποψη
φίων έφέδρων αξιωματικών,
ούς είχεν ένταχθή είς τάς ε¬
παρχίας. Άλλ' ή τύχη τόν ηύ.
νόησε νά λάβη μέρος είς δ α-
γωνισμόν καί νά επιτύχη ηρώ.
τος μεταζύ 282 ύποψηφιων ως
Γραμματεύς τής 'Ερυθράς Ή.
μισελήνου, διατελοΰσης υπό
την Προεδριαν τού Λετάιφ, Δι
ευθυντοΰ τής Όθωμανικής
Τραπέζης τής Ιδίας πόλεως.
Μετά παρέλευσιν εξαμήνου
περίπου περιήλθεν ή Προε.
δρια είς νέον Διοικ. Συμβού¬
λιον υπό τόν Χ. Καραπιπέρην,
ούτος δέ παρέμεινε είς την
θέσιν τού μέχρι τής λήξεως
τού Πανευρ. Πολέμου. Οϋτω
μέ την έλευσιν τού Δίξον, Άρ
χηγοϋ τού άγγλικοΰ άντιτορ-
πιλλικοϋ είς Σμύρνην κατά
τόν Όκτώθριον τού 1918 παρη¬
τήθη καί μετέβη είς Κωνσταν.
τινούπολιν ίνα άποσύρη τα εγ
γραφα τής φοιτήσεώς τού είς
τό έκεΐ Πανεπιστήμιον καί με-
τεγράφη είς τό τρίτον έτος
τού Πανεπιστημίου Αθηνών ο¬
πόθεν άπεφοίτησε μετά διετ.
αν μέ βαθμόν «"Αρίστα» κα'ι
ήρχισε νά δικηγορή έν Σμύρ¬
νη μέχρι τής φρικτής τραγωδι
άς τής άποχωρήσεως τοϋ 'Ελ.
ληνικοΰ Στρατοϋ. Έν τούτω
τώ μεταξύ παρεκλήθη νά μετα¬
βή μετά τού Βασιλειου Μου-
σαίου, Ιατροΰ, είς Αθήνας, καί
υποβάλη παράκλησιν είς ι όν
Όλιγα τινά περΐ Σπάρτης Μικράς Άσία·; |
άπό τοϋ Όκτωθριου τού 1920.
μέχρι 15ης Αύγούστου 1922, έ.
δικηγόρησε έν Σμύρνη, ένώ- ]
πιον των Έλληνικών Δικαατ1-
^ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΤοΟ συνεργάτου μ άς κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου |
Δ' ι «Είς εκείνον ό οποίος έν έ-
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ λέει Θεοϋ, θέλει ά είναι ό αν
Συνεχίζονται αί έρωταπο- θρωπος μιδς μόνον άγάπης, γ
κων Άρχων (Δ.καστήρ.α ωργα. κρισεις δημοσιογράφων κπί ά. νεται δυνατόν ν6 εξασφαλίση
νωμένα δέν υπήρχον). Ούτω δελφοϋ Ρότζερ Σούτζ: άπόκρυφον παρουσ όν
έφθασε ό άπαΐσιος Αύγουστος, | _ -Οοτις λέγει κοινοβωο,ς τοΰ Χριοτο0 κονχα £.ς άνθρώ
ότε έλαβε τηλεφωνημα άπο φ ,,εγει ύποχρεώσεις. Έκ των πους ο, όποίο1 δεν ήμπορούν
λον τού εις την Άρμοοτε αν Γριών εκ παραδόσεως ύποχρε να πιστεύοουν. Καί σκέπτομαι
νά φύγη έκ Σμύρνης διότι η. ώσεων: άγνοτητος, ύπακοής εδω είς δλους τούς άνδρας
το εγγεγραμμένος είς ."όν κα1 Πτωχείας, φα,νεται 6τι διά και ολας τάς γυναίκας τού
τουρκικόν κατάλογον των πρός τους μεταρρυθμΐστάς χριστ.α- ζοςν την κλήσιν των τής άγα.
εέλ ψ 'Ε
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΑΟ
Άπό τό άριστούργημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
• "Ο Δ,ΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
ΜΙΑ ΠΑΛΗΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
_ Δκΐσκευή:· ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
ς
εκτέλεσιν υποψηφων. 'Εγνωρ.- νούς
δ δέ ή άό
η πρώτη _ η υπα0. μίας £ν μεσω τών άνθρωπνων
ς () ρ μς
ζε δτι δέν ήτο άρεστός ι^ς ζις ^ς άγαμίας - δημιουργει θλιψεων
Τ ί ό ££ ί ό
ζις ς γμς μ θψε
τους Τουρκους, οί όποιοι £πν£- Πρόβλημα. Τι συμβάσει είς τό «Άλλά πρέπει νά τό :ϊπω
όν μένεα εναντίον τού λόγω Ταιζε πρός τ0 ζητημα το0το, ε α έ ΟΤ1 εκείνος ο Γ.
τού γεγονότος δτι είχεν απο. | _ Έαν μοι εξετατε τό έοώ. ποίος καθιερωσεν εαυτόν ε!ς
φο.τήσει άπό τό Ελληνικόν τημα πρό δεκαπενταετιας, το τήν άγνότητα τής άγαμιας δέν
Πανεπιστημίου καί έδικηγόρη- Πασχα 1949ι δτε έπτά άδεψοί δύναται νά κρατήση ειμή εάν
σε ενώπιον των 'Ελληνικων Δι ήνΕλάιιβανον τα£: πρώτας υπο Εη εν ^ άναμονή τού Θεοΰ
καοτ.κων Αρχων. Άμέσως, αν.. χρεώοεις, δεν θά ηδυνάμην τό νά είναι ό ανθρωπος της
?με°ν1^(ΡυΥεν Χμυ^ης νά οάς άπαντησω αύτό τό ό- μιας μόνον αγάπης σημα νέ.
ϋ δ1
είς
- ο ^ νά ο
των Βρυουλλων ποίον
έ ό
καί εκείθεν μέ ιστιοφόρον εις
Χ,ον... καί ούτω τέσσαρας η
ειπω οημερον.
«Ή αγνότης:
γάπηι
μία μόνον α. δει
άνθρωπος ποϋ
ζωήν τού, πού δ δεί
δια ζω- χου δε( τή
γά
μέραςπρό της είσόδου τού Κε ( ))Έπειδη οημερον, μετά δέ. Οστις τόν έμψυχώνε,.
μάλ, ευρίσκετο εις τό Ελευ- καπεντε και πλεον ετη κοινο-, ,,'θταν εΐμαι κυραρχος τού
θερον Ελληνικόν Κράτος. βιώσεως, φρονώ δτι ή άγνότ,->ς οώματος μου καί τό διατηρώ Ο.
(τής άγαμιας μάς ήνοιξε μίαν ποτεταγμένον έν δουλεια δια
αθ δάσασιν Διά τής ^ άγρυπνιών τών νηστειών
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
(ς γμ
απίθανον διάστασιν. Διά τής
άγρυπνιών, τών νηστειών,
άγνότητος έπιθυμοϋμεν νά εί-'τής έργασ άς τουτο έπιτυγχάνε
Αφχθη είς Αθήνας τό Χα3- μεθα ο1 ανθρωπο1 τής μ,άς μό ται 6ποκλεσιτ,κώς διά τής α-
βατον 29 Αυγουστου, δηλαδή νης άγάπης, ^ς μόνης άγά. γαπης το0 χριοτοο. Ουδείς ώλ.
μ.αν ημέραν μετά τήν^σο· Πης τοΰ Χριστο0 άνθρωποι τ^ λος πλην εκεν0υ εΐνα, ίκα.
ό η λ ί η θ
141ον
— "Ακουσε λοιπόν κόρη μου,
άρχισεν ό γέρος: Καθόμουνσ
άπό 'νωρίς καί τα λέγαμε άπό-
ψε στό καφενέ μέ τούς μακάν,
τάσηδες. Έκεϊ κατά τίς 10, σπ-
κώθηκα νά πάω γιά ϋπνο, οταν
μπήκε μιά θρακού, παληόγρηα
Σοϋ εΐχε μιά σούρα, πού μέ δυ
σκολ α στεκότανε στά πόδ,α
της.
Ό διάολος κα'ι τοΰ Μιχάλη ή
σκούφια, τάφερε, άνά μ ε ο α
στούς μακαντάσηδές μου, νί¬
να ι κι' ένας πού, δχι μόνον η-
ξερε τή γρηά, μά καί το€ χρω
στοϋσε πεντακόσα γροσα, άπά
κάτι παληό άλισφερ'ισια πού ε -
χε μαζί της. "Αμα λοιπόν την
εΐδε, τινάχτηκε απάνω κι' ίκα-
νε νά τή μουντάρη. Ή γρηά
ξαφνιάστηκε καί όπως ήτανε ν
νομένη, έχασε την ίσορροπια
της καί σωριάστηκε φαρδιά πλα
τειά στό χώμα. Καί τότε κόρη
μου, άλληθωρήσαμε δλοι, άπ ο
σα ειδαμε. Γύρω άπό τή γρηά
ήταν σκορπισμένα, ένα σωρό
^ Πς ρ ς
δόν τού Κεμάλ είς την Σμυρ- σον εοτραμμενο1 πρός την ελ νός να ,^ηγήση είς την αθτο-
Ο ή ϋ
σον ρμμ
νην. Ο κοσμος ήτο σχετ,κως πίδα το0 Θεο0, που εϋχων-ιαι
δό δέ εζ ά
πδ
ήσυχος, διότι δέν εγνώριζον νά
ή
ε, τΟν
τά διατρέχοντα έν δλη των ιή λην ε1ς πάντας
ανοικτην την άγ<ά- τον τοΰτον τού έαυτοθ μας ά- γυμνότητι. είς πάν, δισχ6πως άνανεούμενον 'είς τό παγκόσμιον, είς την κα »Πρέπει έπισης νά είπω ότι Ευθύς άμέσως ήρχισεν ή ^ίσ θολικότητα, είς την οίκουμενι. η άγνότης δέν διατηρείται εί- ροή καί άλλων, οί όποϊσι είχον κοτητα μή μέσα είς τό πνεϋμα τής γλυτώσει άπό τό πυρ καί τον ΛΌ άνθρωπος δαπανά μέγα πτωχείας: αύτά μόνον τα δύο σίδηρον... μέρος τής ενεργητικότητος ειναι τα έχέγγυα τής συστά. Άμέσως έσχημάτισαν Μικρά. του εν ^ Προοπαθεα τού νό σεώς μας Πρός τόν Θεόν σιατικόν Σύλλογον πρός έ.ξυ. ζηση 6σον δύναται καλλίτερον πηρέτησιν των προσφύγων οί ε1ναι δε το0το καλών. Άναζη «Άγνότης καί γάμος· δύο οποίον είχον ήδη γεμίσε. τας τεί την σχεσιν με εν αλλο όν, άφοσ.ώσε.ς ή Σά Χ Μλή 6 έ τεί νήσους Σάμον, Χιον, Μυτ,λή- με Λ λ ό η Π μ φς 6παρζεις παρ6 μέ ;,·Αλλά τό ούσ.ώδες, πού τότε Έθνάρχην Βενιζέλον περΐ Έλευθέρ.ον επεκτάσεως χιόλια μαλαματένια, σκουλαρ - κια μέ μαργαριτάρια, δαχτυλ δια μέ διαμαντόπετρες, ώς κι' ένα σακούλι γεμάτο μέ όλο1:!- τρινα γιαλιστερά γρόσα λές καί μόλις εϊχανε βγή άπό τό ταραπχανέ. 'Όλα αύτά, εΐχανε ξεχυθή άπό τή τσέπη τής βρά¬ κας της κ' ή παληόγρηα, Ιπε. σε πάνω τους, νά τα προσταΓέ ψπ μέ τό θώμα της, φωνάζον τας πώς δέν ήταν δικά της μά πώς τής τα δώσανε νά τα πάη, τζοβαερικά καί γρόσα, στό Βε· ζύρη. Οϊ μακαντάσηδές δμως δέ τα χάβανε αυτά καί τής οι. χτήκανε νά τής τα πάρουνο Ή γρηά μπροστά στό κντυ- νο νά χάση δλο αύτό τό βιός, ζεμέθυσε στό άψε . σθύσε, πε τάχτηκε πάνω καί τραβώντας ά πό τό κορφο της ένα μυτερό στιλέττο, τούς φώναξε μέ μια φωνή πού έκανε τό αΐμα να παγώνη: «έ, έλάτε λοιπόν 6ρε. πορδοπαλήκαρα άν σάς βαστάη νά μου τα πάρετε... σουβλιστό θά τόν κάνω, δποιον σκύψη» Καί σοϋ ήτανε μιά γυναικάρα άπό την θέσιν τού έπιτιμου ΤΟν έαυτ5ν τού όδηγεϊ πρός τόσας πλευράς τών ραγισμέ-1 κόρη μου, ώς έκεί πάνω! Καί με ς ρζς νην Λημνον κλπ. υπό την Προ τ0ν Θεον> έπ,τυγχάνετα, δέ πρέπει έπ,Οης νά λεχθή, ε!ναι
εδρία τού Μακαρ. πρωην Άρχ. τοΰτο με την αρχην ύ
^ 5 1
" °7ς
'Η
ά
τής χρ,στ.ανικαί
θ
α (α
παραχωρή ο ε , ς,
Ελλάδος κ. Χρυσοστόμου, ά,. οικειΟΤητος τόν ώθεϊ νά έπιθυ δύο παραχωρήσεις τοϋ Εύαγ.
που υπηρέτησε ως επ τιμος μη τας άνθρωπινους σχέσε,ς γεΑιΟυ. Τόσον είς την άγαμ-
Γραμματευς επί εν έτος ,ιερ, ανευ οϋδενός φραγμοϋ. Ή οί αν 6σον καί είς τόν γάμον ύ.
που Ο Συλλογος προσέφερε κειότης φαίνεται ώς ένας οκο πάρχουν δρια καί άπαιτήσεις
πολλάς υπηρεσίας εις τους ουρ πός ανευ τοϋ όποίου δέν θά Πρός συζήτησιν Αμφότεραι πά
ρευσαντας πρόσφυγας... Έν ύπάρζη έπιγειος εθτυχ,α. Ή ρουσιάζωνται μέ την Ιδίαν εύ
τω μεταξυ διωρίσθη την 5ην ε1κων τής Ο|κειοτητος αυτής αγγελικήν παραχώρησίν. Σή.
Οκτωβρίου 1922 Δικηγορος έν εςαγιαζεται οσον ούδεμια άλ- μερον, πού τό θέμα
Αθήνα,ς. Την 25ην Δεκεμβρ, λη κα, πρεπει να τό
εξλέ Βλ
ρη μου, κωλώσανε Δέν ζέρω,
στό τέλος μπορεϊ νά τή κάνα-
νε ζάφτι, μά σιγουρα θά χύ.
νουνταν αΐμα. Κάποιον θά μα.
χαίρωνε ή παληόγρηα στό υε-
ταξύ. Μπήκε δμως στή μέση ή
λέρα ό καφετζής καί μέ τό ντα
ηλίκι τού, τούς έλυσε τή δια.
φορά. Άνάγκασε τή γρηά /α
πλερώση, έκεινη τή στιγμή, το
χρέος της στό μακαντάση την
έθαλε νά δώση μπαξ σι άπό δε-
κα γρόσα στόν καθένα από
τούς άλλους δυό, όπως καί σε
μενά τρια γρόσα, μιά πού 6ρέ-
θηκα στό καυγά καί την έστ<νΐ- λε νά κο'μηθή απάνω, μέ τή γυναίκα τού. 'Η γρηά τσέπωοε πάλι τα τζοθαερικά της, πού σίγουρα ώς τό πρωί θά κάνουν φτερά, καί άκολουθώντας τόν κεφατζή, την άκουσα κάτι ν ά τόν ρωτάη γιά τόν Μαζάρ Πά. σά. Κάτι τής άπάντησεν έκεΐ- νος πού δέν τό πήρε τ' σύτι μου καί ή γρηά άνέθηκε τή σκάλα τού σπιτιοϋ. Ή Μαλαματένια γέμισε ύτο. Τοΰ συνεργάτου μας Θ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (Συνέχεια έκ τού ηροηγο^μένοο) δουλειά τού, καί επί πλέον το) ετόνισεν νά μή κάμη καμμιά ώ Ό Ντίνος πρό τής άδιαφορ. νοησ α ή τρέλλα, διότι θά άπο άς αυτής την προεκάλεσεν, λέ θή τό κακόν είς θάρος τού 'θ γων δτι ήξερε πο€ ήτο καί με Ντίνος έρυγεν, ένώ ό Μιχάλρ,ς ποίον. | τού εφώναξε μακρόθεν: «Ντί. Ή Κλαιρη έκμανεϊσα, διά νο, τόν νού σου σέ παρακαλΰ τάς πληροφορίας αυτάς, τοϋ ά. μή κάμεις καμμιά όνοησα» πηγόρευσεν νά ένδιαφέρετα. | Ό Ντίνος μέ σκυμμένο τό ο.' φάλι βυθισμένος στίς σκέψεις, | προχωροϋσε στόν δρόμο -οί! καί επί πλέον νά πηγαίνε, πως συνήθως στό κέντρον. Ό Ντίνος πρό τής άπαγορευ! χωρίς νά απαντήση, τικής αυτής δηλώσεως, ήρκε-] σθη νά πή δτι «μόνος του θα] ξεκαθαρ ση την Ιστορίαν α^. την». Ή Κλαιρη δταν ήκουσεν τάς σκέψεις καί άποφάσεις αυτάς τού Ντινου, έγινε θηρίον ύίστε Ο ΝΤΙΝΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ Ό Ντίνος την επαύριον Π*.ι. πτην θράδυ παρά την άπαγό. ρευσιν πού τοϋ είχεν έπιβό,λ τοΰ απηγόρευσεν νά πηγαίνη (λει ή Κλαιρη, έπήγεν έκ νέου άκριβά τζοβαερικά, όπως θρα. Ιψες. Θυμήθηκε πώς ό Καραγ- στό σπ τι, διά νά μην έχει σπι. ούνους καί μπελάδες στό κε. φάλι της, έκδιώζαοα αιΐτόν κα>
την μητέρα του κακεϊν - κα¬
κώς. Ούτος παραλαβών την μη¬
τέρα του, την έγκατέστηοεν
προσωρινώς σ' ένα συγγενικό
τού σπτι.
στό «Άκταίον» δπου θρήκε τόν
Μιχάλη μέ τόν οποίον έκάθι.
σεν.
'Ύστερα άπό λίγη ώρα είδεν
την Κλαίρη νά προσέρχετθ'
διά νά τραγουδήση. Σέ λιγα
λεπτά έμφαν ζεται ό Μ μης, ό¬
στις έκάθησεν κοντά σττιν ορ.
έ
. τη
,
λη , ρ γρ
ου 1923 οτα εξελέγη Βουλευ. μεν καλώς δια να ζησωμεν την σ,αστ,κα ιδρυματα εΙναι ε!ς τΛν
τής Αθηνών - Πειραιώς καί ά- άνθρωπίνην Ιδιότητα.
ημερησίαν διάταξιν πού αυτή
πέβαλε την παραίτησιν τού ά-.ό «■'ομως μ.ά καθαρή ματ.ά είς ή συζήτησις συγκλον,ζει ,Λδη
γραμματέως τοΰ Συλλόγου χην διαπιστωσιν δτι πάσα σχέ. νων τοιχων'τών άρχαίων χοι-
Έξελέγη ως 18ος μεταζύ 32 0,ς οικειότητοςι ακόμη κα1 ε1ς ΟΤιανικων καθιδρυμάτων, χν.
Πληρεξουσίων. ^ΕΙχεν παρακο. τό μάλλον ηνωμένον ζεϋγος, διαφέρει νά ίδωμεν καθαρά
τροπόλεως Πισιδίας,
είς την περιοχήν Μάκρης καί
περιχώρων, Άτταλε άς καί πε-
ριχώρων, Σπάρτης καί
ρΐθν, &ν «νί Αρρενες *.υι^.Γνοι
είχον έκτοπισθή, είς τα ένδό.
τερα τής Μ. Άσιας, είς Έρζα.
ρούμ, Βάν, Διαρπεκιρ, κλπ. Πά
ρουσιάσθηααν' πρό τού Έθνάρ-
"έξέθεσαν τάς παρα.
ίσεις των. Ό Βενιζέλος ε.
ζεπλάγη άπό τό περιεχόμενον
τού ύπομνηματος των καί άπό
τάς έζηγήσεις των. Τούς ν.ΐ-
πεν ότι ήτο άδύνατος ή ±αέ-
κτασις πέραν τής ζώνης την
όποιαν κατεϊχεν ό "Ελληνικάς
Στρατός. Είς δευτέραν επίσκε¬
ψιν των τοϋς εδήλωσε ρητώς
δτι καίτοι έκτιμά τό περιεχό¬
μενον τού ύπομνήματός των
τώ ήτο αδύνατον νά αναλάβη
νέας ευθύνας, είς ζωην μάΛΐ.
στα κατεχομένην μερικώς υπό
τού Ιταλικού στρατοϋ. Τάς ά.
των ου συναντά όρια. μέσα είς τήν συζυγικήν αυτήν
_ , _, ., _ «Εκείθεν αυτών ύπάρχε' ή πίστιν καθώς καί είς την π στιν
της Λωζάννης καίήτο σχετικώς άνθρωπ νη μοναζιά διά τόν αν αύτήν τής υποχρεώσεως τής
ένήμερος των τεκταινομένων. δρα καί ^ν γυναίκα οπως καί θρησκευτικής ζωής
Είς την Βουλήν εξελέγη
αής.υπο την
Προσφυγικοΰ ζητήματος».
τα επί τούτω έκδοθέντα
, διά τόν άγαμον. Τό ν' αρνηθή »'Ενδια<Ρ€ρει νά γνωρίζωμεν -, _ _ _ πΤΤΤ—επ^Ή^—νη ο 11 ι ιθυνα £.ν«ρ"ϊς σνζυγικΤΤΐ. > Ε,πιτροπης■ κον· τ0 δε ν· αποδεχθη εΐνα, ένώοεως έγκαθ σταται είς το
6ν ενώσεως έγκαθ σταται ες
Ε:ς ώς τό ν· άνοιγη μ|αν είΡηνι. εσωτερικόν τής οίκογενειακής
ρ-1 κην οδον <α| ν· ανακαλύπτη έστιας καί πάσα έναρξις κοινο. κικά της Κοινοβουλευτικής Έ- [ μία άγνωστον διάστασιν είς βιώσεως είς τό εσωτερικόν τής πιτροπής περιγράφεται τό δ Ό. ^ν οχεσιν μας μετΟ. τοΰ Θε. θρησκευτικής κοινότητος. Αί σκολον έργον αυτής τής Έπ'. |ο0_ Έπειδή τό μέρος τοι.το συμφιλιώσεις δέν είναι δυνα- τροπής. Είς αύτην εξελέγη' ^ς μοναζιάς, τό οποίον πά- τόν νά γίνουν ειμή είς τό έσω. ^ς μοναξς, τόν νά γίνουν ειμή είς τό έσω ώς ΕΙσηγητής άρκετών νομο- ρουσ,άζει είς πάντα άνθρωπον τερικόν τών χριστιανικών αύ. σχεδίων καί δή τού σπουδα:ο. εΐναι τ0 μέρος τού Θεοΰ, εί. των κοινοτήτων. Διά τούτο έ.· τέρου έξ αυτών, τοϋ «Ψηφισμα | ναι τ0 μερος τοϋ χριστΟΰ, τό διαφέρον είναι νά σκεπτώμε. τος της Προσωρινής Άποζημιώ μέρος Τ6 έπΐίρυλαγμένο δι" έ. θα αδιακόπως τό μέγα τοΰτο σεως των Προσφύγων έναντι κείνον 0 οποίος μάς άποοπά μυστήριον τού σώματος των άζιώσεών των, έκ τής πό.' απ0 ί ω ά καταθλιπτικήν μονα- Χριστοΰ, διά νά είσέλθωμεν ριουσίας των αναχωρησάντων; ζιαν του άνθρώπου έναντι τοϋ είς τήν θρησκευτικότητα τοΰ ή άναχωρούντων έξ Ελλάδος εαυΤοϋ τού. μυστικοϋ σώματος. Μόνον εΐ. Τούρκων...» Ή πρότασις ψηφί-| ... σερχόμενοι είς τό ίδιον τό ε- σματος τόν έχει ώς Είσηγητήν «·Η άγκάλη άνοικτή πρός σωτερικόν τοΰ μυστικοϋ τού τού κ. Γ. Ρακτιβάν προεδρεύ. 'άντας. τού σώματος, εύλαβούμενοΐ :ό όντος. Τό ψήφΐσμα έδημοσιεύ. | ,,οίς εκείνον πού άπηρνήθη μυστήριον τής Έκκλησίας, θά θη είς την ,Εφημερδα τής Κυ-'να δημιουργήση μίαν οίκογέ. ουνηθώμεν ν' άναχωρήσωυεν νωτέρω άπόψεις διεβίβασαν! Οως ϊ ^ ^ είς τούς συμπολίτας των πρός'πών πρός εκτίμησιν τής άξας^^ „,.„,-- μεγάλην απογοήτευσιν τών τε- τής περ,ουσ,ας τών άνταλλαξί-' 0^νείαν Ι μων. ' λευταίων... Επί δύο περίπου έτη, ήτοι ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ Ημερολόγιον τοΰ Θ. Θε οδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ πνευματικήν. προσκολλη. τής καρδίας, θώμεν είς τάς πιστεις, αϊτ.νες ι ν' άγαπά πάσαν δέν είναι δύναται ειμή διά άνθρωπίνην καί τοϋ Χριστοΰ καί τού Εόαγγε- λιου. Έρώτημα τών δημοσιογρά. ΚαΙ ΙΟιαιτέρως ΚΧΤ' ΣΤΟ Χ1ΣΑΡΔΖΙΚ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΛΧ Τό άπόγευμα τής 29 Αυγού- είς Ι αππαδοκίιν τό 1959 δοκίας. "Οταν τ' αύτοκινητό μας βνή δέν μάς άφίνουν νά δοΰμε τ- φων: «Ή δευτέρα ύποχρέωσ'ς, ποτε. |έκενη τής ύπακοής, θέτει έπί. Γυρζουμε άπρακτοι νιατϊ σης έν έρώτημα. Είς τούς ό- δέν ξεύρουμε τί άκόμη μάς έ-' φθαλμούς ενός καθολικοΰ, ή πιφυλάσση ό δρόμος. Δέν μπο θεβαιοτέρα κληρονομία τού ροΰμε νά στραφοϋμε καί πρός Προτεσταντισμοϋ, είναι μ α τό Άνδρονκιο, γιατί καί αύνός ι δημοκρατική παράδοσις, δ. τόλεγε ή καρδιά της! Οί μα¬ καντάσηδές, τρείς μαντράχα. λοι, νά χαρώ τα μάτια μου κό κούνης καί ό Νταή Σπάγος, σ,ή κουβέντα τους εϊχανε άναφε. ρει τό δνομα τοϋ Μαζάρ Πα¬ σά καί τής μάνας της! — Μήπως άκουσες τ' δνομα αυτής τής γρηάς; — Ναί, έχει ένα παράξενο ο. |νομα. "Ακουσα τό καφετζή που τή φώναξε, Σέρλα, Σουρλα, Σφύρλα, νά, κάπως έτσι, μα δέν εΐμαι σίγουρος κορη μου. Μπορεϊ νά μην είναι καί τ' 6- νομά της, μά παρατοούκλι. Ή Μαλαματένια όμως δέν γ:! χε άμφιθολ ες. "Η παληόγρηα έκε,νη ήταν ή μάνα της! 'Η πληγή της άνοιξε πάλι καί ή τρυφερή καρδιά της έτρεχε αί. ρα. Τα τζοβαερικά έκείνα, ή¬ τανε τής Κιουλκαδήν. Μά τα γρόσα; 'Η μακαριτισσα ή φιλη. νάδα της, δέν κουθαλοίσε τή μοιραία έκείνη βραδυά παρά- δες απάνω της. Κάτι ψιλά μό. νο. Ποΰ τα βρήκε λοιπόν τα γρόσα ή μάνα της; Μήπως ιή σκότωσε (γιατι δμως;) τή Κι¬ ουλκαδήν ό Δαλπατάν, μέσα στό σπ τι τους καί γιά νά κλε - ση τό στόμα τής μάνας της, τή πλήρωσε, Κι' αυτό δέν ήτανε άπίθανο. Συνεχίζεται "Οταν έφευγε, προσεπάθησε'χήστρα, προσκαλέσας την νά την συνετήσει, διά λόγων,' ρη νά καθίση δίπλα τού. λέγοντάς της, δτι κατά τήν | Ή Κλα ρη τού είπεν δτι θα γνώμην τού είναι καιρός άκό. καθιση άφοϋ πρώτα εκτελέση μη νά επιστρέψη στό σπ τι, καί τό πρόγραμμά της. μπή στόν ϊσιο δρόμο τής 3ίκο. Ι Άφθ€ εξετέλεσεν τό πρό. γενειακής ζωής, έφόσον παρ- γραμμά της, έτραγούδησεν διά θήκανε άπό έρωτα καί άγαπη, τελευτααν φοράν τό τραγουδι ^αί ότι ό δρόμος, πού άκολου. τής «Ελπδος» διά νά τον ευχα Ιθεί θά τήν καταστρέψει άργά ριστήση. Ένα άριστούργημα τής Μικρά σιατικής ΛογοτεχνΙας ο στρατηΥο αξαρλησ ή γρήγορα. ι Μετά άπό τό τραγούδι, ό Μί •Η Κλα,ρη στά λόγια α^ιά μης καί ή Κλαίρη μέ ένα μονιπ τοϋ είπεν δτι ό ϊδιος είναι ό πον έπήγαν στήν γνωστήν των αϊτΐος τής προμελετημένης ύπ' πανσιόν «Μπδν - Ρεπό» στήν αυτού καταστροφής, διά τόν λο Κηφισσιά. γον ότι άν δέν τής ύπεδε κνυ. Άμέσως ό Ντίνος μέ αλλο μό εν τόν τρόπον καλυτέρας ζΐυ- νιππο ηκολούθησε τό πρΰτο, ής, έφ' όσον ήτο πτωχάς ύ-ιά'» καί φθάσας είς την Κηψιοο.άν ληλος, νά την συστήση στό κέν πρό τής πανσιόν όλ,γα μέτρα, τρον νά τραγουδά, έπειδή ήτο έπερ μενεν νά μποϋν μέσα ό καλλφωνος δέν θά κατέληγον Μ μης καί ή Κλαιρη. τά πράγματα ο' αυτήν τήν κα. 'Ύστερα άπό ολίγη ώρα ηου τάσταοιν, κα'ι τώρα πλέον τής μπήκε τό ζεϋγος, ό Ντϊνος πλη είναι αδύνατον νά παύση νά σιάζει τήν πόρτα τής παναιόν έργάζεται, διότι κερδίζει ^ολ. κτυπά τό κουδούνι τής πόρτας. λά, έχει τα λοΰσα της καί 'ό "Οταν ήνοιξε ή πόρτα ή ύπάλ. ((κάτω . κάτω τής γραφής;) ή ληλος ηρώτησεν τόν Ντϊνο^ τί ζωή τής άρέσει, καί θά τήν συ θέλει. Ούτος χωρίς νά <ά~ νεχιση. 'Η Κλαίρη, μάθε κι' α>> τήν ψυχραιμ αν τού, λέγει ότι
τό — κατέληξε — δέν θά έχη θέλει νά δώση ένα γράμμα
την άνάγκη σου, καί κάνε δ,τι στόν κ. Μ μη Σπυρίδη έμπιοτευ
νομιζεις. Τώρα σέ παρακαΛώ τικό.
νά φύγης, διά νά μή σέ διώζω' Ή ύπάλληλος τόν επήγε έ.
διά δευτέραν φοράν μέ τίς ως την πόρτα τού δωμαπου,
κλωτσιές. κτυπήσασα αυτήν έλαφρά Ά.
Ό Ντίνος πρό της άπειλής πό μέσα ηκούσθη ή φωνή τής
αυτής διά νά μή δημιουργηθή Κλαίρης «ποίος είναι»;
φασαριες καί ταραχές ήναγ>ά. Ή ύπάλληλος άπαντα πώς έ-
σθη νά υποχωρήση. Φεύγων δ. χει ένα γράμμα διά τόν κ. Μ!.
μως τής είπεν δτι άν δέν την μη. Ή Κλαρη ήνοιξεν ττιν ηόρ
τιμωρηθή ό θεός θά την τιμω. τα διά νά πάρη τό γράμμα, όΑ-
ρήση ό ϊδιος, διά νά μάθη ποί- λά ό Ντίνος όρμά σπρώχνων
ος είναι ό Ντϊνος. τήν Κλαιρη καί πυροθολεϊ τόν
Ό Ντίνος δταν έφυγεν άπό Μ μην πού ήτο ξαπλωμένος
τήν ΚλαΙρην επήγε είς τό «Ά. | στό κρεββάτι, άφ,νοντάς τον
Τής κ. ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ -ΠΕΤΡΑΚΗ
ό δρόμος είναι έπισφαλης.
| που αί διατάξεις τής ύπακοής
Είναι ύποχρέωσ ς μας νά γ;ο ' καί τής έξουσ άς δέν είναι ά.
με στό Άνδρονίκιο (τουκ. Έν' μέσως φανεραί. Πώς είς τό
τουρλοϋκ) γιατί σάν κωμόπο-, Ταιζέ, ζήτε αυτήν την ύποχρέ-
κε άπ' τή νότια πλευρά τής | λις Καππαδοκική πού άπέδωοε ώσιν τής ύπακοής καί τίνες εί
Καισαρεας, έτρεζε λίγο ,σωμα πολλούς μορφωμένους καί αάν ναι αί έκδηλώσεις της;
κι' ύστερα άρχισε ν1 άνηφορι- πατρ δα τού αειμνήστου μέγα. | «Ή ύπακοή διά την ένότη-α
ζη σε λοφσκους κατάφυτοος λου ίστορικοϋ, των νεωτέρων
ά
οΤ™™Χ ι^ °°5 6ΠΟ 6μΠέλ'α Κα' καΡπ°φ6Ρ°!χΡΟνων Π. Καρολίδη μάς έπι-
πΐί^ΤΓλΛ ζ ^τα ΧωΡ'α,δένδρα. Άρ,στερά μας άφ οα. βάλλει δ.κα,ωματικά την επ·.
που είναι όλόγυρα στήν Κα,αά. με τή ρίζα τοϋ Δ,δύμου δρους σκεψη αυτή άλλά τό μέρος ε.
ρεια. Τό πρωτο χωρ,ό είνα, το, κα! στή Νοτα μερ,ά τού μιά να, όρε.νό καί άγνωστο κοί
(1) Νοεί τούς προτεστάντας.
Σ.τ.μ.
(Συνεχ ζεται)
μέοη
να, όρε.νό καί άγνωστο κο
στενός καί χαλασμένος δρό- «ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ»
Τ ς μς ρ
οΙαϊίΖ α χϊ ·^ ^ θρσκεται τ0 Άνδρονκιο. τού μος μάς άποκλε ε, την έπίσκε
ρασιωτες, τό λέγαμε Εσαρδζου τουρκ. λένετα· Έντουρλουκ' ψη αυτή
Ι 'Εκυκλοφόρησε τό τεύχος
Φβ δθ
13ον
Στάθηκε σαστισμένος, μέ κυ-
ταξε καλά καλά, άπό πάνω ".'·
σαμε κάτω, σά νά μέ μετροθσε,
κούνησε τό κεφάλι τού κι' ε>-
πε:
— Χμ!.. Ξέρεις βλέπω πολλά
πράματα! Πόσω χρονώ είσαΐ;·.
— Σφάληξα τά όχτώ καί ηορ
πατώ στά έννιά. Δέν εΐμαι λ:·
κρός! Πήγαινα καί σκολειό!
Εϊμουνα στή δευτέρα τάξη κ.'
ήπαιρνα οΰλο δέκα άπ τό δα-
σκαλο μου τόν κύριον Άλεξαν
δριδη. Καί τή Λαμηρή πηγά γιά
πρώτη βολά καί στό ψαλτηρι
στήν έκκλησιά μας στόν "Αη Ν,
κόλα, κ' ήψαλα μέ αλλα παιδία.
Δέ διαβάζαμε άπό μέσα, μά
άπ' τό στόμα τώ ψαλτάδω γ.ού
βλέπαμε, μάθαμε τά λόγια καί
τόν ήχο!... Ή μάννα μου ίίλε-
γε πώς θά μέ κάνει Δεσπότη
αμα θά μεγαλώσω '...
— Μωρέ μπράθο! Δεσπότη ι..
Είσαι γραμματιζούμενος οά ά
λέμε!... Καλά τό κατάλαβα ',.
"Ελα μαζί μου, πάμε τώρα να
φός κάτι. Κ' Οστερα βλέπομε'..
Πεινάς αί;..
Σά νά 'σιαζε τό κέφι μου και
κατάλαβα πώς θέλω νά φάω
— Ναί πεινώ'... Μέρες Ιχω
νά φάω!... Μονάχα μιά φετού¬
λα ψωμί ήφαγα μέσα στό βαπό-
ρι, πού μαϋ 'δωκε ή κόνα Δημη
τρούλα.
— Ποία είναι αυτή, πώς τήν
είπες;... Κόνα Δημητρούλα,..
— Είναι μιά νυναΐκα πού υέ
πήρε άπό τό δρόμο σάν ήχα.
σα τή μάννα μου, μά ϋστερα
άμα θγα ναμε άπ' τό θαπορι,
λι, πού άπ' τό καθένα έβγαινε
άλλη μυρωδιά φαγητον.
Σ' ένα σκοινΐ κρεμασμένυ
ροΰχα καί κουρελοϋδες, δε^χ^α
νέ τή φτώχεια καί τή θρωμ'ά
πού θασίλευε κεϊ μέσα.
— Τί 'ναι αύτό τό κελεπούρι
πού μοϋ κουβάλησες έδώ;.. Ά
πό ποΰ τό μάζεψες;...
Άπό μιά καμάρα, πού στην
πόρτα της κρεμότανε ένα σκοθ
ρο σεντόνι, σάν κουρτνα, μά"
ύποδέχτηκε μέ μιά άγριοφω^-α
ρα, ή Φλουροϋ, ή γυναίκα τού
κύρ Αναστάση. Αυτή άπό μέ¬
σα είχε τόν τρόπο νά μάς 6/έ
πει, έγώ 5μως άκουγα τή Φω¬
νή, χωρίς να βλέπω κανένα κι'
έψαχνα γύρω, γύρω, φοβισμέ-
νος.
Δέν περ μενά πολύ. Ό μπερ
ντές σηκώθηκε καί ξεπρόβαλ
κταίον» δπου, ώς γνωστόν, ειρ¬
γάζετο ό Μιχάλης. Στήν συνάν
τησιν αυτήν ό Ντίνος τού ·ϊξέ.
θεσεν δλα τα διατρέζαντα με¬
ταξύ αύτοϋ καί τής ΚλαΙρηΓ,.
Ό Μιχάλης άφοϋ ήκουσεν τα
διατρέξαντα καί διαμειφθέντα
μεταξύ αυτού καί τής Κλα ρπς
τού συνέστησεν νά ήρεμήση,
νά ήσυχάση νά κυττάξη την
άπνουν στό κρεβθάτι.
Βλέπουσα δλα αύτά πού έξε.
τυλίχθησαν σάν κινηματογραιρι
κή οκηνή, ήρχισεν νά φωνάζει
βοηθεία παρ ότι στούς πυρο
βολιομούς έτρεξαν οί σύνοικοι
τής πανσιόν, είδοποιήοαντες
τό αρμόδιον τμήμα τής Χωρο-
φυλακής.
(Συνεχ ζεται)
ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΕΙΣ ΚΕΑΝ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
σέ μεγάλο θαθος, μαζί μέ με
ρικά κομμάτια άγαλματίων
τερρακόττα, έκ των οποίων μ?.
ρικά ήσαν όμοιώματα ζώων. Ο
περί ού ό λόγος ναός, σημε ω
τέον, ανεκαλύφθη άπό μιά α¬
ποστόλη τού Πανεπιστημίου
Σινσιννάτι πρό 7ετίας καί έκνο
τε αποτελεί άνεικείμενο συνε
χών άνασκαφών. Είναι ό αρχαί
ότερος πού έχει ευρεθή σ' αύ
τή την γεωγραφΐκή περιοχή
τού κόσμου.
λε μιά μέγαιρα μ' άχτένισ^α ι Απετέλεσε άντικείμενο έπανε
χι καί Χισαρζίκ τούρκικα θά πή καί'Φαρασιώτικα ΆνδρόνΊκο η Γ'Έΐμαότε ύποχρεωμένοι νά Φεβρουαρ ου του περιοδικόν
Καστράκι. Έδώ κατοικοΰνε, δ- Άντρόνικο. Μπροστά μας οέίγυρίσουμε άπ τόν ιδιο δρόιιο «'Ακτινες». Άπό τά περιεχόμε. δέν ζέρω τ. γν,ικε, τήν έχοσα
„.._ —, —.-.__ ........ .»■-.-.------ ν,..- Α_,χ«_>_ ...'__. Ι ^ .. ... χ,«· «·μ γ,χ/ρμ,ιο-τι^λ ζωη <α| η ι με τα κορ(τσια της μαζί. Μπο- πως καί πρώτα, μόνο Τοΰρκοι λίγο, έπρόθαλε τό Χισαρδζίκ' καί νά πάρουμε τήν άγουοα καί μάλιστα πολύ σκληροί καί όλόδροσο κα'ι καταπράσινο ά~Γ | γιά τήν Μουταλάσκη (Τουρκ άγριοι. Είναι κτισμένο πάνω τά καρποφόρα δένδρα στόν παληό δρόμο πού συνδέ- Τά σπ τια τού είναι χωρία— "'Η ρ εί την Καισάρεια μέ την <απ. κα σχεδόν δλα καί οκορπισμέ δή λ Λ Ταλάς). Κατηφορίζοντας νά μέ γυρεύει! ·.. Μά Έκκλησα είς τόν άγώνα κατά|Ποϋ νά τηνέ βρώ. δέν ζέρω1 .. άπ' τό Χ.. Λ· Σ:άΛερ, σαροζ1κδεζΤάμας άφνουμε παδοκική πολη Δεβελί ή Έθε να στίς άνηφοριές καί κατηφο 'τόΔδυμον δρος' (τουοκ Άλή το0^ <όλπους τής συγχρόνου ρέκ καί^κατά τόν Α. Λεβίδη Ε- ρ,ές, μέσα σέ κηπους καί η^·-. Τάγ ή Ά, Βασίλ Τάγ) 'καί ά βέρκη. Οί Φαρασιώτες την ίίλε γαν Ταναβού ή Βερέκι. θόλια. Άπ' τή μέοη τού χωρίου ηρ.' Ιρ,στέρά έναν"κατάφ"υτΌ'λόφο πούλου, «Προσπάθειας ενώσεως | . πού κατά τόν συνοδό μας Και ανατολικης και δυτικης ^Εκκ/π ^ ψάχνεις μοναχός σου νά τηνέ — "Αμ που νά σέ τραθουοε κι αυτή, άφοΰ 'χε τόσα θάσα. να!. Είπε καί κούνησε τό κε- φάλι του. Πάμε τώρα σπ τι μου γιατί νύχτωσε. Δέν μπορείς νά Στό Χισαρδζίκ πάμε γιό· δυό νά ό δημόσιος δρόμος γιά το'σαριώτη Δάσκαλο, είναΓ τό Κι. σας επί Ιωάννου Β' Κομνη. ____ _=.._ _ . . __ . - - ' νού» του κ Δ Κράνη λόγους Πάμε γιατί υί συγγ-ρα- Έβερέκ· ζίλ - Τεπέ (Κοκκινη Κορφπ) φεϊς Ιωάννης Κάλφογλοο Στήν πλατεια τοϋ Χισαρδζίκ φορτωμένον μέ έζοχικά σπι (Μόν. Φλαθ. σ. 68) καί Α- Λε.- είναι συγκεντρωμένος κάμπο. τια· Είναι τά έζοχικά των Κα;_ θιδης (έκκλ. Ίστορ. σελ. 94) σος κόσμος. Ρωτήσαμε γιά ιό σαρέων. Τούς θερινούς μήνες λένε ότι είναι τό άρχαϊο Μά- δρόμο καί μάς ειπανε, δτι θα άνεβαίνουν έδώ γιά ν' άποφύ- κελλον στό όποίο είχαν έξορι. βγήτε άπ' τήν πάνω πλατεϊα. ,γουν τόν φοθερό καύσωνα το^ σθή στά 346 μ.Χ. καί μόνασαν Προχωρήσαμε. Σέ μιά στροφη |καλοκαιριοϋ. στή Μονή τοϋ Άγίου Μάμαν- τοϋ δρόμου τό πούλμαν μας τος, ό 'Ιουλιανός ό Παραβάτης σταμάτηοε 'Η μιά ρόδα του καί ό αδελφάς τού Γάλλος, α. βούλιαξε σέ αύλάκι νεροΰ, κο'ι νοϋ» τού κ. Δ. Κράνη. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνωσιτ) κόλλη- σις δι* όρειχαλκουργίαν. Αν-τι- πρόσωπος Φωτ. Ούλκέρογλου Θησέως 7 4ος δροφος τηλ. 226Ό24- Ά6ηνα·. βρείς, θά χαθεΐς σ' όλόκληρο Περα α!... - Ά!... ό Περαιας είναι έ δώ;... Είπα, κι' έθλεπα περίερ- γα γύρω — γύρω τή μεγάλπ ·το λιτεία. μαλλιά, μέ μουστάκια καί γέ- νια, μέ μιά μεγάλη τριχωτή μαυροκόκκινη κρεατοελιά οτό μάγουλο, μέ κάτι άγρια γουρ λωτά μάτια, πού στριφογυρ.ζα- νε στίς κόγχες τους, χοντρή, ψηλή, σωστή άντρογυναίκα, ά. νασκουμπωμένη σά νά 'ταν ε¬ τοίμη νά έπιτεθεί σ' δποιον «τ τής άντιμιλοϋοε. Μπροστά της ό άντρας της ό κύρ Αναοτάσης, ήτα/ε σα μ . κρό παιδι κι' έδινε την έντύΓω- οη πώς άν τόν χτυπούσε μέ -ο 'να χέρι θά τόν έλοιωνε στ μυίγα. ΑΟτός δμως, δπως κα¬ τάλαβα ϋστερα, δέν έδε χνε νά την λογαριάζει. Τό άντιθε- το γινότανε. Φοβήθηκα πολ >
"Εχασα τό θάρρος μου κ' Λρ.
λημμένων άνοικοδομήσεων δ.
τροποποιήσεων καί πρέπει να
εχρησιμοποιείτο συνεχώς επί
1000 καί πλέον χρόνια.
Τίς άνασκαφές χρηματοδοτεϊ
ροής τού Μινωικοΰ σολιτισμο)
σ' αυτόν τόν λιμένα. 'Η ήπει
ρωτική έπιρροή στήν Κέα άρχί
ζει πιθανώς νά δεσποζη κστά
την Μυκηναική περίοδο, δηλα¬
δή περί τό 1350 π.Χ. δταν οί
Μυκήναι άποτελοϋσαν πολιτικο
κέντρο τής ήπειρωτικής Ελλά¬
δος καί τής περιοχής τού ΑΙ-
γαίου. "Ηταν ή έποχή της άκ-
μής τής Αυτοκρατορίας τών
Χετταίων στήν Μικράν 'Αοό
καί τοΰ Τουταγχαμών καί τοΟ
Ραμσή Β' σττδν ΑΙγυπτο. Την
έκδοχή αυτή είχαν ήδη ενι-
σχύοει καί προηγούμενα εύρη
ματα.
'Η Κέα άπέχει μόνον 12 μ'
λια άπό την ξηρά τής ήπε.ρω
τικής Ελλάδος καί θά πρέπε'
μέχρι στιγμής τό Πανεπιστή |νά άποτελοϋσε «βολικό» σταθ
μό πάνω στούς έναλίους έ^ο
μιο τού Σινσιννάτι, τελοΰν δέ
υπό την αίγίδα τής Άμερικανΐ
κης Σχολής Κλασσικών Γ·-Όυ
δών είς Αθήνας, τής οποίας
ρικούς δρόμους τής άρχαιότη
τος. "Εξω άπό την κυρΐα ην>Λ
τοΰ ναοΰ καί κάτω άπό την ε¬
ό καθηγητής Κάσκυ, διετέλεσχ Ιπΐφάνεια τοϋ νεροϋ, άνακαλίι
διευθυντής επί δέκα χρόνισ, Φθηκε ένας όρθογώνιος τάροζ
πρίν επιστρέψη τό 1959 στό Προφανώς θά έπρεπε νά ήν
Πανεπιστήμιο τού Σινσιννάτι. σκεπασμένος μέ ένα γ
Τό περασμένο καλοκαίρι ύνα-|<αΙ νά περιθαλλόταν άλλοτε ά σκαφών σ' αύτό τό ήσυχο νη- πό ένα κύκλο πλακών στημέ- σάκι, πού έδώ καί 5000 χρόν α νων όρθίων. Μέσα άπό τόν γ_ άποτελουσε άκμάζοντα λιμένα φο πήραν λάσπη, την στέγνω- Καί τό καλοκαίρι αυτό, ή «συγ'σαν καί την έκοσκίνισαν: Λεν κομιδή» νέων πληροφοριών ύ-'άνεκάλυψαν παρά μερικά κ χισα νά τρέ,αω. Πλησ ασα τον'πηρςε κατα τόν Καθηγητή'κά- καλα καΓθραύσματα""'άΥΥείων άντρα της καί τού 'πιασα χέρι. ' Ηθελα νά κρυφτώ που νά μην τή βλέπω, μά δέν ήξερα ποϋ'... — Σώπα1 Μή φωνάζεις1.. Ξ έώ ζς ρω έγώ τ κάνω, είπε θυμωμέ- νος κι' άγριος. "Οσο άπό που τονέ μάζεψα, έβγα μιά βόλτα Ίσαμε τό λιμάνι καί θά δεϊς1... Δώσε του κάτι νά φάει, πού ναι μέρες τώρα ^ηστικός, κάν' τού καί κανένα γιατάκι νά κο.μτ: θεί κι' αϋριο θά δοΰμε τί θά ιο νέ κάνωμε. Δέ θά μενει ■-·■ |δεμένα χέρια!... Κάτι θά κάνει τοσκυ, ιδιαιτέρως πλουσία. ' Εγ:- — τίποτε άλλο. Τό άποτέλεσμα ναν δοκιμαστικές άνοσκαφές ηταν άπογοητευτικό καί ό κα· σέ πολλά άπό τά σπίτια τής θηγητής Κάσκυ συνεπέρανε ο άρχαιολογικής τοποθεσίας, εις τι ή οίκογένεια του νεκροΰ θο τήν νοτία άκρα τής χερσονή πρέπει νά είχε μεταφέρει κο ς ρ μ σου δπου θρίσκονται οί άρχα. που άλλοϋ τό «περιεχόμενο», ότητες Καί ήλθαν σέ φώς κς. τοθ τάφου λοκτισμένο. τοϊχοι, διατηρημέ- Όστόσο, κατά τό 1967, ποΛλά νοι σέ καλή κατάστασι, διάδρο έγιναν σχετικά μέ την χρονο κα! «είηην^' ώΡ<1Ια άΥΥεία ~ λόΥη°ι τών ^ειχών, τής πύλης καί «ε οαχθέντα» άπό άλλα με καί τών δρόμων ένώ ύπάρχε' ρη καί τοπ,κης κατασκευής. ήδη άρκετό ύλ.κό πού άπομέ «^Λ $ Μει- νέ, νά μελετηθή. Ό καθηνη- ευ_ρήματα «ταν ένα &ύ Κάσκυ έμε.νε στήν νήσο Κέα νέψια τού Μ. Κων) νού. ρ, ώσπου νά βγή κατεβήκαμε. Ρύ μ Δέν πρόκειται νά δοΰμε τ - τησα γιά τό γυιό τοϋ κατο κου ποτα άπ' αυτά, ουτε δέ καί ξεύ τού Χισαρδζίκ πού έμπορεοετο ρει κανείς τ ποτα, άλλά γιά να στά χρόνια μας στά Φάρααα, Λίγο πιό κάτω καί άριστερά ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ- ., ,___, ένας άλλος λόφος είναι ουρ. σις δια την Τηλέφωνίαν Ραδι'οφ'ώ εύχαριστημένος δσο μποροΰοε ματοπλεγμένος. Είναι στρατ'ω-' νίαν κλπ. μέ τούς 5 ττνρήνας κο!να 'ναι ένα παιδάκι στή θέση τική ζώνη, μάς πληροφορεί ό λοφωνίοι·. Γεν. άντιττρ· Φωτ Ι μου. Καλυτέρα νά μην τύχαινκ όδηγός μας. Εδώ, μάς λέΥ :ι,' ' ..... στά πόδια τοϋ μικροϋ αυτού Οΰλκέρογλου Θησέως 7 4ος δ- λόφου π1 άρχ ζει ό κάμπος τής ~" ροςκχ;· Τηλ. 226.024. Αθηναι. πάρουμε μ.ά Ιδέα τής τοποθε. γ,ά νά τόν δώ Έλε.πε.Λυπή-!κα[σαρε ας^α,' στρατ,ωτΓκο Α ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ οίας. Δεύτερον πάμε, γιατι, θηκα πολύ γιατί θά παίρνα^ε σάν πολλές πληροφορες. ΕΙχα σ_>
εροδρόμιο καί γι' αύτό
ριορισμένος χώρος. Κάτω άπ'
τόν λόφο αυτόν λέγεταΐ ότι ει.
δροφος. Τηλ. 226.024 Άθηνοτι
4ος
ζανοιχτοϋμε πιό ψηλά άπό τό στάσεις άπ' τόν γαμπρο μου
ΕΓΚαΓΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΕΡΑΙΩΝ
μπροστά μου αύτός ό άνθρω¬
πος. Αυτό δμως μοϋ 'γραψε π
κακή υου μοίρα. Αυτή ή ιδ α
μο ρα πού χιλιάδες σάν έμενα
παιδάκια κυνήγησε σκληρά χω-
ρίς οΐκτο.
Φτάσαμε στό σπΐτι. Μιά 6ρω.
εΐδικοθ συιμικη αύλη, μ' ένα πηγάδι ο;ή
νεργείου Φωτ. Ούλεκέρογλου Θη- Μέση καί γύρω - γύρω κάμαρες.
σέως 7,4ος δροψος Τηλ. 226-024 '' Οξω άπό κάθε καμάρα μά
φουβοϋ
του!
Ιί
Είπε λιγο πιύ δυνατά, γιό νά
τής κάνει έντύπωση. 'Υστερα
είναι όλομόναχος, δέν έχει ου.
τε μάννα, ουτε πατέρα κπ /±-
νανε!...
Συνεχίζεται
Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΟΓιΑΔΗΣ
Δί;χεται βηλαρά 7
Πλατ Άγίου Κωνσταντίνου
.. ^ , ("Ομόνοια) 9 ■ Ι καί 4 - β ι^ ιι
απάνω ένα τσουκά. | τηλ. 5 25.387
επί πλέον μαρτυρία τής" £π,Ρ". ·Ηνωμέ^ες Πολ,τείες
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς χά Γςαφεϊα μας τό β,βλίον τού
σννεβνάτου μας Κί Μιχ Κου((μούλη
«ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ»
Εχδοσίς τί>ς έφημεοΗος «Π0οσφυγΐΗΟς Κόσμος»
Γ δβχ. 70
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 1068
Άριθμός φύλλου 1932
•ΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΙ
ΓΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΓΙΝΑΝΙΔΗΓ
Νέαι κατευθι>σεις διά νά παλλαιτλαςτιασθοΰν
ΤΑ ΞΥΛΟΔΗ ΦΥΤΑ ΔΙΑ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΩΝ
Υπο κ ΝΙΚ. ΜΠΡΟΥΣΟΒΑΚΑ, Γεωπόνου ΑΤΕ
1 Ο ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ ΜΕ
ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕ-
0ΟΔΟΥ ΤΗΣ ΥΔΡΟΝΕΦΩΣΕ-
ΩΣ
Ή τεχνική τής μεθόδου συνίστα-
Ται είς τόν έξαναγκα'ίτμόν των μο-
σχειιμάΤων εο'ς ριζοδολίαν, δταν
ταύτα φέρουσιν άκόμη φΰλλα
Αί πρώται εργασίαι πολλαπλα-
σιασμοΰ διά τής μεθόδου (ής ΰδρο
νεφώσεως επραγματοποιήθησαν τό
1941, άλλά ταχεϊα έξάττλωσις Ταύ¬
της εττετεύχθη με'ά τό 1950, συ¬
νεπεία των έργατιών διαφόρων στα
θμών ερεύνης καί φυτω,ριακών ο'ίκων
ιδίως είς τάς ΗΠΑ «αί την Όλλαν
διον, δι' ών άπεδειχθησαν τα πλεο-
ιεκτήμοττα τής μεδόδου Ταύτης ττολ-
λοττλασισσυού των δένδρων καί των
θομνων-
Βασική άρχή τής μεθόδου είναι ή
συνεχής διατήρησις επ! τής φυλλι-
κής επιφανείας των μοσχευμάτων ε¬
νός νέφους ττοκνών ύδρατμών, Τό ό-
ττοΤον δχι μόνον αθξάνει την ύγρομε
τρκήν πίεσιν πέριξ αυτής, έμποδί-
ζσ* ούτω Την διοττνοήν των φυτών
καί την μάρανσίν των, άλλά συντε-
λεΐ καί είς την πτώσιν τής θερμο-
κρασίας — τόσον τού περιδάλλον
τος όσον καί των φύλλων — καί ττε
ριορίζει ούτω όλοκληρωτικώς την
έξάτμισιν τού ύδατος Τουτο καθι-
σΓά δυνατήν Την διατήρησιν των
φιιτών ύττό πλήρη ήλιακόν φωτισμόν
χίήρίς έιτιζήμιον αύξησιν τής θερμο
κρασίας καί τό ύττό ριζοβόλησιν
μόσχευμα διατηρεϊ τό φύλλωμά τού
καί συνεχίζει την φωτοσύνθεσιν, ή¬
τις φωτοσύνθεσις είναι άπαραίτη
τος προι/ττόθεσις διά τήν ώθησ,ν
των μοσχευμάτων πρός ριζοδόλη-
σιν
Ή μέθοδος τταρέχει τήν δυνατό-
τητα παραγωγήν έρρίζων μοσχευμά
των καθ' οιονδήποτε εποχήν τού ε-
Τους καί δταν αύτά δέν εχουν άκό
μη ξυλοποιηθή, καθώς καί ανεξαρ¬
τήτως τής ένεργητικής καταστάσεως
ταί καμδίου των Πρακτικώς δμως
ή μέβοδος τής ύδρονεφώσεως δίδει
καλυτέρα άττΌΤελέσματα δταν έφαρ
μόζεται κατά τάς αρχάς τού θέρους
(Μάϊον — Ιούνιον), χωρίς τεχνη-
χψ θέρμανσιν των σερρών
Τα ττλεονεκτήματα τής έν λόγω
μεθόδου εΤναι δτι αυτή προσφέρει
την δυνατότητοι παραγωγής ποσό¬
τητος όμοιογενοθς πολλαπλασιασ-
σΤικοΰ ύλικοΰ. 'Εκτός τούτου, έπι-
τυγχάνεΤαι σημαντική έξοικονόμη-
σς έργσΤικών χειρών διότι ή λει-
τουργία τού συστήματος (τού ψεκα
ονοϋ των λετττοτάτων σταγονιδίων
τοί ύδατος, τής ρυθμίσεως τής βερ
^ο*ρασίας κλπ.) είναι αύτόματος.
Τα τεχνικά χαροοκτηρισΤικά τού
σιστήματος τούτου είναι τα άκό-
λουθα:
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΣ.
ΤΗΜΑΤΟΣ ΥΔΡΟΝΕΦΩΣΕΩΣ
Ά—σιΤεΤται ή ύπαρξις μιάς σέρ
ρβς έκ ττασπκοΰ ττολυαιθυλενίου ή
έξ ύαλοτπνάκων. έντός Της οποίας
έγκαθίσταταιι σύστημα έλεγχομένου
καταιονισμοΰ ύδατος. Τό σθστημα
Τούτο άττοτελεΐτΐοι άπό σωληνώ-
σεις καί άκροφύσια, δι' ών τό
δωρ, ώθούμε,νον υπό μιάς άντλίας
ΐΊτό πίεσιν 3 — 4 ατμόσφαιραν,
έκτοξεύεται άνωθεν των μοσχευμά¬
των, άτινα έχουσι φυτευθή επί είδι
κου ύΓτοσΤρώματος καί ευρίσκονται
έττ! είδικών ΤρατΓεζών. Τό έκτοξευό-
μενον ύδωρ, όπερ σχημοττίζει ττέριξ
των μοσχευμάτων λετττότατον νέφος
πρεττει νά είναι καθαρόν καί ελεύ¬
θερον άλάτον, ή δέ έκτόξευσις αυ¬
τού δέν θά πρέττει νά είναι συνεχής
άλλά διαλείπουσα. διατηρούσα δ¬
μως τό περιβάλλον τής σέρρας, πάν
τοτε, κεκορεσμένον ύδρατμών. Έπί-
σΠζ ή σέρρα θά πρέττει νά έχη τήν
δυνατότηΤα νά άερίζεται καλώς καί
νά φωτίζεται εσωτερικώς αναλόγως
διά τής καλύψεως τής στέγης μέ
ψάθες η διά τού άσβεστώμαΤος μέ-
ροκς των πλευρικών ύαλοπινάκων,
"■ρόζ ρύθμισιν τής έντάο-εως τού
ήλιακοΰ φωτισμού πρός περιορισ-
σμόν τής άνόδου τής θεομοκραο-ίας.
Είς περίπτωσιν καθ' ην παράγονΤαι
μοσχεύματα κα! κατά την χειμερι-
νή» ττερίοδον, είναι άνάγκη νά θερ-
μαίνεται τεχνητώς ή οχρρα καί μά
του Φεκασμένου ϋδατος, ανα¬
λόγως πρός την σχετικήν ύ-
γρασιαν τού περιθάλλοντος.
Θέτουν είς λειτουργίαν ή δια.
κόπτουν τόν ψεκασμόν, όταν η
σχετική ύγρασ α τού περιθάΛ.
λοντος κατέλθη ή ανέλθη πέ.
ραν των προκαθορισθέντων ς>-
ριων.
5) Ήλεκτρονικόν φύλλον.
Τουτο συνίσταται άπό στέλεχοζ
ιρέρον δύο ήλεκτρόδια, άτινα
τίθενται εκατέρωθεν μικράς '-ο
νωηκής πλακός, έζ είδικής ϋ.
λης, άπτόμενα ταύτης. "Οταν
ή έπιφάνεια τής έν λόγω ,ιλα.
κός είναι στεγνή, δέν διέρχε.
ται ρεϋμα (διακόπτεται τό με-
ταζϋ των ήλεκτροδιων διερχο.
μενον ηλεκτρικόν ρεΰμα), ό-
πότε, διά μέοου αύτομάτου μη
χανισμοθ, τθεται είς λειτουργ
αν τό κυρίως σύοτημα καταο.
νισμοϋ τού ϋδατος. "Οταν ή ε-
πιφάνεια τής ώς άνω πλακός ϋ.
γρανθή, τότε διέρχεται καί πά.
