196551
Αριθμός τεύχους
1973
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 42
Ημερομηνία Έκδοσης
8/12/1968
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ία Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης· 2
• Ν" Γ* ΗΝΑΙ ΙΟΝΛΜι.
,1·· 1ε, 1*ι*-<·*>>*■·■ ι.Μ1ψι·
Λ
IV
Ι'Ε ϋ'ΌΓΓΚ
.V
Ηράκλειον Κρήτης· 2
• Ν" Γ* ΗΝΑΙ ΙΟΝΛΜι.
,1·· 1ε, 1*ι*-<·*>>*■·■ ι.Μ1ψι·
Λ
IV
Ι'Ε ϋ'ΌΓΓΚ
.V
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
Ι""
:
"Ετος 4?,ον άο. ψύλ 1973
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
Κυριακή 8 Δεκεμβριού 1968
ΔιευΘυντής-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ε}οβνπεΐΑειΒΒ)ΐνοο οθεΐεΌ ι ο ε ο όν Ιι ο ο β ■ 111 κ ■ ■ π ■ ε^ ο ι ■ ο ι ο β ο ο ν 11 ε ο ο ε^ ν ο
: Όοός Νίκης 25 — ΆΘΙ/ναι — Τ«1. Ζ29.708
/ Λε-εμβρΐου 1941 : Έττιθεοη οτό Περλ Χάρμπορ
Ί ΜΕΓΑΑΑΫΤΕΡΗ ΝϋΥΤΙΚΗ
ΤΡΑΓΟΑΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ,,
Λικρο λάθη όδη,ησα" οτήν τρομερή κοταοτροφή
Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Πέρλ Χάρμττορ: Κυριακή ματα.
7 Δεκεμβριού 1941, ώρα 7 το
•κρωι. Στό άκρωτήριο Όχα-
οο οί ύπαξιωματικοί Πό-
καρντ καί Ηλιοτ τελειώνουν
την νυκτερινή δάρ&εια τους
στό Ρσντάρ.
Συντασσουν
την άναφορά
τοος γιά νά την τταραδώσουν
στήν πρωϊνή οάρδεια.
Ό Έλιοτ περιμένει τό τζίπ
πού θά τόν οδηγήση στή Λέ-
σχη γιά νά πάρη τό μπρέκ-
φαστ.
Είναι όμως έ'νας εύσυνεί-
δητος νεοσύλλεκτος καί ώ-
σιΐου νά £λθη ό άντικαταστά
χης τού κάθεται καίπαρακο-
λουθεϊ την όθονην. Ξαφνικά
όναττηδά απ,ό τό καθισμά τού.
"ίνα πΑ.η«ος άπό φωτεινά
σημεΐα παρουσιάζεται κα-
θως ή μαύρη δελόνα κάνει
τόν κύκλο της. Ή ώρα είναι
7 καί 2'.
Φωνάζει τόν
Λόκαρντ καί
κάθονται και οί δύο έμδρόν-
τητοι μπροστά στήν όθόνη
έιί'ι 20 λι,ϊΐτά.
Στίς 7.20' άποφασίζουν νά
τηλεψωνησουν στήν δάση:
(>Πολυαριθμα άρεοπλάνα
σέ άπόο.αοη 132 μιλίων πλη·
σιαζουν πρός την βάση...»
Άξιωματικός υπηρεσίας εί
ναι κάποιο.; ύΐΓθλοχαγός Τα-
υλερ. Δέν οιδνει την παραμι-
κρή σημασία.
Ή απαντήση τού «φογκετ
ίτ» (ξεχαστε το) θά μείνη
μία από τίς στορικές φρασεις
τής τραγωδίας τού
Πέρλ
Χάρμπορ. Καί γράφονται οί
γραμμές αύτές, γιά τοϋς νε-
ους, ποϋ 6έν γνώρισαν πόλε-
μο, καί ασφαλώς τί θά πή
αΐφνιδιασμός κατά την ώρα
τής μαχης, καί τί ζημία 6ύ-
ναται νά καταφέρη ό εχθράς
οέ μια αιψνιόιαστικήν έπιθε-
ση, σάν αυτή την μεγαλύτε-
ρη ναυτική τραγωδία τοΰ
Πολέμου της 7ης Δεκεμβριού
1941 είς τό Πέρλ Χάρμπορ.
Έκεΐνα τα εϊκοσι λεπτα κΐ' ·-
κείνη ή άμέλεια τοΰ ΐαυλερ,
έστοιχισαν στήν Άμερική 3.
300 νεκρούς, 1700 τραυματι-
ες, 18 πολεμικά πλοΐα άπό
τα 95 πού ήσαν άγκυροβολι)-
μένα στό λιμάνι καί 345 άε-
ροπλάνα.
Όλη ή Ναυτική καί Άε-
ροπορικη δύναμη τοϋ Είρη-
νικοΰ είχε τεθή έκτός μάχης
άπό τοΰς Ίάπωνες πού έχα-
σαν μόνο 38 άεροττΑ.ανα και
τρία ύποδρυχια τσέπης.
Αυτή ήταν ή πρώτη ήμέρα
τοΰ πολέμου μεταξύ Ήνωμε-
νων Πολιτειών καί Ίαπωνί-
σς. 'ΛΛΛα άς πάμε μερικές
ό ί Σ έλη Νο
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
ΆνέκόΌτος ίοτορ/α έκ τοΰ πολέμου 1940-41
ών 85 καΐ μιάς των 105
σς. ΛΛΛα άς μ μρ
μέρες πιό πίσω. Στα τέλη Νο¬
εμβριού. Στήν Ούάσιγκτων
βρίσκεται μιά έπίσημη Ιαπω-
νική άντιπροσωπία και συζη-
τεϊ μέ τούς Άμερικανοΰς τα
προ(9λήματα τής "Απω Άνα-
τολής. Ό Πρόεδρος Ρουσ-
6ελτ ζητεί άπό την Ιαπωνίαν
να υποχωρήση άπό την Κίναν
καί την "ινβοκίναν καΐ νά ά
ναγνωριση τον
Τσάγ Κάϊκ Σέκ.
στρατάρχην
στά
γ
Λ
Έξωθεϊ τα πράγματα
άκρα καί κάνει τό πάν
νά επιτύχη την έξοδο της
μερικής στόν πόλεμο.
Άπό την άλλη μεριά οί Ί
άπωνες έχουν πάρει τίς άπο-
Φάσεις τους. θεωροΰν τον
ΕΙρηνικό δική τους θάλασσα
και την Άσία δική τους σφαι
ρα έπιρροης. Ρίχνουν στάχτη
στά μάτια τής Ούάσιγκτων,
εΐδοποιοΰν την άντιπροσωπία
τους νά «τραινάρη» τή δια-
πραγματευσεις καί έτοιμα-
ζουν άθόρυβα καί μεθοδικα
τόν μεγάλο αΐφνιδιασμό τού
Γιαμαμότο
έπεςεργάζεται ό ϊδιος το σχε
διο. Καί άναθέτει την εκτε¬
λέση τού στόν ναύαρχο Να-
γκοϋμο. Στις 26 Νοεμβριού
άποπλέουν άπό τα Ιαπων ικα
μητροπολιτικά ϋδατα έξη ά -
εροπλανοφόρα μέ 423 άερο -
πλάνα.
Προηγοϋνται 27 ύποβρυχια
Πέρλ Χάρμπορ.
Ό Ναύαρχος
Είναι έ'νας στρατός άποφα-
σισμένος νά νικήση η νά πε¬
θάνη. Ό μόνος «^.κεπτικι-
στήςΛ τής Ίστορίας αυτής εί
ναι ό ναύαρχος Γιαμαμότο
ποΰ πληροφορεΐται την τε -
λ%υταία στιγμή 6τι τα τρία
άμερικανικά αεροπλανοφόρα
δέν βρίσκονται μέσα στό λι·
μάνι τοό Πέρλ Χάρμπορ και
ποΰ ξέρει ότι τά έννέα οωρη-
κτά είναι παλαιά καΐ χρεωκο
πή μενά. Σ" αυτόν τόν τχόλεμο
την τελευταία λέξη θά την
ποΰν τα αεροπλανοφόρα.
Τί συμβαινει όμως στό μ».-
ταξύ αΰτό στή Χαβάη; Ό
ναυτικος διοικητής, ναύαρχοο
Μμμελ καί ό Στρατιωτικάς
διοικητής Στρατηγός Σόρτ,
έπαναπαύονται στην τερα¬
στία δύναμή τους καΐ άρ-
κοΰνται να τταίζουν γκόλφ.
Ό άρχηγός τοΰ επιτελείον
Γζώρτζ ΜαρσαΛ τούς £χει
προηδοποιήσει ότι «Έχθρικη
δράση είναι πιθανή άνα, πα¬
σάν στιγμήν» μά αύτοι δέν
^χουν πσρει τά ενδεικνυόμε¬
να μέτρα ασφαλείας.
Δεν έχουν ύψώσει προστα-
τευτικά αερόστατα και τά ρα
ντάρ λειτουργοϋν ώρισμένες
μονον ώρες.
ΟΊ άνορες γυρίζουν στα
μπάρ καί άπολαμ&άνουν τις
χαρες τοΰ παραδεισιακοϋ νη
σιοθ τής Χαβαης.
Στίς 3.45 της Κυριακής μια
ναρκοθέτις διακρίνει έχΜρικό
ϋποβρύχιο κοντά στό λιμάνι.
Ι_ι£>οποιεΐ τό άντιτορπιλλικο
«Ούώρντ», άλλά ό πλοίαρχός
τού δέν δίνει σημασία.
Στίς 6.30 τό πρωΐ 'ένα. πε-
ριπολικό άεροπλάνο διακρί¬
νει αΛλο ϋποβρύχιο καί τό
6οθιζει μέ δύο βόμβες. ΕΙδο-
ποιείται ό ναύαρχος Κίμμελ
που έχει ήόη φορέσει τή στο-
λή τού γκόλφ γιά νά παίξη
μέ τόν στρατηγό Σόρτ.
Άπαντα ότι κατεβαίνει ά-
μέοως στή βάση. Δέν προλα-
οαίνει οϋτε νά άλλάξη. 1ο
πρώτο κύμα τών Ιαπωνικών
αεροπλάνων, 143 κομματια
υπο τον στρατηγό Φουσιντα
έχι,ι φθάσει πάνω άπό τον
ορμο και άδειαι,ει τίς βόμ-
6ες καί τις τορπίλλες τού.
Ένα θραΰσμα βρίσκει τόν
ναύαρχο Κίμμελ στό στήθος
μά 6έν τόν σκοτώνει. Πρι·1
πέση στή γή άναφωνεΐ: «ωέν
ήταν νά μπη πιό βαθειά;» Το
ενα μετά τό άλλο, τά γιγαν-
τιαΐα θωρηκτά τυλίγονται
στ'ις φλόγες, άγκομαχάνε και
βουλιάζουν.
Τό λιμάνι θυμίζει κόλαση
τοϋ Δάντη. Καμμιά άπόπειρα
αμύνης. Ίά τιάντα έχουν πα-
ραλύσει καΐ ο'ι πάντες τρε-
χουν έδώ κι' έκεΐ σάν τρελ -
Αθί. ΟΊ σειρήνες σφυριζουν
δαιμσνισμένα. Περνάει μισή
ώρα.
Τα πρώτα άεροπλάνα πά -
ραχωρούν τή θέση τους στό
οευτερο κύμα τοϋστρατηγου
Σουμαζάκι πού άποτελειώνει
τό έργα τής καταστροφής.
Καί τά έςη άεροορόμια πά
ραδίδονται στίς φλόγες. Με-
ρικά άντιαεροπορικά συνέρ
χονται καΐ κάνουν φράγμα
Άλλά είναι πιά πολύ άργα
Ή τραγωδία Μχει φτάσει
στό κατακόρυφο. Ή Νίκη εί
ναι άπόλυτη. Ό Φουσίντα τρι-
γυριζει οσο τοΰ έτΐιτρέτΐει τό
άπόθεμα τής βενζίνης τού
και γελά χαιρέκακα πάνω
άπό τή φλεγόμενη βάση.
Τό Τόκιο πανηγυρίζει άλ¬
λά ό Γιαμαμότο μένει στη
Χιροσίμα σκεπτικός. Στή Χι-
ροαίμα, πού ϋστερα άπό πέν-
τε χρόνια, γράφτηκε έκεΐ, τό
τέλος έκεινου τοΰ πολέμου
ιέ μιά τραγωδία πολύ χει-
ρότερη άπό τοϋ Πέρλ Χαρ -
μπορ. Γιατΐ οί Άμερικάνοι
Γ · ' — μερά,
1941
3ον
—Τό Υ111 Άπόσπαομα Επι-
μελητείας.
-Τό ΥΙΙΙ Κτηνιατρικόν Αγ
πόοπααομα.
—Τό ΥΙΙΙ Λόχον Γτρατηγεί-
ου.
—Τόν ΥΙΙΙ Λόχον ήμιονη-
γών.
Τόν ΥΙΙΙ Όρχον Πυροθολι
κου.
—Την ΥΙΙΙ -Μοίραν αύτοκινή
των, καϊ την ΥΙΙΙ Μοίραν έλΐα
ψρών αύτοκιντΊτων.
Διετέθησαν δ' έπίοης είς
είς την ΥΙΙΙ Μεραρχαν καΐ οί' ώργιον.
κρών, υπό ττδ.ν διοίκησιν τού
Ταγ) ρχου Πυροβολικοϋ Μουρ-
κανάτου.
—Τό 21 όν Σύνταγμα όρειβα
τικοΰ Πυροβολικού έκ μιάς
Μοίρας των 75) 19 καί μιάς Μοί
ρας των 105) 19, υπό την διοί¬
κησιν τού Άντ)ρχου Πυροβο-
λικοΰ Τσάμη Κωνστ.
—Μία Πυρ)χία έζευγμένη
Γκόντα των 105.
—Μία Πυρ)χα άνηαεροπορι
κή των 88, έκ τριών πυροβό¬
λων, υπό τόν Ταγματάρχην Πυρο-
βολικοϋ Άνδρουλακάκην Γε-
εξής μονάδες ένισχύοεων:
Μία πυρ)χία άντιαεροπορικη
Μία Μοϊρα βαρέος πυροβο-1 των 20, έκ τεσσάρων πυροβό-
λικοϋ έκ μιάς πυροθολαρχίας ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην Σελ.
Πορεία ?ιτ των Ίδεων
ΑΝΘΡΩΠΙΝΑΙ ΦΥΛΑΙ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΛΓΓΕΛΟΥ Β ΜΩΡΑ Ι ΤΙΛΟΥ
ΑΙ έσωτερικαί παρα5όσεις τής
συγχρόνου κοινωνιολογιας κ,αί τής
ά,θρωπολογικής καί έθνολογικής έ-
πιστήμης, έμφανΐζουν την Γηίνην «χ
ταγωγήν τής ανθρωπότητος είς τέσ
καί
νας τής
εις διαφόρους χώρας
ύδρογείου σφαίρας.
ΑΙ άλλεπάλληλοι κΧιματολογικα!
άλλαγαι, πού ηκολούθησαν τό τέ-
ος τής τελευταίας περιόδου τών πά
γετώνων, συνετέλεσαν ώστε διαδοχι
και δηιμιουργϊαι κα! άιργαί ώπεξεργσ |
σίαι τής διαμορφώσεως τής Γής,
νά έμφανισουν τάς Ήπΐίρους κατσ
τεραστία χρονικά διαστήΐματοτ. και
νό συντελέιτου,· είς τήιν εξέλιξιν καί
διάπλασιν τών ένβίων δντων.
Άπό τούς Ιεοεΐς των Ινδικών μο
νοστηοίων τά διαστή.ματα ταυτα ά-
ναφέρονται ώς μεσοκατακλθσμιαϊοι
κύκλοι, δηλαδή κατά περιόδους με-
έτών, καθώς οί πάγοι ύπεχώρουν
ταξύ των κατακλυσμόν
Μέ την πάοοδον πολλών χιλιάδων
των, καθώς οί πάγοι υπεχώρου.»
ρός τούς Πόλους, επετεύχθη ή ίμ
φάνισις είς εκάστην "Ηπειρον κσί μι
άς ά.θρωπίνης φυλής, διαφορετικσΰ
χρώματος.
Ή πρώτη Εμφάνισις τής άνθρωπ'
νης υπάρξεως μετά την τελευταίαν
περίοδον τών παγετώνωιν φαίνεται
δτι επραγματοποιήθη είς τό αονο^
παραμένον, τότε, ευκρστον τμήμα
τής Μέσης Άνατολής, τής Βορείου
ϊΐκής, Άσίας κ·λ.π., τό οποίον
παρουσΐαζεν έκτετοβμέ.ους καταπρα
σ'νους χώρους, μέ κοίτας ποταμών
καταφύτους κα! πνκνήν καί άγοίαν
βλάστησιν, μέ αφθονα ζώα διά τό κι.
νήγιον καί καρπούς διά την τροφο
συλλογήν.
"Η καταπράσινος αυτή έκτεταμέ-
νη χύρο, καταλαμβάνουσα ζώνην έκ
τάσεως επί Λοχετών Ήπείρων, λό¬
γω άφ' ενός μέν τής ύποχωρήσεως
τών πάγων, άψ' ετέρου δέ ήφαιστει-
ακω-1 και σεισμολογικών άφορμών,
έ'τβμαχίσθη είς ήμιερήμους έκτάσεις,
διαχωριζομένας άπό λωρίδας πρασί-
νων όάσεων, ώς κα! θαλασΐίων λε-
κανών.
ΑΙ περιπλανώαεναι όρδαί τών κυ
νηγώ.· και τών τοοφσσυλλΐκτών, ε-
χασοιν τότε την ελευθερίαν τής κινΓ
σεώς των
'ΥπεχρεώΘηταν νά συγκϊντρο:θου>
εις περιοχάς δττου διετηροΰντο τά
ζώα και τά φυτά πού τούς έδιδον
την τροφήν των.
Ο ΒΡΕΤΑΝΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ή άπρόο- δέν είναι είς θέσιν νά γνω-
πτος ανακοίνωσις νέων οΐκο- ρίζουν καλώς θέματα καθαρσ
νομικών περιορισμών πού ά έπιστημονικοΰ χαρακτήρος,
νεκοινωσε ό υπουργός ΟΙκο- Συνήθως π.χ. ό ύπουργός οΐ-
νομικών κ. Τζένκινς, έσημει- κονομικών δέν είναι καθηγη
ωσε την αρχήν μιάς νέας οί- τής τής οίκονομολογίας καί
κονομικής κρίσεως είς την ώς έκ τούτου πρέπει νά βα-
Μεγ. Βρεταννίαν. Μέχρι πρό σίση τάς αποφάσεις πού θά
τινος είχε δημιουργηθή ή έν λάβη είς τάς Συμβουλάς
τύπωσις ότι τελικώς ή έργα- τών είδικών. Ποΐοι ομως εΐ-
Τική κυβέρνησις μέ τα με- ναι αύτοι ο εΐδικοί πού τό-
τρα τα όποΐα είχε λάδει είς σον έπηρεάζουν τα διάφορα
τό παρελθόν θά κατωρθωνε κυδερνητικά στελέχη; Τό
νά ελέγξη την συνεχώς χει- κοινόν ευρίσκεται είς πλήρη
ροτερεύουσαν οΐκονομικη ν άγνοιαν επ" αυτού. Είναι
κατάστασιν. άρκετά ίκανοί οί εΐδικοί αύ-
Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ |ΣΜΥΡΝΗΣ
ΜΝΗΜΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΙΕ'
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΧΤΟΥ ΣΟΛΟΜΟΝ1ΔΗ
ι ναται νά αΐσθητοποιϋ
Συνε/ίζομε τή δημοσιευθή | το ιθανικώς
τής ωραίας κι' έμπεριστατω- | τερον τας υψηλάς και
κάλλιτεχνικώ-
Δυστυχώς, όπως άποδεικνύ τοί σύμβουλοι, ώστε νά προσ
εται άπό την νέαν αύξησιν Φέροισν τάς όρθάς εκάστοτε
τών φόρων είς τα οίνοπνευ- συμβουλάς; Τό κοινόν ε6ρί-
ματώοη ποτά, την βενζινην σκεται πάλιν είς άγνοιαν
καί τα είδη πολυτελείας, ή καί επ" αυτού,
έργατική κυβέρνησις συνε- Πιθανόν πολλές φορές αί
παρελθόντος. "Ολα τα αύστη- συμβουλαί τών είδικών να
ρά οΐκονομικά μέτρα, τα ο- προσφέρουν διαφόρους πι·
χιζει την Ιδίαν πολιτικήν τού θανότητας. Ποϊοι ήσαν οί
ποία ηναγκάσθη έπανειλημ- λόγοι πού έκσνσν έναν ύ-
μένως νά λάβη, συμπεριλαμ- πουργόν νά αποφασίση επί
βανομένων καί τών τελευταί- μιας πολιτικής γραμμής ε»
ως ληφθέντων νέων μέτρων, αντιθέσει πρός μίαν άλλην;
ήσαν μέτρα έκτάκτου άνάγ- Τα κριτήρια παραμένουν μυ
κης, τα όποϊα, εάν δέν έλαμ- στικά καί είναι φυσικόν τό
δανοντο, θά έθετον την αγ- κοινόν νά μή είναι είς θέσιν
γλικήν οίκονομίαν έκτός έ- νά κρίνη, άν ό ύπουργός ϋ-
λέγχου μέ πιθανήν οίκονομι- λαδε την όρθήν απόφασιν
Ό χώρος κυινηγίου καί Τό άπόθε¬
μα είς καρπούς, ήτοον περιωρισμε-
να.
Ή παλαιά τεχνική τοΰ κυνηγίου
καί τής τροφοσυλλογής, δέν ήτο πέ
ο^ άοικετή.
"Επρεπε νά εΰρϊθοΰν μεσα διαφυ
λάξεως των ζώων καί τών τροφών,
πού θά έθετον την διάδοσιν κα! την
αύξησιν αυτών υπό τόν Ελεγχον τοϋ
άνθρώπου.
Μεταξύ των εγχωρίων είδών ήσαν
τό πρόβατον, ή αΐξ, ό χοΤοος (ζώα
πού έξημερώνο.το ευκόλως), καθώς
καί οί άγΡ'01 πρόγονοι τού σίτου
καί τής κριθής.
Τά ζώα τά έθετον υπό περιορι¬
σμόν, τά φυτά τά ίσπειρον διά τής
καλλιεογε'ας καί τά δύο τά έφρόντι
ζε ή ανθρωπίνη έργασία.
Τό κυνήγιον καί ή τροφοσυλλογή
(ταρεμΐρίσθησαν άπό τήιν κτηνοτρο-
φίαν καί την γεωργίαν.
Ή εξέλιξις τής λιθίνης οΐκονουί-
ας εδημιούργησε Βνα αριθμόν νεωτέ
ρων τεχνικώς, δπως την ύφαντουρ-
γικήν, την (ίτγγειοπλοκττικήν καί 4ν
γένει την βελτίωσιν τοθ 6ιοτικοΰ έ-
πιπέδου.
Ή πρόοκαιρος νομαδική
κή κατατκήνωσις μετετράπη είς μό
-'μα ένδιαιτήι'αατα, χωρ'α, τά ό¬
ποΐα έπληθύνοντο αναλόγως μέ τόν
πληθυσμόν.
Ή νέα αυτή γεωργική οΐκονομίίΐ
διεδίδετο είς ολοκλήρους τάς περιο¬
χάς- καί τούς τόπους, δπου ηδύνα¬
το νά ευρεθή καλλιεργήσιυον έδαφος
Α
Την διατίρεσιν τής ανθρωπότητος
είς τέσσαρας διαδοχικάς φυλάς, πά
ραδέχονται οί άοχαΐοι Ιερεΐς τής Αί
γύπτου, ώς καί οί Όρφικοί, ο"τινες
αναγνωρίζουσι την ύπαρξιν διαφό¬
ρων φυλών, αναλόγως των βιοκλψα-
τολογικών συνθηκών των διαφόοον πΐ
ριοχών τής Γής.
Άπό εύρεβείσας εικόνος είς τόν
τάφο^ τοθ Φαραώ ΣΕΤΙ τοθ Α' ή'
(Σέτο- τού Α', 1456—Μ05 π*,
τάς τέσσαοας φυλάς τάς πβρίστανον
μέ μορφάς διαφορετικού τόπου καί
χρώματος είκόνας
Την φυλήν τής Νοτίας 'ΠΗπΐίοοΐ/
μέ έρυθρόν χρώμα κσ! τό δνομα ΡΟΤ
Τή/ φυλήν τής Άσίας μέ κίτρι-
νο/ χρώμα καί τό ονοιια ΑΜΟΥ.
Την φυλήν τής Άφρικής μέ υαϋ-
ρον χΐώμα καί τό δνομσ ΧΑΛΑΖΟΥ.
Τή/ φυλήν τής Εΰοώπης υέ 'λευ-
κόν χρώμα μέ τό δνομα ΤΑΜΑΧΟΥ
κήν κατάρρευσιν.
και ούχι εκείνην πού πιθανόν
Ή συνεχής έπανάληψις οί- θά ώφελήση τό πολιτικόν
κονομικών κρίσεων άποδει-
ίς τό οποίον άνήκει.
κνύει τό γεγονός δτι ή έργα- Ή άνάγκη διά μίαν πε
τική κυβέρνησις δέν 2χει την ρισσότερον άμεσον ανάμιξιν
ευχέρειαν νά κάμη μίαν άρ· τώνπολιτών είς την πολιτι-
κετά μακροχρόνιον πρόβλε- κήν τοΰ κράτους έ'χει γινει
ιν τής οίκονομικής καταστά ήδη αίσθητή είς την Μεγ.
σεως καί νά λάβη έν συνε- Βρεταννίαν. Οί άγγλοι *--ν
χεία άποφάσεις επί μιάς στα είναι Ίκανοποιημένοι νά ψη·
θεράς καί μακροπροθέσμου φίζουν κατά ένα ώρισμένυ
οίκονομικής πολιτικής. Έ- χρονικο διάστημα καί έν συ-
κτός δμως τής άδυναμίας αϋ νεχεία νά δίδουν έν λευκώ
τής ή κυβέρνησις ευρίσκεται την διοίκησιν τής χώρας είς
είς δύσκολον θέσιν νά άπο- Ι τούς πολιτικούς. Οί άνθρω-
φασιση επί ποίου οικονομικόν
τομεως πρέπει νά κάμη άπο-
φασιστικάς άλλαγάς.
ποι είς την Μεγ. Βρεταννίαν
αίσθανονται ότι αί σημαντι¬
καί άποφάσεις θά πρέπει νά
μινης μελέτης τοΰ Εθνομαρ
ιυρα τής Σμύρνης Χρυσο-
στομου γιά τόν κλήρο και
το Ηέαΐρο:
«,'Η Μήτηρ ημών 'Εκκλη-
σία διά τών άγιων καί θεο-
φορων Πατέρων της, τών ο¬
ποίων οθτε τάς γνωσεις, οϋ¬
τε την πείραν, ουτε καί τό
ενδιαφέρον υπέρ τής άνυψω-
σεως της ανθρωπότητος, οΰ·
τε τέλος τό κυρος περί τα
τοιαΰτα ζητήματα δυνάμεθα
• ΐμεϊς ο'ι νεώτεροι, παρ" ό¬
λας τάς προόδους τού είκο-
στοϋ αίώνος ^' αρνηθώμεν,
εφρόντισε πολύ σαφώς να
καθορίση το πρόγραμμα τοθ
(ίίου, την πορείαν και την
διαγωγην δλων τών μελών
ιης είς όλας τάς έν τώ κό¬
σμω σχέσεις των.
»ΕΙδικώς προκειμένου πε¬
ρί θεατρου εφρόντισε νά δια
μορφώση είς παράστασιν
οιοακτικωτάτην άμα καί
τραγικωτάτην τό μέγιστον
των έν τω κόσμω δραμάτων
τό οποίον είναι 'τό δράμα
τών Παθών, τοΰ θανάτου
και τής Άναστάσεως τοΰ Κυ
ρίου, οπου δέησις μέν είναι
ο Γολγοθάς, λΰσεις δέ ή έν
τή Έκκλησία μας κατά πά¬
σαν συναθροισιν τών πιστών
εν τώ οποίω έδωκε καί είς
την Μουσικήν την πρέπου-
σαν θέσιν, ίνα καί αυτήν κα
ταστήση όργανον ύπηρετι-
κόν τής ήθικής ημών άνα-
πλάσεως, καί έν τω οποίω
έπίσης σοβαράν έπισης έ¬
λαβε θέσιν καί περί τής τέ-
χνης, ήν θέλει Ιδεώδη Ιδίως
έν τί) ζωγραφικη, ίνα δυ-
λητττους μορφάς και ίοέας
ττ|ς Λρετης και Αγιότητος,
και έν τω οτιοιφ τελος έφρον
τισε να παρασχη εις
υλ ή
Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ορκίστηκαν έκείνη τη
ιης 7ης Δεκεμβριού
*Νά μην ζεχάσουν ποτέ». Και
δέν ξέχασανΙ Ι
Μέ Γήν χρησιμοποίησιν τό
τε τής άτομικής βόμβας επί
άνάμεσα στά όποϊα καί μερι- ι ,ς Χιροσίμας, έγινε ή
κ* της «τσέπης» μήκους 15 » αυτή λόδομα - Γομορα και
μέτρων μέ πλήρωμα δύο αν- £τΟι οί Αμερικάνοι πηραν
Γ μέ δύο τορπίλλες χο αϊμα τους πισω, των αθω
τό καθένα.
"Ολη αυτή ή άρμάδα κατ-
ευθύνεται πρός την Χα»οη·
Σ' αύτό τό νησί βρίσκεται <
ισχυρότερη άμερικανική ναυ¬
τική βάση τού κόσμου.
Έννέα θωρηκτά, τρια αε¬
ροπλανοφόρα, 12 βαρέα κα-
ταδρομικά, 9 έλαφρότερα, 67
άντιτορτΐιλλικά, 27 όποβρυ;
χια, 43.000 στρατιωτες, Ι.ουυ
άντιαεροπορικά πυροβόλ α,
230 άεροπ/νανα, τά ε"ξη άερο
δράμια καΐ άλ,λα τόσο στα
αεροπλανοφόρα.
Την 1η Δεκεμβριού τό Τό¬
κιο οτέλνει στό ναύαρχο Να-
γκούμο τό κρυπτογραφικο
άήμα «Άνεβήτε στό Όρος
Νιτάχα» πού εσήμαινε «Προ-
χωρήστε στήν έπίθεση». υ
στόλος τοϋ Ναγκοϋμο σαλ-
τιάρει πρός τό στόχο τού.
Τά πληρώματά τού κατε-
χονται άπό φοβερή πολεμικη
έξαψη καί πατριωτικό φανα-
τισμό.
Πρωί καί άπόγευμα ττρο-
σεύχονται στούς βωμους «ου
Ιίχουν στηθή στά καταστρω-
ων αξιωματικών των και των
όπλιτών των, οί όποίοι έμα-
χοντο, γιό. την ελευθερία των
λαών.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΣ
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΟΜΙΑ ΤΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ
2ον
Μι6 όλόκλπρη δεΐίαετΐα πέ-
ραοε άπ6 τότε. Μ'ώ δεκαετα
γεμάτπ γεγονότα καί δράοπ,
προαπάθειες καί άγώνες, πε-
ριπλοκές καΐ περιπέτειες, πού
έσυνθεταν καί συνθέτουν τίς
πιό σοβαρές καί δραμ'ατικές,
άλλά κΐα'ι τίς πιό δοζαομένες
καΐ Ιε,ρές σελίδες τής Κυπρ.α-
κπς Ιοτορίας. Καί αέ δλες αυ-
τές τίς οελίδες κυρ:αρχοϋαε
πάντοτε καί χάραζε βοθ ό καί
άνεζάλειπτα ττ> οφραγΐδα της
π ψυσΌγνωμία τού Μακσρίου
γονότων των άγώνων καί τών
περιπετειών ν' άλλοιώσουν,
νά θολώοουν π καΐ απλώς νά
έπισκιάοουν τη οεμνπ καί φω-
τεινπ έκεινη φυοιογνωμία πού
πίχα άντικρύοει στπν ηρεμη
καί διαυγή άτμόσίρΌιοα τοϋ
1948. Απεναντίας τή μεγέθυ-
ναν καί τη φώτισαν άκόμη πε
ρισσότερο, πλάτυναν τα φυσι-
κά της πλαοια κ' έδωοαν στίς
πνευματικές καί ψυχικές της
διαστάοεις την πραγματική σέ
μέγεθος καί Οψος έκταοή
τους.
Κάθε φορά πού η πορεία τοϋ
Παρά την οικονομικήν ά- έξαρτώνται καί νά είναι
δυναμιαν της Μεγ. Βρεταννι- | συνδεδεμέναι άμεσα μέ την
άς ή κυβέρνησις συνεχίζει προσωπικήν των γνώμην καί
να αυξάνη τά κυδερνητικα | νά μή δασίζωνται απολύτως
κονδύλια κατά 10» ετησίως.
Ό ύπ,ουργός οΐκονομικών έΒε
σεν αυστηρούς περιορισμους
είς τά Ιδιωτικά δάνεια δι οί
κονομικούς λόγους. Παρ' ο-
λα αΰτά ή κυβέρνησις έχε,ι
δανε-ΐσθή; καί συνεχίζει να
δανείζεται μεγάλα ποσ ά
(950 έκατομμύρια λίρες)
διά την έθνικοποίησιν δια¬
φόρων βιομηχανιών. Ένώ τά
μισθολόγια άτΐαγορεύεται
διά νόμου νά αύξηθουν, αι
τιμαί των διαφόρων ττρο'ιόν-
των συνεχώς αύξάνονται και
ή τηλεφωνικί έταιρία, ή ό-
ποία έλέγχεται άμεσα άπο
την Κυβέρνησιν, πρόκειται
νά αυξήση τά τηλεφωνικά
τέλη κατά 25^. Μέσα σέ τεσ
σερα έτη, δηλαδή άπό την
ημέραν ποΰ ανέλαβε την κυ¬
βέρνησιν τό εργατικόν κόμ-
μα ιτολλοί φόροι έχουν αυ¬
ξηθή κατά 100%.
"Εγκυροι ιταρατηρηταΐ είς
τό Λονδίνον πιστεΰουν δτι
είναι πλέον άργά διά τό
εργατικόν κόμμα νά άποκα
είς τάς άμψιβόλους πολλά¬
κις άποφάσεις τών πολιτι¬
κών. "Οταν μία ώρισμένη α¬
πόφασις έχει άμεσον αντί¬
κτυπον είς κάθε φορολογού-
με_νον πολίτην είναι φυσικόν
να έχη αυτός την άπαίτησιν
νά εκφράση την γνώμην
τού επί τού θέματος.
Πιθανόν ή συντηρητική
αντιπολίτευσις νά έ'χη άντι-
φθή την νέαν αυτήν αγ¬
γλικήν ανάγκην, όπότε έλ-
ιτίζεται ότι θά θελήση νά
προσαρμόση, την πολιτικήν
τοΰ κόμματος κατά τρόπον
ώστε νά προσφέρη είς τόν
■άγγλρν πολίτην περισσοτέ¬
ραν ανάμιξιν είς τάς κυ&ερ
νητικάς άποφάσεις.
ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ
ΔΙΩΡΙΣΘΗ ΔΙΕΥΘΥΝΠΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ «ΛΙΠΤΟΛ»
Ό ύπυργός Βιομηχανίας κ. Κ
,ΠΤΟΛ Α..Ε.* κα, διευθύνων
ονμβου
λος αυτής, ό ταξίοτρχος έ.ά. κ. Δ
Χατζάκος, μηχανολόγος - ήλεκτρολό
γος τοθ
ταστήση την οικονομικήν ά- Κυπροαςα,ος ανεκοίνωσεν δτ, δ,ωρι
στάθειαν πού ϊχει δημιουργή «*» ώ<= ^ Το0Δ^ τής *Λ'
θη. Οί όπαδθί τθθ κόμματος
είναι πλήρως άπογοητευμί-
νοι άπό την κυβέρνησιν καί
είναι προφανές άπό την ά-
δικαιολόγητον σιωπήν τών
κυβερνητικών κύκλων, ότι
τα στελέχη τής έργατικής
κυβερνήσεως άντιλαμβάνον
ται δτι κάτι πρέπει νά είναι
βασικώς λανθασμένο μέ την
πολιτικήν πού άκολουθοϋν.
Πιθανόν δμως τό βάρος διά
τάς (εσφαλμένος άποφάσεις
νά μή βαρύνη καθαρά την
εργατικήν κυβέρνησιν. Εί-
ΦΙΛΟ=ΕΝΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΟΝ
Το Βασιλικόν Εθνικόν "Ιρυμα, έν
σϋνεργασία μετά τού ΰπουργείου Γε
ωργ'ας, θά φιλοξενήση είς την "Ε¬
θνικήν 'Εστίαν «Βασιλεύς Γκώλος>
(Πυργος αΒσιλίσσης) άπό τής 5—
21 τρέχοντος, 12/0 ύτκκλλήλους τή
άγροτικής οίκισκής οίκονομίας, έι
ναι γνωστόν δτι οί πολιτικοί ολοκλήρου τής 'Ελλάβος.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
χωρΐς ποτέ π πορείο τοθ χρό-. άγώνα όδπγοΰοε τώ βτΊματά
νού καί π άναταραχπ των γε | ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς την 5ην σελ.
ΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΩΝ ΚΟΜΝΗ ΝβΝ ΕΙΣ ΟΙΝΟΗΝ
ρχη ς ς
τας υψηλάς άπαιτήσεις τού
ανορωπου πασάν ικανοποίη¬
σιν, ωστε καμμιά των εϋγε-
νων τού αισοησεων νά μένη
α ν ι κανοποιητος.
«Άν η εκτέλεσις πάντων
τούτων χωλαίνη έν πολλοις
παρ ημίν οΐκτρώς, και οεν
παρέχη τα ποοουμενα άπο-
τεΛεσματα, τουτο δέν πρέπει
να καταλογισθή είς ϋαρος
των οεσμών τής Εκκλησιας,
ο.λλ' είς ΰαρος τής μεοοοου
τού καταρτισμου των επι
της θείας 2-κηνής ορώντων
προσωπων, άτινα δέν φροντι
ς<α ή Κοινωνία οι' έπιμελοος
οιαλογής καί άκαταπαυ-
στου προπονήσεως νά τε-
λειοποιη 6ιά τό είς ό προω-
ρισοησαν υψηλόν έργον των.
»Καί τουτο, δχι διότι ά-
πέλιπον την Εκκλησίαν και
Κοινωνίαν οί άναγκαΐοι χρη-
ματικοί πόροι καί τα ύλικά
μεσα, άλλά διότι έλειψαν
απ' αυτής ή πρακτικότης καί
όεν έκμεταλλεύεται τους
σπουδαιοτέρους κτηματικούς
και λοιπούς πορους καί τάς
ησικάς της δυνάμεις ίνα
ουναται να διαθέτη άφθονα
τα μέσα τοϋ τελείου έν πά¬
σι καταρτισμου της».
Αύτη είναι ή τόσο διαφω-
τιστική κι' έμπεριστατωμένη
μελέτη τού αειμνήστου Ίε-
ραμχη στό σπουδαΐο θέμα
τής σχέσεως τοΰ κλήρου καί
τού θεάτρου.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΛΝΙΔΗΣ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡλΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
Μικρά περισητατικά λόγια ίξΐίΐτνο
λό
έτοιμολόγων·
στ6ν ανεμο»,
μ,
πού δυοκολα πιάνο»ται γιά νά έντα-
θθν σέ λογοτεχνικό άφήγηιμα· μι¬
κρά, δχι δαρυοτίμαντα, σημάδια τής
στιγμής, πού πιότερο θά ήμποροθ-
<"ες νά τα συνομοιάσης μέ φανερώ-
ματα φευγαλέα 6νειρόξυπνου και ώς
τόσο δέν δουτοΰν άμόσως στήν ά.υ-
τταρξία σάν έ'τοθτα^ παρά ττιό έντ ί¬
να α«αδίνονται κάθε τόσο άπό τα
ριζοκιλάδια σου κωμικοτραγικές συγ
κυρίες, ποΰ δέν άψήνουν άχνάρια ί-
ξω από σέ τόν ίδιον κάτι τέτοια
καί αλλα παρήμοια, νά, τί περικλε'
νει ό τίτλος «Αΰτοδιογραφικά Στι-
γμιότυπα».
"Ερχεται ή ώρα που άφήνεις δλα;
τα αλλα σοβαρά καί έπιίγοντα στό
ττλάγι καί κατατπάνεσαι ιαέ τοΰτα
τα περίεργον στή χάση κσί στή ψέ¬
ξη. Καί ώς τόσο, εσυ τούλάχιστο
δέν £χεις την αϊσθησίΐ πώς είναι πε
ρίεργα. Γιατί; "Ισως έπειβή ή άνα-
πόληση αύτη, πού συχνά, τί λέγω:
ώς ώττ! τό πλείστον, μελεταει άττο-
θαμένους, σάν πράξη ειΑάβειας πού
είναι, σοθ φανερώνεται &ξια ΐΓλήρωση
ζωής 'σως έπειιδή είναι καί πράξη
άγόπτης, νά κοολής στή σΰνοξΐ) των
ζωντανών δσους μήτε εσύ,, μήτε κα-
νένας άλλος τούς εΤχε άνάγκη. Καί
ποία πληρώση ζωής, έξόν τό δημιουρ
γικό εργο τής τέχνης, είναι τελίΐό-
τβρη άπό έκείνη που την άπεργαζε-
εΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 5η ΣΕΛ.
"Κνα όλέ&ριον τιάθος : Ό θυμός
ΜΕ ΑΝΔΡΑ ΘΥΗΩΔΗ ΜΗΝ ΣΥΝΑΗΑΣΤΡΕΦΕΣΑΙ
Τοϋ συνεργάτου μα ς κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ
Β' σε καί τόν ιδικόν σου θυμόν.
ΕΤναι φοδειρόν αύτό, άλλά είναι "Οπως ακριβώς κα! ή κραυγή τού
μεγαλύτερον κακόν, είναι μεγαλυτέ- σκύλου ττροκοίλεΐται άττο τόν θόρυ-
ρα συμφορά είς αυτόν μάλλον, πού 6ον πού κάμνει ό σκύλος, £τσι καί
τό κάμνει^ παρά είς εκείνον κατά τού τόν ιδικόν σου θυμον, ττού ήτο μέ-
όποίου στρέφεται ή άχαριστία καί χρι τώρα κοιμισμένος καί ήΌνχος,
ή ϋδρις. ή φωνη έκείνη τού θυμώδους τόν ξε-
'Εκεΐνος άς 06ρίζει, σύι, δμως, σήκωοιε κα! έγινεν ό ίνας δια τον
προσπάθει διά τής συμπεριψοράς άλλον αίτία διά νά «καυγαδίήετε».
σου, ώσ-τε νά μή σέ πιάνει η υδρις. | Κατόπιν ό είς τταίρνει την θέσιν
Τα λόγια τού προσπτάθησε νά σέ γυ τού άλλου καί ττετάτε τό: οΤΡΓΧΤμα λό-
μνάσουν είς φιλοσοφίο;ν. ( για, δπως πετοϋν τάς ττέτροκ μέ
"Εάν δέν σέ ττληγώση τό πάθος
τοϋ θυμοϋ/ εμέ ι νέ ς σώος καί άκέραι-
ος
Εάν αρχίση νά ποθαίνεται κάττως
ή ψνχή °"θυ άπό τάς ϋδρεις ττού η-
κουσες, κοάτησε μεσα σου τό λυπη¬
ρόν.
Διότι, λέγει ό Προψήτης «Έν έ-
μοί έταράχθη ή καρ6!α μου» (Ψαλμ.
1424) Δηλαβή δεν αφήκε τό πάθος
να έκχυθή έξω, άλΐλά τό κατέπτνιξε
μέσα τονι, δπως τό κΰμα ττού διαλυ-
εται μέσα είς τόν αΙγιοΛόν.
Καθησΰχασε την καρδίαν πού γαυ
γιζει καί άγριεύει. Τα πάθη δς έν-
τραττο3ν την παρουσίαν τού λογικου,
τάς/ σφενδόνας.
Είπεν έκεϊνος κάτι τό ϋδριστικόν,
τοΰ τό άττέδωσες έσϋ σέ μεγαλϋτερο
6αθμο καί τόν έμιιμήθης. 'Εκεΐνος, ά-
φοΰ εδεχθη την ΰβριστικήν σου άν-
ταττόδοσιν, δεν έστοιμάτησε Τό κα¬
κόν, άλλά έπροχώρησε καί εμεγάλω¬
σε. Διά νά σέ ΐΓληγώση περισσότε¬
ρον εσκέφθη νά ττή κάτι τό χειρότε·
ρον. 'Εσΰ, πάλιν, άφοΰ έδέχθης, ήνα¬
ψε ς περισσότερον καί Ετσι έγινε μ*
γάλη φιλονικία, έντροπιάσβητε κα!
οί 66ο.
'Είκεΐνος πού νικςι έντός ονναγωνι
σμοθ κακ£>ν/ αθτός εΤναι άθλιώτί-
ρος
ττού όπως τα ίχτακτα παιδία έντρέ-Ι Διότι, απχχξ κα! παρασιιιρθή ό λο-
πονται καί καθησυχάζουν, δταν αΤ- , γισμάς άπό τό πάθος τού θυμοϋ
φνης παοουσιασθή εμπρός των ό δι-
δάίτκαιλός των ή Ενας σεδάσμιος άν¬
δρας.
Μέ ανδρα θυμώδη νά μή συνανα-
στρέφεσαι, έλεγεν ό Μέγας Βασίλει
ος καί τό "διον παραγγέλουν δλοι
οί φιλόσοφοι. Γιατ! είναι κακόν προ
γμα νά συνδεθής μέ σκυλον κα! συ¬
νεχώς νά ακούης τάς κραυγάς τού.
Φεύγε, λοιπόν, την συχνήν έττα-
ψήν μαζί τού, διότι άναγκαστικά θά
σέ μάθη τάς ιδικάς τού συνηθείας.
ΕΙπε κάτι τό ύ6ρισ>τικόν; Παρεκίνη
Νεοελληνική Λογοτεχνία
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΟΥΤΣΑΣ
(Ο ΠΟΙΗΤΗί ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 1822-1873)
τοϋ Συνεργάτου μας κ. ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
Τέως Γυμνασιάρχου τού Άμερ. Κολλεγίου «Άνατόλια. θεσ)νίκης
Β"
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
—Γεννήθηκε στή Σμύρνη τό 1822'.
Σπούδοτσε στό Γυμνάσιο Σύρου κι'
έπειτα τής Αθήνας.
—Ήταιν καθηγητάς τής Γαλλικής.
'Εργάσθηκε στό Ναύπλιο καί στήν
Αθηνά
ά χρανών τό 1839 δη-
μοσίευσε την πρώτη τού ποιηττική
Συλλογή στην Έί>μαΰπολη/
τίτλο ύ
μέ τόν
—Τό 1840 τή δεύτερη, υπό τόν
τίτλο <ΜοΟσα θτλάζουσα».
-.-Γό 1841 εξέδωκε την «'Ωδή είς
τούς Επαναστάτας Κρήτας».
—1842 'Ελεγεΐον είς τούς εύερ-
γέτας τής Ελλάδος ώΖωσι,μάδας
--1843 Εύαγγελισμός τής "Ελλά¬
δος.
—1844 Διάλογος όν 'Κλιχτίοις
περί αύτοχβόνων κα! έτεροχθόνωιν.
—1845 Τα Πανελλήνια.
—1846 'Εωθιναί Μελωδίαι —όΐτου
πεοιέχονται τα ττερισσότερα τών
καλυτερων τού πθιημάτωτ^.
—1847 Στήν Αθηνά τόν «Μισο-
τύραννον».
—1849 'Ωδή είς Κάρολον Άλβέο-
τον.
—1850 Τό Ποιητικόν Άπάνβισμα.
Τόν ϊδιο χρόνο διωρίσθηκε καβηγητής
στό Ναύττλιο κα δ!6αξε την Γαλλικήν,
τής οποίας συνέγραψε Γραμματικήν.
—1852 Μετατέθτκε στήν Άθήνα.
—1855 Υπέβαλε σέ ποιητικό δια-
γωνισμό δύο μεγάλα ποιήματα ίπτό
τόν τίτλο «Μή ζωην μετ" άμουσίας»
πού έκρίθηκαν εύνοϊκά υπό τής έπι-
τροπής.
1857 Δημοσίευσε την άττάντησιν
—1859 τάς «Πολιτικάς καί Πη-
τριωτικάς Μελέτας».
—1860 την Βάρβιτον καί τό
—1 869 τό έπικολυοικόν ποίημα
«Κλεονίκη», πού έπαΐινέθηκε στον
Βουτσιναΐο Διαγωνισμό.
Δημοσίευσε καΐ πολλές άλλες έργα-
σίες καΐ μεταφράσεις, δπως άπό τό
γαλλικά την «Παναγϊα των Παρισίων»
τού Β Ουγκώ, κα άττό τ' άγγλικά
τή/ «Καλύβα τοθ Μπάρμπα Θωμά»,
τής 'Εριέττας Στόβ.
"Λφησεν άνέκδοτο καϊ πρωτότυπο
στό εΤδος τ°υ σΰγγραιιμα υπό τον
τίτλο «Σύστη,μα έτυμολογικόν ή πε¬
ρί φύσεως όνομάτων».
Ό Ι. Κοορασούτσας είχε συνδεθή
μί άμοιβαΓα έκτίμηση καί φιλία μ{
τόν Άλέξανδρο Ραγκαβή, καθως και
μέ τόν Ήλία Τοινταλίδη, γιά την
τύφλωση τοΰ όποίου έγραψε σνγκινη·
πρός τόν πθιητήν Λαμαρτΐνον, συγ-1 τικους στίχους( κα σ' οώτούς άπήν-
γραφέα Τουρκικής Ίσταρίας.
ό Τοονταλί'δηις στά ιδία μέτρα
τού φίλου τού.
Βασανισμένος από πολλές στερή-
σεις καί θλΐψεις, σέ ήλικΐσ. μόλις
πεντντα χροιών, την 2Οήν Μαρτΐου
1873 ηύτοκτόνησβν ό εϋαίοθητος
ποιη,τής.
Στά καλυτέρα τ°υ ποιήματα δια·
κρίνεται γιά την ύψηλή τού Εμιπνευ-
ση κα! τόν προσωπικό τού τόνο. "Ε-
γίαψε σέ άρχαΐζουσα γλώσσα *·ΐτι
ή ρομαντική τ°υ έμπνευση ίχει τήιν
τάση να ντυθή ένα σχήιμα λιτό >>αι
κλασσικότροπο
Πηγές τής έμττνευσής τού: Ή Πα-
τρ'ιδα, ή άγάπη, ή έλευθίιρία, κι' α.·
κομα μιά πραγματική ευαισθησία έμ-
προς στόν φυσικό κόσμο ευαισθησία
είι5υλλιακήν; δχι ροαντικήΊ^ Δέν πρυ-
δάλλει καταστάσεις άτομικες, άλλά
θέλγεται άπό τα χρώματα, τά φώτα,
τις μυοωόιές Κα! τό πατριωτικό α-
κόμα στοιχεΤο, δταν θυμάται τΛ»
άγατΐτιμένη τού Ίωνία, δένει μέ τή-ν
έμορφιά τού τοπίου· «Βλέττε «Νοσταλ
γΐα — εΓς τή>ν Ίωνίαν—» Φύλλο
μας 1.12.68.
«Έκεΐ γλυχεϊαι πνέουσαι αΰρα ι
κα είς τό κϋμα δονοθνται μαυμοτι
(σκιαϊ πλατάνων
'&<εί εύώδης θάλλει μυρσΐνη,
καί δλα εΤναι τέρψις, γαλήνη,
πλήιν τών Τυρράνων»!
Ή ϊμιτνευσή τού ονχνά ίχει αφορ-
μή τη φύσΓ(, και ό στΐχος τού άβρός
μαλακόι;, ίωνικός, μέ τό καθαρό τ—
περίγραμμα, μάς ξεκουράζει άπό
τούς ρωμαντικοΰς παλυβόους όλοφυρ
μούς (Κ Δημαράς).
Γι' αύτό πολλοί θεωροθν πως τα
καλυτέρα ποιιίματά τού εΤναι και τβ
καλυτέρα τής φαοναριωτικής Σχολής
κα πώς ήταν ό τριφερώτερος ποιη
τήζ τής έττοχής του^
ΛΑΑΛΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΙ
κα! κυριευθή ή δυναιμις τής ψυχής^ ά
ποθηριώνει κυριολεκτικά τόν άνθρω¬
πον καί δέν άντ<έχει νά μείνη ε>ίς τά
δρια τής εϋπρεπείας, τής άνθρω-
πιάς.
"Οπως ακριβώς είς τούς δφεις
είναι τό δηλητήριον, ούτω καί είς
έκείνους πού άνοοστατώθησαν είναι ό
θυμός. Λυσσοϋν &ττως τά σκυλιά, όρ
μοθν δπως οί σκορπιοί,, τσιμττοΰν δ¬
πως τά φίδια. Διότι έκεΐνοι πού όρ-
γίζονται, άγνοοΰν μέν τόν εαυτόν
των, άλΑά καί δλους ομοίως, τούς
γνωστούς, σνγγενεϊς καί φΐλους.
Ενεκα τού θυμοϋ κα! τό ξΐφο;; ό
κονίζεται κα! ά θάναττος άνβρώπθΐ.
άποτολμάται άπό χέρι άνθρώπινο.
Δι' αύτό, άδελφοί ήγνόησαν άΑ-
λττλους, γονεΐς ελησμόνησοη/ καί τα
Ί'δια αυτών τέκνα καί δττως είς τό
6άθος τών χαροο&Τρών συρρέουν τά 0·
δατα κα! παροχτύρουν κάβε τί,, οΰτ«
καί μέ έκείνοι πού όργίζονται προ-
χωροθν άκάθεκτοι δρός δλους, τό ί¬
διον.
Διότι, δπως ή μανία έξάπτιται
άπτό την ένθύμησιν τών προηγηβέν.
των λαπηρώ^, σφαδάζει οώτός ό θυ¬
μός καί ξεττηβσ καί δέν έννοεΤ νό
σταμοτήστ πρστοΰ κά«ει κάποιο κα
κόν, είς εκείνον ττού τόν ήρέβισε.
Διότι, δταν ό θυμός έξαψθή, δ¬
πως ακριβώς ή φλόγα ί—ό αφθονίαν
εϋφλέτου ϋλης, τότε 6ή τότ».
Οίηε έκεΤνο; τά ο»τοΤα λέγβι λέγον
ται, οΰτ£ κεϊνα τά όποΐα ττραττει ύ-
τΓοφέροντσι, οϋτ« καί νά τά Ιδή κο
ν»ίς ήμττοοεΐ.
(Συν€χΙζ»ται>
$*. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΉΝ ΠΛ0ΚΗ2
ΙΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρΐΛΤθΰθγημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο Δ-ΙΛΊβΟΛΟΣ ΣΤΪίτΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διαο—ευή:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ
181ον
—Ή μαρκησία Γκιοοστινιάνι, τού
άττάντησε, δαίνιεί'στηκε τό 1826 άπό
τόν Ίαννάκη σαράντα χιλιάδες γρό
σσ μέ τόκο 40% καί τού Εβαλε ένέ-
χυρο αύτά τα τζοίαερικά.
— Βάι' ίκανε ό βεζύρης, αυτής
τής Φράγκας εΤνοοι;
— Δέν είναι, τού εΐττε ό Μαζάρ,
ττοΰ στ6 μεταξύ εΐχε διαβάσει κι' ι¬
να αλλο χαρτί, πού ήτανε μέσα στό
ττρώτο. Γιατί ό Ραοάλ Πασάς, τώ-
ρα Ρε'ιζ 'Εφεντης, πλήρωσε στό Τζι
φούτ Ίαννάκη γιά λογαριασμά τής
Μαρκησίας, έξη χιλιάδες γρόσα, μά
έττειδή στό μεταξύ οί τόκοι διπτλαοι
όχτανε τά κεφάλαιο καί ή προθεσμια
εΤχε περάσει, ό τοκογλύφος κράτησε
καί τα γρόσα καί τα τζοβαερικά.
Ό βεζΰρης £πεσε τάρα σέ συλλο-
γή. "Εξυσε τ' αύτί του κα! τοϋφυγε
τό σΌρίκι. Ό Άλής τού τόδωσε,
κι' αύτάς τό φάρεσε.
— Δέ καταλαδαίνω, έκανε, τό
πράμα. Πώς αυτή ή Φράγκα, ττοϋ £-
χει τόσα χρήματα, βρέθηκε στήν α-
νάγκη καί μάλιστα μέ τέτοιους δ-
ρους, νά 6άλη στόν Τζιφούτη ένέχυ-
ρο τα τζοβαερικά της ι Κι' ΰστερα,
γιατί ό Ρεΐζ 'Εφέντης πληρώνει γιά
λογαριασμό της ποία σχέση ϊιπάρ-
χει μεταξύ τους; Μά τόν Προφήτη,
μυστήρια πράματα, ττολύ μυστήρια. .
—'Εφέντη μου, έκανε πονηρά ό
Άλής' δέν εϊμαστε μανάχα εμείς
πού ϊχσυ,με τα μυστήρια μας ..
Ό βεζύρης χαογέλασε καί 6ου-
τώντας τό χέρι τού στή κάσσα/ έ'-
6γαλε ό Ί'διος μιά σακκοολίτσα. Κά
θησε στό ντιβάνι, την άνοιξε καί
την άνοπΓοδογύρισε. Πέσανε στό ντΐ
6ανι £ξη μεγάλοι ίμοιμό&ες (λουλά
δες) άττό φΐνο κεχριμπάρι, καμμιά
είκοσαριά μεγάλα, ώς ενα φουντου.,ι
τό καθ' ίνα, διαμάντια, σέ διάφορα
άκανόνιστα σχήματα καί κάτι χαρ
τιά, ττού τάδωσε στό Μαζάρ:
— Διάβασέ τα! τού εΤπε.
'Εκεϊνος τάνοιξε καί τού τά γύ-
ρισε:
— Είναι τούρκικα, τού εΤπε, 6ε-
ζύρη ,μου.
—Άς είναι· διάβασέ τα1
Ό Μαζάρ Πασάς τούς ερριξε μιά
ματιά:
— Είναι ντεμεσούτια, ενός κτήμα
τος τοθ Μεγάλου Μουφτή, στό Νιο-
χώρι. Τό ίνττοθηκεύει λέει, στό Τ^ι-
Φούτ Ίαννάκη, γιά τριάντα χιλιά¬
δες γρόσα, μέ τόκο 8%.
—·Περίεργο! έχανε πάλι ό δεζύ¬
ρης. Ό Μεγάλας Μουφτής, ποϋ έχη
στά χέρια τού τό Θησαυροφυλάκιο
τού Ποτπσάχ, νά δανείζεται άττό τον
Ίαννάκη παράδες... φαίνεται, πώς
τόν καιρό τής Άννίκας, θοτ εΤχαν ά-
νάγκη καί τότε τά δανείστηκε. θά
τό οχαλίσω κι' αύτό καί θά τό μά-
θω. Θά τ ό μάθω!
Ό Μοοζάιρ Πασάς κούνησε συμφω-
νώντας τό κεφάλι τού κι' έοωσε στό
βεζύρη μιά χρυσή ταμπακιέρα, ττοΰ
εΐχε δγάλει αττό τή κάσσα.
Ό βεζύρης τήν πήρε στά χέρια
τού καί τή θαύμασε. "Ητανε γεμά-
τη σκαλιοτά άραβουργήματα, ττολύ
λετττής τέχνης. ΕΙχε κι' ίνα μσνό-
γραμμα μέ άραβικά γράμματα. "Ε¬
να «Μ» καί ίνα «Δ». Κάτι άστραψε
στή μνήμη τού. Την ξανακύττσξΐ.
Καί ξαφνικά φώναξε:
— Μά, ναί, μττρέ, αυτή εΤναι '
Δικιά μου είναι, μττρέ, Ίσιμαήλ'
Αύτη την ταμττσκόρα την £Τχα χαρί-
σει στήν Σουλτάνα 'Εσμά, την ά-
δερψή τού Ποιτισάχ, σάν Γ)τανε να
την τταντρευτώ, ττρίν φυλσκίσω τό
Κοκκάλα. "Εχει καί τονομά μου ά-'
ττάνω. Μωχαμέτ Δοβλιτατάν.
Ό Μοοζάρ Πασάς κύτταξε κι' αύ-
τός τό ιμονόγραιμμα κι' δμονε συ>-
λογισμένος.
Ό βεζύρης την άνοιξε·
—Ά! ΕκανΕ. "Εχει μέσα κ Γ ίνα
Τό Εδγαιλε, τό ξεδίττλωσϊ. καί προ
στΓάθησε νά τό διαβάση. Μά τά γράμ
ματα ήτανε έλλ»}νικά. Τδδωσιε στόν
Μαζάρ:
— Γιά διάβαστο μτηρέ ΊσιματΤλ,
νά δοΰμε τί γρώφει.
Ό Μαζάρ Πασάς τά πήρε καί Λ
διαβασε:
— Είναι, βεζύρη μου, τοΰ εΤπέ,
όμόλογο. Ό μεγάλος ντραγου,μάνδς
τής Πόρτας, ό πρίγκηττας ό Μουρού
ζης, ττηρε δανεικά άπό τόν ΊαννάΓ
κη 500 φλουριά καί τού ήφησε τήν
ταμπακέρα.
—Ό πρίγκηπας ό Μουρούζης'
Καί πώς &ράθηκε ή ταμπακέρα τής
'Εσμά στά χέρισ. του; "Αλλο κι' αυ
τό' φαίνεται πώς τού τή χάρισε ή
ϊδια. 'Ερωμένο τολι εΤχε!
—'Ερωμένη ενός Γκιαούρη, ή 'Ε¬
σμά Σουλτάνα; ρωτήθηκί μέ φρικη
ό Άλής.
—'Αμ' χάλασε τό Ίσλάμ, 'Αλή'
Ό Πατισάχ θά μάς έβαζε στδ κεφό
λι διάδοχο ένα κιαούρη, γιά νά χα¬
λάση τό Δοβλέτ ι ' Κι' έσένα σοΰ κά
νει έντύπωση, πώς ή άδερφή τού εΤ-
χε έρωμένο έ'να Γκιαουρη, Δέ 6λί-
πεις ττώς κοντεύουμε νά ψραγκέψου-
μ£ μέ τίς άλλαγές πού κάνει ό Μα-
χμούτ καί πώς κοντευομμε νά γ ι νού
με Καραγκιόζηδες μέ τίς φράγκικες
στολές ποϋ μάς φάρβσε; Σέ λίγο,
'Αλή, νά μοΰ τό θυμάσαι, δλοι Γκια-
ούρΓ)9ες θά γίνουμε'
— Νά μή τό δούνε τά ,μάτια μου,
βεζύρη ,μου( έκανε ό Άλής.
— ΓΓ αύτό πρέπει νά φύγη άπο
τή μέση μέ κάθε τρόπο ό Δανιήλ
Κοκκαλάς, ττού ξεσηκώνει τά μυαλα
τοΰ Πατισάχ, εΤπε ό Μαζάρ Πασάς,
κι' £βγαλε από τή κάσσα ένα μεγά¬
λο φάκελλο σφρσγισμένο μέ άσττρε
βουλοκέρι.
— Καί θά φύγη1 εκανΐ άποφασι
στικά ό δεζύρης. Καί ό Κοκκαλάς
κα! ό Δευτερδάρης τού Πατισάχ, ό
Χαλέτ 'Εφέντης, καί ό Μεγάλας
Μουφτής' "Ολοι αύτοι, οί κακοι δα!
μονες τού Ίσλάμ, θά έξοντωθοΰνε.
Τά γρόσα μοΰ λείπανε γιά νά βόλω
μπροστά τα μεγάλο μου σχέδιο Τώ
ρα μ' αυτόν τόν παφά, τού Τζιφούτ
Ίαννάκη, πού ά Προφήτης μοϋ τόν
έστειλε γιά νά σώσω τά Δοβλέτ ι
καί νά δοξάσω τό Ίσλάμ, τά εχω
καί τά μέσα.
—Ίσαλλάχ' Εκανε ό Άλής.
—"Ας είναι δοξασιμένο τό δνομα
τού Προφήτη' ϊκανε ό Μαζάρ Πα¬
σάς καί έσχισε τό φάκελλο πού κρα
τούσε.
— Τί είναι, μπρέ( αύτό τό 6ου-
λωμένο γράμμα; Τόν ρώτησε ό Δαλ-
πατόν.
— Αυτή, βεζύρη μου, εΤναι ή δια-
θήκη τού Τζιφούτ Ίαννάκη· «01 τε-
λευταΐες μου θελήσεις», γράφει οΥπ'
—'Ε, άφοΰ, μΐτρέ, είναι οί
ταΤες τού θΐλησεις, εκανε ό
τάν κοροίδευτικά, ττρέπει νά τίς ά-
κούτουμε. 'ΕΑάτε, μιτρέ, νά καθή-
σουμε νά τίς άκούσοΜμε, μέ τό ρα-
χάτι μσς.
Τράδηξε ττρός τό δάθος τού όν-
τά καί θρονιάστη»;ε σ' ϊνα ττελώριο
διοτσινΐ δελουδένιο μαξηιλάρι, μέ χρυ
σά κρσσια, ποϋ ήταν ,μ/ττροστά στό
τζάκι. "Αλλα δυό τέτοια μαξτ>λάρια
ητανε καρσί τού, στίς γωνιές τού
τζακιού. Στό £να κάθησε άλατουρκα
ό Μαζάρ Πασάς καί στό άλιλο, μέ
τόν ΐδιο τρόπο, ό Άλής.
Ό Μαζάρ Πασάς ξεδΊΐτλοκτε τό
χαρτϊ κα! τού ερριξε μιά ματιά
Ό Μαζάρ Πασάς άρχισε
«Αυτή είναι ή ττεριουσία μου; ποϋ
παρά - τταρά σ' δλη μου τή ζωή μϊ.
τιμιότηιτα καί μέ τόν Ίδρώτα το^
πιροσώττου μου μάζεψα. Κανένα δέν
άδίκησα. Ή συνείδησή μου είναι κ<3 θαρή Καμμιά χήρα καί κανένα όρ- φανό δέ μπορεΤ νά μέ καταραστή. Του·ναντίον/ άδικίθηκα άπό τοΰς πά σά&ες, ττού μέ φόνους κα! άρπαγές των άδυνάτων θησαυρίζουν "Ενσς άπ' αύτούς είναι καί ό καλπουζά- νος Δαλπατάν, πού μοϋφαγε χιλιά. δες φλοΜριά καί ποϋ γιά νά φτάση στά δεζυρλίκι κατέστρεψε τό μακα- ρίτη τό Λογοθέτη Μ Μάνσ τόν έ τάϊσε ό καλάς κα! τΐμιος έκεΤνος άν θρωπος, χολή κα! φαρμάκι τόν πό- τισε ό κακοϋργος καί άσυνείδητος Δαλπατάν». Ό Μαζάρ Πασάς σταμάτησε καί κύτταξε μέ είρωνικό χαμόγί,λο τύν Δαλπατάν — Νά στά διαδάσω κι' αύτά; τόν ρώτησε. — Ναί, μττρέ, ουλα νά τά διαδσ σης, οθλα' Κιοπέκι πού δέ δαγκώ- νει αστο νά γαυγίζη. Ό Μοτζάρ συνέχισε. «Άπ' τά μετρητά μου δέν Λφή- νω τίποτα στό γιό μου τά χαροπαί- χη, μά τά άφήνω στούς "ΕλΙλην«ες, νά τα χρησιμαποιήσουν γιά την Τ- δρυση ενός σχσλειοϋ, ποΰ νά τ' ό- νομάσουκ «Πανελλήνιον, δταν μί τή βοηθεία τού Θεού θά ξαναττάρυνν τή Πόλη. Στό σχολειό αύτό, θέλοο νά σττουδάζουν τζοψ'ττα μόνο τά φτω χόπαιδα. Τά άλλα νά πληρώνουν. Αύτό είναι δίκηο καί σωστό. Τά σχο λειό αύτό νά τό διευθύνη πάντα μιά επιτραπή άπό τούς Πατριάοχες Κων σταντινουπόλεως, Ίεροσολυμων καΐ Άλεξανδρείας, δττως καί άπό δυό σοφούς καί γραμματισμένους "Ελλη νες, πού θά τούς διαλέγουν αύτοι Τή κάσσα αύτη, την κατέδασα στσ. ύπόγεια τού σπιτιοΰ μου, γιιΐ νά την προστατέψω άητό τή φωτία. Γιατί, αμα γιουργιάροννε στήν Πό λη οί Ρίομιοί, οί Άγαρηνο! άπό τη λύσσα τους θά τής δάλουνε φόκο Κι' δττως είναι ξύλινοι ο! ρωμέϊκοι μαχαλάδες, βά καοΰνε σά δαδί. ©ά χαθοθ^ε περιουσίες, μά τ! νά γίνη, Φτάνει νά μή καοΰυε μαζ! κσ! άν- θρωττοι. ΟΙ Ρωμιοοί θά τούς ξανα- χτίσουνε, τούς μαχαλάδες τους, στέ ρεους, άπό πέτρα καί πάνω σέ δυ- ζαντινά σχέδια, δττως ήταν τά σπί- τια σύτά καί πΐοίν άπό την άλωσι Άν δμως βρεθή ή κάσσα, πρΐν παρθή ή Πόλτ; άττά τούς "Ελληνες, άοκίζω τόν 'Ελτζή τής Ρωσίας, »ά μην αφήση μέ κανένα τρόπο νά την πάρουν οί οάρδαροι, μά νά τή στεί- λη στήν Πετρούπολη καί νά φυλα¬ χτή έκεΓ ώσπου νά ξανασημάαΌυν ο! κσψιττάνες τής Άγιασοφιάς, όπότε νά την παραδώσουν στό ΡωμαΤα αύ τοκράτορα, γιά νά εκτελέση τίς θε- λήσεις μου». Τό δεζύρη τόν πήρανε τά γέλοια. —"Ακουσες, μπτρί, Άλή, εμείς έ- τοιμαζάμαστε νά πά-ρουμε τή Πε¬ τρούπολη κι' αύτάς ό ξεμωραμέινος παληόγερος, πιοτεύει πώς μπορεί νά ξαναγίνη γκιαούρικισ ή Ίσταν- πούλ' Ό Άλής γέλασε κι' αΰτός. Μόνο ό Μαζάρ Πασάς φαίνονταν σά νά μή συμφω.οΰσε μέ τό θεζυρη Κού¬ νησε τό κεφάλι τού λυπημένος καί τού εΤττε: —Ό Τζιφοΰτ Ίοοννάκης ξέρει τί λέει, δεζύρη μου. ΟΊ Γκιαούοηδες, μάς διώξανε άτττό την 'Ελλάδα, κι' δπως πάμε, θά μάς πάρουν καί τή Πόλη' Άτός σου τά εΓπε πρϊν λίγο, σέ λίγο δλοι Γκιαούρηδες θά γίνου- με, μέ τό κεφάλι πού εχει ό Πατι¬ σάχ μας — Ναί, μττρέ, τό ξέχααα αύτό. Μά ό Προφήτης θά τά σώση τα Ί- σλόιμ. Δέ θά τό αφήση;, μπρέ, νά χαθή, γιατί τό θέλει ό Μαχμοϋτ Πολλά μπορεΤ νά γίνουν/ δταν στε^έ ψου^ πιότερο τά πράματα. 'Ε, μ, δέ κιοτέψανε κι' δλοι οί πιστοί τού Προφήτη' — Κι' έγώ τό πιστεύω αύτό, έ¬ κανε ό Μαζάρ Πασάς. Γιατί, άλλο·- ώς πάμε χαμένοι. "Οχι στή Πετρού¬ πολη δέ θά μποΰμε, δπως εΤπες, μά οϋτε την Ίνσταμπούλ δέ θά μπορε- σουμε νά κ,ρατήσουμε. Πίσω στήν Κόνια, στή πατρίδα σου, θά ξαισ- γυρίσουμε' Ό δεζύρης κούνησε τό κεφά/ΤΊ τού. —"Ελα, τοϋ εΤπε, συνέχισε τώ- | ρα τά διάδασμα' (Συνεχίζετσι) νοι που ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΛΜΑΛΟΓΛΟΥ Είς δαθύτατον γήρας, όπτζδίκσζ, τοό ημερών, κα! εκηδεύθη μέ είλικρι- νεΐς έκδηΐλώσεις πένθους τώ, σ(κεί- ων, φίΛων, γνωστών κα! συμπολιτών τού, ό Κυριάκος 'Ελμαλόγλου. "Ο άείμνηστος εΤχε γεννηθή είς τή; Σπάοτην Μικράς 'Λ^ίας καί εΤ χζν επιδοθή επιτυχώς ΐίς τό έμπόοι- ον, έκτός τής γενετείοας τού, 6ισ- κο^είς διά την εντιμότητα, ε'ς τά- σνναλλαγάς τού, τό άκέοοΐΌ^ τοθ χαρακήρος καί την ποοσήνειαν τού, δι' β καί ήγοητάτο καί έξετιμά-ο παρ' σλων εκείνων, οί όποΤοι τόν ί γνώρισαν έκ τού πλησίον {ΐ ήλθον είς επαφήν .μαζί τού Υπήρξεν άρι- στος οίκογενειάρχης Ηύτύχησε νά άναδείξη τέσσσΛσς υ'ιούς, λαμπρώς άττοκατεστημένους εις την Κοινωνίαν καί συνεχίζοντες έξ ίσου επιτυχώς, την δράσιν τοι.· είς τάν εμπορικόν τομέα. Ή εφημερίς μας διαδιβάζει τά ίΐ ι λικρινή συλλυπητήοιά της είς τούς ^ δαρνπτενθοθντας υΐούς τού. Ό άξέχαστος Σμυρναΐος ποιητής ΣΤΕΛΙΟΣ_ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδρυ Την 27ην Νοεμβριού ε.ε., ή ώραι- οτάτη αΐθουσα τής 'Ελληνοα'μΐρικα- νιχής Ενώσεως, στήν όδό Μασσαλί άς, ήταν γεμάτη άττά έκλεκτό κόσμο το£, πνεύυατος,, τής τέχνης κα! τής έπιστήμης, πού άνκπο^νουσε νά ά- τήν εξαιρετικήν ήθοποιόν μας κ. 'Ε- λένην Α. Σοφίρά νά μιλήση γιά τόν άείμντρ-τον Στέλιο ΣπεράνΓτζα καί νά άπαγγείλτ τά ττοιήαατά τθυ. Ό κ. ΜαΜροκορδάτος παρηκολούθη τ/>ν
τελετήν αυτήν συγκινη-ϋ,ένος Καί ή¬
ταν, πράγματι, ττολΰ συγκι.,ητική ,Ί
όμιλία αύτη, γιατί ϊλειττε ό άνθϊχο-
πος ποΰ έΐχοσε την ψυχή τού στήν
έπιστήμη, στήν λογοτεχνία καί την
ποίηση. 'Εκεΐνθς έ<>υγε, όΛλά τά ττοι
ήματά τού καί τά £ργα τού θά μει-
νουν άθανατα.
Ό ΣτέΛιος Σπεοάντσας ήταν ·>■'
ούτος ένα διαμάντι ττού στόλιζε μέ
την πέννα τού καί την ψυχή τού ι ην
ΣΜΥΡΝΗ, τήν δμορφη νυφούλα τής
Ίωνίας. "Εφυγε εΤ,αι 6 χιθόνισ...
"Αφησε την έΐπίγεια ζωή γιά νά φτί
ρουγΐση στά ούράνια μέ τά τοαγοϋ-
δια τού καί ,τά τταιδικά ποιήματΛ
τού, πού τόν κάνουν να ζή πά-τα ΐι-
νάμεσά μας.
Τά ποιιγαατά τού εΤναι τά ξέσπα-
σμα τής ψυχής τού, μιάς ψυχής ε%
γενικιάς, πού μίλησε άκόμη κσί στή
φυχή των παιθιών, πού τόσα £γρ<χ ψε γιά τή χαρά τους. Δέν τόν γ ώ ρισα, έγώ, ποτέ, δέν εΤδα ποτέ τά καΛοκάγαΘο θλέμμα τού, άλλά ώπ' δ,τ ι άκούω, άπό δσα δικά τού δια- 6άζω, βλεπω πώς άγαττο^σε πί'λύ την Σμύρνη μας, τήν λάτρευε κι' ί- κΛαψ€ πικρά δταν μιά φθΐ'νοττωρινή μερά χαβηκε μέσα στίς φΛόγες ττη1 της αναψαν... Πόνεσε κι' εγοαψε τά άθσνατσ γιά κείνη ποιήματά τού, πού μέσυ στ6 στήθος της γεννήθηκε καί πή ρε τά πρώτα φώτα τού .πολιτισμοθ «αί τής άγάπης. Ήταν έξαίρετ'ος ότνβρωπος, έξαίρετος "Ελληνας, έξαί ρετος ττοιητής, έξαί'ρετος σύζυγος. Ή μνήμη τού άς μείνη αΐώνια άνά- | μεσα μας κι' άνόιμεσα στούς άττογό νους μας. Άγο—οϋσε τή Σμύρνη, άλ λά άγαττοΰσε παράλληλσ κα! τήν Ά θήνα, την δεύτεοη πατρίδα τού. Ή ταν ή ψοχή τού παιδιοΰ, γι' αίπό κι' Ιγροτψε καί τταιδικά ποιήμβττα, τού ήταν χάοιια κα! τόση χαρά ?δι- ναν στίς παιδικές ψυο(θΰλες πού τόν θρήνησαν σάν τούς μεγάλους κττι ττού στό μνήμα τού σκόρππσαν ιιέ τά χεράχκΐ τους, αφθονα λουλούδια. Ο πΌΐητής, δ άθάνατος αύτός ποι ΐτής, γιά νά ταιριάζη τόσο π^λϋ υε τα παιδία, θά πή πώς ή ψυχή τού Εμεινε πάνταο παόική, χάρισμα, ϊ- σως, λίγων ά^θρώττων, γιστί εΤνο,ι εθκολο νά γοάφτι κανείς γιά μέγα λους άλλά ττσΐλύ δύΐκοΛο γιά ϋ'· κρους, πού π·ρέ~ει νά μιλήση μίσι» στή ψυχούλα τους ή πέννα. Ό Στέ- Αιος Σπεράντσας εΤχε αύτην την δι ναμη, νά συγκινή τήν παιδική καρ διά. Σύζυγος άφοσίωμένος, αφησς ίνα μεγάλο κ€νό στήν ψυχή τής γυ Λΐΐ«ας τού, τής Δ!«ης Σπεράντσα, την μαθητριούλα, ποΰ άγάτΓησε κΐ" ε κανε σύντροφο τής ζωής τού καί ττου ειοείνη τώρα άκούραστα,, ζωντα νεύει τόν λατρευτό της συζυγο, πού γι' αυτήν ζή πάντα κοντά της. Ό Στέλιος Σττεράντσας ζή και γιά τούς Σμυρνηούς καί θά ζή γιά ιτάντα μέ τά συγκινητικά τού καί ό ίτέρτοχα ποιητικά τού άριστουογημα τα. Χί,ιροκ,ροτήματα γίμισαν την ιΐε- γαλη αυτή αΐθουικχ καί την συμπα- βείττάτη φωνή τής όμιλητρίας, πού σάν τραγωδός έδινε Ινα χρώμα στά λογια της,, καί τά ζωντώνευε πιό -ο λύ καί νόμιζες πώς ό πό ητής ό 'Γ- ! δ'ος ήταν έκεΤ. Ναί, ή ψυχή ι ου ? στεκ·. μττραστά σ' Βλους μας καί η ' σκέψιτ; μας σ' αυτόν, γέμιζε τό^ χώ Ι ρο τής τελετής αυτής.. Ι Ό Χ τέλισς Σττεράντσας ζή -πσν- τα κοντα μας μέ τα Αθά,Ότα ποιη- ματά τού. Ν Κ. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Άιτό τά δεινοπαθήματα των Έλλήνων τής Μ. Άσίας Μ ι ί'ιοκΊρημ·» Τ·»Γ> Έμιλ 'ΛολΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Λιαοκρυή-- Μετάφς,ασις άπό Ι. Α. ΒΕ1'ΝΑΡΟΥ
4ον
Ό Ζύλ 6οοο ζότανε άπό
κεΐνη τή χειραψΐα έπειδτΗ ό
Κολομπέλ, ενας νέος είκοσι
χρονώ με ζωηρά μάτια καί
στόμα μοχθηρό, ήτΐαν άπό κα;-
ρό έχθρός τού. Τόν έκορό'δευ
ε γιά την άτολμΐα τού, κι' έ-
οπρωχνε καταπάνω τ,ου τίς
πλύοτρες τής όδοΰ Λάμπρου
"Ηλίου.
'Έτσι μιά μερά, στά παληό
όρύγματα, πιαοτήκανε στίς
γροθ ές καΐ ό γραψιάς τού συμ
βολαιογραφου έφυγε μέ πρη-
σμενα τα μάτια.
Γι' αύτό ό Ζύλ, άμα έμαθε
κείνα τά νέα, άρχιοε νά παί¬
ζη άκόμη πιό χαμηλά τό φλαου
τό τού τά βράδνα.
Κατά τ' άλλ'α η ταραχη ποΰ
τού προκαλοϋοε τό μέγαρο
ντέ Μαρζάν, δέν τόν έκαμε
ν' άλλάζη τίς ουνήθειές τού,
σάν ρολογιοΰ κουρντισμένου.
Επήγαινε στό γραφείο τού,
έγευμάτιζε, δέ πνοΰσε, έκα¬
νε τόν περπατό τού στίς όχ-
θες τού Σαντεκλαίρ. Αύτό τό
Ϊδιο τό μέγαρο, μέ τή μεγάλη
σιγαλιά τού, κατάντησε νά
μπή στήν ήρεμη ζωή τού.
Δυό χρόνια περάσανε. ΕΙχε
τόσο συνηθίσει οτήν χορτα-
ριασμένη εϊσοδο τής σταχτι-
άς πρόσοψης μέ τά σκοτεινά
κάγκελλα, ϊύοτε. ούτά τά πρά-
γματα τού φα νονταν άπαρ'αί- ]
τητα γιά τόν ϋπνο τής γετο-
νιάς.
Άπό δώ καί πέντε χρόνια,
ό Ζύλ κατοικοϋσε οτήν πλατεϊ-
α των Τεσσάρων Γυναικών,
όταν κάποιο βράδυ τού Ίουλί-1
ου, ένα έπεισόδιο συνετάρα-
ζε τήν υπαρζΐ τού. "Ήταν μιά
πολύ ζεστή νύχτα ζάστερη. ι
"Επα.ζε φλάουτο χωρΐς φώς
μά κάπως άπρόσεκτα, άργο-
πορώντας τόν ρυθμό καί σάν
μ σοκοιμισμένος σέ μερικούς
τόνους, οταν ζαφνικά, άπέ-
ναντί τού, ένα παράθυρο τής
βίλλας Μαρζάν άνοίχθηκε, κι'
άπόμεινε όρθάνοιχτο, ζωη¬
ρά φωτισμένο, άνάμεσα στή
οκοτεινή πρόσοψι.
"Ενα κορτσι εΐχε άκουμπή
σει έκεϊ^ κγ έμενε άκΐνηιο.
Οα νόταν καθαρά ή λεπτή σι-
λουέττα τού κα! εΐχε άνασηκώ
σει τό κεφάλι τού μέ τό αύτί
τεντωμένο γιά νά άκούη. Ό
Ζύλ τρέχοντας έπαψε τό ηαί-
ξιμο. Δέν μπορούσε νά δια¬
κρίνη τό πρόσωπο τού κορίτσι-
ού" έβλεπε μόνο τό κϋμα των
μαλλιών τού λυμένων πισω
στόν αύχένα. Καΐ μιά λεπτή
φωνή έφθασε ώς αυτόν άνά¬
μεσα στή σιγαλά.
—Δέν άκουσες Φραγκίοκα;
Θάλεγε κανείς πώς είνε μου-
σική.
