197974
Αριθμός τεύχους
1717
Χρονική Περίοδος
38
Ημερομηνία Έκδοσης
1/1/1964
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΥΠ ΚΟΙΚΟΣ
ΑΛΕΛΑΡΤΙΙΤΟΣ ΕΒ1ΟΜΑ1ΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΦΗΜΕΡΙΧ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ,
•ίνα
1717
ΚΑΙ
ΠΡΟ_Φ1Τ1-«Μ ϊ.'ΛΙΦΙ ΡΟΧΠ1Λ
Τβτά©τη 1 'Ιανοιηαοίου 1964
Διευθυντάς - Μ6ισκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ: Πλοοτεϊο 'ΑγΙου Γεωργίου Καρύτ<— 12 Τηλεφ. 229.708 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ! »ύα λόγια—«πβτώνΐι καλάμω»—ό άπολογιαμός Ιοους, Ολόκληρον χαϊ χατά την πρώτην τού 1963 έξαχολού&ησε « ,.ό*λα νά αχιάζη ή -χαιάχήν ρήσιν τοΰ Έϋ'νιχοΰ μας Ποιητοϋ- πΐαπώνη ή σχλαβιά,..», διά τής αννεχίσ&ως τής „......«δ Τρομοκρατίαν τοθ Ψεύδους, τής Άπάτης Ιίιΐιι}; ^ίαφθοράς άπό την Κυβέρνησιν τής Ε.Ρ.Ε., μέ ίλπίδα καΐ πιρηγ3ρίαν την «εσωτερικήν άντί ι>>ν «άνένδοτον άγονα»-,χαΐ άποκορύφωμα τό
ίγκλημα τής Θεσσαλονίκης, διά τό οποίον ώς
<*π0 *« Ψ βίμενα είς τό φώς τής δημοσία- ![,,ί{ ίπίσημα έΎγραβα, απόλυτον δίκαιον είχεν ό Άρχη- φ,ής Ενώσεως Κέντρου χ. Παπανδρέου χατηγορών, ώς ^φ αύιονργόν αυτόν τούτον τόν τότε Πρωθυπουργόν, τής ΕΡΕ χ. Καραμανλήν. τής άρχής δμω; τής δευτέρας έξαμηνίας, τού ς, ραγδαία ήρχισεν έπερχομένη ή εξέλιξις τών μέ διαωαινόμενον πλέον ιέρμα ΐήν πλήρη όΊκαί- ιοΰ «άνενδότου άγώνο;» χαϊ την αποκατάστασιν τής .....8ς Όμαλόΐητο;, τής Ελευθερίας καί τής Δή 1) 'Αποπομπή τοϋ κ. Καραμανλή έκ τής Έ· αύτοεξορία τού εΙςΖυρίχην—με τό πρόοχημα Ι{ ίιαφωνίας διά τήι* επίσημον βασιλικήν επίσκεψιν είς ,Αό·λι)ν τού 'Αγίου Ίακώβου-εΐχε «οκοτισΰ'βα, βλέπε- ί%έύ; 'Αρχι-ΕΡΕς, μήπως Φιγή, δι* αΰιής, τό γόητρον . ΈΙΙήνων Βασιλέων...— 2) «Ίντερμέντιο», με άπό- ιβον ΰραρπαγής πάλιν τής πλειοψηφίας διά τής γνω- ήζ με#ά5ου τής Βίας καΐ ΝοΦείαζ, δι' έκλογών διενερ- ψΐνων άπό δήθεν Υπηρεσιακήν Κυβέρνησιν τοϋ κ. Πι- ίΧί, κατ' θυσίαν ό'μως ύπΜαταστάτου τής ΕΡΕ καί με λογικόν νόμον ψηφισϋ-ενια μόνον υπό τής τελευταίας, 3) τιμίων έκλογών υπό την άλΐ/θώς Υπηρεσιακήν τοΰ Πρόεδρον τοΰ 'Αρείον Πάγον κ. Μανρο 4) Νίκη βίς αύτάς τής Δημοκρατικής Παρατάξεως χά τής ΕΡΕ, τής οποίας ό 'Αρχηγός άπέδρασε πάλιν εξωτερικόν, καΐ δ) Καταρτισμός Κυβερνήσεως τής Ίώβεως Κένΐρου, διά πρώτην ωοράν μετά ολόκληρον έν- χαεχίαν... Αρχόμενον, έν τούτοις τοϋ Νέον "Ετους, ευρίσκεται ^ιημένη ή λαμπρά Κυβέρνησις υπό τόν χ. Γ. Π άπαν- ου, ίν& ίτυχε, μζτά την ανάγνωσιν τών προγραμματι- ντης δηλώσεων είς την Βουλήν, χαϊ τής απολύτου πλείο¬ νας ταύιη;, καΐ τήςπαρείχετο, έπϊ πλέον ή δυνατότης — πρώτην φοράν βίς την πολιτικήν μας Ιστορίαν—νά ύ· ρηφισ&β, Ην εν δρων μέν, πάντως δμως δ"χι χαϊ άνιδιο ώ;, έφ' δαον θά επραγματοποιείτο τούτο υπό την «σκιάν» άπειλής νέων έκλογών, άπό σύσσωμον την Εθνικήν ιιπρσσωπείαν ή~, είς έν άπλοδν νεδμα τοΰ κ. ΠρωΦυ- 'ΐΐγοϋ, άπό έπαρκή άρι&μόν «έΦνιχοφρόνων» βουλευτών. ϋτο δέ διότι, δέν ηθέλησε νά διακνβερνήση την χώραν υ αύτοδυνάμου πλειοψηφίας, κα&ιαταμένη ένδεχομέ- ς, έν δεδομένχι στιγμή, αΐχμάλωτος τής 'Αριστερ&ς ή ύ- ίίριος τής Δεξι&ς... Άλλά θά παραμείνη ή "Ενωσις Κέντρου έκτός τής Όυαίας χατά τό μικρόν μόνον χρονικόν διάστημα, πού άπαιτη&β διά την διενέργειαν νέων έκλογών διά τάς «οίας δέν αποτελεί σοβαρόν έμπόδιον ή θλιβερά μέν, ιλτ)ν τνπική έμπλοκή τοΰ Κνπριακοϋ — δέν «χάλασεν δ κό- ιμο;» άν έχρειάσ&η νά «παίξη»... διερευνητικήν «εντολήν» «Ι ϊν ή περιασότερα εΐχοσιτετράωρα ό νέος 'Αρχηγός τής ΙΡΕ κ. Κανελλόπουλος μέ την ίλπίδα νά «τονώθη» δι' ■νιής εαυτόν καΐ τό κόμμα τού, πού ούαιαστιχώς κα· άληξεν είς την διακωμώδησιν αμφοτέρων με τό σχετικόν ίεζίλίκι» — διά νά επανέλθη βίς αυτήν με πανίσχυρον Μόν Ιδικήν της άποκλειατικήν κοινοβουλευτικήν πλειό· γηφΐαν. Διότι αυτήν την φοράν ό Λαός πού έχει ήδη ώίΐγματα» Γραφής, ή μάλλον Πράξεων αμφοτέρων τών ΙοΙιτικώι» Παρατάξεων (επί τών «ποάξεων» τής ΕΡΕ έ- «ελήφθησαν, ήδη, άνώτατοι δικαατιχοί, έφωδιααμένοι μΐ Ιΐιιααφνξιογόνους προσωπίδος, θά δεήση δέ νά τε&ή υπό Ιεκΐμασίαν τό "Εθνος, ί<5ιαίτατα δέ ή δοφρηβίς τού, μέ τό Ιαπάσιμο» τών δυαχερώς αυγκρατουμένων... «βόθρων» της, Ινώ αί τής Ενώσεως Κέντρον — ϊργα χαϊ έπαγγελίαι—χατά Ας ολίγας μόνον ημέρας τής διακυβερνήαεώς της, διαπι- ιοΰνται ώς εύρυτάτου χαϊ ζωτικωτάτου πεοιεχομένου' («ίφις καί ηρόγραμμα έϋ-νικής ανασυγκροτήσεως είς δ· 1ους τούς τομείς μέ άμεσον Ικανοποίησιν γενιηών καΐ τα- ικών αΐτημάτων καΐ με άδράν χάραξιν πορείας διά την ίκονομικήν ανάπτυξιν, διά την προώϋ-ηθΐν τής Παιδείας α την ανακούφισιν τών άγροτών χαϊ την ενίσχυσιν τών μένων, διά την έξυγίαναιν ό'λου τοθ ηρατικοϋ μηχα· ι Έπιτεύγματα χαϊ επαγγελίαν πού ε'λχουν την υπό· ιβσίν των άπό τό «πλεόναομ,α τήζ καρδίας» χαϊ εάν συμ- νά προχαλοΰν Ικανοποίησιν—δπως Εδήλωσεν ό χ. Παπανδρέου - είναι διότι αί προαωπικότητες άπό τάς ό· !θίας προέρχονται διαΰ'έτουν δημιουργικήν ϊμπνευϋιν χαϊ Ηπην πρός τόν Λαόν μας· χαϊ άπό την σκέψιν καϊ άπό ήν ψυχήν των «πηγάζει ή £μπνευσις»...) θά δώαχΐ είς "Ενωσιν Κέντρου, διά τής ψήφον τού, τοιαύτην ύπε· κομματικήν καΐ πολιτικήν, ώοιε ανέτως καΐ άδια- .___ς νά άφοσιω&ν είς τό δημιονργικόν της καΐ άνα- «ίασΐίχόν ϊργον, παραμένουαα Κυβέρνησις τής Τετρα.πίας. Τουλάχιστον/... ΜΑΚ. — ΣΙΝ. Άπό τή Ζωή «Έκείνων» ΤΟΛΑΧΕΙΟ «Έκεΐνοι» είναι, δσοι ζήσανε,! δσοι μείνανε, Έκεΐ· οί γονιοί μας, οί παττοϋδες μας, οί δασκά¬ λοι μας. Αύτοι πού κρατοΰνε ττάνω άπό τό χώρο καί πάνω άπό τό χρόνο, την άλλην άκρη τής άλυσίδας. Τέτοιες μέρες θυ- μήθηκα πάλιν τό Φώτη Τσακίρη τό δάσκαλό μου. Ή ζωή εΐχε κ ι" έκεΐ τούς καημούς της, τίς στενοχώριες της, τίς άναποδιές της καί τίς άγωνίες της συχνά τής δουλεΐ- ας. Μά δέν τής άπόλειττε τό κέφι, ή καλή καρδιά, ή αίσιο- δοξία' δ,τι μάς στηρίζει, στίς μέριμνες τής καθημερινότητας. Καλά ήσαν έτσι πρό πάντων, κα λά νά τα ποΰμε, τα χρόνια τα ττρίν άπό τό 1914. "Αν έξαιρέ- σωμε δυό χρονιές, ό λόγος εί¬ ναι γιά τα Βουρλά, πού τούς χάλασε τό μαξοϋλι ό ιτερονό- σττορος, ή άλλη περίοδος, δταν ξεχάστηκαν κι' οί λαχτάρες μέ τό περιστατικό τού Πετσέτη κα- τά τό 97, τα άλλα χρόνια, δί- νανε συχνά τίς εΰκαιρΐες νά ξεδίνη ό κόσμος" νά μή χάνη τό κέφι τού. Σημαδιακές τέ¬ τοιες εύκαιρίες οί «Με^/άλες Σκόλες» τοϋ χρόνου' τα Χρι- στούγεννα, τ' "Αη - Βασιλιοΰ, οί Άποκριές, ή Λαμπρή, ό Α(3 γουστος μέ τα «σεριά» τού, τα «Ξαύγουστα», δταν πουλιοϋν- ταν οί σταφίδες καί βάζανε μπροστά τα νοικοκυριά τοΰ σπι τιοϋ καί τ' άρραβωνιάοματα καί τα παντρολογήματα. Ό Φώτης Τσακίρης χά κατά- φερνε, εΐχε τή χαρή, νά καλλι- εργή καί νά συντηρή αύτό τό κέφι άνάμεσα στούς κύκλους των συνάδελφον τού στήν Άνα ξαγόρειο καί τής παρέας τους οτί| Λέσιχη τοΰ Ματ.'κηκιθϋ Όαί- 'λου Κάπιοια ΘξυΛνια; «βιιςτνγιμα τα, στιφά - στιφά ποΰ τα ξεστό μιζε, χαίδεύοντας χαρακτηριστι κά τό παχύ τού μουστάκι, κά- ποιες ψάρσες άκόμη πότε- πότε, άποτελούσανε τίς άφορμές κατά τίς περιστάσεις. Μιά χρονιά στόχος τού ήταν ό καινουργιοφερμένος καθηγη τής τής Φυσικής καί των Μαθη- ΐσ.-.ικ,ών Κωστής Καιτεββινί&Γ,ς. ϊνας τύπος Σαμιώτη, άρκετά έν τυπωσιακός καί ώς σιλουέττα καί ώς χαρακτήρας·" ξερακια- νός καί εύθυτενής" κάπως δύσ- κολος, άπότομος συχνά στήν συμπερκρορά τού καί μονόχνω- τος" έτσι συχνά τα Σαδδατο- λου. — Τί ήταν αύτό; ακούσθηκε πάλι ό Βλάσιος. — Νά, άκοΰστε το: Κι' έ!6γαλε ό Τσακίρης άπό την τσέπη τού τό φάκελλο μέ τα έλληνικά γραμματόσημα καί μέσα άπό τα φάκελλο £να γράμ μα. "Αρχισε, νά τό ψάχνη μέ τό μάτι, μουρμουρίζοντας ουγχρό νως σά νά διάδαζεάπό μέσα τού — "Α ! νάτο! «"Άν θέλης μάθε καί μ>ά με-
γάλη λαχτάρα πού πέρασα την
παραμονή τ' "Αη - Βασιλιοΰ. "Η
θελα νά δώ την κλήρωση τού
λαχείου τοϋ Στόλου. Έκεΐ πού
στε κάμουν άκούω: Τόν 4ο λα-
χνό 10Ό0 δραχμάς κερδίζει ό ά¬
ριθμός 855 427. Έγώ τόν £χω
εΐπα μέσα μου. Καί βγάζω τό
λαχεΐο πού εΐχα άγοράσει. Τζΐ-
φος. Εΐχα κάνει λάθος' ό δικός
μου άριθμός ήταν 835427. Κατα
λαδαίνεις πώς μέ ήρτε...».
— Τι λέγει; τί λέγει αύτοΰ;
πώς τό εΐπε αύτοΰ; ιδιέκοψε τα-
ραγμένος καί βιαστικός ό Κατε
δαινίδης. Τί άριθμό γράφει;
— Νά! καί τοΰ δίνει τό γράμ¬
μα ό Τσακίρης. 855427.
Τό παίρνει ό Κατεδαινίδης,
διαδάζει φουριαστά, δγάζει άπό
τή μέσα τσέπη τού Ινα πέτσινο
πορτοφόλι κι' άπό μέσα Ενα λα¬
χεΐο. Ι
— Μά αύτάς είναι ό άριθμός
ό δικός μου· νά δήτε το.
— Τί μάς λές, Κωστή!
Πήρανε στά χέρια τους τό λα
χεΐο πήρανε καί τα γράμμα καί
τα παραδάλανε.
— Μωρέ δίκηο £"χεις Κωστή !
Μπράβο τύχη ! Πενήντα λοΐζα!
"Ενα καραφάκι Κωστή· νά τό
χαιρετίσουμε.
— Τί ενα! πέντε παράγγειλε.
Αύτό ήταν ό μονόχνωτος, ό
άκοινώνητος καΐ ό τσιγγούνης
γίνηκε άσυγκράτητος. Τόν συνο
δεφιανβ ικαί λίγο μεθυσμένοι ώς
τό σπίτι τού θριαμβικά. Πήγανε
πρώτα κι' άπ' τό Ζαχαροπλα-
σΤ'εΐο τού Ζα@χπώνη ·καί τούς
κέρασε κι' έκεΐ τρίγωνα.
— Κοκκώνα Ζωή, ό Κωστής
κέρδισε τα λαχεΐο' κερνάει ά-
πόψε.
— Νά δής καί στό γάμο τσή
κόρης σου Κοκκώνα Ζωή ! 'Εγώ
θά τή στεφανώσω καί θά τσή
κάνω καί τό ρεγάλο! Δέ μέ ξαί-
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΝ Η.Π.Α.
Κ. ΑΙΝΤΟΝ ΤΖΟΝΣΟΝ
Τα ί&ια τό γλένΤι
στηκε καί τό πρωΐ στό σκολειό
κυριακάς άλλά καί τίς καθημερι ι μέ'κάιτοια 'διάκριση "νά" μή μα-
Η ΚΥΠΡΟΣ
νές, δταν τέλειωναν τα μαθή-
ματα μέ τό μπαστουνάκι τού
τραδοϋσε μόνος τού άπό τό Φαρ
δύ - Σοκάκι πρός τοΰ Μπάρμπα
τζάνη καί άπό έκεΐ άρκετά μα-
κρυά, 'έζω στ' άμπέλια ώς τα
ΝτουνταρλΙ καί πιό πέρα. Μά
τό κυρίως τρωτό τού σημεΐο ή¬
ταν ή φιλαργυρία τού- μετρημέ
νος σ' 8λα τού καί στό φαγητό
τού φυσικά. <Εΐχε νοικιάσει δω μάτιο στό σπίτι της Κοκώνας - Ζωής τής Σερέταινας, σ' ϊνα «τοΊικιμά» •σβκαικΛ» «οντά <ττήν Κάτου - Λότξα, μέ συμφωνία %ά τοΰ μαγειρεύη φαγητό μονάχα τό μεσημέρι καί νά τοΰ ψήνη ίνα καφέ ή νά τοΰ βράζη Μνα φα- σκόμηλο τό πρωΐ τό βράδυ τό περνοΰσε μέ λίγο κασκαβάλι καί συχνότερα μέ έκατό δράμια «ξύγαλο»' δέ βρισκόταν μακριοά άττό τό σπίτι καί τό «ξυγαλάδι κο> τοϋ Κατσαδούνη, φημισμ-ένο
γιά τό «ξύγαλο» πού επηζε. Εΐ¬
χε δμως καί τα έπιστημονικά
τού, δπως ίλεγε, έττιχειρήματα
γ ι* αυτή τού την δίαιτα, σιόμ-
φωνα μέ την ττερίφημη τότε καί
δι,αδοϊχένιι, θϊωρίβ τοΰ
Τοΰ πρώην ύπουργοθ
Ή Έλληνι/ή Μϊγαλόντίΐος Κΰ-
την ΟΛοίιαν αί βνοχοι <ανμτ «αί χ<ή Λον- τής τήν Μ·1" ή ρ μφ ής τίί>ς 'Βλλά&ος, είναι κιοι-ςός νά ά-
την στ.μ/ειρ.νττν
ηοΰ «{(θήλθβν &* τής
τού "Ελλη'νΐ.κιοϋ Λαού
Νΐοβμι&οίου. Καί,
«ββοιοι, ό.τι θά
τόν ύΛουριγόν των 'Εξωτ«9'-"
άντΐΛΐρόειδ,ριοιν τής ΚνΖ&Ρ
χ. Σοφοκλή Βενιζέλον
ό φνγάς τά»ν Παριιο"ίων δΊβ-
ότι. «ήτ<> ή
ήιιέςα τής ζωής τού
ίίαα λύσ-'ς τοΰ ύ
1>ϊτήμβτος», τούτο δέν
ει»! άηό τού νά έν»3ογήστ| ·κ«τά «άν
'« δυνατόν ιτοόπον ■ύπβ» τής Έ
·>ώί—α>ς τής "Ελλην*κή; μιεγοιλονή
•^ μβΐά τής μη-αρ(ί>ς 'Ελλά&ος
Η ά~γ02«ι»οιις, ποΰ έχει γί'ν»1
··« την οοδεΐαβν λύσιν, κάβ
& Μρος βνωοην τη; Μι:γα-
βΐναιι ώχ,υςος «αί ά
επί λέΒ&ι,
ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
'&ι.κα.ι«ιι^ίΐΗ ών-
ναι
ότι
«Ις τα
ΑΙ
/βτώρθκιπαν νά
τ|βτ| βΐ-
Τούρκων ρ
6ά)υ»υν ίΐκ, ·νέον τόν ζυγόν βίς την
*ώ
Βςβταννίαν. δέν
ί
βχουν μ»
Ή Κύποος :<τυγκΕΐ.μένη Α» «οττίων χιλκίδων ΈλληνωΛ βΐνιαι &υναιτόν νά «δΑ ι*. κόν ζυγόν, άντειδνική Κι) δ«ιςινή~1 τον των Παΐϊκτίθϊν. Ή ο-ημίΐβι ΰ Έ ς, «βηά οηιττ»ν διάταΐΐιν τού *σΓ»<·ύ ημών Κώονκος, λέγονΐτος νησίς «αί ή «ιαΰ λαού διά την ένωσιν, τή; Κυ- π,ηου ιλϊ™ -^ μηΤ16·»ζ "Ελ.λάδος, 5έν έχομεν ικ,ϊμμίαν άμιφι&ολίαν, ότι, επίΊτίλοτς, θά βιχ?αυχη«ιιοιιη- >ή.' Ή Λυνάικς 1% αλι^βίθις «αί
τού δνκβίβν είναι τββακηίβ καί πι-
ατβύαμβν-, ότι ««ι τώςα άπό ικοβε
5όλλτ||ν. φοβάν θά άπο&ειχθή ο.ό
των 3Γ©ατμάτ<ι»ν ιτοΰτων, καί ή Μ·ζ- βά έπανέλι6η είς τάί ς ιμτρβ°; Έλλβ&ος. ΒΑ1. ΚΥΡΕΛΛ05Ϊ πό τό γιαούρτι. ιΓι* αύτη τού τή γιαουρτοφαγία καί την έπιστη μονική της στήριξη», μικρά πει ράγματα κατά τό συνήθιό τού δπως εϊτταμε, τοΰ πετοΰσε πότε πότε ό Τσακίρης. Μά γιά τή φιλαργυρία τού τοΰ ώργάνωσε κάτι σοδαρότερο, πού λίγο έ'-' λειψε νά έχη καί τραγικές συ- νέπειες. | θευτή άπό τα παιδία καί πάγει κι" ώς τ' αύτιά των Τούρκων, πώς οί δασκάλοι άγοράζανε λα χεΐα τοΰ έλληνικοΰ στόλου. 05- τε ό "διός δμως, οϋτε οί άλλοι δασκάλοι μπόρεσαν νά κάνουν κανονικό μάθημα. Έκεΐ κατά τό μεγάλο διάλειμμα των 10, έΌτει λε Ινα παιδί καί Μφερε «κατη μέρια» άπό τό «κατημερτζόδικο» τσή Πλουμοϋς.· Κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Μά τόν Μτρωγε κι' ή άγωνία Τό μεσημέρι πήγε στό Προξε¬ νεΐο και ρώτησε άν ήρτε ό κατά λογος τώ/ ν> η?ά^ϊων. Έτίιοχς
καί την άλλη μερά. Την τρίτη
δέ 3άσταξε. Μπήκε στά γραφεΐο
τοΰ ϊδιου τοΰ Προξένου καί τόν
ζήτηαε.
— Μά είναι έδώ κύριε Κατε
6αινί5η. Νάτος! Ι
Μέ νετ,^ικάδα τόν πήίΐ ατά
χέρια. Τό μάτι πήγε άμέσως
στόν τέταρτον άριθμό. Τό χρώ-
μα τού, κόκκινο άπό φυσικοΰ
τού, καί εΐχε καί κοκκινήσει ά-
κόμη περισοότερο αύτές τίς τε-
λευταΐες τρείς μέρες, κιτρίνισε
ξαφνικά.
—Είναι αύτάς χί^ιι Πρόξ«β;
— Μά ναί! Προχτές μας ήρτε
άπό τό Γενικό Προξενεΐο τής
Σμύρνης. Γιατί;
— "Εχω πληροφορίες, πώς ό
τέταρτος άριθμός είναι άλλος.
— Πληροφορίες; τί πληροφο¬
ρίες;
— Νά ό Τσακίρης εΐχε γράμ¬
μα άπό την Άθήνα...
— "Α! ό Τσακίρης, τόν διέ-
κοψε καί χαμογέλασε χαρακτη
ριατικά ό «,χριος ιΠράξενος.
"Εμιεΐνβ λίγο ώμίλτϊτο;" κτητού
σε μονάχα τόν Πρόξενο μέ έ'ν-
τονη, άκίνητη ματιά. "Υστερα Μ-
σφιξε σέ γροβιά το δϊξί τού χέρι
καί τό χτύπησε μέ δύναμη στό
μηρό τού.
— "Α! τόν Λτιμο! θά τόν
σκοτώσω. Χαίρετε Κύριε Πρό-
ξενε.
Άλαφιασμένος κυριολεκτικά
έτρεξε στό σπίτι τού καΐ πήρε
τό πιστόλι τού.
Ό Πρόξενος άπό την όιλλη
μεριά εοτειλε κι' αύτός άμέσως
τό Μπουρμπούλια καί ε'ιδοποίη
σε τόν Όκταποδα τόν διευθυντή
τοθ σκολειοΰ.
Ό Τσακίρης, γιά δυό μέρες
δέν πήγε γιά μάθημα" τα παιδία
εΐχαν μάθει πώς «είναι άσθε-
νής». Μεγάλες προσπάθειες κα-
ταδάλανε κι' ό Όκταποδάς κι'
οί άλλοι δασκάλοι νά καταττραθ
νούν τό θηρίο. "Επί τέλους ενα
δρι'/θυ σ' ¥ν<χ τραπέζι πού £κανρ σ' δλους δ Βλάσιος στό σπίτι τοα), ή)θ«μτ|σρε κάΛως. "Έδωοιζ. στίς έπίμονες προτροπές τών ό:λ λων, τό χέρι τού στόν Τσακίρη, άλλά χωρίς καμμιά κουδέντα. — Δέν πειράζει Κωστή. "Ενα χωρατό γένηκε, μέρες πού ήτα- νε. Γοΰρι μπορεΐ νά είναι. Καλο μελέτα. θά τό κερδίσης τοΰ χρόνου στ' άλήθεια. Ξανακλείστηκε καί τώρα πιό σφιχτά, στόν έαυτό τού. Σταμά- τησε καί τούς μοναχικούς περι- πάτους τού στοθ Μπαρμπατζά- νη. "Επαψε νά πηγαίνη καί στή Λ^3χη. Καί τόν ΊούλΐΌ, ποΰ ι<2>-
λείωνε τό «σχολικόν ετος», Μδω-
σε την παραιτήση τού κι' δφυγε
άπό τα Βουρλά.
Ι
'Ρ^λληνοΐουρκικπι σχρσεις
ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ
Διάβααια μέ έιν5ιαιφβ£ιθΐν τό άρ¬
θρον τού φίλου ΒυζΛντί/ου, «Ις
τόν «Κόσμον» σχετικώ.; μέ την
«Ελληνοτουρκικήν «ριλίον. Σέ ύ
ΐ δβ; μέ ΰΐ
γθφ
αάϊο τα «ΣΗττ.ιμ,βριανά» γλιι
έπιμένει ότι ικοντά στίς άλίΧβς φρι-
κιοιλι20τΐ]τ>Γς αϋτά ήςιαν άπλά ραπί-
οματια! 'Ώαηιε το ράπι,ςμα είναι
έΛουσιώδ·ϊς; "Αν δτ^ϊδή ενας
Τοϋρκος βριδάπιζε τον γεάφθντβ,
Βά &λεγε «μπί^σεΐντεήλ»; Άλιλά
τα ςιαιπϋζμοτα δέν κ«τε<ρέςθπσαν Λςος ιδιώτην, άλλά εναντίον όλο- κ .ήοΌΐί τού λαοϋ μα;! Ποιοβΐήίη· σιν σέ πολλές «εριπ.τώαιεις, &ια- νεοΐ^ιενοί μας νά μην δίδουν <οτ)χί.- σίαν «Ις έπΐίΐισόδιιΐ τοιούτου ί& καί έ/ί των πςώτων ό &ιπλ(βΛ4ϊτικής έΐυπνώ&ας πςώην ύ- κου5γός μας επί των 'Είώ ■λ. 'ΑδέίΚΰφ. β;ώ άν ΑΓΙ ΙΚΤ ΤΗ 1ΕΙ Α ΤΟΑ Ν 1Ρ0Σ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΑΝ ΠλΥΑΟΝ VI Ό έν Λο«1βι6ιοΐρ7!ι>
Λθΐυολΐικιός έτΛ Σμνρ>ντς κ. Λίβιο Α.
Μισ-ί,2> μ&ί; τή; Γρεμμιατιείοΐ; τού
6
ή Δευτέρα
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Κ.Σ.ΣΤΕΓΑΣΕΒΣ
Κατά την σΐΗβ&ρΊαίΐιν τού πορά
τφ 'Υπονργζίω Προνοίας Κενι-
ΰ Ετ.ι^6οι>λίου
τής 27τ*ς Δεκ«μ6ρίου 1963, έλή-
ό
ν αί κατωτέςο} άπόφασεΐις,
μεταΐξύ αλλωτν:
1) "ΕγικιρΐΛΐς σιμΛλτ^ωματι,κή;
πιστώσεως ίβ-χμ. 12.136,80 διά 6α
Λάνΐ,ν «Λεκτάιαβως τού δι·κ.τύαυ ΰ-
&£>εχΐΛ3ως πρός ΰ&ξβυσιν αΐιροσ<ρνγι κων ■καιοι.κιών Αγ. Φανουβίου Νικιαίας. 2) "Ομοίως δ^ιχμ. 15.800 διά δαπάνην παιροχής ήλεκ.τρΐ3<·3ΰ ξ«ΰ- (ΐαιος βίς πολυικ«τοι.κΙας Αγ Νι 3) 'Οιμοίως &ρχμ δαπάντρν έΐκτ«λέα«ως λ Αίφ ν εα καί μόον Τοϋπκον τής Θρά- χης ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Εά χολνοϋοταν τόν κίσφον ι της ΠόΥης! οί Καί άλλοΐ* έγοαψα· ότι βελκ» μέ τόν γείτονά μου νά βύρΧσ'κιοιμιαι βΐς άςιμονικος ισχέσβις, έφ' δσθΛΐ τό αύ¬ τό βπιθυμ.εΐ ομϊ ό άντικρυνός μου "Οταν ομ(»ς μοΰ δί&ει (ΜΜΐίισμιαται άισήμαντο έόδ άνευ καί τα •τότβ βΐμαι άξιο- ΚαΑ έΓ.'ανέ^χο'.Λαι είς τόν άρθσρ- γράφον μου, ό ότοΐος είς άιλο μέ- ςος, .τονίζι£ΐ ότι, ά; έγκλτμάτ^,β, οί Τοϋρι/οι, ένΛηιατήαιαιμκ κι' ΐΐΛβΐς. χωιρίς νά άναιφέ^ΐ] τα ίγκΐΚ,Ύμητά μα;. Κπί ίιρωΐώ Μτμτως βφρ'άΐξει,α* τοΰς Π£θί- ά το>ν; Μήπως Μ;ιειχ«σα-
τόν Σιε^ουλισίλάιΐΊιν των; Μή¬
ΐίς των, γιά
πως «όψαμβ τίς
νά <6ιμ.ιιλοϋν τήγ έλθΊ,.'ΐκήν; όφται Ιστορία, πρ·έπΐΕΐ ·νά άνα- γεφ φέ(>ωνται γβγολότα ΟΙ
όχι ιμόναι/ κατέαφαιξαν κα-.ά έ>α-
ρ τούς άνΰ^ώιτους μας· άλ¬
καί οήμεςα έχουν είς τάς φυ¬
λακάς, φτωχο-ύς μας άλι,εϊς! Τώ;α
άν τό βαΛΐσμα, γιά νιερικους βΐ-
νε κ,άτι έπουσιώ&ϊς, γιά μέν» εί¬
ναι δχι έΐευτβλιΐττικό;, Λλλα αϋτό-
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
ΙΙερί τό ενδιαφέρον Ιστορικόν καΐ θρησκευτικόν θέμσ
ΠΟΤΕ ΕΓΕΝΝΗΘΗ Ο ΧΡΙΞΤΟ2
Τοϋ Πανοσιολογιωτάτου Άρχιμα^δρ. ΕΥΘ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΛΟΥ
Δ)ντοΰ τής θρησκευΐικής 'Υπηρεσίας Γ .Ε.Α.
Ό Π«υο.αιΐ€λογιώΐ«τοι; Άρχι-
μον&ρίτης κ Εύ&ίμιος 'ΕΚιΕ·υ9ΐ2©ιά-
δτ,ς ικιαΐ Δ)νΐής τής Θρι ρκςυτι, ής
'Υπ.ηοβσίας Γ.Ε Α ικ,ατά λ
σΐν τής;
μ·2£Ίκιαν'ΐ.κοϋ
ή τοϋ
'Επ μοιριφωτιικοϋ Ίν-
οτι τιθ'όΐθ'υ βχιαμ« την 16ην Δ«ικι.ιμ-
6(ΐίοι> έ.β. βΐς τήιν
ί
τών αΰτοϋ
π:ρ·. .
μιλίαν ιμέ δ'ίμα;: «Ή Πιανανβ^ώπι-
ντ) άνάγχη τής οτιγμής», ιτής 6ηαί-
οος χάρΊν τχ·ν αναγνωστών μας πα-
ςιαΒΐίτομΐϊ/ τα κυα,ιώτβςια 3>ιμβΪ3,
I-
τα άφ<ιι:|ώντια ιτόν Ιαιτορ.ικόν τού χρόνου τής γεν νή:®ως αοϋ Κττςιίΐνυ Ημών Ίπττοϋ Χριστοΰ βώαις* κιειμένων. Ή εΙτ>Γ|μένη ίμι^ί·» έχει ώς έ-
5ία
Πρώτας, άστυς άν,τ« β.ώπιΐισιε τ»
Παραμονές τ' "Αη - Βασιλιοΰ
6 Γιάννης ό Μπουρμπούλιας, 5ά ζήτι,μια τού 'χιΐΘΐι&,ιομοϋ τής
σκαλος κι' αύτάς κατά διαλείμ χςιβ^ίς χιρ>3νολοι;ία; ναι
ματα, διερμηνέας τότε στό Έλ νίες τού Ιστοςιχοΰ γ«^οόιτος τής
ληνικό Προξενεΐο, τούς Ιφερε τα έκ τί,ς Παναγίας ΤΙβηί©-ου Μυςί-
λαχεΐα τοΰ 'ΕθνικοΟ Στόλου.
Πήρε Μνα κι' ό Κατεδαινίδης'
δέν άνεχόταν, Σαμιώτης αύτός, Ι ι.,ου
νά μην τόν θεωρήσουν πατριώ- )50
τη. Ό Τσακίρης μέ τρόπο κρά- 216
τησε σημειώση τοθ άριθμοΰ.
Ενα δράδυ, θάχαν περάσει
τα Φώτα, ή παρέα των δασκά
λων δρισκόταν πάλι σέ μιά γω
νιά, δίπλα στήν άναμμένη «τσι
μινέα» στό μέσα διαμέρισμα τής
Λέσχτϊς τοϋ Μ^χι.ιχοΰ Όμίι^ου.
Μαζύ τους ήταν κι' ό Κατεβαι
νίδης Στήν κουβέντα, τούς λέ¬
γει ό Τσακίρης.
— Νά σας πώ' έχετε χαιρετί-
σματα άπό τόν Άφαλωνιάτη.
Εΐχα στμερα τό πρωΐ γράμμα
τού άπό την Άθήνα.
— Τί άλλο σοϋ γράφει, ρώτη
σε μέ άφελή περιέργεια 6 Βλά¬
σιος ό Τζουβελέκης.
— Νά, διάφορα άπό τή ζωή
τού στήν Άθήνα. ά! ναί! Εΐχε
κι' ε'να γουστόζικο περιστατικό'
μιά λαχτάρα «ού περάκη σ.ττ|ν
κλήρωση τοθ λαχείου τοθ στό-
έν τφ Σπτ^ιΐχίω της
•ς τοΰ Κτ32ίου ημών Ί(,-
ιύπή;||:ν ό ττβοί ιό
»η?ίΙς καί λι;ϊ> ιτοΰ
τον έΐΛελιευ3|α;ν άΛθγρι»φας γ^
ςος την πιενιτ;βχιαιδ©<άτϊΐν τοϋ Τκβί φ χόμβνος επί πό βόπΐιτυςμα ώς λ'» (Λοα,κ 3,23) ·και, ότι. ένιαυ- τόν μόνον έδει αυτόν Μ,ιρΌξαι καί τούτο γέ-ι^ια,πται ούτως: «'Ενιαυ- Τ ό ν δειοτόν Κΐ^ΐου κηαύιΐα' ΟΛε- αεΐλέ $ιζ» ('Ηυ. 62,1 καί Λουκ. 4, 19) τοϋ.ο κ,αί ό πιρα'φτ[ττίς ΐ'Ιπβ καί τό Ευαγγέλιον. Πέντβ /αί δ'ικια ήν βτΐ| Τιι&Ε^ίου κ·α;ί πεντ« «αί ίέχια τριάικο;το βτη, Άφ' ού δέ ι τα βπα£εν. εως τής κο,τα- τής Ίε^ίθυΐαλτ,μ γίνον- ται «τη μΐβ', μή-βς γ' , Λιαί ΐ'ίπο •ής κ: ται.τοιθιφή'ς ΊβςιουοιαιλτϊΛ εο>ς
Κομμόδου ιτβλευτής έτη ^χ6'. μή-
νςς; ι'
τμειραι ιγ'. Γίνωνται
άφ' ού ΚύοΊ-ος εγεννήθη εως Κομ-
μ-Χ.
ιιι Χ
τής έν
Κα-
χαί ιΠρύΐχιηΐς τής
τηχΓΐτικής Σχΐίλτ,ις τής
οος ιΚλτ,μηις ό 'Α*|αινιδι;·£ύς Ώς
έΊής δέ ιτίοΐίΐαιι, το "ζήτημα έν τφ
Α' βιβλίω τώ;
τού Κληθέντος
«Έγβνντ,3τ) &έ ό Κύριος ημών αφ
όγδόφ καΐ εύχΐατφ ετβι, ό'·ε «οώ-
Τ8ι!«τής τα πά^τα εηη ρ 6',
βίς, ήιέςαι ιγ'. «Είαί δέ οί
τή γεν,έσ'ί1 τού Σω¬
τήρος ήιών. ου .μόνον τό έτος, άλ¬
λά καί την ημέραν π;ηΐτ ι8έιτ:ς
ή; φοτϋΐίν «τους /η' Αϋγοΰοτου
έν 'Πέμπττ} Παχών χιαί «ίκά5ι. ΟΙ
(έν)
καί τοΰ Βαιηιτί¬
ς αύτοϋ την ή-ΐίΊοαν
ζοΐ'αι Λ£ρ&·Λνι,κτ·ς;βύανιτΐ3ς
άχτογνώετεσι. Φ^σί δέ είναι τό
ετος Τιβεοίου Καί:α
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
Είς δλους τούς σννεργάτας, αυνδρομηιάς
χαϊ αναγνώστας της ι
Εάΐυχΐσμένο τό 1964
επί Αϋγοΰοτου. "Οτι δέ ιτοδΐο ά- μηνός, τινές δέ αί τή; ένδΕ.κάη
λτ,'3ές βοιτιν, έν τφ Εύαγγςλίω τφ τού αϋτοΰ μηνός. Τό τβ Πάθες αύ-
,χ,ατά ΛουΛάν γέγραΛΐαι €Ϊ>-.ωις: Ίτοΰ ά'.,ς'δολθ'γηΐμενοι φβαουαιν,
«"Ετει. πέντε κ-οί δεκάτω επί Τι- οί μέν τινζς τφ έκικ,ϊΐ-&!κάτίρ ε,'ει.