λιν ήλεκτρ κόν ρεΰμα καί ΰια.
κόπτεται ή λειτουργία τοΰ ου-
στήματος καταιονισμοΰ τού ϋ¬
δατος. Τό σύστημα τουτο είναι
τό μάλλον έν χρήσει είς τ,^ν
Ιταλίαν.
6) Μηχανισμός δι" άπορροφή
σεως ϋδατος. Ό μηχανισμός
οϋτος όμοιάζει βασικώς πρός
τόν προηγούμενον, μέ τήν δι¬
αφοράν δτι, άντΐ τής μονωτι.
κής πλακός, ύπάρχει σφα.ροει
δής έπιφάνεια έκ πορώδους 0-
λης, ήτις, άπορροφώσα ύδωρ,
καθ σταται καλάς άγωγός τοί
ήλεκτρισμοΰ.
Γενικώς πρέπει νά τονισθή
δτι έκαστον έκ των άναφερθέν
των συστημάτων, διά νά λει.
τουργήση καλώς καί άποτελεο
ματικώς, θά πρέπει — δι' έπονει
λημμένων δοκιμών — νά ρυΰμι
σθή καταλλήλως, νά ελέγχη
ται δέ καί νά ρυθμιζηται περιθ.
δικώς ή λειτουργία τού.
ΥΠΟΣΤΡΟΜΑΤΑ ΡΙ20Β0ΛΙΑΣ
Τό ύπόστρωμα ριζοβολίας ά-
Προβλέπεται έζισορρόπησις διά τήν βασικήν τροφήν
ΠΡΟ1ΦΟΡΑ Μ^ΙΤΙΗΙ ΤΟΥ ΣΙΤΟΥ
Είς 276 έκατ. τόννους ύπολογίζεται ή παραγωγή του τό 1967
ΛΟΝΔΙΝΟΝ — Είς 276 έκατομ άς καί έκ παραλλήλου διά τής ραγ ( σιν, εως ότου δέ πραγματοποιή-
μύρια τόννους ϋττολογίζεται διά τό
παρελθόν ετος τό σύνολοΐ' τής ττο
γκοσμίου εσοδείας σίτου έξαιρου-
μένης τής 'Ερυθράς Κίνας διά την
όποιαν δέν ύπάρχουν δια9έσιμα
στατιστικα στοιχεΐα.
Τό ΰψος τής περυσινης εσοδείας
ήτο ολίγον μικρότερον τής προπε-
ρυσινής εσοδείας — ρεκόρ των 282
έκαΤομμυρίων τόννων. ,Η έσοδεία
τής Σοδιετικής "Ενώσεως ήτο μι-
κροτί,ρα τής έξ 20 έκατομ. τόννων
εσοδείας Τού 1966 άλλ' όπωσδήττο
τε είς ικανοποιητικόν ΰψος Έξαιρε
τικάς εσοδείας είχον καί αί κυρίαι
είσαγωγικαί χώραι σίτου ήτοι ή
Βρεττανία ή Εϋρωπαϊκή Κοινή Ά-
γορά κα! ή Άνατολική Εϋρώττη.
Τοιουτοτρόπως τό παγκόσμιον εμ¬
πόριον σίτου κατά την περίοδον
1967 — 68 είναι πιθανόν δτι διε-
κυμάΐ/θη είς κατωτέρα έπίπεδα ήτοι
πέριξ των 54 έκατ. τόννων £ναντι
τού ΰψους ρεκόρ των 57 έκατομ.
τόννων κατά τό πρσπαρελλθόν ετος
'Εφ' δσον οί ΰττολογισαοί ούτοι ά.
ττοδειχθοΰν άικριβεΐς τότε τό σύνο
λον των άποθβμάτων είς τάς ττέντε
βασικάς έξαγωγικάς χώρας — Η¬
νωμεναι Πολιτειαι Καναδάς Άργει»
τινη, Αθστροολία καί Γαλλία — εί¬
ναι δυνατόν νά αυξηθή έλβΐφρώς ήτοι
είς 35 έκατ. τόννους σίτου κατά
τό τέλος τής παρελθούσης έμττορι.
κης περιόδου.
ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ
ΤοιουτοΤρόττως αί τπέσεις έκ
τών αίφνιδίων μαζικών άγορών σί¬
του άπό τής Ρωσίας κα! τής Κίνας
κατά άς αρχάς τού 1960 καί των
έκτάκΤων άναγκών διά Τήν άντιμε
τώπισιν τής ττείνης είς τάς Ίνδίας
κατά τούς τελευταίους 18 μήνας έ
ξισορροττήθησαν ομαλώς βασικώς
μέν διά τής ρευστοττοιήσεως των
προηγουμένην λιμναζό'/Γων άττοΒε
μάτων είς τάς Ηνωμένας Πολιτεί
την μέθοδον τής ύδρονεφώσε.
ως τουλάχιστον, εΤναι τα ίνδολ
βουτυρικόν όζύ.
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟ
ΓΑΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΤΉΣ ΥΔΡΟ.
ΙΤΑΛΙΑΝ
ποτελεϊ παράγοντα θασικής ση ΝΕΦΟΧΕΟΣ ΕΙΣ
μασ.ας διά τήν επιτυχίαν τής
μεθόδου τής Οδρονεφώσεως.
Τα έν χρήσει ύποστρώματα δ
Ή μέθοδος τής ύδρονεφώσε
ως εισήχθη είς τήν Ιταλίαν τΛ>
αιροθνται είς δΰο κατηγορ άς. 1956, έζ ΗΠΑ, υπό τού καθηγη
ήτοι τα φυσικά (τύρφη, άμμος.|Τθΰ Ν. Μπρεθιγλιέρι, διά τόν
χάλικες καί κοπρόχωμα) καί τα πολλαπλασιασμόν καλλωπΌΐι-
τεχνητά (περλΐτης καί βεομι. ,κών καί δεΑ/δροκομικών φυτών
κουλίτης). Τα πρώτσ θά πρέπει διά μοσχευμάτιον (των οποίων
νά άποστειρωθώσι καλώς προ. π ριζοβόλησις είναι δύσκολος
λι
τό πόσΐρωμβ, έττί τού όποί-
δαίας επεκτάσεως τής άμερικανικης
τταραγωγής καί έξαγωγής. Άλλ'
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι προτίθενΤαι
ήδη νά διατη,ρήσουν τα όπτοθέμαΤά
τω^ είς μόνον 500 έκατομμύριο.
ττερίπου μποΰσελς ή 135 έκατ. τόν.
γ,τοι είς τό αύτό επίπεδον τό όποΐ
όν θεωρεΐται ώς έτηθυμητόχ ύττό
των Καναδών Σημειωτέον δτι ή
κα^αδική συγκομιδή λόγω τού δτΐ
είναι περισσότερον βόρειος είναι
.κτεθειμ:νη είς κάποιαν ζωηράν τα
λάντευσιν ώς πρός τήν διαμόρφω
σιν τής ττροσφοράς Έν Τούτοις
δμως οί Καναδοί ύπολογίζου; δτι
ή ζήτησις την όποιαν θά άντιμετω
τίσου.' έντός ετους θά διακι,-μανβή
είς έπίττεδα κάτω των 20 έκατομ.
τόννων — ήτοι ποσότης 15 έκατ.
τόννοι δι' έξοτ/ωγήν δταν ή ζήτη
σις Ρά είναι Τ'^ον ζωηρά 'οτον τώ
ρα καί ποσότης πέριξ των 4 έκατ.
τόννων διά τήν έγχωρίαν κοττανά
λωσιν — ένώ άντιστοίχως οί Άμε
ρΐικανοί άντικρύζουν συνολιχήν ζή
Τησιν κάττου 40 έκοίΤ τόννων, έκ
των οποίων τό ήμισυ δι" έξαγωγάς
Οί Καναδο! οί όποΐοι ποράγουν
τόν σϊτον ούσιαστικώς άνευ έπιδο
τήσεων ύπολογίζουν νά πωλήθΌυν
σχεδον ολόκληρον την διαθέσιμον
ττοσότητα είς σκληρόν νόμισμα τοίς
μεΤρητοΐς.
ΑΙ ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
Αί Ηνωμεναι Πολιτειαι — μέ δ
λας τάς σημαντικάς έξαγωγι-
κάς έττδοτήσεις Τού σίτου — είναι
ή μόνη χώρα ή όττοία δύναΤαΊ νά
σουν τούτο, έκτός βοηθείας ουσαι
δύνανται μόνον νά άντιμετωπίζουν
την έτπφάνειαν των προβλημάτων
των. ΑΊ Ίνδίαι είναι ΐσως ή μόνη
χώρα (ή Κ ίνα παραμένει ένας με-
γάλος άγνωστος) διά Την οποίαν
δύναται νά διαΤυπωθή ή πρόβλεψις
ότι θά ζητήση βοήθειαν έκατομμυ
ρίων τόννων διά νά άπομαϊφύνη τό
φάσμα θανάτου δι' έκατομμύρια άν
θρώττων Καί είναι άρκετά έττιθυμη
τόν όπως ή Ίνδία καθώς καί αί
>οιπα! χώραι μέ λψώττοντας πληθυ
σμούς, θά ευρεθή είς ττιν ανάγκην
νά καταβάλη τό μέγιστον των ττρο-
στταθειών, προκειμένου νά εξασφα¬
λίση την διατροφήν Τού λαού Της,
ένώ συγχρόνως θά ύττερ—ιδήση τό
Τραγικον άδιέξοδο' των έσωτερικών
της άντιθέσεων, πρ&γιμα ττου θά έ-
πιτρέψη είς τα πλέον Τυχερΐχ των
τμημάτων τής έττιικρατείας της νά
άρνηθοΰν Την χορήγησιν τροφίμοίν
έκ των ίδίων άττοθεμάτων πρός τάς
περιοχάς δπου ένδημεϊ ό λιμός.
καθ' δν χρόνον θά ΰττοχρεοΰται νά
ά-οστέλλη σίτον.
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΙΝΔΙΩΝ
Εύτυχώς, μετά άττό δύο δυσάρε-
στα ετη, αί Ίνδίαι ηΰνοτΐ&ησαν πέ. '
ρυσι ύττό των «αιρΊκών συνθΐ>κών
κσί οϋτω άναμένεται ρεκόρ παραγω
γής είς δημητριακά, ήτοι ττέριξ των
95 έκατομμυρίων τόννων. Έξ άλ-
λου, άναμένεται διά την χώρο^ ταύ
την. έντός τής προσεχούς δεκαεΤίας
μσζική αύξησις τής παραγωγής εί
δών διατροφής, άψ' ενός μέν λόγω
τής προβλεπομένης δραστικής ίπαυ ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΧΕΠ) .- Μέ
ξήσεως τής καλλιεογείας σίτου καί την υπό τού Συμβουλιου υπουρ
Ό άγωγός αύτός πού μεταφέρει άεριόφως
μεταξύ Άνατολικής "Αγγλίας κα! ΔυΤικών Μίντλαντς Ιχει
έκτασιν 80 χλμ
'Επιστημονική καί Τεχνική ουνεργασα
ΒΟΗΘΗΣΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗΝ
Άξιόλογα συμπεράοματα τής Ε Ο.Κ..
τής τής ΕΟΚ.
Ή διατήρησις των διαφόρων
ευρεθή ττρό μιας κρίσεως είς τόν ι άο' ετέρου τής συμττιέσεως τού κό- ληφθείσαν κατά τα τέλη παρελ αυτών είς τάς τιμάς όφειλεται
„*----- .'.. „.. —:-------- —λ. -------------------,- νιτρικών λ,πα- θόντος ,θκτωβριου απόφασιν, αί έν μέρει είς τό γεγονός οη
εύρωπαϊκαΐ Κοινότητες προχω- δέν είναι άκόμη τελεία ή άλ.
ώ έδ
κοσαον. εις την περίπτωσιν που
πράγματι άπαιΤηθούν όγχώδεις καί
έκτάκτου άνάγκης φορτώσεις, ώς
είς τή.» κατά τό πρό παρελθόν έΤος
ττε,ρίπτωσιν τής ζητήσεως έκ μέρους
ιών Ίνδιών 12 έκατ. τόννων σίτου
Άπό τής απόψεως ταύτης είναι φα
νερόν, δτι διεθνώς κατά την στι.
γμήν ταύτην ύφίστανται μάλλον πε
ριωρισμένα σιΤικά άττοθέμθΓτα. Ή
λογική τής άμερικανικής θέσεως εί¬
ναι αρκούντως προφαν'ής. Τα δύο
στους παραγωγής
σμάτων.
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
Παραλλήλως, ή αρμοδία άιμερικα
ών άττοκρούε, δ,ατυττουμένας άπό-
ροϋν τώρα πρός εν έδαφος με ληλοδιεισδυσις μεταζύ τών έθνι
χρι τούδε δι" αύτάς άνεζερεύ κων άγορών. Έν τούτοις, τό
νητον. Διά πρώτην φοράν είς αντίθετον τυγχάνει έζ ϊσου α-
τό πολιτικόν αύτό επίπεδον ληθές, ώς άποδεικνύεται άπό
τών ύπουργών, εκηρύχθησαν δ,τι συμβαίνει είς τόν τομεα
ψεις διά μίαν μαζικήν επαύξησιν υπέρ μιάς συνεργασίας καί εις τοΰ αυτοκινήτου, είς τόν όποί.
τών άμερικανικών άττοθεμάτων σί- τον τομέα των γενικών ζητημά όν ή άλληλοδιεισδυσις τών ά-
του. "Ητοι, π,ρώτον, δτι δέν ύπάρ- των ερεύνης. Είς τα πλαισια γορών έχει ήδη κατά πολύ ηρο
χει ττρός τούτο οΐαδήττοτε άνάγκη τοΰ προγραμματισμοϋ τής οίκο. ωθηθή και, δπου, παρά ταυτα,
τρίτα των αμερικανικόν έξαγωγών ( Τα άμερικανι,κά άποθέματα 6ρωσί- νομικής πολιτικής τής ΕΟΚ, εί. είς τήν μίαν χώραν . μέλος
σίΐου διοχετεύονται διά ηρογραμ- ( μων δημητριακών. έκτός τού σίτου, δική ομάς εργασίας ανέλαβε ένα μοντέλλο κοστιζει 1750
|ιατΠΡ°^α^ άκόμη είς τό έπίττε- την φροντιδα νά δημιουργήση, δολλάρια, ένώ είς τήν γειτονα,
έντός τής ΕΟΚ δρους στενής τό ιδιο μοντέλλο στοιχείζει 2.'
μάτων βοηθείας καί διά διαφόρους
λόγους τούτο φαίνεΤαι ώς άρκετή
«βοηθεία».
ΠΡΟΓΡΑΑίΜΑΤΑ ΒΑΗΘΕΙΑΣ
Διά μέσου τών ττρογραμμάτων
βοηθείοτς πρός αντιμετώπισιν λι.
μών
δόν των 40 έκατ. τόννων. Είναι επί
σης δυνατόν να συγκεντρωθη ως ά-
ζ
ουνεργασιας δ.ά τήν έρευναν 200 δολλάρια. Τό αύτό συμβα,
μια μηχανή . πλυντήριον έζ ό-
μικροτερων ττο- , _ . - ■ - -
ττού καταρτίζε. ό Όργαι/ισμός ,' σοτήτων τούτου ύττό μορφήν κτηνο- Μέσων μεταφορων, ωκεανογ,:,α λοκλήρου αύτόματος πωλείται
Τροφίμων κσί Γεωργίας, δι' έκατομ ' τροφών είς τάς "Ηνωμένας Πολιτεί- <1>ια^· μεταλλουργίας, άνθυγ:ει. πρός 354 δολλάρια είς την μ-
......... ..-.»-...----- .,—-.--------5. >Α'ας δι' έντατικωτέρας χρησιμοποιή- νου περιθάλλοντος, μετεωρο. αν χώραν, ένώ είς την γειτονα,
σεως πρός τούτο έτέρων δηιιηΤρι,α- λογίας). Ή ομάς αυτή έργασι ή ίδια μηχανή άζίζει 562 5ολ.
νύσαι αί οττοίο» κο κων Παραλλήλως διοτΤυπ-οΓΊτηπ Λ
θίστανται ττράγμάτι Ικαναί νά δια- ' πεποίθησις ότι ή άμερικανική πα-
μύρια άνθρώττων είς χώρας τής Ά
σίας, τής Άφρικής κα.ί τής Λατινι-
μοσχευμάτων
100%
ριζοοας ω
μέχρι ποσοστόν τής Πιζης έπειραματισθη επί
,μοσχευμάτων έλαιας, διά τής
τό κέντρον καλλιτερεύσεως δενδροκομικών
Φλωρεντίας
τού χρησιμοποιηθοϋν. Τα δεύ- Λ καί άδύνατος, διά των συνή. | άνευρουν αυται την πολιτικην θέλη
τερα, άτινα είναι κατί τα <υρι. θων μεθόδων). Ή μέθοδος αύ. ως έν χρήσει, πλεονεκτούν τη απέκτησε μέγα ένδιαφε. κατά τα έζής: είναι έλαφρά, Ρ°ν, έφαρμοσθεϊσα πειραματι- πορώδη, ύψηλής ύδατο^ανότη. κώς καί πρακτικώς. "Αναφέρο. τος, ευκόλως άποστειρούμενα μέν κατωτέρω μερικάς χαρα. άδρανή, δυσθερμαγωγά. Κατά κτηριατικάς περιπτώσεις έφαρ. τάς πειραματικάς έφαρμογάς, μογής της. τα τεχνητά ύποστρώματα έδω- α) Επί έ λ α ι α ς σαν αρίστα άποτελέσματα, ά-' Τό Ίνστιτοΰτον Δενδροκομι- νελθοΰσης τής ριζοβολίας τών κων Φυτών τού Πανεπιστημίου λάρια. Κατά γενικόν κανόνα, ως εςβγεται απο τας οτατισ'-ι. θρέψουν τοΰς λαούς των άτταξ καί ραγωγή σίτου θά σημειώση αύτο 1ης ΜαρεΙου 1968, όφε λει επί κάς τής ΕΟΚ, τα θιομηχανικα άς ή όπο α σχετικήν θά υποβάλη μάτως αύξησιν. φυτών τής ΤΡΕΙΣ ΝΕΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑΙ ΡΟΔΑΚΙΝΕΑΣ Μετάφρασις κ. Ν. ΜΠΡΟΥΣΟΒΑΝΑ, γεωπόνου Α.Τ.Ε. Κατά τα έτη 1966 ετέθησαν κης μορφώσεως καΐ έντατικής άνταλλαγής έπιστημόνων. 1964, 1965 και μαινόμενον μεταζύ 12 καί 21 υπό τών φυτω-,Ίουνιου, ήτοι άρχίζει νά ώρι- Οί καταναλωταΐ πρέπει νά ένη· σης νά μελετήση τήν πιθανήν προϊόντα είναι σχετικώς εύθη συμπεριληψιν καί άλλων τομέ. νά είς τήν Γερμανίαν, άντιθέ- ων τής ερεύνης είς τήν άρμο- τως πρός τα τροφιμα, διά τα ό. διότητα τής ΕΟΚ. Έν τέλει, θά ποία ή Γαλλια παρέμεινε, δια καταρτισθή συγκριτικός πιναζ πολλούς λόγους, ό παράδεισος των οΐκείων έθνικών προγραμ. τών καταναλωτών. μάτων καί προϋπολογισμών έ. ή κοινοτική πολιτική τών £ζ ρεύνης καί θά έζετασθοΰν τα τεινει, κυριως, είς την κατάρ. μέσα έζασφαλΐσεως συντονιστι γησιν τών τελωνειακών δασ. .τού προσαρμογής τού λιανικού Ιέμποριου είς τάς νέας συνθή¬ κας. Ήδη εβελτιώθη ή κατά¬ στασις επί τοϋ ζητήματος αύ. τοΰ μέ την θέσπισιν τοϋ κανο. νισμοϋ τής ΕΟΚ, ό οποίος έπ.- τρέπει τήν ελευθέραν έγκατά στάσιν, είς δλα τα κράτη . μέ. λη, τών έπιχειρήσεων λιανικοϋ έμπορίου. Όπωσδήποτε, τό Ν.α νικόν εμπόριον ήρχισεν ήδη νά έπωφελήται τής βελτιώσεως τών δυνατοτήτων του, δημιουρ γοϋν μεγάλα καταστήματα καί κέντραπωλήσεων δι'άλληλογρα φας, κατά τρόπον ώστε, καί είς τάς έζ χώρας - μέλη, πνέει τώ ρα ίσχυρότερος συναγωνισπ- κός άνεμος άπό τής πλευράς αυτής. Είς τό κοινοτικόν επίπεδον, έχουν ήδη διεζαχθή αί σχετι¬ καί προετοιμασίαι διά τήν έζ,- σωσιν δλων των είς τα σύνορα είσπραττομένων τελών, τών δι ατηρηθησομένων μετά την όλο κληρωτικήν κατάργησιν εϊα. πραττομένων τελωνειακών δασ μών, δηλαδή άπό τής 1ης Ιου¬ λίου 1968. Επί τού προκειμένου, ή άπό φασις των "Εζ διά τήν έναρμό. νισιν τών έθνικών συστημάτων φορολογ άς έπϊ τοΰ κύκλου έρ πρόοδον Ή τών διαφόρων κών γνωμόνων, οιαν έζουδετέρωσις επί τών τεχνι. ή προθλεπομέ ι ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΦΥΤΟΡΜΟΝΟΝ ΡΙΖΟΒΟΛΙΑΣ Ι' | μεθόδου τής ύδρονεφώσεως ριούχων τής Ιταλίας διαδοχι. | μάζη 4 ημέρας περΐπου μετά καί εΐχε τα κάτωθι άποτελέ- κώς είς τό εμπόριον τρείς νέ | την Φαβοριτα Ι · Τό δένδρον εί σματα: ' αι ποικιλ αι ροδακινέας, φερό. (ναι Ιδιαιτέρως εϋρωστον κα* ά. Έν άρχή εχρησιμοποιήθη ως μεναι μέ τα άντιστοιχα όνόμα- (νεπτυγμένον, ό δέ καρπός πε Είναι πλέον άποδεδειγμένον ύπόστρωμα ριζοβολίας περλι- τα Φαθοριτα Ι Μορεττΐνι, Φαβο ρισσότερον σφαιροειδής, εϋμε καί πρακτικώς δτι τόσον τα μο. της καί τύρφη είς αναλογίαν ρίτα 11 Μορεττίνι και Φαβορ τα σχεύματα τής παλαιάς μεθό 1:1, ώς φυτορμόνη δέ έχρησ.. III Μορεττνι. δου ριζοθολήσεως (μοσχεΰμα. μοποιήθη τό ίνδολβουτυρικόν Και αί τρείς νέαι αύται ποικι. τα ζυλοποιημένα, ενός έτους όζύ, είς συγκέντρωσιν 4.ΟΟΟ Ρ. λ αι είναι δημιουργιαι τοΰ Κέν. τουλάχιστον), δσον καί τα φυλ Ρ.Μ. (4ο) οο). Ή διάρκεια τής τρου Καλλιτερεύσεως Δενδρο λώδη μοσχεύματα, τα όποια ύδρονεφώσεως ήτο 8 έθδομα- κομικών Φυτών τής Φλωρεντίας χρησιμοποιοίΐνται κατά τήν έ- δες. Επετεύχθη ποσοστόν ρ - τοϋ όποίου διευθυντής τυγχά- φαρμογήν τής μεθόδου τής ό. ζοβολιας είς τήν ποικιλιαν Ά. νει ό διακεκριμένος καθηγη. δρονεφώσεως (έτήσιοι βλα . σκολάνα 99%, μαντζανιλλα 5θ°Ό τής Άλ. Μορεττίνι. στοΐ) ριζοθολοϋν καλύτερον, Νεβαντιλλο 50% καί Σεβιλάνα Μεταζύ τών ποικιλιών αυτών δταν χρησιμοποιηθώσι φυτορμό 25%. ΜερικαΙ άλλαι ποικιλία: γ. ύπάρχουν κοινά χαρακτηριοτι. γέθης, μέ έπιδερμίδα έλαφρό- όντα μάρκος, τερον τής προηγουμένης χνοώ μών καί τών μέσων έκεινων διά τών οποίων έπιδιώκεται ή διατή ρήσις τεχνητώς ύψηλών τιμών. Επί τοΰ τελευταιου αύιοό σημείου, ή έκτελεστική Επι. Ύποτιμοϋν τόν ρόλον των τροπή τής εύρωπανκής οίκονο. είς τήν Κοινήν "Αγοράν; Ά. μ,κης Κοινότητος ουδέν μέσον ζιοσημείωτοι διαφοραί τιμών διαθέτει άμέσου επεμβάσεως ϋφιστανται άκόμη διά τα πρθ[ £|ς την διαμόρφωσιν τών τιμών μερώνωνται πληρέστερον. της βιομηχανικής άγοράς. Ό. πωσδήποτε, ή αρμοδία γενΐκ,ή ναι ριζοβολήσεως. δωσαν άκόμη μικρότερα ποσο- κά κα1 διαφορα'. Έν πρώτοις δ Είς αμφοτέρας τάς μεθόδους στά επιτυχίας. λαι των είς τα διάφορα έδαφο. ____.... . , ρμ γ δή, χρώματος κιτρίνου μέ κυ- ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΣΕΠ).— Ή 6α. Διεύθυνσις έπαγρυπνεϊ άδια<ό ματοειδεϊς ζωηράς έρυθρώσεις θμιαια κατάργησις τών τελωνει πως πρός τόν σκοπόν τής άβι- έμφανιζομένας και πρό άκόμη ακών δασμών καί τών ποσοστώ άστου έζελίζεως ενός όσον τό τής ώριμάνσεως. Ή σάρκα εί- σεων διά τάς ένδοκοινοτικάς έ- δυνατόν έλευθέρου συναγωνι. ναι κιτρ,νη, ερυθρά πρός την μπορικάς συναλλαγάς δέν έμ. σμοϋ. έπιδερμιδα, στερεοτέρα έκει. ποδιζει νά ύφιστανται άκόμη £|ς τής Βρυζέλλας, έπικρατεί νης τής Φαβορίτα Ι. Σημαντΐ- σημαντικαί διαφοραί τιμών άπό η γνώμη δτι οί καταναλωταί κόν προσόν τής έν λόγω ποικι τής μιάς χώρας είς τήν άλλην δέν είναι άρκετά ένήμεροι τής λίας είναι ή συνεκτικοτης τής δια τα ιδία ακριβώς έμπορεύμα νέας πραγματικότητος τών τ. σαρκός κα, κατά συνέπειαν ή τα ή προ·[όντα μάρκος. Τοΰνο μων έντός τής οΚινής Άγοράς. μεγαλυτέρα άντοχή των φρού. έμφαινεται άπό συγκριτικάς με. Μέχρι τούδε, αύτό ωφείλετο πολλαπλασιασμού διά μοσχευ- Υπό τάς αυτάς ώς άνω λοι. κλιματικά περιβάλλοντα τής Ι- των είς τούς χειρισμούς διαλο. λέτας τοϋ Γραφείου Στατιοπ- εις τ,Ίν^ έλλειψιν έπαρκών ηλη μάτων, ό θαθμός επιτυχίας έ- πάς συνθήκας, άλλά μέ διάρ. ταλας έδωσαν πρώνμον καί ύ.ιγής, συσκευασιας κλπ. Ό καθη ζαρτάται άπό τό εΐδος καί τήν κειαν ύδρονεφώσεως 12 έβδο. ψηλήν παραγωγήν, μέ φρουτα ηλικίαν τών μοσχευμάτων το μάδων, τα ποσοστά ριζοθολήσε έζαιρετικά είς εμφάνισιν καί εΐδος και τήν συγκεντρώση ως ηύζήθησαν ώς έζής: Άσκο δγκον Ικανοποιητικόν. Επ σης τής φυτορμονης, την εποχήν λάνα 99—100%, ΜαντζανΛλα ή έμπορικότης κα, τα όργανο. καί τάς συνθήκας έφαρμογπς 80%, Νεβαντλλο 87,7% καί Σε- ληπτικά χαρακτηριστικά των ή- γητής Μορεττίνι ύποστηριζει δ¬ τι τόσον ή Φαβορίτα Ι δσον ροφοριών. Διά νά θεραπευθή ή κατάστασις αυτή, ήρχισεν ή δημοσίευσις συγκριτικών στατι τής μεθόδου κλπ. Πάντως, γεγονός ου Φυτεύονται τα μοσχεύματα. ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ Διά νά έπιΤυγχάνεται διακοττΤο- Ι*ενη λειτουργία τού συοτήματος ύδρονεφώσεως. άτταραίτητος Τνα μη κατακλύζωνται δι' ύδατος τα φυτά καί καταστρέφονται έξ άσφυξίας χρησιμοποιοΰνται κατά την μέ- καί διά νά παρέχηται είς αΰτά ή δυ θοδον τής ύδρονεφώσεως, ή νατότης θερμάνσεως καί φωτοσυνθέ : συγκέντρωσις τής φυτορμονης πρέπει νά είναι ή εκάστοτε έν δεδειγμένη, διότι ή εύαισθηα,α των είς την τοζικότητα τής ορ μόνης είναι μεγαλυτέρα. Έκ τών γενομένων πειραμα. τισμών μέ διάφορα ειδή φυτορ- μονών, είς δ αφόρους συγκεν. θιλάνα 46%. σαν άρκετά Ικανοποιητικά. είναι οτ., Ή ώς άνω έργασία έγένετο Κοινό χαρακτηριστικό αυτών άνευ τής χρήσεως φυτορμονης την 15 "Ιουλίου 1963, έντός ά. είναι επ σης ότι τα δένδρα εί. ή μέθοδος τής ύδρονεφώσεως εριζομένου θερμοκηπιου, μέ ή. ναι εύρωστα καί τα φρουτα εύ. δέν έχει Ικανοποιητικόν άποτέ μερησίαν θερμοκρασ,αν 24 - γευστα, όμοιόμορφα, μέ προη. λεσμα. Λόγω δμως τής νεαρό- 3Οο Κ. Ό καταιονισμός τού 0- γούμενον τής ώριμάνσεως χρω τητος των μοσχευμάτων, άτινα δατος έρρυθμζετο μέ φωτοη. ματισμόν κα μέ σάρκα χρώμα- λεκτρικόν κύτταρον, είς τρό. τος κιτρίνου. πον ώστε νά διατηρήται πάντο Τα Ιδιαιτέρα χαρακτηριστικά τε ύγρά ή έπιφάνεια τών φύλ- κατά ποικιλιαν έχουν ώς άκο. καί ή Φαβορίτα II δίδουν όρι^κώς ή ποιότης, ή άντοχή κα ό στικών τών τιμών. Έζ άλλου, στα άποτελέσματα είς διαφό.|Χρωματισμός των καρπών είναι αί όργανώσεις καταναλωτών ρους περιοχάς τής Ιταλίας κα, άνώτεραι των δύο προηγουμέ. των διαφόρων χωρών Ίδρυσαν διά τουτο διαδίδονται κατά τον νων. ίδιον τρόπον, δπως αί άλλαι <. Ι Χημειοϋμεν ότι αί τρείς κοινήν γραμματείαν είς τήν έ. δραν τής διαχειρίσεως τής Ε τρου Καλλιτερεύσεως Δενδρο. ] κομικών φυτών τής Φλωρεντ άς Ή Έπιτροπή καί τα υπάρχουσι διάφορα συστήμα τα έλέγχου έξ ών αναφέρομεν τα ε¬ ξής: ') Χρονομετρικός μηχανισμός. "ΡΟκειται περί μηχσνιίτμού ώρολο- | Υιοκοΰ, ό οποίος ρυθμίζει τήν ττο- ό τοϋ έκτοξευμένου ύδατος, ς κα! τάς διακοπάς. 2) Μηχανισμός διά ζυγού. Ό μη ό οϋτος ζυγοΰ, άποτελεΐται άπό φέροντος δίσκον, γ τό εκάστοτε δάρος τού όττοίου ίζ ή διακοττή ή ή θέσις είς ν τού σκστήματος καΤαι °νι_οιμού τού ϋδατος. "Οταν ό δίσκος τού ζυγοΰ ύγραίνεται αύξάνει τό ρ τού καί διά τής μετακινήσεώς 3ου· διακότττεται ό ψεκασμός τοΰ "δατος. Αντιθέτως, δταν τό ύδωρ ίκ τοϋ δίσκου έξαΤμίζεταΐν ούτος «αθία, έλαφοότερος κα! τό σύ καταιονισμοΰ τού ύδατος αυτομάτως είς λειτουργίαν. Φωτοηλεκτρικός μηχανισμός. μηχανισμός ούτος σττ>ρ!ζεται
τη θ ω
Ό
μηχανισμός ούτος σττ>ρ!ζεται
ε|ί την θεωρίαν δτι ή διοπτνοή των
Φυτών αύξάνει μέ Τήν έντασιν τού
ΠλιακοΟ φωτός Κατ' αυτόν τόν τρό
πον> τό «ϋεκαζόμενον ύδωρ έλέγχε-
^βι διά μέσου φωτοηλεκτρικοΰ κυτ-
τό όττοΤον αύξάνει την συ-
τών ψεχασμών όιναλόγως μέ
ν αύξησιν της εντάσεως τού. ήλια
κου φωτός.
V
Ύγροστάται.
Οί ύγροστά.
ται Ρυθμίζουν την ποσότητα
λων.
Τα
λούθως:
μοσχεύματα ελήφθησαν
άπό ελαιόδενδρα ήλικίας δεκα 1- ΦΑΒΟΡΙΤΑ Ι ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ
τεσσάρων έτών καί άπό 8λα.
στούς έτησ ούς, άπεκόπτοντο
Ή Φαθοριτα Ι Μορεττίνι εΐ.
τρώσεις, έφαρμοσθεισών είς ι ρυφής των. Έπ' αυτών άφ νόν.
δέ είς μήκος 15 έκατοστομέ. ναι ή πρω·,;μοτέρα μεταζύ των
τρών, άποθαλλομένης τής κο-
διάφορα ειδή φυτών, διεπιατύ.
θησαν τα κάτωθι ποσοστά ριζο.
βολήσεως, μέ τήν μέθοδον τής
ύδρονεφώσεως:
Μοσχεύματα
άχλαδιδς · επιτευχθείσα ρ·--
ζοβόλησις είς ποσοστόν 98)4
μηλιάς: επιτευχθείσα ριζοβό
λησις είς ποσοστόν 100%
κερασιάς: επιτευχθείσα ριζο
βόλησις είς ποσοστόν 90%
ροδακινιάς: επιτευχθείσα ρι
ζοβόλησις είς ποσοστόν 100%.
Γενικώς, αί φυτορμόναι ρ:ζο.
θολήσεως δχι μόνον διευκολύ-
νουν τήν έκπτυζιν τών ριζών
το, πρός τα άνω, 4—6 φύλλα.
Τα έν λόγω μοσχεύματα έτί.
θεντο πρός ριζοθόλησιν είς κι
θώτια διαστάσεων 30 Χ -40 Χ
10 έκμ., πλήρη μέ τα μίγμα τοΰ
ύποστρώματος. Τα ώς άνω κιθώ
τια, άτινα είχον όπάς είς τόν
πυθμένα των, ετοποθετούντο
έντός τοΰ θερμοκηπιου, επι ει-
δικών τραπεζών και ακριβώς
κάτωθεν των έκτοζευτήρων τού
ϋδατος.
Είς μίαν δευτέραν δοκιμήν,
άντΐ τοΰ μ,γματος περλίτης -
τύρφη τής πρώτης περιπτώσε-
ως, εχρησιμοποιήθη ώς υπό.
τών μοσχευμάτων, άλλ' επι. [στρωμα τό μίγμα περλίτης. βερ
δροϋν καί επί τής ταχύτητος ά- μικουλίτης, είς αναλογίαν επ
ναπτύζεως αυτών, αϋζάνουσαι
κα'ι τα μήικος των.
σης 1:1 καί παρετηρήθη ότι
τό ποσοστόν ριζοθολήσεως τής
Φυτορμόναι ριζοβολήσεως ύ- έλαίας Σεβιλάνα μέ διάρκειαν
πάρχουν πλέον τών έκατό, έκ ύδρονεφώσεως 12 έθδομάδων,
τών οποίων 3—4 έχουν άποκτή
σει πρακτικόν ενδιαφέρον· Η
πλέον έν χρήσει έζ αυτών, είς
ανήλθεν είς 78,3%, άντ! τού
46%, πού είχεν επιτευχθή ύ.
Συνέχεια είς τήν 4ην σελ.
δύο άλλων. Ή περιοδος ώρι¬
μάνσεως της είς τό περιθάλ.
λον τής Ιταλίας είναι μειαζύ
τρινόσαρκοι ποικιλιαι πρωίμου^Ιαι ροδακινιάς πού περιεγρα. ο.Κ. καί έκτελοϋν χρέη
παραγωγής Τζιάλλα πρεκότσε ψαμε είναι έπιλογές τοΰ Κέν. στικοϋ συγκροτήματος«.
καί Φερτιλια.
3. ΦΑΒΟΡΙΤΑ
III
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ μεταζύ σποροφυτών, ληφθέν, κά συνδικάτα απεφάσισαν τώρα
των άπό δένδρον προσόν τής νά άναλάβουν εύρείαν δράσιν
Ή Φαθορ τα
III
Μορεττινι' διασταυρώσεως Τζιάλλα ντι Φι.' ένημερώοεως των καταναλω.
είναι έπίσης μια άπό τάς περ ο ρέντσε και Φερτίλια Μορεττ.νι, |τών. Ύπάρχει ή γνώμη ότι εάν
σότερον πρωΐμους ποικιλίας ρο διά τουτο καί φέρονται μέ τό ήσκείτο αδιαλείπτως Ισχυρά η -
δακινιάς, πλήν δμως είναι όψι. ενιαίον δνομα Φαβορίτα Μορετ!εσις επι του έμπορου, θά ήτο
■ ι λ—Λ-ηη *Λι ι 7\'Γ ηΛΛΠ/Λ! ϊΙ Τ!7Ι ΜΙ-* ΤΤ*Ϊ7 ΠΑηί~β*Λΐ^ΓΙ/ Γ\*λΤ Γ ' -κ. ..___χ.. .._ α_______λ_-. _. _
μοτέρα τών δύο προηγουμέ.
νων. "Εχει περίοδον ώριμάνσε¬
ως είς τό περιβάλλον τής Ι τα
τινι, μέ τήν προσθήκην αΰζο.
νος λατινικοΰ άριθμοΰ, αναλό¬
γως τής πρω·(,·μότητος κα τής
8 και 16 Ίουν ου, ώς συμβαι-Ιλευκόσαρκον Μορεττίνι Ι Πλήν
λίας μεταζύ 16 και 26 "Ιουν ου. σειράς έπιλογής. Μέ τάς τρείς
ήτοι άρχ ζει νά ώριμάζη 4 ή. ι αύτάς ποικιλίας μπορεϊ νά
μέρας περιπου μετά την Φαβο
ρίτα 11 καί 2 ημέρας μετά την
νει και μέ τάς λευκοσάρκους
ποικιλίας Πρεκοτσίσσιμα Μορετ
τίνι καί Μάύ φλάουερ, έρχεται
δηλαδή άμέσως μετά τάς μονα
δικάς είς πρωίμότητα έως τώρ3
λευκοσάρκους ποικιλίας Μαντε
λέν Πουγιέ και Σπρίνγκτάίμ.
Ό καρπός είναι μέ έπιδερμ δα
έλαφρώς χνοώδη χρώματος επ,
κιτρινωποΰ φόντου ζωηρώς έρυ
θροΰ καί έλαφρώς έπιμήκης
'Η έν λόγω ποικιλία έδωσε κα.
λά άποτελέσματα τόσον είς τήν
Βόρειον Ιταλίαν δσον κα' είς
την Κεντρικήν και Νότιον τοιαύ
την, δπου ό χειμών είναι θερ.
μός.
2. ΦΑΒΟΡΙΤΑ
II
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ
Ή Φαβορ τα 11 Μορεττίνι έ¬
χει περίοδον ώριμάνσεως είς
τής διαφοράς είς τήν περίοδον
ώριμάνσεως τού καρποϋ ή έν
λόγω ποικιλία διαφέρει τών δύο
προηγουμένων κατά τό δτι ή
διασθή ή άγορά μέ κιτρινόσαρ
κα ροδάκινα κατά τήν περ ο.
δον Ίουνίου, ήτοι συνέχεια &
διαδοχικά άπό 6)6 μέχρι 26)6
περιπου, είς τό περιβάλλον τής
Ιταλίας. Τό έν λόγω Κέντρον
τής Φλωρεντίας φρονεί ότι πρε
σάρκα τών φρούτων είναι μεγαιπει παρ' δλα ιά αρίστα άποτε.
λυτέρας άντοχής, μή προσκε. λέσματα πού έδωσαν αί ποικι.
κολλημένη είς τόν πυρήνα, ώς (λίαι αύται είς τάς διαφόρους
έπισης και είς μερικά δευτερεύ:περιοχάς τής "Ιταλίας και πρν
οντα μορφολογικά
στικά.
Τό δένδρον είναι άζιοσημειώ
χαρακτηρ!. ακόμη ή καλλιέργεια αυτών λα
βη βιομηχανικόν χαρακτήρα δ¬
σον άφορά την έκτασιν των κ
του εύρωστίας μέ άνθη έρυθριο λ.π., νά γίνη εύρύτερος πειρα
πά, αύτογόνιμα, έμφανιζόμενα ματισμός τής συμπεριφοράς
συγχρόνως μέ τάς δύο άλλας
ποικιλίας. Γενικώς τα φρουτα
έχουν χρώμα ζωηρό κίτρινο,
έρυθρωπόν πρός τήν ήλιαζομέ|
των, μέ μεγαλύτερον αριθμόν
φυτών, είς ευρύτερον κλίμακα
περιβαλλοντος. Πρέπει νά τονι
σθή έπίσης τό γεγονός δτι δι·ϊ
νην πλευρόν, μέ έπιδερμιδα έ. ] νά δώσουν αί έν λόγω ποΐκιλ .
λαφρώς χνοώδη, μέ πρωιμους αι καλής ποιότητος καί άπό ά.
έρυθρωπάς άποχρώσεις, άπο |πόψεως μεγέθους καρπούς, ει.
σπωμένην τής σαρκός κατά τήν {ναι άνάγκη δπως ύποστοίον ε.
ώριμανσιν. Ύπολογίζεται δτι 8 πικαιρον και αύοτηρόν άραίω
δυνατόν νά έπιτευχθοϋν εις
πολλά σημεία διευθετήσεις τ,.
μών πρός τα χάτω
"Αλλος άποτελεσματικός τρό
πος ένεργοϋ επιδράσεως επι
τών τιμών συνίσταται είς τήν έ. Ι
πιτάχυνσιν τής άκόμη άδυνά- Ι
νη διά τό προσεχές μέλλον, θά
αποτελέση καί αύτη ένα νέον
βήμα πρός τήν Ιδιαν κατεύθυν¬
σιν.
Π. ΒΑΝ ΟΣΤΕΝ
Ή Πολιτική μεταφορών υπό
τήν αΐγιδα τοΰ 'Οίχεδίου Λέ-
μπερ.— Τό υπό τής Μπόνν
παρουσιασθέν πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων θά υποβλη¬
θή είς τα κοινόν Συμβούλ όν
ύπουργών.
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΣΕΠ).- Τώρα
δπου ή όμοσπονδιακή κυβέρνη
σις υΐοθέτησε τό εύρύ πρθ.
γραμμα μεταρρυθμ σεων είς
τάς μεταφοράς άνά την Γερμα
νιαν —τα γνωστόν υπό τό ονο.
μα «Σχέδιον Λέμπερ»— ή όδός
είναι πλέον άνοικτή διά μίαν,
έντός τής ΕΟΚ, ρητήν συζήτη
σιν επί τού Σχεδιου αύτοϋ με¬
ταζύ τής Μπόνν καί τής εϋρω.
Έπιτροπής, ώς καί είς
τούς κόλπους τοΰ κοινοϋ Συμ.
βουλιου ύπουργών. Όρισμένα
κράτη - μέλη ύπέδειζαν ήδη
τήν σύγκλησιν διά τα μέσα Δέ
κεμβριου είδικής συνεδρίας έν
Συμβουλίω των ύπουργών Μετα
φορών τής ΕΟΚ.
Τό «Σχέδιον Λέμπερ»π ρο -
βλέπει σημαντικάς έπεμθάσεις
είς τάς γερμανικάς μεταφοράς,
δπως π.χ. τόν ριζικόν περιορι¬
σμόν τών όδικών βαρειών με.
ταφορών, τήν μεταρρύθμιοιν
τών δρων τών σχετικών μέ τα
βαρέα μεταφορικά μέσα, την
έπιδιωζιν άφοπλισμοΰ τής ποτα
μοπλοΐας, τήν καθιέρωσιν υ¬
ποχρεωτικών διατιμήσεων επί
τού γερμανικοϋ τμήματος τού
Ρήνου (έφαρμοστέων έπίσης
καί είς τα πλοία υπό άλλας ση
μα άς), καθώς καί σειράν μέ.
τρων ένθαρρύνσεως τής θαλασ
οοπλοΐας. Όρισμένα ούσιώδη
σημεϊα τοΰ σχεδιου αύτοΰ δέν
συμβιθάζονται μέ τάς μέχρι
τούδε υπό τής ΕΟΚ υίοθετηθεΙ
σας αρχάς.
ΡΙΣΑΡ ΜΑΡΝ
τό περιβάλλον τής Ιταλίας κυ φρουτα ζυγίζουν 1 κιλόν, Γενι μα αυτών.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιπήσεων Άνω-
ννμων Έταιρειών παΐ Έταΐβειών ΙΖεριωρισμένης Εύ-
θύνης ότι δι άηοφάσ?ως τού κ. Υπουργόν Έμηοβίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, 8ημοαιεν-
Φείαης είς τό ύη' άΟι&. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιρει&ν), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά σννεχίαωαι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς ΤΙρο-
αχΐήσεις των Γεν. Συνελεύαεων καί τούς Ίσολογι
αμυνς των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙ·
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώ; ένένετο μίχρι τούδε δια τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ
ΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύβΐώς της.
Άριθμός φύλλου 1932
•ΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΙ
ΓΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΓΙΝΑΝΙΔΗΓ
Νέαι κατευθι>σεις διά νά παλλαιτλαςτιασθοΰν
ΤΑ ΞΥΛΟΔΗ ΦΥΤΑ ΔΙΑ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΩΝ
Υπο κ ΝΙΚ. ΜΠΡΟΥΣΟΒΑΚΑ, Γεωπόνου ΑΤΕ
1 Ο ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ ΜΕ
ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕ-
0ΟΔΟΥ ΤΗΣ ΥΔΡΟΝΕΦΩΣΕ-
ΩΣ
Ή τεχνική τής μεθόδου συνίστα-
Ται είς τόν έξαναγκα'ίτμόν των μο-
σχειιμάΤων εο'ς ριζοδολίαν, δταν
ταύτα φέρουσιν άκόμη φΰλλα
Αί πρώται εργασίαι πολλαπλα-
σιασμοΰ διά τής μεθόδου (ής ΰδρο
νεφώσεως επραγματοποιήθησαν τό
1941, άλλά ταχεϊα έξάττλωσις Ταύ¬
της εττετεύχθη με'ά τό 1950, συ¬
νεπεία των έργατιών διαφόρων στα
θμών ερεύνης καί φυτω,ριακών ο'ίκων
ιδίως είς τάς ΗΠΑ «αί την Όλλαν
διον, δι' ών άπεδειχθησαν τα πλεο-
ιεκτήμοττα τής μεδόδου Ταύτης ττολ-
λοττλασισσυού των δένδρων καί των
θομνων-
Βασική άρχή τής μεθόδου είναι ή
συνεχής διατήρησις επ! τής φυλλι-
κής επιφανείας των μοσχευμάτων ε¬
νός νέφους ττοκνών ύδρατμών, Τό ό-
ττοΤον δχι μόνον αθξάνει την ύγρομε
τρκήν πίεσιν πέριξ αυτής, έμποδί-
ζσ* ούτω Την διοττνοήν των φυτών
καί την μάρανσίν των, άλλά συντε-
λεΐ καί είς την πτώσιν τής θερμο-
κρασίας — τόσον τού περιδάλλον
τος όσον καί των φύλλων — καί ττε
ριορίζει ούτω όλοκληρωτικώς την
έξάτμισιν τού ύδατος Τουτο καθι-
σΓά δυνατήν Την διατήρησιν των
φιιτών ύττό πλήρη ήλιακόν φωτισμόν
χίήρίς έιτιζήμιον αύξησιν τής θερμο
κρασίας καί τό ύττό ριζοβόλησιν
μόσχευμα διατηρεϊ τό φύλλωμά τού
καί συνεχίζει την φωτοσύνθεσιν, ή¬
τις φωτοσύνθεσις είναι άπαραίτη
τος προι/ττόθεσις διά τήν ώθησ,ν
των μοσχευμάτων πρός ριζοδόλη-
σιν
Ή μέθοδος τταρέχει τήν δυνατό-
τητα παραγωγήν έρρίζων μοσχευμά
των καθ' οιονδήποτε εποχήν τού ε-
Τους καί δταν αύτά δέν εχουν άκό
μη ξυλοποιηθή, καθώς καί ανεξαρ¬
τήτως τής ένεργητικής καταστάσεως
ταί καμδίου των Πρακτικώς δμως
ή μέβοδος τής ύδρονεφώσεως δίδει
καλυτέρα άττΌΤελέσματα δταν έφαρ
μόζεται κατά τάς αρχάς τού θέρους
(Μάϊον — Ιούνιον), χωρίς τεχνη-
χψ θέρμανσιν των σερρών
Τα ττλεονεκτήματα τής έν λόγω
μεθόδου εΤναι δτι αυτή προσφέρει
την δυνατότητοι παραγωγής ποσό¬
τητος όμοιογενοθς πολλαπλασιασ-
σΤικοΰ ύλικοΰ. 'Εκτός τούτου, έπι-
τυγχάνεΤαι σημαντική έξοικονόμη-
σς έργσΤικών χειρών διότι ή λει-
τουργία τού συστήματος (τού ψεκα
ονοϋ των λετττοτάτων σταγονιδίων
τοί ύδατος, τής ρυθμίσεως τής βερ
^ο*ρασίας κλπ.) είναι αύτόματος.
Τα τεχνικά χαροοκτηρισΤικά τού
σιστήματος τούτου είναι τα άκό-
λουθα:
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΣ.
ΤΗΜΑΤΟΣ ΥΔΡΟΝΕΦΩΣΕΩΣ
Ά—σιΤεΤται ή ύπαρξις μιάς σέρ
ρβς έκ ττασπκοΰ ττολυαιθυλενίου ή
έξ ύαλοτπνάκων. έντός Της οποίας
έγκαθίσταταιι σύστημα έλεγχομένου
καταιονισμοΰ ύδατος. Τό σθστημα
Τούτο άττοτελεΐτΐοι άπό σωληνώ-
σεις καί άκροφύσια, δι' ών τό
δωρ, ώθούμε,νον υπό μιάς άντλίας
ΐΊτό πίεσιν 3 — 4 ατμόσφαιραν,
έκτοξεύεται άνωθεν των μοσχευμά¬
των, άτινα έχουσι φυτευθή επί είδι
κου ύΓτοσΤρώματος καί ευρίσκονται
έττ! είδικών ΤρατΓεζών. Τό έκτοξευό-
μενον ύδωρ, όπερ σχημοττίζει ττέριξ
των μοσχευμάτων λετττότατον νέφος
πρεττει νά είναι καθαρόν καί ελεύ¬
θερον άλάτον, ή δέ έκτόξευσις αυ¬
τού δέν θά πρέττει νά είναι συνεχής
άλλά διαλείπουσα. διατηρούσα δ¬
μως τό περιβάλλον τής σέρρας, πάν
τοτε, κεκορεσμένον ύδρατμών. Έπί-
σΠζ ή σέρρα θά πρέττει νά έχη τήν
δυνατότηΤα νά άερίζεται καλώς καί
νά φωτίζεται εσωτερικώς αναλόγως
διά τής καλύψεως τής στέγης μέ
ψάθες η διά τού άσβεστώμαΤος μέ-
ροκς των πλευρικών ύαλοπινάκων,
"■ρόζ ρύθμισιν τής έντάο-εως τού
ήλιακοΰ φωτισμού πρός περιορισ-
σμόν τής άνόδου τής θεομοκραο-ίας.
Είς περίπτωσιν καθ' ην παράγονΤαι
μοσχεύματα κα! κατά την χειμερι-
νή» ττερίοδον, είναι άνάγκη νά θερ-
μαίνεται τεχνητώς ή οχρρα καί μά
του Φεκασμένου ϋδατος, ανα¬
λόγως πρός την σχετικήν ύ-
γρασιαν τού περιθάλλοντος.
Θέτουν είς λειτουργίαν ή δια.
κόπτουν τόν ψεκασμόν, όταν η
σχετική ύγρασ α τού περιθάΛ.
λοντος κατέλθη ή ανέλθη πέ.
ραν των προκαθορισθέντων ς>-
ριων.
5) Ήλεκτρονικόν φύλλον.
Τουτο συνίσταται άπό στέλεχοζ
ιρέρον δύο ήλεκτρόδια, άτινα
τίθενται εκατέρωθεν μικράς '-ο
νωηκής πλακός, έζ είδικής ϋ.
λης, άπτόμενα ταύτης. "Οταν
ή έπιφάνεια τής έν λόγω ,ιλα.
κός είναι στεγνή, δέν διέρχε.
ται ρεϋμα (διακόπτεται τό με-
ταζϋ των ήλεκτροδιων διερχο.
μενον ηλεκτρικόν ρεΰμα), ό-
πότε, διά μέοου αύτομάτου μη
χανισμοθ, τθεται είς λειτουργ
αν τό κυρίως σύοτημα καταο.
νισμοϋ τού ϋδατος. "Οταν ή ε-
πιφάνεια τής ώς άνω πλακός ϋ.
γρανθή, τότε διέρχεται καί πά.
λιν ήλεκτρ κόν ρεΰμα καί ΰια.
κόπτεται ή λειτουργία τοΰ ου-
στήματος καταιονισμοΰ τού ϋ¬
δατος. Τό σύστημα τουτο είναι
τό μάλλον έν χρήσει είς τ,^ν
Ιταλίαν.
6) Μηχανισμός δι" άπορροφή
σεως ϋδατος. Ό μηχανισμός
οϋτος όμοιάζει βασικώς πρός
τόν προηγούμενον, μέ τήν δι¬
αφοράν δτι, άντΐ τής μονωτι.
κής πλακός, ύπάρχει σφα.ροει
δής έπιφάνεια έκ πορώδους 0-
λης, ήτις, άπορροφώσα ύδωρ,
καθ σταται καλάς άγωγός τοί
ήλεκτρισμοΰ.
Γενικώς πρέπει νά τονισθή
δτι έκαστον έκ των άναφερθέν
των συστημάτων, διά νά λει.
τουργήση καλώς καί άποτελεο
ματικώς, θά πρέπει — δι' έπονει
λημμένων δοκιμών — νά ρυΰμι
σθή καταλλήλως, νά ελέγχη
ται δέ καί νά ρυθμιζηται περιθ.
δικώς ή λειτουργία τού.
ΥΠΟΣΤΡΟΜΑΤΑ ΡΙ20Β0ΛΙΑΣ
Τό ύπόστρωμα ριζοβολίας ά-
Προβλέπεται έζισορρόπησις διά τήν βασικήν τροφήν
ΠΡΟ1ΦΟΡΑ Μ^ΙΤΙΗΙ ΤΟΥ ΣΙΤΟΥ
Είς 276 έκατ. τόννους ύπολογίζεται ή παραγωγή του τό 1967
ΛΟΝΔΙΝΟΝ — Είς 276 έκατομ άς καί έκ παραλλήλου διά τής ραγ ( σιν, εως ότου δέ πραγματοποιή-
μύρια τόννους ϋττολογίζεται διά τό
παρελθόν ετος τό σύνολοΐ' τής ττο
γκοσμίου εσοδείας σίτου έξαιρου-
μένης τής 'Ερυθράς Κίνας διά την
όποιαν δέν ύπάρχουν δια9έσιμα
στατιστικα στοιχεΐα.
Τό ΰψος τής περυσινης εσοδείας
ήτο ολίγον μικρότερον τής προπε-
ρυσινής εσοδείας — ρεκόρ των 282
έκαΤομμυρίων τόννων. ,Η έσοδεία
τής Σοδιετικής "Ενώσεως ήτο μι-
κροτί,ρα τής έξ 20 έκατομ. τόννων
εσοδείας Τού 1966 άλλ' όπωσδήττο
τε είς ικανοποιητικόν ΰψος Έξαιρε
τικάς εσοδείας είχον καί αί κυρίαι
είσαγωγικαί χώραι σίτου ήτοι ή
Βρεττανία ή Εϋρωπαϊκή Κοινή Ά-
γορά κα! ή Άνατολική Εϋρώττη.
Τοιουτοτρόπως τό παγκόσμιον εμ¬
πόριον σίτου κατά την περίοδον
1967 — 68 είναι πιθανόν δτι διε-
κυμάΐ/θη είς κατωτέρα έπίπεδα ήτοι
πέριξ των 54 έκατ. τόννων £ναντι
τού ΰψους ρεκόρ των 57 έκατομ.
τόννων κατά τό πρσπαρελλθόν ετος
'Εφ' δσον οί ΰττολογισαοί ούτοι ά.
ττοδειχθοΰν άικριβεΐς τότε τό σύνο
λον των άποθβμάτων είς τάς ττέντε
βασικάς έξαγωγικάς χώρας — Η¬
νωμεναι Πολιτειαι Καναδάς Άργει»
τινη, Αθστροολία καί Γαλλία — εί¬
ναι δυνατόν νά αυξηθή έλβΐφρώς ήτοι
είς 35 έκατ. τόννους σίτου κατά
τό τέλος τής παρελθούσης έμττορι.
κης περιόδου.
ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ
ΤοιουτοΤρόττως αί τπέσεις έκ
τών αίφνιδίων μαζικών άγορών σί¬
του άπό τής Ρωσίας κα! τής Κίνας
κατά άς αρχάς τού 1960 καί των
έκτάκΤων άναγκών διά Τήν άντιμε
τώπισιν τής ττείνης είς τάς Ίνδίας
κατά τούς τελευταίους 18 μήνας έ
ξισορροττήθησαν ομαλώς βασικώς
μέν διά τής ρευστοττοιήσεως των
προηγουμένην λιμναζό'/Γων άττοΒε
μάτων είς τάς Ηνωμένας Πολιτεί
την μέθοδον τής ύδρονεφώσε.
ως τουλάχιστον, εΤναι τα ίνδολ
βουτυρικόν όζύ.
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟ
ΓΑΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΤΉΣ ΥΔΡΟ.
ΙΤΑΛΙΑΝ
ποτελεϊ παράγοντα θασικής ση ΝΕΦΟΧΕΟΣ ΕΙΣ
μασ.ας διά τήν επιτυχίαν τής
μεθόδου τής Οδρονεφώσεως.
Τα έν χρήσει ύποστρώματα δ
Ή μέθοδος τής ύδρονεφώσε
ως εισήχθη είς τήν Ιταλίαν τΛ>
αιροθνται είς δΰο κατηγορ άς. 1956, έζ ΗΠΑ, υπό τού καθηγη
ήτοι τα φυσικά (τύρφη, άμμος.|Τθΰ Ν. Μπρεθιγλιέρι, διά τόν
χάλικες καί κοπρόχωμα) καί τα πολλαπλασιασμόν καλλωπΌΐι-
τεχνητά (περλΐτης καί βεομι. ,κών καί δεΑ/δροκομικών φυτών
κουλίτης). Τα πρώτσ θά πρέπει διά μοσχευμάτιον (των οποίων
νά άποστειρωθώσι καλώς προ. π ριζοβόλησις είναι δύσκολος
λι
τό πόσΐρωμβ, έττί τού όποί-
δαίας επεκτάσεως τής άμερικανικης
τταραγωγής καί έξαγωγής. Άλλ'
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι προτίθενΤαι
ήδη νά διατη,ρήσουν τα όπτοθέμαΤά
τω^ είς μόνον 500 έκατομμύριο.
ττερίπου μποΰσελς ή 135 έκατ. τόν.
γ,τοι είς τό αύτό επίπεδον τό όποΐ
όν θεωρεΐται ώς έτηθυμητόχ ύττό
των Καναδών Σημειωτέον δτι ή
κα^αδική συγκομιδή λόγω τού δτΐ
είναι περισσότερον βόρειος είναι
.κτεθειμ:νη είς κάποιαν ζωηράν τα
λάντευσιν ώς πρός τήν διαμόρφω
σιν τής ττροσφοράς Έν Τούτοις
δμως οί Καναδοί ύπολογίζου; δτι
ή ζήτησις την όποιαν θά άντιμετω
τίσου.' έντός ετους θά διακι,-μανβή
είς έπίττεδα κάτω των 20 έκατομ.
τόννων — ήτοι ποσότης 15 έκατ.
τόννοι δι' έξοτ/ωγήν δταν ή ζήτη
σις Ρά είναι Τ'^ον ζωηρά 'οτον τώ
ρα καί ποσότης πέριξ των 4 έκατ.
τόννων διά τήν έγχωρίαν κοττανά
λωσιν — ένώ άντιστοίχως οί Άμε
ρΐικανοί άντικρύζουν συνολιχήν ζή
Τησιν κάττου 40 έκοίΤ τόννων, έκ
των οποίων τό ήμισυ δι" έξαγωγάς
Οί Καναδο! οί όποΐοι ποράγουν
τόν σϊτον ούσιαστικώς άνευ έπιδο
τήσεων ύπολογίζουν νά πωλήθΌυν
σχεδον ολόκληρον την διαθέσιμον
ττοσότητα είς σκληρόν νόμισμα τοίς
μεΤρητοΐς.
ΑΙ ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
Αί Ηνωμεναι Πολιτειαι — μέ δ
λας τάς σημαντικάς έξαγωγι-
κάς έττδοτήσεις Τού σίτου — είναι
ή μόνη χώρα ή όττοία δύναΤαΊ νά
σουν τούτο, έκτός βοηθείας ουσαι
δύνανται μόνον νά άντιμετωπίζουν
την έτπφάνειαν των προβλημάτων
των. ΑΊ Ίνδίαι είναι ΐσως ή μόνη
χώρα (ή Κ ίνα παραμένει ένας με-
γάλος άγνωστος) διά Την οποίαν
δύναται νά διαΤυπωθή ή πρόβλεψις
ότι θά ζητήση βοήθειαν έκατομμυ
ρίων τόννων διά νά άπομαϊφύνη τό
φάσμα θανάτου δι' έκατομμύρια άν
θρώττων Καί είναι άρκετά έττιθυμη
τόν όπως ή Ίνδία καθώς καί αί
>οιπα! χώραι μέ λψώττοντας πληθυ
σμούς, θά ευρεθή είς ττιν ανάγκην
νά καταβάλη τό μέγιστον των ττρο-
στταθειών, προκειμένου νά εξασφα¬
λίση την διατροφήν Τού λαού Της,
ένώ συγχρόνως θά ύττερ—ιδήση τό
Τραγικον άδιέξοδο' των έσωτερικών
της άντιθέσεων, πρ&γιμα ττου θά έ-
πιτρέψη είς τα πλέον Τυχερΐχ των
τμημάτων τής έττιικρατείας της νά
άρνηθοΰν Την χορήγησιν τροφίμοίν
έκ των ίδίων άττοθεμάτων πρός τάς
περιοχάς δπου ένδημεϊ ό λιμός.