Κάπο.ο άηδόνι, δεσποιν ς,
άποκρίθηκε μιά φωνή άπό μέ¬
σα. Κλείστε <ρυλαχθήτε άπό τα ζουζούνια τής νΰχτας. | "Οταν ή πρόσοφι ζανάγινε οκοτενή, ό Ζϋλ δέν ήμπόρε- σε ν' αφήση την πολυθρόνα τού. Στά μάτια τού ελαμπε άκόμη τ' όλόφωτο έκεϊνο ώ- νοιγμα ποΰ εϊχε γΐνει στ1 άν- ηκρυνό τοίχωμα πού ήταν έρημο έως τότε. Καϊ εΐχε ά¬ κόμη ένα τρεμούλιασμα. δταν ρωτοϋσε τόν έαυτό τού. άν έπρεπε νά είναι εύτυχιομέ- νος άπό την έμφάνισι έκείνη. ' Επειτα μ ά ώρα άργότερα, ξανάρχισε νά παίζη πολύ σ.- Υά. Γελοΰσε, στή σκέφι πώς τό κοριτσι πιστευε πραγματικά ότι κάποιο άηδόνι βρισκότα- νε μέσα στίς καστανιές. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ό Ζύλ έρωτεύεται τήν Τε- ρέζα ντέ Μαρζάν _ Μέσα στήν άπελπισία τού ό έρως τού δειλου νέου φουντώνει. Ό άγνός έρωτας πού κυλιέ- ται οτό θοΰρκο. Τήν άλλη μερά, οτό Ταχυ- δρομείο, τό μεγάλο νέο ήταν πώς ή δεσποινΐς Τερέζα ντέ Μαρζάν άψησε το μοναστήρι. Ό Ζύλ δέν διηγήθηκε πώς τήν εΐχε δή μέ τά μαλλιά της λυ- μένα στόν γυμνό λο μό. "Ήταν πολύ άνήσυχος ένοι- ωθε κάποιο άκοθόριστο αϊ- σθημα κατά τού κοριτσιοΰ έ- κείνου, ποϋ θά χαλοΰοε τίς συνττθειές τού. Σιγουρΰ τό παράθυρο της, πού θά φοβώτανε ότι θ' ανοιχ¬ θή άπό στιγμή σέ στιγμή, τόν ένοχλοϋσε τρομερά. Δέν θά ήτανε πά όλομόναχος, καϊ ϊ- σως νά προτιμοϋοε καλλίτερα την παρουσΐα ενός άνδρός πα¬ ρά μιάς γυναίκας, έπειδή οί γυναίκες περιπαΐζουν πιό πο¬ λύ. Πώς θά τολμουοε άπό δω καί μπρός νά παίζη φλάουτο; θά τό έπαιζε πολύ άσχημα, γιά μιά δεσποινίδα πού εγνώ¬ ριζε τή μουσ κή. Τό βράδυ λοιπόν^ ϋοτερα άπό πολλές οκέφεις έπΐστεψε πώς σιχανεται τήν Τερέζα. Ό Ζύλ γύρισε στό σπίτι τού σάν κλέφτης. Δέν άναφε τό κερί. Ετσι, δέν θά τόν έβλε¬ πε καθόλου. Ηθελε νά ζαπλω θή άμέσως, γιά νά δείζη τήν κακή τού διάθεσι. Μά δέν μπο- ροΰσε νά άντ'σταθή στήν ά- νάγκη νά μάθη τί γινότανε άν τΐκρυ. Τό παράθυρο δέν άνοί¬ χθηκε. Κατά τίς δέκα. μόνο μ:ά ώχ- ρή λάμψι φάνηκε πίσω άπό τά παραθυρόφυλλα' έπειτα ή λάμ ψι έκείνη σβυσθηκε, κΐ' αύτός έμεινε κυττάζοντας τό σκο- τεινό παράθυρο. Άπό τότε, κάθε βράδυ συνέχισε αθελά τού αυτή τήν κατασκοπεία. Ά- νίχνευε τή β'λλα, δπως τά πρώ τα χρόνια, παρακολουθοΰσε τίς άνάλαφρες πνοές πού ζω- ηρεύανε τίς γέρικες πέτρες. Φα νότανε σάν νά μην εΐχε τποτα άλλάζει τό σπίτι κοιμό ταν πάντα τόν βαθύ τού ϋπνο έπρεπε νάχης έζασκημέ,α αυ τιά καί μάτ α γιά νά καταλά- 6ης την καινοϋργια ζωή. Κά- ποτε, κάποτε ψαινό^αν μιά Κινητή λάμψ πίοω άπό τά τζά- μια, μιά άνασηκωμένη γων.ά τής κουρτΐνας καΐ μ'αντευόταν πίοω άπ' αυτά ένα τεράστιο δωμάτ.ο. "Αλλες φορές έλαφρό περ- πάτημα άκουγόταν στόν κήπο, ή έφθανε ό κρότος πιάνου,πού συνώδευε φωνή, καί όταν άκό¬ μη οί διάφοροι κρότοΐ ήτανε πιό πολύ άκ,αθόρ στοι, κάτι σάν ρϊγος περνοϋσε, πού φα- νέρωνε πώς μέσα στή γέρικη κατοικία ήτανε κάποιος μέ νεσνικό αΐμα. Ό Ζύλ έζηγοΓΙοε στόν έαυ- τό τού την τόση τού περιέρ- γε.α, μέ τή δικαιολογία πώς οί θόρυβοι έκείνοι τόν ένοχ- λοϋσανε. Μέ πάση θλίψ θυ- μότανε τόν καιρό πού ή άδε,α- νή βίλλα τού εστελνε πίσω την γλυκειά ήχώ τοϋ φλάου- του.! Μιά άπό τίς φλογερές επ θυ μίες τού ήτανε. άν καί δέν τ' όμολογοΰσε, νά ζαναδή τήν Τερέζα. Τήν φανταζό^ανε μέ ροδαλό πρόσωπο μέ περιπαι- χτικό υφος καί λαμπερά μά¬ τια. (Συνεχίζεται) ΔΩΡΕΑΙ Η ΪΡΑΓΟΑΙί ΤΟΥ ΡΕΤΖ - ΔΕΡΕ ΧΡΥΣΟΠΟΜΟΥ Δ. ΠΑΠΑ^ΗΜΗΓΡΙΟΥ- ΒΑΡΟΥΜΑ 1 | Κοντά στό ΣχολεΤο συνάντησα ε- Τρίδαμε τα μάτια μας,, γιατί ι να στρατιώτη μέ έψ' δττλου λόγχη, δέν τό πιστεύαμε δτι αύτό πού 6λέ- [ ήλικίας κάτω των 20 χρόνων- μου παμ£ ήτανε άληθινό. Καί δμως, ήτα- ι ττιρότεινε τό δττλο καί δέν μέ αψηνε νέ πραγματικότης. ΟΙ σύμμαχοί μσς ■ νά περάσω, έγώ δμως, πρό τού κιν- οΐ συμττολεμισταί μσς/ αύτοι μέ ' 8ύνου, κάτι σοφίσΤηκα καί μέ θάρ- τοΰς οτΓθίους κερδίσαμε τάν ττόλεμο, | ρος τοθ εΤπα μέ τά λίγα τουρκκά μου: 6ρισκόντουσαν τώρα στό πλευρό κοινού έχθροΰ μας. Μάς μίλησε πρώτα γλώσσσ γλυκειά, ό Τοΰρκος άρχη,γός, καί κα τόπ ι ν ενας άπό τούς προδότας, πρω ην 0-υμ.μάχους μας. Μάς εΤπαν 3τι αύτά εχει ό πάλεμος, ό όττοΤος τέλει ωσ£, κα! δτι δέν πρέπει νά φοβό- μαστε( γιατί κανείς δέν θά τηάθη τί- ποτε καί δτι θά ζήσωμε εμεΤς είς το εξής εΐρηνικά. Δέν έφθασαν αύτά ττού μάς εκα- ναν μ£σα σέ μιά νύκτα καί αύτά ιτού εΤχαν σχοπό νά μάς κάμουν άκό μη, άλλά άπό πάνω μάς κορόϊδευαν. Σέ συνέχεια, μάς έοωσαν διατατ γή νά πάνε δλοι οί κάτοικοι τό σ- πογευμα στήν έκκλησία τού Άγίου Δημητρίου γιά νά μάς μιλήσουνε πάλι. Βιάζο/ταν νά εφαρμοσουν τό σα- τανικό τους σχέδιο, τής εξοντώσεως δλων των κατοίκων, γιατί τό ΡεΤζ - Δερέ άπό τής άρχής τού πολέμου με ταξύ 'Ελλάδος Τουρκίας, μέχρι τής Μικρασιατικής Καταστροφής( 1916—- 1922, εΐχε δώσει είς τόν έλληνικό Στρατό πάνω άπό δυό χι- Λιαδες στρατιώτες, ϋτταξιωμοτικούς καί σξιωματικούς. Άχ-ρι6ώς γιά τό λόγο αύτό, την άλΛη μερά τού έρχομού τους, ό φρου ραρχος, ττού διορίστηκε, ττήγε σ-τό καψενεΓο τού Γέρου ΠιόγΛου, πού ή¬ τανε στή μεση τού χωρίου, κοιί κα- λετε τους Μονχτάρηβες σέ συνεργσ σία^ δπωι, ελεγε. Άπό περιέργειβ πηγά μ" εγώ στό καφενεΐο γιά νβ άκούσω τί θά πή ο*τοϋς Μοΐίχτάρη- δες· αύτά πού έκανα ήτανε καθαρή βλακεία Ακου^α τό Φ.ρούραρχο νσ δίνη εντολές νά είοοττο,ηβοϋν δλο, δ- σοι υπηοέτησαν στόν έλληνικό Στρβ τό, νά τΓαρουσιασβοΰν ενώπιον τού Πασά καί νά ζητήσονν σνγγνώμη, Οί ό,τ ι ϊκαναν καί αύτάς θά τούς συγ¬ χωρήση. Μόλις όΐκουσσ αυτή τή σατανι«η διατοογή τρομοκροΕτήβηκα, γιατί δέν μοθ έμενε καμμιά άμφιοολία γιά το τί εσήμαι,ε ή «συγγνώμη» τοθ Πασά Μέ τρόπο εφυγα καί πέρασα πρΛι, τή γειτονιά μας άϋτό τή μεριά πού ήτανε τό μικρά ΣχολεΤο. Ό πασάς <μέ στέλνει γιά δουλειά καί θά γυρίσω άμέσως. «Πασά κι- ουντερίορ ϊς ίτσούν κίνε κελετσέμ», καί συνέχισα τά δρόμο μου. Ό στρατιώτας, δταν άκουσε τά «ττασάς» ξαφνιάστηκε κα! ζάρωσε *αϊ ήέ α' έμιπόδισε άλλο. Έπειτα άπό τό έττεισόδιο αύτό, σκέφτηκα δτι πρέπει ν' άλλαξω έμ- φάνισι γιά νά μή δίνω στόχο. "Ο¬ πως άντελήφθηκα, ά στρατιώτης εΐ¬ χε βάλει στό μάτ ι τά παπτούτσια μου κα! τό ααϋρο ποοντελόνι μου, πού ήτανε κα! τά δυά καινούργια, τα ό- ποΤα θά μοϋ Εδγαζε άν δέν τόν γε- λοΰσα. Τά σακκάκι μου μέ τό γΐΑί- κο καί τη γραβατα εΐχανε μείνει στό σπ·!τι τοΰ Σωτηράκη κα! εΤδα πού τά ττήρανί. οί στρατιώτες πού εϊχα·ν£ έλθη έ»<εΤ. Άπο κεΤ πηγά στό σττίτι τής α¬ δελφής μου Μαρίας, σνζύγου Α. Χά τζηρόδου, πτού ήτανε στήν αττέναΐ'τι σειρά τοθ δικοΰ μας δρόμου, άλλά εΤχί τήν κυρία εΐσοβό τού όπτό τόν άλλο δρόμο, καί τής ζήτησο νά μου δώση ροΰχα τού άνδρας της, βοακα κοοί σταυ3ωτό νιλέκο, πού φοροΰσαν οί βρακάδες. Δέν πρόφθασα καλβ νά μιλήσω καί χτύπηοε ή πάοτα- τότε η άδελφή μου άνοιξε την κσττάντσα (καταττα· κή, είχαμε σχεδόν δλα τά οττίτια) Ι καί κο,τέβηκα στό κατώγι —ίσόγιιο πού εΤχε πόρτα καί στό 6ικό μας δρόμο. Άμέσως κατόπιν ήνοιξε ή πάρτα καί μιττήκαν στρατιώτες, πού άρχιταν νά ψάχνουν γιά νά βροϋν κρυμένους άνδρες καί νά κάνουν καί οί Ημερολόγιον τοθ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καί Ιδιαιτέρως είς ΚωπιαδοκΙαν τό 1959 30όν ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ Πόσο θά θέλαμε νά δοϋμε τά θρυ- λικά Φάρασα' "Οχι μόνον έγώ, άλ¬ λά καί οί συνεργάτες τού Κέντρου καί άπό λαογραφικό ενδιαφέρον, άλ¬ λά καΐ πολύ περισσότερον γιά νά δικαιώσουν τή./ Ιδρύτρια τού Κέν¬ τρου μας κ. ΜέιλτΓω Μερλιέ ττού ξε- κίνηισε τό σττοιίδαιότατο αύτό έργο πού συνετελέσθη μοναδικό στήν με· ταντοΛλαγική έλληνική περίοδο "Ισως άκόμη γιά νά δοθή ιμιά ά- πο^τσμωτική απάντησις καί σέ ε- κείνους τούς Μικρασιάτας καΐ τούς άλλους έπικριτάς ποΰ άβασάνιστα ήλεγξαν την κ. Μέλπω γιά τό ξεκί- νημα το"> Ιργου της άπ' τά Φάρα-
σα τής Καππαδοκίας.
Τά Φάρασα δέν τά εϊδαμιε γιστΐ
δέν ύπάρχει αύτοκινητόδρομος καΐ
ή μετάβοισις μέ τά ύποζύγια άπαι-
τεΤ μιά μερά στά πάγε ι-αΐ μιά στήν
έπιστροφή. Άλλοχττε το τσιγκου-
νικο ττρόγραμμά μας δέ διαθέτει τήν
πολυτέλεια των τριών ημερών μόνον
γιά τά Φάραα-α. Πέντε μερες είναι
δλες δλες γιά τήν Κα~ταδοκία κι'
ψα.ον , τής Βυζαντινής κα Μεσαιω-
νικής Κατπταδοκιας κα! τοσ Βυζσν
τινού Κατπταβοχικοΰ ' Ελλην ι σ μού .
Είναι δέ καί οττουδα'ΐον κέντρον των
κατά τόν νότιον 'Αντίταυοον δ ε-
σπαρμένων 'Ελλη,^οφώνων Καππαδο-
κών . Ή άοχαιότης των Φαράσων ά-
νατρέχει μέχοι τής έποχής τώ^ μέγα
λων άραβικών έπ-ιδρσμώ/, εΤτα δέ
των Μογγολικών καΐ Τουρκικών, ώπότε
ή φύσει όχυρά καί δυσπρόσιτος θέσις
παρέσχεν άσυλον εις τούς πανταχο-
βεν έκ των πεδινώ^ μερών εις τα;
δυσπροσίτους κοιλάδας τού Άντιται,
ρου καταφυγό^τας Χριστιανούς . ΟΙ
φαρατιώται έχουσι Ικανάς μεγαλαυ-
χους -τταραδόσεις περΐ τής ήρωικής
άντ ι στάσεως αυτών εναντίον των εις
την κοιλάδα αυτών έττερχομένων έπι-
δρσμέω.·. Περΐ τοϋ ουδέποτε υπό των
έτπδρο,μέων ττατηθέντο^ς έδάφους των,
περΐ τής έκ Πειλοττονινήσου καταγω-
γής των κατοίκων των Φαράσων
κλπ.». Καΐ έν συνεχεία.
«Ή φοιρασιωτική διάλεκτος εΤναι,
ή αρχαιοτάτη πασών των "ΕίλΛηνικών
τής Κοτππαδοκίας διαλέχτων καΐ υπό
τήν έποψιν ταύτην άφθονωτέραν ή
αύτές είναι δυά γιά την περιφΐρεια | πάσα άλλη παρέχει ϋλην είς φιλολο-
γλωσσικάς ερεύνας.... Τά
πρό διοκατκον έτών (τό
τής Καισαρείας και
τής Νεαπόλεως.
τρείς για τήν
τιώτες, αφοθ πήραν μβρικα
τα αττο τόν ρουχισμό, κα! ή άδελφή
μου ερριξε στό κατώγι ενα σταυρω-
τό γιλίκο, όίΐτ' αύτά ττού φοροΰσαν
οί βρακάδες καί ένα παληό παντα-
λόνι δικό μου. Τά φόρεσα., "Ε6γα-
λα κα! τά τταττούτσια μου,, ϊμεινα ξυ-
πόλυτος κα! στό κεφάλι μου ϊδεσα
τό τσεμπέρι κατά τόν τιρόττο πού
τό φοροΰσαν οί γυναΤκες, γιά νά κρυ
6ω τό φύλο μου, γιατί εΐμουνα μο-
λις 24—25 χρόνων.
(Συνεχίζεται)
Στη μνήμη των γονέων μου
ΘΑΙΒΕΡΟΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ
Γ'
Τού συνεογάτου μας κ. Νίκου ΣτρΓχτάκη
χαμόγολο τοθ ταυρομάχου, μπροστά
Εις μνήαην Κυριακού 'Ελμαλό-
γλου, ο κ. Λουκάς Ούλκέρογλου προο
έφεΜ δοχ 100 υπέρ των σκοπών
τής «Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άσίας»
"Υστερα ήλθε ό ύαέναιος, ή οίκογέ-
νεια, τό παίδιωμα σ' άιλαργεμένα
μερη. Χαρές πού ήρχονταν κάποτε
αά^ υνρές άτμίδ;ς νά δοοσίσουν
τον καημό σου, ήρχουνταν σά στα-
γόνες άπό βάλσαιμο στήν κούραση
καί στήν κάμψη τής καρδίας σου.
Μιά μερά, έπαψε νά χτυπά ή καρ
διά σου. "Ε./α τηλεγράφημα μοΰ έ-
φερε το πένθιμο άγγελμα. ό γέρος
επόνεσε καί έκλαψε το χαμό τής
μά.ας. Ό ποιητής έγραψε τίς ποιη
τικές έλεγείες τού γιά νά μένουν
η διαπίστωση τοθ όφειλό.ιχενου φο-
ρου εύγνωμσσυνης στήν Ιερή σου μνή
μη· .
Καί τώρα, πού τιελείωσα τό θλι-
6ερό μου μονόλογο, στρέφομαι «αί
κυττάζω τή μορφή σου. Τό δλέιμμα
σου τά χείλη σου, ή εκφράση σου,
δλα μοΰ φαίνοντο! σά νά έχουν ζων
τανέψη. 'Έτσι δπως εΤσαι, σά μαν-
τηλούαα Ποοναγία, ή μορφή σου
πλαιωμένη μεσα στό γεμενί τσεμττέ-
ρι, ξύπνησε άπό τό λήθαργο τής ά-
ψυχης ϋλης. Τοΰτα τά λόγια/ 6γαλ
μενά άπό τίς γητεμένες δυνάμεις
μιάς τΓονε,με^ης ψυχής, μπορεΤ νά-
ναι ή άληθινή άντοητόκριση στόν κό
σο σου. ΜπορεΤ νάναι ενα πραγμα-
τικό μνημόσυνο.
Ό πρώτος μονόλογος έτελείωσε.
Τώρα θέλω ν' άρχίσω 'ένα δεύτερο
μονόλογο, πού θ' άφιερώσω στή μνή
μη τοΰ πατέρα μου.
Ή συστηθή μορφή του; άπό τήν
ψηλή της θέση, μέ κιττταζει. Δέν
είναι άπά τίς μορφές πού τά χαρα·
κτηοιστικά μέ τό πέροχτμα τοθ χρό-
ζει μιά γράφη στήν έτπφάνεια τού
νού άμαυρώνουναι καί σβήνουν άπό
τή μνήαη, καθώς σβήνει κι' άδυνατί
ζει μιά γράφη στήν έττιφά.εια τοϋ
χαρτιοϋ.
Τούτη ή φυσιογνωμία διεκβικεΤ τό
άδιάφορο, τό άναλλοίωτο, τό σίώ-
νιο.
Είναι μία φυσιογνωμίο ποΰ έπ'-
δαλότανε άπό μό.η της, μέ την άρ
μονία τού ΘεοΟ. ΕΙχε μίαν αύοτηρο-
τητα απαλλαγμέντι άττό έγω'ιστική
εκφράση, μετριοφροσύνη. άττηλιλαγμέ-
νη από ταπίΐνοτητα, καταδΐκτικό-
τητα άπαλλανμένη άπό γλυκερότητα,
έτοιμότητα πνεύματος/ άπαλλαγμένη
ά-πό δηκτικότητα. "Ας μοΰ επιτρα¬
πή τούτη η παοομοί'χση, ποϋ ;ιοσ
έρχεται αυτή τή στιγμή σήν ακρη
τής πέννας Ήταν ό νλυ<ός χειμώ- νας, τό μυστικόχα^ο καί μυστικόπο θο φθινόπωρο, καί τό εύφορο σέ πλούτο καί χαρές καλοκαίρι. Γυρνώ αυτή την ώοα καί κυτΤά- ζω τπν είκόνα τού. Τά εύρύχωρο καί ήρεμο βλεμμο τού, τό δασύ καί χοντρό μουστάκι τού, ή ά5οή τού γενειάδα^ συμπυ- κνωμένη σ' εν«α σχήμα δυναμισιμοΰ καί ρωμαλαιότητας, ή άπαλή καί δοστριχωτή τού κόμη, πού στά ό- γδό^τα τού χοόνια δαστιότανε πλού σία, δλα τοΰτα υ,αρτυρούνε μιά δι· ογέννητη πρσέλευοτι καί χαράσσουν στο σύνολό τους τή ρίζα τής έτεο- κρ^τικής γενιάς. Άλλά εΤτε έτεο- κρητικο, είτε δωρικό αέμα ίρρΐΐ. στΐς φλέδες τού, πάντως ήταν γνήσιο αΐ- μα πού φύλασσε στά κύτταρά τθ*ο την ττρωτογονική δύνοτμη τής φυ- λής. Είναι μερικοί σνθρωποι πού γενι- ούνται στόν κόσμο γιά νά ύπερέ- χουν άπο τούς απλούς. Σέ ρωμη, σέ ήθική, σέ άρετή, σέ δράση. Δέν ί· χει σημασία ή άχτΤ'ν-α τής δράσης. "Εχει σημασία ήπεοιψέρεια τού κύ- κτλου τής ζωής, ποϋ μέσα σ' αυτόν άναπτύ^σονται οί μυστικές τους δυνάμεις καί ή δράση τους. Ξανακυττάζω τήν μορφή τού μέ¬ σα στό μαΰρο πλαίσιο. Διακρίνω νά περιχύνεται άπό τά χείλη τού έ'να είοωνικό ρ(αμόγβλο. Άλλ' αύτά τό χααόγελο εΤναι μ ιά είςχύνιία σποιλλαγυένη άπό περιφρό- νη,ση, άτταλλαγμένη άπό τό ίίφος τοϋ ψόγου στάν συνάνθρωπο. ΕΤναι το στόν κίινδυνο, μέσα στήν άρένα τής ζωής. Αύτό το χαιμόγ^ο, πώς να τό πώ, είναι το έκχείλισμα τής ψυ- χικής καρτερίας, τής ψυχικής άντο- χής, δταν τό έχη ό άνυρωττος, μιπρο στά στόν κίνδυνο καί στήν κάθε. άν τιξοότητα. Μέσα σέ ούτη τή μοναχιασμένη ά τμόσφαιρα άιττόψε, Κύρη μου, κΓ α- ξίζει νά σέ λέω Κύρη, ψιθυρίζω τό μονόλογο μου στή σκιά σου και στή μνήμη σου. Κύρης εΐσουνα, γιατ! α σκούσες την κυριαρχία καί την έ- ξουσία σου μέσα στά μέτρα τού ά- γώνα σου, τής άρετής σου, τής τ1- ■μισς ένδειάς σου. Ξωμάχος τής άγιας έργοσίας, Δι γενής τού κοϊίημΒρινού μόχθου, ϋψω- ισες τό ΐδρωκοπημένο άγώνα τής ζω ής σέ σύμδαλο ήθικής κα! άρετής. Καί δαμαστής των καιρών καί των συνθηκών, έντοίχισες στήν προμετω »τη τής στεγης σου τόν ταπεινό πέ -τρινο θυ?εό τής οικογενείας σου, γιά νά στέκεται έκεΤ σάν τό πέτρι- ινο σταυρό στά γραιφικά ξωκκλήσια. Κύρη μου' "Ακουσες τα πθνεμέ- να λόγια, πού άφιέρωσα στήιν μνή¬ μη τής μάνας, μά σοϋ εΤπα κι' έσί- να δ,τ ι η ριγηλή ώρα μού υπαγόρευ σε. Συγχώρεσέ με άν δέ σέ κράτη- σα παλή ώρα μαζί μου. Σούπα λίγα ιλόγια άδοά, άντρίκια, άπλά, βαρεία «αί περήφανα, σάν τή περήφσονη κςΐΡ ιμοστασιά σου καί το ψηλό σου με- τωπο. Σοΰπα β,τ ι θά στβκη πρέπτος καί θύμιση στήν άξιοσννη σου καί στ' δνομά σου. Δέξου τα σάν μνη- μόσυνο τής ίερής σου μνήμης. Νΐκος Στρατάκης Σέ πέντε μέρες, λοιττόν, δέν μπο- ρεΤ κανεϊς νά δή τά Φάρασα μαζΐ καΐ τήν όΐλλη μεγαλύτερη καϊ σττου- δαιότερη Κατπταδοκία. Μιά πού άπο μακρυά, από 80— 100 χιλμ. μαχρυά εϊδαμε τό μέρος τής Νότιας Κατττταιδοκίας πού πέ- φτουν τά Φάοασα πρέττει νά ση- μειώσουμε έδώ λίγα λόγια γιά τα Φάρασα. Δέν θέλω νά πώ γώ τίποτε γιά νά μή νομισθή δτι τα λέγω υττερ- βολικά, γιατΐ είναι ή ιδιαιτέρα μου πατρίδα. "Ας παρακαλέσουμε, λοι- πόν, έκεινους πού άσχολήθηκαν γιά τα Φάρασα νά μάς πθύ,/ε τή γνωμη τους. Πρώτη είναι ή «ΠΡΩΤΗ ΦΑΡΑ- ΣΙΩΤΙΣΣΑ» καί «ΤΩΝ ΦΑΡΑΣΟΝ ΤΟ ΜΕΓΟ Η ΜΑ». "Ετσι άναχήρυ- ξαν οί Φαροησιώτες των Αθηνών, στήν Γενική Συνέλευσ! τους, την κ. Μέλπω Μερλιέ. Καϊ ή κ. Μέλπω Μεολιέ γράψει είς τό ΆρχεΤον τής Μικρασιατικής Λαογραφίας, σελ. 21 · «Είχαμε τήν έντύπωση πώς τό χωρία αύτο χαμένο μέσα στό ερημο φαράγγι πού χωρίζει τόν Ταΰρο άπ' τόν Άντίταυρο, εΤχε βαστάξει καΐ στή γλώσσα τού, καϊ στή ζωή τού, χαρακτηριστικά ποΰ άξιζε νά μελε- τηθοΰν». "Επειτα έρχεται ό άείμνηστος Κοτππα5όκης Ιστορικός Π. Καρολ'ι- 5ης ποΰ γράφει στό Γλωσσάριό τού, σελ. 34 κ. έ. «Τά Φάρασα ή ή Φαρασσών... ή μικρά κωμοττολις αυτή καΐ τό μικράν βοβύττεδον έν ώ κείται αποτελούσιν έν τοίς τσποις έκείινοις αληθή δασΐν ού μόνον φυσικήν, άλλά καΐ ιστο¬ ρικήν καΐ έβ^ολογικήν έποψιν οί κά¬ τοικοι των Φαράσων μετά τής Χριστιανικής ©ρησκείας, τής άρχα· Ι κης αυτών Έΐλληνικής δισΛέκτου ά- νακαλοΰσιν είς τόν νούν τοθ περιη¬ γηταί) όλ6<ληι;χν Ιο^τορικσν «σσμον ■τοθ παρίλβόντος.... Τά Φάρασα εΤναι σπουδαίον λεί- γικας η Φάροκτα σύγγραμμα έγράφη τό 1885) δηλ. τό 1685 ήκμαζε πλέον ή" νών, διότι έν Τζοοχανιμά (Παγκοσμία Γεωγραψία Τουρκική τοθ 17ου αιώνος) σνναρι- θμούνται ταίς ττόλεσι τής περΐ τήν Ζαμαντίου χώρας. Σχετικά μέ τά ανωτέρω γράφουι; κΐ οί μοχαριστοΐ συγγραφεΤς καί με¬ γάλοι διδάσκοίλοι Άλ Λεβίδη,ς^ Ι. Κάλφαγλου, Α. Αλεκτορίδης, Π. Λακάρτ/ Γκιρεκουάρ, Ρ. Ντώκινς και αλλο ι. "Υστερα άπ' τήν διαπιστωθη αυτή δέν χρειάζεται νομίζω νά διατυπώσω κι' ίγώ την γνώμη μου διά την σο¬ βαρά σημασία τής κρυμμένης έκείνης έλληινικής κοινότητος στήν διαιώνι- ση τοΰ ΈλλΓ>νισμού στήν μακρυνή
Καπαδσκία, στήν γλωσσική καί έ-
θνική ύπόθεση τοΰ Μικρασιατικοΰ και
ιδίως τού Κατπταδοκικοΰ Έλλι^ ισμοθ
καΐ πιό πέρα άκόμη στήν ύπόθεσΓΐ
τής προιστορΐας καΐ Ιστορίας τής
Καττποιδοκίας τού Καπτταδοκικοΰ έ-
θνους, γιατΐ μερικα παλιά έθιμα
καΐ άρκετές λέξεις τού γλωσσικού ί-
διώματός των άνάγονται στήν Καπ-
παδοκική αυτή ύπόθεση Τό "5ιο νο¬
μίζω σκμβαίνει καΐ στήν μουσική
Λέγοντας Φάρασα δέν έννοοϋμαι
ενα απλό, άπόμίρο χωρία στήν πιό
άττίθοονη μεριά τής Καππαδοκίας,
άλλ' ενα όλόκΐληρο συγκρότημα πα¬
λαιών καί έρειπωμένων συνοικισμων
όλόγυρα άπ' τόν κεντρικό οίκισιαο,
μέ τταρώξενα τοτΓωνύμισ καί άκόμη με
ρικές άλλες κοινότητες ή χωρία πιο
μακρυσμένα πού είχον τήν ϊδιοτ
γλώσσα, τά αύτά ϊθιμα καΐ ήβη, τάς
αύτάς παραβάσει ς, συνυφοοσμένην την
ζωήν τους, μέ κέντρον τους, τά Φα-
ρασα.
Γιά νά έχουμε μιά γενική είκόνα
των Φαράσων μέ τά γύρω έρείπισ
καΐ κατόπιν πάλι μέ τίς κοινότητες
καί τά χωρία τους είναι σωστό νά
ποΰμε γενικότητες γιά τό κέι-τρο μέ
τήν γύοω περιοχή καΐ μετά γ'ά. το
κέντρο μέ τίς αλλες κοινότητες.
(Συνεχίζεται)
"ΤΟ ΤΡΟΛΛΕΤ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ,,
Τό τρόλλεϋ σταμάτησε κΓ ό-
(λόμαυρα ντυμμένη
οτοθ δρόμου τήν πολύβοη καΐ
(μέ γοϋστο βαμΜένη
κατέβηκε χαρίεοσα ψιλάρεσ-
(κη κοπέλλα
κρατωντϋς ύπερήφανα μονό-
(χρωμη όμπρέλλα.
Μ' άργό θήμ' άπ' τό πλάϊ μου
(έτυχε νά περάσει
κατάματα μέ κυτταζε χωρΐς νά
(μοΰ γελάσει.
καΐ ή ματιά της σκόρπισε στά
(ψυχικά μου φύλλα
έρωηκό ζωντάνιωμα καΐ κρύ-
(φΓ άνατριχίλα.
Στό πληθος μέοα χάθηκε γιά
(πάντοτε;.. ποίος ζέρει!
άν πάλι την δώ άλλοτε καΐ σέ
(ποία άργε μέρη!..
Γλυκειά, λεπτη μελάνχρωμη
(θά σέ ζανανταμώσω;
Τά θέλγητρά σου άγνωστη λα·
(χτάρησα ναί... πόσο!...
Χαρ. Πετρόπουλος
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΝΑΜΠΟΥΚΟ ΣΤΗΝ Ε. Λ. Σ.
ΠΕΝΤΕ ΕΚΘΕΣΕΙ Σ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Ή 'Εταιρεία 'Ελληνικών 'Εκδοσε-
ων( Ακαδημίας 84, οργανώνει στΐς
10 Δεκεμβριού την πρώτη εκθέση μέ
σα στό πλαίσιο των πέντε προγραμ
ματισμέ,νων έκθέσεων. Στήν πρωτη
εκθέση άντιπροσωττεύεται τό έλλη-
νκό πειζογραφικό λογοτεχνικό 6ι-
6λίο καί τό παιδικό λογοτεχνικό 6ι
6λίο. Ή Εκθέση θά κοατήση 2ως τίς
30 Δεκεμβριού. Προβλεπονται έπι-
σκέψεις των συγγραφεων κα! λογο-
τεχνωιν στίς αΤθουσες καί στά γρο
φΐΐα τής 'Ετα.ρείας, άτττότε οί συγ-
γραφίΤς θά ύπογράφουν τά βιβλία
τους γιά δσουι, άγοραστές τό έπι-
θυμοΰν. Εύτυχώς ττρώτη φορά έχυ
την άξιέτταινη αυτή ποωτοβουλία όρ
γανωτής στόν τοττο μας.
ΟΙ ύπόλοιπες έκθέσεις εΤν«ι ο! σ
κόλουθες;
Ποιητικό βιβλίο 1—20 Φεβρουο-
ρίου 1969, μελέτη, δοκίμιο, θεατρι-
κό 6ι6λ!ο 10—30 Μαρτίου 1969, 1
οτορικό καί έπιστημονικό βιβλίυ
και πεοιοδικο 15—30 Απριλίου
1969 καί ταξιδιωτικό - περιηγητι-
κό 6ι6λίο κσ! Ιντυπο 10—30 ΜαΓ-
ου 1969.
Ή 'Εταιρεία 'Ελληνικών Έκδόσε-
ων (Ταδουλάρης) είναι αξια γιά συν
χαοητήρια γιά τήν καινοτομία τη·;,
πού προβάλλει τό άδικημένο, στό 6α
θος, έλληνικό λογοτεχνικό βιβλίο.
Π. ΦΛ.
ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΛΡΙΔΗ
«ΜΙΚΡΑ Λ Σ Ι Α»
( Ιστορία _ Γεωγρα»1α
Πωλεΐτσι καΐ είς τά -γραψεία
ας 4ντΙ δροΐχμων 30. ,, '■ "
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
ΙΟΘ'.) 1938
Ίδοκτπτης - Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΖΙΝΑΝΙΔΗΧ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογραφείον
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛ1ΔΗΧ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
Άννπόμονα περιμένοομε οί φ·!λοι
τού μελοδράματσς τήν ίναρξη των
τταοοκΓτάσεων τής φετεινής χεψερι-
ινής ττε,οι%5ου 1968 — 69 τοθ θεό-
τρου Όλύμπια. Ή Διεύθυνσις τής
'Εθνικής Λυρικής Σκηνής γιά έναρ-
κτήριο ίργο μσς παρουσίασε την
πταίγνωστη δτκρα — Ναμπο-κο ή
Ναδουχοδονόσορ — τού άθάνατου Ι¬
ταλού μουσουργοΰ Ιωσήφ Βέοντι, με
λιμποέττο το3 ποιητοΰ ©εαιστ. Σο-
ιλέρα. "Αν καί ά μελόδροομα αύτό εΓ-
ιναι άτΓΟ τά πρώτα δημιουργήματα τού
ιμουσικο—συνθέτη κσί θίωρεΤται νεα-
νικόν, διότι τό έυελαποίη^ε κατά
την χρονικήν περίοδον τοΰ 1842, σέ
ήλικία 29 χοονών, έν τούτοις πεοιέ-
χει έξαίιθ€τες μσ-οσ.ικές σελίδες πού
ώποτελο3/ δ^Τγμοι μεγάλου δοοπματι-
κοΰ τιτίγαίου συναισθτματος Γενική,
η παράστασις, ήταν εΜπρόσωπος καί
καλο€αμένη Κυλοΰσε άβία^τα. Έ-
■πιμελημένα. Ό μίτακληθείς "Ιταλός
βαί^ύτονος "Αλντο Πρόττι, της Σκά-
Αας το Μιλάνου, πού ήταν ό πρωτα-
γωνιρττής τού έργου κσΐ εΤχε τραγου-
6ή?ει τή/ "δια δττερα — δπως γνςο-
ιρίζουμε — κατά τίς καλλΐιτεχνικές
εκδηλώσει ς τοΰ Διεθνοΰς Φεστιβάλ
©εάματος τόν Ίούνιο τού 1962,, είναι
άναμφισβήτητα ?νας άοιδός ύψηλής
ποιότητος, μέ παι^αυτατικότητσ και
έπι6λητική έμφάνιση. Ή ήχΓ.οά καί
καλλιεργημένη γλυκόηχος φωνή τού,
πού συ.δυάζετο μέ άξιόλογθ/ δεξιο-
τεχνία καΐ ένηρμονίζετο μέ τήν με-
λωδία τής μουσικής/ μσς ένεθουσίσ-
σε καί μάς χάρυε, όμολογουμέν;:ς,
στιγμές ψυχικής έξάοσεως
Άλλά καί οί δικοί μας ήθοπθ'.οί—
μελωδοί πού εττλαισίωσαν τόν Ίταλον
κο?λλιτέχνη·/ ήσαν σέ ιΐιάζουσαν φόΡ;
μα καΐ διέγραψαν στή σκηνή μιά
στρωτή Φωνητική παοουσίαση. 'Επί-
°"ης Τ χο3ωδίο:# υπό τήν καθοδήγηση
τού Μ:χάλη Βούοτση μάς πςοσέφερί
μιά όμοιογΐνή καί άρυον.κή εκτελέση
Πόσο άλήθεια μάς εΤχε συναρπάσει
στήν πεοίφημη έκείνη προσευχή'..
Πόσο μάς συγκί,,ησε '....
Τελικό;, στή/ έπιτυχημένη οχιτη
μελοδραιμοτ ι κή παοάσταση συνεβαλσν
καΐ σκηνοθεσία τοΰ Στέργιου Βα-
φειάδη, οί σκηνογ,ραφίες καί τά κο-
στούμια τού Γιάννη Στεφανούλη, κα¬
θώς καΐ ή όρχήστρα τής Λυρικής
Σκηνής — μέ μαέστρο τόν Τότη
Κθίραιλίβανο — πού πράγματι εΐχε
συντο.ισμό καϊ ένότητα ήχων
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑΙ
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΟ ΔΙΜΗΝΟΝ
ΙΟΥΛΙΟΥ — ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1968
Υπό τής 'Εθνικής Στατιστικης
ΎττηρΒσίας άνακοινοΰται δτι ή αξιοί
των πραγματοποιηθεισών έξαγωγων
κατί{ τά βιιιανον Ιουλίου — Αύγού-
ατου 1968 άνήλβ:ν εις 61,2 έκατομ.
βολλαρια ί.-ανη έξαγωγων άξίας 53,8
ί>«χτομ. δολλαρίων τοΰ άντιστοΐχου
δμήνου Ιουλίου — Αύγουστου 1967
καί 40,5 έκατομμ. δολλαρίων τού
ιδιμήνου Ιουλίου — Αύγούστου 1966.
"Ητοι, παρουσιάζεται αύξησις έν σχε
σει μέν πρός τό δίμηνον Ιουλίου -
Αύνούστου 1967 κατά 7,4 έκατομμ.
δολλαρια ή κατά 13,8°ό, εν σχέσει οέ
■πρός τό αύτά δίμηνον τού 1966 κατα
20,7 έκατομαύρια δολλάρια π κατά
51.1%.
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΟΥΚΑ
Ό ζωγράφος *Εκτωρ Δούκας, έμ-
φανίζει την εφετεινήν έργοχτίαν τού
είς τή; μεγάλην αϊθουσαν τού Παρ-
«νασσού.
Διάρκεια έ*«θέσ«ος· 5 Δεκεμβριού
μέχρι 25 Δεκεμ&ρίου 1968.
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ
ΑΛΑΤΟΣ ΕΙΣ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ. — Λόγω τού κλει-
σίματος τής Διώρυγος τού Σουέζ,
δέν κατέστη δυνατόν νά έξαχθούν έκ
Τουρκίας είς τήν Ίοπτωνίαν 40.000
τόννοι άλατος. Εφέτος ή είς Τουρ¬
κίαν τταραγωγή άλατος ανήλθεν είς
305.000 τόννονς, παράγεται δέ είς
την άίλλοτε έλληνοκατοικουμένην φώ-
κεαν τής Σμύρνης.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΑΜΕΙΟΥ
Διά τού ύπ' αριθμόν 780)68 Β. Δ.
δημοσιευθέντος είς τήν "Εφημερίδα
τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 272 Α')
χαταργεΤται μετά δίμηιιον άττό τής
δημοσιεύσεως τού Διατάγματος τ°
έδρεΰον είς Άγρίνιον καϊ συστσθέν
διά τοΰ Νόμου 3640)28 Ειδικόν Τα-
μεΤον Άντιπλημμυρικών "Εργων Ά-
χελώου.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δεχεται Βηλαρά 7
Πλατ. ΆνΙου Κωνσταντίνου
μ. Τηλ. 525-387.
(Όμόνοια) 9 - ! καΐ 4 - β μ
ΙΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρΐΛΤθΰθγημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο Δ-ΙΛΊβΟΛΟΣ ΣΤΪίτΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διαο—ευή:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ
181ον
—Ή μαρκησία Γκιοοστινιάνι, τού
άττάντησε, δαίνιεί'στηκε τό 1826 άπό
τόν Ίαννάκη σαράντα χιλιάδες γρό
σσ μέ τόκο 40% καί τού Εβαλε ένέ-
χυρο αύτά τα τζοίαερικά.
— Βάι' ίκανε ό βεζύρης, αυτής
τής Φράγκας εΤνοοι;
— Δέν είναι, τού εΐττε ό Μαζάρ,
ττοΰ στ6 μεταξύ εΐχε διαβάσει κι' ι¬
να αλλο χαρτί, πού ήτανε μέσα στό
ττρώτο. Γιατί ό Ραοάλ Πασάς, τώ-
ρα Ρε'ιζ 'Εφεντης, πλήρωσε στό Τζι
φούτ Ίαννάκη γιά λογαριασμά τής
Μαρκησίας, έξη χιλιάδες γρόσα, μά
έττειδή στό μεταξύ οί τόκοι διπτλαοι
όχτανε τά κεφάλαιο καί ή προθεσμια
εΤχε περάσει, ό τοκογλύφος κράτησε
καί τα γρόσα καί τα τζοβαερικά.
Ό βεζΰρης £πεσε τάρα σέ συλλο-
γή. "Εξυσε τ' αύτί του κα! τοϋφυγε
τό σΌρίκι. Ό Άλής τού τόδωσε,
κι' αύτάς τό φάρεσε.
— Δέ καταλαδαίνω, έκανε, τό
πράμα. Πώς αυτή ή Φράγκα, ττοϋ £-
χει τόσα χρήματα, βρέθηκε στήν α-
νάγκη καί μάλιστα μέ τέτοιους δ-
ρους, νά 6άλη στόν Τζιφούτη ένέχυ-
ρο τα τζοβαερικά της ι Κι' ΰστερα,
γιατί ό Ρεΐζ 'Εφέντης πληρώνει γιά
λογαριασμό της ποία σχέση ϊιπάρ-
χει μεταξύ τους; Μά τόν Προφήτη,
μυστήρια πράματα, ττολύ μυστήρια. .
—'Εφέντη μου, έκανε πονηρά ό
Άλής' δέν εϊμαστε μανάχα εμείς
πού ϊχσυ,με τα μυστήρια μας ..
Ό βεζύρης χαογέλασε καί 6ου-
τώντας τό χέρι τού στή κάσσα/ έ'-
6γαλε ό Ί'διος μιά σακκοολίτσα. Κά
θησε στό ντιβάνι, την άνοιξε καί
την άνοπΓοδογύρισε. Πέσανε στό ντΐ
6ανι £ξη μεγάλοι ίμοιμό&ες (λουλά
δες) άττό φΐνο κεχριμπάρι, καμμιά
είκοσαριά μεγάλα, ώς ενα φουντου.,ι
τό καθ' ίνα, διαμάντια, σέ διάφορα
άκανόνιστα σχήματα καί κάτι χαρ
τιά, ττού τάδωσε στό Μαζάρ:
— Διάβασέ τα! τού εΤπε.
'Εκεϊνος τάνοιξε καί τού τά γύ-
ρισε:
— Είναι τούρκικα, τού εΤπε, 6ε-
ζύρη ,μου.
—Άς είναι· διάβασέ τα1
Ό Μαζάρ Πασάς τούς ερριξε μιά
ματιά:
— Είναι ντεμεσούτια, ενός κτήμα
τος τοθ Μεγάλου Μουφτή, στό Νιο-
χώρι. Τό ίνττοθηκεύει λέει, στό Τ^ι-
Φούτ Ίαννάκη, γιά τριάντα χιλιά¬
δες γρόσα, μέ τόκο 8%.
—·Περίεργο! έχανε πάλι ό δεζύ¬
ρης. Ό Μεγάλας Μουφτής, ποϋ έχη
στά χέρια τού τό Θησαυροφυλάκιο
τού Ποτπσάχ, νά δανείζεται άττό τον
Ίαννάκη παράδες... φαίνεται, πώς
τόν καιρό τής Άννίκας, θοτ εΤχαν ά-
νάγκη καί τότε τά δανείστηκε. θά
τό οχαλίσω κι' αύτό καί θά τό μά-
θω. Θά τ ό μάθω!
Ό Μοοζάιρ Πασάς κούνησε συμφω-
νώντας τό κεφάλι τού κι' έοωσε στό
βεζύρη μιά χρυσή ταμπακιέρα, ττοΰ
εΐχε δγάλει αττό τή κάσσα.
Ό βεζύρης τήν πήρε στά χέρια
τού καί τή θαύμασε. "Ητανε γεμά-
τη σκαλιοτά άραβουργήματα, ττολύ
λετττής τέχνης. ΕΙχε κι' ίνα μσνό-
γραμμα μέ άραβικά γράμματα. "Ε¬
να «Μ» καί ίνα «Δ». Κάτι άστραψε
στή μνήμη τού. Την ξανακύττσξΐ.
Καί ξαφνικά φώναξε:
— Μά, ναί, μττρέ, αυτή εΤναι '
Δικιά μου είναι, μττρέ, Ίσιμαήλ'
Αύτη την ταμττσκόρα την £Τχα χαρί-
σει στήν Σουλτάνα 'Εσμά, την ά-
δερψή τού Ποιτισάχ, σάν Γ)τανε να
την τταντρευτώ, ττρίν φυλσκίσω τό
Κοκκάλα. "Εχει καί τονομά μου ά-'
ττάνω. Μωχαμέτ Δοβλιτατάν.
Ό Μοοζάρ Πασάς κύτταξε κι' αύ-
τός τό ιμονόγραιμμα κι' δμονε συ>-
λογισμένος.
Ό βεζύρης την άνοιξε·
—Ά! ΕκανΕ. "Εχει μέσα κ Γ ίνα
Τό Εδγαιλε, τό ξεδίττλωσϊ. καί προ
στΓάθησε νά τό διαβάση. Μά τά γράμ
ματα ήτανε έλλ»}νικά. Τδδωσιε στόν
Μαζάρ:
— Γιά διάβαστο μτηρέ ΊσιματΤλ,
νά δοΰμε τί γρώφει.
Ό Μαζάρ Πασάς τά πήρε καί Λ
διαβασε:
— Είναι, βεζύρη μου, τοΰ εΤπέ,
όμόλογο. Ό μεγάλος ντραγου,μάνδς
τής Πόρτας, ό πρίγκηττας ό Μουρού
ζης, ττηρε δανεικά άπό τόν ΊαννάΓ
κη 500 φλουριά καί τού ήφησε τήν
ταμπακέρα.
—Ό πρίγκηπας ό Μουρούζης'
Καί πώς &ράθηκε ή ταμπακέρα τής
'Εσμά στά χέρισ. του; "Αλλο κι' αυ
τό' φαίνεται πώς τού τή χάρισε ή
ϊδια. 'Ερωμένο τολι εΤχε!
—'Ερωμένη ενός Γκιαούρη, ή 'Ε¬
σμά Σουλτάνα; ρωτήθηκί μέ φρικη
ό Άλής.
—'Αμ' χάλασε τό Ίσλάμ, 'Αλή'
Ό Πατισάχ θά μάς έβαζε στδ κεφό
λι διάδοχο ένα κιαούρη, γιά νά χα¬
λάση τό Δοβλέτ ι ' Κι' έσένα σοΰ κά
νει έντύπωση, πώς ή άδερφή τού εΤ-
χε έρωμένο έ'να Γκιαουρη, Δέ 6λί-
πεις ττώς κοντεύουμε νά ψραγκέψου-
μ£ μέ τίς άλλαγές πού κάνει ό Μα-
χμούτ καί πώς κοντευομμε νά γ ι νού
με Καραγκιόζηδες μέ τίς φράγκικες
στολές ποϋ μάς φάρβσε; Σέ λίγο,
'Αλή, νά μοΰ τό θυμάσαι, δλοι Γκια-
ούρΓ)9ες θά γίνουμε'
— Νά μή τό δούνε τά ,μάτια μου,
βεζύρη ,μου( έκανε ό Άλής.
— ΓΓ αύτό πρέπει νά φύγη άπο
τή μέση μέ κάθε τρόπο ό Δανιήλ
Κοκκαλάς, ττού ξεσηκώνει τά μυαλα
τοΰ Πατισάχ, εΤπε ό Μαζάρ Πασάς,
κι' £βγαλε από τή κάσσα ένα μεγά¬
λο φάκελλο σφρσγισμένο μέ άσττρε
βουλοκέρι.
— Καί θά φύγη1 εκανΐ άποφασι
στικά ό δεζύρης. Καί ό Κοκκαλάς
κα! ό Δευτερδάρης τού Πατισάχ, ό
Χαλέτ 'Εφέντης, καί ό Μεγάλας
Μουφτής' "Ολοι αύτοι, οί κακοι δα!
μονες τού Ίσλάμ, θά έξοντωθοΰνε.
Τά γρόσα μοΰ λείπανε γιά νά βόλω
μπροστά τα μεγάλο μου σχέδιο Τώ
ρα μ' αυτόν τόν παφά, τού Τζιφούτ
Ίαννάκη, πού ά Προφήτης μοϋ τόν
έστειλε γιά νά σώσω τά Δοβλέτ ι
καί νά δοξάσω τό Ίσλάμ, τά εχω
καί τά μέσα.
—Ίσαλλάχ' Εκανε ό Άλής.
—"Ας είναι δοξασιμένο τό δνομα
τού Προφήτη' ϊκανε ό Μαζάρ Πα¬
σάς καί έσχισε τό φάκελλο πού κρα
τούσε.
— Τί είναι, μπρέ( αύτό τό 6ου-
λωμένο γράμμα; Τόν ρώτησε ό Δαλ-
πατόν.
— Αυτή, βεζύρη μου, εΤναι ή δια-
θήκη τού Τζιφούτ Ίαννάκη· «01 τε-
λευταΐες μου θελήσεις», γράφει οΥπ'
—'Ε, άφοΰ, μΐτρέ, είναι οί
ταΤες τού θΐλησεις, εκανε ό
τάν κοροίδευτικά, ττρέπει νά τίς ά-
κούτουμε. 'ΕΑάτε, μιτρέ, νά καθή-
σουμε νά τίς άκούσοΜμε, μέ τό ρα-
χάτι μσς.
Τράδηξε ττρός τό δάθος τού όν-
τά καί θρονιάστη»;ε σ' ϊνα ττελώριο
διοτσινΐ δελουδένιο μαξηιλάρι, μέ χρυ
σά κρσσια, ποϋ ήταν ,μ/ττροστά στό
τζάκι. "Αλλα δυό τέτοια μαξτ>λάρια
ητανε καρσί τού, στίς γωνιές τού
τζακιού. Στό £να κάθησε άλατουρκα
ό Μαζάρ Πασάς καί στό άλιλο, μέ
τόν ΐδιο τρόπο, ό Άλής.
Ό Μαζάρ Πασάς ξεδΊΐτλοκτε τό
χαρτϊ κα! τού ερριξε μιά ματιά
Ό Μαζάρ Πασάς άρχισε
«Αυτή είναι ή ττεριουσία μου; ποϋ
παρά - τταρά σ' δλη μου τή ζωή μϊ.
τιμιότηιτα καί μέ τόν Ίδρώτα το^
πιροσώττου μου μάζεψα. Κανένα δέν
άδίκησα. Ή συνείδησή μου είναι κ<3 θαρή Καμμιά χήρα καί κανένα όρ- φανό δέ μπορεΤ νά μέ καταραστή. Του·ναντίον/ άδικίθηκα άπό τοΰς πά σά&ες, ττού μέ φόνους κα! άρπαγές των άδυνάτων θησαυρίζουν "Ενσς άπ' αύτούς είναι καί ό καλπουζά- νος Δαλπατάν, πού μοϋφαγε χιλιά. δες φλοΜριά καί ποϋ γιά νά φτάση στά δεζυρλίκι κατέστρεψε τό μακα- ρίτη τό Λογοθέτη Μ Μάνσ τόν έ τάϊσε ό καλάς κα! τΐμιος έκεΤνος άν θρωπος, χολή κα! φαρμάκι τόν πό- τισε ό κακοϋργος καί άσυνείδητος Δαλπατάν». Ό Μαζάρ Πασάς σταμάτησε καί κύτταξε μέ είρωνικό χαμόγί,λο τύν Δαλπατάν — Νά στά διαδάσω κι' αύτά; τόν ρώτησε. — Ναί, μττρέ, ουλα νά τά διαδσ σης, οθλα' Κιοπέκι πού δέ δαγκώ- νει αστο νά γαυγίζη. Ό Μοτζάρ συνέχισε. «Άπ' τά μετρητά μου δέν Λφή- νω τίποτα στό γιό μου τά χαροπαί- χη, μά τά άφήνω στούς "ΕλΙλην«ες, νά τα χρησιμαποιήσουν γιά την Τ- δρυση ενός σχσλειοϋ, ποΰ νά τ' ό- νομάσουκ «Πανελλήνιον, δταν μί τή βοηθεία τού Θεού θά ξαναττάρυνν τή Πόλη. Στό σχολειό αύτό, θέλοο νά σττουδάζουν τζοψ'ττα μόνο τά φτω χόπαιδα. Τά άλλα νά πληρώνουν. Αύτό είναι δίκηο καί σωστό. Τά σχο λειό αύτό νά τό διευθύνη πάντα μιά επιτραπή άπό τούς Πατριάοχες Κων σταντινουπόλεως, Ίεροσολυμων καΐ Άλεξανδρείας, δττως καί άπό δυό σοφούς καί γραμματισμένους "Ελλη νες, πού θά τούς διαλέγουν αύτοι Τή κάσσα αύτη, την κατέδασα στσ. ύπόγεια τού σπιτιοΰ μου, γιιΐ νά την προστατέψω άητό τή φωτία. Γιατί, αμα γιουργιάροννε στήν Πό λη οί Ρίομιοί, οί Άγαρηνο! άπό τη λύσσα τους θά τής δάλουνε φόκο Κι' δττως είναι ξύλινοι ο! ρωμέϊκοι μαχαλάδες, βά καοΰνε σά δαδί. ©ά χαθοθ^ε περιουσίες, μά τ! νά γίνη, Φτάνει νά μή καοΰυε μαζ! κσ! άν- θρωττοι. ΟΙ Ρωμιοοί θά τούς ξανα- χτίσουνε, τούς μαχαλάδες τους, στέ ρεους, άπό πέτρα καί πάνω σέ δυ- ζαντινά σχέδια, δττως ήταν τά σπί- τια σύτά καί πΐοίν άπό την άλωσι Άν δμως βρεθή ή κάσσα, πρΐν παρθή ή Πόλτ; άττά τούς "Ελληνες, άοκίζω τόν 'Ελτζή τής Ρωσίας, »ά μην αφήση μέ κανένα τρόπο νά την πάρουν οί οάρδαροι, μά νά τή στεί- λη στήν Πετρούπολη καί νά φυλα¬ χτή έκεΓ ώσπου νά ξανασημάαΌυν ο! κσψιττάνες τής Άγιασοφιάς, όπότε νά την παραδώσουν στό ΡωμαΤα αύ τοκράτορα, γιά νά εκτελέση τίς θε- λήσεις μου». Τό δεζύρη τόν πήρανε τά γέλοια. —"Ακουσες, μπτρί, Άλή, εμείς έ- τοιμαζάμαστε νά πά-ρουμε τή Πε¬ τρούπολη κι' αύτάς ό ξεμωραμέινος παληόγερος, πιοτεύει πώς μπορεί νά ξαναγίνη γκιαούρικισ ή Ίσταν- πούλ' Ό Άλής γέλασε κι' αΰτός. Μόνο ό Μαζάρ Πασάς φαίνονταν σά νά μή συμφω.οΰσε μέ τό θεζυρη Κού¬ νησε τό κεφάλι τού λυπημένος καί τού εΤττε: —Ό Τζιφοΰτ Ίοοννάκης ξέρει τί λέει, δεζύρη μου. ΟΊ Γκιαούοηδες, μάς διώξανε άτττό την 'Ελλάδα, κι' δπως πάμε, θά μάς πάρουν καί τή Πόλη' Άτός σου τά εΓπε πρϊν λίγο, σέ λίγο δλοι Γκιαούρηδες θά γίνου- με, μέ τό κεφάλι πού εχει ό Πατι¬ σάχ μας — Ναί, μττρέ, τό ξέχααα αύτό. Μά ό Προφήτης θά τά σώση τα Ί- σλόιμ. Δέ θά τό αφήση;, μπρέ, νά χαθή, γιατί τό θέλει ό Μαχμοϋτ Πολλά μπορεΤ νά γίνουν/ δταν στε^έ ψου^ πιότερο τά πράματα. 'Ε, μ, δέ κιοτέψανε κι' δλοι οί πιστοί τού Προφήτη' — Κι' έγώ τό πιστεύω αύτό, έ¬ κανε ό Μαζάρ Πασάς. Γιατί, άλλο·- ώς πάμε χαμένοι. "Οχι στή Πετρού¬ πολη δέ θά μποΰμε, δπως εΤπες, μά οϋτε την Ίνσταμπούλ δέ θά μπορε- σουμε νά κ,ρατήσουμε. Πίσω στήν Κόνια, στή πατρίδα σου, θά ξαισ- γυρίσουμε' Ό δεζύρης κούνησε τό κεφά/ΤΊ τού. —"Ελα, τοϋ εΤπε, συνέχισε τώ- | ρα τά διάδασμα' (Συνεχίζετσι) νοι που ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΛΜΑΛΟΓΛΟΥ Είς δαθύτατον γήρας, όπτζδίκσζ, τοό ημερών, κα! εκηδεύθη μέ είλικρι- νεΐς έκδηΐλώσεις πένθους τώ, σ(κεί- ων, φίΛων, γνωστών κα! συμπολιτών τού, ό Κυριάκος 'Ελμαλόγλου. "Ο άείμνηστος εΤχε γεννηθή είς τή; Σπάοτην Μικράς 'Λ^ίας καί εΤ χζν επιδοθή επιτυχώς ΐίς τό έμπόοι- ον, έκτός τής γενετείοας τού, 6ισ- κο^είς διά την εντιμότητα, ε'ς τά- σνναλλαγάς τού, τό άκέοοΐΌ^ τοθ χαρακήρος καί την ποοσήνειαν τού, δι' β καί ήγοητάτο καί έξετιμά-ο παρ' σλων εκείνων, οί όποΤοι τόν ί γνώρισαν έκ τού πλησίον {ΐ ήλθον είς επαφήν .μαζί τού Υπήρξεν άρι- στος οίκογενειάρχης Ηύτύχησε νά άναδείξη τέσσσΛσς υ'ιούς, λαμπρώς άττοκατεστημένους εις την Κοινωνίαν καί συνεχίζοντες έξ ίσου επιτυχώς, την δράσιν τοι.· είς τάν εμπορικόν τομέα. Ή εφημερίς μας διαδιβάζει τά ίΐ ι λικρινή συλλυπητήοιά της είς τούς ^ δαρνπτενθοθντας υΐούς τού. Ό άξέχαστος Σμυρναΐος ποιητής ΣΤΕΛΙΟΣ_ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδρυ Την 27ην Νοεμβριού ε.ε., ή ώραι- οτάτη αΐθουσα τής 'Ελληνοα'μΐρικα- νιχής Ενώσεως, στήν όδό Μασσαλί άς, ήταν γεμάτη άττά έκλεκτό κόσμο το£, πνεύυατος,, τής τέχνης κα! τής έπιστήμης, πού άνκπο^νουσε νά ά- τήν εξαιρετικήν ήθοποιόν μας κ. 'Ε- λένην Α. Σοφίρά νά μιλήση γιά τόν άείμντρ-τον Στέλιο ΣπεράνΓτζα καί νά άπαγγείλτ τά ττοιήαατά τθυ. Ό κ. ΜαΜροκορδάτος παρηκολούθη τ/>ν
τελετήν αυτήν συγκινη-ϋ,ένος Καί ή¬
ταν, πράγματι, ττολΰ συγκι.,ητική ,Ί
όμιλία αύτη, γιατί ϊλειττε ό άνθϊχο-
πος ποΰ έΐχοσε την ψυχή τού στήν
έπιστήμη, στήν λογοτεχνία καί την
ποίηση. 'Εκεΐνθς έ<>υγε, όΛλά τά ττοι
ήματά τού καί τά £ργα τού θά μει-
νουν άθανατα.
Ό ΣτέΛιος Σπεοάντσας ήταν ·>■'
ούτος ένα διαμάντι ττού στόλιζε μέ
την πέννα τού καί την ψυχή τού ι ην
ΣΜΥΡΝΗ, τήν δμορφη νυφούλα τής
Ίωνίας. "Εφυγε εΤ,αι 6 χιθόνισ...
"Αφησε την έΐπίγεια ζωή γιά νά φτί
ρουγΐση στά ούράνια μέ τά τοαγοϋ-
δια τού καί ,τά τταιδικά ποιήματΛ
τού, πού τόν κάνουν να ζή πά-τα ΐι-
νάμεσά μας.
Τά ποιιγαατά τού εΤναι τά ξέσπα-
σμα τής ψυχής τού, μιάς ψυχής ε%
γενικιάς, πού μίλησε άκόμη κσί στή
φυχή των παιθιών, πού τόσα £γρ<χ ψε γιά τή χαρά τους. Δέν τόν γ ώ ρισα, έγώ, ποτέ, δέν εΤδα ποτέ τά καΛοκάγαΘο θλέμμα τού, άλλά ώπ' δ,τ ι άκούω, άπό δσα δικά τού δια- 6άζω, βλεπω πώς άγαττο^σε πί'λύ την Σμύρνη μας, τήν λάτρευε κι' ί- κΛαψ€ πικρά δταν μιά φθΐ'νοττωρινή μερά χαβηκε μέσα στίς φΛόγες ττη1 της αναψαν... Πόνεσε κι' εγοαψε τά άθσνατσ γιά κείνη ποιήματά τού, πού μέσυ στ6 στήθος της γεννήθηκε καί πή ρε τά πρώτα φώτα τού .πολιτισμοθ «αί τής άγάπης. Ήταν έξαίρετ'ος ότνβρωπος, έξαίρετος "Ελληνας, έξαί ρετος ττοιητής, έξαί'ρετος σύζυγος. Ή μνήμη τού άς μείνη αΐώνια άνά- | μεσα μας κι' άνόιμεσα στούς άττογό νους μας. Άγο—οϋσε τή Σμύρνη, άλ λά άγαττοΰσε παράλληλσ κα! τήν Ά θήνα, την δεύτεοη πατρίδα τού. Ή ταν ή ψοχή τού παιδιοΰ, γι' αίπό κι' Ιγροτψε καί τταιδικά ποιήμβττα, τού ήταν χάοιια κα! τόση χαρά ?δι- ναν στίς παιδικές ψυο(θΰλες πού τόν θρήνησαν σάν τούς μεγάλους κττι ττού στό μνήμα τού σκόρππσαν ιιέ τά χεράχκΐ τους, αφθονα λουλούδια. Ο πΌΐητής, δ άθάνατος αύτός ποι ΐτής, γιά νά ταιριάζη τόσο π^λϋ υε τα παιδία, θά πή πώς ή ψυχή τού Εμεινε πάνταο παόική, χάρισμα, ϊ- σως, λίγων ά^θρώττων, γιστί εΤνο,ι εθκολο νά γοάφτι κανείς γιά μέγα λους άλλά ττσΐλύ δύΐκοΛο γιά ϋ'· κρους, πού π·ρέ~ει νά μιλήση μίσι» στή ψυχούλα τους ή πέννα. Ό Στέ- Αιος Σπεράντσας εΤχε αύτην την δι ναμη, νά συγκινή τήν παιδική καρ διά. Σύζυγος άφοσίωμένος, αφησς ίνα μεγάλο κ€νό στήν ψυχή τής γυ Λΐΐ«ας τού, τής Δ!«ης Σπεράντσα, την μαθητριούλα, ποΰ άγάτΓησε κΐ" ε κανε σύντροφο τής ζωής τού καί ττου ειοείνη τώρα άκούραστα,, ζωντα νεύει τόν λατρευτό της συζυγο, πού γι' αυτήν ζή πάντα κοντά της. Ό Στέλιος Σττεράντσας ζή και γιά τούς Σμυρνηούς καί θά ζή γιά ιτάντα μέ τά συγκινητικά τού καί ό ίτέρτοχα ποιητικά τού άριστουογημα τα. Χί,ιροκ,ροτήματα γίμισαν την ιΐε- γαλη αυτή αΐθουικχ καί την συμπα- βείττάτη φωνή τής όμιλητρίας, πού σάν τραγωδός έδινε Ινα χρώμα στά λογια της,, καί τά ζωντώνευε πιό -ο λύ καί νόμιζες πώς ό πό ητής ό 'Γ- ! δ'ος ήταν έκεΤ. Ναί, ή ψυχή ι ου ? στεκ·. μττραστά σ' Βλους μας καί η ' σκέψιτ; μας σ' αυτόν, γέμιζε τό^ χώ Ι ρο τής τελετής αυτής.. Ι Ό Χ τέλισς Σττεράντσας ζή -πσν- τα κοντα μας μέ τα Αθά,Ότα ποιη- ματά τού. Ν Κ. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Άιτό τά δεινοπαθήματα των Έλλήνων τής Μ. Άσίας Μ ι ί'ιοκΊρημ·» Τ·»Γ> Έμιλ 'ΛολΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Λιαοκρυή-- Μετάφς,ασις άπό Ι. Α. ΒΕ1'ΝΑΡΟΥ
4ον
Ό Ζύλ 6οοο ζότανε άπό
κεΐνη τή χειραψΐα έπειδτΗ ό
Κολομπέλ, ενας νέος είκοσι
χρονώ με ζωηρά μάτια καί
στόμα μοχθηρό, ήτΐαν άπό κα;-
ρό έχθρός τού. Τόν έκορό'δευ
ε γιά την άτολμΐα τού, κι' έ-
οπρωχνε καταπάνω τ,ου τίς
πλύοτρες τής όδοΰ Λάμπρου
"Ηλίου.
'Έτσι μιά μερά, στά παληό
όρύγματα, πιαοτήκανε στίς
γροθ ές καΐ ό γραψιάς τού συμ
βολαιογραφου έφυγε μέ πρη-
σμενα τα μάτια.
Γι' αύτό ό Ζύλ, άμα έμαθε
κείνα τά νέα, άρχιοε νά παί¬
ζη άκόμη πιό χαμηλά τό φλαου
τό τού τά βράδνα.
Κατά τ' άλλ'α η ταραχη ποΰ
τού προκαλοϋοε τό μέγαρο
ντέ Μαρζάν, δέν τόν έκαμε
ν' άλλάζη τίς ουνήθειές τού,
σάν ρολογιοΰ κουρντισμένου.
Επήγαινε στό γραφείο τού,
έγευμάτιζε, δέ πνοΰσε, έκα¬
νε τόν περπατό τού στίς όχ-
θες τού Σαντεκλαίρ. Αύτό τό
Ϊδιο τό μέγαρο, μέ τή μεγάλη
σιγαλιά τού, κατάντησε νά
μπή στήν ήρεμη ζωή τού.
Δυό χρόνια περάσανε. ΕΙχε
τόσο συνηθίσει οτήν χορτα-
ριασμένη εϊσοδο τής σταχτι-
άς πρόσοψης μέ τά σκοτεινά
κάγκελλα, ϊύοτε. ούτά τά πρά-
γματα τού φα νονταν άπαρ'αί- ]
τητα γιά τόν ϋπνο τής γετο-
νιάς.
Άπό δώ καί πέντε χρόνια,
ό Ζύλ κατοικοϋσε οτήν πλατεϊ-
α των Τεσσάρων Γυναικών,
όταν κάποιο βράδυ τού Ίουλί-1
ου, ένα έπεισόδιο συνετάρα-
ζε τήν υπαρζΐ τού. "Ήταν μιά
πολύ ζεστή νύχτα ζάστερη. ι
"Επα.ζε φλάουτο χωρΐς φώς
μά κάπως άπρόσεκτα, άργο-
πορώντας τόν ρυθμό καί σάν
μ σοκοιμισμένος σέ μερικούς
τόνους, οταν ζαφνικά, άπέ-
ναντί τού, ένα παράθυρο τής
βίλλας Μαρζάν άνοίχθηκε, κι'
άπόμεινε όρθάνοιχτο, ζωη¬
ρά φωτισμένο, άνάμεσα στή
οκοτεινή πρόσοψι.
"Ενα κορτσι εΐχε άκουμπή
σει έκεϊ^ κγ έμενε άκΐνηιο.
Οα νόταν καθαρά ή λεπτή σι-
λουέττα τού κα! εΐχε άνασηκώ
σει τό κεφάλι τού μέ τό αύτί
τεντωμένο γιά νά άκούη. Ό
Ζύλ τρέχοντας έπαψε τό ηαί-
ξιμο. Δέν μπορούσε νά δια¬
κρίνη τό πρόσωπο τού κορίτσι-
ού" έβλεπε μόνο τό κϋμα των
μαλλιών τού λυμένων πισω
στόν αύχένα. Καΐ μιά λεπτή
φωνή έφθασε ώς αυτόν άνά¬
μεσα στή σιγαλά.
—Δέν άκουσες Φραγκίοκα;
Θάλεγε κανείς πώς είνε μου-
σική.
Κάπο.ο άηδόνι, δεσποιν ς,
άποκρίθηκε μιά φωνή άπό μέ¬
σα. Κλείστε <ρυλαχθήτε άπό τα ζουζούνια τής νΰχτας. | "Οταν ή πρόσοφι ζανάγινε οκοτενή, ό Ζϋλ δέν ήμπόρε- σε ν' αφήση την πολυθρόνα τού. Στά μάτια τού ελαμπε άκόμη τ' όλόφωτο έκεϊνο ώ- νοιγμα ποΰ εϊχε γΐνει στ1 άν- ηκρυνό τοίχωμα πού ήταν έρημο έως τότε. Καϊ εΐχε ά¬ κόμη ένα τρεμούλιασμα. δταν ρωτοϋσε τόν έαυτό τού. άν έπρεπε νά είναι εύτυχιομέ- νος άπό την έμφάνισι έκείνη. ' Επειτα μ ά ώρα άργότερα, ξανάρχισε νά παίζη πολύ σ.- Υά. Γελοΰσε, στή σκέφι πώς τό κοριτσι πιστευε πραγματικά ότι κάποιο άηδόνι βρισκότα- νε μέσα στίς καστανιές. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ό Ζύλ έρωτεύεται τήν Τε- ρέζα ντέ Μαρζάν _ Μέσα στήν άπελπισία τού ό έρως τού δειλου νέου φουντώνει. Ό άγνός έρωτας πού κυλιέ- ται οτό θοΰρκο. Τήν άλλη μερά, οτό Ταχυ- δρομείο, τό μεγάλο νέο ήταν πώς ή δεσποινΐς Τερέζα ντέ Μαρζάν άψησε το μοναστήρι. Ό Ζύλ δέν διηγήθηκε πώς τήν εΐχε δή μέ τά μαλλιά της λυ- μένα στόν γυμνό λο μό. "Ήταν πολύ άνήσυχος ένοι- ωθε κάποιο άκοθόριστο αϊ- σθημα κατά τού κοριτσιοΰ έ- κείνου, ποϋ θά χαλοΰοε τίς συνττθειές τού. Σιγουρΰ τό παράθυρο της, πού θά φοβώτανε ότι θ' ανοιχ¬ θή άπό στιγμή σέ στιγμή, τόν ένοχλοϋσε τρομερά. Δέν θά ήτανε πά όλομόναχος, καϊ ϊ- σως νά προτιμοϋοε καλλίτερα την παρουσΐα ενός άνδρός πα¬ ρά μιάς γυναίκας, έπειδή οί γυναίκες περιπαΐζουν πιό πο¬ λύ. Πώς θά τολμουοε άπό δω καί μπρός νά παίζη φλάουτο; θά τό έπαιζε πολύ άσχημα, γιά μιά δεσποινίδα πού εγνώ¬ ριζε τή μουσ κή. Τό βράδυ λοιπόν^ ϋοτερα άπό πολλές οκέφεις έπΐστεψε πώς σιχανεται τήν Τερέζα. Ό Ζύλ γύρισε στό σπίτι τού σάν κλέφτης. Δέν άναφε τό κερί. Ετσι, δέν θά τόν έβλε¬ πε καθόλου. Ηθελε νά ζαπλω θή άμέσως, γιά νά δείζη τήν κακή τού διάθεσι. Μά δέν μπο- ροΰσε νά άντ'σταθή στήν ά- νάγκη νά μάθη τί γινότανε άν τΐκρυ. Τό παράθυρο δέν άνοί¬ χθηκε. Κατά τίς δέκα. μόνο μ:ά ώχ- ρή λάμψι φάνηκε πίσω άπό τά παραθυρόφυλλα' έπειτα ή λάμ ψι έκείνη σβυσθηκε, κΐ' αύτός έμεινε κυττάζοντας τό σκο- τεινό παράθυρο. Άπό τότε, κάθε βράδυ συνέχισε αθελά τού αυτή τήν κατασκοπεία. Ά- νίχνευε τή β'λλα, δπως τά πρώ τα χρόνια, παρακολουθοΰσε τίς άνάλαφρες πνοές πού ζω- ηρεύανε τίς γέρικες πέτρες. Φα νότανε σάν νά μην εΐχε τποτα άλλάζει τό σπίτι κοιμό ταν πάντα τόν βαθύ τού ϋπνο έπρεπε νάχης έζασκημέ,α αυ τιά καί μάτ α γιά νά καταλά- 6ης την καινοϋργια ζωή. Κά- ποτε, κάποτε ψαινό^αν μιά Κινητή λάμψ πίοω άπό τά τζά- μια, μιά άνασηκωμένη γων.ά τής κουρτΐνας καΐ μ'αντευόταν πίοω άπ' αυτά ένα τεράστιο δωμάτ.ο. "Αλλες φορές έλαφρό περ- πάτημα άκουγόταν στόν κήπο, ή έφθανε ό κρότος πιάνου,πού συνώδευε φωνή, καί όταν άκό¬ μη οί διάφοροι κρότοΐ ήτανε πιό πολύ άκ,αθόρ στοι, κάτι σάν ρϊγος περνοϋσε, πού φα- νέρωνε πώς μέσα στή γέρικη κατοικία ήτανε κάποιος μέ νεσνικό αΐμα. Ό Ζύλ έζηγοΓΙοε στόν έαυ- τό τού την τόση τού περιέρ- γε.α, μέ τή δικαιολογία πώς οί θόρυβοι έκείνοι τόν ένοχ- λοϋσανε. Μέ πάση θλίψ θυ- μότανε τόν καιρό πού ή άδε,α- νή βίλλα τού εστελνε πίσω την γλυκειά ήχώ τοϋ φλάου- του.! Μιά άπό τίς φλογερές επ θυ μίες τού ήτανε. άν καί δέν τ' όμολογοΰσε, νά ζαναδή τήν Τερέζα. Τήν φανταζό^ανε μέ ροδαλό πρόσωπο μέ περιπαι- χτικό υφος καί λαμπερά μά¬ τια. (Συνεχίζεται) ΔΩΡΕΑΙ Η ΪΡΑΓΟΑΙί ΤΟΥ ΡΕΤΖ - ΔΕΡΕ ΧΡΥΣΟΠΟΜΟΥ Δ. ΠΑΠΑ^ΗΜΗΓΡΙΟΥ- ΒΑΡΟΥΜΑ 1 | Κοντά στό ΣχολεΤο συνάντησα ε- Τρίδαμε τα μάτια μας,, γιατί ι να στρατιώτη μέ έψ' δττλου λόγχη, δέν τό πιστεύαμε δτι αύτό πού 6λέ- [ ήλικίας κάτω των 20 χρόνων- μου παμ£ ήτανε άληθινό. Καί δμως, ήτα- ι ττιρότεινε τό δττλο καί δέν μέ αψηνε νέ πραγματικότης. ΟΙ σύμμαχοί μσς ■ νά περάσω, έγώ δμως, πρό τού κιν- οΐ συμττολεμισταί μσς/ αύτοι μέ ' 8ύνου, κάτι σοφίσΤηκα καί μέ θάρ- τοΰς οτΓθίους κερδίσαμε τάν ττόλεμο, | ρος τοθ εΤπα μέ τά λίγα τουρκκά μου: 6ρισκόντουσαν τώρα στό πλευρό κοινού έχθροΰ μας. Μάς μίλησε πρώτα γλώσσσ γλυκειά, ό Τοΰρκος άρχη,γός, καί κα τόπ ι ν ενας άπό τούς προδότας, πρω ην 0-υμ.μάχους μας. Μάς εΤπαν 3τι αύτά εχει ό πάλεμος, ό όττοΤος τέλει ωσ£, κα! δτι δέν πρέπει νά φοβό- μαστε( γιατί κανείς δέν θά τηάθη τί- ποτε καί δτι θά ζήσωμε εμεΤς είς το εξής εΐρηνικά. Δέν έφθασαν αύτά ττού μάς εκα- ναν μ£σα σέ μιά νύκτα καί αύτά ιτού εΤχαν σχοπό νά μάς κάμουν άκό μη, άλλά άπό πάνω μάς κορόϊδευαν. Σέ συνέχεια, μάς έοωσαν διατατ γή νά πάνε δλοι οί κάτοικοι τό σ- πογευμα στήν έκκλησία τού Άγίου Δημητρίου γιά νά μάς μιλήσουνε πάλι. Βιάζο/ταν νά εφαρμοσουν τό σα- τανικό τους σχέδιο, τής εξοντώσεως δλων των κατοίκων, γιατί τό ΡεΤζ - Δερέ άπό τής άρχής τού πολέμου με ταξύ 'Ελλάδος Τουρκίας, μέχρι τής Μικρασιατικής Καταστροφής( 1916—- 1922, εΐχε δώσει είς τόν έλληνικό Στρατό πάνω άπό δυό χι- Λιαδες στρατιώτες, ϋτταξιωμοτικούς καί σξιωματικούς. Άχ-ρι6ώς γιά τό λόγο αύτό, την άλΛη μερά τού έρχομού τους, ό φρου ραρχος, ττού διορίστηκε, ττήγε σ-τό καψενεΓο τού Γέρου ΠιόγΛου, πού ή¬ τανε στή μεση τού χωρίου, κοιί κα- λετε τους Μονχτάρηβες σέ συνεργσ σία^ δπωι, ελεγε. Άπό περιέργειβ πηγά μ" εγώ στό καφενεΐο γιά νβ άκούσω τί θά πή ο*τοϋς Μοΐίχτάρη- δες· αύτά πού έκανα ήτανε καθαρή βλακεία Ακου^α τό Φ.ρούραρχο νσ δίνη εντολές νά είοοττο,ηβοϋν δλο, δ- σοι υπηοέτησαν στόν έλληνικό Στρβ τό, νά τΓαρουσιασβοΰν ενώπιον τού Πασά καί νά ζητήσονν σνγγνώμη, Οί ό,τ ι ϊκαναν καί αύτάς θά τούς συγ¬ χωρήση. Μόλις όΐκουσσ αυτή τή σατανι«η διατοογή τρομοκροΕτήβηκα, γιατί δέν μοθ έμενε καμμιά άμφιοολία γιά το τί εσήμαι,ε ή «συγγνώμη» τοθ Πασά Μέ τρόπο εφυγα καί πέρασα πρΛι, τή γειτονιά μας άϋτό τή μεριά πού ήτανε τό μικρά ΣχολεΤο. Ό πασάς <μέ στέλνει γιά δουλειά καί θά γυρίσω άμέσως. «Πασά κι- ουντερίορ ϊς ίτσούν κίνε κελετσέμ», καί συνέχισα τά δρόμο μου. Ό στρατιώτας, δταν άκουσε τά «ττασάς» ξαφνιάστηκε κα! ζάρωσε *αϊ ήέ α' έμιπόδισε άλλο. Έπειτα άπό τό έττεισόδιο αύτό, σκέφτηκα δτι πρέπει ν' άλλαξω έμ- φάνισι γιά νά μή δίνω στόχο. "Ο¬ πως άντελήφθηκα, ά στρατιώτης εΐ¬ χε βάλει στό μάτ ι τά παπτούτσια μου κα! τό ααϋρο ποοντελόνι μου, πού ήτανε κα! τά δυά καινούργια, τα ό- ποΤα θά μοϋ Εδγαζε άν δέν τόν γε- λοΰσα. Τά σακκάκι μου μέ τό γΐΑί- κο καί τη γραβατα εΐχανε μείνει στό σπ·!τι τοΰ Σωτηράκη κα! εΤδα πού τά ττήρανί. οί στρατιώτες πού εϊχα·ν£ έλθη έ»<εΤ. Άπο κεΤ πηγά στό σττίτι τής α¬ δελφής μου Μαρίας, σνζύγου Α. Χά τζηρόδου, πτού ήτανε στήν αττέναΐ'τι σειρά τοθ δικοΰ μας δρόμου, άλλά εΤχί τήν κυρία εΐσοβό τού όπτό τόν άλλο δρόμο, καί τής ζήτησο νά μου δώση ροΰχα τού άνδρας της, βοακα κοοί σταυ3ωτό νιλέκο, πού φοροΰσαν οί βρακάδες. Δέν πρόφθασα καλβ νά μιλήσω καί χτύπηοε ή πάοτα- τότε η άδελφή μου άνοιξε την κσττάντσα (καταττα· κή, είχαμε σχεδόν δλα τά οττίτια) Ι καί κο,τέβηκα στό κατώγι —ίσόγιιο πού εΤχε πόρτα καί στό 6ικό μας δρόμο. Άμέσως κατόπιν ήνοιξε ή πάρτα καί μιττήκαν στρατιώτες, πού άρχιταν νά ψάχνουν γιά νά βροϋν κρυμένους άνδρες καί νά κάνουν καί οί Ημερολόγιον τοθ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ Καί Ιδιαιτέρως είς ΚωπιαδοκΙαν τό 1959 30όν ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ Πόσο θά θέλαμε νά δοϋμε τά θρυ- λικά Φάρασα' "Οχι μόνον έγώ, άλ¬ λά καί οί συνεργάτες τού Κέντρου καί άπό λαογραφικό ενδιαφέρον, άλ¬ λά καΐ πολύ περισσότερον γιά νά δικαιώσουν τή./ Ιδρύτρια τού Κέν¬ τρου μας κ. ΜέιλτΓω Μερλιέ ττού ξε- κίνηισε τό σττοιίδαιότατο αύτό έργο πού συνετελέσθη μοναδικό στήν με· ταντοΛλαγική έλληνική περίοδο "Ισως άκόμη γιά νά δοθή ιμιά ά- πο^τσμωτική απάντησις καί σέ ε- κείνους τούς Μικρασιάτας καΐ τούς άλλους έπικριτάς ποΰ άβασάνιστα ήλεγξαν την κ. Μέλπω γιά τό ξεκί- νημα το"> Ιργου της άπ' τά Φάρα-
σα τής Καππαδοκίας.
Τά Φάρασα δέν τά εϊδαμιε γιστΐ
δέν ύπάρχει αύτοκινητόδρομος καΐ
ή μετάβοισις μέ τά ύποζύγια άπαι-
τεΤ μιά μερά στά πάγε ι-αΐ μιά στήν
έπιστροφή. Άλλοχττε το τσιγκου-
νικο ττρόγραμμά μας δέ διαθέτει τήν
πολυτέλεια των τριών ημερών μόνον
γιά τά Φάραα-α. Πέντε μερες είναι
δλες δλες γιά τήν Κα~ταδοκία κι'
ψα.ον , τής Βυζαντινής κα Μεσαιω-
νικής Κατπταδοκιας κα! τοσ Βυζσν
τινού Κατπταβοχικοΰ ' Ελλην ι σ μού .
Είναι δέ καί οττουδα'ΐον κέντρον των
κατά τόν νότιον 'Αντίταυοον δ ε-
σπαρμένων 'Ελλη,^οφώνων Καππαδο-
κών . Ή άοχαιότης των Φαράσων ά-
νατρέχει μέχοι τής έποχής τώ^ μέγα
λων άραβικών έπ-ιδρσμώ/, εΤτα δέ
των Μογγολικών καΐ Τουρκικών, ώπότε
ή φύσει όχυρά καί δυσπρόσιτος θέσις
παρέσχεν άσυλον εις τούς πανταχο-
βεν έκ των πεδινώ^ μερών εις τα;
δυσπροσίτους κοιλάδας τού Άντιται,
ρου καταφυγό^τας Χριστιανούς . ΟΙ
φαρατιώται έχουσι Ικανάς μεγαλαυ-
χους -τταραδόσεις περΐ τής ήρωικής
άντ ι στάσεως αυτών εναντίον των εις
την κοιλάδα αυτών έττερχομένων έπι-
δρσμέω.·. Περΐ τοϋ ουδέποτε υπό των
έτπδρο,μέων ττατηθέντο^ς έδάφους των,
περΐ τής έκ Πειλοττονινήσου καταγω-
γής των κατοίκων των Φαράσων
κλπ.». Καΐ έν συνεχεία.
«Ή φοιρασιωτική διάλεκτος εΤναι,
ή αρχαιοτάτη πασών των "ΕίλΛηνικών
τής Κοτππαδοκίας διαλέχτων καΐ υπό
τήν έποψιν ταύτην άφθονωτέραν ή
αύτές είναι δυά γιά την περιφΐρεια | πάσα άλλη παρέχει ϋλην είς φιλολο-
γλωσσικάς ερεύνας.... Τά
πρό διοκατκον έτών (τό
τής Καισαρείας και
τής Νεαπόλεως.
τρείς για τήν
τιώτες, αφοθ πήραν μβρικα
τα αττο τόν ρουχισμό, κα! ή άδελφή
μου ερριξε στό κατώγι ενα σταυρω-
τό γιλίκο, όίΐτ' αύτά ττού φοροΰσαν
οί βρακάδες καί ένα παληό παντα-
λόνι δικό μου. Τά φόρεσα., "Ε6γα-
λα κα! τά τταττούτσια μου,, ϊμεινα ξυ-
πόλυτος κα! στό κεφάλι μου ϊδεσα
τό τσεμπέρι κατά τόν τιρόττο πού
τό φοροΰσαν οί γυναΤκες, γιά νά κρυ
6ω τό φύλο μου, γιατί εΐμουνα μο-
λις 24—25 χρόνων.
(Συνεχίζεται)
Στη μνήμη των γονέων μου
ΘΑΙΒΕΡΟΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ
Γ'
Τού συνεογάτου μας κ. Νίκου ΣτρΓχτάκη
χαμόγολο τοθ ταυρομάχου, μπροστά
Εις μνήαην Κυριακού 'Ελμαλό-
γλου, ο κ. Λουκάς Ούλκέρογλου προο
έφεΜ δοχ 100 υπέρ των σκοπών
τής «Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άσίας»
"Υστερα ήλθε ό ύαέναιος, ή οίκογέ-
νεια, τό παίδιωμα σ' άιλαργεμένα
μερη. Χαρές πού ήρχονταν κάποτε
αά^ υνρές άτμίδ;ς νά δοοσίσουν
τον καημό σου, ήρχουνταν σά στα-
γόνες άπό βάλσαιμο στήν κούραση
καί στήν κάμψη τής καρδίας σου.