β-ς^ίου Κοιλάς έγένϊ,το ςιήαα Κυ Τι,ββοίου Καίσαςος Φ«α®ώ(9 ■κυ',
επί Ιωάν ην ιτον Ζαχαι^ίαν , οί δέ Φαι£αου3έ κ.ε' άιλλοι δέ Φαιρ-
(Λου<. 2,1 3,1-2) καί πάι.ν μοιθέ ι9' πεπονΒέ οί τόν Σωιτήςα έν τφ αϋτφ: «ήν δέ ό Ίτμίΐοΐς ίρ-1 λέγο'υν. Ναί μην αινβς αα';1ν Φαρ· μ,ο-,,βέ γ«>βνήοι8αι -λ&' η κ.ε'»
(XX
Ι, 17, 22 εί- ).
• · Επί τού χωβί-ου τούτου ?< ζοντο δύο έχδιαχαί πίρί τοϋ ετονς τήις Γε-ννήσεως τού Χριατοΰ: Ή μία, &τι βγβννήθη τό «ίΌστόν όγ- τής Βαισιλΐίπς α:ύ Αΰ- διά ό- ρφς ·»οι- οχ^ήτ^ων χώοων &οΐ8ΐεινής μ'Ίο- τείας συγ'κ.βοτήματος Άγιοιρβς Αγ Σώστη 4) 'Ο^χοίως ΐα'νμΛληρ/κματικτίς ο-τώΐτβως $ρχιμ 80!).ΟΟΟ διά ιήν ύ.τό τής ΣΥιΚΕΑ ισντνέχικτιν ϊικιτ>ζ-
λέσεοις έργων όδοΛοιΐας έν τφ
ΟΊ'/ισιμφ ί
5)
ρχιμ. 60.000 πρρς έπι-
ρ^γ^ τού Δτμου Κολχί&ος
Ιωαννίνωιν διά τη)ν έικτέλβσιν υπο
λ,οϋτων ΤμτΑΛάτων κατααικβυής κλί
ς Λαί αοίχου άντιιΐττ)3ί|ε<ι>ς
μ Κολχίδιας
6) Π·»5ΐ ί.τιχθ9ηγτ[ΐΤΕ<ι>ς τού Δη¬
μ ου Μυτιλήνης διά Λθιοού διοχμ·
75.000 &ιά την βκ,τέλιβσιν α«ϋ>ν β-
,ιοΛειπομένοιν 9
σβως α ού 2<Ε-ύμ«τοις υπο την ν «ατα&ολής &ρχμ 175 000 αοϋ Δήμον. Στόν όρόμο μου 1—Οί λε· λιοτιηι2«ί έλεγαν: Πάς ιμή "Ελλην 6ά;6αρός. 'Ειφ' ασον ό τρατούμβ είς τάς φιλικάς επί 19 χρόνια 'άνθ^ώπίους γιά πο- λιτικά φρονήιματα, εί;ιβ9αι όχι 6ά^- 6<»8οι, άλΚά έγικλΓιματίαι. "Ολαι ό- μιλούν, πειςΐ έλε·υ9ειρί.α5, π»Εΐ[>ί Δη-
, «ν τούτοις βΐμ>εθα ό αυ-
οος λαός ιτοΰ «όσιμου Ή
α-τήν χώβα μας. άλλά έγέςοαβ. 'Ε-
πη^&ε ό βΟΛΐατός της, γιά νά την
άντι-χιαιαιστήση ή Άπιολυταρχίαι!
—Καί επί γής «ίρήνη. Αυτή την
ψθ'§αν την άκούομεν, «ώθε &
καί ΛΒρΐ/Γτσότεςο άπιί) τούς
γούστ,ου Γαΐου Καίσαρος
νοΰ, όνΐΐιμ«ίια'3έντος Αϋγούοττοα) ηφ
27 π.Χ "Η έτερα έ/δοχή, ότι έ6α-
πτΐοΐο'η το 15ον έΐος -τής ήγίμο-νί-
ος τιού Τι6*οιίου Καίιαα^οζ Ή τε¬
λευταία αυτή έ<δοχή έοιαφεΐςιτέρα τυγχάνει ·κιαί συνίπώς άσθίνΐΕ οτέςα τής Λφώττ,ς;, στρι-ζο.Λίνηις επί τής οϋς μίθ.[>τυ5ίας τού Εύα^γε-
ϋ Αονι>ςά, ότι ό Ίηι^οϋς |3α-
ς υπό τού Ίωάνινου, έιλβόν-
τοις είς την π®5ίχας·3·ν τού Ίοΐ£5ά-
νου »αί «,ι ριίισσ'οντος βά,ιιτκΐμια μβ-
Τΰνοίας «ήν όιβιχεμβ ιος ώσ»εί έτών
τςιόικοντα» (ΛουΛ 3, 23), «έν ε¬
τει. πεντε/αι&:Ίώτφ τής
ρς
«ούς μας 'Εγώ τούς τ·ελε.Ί.ηαίοΐ)ς
'3'ά τούς έκτιμούσα άν βίς τ^ν Ίβ-
^ιθΊίσοί^ήμ, δ,ιου ή«οΰ33η ή διδα-
σ/Ό:λία, τό π·ρώτον, τού Χι
είρήνευαν οί Άςιχηγοί των δια¬
φόρων έκιχλησιών, όχι ώς Πάπα*
η Οίιοοτϊμ·ενΐΛ<,οί Παίτριάρχαι, άλλ' ώς ίοΌΐι ■καί ΤΊμής ένεχβν είς τάς αυν>3&τ>ιάϋΐεις· ΠρόΕ1δί^IΒύοΛιτα τόν ε¬
κάστοτε ΠατριΟΒ'χην των ΊεσβθΌ-
λύμο>ν.
—Εί&α ενα άστυφύλαικα βίκοσι-
πενται&τή, νά κ^αιτά σφιχτά άπό τό
μανίκι, βνα μι,κοο παιδάικ.1 δέκα έ-
τών, ϊισως γιά νά μή τού φύγη!
Τό πήγαινε στόν π^οίατάμιενό τού,
ώς λαΰραχια επί Τή μεγάλη έορτη
των Χρ'ίΓτουγένων! Δέν μπύραν
ά /<α.τ.αλάι&3υν οί Άοτυιοιμ.ι·κοί μας ότι είναι κι' αύτοι επαγγελμα¬ τιαι καΐ ότι ή ζωί) δέ/ κι;ρ5ί^ μέ Την βίλλ^ψιν μΐΜ&ών παιδιών! Τούς ©έλω, νά μάς φτ)λάΐξοα>ν άβτο
τούς χηΛθύργους!
—'Ενώ βίν·3 χειμώνας, ό λ)ισμας
τής 'Ετ<ίϋΐ(;είας Υδάτων, μού οίς .τό διπιλού;! Διά νά μην νομί- ζ,εται ότι ή έται,ββία ιμάς άδΐικ.ΗΪ νά /.ΕΛη ότι ή Ήλ5-κ.τρι«ή Έται- ςι?ία, ά λως νά μός έφοδιάση ι ενα Λειΐ&άικ.ι διά νά έλέγχωμβν την ποσότητα των «υβικών Αύιτό είναι τό σωστό! Τί είναι πάλιν αύτβς οί άϊτο- τομ-ε-ς ϋψους νότες .των τραγοι>
μας. Νομίιζω &τι κάποι-
θς .τίς τσΐιμπά ικαί έΐΑδάλλονΐΓν οτρι-
γλιέις! Είναι τοαγούίίια αϋτά, που
ό Ρα&ιοφωνικάς μ»ς
Κοι9ε έτοχή έχει «αί τ^ν
Σχελήν -της: Ή στμ^ρινη έπιοχή
οέλβι ώς φαίνεται, μουσικηινί
έπί'.σΐολο-
πού
ς είς Ρώμηιν·
την Αυτού ΆγιότηΜΐ τόν Πά-
Παύλαν τόν
VI
Την όικολουΗον
σαν είς την εφημερίδα τής Κωιν-
3ταΜτινουπό뮣ι>ς «Ζουιρναλ ντ' 'Ο
(ΐάν», τής οποίας είναι οννεογά-
ης. Την έν λόγω έπΐΛτολί.ν κατά
ΐναι2ιάκλτ]3ΐιν τού ·λ. Μι,σσίιρι δημηοω'υ
ιμβν έν μετα'φράσβι, διά τάς όβ>
>ά·ς άπόψβις τάς οποίας διατνπώ-
»ει ικαί αί οποίαι δυκαιολογοΰνι
ήν άπόφαι^ιιν τού Π^ιακιαθημέναυ.
ής Έλληνυκ.ής Έκικλησιϊας, όπως
άπώσχη ιτών εργασιών της Συνό»
δου Ττ[ν επιστολήν ικ,αθι.οτά άκό-
μη έπίκιαιΐιρΐοιν ναί ή ήδη συζητοαψβ-
») σΐϋνάντΐΊσις βΐς 'ΐ€^συοαλήμ τώνι
1&ΰο άνοπάτων άρχηγών τού Χ<)ΐ- στιαινΜομιο'ύ έν τή προσπαθεία νής ενώοιεως τής Δυ,τυκής μέ την Άμο» ΐολιΐίήν ΈκβΛη,σιαν: Άγιώταιτιε, 'Επιποεψαιέ μου, μβ ιτην βΰκαι- ρίαιν τής ενάρξεως τής Δβυτέρας Ο1κιοι.·μ.ενικής Συνό5ου, όπως Κ>ας
άπευιθύνω την «τβίγουοχχΐν ταύττ/ν
Μκ,ιησιν ύ,τέρ των Έ,/υκλησιών
ής Ά·αΐολής.
Κατά την ο'τιγμην ταύτην τής
6·αθϊίας «.νι,συχίας, βλέπομεν τητν
Υματέοαν Άγιότητθ/ πβριοισότ«-
|ον παιρά Λοτέ, είς τον δΐΛ,ιτητη^
ού μέλλο·<1θ'ς. ΕϋΒί αί μας αύται νά μή Τό πρό&λημα των ιινών παοιουσιιόιζοΐαι ο*υ ή- 3ως οιτά μάτια ενός ΚαθαλικΛυ ής Δύσβως υπο δυο μοςιφάς: τών ίιΓΜ.σ'τιανών των ύπαγιομένων ύπί) ήν ΎμιεΓΓέςαν &ΐΜαιο5οσίαιν καί ό- ομαΐομένων Οϋνι,τώ'ν ικβί των ίιβΐιοτιανών Όββοδόξωιν. ΑΙ Λρώ- τοι θά συιμμΐΒτάατχουιν βίς την Σν.^- &ο>ν» διά τής Επαρχίας των, έ-νώ οί
άλλαι δέν θά δυνηθούν λ ά «αρι-
εΐμή έν μέρει διά τώνένΐ*-
ταλμένων παραιτηρηιτών -των. Έκ
ού γβγονόίΌος τούτου προκυΛΐει ή
Λνάγικ,η τής άντιμβτωιπίσΐως δύ^
Λροβλημάτων: άφ' ενός των σχέ¬
σεων μβ,ταΐύ Οϋνΐυτών ικαί 'Οεβ^-
οόξωιν καί άφ' ετέρου τών σχέ¬
σεων μβταξύ Όοθοιδ^|»ΐι.ν παοό.-
των καί Οΐ{ΐ8οδόξο>ν ά .εχόντων
τής Συνόδου.
Ποίος βΐνιιΐι ο σκιοπός τίιν ότποΐον
>ατίι&«ται νά επιδιώξη ή Σύ-
νοδ·ος βίς εν ι«ϊτά το μάλλον «αί
προσεχές μέλλο ν; Εάν ό
ήττον, προοε,ψές 'μέλλον; Εάν ό
ίτκουΐος αύτάς αποβλέπη βΐς την
άοταοιι,ν τής ένότητο; όλων
τών Χρυσιιανών ικαί Λοιτά Λ^ώτον
,όγον των Καβολΐ'Χ,ών ικαί "ών
Οβ9οδάξο>ν, θά πδβπει νά > α α-
βλι,Οίι πβοσπάβεια δπο>ς
έν τώ μέτρω τού δυναιτιοΰ,
νέον οτοι-χβίον διαφοράς μεταξΰ
των δΰο αυτών μβρίδων ικαί όπως
άντιμβτωπιΐιθβή είς τό έιξής ή έπί-
λυσις τοΰ πιριοι6λτ|ματος διά μιά;
μονΛδιηιής έκ.κλήισι&α>ς ποος όλου;
τούς χβΐΐιοτιανούς τής Άνίϊτχιλή^,
ϊΐίολυκούς ικαί Όρ9οδόξοι><. Τα μέτ^α πά όβτιοΐα υΙοΒέττ,ιοε ή Ρωμ,αιο - ικ«ι9ολω(.·η ΈικιΑτιισία άπι- ναντι τής 'ΑΛΐαΐτολι.κιο - ικιαθολικ,ΐς τοιαύτης δέν βΐνοοι. τής άΐΒΒσκ,εία; οΰτβ αυτής τής Έικικλησίαις, ή ό- λοΊμ έχβι ιτιηινι εντύπωσιν ότι την ιρίζονται ώς Ινα έκ, των πολλών θεμάτωιν τής ήμ,ειρπΊΐ-ί ς διατάξεως ·κατά τα ρωμαϊκά ευέ- δρια, οϋτιε τής Όρβοδόξου Ά.α- .τθΛΐικ.ής 'Β/ήκλι>σίας, ή όποίΛ. δι-.-
&λέπβι είς τα μέτοα ταύτα μίαν
ένδζ,χομέντις μελλ:ν
στάσβως τής Ρ<Λμαίκ.ής Έ .- Τιδεςίου Καίσαρος» (Λου,χ. 31). Είναι δέ άι:«ιφής καί άόιρΐιθΐτος ή μοτ^ττ,^ιία, διότι ό Τιβέριος Κλαύ διός Νέρων, νΙοβΐΐτηΛϊίς Αϋγοΰσ'τιου ιΚαίιτοιραις καί γαμ.τιςός έ,τί ©νγαιτςί «ύ.·;οΰ γενόμενος, ου- νΐδιΐϊίίλϊΐίΐιε μ>ετά τού Αϋγοτ&.ιτονι
άπί) τού έτ,ους 765 άπό ικ,τΙσ:ως
Ρώμης, έβηιιτίλβυαΐΒ δέ μόνος άιώ
νόν 767, ό δέ ΊτΰάννΓ,ις ήλβΐεν είς
την η'εςίχω^ιον Ίοι@δάνου
σων Γμ·Ε.τάν<»ι.0Γν «ιαί βαυττίζων «βά- πτισμα μβτανούας >εΙς δ,φΐισιν
τίνων», ίλλά ό Ίηυοΰ; ίβα
μετά πάβΐΒ'&ον χρόνου ά,τό τής έ-
κ,ηούνμαιτο; χαϊ τού
Ιωάννου, μβτά τό
τού
άπαντα τόν λαόν».
(!) (Αουχ. 3,21). Δέν είναι <τα- —Σνμιφωνώ ιμέ τόν γράφον. έχ.τός άλλων δτι οί ταί των σχολείων, ΰΐναι ζήττμϊ αν πγαίουν 40—^50 ιμέρ^ς τόν χρόνο στό μάιβτμά τού;! Έγώ πο- τέ ιμου δέν βί&α, κα.ένα ιχ(ϊ3τΐιγτιτι,- κδν οτίλλογον, νά μάς Λ(3ΐθιαιλθλ:αη οπά μαιθήιματα γιά νά σχι ματίισοι;- ιμε μίιαν ιδέαν τής δ.δαΐεικιαλίας. Άλνά πώς ©ά γίνη αϋτό, δταν τόν χρψώνα οργανώνων έ^&βιομέςΐ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ φές λοιπών έαιν ή έν τή τού Εύαγγ*λι.στού Λουιιά «έν βτ®ι ηής Τιβιερίου ΚαΙσιαΐ£>ο;» άιρίβμηισις τού
15©υ ετονς γίνβ'ται άαα τού «τού;
765 ή «πό το-ΰ 767. Τ^ίτη ιτις
νολογι-ιή ένδειξις, πΓΓΐά τφ "Ελη-
νι Ια,τβφ καί ■κοιλιτέχνιι Λουκά,
«λίμναις άπέναντί
Τούτο ίιτχΰβι. όχι μόνον δια ιτή;
περίπτωσιν μέτρων φαιιινομβ ιω;
εϋνο'κών, ώς βΐναι ή όνιεμου^α
των ΚαιθολΐΛών Πατιριαιριχών ιτή;
ΑιναιΤολής ώς έπυ*ο/υιρ·ΐΜ»ών μ_-
λών τής Άγίβς Άναιτολιικ.ής Ζι.-
νόδου, άλλ' ωσαύτως «αί διά ατ,ν
Λ&ρϋττα»σιν τής «ωδιικββϊοιιήο.ω;
των «ιανόνωιν πού ίίρόκιειυτα:1 ν ά
χρηΐαιιμβύσιονν δια την &ιοΊ'<.ηισιι ν τής Καιδΐολυκής Ά-ναιτολΐικής Έ .- νίλησίως Ή Άγιόττις θά μού έ;ι- τρέψη να ηής ΰΛομ.νήσω την .1-- ςώκιληοιν, την ΟΛοίαν ύ Καιοδηά- λιος Ταίΐπούνι. άιπηύθυνβ πις ^ τον Ιωάννην XXIII: Νά άναβλι,-' 3ή ή δημοσίευισις των ιμέ σΊν^ιλτ ρωθ&νΊτων τμημάτων τοΰ νομιι ού Κώδι,κος κιονόνωΐν τής Άνιατο ή^ έν άιναιμιονή ιτώ τβλΐΛών ΐάοτιοιφάσιεων τής Συνιόδχηιΐί Έξ αυτού βπβται 6τι μιά άΐϊ:- τβλβισματιικκη λύοΐ'ς τού προ&λήμ - τος τής έκ, έαυ Έλληο - λατινι- κής έΛΐοποιήσεως δέν βά δυντ^η ϊ- οως νά έπιτιελιεισθή βΐμή μόνον τήντ ημέραν και9' ήν ή Ρωραί«ιτ| Έκιλτ,γ σία θά έγκαταΐλείψη την χ^ιηίΐιμ.ι- ποίη3Ίν των διικαιιωμό,τοιν των ύ- ποίων ΟΛολαμ,βάνβι, ^άρις βίς τ.,ν ΒρΙξΐιν ΚιαΐΘολυκιών Κοινοτήτω/ έν τή ' Ανατολή, •καί βά *ε.χθή :1- κΐΕΐιο&ζίλώς ιτην άποικατάκΐταχτιν ·;ή; τού Ιματίου τού Κυ- 'ίιίου, τίϊωρούσα όλόκ1λ.τ,ιοοιν την Α¬ νατολήν ώ&ΐΛίιθ>Ετον> μάρ(τυςα τής
ΦεόιτιϊΓος τού ΧρΐιθΊού. ΟΙ λέγη ι
Μαιξίιμου τοϋ
IV
των ΜβλΛατάκ:
«Κατά βαβος τ© σχίοιμα δέν έηβ-
τβλέΊσιίη παιρά την %ώθαν' Μα^' τί''
Ιδςύ9() μία ιΚαιΘΐολι,·χ.ή Άναπολική
■ΐ€.ς«,ρχία» δέον ν' άατοβή δι,' ολοτΐ;
ημάς πό αντικείμενον βαβεΐας α&'.-
"Ας άνα^λ<ι3ή συτνιεβτιώς δι' άργό- τβρον ή συζτρησις των ικβφαλαίωινι των 'άνα'ψίρομένων είς τάς Κιαβολι- πλη,ςοφο^ιεΐ ότι ό Ίτρΐούς Χριι-τος ' ικας Έκικλτ|σίαις τής ΆνοττοιΧής, (Συνέχβια «Ις ΐήν 2αν σελ.) ' τα οποΐα έμπνβόντταιι υπο μβρ.^ή-
ΑΛΕΛΑΡΤΙΙΤΟΣ ΕΒ1ΟΜΑ1ΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΦΗΜΕΡΙΧ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ,
•ίνα
1717
ΚΑΙ
ΠΡΟ_Φ1Τ1-«Μ ϊ.'ΛΙΦΙ ΡΟΧΠ1Λ
Τβτά©τη 1 'Ιανοιηαοίου 1964
Διευθυντάς - Μ6ισκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ: Πλοοτεϊο 'ΑγΙου Γεωργίου Καρύτ<— 12 Τηλεφ. 229.708 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ! »ύα λόγια—«πβτώνΐι καλάμω»—ό άπολογιαμός Ιοους, Ολόκληρον χαϊ χατά την πρώτην τού 1963 έξαχολού&ησε « ,.ό*λα νά αχιάζη ή -χαιάχήν ρήσιν τοΰ Έϋ'νιχοΰ μας Ποιητοϋ- πΐαπώνη ή σχλαβιά,..», διά τής αννεχίσ&ως τής „......«δ Τρομοκρατίαν τοθ Ψεύδους, τής Άπάτης Ιίιΐιι}; ^ίαφθοράς άπό την Κυβέρνησιν τής Ε.Ρ.Ε., μέ ίλπίδα καΐ πιρηγ3ρίαν την «εσωτερικήν άντί ι>>ν «άνένδοτον άγονα»-,χαΐ άποκορύφωμα τό
ίγκλημα τής Θεσσαλονίκης, διά τό οποίον ώς
<*π0 *« Ψ βίμενα είς τό φώς τής δημοσία- ![,,ί{ ίπίσημα έΎγραβα, απόλυτον δίκαιον είχεν ό Άρχη- φ,ής Ενώσεως Κέντρου χ. Παπανδρέου χατηγορών, ώς ^φ αύιονργόν αυτόν τούτον τόν τότε Πρωθυπουργόν, τής ΕΡΕ χ. Καραμανλήν. τής άρχής δμω; τής δευτέρας έξαμηνίας, τού ς, ραγδαία ήρχισεν έπερχομένη ή εξέλιξις τών μέ διαωαινόμενον πλέον ιέρμα ΐήν πλήρη όΊκαί- ιοΰ «άνενδότου άγώνο;» χαϊ την αποκατάστασιν τής .....8ς Όμαλόΐητο;, τής Ελευθερίας καί τής Δή 1) 'Αποπομπή τοϋ κ. Καραμανλή έκ τής Έ· αύτοεξορία τού εΙςΖυρίχην—με τό πρόοχημα Ι{ ίιαφωνίας διά τήι* επίσημον βασιλικήν επίσκεψιν είς ,Αό·λι)ν τού 'Αγίου Ίακώβου-εΐχε «οκοτισΰ'βα, βλέπε- ί%έύ; 'Αρχι-ΕΡΕς, μήπως Φιγή, δι* αΰιής, τό γόητρον . ΈΙΙήνων Βασιλέων...— 2) «Ίντερμέντιο», με άπό- ιβον ΰραρπαγής πάλιν τής πλειοψηφίας διά τής γνω- ήζ με#ά5ου τής Βίας καΐ ΝοΦείαζ, δι' έκλογών διενερ- ψΐνων άπό δήθεν Υπηρεσιακήν Κυβέρνησιν τοϋ κ. Πι- ίΧί, κατ' θυσίαν ό'μως ύπΜαταστάτου τής ΕΡΕ καί με λογικόν νόμον ψηφισϋ-ενια μόνον υπό τής τελευταίας, 3) τιμίων έκλογών υπό την άλΐ/θώς Υπηρεσιακήν τοΰ Πρόεδρον τοΰ 'Αρείον Πάγον κ. Μανρο 4) Νίκη βίς αύτάς τής Δημοκρατικής Παρατάξεως χά τής ΕΡΕ, τής οποίας ό 'Αρχηγός άπέδρασε πάλιν εξωτερικόν, καΐ δ) Καταρτισμός Κυβερνήσεως τής Ίώβεως Κένΐρου, διά πρώτην ωοράν μετά ολόκληρον έν- χαεχίαν... Αρχόμενον, έν τούτοις τοϋ Νέον "Ετους, ευρίσκεται ^ιημένη ή λαμπρά Κυβέρνησις υπό τόν χ. Γ. Π άπαν- ου, ίν& ίτυχε, μζτά την ανάγνωσιν τών προγραμματι- ντης δηλώσεων είς την Βουλήν, χαϊ τής απολύτου πλείο¬ νας ταύιη;, καΐ τήςπαρείχετο, έπϊ πλέον ή δυνατότης — πρώτην φοράν βίς την πολιτικήν μας Ιστορίαν—νά ύ· ρηφισ&β, Ην εν δρων μέν, πάντως δμως δ"χι χαϊ άνιδιο ώ;, έφ' δαον θά επραγματοποιείτο τούτο υπό την «σκιάν» άπειλής νέων έκλογών, άπό σύσσωμον την Εθνικήν ιιπρσσωπείαν ή~, είς έν άπλοδν νεδμα τοΰ κ. ΠρωΦυ- 'ΐΐγοϋ, άπό έπαρκή άρι&μόν «έΦνιχοφρόνων» βουλευτών. ϋτο δέ διότι, δέν ηθέλησε νά διακνβερνήση την χώραν υ αύτοδυνάμου πλειοψηφίας, κα&ιαταμένη ένδεχομέ- ς, έν δεδομένχι στιγμή, αΐχμάλωτος τής 'Αριστερ&ς ή ύ- ίίριος τής Δεξι&ς... Άλλά θά παραμείνη ή "Ενωσις Κέντρου έκτός τής Όυαίας χατά τό μικρόν μόνον χρονικόν διάστημα, πού άπαιτη&β διά την διενέργειαν νέων έκλογών διά τάς «οίας δέν αποτελεί σοβαρόν έμπόδιον ή θλιβερά μέν, ιλτ)ν τνπική έμπλοκή τοΰ Κνπριακοϋ — δέν «χάλασεν δ κό- ιμο;» άν έχρειάσ&η νά «παίξη»... διερευνητικήν «εντολήν» «Ι ϊν ή περιασότερα εΐχοσιτετράωρα ό νέος 'Αρχηγός τής ΙΡΕ κ. Κανελλόπουλος μέ την ίλπίδα νά «τονώθη» δι' ■νιής εαυτόν καΐ τό κόμμα τού, πού ούαιαστιχώς κα· άληξεν είς την διακωμώδησιν αμφοτέρων με τό σχετικόν ίεζίλίκι» — διά νά επανέλθη βίς αυτήν με πανίσχυρον Μόν Ιδικήν της άποκλειατικήν κοινοβουλευτικήν πλειό· γηφΐαν. Διότι αυτήν την φοράν ό Λαός πού έχει ήδη ώίΐγματα» Γραφής, ή μάλλον Πράξεων αμφοτέρων τών ΙοΙιτικώι» Παρατάξεων (επί τών «ποάξεων» τής ΕΡΕ έ- «ελήφθησαν, ήδη, άνώτατοι δικαατιχοί, έφωδιααμένοι μΐ Ιΐιιααφνξιογόνους προσωπίδος, θά δεήση δέ νά τε&ή υπό Ιεκΐμασίαν τό "Εθνος, ί<5ιαίτατα δέ ή δοφρηβίς τού, μέ τό Ιαπάσιμο» τών δυαχερώς αυγκρατουμένων... «βόθρων» της, Ινώ αί τής Ενώσεως Κέντρον — ϊργα χαϊ έπαγγελίαι—χατά Ας ολίγας μόνον ημέρας τής διακυβερνήαεώς της, διαπι- ιοΰνται ώς εύρυτάτου χαϊ ζωτικωτάτου πεοιεχομένου' («ίφις καί ηρόγραμμα έϋ-νικής ανασυγκροτήσεως είς δ· 1ους τούς τομείς μέ άμεσον Ικανοποίησιν γενιηών καΐ τα- ικών αΐτημάτων καΐ με άδράν χάραξιν πορείας διά την ίκονομικήν ανάπτυξιν, διά την προώϋ-ηθΐν τής Παιδείας α την ανακούφισιν τών άγροτών χαϊ την ενίσχυσιν τών μένων, διά την έξυγίαναιν ό'λου τοθ ηρατικοϋ μηχα· ι Έπιτεύγματα χαϊ επαγγελίαν πού ε'λχουν την υπό· ιβσίν των άπό τό «πλεόναομ,α τήζ καρδίας» χαϊ εάν συμ- νά προχαλοΰν Ικανοποίησιν—δπως Εδήλωσεν ό χ. Παπανδρέου - είναι διότι αί προαωπικότητες άπό τάς ό· !θίας προέρχονται διαΰ'έτουν δημιουργικήν ϊμπνευϋιν χαϊ Ηπην πρός τόν Λαόν μας· χαϊ άπό την σκέψιν καϊ άπό ήν ψυχήν των «πηγάζει ή £μπνευσις»...) θά δώαχΐ είς "Ενωσιν Κέντρου, διά τής ψήφον τού, τοιαύτην ύπε· κομματικήν καΐ πολιτικήν, ώοιε ανέτως καΐ άδια- .___ς νά άφοσιω&ν είς τό δημιονργικόν της καΐ άνα- «ίασΐίχόν ϊργον, παραμένουαα Κυβέρνησις τής Τετρα.πίας. Τουλάχιστον/... ΜΑΚ. — ΣΙΝ. Άπό τή Ζωή «Έκείνων» ΤΟΛΑΧΕΙΟ «Έκεΐνοι» είναι, δσοι ζήσανε,! δσοι μείνανε, Έκεΐ· οί γονιοί μας, οί παττοϋδες μας, οί δασκά¬ λοι μας. Αύτοι πού κρατοΰνε ττάνω άπό τό χώρο καί πάνω άπό τό χρόνο, την άλλην άκρη τής άλυσίδας. Τέτοιες μέρες θυ- μήθηκα πάλιν τό Φώτη Τσακίρη τό δάσκαλό μου. Ή ζωή εΐχε κ ι" έκεΐ τούς καημούς της, τίς στενοχώριες της, τίς άναποδιές της καί τίς άγωνίες της συχνά τής δουλεΐ- ας. Μά δέν τής άπόλειττε τό κέφι, ή καλή καρδιά, ή αίσιο- δοξία' δ,τι μάς στηρίζει, στίς μέριμνες τής καθημερινότητας. Καλά ήσαν έτσι πρό πάντων, κα λά νά τα ποΰμε, τα χρόνια τα ττρίν άπό τό 1914. "Αν έξαιρέ- σωμε δυό χρονιές, ό λόγος εί¬ ναι γιά τα Βουρλά, πού τούς χάλασε τό μαξοϋλι ό ιτερονό- σττορος, ή άλλη περίοδος, δταν ξεχάστηκαν κι' οί λαχτάρες μέ τό περιστατικό τού Πετσέτη κα- τά τό 97, τα άλλα χρόνια, δί- νανε συχνά τίς εΰκαιρΐες νά ξεδίνη ό κόσμος" νά μή χάνη τό κέφι τού. Σημαδιακές τέ¬ τοιες εύκαιρίες οί «Με^/άλες Σκόλες» τοϋ χρόνου' τα Χρι- στούγεννα, τ' "Αη - Βασιλιοΰ, οί Άποκριές, ή Λαμπρή, ό Α(3 γουστος μέ τα «σεριά» τού, τα «Ξαύγουστα», δταν πουλιοϋν- ταν οί σταφίδες καί βάζανε μπροστά τα νοικοκυριά τοΰ σπι τιοϋ καί τ' άρραβωνιάοματα καί τα παντρολογήματα. Ό Φώτης Τσακίρης χά κατά- φερνε, εΐχε τή χαρή, νά καλλι- εργή καί νά συντηρή αύτό τό κέφι άνάμεσα στούς κύκλους των συνάδελφον τού στήν Άνα ξαγόρειο καί τής παρέας τους οτί| Λέσιχη τοΰ Ματ.'κηκιθϋ Όαί- 'λου Κάπιοια ΘξυΛνια; «βιιςτνγιμα τα, στιφά - στιφά ποΰ τα ξεστό μιζε, χαίδεύοντας χαρακτηριστι κά τό παχύ τού μουστάκι, κά- ποιες ψάρσες άκόμη πότε- πότε, άποτελούσανε τίς άφορμές κατά τίς περιστάσεις. Μιά χρονιά στόχος τού ήταν ό καινουργιοφερμένος καθηγη τής τής Φυσικής καί των Μαθη- ΐσ.-.ικ,ών Κωστής Καιτεββινί&Γ,ς. ϊνας τύπος Σαμιώτη, άρκετά έν τυπωσιακός καί ώς σιλουέττα καί ώς χαρακτήρας·" ξερακια- νός καί εύθυτενής" κάπως δύσ- κολος, άπότομος συχνά στήν συμπερκρορά τού καί μονόχνω- τος" έτσι συχνά τα Σαδδατο- λου. — Τί ήταν αύτό; ακούσθηκε πάλι ό Βλάσιος. — Νά, άκοΰστε το: Κι' έ!6γαλε ό Τσακίρης άπό την τσέπη τού τό φάκελλο μέ τα έλληνικά γραμματόσημα καί μέσα άπό τα φάκελλο £να γράμ μα. "Αρχισε, νά τό ψάχνη μέ τό μάτι, μουρμουρίζοντας ουγχρό νως σά νά διάδαζεάπό μέσα τού — "Α ! νάτο! «"Άν θέλης μάθε καί μ>ά με-
γάλη λαχτάρα πού πέρασα την
παραμονή τ' "Αη - Βασιλιοΰ. "Η
θελα νά δώ την κλήρωση τού
λαχείου τοϋ Στόλου. Έκεΐ πού
στε κάμουν άκούω: Τόν 4ο λα-
χνό 10Ό0 δραχμάς κερδίζει ό ά¬
ριθμός 855 427. Έγώ τόν £χω
εΐπα μέσα μου. Καί βγάζω τό
λαχεΐο πού εΐχα άγοράσει. Τζΐ-
φος. Εΐχα κάνει λάθος' ό δικός
μου άριθμός ήταν 835427. Κατα
λαδαίνεις πώς μέ ήρτε...».
— Τι λέγει; τί λέγει αύτοΰ;
πώς τό εΐπε αύτοΰ; ιδιέκοψε τα-
ραγμένος καί βιαστικός ό Κατε
δαινίδης. Τί άριθμό γράφει;
— Νά! καί τοΰ δίνει τό γράμ¬
μα ό Τσακίρης. 855427.
Τό παίρνει ό Κατεδαινίδης,
διαδάζει φουριαστά, δγάζει άπό
τή μέσα τσέπη τού Ινα πέτσινο
πορτοφόλι κι' άπό μέσα Ενα λα¬
χεΐο. Ι
— Μά αύτάς είναι ό άριθμός
ό δικός μου· νά δήτε το.
— Τί μάς λές, Κωστή!
Πήρανε στά χέρια τους τό λα
χεΐο πήρανε καί τα γράμμα καί
τα παραδάλανε.
— Μωρέ δίκηο £"χεις Κωστή !
Μπράβο τύχη ! Πενήντα λοΐζα!
"Ενα καραφάκι Κωστή· νά τό
χαιρετίσουμε.
— Τί ενα! πέντε παράγγειλε.
Αύτό ήταν ό μονόχνωτος, ό
άκοινώνητος καΐ ό τσιγγούνης
γίνηκε άσυγκράτητος. Τόν συνο
δεφιανβ ικαί λίγο μεθυσμένοι ώς
τό σπίτι τού θριαμβικά. Πήγανε
πρώτα κι' άπ' τό Ζαχαροπλα-
σΤ'εΐο τού Ζα@χπώνη ·καί τούς
κέρασε κι' έκεΐ τρίγωνα.
— Κοκκώνα Ζωή, ό Κωστής
κέρδισε τα λαχεΐο' κερνάει ά-
πόψε.
— Νά δής καί στό γάμο τσή
κόρης σου Κοκκώνα Ζωή ! 'Εγώ
θά τή στεφανώσω καί θά τσή
κάνω καί τό ρεγάλο! Δέ μέ ξαί-
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΝ Η.Π.Α.