καθ' δν χρόνον θά ΰττοχρεοΰται νά
ά-οστέλλη σίτον.
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΙΝΔΙΩΝ
Εύτυχώς, μετά άττό δύο δυσάρε-
στα ετη, αί Ίνδίαι ηΰνοτΐ&ησαν πέ. '
ρυσι ύττό των «αιρΊκών συνθΐ>κών
κσί οϋτω άναμένεται ρεκόρ παραγω
γής είς δημητριακά, ήτοι ττέριξ των
95 έκατομμυρίων τόννων. Έξ άλ-
λου, άναμένεται διά την χώρο^ ταύ
την. έντός τής προσεχούς δεκαεΤίας
μσζική αύξησις τής παραγωγής εί
δών διατροφής, άψ' ενός μέν λόγω
τής προβλεπομένης δραστικής ίπαυ ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΧΕΠ) .- Μέ
ξήσεως τής καλλιεογείας σίτου καί την υπό τού Συμβουλιου υπουρ
Ό άγωγός αύτός πού μεταφέρει άεριόφως
μεταξύ Άνατολικής "Αγγλίας κα! ΔυΤικών Μίντλαντς Ιχει
έκτασιν 80 χλμ
'Επιστημονική καί Τεχνική ουνεργασα
ΒΟΗΘΗΣΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗΝ
Άξιόλογα συμπεράοματα τής Ε Ο.Κ..
τής τής ΕΟΚ.
Ή διατήρησις των διαφόρων
ευρεθή ττρό μιας κρίσεως είς τόν ι άο' ετέρου τής συμττιέσεως τού κό- ληφθείσαν κατά τα τέλη παρελ αυτών είς τάς τιμάς όφειλεται
„*----- .'.. „.. —:-------- —λ. -------------------,- νιτρικών λ,πα- θόντος ,θκτωβριου απόφασιν, αί έν μέρει είς τό γεγονός οη
εύρωπαϊκαΐ Κοινότητες προχω- δέν είναι άκόμη τελεία ή άλ.
ώ έδ
κοσαον. εις την περίπτωσιν που
πράγματι άπαιΤηθούν όγχώδεις καί
έκτάκτου άνάγκης φορτώσεις, ώς
είς τή.» κατά τό πρό παρελθόν έΤος
ττε,ρίπτωσιν τής ζητήσεως έκ μέρους
ιών Ίνδιών 12 έκατ. τόννων σίτου
Άπό τής απόψεως ταύτης είναι φα
νερόν, δτι διεθνώς κατά την στι.
γμήν ταύτην ύφίστανται μάλλον πε
ριωρισμένα σιΤικά άττοθέμθΓτα. Ή
λογική τής άμερικανικής θέσεως εί¬
ναι αρκούντως προφαν'ής. Τα δύο
στους παραγωγής
σμάτων.
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
Παραλλήλως, ή αρμοδία άιμερικα
ών άττοκρούε, δ,ατυττουμένας άπό-
ροϋν τώρα πρός εν έδαφος με ληλοδιεισδυσις μεταζύ τών έθνι
χρι τούδε δι" αύτάς άνεζερεύ κων άγορών. Έν τούτοις, τό
νητον. Διά πρώτην φοράν είς αντίθετον τυγχάνει έζ ϊσου α-
τό πολιτικόν αύτό επίπεδον ληθές, ώς άποδεικνύεται άπό
τών ύπουργών, εκηρύχθησαν δ,τι συμβαίνει είς τόν τομεα
ψεις διά μίαν μαζικήν επαύξησιν υπέρ μιάς συνεργασίας καί εις τοΰ αυτοκινήτου, είς τόν όποί.
τών άμερικανικών άττοθεμάτων σί- τον τομέα των γενικών ζητημά όν ή άλληλοδιεισδυσις τών ά-
του. "Ητοι, π,ρώτον, δτι δέν ύπάρ- των ερεύνης. Είς τα πλαισια γορών έχει ήδη κατά πολύ ηρο
χει ττρός τούτο οΐαδήττοτε άνάγκη τοΰ προγραμματισμοϋ τής οίκο. ωθηθή και, δπου, παρά ταυτα,
τρίτα των αμερικανικόν έξαγωγών ( Τα άμερικανι,κά άποθέματα 6ρωσί- νομικής πολιτικής τής ΕΟΚ, εί. είς τήν μίαν χώραν . μέλος
σίΐου διοχετεύονται διά ηρογραμ- ( μων δημητριακών. έκτός τού σίτου, δική ομάς εργασίας ανέλαβε ένα μοντέλλο κοστιζει 1750
|ιατΠΡ°^α^ άκόμη είς τό έπίττε- την φροντιδα νά δημιουργήση, δολλάρια, ένώ είς τήν γειτονα,
έντός τής ΕΟΚ δρους στενής τό ιδιο μοντέλλο στοιχείζει 2.'
μάτων βοηθείας καί διά διαφόρους
λόγους τούτο φαίνεΤαι ώς άρκετή
«βοηθεία».
ΠΡΟΓΡΑΑίΜΑΤΑ ΒΑΗΘΕΙΑΣ
Διά μέσου τών ττρογραμμάτων
βοηθείοτς πρός αντιμετώπισιν λι.
μών
δόν των 40 έκατ. τόννων. Είναι επί
σης δυνατόν να συγκεντρωθη ως ά-
ζ
ουνεργασιας δ.ά τήν έρευναν 200 δολλάρια. Τό αύτό συμβα,
μια μηχανή . πλυντήριον έζ ό-
μικροτερων ττο- , _ . - ■ - -
ττού καταρτίζε. ό Όργαι/ισμός ,' σοτήτων τούτου ύττό μορφήν κτηνο- Μέσων μεταφορων, ωκεανογ,:,α λοκλήρου αύτόματος πωλείται
Τροφίμων κσί Γεωργίας, δι' έκατομ ' τροφών είς τάς "Ηνωμένας Πολιτεί- <1>ια^· μεταλλουργίας, άνθυγ:ει. πρός 354 δολλάρια είς την μ-
......... ..-.»-...----- .,—-.--------5. >Α'ας δι' έντατικωτέρας χρησιμοποιή- νου περιθάλλοντος, μετεωρο. αν χώραν, ένώ είς την γειτονα,
σεως πρός τούτο έτέρων δηιιηΤρι,α- λογίας). Ή ομάς αυτή έργασι ή ίδια μηχανή άζίζει 562 5ολ.
νύσαι αί οττοίο» κο κων Παραλλήλως διοτΤυπ-οΓΊτηπ Λ
θίστανται ττράγμάτι Ικαναί νά δια- ' πεποίθησις ότι ή άμερικανική πα-
μύρια άνθρώττων είς χώρας τής Ά
σίας, τής Άφρικής κα.ί τής Λατινι-
μοσχευμάτων
100%
ριζοοας ω
μέχρι ποσοστόν τής Πιζης έπειραματισθη επί
,μοσχευμάτων έλαιας, διά τής
τό κέντρον καλλιτερεύσεως δενδροκομικών
Φλωρεντίας
τού χρησιμοποιηθοϋν. Τα δεύ- Λ καί άδύνατος, διά των συνή. | άνευρουν αυται την πολιτικην θέλη
τερα, άτινα είναι κατί τα <υρι. θων μεθόδων). Ή μέθοδος αύ. ως έν χρήσει, πλεονεκτούν τη απέκτησε μέγα ένδιαφε. κατά τα έζής: είναι έλαφρά, Ρ°ν, έφαρμοσθεϊσα πειραματι- πορώδη, ύψηλής ύδατο^ανότη. κώς καί πρακτικώς. "Αναφέρο. τος, ευκόλως άποστειρούμενα μέν κατωτέρω μερικάς χαρα. άδρανή, δυσθερμαγωγά. Κατά κτηριατικάς περιπτώσεις έφαρ. τάς πειραματικάς έφαρμογάς, μογής της. τα τεχνητά ύποστρώματα έδω- α) Επί έ λ α ι α ς σαν αρίστα άποτελέσματα, ά-' Τό Ίνστιτοΰτον Δενδροκομι- νελθοΰσης τής ριζοβολίας τών κων Φυτών τού Πανεπιστημίου λάρια. Κατά γενικόν κανόνα, ως εςβγεται απο τας οτατισ'-ι. θρέψουν τοΰς λαούς των άτταξ καί ραγωγή σίτου θά σημειώση αύτο 1ης ΜαρεΙου 1968, όφε λει επί κάς τής ΕΟΚ, τα θιομηχανικα άς ή όπο α σχετικήν θά υποβάλη μάτως αύξησιν. φυτών τής ΤΡΕΙΣ ΝΕΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑΙ ΡΟΔΑΚΙΝΕΑΣ Μετάφρασις κ. Ν. ΜΠΡΟΥΣΟΒΑΝΑ, γεωπόνου Α.Τ.Ε. Κατά τα έτη 1966 ετέθησαν κης μορφώσεως καΐ έντατικής άνταλλαγής έπιστημόνων. 1964, 1965 και μαινόμενον μεταζύ 12 καί 21 υπό τών φυτω-,Ίουνιου, ήτοι άρχίζει νά ώρι- Οί καταναλωταΐ πρέπει νά ένη· σης νά μελετήση τήν πιθανήν προϊόντα είναι σχετικώς εύθη συμπεριληψιν καί άλλων τομέ. νά είς τήν Γερμανίαν, άντιθέ- ων τής ερεύνης είς τήν άρμο- τως πρός τα τροφιμα, διά τα ό. διότητα τής ΕΟΚ. Έν τέλει, θά ποία ή Γαλλια παρέμεινε, δια καταρτισθή συγκριτικός πιναζ πολλούς λόγους, ό παράδεισος των οΐκείων έθνικών προγραμ. τών καταναλωτών. μάτων καί προϋπολογισμών έ. ή κοινοτική πολιτική τών £ζ ρεύνης καί θά έζετασθοΰν τα τεινει, κυριως, είς την κατάρ. μέσα έζασφαλΐσεως συντονιστι γησιν τών τελωνειακών δασ. .τού προσαρμογής τού λιανικού Ιέμποριου είς τάς νέας συνθή¬ κας. Ήδη εβελτιώθη ή κατά¬ στασις επί τοϋ ζητήματος αύ. τοΰ μέ την θέσπισιν τοϋ κανο. νισμοϋ τής ΕΟΚ, ό οποίος έπ.- τρέπει τήν ελευθέραν έγκατά στάσιν, είς δλα τα κράτη . μέ. λη, τών έπιχειρήσεων λιανικοϋ έμπορίου. Όπωσδήποτε, τό Ν.α νικόν εμπόριον ήρχισεν ήδη νά έπωφελήται τής βελτιώσεως τών δυνατοτήτων του, δημιουρ γοϋν μεγάλα καταστήματα καί κέντραπωλήσεων δι'άλληλογρα φας, κατά τρόπον ώστε, καί είς τάς έζ χώρας - μέλη, πνέει τώ ρα ίσχυρότερος συναγωνισπ- κός άνεμος άπό τής πλευράς αυτής. Είς τό κοινοτικόν επίπεδον, έχουν ήδη διεζαχθή αί σχετι¬ καί προετοιμασίαι διά τήν έζ,- σωσιν δλων των είς τα σύνορα είσπραττομένων τελών, τών δι ατηρηθησομένων μετά την όλο κληρωτικήν κατάργησιν εϊα. πραττομένων τελωνειακών δασ μών, δηλαδή άπό τής 1ης Ιου¬ λίου 1968. Επί τού προκειμένου, ή άπό φασις των "Εζ διά τήν έναρμό. νισιν τών έθνικών συστημάτων φορολογ άς έπϊ τοΰ κύκλου έρ πρόοδον Ή τών διαφόρων κών γνωμόνων, οιαν έζουδετέρωσις επί τών τεχνι. ή προθλεπομέ ι ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΦΥΤΟΡΜΟΝΟΝ ΡΙΖΟΒΟΛΙΑΣ Ι' | μεθόδου τής ύδρονεφώσεως ριούχων τής Ιταλίας διαδοχι. | μάζη 4 ημέρας περΐπου μετά καί εΐχε τα κάτωθι άποτελέ- κώς είς τό εμπόριον τρείς νέ | την Φαβοριτα Ι · Τό δένδρον εί σματα: ' αι ποικιλ αι ροδακινέας, φερό. (ναι Ιδιαιτέρως εϋρωστον κα* ά. Έν άρχή εχρησιμοποιήθη ως μεναι μέ τα άντιστοιχα όνόμα- (νεπτυγμένον, ό δέ καρπός πε Είναι πλέον άποδεδειγμένον ύπόστρωμα ριζοβολίας περλι- τα Φαθοριτα Ι Μορεττΐνι, Φαβο ρισσότερον σφαιροειδής, εϋμε καί πρακτικώς δτι τόσον τα μο. της καί τύρφη είς αναλογίαν ρίτα 11 Μορεττίνι και Φαβορ τα σχεύματα τής παλαιάς μεθό 1:1, ώς φυτορμόνη δέ έχρησ.. III Μορεττνι. δου ριζοθολήσεως (μοσχεΰμα. μοποιήθη τό ίνδολβουτυρικόν Και αί τρείς νέαι αύται ποικι. τα ζυλοποιημένα, ενός έτους όζύ, είς συγκέντρωσιν 4.ΟΟΟ Ρ. λ αι είναι δημιουργιαι τοΰ Κέν. τουλάχιστον), δσον καί τα φυλ Ρ.Μ. (4ο) οο). Ή διάρκεια τής τρου Καλλιτερεύσεως Δενδρο λώδη μοσχεύματα, τα όποια ύδρονεφώσεως ήτο 8 έθδομα- κομικών Φυτών τής Φλωρεντίας χρησιμοποιοίΐνται κατά τήν έ- δες. Επετεύχθη ποσοστόν ρ - τοϋ όποίου διευθυντής τυγχά- φαρμογήν τής μεθόδου τής ό. ζοβολιας είς τήν ποικιλιαν Ά. νει ό διακεκριμένος καθηγη. δρονεφώσεως (έτήσιοι βλα . σκολάνα 99%, μαντζανιλλα 5θ°Ό τής Άλ. Μορεττίνι. στοΐ) ριζοθολοϋν καλύτερον, Νεβαντιλλο 50% καί Σεβιλάνα Μεταζύ τών ποικιλιών αυτών δταν χρησιμοποιηθώσι φυτορμό 25%. ΜερικαΙ άλλαι ποικιλία: γ. ύπάρχουν κοινά χαρακτηριοτι. γέθης, μέ έπιδερμίδα έλαφρό- όντα μάρκος, τερον τής προηγουμένης χνοώ μών καί τών μέσων έκεινων διά τών οποίων έπιδιώκεται ή διατή ρήσις τεχνητώς ύψηλών τιμών. Επί τοΰ τελευταιου αύιοό σημείου, ή έκτελεστική Επι. Ύποτιμοϋν τόν ρόλον των τροπή τής εύρωπανκής οίκονο. είς τήν Κοινήν "Αγοράν; Ά. μ,κης Κοινότητος ουδέν μέσον ζιοσημείωτοι διαφοραί τιμών διαθέτει άμέσου επεμβάσεως ϋφιστανται άκόμη διά τα πρθ[ £|ς την διαμόρφωσιν τών τιμών μερώνωνται πληρέστερον. της βιομηχανικής άγοράς. Ό. πωσδήποτε, ή αρμοδία γενΐκ,ή ναι ριζοβολήσεως. δωσαν άκόμη μικρότερα ποσο- κά κα1 διαφορα'. Έν πρώτοις δ Είς αμφοτέρας τάς μεθόδους στά επιτυχίας. λαι των είς τα διάφορα έδαφο. ____.... . , ρμ γ δή, χρώματος κιτρίνου μέ κυ- ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΣΕΠ).— Ή 6α. Διεύθυνσις έπαγρυπνεϊ άδια<ό ματοειδεϊς ζωηράς έρυθρώσεις θμιαια κατάργησις τών τελωνει πως πρός τόν σκοπόν τής άβι- έμφανιζομένας και πρό άκόμη ακών δασμών καί τών ποσοστώ άστου έζελίζεως ενός όσον τό τής ώριμάνσεως. Ή σάρκα εί- σεων διά τάς ένδοκοινοτικάς έ- δυνατόν έλευθέρου συναγωνι. ναι κιτρ,νη, ερυθρά πρός την μπορικάς συναλλαγάς δέν έμ. σμοϋ. έπιδερμιδα, στερεοτέρα έκει. ποδιζει νά ύφιστανται άκόμη £|ς τής Βρυζέλλας, έπικρατεί νης τής Φαβορίτα Ι. Σημαντΐ- σημαντικαί διαφοραί τιμών άπό η γνώμη δτι οί καταναλωταί κόν προσόν τής έν λόγω ποικι τής μιάς χώρας είς τήν άλλην δέν είναι άρκετά ένήμεροι τής λίας είναι ή συνεκτικοτης τής δια τα ιδία ακριβώς έμπορεύμα νέας πραγματικότητος τών τ. σαρκός κα, κατά συνέπειαν ή τα ή προ·[όντα μάρκος. Τοΰνο μων έντός τής οΚινής Άγοράς. μεγαλυτέρα άντοχή των φρού. έμφαινεται άπό συγκριτικάς με. Μέχρι τούδε, αύτό ωφείλετο πολλαπλασιασμού διά μοσχευ- Υπό τάς αυτάς ώς άνω λοι. κλιματικά περιβάλλοντα τής Ι- των είς τούς χειρισμούς διαλο. λέτας τοϋ Γραφείου Στατιοπ- εις τ,Ίν^ έλλειψιν έπαρκών ηλη μάτων, ό θαθμός επιτυχίας έ- πάς συνθήκας, άλλά μέ διάρ. ταλας έδωσαν πρώνμον καί ύ.ιγής, συσκευασιας κλπ. Ό καθη ζαρτάται άπό τό εΐδος καί τήν κειαν ύδρονεφώσεως 12 έβδο. ψηλήν παραγωγήν, μέ φρουτα ηλικίαν τών μοσχευμάτων το μάδων, τα ποσοστά ριζοθολήσε έζαιρετικά είς εμφάνισιν καί εΐδος και τήν συγκεντρώση ως ηύζήθησαν ώς έζής: Άσκο δγκον Ικανοποιητικόν. Επ σης τής φυτορμονης, την εποχήν λάνα 99—100%, ΜαντζανΛλα ή έμπορικότης κα, τα όργανο. καί τάς συνθήκας έφαρμογπς 80%, Νεβαντλλο 87,7% καί Σε- ληπτικά χαρακτηριστικά των ή- γητής Μορεττίνι ύποστηριζει δ¬ τι τόσον ή Φαβορίτα Ι δσον ροφοριών. Διά νά θεραπευθή ή κατάστασις αυτή, ήρχισεν ή δημοσίευσις συγκριτικών στατι τής μεθόδου κλπ. Πάντως, γεγονός ου Φυτεύονται τα μοσχεύματα. ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ Διά νά έπιΤυγχάνεται διακοττΤο- Ι*ενη λειτουργία τού συοτήματος ύδρονεφώσεως. άτταραίτητος Τνα μη κατακλύζωνται δι' ύδατος τα φυτά καί καταστρέφονται έξ άσφυξίας χρησιμοποιοΰνται κατά την μέ- καί διά νά παρέχηται είς αΰτά ή δυ θοδον τής ύδρονεφώσεως, ή νατότης θερμάνσεως καί φωτοσυνθέ : συγκέντρωσις τής φυτορμονης πρέπει νά είναι ή εκάστοτε έν δεδειγμένη, διότι ή εύαισθηα,α των είς την τοζικότητα τής ορ μόνης είναι μεγαλυτέρα. Έκ τών γενομένων πειραμα. τισμών μέ διάφορα ειδή φυτορ- μονών, είς δ αφόρους συγκεν. θιλάνα 46%. σαν άρκετά Ικανοποιητικά. είναι οτ., Ή ώς άνω έργασία έγένετο Κοινό χαρακτηριστικό αυτών άνευ τής χρήσεως φυτορμονης την 15 "Ιουλίου 1963, έντός ά. είναι επ σης ότι τα δένδρα εί. ή μέθοδος τής ύδρονεφώσεως εριζομένου θερμοκηπιου, μέ ή. ναι εύρωστα καί τα φρουτα εύ. δέν έχει Ικανοποιητικόν άποτέ μερησίαν θερμοκρασ,αν 24 - γευστα, όμοιόμορφα, μέ προη. λεσμα. Λόγω δμως τής νεαρό- 3Οο Κ. Ό καταιονισμός τού 0- γούμενον τής ώριμάνσεως χρω τητος των μοσχευμάτων, άτινα δατος έρρυθμζετο μέ φωτοη. ματισμόν κα μέ σάρκα χρώμα- λεκτρικόν κύτταρον, είς τρό. τος κιτρίνου. πον ώστε νά διατηρήται πάντο Τα Ιδιαιτέρα χαρακτηριστικά τε ύγρά ή έπιφάνεια τών φύλ- κατά ποικιλιαν έχουν ώς άκο. καί ή Φαβορίτα II δίδουν όρι^κώς ή ποιότης, ή άντοχή κα ό στικών τών τιμών. Έζ άλλου, στα άποτελέσματα είς διαφό.|Χρωματισμός των καρπών είναι αί όργανώσεις καταναλωτών ρους περιοχάς τής Ιταλίας κα, άνώτεραι των δύο προηγουμέ. των διαφόρων χωρών Ίδρυσαν διά τουτο διαδίδονται κατά τον νων. ίδιον τρόπον, δπως αί άλλαι <. Ι Χημειοϋμεν ότι αί τρείς κοινήν γραμματείαν είς τήν έ. δραν τής διαχειρίσεως τής Ε τρου Καλλιτερεύσεως Δενδρο. ] κομικών φυτών τής Φλωρεντ άς Ή Έπιτροπή καί τα υπάρχουσι διάφορα συστήμα τα έλέγχου έξ ών αναφέρομεν τα ε¬ ξής: ') Χρονομετρικός μηχανισμός. "ΡΟκειται περί μηχσνιίτμού ώρολο- | Υιοκοΰ, ό οποίος ρυθμίζει τήν ττο- ό τοϋ έκτοξευμένου ύδατος, ς κα! τάς διακοπάς. 2) Μηχανισμός διά ζυγού. Ό μη ό οϋτος ζυγοΰ, άποτελεΐται άπό φέροντος δίσκον, γ τό εκάστοτε δάρος τού όττοίου ίζ ή διακοττή ή ή θέσις είς ν τού σκστήματος καΤαι °νι_οιμού τού ϋδατος. "Οταν ό δίσκος τού ζυγοΰ ύγραίνεται αύξάνει τό ρ τού καί διά τής μετακινήσεώς 3ου· διακότττεται ό ψεκασμός τοΰ "δατος. Αντιθέτως, δταν τό ύδωρ ίκ τοϋ δίσκου έξαΤμίζεταΐν ούτος «αθία, έλαφοότερος κα! τό σύ καταιονισμοΰ τού ύδατος αυτομάτως είς λειτουργίαν. Φωτοηλεκτρικός μηχανισμός. μηχανισμός ούτος σττ>ρ!ζεται
τη θ ω
Ό
μηχανισμός ούτος σττ>ρ!ζεται
ε|ί την θεωρίαν δτι ή διοπτνοή των
Φυτών αύξάνει μέ Τήν έντασιν τού
ΠλιακοΟ φωτός Κατ' αυτόν τόν τρό
πον> τό «ϋεκαζόμενον ύδωρ έλέγχε-
^βι διά μέσου φωτοηλεκτρικοΰ κυτ-
τό όττοΤον αύξάνει την συ-
τών ψεχασμών όιναλόγως μέ
ν αύξησιν της εντάσεως τού. ήλια
κου φωτός.
V
Ύγροστάται.
Οί ύγροστά.
ται Ρυθμίζουν την ποσότητα
λων.
Τα
λούθως:
μοσχεύματα ελήφθησαν
άπό ελαιόδενδρα ήλικίας δεκα 1- ΦΑΒΟΡΙΤΑ Ι ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ
τεσσάρων έτών καί άπό 8λα.
στούς έτησ ούς, άπεκόπτοντο
Ή Φαθοριτα Ι Μορεττίνι εΐ.
τρώσεις, έφαρμοσθεισών είς ι ρυφής των. Έπ' αυτών άφ νόν.
δέ είς μήκος 15 έκατοστομέ. ναι ή πρω·,;μοτέρα μεταζύ των
τρών, άποθαλλομένης τής κο-
διάφορα ειδή φυτών, διεπιατύ.
θησαν τα κάτωθι ποσοστά ριζο.
βολήσεως, μέ τήν μέθοδον τής
ύδρονεφώσεως:
Μοσχεύματα
άχλαδιδς · επιτευχθείσα ρ·--
ζοβόλησις είς ποσοστόν 98)4
μηλιάς: επιτευχθείσα ριζοβό
λησις είς ποσοστόν 100%
κερασιάς: επιτευχθείσα ριζο
βόλησις είς ποσοστόν 90%
ροδακινιάς: επιτευχθείσα ρι
ζοβόλησις είς ποσοστόν 100%.
Γενικώς, αί φυτορμόναι ρ:ζο.
θολήσεως δχι μόνον διευκολύ-
νουν τήν έκπτυζιν τών ριζών
το, πρός τα άνω, 4—6 φύλλα.
Τα έν λόγω μοσχεύματα έτί.
θεντο πρός ριζοθόλησιν είς κι
θώτια διαστάσεων 30 Χ -40 Χ
10 έκμ., πλήρη μέ τα μίγμα τοΰ
ύποστρώματος. Τα ώς άνω κιθώ
τια, άτινα είχον όπάς είς τόν
πυθμένα των, ετοποθετούντο
έντός τοΰ θερμοκηπιου, επι ει-
δικών τραπεζών και ακριβώς
κάτωθεν των έκτοζευτήρων τού
ϋδατος.
Είς μίαν δευτέραν δοκιμήν,
άντΐ τοΰ μ,γματος περλίτης -
τύρφη τής πρώτης περιπτώσε-
ως, εχρησιμοποιήθη ώς υπό.
τών μοσχευμάτων, άλλ' επι. [στρωμα τό μίγμα περλίτης. βερ
δροϋν καί επί τής ταχύτητος ά- μικουλίτης, είς αναλογίαν επ
ναπτύζεως αυτών, αϋζάνουσαι
κα'ι τα μήικος των.
σης 1:1 καί παρετηρήθη ότι
τό ποσοστόν ριζοθολήσεως τής
Φυτορμόναι ριζοβολήσεως ύ- έλαίας Σεβιλάνα μέ διάρκειαν
πάρχουν πλέον τών έκατό, έκ ύδρονεφώσεως 12 έθδομάδων,
τών οποίων 3—4 έχουν άποκτή
σει πρακτικόν ενδιαφέρον· Η
πλέον έν χρήσει έζ αυτών, είς
ανήλθεν είς 78,3%, άντ! τού
46%, πού είχεν επιτευχθή ύ.
Συνέχεια είς τήν 4ην σελ.
δύο άλλων. Ή περιοδος ώρι¬
μάνσεως της είς τό περιθάλ.
λον τής Ιταλίας είναι μειαζύ
τρινόσαρκοι ποικιλιαι πρωίμου^Ιαι ροδακινιάς πού περιεγρα. ο.Κ. καί έκτελοϋν χρέη
παραγωγής Τζιάλλα πρεκότσε ψαμε είναι έπιλογές τοΰ Κέν. στικοϋ συγκροτήματος«.
καί Φερτιλια.
3. ΦΑΒΟΡΙΤΑ
III
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ μεταζύ σποροφυτών, ληφθέν, κά συνδικάτα απεφάσισαν τώρα
των άπό δένδρον προσόν τής νά άναλάβουν εύρείαν δράσιν
Ή Φαθορ τα
III
Μορεττινι' διασταυρώσεως Τζιάλλα ντι Φι.' ένημερώοεως των καταναλω.
είναι έπίσης μια άπό τάς περ ο ρέντσε και Φερτίλια Μορεττ.νι, |τών. Ύπάρχει ή γνώμη ότι εάν
σότερον πρωΐμους ποικιλίας ρο διά τουτο καί φέρονται μέ τό ήσκείτο αδιαλείπτως Ισχυρά η -
δακινιάς, πλήν δμως είναι όψι. ενιαίον δνομα Φαβορίτα Μορετ!εσις επι του έμπορου, θά ήτο
■ ι λ—Λ-ηη *Λι ι 7\'Γ ηΛΛΠ/Λ! ϊΙ Τ!7Ι ΜΙ-* ΤΤ*Ϊ7 ΠΑηί~β*Λΐ^ΓΙ/ Γ\*λΤ Γ ' -κ. ..___χ.. .._ α_______λ_-. _. _
μοτέρα τών δύο προηγουμέ.
νων. "Εχει περίοδον ώριμάνσε¬
ως είς τό περιβάλλον τής Ι τα
τινι, μέ τήν προσθήκην αΰζο.
νος λατινικοΰ άριθμοΰ, αναλό¬
γως τής πρω·(,·μότητος κα τής
8 και 16 Ίουν ου, ώς συμβαι-Ιλευκόσαρκον Μορεττίνι Ι Πλήν
λίας μεταζύ 16 και 26 "Ιουν ου. σειράς έπιλογής. Μέ τάς τρείς
ήτοι άρχ ζει νά ώριμάζη 4 ή. ι αύτάς ποικιλίας μπορεϊ νά
μέρας περιπου μετά την Φαβο
ρίτα 11 καί 2 ημέρας μετά την
νει και μέ τάς λευκοσάρκους
ποικιλίας Πρεκοτσίσσιμα Μορετ
τίνι καί Μάύ φλάουερ, έρχεται
δηλαδή άμέσως μετά τάς μονα
δικάς είς πρωίμότητα έως τώρ3
λευκοσάρκους ποικιλίας Μαντε
λέν Πουγιέ και Σπρίνγκτάίμ.
Ό καρπός είναι μέ έπιδερμ δα
έλαφρώς χνοώδη χρώματος επ,
κιτρινωποΰ φόντου ζωηρώς έρυ
θροΰ καί έλαφρώς έπιμήκης
'Η έν λόγω ποικιλία έδωσε κα.
λά άποτελέσματα τόσον είς τήν
Βόρειον Ιταλίαν δσον κα' είς
την Κεντρικήν και Νότιον τοιαύ
την, δπου ό χειμών είναι θερ.
μός.
2. ΦΑΒΟΡΙΤΑ
II
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ
Ή Φαβορ τα 11 Μορεττίνι έ¬
χει περίοδον ώριμάνσεως είς
τής διαφοράς είς τήν περίοδον
ώριμάνσεως τού καρποϋ ή έν
λόγω ποικιλία διαφέρει τών δύο
προηγουμένων κατά τό δτι ή
διασθή ή άγορά μέ κιτρινόσαρ
κα ροδάκινα κατά τήν περ ο.
δον Ίουνίου, ήτοι συνέχεια &
διαδοχικά άπό 6)6 μέχρι 26)6
περιπου, είς τό περιβάλλον τής
Ιταλίας. Τό έν λόγω Κέντρον
τής Φλωρεντίας φρονεί ότι πρε
σάρκα τών φρούτων είναι μεγαιπει παρ' δλα ιά αρίστα άποτε.
λυτέρας άντοχής, μή προσκε. λέσματα πού έδωσαν αί ποικι.
κολλημένη είς τόν πυρήνα, ώς (λίαι αύται είς τάς διαφόρους
έπισης και είς μερικά δευτερεύ:περιοχάς τής "Ιταλίας και πρν
οντα μορφολογικά
στικά.
Τό δένδρον είναι άζιοσημειώ
χαρακτηρ!. ακόμη ή καλλιέργεια αυτών λα
βη βιομηχανικόν χαρακτήρα δ¬
σον άφορά την έκτασιν των κ
του εύρωστίας μέ άνθη έρυθριο λ.π., νά γίνη εύρύτερος πειρα
πά, αύτογόνιμα, έμφανιζόμενα ματισμός τής συμπεριφοράς
συγχρόνως μέ τάς δύο άλλας
ποικιλίας. Γενικώς τα φρουτα
έχουν χρώμα ζωηρό κίτρινο,
έρυθρωπόν πρός τήν ήλιαζομέ|
των, μέ μεγαλύτερον αριθμόν
φυτών, είς ευρύτερον κλίμακα
περιβαλλοντος. Πρέπει νά τονι
σθή έπίσης τό γεγονός δτι δι·ϊ
νην πλευρόν, μέ έπιδερμιδα έ. ] νά δώσουν αί έν λόγω ποΐκιλ .
λαφρώς χνοώδη, μέ πρωιμους αι καλής ποιότητος καί άπό ά.
έρυθρωπάς άποχρώσεις, άπο |πόψεως μεγέθους καρπούς, ει.
σπωμένην τής σαρκός κατά τήν {ναι άνάγκη δπως ύποστοίον ε.
ώριμανσιν. Ύπολογίζεται δτι 8 πικαιρον και αύοτηρόν άραίω
δυνατόν νά έπιτευχθοϋν εις
πολλά σημεία διευθετήσεις τ,.
μών πρός τα χάτω
"Αλλος άποτελεσματικός τρό
πος ένεργοϋ επιδράσεως επι
τών τιμών συνίσταται είς τήν έ. Ι
πιτάχυνσιν τής άκόμη άδυνά- Ι
νη διά τό προσεχές μέλλον, θά
αποτελέση καί αύτη ένα νέον
βήμα πρός τήν Ιδιαν κατεύθυν¬
σιν.
Π. ΒΑΝ ΟΣΤΕΝ
Ή Πολιτική μεταφορών υπό
τήν αΐγιδα τοΰ 'Οίχεδίου Λέ-
μπερ.— Τό υπό τής Μπόνν
παρουσιασθέν πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων θά υποβλη¬
θή είς τα κοινόν Συμβούλ όν
ύπουργών.
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, (ΣΕΠ).- Τώρα
δπου ή όμοσπονδιακή κυβέρνη
σις υΐοθέτησε τό εύρύ πρθ.
γραμμα μεταρρυθμ σεων είς
τάς μεταφοράς άνά την Γερμα
νιαν —τα γνωστόν υπό τό ονο.
μα «Σχέδιον Λέμπερ»— ή όδός
είναι πλέον άνοικτή διά μίαν,
έντός τής ΕΟΚ, ρητήν συζήτη
σιν επί τού Σχεδιου αύτοϋ με¬
ταζύ τής Μπόνν καί τής εϋρω.
Έπιτροπής, ώς καί είς
τούς κόλπους τοΰ κοινοϋ Συμ.
βουλιου ύπουργών. Όρισμένα
κράτη - μέλη ύπέδειζαν ήδη
τήν σύγκλησιν διά τα μέσα Δέ
κεμβριου είδικής συνεδρίας έν
Συμβουλίω των ύπουργών Μετα
φορών τής ΕΟΚ.
Τό «Σχέδιον Λέμπερ»π ρο -
βλέπει σημαντικάς έπεμθάσεις
είς τάς γερμανικάς μεταφοράς,
δπως π.χ. τόν ριζικόν περιορι¬
σμόν τών όδικών βαρειών με.
ταφορών, τήν μεταρρύθμιοιν
τών δρων τών σχετικών μέ τα
βαρέα μεταφορικά μέσα, την
έπιδιωζιν άφοπλισμοΰ τής ποτα
μοπλοΐας, τήν καθιέρωσιν υ¬
ποχρεωτικών διατιμήσεων επί
τού γερμανικοϋ τμήματος τού
Ρήνου (έφαρμοστέων έπίσης
καί είς τα πλοία υπό άλλας ση
μα άς), καθώς καί σειράν μέ.
τρων ένθαρρύνσεως τής θαλασ
οοπλοΐας. Όρισμένα ούσιώδη
σημεϊα τοΰ σχεδιου αύτοΰ δέν
συμβιθάζονται μέ τάς μέχρι
τούδε υπό τής ΕΟΚ υίοθετηθεΙ
σας αρχάς.
ΡΙΣΑΡ ΜΑΡΝ
τό περιβάλλον τής Ιταλίας κυ φρουτα ζυγίζουν 1 κιλόν, Γενι μα αυτών.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιπήσεων Άνω-
ννμων Έταιρειών παΐ Έταΐβειών ΙΖεριωρισμένης Εύ-
θύνης ότι δι άηοφάσ?ως τού κ. Υπουργόν Έμηοβίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, 8ημοαιεν-
Φείαης είς τό ύη' άΟι&. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιρει&ν), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά σννεχίαωαι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς ΤΙρο-
αχΐήσεις των Γεν. Συνελεύαεων καί τούς Ίσολογι
αμυνς των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙ·
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώ; ένένετο μίχρι τούδε δια τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ
ΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύβΐώς της.
Η 3ΓΓΛΙΑ ΥΙΟΘΕΤΙ ΤΟ 10 ΔΙΚ3Ν ΣΥΙΤΗπί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ Ψεβρουάριος - έξωτερικοϋ
Η Βρετανν α θά πραγματοπο1- Νέα κέρματα των 5 πεννών
ήση την μεγάλην οτροψήν Γ-ς και των δέκα πεννών -τής αο.
πρός τό δεκαδικόν σύστημα α- τής άζας με τα σημερινά :ου
κριβώς μετά τριετΐαν, την 15 ενός καί δύο οελλινίων άντι-
ΦεθρουαρΙου 1971. Τουτο &>ζ. στο χως- θά έκδοθοΰν άπο τοθ
κοινώθη επισήμως είς τό κοινο 1968 είς ποσότητας επαρκώς,
βουλιον υπό τού ύπουργού Οί διά την διατήρησιν άπο9εμά.
κονομικών κ. Ρόυ Τζένκινς Ή των οελλινίων καί φλορινΐυν
λρα στερλνα θά διατηρηθή, (κερμάτων των 2 σελλινιων)1
άλλά θά ύποδιαιρεθή είς 100 Βραδύτερον έντός τοθ 1968 9ά
νέας πέννας, άντΐ των σηυερι αρχίση ή πώλησις πρός τό κοι
νών εικοσι σελλινιων -(ή 24ο νόν σειρών κερμάτων δεκαδι-
πεννών) Ή κυβέρνησις άνε. κου συστήματος. Τα έν 6γ,,)
κονωσεν επ οης λεπτομερείας κέρματα θά είναι έντός πλ^οτι
σχετ κώς μέ ωρισμένα έκ των ι κων βαλλαντίων όμοϋ μετά πλη
μέτρων, τα όποία θά ληφθο ^ν' ροφοριών σχετικών μέ τα οχέ.
διά την έν λόγω αλλαγήν, ώς δια καί την Επιτροπήν Έφαρ
αί τα σχέδια των κερμάτων. μογής ΔεκαδικοΟ Συστηματος
Ταυτα βασζονται επί συστάοε- επί τοΰ Νομ σματος.
ών τής Επιτροπής Δεκαδ.κο·: ι Αί σειραί θά είναι τουλάχι-
Συστήματος επί τού ΝομΙσ>α. [ στον δύο: μ α Οά άποτελήτα
, , _ _, . , , .. , - *λ· · ' μ - - Τό Φόρντ Κορτινα: νέο στυλ, μεγαλυτέρα ΐσχύς καΙ περισπ ότερος χώρος δι" επιβάτας κσ'ι
Ή νέα γέφυρα της ΣκωΤίας έττί τού ποταμου Τοχι ένωνει το Νιουττορτ τού Φαιφ με τ0 Νταντη τού υμ κ άποσκευάς
Άνγκους. "Εχει μήκος 21/2 περίττου χιλιομετρων καί σΤηρίζεΤα επ! 42 κολωνών
...........ιι,πι........,ι,ιι,,πιιιι.......ιιιιιιιιιιιιιι......ιιιιιιιιιιιιιιιιι.....ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι........ιι............ι ιιιιιιιι.........ιιιιιιι.......ιιι.........ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι......ιιιιιιι......ιιιιιιιιιιιι........ιικ^««ί^^
ΤΑ ΞΥΛΩΔΗ ΦΥΤΑ ΔΙΑ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΩΝ
Συνέχεια έκ τής 3ης οεΛΙδος χνών ποτισμάτων κλπ., προοδευ
πό τάς αυτάς συνθήκας, μέ ύ- τικώς δέ νά έθισθοϋν τα νεαρά
πόστρωμα τό μιγμα περλιτου - φυτά είς ξηρότερον περιθάλ-
τύρφης. Διά την ποικιλ αν Ά- λον. Άπό τάς θέσεις αυτάς, ά
σκολάνα τό ποσοστόν ριζοβο φοϋ ριζοβολήσουν και διαχει.
λήσεως ήτο καί πάλιν 99 -100% μάσουν καλώς, μεταφέρονται
ώς είς την πρώτην περ'πτω^ιν. καί φυτεύονται κατά την ±πο-
Συμφώνως πρός τα πειράμα. μένην άνοιξιν είς τό φυτώριον
τα τού Πανεπιστημίου τής Π Ι- δπου και θά παραμεινουν επ.
ζης, κατά τόν πολλαπλασια- 2 — 3 έτη.
σμόν τής έλαιας διά μοσχευμά β) ΕΠΙ ΡΟΔΑΚΙΝΕΑΣ
των, μέ την μέθοδον τής ύδοο | "Υπό τού Ίνστιτούτου Δεν.
νεφώσεως, έπιτυγχάνονται τα δρωδών Καλλιεργειών τοί Πά
καλυτέρα άποτελέσματα δταν νεπιστημ ου τής Περούτζια £.
χρησιμοποιοϋνται τμήματα βλα γένοντο δοκιμαί ριζοθολήοεΐνς
στών λαμβανόμενα έκ τής βά- ήμιξυλοποιημένων μοσχευμά-
σεως έτησιων κλαδισκων, υπό- των ροδακινέας ποικιλίας Μ:έ
στρωμα μιγματος περλίτου - ξίρεντ διά τής μεθόδου τής
βερμικουλίτου είς άναλογ αν ύδρονεφώσεως μέ χρήσιν φυ
1:1 καί Ινδολβουτυρικόν όξύ, τορμόνης ριζοθολήαεως 6 ϊν
ώς όρμόνη ριζοβολήσεως, είς δολθουτυρικοϋ όξέος είς συγ
συγκέντρωσιν 4.ΟΟΟ - 7.ΟΟΟ Ρ κέντρωσιν 4.ΟΟΟ Ρ.Ε.Μ.
Ρ. Μ., έντός άλκοόλης 50%. Ή| Έκ των δοκι,μών τούτων δι
βάσις των μοσχευμάτων έμβα. επιστώθη δτι έπετυγχάνετο Μ3
πτιζεται στιγμιαιως έντός τού λύτερον άποτέλεσμα όταν έ-
ώς άνω διαλύματος τής φυΐΌρ- γίνοντο έπιμήκεις έγχαρά.
μόνης. Τα άποτελέσματα ήσαν ζεις είς την βάσιν των μο-
καλύτερα, δταν ή βάσις τοϋ σχευμάτων όπότε κα' παρει-η
μοσχευματος έχαράσσετο διά ρήθη δτι, κατά μήκος των έγ
2—3 έγχαράζεων. "Ανευ φυτορ χαράξεων εξήρχοντο άφθονα
μόνης, ουδέν άποτέλεσμα Ε':πε ριζιδια ένώ, μέ απλήν το.
τυγχάνετο. μην τής βάσεως τα ριζ.δια έξ.
"Οσον άφορά την καταλληλο ήρχοντο μόνον άπό τόν περι-
τέραν εποχήν διά την έφαρμο φερειακόν δακτύλιον τής το
γήν τής μεθόδου, έκ διαφόρων | μής
δοκιμών τοϋ Πανεπιστημίου -,ής | —Ός γενικόν συμπέρασμα
Πιζης, απεδειχθη δτι αύτη είναι δλων των δοκιμών τοϋ Πανε-ιι
άπό Μαρτΐου μέχρις Αύγού- στημΐου τής Περούτζια διε'τ,
ότου, μέ προτίμησιν την χρονΐ-'στώθη δτι κατά τόν μήνα Σε
κήν περίοδον Μαίου — Ίουνι-'πτέμθριον έπετυγχάνετο μ ε
ου, διότι ούτω παρέχονται έ.' γαλυτέρα έκατοστιαία άναλο
παρκή χρονικά περιθώρια άνα. Υ[α ριζοθολήσεως των μοσχεο
πτύξεως καί σκληραγωγήσεως' μ6των μΐκροτέρα κατά τόν μπ
των μοσχευμάτων, διά καλυ'-έ- να Ιούνιον και άκόμη μικρο-
γαμιχόν φάρμακον.
Γενικώς παρετηρήθη ότι ό¬
σον περισσοτέρας άποθησαυ.
ριστικάς θυσίας φέρει συγκεν
τρωμένας τό πρός ριζοβολ αν
μοσχευμά κα έφ' όσον ή 3ερ
μοκρασία τοϋ ύποοτρώματος
(φυσική ή τεχνητή) είναι ί.0
β. Κ. περιπου τόσον τα άι~ο
τελέσματα είναι καλυτέρα.
11. Ριζοβολία ξυλωδών μο-
οχευμάτων ροδοκιένας έν.
τος σακκιδιων έκ πλαστικοΰ
(πολυαιθυλενιου) μέ χρή¬
σιν φυτορμόνης ριζοβολίας.
Ό καθηγητής Φ. Σκαραμού
τζι τοϋ Ίνστιτούτου Δενδρω
δών Καλλιεργειών τοϋ ΐΐα^ε
πιστημιθυ τής ΠΙζης έπειραμα
τσθη μέ ζ υ λ ώ δ η μοσχεύ¬
ματα ροδακινέας (άτινα οη
ραν διαχειμασιν.
Πρακτικώς, ή μέθοδος τής ύ.
τέρα κατά τόν μήνα Ιούλιον,
πρόβλημα διατηρήσεως κα δ.
δρονεφώσεως έφαρμόζεται ά. αχειμάσεως των ριζοβολησάν
κα
τωθι διαδικασίαν.
"Ελαβε ζυλώδη μοσχε-όυα-
τα έκ 5 ποικιλιών ροδακινέας
ήτοι των ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 286' ΜΟ
ΡΕΤΤΙΝΙ 5)14 ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 1,
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 1)14 καί ΜΟΡΕΓ.
ΙΝΙ ΠΡΟΚΟΤΣΙΣΣΙΜΑ αί ο-
ώς πρός την ευρωστιαν την έ
ποχήν ώρμάνσεως κλπ.
Δι' εκάστην των ώς άνω
ποικιλιών την 1.12.64 προητ,οι
Ι μάσθησαν έκατοντάδες τίνες
μοσχευμάτων μήκους 20 έκα
τοστομέτρων έκ κλάδων μέσης
εύρωστ άς. Τα μοσχεύματα
ταυτα έδέθησαν είς δεσμ-δας
άνά 5 ή δέ βάσις των εβυθί¬
σθη είς διάλυσιν ίνδολβουτυ
ρικοΰ όξέος 2.000 ΡΡ.Μ. επί
τίνα δευτερόλεπτα. Άμέσως
μετά ταύτα τα μοσχεύματα
έκλε σθησαν έντός σακκιδ ών
έκ διαφανοθς πολυαιθυλεν ου
πάχους 0,05 τοϋ χιλιοστομά-
τρου. Έν συνεχεία τα σακκι.
δια εκλείσθησαν Αρι 'ητ"--'*"-
Νέον αγγλικόν μπχάνημα έλέγχου των τυχόν άνωμαλών είς τάς σιδηροδρομικάς τροχισς
ουχους, ώς ό Μπαλντάτσι πίς Ι περίοδον μοσχευμάτων εΐ^αι
Πισλόια καί ό Τζάντζι τής Φερ [προτιμώτερον νά έφαρμόζε-
ράρα Κατά την εφαρμογήν ται η μέθοδος τής Οδρονε-
τής μεθόδου ταύτης, οί ώς άνω φάσεως κατά τόν μήνα Ίού
δύο φυτωριοΰχοι έγκατέλειψαν νιον καί γενικώτερον μέχρ,
ά. ι ^ι-Γο
ΟΚΟ-
τεινόν χώρον, σταθεράς θερμο
ϊϊΙΚΗΗ
"Ωραία άποψις της Προ κυμαιας
ι '
τής συσταθεισης πρό ;':. έκ τριών όρειχαλκίνων κερμά
των (τής ήμισε άς, τής μΐάς
κα'ι των δύο πεννών) καί δύο
κερμάτων άπό μίγμα χαλκου
τος,
τους διά νά εισηγηθή επί τε.-
χνικών θεμάτων καί νά όογα
νώση την παροχήν σχετικών ό.
δηγιών είς τό κοινόν. Άπετρα-
σ σθη όπως όλαι αί Βρεταννι.
καί τράπεζαι παραμεινουν κλει
στα'ι διά την συνήθη των έργα-
σ αν άπό τό θράδυ τής Τετορ
της πρό τής 15 Φεβρουαοου
1971. Αύται θά διεξαγάγουν
μόνον περιωρισμένας βασικάς
έργασ άς, συμπεριλαμβανομα.
καί νΐκελ των 5 καΐ 10 πεννών
καί μια θά άποτελήται έξ έζη
κερμάτων, συμπεριλαμθανομ*.
νού καί ενός νέου κέρματος
των 5 πεννών. Τό νέον το>ο
κέρμα των 5 πεννών θά κυκλο-
φορήση πρό τής 15ης Φεβρου.
αρίου, πρός αντικατάστασιν ι;0
ύπάρχοντος χαρτονομοματος
νης τής διαχειρίσεως θεμάπ,Λ·· | των 10 σελλιν ών.
ΝΕΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ι
ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΟΝ
Ό ύφυπουργός Έμπορίοο κ.
Γ. Γεωργακέλος διευκρινίζει ό^
τι, κατά την υπό την προεδρ αν
τού συνελθοϋσαν σύσκεψιν των
ύπηρεσιακών παραγόντων τού
ύπουργε ου Έμπορ,ου, ήρευνή.
θησαν τα θέματα τοϋ καταρτι-
ζομένου νέου προγράμματος
κρατικών προμηθειών τού έ¬
τους 1968, τό οποίον θά έκ -ε.
λεσθή υπό των άρμοδ ών ύηη.
ρεσιών τού ύπουργειου Έμπο-
ρίου. Θέμα συστάσεως νέου νο
ρέως κρατικών προμηθειών,
δέν υφίσταται, δεδομένου ότι
ύπάρχει τοιούτος είς τό Υπουρ
γεϊον Έμποριου.
ΟΙ ΕΚΤΑΚΤΟΙ ΤΗΣ ΑΤΕ
Τό διοικητικόν συμβούλιον
τής Αγροτικής Τραπέζης, κα¬
τόπιν προτάσεως τοϋ διοκη.
τοϋ κ. Παπαβλαχοπούλου, α¬
πεφάσισε την παράτασιν τής
εργασίας έκτάκτων ύπαλλή-
λων τής ΑΤΕ μέχρι τής 30 Α¬
πριλίου 1968. Έν τώ μεταξύ, η
έξεταστική έπιτροπή τοϋ δια.
γωνισμοΰ συνεχιζει τόν έλεν.
χον των γραπτών των διαγωνι-
σθέντων πρός μονιμοπο ηοι ν
Πιστεύεται δτι μέ.
Νέα Ιών διοικου|ΐένων
υπό «ου ΊσραήΑ Περιοχών
Έκπαιδευσΐς— Αί διοικητικαί Γάζα.—
ΑΙ ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛ.
ΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟ
ΝΟΝ ΤΟΥ 1967
Δ' ΤΡΙΜΚ-
κατά γενικόν κανόνα, την θέρ.
μανοιν τού θερμοκηπιου καί πε
ριωρίσθησαν είς την ριζοθόλπ.
σιν μοσχευμάτων έλα άς καί
καλλωπιστικών φυτών κυοίως
κατά την περίοδον Μαίου - Ι¬
ουλίου. Ειδικώτερον τό φυτώρ1-
ον Μπαλντάτσι χρησιμοποιεί όρ
γανον έλέγχου τοϋ συστήμα.
τος ύδρονεφώσεως τό ήλεκτρο
νικόν φύλλον (τό οποίον εϋ-
ρεν ώς ηρακτΐκώτερον), ώς υ.
πόοτρωμα δέ τόν περλιτην, το.
ποθετούμενον έντός άβαθών,
ξυλίνων κιβώτιων, βάθους 1 Ο¬
Ι 5 έκμ. τοποθετουμένων έ'ΐί
τραπεζών, πλάτους ενός μέ-
τρου. Ή σχετική ύγρασία, έ.
λεγχομένη δι' ύγρομέτρου, δέ
τηρείτο είς 85—95%. "Εγένετο
άερισμός τού θερμοκηπιου, ή
δέ θερμοκρασια τού έσωτερΐ-
κοϋ τού έρρυθμιζετο είς τα ε-
πιπεδα τνώ 2Οο Κ διά σκιάσε.
ως τού θερμοκηπίου κατά 3ού.
των άρχών τοϋ θέρους, <αθ κρασιας 10 β. Κ. Μετά παρέλευσιν 50 ημε¬ ρών ήτοι την 20.1.65 παρετη γ10ν καταρτ σεως διδασκάλων ρήθη έκπτυξις άφθόνων ριζι | τής Ραμάλλα καί ποσόν έκ ?ΟΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Αί ναυπηγήσεις Είς εφαρμογήν τοθ φορτηγών σκαφών είς την 'Ε. άρχαί έχορήγησαν ποσόν έκ σχεδ ου περί μεταφοράς περιθ λάδα, διαφόρων χωρητικοτή. 350.000 Ι. λιρών είς τό κολλέ. σοτέρων διοικητικών εϋθυνών |των, σημειοϋν συνεχή άνοδον, είς τόν τοπικόν πληθυσμόν αί ώς άναφέρεται είς τό τριμην.. διοικητικαΐ αρχαί διένειμον ο- αϊον Στατιστικόν Δελτ όν τοϋ όσον αί συνθήκαι πειτα διατηρήσεως τής καί άνα- πτύζεως των έρρζων μοσχ'-.υ μάτων εΤναι καί έφίσταται λ αν έπαρκές χρον δίων μήκους 1 έκμ. άκτινοει^ΟΟ Ι. λιρών είς την Γεωργι. πλα είς αριθμόν άρχηγών Βε.|Άγγλικοϋ Νηογνώμονος Λοΰδ δώς πέριξ τής τομής τής Οά'κΛν Σχολήν Άρούμπ, πλησίον δουίνων τής περιοχής τής Γα. Ρέτζιστερ όφ Σήππιγκ Όκτω- σεως τοϋ μοσχευματος. Ό _-.__._..... βαθμός επιτυχίας είς την εκ πτυζιν των προδρόμων αυτών λ °*1"'"'"' ;7Τ» ι ριζιδων κατά ποικιλιαν κόν διάστημα διά νά ξυλοποι ι^ .,, ., ^. _,___, άπλουμένων καλαμωτών, κυλ;ν δρουμένων έν εϊδει ρόλλου δι έλκομένων έκ των πλαγ ών σχοινων, πλευρικώς δέ, <ατά τρόπον μόνιμον, δΓ άσβεστω. ματος των ύαλοπινάκων. Ός φυτορμόνην ριζοβολήσεως, ό Μπαλντάτοι χρησιμοποιεί τό Ιν δολθουτυρικόν όζύ είς συγκέν τρωσιν 5.ΟΟΟ Ρ.Ρ.Μ., δέν δ'α. λύει δμως ταύτην έντός διαλύ ματος άλκοόλης, άλλά προτιιιά την άνάμιξν της μέ κόνιν τάλκ, διότι διατηρείται καλύ¬ τερον καί έφαρμόζεται κατά πρακτικώτερον τρόπον. Τα μοσχεύματα έλαμθάνον. το άπό βλαστοϋς ενός έτους, έκόπτοντο δέ είς μήκος 18 — 20 έκμ., και άφίνοντο έπ' αν - των 2-4 φύλλα (χωρίς την κορυφήν, ήτις άπεβάλλετο). Τα μοσχεύματα ταύτα άνεβαητ ζοντο στιγμιαιως έντός τού μ γματος φυτορμόνης καί τάλκ. κατά 2 — 3 έκμ., είς την βά¬ σιν των, και ένεπηγνύοντο κα τόπιν έντός τού βερμικουλίτου των κιβώτιων, είς τάς τραπέ. ζας τοϋ θερμοκηπ,ου, κάτω άπο τα άκροφύσια τοϋ καταιονισμού τού ύδατος, τό δέ συγκρότημα τής ύδρονεφώοεως έτάθετο ά¬ μέσως είς λειτουργ αν. Τα μυ- σχεύματα παρέμενον ούτω έ>τί
50 — 70 ημέρας (αναλόγως τής
έποχής, τής θερμοκρασ άς κ λ.
π.), μετά δέ την ριζοθόλησίν
των, έκαστον μόσχευμα μετε.
φέρετο έντός μικροϋ δοχε ου
έκ πλαστικής ϋλης, περιέχον.
τος κοπροχωμα. Τα γλαστρ δα
ταύτα ή ετοποθετούντο είς τό
δάπεδον, υπό τάς τραπέζας
τού θερμοκηπ ου, ή (όπερ κ"αί
τό συνηθέστερον) μετέφερον
το και ετοποθετούντο υπό Ειδι
κά σκέπαστρα έκ πλαστυίθϋ
ή ύαλοπινάκων Υπό τα σκέπα
στρα ταυτα θά επιδιωχθή άρχι
κώς μέν νά διατηρηθοΰν αί αυ
ταί συνθήκαι ύγρΐασ άς, διά ου
ηθηΰν τα μοσχεύματα κα'ι νά
φθάσουν αίσ,ως μέχρι τής πε
ριόδου τής χειμερ άς νάρ.
κης.
Ός πρός τα μοσχεύματα πά
ρετηρήθη δτι τα τμήματα τής
θάσεως — καί δχι τής κορυιοής
— των ήμιξυλοποιημένων βλα
στών τής ροδοκινέας δίδουν
τα καλυτέρα άποτελέσματα
Τέλος, όσον άφορά τό ύ-ΐό-
στρωμα ριζοβολιας άπεδε -
χθη ότι ό περλιτης δίδει <αλυ |τερα άποτελέσματα άπό Γήν τύρφην. Ό περλιτης έδωσε ποσοστόν ριζοβολήσεως τού 80%. ΑΊ ώς άνω δοκιμαί τοθ Πα¬ νεπιστημίου τής Περούτζια δ1 εξήχθησαν υπό τάς άκολού θους συνθήκας Τα μοσχεύμα τα τής ροδοκινέας έλαμθά- νοντο άπό δένδρα ήλικίας 5 έτών δταν οί βλαστοί, γ όν Ιούνιον είχον μέσον μήκος 3ο έκατοστομέτρων κα τα φύλλα τής θάσεως ήσαν κα. λώς άνεπτυγμένα. Οί βλα. στο ούτοι έπεβραχύνοντο είς 18 έκατοστόμετρα περ.που πρός λήψ.ν τού μοσχευματος Έπεδιώκετο νά άφνωνται ε¬ πι τοϋ μοοχευματος όσον το δυνατόν μεγαλύτερος αριθ μός φύλλων διότι ώς έχει άπο δειχθή άπό διαφόρους έρευ ειχεν ώς κάτωθι είς ποσοστόν ρ·ζο βολας: ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 286· 100% ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 5)14: 95% ΜΟ¬ Ι : 95% ΜΟΡΕΤΤ ί ΝΙ ΡΕΤΤΙΝΙ 1)14: 90% ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ ΠΡΟ. νητάς ή παρουσ α των φύλλων είναι άπαρα τητος προυπόθε. σις διά την ριζοθόλησ ν τ.ον ήμιζυλοποιημένων μοσχευμά¬ των, είτε λόγω τής συντελου μένης ύπ' αυτών φωτοσυνίέ σεως, είτε των παραγομένων είς αύτά όρμονών ριζοθο. λίας. Αί έγχαράζεις τής βάσεως — τρείς τόν αριθμόν — εγέ¬ νοντο κατά μήκος τού άξο- που έκατοστομέτρων. Ός ριζογόνος φυτορμόνη έ- ΚΟΤΣΙΣΙΣΜΑ 85%. Τα ώς άνω ίκανοποιητ κά άποτελέσματα τα όποία ύιό κανονικάς συνθήκας ριζοβοΛί- ας μοσχευμάτων ροδακινΐας μέ ριζογονθους όρμόνας ου¬ δέποτε επετεύχθησαν άποδί δονται είς τάς είδικάς συνθή κάς πού έπικρατοΰν είς τό ε¬ σωτερικόν των σακκιδιων £< πολυαιθυλεν ου όπως π.χ. η διαπερατότης τού ύλικοθ τού τού όσον άφορδ τό οξυγόνον κα1 διοξείδιον τού άνθρακος ώς και ή έντός αυτών ύγρα- σ α. Οί παράγοντες ούτοι ως και άλλοι τούς όπο'ους όέν γνωρ ζομεν συντελοΰν είς την ώθησιν των μοοχευμάτων πρός ριζοβόλησιν υπό συνθήκας λ'. αν απλάς κα οικονομικάς ϊΐ- νευ μεθόδων ύδρονεφώσεως θερμάνσεως θερμοκηπιων κ λ.π. Σημαντικά άποτελέσματα ε¬ πετεύχθησαν υπό τοϋ έν Λο γω καθηγητού Φ. Σκαραμοϋτοι και μέ μοσχεύματα άλλων ε.ί. δών δυσκολου ριζοθολ άς συνε χίζονται δέ παρ' αυτού αί δο. κιμα πρός τελειοποίησιν τής μεθόδου· III. Συμπεράσματα. Άπό τα όλγα βασικά στ>ι-
χεϊα άτινα έζεθέσαμεν, λαμ.
θάνει τις μ,αν γενικήν προοα
νατολικήν ιδέαν περί των έ.
τής Χεβρόν. Αί 1ΟΟ φοιτήτρια· ζης. ΟΊ Βεδουίνοι θά άναλά- Ι βρίου - Δεκεμβριού 1967.