Μιά μερά, έπαψε νά χτυπά ή καρ
διά σου. "Ε./α τηλεγράφημα μοΰ έ-
φερε το πένθιμο άγγελμα. ό γέρος
επόνεσε καί έκλαψε το χαμό τής
μά.ας. Ό ποιητής έγραψε τίς ποιη
τικές έλεγείες τού γιά νά μένουν
η διαπίστωση τοθ όφειλό.ιχενου φο-
ρου εύγνωμσσυνης στήν Ιερή σου μνή
μη· .
Καί τώρα, πού τιελείωσα τό θλι-
6ερό μου μονόλογο, στρέφομαι «αί
κυττάζω τή μορφή σου. Τό δλέιμμα
σου τά χείλη σου, ή εκφράση σου,
δλα μοΰ φαίνοντο! σά νά έχουν ζων
τανέψη. 'Έτσι δπως εΤσαι, σά μαν-
τηλούαα Ποοναγία, ή μορφή σου
πλαιωμένη μεσα στό γεμενί τσεμττέ-
ρι, ξύπνησε άπό τό λήθαργο τής ά-
ψυχης ϋλης. Τοΰτα τά λόγια/ 6γαλ
μενά άπό τίς γητεμένες δυνάμεις
μιάς τΓονε,με^ης ψυχής, μπορεΤ νά-
ναι ή άληθινή άντοητόκριση στόν κό
σο σου. ΜπορεΤ νάναι ενα πραγμα-
τικό μνημόσυνο.
Ό πρώτος μονόλογος έτελείωσε.
Τώρα θέλω ν' άρχίσω 'ένα δεύτερο
μονόλογο, πού θ' άφιερώσω στή μνή
μη τοΰ πατέρα μου.
Ή συστηθή μορφή του; άπό τήν
ψηλή της θέση, μέ κιττταζει. Δέν
είναι άπά τίς μορφές πού τά χαρα·
κτηοιστικά μέ τό πέροχτμα τοθ χρό-
ζει μιά γράφη στήν έτπφάνεια τού
νού άμαυρώνουναι καί σβήνουν άπό
τή μνήαη, καθώς σβήνει κι' άδυνατί
ζει μιά γράφη στήν έττιφά.εια τοϋ
χαρτιοϋ.
Τούτη ή φυσιογνωμία διεκβικεΤ τό
άδιάφορο, τό άναλλοίωτο, τό σίώ-
νιο.
Είναι μία φυσιογνωμίο ποΰ έπ'-
δαλότανε άπό μό.η της, μέ την άρ
μονία τού ΘεοΟ. ΕΙχε μίαν αύοτηρο-
τητα απαλλαγμέντι άττό έγω'ιστική
εκφράση, μετριοφροσύνη. άττηλιλαγμέ-
νη από ταπίΐνοτητα, καταδΐκτικό-
τητα άπαλλανμένη άπό γλυκερότητα,
έτοιμότητα πνεύματος/ άπαλλαγμένη
ά-πό δηκτικότητα. "Ας μοΰ επιτρα¬
πή τούτη η παοομοί'χση, ποϋ ;ιοσ
έρχεται αυτή τή στιγμή σήν ακρη
τής πέννας Ήταν ό νλυ<ός χειμώ- νας, τό μυστικόχα^ο καί μυστικόπο θο φθινόπωρο, καί τό εύφορο σέ πλούτο καί χαρές καλοκαίρι. Γυρνώ αυτή την ώοα καί κυτΤά- ζω τπν είκόνα τού. Τά εύρύχωρο καί ήρεμο βλεμμο τού, τό δασύ καί χοντρό μουστάκι τού, ή ά5οή τού γενειάδα^ συμπυ- κνωμένη σ' εν«α σχήμα δυναμισιμοΰ καί ρωμαλαιότητας, ή άπαλή καί δοστριχωτή τού κόμη, πού στά ό- γδό^τα τού χοόνια δαστιότανε πλού σία, δλα τοΰτα υ,αρτυρούνε μιά δι· ογέννητη πρσέλευοτι καί χαράσσουν στο σύνολό τους τή ρίζα τής έτεο- κρ^τικής γενιάς. Άλλά εΤτε έτεο- κρητικο, είτε δωρικό αέμα ίρρΐΐ. στΐς φλέδες τού, πάντως ήταν γνήσιο αΐ- μα πού φύλασσε στά κύτταρά τθ*ο την ττρωτογονική δύνοτμη τής φυ- λής. Είναι μερικοί σνθρωποι πού γενι- ούνται στόν κόσμο γιά νά ύπερέ- χουν άπο τούς απλούς. Σέ ρωμη, σέ ήθική, σέ άρετή, σέ δράση. Δέν ί· χει σημασία ή άχτΤ'ν-α τής δράσης. "Εχει σημασία ήπεοιψέρεια τού κύ- κτλου τής ζωής, ποϋ μέσα σ' αυτόν άναπτύ^σονται οί μυστικές τους δυνάμεις καί ή δράση τους. Ξανακυττάζω τήν μορφή τού μέ¬ σα στό μαΰρο πλαίσιο. Διακρίνω νά περιχύνεται άπό τά χείλη τού έ'να είοωνικό ρ(αμόγβλο. Άλλ' αύτά τό χααόγελο εΤναι μ ιά είςχύνιία σποιλλαγυένη άπό περιφρό- νη,ση, άτταλλαγμένη άπό τό ίίφος τοϋ ψόγου στάν συνάνθρωπο. ΕΤναι το στόν κίινδυνο, μέσα στήν άρένα τής ζωής. Αύτό το χαιμόγ^ο, πώς να τό πώ, είναι το έκχείλισμα τής ψυ- χικής καρτερίας, τής ψυχικής άντο- χής, δταν τό έχη ό άνυρωττος, μιπρο στά στόν κίνδυνο καί στήν κάθε. άν τιξοότητα. Μέσα σέ ούτη τή μοναχιασμένη ά τμόσφαιρα άιττόψε, Κύρη μου, κΓ α- ξίζει νά σέ λέω Κύρη, ψιθυρίζω τό μονόλογο μου στή σκιά σου και στή μνήμη σου. Κύρης εΐσουνα, γιατ! α σκούσες την κυριαρχία καί την έ- ξουσία σου μέσα στά μέτρα τού ά- γώνα σου, τής άρετής σου, τής τ1- ■μισς ένδειάς σου. Ξωμάχος τής άγιας έργοσίας, Δι γενής τού κοϊίημΒρινού μόχθου, ϋψω- ισες τό ΐδρωκοπημένο άγώνα τής ζω ής σέ σύμδαλο ήθικής κα! άρετής. Καί δαμαστής των καιρών καί των συνθηκών, έντοίχισες στήν προμετω »τη τής στεγης σου τόν ταπεινό πέ -τρινο θυ?εό τής οικογενείας σου, γιά νά στέκεται έκεΤ σάν τό πέτρι- ινο σταυρό στά γραιφικά ξωκκλήσια. Κύρη μου' "Ακουσες τα πθνεμέ- να λόγια, πού άφιέρωσα στήιν μνή¬ μη τής μάνας, μά σοϋ εΤπα κι' έσί- να δ,τ ι η ριγηλή ώρα μού υπαγόρευ σε. Συγχώρεσέ με άν δέ σέ κράτη- σα παλή ώρα μαζί μου. Σούπα λίγα ιλόγια άδοά, άντρίκια, άπλά, βαρεία «αί περήφανα, σάν τή περήφσονη κςΐΡ ιμοστασιά σου καί το ψηλό σου με- τωπο. Σοΰπα β,τ ι θά στβκη πρέπτος καί θύμιση στήν άξιοσννη σου καί στ' δνομά σου. Δέξου τα σάν μνη- μόσυνο τής ίερής σου μνήμης. Νΐκος Στρατάκης Σέ πέντε μέρες, λοιττόν, δέν μπο- ρεΤ κανεϊς νά δή τά Φάρασα μαζΐ καΐ τήν όΐλλη μεγαλύτερη καϊ σττου- δαιότερη Κατπταδοκία. Μιά πού άπο μακρυά, από 80— 100 χιλμ. μαχρυά εϊδαμε τό μέρος τής Νότιας Κατττταιδοκίας πού πέ- φτουν τά Φάοασα πρέττει νά ση- μειώσουμε έδώ λίγα λόγια γιά τα Φάρασα. Δέν θέλω νά πώ γώ τίποτε γιά νά μή νομισθή δτι τα λέγω υττερ- βολικά, γιατΐ είναι ή ιδιαιτέρα μου πατρίδα. "Ας παρακαλέσουμε, λοι- πόν, έκεινους πού άσχολήθηκαν γιά τα Φάρασα νά μάς πθύ,/ε τή γνωμη τους. Πρώτη είναι ή «ΠΡΩΤΗ ΦΑΡΑ- ΣΙΩΤΙΣΣΑ» καί «ΤΩΝ ΦΑΡΑΣΟΝ ΤΟ ΜΕΓΟ Η ΜΑ». "Ετσι άναχήρυ- ξαν οί Φαροησιώτες των Αθηνών, στήν Γενική Συνέλευσ! τους, την κ. Μέλπω Μερλιέ. Καϊ ή κ. Μέλπω Μεολιέ γράψει είς τό ΆρχεΤον τής Μικρασιατικής Λαογραφίας, σελ. 21 · «Είχαμε τήν έντύπωση πώς τό χωρία αύτο χαμένο μέσα στό ερημο φαράγγι πού χωρίζει τόν Ταΰρο άπ' τόν Άντίταυρο, εΤχε βαστάξει καΐ στή γλώσσα τού, καϊ στή ζωή τού, χαρακτηριστικά ποΰ άξιζε νά μελε- τηθοΰν». "Επειτα έρχεται ό άείμνηστος Κοτππα5όκης Ιστορικός Π. Καρολ'ι- 5ης ποΰ γράφει στό Γλωσσάριό τού, σελ. 34 κ. έ. «Τά Φάρασα ή ή Φαρασσών... ή μικρά κωμοττολις αυτή καΐ τό μικράν βοβύττεδον έν ώ κείται αποτελούσιν έν τοίς τσποις έκείινοις αληθή δασΐν ού μόνον φυσικήν, άλλά καΐ ιστο¬ ρικήν καΐ έβ^ολογικήν έποψιν οί κά¬ τοικοι των Φαράσων μετά τής Χριστιανικής ©ρησκείας, τής άρχα· Ι κης αυτών Έΐλληνικής δισΛέκτου ά- νακαλοΰσιν είς τόν νούν τοθ περιη¬ γηταί) όλ6<ληι;χν Ιο^τορικσν «σσμον ■τοθ παρίλβόντος.... Τά Φάρασα εΤναι σπουδαίον λεί- γικας η Φάροκτα σύγγραμμα έγράφη τό 1885) δηλ. τό 1685 ήκμαζε πλέον ή" νών, διότι έν Τζοοχανιμά (Παγκοσμία Γεωγραψία Τουρκική τοθ 17ου αιώνος) σνναρι- θμούνται ταίς ττόλεσι τής περΐ τήν Ζαμαντίου χώρας. Σχετικά μέ τά ανωτέρω γράφουι; κΐ οί μοχαριστοΐ συγγραφεΤς καί με¬ γάλοι διδάσκοίλοι Άλ Λεβίδη,ς^ Ι. Κάλφαγλου, Α. Αλεκτορίδης, Π. Λακάρτ/ Γκιρεκουάρ, Ρ. Ντώκινς και αλλο ι. "Υστερα άπ' τήν διαπιστωθη αυτή δέν χρειάζεται νομίζω νά διατυπώσω κι' ίγώ την γνώμη μου διά την σο¬ βαρά σημασία τής κρυμμένης έκείνης έλληινικής κοινότητος στήν διαιώνι- ση τοΰ ΈλλΓ>νισμού στήν μακρυνή
Καπαδσκία, στήν γλωσσική καί έ-
θνική ύπόθεση τοΰ Μικρασιατικοΰ και
ιδίως τού Κατπταδοκικοΰ Έλλι^ ισμοθ
καΐ πιό πέρα άκόμη στήν ύπόθεσΓΐ
τής προιστορΐας καΐ Ιστορίας τής
Καττποιδοκίας τού Καπτταδοκικοΰ έ-
θνους, γιατΐ μερικα παλιά έθιμα
καΐ άρκετές λέξεις τού γλωσσικού ί-
διώματός των άνάγονται στήν Καπ-
παδοκική αυτή ύπόθεση Τό "5ιο νο¬
μίζω σκμβαίνει καΐ στήν μουσική
Λέγοντας Φάρασα δέν έννοοϋμαι
ενα απλό, άπόμίρο χωρία στήν πιό
άττίθοονη μεριά τής Καππαδοκίας,
άλλ' ενα όλόκΐληρο συγκρότημα πα¬
λαιών καί έρειπωμένων συνοικισμων
όλόγυρα άπ' τόν κεντρικό οίκισιαο,
μέ τταρώξενα τοτΓωνύμισ καί άκόμη με
ρικές άλλες κοινότητες ή χωρία πιο
μακρυσμένα πού είχον τήν ϊδιοτ
γλώσσα, τά αύτά ϊθιμα καΐ ήβη, τάς
αύτάς παραβάσει ς, συνυφοοσμένην την
ζωήν τους, μέ κέντρον τους, τά Φα-
ρασα.
Γιά νά έχουμε μιά γενική είκόνα
των Φαράσων μέ τά γύρω έρείπισ
καΐ κατόπιν πάλι μέ τίς κοινότητες
καί τά χωρία τους είναι σωστό νά
ποΰμε γενικότητες γιά τό κέι-τρο μέ
τήν γύοω περιοχή καΐ μετά γ'ά. το
κέντρο μέ τίς αλλες κοινότητες.
(Συνεχίζεται)
"ΤΟ ΤΡΟΛΛΕΤ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ,,
Τό τρόλλεϋ σταμάτησε κΓ ό-
(λόμαυρα ντυμμένη
οτοθ δρόμου τήν πολύβοη καΐ
(μέ γοϋστο βαμΜένη
κατέβηκε χαρίεοσα ψιλάρεσ-
(κη κοπέλλα
κρατωντϋς ύπερήφανα μονό-
(χρωμη όμπρέλλα.
Μ' άργό θήμ' άπ' τό πλάϊ μου
(έτυχε νά περάσει
κατάματα μέ κυτταζε χωρΐς νά
(μοΰ γελάσει.
καΐ ή ματιά της σκόρπισε στά
(ψυχικά μου φύλλα
έρωηκό ζωντάνιωμα καΐ κρύ-
(φΓ άνατριχίλα.
Στό πληθος μέοα χάθηκε γιά
(πάντοτε;.. ποίος ζέρει!
άν πάλι την δώ άλλοτε καΐ σέ
(ποία άργε μέρη!..
Γλυκειά, λεπτη μελάνχρωμη
(θά σέ ζανανταμώσω;
Τά θέλγητρά σου άγνωστη λα·
(χτάρησα ναί... πόσο!...
Χαρ. Πετρόπουλος
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΝΑΜΠΟΥΚΟ ΣΤΗΝ Ε. Λ. Σ.
ΠΕΝΤΕ ΕΚΘΕΣΕΙ Σ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Ή 'Εταιρεία 'Ελληνικών 'Εκδοσε-
ων( Ακαδημίας 84, οργανώνει στΐς
10 Δεκεμβριού την πρώτη εκθέση μέ
σα στό πλαίσιο των πέντε προγραμ
ματισμέ,νων έκθέσεων. Στήν πρωτη
εκθέση άντιπροσωττεύεται τό έλλη-
νκό πειζογραφικό λογοτεχνικό 6ι-
6λίο καί τό παιδικό λογοτεχνικό 6ι
6λίο. Ή Εκθέση θά κοατήση 2ως τίς
30 Δεκεμβριού. Προβλεπονται έπι-
σκέψεις των συγγραφεων κα! λογο-
τεχνωιν στίς αΤθουσες καί στά γρο
φΐΐα τής 'Ετα.ρείας, άτττότε οί συγ-
γραφίΤς θά ύπογράφουν τά βιβλία
τους γιά δσουι, άγοραστές τό έπι-
θυμοΰν. Εύτυχώς ττρώτη φορά έχυ
την άξιέτταινη αυτή ποωτοβουλία όρ
γανωτής στόν τοττο μας.
ΟΙ ύπόλοιπες έκθέσεις εΤν«ι ο! σ
κόλουθες;
Ποιητικό βιβλίο 1—20 Φεβρουο-
ρίου 1969, μελέτη, δοκίμιο, θεατρι-
κό 6ι6λ!ο 10—30 Μαρτίου 1969, 1
οτορικό καί έπιστημονικό βιβλίυ
και πεοιοδικο 15—30 Απριλίου
1969 καί ταξιδιωτικό - περιηγητι-
κό 6ι6λίο κσ! Ιντυπο 10—30 ΜαΓ-
ου 1969.
Ή 'Εταιρεία 'Ελληνικών Έκδόσε-
ων (Ταδουλάρης) είναι αξια γιά συν
χαοητήρια γιά τήν καινοτομία τη·;,
πού προβάλλει τό άδικημένο, στό 6α
θος, έλληνικό λογοτεχνικό βιβλίο.
Π. ΦΛ.
ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΛΡΙΔΗ
«ΜΙΚΡΑ Λ Σ Ι Α»
( Ιστορία _ Γεωγρα»1α
Πωλεΐτσι καΐ είς τά -γραψεία
ας 4ντΙ δροΐχμων 30. ,, '■ "
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
ΙΟΘ'.) 1938
Ίδοκτπτης - Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΖΙΝΑΝΙΔΗΧ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογραφείον
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛ1ΔΗΧ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
Άννπόμονα περιμένοομε οί φ·!λοι
τού μελοδράματσς τήν ίναρξη των
τταοοκΓτάσεων τής φετεινής χεψερι-
ινής ττε,οι%5ου 1968 — 69 τοθ θεό-
τρου Όλύμπια. Ή Διεύθυνσις τής
'Εθνικής Λυρικής Σκηνής γιά έναρ-
κτήριο ίργο μσς παρουσίασε την
πταίγνωστη δτκρα — Ναμπο-κο ή
Ναδουχοδονόσορ — τού άθάνατου Ι¬
ταλού μουσουργοΰ Ιωσήφ Βέοντι, με
λιμποέττο το3 ποιητοΰ ©εαιστ. Σο-
ιλέρα. "Αν καί ά μελόδροομα αύτό εΓ-
ιναι άτΓΟ τά πρώτα δημιουργήματα τού
ιμουσικο—συνθέτη κσί θίωρεΤται νεα-
νικόν, διότι τό έυελαποίη^ε κατά
την χρονικήν περίοδον τοΰ 1842, σέ
ήλικία 29 χοονών, έν τούτοις πεοιέ-
χει έξαίιθ€τες μσ-οσ.ικές σελίδες πού
ώποτελο3/ δ^Τγμοι μεγάλου δοοπματι-
κοΰ τιτίγαίου συναισθτματος Γενική,
η παράστασις, ήταν εΜπρόσωπος καί
καλο€αμένη Κυλοΰσε άβία^τα. Έ-
■πιμελημένα. Ό μίτακληθείς "Ιταλός
βαί^ύτονος "Αλντο Πρόττι, της Σκά-
Αας το Μιλάνου, πού ήταν ό πρωτα-
γωνιρττής τού έργου κσΐ εΤχε τραγου-
6ή?ει τή/ "δια δττερα — δπως γνςο-
ιρίζουμε — κατά τίς καλλΐιτεχνικές
εκδηλώσει ς τοΰ Διεθνοΰς Φεστιβάλ
©εάματος τόν Ίούνιο τού 1962,, είναι
άναμφισβήτητα ?νας άοιδός ύψηλής
ποιότητος, μέ παι^αυτατικότητσ και
έπι6λητική έμφάνιση. Ή ήχΓ.οά καί
καλλιεργημένη γλυκόηχος φωνή τού,
πού συ.δυάζετο μέ άξιόλογθ/ δεξιο-
τεχνία καΐ ένηρμονίζετο μέ τήν με-
λωδία τής μουσικής/ μσς ένεθουσίσ-
σε καί μάς χάρυε, όμολογουμέν;:ς,
στιγμές ψυχικής έξάοσεως
Άλλά καί οί δικοί μας ήθοπθ'.οί—
μελωδοί πού εττλαισίωσαν τόν Ίταλον
κο?λλιτέχνη·/ ήσαν σέ ιΐιάζουσαν φόΡ;
μα καΐ διέγραψαν στή σκηνή μιά
στρωτή Φωνητική παοουσίαση. 'Επί-
°"ης Τ χο3ωδίο:# υπό τήν καθοδήγηση
τού Μ:χάλη Βούοτση μάς πςοσέφερί
μιά όμοιογΐνή καί άρυον.κή εκτελέση
Πόσο άλήθεια μάς εΤχε συναρπάσει
στήν πεοίφημη έκείνη προσευχή'..
Πόσο μάς συγκί,,ησε '....
Τελικό;, στή/ έπιτυχημένη οχιτη
μελοδραιμοτ ι κή παοάσταση συνεβαλσν
καΐ σκηνοθεσία τοΰ Στέργιου Βα-
φειάδη, οί σκηνογ,ραφίες καί τά κο-
στούμια τού Γιάννη Στεφανούλη, κα¬
θώς καΐ ή όρχήστρα τής Λυρικής
Σκηνής — μέ μαέστρο τόν Τότη
Κθίραιλίβανο — πού πράγματι εΐχε
συντο.ισμό καϊ ένότητα ήχων
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑΙ
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΟ ΔΙΜΗΝΟΝ
ΙΟΥΛΙΟΥ — ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1968
Υπό τής 'Εθνικής Στατιστικης
ΎττηρΒσίας άνακοινοΰται δτι ή αξιοί
των πραγματοποιηθεισών έξαγωγων
κατί{ τά βιιιανον Ιουλίου — Αύγού-
ατου 1968 άνήλβ:ν εις 61,2 έκατομ.
βολλαρια ί.-ανη έξαγωγων άξίας 53,8
ί>«χτομ. δολλαρίων τοΰ άντιστοΐχου
δμήνου Ιουλίου — Αύγουστου 1967
καί 40,5 έκατομμ. δολλαρίων τού
ιδιμήνου Ιουλίου — Αύγούστου 1966.
"Ητοι, παρουσιάζεται αύξησις έν σχε
σει μέν πρός τό δίμηνον Ιουλίου -
Αύνούστου 1967 κατά 7,4 έκατομμ.
δολλαρια ή κατά 13,8°ό, εν σχέσει οέ
■πρός τό αύτά δίμηνον τού 1966 κατα
20,7 έκατομαύρια δολλάρια π κατά
51.1%.
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΟΥΚΑ
Ό ζωγράφος *Εκτωρ Δούκας, έμ-
φανίζει την εφετεινήν έργοχτίαν τού
είς τή; μεγάλην αϊθουσαν τού Παρ-
«νασσού.
Διάρκεια έ*«θέσ«ος· 5 Δεκεμβριού
μέχρι 25 Δεκεμ&ρίου 1968.
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ
ΑΛΑΤΟΣ ΕΙΣ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ. — Λόγω τού κλει-
σίματος τής Διώρυγος τού Σουέζ,
δέν κατέστη δυνατόν νά έξαχθούν έκ
Τουρκίας είς τήν Ίοπτωνίαν 40.000
τόννοι άλατος. Εφέτος ή είς Τουρ¬
κίαν τταραγωγή άλατος ανήλθεν είς
305.000 τόννονς, παράγεται δέ είς
την άίλλοτε έλληνοκατοικουμένην φώ-
κεαν τής Σμύρνης.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΑΜΕΙΟΥ
Διά τού ύπ' αριθμόν 780)68 Β. Δ.
δημοσιευθέντος είς τήν "Εφημερίδα
τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 272 Α')
χαταργεΤται μετά δίμηιιον άττό τής
δημοσιεύσεως τού Διατάγματος τ°
έδρεΰον είς Άγρίνιον καϊ συστσθέν
διά τοΰ Νόμου 3640)28 Ειδικόν Τα-
μεΤον Άντιπλημμυρικών "Εργων Ά-
χελώου.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δεχεται Βηλαρά 7
Πλατ. ΆνΙου Κωνσταντίνου
μ. Τηλ. 525-387.
(Όμόνοια) 9 - ! καΐ 4 - β μ
"Κ?ημοσιεύθη τιθέμενος έν ίοχύί άιιό 1ης Ίανουαρίου
ΚΟΛΊ: ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Περιορίζονται είς δύο αί κατηγορίαι βιβλίων
Άπό της 1ης Ίανουαρίου
τού προσεχούς έτους 1969 τί¬
θεται εις εφαρμογήν ό νέος
Κώδ ζ Φο,ςολογικών Στθιχείων
ό οποίος περιβληθείς την μορ¬
φήν Νομοθετικόν Διατάγμα-
τος εδημοσιεύθη είς τό ύπ'
αριθ 276 (τεΰχος Α) τής Έ-
φημερ'δος τής Κυβερνήσεως.
Διά τού νέου Κώδ'κος έπέρ
χονται ωρισμέναι ούσιώδε ς
καινοτομίαι είς τό μέχρι τούδε
Ιοχύσαν κοθεστώς, αί σημαν¬
τικώτεραι των οποίων είναι
αί άκόλουθο.:
Ιον. Άπαλλάσσονται τής
υποχρεώσεως τηρήοεως βΐβλί-
ων κ?αί εκδόσεως οί έπιτηδευ-
ματΐαι οί πραγυσιοποιοΰντες ά
γοράς μέχρι 480.000 δρχ. προ-
κειμένου δέ περ'ι παροχής
ύπηρεσιών μέχρ ς έσόδων
120.000.
2ον. Περ:ορίζονται είς δύο
άντ'ι τεσσάρων αί κατηγορ)αι
των τηρουμένων ΘιΘλ ών καΐ
κακΐργείται ή διάκρισις μετα-
ζύ πωλούντων άγαθά καΐ πα¬
ρεχόντων υπηρεσίας.
3ον. Καταργοϋνται αί δα-
τάζεις περ' Γπρήσεως προσθέ-
των βιβλίον καί στοιχείων υ¬
πό των έλεοθεροεπαγγελμα-
τιών.
4ον. ΆπΛθυστεϋονται αί δι-
ατάζε.ς οί σχετικαί μέ την
ατάζεις αί σχζτ κα'ι μέ την
τήρησιν τ-- θιβλίου άποθή-
κης.
5ον. Κ'αταογείται ή Κεντρι-
κή Έπιτροπ^ Λογιστικήν Βι-
θλίων κα'ι άντ" αυτής συνιστά-
ται ή Επ τροπή Λογιστικήν
Αμφισβητήσεων μέ ευρυτέ¬
ρας δ:αδικασιας.
6ον. Γενικώς καιθιερούτα
ή τήρησις των
μόνον
ών.
άπαραιτήτων
θιθλίων καϊ στοιχεί-
χής δέ ύπηρεσιών μέχρις έσό¬
δων 120.000 δραχμών.
ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ
Αί κατηγορίαι βιθλίων όρ -
ζονται είς δύο άντΐ των μέχρι
τούδε τεσσάρων. Καταργείται
ή διάκ,ρισις μειΐιζύ πωλούν-
των άγαθά καϊ παρεχόντων υ¬
πηρεσίας, τό δέ όριον των
δύο κατηγορίαν όρ ζεται είς
δραχμάς 6.500.000.
Ός θασικόν βιβλίον τής
πρώτης κατηγορίας καθιεροϋ-
ται τό βίβλον Έσόδων. Είς
ωρισμένα δμως έπαγγέλματα
οπου άντιμετωπίζονταΐ σοβα¬
ραί δυσχέρειαι, παρέχετα. ή
δυνατότης τηρήοεως θιθλίου
Έζόδω*/ καΐ άπαλλαγής εκ¬
δόσεως δελτίων λιανικής πω-
διακινήσεως αγαθών (ζυγο-
λογίων — μετρολογίων δελτί¬
ων άποστολής, δελτ ών έζα-
γωγής άποθήκης κλπ.) άρίζε-
ται έν μόνον στοιχείον, τό
δελτίον άποστολής.
Καταργείτα, ή Οποχρέωσις
εκδόσεως διακεκριμένον σει-
ρών δελτίων άποστολής κατά
προορισμόν καί σκοπόν. Κα-
ταργοΰνται τα δελτία μεταφο-
ρας καί έπαναφέρεται τό η¬
μερολόγιον κινήσεως διά
τάς μεταφοράς δι" αύτοκνή-
των ίδιωτικής χρήσεως.
Άπλουστεύονται καϊ ένο-
ποιοΰνται αί διατάζεις περΐ
ύποθολής στοιχεων.
Παρέχονται δκαιοδοσίαι
είς την Οορολογοΰσαν Αρ¬
χήν πρός επίλυσιν άνακυπτόν-
των ζητημάτων καί παροχήν
λήσεως. Παρέχετ'αι ωσαύτως ι έγκρίσεων δι άς αρμόδιον
ή δυνατότης λογιστικού προσ- πρότερον ετύγχανε τό ϋπουρ-
άζιολόγων άποθε-
ΑΙ ΔΗΛΟΣΕΙΣ
ΤΟΥ κ. ΣΙΟΡΗ
Μέ την εύκαρίαν τής δή
μοσιεύσεως τού νέου Κώδι
κος, ό ύφυπουργός των ΟΙκο
νομικών κ. Νικητάς Σιώρης
προέβη είς τάς άκολοϋθους
δηλώσεις:
«Ό Κώδιζ Φορολογικών Στοι
χε'ιων είναι τό βασικόν νομο
θέτημα δ.ασφαλίσεως των φο
ρολογουμένων κατά την άπό
δειζιν ενώπιον των Φορολο
γικων Άρχών τού πραγματι
κου κύκλου των εργασιών
των.
Ό άπό πολλών έτών ίσχύ
σας Κώδιζ παρουσασε βασι
κάς όργανικάς άδυναμίας, λό
γω δέ των περιπλόκων καί ά-
σαφών δατάζεων καί άτελει
ών τού εδημιουργήθη πληθώρα
άμφισθητήσεω >/ καί μεγάλη
άθεβα ότης. Ούτω είς τάς ύπη
ρεσίας κ'α'ι είς τα δικαστήρια
έπεσωρεύονο πολυάριθμοι
φορολογικαί δ.αφοραί έκ τού
Κώδ'κος, ή δέ έφ'σταμένη ά-
βεβαιότης είχε τα δυσμενή
έπακόλουθα. "Ητο προφανής
ή άνάγκη άπλουστεύσεως των
διατάζεων τού Κώδικος, άλλ'
ή καταβληθείο'α πρό έτους
προσπαθεία, περιωρίσθη είς
ωρισμένας μόνον ουμπληρώ
σεις, ώστε νά μή καθίσταται
δυνατή Ιή ριζική άντιμετώπι-
σις τού θέματος.
Κατέστη πλέον απολύτως
άναγκαίον δπως καταρτισθή
έξ ύπαρχής ό Κώδιζ Φορολο¬
γικών Στοιχείων. "Ηδη τό νέ¬
ον σχέδιον ετέθη ύπ' δψιν τού
'Υπουργικού Συμβουλιθυ καί
ένεκρ'θη ώ ς Νόμος τού Κρά-
τους ή έναρζς δέ τής Ισχύος
τούτου ώρ σθη άπό 1ης Ίανου
αρίου 1969.
Είς τόν νέον Κώδικα Φορο¬
λογικών Στοιχείων περ ι ελή¬
φθησαν σαφείς καί άπλαί δια-
τάζεις και έπέρχονταΐ σημαν¬
τικαί θελτιώσεις ύπαγορ·ευ-
θείσα έκ τής μακράς έφαρμο
γής τοϋ θεσμοΰ έν τή πράζει
Γενικώς άντϊ των πολυαρί-
θμων βΐβλ ών καί στοιχείων,
καθιερούται ή τήρηοις μόνον
των άπαρ'αιτήτων έκ τούτων
ώστε νά μή έπιβαρύνωνται αί
έπιχερήσε.ς διά μεγάλων γρα
φειοκρατικών διατυττώσεων
καί ύπερόγκων έζόδων.
Ειδικώτερον διά τοϋ νέου
Κώδικος άπαλλάσοονται πά¬
σης υποχρεώσεως τηρήσεως
βιβλίων καί εκδόσεως δελ-
τίων λ:αν κης πωλήσεως πάν¬
τες οί έπιτηδευματι'αι οί πρα-
γματοποιοΰντες άγοράς μέχ-
ρι δραχμών 460.000, επ! παρο-
διορΐσ,αου ι ου άποτελέσμα-
τος, διά τής τηρήσεως ββλίου
Έσόδων — Έζόδων υπό των
παρεχόντων υπηρεσίας ή στε-
ρουμένων
μάτων.
Καταργοΰνται αί διατάζεις
περί τηρήσεως προσθέτων θ;-
θλίων καί στοιχείων υπό των
έλευθέρων έπαγγελματιών.
Προκειμένου περί έπΐτηδευ-
ματιών τηροΰντων β θλία Δευ
τέρας κατηγορίας (κατά την
διπλογραφικήν μέθοδον), κα-
θιεροϋται σχέδιον θασικών
λογαρ'ασμών. Προσέτι είσά-
γονται διατάζες διευκολύ-
νουσαι την μηχανοργάνωθιν
των έπιχειρήσεων.
Άπλουστεύονται αί διατά¬
ζεις αί αφορώσαι είς την ύ-
ποχρέωσν τηρήσεως βιθλου
άποθήκης. Τό βιβλίον άποθή-
κης τηρείται κατά ούσιώδη μό
νόν ποιοτικήν διάκρισιν των
αγαθών. Παρέχεται ή δυνατό
της επιλύσεως μετά τής Φο-
ρολογ κης Άρχής ωρισμένων
δ αφορών περί την τήρησιν
τού β.θλίου άποθήκης, άπο-
φευγομένης ούτω τής είς πά¬
σαν περίπτωσιν προσφυγής είς
την Ειδικήν Επιτροπήν τού ύ-
πουργείου ΟΙκονομικών. ,
Παρέχεται, υπό ώ,;ισμένος
προύποθέσεις, πρόσθετος πα¬
ράτασις τού χρόνου ένημε-
ρώσεως τοϋ βιβλίου άποθήκης.
Άπλουστεύονται αί δ ατά-
ζε.ς περϊ δηλώσεως άποθη-
κών.
Καταργείται ή ύποχρέωοις
τηρήσεως πολλαπλών ήμερο-
λογ.ων, συγκεντρωτικοΰ ά-
ναλυτικοϋ, διαφόρων πράζε-
ων καί ταμείου. "Απαντα ταύ¬
τα συγχωνεύονται είς έν ημε¬
ρολόγιον.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
τηρήσεως β θλίου Ποσοτικής
Παραδόσεως, τό δέ βιβλίον
ποσοτικής παραλαβής δύνα¬
ται νά, άντικατασΐ'αθή διά θε-
ωηρημένων δελτ,ών παραλα¬
βής.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
τηρήσεως βιθλίου έπιταγών.
Καταργείται ή ύποχρέωοις
τηρήσεως ίδαιτέρας σειράς
βιβλίων δι" εκάστην διαχειρι-
στικήν περίοδον..
Απαλλάσσονται τής υπο¬
χρεώσεως τηρήσεως θιβλ ών
ύποκαταστημάτων ώρ σμέναι
κατηγορίαι έπιτηδευμάτων.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
άναλυτικής καταχωρήοεως
των έζ εκάστου στΐιχείθυ προ-
κυπτόντων άκαθαρίστων έσό¬
δων είς τό βίβλον έσόδων,
έπιτρεπομένης τής ημερησί¬
ας καταχωρήσεως μόνον τοΰ
πρώτου καί τελευταίου άρι-
θμού εκάστου στο.χείου καί
τού άθροισμ'ατος τής άζίας
τούτων.
Παρέχετα ή δυνατότης συν-
οπτικής καταχωρήσεως ενίων
περΐουσιακών στοιχείων είς
την απογραφήν, άντ! τής άνα-
λυτικής το.αύτης.
αΚταργείναι ή ύποχρέωσις
καταχωρήσεως των αγαθών
είς την απογραφήν κατ' άλφα-
βητικήν σε·ράν, ώς καί ή υπο
χρέωσ ς προσυπογραφής τής
άπογραφής καί υπό τοΰ άρμο-
δίου λογιστου.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
εκδόσεως διακεκριμένων δελ-
τ ών λιανικής πωλήσεως με-
τρητοίς ή επί πιστώσει. Προ¬
κειμένου περί άκυρώσεως
δελτίων λ ανικής πωλήσεως,
παύει ύφισταμένη ή ύποχρέω¬
σις καταχωρήσεως τούτων είς
ιδιαίτερον θεωρημένον βι-
βλ όν.
Άντϊ των πολλών στοιχείων
γείον Οίκονομικών.
Καταργείται ή Κεντρική Έ-
πιτροπή Λογισΐικών Βθλίων
καί άντ' αυτής συνιστάται Λ
Έπιτροπή Λογιστικών Άμφι-
σβητήσεων μέ ευρυτέρας δι-
κα οδοσιας πρός επίλυσιν τοι
ούτων άμφισθητήσεων.
Τα ανωτέρω είναι αί κυ¬
ριώτεροι θελτιώσεις καί συμ-
πληρώσεις είς τόν νέον Κώ-
δικα.
Διά τής άπλουστευσεως των
διατάζεων καί τού περορι-
σμού των υποχρεώσεων τη¬
ρήσεως βιβλίων καί στοιχείων
έλαφρύνονται σημαντικώς ο
έπιτηδευματίαι, περισσότερον
δέ οί τής μκράς κα'ι μεσαίας
οίκονομικής επ φανειας. Πι
στεύομεν ότι ό νέος Κώδιζ
Φορολογικών Στοιχείον θά
τύχη εύμενοϋς ύποδοχής
έκ μέρους των φορολογουμέ
νων, ώστε ή άκριθής έφαρμο
γή τού νά διασφαλίζη τούτους
έκ τυχόν σφαλμάτων των ύπη
ρεαιών.
Καλούμεν όθεν τοϋς έπιτη-
δευματίας δπως μελετήσουν
άπό τούδε μετά προσοχής,
όσας άφοροϋν αύτούς, δ:α-
τάζεις τοϋ άπό 1ης Ίανουα-
ρίου 1969 έφαρμοζομένου νέ¬
ου Κώδικος Φορολογικών Στοι
χε ών, πρός τό ίδιον αυτών
συμφέρον».
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται ε/ς γνά>«ην των Άξιο'.. Λ«ΗΗή τεων Άνω
νύμων Εταιρείαν καί Έτα,ρειώ* ΙΖ*β«α>βι*μ^ς Εΰ-
ΰύνης δτι. δι άττοφάσεα»ς τού κ. Υηουβγοϋ Εμηοβίου
θειΌ-ης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ..
(Δίκιον -Ανωνύμων Έτα^Ον), όρίζεται ό« δύναν
χαι νά «τυνΓ^ο-ωσι δημοσ.ίύουσαι έγκυρα,ς τάς Προ
απλύαεις των Γεν. ""υνίλβΐίσεων καί τους Ισολογι
-«Λ,ίί των δίβ τής οΐπονομιχτΐς μας εφημερίδος «ΟΙ-
ΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
ώ Ιένετο μΤχο^οϋδε δια τής ·ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής ανγχω'εύσίώς της.
ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΑΑΣΩΝ ΟΞΥΑΣ
ΔΙΑΤΗΝΑΥΞΗΣΙΝΤΟΥΛΗΜΜΑΤΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, — Ή άνα-
συγκρότπσις των δασών όζυ-
άς, λόγω τής σπουδαιότητος
τού ζύλου αυτής, είναι πλέον
άναγκαια. Ιδιαιτέρως θά πρέ
πει νά αποδοθή σημασία είς
την μετατροπήν τής άκανονί-
στου δασοπον κης μορψής των
δασών αυτών είς κανονικήν,
διά την παραγωγήν μεγαλυ¬
τέρου καί καλής ποιότητος
ζυλώδους δγκου. Τουτο απο¬
τελεί συμπέρασμα σχετικής
είσηγήσεως τού δασολόγου κ.
ς. Κωνσταντίνου, είς πρόσ¬
φατον συνέδριον είς Κατερί-
νην.
Ή συνολική έκτασις των
δαοών όζυάς είς την Κεντρι¬
κήν Μακεδον,αν άνέρχεται
είς 713.000 στρέμματα, έκ
των οποίων 501.χιλ. είναι/ δη¬
μοσία δάση καί τα ύπόλοιπα
ίδιωτικά. Έκ των δημοσίων
δασών τα 318 χιλ. στρέμματα
είναι σπερμοφυή, 12Ο.ΟΟ0
στρ. πρεμνοφυή καί 53.000
στρέμματα διφυή ή ίδορρύθ-
μου μορφής. Έκ των ίδιωτι-
κών δασών 124.000 είναι σπερ¬
μοφυή, 57 χιλ. πρεμνοφυή καί
31.ΟΟΟΟ διφυή ή ϊδιορρύθμου
μορφής. Ή παραγωγικότης των
δασών αυτών τα όποϊα είναι ά-
κανόνιστα είς τό σύνολον των
σχεδόν, έχει ύποβιβασθή είς
κωνοφόρων, συντηρεί καί
θελτιώνει σημαντικώς τό έ-
δαφος αυτών καί καθιστά άν-
θεκτικωτέρας κατά των πυρ-
κα'ών τάς συστάδας των κωνο¬
φόρων.
Ή έλλε;ιψ ς δασικοΰ δικτύ-
ου καθιστά τελείως αδύνατον
την εκμετάλλευσιν των δα-
σών ή, δπως συμβαίνει είς
ευρείαν κλιμακα σήμερον, οί-
κονομικώς άούμφορον, λόγω
τής άνάγκης νά χρησιμοποιη-
θή ή ζωίκή δύναμις. Τουτο
έχει ιδιαιτέραν σημασίαν δε-
δομένου ότι τα δάση όζυάς
άναπτύσσοντΐαι είς μεγάλα
ύψηλότερα καί ώς έκ τούτου
ευρίσκονται μακράν κατωκη-
μένων ή διασχιζομένων άπό
δρόμους χώ,ρων. Ή μή ϋπαρ-
ζ ς, έζ άλλου, δι" ωρισμένα
θέσεων καί ή συντηρητικότης
των δασών, διαχειρισπκών έκ
θέσεως καί ή συγχωρηκότης
των ήδη υφισταμένων ώς πρός
τάς καρπώσεις, αποτελεί πρόσ
θετον δυσχέρειαν διά την
αύζησιν τοϋ λήμματος.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
Δ ά την αΰζησιν τού άπο-
λαμβανομένου ετησίως λήμ¬
ματος έν συνδυασμώ καί μέ
την ανασυγκρότησιν των δα¬
σών όζυάς ό κ. Κωνσταντίνου
μεγάλον βαθμόν λόγω των ετόνισε την άναγκαιότητα
πολλαπλών έπιδράσεων, ήτοι τής λήψεως των έζής μέτρων:
ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 12.052,000 Τ. Ο
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΜΠΟΡ. ΣΤΟΛΟΣ
ΛΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΤΟΥΣ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ.— Ό τταγκόοσ.μιος εμ¬
πορικάς στόλος ηυξήθη,, άπό ττλίΐΛρας
χωρητικότητος, μεταξύ τής 1ης Ιου¬
λίου 1967 καϊ 1ης Ιουλίου 1968
κ,οττά 12.052.000 τόν.οος καΐ έφθα¬
σε είς το ϋψος των 194.152.000
τόννων, συμφώνως πρός σχετικήν α¬
νακοίνωσιν τοϋ Βρεττανικόν) Νηο-
γιν<ώμονος. Αυτή ή αϋξησις τής χωρη¬ τικότητος είναι σαφώς ανωτέρα έ- κείνων ποΰ είχον λάβει χώροον κοττά τα δύο ττροηγούμίνα έτε( δτε είχεν αύξιιθή κατά 10.970.000 (τό 1966— 1967) καί κατά 10.783.000 (τό 1965 — 1966). Ή Λιβερία, χώρα μέ σ<}μα<χν εύ- καιρίσς, έσταθεροπΌΐησε κατά τό ί- τος αυτό έτι περαιτέρω την θέσιν ής επί κεφαλής τώ^ ναυιλιακών δυ- νάμεων. Ό στόλος της ηυξήθη έντός τοΰ έτους κατά 3.122.000 τόνους και τό συνολικόν τοννάζ της έφθασ'ε είς το έττίίττειδον των 25.720.000 τόν ω Ή Βρεττανίας μέ 21.92,1.000 τό νους χωρητικότητα τού έμπσρικοϋ της στάλου, παραμένει ή δευτέρα να;τιλιακή δύναμις είς τόν κόσμον. Καί αί Ή.ωμέναι Πολιτειαι, είς τή·» τρίτην θέσι»/, κατέγιραψαν μίαν μείω¬ σιν τής χωρητικότητος των κοπα 665.000 τόννους. "Οσον άφορά τόν σοδιετικάν στόλον, έκτον εις τόν κό¬ σμον, έξακολουθεί την ταχεϊαυ άνοδόν τού μέ ένα συνολικόν τοννάζ 12.062. 000 τόννους,, ύπερδιπλασιασβίίς ε,- τός τής τελευταίας πενταΐτίας. ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΦΕΤΟΣ Η ΠΑ ΡΑΓΩΓΗ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΣΟΝ ΚΑΒΑΛΑ. — Μέ την έναρξιν τής συγκομιδής ελαιών, κατεδείχθη δ εφέτος ή παραγωγή τόσοΐ" άπό πλευράς ποιότητος, όσον καί ποσό¬ τητος, είναι λίαν Ικανοποιητική είς τή; νήαον ©ασον. Κατά τοΰς ύπολογισμοΰς των αρ¬ μοδίων γεωπόνων, ή πχχραγωγή αρί¬ στης ποιότητος 6ρωσ!μωι> έλαιων θά
ανέλθη είς 1.800 τόννους, ένώ ή πα-
ραγωγή ελαίου θά ύπερδή τοΰς 400
τόννους, με άποτέλεσμα τή-ν ανοδον
τοϋ είσοδήματος των έλαιοτταραγω-
γών κα'ι την βϊΐλτίωσιν τής οι'κονο-
ιμικής των θέσεως.
Ή επιτευχθείσα εφέτος σημαντική
βελτίωσις τής παραγωγής ελαίου
καΐ έλαιων, όφείλεται κυρίως είς
την όλοχλήοωσιν τοΰ άναδασμοΰ καϊ
είς την επέκτασιν τής δακοκτονιας
είς τό μεγαλύτερον -ποσοστόν των
έλαιώνων.
θοσκής λαθροϋλοτομιών, ττορ-
καιών. κτλ.
Τό σύνολον ζυλώδες άπό-
θεμα των δημοσίων δασών ό¬
ζυάς άνέρχεται είς 5. 137.000
κυβικά μέτρα ζυλώδους δγκου
τό δέ άπολαμβανόμενον έτήτ
οίον λήμμα άνέρχεται είς
71.000 κυβικά μέτρα έναντι
των προβλεπομένων υπό τάς
σημερινάς συνθήκας 8Ο.ΟΟΟ
κυβικών μέτρων. Έζ άλλου,
τό συνολικόν ζυλώδες άπόθε-
μα των ίδωτικών δασών άνέρ
χεται είς 1.935.ΟΟΟ κυβικά
μέτρα, μέ έτήσον λήμμα 26.
300 κυθικών μέτρων ζυλώδους
δγκου.
Κατά τάς τελευταίας δεκα-
ετ άς καΐ ιδίως κατά τα πρόσ·
φατα έτη, τα δάση όζυάς άνα-
γνωρίζονται ώς άρκετά πο-
λύτιμα, διότι τό ζύλο των χρη
σιμοποιείται ποικλοτρόπως.
Έζ άλλου, ή όζυά έκτιμάται
καί ώς έδαφοβελτιωτικόν ει-
δος, διότι μιγγνυομένη είς
συστάδας φωτοφύτων ή ήμι-
σκιοφύτων πλατυφύλλων καί
ΑΡΘΡΑ ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΕΦΗΜΕΡΙ-
ΔΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
Ή γαλλική εφημερίς «Έκό
Τές« εδημοσίευσεν άρθρον
είς τα οποίον έζαίρει, ώς άνε-
κο νώθη, την κυβερνητικήν πο¬
λιτικήν υπέρ των ζένων έπεν-
δύσεων καΐ άναλύει τάς πα-
ρεχομένας διευκολύνσεις είς
τάς ζένας έπιχειρήσεις διά
την εγκατάστασιν των έν Ελ¬
λάδι, ώς καί τα μέτρα συντα-
γμ'ατικής προοτασίας τοϋ έ-
πενδυομένου ζένου κεφαλαί-
ου. Έπίσης παραθέτει πλήρες
κε μενον των σχετικών δηλώ¬
σεων τοΰ υπουργοϋ Συντονι-
σμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου περί
των παρεχομένων διευκολύν-
σεων είς τα κεφάλαια καΐ εί-
σοδήματα των Έλλήνων τού
έζωτερικοϋ.
Έζ άλλου, ή γαλλική εφη¬
μερίς «Άζάνς Έκονομϊκ έ
Φινανσιέρ» έδημοσίευσε πλη¬
ροφορίας διά τό έργοστάσ.ον
τής « Έσσο-Πάππαςο) είς Δια
βατά θεσσαλονίκης παραγω¬
γής χλωρ ούχου πολυβινιου.
Τέλος, ή εφημερίς έδημοοίευ
σεν πληροφορίας διά την συμ-
φων αν πρός ανεύρεσιν υπό
τής <>Τεζάκο» άεριούχων, καΐ
ύγρών ύδρογονανθράκων είς
τόν Θερμ'αικόν Κόλπον. διά
την όηο'αν ή ζένη έταιρεία θά
έπενδύση 7 έκατ. δολλάρια έν
τος έπταετίας.
Μέ τα ανωτέρω θέματα άσχο
λείται καί ή έπίσης γαλλική
εφημερίς '<Λέ Νουβώ νάλ«. Ή Κοινωνικήν ττολιπκή τής Έθνικής Κυβερνήσεως ΚΛΒΟΑΙΚΗ ΛίΦΛΛΙΪΙί Σύνταζιν διαχειριστικών έκθέσεων μεγαλυτέρας άκρι- θεας όσον άφορά είς τούς συντελεστάς τής δασοπονίας δα τα δάση όζυάς «αί αναθε¬ ώρησιν των ήδη υφισταμένων διά τής προτάζεως πλέον ρε αλιστικών μέτρων. Ανίδρυσιν τοΰ ζυλώδους κεφαλαίου δΓ άποψιλωτικών ύ- λοτομ ών είς τάς κακοποημέ- νας συστάδας οπου δέν άπο- καθ σταται τό ζυλώδες κεφά¬ λαιον κ'αί ή σχετική κανονι- κότης ήλικιών. Επ θοήθηο-ιν τής φυσικής άνσγεννήοεωε διά σποράς ή φυτεύσεως, σύμμζΐν τής ό¬ ζυάς καΐ είς συστάδας άλλων δασοπονικών είδών τεχνητώς καΐ τεχνήτην άναδάσωαιν τής όζυάς, διά την κάλυψιν των γυμνών έκτάσεων μέ άναδά- σωοιν τής όζυάς, διά την κά¬ λυψιν των γυμνών έκτάσεων μέ άναγωγήν των πρεμνοφυ- ών ώς καΐ των άκανονίστου διαχειριστ κης μορφής δασών είς σπερμοφυή. ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ 60.000 ΤΟΝΝΩΝ ΖΑΧΑΡΕΩΣ Ό 'Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς απέστειλεν έγγραφον είς τούς υ¬ πουργόν καί ύφι/ττουργόν 'Εμπορίου, διά τού όποίου ζητεΤ τή^ λήψιν α¬ ποφάσεως διά την εισαγωγήν τής άν3γι<α ου^ης διά την άγοοάν ποσό¬ τητος 60.000 τόννων ζαχάρεως, επί πλέον δέ πραγματοποιηθή αυτή υπό τοϋ φιυικσϋ φορέως, ήτοι τού ώργα- νωμένου έμπορίου. Ή είσαγωγή τής ώς άνω πσότητος ζαχάρεως ζητεΓται, διότι «ή έφετεινή παραγωγή των έλ- λη,/ικώ.' έργοΐτασίων ανήλθεν είς 88.000 τόννους περίατου, τα δέ ΰ· πάοχοντα ονποθέματα ζ<χ^ά{Χ.<^ν έκ Κούδας καΐ Αιγυπτου άνέρχονται είς 35 000 τόνπους περίπτου». Οϋτω, υ- πογραμμίζεται είς τό έγγραφον, θά καταστή άναγκαία ή ττοσότης των 60.000 τόννων ζαχάρεως διά την κά¬ λυψιν των άναγκών τής καταναλώ¬ σεως κατά την περίοδον 1968—-69 άφ' ενός καϊ την δημιουργίαν ά- σφαλιστικοΰ άποθόματος άφ' ετέροι. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΕΩΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Η ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑ Ή έπιτυχία τής δακοκτονίας, ή ίτποία κατ' έτος έπεκτείνεται, απο- δεικνύεται καί άπό τα άποτελέσ'μα- τά της. Κατά τοΰς άκριδεΤς ϋπολο- γισμούς, έκεΤ δπου εγένοντο ψεκα- σμοί, ή δακοπροσβολή — ή όποία έμάστιζε άπό έτών την έλαιοπαρα· γωγήν — εξηφανίσθη ή περιωρίσθη είς ποσοστόν 1%. Αντιθέτως, είς πε¬ ριοχάς οπου δέ.· εγένετο δακοκτονία, ή δοοκοπροσβολή έφθοκτε τα 68%. Κα¬ τόπιν τούτου, προδλέπεται δτι κατά τό έοχόμενον έτος ή δακοκτονία θά έ πεκταθή είς δλας τάς περιοχάς. 'Επιτυχής χαρακτηρίζεται έπίσης ή καταττολέμησις τού πυρηνοτρήτου, ή 6ε προσδαλή πβριωρίθη είς 8%. Εξεδόθη απόφασις τού ύπουργοϋ Εργασίας κ. Α. Βογιατζή περί συγ- κιροτήσ-βως έπιτροπής πιροσελκύσεως κεφϋλαίω; υπό Έλλήνων έογαζομένων είς τό εξωτερικόν, διά την ενίσχυσιν χαΐ ανάπτυξιν τοϋ οίκο.ομικοϋ προ- γράμματος τοΰ Όργαν. 'Εργατι- κής Κατοικίας, έν συνεργασία μετά τής Κτηματικής Τραπέζης Ελλά¬ δος. Έξ άλλου, ποιρουσΐα τού κ. Βο¬ γιατζή, ήρχισε την παρελθούσαν Δευτέρα./ τάς εργασίας της, ή τρι- μερής έπιτροπή μελέτης καΐ έπιλϋ- Ζθυρ- , σεως των έπαγγελματικών ζητημάτων Ι των καττνειργατών. Β'. Κατ' ακολουθίαν τής οποίας εδόθη ήδη ή αΰζησις των Κα- τωτάτων όρίων μισθών καί ή- μερομισθίων κατά 15% είς δύο φάσεις. Θά ύπενθυμίσω είς τόν τομέ- α τής κοινωνικής προστασίας άκόμη τόν ύπερδιπλάο.ασμόν μετά την 21 ην Απριλίου, των έτησίων στεγαστικών δανεί- ων, την άνοικοδάμησιν των κατοικιών σεισμοπλήκτων καΐ την εφαρμοζομένην άπό τής επομένης τού Δημοψηφίσμα- τος πολ,τικής αντικαταστάσε¬ ώς των παραπηγμάτων καΐ των τρωγλών διά συγχρόνων πί- λυκατοικιών. Καθ" όσον άφορά είς τα μέ¬ τρα προπαρασκευήν τώς όρ- γανωτικών καί διαρθρωτικών μεταβολών είς την κοινωνικήν πολιτικήν, δυνάμεθα νά χαι- ρετίσωμεν την συντελεσθεϊ- σαν ήδη ένοποίσιν τής άσφα- λισεως κΐαί ύγείας είς τό υπουρ γείον Κοινωνικών Ύπηρεσιών καΐ την σύστασιν διά τοϋ νό- μου συλλογικιϋ κυβερνητικοϋ όργάνου υπό την προεδρίαν τού κ. Πρωθυπουργοϋ, τοϋ Συμβουλίου Κοινωνικής Πολι- τικής τού όποίου αποστόλη είναι ή έπεζεργασία των μα- κροχρονίων καί βραχυχρονι- ων προγραμμάτων άναπτύζε- ως, καθ' δσον άφορά είς την κοινωνικήν πολιτικήν (άπα- σχόλησις, ύγεία, κοινωνική άσψάλ αίς, πρόνοια, κατοικία καί ό συντονισμός τής κοινω¬ νικής πολιτικής. Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΝ ΘΕΜΑΤΟΝ Τα μέτρα ταύτα ώς καί ή έν γένει σύνθεσις τοΰ νέου νόμου περ'ι Ύπουργικοϋ Συμ- θουλίου, άποδεικνύουν άφ' έ- αυτών, ότι ταυτα είν'αι καρπός μακράς καΐ συστηματικής έπε- ζεργασίας. Άλλά, δύναμαι νά πληροφο- ρήσω έπίσης την κοινήν γνώ¬ μην, δτι έργώδης προσπαθεία καταβάλλεται διά τής Έθνι¬ κής Κυβερνήσεως διά την με¬ λέτην των λύαεων των προβλη μάτων τής κοινωνικής άσφα- λισεως καί υγείας. Θά πρέπει νά ύπομνήσω, ό¬ τι δι' αποφάσεως τού προέ- δρου τής Κυβερνήσεως κ. Γε- ωργίου Παπαδοπούλου, ύπ' αριθ. 130 άπό 16 Φεθρουαρίου 1968, συνεστήθη ομάς εργα¬ σίας έκ διακεκρ μένων ια¬ τρών -- καθηγητών ή ύφηγη- τών Πανεπιστημίου, οίκονομο- λόγων, άναλογιστών καΐ είδ- κών είς τα θέματα κοινωνικών άσφαλίσεων καΐ κοινωνικής πό λιτικής, ή όποία έχει προετοι- μάσει επαρκώς την θεμελίωσιν μιάς Έθνικής Κοινωασφαλ:- στικής Πολιτικής. Μελέται έπίσης πραγματο- ποιοΰνται είς τό υπουργείον Συντονισμοϋ καί τα ΚΕΠΕ, είς τό υπουργείον Εργασίας καΐ είς τα τέως υπουργείον Κοινω¬ νικής Προνο άς, άφ' ής ό πρό- εδρος τής Κυβερνήσεως κ. Γε ώργιος Παπαδόπουλος μάς έ¬ καμε την τιμήν νά μάς έμπι- στευθή τό υπουργείον τουτο. Αί βασικΐαΐ κατευθύνσεις τής Έθνικής ταύτης πολιτικής, είς τόν τομέα των Κοινωνικών Ύ¬ πηρεσιών δύνανται νά συνο- ψισθοϋν είς τα έζής: ΠΡΟΤΟΝ: Θά καταβληθή προ σπάθεια νά καθολικευθή ή ά- σφάλιθις κα'ι ή προστασία τής ύγειΰς είς έν καθεστώς κοινω¬ νικής ασφαλείας, δπως έπαγ- γέλλεται τό ίσχϋον άπό 15 Νοεμβριού 1968 νέον Σύντα- γμα, είς τα άρθρα 26 έως 28. Ή έπιδίωζις τής κοινωνικής άσφ-αλε άς σημαίνει δτι τό κρά τος θά έπ,διώζη νά έζασφαλί- ση είς "ούς κ'ατοίκους έν ε¬ λάχιστον όριον κοινωνικής προστασας πέραν τοϋ έλαχί- στου αύτοΰ όρίου ή ίδ.ώται, υ¬ πό καθεστώς ελευθέρας οικο¬ νομ άς κα'ι ίδιωτικής πρωτο- , βουλίας, δπως είναι τό σύνο¬ λον των καθεστώτων είς τό Δυτικόν Κόσμον, είς τόν ο¬ ποίον καΐ Λ έλληνική κοινω- Πλήρης ή προοταοία τής ύγείας των Έλλήνων νία άνήκει όψείλουν νά μερι- μνοϋν έζ Ιδίων διά την κάλυ¬ ψιν τού πέραν τού έλαχίοτου όρ,ου άναγκών των. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Συνεπής πρός την προεκταθεϊσαν αρχήν εί¬ ναι ότι ή πρόσθετος ή σομπλη ρωματική άσφάλισις είναι έ- πιθυμητόν νά έπεκταθή, είς ό- λους είτε πρόκειται περί ά- οτών είτε πρόκειται περί ά- γροτών, έφ' όσον αυτή χρημα- τοδοτείται έζ εισφορών των ενδιαφερομένων. Βάσει ά- ναλογιστικής μελέτης θά εί¬ μεθα έντός όλίγου είς θέσιν νά πληροφορηθώμεν τούς α¬ γρότας καί τούς άστούς, εάν θέλουν νά μεριμνήσουν διά το μέλλον 'αύτών καί την οΐ- κογένειαν, πέραν τής σημε- ρνής μερίμνης τοΰ Κράτους πό άς προοθέτους πά ροχάς θά δύνανται νά έχουν καϊ υ¬ πό ποίας προϋποθέσεις. Καΐ ή Ιδιωτική άκόμη άσφάλισις ζωής καΐ άτυχήματος, δύναν¬ ται νά συμπληρώση τα σύ- στημα τής κοινωνικής άσφαλεί άς. Ή έπιτυγχανομένη άνο- δος τής οίκονομίας προαιω- νίζεται ευοίωνον μέλλον καί διά την δραστηριότητα ταύ¬ την. ΤΡΙΤΟΝ: Είς τόν τομέα τής ύγε άς, κατευθυντήριος άρχή είναι ή οργάνωσις συστήμα- τος παροχής των Ιατρικών φροντίδων επί τή βάσει προ- σωπικής σχέσεως τού ίατροϋ πρός τόν δικαιοΰχον περι¬ θάλψεως καί ή περισσότερον Ίκανοποιητική καί συγχρονι- σμένη πάροχή των νοσοκομει- ακών φροντίδων. ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Βασική έπίσης άρχή είναι ότι ή Έθνική πολι- τική ύγείας καΐ κοινωνικής α¬ σφαλείας θά έχη ώς σταθεράν έπιδ.ωζιν την βελτίωσιν έν τώ συνόλω τής παρεχομένης προστασίας έντός εύλόγων όρίων, κ!α'ι έπ' ουδέν! λόγω πτώσιν τοϋ έπιπέδου τής πα¬ ρεχομένης προστασίας. ΠΕΜΠΤΟΝ: Είς τόν όργανω τικόν τομέα πρόκειται έντός συντόμου χρονικού διαοτή- ματος νά έζαγγείλωμεν μέτρα τα όποϊα θά έχουν ώς άποτέ¬ λεσμα τόν έκσυγχρονισμόν τής διαρθρώσεως καΐ λειτουρ γ άς των κοινωνικών ύπη¬ ρεσιών καϊ την ταχυτέραν καί περισσοτέραν αποτελεσματι¬ κήν έζυπηρέτησιν των δικαι- ούχων μέ ταυτόχρονον έπιδ ωζιν τής μειώσεως τού διθι- κητικού κόστους. Βεβαίως, ύπάρχουν δυσχέρειαι διά την ταχείαν πραγματοποίησιν των άρχών αυτών, δυσχέρειαι αναγόμενοι είς τα άντικεί- μενικά δεδομένα καΐ είς την νοοτροπίαν μιάς μερίδος άν- θρώπων. Άλλά συνετελέσθη ήδη τό πρώτον άπιφασιστικόν άλμα μέ την άνάθεσιν είς τό υ¬ πουργείον Κοινωνικών Ύπη¬ ρεσιών τής ευθυνής διά την πολιτικήν ύγείας καϊ κοινωνι¬ κής ασφαλείας Εχομεν συνείδησιν βαθυτά¬ την τοϋ βάρους τής ευθυνής αυτής, όπως εϊμεθα θέβα.θι ότι συναισθάνονται τό βάρος αύτό καΐ οί διοικοϋντες τούς άσφαλιστικούς όργανισμούς καί τ προσωπικόν ίατρκόν καί διοικητικόν των κεντρικών ύπηρεσιών καΐ των φορέων κοινωνικής ασφαλείας. Δέν 0ά ήτο δυνατόν νά γί νη τό άλμα αύτό χωρΐς την έμπνευσμένην ήγεααν, την όργανωτικότ ητα καΐ την θου- λητικότητα τοϋ προέδρου τής Έθνικής Κυβερνήσεως κ. Γε- ωργίου Παπαδοπούλου. Δα την πραγματοποίησιν τώ ύπολοίπων άποφασιστικών θη- μάτων, έγγυάται ή Έθνική Έπανάσταοις. Εάν δέν υπήρ¬ χον δυσχέρειαι διά την άντ μετώπισιν των χρονιζόντων ε¬ πί δεκαετηρίδας προθλημάτων —προβλημάτων οικονομ ι κων, διοικητικών, κο ι νων. κων, έκ- παιδευτικών, διοικητικών κλπ. δέν θά εγένετο ή Έπανοοτα- σς. "Έγινεν δμως καΐ είναι σήμερον είς θέσιν, μέ την συμ παράστασιν τής μεγάλης πλει- οψηφΐας τού έλληνικιύ λαοϋ, τής όπο,ας τα συμφέροντα συνδέονται μέ τα εθνικόν συμφέρον, νά φέρη είς πέρας αί την αποστολήν αυτήν δπως έζεπλήρωσεν είς τό ά- έραιον την αποστολήν τής άποτροπής τού έθνικοό κιν- δύνου. ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ Φ. Κ. Ε. Έγκρίνεται ή άττοΛλαγή οπτό τού φόρου κύκλου εργασιών τοϋ όδαφίου α" άρθρου 1 τού Α. Ν. 660)1937 των Ι άκαθαρίστων έσόδων των βιομηιχοονι- | ων καΐ διοτεχνικών έττιχειρήσεων, ων προερχομενων έκ τής πωλήσεως ττροι,όντων παραγομένων είς την λοι¬ πήν Έλλάδα καΐ μεταφεραμένων ττρος | κατανάλωσιν είς την Δωδεκάνησον, άπό 1ης Απριλίου 1968 ίως 30ής | ουνίου 1968. Ή κατά τα ανωτέρω απαλλαγή 3ά ά>αγνωρίζεται επί τή τηροσκαμί,
σχι των δικαιολογητικών, τα οττόϊο
όρίζονται είς τάς ύπ' αριθμόν 891
αΐ 135)1960 έγκυκλίους διαταγάς |
σ ύπουργείου Οίκονομικών.
Τα ανωτέρω όρίζονται διά τού Οττ' Ι
αριθ. 584)68 Άναγκαστικοϋ Νόμον,
οποίος εκοινοποιήθη υπό τοΰ υπουρ- Ι
'είου Οΐκονσμικών είς τύς Οίκνομι-[
ούς Έφόρους.
Η ΕΚΠΟΙΗΧΙΣ ΑΣΤΙΚΟΝ
ΑΚΙΝΗΤΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
"Επί έκποιήσεως άοτικοϋ
ακινήτου τοΰ Δημοσίου, βάσει
τής διατάζεως τοϋ άρθρου 4
τοϋ ύπ' αριθ. 263)68 Άναγκα-
στικοϋ Νόμου, άρκεϊ νά χρη-
ο μοποιήται τουτο έστω καΐ
διά θερινήν ή άλλην προσωρι¬
νήν διαμονήν. Αντιθέτως, διά
την εκποίησιν άγροτικοΰ κτή-
ματος άπαιτείται ό νομεύς ή
κάτοχος νά καλλ'εργή τούτο
αυτοπροσώπως καί συστηματι¬
κώς.
Οίκοθεν νοείται δτι ή έκποί-
ησις των προμνησθέντων κτη-
μάτων τοϋ Δημοσίου θά προ-
γματοποιήται έφ' δσον θά
συντρέχουν καί αί λοιπαί ό·
ριζόμεναι υπό των ανωτέρω
διατάζεων προϋποθέσεις.
Αί όδηγαι αύται διεβιβά·
σθησαν υπό τού υπουργείον.
Οίκονομικών πρός τούς νομάρ
χας καί τάς οικονομικάς έφο-
ρίας τοϋ Κράτους κατόπιν τήί
επί τοϋ θέματος τούτου γνω
μοδοτήσεως ύπ' αριθ. 1211)6ί
τοϋ Νομικοϋ Συμβουλίου τοί
Κράτους, ή όποία εγένετο ά
ποδεκτή.
ΑΠΟΦΑΣΕΙ Σ ΤΟΥ Ο.Λ.Π.
Υπό τού Διοικητικόν Συμβουλίο
το3 Ο.Λ.Π. ένεκρίθησαν:
Ιον) Επέκτασις τής παρεχομένη
έκ 10% έκπτώσεως έττϊ των τακτικ(Ι
δικαιωμάτων δεξαμενισμοϋ υπέρ τί
υπό ελληνικήν σημαίαν έπιβατηιγίΛ
10 000 κόρων καΐ φορτηγών όλική
ττλοίων όλικής χωρητ ικότηΓΓος μέχ(
χωρητικότητος μέχρι 3.000 κόρο
καΐ είς τα υπό ξένην σημαίαν ττλοί||
των ανωτέρω κατηγοριών.
2ον) Τραπτοποίησις τής τιμής τ£,
υπό τοθ Ο.Λ.Π. παρεχομένου είς μ
κροκαταναλωτάς τοΰ λιμένος καΐ ε
την έπισκευαστικήν βάσιν τού Π
ράματος, ήλεκτρικοΰ ρεύματος.
ΙΣΧΥΡΑ Η ΔΡΑΧΜΗ
Ή Ικανοποιητική εξέλιξις των (
κυνο,μικών μεγεθών τής χώρας, όφ£
λομένη είς τα έφαρμοσθέντα υπό τ'
Έθνικής Κυβερνήσεως θεσμικά μ
τρα, άναγνωρίζεται ήδη καΐ όκτΌτε?
κύριον θέμα συζητήσεως μεταξϋ τι
έγκύρων οίκονομικών κύκλων. Οΰτ
ηυξήθη, ώς ανεκοινώθη, είς την διεβ
χρηματαγοράν ή άνταλλακτική άξ
τής δραχ,μής, ή όποία, άπό άνεπτι(
μητος έπισκέτττης των ξένων χΡΊΜ
τιστηρίων, έχαρακτηρίσθη άττ' αύτ
τούτον τόν υπουργόν των Οίκονοι
κων τής Δυτικής Γερμανίας/ ώς
έκ ών ίσ-χυροτέρων νομισιμόττων.
Το νεώτ&ρο προιόν τής Ρό6«ρ, τό «3005»,
έττεδείχθη τελευταίως στήν διεθνή "Εκβεση ΑΟτοκΓνήτου τού
Λονδίνου.
Ή βρεταννική Έταιρεία όχροπορικώκ έφοδίων Σμίθ, ή όποΐα
ύττηρεσία δοκιμών κο! άξιολογήσεως των προ'ίόντων τηζ, χρησιμοττοιε
δικές συσκίυες καΐ πειραματίζεται σέ μον/τέλα άεροττλάνων.
ΚΟΛΊ: ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Περιορίζονται είς δύο αί κατηγορίαι βιβλίων
Άπό της 1ης Ίανουαρίου
τού προσεχούς έτους 1969 τί¬
θεται εις εφαρμογήν ό νέος
Κώδ ζ Φο,ςολογικών Στθιχείων
ό οποίος περιβληθείς την μορ¬
φήν Νομοθετικόν Διατάγμα-
τος εδημοσιεύθη είς τό ύπ'
αριθ 276 (τεΰχος Α) τής Έ-
φημερ'δος τής Κυβερνήσεως.
Διά τού νέου Κώδ'κος έπέρ
χονται ωρισμέναι ούσιώδε ς
καινοτομίαι είς τό μέχρι τούδε
Ιοχύσαν κοθεστώς, αί σημαν¬
τικώτεραι των οποίων είναι
αί άκόλουθο.:
Ιον. Άπαλλάσσονται τής
υποχρεώσεως τηρήοεως βΐβλί-
ων κ?αί εκδόσεως οί έπιτηδευ-
ματΐαι οί πραγυσιοποιοΰντες ά
γοράς μέχρι 480.000 δρχ. προ-
κειμένου δέ περ'ι παροχής
ύπηρεσιών μέχρ ς έσόδων
120.000.
2ον. Περ:ορίζονται είς δύο
άντ'ι τεσσάρων αί κατηγορ)αι
των τηρουμένων ΘιΘλ ών καΐ
κακΐργείται ή διάκρισις μετα-
ζύ πωλούντων άγαθά καΐ πα¬
ρεχόντων υπηρεσίας.
3ον. Καταργοϋνται αί δα-
τάζεις περ' Γπρήσεως προσθέ-
των βιβλίον καί στοιχείων υ¬
πό των έλεοθεροεπαγγελμα-
τιών.
4ον. ΆπΛθυστεϋονται αί δι-
ατάζε.ς οί σχετικαί μέ την
ατάζεις αί σχζτ κα'ι μέ την
τήρησιν τ-- θιβλίου άποθή-
κης.
5ον. Κ'αταογείται ή Κεντρι-
κή Έπιτροπ^ Λογιστικήν Βι-
θλίων κα'ι άντ" αυτής συνιστά-
ται ή Επ τροπή Λογιστικήν
Αμφισβητήσεων μέ ευρυτέ¬
ρας δ:αδικασιας.
6ον. Γενικώς καιθιερούτα
ή τήρησις των
μόνον
ών.
άπαραιτήτων
θιθλίων καϊ στοιχεί-
χής δέ ύπηρεσιών μέχρις έσό¬
δων 120.000 δραχμών.
ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ
Αί κατηγορίαι βιθλίων όρ -
ζονται είς δύο άντΐ των μέχρι
τούδε τεσσάρων. Καταργείται
ή διάκ,ρισις μειΐιζύ πωλούν-
των άγαθά καϊ παρεχόντων υ¬
πηρεσίας, τό δέ όριον των
δύο κατηγορίαν όρ ζεται είς
δραχμάς 6.500.000.
Ός θασικόν βιβλίον τής
πρώτης κατηγορίας καθιεροϋ-
ται τό βίβλον Έσόδων. Είς
ωρισμένα δμως έπαγγέλματα
οπου άντιμετωπίζονταΐ σοβα¬
ραί δυσχέρειαι, παρέχετα. ή
δυνατότης τηρήοεως θιθλίου
Έζόδω*/ καΐ άπαλλαγής εκ¬
δόσεως δελτίων λιανικής πω-
διακινήσεως αγαθών (ζυγο-
λογίων — μετρολογίων δελτί¬
ων άποστολής, δελτ ών έζα-
γωγής άποθήκης κλπ.) άρίζε-
ται έν μόνον στοιχείον, τό
δελτίον άποστολής.
Καταργείτα, ή Οποχρέωσις
εκδόσεως διακεκριμένον σει-
ρών δελτίων άποστολής κατά
προορισμόν καί σκοπόν. Κα-
ταργοΰνται τα δελτία μεταφο-
ρας καί έπαναφέρεται τό η¬
μερολόγιον κινήσεως διά
τάς μεταφοράς δι" αύτοκνή-
των ίδιωτικής χρήσεως.
Άπλουστεύονται καϊ ένο-
ποιοΰνται αί διατάζεις περΐ
ύποθολής στοιχεων.
Παρέχονται δκαιοδοσίαι
είς την Οορολογοΰσαν Αρ¬
χήν πρός επίλυσιν άνακυπτόν-
των ζητημάτων καί παροχήν
λήσεως. Παρέχετ'αι ωσαύτως ι έγκρίσεων δι άς αρμόδιον
ή δυνατότης λογιστικού προσ- πρότερον ετύγχανε τό ϋπουρ-
άζιολόγων άποθε-
ΑΙ ΔΗΛΟΣΕΙΣ
ΤΟΥ κ. ΣΙΟΡΗ
Μέ την εύκαρίαν τής δή
μοσιεύσεως τού νέου Κώδι
κος, ό ύφυπουργός των ΟΙκο
νομικών κ. Νικητάς Σιώρης
προέβη είς τάς άκολοϋθους
δηλώσεις:
«Ό Κώδιζ Φορολογικών Στοι
χε'ιων είναι τό βασικόν νομο
θέτημα δ.ασφαλίσεως των φο
ρολογουμένων κατά την άπό
δειζιν ενώπιον των Φορολο
γικων Άρχών τού πραγματι
κου κύκλου των εργασιών
των.
Ό άπό πολλών έτών ίσχύ
σας Κώδιζ παρουσασε βασι
κάς όργανικάς άδυναμίας, λό
γω δέ των περιπλόκων καί ά-
σαφών δατάζεων καί άτελει
ών τού εδημιουργήθη πληθώρα
άμφισθητήσεω >/ καί μεγάλη
άθεβα ότης. Ούτω είς τάς ύπη
ρεσίας κ'α'ι είς τα δικαστήρια
έπεσωρεύονο πολυάριθμοι
φορολογικαί δ.αφοραί έκ τού
Κώδ'κος, ή δέ έφ'σταμένη ά-
βεβαιότης είχε τα δυσμενή
έπακόλουθα. "Ητο προφανής
ή άνάγκη άπλουστεύσεως των
διατάζεων τού Κώδικος, άλλ'
ή καταβληθείο'α πρό έτους
προσπαθεία, περιωρίσθη είς
ωρισμένας μόνον ουμπληρώ
σεις, ώστε νά μή καθίσταται
δυνατή Ιή ριζική άντιμετώπι-
σις τού θέματος.
Κατέστη πλέον απολύτως
άναγκαίον δπως καταρτισθή
έξ ύπαρχής ό Κώδιζ Φορολο¬
γικών Στοιχείων. "Ηδη τό νέ¬
ον σχέδιον ετέθη ύπ' δψιν τού
'Υπουργικού Συμβουλιθυ καί
ένεκρ'θη ώ ς Νόμος τού Κρά-
τους ή έναρζς δέ τής Ισχύος
τούτου ώρ σθη άπό 1ης Ίανου
αρίου 1969.
Είς τόν νέον Κώδικα Φορο¬
λογικών Στοιχείων περ ι ελή¬
φθησαν σαφείς καί άπλαί δια-
τάζεις και έπέρχονταΐ σημαν¬
τικαί θελτιώσεις ύπαγορ·ευ-
θείσα έκ τής μακράς έφαρμο
γής τοϋ θεσμοΰ έν τή πράζει
Γενικώς άντϊ των πολυαρί-
θμων βΐβλ ών καί στοιχείων,
καθιερούται ή τήρηοις μόνον
των άπαρ'αιτήτων έκ τούτων
ώστε νά μή έπιβαρύνωνται αί
έπιχερήσε.ς διά μεγάλων γρα
φειοκρατικών διατυττώσεων
καί ύπερόγκων έζόδων.
Ειδικώτερον διά τοϋ νέου
Κώδικος άπαλλάσοονται πά¬
σης υποχρεώσεως τηρήσεως
βιβλίων καί εκδόσεως δελ-
τίων λ:αν κης πωλήσεως πάν¬
τες οί έπιτηδευματι'αι οί πρα-
γματοποιοΰντες άγοράς μέχ-
ρι δραχμών 460.000, επ! παρο-
διορΐσ,αου ι ου άποτελέσμα-
τος, διά τής τηρήσεως ββλίου
Έσόδων — Έζόδων υπό των
παρεχόντων υπηρεσίας ή στε-
ρουμένων
μάτων.
Καταργοΰνται αί διατάζεις
περί τηρήσεως προσθέτων θ;-
θλίων καί στοιχείων υπό των
έλευθέρων έπαγγελματιών.
Προκειμένου περί έπΐτηδευ-
ματιών τηροΰντων β θλία Δευ
τέρας κατηγορίας (κατά την
διπλογραφικήν μέθοδον), κα-
θιεροϋται σχέδιον θασικών
λογαρ'ασμών. Προσέτι είσά-
γονται διατάζες διευκολύ-
νουσαι την μηχανοργάνωθιν
των έπιχειρήσεων.
Άπλουστεύονται αί διατά¬
ζεις αί αφορώσαι είς την ύ-
ποχρέωσν τηρήσεως βιθλου
άποθήκης. Τό βιβλίον άποθή-
κης τηρείται κατά ούσιώδη μό
νόν ποιοτικήν διάκρισιν των
αγαθών. Παρέχεται ή δυνατό
της επιλύσεως μετά τής Φο-
ρολογ κης Άρχής ωρισμένων
δ αφορών περί την τήρησιν
τού β.θλίου άποθήκης, άπο-
φευγομένης ούτω τής είς πά¬
σαν περίπτωσιν προσφυγής είς
την Ειδικήν Επιτροπήν τού ύ-
πουργείου ΟΙκονομικών. ,
Παρέχεται, υπό ώ,;ισμένος
προύποθέσεις, πρόσθετος πα¬
ράτασις τού χρόνου ένημε-
ρώσεως τοϋ βιβλίου άποθήκης.
Άπλουστεύονται αί δ ατά-
ζε.ς περϊ δηλώσεως άποθη-
κών.
Καταργείται ή ύποχρέωοις
τηρήσεως πολλαπλών ήμερο-
λογ.ων, συγκεντρωτικοΰ ά-
ναλυτικοϋ, διαφόρων πράζε-
ων καί ταμείου. "Απαντα ταύ¬
τα συγχωνεύονται είς έν ημε¬
ρολόγιον.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
τηρήσεως β θλίου Ποσοτικής
Παραδόσεως, τό δέ βιβλίον
ποσοτικής παραλαβής δύνα¬
ται νά, άντικατασΐ'αθή διά θε-
ωηρημένων δελτ,ών παραλα¬
βής.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
τηρήσεως βιθλίου έπιταγών.
Καταργείται ή ύποχρέωοις
τηρήσεως ίδαιτέρας σειράς
βιβλίων δι" εκάστην διαχειρι-
στικήν περίοδον..
Απαλλάσσονται τής υπο¬
χρεώσεως τηρήσεως θιβλ ών
ύποκαταστημάτων ώρ σμέναι
κατηγορίαι έπιτηδευμάτων.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
άναλυτικής καταχωρήοεως
των έζ εκάστου στΐιχείθυ προ-
κυπτόντων άκαθαρίστων έσό¬
δων είς τό βίβλον έσόδων,
έπιτρεπομένης τής ημερησί¬
ας καταχωρήσεως μόνον τοΰ
πρώτου καί τελευταίου άρι-
θμού εκάστου στο.χείου καί
τού άθροισμ'ατος τής άζίας
τούτων.
Παρέχετα ή δυνατότης συν-
οπτικής καταχωρήσεως ενίων
περΐουσιακών στοιχείων είς
την απογραφήν, άντ! τής άνα-
λυτικής το.αύτης.
αΚταργείναι ή ύποχρέωσις
καταχωρήσεως των αγαθών
είς την απογραφήν κατ' άλφα-
βητικήν σε·ράν, ώς καί ή υπο
χρέωσ ς προσυπογραφής τής
άπογραφής καί υπό τοΰ άρμο-
δίου λογιστου.
Καταργείται ή ύποχρέωσις
εκδόσεως διακεκριμένων δελ-
τ ών λιανικής πωλήσεως με-
τρητοίς ή επί πιστώσει. Προ¬
κειμένου περί άκυρώσεως
δελτίων λ ανικής πωλήσεως,
παύει ύφισταμένη ή ύποχρέω¬
σις καταχωρήσεως τούτων είς
ιδιαίτερον θεωρημένον βι-
βλ όν.
Άντϊ των πολλών στοιχείων
γείον Οίκονομικών.
Καταργείται ή Κεντρική Έ-
πιτροπή Λογισΐικών Βθλίων
καί άντ' αυτής συνιστάται Λ
Έπιτροπή Λογιστικών Άμφι-
σβητήσεων μέ ευρυτέρας δι-
κα οδοσιας πρός επίλυσιν τοι
ούτων άμφισθητήσεων.
Τα ανωτέρω είναι αί κυ¬
ριώτεροι θελτιώσεις καί συμ-
πληρώσεις είς τόν νέον Κώ-
δικα.
Διά τής άπλουστευσεως των
διατάζεων καί τού περορι-
σμού των υποχρεώσεων τη¬
ρήσεως βιβλίων καί στοιχείων
έλαφρύνονται σημαντικώς ο
έπιτηδευματίαι, περισσότερον
δέ οί τής μκράς κα'ι μεσαίας
οίκονομικής επ φανειας. Πι
στεύομεν ότι ό νέος Κώδιζ
Φορολογικών Στοιχείον θά
τύχη εύμενοϋς ύποδοχής
έκ μέρους των φορολογουμέ
νων, ώστε ή άκριθής έφαρμο
γή τού νά διασφαλίζη τούτους
έκ τυχόν σφαλμάτων των ύπη
ρεαιών.
Καλούμεν όθεν τοϋς έπιτη-
δευματίας δπως μελετήσουν
άπό τούδε μετά προσοχής,
όσας άφοροϋν αύτούς, δ:α-
τάζεις τοϋ άπό 1ης Ίανουα-
ρίου 1969 έφαρμοζομένου νέ¬
ου Κώδικος Φορολογικών Στοι
χε ών, πρός τό ίδιον αυτών
συμφέρον».
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται ε/ς γνά>«ην των Άξιο'.. Λ«ΗΗή τεων Άνω
νύμων Εταιρείαν καί Έτα,ρειώ* ΙΖ*β«α>βι*μ^ς Εΰ-
ΰύνης δτι. δι άττοφάσεα»ς τού κ. Υηουβγοϋ Εμηοβίου
θειΌ-ης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ..
(Δίκιον -Ανωνύμων Έτα^Ον), όρίζεται ό« δύναν
χαι νά «τυνΓ^ο-ωσι δημοσ.ίύουσαι έγκυρα,ς τάς Προ
απλύαεις των Γεν. ""υνίλβΐίσεων καί τους Ισολογι
-«Λ,ίί των δίβ τής οΐπονομιχτΐς μας εφημερίδος «ΟΙ-
ΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
ώ Ιένετο μΤχο^οϋδε δια τής ·ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής ανγχω'εύσίώς της.
ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΑΑΣΩΝ ΟΞΥΑΣ
ΔΙΑΤΗΝΑΥΞΗΣΙΝΤΟΥΛΗΜΜΑΤΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, — Ή άνα-
συγκρότπσις των δασών όζυ-
άς, λόγω τής σπουδαιότητος
τού ζύλου αυτής, είναι πλέον
άναγκαια. Ιδιαιτέρως θά πρέ
πει νά αποδοθή σημασία είς
την μετατροπήν τής άκανονί-
στου δασοπον κης μορψής των
δασών αυτών είς κανονικήν,
διά την παραγωγήν μεγαλυ¬
τέρου καί καλής ποιότητος
ζυλώδους δγκου. Τουτο απο¬
τελεί συμπέρασμα σχετικής
είσηγήσεως τού δασολόγου κ.
ς. Κωνσταντίνου, είς πρόσ¬
φατον συνέδριον είς Κατερί-
νην.