Κ. ΑΙΝΤΟΝ ΤΖΟΝΣΟΝ
Τα ί&ια τό γλένΤι
στηκε καί τό πρωΐ στό σκολειό
κυριακάς άλλά καί τίς καθημερι ι μέ'κάιτοια 'διάκριση "νά" μή μα-
Η ΚΥΠΡΟΣ
νές, δταν τέλειωναν τα μαθή-
ματα μέ τό μπαστουνάκι τού
τραδοϋσε μόνος τού άπό τό Φαρ
δύ - Σοκάκι πρός τοΰ Μπάρμπα
τζάνη καί άπό έκεΐ άρκετά μα-
κρυά, 'έζω στ' άμπέλια ώς τα
ΝτουνταρλΙ καί πιό πέρα. Μά
τό κυρίως τρωτό τού σημεΐο ή¬
ταν ή φιλαργυρία τού- μετρημέ
νος σ' 8λα τού καί στό φαγητό
τού φυσικά. <Εΐχε νοικιάσει δω μάτιο στό σπίτι της Κοκώνας - Ζωής τής Σερέταινας, σ' ϊνα «τοΊικιμά» •σβκαικΛ» «οντά <ττήν Κάτου - Λότξα, μέ συμφωνία %ά τοΰ μαγειρεύη φαγητό μονάχα τό μεσημέρι καί νά τοΰ ψήνη ίνα καφέ ή νά τοΰ βράζη Μνα φα- σκόμηλο τό πρωΐ τό βράδυ τό περνοΰσε μέ λίγο κασκαβάλι καί συχνότερα μέ έκατό δράμια «ξύγαλο»' δέ βρισκόταν μακριοά άττό τό σπίτι καί τό «ξυγαλάδι κο> τοϋ Κατσαδούνη, φημισμ-ένο
γιά τό «ξύγαλο» πού επηζε. Εΐ¬
χε δμως καί τα έπιστημονικά
τού, δπως ίλεγε, έττιχειρήματα
γ ι* αυτή τού την δίαιτα, σιόμ-
φωνα μέ την ττερίφημη τότε καί
δι,αδοϊχένιι, θϊωρίβ τοΰ
Τοΰ πρώην ύπουργοθ
Ή Έλληνι/ή Μϊγαλόντίΐος Κΰ-
την ΟΛοίιαν αί βνοχοι <ανμτ «αί χ<ή Λον- τής τήν Μ·1" ή ρ μφ ής τίί>ς 'Βλλά&ος, είναι κιοι-ςός νά ά-
την στ.μ/ειρ.νττν
ηοΰ «{(θήλθβν &* τής
τού "Ελλη'νΐ.κιοϋ Λαού
Νΐοβμι&οίου. Καί,
«ββοιοι, ό.τι θά
τόν ύΛουριγόν των 'Εξωτ«9'-"
άντΐΛΐρόειδ,ριοιν τής ΚνΖ&Ρ
χ. Σοφοκλή Βενιζέλον
ό φνγάς τά»ν Παριιο"ίων δΊβ-
ότι. «ήτ<> ή
ήιιέςα τής ζωής τού
ίίαα λύσ-'ς τοΰ ύ
1>ϊτήμβτος», τούτο δέν
ει»! άηό τού νά έν»3ογήστ| ·κ«τά «άν
'« δυνατόν ιτοόπον ■ύπβ» τής Έ
·>ώί—α>ς τής "Ελλην*κή; μιεγοιλονή
•^ μβΐά τής μη-αρ(ί>ς 'Ελλά&ος
Η ά~γ02«ι»οιις, ποΰ έχει γί'ν»1
··« την οοδεΐαβν λύσιν, κάβ
& Μρος βνωοην τη; Μι:γα-
βΐναιι ώχ,υςος «αί ά
επί λέΒ&ι,
ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
'&ι.κα.ι«ιι^ίΐΗ ών-
ναι
ότι
«Ις τα
ΑΙ
/βτώρθκιπαν νά
τ|βτ| βΐ-
Τούρκων ρ
6ά)υ»υν ίΐκ, ·νέον τόν ζυγόν βίς την
*ώ
Βςβταννίαν. δέν
ί
βχουν μ»
Ή Κύποος :<τυγκΕΐ.μένη Α» «οττίων χιλκίδων ΈλληνωΛ βΐνιαι &υναιτόν νά «δΑ ι*. κόν ζυγόν, άντειδνική Κι) δ«ιςινή~1 τον των Παΐϊκτίθϊν. Ή ο-ημίΐβι ΰ Έ ς, «βηά οηιττ»ν διάταΐΐιν τού *σΓ»<·ύ ημών Κώονκος, λέγονΐτος νησίς «αί ή «ιαΰ λαού διά την ένωσιν, τή; Κυ- π,ηου ιλϊ™ -^ μηΤ16·»ζ "Ελ.λάδος, 5έν έχομεν ικ,ϊμμίαν άμιφι&ολίαν, ότι, επίΊτίλοτς, θά βιχ?αυχη«ιιοιιη- >ή.' Ή Λυνάικς 1% αλι^βίθις «αί
τού δνκβίβν είναι τββακηίβ καί πι-
ατβύαμβν-, ότι ««ι τώςα άπό ικοβε
5όλλτ||ν. φοβάν θά άπο&ειχθή ο.ό
των 3Γ©ατμάτ<ι»ν ιτοΰτων, καί ή Μ·ζ- βά έπανέλι6η είς τάί ς ιμτρβ°; Έλλβ&ος. ΒΑ1. ΚΥΡΕΛΛ05Ϊ πό τό γιαούρτι. ιΓι* αύτη τού τή γιαουρτοφαγία καί την έπιστη μονική της στήριξη», μικρά πει ράγματα κατά τό συνήθιό τού δπως εϊτταμε, τοΰ πετοΰσε πότε πότε ό Τσακίρης. Μά γιά τή φιλαργυρία τού τοΰ ώργάνωσε κάτι σοδαρότερο, πού λίγο έ'-' λειψε νά έχη καί τραγικές συ- νέπειες. | θευτή άπό τα παιδία καί πάγει κι" ώς τ' αύτιά των Τούρκων, πώς οί δασκάλοι άγοράζανε λα χεΐα τοΰ έλληνικοΰ στόλου. 05- τε ό "διός δμως, οϋτε οί άλλοι δασκάλοι μπόρεσαν νά κάνουν κανονικό μάθημα. Έκεΐ κατά τό μεγάλο διάλειμμα των 10, έΌτει λε Ινα παιδί καί Μφερε «κατη μέρια» άπό τό «κατημερτζόδικο» τσή Πλουμοϋς.· Κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Μά τόν Μτρωγε κι' ή άγωνία Τό μεσημέρι πήγε στό Προξε¬ νεΐο και ρώτησε άν ήρτε ό κατά λογος τώ/ ν> η?ά^ϊων. Έτίιοχς
καί την άλλη μερά. Την τρίτη
δέ 3άσταξε. Μπήκε στά γραφεΐο
τοΰ ϊδιου τοΰ Προξένου καί τόν
ζήτηαε.
— Μά είναι έδώ κύριε Κατε
6αινί5η. Νάτος! Ι
Μέ νετ,^ικάδα τόν πήίΐ ατά
χέρια. Τό μάτι πήγε άμέσως
στόν τέταρτον άριθμό. Τό χρώ-
μα τού, κόκκινο άπό φυσικοΰ
τού, καί εΐχε καί κοκκινήσει ά-
κόμη περισοότερο αύτές τίς τε-
λευταΐες τρείς μέρες, κιτρίνισε
ξαφνικά.
—Είναι αύτάς χί^ιι Πρόξ«β;
— Μά ναί! Προχτές μας ήρτε
άπό τό Γενικό Προξενεΐο τής
Σμύρνης. Γιατί;
— "Εχω πληροφορίες, πώς ό
τέταρτος άριθμός είναι άλλος.
— Πληροφορίες; τί πληροφο¬
ρίες;
— Νά ό Τσακίρης εΐχε γράμ¬
μα άπό την Άθήνα...
— "Α! ό Τσακίρης, τόν διέ-
κοψε καί χαμογέλασε χαρακτη
ριατικά ό «,χριος ιΠράξενος.
"Εμιεΐνβ λίγο ώμίλτϊτο;" κτητού
σε μονάχα τόν Πρόξενο μέ έ'ν-
τονη, άκίνητη ματιά. "Υστερα Μ-
σφιξε σέ γροβιά το δϊξί τού χέρι
καί τό χτύπησε μέ δύναμη στό
μηρό τού.
— "Α! τόν Λτιμο! θά τόν
σκοτώσω. Χαίρετε Κύριε Πρό-
ξενε.
Άλαφιασμένος κυριολεκτικά
έτρεξε στό σπίτι τού καΐ πήρε
τό πιστόλι τού.
Ό Πρόξενος άπό την όιλλη
μεριά εοτειλε κι' αύτός άμέσως
τό Μπουρμπούλια καί ε'ιδοποίη
σε τόν Όκταποδα τόν διευθυντή
τοθ σκολειοΰ.
Ό Τσακίρης, γιά δυό μέρες
δέν πήγε γιά μάθημα" τα παιδία
εΐχαν μάθει πώς «είναι άσθε-
νής». Μεγάλες προσπάθειες κα-
ταδάλανε κι' ό Όκταποδάς κι'
οί άλλοι δασκάλοι νά καταττραθ
νούν τό θηρίο. "Επί τέλους ενα
δρι'/θυ σ' ¥ν<χ τραπέζι πού £κανρ σ' δλους δ Βλάσιος στό σπίτι τοα), ή)θ«μτ|σρε κάΛως. "Έδωοιζ. στίς έπίμονες προτροπές τών ό:λ λων, τό χέρι τού στόν Τσακίρη, άλλά χωρίς καμμιά κουδέντα. — Δέν πειράζει Κωστή. "Ενα χωρατό γένηκε, μέρες πού ήτα- νε. Γοΰρι μπορεΐ νά είναι. Καλο μελέτα. θά τό κερδίσης τοΰ χρόνου στ' άλήθεια. Ξανακλείστηκε καί τώρα πιό σφιχτά, στόν έαυτό τού. Σταμά- τησε καί τούς μοναχικούς περι- πάτους τού στοθ Μπαρμπατζά- νη. "Επαψε νά πηγαίνη καί στή Λ^3χη. Καί τόν ΊούλΐΌ, ποΰ ι<2>-
λείωνε τό «σχολικόν ετος», Μδω-
σε την παραιτήση τού κι' δφυγε
άπό τα Βουρλά.
Ι
'Ρ^λληνοΐουρκικπι σχρσεις
ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ
Διάβααια μέ έιν5ιαιφβ£ιθΐν τό άρ¬
θρον τού φίλου ΒυζΛντί/ου, «Ις
τόν «Κόσμον» σχετικώ.; μέ την
«Ελληνοτουρκικήν «ριλίον. Σέ ύ
ΐ δβ; μέ ΰΐ
γθφ
αάϊο τα «ΣΗττ.ιμ,βριανά» γλιι
έπιμένει ότι ικοντά στίς άλίΧβς φρι-
κιοιλι20τΐ]τ>Γς αϋτά ήςιαν άπλά ραπί-
οματια! 'Ώαηιε το ράπι,ςμα είναι
έΛουσιώδ·ϊς; "Αν δτ^ϊδή ενας
Τοϋρκος βριδάπιζε τον γεάφθντβ,
Βά &λεγε «μπί^σεΐντεήλ»; Άλιλά
τα ςιαιπϋζμοτα δέν κ«τε<ρέςθπσαν Λςος ιδιώτην, άλλά εναντίον όλο- κ .ήοΌΐί τού λαοϋ μα;! Ποιοβΐήίη· σιν σέ πολλές «εριπ.τώαιεις, &ια- νεοΐ^ιενοί μας νά μην δίδουν <οτ)χί.- σίαν «Ις έπΐίΐισόδιιΐ τοιούτου ί& καί έ/ί των πςώτων ό &ιπλ(βΛ4ϊτικής έΐυπνώ&ας πςώην ύ- κου5γός μας επί των 'Είώ ■λ. 'ΑδέίΚΰφ. β;ώ άν ΑΓΙ ΙΚΤ ΤΗ 1ΕΙ Α ΤΟΑ Ν 1Ρ0Σ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΑΝ ΠλΥΑΟΝ VI Ό έν Λο«1βι6ιοΐρ7!ι>
Λθΐυολΐικιός έτΛ Σμνρ>ντς κ. Λίβιο Α.
Μισ-ί,2> μ&ί; τή; Γρεμμιατιείοΐ; τού
6
ή Δευτέρα
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Κ.Σ.ΣΤΕΓΑΣΕΒΣ
Κατά την σΐΗβ&ρΊαίΐιν τού πορά
τφ 'Υπονργζίω Προνοίας Κενι-
ΰ Ετ.ι^6οι>λίου
τής 27τ*ς Δεκ«μ6ρίου 1963, έλή-
ό
ν αί κατωτέςο} άπόφασεΐις,
μεταΐξύ αλλωτν:
1) "ΕγικιρΐΛΐς σιμΛλτ^ωματι,κή;
πιστώσεως ίβ-χμ. 12.136,80 διά 6α
Λάνΐ,ν «Λεκτάιαβως τού δι·κ.τύαυ ΰ-
&£>εχΐΛ3ως πρός ΰ&ξβυσιν αΐιροσ<ρνγι κων ■καιοι.κιών Αγ. Φανουβίου Νικιαίας. 2) "Ομοίως δ^ιχμ. 15.800 διά δαπάνην παιροχής ήλεκ.τρΐ3<·3ΰ ξ«ΰ- (ΐαιος βίς πολυικ«τοι.κΙας Αγ Νι 3) 'Οιμοίως &ρχμ δαπάντρν έΐκτ«λέα«ως λ Αίφ ν εα καί μόον Τοϋπκον τής Θρά- χης ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Εά χολνοϋοταν τόν κίσφον ι της ΠόΥης! οί Καί άλλοΐ* έγοαψα· ότι βελκ» μέ τόν γείτονά μου νά βύρΧσ'κιοιμιαι βΐς άςιμονικος ισχέσβις, έφ' δσθΛΐ τό αύ¬ τό βπιθυμ.εΐ ομϊ ό άντικρυνός μου "Οταν ομ(»ς μοΰ δί&ει (ΜΜΐίισμιαται άισήμαντο έόδ άνευ καί τα •τότβ βΐμαι άξιο- ΚαΑ έΓ.'ανέ^χο'.Λαι είς τόν άρθσρ- γράφον μου, ό ότοΐος είς άιλο μέ- ςος, .τονίζι£ΐ ότι, ά; έγκλτμάτ^,β, οί Τοϋρι/οι, ένΛηιατήαιαιμκ κι' ΐΐΛβΐς. χωιρίς νά άναιφέ^ΐ] τα ίγκΐΚ,Ύμητά μα;. Κπί ίιρωΐώ Μτμτως βφρ'άΐξει,α* τοΰς Π£θί- ά το>ν; Μήπως Μ;ιειχ«σα-
τόν Σιε^ουλισίλάιΐΊιν των; Μή¬
ΐίς των, γιά
πως «όψαμβ τίς
νά <6ιμ.ιιλοϋν τήγ έλθΊ,.'ΐκήν; όφται Ιστορία, πρ·έπΐΕΐ ·νά άνα- γεφ φέ(>ωνται γβγολότα ΟΙ
όχι ιμόναι/ κατέαφαιξαν κα-.ά έ>α-
ρ τούς άνΰ^ώιτους μας· άλ¬
καί οήμεςα έχουν είς τάς φυ¬
λακάς, φτωχο-ύς μας άλι,εϊς! Τώ;α
άν τό βαΛΐσμα, γιά νιερικους βΐ-
νε κ,άτι έπουσιώ&ϊς, γιά μέν» εί¬
ναι δχι έΐευτβλιΐττικό;, Λλλα αϋτό-
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
ΙΙερί τό ενδιαφέρον Ιστορικόν καΐ θρησκευτικόν θέμσ
ΠΟΤΕ ΕΓΕΝΝΗΘΗ Ο ΧΡΙΞΤΟ2
Τοϋ Πανοσιολογιωτάτου Άρχιμα^δρ. ΕΥΘ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΛΟΥ
Δ)ντοΰ τής θρησκευΐικής 'Υπηρεσίας Γ .Ε.Α.
Ό Π«υο.αιΐ€λογιώΐ«τοι; Άρχι-
μον&ρίτης κ Εύ&ίμιος 'ΕΚιΕ·υ9ΐ2©ιά-
δτ,ς ικιαΐ Δ)νΐής τής Θρι ρκςυτι, ής
'Υπ.ηοβσίας Γ.Ε Α ικ,ατά λ
σΐν τής;
μ·2£Ίκιαν'ΐ.κοϋ
ή τοϋ
'Επ μοιριφωτιικοϋ Ίν-
οτι τιθ'όΐθ'υ βχιαμ« την 16ην Δ«ικι.ιμ-
6(ΐίοι> έ.β. βΐς τήιν
ί
τών αΰτοϋ
π:ρ·. .
μιλίαν ιμέ δ'ίμα;: «Ή Πιανανβ^ώπι-
ντ) άνάγχη τής οτιγμής», ιτής 6ηαί-
οος χάρΊν τχ·ν αναγνωστών μας πα-
ςιαΒΐίτομΐϊ/ τα κυα,ιώτβςια 3>ιμβΪ3,
I-
τα άφ<ιι:|ώντια ιτόν Ιαιτορ.ικόν τού χρόνου τής γεν νή:®ως αοϋ Κττςιίΐνυ Ημών Ίπττοϋ Χριστοΰ βώαις* κιειμένων. Ή εΙτ>Γ|μένη ίμι^ί·» έχει ώς έ-
5ία
Πρώτας, άστυς άν,τ« β.ώπιΐισιε τ»
Παραμονές τ' "Αη - Βασιλιοΰ
6 Γιάννης ό Μπουρμπούλιας, 5ά ζήτι,μια τού 'χιΐΘΐι&,ιομοϋ τής
σκαλος κι' αύτάς κατά διαλείμ χςιβ^ίς χιρ>3νολοι;ία; ναι
ματα, διερμηνέας τότε στό Έλ νίες τού Ιστοςιχοΰ γ«^οόιτος τής
ληνικό Προξενεΐο, τούς Ιφερε τα έκ τί,ς Παναγίας ΤΙβηί©-ου Μυςί-
λαχεΐα τοΰ 'ΕθνικοΟ Στόλου.
Πήρε Μνα κι' ό Κατεδαινίδης'
δέν άνεχόταν, Σαμιώτης αύτός, Ι ι.,ου
νά μην τόν θεωρήσουν πατριώ- )50
τη. Ό Τσακίρης μέ τρόπο κρά- 216
τησε σημειώση τοθ άριθμοΰ.
Ενα δράδυ, θάχαν περάσει
τα Φώτα, ή παρέα των δασκά
λων δρισκόταν πάλι σέ μιά γω
νιά, δίπλα στήν άναμμένη «τσι
μινέα» στό μέσα διαμέρισμα τής
Λέσχτϊς τοϋ Μ^χι.ιχοΰ Όμίι^ου.
Μαζύ τους ήταν κι' ό Κατεβαι
νίδης Στήν κουβέντα, τούς λέ¬
γει ό Τσακίρης.
— Νά σας πώ' έχετε χαιρετί-
σματα άπό τόν Άφαλωνιάτη.
Εΐχα στμερα τό πρωΐ γράμμα
τού άπό την Άθήνα.
— Τί άλλο σοϋ γράφει, ρώτη
σε μέ άφελή περιέργεια 6 Βλά¬
σιος ό Τζουβελέκης.
— Νά, διάφορα άπό τή ζωή
τού στήν Άθήνα. ά! ναί! Εΐχε
κι' ε'να γουστόζικο περιστατικό'
μιά λαχτάρα «ού περάκη σ.ττ|ν
κλήρωση τοθ λαχείου τοθ στό-
έν τφ Σπτ^ιΐχίω της
•ς τοΰ Κτ32ίου ημών Ί(,-
ιύπή;||:ν ό ττβοί ιό
»η?ίΙς καί λι;ϊ> ιτοΰ
τον έΐΛελιευ3|α;ν άΛθγρι»φας γ^
ςος την πιενιτ;βχιαιδ©<άτϊΐν τοϋ Τκβί φ χόμβνος επί πό βόπΐιτυςμα ώς λ'» (Λοα,κ 3,23) ·και, ότι. ένιαυ- τόν μόνον έδει αυτόν Μ,ιρΌξαι καί τούτο γέ-ι^ια,πται ούτως: «'Ενιαυ- Τ ό ν δειοτόν Κΐ^ΐου κηαύιΐα' ΟΛε- αεΐλέ $ιζ» ('Ηυ. 62,1 καί Λουκ. 4, 19) τοϋ.ο κ,αί ό πιρα'φτ[ττίς ΐ'Ιπβ καί τό Ευαγγέλιον. Πέντβ /αί δ'ικια ήν βτΐ| Τιι&Ε^ίου κ·α;ί πεντ« «αί ίέχια τριάικο;το βτη, Άφ' ού δέ ι τα βπα£εν. εως τής κο,τα- τής Ίε^ίθυΐαλτ,μ γίνον- ται «τη μΐβ', μή-βς γ' , Λιαί ΐ'ίπο •ής κ: ται.τοιθιφή'ς ΊβςιουοιαιλτϊΛ εο>ς
Κομμόδου ιτβλευτής έτη ^χ6'. μή-
νςς; ι'
τμειραι ιγ'. Γίνωνται
άφ' ού ΚύοΊ-ος εγεννήθη εως Κομ-
μ-Χ.
ιιι Χ
τής έν
Κα-
χαί ιΠρύΐχιηΐς τής
τηχΓΐτικής Σχΐίλτ,ις τής
οος ιΚλτ,μηις ό 'Α*|αινιδι;·£ύς Ώς
έΊής δέ ιτίοΐίΐαιι, το "ζήτημα έν τφ
Α' βιβλίω τώ;
τού Κληθέντος
«Έγβνντ,3τ) &έ ό Κύριος ημών αφ
όγδόφ καΐ εύχΐατφ ετβι, ό'·ε «οώ-
Τ8ι!«τής τα πά^τα εηη ρ 6',
βίς, ήιέςαι ιγ'. «Είαί δέ οί
τή γεν,έσ'ί1 τού Σω¬
τήρος ήιών. ου .μόνον τό έτος, άλ¬
λά καί την ημέραν π;ηΐτ ι8έιτ:ς
ή; φοτϋΐίν «τους /η' Αϋγοΰοτου
έν 'Πέμπττ} Παχών χιαί «ίκά5ι. ΟΙ
(έν)
καί τοΰ Βαιηιτί¬
ς αύτοϋ την ή-ΐίΊοαν
ζοΐ'αι Λ£ρ&·Λνι,κτ·ς;βύανιτΐ3ς
άχτογνώετεσι. Φ^σί δέ είναι τό
ετος Τιβεοίου Καί:α
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
Είς δλους τούς σννεργάτας, αυνδρομηιάς
χαϊ αναγνώστας της ι
Εάΐυχΐσμένο τό 1964
επί Αϋγοΰοτου. "Οτι δέ ιτοδΐο ά- μηνός, τινές δέ αί τή; ένδΕ.κάη
λτ,'3ές βοιτιν, έν τφ Εύαγγςλίω τφ τού αϋτοΰ μηνός. Τό τβ Πάθες αύ-
,χ,ατά ΛουΛάν γέγραΛΐαι €Ϊ>-.ωις: Ίτοΰ ά'.,ς'δολθ'γηΐμενοι φβαουαιν,
«"Ετει. πέντε κ-οί δεκάτω επί Τι- οί μέν τινζς τφ έκικ,ϊΐ-&!κάτίρ ε,'ει.
β-ς^ίου Κοιλάς έγένϊ,το ςιήαα Κυ Τι,ββοίου Καίσαςος Φ«α®ώ(9 ■κυ',
επί Ιωάν ην ιτον Ζαχαι^ίαν , οί δέ Φαι£αου3έ κ.ε' άιλλοι δέ Φαιρ-
(Λου<. 2,1 3,1-2) καί πάι.ν μοιθέ ι9' πεπονΒέ οί τόν Σωιτήςα έν τφ αϋτφ: «ήν δέ ό Ίτμίΐοΐς ίρ-1 λέγο'υν. Ναί μην αινβς αα';1ν Φαρ· μ,ο-,,βέ γ«>βνήοι8αι -λ&' η κ.ε'»
(XX
Ι, 17, 22 εί- ).
• · Επί τού χωβί-ου τούτου ?< ζοντο δύο έχδιαχαί πίρί τοϋ ετονς τήις Γε-ννήσεως τού Χριατοΰ: Ή μία, &τι βγβννήθη τό «ίΌστόν όγ- τής Βαισιλΐίπς α:ύ Αΰ- διά ό- ρφς ·»οι- οχ^ήτ^ων χώοων &οΐ8ΐεινής μ'Ίο- τείας συγ'κ.βοτήματος Άγιοιρβς Αγ Σώστη 4) 'Ο^χοίως ΐα'νμΛληρ/κματικτίς ο-τώΐτβως $ρχιμ 80!).ΟΟΟ διά ιήν ύ.τό τής ΣΥιΚΕΑ ισντνέχικτιν ϊικιτ>ζ-
λέσεοις έργων όδοΛοιΐας έν τφ
ΟΊ'/ισιμφ ί
5)
ρχιμ. 60.000 πρρς έπι-
ρ^γ^ τού Δτμου Κολχί&ος
Ιωαννίνωιν διά τη)ν έικτέλβσιν υπο
λ,οϋτων ΤμτΑΛάτων κατααικβυής κλί
ς Λαί αοίχου άντιιΐττ)3ί|ε<ι>ς
μ Κολχίδιας
6) Π·»5ΐ ί.τιχθ9ηγτ[ΐΤΕ<ι>ς τού Δη¬
μ ου Μυτιλήνης διά Λθιοού διοχμ·
75.000 &ιά την βκ,τέλιβσιν α«ϋ>ν β-
,ιοΛειπομένοιν 9
σβως α ού 2<Ε-ύμ«τοις υπο την ν «ατα&ολής &ρχμ 175 000 αοϋ Δήμον. Στόν όρόμο μου 1—Οί λε· λιοτιηι2«ί έλεγαν: Πάς ιμή "Ελλην 6ά;6αρός. 'Ειφ' ασον ό τρατούμβ είς τάς φιλικάς επί 19 χρόνια 'άνθ^ώπίους γιά πο- λιτικά φρονήιματα, εί;ιβ9αι όχι 6ά^- 6<»8οι, άλΚά έγικλΓιματίαι. "Ολαι ό- μιλούν, πειςΐ έλε·υ9ειρί.α5, π»Εΐ[>ί Δη-
, «ν τούτοις βΐμ>εθα ό αυ-
οος λαός ιτοΰ «όσιμου Ή
α-τήν χώβα μας. άλλά έγέςοαβ. 'Ε-
πη^&ε ό βΟΛΐατός της, γιά νά την
άντι-χιαιαιστήση ή Άπιολυταρχίαι!
—Καί επί γής «ίρήνη. Αυτή την
ψθ'§αν την άκούομεν, «ώθε &
καί ΛΒρΐ/Γτσότεςο άπιί) τούς
γούστ,ου Γαΐου Καίσαρος
νοΰ, όνΐΐιμ«ίια'3έντος Αϋγούοττοα) ηφ
27 π.Χ "Η έτερα έ/δοχή, ότι έ6α-
πτΐοΐο'η το 15ον έΐος -τής ήγίμο-νί-
ος τιού Τι6*οιίου Καίιαα^οζ Ή τε¬
λευταία αυτή έ<δοχή έοιαφεΐςιτέρα τυγχάνει ·κιαί συνίπώς άσθίνΐΕ οτέςα τής Λφώττ,ς;, στρι-ζο.Λίνηις επί τής οϋς μίθ.[>τυ5ίας τού Εύα^γε-
ϋ Αονι>ςά, ότι ό Ίηι^οϋς |3α-
ς υπό τού Ίωάνινου, έιλβόν-
τοις είς την π®5ίχας·3·ν τού Ίοΐ£5ά-
νου »αί «,ι ριίισσ'οντος βά,ιιτκΐμια μβ-
Τΰνοίας «ήν όιβιχεμβ ιος ώσ»εί έτών
τςιόικοντα» (ΛουΛ 3, 23), «έν ε¬
τει. πεντε/αι&:Ίώτφ τής
ρς
«ούς μας 'Εγώ τούς τ·ελε.Ί.ηαίοΐ)ς
'3'ά τούς έκτιμούσα άν βίς τ^ν Ίβ-
^ιθΊίσοί^ήμ, δ,ιου ή«οΰ33η ή διδα-
σ/Ό:λία, τό π·ρώτον, τού Χι
είρήνευαν οί Άςιχηγοί των δια¬
φόρων έκιχλησιών, όχι ώς Πάπα*
η Οίιοοτϊμ·ενΐΛ<,οί Παίτριάρχαι, άλλ' ώς ίοΌΐι ■καί ΤΊμής ένεχβν είς τάς αυν>3&τ>ιάϋΐεις· ΠρόΕ1δί^IΒύοΛιτα τόν ε¬
κάστοτε ΠατριΟΒ'χην των ΊεσβθΌ-
λύμο>ν.
—Εί&α ενα άστυφύλαικα βίκοσι-
πενται&τή, νά κ^αιτά σφιχτά άπό τό
μανίκι, βνα μι,κοο παιδάικ.1 δέκα έ-
τών, ϊισως γιά νά μή τού φύγη!
Τό πήγαινε στόν π^οίατάμιενό τού,
ώς λαΰραχια επί Τή μεγάλη έορτη
των Χρ'ίΓτουγένων! Δέν μπύραν
ά /<α.τ.αλάι&3υν οί Άοτυιοιμ.ι·κοί μας ότι είναι κι' αύτοι επαγγελμα¬ τιαι καΐ ότι ή ζωί) δέ/ κι;ρ5ί^ μέ Την βίλλ^ψιν μΐΜ&ών παιδιών! Τούς ©έλω, νά μάς φτ)λάΐξοα>ν άβτο
τούς χηΛθύργους!
—'Ενώ βίν·3 χειμώνας, ό λ)ισμας
τής 'Ετ<ίϋΐ(;είας Υδάτων, μού οίς .τό διπιλού;! Διά νά μην νομί- ζ,εται ότι ή έται,ββία ιμάς άδΐικ.ΗΪ νά /.ΕΛη ότι ή Ήλ5-κ.τρι«ή Έται- ςι?ία, ά λως νά μός έφοδιάση ι ενα Λειΐ&άικ.ι διά νά έλέγχωμβν την ποσότητα των «υβικών Αύιτό είναι τό σωστό! Τί είναι πάλιν αύτβς οί άϊτο- τομ-ε-ς ϋψους νότες .των τραγοι>
μας. Νομίιζω &τι κάποι-
θς .τίς τσΐιμπά ικαί έΐΑδάλλονΐΓν οτρι-
γλιέις! Είναι τοαγούίίια αϋτά, που
ό Ρα&ιοφωνικάς μ»ς
Κοι9ε έτοχή έχει «αί τ^ν
Σχελήν -της: Ή στμ^ρινη έπιοχή
οέλβι ώς φαίνεται, μουσικηινί
έπί'.σΐολο-
πού
ς είς Ρώμηιν·
την Αυτού ΆγιότηΜΐ τόν Πά-
Παύλαν τόν
VI
Την όικολουΗον
σαν είς την εφημερίδα τής Κωιν-
3ταΜτινουπό뮣ι>ς «Ζουιρναλ ντ' 'Ο
(ΐάν», τής οποίας είναι οννεογά-
ης. Την έν λόγω έπΐΛτολί.ν κατά
ΐναι2ιάκλτ]3ΐιν τού ·λ. Μι,σσίιρι δημηοω'υ
ιμβν έν μετα'φράσβι, διά τάς όβ>
>ά·ς άπόψβις τάς οποίας διατνπώ-
»ει ικαί αί οποίαι δυκαιολογοΰνι
ήν άπόφαι^ιιν τού Π^ιακιαθημέναυ.
ής Έλληνυκ.ής Έκικλησιϊας, όπως
άπώσχη ιτών εργασιών της Συνό»
δου Ττ[ν επιστολήν ικ,αθι.οτά άκό-
μη έπίκιαιΐιρΐοιν ναί ή ήδη συζητοαψβ-
») σΐϋνάντΐΊσις βΐς 'ΐ€^συοαλήμ τώνι
1&ΰο άνοπάτων άρχηγών τού Χ<)ΐ- στιαινΜομιο'ύ έν τή προσπαθεία νής ενώοιεως τής Δυ,τυκής μέ την Άμο» ΐολιΐίήν ΈκβΛη,σιαν: Άγιώταιτιε, 'Επιποεψαιέ μου, μβ ιτην βΰκαι- ρίαιν τής ενάρξεως τής Δβυτέρας Ο1κιοι.·μ.ενικής Συνό5ου, όπως Κ>ας
άπευιθύνω την «τβίγουοχχΐν ταύττ/ν
Μκ,ιησιν ύ,τέρ των Έ,/υκλησιών
ής Ά·αΐολής.
Κατά την ο'τιγμην ταύτην τής
6·αθϊίας «.νι,συχίας, βλέπομεν τητν
Υματέοαν Άγιότητθ/ πβριοισότ«-
|ον παιρά Λοτέ, είς τον δΐΛ,ιτητη^
ού μέλλο·<1θ'ς. ΕϋΒί αί μας αύται νά μή Τό πρό&λημα των ιινών παοιουσιιόιζοΐαι ο*υ ή- 3ως οιτά μάτια ενός ΚαθαλικΛυ ής Δύσβως υπο δυο μοςιφάς: τών ίιΓΜ.σ'τιανών των ύπαγιομένων ύπί) ήν ΎμιεΓΓέςαν &ΐΜαιο5οσίαιν καί ό- ομαΐομένων Οϋνι,τώ'ν ικβί των ίιβΐιοτιανών Όββοδόξωιν. ΑΙ Λρώ- τοι θά συιμμΐΒτάατχουιν βίς την Σν.^- &ο>ν» διά τής Επαρχίας των, έ-νώ οί
άλλαι δέν θά δυνηθούν λ ά «αρι-
εΐμή έν μέρει διά τώνένΐ*-
ταλμένων παραιτηρηιτών -των. Έκ
ού γβγονόίΌος τούτου προκυΛΐει ή
Λνάγικ,η τής άντιμβτωιπίσΐως δύ^
Λροβλημάτων: άφ' ενός των σχέ¬
σεων μβ,ταΐύ Οϋνΐυτών ικαί 'Οεβ^-
οόξωιν καί άφ' ετέρου τών σχέ¬
σεων μβταξύ Όοθοιδ^|»ΐι.ν παοό.-
των καί Οΐ{ΐ8οδόξο>ν ά .εχόντων
τής Συνόδου.
Ποίος βΐνιιΐι ο σκιοπός τίιν ότποΐον
>ατίι&«ται νά επιδιώξη ή Σύ-
νοδ·ος βίς εν ι«ϊτά το μάλλον «αί
προσεχές μέλλο ν; Εάν ό
ήττον, προοε,ψές 'μέλλον; Εάν ό
ίτκουΐος αύτάς αποβλέπη βΐς την
άοταοιι,ν τής ένότητο; όλων
τών Χρυσιιανών ικαί Λοιτά Λ^ώτον
,όγον των Καβολΐ'Χ,ών ικαί "ών
Οβ9οδάξο>ν, θά πδβπει νά > α α-
βλι,Οίι πβοσπάβεια δπο>ς
έν τώ μέτρω τού δυναιτιοΰ,
νέον οτοι-χβίον διαφοράς μεταξΰ
των δΰο αυτών μβρίδων ικαί όπως
άντιμβτωπιΐιθβή είς τό έιξής ή έπί-
λυσις τοΰ πιριοι6λτ|ματος διά μιά;
μονΛδιηιής έκ.κλήισι&α>ς ποος όλου;
τούς χβΐΐιοτιανούς τής Άνίϊτχιλή^,
ϊΐίολυκούς ικαί Όρ9οδόξοι><. Τα μέτ^α πά όβτιοΐα υΙοΒέττ,ιοε ή Ρωμ,αιο - ικ«ι9ολω(.·η ΈικιΑτιισία άπι- ναντι τής 'ΑΛΐαΐτολι.κιο - ικιαθολικ,ΐς τοιαύτης δέν βΐνοοι. τής άΐΒΒσκ,εία; οΰτβ αυτής τής Έικικλησίαις, ή ό- λοΊμ έχβι ιτιηινι εντύπωσιν ότι την ιρίζονται ώς Ινα έκ, των πολλών θεμάτωιν τής ήμ,ειρπΊΐ-ί ς διατάξεως ·κατά τα ρωμαϊκά ευέ- δρια, οϋτιε τής Όρβοδόξου Ά.α- .τθΛΐικ.ής 'Β/ήκλι>σίας, ή όποίΛ. δι-.-
&λέπβι είς τα μέτοα ταύτα μίαν
ένδζ,χομέντις μελλ:ν
στάσβως τής Ρ<Λμαίκ.ής Έ .- Τιδεςίου Καίσαρος» (Λου,χ. 31). Είναι δέ άι:«ιφής καί άόιρΐιθΐτος ή μοτ^ττ,^ιία, διότι ό Τιβέριος Κλαύ διός Νέρων, νΙοβΐΐτηΛϊίς Αϋγοΰσ'τιου ιΚαίιτοιραις καί γαμ.τιςός έ,τί ©νγαιτςί «ύ.·;οΰ γενόμενος, ου- νΐδιΐϊίίλϊΐίΐιε μ>ετά τού Αϋγοτ&.ιτονι
άπί) τού έτ,ους 765 άπό ικ,τΙσ:ως
Ρώμης, έβηιιτίλβυαΐΒ δέ μόνος άιώ
νόν 767, ό δέ ΊτΰάννΓ,ις ήλβΐεν είς
την η'εςίχω^ιον Ίοι@δάνου
σων Γμ·Ε.τάν<»ι.0Γν «ιαί βαυττίζων «βά- πτισμα μβτανούας >εΙς δ,φΐισιν
τίνων», ίλλά ό Ίηυοΰ; ίβα
μετά πάβΐΒ'&ον χρόνου ά,τό τής έ-
κ,ηούνμαιτο; χαϊ τού
Ιωάννου, μβτά τό
τού
άπαντα τόν λαόν».
(!) (Αουχ. 3,21). Δέν είναι <τα- —Σνμιφωνώ ιμέ τόν γράφον. έχ.τός άλλων δτι οί ταί των σχολείων, ΰΐναι ζήττμϊ αν πγαίουν 40—^50 ιμέρ^ς τόν χρόνο στό μάιβτμά τού;! Έγώ πο- τέ ιμου δέν βί&α, κα.ένα ιχ(ϊ3τΐιγτιτι,- κδν οτίλλογον, νά μάς Λ(3ΐθιαιλθλ:αη οπά μαιθήιματα γιά νά σχι ματίισοι;- ιμε μίιαν ιδέαν τής δ.δαΐεικιαλίας. Άλνά πώς ©ά γίνη αϋτό, δταν τόν χρψώνα οργανώνων έ^&βιομέςΐ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ φές λοιπών έαιν ή έν τή τού Εύαγγ*λι.στού Λουιιά «έν βτ®ι ηής Τιβιερίου ΚαΙσιαΐ£>ο;» άιρίβμηισις τού
15©υ ετονς γίνβ'ται άαα τού «τού;
765 ή «πό το-ΰ 767. Τ^ίτη ιτις
νολογι-ιή ένδειξις, πΓΓΐά τφ "Ελη-
νι Ια,τβφ καί ■κοιλιτέχνιι Λουκά,
«λίμναις άπέναντί
Τούτο ίιτχΰβι. όχι μόνον δια ιτή;
περίπτωσιν μέτρων φαιιινομβ ιω;
εϋνο'κών, ώς βΐναι ή όνιεμου^α
των ΚαιθολΐΛών Πατιριαιριχών ιτή;
ΑιναιΤολής ώς έπυ*ο/υιρ·ΐΜ»ών μ_-
λών τής Άγίβς Άναιτολιικ.ής Ζι.-
νόδου, άλλ' ωσαύτως «αί διά ατ,ν
Λ&ρϋττα»σιν τής «ωδιικββϊοιιήο.ω;
των «ιανόνωιν πού ίίρόκιειυτα:1 ν ά
χρηΐαιιμβύσιονν δια την &ιοΊ'<.ηισιι ν τής Καιδΐολυκής Ά-ναιτολΐικής Έ .- νίλησίως Ή Άγιόττις θά μού έ;ι- τρέψη να ηής ΰΛομ.νήσω την .1-- ςώκιληοιν, την ΟΛοίαν ύ Καιοδηά- λιος Ταίΐπούνι. άιπηύθυνβ πις ^ τον Ιωάννην XXIII: Νά άναβλι,-' 3ή ή δημοσίευισις των ιμέ σΊν^ιλτ ρωθ&νΊτων τμημάτων τοΰ νομιι ού Κώδι,κος κιονόνωΐν τής Άνιατο ή^ έν άιναιμιονή ιτώ τβλΐΛών ΐάοτιοιφάσιεων τής Συνιόδχηιΐί Έξ αυτού βπβται 6τι μιά άΐϊ:- τβλβισματιικκη λύοΐ'ς τού προ&λήμ - τος τής έκ, έαυ Έλληο - λατινι- κής έΛΐοποιήσεως δέν βά δυντ^η ϊ- οως νά έπιτιελιεισθή βΐμή μόνον τήντ ημέραν και9' ήν ή Ρωραί«ιτ| Έκιλτ,γ σία θά έγκαταΐλείψη την χ^ιηίΐιμ.ι- ποίη3Ίν των διικαιιωμό,τοιν των ύ- ποίων ΟΛολαμ,βάνβι, ^άρις βίς τ.,ν ΒρΙξΐιν ΚιαΐΘολυκιών Κοινοτήτω/ έν τή ' Ανατολή, •καί βά *ε.χθή :1- κΐΕΐιο&ζίλώς ιτην άποικατάκΐταχτιν ·;ή; τού Ιματίου τού Κυ- 'ίιίου, τίϊωρούσα όλόκ1λ.τ,ιοοιν την Α¬ νατολήν ώ&ΐΛίιθ>Ετον> μάρ(τυςα τής
ΦεόιτιϊΓος τού ΧρΐιθΊού. ΟΙ λέγη ι
Μαιξίιμου τοϋ
IV
των ΜβλΛατάκ:
«Κατά βαβος τ© σχίοιμα δέν έηβ-
τβλέΊσιίη παιρά την %ώθαν' Μα^' τί''
Ιδςύ9() μία ιΚαιΘΐολι,·χ.ή Άναπολική
■ΐ€.ς«,ρχία» δέον ν' άατοβή δι,' ολοτΐ;
ημάς πό αντικείμενον βαβεΐας α&'.-
"Ας άνα^λ<ι3ή συτνιεβτιώς δι' άργό- τβρον ή συζτρησις των ικβφαλαίωινι των 'άνα'ψίρομένων είς τάς Κιαβολι- πλη,ςοφο^ιεΐ ότι ό Ίτρΐούς Χριι-τος ' ικας Έκικλτ|σίαις τής ΆνοττοιΧής, (Συνέχβια «Ις ΐήν 2αν σελ.) ' τα οποΐα έμπνβόντταιι υπο μβρ.^ή-
ΕβΜςί
<«ε!»Μ·ΥΓ1Β0Κ Γύρω άπό τό μεγαλειώδες έργον των Έλ. Βενιζέλου - Μ. Κεμάλ Η ΣΗΜηΣΪΡΓκηΐ ΗΞΙγι ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΣ ΦΙΛΙΑΣ Ένας μνημειώδης λόγος (Συνβχεια όκ ςηγ ΑΙ πρτκκρατοι συίηττήιΐβιχ; βΐς τώ Συμβούλιον τής Εϋρώπης επί τής β^μβλιώδους ταύτης συμβάσβωις, <τΛουδαιοιτάιτου σνντώ,ασχού «Ις τό έργον τής Εύρωπαιικής ένοποιήσιε- ως, καταδιβικ.νύουν <καί αδταιι είς ηοίαν περΐωπήν άν,τ|9ώ^ Εύ,^ωπαί- ά ών έΐήββίϊσαν οί μεγάτιμοι ιβργάται τής Έλληινοτουςικιιχή:; ταύτης Συμφωνίας. Διά τοϋ'ο 'δέ καί δικαία*; έΐξήρι^η έν αή 'Ελλη,- νι<κή Βσνλή ·κατά την μακράν ολ' αυτής συζήτησιν τής 13 Δβικιςμβρί- ου 1930 ή θέσπισις τού δικακόμα- τος τής ελευθέρας έγικιαττα3Γτάσβαις καΐ Λί| έν όψει τού ΰποτυοτώϊους τού άπορρέοντος έικ, Στίμ'βάοιειως τής της Λωζάνης τού 1923 παρά τό αντό- δηλον γεγονος 6τι ή ελευθερία αν- τη δβν Ισχύει ώς «εός τούς Αν¬ ταλλαξίμους. Ή Λρΰ'ούοα τόνωσις τής Έλληνοτουρικ.ΐικής Συνβργα-σίας κα&ιστά πιθανήν την βα»μ α'α>
καί σταδιακήν άρισιν τού βεμελ'.ώ-
δονς τούτου «αί έκ τοΰ αιϋθρον 1
τής Σνμβάκχιβως άνταλλαγής έ«.-
Πβρΐοριομου.