τοϋ Κολλεγ.ου τής Ραμάλλα ά. βουν ούτως την έπιτήρησιν τής
Τό σύνολον έκτοπισματος
νέλαθον την υποχρέωσιν να δι τάξεως είς τάς περιοχάς αί ο- των υπό ναυπήγησιν σκαφών
δάξουν επί διεταν είς Δημό- ποϊαι τούς ύπεδείχθησαν <αί είς έλληνικά ναυπηγεϊα έφθα. σία Σχολειό μετά την άποφοί. θά μισθοδοτοϋνται υπό των άρ.'αε την 31.12.67 τούς 15.509 τησιν των. χων. Οί Σαμαρίται.— Αί διοικηι.καΓ Γεωργία.— Έν όψει καταπο τόννους γκρός, έναντι 7.271 τόννων γκρός τής 30.9.67, δή αρχαί συμμετέχουν είς τάς λεμήσεως τής άνεργ άς, θά ά.' λαδή εσημείωσε αύξησιν κατά προετοιμασιας διά την εορτήν ποδοθοϋν είς την καλλιέργειαν1 115% περ.που- τοϋ Πάσχα των Σαμαριτών, ή ό. πλέον των 3Ο.ΟΟΟ στρεμοά-| Έκ των υπό ναυπήγησιν 17 ποία συμππτει εφέτος μέ την των είς τάς περιοχάς τής Γά πλοίων είς τα έλληνικά ναυπη. Πην Απριλίου. Έν όψει των ζης καί τοϋ Σινά. Σύμφωνα με γεϊα, 11 είναι έκτοπ σματος ■.£- χιλιάδων έπισκεπτών πού άνα. τό σχέδιον το€ Ίσραηλινου Υ ταξύ 100—499 τόννων, 4 ±κτο- μένονται διά την εορτήν, διε- πουργειου Γεωργ άς, τό Έθνι. πιοματος μεταξύ 5ΟΟ—990 τον. πλατύνθησαν οί δρόμοι πού ό-' κόν Έθρα·[ΚΟν Κεφάλαιον 9ά ά- νων, 1 έκτοπισματος 1ΟΟΟ— 1. δηγοϋν είς τό Ιερόν άπό τού πασχολήσπ ' Αραβας εργάτας 999 τόννων καί 1 8 ΟΟΟ—9. Όρους Γκεριζίμ είς τό Νάμ- καί θά διανείμη είς τούς Β;.1 τόννων καί 1 έκτοπισματος Ιζν πλούς. δουίνους τα άπαραίτητα διθ 999 τόννων γκρός. Τοπικοί άρχοντες.- Όμάς έξ την καλλιέργειαν. , Έξ άλλου, τό σύνολον ^ών 100 τοπικών άρχόντων τής Ι. Άσφάλεια.— Μεταξύ τής Πης παραγγελιών νέων πλο ών είς ουδαίας καί τής Σαμαρ άς, ου- καίτης 13ης Ίανουαρου 42 δο έλληνικά ναυππγεϊα, περιλαμ. νέταξεν ύπομνημα είς τό όποϊ- λιοφθορεϊς μεταξύ των όπο ών βανομένων έκείνων των όπο,. ον ζητά την διεξαγωγήν δια. 3 άξιωματικοϊ συνελήφθησαν ύ.' ιον δέν ήρχισεν ή κατασκευή, πραγματεύσεων είρήνης μετα. πό των δυνάμεων άοφαλε ος φθάνει τα 26, μέ συνολικόν έκ- ξύ Άράθων καί Ίσραήλ ώς καί είς την περιοχήν Γάζπς. Προ- τόπιομα 67.924 τοννους γκρός. την συμμετοχήν των κατο κων ερχόμενοι έξ ΑΙγύπτου οί δθΛ' τής Γάζης καί τής Δυτικής ' Ο- οφθορείς είχον την αποστολήν χθης τού Ίορδάνου είς όλας νά όργανώσουν όμάδας τρομο. τάς συνομιλίας πού άφορο,;ν κρατών. είς αύτάς τάς περιοχάς. Τό ύ. ΥΠΟΥΡΠΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙ' ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Διά κοινών άποφάσεων των 6. ττουργών Εργασίας καί 'Εμττορι- κής ΝαυΤιλίας 1 ) Καθωρίσθη ό ά. ναγκαΐος άριθμός των έργατάν φορτοεκφορτωτών είς δύο λιμένος (Βόλου — Κιάτου) 2) Παρετάθη ή ίσχύς τής αποφάσεως ττερί καθο ρισμοϋ τής άμοιβής Των φορτοεκ. φορΤωτών λιμένος Νάξου έττί των διακινοιιμένων φορτίων δΓ όχημα- ταγωγών πλοίων 3) Καθωρίσθη τό τιαολόγιον άμοιβής των φορτοεκ- φορτω"ών λιμένος α) ΚαλαμάΤας έ. ττί φορτοεκφορτώο'εως είδών' τινών ξυλείας 6) Άργοστολίου επ! φθ(>
τοεκφορτώςτεως σιτηρών διά σίλος
κα! γ) Θεσσαλονίκης επί φορτοεκ.
φορτώσεως κατεσραμμένων αύΤοκι.
νήτων έξαγομένων είς τό έξωτερι
κόν ώς άχρήστωυ ίΛκών.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΕΛΧΙ
Ανεχώρησε διά Νέον Δελχ,
ό ύπουργός "Εμπορίου κ. Γ
Παπαδημητρακόπουλος, Ινα έκ
προσωπήση την χώραν μας είς
την συνερχομένην έκεί Β'
Παγκόσμιον Διάσκεψιν των Κρα
των - Μελών τού ΌργανιομοΟ
επί θεμά-
χρι τέλους τής εβδομάδος Θ«ΙΜ,ΣΘΟΣΙΧ ΤΡΙ0Ν ΑΓΟΝ0Ν
άνακονωθοϋν τα όνόματα τω*
άνακοινωθοϋν τα όνόματα τ
έπιτυχόντων οί όποίοι καί 0ά ΑΚΤΟΠΛΟΤΚΟΝ ΓΡΑΜΜΟΝ
Την 13ην Φεθρουαρ ου 96 δι
ενεργηθή είς τό υπουργείον
Ναυτιλιας μειοδοτικός διαγωνι.
σμός διά την μισθωοιν τριών ώ
γόνων γραμμών άκτοπλοίας
ΤΟΚ1Ο. - Τό φορτηγον (α' Πειραιώς - Χκύρου - Ά-
ίΠ"ζούλιαλ«, 26.500 τόννων, ιό γίου Ευστρατίου - Σαμοθρα.
οποίον ναυπηγείται είς Χοκαν κης — Άλεζανδρουπόλεως <λη τότε διά λογαριασμόν έλληνι. θ' Ρόδου - Ηρακλείου ΚρΛ- κης έταιρε άς, καθειλκύσθη. της καί γ' Ροδου — Μεγίστης) ένταχθουν είς τό μόνιμον προ¬ σωπικόν τής ΑΤΕ. ΚΑ0Ε1ΛΚΥΣΘΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ πίινημα άπΕυβΟνετοι είς το^ς ΕΠΑΝΛΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ Α- ήγέτας τής Οργανώσεως δ.α την Απελευθέρωσιν τής Παλα· στ νης. Θρησκε,α.— Είς δλους τούς έργαζομένους Μουσουλμάνους τής Ί ουδαίας κα'ι τής Σαμαρι. ας θά δίδεται είς τό έφεζης ΘΛΗΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΤΕ , Μέ έντατκόν ρυθμόν τό Γρα φείον Τύπου κα'ι Δηυοσίων Σχώ ΟΤΕ, τεί, έκ βόθρων, καί επί εντε¬ λώς νέων θάσεων, δλα τα ά. δεκαήμερος άδε,α μετ' άποδο. θλη1ικα τμήματα τσϋ Όργαν:- χών κατ' έτος, διά τάς θοησ- κευτικάς των εορτάς. Έπισκέπτα. είς Βηθλεέυ - Είς συζήτησιν μέ όμάδα Γαν- λων συνδικαλιστών ό Δήμαο χος "Ηδη, συνεκροτήθη ή έπιτρο. πή υπό την ευθύνην τής όπο . άς θά σχηματζεται ή ποδοσφαι ρική ένδεκάδα πού θά συμμε. _, τής Βηθλεέμ κ ·Ελ ας τάσχη είς τό δ,οργανούμενον Μπαντάκ εδήλωσεν ότι εάν αί πρωτάβλημα των εργαζομένων. Μεγάλαι μουν θά Δυνάμεις τό έπεθύ. 'Υπό των αρμοδίων έπιδιώκε- ____.......—. -.. .-- _. Μ.....ηδύνατο νά βασλευ- ™' η ώνάπτυζ.ς εις βάρος το φαρμοζομένων συγχρόνων με Οη είς την Μέσην Ανατολήν ,άθλητ,σμου είς τόν ΟΤΕ καί βά έπεκταθη ή προσπαθεία των είς θόδων πολλαπλασίασμού των μ α αληθής ειρήνη καί θά ηδυ ξυλωδών φυτών διά μοσχευμά των Αί ύδρονεφώσεως ρυτάτην μέθοδοι αύται Ιδίως τής νατο νά εύρε&ή είρηνική λύσις δλα τα άθλήματα. ή προσπαθεία των είς τής ίσραηλινοαραθικής ξε:ως. είς τρωσιν 4.000 Ρ.Ρ.Μ. έντός κοολικής διαλύσεως 50%. Ή δλη έργασία κατά ευρ σκουν ευ ι Έξ άλλου οί Γάλλοι ουνδικα. κυρ ως λισταί επεσκέφθησαν τό στρα. τόν πολλαπλασιασμόν "ής τόπεδον των προσφύγων "Αιαντ διενέ Πέραν αΰτοϋ μελετάται ό ". τρόπος ταχείας άποκτήσεως ί. διοκτητου Υηπέδου ωστε νά δύ νανται άθληταί καί ποδοσωαιρι στα'ι νά προπονοϋνται αρτ ως ολλαπλασιασμόν ής τόπεδον των προσφύγων Άιαντ . , _. . . <- ™ν καλλωπ,στ,κών πλησ,ον τής Βηθλεέμ. Ό Δ.ευ. κα' νό διεζάγουν τους αγώνας ΛΛ ϊ Των φυτών διότι είναι πρακτική οί θυντής τοϋ στρατοπέδου έδή. ι των· κονομική και άποδοτική (^α- λωσεν είς τούς επισκέπτας ότι" ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ 100 ΕΚ. ραγωγή χιλιάδων αύτορρ ζιον πολλο'ι λίγοι πρόοφυγες έγ<α. ΛΙΑ ΝΕΑ ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΑ τρο- φυτων επί όλγων σχετικώς τέλειψαν τούτο καί ότι ή -"Λ 6πό ΓΖΙΊ^ι συνιστάτα, τετραγων,κών μέτρων θερμοκη στάσις "σήμερον εϊναί πόλΰ κα"| Είς τό φετε,νόν πρόγραμμα έκ- ερευνητων. πίου είς διάστημα 1 - 2 μη. λυτέρα, ιδίως «άφ' ότου οί αν. συγχρσνισμοθ παλαιών καί Ιδρύσε- Ή ήμερησ α θερμοκρασ.α νών) Τέλος, δύνανται οϋ-.ω θρωπο1 μας έργάζονται είς δ..ως νέων έλαιουργείων άνεγράφησαν έντός τοΰ θερμοκηπου π ο νά άζιοποιηθουν κατά την γνώ αφόρους δημοσ άς έπιχε·ρή- "" ' .....' " μέοη μεγ στη 27 β Κ. καί ■ έ μην μας καί ύφιστάμενα Οεο- σεις«. ση έλαχ στη 16 β. Κ. Ή 5ιάρ μοκήπια ή θερμοκήπια άμέοως___________________________ κεια παραμονής των μοσχευμά μετά τό πέρας τής καλλιεργο κα αί δοκιμα πού θά κάμη έ- των έντός τοΰ θερμοκηπου άς πρωΐμων λαχανικών ή άν9έ κάστοτε ό άσχολουμενος ~ζ υπό την επ δρδασιν τής ύδρο ών έντός αυτών μέ όλ γας τα θέματα ταυτα πολλαπλααια νεφώσεως (φύτευσις έπιχε'ρή- 100 έκατ δρχ. Τα όττοΐα , θοΰν ώς μακροπρόθεσμα είς συνεταιρισμούς έλαιοπαραγω- ,γώ^ ή είς ιδιώτας άσχολοκμένους μέ την εκθλιψιν τού έλαιοκάρττου. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΕΙΟΝ ΘΕΣ)ΚΗΣ Δι αποφάσεως τοϋ ύττουιργού Οϊκονομικών κ. Άνδοουτσοττούλου δημοσιευθείσης είς τό ύττ' αριθ 45)26 1.68 ΦΕΚ (τεθχος Β') ττα- ρεσχέθη άντεγγύησις Τού 'Ελληνι- κοϋ Δημοσίου πρός την ΕΤΒΑ μ; χρι ΤοΟ ποσοΰ Των 2 έκατ. δολλα. ρίων ττρός κάλυψιν μέχρι τού ττο σοθ τούτου τής ϋττό τής Τραπέζης αυτής παρασχε,θησομένης ποός τόν ίτοιλικό^ Οίκον Ίνοτςτέντι καί ύ- ττέρ τής «'Ελληνικής 'Εταιρείας Χά λαβος» έγνυησεω^ ττοσοΰ 1 Ο έκατ. δολλαρίων Ή έν λόγω έγγύηΟΊς τής ΕΤΒΑ τταρέχεται -ρός κάλυ¬ ψιν πιστωσεως μέχρι τού ττοσοΰ των 10 έ,κατ δολλαοίι^ν διά την προμήθειαν μηχανκοΰ εξοπλ τοΰ Χαλυβουργείου τής Θεΐ κης έ< μέρους Τού ΪΤςχιλκοϋ Ο'ίκθι ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ~~ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΕΙΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝ Ός έπλπροφόρησε τό ύποορ γείον Έμπορίου, ή είς Ριον Ί. ανέιρον έλληνική πρεσβε α 0. φίστανται δυνατότητες τοποθε¬ τήσεως ελληνικόν τσιμέντου είς την Βραζιλαν, λόγω άνε. παρκε άς ής θιομηχανικής πα- ραγωγής τοϋ κλάδου, πρός κά λυψιν των άναγκών τής άγο. ράς τής χώρας. θά δο.ΙΔΑΝΕΙΑ δάνεια ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΟΤΟΝ Την χορήγησιν δανείων είς τούς φορτοεκφορτωτάς ζηράς Άγριδς Βόλου ενέκρινε ό υ. Τό ίδιον ύψές δανείων εΤχε κα- _ _ ήτο 25 ημερών σχετικώς πρόοθετα έξοδα 'έ./. στής ' θά τόν όδηγήσουν τελι". θ?Ρ'σ,θίΐ κα! δ,'ά ™1967 άλλά_ κα. 'Πουργός Εργασίας την 11.6.65 καί έ- καταστάσεως ενός οίουδήπο- κώς είς την όρθήν οδόν την ΤσΤηυ απορρόφησιν των παρέστη χων Πρός τούς κ.κ. Μετόχους τής Άνωνύμου 'Ε"ταιρίας Τεχνητής Μετάξης «Ε Τ Μ Α» Διά τής παρούσης φέρομεν είς γνώσιν των κ.κ. Μετό. τής «ΕΤΜΑ» δτι 6πό τής προσεχούς Δευτέρας 12ης τρέχ. μηνός άρχεται ή παράδοσις είς αϋτούς των προνο. μιούχων μετοχών, αΐτινες εξεδόθησαν δυνάμει αποφάσε¬ ως Έκτάκτου Γεν. Συνελεύσεως. Ή παράδοσις των με. τοχών θά γινεται είς τα έν τώ έργ)σιω γραφεία τής Έ- ταιρίας κατά τάς ώρας 9—14 καθ1 εκάστην εργάσιμον ημέραν άπό της 12ης μέχρι τής 29ης Φεβρουάριον άπο δέ τής 1ης Μαρτιου και μέχρι τής έκπνοής τής ώς κατω- τέρω προθεσμίας παραδόσεως, μόνον καθ" έκαστην 7Ρ- την και Παρασκευήν κατά τάς αύτάς ώρας. Ή παράδοσις των προνομιούχων μετοχών θά γίνεται επι τή προσαγωγΛ α) Τής υπ' αριθ. 8 μερισματαποδειζεως των κοινών μετοχών, άποκοπτομένης έξ αυτών και μελλούσης νά Λ- κυρωθή διά καταστροφής, καί, β) Έπωνύμου καταστάσεως συντασσομένης υπό τοθ Μετόχου, είς ήν θά είναι άναγεγραμμένοι οί αΰζοντες άριθμοί των προσαγομένων μερισματαποδειζεων ώς <ο ό συνολικάς άριθμός τούτων. Τό δικαΐωμα των κ.κ. Με:τόχων δπως παραλάθωσιν κσ τα τ' ανωτέρω τάς νέας προνομιούχους μετοχάς των τε λεί υπό ένιαύσιον προθεσμίαν, λήγουσαν την 12ην Φε- βρουαριου τοΰ προσεχούς έτους 1969 έφιστάται δέ ιδιαι¬ τέρως επι τούτου ή προσοχή των. Τό διοικητικόν συμβού¬ λιον, μετά την έκπνοήν τής προθεσμ,ας ταύτης, νομίμως έξουσιοδοτημένον, θέλει άποφασΐσει περί τοϋ τρόπου δια θέσεως των τυχόν έναπομενουσών τότε άδιαθέτων προ νομιούχων μετοχών. Γνωστοποιοΰμεν πρός τούτοις τα κάτωθι: 1) "Εκαστος μέτοχος κάτοχος 4 κοινών μετοχών της Έταιρ άς δικαιοΰται νά παραλάβη μίαν προνομιούχον με¬ τοχήν ή πλείονας κατά την αναλογίαν ταύτην, άνευ ου- δεμιάς καταβολής. 2) ΑΙ προνομιοϋχοι μετοχαι άπολαμβάνουν τού υπο τής 'Εταιρίας παρεχομένου μερίσματος, άπό τής χρήσε¬ ως 1967 και εφεξής, φέρουν δέ μερισματαποδειζεις άπό Νο 9 - 28, καί, 3) Ή Έταιρια προέβη είς τάς ένδεδειγμένας ένερ- γε άς ώστε αί νέαι αυται μετοχαΙ νά εισαχθώσιν είς τό Χρηματιστήριον πρός διαπραγματευθή μετά τής ύπ' ά- ριθ. 9 μερισματαποδειξεωςκαί επομένην, άφ' ής ημέραι άρχ ση ή παράδοσις των, ήτοι άπό τής 12ης Φεθρουαρίου 1968. Σημειοθμεν τα τηλέφωνα, 564.763 και 563.651 διό πλε ονας πληροφορίας. Έν Αθήναις τή 6η ΦεβρουσρΙου 1968 ΕΚ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ «ΕΤΜΑ» ξαγωγή έκ τοϋ θερμοκηπου την 6.7.65) Την 13.6.65 εγέ¬ νετο ψεκασμος μέ άντικρυπτο τε συγκροτήματος καταθν/ι. όποιαν θά πρέπει νά άκολου- σμοϋ ύδατος, έστω καί προχει θήοπ διά νά έχη τα καλυτέρα ρου. Βεβα ως ό πειραματισμος άποτέλεσμα. Τ, όφησιν _ των παρέστη _6 δάνε(α χορηγηθοΰν εκ αναν<η να έγχριθοΐΛ' αλλα 15 ε-1- , - _*_,, κατ δΡΧ πρός ίκανοττοίηο-,ν έ- ™ν ^θθεματ,κων τού Κεφο. ττειγουσών αιτήσεων έκσυγχρονι. λα ου Αποζημ.ωσεως φορτοεκ- σμού καί ιδρύσεως έλαιουργείων. «Ρθρτωτων (ΚΑΦ). Τό Ίστορικΐ) ΙΙκιΛιχύ Μι|1?ιο ΠΑΥΛΟΥ ΨΛϋΙΌΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΓΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ .Μι·ί·ιοτόηημ« ε(κονογρα(ρη|ΐένο σι λ. 240. - ΜΙΜΙ1ΠΉ ΙΊΑΚΟΥ ΜΡ.ΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΞ1 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ οελ. 144 Ίΐκλο 'όρησιιν πΐι; ίκδόσεις «Ηιΐί/νΐοί»ι'|κΐ)ς ΠαιΛικοΓ' Κιίσμου» Γ. 1. Πλι οπα -τα βι,.λιο.-τ,,,Λεία 'ΛΟηνιΤιν, Πριραιώς κί<ί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ Ψεβρουάριος - έξωτερικοϋ
Η Βρετανν α θά πραγματοπο1- Νέα κέρματα των 5 πεννών
ήση την μεγάλην οτροψήν Γ-ς και των δέκα πεννών -τής αο.
πρός τό δεκαδικόν σύστημα α- τής άζας με τα σημερινά :ου
κριβώς μετά τριετΐαν, την 15 ενός καί δύο οελλινίων άντι-
ΦεθρουαρΙου 1971. Τουτο &>ζ. στο χως- θά έκδοθοΰν άπο τοθ
κοινώθη επισήμως είς τό κοινο 1968 είς ποσότητας επαρκώς,
βουλιον υπό τού ύπουργού Οί διά την διατήρησιν άπο9εμά.
κονομικών κ. Ρόυ Τζένκινς Ή των οελλινίων καί φλορινΐυν
λρα στερλνα θά διατηρηθή, (κερμάτων των 2 σελλινιων)1
άλλά θά ύποδιαιρεθή είς 100 Βραδύτερον έντός τοθ 1968 9ά
νέας πέννας, άντΐ των σηυερι αρχίση ή πώλησις πρός τό κοι
νών εικοσι σελλινιων -(ή 24ο νόν σειρών κερμάτων δεκαδι-
πεννών) Ή κυβέρνησις άνε. κου συστήματος. Τα έν 6γ,,)
κονωσεν επ οης λεπτομερείας κέρματα θά είναι έντός πλ^οτι
σχετ κώς μέ ωρισμένα έκ των ι κων βαλλαντίων όμοϋ μετά πλη
μέτρων, τα όποία θά ληφθο ^ν' ροφοριών σχετικών μέ τα οχέ.
διά την έν λόγω αλλαγήν, ώς δια καί την Επιτροπήν Έφαρ
αί τα σχέδια των κερμάτων. μογής ΔεκαδικοΟ Συστηματος
Ταυτα βασζονται επί συστάοε- επί τοΰ Νομ σματος.
ών τής Επιτροπής Δεκαδ.κο·: ι Αί σειραί θά είναι τουλάχι-
Συστήματος επί τού ΝομΙσ>α. [ στον δύο: μ α Οά άποτελήτα
, , _ _, . , , .. , - *λ· · ' μ - - Τό Φόρντ Κορτινα: νέο στυλ, μεγαλυτέρα ΐσχύς καΙ περισπ ότερος χώρος δι" επιβάτας κσ'ι
Ή νέα γέφυρα της ΣκωΤίας έττί τού ποταμου Τοχι ένωνει το Νιουττορτ τού Φαιφ με τ0 Νταντη τού υμ κ άποσκευάς
Άνγκους. "Εχει μήκος 21/2 περίττου χιλιομετρων καί σΤηρίζεΤα επ! 42 κολωνών
...........ιι,πι........,ι,ιι,,πιιιι.......ιιιιιιιιιιιιιι......ιιιιιιιιιιιιιιιιι.....ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι........ιι............ι ιιιιιιιι.........ιιιιιιι.......ιιι.........ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι......ιιιιιιι......ιιιιιιιιιιιι........ιικ^««ί^^
ΤΑ ΞΥΛΩΔΗ ΦΥΤΑ ΔΙΑ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΩΝ
Συνέχεια έκ τής 3ης οεΛΙδος χνών ποτισμάτων κλπ., προοδευ
πό τάς αυτάς συνθήκας, μέ ύ- τικώς δέ νά έθισθοϋν τα νεαρά
πόστρωμα τό μιγμα περλιτου - φυτά είς ξηρότερον περιθάλ-
τύρφης. Διά την ποικιλ αν Ά- λον. Άπό τάς θέσεις αυτάς, ά
σκολάνα τό ποσοστόν ριζοβο φοϋ ριζοβολήσουν και διαχει.
λήσεως ήτο καί πάλιν 99 -100% μάσουν καλώς, μεταφέρονται
ώς είς την πρώτην περ'πτω^ιν. καί φυτεύονται κατά την ±πο-
Συμφώνως πρός τα πειράμα. μένην άνοιξιν είς τό φυτώριον
τα τού Πανεπιστημίου τής Π Ι- δπου και θά παραμεινουν επ.
ζης, κατά τόν πολλαπλασια- 2 — 3 έτη.
σμόν τής έλαιας διά μοσχευμά β) ΕΠΙ ΡΟΔΑΚΙΝΕΑΣ
των, μέ την μέθοδον τής ύδοο | "Υπό τού Ίνστιτούτου Δεν.
νεφώσεως, έπιτυγχάνονται τα δρωδών Καλλιεργειών τοί Πά
καλυτέρα άποτελέσματα δταν νεπιστημ ου τής Περούτζια £.
χρησιμοποιοϋνται τμήματα βλα γένοντο δοκιμαί ριζοθολήοεΐνς
στών λαμβανόμενα έκ τής βά- ήμιξυλοποιημένων μοσχευμά-
σεως έτησιων κλαδισκων, υπό- των ροδακινέας ποικιλίας Μ:έ
στρωμα μιγματος περλίτου - ξίρεντ διά τής μεθόδου τής
βερμικουλίτου είς άναλογ αν ύδρονεφώσεως μέ χρήσιν φυ
1:1 καί Ινδολβουτυρικόν όξύ, τορμόνης ριζοθολήαεως 6 ϊν
ώς όρμόνη ριζοβολήσεως, είς δολθουτυρικοϋ όξέος είς συγ
συγκέντρωσιν 4.ΟΟΟ - 7.ΟΟΟ Ρ κέντρωσιν 4.ΟΟΟ Ρ.Ε.Μ.
Ρ. Μ., έντός άλκοόλης 50%. Ή| Έκ των δοκι,μών τούτων δι
βάσις των μοσχευμάτων έμβα. επιστώθη δτι έπετυγχάνετο Μ3
πτιζεται στιγμιαιως έντός τού λύτερον άποτέλεσμα όταν έ-
ώς άνω διαλύματος τής φυΐΌρ- γίνοντο έπιμήκεις έγχαρά.
μόνης. Τα άποτελέσματα ήσαν ζεις είς την βάσιν των μο-
καλύτερα, δταν ή βάσις τοϋ σχευμάτων όπότε κα' παρει-η
μοσχευματος έχαράσσετο διά ρήθη δτι, κατά μήκος των έγ
2—3 έγχαράζεων. "Ανευ φυτορ χαράξεων εξήρχοντο άφθονα
μόνης, ουδέν άποτέλεσμα Ε':πε ριζιδια ένώ, μέ απλήν το.
τυγχάνετο. μην τής βάσεως τα ριζ.δια έξ.
"Οσον άφορά την καταλληλο ήρχοντο μόνον άπό τόν περι-
τέραν εποχήν διά την έφαρμο φερειακόν δακτύλιον τής το
γήν τής μεθόδου, έκ διαφόρων | μής
δοκιμών τοϋ Πανεπιστημίου -,ής | —Ός γενικόν συμπέρασμα
Πιζης, απεδειχθη δτι αύτη είναι δλων των δοκιμών τοϋ Πανε-ιι
άπό Μαρτΐου μέχρις Αύγού- στημΐου τής Περούτζια διε'τ,
ότου, μέ προτίμησιν την χρονΐ-'στώθη δτι κατά τόν μήνα Σε
κήν περίοδον Μαίου — Ίουνι-'πτέμθριον έπετυγχάνετο μ ε
ου, διότι ούτω παρέχονται έ.' γαλυτέρα έκατοστιαία άναλο
παρκή χρονικά περιθώρια άνα. Υ[α ριζοθολήσεως των μοσχεο
πτύξεως καί σκληραγωγήσεως' μ6των μΐκροτέρα κατά τόν μπ
των μοσχευμάτων, διά καλυ'-έ- να Ιούνιον και άκόμη μικρο-
γαμιχόν φάρμακον.
Γενικώς παρετηρήθη ότι ό¬
σον περισσοτέρας άποθησαυ.
ριστικάς θυσίας φέρει συγκεν
τρωμένας τό πρός ριζοβολ αν
μοσχευμά κα έφ' όσον ή 3ερ
μοκρασία τοϋ ύποοτρώματος
(φυσική ή τεχνητή) είναι ί.0
β. Κ. περιπου τόσον τα άι~ο
τελέσματα είναι καλυτέρα.
11. Ριζοβολία ξυλωδών μο-
οχευμάτων ροδοκιένας έν.
τος σακκιδιων έκ πλαστικοΰ
(πολυαιθυλενιου) μέ χρή¬
σιν φυτορμόνης ριζοβολίας.
Ό καθηγητής Φ. Σκαραμού
τζι τοϋ Ίνστιτούτου Δενδρω
δών Καλλιεργειών τοϋ ΐΐα^ε
πιστημιθυ τής ΠΙζης έπειραμα
τσθη μέ ζ υ λ ώ δ η μοσχεύ¬
ματα ροδακινέας (άτινα οη
ραν διαχειμασιν.
Πρακτικώς, ή μέθοδος τής ύ.
τέρα κατά τόν μήνα Ιούλιον,
πρόβλημα διατηρήσεως κα δ.
δρονεφώσεως έφαρμόζεται ά. αχειμάσεως των ριζοβολησάν
κα
τωθι διαδικασίαν.
"Ελαβε ζυλώδη μοσχε-όυα-
τα έκ 5 ποικιλιών ροδακινέας
ήτοι των ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 286' ΜΟ
ΡΕΤΤΙΝΙ 5)14 ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 1,
ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 1)14 καί ΜΟΡΕΓ.
ΙΝΙ ΠΡΟΚΟΤΣΙΣΣΙΜΑ αί ο-
ώς πρός την ευρωστιαν την έ
ποχήν ώρμάνσεως κλπ.
Δι' εκάστην των ώς άνω
ποικιλιών την 1.12.64 προητ,οι
Ι μάσθησαν έκατοντάδες τίνες
μοσχευμάτων μήκους 20 έκα
τοστομέτρων έκ κλάδων μέσης
εύρωστ άς. Τα μοσχεύματα
ταυτα έδέθησαν είς δεσμ-δας
άνά 5 ή δέ βάσις των εβυθί¬
σθη είς διάλυσιν ίνδολβουτυ
ρικοΰ όξέος 2.000 ΡΡ.Μ. επί
τίνα δευτερόλεπτα. Άμέσως
μετά ταύτα τα μοσχεύματα
έκλε σθησαν έντός σακκιδ ών
έκ διαφανοθς πολυαιθυλεν ου
πάχους 0,05 τοϋ χιλιοστομά-
τρου. Έν συνεχεία τα σακκι.
δια εκλείσθησαν Αρι 'ητ"--'*"-
Νέον αγγλικόν μπχάνημα έλέγχου των τυχόν άνωμαλών είς τάς σιδηροδρομικάς τροχισς
ουχους, ώς ό Μπαλντάτσι πίς Ι περίοδον μοσχευμάτων εΐ^αι
Πισλόια καί ό Τζάντζι τής Φερ [προτιμώτερον νά έφαρμόζε-
ράρα Κατά την εφαρμογήν ται η μέθοδος τής Οδρονε-
τής μεθόδου ταύτης, οί ώς άνω φάσεως κατά τόν μήνα Ίού
δύο φυτωριοΰχοι έγκατέλειψαν νιον καί γενικώτερον μέχρ,
ά. ι ^ι-Γο
ΟΚΟ-
τεινόν χώρον, σταθεράς θερμο
ϊϊΙΚΗΗ
"Ωραία άποψις της Προ κυμαιας
ι '
τής συσταθεισης πρό ;':. έκ τριών όρειχαλκίνων κερμά
των (τής ήμισε άς, τής μΐάς
κα'ι των δύο πεννών) καί δύο
κερμάτων άπό μίγμα χαλκου
τος,
τους διά νά εισηγηθή επί τε.-
χνικών θεμάτων καί νά όογα
νώση την παροχήν σχετικών ό.
δηγιών είς τό κοινόν. Άπετρα-
σ σθη όπως όλαι αί Βρεταννι.
καί τράπεζαι παραμεινουν κλει
στα'ι διά την συνήθη των έργα-
σ αν άπό τό θράδυ τής Τετορ
της πρό τής 15 Φεβρουαοου
1971. Αύται θά διεξαγάγουν
μόνον περιωρισμένας βασικάς
έργασ άς, συμπεριλαμβανομα.
καί νΐκελ των 5 καΐ 10 πεννών
καί μια θά άποτελήται έξ έζη
κερμάτων, συμπεριλαμθανομ*.
νού καί ενός νέου κέρματος
των 5 πεννών. Τό νέον το>ο
κέρμα των 5 πεννών θά κυκλο-
φορήση πρό τής 15ης Φεβρου.
αρίου, πρός αντικατάστασιν ι;0
ύπάρχοντος χαρτονομοματος
νης τής διαχειρίσεως θεμάπ,Λ·· | των 10 σελλιν ών.
ΝΕΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ι
ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΟΝ
Ό ύφυπουργός Έμπορίοο κ.
Γ. Γεωργακέλος διευκρινίζει ό^
τι, κατά την υπό την προεδρ αν
τού συνελθοϋσαν σύσκεψιν των
ύπηρεσιακών παραγόντων τού
ύπουργε ου Έμπορ,ου, ήρευνή.
θησαν τα θέματα τοϋ καταρτι-
ζομένου νέου προγράμματος
κρατικών προμηθειών τού έ¬
τους 1968, τό οποίον θά έκ -ε.
λεσθή υπό των άρμοδ ών ύηη.
ρεσιών τού ύπουργειου Έμπο-
ρίου. Θέμα συστάσεως νέου νο
ρέως κρατικών προμηθειών,
δέν υφίσταται, δεδομένου ότι
ύπάρχει τοιούτος είς τό Υπουρ
γεϊον Έμποριου.
ΟΙ ΕΚΤΑΚΤΟΙ ΤΗΣ ΑΤΕ
Τό διοικητικόν συμβούλιον
τής Αγροτικής Τραπέζης, κα¬
τόπιν προτάσεως τοϋ διοκη.
τοϋ κ. Παπαβλαχοπούλου, α¬
πεφάσισε την παράτασιν τής
εργασίας έκτάκτων ύπαλλή-
λων τής ΑΤΕ μέχρι τής 30 Α¬
πριλίου 1968. Έν τώ μεταξύ, η
έξεταστική έπιτροπή τοϋ δια.
γωνισμοΰ συνεχιζει τόν έλεν.
χον των γραπτών των διαγωνι-
σθέντων πρός μονιμοπο ηοι ν
Πιστεύεται δτι μέ.
Νέα Ιών διοικου|ΐένων
υπό «ου ΊσραήΑ Περιοχών
Έκπαιδευσΐς— Αί διοικητικαί Γάζα.—
ΑΙ ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛ.
ΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟ
ΝΟΝ ΤΟΥ 1967
Δ' ΤΡΙΜΚ-
κατά γενικόν κανόνα, την θέρ.
μανοιν τού θερμοκηπιου καί πε
ριωρίσθησαν είς την ριζοθόλπ.
σιν μοσχευμάτων έλα άς καί
καλλωπιστικών φυτών κυοίως
κατά την περίοδον Μαίου - Ι¬
ουλίου. Ειδικώτερον τό φυτώρ1-
ον Μπαλντάτσι χρησιμοποιεί όρ
γανον έλέγχου τοϋ συστήμα.
τος ύδρονεφώσεως τό ήλεκτρο
νικόν φύλλον (τό οποίον εϋ-
ρεν ώς ηρακτΐκώτερον), ώς υ.
πόοτρωμα δέ τόν περλιτην, το.
ποθετούμενον έντός άβαθών,
ξυλίνων κιβώτιων, βάθους 1 Ο¬
Ι 5 έκμ. τοποθετουμένων έ'ΐί
τραπεζών, πλάτους ενός μέ-
τρου. Ή σχετική ύγρασία, έ.
λεγχομένη δι' ύγρομέτρου, δέ
τηρείτο είς 85—95%. "Εγένετο
άερισμός τού θερμοκηπιου, ή
δέ θερμοκρασια τού έσωτερΐ-
κοϋ τού έρρυθμιζετο είς τα ε-
πιπεδα τνώ 2Οο Κ διά σκιάσε.
ως τού θερμοκηπίου κατά 3ού.
των άρχών τοϋ θέρους, <αθ κρασιας 10 β. Κ. Μετά παρέλευσιν 50 ημε¬ ρών ήτοι την 20.1.65 παρετη γ10ν καταρτ σεως διδασκάλων ρήθη έκπτυξις άφθόνων ριζι | τής Ραμάλλα καί ποσόν έκ ?ΟΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Αί ναυπηγήσεις Είς εφαρμογήν τοθ φορτηγών σκαφών είς την 'Ε. άρχαί έχορήγησαν ποσόν έκ σχεδ ου περί μεταφοράς περιθ λάδα, διαφόρων χωρητικοτή. 350.000 Ι. λιρών είς τό κολλέ. σοτέρων διοικητικών εϋθυνών |των, σημειοϋν συνεχή άνοδον, είς τόν τοπικόν πληθυσμόν αί ώς άναφέρεται είς τό τριμην.. διοικητικαΐ αρχαί διένειμον ο- αϊον Στατιστικόν Δελτ όν τοϋ όσον αί συνθήκαι πειτα διατηρήσεως τής καί άνα- πτύζεως των έρρζων μοσχ'-.υ μάτων εΤναι καί έφίσταται λ αν έπαρκές χρον δίων μήκους 1 έκμ. άκτινοει^ΟΟ Ι. λιρών είς την Γεωργι. πλα είς αριθμόν άρχηγών Βε.|Άγγλικοϋ Νηογνώμονος Λοΰδ δώς πέριξ τής τομής τής Οά'κΛν Σχολήν Άρούμπ, πλησίον δουίνων τής περιοχής τής Γα. Ρέτζιστερ όφ Σήππιγκ Όκτω- σεως τοϋ μοσχευματος. Ό _-.__._..... βαθμός επιτυχίας είς την εκ πτυζιν των προδρόμων αυτών λ °*1"'"'"' ;7Τ» ι ριζιδων κατά ποικιλιαν κόν διάστημα διά νά ξυλοποι ι^ .,, ., ^. _,___, άπλουμένων καλαμωτών, κυλ;ν δρουμένων έν εϊδει ρόλλου δι έλκομένων έκ των πλαγ ών σχοινων, πλευρικώς δέ, <ατά τρόπον μόνιμον, δΓ άσβεστω. ματος των ύαλοπινάκων. Ός φυτορμόνην ριζοβολήσεως, ό Μπαλντάτοι χρησιμοποιεί τό Ιν δολθουτυρικόν όζύ είς συγκέν τρωσιν 5.ΟΟΟ Ρ.Ρ.Μ., δέν δ'α. λύει δμως ταύτην έντός διαλύ ματος άλκοόλης, άλλά προτιιιά την άνάμιξν της μέ κόνιν τάλκ, διότι διατηρείται καλύ¬ τερον καί έφαρμόζεται κατά πρακτικώτερον τρόπον. Τα μοσχεύματα έλαμθάνον. το άπό βλαστοϋς ενός έτους, έκόπτοντο δέ είς μήκος 18 — 20 έκμ., και άφίνοντο έπ' αν - των 2-4 φύλλα (χωρίς την κορυφήν, ήτις άπεβάλλετο). Τα μοσχεύματα ταύτα άνεβαητ ζοντο στιγμιαιως έντός τού μ γματος φυτορμόνης καί τάλκ. κατά 2 — 3 έκμ., είς την βά¬ σιν των, και ένεπηγνύοντο κα τόπιν έντός τού βερμικουλίτου των κιβώτιων, είς τάς τραπέ. ζας τοϋ θερμοκηπ,ου, κάτω άπο τα άκροφύσια τοϋ καταιονισμού τού ύδατος, τό δέ συγκρότημα τής ύδρονεφώοεως έτάθετο ά¬ μέσως είς λειτουργ αν. Τα μυ- σχεύματα παρέμενον ούτω έ>τί
50 — 70 ημέρας (αναλόγως τής
έποχής, τής θερμοκρασ άς κ λ.
π.), μετά δέ την ριζοθόλησίν
των, έκαστον μόσχευμα μετε.
φέρετο έντός μικροϋ δοχε ου
έκ πλαστικής ϋλης, περιέχον.
τος κοπροχωμα. Τα γλαστρ δα
ταύτα ή ετοποθετούντο είς τό
δάπεδον, υπό τάς τραπέζας
τού θερμοκηπ ου, ή (όπερ κ"αί
τό συνηθέστερον) μετέφερον
το και ετοποθετούντο υπό Ειδι
κά σκέπαστρα έκ πλαστυίθϋ
ή ύαλοπινάκων Υπό τα σκέπα
στρα ταυτα θά επιδιωχθή άρχι
κώς μέν νά διατηρηθοΰν αί αυ
ταί συνθήκαι ύγρΐασ άς, διά ου
ηθηΰν τα μοσχεύματα κα'ι νά
φθάσουν αίσ,ως μέχρι τής πε
ριόδου τής χειμερ άς νάρ.
κης.
Ός πρός τα μοσχεύματα πά
ρετηρήθη δτι τα τμήματα τής
θάσεως — καί δχι τής κορυιοής
— των ήμιξυλοποιημένων βλα
στών τής ροδοκινέας δίδουν
τα καλυτέρα άποτελέσματα
Τέλος, όσον άφορά τό ύ-ΐό-
στρωμα ριζοβολιας άπεδε -
χθη ότι ό περλιτης δίδει <αλυ |τερα άποτελέσματα άπό Γήν τύρφην. Ό περλιτης έδωσε ποσοστόν ριζοβολήσεως τού 80%. ΑΊ ώς άνω δοκιμαί τοθ Πα¬ νεπιστημίου τής Περούτζια δ1 εξήχθησαν υπό τάς άκολού θους συνθήκας Τα μοσχεύμα τα τής ροδοκινέας έλαμθά- νοντο άπό δένδρα ήλικίας 5 έτών δταν οί βλαστοί, γ όν Ιούνιον είχον μέσον μήκος 3ο έκατοστομέτρων κα τα φύλλα τής θάσεως ήσαν κα. λώς άνεπτυγμένα. Οί βλα. στο ούτοι έπεβραχύνοντο είς 18 έκατοστόμετρα περ.που πρός λήψ.ν τού μοσχευματος Έπεδιώκετο νά άφνωνται ε¬ πι τοϋ μοοχευματος όσον το δυνατόν μεγαλύτερος αριθ μός φύλλων διότι ώς έχει άπο δειχθή άπό διαφόρους έρευ ειχεν ώς κάτωθι είς ποσοστόν ρ·ζο βολας: ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 286· 100% ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ 5)14: 95% ΜΟ¬ Ι : 95% ΜΟΡΕΤΤ ί ΝΙ ΡΕΤΤΙΝΙ 1)14: 90% ΜΟΡΕΤΤΙΝΙ ΠΡΟ. νητάς ή παρουσ α των φύλλων είναι άπαρα τητος προυπόθε. σις διά την ριζοθόλησ ν τ.ον ήμιζυλοποιημένων μοσχευμά¬ των, είτε λόγω τής συντελου μένης ύπ' αυτών φωτοσυνίέ σεως, είτε των παραγομένων είς αύτά όρμονών ριζοθο. λίας. Αί έγχαράζεις τής βάσεως — τρείς τόν αριθμόν — εγέ¬ νοντο κατά μήκος τού άξο- που έκατοστομέτρων. Ός ριζογόνος φυτορμόνη έ- ΚΟΤΣΙΣΙΣΜΑ 85%. Τα ώς άνω ίκανοποιητ κά άποτελέσματα τα όποία ύιό κανονικάς συνθήκας ριζοβοΛί- ας μοσχευμάτων ροδακινΐας μέ ριζογονθους όρμόνας ου¬ δέποτε επετεύχθησαν άποδί δονται είς τάς είδικάς συνθή κάς πού έπικρατοΰν είς τό ε¬ σωτερικόν των σακκιδιων £< πολυαιθυλεν ου όπως π.χ. η διαπερατότης τού ύλικοθ τού τού όσον άφορδ τό οξυγόνον κα1 διοξείδιον τού άνθρακος ώς και ή έντός αυτών ύγρα- σ α. Οί παράγοντες ούτοι ως και άλλοι τούς όπο'ους όέν γνωρ ζομεν συντελοΰν είς την ώθησιν των μοοχευμάτων πρός ριζοβόλησιν υπό συνθήκας λ'. αν απλάς κα οικονομικάς ϊΐ- νευ μεθόδων ύδρονεφώσεως θερμάνσεως θερμοκηπιων κ λ.π. Σημαντικά άποτελέσματα ε¬ πετεύχθησαν υπό τοϋ έν Λο γω καθηγητού Φ. Σκαραμοϋτοι και μέ μοσχεύματα άλλων ε.ί. δών δυσκολου ριζοθολ άς συνε χίζονται δέ παρ' αυτού αί δο. κιμα πρός τελειοποίησιν τής μεθόδου· III. Συμπεράσματα. Άπό τα όλγα βασικά στ>ι-
χεϊα άτινα έζεθέσαμεν, λαμ.
θάνει τις μ,αν γενικήν προοα
νατολικήν ιδέαν περί των έ.
τής Χεβρόν. Αί 1ΟΟ φοιτήτρια· ζης. ΟΊ Βεδουίνοι θά άναλά- Ι βρίου - Δεκεμβριού 1967.
τοϋ Κολλεγ.ου τής Ραμάλλα ά. βουν ούτως την έπιτήρησιν τής
Τό σύνολον έκτοπισματος
νέλαθον την υποχρέωσιν να δι τάξεως είς τάς περιοχάς αί ο- των υπό ναυπήγησιν σκαφών
δάξουν επί διεταν είς Δημό- ποϊαι τούς ύπεδείχθησαν <αί είς έλληνικά ναυπηγεϊα έφθα. σία Σχολειό μετά την άποφοί. θά μισθοδοτοϋνται υπό των άρ.'αε την 31.12.67 τούς 15.509 τησιν των. χων. Οί Σαμαρίται.— Αί διοικηι.καΓ Γεωργία.— Έν όψει καταπο τόννους γκρός, έναντι 7.271 τόννων γκρός τής 30.9.67, δή αρχαί συμμετέχουν είς τάς λεμήσεως τής άνεργ άς, θά ά.' λαδή εσημείωσε αύξησιν κατά προετοιμασιας διά την εορτήν ποδοθοϋν είς την καλλιέργειαν1 115% περ.που- τοϋ Πάσχα των Σαμαριτών, ή ό. πλέον των 3Ο.ΟΟΟ στρεμοά-| Έκ των υπό ναυπήγησιν 17 ποία συμππτει εφέτος μέ την των είς τάς περιοχάς τής Γά πλοίων είς τα έλληνικά ναυπη. Πην Απριλίου. Έν όψει των ζης καί τοϋ Σινά. Σύμφωνα με γεϊα, 11 είναι έκτοπ σματος ■.£- χιλιάδων έπισκεπτών πού άνα. τό σχέδιον το€ Ίσραηλινου Υ ταξύ 100—499 τόννων, 4 ±κτο- μένονται διά την εορτήν, διε- πουργειου Γεωργ άς, τό Έθνι. πιοματος μεταξύ 5ΟΟ—990 τον. πλατύνθησαν οί δρόμοι πού ό-' κόν Έθρα·[ΚΟν Κεφάλαιον 9ά ά- νων, 1 έκτοπισματος 1ΟΟΟ— 1. δηγοϋν είς τό Ιερόν άπό τού πασχολήσπ ' Αραβας εργάτας 999 τόννων καί 1 8 ΟΟΟ—9. Όρους Γκεριζίμ είς τό Νάμ- καί θά διανείμη είς τούς Β;.1 τόννων καί 1 έκτοπισματος Ιζν πλούς. δουίνους τα άπαραίτητα διθ 999 τόννων γκρός. Τοπικοί άρχοντες.- Όμάς έξ την καλλιέργειαν. , Έξ άλλου, τό σύνολον ^ών 100 τοπικών άρχόντων τής Ι. Άσφάλεια.— Μεταξύ τής Πης παραγγελιών νέων πλο ών είς ουδαίας καί τής Σαμαρ άς, ου- καίτης 13ης Ίανουαρου 42 δο έλληνικά ναυππγεϊα, περιλαμ. νέταξεν ύπομνημα είς τό όποϊ- λιοφθορεϊς μεταξύ των όπο ών βανομένων έκείνων των όπο,. ον ζητά την διεξαγωγήν δια. 3 άξιωματικοϊ συνελήφθησαν ύ.' ιον δέν ήρχισεν ή κατασκευή, πραγματεύσεων είρήνης μετα. πό των δυνάμεων άοφαλε ος φθάνει τα 26, μέ συνολικόν έκ- ξύ Άράθων καί Ίσραήλ ώς καί είς την περιοχήν Γάζπς. Προ- τόπιομα 67.924 τοννους γκρός. την συμμετοχήν των κατο κων ερχόμενοι έξ ΑΙγύπτου οί δθΛ' τής Γάζης καί τής Δυτικής ' Ο- οφθορείς είχον την αποστολήν χθης τού Ίορδάνου είς όλας νά όργανώσουν όμάδας τρομο. τάς συνομιλίας πού άφορο,;ν κρατών. είς αύτάς τάς περιοχάς. Τό ύ. ΥΠΟΥΡΠΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙ' ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Διά κοινών άποφάσεων των 6. ττουργών Εργασίας καί 'Εμττορι- κής ΝαυΤιλίας 1 ) Καθωρίσθη ό ά. ναγκαΐος άριθμός των έργατάν φορτοεκφορτωτών είς δύο λιμένος (Βόλου — Κιάτου) 2) Παρετάθη ή ίσχύς τής αποφάσεως ττερί καθο ρισμοϋ τής άμοιβής Των φορτοεκ. φορΤωτών λιμένος Νάξου έττί των διακινοιιμένων φορτίων δΓ όχημα- ταγωγών πλοίων 3) Καθωρίσθη τό τιαολόγιον άμοιβής των φορτοεκ- φορτω"ών λιμένος α) ΚαλαμάΤας έ. ττί φορτοεκφορτώο'εως είδών' τινών ξυλείας 6) Άργοστολίου επ! φθ(>
τοεκφορτώςτεως σιτηρών διά σίλος
κα! γ) Θεσσαλονίκης επί φορτοεκ.
φορτώσεως κατεσραμμένων αύΤοκι.
νήτων έξαγομένων είς τό έξωτερι
κόν ώς άχρήστωυ ίΛκών.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΕΛΧΙ
Ανεχώρησε διά Νέον Δελχ,
ό ύπουργός "Εμπορίου κ. Γ
Παπαδημητρακόπουλος, Ινα έκ
προσωπήση την χώραν μας είς
την συνερχομένην έκεί Β'
Παγκόσμιον Διάσκεψιν των Κρα
των - Μελών τού ΌργανιομοΟ
επί θεμά-
χρι τέλους τής εβδομάδος Θ«ΙΜ,ΣΘΟΣΙΧ ΤΡΙ0Ν ΑΓΟΝ0Ν
άνακονωθοϋν τα όνόματα τω*
άνακοινωθοϋν τα όνόματα τ
έπιτυχόντων οί όποίοι καί 0ά ΑΚΤΟΠΛΟΤΚΟΝ ΓΡΑΜΜΟΝ
Την 13ην Φεθρουαρ ου 96 δι
ενεργηθή είς τό υπουργείον
Ναυτιλιας μειοδοτικός διαγωνι.
σμός διά την μισθωοιν τριών ώ
γόνων γραμμών άκτοπλοίας
ΤΟΚ1Ο. - Τό φορτηγον (α' Πειραιώς - Χκύρου - Ά-
ίΠ"ζούλιαλ«, 26.500 τόννων, ιό γίου Ευστρατίου - Σαμοθρα.
οποίον ναυπηγείται είς Χοκαν κης — Άλεζανδρουπόλεως <λη τότε διά λογαριασμόν έλληνι. θ' Ρόδου - Ηρακλείου ΚρΛ- κης έταιρε άς, καθειλκύσθη. της καί γ' Ροδου — Μεγίστης) ένταχθουν είς τό μόνιμον προ¬ σωπικόν τής ΑΤΕ. ΚΑ0Ε1ΛΚΥΣΘΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ πίινημα άπΕυβΟνετοι είς το^ς ΕΠΑΝΛΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ Α- ήγέτας τής Οργανώσεως δ.α την Απελευθέρωσιν τής Παλα· στ νης. Θρησκε,α.— Είς δλους τούς έργαζομένους Μουσουλμάνους τής Ί ουδαίας κα'ι τής Σαμαρι. ας θά δίδεται είς τό έφεζης ΘΛΗΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΤΕ , Μέ έντατκόν ρυθμόν τό Γρα φείον Τύπου κα'ι Δηυοσίων Σχώ ΟΤΕ, τεί, έκ βόθρων, καί επί εντε¬ λώς νέων θάσεων, δλα τα ά. δεκαήμερος άδε,α μετ' άποδο. θλη1ικα τμήματα τσϋ Όργαν:- χών κατ' έτος, διά τάς θοησ- κευτικάς των εορτάς. Έπισκέπτα. είς Βηθλεέυ - Είς συζήτησιν μέ όμάδα Γαν- λων συνδικαλιστών ό Δήμαο χος "Ηδη, συνεκροτήθη ή έπιτρο. πή υπό την ευθύνην τής όπο . άς θά σχηματζεται ή ποδοσφαι ρική ένδεκάδα πού θά συμμε. _, τής Βηθλεέμ κ ·Ελ ας τάσχη είς τό δ,οργανούμενον Μπαντάκ εδήλωσεν ότι εάν αί πρωτάβλημα των εργαζομένων. Μεγάλαι μουν θά Δυνάμεις τό έπεθύ. 'Υπό των αρμοδίων έπιδιώκε- ____.......—. -.. .-- _. Μ.....ηδύνατο νά βασλευ- ™' η ώνάπτυζ.ς εις βάρος το φαρμοζομένων συγχρόνων με Οη είς την Μέσην Ανατολήν ,άθλητ,σμου είς τόν ΟΤΕ καί βά έπεκταθη ή προσπαθεία των είς θόδων πολλαπλασίασμού των μ α αληθής ειρήνη καί θά ηδυ ξυλωδών φυτών διά μοσχευμά των Αί ύδρονεφώσεως ρυτάτην μέθοδοι αύται Ιδίως τής νατο νά εύρε&ή είρηνική λύσις δλα τα άθλήματα. ή προσπαθεία των είς τής ίσραηλινοαραθικής ξε:ως. είς τρωσιν 4.000 Ρ.Ρ.Μ. έντός κοολικής διαλύσεως 50%. Ή δλη έργασία κατά ευρ σκουν ευ ι Έξ άλλου οί Γάλλοι ουνδικα. κυρ ως λισταί επεσκέφθησαν τό στρα. τόν πολλαπλασιασμόν "ής τόπεδον των προσφύγων "Αιαντ διενέ Πέραν αΰτοϋ μελετάται ό ". τρόπος ταχείας άποκτήσεως ί. διοκτητου Υηπέδου ωστε νά δύ νανται άθληταί καί ποδοσωαιρι στα'ι νά προπονοϋνται αρτ ως ολλαπλασιασμόν ής τόπεδον των προσφύγων Άιαντ . , _. . . <- ™ν καλλωπ,στ,κών πλησ,ον τής Βηθλεέμ. Ό Δ.ευ. κα' νό διεζάγουν τους αγώνας ΛΛ ϊ Των φυτών διότι είναι πρακτική οί θυντής τοϋ στρατοπέδου έδή. ι των· κονομική και άποδοτική (^α- λωσεν είς τούς επισκέπτας ότι" ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ 100 ΕΚ. ραγωγή χιλιάδων αύτορρ ζιον πολλο'ι λίγοι πρόοφυγες έγ<α. ΛΙΑ ΝΕΑ ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΑ τρο- φυτων επί όλγων σχετικώς τέλειψαν τούτο καί ότι ή -"Λ 6πό ΓΖΙΊ^ι συνιστάτα, τετραγων,κών μέτρων θερμοκη στάσις "σήμερον εϊναί πόλΰ κα"| Είς τό φετε,νόν πρόγραμμα έκ- ερευνητων. πίου είς διάστημα 1 - 2 μη. λυτέρα, ιδίως «άφ' ότου οί αν. συγχρσνισμοθ παλαιών καί Ιδρύσε- Ή ήμερησ α θερμοκρασ.α νών) Τέλος, δύνανται οϋ-.ω θρωπο1 μας έργάζονται είς δ..ως νέων έλαιουργείων άνεγράφησαν έντός τοΰ θερμοκηπου π ο νά άζιοποιηθουν κατά την γνώ αφόρους δημοσ άς έπιχε·ρή- "" ' .....' " μέοη μεγ στη 27 β Κ. καί ■ έ μην μας καί ύφιστάμενα Οεο- σεις«. ση έλαχ στη 16 β. Κ. Ή 5ιάρ μοκήπια ή θερμοκήπια άμέοως___________________________ κεια παραμονής των μοσχευμά μετά τό πέρας τής καλλιεργο κα αί δοκιμα πού θά κάμη έ- των έντός τοΰ θερμοκηπου άς πρωΐμων λαχανικών ή άν9έ κάστοτε ό άσχολουμενος ~ζ υπό την επ δρδασιν τής ύδρο ών έντός αυτών μέ όλ γας τα θέματα ταυτα πολλαπλααια νεφώσεως (φύτευσις έπιχε'ρή- 100 έκατ δρχ. Τα όττοΐα , θοΰν ώς μακροπρόθεσμα είς συνεταιρισμούς έλαιοπαραγω- ,γώ^ ή είς ιδιώτας άσχολοκμένους μέ την εκθλιψιν τού έλαιοκάρττου. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΕΙΟΝ ΘΕΣ)ΚΗΣ Δι αποφάσεως τοϋ ύττουιργού Οϊκονομικών κ. Άνδοουτσοττούλου δημοσιευθείσης είς τό ύττ' αριθ 45)26 1.68 ΦΕΚ (τεθχος Β') ττα- ρεσχέθη άντεγγύησις Τού 'Ελληνι- κοϋ Δημοσίου πρός την ΕΤΒΑ μ; χρι ΤοΟ ποσοΰ Των 2 έκατ. δολλα. ρίων ττρός κάλυψιν μέχρι τού ττο σοθ τούτου τής ϋττό τής Τραπέζης αυτής παρασχε,θησομένης ποός τόν ίτοιλικό^ Οίκον Ίνοτςτέντι καί ύ- ττέρ τής «'Ελληνικής 'Εταιρείας Χά λαβος» έγνυησεω^ ττοσοΰ 1 Ο έκατ. δολλαρίων Ή έν λόγω έγγύηΟΊς τής ΕΤΒΑ τταρέχεται -ρός κάλυ¬ ψιν πιστωσεως μέχρι τού ττοσοΰ των 10 έ,κατ δολλαοίι^ν διά την προμήθειαν μηχανκοΰ εξοπλ τοΰ Χαλυβουργείου τής Θεΐ κης έ< μέρους Τού ΪΤςχιλκοϋ Ο'ίκθι ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ~~ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΕΙΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝ Ός έπλπροφόρησε τό ύποορ γείον Έμπορίου, ή είς Ριον Ί. ανέιρον έλληνική πρεσβε α 0. φίστανται δυνατότητες τοποθε¬ τήσεως ελληνικόν τσιμέντου είς την Βραζιλαν, λόγω άνε. παρκε άς ής θιομηχανικής πα- ραγωγής τοϋ κλάδου, πρός κά λυψιν των άναγκών τής άγο. ράς τής χώρας. θά δο.ΙΔΑΝΕΙΑ δάνεια ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΟΤΟΝ Την χορήγησιν δανείων είς τούς φορτοεκφορτωτάς ζηράς Άγριδς Βόλου ενέκρινε ό υ. Τό ίδιον ύψές δανείων εΤχε κα- _ _ ήτο 25 ημερών σχετικώς πρόοθετα έξοδα 'έ./. στής ' θά τόν όδηγήσουν τελι". θ?Ρ'σ,θίΐ κα! δ,'ά ™1967 άλλά_ κα. 'Πουργός Εργασίας την 11.6.65 καί έ- καταστάσεως ενός οίουδήπο- κώς είς την όρθήν οδόν την ΤσΤηυ απορρόφησιν των παρέστη χων Πρός τούς κ.κ. Μετόχους τής Άνωνύμου 'Ε"ταιρίας Τεχνητής Μετάξης «Ε Τ Μ Α» Διά τής παρούσης φέρομεν είς γνώσιν των κ.κ. Μετό. τής «ΕΤΜΑ» δτι 6πό τής προσεχούς Δευτέρας 12ης τρέχ. μηνός άρχεται ή παράδοσις είς αϋτούς των προνο. μιούχων μετοχών, αΐτινες εξεδόθησαν δυνάμει αποφάσε¬ ως Έκτάκτου Γεν. Συνελεύσεως. Ή παράδοσις των με. τοχών θά γινεται είς τα έν τώ έργ)σιω γραφεία τής Έ- ταιρίας κατά τάς ώρας 9—14 καθ1 εκάστην εργάσιμον ημέραν άπό της 12ης μέχρι τής 29ης Φεβρουάριον άπο δέ τής 1ης Μαρτιου και μέχρι τής έκπνοής τής ώς κατω- τέρω προθεσμίας παραδόσεως, μόνον καθ" έκαστην 7Ρ- την και Παρασκευήν κατά τάς αύτάς ώρας. Ή παράδοσις των προνομιούχων μετοχών θά γίνεται επι τή προσαγωγΛ α) Τής υπ' αριθ. 8 μερισματαποδειζεως των κοινών μετοχών, άποκοπτομένης έξ αυτών και μελλούσης νά Λ- κυρωθή διά καταστροφής, καί, β) Έπωνύμου καταστάσεως συντασσομένης υπό τοθ Μετόχου, είς ήν θά είναι άναγεγραμμένοι οί αΰζοντες άριθμοί των προσαγομένων μερισματαποδειζεων ώς <ο ό συνολικάς άριθμός τούτων. Τό δικαΐωμα των κ.κ. Με:τόχων δπως παραλάθωσιν κσ τα τ' ανωτέρω τάς νέας προνομιούχους μετοχάς των τε λεί υπό ένιαύσιον προθεσμίαν, λήγουσαν την 12ην Φε- βρουαριου τοΰ προσεχούς έτους 1969 έφιστάται δέ ιδιαι¬ τέρως επι τούτου ή προσοχή των. Τό διοικητικόν συμβού¬ λιον, μετά την έκπνοήν τής προθεσμ,ας ταύτης, νομίμως έξουσιοδοτημένον, θέλει άποφασΐσει περί τοϋ τρόπου δια θέσεως των τυχόν έναπομενουσών τότε άδιαθέτων προ νομιούχων μετοχών. Γνωστοποιοΰμεν πρός τούτοις τα κάτωθι: 1) "Εκαστος μέτοχος κάτοχος 4 κοινών μετοχών της Έταιρ άς δικαιοΰται νά παραλάβη μίαν προνομιούχον με¬ τοχήν ή πλείονας κατά την αναλογίαν ταύτην, άνευ ου- δεμιάς καταβολής. 2) ΑΙ προνομιοϋχοι μετοχαι άπολαμβάνουν τού υπο τής 'Εταιρίας παρεχομένου μερίσματος, άπό τής χρήσε¬ ως 1967 και εφεξής, φέρουν δέ μερισματαποδειζεις άπό Νο 9 - 28, καί, 3) Ή Έταιρια προέβη είς τάς ένδεδειγμένας ένερ- γε άς ώστε αί νέαι αυται μετοχαΙ νά εισαχθώσιν είς τό Χρηματιστήριον πρός διαπραγματευθή μετά τής ύπ' ά- ριθ. 9 μερισματαποδειξεωςκαί επομένην, άφ' ής ημέραι άρχ ση ή παράδοσις των, ήτοι άπό τής 12ης Φεθρουαρίου 1968. Σημειοθμεν τα τηλέφωνα, 564.763 και 563.651 διό πλε ονας πληροφορίας. Έν Αθήναις τή 6η ΦεβρουσρΙου 1968 ΕΚ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ «ΕΤΜΑ» ξαγωγή έκ τοϋ θερμοκηπου την 6.7.65) Την 13.6.65 εγέ¬ νετο ψεκασμος μέ άντικρυπτο τε συγκροτήματος καταθν/ι. όποιαν θά πρέπει νά άκολου- σμοϋ ύδατος, έστω καί προχει θήοπ διά νά έχη τα καλυτέρα ρου. Βεβα ως ό πειραματισμος άποτέλεσμα. Τ, όφησιν _ των παρέστη _6 δάνε(α χορηγηθοΰν εκ αναν<η να έγχριθοΐΛ' αλλα 15 ε-1- , - _*_,, κατ δΡΧ πρός ίκανοττοίηο-,ν έ- ™ν ^θθεματ,κων τού Κεφο. ττειγουσών αιτήσεων έκσυγχρονι. λα ου Αποζημ.ωσεως φορτοεκ- σμού καί ιδρύσεως έλαιουργείων. «Ρθρτωτων (ΚΑΦ). Τό Ίστορικΐ) ΙΙκιΛιχύ Μι|1?ιο ΠΑΥΛΟΥ ΨΛϋΙΌΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΓΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ .Μι·ί·ιοτόηημ« ε(κονογρα(ρη|ΐένο σι λ. 240. - ΜΙΜΙ1ΠΉ ΙΊΑΚΟΥ ΜΡ.ΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΞ1 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ οελ. 144 Ίΐκλο 'όρησιιν πΐι; ίκδόσεις «Ηιΐί/νΐοί»ι'|κΐ)ς ΠαιΛικοΓ' Κιίσμου» Γ. 1. Πλι οπα -τα βι,.λιο.-τ,,,Λεία 'ΛΟηνιΤιν, Πριραιώς κί<ί
■Από την πνευματική δράση των Κωνσταντινοπολιτισοών
Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΖΑΠΠΙΔΩΝ
ΛΙΑΤΗΝ ΚΑΝ ΤΑΤΙΑΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
ττως έγράψαμεν καί είς προηγού Τουτο καταδεικνύει Λ σύοτα-
μενον φύλλον μας, ό Σύλλογος ση κα! Λ συνεχιζομένη πνευ.