Ή συνολική έκτασις των
δαοών όζυάς είς την Κεντρι¬
κήν Μακεδον,αν άνέρχεται
είς 713.000 στρέμματα, έκ
των οποίων 501.χιλ. είναι/ δη¬
μοσία δάση καί τα ύπόλοιπα
ίδιωτικά. Έκ των δημοσίων
δασών τα 318 χιλ. στρέμματα
είναι σπερμοφυή, 12Ο.ΟΟ0
στρ. πρεμνοφυή καί 53.000
στρέμματα διφυή ή ίδορρύθ-
μου μορφής. Έκ των ίδιωτι-
κών δασών 124.000 είναι σπερ¬
μοφυή, 57 χιλ. πρεμνοφυή καί
31.ΟΟΟΟ διφυή ή ϊδιορρύθμου
μορφής. Ή παραγωγικότης των
δασών αυτών τα όποϊα είναι ά-
κανόνιστα είς τό σύνολον των
σχεδόν, έχει ύποβιβασθή είς
κωνοφόρων, συντηρεί καί
θελτιώνει σημαντικώς τό έ-
δαφος αυτών καί καθιστά άν-
θεκτικωτέρας κατά των πυρ-
κα'ών τάς συστάδας των κωνο¬
φόρων.
Ή έλλε;ιψ ς δασικοΰ δικτύ-
ου καθιστά τελείως αδύνατον
την εκμετάλλευσιν των δα-
σών ή, δπως συμβαίνει είς
ευρείαν κλιμακα σήμερον, οί-
κονομικώς άούμφορον, λόγω
τής άνάγκης νά χρησιμοποιη-
θή ή ζωίκή δύναμις. Τουτο
έχει ιδιαιτέραν σημασίαν δε-
δομένου ότι τα δάση όζυάς
άναπτύσσοντΐαι είς μεγάλα
ύψηλότερα καί ώς έκ τούτου
ευρίσκονται μακράν κατωκη-
μένων ή διασχιζομένων άπό
δρόμους χώ,ρων. Ή μή ϋπαρ-
ζ ς, έζ άλλου, δι" ωρισμένα
θέσεων καί ή συντηρητικότης
των δασών, διαχειρισπκών έκ
θέσεως καί ή συγχωρηκότης
των ήδη υφισταμένων ώς πρός
τάς καρπώσεις, αποτελεί πρόσ
θετον δυσχέρειαν διά την
αύζησιν τοϋ λήμματος.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
Δ ά την αΰζησιν τού άπο-
λαμβανομένου ετησίως λήμ¬
ματος έν συνδυασμώ καί μέ
την ανασυγκρότησιν των δα¬
σών όζυάς ό κ. Κωνσταντίνου
μεγάλον βαθμόν λόγω των ετόνισε την άναγκαιότητα
πολλαπλών έπιδράσεων, ήτοι τής λήψεως των έζής μέτρων:
ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 12.052,000 Τ. Ο
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΜΠΟΡ. ΣΤΟΛΟΣ
ΛΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΤΟΥΣ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ.— Ό τταγκόοσ.μιος εμ¬
πορικάς στόλος ηυξήθη,, άπό ττλίΐΛρας
χωρητικότητος, μεταξύ τής 1ης Ιου¬
λίου 1967 καϊ 1ης Ιουλίου 1968
κ,οττά 12.052.000 τόν.οος καΐ έφθα¬
σε είς το ϋψος των 194.152.000
τόννων, συμφώνως πρός σχετικήν α¬
νακοίνωσιν τοϋ Βρεττανικόν) Νηο-
γιν<ώμονος. Αυτή ή αϋξησις τής χωρη¬ τικότητος είναι σαφώς ανωτέρα έ- κείνων ποΰ είχον λάβει χώροον κοττά τα δύο ττροηγούμίνα έτε( δτε είχεν αύξιιθή κατά 10.970.000 (τό 1966— 1967) καί κατά 10.783.000 (τό 1965 — 1966). Ή Λιβερία, χώρα μέ σ<}μα<χν εύ- καιρίσς, έσταθεροπΌΐησε κατά τό ί- τος αυτό έτι περαιτέρω την θέσιν ής επί κεφαλής τώ^ ναυιλιακών δυ- νάμεων. Ό στόλος της ηυξήθη έντός τοΰ έτους κατά 3.122.000 τόνους και τό συνολικόν τοννάζ της έφθασ'ε είς το έττίίττειδον των 25.720.000 τόν ω Ή Βρεττανίας μέ 21.92,1.000 τό νους χωρητικότητα τού έμπσρικοϋ της στάλου, παραμένει ή δευτέρα να;τιλιακή δύναμις είς τόν κόσμον. Καί αί Ή.ωμέναι Πολιτειαι, είς τή·» τρίτην θέσι»/, κατέγιραψαν μίαν μείω¬ σιν τής χωρητικότητος των κοπα 665.000 τόννους. "Οσον άφορά τόν σοδιετικάν στόλον, έκτον εις τόν κό¬ σμον, έξακολουθεί την ταχεϊαυ άνοδόν τού μέ ένα συνολικόν τοννάζ 12.062. 000 τόννους,, ύπερδιπλασιασβίίς ε,- τός τής τελευταίας πενταΐτίας. ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΦΕΤΟΣ Η ΠΑ ΡΑΓΩΓΗ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΣΟΝ ΚΑΒΑΛΑ. — Μέ την έναρξιν τής συγκομιδής ελαιών, κατεδείχθη δ εφέτος ή παραγωγή τόσοΐ" άπό πλευράς ποιότητος, όσον καί ποσό¬ τητος, είναι λίαν Ικανοποιητική είς τή; νήαον ©ασον. Κατά τοΰς ύπολογισμοΰς των αρ¬ μοδίων γεωπόνων, ή πχχραγωγή αρί¬ στης ποιότητος 6ρωσ!μωι> έλαιων θά
ανέλθη είς 1.800 τόννους, ένώ ή πα-
ραγωγή ελαίου θά ύπερδή τοΰς 400
τόννους, με άποτέλεσμα τή-ν ανοδον
τοϋ είσοδήματος των έλαιοτταραγω-
γών κα'ι την βϊΐλτίωσιν τής οι'κονο-
ιμικής των θέσεως.
Ή επιτευχθείσα εφέτος σημαντική
βελτίωσις τής παραγωγής ελαίου
καΐ έλαιων, όφείλεται κυρίως είς
την όλοχλήοωσιν τοΰ άναδασμοΰ καϊ
είς την επέκτασιν τής δακοκτονιας
είς τό μεγαλύτερον -ποσοστόν των
έλαιώνων.
θοσκής λαθροϋλοτομιών, ττορ-
καιών. κτλ.
Τό σύνολον ζυλώδες άπό-
θεμα των δημοσίων δασών ό¬
ζυάς άνέρχεται είς 5. 137.000
κυβικά μέτρα ζυλώδους δγκου
τό δέ άπολαμβανόμενον έτήτ
οίον λήμμα άνέρχεται είς
71.000 κυβικά μέτρα έναντι
των προβλεπομένων υπό τάς
σημερινάς συνθήκας 8Ο.ΟΟΟ
κυβικών μέτρων. Έζ άλλου,
τό συνολικόν ζυλώδες άπόθε-
μα των ίδωτικών δασών άνέρ
χεται είς 1.935.ΟΟΟ κυβικά
μέτρα, μέ έτήσον λήμμα 26.
300 κυθικών μέτρων ζυλώδους
δγκου.
Κατά τάς τελευταίας δεκα-
ετ άς καΐ ιδίως κατά τα πρόσ·
φατα έτη, τα δάση όζυάς άνα-
γνωρίζονται ώς άρκετά πο-
λύτιμα, διότι τό ζύλο των χρη
σιμοποιείται ποικλοτρόπως.
Έζ άλλου, ή όζυά έκτιμάται
καί ώς έδαφοβελτιωτικόν ει-
δος, διότι μιγγνυομένη είς
συστάδας φωτοφύτων ή ήμι-
σκιοφύτων πλατυφύλλων καί
ΑΡΘΡΑ ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΕΦΗΜΕΡΙ-
ΔΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
Ή γαλλική εφημερίς «Έκό
Τές« εδημοσίευσεν άρθρον
είς τα οποίον έζαίρει, ώς άνε-
κο νώθη, την κυβερνητικήν πο¬
λιτικήν υπέρ των ζένων έπεν-
δύσεων καΐ άναλύει τάς πα-
ρεχομένας διευκολύνσεις είς
τάς ζένας έπιχειρήσεις διά
την εγκατάστασιν των έν Ελ¬
λάδι, ώς καί τα μέτρα συντα-
γμ'ατικής προοτασίας τοϋ έ-
πενδυομένου ζένου κεφαλαί-
ου. Έπίσης παραθέτει πλήρες
κε μενον των σχετικών δηλώ¬
σεων τοΰ υπουργοϋ Συντονι-
σμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου περί
των παρεχομένων διευκολύν-
σεων είς τα κεφάλαια καΐ εί-
σοδήματα των Έλλήνων τού
έζωτερικοϋ.
Έζ άλλου, ή γαλλική εφη¬
μερίς «Άζάνς Έκονομϊκ έ
Φινανσιέρ» έδημοσίευσε πλη¬
ροφορίας διά τό έργοστάσ.ον
τής « Έσσο-Πάππαςο) είς Δια
βατά θεσσαλονίκης παραγω¬
γής χλωρ ούχου πολυβινιου.
Τέλος, ή εφημερίς έδημοοίευ
σεν πληροφορίας διά την συμ-
φων αν πρός ανεύρεσιν υπό
τής <>Τεζάκο» άεριούχων, καΐ
ύγρών ύδρογονανθράκων είς
τόν Θερμ'αικόν Κόλπον. διά
την όηο'αν ή ζένη έταιρεία θά
έπενδύση 7 έκατ. δολλάρια έν
τος έπταετίας.
Μέ τα ανωτέρω θέματα άσχο
λείται καί ή έπίσης γαλλική
εφημερίς '<Λέ Νουβώ νάλ«. Ή Κοινωνικήν ττολιπκή τής Έθνικής Κυβερνήσεως ΚΛΒΟΑΙΚΗ ΛίΦΛΛΙΪΙί Σύνταζιν διαχειριστικών έκθέσεων μεγαλυτέρας άκρι- θεας όσον άφορά είς τούς συντελεστάς τής δασοπονίας δα τα δάση όζυάς «αί αναθε¬ ώρησιν των ήδη υφισταμένων διά τής προτάζεως πλέον ρε αλιστικών μέτρων. Ανίδρυσιν τοΰ ζυλώδους κεφαλαίου δΓ άποψιλωτικών ύ- λοτομ ών είς τάς κακοποημέ- νας συστάδας οπου δέν άπο- καθ σταται τό ζυλώδες κεφά¬ λαιον κ'αί ή σχετική κανονι- κότης ήλικιών. Επ θοήθηο-ιν τής φυσικής άνσγεννήοεωε διά σποράς ή φυτεύσεως, σύμμζΐν τής ό¬ ζυάς καΐ είς συστάδας άλλων δασοπονικών είδών τεχνητώς καΐ τεχνήτην άναδάσωαιν τής όζυάς, διά την κάλυψιν των γυμνών έκτάσεων μέ άναδά- σωοιν τής όζυάς, διά την κά¬ λυψιν των γυμνών έκτάσεων μέ άναγωγήν των πρεμνοφυ- ών ώς καΐ των άκανονίστου διαχειριστ κης μορφής δασών είς σπερμοφυή. ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ 60.000 ΤΟΝΝΩΝ ΖΑΧΑΡΕΩΣ Ό 'Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς απέστειλεν έγγραφον είς τούς υ¬ πουργόν καί ύφι/ττουργόν 'Εμπορίου, διά τού όποίου ζητεΤ τή^ λήψιν α¬ ποφάσεως διά την εισαγωγήν τής άν3γι<α ου^ης διά την άγοοάν ποσό¬ τητος 60.000 τόννων ζαχάρεως, επί πλέον δέ πραγματοποιηθή αυτή υπό τοϋ φιυικσϋ φορέως, ήτοι τού ώργα- νωμένου έμπορίου. Ή είσαγωγή τής ώς άνω πσότητος ζαχάρεως ζητεΓται, διότι «ή έφετεινή παραγωγή των έλ- λη,/ικώ.' έργοΐτασίων ανήλθεν είς 88.000 τόννους περίατου, τα δέ ΰ· πάοχοντα ονποθέματα ζ<χ^ά{Χ.<^ν έκ Κούδας καΐ Αιγυπτου άνέρχονται είς 35 000 τόνπους περίπτου». Οϋτω, υ- πογραμμίζεται είς τό έγγραφον, θά καταστή άναγκαία ή ττοσότης των 60.000 τόννων ζαχάρεως διά την κά¬ λυψιν των άναγκών τής καταναλώ¬ σεως κατά την περίοδον 1968—-69 άφ' ενός καϊ την δημιουργίαν ά- σφαλιστικοΰ άποθόματος άφ' ετέροι. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΕΩΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Η ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑ Ή έπιτυχία τής δακοκτονίας, ή ίτποία κατ' έτος έπεκτείνεται, απο- δεικνύεται καί άπό τα άποτελέσ'μα- τά της. Κατά τοΰς άκριδεΤς ϋπολο- γισμούς, έκεΤ δπου εγένοντο ψεκα- σμοί, ή δακοπροσβολή — ή όποία έμάστιζε άπό έτών την έλαιοπαρα· γωγήν — εξηφανίσθη ή περιωρίσθη είς ποσοστόν 1%. Αντιθέτως, είς πε¬ ριοχάς οπου δέ.· εγένετο δακοκτονία, ή δοοκοπροσβολή έφθοκτε τα 68%. Κα¬ τόπιν τούτου, προδλέπεται δτι κατά τό έοχόμενον έτος ή δακοκτονία θά έ πεκταθή είς δλας τάς περιοχάς. 'Επιτυχής χαρακτηρίζεται έπίσης ή καταττολέμησις τού πυρηνοτρήτου, ή 6ε προσδαλή πβριωρίθη είς 8%. Εξεδόθη απόφασις τού ύπουργοϋ Εργασίας κ. Α. Βογιατζή περί συγ- κιροτήσ-βως έπιτροπής πιροσελκύσεως κεφϋλαίω; υπό Έλλήνων έογαζομένων είς τό εξωτερικόν, διά την ενίσχυσιν χαΐ ανάπτυξιν τοϋ οίκο.ομικοϋ προ- γράμματος τοΰ Όργαν. 'Εργατι- κής Κατοικίας, έν συνεργασία μετά τής Κτηματικής Τραπέζης Ελλά¬ δος. Έξ άλλου, ποιρουσΐα τού κ. Βο¬ γιατζή, ήρχισε την παρελθούσαν Δευτέρα./ τάς εργασίας της, ή τρι- μερής έπιτροπή μελέτης καΐ έπιλϋ- Ζθυρ- , σεως των έπαγγελματικών ζητημάτων Ι των καττνειργατών. Β'. Κατ' ακολουθίαν τής οποίας εδόθη ήδη ή αΰζησις των Κα- τωτάτων όρίων μισθών καί ή- μερομισθίων κατά 15% είς δύο φάσεις. Θά ύπενθυμίσω είς τόν τομέ- α τής κοινωνικής προστασίας άκόμη τόν ύπερδιπλάο.ασμόν μετά την 21 ην Απριλίου, των έτησίων στεγαστικών δανεί- ων, την άνοικοδάμησιν των κατοικιών σεισμοπλήκτων καΐ την εφαρμοζομένην άπό τής επομένης τού Δημοψηφίσμα- τος πολ,τικής αντικαταστάσε¬ ώς των παραπηγμάτων καΐ των τρωγλών διά συγχρόνων πί- λυκατοικιών. Καθ" όσον άφορά είς τα μέ¬ τρα προπαρασκευήν τώς όρ- γανωτικών καί διαρθρωτικών μεταβολών είς την κοινωνικήν πολιτικήν, δυνάμεθα νά χαι- ρετίσωμεν την συντελεσθεϊ- σαν ήδη ένοποίσιν τής άσφα- λισεως κΐαί ύγείας είς τό υπουρ γείον Κοινωνικών Ύπηρεσιών καΐ την σύστασιν διά τοϋ νό- μου συλλογικιϋ κυβερνητικοϋ όργάνου υπό την προεδρίαν τού κ. Πρωθυπουργοϋ, τοϋ Συμβουλίου Κοινωνικής Πολι- τικής τού όποίου αποστόλη είναι ή έπεζεργασία των μα- κροχρονίων καί βραχυχρονι- ων προγραμμάτων άναπτύζε- ως, καθ' δσον άφορά είς την κοινωνικήν πολιτικήν (άπα- σχόλησις, ύγεία, κοινωνική άσψάλ αίς, πρόνοια, κατοικία καί ό συντονισμός τής κοινω¬ νικής πολιτικής. Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΝ ΘΕΜΑΤΟΝ Τα μέτρα ταύτα ώς καί ή έν γένει σύνθεσις τοΰ νέου νόμου περ'ι Ύπουργικοϋ Συμ- θουλίου, άποδεικνύουν άφ' έ- αυτών, ότι ταυτα είν'αι καρπός μακράς καΐ συστηματικής έπε- ζεργασίας. Άλλά, δύναμαι νά πληροφο- ρήσω έπίσης την κοινήν γνώ¬ μην, δτι έργώδης προσπαθεία καταβάλλεται διά τής Έθνι¬ κής Κυβερνήσεως διά την με¬ λέτην των λύαεων των προβλη μάτων τής κοινωνικής άσφα- λισεως καί υγείας. Θά πρέπει νά ύπομνήσω, ό¬ τι δι' αποφάσεως τού προέ- δρου τής Κυβερνήσεως κ. Γε- ωργίου Παπαδοπούλου, ύπ' αριθ. 130 άπό 16 Φεθρουαρίου 1968, συνεστήθη ομάς εργα¬ σίας έκ διακεκρ μένων ια¬ τρών -- καθηγητών ή ύφηγη- τών Πανεπιστημίου, οίκονομο- λόγων, άναλογιστών καΐ είδ- κών είς τα θέματα κοινωνικών άσφαλίσεων καΐ κοινωνικής πό λιτικής, ή όποία έχει προετοι- μάσει επαρκώς την θεμελίωσιν μιάς Έθνικής Κοινωασφαλ:- στικής Πολιτικής. Μελέται έπίσης πραγματο- ποιοΰνται είς τό υπουργείον Συντονισμοϋ καί τα ΚΕΠΕ, είς τό υπουργείον Εργασίας καΐ είς τα τέως υπουργείον Κοινω¬ νικής Προνο άς, άφ' ής ό πρό- εδρος τής Κυβερνήσεως κ. Γε ώργιος Παπαδόπουλος μάς έ¬ καμε την τιμήν νά μάς έμπι- στευθή τό υπουργείον τουτο. Αί βασικΐαΐ κατευθύνσεις τής Έθνικής ταύτης πολιτικής, είς τόν τομέα των Κοινωνικών Ύ¬ πηρεσιών δύνανται νά συνο- ψισθοϋν είς τα έζής: ΠΡΟΤΟΝ: Θά καταβληθή προ σπάθεια νά καθολικευθή ή ά- σφάλιθις κα'ι ή προστασία τής ύγειΰς είς έν καθεστώς κοινω¬ νικής ασφαλείας, δπως έπαγ- γέλλεται τό ίσχϋον άπό 15 Νοεμβριού 1968 νέον Σύντα- γμα, είς τα άρθρα 26 έως 28. Ή έπιδίωζις τής κοινωνικής άσφ-αλε άς σημαίνει δτι τό κρά τος θά έπ,διώζη νά έζασφαλί- ση είς "ούς κ'ατοίκους έν ε¬ λάχιστον όριον κοινωνικής προστασας πέραν τοϋ έλαχί- στου αύτοΰ όρίου ή ίδ.ώται, υ¬ πό καθεστώς ελευθέρας οικο¬ νομ άς κα'ι ίδιωτικής πρωτο- , βουλίας, δπως είναι τό σύνο¬ λον των καθεστώτων είς τό Δυτικόν Κόσμον, είς τόν ο¬ ποίον καΐ Λ έλληνική κοινω- Πλήρης ή προοταοία τής ύγείας των Έλλήνων νία άνήκει όψείλουν νά μερι- μνοϋν έζ Ιδίων διά την κάλυ¬ ψιν τού πέραν τού έλαχίοτου όρ,ου άναγκών των. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Συνεπής πρός την προεκταθεϊσαν αρχήν εί¬ ναι ότι ή πρόσθετος ή σομπλη ρωματική άσφάλισις είναι έ- πιθυμητόν νά έπεκταθή, είς ό- λους είτε πρόκειται περί ά- οτών είτε πρόκειται περί ά- γροτών, έφ' όσον αυτή χρημα- τοδοτείται έζ εισφορών των ενδιαφερομένων. Βάσει ά- ναλογιστικής μελέτης θά εί¬ μεθα έντός όλίγου είς θέσιν νά πληροφορηθώμεν τούς α¬ γρότας καί τούς άστούς, εάν θέλουν νά μεριμνήσουν διά το μέλλον 'αύτών καί την οΐ- κογένειαν, πέραν τής σημε- ρνής μερίμνης τοΰ Κράτους πό άς προοθέτους πά ροχάς θά δύνανται νά έχουν καϊ υ¬ πό ποίας προϋποθέσεις. Καΐ ή Ιδιωτική άκόμη άσφάλισις ζωής καΐ άτυχήματος, δύναν¬ ται νά συμπληρώση τα σύ- στημα τής κοινωνικής άσφαλεί άς. Ή έπιτυγχανομένη άνο- δος τής οίκονομίας προαιω- νίζεται ευοίωνον μέλλον καί διά την δραστηριότητα ταύ¬ την. ΤΡΙΤΟΝ: Είς τόν τομέα τής ύγε άς, κατευθυντήριος άρχή είναι ή οργάνωσις συστήμα- τος παροχής των Ιατρικών φροντίδων επί τή βάσει προ- σωπικής σχέσεως τού ίατροϋ πρός τόν δικαιοΰχον περι¬ θάλψεως καί ή περισσότερον Ίκανοποιητική καί συγχρονι- σμένη πάροχή των νοσοκομει- ακών φροντίδων. ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Βασική έπίσης άρχή είναι ότι ή Έθνική πολι- τική ύγείας καΐ κοινωνικής α¬ σφαλείας θά έχη ώς σταθεράν έπιδ.ωζιν την βελτίωσιν έν τώ συνόλω τής παρεχομένης προστασίας έντός εύλόγων όρίων, κ!α'ι έπ' ουδέν! λόγω πτώσιν τοϋ έπιπέδου τής πα¬ ρεχομένης προστασίας. ΠΕΜΠΤΟΝ: Είς τόν όργανω τικόν τομέα πρόκειται έντός συντόμου χρονικού διαοτή- ματος νά έζαγγείλωμεν μέτρα τα όποϊα θά έχουν ώς άποτέ¬ λεσμα τόν έκσυγχρονισμόν τής διαρθρώσεως καΐ λειτουρ γ άς των κοινωνικών ύπη¬ ρεσιών καϊ την ταχυτέραν καί περισσοτέραν αποτελεσματι¬ κήν έζυπηρέτησιν των δικαι- ούχων μέ ταυτόχρονον έπιδ ωζιν τής μειώσεως τού διθι- κητικού κόστους. Βεβαίως, ύπάρχουν δυσχέρειαι διά την ταχείαν πραγματοποίησιν των άρχών αυτών, δυσχέρειαι αναγόμενοι είς τα άντικεί- μενικά δεδομένα καΐ είς την νοοτροπίαν μιάς μερίδος άν- θρώπων. Άλλά συνετελέσθη ήδη τό πρώτον άπιφασιστικόν άλμα μέ την άνάθεσιν είς τό υ¬ πουργείον Κοινωνικών Ύπη¬ ρεσιών τής ευθυνής διά την πολιτικήν ύγείας καϊ κοινωνι¬ κής ασφαλείας Εχομεν συνείδησιν βαθυτά¬ την τοϋ βάρους τής ευθυνής αυτής, όπως εϊμεθα θέβα.θι ότι συναισθάνονται τό βάρος αύτό καΐ οί διοικοϋντες τούς άσφαλιστικούς όργανισμούς καί τ προσωπικόν ίατρκόν καί διοικητικόν των κεντρικών ύπηρεσιών καΐ των φορέων κοινωνικής ασφαλείας. Δέν 0ά ήτο δυνατόν νά γί νη τό άλμα αύτό χωρΐς την έμπνευσμένην ήγεααν, την όργανωτικότ ητα καΐ την θου- λητικότητα τοϋ προέδρου τής Έθνικής Κυβερνήσεως κ. Γε- ωργίου Παπαδοπούλου. Δα την πραγματοποίησιν τώ ύπολοίπων άποφασιστικών θη- μάτων, έγγυάται ή Έθνική Έπανάσταοις. Εάν δέν υπήρ¬ χον δυσχέρειαι διά την άντ μετώπισιν των χρονιζόντων ε¬ πί δεκαετηρίδας προθλημάτων —προβλημάτων οικονομ ι κων, διοικητικών, κο ι νων. κων, έκ- παιδευτικών, διοικητικών κλπ. δέν θά εγένετο ή Έπανοοτα- σς. "Έγινεν δμως καΐ είναι σήμερον είς θέσιν, μέ την συμ παράστασιν τής μεγάλης πλει- οψηφΐας τού έλληνικιύ λαοϋ, τής όπο,ας τα συμφέροντα συνδέονται μέ τα εθνικόν συμφέρον, νά φέρη είς πέρας αί την αποστολήν αυτήν δπως έζεπλήρωσεν είς τό ά- έραιον την αποστολήν τής άποτροπής τού έθνικοό κιν- δύνου. ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ Φ. Κ. Ε. Έγκρίνεται ή άττοΛλαγή οπτό τού φόρου κύκλου εργασιών τοϋ όδαφίου α" άρθρου 1 τού Α. Ν. 660)1937 των Ι άκαθαρίστων έσόδων των βιομηιχοονι- | ων καΐ διοτεχνικών έττιχειρήσεων, ων προερχομενων έκ τής πωλήσεως ττροι,όντων παραγομένων είς την λοι¬ πήν Έλλάδα καΐ μεταφεραμένων ττρος | κατανάλωσιν είς την Δωδεκάνησον, άπό 1ης Απριλίου 1968 ίως 30ής | ουνίου 1968. Ή κατά τα ανωτέρω απαλλαγή 3ά ά>αγνωρίζεται επί τή τηροσκαμί,
σχι των δικαιολογητικών, τα οττόϊο
όρίζονται είς τάς ύπ' αριθμόν 891
αΐ 135)1960 έγκυκλίους διαταγάς |
σ ύπουργείου Οίκονομικών.
Τα ανωτέρω όρίζονται διά τού Οττ' Ι
αριθ. 584)68 Άναγκαστικοϋ Νόμον,
οποίος εκοινοποιήθη υπό τοΰ υπουρ- Ι
'είου Οΐκονσμικών είς τύς Οίκνομι-[
ούς Έφόρους.
Η ΕΚΠΟΙΗΧΙΣ ΑΣΤΙΚΟΝ
ΑΚΙΝΗΤΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
"Επί έκποιήσεως άοτικοϋ
ακινήτου τοΰ Δημοσίου, βάσει
τής διατάζεως τοϋ άρθρου 4
τοϋ ύπ' αριθ. 263)68 Άναγκα-
στικοϋ Νόμου, άρκεϊ νά χρη-
ο μοποιήται τουτο έστω καΐ
διά θερινήν ή άλλην προσωρι¬
νήν διαμονήν. Αντιθέτως, διά
την εκποίησιν άγροτικοΰ κτή-
ματος άπαιτείται ό νομεύς ή
κάτοχος νά καλλ'εργή τούτο
αυτοπροσώπως καί συστηματι¬
κώς.
Οίκοθεν νοείται δτι ή έκποί-
ησις των προμνησθέντων κτη-
μάτων τοϋ Δημοσίου θά προ-
γματοποιήται έφ' δσον θά
συντρέχουν καί αί λοιπαί ό·
ριζόμεναι υπό των ανωτέρω
διατάζεων προϋποθέσεις.
Αί όδηγαι αύται διεβιβά·
σθησαν υπό τού υπουργείον.
Οίκονομικών πρός τούς νομάρ
χας καί τάς οικονομικάς έφο-
ρίας τοϋ Κράτους κατόπιν τήί
επί τοϋ θέματος τούτου γνω
μοδοτήσεως ύπ' αριθ. 1211)6ί
τοϋ Νομικοϋ Συμβουλίου τοί
Κράτους, ή όποία εγένετο ά
ποδεκτή.
ΑΠΟΦΑΣΕΙ Σ ΤΟΥ Ο.Λ.Π.
Υπό τού Διοικητικόν Συμβουλίο
το3 Ο.Λ.Π. ένεκρίθησαν:
Ιον) Επέκτασις τής παρεχομένη
έκ 10% έκπτώσεως έττϊ των τακτικ(Ι
δικαιωμάτων δεξαμενισμοϋ υπέρ τί
υπό ελληνικήν σημαίαν έπιβατηιγίΛ
10 000 κόρων καΐ φορτηγών όλική
ττλοίων όλικής χωρητ ικότηΓΓος μέχ(
χωρητικότητος μέχρι 3.000 κόρο
καΐ είς τα υπό ξένην σημαίαν ττλοί||
των ανωτέρω κατηγοριών.
2ον) Τραπτοποίησις τής τιμής τ£,
υπό τοθ Ο.Λ.Π. παρεχομένου είς μ
κροκαταναλωτάς τοΰ λιμένος καΐ ε
την έπισκευαστικήν βάσιν τού Π
ράματος, ήλεκτρικοΰ ρεύματος.
ΙΣΧΥΡΑ Η ΔΡΑΧΜΗ
Ή Ικανοποιητική εξέλιξις των (
κυνο,μικών μεγεθών τής χώρας, όφ£
λομένη είς τα έφαρμοσθέντα υπό τ'
Έθνικής Κυβερνήσεως θεσμικά μ
τρα, άναγνωρίζεται ήδη καΐ όκτΌτε?
κύριον θέμα συζητήσεως μεταξϋ τι
έγκύρων οίκονομικών κύκλων. Οΰτ
ηυξήθη, ώς ανεκοινώθη, είς την διεβ
χρηματαγοράν ή άνταλλακτική άξ
τής δραχ,μής, ή όποία, άπό άνεπτι(
μητος έπισκέτττης των ξένων χΡΊΜ
τιστηρίων, έχαρακτηρίσθη άττ' αύτ
τούτον τόν υπουργόν των Οίκονοι
κων τής Δυτικής Γερμανίας/ ώς
έκ ών ίσ-χυροτέρων νομισιμόττων.
Το νεώτ&ρο προιόν τής Ρό6«ρ, τό «3005»,
έττεδείχθη τελευταίως στήν διεθνή "Εκβεση ΑΟτοκΓνήτου τού
Λονδίνου.
Ή βρεταννική Έταιρεία όχροπορικώκ έφοδίων Σμίθ, ή όποΐα
ύττηρεσία δοκιμών κο! άξιολογήσεως των προ'ίόντων τηζ, χρησιμοττοιε
δικές συσκίυες καΐ πειραματίζεται σέ μον/τέλα άεροττλάνων.
Ματιές στίς γειτονικές μας χωρες
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ή Οΐκονομική καΐ Τεχνική Συνεργασία Τουρκίσς — Γαλλίας
ΑΓΚΥΡΑ. — ΑΙ συνομιλίαι πού
διεξιίχθησαν έττ' εύκαιρία τής επι¬
σκέψεως τού Πρόεδρον Ντέ Γκώλ
είς "Αγκύρα/, κατά τάς λεπταμε-
ρείας ποθ ϊρχονται είς την δημο-
σιότητα, υπήρξαν λίαν έποικοδομη-
τικαί.
ΑΙ συνομιλΐαι αθται συνετ έλεσαν εί ς
την τάνωσιΐν τής μεταξύ των δύο
χωρών ύφισταμένης συνοργασίας, ι¬
δία είς τούς τομεΐς οικονομικόν, τε¬
χνικόν καΐ μορφωτικόν. Ή άμοιδαία
Ικανοποίησις επί τής ΰπογραφείσης
«τεχνικής συ,νεργασίας» άντανακλά-
ται καΐ είς τό κοινόν ανακοινωθέν
είς τα οποίον έξαίρονται οί Ιστορι-
κο! δεσμοΐ των δύο χωρών.
Είς την συμφωνίαν τεχνικής συ¬
νεργασίας επί οικονομικόν θβμάτων
προβλέτπεται ή σύστασις έτπτροπής
έμπειρογνωμάνων πρός λετττομερή ε¬
ξέτασιν τών σχεδίων, διά την πρα¬
γματοποίησιν των οποίων ή Γαλλία,
ανεξαρτήτως πρός την τεχνικήν βοή¬
θειαν, θά αυξήση επί πλέον καΐ τό
ποσόν συμμετοχής της είς την διά
τού Κονσόρτσιουμ είς την Τουρκίαν
τταρεχομένηιν οικονομικήν βοήθειαν.
'Εκ των σχεδίων τούτων τα δύο έ-
κρίθησαν χρήζοντα άμεσον τεχνικής
βοηθείας. Έκ τούτων τό μίν έν άφο-
ρα τό εργαστήρισν ύδρολογίας πού
θά Ιδρύθη είς τό Πανΐ,τπστόμιον Αι'-
γαίου, τό δέ έτερον, τό έργαστήριον
μοταλλειολογίας καΐ γεωχηιμείας πού
θά Ιδρύθη είς τό Πανεπιστίμιον Άγ¬
κυρας. Συμφώνως πρός τάς δυτά-
ξεις της συμφωνίας ταύτης ή Γαλ¬
λία, θά χορηγήση ,μέγα μέρος τού
εξοπλισμοΰ των έργαστηρίων τού¬
των, τα όποΐα θά ίδρυθοΰν έντάς τού
1969, καΐ θά ενισχύση την λειτουρ¬
γίαν αυτών διά τής άττοστολής Γάλ-
ιν έμπβιροτεχινικών καί έκπαιοευτι
κων. Μεταξύ δλλων, άπιεφασίσθη, έ-
Ιπίσης κατά τάς συνομιλίας, δπως
|κατα6ληθούν εκατέρωθεν προσπάθειαι
ιά την αποστολήν έτι περισσοτέρων
[Τούρκων έργατών είς την Γαλλία*.
Κατά πληροφορίας, έξ αλλου, έκ
ισίων, μεταδιδομένας υπό τού
ιμιοτπσή,μου είδηοτεογραφικοΰ Πρα-
,τορείου «Ανατολή», ό Γάιλιλος ΰ-
ουργός των "Εξωτερικών κ. Ντε-
ά όττοΤος συνώδευσε τόν Πρόε
ν Ντέ Γκώλ κατά την επίσκεψίν
ου είς Άγκυραν, ομιλών κατά την έ-
ιστροφή,ν είς τούς Γάλλους έκπρο-
ους τού Τύττου ετόνισεν δτι ή
ουρκία ευρίσκεται είς κατάστασιν
ς άνατΓτύξεως καΐ άνασυγκρο-
ήσεως καΐ ότι ή επίσκεψις των είς
Άγκυραν υπήρξεν καρΐποφορος, ιδίως
;Ις τοϋς τομεΐς τεχνικής, οίκονομικής
ι μορφωτική,ς σννεργασίας των δύο
;ωρών.
«Την προσπτάθειαιν, είπεν, των·
(Τούρκων κυβερνώντων διά την έν γέ-
ι ανάπτυξιν καΐ άνασυγκρότηισιν
ής Τουρκίας, θά την ένισχύσωιμεν
ιά τής άττοστολής είς την χώρι/
την Γάλλων εΐδικών, καθηγητών,
ιχνικών καΐ άρχιτεκτόνων».
ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΕΣΟΔΕΙΑ ΚΑΠΝΩΝ
ΑΙ Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΞΑΓΩΓΙΜΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ώς τιιροκύπτει έκ στοιχείων έριύ-
ς διενεργηθείσης ϋιπό ττραγματο-
ινώμων τού Μονοπωλίου, ή έσοδεία
ιν τού 1968 ΰπολογίζεται δτι
υπερβή τα 161 έκατομ. χ)μιμων.
Αναλυτικά ή έσοδεία αύτη, κατά
ιφερείας, ΰπαλογίζεται ώς εξής:
ιφέρεια Αίγαίου (δυτική Μικρχί-
ία) 102.749 τόννοι, Μαρμαρά
Προ—ον»τ!ς) 18.046, Μαύρης Θαλάσ-
ης 29.130, άνατολικών έτταρχιών
0.546 και διαφόρων αλλων τπεριφε-
ιών 594 τόννοι.
Κατά πληροφορίας έξ άλλου, εκ
σμύρνης, την τελευταίαν έδδομάδα
ού παρελθόντος Όκτω6ρ!ου έση-
ιώθη ζωηρά κίνησις είς την άγο-
:ν έξαγωγίΐμων κοπτνών εσοδείας
967. Διά της επεμβάσεως δέ είς
ήν αγοράν των Άμιερικανών αί πω-
,ησεις άνήλθαν έν συνόλφ είς 28
κατομιμ. χ)μων. ΟΙ Άμερικανοΐ έξα-
;ολουθοϋν νά είναι οί ρυθμισταΐ των
είς την αγοράν. Ώς προκύ-
δέ έκ πληροφοριών αρμοδίως
αρεχαμένων, έττΐ καπνών άμερικα-
ικοΰ τύπΌυ ΓΚΡΛΝΤ εγένοντο πρά-
ις, κατά μέσον δρον, πρός 1,55
ι α.
Ώς πρός τάς έξαγωγάς τουρκικών
αυται κατά τό 1968 θά ά-
κατά τάς προδλέψεις των
ιμοδίων, είς 90 έκατομ. χ)μμων, &-
'τι των έξ 80 έκαταμιμ. χ)μων έ-
[αγωγών τού παρελθόντος έτους
967. Κατά τάς αύτάς πληραφο-
ίας, ή έξαγωγή των πωληθέντων
ιν εσοδείας 1967 θά άρχί&η ά-
ως.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΟΓΩΝ
ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΡΟΙΌΝΤΩΝ
Κατά πληροφορίας έκ Προύσσης,
ός των προσεχών ημερών θά άρ-
ίση ή έξαγωγή έκ των είς 'Ερδέκ
Ι'Αρτάκηιν) καΐ "Ορχανγκαζή άπο-
ών συγκεντρώσεως ή έξαγωγή 500
ελαιών, αί οποίαι έπωλήθη-
είς την Σοβιετικήν "Ενωσιν
ς 550—700 δολλάρια ό τόννος.
Ώς δέ ανεκοίνωσεν ό ύπουργός
ορίου κ. Τουρκέλ, κατά τό
>έχαν έτος θά έξαχθοΰν είς την
οδιετικήν "Ενωσιν 2.000 τόν. υή-
ν, ύπογραφείσης ήδη τής πρός τοθ-
σχετ ι κή ς συ,μφων ία ς.
Λ
Μεταξύ των έξαγωγίιμων τουρκικών
οϊόντων, τα σσλιγκάρια, κατέλα-
έσχάτως την τετάρτην σειράν.
έξαγωγαΐ διενεργοθνται ώς επί
ττλεΤστον είς Γαλλίαν. Κατά τάν
Ιίξαντα μήνα μόνον έξ Ίνεμπολού
ής Μαύρης Θαλάσσης έητωλήθησαν
■ ς προμηθευτάς γαλλικών οΐκων σα-
ιγκάρια συνολικοΰ βάρους 4.000
])μμων. Τα σαλιγκάρια οί έξαγωγεϊς
άγοράζουν άπό τοΰς χωρικούς
ίις δύο λίρας (ττερίπου 4 δρχ.) τό
Ιλόν. Είς την συλιλογήν τούτων επι-
ονται μαθηταί καΐ παιδία άκόμη,
|ς νά π-ροκειται περΐ παιδικοΰ παι-
'ΐδίου.
Κατά πληροφορίας έξ Άδάνων, ά-
ΐ τής ένάρξ€ως τής έξαγωγικής
φΐόδου μέχρι σήμερον έκ τής 6αμ-
χκοπαραγωγοΰ περιοχής Τσουκοι-
>6α εξήχθησαν είς διαφόρους άγο-
'ς τού έξωτερικοΰ 116 127 μπάλλες
ϊμβακος.
ΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΟΥ
ΟΥΡΙΣΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΓΙΛΝ
Ό ύπουργός Τουρισμοΰ καΐ Προ-
Λης κ. Νιχάτ Κιουρσάτ είς άνα-
'ΐνώσεις τού πρός τόν Τύπον, έν
(£σ£ΐ μέ τάς πρός άνό—τυξιν τού
'ρισμοϋ ληφθέντα καΐ λαμβανόυε-
μέτρα, ετόνισεν, μεταξύ αλλων,
Γ ι όλοκληρώθη ττλήρως τό οδικόν
|κτυον τής χώρας καΐ οΰτω οί ξένοι
νι, οί έπισκετττάμενοι την
ΐν κυκλοφορούν ανέτως πρός δλα
σημ£Τα αυτής καΐ ιδίως πρός
άρχα ι ολογ ι κ ούς χώρους καί τα
ίΐστικά κέντρα. «Διά την προδο-
■ν, εΤττεν, των χερσαίων οδών μας
ένίκρίθη ττίστωσις έκ 4 έκατομμυ-
ρίων λιρών, ή ότΓΓοία θά διατεθή διά
τό γύρισμα κινηματογραφικών ται-
νιών, αί οποίαι θά προ6λ>η9οΰν είς
τούς κινηματογΐράφους τού έξωτερι¬
κοΰ καί είς τοΰς έγχωρίους τοιού¬
τους. Έκ τΓθτραλλήλου έκ,ττονουνται
κσλλιτεχνικές διαφημιστικές άφφί-
σες, οί όποΓες θά αποσταλούν κατά
χιλιάδας είς τα τουριστικά πρακτο-
ρεΤα καΐ γρσφεΤα ταξιδίων τού έξω¬
τερικοΰ.
Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ώς προκύπτει έκ στοιχείων τών
έκθέσεων τών πειριφερειακών ύπηρί-
σιών τού υπουργείον Τουρισμοΰ καϊ ι
Προδολής, παρά την λήξιν τής τού-1
ριστικής ττεριόδου, ή κίνησις των
ξένων τουριστών είς την ^ύραν συ
νεχίζεται μέ αμείωτον ζωηρότητα.
Οϋτω, κατά ττληροφορίας έκ Σμύρ¬
νης την τελευταίαν έδδομάδα τοϋπρο
ηγουμένου μηνός Όκτωβρίου, κατέ
πλευσεν είς τόν λιμένα τής πόλεως
ταύτιης τό /ερμαινικάν ύπιερωκεάνε ι Ον
«Χάνσα», τού όποίου έπέβαινον 438
τουρίσται.
ΟΟτοι επεσκέφθησαν την "Εφεσον
καΐ παρέστησαν είς τελεσθείσαν λει¬
τουργίαν είς τόν Οίκον τής Πανα¬
γίας. Έν συνεχίία δέ επεσκέφθησαν
τάς αρχαιότητάς Δίδυμα, Πριήνης
καΐ Περγάμου. ΟΊ τουρίσται ούτοι,
οί όποίοι κατά πλειοψηφίαν ήσαν
Γερμανοί, ήγόρασαν μεγάλην ποσότη-
τα άναμνηστικών έργω^ άναταλίτικη"ς
χειροτεχνας.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ
"Υπό τής 'Ε£θνικ.ής Στατιστικής
'Υττηρεσίας ανεκοινώθη δτι ή κίνησις
μισθωτών διά τών Γραφείων Ευρέ-
τα μήνα Αυγουστον είχε ώς άκολου-
οτεως Εργασίας κατά τόν παρελθόν-
θως:
Ό άριθμός των τοττοθετηθέντων
μισθωτών μέσω τών Γραφείων Εύρέ-
σεως Εργασίας ανήλθεν κατά τόν
Αύγουστον είς 33.444 άτομσ έναντι
27.698 -τού Αύγούστου 1967 καΐ 33.
613 τού Ιουλίου 1968. Ήτοι,, ό ά¬
ριθμός τών τοτΓοθετηθέντων κατα
τόν Αύγουστον 1968 έμφανίζεται, ώς
καΐ κατά τόν προηγούμενον μηνα
Ιούλιον ηύξη,μένος, παρουσιάζει δέ
έναντι ταΰ Αύγούστου 1967 αύξησιν
κατά 20,7%.
Ό άριθμός τών υπό τών έργοδο-
τών άναγγελθεισών άπολύσεων είς τα
Γραφεΐα Εργασίας άνηλθε κατά ' τόν
Αυγουστον 1968 είς 15.640 άτομα
έναντι 19.356 τού Αύγούστου 1967
καΐ 19.533 τού Ιουλίου 1968. "Η¬
τοι, ό έν λόγω άριθμός εμειώθη έν
συγκρίσει πρός τόν αντίστοιχον α¬
ριθμόν τού μέν Αύγούστου 1967 κα¬
τά 19,2%, τού δέ μηνός Ιουλίου 1968
κατά 19,,9%.
ΟΙ παραμιένοντβς εγγεγραμμένοι
είς τα Γραφεΐα Εύρέσεως Εργασίας
ανεργοι ανήρχοντο κατά την τελευ¬
ταίαν ημέραν τού Αύγούστου 1968
είς 56.897 άτομα έναντι 77.339 τοΰ
Αύγούστου 1967 καΐ 61.403 τού
Ιουλίου 1968. "Ητοι, ό έν λόγω ά¬
ριθμός εμειώθη έν συγκρίσει πρός
τόν αντίστοιχον τοΰ μέν Αύγούστου
1967 κατά 26,4%, τού δέ "Ιουλίου
1968 κατά 7,3%.
ΕΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟΚΑΛΛΙΕΡΗΤΑΣ
Ποσόν 65. έκατ. δρχ. ετέ¬
θη, ώς ανεκοινώθη, είς την
διάθεσιν τής Άγροτικ.ής Τρα¬
πέζης διά την καταβολήν εΐ-
σσδηματικής ένισχύσεως είς
τους έσπεριδοκαλλιεργητάς,οί
όποϊοι διέθεσαν τό προ·όν των
κατά την περίοδον 1967—1968.
"Ηδη, απεστάλησαν είς την Α
ΤΕ τα σχετικά δ:καιολογητικά
βάσει τών οποίων θα γίνουν
αί πληρωμαΐ είς τούς δικαιου-
χους παραγωγούς, οί όποίοι
άνέρχονται είς 30. χιλ. Ή ά-
ποστολή των δικαιολογητκών
θά περατωθή τό βραδύτερον
εντός μηνός, καθ' δσον εΐδικά
συνεργεία τού ύπουργείου Γε¬
ωργίας προθαινουν μέ έντα-
Γ.κόν ρυθμόν είς τόν έλεγχον
τούτων.
ΕΓΤΥΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΡΑΤΟΣΙΝ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΧΚΕΥΗΝ ΠΛΟΙΟΝ
'Επεκτείνεται ή παρεχομέ-
νη υπό το ΰΔημοσίου εγγύ¬
ησις καΐ επί αποπερατώσεως
είτε μετασκευής σκαφων, είς
έλληνικά ναυπηγεία, κατόπιν
αποφάσεως τοϋ 'Εθνικ,ου Συμ-
βουλΐου ΟΙκονομικής Πολιτι-
κής (ΕΣΟΠ). Είς εκτέλεσιν
τής ληφθείσης άποτράσεως, ε¬
νεκρίθη ήδη, υπό τοϋ ΕΣΟΠ ή
εγγύησις τού 'Ελληνικοϋ Δη¬
μοσίου πρός την μεσολαθοϋ-
σαν Τράπεζαν διά την χρη-
ματοδότησιν:
Τής αποπερατώσεως τοϋ είς
έλληνικά ναυπηγεΐα ναυπη-
γουμένου όχηματαγωγου —
έπιβατηγοϋ πλοίου κλειστοϋ
τύπου «Πόρτο Λάφια», διά λο-
ναριασμόν τής Ε.Π.Ε. «Νότιος
Εύβοϊκός Ναυτιλιακή».
Τής εκτελέσεως είς έλλη¬
ν κά ναυπηγεϊα γενικών με-
τασκευών, έπισκευών κλπ.,
επί τοϋ φορτηγοϋ πλοίου
«Ποσειδών» τής ^Παγκοσμίου
Ναυτιλιακής 'ΕταιρΙας Α.Ε.».
Αί εγκριθείσα! έγγυήσεις
παρέχονται υπό τόν πρόσθε¬
τον δρον τής ύψώσεως τής
έλληνικής σημαίας, μέχρι
τουλάχιστον τής έζοφλήσεως
των χορηγηθησομένων δα-
νειων.
Η ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟ-
ΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙ
Ι
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.— Είς 12,5 χιλιά¬
δας τό^νους άναδιδάζου/ οί άρμόδ.-
οι τής Διευθύνσεως Γεωργίας την έ
φετεινήν ελαιοπαραγωγήν ειίς τόν Νο
μόν Ήροκλείοι;. [
Μολονότι η περυσΐινή έσοδεία εί¬
χεν άνέλθει είς 28 χιλ. τόννους, έν
τούτοις, τα ΰψος τής έφετεινής θεώ
ρείται άκρως Ικανοτποιητικόν, δεδο-
μένου δτι ττρόκειται περί μερικής
μόνο^ τΓαραγωγής,, ή όποία περιορί-
ζεται είς την περιοχήν τής «λιανο-
λιάς» πού κοίλύπτει τάς επαρχίας
Πεδιάδος, Βιάννου καί Μονοφατσί
ου. Ή κατ' εξοχήν έλαιοπαραγωγός
ττεριοχή τής Μεσσαράς, είς την ό¬
ποιαν καλλιεργεΐται ή «χο.τρολιά»,
δέν έχει εφέτος παραγωγήν. Έξ αλ
λου, ή προσβολή έκ δάκου υπήρξεν ά ]
νετπαία-θητος, γεγονός πού έξασφαλί'
ζει αρίστην ποιότητα τού έλαιαλα-
δου.
Έν τφ μεταξύ, ήρχισεν είς περι¬
ωρισμένην κλίμακα ή συλλογή τού έ
λαιοκάρπου, ή όποία καί άιναμένεται
8τι θά γενικευθή μετά την 15ην Νο¬
εμβριού. ·-----■-*,*-·...*
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟΝ ΟΡΓΑ¬
ΝΙΣΜΟΝ ΚΟΙΝΟΝ Ι ΚΗΣ ΑΣΦΑ-
ΛΙΣΕΟΣ ΤΟ 1965
Άπό τα άποτελέσματα τής
έτησΐας ερεύνης τής ΕΣΥΕ
επί τής δράσεώς τών όργανι-
σμών κοινωνικής άσφαλίσε-
ως κατά τό έτος 1966, προκύ-
πτουν τα εξής:
Τα έσοδα άνήλθον είς 15.
964 έκατ. δρΰχμών (έναντι
13.661 έκατ. τοΰ 1965), κα-
τανεμόμενας ώς ακολούθως κα
τα πηγήν προελεύσεως τού¬
των. Είσφορά τΊοφαλισμένων
37,4%, είσφορά έργοδοτών 35
6%, κοινωνική είσφορά 18,2%
έπιχορηγήσεις 3,1% πρόσοδοι
περ θυσίας 4,9% λοιπά έοοδα
0 8%.
Έκ τοϋ συνόλου τών έσό-
δων, τα 42,1% καλύπτουν τόν
κλάδον κυρίας συντάξεως^ τα
25,4% τόν κλάδιν άσ&ενεας
τα 12,0% τόν κλάδον έπικου-
ρικής συντάξεως, τα 7,4% τόν
κλάδον προνοίας καΐ τα 13,1%
τόν κλάδον λοιπών παροχών.
Τα έζοδα άνήλθον είς 14.
428 έκατ. δραχμών έναντι 12.
224 έκατ. τοϋ 1965). Ταυτα
κατανέμονται ώς κατωτέρω,
κατά κατηγορίαν δαπάνης:
Συντάξεις κυρίαι 47 5%, συν-
τάζεις έπικουρκαΙ 9,6%, πα-
ροχαί προνοίας έφ' άπαξ 5,
8%, παροχαΐ ασθενείας είς εΐ-
δος 15,4%, παροχαΐ άσθενε,'ας
είς χρήμα 3,2%, λοιπαί παρο-
χαϊ είς εΐδος 3,6% λοιπαί πα-
ροχαΐ είς χρήμα 6,7%, λοιπαί
δαπάναι (διοικήσεως κλπ)
8,2%.
ΑΙ δαπάναι διοικήσεως των
όργανσμών άνήλθον είς 851
έκατ.
Ό άριθμός των άμέσως ήσ-
σφαλισμένων, κατά την 31.12
1966, είχεν ώς ακολούθως:
Κυρίας συντάξεως ι. 829000
(έκ τώ^ οποίων τα 49,5% έκά-
λυπτον οί ήσφαλισμένοι τοϋ
ΟΓΑ). 'Επικουρικής συντά¬
ξεως 684.ΟΟΟ Προνοίας 521.
0Ο0. Ασθενείας 5.635.000 (έκ
των οποίων 745% έκάλυπτον οί
ήσφαλισμένοι τοϋ ΟΓΑ). Λοι¬
πών παροχών 930.000.
Οί ουνταξιοϋχοι τού κλάδου
κυρίας συντάξεως ανήρχοντο
την 31.12.66 είς 672.000 έκ
τών οποίων: Αναπηρίας 7,7%.
Γήρατος κλπ. 77,3%. Θάνάτου
15,0%. Έκ τών 518.969 συντα-
ξιούχων γήρατος, τα 71,8% έ¬
κάλυπτον οί ουνταζιοϋχοι τοϋ
ΟΓΑ. Οί συνταξ:οϋχοι τοϋ κλά¬
δου έπικουρικής συντάξεως
άνήλθον είς ' 55.000
ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΕΙΔΟΝ
ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΕΙΣ
ΠΛΟΙΑ
Εκοινοποιήθη πρός τάς τελω-
νειακάς αρχάς τοΰ Κράτους έγκύ-
κλιος «περΐ μή προσκομίσεως αδείας
τώ/ κατά τόπους στραιωτικών διοικη-
τών διά τα τταραδιδάμενα είς πλοία
έν γένει ε"5η άσυρμάτου τηλεφω-
νίας».
Άναφέρεται, συγκεκριμένως, δι,
διά τής ύττ' αριθμόν 38)12)9)68
νεωτέρας προκηρύξεως τού Γ.Ε.Σ. κα-
θορίζονται, δ τι οεν άπαιτείται η
προσκόμισις υπό τών ενδιαφερομένων,
τής σχετικής αδείας τών κατά τό-
πους στρατιωτικών διοικητώ^, διά τα
παραϊιιδό,μενα πρός εγκατάστασιν έττί
τώ» ττλοίων ε"δη Α)Τ, είτε ταυτα ει¬
σήχθησαν έκ τού έξωτερικοΰ «αί πά
ρεδόθησαν άτελώς ή μή, εϊτε παρήχθη
σαν έν τφ εσωτερικφ. Κατά συνέ¬
πειαν, δέον δπως μή ζητήτε εφεξής
ή π^ο^κόμισις είς τάς έ·ν λόγφ πε¬
ρίπτωσις τής περΐ ής πρόκειται ά
6γ ! α ς.
Ειδικώς, δμως, διά τόν έκτελωνι-
σμό^, κατοχήν καΐ χοησιμοποίηο 11
πιεζοηλΕκτρικών κρυστάλλων έξακολου
6ο^ ίσχύοντα τα είς τάς παραγρ
5 καΐ 6 τής ύπ' άοιθ'α. 2,4)67 ττρο-
κηρύξεως το3 Γ.Ε.Σ. όριζόμενα, ήτοι
ούτοι δέν δύνανται νά παραδοθοϋν υ¬
πό τώ/ οίκείων τελωνειακών άρχών
άνευ προσκομίσεως υπό τών ενδιαφε¬
ρομένων τής πρός τούτο είδικής α¬
δείας τού 2ου έπιτελικοϋ γραφείου
τοΰ ΓενικοΟ Έπιτελείθυ Στρατοΰ.
Ο ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ
"Εττειτα άΐτό πολυετείς ποοσιπαθείας
των γεωπό/ων τής Διευθύνσεως Γε¬
ωργίας Καβάλας, ό άναδασμός των
έΛο:ιο5έν5ρων εχει σχεδό/ όλοκληιρω-
9ή είς την Θάσον. Επρόκειτο περί
βυο-χόλου, άλλά καΐ ζωτικοΰ εργου.
ΟΙ γεωπόνοι έττρεπε νά πείσουν αρ¬
χικώς τοΰς έλαιοπ—αγωγούς νά δί-
χθο^ν τόν ά^αδατμό/. Νά έγκαταλει-
ψουν έλαιόδΐνδοα, τα όποΐα ευρίσκον¬
το κατετΐταρμένα είς απόστασιν πολ-
λών έκατο,,τάδω/ μέτοων τό εν άπό
τό άλλο καΐ νά δεχθοΰν άλλα, ώστε
νά συγκεντρωθούν αύτά καΐ νά έπι-
τρέψουν την καλυτέοαι, περιποίησιν
των. Έπίσης έπρεπ·ε νά ρυθμίσουν
τό θέμα τοΰ άγροΰ, δπου ευρίσκοντο
τα έλΐιόδενδρα, διότι, είς τάς πε¬
ρισσοτέρας περίπτωσις, είς άλλον
άνήκε τό χωράφι καΐ είς άλλον τα ε-
λαιόδε δρα. Τό τεΐάστιο./ έ'ογον άπή-
τησε χρόνια. Άλλά, τελικώς, ?χει
σχεδόν όλοκληρωθή. Καΐ οί έλαιοττα-
ραγωγοί ήρχισαν νά άντιλαιμίάνων-
ται τα άγαθά τού, ώστε ιά δ·ανοί-
γωνται εΰοίωνοι προοτττικα καΐ διά
τό/ άναδασμόν και τής γής.
'ΘΑ ΤΕΘΗ ΕΝ ΙΣΧΠ'ΑΠΟ ΤΟ 1969
ΓΟ ΕΝΙΑΙΟΝ ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΡΑΤΙΚΑΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ
Ό ύπουργός Συντονισμοϋ κ. Νικ.
Μακαρέζος, ερωτηθείς περΐ τής πο-
ρείας τού ένιαίου Προγράμματος
Κρατικώ/ Προμηθειών,, προέβη εις
τάς άκολουθους δηλώσεις:
«Διά τού ένιαίου προγράμματος
πιρομηθειών Κράτους και Όργανι-
σμών τό οποίον, ώς γνωστόν, ετέ¬
θη τό πρώτον εις εφαρμογήν υπο τής
Έθνικής Κυβερνήσεως κατά %το τρέ¬
χον έτος,, ττροσδοκάται η ένεργοτε-
ρα συμμετοχή τής έγχωριου διομη-
χανίας καί βιοτεχνίας εις τούς 6η-
μοσισυς εν γένει όιαγωνισμους και
οι' αυτού τοθ τροπου ή όημιουργία
πρασθέτων προύττοθέσιεων περαιτέρω
α/απτύξϊώς των.
Ή επίτευξις τώ/ αντικειμενικόν
αυτών σκοπών θά ασκήση εύμενεις
έπιπτώσεις επί τού ίσοζυγιου πλη-
ρωμών καΐ θά έπιταχύνη τόν ρυθμόν
τής οίκονομικής άναπτύξεως τής χώ¬
ρας, δεδομένου δτι τα ούτω ίο-
κο^ομούμίναι ποσά συ,ναλλάγματος
θά διατίθενται διά την εισαγωγήν
προθετου κεφαλαι ουχί κου έξοπλισμου
και π·ρωτων ύλων, άναγκαίων Οια
την επέκτασιν τής έγχωρίου παρα-
γωγικής δραστηριότητος.
Πρός κατάρτισιν τού προγράμμα¬
τος τού προσεχούς ετους, άπασαι αι
Κρατικαί Υπηρεσίαι, τα Ν.Π.Δ.Δ.,
οί Όργανισμοι καΐ Έττιχειρήσεις
Κοι-νής Ωφελείας εκλήθησαν δπως υ-
ποδάλου/ τα προγράμωατα προμη¬
θειών των τού ετους 1969.
Ή χρησιμοποίησις ήλεκτρονικοΛ
διερευνητοΰ διά τη/ εττεξεργασιαν
τώ/ στοιχείων αυτών κα τή·ν κα¬
τάρτισιν τού ένιαίου προγράμματος
Κρατικών Προμηθειών, έπιτρύττίΐ την
πρόδλεψιν δτι τό πρόγραμμα του¬
το θά είναι έτοιμον έντός τού μη
*ός Ίανουαρίου 1969.
ΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΑΙ
Παιραλλήιλως,, μέχρι της λήξεως
τού τρέχοντος έτους θα περατα,-θή
ή άνατεθεΐσα είς 3 όμάδας έογα-
σίας τυττοποίησις τών προθιαγρα-
φών τών υπό τοθ δημοσίου άγοραζο-
μένων είδών. Ή έργασία αύτη θά
διευκολύνη σημαντικώς την συμμετο¬
χήν είς τούς δημοσίους διαγω/ΐ-
σμούς τώ/ εγχωρίων κατασκΐυαστών,
δεδομένου δτι οί διαγωνισμοί, συμ¬
φώνως πρός το νέον πρόγραμμα, θά
πρσκηρύ,σσωνται, δι' δλα τα άγορα-
ζόμενα εϊδη δάσει άναθεωοημέι.ων
προδιαγραφών.
ΝΕΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Έξ άλλου, είς τα πλαίσια τών έ-
πεξεργαζομέ/ων νομοθετικών σχεδί-
ων πρός εφαρμογήν τού 5ετοΰς Προ¬
γράμματος Οίκονομικής Άναπτύξεως,
ή συσταθεϊσα παρά τφ ΚΕΠΕ Όμάς
Εργασίας μελετά καΐ συντόμως θά
περατώση τό εις αυτήν άνατεθέν
έργον, τό οποίον άναφέρεται είς την ,
καθιερωσιν νέας νομοθεσία-ς περΐ
Κρατικών Προμηθειών, προσηρμοσ'μέ-
νης πρός την ανάγκην διασφαλίσεως |
των συμφερόντων τοΰ Δημοσίου καί |
τάς άπαιτήσεις τής οίκονομικής ά-
ναπτύξεως τής χώρας.
| Ή άναττροσαρτμογή τής ήδη ύφι-
σταμνης νομοθεσίας έκ,ρίθη σκόπι-
' μος, λόγφ των σημαντικών μειθνε-
κτημάτω/, τα όποία αύτη έμφανίζει
είς πολλούς τομεΐς, είναι δέ 6έ-
δαιον δτι θά συμβάλη,, έξ αλλου, εις
τή/ άττλούστευσιν τής δλης διαδικα-
σίας ενεργείας των κρατικών προ·
μηθειών».
ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α. ΔΙΑ ΤΑΣ
ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΟΝ ΦΡΟΥΤΩΝ
Ό Όργανισμός Οίκονομικής Συ-
'νεργασίας καΐ Άναπτύξεως (Ο.Ο.
Σ.Α.) έξόδωσε πολυτελές τεύχος, ά-
νοοφερόμενο; είς την παραγωγήν φ.ρου-
των καΐ λαχανικών είς την Έλλάδα.
Είς τάς 60 σελίδας τής έν λόγω
εκδόσεως περιλαμβάνονται στοιχεΐα
περΐ των έλλην ικώ/ όπωροκηΓΐτευτικών
ττροϊόντων. Είς τό τελευταίον κεφά¬
λαιον τής εκδόσεως είς τό οποίον
π3ριλ3ΐμ;6ανονται συμπεράσματα τού
Ο.Ο.Σ.Α., άναφέρονται τα εξής:
Ή Ελλάς κα-ταδάλει προσπαθείας
π^ρός συνεχή αύξησιν τών έξαγωγών
της, νωπών και μεταποιημένων φρου-
των και λαχανικών, δχι μό.ον είς
τάς χώρας τής Δυτικής καΐ Άνα-
τολικής Ευρώπην, άλλά καΐ είς τάς
χώρας τής Μέσης Άνατολής, πρός
τάς οποίας εξήγαγεν ήδη τοιαυτα
προίόντα. Έξαγωγάς όπωροκη(ττευτι-
κών ή Ελλάς θά ηδύνατο νά πραγμα-
τοττοιήση και ττρός τάς χώρας τοσ
ετέρου ημισφαιριου μέ ίκανοποιη,τι-
κά άποτελέσματα.
Ή σύ.δϊτις τής Ελλάδος μέ τα*,
χώρας τής Κοινής Άγοράς, ώς και
ή γειτνίασις ωρισμένων άγορών τής
Εΰρώπης καί τής Μέσης Άνατολής,
αποτελεί εϋμενές στοιχείον διά μίαν
επιτύχη πολιτικήν έξαγωγών. Λόγω,
δμως, τού ά,ταγωνισμοΰ τής Ελλά¬
δος είς τό/ τθμεα αυτόν μέ τάς ετέ¬
ρας χώρας, τάς παραγούσας όμοει-
6ή προίόντα, αυτή θά πρέπτει ινα έν-
τείνη τάς προσπαθείας της διά την
'δελτίωσιν τής παραγωγής της, ώς
«αί τών μεθόδων έμπορίας τών προ-ι
ό. των».
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ
ΤΟ ΧΡΟΧΙΚΟΝ, ΜΙΑΙ ΥΟΟΤΙΜΗίΕΟί,,
ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΟΣ ΑΕΝ ΕΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΩΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ
Ο ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΑΣ ΚΑΙ
ΑΜΠΕΛΟΥΡΠΑΣ
Ό έκσυγχρονισμός τής δενβροκο-
μίας καί άμιπελουργίας αποτελεί 6α-
σικό/ στόχον τού ύπουργείου Γεωρ¬
γίας. Ριζικαί μεταβολαί έπέρχονται
βίς τόν τομέα αυτόν τής Γεωργίας,
χάρις είς τάς νέας μορφάς έντατι-
κής εκμεταλλεύσεως, τάς οποίας
προωθεί ή Κυβέονησις. Ένθαρρυε-
ται ή συγκέντρωσις τής παραγωγι-
ικής προσπαθΐίας είς ειίδικάς ζώνας
έντατικής άναπτύξεως τών όπωροκη-
ττειυτικών. Πρός τόν σκοττόν αύτό/ τό
υπουργείον Γεωργίας διέθεσεν είς πα¬
ραγωγούς, κατά Τό τρέχον ίτος, πο¬
σά/ πέοαν των 60.000.00 δρχ. πρός
ικάλυψιν σημα-τικοΰ μέρους τής δα-
ττάνης των εφαρμοζόμενον δελτιώ-
σεων.
ΠΑΡΙΣΙ.— Ή άναγγελία μιάς ύ-
ποτιμήσεως προτοΰ αυτή αποφασι¬
σθή, άιποτβλεΐ έπτ ι βουλήν κατά τής
κρατικής πίστεως. Πώς συνέδη ώστε
μέ μίαιν φωνήν, χωρίς την παραμι-
κράν έττιφύλαξιν ή δισταγμόν, δλος
6 γαλλικός Τυπος —περιλαμβαν^-
μένου καί τού «Μόντ»— καί ό ξέ-
νος Τύπος, ττολυάριθμοι έπίσημοι
φωναί εις την Γαλλίαν κα! έκτός
τής Γαλλίας, νά διακηρύττουιν άπό
τής τελευταίας Παρασκευής δτι τό
Φράγκον θά ύπε.ρτιμάτο; Πρόκειται
ττερί (μιάς έξαιρετικής μηχανορραφί-
ας ,περί μιάς τόσον καλώς σκηνσ-
θετημένης παγίδος, ώστε δλος ό κό
σμος —ύπουρνοί, άντ ιπολ ι τεβυάμε-
νοι, άνώτατοι άξιωματοΰχοι, έιμπει-
ιρογνώμονες, δηιμοσιογρώφοι— νά πέ
ττέσουν είς αυτήν;
Άπό τής έοτπειρας τή·ς τταρελ-
θουσης Γΐεμπτης, ένώ ή Διάσκεψις
τών 10 ύπουργών τών Οικονομικών
συνήρχετο είς Μπ<3/, ενα τηλεγρά- φημα τού γερμανικοθ πρακτορείον Είδήσ'εων ανήγγειλεν δτι, ό Βρεταν νθς ϋπουργός τών Οίκονομικών κ. Τζένκιινς καί οί ϋπουργοί των Οίκο νομικΛν τών ΗΠΑ καί τής Γεομα- νιας κ.κ. Φόουλερ καί Στράους έ- ξήοτων την συμμετοχήν των είς την παροχήν πιστώσεων πρός την Γαλλί αν, άπό μίαν μεμετρημενην ϋποτίμη σιν τοΰ φράγκου. Την πρωΐαν τής Παρασκευής, δ¬ λος ό Τύττος είς δλας τάς ένδιαφε- ^υμενας χώρας, ανήγγειλε!/ αυτήν την υποτίμησιν. Κατά τάς 3 μ.μ., μέ τόν τεριματισ'μον τής διασκ.έψε«ς ιών Δέκα, ό Γερμανος ύπουργός τών Οίκονομικών κ. Στράους, σχολιάζων ΓΟ τελικόν ανακοινωθέν της, ϊλεγε. «Προκειμένον περί τού γαλλικοσ Φραγκου, άνήκει είς την άρμοδιότη- ικ της γαλλικής κυβερνήσεως να καθορίση τό ΰψος τής ϋπτοτΐιμήσε&κ,. υ«·ωσ·5ήποτε, ττά>/τως, δέν πρόκει-
ται να Οποτιμηθοΰν δλλα νομίσμα-
ΐνατά την εσπέραν, Ενα Ανακοΐ/ω
β·έν, εκδοθέν δχι υπό τού κ. Στρά
ούς, αλλά υπό τού κ. Σίλλειρ,, οιέ-
ψευοε τους λόγους αύτούς τού κ.
Ζτράους. Ή γερμανική τηλεόρασις,
β/ τούτοις, δέν παρέλειπε νά μετα
δώση κατα την 9ην νυκτε,μινήν, τάς
δηλώσεις τοΰ κ. Στράους.
τ-τ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ
ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΝ ΓΕΓΟΝΟ7
ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΟΣΕΙΣ ΤΗΣ
Ή έπαροπή πστώσεων τής
Άγροτ.κής Τραπέζης ενέκρι¬
νε την χορήγησιν τών κάτωθι
νέων μεγάλων πιστώσεων
πρός γεωργικάς καΐ συνεται-
ριστικάς όργανώσεις, ώς καΐ
πρός την προώθησιν καΐ επέ¬
κτασιν των έργασ ών των:
Είς την "Ενωσιν Γεωργικών
Συνεταιρΐσμών Δωδεκανήσου
3. έκατ. δρχ. διά την συγκέν¬
τρωσιν σΰκων εσοδείας 1968.
Είς τόν Γεωργικόν Πιστωτικόν
Συν)μόν Παραγωγής Γουνα-
ρ κων Καστοριάς 12. έκατ. δρχ
διά την προμήθειαν πρώτων
ϋλών, χορήγησν προκαταθο-
λών κλπ. Είς άγελαδοτρόφον
τής Άττικής 150.000 δρχ., διά
την βελτίωσιν τών έγκαταστά»·
σεών τού. Είς Πτηνοτροφικήν
'Εταιρίαν τών Ιωαννίνων 450
χιλ. δρχ.. δι' ανέγερσιν νέων
πτηνοτροφικών κτισμάτων καΐ
εξόφλησιν κτηνοτροφικών θα-
λάμων. Είς Πτηνοτροφικήν "Ε¬
ταιρείαν των Ιωαννίνων 450.
000 δρχ., διά την βελτίωσιν
τού πτηνοτροφείου της. Είς
άνθοπαραγωγοΰς τής Άττικής
8ΟΟ.ΟΟΟ δρχ., διά την κατα¬
σκευήν θερμοκηπίων π'αρα-
γωγής ανθέων. Είς την "Ενω-
σ ν Γεωργ Συν) σμών Χίου 1.
760. χιλ. δρχ. (συμπληρωματι-
κόν) διά την αντιμετώπισιν
δαπανών έζαγωγής μανδαρι-
νίων καϊ την χορήγησιν προ-
καταβολών. Είς τόν Συνεται¬
ρισμόν Χυμοπο ήσεως Πορτο-
καλίων Λακεδαίμονος 2ΟΟ.ΟΟΟ
δρχ., (συμπλπρωματικόν) πέ¬
ραν τών ήδη χορηγηθέντων 9.
500.000 δρχ., δ:ά την ίδρυσιν
έργοστασ'ου παραοχευής χυ-
μών έσπεριδοειδών. Είς την
Κοινοαραζίαν Συν) σμών Άμ¬
πελου·; γών Θηβών 500.000 δρχ
διά την συμπλήρωσιν τού μη-
χανολογικοϋ έζοπλισ,^οϋ τού
οΐνοποιείου της. Είς την "Ε¬
νωσιν Συνετα ρ σ^ών Δωδε¬
κανήσου 2. έκατ. δρχ. διά την
άντμετώπισ.ν έζόδων συγκεν¬
τρώσεως και έκχυλίσεως έλαι
οπυρήνων. Είς τόν Γεωργικόν
Πιοτωτικόν Συν) σμόν Παληι-
ουρΐου Κασσ'ανδρείας 75.000
δρχ., διά την συμπλήρωσ ν τού
έλαΐουργεου τού. Είς παρα-
γωγούς τής Τανάγρας 70. χιλ
διά την εκτέλεσιν γεωτρήοε-
ως. Είς την "Ενωσιν Κτηνο-
τροφικών Συνεταιρισμών "Ελ¬
λάδος 5 έκατ. δρχ. διά την
ίδρυσιν πτηνοσφαγείων.
ΧΟΡΗΓΗΣΙΣ ΔΑΝΕΙΟΥ
Διά πράζεως τοά Ύπουργι-
κοΰ Συμβουλίου δημοσιευθε,-
σης είς την Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 271 Α), ε¬
νεκρίθη ή χορπγησ:ς δανείου
62 5 έκατ. δρχ. έκ μέρους
τοϋ Ταχυδρομικοΰ Ταμιευτη-
ρίου πρός τόν Αύτόνομον ΟΙ
κοδομικόν Συνετα ρισμόν Ά-
ζιωματ,κών, διά την εκτέλε¬
σιν τοΰ οτεγαστικοϋ προγράμ
ματος τοϋ 1968.
Ο! «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΤΑΪΜΣ »
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΠΑΡΑΓ¬
ΓΕΛΙΑΣ ΕΙΣ ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΑ
ΝΑΥΠΗΓΕΪΑ
Οί «Οίκονομικοΐ Τάϊμς)) τοϋ
Λονδίνου έδημοσίευσαν την
15ην Όκτωβρίου άνταπόκρι-
σ ν έξ Αθηνών περί τής επι¬
σκέψεως είς Αθήνας τριών
διευθυντών τής ναυπηγικής ο¬
μάδος τοϋ «"Αππερ Κλά'ντ», ή
όποία περιλαμθάνεί πέντε έκ
τών καλυτέρων ναυπηγείων
τής Βρεττανίας.
Άναφέρεται ή πληροφορία
ότι ή έν λόγω όμάς δέν έν-
διαφέρεται διά την άντικα-
τάσταον των πεπαλαιωμένων
έλληνικών «Λίμπερτυς)) άλλά
διά προσφοράν μικροτέρων
έκσυγχρονισμένων πλοΐων,
ήτοι φορτηγών, «κοντα ηνερς«
ιουριοτικών καΐ μικρών είδι-
κής κα 'ασκευής. ΑΙ πιστώσες
κης καταοκευής. ΑΙ πιστωτι-
καΐ διευκολϋνσεις διά τα χύ-
δην φορτία συνΐστανται είς
την πληρωμήν τοϋ 20% τής ά-
ζίας κατά την παραγγελίαν
καΐ των ύπολοίπων 80% είς
δόσεις επί όκτώ έτη, μέ τόκον
5,5%.
Εξ άλλου ανεκοινώθη άρ-
μ δ ως, ότι τα μέτρ'α τής Κυ¬
βερνήσεως δ ά την προώθησιν
τής ναυπηγικής βιομηχανίας,
είχον άμεσα άοπτελέσματα.
Επί 30 περίπου σκαφών, διά
την παραγγελ'αν τών οποίων
τό ΕΣΟΠ ένέκοινε την παρο¬
χήν τής εγγυήσεως τοϋ Δη¬
μοσίου, 17 σκάφη τύπου «Χ.Ι).,
14« παρηγγέλθησαν καΐ κα-
τασκευάζονται ήδη είς τα «'Ελ
ληνικά Ναυπηγεία» ^καρ·α-
μαγκά.
Έξ άλλου, ή γαλλική έφη-
'-ΐερΐς «Ζουρναλ Ντέ Παρλε-
'-ΐάν» εδημοσευσεν την 31ην
Οκτωβρ ου συνέντευξιν ά.ιε-
οταλμένου της μετά τοϋ συμ-
βούλου τής Τραπέζης τής 'Ελ
λάδος κ. Λ. Κανελλοπούλου.
Τέλος είς τό φύλλον τής 31ης
Όκτωβρίου τής «Χέραλντ Τρ μ-
πιουν)) έδηαοσ εύθη ή πληρο
φορ^α περΐ ποροχής δανείου
25 έκατομμυρων δολλαρίων
είς την "Ελλάδα.
Η ΕΙΣΑΓΟΓΗ ΧΡΥΣΟΥ
Δυνάμει των διατάξεων τής
πσραγρ. 1 τοϋ άρθρου 1 τοϋ Ν. !
Δ. 3517)56, έπιτρέπεται ή εί-■
σαγωγή έλευθέρως μόνον χρυ
οοϋ είς νού σματα. πλάκας, '
οάβδους ή άντικείμενα άνευ
τηρήσεως τελωνειακής ή
άλλης τ νός δ ατυπώσεως, έφ',
όσον ή είσαγωγή αύτη ένερ-
γείται άνευ χορηγήσεως κρα-
τικοϋ συναλλάγματος. Ός
άντικείμενα έκ χρυοοϋ νο¬
ούνται τα το αΰτα τής δασμο-,
λογικής κλάσεως 128 τοϋ προ
ιαχύσαντος δασ,-ΐολογίου. Τα
ανωτέρω διευκρινζει τό υ¬
πουργείον Οίκονομικών, δώ
κοινοποιηθείσης έγκυκλίου
πρός τάς δ ευθύνΓ~ις τελω¬
νειον τής χώραο *^ άφορμής
σχει κων έρωτηΐι^ ^ν.
ΟΙ λόγοι αϋτοί δέν κ
νυν ες,' άπροότττου τούς δη,μοθΊθγρβ
φους. Ήδη, άπό τής προηγουμένης
Αευτέρας τό «Τριμπούν ντέ Ζενέϋ*
είχεν αναγγείλει Γτρωτο την έπικει.
μενην υποτίμησιν τοΰ γαλλικοΰ φράγ
γ.λ), την ηκολούθησαν δέ ευθύς άμ·»
«ως όλαι αί ίλβετικαί καΓ άλλαι ε
φημερίδες τοθ έξωτερικοΰ. ΟΙ «Τά-
τμς» τοΰ Λο,,δίνου, είς την έΊκδοο-Ιν
των, τοσ μβσονυκτίου, έπεβεδαίωνθιΐ'
ιήν είδησιν. Τό αΰτό ουνέβαινεν εις
την Μπόν, είς τούς δκκδρόμσυς τής
Διασκέψεως τών 10, καθώς καί εις
ι ούς κυοε,ρνητ ικοϋς κύκλους. Είς τό
Λονδίνον, ή κυβέρνησις έίλάμδσνεν α
μέσως ενα σύνολον μέτρων,, των ό-
ιιο'ιων ή εμπνευσις, άλλά κα! ή τα^
χυτης δέν ήτο δυνατόν νά έρμηνευ-
θοΰν, τταιρά μέ την ΰποτίιμησιν το-ΐ
γαλλικοΰ φράγκου. Είς τάς Βρυξέλ-
λας ό πρωθυπουργός κ. "Εϋσκενς έ-
δήλωνε:
«Άκόμη κα! αν ή ύποτίμησις τοΰ
γαλλικού φράγκου ύπεοβή τό 10%,
τό Βέλγισ/ δέν θά την παρακολου¬
θήση».
Είς την Μαδρίτην ό κ. Ίριμπτάρ-
νε, ύπουργός τών πλτροφοριών, διε-
6ε6αίωνιε: «Ή ύποτίμησις τού *ράγ
κου καί τα άιποφασισθέντα υπό τής
Λέσχης των Δέκα μέτ,ρα δέ-ν πιρόκει-
ται νά θίξουν τή/ πεσσέτα». Είς
δλας τάς δυτικάς ποωτευούσας, έ-
πομένως, ή ύποτίιμησις τού φράγκου
εθεωρείτο τετελεσμένον γεγονός κα!
έσχολιάζετο ευρύτατα.
ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΤΗΣ
ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΩΣ
Είς τό Παρΐσι πσλλά μέλη τής κυ
δερνήσεως, οί στενώτεροι συνεργα-
ται τοϋ πρωθυποαργοΰ καί τού υπουρ
γοΰ των Οικονομ ι κων, άνώτατοι άξι
ωματοΰχοι, έδήιλουν χωρίς την πα-
ραμικράν επιφύλαξιν, δτι ή ΰποτΐμη
σις είχεν άττοφοοσισθή, τταρεΐχον μά-
λιστα ενδείξεις ττερ! τού εϋρους της
—άνέφερον τό ποσοστά/ 9,785%—
προσθέτοντες άμέσως δτι ή απόφα¬
σις τής πραγματοποιήσεως μιάς ύ-
ποτΐιμήσεως χαμηλοτέρας τού 10%,
δέν εΤχε λάβει όβΐοττικήν μορφήν.
Τό πρακτορείον Φράνς - Πρές έ-
τροφσδότει έφημβρίβας καί ραδιοφω
νικούς σταθμούς μέ δηλώσεις, άντ ι
δράσεις, κείμενα κα! εκθέσει ς πού
έ6σσίζο·/το επ! τή(ς δεδαιότηιτος τής
ύποτΐιμήσεως. "Οσοι άπό τόν πρω','-
νόν Τύττον τής Παρασκευής, άργά £-
νημε,ρωμενον επ! τών συζητήσίων
τής Μπόν, όίφηναν κάποιαν αμφιβο¬
λίαν ώς πρός την ΰποτίμησιν, με-
τενόουν την επομένην.
Την πρωΐαν τοΰ ΣαΌοατου αύται
αί δεδαιώσεις έλαβον μίαν τοιαύτην
έκτασιν μέσα είς δλους τούς έπι-
σήμους άγωγούς, διά τών οποίων
διοχετεύονται αί κυδερνητΐικαί άπτ^-
φάσεις ττρός τόν Τύπον, «σιτε νά μή
υπάρχη πλέον οϋδεμία άμφιβολία.
"Ολαι αί έφημί,οίιδες, πε,οιλαμβανο-
μένου δι' άλλην μίαν φοράν καί τοΰ
«Μό/τ», καθώς κα! αί έδδομαδιαΐαι
πού πηγαίνουν τή/ Αμέραν αυτήν
είς τα πιεστήοια, έδάσιζον τα σχό-
λιά των επ! τής αποφάσεως τής ύ-
ποτιμήσεοις. Τό υπουργικόν συμβού¬
λιον συγκληθέν τό άπόγευμα είς τα
Ήλυσια, είχεν έ'λεγχον τρείς στέ-
χους- Νά έπικυρώση την απόφασιν
να καθορίση οριστικώς τδ ποσοστο-ν
της ύποτιμήσΐως καϊ, ττρό παντός,
νά έχδόση τα διάφορα νομοθετικά
μέτοα, τα όποΐα απητούντο διά νά
αποκτήση νόη-μα ή ϋποτίμησις. 'Λ-
πο επ:σημσ/ κυβερνητικήν πηγήν α¬
φήνετο νά διαψανή ή ένδειξις, 5ύο
μόλις ώρας π·πο τής συνόδου τοϋ ό-
πουργικο3 συμβουλΐου, δτι τό ποσο
στόν τής ύποτΐαήσεως δέν θά έκοι-
ν>ογεΐτο ταυτοχρόνως μέ την λή¬
ξιν τος σν/ε5ρ'άσεως, διότι εά έ'-
ποεπε νά τεθή ύπ' όψιν των ύπουρ¬
γών των Οίκονομικών τών χα.-οών τής
ζώνης τθ3 φραγκου, οί όποίοι θά συν
ήοχοντο εις σύσκεψιν την ποωΐαν
τής Κυοιακής είς την οδόν Ριδολί.
Ό πρωβυπουργός εΤχεν ήδη καταστή
σί,ι γνωριτον δτι θά προέβαινεν είς
ανακοινώσεις την Τρίτη/ ενώπιον |
της Έβνοσυνελευσεως καί ότι θά ε¬
δέχετο συζήτησιν. Είχον ληφθή τα
αναγκαΐα μέτρα, έπίσης ώστε νά
ημπορέση ό Πρόεδρος τής Δηιμοκοα-
τΐας νά απευθυνθή άπό τής εσπέ¬
ρας τού Σαοδάτου πρός την χώραν
οιά τού ροτδιοφώνου κα! τής τηλεοοά
σεως.