ώξιοποόσΐΒΐκποιΐ είναι
αί διατάξβις των άρθρων 10—24
περί έμποριιχών άνταλλαγών «ιαί
οασμολογι-Άών διευκιολύνιΦεωιν μέ
την ρήίτραν τού μάλλον βύνοονμεΓ
νού Κράτους, αί διατάξετς τ ίν βό¬
θρων 25—31 ίθερί Λαυτιλίας, «>αί
«Ι διατά'ξβις των άρθρων 32—34
«ερί Λ|θ)οξένων «αί τής
ρ ι
δικαιοδοιο'ίας. Διά τούτων έγκιαινι-
άζριαι εν πλήρ«ς σ«οΊημ.αι, έντονον
έμπορΐικής ■καί οϊικονο.αικής σιηιεις-
γααιίας, «ο^ς κοινήν ενημΐ^ίαν καί
ανύψωσιν τοΰ έπιπβδου σνιαλλατ
γών μβταξύ των δύο αμόςων Κρα-
τών.
Ός έπιοηέγαομια τού δΛο,υ οΐ-
κοδομήματος δέον νά έξαραμβν
την τιρίτγιν Σύμβασιν, ή όποία δι-
καίως φέρβι τόν τίτλον, δχι πλέον
συμφωνίας ή συμβάσεως, «ϊιλλβ ά-
ποΜαΛ/βϊτ,αι «Συνβήκη Φώίβς, ούδϊ-
τβρ,ότητος, Διαλλαγής καί Διαιτι-,-
σίας».
Ή Συν&Γ(χη αύτη μ«τά τού σν-
ναψοΰς Πρωτοκόλλου πρόληψις
άνταγωνισμοΰ ναυτΐΜών έίοικλι-
σμών», παρά τό γβγανός ότι συνε-
ηληρώθη ·καί έ&ειλιτιώθη διά μετκχ-
γβΐεΐ(ττέρων Συμφωνών ·καί δή διά
*οΰ Σύμφωνον Φιλίας τής Άγικύ
ςιβς τής 14 Σβπτ*μ&5'ίον 1933 καί
τής ΠοοσΐΒέΐτου ' ΕλληνατονϊΐκιΐκιΓ,ς
Συν&ηκης τής νπογραφείσης έν Α¬
θήναι*; -οή/ν 27 "Απρίλιον 1938, «ε-
ρί ών οί ικίυρωτικοί έν Ελλάδι
Νόμοι 6044)1934 «αί 1256)1933,
όν Τούτοις π)αι@:ΐμ®ν«ι ικαί θά πσιρια-
μύίν-η ώς άέτωμα ύπΐΐβΛαμΛΐρΐοιν τής
ΈνληνοΐουοκΑικής Φιλίας. Τό π<ςο- οίμιιον τής Συνθήκας είναι άλι,θώς έρπνβυσμέναν. Τα δύο. Κράτη, Τ€- νΙζβτΜΐ., όν τή μβρίιτνη των, δβϊως 05κιαλου3ησα>σιν, άνά πάσαν περί¬
στασιν, ηολι.τιικήν όμονθίας ικαΐ
θβλοντα νά δΐΛθηλώ:τουν την επι¬
θυμίαν των, όπως συμβάλωισιν βίς
τό βογον τής γενΐΛής ΕΙςήνης,
Κ,ύονίτα ισυμιφώνωις Λ|ί|ός τάς ■ΰψί,-
στΐας αρχάς τού Δημΐοκτίου Δι&-
θνούς ιΐΔικαίου, τάς διαφοράς, αΐ-
ΐΐΛβις ήθεΐλαν άνοκρυή μβτοξύ Ελ¬
λάδος «αί Τουρκίας, άπε-φάσιοχχν
νά πραγματοπ»ιήσονν διια τής Συν-
θηκ,ηις ταύτης την κοινήν αυτών
ηρόθιεισιν. Καβιβροϋσιν βΛΐ)οήμο:·ς
την φιλίαν νίαϊ άναλοομ&άνσυν ά-
μαι6<ΐίως -την ύποχρέωισιιν, οοτως βίς ούδ«|ΐίαν εΐσελθοχτι συμιφωνίαν «ολιτΐικ·ής ή οΙ«ιοινον»'κής φύσβως ή συνδυασμώ ν έστραμμένχχν εναντί¬ ον τού έτηέιρ»(υι έ£ αυτών. Σνναφώς άναλαμδάνουν την υποχρέωσιν νά ύΛαββΐιωισιν είς την διαδυκοισίαν τής Συνδιαλλαγής ναί Διαιτησίας, ώς ητδΐη καΒορίζ/α^αι βίς τα άςθςα 7—Λ3 τής ΣυΛ^θήκης, πάντα τα ζη- τήματα, άτινα ήθελον τυχόν διαι- θέσβι αϋτά «αί των οποίων ή λύ¬ σις δέν βά έπβτυγχάν^το διά τής •τυνήθους διπλωματικής όδοϋ. Πέραν τής ικοινής γνώμης των δύο χωρχ»ν, ή παγκόαιμ.ιος ·καί ή Εύρωπαιίκ.ή κοινή γνώμη έπβ/ίςότη- σβν την Συνβτ|χτ(ν, π|β|άδιρο)ΐοΛ' εΐ- Ε/ΐνικής σννυπάοξβως καί π^εμήνυ- μα των συγχρόνων θεισμών «ατα- σφαλίββως τής Είρτΐνης καί σ-ιτνίιρ- γβσίας ιιβταξύ των λαών. «αί ύ Τιρίτος λόγος τής ά- ς καί οημιαισίας των Σ ννων. Λ Καί ήδη πςέπβι νά τα προσήίοντα συμ.πβ20οματβ. Ά- ίτό την ανάλυσιν κατά πάντα τόν δυνατόν Ό'όντομον τοόπον τής τε¬ ραστίας «αί έργώδους προΐτπαθΐείας των Λραχτβργατών τής Έλληνο- 'ουρκιυκής Φιλίας *«Γτ»δ·ίχ3ή ατι ή πίστις αυτών υπήρξε π άνυΛέο&λητοτ "ΕΛββπΐΕ, νά ^ ρήοχχυν δια μέσου σβΐιράς άντιίξοο- τήτων, έντός ατμοσφαίρας καχυπο- ψίας, έφίδαχν, άντι,γινωμιών, υπό τ{μν να»πήν εντύπωσιν τής προ<κρά- ιτου αΐματηροτάτης Μτικΐβασΐατιΐκ,ής συγικοοόοβως. Παρά ταυτα ήλπι¬ σαν, έπέμβυναν, δέ ν ος^ώ&ηκταν πρό τάτν δνσχβρβιών. Έκώφβαχκιΐν είς τα μ·ο.ΐι6θατςιικα κηυΰνματα, τα ου νή|θη βί«; τοιαύτας κιρισίιμους έπο- Κάς, καί άνέλαδον άτρόμητοι τόν άγώνα, να ύ—ιρχβράσουν τάς αντι- ϊοόττ/τιας «αί νά διανοιίιξουν την Λαμ,πΐαάν Λεωφόρον. Καί ένί«.η- οιαν. ΟΙ αγώνβς των έοτέφθτ|σαν υπό τής επιτυχίας. Τό οΐκοδόμη- μα τής "Ελλη^ατουρκιιικής Φιλίας Ο ΑΦΡ0ΑΙΣΙ0Δ0Γ0Σ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνστσντινο^ '(Ομ6νοια)9-1 κβΐ 4-8μ.μ Τηλ. 525.387 υ προσβ.χα>ρτ|αΌΐμΐ8ν ή 'ΕλΑάς «αί ή
ία, δέν βχςιμεν απλήν <;υν>:ιρ-
ή Σιιμ,ααχίαν "Βχχ:μ.εν
τούτου. Κοινήν *ιο»γ* ούσιίαν
ήν ΐοολιτιιχήν βντβΐοτγιιι.:-
Δυτικΐϋν Κόσιμαν «αί «οινί^ν
ΤΟΥ ΑΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. ΝΙΚ. ΜΑΝΟΥΣΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ, ΠΡΟΗΝ ΥΠΟτΡΓΟΥ
Σήμβρο,ν καλοίμεβα ήμ«ίς νά αν
νβχίσωμιεν την άναλτ^θΐβίισαν πιςοσ
παβδΐαν Νά το.'ώσωμβν η:ρΐιΐτέ-
τούς δι&σμοΰς ής «ριλίας, νά
τά έμφανιζάμβνα άπω ν.2ΐ-
«Ις καιρόν πςιοσΛΟμιαατα «αί
νά όδεύσωμεν πρός γοινιμαγτίΐςιαν
/αί έντονιωΐέςαν συνεργασίαν. Καί
σήμεραν οί οίωνοί αοιι:ιτοι
αί συνθήκαι κατ' εξοχήν εύνο'
«αί.
Ηδη αμφότερα 'ά ικ»[)άτη άνή-
κιομβν «ίς τόν Όιργα'ΐομόν Ή ω-
μβνων Ε&νών ναί πιστβύΓμΒν «αί
ΐμπΐζόΐΒ&α άπύ τάς βύγζΛβϊς αρ¬
χάς τοΰ Μεγάλον Χάρτου τής 6ης
Ίουνίου 1945. Άνή/βομβν ά, ίρότ>~-
ιροι οί λαοί είς την Διβ9νή Ό;γ ά¬
νθησιν Εργασίας >καί έπιδ-ιώομβν
την ανύψωσιν τοΰ βιοτικού έίΐι-
πέδαυ «ατά τα πριοστάγ,.ιατα τήις
ηβρ,ιφήιμου Διακηίύξίως Ττ)ϊ Φ-'
λαδϊλφε-ίας. Μεΐ«χομΕ.ν «αί σΐΜεοτ
γαζόμ«&α Λ&ραιΐτέΐί α> βίς τεΰς Εΰ-
ρωυταιΐκιονς Όργανισμούς Συνεογα-
σίας καί πιοιτ>εύομ>εν 3οα1 έπ.ιδιώ-
ικοιμ>εν :ά μ<&γάιλα Ιδζώδη τής αηςο- στασίας τής άνβΐρωπίνηις αξιοπρε¬ πείας, τής νπ&αοχής τοΰ δ.ιναίου, τής Καινόν κης εύΓ,μβρίβς «αί τή; οίκονομιικής άναπτύξεως. Συνβςίγαο- ζέμβεΐα ώς μέλη ίσότιμα βίς τό Συμβούλιον τής Εϋρώπης «αί οα'μ- παρυαιτάμ>ει8α άδίλφκκώς βίς την
Συνέλευσιν τού
άπιό τοΰ βήματος
τής οποίας άαλύοτ«ι «αί δ'.ακ,η-
οΐ πιοΐ,ιτΐ-'*ί>ί, οίκονομι-
Λο-
μιτν τα δύο κΐ£ΐάτη τ 1
σιαιν Νοτίαν πτβςνγ»» τού ΝΑΤΟ
μέ απολύτως κοινήν σι>νβρνα:ΐΐ;α·ν
των Γενκών ΈπιΤϊλΒίων των δΐο
Κραιτών Ήτο δυνατόν χαί ό μάλ¬
λον αίσιόδιαξος νά 6ρ;:ιμο/τΐισι9ή
μίαν το.ιαύττ^ 'Κνόττ^α,
ΐ,ιο'ΐ Άμύης καί έδβτ^'ΐτ.ή
λιτικής; ΆΛλά «έριπν τούτου
ά •κατεισ'τηιαβν αμφότεροι οί
δο0^· τής Εύρωπανκής Ο1-
κιαναιμικής Κοιινότητιος, τής Κγχ ής
Άγισΐβάς. Αιά τών
ΣυνδΙΰΒως, τάς οποίας
μβιν έιχάστη χώςα 'μιετά τής Κοινής
Άγοράς, τί έΛΐδιώ/ιοιμβν; 'Ειιιδιώ
«βμβν έι»ιίστη χώβΐα έντές τιοιΰ
σίου τής Κοινής Άγβιοάς, τή,*
οοαί ιχχώ «οακΌ>νι«ιθί
σμοί διά την ανύψωσιν έν εΐρήνη
ίθαί άξιχ>πι;ιεπΐ3.ία τοΰ έταπέδου
ζωής «αί ηοιλιτιιαιμοΰ των Εύ,ρω-
Λαών, ρμβτβιξύ των οποίων
οί λαοί ιμας κατέχουιν λαμηςάν θέ¬
σιν. Συντίοιγάσ·9Γμΐν επί δζ«α«τίαν
κιαί πιλέον είς τόν Όβγαν ικ^αόν
Εύρωπα·κής Οϊκονομι«.ής Συνβξ-
ρασίαις διά την έφορμΌγ-ΐν τοΰ Με-
γάλο.υ Σχ«Μοιυ Μάρσο,ιλλ καί έτύ-
χομιβν άιμιφότβζθΐ οί λσοί, ώς «αί
τα άλλα ιμετέχσ .-τα 15 κράτη τής
δαψιλοϋς Άμβιρ.ΐκιιχνΐικίής Βοτ,θ-Μ»;
καί έπΐ·ξη3γάσι3τ|(Τ.ε έν όμιαιβαία
>Όίναοτ)<Χΐ τα Λρογρίμ^ίατα τής ϊΐκο στμιυ«ή; ήιών άν3,ττύ|ιεια>; Σή
}ΐερ;ον εϊμιειθα άΐμιφότΐΒριοι τα Κβάχη
είς τόν Όθίγανιομόν ΟίιχΌΐνομι ής
Συνβργασίαις «αί ΆνχΐΛτύΙβως, βίς
Μΐόγάλη Ά-
β «αί ό Κα-
τόν οποίον μβτέχβι ή
μ·ε,£ΐΐΛθανιιχή
'ΑΑΐν επί πάα'ΐν έΛΓτΐΕλέσθη σή¬
μερον, ό,τι, ούδε οί ηοωιτ'Ζίθ^άναί
τής 'ΕλλνοιτονιοΐΛΐκής Φιλί»ς, ήτο
δυνατόν νά διανοτ^οΰν. Άνήκο-
'μιεν άμφότιερο,ι οί λαοί είς τό ΝΑ¬
ΤΟ, ε'ς την /αλονιμένην Άτ?αν-
τιιικήν Σιμμιαιχίαν ικαί «ατά την Σνν
θήκην τιοΰ Βο,ριείου Άτλαντ ι/κοϋ
τής 4 Άπριλίιου 1949 «αί το απβ
17^ς Όκ,τωβρίου 1951 Λ£ιω;άκολ-
λον τοΰ Λονδίνον διά τοΰ όΛθίου
τήν κοινωνικήν εύτ-μιειριία ·. Κινού-
συνιειπώς ώμιφότ.£|2ΐ&ι οί λειοί,
τ5ΐ3σ|μών ούχι άηλώς συ>ιε©-
γιβσίαις, ™λλ' άλη&οΰς οίκ.ονεμική;
«αί ένοιποιιήαεως, τής
ιοτρ. 'Υλο
υπό τοιαύίην
τΌΐιούτονς Θ--
ομούς, υπο την %ΐΛΐΐϊυοιΐί/ τοΐιού-
των όργοινΐισιμών άΛοι6αίβι βϋχν-
ρής ιχιαί άΐΜοοοοις ή βπιδία-ΐξΐις ιή;
ή «πί,Λΐαιι,ς των ώνα-
άντιΐξοοτήτΓΰΐν, ή Κΐαττάσ·
χαί ό.τίείξΐίρΓγ'αιαία ενός Λή-
'Κοινίαΐ'ΐΐ'ξία;
τής
ρους
καί
νικον
«αί τό
κιβί ύ
ι είναι οί σίοηΌί. 'Ελί-
τά αύτά Ιδανικά, τό ΙΑα-
οΐκοινΐμ'.οιής αναιπτύ,ξβα>ς
ί&α· ιιικήν ικοινωνι;ι»τν;
κΐαΊ των δύ> ήβω'-
χών μας λαών, άς χω^Ι^ύ-μ:"
πίστιν καί ένίοι,'σιαοιμόν βίς
μεγάλην κιαί ώκιτιν οβολόν
οον τή; 'Ελληινοΐουριχιικήις ΦιλίΐΒις,
τής 'ΕλληνοτοΐϊβΜιϊΐκής Σ
οί, κχιομ. Ένότηιτος
Έκλειποθσαι Διεθνεΐς Έθνικαί φυσιογνωμΐαι
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΜ ΡΙΚΑΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΕΝΝΕΝΤΥ
ΕΚΕΙΜΟΙ
ΦΕ1ΤΓΟ1·Λί
ΘΕΟΔ2ΡΟ-: ΚΟΥ/ΛΠΟΥΡΑζ
Ό μικιρός Τζών Κέννβντυ, την η¬
μέραν ακριβώς αών γεν·ςβΙί(·ν
Τον —"Εκλεινε τά τρία χςόν.α
Τον— χαΊς«τοΰσ€, πάντα γ ά τε¬
λευταίαν <ρορά, τό νβκοό Τον Πα- τέςα, τόν Μεγαιλο μας Πρόθδρ:, ένώ ■κατ«6ΐι6ά«5ε·ται σιτόν Τάφο, δηιλαι5ή πάντα μποαατά, ό μΐικρ:ς ΤΖΏΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ, στίς χσοές καί στίς θλίι|>εις ιτοΰ Πατςός Τού,
μά σΐίς θλίψεις όλης τ^ς Ά'θρω-
πότητος, Λού βχασΈν βα μεγάλον
καί άγνόν Δη,ιοκράτην, συιμπτιρα-
στάττ|ν «άντοτε των αδννάΐων «ιθί
Χοίβών καί δλη ή
ανθρωπότης άπέβλβπβν μέ αφο¬
σίωσιν καί αγάπην στήν παιδικ,ήν
Τον γλυκειά μορφήν, τοΰ ΤΖΟΝ
ΚΕΝΝΕΝΤΥ, πού μέ την Ποαη-
κήν Τον ΙκορνότίΓτα, ««τό>ρ15ΐ(ι)ΐν>3 να;
έξασκραλίση την βίρήνην τής βν-
βρα>πότϊ>τος, «αί νά παύση νά βχη
μπροστά της τάν 'Εφιάλτινν τοΰ
Πολιέμου «αί ή ανθρωπότης δλη νά
έπιδοΐ^ή στά φιλειρηινηκά Της "Ερ-
γα ■καί «την άνσΛτυξιν «τής Δημο-
«ιραττίας.
Ό Τζών Κένχβντυ διαδ;χόταν
δόξα3μέΐους Προέδρους τής Έπο-
χής τον. Τόν Δημοκρατίαν Φ;αγ-
κλίνο Ροΰο|6βλτ^ |ηον χάριςι α αυτόν
σννεΓρίβη ό "Αΐξων Β:ιρ3λίνιευ -
Ρώμ'Κ " Τόκιιο, τόν Χόνρν -
μόν, πού μέ τό ο·χέ5ιο
Μαρσάλ έσωθΈ την άνβρωπό ητα
καί την Άΐξιοπ^έ—ιαν των μΐικρων
μέν άλλα έλβυΖΐβςιων λαών ΰοτΐ ι όν
Δΐ€)θνή Κσ^μουνιοιμίνν «αί 'Ελευ-
θέρωσβ πσλλΐτυς λαοΰς, μετίίξυ
των οποίον «αί την αιωνίαν μας
Έλλάδ», επί ■κβφαλής τού ΓεΊ-
ναίον «ίχι ήρωικιοΰ Στςκχτη,οϋ Βάν
Φλήτ, άπό τόν Κομμουνιονιόιν ναί
την συνιτριβήν την τβλείαν των
συμιμοριτών «αί τέλβς τοΰ Στςα-
τηγοΰ Μάκ. - "ΑςίθαΌρ, Πον μέ τ!{|ν
οον ίχιανόττ/τα, έπι-
Ύπό τοΰ συνεργάτου μσς κ
Νεολαίαν τής Εϋςώ,της «αί τής
Άτλαντικής μας Δημοκρατίας τής
Άμβριπής, όντως ώιίτΐε, νά μην
I-
χωμειν μόνον τόν ιτίτλσν τής Κοι-
τίδος τοΰ Πό .ιτισμον «ιοβί τής Δη-
μο>κοατίας τοΰ Πβεικλίονς ναί τοΰ
ΆρισΐΌτέίΧους;, άλλά στήν Λςα^α-
τικ.ό:τ{τα, διά τής ΈΛαηιοτστάαεως
3τοΰ βγιντβ οτήν 'Παιδεία μαις, γ ά
νά μο£'α>α.'9ί) καί έΐξοιπλισϋή ή νεο-
λαία μας, μέ την σύγχοανη παι¬
δείαν τής έΛΟιχή; πού ζού^βν.
Ό Τζών Κβ^εντυ, «αΐά την
προ'ΐκΐογικήιν τον ηΐβιΐοιδίία, πόσο
ψλόγισ£ την φοιτητι-κ,ή νοοΛα!α,
τά παιδία ιτοΰ Χάρίαρτ, ή ίδβα,
ότι ενας δικός τονς, β άς μγ,λύ-
τερός τονς, Ιίνας βφιτβος τιν νέον
«όσν^ου, ποΰ πρό&βλνε μετά τΐ^
βόμιβα τής Χιρουίίΐα1, έΛ»ο·ς ικόσμον,
ποΰ ήθΛε άλλαι μυαλά γιά να διο.-
Μχβη, πόσο τα ιφλόγιζτί τα νέα ^α.-
διά. ή ίδβα, πώς ένας δ.«ός τού;
βΛαιρν* ιτήν όξοπίίία/ Λον τούς ά-
νήχβι. Ό ΤΖΏΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ,
ποΰ οί γβρΐαιντΰς «αί οί μδσόκ-οπΐ:».
((ο6&νηχν την απειρίαν τού «αί την
άνωριμότητά τού, γινΟΜΒν γ.ά
τούς νβ&υς έγγύηση «ιαΐ 'Ε^-νίδα.
πώς οί Ι-κτιψιήσβις τοίν »α·«ίστά-
οεων θά ήταν οί σωοτές, πώς ή
φαντασία «αί ή »ρόβλβψη 0ά λβι-
τονργοΰσαιν ώς δυνάμεις άπα^αίτη-
τες, πώς δέ θά ύητ^χε ηντ& πανι-
ικός, πώς στόχος θά ή"τβν τα σνει-
ρα ιτών άνθρώπων, νά υπάρξη Εί-
ρήνη, νά ύπάρίΐη δΐικιβιοσύνη, νά ύ·
πόριξη άξιοηρβπεια καί θ£λτ):η
Μέσα σβ τρία χρόνια ό Τζών
Κέννβντυ, βγινβ μέγας
σύ,ιβο,λο τοΰ κόΐυιμου.
'Εχοννε νβ 'λεΜβ, πώς στήν Λρώ-
τη συνάνττ^σή τού μέ τα; Νι«ή α
Χρουστσώιφ, στί|ν Βιβ'νη", ό Σο-
βιβηχός Πρ&ϊβϋπουιςγος γεμά ος
π-εΐρα καί πονηΐβΐά, ώταιΐξε αντό τό
Λαιδάρΐο τής ηελιιτιική;, ώσάν τήιτ
γάταν μέ τό παντί>α.
Ό Τζών 'Κβνιι^ιτυ, γύ";Μ»ε τότε
οτήν π»ι ιρίδα τον χωειίς ι ά
τό 'θόοβίριοις τού, μίλησ* σπό λβό
μέ άηλόττ^τα ικαί βίλυ-ιρίνζΜϊ, < τονς <ρό6ονς τού, ιίχχχζ τ?ιν έι σιοδότηίή τού να έιο'μα1αΐ9ή. Καί δτιαν ήλ9ζ ή κιρίσΊμη ώσα τής Κού- βος, ο"τίί9ηΐ)Ίε> "Ορ!3ΐ|;ος ^οιί "Ετοι-
μος-
Ό κόσμος εΐχβ χοατήσβι την ά-
νάσα τού
Ή Είρηκη τού ΐΚόοι^ου, ή
ποιλΐτΐιαιμοϋ «ΐαί άτα~>/ιρνό-
βίς τό άκ,τινο&όλΊΠν «)αί ύ-
Λρόσταγμα των δύο
Ήγβτών, θβμβλιωτών τής
τοΰ Μεγάλου Έ!λβχΐ?βιρίο'ϋ
Βενιζέλου «αί τοΰ Μβγάλου Κβ,αάλ
Αύτός βΐΛαι ιάκριβώς ό ΈΓνΐιχιδις
ακο'τιος «αί ή γιβνναιόφΐίΐων ίηςιστο-
λή τοΰ «ΚΕΝΤΡΟΥ Κ»Ν)ΙΠΟΛΙ-
ΤΩΝ».
Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ
Ποώην 'Υπιονργός
νά υποταγή «αί ή Ίαπωνία,
6ρων, ίάφιαΰ προηγουμέ· ως συνέ-
τρι/ψον ό ώριχιιοΐτ);άτη/ος Ά'ζΐιν-
χάονβρ τόν "Αξονα Ββρελίναυ -
Ρώμης, επί κβφαλής Τοΰ Στ^Λΐη-
νοΰ Πάτταν, Μθΰ βίσήλβΛν θριβμ-
ββυ,τής μέΐ:α (ϊτήν ΠςωζβύουΓα
τής Γβομανίας, στό ΒεροΧίνθ'ν.
Τί &ά βκα ε αντός ό σαραντά-
@>Ίς χαμογβλαστδς βφΓ,'βος σ όν
Λ«υχό ΟΙκιο; ΕΙχε ιμβζί τού την
πίστη, την ώριμόττ]ΐ·~ αυτής τής
νειότης τής στίμβρινής βτού ιδυσικι:-
λβύεται νά την πκϊραδβχθίί ή γερου-
σία. Καί βίχβ μέ τό μβρος Τον
την νβοΐλαίαΐν τής Πατρίδος τον,
την αυριανήν ΆτλανΗκ,ήν Δτμο-
κρατίαν, όπως εΐχβ μοΐζί τού «αί
μέ τό μέρος ΤΟΥ, ό ΓΕΟΡΓΙΟΣ
ΠΑΐΠΑΝ'ΔΡΕΟΥ την νβολαίαν τής
ΈιλλάΧος μας, τήν ούςικχινήν Αίω-
νίαν Μας ΕΛΛΑΔΑ, πού τή χά'ρ -
σβ δ, τι είχβ κιοοί δέν βΐχε «αί γ ό
σπουδαιότερον δλα>ν, τή χάρισε
τί^ν ΠΑΙΔΕΙΑΝ καί την μόρφω¬
σιν, δωβεάν, /ιά νά μποιρςοη να
άμιλλάται, οτή[ν μΟΓνφωσιν, την ' φεϊς «αί Εύρωηαίοι Δημοσιογρά-
χέρια ενός νίου Καί ό,αως ή
Ειρήνη σώβΐγκβ.
■Δέν είναι «υχαΐο, ότι, «ββώς
γράφΐονν οί £<ρη.Λ>ερί8βς οΤ)ί( Ρω-
σία, γίνβται Λρωτοφανής βκδ
σ"ΐς πένβονς, γιά τόν θάνι&το τεν
Τζών Κέννιβντυ. Αύτό
ικάρι είχβ έιμπνΰύσιει <Τ«6α μό μα «ιαί όκβϊ, στήν Άντίπβρα " τοΰ Βάλνα. "Οιτ)αν ύπβγράφτι ή τής Μόυχας, τόν πβςιοοι,ιένΌ Αν- γουσπο έ.β , γιά την πυρηνΐικών δο«.ιμώ,ν «αι βίχβ γτ)9ή τό συν'βδριο τοϋ Λίνινγ- «ςοντ, οί. πιοιί>σ«ΐ3κ.λτ3μβ.οι
«3^:>»Χ^νχν<Χ%Χ?Οί3«ίΧ3<3α^ ΑΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟΝ! ΦΕΡΝΕΙ. ΠΛΟΥΤΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ 11 ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΛΥΚΑΤϋΙΚΙΑ 6ΙΑ ΤΟΝ ΠΡ2ΤΟΝ ΥΠΕΡΤΥΧΕΡΟΝ κοΐ 3 ΚΕΡΔΗ ΜίΖΙ ΠΑ ΤΟΝ Γ ΤΠΕΡΟ ΤΟ1 ΠΡ0Ν6ΜΙ0ΥΧΙΙΝ ΣΕΙΡΟΝ 1 ΙΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝ^. ΤΑ - ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΤΡΗΤΑ ΠΑ ΧΙΛΑΔΕ2 ΑΛΛΟΥΣ ΤΥΧΕΡΟΥ2 Γ ΓΡΗΓΟΡΙΑΗ (ΤαμειακοΟ) <ροι τοΰ Σοβιετιχοϋ Πζ< γοΰ, στό θέςβτρό τού, στήν Γ>άγ-
«ςα, σΐόν Εΰξβινο Πόνΐο, ιατά ού-
Ο80 Γβωργίβς «αί Κτ»ι,-κάαοι,>. Ό
Τα ΛαχΒΐα όλω ν των
σειρών μεχέχουν τής κληρώσεως
καί τα άλλα μεγάλαι γενικά
διά την Πολνχατοικίαν
ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΕΤΡΗΤΑ
Ό.ΐα τα κέρδη τταραδίδονται χωβΐς οί τνχεροί νά πΐηρώσουν οϋιε δραχμή.
' ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΕΙΡΕΣ
ΛΑΧΕΙΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
*- ι
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ Η25ΗΣΕΙΡΗ
1*ΧΧ3ίΧ3ί*****ί*ίί^^
ύρωπαίονς συγγρϊιφείς «.αί Δτν-
[ΐοσιογρώφους γιά πολά, μέ σηιρ.-
κα·3ΐό, μέ βΐΐρωνζίΐϊ, μέ ώμό ητα.
Είπκ γιά τήν Ούγγρΐϊ'ή 'Εια.ά-
στ«ση, γιά ·τϊν Στάλιν, γ.ά τεΰ;
Αγγλους, γιά τσυς Κινόζους, γ ά
τίς διαφο>£Ες τΐοαίς, γιά τα πάβη
τους.
"Ενα μονάχα η^όιωπο έιε.νβ
ω άηο τό χιοϊμοιρ %αί τί) ίΐα^/α-
αμό τού Ό Πρό«&£ο; ΚΕΝΝΕΝ¬
ΤΥ «Ό Ά·ίβχάαν:ρ είναι πτω-
χός καί, ό ΤΖΟΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ
Ιναιι πΐλοίιαιος, βΐπε μιά οτιγμή
Άλλα ό Άίζ,ενχαουΒρ βίναι ό συν-
:τΐριτι.κός, όχι ό Κεννεντυ». "Ε
τόν ΙΚϊν^βι τυ ώς έγγύτ^σι
τής ϋΐςήνης. Ό Πρε®5θ3ς Κένε-
τυ, νέος, έντυχής, 'ΕλΛίδ·α τ.
βΐχε στω&ή, ότο ζ.ΰσβ,
στόν Άβραάμ Λίγ'χολν, έναν
τίον των φυλβτικών διοικ.;ίσεων,
κοντά σιτούς νίγρ,ονς
ΕΊχ« στείβι τά ίμοσπα.δα ά
οοβτεύαατα νά πβι£;α3τσΐ9θΰν τούς
νέγρους τοΰ Νότου νά φοιιή:ουν
Πα«πιθΓήμια, πράγμα πον τό
τμπόδΐιζε ό φοβνχϊτιομός τώ; λίυ-
κών νοτίων. "Έτσι νβσς, Εύτυχής,
Άνάμνηστ) τ«ΰ Κόα<μου, δο ε<ρω όπως «αί ό Λίκ ιλν, τα" ι νά στο)9ή καί ώς νβχρος »ά< Τού στήιν ίπ·οι;ία. Ίί Ά;··8ρΐική «αί όλος ό ΦΟβ- λβχ)9ϊρες Διμαικςατιιι-ός «άομος, θά τούς θιν0*·1113"· πά^τα ΐετσι: Τον ρια πλά' στό.' ίίλ^ον Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Τήν 7ην Δ2)«μ6ρίαυ 1963 άιε 5ίωσβ συβΛείο; )α;δισκ £τ63·λής είς Βύ5<ονα των Άβτ/.ών ό ιΣ'μτιναγος έ ά. Θίό5<ο5ος Κ&χμ- ύ Ό μβ'οιιτίς έγςν-ή"!) είς Δα.- δανέιλια τού 'Ελλτμπό Γ.ου .αί ή¬ το χίος τοΰ ?κ, Μαι5ύτ;:υ τής Άνα- θ^ά^η; ΣτΐίΧ σ ου Θ ο5 ΚοχτμΛούςα, γνωαΤοΰ μ2γ ςο»> τή ς'Ανπτολής «αί τής έκ
ΤΟΤΆΕϊΘΕΝΜΝΗΜΟ.ϊΝΟΝ
ΤΟΥ ΠΡΟΣΦ ΓΟΣ ΑΓί) ΙΠΟΥ ΚΑ
(ΟΥΛΕΥΤΟί ΠΕΙΡΑΙΩΣ Χ ΤΖΗΜΓΕι
Μέ πλήθος κόσμου καί σκμιιρ
τοχήν π.οσ ρΐ',ικάιν όπγιινοσε ν,
έτελβσϋη την παρελθούσαν Κι>
βΐακήν εί. τόν "Ιερόν Ναόν Ά
γίου Διονυσίου 'Λρεοΐκχγίτοιι {<>
δοϋ Σκουιΐίϊ) τισσι/ριικτνίΐήμε,ιον
άρχιερατικόν μνημόσυνον ύ,-έο ιΐ
ναται'σρως τής ψΐ'/,ήί τ°ΰ "λΐ|
σμόν ήτου πρόσ"ρυ/ος άγιυνιστΓ,υ
καί πρώην Βουλιι,τοί· Πε,ιρ'ιΐώς
ϊτοματη Χητζήμπεη Κίς τα προ
σΐϋπ<ι δ (όν τ όν παηκ'ηρθεντιην ή Ολιψις κιιί ή συγκίνησις ήτο κα ταφανής γιά τόν χαμό τοΰ άειμνή ότου Χατζήμπεη. Ί ό μνημόσυνον έτίμησαν διά παρουσίας των οί βουλευτού της Ενώσεως Κέντρου κ. κ. Πανοα νίας Κατσώτας Δ. Ντάγχηςκα Ρώς κιπ οί δήμπρχοι Κεραΐσινίου καί Νέας Φιλαδελφείας κ κ. Μι σαηλίδης κα'ι Τρυπιάς, καθώς καί ό πρώην βουλευτής ανεψιός τού μ^τασιάντος κ. Φίλιπ. Χητζήμ Λεης και πολλοί αλλοι σημαίνον τες πηρ(ίγοντεί τού προσφΐγικοθ κόσμου. Λΐεταξύ των παρευρεθεν τ«ιν διρκρίναμεν τους κ.κ. Ίιοάν νην Άχριθά/ίην δ)ντήν τού Λήμου ΆΟηναιων, Ι. Ρωσσέτην συν)γον τμηματάρχην της Έΰν. Τραπέζη^ Δημ. Χατζηλίου (ΐν)ρχην π.Χ. 11α πηζόγλου, Νικολαΐδην, Πριμικι ρίου Βασι?άν χ.ΐι. ΜΙΧ. ΓΙΛΥΛΟΥ ΔΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΡΟΜΟΙ ιΠαρα τής; Ένώσΐίατις 'Κατο'ικων 'Αγ. Δημηΐ'.φίιου — γ—ιΚοΛΓ,ς — 'Αγ Διον·03·ίου ριφΐΒθείαις ιΠβι^αιώς δος» άΛίσΐιαΑ.η τύ κιάτωβι βγγςα- φον είς τ&ν χ. 'ΥΛοΐίβινον 'Ε- Κύριε 'Γνωσΐτιοΰ αντοι; ότι αό. δβμάιλις.- πτον Αλι των ΕΙσι,τι ιρίων κα'α'δάλ- λεται ά«3«Ιυβιστικώς »αί μόνον ΰ«* των Συυαιιικ,ιώιν Άβηνών κΛ Π>Α;ιπι
ώς, οί όποϊο* χρΓ,.ΐχ'.μοιπΌΐοΰν τα Λε
ωφοοβΐα, &ί τούτοις, ουδέν έργον
πςαγμιατιοΰτιαι βϊς τάς Εν.οικίας
μας, Ακ, τοΰ ώς άω βσόδου, είς
τρόηςιν ώίτιε αΊ όδ;ί μας ά ίΐναΐι
Λλήιρεις λιιΐοσΐΛώιν, κΟΛβων «βί χατν-
δάκων, δΐι' 6, ΛΠ);ιο™χλϋΐ|μΐ8ν, όπα. ς,
έν τή άφροΧ'ΐότΓΐτΛ 'Υ,ιών, ένηκγήτ
στττε νά ά«ο5σ3ό τό δε>)οάιλΈπ·τιον βΐ;
υς Δήιμιονς, διά νά διτνΓ,ΟώΜ ιν
«αί ΐκιαταισι>«ιΕύαισο>3ΐι ώρ·οι._βνον;
όμονς «Ις τάς έγκιατιολβλϊΐμβ ος
άπιδ 50ει:ία; Σΐ)νοι.κί>ο)ς μας.