τών Ζαττττίδων ώ^γάνωσεν είς ματική καί κοινωνική δράοή
τάς αιθούσας τής "ΕΞστίας τού τοϋ Συλλόγου των Ζαππδων *
ειδικήν συγκέντρωσιν την 30ην δώ στην πρωτεόουσα τού Έ-
παρ. ·ΐανουαρ·ου πρός τ,μήν τής λευθέρου Έθνους
ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ
μένης μέ την ευκαιρίαν μάλ,στα ^λβοέκε.νο, πέραν άπό ■*
"ής προστάτου δραδεύσεως, άττό ουνειδητή καί τελεσφόρο έ<. τήν Ακαδημίαν Αθηνών, τού τε πλη?ωση τού χρέους των μέ. λευταίου βιβλίον της «Ό έν Κων σα στ1ζ θίκογένειές των, πού σταντινουπόλει "Ελληνικάς Φιλο τ'ζ εδημιούργησαν κα! τίς ωρ- λογικός Σύλλογος» Ι γάνωσαν σύμφωνα μέ την 0. Κοτά την συγκέντρωσιν ταύτην ώ- ποδειγματική άγωγή, δπως την μίλησε περί τού εργου κα! τής έδωσε σ' αύτές τό Σχολειό έ. ττροσωτπκότητος τής Κάς Σταύ-'κείνο τής νιότης των πέραν ρου ό κ. Νίκος Μηλιώρης· την ό-' άπό τίς έπιτεύζεις των κα! ?.-' μ,λίαν Τούτην δημοσιεύομεν κα- ζω απ0 τ1ς οίκογένειές Τ'ύν', τωΤ£ρω: |καΙ ζέρομε πόσο θαυμαστές ύ!' Είναι μιά ώραία στιγμή, μιά|πηΡΛ·αν ο1 έπιτεύζεις αύτές λαμπρη πραγματκά ήμέρα, η στούς διαφόρους τομεϊς τής οημερινή γιά τό Γύλλογο των ι «οινωνικής των δραστηριότη. ΖαπΓτδων. Όρα,α στιγμή καί τ°ζ· στα ΥΡάμματα, στΐς έπ,- οήν πρόθεση κα! σάν έκδήλυ. ιστήμες, στήν παδιεία. στό θε. | οη, όπως κιόλας ευθύς άπό·0700. στ1ζ διάφορες κοινωνικές' την άρχή ή καί άπό την προαγ κα| πνευματικές όργανώσε.ς. | νελ1α άκόμα την αϊσθανθήκαμε Θέλησαν νά δημιουργήσουν ώραα, άλλά βαθυνόητη, μέ ηε- κα1 Μίαν άποκλειστικότερα α.] ριεχόμενο άρκετά πλούσιο στή κη του(ϊ Έστία, αυτήν έδώ, δ-1 ούνθεση τού καί μέ ήθικο . Ιπου να διατηρήται άσβεστη η ' πνευματικές προεκτάσεις καί Φλόγα τής μνήμης καί τής νο.| έπιπτώοεις προφανείς, άλλά σταλγίας πρός τα περασμέ^α καί εύρύτερες. Ιτους μια Φλόγα. πού κοντά υέ ' Τό Ζάππειον Παρθεναγωγεϊο τ°ΰτον τόν περισσότερο συναι.' τής Κωνσταντινουπόλεως, π. σθηματικό οκοπό καί νά .^τί¬ τον ένα άπό τα περιφημότερα, ^η πι° πέρα καί νά θερμα νη' καΙ σημαντικότερα πνευματικά άνάλογα πρός τα εκάστοτε πκ.' ίδρύματα τοϋ Ελληνισμόν τής Ρΐοτατικά καί τούς παρουσιαζό. Ανατολής ήταν λέμε- τα γεγο- Μενους πνευματικούς, κοινωνι- νότα άπ' τό τραγικό καί όλέ. >κούζ κα1 άνθρωπιστικοΰς ογο.
βριο έκείνο φθινόπωρο τοϋ χουζ·
1922 καί κατόπιν ώς τα τώρα! Μια ώΡαία καί φωτεινή ότι.
μάς ύποχρεώνουν νά μιλοΰμε, Υ·""*1 είναι καί ή συγκεντρώση
γιά παρελθόν καί δταν πρόκει.
ται γιά ύποστάσεις τοϋ παρον-
μας αυτή.
Ό Σύλλογος των Ζαππ 3α>ν '
τος . Ιδρύματα ή όργανισμούς ι τ|Μά Μ'ά έπίλεκτη Κωνσταντι-
- πού είναι μάλλον τώρα ώ-1 νουπολ τισσα' καί την τιμά μ*
χρά ύπολεμματα τής προγε^έ-|αύτον τον όπωσδήποτε έπιση.
οτερης εϋκλείας των, όπως μον· ΠΡ° πάντων δμως έγκάο.
ουμβαΐνει καί γιά τό οημερινό δι° τρόπον, γιά Ενα γεγον6ς
Ζάππειο Παρθεναγωγεϊο στήν, συνδεδεμένο άμεοώτερα μέ
Πολη, δπως συμθα,νει καί γιά την 'στορΐα τής ένδοζης πα-
4λλα περΐώνυμα καί μεγάλα 1. ,τΡδας των, μέ την πνευματική
Άκου, χαρμόσυνα ένα σήμαντρο χτυπά,
Πατέρα,
κι' ό ήχος τού άντιλαλεϊ σ' δλη την οΐκουμένη,
ώς πέρα,
στοΰ κόσμου την κάθε κρυφή γωνιά,
κι' ό καθείς μας μέ χαρά καί πίοτη τό προσμένει.
Ξέρεις το, τό δργανο, ποΰ άγάπη μάς μηνάει,
Πατέρα,
κι' έρχεται άπό τής Βηθλεέμ την αγια πόλη,
άπό πέρα,
τόν Ίησοΰ ό άνθρωπος μέ σέβας προσκυνάει
καί τοϋ Θεοϋ τόν έρχομό χαίρει ή φύση δλη.
Ή καρδιά μου διάπλατα άνοίγει τα τα χέρια,
Πατέρα,
νά κλείσω μέσ' την άγχαλιά τόν γεννήτορά μου,
κι' ώς πέρα,
μέ τή Γέννηση, χιλιάδες περιστέρια,
θά μεταφέρουν τή θερμή, άληθινή χαρά μου.
Χριστέ, μωρό γλυκό, πού έρχεσαι στήν γή,
Πατέρα,
τοϋ Χριστοΰ, της άγάπης άκακου Θεοϋ,
ώς πέρα,
στοϋ πατέρα μου τ" αϋτιά καί την ψυχΓΊ,
μετάφερέ τού την καρδιά τοϋ γυιοϋ τού τοθ μικοου.
Σ' άγαπω, δικέ μου, καλέ γονιέ,
Πατέρα,
Ό γυιός σου προσμένει την εϋχή σου.
Καί ού Χριοτέ νιογέννητε, ώ θείε θύρανέ
ή μερά πού θά τή δεχτώ, θδναι στή Γέννηοή Σου.
Άκου, κάποιων άγγέλων γλυκές μελωδίες,
Πατέρα,
τέ>οΐ€ς θ' άκοϋς καί θά άκοΰς ώς τα στερνά οου χρόνια,
κι' ή μερά
πού θά ψέλνουνε, οί αΐώνιες χορωδΐες
γιά σέ θά τραγουδοϋν γλυκά, κάποια πουλιά, άηδόνια·
Πατέρα καλέ, Μεγάλε μου φίλε
φΐλε πιστέ, μέ τή χρυσή καρδιά,
φίλε τα ζέρεις αύτά τα πουλιά τ' άηδόνια
θε νδναι, ώ ναΙ, των παιδιών σου παιδία.
Πατέρα, δωσε την εϋχή, στά μικρά σου έγγόνια
καί χαμογέλι πατρικό, πατέρα στεϊλε,
πού θά τό κλείοουν στήν μικρή καρδιά, στό ύπόσχομαι,
αΐώνια.
Βασίλειος Ι. Βερνάρδος
Άφιερωμένο, στούς δικούς μου πρώτα καί στοϋ κόσμου
Ο ΑΝΙ1ΌΑΙΣΤΝΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚβΙ ΛΕΚΤΩΡ ΛΡ. ΤΟΥ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΒΟΝΝΗΣ ΔΙΛΑΚΤΩΡ Π. ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
ΚΑΙ Η ΕΠΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΤΟΥ
Άναμνήοεις άπό την πρωτεύουσα τής Ίωνΐας
Τ
ΟΙ ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ό ύφηγητής Δρ Παϋλος Χι. στάλη υπό τοϋ Ιδίου μέ την ά
διρογλου υιός τοϋ Σεβασμώ-. φιέρωσιν (στόν κ. Άρχιγένη* Υ>ά νά μάς θυμΐσουν, σ' 'έμάς ' σοκάκΤα "οί "«γκεβέζέδες»
τάτου Νικολάου, Μικρασιάτου, είς αναγνώρισιν τής ουμβολής τούς Σμυρν.ούς, «τσ1 απόκρηες' παράζενα κουδουνΐσπκα
εγεννήθη εις Πειραια την | τού στήν μικρασιατική παράδο. τσή Σμύρνης μας».
Τής συνεργάτιδός μας κ. ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ηρθαν πάλι οί απόκρηες ,τή καρδιά τού, ήβγαΐνανε στα
15ην Φεβρουαρ,ου 1932. Τό]οη. Παθλος Χιδίρογλου. Βόν-1 Καί νά ζεπροβάλλει ζανά
1940, ό πατήρ τού μεθ' δλης νη, Φεβρουάριος 1968». ,μπροστά μας τό φαρδύ τσ' Ά-
τής οικογενείας εγκατεστάθη Τό έπιστημονικόν τουτο σύγ Υ>ας ΚατερΙνας, τ' "Αη-Δημή-
είς "Ηράκλειον Κρήτης, δπου ό γραμμα έζ 151 σελίδων μετά τρη, τ' Άη-Τρύψωνα κι' οϋλα
μικράς τότε Παΰλος έφοίτησε
είς τό έκεί Δημοτικόν Σχολεί¬
ον, ακολούθως δέ καΐ είς τό
16 εΐκόνων έκκλησιών μεταβλη τ' άλλα φαρδυά τση σοκάκια νά
θεισών είς τζαμιά καί χαρ των πλημμυρίζουν άπό κουδουνά-
τής μεγαλονήσου Κρήτης, βα. τοι πού είτε πεζή είτε σέ κα-
μέ
κσ!
άποτελεΐωνε τό γλέντι μέ τα
γέλοια καί τα νόστιμα «γκεβε-
ζελίκια» τους, ποΰ συμπλήρω-
ναν τσοί Σμυρνέΐκες απόκρη¬
ες!
Γιατΐ τόσο ζωηρά έρχοντα.
στή μνήμη μας οί δμορφες μέ
ρες ποϋ περνούσαμε, μικροΐ
λ^10^ ,^ν Τχ πτυχΑ3νισίζεται -1» των ίστορ.κών ουγ. ρότσες πετοϋσαν σοκολάτες κα! μεγάλο. στήν άγκαλιά "τής
τό 1952. Τό 1953 κατόπ,ν έπ,.,γραμμάτων των Τούρκων Ιστο- καί μενεζέδες οτσο! ώμορρες' Σμύρνης μας: Γ,ατίδέν μπο-
τυχων εισιτηρίων έζετάσεων ρ.κων «Έβλιγ,ά Τσελεμπίς)) κοπέλλες πού στόλ,ζαν οάν'ροϋμε νά ζεχάσωμε άκόμη κ."
φοιτα είς την Θεολογικήν Σχο- καί «Φ,ντικλ! Μεχμέτ Άγά». Πε πούλουδα τα παράθυρα κα". τα' εμείς πού δέν γνωρΐσαμε έκεί
ριλαμβάνει πρόλογον, είσαγω.' μπαλκόνια καί ήρένανε κι" αυ- τέτοιες ώμορφιές παρά ό
(γήν. την βιογραφίαν τού «Έ.,τές μέ κορδέλλες καί πεταλά- άναμνησεις των δικών μας
,βλιγια Τσελε·μπι». την -ερι- κια τα παλλικάρια πού κάτω ά-|δώ στήν Έλλάδα· Γιατί την
λήν τοϋ Πανεπιστημίου Άθη.
νων, τόν δέ Μάρτιον τοϋ 1958
λαμβάνει τό δίπλωμα. Διά νά
άντεπεζέλθη δμως είς τα £ζο-
δα τής έν "Αθήναις διαβιώσε-
ώς τού, έργάζεται ώς ύπάλλη.
λος είς τόν "Ιατρικόν Σύλλο.
άπό
έ-
γραφήν των υπό των Τούρκ ^ν πό τή μουτσούνα τους καί τό γαπάμε τή Σμύρνη μας
κτισθέντων τζαμιών, μετά την κουδουνατΐστικο τοϋ πιερρώ-, θε τι δικό της είναι καί
ύπ' αυτών κατακτησιν τής ε.|του,
γαλονήσου, περιγραφήν
τοϋ άρλεκίνου, τού 1ππύ-|μας, γιατί τή λατρεύουμε
δ.κό
τή
των τη κλπ., άκόμη, κα! τοϋ οου- [γλυκειά μας Πατρίδα κα! καμ-
γον "Αθηνών. Κατά την πεντπ-]τόπων προσευχής αυτών, τώνοτανελλά κρυβούντανε ό ι<μπέ μιά άλλη χαρά δέν μπορεί να ετή του ταύτην φοίτησιν, δεν ι τεκέδων των Δερβισσών ία! λος» τής κάθε μιάς. |μος κάνη νά την ζεχάσωμε! παραλείπει νά φοιτά καί είς τό,τών τόπων ταφής των Τούρ.| Πόσες καρδιές χτυποΰααν Εύχομαι σ' δλους μας ναμαστε «Αμερικανικόν "Επιμορφωτικόν |κων μαρτύρων τής πίστεως Έ- καί πόσα είδύλλια πλεκούντου-'κα! τοϋ χρόνου καλά καί πολ- Ίνστιτοϋτον» καί λαμβάνει κα! πίσης άναφέρει περί τοΰ ΐ*. στε αύτές τσοί μέρες!.. Κι" οί λά πολλά άκόμη χρόνια καί να έζ αύτοΰ τό σχετικόν «δίπλω. σλαμισμοϋ των Κρητών καί πε. κοπέλλες πού θά ήντυνούντου-' μεταδώσωμε κι' εμείς τίς λίγες μα τής Αγγλικής γλώσσης». ριγράφει ένα έκαστον των Χρι στε κουδουνάτοι, ήπροσπαθού- ή πολλές άναμνήσεις μας Μετά τό πέρας των πανεπι. στιανικών (Όρθοδόζων καί Κα- σανε νά βάλλουνε δ,τι καλλί- στούς άπογόνους μας γιά νά στημιακών του σπουδών προσ- θολικών) ναών πού μετετράπη τερο ήμπορούσανε, κι' ήθλε- μή σβύση αυτή ή είκόνα τής ά- έρχεται άμέσως δπως ίκτελέ. σαν, υπό των Τούρκων, είς τζα πες στά σπίτια τσή Σμύρνης, ζέχαστης άποκρηάς μας κΓ άπ' ση την στρατιωτικήν του θητε1 μιά. Άκολουθεϊ δέ πολυσέλι. φτωχά κα! πλούσια, άπό μέρες την άνάμνησι των μετέπειτα αν, λόγω δέ τής μορφώσεως δος βιθλιογραφία άπο την ό-, νά έτοιμαζεται δ,τι καλυτέρα γενηών μας, κα! νά θυμοϋνται καί τής γλωσσομαθείας του έ. ποίαν ό συγγραφεύς έχει άρυ καί ώμορφότερο πού θά φο- οί άπόγονοί μας ότι «ο Άπο- πιλέγεται ώς δ'.ερμηνεύς τήζ σθή πολύτιμα συμπληρωματικά ροϋσε κάθε κοπέλλα καί νά κρηές στή Σμύρνη μας» ήταν •Αγγλικής κα! κατόπιν τής στοιχεία γιά νά μάς παρουσιά- ψάχνη τα μποϋλα τσή Νενές κάτι τό ύπέροχο, τό άφάντα- Τουρκικής γλώσσης και επ! ση ένα έργον πρωτότυπον <α! η τσή τσάτσας τση γιά νά βρή στα ώραίο, πού δέν γινόταν πλέον τοποθετείται είς τό Με· αρκούντως ενδιαφέρον διά την καμμιά άντΐκα, κανένα κρινολ! άλλοϋ πουθενά, μέ τσοί κου- ταφρασπκόν Γραφείον τοϋ "Ε. Ιστορίαν τής μεγαλονήσου. |νο, ϊσως καί κανένα «τουρνέ» δουνάτσι του καί τσοί ώμορφες πιτελείου τοΰ Στρατοϋ. Άκο. Δέν παραλείπη ν' άναφέρη καί «μπουμπάργια» γιά τα μα Σμυρνηοτοποϋλες νά τσοί κα- λούθως τοποθετείται είς την όρισμένα άποοπάσματα των λιά, νά στολιστή τσ' απόκρηες μαρώνουν. έν Σμύρνη "Ελληνικήν Μονα- συγγραμμάτων τοϋ "Αραβος Υ·ά νδναι ώμορφότερη άπ' τσο!| Μακάρι νά ζαναγύριζε έκεΐ- δα τοϋ ΝΑΤΟ καί μετά την λή- έρανιστοϋ «Γιακούτ» (1179 - άλλες, ή πυρετωδώς ή ράφτρα νος ό εύτυχισμένος κα! ζένοι- ζιν τής στρατ'Γοτικής του θη. 1229) τοΰ Γεωργίου Φραντζή νά τσή ράβη καμμία κουδουνα (αστος καιρός κι' δλοι μας νά όν ΐΌϋ 1960, τοϋ άπονέμετοι (ΙΕ' αίών) καί τοϋ «Έλβιγιά δίοτικα τσιγγάνας, κολομπίνας, τρέχαμε κοντά οτή γλυκειά καί κπιστοποιητικόν Άζίας» ύ- Τσελε'μπί» <Ι2' αίών). Μάς βασιλοπούλας καί άλλα γιά νά μας Σμύρνη κι' εμείς θά βρί- πο τοϋ Άρχηγοϋ τής Νοτιοανα. έκθέτει δέ τό θέμα του μέ γρα λάμψη άπό νειάτα κα! χαρά.' σκαμε τό τρόπο νά ζωντανέ- τολικής Πτέουγος τοϋ ΝΑΠ, φικότητα καί λεπτομερή Άμερικανοΰ στρατηγοΰ Πώλ λια. Χολλιστερ. σχό. I Είς την πρώτην σελιδα άνα. Κι' δταν πειά τη νύχτα, οί κο- φωμε δλα τα παληό της μεγα- πέλλες κοιμούντουστε μέ αγ-' λεία, άκόμη καί πάνω στά έ- καλιά τα γλυκά δνειρα τής μέ ρείπιά της!... Χάρις είς την ύποστήρ.ζν φέρει τούς στίχους 2242 -|ρας έκεΐνης καΐ ήβλέπανε πά Άγαπημένη μας Πατρίδα, δρύματα τής πάλαι ποτέ ένδο. ζης Βασιλεύουοας. τούς πατέρες, χωρΐς νά ζεχνώ, φυσικά καί τίς γλυκές μη- του καθηγητού τοϋ Πανεπιητη 2245 τοϋ Βυζαντινοϋ χρονογρά (λι μπροστά τους τόν ώμορφο γλυκό μας χώμα, σέ λαχταροϋ τέρες. — Β. Ι. Β. Γκρενόμπλ Δεκέμβριος 1967. '""" ~~~ *" " άκτινοθολΐα τού Έλληνισμοΰ τής Κωνσταντινουπόλεως σάν Μεγάλη καί πλατύτατη ΚΛι;«:ντριΐ£θϋ φάρου τοϋ Γένους πολύπλευρη ύπήρζεν, ϊσως κο! νά είναι περιττό νά τό τον- οουμε ίδιατερα, ή ίστορία τοΰ μας, άλλά καί μ" ένα γεγονός συνδεδεμένο επί πλέον καί μ" αυτή ταύτην την Ιδρύση τού Παρβεναγωγεου αυτού της|Σχολε.οϋ των κατά τόν περα. Κωνσταντινουπόλεως. ΚαΙ τήνισμενον αίωνα· έπίδρασή του την πνευματ.κή, Ι Τι^α ^ Κυρίαν Τατιάνα την ανωτέρα καί εύγενικότερα ι ΣταυΡ°υ κα1 Υ'α το ολο πνευ- πολιτιοτική, την αΙσθανόμαστε!^ατικον κα1 σημαντ.κώτατον >«ΜΙ·"·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·Ι>·ιι·ΙΙ|Ιΐ·«Ι|ΐ«ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·>Ι|ΙΙ·ΙΙ·ΜΙΙΙ·ΙΙΙΗ·ΙΙΙΙ|ΙΜΙΙΙΙΙΙ«Ι·ΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙ·ΙΙΙΙΐ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΐεΐΙ»
Αύτοτελές διήγημα
Ή Άγάπη
δίκαιη βοά.
τούτο έδώ τό τόσο θερμό π:.
ριβαλλον, μιάς έστίας πνευμα¬
τικάς καΐ έθνικής. Έκεϊ στό
Ζάππειον τής Κωνσταντινουπό¬
λεως μαζύ μέ τίς γνώσεις, τ'ς
όποιεοδήποτε γνώσεις κα! ηε-
ρισσότερο άπό τίς γνώσεις,, ^ ^ . , . _. >»
έκαλλιεργεϊτο μ.ά πίστη· ένα νικον ♦'λολογ.κόν Σύλλογον».
ίδανικό- ή πίστη πρός τό πνεϋ-
μο, σάν ύψιστη άνθρωπιστι··ςή
άζα τα ίδανικό τής μακρα'ω-
νης έλληνικής παραδόσεως ή
Τού συνεργιττου μας ι
Γύριζα ένα βράδυ σπίτι μου.
ά.
ιιυΛΐιιοιΐΜΐ, ιιιν υιυ0υνυμυυΐ(.ι', . " „' '-------------Γ' 7 ^ Ι » υμιι,α ενα οραθϋ ΟΠΙΤΙ μ
καί αυτή τή στ,γμή, μέσα οέ λογοτεχν.κόν έργον της; άλλα ·0 άέρας τοϋ Φλεβάρη δέν
■-- ■ κα' ειδικότερα κα. γιά λόγους οτειευόταν. ΕΙχα σηκωμένο τό
έπικαιρότητας, γιά την προ- γιακά το0 καμηλό παλτοϋ μου
σφατη, άπόλυτα
βευση άπό την Άκαδημία Ά.
θηνών τοϋ τελευταιου βιθλίου
της, τοϋ άφιερωμένου στόν
«Έν Κωνσταντινουπόλει Έλλη-
θηκε κατά τό 1875 τό Ζάππειον
Παρθεναγωγεϊον Κωνσταντίνου
πόλεως.
πεποιθηοη γιά τό μεγαλεΐο, άλ. [ Στή σημερινή αυτή έκδήλω.
λά καί την άκτινοθόλο ούσία,ση των άποφο.των τοϋ Ζαππε-
αυτής τής παραδόσεως. Ή καλ|°υ ΠαρθεναγωγεΙου τής Κων.
λιέργεια τού Ιδανικοϋ αϋτοϋ σταντινουπόλεως, γιά την Κυ.
βωμα στό τέλος πραγματικό, Ρ'α Σταύρου, έκλήθην νά συν-
εΐχε θάθος' καί άποδεικνύε-αι | εισφέρω κι' έγώ μέ μίαν π ι.
δτι εΐχε καί διάρκεια σάν άμε. ιρουσιαση τοϋ έργου της.
οη επΐδραση. Ι (Συνεχίζεται)
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Τής συνεργάτιδός μας νΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
Εϊχανε τταράσει τα μεσάνυχτα
έκείνης τής φθινοπωρινής νύχΤας
«ι' ή Μαργαρίτα ακοκμττισϋέυη
°τό ττσράθυρο περίμενε τόν Άγη
'ίλαο. ΚάποΐΛ-κάττου στέναζε καί
σκούττιζε τα μάτια της.
-αφνικά άκούσΤηκαν δηματα
""ό μακρκά.
Αύτός εΤναι! εΤπε κι' έσκυψε
'ό δή κοΛλίτερα.
Ο άνβρωττος πού φάνηκε στό
Ιρόμο περπατοθσε παραιτατών-·
τος Πότε έγερνε στόν τοΐχο καί
τότε γοργοδηιιάτιζε, σά νά δοκί-
*>αζε νά ξαναβρη την ίσορροπία
τού.
Άχ! στέναξε ή Μαογαρίτα. Πά
*! μεθϋσμένος Ερχεται κι' άς μοΰ
<ϊνε τόσους δρκους χτές τό 6ρά- βυ. Μά φταίω έγώ πού τόν ττίστε- I10· Πιάνεται δρκος κ' ή ύπόσχε "Τ ενός άνθρώπου ττού εχει τό φοβε Ρό αθτό πάθος; Τούτη δέν είναι '·ωιΐ' Τελείωσε. "Η πρέπει νά μεί "" μοζί Τού «α! νά πεθαίνω σιγά Οιγόι ή πρέπει νά φύγω μακρυά του!.. Εκεΐνος άνέδηκε τη σχάλα τρι •«ιςοντας τόσο, δσο τού έττέβσλε τ,° μεθύσι Τού. "Η Μαραγρίτα τού 0Γν°|ξε την πόρτα κι' έκανε νά φύ ΥΠ, άλλά έκεΐνος ώρμησε μέσα στό «•ωμάτιο καί την δρπαξε άπ' τό χερι. ~Μαργαρίτα μου! Η Φωνή τού ήτανε παθιάρικη, γκρινάρη καί καϊ κατεβασμένο τό μπόρ τού καπέλλου μου. Μοϋ φαίνετο', πώς στό στόμα μου κρεμώταν ένα οθησμένο τσιγάοο. ΚαΙ στό λαιμό μου μιά μουτσούνα Η είχε πέσει; Δέν ήμουν βέ- βαιος. Δέν ήμουν βέβαιος γιά τιποτα. Ούτε άν περπατοϋσσ τώρα δα. Κύτταζα τό ρόλον μου κατω άπό τό άσθενικό φιός μιάς ζύλινης κολώνας. Όταν προσπάθησα νά ζαναζεκινήσω δέν μπόρεσα. Μοΰ έρχόταν ά. μετός. "Εοκυψα τό κεφάλι κι' έκανα. Πιό ζαλαφρωμένος πή- γα νά φύγω, δταν, ώκεί στή σκιά μιάς ζύλινης πόρτας, την διέκρινα. Πηγά πιό κοντά καΐ εΐδα πώς λίγο άκόμα καί θά πε. θαινε άπ" τό κρύο. Την έσήκω. σα στά χέρια μου. Δέν ήταν πολύ βαρεία. Χώθηκε δσο μπο- ροϋσε πιό πολύ μέσα στήν άγ. καλιά μου καί όλόκληρο τό κορ μί της άκουμποϋσε στό δικό μου. Πήρα τό δρόμο γιά τό σπ; τι μου τρικλίζοντας, μά καί χα. μογελώντας. Μπροστά σ-τϊν πόρτα τοϋ σπιτιοϋ μου, την α- μίου τής Σινσ.ννάτι (ΗΠΑ) Πή φού τερ Τοππινγκ καί τοϋ διευθυν- λος Έφραίμ ή Έφραιμιου ΙΓ' καί αρχάς ΙΔ' (τέ- αίώ. τοΰ τής Βιθλιοθήκης Ήρακ.» εί. νος) σχετικώς μέ την Κρήτην · ου Ν. Σταυο.νδου απεστάλη «νυν ημίν δέ χώρος είς κατοι. τόν "Οκτώβριον τού 1961 ώς υ. (κίαν, πότροφος τού ΔΑΑΔ είς Βόν- γάλα, μέλη ρέουσα γής ής» νην τής ΓερμανΙας ίνα απού. (άντέφη, δάση είς την Φιλοσοφικήν Σαο «ήνπερ κατοικήσατε συσχόν- λήν τού έκεί Πανεπιστημίου. Ι (τες, φ'ιλοι, Κατά την πε>'ταετή παραμονήν, καί φίλτατα κτήσεσθε γήμαν.
του έν Γερμανία, ήρχισε με
τάς σπουδάς των Άνατολκόν
Φιλολογιών (Όριενταλιστίκ) έν
κτήσεσθε
(τες τάχα».
Άφιερώνει δέ τό έργον «είς
μνήμην τοϋ πατρός τού Σε3α.
τώ Πανεπιστημιω Βόννης πά. | σμιωτάτου Νικολάου Χιδ οο-
ρά τώ καθηγητή
^αί τή καθηγητρία
ΒΑΣ. ΙΩΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
γάλα σέ μιά κατσαρολίτοα να
τό ζεστάνω. Τί ευχή!·.. παγω.
μένο θά τδπινε ή άποκριάτικη
άνακάλυψή μου; Σάς βεβαιώ,
πώς δέν έχω ζαναδή νά π,-
νουν γάλα μέ τόση δρεζη καί
γρηγοράδα. Αφοΰ μόλις τό ή. ,
πιε. λαχάνιαζε νιά άρκετή ώ.' ^ΜπυτσαντινιστΙκ) παράτώ κα γραψε μέ παρατηρητικόν τνευ
ρα.
— θέλεις τώρα κι' ένα
Όττο Σπήςγλου, (1900—1965).
Άννε-Μα-| Σημειωτέον, δτι ό «Έλβ:γ;ά
ρε Σίμμελ. ΚαΙ έπειτα πααη. Τσελε'μπιλ) είναι ό διασημότε.
κολούθησε κα! τα μαθή'υ.ατ'α ρος των Τούρκων περιηγητών,
των Βυζαντ.νών Φιλολογιον άκμάσας τόν ΙΖ' αίώνα. "Ε.
κουδουνάτο τους νά τούς χά- με δλοι μας!
μογελά, καί νά τούς χαρίζει
ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Από τό Θέατρον Τέχνης
II--
ΕΞΗ ΠΡΟΣΩΠΑ ΖΗΤΟΥΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ,,
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
, θηγητη Β. ρουμπΐν εις το ιυν μα
νιάκ; Άλλά καλυτέρα οχι.
επιστήμιον Κολωνίας καί τα μερών τα όποΤα επεσκέφθη.
τής θρησκειθλογίας (Ρελιγκι. ι Είναι μεγάλη λοιπόν πυή
5χι.
Μπορεϊ νά 'χαλάσης τό στομά. ών<: · βισσενσάφτ) παρά τώ κα γιά τούς "Ελληνας καί Ιδ ως χι σου. Νά δοϋμε τώρα, ποϋ θα θηγητή Γ. Μένσινγκ είς τό Πά γιά τούς Μικρασιάτας, τό δτι ό κοιμηθής. Τώλεγα αύτό γιατί νεπιστήμιον Βόννης. Τέ "ς κ. Παϋλος Χιδΐρογλου, μέ την κΓ έγώ μέ δυσκολία κρατιόμου. την 1πν Όκτ'οθρίου 1966 διω. έργατικότητα καί φιλομάθειάν ά όδ ρίσθη λέκτωρ τής Νεοελλη- του άφ' ενός καί την φιλοηρό- φισα λίγο οτο <εφαλόσκα. ^μένοΤαίΤό βρισκότανε σέ τέ λο Υια να ζεκλειδώσω την πόρ θυμότανε τόν Τα· Σέ πέντε λεπτά τα κατάφε. ύπάρχει τιποτα Ρα. Την σήκωσα καί την έβαλα να στά πόδια μου ρ ρ ς φ ς φρ ΕΤχα ένα ράντζο κάποτε, κά-' νίκης γλώσσης είς τό Πανεπι- οδόν τάσιν του, κατώρθωσε ν' που. Τό άνακάλυψα. Σέ δέκα στήμιον Βόνντς. | αποκτήση άζιοζήλευτον μόρψω λεπτά τό εΐχα άνοίζει. Τό έ. Ι Αυτήν την περιληπτικήν ί5ιο. σιν καί διά τής έναιοΐμου δια. στρωοα καί την έβαλα νά κο,. ΥΡαφίαν του την άναφέρει 6 ι. τριβής του νά καταλάβη τό. μηθή. Την σκέπασα καλά καί έ- δι0<: στ0 τέλος τής έναιουου σον νέος μίαν ανωτέραν θέσ.ν πεσα κΓ έγώ νά κοιμηθώ. Ι Διατριθής του, την οποίαν ου-. είς τό Πανεπιστήμΐον τής Βόν- — Καληνύκτα μικρή μου, νέταζε είς την γερμανικήν | νης. Άποκύημα τής εύρυμαθε: πρόλαβα νά ψιθυρίσω κι" ίιμέ! · γλώσσαν πρός λήψιν τοϋ τί. άς του είναι τό σύγγραμμά του σως ροχάλιζα. ιτλου τ°ΰ διδάκτορος καί την περί ου ό λόγος, τόν οποίον Αυτή ήταν π πρώτη μας βρα. παρουσίασε τό 1967 είς την Φι μάς άποκαλύπτει ένδιαψερού. δυά μέ την άγάπη μου. Λέω λοοοφικήν Σχολήν τοΰ «Παρα.|σας πτυχάς τής θρησκευτικής «άγάπη μου», γιατί την εΐχα ά- ρήνου Πανεπιστημίου τοϋ Φρει ζωής τής μεγαλονήσου Κρήτης γαπήσει πραγματικά. Καί, ^αν. δερικου -Γουλιέλμου» ΒόνΛ/ης, κατά τόν ΙΖ' αίώνα όπότε κα. τασθήτε, δέν ήζερα οθτε πώς υπο τον τίτλον «Ή θρησκευτι. τελήφθη αυτή υπό των Τούρ- τήν λέγανε. Π' αύτό την έβγα λα Σούζυ. Στό φαγητό δέν ή. ταν δύσκολη. Κι' έπινε μόνο γάλα καί καφέ. Σέ λίγο καιρό δέν χρειαζό- τανε πιά ράντζος. Κοιμώμα-! στε μαζΐ. Άγκαλιά. την ζέοτα, Η ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΟΥ "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ,, να καί μέ ζέσταινε. Τί εύτυκι·] _____________ Ό διακεκριμένος καλλιτέχ- νης καί θιασάρχης Κάρολος Κούν, πού συνετέλεσε είς την άνάπτυζιν το συγχρόνου Έλ- ληνικοϋ Θεάτρου, άπό τόν και¬ ρό πού ϊδρυσε τό Θέατρον Τέ¬ χνης —καί ουγκεκριμένα ηρίν άπό 26 χρόνια— κατά τό 1942— μάς χάοισε υέχρι σήυεοα άί:- όλογα έργα πού άφησαν ζωη- ρήν έντύπωση στό θεατρόφιλον κοινόν. Στή σειρά των έπιτυ- Χιών του συμπεριλαμβάνεται καί ή σκηνική δημιουργία '»"£- ζή πρόσωπα ζητοΰν Συγγρα- τοθ διάσημου 'Ιταλού άντρα τή μισή την άλλη μισή χειρότερο, δταν τοια κατάσταση, ερωτά τού. Μά, ττιό άηδιαστικό άττ' τή χυδαία έ- πάνω στό κρεββάτι μου. "Εθγα ρωτική εκδηλώση τού μεθυσμένου; λα τό παλτό μου καί τό καπέλ σμένος ποϋ ήμουν! ΕΙχα κάποι 1 "Ετσι εχασε καί τή θέση. τού. λο μου κι" έτριψα τα χέρια όν νά μ' άγαπάη κι' έγώ. Το Με μεγάλην επιτυχίαν εδόθη Αύτό τό μεγάλο έλλάττωμα ήταν μου |πρωϊ που έφευγα την φιλοϋαα η άποκριάτικη χορευτική συνε- ή Ϊ7!α"Γ .« -Ι ~ "Ε- συ· Φώναζα γελώντας,' τρυφερά κοΙ τό μεσημέρι πού οτΐασις τού ίίΣυνδέσμου θεσ- Είχε εξοχο μελλον μπροστα τού. θα πεινάς ο,γουρα" έγώ δέν γύριζα, την εϋρισκα νά μέ πε- σαλονικέων» στήν κοσμική τν πεινάω' γυρίζω άπό άποκρ.άτι-' ριμένη έζω άπό τό σπίτι, σερ- «έρνα «Μοστροϋ» τής Πλάκας. κή ζωή έν Κρήτη, κατά τόν κων. «Έβλιγιά Τσελεμπί». Ι Ή διατριβή αυτή μάς άπε-Ι Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ κο γλέντι καί είμαι φαγωμέ. γιανίζοντας στόν κήπο. "Εται νος. Γιά νά δούμε τί ύπάρχει περνοΰσε ό καιρός δμορφα κι', γιά σένα. Τα ντουλάπια ενός ώραία, παρέα μέ την άγαπη- έργένη δπως έγώ, είναι σχε. μένη μου Σοιύζυ. δόν πάντα 6δεια. Καί τό μόνο πού ζύπνησα, δέν ζύπνησε. Την σκούντησα μέ τό χέρι μου. Άκολουθούσε τό διπλωματικό στά διο. Ητανε διορισμένος γραμματέ- ας προξενείου. Τόν μετέθεσαν λ!- γες μέρες προτοϋ πανΤρεοιοΰνε κΓ ή Μαργαρίτα, τότε εΤχί χαρεΤ πολύ. Θά ταξίδευε θά γνώριζε άλ λους τόπους... "Ομως αϋτο ήταν ή συμφορά της. "Ισως ι/άφταιγε καί τό κλΐμα τής ξένης χώοας. ' Ι 7ως ό χαρακτήρας του. Πο·ος ξέΐ/£>;
Άττό τότε δέ μπόρεσε νά πιάση
δουλειά πουθενά κι' οϋτε ήθελε νά
γυρίση στήν παΤρίδα τους.
Στήν άρχή επεφτε στά γό'^ατά
του καί τόν παρακαλοΰσε μέ ί,ά-
κουα: Υά τιίν πόρτα κι ϊρριξε μιά μαΤιά
—Άγησίλαέ μου κόψε τό πιο- στό άλλο δωμάπο. Ό Αγησίλαος πλωμένπ άνπαΐύχησα. Μοϋ είχε
τό. Θά σέ καταστρέψη κι' έγώ ύ- βρισκότανε ^ στήν ϊδια^ττάνΤα θέση 6ρρωσττ»σει ή άγάπη μου. 11
δλέπω κάθε μερά " ' " τ"
Παρεκάθησαν εις τό χορευτι
κόν γεϋμα ό πρώην υπουργός
ιάδης, ό τρό-
ν υγιαι ιιι
Γνα πρωΐ εδρος τοϋ ανωτέρω Συνδέσμου
πού άνακάλυψα ήταν ένα μπου
κάλι γάλα.
— Άπό τδ τΐποτα... μονολό-
γησα οιγανά. "Εθαλα τό κον.ι.
νέτο στή φωτία, κΓ άδειασα Γό
πρησμένα καί «όκκινα. "Λνοιξε σι-
καί ή κ. Δημ. Πιπιλιαγκοπού-
λου, ό πρώην υπουργός καί ή
;■ κ. Λέκκα, οί κ. καί κυρίαι Χαρ
|Τσαουσόγλου, Έμμ. Σαμαλέα,
"Ανοιζε τα ματάκια της καί
κύτταζε.
— Καλά — καλά — ντέ, φώνα
_ , λ λ. Ι τα, γν. —τυΛΐανιοου, ο κ., λ
ζα μισο -άσ-βεια. μ,σο-σοβαρά | ^ στρατηγός κα! ή
Κοιμήσου. Ίίπναρου. Δέν ο έ-1- — ' - -
νοχλώ. Κι' έκρυγα. Μά δταν γύ-
ρισα κα! την βρήκα πάλι ζα-
νίτσα, ό κ. καί ή κ. Πολ. Ιωαν
νίδου, αί δίδες Νίκη καί Μαίρη
Κοκκίνου, ό κ. καί ή κ. Παρ-
μκνίδου, ό κ. καί ή κ. Ί. Στερ-
γίου, ό κ. Νικ. Πιπιλιαγκόπου-
λος, ή κ. Πάζη, ό κ. καί ή κ.
Γ. Μάρου, ό κ. καί ήκ.Ι. Μα-
ρου, ό κ. καί ή κ. Ι. Σαρρή, ο
κ. κα! ή κ. Λαζ. Κοσμίδη, ό κ.
καί ή κ. Γ. Κουταλιάγκα, ο κ·
κα! ή κ. Α. Μαμάη, ό κ. καί ή
κ. Γ. Βρεττά, ό κ. κα! ή κ. Χ.
Βασιλοπούλου, ό κ. καί ή κ. Γ.
δραματουργοϋ, ποιητή καί πε-
ζογράφου ΛουΤτσι Πιραντέλλο,
πού συμπληρώνονται εφέτος ε
κατόν ένα χρόνια άπό τή γέν-
νησή του. Ό μεγάλος Σικελός
νατουραλιστης, πού τιμήθηκε
μέ τό βραθεϊο Νόμπελ τό 1934
μας άναπτύσσει κυρίως σέ ο-
λα τού τα θεατρικά έπιτεύγμα-
τα —δπως άναφερουν οί θιογρά
φοι— τπ θέση τοϋ διχασμοϋ τής
ανθρωπίνης προσωπικότητας,
την άντίληφη τοϋ άδύνατου και
τού πραγματικοΰ έγώ. Στό έρ- καί
γο —"Εζη πρόσωπα ζητοϋν Συγ
γραφέα— πού τό έγραψε κατά
τιΊν περΐοδο τοΰ 1921, στηρΙ-
ζεται στήν πολλαπλότητα τοϋ
άτόμου κα) μάς λέει δτι: ό κα-
θένας μας νομίζει τόν έαυτό
του —ένα— ένώ στήν πραγματι-
κότητα είναι -πολλοΐ— μέ ϋλες
τίς ύπαρκτές δυνατότητες που
ι ιά-ηη υα
ό έαυτός
δέν είναι
τος— πού νομίζουμε πώς — ι;Ι-
ναι. Πιραντέλλικη φιλοσοφική
θεωρία.
Τέλος, τό συγκρότημα τοϋ—
Θεάτρου Τέχνης— υπό την κα-
θοδήγηση τοϋ θιασάρχη, μάς
μάς προσφέρει καί πάλι μια
φροντισμένη καί άρτία παρά-
σταση από πάσης απόψεως. ΟΙ
ήθοποιο! πού έρμηνεύουν με
άριοτη τέχνη τούς ρόλους
τους κσ! μάς δίνουν την καλ·
λΐτερη ύποκριτική τους, διαγρά
φουν μιά συνειδητή κα! πειθαρ
χιμένη εκτελέση. Γι' αύτό πα-
ροτρύνω τούς φΐλους τής τέ¬
χνης καί μάλιστα δσους άρέ-
σουν θεατρικό έργο τέτοιας ύ
φής, νά μή χάσουν τή λαμπρή
στρωτή αυτή παρουσιάση.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
^ Εκείνη γύρσε καί τόν κύττσξε
α μάτια του ήτανε κόκκινα κα!
Βολά_κι' ή μυρωδ,ά τού ττιοτοθ
^ου εβγοινε εντονα άπ' τό στόμα
'ο την 2κανε να
ε άηδ
Κτήνος! τοΰ εΤπε.
Τοϋδωσε Μιά σπρωξιά καί μπή
κεστήν κάυαρά της.
υ Αγησίλαος τταραπάτησε κι'
ποψέρω νά σέ
μεθιχτμενο!
—Πήγαινε στό διάολο! τής ά-
ττανΤοΰσε. Άδιάκοπα κλαϊς κα! μέ
νευριάζεις!..
Έκείνη δέν ελεγε τίποτα. Μό¬
νον ή ψυχή της ήξερε τί πόνο δοκί
μαζε.
Ή ζωή, γιά μερικούς άνθρώπους
είναι ενα άτέλειωτο 6άσανο, μιά
φοβερή δοκιμασία. Είναι άδύναΤο
μιά φορά την ήμέρα τό λιγώτερο,
νά μή χύσουν πικρά δάκρυα!
Τέτοια ήτανε κι' ή ζωή γιά τή
Μαργαρίτα. Καί τό χειρότερο
δέν εΤχε κανένα νά πή τόν ττό-
νο της. Δέν εΤχε γνωρίσει γονεϊς·
Ή θεία της πού την μεγάλωσε
σάν στοργική μητέρα καί πού την
εΤχε άκολουθήσει στήν ξενητειά,
πέθανε τόν ττρώτο χρόνο Τού γά
μου τής άνηψιάς της. Κι' ή μεγάλη
θλίψη τής ΜαργαρίΤας γιά τό χά
καί ροχάλιζε. Τό μεθύσι τού δεν
εΤχε περάσει άκόμα. Πλΰθηκχ ντύ
θηκε κα! μάζεψε σέ μιά μικρή 6α
λίτσα, τα λιγοστά της ρούχα. "Υ-
στερα μπήκε στή διπλανή καμάρα
κα! κάθισε μπροστά σ' ένα Τραπε
ζάκι ττού τούς χρησΐμευε γιά γρα-
φεΐο. Χωρίς νά διστάση εγραψε έ
να γράμμα, τ' άφησε άνοιχτό κα!
σηκώθηκε. Κύτταξε τόν Άγησίλαο
μιά στιγμή καί χούνησε τό κεφάλι
Της. "ΕπειΤα άττότομα, έχρυψε μέ
έπρεπε νά κάνω; ΤΙ άλλο άπό
νά την πάω στό γιατρό. Την έ-
τοίμασα, την έβαλα σ' ένα τα
ζί, καί κατευθείαν στό γιατρό.
Δέν φαντάζεστε την άγωνία
μου δσο την έζέταζε. Καμμιά
φορά ήλθε ό γιατρός καί μοϋ
εΐπε.
— Πώς την λένε;
— Σούζυ, σηάντησα άγωνιών
ιης. ι^μι-ι ■ υ. οπτοΐϋμα, εκρυψε με ι , . _ , α
τα δυό της χέρ,α τό πρόσωττό τί^ς !ταί=. κα| αυνέχ.σα. Ενία. σοβα
κ,' έκλααΐε έκλααιε ττικοά. Θελήση Ρα Υ'ατρέ; Πέστε μου άνησο-
'Σάββα Πυλαρινοϋ, Χαρ. "Αχοί-|Κασσάνδρα, ό κ. καί ή κ. Ο.
τα, Ν. ΣτυλιανΙδου, ό κ. Άγγ.'Μπερτζελέτου, ή κ. Μαρ. Στα-
σινοπούλου, ό κ. καί ή κ. Μάν-
να, ό κ. καί ή κ. Α. Μοσχίδη,
ό κ. καί ή κ. Καζέ, ή κ. Φ. Ύά
λα, ή κ. Τσομλεκτσόγλου, α κ.
Λ. Σειρακίδου, ή κ. Ι. Βόγα,
ή κ. Δόμνα Δημητρούλια, ό κ.
κα! ή κ. "Αμηρα, ό κ. καί ή κ.
Π. Πούγκουρα, ό κ. καί ή <. Γ. Άντωνάτου, ό κ. καί ή κ. Σε Ι μερτζάκη, ό κ. καί ή κ. Δ. Νού σία, ό κ. καί ή κ. Μ. Νούσια, ό κ. κα! ή κ. Π. Βαλλιάνου, ό κ. κα! ή κ. Κιμ. Κρέπ, ό κ. καί ή κ. Άθ. Κρέπ, ό κ. καί ή κ. Α. Δαλέγκα, ό κ. καί ή κ. Κωνσταν τουλάκου καί πολλο! άλλοι. κι" εκλαψε έκλαψε ττικρά. Θέλησε νά βγάλη τό τταλτό κα! τό καπέλ λο της άλλά δίστασε. χώ γιά την Σούζυ μου, την ά- γάπη μου. Οχι! εΤττε, στό τέλος, σιγά.! — Μην άεπσυχεϊτε καθόλου ',"£ άλλο καλλίτερο μέρος γιά να κοιμηθή Ξαπλώθηκε κι' ά.οχισε °^σως νά ροχαλίζη δυνατά... ΗΜαργορίτ(Ιι δλη τή νύχΤα. ν εκλεισε μάτι. Άκουμπισμένη ^!° καξηλάρι της εχυνε ποτάμι ^Ρυα. Έκλαιγε την τύχη της τή Ι άς ττού την εδεσε μ' αυτόν τό»» ττώς εφυγε άττ' τή ζωή χωρίς νά Μέσα σέ πέντε χρόνια ' πολυκαΤαλάδη τό δράμα, πού εΤχε _ε'Χε_ «ατασΐταταλήσει άσυλλό ( άρχίσει νά παίζεται στήν ψυχή τής «κόρης» της. Δέν εΤχε σχέσεις μέ ψη ής ργρ μό τής άγαπημένης καί καλής θεί Τό άττοφάοΊσα. ©ά... θά Φύγω Σκούτισε τα μάτια της κα! μέ δήμα σταθερό, άνοιξε την πόρΤα κα! κατέβηκε τή σκάλα... Ώς έδώ, δέν είναι τίττοτα άλλο άττό μιά ^Συνηθισμένη ϊστορία». Χιλιάδες γυνακες πρίν ότττ' τή δρήκε παρηγοριά στή σκέψη Μαργαρίτα _ καί^ ϋστερα άπ' αύτην, δλη την ττεριουσία Της. Τα *α Τΐ}ν ττήρε άττό έρωτα κα! χάλα- ^, τ°ν κόσμο ώσττου νά τό κοττορ ?> ^λοίμονο! Οϋτε ίνα μη-
« "'ν κράτησε ή άγάπη τού κι'
είτα αρΧιο-ε ττ) γκρίνια καί τό
010 Τή ώραία ζωή, νά έχης ϊναν
κανένα. Ή περιέργεια τού γείτονα
γιά τα οίκογενειακά τοΰ άλλου τή
νευρίαζε την άττογοήτευε.
"Ολο τόν κόσμο σιγά — σιγά
τόν εΤχε σιχαθεΤ.
Τό πρωΐ σηκώθηκε μέ τα μάτια
αψησαν τούς άν^-ρες τους γιά τόν
Τδιο λόγο. Άλλά τούτη ή ^ττραγ-
ματική ει'κόνα τής ζωής» εχει ένα
τέλος άσυνήθιστο.
Μετά δυό Ιιρες ό Άγησίλαος
ξύπνησε. Χασ ϋοοή
τα >έρια τού και πη-^θτ,κε. Τα
·. ■ του επεσαν Λμέ-&.-ς στό >ι
>ΐ3 ■"■; Μσργ <^ ~ι" (Συνεχίζεται) κύριε. Ή άγάπη σας, άπ' δτι εί δα, θά γίνη σέ λίγους μήνες μητέρα... - Μητέρα! ! ! "Ο Δία! Ή Σούζυ μου μητέρα. Τί χαρα1! Τί ευτυχία! Γύρισα σπίτι μέ την Σούζυ. Καί περΐμενα. Περί μ ενα μέ ά- γωνΐα-.. Κα! Λρθε ό καιρός. Ή μεγάλη στιγμηι. Την ήμέρα έ- κείνη, ή Σούζυ μου, ή άγάπη μου, θά έκανε παιδί. Την πηγά στήν κλινική. Ό γιαττρός £.πε· ληφθή. Καί ΰστερα άπό κάμπο ση ώρα, κΓ ένώ όχουγα τίς ι Κ. Προφανοπούλου, ό πτέραρ- χος, ή κ. καί ή δ. Θεοδοσιάδου, ό κ. καί κ. Χρ. ΚοσμΙδου, ό κ. Άλέκτας Πιπιλιαγκόπουλος, ό κ. καί κ. Τρ. Θεοδωρίδη, ό κ. καί ή κ. Χρ. Μανέα, ό κ. καί ή κ. Χρ. Χατζηασλάνη, ά κ. καί ή κ. Α. Νάστου, ό κ. καί η <. Γ. Χριστοδούλου, ό κ. ή κ. καί δ. Χαρ. Στεργιοπούλου, 6 κ. καί ή κ. Κ. Τριανταφυλλίδη, ό κ· καί ή κ. Εύαγ. Παπακωνσταν τΐνου, ό κ. κα! ή κ. Κεκερή, ό κ. καί ή κ. Άθ. Κασάπη, ή <. "Ελένη Βαλιούλη, ό κ. καί ή κ. Ν. Βέττα, ό κ. καί ή κ. Κ.ΛΙβα, ό κ. καί ή κ. κ. Άλ. Σαμαλέα, ό κ. καί ή κ. Γ. Μακρή, ό κ. κα! ή κ. Κλ. Μακρή, ό κ. καί ή κ. Άργυροπούλου, ό κ. καί ή Π. Νικολαΐδου, ο κ. καί ή κ. Δημητρακοπούλου, ό κ. κα! φωνές πόνου, έβγαζε κ. ή κ. Γαντοπούλου, ό κ. καί ή κ. Εύαγγ. Κωφοΰ, ή δ. Χρ. Στα- Σούζυ μου, ή άγάπη μου, καΐ σκιζόταν ή καρδιά μου γι' αυ¬ τήν, βλέπω τόν γιατρό νά έρ¬ χεται χαμογελώντας χαρούμε- να. — Συγχαρητήρια κύριε, είπε. Ή Σούζυ σας, ή άγάπη σας, έκανε τρΐα δμορφα γατά- κια. Βασίλειος Ι. Βερνάρδος Μαρούσι — Φλεβάρης 1964 Ο κ. ΣΤ. ΚΟΥΚΟΥΤΣΑΚΗΣ Μετά θλΐψεως επληροφορή¬ θημεν, δτι ό διευθυντής τής έν Ν. Σμύρνη έδιδομένης όμωνύ- μου συναδέλφου κ. Στ. Κουκου τσάκης, κατόπιν τής ύποτροπής τής ασθενείας του, εΐσήχθη έ- πειγόντως την παρελθοϋσαν έ βδομάδα, είς κλινικήν πρός θε¬ ραπείαν. Ή εφημερίς μας εϋχεται διά την ταχείαν άποθεραπείαν τοϋ φίλου καί παλαιοϋ συνεργάτου της κ. Κουκουτσάκη καί άνάρ- ρωσίν του. -ΚΤΕΙ ΘΕΣΙΝ ΝΕΟΣ ΗΛΙΚΙΑΙ 16 ΕΤΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΤΗ ΛΕΦΟΝΟΝ 289-/08 Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ Τό υπουργείον των Έσωτερι κων εζήτησεν άπό τάς Νομορ- χίας δπως συστήσουν συνερ- γεία, τα όποία περιερχόμενα τό όδικόν δίκτυον των Δήμων κα! Κοινοτήτων άλλά καί τό έ παρχιακόν τοιούτον προθαί- νούν άμέσως είς επισκευήν των παρουσιαζομένων τοπικών φθορών τοϋ άσφαλτικοϋ τάπη¬ τος. Είς σχετικήν εγκύκλιον δι αταγήν τοϋ άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως καί ύπουργοϋ των Έσωτερικών κ. Στ. Παττα κου προστίθεται δτι τα άναγκαι οϋντα πρός εκτέλεσιν των ερ¬ γασιών έργαλεία καί λοιπά μέ¬ σα δέον νά διατίθενται υπό των Δήμων κα! Κοινοτήτων. ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΚΛΑΔΟΝ ΑΝΕΡΓΟΝ Ό υπουργός Εργασίας κ. Πουλέας υπέγραψε απόφασιν έκτάκτου οΐκονομικής ένισχύοε ως των άνέργων κλωστοϋφαν τουργών, Λατόμων, έργοτών μΐυσα'ικών πλακών καί ύπαλλή- λων ζενοδοχείων, έστιατορίων, καί καφενεΐων τής περιοχής Βόλου. Έπΐσης, δι" ετέρας α¬ ποφάσεως χορηγεϊται έκτακτος ενίσχυσις των άνέργων ήσφα- λισμένων διά τόν κλάδον άνερ γίας τής περιοχής ΦλωρΙνης. ΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ Η ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΕΤΟΧΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΙΣΧΥΣ 'ΣΥΜΦΟΝΙΑΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΝ Διά κοινής αποφάσεως των ύ- πουργών Έζωτερικών, Έμπορί οο κα! ΟΙκονομικών δημοοιευ- θείσης είς τό ΦΕΚ 29) Α, έκυρώ θη τό ύπογραφέν την 16ην Ί- ουνίου π.έ. είς Σμύρνην πρω¬ τόκολλον μεταζύ των άντιπρο σωπειών Αύστραλίας, Ελλάδος κα! Τουρκ'ιας, διά την παράτα¬ σιν τής Ισχύος τής συμφωνίας τοΰ Μονάχου πρός σταθεροποί ησιν τής έμπορίας τής σουλτα- νίνας. ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΑΣΜΟΝ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ Διά νά διεοκολυνθή ή βελτί¬ ωσις των ποικΐλων δενδροκα- πευτικών κα! άνθοκομικών φυ· των, δι" αναγκαστικόν νόμου, απηλλάγησαν έκ δασμών καί ,οιπών φόρων τα έρριζα καί ά ριζα μοσχεύματα, έφ" δοον εί σάγονται κατόπιν έγκρίσεως τοϋ ύπουργείου Γεωργίας. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΈΛΑΔ0ΤΡ0ΦΟΝ Ό υπουργός Γεωργίας κ. Μα τθαίου καί ό γενικάς γραμμα¬ τεύς τοϋ ύπουργείου Δημοσίας Τάζεως κ. Λαδάς επεσκέφθη¬ σαν τό έν Άσπροπύργω Άττι- κα! έζήτασαν τα έκκρεμή ζη- τι*.ματα των άγελαδοτρόφων τής περιοχής. ΘΑ ΑΠΟΖΗΜΙΟΘΟΥΝ; Έκκρεμεϊ είοέτι είς τό Γε¬ νικόν Λογιστήριον ή πρότασις τοϋ ύπουργεΐου Παιδείας διά την καταβολήν άποζημιώσεως είς τούς χρησιμοποιηθέντας προέδρους επιτροπών, έπόπ- Τό υπουργείον ΟΙκονομικών, δι1 έγκυκλίου του πρός τούς οί κονομικούς έφόρους, άναφέρε ότι, έν δψει τής άντιμετωπίσε ως διά νόμου τοΰ θέματος τής παρατάσεως τής πρός όνομα- στικοποίησιν προθεσμίας τού άρθρου 13 τοϋ νόμου 4459) 66 Ι τας, έπιτηρητάς, έκφωνητάς οθτοι πρέπει νά άπόσχουν τής εκδόσεως πράζεων περί όνομα στικοποιήσεως των μετοχών έπ' ονόματι τοϋ Δημοσίου, κα¬ τά των μή συμμορφωθεισών ε- ταιρειών, μέχρι νεωτέρας όια- τα γής. καί άλλους έκπαιδευτικούς λε· τουργούς κατά τούς τελευταί- ούς είσιτηρίους διαγωνισμούς είς τάς άνωτάτας καί ανωτέ¬ ρας σχολάς. Οί έν λόγω έκπαι δευτικοΐ άνέρχονται είς 2.500 περίπου.
Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΖΑΠΠΙΔΩΝ
ΛΙΑΤΗΝ ΚΑΝ ΤΑΤΙΑΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
ττως έγράψαμεν καί είς προηγού Τουτο καταδεικνύει Λ σύοτα-
μενον φύλλον μας, ό Σύλλογος ση κα! Λ συνεχιζομένη πνευ.
τών Ζαττττίδων ώ^γάνωσεν είς ματική καί κοινωνική δράοή
τάς αιθούσας τής "ΕΞστίας τού τοϋ Συλλόγου των Ζαππδων *
ειδικήν συγκέντρωσιν την 30ην δώ στην πρωτεόουσα τού Έ-
παρ. ·ΐανουαρ·ου πρός τ,μήν τής λευθέρου Έθνους
ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ
μένης μέ την ευκαιρίαν μάλ,στα ^λβοέκε.νο, πέραν άπό ■*
"ής προστάτου δραδεύσεως, άττό ουνειδητή καί τελεσφόρο έ<. τήν Ακαδημίαν Αθηνών, τού τε πλη?ωση τού χρέους των μέ. λευταίου βιβλίον της «Ό έν Κων σα στ1ζ θίκογένειές των, πού σταντινουπόλει "Ελληνικάς Φιλο τ'ζ εδημιούργησαν κα! τίς ωρ- λογικός Σύλλογος» Ι γάνωσαν σύμφωνα μέ την 0. Κοτά την συγκέντρωσιν ταύτην ώ- ποδειγματική άγωγή, δπως την μίλησε περί τού εργου κα! τής έδωσε σ' αύτές τό Σχολειό έ. ττροσωτπκότητος τής Κάς Σταύ-'κείνο τής νιότης των πέραν ρου ό κ. Νίκος Μηλιώρης· την ό-' άπό τίς έπιτεύζεις των κα! ?.-' μ,λίαν Τούτην δημοσιεύομεν κα- ζω απ0 τ1ς οίκογένειές Τ'ύν', τωΤ£ρω: |καΙ ζέρομε πόσο θαυμαστές ύ!' Είναι μιά ώραία στιγμή, μιά|πηΡΛ·αν ο1 έπιτεύζεις αύτές λαμπρη πραγματκά ήμέρα, η στούς διαφόρους τομεϊς τής οημερινή γιά τό Γύλλογο των ι «οινωνικής των δραστηριότη. ΖαπΓτδων. Όρα,α στιγμή καί τ°ζ· στα ΥΡάμματα, στΐς έπ,- οήν πρόθεση κα! σάν έκδήλυ. ιστήμες, στήν παδιεία. στό θε. | οη, όπως κιόλας ευθύς άπό·0700. στ1ζ διάφορες κοινωνικές' την άρχή ή καί άπό την προαγ κα| πνευματικές όργανώσε.ς. | νελ1α άκόμα την αϊσθανθήκαμε Θέλησαν νά δημιουργήσουν ώραα, άλλά βαθυνόητη, μέ ηε- κα1 Μίαν άποκλειστικότερα α.] ριεχόμενο άρκετά πλούσιο στή κη του(ϊ Έστία, αυτήν έδώ, δ-1 ούνθεση τού καί μέ ήθικο . Ιπου να διατηρήται άσβεστη η ' πνευματικές προεκτάσεις καί Φλόγα τής μνήμης καί τής νο.| έπιπτώοεις προφανείς, άλλά σταλγίας πρός τα περασμέ^α καί εύρύτερες. Ιτους μια Φλόγα. πού κοντά υέ ' Τό Ζάππειον Παρθεναγωγεϊο τ°ΰτον τόν περισσότερο συναι.' τής Κωνσταντινουπόλεως, π. σθηματικό οκοπό καί νά .^τί¬ τον ένα άπό τα περιφημότερα, ^η πι° πέρα καί νά θερμα νη' καΙ σημαντικότερα πνευματικά άνάλογα πρός τα εκάστοτε πκ.' ίδρύματα τοϋ Ελληνισμόν τής Ρΐοτατικά καί τούς παρουσιαζό. Ανατολής ήταν λέμε- τα γεγο- Μενους πνευματικούς, κοινωνι- νότα άπ' τό τραγικό καί όλέ. >κούζ κα1 άνθρωπιστικοΰς ογο.