ΥΠΗΡΞΕ ΡΑΔ1ΟΥΡΓΙΑ;
"Εδώ τίθενται δύο ζητήματα. Έν
πρώτοις ό δημοσιογράφος ό οποίος
είχε τεθή υπό έ.α έντονον καταιο-
νισμον ρητών διαδεβαιώσεων καϊ κα
τηγορηματικών, θά ώφχειλε νά σιωπή
οη έν άναμονή επισήμου ανακοινω¬
θέντος ή τουλάχιστον νά αφήση νά
οιαφσ,νή καποια άμφιβολία; Άλλ' εί
ναι γνωστόν, δτι μΐα ϋποτίμησις δι
αψεύδεται πάντοτε επισήμως μέχρι
τής επισήμου άνακοινώσεώς της. Ή
ΓΟ αδύνατον νά φαντασθή κανεις ό¬
τι μία νομισματική ά<απροσαρμογή διά τόσων επισήμων άγωγών άναγ- γειλλομενη, δέν θά έπραγματοποιει- ιυ τελικώς. Γό δεύτερον ζήιτημοτ, τό οποίον ■Λροκυπτει, εΤναι προφανώς, νά γνω ρΐϋχομε/ εάν υπήρξε κάποια ραδιονρ γ!α, μία μαζική δηληιτηρίασις προ- ελΰοΰσα άπό έλευθεροστομίας. "Υπό την παρούσαν κατάσιτασιν τής ττλη- ροραρήοεώς μας είναι δύσκολον νά το είπη κανείς. Άττλώς ημπορεί κα νεΐς νά διαδΕδαιώση δτι μία «επι¬ χείρησις» τοιαύτης εκτάσεως θά α¬ πήτει μίαν τοιαύτην σκηινοθετημέ- νην τέχνην καί μίαν τοιαύτην μυστι κοτητα, εάν πρόκειται περ! «δηλη- τΓΐοιάισεωι,», ώστε τόσοι ύπουργοί καί άνώτατοι άξιωματοΰχοι νά ττέ- σου/ θύμαιά της καί μόνον ό προι.- δρος τής Δημοκρατίας, δ ττρωθυ- πουργθς καί τό πολύ - πσλΰ κα! ό ύπουργός των Οίκονομικών νά μϊΙ νούν ανετταφοι. ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙΟ ΚΩΔΙΙ ΦΟΡΟΛΟΠΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΩΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΔΙΞ ΟΡ, Φ. Δ. Διά τοΰ έκδοθένιος Νομοθετικσσ Διατάγματος υπ' αριθ. 10 (ΦΕΚ 279 Α') έπέρχονται 6ασικα! τροπο ποιήσεις καί συμπληρώσεις είς τόν Κώ.5ικα Φορολογικής Δικονομιας και είς τόν Κώδικα Όργανισμοϋ Φο ρολογικων ΔικαστηιρΙω/. Αί κυριώτεραι τών εν λόγφ ΐμο- ποποιήσεων εχουν ώς ακολούθως. Διά τού άρθρου 1 όρίζεται δτι οί είς τάς διατάξεις τής κειμένης <ο- μοθεσίας χρησιμοποιούμενοι δροι Πρωτοοαθμιον Φροολογικόν Δικαυ τη ριον», Πρωτοβάθμιος Φορολογικός Δικαστής», «Δει/τεροβάθμιο/ Φορο¬ λογικόν Δικαστήριον», «Δευτεροδά- θμιος Φορολογικός Δικαστής», άνπ καθίστανται διά των άντιστοίχων δ ρων: Φορολογικόν Πρωτοδικεΐ υ ν. Πρωτοδίκης Φορολογικών Δικαστήρι¬ ον, φορολογικόν Έφετεΐον. 'Εφέτης Φοοολογικών Δικαστηρίων. Διά τού αιρθρου 2 όρίζεται δτι ι Λ άρθρον 28 τού Κώδικος Φορολογι¬ κής Δικονομιας,, «τπερΐ περιπτώσε- ων όμοδικίας —-ουναφείας», άντικα θίστανται ώς ακολούθως: «1. Δύ/αται νά άσκηθή κοινή προ σφυγή καί περαιτέρω κοινά ενδικα μεσα: α) Υπό τών όμοδίχων κατά της κατ' αυτών έκδοθείσης πράξε¬ ως, β) Κατά ττράξεων συναφών, υπό τοθ καθ" οδ η καθ' ών εξεδόθησαν αθται. Συντρέχει περίίπτωσις όμοδικίας, ί5ία: ο) 'Επ! πιράξεως έκδοθείσης είς 6άρος πλειόνων, εύθυνομένων είς εκπλήρωσιν τής έπιοληθείσης υπο¬ χρεώσεως είτε είς ολόκληρον είτε κα τα τόν λόγον τής μερίδος εκάστου καϊ β) Επί κιληρονόμων τού ύπο- χρεου καί εάν, κατ' έΐπιμΐ,ρισμόν τής υποχρεώσεως τού εξεδόθησαν πρά¬ ξει ς είς βάοος εκάστου" τών κληιρο- νομων καΐτά τάν λόγον της μερίδος αυτού. Συντρέχει περίπτωσις συναφΐίας, ιδία; α) Επί πράξεων άφοοωσών τας φορολογίας είσοδήματτος, κύ·- κλου εργασιών, τελών χαρτοσήμου κατ άρθρ. 5 Α.Ν. 843)1968, στοεψο μενων κατά τ ου αύτοΰ υποχρέου καί σναφερομένων' είς την αυτήν διαχει- ριστικην πειρίσδον. β) 'Ε,ττί πράξεω'ν Φφολογΐας μετο)6ι6άρ-εως άκινήτω/ σ>ιρεφομίνων κατά των δυνάμει τής
αστής πιράξεως μιε.τα6ιδάσ£ως, αγ ο
ραστων κα( ποϊλητών. γ) Επί πρά-
ςεων φορολογίας κληρονομΐών, στρε
φομέ.ωνι κατά τών συγκληιρονόμων
της αυτής κληιρονομίας.
Ή κατά τα ανωτέρω, λόγω όμο-
δικίας ή συναφειας, κοΐ'νη προσφυ-
γΓΙ ασκεΐται ενώπιον τού φορολογι-
κοΰ δικαστηρίου, δττερ είναι αρμόδι¬
ον διά την έκΒίκασιν τής μείζο-νος
ποσου φόρου ή τέλους, φορολογικής
διαφοράς.
Διά ιοΰ άρθρου / ώρίζεται δτι
εν τέλει τής παραγράφου 1 τοΰ αρ-
θρου 82 τοϋ Κώδικος Φαρολογικής
Δικο/ομίας προστίθεται έδάφιον έ¬
χον ώς εξής:
«Ή πέραν τοΰ διμήνου αδικαιοΑό
γ-ητος καβυστέρησις τής άποστολής
είς τό Δικαστήριον, πλήρους τοϋ φα |
κέλλου τής υποθέσεως, συνιστά Τδι-1
όν πειθαρχικόν τταράππωμα τών πρός
τουτο αρμοδίων Λργάνων. Πάσα πε¬
ρίπτωσις παραλεΐψεως ή καθυστερη
σεως πέραν τοΰ διμήνου τής άτποοτο
λής ώς άνω τού φακέλλου, ά.αγγέλ
λ.;ται ύποχρεωτικώς είς την προΐστο·
μένη-ν διοικητικήν αρχήν».
Διά τοΰ αρθρου 13 όρίζεται δτι ή
παράγιραφος 1 τοθ άοθρου 165 τού
Κ&δικος Φορολογικής Δικονομιας ώς
αυτή ίσχύει, άντικαθίσταται ώς κά¬
τωθι:
«1. Είς έ'φεσιν ύττόκεινται α! άρι¬
στ ι κα! άποφάσεις τών φορολογικώς
πρωτο5ικ€ίων έφ' δσον τό ποσόν τής
διαφοράς άνευ τών ττοορομαρτούιντω/
ττροσθέτων φόρων κα! πιροσαυξήσεων
ύπερδαίνει τάς πέντε χιλιάδας (5.
000) δραχμών. Ώς «διαφορά» ιτα-
ρέχουσα τό δικαίωμα πρός άσκησιν
ίφέσεως λογίζεται διά μέν τή/ διά-
δικο/ Αρχήν τό πιροκϋπτον ποσόν
μεταξύ διοικητική·ς ττράξεως καί α¬
ποφάσεως τού δικαστηοίου, διά δέ
τόν μεθ' ου ή τηράξις, τα προκΰπτον
μεταξύ δηλώσεως καί άιποφάσεως.
Επί μή ύπο6αλή.ς δηλώσεως ώς δι-
αφορά» λογίζεται τό υπό τή·ς Άρ-
χής καταλογισθέν ποσόν. Μετά τής
όριστικής θεωρείται συνεκκαλουμένη
καί πάσα μή όριστική απόφασις.
Διά τού άρθρου 16, α! όργανικαί
θέσεις των φβρολογικών δικαστώ^
καθο,ρίζονται κατά την ακόλουθον
σειράν διαδαθμίσεως αυτών, ώς ε¬
ξής: Πρόεδροι φορολογικών έφετείων
όκτώ. 'Εφέται φορολογικών δικαστη¬
ρίων τεσσαράκοντια. Πρωτοδίκαι φο
ρολογικών δικαστηρίων κα! πάρεδροι
εκατόν ε'Γκοσι.
ΑΙ όργανικαί θέσεις των δικα-
στών τών φορολογικών 'Εφετείων κα'ι
Πριοτοδικείων, κατιανέμονται ώς άκο
λούθως:
Φορολογικά 'Εφετεϊα Αθηνών:
Τρείς τπρόεδροι καί εϊκοσι έξ έφέται
Φορολογικών Δικαστηρίων. Πειραι¬
ώς: Είς πρόεδρος καί πέντε έφέται
Φορολογικών Δικαστηρίων. Πατρών:
Είς πρόεδρος καί δύο έφέται φορο¬
λογικών Δικαστηρίων. θεσσαλονί¬
κης: Είς πρόεδρος κα! έπτά έφέται
Φορολογικών Δικαστηρΐων. Κομοτι-
νής κα! Χανίων: Άνά είς πρόεδρος
Φορολογικοΰ 'Εφετείου.
Φορολογικά Πρωτοδικεΐα. Άθη-
νώνΰ Δώδεκα πρόεδροι καί 65 πρω-
τοδίκαι Φορολογικών Δικαστηρίων.
Πειραιώς: Τρείς πρόεδροι κα! 12
πρωτοδίκαι φορολογικών Δικαστηρί¬
ων. θεσσαλονίκης: Τρείς πρόεδροι
κα! 15 πρωτο5!και Φορολογικών Δι-
καστη,ρίων. Πατρών: ΕΤς πρόεδρος
κα! τέσσαρες πρωτοδίκαι Φορολογι¬
κών δικαο-τηρίων. Λαρΐσης κα! Ή-
ρακλεου: Άνά εΤς τΓρόοδρος καί
τρείς πρωτοδίκαι Φαρολογικών Δικα
στηρίων. Χαλκίδος, Λαμίας, Βόλου,
Τριπόλεως, Ιωαννίνων, Βεροίας. Κα
βάλας, Χειρρών καί Μυτιλήνης, άνά
εΤς πρόεδρος κα! δύο πρωτοδίκαι
Φορολογικόν ΔικοκττηρΓων. Ναυττλ-
ου, Καλαμάτας, Λεβαδείας, Μεσπ-
λογγίου, Κειρκΰρας, Κομοτι.νής, Άλε
ξανδροιπτόλεως, Χανίων, Σύρσυ και
Ρό5ου, άνά εΤς ττρόεδοος φορολογικοΰ
Δικαστηρίου.
Η ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΙΣ
Είς τα ττλαίσια των έκδηλώσεων
έπ' εύκαιρία τής ημέρας τής άπο-
ταμιεύσΐως, έγένίτο π,ροχθ:ς ε.ίς τό
ύττοκαΐΓάστημα Μητροπόλεως τής 'Ε-
θ^ικής Τραπέζης έορτή, μέ συμμετο¬
χήν άιττιπροσωπεκόν μαθητών άπό το
ΙΔ' κα τό Α' Γυμ.άσιον Ά^ένων,
τό Α' Γυανάσιον ΘΗ'λέω/, τό Παρθε-
ναγωγεΐον Χίλλ καϊ άπό τα δη·μοτι-
κά σχσλεΐα 74ον καΐ 84ον Αθηνών.
αΚτά την διάρκεια/ τής εκδηλώσεως
ωμίλησεν επί τήζ σημασίας τής ά-
ποταμιεύσεως έκπρόσωπος τής διευ¬
θύνσεως τού ύποκαταστήματος, ακο¬
λούθως δέ ό μαθητής τοΰ ΙΔ' Γυμνα-
σίου Αρρενων Μ. Μαρκίδης, ανέ¬
πτυξε τα. πλεονΐκτήματα τής άπο-
ταμιεύσεως. Ή έορτή εκλεισε μέ ε¬
πίδοσιν υπό τοΰ διευθυντού τού ύπο¬
καταστήματος βιβλιαρίω/ ταμιευτη-
ρίου ΒΪς τούς παρι«σταμένους μαθη¬
τάς καϊ μαθητρίας, μέ ονμβοίλικήν
κατάθεσιν.
ΣΥΝ ΓΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Δ Γ ΑΠΟΦΑΣΕΟΣ τού ύ-
πουργοθ 'Εμπορίου, ένεκ,ρΐθπ
άπόφΐασις τής Νομ.οματικής
Επ τροπής περ! χρηματοδο-
ττΊσεως, υπό τής Έθνικής
Τραπέζης, τής Α.Β.Ε. «1ΖΟΛΑΜ
δ.ά συμπληρω,αατικών πιοτώσε
ών ύψους μέχρις 100. έκατ.
δραχμών ήτοι έν συνόλω μέ¬
χρι τού ποσοϋ τών 450 έκατ.
δρχ.
ΑΦΙΚΕΤΟ ό Γάλλος έμπι-
ερογνώμων, επί θεμάτων με-
τρήσεως παραγωγικότητος. α¬
νώτερον στέλεχος τοΰ γαλ- |
λικοϋ κέντρου παραγωγ κο-
τητος κ. Ντ. Σεπεντέ, μετακλη
θεΐς είς Έλλάδα διά την ύ-
ποβοήθησιν τοϋ υπό τού 'Ελ¬
ληνικοϋ Κέντρου Παραγωγι-
κότητος άναληφθέντος έρ-
γου τής καταρτσεως δεκτών
παραγωγικότητος.
ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Ναυ-
τιλΐας θά πραγματοποιηθή με¬
θαύριον εύρεϊα σύσκεψις μέ
θέμΰ την εφαρμογήν νέας συλ
λογκής συμβάσεως τών πλη-
ρωμάτων πορθμείων έσωτε-
ρ:κών γραμμών. Θά μετά¬
σχουν έκπρόοωποι τοΰ ύ-
πουργείθυ Ναυτιλιας των πλοι
οκτητών καΐ τής Π.Ν.Ο.
-ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΑΝ υπό των
ύπουργών Συντονιομοΰ καΐ
Ναυτιλ!ας κ.κ. Ν. Μακαρέζου
καϊ Ι. Χολέβα άποφάσεις, διά
την εγκατάστασιν έκ Λιβε-
ρ'ας, είς την Έλλάδα τών
έταιρειών «Αίγαίον Σίππινγκ
Κόμπανυ)) καΐ «Ποοεδώ^ Κ.
Κόμπανυ« καΐ «Ποοειδών Σ.
Κ.».
-ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Ναυ-
τιλίας υπεβλήθη αίτησις διά
την έγγραφήν είς τα Έλληνι¬
κά νηολόγια τοϋ δεζαμενο-
πλοίου "ΜέρκιουρΐκΜ 20.894
κόρων όλικής χωρητ κότητος,
ναυπηγήσεως 1959.
'Εκ τού ύπουργείου 'Εμπορικής
Ναυτιλίοις ανακοινούται δτι συνεστή-
θησαν όμάδες εργασίας α! οποίαι θά
έττεξεργάζωνται θέματα τών κάτωθι
ύποεπιτροπώ/ τοΰ Διακυδερνητικοϋ
Ναυτιλιακοϋ Συμβουλευτ ικοΰ Όργα¬
νισμοϋ (ΜΚΟ): Ασφαλείας, ναυσι-
πλοΓας, έμποροκιβωτίων καΐ φορτίων,
ρα5ιοεπικοινωνιών, ύποβιαιρέσεως
και εύσταθείας, πυρασφαλεΐας, σω-
στικών μέσων, σχεδιάσεως έξοπλι-
σμού ττλοίων καΐ αναθεωρήσεως κανό
νων «ΣΙΜΛΑ», 1931.
— "Υπεβλήθη ειίς τό υπουργείον
Ναυτιλίας αίτησις διά την έγγρα¬
φήν είς τα έλληνικά νηολόγια τού 6ε-
ξαμεναπλοίου «ΜατθαΤος» 18.587 κό¬
ρων όλικής χωρητικότη/τος καΐ ναυπη¬
ή 1958.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ή Οΐκονομική καΐ Τεχνική Συνεργασία Τουρκίσς — Γαλλίας
ΑΓΚΥΡΑ. — ΑΙ συνομιλίαι πού
διεξιίχθησαν έττ' εύκαιρία τής επι¬
σκέψεως τού Πρόεδρον Ντέ Γκώλ
είς "Αγκύρα/, κατά τάς λεπταμε-
ρείας ποθ ϊρχονται είς την δημο-
σιότητα, υπήρξαν λίαν έποικοδομη-
τικαί.
ΑΙ συνομιλΐαι αθται συνετ έλεσαν εί ς
την τάνωσιΐν τής μεταξύ των δύο
χωρών ύφισταμένης συνοργασίας, ι¬
δία είς τούς τομεΐς οικονομικόν, τε¬
χνικόν καΐ μορφωτικόν. Ή άμοιδαία
Ικανοποίησις επί τής ΰπογραφείσης
«τεχνικής συ,νεργασίας» άντανακλά-
ται καΐ είς τό κοινόν ανακοινωθέν
είς τα οποίον έξαίρονται οί Ιστορι-
κο! δεσμοΐ των δύο χωρών.
Είς την συμφωνίαν τεχνικής συ¬
νεργασίας επί οικονομικόν θβμάτων
προβλέτπεται ή σύστασις έτπτροπής
έμπειρογνωμάνων πρός λετττομερή ε¬
ξέτασιν τών σχεδίων, διά την πρα¬
γματοποίησιν των οποίων ή Γαλλία,
ανεξαρτήτως πρός την τεχνικήν βοή¬
θειαν, θά αυξήση επί πλέον καΐ τό
ποσόν συμμετοχής της είς την διά
τού Κονσόρτσιουμ είς την Τουρκίαν
τταρεχομένηιν οικονομικήν βοήθειαν.
'Εκ των σχεδίων τούτων τα δύο έ-
κρίθησαν χρήζοντα άμεσον τεχνικής
βοηθείας. Έκ τούτων τό μίν έν άφο-
ρα τό εργαστήρισν ύδρολογίας πού
θά Ιδρύθη είς τό Πανΐ,τπστόμιον Αι'-
γαίου, τό δέ έτερον, τό έργαστήριον
μοταλλειολογίας καΐ γεωχηιμείας πού
θά Ιδρύθη είς τό Πανεπιστίμιον Άγ¬
κυρας. Συμφώνως πρός τάς δυτά-
ξεις της συμφωνίας ταύτης ή Γαλ¬
λία, θά χορηγήση ,μέγα μέρος τού
εξοπλισμοΰ των έργαστηρίων τού¬
των, τα όποΐα θά ίδρυθοΰν έντάς τού
1969, καΐ θά ενισχύση την λειτουρ¬
γίαν αυτών διά τής άττοστολής Γάλ-
ιν έμπβιροτεχινικών καί έκπαιοευτι
κων. Μεταξύ δλλων, άπιεφασίσθη, έ-
Ιπίσης κατά τάς συνομιλίας, δπως
|κατα6ληθούν εκατέρωθεν προσπάθειαι
ιά την αποστολήν έτι περισσοτέρων
[Τούρκων έργατών είς την Γαλλία*.
Κατά πληροφορίας, έξ αλλου, έκ
ισίων, μεταδιδομένας υπό τού
ιμιοτπσή,μου είδηοτεογραφικοΰ Πρα-
,τορείου «Ανατολή», ό Γάιλιλος ΰ-
ουργός των "Εξωτερικών κ. Ντε-
ά όττοΤος συνώδευσε τόν Πρόε
ν Ντέ Γκώλ κατά την επίσκεψίν
ου είς Άγκυραν, ομιλών κατά την έ-
ιστροφή,ν είς τούς Γάλλους έκπρο-
ους τού Τύττου ετόνισεν δτι ή
ουρκία ευρίσκεται είς κατάστασιν
ς άνατΓτύξεως καΐ άνασυγκρο-
ήσεως καΐ ότι ή επίσκεψις των είς
Άγκυραν υπήρξεν καρΐποφορος, ιδίως
;Ις τοϋς τομεΐς τεχνικής, οίκονομικής
ι μορφωτική,ς σννεργασίας των δύο
;ωρών.
«Την προσπτάθειαιν, είπεν, των·
(Τούρκων κυβερνώντων διά την έν γέ-
ι ανάπτυξιν καΐ άνασυγκρότηισιν
ής Τουρκίας, θά την ένισχύσωιμεν
ιά τής άττοστολής είς την χώρι/
την Γάλλων εΐδικών, καθηγητών,
ιχνικών καΐ άρχιτεκτόνων».
ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΕΣΟΔΕΙΑ ΚΑΠΝΩΝ
ΑΙ Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΞΑΓΩΓΙΜΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ώς τιιροκύπτει έκ στοιχείων έριύ-
ς διενεργηθείσης ϋιπό ττραγματο-
ινώμων τού Μονοπωλίου, ή έσοδεία
ιν τού 1968 ΰπολογίζεται δτι
υπερβή τα 161 έκατομ. χ)μιμων.
Αναλυτικά ή έσοδεία αύτη, κατά
ιφερείας, ΰπαλογίζεται ώς εξής:
ιφέρεια Αίγαίου (δυτική Μικρχί-
ία) 102.749 τόννοι, Μαρμαρά
Προ—ον»τ!ς) 18.046, Μαύρης Θαλάσ-
ης 29.130, άνατολικών έτταρχιών
0.546 και διαφόρων αλλων τπεριφε-
ιών 594 τόννοι.
Κατά πληροφορίας έξ άλλου, εκ
σμύρνης, την τελευταίαν έδδομάδα
ού παρελθόντος Όκτω6ρ!ου έση-
ιώθη ζωηρά κίνησις είς την άγο-
:ν έξαγωγίΐμων κοπτνών εσοδείας
967. Διά της επεμβάσεως δέ είς
ήν αγοράν των Άμιερικανών αί πω-
,ησεις άνήλθαν έν συνόλφ είς 28
κατομιμ. χ)μων. ΟΙ Άμερικανοΐ έξα-
;ολουθοϋν νά είναι οί ρυθμισταΐ των
είς την αγοράν. Ώς προκύ-
δέ έκ πληροφοριών αρμοδίως
αρεχαμένων, έττΐ καπνών άμερικα-
ικοΰ τύπΌυ ΓΚΡΛΝΤ εγένοντο πρά-
ις, κατά μέσον δρον, πρός 1,55
ι α.
Ώς πρός τάς έξαγωγάς τουρκικών
αυται κατά τό 1968 θά ά-
κατά τάς προδλέψεις των
ιμοδίων, είς 90 έκατομ. χ)μμων, &-
'τι των έξ 80 έκαταμιμ. χ)μων έ-
[αγωγών τού παρελθόντος έτους
967. Κατά τάς αύτάς πληραφο-
ίας, ή έξαγωγή των πωληθέντων
ιν εσοδείας 1967 θά άρχί&η ά-
ως.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΟΓΩΝ
ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΡΟΙΌΝΤΩΝ
Κατά πληροφορίας έκ Προύσσης,
ός των προσεχών ημερών θά άρ-
ίση ή έξαγωγή έκ των είς 'Ερδέκ
Ι'Αρτάκηιν) καΐ "Ορχανγκαζή άπο-
ών συγκεντρώσεως ή έξαγωγή 500
ελαιών, αί οποίαι έπωλήθη-
είς την Σοβιετικήν "Ενωσιν
ς 550—700 δολλάρια ό τόννος.
Ώς δέ ανεκοίνωσεν ό ύπουργός
ορίου κ. Τουρκέλ, κατά τό
>έχαν έτος θά έξαχθοΰν είς την
οδιετικήν "Ενωσιν 2.000 τόν. υή-
ν, ύπογραφείσης ήδη τής πρός τοθ-
σχετ ι κή ς συ,μφων ία ς.
Λ
Μεταξύ των έξαγωγίιμων τουρκικών
οϊόντων, τα σσλιγκάρια, κατέλα-
έσχάτως την τετάρτην σειράν.
έξαγωγαΐ διενεργοθνται ώς επί
ττλεΤστον είς Γαλλίαν. Κατά τάν
Ιίξαντα μήνα μόνον έξ Ίνεμπολού
ής Μαύρης Θαλάσσης έητωλήθησαν
■ ς προμηθευτάς γαλλικών οΐκων σα-
ιγκάρια συνολικοΰ βάρους 4.000
])μμων. Τα σαλιγκάρια οί έξαγωγεϊς
άγοράζουν άπό τοΰς χωρικούς
ίις δύο λίρας (ττερίπου 4 δρχ.) τό
Ιλόν. Είς την συλιλογήν τούτων επι-
ονται μαθηταί καΐ παιδία άκόμη,
|ς νά π-ροκειται περΐ παιδικοΰ παι-
'ΐδίου.
Κατά πληροφορίας έξ Άδάνων, ά-
ΐ τής ένάρξ€ως τής έξαγωγικής
φΐόδου μέχρι σήμερον έκ τής 6αμ-
χκοπαραγωγοΰ περιοχής Τσουκοι-
>6α εξήχθησαν είς διαφόρους άγο-
'ς τού έξωτερικοΰ 116 127 μπάλλες
ϊμβακος.
ΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΟΥ
ΟΥΡΙΣΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΓΙΛΝ
Ό ύπουργός Τουρισμοΰ καΐ Προ-
Λης κ. Νιχάτ Κιουρσάτ είς άνα-
'ΐνώσεις τού πρός τόν Τύπον, έν
(£σ£ΐ μέ τάς πρός άνό—τυξιν τού
'ρισμοϋ ληφθέντα καΐ λαμβανόυε-
μέτρα, ετόνισεν, μεταξύ αλλων,
Γ ι όλοκληρώθη ττλήρως τό οδικόν
|κτυον τής χώρας καΐ οΰτω οί ξένοι
νι, οί έπισκετττάμενοι την
ΐν κυκλοφορούν ανέτως πρός δλα
σημ£Τα αυτής καΐ ιδίως πρός
άρχα ι ολογ ι κ ούς χώρους καί τα
ίΐστικά κέντρα. «Διά την προδο-
■ν, εΤττεν, των χερσαίων οδών μας
ένίκρίθη ττίστωσις έκ 4 έκατομμυ-
ρίων λιρών, ή ότΓΓοία θά διατεθή διά
τό γύρισμα κινηματογραφικών ται-
νιών, αί οποίαι θά προ6λ>η9οΰν είς
τούς κινηματογΐράφους τού έξωτερι¬
κοΰ καί είς τοΰς έγχωρίους τοιού¬
τους. Έκ τΓθτραλλήλου έκ,ττονουνται
κσλλιτεχνικές διαφημιστικές άφφί-
σες, οί όποΓες θά αποσταλούν κατά
χιλιάδας είς τα τουριστικά πρακτο-
ρεΤα καΐ γρσφεΤα ταξιδίων τού έξω¬
τερικοΰ.
Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Ώς προκύπτει έκ στοιχείων τών
έκθέσεων τών πειριφερειακών ύπηρί-
σιών τού υπουργείον Τουρισμοΰ καϊ ι
Προδολής, παρά την λήξιν τής τού-1
ριστικής ττεριόδου, ή κίνησις των
ξένων τουριστών είς την ^ύραν συ
νεχίζεται μέ αμείωτον ζωηρότητα.
Οϋτω, κατά ττληροφορίας έκ Σμύρ¬
νης την τελευταίαν έδδομάδα τοϋπρο
ηγουμένου μηνός Όκτωβρίου, κατέ
πλευσεν είς τόν λιμένα τής πόλεως
ταύτιης τό /ερμαινικάν ύπιερωκεάνε ι Ον
«Χάνσα», τού όποίου έπέβαινον 438
τουρίσται.
ΟΟτοι επεσκέφθησαν την "Εφεσον
καΐ παρέστησαν είς τελεσθείσαν λει¬
τουργίαν είς τόν Οίκον τής Πανα¬
γίας. Έν συνεχίία δέ επεσκέφθησαν
τάς αρχαιότητάς Δίδυμα, Πριήνης
καΐ Περγάμου. ΟΊ τουρίσται ούτοι,
οί όποίοι κατά πλειοψηφίαν ήσαν
Γερμανοί, ήγόρασαν μεγάλην ποσότη-
τα άναμνηστικών έργω^ άναταλίτικη"ς
χειροτεχνας.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ
"Υπό τής 'Ε£θνικ.ής Στατιστικής
'Υττηρεσίας ανεκοινώθη δτι ή κίνησις
μισθωτών διά τών Γραφείων Ευρέ-
τα μήνα Αυγουστον είχε ώς άκολου-
οτεως Εργασίας κατά τόν παρελθόν-
θως:
Ό άριθμός των τοττοθετηθέντων
μισθωτών μέσω τών Γραφείων Εύρέ-
σεως Εργασίας ανήλθεν κατά τόν
Αύγουστον είς 33.444 άτομσ έναντι
27.698 -τού Αύγούστου 1967 καΐ 33.
613 τού Ιουλίου 1968. Ήτοι,, ό ά¬
ριθμός τών τοτΓοθετηθέντων κατα
τόν Αύγουστον 1968 έμφανίζεται, ώς
καΐ κατά τόν προηγούμενον μηνα
Ιούλιον ηύξη,μένος, παρουσιάζει δέ
έναντι ταΰ Αύγούστου 1967 αύξησιν
κατά 20,7%.
Ό άριθμός τών υπό τών έργοδο-
τών άναγγελθεισών άπολύσεων είς τα
Γραφεΐα Εργασίας άνηλθε κατά ' τόν
Αυγουστον 1968 είς 15.640 άτομα
έναντι 19.356 τού Αύγούστου 1967
καΐ 19.533 τού Ιουλίου 1968. "Η¬
τοι, ό έν λόγω άριθμός εμειώθη έν
συγκρίσει πρός τόν αντίστοιχον α¬
ριθμόν τού μέν Αύγούστου 1967 κα¬
τά 19,2%, τού δέ μηνός Ιουλίου 1968
κατά 19,,9%.
ΟΙ παραμιένοντβς εγγεγραμμένοι
είς τα Γραφεΐα Εύρέσεως Εργασίας
ανεργοι ανήρχοντο κατά την τελευ¬
ταίαν ημέραν τού Αύγούστου 1968
είς 56.897 άτομα έναντι 77.339 τοΰ
Αύγούστου 1967 καΐ 61.403 τού
Ιουλίου 1968. "Ητοι, ό έν λόγω ά¬
ριθμός εμειώθη έν συγκρίσει πρός
τόν αντίστοιχον τοΰ μέν Αύγούστου
1967 κατά 26,4%, τού δέ "Ιουλίου
1968 κατά 7,3%.
ΕΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟΚΑΛΛΙΕΡΗΤΑΣ
Ποσόν 65. έκατ. δρχ. ετέ¬
θη, ώς ανεκοινώθη, είς την
διάθεσιν τής Άγροτικ.ής Τρα¬
πέζης διά την καταβολήν εΐ-
σσδηματικής ένισχύσεως είς
τους έσπεριδοκαλλιεργητάς,οί
όποϊοι διέθεσαν τό προ·όν των
κατά την περίοδον 1967—1968.
"Ηδη, απεστάλησαν είς την Α
ΤΕ τα σχετικά δ:καιολογητικά
βάσει τών οποίων θα γίνουν
αί πληρωμαΐ είς τούς δικαιου-
χους παραγωγούς, οί όποίοι
άνέρχονται είς 30. χιλ. Ή ά-
ποστολή των δικαιολογητκών
θά περατωθή τό βραδύτερον
εντός μηνός, καθ' δσον εΐδικά
συνεργεία τού ύπουργείου Γε¬
ωργίας προθαινουν μέ έντα-
Γ.κόν ρυθμόν είς τόν έλεγχον
τούτων.
ΕΓΤΥΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΡΑΤΟΣΙΝ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΧΚΕΥΗΝ ΠΛΟΙΟΝ
'Επεκτείνεται ή παρεχομέ-
νη υπό το ΰΔημοσίου εγγύ¬
ησις καΐ επί αποπερατώσεως
είτε μετασκευής σκαφων, είς
έλληνικά ναυπηγεία, κατόπιν
αποφάσεως τοϋ 'Εθνικ,ου Συμ-
βουλΐου ΟΙκονομικής Πολιτι-
κής (ΕΣΟΠ). Είς εκτέλεσιν
τής ληφθείσης άποτράσεως, ε¬
νεκρίθη ήδη, υπό τοϋ ΕΣΟΠ ή
εγγύησις τού 'Ελληνικοϋ Δη¬
μοσίου πρός την μεσολαθοϋ-
σαν Τράπεζαν διά την χρη-
ματοδότησιν:
Τής αποπερατώσεως τοϋ είς
έλληνικά ναυπηγεΐα ναυπη-
γουμένου όχηματαγωγου —
έπιβατηγοϋ πλοίου κλειστοϋ
τύπου «Πόρτο Λάφια», διά λο-
ναριασμόν τής Ε.Π.Ε. «Νότιος
Εύβοϊκός Ναυτιλιακή».
Τής εκτελέσεως είς έλλη¬
ν κά ναυπηγεϊα γενικών με-
τασκευών, έπισκευών κλπ.,
επί τοϋ φορτηγοϋ πλοίου
«Ποσειδών» τής ^Παγκοσμίου
Ναυτιλιακής 'ΕταιρΙας Α.Ε.».
Αί εγκριθείσα! έγγυήσεις
παρέχονται υπό τόν πρόσθε¬
τον δρον τής ύψώσεως τής
έλληνικής σημαίας, μέχρι
τουλάχιστον τής έζοφλήσεως
των χορηγηθησομένων δα-
νειων.
Η ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟ-
ΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙ
Ι
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.— Είς 12,5 χιλιά¬
δας τό^νους άναδιδάζου/ οί άρμόδ.-
οι τής Διευθύνσεως Γεωργίας την έ
φετεινήν ελαιοπαραγωγήν ειίς τόν Νο
μόν Ήροκλείοι;. [
Μολονότι η περυσΐινή έσοδεία εί¬
χεν άνέλθει είς 28 χιλ. τόννους, έν
τούτοις, τα ΰψος τής έφετεινής θεώ
ρείται άκρως Ικανοτποιητικόν, δεδο-
μένου δτι ττρόκειται περί μερικής
μόνο^ τΓαραγωγής,, ή όποία περιορί-
ζεται είς την περιοχήν τής «λιανο-
λιάς» πού κοίλύπτει τάς επαρχίας
Πεδιάδος, Βιάννου καί Μονοφατσί
ου. Ή κατ' εξοχήν έλαιοπαραγωγός
ττεριοχή τής Μεσσαράς, είς την ό¬
ποιαν καλλιεργεΐται ή «χο.τρολιά»,
δέν έχει εφέτος παραγωγήν. Έξ αλ
λου, ή προσβολή έκ δάκου υπήρξεν ά ]
νετπαία-θητος, γεγονός πού έξασφαλί'
ζει αρίστην ποιότητα τού έλαιαλα-
δου.
Έν τφ μεταξύ, ήρχισεν είς περι¬
ωρισμένην κλίμακα ή συλλογή τού έ
λαιοκάρπου, ή όποία καί άιναμένεται
8τι θά γενικευθή μετά την 15ην Νο¬
εμβριού. ·-----■-*,*-·...*
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟΝ ΟΡΓΑ¬
ΝΙΣΜΟΝ ΚΟΙΝΟΝ Ι ΚΗΣ ΑΣΦΑ-
ΛΙΣΕΟΣ ΤΟ 1965
Άπό τα άποτελέσματα τής
έτησΐας ερεύνης τής ΕΣΥΕ
επί τής δράσεώς τών όργανι-
σμών κοινωνικής άσφαλίσε-
ως κατά τό έτος 1966, προκύ-
πτουν τα εξής:
Τα έσοδα άνήλθον είς 15.
964 έκατ. δρΰχμών (έναντι
13.661 έκατ. τοΰ 1965), κα-
τανεμόμενας ώς ακολούθως κα
τα πηγήν προελεύσεως τού¬
των. Είσφορά τΊοφαλισμένων
37,4%, είσφορά έργοδοτών 35
6%, κοινωνική είσφορά 18,2%
έπιχορηγήσεις 3,1% πρόσοδοι
περ θυσίας 4,9% λοιπά έοοδα
0 8%.
Έκ τοϋ συνόλου τών έσό-
δων, τα 42,1% καλύπτουν τόν
κλάδον κυρίας συντάξεως^ τα
25,4% τόν κλάδιν άσ&ενεας
τα 12,0% τόν κλάδον έπικου-
ρικής συντάξεως, τα 7,4% τόν
κλάδον προνοίας καΐ τα 13,1%
τόν κλάδον λοιπών παροχών.
Τα έζοδα άνήλθον είς 14.
428 έκατ. δραχμών έναντι 12.
224 έκατ. τοϋ 1965). Ταυτα
κατανέμονται ώς κατωτέρω,
κατά κατηγορίαν δαπάνης:
Συντάξεις κυρίαι 47 5%, συν-
τάζεις έπικουρκαΙ 9,6%, πα-
ροχαί προνοίας έφ' άπαξ 5,
8%, παροχαΐ ασθενείας είς εΐ-
δος 15,4%, παροχαΐ άσθενε,'ας
είς χρήμα 3,2%, λοιπαί παρο-
χαϊ είς εΐδος 3,6% λοιπαί πα-
ροχαΐ είς χρήμα 6,7%, λοιπαί
δαπάναι (διοικήσεως κλπ)
8,2%.
ΑΙ δαπάναι διοικήσεως των
όργανσμών άνήλθον είς 851
έκατ.
Ό άριθμός των άμέσως ήσ-
σφαλισμένων, κατά την 31.12
1966, είχεν ώς ακολούθως:
Κυρίας συντάξεως ι. 829000
(έκ τώ^ οποίων τα 49,5% έκά-
λυπτον οί ήσφαλισμένοι τοϋ
ΟΓΑ). 'Επικουρικής συντά¬
ξεως 684.ΟΟΟ Προνοίας 521.
0Ο0. Ασθενείας 5.635.000 (έκ
των οποίων 745% έκάλυπτον οί
ήσφαλισμένοι τοϋ ΟΓΑ). Λοι¬
πών παροχών 930.000.
Οί ουνταξιοϋχοι τού κλάδου
κυρίας συντάξεως ανήρχοντο
την 31.12.66 είς 672.000 έκ
τών οποίων: Αναπηρίας 7,7%.
Γήρατος κλπ. 77,3%. Θάνάτου
15,0%. Έκ τών 518.969 συντα-
ξιούχων γήρατος, τα 71,8% έ¬
κάλυπτον οί ουνταζιοϋχοι τοϋ
ΟΓΑ. Οί συνταξ:οϋχοι τοϋ κλά¬
δου έπικουρικής συντάξεως
άνήλθον είς ' 55.000
ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΕΙΔΟΝ
ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΕΙΣ
ΠΛΟΙΑ
Εκοινοποιήθη πρός τάς τελω-
νειακάς αρχάς τοΰ Κράτους έγκύ-
κλιος «περΐ μή προσκομίσεως αδείας
τώ/ κατά τόπους στραιωτικών διοικη-
τών διά τα τταραδιδάμενα είς πλοία
έν γένει ε"5η άσυρμάτου τηλεφω-
νίας».
Άναφέρεται, συγκεκριμένως, δι,
διά τής ύττ' αριθμόν 38)12)9)68
νεωτέρας προκηρύξεως τού Γ.Ε.Σ. κα-
θορίζονται, δ τι οεν άπαιτείται η
προσκόμισις υπό τών ενδιαφερομένων,
τής σχετικής αδείας τών κατά τό-
πους στρατιωτικών διοικητώ^, διά τα
παραϊιιδό,μενα πρός εγκατάστασιν έττί
τώ» ττλοίων ε"δη Α)Τ, είτε ταυτα ει¬
σήχθησαν έκ τού έξωτερικοΰ «αί πά
ρεδόθησαν άτελώς ή μή, εϊτε παρήχθη
σαν έν τφ εσωτερικφ. Κατά συνέ¬
πειαν, δέον δπως μή ζητήτε εφεξής
ή π^ο^κόμισις είς τάς έ·ν λόγφ πε¬
ρίπτωσις τής περΐ ής πρόκειται ά
6γ ! α ς.
Ειδικώς, δμως, διά τόν έκτελωνι-
σμό^, κατοχήν καΐ χοησιμοποίηο 11
πιεζοηλΕκτρικών κρυστάλλων έξακολου
6ο^ ίσχύοντα τα είς τάς παραγρ
5 καΐ 6 τής ύπ' άοιθ'α. 2,4)67 ττρο-
κηρύξεως το3 Γ.Ε.Σ. όριζόμενα, ήτοι
ούτοι δέν δύνανται νά παραδοθοϋν υ¬
πό τώ/ οίκείων τελωνειακών άρχών
άνευ προσκομίσεως υπό τών ενδιαφε¬
ρομένων τής πρός τούτο είδικής α¬
δείας τού 2ου έπιτελικοϋ γραφείου
τοΰ ΓενικοΟ Έπιτελείθυ Στρατοΰ.
Ο ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ
"Εττειτα άΐτό πολυετείς ποοσιπαθείας
των γεωπό/ων τής Διευθύνσεως Γε¬
ωργίας Καβάλας, ό άναδασμός των
έΛο:ιο5έν5ρων εχει σχεδό/ όλοκληιρω-
9ή είς την Θάσον. Επρόκειτο περί
βυο-χόλου, άλλά καΐ ζωτικοΰ εργου.
ΟΙ γεωπόνοι έττρεπε νά πείσουν αρ¬
χικώς τοΰς έλαιοπ—αγωγούς νά δί-
χθο^ν τόν ά^αδατμό/. Νά έγκαταλει-
ψουν έλαιόδΐνδοα, τα όποΐα ευρίσκον¬
το κατετΐταρμένα είς απόστασιν πολ-
λών έκατο,,τάδω/ μέτοων τό εν άπό
τό άλλο καΐ νά δεχθοΰν άλλα, ώστε
νά συγκεντρωθούν αύτά καΐ νά έπι-
τρέψουν την καλυτέοαι, περιποίησιν
των. Έπίσης έπρεπ·ε νά ρυθμίσουν
τό θέμα τοΰ άγροΰ, δπου ευρίσκοντο
τα έλΐιόδενδρα, διότι, είς τάς πε¬
ρισσοτέρας περίπτωσις, είς άλλον
άνήκε τό χωράφι καΐ είς άλλον τα ε-
λαιόδε δρα. Τό τεΐάστιο./ έ'ογον άπή-
τησε χρόνια. Άλλά, τελικώς, ?χει
σχεδόν όλοκληρωθή. Καΐ οί έλαιοττα-
ραγωγοί ήρχισαν νά άντιλαιμίάνων-
ται τα άγαθά τού, ώστε ιά δ·ανοί-
γωνται εΰοίωνοι προοτττικα καΐ διά
τό/ άναδασμόν και τής γής.
'ΘΑ ΤΕΘΗ ΕΝ ΙΣΧΠ'ΑΠΟ ΤΟ 1969
ΓΟ ΕΝΙΑΙΟΝ ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΡΑΤΙΚΑΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ
Ό ύπουργός Συντονισμοϋ κ. Νικ.
Μακαρέζος, ερωτηθείς περΐ τής πο-
ρείας τού ένιαίου Προγράμματος
Κρατικώ/ Προμηθειών,, προέβη εις
τάς άκολουθους δηλώσεις:
«Διά τού ένιαίου προγράμματος
πιρομηθειών Κράτους και Όργανι-
σμών τό οποίον, ώς γνωστόν, ετέ¬
θη τό πρώτον εις εφαρμογήν υπο τής
Έθνικής Κυβερνήσεως κατά %το τρέ¬
χον έτος,, ττροσδοκάται η ένεργοτε-
ρα συμμετοχή τής έγχωριου διομη-
χανίας καί βιοτεχνίας εις τούς 6η-
μοσισυς εν γένει όιαγωνισμους και
οι' αυτού τοθ τροπου ή όημιουργία
πρασθέτων προύττοθέσιεων περαιτέρω
α/απτύξϊώς των.
Ή επίτευξις τώ/ αντικειμενικόν
αυτών σκοπών θά ασκήση εύμενεις
έπιπτώσεις επί τού ίσοζυγιου πλη-
ρωμών καΐ θά έπιταχύνη τόν ρυθμόν
τής οίκονομικής άναπτύξεως τής χώ¬
ρας, δεδομένου δτι τα ούτω ίο-
κο^ομούμίναι ποσά συ,ναλλάγματος
θά διατίθενται διά την εισαγωγήν
προθετου κεφαλαι ουχί κου έξοπλισμου
και π·ρωτων ύλων, άναγκαίων Οια
την επέκτασιν τής έγχωρίου παρα-
γωγικής δραστηριότητος.
Πρός κατάρτισιν τού προγράμμα¬
τος τού προσεχούς ετους, άπασαι αι
Κρατικαί Υπηρεσίαι, τα Ν.Π.Δ.Δ.,
οί Όργανισμοι καΐ Έττιχειρήσεις
Κοι-νής Ωφελείας εκλήθησαν δπως υ-
ποδάλου/ τα προγράμωατα προμη¬
θειών των τού ετους 1969.
Ή χρησιμοποίησις ήλεκτρονικοΛ
διερευνητοΰ διά τη/ εττεξεργασιαν
τώ/ στοιχείων αυτών κα τή·ν κα¬
τάρτισιν τού ένιαίου προγράμματος
Κρατικών Προμηθειών, έπιτρύττίΐ την
πρόδλεψιν δτι τό πρόγραμμα του¬
το θά είναι έτοιμον έντός τού μη
*ός Ίανουαρίου 1969.
ΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΑΙ
Παιραλλήιλως,, μέχρι της λήξεως
τού τρέχοντος έτους θα περατα,-θή
ή άνατεθεΐσα είς 3 όμάδας έογα-
σίας τυττοποίησις τών προθιαγρα-
φών τών υπό τοθ δημοσίου άγοραζο-
μένων είδών. Ή έργασία αύτη θά
διευκολύνη σημαντικώς την συμμετο¬
χήν είς τούς δημοσίους διαγω/ΐ-
σμούς τώ/ εγχωρίων κατασκΐυαστών,
δεδομένου δτι οί διαγωνισμοί, συμ¬
φώνως πρός το νέον πρόγραμμα, θά
πρσκηρύ,σσωνται, δι' δλα τα άγορα-
ζόμενα εϊδη δάσει άναθεωοημέι.ων
προδιαγραφών.
ΝΕΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Έξ άλλου, είς τα πλαίσια τών έ-
πεξεργαζομέ/ων νομοθετικών σχεδί-
ων πρός εφαρμογήν τού 5ετοΰς Προ¬
γράμματος Οίκονομικής Άναπτύξεως,
ή συσταθεϊσα παρά τφ ΚΕΠΕ Όμάς
Εργασίας μελετά καΐ συντόμως θά
περατώση τό εις αυτήν άνατεθέν
έργον, τό οποίον άναφέρεται είς την ,
καθιερωσιν νέας νομοθεσία-ς περΐ
Κρατικών Προμηθειών, προσηρμοσ'μέ-
νης πρός την ανάγκην διασφαλίσεως |
των συμφερόντων τοΰ Δημοσίου καί |
τάς άπαιτήσεις τής οίκονομικής ά-
ναπτύξεως τής χώρας.
| Ή άναττροσαρτμογή τής ήδη ύφι-
σταμνης νομοθεσίας έκ,ρίθη σκόπι-
' μος, λόγφ των σημαντικών μειθνε-
κτημάτω/, τα όποία αύτη έμφανίζει
είς πολλούς τομεΐς, είναι δέ 6έ-
δαιον δτι θά συμβάλη,, έξ αλλου, εις
τή/ άττλούστευσιν τής δλης διαδικα-
σίας ενεργείας των κρατικών προ·
μηθειών».
ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α. ΔΙΑ ΤΑΣ
ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΟΝ ΦΡΟΥΤΩΝ
Ό Όργανισμός Οίκονομικής Συ-
'νεργασίας καΐ Άναπτύξεως (Ο.Ο.
Σ.Α.) έξόδωσε πολυτελές τεύχος, ά-
νοοφερόμενο; είς την παραγωγήν φ.ρου-
των καΐ λαχανικών είς την Έλλάδα.
Είς τάς 60 σελίδας τής έν λόγω
εκδόσεως περιλαμβάνονται στοιχεΐα
περΐ των έλλην ικώ/ όπωροκηΓΐτευτικών
ττροϊόντων. Είς τό τελευταίον κεφά¬
λαιον τής εκδόσεως είς τό οποίον
π3ριλ3ΐμ;6ανονται συμπεράσματα τού
Ο.Ο.Σ.Α., άναφέρονται τα εξής:
Ή Ελλάς κα-ταδάλει προσπαθείας
π^ρός συνεχή αύξησιν τών έξαγωγών
της, νωπών και μεταποιημένων φρου-
των και λαχανικών, δχι μό.ον είς
τάς χώρας τής Δυτικής καΐ Άνα-
τολικής Ευρώπην, άλλά καΐ είς τάς
χώρας τής Μέσης Άνατολής, πρός
τάς οποίας εξήγαγεν ήδη τοιαυτα
προίόντα. Έξαγωγάς όπωροκη(ττευτι-
κών ή Ελλάς θά ηδύνατο νά πραγμα-
τοττοιήση και ττρός τάς χώρας τοσ
ετέρου ημισφαιριου μέ ίκανοποιη,τι-
κά άποτελέσματα.
Ή σύ.δϊτις τής Ελλάδος μέ τα*,
χώρας τής Κοινής Άγοράς, ώς και
ή γειτνίασις ωρισμένων άγορών τής
Εΰρώπης καί τής Μέσης Άνατολής,
αποτελεί εϋμενές στοιχείον διά μίαν
επιτύχη πολιτικήν έξαγωγών. Λόγω,
δμως, τού ά,ταγωνισμοΰ τής Ελλά¬
δος είς τό/ τθμεα αυτόν μέ τάς ετέ¬
ρας χώρας, τάς παραγούσας όμοει-
6ή προίόντα, αυτή θά πρέπτει ινα έν-
τείνη τάς προσπαθείας της διά την
'δελτίωσιν τής παραγωγής της, ώς
«αί τών μεθόδων έμπορίας τών προ-ι
ό. των».
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ
ΤΟ ΧΡΟΧΙΚΟΝ, ΜΙΑΙ ΥΟΟΤΙΜΗίΕΟί,,
ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΟΣ ΑΕΝ ΕΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΩΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ
Ο ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΑΣ ΚΑΙ
ΑΜΠΕΛΟΥΡΠΑΣ
Ό έκσυγχρονισμός τής δενβροκο-
μίας καί άμιπελουργίας αποτελεί 6α-
σικό/ στόχον τού ύπουργείου Γεωρ¬
γίας. Ριζικαί μεταβολαί έπέρχονται
βίς τόν τομέα αυτόν τής Γεωργίας,
χάρις είς τάς νέας μορφάς έντατι-
κής εκμεταλλεύσεως, τάς οποίας
προωθεί ή Κυβέονησις. Ένθαρρυε-
ται ή συγκέντρωσις τής παραγωγι-
ικής προσπαθΐίας είς ειίδικάς ζώνας
έντατικής άναπτύξεως τών όπωροκη-
ττειυτικών. Πρός τόν σκοττόν αύτό/ τό
υπουργείον Γεωργίας διέθεσεν είς πα¬
ραγωγούς, κατά Τό τρέχον ίτος, πο¬
σά/ πέοαν των 60.000.00 δρχ. πρός
ικάλυψιν σημα-τικοΰ μέρους τής δα-
ττάνης των εφαρμοζόμενον δελτιώ-
σεων.
ΠΑΡΙΣΙ.— Ή άναγγελία μιάς ύ-
ποτιμήσεως προτοΰ αυτή αποφασι¬
σθή, άιποτβλεΐ έπτ ι βουλήν κατά τής
κρατικής πίστεως. Πώς συνέδη ώστε
μέ μίαιν φωνήν, χωρίς την παραμι-
κράν έττιφύλαξιν ή δισταγμόν, δλος
6 γαλλικός Τυπος —περιλαμβαν^-
μένου καί τού «Μόντ»— καί ό ξέ-
νος Τύπος, ττολυάριθμοι έπίσημοι
φωναί εις την Γαλλίαν κα! έκτός
τής Γαλλίας, νά διακηρύττουιν άπό
τής τελευταίας Παρασκευής δτι τό
Φράγκον θά ύπε.ρτιμάτο; Πρόκειται
ττερί (μιάς έξαιρετικής μηχανορραφί-
ας ,περί μιάς τόσον καλώς σκηνσ-
θετημένης παγίδος, ώστε δλος ό κό
σμος —ύπουρνοί, άντ ιπολ ι τεβυάμε-
νοι, άνώτατοι άξιωματοΰχοι, έιμπει-
ιρογνώμονες, δηιμοσιογρώφοι— νά πέ
ττέσουν είς αυτήν;
Άπό τής έοτπειρας τή·ς τταρελ-
θουσης Γΐεμπτης, ένώ ή Διάσκεψις
τών 10 ύπουργών τών Οικονομικών
συνήρχετο είς Μπ<3/, ενα τηλεγρά- φημα τού γερμανικοθ πρακτορείον Είδήσ'εων ανήγγειλεν δτι, ό Βρεταν νθς ϋπουργός τών Οίκονομικών κ. Τζένκιινς καί οί ϋπουργοί των Οίκο νομικΛν τών ΗΠΑ καί τής Γεομα- νιας κ.κ. Φόουλερ καί Στράους έ- ξήοτων την συμμετοχήν των είς την παροχήν πιστώσεων πρός την Γαλλί αν, άπό μίαν μεμετρημενην ϋποτίμη σιν τοΰ φράγκου. Την πρωΐαν τής Παρασκευής, δ¬ λος ό Τύττος είς δλας τάς ένδιαφε- ^υμενας χώρας, ανήγγειλε!/ αυτήν την υποτίμησιν. Κατά τάς 3 μ.μ., μέ τόν τεριματισ'μον τής διασκ.έψε«ς ιών Δέκα, ό Γερμανος ύπουργός τών Οίκονομικών κ. Στράους, σχολιάζων ΓΟ τελικόν ανακοινωθέν της, ϊλεγε. «Προκειμένον περί τού γαλλικοσ Φραγκου, άνήκει είς την άρμοδιότη- ικ της γαλλικής κυβερνήσεως να καθορίση τό ΰψος τής ϋπτοτΐιμήσε&κ,. υ«·ωσ·5ήποτε, ττά>/τως, δέν πρόκει-
ται να Οποτιμηθοΰν δλλα νομίσμα-
ΐνατά την εσπέραν, Ενα Ανακοΐ/ω
β·έν, εκδοθέν δχι υπό τού κ. Στρά
ούς, αλλά υπό τού κ. Σίλλειρ,, οιέ-
ψευοε τους λόγους αύτούς τού κ.
Ζτράους. Ή γερμανική τηλεόρασις,
β/ τούτοις, δέν παρέλειπε νά μετα
δώση κατα την 9ην νυκτε,μινήν, τάς
δηλώσεις τοΰ κ. Στράους.
τ-τ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ
ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΝ ΓΕΓΟΝΟ7
ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΟΣΕΙΣ ΤΗΣ
Ή έπαροπή πστώσεων τής
Άγροτ.κής Τραπέζης ενέκρι¬
νε την χορήγησιν τών κάτωθι
νέων μεγάλων πιστώσεων
πρός γεωργικάς καΐ συνεται-
ριστικάς όργανώσεις, ώς καΐ
πρός την προώθησιν καΐ επέ¬
κτασιν των έργασ ών των:
Είς την "Ενωσιν Γεωργικών
Συνεταιρΐσμών Δωδεκανήσου
3. έκατ. δρχ. διά την συγκέν¬
τρωσιν σΰκων εσοδείας 1968.
Είς τόν Γεωργικόν Πιστωτικόν
Συν)μόν Παραγωγής Γουνα-
ρ κων Καστοριάς 12. έκατ. δρχ
διά την προμήθειαν πρώτων
ϋλών, χορήγησν προκαταθο-
λών κλπ. Είς άγελαδοτρόφον
τής Άττικής 150.000 δρχ., διά
την βελτίωσιν τών έγκαταστά»·
σεών τού. Είς Πτηνοτροφικήν
'Εταιρίαν τών Ιωαννίνων 450
χιλ. δρχ.. δι' ανέγερσιν νέων
πτηνοτροφικών κτισμάτων καΐ
εξόφλησιν κτηνοτροφικών θα-
λάμων. Είς Πτηνοτροφικήν "Ε¬
ταιρείαν των Ιωαννίνων 450.
000 δρχ., διά την βελτίωσιν
τού πτηνοτροφείου της. Είς
άνθοπαραγωγοΰς τής Άττικής
8ΟΟ.ΟΟΟ δρχ., διά την κατα¬
σκευήν θερμοκηπίων π'αρα-
γωγής ανθέων. Είς την "Ενω-
σ ν Γεωργ Συν) σμών Χίου 1.
760. χιλ. δρχ. (συμπληρωματι-
κόν) διά την αντιμετώπισιν
δαπανών έζαγωγής μανδαρι-
νίων καϊ την χορήγησιν προ-
καταβολών. Είς τόν Συνεται¬
ρισμόν Χυμοπο ήσεως Πορτο-
καλίων Λακεδαίμονος 2ΟΟ.ΟΟΟ
δρχ., (συμπλπρωματικόν) πέ¬
ραν τών ήδη χορηγηθέντων 9.
500.000 δρχ., δ:ά την ίδρυσιν
έργοστασ'ου παραοχευής χυ-
μών έσπεριδοειδών. Είς την
Κοινοαραζίαν Συν) σμών Άμ¬
πελου·; γών Θηβών 500.000 δρχ
διά την συμπλήρωσιν τού μη-
χανολογικοϋ έζοπλισ,^οϋ τού
οΐνοποιείου της. Είς την "Ε¬
νωσιν Συνετα ρ σ^ών Δωδε¬
κανήσου 2. έκατ. δρχ. διά την
άντμετώπισ.ν έζόδων συγκεν¬
τρώσεως και έκχυλίσεως έλαι
οπυρήνων. Είς τόν Γεωργικόν
Πιοτωτικόν Συν) σμόν Παληι-
ουρΐου Κασσ'ανδρείας 75.000
δρχ., διά την συμπλήρωσ ν τού
έλαΐουργεου τού. Είς παρα-
γωγούς τής Τανάγρας 70. χιλ
διά την εκτέλεσιν γεωτρήοε-
ως. Είς την "Ενωσιν Κτηνο-
τροφικών Συνεταιρισμών "Ελ¬
λάδος 5 έκατ. δρχ. διά την
ίδρυσιν πτηνοσφαγείων.
ΧΟΡΗΓΗΣΙΣ ΔΑΝΕΙΟΥ
Διά πράζεως τοά Ύπουργι-
κοΰ Συμβουλίου δημοσιευθε,-
σης είς την Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 271 Α), ε¬
νεκρίθη ή χορπγησ:ς δανείου
62 5 έκατ. δρχ. έκ μέρους
τοϋ Ταχυδρομικοΰ Ταμιευτη-
ρίου πρός τόν Αύτόνομον ΟΙ
κοδομικόν Συνετα ρισμόν Ά-
ζιωματ,κών, διά την εκτέλε¬
σιν τοΰ οτεγαστικοϋ προγράμ
ματος τοϋ 1968.
Ο! «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΤΑΪΜΣ »
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΠΑΡΑΓ¬
ΓΕΛΙΑΣ ΕΙΣ ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΑ
ΝΑΥΠΗΓΕΪΑ
Οί «Οίκονομικοΐ Τάϊμς)) τοϋ
Λονδίνου έδημοσίευσαν την
15ην Όκτωβρίου άνταπόκρι-
σ ν έξ Αθηνών περί τής επι¬
σκέψεως είς Αθήνας τριών
διευθυντών τής ναυπηγικής ο¬
μάδος τοϋ «"Αππερ Κλά'ντ», ή
όποία περιλαμθάνεί πέντε έκ
τών καλυτέρων ναυπηγείων
τής Βρεττανίας.
Άναφέρεται ή πληροφορία
ότι ή έν λόγω όμάς δέν έν-
διαφέρεται διά την άντικα-
τάσταον των πεπαλαιωμένων
έλληνικών «Λίμπερτυς)) άλλά
διά προσφοράν μικροτέρων
έκσυγχρονισμένων πλοΐων,
ήτοι φορτηγών, «κοντα ηνερς«
ιουριοτικών καΐ μικρών είδι-
κής κα 'ασκευής. ΑΙ πιστώσες
κης καταοκευής. ΑΙ πιστωτι-
καΐ διευκολϋνσεις διά τα χύ-
δην φορτία συνΐστανται είς
την πληρωμήν τοϋ 20% τής ά-
ζίας κατά την παραγγελίαν
καΐ των ύπολοίπων 80% είς
δόσεις επί όκτώ έτη, μέ τόκον
5,5%.
Εξ άλλου ανεκοινώθη άρ-
μ δ ως, ότι τα μέτρ'α τής Κυ¬
βερνήσεως δ ά την προώθησιν
τής ναυπηγικής βιομηχανίας,
είχον άμεσα άοπτελέσματα.
Επί 30 περίπου σκαφών, διά
την παραγγελ'αν τών οποίων
τό ΕΣΟΠ ένέκοινε την παρο¬
χήν τής εγγυήσεως τοϋ Δη¬
μοσίου, 17 σκάφη τύπου «Χ.Ι).,
14« παρηγγέλθησαν καΐ κα-
τασκευάζονται ήδη είς τα «'Ελ
ληνικά Ναυπηγεία» ^καρ·α-
μαγκά.
Έξ άλλου, ή γαλλική έφη-
'-ΐερΐς «Ζουρναλ Ντέ Παρλε-
'-ΐάν» εδημοσευσεν την 31ην
Οκτωβρ ου συνέντευξιν ά.ιε-
οταλμένου της μετά τοϋ συμ-
βούλου τής Τραπέζης τής 'Ελ
λάδος κ. Λ. Κανελλοπούλου.
Τέλος είς τό φύλλον τής 31ης
Όκτωβρίου τής «Χέραλντ Τρ μ-
πιουν)) έδηαοσ εύθη ή πληρο
φορ^α περΐ ποροχής δανείου
25 έκατομμυρων δολλαρίων
είς την "Ελλάδα.
Η ΕΙΣΑΓΟΓΗ ΧΡΥΣΟΥ
Δυνάμει των διατάξεων τής
πσραγρ. 1 τοϋ άρθρου 1 τοϋ Ν. !
Δ. 3517)56, έπιτρέπεται ή εί-■
σαγωγή έλευθέρως μόνον χρυ
οοϋ είς νού σματα. πλάκας, '
οάβδους ή άντικείμενα άνευ
τηρήσεως τελωνειακής ή
άλλης τ νός δ ατυπώσεως, έφ',
όσον ή είσαγωγή αύτη ένερ-
γείται άνευ χορηγήσεως κρα-
τικοϋ συναλλάγματος. Ός
άντικείμενα έκ χρυοοϋ νο¬
ούνται τα το αΰτα τής δασμο-,
λογικής κλάσεως 128 τοϋ προ
ιαχύσαντος δασ,-ΐολογίου. Τα
ανωτέρω διευκρινζει τό υ¬
πουργείον Οίκονομικών, δώ
κοινοποιηθείσης έγκυκλίου
πρός τάς δ ευθύνΓ~ις τελω¬
νειον τής χώραο *^ άφορμής
σχει κων έρωτηΐι^ ^ν.
ΟΙ λόγοι αϋτοί δέν κ
νυν ες,' άπροότττου τούς δη,μοθΊθγρβ
φους. Ήδη, άπό τής προηγουμένης
Αευτέρας τό «Τριμπούν ντέ Ζενέϋ*
είχεν αναγγείλει Γτρωτο την έπικει.
μενην υποτίμησιν τοΰ γαλλικοΰ φράγ
γ.λ), την ηκολούθησαν δέ ευθύς άμ·»
«ως όλαι αί ίλβετικαί καΓ άλλαι ε
φημερίδες τοθ έξωτερικοΰ. ΟΙ «Τά-
τμς» τοΰ Λο,,δίνου, είς την έΊκδοο-Ιν
των, τοσ μβσονυκτίου, έπεβεδαίωνθιΐ'
ιήν είδησιν. Τό αΰτό ουνέβαινεν εις
την Μπόν, είς τούς δκκδρόμσυς τής
Διασκέψεως τών 10, καθώς καί εις
ι ούς κυοε,ρνητ ικοϋς κύκλους. Είς τό
Λονδίνον, ή κυβέρνησις έίλάμδσνεν α
μέσως ενα σύνολον μέτρων,, των ό-
ιιο'ιων ή εμπνευσις, άλλά κα! ή τα^
χυτης δέν ήτο δυνατόν νά έρμηνευ-
θοΰν, τταιρά μέ την ΰποτίιμησιν το-ΐ
γαλλικοΰ φράγκου. Είς τάς Βρυξέλ-
λας ό πρωθυπουργός κ. "Εϋσκενς έ-
δήλωνε:
«Άκόμη κα! αν ή ύποτίμησις τοΰ
γαλλικού φράγκου ύπεοβή τό 10%,
τό Βέλγισ/ δέν θά την παρακολου¬
θήση».
Είς την Μαδρίτην ό κ. Ίριμπτάρ-
νε, ύπουργός τών πλτροφοριών, διε-
6ε6αίωνιε: «Ή ύποτίμησις τού *ράγ
κου καί τα άιποφασισθέντα υπό τής
Λέσχης των Δέκα μέτ,ρα δέ-ν πιρόκει-
ται νά θίξουν τή/ πεσσέτα». Είς
δλας τάς δυτικάς ποωτευούσας, έ-
πομένως, ή ύποτίιμησις τού φράγκου
εθεωρείτο τετελεσμένον γεγονός κα!
έσχολιάζετο ευρύτατα.
ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΤΗΣ
ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΩΣ
Είς τό Παρΐσι πσλλά μέλη τής κυ
δερνήσεως, οί στενώτεροι συνεργα-
ται τοϋ πρωθυποαργοΰ καί τού υπουρ
γοΰ των Οικονομ ι κων, άνώτατοι άξι
ωματοΰχοι, έδήιλουν χωρίς την πα-
ραμικράν επιφύλαξιν, δτι ή ΰποτΐμη
σις είχεν άττοφοοσισθή, τταρεΐχον μά-
λιστα ενδείξεις ττερ! τού εϋρους της
—άνέφερον τό ποσοστά/ 9,785%—
προσθέτοντες άμέσως δτι ή απόφα¬
σις τής πραγματοποιήσεως μιάς ύ-
ποτΐιμήσεως χαμηλοτέρας τού 10%,
δέν εΤχε λάβει όβΐοττικήν μορφήν.
Τό πρακτορείον Φράνς - Πρές έ-
τροφσδότει έφημβρίβας καί ραδιοφω
νικούς σταθμούς μέ δηλώσεις, άντ ι
δράσεις, κείμενα κα! εκθέσει ς πού
έ6σσίζο·/το επ! τή(ς δεδαιότηιτος τής
ύποτΐιμήσεως. "Οσοι άπό τόν πρω','-
νόν Τύττον τής Παρασκευής, άργά £-
νημε,ρωμενον επ! τών συζητήσίων
τής Μπόν, όίφηναν κάποιαν αμφιβο¬
λίαν ώς πρός την ΰποτίμησιν, με-
τενόουν την επομένην.
Την πρωΐαν τοΰ ΣαΌοατου αύται
αί δεδαιώσεις έλαβον μίαν τοιαύτην
έκτασιν μέσα είς δλους τούς έπι-
σήμους άγωγούς, διά τών οποίων
διοχετεύονται αί κυδερνητΐικαί άπτ^-
φάσεις ττρός τόν Τύπον, «σιτε νά μή
υπάρχη πλέον οϋδεμία άμφιβολία.
"Ολαι αί έφημί,οίιδες, πε,οιλαμβανο-
μένου δι' άλλην μίαν φοράν καί τοΰ
«Μό/τ», καθώς κα! αί έδδομαδιαΐαι
πού πηγαίνουν τή/ Αμέραν αυτήν
είς τα πιεστήοια, έδάσιζον τα σχό-
λιά των επ! τής αποφάσεως τής ύ-
ποτιμήσεοις. Τό υπουργικόν συμβού¬
λιον συγκληθέν τό άπόγευμα είς τα
Ήλυσια, είχεν έ'λεγχον τρείς στέ-
χους- Νά έπικυρώση την απόφασιν
να καθορίση οριστικώς τδ ποσοστο-ν
της ύποτιμήσΐως καϊ, ττρό παντός,
νά έχδόση τα διάφορα νομοθετικά
μέτοα, τα όποΐα απητούντο διά νά
αποκτήση νόη-μα ή ϋποτίμησις. 'Λ-
πο επ:σημσ/ κυβερνητικήν πηγήν α¬
φήνετο νά διαψανή ή ένδειξις, 5ύο
μόλις ώρας π·πο τής συνόδου τοϋ ό-
πουργικο3 συμβουλΐου, δτι τό ποσο
στόν τής ύποτΐαήσεως δέν θά έκοι-
ν>ογεΐτο ταυτοχρόνως μέ την λή¬
ξιν τος σν/ε5ρ'άσεως, διότι εά έ'-
ποεπε νά τεθή ύπ' όψιν των ύπουρ¬
γών των Οίκονομικών τών χα.-οών τής
ζώνης τθ3 φραγκου, οί όποίοι θά συν
ήοχοντο εις σύσκεψιν την ποωΐαν
τής Κυοιακής είς την οδόν Ριδολί.
Ό πρωβυπουργός εΤχεν ήδη καταστή
σί,ι γνωριτον δτι θά προέβαινεν είς
ανακοινώσεις την Τρίτη/ ενώπιον |
της Έβνοσυνελευσεως καί ότι θά ε¬
δέχετο συζήτησιν. Είχον ληφθή τα
αναγκαΐα μέτρα, έπίσης ώστε νά
ημπορέση ό Πρόεδρος τής Δηιμοκοα-
τΐας νά απευθυνθή άπό τής εσπέ¬
ρας τού Σαοδάτου πρός την χώραν
οιά τού ροτδιοφώνου κα! τής τηλεοοά
σεως.
ΥΠΗΡΞΕ ΡΑΔ1ΟΥΡΓΙΑ;
"Εδώ τίθενται δύο ζητήματα. Έν
πρώτοις ό δημοσιογράφος ό οποίος
είχε τεθή υπό έ.α έντονον καταιο-
νισμον ρητών διαδεβαιώσεων καϊ κα
τηγορηματικών, θά ώφχειλε νά σιωπή
οη έν άναμονή επισήμου ανακοινω¬
θέντος ή τουλάχιστον νά αφήση νά
οιαφσ,νή καποια άμφιβολία; Άλλ' εί
ναι γνωστόν, δτι μΐα ϋποτίμησις δι
αψεύδεται πάντοτε επισήμως μέχρι
τής επισήμου άνακοινώσεώς της. Ή
ΓΟ αδύνατον νά φαντασθή κανεις ό¬
τι μία νομισματική ά<απροσαρμογή διά τόσων επισήμων άγωγών άναγ- γειλλομενη, δέν θά έπραγματοποιει- ιυ τελικώς. Γό δεύτερον ζήιτημοτ, τό οποίον ■Λροκυπτει, εΤναι προφανώς, νά γνω ρΐϋχομε/ εάν υπήρξε κάποια ραδιονρ γ!α, μία μαζική δηληιτηρίασις προ- ελΰοΰσα άπό έλευθεροστομίας. "Υπό την παρούσαν κατάσιτασιν τής ττλη- ροραρήοεώς μας είναι δύσκολον νά το είπη κανείς. Άττλώς ημπορεί κα νεΐς νά διαδΕδαιώση δτι μία «επι¬ χείρησις» τοιαύτης εκτάσεως θά α¬ πήτει μίαν τοιαύτην σκηινοθετημέ- νην τέχνην καί μίαν τοιαύτην μυστι κοτητα, εάν πρόκειται περ! «δηλη- τΓΐοιάισεωι,», ώστε τόσοι ύπουργοί καί άνώτατοι άξιωματοΰχοι νά ττέ- σου/ θύμαιά της καί μόνον ό προι.- δρος τής Δημοκρατίας, δ ττρωθυ- πουργθς καί τό πολύ - πσλΰ κα! ό ύπουργός των Οίκονομικών νά μϊΙ νούν ανετταφοι. ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙΟ ΚΩΔΙΙ ΦΟΡΟΛΟΠΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΩΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΔΙΞ ΟΡ, Φ. Δ. Διά τοΰ έκδοθένιος Νομοθετικσσ Διατάγματος υπ' αριθ. 10 (ΦΕΚ 279 Α') έπέρχονται 6ασικα! τροπο ποιήσεις καί συμπληρώσεις είς τόν Κώ.5ικα Φορολογικής Δικονομιας και είς τόν Κώδικα Όργανισμοϋ Φο ρολογικων ΔικαστηιρΙω/. Αί κυριώτεραι τών εν λόγφ ΐμο- ποποιήσεων εχουν ώς ακολούθως. Διά τού άρθρου 1 όρίζεται δτι οί είς τάς διατάξεις τής κειμένης <ο- μοθεσίας χρησιμοποιούμενοι δροι Πρωτοοαθμιον Φροολογικόν Δικαυ τη ριον», Πρωτοβάθμιος Φορολογικός Δικαστής», «Δει/τεροβάθμιο/ Φορο¬ λογικόν Δικαστήριον», «Δευτεροδά- θμιος Φορολογικός Δικαστής», άνπ καθίστανται διά των άντιστοίχων δ ρων: Φορολογικόν Πρωτοδικεΐ υ ν. Πρωτοδίκης Φορολογικών Δικαστήρι¬ ον, φορολογικόν Έφετεΐον. 'Εφέτης Φοοολογικών Δικαστηρίων. Διά τού αιρθρου 2 όρίζεται δτι ι Λ άρθρον 28 τού Κώδικος Φορολογι¬ κής Δικονομιας,, «τπερΐ περιπτώσε- ων όμοδικίας —-ουναφείας», άντικα θίστανται ώς ακολούθως: «1. Δύ/αται νά άσκηθή κοινή προ σφυγή καί περαιτέρω κοινά ενδικα μεσα: α) Υπό τών όμοδίχων κατά της κατ' αυτών έκδοθείσης πράξε¬ ως, β) Κατά ττράξεων συναφών, υπό τοθ καθ" οδ η καθ' ών εξεδόθησαν αθται. Συντρέχει περίίπτωσις όμοδικίας, ί5ία: ο) 'Επ! πιράξεως έκδοθείσης είς 6άρος πλειόνων, εύθυνομένων είς εκπλήρωσιν τής έπιοληθείσης υπο¬ χρεώσεως είτε είς ολόκληρον είτε κα τα τόν λόγον τής μερίδος εκάστου καϊ β) Επί κιληρονόμων τού ύπο- χρεου καί εάν, κατ' έΐπιμΐ,ρισμόν τής υποχρεώσεως τού εξεδόθησαν πρά¬ ξει ς είς βάοος εκάστου" τών κληιρο- νομων καΐτά τάν λόγον της μερίδος αυτού. Συντρέχει περίπτωσις συναφΐίας, ιδία; α) Επί πράξεων άφοοωσών τας φορολογίας είσοδήματτος, κύ·- κλου εργασιών, τελών χαρτοσήμου κατ άρθρ. 5 Α.Ν. 843)1968, στοεψο μενων κατά τ ου αύτοΰ υποχρέου καί σναφερομένων' είς την αυτήν διαχει- ριστικην πειρίσδον. β) 'Ε,ττί πράξεω'ν Φφολογΐας μετο)6ι6άρ-εως άκινήτω/ σ>ιρεφομίνων κατά των δυνάμει τής
αστής πιράξεως μιε.τα6ιδάσ£ως, αγ ο
ραστων κα( ποϊλητών. γ) Επί πρά-
ςεων φορολογίας κληρονομΐών, στρε
φομέ.ωνι κατά τών συγκληιρονόμων
της αυτής κληιρονομίας.
Ή κατά τα ανωτέρω, λόγω όμο-
δικίας ή συναφειας, κοΐ'νη προσφυ-
γΓΙ ασκεΐται ενώπιον τού φορολογι-
κοΰ δικαστηρίου, δττερ είναι αρμόδι¬
ον διά την έκΒίκασιν τής μείζο-νος
ποσου φόρου ή τέλους, φορολογικής
διαφοράς.
Διά ιοΰ άρθρου / ώρίζεται δτι
εν τέλει τής παραγράφου 1 τοΰ αρ-
θρου 82 τοϋ Κώδικος Φαρολογικής
Δικο/ομίας προστίθεται έδάφιον έ¬
χον ώς εξής:
«Ή πέραν τοΰ διμήνου αδικαιοΑό
γ-ητος καβυστέρησις τής άποστολής
είς τό Δικαστήριον, πλήρους τοϋ φα |
κέλλου τής υποθέσεως, συνιστά Τδι-1
όν πειθαρχικόν τταράππωμα τών πρός
τουτο αρμοδίων Λργάνων. Πάσα πε¬
ρίπτωσις παραλεΐψεως ή καθυστερη
σεως πέραν τοΰ διμήνου τής άτποοτο
λής ώς άνω τού φακέλλου, ά.αγγέλ
λ.;ται ύποχρεωτικώς είς την προΐστο·
μένη-ν διοικητικήν αρχήν».
Διά τοΰ αρθρου 13 όρίζεται δτι ή
παράγιραφος 1 τοθ άοθρου 165 τού
Κ&δικος Φορολογικής Δικονομιας ώς
αυτή ίσχύει, άντικαθίσταται ώς κά¬
τωθι:
«1. Είς έ'φεσιν ύττόκεινται α! άρι¬
στ ι κα! άποφάσεις τών φορολογικώς
πρωτο5ικ€ίων έφ' δσον τό ποσόν τής
διαφοράς άνευ τών ττοορομαρτούιντω/
ττροσθέτων φόρων κα! πιροσαυξήσεων
ύπερδαίνει τάς πέντε χιλιάδας (5.
000) δραχμών. Ώς «διαφορά» ιτα-
ρέχουσα τό δικαίωμα πρός άσκησιν
ίφέσεως λογίζεται διά μέν τή/ διά-
δικο/ Αρχήν τό πιροκϋπτον ποσόν
μεταξύ διοικητική·ς ττράξεως καί α¬
ποφάσεως τού δικαστηοίου, διά δέ
τόν μεθ' ου ή τηράξις, τα προκΰπτον
μεταξύ δηλώσεως καί άιποφάσεως.
Επί μή ύπο6αλή.ς δηλώσεως ώς δι-
αφορά» λογίζεται τό υπό τή·ς Άρ-
χής καταλογισθέν ποσόν. Μετά τής
όριστικής θεωρείται συνεκκαλουμένη
καί πάσα μή όριστική απόφασις.
Διά τού άρθρου 16, α! όργανικαί
θέσεις των φβρολογικών δικαστώ^
καθο,ρίζονται κατά την ακόλουθον
σειράν διαδαθμίσεως αυτών, ώς ε¬
ξής: Πρόεδροι φορολογικών έφετείων
όκτώ. 'Εφέται φορολογικών δικαστη¬
ρίων τεσσαράκοντια. Πρωτοδίκαι φο
ρολογικών δικαστηρίων κα! πάρεδροι
εκατόν ε'Γκοσι.
ΑΙ όργανικαί θέσεις των δικα-
στών τών φορολογικών 'Εφετείων κα'ι
Πριοτοδικείων, κατιανέμονται ώς άκο
λούθως:
Φορολογικά 'Εφετεϊα Αθηνών:
Τρείς τπρόεδροι καί εϊκοσι έξ έφέται
Φορολογικών Δικαστηρίων. Πειραι¬
ώς: Είς πρόεδρος καί πέντε έφέται
Φορολογικών Δικαστηρίων. Πατρών:
Είς πρόεδρος καί δύο έφέται φορο¬
λογικών Δικαστηρίων. θεσσαλονί¬
κης: Είς πρόεδρος κα! έπτά έφέται
Φορολογικών Δικαστηρΐων. Κομοτι-
νής κα! Χανίων: Άνά είς πρόεδρος
Φορολογικοΰ 'Εφετείου.
Φορολογικά Πρωτοδικεΐα. Άθη-
νώνΰ Δώδεκα πρόεδροι καί 65 πρω-
τοδίκαι Φορολογικών Δικαστηρίων.
Πειραιώς: Τρείς πρόεδροι κα! 12
πρωτοδίκαι φορολογικών Δικαστηρί¬
ων. θεσσαλονίκης: Τρείς πρόεδροι
κα! 15 πρωτο5!και Φορολογικών Δι-
καστη,ρίων. Πατρών: ΕΤς πρόεδρος
κα! τέσσαρες πρωτοδίκαι Φορολογι¬
κών δικαο-τηρίων. Λαρΐσης κα! Ή-
ρακλεου: Άνά εΤς τΓρόοδρος καί
τρείς πρωτοδίκαι Φαρολογικών Δικα
στηρίων. Χαλκίδος, Λαμίας, Βόλου,
Τριπόλεως, Ιωαννίνων, Βεροίας. Κα
βάλας, Χειρρών καί Μυτιλήνης, άνά
εΤς πρόεδρος κα! δύο πρωτοδίκαι
Φορολογικόν ΔικοκττηρΓων. Ναυττλ-
ου, Καλαμάτας, Λεβαδείας, Μεσπ-
λογγίου, Κειρκΰρας, Κομοτι.νής, Άλε
ξανδροιπτόλεως, Χανίων, Σύρσυ και
Ρό5ου, άνά εΤς ττρόεδοος φορολογικοΰ
Δικαστηρίου.
Η ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΙΣ
Είς τα ττλαίσια των έκδηλώσεων
έπ' εύκαιρία τής ημέρας τής άπο-
ταμιεύσΐως, έγένίτο π,ροχθ:ς ε.ίς τό
ύττοκαΐΓάστημα Μητροπόλεως τής 'Ε-
θ^ικής Τραπέζης έορτή, μέ συμμετο¬
χήν άιττιπροσωπεκόν μαθητών άπό το
ΙΔ' κα τό Α' Γυμ.άσιον Ά^ένων,
τό Α' Γυανάσιον ΘΗ'λέω/, τό Παρθε-
ναγωγεΐον Χίλλ καϊ άπό τα δη·μοτι-
κά σχσλεΐα 74ον καΐ 84ον Αθηνών.
αΚτά την διάρκεια/ τής εκδηλώσεως
ωμίλησεν επί τήζ σημασίας τής ά-
ποταμιεύσεως έκπρόσωπος τής διευ¬
θύνσεως τού ύποκαταστήματος, ακο¬
λούθως δέ ό μαθητής τοΰ ΙΔ' Γυμνα-
σίου Αρρενων Μ. Μαρκίδης, ανέ¬
πτυξε τα. πλεονΐκτήματα τής άπο-
ταμιεύσεως. Ή έορτή εκλεισε μέ ε¬
πίδοσιν υπό τοΰ διευθυντού τού ύπο¬
καταστήματος βιβλιαρίω/ ταμιευτη-
ρίου ΒΪς τούς παρι«σταμένους μαθη¬
τάς καϊ μαθητρίας, μέ ονμβοίλικήν
κατάθεσιν.
ΣΥΝ ΓΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Δ Γ ΑΠΟΦΑΣΕΟΣ τού ύ-
πουργοθ 'Εμπορίου, ένεκ,ρΐθπ
άπόφΐασις τής Νομ.οματικής
Επ τροπής περ! χρηματοδο-
ττΊσεως, υπό τής Έθνικής
Τραπέζης, τής Α.Β.Ε. «1ΖΟΛΑΜ
δ.ά συμπληρω,αατικών πιοτώσε
ών ύψους μέχρις 100. έκατ.
δραχμών ήτοι έν συνόλω μέ¬
χρι τού ποσοϋ τών 450 έκατ.
δρχ.
ΑΦΙΚΕΤΟ ό Γάλλος έμπι-
ερογνώμων, επί θεμάτων με-
τρήσεως παραγωγικότητος. α¬
νώτερον στέλεχος τοΰ γαλ- |
λικοϋ κέντρου παραγωγ κο-
τητος κ. Ντ. Σεπεντέ, μετακλη
θεΐς είς Έλλάδα διά την ύ-
ποβοήθησιν τοϋ υπό τού 'Ελ¬
ληνικοϋ Κέντρου Παραγωγι-
κότητος άναληφθέντος έρ-
γου τής καταρτσεως δεκτών
παραγωγικότητος.
ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Ναυ-
τιλΐας θά πραγματοποιηθή με¬
θαύριον εύρεϊα σύσκεψις μέ
θέμΰ την εφαρμογήν νέας συλ
λογκής συμβάσεως τών πλη-
ρωμάτων πορθμείων έσωτε-
ρ:κών γραμμών. Θά μετά¬
σχουν έκπρόοωποι τοΰ ύ-
πουργείθυ Ναυτιλιας των πλοι
οκτητών καΐ τής Π.Ν.Ο.
-ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΑΝ υπό των
ύπουργών Συντονιομοΰ καΐ
Ναυτιλ!ας κ.κ. Ν. Μακαρέζου
καϊ Ι. Χολέβα άποφάσεις, διά
την εγκατάστασιν έκ Λιβε-
ρ'ας, είς την Έλλάδα τών
έταιρειών «Αίγαίον Σίππινγκ
Κόμπανυ)) καΐ «Ποοεδώ^ Κ.
Κόμπανυ« καΐ «Ποοειδών Σ.
Κ.».
-ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Ναυ-
τιλίας υπεβλήθη αίτησις διά
την έγγραφήν είς τα Έλληνι¬
κά νηολόγια τοϋ δεζαμενο-
πλοίου "ΜέρκιουρΐκΜ 20.894
κόρων όλικής χωρητ κότητος,
ναυπηγήσεως 1959.
'Εκ τού ύπουργείου 'Εμπορικής
Ναυτιλίοις ανακοινούται δτι συνεστή-
θησαν όμάδες εργασίας α! οποίαι θά
έττεξεργάζωνται θέματα τών κάτωθι
ύποεπιτροπώ/ τοΰ Διακυδερνητικοϋ
Ναυτιλιακοϋ Συμβουλευτ ικοΰ Όργα¬
νισμοϋ (ΜΚΟ): Ασφαλείας, ναυσι-
πλοΓας, έμποροκιβωτίων καΐ φορτίων,
ρα5ιοεπικοινωνιών, ύποβιαιρέσεως
και εύσταθείας, πυρασφαλεΐας, σω-
στικών μέσων, σχεδιάσεως έξοπλι-
σμού ττλοίων καΐ αναθεωρήσεως κανό
νων «ΣΙΜΛΑ», 1931.
— "Υπεβλήθη ειίς τό υπουργείον
Ναυτιλίας αίτησις διά την έγγρα¬
φήν είς τα έλληνικά νηολόγια τού 6ε-
ξαμεναπλοίου «ΜατθαΤος» 18.587 κό¬
ρων όλικής χωρητικότη/τος καΐ ναυπη¬
ή 1958.
*·,„
ΚΩΣΤΑ ΠΑΡΛΣΧΟΥ
Ο ΘΑΝΑΣΟΣ
"Μ προοφυγάκι τής Μικρά; ·Αοίας -.