Τό παρόν νά ιά~οιοι.αΙλή είς τον
Δτ,μαρχ/θΐν Πβιραιιώς «αί τόν Ή-
μβοτ,αΊθιν «.οί πβριβ'δΐικ,όν τύπον Α¬
θηνών καί Πβιροοιώς, πρίς
ό
Διατβλιοΰμβν
ή Διοιΐικητι,κιοΰ Σι-ν6ου1ί;ν
Ό Πρίβδρες
Δηι.1. Π. Σιομάνηις
Ό Γβν. Γροιμχϋατβύ.ς
Χ. Γ
ΛΟΥΤΡΑ 4Φ?0ΑΙΤΚ
θίμιστοκλέους Γβ κ">ϊ
Γροβισς
θερμό θ-ιλοσσ'νά
κσί Χσμόμ
Κοθατιότης πλήρης
κοί περιποίησις
(ΠΡΑΑΙΔΟΝΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑΠ
Παρά τοθ κ. Στσύρου Κου
ρή παραδίδοντσι μαθήΜατο
Γαλλικής κσι Μαθηυοτικώ
κατ' οΐκον τ,ηλέφ. 563.055
ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
"ΟΡΕΙΑΔΕΣ,,
(ΟΙ ΝΥΜΦΕΣ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ)]
τό ώραιώτερο κσί καλύτίρο
βιβλίο τοϋ 1963
ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑ 6ΩΡ0
Πωλεϊτοι είς τα Βιρλιοιτω-
λιϊ«χ 50 δραχμάς
ϋ5ο,χ.ίας τό >έ,ος Β.
<Γ»ς τοΰ γνικα-τοΰ δ·ικηγό;ΐ3υ των Αθηνών Βοΐίΐλβίου Κατά τή[ν έπιΑείριτ)7ΐν τής Καλ- ς καί τον &οι 6αρ5ΐ"μό. Γοΰ 'Ελτιιτπόντου τό β-.ιθ'ς 1914 ή Κ ΐ ,Λγγ . Τού. κής όΐβ.γαώσ«ως, διά ηλο^. είς Μέ^ην Άνα-ολή^ ένϊα α*" ταγη 'είς ιόν <τνστο.Θ;·ντι (π^ τ,!' 3ιοί«ηο·ιν τού Γιΐςατηγοϋ ^ .'·· Γε "Ιβρον Λόχον, 03Τ;ς ^ώΐβ,» ϋλων των έιόπλων δ χώρας διεΓβςαιώΘΐϊ «ίς Τ};ν ;ιαΓμβνην Ε'λη.ι,κήν γή,·. "Ε)ΐτοτ« παιρψβι. ίν 'Αθήναις μειλετών φω-< μέχςιΐ ταΰ Θό Ό άπει9ανών δΐΝ^Ι «Τί όιΑ ,' χττέρανιτον βύρυ,μάδειόν τού, ,' οωφροσύνπν τον, ιό εξαίρετον Τ ϊος τού, τήν μ,ίχρ οφροού ^ ^ την φι'ΧανΘθΛπίαν τού ^έχρις Γθν Ή ■κ.τ,ιδίία τον έγένβτοίΙΛ ^ !( ροΰ Ναού 'Αγίας Τ^ιά&ος β^ ος, έιτάιφη δέ είς τό Ν όν Νέας 'Ελ&ϊτίας βίς γ Γθάν τάφον ποϊριαιπλεύ(κΐ)ς τού &,„. ίανόντος την Ιην ΊαουαοΙο« 1559 Λθρτρός Τον. Κατ' αυτήν παρέστησαν ή γ^ μήτ^ρ τον, οί οΐκβϊοι ιτου, συγγονών χαί φίλων ναϊ άγνωυτοι ενεονβτΓ,θέντες —?· ου, άπαντβς δ' βκλο^βν ρ ήτοι. Άς είναι έλϋφρά ή γή έάλ πονςα, έν,ριζα.Φ.ίίσ',» ίκ των α>ν έ&ΐϊιφώΛ-, τιρατίιφν,·ζ ,ιπά τμ-
λάς ΛΒςι'.Λβτϊίΐΐς >ςίς Ά?ή άς δ-
Λου ό άοΐ^αινώ/, δοτ,ς «Ι.β λά3η
τά ΑγιχΐΐγΓ1 :α ; ·α"ή ατα είς τν.ν Γβ-
καιΐ&στάα^ν Εύ.γγ.λι ή
'μίιρ·. .ις, «φοΐ ητε ·ς!ς τή
Σχολήν Εϋ^λπίδων, είς ι
•ΐόν βοβμό
ϊΐεΐαις ταυ «αί
ι; έιπι5ό<σΛί.ς -Όν :ίς ά χβΐ ώπιμ[5'3η Α - τοΰ Μτχαν κ ΰ Εΐ- '&ΰς ώμέαως έπ»:ΐλένη, λό.φ τής ιμισρφώισεώς τού ι αί τής '8;η.·|..Γ>στής
ύγείος .-ιουι, διά τό ν:α' υ.τα'θ'έ.
τό;β 'φάϋ.ια των Έ1λη ωιν Άίςοπό
ςιων, μβτ^Λ-.αιϊ'ΖΤ,βΐίς βίς τ'ν τό-
ιρ Σχΐΐλήν Άβςιχτΐ3.;,Γας τού Σ δ.ς
όνοι.:"8ΐ;ι3ΐ-ίς μβτά έξώΐτ,ινο/ Ανθ.·
ό; Ώ: Ά ρ:πό;ος δ β·
λόγω τής
τής
τα
τής άοτισυοιταβίίσης τότβ Σχο-
λή; Ίκά,ρων 'Κατά τα πιρώτα £ή
μ«τα τής 'Ενληνικής ΆβςοΛορίας
6ΐβ τα ΛςιρηΐΛορικά δυσανχήΐα α
ήσαν ο'χβ&ον κιοΐθΓμιςοινά, λόγ<ι πρα>τογΌΐνΐισμοΰ .των τότε «Ίριαρκια-
«ρών, Τα Λποί» ου.ή9α:ις δβ'ύθ'
το βίς τόν ιάβρα, έκ. των 40 έν 6Χ(ι;
ο·ιμμο)9τ>τών τον έ—«ΙζΓ,οαν μό.ο
τρείς, Αν οί; «Λ,ί ό μετεΐο'ΐάς.
ιΠςιοχχθΕΐ,ς ταχέοςς βίς τά< ι6ο>
Ομόν ιτοΰ 'Υποτμη.αιγοΰ λαΐ 6^ι>
δύτβςον τού 'Σμη αγεΰ κατ.'λαι&
την ©έισΐιν τ,οϋ 'Υπιοησ'π.ατιοΰ τοϊ
τότβ Ύηανργιαϋ Άεοο,τορίος, μ&-
τβΛχών δμως έν^ρ/ώς τ,ϋ '.ιινήμ -
τος Ββνιιζέλαν — Πλιισι.ήρα τό έ
τίος 1933 ΐάιπβτάχ^η τοΰ ά^ρο«-ιθΐ
•κου οτίμιατΌι; ιμβ τόν 6^·!ΙΙμο'ν τςν
Σιμτ}νιαγοΰ.
Μετά την κατάλ^-ψ.ν των Ά?η-
νών ύ»ό των Ίι·αΐλών «'ί Γ.ιρμ-'-
νώ* τό £τΟις 1941 ό άπαθινών διέ¬
φυγε, τή 6θΓ,0είο ϊΦν.κής ^
Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ
ΒΠΙΤΡΟΠΗ ΔΓΚΗΓΟΡΙΚΟΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΗΣΧΟΛΗΘΗ
ΜΕ ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ
ΕΠΑΐΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Είς την αίθουσαν τοϋ Δικηγοοι
κου Σύλλογον Αθηνών, ν* ~
Προϊδβίαν τού κ. Σπύροίΐ· Π^
σννήλι&ε την ΠέμΛΤην, 19-/ τ^
Οθντοις, ή Συντονισιτικίι Έη-τ&οηι
ϊών Δικηγορυκών Συλλόνων τ«
Κράιτους, ποοικβιμέ-νθυ νβ ο«;^
ι~1 τα Ακικοε^αή έπαγγβ. μβτ^ |
ματα τοϋ Σώμαΐος.
ΙΚατά ΛλΓίίΐοκρα^ΪΛς μος, ή ^
) Έπιτςοπη έζή η» ,,»
των θεμάταηΓ τής
συνταξίμων
ιήν ««ΐάργηο-.ν τής
τήν ύποχρβωτΐΐκή
βίς Τά συμβόλαια,
}
ύσχραλιστΐΜών βΐοιιριοοών βίς
ιτό ΈπΐΜουοικόν Ταμείον Λικτ^ί-
ρων καί την επέκτασιν τής «}«·
,τράξίως των άμθιΐθών βίς τάς (■
ξαιρ«η)|μ«νιας σήμεοοΐν Λολιιικάι; <■ ή Σθ/ντονκττιχή 'Ετι· ήσχολήΊΟιι, «ητοΛΐν η.τ|'βγο» διημαρτυβΐιών των βΐικΐ|(. ρι,κών συλλόγων, ο<αί μέ τόν & ηαΐ'υβέντα ύκττήρικιτον ΐΦΐκοφανη κόν βάουοον >Ότά ιτοΰ δΐΛϊΐΥΛμΛ
σώμιαΓΤος, τόν άΛακτερίμζηον β,
την ίκατά τάς τεΐλ,ςυταίβις Αχλογά;
έκ&όλβσιν υπβ των δικηγή5«αν ι*
τα>ν ώς
Η ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟ.Ν ΤΟΪ
ΑΝΘΡ03ΙΟΥ
Την Πέμπτη,ν, 19η;
καί ώραν β μ μ. βίς ττρν
·:οΰ ΔικτιγοτρΐΜΐοΰ ΣιΛΛόγου Ά>
'.ών, ώμίλΓ,ισεν ό διχηγόρς «β
δι5άκτα>ρ Ν:μικής χ Νικ. Άνΐί
Ο μέ θ.'μο: <Ή Ε«,» ούμβοισΐς πβρί ΣΤΑΘΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ ΓΟΥΝΑΡΙΚΛ 27 ντΛτπ. -^ελήφθησαν ιΗ ΓαλλίΓς ΕΙΔΙΚΑΤ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΑΙ ΚαναΟΐνίων - ΈξωιΐΗβν ηονλιών Είδκόν Λίπσσμα Τριανταψυλλέων «ΠΟ515» Σηόβοι Γχαζόν-Μϊγμα Γκαζόν εΐδιχά φυ«φά<μ*«* Ποοϊόντα - Βολβοϊ -Ολλανδίας-Ζουμηονλια - Τονϋ*« 3& νοώΑατα-Φρ^ιες _ Νεβαγγούλες - Τ0ομηέτχες-^<""1 536.959 ΣΠΟΡΕΚ Γ Σ)βοΙ°νΐ3 ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ -Ι-ΙΚΟΝ ___ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΟΛΙΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 'ΤΓΑΝΤΕΙΟΥ,, Α)ΣΙΣ: ΓΡΗΓΟΡΙΟΣΝ. ΠΑΠΑΣ ΛΑΓΟΥΜΙΤΖΗ καΐ Ν. ΣΑΡΙΠΟΛΟΥ 2 •Ηλ°τεΐα Παιδικής Χσράς - Κουκάκι Αθήναι τής ττρ^οοΧ.1νηΓ^ ί£ρΤΟυρνθ0ντα νέσ 'μήματα. διά τος έξετ* τα τηΓ °Λ°-Ι ίξεταστικ?ίζ ττεριόδου είς άπαντα τα μ*
<«ε!»Μ·ΥΓ1Β0Κ Γύρω άπό τό μεγαλειώδες έργον των Έλ. Βενιζέλου - Μ. Κεμάλ Η ΣΗΜηΣΪΡΓκηΐ ΗΞΙγι ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΣ ΦΙΛΙΑΣ Ένας μνημειώδης λόγος (Συνβχεια όκ ςηγ ΑΙ πρτκκρατοι συίηττήιΐβιχ; βΐς τώ Συμβούλιον τής Εϋρώπης επί τής β^μβλιώδους ταύτης συμβάσβωις, <τΛουδαιοιτάιτου σνντώ,ασχού «Ις τό έργον τής Εύρωπαιικής ένοποιήσιε- ως, καταδιβικ.νύουν <καί αδταιι είς ηοίαν περΐωπήν άν,τ|9ώ^ Εύ,^ωπαί- ά ών έΐήββίϊσαν οί μεγάτιμοι ιβργάται τής Έλληινοτουςικιιχή:; ταύτης Συμφωνίας. Διά τοϋ'ο 'δέ καί δικαία*; έΐξήρι^η έν αή 'Ελλη,- νι<κή Βσνλή ·κατά την μακράν ολ' αυτής συζήτησιν τής 13 Δβικιςμβρί- ου 1930 ή θέσπισις τού δικακόμα- τος τής ελευθέρας έγικιαττα3Γτάσβαις καΐ Λί| έν όψει τού ΰποτυοτώϊους τού άπορρέοντος έικ, Στίμ'βάοιειως τής της Λωζάνης τού 1923 παρά τό αντό- δηλον γεγονος 6τι ή ελευθερία αν- τη δβν Ισχύει ώς «εός τούς Αν¬ ταλλαξίμους. Ή Λρΰ'ούοα τόνωσις τής Έλληνοτουρικ.ΐικής Συνβργα-σίας κα&ιστά πιθανήν την βα»μ α'α>
καί σταδιακήν άρισιν τού βεμελ'.ώ-
δονς τούτου «αί έκ τοΰ αιϋθρον 1
τής Σνμβάκχιβως άνταλλαγής έ«.-
Πβρΐοριομου.
ώξιοποόσΐΒΐκποιΐ είναι
αί διατάξβις των άρθρων 10—24
περί έμποριιχών άνταλλαγών «ιαί
οασμολογι-Άών διευκιολύνιΦεωιν μέ
την ρήίτραν τού μάλλον βύνοονμεΓ
νού Κράτους, αί διατάξετς τ ίν βό¬
θρων 25—31 ίθερί Λαυτιλίας, «>αί
«Ι διατά'ξβις των άρθρων 32—34
«ερί Λ|θ)οξένων «αί τής
ρ ι
δικαιοδοιο'ίας. Διά τούτων έγκιαινι-
άζριαι εν πλήρ«ς σ«οΊημ.αι, έντονον
έμπορΐικής ■καί οϊικονο.αικής σιηιεις-
γααιίας, «ο^ς κοινήν ενημΐ^ίαν καί
ανύψωσιν τοΰ έπιπβδου σνιαλλατ
γών μβταξύ των δύο αμόςων Κρα-
τών.
Ός έπιοηέγαομια τού δΛο,υ οΐ-
κοδομήματος δέον νά έξαραμβν
την τιρίτγιν Σύμβασιν, ή όποία δι-
καίως φέρβι τόν τίτλον, δχι πλέον
συμφωνίας ή συμβάσεως, «ϊιλλβ ά-
ποΜαΛ/βϊτ,αι «Συνβήκη Φώίβς, ούδϊ-
τβρ,ότητος, Διαλλαγής καί Διαιτι-,-
σίας».
Ή Συν&Γ(χη αύτη μ«τά τού σν-
ναψοΰς Πρωτοκόλλου πρόληψις
άνταγωνισμοΰ ναυτΐΜών έίοικλι-
σμών», παρά τό γβγανός ότι συνε-
ηληρώθη ·καί έ&ειλιτιώθη διά μετκχ-
γβΐεΐ(ττέρων Συμφωνών ·καί δή διά
*οΰ Σύμφωνον Φιλίας τής Άγικύ
ςιβς τής 14 Σβπτ*μ&5'ίον 1933 καί
τής ΠοοσΐΒέΐτου ' ΕλληνατονϊΐκιΐκιΓ,ς
Συν&ηκης τής νπογραφείσης έν Α¬
θήναι*; -οή/ν 27 "Απρίλιον 1938, «ε-
ρί ών οί ικίυρωτικοί έν Ελλάδι
Νόμοι 6044)1934 «αί 1256)1933,
όν Τούτοις π)αι@:ΐμ®ν«ι ικαί θά πσιρια-
μύίν-η ώς άέτωμα ύπΐΐβΛαμΛΐρΐοιν τής
ΈνληνοΐουοκΑικής Φιλίας. Τό π<ςο- οίμιιον τής Συνθήκας είναι άλι,θώς έρπνβυσμέναν. Τα δύο. Κράτη, Τ€- νΙζβτΜΐ., όν τή μβρίιτνη των, δβϊως 05κιαλου3ησα>σιν, άνά πάσαν περί¬
στασιν, ηολι.τιικήν όμονθίας ικαΐ
θβλοντα νά δΐΛθηλώ:τουν την επι¬
θυμίαν των, όπως συμβάλωισιν βίς
τό βογον τής γενΐΛής ΕΙςήνης,
Κ,ύονίτα ισυμιφώνωις Λ|ί|ός τάς ■ΰψί,-
στΐας αρχάς τού Δημΐοκτίου Δι&-
θνούς ιΐΔικαίου, τάς διαφοράς, αΐ-
ΐΐΛβις ήθεΐλαν άνοκρυή μβτοξύ Ελ¬
λάδος «αί Τουρκίας, άπε-φάσιοχχν
νά πραγματοπ»ιήσονν διια τής Συν-
θηκ,ηις ταύτης την κοινήν αυτών
ηρόθιεισιν. Καβιβροϋσιν βΛΐ)οήμο:·ς
την φιλίαν νίαϊ άναλοομ&άνσυν ά-
μαι6<ΐίως -την ύποχρέωισιιν, οοτως βίς ούδ«|ΐίαν εΐσελθοχτι συμιφωνίαν «ολιτΐικ·ής ή οΙ«ιοινον»'κής φύσβως ή συνδυασμώ ν έστραμμένχχν εναντί¬ ον τού έτηέιρ»(υι έ£ αυτών. Σνναφώς άναλαμδάνουν την υποχρέωσιν νά ύΛαββΐιωισιν είς την διαδυκοισίαν τής Συνδιαλλαγής ναί Διαιτησίας, ώς ητδΐη καΒορίζ/α^αι βίς τα άςθςα 7—Λ3 τής ΣυΛ^θήκης, πάντα τα ζη- τήματα, άτινα ήθελον τυχόν διαι- θέσβι αϋτά «αί των οποίων ή λύ¬ σις δέν βά έπβτυγχάν^το διά τής •τυνήθους διπλωματικής όδοϋ. Πέραν τής ικοινής γνώμης των δύο χωρχ»ν, ή παγκόαιμ.ιος ·καί ή Εύρωπαιίκ.ή κοινή γνώμη έπβ/ίςότη- σβν την Συνβτ|χτ(ν, π|β|άδιρο)ΐοΛ' εΐ- Ε/ΐνικής σννυπάοξβως καί π^εμήνυ- μα των συγχρόνων θεισμών «ατα- σφαλίββως τής Είρτΐνης καί σ-ιτνίιρ- γβσίας ιιβταξύ των λαών. «αί ύ Τιρίτος λόγος τής ά- ς καί οημιαισίας των Σ ννων. Λ Καί ήδη πςέπβι νά τα προσήίοντα συμ.πβ20οματβ. Ά- ίτό την ανάλυσιν κατά πάντα τόν δυνατόν Ό'όντομον τοόπον τής τε¬ ραστίας «αί έργώδους προΐτπαθΐείας των Λραχτβργατών τής Έλληνο- 'ουρκιυκής Φιλίας *«Γτ»δ·ίχ3ή ατι ή πίστις αυτών υπήρξε π άνυΛέο&λητοτ "ΕΛββπΐΕ, νά ^ ρήοχχυν δια μέσου σβΐιράς άντιίξοο- τήτων, έντός ατμοσφαίρας καχυπο- ψίας, έφίδαχν, άντι,γινωμιών, υπό τ{μν να»πήν εντύπωσιν τής προ<κρά- ιτου αΐματηροτάτης Μτικΐβασΐατιΐκ,ής συγικοοόοβως. Παρά ταυτα ήλπι¬ σαν, έπέμβυναν, δέ ν ος^ώ&ηκταν πρό τάτν δνσχβρβιών. Έκώφβαχκιΐν είς τα μ·ο.ΐι6θατςιικα κηυΰνματα, τα ου νή|θη βί«; τοιαύτας κιρισίιμους έπο- Κάς, καί άνέλαδον άτρόμητοι τόν άγώνα, να ύ—ιρχβράσουν τάς αντι- ϊοόττ/τιας «αί νά διανοιίιξουν την Λαμ,πΐαάν Λεωφόρον. Καί ένί«.η- οιαν. ΟΙ αγώνβς των έοτέφθτ|σαν υπό τής επιτυχίας. Τό οΐκοδόμη- μα τής "Ελλη^ατουρκιιικής Φιλίας Ο ΑΦΡ0ΑΙΣΙ0Δ0Γ0Σ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνστσντινο^ '(Ομ6νοια)9-1 κβΐ 4-8μ.μ Τηλ. 525.387 υ προσβ.χα>ρτ|αΌΐμΐ8ν ή 'ΕλΑάς «αί ή
ία, δέν βχςιμεν απλήν <;υν>:ιρ-
ή Σιιμ,ααχίαν "Βχχ:μ.εν
τούτου. Κοινήν *ιο»γ* ούσιίαν
ήν ΐοολιτιιχήν βντβΐοτγιιι.:-
Δυτικΐϋν Κόσιμαν «αί «οινί^ν
ΤΟΥ ΑΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. ΝΙΚ. ΜΑΝΟΥΣΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ, ΠΡΟΗΝ ΥΠΟτΡΓΟΥ
Σήμβρο,ν καλοίμεβα ήμ«ίς νά αν
νβχίσωμιεν την άναλτ^θΐβίισαν πιςοσ
παβδΐαν Νά το.'ώσωμβν η:ρΐιΐτέ-
τούς δι&σμοΰς ής «ριλίας, νά
τά έμφανιζάμβνα άπω ν.2ΐ-
«Ις καιρόν πςιοσΛΟμιαατα «αί
νά όδεύσωμεν πρός γοινιμαγτίΐςιαν
/αί έντονιωΐέςαν συνεργασίαν. Καί
σήμεραν οί οίωνοί αοιι:ιτοι
αί συνθήκαι κατ' εξοχήν εύνο'
«αί.
Ηδη αμφότερα 'ά ικ»[)άτη άνή-
κιομβν «ίς τόν Όιργα'ΐομόν Ή ω-
μβνων Ε&νών ναί πιστβύΓμΒν «αί
ΐμπΐζόΐΒ&α άπύ τάς βύγζΛβϊς αρ¬
χάς τοΰ Μεγάλον Χάρτου τής 6ης
Ίουνίου 1945. Άνή/βομβν ά, ίρότ>~-
ιροι οί λαοί είς την Διβ9νή Ό;γ ά¬
νθησιν Εργασίας >καί έπιδ-ιώομβν
την ανύψωσιν τοΰ βιοτικού έίΐι-
πέδαυ «ατά τα πριοστάγ,.ιατα τήις
ηβρ,ιφήιμου Διακηίύξίως Ττ)ϊ Φ-'
λαδϊλφε-ίας. Μεΐ«χομΕ.ν «αί σΐΜεοτ
γαζόμ«&α Λ&ραιΐτέΐί α> βίς τεΰς Εΰ-
ρωυταιΐκιονς Όργανισμούς Συνεογα-
σίας καί πιοιτ>εύομ>εν 3οα1 έπ.ιδιώ-
ικοιμ>εν :ά μ<&γάιλα Ιδζώδη τής αηςο- στασίας τής άνβΐρωπίνηις αξιοπρε¬ πείας, τής νπ&αοχής τοΰ δ.ιναίου, τής Καινόν κης εύΓ,μβρίβς «αί τή; οίκονομιικής άναπτύξεως. Συνβςίγαο- ζέμβεΐα ώς μέλη ίσότιμα βίς τό Συμβούλιον τής Εϋρώπης «αί οα'μ- παρυαιτάμ>ει8α άδίλφκκώς βίς την
Συνέλευσιν τού
άπιό τοΰ βήματος
τής οποίας άαλύοτ«ι «αί δ'.ακ,η-
οΐ πιοΐ,ιτΐ-'*ί>ί, οίκονομι-
Λο-
μιτν τα δύο κΐ£ΐάτη τ 1
σιαιν Νοτίαν πτβςνγ»» τού ΝΑΤΟ
μέ απολύτως κοινήν σι>νβρνα:ΐΐ;α·ν
των Γενκών ΈπιΤϊλΒίων των δΐο
Κραιτών Ήτο δυνατόν χαί ό μάλ¬
λον αίσιόδιαξος νά 6ρ;:ιμο/τΐισι9ή
μίαν το.ιαύττ^ 'Κνόττ^α,
ΐ,ιο'ΐ Άμύης καί έδβτ^'ΐτ.ή
λιτικής; ΆΛλά «έριπν τούτου
ά •κατεισ'τηιαβν αμφότεροι οί
δο0^· τής Εύρωπανκής Ο1-
κιαναιμικής Κοιινότητιος, τής Κγχ ής
Άγισΐβάς. Αιά τών
ΣυνδΙΰΒως, τάς οποίας
μβιν έιχάστη χώςα 'μιετά τής Κοινής
Άγοράς, τί έΛΐδιώ/ιοιμβν; 'Ειιιδιώ
«βμβν έι»ιίστη χώβΐα έντές τιοιΰ
σίου τής Κοινής Άγβιοάς, τή,*
οοαί ιχχώ «οακΌ>νι«ιθί
σμοί διά την ανύψωσιν έν εΐρήνη
ίθαί άξιχ>πι;ιεπΐ3.ία τοΰ έταπέδου
ζωής «αί ηοιλιτιιαιμοΰ των Εύ,ρω-
Λαών, ρμβτβιξύ των οποίων
οί λαοί ιμας κατέχουιν λαμηςάν θέ¬
σιν. Συντίοιγάσ·9Γμΐν επί δζ«α«τίαν
κιαί πιλέον είς τόν Όβγαν ικ^αόν
Εύρωπα·κής Οϊκονομι«.ής Συνβξ-
ρασίαις διά την έφορμΌγ-ΐν τοΰ Με-
γάλο.υ Σχ«Μοιυ Μάρσο,ιλλ καί έτύ-
χομιβν άιμιφότβζθΐ οί λσοί, ώς «αί
τα άλλα ιμετέχσ .-τα 15 κράτη τής
δαψιλοϋς Άμβιρ.ΐκιιχνΐικίής Βοτ,θ-Μ»;
καί έπΐ·ξη3γάσι3τ|(Τ.ε έν όμιαιβαία
>Όίναοτ)<Χΐ τα Λρογρίμ^ίατα τής ϊΐκο στμιυ«ή; ήιών άν3,ττύ|ιεια>; Σή
}ΐερ;ον εϊμιειθα άΐμιφότΐΒριοι τα Κβάχη
είς τόν Όθίγανιομόν ΟίιχΌΐνομι ής
Συνβργασίαις «αί ΆνχΐΛτύΙβως, βίς
Μΐόγάλη Ά-
β «αί ό Κα-
τόν οποίον μβτέχβι ή
μ·ε,£ΐΐΛθανιιχή
'ΑΑΐν επί πάα'ΐν έΛΓτΐΕλέσθη σή¬
μερον, ό,τι, ούδε οί ηοωιτ'Ζίθ^άναί
τής 'ΕλλνοιτονιοΐΛΐκής Φιλί»ς, ήτο
δυνατόν νά διανοτ^οΰν. Άνήκο-
'μιεν άμφότιερο,ι οί λαοί είς τό ΝΑ¬
ΤΟ, ε'ς την /αλονιμένην Άτ?αν-
τιιικήν Σιμμιαιχίαν ικαί «ατά την Σνν
θήκην τιοΰ Βο,ριείου Άτλαντ ι/κοϋ
τής 4 Άπριλίιου 1949 «αί το απβ
17^ς Όκ,τωβρίου 1951 Λ£ιω;άκολ-
λον τοΰ Λονδίνον διά τοΰ όΛθίου
τήν κοινωνικήν εύτ-μιειριία ·. Κινού-
συνιειπώς ώμιφότ.£|2ΐ&ι οί λειοί,
τ5ΐ3σ|μών ούχι άηλώς συ>ιε©-
γιβσίαις, ™λλ' άλη&οΰς οίκ.ονεμική;
«αί ένοιποιιήαεως, τής
ιοτρ. 'Υλο
υπό τοιαύίην
τΌΐιούτονς Θ--
ομούς, υπο την %ΐΛΐΐϊυοιΐί/ τοΐιού-
των όργοινΐισιμών άΛοι6αίβι βϋχν-
ρής ιχιαί άΐΜοοοοις ή βπιδία-ΐξΐις ιή;
ή «πί,Λΐαιι,ς των ώνα-
άντιΐξοοτήτΓΰΐν, ή Κΐαττάσ·
χαί ό.τίείξΐίρΓγ'αιαία ενός Λή-
'Κοινίαΐ'ΐΐ'ξία;
τής
ρους
καί
νικον
«αί τό
κιβί ύ
ι είναι οί σίοηΌί. 'Ελί-
τά αύτά Ιδανικά, τό ΙΑα-
οΐκοινΐμ'.οιής αναιπτύ,ξβα>ς
ί&α· ιιικήν ικοινωνι;ι»τν;
κΐαΊ των δύ> ήβω'-
χών μας λαών, άς χω^Ι^ύ-μ:"
πίστιν καί ένίοι,'σιαοιμόν βίς
μεγάλην κιαί ώκιτιν οβολόν
οον τή; 'Ελληινοΐουριχιικήις ΦιλίΐΒις,
τής 'ΕλληνοτοΐϊβΜιϊΐκής Σ
οί, κχιομ. Ένότηιτος
Έκλειποθσαι Διεθνεΐς Έθνικαί φυσιογνωμΐαι
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΜ ΡΙΚΑΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΕΝΝΕΝΤΥ
ΕΚΕΙΜΟΙ
ΦΕ1ΤΓΟ1·Λί
ΘΕΟΔ2ΡΟ-: ΚΟΥ/ΛΠΟΥΡΑζ
Ό μικιρός Τζών Κέννβντυ, την η¬
μέραν ακριβώς αών γεν·ςβΙί(·ν
Τον —"Εκλεινε τά τρία χςόν.α
Τον— χαΊς«τοΰσ€, πάντα γ ά τε¬
λευταίαν <ρορά, τό νβκοό Τον Πα- τέςα, τόν Μεγαιλο μας Πρόθδρ:, ένώ ■κατ«6ΐι6ά«5ε·ται σιτόν Τάφο, δηιλαι5ή πάντα μποαατά, ό μΐικρ:ς ΤΖΏΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ, στίς χσοές καί στίς θλίι|>εις ιτοΰ Πατςός Τού,
μά σΐίς θλίψεις όλης τ^ς Ά'θρω-
πότητος, Λού βχασΈν βα μεγάλον
καί άγνόν Δη,ιοκράτην, συιμπτιρα-
στάττ|ν «άντοτε των αδννάΐων «ιθί
Χοίβών καί δλη ή
ανθρωπότης άπέβλβπβν μέ αφο¬
σίωσιν καί αγάπην στήν παιδικ,ήν
Τον γλυκειά μορφήν, τοΰ ΤΖΟΝ
ΚΕΝΝΕΝΤΥ, πού μέ την Ποαη-
κήν Τον ΙκορνότίΓτα, ««τό>ρ15ΐ(ι)ΐν>3 να;
έξασκραλίση την βίρήνην τής βν-
βρα>πότϊ>τος, «αί νά παύση νά βχη
μπροστά της τάν 'Εφιάλτινν τοΰ
Πολιέμου «αί ή ανθρωπότης δλη νά
έπιδοΐ^ή στά φιλειρηινηκά Της "Ερ-
γα ■καί «την άνσΛτυξιν «τής Δημο-
«ιραττίας.
Ό Τζών Κένχβντυ διαδ;χόταν
δόξα3μέΐους Προέδρους τής Έπο-
χής τον. Τόν Δημοκρατίαν Φ;αγ-
κλίνο Ροΰο|6βλτ^ |ηον χάριςι α αυτόν
σννεΓρίβη ό "Αΐξων Β:ιρ3λίνιευ -
Ρώμ'Κ " Τόκιιο, τόν Χόνρν -
μόν, πού μέ τό ο·χέ5ιο
Μαρσάλ έσωθΈ την άνβρωπό ητα
καί την Άΐξιοπ^έ—ιαν των μΐικρων
μέν άλλα έλβυΖΐβςιων λαών ΰοτΐ ι όν
Δΐ€)θνή Κσ^μουνιοιμίνν «αί 'Ελευ-
θέρωσβ πσλλΐτυς λαοΰς, μετίίξυ
των οποίον «αί την αιωνίαν μας
Έλλάδ», επί ■κβφαλής τού ΓεΊ-
ναίον «ίχι ήρωικιοΰ Στςκχτη,οϋ Βάν
Φλήτ, άπό τόν Κομμουνιονιόιν ναί
την συνιτριβήν την τβλείαν των
συμιμοριτών «αί τέλβς τοΰ Στςα-
τηγοΰ Μάκ. - "ΑςίθαΌρ, Πον μέ τ!{|ν
οον ίχιανόττ/τα, έπι-
Ύπό τοΰ συνεργάτου μσς κ
Νεολαίαν τής Εϋςώ,της «αί τής
Άτλαντικής μας Δημοκρατίας τής
Άμβριπής, όντως ώιίτΐε, νά μην
I-
χωμειν μόνον τόν ιτίτλσν τής Κοι-
τίδος τοΰ Πό .ιτισμον «ιοβί τής Δη-
μο>κοατίας τοΰ Πβεικλίονς ναί τοΰ
ΆρισΐΌτέίΧους;, άλλά στήν Λςα^α-
τικ.ό:τ{τα, διά τής ΈΛαηιοτστάαεως
3τοΰ βγιντβ οτήν 'Παιδεία μαις, γ ά
νά μο£'α>α.'9ί) καί έΐξοιπλισϋή ή νεο-
λαία μας, μέ την σύγχοανη παι¬
δείαν τής έΛΟιχή; πού ζού^βν.
Ό Τζών Κβ^εντυ, «αΐά την
προ'ΐκΐογικήιν τον ηΐβιΐοιδίία, πόσο
ψλόγισ£ την φοιτητι-κ,ή νοοΛα!α,
τά παιδία ιτοΰ Χάρίαρτ, ή ίδβα,
ότι ενας δικός τονς, β άς μγ,λύ-
τερός τονς, Ιίνας βφιτβος τιν νέον
«όσν^ου, ποΰ πρό&βλνε μετά τΐ^
βόμιβα τής Χιρουίίΐα1, έΛ»ο·ς ικόσμον,
ποΰ ήθΛε άλλαι μυαλά γιά να διο.-
Μχβη, πόσο τα ιφλόγιζτί τα νέα ^α.-
διά. ή ίδβα, πώς ένας δ.«ός τού;
βΛαιρν* ιτήν όξοπίίία/ Λον τούς ά-
νήχβι. Ό ΤΖΏΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ,
ποΰ οί γβρΐαιντΰς «αί οί μδσόκ-οπΐ:».
((ο6&νηχν την απειρίαν τού «αί την
άνωριμότητά τού, γινΟΜΒν γ.ά
τούς νβ&υς έγγύηση «ιαΐ 'Ε^-νίδα.
πώς οί Ι-κτιψιήσβις τοίν »α·«ίστά-
οεων θά ήταν οί σωοτές, πώς ή
φαντασία «αί ή »ρόβλβψη 0ά λβι-
τονργοΰσαιν ώς δυνάμεις άπα^αίτη-
τες, πώς δέ θά ύητ^χε ηντ& πανι-
ικός, πώς στόχος θά ή"τβν τα σνει-
ρα ιτών άνθρώπων, νά υπάρξη Εί-
ρήνη, νά ύπάρίΐη δΐικιβιοσύνη, νά ύ·
πόριξη άξιοηρβπεια καί θ£λτ):η
Μέσα σβ τρία χρόνια ό Τζών
Κέννβντυ, βγινβ μέγας
σύ,ιβο,λο τοΰ κόΐυιμου.
'Εχοννε νβ 'λεΜβ, πώς στήν Λρώ-
τη συνάνττ^σή τού μέ τα; Νι«ή α
Χρουστσώιφ, στί|ν Βιβ'νη", ό Σο-
βιβηχός Πρ&ϊβϋπουιςγος γεμά ος
π-εΐρα καί πονηΐβΐά, ώταιΐξε αντό τό
Λαιδάρΐο τής ηελιιτιική;, ώσάν τήιτ
γάταν μέ τό παντί>α.
Ό Τζών 'Κβνιι^ιτυ, γύ";Μ»ε τότε
οτήν π»ι ιρίδα τον χωειίς ι ά
τό 'θόοβίριοις τού, μίλησ* σπό λβό
μέ άηλόττ^τα ικαί βίλυ-ιρίνζΜϊ, < τονς <ρό6ονς τού, ιίχχχζ τ?ιν έι σιοδότηίή τού να έιο'μα1αΐ9ή. Καί δτιαν ήλ9ζ ή κιρίσΊμη ώσα τής Κού- βος, ο"τίί9ηΐ)Ίε> "Ορ!3ΐ|;ος ^οιί "Ετοι-
μος-
Ό κόσμος εΐχβ χοατήσβι την ά-
νάσα τού
Ή Είρηκη τού ΐΚόοι^ου, ή
ποιλΐτΐιαιμοϋ «ΐαί άτα~>/ιρνό-
βίς τό άκ,τινο&όλΊΠν «)αί ύ-
Λρόσταγμα των δύο
Ήγβτών, θβμβλιωτών τής
τοΰ Μεγάλου Έ!λβχΐ?βιρίο'ϋ
Βενιζέλου «αί τοΰ Μβγάλου Κβ,αάλ
Αύτός βΐΛαι ιάκριβώς ό ΈΓνΐιχιδις
ακο'τιος «αί ή γιβνναιόφΐίΐων ίηςιστο-
λή τοΰ «ΚΕΝΤΡΟΥ Κ»Ν)ΙΠΟΛΙ-
ΤΩΝ».
Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ
Ποώην 'Υπιονργός
νά υποταγή «αί ή Ίαπωνία,
6ρων, ίάφιαΰ προηγουμέ· ως συνέ-
τρι/ψον ό ώριχιιοΐτ);άτη/ος Ά'ζΐιν-
χάονβρ τόν "Αξονα Ββρελίναυ -
Ρώμης, επί κβφαλής Τοΰ Στ^Λΐη-
νοΰ Πάτταν, Μθΰ βίσήλβΛν θριβμ-
ββυ,τής μέΐ:α (ϊτήν ΠςωζβύουΓα
τής Γβομανίας, στό ΒεροΧίνθ'ν.