βριο έκείνο φθινόπωρο τοϋ χουζ·
1922 καί κατόπιν ώς τα τώρα! Μια ώΡαία καί φωτεινή ότι.
μάς ύποχρεώνουν νά μιλοΰμε, Υ·""*1 είναι καί ή συγκεντρώση
γιά παρελθόν καί δταν πρόκει.
ται γιά ύποστάσεις τοϋ παρον-
μας αυτή.
Ό Σύλλογος των Ζαππ 3α>ν '
τος . Ιδρύματα ή όργανισμούς ι τ|Μά Μ'ά έπίλεκτη Κωνσταντι-
- πού είναι μάλλον τώρα ώ-1 νουπολ τισσα' καί την τιμά μ*
χρά ύπολεμματα τής προγε^έ-|αύτον τον όπωσδήποτε έπιση.
οτερης εϋκλείας των, όπως μον· ΠΡ° πάντων δμως έγκάο.
ουμβαΐνει καί γιά τό οημερινό δι° τρόπον, γιά Ενα γεγον6ς
Ζάππειο Παρθεναγωγεϊο στήν, συνδεδεμένο άμεοώτερα μέ
Πολη, δπως συμθα,νει καί γιά την 'στορΐα τής ένδοζης πα-
4λλα περΐώνυμα καί μεγάλα 1. ,τΡδας των, μέ την πνευματική
Άκου, χαρμόσυνα ένα σήμαντρο χτυπά,
Πατέρα,
κι' ό ήχος τού άντιλαλεϊ σ' δλη την οΐκουμένη,
ώς πέρα,
στοΰ κόσμου την κάθε κρυφή γωνιά,
κι' ό καθείς μας μέ χαρά καί πίοτη τό προσμένει.
Ξέρεις το, τό δργανο, ποΰ άγάπη μάς μηνάει,
Πατέρα,
κι' έρχεται άπό τής Βηθλεέμ την αγια πόλη,
άπό πέρα,
τόν Ίησοΰ ό άνθρωπος μέ σέβας προσκυνάει
καί τοϋ Θεοϋ τόν έρχομό χαίρει ή φύση δλη.
Ή καρδιά μου διάπλατα άνοίγει τα τα χέρια,
Πατέρα,
νά κλείσω μέσ' την άγχαλιά τόν γεννήτορά μου,
κι' ώς πέρα,
μέ τή Γέννηση, χιλιάδες περιστέρια,
θά μεταφέρουν τή θερμή, άληθινή χαρά μου.
Χριστέ, μωρό γλυκό, πού έρχεσαι στήν γή,
Πατέρα,
τοϋ Χριστοΰ, της άγάπης άκακου Θεοϋ,
ώς πέρα,
στοϋ πατέρα μου τ" αϋτιά καί την ψυχΓΊ,
μετάφερέ τού την καρδιά τοϋ γυιοϋ τού τοθ μικοου.
Σ' άγαπω, δικέ μου, καλέ γονιέ,
Πατέρα,
Ό γυιός σου προσμένει την εϋχή σου.
Καί ού Χριοτέ νιογέννητε, ώ θείε θύρανέ
ή μερά πού θά τή δεχτώ, θδναι στή Γέννηοή Σου.
Άκου, κάποιων άγγέλων γλυκές μελωδίες,
Πατέρα,
τέ>οΐ€ς θ' άκοϋς καί θά άκοΰς ώς τα στερνά οου χρόνια,
κι' ή μερά
πού θά ψέλνουνε, οί αΐώνιες χορωδΐες
γιά σέ θά τραγουδοϋν γλυκά, κάποια πουλιά, άηδόνια·
Πατέρα καλέ, Μεγάλε μου φίλε
φΐλε πιστέ, μέ τή χρυσή καρδιά,
φίλε τα ζέρεις αύτά τα πουλιά τ' άηδόνια
θε νδναι, ώ ναΙ, των παιδιών σου παιδία.
Πατέρα, δωσε την εϋχή, στά μικρά σου έγγόνια
καί χαμογέλι πατρικό, πατέρα στεϊλε,
πού θά τό κλείοουν στήν μικρή καρδιά, στό ύπόσχομαι,
αΐώνια.
Βασίλειος Ι. Βερνάρδος
Άφιερωμένο, στούς δικούς μου πρώτα καί στοϋ κόσμου
Ο ΑΝΙ1ΌΑΙΣΤΝΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚβΙ ΛΕΚΤΩΡ ΛΡ. ΤΟΥ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΒΟΝΝΗΣ ΔΙΛΑΚΤΩΡ Π. ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
ΚΑΙ Η ΕΠΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΤΟΥ
Άναμνήοεις άπό την πρωτεύουσα τής Ίωνΐας
Τ
ΟΙ ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ό ύφηγητής Δρ Παϋλος Χι. στάλη υπό τοϋ Ιδίου μέ την ά
διρογλου υιός τοϋ Σεβασμώ-. φιέρωσιν (στόν κ. Άρχιγένη* Υ>ά νά μάς θυμΐσουν, σ' 'έμάς ' σοκάκΤα "οί "«γκεβέζέδες»
τάτου Νικολάου, Μικρασιάτου, είς αναγνώρισιν τής ουμβολής τούς Σμυρν.ούς, «τσ1 απόκρηες' παράζενα κουδουνΐσπκα
εγεννήθη εις Πειραια την | τού στήν μικρασιατική παράδο. τσή Σμύρνης μας».
Τής συνεργάτιδός μας κ. ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ηρθαν πάλι οί απόκρηες ,τή καρδιά τού, ήβγαΐνανε στα
15ην Φεβρουαρ,ου 1932. Τό]οη. Παθλος Χιδίρογλου. Βόν-1 Καί νά ζεπροβάλλει ζανά
1940, ό πατήρ τού μεθ' δλης νη, Φεβρουάριος 1968». ,μπροστά μας τό φαρδύ τσ' Ά-
τής οικογενείας εγκατεστάθη Τό έπιστημονικόν τουτο σύγ Υ>ας ΚατερΙνας, τ' "Αη-Δημή-
είς "Ηράκλειον Κρήτης, δπου ό γραμμα έζ 151 σελίδων μετά τρη, τ' Άη-Τρύψωνα κι' οϋλα
μικράς τότε Παΰλος έφοίτησε
είς τό έκεί Δημοτικόν Σχολεί¬
ον, ακολούθως δέ καΐ είς τό
16 εΐκόνων έκκλησιών μεταβλη τ' άλλα φαρδυά τση σοκάκια νά
θεισών είς τζαμιά καί χαρ των πλημμυρίζουν άπό κουδουνά-
τής μεγαλονήσου Κρήτης, βα. τοι πού είτε πεζή είτε σέ κα-
μέ
κσ!
άποτελεΐωνε τό γλέντι μέ τα
γέλοια καί τα νόστιμα «γκεβε-
ζελίκια» τους, ποΰ συμπλήρω-
ναν τσοί Σμυρνέΐκες απόκρη¬
ες!
Γιατΐ τόσο ζωηρά έρχοντα.
στή μνήμη μας οί δμορφες μέ
ρες ποϋ περνούσαμε, μικροΐ
λ^10^ ,^ν Τχ πτυχΑ3νισίζεται -1» των ίστορ.κών ουγ. ρότσες πετοϋσαν σοκολάτες κα! μεγάλο. στήν άγκαλιά "τής
τό 1952. Τό 1953 κατόπ,ν έπ,.,γραμμάτων των Τούρκων Ιστο- καί μενεζέδες οτσο! ώμορρες' Σμύρνης μας: Γ,ατίδέν μπο-
τυχων εισιτηρίων έζετάσεων ρ.κων «Έβλιγ,ά Τσελεμπίς)) κοπέλλες πού στόλ,ζαν οάν'ροϋμε νά ζεχάσωμε άκόμη κ."
φοιτα είς την Θεολογικήν Σχο- καί «Φ,ντικλ! Μεχμέτ Άγά». Πε πούλουδα τα παράθυρα κα". τα' εμείς πού δέν γνωρΐσαμε έκεί
ριλαμβάνει πρόλογον, είσαγω.' μπαλκόνια καί ήρένανε κι" αυ- τέτοιες ώμορφιές παρά ό
(γήν. την βιογραφίαν τού «Έ.,τές μέ κορδέλλες καί πεταλά- άναμνησεις των δικών μας
,βλιγια Τσελε·μπι». την -ερι- κια τα παλλικάρια πού κάτω ά-|δώ στήν Έλλάδα· Γιατί την
λήν τοϋ Πανεπιστημίου Άθη.
νων, τόν δέ Μάρτιον τοϋ 1958
λαμβάνει τό δίπλωμα. Διά νά
άντεπεζέλθη δμως είς τα £ζο-
δα τής έν "Αθήναις διαβιώσε-
ώς τού, έργάζεται ώς ύπάλλη.
λος είς τόν "Ιατρικόν Σύλλο.
άπό
έ-
γραφήν των υπό των Τούρκ ^ν πό τή μουτσούνα τους καί τό γαπάμε τή Σμύρνη μας
κτισθέντων τζαμιών, μετά την κουδουνατΐστικο τοϋ πιερρώ-, θε τι δικό της είναι καί
ύπ' αυτών κατακτησιν τής ε.|του,
γαλονήσου, περιγραφήν
τοϋ άρλεκίνου, τού 1ππύ-|μας, γιατί τή λατρεύουμε
δ.κό
τή
των τη κλπ., άκόμη, κα! τοϋ οου- [γλυκειά μας Πατρίδα κα! καμ-
γον "Αθηνών. Κατά την πεντπ-]τόπων προσευχής αυτών, τώνοτανελλά κρυβούντανε ό ι<μπέ μιά άλλη χαρά δέν μπορεί να ετή του ταύτην φοίτησιν, δεν ι τεκέδων των Δερβισσών ία! λος» τής κάθε μιάς. |μος κάνη νά την ζεχάσωμε! παραλείπει νά φοιτά καί είς τό,τών τόπων ταφής των Τούρ.| Πόσες καρδιές χτυποΰααν Εύχομαι σ' δλους μας ναμαστε «Αμερικανικόν "Επιμορφωτικόν |κων μαρτύρων τής πίστεως Έ- καί πόσα είδύλλια πλεκούντου-'κα! τοϋ χρόνου καλά καί πολ- Ίνστιτοϋτον» καί λαμβάνει κα! πίσης άναφέρει περί τοΰ ΐ*. στε αύτές τσοί μέρες!.. Κι" οί λά πολλά άκόμη χρόνια καί να έζ αύτοΰ τό σχετικόν «δίπλω. σλαμισμοϋ των Κρητών καί πε. κοπέλλες πού θά ήντυνούντου-' μεταδώσωμε κι' εμείς τίς λίγες μα τής Αγγλικής γλώσσης». ριγράφει ένα έκαστον των Χρι στε κουδουνάτοι, ήπροσπαθού- ή πολλές άναμνήσεις μας Μετά τό πέρας των πανεπι. στιανικών (Όρθοδόζων καί Κα- σανε νά βάλλουνε δ,τι καλλί- στούς άπογόνους μας γιά νά στημιακών του σπουδών προσ- θολικών) ναών πού μετετράπη τερο ήμπορούσανε, κι' ήθλε- μή σβύση αυτή ή είκόνα τής ά- έρχεται άμέσως δπως ίκτελέ. σαν, υπό των Τούρκων, είς τζα πες στά σπίτια τσή Σμύρνης, ζέχαστης άποκρηάς μας κΓ άπ' ση την στρατιωτικήν του θητε1 μιά. Άκολουθεϊ δέ πολυσέλι. φτωχά κα! πλούσια, άπό μέρες την άνάμνησι των μετέπειτα αν, λόγω δέ τής μορφώσεως δος βιθλιογραφία άπο την ό-, νά έτοιμαζεται δ,τι καλυτέρα γενηών μας, κα! νά θυμοϋνται καί τής γλωσσομαθείας του έ. ποίαν ό συγγραφεύς έχει άρυ καί ώμορφότερο πού θά φο- οί άπόγονοί μας ότι «ο Άπο- πιλέγεται ώς δ'.ερμηνεύς τήζ σθή πολύτιμα συμπληρωματικά ροϋσε κάθε κοπέλλα καί νά κρηές στή Σμύρνη μας» ήταν •Αγγλικής κα! κατόπιν τής στοιχεία γιά νά μάς παρουσιά- ψάχνη τα μποϋλα τσή Νενές κάτι τό ύπέροχο, τό άφάντα- Τουρκικής γλώσσης και επ! ση ένα έργον πρωτότυπον <α! η τσή τσάτσας τση γιά νά βρή στα ώραίο, πού δέν γινόταν πλέον τοποθετείται είς τό Με· αρκούντως ενδιαφέρον διά την καμμιά άντΐκα, κανένα κρινολ! άλλοϋ πουθενά, μέ τσοί κου- ταφρασπκόν Γραφείον τοϋ "Ε. Ιστορίαν τής μεγαλονήσου. |νο, ϊσως καί κανένα «τουρνέ» δουνάτσι του καί τσοί ώμορφες πιτελείου τοΰ Στρατοϋ. Άκο. Δέν παραλείπη ν' άναφέρη καί «μπουμπάργια» γιά τα μα Σμυρνηοτοποϋλες νά τσοί κα- λούθως τοποθετείται είς την όρισμένα άποοπάσματα των λιά, νά στολιστή τσ' απόκρηες μαρώνουν. έν Σμύρνη "Ελληνικήν Μονα- συγγραμμάτων τοϋ "Αραβος Υ·ά νδναι ώμορφότερη άπ' τσο!| Μακάρι νά ζαναγύριζε έκεΐ- δα τοϋ ΝΑΤΟ καί μετά την λή- έρανιστοϋ «Γιακούτ» (1179 - άλλες, ή πυρετωδώς ή ράφτρα νος ό εύτυχισμένος κα! ζένοι- ζιν τής στρατ'Γοτικής του θη. 1229) τοΰ Γεωργίου Φραντζή νά τσή ράβη καμμία κουδουνα (αστος καιρός κι' δλοι μας νά όν ΐΌϋ 1960, τοϋ άπονέμετοι (ΙΕ' αίών) καί τοϋ «Έλβιγιά δίοτικα τσιγγάνας, κολομπίνας, τρέχαμε κοντά οτή γλυκειά καί κπιστοποιητικόν Άζίας» ύ- Τσελε'μπί» <Ι2' αίών). Μάς βασιλοπούλας καί άλλα γιά νά μας Σμύρνη κι' εμείς θά βρί- πο τοϋ Άρχηγοϋ τής Νοτιοανα. έκθέτει δέ τό θέμα του μέ γρα λάμψη άπό νειάτα κα! χαρά.' σκαμε τό τρόπο νά ζωντανέ- τολικής Πτέουγος τοϋ ΝΑΠ, φικότητα καί λεπτομερή Άμερικανοΰ στρατηγοΰ Πώλ λια. Χολλιστερ. σχό. I Είς την πρώτην σελιδα άνα. Κι' δταν πειά τη νύχτα, οί κο- φωμε δλα τα παληό της μεγα- πέλλες κοιμούντουστε μέ αγ-' λεία, άκόμη καί πάνω στά έ- καλιά τα γλυκά δνειρα τής μέ ρείπιά της!... Χάρις είς την ύποστήρ.ζν φέρει τούς στίχους 2242 -|ρας έκεΐνης καΐ ήβλέπανε πά Άγαπημένη μας Πατρίδα, δρύματα τής πάλαι ποτέ ένδο. ζης Βασιλεύουοας. τούς πατέρες, χωρΐς νά ζεχνώ, φυσικά καί τίς γλυκές μη- του καθηγητού τοϋ Πανεπιητη 2245 τοϋ Βυζαντινοϋ χρονογρά (λι μπροστά τους τόν ώμορφο γλυκό μας χώμα, σέ λαχταροϋ τέρες. — Β. Ι. Β. Γκρενόμπλ Δεκέμβριος 1967. '""" ~~~ *" " άκτινοθολΐα τού Έλληνισμοΰ τής Κωνσταντινουπόλεως σάν Μεγάλη καί πλατύτατη ΚΛι;«:ντριΐ£θϋ φάρου τοϋ Γένους πολύπλευρη ύπήρζεν, ϊσως κο! νά είναι περιττό νά τό τον- οουμε ίδιατερα, ή ίστορία τοΰ μας, άλλά καί μ" ένα γεγονός συνδεδεμένο επί πλέον καί μ" αυτή ταύτην την Ιδρύση τού Παρβεναγωγεου αυτού της|Σχολε.οϋ των κατά τόν περα. Κωνσταντινουπόλεως. ΚαΙ τήνισμενον αίωνα· έπίδρασή του την πνευματ.κή, Ι Τι^α ^ Κυρίαν Τατιάνα την ανωτέρα καί εύγενικότερα ι ΣταυΡ°υ κα1 Υ'α το ολο πνευ- πολιτιοτική, την αΙσθανόμαστε!^ατικον κα1 σημαντ.κώτατον >«ΜΙ·"·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·Ι>·ιι·ΙΙ|Ιΐ·«Ι|ΐ«ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·>Ι|ΙΙ·ΙΙ·ΜΙΙΙ·ΙΙΙΗ·ΙΙΙΙ|ΙΜΙΙΙΙΙΙ«Ι·ΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙ·ΙΙΙΙΐ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΐεΐΙ»
Αύτοτελές διήγημα
Ή Άγάπη
δίκαιη βοά.
τούτο έδώ τό τόσο θερμό π:.
ριβαλλον, μιάς έστίας πνευμα¬
τικάς καΐ έθνικής. Έκεϊ στό
Ζάππειον τής Κωνσταντινουπό¬
λεως μαζύ μέ τίς γνώσεις, τ'ς
όποιεοδήποτε γνώσεις κα! ηε-
ρισσότερο άπό τίς γνώσεις,, ^ ^ . , . _. >»
έκαλλιεργεϊτο μ.ά πίστη· ένα νικον ♦'λολογ.κόν Σύλλογον».
ίδανικό- ή πίστη πρός τό πνεϋ-
μο, σάν ύψιστη άνθρωπιστι··ςή
άζα τα ίδανικό τής μακρα'ω-
νης έλληνικής παραδόσεως ή
Τού συνεργιττου μας ι
Γύριζα ένα βράδυ σπίτι μου.
ά.
ιιυΛΐιιοιΐΜΐ, ιιιν υιυ0υνυμυυΐ(.ι', . " „' '-------------Γ' 7 ^ Ι » υμιι,α ενα οραθϋ ΟΠΙΤΙ μ
καί αυτή τή στ,γμή, μέσα οέ λογοτεχν.κόν έργον της; άλλα ·0 άέρας τοϋ Φλεβάρη δέν
■-- ■ κα' ειδικότερα κα. γιά λόγους οτειευόταν. ΕΙχα σηκωμένο τό
έπικαιρότητας, γιά την προ- γιακά το0 καμηλό παλτοϋ μου
σφατη, άπόλυτα
βευση άπό την Άκαδημία Ά.
θηνών τοϋ τελευταιου βιθλίου
της, τοϋ άφιερωμένου στόν
«Έν Κωνσταντινουπόλει Έλλη-
θηκε κατά τό 1875 τό Ζάππειον
Παρθεναγωγεϊον Κωνσταντίνου
πόλεως.
πεποιθηοη γιά τό μεγαλεΐο, άλ. [ Στή σημερινή αυτή έκδήλω.
λά καί την άκτινοθόλο ούσία,ση των άποφο.των τοϋ Ζαππε-
αυτής τής παραδόσεως. Ή καλ|°υ ΠαρθεναγωγεΙου τής Κων.
λιέργεια τού Ιδανικοϋ αϋτοϋ σταντινουπόλεως, γιά την Κυ.
βωμα στό τέλος πραγματικό, Ρ'α Σταύρου, έκλήθην νά συν-
εΐχε θάθος' καί άποδεικνύε-αι | εισφέρω κι' έγώ μέ μίαν π ι.
δτι εΐχε καί διάρκεια σάν άμε. ιρουσιαση τοϋ έργου της.
οη επΐδραση. Ι (Συνεχίζεται)
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Τής συνεργάτιδός μας νΑΡΙΤΙΝΗΣ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
Εϊχανε τταράσει τα μεσάνυχτα
έκείνης τής φθινοπωρινής νύχΤας
«ι' ή Μαργαρίτα ακοκμττισϋέυη
°τό ττσράθυρο περίμενε τόν Άγη
'ίλαο. ΚάποΐΛ-κάττου στέναζε καί
σκούττιζε τα μάτια της.
-αφνικά άκούσΤηκαν δηματα
""ό μακρκά.
Αύτός εΤναι! εΤπε κι' έσκυψε
'ό δή κοΛλίτερα.
Ο άνβρωττος πού φάνηκε στό
Ιρόμο περπατοθσε παραιτατών-·
τος Πότε έγερνε στόν τοΐχο καί
τότε γοργοδηιιάτιζε, σά νά δοκί-
*>αζε νά ξαναβρη την ίσορροπία
τού.
Άχ! στέναξε ή Μαογαρίτα. Πά
*! μεθϋσμένος Ερχεται κι' άς μοΰ
<ϊνε τόσους δρκους χτές τό 6ρά- βυ. Μά φταίω έγώ πού τόν ττίστε- I10· Πιάνεται δρκος κ' ή ύπόσχε "Τ ενός άνθρώπου ττού εχει τό φοβε Ρό αθτό πάθος; Τούτη δέν είναι '·ωιΐ' Τελείωσε. "Η πρέπει νά μεί "" μοζί Τού «α! νά πεθαίνω σιγά Οιγόι ή πρέπει νά φύγω μακρυά του!.. Εκεΐνος άνέδηκε τη σχάλα τρι •«ιςοντας τόσο, δσο τού έττέβσλε τ,° μεθύσι Τού. "Η Μαραγρίτα τού 0Γν°|ξε την πόρτα κι' έκανε νά φύ ΥΠ, άλλά έκεΐνος ώρμησε μέσα στό «•ωμάτιο καί την δρπαξε άπ' τό χερι. ~Μαργαρίτα μου! Η Φωνή τού ήτανε παθιάρικη, γκρινάρη καί καϊ κατεβασμένο τό μπόρ τού καπέλλου μου. Μοϋ φαίνετο', πώς στό στόμα μου κρεμώταν ένα οθησμένο τσιγάοο. ΚαΙ στό λαιμό μου μιά μουτσούνα Η είχε πέσει; Δέν ήμουν βέ- βαιος. Δέν ήμουν βέβαιος γιά τιποτα. Ούτε άν περπατοϋσσ τώρα δα. Κύτταζα τό ρόλον μου κατω άπό τό άσθενικό φιός μιάς ζύλινης κολώνας. Όταν προσπάθησα νά ζαναζεκινήσω δέν μπόρεσα. Μοΰ έρχόταν ά. μετός. "Εοκυψα τό κεφάλι κι' έκανα. Πιό ζαλαφρωμένος πή- γα νά φύγω, δταν, ώκεί στή σκιά μιάς ζύλινης πόρτας, την διέκρινα. Πηγά πιό κοντά καΐ εΐδα πώς λίγο άκόμα καί θά πε. θαινε άπ" τό κρύο. Την έσήκω. σα στά χέρια μου. Δέν ήταν πολύ βαρεία. Χώθηκε δσο μπο- ροϋσε πιό πολύ μέσα στήν άγ. καλιά μου καί όλόκληρο τό κορ μί της άκουμποϋσε στό δικό μου. Πήρα τό δρόμο γιά τό σπ; τι μου τρικλίζοντας, μά καί χα. μογελώντας. Μπροστά σ-τϊν πόρτα τοϋ σπιτιοϋ μου, την α- μίου τής Σινσ.ννάτι (ΗΠΑ) Πή φού τερ Τοππινγκ καί τοϋ διευθυν- λος Έφραίμ ή Έφραιμιου ΙΓ' καί αρχάς ΙΔ' (τέ- αίώ. τοΰ τής Βιθλιοθήκης Ήρακ.» εί. νος) σχετικώς μέ την Κρήτην · ου Ν. Σταυο.νδου απεστάλη «νυν ημίν δέ χώρος είς κατοι. τόν "Οκτώβριον τού 1961 ώς υ. (κίαν, πότροφος τού ΔΑΑΔ είς Βόν- γάλα, μέλη ρέουσα γής ής» νην τής ΓερμανΙας ίνα απού. (άντέφη, δάση είς την Φιλοσοφικήν Σαο «ήνπερ κατοικήσατε συσχόν- λήν τού έκεί Πανεπιστημίου. Ι (τες, φ'ιλοι, Κατά την πε>'ταετή παραμονήν, καί φίλτατα κτήσεσθε γήμαν.
του έν Γερμανία, ήρχισε με
τάς σπουδάς των Άνατολκόν
Φιλολογιών (Όριενταλιστίκ) έν
κτήσεσθε
(τες τάχα».
Άφιερώνει δέ τό έργον «είς
μνήμην τοϋ πατρός τού Σε3α.
τώ Πανεπιστημιω Βόννης πά. | σμιωτάτου Νικολάου Χιδ οο-
ρά τώ καθηγητή
^αί τή καθηγητρία
ΒΑΣ. ΙΩΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
γάλα σέ μιά κατσαρολίτοα να
τό ζεστάνω. Τί ευχή!·.. παγω.
μένο θά τδπινε ή άποκριάτικη
άνακάλυψή μου; Σάς βεβαιώ,
πώς δέν έχω ζαναδή νά π,-
νουν γάλα μέ τόση δρεζη καί
γρηγοράδα. Αφοΰ μόλις τό ή. ,
πιε. λαχάνιαζε νιά άρκετή ώ.' ^ΜπυτσαντινιστΙκ) παράτώ κα γραψε μέ παρατηρητικόν τνευ
ρα.
— θέλεις τώρα κι' ένα
Όττο Σπήςγλου, (1900—1965).
Άννε-Μα-| Σημειωτέον, δτι ό «Έλβ:γ;ά
ρε Σίμμελ. ΚαΙ έπειτα πααη. Τσελε'μπιλ) είναι ό διασημότε.
κολούθησε κα! τα μαθή'υ.ατ'α ρος των Τούρκων περιηγητών,
των Βυζαντ.νών Φιλολογιον άκμάσας τόν ΙΖ' αίώνα. "Ε.
κουδουνάτο τους νά τούς χά- με δλοι μας!
μογελά, καί νά τούς χαρίζει
ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Από τό Θέατρον Τέχνης
II--
ΕΞΗ ΠΡΟΣΩΠΑ ΖΗΤΟΥΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ,,
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
, θηγητη Β. ρουμπΐν εις το ιυν μα
νιάκ; Άλλά καλυτέρα οχι.
επιστήμιον Κολωνίας καί τα μερών τα όποΤα επεσκέφθη.
τής θρησκειθλογίας (Ρελιγκι. ι Είναι μεγάλη λοιπόν πυή
5χι.
Μπορεϊ νά 'χαλάσης τό στομά. ών<: · βισσενσάφτ) παρά τώ κα γιά τούς "Ελληνας καί Ιδ ως χι σου. Νά δοϋμε τώρα, ποϋ θα θηγητή Γ. Μένσινγκ είς τό Πά γιά τούς Μικρασιάτας, τό δτι ό κοιμηθής. Τώλεγα αύτό γιατί νεπιστήμιον Βόννης. Τέ "ς κ. Παϋλος Χιδΐρογλου, μέ την κΓ έγώ μέ δυσκολία κρατιόμου. την 1πν Όκτ'οθρίου 1966 διω. έργατικότητα καί φιλομάθειάν ά όδ ρίσθη λέκτωρ τής Νεοελλη- του άφ' ενός καί την φιλοηρό- φισα λίγο οτο <εφαλόσκα. ^μένοΤαίΤό βρισκότανε σέ τέ λο Υια να ζεκλειδώσω την πόρ θυμότανε τόν Τα· Σέ πέντε λεπτά τα κατάφε. ύπάρχει τιποτα Ρα. Την σήκωσα καί την έβαλα να στά πόδια μου ρ ρ ς φ ς φρ ΕΤχα ένα ράντζο κάποτε, κά-' νίκης γλώσσης είς τό Πανεπι- οδόν τάσιν του, κατώρθωσε ν' που. Τό άνακάλυψα. Σέ δέκα στήμιον Βόνντς. | αποκτήση άζιοζήλευτον μόρψω λεπτά τό εΐχα άνοίζει. Τό έ. Ι Αυτήν την περιληπτικήν ί5ιο. σιν καί διά τής έναιοΐμου δια. στρωοα καί την έβαλα νά κο,. ΥΡαφίαν του την άναφέρει 6 ι. τριβής του νά καταλάβη τό. μηθή. Την σκέπασα καλά καί έ- δι0<: στ0 τέλος τής έναιουου σον νέος μίαν ανωτέραν θέσ.ν πεσα κΓ έγώ νά κοιμηθώ. Ι Διατριθής του, την οποίαν ου-. είς τό Πανεπιστήμΐον τής Βόν- — Καληνύκτα μικρή μου, νέταζε είς την γερμανικήν | νης. Άποκύημα τής εύρυμαθε: πρόλαβα νά ψιθυρίσω κι" ίιμέ! · γλώσσαν πρός λήψιν τοϋ τί. άς του είναι τό σύγγραμμά του σως ροχάλιζα. ιτλου τ°ΰ διδάκτορος καί την περί ου ό λόγος, τόν οποίον Αυτή ήταν π πρώτη μας βρα. παρουσίασε τό 1967 είς την Φι μάς άποκαλύπτει ένδιαψερού. δυά μέ την άγάπη μου. Λέω λοοοφικήν Σχολήν τοΰ «Παρα.|σας πτυχάς τής θρησκευτικής «άγάπη μου», γιατί την εΐχα ά- ρήνου Πανεπιστημίου τοϋ Φρει ζωής τής μεγαλονήσου Κρήτης γαπήσει πραγματικά. Καί, ^αν. δερικου -Γουλιέλμου» ΒόνΛ/ης, κατά τόν ΙΖ' αίώνα όπότε κα. τασθήτε, δέν ήζερα οθτε πώς υπο τον τίτλον «Ή θρησκευτι. τελήφθη αυτή υπό των Τούρ- τήν λέγανε. Π' αύτό την έβγα λα Σούζυ. Στό φαγητό δέν ή. ταν δύσκολη. Κι' έπινε μόνο γάλα καί καφέ. Σέ λίγο καιρό δέν χρειαζό- τανε πιά ράντζος. Κοιμώμα-! στε μαζΐ. Άγκαλιά. την ζέοτα, Η ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΟΥ "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ,, να καί μέ ζέσταινε. Τί εύτυκι·] _____________ Ό διακεκριμένος καλλιτέχ- νης καί θιασάρχης Κάρολος Κούν, πού συνετέλεσε είς την άνάπτυζιν το συγχρόνου Έλ- ληνικοϋ Θεάτρου, άπό τόν και¬ ρό πού ϊδρυσε τό Θέατρον Τέ¬ χνης —καί ουγκεκριμένα ηρίν άπό 26 χρόνια— κατά τό 1942— μάς χάοισε υέχρι σήυεοα άί:- όλογα έργα πού άφησαν ζωη- ρήν έντύπωση στό θεατρόφιλον κοινόν. Στή σειρά των έπιτυ- Χιών του συμπεριλαμβάνεται καί ή σκηνική δημιουργία '»"£- ζή πρόσωπα ζητοΰν Συγγρα- τοθ διάσημου 'Ιταλού άντρα τή μισή την άλλη μισή χειρότερο, δταν τοια κατάσταση, ερωτά τού. Μά, ττιό άηδιαστικό άττ' τή χυδαία έ- πάνω στό κρεββάτι μου. "Εθγα ρωτική εκδηλώση τού μεθυσμένου; λα τό παλτό μου καί τό καπέλ σμένος ποϋ ήμουν! ΕΙχα κάποι 1 "Ετσι εχασε καί τή θέση. τού. λο μου κι" έτριψα τα χέρια όν νά μ' άγαπάη κι' έγώ. Το Με μεγάλην επιτυχίαν εδόθη Αύτό τό μεγάλο έλλάττωμα ήταν μου |πρωϊ που έφευγα την φιλοϋαα η άποκριάτικη χορευτική συνε- ή Ϊ7!α"Γ .« -Ι ~ "Ε- συ· Φώναζα γελώντας,' τρυφερά κοΙ τό μεσημέρι πού οτΐασις τού ίίΣυνδέσμου θεσ- Είχε εξοχο μελλον μπροστα τού. θα πεινάς ο,γουρα" έγώ δέν γύριζα, την εϋρισκα νά μέ πε- σαλονικέων» στήν κοσμική τν πεινάω' γυρίζω άπό άποκρ.άτι-' ριμένη έζω άπό τό σπίτι, σερ- «έρνα «Μοστροϋ» τής Πλάκας. κή ζωή έν Κρήτη, κατά τόν κων. «Έβλιγιά Τσελεμπί». Ι Ή διατριβή αυτή μάς άπε-Ι Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ κο γλέντι καί είμαι φαγωμέ. γιανίζοντας στόν κήπο. "Εται νος. Γιά νά δούμε τί ύπάρχει περνοΰσε ό καιρός δμορφα κι', γιά σένα. Τα ντουλάπια ενός ώραία, παρέα μέ την άγαπη- έργένη δπως έγώ, είναι σχε. μένη μου Σοιύζυ. δόν πάντα 6δεια. Καί τό μόνο πού ζύπνησα, δέν ζύπνησε. Την σκούντησα μέ τό χέρι μου. Άκολουθούσε τό διπλωματικό στά διο. Ητανε διορισμένος γραμματέ- ας προξενείου. Τόν μετέθεσαν λ!- γες μέρες προτοϋ πανΤρεοιοΰνε κΓ ή Μαργαρίτα, τότε εΤχί χαρεΤ πολύ. Θά ταξίδευε θά γνώριζε άλ λους τόπους... "Ομως αϋτο ήταν ή συμφορά της. "Ισως ι/άφταιγε καί τό κλΐμα τής ξένης χώοας. ' Ι 7ως ό χαρακτήρας του. Πο·ος ξέΐ/£>;
Άττό τότε δέ μπόρεσε νά πιάση
δουλειά πουθενά κι' οϋτε ήθελε νά
γυρίση στήν παΤρίδα τους.
Στήν άρχή επεφτε στά γό'^ατά
του καί τόν παρακαλοΰσε μέ ί,ά-
κουα: Υά τιίν πόρτα κι ϊρριξε μιά μαΤιά
—Άγησίλαέ μου κόψε τό πιο- στό άλλο δωμάπο. Ό Αγησίλαος πλωμένπ άνπαΐύχησα. Μοϋ είχε
τό. Θά σέ καταστρέψη κι' έγώ ύ- βρισκότανε ^ στήν ϊδια^ττάνΤα θέση 6ρρωσττ»σει ή άγάπη μου. 11
δλέπω κάθε μερά " ' " τ"
Παρεκάθησαν εις τό χορευτι
κόν γεϋμα ό πρώην υπουργός
ιάδης, ό τρό-
ν υγιαι ιιι
Γνα πρωΐ εδρος τοϋ ανωτέρω Συνδέσμου
πού άνακάλυψα ήταν ένα μπου
κάλι γάλα.
— Άπό τδ τΐποτα... μονολό-
γησα οιγανά. "Εθαλα τό κον.ι.
νέτο στή φωτία, κΓ άδειασα Γό
πρησμένα καί «όκκινα. "Λνοιξε σι-
καί ή κ. Δημ. Πιπιλιαγκοπού-
λου, ό πρώην υπουργός καί ή
;■ κ. Λέκκα, οί κ. καί κυρίαι Χαρ
|Τσαουσόγλου, Έμμ. Σαμαλέα,
"Ανοιζε τα ματάκια της καί
κύτταζε.
— Καλά — καλά — ντέ, φώνα
_ , λ λ. Ι τα, γν. —τυΛΐανιοου, ο κ., λ
ζα μισο -άσ-βεια. μ,σο-σοβαρά | ^ στρατηγός κα! ή
Κοιμήσου. Ίίπναρου. Δέν ο έ-1- — ' - -
νοχλώ. Κι' έκρυγα. Μά δταν γύ-
ρισα κα! την βρήκα πάλι ζα-
νίτσα, ό κ. καί ή κ. Πολ. Ιωαν
νίδου, αί δίδες Νίκη καί Μαίρη
Κοκκίνου, ό κ. καί ή κ. Παρ-
μκνίδου, ό κ. καί ή κ. Ί. Στερ-
γίου, ό κ. Νικ. Πιπιλιαγκόπου-
λος, ή κ. Πάζη, ό κ. καί ή κ.
Γ. Μάρου, ό κ. καί ήκ.Ι. Μα-
ρου, ό κ. καί ή κ. Ι. Σαρρή, ο
κ. κα! ή κ. Λαζ. Κοσμίδη, ό κ.
καί ή κ. Γ. Κουταλιάγκα, ο κ·
κα! ή κ. Α. Μαμάη, ό κ. καί ή
κ. Γ. Βρεττά, ό κ. κα! ή κ. Χ.
Βασιλοπούλου, ό κ. καί ή κ. Γ.
δραματουργοϋ, ποιητή καί πε-
ζογράφου ΛουΤτσι Πιραντέλλο,
πού συμπληρώνονται εφέτος ε
κατόν ένα χρόνια άπό τή γέν-
νησή του. Ό μεγάλος Σικελός
νατουραλιστης, πού τιμήθηκε
μέ τό βραθεϊο Νόμπελ τό 1934
μας άναπτύσσει κυρίως σέ ο-
λα τού τα θεατρικά έπιτεύγμα-
τα —δπως άναφερουν οί θιογρά
φοι— τπ θέση τοϋ διχασμοϋ τής
ανθρωπίνης προσωπικότητας,
την άντίληφη τοϋ άδύνατου και
τού πραγματικοΰ έγώ. Στό έρ- καί
γο —"Εζη πρόσωπα ζητοϋν Συγ
γραφέα— πού τό έγραψε κατά
τιΊν περΐοδο τοΰ 1921, στηρΙ-
ζεται στήν πολλαπλότητα τοϋ
άτόμου κα) μάς λέει δτι: ό κα-
θένας μας νομίζει τόν έαυτό
του —ένα— ένώ στήν πραγματι-
κότητα είναι -πολλοΐ— μέ ϋλες
τίς ύπαρκτές δυνατότητες που
ι ιά-ηη υα
ό έαυτός
δέν είναι
τος— πού νομίζουμε πώς — ι;Ι-
ναι. Πιραντέλλικη φιλοσοφική
θεωρία.
Τέλος, τό συγκρότημα τοϋ—
Θεάτρου Τέχνης— υπό την κα-
θοδήγηση τοϋ θιασάρχη, μάς
μάς προσφέρει καί πάλι μια
φροντισμένη καί άρτία παρά-
σταση από πάσης απόψεως. ΟΙ
ήθοποιο! πού έρμηνεύουν με
άριοτη τέχνη τούς ρόλους
τους κσ! μάς δίνουν την καλ·
λΐτερη ύποκριτική τους, διαγρά
φουν μιά συνειδητή κα! πειθαρ
χιμένη εκτελέση. Γι' αύτό πα-
ροτρύνω τούς φΐλους τής τέ¬
χνης καί μάλιστα δσους άρέ-
σουν θεατρικό έργο τέτοιας ύ
φής, νά μή χάσουν τή λαμπρή
στρωτή αυτή παρουσιάση.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
^ Εκείνη γύρσε καί τόν κύττσξε
α μάτια του ήτανε κόκκινα κα!
Βολά_κι' ή μυρωδ,ά τού ττιοτοθ
^ου εβγοινε εντονα άπ' τό στόμα
'ο την 2κανε να
ε άηδ
Κτήνος! τοΰ εΤπε.
Τοϋδωσε Μιά σπρωξιά καί μπή
κεστήν κάυαρά της.
υ Αγησίλαος τταραπάτησε κι'
ποψέρω νά σέ
μεθιχτμενο!
—Πήγαινε στό διάολο! τής ά-
ττανΤοΰσε. Άδιάκοπα κλαϊς κα! μέ
νευριάζεις!..
Έκείνη δέν ελεγε τίποτα. Μό¬
νον ή ψυχή της ήξερε τί πόνο δοκί
μαζε.
Ή ζωή, γιά μερικούς άνθρώπους
είναι ενα άτέλειωτο 6άσανο, μιά
φοβερή δοκιμασία. Είναι άδύναΤο
μιά φορά την ήμέρα τό λιγώτερο,
νά μή χύσουν πικρά δάκρυα!
Τέτοια ήτανε κι' ή ζωή γιά τή
Μαργαρίτα. Καί τό χειρότερο
δέν εΤχε κανένα νά πή τόν ττό-
νο της. Δέν εΤχε γνωρίσει γονεϊς·
Ή θεία της πού την μεγάλωσε
σάν στοργική μητέρα καί πού την
εΤχε άκολουθήσει στήν ξενητειά,
πέθανε τόν ττρώτο χρόνο Τού γά
μου τής άνηψιάς της. Κι' ή μεγάλη
θλίψη τής ΜαργαρίΤας γιά τό χά
καί ροχάλιζε. Τό μεθύσι τού δεν
εΤχε περάσει άκόμα. Πλΰθηκχ ντύ
θηκε κα! μάζεψε σέ μιά μικρή 6α
λίτσα, τα λιγοστά της ρούχα. "Υ-
στερα μπήκε στή διπλανή καμάρα
κα! κάθισε μπροστά σ' ένα Τραπε
ζάκι ττού τούς χρησΐμευε γιά γρα-
φεΐο. Χωρίς νά διστάση εγραψε έ
να γράμμα, τ' άφησε άνοιχτό κα!
σηκώθηκε. Κύτταξε τόν Άγησίλαο
μιά στιγμή καί χούνησε τό κεφάλι
Της. "ΕπειΤα άττότομα, έχρυψε μέ
έπρεπε νά κάνω; ΤΙ άλλο άπό
νά την πάω στό γιατρό. Την έ-
τοίμασα, την έβαλα σ' ένα τα
ζί, καί κατευθείαν στό γιατρό.
Δέν φαντάζεστε την άγωνία
μου δσο την έζέταζε. Καμμιά
φορά ήλθε ό γιατρός καί μοϋ
εΐπε.
— Πώς την λένε;
— Σούζυ, σηάντησα άγωνιών
ιης. ι^μι-ι ■ υ. οπτοΐϋμα, εκρυψε με ι , . _ , α
τα δυό της χέρ,α τό πρόσωττό τί^ς !ταί=. κα| αυνέχ.σα. Ενία. σοβα
κ,' έκλααΐε έκλααιε ττικοά. Θελήση Ρα Υ'ατρέ; Πέστε μου άνησο-
'Σάββα Πυλαρινοϋ, Χαρ. "Αχοί-|Κασσάνδρα, ό κ. καί ή κ. Ο.
τα, Ν. ΣτυλιανΙδου, ό κ. Άγγ.'Μπερτζελέτου, ή κ. Μαρ. Στα-
σινοπούλου, ό κ. καί ή κ. Μάν-
να, ό κ. καί ή κ. Α. Μοσχίδη,
ό κ. καί ή κ. Καζέ, ή κ. Φ. Ύά
λα, ή κ. Τσομλεκτσόγλου, α κ.
Λ. Σειρακίδου, ή κ. Ι. Βόγα,
ή κ. Δόμνα Δημητρούλια, ό κ.
κα! ή κ. "Αμηρα, ό κ. καί ή κ.
Π. Πούγκουρα, ό κ. καί ή <. Γ. Άντωνάτου, ό κ. καί ή κ. Σε Ι μερτζάκη, ό κ. καί ή κ. Δ. Νού σία, ό κ. καί ή κ. Μ. Νούσια, ό κ. κα! ή κ. Π. Βαλλιάνου, ό κ. κα! ή κ. Κιμ. Κρέπ, ό κ. καί ή κ. Άθ. Κρέπ, ό κ. καί ή κ. Α. Δαλέγκα, ό κ. καί ή κ. Κωνσταν τουλάκου καί πολλο! άλλοι. κι" εκλαψε έκλαψε ττικρά. Θέλησε νά βγάλη τό τταλτό κα! τό καπέλ λο της άλλά δίστασε. χώ γιά την Σούζυ μου, την ά- γάπη μου. Οχι! εΤττε, στό τέλος, σιγά.! — Μην άεπσυχεϊτε καθόλου ',"£ άλλο καλλίτερο μέρος γιά να κοιμηθή Ξαπλώθηκε κι' ά.οχισε °^σως νά ροχαλίζη δυνατά... ΗΜαργορίτ(Ιι δλη τή νύχΤα. ν εκλεισε μάτι. Άκουμπισμένη ^!° καξηλάρι της εχυνε ποτάμι ^Ρυα. Έκλαιγε την τύχη της τή Ι άς ττού την εδεσε μ' αυτόν τό»» ττώς εφυγε άττ' τή ζωή χωρίς νά Μέσα σέ πέντε χρόνια ' πολυκαΤαλάδη τό δράμα, πού εΤχε _ε'Χε_ «ατασΐταταλήσει άσυλλό ( άρχίσει νά παίζεται στήν ψυχή τής «κόρης» της. Δέν εΤχε σχέσεις μέ ψη ής ργρ μό τής άγαπημένης καί καλής θεί Τό άττοφάοΊσα. ©ά... θά Φύγω Σκούτισε τα μάτια της κα! μέ δήμα σταθερό, άνοιξε την πόρΤα κα! κατέβηκε τή σκάλα... Ώς έδώ, δέν είναι τίττοτα άλλο άττό μιά ^Συνηθισμένη ϊστορία». Χιλιάδες γυνακες πρίν ότττ' τή δρήκε παρηγοριά στή σκέψη Μαργαρίτα _ καί^ ϋστερα άπ' αύτην, δλη την ττεριουσία Της. Τα *α Τΐ}ν ττήρε άττό έρωτα κα! χάλα- ^, τ°ν κόσμο ώσττου νά τό κοττορ ?> ^λοίμονο! Οϋτε ίνα μη-
« "'ν κράτησε ή άγάπη τού κι'
είτα αρΧιο-ε ττ) γκρίνια καί τό
010 Τή ώραία ζωή, νά έχης ϊναν
κανένα. Ή περιέργεια τού γείτονα
γιά τα οίκογενειακά τοΰ άλλου τή
νευρίαζε την άττογοήτευε.
"Ολο τόν κόσμο σιγά — σιγά
τόν εΤχε σιχαθεΤ.
Τό πρωΐ σηκώθηκε μέ τα μάτια
αψησαν τούς άν^-ρες τους γιά τόν
Τδιο λόγο. Άλλά τούτη ή ^ττραγ-
ματική ει'κόνα τής ζωής» εχει ένα
τέλος άσυνήθιστο.
Μετά δυό Ιιρες ό Άγησίλαος
ξύπνησε. Χασ ϋοοή
τα >έρια τού και πη-^θτ,κε. Τα
·. ■ του επεσαν Λμέ-&.-ς στό >ι
>ΐ3 ■"■; Μσργ <^ ~ι" (Συνεχίζεται) κύριε. Ή άγάπη σας, άπ' δτι εί δα, θά γίνη σέ λίγους μήνες μητέρα... - Μητέρα! ! ! "Ο Δία! Ή Σούζυ μου μητέρα. Τί χαρα1! Τί ευτυχία! Γύρισα σπίτι μέ την Σούζυ. Καί περΐμενα. Περί μ ενα μέ ά- γωνΐα-.. Κα! Λρθε ό καιρός. Ή μεγάλη στιγμηι. Την ήμέρα έ- κείνη, ή Σούζυ μου, ή άγάπη μου, θά έκανε παιδί. Την πηγά στήν κλινική. Ό γιαττρός £.πε· ληφθή. Καί ΰστερα άπό κάμπο ση ώρα, κΓ ένώ όχουγα τίς ι Κ. Προφανοπούλου, ό πτέραρ- χος, ή κ. καί ή δ. Θεοδοσιάδου, ό κ. καί κ. Χρ. ΚοσμΙδου, ό κ. Άλέκτας Πιπιλιαγκόπουλος, ό κ. καί κ. Τρ. Θεοδωρίδη, ό κ. καί ή κ. Χρ. Μανέα, ό κ. καί ή κ. Χρ. Χατζηασλάνη, ά κ. καί ή κ. Α. Νάστου, ό κ. καί η <. Γ. Χριστοδούλου, ό κ. ή κ. καί δ. Χαρ. Στεργιοπούλου, 6 κ. καί ή κ. Κ. Τριανταφυλλίδη, ό κ· καί ή κ. Εύαγ. Παπακωνσταν τΐνου, ό κ. κα! ή κ. Κεκερή, ό κ. καί ή κ. Άθ. Κασάπη, ή <. "Ελένη Βαλιούλη, ό κ. καί ή κ. Ν. Βέττα, ό κ. καί ή κ. Κ.ΛΙβα, ό κ. καί ή κ. κ. Άλ. Σαμαλέα, ό κ. καί ή κ. Γ. Μακρή, ό κ. κα! ή κ. Κλ. Μακρή, ό κ. καί ή κ. Άργυροπούλου, ό κ. καί ή Π. Νικολαΐδου, ο κ. καί ή κ. Δημητρακοπούλου, ό κ. κα! φωνές πόνου, έβγαζε κ. ή κ. Γαντοπούλου, ό κ. καί ή κ. Εύαγγ. Κωφοΰ, ή δ. Χρ. Στα- Σούζυ μου, ή άγάπη μου, καΐ σκιζόταν ή καρδιά μου γι' αυ¬ τήν, βλέπω τόν γιατρό νά έρ¬ χεται χαμογελώντας χαρούμε- να. — Συγχαρητήρια κύριε, είπε. Ή Σούζυ σας, ή άγάπη σας, έκανε τρΐα δμορφα γατά- κια. Βασίλειος Ι. Βερνάρδος Μαρούσι — Φλεβάρης 1964 Ο κ. ΣΤ. ΚΟΥΚΟΥΤΣΑΚΗΣ Μετά θλΐψεως επληροφορή¬ θημεν, δτι ό διευθυντής τής έν Ν. Σμύρνη έδιδομένης όμωνύ- μου συναδέλφου κ. Στ. Κουκου τσάκης, κατόπιν τής ύποτροπής τής ασθενείας του, εΐσήχθη έ- πειγόντως την παρελθοϋσαν έ βδομάδα, είς κλινικήν πρός θε¬ ραπείαν. Ή εφημερίς μας εϋχεται διά την ταχείαν άποθεραπείαν τοϋ φίλου καί παλαιοϋ συνεργάτου της κ. Κουκουτσάκη καί άνάρ- ρωσίν του. -ΚΤΕΙ ΘΕΣΙΝ ΝΕΟΣ ΗΛΙΚΙΑΙ 16 ΕΤΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΤΗ ΛΕΦΟΝΟΝ 289-/08 Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ Τό υπουργείον των Έσωτερι κων εζήτησεν άπό τάς Νομορ- χίας δπως συστήσουν συνερ- γεία, τα όποία περιερχόμενα τό όδικόν δίκτυον των Δήμων κα! Κοινοτήτων άλλά καί τό έ παρχιακόν τοιούτον προθαί- νούν άμέσως είς επισκευήν των παρουσιαζομένων τοπικών φθορών τοϋ άσφαλτικοϋ τάπη¬ τος. Είς σχετικήν εγκύκλιον δι αταγήν τοϋ άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως καί ύπουργοϋ των Έσωτερικών κ. Στ. Παττα κου προστίθεται δτι τα άναγκαι οϋντα πρός εκτέλεσιν των ερ¬ γασιών έργαλεία καί λοιπά μέ¬ σα δέον νά διατίθενται υπό των Δήμων κα! Κοινοτήτων. ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΚΛΑΔΟΝ ΑΝΕΡΓΟΝ Ό υπουργός Εργασίας κ. Πουλέας υπέγραψε απόφασιν έκτάκτου οΐκονομικής ένισχύοε ως των άνέργων κλωστοϋφαν τουργών, Λατόμων, έργοτών μΐυσα'ικών πλακών καί ύπαλλή- λων ζενοδοχείων, έστιατορίων, καί καφενεΐων τής περιοχής Βόλου. Έπΐσης, δι" ετέρας α¬ ποφάσεως χορηγεϊται έκτακτος ενίσχυσις των άνέργων ήσφα- λισμένων διά τόν κλάδον άνερ γίας τής περιοχής ΦλωρΙνης. ΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ Η ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΕΤΟΧΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΙΣΧΥΣ 'ΣΥΜΦΟΝΙΑΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΝ Διά κοινής αποφάσεως των ύ- πουργών Έζωτερικών, Έμπορί οο κα! ΟΙκονομικών δημοοιευ- θείσης είς τό ΦΕΚ 29) Α, έκυρώ θη τό ύπογραφέν την 16ην Ί- ουνίου π.έ. είς Σμύρνην πρω¬ τόκολλον μεταζύ των άντιπρο σωπειών Αύστραλίας, Ελλάδος κα! Τουρκ'ιας, διά την παράτα¬ σιν τής Ισχύος τής συμφωνίας τοΰ Μονάχου πρός σταθεροποί ησιν τής έμπορίας τής σουλτα- νίνας. ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΑΣΜΟΝ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ Διά νά διεοκολυνθή ή βελτί¬ ωσις των ποικΐλων δενδροκα- πευτικών κα! άνθοκομικών φυ· των, δι" αναγκαστικόν νόμου, απηλλάγησαν έκ δασμών καί ,οιπών φόρων τα έρριζα καί ά ριζα μοσχεύματα, έφ" δοον εί σάγονται κατόπιν έγκρίσεως τοϋ ύπουργείου Γεωργίας. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΈΛΑΔ0ΤΡ0ΦΟΝ Ό υπουργός Γεωργίας κ. Μα τθαίου καί ό γενικάς γραμμα¬ τεύς τοϋ ύπουργείου Δημοσίας Τάζεως κ. Λαδάς επεσκέφθη¬ σαν τό έν Άσπροπύργω Άττι- κα! έζήτασαν τα έκκρεμή ζη- τι*.ματα των άγελαδοτρόφων τής περιοχής. ΘΑ ΑΠΟΖΗΜΙΟΘΟΥΝ; Έκκρεμεϊ είοέτι είς τό Γε¬ νικόν Λογιστήριον ή πρότασις τοϋ ύπουργεΐου Παιδείας διά την καταβολήν άποζημιώσεως είς τούς χρησιμοποιηθέντας προέδρους επιτροπών, έπόπ- Τό υπουργείον ΟΙκονομικών, δι1 έγκυκλίου του πρός τούς οί κονομικούς έφόρους, άναφέρε ότι, έν δψει τής άντιμετωπίσε ως διά νόμου τοΰ θέματος τής παρατάσεως τής πρός όνομα- στικοποίησιν προθεσμίας τού άρθρου 13 τοϋ νόμου 4459) 66 Ι τας, έπιτηρητάς, έκφωνητάς οθτοι πρέπει νά άπόσχουν τής εκδόσεως πράζεων περί όνομα στικοποιήσεως των μετοχών έπ' ονόματι τοϋ Δημοσίου, κα¬ τά των μή συμμορφωθεισών ε- ταιρειών, μέχρι νεωτέρας όια- τα γής. καί άλλους έκπαιδευτικούς λε· τουργούς κατά τούς τελευταί- ούς είσιτηρίους διαγωνισμούς είς τάς άνωτάτας καί ανωτέ¬ ρας σχολάς. Οί έν λόγω έκπαι δευτικοΐ άνέρχονται είς 2.500 περίπου.
ΖΗΜΙΑΙ ΕΚΤΗΣΡΗΞΕΩΠ[ΟΛΙΤΙΚΑΙ- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ
(Συνέχβια ίκ τ«ς 1ης σβλ.) Βίκτωρα Εμμανουήλ τόν 3'.
ρον άρθρον, έφ' όσον ή διό ' Διότι καί ψυχορραγών άκόμη ά-
δευοίς μας πρός τόν Θεολογι- πεκάλει τόν μέν εαυτόν το )
κόν Διάλογον επί ϊσοις δροις θϋμα τού Βασιλέως καί «αίχμά
περιέργως λίαν βραδυπορεϊ & λωτον τού Βατικανοϋ)), τόν δέ
παρέχει περίσσειαν χρονικής θασιλέα τής Ιταλίας «Ιερώσυ-
εϋχερείας. λον». ΚαΙ ή λέζΐς αυτή άποτε
Τρίτον. Διότι νέος σάλος η¬
γέρθη άνά την Ευρώπην καΙ ίδι
αιτέρως έν Γερμανία την όποί
αν άνάξια δργανα τού Πάπα —
Ρέζ φέροντα τόν τίτλον Παπι-
κών άντιπροσώπων καΙ άπεστα
λμένων εθεώρησαν εδαφος ά-
λεί διά την ιστορίαν τών Πα¬
πών τελευταίαν λάμψιν τής
σβεννυμένης Παποκαισαρικής
λαμπάδος.
Εντεύθεν δικαιολογεϊται καί
έξηγεϊται μάλιστα ό βαθύτα-
τος σεβασμός τών Όρθοδοζων
δέσποτον καί πλούσιον αγρόν [ πρός τόν παραμερίσαντα τό
έντός τοϋ όποίου άκινδύνως αρχαίον καί αυστηρώς τηρού-
θόσκοντες ηδύναντο νά άπυ-1 μενον 'Εκκλησιαστικόν τής Δύ
μυζοϋν άπλήστως καί λαιμάρ- σεως Πρωτόκολλον καί έμπρά-
γως τό οικονομικόν αΤμα τού | κτως μάλιστα καί λίαν άζιεηαί-
περισσώς θρησκεύοντος καί εύ (νως έκδηλώοαντα την άλλα-
λόγως θρησκολήπτου Γερμαν,-(γήν τών καιρών σημερινόν Πά
κου λαοϋ, άγοράζοντος λίαν παν Παΰλον τόν ΣΤ'. Διότι
άφελώς τάς παπικάς Άφέσε;ς'πρώτος ό Ρώμης Παϋλος ό
(ίντουλγκέντσια) τά λυτήρια,ΣΤ' επεσκέφθη την νεώτερον
έκείνα παπικά γράμματα έκ θυγατέρα Νέαν Ρώμην καί έ-
των θασάνων τοϋ καθαρτηρί. χων τά πρώτα πρεσβεϊα τιμής,
ου πυρός. | έναγκαλίζεται άδελφικώς τόν
Καί ή Παπική 'Εκκληοία πε- έχοντα τά δευτέρα,
ριελθοΰσα είς θιαίαν ρήξιν μέ ( Καί οί άδελφικοί έναγκαλι
τά πρώην άφοσιωμένα πνευμα- σμοί τών δύο "Εκκλησιαστικήν
τικά της τέκνα καί βιαιότερον Άρχηγών καί αί εύγνώμονες
μέ φανατικούς άλλοτε λειτουρ έλπίδες τής ύποδεχθείσης τόν
γούς της (Λούθηρον κα1 λοι- Πάπαν Παϋλον τόν ΣΤ' Νέας
πούς) έκυλίσθη μετ1 αυτών έ- Ρώμης συνθέτουν καί άποθέ-
πί τού έδάφους τής Θεολογι· τουν φωτοστέφανον επί τής ρη
κης πάλης, ένεπαίχθη, έμωλω- ρικελεύθου καί ύπερόχου Ίοτο
πίσθη έτρώθη καί εξήλθεν ά- ρικής προσωπικότητος τοϋ αυγ
κρωτηριασμένη νικήτρια- Καί χρονισμένου Πάπα Παύλου τ^ϋ
μετά την Καδμείαν θεολογι- ΣΤ'.
κήν νίκην τών πνευματικών Καί ό φωτοστέφανος αύτος
της όπλων, διετύπωσε τούς διά την μετριοφροσύνην τής
θριάμβους των μέ άσυγκράιιι- συναντήσεως καί τού άλληλοο-
τον πολεμικόν μένος νικητρί- σπασμου του μέ τόν Αρχηγόν
άς κατά τοϋ δήθεν ήττημένου τής 'Εκκλησίας τής Νέας Ρώ-
Προτεσταντισμοΰ είς τούς δ- μης άποκτά άκτινοθολίαν χιλιά
ρους καί τάς διατάξεις τής έν δών λαμπτήρων, εάν συγκριθή
Τριδέντω Συνόδου τού 1670, ί)- καί παραβληθή πρός την άλα-
πό την πίεσιν καί την τρομο- ζονικήν συμπεριφοράν τοΰ άρ
κρατίαν τών πανισχύρων Ίη- χαίου προκατόχου τού Πάπα
σου'ιτών τής έποχής έκείνης. Νικολάου τού Α'. Έκτυφλωθεις
Ή έκτοτε συνεχιζομένη πό- Νικόλαος ό Α' έκ τής εύνοιας
λεμική τής Παπικής 'Εκκλησί- τού αύτοκράτορος Λουδοβίκου
άς κατά τοϋ άνυποτάκτου καί όστις τόν ωδήγησεν έφιππον
λακτίζοντος Προτεσταντιομοϋ κρατών τόν χαλινόν τοϋ Ίππου
έπικαλουμένου την έπικουρ*- του, άπήτησεν άπό τούς ίσο-
κήν συνεργασίαν τής Όρθοδό- τίμους τού Πατριάρχας τής Νέ
ξου Άνατολής άπό τής άιο- άς Ρώμης νά εμφανισθούν αυ-
χής τοϋ Πατριάρχου Κωνσταν- τοπροσώπως ενώπιον τού είς
τίνου πόλεως Ίερεμίου τοϋ Β' την Αρχαίαν Ρώμην «διά να
άφ' ενός καί ή προσεγγίζουσα τούς δικάση ώς ΰψιστος νουο·
συγκατάλυσις τής πολιτικής έ.- θέτης καί κριτής τής ΟΙκουμέ-
ξουσίας των Παπών μετά τοο νης». Καί τό αϊσθημα δικαίας
ψυχοραγοϋντος καί έτοιμοθα- καί λελογισμένης άνακουφίσε
νάτου Κρατιδίου τής Παπικής ως μοϋ άπαγορεύει νά κλε'σω
Ρώμης άφ' ετέρου, έξώθησαν τό παρόν άρθρον μέ την ακο
τόν άσυνεπή Πάπαν ΓΠον Θ' λουθον έπωδόν. Τοΰ άποφυγό
νά σπεύση καί μάλιστα νά προ ντος τά σφάλματα τών Προκα-
λάβη νά πραγματοποιηθή τό τόχων τού Πάπα Παύλου τοϋ
προσωπικόν του όνειρον, τό οω ΣΤ' πολλά τα έτη!