Μυθιοτόρημα
Κριτκόν αη,μείωμα τού συ·νεργά
ΥΠΟΘΕΣΙΣ · Σεπτέμδοιος τοθ
1922 Λίγες ήυέρες μετά την εϊσο-
5ο τώ/ του:κικών στρατευμάτων στιΐ
Σμύρνη, πού άοχίσανε οί διωγμοί
τοθ έ*λ-[ ιΚ50 στοιχείου καί ή σνοτη Ι
ματική 5 αρτταγή, λεηΑασία,, πνρπό-
λησις της μαοτυα'κής πόλεως, κά
τω άτό τα 6λ"μ;ιατα τώ/ πανίτχο
ρ(ον «ουμμαχικών» στόλων, πού 6ρ;-
σκο ταν στά λιιιάνι της. έ'φίυγε ά-
ττό τό χο^ριό της —ίνα παοαθοβλά^-
σιο χω-ιό τής ΣΜΜ>νης, ττού δέν τί
ονομάζϊ' ά συγγραφεύς, άγνωστο γιό
πό λόγο— ή οΐκογέ.εια τοΓν ί>αρ·.ιο
κοττο ο) κ. Στριΐτή, νά πάη κΓ αυ¬
τή στή/ Πόι καί νά φύγη άπά κι',
γιά την Έλλοτδα αέ <τά έ'/*λη,ικά <αί ξένΐ έαποοικά πλοΤα, ποϋ εϊχανε δι ατεθ,ί γι' αυτή την αίτία, σέ συμ- ψωνία 'Κ τούς Τούοκους. Ή οίκονέ εια Στίαττΐ, πού την οπτοτίλοΰσαν ό πατέρας, ή μητέρα, κυοια Ταΐίτσα καί τά τρία τταιδιά τοιις, ό Λεωνίδας 15—16 χθΓνώ, ή Λένζ, 12—13 χρονώ κα! ό θανα^ός Ο χοο'ΛΟ εΦυνε άπό τό άοχοντόίπι- τό της παίονοντας ό καθένας άπό Ινα μ'<οό μττογαΐλάχι ,ρουχισμό ή έν- θύμια οϊκογενειακά καί τά κοσαή-ια- ια τής μητέοας, πού τά αοιοάστη- καν ρχ.ιμένα μέσα στΐς <&όδρ;ς των σα<κ3κιώ/ τους τά δυό άγόρια,, ό Λεωνίδας καί ό Θανασός, γιά νά μή τούς τ' άρπάξουν οί ΤοΓοκοι. "Οταν ή οΐκογέ.εια έφθασε στό λι μά/ι τής Σαύονης —στή^ Ποθντα, όττου διπλααώνανε τά καράβια— ή τανε τόση ή πολυχοσμία κα! ή ταρα- χή μέ τούς Τούτους, ν' άοπάζουν, νο χτυποΟ-'. νά πυροβολοθν καί τούς κοτοίκους ά τρέχουν έδώ κι' έκε? τρο-ιοκοατηΜένοι, ώστε ό Θανασός χά9η<ε άπό τούς δικούς του κα! ορέ βηκε ιιέτα υ' ένα καράβι πού Εφευ- γε άττά τή Σμύρνη, ξένος άνάιιεσσ σέ ξένους καί κλαίγοντας κάθε τό¬ σο, άττοφατ -τ'.ιέ ος δμως νά φύγη καί νά φυ'άΡη τ070 τό μττογαλάκι τού ιιέ τά αητοικά κοσαήματα, δσο καί μιά συλλογή γ^ααΜατοσήμων πού είχε άπό .ι ><-ό πά.5! κα! την πήρε μσζί του τή τελ:υταία στιγμή. Τό καοάβ σέ λίγες ωρες Εφθασε σ' ένα έλληνικό νησί Ό συγγρα¬ φεύς καί έ5ώ δεν γράφει ποιό εΤνα αυτό, τό νΓ.σί άγνωττο πάλι νιά ποιό λόγο, φαί εται διιως πώς είναι ή Μ-ΐτιλή.η, καθώς ξέρουμε δσοι ζή- σαμε τίς τοαγικές έκεΤνες μεοες στή/ ΈΜάδα. Ό Θανασός, πότε αί σοκουα καί πότε μέ άπαφασισ·τικότι| τα κι' έπιμονή έξαιρετική γιά τή μι κρή τού ήλικία καί γιά τό φοδεεΑ δράμα πού ζο3σε, κυκλοφάρησε στήν ττρωτεύουΐα τοΰ νησιοί, άνάιιεσοι στοϋς άλλους πρόσφυγες, κατώρθω¬ σε κάπου νά κοιμηθή τήν πρώτη νυ¬ ν", δίπλα σέ κάτι χοΛάσματα έ ός σττηιοθ, νά πάθη συσσίτιο, πού μοί ράζανε κρατικές έλληνικές ύπηιρεσί ες, κσί, τέλοςί; νά ονναντηβή τήν άλλη μερά μ' 6να γνωστόν έμττορο τού Χ'ΊΡ'θΰ τους τα/ κύριο Μαντολά κγ[, πού είχε ψτάσει έκεί μέ την οί- κογένειά τού καί πουλο^σε μ' ένα γκαζοτενεκέ λάδι στόν κόσμο, αύτός πού ήταν μίγοΛέμπορος λαΐδιού. Μέ την δοήβίια καί συμδοαλή τού κ. Μανωλάκη, ό ©ανασός γνωρίζει τόν παπά - Λεό.τιο^ φίλο τού πα- τέρα του, πού ήτανε λειτουργός σ' Ενα χωριό, εξω άπό τήν πρωτεύουσαν τού νησιο^ καί έκεΐ το3 δίνει νά φυ¬ λάξη τά κοσμήματα τής μητέρας του. Ό παπά - Λεόντιος τόν ττερ.- ΗΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ τοι/ μας κ. Ι- Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ποιήθηχε τόν ©ανασό, καί τού ε?πε νά μείνη κοντά τους. ΈκεΤνος, δμως, έτοοτ ίμησε νά μένη κοντά στήν οί κογένεια τοΰ κυρίον Μανωλάκη,, στήυ προχτεύουσα, γιά νά φροντίζη νά μά θη νεώτερα γιά τήν οίκογένεια τού, οωτώντας σειρά - σειοά κάθε μέοα τος συναδέλφους τού πατέρα του, φ 3τρμ αχοπο ι υύ ς. Μιά μερά πήρε γράμμα στό γνω- στό καφενεΤο τοΰ συμπατριώτου τοί; άπό τόν άδελφό τού τό Λεωνίδα πό δρισκότανε στήν 'Βλλάδο» Καί ΰστεοα άττό δυό μέρες μαθαίνει δτ. καί ή πατρική του οίκογένεια σάθη. κε κα! βοίσκεται στό ϊδιο ιησί. συ/αντηβήκοτν» ύττό σννθηκες πο>ύ
συγκινητικές. Μείνανε δλοι στό σπί
τι τοθ παπά - Λεόντιου καί άπό κε'
φύγανε μιά μερά καί πήγανε στι|,
Άθή.α^ δπου ένώθηκε μαζί τους κα,
ό Λεωνίδας, χαμένος κι' αύτός άπό
τούς δ:κοϋς τού, άπό την πρώτη μέ
ρα πού φθάσανε στή Σμύρνη.
Σιγά - σιγά, ήοίκογένεια. Εζησε δύσ
κολες στιγμές, ώς πού άποκαταστά
θηκε στήν 'Αθήνα μέ φα,'ρμοχεΐο, σ'
ενα προσφυγικό συνοικισμό καί αί
σπίτι εύπρόσωπο δπου τά πρώτα ί-
ξοδα γιά ρουχισμό κσί έπίίΤΓλωση τά
εκανα/ μέ ένα μέρος άπό τά κοσμή
ματα τής μητερας, πού εΤχε διασώ-
σει ό Θανασός, —ένώτοΰ Λεωνΐδα
χαθήκανε— καί άπό τήν πωλήση τ&ν
γραμματοσήμων τού. Αυτή είναι ή υ¬
πόθεσις τού έργου, πού τελειώνει
μ' 'ένα πατριωτικό λόγο, πού έγρα
ψε στή/ οίκογένιειά τού ό κΰριος Στρα
τής.
Τό £ργο οώτό, μέσα στϊς 146 σε¬
λίδες τού, μέ πολύ καλή είκσνογρά-
φηίτη τοθ ζωγράφου Άνακρέουτος
Καναβάχη, έξιστορεΤ άπιλά, φυσιολο
Ι,γικά, διδακτικά, χιαρίς στόμφο την
^χική κατάσταση ένΫς άγοριού έ-
νηάχρονου, άρχοντσμαθημένου, μέσα
στό τρομακτικό δραμα τής μικιρασισ
Τ'κής καταστροφής, δπου καί αύτοι
άκόμη οί μεγάλοι καί δυνατόν, λυ-
γίσα.ΐ πολλές φορές, καί χάσανε τό
θάρρος ν" άγωνισθούν.
Ό θανατός αμα κλονιζότανε ί-
«Λαιγε Τά δάκιρυά τού, δμως τόν ό
δηγούσανε στήν προσευχή καί ή έλ
πίόο: τού στή θε'ι'κή προστασία,, τολ
έΰωσε τή δύνχϊμη νά αντιμετωπίζη
κάθε κάθε πρόσκαιρη δυσκολία. Καί
άνόιμεσα στίς τόσες τΓεριττέτειες,
πού πέρασε, μακρυά άπό τους δι¬
κούς τού, όλομόναχο παιδάκι, άδύ-
νατο καί καλομαθηιμένο, μέσα στήν
άναιπάντεχη συιμφορά, δπου μόνο θοή
νους καί άπελπιστικά λόγια άκουε
τριγύρω τού, κατώρθωσε νά διατη¬
ρήση δλη τού τήν πατρσπαράδοτη ά
ξιοπρέπεια. Δέν Εγινε ζητιανάκι, ά¬
κόμη καί βταν πεινοΰσε. Δέν ϊγινε
ψεύτης ή κλέφτης, άκόμη κα! δταν
έκρύωνε καί μέ μιά κλεψιά θά μπο-
ροϋ^ε νά τού δώσοο-
"■οχή/ τότε, ή κορούλα μου καί τής
ιο εττακαλάιμδανα συχνά, γιατί ενοι-
ωβα πως τά ματάκια την, πού μ'
Ιβλεπαν γλυκά καί προσεκτικά μοο
6λεγαν: Μανούλα, ττές αύτό τό γλυ¬
κύ νανουρισ'μα (καί τού εΤχα δώσει
και σκοπό), πού μ' άρέσει τόσο1
1ο λέιει καί σήμερα άκόμη ή κόρη
στην ψυχη της γιά νά τό πή, άσφ.-ϊ-
μου κι' άς εΤναι μεγάλη. Ήταν τό
Λως κι' έκείνη, μέ τή σειρά τη,ς στά
«διαλεχτό της» καί τό ψυλάει μέσι
παιδία της.
Ποίος νά μοθ τβλεγε δτι Οστερα
«πό τόσα χρόνια θά ζωντάνευαν
μπροστά μου τά νανουρίσματα αύ-
τα, πού κι' έγώ, χωρΐς άλλο, άπό
τη Νενέ μου θά ταμαθα κα> πού δέν
ή^ερα δτι τά γλυκά αΰτά λόγια ή¬
ταν λόγια τής ΣΙφνου τού μαγευτι-
κοθ μας νησιού, ττού στολίζει τό Αί
γεΤο. Έπαναλοομδάνω, λοιπόν, τα
βερμά μου συγχαρητήρια γιά 'τό ό-
μορφο αύτό βιβλίο μαζ'ι μέ τό μέγα
λο μου «εΰχαριστώ».
Ν. Κ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
(Συνέχειο έκ τής 1ης σελ.)
λων υπό τόν Ταγ) ρχην Άν-
δρουλακάκην Γ.
—Μία άντιαεροπορικ,ή πυρ)
χία των 37, έκ δύο πυροβό
λων υπό τόν Ταν) ρχην Άν-
δρουλακάκην Γ.
—Τό 42ον Σύνι'αγμα Εύζώ-
νων Λομίας μέ διοικητήν τόν
Συντ) ρχην Πεζ. Παπαδημητρό
πουλον Ίπποκρ.
Β' ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Συμφώνως πρός τό σχέδιον
ΙΒ τού Γεν ι κου Εηιτελείου
Στρατοΰ, ή αποστόλη τής Υ111
Μεραρχίας ήτο νά εκτελέση
ύποχωρητικόν έλιγμόν, μέχρι
τής γραμμής: Μέτσοβον — "Α-
ραχθος ποταμός (έσχατον 6-
ριον) καί νά καλύψη τάς πρός
ΑΙτωλοΰκαρνανίαν δΓ Άρτης
(κυρ α προσπαθεία) διαδόσεις
κα! τάς πρός Θεσσαλίαν (δευ-
τερεύουσα προσπαθεία) τοι¬
αύτας.
Κατά δέ τό σχέδιον ΙΒα'
τοϋ ΓΕΣ προεβλέπετο κάλυ-
ψις των άπό ΚαλΓΐακΙου πρός
νότον κατευθύνσεων χωρίς νά
φθαροΰν αί δυνάμεις τής Με-
ρ α ρ χίας, ώστε τελικώς νά έ-
ζασφαλισθή ή άμυντική τοπο
θεσία τοϋ έσχάτου όρΐου: Μέ¬
τσοβον - Άραχθος (βασική
έντολή).
Υπήρχον δέ κα! προφορικαί
οδηγίαι τοϋ άρχιοτρατήγου
Παπάγου Άλεζάνδρου πρός
τόν διοικητήν τής Μεραρχίας
ύποστράτηγον Κατσιμήτρον Χά
ράλαμπον, διαβιβασθείσαι είς
αυτόν την 23ην Σεπτεμβρίου
1940 διά τοϋ ταγμ. πεζ. τού
ΓΕΧ Γρίβα Γεωργου, αί οποί¬
αι καθώριζον τά έζής:
«Άναγνω,ρίζεται ή δυσχερής
θέσις είς ήν ευρίσκεται ή Με-
ραρχία. Ή Κυβέρνησις δέν ά
ναμιένει βεβαίως έκ τής Με¬
ραρχίας νίκας, δεδομένης τής
άριθμητκής ύπεροχής τοϋ άν-
τιπαλου. Άνομένει δμως έκ
ταύτης νά σώοη την τιμήν των
έλληνικ,ών δπλων, καί πρός
τουτο ό διθικ,ητής τής Μερΰιρ-
χίας δύναται νά διαθέση τας
δυνάμεις του όπως νομίζει
καλλτερον».
ΑΙ οδηγίαι αυται, ούσα ι συμ
φωνοι πρός τάς άρχικάς άπό-
ψεις καί άποφάσεις τοϋ διθι-
κητοϋ τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, έ-
νίσχυσαν αυτόν νά δώση την
αποφασιστικήν μάχην επί τής
τοποθεσίας Καλπακίου, άνευ
ίδέας συμπτύζεως πρός "Αρα
χθον — Μέτσοβον.
"Εδωκε δέ την μάχην, κα¬
θώς θά Ίδωμεν περαιτέρω, καΐ
ού μόνον έσωσε την τιμήν των
ελληνικήν δπλων —τό ύπέρτα-
τον των προσδοκιών τού άρχι
στρατήγου— άλλά προσέφερεν
είς την ΠατρΙδα δΓ αυτών μί¬
αν περιφονή Νίκην!
Γ' ΛΙΑΤΑΓΙΣ
ΤΟ ΚΛΙ ΜΑΚ Ι ΟΝ ΠΡΟΚΑΛΥωΕ-
ΟΣ
α' "Επί τής κατευθύνσεως :
Κακαβιά -- Καλπάκι:
Τό Τάγμα προκαλύψεως Δελ-
βινακ.ου επί τής μεθορίου, κα
τανεμημένον είς φυλάκϊα δΐί
μοιρΐας καί λόχους κατά πλά-
τος κα! βάθος. Διθικητής Τάγ-
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Η ΒΕΓΓΕΡΕΣ
Τσ'ι τόπα, νά πής πώς δέν
τοί τόπα; Πρόσεχε, παιδ μου_,
προσεχε, κοριτσάκι μου. Έδώ
είναι ΆΘΛνα τά μάτια σου νά
τάχης δεκατέοσερσ. Αυτή τοϋ
κόχου, πότε μέ τή μ·α πότε
Ιΐέ την άλλη τοι οιληνονδες
τση πήγαινε τσΐ βεγγ&ρες.
Μά τί κόνετε στΐ βεγγέρες;
Νά, καλεσύ Μομά, μοτζεβό-
Μαοτε οθλες οί φιληνάδες, βά
ζομε τό πικώπ κσΐ χορεύομε.
Καλά τσΐ λέω, μόνες οσς *ο
ρεύετε;
Οχι μόνες, νά έρχεται τβΙ
μιονΛς ό άδερφός τοί ολληνήι;
6 άζάδερφος, νά £τσι καί πίΡ
ν6με την ώρ·α μσς.
Γι' αύτό μοΰρχες πρβψέζ ΜΡ
σάνυχτα άποϋντο;
Νά περνά ή ώρσ καί δέν την
καταλαβαίνομε.
Ηαΐ έτσ. ΚονοποΦτίτσα μου
ί ό χατάς.
Καί τώρα;
Τώρα θά δοϋμε τί θά γίνη.
Μούλικα δέν θέλω. Ήρθεν δ
Μπάρμπα τσι ό Πανάνης άπό
τόν Περαια. Αύτός έχει κάτω
στό Περσία στά χασάπικΐα ένα
Ταουζίδικο. Μυαλωμένος άν-
θρωπος, άνο:ζε, πα'δΙ μου,
μ(ά τρύπα καΐ τώρα έχει κο-
τσαμάν μαγαζάρα. Καί δπου
καλό σοΰ θέλει,
Καί τί θά κάνη ούτος;
Πολλά, ενας άντρας μέ μυα
λό κάνει πολλά, Νά θά πιάση
αύτόνε ΘΟ πιάση τσΐ συγγενείς
τού νά τά βολέψουνε τά πρά-
ματβ,
Μά ΐρύτός κάτι διάδ«σε. Τή
τύφλα στά μάτια τού καΐ τή
μούτζα στά στραβά του. "Αλ-
λο άπό τόν πρώτο τση τόγ για
βουκλοΰ πού ήψυγε γιά την
Άμερική τί μπορή νά πή;...
ΚαΙ ό άλλος; Ξέρω, ζέρω έ-
κείνο τόν Πεπέ
Καλέ αυτόν τόν ήδ«ωζε μέ¬
σα σέ 15 μέρες. Αύτό δα μάς
έλειπε νά κάνωμε καί Πεπέ
γαμπρό. "Α! Νά μουπής γιά
τόν Παράσκο μάλιστα, αυτάς
ήταν παιδΐ μάλαμα, μά βλέπεις
τόν στείλανε οί δικοί τού στό
έζωτερικό νά τό σπουδάζου-
νε, τόν θέλανε σπουδασμένο.
Αύτός την άγαποΰσε λωλελό-
τανε γιά αυτή κα'ι τσήπε νά
περιμένη. "Ε! άς περίμενε
λιγάκι. Καλέ δέν περίμενε τό
κορίτσι μου έζη μήνες καϊ
κόντεψε νά χπκιάση. Πώς, πε¬
ρίμενε καί καλοπερίμενε. ι
Ναΐ μά τά βράδυα... '
Ξέρω, ζέρω τί θά πής, τά
βράδυα την έφερνε τό ά<ρεν- τ<κό άπό την 'Αθήνα μέ τό ώ- '' τομομπίλι του. Ι "Ά! νά σουπώ άμα εΐσαι κα λός δουλευτής σέ -έκτιμάνε τά άφεντικά. ΦαΙνεται θά ήτανε ευχαριστημένος. "Επειτα, ά- φεντικό είναι αύτό, θές τσΐ ή- λεγε νά σέ πάω μέ τό ώτομο- μπίλι μου στό σπιτι σας; Τί νά πή αυτή μιά καί άργη- σε, νά έτσι την ήφερνε άπό καλωσύνη. Μά θαρϊύ, λέγανε καί γιά τόν χασάπη έδώ στό τέρμα. "Α! Νά σοϋ πώ γΓ αύτόνε. Μιά θραδυά κατέθηκε άπό τό ώτομομπίλι ήρριζε μιά ματιά στά κρέατα. τσαρέσανε κάτι μπριζολάκ;α άρνήσ:α, έ, μπή- κε καί πήρε ένα κιλό. Ηβγα- λε νά τά πλερώση, μά αύτός έπουδενί λόγω ήπαιρνε τσί πά ράδες. Τ! νά κάνη, φιλότιμη όπως είναι τά πήρε, μά δέχτηκε την άλλη μερά τό βράδυ νά βγοϋ νέ νά πάνε σέ καμμιά Παστη τσερία ήθελε, λέει, νά τσϊ κου βεντιάση. Δέν μποροϋσε νάκανε κίαΐ άλλοιώς. Την άλλη βραδυά Κυργιακή θράδυ πήγαν, μά δέν τή πή- γε στή Παστητσερία, μά στό Μαρούσι, λέει, σέ μιά χασαπο- ταβέρνα, πού ήδινε κρέας μέ | κρέτιΐκο, ήθελε λέει νά πάρη π'αράδες πού τοϋ χρουστούσα- νε. Νά, έτσ ι, θλεπόντουσαν τσά τρα πάτρα, δπου ήμαθε πώς είναι παντρεμμένος μέ δυό παιδία. Τότε τόν ήδιωζε, τι τώρα θ^χουμε καί φασαρίες μέ παντρεμένοι ήνθρΐύποι, Καί άμα αύτός δέγ δεχτβί τί θά γίνη) Ά! Δέν χολοσκάμε, τά βρε φοκομεία νόν κολά. ♦ΡΙΞΟΣ μβτος ό ταγ) ρχης Πεζ. Άλε- ι βιζάτος Τζανής, άνδρείος ά ζιωματικός ευρών ένδοζον θά¬ νατον κατά την άντεπΐθεσιν τής Μεραρχίας. —Τό 11)42 Τάγμα είς περιο¬ χήν λίμνης Ζαραβίνης, μέ μί αν όρειβατικήν πυροβολαρχί- αν είς Χάνι Δελβινάκι. Διθ.- κητής τοϋ κλιμακίου τούτου ό άνδρείος ίσραηλίτης τό θρή- σκευμα Άντ) ρχης πεζ. Φρυ- ζής Μαρδοχαίος, επ σης ήρωι κώς πέσων βραδύτερον παρά την Πρεμετην. Β' — Επί τής κατευθύνσεως: Μέρτζανη — Κόντσα: Τό 1)15 Τάγμα, τοϋ τα- γματάρχου Άποστολίδου Κ., είς περιοχήν: Άηδονοχώρι — Μπουραζάνη. — Τό Τάγμα προκαλύψεως Κονίτσης, τοϋ ταγμ. πεζ. Πγα Νικολ, επί τής μεθορίου κατά πλάτος καί βάθος, μετά μιάς όρειβατικής πυροθολαρχία ς των 75 είς θέσιν Β.Δ. Άηδονο χωρίου. Διοικητής τοΰ κλιμα- κίου τούτου ό Άντ) ρχης πεζ. ΠαπαδημητρΙου Π. γ'.— "Επί τής κατευθύνσε¬ ως: Κονίσπολις — Φιλιάτες: — Τό Τάγμα προκαλύψεως φιλιατών, κατανεμημένον επί ' τής μεθορ ου κατά θάθος καί πλάτος. Ι "Απαντα τ' ανωτέρω κλιμά- Ι κια προκαλύψεως μετά τόν ύ- ποχωρητικόν άγώνα θά εΐσήρ- χοντο, τή διαταγή τής Μεραρ χίας, είς την τοποθεσίαν άνη- στάσεως ώς έφεδρεία ταύτης. Ή τοποθεσία άντιστάσεως. Ή ΥΙΙΙ Μεραρχία Ηπείρου κατά την λήψιν τής ΰιατάζεώς της ώργάνωσε τρείς τομείς: — Νεγράδων, υπό την διοί¬ κησιν τοϋ Συν)ρχου πεζ. Ντρέ ΓεωργΙου. — Καλαμά, υπό την διοίκη¬ σιν τοϋ Συν)ρχου πεζ. Πατζή Δημήτρ ου. — Θεσπρωτίας υπό την διοί¬ κησιν τοϋ ύποστρατήγου Λιθύ- μπα Νικολάου. "Εκαστος των ώς ανω Τομέ- ων περιελάμβανεν ύποτομείς ώς έζής: Ι.- Ό Τομεύς Νεγράδων — Τόν ύποτομέα Χουδενών, μέ διοικητήν αρχικώς μέν τόν ύποδιοικητήν τοϋ 15ου Συν) - τος πεζικοϋ Άντ) ρχην πεζ. Κυριαζήν Γεωργ, μετά δέ την σύμπτυζιν τής προκαλύψεως τόν Συν) ρχην πεζ. Ρήγαν Βασ., μέ δυνάμεις τό 15ον Συν) γμα πεζικοϋ πλήν ενός Τάγματος. — Τόν Ύποτομέα ΚαλπακΙ - ου, μέ διοικητήν τόν Άντ) ρ¬ χην πεζ. Μωραΐττγν Ιωάν. καί δυνάμεις τό 1)40, Τάγμα, Λό χον πολυβόλων τοϋ Ι Τάγμα- τος πολυβόλων κινήσεως καϊ την ΥΙΙΙ άντισρματικήν πυρο- θολαρχίαν έκ τεσοάρων πυρο¬ βόλων των 37. — Τόν ύποτομέα Φ ρ ο ν τ ι- σμένης, μέ διοικητήν τόν ε>
φεδρον έκ ^ονίμων Άντ) ρχην
πεζ. Τριβυζσν Σπύρ. χαί δυνά
μεις τό Ι Τάγμα πολυβόλων
κινήσεως πλήν ενός Λόχου
πολυθόλων καί ένα Λόχον βα-
ρέων πολυβόλων έκ τεσσάρων
πολυβόλων.
(Σννεχίζεται)
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΙΣ
Φίλε κνριε Συνανίοη,
Στ ήν κριτική μου γιά τό 6ι6λίο
τού κ. Ν. Κοροτρά «Τό Νύμφοιο»,
πον δημοσιεύθηκε στό φύλλο τοΰ
«Κόσμον» 27—Ί ]■—68, τό θηρίο
τού τυπογραφικον κατακλυσμοθ ί-
πνιξε κυριολεκτικό στά νύχια του
τό κυριώτερο θαλεγα μέρος των κρι'-
σεών μου πού άφορά τή μικρασισ-
τική τραγιοδία κα! τίς άντγσυχίες,
πολλών συ|ΐπστριιοτών μας λογίων,
έπειδή «άκόμη» δέν γράφτηκσν ό-
ριστουργηματικές σελίδες σχετικες
μ' αύτη.
Μετά τό: Μητέρα—'Ελλάοα. Πρέ
πει νά γρβφοϋν τά εξής:
«Ζητοΰν κι' άναζητοΰν πολλοί
κα'ι καλοί Μικρασιάτες ν' άιτσσχχ)-
λη9ή ή νεοελληνική γρσμματολογία
μέ τό έβνικά δράμα τού ξερριζο-
Λαογροφικόν τής Περγάμου
Ο ΑΡΡΑΒθΠϋΐ Ο ΓΑΜΟΣ.
Υπό Κάς ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Γ
"Ελυζαν πρωτα τή νύφη· τά μαλ-
λιά της 5ηλαι5ή, καί μετά τα άλει-
φαν μέ πολτο άπό κ ινα, ποΰ τάν έ-
τοίιμαζαν αέσα στό τάσι, άφοΰ έσή
κο.αν δλα τά μαλλιά επάνω στό κε
φάλι, πού ήταν τότε μακροά.
"Αφηναιν τόν πολτό, τόσο, Εως <5 του στεγινώση καλά. Μετά τά ξέδγά ζαν πολλ& χέρια, δηλαδή πολλές ΦΟ ρές καί τά μέν καστανά ή" μαθρα μαλλιά ίπαιρναν Ενα χρώμα έλα- φρώς κοκκινωιττά, πού έδώ τό λέμε καζού, τά δέ ξανθά, άνταύγειες κοκ- κληιτήρια, χρυσοτι-ωμένα εσωτερι¬ κώς καί στίς δυό ττλευρές. Στή αιο ή οίκογένε ή Ο ί λ ή οίκογένεια τής λ καί στήν αλ Τής ϊτριδοι/ τό σδμσ μέ τ6ν τρί φτη, την έσαπούνιζαν, τήν ξέ€γαζαν, την άλειφαν μέ μυροδικά (άρώμα. τα), την έτύλιγαν στή χαδλού (τό μπουρνούζι) καί την 26γαζον στήν Τθ άνσ.μονης καί ξάττλων; ξ στούς σοφάδες, πάνω στά μιντέρισ (λεπτά στρώματα), Εως δτου στε- γνώσουν τά μσλλιά. ής φγς κα στήν αλ λη τοΰ γαμπροΰ. Πολιτισμένα πλέ¬ ον Συνεχίζω την παλαιά πρόσκληση. "Υπό τύπον άνβκδότου άναψέρουν μιά ττρόοχληση καί την καταχωρώ: Άνέββσα; σε κάποια ^ ^.^ ^ καλέ'σ. 'Εκτύπησε λέ τήν πώρτα το3 σπιτιοθ, πού ^ταν νά καλέ'σ τής ήνοιξαν, μπήκε ,μέσσ κι' αρχισε-' «Νά κουπιάσητε στσή Λενιώε, στσ/ κουρτσούδας ντοΰ γάμου. Τά σά'σαν, τά σά'σαν (τά Εφτιαξαν, τά τέλειωσαν) καί θά παντρέψουιν. Την Κυο ι ακή ποοντ ρε6οντ ι.» Καί στήν ερωτήση ττοΰ θά γίν ή γάμους, στοθ οττίτ γιά στήν ίκκλτν σά; ή άττάντηση η"ταν: «"Α' σύτ* δέν τοϋ ξέοου. Σ' αύτό δέ ρώτσα». φσγιά; —ΆνοΛόγους τού κόσμου, θά σ·ά ξνη τσ' δρνιθες κι θά κάνην κ ι τού Την ε.τιιναν, υβτά την χτένιζαν, Ι «κισκέκ». και άφο: πλέον την εΤχσν έτοιμάσει Καμμιά φορά προσκαλοϋσαν «αί καί εΤχε ετοιμάσθη καί δλη ή γυναι , κανένα Τοΰρκο, φίλο τοθ ττατέρα τής κεία σννοδεία, εΐδοποιούσαν τό γαμ πρό νάρθη νά την πάρη. Έδούϊζε τό λουτρό άττ' τά τρα- γούδια καί τά γέλια. Ό γαιμπρός επαιρνε τούς φίλους τού καί τά 6ιο λ ι ά και κατέφθασε χαρούμενος νά την παοαλάδη. καί νά την οδηγήση μ' δλη τήν παρέα μέ τά βιολιά £μ- ττοός, στό σπίτι, ττού μόλις Εφθα¬ νεν ή μητέρα της κερνοβσε σ' βλους σερμπέτι μέ κσκουνάρια. Λένε, πώς στό ττλαϊνό δωμάτιο περίμενε 6 μπαρμπέρης νά ξυρίοτ) νθφης ή τού γαμπροΰ, καί τότε άντί κεριοθ στέλνοΐι' «γιοχτιμά», δηλαδή μέσα σέ άπλό χαρτϊ ή χρυσό, σέ σχη μα χωνΐοΰ, σκληρή ζάχαρη. Τόν «γιοοσιυ.ά» τάν θυμάμαι πού μσς τόν εστελναν Τοΰρκοι πλούσιοι, μά σέ χΡ»3Ό χαρτϊ, δτάν ήτσίν νά παντρέψουν χανουμόχι. Τό άπόγευμα της ιδίας μέρας, μσ ίεΰοντοον ο! ιιαλεσμένοι γιά νά κό- ψουν τό ψωμ! τής νύφης. Τό ψωμ: τής νύφης τό έζύμωνε ή 'δια ή μητέρα της, μέ ζάχαρη, |ΐα- τόν γαμπρό, μέ τρσγούδια τόν κο- στίχα καί κανέλλα. Μετά τό ψήσι- ριτσιών, πού δρχιζαν: Μπαρμττέρι τό ζυράφι σου τοάδα το στό λουρί σον, νά μπαρμπερίσης τό γανητρό κι' είναι τιμή δική σου. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τήν "δια μερά, δηλοοδη το Σάββα το, δυό τρεΤς γυνσ/ίκΐς καλοφορεμέ- νες, έπήγαινσ^ στά σπίτια κι' £λί.- γαν στή νοικοκυρά: «Νά κοπιάσετί στή «δλόγα» καί τής προσεφέρον «κεοί» στή θέση προσκλητηρίου. Τά νεώτερα χρόνισ, Εστελναν ώραία προσ μο, τό άλειφαν άπό πά>ω μέ μέλι.
Την ώοα πού θακοδαν τό ψωμ Ι, γ>
6αζαν τή νύφη νά καθήση στή μέση
τής καμάρας, επάνω άπ' τά κεφάΧι
της τρία κορίτσια ποθχαν μάνα καί
πατέρα, κρατοΰσαν τό «σινί» μέ τά
δυό ψωμιά —γιατ! ήταν δυό κι' 5χι
ενα— καί Εκοβαν τό μέν Ενσ σέ κομ
μάτια, γιά νά τό μοιράσουν στά >ο
ρίτσια κοί στούς καλεσιμένους, τό
δέ άλλο σέ δυό κομμάτια, πού άπ'
αύτά τό μέν Ενα ήταν γιά τόν γαμ-
πρά κσί τδ όιλλο γι« τόν κουμπάρο.
(Συνεχίζεται)
ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΞΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΝ Σ. ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
Άναμφέλεκτο/ επιτυχίαν εση¬
μείωσε ή όμιλία τής ήβοποιοΰ κ.
Ελένης Σθφοά διά τόν άξέχαστον
σμυρναΐον καθηγητήν, λογοτέχνην
καί ποιητην Στέλιον Σπεράντοχχ,
ποϋ εγινε είς τή,ν έπιμελημένην άί-
δουσα τής 'Ελληνο — Άμίρικα-
νικής Ενώσεως τήν 28)11)68. Ή
όμ λήτρια κατέχη την τέ,χνη τοΰ
λόγον. Όμολογώ πώς ττρώτη φο¬
ρά τήν άκουσα. ΟΊ έντσπώσεις μας
είναι εύοίωνες Μάς εΐχε συναρπά-
σίΐ. Δέν περιαυτολογο'.σε. Εμέ-
λέτησε μέ καταφανή έπιμέλεια τό
πολΰπλευρο ίργο τού καί ιδιαιτέρα
μάλιστα τό ποιητικό. Μός τό ά-
νέλυσε μέ ώραία έμπνευσμένα λό¬
για καί μέ διαλεκτές φράσεις καί
λέξιις
'Εττίσης ή άπαγγελία της ήχοΰ-
σε εύχάριστα στ' αύτιά ιμας. 'Ε-
χρωμάτισε μέ δεξιοτεχνία καί πα-
ραστικότητα τά πλέον ούσιώδη καί
βαβυστόχαστα ποιήματά του. Μέ
λΰττη μου ομως διεπίστωσα, ότι
δέν έτίμησαν πολλοί τή μνήμη τού
Δέν ξέρω βεβαία διά ποίους λό-
γους, ή αι'θουσα κατά τή γνώμη
μθυ θά ϊπρεπε νά ήταν γιμάτη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
(Συνέχεια έκ τΛς Ιπς οελ.)
ται ή άγάοτη;
Κ,ρασόπουλος έλεγόταν ό πατέρας
τοθ φίλου καί σι/μααβητή μου στά
δημοτικό τής Άναξαγορείου Σχο-
λής τοΰ Βουρλά, τού Γιώργου. Κα¬
λό, καλόβολο, εύγενικό άγόρι, ό Γι-
[ νοντας τή Σχολή του, εΤχε Ερθει καί
στήν 'Αθήνα γιά νά επιτύχη τήν α¬
ναγνωρίση τού γνρνασίου του άιτό
τό ύττουργεΐο Παιβείας. Σύγχρονα έ
τελειοποιοθσε καί τή διδασκαλία
τώ^ ξέν(ον γλωσσών, τής άγγλικ.ή.ς,
τής γεριμανικής καί τής γαλλικής δί
ώργος καί συχνά έπήγαινα στή με- Ι νοντας προτεραιότηιτα οττήν
μοΰ. Νά γραφούν κείμίνα σέ πεζά
:ι
καϊ στίχους, £ργα βεστρικά καί
κικηματογραφικά, σννθέο-εις μου-
σικϊς. Καϊ τταραπονοΰνται οσοι εί¬
ναι κάπως βίαστικοί.
. .»Μά. . γεννιώνται κόθε μίρα
τραγικο'ι ποιηταί; Πολλοί οσχολη-
θήκανε, πολλοϊ γράψανε, πολλοί
νράφουν. Τώρα γίνεται ή συγκέν¬
τρωσις των στοιχείον "Οσοι την
έζήσανε τή^ τοαγωδία κι' έπιζοί/ν
καί μποροϋί, έγράψανε καί γρά-
φουν. Ύτΐάρχουν ομως καί έττΐ
μέρους δροματικές σελίδες τής
μικρασιατικής τραγωδίας ογνω-
στΕς άκόμ.1. Άς μιμηθοϋν κ.τ.λ.».
Νά περιγοάψ» την άγανάκτησι
ποϋ £νοα·τ« μέ αθτό τό τυπογρο:-
φικό στραπθΓτσάρισμα; Πιστεύω νά
την αντιλαμβάνεσθε καί νά την δι-
καιολογεΐτε.
Αι" Ον λόγον ευχαριστών διά την
διόρθωσιν
Μέ άγόπτΐ»ν
Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
γάλη άλευραΐποθήκη τού μεγαλιόμπο-
ρου πατέρα τθμ, νά παιζω μέ τό φί-
λο μου κρυφτό, άνόομεσα στίς σακ-
κοΰλες, στοΐβες όιλόκλΓρες, εύλογία
©εοθ.
Άντίκρυ ήταν φθϋρνος, δπου εύώ
διαζαν τά κατιμέρια, οί λουκουμά-
θες, τά παξΐιμάδια. Τόσο ό Κρασό-
πουλος πατέρας, δσο καί ή μητέ-
ρα^ ήταν ανθρωποι καλής θέλησης
εύγενικοί. Ή κυρΐα Κρασοπούλου εΤ-
χε Ιδιαιτέρα άνετττυγμένη την αΤσθη-
ση τής Ιλαρότητας, ή Τδια πάντ<-, γελαστή, χαροπή, εΰθυμη. Τό καλοκαΤρι ή οίκογένεια κατέ- 6αινε γιά έξοχή καί θαλασσινά λου τρά στή Σκάλα των Κλαζομενώ/. Ένοίκιαζε τό σπίτι στή γωνιά πού έσχημάτιζε ό ίομαξωτάς δρόμος, ά¬ πό τόν Βουρλά πρός τή Σμύρνη,, κα θώς φτάνοντας στή Σκάλα έγύριζε δεξιά γιά νά ακολουθήση τό περιγια- λι. Ένα άπόγευμα είχαμε πάγει νά τούς έπισκεφθούμε, ή μητέρα μου. δυό τρ'α άδέλφια μου κι' έγώ. ΕΤχα- με καθίσει στό ττεριβολάκι περιμε- νοντας νά δροσίση τό δειλινό» νά έβγωμε περ'πατο. Ήταν κι' έ¬ κεΐ καί τά δυό κορίτσια το£ Κρασο πουλου, ή Χρύσα κα! ή ιμικ,ρότερη πού τούτη τή στιγιμή δεν μού κατε δαίνει τό όναμά της (νομίζω Στα- ΕΚΘΕΣΕΙΣ Ό ζωγράφος "Εκτωρ Δοι>
κάς, έμφανίζει την εφετεινήν
καλλιτεχνικον εργασίαν τού,
είς τττν μεγάλην αίθουσαν τού
ί(Παρνασσοΰ« άπό ττιν 5ην Δέ
κεμβρίου μέχρι 25 τού αυτού
μηνός.
ταία. Γι' αύτό άντίκρυ σό γαλλικό
ύπουργείο τής Παιδείας, ή σχολή
τού εΤχε ονομαστή «'Ελληνογαλλικό
Λύκειο», Δίπλα, π.χ., στήν έλληνι-
κή Ιστορία έδιδασχόιμοχΓτε καί τή
γαλλική Ιστορία κα! πιό
Ο ΑΡΧΓΕΠΙΙΚΟΠΟί ΜΑΚΑΡΙΟΣ
(Συνέχεια έκ τΛς 1ης σελ.)
του στην Αθηνά τόν έβλεπα
πιό ώριμο στή σκεψη πιό προ
σεχτικό στην .άντιμετώ/ΐιση
των πραγμάτων, πιό οοβαρό
στήν άναμέτρηση των εύθτ>
νών, πιό σταθερό σέ θελήση
καί άποφασιστΊκότητΐα. "Ολα ό-
μως αύτά έμεναν πάντοτε στη
ριγμένα οτό ϊδιο πνευματικό
ύπόβαθρο, ριζωμένα στά ιδία
ήθικά θεμέλια, πού εΐχε κατά
τίς πρωτες έκείνες ώραίες
στιγμές τής άφετηρ άς του κίαΐ
τά κράτησε. τά καλλιέργησε
καί τά άνέπτυζε με την πείρα
τής ζωής καί τόν μόχθο τοΰ
άγώνα.
Ό τότε φηφισμένος Μητρο-
πολΐτης Κιτίου εγινε Άρχιεπί
σκοπος καί Έθνάρχης Κύπρου.
Καϊ ό θρησκευτικάς καί έθνι-
κός ήγέτης άναδεΐχτηκε γεν-
ναϊος, σταθερός καί άλύγιστος
άγωνιστής τής ελευθερίας τοΰ
λαοΰ του. Ποιμενάρχης καΐ μα
χητής, Ιεραπόστολος καί πολε
μιστής, κήρυκας τοϋ Εύαγγε-
λίου κα! τής Ελευθερίας. ΑΛ
λά καί πάντα γνήσιος πνευ-,
ματικός άνθρωπος. Χτοϋς λό-
γους καί στίς πράζεις του, στή '
σκέψη τού ιίαΐ στόν άγώνα του '
σέ δλα κσί πάντα ή πιά γνή- [
σία πνευματικότητα. Καί ήταν {
τόσο φυσικό, άφοΰ άγωνιζόταν
Υιά τήν "Ελευθερία. Γιατΐ βε¬
βαία τι άλλο εΤνσι ή "Ελευθε¬
ρία παρά τό πολυτιμότερο'
πνευματικό άγαθό, πού έδω-
σε ό Θεός στάν άνθρωπο, τ€α!
τό πιό Ιερό πνευματικό δικαί-
ωμά του;
Β'.
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ
ΕΓΙΝΕ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΧ ΤΉΣ
ΚΥΠΡΟΥ
Άπό τή διάπλαη τοποθεσία
τής Άνω Πανϋγιάς —τοϋ γρα
φικοϋ χωρίου πού εΤνα<ι χτι- σμένο σέ μίαν άπό τίς ώραι- ότερες ορεινές περιοχές τής επαρχίας Πάφου — διακρίνον- ται δυό Ιστορικά μοναοτήρια: Πάνω άπό τό χωριό αάν ν6 τό έπιβλέπη καί νά τό σκέπη, ή Χρυσορρογιάτισσα. Καί στό βάθος, μ&κριά, τό καμπαναριό τοϋ Κύκκου. Τό λεπτό καί μελαχρινό βο σκόπουλο πήγαινε συχνά στό πρώτο. Άλλά δέν εΤχε καμμιά Φορά πάει στό δεύτερο. Π' αύ τό, πολλές φορές, δταν έμε>
νέ μόνο, στεκόταν πολλήν ω-
ςκχ καί κοίταζε μέ συγκινηθή
καί σεβασμό τό μ^ακρινό καμ
παναριό, πού πρόβαλλε υπο-
βλητικά πίοω άπό τόν όρΐζον-
τα. Τού φαινόταν σάν ένα χέ
ρι πού τό καλοΰσε, σάν τό χέ
ρι τό Ιερό τής Ιδίας τής Πα-
ναγία, πού τοϋ έγνεφε νά πάη
κοντά της. Κ' ή μικρή άγνή
καρδιά του γέμιζε καί σκ,ιρ-
τοΰσε άπό τό οεπτό κάλεσμα.
Ό βαθύς καί μυστικάς αύτάς
πόθος μεγάλωνε καί δυνάμω-
νε κάθε φορά πού τό μικρό
βοσκόπουλο άνέβαινε στό ·μο-
ναοτήρι τής Χρυσορρογιάτισ-
σας. Τό σεμνό περιβάλλον, Λ
σεπτή έκκλησία μέ τή θαομΐα-
τουργό ε1κόνα/ οί κατανυκτι-
κές τελετές καί προσευχές
των μοναχών, ή δλη ύποβλη-
τική άτμόσφαιρα τής μονής ά-
σκοϋοαν βαθύτατη έπίδραση
στήν εύαΐσθητη ψυχή τοϋ παι
διοΰ καί στάλαζαν μέοα της
τό πιό άγνό καϊ πιό γνήοιθ
θρησκευτικό συναίσθημα.
Όταν κατέβαινε στό χωριΟ,
ή εκφράση τοϋ προσώηου τού,
ό τροπος τής όμιλίας τού καί
τής συμπεριφοράς τού. τα ίδ«α
τά λόγια του άνάδιναν, κάθε
Φορά καί περισσότερο, τήν κα
θαρή καί ιϊφηλή έκείνη άτμο-
σφαιρα. Μιά βαθιά προετοιμα
σία γινόταν μέσα του. Καί οί
γονείς του, άπλο! καί αγνοΐ
ανθρωποι τοϋ χωρίου, παρακο
λουθοΰσαν τά φερσιματα καί
τίς εκδηλώσεις τοϋ παιδ»οΰ
τους μέ μεγάλη ευχαριστήση
καί ίκανοποίηοη.
"Ό Θεός νά μέ άζιώοτν νά
σέ δώ στόν άμβωνος, τού έ-
λεγε μέ δάκρυα χαρας στά
μάτια Λ μητέρϋ τού. Άλλά δεν
άζιώθηκε δυστυχώς νά τόν κα
μαρώοη, δχι μόνο στόν άμβω-
να, άλλά καί στπν κορυφαία
θρησκευτική καί έθνική θέση,
δπου τόν άνέθασε ή άζία του
καί ή αναγνωρίση καί ή έκτί-
μηση τού λαοϋ. Πέθανε δταν
ό Μιχαλάκης αύτό ήταν τό δ-
νομα τοϋ παιδιοϋ— ήταν δέκα
περίπου χρονων.
Στό μεταζύ ό Μιχαλάκης
σπούδαζε στό σχολειό τοϋ χω
ριοϋ καί στό σχολειό τής Φύ¬
σεως. Ήταν πάντα πρώτος
στά μαθήματα, άλλά δέν Λ-
ταν πρώτος καί στήν εύταζία.
Ή έσωτερική ζωτικότητά του
καί οί μέσα τοου άνησυχΐες
καί ζυμώσεις τόν παρουσίαζαν
ζωηρό κα! άταχτο. Καί ό δάο-
καλος, μαζί μέ τόν έπαινο τής
έπιμελειας, δέν έδίσταζε νά
χρησιμοποιήση καί τή... ράβδο
γιά την τιμωρία τής άταζίας.
(Γυνεχίζετοι)
ΠΡΟΣΟΡΙΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ
ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΞηΝ
ΒΡΕΤΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ή ΒρεττανΙσ
δέν προδλβ—ι είς τό ϋμΐσον μέλλον
σι/Όμιλ!α·ς, μ€Τ' εκπροσωπών τής
Εύρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότητος.
Είς τήν δήλωσιν προέβη σήμερον είΐς
τήν Βουλήν ό ττρωθυπουργός κ. ΟύΤλ·
σων, απαντών είς ερώτησιν βουλευ¬
τού, ό οποίος εζήτησε νά ττληροψο-
ρηθή εάν ή κυβέρνησις προτίθεται
νά ττροσκοΛέση είς τό Λονβΐνον τούς
πιρωθυπουργούς των 'έξ συνεταίρων τήζ
Κοιινής 'Αγοράς, διά συνομιλίας. Ό
Βρεττανός ττρωθΐΛτουργός είς ούδβμίοη'
άλλην δήλωσιν προέβη επ! τοθ θέμβ-
τος τής ύποψηφιάτητος τής· Βρετ¬
τανίας είς τήν ΕΟΚ, ή 6ποία/ ώς
γνωστόν, δέν γίνεται άττοδεκτή, λόγφ
τοΰ «6έτο» τής Γαλιλίας.
ΠΟΛΕ Ι ΤΑ Ι κρεΛβατοκάμ αρα
πολυτελείας (αεπιπλο Σοοη-
δικό). Πληροφορίαι Στουρνά
ρα 24 (Τηλ. 615-259).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΚΑ
στορία των νεωτέρων χρόνων», σέ
γαλλική, βεβαία, γλώσσα, άπό έξαί
ρετους Γάλλους καθηγητές έπίτηδες
φερμένους άπό τή Γαλλία. "Ενας ά¬
πό αϋτούς έθτάβηκε ό Γαδριήλ φε-
νολάκ, άριστος βνθρωπος, δάιοχοο-
λος και φίλος, ποΰ ιττέθαινε πρόωρα
στήν 'Αθήνα, γΰρω όπό τό 1944. Ύ
στερα άπτό τή σχέοτ} -του, λοιπόν,
μέ τό έλληνικό ϋπουργεΐο Παιδεΐας
ό μακαρίτης ό σχολάρχης μας, ή¬
ταν νά προσέχη ίδιαίτερα στά επι
μαχο γλωσσικό ζήτηιμα, άπό φόβο
των μιστριωτικών, πού έκυριαρχοϋ-
σαν τότε ο-τήν 'Αθήνα.
Τόσο ό μεγαλύιτερος ά6 ε λ φ ό ς
στήν 'Αθήνα, δσο κι' έγώ, έστέλνα
με σατυρικούς στίχους στόν Γ. Ά-
ιαα-τασιάδη, έκδότη τοΰ ξακουστοΰ
φυλλου «Κόπανος». Ό 'Αιρώνης τούς
έβλεπε συχνά δημοσιευόμενους στό
σατυρικό αύτό φύλλο. Σιτήν άρχη
δέν άντιδοούσε. φαΓνεται, δμως, πώς
με τόν καιρό τοθ μπήκαν ψύλλοι στ'
αύτιά ή τοΰ έγιναν νύξεις άΐττό κά.
ποία πλεαρά' όπότε κάποιο πρωΐνό.
— 20 —
ν) Βιβλιοκριτικά Σημειώματα
Κριτική μου γιά ίχδοθέντα βι
βλία Σμυρναίων τό πλείστον
συγγραφέων.
459; 1. «Μαγνηϋία, Χορόσχιοϊ,
Μουρατιέ» Σοφίας Λουκα («Π.
Κόομος» ^1 Νοεμβρ. 1961, ο. 2).
460) ·2. «Ή μικρή Ρωμνιοσύνη
στά 1 ουρκοχώρια τής Άνατο-
λής» "Ολνας Βατίδου («Π. Κό¬
σμος» 10 Ίονουαρ. 1961, ο. 2).
όρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Κόσμος» 18 Ίοον. 1964, σ. 2).
471) 13. «Άναμνήσεις ενός
προξένου» Μιχ. ΉλΙάδη («Π.
Κόσμος· 10 Όκτωβ. 1965, σ. 3).
472) 14. «Μέ λίνα λόγισ, πολ¬
λά γι6 λίγους» Αλεξ. Χατζηα·
θσνασίου «Π. Κόομος» 10 Ό-
κτωβρ. 1965. ο. 3).
473) 15. «Σμυρναϊκά σημειώ-
ματα» Χρ. Σ. Σολομωνίδη
(«II.
Κόσμος» 26 Ίουνίου 1966, σ, 2).
474) 16. «Μνήμη τής Σμύρνης»
451) 3. «Τό Άπάνθισμα» ποιη-|Ν· Καρτσωνάκη (Νάκη') («Π.
σα). Ή μηιτέρα μου συνδιαλεγόταν άνο'γει ά "διός τή θύρα τήν ώρα
Πλουσιότατον έδαφος, έντός
σχεδίου Πόλεως (οικόπεδον),
ηλεκτρικόν φως, νερό πόλεως,
καρποφόρα δένδρα μέσα, οΐκΐα
είς ΙΣΤΙΑΙΑΝ (Βορείου Εύβοί-
ας) ΕΝ0ΙΚΙΑ2ΕΤΑΙ 12.000 τό
χρονο.
Γ. ΛΑΓΟΥΔΗΝ ΣΟΚΡΑΤΟΥΣ 14
τηλ. 521.275
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ: Αναλαμβάνη
μαβήματα διά μαθητάς τού Δη-
μοτικοθ Σχολείον κατ' οίκον.
Πληροφορίαι τηλ. 689-544
μέ τή.» κυοία Κρασοπούλου, γιά τοό
το κα! γιά κε?νο. Άνάμεσα στίς
δυό γυναΤκες ύπήρχε διαφορά στ ό
ή μητέρα μου ε!χ£ φοιτή
σει στό Κε,νντρικό ΠαρθεναγωγεΤο,
κλασσική παιδεία, γαλλικά Συνδια
λεγόταν μέ άκεση καί γλαφυρότητα
παρακολουθοΰσε φιλολογικά πΐριοδι·
κά τής Αθήνας, ήταν
πιό σνγχιράνων άιΐταιτήσεων τής ύγι-
εινης, άμιλούσε καί διάβαζε έλεύθε
ρα γαλλικά. Ή ιμητέρα τού φίλου
μου τό πολϋ νά ε'χε ξΐσκολίσει τά δή
μοτικό «Ινσικό, λοιπόν, ήταν νά Ε-
νοιωθε στό σημεΤο τής παιδείας,
τή^ν άττόΐταση ποΰ τήν εχώριζε άπό
τήν κυοία Φλώρου. "Ετσι, μιά στι
γμή πού ό Γιώργος αλιλαζε παρέκει
ροθχα γιά νά 6γο£ιμε περίπατο καί
ή"ρθε ή σειρά τοθ ποβνταλονιοθ, θυ-
μόσοφη ή μητέρα τού, ττετάίΐ με-
γαλόφωνα:
—■ Γιώργο, ττρόσεξε μοστραοι-
"τήί μή' κυλώντας μέ τή γλόκτσα
της τα ρ, τόσο έντονα, Λσο οί Ι¬
ταλοί κοτί περισσότερο οί 'Ισττοίνοί.
"Ολοι έσκάσαμε στά γέλια. Καί
πολλά χρόνια Οστερα κάθε τόσο, σέ
οΐκογενειακό κύκλο, άναβΜμούμαστε
τό περιστατικό καί έγελούσαμε ά¬
πό την καρδιά ι»ας.
Μή καταφέρνοντας νά φτάση τή
μητέρα μου σέ καλλιεργηιμένο λεκτι-
κο καί καλλιέπεια, ή έξυητνότατη καί
| καλόκαρδη κυρία Κρασοπούλου, εΤχε
έπινοήίει τήν ίδιότυπη αυτή, ά,άπο
δή σύνταξη, γιά άντιστάθμισμα. ΕΤ
χε επί τέλους έπιθυμήσει και αυτή
νά... πρωτοτυπήση.
Ό άλησιμόνηΓτος σχολώρχης μας,
ι Χρτρτος Ν. Άρώνης, άναδιοργανώ
τής
παράδοσης
διάδρομο:
αί μέ καλεΐ
— Παϋλε, μοΰ λέγει μέ τά εθγε-
νικό καί εύττροσήγορο ϋψος τού, ό
«Κόπανος» δημοσιεύει ποιήματά
σου σέ γλώσσα δηματική. Καταλα-
6α' νέ ι ς δτι ένδεχήμενον είναι νά
προκύψη τίποτε δυσάρεστο γιά τή
σχολή ,μου. Θά σέ παραικαίλέσω νά
μή ξαναγράψης στόν «Κόπανο».
θέλοντας και μή σίΐμιμαρφώθηκα
μέ τή σΰσταση τοΰ διευθυντού μου.
"Υστερα άπό τ ό θάνατο τοΰ έξόχου
έλλΓ>;ιστή Έμιμανουήλ Δούκα, που
μέ κσυστική είρωνεία έκορό'ύδευε -ά
«πρόσφυξ», «άνήλιξ», «έπί,μων» κΒ.!
τά παράμοια έξοψιβλώματα (τό σω
στό εΤναι, μάς έτόνιζε ό άσύγκριτος
δάσκαλος, άνήλικος, έπίμονος, πρό¬
σφυγος) μάς έδίδασκε ώρχαΐα έλλη-
νικά ("Ομηρο κ.ά.) ό γαλανομιμά-
της Άλεξανδρόπουλος, ερμηνεύο,^τας
και μεταφράζοντας τά κείμενα σέ
ζωντανή δημοτική γλώσσα. φαινε-
ται πώς ό σχολάιρχης μας, νοιώθον-
τας τά σημάδια των καιρών (κυβέρ-
νη,ΐη Φιλελευθέρων κ.λ.π.), εΤχε 6ά-
λει νεοό στό κρασί τού κα! δέν έφο
δάταν πιά, δυσάρεστες όχλήσεις.
Στήν 'Αθήνα, δταν τό 1935 τού
άφιέρωσα άντίτυπο τού πρώτου συν
ΟετικοΟ λογοτεχνικοΰ £ργου μου, τού
μυθιστορήματος «Άποικοι», -μού φσ
νέρωσε τήν Ικανοποίηση καί τήν ευα
ρέτκειά τού γιά την «ώραία δημοτι-
κή γλώυσα». "Αιπάδειξη πώς ό ζων-
τανός αϋτός «παιδαγωγός» καί εκ-
παιδευτικός, πού εΤχε σπουδάστ.ι
χρόνια στή Γερμανία, εγνώριζε καλά
τίς σχετικάς συναιρτήσεις.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΠΡΟΧ
τική συλλογή, "Εσπεροο Δ. Νυ·
κτερινοΰ {«Π. Κόσμος» 15 Ία
νουαρ. 1961, σ. 2).
462) 4 «Προθαλαμος» ποιήμα·
τα, Στέργιου Σκιαδά (·Π. Κό¬
σμος» 8 Όκτωβρ. 1961, σ. 2).
463) 5. «Μών· ττοιήματα, Πέ
τρου "Ολυμπίου («Κόσμος» 3
Νοεμβ. :%1, ο. 7).
464) 6. «Ήλιοβόλα καί Πικρα-
μένη» ποιήματσ. ΝίΛου Βόκοβιτς
(«Π. Κόσμοοι 19Ίανουαρ. 1962,
σελ. 2).
465) 7. «ΟΙ αΐχμάλωτοι των
Τούρκων» Χρ. Σπανομανώλη
(«II.
Κόσμος. 25 Φεβρ. 1962.
σελ. ·2).
466) 8. «Κιβωτός» ποιήμκτα,
Στέργιου Σκιαδδ («Π. Κόσμος»
19 Νοεμβρ. 1962, σ. 2).
467) 9. «Μιχαήλ Τσακύρο·
γλους· Μικέ Πυαδούση («Π. Κό
σμος», 10 Φεβρ. 1963. σ. 2)
468) 1(1. «Ό Μπουτζας» Νίκου
Κσραρσ («Π. Κόσμος» 14 Ίουλ.
1963, σελ. 2).
469) 11. «Σμυρνέϊκες ήθογρα-
φίες» Σωκρ. Ρονα («Π. Κόσμος·
1 Σετττεμ. 19Η3, σ. 2).
470) 12 <.Ό Κόπανοο> εφημε¬
ρίς σατυρική θεσσαλονίκης («Π.
Κόσμος» 26 Ίουνίου 1966, σ. 2).
475) 17. «Τά Ρωμνάκια κα! ή
Πσληά Σμύρνη» "Ολγας Βατί¬
δου («Π. Κόσμος» 26 Ίθυνΐου
1966, σελ. 2).
476) 18. «Μή γελάτε παρακα-
λω» Λ. Άργυροπούλου (Τάκη
Μώμου) («Π. Κόσμος 23 Ίουλ.
1966, σ. 4).
477) 19. «Οί Σμυρναϊοι Άκα-
δημαϊκοί» Χρ. Σ. Σολομωνίδη
(«Π. Κόσμος» 16 Αεκεμ. 1966 σ. 3)
478) 20 «Κυκλ^νες» Αλεξ.
Χατζηαθανασίου («Π. Κόσμος»
16 Δεκεμβρ. 1966. σ. 3).
479. 21. ·Ό έ'ρωτας στήν'Ελ-
ληνική ποίηση» Χρ. Σ. Σολομω¬
νίδη («Π. Κόσμος» 19 Νοεμβρ.
1967, ο. 6).
480. 22. «Ό άνατολιστής ίπι-
στήμων καί Λέκτωρ Δρ. τού Πα¬
νεπιστημίου Βόννης Παθλος λι-
δίρογλου καί ή ίτΐ! διδακτορία
διατριβή τού» («Π. Κόσμος 25
Φεβρ. 1968, σ. 5).
481. 23. «Χρήστος Σωκρ. Σο-
λομωνίδης» ϊνας μνημειώδης
τόμος τής «'Βστίας Νέας Σμύρ¬
νης» («Π. Κόσμος» 17 Νοεμβρ.
1968, σ. 6).
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ:
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
— «Ό "Αγγελος τής Άβΰσοου», τό κατοχικό μυθιστόρη·
μα πού διεδραματίζε·τ«ι στήν Νέα Σμύρνη, έκδ. 1!)63.
— «Σταυροδρόμιη τής Εύρώπης», τό κλασικό ταξιδιωτικό
βιβλίο, εκδ. 1964.
— «Βουβή Όρχήστρα», 1.Ί Διηγήμ«τα, άνάμεσο σ' αύτά
καί βουρλιοΊτικα διηγήματα, ίκδ. 1966.
— «Έσπρρινοί», 27 ποιήματα (Ίωνία κ.&.), μεταφρά-
σματα 48 ποιημάτίον ιΐνΐιπροσωπευτικών ποιητων
(Γαλλία, Άγγλίη, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία)
συνοδευόμενα άπό 10 ρΐσαγαιγικά καί κριτικά με-
λρτι'ιματα. ΙΙρόκε-ιται γιά κλασική μικρή Άνθολθ-
γία, ε"κδ. 1!)67.
— «Τόν Καιρό τοΰ Παλαιολόγου», μυίτΐστόρημα Μικρα-
σιατικό, γιά μικρά καί μργάλιι παιδία, ?κδ. Βλέα-
σα 1967.
Τά Βίβλία τού Π. ΦΛΩΡΟΥ Φέτουν έρωτή-
ματα καί- δΐνουν άηαντήοεις
Στά Βιβλιοπ(ΐ)λε·ΐα Κολλάρου, Έλε:υθερονδάχη, Ζηχάκη,
Ηασιλείου, Κοονιίροιι καί Κπραβάχου, "Αθήναι.
Ή «Βουβή Όρχήστρα· καί «Τόν καιρό τοΰ Παλαιολόγον»
ρύοίσκονΐαι κια στά βιβλιοπωλείαι τής επαρχίας.
ΚΩΣΤΑ ΠΑΡΛΣΧΟΥ
Ο ΘΑΝΑΣΟΣ
"Μ προοφυγάκι τής Μικρά; ·Αοίας -.
Μυθιοτόρημα
Κριτκόν αη,μείωμα τού συ·νεργά
ΥΠΟΘΕΣΙΣ · Σεπτέμδοιος τοθ
1922 Λίγες ήυέρες μετά την εϊσο-
5ο τώ/ του:κικών στρατευμάτων στιΐ
Σμύρνη, πού άοχίσανε οί διωγμοί
τοθ έ*λ-[ ιΚ50 στοιχείου καί ή σνοτη Ι
ματική 5 αρτταγή, λεηΑασία,, πνρπό-
λησις της μαοτυα'κής πόλεως, κά
τω άτό τα 6λ"μ;ιατα τώ/ πανίτχο
ρ(ον «ουμμαχικών» στόλων, πού 6ρ;-
σκο ταν στά λιιιάνι της. έ'φίυγε ά-
ττό τό χο^ριό της —ίνα παοαθοβλά^-
σιο χω-ιό τής ΣΜΜ>νης, ττού δέν τί
ονομάζϊ' ά συγγραφεύς, άγνωστο γιό
πό λόγο— ή οΐκογέ.εια τοΓν ί>αρ·.ιο
κοττο ο) κ. Στριΐτή, νά πάη κΓ αυ¬
τή στή/ Πόι καί νά φύγη άπά κι',
γιά την Έλλοτδα αέ <τά έ'/*λη,ικά <αί ξένΐ έαποοικά πλοΤα, ποϋ εϊχανε δι ατεθ,ί γι' αυτή την αίτία, σέ συμ- ψωνία 'Κ τούς Τούοκους. Ή οίκονέ εια Στίαττΐ, πού την οπτοτίλοΰσαν ό πατέρας, ή μητέρα, κυοια Ταΐίτσα καί τά τρία τταιδιά τοιις, ό Λεωνίδας 15—16 χθΓνώ, ή Λένζ, 12—13 χρονώ κα! ό θανα^ός Ο χοο'ΛΟ εΦυνε άπό τό άοχοντόίπι- τό της παίονοντας ό καθένας άπό Ινα μ'<οό μττογαΐλάχι ,ρουχισμό ή έν- θύμια οϊκογενειακά καί τά κοσαή-ια- ια τής μητέοας, πού τά αοιοάστη- καν ρχ.ιμένα μέσα στΐς <&όδρ;ς των σα<κ3κιώ/ τους τά δυό άγόρια,, ό Λεωνίδας καί ό Θανασός, γιά νά μή τούς τ' άρπάξουν οί ΤοΓοκοι. "Οταν ή οΐκογέ.εια έφθασε στό λι μά/ι τής Σαύονης —στή^ Ποθντα, όττου διπλααώνανε τά καράβια— ή τανε τόση ή πολυχοσμία κα! ή ταρα- χή μέ τούς Τούτους, ν' άοπάζουν, νο χτυποΟ-'. νά πυροβολοθν καί τούς κοτοίκους ά τρέχουν έδώ κι' έκε? τρο-ιοκοατηΜένοι, ώστε ό Θανασός χά9η<ε άπό τούς δικούς του κα! ορέ βηκε ιιέτα υ' ένα καράβι πού Εφευ- γε άττά τή Σμύρνη, ξένος άνάιιεσσ σέ ξένους καί κλαίγοντας κάθε τό¬ σο, άττοφατ -τ'.ιέ ος δμως νά φύγη καί νά φυ'άΡη τ070 τό μττογαλάκι τού ιιέ τά αητοικά κοσαήματα, δσο καί μιά συλλογή γ^ααΜατοσήμων πού είχε άπό .ι ><-ό πά.5! κα! την πήρε μσζί του τή τελ:υταία στιγμή. Τό καοάβ σέ λίγες ωρες Εφθασε σ' ένα έλληνικό νησί Ό συγγρα¬ φεύς καί έ5ώ δεν γράφει ποιό εΤνα αυτό, τό νΓ.σί άγνωττο πάλι νιά ποιό λόγο, φαί εται διιως πώς είναι ή Μ-ΐτιλή.η, καθώς ξέρουμε δσοι ζή- σαμε τίς τοαγικές έκεΤνες μεοες στή/ ΈΜάδα. Ό Θανασός, πότε αί σοκουα καί πότε μέ άπαφασισ·τικότι| τα κι' έπιμονή έξαιρετική γιά τή μι κρή τού ήλικία καί γιά τό φοδεεΑ δράμα πού ζο3σε, κυκλοφάρησε στήν ττρωτεύουΐα τοΰ νησιοί, άνάιιεσοι στοϋς άλλους πρόσφυγες, κατώρθω¬ σε κάπου νά κοιμηθή τήν πρώτη νυ¬ ν", δίπλα σέ κάτι χοΛάσματα έ ός σττηιοθ, νά πάθη συσσίτιο, πού μοί ράζανε κρατικές έλληνικές ύπηιρεσί ες, κσί, τέλοςί; νά ονναντηβή τήν άλλη μερά μ' 6να γνωστόν έμττορο τού Χ'ΊΡ'θΰ τους τα/ κύριο Μαντολά κγ[, πού είχε ψτάσει έκεί μέ την οί- κογένειά τού καί πουλο^σε μ' ένα γκαζοτενεκέ λάδι στόν κόσμο, αύτός πού ήταν μίγοΛέμπορος λαΐδιού. Μέ την δοήβίια καί συμδοαλή τού κ. Μανωλάκη, ό ©ανασός γνωρίζει τόν παπά - Λεό.τιο^ φίλο τού πα- τέρα του, πού ήτανε λειτουργός σ' Ενα χωριό, εξω άπό τήν πρωτεύουσαν τού νησιο^ καί έκεΐ το3 δίνει νά φυ¬ λάξη τά κοσμήματα τής μητέρας του. Ό παπά - Λεόντιος τόν ττερ.- ΗΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ τοι/ μας κ. Ι- Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ποιήθηχε τόν ©ανασό, καί τού ε?πε νά μείνη κοντά τους. ΈκεΤνος, δμως, έτοοτ ίμησε νά μένη κοντά στήν οί κογένεια τοΰ κυρίον Μανωλάκη,, στήυ προχτεύουσα, γιά νά φροντίζη νά μά θη νεώτερα γιά τήν οίκογένεια τού, οωτώντας σειρά - σειοά κάθε μέοα τος συναδέλφους τού πατέρα του, φ 3τρμ αχοπο ι υύ ς. Μιά μερά πήρε γράμμα στό γνω- στό καφενεΤο τοΰ συμπατριώτου τοί; άπό τόν άδελφό τού τό Λεωνίδα πό δρισκότανε στήν 'Βλλάδο» Καί ΰστεοα άττό δυό μέρες μαθαίνει δτ. καί ή πατρική του οίκογένεια σάθη. κε κα! βοίσκεται στό ϊδιο ιησί. συ/αντηβήκοτν» ύττό σννθηκες πο>ύ
συγκινητικές. Μείνανε δλοι στό σπί
τι τοθ παπά - Λεόντιου καί άπό κε'
φύγανε μιά μερά καί πήγανε στι|,
Άθή.α^ δπου ένώθηκε μαζί τους κα,
ό Λεωνίδας, χαμένος κι' αύτός άπό
τούς δ:κοϋς τού, άπό την πρώτη μέ
ρα πού φθάσανε στή Σμύρνη.
Σιγά - σιγά, ήοίκογένεια. Εζησε δύσ
κολες στιγμές, ώς πού άποκαταστά
θηκε στήν 'Αθήνα μέ φα,'ρμοχεΐο, σ'
ενα προσφυγικό συνοικισμό καί αί
σπίτι εύπρόσωπο δπου τά πρώτα ί-
ξοδα γιά ρουχισμό κσί έπίίΤΓλωση τά
εκανα/ μέ ένα μέρος άπό τά κοσμή
ματα τής μητερας, πού εΤχε διασώ-
σει ό Θανασός, —ένώτοΰ Λεωνΐδα
χαθήκανε— καί άπό τήν πωλήση τ&ν
γραμματοσήμων τού. Αυτή είναι ή υ¬
πόθεσις τού έργου, πού τελειώνει
μ' 'ένα πατριωτικό λόγο, πού έγρα
ψε στή/ οίκογένιειά τού ό κΰριος Στρα
τής.
Τό £ργο οώτό, μέσα στϊς 146 σε¬
λίδες τού, μέ πολύ καλή είκσνογρά-
φηίτη τοθ ζωγράφου Άνακρέουτος
Καναβάχη, έξιστορεΤ άπιλά, φυσιολο
Ι,γικά, διδακτικά, χιαρίς στόμφο την
^χική κατάσταση ένΫς άγοριού έ-
νηάχρονου, άρχοντσμαθημένου, μέσα
στό τρομακτικό δραμα τής μικιρασισ
Τ'κής καταστροφής, δπου καί αύτοι
άκόμη οί μεγάλοι καί δυνατόν, λυ-
γίσα.ΐ πολλές φορές, καί χάσανε τό
θάρρος ν" άγωνισθούν.
Ό θανατός αμα κλονιζότανε ί-
«Λαιγε Τά δάκιρυά τού, δμως τόν ό
δηγούσανε στήν προσευχή καί ή έλ
πίόο: τού στή θε'ι'κή προστασία,, τολ
έΰωσε τή δύνχϊμη νά αντιμετωπίζη
κάθε κάθε πρόσκαιρη δυσκολία. Καί
άνόιμεσα στίς τόσες τΓεριττέτειες,
πού πέρασε, μακρυά άπό τους δι¬
κούς τού, όλομόναχο παιδάκι, άδύ-
νατο καί καλομαθηιμένο, μέσα στήν
άναιπάντεχη συιμφορά, δπου μόνο θοή
νους καί άπελπιστικά λόγια άκουε
τριγύρω τού, κατώρθωσε νά διατη¬
ρήση δλη τού τήν πατρσπαράδοτη ά
ξιοπρέπεια. Δέν Εγινε ζητιανάκι, ά¬
κόμη καί βταν πεινοΰσε. Δέν ϊγινε
ψεύτης ή κλέφτης, άκόμη κα! δταν
έκρύωνε καί μέ μιά κλεψιά θά μπο-
ροϋ^ε νά τού δώσοο-
"■οχή/ τότε, ή κορούλα μου καί τής
ιο εττακαλάιμδανα συχνά, γιατί ενοι-
ωβα πως τά ματάκια την, πού μ'
Ιβλεπαν γλυκά καί προσεκτικά μοο
6λεγαν: Μανούλα, ττές αύτό τό γλυ¬
κύ νανουρισ'μα (καί τού εΤχα δώσει
και σκοπό), πού μ' άρέσει τόσο1
1ο λέιει καί σήμερα άκόμη ή κόρη
στην ψυχη της γιά νά τό πή, άσφ.-ϊ-
μου κι' άς εΤναι μεγάλη. Ήταν τό
Λως κι' έκείνη, μέ τή σειρά τη,ς στά
«διαλεχτό της» καί τό ψυλάει μέσι
παιδία της.
Ποίος νά μοθ τβλεγε δτι Οστερα
«πό τόσα χρόνια θά ζωντάνευαν
μπροστά μου τά νανουρίσματα αύ-
τα, πού κι' έγώ, χωρΐς άλλο, άπό
τη Νενέ μου θά ταμαθα κα> πού δέν
ή^ερα δτι τά γλυκά αΰτά λόγια ή¬
ταν λόγια τής ΣΙφνου τού μαγευτι-
κοθ μας νησιού, ττού στολίζει τό Αί
γεΤο. Έπαναλοομδάνω, λοιπόν, τα
βερμά μου συγχαρητήρια γιά 'τό ό-
μορφο αύτό βιβλίο μαζ'ι μέ τό μέγα
λο μου «εΰχαριστώ».
Ν. Κ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
(Συνέχειο έκ τής 1ης σελ.)
λων υπό τόν Ταγ) ρχην Άν-
δρουλακάκην Γ.
—Μία άντιαεροπορικ,ή πυρ)
χία των 37, έκ δύο πυροβό
λων υπό τόν Ταν) ρχην Άν-
δρουλακάκην Γ.
—Τό 42ον Σύνι'αγμα Εύζώ-
νων Λομίας μέ διοικητήν τόν
Συντ) ρχην Πεζ. Παπαδημητρό
πουλον Ίπποκρ.
Β' ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Συμφώνως πρός τό σχέδιον
ΙΒ τού Γεν ι κου Εηιτελείου
Στρατοΰ, ή αποστόλη τής Υ111
Μεραρχίας ήτο νά εκτελέση
ύποχωρητικόν έλιγμόν, μέχρι
τής γραμμής: Μέτσοβον — "Α-
ραχθος ποταμός (έσχατον 6-
ριον) καί νά καλύψη τάς πρός
ΑΙτωλοΰκαρνανίαν δΓ Άρτης
(κυρ α προσπαθεία) διαδόσεις
κα! τάς πρός Θεσσαλίαν (δευ-
τερεύουσα προσπαθεία) τοι¬
αύτας.
Κατά δέ τό σχέδιον ΙΒα'
τοϋ ΓΕΣ προεβλέπετο κάλυ-
ψις των άπό ΚαλΓΐακΙου πρός
νότον κατευθύνσεων χωρίς νά
φθαροΰν αί δυνάμεις τής Με-
ρ α ρ χίας, ώστε τελικώς νά έ-
ζασφαλισθή ή άμυντική τοπο
θεσία τοϋ έσχάτου όρΐου: Μέ¬
τσοβον - Άραχθος (βασική
έντολή).
Υπήρχον δέ κα! προφορικαί
οδηγίαι τοϋ άρχιοτρατήγου
Παπάγου Άλεζάνδρου πρός
τόν διοικητήν τής Μεραρχίας
ύποστράτηγον Κατσιμήτρον Χά
ράλαμπον, διαβιβασθείσαι είς
αυτόν την 23ην Σεπτεμβρίου
1940 διά τοϋ ταγμ. πεζ. τού
ΓΕΧ Γρίβα Γεωργου, αί οποί¬
αι καθώριζον τά έζής:
«Άναγνω,ρίζεται ή δυσχερής
θέσις είς ήν ευρίσκεται ή Με-
ραρχία. Ή Κυβέρνησις δέν ά
ναμιένει βεβαίως έκ τής Με¬
ραρχίας νίκας, δεδομένης τής
άριθμητκής ύπεροχής τοϋ άν-
τιπαλου. Άνομένει δμως έκ
ταύτης νά σώοη την τιμήν των
έλληνικ,ών δπλων, καί πρός
τουτο ό διθικ,ητής τής Μερΰιρ-
χίας δύναται νά διαθέση τας
δυνάμεις του όπως νομίζει
καλλτερον».
ΑΙ οδηγίαι αυται, ούσα ι συμ
φωνοι πρός τάς άρχικάς άπό-
ψεις καί άποφάσεις τοϋ διθι-
κητοϋ τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, έ-
νίσχυσαν αυτόν νά δώση την
αποφασιστικήν μάχην επί τής
τοποθεσίας Καλπακίου, άνευ
ίδέας συμπτύζεως πρός "Αρα
χθον — Μέτσοβον.
"Εδωκε δέ την μάχην, κα¬
θώς θά Ίδωμεν περαιτέρω, καΐ
ού μόνον έσωσε την τιμήν των
ελληνικήν δπλων —τό ύπέρτα-
τον των προσδοκιών τού άρχι
στρατήγου— άλλά προσέφερεν
είς την ΠατρΙδα δΓ αυτών μί¬
αν περιφονή Νίκην!
Γ' ΛΙΑΤΑΓΙΣ
ΤΟ ΚΛΙ ΜΑΚ Ι ΟΝ ΠΡΟΚΑΛΥωΕ-
ΟΣ
α' "Επί τής κατευθύνσεως :
Κακαβιά -- Καλπάκι:
Τό Τάγμα προκαλύψεως Δελ-
βινακ.ου επί τής μεθορίου, κα
τανεμημένον είς φυλάκϊα δΐί
μοιρΐας καί λόχους κατά πλά-
τος κα! βάθος. Διθικητής Τάγ-
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Η ΒΕΓΓΕΡΕΣ
Τσ'ι τόπα, νά πής πώς δέν
τοί τόπα; Πρόσεχε, παιδ μου_,
προσεχε, κοριτσάκι μου. Έδώ
είναι ΆΘΛνα τά μάτια σου νά
τάχης δεκατέοσερσ. Αυτή τοϋ
κόχου, πότε μέ τή μ·α πότε
Ιΐέ την άλλη τοι οιληνονδες
τση πήγαινε τσΐ βεγγ&ρες.
Μά τί κόνετε στΐ βεγγέρες;
Νά, καλεσύ Μομά, μοτζεβό-
Μαοτε οθλες οί φιληνάδες, βά
ζομε τό πικώπ κσΐ χορεύομε.
Καλά τσΐ λέω, μόνες οσς *ο
ρεύετε;
Οχι μόνες, νά έρχεται τβΙ
μιονΛς ό άδερφός τοί ολληνήι;
6 άζάδερφος, νά £τσι καί πίΡ
ν6με την ώρ·α μσς.
Γι' αύτό μοΰρχες πρβψέζ ΜΡ
σάνυχτα άποϋντο;
Νά περνά ή ώρσ καί δέν την
καταλαβαίνομε.
Ηαΐ έτσ. ΚονοποΦτίτσα μου
ί ό χατάς.
Καί τώρα;
Τώρα θά δοϋμε τί θά γίνη.
Μούλικα δέν θέλω. Ήρθεν δ
Μπάρμπα τσι ό Πανάνης άπό
τόν Περαια. Αύτός έχει κάτω
στό Περσία στά χασάπικΐα ένα
Ταουζίδικο. Μυαλωμένος άν-
θρωπος, άνο:ζε, πα'δΙ μου,
μ(ά τρύπα καΐ τώρα έχει κο-
τσαμάν μαγαζάρα. Καί δπου
καλό σοΰ θέλει,
Καί τί θά κάνη ούτος;
Πολλά, ενας άντρας μέ μυα
λό κάνει πολλά, Νά θά πιάση
αύτόνε ΘΟ πιάση τσΐ συγγενείς
τού νά τά βολέψουνε τά πρά-
ματβ,
Μά ΐρύτός κάτι διάδ«σε. Τή
τύφλα στά μάτια τού καΐ τή
μούτζα στά στραβά του. "Αλ-
λο άπό τόν πρώτο τση τόγ για
βουκλοΰ πού ήψυγε γιά την
Άμερική τί μπορή νά πή;...
ΚαΙ ό άλλος; Ξέρω, ζέρω έ-
κείνο τόν Πεπέ
Καλέ αυτόν τόν ήδ«ωζε μέ¬
σα σέ 15 μέρες. Αύτό δα μάς
έλειπε νά κάνωμε καί Πεπέ
γαμπρό. "Α! Νά μουπής γιά
τόν Παράσκο μάλιστα, αυτάς
ήταν παιδΐ μάλαμα, μά βλέπεις
τόν στείλανε οί δικοί τού στό
έζωτερικό νά τό σπουδάζου-
νε, τόν θέλανε σπουδασμένο.
Αύτός την άγαποΰσε λωλελό-
τανε γιά αυτή κα'ι τσήπε νά
περιμένη. "Ε! άς περίμενε
λιγάκι. Καλέ δέν περίμενε τό
κορίτσι μου έζη μήνες καϊ
κόντεψε νά χπκιάση. Πώς, πε¬
ρίμενε καί καλοπερίμενε. ι
Ναΐ μά τά βράδυα... '
Ξέρω, ζέρω τί θά πής, τά
βράδυα την έφερνε τό ά<ρεν- τ<κό άπό την 'Αθήνα μέ τό ώ- '' τομομπίλι του. Ι "Ά! νά σουπώ άμα εΐσαι κα λός δουλευτής σέ -έκτιμάνε τά άφεντικά. ΦαΙνεται θά ήτανε ευχαριστημένος. "Επειτα, ά- φεντικό είναι αύτό, θές τσΐ ή- λεγε νά σέ πάω μέ τό ώτομο- μπίλι μου στό σπιτι σας; Τί νά πή αυτή μιά καί άργη- σε, νά έτσι την ήφερνε άπό καλωσύνη. Μά θαρϊύ, λέγανε καί γιά τόν χασάπη έδώ στό τέρμα. "Α! Νά σοϋ πώ γΓ αύτόνε. Μιά θραδυά κατέθηκε άπό τό ώτομομπίλι ήρριζε μιά ματιά στά κρέατα. τσαρέσανε κάτι μπριζολάκ;α άρνήσ:α, έ, μπή- κε καί πήρε ένα κιλό. Ηβγα- λε νά τά πλερώση, μά αύτός έπουδενί λόγω ήπαιρνε τσί πά ράδες. Τ! νά κάνη, φιλότιμη όπως είναι τά πήρε, μά δέχτηκε την άλλη μερά τό βράδυ νά βγοϋ νέ νά πάνε σέ καμμιά Παστη τσερία ήθελε, λέει, νά τσϊ κου βεντιάση. Δέν μποροϋσε νάκανε κίαΐ άλλοιώς. Την άλλη βραδυά Κυργιακή θράδυ πήγαν, μά δέν τή πή- γε στή Παστητσερία, μά στό Μαρούσι, λέει, σέ μιά χασαπο- ταβέρνα, πού ήδινε κρέας μέ | κρέτιΐκο, ήθελε λέει νά πάρη π'αράδες πού τοϋ χρουστούσα- νε. Νά, έτσ ι, θλεπόντουσαν τσά τρα πάτρα, δπου ήμαθε πώς είναι παντρεμμένος μέ δυό παιδία. Τότε τόν ήδιωζε, τι τώρα θ^χουμε καί φασαρίες μέ παντρεμένοι ήνθρΐύποι, Καί άμα αύτός δέγ δεχτβί τί θά γίνη) Ά! Δέν χολοσκάμε, τά βρε φοκομεία νόν κολά. ♦ΡΙΞΟΣ μβτος ό ταγ) ρχης Πεζ. Άλε- ι βιζάτος Τζανής, άνδρείος ά ζιωματικός ευρών ένδοζον θά¬ νατον κατά την άντεπΐθεσιν τής Μεραρχίας. —Τό 11)42 Τάγμα είς περιο¬ χήν λίμνης Ζαραβίνης, μέ μί αν όρειβατικήν πυροβολαρχί- αν είς Χάνι Δελβινάκι. Διθ.- κητής τοϋ κλιμακίου τούτου ό άνδρείος ίσραηλίτης τό θρή- σκευμα Άντ) ρχης πεζ. Φρυ- ζής Μαρδοχαίος, επ σης ήρωι κώς πέσων βραδύτερον παρά την Πρεμετην. Β' — Επί τής κατευθύνσεως: Μέρτζανη — Κόντσα: Τό 1)15 Τάγμα, τοϋ τα- γματάρχου Άποστολίδου Κ., είς περιοχήν: Άηδονοχώρι — Μπουραζάνη. — Τό Τάγμα προκαλύψεως Κονίτσης, τοϋ ταγμ. πεζ. Πγα Νικολ, επί τής μεθορίου κατά πλάτος καί βάθος, μετά μιάς όρειβατικής πυροθολαρχία ς των 75 είς θέσιν Β.Δ. Άηδονο χωρίου. Διοικητής τοΰ κλιμα- κίου τούτου ό Άντ) ρχης πεζ. ΠαπαδημητρΙου Π. γ'.— "Επί τής κατευθύνσε¬ ως: Κονίσπολις — Φιλιάτες: — Τό Τάγμα προκαλύψεως φιλιατών, κατανεμημένον επί ' τής μεθορ ου κατά θάθος καί πλάτος. Ι "Απαντα τ' ανωτέρω κλιμά- Ι κια προκαλύψεως μετά τόν ύ- ποχωρητικόν άγώνα θά εΐσήρ- χοντο, τή διαταγή τής Μεραρ χίας, είς την τοποθεσίαν άνη- στάσεως ώς έφεδρεία ταύτης. Ή τοποθεσία άντιστάσεως. Ή ΥΙΙΙ Μεραρχία Ηπείρου κατά την λήψιν τής ΰιατάζεώς της ώργάνωσε τρείς τομείς: — Νεγράδων, υπό την διοί¬ κησιν τοϋ Συν)ρχου πεζ. Ντρέ ΓεωργΙου. — Καλαμά, υπό την διοίκη¬ σιν τοϋ Συν)ρχου πεζ. Πατζή Δημήτρ ου. — Θεσπρωτίας υπό την διοί¬ κησιν τοϋ ύποστρατήγου Λιθύ- μπα Νικολάου. "Εκαστος των ώς ανω Τομέ- ων περιελάμβανεν ύποτομείς ώς έζής: Ι.- Ό Τομεύς Νεγράδων — Τόν ύποτομέα Χουδενών, μέ διοικητήν αρχικώς μέν τόν ύποδιοικητήν τοϋ 15ου Συν) - τος πεζικοϋ Άντ) ρχην πεζ. Κυριαζήν Γεωργ, μετά δέ την σύμπτυζιν τής προκαλύψεως τόν Συν) ρχην πεζ. Ρήγαν Βασ., μέ δυνάμεις τό 15ον Συν) γμα πεζικοϋ πλήν ενός Τάγματος. — Τόν Ύποτομέα ΚαλπακΙ - ου, μέ διοικητήν τόν Άντ) ρ¬ χην πεζ. Μωραΐττγν Ιωάν. καί δυνάμεις τό 1)40, Τάγμα, Λό χον πολυβόλων τοϋ Ι Τάγμα- τος πολυβόλων κινήσεως καϊ την ΥΙΙΙ άντισρματικήν πυρο- θολαρχίαν έκ τεσοάρων πυρο¬ βόλων των 37. — Τόν ύποτομέα Φ ρ ο ν τ ι- σμένης, μέ διοικητήν τόν ε>
φεδρον έκ ^ονίμων Άντ) ρχην
πεζ. Τριβυζσν Σπύρ. χαί δυνά
μεις τό Ι Τάγμα πολυβόλων
κινήσεως πλήν ενός Λόχου
πολυθόλων καί ένα Λόχον βα-
ρέων πολυβόλων έκ τεσσάρων
πολυβόλων.