Τί &ά βκα ε αντός ό σαραντά-
@>Ίς χαμογβλαστδς βφΓ,'βος σ όν
Λ«υχό ΟΙκιο; ΕΙχε ιμβζί τού την
πίστη, την ώριμόττ]ΐ·~ αυτής τής
νειότης τής στίμβρινής βτού ιδυσικι:-
λβύεται νά την πκϊραδβχθίί ή γερου-
σία. Καί βίχβ μέ τό μβρος Τον
την νβοΐλαίαΐν τής Πατρίδος τον,
την αυριανήν ΆτλανΗκ,ήν Δτμο-
κρατίαν, όπως εΐχβ μοΐζί τού «αί
μέ τό μέρος ΤΟΥ, ό ΓΕΟΡΓΙΟΣ
ΠΑΐΠΑΝ'ΔΡΕΟΥ την νβολαίαν τής
ΈιλλάΧος μας, τήν ούςικχινήν Αίω-
νίαν Μας ΕΛΛΑΔΑ, πού τή χά'ρ -
σβ δ, τι είχβ κιοοί δέν βΐχε «αί γ ό
σπουδαιότερον δλα>ν, τή χάρισε
τί^ν ΠΑΙΔΕΙΑΝ καί την μόρφω¬
σιν, δωβεάν, /ιά νά μποιρςοη να
άμιλλάται, οτή[ν μΟΓνφωσιν, την ' φεϊς «αί Εύρωηαίοι Δημοσιογρά-
χέρια ενός νίου Καί ό,αως ή
Ειρήνη σώβΐγκβ.
■Δέν είναι «υχαΐο, ότι, «ββώς
γράφΐονν οί £<ρη.Λ>ερί8βς οΤ)ί( Ρω-
σία, γίνβται Λρωτοφανής βκδ
σ"ΐς πένβονς, γιά τόν θάνι&το τεν
Τζών Κέννιβντυ. Αύτό
ικάρι είχβ έιμπνΰύσιει <Τ«6α μό μα «ιαί όκβϊ, στήν Άντίπβρα " τοΰ Βάλνα. "Οιτ)αν ύπβγράφτι ή τής Μόυχας, τόν πβςιοοι,ιένΌ Αν- γουσπο έ.β , γιά την πυρηνΐικών δο«.ιμώ,ν «αι βίχβ γτ)9ή τό συν'βδριο τοϋ Λίνινγ- «ςοντ, οί. πιοιί>σ«ΐ3κ.λτ3μβ.οι
«3^:>»Χ^νχν<Χ%Χ?Οί3«ίΧ3<3α^ ΑΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟΝ! ΦΕΡΝΕΙ. ΠΛΟΥΤΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ 11 ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΛΥΚΑΤϋΙΚΙΑ 6ΙΑ ΤΟΝ ΠΡ2ΤΟΝ ΥΠΕΡΤΥΧΕΡΟΝ κοΐ 3 ΚΕΡΔΗ ΜίΖΙ ΠΑ ΤΟΝ Γ ΤΠΕΡΟ ΤΟ1 ΠΡ0Ν6ΜΙ0ΥΧΙΙΝ ΣΕΙΡΟΝ 1 ΙΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝ^. ΤΑ - ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΤΡΗΤΑ ΠΑ ΧΙΛΑΔΕ2 ΑΛΛΟΥΣ ΤΥΧΕΡΟΥ2 Γ ΓΡΗΓΟΡΙΑΗ (ΤαμειακοΟ) <ροι τοΰ Σοβιετιχοϋ Πζ< γοΰ, στό θέςβτρό τού, στήν Γ>άγ-
«ςα, σΐόν Εΰξβινο Πόνΐο, ιατά ού-
Ο80 Γβωργίβς «αί Κτ»ι,-κάαοι,>. Ό
Τα ΛαχΒΐα όλω ν των
σειρών μεχέχουν τής κληρώσεως
καί τα άλλα μεγάλαι γενικά
διά την Πολνχατοικίαν
ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΕΤΡΗΤΑ
Ό.ΐα τα κέρδη τταραδίδονται χωβΐς οί τνχεροί νά πΐηρώσουν οϋιε δραχμή.
' ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΕΙΡΕΣ
ΛΑΧΕΙΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
*- ι
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ Η25ΗΣΕΙΡΗ
1*ΧΧ3ίΧ3ί*****ί*ίί^^
ύρωπαίονς συγγρϊιφείς «.αί Δτν-
[ΐοσιογρώφους γιά πολά, μέ σηιρ.-
κα·3ΐό, μέ βΐΐρωνζίΐϊ, μέ ώμό ητα.
Είπκ γιά τήν Ούγγρΐϊ'ή 'Εια.ά-
στ«ση, γιά ·τϊν Στάλιν, γ.ά τεΰ;
Αγγλους, γιά τσυς Κινόζους, γ ά
τίς διαφο>£Ες τΐοαίς, γιά τα πάβη
τους.
"Ενα μονάχα η^όιωπο έιε.νβ
ω άηο τό χιοϊμοιρ %αί τί) ίΐα^/α-
αμό τού Ό Πρό«&£ο; ΚΕΝΝΕΝ¬
ΤΥ «Ό Ά·ίβχάαν:ρ είναι πτω-
χός καί, ό ΤΖΟΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ
Ιναιι πΐλοίιαιος, βΐπε μιά οτιγμή
Άλλα ό Άίζ,ενχαουΒρ βίναι ό συν-
:τΐριτι.κός, όχι ό Κεννεντυ». "Ε
τόν ΙΚϊν^βι τυ ώς έγγύτ^σι
τής ϋΐςήνης. Ό Πρε®5θ3ς Κένε-
τυ, νέος, έντυχής, 'ΕλΛίδ·α τ.
βΐχε στω&ή, ότο ζ.ΰσβ,
στόν Άβραάμ Λίγ'χολν, έναν
τίον των φυλβτικών διοικ.;ίσεων,
κοντά σιτούς νίγρ,ονς
ΕΊχ« στείβι τά ίμοσπα.δα ά
οοβτεύαατα νά πβι£;α3τσΐ9θΰν τούς
νέγρους τοΰ Νότου νά φοιιή:ουν
Πα«πιθΓήμια, πράγμα πον τό
τμπόδΐιζε ό φοβνχϊτιομός τώ; λίυ-
κών νοτίων. "Έτσι νβσς, Εύτυχής,
Άνάμνηστ) τ«ΰ Κόα<μου, δο ε<ρω όπως «αί ό Λίκ ιλν, τα" ι νά στο)9ή καί ώς νβχρος »ά< Τού στήιν ίπ·οι;ία. Ίί Ά;··8ρΐική «αί όλος ό ΦΟβ- λβχ)9ϊρες Διμαικςατιιι-ός «άομος, θά τούς θιν0*·1113"· πά^τα ΐετσι: Τον ρια πλά' στό.' ίίλ^ον Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Τήν 7ην Δ2)«μ6ρίαυ 1963 άιε 5ίωσβ συβΛείο; )α;δισκ £τ63·λής είς Βύ5<ονα των Άβτ/.ών ό ιΣ'μτιναγος έ ά. Θίό5<ο5ος Κ&χμ- ύ Ό μβ'οιιτίς έγςν-ή"!) είς Δα.- δανέιλια τού 'Ελλτμπό Γ.ου .αί ή¬ το χίος τοΰ ?κ, Μαι5ύτ;:υ τής Άνα- θ^ά^η; ΣτΐίΧ σ ου Θ ο5 ΚοχτμΛούςα, γνωαΤοΰ μ2γ ςο»> τή ς'Ανπτολής «αί τής έκ
ΤΟΤΆΕϊΘΕΝΜΝΗΜΟ.ϊΝΟΝ
ΤΟΥ ΠΡΟΣΦ ΓΟΣ ΑΓί) ΙΠΟΥ ΚΑ
(ΟΥΛΕΥΤΟί ΠΕΙΡΑΙΩΣ Χ ΤΖΗΜΓΕι
Μέ πλήθος κόσμου καί σκμιιρ
τοχήν π.οσ ρΐ',ικάιν όπγιινοσε ν,
έτελβσϋη την παρελθούσαν Κι>
βΐακήν εί. τόν "Ιερόν Ναόν Ά
γίου Διονυσίου 'Λρεοΐκχγίτοιι {<>
δοϋ Σκουιΐίϊ) τισσι/ριικτνίΐήμε,ιον
άρχιερατικόν μνημόσυνον ύ,-έο ιΐ
ναται'σρως τής ψΐ'/,ήί τ°ΰ "λΐ|
σμόν ήτου πρόσ"ρυ/ος άγιυνιστΓ,υ
καί πρώην Βουλιι,τοί· Πε,ιρ'ιΐώς
ϊτοματη Χητζήμπεη Κίς τα προ
σΐϋπ<ι δ (όν τ όν παηκ'ηρθεντιην ή Ολιψις κιιί ή συγκίνησις ήτο κα ταφανής γιά τόν χαμό τοΰ άειμνή ότου Χατζήμπεη. Ί ό μνημόσυνον έτίμησαν διά παρουσίας των οί βουλευτού της Ενώσεως Κέντρου κ. κ. Πανοα νίας Κατσώτας Δ. Ντάγχηςκα Ρώς κιπ οί δήμπρχοι Κεραΐσινίου καί Νέας Φιλαδελφείας κ κ. Μι σαηλίδης κα'ι Τρυπιάς, καθώς καί ό πρώην βουλευτής ανεψιός τού μ^τασιάντος κ. Φίλιπ. Χητζήμ Λεης και πολλοί αλλοι σημαίνον τες πηρ(ίγοντεί τού προσφΐγικοθ κόσμου. Λΐεταξύ των παρευρεθεν τ«ιν διρκρίναμεν τους κ.κ. Ίιοάν νην Άχριθά/ίην δ)ντήν τού Λήμου ΆΟηναιων, Ι. Ρωσσέτην συν)γον τμηματάρχην της Έΰν. Τραπέζη^ Δημ. Χατζηλίου (ΐν)ρχην π.Χ. 11α πηζόγλου, Νικολαΐδην, Πριμικι ρίου Βασι?άν χ.ΐι. ΜΙΧ. ΓΙΛΥΛΟΥ ΔΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΡΟΜΟΙ ιΠαρα τής; Ένώσΐίατις 'Κατο'ικων 'Αγ. Δημηΐ'.φίιου — γ—ιΚοΛΓ,ς — 'Αγ Διον·03·ίου ριφΐΒθείαις ιΠβι^αιώς δος» άΛίσΐιαΑ.η τύ κιάτωβι βγγςα- φον είς τ&ν χ. 'ΥΛοΐίβινον 'Ε- Κύριε 'Γνωσΐτιοΰ αντοι; ότι αό. δβμάιλις.- πτον Αλι των ΕΙσι,τι ιρίων κα'α'δάλ- λεται ά«3«Ιυβιστικώς »αί μόνον ΰ«* των Συυαιιικ,ιώιν Άβηνών κΛ Π>Α;ιπι
ώς, οί όποϊο* χρΓ,.ΐχ'.μοιπΌΐοΰν τα Λε
ωφοοβΐα, &ί τούτοις, ουδέν έργον
πςαγμιατιοΰτιαι βϊς τάς Εν.οικίας
μας, Ακ, τοΰ ώς άω βσόδου, είς
τρόηςιν ώίτιε αΊ όδ;ί μας ά ίΐναΐι
Λλήιρεις λιιΐοσΐΛώιν, κΟΛβων «βί χατν-
δάκων, δΐι' 6, ΛΠ);ιο™χλϋΐ|μΐ8ν, όπα. ς,
έν τή άφροΧ'ΐότΓΐτΛ 'Υ,ιών, ένηκγήτ
στττε νά ά«ο5σ3ό τό δε>)οάιλΈπ·τιον βΐ;
υς Δήιμιονς, διά νά διτνΓ,ΟώΜ ιν
«αί ΐκιαταισι>«ιΕύαισο>3ΐι ώρ·οι._βνον;
όμονς «Ις τάς έγκιατιολβλϊΐμβ ος
άπιδ 50ει:ία; Σΐ)νοι.κί>ο)ς μας.
Τό παρόν νά ιά~οιοι.αΙλή είς τον
Δτ,μαρχ/θΐν Πβιραιιώς «αί τόν Ή-
μβοτ,αΊθιν «.οί πβριβ'δΐικ,όν τύπον Α¬
θηνών καί Πβιροοιώς, πρίς
ό
Διατβλιοΰμβν
ή Διοιΐικητι,κιοΰ Σι-ν6ου1ί;ν
Ό Πρίβδρες
Δηι.1. Π. Σιομάνηις
Ό Γβν. Γροιμχϋατβύ.ς
Χ. Γ
ΛΟΥΤΡΑ 4Φ?0ΑΙΤΚ
θίμιστοκλέους Γβ κ">ϊ
Γροβισς
θερμό θ-ιλοσσ'νά
κσί Χσμόμ
Κοθατιότης πλήρης
κοί περιποίησις
(ΠΡΑΑΙΔΟΝΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑΠ
Παρά τοθ κ. Στσύρου Κου
ρή παραδίδοντσι μαθήΜατο
Γαλλικής κσι Μαθηυοτικώ
κατ' οΐκον τ,ηλέφ. 563.055
ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
"ΟΡΕΙΑΔΕΣ,,
(ΟΙ ΝΥΜΦΕΣ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ)]
τό ώραιώτερο κσί καλύτίρο
βιβλίο τοϋ 1963
ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑ 6ΩΡ0
Πωλεϊτοι είς τα Βιρλιοιτω-
λιϊ«χ 50 δραχμάς
ϋ5ο,χ.ίας τό >έ,ος Β.
<Γ»ς τοΰ γνικα-τοΰ δ·ικηγό;ΐ3υ των Αθηνών Βοΐίΐλβίου Κατά τή[ν έπιΑείριτ)7ΐν τής Καλ- ς καί τον &οι 6αρ5ΐ"μό. Γοΰ 'Ελτιιτπόντου τό β-.ιθ'ς 1914 ή Κ ΐ ,Λγγ . Τού. κής όΐβ.γαώσ«ως, διά ηλο^. είς Μέ^ην Άνα-ολή^ ένϊα α*" ταγη 'είς ιόν <τνστο.Θ;·ντι (π^ τ,!' 3ιοί«ηο·ιν τού Γιΐςατηγοϋ ^ .'·· Γε "Ιβρον Λόχον, 03Τ;ς ^ώΐβ,» ϋλων των έιόπλων δ χώρας διεΓβςαιώΘΐϊ «ίς Τ};ν ;ιαΓμβνην Ε'λη.ι,κήν γή,·. "Ε)ΐτοτ« παιρψβι. ίν 'Αθήναις μειλετών φω-< μέχςιΐ ταΰ Θό Ό άπει9ανών δΐΝ^Ι «Τί όιΑ ,' χττέρανιτον βύρυ,μάδειόν τού, ,' οωφροσύνπν τον, ιό εξαίρετον Τ ϊος τού, τήν μ,ίχρ οφροού ^ ^ την φι'ΧανΘθΛπίαν τού ^έχρις Γθν Ή ■κ.τ,ιδίία τον έγένβτοίΙΛ ^ !( ροΰ Ναού 'Αγίας Τ^ιά&ος β^ ος, έιτάιφη δέ είς τό Ν όν Νέας 'Ελ&ϊτίας βίς γ Γθάν τάφον ποϊριαιπλεύ(κΐ)ς τού &,„. ίανόντος την Ιην ΊαουαοΙο« 1559 Λθρτρός Τον. Κατ' αυτήν παρέστησαν ή γ^ μήτ^ρ τον, οί οΐκβϊοι ιτου, συγγονών χαί φίλων ναϊ άγνωυτοι ενεονβτΓ,θέντες —?· ου, άπαντβς δ' βκλο^βν ρ ήτοι. Άς είναι έλϋφρά ή γή έάλ πονςα, έν,ριζα.Φ.ίίσ',» ίκ των α>ν έ&ΐϊιφώΛ-, τιρατίιφν,·ζ ,ιπά τμ-
λάς ΛΒςι'.Λβτϊίΐΐς >ςίς Ά?ή άς δ-
Λου ό άοΐ^αινώ/, δοτ,ς «Ι.β λά3η
τά ΑγιχΐΐγΓ1 :α ; ·α"ή ατα είς τν.ν Γβ-
καιΐ&στάα^ν Εύ.γγ.λι ή
'μίιρ·. .ις, «φοΐ ητε ·ς!ς τή
Σχολήν Εϋ^λπίδων, είς ι
•ΐόν βοβμό
ϊΐεΐαις ταυ «αί
ι; έιπι5ό<σΛί.ς -Όν :ίς ά χβΐ ώπιμ[5'3η Α - τοΰ Μτχαν κ ΰ Εΐ- '&ΰς ώμέαως έπ»:ΐλένη, λό.φ τής ιμισρφώισεώς τού ι αί τής '8;η.·|..Γ>στής
ύγείος .-ιουι, διά τό ν:α' υ.τα'θ'έ.
τό;β 'φάϋ.ια των Έ1λη ωιν Άίςοπό
ςιων, μβτ^Λ-.αιϊ'ΖΤ,βΐίς βίς τ'ν τό-
ιρ Σχΐΐλήν Άβςιχτΐ3.;,Γας τού Σ δ.ς
όνοι.:"8ΐ;ι3ΐ-ίς μβτά έξώΐτ,ινο/ Ανθ.·
ό; Ώ: Ά ρ:πό;ος δ β·
λόγω τής
τής
τα
τής άοτισυοιταβίίσης τότβ Σχο-
λή; Ίκά,ρων 'Κατά τα πιρώτα £ή
μ«τα τής 'Ενληνικής ΆβςοΛορίας
6ΐβ τα ΛςιρηΐΛορικά δυσανχήΐα α
ήσαν ο'χβ&ον κιοΐθΓμιςοινά, λόγ<ι πρα>τογΌΐνΐισμοΰ .των τότε «Ίριαρκια-
«ρών, Τα Λποί» ου.ή9α:ις δβ'ύθ'
το βίς τόν ιάβρα, έκ. των 40 έν 6Χ(ι;
ο·ιμμο)9τ>τών τον έ—«ΙζΓ,οαν μό.ο
τρείς, Αν οί; «Λ,ί ό μετεΐο'ΐάς.
ιΠςιοχχθΕΐ,ς ταχέοςς βίς τά< ι6ο>
Ομόν ιτοΰ 'Υποτμη.αιγοΰ λαΐ 6^ι>
δύτβςον τού 'Σμη αγεΰ κατ.'λαι&
την ©έισΐιν τ,οϋ 'Υπιοησ'π.ατιοΰ τοϊ
τότβ Ύηανργιαϋ Άεοο,τορίος, μ&-
τβΛχών δμως έν^ρ/ώς τ,ϋ '.ιινήμ -
τος Ββνιιζέλαν — Πλιισι.ήρα τό έ
τίος 1933 ΐάιπβτάχ^η τοΰ ά^ρο«-ιθΐ
•κου οτίμιατΌι; ιμβ τόν 6^·!ΙΙμο'ν τςν
Σιμτ}νιαγοΰ.
Μετά την κατάλ^-ψ.ν των Ά?η-
νών ύ»ό των Ίι·αΐλών «'ί Γ.ιρμ-'-
νώ* τό £τΟις 1941 ό άπαθινών διέ¬
φυγε, τή 6θΓ,0είο ϊΦν.κής ^
Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ
ΒΠΙΤΡΟΠΗ ΔΓΚΗΓΟΡΙΚΟΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΗΣΧΟΛΗΘΗ
ΜΕ ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ
ΕΠΑΐΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Είς την αίθουσαν τοϋ Δικηγοοι
κου Σύλλογον Αθηνών, ν* ~
Προϊδβίαν τού κ. Σπύροίΐ· Π^
σννήλι&ε την ΠέμΛΤην, 19-/ τ^
Οθντοις, ή Συντονισιτικίι Έη-τ&οηι
ϊών Δικηγορυκών Συλλόνων τ«
Κράιτους, ποοικβιμέ-νθυ νβ ο«;^
ι~1 τα Ακικοε^αή έπαγγβ. μβτ^ |
ματα τοϋ Σώμαΐος.
ΙΚατά ΛλΓίίΐοκρα^ΪΛς μος, ή ^
) Έπιτςοπη έζή η» ,,»
των θεμάταηΓ τής
συνταξίμων
ιήν ««ΐάργηο-.ν τής
τήν ύποχρβωτΐΐκή
βίς Τά συμβόλαια,
}
ύσχραλιστΐΜών βΐοιιριοοών βίς
ιτό ΈπΐΜουοικόν Ταμείον Λικτ^ί-
ρων καί την επέκτασιν τής «}«·
,τράξίως των άμθιΐθών βίς τάς (■
ξαιρ«η)|μ«νιας σήμεοοΐν Λολιιικάι; <■ ή Σθ/ντονκττιχή 'Ετι· ήσχολήΊΟιι, «ητοΛΐν η.τ|'βγο» διημαρτυβΐιών των βΐικΐ|(. ρι,κών συλλόγων, ο<αί μέ τόν & ηαΐ'υβέντα ύκττήρικιτον ΐΦΐκοφανη κόν βάουοον >Ότά ιτοΰ δΐΛϊΐΥΛμΛ
σώμιαΓΤος, τόν άΛακτερίμζηον β,
την ίκατά τάς τεΐλ,ςυταίβις Αχλογά;
έκ&όλβσιν υπβ των δικηγή5«αν ι*
τα>ν ώς
Η ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟ.Ν ΤΟΪ
ΑΝΘΡ03ΙΟΥ
Την Πέμπτη,ν, 19η;
καί ώραν β μ μ. βίς ττρν
·:οΰ ΔικτιγοτρΐΜΐοΰ ΣιΛΛόγου Ά>
'.ών, ώμίλΓ,ισεν ό διχηγόρς «β
δι5άκτα>ρ Ν:μικής χ Νικ. Άνΐί
Ο μέ θ.'μο: <Ή Ε«,» ούμβοισΐς πβρί ΣΤΑΘΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ ΓΟΥΝΑΡΙΚΛ 27 ντΛτπ. -^ελήφθησαν ιΗ ΓαλλίΓς ΕΙΔΙΚΑΤ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΑΙ ΚαναΟΐνίων - ΈξωιΐΗβν ηονλιών Είδκόν Λίπσσμα Τριανταψυλλέων «ΠΟ515» Σηόβοι Γχαζόν-Μϊγμα Γκαζόν εΐδιχά φυ«φά<μ*«* Ποοϊόντα - Βολβοϊ -Ολλανδίας-Ζουμηονλια - Τονϋ*« 3& νοώΑατα-Φρ^ιες _ Νεβαγγούλες - Τ0ομηέτχες-^<""1 536.959 ΣΠΟΡΕΚ Γ Σ)βοΙ°νΐ3 ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ -Ι-ΙΚΟΝ ___ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΟΛΙΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 'ΤΓΑΝΤΕΙΟΥ,, Α)ΣΙΣ: ΓΡΗΓΟΡΙΟΣΝ. ΠΑΠΑΣ ΛΑΓΟΥΜΙΤΖΗ καΐ Ν. ΣΑΡΙΠΟΛΟΥ 2 •Ηλ°τεΐα Παιδικής Χσράς - Κουκάκι Αθήναι τής ττρ^οοΧ.1νηΓ^ ί£ρΤΟυρνθ0ντα νέσ 'μήματα. διά τος έξετ* τα τηΓ °Λ°-Ι ίξεταστικ?ίζ ττεριόδου είς άπαντα τα μ*
«ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
χατηγοοία αυτή των «ροσ-
-διά την οποίαν πραβλέπε-
τόσον άπό τούς
1~ύΜΜτας νόμαυς καΐ
όσον «αί άπό τ» ικω-
ϋ-ι
'ΑΛτών προσφύγων Νο-
ς Ν.Δ. 330)60, είναι έ/βί-
ή όΛοία ικατβχομιέιη άιπο πό
τ?,ς άξ:ο«ββιβίιαις ύ
>■»', ώηλυσμέ-
Ίώ3εισν «βαοτζρ χοττ|ϊα, έ
ο ότι μά»ν'ημέραν πό Κβά
; υυνβιδάς τίς ύ.-«2ΐτάτης ύπο-
"ά σϊ'ϊΓι ·ίοΙ δι' αύ
αύ-
την.
Είναι
,ής
ό κόσμος έΛϊίνος των
αί, τοΰς οπ ί.υς ή λαίτ
ϋ άνϊΐτίου έ 6 ίωμού, Τ"
■σέ δι '^
γοινιιές των άοτιικών κέν ι;
««Ι πού έκτοτε ,-.α-
ι χϊί τύν σκληρ' ι ά
τ
V
έηιΰίωηιν, δέν ?π£
ΔΙ|11Ι!ίΙΙ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ
•τβι
εις
Έ
κίνδυνον νά
ς (ϊίους ,τά τδν
Υνωατον Έλλτ,,νιι^ν τςόπον, όπό-
τ« Τό τυ{ *β
ων β·1ς τον
γ,ν ά ατβ
Λλατωνικόν κιοίί έοιαβί ά-
ί
τού κ. Δ)ντοϋ
η
Κατά τ'-ιν μβτά
της Στ,εγάιτεω; τοΐ
ΙΙί
Άγγέλη συνββΤΛΐΙαν
ίτοό ή^βρών, έπ,ροτ,2ί^αεν γτο
ον τοϊτον κ,αί σήμεςον δέ τό
μν
Καί τιοϋτο &ιό.τι γνωο^?γβΙου Προ-
νοίιΐες νά άντιμεκοοάοϊΐ τοιούτους
Έ
^: τόν μί
γώνα διά
η^β >νά ά«οιχ,ττ;τη την
ο(«ογβνβίας της. Καί τούτο
{{νοητόν, διότι βνας το.Μγΐίκός ξβρ-
πζΰ δέν ίχβι ιτό Μοατ,γ,,ύ
τ»υ βίς τψ "Ιστορίαν τα.··
Εθνών, δέ έπέτρβψβν βίς τά - λή
ί,^Χων οΙκεΜοιμιικά αύτά ©άκ~, μέ
τίς βαθζ ές πληγές νά πραγ ατ;.
ιηιήαουν μ« *άς Ιδικάς των £υνά
μβις τό όνειρον — στέγη· ΟΙ ; ρ.Ίσ
αν ι οί άηό κοινωνικήν π.οέ-
ιάΐεφυγαν νά μβτιαχ.ε
«θοΰν ιμιβοώδονς κιαί τρόπονς ά¬
ς μέ τή ν»
ιτους ,-.αςάδοισιιν. ίνα
βοτΐχ συν ομΐ'κιί[ν λύσιν τού ι. εγ:
οτιοοοΰ τα-ν πραβλήμιΐτΓας, επί τΛΑ-
ον δέ κ>!ϊί τό σππχ&ϊιότ«ρ)ον Ιλλ
ίλλβιψιν πρόθΜΤ.ρμοοτΐΜΟτητΐος βίς
ιτήν ΈλΛ.2ϊ>ικήν πραγματικό ητα
Ούτω Λΐ3"βύοντιβς φιζ ν.ΌΓρίως ό:ι
Κβπιοηβ ή Κροιτιικ,ή μέριΐμινα βα έ-
(ττρβφπο «αί πρός αύτους, ά*<ρη- νβι> νά Λ;;νάν οί £«· α:-.τις γιά ά
φάβαθφ® τ λ 1963, ήτοιΐ 40 χρο-
νια άπό ~όν ξβρριιζωμό καί τό 6-
νβι;ον> παρέμεινεν όνβιοαν.
Είναι άλι,θές ότι μέγα
τής κατηγοιρίας αυτής πλήν πτώιν βίς
Μ^ιαηήγματια διαβιαύντων διά
τούς όηοί:νς το Κ^ά.θς
κνύβι ύπειτον οηβιρνήν
κάποιαν* στενήν μβταξΰ 1923 ικαί
1932, άλλά είναι γ«γ"-'ζ έβτ.ίσης,
ότι ύΛθλείπανΐη οέ άλυτ,ον τό
(Πΐβγαστ ι/κιον Λοο&ΧτΛϋα ιπβρι >τας
20ΛΧ) ικαί άνω οικογένειαι των
άσηκών «έντρων κβίθ' όλινν την
'Βλλάδα. Συμι&άσΰΐς, διεθνιεϊς, έ-
ϊϊΐταχ.τιικιαί βΐαρηγήσβΐις τής Κουνω-
νίας πών Εθνών, Νόμοι καί Δια-
τάγματα μβχρι σήμερον ίσχύοτντα,
επέβαλλον «αί έπιβάλλονν «Ις τό
Ελληνικόν Κράτος νά τοΰς οιτβ-
γάση όχι γιά λόγους κοινωνιικούς,
όχι άπό άνθρώπΐΛΌΐν οΐκτον, άλλά
Το 'Ελληνιικόν Κράτος έξ αίτίας
τής Πολιτικής τού όποίου, σιαρω-
θέντα ώς διά θυέλλης «ροσέφυγον
τά έντρομα αύτά φάιαιματα τού ά-
ΐ) πλήν άνιστορήτου βΐσέτι
δράματος βίς την Έλλάδα,
κατήριτιαβν μέ αύτους μίαν άγρα-
φον Λήν άιπαιράββτοΛ/ ικαί
Ισχόουσαν
τής οποίας οί διασωθέντίς —«αί
Τοϋτοι «ίΛ«αι τό 1 )3 των έν Τονρ-
κία 'Ελληνιομού—- άπό τό πύρ καί
την σφαγτ^ν των καννιοάλων Τούρ
κων καί, υπό τά πλήρη μίσοτς όμ-
■καί, Ιαχάς των εύωχούντων
Χριστιανών ου,ϋμάχων μας
τής πριοκιμαίας τής Σμύρνης,
)δΐικιΒΐού'/το ίνα ουν,'ϊχι-
οουν την ζωήν των, πλήρους άπο-
χατΒοΊάσεως έν "Ελλάδι. Καί έν
τοότιοιις τό ιτιςιχγικον αύτό πεσο-
οτόν των προσφύγων των άΛοικα-
νουχίω καί υπό άθλίας βΐσέ.τι συν-
θήηοοβς διαβιούντων» ού5«μ.ιάς ά-ο-
λύτως, ούϊαμισις βοπίΧ-ίας βΐνχϊ
μβχρι σήμεραν, δηαί>ή όχι μό όν
άΐ«οκατά3τασιν δέν βΙδ«ν άλλ' ού-
τ£ απλήν στέγατιν.
Τό έλάχιΐ(ττιοιν Λθΐοττσν ιτής 4λο-
ζπμιώ.ΊΓως την οποίαν επήραν όχι
όλοι Λ^ο.τιελϊμΐικ.ΐΙ;ις έξειμηΤανΙιοθη.
'ΑΛΐισιάκίτως πιςέπει νά το.ΐίτω-
μεν. Ή κιιΐΐκ.οϊιαιμονία >αί ιό άλν-
τον μέχιρι στχι*ςο·ν τού καθ" ό'^υ
ιΐϊοιοφΐγικιοΰ 5Γροδλτ3μαιτος όφ.ιβ-
τ*ι ικ.υ0ίως βίς δύ;> λόγο». ς: 1)
Είς τήιν Μ;ο/βιςιοιογον καί άπα
μΐ οιούτους
■κΐνδύνους. Έκ πα,ρ,α λήλου νά δη-
τοσιευ3ή δ-άταγιμα κα&* δ 1) ά
ίπαιγοι;«ύετΐιι Βσΐτω «αί σπιβαμης
γης διώεΐειΐτκ; άπ« τάς οιΙχοπ»&ιι»άς
ά ί
2>
παβα- | πιοάλωνται αύοΐιηραί
τΑηι-ι.., ε[,ς τους ",ςανό,μως κατα.
οντας τα οΐκιόπ^δα ταύτα
άτομια ή ύπηρ.βσίας Νομωά Πςό-
'-ωπα, όο'ον καί είς ^ΐοΰς έξ '
ά ατα-
ς ος έξ μβ
λείβ,ς ή 5ι' άλλην αιτίαν ά·βχθίν-
'τΌβς τό ικκχιΒ'ίΐυτώς τής ·καταΐλβίψε(>;ις,
πλήν της έφ'αιρμογής ττ
σίαις τής άποβολής .τής ιρθ&λβΛο
μένης διά τοϋ νεμει&ά διβτάγμα-
692. Έπαναλαιμιβάνοιμβν τό
των επ* ένοιι,κίω κλπ. ά-
οιτών προσφύγων τό ΟΛοϊον άιφο-
ρά ώς έλέχβη ά·νω χών 20.000 οί-
«ογιενείΛς δέν έπιδέχβται οϋ&ειμίϊν
άνιαβολήν. Ώφβ νΐμωιτρ(>α δέ βπ'ν-
δυαιις, δι' ■?>; αηαρέχκται αό £Ιει..β-
λιώδβς βφόοι^ον ύπάΐβιξιεως «αί έ-
πυβιώθΓεως μιάς τά6Εως ή όηοία,
6άλλ
συμβάλ,λΐΐ είς την 'Ε9ννκήν οί.ο-
νομίαν, δέν
Έν
έκ,τώσιεις «ίς πάντα
,αη δικωιοϋχον στβγάσβως ή
«•••••••••••••••••ε
Χριστιανισμός καί "Απω Ανατολή
18)12)1963
Δ. Κ. ΤαλλΐΛιδαύ£θς
Σά ψέματα καΐ σάν άλή&εια
ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΜΕΡΟ
(_τή Σμύρνη πρΐν άπ' τό 1922)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
Υπό τού έξαιρετικοθ συνεργάτου μας κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ, Ιατροΰ
άπό ιοι» ε
ε£
ι& κόομο
ΛΓ'
ΑΡΓΥΡΗιΣ Ο ΤΣΟΥΡΤΣΟΥΡΑΣ
Πρίν νι' άριχινέψω σήμβρα, θά
μ' άιφήα'τβ νά πάρω κ,' έγώ λίγη
άνεση <άνά(τα). Γιά ούλοι (δλονς) έσάς έγώ ιλέω. Οϋλοι (6λ)-ΐ>ς) έ-
σ«ς, σάς παινβύω. Νά >μή πώ κ' έ¬
γώ, μ^τάρειμου ('μπάριμ, Λΐα:ο·
τουρικ. = ιτοαΐλάχι&τοιν), «λγι τις
«αί γιά τόν έμαυ,ΐό ιμου;
"Εχβτβ τιρέίτβ (τρίξη) (κω9Ιλου
Μαιρο,θώνιο δράμο; Κι' απάνω στο
οίας, <ττά μκτά "Όν δ^όμου, νά οάς εχει κάποιος οιταμιο-ιήσβι. γιά λίγο, καί νά σάς δώχ.η νά παή- τ« κβνέινα ΙΗΑΟΪ Μγ1ΑΡΜ3Α ΗΤΙΠ ΚΑΙ 013ΑΗΗΗΪ ΗΡ0ΑΡΟΜ8Ϊ Κατά τόν λήξανΐχκχ μήνα Δε·/εμ- βιριον, έβδιομαδ'ΐαίον, Λβριοδικόν ίδί μ ίδΤ|)μοσί«ι>σ.Βν ά^
υπό ,τόν
ιιλο« «Στηιν χωρία των Σίκς». Ή
Γαλλΐς άριΒρογράφοις άνβγςαιφε δ>
ϊφόρου,ς πληροφορίας διά την χώ-
2«ν αυτήν τής "Απω Ανατολή;
τού Θι6£τ.
Έκβίνο, τό όπιοΐον μάς έν'δια«ρ«ν
81. ένταΰθΐιχ είνοτι τό εξής: Ή άο-
λνγριάφος ομιλεί διά την χώςαν
τρό πάινΐτχΰιν, ομ,ως διά την 3ΐόΐ..ιν
Άμιρι,τισάρ. Έπ»σ1κ,βιφθη ίικιζί, έ^τός
άλλων άΐκοιΕβάτων, «ιαί &να Νοών
μί«ν ιμβγάλην Δε'ξομιενήν, έν^Λ
ιντο (βχιαμινον τό ίειρό τους
οί Ίνδοί. Ή Γαλλίς εΐχβν
ένα άγγλαμο,Θή έντΟΛΐιον, έδηι,όν
τον όβτιοϊιοιν βΐχε παςιαιχκιρήςβι ;1ς
αυτήν ό Ιερεύς ιιοϋ Νοοϋ. Πι;οοβέ-
τ«ι, λοιπήν, -τα έ'ξής: «ΙΜ&τά τό
μπάνιο θξή
μέ τόν δάισκαλο (τόν
γόν) «αί ■σΓΓαο'τίκοιμε σέ μ.ά πββί-
εργη βΐκονα. Ποοριουσίαζε βνα ά-
Βρωοτιο, Λαΰ ιμέ «ό βα χίρι τιο.υ
ί τύ καΐιμένο, κ-ιτρά^ι τού
,μβτό αλλο ιμιά ιςομφαία. Είναι
ό Μπάρμπα Ντίπ Σίνγχ, Σαχίμπ,
λέγβι. ό όδηγός, ηο·ύ μπο©3ύΛ3,
■καί έτσι άικόμα, νά ν.ατα'διώκη α,αί
νά ϋξθνιτώνη τοΰς έιχεΌούς τού.
Είναι βνας άη' τού«; μΐβους μας».
"Εξ άφορ;ιιής των ανωτέρων, έ-
νβθνι,'μή*'ϊν τήιν έν τή Ιδαική μοις βκ-
κλησία βΐικόν» τιοΰ Άγίου Ίωάιν-
νιου Πζθδιρόιμου, τού ΒοΛΤΐσιιού.
Ό Πριυφήπτις, μέ την άο..ιατιβράιν
τοα» χβϊβιθι, ■κιςαιτ'ίϊ ««πί πίν:ικιΐ. ιήιν
•κιεφαλην» τού, χωοΐς ι ά λεύτη ή
<<βφαλη ιτου επί των ώμωιν τού, ό¬ πως σι>μ.6αίνβι διά τδν Ίνδεν
ΒΛΦΒΙΑΟΙ*
(Καθηγητού)
Μπάρμπα Ντίπ. Ή εΊκών τού
Βαπτιστού είναι, ώς γνωστόν,
(Γυ,μβολιική. ιΠαριστάιει ζωηρώς
τϊ;ν άποικ,Εΐφά ,ιισίν τού, την οποίαν
βΐχιε διατάξ.8ΐ ό Ήρώδτ,ς τή αίτή-
σει τής έξ άδυλφού (ΦιλίπΛθυ)
άνβψιάς τού Σολώμηις,
ξιν τής μητρός αης
Καιί, ό μέν Ιωάννης Λριοοχρέρει
τΜπεινώς την κβφαλήνι τού βίς
τόν Χριστόν, «αί κηρΰιττβι αήν βίς
ούτον πίσιτιν δια τού Σταύρον,
είς τόν οποίον καταλήγει τό ά-.ω
άκιρον τής ρ.άΊ&δου την οποίαν ο<ι;α- ■τεί διά τής δϊξιής χβιρός ι ου. 'Ε- νώ ό Μπάζΐ,'ΐπα Ντίπ κράτει ρ:μ- φαίαιν. Καί συμδολίζβι, ότι, «αί τής κβφαλής τοτ», την οποίαν ■ οί έχθροί, ήδη ήρω'ίκός θά καταπολιεμή τού; έχθςοΰς τούτου τής θρηισ»κ»είας καί τής πατρίδος τού. Ζωηςά λΐκά καί διδακτιι,χώταιτα γμαιτΐα «αί οί δύο, ό 'Ντίκ καί ό Προ>φήΐης Ιωάννης,
ί}ς βύΐαπαςινήοιεως χαί μ«ι4-
τυρικής άφεσιώισΐΒως πρός τή
πίστιν «αί ιτήν έ9νι-
ικήν ελευθερίαν!