σίβιον αυτό δόγμα τής άπομει [----------------------------------------
ΤΟ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ
7.- ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΚΑΙ
ΒΙΕΤΝΑΜ - ΚΟΡΕΑ - ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.) τό Τουρκεστάν, ή Περσία, ή
κόσμου καί απάντων των μή Αϊγυπτος, ή Βαλκανική καί οί δι
κομμουνιστών λευκών ή κιτρί- άδοχοί του έφθασαν, έλεηάτη
ων· οαν, κατεκτησαν, ένέπρηοαν,
ΕΙχα γράψει καί άλλοτε, πρα κατέοφαξαν, κατέστρεψαν Γό ί.-
γματευθε'ις τό θέμα τών δήθεν' μ:συ τής Εαρώπης καί την νό-
είρηνευτικών κηρυγμάτων τού τ.ον Ρωσσίαν. Ό Ρωμαίος στρα
έρυθροϋ ίμπεριαλισμοϋ, είς την χηγός Άέτιος κατώρθωσε νά
εφημερίδα «Προσφυγικός Κόσ- σταματήση καί συντρίψη είς την
μος», ότι ή μοναδική ειρήνη Καμανίαν τής Γαλλίας τάς μογ
την οποίαν ό κομμουνισμός ί- γολικάς όρδάς των διαδόχων
πιδιώκει πράγματι, είναι ή είρή τΟϋ τρθμεροϋ στρατηλάτου Τσε
νη τής εξοντώσεως πάντων τών γκίς Χάν.
άντικομμουνιστών διά τοϋ ψυ- ή ίστορία γράφει ότι ό κα-
χικοΰ κα'ι ύλικοϋ άφοπλισμοΰ τακτητής αύτός είχεν άναπτύ-
των -εάν έπίστευον είς την ςε, έξαιρετικάς διά την έπο-
είλικρίνειαν των έρυθρών κηρύ χην τού στρατηγικάς Ιδιότητος,
κων κατά τοϋ πολέμου— καί ή Δέν ήτο μόνον έπΐμονος, άκοό
γαλήνη τοϋ νεκροταφείου την ραστος, έπιθλητικός ήγέτης.
οποίαν θά επέβαλλον είς αύ- Ήτο καί μέγας έπιτελικός μέ
τούς ενας νικηφόρος κομμουν: φυσικόν δαιμόνιον, άνευ απού-
σμός. Εξόντωσις πάντων τών δών... Είχεν όργανώσει περί-
ίσχυρών καί έπιφόβων άντιπά- φημα δίκτυα κατασκοπείας καί,
λων κα'ι σκληροτάτη, διά πυρος έφαρμόζων έκτοτε τά δσα μενά
καί σιδήρου, υποδούλωσις όλο- £ξ κα'ι πλέον αιώνος έδιδάσ-
κλήρου τοϋ άδυνάτου καί άφω- κοντο είς τάς πολεμικάς άκα-
πλισμένου δυτ κου κόσμου. Πλή δημίας, συνέλλεγε πληροφορί-
ρης θανάτωσις τοϋ 'Ελληνοχρι άς περΐ των άντιπάλων του
στιανικοϋ πολιτισμοϋ καί επι- πρ'ιν ή έξορμήση κα'ι συγκρου-
στροφή είς την θαρθαρότητα· σθή πρός τούτους. Διαθέτων δ
Αύτά εϊχα γράψει καί διηρω. λην την ένστικτώδη - πρωτόγο
τώμην μέ την λογικήν τού α- νόν πανουργίαν των κιτρίνων
πλοϋ, δχι τοϋ μορφωμένου βα- άπέκρυπτε τάς προθέσεις ι ου,
θύτατα άνθρώπου: «Διατί αύτοι τόν στρατόν τού, τά μέσα πού
οί δήθεν είρηνόφιλοι κομμουνι διέθετε κα'ι έκτύπα αίφνιδιαατι-
σταί, ένώ ζητοϋν τόν ψυχικόν κώς έκεί ποϋ δέν ανεμένετο,
καί υλικόν αφοπλισμόν τοϋ μη χρησιμοποιών την συγκέντοω- ιδής εϊχανε τα δργανα, δέν ή'
κομμουνιστικοϋ κόσμου, παρα- σιν τοΰ μείζονος εναντίον τού μπορούσανε νά κουθαλοΰνε
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΙΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
"Υπό τοΰ έξαιρετικοΰ ουνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΈΝΗ
Τ' ΑΗ ΒΑΣΙΓΙΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
- 161 -
ΜΠΑΞΙΣΙΑ ΑΝΗΜΕΡΑ Τ' ΑΗ ΒΑΣΙΓΙΟΥ
Την παραμονή τ' "Αη Βασι-ιτως τό μπα'μπάκι, τό 'κάνανε
γιοϋ, τά παιδία εϊχανε πιά πϋ Ι στίθα στό πάτωμα καί καθιστοί
τό 'τινάζανε μέ τό τιναχτήρι.
τα Κάλαντρα, κ' έτσι ήκάνανε
τό μέρος (ρόλο) τως. Κι ά-
νήμερα ήσυμματζευού'ντοστε
στά σπίτια τως σά «νοικοκύρη-
δοι». Άνήμερα δμως, τέτοια
σκόλη πού 'τανε, ήπρεπε ν' ά-
κουστοθνε καί λίγα Κάλαντρα.
Γιαταυτό, άφοϋ ήτέλευ' ή λει-
τουργία τσή έκκλησιδς, τό;ες
οί Φιλαρμονικές μπάντες τσή
Σμύρνης ήπαίρνανε στήν άρά
δα τα σπίτια στσοΐ καλές γειτο
νιές καί τα μαγαζιά στσί πά.
τσες πού 'τανε βεβαία άνοι··
χτά, κ' ήπαίζανε μέ τσιί ντρου'
μπέττες τως τό σκοπό τ' 'Λη-
βασιγιήτικα Κάλαντρα. Καί υου
ξικάντηδοι παρέες μέ φυσαρ-
μόνικες (άκκορντεόν), κι9ά-
ρες καί μαντολίνα, τό ϊδιο. Μα
κα'ι όργανάκια, πού αύτά τ' ά-
πομεσήμερο ήτραβούσανε γιά
τα τρογύρω χωρία τσή Σμύρ¬
νης, θϋλοι λοιπόν αύτοι νιά
μπαξίσι ήθέλανε νά πάρουνε
παράδες μονάχα, δχι δμως καί
φροϋτα γιά γλυκά, γιατί έπει-
Δή
V
ήακου'μπούσανε καταμά-
κρος τή κόρδα τού τιναχτηρι-
οϋ άπάν' στό μπα'μπάκι κα'ι μ'
ενανε ζυλένιο κο'ντόχο'ντρο
κόπανο τηνέ χτυπούσανε. Λό-
τή τότες ήτρεμε καί τό μπα'μ-
πάκι ποΰ ήακου'μποΰσ' απάνω
τση ήξεφτοθσε κ' ήτιναζοϋ'ντα
νέ στόν άγέρα. ΚΓ άμα πιά
ήτινάζανε οϋλο τό μπα'μιάκ'
καί τό 'κάνανε άφράτο, τότες
τό 'θάζανε πάλι μέσ' στήν πα-
νένια θήκη τού καί τηνέ ράβα
νέ γιά νά τό ξανακάνουνε πά¬
λι άν ήτανε στρώμα εϊτες πά-
πλωμα. Επειδής τό τίναγμ' αύ
τό ήγέμιζε τόν κόσμ' άπό χνοϋ
δι μπα'μπάκι, γιαταυτό ή όου-
γειά 'φτη ήγενού'ντανε οιό
δώμα (ταράτσα) γιά σέ καμ¬
μιά αύλή άξεσκέπαστη. Ζτή
Σμύρνη εΐχε καί μαγαζιά πα-
πλωματάδικα,
τό μπα'μπάκι
οί Σμυρνιές τσοί 'προτιμούοα-
νε έτοϋτοι γιατί ήτελεύανε τή
δουγειά την ιδία μερά κιόλας.
'Ένώ τα παπλωματάδικα ήκάνα
πού ήτινάζανε
μέ μηχανή, μά
ΛΥΟ ΙΕΡΑΡΧΑΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΝ
Ό ΣεδασμιώΤατος Μητροπολί αγαθάς
της Άρτης κ. Ίγνάτιος άτυιύθυνε
την ακόλουθον επιστολήν πρός τόν
σι/νεργάΤην μας κ. Χρήστον Σο
λομωνίδην διά τό βιβλίον του «Ή
'Ρ<κλησία τής Συύρνης». «Παρακαλώ δεχθήτε την εκφρα σιν τής εκτιμήσεως μου πρός τό πρόσωπον υμών καί τή έγκσρ 55|α συγχαρητήαια μοί; διά) τ<3 περιεχόμενον τοΰ βιδλίοι; σας. Ή θρησκεύουσα ψυχή σας τό εύγε νές όλον σας ή άγάττη σας πρός την "Αγίαν Μητέρα ημών Έκκλησί α καί πρός εμέ, μέ συγκινοθν ή δέ λαμπρά σταδιοδρομία σας εΤ ναι Θεοειιλογημένη καί χαίρω δι' αυτήν. Δέομαι τοΰ Πατρός των φώτων καί ΔοΤηρος παντός δωρη- Τ ματος τελείου μάς πλοιχτίως δπως εύλογεΤ υ¬ ττάντοτε καί κατευ θύνη τα διαβήμαΤα υμών ττρός παν Κύριος, δχι μόνον μέ ^ ναμιν έκφράσεως καί δύναμ,ν συγγραφής άλλά κα! Φυχιχά χα ρίσματα ττού σττανίζουν είς &()-/ πους ίσταμένους είς ανωτέρα ΚΟ| νωνικά πίστις σΤρώμαΤα. Ή δαθεϊα είς τόν Θεόν ή ή πού αίσθάνεσβε πρός δτι νικόν ή λεπτότης των Των πού σάς έχάοισεν ή Το^ ^ την άπλότητα τού κλίματος 05- εχου·Λ πιστεύσατε καταοτήσει κο ριαρχικήν φυσιογνωμίαν είς τέν νεώτερον 'ΕΞλληνισμόν. ΣκοοττίσαΤΕ σπάταλα γύρω σας τα μθρα τής ψυχής σας. "Ε χ ε ι ό κ ό σ μ0ζ πολλήν ανάγκην^ πό άρωμα εύγενοΰς ηθους. Ε!μαι εύτυχής διότι ποιμαίνω —μέ ^ χάριν τοΰ Θεοΰ— πιστά τέκνα Σμύρνης των όττοίων ή τής Ο Ονη <αί ή εύαισθησία μοΰ ξχοιιν <άμει βαθυτάτην εντύπωσιν Ή σά 5 άγαθόν εονον». Έπίσης 6 Σε6ασμίιώτα-τος Μη τροπολίτης Νικαίας κ. Γεώργιος εγραψε πρός τόν κ. Σολομω^ίδην: , «Επανειλημμένας τα μάτια μου ι ύγράνθηααν έκ τής αναγνώσεως τοθ διδλίοι; σας. αΉ Έκκλησία δ; ό Κύριος καί είς τούς βαθυτάτην εντύπωσιν. Ή 'Εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου μέ £ νισχύει.. ΕΟχομαι νά σας δίδη 6 Θεός πλουσίαν την χάριν Τού διά νά συνεχίσετε τό ωραίον «αί δή μιουργικόν σας έργον "' τής Σμύρνης» ζωνΤανεύσστε μέ τόν /λαφυρόν κάλαμον σας τάς άθα- νάτους έκείνας ημέραι; τοθ Έλ ληνισμοΰ. Σάτ-. εχεΐι προικίσει ό γούς τής «σκλαβωμένης πατρίδος» άλκήν διά νά καταστοθν κοινονι καί δυνάμεις είς τόν σύγχρονον .Ελληνισμόν». ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ τοΰ συνεργάτου μαςκ. Γ. Θ. Κανδηλάπτου — Κάνεως μένουν πάνοπλοι, δαπανουν έ- άσθενεστέρου. 'Ύπουλος έκ φύ,καί τα φαγώσιμα πράματ' αύτά. |νέ κ' ένα — δυό μέρες. Ι κατοντάδας έκατομμυρίων χρο σεως, προσεποιεϊτο τόν άγα- ■ Όστόσο ήδεχού'ντοστε καί ϊά σών λιρών διά νά κατασκοπεύ- θόν, τόν γενναιόφρονα. Καί, έ τρατάρισμα νά φάνε καί νά π.- ουν τάς δυτικάς χώρας καί άσ- ξαπατών πάντα άφελή άντίπα- οϋνε έκείν' την ώρα. κοϋν δικτατορικήν αύτόχρημα λόν του, δστις τόν επίστευεν,! Τό πιό ώραϊο δμως ήτανε τυραννίαν επί των εκείθεν το3 κατέληγε νά τόν ύποτάσση καί πού ήβγαίνανε νά ποϋνε τα Παραπετάσματος ύποδούλων - κατασφάζη άγρίως μέ άπιθά- Κάλαντρα τσή πατρίδας τως οί κομμουνιστικήν χωρών, κατα- νους τρόπους. πνίξαντες είς τό αΐμα των τοϋς Διατί τά γράφω σήμερον α·1»- Αύτοί λοιπόν οί Καίσαρλήδ^ς ντυμένοι μέ τά πατριωτικά τως Υ';""( Πολλιιχΐϊ <Ήά τήο «νά /ιϊθ'κ έ'ΐρΐμ. «Κόσμο:» τοι" πρρ. «ΙΙον τιιική ΉοτΓιι» κιιί Αλλιιιν έ'ρημε·· ριίΐπιν .ιιιηε:καλέιΐ(ΐ|ΐρν την τΐ'ποκ διάσωσιν τής ΊσΓορίί/ς ναι λ«ο |>ί«ς τοΓ' κατιι την
Οϋγγρους, δταν ετόλμησαν ν' τα; χα γράφω διότι δλοι οί κ'ι-
άναζητήσουν διά τής έζεγέρ- τρινοι, έζαιρουμένης μόνον
σεως τοϋ 1956 την ελευθερίαν τής ήγετικής μεγαλοφυΤας, εΐ-
δυό — τρείς παρέα, πού |
ό ενας άπό 'φτοί, φώς μερά
πού 'τανε, ήκρατοϋσε μιά λαν' |
τί,ρνα άναμμένη (μικρό φανά-( ,·,·,<. "II τρχκκιι διά ρ ( Καισαρλήδες, οί πατριώτπδοι ρι μέ τζάμια) ήγυρίζανε στσοΙ ^ "Α Βίλ Αύί ύ δέ 0ά | Κ ρ μ ζμ) ρ χη τ' "Απ Βασίλπ. Αύτοί 'τανε το καλοί μαχαλδδες πού δέ 0ά | Κιιλλιίΐέ») κ
των;)) ναι δμοιοί του. ' Εχουν δηλαδή' πού 'χανε έρχει στή Σμύρνη'νο) 6μως δέν εϊχανε γιά νά
Είναι τρομερά πλάνη νά τούς τόν χαρακτήρα, τά ένστικτα, παλληκάρια πιά (ένήλικες) ' τό χτυποΰνε. Κ' ή φορεσιά τως
πιστεύωμεν καί αλλοίμονον έ- τάς άρπακτικάς διαθέοεις το.
άν ή ψυχή μας αφοπλίσθη έ< Τσεγκίς Χάν. 'γιό λοι νά βροΰνε δουγειά. "ΑΛ- ήτανε ά'μπάδικια πρός τό τα- ήδουλεύανε νεκροθάφτη-|χινϊ χρώμα γαρνιρισμένη μέ ζί τών είρηνιστικών των κηρυγμά- Διά μέσου των αΐώνων, ό χα' δοι στό μεγάλο Νεκροταφειο ' Τι;ς μαΰρες (κουλουριαστά κε- των. ρακτήρ τοϋ κιτρίνου παρέμει- |τσή Σμύρνης πού 'τανε στήν(ντήματα μέ γαίτάνι μαΰρο). Ό πόλεμος τής Κορέας, πά- νεν ό ϊδιος. Έκεί έγκειται ό, άρχή τοϋ Νταραγατσιοΰ. Άλ- ή βράκα ήτανε στενή άπτσοί λαιότερον, ό πόλεμος τοϋ Βιετ κίνδυνος διά τόν άφελή λευκόν λοι πάλι ήκάνανε λογιώ — λο- άστραγάλοι ώσαμ' τά γόνοτα,' |νάμ σήμερον —ό συνεχιζόμε- αντίπαλον τού, όστις τόν -ι |γιω δουγειές, όπως ό Πρόδρο | σκεδόν κολλητή. Κι' άπτά γό- νος άλλως τε επί μίαν... είκο- στεύει ώς άνθρωπον, ώς στρα- μος πού τονέ 'χε μπαζεβάνη νατα κι' απάνω ήφάρδαινε, ιί'( ίας καί Ηρά πρόσφυγος οπου χαταπιησίΙώθΊν ΐΐΐ π'|ν ιιι- λέτΐ]ν τήί ίστοοίίΐς χαί λιιογριι- φάις τή: γενρτείοις Γ(ιιν. ίνα ά ;τοτρλετίΙΓ| εν εθνικόν Μιχ'θρΐον διαπο'ιη/οις αΰπΤιν "ΕπιιινοΓ'μεν την, ιίις ανι>) χι>·
ηι'οΐ' έκκλησιν ώς 'ΐνογκαίιιν καί
(ϊν(ΐγκΐιιοτάτΐ]ν, ;ιηό
Λκ')τι κοθ' εκάστην ((ρι,γοΐ'θΐν εί
'Άη'εΙχε λίγια φουφούλα στό μπι-
μ]γ/Λιι τί|:
και'Λρί
Άφοομιζήμενο;
ΡηνικΓ|ς ί|1ιών Ε·.
( ρ, ρ
σαετίαν— ύλοποιοϋν κατά τόν τ.ωτικόν, ώς αντίπαλον όμο.ον| (κηπουρό) ή έκκλησιά τ' γ φμζμ
^ραγικώτερον τρόπον τάς αρσ μέ τόν εαυτόν τού. ι Γιάννη στό Κερατοχώρι κ' Λ<α'σινό. Κε'ντήματα μαΰρα στό των ανώτερη) ποιώ κια έγι'υ πάλι γματικάς τού παγκοσμίου κοΡ- Δέν μακρυγορώ. Οί Άμερικα θού'ντανε στά κεγιά (κελλ.ά) Ισκΐσιμο τσή κάθε πλαινής ταέ-'----------------------------·-------------- ΓΚ'ληοιν ποός τοιις έν 'Κλλπίι πΐ'μ.τΗτριώτας μο·> Ι οντίοιιο, Γρ
ποις έηιτείνωσι τά; ε'πί τοΐ'ΐιιι
πρησ.ιαίΐκίίΐΰ τοιν Λιμ τό ίθνιχον
οΐ'|ΐΐ( ίιιιιν' χαίΐόπ ίχημβν πρίις
τοΓ'το κ«ί την ίξής πηρηΐΌΓηίΐιΊ
/.Ι|ν τιμ" «Ριμνήητοι· έν τφ Πΐινρ
.τιπτημίι·) 'Λ'·)|ν<»ν να(Ιΐ|γητηΓι ΓΗίχοιι Ηέη : 'ϊ/ετιχά μέ την ΙΙοντιαχήν Λιιογικιιι ίιιν ^ί(ιομιν Γ "/.ιιι μας ότι αι"·τΐ| εΐνπι είς ^ι,· λΐ)ί>ΰ κατΐΓ/ΐ'ΐνιι/πμρνος ι'Ιηπ ιΐ'ρ^,
ποι', ή πημασάι το.· Λέν ρΤναι πρ
ηΐ(,)ς)ΐομένΐ) το.τικοις μόνον (Ι;
τόν Πόντον χπί στήν Έλί,ιίίΐιι
άλλά ^£(0 καί άπό αύιήν».
Χι,ιρις Λ'.λο ή Ιΐοντ,'ηχι'ι Λ«η-
γο<ι·|ιρΐί Οά |1οΐ|ί)ΐ|σ|) »·<: την Λια (|ΐί)Τΐσιν πολλιϊιν ϊΐ)Τ))μάτ^ν τΓ|ς £ι,ιήο ιιλο/λήί.χπι τής Έ/.ληνικΐ|ς ιρυλΓις ναί οτπύς νεκιτέρηρς χρίι- νιιυ.-. Κιιί ρϊνι,ιΐ ηχύ'/γΐ) μίαν ι"ι ρα άπχήτιρΊ νό περιμιιζί,ινομρ τη λκϊχά μνΐ||π ϊιι τοΰ ΙΙόντοΐ', ,ιςιι τοί1 οί γρροι και «! γερόνποορ; τά ττάροΐ'ν μ«ζι· τοι·ς είς πιίις 'ά- ΐ(ΐιι·ς τιον καί οί'τω ίΐό μα: χιιΙΙή ό έίΐνικι,ς ίΐηπαυρός άμετρΐ|ΐοΐ'«· ϊίηο. Γ. (-> Ινανδΐ|λήπτΐ)ς—Κάνις
νάσης αύτω έκκλησιαστικής >α'ι
μόνον έζουσίας, τό Άλάθητον
τοϋ 1870.
Τονίζω έπιμόνως καί ειδικώς
μάλιστα την λέξιν νά προλά-
θη, διότι είς την τετάρτην συ¬
νεδρίασιν τής Α' έν Βατικανώ , ,
νεΛΛμιυυιν «, λα - α . ακούση ό
Συνόδου τού 1870 διά τεχνι- ^
-ΐήπ -'■ιιι»ιΙιη»ίι-Ί -^πηΜ,ηΡ — ■ ο
Πρόεδρός της Πάπας Πϊος ό]
Θ' νά επιβάλη τό άλάθητον
καί νά έπεκτείνη μάλιστα άνα-
προ
(Συνέχεια έκ τΗς Ιττ; σελ.)
ξεις θά έλεγε σ' αυτόν σχε¬
τικώς μέ τό άναμμα τής λυχνί
άς, πού την ξέχασε. Ό ύιο.
θολεύς τοϋ τίς ψιθυριζει, ολ.
δυ-
στυχος. "Ολο ένα πλησιάζει
τό αύτ του κάτι, άλλά τ!ποτε.
Τελικά πλησιάζει σχεδόν μπρο
στά στόν ύποβολέα, ό οποίος ι ~-
μουνισμου έπιδιώξεις. Είναι δέ νοΐ έπιτελουν, είς την Κορέαν μέσ' στόν αύλόγυρο τσή έκκλη πης. Ζωνάρι κρέμ μαλλένιο 'τι ΠΛΤ Α ΜΙΑ Τ14Γ ΑΚΙΤΡΙΑΜΠΥ7 |/ ΑΙ ΤΑ Γ^ΑΥΡΙΑ ΤΠΥΤ
αυται ή πλήρης υποταγή είς αυ καί τό Βιετνάμ έργον τεραοΗ- σιάς, κι' ό Κοσμάς πού 'τανε'Γελέκι σταυρωτό μέ κε'ντήμα- ΙΑ ΙΙθΊίΙΓΊΙΗ ΙΠ2. ΜΠΙ ΠΐΊΠΙ/Ι Ι ΛΜΙ Ιπ Ι (,ΨΙΓΙΛ \}ί...
τόν ολοκλήρου τής Άσίας καί άς ίστορικής σημασίας διά τόν άρα'μπατζής στά Νέα Σφαγεία α, πατατούκα κι' άπό πάνω γεωγΡαφία πού έζέδωσε ό Άν , τόν άναφέρε. ό Ίσαάκιος Κο·
έν άμέσω συνεχεία ή κατάίίτη- έλληνοχριστιανικόν πολιτισμόν (πρός τό Μπαριακλί). ΚΓ 3λ- κάπα άπό πιό χο'ντρό ά'μπά θ,Μ0ς Γαζής τό 1807 καί Εύγε-' μνηνός στό ιυπικό τό όποιο έ·
γραψε τό 1152 γιά την ϊδρυηι
τής Μονής τής Θεοτόκου τής
Κοσμοοωτείρας, την όποΐα έκ-
τισε κοντά στήν πόλι Βήρα,
τίς σημερινές Φέρρες. Καΐ ο ί-
στορικός τού 13ου αιώνος Γ.
Άκροπολίτης λέγει γιά τόν "Ε·
σις τών Ίνδιών, τής Αύστραλί- καί διά τόν δυτικόν κόσμον, λοι τέλος ήκάνανε τό μπαμ- κΓ αυτή ταχινί χρώμα. Γόδες νιος Βούλγαρης είς τά «Βιργι-
ας, τής Νέας Ζηλανδίας, όλο- Χύνουν γενναιοφρόνως τό αί- πουκτσή (μπα'μπακά) πού μέ άβαφτες γκρίζιες καί καλπάκι 55ου Βουκοντικά)), πού έζεδό-
κλήρου τέλος πάντων τής Ά- μα τών τέκνων των καί δαπα- τα πατριωτικά τως ροϋχα ντυ-]σά φέσι άσιδέρωτο ταχινί κι' θησαν οτήν Πετρούπολι, ώς καί
πω Ανατολής. Ή οργάνωσις, νούν μυθώδη ποσά χρηματικά, μένοι καί τό μπα'μπακοτιναχτή' αύτό. ' αλλοι Κατά μία όμως άλλη πά
έν συνεχείσ., των καταλλήλων διά νά έμποδίσουν την πλήρη ρι στό νώμο, ήγυρίζανε οτσί Ι Ή χαρά τών παιδιώνε ήτανε ρα5Οσι αναφερομένη άπό ιόν
έκ τής Άσίας όρμητηρίων διά κατάκτησιν τής Άσίας καί τής γειτονιές κ' ήφωνάζονε «μπαμ'|ν' άκούσουνε τά Κάλανιρα
την επίθεσιν των πρός κατά- "Απω Άνατολής άπό τ' άδίστα- μπάκι τινάζομε». Γιαταυτό, <ι'| "φτά μέ τή παράζενη γλώσαα κτησιν τής Μικράς Άσίας <αί, κτα κίτρινα τέρατα τοϋ παγκο- ό κόσμος τσοί όνομάτιζε «μπα" Κ' ήαρωτούσανε, ήπεράαανε Αϊνου Κάσσανδρος, παρασυομέ μέ προγεφυρώματα ταύτην, ομίου κομμουνισμόν, σκοπός μπάκι — τινάζομε». Τό τίνα αύτοι πού λένε. την κατάκτησιν, συντριβήν, ε- των οποίων είναι νά έξοντώ- χτήρ' αύτό ήτανε σάν ένα δο-Ι £βντΐΜ>ϋΜ·νβ110-Η£ΜΡ(ύ^ΓΠ^-'—*^ ^Λ5^ΛίυυΜ^-ΐΜ Γΐώντϊΐ Λ£ϋ· ζβρι 'ΤβΓϊ" βιβγιο^τ; ^ττενότλο ΌΓ "Ί'ό ρίντα, 'ρΐντα "ΚόΚαντρα
Τό σχεδιον δέν είναι νέον, κόν, όπου γής ευρίσκεται ού- σαμ' δυό πήχες, άπό ντοΰρο[τά ρίντα, ρίντα Φώτα»;
διά τούς γνωστάς τής Ίστορί- τος, συμπεριλαμβανομένων κοι ξϋλο. "Ητανε θαρύ, κΓ εΊχ
Γεωγράφο Πλούταρχο, ο Βα
σ,ληάς τής Θράκης, Ισως τής
λόγω τοϋ ό.
αΚα?μετ:"όλίγας ημέρας άνέ'ΐ' βρωμάγανε άπαίσ,α τα π:.
τε,λεν ή 30 ΣεπτεμβρΙου τοϋ'δι.α ™υ Λθοπο.οι;. «Ουφ, βρω-
αύτοϋ έτους 1870. Κατά την ί-|μανε άνυπόφορα τά πόδια
στορικήν αυτήν ημέραν διά την οου». Τ' άρπάζε, 6 ήθοπο,ός
καί αυτουσια τά ζεφουρν.ζ^ι
στόν Βασιληά, λέγοντας γιζ
στόμφο καί μέ ϋφος άνακουφ -
σεως, πού γλύτωσε, όπως νό.
μιζε, άπό τό τράκ, πού έπαθε
πάνω στή Σκηνή.
— «Βασιλεϋ, βρωμοΰν έλεει-
νά τά βρωμοπόδαρά σου))! ...
Κόκκαλο ό Βασιληάς.
Γέλοια όμηρικά καί χειρο.
κροτήματα άπό τούς θεατάς.
Άλλά μόλις συνήλθε ό Βαοι-
ληάς άπ' την κατάπληξί τού.
λέγει τοϋ ύπηρέτη. «Γρήγορα
χάσου άπό μπρός μου άσεβέ-
στατε δοϋλε))!!..· ΚαΙ ό έρα.
ξαπατώντες εαυτούς καί τούς τρή άπό πετσί. Κι' οί νοικοκε- στήν κ,άθε πόρτα, τότες τά παι γυμν0 το ζίφος τ'ου εναντίον
άλλους φαντάζονται ότι οί <ι- ράδες, πού 'θέλανε νά φρεσκά. διά τσή φαμεγιάς τσοί "τρογυ- α α ον σκοτωση και ο Ιταλίαν, Βίκτωρ "Εμμανουήλ ό Β' κατελάμβανεν άναιμάκτως την Ρώμην, καταλύσας όριοτι- κώς καί επισήμως την πολιτι¬ κήν εξουσίαν τού Πάπα — Ρέξ καί τό Κρατίδιον τής Ρώμης, έξαποστέλλων Πίον τόν Θ' ε·ς τό Βατικανόν, έξω τοϋ Βασιλι- κοϋ έδάφους τής Ρώμης. Καί ή Ιστορία ασφαλώς δέν ήδίκησε τόν Πάπαν Πϊον τον Θ' χαρακτηρίζουσα αυτόν άου νεπή καί άνακόλουθον. Διότι ό Ιταλός την έθνικότητα Κό- μις Φερέττι, ώς ύποψήφιος Πά¬ πας είχεν υποσχεθή επισήμως καί έν τΐνή ότι θά υπεστήριζε τούς πόθους των ψηφοφόρων ε κλογέων του περί έθνικής άπο καταστάσεως καί θά έδικαίωνε τάς ελπίδας των περί πολιτικής μάλιστα ενώσεως τής Ιταλίας. Καί επί τή βάσει τής ρητής, ε¬ πισήμου καί έν τιμή δοθείσης υποσχέσεως πρός τούς ψηφοτρό ρους έκλογής τού επέτυχε την πανηγυρικήν εκλογήν τού και την θριαμθευτικήν άνοδόν του είς τόν Παπικόν θρόνον ώς ΓΠος ό Θ' τό 1841. Άλλά μόλις ένεθρονίσθη ό Πάπας Πίος ό Θ' έλησμόνησε τάς έπισήμους κα'ι έν τιμή δο¬ θείσας ψηφοθηρικάς ύποοχέ- σεις τού πρός τούς έκλογείς του καί είς την πρώτην μάλι¬ στα εγκύκλιον του (κθή πλικρί μπους) διεκήρυζεν άπεριφρά- στως δτι θά τηρήση άπαρεγκλί τως την Ρωμαικήν παράδοσιν (την Μεγάλην Ιδέαν) των προκατόχων τού Παπών, άθε- τών εγγράφως τάς ύποσχέσε'ς του καί πιστοποιών εγγράφως την άθέτηοιν καί την έξαπάτη σιν τών έκλογένω του. Άλλ' ή τραγική αυτή έξαπά- τησις δέν άφορδ μόνον τούς Ίταλούς έκλογείς του, άφοοα περισσότερον καί ολόκληρον τόν Χριστιανικόν κόσμον (Ριο- μαιοκαθολικούς, Προτεοτάν- τας καί Όρθοδόξους) διότι πά Μετα τόν π ωτ0 ,, ρουσιάζει άνάγλυφον τό συνει Α> .
δητόν Ινδαλμα (τής Μεγάλης ΠΟλεμ°· Υ<ΡεΜ.στηκε κ,' αυτο Ι τής Μογγολίας είχεν ,πρό έπτακοσίων είκοσιν όκτώ έτών ό Τσεγκίς Χάν, μέ πρω- τρινοι θά τούς... ιρεισθοΰν, ά- ρουνε τά στρώματά τως, τά τόγονα μέσα. Μέ στρατόν πει- άν ποτε, ό μή γένοιτο, συνέτρι παπλώματα καί μαζιλάρια πού ναλέον αίμοχαρή, ήμιάγριον θον τούς Άμερικανούς άντιπά 'τανε παραγεμισμένα άπό όστις ίππεύον τούς μικροοώ- λους των καί κατεπλημμύρουν μπα'μπάκι, άμα τσοί άκούανε μους άλλά δυνατούς ϊππους διά τών θαρβαρικών όρδών των νά περνοΰνε, τσοί 'φωνάζανε- καί συναποκομίζων έπ' αυτών την Ασίαν, την "Απω Άνατο- ΚΓ αύτοι τα 'ζηλώνανε, ήθγά- τάς γυναίκας καί τά τέκνα Ίου λήν, την 'Εγγύς Ανατολήν, ζανε άπ" την πανένια θήκη μεθ' δλης τής πανοπλίας καί την Ευρώπην! | πενιχρδς οίκοσκευής του, δ.ε- Με ολην ^ν δύναμιν των σκέλιζε μέ αφάνταστον έπ:μο- πνευμόνων μου κραυγάζω πρός νήν τά χιονοσκεπή όρη: Ίμα- τόν Δυτικόν Κόσμον: «Φύλακες λά'ια, Παμίρ, Άλτάι, κατενίκα γρηγορεΐτε! Συνενωθήτε περί όσους λαούς συνήντα έν τή πό τούς Άμερικανούς τοϋ Βιετ - ρεία τού, κατέοφαζε τούς πάν- νάμ καί ένισχύσατέ τους μέ ό- τας, μέχρι γαλών κα! κυνών. λας σας τάς δυνάμεις. Ό κίτρι παρέδιδεν είς τάς φλογας άν- νος κίνδυνος, ηνωμένος μέ τ5ν θούσας πόλεις, άφοΰ έλεηλά- έρυ^ρόν κομμουνισμόν, πλησι- (νος άπό τίς διαθολές τής δ^υ- ,τερης συζύγου του Δαμασίπ- πης, ή όποία μισοΰσε θανάοιμα τόν άπό την πρώτη σύζυγό τού υϊόν τού Έβρο γιατί άπέκροι- σε τόν βρο, δτι «χωρητικρ Μαρίτσα εκαλείτο)). Κατά τόν άεΐμνηστο Θράκι ίστορικό Μυρτίλλο Άποστολίόη τό δνομα «Μαρίτσα» προήλθεν ήθελε. Καί σάν νά έκαμνε την πειά φυσική ποάζι τοΰ κόσμου, έστράφη καί απεχώρησε... με¬ γαλοπρεπώς! ! Στό θέατρο τής Λέσχης Μνη μοσύνης έκτός άπό τοϋς έντο πιους ήθοποιούς ερασιτέχνας, έπαιζον καί διάφοροι περαστι- κοί θιασοι, όπως τού Άλεξιά- δη, τοΰ Χαλκιόπουλου, τής Αι¬ κατερίνης Βερώνη, των άδελ- φών Ταβουλάρη καί άλλοι μέ έργα Μολιέρου, Σαίζπηρ καί άλλων ξένων δραματογράφων, όπως καί διάφοοα έργα 'Ελλή νων, όπως τοϋ Βασιλειάδη, τοΰ Χριοτοφόρου Μισαηλ δου κ.ά. Τό θέατρο τής Λέσχης Μνη. μοσύνης έθεωρεϊιο, δπως ή Σκάλα τοϋ Μιλάνου. Άκόμη καί οί έξ έπαγγέλματος ήθο. ποιοί έτρεμαν όταν άνέβα-.ναν στό οανδωμά του. Τά χειρο- κροτήματα τών θεατών ήσαν ά κριβά. Άλλά καί είς δσους έ. δίδοντο, τάχαν σάν δίπλωυα παντοτεινό. Όσοι ζοΰν άκόμη άπό τούς παληούς ήθοπο οος τής καλής έκείνης έποχής 6ά θυμοϋνται μέ συγκινησι την Σκηνή τής Λέοχης Μνημοσύ. πως κάθε πράγμα έχει ένα τέ¬ λος σ' αυτόν τόν κόσμο, £γοι καί τό θέατρο αύτό εΐχε ώνα άπ' τά πειό Ίδέας) των Παπών τής Αρχαί άς Ρώμης τών Αύτοκρατόρων. Καί χάριν αυτής τής Μεγάλης Ίδέας οί Πάπαι έχρησιμοπο', ουν άνερυθριάστως κα'ι αυτήν άκόμη την απάτην. Καί την Ιστορικήν αυτήν α¬ λήθειαν προοεπικυρεί βραδύ¬ τερον ό αύτός Πάπας Πίος ό Θ' μέ την δευτέραν εγκύκλι¬ ον τού (5 Φεθρουαρίου τοϋ 1875) κατά των Βαυαρών ήγε- μόνων. Την μεγιστοποιεί δέ 5. προφορικώς ό αύτός Πάπας Πίος, ό Θ' διότι μέχρι τελευ¬ ταίας τού άναπνοής ηρνήθη πεισμόνως νά συμφιλιωθή ;αέ γιά νά μετατραπή σ' ενα άπό τά ψευτοναυπηγεία γιά μαοϋ. νες καϊ γιά καλαφάτισμα δλων τών ξεκαρθαλωμένων μέαυν συγκοινωνας τής θαλάσσης"... '.Συνεχίζεται) Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΥΠ)ΜΑΤί?Ν ΤΡΑΠΕΖΗΣ Δι' αποφάσεως τής Νομισμα- τικής 'Επιτροπής, παρετάθη ί.ι<ε χρι 30 'Ιουνίου 1968 ή προθεο μία ενάρξεως τής λειτουργίας των υπό τής Τραπέζης Έμπο- ρικής Πίστεως Ίδρυθησομένο)ν ύποκαταστημάτων της είς την οδόν Άχαρνων τών Αθηνών, είς Ζέαν τοΰ Πειραιώς καί είς τόν θασιλέα τής Ιταλίας καΐι,Ν. Κορδελλιόν τής Θεοσαλονί- καταλυτήν τοϋ κρατιδίου τού ! κης. ρίζανε γ.ά νά τσοί άκούσουνε αθώος κα, ένάρετος -Εβρος μ' άνο.χτό τό στόμα, ένώ οί οτην προσπάθειά του να απο. μεγάλο· μέ συμπάθεια καί εκτ. μεγάλο· μέ συμπάθεια καί εκτ. μηση. ΚΓ αύτοι μέ σεμνότητα κΓ άνατολίτικια άγαθοσυνη ηλέ πατρικο ζίφος να επεοε οτον ποταμο Ρ6 άπό τό άρχαίο Θρακικό «Μάρισος ή Μάρις», μέ τό όπ:ίο οί Θράκες όνόμαζαν τά ποτά- μια υπό την λαμπηδόνα, δηΛο- δή άπό τό φεγγοβόλημα τής ε¬ πιφανείας τους καί δχι άπό τόν Μάρισσο τόν παραπόταμο τοθ Ιοτρου, όπως θέλουν μερικοΙ βο κα( πνίγηκε Κα1 απ6 ανε τραγουδιστά τά Κάλαντοα ο ποταμός πήρε τό δνομα μ ,, βο κα( πνίγηκε Κα1 απ6 τότε ■ καλοθεληταί καί διαστρευλωτα! τως αύιά: τει τά πάντα, καί δίκην λαίλα- άζει, καί οί σκοποί αμφοτέρων πος, ήρήμωνε τόν πεπολιτισμέ¬ νον κόσμον. Ώς ώριμοι καρποί έπιπτον κατά τάς εκστρατείας τού Τσεγκίς Χάν είς τάς χεί¬ ρας τοϋ φοβεροϋ στρατοϋ τού ή Κίνα, αί Ίνδίαι, ή Βουχάρα, είναι ή πλήρης εξόντωσις τού Δυτικοΰ Κόσμου, ή θανάτωσ.ς τής "Ελευθερίας)). Φεβρουάριος 1968. Ιωάννης Α. Βερνάρδος Τ εί γριάνΐτα χρόνΐα ζωήβ Σρτγρναί€αν>>
Τής σΐΛ/εργάτι δος μας κ- Ν. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ εξαιρετικήν έπιπη·ιΟΓητα
χα! <ιΐ'γκ>νηα, εγινε τΐ|ν παοκλ·
(Ιοθοα Δευτέρα στήν αΐΙΙοΐ'σα τής
Άη//ιιολογικής 'ΕτίηοΐΓΐς π·'4ν»)γ>,
π ι κ γ, σΐ'γκένεοιιισις έ ,ρτασμοί' τή;
τριακιινταε'τοϋς ίιιιης τής Ε»,ί)
σεως ΣμιΜναιΊ,ιν
Πρώτος ιιίλησ' ή γκν. -.. ο 11 < ι, 11 λ τεύς τής Έν<Ί)σε(· μ<ις κιχι έ;υι- ιιΐ'τιχός σι·μ ΓΓΐιλιΈΐ]: μιις κ. Ν. Άοο'ινης, ό ό.τοΐο: μα; <Ίί'xτι'ί^ ιιιις ήΐην στήν '/οχή ή ::'«>α<€ ιιιιζ, ποίι άλλοτε οπ>γ(«ζ'Ίντιι> ε· αέ
τενιχρά κτήοια κιχι Λ^,λοτρ <ριλ 'Ϊρ νοΓ'μινΐ) κιιι ππις τ<Ί τελευταία (ΐύτά χοόνια άπ-κτι'|Π(ίΐΐ! ιΊι<·ιιιι: τολι τε·/»ή κιήριο ποΓι είν η κιιί μι »Ιοιισε·Ιο 'οί' Ίιυνικοϋ ίΐιιλι πημοΓ' όφοϋ συγκεντοώνπ π>π.ι ίιττοοικι'ι
•ΤΓ,,ιχιΐα τής ϋμρηνη; Κ.αι τή. .Μι
'ρας Άπκις έν γίνι ι.
Μετά «πό τόν κ. 'Λρ<ιΊη ιιί 'ηπε· ο είπιιιι-το; ίι·γγ,αιεϋς — _ογοτίχνης κ. Νκ. Μΐ)λΐ(όοΐ) , ό ,ιποϊος |«έ την Λ | (Ιιισπι ιί(()ΐιγηιιιι τηχοτητί'ι τού μ«; εκιινκ νά ιιίσι'Ιπν ,Ιι>0|ΐε ιϊνείηιιΐΓΐ| οιιγχ νησι κ«ι χα-
..Μ» γιά την 1|<ι-,,.ή,ί (ι«ς τ>ν γ/!ιι
1' !
Μετιι ι'υίΐρ
κτοϋ γιατριΐΜ
,ό'" κ. 'Ατ
ώρ<ιΐος /.όγ,>;
>ι·γκι νΐ|σε.
"Κκεϊνος όμι,ι;. ,ιοι') ι(,
ιι·γκινηοε κιιι ί ,γιϊκ τις
«•οοθέε τής χαο6,ά. μ ιε
/ενιχός ί1ιειιί>ι,ντί|; ΪΟΓ·
.άς θεατρον χαι ρ.τίπμο; οιριι
'Ίΐ'ντής ΐής 'ΚίΙνιχή; ,,α Βιβλιο
η'ης χ. Ε. Ψΐ'ΐτΐ'ί^η^. ό ο,-χ,,ϊ,,^
άν χ«ιι δρν είν ιι ϊμκονιιίο . έν
πιίιτοις μέ (ίκρί'ινπιπτο ϊή>ι<> χ.π
ά/ι/,τη μάς Ούμιπε- γι ίί/./.η μιιι
ΐορά ότι ό ^ο/. τΐιΐιιό:, ή ί) ίη
θ'.ρίιι χιιί τά πάνιιιι ί'ι/ή/αν Λ ι
εο ϊρρο χιύμιι τή: Ίικνΐιΐς μ κ,
ρυσικιι ζιυηοά είνπι π<ίντα ογι| ,ινήμη μης ριιά; τ,,,ν Σμι·ρνι.:>
.χ/.λά πού μέ ίδιαι'τιοΐ| νιιοα τ" α
σ.ιοά τοΓ· έκλε
,ιί, πρ(ΜΙ)ν ί'.-Γ.ΙΙ'Ο
Ο,,ιιρ ινι'ϊη, ,-ιιμ'ι Λ
,γ άιάνιιιστ.ι |κ/ς
Γ|Γ«ν ο
κουμρ κι απο το σΐόμα μιά; ά .ό
τίς πειό ίεχοιριστές ποοσιο.-τικόΐη-
τες τοΰ τοπου ιιας.
Συγχιιοητήρι™ στόν κ. Φιιιτιαδη,
τόν Ρ;«ίρρτον α,ι'λον τής π<»τρίδος μ'ΐ;' Κι' ρκκϊνο ττ,οί' άκόμη πριό πολύ μά: σ· γ^ίνησρ ήταν ή ύπε· οοχη φράσκ τού: « νκς ΙΙητρίΛες και ϋχι Τόν χειοοκ^ιΉ ΐ]ίτα μ' ολη μοί» τή Ι καρδια γιατί ρ*ναιι>ιπη άπ πρά/-
ιιατι, ή Σιιι'·ονΐ| μοί-, καί Σμύρνη
α/.<')ν μ«ς. είναι άπλ")ς χατριλημ μένη χαί όχι χαμενη, ένοιωπιι μι'ΐ χαρά «νρί.-τ,ιιτη στά στήθη μου ότι ζή ή Πατριο,ι μας κιιί 0 ϊήση Εανά γιά μάς κιιί τούς ά~ γόνου; μα:, ποίι οικ'ΐίίος νΐηλκότ)^ ρΐιρ, Γι,κι) ι ήταν πάντοτε ή δική μοί· τα παιοιά μα «'^ϊρή 'ν, α'ϊρ-) 'ν (ν)τάί Κάλαντρα, ό ίρή V, όϊρή 'ν (ν)τάϊ Φωτα, (ν)ταϊ τουλιά λαλοΰν, (ν)τόι χρρόν αι·) κ,ιΛζνι "Αη Βασιλη μου, καλό τζί εύλοημένο, "Αη Βαοίλη μου. καλό ζευγάμι λάμεις Κίν τζί (ν)τού ώλέτηρι τ' χροοστό'ι βουιημενοο, είν τιί (ν) τού γυνίτζι τ' άσημοο κονου ιένου, εΤν τζί (ν)τά(ί) τζυόπαλα τ' κοτοάί με νλατ-Ίρι τ, εΓν τζί (ν)τα'ι ζευλογιήτια τ' ζανακλωοτα μετάξια, εΓν τζί (ν)ντάϊ βόϊα του Παναγιάς( ) τάϊ ττουλιτσα εΓν τζί (ν)το6 φι-υτσέντζηρι τ' τσιβίντρικου καλέμι. "Κσττειρα ροβίτσα, οήκουαα φσκοθιστρα, ήρτι (ν)τού ττουλίτοι (ν)τώκα (ν του σό κήτοι τ', ήρτι μαθρο τ' μάννιΐ κλπ εί τζί σφορ ζιτ. "Αϊκου (ν)τάϊ, κεράτοα μ', τζί άν τζείσι τζί α Κόψ κομμοτ κερί, φωτσι (ν)ΐΓθ ψενερι μ', κόσκινα κουρλΛπα. οαρ6πσ κραοόπα, νά φο-μεοτι, νά πιούμεοπ χρόν η(ν)τούρα ίνΐτάϊ μερίς·. Σημειωμα.— Τό ·ί· μόλις προφέρεται Τό (ν) οημα νει δτι τό κατοττινό «τ» προψέρεται παχύ μεταξύ «τ» καί «ντ». Τό «τζ» δπως «αι τό «τσ· ττροφερεται παχύ. Παχύ και τό «ο» μεταξύ δύο φωνήεντα. Τό ϊμο τραγούδι φερμένο σε καταλοβαιν ύμενη γλωτσα . «Άρχή "ν", άρχή '^' τά Κάλαντρσ, άρχη V, ορχη "ν' τά Φωτα, τά πουλιά λαλοθν, τά Χερόνια κράζου . "^η Βασίλη μου, κσλέ κ' εϋλογημέν', "Λη Βοθ'λη μου, καλό ζ·υ^αρι ίλαύνεις. Είν' κοί γο άλέτρι τού (οί) χρυσό βουτημένο, ε,Γν' και τό γυνί ιου άοημοχυμένο, εΓν' καί οί ζεύγλες τού (μέ) χαντρες μ ιρ> αριτάρια,
εΓν' και τα ζευγόλ<"υρα ττυ πολύκλωοτα μετάξια. εΓν' κο' τά βόοια τ υ τής Ι ΐαναγιας τά πουνιά, εΓν' καί τό βοοκέι,τρι τού καλάμι μέ κορψί (οτήν Λκρη). "Εσπειρα ρτβι, σηκωσα (μΛζε.ψ ϊι φακΐ], ήρθε τό π υί, έ'Λωκά τού οτό κότ.ΐι τι~ο. ήοθε μαύρη τού μάνια κλοίει κοι όργ ζεται. Άκου τα, κυρά μου, κι' άν κείσαι (εΓσ κ ξύττ'Ία) κι' ανΚΓΐ- κόψε κομμάτι κερί, φώτισε τό ψονάρι μου, κόσκινα πηττες. κανάτες κραοιά, νά φάμε. νά πιοθμε, χρόνο τέτοιες μέρες.. .άτυχου Βασιλόπαιδος. Ή παρα , δοσι αυτή άναφέρεται ώς Εξής , άπό τόν Πλούταρχο στό περί ποταμών θιθλίο τού: «Κάσοαν- | δρος δέ ό Βασιλεύς των τόπων γήμας Κροτωνίκην εγέννησεν Ι έξ αυτής υϊόν "Εβρον. Άποτα- ] ξάμενος δέ τή συμβιώσει τής προτέρας γυναικός, έπέγημε τώ τέκνω Δαμασίππη την Α- |τρακος, ήτις είς επιθυμίαν έμ- πεσοϋσα τοϋ προγόνου, λόγους [αύτφ αυνόδων απέστειλεν, δ' ώς 'Ερυννήν φυγών την μυ- έτρεφα κάποιαν έλπίδα. τής ΙστορΙας. ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕ1ΩΜΑΤΑ (Συνέχεια έκ τΛς 1ης οβλ.) ήμουνα σάν τό οκυλί του! 'Επερνούσαμε λαγκάδια, έκοιμόμαστε στή γή, βρΐσκαμε παντου σιγτι καί τίς μέρες καί τα 6ράδ;α. Στρατιώτη ουτε σκιά ν' άντικρύσωμε δέν εΐδα, μολονότι στήν καρδιά τζοψασι. | τριάν, προσκηυκαίρου κυνηγί- αις. Άτυχοϋσα δέ τής προαιρέ σεως ή άσελγής, κατεψεύσα··Ό τοϋ σώφρονος ώς βιάσασθαι αύ - νάνε απο >Τοί ουλθ1· ή.8ναί ΣΗΜΕΙΟΜΑ:
καί οί φροκαλατζήδες 1. Τά έχομε
δημοσιεόσει
γνώμη,
ί να η.,
ο.τιος ει,ταν
όμιληταί μκς νά γι
,τενήνΓκ χοόι'ΐα
Σμυρναων στη ίμ'ονΐ) μ«^,
<> κ.
κια
ότι
(ίΠροσφ. Κόσμος))
(σκουπιδιαραίοι) πού αύτοί 'τα οτήν έφημ
νέ Τοϋρκοι, οί έργάτηδοι τσή 21.1.1961.
κομ'πανίας (έταιρίας) τοϋ Χαλ 2. Χερόνια.- Χερόνια όνόμα-
κα'μπουναρίσιου νεροϋ (τρε ζαν τίς άμαρτωλές ψυχές, πού
τίς άφηνε λέει, έλεύτε-
ήερχού'ντανε ρες νά βγοϋνε άπ" την Κόλαοη
τά «(ν)Τωεκάρια» (τό
στά σπίτια,
Καί σέ πόλεις, μ' ενα θάρρος,
κατεθαίναμε συχνά,
δέν μάς λέγαν, πουθενά,
πώς τούς δίνσμε κάν βάρος
την θελήσαντος. Κάσσανδρος |Τά καλυτέρα φαγιά,
δέ ζήλω συμπεριενεχθείς, μ^θ' ί κόττες, πιλαφιά μεγαλη
όρμής επί την Ολην ήχθη καί' <αϊ γιαούρτι μέ μαγιά σπασάμενος τό ζίφος έδίω^ε τρώγαμε μέ τό κουτάλι! τόν υϊόν ώς έπΐβουλον των πό τρώων γάμων. Ό δέ περικατά- ληκτος γενόμενος, εαυτόν έρ¬ ριψεν είς τόν ποταμόν Ρόμβον. δς άπ' αυτού "Εθρος μετωνο- μάσθη, καθώς ίστορεϊ Τιμόεεος έν τφ περί ποταμών». Ό "Εβρος καλείται καί «Μα¬ ρίτσα» καί μέ αύτό τά όνομα μέσ' στή νύχτα. "Οσα σπιτκά δμως εΐχαν πένθος την χρο- νιά έκείνη, δέν άφηναν τίπθια στό βραδινό τους φαγητό. Την -Γιά παράδες δέν μέ μέλλει, έλεγεν ό Τσακιτζής, κάποιος φίλος μου χατζής νά μοΰ στείλη τώρα θέλει. Τράβηζα στό 'Ερμεϊλή ένα - δυό χιλιάδων τσέχι καί γι' υπογραφή καλή τό δικό μου τό ντουφέκι! Άπό οένα δέ Φίς - ♦!?· ποϋ σέ ξέρω φουκαρά, δέν θά πάρω μπίρ παρά κι άν κανένας σέ ρωττΊσει γιά τά μενά πώς περνώ νά τοϋ πής πώς δίχως φοβο Οαοιλεύω στό βουνό παραμονή όμως τά Φώτα, μό¬ λις θασίλευε ό ήλιος, τότες οΐ)κι έζακολόυθώ νά κόβω γειτόνοιτούς έφερναν άπό ένα]όπου δέν πηγαίνει βόλι πιάτο «χάμπάχγια)) (κα'μπά. έχω όπλου τή «ρωτ.ά κα - κολυκύθα), «παχλά» (φα- Υ,α νώ κάνω σερετιά σόγια ξερά) καί «φακούγ'.α;)'ι.αίω σπίτια μές στήν πόλη. (φακή), φαγητά νερόβραστα'Είς την Σμύρνη, άπορώ, -10 κα - μπουνάρι, τ' τΡα Χαλ ()ρα ( ./,ς Κνώηη,,ς άρχαία 'Άου Δωδεκάμερο) νά περιπλανών- Σμυονα·ων"ση| Σμ·'·(.»νΐ) μ«^, στό τΡα τ^ζ Άρτέμιδος))) καί οί ται στή Γή τίς νύχτες καί να 1«ρό ιιτίί /.'ΰμα, στή κΊτι·ιλημιιένΐ| , ντρου'μπατζήδες (πυροσθέ- τυραννοΰν τόν κόσμο. (Παράλ όχι. χαιιένη πατριθ(ΐ μας. στες) γιά νά πάρουνε τό μπα ληλος δοξααία μέ τούς δικούς πώς δέ βρέθπκε κανένας μές στοΰ κόσμου τό σωρο μέ τάς ιδικάς μου φρέναζ. "Εναν μόνο ζεχωρίζω, είναι μοθπανε γιατρός φωνακλάς καί τολμηρός Κατόπιν μι'λιιηε πρ ΊεΛοος τής χ. Χλδέ ζ(σι τσή χρονίας μας Καλκατζάρους). Την νύ- ου δπου άκουμποϋσαν τά χηνει και άναμνησ τι σιαας γιη τα οη μάς οώριορ οι·μβ χή πηοΓπιιή τοΓ· μας ΌμΓ|ρ·>ι· 11ο/.ι< ή χειρονομια τοι Τέλος, ό ττοόρίϊοός ιιίζ Μπράκΐ)ς πκγχινηιιένος μππρΊιντιις νά πή π>οι
'Ίι' ό,τι εΓταν οί ποοηγοήιιρνοι Ι κουλΐτίν
όμιλητπί εχλριπκ μρ λ·'γ » λόγιπ '
την υ.τέροχη ιιι'ιτή γιορτή. |
.ντυμένοι μέ τή οτολή τως ,ςαί Φώτων, έπρεπε νά θιαστοϋνε όλη την νύχ τ α κλει
«... ...,.,,,,„. ιτΛν περ.κεφαλαία τως, δυό - νά φύγουνε άπ' την Γή γιά νό στή καί κανείς νά μΐ μπή
'ΐο//«ίοι. π.ΐΜ,τοΓ. ΙτΡει<: Μθτζι. Κ' ένας άπό 'φτοι προλάβουνε νά γυρίσουν οτήν μέσα, γιατί άν έμπαινε τότε^ ·■■ σι·γχινητιχή ήβαστοϋοε τό σιδερένιο :ια- Κόλαση πρίν άπ' τά μεσάνυ- «θά τόν δάγκαναν τά Χεοόν.π^ ' ·'■",· κιιί μή καί δίχως λάδι. ΚΓ άκομα κ' ε¬ να «μαερικό» (κανάτα κρασι) · Τ' άκουμπούσανε απάνω σ' ε¬ να τραπέζι έμπρός στά είκονί σματα (είκονοστάσι) κ' έκλει ναν την πόρτα τοϋ δωματίου _______^ _, _., γιά νά μην ένοχλήσουν τίς Φυ καί γι" αυτόν τόν Γ -"- πού θά έρχονταν νά ψάνε Όλα, λένε τά στραβά αύτάς μιά χαρά τα σιάνει, καί τά δεζιά... ζερβά μπορεί πάλι νά τά κάνει! "Έτσι θά τ' άποφασΐσω γιά άσφάλεια μεγαλη ένα μάτι άπό πίσω νό τόν φέρω νά μοΰ βάλη^ Λέγοντας «ζερβά» οποντ' σε τό γιατρό Σκεΰο Ζερβό. πρώτος τότε, παρουοίοσε καί νά πιουνε. Στήν κάθε νύχτα τοϋ Δωδε- κάμερου, ή πόρτα τοϋ δωματ'- τριΐ'ΐτρς μου ποΐ' η τή μ·ις νά ρίμπστρ γιοοΓΐίΛίομρ όλοι [ .τενηντάχρονη ϊιΐ)ή μας. χ ;λά την σούρι μιάπήχη σκεδόν μά<ρος χτα πού τότες θά κλοϋσαν πιάΙ'Εξόν πιά ϋστερα άπτά υεοά πού ήβιδώνανε στό καναβα- οί Πόρτες της. Ινυχτα τής παραμονής τά Φώτα τσένιο γιά λαστιχένιο «κουλ- Κατά τό διάστημα τοϋ Δω'όπότε πιά αύτά είχον τούμι)) (σωλήνα, άπτό τουρκ. δεκάμερου σ' δλα τά σπίτια ά ΚΓ άκόμα καί τά παιδία μικρά δεξαμενή) ά- φοΰ έτρωγαν τό (νηστίσιμο) , βέριζαν νά μι1 μαν ήσβούσανε μέ τό νερό βραδυνό φαγητό τους, άφηνα^ άπ' τό σπίτι τά τή φωτία. Καί στό στόμα τοϋ καί λίγο φαγητό σ' ένα - '5υά_δεκάμερου μασουρ - πιάτα καί λίγο κρασί καί έκλεί ένα πορ- ναν την πόρτα γιά νά φάνε τοκάλι, χρώμα τσή φλόγας κα'ι καί νά πιοΰνε οί ψυχές μέ τής έν(ήίτ:ο')ς κ°λά. Αύ-.οί 'τανε Ρωμινιοί καί ήσυχία τους πού θά έρχονταν , Τοϋρκο - Κρητικοί. χονται καί οί Μελέτιος, στήν βγαίνουν έξω τοΰ Δω- σέ συμπλοκή ωτικό ί^ Τά έλε Υ|νη· μετά πολλέ<: δεΓ «(ν)Τωεκάρ,α). Τό εθι δες άνάγνωσμα των έδώ μο ολο αυτό τό δ,ατηροΰν καί μερίδων καί πολυσέλιδη «β·»· 1! °1ΐΟγ6 1! σψυγων άπό έκείνα τα μέρη. Προ- γραφ,κή μυθ.στορία»)! ΧΡΗΣΤ0Σ ί
(Συνέχβια ίκ τ«ς 1ης σβλ.) Βίκτωρα Εμμανουήλ τόν 3'.
ρον άρθρον, έφ' όσον ή διό ' Διότι καί ψυχορραγών άκόμη ά-
δευοίς μας πρός τόν Θεολογι- πεκάλει τόν μέν εαυτόν το )
κόν Διάλογον επί ϊσοις δροις θϋμα τού Βασιλέως καί «αίχμά
περιέργως λίαν βραδυπορεϊ & λωτον τού Βατικανοϋ)), τόν δέ
παρέχει περίσσειαν χρονικής θασιλέα τής Ιταλίας «Ιερώσυ-
εϋχερείας. λον». ΚαΙ ή λέζΐς αυτή άποτε
Τρίτον. Διότι νέος σάλος η¬
γέρθη άνά την Ευρώπην καΙ ίδι
αιτέρως έν Γερμανία την όποί
αν άνάξια δργανα τού Πάπα —
Ρέζ φέροντα τόν τίτλον Παπι-
κών άντιπροσώπων καΙ άπεστα
λμένων εθεώρησαν εδαφος ά-
λεί διά την ιστορίαν τών Πα¬
πών τελευταίαν λάμψιν τής
σβεννυμένης Παποκαισαρικής
λαμπάδος.
Εντεύθεν δικαιολογεϊται καί
έξηγεϊται μάλιστα ό βαθύτα-
τος σεβασμός τών Όρθοδοζων
δέσποτον καί πλούσιον αγρόν [ πρός τόν παραμερίσαντα τό
έντός τοϋ όποίου άκινδύνως αρχαίον καί αυστηρώς τηρού-
θόσκοντες ηδύναντο νά άπυ-1 μενον 'Εκκλησιαστικόν τής Δύ
μυζοϋν άπλήστως καί λαιμάρ- σεως Πρωτόκολλον καί έμπρά-
γως τό οικονομικόν αΤμα τού | κτως μάλιστα καί λίαν άζιεηαί-
περισσώς θρησκεύοντος καί εύ (νως έκδηλώοαντα την άλλα-
λόγως θρησκολήπτου Γερμαν,-(γήν τών καιρών σημερινόν Πά
κου λαοϋ, άγοράζοντος λίαν παν Παΰλον τόν ΣΤ'. Διότι
άφελώς τάς παπικάς Άφέσε;ς'πρώτος ό Ρώμης Παϋλος ό
(ίντουλγκέντσια) τά λυτήρια,ΣΤ' επεσκέφθη την νεώτερον
έκείνα παπικά γράμματα έκ θυγατέρα Νέαν Ρώμην καί έ-
των θασάνων τοϋ καθαρτηρί. χων τά πρώτα πρεσβεϊα τιμής,
ου πυρός. | έναγκαλίζεται άδελφικώς τόν
Καί ή Παπική 'Εκκληοία πε- έχοντα τά δευτέρα,
ριελθοΰσα είς θιαίαν ρήξιν μέ ( Καί οί άδελφικοί έναγκαλι
τά πρώην άφοσιωμένα πνευμα- σμοί τών δύο "Εκκλησιαστικήν
τικά της τέκνα καί βιαιότερον Άρχηγών καί αί εύγνώμονες
μέ φανατικούς άλλοτε λειτουρ έλπίδες τής ύποδεχθείσης τόν
γούς της (Λούθηρον κα1 λοι- Πάπαν Παϋλον τόν ΣΤ' Νέας
πούς) έκυλίσθη μετ1 αυτών έ- Ρώμης συνθέτουν καί άποθέ-
πί τού έδάφους τής Θεολογι· τουν φωτοστέφανον επί τής ρη
κης πάλης, ένεπαίχθη, έμωλω- ρικελεύθου καί ύπερόχου Ίοτο
πίσθη έτρώθη καί εξήλθεν ά- ρικής προσωπικότητος τοϋ αυγ
κρωτηριασμένη νικήτρια- Καί χρονισμένου Πάπα Παύλου τ^ϋ
μετά την Καδμείαν θεολογι- ΣΤ'.