(Σννεχίζεται)
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΙΣ
Φίλε κνριε Συνανίοη,
Στ ήν κριτική μου γιά τό 6ι6λίο
τού κ. Ν. Κοροτρά «Τό Νύμφοιο»,
πον δημοσιεύθηκε στό φύλλο τοΰ
«Κόσμον» 27—Ί ]■—68, τό θηρίο
τού τυπογραφικον κατακλυσμοθ ί-
πνιξε κυριολεκτικό στά νύχια του
τό κυριώτερο θαλεγα μέρος των κρι'-
σεών μου πού άφορά τή μικρασισ-
τική τραγιοδία κα! τίς άντγσυχίες,
πολλών συ|ΐπστριιοτών μας λογίων,
έπειδή «άκόμη» δέν γράφτηκσν ό-
ριστουργηματικές σελίδες σχετικες
μ' αύτη.
Μετά τό: Μητέρα—'Ελλάοα. Πρέ
πει νά γρβφοϋν τά εξής:
«Ζητοΰν κι' άναζητοΰν πολλοί
κα'ι καλοί Μικρασιάτες ν' άιτσσχχ)-
λη9ή ή νεοελληνική γρσμματολογία
μέ τό έβνικά δράμα τού ξερριζο-
Λαογροφικόν τής Περγάμου
Ο ΑΡΡΑΒθΠϋΐ Ο ΓΑΜΟΣ.
Υπό Κάς ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Γ
"Ελυζαν πρωτα τή νύφη· τά μαλ-
λιά της 5ηλαι5ή, καί μετά τα άλει-
φαν μέ πολτο άπό κ ινα, ποΰ τάν έ-
τοίιμαζαν αέσα στό τάσι, άφοΰ έσή
κο.αν δλα τά μαλλιά επάνω στό κε
φάλι, πού ήταν τότε μακροά.
"Αφηναιν τόν πολτό, τόσο, Εως <5 του στεγινώση καλά. Μετά τά ξέδγά ζαν πολλ& χέρια, δηλαδή πολλές ΦΟ ρές καί τά μέν καστανά ή" μαθρα μαλλιά ίπαιρναν Ενα χρώμα έλα- φρώς κοκκινωιττά, πού έδώ τό λέμε καζού, τά δέ ξανθά, άνταύγειες κοκ- κληιτήρια, χρυσοτι-ωμένα εσωτερι¬ κώς καί στίς δυό ττλευρές. Στή αιο ή οίκογένε ή Ο ί λ ή οίκογένεια τής λ καί στήν αλ Τής ϊτριδοι/ τό σδμσ μέ τ6ν τρί φτη, την έσαπούνιζαν, τήν ξέ€γαζαν, την άλειφαν μέ μυροδικά (άρώμα. τα), την έτύλιγαν στή χαδλού (τό μπουρνούζι) καί την 26γαζον στήν Τθ άνσ.μονης καί ξάττλων; ξ στούς σοφάδες, πάνω στά μιντέρισ (λεπτά στρώματα), Εως δτου στε- γνώσουν τά μσλλιά. ής φγς κα στήν αλ λη τοΰ γαμπροΰ. Πολιτισμένα πλέ¬ ον Συνεχίζω την παλαιά πρόσκληση. "Υπό τύπον άνβκδότου άναψέρουν μιά ττρόοχληση καί την καταχωρώ: Άνέββσα; σε κάποια ^ ^.^ ^ καλέ'σ. 'Εκτύπησε λέ τήν πώρτα το3 σπιτιοθ, πού ^ταν νά καλέ'σ τής ήνοιξαν, μπήκε ,μέσσ κι' αρχισε-' «Νά κουπιάσητε στσή Λενιώε, στσ/ κουρτσούδας ντοΰ γάμου. Τά σά'σαν, τά σά'σαν (τά Εφτιαξαν, τά τέλειωσαν) καί θά παντρέψουιν. Την Κυο ι ακή ποοντ ρε6οντ ι.» Καί στήν ερωτήση ττοΰ θά γίν ή γάμους, στοθ οττίτ γιά στήν ίκκλτν σά; ή άττάντηση η"ταν: «"Α' σύτ* δέν τοϋ ξέοου. Σ' αύτό δέ ρώτσα». φσγιά; —ΆνοΛόγους τού κόσμου, θά σ·ά ξνη τσ' δρνιθες κι θά κάνην κ ι τού Την ε.τιιναν, υβτά την χτένιζαν, Ι «κισκέκ». και άφο: πλέον την εΤχσν έτοιμάσει Καμμιά φορά προσκαλοϋσαν «αί καί εΤχε ετοιμάσθη καί δλη ή γυναι , κανένα Τοΰρκο, φίλο τοθ ττατέρα τής κεία σννοδεία, εΐδοποιούσαν τό γαμ πρό νάρθη νά την πάρη. Έδούϊζε τό λουτρό άττ' τά τρα- γούδια καί τά γέλια. Ό γαιμπρός επαιρνε τούς φίλους τού καί τά 6ιο λ ι ά και κατέφθασε χαρούμενος νά την παοαλάδη. καί νά την οδηγήση μ' δλη τήν παρέα μέ τά βιολιά £μ- ττοός, στό σπίτι, ττού μόλις Εφθα¬ νεν ή μητέρα της κερνοβσε σ' βλους σερμπέτι μέ κσκουνάρια. Λένε, πώς στό ττλαϊνό δωμάτιο περίμενε 6 μπαρμπέρης νά ξυρίοτ) νθφης ή τού γαμπροΰ, καί τότε άντί κεριοθ στέλνοΐι' «γιοχτιμά», δηλαδή μέσα σέ άπλό χαρτϊ ή χρυσό, σέ σχη μα χωνΐοΰ, σκληρή ζάχαρη. Τόν «γιοοσιυ.ά» τάν θυμάμαι πού μσς τόν εστελναν Τοΰρκοι πλούσιοι, μά σέ χΡ»3Ό χαρτϊ, δτάν ήτσίν νά παντρέψουν χανουμόχι. Τό άπόγευμα της ιδίας μέρας, μσ ίεΰοντοον ο! ιιαλεσμένοι γιά νά κό- ψουν τό ψωμ! τής νύφης. Τό ψωμ: τής νύφης τό έζύμωνε ή 'δια ή μητέρα της, μέ ζάχαρη, |ΐα- τόν γαμπρό, μέ τρσγούδια τόν κο- στίχα καί κανέλλα. Μετά τό ψήσι- ριτσιών, πού δρχιζαν: Μπαρμττέρι τό ζυράφι σου τοάδα το στό λουρί σον, νά μπαρμπερίσης τό γανητρό κι' είναι τιμή δική σου. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τήν "δια μερά, δηλοοδη το Σάββα το, δυό τρεΤς γυνσ/ίκΐς καλοφορεμέ- νες, έπήγαινσ^ στά σπίτια κι' £λί.- γαν στή νοικοκυρά: «Νά κοπιάσετί στή «δλόγα» καί τής προσεφέρον «κεοί» στή θέση προσκλητηρίου. Τά νεώτερα χρόνισ, Εστελναν ώραία προσ μο, τό άλειφαν άπό πά>ω μέ μέλι.
Την ώοα πού θακοδαν τό ψωμ Ι, γ>
6αζαν τή νύφη νά καθήση στή μέση
τής καμάρας, επάνω άπ' τά κεφάΧι
της τρία κορίτσια ποθχαν μάνα καί
πατέρα, κρατοΰσαν τό «σινί» μέ τά
δυό ψωμιά —γιατ! ήταν δυό κι' 5χι
ενα— καί Εκοβαν τό μέν Ενσ σέ κομ
μάτια, γιά νά τό μοιράσουν στά >ο
ρίτσια κοί στούς καλεσιμένους, τό
δέ άλλο σέ δυό κομμάτια, πού άπ'
αύτά τό μέν Ενα ήταν γιά τόν γαμ-
πρά κσί τδ όιλλο γι« τόν κουμπάρο.
(Συνεχίζεται)
ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΞΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΝ Σ. ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
Άναμφέλεκτο/ επιτυχίαν εση¬
μείωσε ή όμιλία τής ήβοποιοΰ κ.
Ελένης Σθφοά διά τόν άξέχαστον
σμυρναΐον καθηγητήν, λογοτέχνην
καί ποιητην Στέλιον Σπεράντοχχ,
ποϋ εγινε είς τή,ν έπιμελημένην άί-
δουσα τής 'Ελληνο — Άμίρικα-
νικής Ενώσεως τήν 28)11)68. Ή
όμ λήτρια κατέχη την τέ,χνη τοΰ
λόγον. Όμολογώ πώς ττρώτη φο¬
ρά τήν άκουσα. ΟΊ έντσπώσεις μας
είναι εύοίωνες Μάς εΐχε συναρπά-
σίΐ. Δέν περιαυτολογο'.σε. Εμέ-
λέτησε μέ καταφανή έπιμέλεια τό
πολΰπλευρο ίργο τού καί ιδιαιτέρα
μάλιστα τό ποιητικό. Μός τό ά-
νέλυσε μέ ώραία έμπνευσμένα λό¬
για καί μέ διαλεκτές φράσεις καί
λέξιις
'Εττίσης ή άπαγγελία της ήχοΰ-
σε εύχάριστα στ' αύτιά ιμας. 'Ε-
χρωμάτισε μέ δεξιοτεχνία καί πα-
ραστικότητα τά πλέον ούσιώδη καί
βαβυστόχαστα ποιήματά του. Μέ
λΰττη μου ομως διεπίστωσα, ότι
δέν έτίμησαν πολλοί τή μνήμη τού
Δέν ξέρω βεβαία διά ποίους λό-
γους, ή αι'θουσα κατά τή γνώμη
μθυ θά ϊπρεπε νά ήταν γιμάτη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
(Συνέχεια έκ τΛς Ιπς οελ.)
ται ή άγάοτη;
Κ,ρασόπουλος έλεγόταν ό πατέρας
τοθ φίλου καί σι/μααβητή μου στά
δημοτικό τής Άναξαγορείου Σχο-
λής τοΰ Βουρλά, τού Γιώργου. Κα¬
λό, καλόβολο, εύγενικό άγόρι, ό Γι-
[ νοντας τή Σχολή του, εΤχε Ερθει καί
στήν 'Αθήνα γιά νά επιτύχη τήν α¬
ναγνωρίση τού γνρνασίου του άιτό
τό ύττουργεΐο Παιβείας. Σύγχρονα έ
τελειοποιοθσε καί τή διδασκαλία
τώ^ ξέν(ον γλωσσών, τής άγγλικ.ή.ς,
τής γεριμανικής καί τής γαλλικής δί
ώργος καί συχνά έπήγαινα στή με- Ι νοντας προτεραιότηιτα οττήν
μοΰ. Νά γραφούν κείμίνα σέ πεζά
:ι
καϊ στίχους, £ργα βεστρικά καί
κικηματογραφικά, σννθέο-εις μου-
σικϊς. Καϊ τταραπονοΰνται οσοι εί¬
ναι κάπως βίαστικοί.
. .»Μά. . γεννιώνται κόθε μίρα
τραγικο'ι ποιηταί; Πολλοί οσχολη-
θήκανε, πολλοϊ γράψανε, πολλοί
νράφουν. Τώρα γίνεται ή συγκέν¬
τρωσις των στοιχείον "Οσοι την
έζήσανε τή^ τοαγωδία κι' έπιζοί/ν
καί μποροϋί, έγράψανε καί γρά-
φουν. Ύτΐάρχουν ομως καί έττΐ
μέρους δροματικές σελίδες τής
μικρασιατικής τραγωδίας ογνω-
στΕς άκόμ.1. Άς μιμηθοϋν κ.τ.λ.».
Νά περιγοάψ» την άγανάκτησι
ποϋ £νοα·τ« μέ αθτό τό τυπογρο:-
φικό στραπθΓτσάρισμα; Πιστεύω νά
την αντιλαμβάνεσθε καί νά την δι-
καιολογεΐτε.
Αι" Ον λόγον ευχαριστών διά την
διόρθωσιν
Μέ άγόπτΐ»ν
Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
γάλη άλευραΐποθήκη τού μεγαλιόμπο-
ρου πατέρα τθμ, νά παιζω μέ τό φί-
λο μου κρυφτό, άνόομεσα στίς σακ-
κοΰλες, στοΐβες όιλόκλΓρες, εύλογία
©εοθ.
Άντίκρυ ήταν φθϋρνος, δπου εύώ
διαζαν τά κατιμέρια, οί λουκουμά-
θες, τά παξΐιμάδια. Τόσο ό Κρασό-
πουλος πατέρας, δσο καί ή μητέ-
ρα^ ήταν ανθρωποι καλής θέλησης
εύγενικοί. Ή κυρΐα Κρασοπούλου εΤ-
χε Ιδιαιτέρα άνετττυγμένη την αΤσθη-
ση τής Ιλαρότητας, ή Τδια πάντ<-, γελαστή, χαροπή, εΰθυμη. Τό καλοκαΤρι ή οίκογένεια κατέ- 6αινε γιά έξοχή καί θαλασσινά λου τρά στή Σκάλα των Κλαζομενώ/. Ένοίκιαζε τό σπίτι στή γωνιά πού έσχημάτιζε ό ίομαξωτάς δρόμος, ά¬ πό τόν Βουρλά πρός τή Σμύρνη,, κα θώς φτάνοντας στή Σκάλα έγύριζε δεξιά γιά νά ακολουθήση τό περιγια- λι. Ένα άπόγευμα είχαμε πάγει νά τούς έπισκεφθούμε, ή μητέρα μου. δυό τρ'α άδέλφια μου κι' έγώ. ΕΤχα- με καθίσει στό ττεριβολάκι περιμε- νοντας νά δροσίση τό δειλινό» νά έβγωμε περ'πατο. Ήταν κι' έ¬ κεΐ καί τά δυό κορίτσια το£ Κρασο πουλου, ή Χρύσα κα! ή ιμικ,ρότερη πού τούτη τή στιγιμή δεν μού κατε δαίνει τό όναμά της (νομίζω Στα- ΕΚΘΕΣΕΙΣ Ό ζωγράφος "Εκτωρ Δοι>
κάς, έμφανίζει την εφετεινήν
καλλιτεχνικον εργασίαν τού,
είς τττν μεγάλην αίθουσαν τού
ί(Παρνασσοΰ« άπό ττιν 5ην Δέ
κεμβρίου μέχρι 25 τού αυτού
μηνός.
ταία. Γι' αύτό άντίκρυ σό γαλλικό
ύπουργείο τής Παιδείας, ή σχολή
τού εΤχε ονομαστή «'Ελληνογαλλικό
Λύκειο», Δίπλα, π.χ., στήν έλληνι-
κή Ιστορία έδιδασχόιμοχΓτε καί τή
γαλλική Ιστορία κα! πιό
Ο ΑΡΧΓΕΠΙΙΚΟΠΟί ΜΑΚΑΡΙΟΣ
(Συνέχεια έκ τΛς 1ης σελ.)
του στην Αθηνά τόν έβλεπα
πιό ώριμο στή σκεψη πιό προ
σεχτικό στην .άντιμετώ/ΐιση
των πραγμάτων, πιό οοβαρό
στήν άναμέτρηση των εύθτ>
νών, πιό σταθερό σέ θελήση
καί άποφασιστΊκότητΐα. "Ολα ό-
μως αύτά έμεναν πάντοτε στη
ριγμένα οτό ϊδιο πνευματικό
ύπόβαθρο, ριζωμένα στά ιδία
ήθικά θεμέλια, πού εΐχε κατά
τίς πρωτες έκείνες ώραίες
στιγμές τής άφετηρ άς του κίαΐ
τά κράτησε. τά καλλιέργησε
καί τά άνέπτυζε με την πείρα
τής ζωής καί τόν μόχθο τοΰ
άγώνα.
Ό τότε φηφισμένος Μητρο-
πολΐτης Κιτίου εγινε Άρχιεπί
σκοπος καί Έθνάρχης Κύπρου.
Καϊ ό θρησκευτικάς καί έθνι-
κός ήγέτης άναδεΐχτηκε γεν-
ναϊος, σταθερός καί άλύγιστος
άγωνιστής τής ελευθερίας τοΰ
λαοΰ του. Ποιμενάρχης καΐ μα
χητής, Ιεραπόστολος καί πολε
μιστής, κήρυκας τοϋ Εύαγγε-
λίου κα! τής Ελευθερίας. ΑΛ
λά καί πάντα γνήσιος πνευ-,
ματικός άνθρωπος. Χτοϋς λό-
γους καί στίς πράζεις του, στή '
σκέψη τού ιίαΐ στόν άγώνα του '
σέ δλα κσί πάντα ή πιά γνή- [
σία πνευματικότητα. Καί ήταν {
τόσο φυσικό, άφοΰ άγωνιζόταν
Υιά τήν "Ελευθερία. Γιατΐ βε¬
βαία τι άλλο εΤνσι ή "Ελευθε¬
ρία παρά τό πολυτιμότερο'
πνευματικό άγαθό, πού έδω-
σε ό Θεός στάν άνθρωπο, τ€α!
τό πιό Ιερό πνευματικό δικαί-
ωμά του;
Β'.
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ
ΕΓΙΝΕ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΧ ΤΉΣ
ΚΥΠΡΟΥ
Άπό τή διάπλαη τοποθεσία
τής Άνω Πανϋγιάς —τοϋ γρα
φικοϋ χωρίου πού εΤνα<ι χτι- σμένο σέ μίαν άπό τίς ώραι- ότερες ορεινές περιοχές τής επαρχίας Πάφου — διακρίνον- ται δυό Ιστορικά μοναοτήρια: Πάνω άπό τό χωριό αάν ν6 τό έπιβλέπη καί νά τό σκέπη, ή Χρυσορρογιάτισσα. Καί στό βάθος, μ&κριά, τό καμπαναριό τοϋ Κύκκου. Τό λεπτό καί μελαχρινό βο σκόπουλο πήγαινε συχνά στό πρώτο. Άλλά δέν εΤχε καμμιά Φορά πάει στό δεύτερο. Π' αύ τό, πολλές φορές, δταν έμε>
νέ μόνο, στεκόταν πολλήν ω-
ςκχ καί κοίταζε μέ συγκινηθή
καί σεβασμό τό μ^ακρινό καμ
παναριό, πού πρόβαλλε υπο-
βλητικά πίοω άπό τόν όρΐζον-
τα. Τού φαινόταν σάν ένα χέ
ρι πού τό καλοΰσε, σάν τό χέ
ρι τό Ιερό τής Ιδίας τής Πα-
ναγία, πού τοϋ έγνεφε νά πάη
κοντά της. Κ' ή μικρή άγνή
καρδιά του γέμιζε καί σκ,ιρ-
τοΰσε άπό τό οεπτό κάλεσμα.
Ό βαθύς καί μυστικάς αύτάς
πόθος μεγάλωνε καί δυνάμω-
νε κάθε φορά πού τό μικρό
βοσκόπουλο άνέβαινε στό ·μο-
ναοτήρι τής Χρυσορρογιάτισ-
σας. Τό σεμνό περιβάλλον, Λ
σεπτή έκκλησία μέ τή θαομΐα-
τουργό ε1κόνα/ οί κατανυκτι-
κές τελετές καί προσευχές
των μοναχών, ή δλη ύποβλη-
τική άτμόσφαιρα τής μονής ά-
σκοϋοαν βαθύτατη έπίδραση
στήν εύαΐσθητη ψυχή τοϋ παι
διοΰ καί στάλαζαν μέοα της
τό πιό άγνό καϊ πιό γνήοιθ
θρησκευτικό συναίσθημα.
Όταν κατέβαινε στό χωριΟ,
ή εκφράση τοϋ προσώηου τού,
ό τροπος τής όμιλίας τού καί
τής συμπεριφοράς τού. τα ίδ«α
τά λόγια του άνάδιναν, κάθε
Φορά καί περισσότερο, τήν κα
θαρή καί ιϊφηλή έκείνη άτμο-
σφαιρα. Μιά βαθιά προετοιμα
σία γινόταν μέσα του. Καί οί
γονείς του, άπλο! καί αγνοΐ
ανθρωποι τοϋ χωρίου, παρακο
λουθοΰσαν τά φερσιματα καί
τίς εκδηλώσεις τοϋ παιδ»οΰ
τους μέ μεγάλη ευχαριστήση
καί ίκανοποίηοη.
"Ό Θεός νά μέ άζιώοτν νά
σέ δώ στόν άμβωνος, τού έ-
λεγε μέ δάκρυα χαρας στά
μάτια Λ μητέρϋ τού. Άλλά δεν
άζιώθηκε δυστυχώς νά τόν κα
μαρώοη, δχι μόνο στόν άμβω-
να, άλλά καί στπν κορυφαία
θρησκευτική καί έθνική θέση,
δπου τόν άνέθασε ή άζία του
καί ή αναγνωρίση καί ή έκτί-
μηση τού λαοϋ. Πέθανε δταν
ό Μιχαλάκης αύτό ήταν τό δ-
νομα τοϋ παιδιοϋ— ήταν δέκα
περίπου χρονων.
Στό μεταζύ ό Μιχαλάκης
σπούδαζε στό σχολειό τοϋ χω
ριοϋ καί στό σχολειό τής Φύ¬
σεως. Ήταν πάντα πρώτος
στά μαθήματα, άλλά δέν Λ-
ταν πρώτος καί στήν εύταζία.
Ή έσωτερική ζωτικότητά του
καί οί μέσα τοου άνησυχΐες
καί ζυμώσεις τόν παρουσίαζαν
ζωηρό κα! άταχτο. Καί ό δάο-
καλος, μαζί μέ τόν έπαινο τής
έπιμελειας, δέν έδίσταζε νά
χρησιμοποιήση καί τή... ράβδο
γιά την τιμωρία τής άταζίας.
(Γυνεχίζετοι)
ΠΡΟΣΟΡΙΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ
ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΞηΝ
ΒΡΕΤΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ή ΒρεττανΙσ
δέν προδλβ—ι είς τό ϋμΐσον μέλλον
σι/Όμιλ!α·ς, μ€Τ' εκπροσωπών τής
Εύρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότητος.
Είς τήν δήλωσιν προέβη σήμερον είΐς
τήν Βουλήν ό ττρωθυπουργός κ. ΟύΤλ·
σων, απαντών είς ερώτησιν βουλευ¬
τού, ό οποίος εζήτησε νά ττληροψο-
ρηθή εάν ή κυβέρνησις προτίθεται
νά ττροσκοΛέση είς τό Λονβΐνον τούς
πιρωθυπουργούς των 'έξ συνεταίρων τήζ
Κοιινής 'Αγοράς, διά συνομιλίας. Ό
Βρεττανός ττρωθΐΛτουργός είς ούδβμίοη'
άλλην δήλωσιν προέβη επ! τοθ θέμβ-
τος τής ύποψηφιάτητος τής· Βρετ¬
τανίας είς τήν ΕΟΚ, ή 6ποία/ ώς
γνωστόν, δέν γίνεται άττοδεκτή, λόγφ
τοΰ «6έτο» τής Γαλιλίας.
ΠΟΛΕ Ι ΤΑ Ι κρεΛβατοκάμ αρα
πολυτελείας (αεπιπλο Σοοη-
δικό). Πληροφορίαι Στουρνά
ρα 24 (Τηλ. 615-259).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΚΑ
στορία των νεωτέρων χρόνων», σέ
γαλλική, βεβαία, γλώσσα, άπό έξαί
ρετους Γάλλους καθηγητές έπίτηδες
φερμένους άπό τή Γαλλία. "Ενας ά¬
πό αϋτούς έθτάβηκε ό Γαδριήλ φε-
νολάκ, άριστος βνθρωπος, δάιοχοο-
λος και φίλος, ποΰ ιττέθαινε πρόωρα
στήν 'Αθήνα, γΰρω όπό τό 1944. Ύ
στερα άπτό τή σχέοτ} -του, λοιπόν,
μέ τό έλληνικό ϋπουργεΐο Παιδεΐας
ό μακαρίτης ό σχολάρχης μας, ή¬
ταν νά προσέχη ίδιαίτερα στά επι
μαχο γλωσσικό ζήτηιμα, άπό φόβο
των μιστριωτικών, πού έκυριαρχοϋ-
σαν τότε ο-τήν 'Αθήνα.
Τόσο ό μεγαλύιτερος ά6 ε λ φ ό ς
στήν 'Αθήνα, δσο κι' έγώ, έστέλνα
με σατυρικούς στίχους στόν Γ. Ά-
ιαα-τασιάδη, έκδότη τοΰ ξακουστοΰ
φυλλου «Κόπανος». Ό 'Αιρώνης τούς
έβλεπε συχνά δημοσιευόμενους στό
σατυρικό αύτό φύλλο. Σιτήν άρχη
δέν άντιδοούσε. φαΓνεται, δμως, πώς
με τόν καιρό τοθ μπήκαν ψύλλοι στ'
αύτιά ή τοΰ έγιναν νύξεις άΐττό κά.
ποία πλεαρά' όπότε κάποιο πρωΐνό.
— 20 —
ν) Βιβλιοκριτικά Σημειώματα
Κριτική μου γιά ίχδοθέντα βι
βλία Σμυρναίων τό πλείστον
συγγραφέων.
459; 1. «Μαγνηϋία, Χορόσχιοϊ,
Μουρατιέ» Σοφίας Λουκα («Π.
Κόομος» ^1 Νοεμβρ. 1961, ο. 2).
460) ·2. «Ή μικρή Ρωμνιοσύνη
στά 1 ουρκοχώρια τής Άνατο-
λής» "Ολνας Βατίδου («Π. Κό¬
σμος» 10 Ίονουαρ. 1961, ο. 2).
όρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Κόσμος» 18 Ίοον. 1964, σ. 2).
471) 13. «Άναμνήσεις ενός
προξένου» Μιχ. ΉλΙάδη («Π.
Κόσμος· 10 Όκτωβ. 1965, σ. 3).
472) 14. «Μέ λίνα λόγισ, πολ¬
λά γι6 λίγους» Αλεξ. Χατζηα·
θσνασίου «Π. Κόομος» 10 Ό-
κτωβρ. 1965. ο. 3).
473) 15. «Σμυρναϊκά σημειώ-
ματα» Χρ. Σ. Σολομωνίδη
(«II.
Κόσμος» 26 Ίουνίου 1966, σ, 2).
474) 16. «Μνήμη τής Σμύρνης»
451) 3. «Τό Άπάνθισμα» ποιη-|Ν· Καρτσωνάκη (Νάκη') («Π.
σα). Ή μηιτέρα μου συνδιαλεγόταν άνο'γει ά "διός τή θύρα τήν ώρα
Πλουσιότατον έδαφος, έντός
σχεδίου Πόλεως (οικόπεδον),
ηλεκτρικόν φως, νερό πόλεως,
καρποφόρα δένδρα μέσα, οΐκΐα
είς ΙΣΤΙΑΙΑΝ (Βορείου Εύβοί-
ας) ΕΝ0ΙΚΙΑ2ΕΤΑΙ 12.000 τό
χρονο.
Γ. ΛΑΓΟΥΔΗΝ ΣΟΚΡΑΤΟΥΣ 14
τηλ. 521.275
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ: Αναλαμβάνη
μαβήματα διά μαθητάς τού Δη-
μοτικοθ Σχολείον κατ' οίκον.
Πληροφορίαι τηλ. 689-544
μέ τή.» κυοία Κρασοπούλου, γιά τοό
το κα! γιά κε?νο. Άνάμεσα στίς
δυό γυναΤκες ύπήρχε διαφορά στ ό
ή μητέρα μου ε!χ£ φοιτή
σει στό Κε,νντρικό ΠαρθεναγωγεΤο,
κλασσική παιδεία, γαλλικά Συνδια
λεγόταν μέ άκεση καί γλαφυρότητα
παρακολουθοΰσε φιλολογικά πΐριοδι·
κά τής Αθήνας, ήταν
πιό σνγχιράνων άιΐταιτήσεων τής ύγι-
εινης, άμιλούσε καί διάβαζε έλεύθε
ρα γαλλικά. Ή ιμητέρα τού φίλου
μου τό πολϋ νά ε'χε ξΐσκολίσει τά δή
μοτικό «Ινσικό, λοιπόν, ήταν νά Ε-
νοιωθε στό σημεΤο τής παιδείας,
τή^ν άττόΐταση ποΰ τήν εχώριζε άπό
τήν κυοία Φλώρου. "Ετσι, μιά στι
γμή πού ό Γιώργος αλιλαζε παρέκει
ροθχα γιά νά 6γο£ιμε περίπατο καί
ή"ρθε ή σειρά τοθ ποβνταλονιοθ, θυ-
μόσοφη ή μητέρα τού, ττετάίΐ με-
γαλόφωνα:
—■ Γιώργο, ττρόσεξε μοστραοι-
"τήί μή' κυλώντας μέ τή γλόκτσα
της τα ρ, τόσο έντονα, Λσο οί Ι¬
ταλοί κοτί περισσότερο οί 'Ισττοίνοί.
"Ολοι έσκάσαμε στά γέλια. Καί
πολλά χρόνια Οστερα κάθε τόσο, σέ
οΐκογενειακό κύκλο, άναβΜμούμαστε
τό περιστατικό καί έγελούσαμε ά¬
πό την καρδιά ι»ας.
Μή καταφέρνοντας νά φτάση τή
μητέρα μου σέ καλλιεργηιμένο λεκτι-
κο καί καλλιέπεια, ή έξυητνότατη καί
| καλόκαρδη κυρία Κρασοπούλου, εΤχε
έπινοήίει τήν ίδιότυπη αυτή, ά,άπο
δή σύνταξη, γιά άντιστάθμισμα. ΕΤ
χε επί τέλους έπιθυμήσει και αυτή
νά... πρωτοτυπήση.
Ό άλησιμόνηΓτος σχολώρχης μας,
ι Χρτρτος Ν. Άρώνης, άναδιοργανώ
τής
παράδοσης
διάδρομο:
αί μέ καλεΐ
— Παϋλε, μοΰ λέγει μέ τά εθγε-
νικό καί εύττροσήγορο ϋψος τού, ό
«Κόπανος» δημοσιεύει ποιήματά
σου σέ γλώσσα δηματική. Καταλα-
6α' νέ ι ς δτι ένδεχήμενον είναι νά
προκύψη τίποτε δυσάρεστο γιά τή
σχολή ,μου. Θά σέ παραικαίλέσω νά
μή ξαναγράψης στόν «Κόπανο».
θέλοντας και μή σίΐμιμαρφώθηκα
μέ τή σΰσταση τοΰ διευθυντού μου.
"Υστερα άπό τ ό θάνατο τοΰ έξόχου
έλλΓ>;ιστή Έμιμανουήλ Δούκα, που
μέ κσυστική είρωνεία έκορό'ύδευε -ά
«πρόσφυξ», «άνήλιξ», «έπί,μων» κΒ.!
τά παράμοια έξοψιβλώματα (τό σω
στό εΤναι, μάς έτόνιζε ό άσύγκριτος
δάσκαλος, άνήλικος, έπίμονος, πρό¬
σφυγος) μάς έδίδασκε ώρχαΐα έλλη-
νικά ("Ομηρο κ.ά.) ό γαλανομιμά-
της Άλεξανδρόπουλος, ερμηνεύο,^τας
και μεταφράζοντας τά κείμενα σέ
ζωντανή δημοτική γλώσσα. φαινε-
ται πώς ό σχολάιρχης μας, νοιώθον-
τας τά σημάδια των καιρών (κυβέρ-
νη,ΐη Φιλελευθέρων κ.λ.π.), εΤχε 6ά-
λει νεοό στό κρασί τού κα! δέν έφο
δάταν πιά, δυσάρεστες όχλήσεις.
Στήν 'Αθήνα, δταν τό 1935 τού
άφιέρωσα άντίτυπο τού πρώτου συν
ΟετικοΟ λογοτεχνικοΰ £ργου μου, τού
μυθιστορήματος «Άποικοι», -μού φσ
νέρωσε τήν Ικανοποίηση καί τήν ευα
ρέτκειά τού γιά την «ώραία δημοτι-
κή γλώυσα». "Αιπάδειξη πώς ό ζων-
τανός αϋτός «παιδαγωγός» καί εκ-
παιδευτικός, πού εΤχε σπουδάστ.ι
χρόνια στή Γερμανία, εγνώριζε καλά
τίς σχετικάς συναιρτήσεις.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΠΡΟΧ
τική συλλογή, "Εσπεροο Δ. Νυ·
κτερινοΰ {«Π. Κόσμος» 15 Ία
νουαρ. 1961, σ. 2).
462) 4 «Προθαλαμος» ποιήμα·
τα, Στέργιου Σκιαδά (·Π. Κό¬
σμος» 8 Όκτωβρ. 1961, σ. 2).
463) 5. «Μών· ττοιήματα, Πέ
τρου "Ολυμπίου («Κόσμος» 3
Νοεμβ. :%1, ο. 7).
464) 6. «Ήλιοβόλα καί Πικρα-
μένη» ποιήματσ. ΝίΛου Βόκοβιτς
(«Π. Κόσμοοι 19Ίανουαρ. 1962,
σελ. 2).
465) 7. «ΟΙ αΐχμάλωτοι των
Τούρκων» Χρ. Σπανομανώλη
(«II.
Κόσμος. 25 Φεβρ. 1962.
σελ. ·2).
466) 8. «Κιβωτός» ποιήμκτα,
Στέργιου Σκιαδδ («Π. Κόσμος»
19 Νοεμβρ. 1962, σ. 2).
467) 9. «Μιχαήλ Τσακύρο·
γλους· Μικέ Πυαδούση («Π. Κό
σμος», 10 Φεβρ. 1963. σ. 2)
468) 1(1. «Ό Μπουτζας» Νίκου
Κσραρσ («Π. Κόσμος» 14 Ίουλ.
1963, σελ. 2).
469) 11. «Σμυρνέϊκες ήθογρα-
φίες» Σωκρ. Ρονα («Π. Κόσμος·
1 Σετττεμ. 19Η3, σ. 2).
470) 12 <.Ό Κόπανοο> εφημε¬
ρίς σατυρική θεσσαλονίκης («Π.
Κόσμος» 26 Ίουνίου 1966, σ. 2).
475) 17. «Τά Ρωμνάκια κα! ή
Πσληά Σμύρνη» "Ολγας Βατί¬
δου («Π. Κόσμος» 26 Ίθυνΐου
1966, σελ. 2).
476) 18. «Μή γελάτε παρακα-
λω» Λ. Άργυροπούλου (Τάκη
Μώμου) («Π. Κόσμος 23 Ίουλ.
1966, σ. 4).
477) 19. «Οί Σμυρναϊοι Άκα-
δημαϊκοί» Χρ. Σ. Σολομωνίδη
(«Π. Κόσμος» 16 Αεκεμ. 1966 σ. 3)
478) 20 «Κυκλ^νες» Αλεξ.
Χατζηαθανασίου («Π. Κόσμος»
16 Δεκεμβρ. 1966. σ. 3).
479. 21. ·Ό έ'ρωτας στήν'Ελ-
ληνική ποίηση» Χρ. Σ. Σολομω¬
νίδη («Π. Κόσμος» 19 Νοεμβρ.
1967, ο. 6).
480. 22. «Ό άνατολιστής ίπι-
στήμων καί Λέκτωρ Δρ. τού Πα¬
νεπιστημίου Βόννης Παθλος λι-
δίρογλου καί ή ίτΐ! διδακτορία
διατριβή τού» («Π. Κόσμος 25
Φεβρ. 1968, σ. 5).
481. 23. «Χρήστος Σωκρ. Σο-
λομωνίδης» ϊνας μνημειώδης
τόμος τής «'Βστίας Νέας Σμύρ¬
νης» («Π. Κόσμος» 17 Νοεμβρ.
1968, σ. 6).
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ:
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
— «Ό "Αγγελος τής Άβΰσοου», τό κατοχικό μυθιστόρη·
μα πού διεδραματίζε·τ«ι στήν Νέα Σμύρνη, έκδ. 1!)63.
— «Σταυροδρόμιη τής Εύρώπης», τό κλασικό ταξιδιωτικό
βιβλίο, εκδ. 1964.
— «Βουβή Όρχήστρα», 1.Ί Διηγήμ«τα, άνάμεσο σ' αύτά
καί βουρλιοΊτικα διηγήματα, ίκδ. 1966.
— «Έσπρρινοί», 27 ποιήματα (Ίωνία κ.&.), μεταφρά-
σματα 48 ποιημάτίον ιΐνΐιπροσωπευτικών ποιητων
(Γαλλία, Άγγλίη, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία)
συνοδευόμενα άπό 10 ρΐσαγαιγικά καί κριτικά με-
λρτι'ιματα. ΙΙρόκε-ιται γιά κλασική μικρή Άνθολθ-
γία, ε"κδ. 1!)67.
— «Τόν Καιρό τοΰ Παλαιολόγου», μυίτΐστόρημα Μικρα-
σιατικό, γιά μικρά καί μργάλιι παιδία, ?κδ. Βλέα-
σα 1967.
Τά Βίβλία τού Π. ΦΛΩΡΟΥ Φέτουν έρωτή-
ματα καί- δΐνουν άηαντήοεις
Στά Βιβλιοπ(ΐ)λε·ΐα Κολλάρου, Έλε:υθερονδάχη, Ζηχάκη,
Ηασιλείου, Κοονιίροιι καί Κπραβάχου, "Αθήναι.
Ή «Βουβή Όρχήστρα· καί «Τόν καιρό τοΰ Παλαιολόγον»
ρύοίσκονΐαι κια στά βιβλιοπωλείαι τής επαρχίας.
Α4ΑΤΙΕΧ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΜΔΙΝΟ
Η ΠΟΛΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΑΑΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΡΚΑ
ΤοΟ κ. ΑΠΟΣΤ. ΧΛΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ή Β.Ε.Α-, ό μεγαλος ούτος Γξοδα χαταρ-θώνει καί
άεροοτορΐκός όργανισμός, ποϋ μέ . γιά νά προσφέοη μέ καθ* σι>νοπή
τίς καθημερινώς πτηοΐΐς τού κα- |[)νσία κάίτε έλληνικό. στούς όμογε-'
λύπτει σχεδόν όλοκληρο τό ημι- .νης μα;.«Ο ΚΡ1ΚΟΣ»καί ή«ΠΑ
σφαίριο τοϋ ουτικοϋ πολιτισμόν [ΡΟΙΚΙΑΚΗ» είναι τα δνο μέγα-
,1 Ι*—.—' Ι Ι «.ι— ■τΤ/-»ιΛΛ*,ε?ιί/τ7ΐ Ο/ΤΐΟ Λ1? 11 Ι ε"* »?Λ/_ ΐΐ,'..^,,,^ Λ^ ΐ *.-.*.... Α ?£._—._____„ *. ^,. ...
"Εργον μιας όλοκλήρουζωής (1!)21—1·1<;7) Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΠΓΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΟΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ Τοΰ συνεργάτου μας ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ «Αρχεΐον Πόντου» , γην παντος Ποντιακοΰ ΣΥ>-ν,™»!...,. - ο « ' >γ ««ν»ο«, ιιονιιακου €ΒΙ
Ζ,υγγραμμα Περιοδικόν μου, ώσματος. χοροθ κ.λ.π.
ο^π ύπ0 τής Έπΐ· ° κ· Κουτσογιαννόπουλος
οτη Π '
[ΐας, μας προσεκάλεσε σέ μιά έγ-
πτήσι καινούργιου τύ
που άεροοΐκήφους της, τό ΤΡΙΝ-
ΤΕΝ, καθ' όλα ενρνχωρο καί κομ
λύτροα έλληνικά εντνπα παν δια-
τίς ίκ&όσρις τους. Έξε-
κατά τό παρελθόν καί αλ
λες, άλλά δέν ά'νητεξαν στά πολλα-
των.
1928.
χρ
π ής Έπΐ ° κ· Κουτσογιαννόπουλος
Ποντιακων Μελε-' εξέδωκε άρκετά έργα λαο-
Τόμος Πρώτος
Κρίοεις Διαγωνισμοϋ.
Σελίς 234.
γραφικά, τοΰ Πόντου, μετα-
ξυ των οποίων έξέχουσαν Θέ¬
σιν κατέχει ή Λύρα τοθ Πόν¬
του.
Άς ελπίσωμεν δτι καί με
ι|>ότ<χτο, μέ τύ «ποία άθορυβα καί !πλά ρ'Ηοοα των έργατικών καί ύ- ντελώς ά'νττα φΰνάσαΐ(.ιρ στήν πρω [παλλΐ|λι.κοΰ προσωπιρκή). Σ,τήν τεΰοΐΛτα τής'Αγγλίας,σέ τοεϊς καί μισή ώρτς. Ό ξένος πού έπισκέ- πτεται γιά πρωτη φορά την πόλι Ή Τελετή τοΰ Γάμου παρά ταξΰ των αλλων στόινεί Π Λ» >>* ■ Λ . — Ι *""4________~ - . —■ . — "
Ποντίοις
ών,
Ι Θρακών, Μικρασιατώχ, Μα-
« τπο τον τίτλον τούτον ' κεδόνων, θά εϋορθη
Γ: ^ [ 0πε6Μθη ά λα αφικΛ ι τσοΥιαννόπουλοςΡ νά
γλία ο μικροτέρας μωθος εί- έργασια'έκ 17 σελίδων περι' λέξί τα ήθη τα
νιι 2.550
την ρβοαμάδα
με έναρς,ι εργασίας την $η· πρωϊ-
αύτη είναι, Γπηαεασμένος1 άπό έ- 'νή μέχρι τάς 5 μ. μ. καί μέ γονήκ
κεΐνα ποΰ λεγονται γιά τόν καΑ- έ'ντ άπό τό μεσημέρι τής Παρα-
ρό τιγς, την όμίχλη της, την ελ- σ-ιευής;. Μιά εξοχηι έλληινική 6ρα-
?.ρπ|»η -Λ/απα. τόν χειιμωνα ήλιόλου- δι»«, ποα) θάμάς μείνη άλΐ}θΐμόν»|-
ί τή θίριμοκριακτία τη γιά πολΰ καιρό, πόράσαμε τό
αντά ύπάιρχουν περασμένο Σά66ατο 6ράΐ>υ στό
?.ρπ|»η
στης ημέρας καί
μρ ή ρμρ η γ καιρό, πόράσαμε τό
αης. Βεβαία δλα αντά ύπάιρχουν περασμένο Σά66ατο 6ράΐ>υ στ,ό
οίλλά οχι συνρχώς. Άλλά καί δταν Ρόαγιαλ Φεστιδοιλ Χώλλ· Τό γοά-
ΰπάρχοαη1 τό Αονδίνο είναι πάΊλι φιο δπως δι«τνπώθηρ«ε την εποαέ-
ώραϊο καί χαμογρλαστό. ΙΙοτηιΊενά 'νη σΓί]ν Ίιΐλληνική εφημερίδα
δέν θά άντϋ(ΐίτΐϋίπίσετε άρντ^σΐ} ή «ΠΑΡΌ1ΚΙΑΚΗ τϋ Δ
χμγ
δέν θά άντϋ(.ΐίτΐϋίπίσετε
η ] ηή φημερίδα
ή «ΠΑΡΌ1ΚΙΑΚΗ» τοϋ κ. Δΐ)μ.
ο ΛοένζΔθ ά
ρ^} ή ΙΑΚΗ» τοϋ κ. Δΐ)μ.
δυσφορία δταν ζη/τήσετρ πληρο- Λορέντζον: «Δεχθηκαιμρ μιά πρόσ
φορίβς. Πρόθνμα κα'ι με μεγάλη κλη<ΐι τής" γνιοστής Όργανώσεοος . . .· —«—> ------»
ωρισμένων έθίμων τοΰ γά χορους, τα τραγούδια καί ο,
,,«.. ' τι άλλο καλό εχει νά έττιδεί
ξη έν έ'καστον στοιχείον.
Στόν κ. Κουτσογιαννόπου-
λον έκφράζομεν τα συγχσρη
τηριά μας, δέν παραλείπομε
δέ νά τονίσωμε δτι στήν χα-
ρά τού γιά την δράδευσί τού
μετέχουμε καί ημείς, γιοττΐ
συμδαίνει νά είναι συμπολί-
λεπτότητα θά σάς έξυπηιρρτήοΐουν
πού άοιθιιεΐ πε-
προσωπα, εύχάρισηοι.
οί, κομψοί, 'νατόν νά λείπη άπό τίγν ομορψη]
γλυκείς. Καί οί γχνναΐκίς μέ σοΰ- Λιοργάνιοσιι. "Μά οχι μόνον δι ν ρ-
πΓρ μίνι επι&ρικνύουν την καλλί- λιυτε, άλλά οί δι·οογαν*ι>τές, πα-
ιμη κορ^ιτά ί 'ί άό
χώρα μίχις
έ
η ,
γραιιμη κορ^.ιο<ττασιά τους, χωρίς 'ροιισίαισαγ άπό ή χρα μίχις ύπροΐ]<ράν£ΐα, καλονη>μέν?ς καί ι- τούς ομορφονς λρθέντικους χο-
ίΜιαίτρρα .τρριπ·οι.ημένρς. ροΰ; χης μεσα στήν κίντρική α'ί-
"Οπου νά όρεθήτε θά άναπνεύ Οσυσα τοϋ Ρόαγιαλ Φέσιτβαλ
ιι/υ, υΐΑ^, ι/(*;ΐ7ΐα/ιι-ι και σας γοη- 'Το εΛΛηινι,κο χορευτικό μ«ς συγ-
τεύει. Τα μεγαλύτερα πάρκα τοϋ κρότημα παροι»σιάστη,κ€ στή αν.-γ
κό-αμου είναι στό Λονδΐνο. Καί (Τα νή τελευταία. 'Βνώ στήν άρχή ό
άγαοτοϋν δπως τόν έαυτό τους. Σ' κόσ<μος πού ήταν στήν αίθουσα. αντά σιηο4Ρντρώνρται όλοκληρος μόλις άριθμοϋσε 100 άτομα, εΰ- ό νεανιχός όυναμϋσμός καί σ' α·υ- , ίΚ'ς ώς; διεοόθη είς τσύς οιαδρό- τά άπολαμδάνουν οί μεγαλι«τεροι μου; ότι οί Έλληνικαί χοροί άρχι- τά χαρίσματα τού όϊυγόνοτυ- σαν ή αϊί)·ουσα υπερπληρωθή· Στό Χάϋδ Πάρκ, γίνωνται κά- Τρείς χιλιάδας άτομα χτυπαϋσαν θε εΐδους συγκεντρώσεις καί έκτ ρνθμι,κά :*αλαιμάκια ολέποντας καί στά αλλα τα τοΰς περίφημον;; χορ*υτές τοϋ ίζθΛ'τας άπό αν- [ γνωσταί Έλληινικοΰ Κέντρον μου Ό κύριος σκοπός τοΰ συλ- λογέως δέν ήτο ή πλήρης και λεπτομερης περιγραφή τής τελετής, καθώς »ίά ήου- νατο κανεις νά νομίση, 6ιά τουτο περιωρίσθη μόνον είς τάς περιπτωσεις κατά τάς οποίας ψάλλονται γαμήλια ασματα. Κατέγραψε οέ μέ ακρίβειαν τα άσματα αΰτα και παρεσήμανε τό μέλος των δι' ευρωπαϊκών χαρακτη ρων. Ή εργασία αύτη είναι πολλοϋ λόγου άξία, όιότι καθώς απεδείχθη έκ τού γε¬ νομένου έλέγχου, ό συλλο- γευς κατώρθωσε ν' άττοοωοΓ) πιστώς τό μέλος των άσμά- των. Έξαίρομεν Ιδιαιτέρως τό γεγονός αθτό, διότι η διάσω- σις τού μέλους των Ποντια- κών ώσμάτων διά πιστής πά ρασημάνσεως καί δημοσιεύ- της μας». ΣΤ. Αθ. Έφιμερίς «ΦΩΣ» θεσ) νίκη 29 Μαΐου 1967 Ό λαογραφικός διαγωνισμύς τοΰ Πανεπιστημίου «Κατά τόν προκηρυχθέντα υπό τοΰ Πανεπιστημίου θεσ¬ σαλονίκης διαγωνισμόν συλ- λογής λαογραφΐκοθ ύλικοΰ, έτυχον: Τοϋ πρώτου δραδείου, ήτοι δρχ. 3.000 ό Δ. Κουτσογιαν- νόπουλος, τού δευτέρου 6ρα- βείου, ήτοι δρ: 2.000 ό Μαυ- όπως κι μικρότερα, άρχίζ τές τίς καί κιμασίες. Οί έκδηλώσεις είναι Ιπ- παοάας, ποοηλατικές, καλλιτεχνι- κές ΐκαί άλλες; πολλές. Μπορβΐτε νά κάνετε κωςτηλασία στίς μεγά- λες λίμνες καί νά φάτε δ,τι καλί'- τερο στά τουρκττικά περίπίτεοα, όπως στό Σερπαντίν, κεροίζοηητας μιά θέα καταπλψ,τική, άγνωστη τονλάχιστον σέ μάς. 'Ακόμα μπο- ρείτε νά άγοράσβτϊ πίνακα ζωγρα φικής οτ τψιή ρνκαιρίας· καλοϋ καλλιτέχνσι», συγχρόνου βεβαία, ποΰ ή φήμη τού έ'χει ξεπεράση τα τοπι-κά δρια, καί πού τα Ι'ργα τού έκτΐθρνται κρίμασμένα στά (Γραγματα τιΰν πάρκων. Στό Λονδΐνο μιά άπέοαννη ά- ΐλότης οασιλεύει παντοϋ. Ή καθ» -κριοχή έ'χει τό οικό της χρώμα καί άτομική γραφικότητα. Τό ΐδιο συμβαίνει μέ τα βαρεία κτίρια πσύ τό ενα είναι καλντερο άπό τό ά'λλο. 'Βδω δέν μιλάμε σ&τε γιά τα Άνάκτορα τοϋ ΜΛΟκιγχαμ, οίΙτΓ γιά τό Ούέστ Μίνστερ, όντε γιά τό Μπίγκ. Μπέν οίίτε γιά την Ντάουνιγκ Στρήτ, ουτε γιά την Φλήτ Στρήτ, ό'που τα διΐιμοσιογρα φικα κτίρια, οΰτε γιό τα σιάφορα άλλα κρατικά- Γι' αντά έ'χουν γρα ψή πολλά άπό πολλοϋς καί είναι σχεδόν γνωστα. "Αλλως τε στήν πόλι αυτή ύπάρχονν τόσα πολλά άρχοντικά μέ ί,διαίτϊρη άρχιτεκ,το νίκη ·κ«ί έπι6λητπ,κότηη;α ποϋ ·9·ά ηφ ϊά εποεπϊ ν' άσχολτκθή κανεις επί πό λϋ τόσο γιά την ρϊωτερική τους έμφάνιση δσο καί γιά τόν έοΌχτε- ρικό τους πλοΰτο. Τό ίδιο θά μπο- ρούσε νά πή κανεις καί γιά τα άπέραντα καταοτήματα μέ την ά(ρ9ονη| ποικιλία τώΛ' ειδών, ;Χλ"— οί τιμές ποοσιτές γιά ολα τα 6α- λάντιά καί ποιότης έκλεκτή. Ειδή ρουχκτμοϋ καί ήλεκ,τρισμοϋ οί/.ια- κής χρήσεως σέ μεγάλΐ) παρέλασι» οέ πολλαπλοϋς όρόφου;, μέ άΐτει- Ελλ-ηνικοΰ Κέντρου Σαντικλήρ, τοΰς περίφηιμους σ' 6- λη την παροικία Ιΐάολα, Γιάννη να'ι Νϊκο νά χορεύσυιν μέ την λε- 6εαιά π»ύ τοα'ς διακρίνει, τούς ά- Οάνατους έθνικοί'ς μα; χορούς. "Ενα κυυφό δάκρυ &τρ?ξε άπό τα μάτια μας βλέποντας τρ·εΐς χιλιά- ρ; Έγγλέζους νά ζητοϋν έ, σεως αύτοΰ, είναι έν άπό τα ρουδής Παπαθανασίου., τού πρώτιστα μελήματα τής Επι-' τρίτου βραβείου, ήτοι δρ· 1 τροπής Ποντιακών Μελετών. (000 ό Μιχαήλ Καρούτας Δια τούτο ή κριτική έπιτρο Έκρίθησαν αξιοί άμοιβης πή, αμείβουσα τούς κόπους διά δρ: 500 οί Βασίλ., Κατσι τού συλλογέως καί θέλουσα δημητρός Τασίτσα Τιάλιου ούτω νά παροτρύνη αυτόν ί καί Σ. Τσάπανος.» είς τιληρεστέρας τοιούτου εϊ' «Ποντιακά Φΰλλα» Έτος Β' δούς συλλογάς δλων τών εί Τεΰχος 15. Μάϊος 1937. 'Α- 6ών των άσμάτων, προτείνει θήναι. την απονομήν είς αυτόν 6ρα- Λαογραφικός διαγωνισμός βί,ίου δρχ. 700». [ «Πρό έτους τό Πανεπιστή. | μιον θεσσαλονίκης εΐχε -ρο- «'Αρχεϊον Πόντου» , κηρΰξει διαγωνισμόν συλλο- Τόμος Δεύτερος Υής Λαογραφικοϋ ύλικοΰ τού Κρίσεις Διαγωνισμοϋ όποίου τα άποτελέσματα έ 1929 |ξεβόθησαν πρό ήμερήν Α Σελίς 237 ι ττενεμήθησαν άρκετά βραβεϊ- «Ή δευτέρα συλλογή τού α είς τούς ύποβαλόντας τάς Δ. Κουτσογιαννοπούλου πρε-, πληρεστέρας συλλογάς Ής ριέχει 41 μέλη άσμάτων καί άξία δέ τοΰ Πρώτου Βοαβεί- ΣΥΣΤΗΜΑΤ1ΚΗ ΠΡΟΓΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟ ΙΌΝΤΟΝ Υπό τής Έθνικής ΚυθερντΊ σεως καταβάλλεται, ώς άνεκοι νώθη, συστηματιΐίΓτ προσπα¬ θεία προβολής καί γνωοτο- ποιπαεως είς τό εύρύτατον κα- ταναλωτικόν κοινόν των1 ελ¬ ληνικήν προιόντων, γεωργι- κών βιομπχανικών καί βιθτε- χνικών, τα όποία — ύπογραμ- μΐζεται — άπό απόψεως ποκι λΐας κ'αΙ ποιότητος, δχι μόνον ουδόλως Οστεροϋν των εισα¬ γομένων, αλλά καί είς πλεί¬ στα δσα εϊδη των είναι κατά πολύ ανωτέρα τούτων κ,αΙ ση¬ μαντικώς ευθηνοτερα. Προστ.θετα , ότι ή αρίστη ποιότης καί εύρυτάτη ποικ-ι- λα των ελληνικών πάσης φύ¬ σεως πρθ(θντων αποτελεί ά- ναμφισφήτητον γεγονός^ πι- οτοπο;ούμενον άπό την στα¬ θερώς αύζανομένην έζαγω- γωγην των καί είς προηγουιμέ- νας άχόμη οΐκονομικώς χώ¬ ρας, όπως είς Γαλλίαν, Ιταλί¬ αν, Δυτικήν Γερμανίαν κλπ., ακριβώς διότι είναι εφάμιλλα πρός τα παραγόμενα ομοειδή έν Εύρώπη. είς πολλάς δέ πε- ριπτώσεις καί ανωτέρα, όπωσ- δήποτε δέ κατά πολο εύθυν- νότερα των ευρωπαϊκών Ή 'Εθνικη Κυβέρνησς, προστΐθεται, είναι απολύτως πεπεισμένη, ότι ή νέα άναλη- φθεΐοα ύπ' αυτής σταυροφορα διά την προβολήν των έγχω- ρίως παραγομένων προ'ιόντων καί προτίμησίν των άπό τό έλλην.κόν καταναλωτικόν κοι¬ νόν, θίι στεφθή υπό πλήρους έππυχιας. Ήδη, πρός την κατεύθυν- );ί ι Γ, ('όοιι κί,ιΐ(ΐΐς ί>!>ι<μι)·ι, ν ν, ιτ ηι. ι ΗΜΕΗΣΙΤΙΚΗΠΟΛΙΤΙΚΗ Νέα μέτρα διά τα φθινοιτωρινσ σιτη,ρά —σΤτος, κιοιθή, άραβόσιτσς —· έξηγγέλθησοη» ήδη, ένορμονιζό- μενα μέ Τ6 ττρόγραμρμα άναδιαρθρώ σεως των καλλιέργειαν κα! την ττρο /ραιμιματ ισιμέντ)^ άνάτττυξιν τής κτη νοτροφίας. Πρός τούτο ένισχύεται ιδιαιτέρως Λ ή κοΛλιέρνεια κριθης άραβοσί- του, ένώ ττσοαιλλήλως άνσπτροο-ηρμό σβη ή έττ! τού σίτου πολιτική μέ κα θαρώς οίκονσμικα κριτήρια. Διά τόν σΤτον, ήτιιμή τταιρίμβά- σεως τταρ<ΐμέ;νει Οομετάδλητος είς 2, 60 δρχ. διά τό>> μοΐλακόν κα! 3,20
διά τόν σκληρόν, διά πάσαν πΐκχτφε
ρομένην εις την ΚΥΔΕΓΠ ττοσότητα,
ή όπο!α θά διατίθεται έλευθέρως
πρός 2,90 κα! 3,50 άντιστο'χως
Πσρατίρεται κατωτέρω,
V)
σχετι-
κή άναχσίνωσις^ έχουσα ώς έξηί:
«Τό Εθνικόν Συμβούλιον (ΧκολΌ-
ιμικής Πα·λιτικής, συνελθόν άττό την
ττροεόρίαν τού ι>ΐΓοι;ργοΟ Σιιντονι-
σμοθ κ. Ν. Μακαρέίζου, 'έλα&ιν σει¬
ράν άττοφάσεων έπϊ τής νέας ττολι-
τικής τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως
Ένθηροΰνεται ή παρπγοιγή Η0«|'·οσίτοΐ' κπί κριί)Γ|ς
μή παοεμβά—ως άιττό 2,70 είς 2,80 στρέμ., έναντι 3.900.οοο. Άρσδόσι
δρχ. κατά κιλόν. Έττίσης διοττηρΐΤ-
ται ή είυοδΓνματική ενίσχυσις των
100 5οχ. κατά στρβμμοΐ διά την έττί
σττορον καλλιεργεισν αυτών.
Τέλος, άττεφοκτ!σβη ή μή χορήΥΊ-
σις δανε'ων ή άλλων ένισχύσεων είς
τος 1.350.000 στρέμ. έναντι 1.395.
οοο. Λόγψ δυσαενώ/ καιρικών σν^η
κώ-1 αί στρε,μματικαί άττοδόσεις ί,
με.ώθηο-αν κατά τό 1968 διά τόν σ{
τον είς 150 κιλά άνά στρέμμα, £,
ναντι 197 κιλό τό 1967 καί δια
τοθς καλλιεργητάς σίτου έττί άρδευ | την κριθήν είς 147, ϊνσντι 215
ττί των ^θινο/ΐτωρινών
ή ο-
είς γενικάς γραμμάς £χει 6ς
ακολούθως:
Ή ττολιτική τής 'ΕΘνικής
νήσεως έττι τών φθινοττωρινών σιτη
ρών συνδέεται στενώτερον μέ τό πρό
γραμιμα άναδ:αρθρώσεως των καλλι-
εογειώ/ κ.αί ειδικώτερον μέ τό ττρό-
γραμμα άνα— τύξεως τής κτηινοτροφί
άς. Συγκεκριμένως δίδεται ή
σις είς τή.» επέκτασιν τής καλλιερ-
ο.ν αυτήν. έχε. οργανωθή υπό ΤΓς' •Ζ'
τ~_ η,,-.-ο^,^ , - ' , έθεσεν ι/ηέ έτ
της συο.αθείσης έν τω πλα,-1 πομινον, τΛν
γείας Λραβοσίτου και κριθής, ττρός
κάλυψιν τών άναγκών είς ζωοτρο-
φας. Ό πρωταρχικός αύτός στόχος
ώς ήτο έ-
ο ω των έπιδιώζεων τού 5ε·
τους προγρόμματος συντον
στικής έπιτροπής προβολή
τής έλληνκής οΐκονομΐσς ά
πό 30 τρέχοντος μέχρι 15 προ
σεχοθς Δεκεμβριού ή «Γ' "Εκ¬
θεσις Ελληνικήν Προίόντωνϋ
είς τό Ζάππε.ον Μέγαρον.
νιο; άπό τό 'Ελληνικό ουγκρότη-
μα νά μή έγκαταλχίψουν την
Λ·ή· Άξίζοιΐν θερμά
ρια στοΐ'ς τρείς χορευτάς τοϋ Σαν
τικλήρ καί τον Νΐκο πού εδωσαν
τό πάν γιά νά παρουσιάισουν μιά
ά'ι|Όγη από πάσης άπόν|»ιεως έμ-
τράνΐιση-. Θρρμ.ά συγχαρηττήρια ά-
ςίζουν καί σιτόν ί^ιοκτήττη τοϋ
Ελληινικοϋ Κέντρου Σα·νττικλήρ»
τόν γνωοτό σ' όλους κ. Νίκο Νι-
'.ολαΐδηι, γιά την εμπντυση ποΰ
ίχρ νά στείλη άφιλοκεροώς
V)
ϊυγκρότηιμή τον σ' αυτή την δμορι
φη όιοργάνωση. Δέν μποροϋσε νά
'ίοηθήσΐ) καλύΐτερα την χώρα μας.
Ή Γονιηστική προβολή την όποία
ής έ'καμρ τό Σάββατο βράου άξί-
ζει πολλά, γιατί προσεφέρον
"Λγγλοι.'ς μιά άντυΐροσω-
Λ«ί| βραουά.
,Τϊυτική
Όπως ή κάθε πόλις ετσι καί
ό Λονδΐνο έ'χει κατι τό δελεαστι-
<ό γιά τό βράου· Τό Σόχο. Καί γι' αύτό γράφτηικαν καί θά γρα- () ου ν πολλά. Είναι ονομαστή γιά ήν άπολα·υιστι.κότητα κά·θγ εϋοους έ'ΐ. γιά τοΐ'ς περίεργον; τύπους τού κιΤ/'.λοφοροϋν, γιά την έλεύ- ) γ ο»| κι·κ?.οφορία κάθε εΐδους έν- :ύπου καί γιά τού; ΧίΛπις. Ή άρναιυτυ Στρήτ είναι τό χοορά- φι τών τελευταίων. Σ' αύτην μα- ^?ν>ονται μικροί κα'ι μεγάλοι άζί'-
ιστοι μέ μακρυά μαλλιά καί γε-
■πάδα ή φαβορίτες, μέ άπίίίανες
ορρσιές καί άίρθονίίΧ χρίοί-ΐάίτων,
υΌοενμέΌΊ άπό κοριτσόπδυλα
.αί κοπέλλες, ντυμρνες μέ τα πιό
μέλη χορών έκ διαφόρων
μερών τοθ Πόντου, αποδοθέν
τα διά χαρακτήρων τής εύ-
ρωπαϊκής μουσικής.. Έκ τοϋ
γενομένου είδικοΰ έλέγχου ά
πεδείχθη ότι ό συλλογεΰς έ-
πτυχενά αποδώση πιστώς τα
μέλη, παραθέσας καί τα κεί-
μενα των άσμάτων.
Κατά ταυτα ή Κριτική Έ-
πιτροττη προτείνειείς την δευ
τέραν συλλογήν δρχ. 3.000».
Εφημερίς «Νέοι Καιροι»
Δράμα
14 Φεδρουαρίου 1930
Άπονομή δραδείου είς καθη
γητήν τοΰ Γυμνασίου μας.
«"Υπό τής έν Αθήναις Επι
τροπης Ποντιακών Μελετών
απενεμήθη τό έκ 3.000 δρα-
χμών χρηματικόν βραβείον
είς τόν καθηγητήν τοθ Γυμνα
Πρώτου Βοαβεί-
ου, εκρίθη ή συλλογή Πον.
τιακου Λαογραφικοΰ ύλικοΰ
τού καθηγητού τής μουσικής
•λ ι^ ΚουτσοΥιαννοποόλου.
υ κ. Κουτσογιαννόπουλος έ-
χει περισυλλέξει άξιόλογον
μέρος τοΰ Ποντιακοΰ Λαο-
γραφικοθ ύλικοΰ, ήτοι: 105
μελωδίας καί 15 χορούς,
δίδουν χαρ
δίδουν
πού
χρς, ού
δίδουν χαρακτηριστικήν την
εΐκόνα των Ποντίων. Τό υλι¬
κόν τούτο συνεκεντρώθπ καί
ΙίΓτετίχβΐ? ε1ζ τό δ
ίχ? ζ τό ημ
ς δεκαπενταετίας καί απο¬
τελεί σημαντικώτατον ττρά-
γματι λαογραφικόν μνημεΐ-
όν».
"Εφημερίς «Άκρόπολις» Α¬
θηναι. 9 Ίουνίου 1937
Τα λαογραψικά τοθ Πόντου.
·-.·■„ · <<^ίαν άληθινά άξιοθαύμα- σιου μας κ. Δημ. Κουτσογιαν στη έργασία έβράβευσε τό νόπουλον, όστις επί σειράν έ ' Πανεπιστή μιον θεσσαλονι των περισυλ»1ξε διάψορα /δή- κης. Πρόκειται διά τό λαο μοτικά τραγούδια τών Πον- Υραφικόν υλικόν τοΰ Πόντου τίων. ΟΊ «Νέοι ΚαιροΙ» συγ- Ι τοΰ όποίου την συλλονήν Τ χαίρουν έγκαρδίως τόν φί- ' πεμελήθη ό καθηγητής τοίϊ λον κ. Δ. Κουτσογιαννόπου- Γυμνασίου Βεροίας κ Δηιι λον». | Κουτσογιαννόπολος. Έκοπι^ , «σε, έμόχθησε, άλλά επέτυχε νά μή.λειπη τίποτε άπό την μουσα τίς παραδόσεις, τ ς μελωδίες, τούς ς Εφημερίς «Νέοι ΚαιροΙ» Δράμα ϊ5 Φεδρουαρίου 1930 Επί ενός εργου Μία βράβευσις «Νά καί Ή δράβευσις τοΰ κ. Κουτσο ς χρ0ς, πο^ Ποντιακή ψαντα- « ^σου τώΐ Τΐώ οΤΐώνων Χ ^υ τώΐ οΤΐώνων συνθέσει. Καί ήτο π ο α ί καιρός Άφοΰ Α γιαννοπούλου άπό την Επι- γματί καιρός. Άφοΰ Α τροπήν τών Ποντιακών Μελε μοΐρα τής Έλλάδοο τα Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΑΙΘΥΛΕΝΙΟΥ Τό ΟττονργεΓον Οικονομ ικών ίκοινο ττοί^ε ττρος τάς τελωνειακάς αρχαί δι' εφαρμογήν, την κάτωθι ή άό κήν 'Ε,ττεκτείνεται ή έ>αρμογή τής Ο—
αριθμόν Χ 679)67 κοινής άττοψάσεωι
των υπουργόν Οικονομ ικών καί Βιομη
χανίας κ.αί έττ των ττερΐίττώσεων εί
σαγωγής πολναιθυλενίου (τής δα
σμολογικής κλάσϊως 39.02 Β 2,6)
χρησιμοποιουμένου διά την τταραγω
γήν φύλλων, θηκών, τιΑασ-Γΐκών χει
ρολαβών 'λττ., έξαγομένΜν είς τή'
άλλοδαπήν.
ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΟΥΣ
'Ε&τμο31 εΰθη είς την Έψΐ>μερίδο
τής Κυβερνήσεως (Ί>ΕΚ 665 Β) κοι
νή άττόφοχτΐζ των ΰττουρνών Συντο/ι·
3 κσ' 'Εργοκτίας ττερί έγκρίσεως
τροττοιτοιήσεως τής ίπτ' αριθ
40)68 άττοφάσεως τού ΔΔΔΔ Αθη¬
νών ττερί των δρων άμοιδής κα! έρ-
•ατίας έργατοτεχνιτών κεραμοπ
ών άπάσης τής χώρας».
»
ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ
Η ΥΠΗΡΕΣΙΛ ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ
ΑΙ ύττηρεσίαι τής ΔιευθΟνίΓίο»ς
ΑττοΟΓνμίας καί ΛΛεΠΌίναο-Τίύσίως
ιοθ υιτοαργείου "Εσωτερικήν ήρχισαν
μ€ταφ€ρόμίναι είς τό οίκημα τής ά-
6οΟ Αθήνας «αι Σοφοκλέοος, είς τό
οποίον έτιίοας θή μΕταφερβή αργό¬
τερον «αι η υττηροτία ·Εκ«5ό<τί»ς Δι- αοατηρίων. Η ΕΦΕΤΕΙΜΗ ΕΣΟΔΕΙΑ^ ΚΑΠΜΟΥ ΕΙΣ ΜΑΓΝΗί-ΙΑΝ ΚΩΝήΠΟΛΙΣ. __ "Η διεθ- κα- ώς αρ(ίί>οΞα μισοφόρια καί δαμένες
τ«γα>νιζονται στήν καλΰτερη ε-
ρή κών Μελε
των, ή όποία έκδίδει καί τό
Άρχεΐον Πόντου.
.Ο κ. Κουτσογιαννόπουλος,
άρχισε την Ιξοχη πραγματι¬
κώς αυτή έργασία, τό νά συλ
λέγη λαογραφικό ϋλικό με-
ταξΰ των Ποντίων.
Μετά την μετανάστευσι τό
σων χιλιάδων Ποντίων, έγεν
νήθη ό κίνδυνος νά χαθοΰν
ήθη καί θιμα τοθ Ποντιακοΰ
λαοΰ, λόγω τής άναγκαστι-
κής έπικοινωνίας τού μέ άλ¬
λαι στοιχεΐα Έλλήνων, μέ
βράκας, Μικρασιάτας, Μακ ε.
δόνας κ.λ.π.
Τόν κίνδυνον αυτόν διεΐδε
ό κ. Κουτσογιαννόπουλος καί
γι' αύτό άττό τής έγκαταστά
σεώς τού είς την Δράμαν, ε¬
πεδόθη μέ αφάνταστον έργα-
τικοτητα είς την περισυλλο-'
νά χάσουμε οριστικώς την ά-
πΛηη λ1νι^ πε^ιοχή
Πόντου καί πολυβασαίι-
«Η^ ^Πβοσμός τού νά έλ-
ση εοω καί νά λησμονή μοί-
ραίως την παληά τού χαριτω-
μένη δλή
θυνσις τού μονοπωλίου
πνών ανεκοίνωσεν ότι,
υπολογίζεται ή καπνοκαλ
ιεργεια της ιτεριοχής Μα·
γνησιας τής Δυτικής Μικρα-
σίας θα αποδώση
κιλα καπνοΰ.
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έξετνπώθη κ,α Εκυκλοφόρησεν ο
ύτερος τόμος της έκττονηθείσης ΰ-
ύπηρεσίας
έττί τοσ σίτου, κατόπιν τής δι-
απΊο-τωοτεως ότι αϋττ) χρήζει έξυγι
ά^σ;ως και άξιολογήσεώς της μέ κσ
Θαρώς οίχονομικά κριτήρια. Είς τού
το, σννετέλεο-ε κα! ή διαττ'στωσις δ-
τι, αύξανοιμένης όλονε/ τής
στρομματικής Λττο503χως τοΰ σίτου
υπό ομαλάς καιρικάς συνθήκας, 6τ
μιουργούνΐται άξύτατα προβλήματα
άπορροφήσεως τών πλεονασιμάτων
τής ΤΓαροτγωγής. Αντιθέτως, δέν ε
χούν εισέτι άξιοποιηθή οί δυ.ατό-
ΤΓ>τες αυξήσεως τής παράγωγής ά-
ραδοσιτου καί κριθής, τταρά τάς
συκεχώς διευρυνομένας ανάγκας τής
έγχωρίου καταναλώσεως. Ώς έκ τού
τού, ά.έκυψεν Θέίμα ένθαρρύνσεως
τώ^ γεωργώ^ πρός την κατεύθυνσιν
αυτήν. Κατόττιν τούτου, ή σιτι-
κή πολιτική δισψορφοΰται διά το ί
τος 1968—1969 ώς <4κολουθως: ΑΙ ΠΑΛΑΙ ΤΟΥ ΧΙΤΟΥ Παραμένει ή αυτή τιμή τταρίιμδά- σεχος διά τ άν μαλοκόν καί σκληρόν σΤτον, ήτοι 2,60 καί 3,20 φχ. κα¬ τά κιλόν άντιστοίχως. Την συγκέν¬ τρωσιν Θά διενεργηθή ή ΚΥΔΕΠ, ή ί>πο'ια έξουσιοδοτεΤται οττως τταρ-ι-
λαμοάνει ττάσαν προαιρετικώς ίττό
τών τταραγίχγώΛΐ προσφερομένην είς
τάς οητοθήκοτς αυτής ττοσότητα, ίσο
δείας 1969 κα! διαθέτει ταύτην είς
πάντα αίτούντα είς την τιμή·ν τών
2,90 δρχ. κατά κιλόν διά τόν μαλα
κόν καί 3,50 δρχ. διά τόν σκληρόν
σΤτον.
Ούτω, οί σ ι τοτταιραγωγο ί έ'χουν
συμφέρον νά διαπίραγματευθοΰν, ώς
και πέρυσι, έλευθέιρως τό προίόν των
είς την αγοράν, έππ6ιδόμενοι ιμακρο
ττροθέοιμως ε(ς έντατικωττέραν προσ
πάθειαν εκσυγχρο^ισμοΰ των μέσων
ομ£νων έκτάσεων έντός άρδίυτικών
δίκτυον».
ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑχ
Κατά τα ύφιστάμενα άρμσδίοιις
στοιχεΤσ,, εττετεύχθη ττέρυσι ό -ττεριο-
ρισμός τής έν γένει καλλιεργείσς
σιτηρών είς 16,3 έκαταμμύρια στρέμ
ματα, ϊναντι 16,9 έκατ. καλλιεργη
Θε.των τό 1967.
Ειδικώτερον, ή έσωτΐρική διάο-
Θρωσις ιής /χσλλιεργιίσς κατά 6ασι
κά ττοοϊόντα έξειλίχθη τό 1968, ϊ¬
ναντι τού 1967, ώς ακολούθως:
ΣΤτος 10.273000 στρέμμστα, έ¬
ναντι 9.370.000. Κοιθή 3.500.οοο
ΟΟτω, τελικώς,, ή παραγωγή τοθ
σίτου άνήλθε τό 1968 είς 1,55 ,κ,
τόννους, έναντι 1,85 έκ. τό 1967
καί Λντιστοΐχως, τής κριθής είς 513
000 τάννους. Εναντι 840.οοο τόν
Σημειωτέον δτι ήκάλίιψις των α.
ναγκών είς σΤτον διακυμαΐνονται ίτη
σίως είς 1,7 έκ. τδννους.
Έξ άλλσυ, τό ετήσιον ϋλλειμμα
είς δημητριακά διά κτηινοτροφσς ~
κβλντττόμενον δι' είσαγωγων^— ά^έρ
χετβι €ΐς 400.000 τόννους κατά πο¬
σοστόν δέ 90% είς <3ρα6όσιτον. Τέλος, δέ τό Ζλλειμιμα οΐς κτηνο- ιτοοΐό.'τα —κρέας, γοΛακτο κομικά ττοατεγγίζει έττί έτησΐβς 6ά σεως τό ίσόττοσον τών 100 έκατομ. δολλαρίων. ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΛΑΙΟΥ ΕΙΣΤΑΠΕΡΥΣΙΝΑΕΠΙΠΕΔΑΤΙΜΩΝ ΜΕΣΩ ΣΥΝΕΤ)ΚΩΝ^ΡΓΑΝΩΣΕΩΚ Ή 'ΕπΊτροπή Συντονισιμοΰ Οίκο- Έκ παραλλήλου, ή ρυβμιστική ττσρ νομικής Πολιτικής, συνελθούσα υπό Βμοασις τού Κράιους άττοτελεΤ έν!- τήν προεδρίαν τοΰ ύττουργοΰ Συντβ1· οχυτικδν παράγοντα διά τόν ίλαιο- νισμοϋ κ. Ν. Μακσρέζου, Ελαβε σει- -παραγωγόν πρός βελτίωσιν τής πυ¬ ράν άποφάσεων έττ! τής νέας πολιτι ραγωγικάτητός τού κατ τήιν άνάπτυ κήζ τής 'ΕΘνικής1 Κυβερνήσεως επί ξ,ν των κσλλιεργί.ιών τού. ·Υι»ό την τού έλαιολάδου, έλαιοκομικής ττεριό- Εννοιαν αυτήν έξασφαλΐζεται ή ομα δου 1968—1969, ή όποία είς γενι- λή ανάπτυξις έξαγωγών έλληνικοθ {- κάς γρα,μιμάς £χει ώς ακολούθως: λοπολάδου είς τό εξωτερικόν, αί 6- Άττεφασΐσβη δττως διενεργηθή καί π·οαι μέχρι καί τοθ 1966 είχον ττερι εφέτος άπεριόριστος κρατική πβρΐμ ωρισμένον καί συμτττωματικόν χαρα- δασις είς την αγοράν έΐλαιολάδσυ, κτήρα. Χάρις ίιμως είς την καβιεμ^- πρός προστασίαν τών ■παραγω-γάν ΘεΤσαν άπά τοΰ Ετους 1967 όρθην ε- κα! τού καταναλωτικοΰ κοινοΰ μέχρι ξαγωγικήν πολιτικήν διά τό έλοιολβ) τής έλαιοκομικής τττ,ριόδου 1969— δόν, ηι'ίξήθηυαν σημαντικώς αί έξαγ»ο 1970. γαΐ τοθ ιπροϊόντος, ιδίως πρός τάς ΑΙ τιμαί έξαγοράς τοΰ έλαιολά χύ?ας τής ΕΟΚ. δου καθωρίσθησαν είς έπίπεδα καί ειδικώτερον λάδα οξύτητος 0—0,99°ο βαβμών είς τα πρώτον εξάμηνον τού 1968 ετέροι είς τα ττερυσινά Ούτω, κατά τό ίτος 1967 ίξήχθηΐ έτερον δι' έλαιό σαν 26.350 πβρίττου τόννοι και κστά 24.50 δρχ. κατά κιλόν, οξύτητος ρ 14.550 περίττου τόννοι έλαιολάβου, είς 23.70, οξύτητος 2% είς 23, ό- με «ττοτέλευμα ή χώρα μας νΑ πρου ξύτητος 3% είς 22..50, οξύτητος 4"ί πορτσθή σηιιαντικήν συναΛλαγμστι-! είς 22, οξύτητος 5% είς 21.50. κήν ωφέλειαν. Είς την περαιτέρω} Είς τάς ανωτέρω τιμάς πιεριλαμ- βελτίωσιν τών ώς ανω έιπιτίύξεωνά' βάνεται καί ποσόν δρχ. 0,50 κατα ποβλέπει, συν τοίς άλλοις, καί ή κιλόι» ελαίου διά την ίνίοόχυσιν τού έξαγγελΘεΤσα ύττό τής 'Εθνικής <υ- ί{ έλαιοπτυρήνος είσοδήμοπος των έ- βερνι>σεως νε·χ εΛαικη ποΛΐπκη.
λαιοτταρβγωγών. ΟΙ έλαιοττυρήνες Θά
ποραμένουν είς χείρας τών τταρατγω- ____
γών, οί όττοΤοι Θά έχουν την δυνσ- ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙ ΕΥΚΟΛΥΝΣΙΝ
τότητα νά διοοπραγματευθούν την ε¬
λευθέραν πώλτσίν των, βάσει τής
ΕΞΑΓΏΓΗΣ ΧΥΜΩΝ
Ή Μομισματική Έπιτρο-
τής
διοΐδικοχτίας τών Ν.Δ. 2686)53 κ«< πή ενέκρινε την 'τταρά ..,. 3004)64, τής κατωτάτης αύτώ^ τι- Τραπέζης Πειραιώς χορηγή μής καβοριζομένης υπό των οΐκείων) σιν πιστώσεως μέχρι ττοσου, μής καβοριζομένης υπό τών οΐκείων Ναμαρχιών. ΑΙ ανωτέρω τιμαί θά νω^ται μ'κιαΐως άπό 1ης Φεβρουαρι ου ?ως 31ης "Ιουλίου 1969 κατά 20 καί μεβδδω^αλλι-γείας ^ΡΟς^'ΙκαΙ Ιδιωτ,κά έλαιουργεΐα διά τα '""" τ~' " '""* "~ " έκθλιπτικών αυτών δικαιωνατων, ριόδου 1968—69, ιτερ ι ερχόμενον 10 έ'κατ. δραχμών, πρός τήν^ Α. Ε. «"Αρτα — Κονσερβο- ποιία», πρός διευκόλυνσιν < τί|ς πραγματοποιήσεως υπο λετττά το κιλόν. , τΓ)ς έν λόγω άγροτικής ίιο- Δικα'ωμα παραδόσεως έλαιολαβου μην—νϊας έξαγωγών νυμών εις Τήν παρέμβασιν Εχσυν: Άπαντες ,-ι,. τί,ν Λ1ι^ πΚηπΑ» „«*,,—Λ. οί έλαιοκαλλιβργηταί κα! διά ποσό· τητα μέχρι ιοθ μένης ιδίας των τταραγω^ής καί οί ενοικιασταί ή κολλήγοι, ώς καί ς>1
έλαιοο·υλλεχται *3ΐά τό άνήκον είς αύ
τούς έλαιόλαδον. Τα συνεταιριστ:κά
είς την
. μένων δι' ένεγγύων πιστώ-
τής 6ηλου·σεων £κ
έξωτερικοϋ.
ώσιν τού κόστους
τής πΌΐότητος. 'Υττό τό πρίσμα τού
το εκρίθη σκόττΐιμον δτπως διατηρη¬
θή ή είσοδηματική ενίσχυσις των
30 ορχ. κατά στρέμμσ. μόνον είς
τούς καλλιβργητας σίτβυ κα'ι κρι¬
θής 8—40 στρεμάτων ρεινών περι-
οχών, οί όττοΐοι, ώς είναι φυσικόν,
εχονν ανάγκην (μεγαλυτέρας ττροστβ
σίας.
ΚΡΙΘΗ - ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΣ "
αύτοϋς έΑαιοΑαΰον.
Ή παρ£μ6ασ:ς Θά διενεμγηθή υπό
τής «'Ελαιουργικής» καί τών έ-το·
λοβόχων αυτής "Ενώσεων Γεωργικώ.
Συνεταιρισμαν.
Ύπογρο)μιμίζι.ται ιδιαιτέρως τό
γεγονος δτι ή βεσπιζομΐνη έλαϊκή πό
ΛΠ ική αττοβλόπΈΐ είς την ρύθμισιν
τ«ν ττροβλημάτων, τα ώποΐο. ένδεχο
Η ΑΜΟΙΒΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Διεξαγωγή ερεύνης έτΐΐ
τής διαρθρώσεως τής άμο<- 6ής εργασίας είς τάς διο- μηχανιας, άνελήφθη υπό τοθ Ιυνδέσμου Έλλήνων Βιομη- χάνων, βάσει έρωτηματολο- γίου τάς τού, προσδιορισθή ό ώριθμός τών μισθοδοτουμένων, τ,ό ϋψος τής μέσης άμοιδής των, ή ύή άόλ κοινοποιηθέντος πρός διομηχοτνίας __ μέλη επί τω σκοπφ όπως ____. _ΛΓ5 ί -Ι - Λ- - · - ρς η παληά τού χαριτω- ^ς ίν>ιο>αί ττε
μένη διαλεκτική, τα τραγού- ναιΤΤυ^"ζ Θεσσαλίας χωροταξικίκ
οια τού, θά ήταν νέο πλήγμα μελέτης τ^ ώμωνθμου -ττεριοχής. Πε-
κατα τής 'Εθνικής μας Ίστο- ριλο:μ6θίν£' έμιτεριστ—«μένην έρε
Ρ^ας ή έλλειψι ΤΓ)ς δ'α'*ί3ώσεωί
ής ικής μας Ίστο-
ή έλλειψις μιας Ποντια ΤΓ)ς
υλλογής Δ" κο"
έρευναν
^ς ή ειψις μιας Π
κης συλλογής. Δι" αύτό
χαίρου ό
η γής
χαίρουμε τόν
καθηγητή,
Πα
συν
έμπνευσαένο της
0 άλησίιόνη σαλ!ας ώς καΙ
ώ έ
τος Παντός άν έσβυσε ώς
δαφική περιοχή άπό τόν
τη μας, ζή μέσα στίς Χλλιι
νικές καρδιές μέ τα τραγού
δια τού, την ίδιόρρυθμη
σιολογία τού, τίς παραΐ____, πωνικ
τού, τα χαριτωμένα τςυ ήθη —
καί έθιμα.».