ΓεννατοΒ>, ήδΐ], τό ζήτημα, εάν,
ΐκιαί «οίαν, άιράγβ σχέσιν έχτ'υν ό
Ίνδος ΜπάΐβΐμΛας (θζίος.
στός, άσΐκ,ητίν;, "Αγιος) ικαί ό Ι¬
ωάννης Πιρόδρομος, ή μάλλον οί
είκόνβς των. Ό Ντίπ βΐχβ, φαί-
άπον«φαιλι&Βη
της θρι·,οικ(Ε.ία;
νειτκχι,
ύηα των έχΐβρών
·νβί τής πατρίδος τΟυ, 3ίολ:μώ;
μχτ' αυτών ήρω'ι-Λώς. Καί, διά
τιούτο, βίχε ιτιμηθη ύ«ό των 6μο-
φύλων «αί ώμιοθρήσικιω,ν τού διά
τής παρια'σ'Γαιτι.κή'ς
βίκονηος.
διροσιΐςιακό
βυκχσινάδα, γιά (ή)
τίποτις άλλο;
"Αν, απάνω στό τρβχιό οίας αύ-
τό, βχετβ πιείτβ (πΐιεΐ) αό δρο:ι-
ατι/κρ αΰΐό «Μ,ςμπέτι, θά ν' βχετ'
άνοιώστε (άνοίώστ) ,τί δροσιά που
σάς δώνβι. έπούιο «αί ΐτί δύννμΐ),
! γιά νά τ,ραβηξτβ πάλι ίστβ, τρεχά-
τοι> οιτό δρόμο σας.
Αΰτός ό «άποιος, ϊ|θελ' νά οάς
δώκ,η κουοάγιο. Κ' ή λαχτάρι τού
ήτβινε νά οάς δή νά φτάνατβ σί-
γουρα ο*τό τέρμα τση νίικης. Θά ν'
έχβτε -δείτβ (δεί) ϊσως στ ά «'Εαΐί-
ικιαΐιρια» τού 'Κινι,μιατόγριαψου κάτι,
τό πιτίδιο (παςόμοιο).
κι' έγώ ήάνοκοισα χάποια
«αί δύνιαιιη, την ώρίΐ πού
ή&ιά6ααα την άνοιχτί| έπιι-οτελή
τού Φώτη ΙΚόντογλου, πού ή
στό Σωκράτη Συνιατνίδη, ν,' ήδημο-
σιεύτηιχιε ο"την εφημερίδα «ό Κό-
ομος» μέ μιεραμηνια 18.12.1963 ?αί
στόν ^ΠρκλΦφυγικιθ Κό^μο» μέ
μ«0ομ. 22.12.1963. 'ΑΛΐήν έπι
λή έτούτη, 'θα οάς 6κα6άισω ιτσί
λίγβς αϋτβς λέ&εις, πού μέ δςοαί-
ΐ:ιι»·.β. «Ή συνβιργαισία τού χ. Ά&-
χιγένη (μέ τίς έψημιερίδΕς «ό Κό-
βμο;» νχ' ό«Πιροιοιφ. Κόομες») βΐ-
νοι, πολΰ Ιδιότι»— ικαί ο«ο·υδαία,
κιαττά την γνώμην μου, μέ ιιό ζων-
τανό ίδίωιμη τής Σμύρνης. Θέλω
τα τόν συγχαρώ άπό καρδαάς γιά
5σα γράφ.£ΐι καί νά τού εΰχηβώ νά
νά τά τυπώση σέ 6ι6ίο, '
ποΰ ιθά 6εχώριζτ( μέσα ατί; άμέ-
τιοητβς φυλ.λά£®ς ποΰ -η.'ΐντώνιονται
σΐήν άμαρτ<βή έποχή μας, καί ιτου ϊς ικαλ^ίτειρα νά μην οί ιτυΛωνωνται». πολύ τό διάοτ,μο κ' ενανβ άπτσοί ικορτφαΐοι ζωγράφοι τσή Βυζα,ντινής τέχ-νης, τό τσή έποχης μα;, τό μεγάλον β κ-αλ- λιτέχνη Μαί λογοτέχνη, τόν Ά'βα- λιωτη Φώτη Κόντογλοιυ γιά τά λό- για τού αύτά, πιοΰ μού άφκε,ρώνει. Μά λαχταρώ νά ακοτα άικόμης πιό- Τεςα γιά το βργο μου καί π:ρ:μέ- νω Κανέας, ώσιαιμ' τά .τώρα, δέν ή- βρει&ηκ* νά δημοτιέ-ψη «έμπιράς, σέ οΰλσνβ τον κόσμο» βυό καλά λόγια γιά έ,ιιένα. "ΗπρΕπΕ νά θιρυι&ή βνας «γίγαντας» ό Φώτης Κόντογλου, γιά νά ξβσπαθώση. Των πιότβρώνβ οί πέννβς, σικουριάσβι καί όπως Μαί των ψαριώΛβ, δέν ήβγά- ζανε ιΐαιιμουοιά. Την ίδια δροσιά ικαί δύναμη μέ πότισβ ό Νικόλαος Άρώντΐς, ό γιός τού Χρήστου καί έγγονας τού Νικ/ολάου, πού ήίδρΰσανε ν.' ήμβ γαλώοΌνε τή δοίαομέ.νη Άρώνη» τοή Σμύρνης μας. Ό Σμυρνιός «αί Χρο>νικογρώφος
Σμυρν«»λόγος ούτος, ποΰ ή οτέννα
τού μαγίύζι, σέ διχ> επ οτολές
τού, πιοΰ μιού 'στΐ',ιλβ τόν περα-
οιμΒνονε μήνα, νά τί μοϋ
«Ταχτικά διβδάζω τοΰς —Ί1
"Ισως, πόλιν, ό έθνομώρΤΓ,ς Ντίκ
ί
βίιαι
(Τού
Ίωάννοΐ), εάν λάι-
όψιν, 6η ό Χριαιιιανι-
ισμός, κ«τά τοΰς πιρώτο-υς βοΐώνάς
τού, είχβ διωδώή, κιςιΐά ιό μά..λοιν
καί ήττον, βίς ιτήν "Απω Άνηο.το-
λή ί
·κ«ί βίχεν
έβΐίδιριαισΐΛί
έιπί των βίδωλολαιτιςιΐικών λαών της.
Ούτως, ωστβ ό Ντίικ, άαπι«(>ιοιτά,
πυ9ανώς τον Ιωάννην, υπό πο?β-
μιικ,ήν μορφήν κατά τ^ν
ΜυδοΑογίαν. Δέ έπυμένιομΐΕΐν, άλλά
Λ£κ>6άλλομβν απλώς μίαν τοσαύτην
άλλοι
ιχαί Ιάναμεινομβ·/,
ημών, ικαί
έγικ,ρατβϊς τής
γ
Ίνιδών, νά άποφανίΐοίν εβτί Τού
ζητήα,ατος τούτου.
| Άρχιμ. Νικόλ. Βαφ*ί5ης,
Κοβΐ,γητής
ς τού άΛΟ την
ΐ«ϊΧιτι%ί{ν ήγιβίτίαΛ' κ«1 2) ή
την ιμΙ ιτυταίαιν ό*τ»ετίαν έ>κ. ^α.'θΐ^τ;
1«"ο; έγκΐλτμαιτικ-ή π»ιτι·κή τη",
ΕΡΕ μέ ίδϋνιικιίιν έκφ-ςιεΐΓτήν τό/
ή ττ:, όαντι πάντας ;ιιι:<τ- δέματυς. Καί έν τούτο'ΐς βίς τάς ς ΕΡΕ εύ&εΐΛψοΰν βΐ'σετι ς ίβΧίας μ *1ς τ ό θ'μα 'ττΙ= των έπ' έναι·κίω ~>αί ϋ-
σχινι9ή'·ας διαβιο'ύν'ω-.
Αϊτών "οαφύγων, έχοι, βν τή
γνώμην άλλα κβί την πΐ.-οϋΞτϊϊΐν,
V*
βάσιν τό έκ. τια^οΛ&^'ία»; έ.&ια-
τής ιΚυ&Εΐρνή'ΠΐΒΐος 'τοΰ Κέν-
ένοντι οΙουδήΛοιτβ ΐ'-Ίμα'τος
τούς Λ^πκρυγας, ότι
ά βϋβ,η ,τήν λύαιν τοΰ κο-
οίιτως βΐΛείν α αι!ια-
πά~ις διοιθ'ουως των
διά την <πτέγοισΊ.ν γρς αυτής πιροι:κρύγων "«>ν5υλίων, νά χωΕτρσΊΐ ίμέοως ή
ώβ «Ις αϋτοϋς των ΐ«ο τή^
Πςιθ-
'« το5«ον
"ον· Προ
ώς έκ ταύ νά.:ου οΰτΓΐι δι-
χωΐίς βΐ'βαίωις ίΐξ
νά νοηΐ&ή 6τι Α.ΐ*ται τό
πρόβλΓ.μα αυτών εάν
. . διά λόγους
Υ<Μ«ως ναί τό άπαιτούμβνον δβν«ιον. Τοιαΰτηαι των άπιελευ3ϊρο>3«
λόγω μβταστ€γά:«ο>ς των
^^χουν άρκβταί. (Συν)σμδς
;, Κ. Τοΐμπα, 151, Σταυ
«λπ.). Τουτο ηροτβίλβται
*ιά τόν λόγον ότι αί έν λόγω
« πληβοφος·ύμ*8«
ξ ί Χ ο Ρ ι ζ π τα μ α κ α ρ ονια
ΜΙΣ Κ 0. νιοτί € ί ν αι τα νοστιμϋτ'ρα
Ζητάτεπαντού, ο'δλητήν Ελλάδα
ζυμαρικά ΜΙΣΚΟ, άλλά έπιμένετε
ΜΙΕΚΟ σε πακέτα. "Ετσι εϊσ&ε
βεβαιοί ότι αγορα-
σατε ^νήσια ΜΙΣΚΟ
2 πιάτα ποραπάνω στό κιλό
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ
" ΙνΊ Ι Σ Κ Ο ,,
ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟ 1964
κ εΐχανβ
τά στόματα ηως,
Ό Πρίγκ,ηψ Φ^ιππος πφογ ΐίΐνάζβται γιά τούς Ιστιοπλ;>'κο·ί»ς άγώνβς ΐτού Κόους (Αγγλία).
Η ΠΡΙΤΙΥΟΙΣΑ ΟΕ?ΙΙ ΤΟΣ Α. Ι" Μ „ ΕΙΣ
ΤΗΣΙΜγΛΣ ΚΑΣ
ικαί τά άλλαι ίοτοριικολαο-
γραιφικά σαις οττόν ^ΠρςΙαιφυγΐΜ)
Κόοιμο—-. Κι' άνα)8τ.·μΐίμιαι την πα-
τρίδα μας μέσ' άπτά λαχταβΐοτά
8ϊματά σως καί τό άιτόφια ομυρ-
νειικιο λβξιλόγιο, πού ίωνττανβύει
τούς άξβχάατους τύπι»υς «αί τό
προ.σφιλές τοπίο, μέ τίς ώραιότια-
τ«ς περιγραφές σας καί τό πρω-
τότυπο ύφος σας».
Καί στή δβυτ>ερή τού έπιστολή
μού λέβι. «Τόν έξαίρε-το πνβυματι-
κό άνθρωπο, τόν άνιεξάντλητο γρο-
ιυΌιγράφο Σμυρ®οιΑΛγο.. · "Ολο
οροαΊοΙ άνατολίτικη καί ξΰπνημα
π^ΌΌ'φιλών άνομνήοεων ^τό Χ!ό-
νι ταϋ Θεού—. Άι^ύγκριτη ή λε-
πτολόγος π^ριΐγραφή σ'ας, πΐιστ.ότα-
το «αί λαχτβ.ριστό τό γλωσσικό
<οας ίδίωμια. Συγχαρητήρια». Τόν εύχαριστώ πελΰ γιατί, μέ 'χβι νοιώσΐ,ι χαλά. "Ισως έπβιδής κι' οί δυό μβις είμαστιβ Καθηιγητώ- νβ παιδία, κ' βχομ' πάρβι τόν ίδιο «τρόπο τού σκέπτβοθαι».. (Μά, άφιοϋ ήκανα βτσι την άρχή, δέ &ά πρέπη ν' άφήσω καί τσοί άλλοι βέροιι Σμυζνιοί «Σιανοούμί.- νοι», ποΰ μέ ποτίοταινιε κ·ι' αύ:οΙ μέ τα καλά τως λόγια. "Οπως ό Χρήοτος 'Σολομωνίδης, ποΰ στό 1960, τότβς πού ήδημιοσίευα πάλι στόν «Προσιφυγιικό Κόσμο» τό I- στόριημά μου «Τό Πάσχα στή Σμύρνη πρίν άπτό 1922», μοϋ 'στειλ' τότες μίαν «αύθό;£μητη> έ-
πιατιολή καί μοΰ γράφβ. «Κυριολε¬
κτικώς — ρουφώ— τό —ιΠάσχα
στή Σμύρνη—. Πόσβς λεπτομβρ:*-
βς, πόονς άναμνήρϊΐς, πά:βς νο-
σταλγίες. Μ" ώρέσει πολΰ τ ά ομυρ-
ναίκό σου γλκβυά^ιο.
ιήρια. Συγχαρηιτήζΐα». Άπο
τύ περιγραφικιό μου ίοτόρτμα ό ϊ-
δΐΛςβχι&ι πάβιϊΐ β α <'άπόσπαιοιμα» καί γεμί&ειι μιά σιελίδα στό ενδιαφέρον σύγγραμ,μά τού «Σμτ-ΐςναϊκό γλωσ- οάριο», παρονΐαιιόζοντας τό γλωσ- σάριό μου ■μέσ' στά διάφορα παρα- δβίγματα «τού ΐΣμνρναιίΛθύ Ιδι<ί;α- τος* κατά τίς διάφοββς έποχές. Μά καί τώρα, τβλευταία, πσΰ μέ άντόιμω'3ΐε στή «Συνβστίαΐΐη τής 'Ενώαβως Σμτιρι-.αίκν». οτό «Πόν¬ τον», ιμού 'λβ. «Αύτά «ού τώςα Κό:μο— νά πιάΐης νά τά τυιπώςης Ι οΰλα σέ &ι6λίο ότως «αί τά άλα εο'^ πού 'χβις δη,χοσιέψβι. "ι Κι' όφού εύχαρισΐήσω τόν «ο- αύτό'.ανε Ιστβ.ρ'.θ',ο τσή μα;, θά πβράσω στόν Πιχϋλο Φλώ£θ, ποΰ οα' αύτός, τόν Λ>ςΐ£ιαοσ|μεινο Ίούνιο, μού 'στβιλ'
τισί) 'Γβειμανίας, ό-
γ2ά-
<ρ2ΐ. «Μού στέλνουνε έδιο τόν — 'Κόεμο^. Δκζβά,ω τό Σμχιρ-.έ'κο ίσΐόρηιιά αζν —Τό Δα;'δΐβ<ά1ιΕρο— Κ·αί πόοΐϊ άνο.ξ' ή κΐϋΐ;ι&ία αου. Έπβιδή 6^έ- πω, πώς κατέχεΊΐς ικιαλά τα Σμυρνέ' ωα, θά 'βίλα νά σοΰ 'γραφα κι' έγώ Σμυ£ινέιί.<α. Σ' εύχα£ΐστώ ποΛύ γιά τή χισι^α ποΰ μοΰ 'δα>:βς, δυαιβάζοιν-
τορς τό Σμ«ρνέ*κ,ο αύτό ΙβτόρΓρά
σου καί σού σφίγγω άπτό Ν.τούσ-
Ύο/ βϋχ,σ|:ιΐ;τώ 7 αί τύ Σ;ΑΤ.·ρνιό
αύτσ-.κνβ λογοΐΐχιη κιί. Σιυρν:ο-
ό)θ. Μά δέ πςέ-,Βΐ ν' άφή^ω
ιιέρος δνό σπουΣαϊίΐ
Γιίυ^νιοί ποιΐτ,ιτές;» μα:, π:ΰ ίικο-
τό Στέ^γ:ο ΣαωΧά κιαί
Νίχο Τοΐ'τουντζά/ΐη. Νά τί μοϋ
Ή έξέχουσα θέσις -την οποίαν
(ΐτιέχιει βίς τό έν γένει, καπνεμ-
<όρι«υ τής χώρας ή «ΣΕΚΕ» καί πρωΤ'εύων ρυβμισ.τυκός ρόλος όν οποίον άσκεί τόσον είς την έ- /ωτβρικήν αγοράν, όσον καί είς ίόν εξαγωγικόν τομέα ιαι πλήρως άπό ΤΓ|ν ιίνην βίσήγη'<τι.ν τού ΓβνΐΛθΰ Διευ -ντού τής προοδευτιικης αυτής 'Εται,ρΐΕίαις η. Βασ. Ί'λαντζή ένώ- •ον της ΙΖ' ιτ«κ.τι,κής ΓίΛΊΓΑής, ^υνελιεύο'εώς της την 22)11)63 /■χά. τής όποίαις «ίσηγήοιεως, εξό¬ χως δταφωτιστι,κής των έπιπτώ- σβων ποΰ έσχβν ή άαπ:υχθϊίσα 3000*1^10^; επί τής «αΛνι-κής οΐ- Λΐνομίας τής χώ(:ας, θβωροίμβν σικόπιμον νά δώσωμβν οίΐατωτέςω συνιοπτικήν πβρίληψιν. Ό Γβν. Διβυθυντής κ. Ίλοντζής χνέπτυξεν την οτμβολην της ΣΕ¬ ΚΕ βίς τάς άγοράς καπνών έρο- βίας 1962 έκ τής οποίας ή ΣΕΚΕ ήγάρααηε 5.800.000 χιλ)μα Μαπνών ού άντιπρβσωπεύουν το 7 5% τή; Γυνολι,κής βξαγωγίμου Πίΐοαγωγή; τής έοοδβίοις ταύτηις. Κατ' αρχήν είπεν ό κ. Ίλαντζής κάθε άγοιςά ιτής ΣΕΚΕ μιικρη ή μβγάλη «ιαί ή άπλή άκόμη παρουσία της «ϊ,ς τος «α- πναγορας άσηοεί εϋνοίικ,ήν, «ύεργβ- τικ.ήν επίδρασιν βίς την αγοράν, ονώνβι τή]ν ζήτηαιν «αί ποο,Λαλζΐ 'όν συναγωνισμον. Τούτο δέ έπι- τυγιχάνβται διά δύο λόγουις: Πρώ¬ τον διότι αί άγοιραί τής ΣΕΚΕ, ποΰ δέν καλύπτονται διά παραγ- βλιών, αύξάνουν την ζήτη3ΐ<ν για- τί γίνονται πβ£αν των άγορών ιτού π«ραγγελΐΛδοχι.κιού Δεύτερον διότι οί από τής ΕΕΚΕ άγοραί καπνών δέν χχτβυθύνονται υπό κιε,ρδοοικοπιικοϋ πνβύματος, πρθγιμα τό οποίον όδη- γβΐ βΐς ιτην δημΐ/ονργίαν ενός ύ- γΐούς συναγωνΐΛμού «αί διβμορ- φούνΐαι δικαιότβραι παριαγωγικαί τιμαί βίς τα ικαπνά. Πάντως ή ά- ,ιο>τβλ®σματΐΛ<ότης τού παρεμβαη- «ιού ρόλου τής ΣΕΚΕ βίζ Ό ποιηΐής Στΐργιεις Σχιΐαδάς, βνα β^άδυ πού τιανβ άντάμωσα μβί' ονο λ3α-·ιφ·οΐ£,2ίο τ.ή Νέας Σμύρ ντ">ς, ισΐκύδβι ιστ' αύ:ί μιε<υ χαί μοϋ λϊ". «Αύτά τα ώραία πιράι;μιο:τα γρά^ιϊΐς, —ΟΊ Νΐαήίβς—■ σου, λ« «άνεις ποΰ τά δΓ,'μοΰΐΈύί-ις έφτμ.2,-ίδα ό — ιΠιςιοκτφι,γ Κά- Γμος»—, μά (δα πρ.'πτι κιΐί νά τά τυπώο">ις σ' βνα 6ι6ιλίο».
Ό γι·ατ;ιος ό Νΐ.κ,οις Τοντουντζά-
κης, ποιηιτής χιαιΐ Ιίιυγγραιφέας «θβα-
ΐικών βργωιν», «άβϊ φορά πού μ'
άντβμών·&ι, μού λέ'. «ΐΔημήτιρη, αύ-
ποΰ γιράφιειις γιά τή Σμύρντι
μας στέκουνται πολύ ώραΐα. Ά-
ικιούς ν σού λέω. ιΜή τ'
Μή στοματήσίηις. Γράφβ,
Τσοί «ύχαριστώ «αί ασοί δυό
αύτοι βέρσιι Εμυρνιοί. Μά, νά κ*
ϊνας Μαϋτιανός (Μαδυτινός, άπτή
ιΜάύτοι, δηλ. Μάοΐίτοι, πού ν αι
ο-τηιν 'ΑΛ'ατολιικιΐα Θράκιτί, σιτά Σιτ*-
νά τού Έλλήσιπιοιντου) παΤριώιτις
τού παΐέςα μου Ίωάννη Άςχινέτ
νη —^Πβηρ/ίδη, ό Μ. 'Κατζάκ,ιγς. Ό
ΊσΓοιρΐΐκιολαιογράφΟ'ς κι' ούτος τ.ά
τί μοΰ 'λβ, πρίν λίγο κα.ρό ποΰ
ήανταιμ«ιΐ9ί(κισιμβ σΐσί έικλογές τού
«ΆγαΒοβργοϋ Σαιματιείου των Μλ»-
δντίων, ό Έ^λήο-πθϊΤος», ποΰ
'6γε τώρα καί πρόβ&εος. «'Εγώ
'πα σιτό Σωικράτη Σινανίδη, π^ο-
οέχιείβ πολΰ.τά ΛαογςαιφιΐΛά αύτά
πού αάς δίν«ι ο Άριχιγέν^ς >αί τα
δημοσιεύϊτε οιτον —ΐΠ^οαιφυγι «ό
Κόσμο—. >Νά μή χά/ τε ιτυπο^ρατ
(ριχά λά3ια, γχατί τ ο «ώΕ>£ ν χ α ι.
σ τού δχ,ει τή γλωσσολογιιχή «αί
Ισκ£ΐι.κή τού άξία». Τόν κύχαρι-
στώ.
Αϋτβς τσί μβρζς, ενιις ά,ττσοί ά-
νώτβ£·(ίι άνθρωπι&ι πού ήγνώΊΐΐα,
ό Μπουον οδαλο - Σμυβναό; Νίχο;
Κβ5ΐβι;άς, ό μόνος ποΰ ή α απιά-
στηκβ, μέ καρδ'ΐά κσί μέ ύ
ιμέ την ύ'0·τ©ρία καί
των <ΊΠ·:ριχώρω.ιε» το (θέ πή;* στό ιτηλίφιο-νο καί μού λέ'. «Ή&.αβάσβς τί γράαβι γίά σένα ό Φώτη; ΚόνΓΓογλο'υ, οτήν έφηιμιερίδα —ιό Κόΐπΐθ'ς— μέ ήμβ.ρο· μηνία 18 12.1963; Σέ άββσζ«ι στσοί έφτά ούρανοί (στοΰς έ ρτά ούββνούς)». Ονλοι λιοιπό,ν αύτοι οί άνθ^ώ-οι τσή πέν.ας;, ποΰ μέ πο:ίοιανΕ μέ τα 8βιςιρει;τΐΐ!4ά τως αύτά λόγια. ήδείξαν'3, πώς έχουνβ μέαια τως 8- ναιε πλούσι,ο ·καί «ύ^βνιοώ ψιχ.- ■>ό ικόΐςμο.
Μά ϊΐν' «ι* άλλοιι, ποΰ μέ σται.α-
τοϋ.ιε σιτο δςβμο κΐϊί μού λβνβ
«Μ.., μ.., «αλά 'νβ αύτά πού γρά-
ιφβις, μά··>>. Καί τ,αοί ό,ρωτώ. <'Τί 'ν' αύτό τό μά; ΠίΐτΐΕ μόν, γιά νά ξβρω». «ΚαΙλά «» μου άπιντούνβ καί φβύγοννΐΕ ίλ1 ^&αιρίιζοΛ'Τας τα ιμιάτ'.ιβ τως. Τγοι «ύχβρ'.οτώ ι»ι.' αύτοι γιατί, μέ το χωρίς 'ά τό <9£νΕ, ιμ,ού Μάινοιηβ βν» κιλάδιεμα πού φοινΐώνουινυ «ιοι Λΐιό μβγάλα τα ιχλωνιά ικαί τά φϋλλα μιου. Μοϋ ξίφνβ »αί τώ; ιτί) έ|οι.ιοι.ογήι9τ}'α Γΐιατί «ο< τα ιοτύ πάτιπμα των «λ- λωνώ·β κιαλό 'αι «αί τό κλάδβι,αα έτουτωνώνιε. "Α σάς τα γρά<ρω οΰλ' αύΐά είν' γιατί τα φέοΜ' ή πέννα. ιΚαί τώ- (α άς ξανοικιατατΐιιαιτΐούμβ πάι μέ τόν κιαημένο τόν ποΰ τονέ 'χοιμ' π»ραιιή:ιοιμε τήσβι). ;<αί έ,ξαρτάται άπω τόν όγκον των προτγματοποιουμένων άγορών της, την έκτασιν δηλονότι τού άγορα- <ητι.κοΰ της πΐθγράμματος «αί άπό τάς γενικωτέρας συνβηκβς ποΰ έ- πι,κρατούν εκάστοτε είς την «απνα γθιράν. Διά τά χαπνά έσοδβίας 1962 Άΐνατ. Μοικβδοηίας -/.αί Θράκης έξ άρχής ένβα>αινίο'8η ή άνάγκη πα-
ρϊμβάοιεως, ή όποία «αί έγινεν υ¬
πό τού 'Εθνικοΰ 'Οργανισμοΰ Κα-
πνού. Πλήν όμιως ή σΓ,μίιΐωθείσο
καιθυιστέρησις είς την απόφασιν
τής ιΚυββςνήοβως διά την επέμβα¬
σιν άλλά καί ή χαλαρότης είς την
εφαρμογήν τού μέτρον τής παοζμ-
θάσεως προβκάλεσαν ώρισμένα<; ά- δυ.ιαμίας βίς λειτουργίαν τής κι- πναγοιρθς. Πάντως ικαί χάρις βίς την ευθείαν παρεμδατικ,ήν πολιΐι- ικήν ποΰ ΤϊΜησκν ή ΣΒΚΕ άγορά- σασα 2.600.000 χιλ)μα κα;ινών ά¬ πό την Άατ. Μα<ΐδονίαν «αί Θράκην κατέστη δυνατόν νά δια- τηρηϊοϋνΐ αί τιμαί είς λογικά «τί- πεδα λαιμβανομβνων ύπ' όψιν ιτών δυακολιών ποΰ άντιμιετωπίζουν τά εύγβνή καπνά. Τώρα θά βΙσβλι?ω, εΐπβν ό «,. Ίλαλττζής, είς τόν κλάδον των έξα- γωγών μας ποΰ άποτΓελούν τόν καί κιρισιμώιτιερον τομέα των ηαβ&ιών μας. Ή έξαγωγική δρα- στη,ριότης τής ΣΕΚΕ -καιτά την τε¬ λευταίαν βξαγωγικήΐν πβρίοιδον εί¬ ναι έξαι,ρβηκά Ιικιοινοποιητΐικη. Έ- π«τύχομ.εν ιτψι εξαγωγήν όλων των καπνών μας υπό κανονικάς εμπο¬ ρικάς συνθήκας, παρα τό ηύξημέ- ΐίον κ.ό<ττος των καπνών μας έοο- δείας 1961 λόγω τού απότομον ύ- ψωμοΰ των παραγωγΐικών τιμώτν. Αί έξαγωγαί μας κιαλύπτουν τύ 10% καί πλέον ιτών συναλι.κών κα- πνικών βξαγωγών, ήτοι άνέρχον- ται κατ' αξίαν βίς 1Ο.200.Ο30 δολ- λά£ιΐα καί ύπερτβρούν των έξαγω- γών μας τής προηγσΐ'μεϊνης πβριό- δου 1961)62 κατά 2 έ«ατ.ομμύρια δολλάρια. "Ετσι, ή ΣΕΚΕ κατέχει καί πάλιν ιτοιν τίτλον τής <Κιοο/ΐ!- φαίας Καπνοεξαγωιγικτις 'Επι>χε.ι-
ρήσβως τής χώρΐς μέ πολύ μεγά¬
λην άπόσιταυ.ΐιν άοτο τάς άκοιλουβού-
σας.
Ή σωσιτή μας άξιθΛονηοΊς τού
έξαγωγι.κοϋ βργου της ΣΕΚΕ, αν-
νέχιο-εν ό κ. ΊλΛιτζής, «αί ή συμ-
6ολή της βίς την προαγωγήν ο<αί ανάπτυξιν .τής «απνικής Κιϊί 'Ε- θνιικής μας Οίκονομίας, δέν ημπο¬ ρεί νά στηριχθή μόνον βίς τοΰς ά- ρΐ'8ιμούς. Διότι τό εξαγωγικόν έρ¬ ραγωγικάς χώρας τού ΜθθΜχηι γί- νεται υπό ιτού Κράτου,ς ται βίδιχώς ύπ' αυτού. Διά τόν Κλάδον νίας τής ΣΕΙΚΕ, ό κ. Ίλαντζής εί¬ πεν ότι κατόπιν επίμονον «αρα- κλήσβων των ένδιαφβρομβνων ή ΣΕΚΕ εδέχθη νά Ισυμ6ά/λη βίς «τ>ν
μελετωμένην τελικήν λύσιν τοδ 66
ματος τής Καπνοδιομηχανίας, «Α)
ΦΟΙ Ν. ΜΑΤΣΑιΓΓΟΥ». Δτέναδή
ής έκιποιήσβως τής ΚαΗνοοκ>ιη-
χανία-ς βίς Ιδρυθησομένην εται¬
ρείαν, βίς ττνν οποίαν θά οτ»μμ:-
■ιάσχουν: ή Άγροτ«κί| ΤράΛ*ζα
τής Ελλάδος μέ ποσοστόν 51%· τό
Δημόσιον μέ 11%, ή "Ενωσις Συ-
νβταΊρισμών Αγρινίου μέ 15%, οί
εργαζόμεναι βίς την ΚθΛνοΑιθ|Χΐ,-
χανίαν μέ 3% καί ή ΣΕΚΕ μέ 20%.
Πάντως έικβϊινο τό οποίον ηςέπει
νά τονισθή βΐναι ή καθολυκ.ή ά.α-
γνώρισις τής έπνΐυχίας τής ΣΕΚΕ
βίς την έξυγίανσιν τής Καπνοβυο-
μηχανίας Ματσάνγου παρά τάς
δυτχβριείας ποΰ συνήΐίτΓ}:», έηιτι,-
χίας ποΰ τής ποραπορίξβι οημαντι-
ς ηθικάς ώφβλβίας. Ούτω ή ΣΕ¬
ΚΕ ικαί βίς ιτό νέον έηιχβιοημοττι-
>οόν σχήμα ποΰ θά δημιΐοαιργηθή 6ά
έχη δβσπόζοντα ρόλον βίς τα ΘΙ-
ματα τής διοιχησβως, δ αχειρίσϊ-
ως, έμπορΐικής ικαί ,τβχνικής «οορα-
κολουθησβως τής ΚαπνοβΊομιηκα-
νίας, λόγφ τής μβγάλης καπνι,κής
βμπβιρίας της «αί τής άς,τίας τβχ-
νοδιοικητιικής τγ)ς συγκιροΐτήΜως.
Με9' δ ή ΙΖ' Γβν. Συνέλευσις
των μβτόχων τής ΣΕΙΚΕ σννοτοι-
ητΊχών όργανώοι&ων προ6&η είς
εκλογήν νέου έ>νδεικαβτούς Λυ»:κ.
Συμβουλίου, τό οποίον συγκροτη¬
θέν βί,ς Σώμα ανέδβιξβ Πιρόβδρον
μέν τόν κ. Αθαν. Τριβνταφύ λην,
Α' άντιπρόβδ,£ον δέ τόν κ. Ί Ά-
φβντάκην, Β' άνττΐΛρόειδρον αόν κ.
Δημ. Λεονιτ'ζάκονι, καί όνΓΓΕταλμέ·
ιον Σύμβουλον τύν κ. Διογ. Πβτα-
«ωτήν καί έπτά συμ6ούλους.
Είς ίτήν αύτην Γβν. Συνέλευοιν
ΐνβκιαινώ&η καί μία πβριοπούδι-
οτη, πράγματι, μελότη έ«ί τής ί-
ξελί&εως τής έλληνικής «α»νικ.ής
οίκοινομίας έν τώ πλαιχτίω τής διβ-
>οϋς κιαιπνιικ,ής κυνήσβως,
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ίατρος, ΉΙΠΙΝΟΥ 29 Ά&ήναι.
Τηλ. 816.737
γαν τής ΣΕΚΕ, ποΰ δέν
ναι άπό παραγγελίας, βίναι δύσκο¬
λον άλλά καί ιδιαιτέρως δΓμιουρτ
γικόν. Ή ΣΕΚΕ άγωνίζττβιΐ σ«λη-
ρά διά νά ήμπορέση νά πωλήση αά
καπνά της. Δίδει συνβχώς μάχβς
πιςός πάσαν «ατβύθυνοΊν καί έν γέ-
ν·ει ύ.τοβάλλΒται βίς μεγάλας θυ¬
σίας χωρίς ικβμμίαν Κροπΐικήν &οη
θείαν καί προστασίαν.
Μέ τό εξαγωγικόν έργον τής
ΣΕΚΕ συνδέετοι καί ό κλάδος
των βίοαγωγών ίκαί άνταλλαγών
ιττ^^. Μ?σω τού συατήμια'τος αυτού
ή 'Οργάνωσίς μβς διακινίΐ πλέον
τού 50% των καπνικών έξαγωγών
της ΑΙ έίρνασίαι αυταί, ώς γνω¬
στόν, γίνονται μέ τάς Άνατ. Χώ¬
ρας αί οποίαι άποτβΛιοΰν σοβαρόν
καταναλωτήν των έλληνιχών κα¬
πνών καί δή των βύγ»Ενών ποΐικιΐ-
λιών μας. Διά την καλύτερον διε-
ξαγωγήν των άνταλλαγών καί των
λεπτοτάτη^ ύφής είσαγωγι/ών ερ¬
γασιών ιτηις, ή ΣΕΚΕ, έηοτός άπό
την Κεντρικήν Ύπη£βαίαν ποΰ έ-
δημιούργησβ, ώργάνωυιε ικιαί
τέχει είς τέσσαρας βίδυκιίτμένΐις
βίοταγωγικάς έπιχβιρήσβις: Την
ΣΠΕΚΑ Α.Ε. πού
καί βΐσάγει σοβιβτικά μηχανήματα
(τραικ,τέρ κλπ.). Την ΚΕΤΑΜ ποΰ
βίσάγε-ι τσ€χοσλοβ<ακικ·ά αύ)ιτα την Κοινοπραιξίαν ΖΕΤΟιβ «ού βί σάγβι τραικ,τέρ έκ ΤσβχοσλοΑΓίΐκ,Ίαι; καί την ΕΤ.Ε.Λ. ποΰ βίσάγϊΐ αϋ τ)τα έξ Άατ. Γ®εμιαΐνίας. Μέσφ τού έιμιπιοΐϊ'ΐιΚιού .τούΐου εϋοήχθηΛαιν κατά την έταιρ. χρήιοιΐν μηχαΐνήμιατα άξίσς 4.300.000 οοΛλαρίων. Είς τάς βι- σαγωγιχάς αύτάς εργασίας μας ά- ποισιχολούμβν σημανιτιικά ικι&φάοαια ται βίς· 79.000.000 δρχ. Έν κατακλβίδι πρέπβι Λά λε,χθή δτι τό εξαγωγικόν «ργαν τής ΣΕ¬ ΚΕ πολύμιορφον, πολυσύνθετον «αί δυοΐκολώΓαιτον συμδάλλβι «ίς την αΐξιοποίησιν μεγάλον μβρονς των ο-ΐϋδμιστΐικών πλκοΐ'θοσμάτων τής έλληνιικής ικαηινοποιςαγωγής, ίργον τό οποίον είς όλας τάς ι>οοηινιθντα-
υπό τού έκ των άνο»τίρ:βν
ών τής 2ΒΚΕ κ. Κ. Λβικ.-
τής οποίας θά αρχίσωμεν
την ιόΜθι:Γπαοματ'ΐ)κιήν δημοσ'ίβυσιν
άπό τού προσεχούς φύλλου «αί ή
άποία άποδβικνύει., συν ιτοίς άλ¬
λοις, την βφβσΐ|.ν τού προσωπικού
τράς συμι&οΐΑήν, ε,ς Γτόν τομέα τού
έχαοτο-ς, βίς την ηβόο&οιν «αί
6ολήν τής Έπιχβιιρήσβως.
ΑΝΑ1ΠΤΥΞΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟ-
ΝΙΚΟΥ ΤΟΜΕΩΙΣ ΤΗΣ Ο·ΛΙ-
ΒΕΤΤΙ
Ή έτπιΐββία 'Ολιβίιττι, έν ιτ| έ-
πιθυμίρ; της όπως αναπτύξη τά ;λβ-
τόν ήλεκ,τρονικον τομβο, συ¬
νέστησε εν ήλετχ,τροτνιικόν ιτμή,,α,
τό οποίον άνέιθβσ,Εΐν την >ζν2ν-
νην τής παραγωγής, διανσμής 5.αί
τεχνικής έξι»ϊηρ«τΓησιβως των κ:·
λατών. Ή ήλεκτροινικη ηαραγωγή,
ή τοπιοίίέτηοιις καί ή Λοχιμη «ών ύ-
τολογιατικών μηχανών ικαί,
άλλων ηλβκιτρονκκών συοικιευών δ·.-
βνιεργούνιται βίς τά έν Μιλάνψ ίρ·
ια τής έταιρείας τά ΟΓ.οτ-α
έχουν έιπί τούτω έξοπίλίΐσΈΚί Ινα ά.-
τιμβτωπίσιουν τί|ν ταχβίοτν άνά-
Τό έργοαΓτάσιιον ήλβκτρονικών έ-
ρευνών μβτβφέρθη β(1ς -τ» ΒΗΟ
βίς την Περιοχήν ιτήν «0032114: μέ¬
νη ν διά τά γραφβΐα μαλταν τςύ
μη¬
μβσμένη έρίύνης. Ιδιαιτέρα {Κοι¬
τίς έπβδβίχθη βίς την έρευναν) «αί
την εξέλιξιν των συσττμάτοϊν αΰ-
ιτοΐματου ηρογραμμιατισμού, τά ό-
ποία θά συμβάλουν σημαντι ως
βίς την απλοποίησιν τής
ποιήσβως των ύΛολογιαΐτικών
χανών καί την εοιέχιτιαβιι,ν τ#6 πε-
Λίου βφαρμογής τούτων.