κήν νίκην τών πνευματικών Καί ό φωτοστέφανος αύτος
της όπλων, διετύπωσε τούς διά την μετριοφροσύνην τής
θριάμβους των μέ άσυγκράιιι- συναντήσεως καί τού άλληλοο-
τον πολεμικόν μένος νικητρί- σπασμου του μέ τόν Αρχηγόν
άς κατά τοϋ δήθεν ήττημένου τής 'Εκκλησίας τής Νέας Ρώ-
Προτεσταντισμοΰ είς τούς δ- μης άποκτά άκτινοθολίαν χιλιά
ρους καί τάς διατάξεις τής έν δών λαμπτήρων, εάν συγκριθή
Τριδέντω Συνόδου τού 1670, ί)- καί παραβληθή πρός την άλα-
πό την πίεσιν καί την τρομο- ζονικήν συμπεριφοράν τοΰ άρ
κρατίαν τών πανισχύρων Ίη- χαίου προκατόχου τού Πάπα
σου'ιτών τής έποχής έκείνης. Νικολάου τού Α'. Έκτυφλωθεις
Ή έκτοτε συνεχιζομένη πό- Νικόλαος ό Α' έκ τής εύνοιας
λεμική τής Παπικής 'Εκκλησί- τού αύτοκράτορος Λουδοβίκου
άς κατά τοϋ άνυποτάκτου καί όστις τόν ωδήγησεν έφιππον
λακτίζοντος Προτεσταντιομοϋ κρατών τόν χαλινόν τοϋ Ίππου
έπικαλουμένου την έπικουρ*- του, άπήτησεν άπό τούς ίσο-
κήν συνεργασίαν τής Όρθοδό- τίμους τού Πατριάρχας τής Νέ
ξου Άνατολής άπό τής άιο- άς Ρώμης νά εμφανισθούν αυ-
χής τοϋ Πατριάρχου Κωνσταν- τοπροσώπως ενώπιον τού είς
τίνου πόλεως Ίερεμίου τοϋ Β' την Αρχαίαν Ρώμην «διά να
άφ' ενός καί ή προσεγγίζουσα τούς δικάση ώς ΰψιστος νουο·
συγκατάλυσις τής πολιτικής έ.- θέτης καί κριτής τής ΟΙκουμέ-
ξουσίας των Παπών μετά τοο νης». Καί τό αϊσθημα δικαίας
ψυχοραγοϋντος καί έτοιμοθα- καί λελογισμένης άνακουφίσε
νάτου Κρατιδίου τής Παπικής ως μοϋ άπαγορεύει νά κλε'σω
Ρώμης άφ' ετέρου, έξώθησαν τό παρόν άρθρον μέ την ακο
τόν άσυνεπή Πάπαν ΓΠον Θ' λουθον έπωδόν. Τοΰ άποφυγό
νά σπεύση καί μάλιστα νά προ ντος τά σφάλματα τών Προκα-
λάβη νά πραγματοποιηθή τό τόχων τού Πάπα Παύλου τοϋ
προσωπικόν του όνειρον, τό οω ΣΤ' πολλά τα έτη!
σίβιον αυτό δόγμα τής άπομει [----------------------------------------
ΤΟ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ
7.- ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΚΑΙ
ΒΙΕΤΝΑΜ - ΚΟΡΕΑ - ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.) τό Τουρκεστάν, ή Περσία, ή
κόσμου καί απάντων των μή Αϊγυπτος, ή Βαλκανική καί οί δι
κομμουνιστών λευκών ή κιτρί- άδοχοί του έφθασαν, έλεηάτη
ων· οαν, κατεκτησαν, ένέπρηοαν,
ΕΙχα γράψει καί άλλοτε, πρα κατέοφαξαν, κατέστρεψαν Γό ί.-
γματευθε'ις τό θέμα τών δήθεν' μ:συ τής Εαρώπης καί την νό-
είρηνευτικών κηρυγμάτων τού τ.ον Ρωσσίαν. Ό Ρωμαίος στρα
έρυθροϋ ίμπεριαλισμοϋ, είς την χηγός Άέτιος κατώρθωσε νά
εφημερίδα «Προσφυγικός Κόσ- σταματήση καί συντρίψη είς την
μος», ότι ή μοναδική ειρήνη Καμανίαν τής Γαλλίας τάς μογ
την οποίαν ό κομμουνισμός ί- γολικάς όρδάς των διαδόχων
πιδιώκει πράγματι, είναι ή είρή τΟϋ τρθμεροϋ στρατηλάτου Τσε
νη τής εξοντώσεως πάντων τών γκίς Χάν.
άντικομμουνιστών διά τοϋ ψυ- ή ίστορία γράφει ότι ό κα-
χικοΰ κα'ι ύλικοϋ άφοπλισμοΰ τακτητής αύτός είχεν άναπτύ-
των -εάν έπίστευον είς την ςε, έξαιρετικάς διά την έπο-
είλικρίνειαν των έρυθρών κηρύ χην τού στρατηγικάς Ιδιότητος,
κων κατά τοϋ πολέμου— καί ή Δέν ήτο μόνον έπΐμονος, άκοό
γαλήνη τοϋ νεκροταφείου την ραστος, έπιθλητικός ήγέτης.
οποίαν θά επέβαλλον είς αύ- Ήτο καί μέγας έπιτελικός μέ
τούς ενας νικηφόρος κομμουν: φυσικόν δαιμόνιον, άνευ απού-
σμός. Εξόντωσις πάντων τών δών... Είχεν όργανώσει περί-
ίσχυρών καί έπιφόβων άντιπά- φημα δίκτυα κατασκοπείας καί,
λων κα'ι σκληροτάτη, διά πυρος έφαρμόζων έκτοτε τά δσα μενά
καί σιδήρου, υποδούλωσις όλο- £ξ κα'ι πλέον αιώνος έδιδάσ-
κλήρου τοϋ άδυνάτου καί άφω- κοντο είς τάς πολεμικάς άκα-
πλισμένου δυτ κου κόσμου. Πλή δημίας, συνέλλεγε πληροφορί-
ρης θανάτωσις τοϋ 'Ελληνοχρι άς περΐ των άντιπάλων του
στιανικοϋ πολιτισμοϋ καί επι- πρ'ιν ή έξορμήση κα'ι συγκρου-
στροφή είς την θαρθαρότητα· σθή πρός τούτους. Διαθέτων δ
Αύτά εϊχα γράψει καί διηρω. λην την ένστικτώδη - πρωτόγο
τώμην μέ την λογικήν τού α- νόν πανουργίαν των κιτρίνων
πλοϋ, δχι τοϋ μορφωμένου βα- άπέκρυπτε τάς προθέσεις ι ου,
θύτατα άνθρώπου: «Διατί αύτοι τόν στρατόν τού, τά μέσα πού
οί δήθεν είρηνόφιλοι κομμουνι διέθετε κα'ι έκτύπα αίφνιδιαατι-
σταί, ένώ ζητοϋν τόν ψυχικόν κώς έκεί ποϋ δέν ανεμένετο,
καί υλικόν αφοπλισμόν τοϋ μη χρησιμοποιών την συγκέντοω- ιδής εϊχανε τα δργανα, δέν ή'
κομμουνιστικοϋ κόσμου, παρα- σιν τοΰ μείζονος εναντίον τού μπορούσανε νά κουθαλοΰνε
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΙΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
"Υπό τοΰ έξαιρετικοΰ ουνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΈΝΗ
Τ' ΑΗ ΒΑΣΙΓΙΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
- 161 -
ΜΠΑΞΙΣΙΑ ΑΝΗΜΕΡΑ Τ' ΑΗ ΒΑΣΙΓΙΟΥ
Την παραμονή τ' "Αη Βασι-ιτως τό μπα'μπάκι, τό 'κάνανε
γιοϋ, τά παιδία εϊχανε πιά πϋ Ι στίθα στό πάτωμα καί καθιστοί
τό 'τινάζανε μέ τό τιναχτήρι.
τα Κάλαντρα, κ' έτσι ήκάνανε
τό μέρος (ρόλο) τως. Κι ά-
νήμερα ήσυμματζευού'ντοστε
στά σπίτια τως σά «νοικοκύρη-
δοι». Άνήμερα δμως, τέτοια
σκόλη πού 'τανε, ήπρεπε ν' ά-
κουστοθνε καί λίγα Κάλαντρα.
Γιαταυτό, άφοϋ ήτέλευ' ή λει-
τουργία τσή έκκλησιδς, τό;ες
οί Φιλαρμονικές μπάντες τσή
Σμύρνης ήπαίρνανε στήν άρά
δα τα σπίτια στσοΐ καλές γειτο
νιές καί τα μαγαζιά στσί πά.
τσες πού 'τανε βεβαία άνοι··
χτά, κ' ήπαίζανε μέ τσιί ντρου'
μπέττες τως τό σκοπό τ' 'Λη-
βασιγιήτικα Κάλαντρα. Καί υου
ξικάντηδοι παρέες μέ φυσαρ-
μόνικες (άκκορντεόν), κι9ά-
ρες καί μαντολίνα, τό ϊδιο. Μα
κα'ι όργανάκια, πού αύτά τ' ά-
πομεσήμερο ήτραβούσανε γιά
τα τρογύρω χωρία τσή Σμύρ¬
νης, θϋλοι λοιπόν αύτοι νιά
μπαξίσι ήθέλανε νά πάρουνε
παράδες μονάχα, δχι δμως καί
φροϋτα γιά γλυκά, γιατί έπει-
Δή
V
ήακου'μπούσανε καταμά-
κρος τή κόρδα τού τιναχτηρι-
οϋ άπάν' στό μπα'μπάκι κα'ι μ'
ενανε ζυλένιο κο'ντόχο'ντρο
κόπανο τηνέ χτυπούσανε. Λό-
τή τότες ήτρεμε καί τό μπα'μ-
πάκι ποΰ ήακου'μποΰσ' απάνω
τση ήξεφτοθσε κ' ήτιναζοϋ'ντα
νέ στόν άγέρα. ΚΓ άμα πιά
ήτινάζανε οϋλο τό μπα'μιάκ'
καί τό 'κάνανε άφράτο, τότες
τό 'θάζανε πάλι μέσ' στήν πα-
νένια θήκη τού καί τηνέ ράβα
νέ γιά νά τό ξανακάνουνε πά¬
λι άν ήτανε στρώμα εϊτες πά-
πλωμα. Επειδής τό τίναγμ' αύ
τό ήγέμιζε τόν κόσμ' άπό χνοϋ
δι μπα'μπάκι, γιαταυτό ή όου-
γειά 'φτη ήγενού'ντανε οιό
δώμα (ταράτσα) γιά σέ καμ¬
μιά αύλή άξεσκέπαστη. Ζτή
Σμύρνη εΐχε καί μαγαζιά πα-
πλωματάδικα,
τό μπα'μπάκι
οί Σμυρνιές τσοί 'προτιμούοα-
νε έτοϋτοι γιατί ήτελεύανε τή
δουγειά την ιδία μερά κιόλας.
'Ένώ τα παπλωματάδικα ήκάνα
πού ήτινάζανε
μέ μηχανή, μά
ΛΥΟ ΙΕΡΑΡΧΑΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΝ
Ό ΣεδασμιώΤατος Μητροπολί αγαθάς
της Άρτης κ. Ίγνάτιος άτυιύθυνε
την ακόλουθον επιστολήν πρός τόν
σι/νεργάΤην μας κ. Χρήστον Σο
λομωνίδην διά τό βιβλίον του «Ή
'Ρ<κλησία τής Συύρνης». «Παρακαλώ δεχθήτε την εκφρα σιν τής εκτιμήσεως μου πρός τό πρόσωπον υμών καί τή έγκσρ 55|α συγχαρητήαια μοί; διά) τ<3 περιεχόμενον τοΰ βιδλίοι; σας. Ή θρησκεύουσα ψυχή σας τό εύγε νές όλον σας ή άγάττη σας πρός την "Αγίαν Μητέρα ημών Έκκλησί α καί πρός εμέ, μέ συγκινοθν ή δέ λαμπρά σταδιοδρομία σας εΤ ναι Θεοειιλογημένη καί χαίρω δι' αυτήν. Δέομαι τοΰ Πατρός των φώτων καί ΔοΤηρος παντός δωρη- Τ ματος τελείου μάς πλοιχτίως δπως εύλογεΤ υ¬ ττάντοτε καί κατευ θύνη τα διαβήμαΤα υμών ττρός παν Κύριος, δχι μόνον μέ ^ ναμιν έκφράσεως καί δύναμ,ν συγγραφής άλλά κα! Φυχιχά χα ρίσματα ττού σττανίζουν είς &()-/ πους ίσταμένους είς ανωτέρα ΚΟ| νωνικά πίστις σΤρώμαΤα. Ή δαθεϊα είς τόν Θεόν ή ή πού αίσθάνεσβε πρός δτι νικόν ή λεπτότης των Των πού σάς έχάοισεν ή Το^ ^ την άπλότητα τού κλίματος 05- εχου·Λ πιστεύσατε καταοτήσει κο ριαρχικήν φυσιογνωμίαν είς τέν νεώτερον 'ΕΞλληνισμόν. ΣκοοττίσαΤΕ σπάταλα γύρω σας τα μθρα τής ψυχής σας. "Ε χ ε ι ό κ ό σ μ0ζ πολλήν ανάγκην^ πό άρωμα εύγενοΰς ηθους. Ε!μαι εύτυχής διότι ποιμαίνω —μέ ^ χάριν τοΰ Θεοΰ— πιστά τέκνα Σμύρνης των όττοίων ή τής Ο Ονη <αί ή εύαισθησία μοΰ ξχοιιν <άμει βαθυτάτην εντύπωσιν Ή σά 5 άγαθόν εονον». Έπίσης 6 Σε6ασμίιώτα-τος Μη τροπολίτης Νικαίας κ. Γεώργιος εγραψε πρός τόν κ. Σολομω^ίδην: , «Επανειλημμένας τα μάτια μου ι ύγράνθηααν έκ τής αναγνώσεως τοθ διδλίοι; σας. αΉ Έκκλησία δ; ό Κύριος καί είς τούς βαθυτάτην εντύπωσιν. Ή 'Εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου μέ £ νισχύει.. ΕΟχομαι νά σας δίδη 6 Θεός πλουσίαν την χάριν Τού διά νά συνεχίσετε τό ωραίον «αί δή μιουργικόν σας έργον "' τής Σμύρνης» ζωνΤανεύσστε μέ τόν /λαφυρόν κάλαμον σας τάς άθα- νάτους έκείνας ημέραι; τοθ Έλ ληνισμοΰ. Σάτ-. εχεΐι προικίσει ό γούς τής «σκλαβωμένης πατρίδος» άλκήν διά νά καταστοθν κοινονι καί δυνάμεις είς τόν σύγχρονον .Ελληνισμόν». ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ τοΰ συνεργάτου μαςκ. Γ. Θ. Κανδηλάπτου — Κάνεως μένουν πάνοπλοι, δαπανουν έ- άσθενεστέρου. 'Ύπουλος έκ φύ,καί τα φαγώσιμα πράματ' αύτά. |νέ κ' ένα — δυό μέρες. Ι κατοντάδας έκατομμυρίων χρο σεως, προσεποιεϊτο τόν άγα- ■ Όστόσο ήδεχού'ντοστε καί ϊά σών λιρών διά νά κατασκοπεύ- θόν, τόν γενναιόφρονα. Καί, έ τρατάρισμα νά φάνε καί νά π.- ουν τάς δυτικάς χώρας καί άσ- ξαπατών πάντα άφελή άντίπα- οϋνε έκείν' την ώρα. κοϋν δικτατορικήν αύτόχρημα λόν του, δστις τόν επίστευεν,! Τό πιό ώραϊο δμως ήτανε τυραννίαν επί των εκείθεν το3 κατέληγε νά τόν ύποτάσση καί πού ήβγαίνανε νά ποϋνε τα Παραπετάσματος ύποδούλων - κατασφάζη άγρίως μέ άπιθά- Κάλαντρα τσή πατρίδας τως οί κομμουνιστικήν χωρών, κατα- νους τρόπους. πνίξαντες είς τό αΐμα των τοϋς Διατί τά γράφω σήμερον α·1»- Αύτοί λοιπόν οί Καίσαρλήδ^ς ντυμένοι μέ τά πατριωτικά τως Υ';""( Πολλιιχΐϊ <Ήά τήο «νά /ιϊθ'κ έ'ΐρΐμ. «Κόσμο:» τοι" πρρ. «ΙΙον τιιική ΉοτΓιι» κιιί Αλλιιιν έ'ρημε·· ριίΐπιν .ιιιηε:καλέιΐ(ΐ|ΐρν την τΐ'ποκ διάσωσιν τής ΊσΓορίί/ς ναι λ«ο |>ί«ς τοΓ' κατιι την
Οϋγγρους, δταν ετόλμησαν ν' τα; χα γράφω διότι δλοι οί κ'ι-
άναζητήσουν διά τής έζεγέρ- τρινοι, έζαιρουμένης μόνον
σεως τοϋ 1956 την ελευθερίαν τής ήγετικής μεγαλοφυΤας, εΐ-
δυό — τρείς παρέα, πού |
ό ενας άπό 'φτοί, φώς μερά
πού 'τανε, ήκρατοϋσε μιά λαν' |
τί,ρνα άναμμένη (μικρό φανά-( ,·,·,<. "II τρχκκιι διά ρ ( Καισαρλήδες, οί πατριώτπδοι ρι μέ τζάμια) ήγυρίζανε στσοΙ ^ "Α Βίλ Αύί ύ δέ 0ά | Κ ρ μ ζμ) ρ χη τ' "Απ Βασίλπ. Αύτοί 'τανε το καλοί μαχαλδδες πού δέ 0ά | Κιιλλιίΐέ») κ
των;)) ναι δμοιοί του. ' Εχουν δηλαδή' πού 'χανε έρχει στή Σμύρνη'νο) 6μως δέν εϊχανε γιά νά
Είναι τρομερά πλάνη νά τούς τόν χαρακτήρα, τά ένστικτα, παλληκάρια πιά (ένήλικες) ' τό χτυποΰνε. Κ' ή φορεσιά τως
πιστεύωμεν καί αλλοίμονον έ- τάς άρπακτικάς διαθέοεις το.
άν ή ψυχή μας αφοπλίσθη έ< Τσεγκίς Χάν. 'γιό λοι νά βροΰνε δουγειά. "ΑΛ- ήτανε ά'μπάδικια πρός τό τα- ήδουλεύανε νεκροθάφτη-|χινϊ χρώμα γαρνιρισμένη μέ ζί τών είρηνιστικών των κηρυγμά- Διά μέσου των αΐώνων, ό χα' δοι στό μεγάλο Νεκροταφειο ' Τι;ς μαΰρες (κουλουριαστά κε- των. ρακτήρ τοϋ κιτρίνου παρέμει- |τσή Σμύρνης πού 'τανε στήν(ντήματα μέ γαίτάνι μαΰρο). Ό πόλεμος τής Κορέας, πά- νεν ό ϊδιος. Έκεί έγκειται ό, άρχή τοϋ Νταραγατσιοΰ. Άλ- ή βράκα ήτανε στενή άπτσοί λαιότερον, ό πόλεμος τοϋ Βιετ κίνδυνος διά τόν άφελή λευκόν λοι πάλι ήκάνανε λογιώ — λο- άστραγάλοι ώσαμ' τά γόνοτα,' |νάμ σήμερον —ό συνεχιζόμε- αντίπαλον τού, όστις τόν -ι |γιω δουγειές, όπως ό Πρόδρο | σκεδόν κολλητή. Κι' άπτά γό- νος άλλως τε επί μίαν... είκο- στεύει ώς άνθρωπον, ώς στρα- μος πού τονέ 'χε μπαζεβάνη νατα κι' απάνω ήφάρδαινε, ιί'( ίας καί Ηρά πρόσφυγος οπου χαταπιησίΙώθΊν ΐΐΐ π'|ν ιιι- λέτΐ]ν τήί ίστοοίίΐς χαί λιιογριι- φάις τή: γενρτείοις Γ(ιιν. ίνα ά ;τοτρλετίΙΓ| εν εθνικόν Μιχ'θρΐον διαπο'ιη/οις αΰπΤιν "ΕπιιινοΓ'μεν την, ιίις ανι>) χι>·
ηι'οΐ' έκκλησιν ώς 'ΐνογκαίιιν καί
(ϊν(ΐγκΐιιοτάτΐ]ν, ;ιηό
Λκ')τι κοθ' εκάστην ((ρι,γοΐ'θΐν εί
'Άη'εΙχε λίγια φουφούλα στό μπι-
μ]γ/Λιι τί|:
και'Λρί
Άφοομιζήμενο;
ΡηνικΓ|ς ί|1ιών Ε·.
( ρ, ρ
σαετίαν— ύλοποιοϋν κατά τόν τ.ωτικόν, ώς αντίπαλον όμο.ον| (κηπουρό) ή έκκλησιά τ' γ φμζμ
^ραγικώτερον τρόπον τάς αρσ μέ τόν εαυτόν τού. ι Γιάννη στό Κερατοχώρι κ' Λ<α'σινό. Κε'ντήματα μαΰρα στό των ανώτερη) ποιώ κια έγι'υ πάλι γματικάς τού παγκοσμίου κοΡ- Δέν μακρυγορώ. Οί Άμερικα θού'ντανε στά κεγιά (κελλ.ά) Ισκΐσιμο τσή κάθε πλαινής ταέ-'----------------------------·-------------- ΓΚ'ληοιν ποός τοιις έν 'Κλλπίι πΐ'μ.τΗτριώτας μο·> Ι οντίοιιο, Γρ
ποις έηιτείνωσι τά; ε'πί τοΐ'ΐιιι
πρησ.ιαίΐκίίΐΰ τοιν Λιμ τό ίθνιχον
οΐ'|ΐΐ( ίιιιιν' χαίΐόπ ίχημβν πρίις
τοΓ'το κ«ί την ίξής πηρηΐΌΓηίΐιΊ
/.Ι|ν τιμ" «Ριμνήητοι· έν τφ Πΐινρ
.τιπτημίι·) 'Λ'·)|ν<»ν να(Ιΐ|γητηΓι ΓΗίχοιι Ηέη : 'ϊ/ετιχά μέ την ΙΙοντιαχήν Λιιογικιιι ίιιν ^ί(ιομιν Γ "/.ιιι μας ότι αι"·τΐ| εΐνπι είς ^ι,· λΐ)ί>ΰ κατΐΓ/ΐ'ΐνιι/πμρνος ι'Ιηπ ιΐ'ρ^,
ποι', ή πημασάι το.· Λέν ρΤναι πρ
ηΐ(,)ς)ΐομένΐ) το.τικοις μόνον (Ι;
τόν Πόντον χπί στήν Έλί,ιίίΐιι
άλλά ^£(0 καί άπό αύιήν».
Χι,ιρις Λ'.λο ή Ιΐοντ,'ηχι'ι Λ«η-
γο<ι·|ιρΐί Οά |1οΐ|ί)ΐ|σ|) »·<: την Λια (|ΐί)Τΐσιν πολλιϊιν ϊΐ)Τ))μάτ^ν τΓ|ς £ι,ιήο ιιλο/λήί.χπι τής Έ/.ληνικΐ|ς ιρυλΓις ναί οτπύς νεκιτέρηρς χρίι- νιιυ.-. Κιιί ρϊνι,ιΐ ηχύ'/γΐ) μίαν ι"ι ρα άπχήτιρΊ νό περιμιιζί,ινομρ τη λκϊχά μνΐ||π ϊιι τοΰ ΙΙόντοΐ', ,ιςιι τοί1 οί γρροι και «! γερόνποορ; τά ττάροΐ'ν μ«ζι· τοι·ς είς πιίις 'ά- ΐ(ΐιι·ς τιον καί οί'τω ίΐό μα: χιιΙΙή ό έίΐνικι,ς ίΐηπαυρός άμετρΐ|ΐοΐ'«· ϊίηο. Γ. (-> Ινανδΐ|λήπτΐ)ς—Κάνις
νάσης αύτω έκκλησιαστικής >α'ι
μόνον έζουσίας, τό Άλάθητον
τοϋ 1870.
Τονίζω έπιμόνως καί ειδικώς
μάλιστα την λέξιν νά προλά-
θη, διότι είς την τετάρτην συ¬
νεδρίασιν τής Α' έν Βατικανώ , ,
νεΛΛμιυυιν «, λα - α . ακούση ό
Συνόδου τού 1870 διά τεχνι- ^
-ΐήπ -'■ιιι»ιΙιη»ίι-Ί -^πηΜ,ηΡ — ■ ο
Πρόεδρός της Πάπας Πϊος ό]
Θ' νά επιβάλη τό άλάθητον
καί νά έπεκτείνη μάλιστα άνα-
προ
(Συνέχεια έκ τΗς Ιττ; σελ.)
ξεις θά έλεγε σ' αυτόν σχε¬
τικώς μέ τό άναμμα τής λυχνί
άς, πού την ξέχασε. Ό ύιο.
θολεύς τοϋ τίς ψιθυριζει, ολ.
δυ-
στυχος. "Ολο ένα πλησιάζει
τό αύτ του κάτι, άλλά τ!ποτε.
Τελικά πλησιάζει σχεδόν μπρο
στά στόν ύποβολέα, ό οποίος ι ~-
μουνισμου έπιδιώξεις. Είναι δέ νοΐ έπιτελουν, είς την Κορέαν μέσ' στόν αύλόγυρο τσή έκκλη πης. Ζωνάρι κρέμ μαλλένιο 'τι ΠΛΤ Α ΜΙΑ Τ14Γ ΑΚΙΤΡΙΑΜΠΥ7 |/ ΑΙ ΤΑ Γ^ΑΥΡΙΑ ΤΠΥΤ
αυται ή πλήρης υποταγή είς αυ καί τό Βιετνάμ έργον τεραοΗ- σιάς, κι' ό Κοσμάς πού 'τανε'Γελέκι σταυρωτό μέ κε'ντήμα- ΙΑ ΙΙθΊίΙΓΊΙΗ ΙΠ2. ΜΠΙ ΠΐΊΠΙ/Ι Ι ΛΜΙ Ιπ Ι (,ΨΙΓΙΛ \}ί...
τόν ολοκλήρου τής Άσίας καί άς ίστορικής σημασίας διά τόν άρα'μπατζής στά Νέα Σφαγεία α, πατατούκα κι' άπό πάνω γεωγΡαφία πού έζέδωσε ό Άν , τόν άναφέρε. ό Ίσαάκιος Κο·
έν άμέσω συνεχεία ή κατάίίτη- έλληνοχριστιανικόν πολιτισμόν (πρός τό Μπαριακλί). ΚΓ 3λ- κάπα άπό πιό χο'ντρό ά'μπά θ,Μ0ς Γαζής τό 1807 καί Εύγε-' μνηνός στό ιυπικό τό όποιο έ·
γραψε τό 1152 γιά την ϊδρυηι
τής Μονής τής Θεοτόκου τής
Κοσμοοωτείρας, την όποΐα έκ-
τισε κοντά στήν πόλι Βήρα,
τίς σημερινές Φέρρες. Καΐ ο ί-
στορικός τού 13ου αιώνος Γ.
Άκροπολίτης λέγει γιά τόν "Ε·
σις τών Ίνδιών, τής Αύστραλί- καί διά τόν δυτικόν κόσμον, λοι τέλος ήκάνανε τό μπαμ- κΓ αυτή ταχινί χρώμα. Γόδες νιος Βούλγαρης είς τά «Βιργι-
ας, τής Νέας Ζηλανδίας, όλο- Χύνουν γενναιοφρόνως τό αί- πουκτσή (μπα'μπακά) πού μέ άβαφτες γκρίζιες καί καλπάκι 55ου Βουκοντικά)), πού έζεδό-
κλήρου τέλος πάντων τής Ά- μα τών τέκνων των καί δαπα- τα πατριωτικά τως ροϋχα ντυ-]σά φέσι άσιδέρωτο ταχινί κι' θησαν οτήν Πετρούπολι, ώς καί
πω Ανατολής. Ή οργάνωσις, νούν μυθώδη ποσά χρηματικά, μένοι καί τό μπα'μπακοτιναχτή' αύτό. ' αλλοι Κατά μία όμως άλλη πά
έν συνεχείσ., των καταλλήλων διά νά έμποδίσουν την πλήρη ρι στό νώμο, ήγυρίζανε οτσί Ι Ή χαρά τών παιδιώνε ήτανε ρα5Οσι αναφερομένη άπό ιόν
έκ τής Άσίας όρμητηρίων διά κατάκτησιν τής Άσίας καί τής γειτονιές κ' ήφωνάζονε «μπαμ'|ν' άκούσουνε τά Κάλανιρα
την επίθεσιν των πρός κατά- "Απω Άνατολής άπό τ' άδίστα- μπάκι τινάζομε». Γιαταυτό, <ι'| "φτά μέ τή παράζενη γλώσαα κτησιν τής Μικράς Άσίας <αί, κτα κίτρινα τέρατα τοϋ παγκο- ό κόσμος τσοί όνομάτιζε «μπα" Κ' ήαρωτούσανε, ήπεράαανε Αϊνου Κάσσανδρος, παρασυομέ μέ προγεφυρώματα ταύτην, ομίου κομμουνισμόν, σκοπός μπάκι — τινάζομε». Τό τίνα αύτοι πού λένε. την κατάκτησιν, συντριβήν, ε- των οποίων είναι νά έξοντώ- χτήρ' αύτό ήτανε σάν ένα δο-Ι £βντΐΜ>ϋΜ·νβ110-Η£ΜΡ(ύ^ΓΠ^-'—*^ ^Λ5^ΛίυυΜ^-ΐΜ Γΐώντϊΐ Λ£ϋ· ζβρι 'ΤβΓϊ" βιβγιο^τ; ^ττενότλο ΌΓ "Ί'ό ρίντα, 'ρΐντα "ΚόΚαντρα
Τό σχεδιον δέν είναι νέον, κόν, όπου γής ευρίσκεται ού- σαμ' δυό πήχες, άπό ντοΰρο[τά ρίντα, ρίντα Φώτα»;
διά τούς γνωστάς τής Ίστορί- τος, συμπεριλαμβανομένων κοι ξϋλο. "Ητανε θαρύ, κΓ εΊχ
Γεωγράφο Πλούταρχο, ο Βα
σ,ληάς τής Θράκης, Ισως τής
λόγω τοϋ ό.
αΚα?μετ:"όλίγας ημέρας άνέ'ΐ' βρωμάγανε άπαίσ,α τα π:.
τε,λεν ή 30 ΣεπτεμβρΙου τοϋ'δι.α ™υ Λθοπο.οι;. «Ουφ, βρω-
αύτοϋ έτους 1870. Κατά την ί-|μανε άνυπόφορα τά πόδια
στορικήν αυτήν ημέραν διά την οου». Τ' άρπάζε, 6 ήθοπο,ός
καί αυτουσια τά ζεφουρν.ζ^ι
στόν Βασιληά, λέγοντας γιζ
στόμφο καί μέ ϋφος άνακουφ -
σεως, πού γλύτωσε, όπως νό.
μιζε, άπό τό τράκ, πού έπαθε
πάνω στή Σκηνή.
— «Βασιλεϋ, βρωμοΰν έλεει-
νά τά βρωμοπόδαρά σου))! ...
Κόκκαλο ό Βασιληάς.
Γέλοια όμηρικά καί χειρο.
κροτήματα άπό τούς θεατάς.
Άλλά μόλις συνήλθε ό Βαοι-
ληάς άπ' την κατάπληξί τού.
λέγει τοϋ ύπηρέτη. «Γρήγορα
χάσου άπό μπρός μου άσεβέ-
στατε δοϋλε))!!..· ΚαΙ ό έρα.
ξαπατώντες εαυτούς καί τούς τρή άπό πετσί. Κι' οί νοικοκε- στήν κ,άθε πόρτα, τότες τά παι γυμν0 το ζίφος τ'ου εναντίον
άλλους φαντάζονται ότι οί <ι- ράδες, πού 'θέλανε νά φρεσκά. διά τσή φαμεγιάς τσοί "τρογυ- α α ον σκοτωση και ο Ιταλίαν, Βίκτωρ "Εμμανουήλ ό Β' κατελάμβανεν άναιμάκτως την Ρώμην, καταλύσας όριοτι- κώς καί επισήμως την πολιτι¬ κήν εξουσίαν τού Πάπα — Ρέξ καί τό Κρατίδιον τής Ρώμης, έξαποστέλλων Πίον τόν Θ' ε·ς τό Βατικανόν, έξω τοϋ Βασιλι- κοϋ έδάφους τής Ρώμης. Καί ή Ιστορία ασφαλώς δέν ήδίκησε τόν Πάπαν Πϊον τον Θ' χαρακτηρίζουσα αυτόν άου νεπή καί άνακόλουθον. Διότι ό Ιταλός την έθνικότητα Κό- μις Φερέττι, ώς ύποψήφιος Πά¬ πας είχεν υποσχεθή επισήμως καί έν τΐνή ότι θά υπεστήριζε τούς πόθους των ψηφοφόρων ε κλογέων του περί έθνικής άπο καταστάσεως καί θά έδικαίωνε τάς ελπίδας των περί πολιτικής μάλιστα ενώσεως τής Ιταλίας. Καί επί τή βάσει τής ρητής, ε¬ πισήμου καί έν τιμή δοθείσης υποσχέσεως πρός τούς ψηφοτρό ρους έκλογής τού επέτυχε την πανηγυρικήν εκλογήν τού και την θριαμθευτικήν άνοδόν του είς τόν Παπικόν θρόνον ώς ΓΠος ό Θ' τό 1841. Άλλά μόλις ένεθρονίσθη ό Πάπας Πίος ό Θ' έλησμόνησε τάς έπισήμους κα'ι έν τιμή δο¬ θείσας ψηφοθηρικάς ύποοχέ- σεις τού πρός τούς έκλογείς του καί είς την πρώτην μάλι¬ στα εγκύκλιον του (κθή πλικρί μπους) διεκήρυζεν άπεριφρά- στως δτι θά τηρήση άπαρεγκλί τως την Ρωμαικήν παράδοσιν (την Μεγάλην Ιδέαν) των προκατόχων τού Παπών, άθε- τών εγγράφως τάς ύποσχέσε'ς του καί πιστοποιών εγγράφως την άθέτηοιν καί την έξαπάτη σιν τών έκλογένω του. Άλλ' ή τραγική αυτή έξαπά- τησις δέν άφορδ μόνον τούς Ίταλούς έκλογείς του, άφοοα περισσότερον καί ολόκληρον τόν Χριστιανικόν κόσμον (Ριο- μαιοκαθολικούς, Προτεοτάν- τας καί Όρθοδόξους) διότι πά Μετα τόν π ωτ0 ,, ρουσιάζει άνάγλυφον τό συνει Α> .
δητόν Ινδαλμα (τής Μεγάλης ΠΟλεμ°· Υ<ΡεΜ.στηκε κ,' αυτο Ι τής Μογγολίας είχεν ,πρό έπτακοσίων είκοσιν όκτώ έτών ό Τσεγκίς Χάν, μέ πρω- τρινοι θά τούς... ιρεισθοΰν, ά- ρουνε τά στρώματά τως, τά τόγονα μέσα. Μέ στρατόν πει- άν ποτε, ό μή γένοιτο, συνέτρι παπλώματα καί μαζιλάρια πού ναλέον αίμοχαρή, ήμιάγριον θον τούς Άμερικανούς άντιπά 'τανε παραγεμισμένα άπό όστις ίππεύον τούς μικροοώ- λους των καί κατεπλημμύρουν μπα'μπάκι, άμα τσοί άκούανε μους άλλά δυνατούς ϊππους διά τών θαρβαρικών όρδών των νά περνοΰνε, τσοί 'φωνάζανε- καί συναποκομίζων έπ' αυτών την Ασίαν, την "Απω Άνατο- ΚΓ αύτοι τα 'ζηλώνανε, ήθγά- τάς γυναίκας καί τά τέκνα Ίου λήν, την 'Εγγύς Ανατολήν, ζανε άπ" την πανένια θήκη μεθ' δλης τής πανοπλίας καί την Ευρώπην! | πενιχρδς οίκοσκευής του, δ.ε- Με ολην ^ν δύναμιν των σκέλιζε μέ αφάνταστον έπ:μο- πνευμόνων μου κραυγάζω πρός νήν τά χιονοσκεπή όρη: Ίμα- τόν Δυτικόν Κόσμον: «Φύλακες λά'ια, Παμίρ, Άλτάι, κατενίκα γρηγορεΐτε! Συνενωθήτε περί όσους λαούς συνήντα έν τή πό τούς Άμερικανούς τοϋ Βιετ - ρεία τού, κατέοφαζε τούς πάν- νάμ καί ένισχύσατέ τους μέ ό- τας, μέχρι γαλών κα! κυνών. λας σας τάς δυνάμεις. Ό κίτρι παρέδιδεν είς τάς φλογας άν- νος κίνδυνος, ηνωμένος μέ τ5ν θούσας πόλεις, άφοΰ έλεηλά- έρυ^ρόν κομμουνισμόν, πλησι- (νος άπό τίς διαθολές τής δ^υ- ,τερης συζύγου του Δαμασίπ- πης, ή όποία μισοΰσε θανάοιμα τόν άπό την πρώτη σύζυγό τού υϊόν τού Έβρο γιατί άπέκροι- σε τόν βρο, δτι «χωρητικρ Μαρίτσα εκαλείτο)). Κατά τόν άεΐμνηστο Θράκι ίστορικό Μυρτίλλο Άποστολίόη τό δνομα «Μαρίτσα» προήλθεν ήθελε. Καί σάν νά έκαμνε την πειά φυσική ποάζι τοΰ κόσμου, έστράφη καί απεχώρησε... με¬ γαλοπρεπώς! ! Στό θέατρο τής Λέσχης Μνη μοσύνης έκτός άπό τοϋς έντο πιους ήθοποιούς ερασιτέχνας, έπαιζον καί διάφοροι περαστι- κοί θιασοι, όπως τού Άλεξιά- δη, τοΰ Χαλκιόπουλου, τής Αι¬ κατερίνης Βερώνη, των άδελ- φών Ταβουλάρη καί άλλοι μέ έργα Μολιέρου, Σαίζπηρ καί άλλων ξένων δραματογράφων, όπως καί διάφοοα έργα 'Ελλή νων, όπως τοϋ Βασιλειάδη, τοΰ Χριοτοφόρου Μισαηλ δου κ.ά. Τό θέατρο τής Λέσχης Μνη. μοσύνης έθεωρεϊιο, δπως ή Σκάλα τοϋ Μιλάνου. Άκόμη καί οί έξ έπαγγέλματος ήθο. ποιοί έτρεμαν όταν άνέβα-.ναν στό οανδωμά του. Τά χειρο- κροτήματα τών θεατών ήσαν ά κριβά. Άλλά καί είς δσους έ. δίδοντο, τάχαν σάν δίπλωυα παντοτεινό. Όσοι ζοΰν άκόμη άπό τούς παληούς ήθοπο οος τής καλής έκείνης έποχής 6ά θυμοϋνται μέ συγκινησι την Σκηνή τής Λέοχης Μνημοσύ. πως κάθε πράγμα έχει ένα τέ¬ λος σ' αυτόν τόν κόσμο, £γοι καί τό θέατρο αύτό εΐχε ώνα άπ' τά πειό Ίδέας) των Παπών τής Αρχαί άς Ρώμης τών Αύτοκρατόρων. Καί χάριν αυτής τής Μεγάλης Ίδέας οί Πάπαι έχρησιμοπο', ουν άνερυθριάστως κα'ι αυτήν άκόμη την απάτην. Καί την Ιστορικήν αυτήν α¬ λήθειαν προοεπικυρεί βραδύ¬ τερον ό αύτός Πάπας Πίος ό Θ' μέ την δευτέραν εγκύκλι¬ ον τού (5 Φεθρουαρίου τοϋ 1875) κατά των Βαυαρών ήγε- μόνων. Την μεγιστοποιεί δέ 5. προφορικώς ό αύτός Πάπας Πίος, ό Θ' διότι μέχρι τελευ¬ ταίας τού άναπνοής ηρνήθη πεισμόνως νά συμφιλιωθή ;αέ γιά νά μετατραπή σ' ενα άπό τά ψευτοναυπηγεία γιά μαοϋ. νες καϊ γιά καλαφάτισμα δλων τών ξεκαρθαλωμένων μέαυν συγκοινωνας τής θαλάσσης"... '.Συνεχίζεται) Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΥΠ)ΜΑΤί?Ν ΤΡΑΠΕΖΗΣ Δι' αποφάσεως τής Νομισμα- τικής 'Επιτροπής, παρετάθη ί.ι<ε χρι 30 'Ιουνίου 1968 ή προθεο μία ενάρξεως τής λειτουργίας των υπό τής Τραπέζης Έμπο- ρικής Πίστεως Ίδρυθησομένο)ν ύποκαταστημάτων της είς την οδόν Άχαρνων τών Αθηνών, είς Ζέαν τοΰ Πειραιώς καί είς τόν θασιλέα τής Ιταλίας καΐι,Ν. Κορδελλιόν τής Θεοσαλονί- καταλυτήν τοϋ κρατιδίου τού ! κης. ρίζανε γ.ά νά τσοί άκούσουνε αθώος κα, ένάρετος -Εβρος μ' άνο.χτό τό στόμα, ένώ οί οτην προσπάθειά του να απο. μεγάλο· μέ συμπάθεια καί εκτ. μεγάλο· μέ συμπάθεια καί εκτ. μηση. ΚΓ αύτοι μέ σεμνότητα κΓ άνατολίτικια άγαθοσυνη ηλέ πατρικο ζίφος να επεοε οτον ποταμο Ρ6 άπό τό άρχαίο Θρακικό «Μάρισος ή Μάρις», μέ τό όπ:ίο οί Θράκες όνόμαζαν τά ποτά- μια υπό την λαμπηδόνα, δηΛο- δή άπό τό φεγγοβόλημα τής ε¬ πιφανείας τους καί δχι άπό τόν Μάρισσο τόν παραπόταμο τοθ Ιοτρου, όπως θέλουν μερικοΙ βο κα( πνίγηκε Κα1 απ6 ανε τραγουδιστά τά Κάλαντοα ο ποταμός πήρε τό δνομα μ ,, βο κα( πνίγηκε Κα1 απ6 τότε ■ καλοθεληταί καί διαστρευλωτα! τως αύιά: τει τά πάντα, καί δίκην λαίλα- άζει, καί οί σκοποί αμφοτέρων πος, ήρήμωνε τόν πεπολιτισμέ¬ νον κόσμον. Ώς ώριμοι καρποί έπιπτον κατά τάς εκστρατείας τού Τσεγκίς Χάν είς τάς χεί¬ ρας τοϋ φοβεροϋ στρατοϋ τού ή Κίνα, αί Ίνδίαι, ή Βουχάρα, είναι ή πλήρης εξόντωσις τού Δυτικοΰ Κόσμου, ή θανάτωσ.ς τής "Ελευθερίας)). Φεβρουάριος 1968. Ιωάννης Α. Βερνάρδος Τ εί γριάνΐτα χρόνΐα ζωήβ Σρτγρναί€αν>>
Τής σΐΛ/εργάτι δος μας κ- Ν. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ εξαιρετικήν έπιπη·ιΟΓητα
χα! <ιΐ'γκ>νηα, εγινε τΐ|ν παοκλ·
(Ιοθοα Δευτέρα στήν αΐΙΙοΐ'σα τής
Άη//ιιολογικής 'ΕτίηοΐΓΐς π·'4ν»)γ>,
π ι κ γ, σΐ'γκένεοιιισις έ ,ρτασμοί' τή;
τριακιινταε'τοϋς ίιιιης τής Ε»,ί)
σεως ΣμιΜναιΊ,ιν
Πρώτος ιιίλησ' ή γκν. -.. ο 11 < ι, 11 λ τεύς τής Έν<Ί)σε(· μ<ις κιχι έ;υι- ιιΐ'τιχός σι·μ ΓΓΐιλιΈΐ]: μιις κ. Ν. Άοο'ινης, ό ό.τοΐο: μα; <Ίί'xτι'ί^ ιιιις ήΐην στήν '/οχή ή ::'«>α<€ ιιιιζ, ποίι άλλοτε οπ>γ(«ζ'Ίντιι> ε· αέ
τενιχρά κτήοια κιχι Λ^,λοτρ <ριλ 'Ϊρ νοΓ'μινΐ) κιιι ππις τ<Ί τελευταία (ΐύτά χοόνια άπ-κτι'|Π(ίΐΐ! ιΊι<·ιιιι: τολι τε·/»ή κιήριο ποΓι είν η κιιί μι »Ιοιισε·Ιο 'οί' Ίιυνικοϋ ίΐιιλι πημοΓ' όφοϋ συγκεντοώνπ π>π.ι ίιττοοικι'ι
•ΤΓ,,ιχιΐα τής ϋμρηνη; Κ.αι τή. .Μι
'ρας Άπκις έν γίνι ι.
Μετά «πό τόν κ. 'Λρ<ιΊη ιιί 'ηπε· ο είπιιιι-το; ίι·γγ,αιεϋς — _ογοτίχνης κ. Νκ. Μΐ)λΐ(όοΐ) , ό ,ιποϊος |«έ την Λ | (Ιιισπι ιί(()ΐιγηιιιι τηχοτητί'ι τού μ«; εκιινκ νά ιιίσι'Ιπν ,Ιι>0|ΐε ιϊνείηιιΐΓΐ| οιιγχ νησι κ«ι χα-
..Μ» γιά την 1|<ι-,,.ή,ί (ι«ς τ>ν γ/!ιι
1' !
Μετιι ι'υίΐρ
κτοϋ γιατριΐΜ
,ό'" κ. 'Ατ
ώρ<ιΐος /.όγ,>;
>ι·γκι νΐ|σε.
"Κκεϊνος όμι,ι;. ,ιοι') ι(,
ιι·γκινηοε κιιι ί ,γιϊκ τις
«•οοθέε τής χαο6,ά. μ ιε
/ενιχός ί1ιειιί>ι,ντί|; ΪΟΓ·
.άς θεατρον χαι ρ.τίπμο; οιριι
'Ίΐ'ντής ΐής 'ΚίΙνιχή; ,,α Βιβλιο
η'ης χ. Ε. Ψΐ'ΐτΐ'ί^η^. ό ο,-χ,,ϊ,,^
άν χ«ιι δρν είν ιι ϊμκονιιίο . έν
πιίιτοις μέ (ίκρί'ινπιπτο ϊή>ι<> χ.π
ά/ι/,τη μάς Ούμιπε- γι ίί/./.η μιιι
ΐορά ότι ό ^ο/. τΐιΐιιό:, ή ί) ίη
θ'.ρίιι χιιί τά πάνιιιι ί'ι/ή/αν Λ ι
εο ϊρρο χιύμιι τή: Ίικνΐιΐς μ κ,
ρυσικιι ζιυηοά είνπι π<ίντα ογι| ,ινήμη μης ριιά; τ,,,ν Σμι·ρνι.:>
.χ/.λά πού μέ ίδιαι'τιοΐ| νιιοα τ" α
σ.ιοά τοΓ· έκλε
,ιί, πρ(ΜΙ)ν ί'.-Γ.ΙΙ'Ο
Ο,,ιιρ ινι'ϊη, ,-ιιμ'ι Λ
,γ άιάνιιιστ.ι |κ/ς
Γ|Γ«ν ο
κουμρ κι απο το σΐόμα μιά; ά .ό
τίς πειό ίεχοιριστές ποοσιο.-τικόΐη-
τες τοΰ τοπου ιιας.
Συγχιιοητήρι™ στόν κ. Φιιιτιαδη,
τόν Ρ;«ίρρτον α,ι'λον τής π<»τρίδος μ'ΐ;' Κι' ρκκϊνο ττ,οί' άκόμη πριό πολύ μά: σ· γ^ίνησρ ήταν ή ύπε· οοχη φράσκ τού: « νκς ΙΙητρίΛες και ϋχι Τόν χειοοκ^ιΉ ΐ]ίτα μ' ολη μοί» τή Ι καρδια γιατί ρ*ναιι>ιπη άπ πρά/-
ιιατι, ή Σιιι'·ονΐ| μοί-, καί Σμύρνη
α/.<')ν μ«ς. είναι άπλ")ς χατριλημ μένη χαί όχι χαμενη, ένοιωπιι μι'ΐ χαρά «νρί.-τ,ιιτη στά στήθη μου ότι ζή ή Πατριο,ι μας κιιί 0 ϊήση Εανά γιά μάς κιιί τούς ά~ γόνου; μα:, ποίι οικ'ΐίίος νΐηλκότ)^ ρΐιρ, Γι,κι) ι ήταν πάντοτε ή δική μοί· τα παιοιά μα «'^ϊρή 'ν, α'ϊρ-) 'ν (ν)τάί Κάλαντρα, ό ίρή V, όϊρή 'ν (ν)τάϊ Φωτα, (ν)ταϊ τουλιά λαλοΰν, (ν)τόι χρρόν αι·) κ,ιΛζνι "Αη Βασιλη μου, καλό τζί εύλοημένο, "Αη Βαοίλη μου. καλό ζευγάμι λάμεις Κίν τζί (ν)τού ώλέτηρι τ' χροοστό'ι βουιημενοο, είν τιί (ν) τού γυνίτζι τ' άσημοο κονου ιένου, εΤν τζί (ν)τά(ί) τζυόπαλα τ' κοτοάί με νλατ-Ίρι τ, εΓν τζί (ν)τα'ι ζευλογιήτια τ' ζανακλωοτα μετάξια, εΓν τζί (ν)ντάϊ βόϊα του Παναγιάς( ) τάϊ ττουλιτσα εΓν τζί (ν)το6 φι-υτσέντζηρι τ' τσιβίντρικου καλέμι. "Κσττειρα ροβίτσα, οήκουαα φσκοθιστρα, ήρτι (ν)τού ττουλίτοι (ν)τώκα (ν του σό κήτοι τ', ήρτι μαθρο τ' μάννιΐ κλπ εί τζί σφορ ζιτ. "Αϊκου (ν)τάϊ, κεράτοα μ', τζί άν τζείσι τζί α Κόψ κομμοτ κερί, φωτσι (ν)ΐΓθ ψενερι μ', κόσκινα κουρλΛπα. οαρ6πσ κραοόπα, νά φο-μεοτι, νά πιούμεοπ χρόν η(ν)τούρα ίνΐτάϊ μερίς·. Σημειωμα.— Τό ·ί· μόλις προφέρεται Τό (ν) οημα νει δτι τό κατοττινό «τ» προψέρεται παχύ μεταξύ «τ» καί «ντ». Τό «τζ» δπως «αι τό «τσ· ττροφερεται παχύ. Παχύ και τό «ο» μεταξύ δύο φωνήεντα. Τό ϊμο τραγούδι φερμένο σε καταλοβαιν ύμενη γλωτσα . «Άρχή "ν", άρχή '^' τά Κάλαντρσ, άρχη V, ορχη "ν' τά Φωτα, τά πουλιά λαλοθν, τά Χερόνια κράζου . "^η Βασίλη μου, κσλέ κ' εϋλογημέν', "Λη Βοθ'λη μου, καλό ζ·υ^αρι ίλαύνεις. Είν' κοί γο άλέτρι τού (οί) χρυσό βουτημένο, ε,Γν' και τό γυνί ιου άοημοχυμένο, εΓν' καί οί ζεύγλες τού (μέ) χαντρες μ ιρ> αριτάρια,
εΓν' και τα ζευγόλ<"υρα ττυ πολύκλωοτα μετάξια. εΓν' κο' τά βόοια τ υ τής Ι ΐαναγιας τά πουνιά, εΓν' καί τό βοοκέι,τρι τού καλάμι μέ κορψί (οτήν Λκρη). "Εσπειρα ρτβι, σηκωσα (μΛζε.ψ ϊι φακΐ], ήρθε τό π υί, έ'Λωκά τού οτό κότ.ΐι τι~ο. ήοθε μαύρη τού μάνια κλοίει κοι όργ ζεται. Άκου τα, κυρά μου, κι' άν κείσαι (εΓσ κ ξύττ'Ία) κι' ανΚΓΐ- κόψε κομμάτι κερί, φώτισε τό ψονάρι μου, κόσκινα πηττες. κανάτες κραοιά, νά φάμε. νά πιοθμε, χρόνο τέτοιες μέρες.. .άτυχου Βασιλόπαιδος. Ή παρα , δοσι αυτή άναφέρεται ώς Εξής , άπό τόν Πλούταρχο στό περί ποταμών θιθλίο τού: «Κάσοαν- | δρος δέ ό Βασιλεύς των τόπων γήμας Κροτωνίκην εγέννησεν Ι έξ αυτής υϊόν "Εβρον. Άποτα- ] ξάμενος δέ τή συμβιώσει τής προτέρας γυναικός, έπέγημε τώ τέκνω Δαμασίππη την Α- |τρακος, ήτις είς επιθυμίαν έμ- πεσοϋσα τοϋ προγόνου, λόγους [αύτφ αυνόδων απέστειλεν, δ' ώς 'Ερυννήν φυγών την μυ- έτρεφα κάποιαν έλπίδα. τής ΙστορΙας. ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ ΣΗΜΕ1ΩΜΑΤΑ (Συνέχεια έκ τΛς 1ης οβλ.) ήμουνα σάν τό οκυλί του! 'Επερνούσαμε λαγκάδια, έκοιμόμαστε στή γή, βρΐσκαμε παντου σιγτι καί τίς μέρες καί τα 6ράδ;α. Στρατιώτη ουτε σκιά ν' άντικρύσωμε δέν εΐδα, μολονότι στήν καρδιά τζοψασι. | τριάν, προσκηυκαίρου κυνηγί- αις. Άτυχοϋσα δέ τής προαιρέ σεως ή άσελγής, κατεψεύσα··Ό τοϋ σώφρονος ώς βιάσασθαι αύ - νάνε απο >Τοί ουλθ1· ή.8ναί ΣΗΜΕΙΟΜΑ:
καί οί φροκαλατζήδες 1. Τά έχομε
δημοσιεόσει
γνώμη,
ί να η.,
ο.τιος ει,ταν
όμιληταί μκς νά γι
,τενήνΓκ χοόι'ΐα
Σμυρναων στη ίμ'ονΐ) μ«^,
<> κ.
κια
ότι
(ίΠροσφ. Κόσμος))
(σκουπιδιαραίοι) πού αύτοί 'τα οτήν έφημ
νέ Τοϋρκοι, οί έργάτηδοι τσή 21.1.1961.
κομ'πανίας (έταιρίας) τοϋ Χαλ 2. Χερόνια.- Χερόνια όνόμα-
κα'μπουναρίσιου νεροϋ (τρε ζαν τίς άμαρτωλές ψυχές, πού
τίς άφηνε λέει, έλεύτε-
ήερχού'ντανε ρες νά βγοϋνε άπ" την Κόλαοη
τά «(ν)Τωεκάρια» (τό
στά σπίτια,
Καί σέ πόλεις, μ' ενα θάρρος,
κατεθαίναμε συχνά,
δέν μάς λέγαν, πουθενά,
πώς τούς δίνσμε κάν βάρος
την θελήσαντος. Κάσσανδρος |Τά καλυτέρα φαγιά,
δέ ζήλω συμπεριενεχθείς, μ^θ' ί κόττες, πιλαφιά μεγαλη
όρμής επί την Ολην ήχθη καί' <αϊ γιαούρτι μέ μαγιά σπασάμενος τό ζίφος έδίω^ε τρώγαμε μέ τό κουτάλι! τόν υϊόν ώς έπΐβουλον των πό τρώων γάμων. Ό δέ περικατά- ληκτος γενόμενος, εαυτόν έρ¬ ριψεν είς τόν ποταμόν Ρόμβον. δς άπ' αυτού "Εθρος μετωνο- μάσθη, καθώς ίστορεϊ Τιμόεεος έν τφ περί ποταμών». Ό "Εβρος καλείται καί «Μα¬ ρίτσα» καί μέ αύτό τά όνομα μέσ' στή νύχτα. "Οσα σπιτκά δμως εΐχαν πένθος την χρο- νιά έκείνη, δέν άφηναν τίπθια στό βραδινό τους φαγητό. Την -Γιά παράδες δέν μέ μέλλει, έλεγεν ό Τσακιτζής, κάποιος φίλος μου χατζής νά μοΰ στείλη τώρα θέλει. Τράβηζα στό 'Ερμεϊλή ένα - δυό χιλιάδων τσέχι καί γι' υπογραφή καλή τό δικό μου τό ντουφέκι! Άπό οένα δέ Φίς - ♦!?· ποϋ σέ ξέρω φουκαρά, δέν θά πάρω μπίρ παρά κι άν κανένας σέ ρωττΊσει γιά τά μενά πώς περνώ νά τοϋ πής πώς δίχως φοβο Οαοιλεύω στό βουνό παραμονή όμως τά Φώτα, μό¬ λις θασίλευε ό ήλιος, τότες οΐ)κι έζακολόυθώ νά κόβω γειτόνοιτούς έφερναν άπό ένα]όπου δέν πηγαίνει βόλι πιάτο «χάμπάχγια)) (κα'μπά. έχω όπλου τή «ρωτ.ά κα - κολυκύθα), «παχλά» (φα- Υ,α νώ κάνω σερετιά σόγια ξερά) καί «φακούγ'.α;)'ι.αίω σπίτια μές στήν πόλη. (φακή), φαγητά νερόβραστα'Είς την Σμύρνη, άπορώ, -10 κα - μπουνάρι, τ' τΡα Χαλ ()ρα ( ./,ς Κνώηη,,ς άρχαία 'Άου Δωδεκάμερο) νά περιπλανών- Σμυονα·ων"ση| Σμ·'·(.»νΐ) μ«^, στό τΡα τ^ζ Άρτέμιδος))) καί οί ται στή Γή τίς νύχτες καί να 1«ρό ιιτίί /.'ΰμα, στή κΊτι·ιλημιιένΐ| , ντρου'μπατζήδες (πυροσθέ- τυραννοΰν τόν κόσμο. (Παράλ όχι. χαιιένη πατριθ(ΐ μας. στες) γιά νά πάρουνε τό μπα ληλος δοξααία μέ τούς δικούς πώς δέ βρέθπκε κανένας μές στοΰ κόσμου τό σωρο μέ τάς ιδικάς μου φρέναζ. "Εναν μόνο ζεχωρίζω, είναι μοθπανε γιατρός φωνακλάς καί τολμηρός Κατόπιν μι'λιιηε πρ ΊεΛοος τής χ. Χλδέ ζ(σι τσή χρονίας μας Καλκατζάρους). Την νύ- ου δπου άκουμποϋσαν τά χηνει και άναμνησ τι σιαας γιη τα οη μάς οώριορ οι·μβ χή πηοΓπιιή τοΓ· μας ΌμΓ|ρ·>ι· 11ο/.ι< ή χειρονομια τοι Τέλος, ό ττοόρίϊοός ιιίζ Μπράκΐ)ς πκγχινηιιένος μππρΊιντιις νά πή π>οι
'Ίι' ό,τι εΓταν οί ποοηγοήιιρνοι Ι κουλΐτίν
όμιλητπί εχλριπκ μρ λ·'γ » λόγιπ '
την υ.τέροχη ιιι'ιτή γιορτή. |
.ντυμένοι μέ τή οτολή τως ,ςαί Φώτων, έπρεπε νά θιαστοϋνε όλη την νύχ τ α κλει
«... ...,.,,,,„. ιτΛν περ.κεφαλαία τως, δυό - νά φύγουνε άπ' την Γή γιά νό στή καί κανείς νά μΐ μπή
'ΐο//«ίοι. π.ΐΜ,τοΓ. ΙτΡει<: Μθτζι. Κ' ένας άπό 'φτοι προλάβουνε νά γυρίσουν οτήν μέσα, γιατί άν έμπαινε τότε^ ·■■ σι·γχινητιχή ήβαστοϋοε τό σιδερένιο :ια- Κόλαση πρίν άπ' τά μεσάνυ- «θά τόν δάγκαναν τά Χεοόν.π^ ' ·'■",· κιιί μή καί δίχως λάδι. ΚΓ άκομα κ' ε¬ να «μαερικό» (κανάτα κρασι) · Τ' άκουμπούσανε απάνω σ' ε¬ να τραπέζι έμπρός στά είκονί σματα (είκονοστάσι) κ' έκλει ναν την πόρτα τοϋ δωματίου _______^ _, _., γιά νά μην ένοχλήσουν τίς Φυ καί γι" αυτόν τόν Γ -"- πού θά έρχονταν νά ψάνε Όλα, λένε τά στραβά αύτάς μιά χαρά τα σιάνει, καί τά δεζιά... ζερβά μπορεί πάλι νά τά κάνει! "Έτσι θά τ' άποφασΐσω γιά άσφάλεια μεγαλη ένα μάτι άπό πίσω νό τόν φέρω νά μοΰ βάλη^ Λέγοντας «ζερβά» οποντ' σε τό γιατρό Σκεΰο Ζερβό. πρώτος τότε, παρουοίοσε καί νά πιουνε. Στήν κάθε νύχτα τοϋ Δωδε- κάμερου, ή πόρτα τοϋ δωματ'- τριΐ'ΐτρς μου ποΐ' η τή μ·ις νά ρίμπστρ γιοοΓΐίΛίομρ όλοι [ .τενηντάχρονη ϊιΐ)ή μας. χ ;λά την σούρι μιάπήχη σκεδόν μά<ρος χτα πού τότες θά κλοϋσαν πιάΙ'Εξόν πιά ϋστερα άπτά υεοά πού ήβιδώνανε στό καναβα- οί Πόρτες της. Ινυχτα τής παραμονής τά Φώτα τσένιο γιά λαστιχένιο «κουλ- Κατά τό διάστημα τοϋ Δω'όπότε πιά αύτά είχον τούμι)) (σωλήνα, άπτό τουρκ. δεκάμερου σ' δλα τά σπίτια ά ΚΓ άκόμα καί τά παιδία μικρά δεξαμενή) ά- φοΰ έτρωγαν τό (νηστίσιμο) , βέριζαν νά μι1 μαν ήσβούσανε μέ τό νερό βραδυνό φαγητό τους, άφηνα^ άπ' τό σπίτι τά τή φωτία. Καί στό στόμα τοϋ καί λίγο φαγητό σ' ένα - '5υά_δεκάμερου μασουρ - πιάτα καί λίγο κρασί καί έκλεί ένα πορ- ναν την πόρτα γιά νά φάνε τοκάλι, χρώμα τσή φλόγας κα'ι καί νά πιοΰνε οί ψυχές μέ τής έν(ήίτ:ο')ς κ°λά. Αύ-.οί 'τανε Ρωμινιοί καί ήσυχία τους πού θά έρχονταν , Τοϋρκο - Κρητικοί. χονται καί οί Μελέτιος, στήν βγαίνουν έξω τοΰ Δω- σέ συμπλοκή ωτικό ί^ Τά έλε Υ|νη· μετά πολλέ<: δεΓ «(ν)Τωεκάρ,α). Τό εθι δες άνάγνωσμα των έδώ μο ολο αυτό τό δ,ατηροΰν καί μερίδων καί πολυσέλιδη «β·»· 1! °1ΐΟγ6 1! σψυγων άπό έκείνα τα μέρη. Προ- γραφ,κή μυθ.στορία»)! ΧΡΗΣΤ0Σ ί