και των τταραγωγικών δυνατοτήτων
τής θεσ-
άνάλυσιν των
υφ ιο ταιμένων τταραγωγικών πόρων έ¬
καστος νομού και
Διά τη>ν τόνωσιν τού έκδιαφέροντος
τώ« τταιρβγ«ίγών πρός Λνάτττυξιν
ής καλλιεργείας τής κριθής, απε¬
φασίσθη ή αύξησις τής τιμής συγ¬
κεντρώσεως αυτής άπό 2,30 είις 2,
40 6ρχ. τό κιλόν. "Ομοίως διά την
ένβάιρρυ.σιν τών ,τταραγωγών πρός έ
ίΐτέκτασιν τής καλλιεργε'ας τών ο-
βριδίωΐί άραβοσίτου αυξάνεται ή τι-
ή μης μής , ή
μενως να άνακυψουν -δίτον"'άφορ$ εις ' ύπερωριακή άπασχόλησΐς
την στήρ.ξ>ν τού είσοδΛματος τών των, αί προσθετοι παροχαι
Κλ
τταραγωγών είς Ικανσποιητικά έπίπο-
δα καί είς την ομαλήν ττοοσφοράν
τοθ προϊβντος- είς την κατανάλωσιν,
ανευ <—οτόμων διακυμάνσεων των τι- μών τού ίλαιολάόου. ΚλΤΙ. ΕΞΑΓΛΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ — Ό ύπουργός "Εμττορίου κ. Ε. Τίρ* -^ τ6ν έν Αθηναις αώτο° ^ τών έμτΓαρικωι" Ί κατα<ττηαάτων, ί η κ ΙΑιαίτερα τώοα επί τϋ εΰκ τών Χοιστσυγέννίον. Έν·'έα εκα τοι*μύρια κΐίτυικοι χον κάθονται στό Λο'σηΌ ί3τ?.ουν δλοι. κάτι το λ εΰκαιοία εκα- καλύτϊοο καί τό βρίσκουν σ' αύ- τά. Καί ρπειδή μιλησαμε γιά τα μεγάλο π>.ηθι«σμό, στί)ν πόλι αύτη
τό 'ΕλληΛ'ΐκό στοιχρΐο δέν είναι
ενκαταφρόνΐ)το. Ζοΰν καί δημι-
ουργοϋνΓαι εκατόν χιλιάδες
δικοί μας μί,ταξύ τών οποίων έ-
ςήντα χιλιάδες περίπου Κΐ'πριοι.
Οί 'ΕλΛ.η.νικές Κοινότηττς νοικο-
υρεμένες, καί τό στοτχείο πσύ τίς
διοικεΐ ιιέ χριοτιανικές άοχες. ΕΠ-
ναι ύϊΓθδειγματικά πΐΐθαρχημένο-
Μέ έμ6λΐ)μα την έργασία οίκοδο-
μοϋν γιά τό μέλλον μέ άξιοπρε-
πεια. Πολλοί ηροιτηΐταί καί σπου-
δασταί άπό όλας τάς πόλεις της
Έ?^Λδος. Στό Ίντερνάσιοναλ Χά.
οτζ στή Σαφτέσμπουιριΐι "Αβενιον
διακρίθη,καν τελει^Γαϊα δνΌ 'Ελ-
ληνοποϋλες άπό την Καβαλλα. Εί¬
ναι οί Ενδηκία Γιοι'·ρου καί Έρ«-
σμία Κρικονά. 'ΛΗιόλογη επίσης;
είναι ή σχ»μοολή τοϋ <ΙΛ"..... ή ΐκον τοπικοΰ τΰπου. Παρό τα μεγάλαι νοΰογιοι γιά τοΰ; Χίππις οί· Ηρ- κ(Λκραίνοι*ν. ΆδιαφοροϋΛ' άν θά άγοράσης καί άλ' τού; π?ρικ«>γά-
ζρσαι. 'Έχουν δικό τους κόσμο καί
νοοτρο.τίίχ. Τό 6ράου όλόκληνρος
αντός ό
ς μςτλεγμένος; μέ
ή ά
40ΘΚΗΕΡ0Ν ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΝΟϊΗΛΙΔΟΥ
υπουργος Ναυτιλίας κ. Χο-
;νίζήτη3ε με τσ»1 έπιτετραμ-
μ<.,/ον τοΰ Ίσραήλ κ. Καρόζ ναυτιλια ^α Θεματα, αφορώντα τάς δύο χώ¬ ρας. — Ό «Σύνΐεσμος Είσαγωγέων ζυ- λειας "Ελλάδος», ώς έκ—ρόσωπος τοθ συι/όΑου τών εισαγωγέων ξυλείας τήϊ χώρας, δι' έγγραφον τού ττρός τόν υπουργόν τού Συντονισμού κ. Νικ. Μακαρίζον, έχφράζει έα*έρμους ευ¬ χαριστίας και συγχαρητήρια δλ»ν των μελω»< τού, διά το έξαίρετον έ'ρ- ρφς μγμ; μ κιίθτ ρϊδθΛ'ς (Γτλή. άνακατεΰετ,αι μέ τίς; ΐΓρεσκοπρριποιΐ|ιμρλΐ·ς κνρί- ρς, |ΐέ μακρτές τοναλέττες πον μέ τα αί'τον.ίνητπί τους ε'πισκεπτονται τό Σόχο γιά νά τό γνωρίοουν καί ,-ίρΐΐργασθοϋν. (-)απρεπρ νά γρά- |·η κανείς πώς μετά τό 1Ιαρί.σι, μέ την λΐονιιάρτη τού, το κοιωάτι αυτό τοϋ Λονδίνον είναι ?να ά- μαρτωλό μέ τόχΐ)| ζ(οντάνια, ποαι δίνει. μαθήματα στοί'ς; άνήττικους καί εικόνρ; ότου; ήθικούς, γιά νά ν£>ά<|Ό>ν τού; στ(7.ασμούς τοΐ'ς.
ΛΠ. ΧΛΤΖΗΝΙΚΟΛΛΟΤ
ΚΟΙΝΟΤΙΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑι
'Εννέα νέαι Δημοτικαί κα! Κοΐνο
τικαι' Βιδλιοθήκαι συνστώνται, κα-
τόπ-ιν προτάχ—ως τού ϋπουργείου
'Εσωτβρικών είς Πύργον; Βαρθολο-
μιό, Σμίλβν, Δουναίϊκσ, Χαβάριον
καί Σαλμώνην Ήλΐ:ίας/ Δεσποτικόν
Θέμελον «αί Δαφικτήν Πρεβέςης.
άειμνΐίστου φιλίττπου Μανουκλ'δοΝ;
Ή κΓ|δε!α αυτού εγένετο έκ τού
Α' Νεκροτοφείου Αθηνών, προεξόρ
νά έξυττηρετήσης τούς συναν
θρωπους σου, άνεδείχθ η ς
κατ' επανάληψιν
νόν τα γενικώτερα
τα τοΰ τόπου, ά
_ _Τ----- .~.:.~,,, ,,»ΛΛ.^ϋμ ι κα;ϊ γεροοσιαστής
τού Σεβασμιωτάτου Μητρο- Ι ΊήΓ κη> Λ»—·λ^»—-
παλίτου ττρώιϊν Άλεξανδονπόλεως κ.
Ίω3κεί^. Εις την κηδείαν προσήλ¬
θον τα μέλη τού ©ρακικού Κέντρου
Κ3ΐ ττολλοί φίλοι τού μεταστάνττος.
Το^ νε<οό^ άττεχαιραίτησε άπό με- ρους τού Θρακικού Κέντρου ό ποό- εδρος αυτού κ. Γ. Γεωργιάδης, εΙ- ττών τα εξής. · ^ ■ ανωτατον1 ίδωκες :, την Άκαδημια λ ν. Δι' αύτό καί τό συμ τοΰ διά Η ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΙΣ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ Την κ^οΛολήν των δαπανών στο λών , γραφιχής ΰλτ)ς, βιβλίων κλιτ. των κατ' 6τος εισαγομένων είς τ$ν δημοσίαν Σχολήν 'Εμπορικού Ναι κοθ «Σπύρος Νιάρχος» ανέλαβε» ό κ. Σταύρος Νιάρχος. Τα άνωτ^ριο έγνρισεν είς τόν υπουργόν Έμττορι- κής Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέβαν έκττρο σωπος τοθ Ο'κου Νιάρχου. Δέοι/ να σηιμειωθή ότι ή σχολή αυτή. λειτουρ- γεΓ εις τα 'Ελληνικά Ναυττηγεία: Σκοτ ραμαγκά. ΔΥΟ ΔΕΞΑΜΕΜΟΠΑΟΙΑ ΥΨΩΝΟΥΝ ΚΥΑΜΟΛΕΥΚΟΜ Είς τό υπουργείον Έμπο- ρικής Ναυτιλίας ύπεβίληθη- σαν αΐτήσεις διά την υψω¬ σισ ιής κυανολεύκου επί τών δεξαμενοπλοίων «Νταϊνάμικ. Κολοκοτρώνης» κ.ο.χ. ί>64, ναυπηγησεως; 1963
ΑΙ πωλήσεις τών γεωργι-
κων προϊόντων πρός έμττό-
Διά τής ατΓοφασισΘείσης ουβμιστι ' ρους καί ϋιομηχάνους ένερ-
κής παρεμβάσεως τοθ Κράτους, πρός γοθνται έλευθέρως. Συνε-
αόξησιν τοΰ ϋφισΓαμένου σήμερον ά- ΤΤεία τούτου διά Την χορήγη-
σφαλιστικοΰ άττοβέματος, έπιτυνχά- σιν άδειών έξαγωγής βάμ·
νεται ό τεβείς υπό τής Έθνικής Κυ- βακος δέν θά ζητηται μέχρι
βεμ'νησεως στόχος ιτροσταοίας <6- της 31ης Δεκεμβριού κστά· ουν τοο ιΐσοδήιματος 'ων έλαιοτταρα θέσις υπό των έξαγωγέων ^ωγών, δσον καί τής κατανσΑώσε^ς, τής ϋπευθύνου δηλώσεων οια της οημιου^γίας σροί/ττοθεσεων ιτερΐ τηρήσεως τής άποφα- διακινήσεως καί διαθέσεως τού έλαι σεως τής Νομισματικής Έ- είς ρυ&μιστικάς τιμάς. πιτροπής. ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΖΙΤΣΑΙΑ 34. και είναι ή θλΤψις δλων ημών ττού άττυτελοθμε τό ©ρακικσν Κέν- | τον πολιτικόν κόσμον. τόπ., επ·! τώ άκούσ"ΐατι τού βλιβεΛι ,-_._._ ροΰ άγγέλματος τού Θανάτου σου Άλλά 6αθϊΐά εΤ^αι ή βλίψις καί δ- λωιι έκείνων ποΰ παρηκολούθησαν ά- ~ό κοντά την μακοάν νόνιϋον σταδι ~ ' σου κσί ησθάνθησαν τα εύ οΰ τόπου, άλλ ίδωκες -ΙΙ νς γς σου την ψυχήν νΠο Της "αΡαιτησεως σου, σέ άνε πηρετήσης καί δλίυς έκείνοίο ^ΙΡϋξε 1° Τ έπιτ^ον "Ρ0" οί οποϊοι είχον τό ϊεγάλο ά τύχημα νά ξερριζωΚ «πό τίς άγαπημένες τους ΠατόΤ δες. Υπηρξες μία έξεχουσα ο■ιογν^μία άνάμεσα ίο λ ό ς η 1° Τ έπιτ.^ον ϊτ. μίΥ<Χν σύ θΡσκικ^ Κέντρον, που τό σ.υν1θι°ει σ/ ^^ δ°- ί ζ γεμάτην άπό θλίψιν, μέ ψυχι κήν συντριβήν προσέρχεται τέκνον της θράκης νά «Ικτελεση καθήκον θλιβε- . την προσοχήν σου ρόν, νά σοΰ απευθύνη δι' έ- καί πρός τό θρακικόν Κέν- μού, τόν ύστατον χαιρετισμόν τρον, τού όποίου ύπηρξες ό . αί νά καταθέση είς ένδειξιν κυριώτερος ίδρυτής καί επί κης καί βαθυτάτης εύγνω- ΤίΓΓΤΓΤΓΤί-1/νι^Λ*".^. —----------= " λας σου τας δυνάμεις είς την ι - « · ·-—· ----- ------,ττροσγωγήν των σκοπών τού τολικης θρακης καί ήλθες έ- κατέβαλες προσπάθειες δω είς την Μητέρα Πατρίδα | γίζουσες "· ω καί τής ελευθέρας τότε 'Ανά τολικής θά ί ήλθ Ό θεός νά άναπαύση την ι, υχήν σου καί νά είναι έλα- η ηρα Γατρίδα και μέ τα πολλαπλά σου προ σόντα, την χαλύβδινην θέλη- σιν σου, την άλύγιστον επι- ηγής; 1963 κα «Ματλίστικ Κολοκοτρώνης» κ.ο.χ. 35.659, νεαυ-πηγήσεως 196ί>, των έν Παναμά έδρεου-
σών έταιρειών «Φοραουνα
Άρμαντόρα» καί «"Εστρΐλλα
Μαρίνα», άντιστοίχως.
'Εξαιρετική έπιτυχία εσημείωσε Τό Διοικ. Συμβούλιον».
στή Θεσσαλονίκη ό πα»ηγυρι*<ός έ 'Επίσης ετη.λεγράφησαν έξ 'Αθη- οττασ-μός τής 40εττιρίδος τής ποιή νών ή «'ΕΘνική "Ενωσις Βοοείων Έλ σεως τήζ κ. Χρυσάνθης Ζιτσαίσς. λήνων» (Ήπειρωτών, ©ροτκών, Μοχγ Ή μεγάλη αΐθουσα τής ΦιλοτττοΓ; δό^ων) καί ό συγγραφεύς κ. Τριθ"τ χθυ Αδελφότητος, δττου εγινε ,ή τι- ©εοδωρίδης. μητ:κή έοατή μέ ίδιαίτερη λαμττρό Κατά τον έν λόγω εορτασ^ ι>·
τητα, ήται> κατάμεστη άπό έκλεκτήν μίλΓρ-αν ή κ. Μ. Τσακμάκη οί λογο
κοινωνίαν τής συμττρωτευούσης, δ- τέχνιδες *.κ. Ίφιγ. Δασκάλου, 'Αλ
που κα! ό πνευματικάς κόσμος προσ ~
μ Παπαδτίμητρίοιι
ήλθε συσσωμος νά τιμήση την ;>ε- ·ΕλευΘ. ΓΚχτταδακη, ή καθηγήτρ,σ Φι
'Ι ™?^°- |λολογίας κ. Κ. Βακαρέλη καί ή δια-
Ακεγνωσϋησαν και άπτοσπάσιματο ^οουμένη κ. Μ. Σνώκ. ΟΙ καλλιτέχκι
άττό Θερμά συγχαρητήρια τηλεγραφη- δες τού Θεάτοου κ.κ Έμ Βρ-ττο-
μοττα, ττού εφθασοιν άπό διάφορες πό καί Κλ. /Λιλωνδ άπήγγειλαν ποιημα-
λεις της χώρας. Ή έν Αθήναις «.ι τα ώιεοωαίνα ο-τΑ νη,,τ /,τ,τηΐο
τ
κ
κ
κ
Α
ο
Τι
λι
βι
«Ι
Τ(
τί
VI
αι
στορική καί Λαογραφική 'Εταιρειο Ή
Σώ ύ 6
τα φιεοω.αένα στή
δημοφιλεστάτη ποιήτρια
"Ε
Φη
Η ΤΙΜΗ ΓΛΕΥΚΟΥΣ
Ή είς την περιφέρειαν τέως
διοικήσεως πρωτευούσης δισι-
μορφωθεΐσα μέση τιμή γλεύ-
κους Λττικής έφετεινής ε¬
σοδείας ανήλθεν είς δραχμάς
3,27 κατά κιλόν (κατά κάρ¬
ρο ν 2.000 δρχ.) μετά τών 6-
πιδαρύνσεων Ο.Γ.Α. — χαρ-
τοσήμου Επί τή βάσει τίς
Σερρών», πού έ6οα6εύθη τελευτα·ικ στην όττοία ττροσεφέρθη και δάφνινο
άττό την Ακαδημίαν Αθηνών, ίστει στεφάνι, ίγινε σντικείμενο θί?Μ01* ^.
λε τό κάτωθι τηλεγράφηιμα στήν Χ. των έκδηλώσεων τοθ έκλεκτοθ α<Ρ' ■ Λ. Ζιτσαΐα: ^τηρίου καί ή όποία βαθειά σννκινη «Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τν[ς μένη, ηύχαρΐστησε το πολυπ·ληθίΓ έν Αθήναις «Ίστορικής καί Λαογρο κοινόν. φΐκης 'Εταιρεϊαςι Σεορών» —ΜελενΙ ' 'Ε.κτός τών ποιητριΛν κ. Μ. Άντ κου, σάς· άττευθύνει με ιδιαιτέραν χο Θοπούλου κα· τής δίδος Νανάς Κ"" ράν καί ύττερηφάνειαν, επί τώ "^ 'τ0^ και αλλων, πού άφιέρωσσν το1 ριανώ έορτασμώ τής τεσσαρακοντα- ' ηματα διά τά σαραντάχρονα της πί1 ετηριδος τής ττοιήσεώς σας, τά" βερ ητικής προσφοράς τής Χρυσ. Ζιτσ0 μάτατα συγχαρητήρια τού κα! έγκαο'ας, έγ^αψε ώραΐο ποίηιμ* κσ! ό »<" δίους ευχάς διά την υγείαν σας καί Ι ητης κ. Ε. Σουλτάνης, τού 4ίτ°10' νάας τιμητικάς έκδηιλώσεις. Θαυμβ- Ι οί δύο πρώτες στροφές Ιχουν ώί ' ζει κοι ίπαροκολουΘεΤ την υπέροχον ξής: ττοίησ'ν σας, π-ού συγκινεΓ καί ένθοι. ' Σαράνια χρόνια —ποσοι ιτονο1 σιάζει. Κα! διατηρεΐ πάντοτε ζωη· ' μϊς την ύ5οί« τής ζωής ράν την ανάμνησιν άπό τό άριστουρ ! γτ>μθ!τικόν ττοίημά σας «Φθινοπωρο
οτόν κάαπο τών Σερρών».
ΠρΟΕ&ρος Π. Πέννας, άντιιτροεδρος ,
ττα.
όλ,
ΡΙΟ
«Τι
«ΟΙ
Ροι
ς ά^
ρια τής αύτοθυσιας ώστε Λ 6°
λ γ, «Οτου δραστηριότης νά έ
πισημανθή καί βραβευθη χ-
Αί^νΤα σου
«ς
αί συναφβεΐ-
σαι κατ' έθιμον ανοικταί ά-
γοραπωλησίοβι γλεύκους με-
ταξΰ τών ά|ΐπελουργών καί
τών οΐνοτιοιών έμπόρων. Τα;
πρό ανωτέρω ανεκοινώθησαν 4
τοΰ ϋπουργείου Έμπορίου.
Ν.
Καί ό έδώ «Σύνίδεσιμύς ©εσσσλο-
νκέων» ετηλεγράφησε:
«Επί έορτοκχμώ 40ετίας σας,
Σύνδε?/μος ©εσσαλονικέωι' Αθηνών,
έκφράζων Βερμά σνγχαρητήρια, εΰχε-
ται τιμηθήτε μέ 'ΕΘνίκόν Άριοττεΐον
Γραβμ,ματω».
(χυθη.
Κι' ήπιες
V
αυτή—'Εσύ ΧΡ11
(σάνδη μβνι
γιά νά φα,ή μιά —.ίηση διβ-
(λεχτή,
Σαράντα χρόνων π-ροσφορά
σέ στίχους, σέ διηγήματα, σ*
(Θρύλους.
Σάν τταραμύθι «να καιρ6 <«' (μιά φορσ» Γιά οέ Θά λΐν οί φίλοι σου σ< (φίλους. V»
Η ΠΟΛΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΑΑΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΡΚΑ
ΤοΟ κ. ΑΠΟΣΤ. ΧΛΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ή Β.Ε.Α-, ό μεγαλος ούτος Γξοδα χαταρ-θώνει καί
άεροοτορΐκός όργανισμός, ποϋ μέ . γιά νά προσφέοη μέ καθ* σι>νοπή
τίς καθημερινώς πτηοΐΐς τού κα- |[)νσία κάίτε έλληνικό. στούς όμογε-'
λύπτει σχεδόν όλοκληρο τό ημι- .νης μα;.«Ο ΚΡ1ΚΟΣ»καί ή«ΠΑ
σφαίριο τοϋ ουτικοϋ πολιτισμόν [ΡΟΙΚΙΑΚΗ» είναι τα δνο μέγα-
,1 Ι*—.—' Ι Ι «.ι— ■τΤ/-»ιΛΛ*,ε?ιί/τ7ΐ Ο/ΤΐΟ Λ1? 11 Ι ε"* »?Λ/_ ΐΐ,'..^,,,^ Λ^ ΐ *.-.*.... Α ?£._—._____„ *. ^,. ...
"Εργον μιας όλοκλήρουζωής (1!)21—1·1<;7) Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΠΓΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΟΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ Τοΰ συνεργάτου μας ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ «Αρχεΐον Πόντου» , γην παντος Ποντιακοΰ ΣΥ>-ν,™»!...,. - ο « ' >γ ««ν»ο«, ιιονιιακου €ΒΙ
Ζ,υγγραμμα Περιοδικόν μου, ώσματος. χοροθ κ.λ.π.
ο^π ύπ0 τής Έπΐ· ° κ· Κουτσογιαννόπουλος
οτη Π '
[ΐας, μας προσεκάλεσε σέ μιά έγ-
πτήσι καινούργιου τύ
που άεροοΐκήφους της, τό ΤΡΙΝ-
ΤΕΝ, καθ' όλα ενρνχωρο καί κομ
λύτροα έλληνικά εντνπα παν δια-
τίς ίκ&όσρις τους. Έξε-
κατά τό παρελθόν καί αλ
λες, άλλά δέν ά'νητεξαν στά πολλα-
των.
1928.
χρ
π ής Έπΐ ° κ· Κουτσογιαννόπουλος
Ποντιακων Μελε-' εξέδωκε άρκετά έργα λαο-
Τόμος Πρώτος
Κρίοεις Διαγωνισμοϋ.
Σελίς 234.
γραφικά, τοΰ Πόντου, μετα-
ξυ των οποίων έξέχουσαν Θέ¬
σιν κατέχει ή Λύρα τοθ Πόν¬
του.
Άς ελπίσωμεν δτι καί με
ι|>ότ<χτο, μέ τύ «ποία άθορυβα καί !πλά ρ'Ηοοα των έργατικών καί ύ- ντελώς ά'νττα φΰνάσαΐ(.ιρ στήν πρω [παλλΐ|λι.κοΰ προσωπιρκή). Σ,τήν τεΰοΐΛτα τής'Αγγλίας,σέ τοεϊς καί μισή ώρτς. Ό ξένος πού έπισκέ- πτεται γιά πρωτη φορά την πόλι Ή Τελετή τοΰ Γάμου παρά ταξΰ των αλλων στόινεί Π Λ» >>* ■ Λ . — Ι *""4________~ - . —■ . — "
Ποντίοις
ών,
Ι Θρακών, Μικρασιατώχ, Μα-
« τπο τον τίτλον τούτον ' κεδόνων, θά εϋορθη
Γ: ^ [ 0πε6Μθη ά λα αφικΛ ι τσοΥιαννόπουλοςΡ νά
γλία ο μικροτέρας μωθος εί- έργασια'έκ 17 σελίδων περι' λέξί τα ήθη τα
νιι 2.550
την ρβοαμάδα
με έναρς,ι εργασίας την $η· πρωϊ-
αύτη είναι, Γπηαεασμένος1 άπό έ- 'νή μέχρι τάς 5 μ. μ. καί μέ γονήκ
κεΐνα ποΰ λεγονται γιά τόν καΑ- έ'ντ άπό τό μεσημέρι τής Παρα-
ρό τιγς, την όμίχλη της, την ελ- σ-ιευής;. Μιά εξοχηι έλληινική 6ρα-
?.ρπ|»η -Λ/απα. τόν χειιμωνα ήλιόλου- δι»«, ποα) θάμάς μείνη άλΐ}θΐμόν»|-
ί τή θίριμοκριακτία τη γιά πολΰ καιρό, πόράσαμε τό
αντά ύπάιρχουν περασμένο Σά66ατο 6ράΐ>υ στό
?.ρπ|»η
στης ημέρας καί
μρ ή ρμρ η γ καιρό, πόράσαμε τό
αης. Βεβαία δλα αντά ύπάιρχουν περασμένο Σά66ατο 6ράΐ>υ στ,ό
οίλλά οχι συνρχώς. Άλλά καί δταν Ρόαγιαλ Φεστιδοιλ Χώλλ· Τό γοά-
ΰπάρχοαη1 τό Αονδίνο είναι πάΊλι φιο δπως δι«τνπώθηρ«ε την εποαέ-
ώραϊο καί χαμογρλαστό. ΙΙοτηιΊενά 'νη σΓί]ν Ίιΐλληνική εφημερίδα
δέν θά άντϋ(ΐίτΐϋίπίσετε άρντ^σΐ} ή «ΠΑΡΌ1ΚΙΑΚΗ τϋ Δ
χμγ
δέν θά άντϋ(.ΐίτΐϋίπίσετε
η ] ηή φημερίδα
ή «ΠΑΡΌ1ΚΙΑΚΗ» τοϋ κ. Δΐ)μ.
ο ΛοένζΔθ ά
ρ^} ή ΙΑΚΗ» τοϋ κ. Δΐ)μ.
δυσφορία δταν ζη/τήσετρ πληρο- Λορέντζον: «Δεχθηκαιμρ μιά πρόσ
φορίβς. Πρόθνμα κα'ι με μεγάλη κλη<ΐι τής" γνιοστής Όργανώσεοος . . .· —«—> ------»
ωρισμένων έθίμων τοΰ γά χορους, τα τραγούδια καί ο,
,,«.. ' τι άλλο καλό εχει νά έττιδεί
ξη έν έ'καστον στοιχείον.
Στόν κ. Κουτσογιαννόπου-
λον έκφράζομεν τα συγχσρη
τηριά μας, δέν παραλείπομε
δέ νά τονίσωμε δτι στήν χα-
ρά τού γιά την δράδευσί τού
μετέχουμε καί ημείς, γιοττΐ
συμδαίνει νά είναι συμπολί-
λεπτότητα θά σάς έξυπηιρρτήοΐουν
πού άοιθιιεΐ πε-
προσωπα, εύχάρισηοι.
οί, κομψοί, 'νατόν νά λείπη άπό τίγν ομορψη]
γλυκείς. Καί οί γχνναΐκίς μέ σοΰ- Λιοργάνιοσιι. "Μά οχι μόνον δι ν ρ-
πΓρ μίνι επι&ρικνύουν την καλλί- λιυτε, άλλά οί δι·οογαν*ι>τές, πα-
ιμη κορ^ιτά ί 'ί άό
χώρα μίχις
έ
η ,
γραιιμη κορ^.ιο<ττασιά τους, χωρίς 'ροιισίαισαγ άπό ή χρα μίχις ύπροΐ]<ράν£ΐα, καλονη>μέν?ς καί ι- τούς ομορφονς λρθέντικους χο-
ίΜιαίτρρα .τρριπ·οι.ημένρς. ροΰ; χης μεσα στήν κίντρική α'ί-
"Οπου νά όρεθήτε θά άναπνεύ Οσυσα τοϋ Ρόαγιαλ Φέσιτβαλ
ιι/υ, υΐΑ^, ι/(*;ΐ7ΐα/ιι-ι και σας γοη- 'Το εΛΛηινι,κο χορευτικό μ«ς συγ-
τεύει. Τα μεγαλύτερα πάρκα τοϋ κρότημα παροι»σιάστη,κ€ στή αν.-γ
κό-αμου είναι στό Λονδΐνο. Καί (Τα νή τελευταία. 'Βνώ στήν άρχή ό
άγαοτοϋν δπως τόν έαυτό τους. Σ' κόσ<μος πού ήταν στήν αίθουσα. αντά σιηο4Ρντρώνρται όλοκληρος μόλις άριθμοϋσε 100 άτομα, εΰ- ό νεανιχός όυναμϋσμός καί σ' α·υ- , ίΚ'ς ώς; διεοόθη είς τσύς οιαδρό- τά άπολαμδάνουν οί μεγαλι«τεροι μου; ότι οί Έλληνικαί χοροί άρχι- τά χαρίσματα τού όϊυγόνοτυ- σαν ή αϊί)·ουσα υπερπληρωθή· Στό Χάϋδ Πάρκ, γίνωνται κά- Τρείς χιλιάδας άτομα χτυπαϋσαν θε εΐδους συγκεντρώσεις καί έκτ ρνθμι,κά :*αλαιμάκια ολέποντας καί στά αλλα τα τοΰς περίφημον;; χορ*υτές τοϋ ίζθΛ'τας άπό αν- [ γνωσταί Έλληινικοΰ Κέντρον μου Ό κύριος σκοπός τοΰ συλ- λογέως δέν ήτο ή πλήρης και λεπτομερης περιγραφή τής τελετής, καθώς »ίά ήου- νατο κανεις νά νομίση, 6ιά τουτο περιωρίσθη μόνον είς τάς περιπτωσεις κατά τάς οποίας ψάλλονται γαμήλια ασματα. Κατέγραψε οέ μέ ακρίβειαν τα άσματα αΰτα και παρεσήμανε τό μέλος των δι' ευρωπαϊκών χαρακτη ρων. Ή εργασία αύτη είναι πολλοϋ λόγου άξία, όιότι καθώς απεδείχθη έκ τού γε¬ νομένου έλέγχου, ό συλλο- γευς κατώρθωσε ν' άττοοωοΓ) πιστώς τό μέλος των άσμά- των. Έξαίρομεν Ιδιαιτέρως τό γεγονός αθτό, διότι η διάσω- σις τού μέλους των Ποντια- κών ώσμάτων διά πιστής πά ρασημάνσεως καί δημοσιεύ- της μας». ΣΤ. Αθ. Έφιμερίς «ΦΩΣ» θεσ) νίκη 29 Μαΐου 1967 Ό λαογραφικός διαγωνισμύς τοΰ Πανεπιστημίου «Κατά τόν προκηρυχθέντα υπό τοΰ Πανεπιστημίου θεσ¬ σαλονίκης διαγωνισμόν συλ- λογής λαογραφΐκοθ ύλικοΰ, έτυχον: Τοϋ πρώτου δραδείου, ήτοι δρχ. 3.000 ό Δ. Κουτσογιαν- νόπουλος, τού δευτέρου 6ρα- βείου, ήτοι δρ: 2.000 ό Μαυ- όπως κι μικρότερα, άρχίζ τές τίς καί κιμασίες. Οί έκδηλώσεις είναι Ιπ- παοάας, ποοηλατικές, καλλιτεχνι- κές ΐκαί άλλες; πολλές. Μπορβΐτε νά κάνετε κωςτηλασία στίς μεγά- λες λίμνες καί νά φάτε δ,τι καλί'- τερο στά τουρκττικά περίπίτεοα, όπως στό Σερπαντίν, κεροίζοηητας μιά θέα καταπλψ,τική, άγνωστη τονλάχιστον σέ μάς. 'Ακόμα μπο- ρείτε νά άγοράσβτϊ πίνακα ζωγρα φικής οτ τψιή ρνκαιρίας· καλοϋ καλλιτέχνσι», συγχρόνου βεβαία, ποΰ ή φήμη τού έ'χει ξεπεράση τα τοπι-κά δρια, καί πού τα Ι'ργα τού έκτΐθρνται κρίμασμένα στά (Γραγματα τιΰν πάρκων. Στό Λονδΐνο μιά άπέοαννη ά- ΐλότης οασιλεύει παντοϋ. Ή καθ» -κριοχή έ'χει τό οικό της χρώμα καί άτομική γραφικότητα. Τό ΐδιο συμβαίνει μέ τα βαρεία κτίρια πσύ τό ενα είναι καλντερο άπό τό ά'λλο. 'Βδω δέν μιλάμε σ&τε γιά τα Άνάκτορα τοϋ ΜΛΟκιγχαμ, οίΙτΓ γιά τό Ούέστ Μίνστερ, όντε γιά τό Μπίγκ. Μπέν οίίτε γιά την Ντάουνιγκ Στρήτ, ουτε γιά την Φλήτ Στρήτ, ό'που τα διΐιμοσιογρα φικα κτίρια, οΰτε γιό τα σιάφορα άλλα κρατικά- Γι' αντά έ'χουν γρα ψή πολλά άπό πολλοϋς καί είναι σχεδόν γνωστα. "Αλλως τε στήν πόλι αυτή ύπάρχονν τόσα πολλά άρχοντικά μέ ί,διαίτϊρη άρχιτεκ,το νίκη ·κ«ί έπι6λητπ,κότηη;α ποϋ ·9·ά ηφ ϊά εποεπϊ ν' άσχολτκθή κανεις επί πό λϋ τόσο γιά την ρϊωτερική τους έμφάνιση δσο καί γιά τόν έοΌχτε- ρικό τους πλοΰτο. Τό ίδιο θά μπο- ρούσε νά πή κανεις καί γιά τα άπέραντα καταοτήματα μέ την ά(ρ9ονη| ποικιλία τώΛ' ειδών, ;Χλ"— οί τιμές ποοσιτές γιά ολα τα 6α- λάντιά καί ποιότης έκλεκτή. Ειδή ρουχκτμοϋ καί ήλεκ,τρισμοϋ οί/.ια- κής χρήσεως σέ μεγάλΐ) παρέλασι» οέ πολλαπλοϋς όρόφου;, μέ άΐτει- Ελλ-ηνικοΰ Κέντρου Σαντικλήρ, τοΰς περίφηιμους σ' 6- λη την παροικία Ιΐάολα, Γιάννη να'ι Νϊκο νά χορεύσυιν μέ την λε- 6εαιά π»ύ τοα'ς διακρίνει, τούς ά- Οάνατους έθνικοί'ς μα; χορούς. "Ενα κυυφό δάκρυ &τρ?ξε άπό τα μάτια μας βλέποντας τρ·εΐς χιλιά- ρ; Έγγλέζους νά ζητοϋν έ, σεως αύτοΰ, είναι έν άπό τα ρουδής Παπαθανασίου., τού πρώτιστα μελήματα τής Επι-' τρίτου βραβείου, ήτοι δρ· 1 τροπής Ποντιακών Μελετών. (000 ό Μιχαήλ Καρούτας Δια τούτο ή κριτική έπιτρο Έκρίθησαν αξιοί άμοιβης πή, αμείβουσα τούς κόπους διά δρ: 500 οί Βασίλ., Κατσι τού συλλογέως καί θέλουσα δημητρός Τασίτσα Τιάλιου ούτω νά παροτρύνη αυτόν ί καί Σ. Τσάπανος.» είς τιληρεστέρας τοιούτου εϊ' «Ποντιακά Φΰλλα» Έτος Β' δούς συλλογάς δλων τών εί Τεΰχος 15. Μάϊος 1937. 'Α- 6ών των άσμάτων, προτείνει θήναι. την απονομήν είς αυτόν 6ρα- Λαογραφικός διαγωνισμός βί,ίου δρχ. 700». [ «Πρό έτους τό Πανεπιστή. | μιον θεσσαλονίκης εΐχε -ρο- «'Αρχεϊον Πόντου» , κηρΰξει διαγωνισμόν συλλο- Τόμος Δεύτερος Υής Λαογραφικοϋ ύλικοΰ τού Κρίσεις Διαγωνισμοϋ όποίου τα άποτελέσματα έ 1929 |ξεβόθησαν πρό ήμερήν Α Σελίς 237 ι ττενεμήθησαν άρκετά βραβεϊ- «Ή δευτέρα συλλογή τού α είς τούς ύποβαλόντας τάς Δ. Κουτσογιαννοπούλου πρε-, πληρεστέρας συλλογάς Ής ριέχει 41 μέλη άσμάτων καί άξία δέ τοΰ Πρώτου Βοαβεί- ΣΥΣΤΗΜΑΤ1ΚΗ ΠΡΟΓΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟ ΙΌΝΤΟΝ Υπό τής Έθνικής ΚυθερντΊ σεως καταβάλλεται, ώς άνεκοι νώθη, συστηματιΐίΓτ προσπα¬ θεία προβολής καί γνωοτο- ποιπαεως είς τό εύρύτατον κα- ταναλωτικόν κοινόν των1 ελ¬ ληνικήν προιόντων, γεωργι- κών βιομπχανικών καί βιθτε- χνικών, τα όποία — ύπογραμ- μΐζεται — άπό απόψεως ποκι λΐας κ'αΙ ποιότητος, δχι μόνον ουδόλως Οστεροϋν των εισα¬ γομένων, αλλά καί είς πλεί¬ στα δσα εϊδη των είναι κατά πολύ ανωτέρα τούτων κ,αΙ ση¬ μαντικώς ευθηνοτερα. Προστ.θετα , ότι ή αρίστη ποιότης καί εύρυτάτη ποικ-ι- λα των ελληνικών πάσης φύ¬ σεως πρθ(θντων αποτελεί ά- ναμφισφήτητον γεγονός^ πι- οτοπο;ούμενον άπό την στα¬ θερώς αύζανομένην έζαγω- γωγην των καί είς προηγουιμέ- νας άχόμη οΐκονομικώς χώ¬ ρας, όπως είς Γαλλίαν, Ιταλί¬ αν, Δυτικήν Γερμανίαν κλπ., ακριβώς διότι είναι εφάμιλλα πρός τα παραγόμενα ομοειδή έν Εύρώπη. είς πολλάς δέ πε- ριπτώσεις καί ανωτέρα, όπωσ- δήποτε δέ κατά πολο εύθυν- νότερα των ευρωπαϊκών Ή 'Εθνικη Κυβέρνησς, προστΐθεται, είναι απολύτως πεπεισμένη, ότι ή νέα άναλη- φθεΐοα ύπ' αυτής σταυροφορα διά την προβολήν των έγχω- ρίως παραγομένων προ'ιόντων καί προτίμησίν των άπό τό έλλην.κόν καταναλωτικόν κοι¬ νόν, θίι στεφθή υπό πλήρους έππυχιας. Ήδη, πρός την κατεύθυν- );ί ι Γ, ('όοιι κί,ιΐ(ΐΐς ί>!>ι<μι)·ι, ν ν, ιτ ηι. ι ΗΜΕΗΣΙΤΙΚΗΠΟΛΙΤΙΚΗ Νέα μέτρα διά τα φθινοιτωρινσ σιτη,ρά —σΤτος, κιοιθή, άραβόσιτσς —· έξηγγέλθησοη» ήδη, ένορμονιζό- μενα μέ Τ6 ττρόγραμρμα άναδιαρθρώ σεως των καλλιέργειαν κα! την ττρο /ραιμιματ ισιμέντ)^ άνάτττυξιν τής κτη νοτροφίας. Πρός τούτο ένισχύεται ιδιαιτέρως Λ ή κοΛλιέρνεια κριθης άραβοσί- του, ένώ ττσοαιλλήλως άνσπτροο-ηρμό σβη ή έττ! τού σίτου πολιτική μέ κα θαρώς οίκονσμικα κριτήρια. Διά τόν σΤτον, ήτιιμή τταιρίμβά- σεως τταρ<ΐμέ;νει Οομετάδλητος είς 2, 60 δρχ. διά τό>> μοΐλακόν κα! 3,20
διά τόν σκληρόν, διά πάσαν πΐκχτφε
ρομένην εις την ΚΥΔΕΓΠ ττοσότητα,
ή όπο!α θά διατίθεται έλευθέρως
πρός 2,90 κα! 3,50 άντιστο'χως
Πσρατίρεται κατωτέρω,
V)
σχετι-
κή άναχσίνωσις^ έχουσα ώς έξηί:
«Τό Εθνικόν Συμβούλιον (ΧκολΌ-
ιμικής Πα·λιτικής, συνελθόν άττό την
ττροεόρίαν τού ι>ΐΓοι;ργοΟ Σιιντονι-
σμοθ κ. Ν. Μακαρέίζου, 'έλα&ιν σει¬
ράν άττοφάσεων έπϊ τής νέας ττολι-
τικής τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως
Ένθηροΰνεται ή παρπγοιγή Η0«|'·οσίτοΐ' κπί κριί)Γ|ς
μή παοεμβά—ως άιττό 2,70 είς 2,80 στρέμ., έναντι 3.900.οοο. Άρσδόσι
δρχ. κατά κιλόν. Έττίσης διοττηρΐΤ-
ται ή είυοδΓνματική ενίσχυσις των
100 5οχ. κατά στρβμμοΐ διά την έττί
σττορον καλλιεργεισν αυτών.
Τέλος, άττεφοκτ!σβη ή μή χορήΥΊ-
σις δανε'ων ή άλλων ένισχύσεων είς
τος 1.350.000 στρέμ. έναντι 1.395.
οοο. Λόγψ δυσαενώ/ καιρικών σν^η
κώ-1 αί στρε,μματικαί άττοδόσεις ί,
με.ώθηο-αν κατά τό 1968 διά τόν σ{
τον είς 150 κιλά άνά στρέμμα, £,
ναντι 197 κιλό τό 1967 καί δια
τοθς καλλιεργητάς σίτου έττί άρδευ | την κριθήν είς 147, ϊνσντι 215
ττί των ^θινο/ΐτωρινών
ή ο-
είς γενικάς γραμμάς £χει 6ς
ακολούθως:
Ή ττολιτική τής 'ΕΘνικής
νήσεως έττι τών φθινοττωρινών σιτη
ρών συνδέεται στενώτερον μέ τό πρό
γραμιμα άναδ:αρθρώσεως των καλλι-
εογειώ/ κ.αί ειδικώτερον μέ τό ττρό-
γραμμα άνα— τύξεως τής κτηινοτροφί
άς. Συγκεκριμένως δίδεται ή
σις είς τή.» επέκτασιν τής καλλιερ-
ο.ν αυτήν. έχε. οργανωθή υπό ΤΓς' •Ζ'
τ~_ η,,-.-ο^,^ , - ' , έθεσεν ι/ηέ έτ
της συο.αθείσης έν τω πλα,-1 πομινον, τΛν
γείας Λραβοσίτου και κριθής, ττρός
κάλυψιν τών άναγκών είς ζωοτρο-
φας. Ό πρωταρχικός αύτός στόχος
ώς ήτο έ-
ο ω των έπιδιώζεων τού 5ε·
τους προγρόμματος συντον
στικής έπιτροπής προβολή
τής έλληνκής οΐκονομΐσς ά
πό 30 τρέχοντος μέχρι 15 προ
σεχοθς Δεκεμβριού ή «Γ' "Εκ¬
θεσις Ελληνικήν Προίόντωνϋ
είς τό Ζάππε.ον Μέγαρον.
νιο; άπό τό 'Ελληνικό ουγκρότη-
μα νά μή έγκαταλχίψουν την
Λ·ή· Άξίζοιΐν θερμά
ρια στοΐ'ς τρείς χορευτάς τοϋ Σαν
τικλήρ καί τον Νΐκο πού εδωσαν
τό πάν γιά νά παρουσιάισουν μιά
ά'ι|Όγη από πάσης άπόν|»ιεως έμ-
τράνΐιση-. Θρρμ.ά συγχαρηττήρια ά-
ςίζουν καί σιτόν ί^ιοκτήττη τοϋ
Ελληινικοϋ Κέντρου Σα·νττικλήρ»
τόν γνωοτό σ' όλους κ. Νίκο Νι-
'.ολαΐδηι, γιά την εμπντυση ποΰ
ίχρ νά στείλη άφιλοκεροώς
V)
ϊυγκρότηιμή τον σ' αυτή την δμορι
φη όιοργάνωση. Δέν μποροϋσε νά
'ίοηθήσΐ) καλύΐτερα την χώρα μας.
Ή Γονιηστική προβολή την όποία
ής έ'καμρ τό Σάββατο βράου άξί-
ζει πολλά, γιατί προσεφέρον
"Λγγλοι.'ς μιά άντυΐροσω-
Λ«ί| βραουά.
,Τϊυτική
Όπως ή κάθε πόλις ετσι καί
ό Λονδΐνο έ'χει κατι τό δελεαστι-
<ό γιά τό βράου· Τό Σόχο. Καί γι' αύτό γράφτηικαν καί θά γρα- () ου ν πολλά. Είναι ονομαστή γιά ήν άπολα·υιστι.κότητα κά·θγ εϋοους έ'ΐ. γιά τοΐ'ς περίεργον; τύπους τού κιΤ/'.λοφοροϋν, γιά την έλεύ- ) γ ο»| κι·κ?.οφορία κάθε εΐδους έν- :ύπου καί γιά τού; ΧίΛπις. Ή άρναιυτυ Στρήτ είναι τό χοορά- φι τών τελευταίων. Σ' αύτην μα- ^?ν>ονται μικροί κα'ι μεγάλοι άζί'-
ιστοι μέ μακρυά μαλλιά καί γε-
■πάδα ή φαβορίτες, μέ άπίίίανες
ορρσιές καί άίρθονίίΧ χρίοί-ΐάίτων,
υΌοενμέΌΊ άπό κοριτσόπδυλα
.αί κοπέλλες, ντυμρνες μέ τα πιό
μέλη χορών έκ διαφόρων
μερών τοθ Πόντου, αποδοθέν
τα διά χαρακτήρων τής εύ-
ρωπαϊκής μουσικής.. Έκ τοϋ
γενομένου είδικοΰ έλέγχου ά
πεδείχθη ότι ό συλλογεΰς έ-
πτυχενά αποδώση πιστώς τα
μέλη, παραθέσας καί τα κεί-
μενα των άσμάτων.
Κατά ταυτα ή Κριτική Έ-
πιτροττη προτείνειείς την δευ
τέραν συλλογήν δρχ. 3.000».
Εφημερίς «Νέοι Καιροι»
Δράμα
14 Φεδρουαρίου 1930
Άπονομή δραδείου είς καθη
γητήν τοΰ Γυμνασίου μας.
«"Υπό τής έν Αθήναις Επι
τροπης Ποντιακών Μελετών
απενεμήθη τό έκ 3.000 δρα-
χμών χρηματικόν βραβείον
είς τόν καθηγητήν τοθ Γυμνα
Πρώτου Βοαβεί-
ου, εκρίθη ή συλλογή Πον.
τιακου Λαογραφικοΰ ύλικοΰ
τού καθηγητού τής μουσικής
•λ ι^ ΚουτσοΥιαννοποόλου.
υ κ. Κουτσογιαννόπουλος έ-
χει περισυλλέξει άξιόλογον
μέρος τοΰ Ποντιακοΰ Λαο-
γραφικοθ ύλικοΰ, ήτοι: 105
μελωδίας καί 15 χορούς,
δίδουν χαρ
δίδουν
πού
χρς, ού
δίδουν χαρακτηριστικήν την
εΐκόνα των Ποντίων. Τό υλι¬
κόν τούτο συνεκεντρώθπ καί
ΙίΓτετίχβΐ? ε1ζ τό δ
ίχ? ζ τό ημ
ς δεκαπενταετίας καί απο¬
τελεί σημαντικώτατον ττρά-
γματι λαογραφικόν μνημεΐ-
όν».
"Εφημερίς «Άκρόπολις» Α¬
θηναι. 9 Ίουνίου 1937
Τα λαογραψικά τοθ Πόντου.
·-.·■„ · <<^ίαν άληθινά άξιοθαύμα- σιου μας κ. Δημ. Κουτσογιαν στη έργασία έβράβευσε τό νόπουλον, όστις επί σειράν έ ' Πανεπιστή μιον θεσσαλονι των περισυλ»1ξε διάψορα /δή- κης. Πρόκειται διά τό λαο μοτικά τραγούδια τών Πον- Υραφικόν υλικόν τοΰ Πόντου τίων. ΟΊ «Νέοι ΚαιροΙ» συγ- Ι τοΰ όποίου την συλλονήν Τ χαίρουν έγκαρδίως τόν φί- ' πεμελήθη ό καθηγητής τοίϊ λον κ. Δ. Κουτσογιαννόπου- Γυμνασίου Βεροίας κ Δηιι λον». | Κουτσογιαννόπολος. Έκοπι^ , «σε, έμόχθησε, άλλά επέτυχε νά μή.λειπη τίποτε άπό την μουσα τίς παραδόσεις, τ ς μελωδίες, τούς ς Εφημερίς «Νέοι ΚαιροΙ» Δράμα ϊ5 Φεδρουαρίου 1930 Επί ενός εργου Μία βράβευσις «Νά καί Ή δράβευσις τοΰ κ. Κουτσο ς χρ0ς, πο^ Ποντιακή ψαντα- « ^σου τώΐ Τΐώ οΤΐώνων Χ ^υ τώΐ οΤΐώνων συνθέσει. Καί ήτο π ο α ί καιρός Άφοΰ Α γιαννοπούλου άπό την Επι- γματί καιρός. Άφοΰ Α τροπήν τών Ποντιακών Μελε μοΐρα τής Έλλάδοο τα Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΑΙΘΥΛΕΝΙΟΥ Τό ΟττονργεΓον Οικονομ ικών ίκοινο ττοί^ε ττρος τάς τελωνειακάς αρχαί δι' εφαρμογήν, την κάτωθι ή άό κήν 'Ε,ττεκτείνεται ή έ>αρμογή τής Ο—
αριθμόν Χ 679)67 κοινής άττοψάσεωι
των υπουργόν Οικονομ ικών καί Βιομη
χανίας κ.αί έττ των ττερΐίττώσεων εί
σαγωγής πολναιθυλενίου (τής δα
σμολογικής κλάσϊως 39.02 Β 2,6)
χρησιμοποιουμένου διά την τταραγω
γήν φύλλων, θηκών, τιΑασ-Γΐκών χει
ρολαβών 'λττ., έξαγομένΜν είς τή'
άλλοδαπήν.
ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΟΥΣ
'Ε&τμο31 εΰθη είς την Έψΐ>μερίδο
τής Κυβερνήσεως (Ί>ΕΚ 665 Β) κοι
νή άττόφοχτΐζ των ΰττουρνών Συντο/ι·
3 κσ' 'Εργοκτίας ττερί έγκρίσεως
τροττοιτοιήσεως τής ίπτ' αριθ
40)68 άττοφάσεως τού ΔΔΔΔ Αθη¬
νών ττερί των δρων άμοιδής κα! έρ-
•ατίας έργατοτεχνιτών κεραμοπ
ών άπάσης τής χώρας».
»
ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ
Η ΥΠΗΡΕΣΙΛ ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ
ΑΙ ύττηρεσίαι τής ΔιευθΟνίΓίο»ς
ΑττοΟΓνμίας καί ΛΛεΠΌίναο-Τίύσίως
ιοθ υιτοαργείου "Εσωτερικήν ήρχισαν
μ€ταφ€ρόμίναι είς τό οίκημα τής ά-
6οΟ Αθήνας «αι Σοφοκλέοος, είς τό
οποίον έτιίοας θή μΕταφερβή αργό¬
τερον «αι η υττηροτία ·Εκ«5ό<τί»ς Δι- αοατηρίων. Η ΕΦΕΤΕΙΜΗ ΕΣΟΔΕΙΑ^ ΚΑΠΜΟΥ ΕΙΣ ΜΑΓΝΗί-ΙΑΝ ΚΩΝήΠΟΛΙΣ. __ "Η διεθ- κα- ώς αρ(ίί>οΞα μισοφόρια καί δαμένες
τ«γα>νιζονται στήν καλΰτερη ε-
ρή κών Μελε
των, ή όποία έκδίδει καί τό
Άρχεΐον Πόντου.
.Ο κ. Κουτσογιαννόπουλος,
άρχισε την Ιξοχη πραγματι¬
κώς αυτή έργασία, τό νά συλ
λέγη λαογραφικό ϋλικό με-
ταξΰ των Ποντίων.
Μετά την μετανάστευσι τό
σων χιλιάδων Ποντίων, έγεν
νήθη ό κίνδυνος νά χαθοΰν
ήθη καί θιμα τοθ Ποντιακοΰ
λαοΰ, λόγω τής άναγκαστι-
κής έπικοινωνίας τού μέ άλ¬
λαι στοιχεΐα Έλλήνων, μέ
βράκας, Μικρασιάτας, Μακ ε.
δόνας κ.λ.π.
Τόν κίνδυνον αυτόν διεΐδε
ό κ. Κουτσογιαννόπουλος καί
γι' αύτό άττό τής έγκαταστά
σεώς τού είς την Δράμαν, ε¬
πεδόθη μέ αφάνταστον έργα-
τικοτητα είς την περισυλλο-'
νά χάσουμε οριστικώς την ά-
πΛηη λ1νι^ πε^ιοχή
Πόντου καί πολυβασαίι-
«Η^ ^Πβοσμός τού νά έλ-
ση εοω καί νά λησμονή μοί-
ραίως την παληά τού χαριτω-
μένη δλή
θυνσις τού μονοπωλίου
πνών ανεκοίνωσεν ότι,
υπολογίζεται ή καπνοκαλ
ιεργεια της ιτεριοχής Μα·
γνησιας τής Δυτικής Μικρα-
σίας θα αποδώση
κιλα καπνοΰ.
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έξετνπώθη κ,α Εκυκλοφόρησεν ο
ύτερος τόμος της έκττονηθείσης ΰ-
ύπηρεσίας
έττί τοσ σίτου, κατόπιν τής δι-
απΊο-τωοτεως ότι αϋττ) χρήζει έξυγι
ά^σ;ως και άξιολογήσεώς της μέ κσ
Θαρώς οίχονομικά κριτήρια. Είς τού
το, σννετέλεο-ε κα! ή διαττ'στωσις δ-
τι, αύξανοιμένης όλονε/ τής
στρομματικής Λττο503χως τοΰ σίτου
υπό ομαλάς καιρικάς συνθήκας, 6τ
μιουργούνΐται άξύτατα προβλήματα
άπορροφήσεως τών πλεονασιμάτων
τής ΤΓαροτγωγής. Αντιθέτως, δέν ε
χούν εισέτι άξιοποιηθή οί δυ.ατό-
ΤΓ>τες αυξήσεως τής παράγωγής ά-
ραδοσιτου καί κριθής, τταρά τάς
συκεχώς διευρυνομένας ανάγκας τής
έγχωρίου καταναλώσεως. Ώς έκ τού
τού, ά.έκυψεν Θέίμα ένθαρρύνσεως
τώ^ γεωργώ^ πρός την κατεύθυνσιν
αυτήν. Κατόττιν τούτου, ή σιτι-
κή πολιτική δισψορφοΰται διά το ί
τος 1968—1969 ώς <4κολουθως: ΑΙ ΠΑΛΑΙ ΤΟΥ ΧΙΤΟΥ Παραμένει ή αυτή τιμή τταρίιμδά- σεχος διά τ άν μαλοκόν καί σκληρόν σΤτον, ήτοι 2,60 καί 3,20 φχ. κα¬ τά κιλόν άντιστοίχως. Την συγκέν¬ τρωσιν Θά διενεργηθή ή ΚΥΔΕΠ, ή ί>πο'ια έξουσιοδοτεΤται οττως τταρ-ι-
λαμοάνει ττάσαν προαιρετικώς ίττό
τών τταραγίχγώΛΐ προσφερομένην είς
τάς οητοθήκοτς αυτής ττοσότητα, ίσο
δείας 1969 κα! διαθέτει ταύτην είς
πάντα αίτούντα είς την τιμή·ν τών
2,90 δρχ. κατά κιλόν διά τόν μαλα
κόν καί 3,50 δρχ. διά τόν σκληρόν
σΤτον.
Ούτω, οί σ ι τοτταιραγωγο ί έ'χουν
συμφέρον νά διαπίραγματευθοΰν, ώς
και πέρυσι, έλευθέιρως τό προίόν των
είς την αγοράν, έππ6ιδόμενοι ιμακρο
ττροθέοιμως ε(ς έντατικωττέραν προσ
πάθειαν εκσυγχρο^ισμοΰ των μέσων
ομ£νων έκτάσεων έντός άρδίυτικών
δίκτυον».
ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑχ
Κατά τα ύφιστάμενα άρμσδίοιις
στοιχεΤσ,, εττετεύχθη ττέρυσι ό -ττεριο-
ρισμός τής έν γένει καλλιεργείσς
σιτηρών είς 16,3 έκαταμμύρια στρέμ
ματα, ϊναντι 16,9 έκατ. καλλιεργη
Θε.των τό 1967.
Ειδικώτερον, ή έσωτΐρική διάο-
Θρωσις ιής /χσλλιεργιίσς κατά 6ασι
κά ττοοϊόντα έξειλίχθη τό 1968, ϊ¬
ναντι τού 1967, ώς ακολούθως:
ΣΤτος 10.273000 στρέμμστα, έ¬
ναντι 9.370.000. Κοιθή 3.500.οοο
ΟΟτω, τελικώς,, ή παραγωγή τοθ
σίτου άνήλθε τό 1968 είς 1,55 ,κ,
τόννους, έναντι 1,85 έκ. τό 1967
καί Λντιστοΐχως, τής κριθής είς 513
000 τάννους. Εναντι 840.οοο τόν
Σημειωτέον δτι ήκάλίιψις των α.
ναγκών είς σΤτον διακυμαΐνονται ίτη
σίως είς 1,7 έκ. τδννους.
Έξ άλλσυ, τό ετήσιον ϋλλειμμα
είς δημητριακά διά κτηινοτροφσς ~
κβλντττόμενον δι' είσαγωγων^— ά^έρ
χετβι €ΐς 400.000 τόννους κατά πο¬
σοστόν δέ 90% είς <3ρα6όσιτον. Τέλος, δέ τό Ζλλειμιμα οΐς κτηνο- ιτοοΐό.'τα —κρέας, γοΛακτο κομικά ττοατεγγίζει έττί έτησΐβς 6ά σεως τό ίσόττοσον τών 100 έκατομ. δολλαρίων. ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΛΑΙΟΥ ΕΙΣΤΑΠΕΡΥΣΙΝΑΕΠΙΠΕΔΑΤΙΜΩΝ ΜΕΣΩ ΣΥΝΕΤ)ΚΩΝ^ΡΓΑΝΩΣΕΩΚ Ή 'ΕπΊτροπή Συντονισιμοΰ Οίκο- Έκ παραλλήλου, ή ρυβμιστική ττσρ νομικής Πολιτικής, συνελθούσα υπό Βμοασις τού Κράιους άττοτελεΤ έν!- τήν προεδρίαν τοΰ ύττουργοΰ Συντβ1· οχυτικδν παράγοντα διά τόν ίλαιο- νισμοϋ κ. Ν. Μακσρέζου, Ελαβε σει- -παραγωγόν πρός βελτίωσιν τής πυ¬ ράν άποφάσεων έττ! τής νέας πολιτι ραγωγικάτητός τού κατ τήιν άνάπτυ κήζ τής 'ΕΘνικής1 Κυβερνήσεως επί ξ,ν των κσλλιεργί.ιών τού. ·Υι»ό την τού έλαιολάδου, έλαιοκομικής ττεριό- Εννοιαν αυτήν έξασφαλΐζεται ή ομα δου 1968—1969, ή όποία είς γενι- λή ανάπτυξις έξαγωγών έλληνικοθ {- κάς γρα,μιμάς £χει ώς ακολούθως: λοπολάδου είς τό εξωτερικόν, αί 6- Άττεφασΐσβη δττως διενεργηθή καί π·οαι μέχρι καί τοθ 1966 είχον ττερι εφέτος άπεριόριστος κρατική πβρΐμ ωρισμένον καί συμτττωματικόν χαρα- δασις είς την αγοράν έΐλαιολάδσυ, κτήρα. Χάρις ίιμως είς την καβιεμ^- πρός προστασίαν τών ■παραγω-γάν ΘεΤσαν άπά τοΰ Ετους 1967 όρθην ε- κα! τού καταναλωτικοΰ κοινοΰ μέχρι ξαγωγικήν πολιτικήν διά τό έλοιολβ) τής έλαιοκομικής τττ,ριόδου 1969— δόν, ηι'ίξήθηυαν σημαντικώς αί έξαγ»ο 1970. γαΐ τοθ ιπροϊόντος, ιδίως πρός τάς ΑΙ τιμαί έξαγοράς τοΰ έλαιολά χύ?ας τής ΕΟΚ. δου καθωρίσθησαν είς έπίπεδα καί ειδικώτερον λάδα οξύτητος 0—0,99°ο βαβμών είς τα πρώτον εξάμηνον τού 1968 ετέροι είς τα ττερυσινά Ούτω, κατά τό ίτος 1967 ίξήχθηΐ έτερον δι' έλαιό σαν 26.350 πβρίττου τόννοι και κστά 24.50 δρχ. κατά κιλόν, οξύτητος ρ 14.550 περίττου τόννοι έλαιολάβου, είς 23.70, οξύτητος 2% είς 23, ό- με «ττοτέλευμα ή χώρα μας νΑ πρου ξύτητος 3% είς 22..50, οξύτητος 4"ί πορτσθή σηιιαντικήν συναΛλαγμστι-! είς 22, οξύτητος 5% είς 21.50. κήν ωφέλειαν. Είς την περαιτέρω} Είς τάς ανωτέρω τιμάς πιεριλαμ- βελτίωσιν τών ώς ανω έιπιτίύξεωνά' βάνεται καί ποσόν δρχ. 0,50 κατα ποβλέπει, συν τοίς άλλοις, καί ή κιλόι» ελαίου διά την ίνίοόχυσιν τού έξαγγελΘεΤσα ύττό τής 'Εθνικής <υ- ί{ έλαιοπτυρήνος είσοδήμοπος των έ- βερνι>σεως νε·χ εΛαικη ποΛΐπκη.
λαιοτταρβγωγών. ΟΙ έλαιοττυρήνες Θά
ποραμένουν είς χείρας τών τταρατγω- ____
γών, οί όττοΤοι Θά έχουν την δυνσ- ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙ ΕΥΚΟΛΥΝΣΙΝ
τότητα νά διοοπραγματευθούν την ε¬
λευθέραν πώλτσίν των, βάσει τής
ΕΞΑΓΏΓΗΣ ΧΥΜΩΝ
Ή Μομισματική Έπιτρο-
τής
διοΐδικοχτίας τών Ν.Δ. 2686)53 κ«< πή ενέκρινε την 'τταρά ..,. 3004)64, τής κατωτάτης αύτώ^ τι- Τραπέζης Πειραιώς χορηγή μής καβοριζομένης υπό των οΐκείων) σιν πιστώσεως μέχρι ττοσου, μής καβοριζομένης υπό τών οΐκείων Ναμαρχιών. ΑΙ ανωτέρω τιμαί θά νω^ται μ'κιαΐως άπό 1ης Φεβρουαρι ου ?ως 31ης "Ιουλίου 1969 κατά 20 καί μεβδδω^αλλι-γείας ^ΡΟς^'ΙκαΙ Ιδιωτ,κά έλαιουργεΐα διά τα '""" τ~' " '""* "~ " έκθλιπτικών αυτών δικαιωνατων, ριόδου 1968—69, ιτερ ι ερχόμενον 10 έ'κατ. δραχμών, πρός τήν^ Α. Ε. «"Αρτα — Κονσερβο- ποιία», πρός διευκόλυνσιν < τί|ς πραγματοποιήσεως υπο λετττά το κιλόν. , τΓ)ς έν λόγω άγροτικής ίιο- Δικα'ωμα παραδόσεως έλαιολαβου μην—νϊας έξαγωγών νυμών εις Τήν παρέμβασιν Εχσυν: Άπαντες ,-ι,. τί,ν Λ1ι^ πΚηπΑ» „«*,,—Λ. οί έλαιοκαλλιβργηταί κα! διά ποσό· τητα μέχρι ιοθ μένης ιδίας των τταραγω^ής καί οί ενοικιασταί ή κολλήγοι, ώς καί ς>1
έλαιοο·υλλεχται *3ΐά τό άνήκον είς αύ
τούς έλαιόλαδον. Τα συνεταιριστ:κά
είς την
. μένων δι' ένεγγύων πιστώ-
τής 6ηλου·σεων £κ
έξωτερικοϋ.
ώσιν τού κόστους
τής πΌΐότητος. 'Υττό τό πρίσμα τού
το εκρίθη σκόττΐιμον δτπως διατηρη¬
θή ή είσοδηματική ενίσχυσις των
30 ορχ. κατά στρέμμσ. μόνον είς
τούς καλλιβργητας σίτβυ κα'ι κρι¬
θής 8—40 στρεμάτων ρεινών περι-
οχών, οί όττοΐοι, ώς είναι φυσικόν,
εχονν ανάγκην (μεγαλυτέρας ττροστβ
σίας.
ΚΡΙΘΗ - ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΣ "
αύτοϋς έΑαιοΑαΰον.
Ή παρ£μ6ασ:ς Θά διενεμγηθή υπό
τής «'Ελαιουργικής» καί τών έ-το·
λοβόχων αυτής "Ενώσεων Γεωργικώ.
Συνεταιρισμαν.
Ύπογρο)μιμίζι.ται ιδιαιτέρως τό
γεγονος δτι ή βεσπιζομΐνη έλαϊκή πό
ΛΠ ική αττοβλόπΈΐ είς την ρύθμισιν
τ«ν ττροβλημάτων, τα ώποΐο. ένδεχο
Η ΑΜΟΙΒΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Διεξαγωγή ερεύνης έτΐΐ
τής διαρθρώσεως τής άμο<- 6ής εργασίας είς τάς διο- μηχανιας, άνελήφθη υπό τοθ Ιυνδέσμου Έλλήνων Βιομη- χάνων, βάσει έρωτηματολο- γίου τάς τού, προσδιορισθή ό ώριθμός τών μισθοδοτουμένων, τ,ό ϋψος τής μέσης άμοιδής των, ή ύή άόλ κοινοποιηθέντος πρός διομηχοτνίας __ μέλη επί τω σκοπφ όπως ____. _ΛΓ5 ί -Ι - Λ- - · - ρς η παληά τού χαριτω- ^ς ίν>ιο>αί ττε
μένη διαλεκτική, τα τραγού- ναιΤΤυ^"ζ Θεσσαλίας χωροταξικίκ
οια τού, θά ήταν νέο πλήγμα μελέτης τ^ ώμωνθμου -ττεριοχής. Πε-
κατα τής 'Εθνικής μας Ίστο- ριλο:μ6θίν£' έμιτεριστ—«μένην έρε
Ρ^ας ή έλλειψι ΤΓ)ς δ'α'*ί3ώσεωί
ής ικής μας Ίστο-
ή έλλειψις μιας Ποντια ΤΓ)ς
υλλογής Δ" κο"
έρευναν
^ς ή ειψις μιας Π
κης συλλογής. Δι" αύτό
χαίρου ό
η γής
χαίρουμε τόν
καθηγητή,
Πα
συν
έμπνευσαένο της
0 άλησίιόνη σαλ!ας ώς καΙ
ώ έ
τος Παντός άν έσβυσε ώς
δαφική περιοχή άπό τόν
τη μας, ζή μέσα στίς Χλλιι
νικές καρδιές μέ τα τραγού
δια τού, την ίδιόρρυθμη
σιολογία τού, τίς παραΐ____, πωνικ
τού, τα χαριτωμένα τςυ ήθη —
καί έθιμα.».
και των τταραγωγικών δυνατοτήτων
τής θεσ-
άνάλυσιν των
υφ ιο ταιμένων τταραγωγικών πόρων έ¬
καστος νομού και
Διά τη>ν τόνωσιν τού έκδιαφέροντος
τώ« τταιρβγ«ίγών πρός Λνάτττυξιν
ής καλλιεργείας τής κριθής, απε¬
φασίσθη ή αύξησις τής τιμής συγ¬
κεντρώσεως αυτής άπό 2,30 είις 2,
40 6ρχ. τό κιλόν. "Ομοίως διά την
ένβάιρρυ.σιν τών ,τταραγωγών πρός έ
ίΐτέκτασιν τής καλλιεργε'ας τών ο-
βριδίωΐί άραβοσίτου αυξάνεται ή τι-
ή μης μής , ή
μενως να άνακυψουν -δίτον"'άφορ$ εις ' ύπερωριακή άπασχόλησΐς
την στήρ.ξ>ν τού είσοδΛματος τών των, αί προσθετοι παροχαι
Κλ
τταραγωγών είς Ικανσποιητικά έπίπο-
δα καί είς την ομαλήν ττοοσφοράν
τοθ προϊβντος- είς την κατανάλωσιν,
ανευ <—οτόμων διακυμάνσεων των τι- μών τού ίλαιολάόου. ΚλΤΙ. ΕΞΑΓΛΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ — Ό ύπουργός "Εμττορίου κ. Ε. Τίρ* -^ τ6ν έν Αθηναις αώτο° ^ τών έμτΓαρικωι" Ί κατα<ττηαάτων, ί η κ ΙΑιαίτερα τώοα επί τϋ εΰκ τών Χοιστσυγέννίον. Έν·'έα εκα τοι*μύρια κΐίτυικοι χον κάθονται στό Λο'σηΌ ί3τ?.ουν δλοι. κάτι το λ εΰκαιοία εκα- καλύτϊοο καί τό βρίσκουν σ' αύ- τά. Καί ρπειδή μιλησαμε γιά τα μεγάλο π>.ηθι«σμό, στί)ν πόλι αύτη
τό 'ΕλληΛ'ΐκό στοιχρΐο δέν είναι
ενκαταφρόνΐ)το. Ζοΰν καί δημι-
ουργοϋνΓαι εκατόν χιλιάδες
δικοί μας μί,ταξύ τών οποίων έ-
ςήντα χιλιάδες περίπου Κΐ'πριοι.
Οί 'ΕλΛ.η.νικές Κοινότηττς νοικο-
υρεμένες, καί τό στοτχείο πσύ τίς
διοικεΐ ιιέ χριοτιανικές άοχες. ΕΠ-
ναι ύϊΓθδειγματικά πΐΐθαρχημένο-
Μέ έμ6λΐ)μα την έργασία οίκοδο-
μοϋν γιά τό μέλλον μέ άξιοπρε-
πεια. Πολλοί ηροιτηΐταί καί σπου-
δασταί άπό όλας τάς πόλεις της
Έ?^Λδος. Στό Ίντερνάσιοναλ Χά.
οτζ στή Σαφτέσμπουιριΐι "Αβενιον
διακρίθη,καν τελει^Γαϊα δνΌ 'Ελ-
ληνοποϋλες άπό την Καβαλλα. Εί¬
ναι οί Ενδηκία Γιοι'·ρου καί Έρ«-
σμία Κρικονά. 'ΛΗιόλογη επίσης;
είναι ή σχ»μοολή τοϋ <ΙΛ"..... ή ΐκον τοπικοΰ τΰπου. Παρό τα μεγάλαι νοΰογιοι γιά τοΰ; Χίππις οί· Ηρ- κ(Λκραίνοι*ν. ΆδιαφοροϋΛ' άν θά άγοράσης καί άλ' τού; π?ρικ«>γά-
ζρσαι. 'Έχουν δικό τους κόσμο καί
νοοτρο.τίίχ. Τό 6ράου όλόκληνρος
αντός ό
ς μςτλεγμένος; μέ
ή ά
40ΘΚΗΕΡ0Ν ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΝΟϊΗΛΙΔΟΥ
υπουργος Ναυτιλίας κ. Χο-
;νίζήτη3ε με τσ»1 έπιτετραμ-
μ<.,/ον τοΰ Ίσραήλ κ. Καρόζ ναυτιλια ^α Θεματα, αφορώντα τάς δύο χώ¬ ρας. — Ό «Σύνΐεσμος Είσαγωγέων ζυ- λειας "Ελλάδος», ώς έκ—ρόσωπος τοθ συι/όΑου τών εισαγωγέων ξυλείας τήϊ χώρας, δι' έγγραφον τού ττρός τόν υπουργόν τού Συντονισμού κ. Νικ. Μακαρίζον, έχφράζει έα*έρμους ευ¬ χαριστίας και συγχαρητήρια δλ»ν των μελω»< τού, διά το έξαίρετον έ'ρ- ρφς μγμ; μ κιίθτ ρϊδθΛ'ς (Γτλή. άνακατεΰετ,αι μέ τίς; ΐΓρεσκοπρριποιΐ|ιμρλΐ·ς κνρί- ρς, |ΐέ μακρτές τοναλέττες πον μέ τα αί'τον.ίνητπί τους ε'πισκεπτονται τό Σόχο γιά νά τό γνωρίοουν καί ,-ίρΐΐργασθοϋν. (-)απρεπρ νά γρά- |·η κανείς πώς μετά τό 1Ιαρί.σι, μέ την λΐονιιάρτη τού, το κοιωάτι αυτό τοϋ Λονδίνον είναι ?να ά- μαρτωλό μέ τόχΐ)| ζ(οντάνια, ποαι δίνει. μαθήματα στοί'ς; άνήττικους καί εικόνρ; ότου; ήθικούς, γιά νά ν£>ά<|Ό>ν τού; στ(7.ασμούς τοΐ'ς.
ΛΠ. ΧΛΤΖΗΝΙΚΟΛΛΟΤ
ΚΟΙΝΟΤΙΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑι
'Εννέα νέαι Δημοτικαί κα! Κοΐνο
τικαι' Βιδλιοθήκαι συνστώνται, κα-
τόπ-ιν προτάχ—ως τού ϋπουργείου
'Εσωτβρικών είς Πύργον; Βαρθολο-
μιό, Σμίλβν, Δουναίϊκσ, Χαβάριον
καί Σαλμώνην Ήλΐ:ίας/ Δεσποτικόν
Θέμελον «αί Δαφικτήν Πρεβέςης.
άειμνΐίστου φιλίττπου Μανουκλ'δοΝ;
Ή κΓ|δε!α αυτού εγένετο έκ τού
Α' Νεκροτοφείου Αθηνών, προεξόρ
νά έξυττηρετήσης τούς συναν
θρωπους σου, άνεδείχθ η ς
κατ' επανάληψιν
νόν τα γενικώτερα
τα τοΰ τόπου, ά
_ _Τ----- .~.:.~,,, ,,»ΛΛ.^ϋμ ι κα;ϊ γεροοσιαστής
τού Σεβασμιωτάτου Μητρο- Ι ΊήΓ κη> Λ»—·λ^»—-
παλίτου ττρώιϊν Άλεξανδονπόλεως κ.
Ίω3κεί^. Εις την κηδείαν προσήλ¬
θον τα μέλη τού ©ρακικού Κέντρου
Κ3ΐ ττολλοί φίλοι τού μεταστάνττος.
Το^ νε<οό^ άττεχαιραίτησε άπό με- ρους τού Θρακικού Κέντρου ό ποό- εδρος αυτού κ. Γ. Γεωργιάδης, εΙ- ττών τα εξής. · ^ ■ ανωτατον1 ίδωκες :, την Άκαδημια λ ν. Δι' αύτό καί τό συμ τοΰ διά Η ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΙΣ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ Την κ^οΛολήν των δαπανών στο λών , γραφιχής ΰλτ)ς, βιβλίων κλιτ. των κατ' 6τος εισαγομένων είς τ$ν δημοσίαν Σχολήν 'Εμπορικού Ναι κοθ «Σπύρος Νιάρχος» ανέλαβε» ό κ. Σταύρος Νιάρχος. Τα άνωτ^ριο έγνρισεν είς τόν υπουργόν Έμττορι- κής Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέβαν έκττρο σωπος τοθ Ο'κου Νιάρχου. Δέοι/ να σηιμειωθή ότι ή σχολή αυτή. λειτουρ- γεΓ εις τα 'Ελληνικά Ναυττηγεία: Σκοτ ραμαγκά. ΔΥΟ ΔΕΞΑΜΕΜΟΠΑΟΙΑ ΥΨΩΝΟΥΝ ΚΥΑΜΟΛΕΥΚΟΜ Είς τό υπουργείον Έμπο- ρικής Ναυτιλίας ύπεβίληθη- σαν αΐτήσεις διά την υψω¬ σισ ιής κυανολεύκου επί τών δεξαμενοπλοίων «Νταϊνάμικ. Κολοκοτρώνης» κ.ο.χ. ί>64, ναυπηγησεως; 1963
ΑΙ πωλήσεις τών γεωργι-
κων προϊόντων πρός έμττό-
Διά τής ατΓοφασισΘείσης ουβμιστι ' ρους καί ϋιομηχάνους ένερ-
κής παρεμβάσεως τοθ Κράτους, πρός γοθνται έλευθέρως. Συνε-
αόξησιν τοΰ ϋφισΓαμένου σήμερον ά- ΤΤεία τούτου διά Την χορήγη-
σφαλιστικοΰ άττοβέματος, έπιτυνχά- σιν άδειών έξαγωγής βάμ·
νεται ό τεβείς υπό τής Έθνικής Κυ- βακος δέν θά ζητηται μέχρι
βεμ'νησεως στόχος ιτροσταοίας <6- της 31ης Δεκεμβριού κστά· ουν τοο ιΐσοδήιματος 'ων έλαιοτταρα θέσις υπό των έξαγωγέων ^ωγών, δσον καί τής κατανσΑώσε^ς, τής ϋπευθύνου δηλώσεων οια της οημιου^γίας σροί/ττοθεσεων ιτερΐ τηρήσεως τής άποφα- διακινήσεως καί διαθέσεως τού έλαι σεως τής Νομισματικής Έ- είς ρυ&μιστικάς τιμάς. πιτροπής. ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΖΙΤΣΑΙΑ 34. και είναι ή θλΤψις δλων ημών ττού άττυτελοθμε τό ©ρακικσν Κέν- | τον πολιτικόν κόσμον. τόπ., επ·! τώ άκούσ"ΐατι τού βλιβεΛι ,-_._._ ροΰ άγγέλματος τού Θανάτου σου Άλλά 6αθϊΐά εΤ^αι ή βλίψις καί δ- λωιι έκείνων ποΰ παρηκολούθησαν ά- ~ό κοντά την μακοάν νόνιϋον σταδι ~ ' σου κσί ησθάνθησαν τα εύ οΰ τόπου, άλλ ίδωκες -ΙΙ νς γς σου την ψυχήν νΠο Της "αΡαιτησεως σου, σέ άνε πηρετήσης καί δλίυς έκείνοίο ^ΙΡϋξε 1° Τ έπιτ^ον "Ρ0" οί οποϊοι είχον τό ϊεγάλο ά τύχημα νά ξερριζωΚ «πό τίς άγαπημένες τους ΠατόΤ δες. Υπηρξες μία έξεχουσα ο■ιογν^μία άνάμεσα ίο λ ό ς η 1° Τ έπιτ.^ον ϊτ. μίΥ<Χν σύ θΡσκικ^ Κέντρον, που τό σ.υν1θι°ει σ/ ^^ δ°- ί ζ γεμάτην άπό θλίψιν, μέ ψυχι κήν συντριβήν προσέρχεται τέκνον της θράκης νά «Ικτελεση καθήκον θλιβε- . την προσοχήν σου ρόν, νά σοΰ απευθύνη δι' έ- καί πρός τό θρακικόν Κέν- μού, τόν ύστατον χαιρετισμόν τρον, τού όποίου ύπηρξες ό . αί νά καταθέση είς ένδειξιν κυριώτερος ίδρυτής καί επί κης καί βαθυτάτης εύγνω- ΤίΓΓΤΓΤΓΤί-1/νι^Λ*".^. —----------= " λας σου τας δυνάμεις είς την ι - « · ·-—· ----- ------,ττροσγωγήν των σκοπών τού τολικης θρακης καί ήλθες έ- κατέβαλες προσπάθειες δω είς την Μητέρα Πατρίδα | γίζουσες "· ω καί τής ελευθέρας τότε 'Ανά τολικής θά ί ήλθ Ό θεός νά άναπαύση την ι, υχήν σου καί νά είναι έλα- η ηρα Γατρίδα και μέ τα πολλαπλά σου προ σόντα, την χαλύβδινην θέλη- σιν σου, την άλύγιστον επι- ηγής; 1963 κα «Ματλίστικ Κολοκοτρώνης» κ.ο.χ. 35.659, νεαυ-πηγήσεως 196ί>, των έν Παναμά έδρεου-
σών έταιρειών «Φοραουνα
Άρμαντόρα» καί «"Εστρΐλλα
Μαρίνα», άντιστοίχως.
'Εξαιρετική έπιτυχία εσημείωσε Τό Διοικ. Συμβούλιον».
στή Θεσσαλονίκη ό πα»ηγυρι*<ός έ 'Επίσης ετη.λεγράφησαν έξ 'Αθη- οττασ-μός τής 40εττιρίδος τής ποιή νών ή «'ΕΘνική "Ενωσις Βοοείων Έλ σεως τήζ κ. Χρυσάνθης Ζιτσαίσς. λήνων» (Ήπειρωτών, ©ροτκών, Μοχγ Ή μεγάλη αΐθουσα τής ΦιλοτττοΓ; δό^ων) καί ό συγγραφεύς κ. Τριθ"τ χθυ Αδελφότητος, δττου εγινε ,ή τι- ©εοδωρίδης. μητ:κή έοατή μέ ίδιαίτερη λαμττρό Κατά τον έν λόγω εορτασ^ ι>·
τητα, ήται> κατάμεστη άπό έκλεκτήν μίλΓρ-αν ή κ. Μ. Τσακμάκη οί λογο
κοινωνίαν τής συμττρωτευούσης, δ- τέχνιδες *.κ. Ίφιγ. Δασκάλου, 'Αλ
που κα! ό πνευματικάς κόσμος προσ ~
μ Παπαδτίμητρίοιι
ήλθε συσσωμος νά τιμήση την ;>ε- ·ΕλευΘ. ΓΚχτταδακη, ή καθηγήτρ,σ Φι
'Ι ™?^°- |λολογίας κ. Κ. Βακαρέλη καί ή δια-
Ακεγνωσϋησαν και άπτοσπάσιματο ^οουμένη κ. Μ. Σνώκ. ΟΙ καλλιτέχκι
άττό Θερμά συγχαρητήρια τηλεγραφη- δες τού Θεάτοου κ.κ Έμ Βρ-ττο-
μοττα, ττού εφθασοιν άπό διάφορες πό καί Κλ. /Λιλωνδ άπήγγειλαν ποιημα-
λεις της χώρας. Ή έν Αθήναις «.ι τα ώιεοωαίνα ο-τΑ νη,,τ /,τ,τηΐο
τ
κ
κ
κ
Α
ο
Τι
λι
βι
«Ι
Τ(
τί
VI
αι
στορική καί Λαογραφική 'Εταιρειο Ή
Σώ ύ 6
τα φιεοω.αένα στή
δημοφιλεστάτη ποιήτρια
"Ε
Φη
Η ΤΙΜΗ ΓΛΕΥΚΟΥΣ
Ή είς την περιφέρειαν τέως
διοικήσεως πρωτευούσης δισι-
μορφωθεΐσα μέση τιμή γλεύ-
κους Λττικής έφετεινής ε¬
σοδείας ανήλθεν είς δραχμάς
3,27 κατά κιλόν (κατά κάρ¬
ρο ν 2.000 δρχ.) μετά τών 6-
πιδαρύνσεων Ο.Γ.Α. — χαρ-
τοσήμου Επί τή βάσει τίς
Σερρών», πού έ6οα6εύθη τελευτα·ικ στην όττοία ττροσεφέρθη και δάφνινο
άττό την Ακαδημίαν Αθηνών, ίστει στεφάνι, ίγινε σντικείμενο θί?Μ01* ^.
λε τό κάτωθι τηλεγράφηιμα στήν Χ. των έκδηλώσεων τοθ έκλεκτοθ α<Ρ' ■ Λ. Ζιτσαΐα: ^τηρίου καί ή όποία βαθειά σννκινη «Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τν[ς μένη, ηύχαρΐστησε το πολυπ·ληθίΓ έν Αθήναις «Ίστορικής καί Λαογρο κοινόν. φΐκης 'Εταιρεϊαςι Σεορών» —ΜελενΙ ' 'Ε.κτός τών ποιητριΛν κ. Μ. Άντ κου, σάς· άττευθύνει με ιδιαιτέραν χο Θοπούλου κα· τής δίδος Νανάς Κ"" ράν καί ύττερηφάνειαν, επί τώ "^ 'τ0^ και αλλων, πού άφιέρωσσν το1 ριανώ έορτασμώ τής τεσσαρακοντα- ' ηματα διά τά σαραντάχρονα της πί1 ετηριδος τής ττοιήσεώς σας, τά" βερ ητικής προσφοράς τής Χρυσ. Ζιτσ0 μάτατα συγχαρητήρια τού κα! έγκαο'ας, έγ^αψε ώραΐο ποίηιμ* κσ! ό »<" δίους ευχάς διά την υγείαν σας καί Ι ητης κ. Ε. Σουλτάνης, τού 4ίτ°10' νάας τιμητικάς έκδηιλώσεις. Θαυμβ- Ι οί δύο πρώτες στροφές Ιχουν ώί ' ζει κοι ίπαροκολουΘεΤ την υπέροχον ξής: ττοίησ'ν σας, π-ού συγκινεΓ καί ένθοι. ' Σαράνια χρόνια —ποσοι ιτονο1 σιάζει. Κα! διατηρεΐ πάντοτε ζωη· ' μϊς την ύ5οί« τής ζωής ράν την ανάμνησιν άπό τό άριστουρ ! γτ>μθ!τικόν ττοίημά σας «Φθινοπωρο
οτόν κάαπο τών Σερρών».
ΠρΟΕ&ρος Π. Πέννας, άντιιτροεδρος ,
ττα.
όλ,
ΡΙΟ
«Τι
«ΟΙ
Ροι
ς ά^
ρια τής αύτοθυσιας ώστε Λ 6°
λ γ, «Οτου δραστηριότης νά έ
πισημανθή καί βραβευθη χ-
Αί^νΤα σου
«ς
αί συναφβεΐ-
σαι κατ' έθιμον ανοικταί ά-
γοραπωλησίοβι γλεύκους με-
ταξΰ τών ά|ΐπελουργών καί
τών οΐνοτιοιών έμπόρων. Τα;
πρό ανωτέρω ανεκοινώθησαν 4
τοΰ ϋπουργείου Έμπορίου.
Ν.
Καί ό έδώ «Σύνίδεσιμύς ©εσσσλο-
νκέων» ετηλεγράφησε:
«Επί έορτοκχμώ 40ετίας σας,
Σύνδε?/μος ©εσσαλονικέωι' Αθηνών,
έκφράζων Βερμά σνγχαρητήρια, εΰχε-
ται τιμηθήτε μέ 'ΕΘνίκόν Άριοττεΐον
Γραβμ,ματω».
(χυθη.
Κι' ήπιες
V
αυτή—'Εσύ ΧΡ11
(σάνδη μβνι
γιά νά φα,ή μιά —.ίηση διβ-
(λεχτή,
Σαράντα χρόνων π-ροσφορά
σέ στίχους, σέ διηγήματα, σ*
(Θρύλους.
Σάν τταραμύθι «να καιρ6 <«' (μιά φορσ» Γιά οέ Θά λΐν οί φίλοι σου σ< (φίλους. V»