ΒΛΑΦΡΟΣ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑΙ ΑΙ
ΤΙΜΑΙ ΕΦΕΤΟΣ
Ή συνεσθβίσα νψωοις των τι-
μών ολίγων βίδών δκβτιροφής «αί
καί τού κθΛνοϋ ήτο ό μοναδ κό;
λόγος τής άνόδου τού ·τ.ιμαρί®μου
χονΛβικής πωλήσ«ος κβοοτα «όν «λ-
ςβλθόντα Όκιτώοβιον. Τά τ^ό^-
μα σννβτέλβσαν έπίσης βίς τε)ν ν-
ψωσιν τού* οείκτου ιτιμχ&ν κατοινβ-
λωτοΰ, ένώ είς τά λοιπά «Ιδη έ-
σημβιώθησαν ανάξιαι *νογου μβτο-
βολαί. Τόν επόμενον μήνα όμω.ς
αί τιμαί έπανήλθον «Ις τά έβΐΐηΕ-
δα τού Σβπτιεμβρίου.
Τόν παρελθόντα ΝοέμΛριον έν
σύγκρισιν πρΛβ τόν Μοβμιβριον
1961 ό ββΐκ,της τιμών «αταναλω-
τού ήτο υψι^Ζιτσοος κοτ« 7% μό¬
νον.
χατηγοοία αυτή των «ροσ-
-διά την οποίαν πραβλέπε-
τόσον άπό τούς
1~ύΜΜτας νόμαυς καΐ
όσον «αί άπό τ» ικω-
ϋ-ι
'ΑΛτών προσφύγων Νο-
ς Ν.Δ. 330)60, είναι έ/βί-
ή όΛοία ικατβχομιέιη άιπο πό
τ?,ς άξ:ο«ββιβίιαις ύ
>■»', ώηλυσμέ-
Ίώ3εισν «βαοτζρ χοττ|ϊα, έ
ο ότι μά»ν'ημέραν πό Κβά
; υυνβιδάς τίς ύ.-«2ΐτάτης ύπο-
"ά σϊ'ϊΓι ·ίοΙ δι' αύ
αύ-
την.
Είναι
,ής
ό κόσμος έΛϊίνος των
αί, τοΰς οπ ί.υς ή λαίτ
ϋ άνϊΐτίου έ 6 ίωμού, Τ"
■σέ δι '^
γοινιιές των άοτιικών κέν ι;
««Ι πού έκτοτε ,-.α-
ι χϊί τύν σκληρ' ι ά
τ
V
έηιΰίωηιν, δέν ?π£
ΔΙ|11Ι!ίΙΙ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ
•τβι
εις
Έ
κίνδυνον νά
ς (ϊίους ,τά τδν
Υνωατον Έλλτ,,νιι^ν τςόπον, όπό-
τ« Τό τυ{ *β
ων β·1ς τον
γ,ν ά ατβ
Λλατωνικόν κιοίί έοιαβί ά-
ί
τού κ. Δ)ντοϋ
η
Κατά τ'-ιν μβτά
της Στ,εγάιτεω; τοΐ
ΙΙί
Άγγέλη συνββΤΛΐΙαν
ίτοό ή^βρών, έπ,ροτ,2ί^αεν γτο
ον τοϊτον κ,αί σήμεςον δέ τό
μν
Καί τιοϋτο &ιό.τι γνωο^?γβΙου Προ-
νοίιΐες νά άντιμεκοοάοϊΐ τοιούτους
Έ
^: τόν μί
γώνα διά
η^β >νά ά«οιχ,ττ;τη την
ο(«ογβνβίας της. Καί τούτο
{{νοητόν, διότι βνας το.Μγΐίκός ξβρ-
πζΰ δέν ίχβι ιτό Μοατ,γ,,ύ
τ»υ βίς τψ "Ιστορίαν τα.··
Εθνών, δέ έπέτρβψβν βίς τά - λή
ί,^Χων οΙκεΜοιμιικά αύτά ©άκ~, μέ
τίς βαθζ ές πληγές νά πραγ ατ;.
ιηιήαουν μ« *άς Ιδικάς των £υνά
μβις τό όνειρον — στέγη· ΟΙ ; ρ.Ίσ
αν ι οί άηό κοινωνικήν π.οέ-
ιάΐεφυγαν νά μβτιαχ.ε
«θοΰν ιμιβοώδονς κιαί τρόπονς ά¬
ς μέ τή ν»
ιτους ,-.αςάδοισιιν. ίνα
βοτΐχ συν ομΐ'κιί[ν λύσιν τού ι. εγ:
οτιοοοΰ τα-ν πραβλήμιΐτΓας, επί τΛΑ-
ον δέ κ>!ϊί τό σππχ&ϊιότ«ρ)ον Ιλλ
ίλλβιψιν πρόθΜΤ.ρμοοτΐΜΟτητΐος βίς
ιτήν ΈλΛ.2ϊ>ικήν πραγματικό ητα
Ούτω Λΐ3"βύοντιβς φιζ ν.ΌΓρίως ό:ι
Κβπιοηβ ή Κροιτιικ,ή μέριΐμινα βα έ-
(ττρβφπο «αί πρός αύτους, ά*<ρη- νβι> νά Λ;;νάν οί £«· α:-.τις γιά ά
φάβαθφ® τ λ 1963, ήτοιΐ 40 χρο-
νια άπό ~όν ξβρριιζωμό καί τό 6-
νβι;ον> παρέμεινεν όνβιοαν.
Είναι άλι,θές ότι μέγα
τής κατηγοιρίας αυτής πλήν πτώιν βίς
Μ^ιαηήγματια διαβιαύντων διά
τούς όηοί:νς το Κ^ά.θς
κνύβι ύπειτον οηβιρνήν
κάποιαν* στενήν μβταξΰ 1923 ικαί
1932, άλλά είναι γ«γ"-'ζ έβτ.ίσης,
ότι ύΛθλείπανΐη οέ άλυτ,ον τό
(Πΐβγαστ ι/κιον Λοο&ΧτΛϋα ιπβρι >τας
20ΛΧ) ικαί άνω οικογένειαι των
άσηκών «έντρων κβίθ' όλινν την
'Βλλάδα. Συμι&άσΰΐς, διεθνιεϊς, έ-
ϊϊΐταχ.τιικιαί βΐαρηγήσβΐις τής Κουνω-
νίας πών Εθνών, Νόμοι καί Δια-
τάγματα μβχρι σήμερον ίσχύοτντα,
επέβαλλον «αί έπιβάλλονν «Ις τό
Ελληνικόν Κράτος νά τοΰς οιτβ-
γάση όχι γιά λόγους κοινωνιικούς,
όχι άπό άνθρώπΐΛΌΐν οΐκτον, άλλά
Το 'Ελληνιικόν Κράτος έξ αίτίας
τής Πολιτικής τού όποίου, σιαρω-
θέντα ώς διά θυέλλης «ροσέφυγον
τά έντρομα αύτά φάιαιματα τού ά-
ΐ) πλήν άνιστορήτου βΐσέτι
δράματος βίς την Έλλάδα,
κατήριτιαβν μέ αύτους μίαν άγρα-
φον Λήν άιπαιράββτοΛ/ ικαί
Ισχόουσαν
τής οποίας οί διασωθέντίς —«αί
Τοϋτοι «ίΛ«αι τό 1 )3 των έν Τονρ-
κία 'Ελληνιομού—- άπό τό πύρ καί
την σφαγτ^ν των καννιοάλων Τούρ
κων καί, υπό τά πλήρη μίσοτς όμ-
■καί, Ιαχάς των εύωχούντων
Χριστιανών ου,ϋμάχων μας
τής πριοκιμαίας τής Σμύρνης,
)δΐικιΒΐού'/το ίνα ουν,'ϊχι-
οουν την ζωήν των, πλήρους άπο-
χατΒοΊάσεως έν "Ελλάδι. Καί έν
τοότιοιις τό ιτιςιχγικον αύτό πεσο-
οτόν των προσφύγων των άΛοικα-
νουχίω καί υπό άθλίας βΐσέ.τι συν-
θήηοοβς διαβιούντων» ού5«μ.ιάς ά-ο-
λύτως, ούϊαμισις βοπίΧ-ίας βΐνχϊ
μβχρι σήμεραν, δηαί>ή όχι μό όν
άΐ«οκατά3τασιν δέν βΙδ«ν άλλ' ού-
τ£ απλήν στέγατιν.
Τό έλάχιΐ(ττιοιν Λθΐοττσν ιτής 4λο-
ζπμιώ.ΊΓως την οποίαν επήραν όχι
όλοι Λ^ο.τιελϊμΐικ.ΐΙ;ις έξειμηΤανΙιοθη.
'ΑΛΐισιάκίτως πιςέπει νά το.ΐίτω-
μεν. Ή κιιΐΐκ.οϊιαιμονία >αί ιό άλν-
τον μέχιρι στχι*ςο·ν τού καθ" ό'^υ
ιΐϊοιοφΐγικιοΰ 5Γροδλτ3μαιτος όφ.ιβ-
τ*ι ικ.υ0ίως βίς δύ;> λόγο». ς: 1)
Είς τήιν Μ;ο/βιςιοιογον καί άπα
μΐ οιούτους
■κΐνδύνους. Έκ πα,ρ,α λήλου νά δη-
τοσιευ3ή δ-άταγιμα κα&* δ 1) ά
ίπαιγοι;«ύετΐιι Βσΐτω «αί σπιβαμης
γης διώεΐειΐτκ; άπ« τάς οιΙχοπ»&ιι»άς
ά ί
2>
παβα- | πιοάλωνται αύοΐιηραί
τΑηι-ι.., ε[,ς τους ",ςανό,μως κατα.
οντας τα οΐκιόπ^δα ταύτα
άτομια ή ύπηρ.βσίας Νομωά Πςό-
'-ωπα, όο'ον καί είς ^ΐοΰς έξ '
ά ατα-
ς ος έξ μβ
λείβ,ς ή 5ι' άλλην αιτίαν ά·βχθίν-
'τΌβς τό ικκχιΒ'ίΐυτώς τής ·καταΐλβίψε(>;ις,
πλήν της έφ'αιρμογής ττ
σίαις τής άποβολής .τής ιρθ&λβΛο
μένης διά τοϋ νεμει&ά διβτάγμα-
692. Έπαναλαιμιβάνοιμβν τό
των επ* ένοιι,κίω κλπ. ά-
οιτών προσφύγων τό ΟΛοϊον άιφο-
ρά ώς έλέχβη ά·νω χών 20.000 οί-
«ογιενείΛς δέν έπιδέχβται οϋ&ειμίϊν
άνιαβολήν. Ώφβ νΐμωιτρ(>α δέ βπ'ν-
δυαιις, δι' ■?>; αηαρέχκται αό £Ιει..β-
λιώδβς βφόοι^ον ύπάΐβιξιεως «αί έ-
πυβιώθΓεως μιάς τά6Εως ή όηοία,
6άλλ
συμβάλ,λΐΐ είς την 'Ε9ννκήν οί.ο-
νομίαν, δέν
Έν
έκ,τώσιεις «ίς πάντα
,αη δικωιοϋχον στβγάσβως ή
«•••••••••••••••••ε
Χριστιανισμός καί "Απω Ανατολή
18)12)1963
Δ. Κ. ΤαλλΐΛιδαύ£θς
Σά ψέματα καΐ σάν άλή&εια
ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΜΕΡΟ
(_τή Σμύρνη πρΐν άπ' τό 1922)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
Υπό τού έξαιρετικοθ συνεργάτου μας κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ, Ιατροΰ
άπό ιοι» ε
ε£
ι& κόομο
ΛΓ'
ΑΡΓΥΡΗιΣ Ο ΤΣΟΥΡΤΣΟΥΡΑΣ
Πρίν νι' άριχινέψω σήμβρα, θά
μ' άιφήα'τβ νά πάρω κ,' έγώ λίγη
άνεση <άνά(τα). Γιά ούλοι (δλονς) έσάς έγώ ιλέω. Οϋλοι (6λ)-ΐ>ς) έ-
σ«ς, σάς παινβύω. Νά >μή πώ κ' έ¬
γώ, μ^τάρειμου ('μπάριμ, Λΐα:ο·
τουρικ. = ιτοαΐλάχι&τοιν), «λγι τις
«αί γιά τόν έμαυ,ΐό ιμου;
"Εχβτβ τιρέίτβ (τρίξη) (κω9Ιλου
Μαιρο,θώνιο δράμο; Κι' απάνω στο
οίας, <ττά μκτά "Όν δ^όμου, νά οάς εχει κάποιος οιταμιο-ιήσβι. γιά λίγο, καί νά σάς δώχ.η νά παή- τ« κβνέινα ΙΗΑΟΪ Μγ1ΑΡΜ3Α ΗΤΙΠ ΚΑΙ 013ΑΗΗΗΪ ΗΡ0ΑΡΟΜ8Ϊ Κατά τόν λήξανΐχκχ μήνα Δε·/εμ- βιριον, έβδιομαδ'ΐαίον, Λβριοδικόν ίδί μ ίδΤ|)μοσί«ι>σ.Βν ά^
υπό ,τόν
ιιλο« «Στηιν χωρία των Σίκς». Ή
Γαλλΐς άριΒρογράφοις άνβγςαιφε δ>
ϊφόρου,ς πληροφορίας διά την χώ-
2«ν αυτήν τής "Απω Ανατολή;
τού Θι6£τ.
Έκβίνο, τό όπιοΐον μάς έν'δια«ρ«ν
81. ένταΰθΐιχ είνοτι τό εξής: Ή άο-
λνγριάφος ομιλεί διά την χώςαν
τρό πάινΐτχΰιν, ομ,ως διά την 3ΐόΐ..ιν
Άμιρι,τισάρ. Έπ»σ1κ,βιφθη ίικιζί, έ^τός
άλλων άΐκοιΕβάτων, «ιαί &να Νοών
μί«ν ιμβγάλην Δε'ξομιενήν, έν^Λ
ιντο (βχιαμινον τό ίειρό τους
οί Ίνδοί. Ή Γαλλίς εΐχβν
ένα άγγλαμο,Θή έντΟΛΐιον, έδηι,όν
τον όβτιοϊιοιν βΐχε παςιαιχκιρήςβι ;1ς
αυτήν ό Ιερεύς ιιοϋ Νοοϋ. Πι;οοβέ-
τ«ι, λοιπήν, -τα έ'ξής: «ΙΜ&τά τό
μπάνιο θξή
μέ τόν δάισκαλο (τόν
γόν) «αί ■σΓΓαο'τίκοιμε σέ μ.ά πββί-
εργη βΐκονα. Ποοριουσίαζε βνα ά-
Βρωοτιο, Λαΰ ιμέ «ό βα χίρι τιο.υ
ί τύ καΐιμένο, κ-ιτρά^ι τού
,μβτό αλλο ιμιά ιςομφαία. Είναι
ό Μπάρμπα Ντίπ Σίνγχ, Σαχίμπ,
λέγβι. ό όδηγός, ηο·ύ μπο©3ύΛ3,
■καί έτσι άικόμα, νά ν.ατα'διώκη α,αί
νά ϋξθνιτώνη τοΰς έιχεΌούς τού.
Είναι βνας άη' τού«; μΐβους μας».
"Εξ άφορ;ιιής των ανωτέρων, έ-
νβθνι,'μή*'ϊν τήιν έν τή Ιδαική μοις βκ-
κλησία βΐικόν» τιοΰ Άγίου Ίωάιν-
νιου Πζθδιρόιμου, τού ΒοΛΤΐσιιού.
Ό Πριυφήπτις, μέ την άο..ιατιβράιν
τοα» χβϊβιθι, ■κιςαιτ'ίϊ ««πί πίν:ικιΐ. ιήιν
•κιεφαλην» τού, χωοΐς ι ά λεύτη ή
<<βφαλη ιτου επί των ώμωιν τού, ό¬ πως σι>μ.6αίνβι διά τδν Ίνδεν
ΒΛΦΒΙΑΟΙ*
(Καθηγητού)
Μπάρμπα Ντίπ. Ή εΊκών τού
Βαπτιστού είναι, ώς γνωστόν,
(Γυ,μβολιική. ιΠαριστάιει ζωηρώς
τϊ;ν άποικ,Εΐφά ,ιισίν τού, την οποίαν
βΐχιε διατάξ.8ΐ ό Ήρώδτ,ς τή αίτή-
σει τής έξ άδυλφού (ΦιλίπΛθυ)
άνβψιάς τού Σολώμηις,
ξιν τής μητρός αης
Καιί, ό μέν Ιωάννης Λριοοχρέρει
τΜπεινώς την κβφαλήνι τού βίς
τόν Χριστόν, «αί κηρΰιττβι αήν βίς
ούτον πίσιτιν δια τού Σταύρον,
είς τόν οποίον καταλήγει τό ά-.ω
άκιρον τής ρ.άΊ&δου την οποίαν ο<ι;α- ■τεί διά τής δϊξιής χβιρός ι ου. 'Ε- νώ ό Μπάζΐ,'ΐπα Ντίπ κράτει ρ:μ- φαίαιν. Καί συμδολίζβι, ότι, «αί τής κβφαλής τοτ», την οποίαν ■ οί έχθροί, ήδη ήρω'ίκός θά καταπολιεμή τού; έχθςοΰς τούτου τής θρηισ»κ»είας καί τής πατρίδος τού. Ζωηςά λΐκά καί διδακτιι,χώταιτα γμαιτΐα «αί οί δύο, ό 'Ντίκ καί ό Προ>φήΐης Ιωάννης,
ί}ς βύΐαπαςινήοιεως χαί μ«ι4-
τυρικής άφεσιώισΐΒως πρός τή
πίστιν «αί ιτήν έ9νι-
ικήν ελευθερίαν!
ΓεννατοΒ>, ήδΐ], τό ζήτημα, εάν,
ΐκιαί «οίαν, άιράγβ σχέσιν έχτ'υν ό
Ίνδος ΜπάΐβΐμΛας (θζίος.
στός, άσΐκ,ητίν;, "Αγιος) ικαί ό Ι¬
ωάννης Πιρόδρομος, ή μάλλον οί
είκόνβς των. Ό Ντίπ βΐχβ, φαί-
άπον«φαιλι&Βη
της θρι·,οικ(Ε.ία;
νειτκχι,
ύηα των έχΐβρών
·νβί τής πατρίδος τΟυ, 3ίολ:μώ;
μχτ' αυτών ήρω'ι-Λώς. Καί, διά
τιούτο, βίχε ιτιμηθη ύ«ό των 6μο-
φύλων «αί ώμιοθρήσικιω,ν τού διά
τής παρια'σ'Γαιτι.κή'ς
βίκονηος.
διροσιΐςιακό
βυκχσινάδα, γιά (ή)
τίποτις άλλο;
"Αν, απάνω στό τρβχιό οίας αύ-
τό, βχετβ πιείτβ (πΐιεΐ) αό δρο:ι-
ατι/κρ αΰΐό «Μ,ςμπέτι, θά ν' βχετ'
άνοιώστε (άνοίώστ) ,τί δροσιά που
σάς δώνβι. έπούιο «αί ΐτί δύννμΐ),
! γιά νά τ,ραβηξτβ πάλι ίστβ, τρεχά-
τοι> οιτό δρόμο σας.
Αΰτός ό «άποιος, ϊ|θελ' νά οάς
δώκ,η κουοάγιο. Κ' ή λαχτάρι τού
ήτβινε νά οάς δή νά φτάνατβ σί-
γουρα ο*τό τέρμα τση νίικης. Θά ν'
έχβτε -δείτβ (δεί) ϊσως στ ά «'Εαΐί-
ικιαΐιρια» τού 'Κινι,μιατόγριαψου κάτι,
τό πιτίδιο (παςόμοιο).
κι' έγώ ήάνοκοισα χάποια
«αί δύνιαιιη, την ώρίΐ πού
ή&ιά6ααα την άνοιχτί| έπιι-οτελή
τού Φώτη ΙΚόντογλου, πού ή
στό Σωκράτη Συνιατνίδη, ν,' ήδημο-
σιεύτηιχιε ο"την εφημερίδα «ό Κό-
ομος» μέ μιεραμηνια 18.12.1963 ?αί
στόν ^ΠρκλΦφυγικιθ Κό^μο» μέ
μ«0ομ. 22.12.1963. 'ΑΛΐήν έπι
λή έτούτη, 'θα οάς 6κα6άισω ιτσί
λίγβς αϋτβς λέ&εις, πού μέ δςοαί-
ΐ:ιι»·.β. «Ή συνβιργαισία τού χ. Ά&-
χιγένη (μέ τίς έψημιερίδΕς «ό Κό-
βμο;» νχ' ό«Πιροιοιφ. Κόομες») βΐ-
νοι, πολΰ Ιδιότι»— ικαί ο«ο·υδαία,
κιαττά την γνώμην μου, μέ ιιό ζων-
τανό ίδίωιμη τής Σμύρνης. Θέλω
τα τόν συγχαρώ άπό καρδαάς γιά
5σα γράφ.£ΐι καί νά τού εΰχηβώ νά
νά τά τυπώση σέ 6ι6ίο, '
ποΰ ιθά 6εχώριζτ( μέσα ατί; άμέ-
τιοητβς φυλ.λά£®ς ποΰ -η.'ΐντώνιονται
σΐήν άμαρτ<βή έποχή μας, καί ιτου ϊς ικαλ^ίτειρα νά μην οί ιτυΛωνωνται». πολύ τό διάοτ,μο κ' ενανβ άπτσοί ικορτφαΐοι ζωγράφοι τσή Βυζα,ντινής τέχ-νης, τό τσή έποχης μα;, τό μεγάλον β κ-αλ- λιτέχνη Μαί λογοτέχνη, τόν Ά'βα- λιωτη Φώτη Κόντογλοιυ γιά τά λό- για τού αύτά, πιοΰ μού άφκε,ρώνει. Μά λαχταρώ νά ακοτα άικόμης πιό- Τεςα γιά το βργο μου καί π:ρ:μέ- νω Κανέας, ώσιαιμ' τά .τώρα, δέν ή- βρει&ηκ* νά δημοτιέ-ψη «έμπιράς, σέ οΰλσνβ τον κόσμο» βυό καλά λόγια γιά έ,ιιένα. "ΗπρΕπΕ νά θιρυι&ή βνας «γίγαντας» ό Φώτης Κόντογλου, γιά νά ξβσπαθώση. Των πιότβρώνβ οί πέννβς, σικουριάσβι καί όπως Μαί των ψαριώΛβ, δέν ήβγά- ζανε ιΐαιιμουοιά. Την ίδια δροσιά ικαί δύναμη μέ πότισβ ό Νικόλαος Άρώντΐς, ό γιός τού Χρήστου καί έγγονας τού Νικ/ολάου, πού ήίδρΰσανε ν.' ήμβ γαλώοΌνε τή δοίαομέ.νη Άρώνη» τοή Σμύρνης μας. Ό Σμυρνιός «αί Χρο>νικογρώφος
Σμυρν«»λόγος ούτος, ποΰ ή οτέννα
τού μαγίύζι, σέ διχ> επ οτολές
τού, πιοΰ μιού 'στΐ',ιλβ τόν περα-
οιμΒνονε μήνα, νά τί μοϋ
«Ταχτικά διβδάζω τοΰς —Ί1
"Ισως, πόλιν, ό έθνομώρΤΓ,ς Ντίκ
ί
βίιαι
(Τού
Ίωάννοΐ), εάν λάι-
όψιν, 6η ό Χριαιιιανι-
ισμός, κ«τά τοΰς πιρώτο-υς βοΐώνάς
τού, είχβ διωδώή, κιςιΐά ιό μά..λοιν
καί ήττον, βίς ιτήν "Απω Άνηο.το-
λή ί
·κ«ί βίχεν
έβΐίδιριαισΐΛί
έιπί των βίδωλολαιτιςιΐικών λαών της.
Ούτως, ωστβ ό Ντίικ, άαπι«(>ιοιτά,
πυ9ανώς τον Ιωάννην, υπό πο?β-
μιικ,ήν μορφήν κατά τ^ν
ΜυδοΑογίαν. Δέ έπυμένιομΐΕΐν, άλλά
Λ£κ>6άλλομβν απλώς μίαν τοσαύτην
άλλοι
ιχαί Ιάναμεινομβ·/,
ημών, ικαί
έγικ,ρατβϊς τής
γ
Ίνιδών, νά άποφανίΐοίν εβτί Τού
ζητήα,ατος τούτου.
| Άρχιμ. Νικόλ. Βαφ*ί5ης,
Κοβΐ,γητής
ς τού άΛΟ την
ΐ«ϊΧιτι%ί{ν ήγιβίτίαΛ' κ«1 2) ή
την ιμΙ ιτυταίαιν ό*τ»ετίαν έ>κ. ^α.'θΐ^τ;
1«"ο; έγκΐλτμαιτικ-ή π»ιτι·κή τη",
ΕΡΕ μέ ίδϋνιικιίιν έκφ-ςιεΐΓτήν τό/
ή ττ:, όαντι πάντας ;ιιι:<τ- δέματυς. Καί έν τούτο'ΐς βίς τάς ς ΕΡΕ εύ&εΐΛψοΰν βΐ'σετι ς ίβΧίας μ *1ς τ ό θ'μα 'ττΙ= των έπ' έναι·κίω ~>αί ϋ-
σχινι9ή'·ας διαβιο'ύν'ω-.
Αϊτών "οαφύγων, έχοι, βν τή
γνώμην άλλα κβί την πΐ.-οϋΞτϊϊΐν,
V*
βάσιν τό έκ. τια^οΛ&^'ία»; έ.&ια-
τής ιΚυ&Εΐρνή'ΠΐΒΐος 'τοΰ Κέν-
ένοντι οΙουδήΛοιτβ ΐ'-Ίμα'τος
τούς Λ^πκρυγας, ότι
ά βϋβ,η ,τήν λύαιν τοΰ κο-
οίιτως βΐΛείν α αι!ια-
πά~ις διοιθ'ουως των
διά την <πτέγοισΊ.ν γρς αυτής πιροι:κρύγων "«>ν5υλίων, νά χωΕτρσΊΐ ίμέοως ή
ώβ «Ις αϋτοϋς των ΐ«ο τή^
Πςιθ-
'« το5«ον
"ον· Προ
ώς έκ ταύ νά.:ου οΰτΓΐι δι-
χωΐίς βΐ'βαίωις ίΐξ
νά νοηΐ&ή 6τι Α.ΐ*ται τό
πρόβλΓ.μα αυτών εάν
. . διά λόγους
Υ<Μ«ως ναί τό άπαιτούμβνον δβν«ιον. Τοιαΰτηαι των άπιελευ3ϊρο>3«
λόγω μβταστ€γά:«ο>ς των
^^χουν άρκβταί. (Συν)σμδς
;, Κ. Τοΐμπα, 151, Σταυ
«λπ.). Τουτο ηροτβίλβται
*ιά τόν λόγον ότι αί έν λόγω
« πληβοφος·ύμ*8«
ξ ί Χ ο Ρ ι ζ π τα μ α κ α ρ ονια
ΜΙΣ Κ 0. νιοτί € ί ν αι τα νοστιμϋτ'ρα
Ζητάτεπαντού, ο'δλητήν Ελλάδα
ζυμαρικά ΜΙΣΚΟ, άλλά έπιμένετε
ΜΙΕΚΟ σε πακέτα. "Ετσι εϊσ&ε
βεβαιοί ότι αγορα-
σατε ^νήσια ΜΙΣΚΟ
2 πιάτα ποραπάνω στό κιλό
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ
" ΙνΊ Ι Σ Κ Ο ,,
ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟ 1964
κ εΐχανβ
τά στόματα ηως,
Ό Πρίγκ,ηψ Φ^ιππος πφογ ΐίΐνάζβται γιά τούς Ιστιοπλ;>'κο·ί»ς άγώνβς ΐτού Κόους (Αγγλία).
Η ΠΡΙΤΙΥΟΙΣΑ ΟΕ?ΙΙ ΤΟΣ Α. Ι" Μ „ ΕΙΣ
ΤΗΣΙΜγΛΣ ΚΑΣ
ικαί τά άλλαι ίοτοριικολαο-
γραιφικά σαις οττόν ^ΠρςΙαιφυγΐΜ)
Κόοιμο—-. Κι' άνα)8τ.·μΐίμιαι την πα-
τρίδα μας μέσ' άπτά λαχταβΐοτά
8ϊματά σως καί τό άιτόφια ομυρ-
νειικιο λβξιλόγιο, πού ίωνττανβύει
τούς άξβχάατους τύπι»υς «αί τό
προ.σφιλές τοπίο, μέ τίς ώραιότια-
τ«ς περιγραφές σας καί τό πρω-
τότυπο ύφος σας».
Καί στή δβυτ>ερή τού έπιστολή
μού λέβι. «Τόν έξαίρε-το πνβυματι-
κό άνθρωπο, τόν άνιεξάντλητο γρο-
ιυΌιγράφο Σμυρ®οιΑΛγο.. · "Ολο
οροαΊοΙ άνατολίτικη καί ξΰπνημα
π^ΌΌ'φιλών άνομνήοεων ^τό Χ!ό-
νι ταϋ Θεού—. Άι^ύγκριτη ή λε-
πτολόγος π^ριΐγραφή σ'ας, πΐιστ.ότα-
το «αί λαχτβ.ριστό τό γλωσσικό
<οας ίδίωμια. Συγχαρητήρια». Τόν εύχαριστώ πελΰ γιατί, μέ 'χβι νοιώσΐ,ι χαλά. "Ισως έπβιδής κι' οί δυό μβις είμαστιβ Καθηιγητώ- νβ παιδία, κ' βχομ' πάρβι τόν ίδιο «τρόπο τού σκέπτβοθαι».. (Μά, άφιοϋ ήκανα βτσι την άρχή, δέ &ά πρέπη ν' άφήσω καί τσοί άλλοι βέροιι Σμυζνιοί «Σιανοούμί.- νοι», ποΰ μέ ποτίοταινιε κ·ι' αύ:οΙ μέ τα καλά τως λόγια. "Οπως ό Χρήοτος 'Σολομωνίδης, ποΰ στό 1960, τότβς πού ήδημιοσίευα πάλι στόν «Προσιφυγιικό Κόσμο» τό I- στόριημά μου «Τό Πάσχα στή Σμύρνη πρίν άπτό 1922», μοϋ 'στειλ' τότες μίαν «αύθό;£μητη> έ-
πιατιολή καί μοΰ γράφβ. «Κυριολε¬
κτικώς — ρουφώ— τό —ιΠάσχα
στή Σμύρνη—. Πόσβς λεπτομβρ:*-
βς, πόονς άναμνήρϊΐς, πά:βς νο-
σταλγίες. Μ" ώρέσει πολΰ τ ά ομυρ-
ναίκό σου γλκβυά^ιο.
ιήρια. Συγχαρηιτήζΐα». Άπο
τύ περιγραφικιό μου ίοτόρτμα ό ϊ-
δΐΛςβχι&ι πάβιϊΐ β α <'άπόσπαιοιμα» καί γεμί&ειι μιά σιελίδα στό ενδιαφέρον σύγγραμ,μά τού «Σμτ-ΐςναϊκό γλωσ- οάριο», παρονΐαιιόζοντας τό γλωσ- σάριό μου ■μέσ' στά διάφορα παρα- δβίγματα «τού ΐΣμνρναιίΛθύ Ιδι<ί;α- τος* κατά τίς διάφοββς έποχές. Μά καί τώρα, τβλευταία, πσΰ μέ άντόιμω'3ΐε στή «Συνβστίαΐΐη τής 'Ενώαβως Σμτιρι-.αίκν». οτό «Πόν¬ τον», ιμού 'λβ. «Αύτά «ού τώςα Κό:μο— νά πιάΐης νά τά τυιπώςης Ι οΰλα σέ &ι6λίο ότως «αί τά άλα εο'^ πού 'χβις δη,χοσιέψβι. "ι Κι' όφού εύχαρισΐήσω τόν «ο- αύτό'.ανε Ιστβ.ρ'.θ',ο τσή μα;, θά πβράσω στόν Πιχϋλο Φλώ£θ, ποΰ οα' αύτός, τόν Λ>ςΐ£ιαοσ|μεινο Ίούνιο, μού 'στβιλ'
τισί) 'Γβειμανίας, ό-
γ2ά-
<ρ2ΐ. «Μού στέλνουνε έδιο τόν — 'Κόεμο^. Δκζβά,ω τό Σμχιρ-.έ'κο ίσΐόρηιιά αζν —Τό Δα;'δΐβ<ά1ιΕρο— Κ·αί πόοΐϊ άνο.ξ' ή κΐϋΐ;ι&ία αου. Έπβιδή 6^έ- πω, πώς κατέχεΊΐς ικιαλά τα Σμυρνέ' ωα, θά 'βίλα νά σοΰ 'γραφα κι' έγώ Σμυ£ινέιί.<α. Σ' εύχα£ΐστώ ποΛύ γιά τή χισι^α ποΰ μοΰ 'δα>:βς, δυαιβάζοιν-
τορς τό Σμ«ρνέ*κ,ο αύτό ΙβτόρΓρά
σου καί σού σφίγγω άπτό Ν.τούσ-
Ύο/ βϋχ,σ|:ιΐ;τώ 7 αί τύ Σ;ΑΤ.·ρνιό
αύτσ-.κνβ λογοΐΐχιη κιί. Σιυρν:ο-
ό)θ. Μά δέ πςέ-,Βΐ ν' άφή^ω
ιιέρος δνό σπουΣαϊίΐ
Γιίυ^νιοί ποιΐτ,ιτές;» μα:, π:ΰ ίικο-
τό Στέ^γ:ο ΣαωΧά κιαί
Νίχο Τοΐ'τουντζά/ΐη. Νά τί μοϋ
Ή έξέχουσα θέσις -την οποίαν
(ΐτιέχιει βίς τό έν γένει, καπνεμ-
<όρι«υ τής χώρας ή «ΣΕΚΕ» καί πρωΤ'εύων ρυβμισ.τυκός ρόλος όν οποίον άσκεί τόσον είς την έ- /ωτβρικήν αγοράν, όσον καί είς ίόν εξαγωγικόν τομέα ιαι πλήρως άπό ΤΓ|ν ιίνην βίσήγη'<τι.ν τού ΓβνΐΛθΰ Διευ -ντού τής προοδευτιικης αυτής 'Εται,ρΐΕίαις η. Βασ. Ί'λαντζή ένώ- •ον της ΙΖ' ιτ«κ.τι,κής ΓίΛΊΓΑής, ^υνελιεύο'εώς της την 22)11)63 /■χά. τής όποίαις «ίσηγήοιεως, εξό¬ χως δταφωτιστι,κής των έπιπτώ- σβων ποΰ έσχβν ή άαπ:υχθϊίσα 3000*1^10^; επί τής «αΛνι-κής οΐ- Λΐνομίας τής χώ(:ας, θβωροίμβν σικόπιμον νά δώσωμβν οίΐατωτέςω συνιοπτικήν πβρίληψιν. Ό Γβν. Διβυθυντής κ. Ίλοντζής χνέπτυξεν την οτμβολην της ΣΕ¬ ΚΕ βίς τάς άγοράς καπνών έρο- βίας 1962 έκ τής οποίας ή ΣΕΚΕ ήγάρααηε 5.800.000 χιλ)μα Μαπνών ού άντιπρβσωπεύουν το 7 5% τή; Γυνολι,κής βξαγωγίμου Πίΐοαγωγή; τής έοοδβίοις ταύτηις. Κατ' αρχήν είπεν ό κ. Ίλαντζής κάθε άγοιςά ιτής ΣΕΚΕ μιικρη ή μβγάλη «ιαί ή άπλή άκόμη παρουσία της «ϊ,ς τος «α- πναγορας άσηοεί εϋνοίικ,ήν, «ύεργβ- τικ.ήν επίδρασιν βίς την αγοράν, ονώνβι τή]ν ζήτηαιν «αί ποο,Λαλζΐ 'όν συναγωνισμον. Τούτο δέ έπι- τυγιχάνβται διά δύο λόγουις: Πρώ¬ τον διότι αί άγοιραί τής ΣΕΚΕ, ποΰ δέν καλύπτονται διά παραγ- βλιών, αύξάνουν την ζήτη3ΐ<ν για- τί γίνονται πβ£αν των άγορών ιτού π«ραγγελΐΛδοχι.κιού Δεύτερον διότι οί από τής ΕΕΚΕ άγοραί καπνών δέν χχτβυθύνονται υπό κιε,ρδοοικοπιικοϋ πνβύματος, πρθγιμα τό οποίον όδη- γβΐ βΐς ιτην δημΐ/ονργίαν ενός ύ- γΐούς συναγωνΐΛμού «αί διβμορ- φούνΐαι δικαιότβραι παριαγωγικαί τιμαί βίς τα ικαπνά. Πάντως ή ά- ,ιο>τβλ®σματΐΛ<ότης τού παρεμβαη- «ιού ρόλου τής ΣΕΚΕ βίζ Ό ποιηΐής Στΐργιεις Σχιΐαδάς, βνα β^άδυ πού τιανβ άντάμωσα μβί' ονο λ3α-·ιφ·οΐ£,2ίο τ.ή Νέας Σμύρ ντ">ς, ισΐκύδβι ιστ' αύ:ί μιε<υ χαί μοϋ λϊ". «Αύτά τα ώραία πιράι;μιο:τα γρά^ιϊΐς, —ΟΊ Νΐαήίβς—■ σου, λ« «άνεις ποΰ τά δΓ,'μοΰΐΈύί-ις έφτμ.2,-ίδα ό — ιΠιςιοκτφι,γ Κά- Γμος»—, μά (δα πρ.'πτι κιΐί νά τά τυπώο">ις σ' βνα 6ι6ιλίο».
Ό γι·ατ;ιος ό Νΐ.κ,οις Τοντουντζά-
κης, ποιηιτής χιαιΐ Ιίιυγγραιφέας «θβα-
ΐικών βργωιν», «άβϊ φορά πού μ'
άντβμών·&ι, μού λέ'. «ΐΔημήτιρη, αύ-
ποΰ γιράφιειις γιά τή Σμύρντι
μας στέκουνται πολύ ώραΐα. Ά-
ικιούς ν σού λέω. ιΜή τ'
Μή στοματήσίηις. Γράφβ,
Τσοί «ύχαριστώ «αί ασοί δυό
αύτοι βέρσιι Εμυρνιοί. Μά, νά κ*
ϊνας Μαϋτιανός (Μαδυτινός, άπτή
ιΜάύτοι, δηλ. Μάοΐίτοι, πού ν αι
ο-τηιν 'ΑΛ'ατολιικιΐα Θράκιτί, σιτά Σιτ*-
νά τού Έλλήσιπιοιντου) παΤριώιτις
τού παΐέςα μου Ίωάννη Άςχινέτ
νη —^Πβηρ/ίδη, ό Μ. 'Κατζάκ,ιγς. Ό
ΊσΓοιρΐΐκιολαιογράφΟ'ς κι' ούτος τ.ά
τί μοΰ 'λβ, πρίν λίγο κα.ρό ποΰ
ήανταιμ«ιΐ9ί(κισιμβ σΐσί έικλογές τού
«ΆγαΒοβργοϋ Σαιματιείου των Μλ»-
δντίων, ό Έ^λήο-πθϊΤος», ποΰ
'6γε τώρα καί πρόβ&εος. «'Εγώ
'πα σιτό Σωικράτη Σινανίδη, π^ο-
οέχιείβ πολΰ.τά ΛαογςαιφιΐΛά αύτά
πού αάς δίν«ι ο Άριχιγέν^ς >αί τα
δημοσιεύϊτε οιτον —ΐΠ^οαιφυγι «ό
Κόσμο—. >Νά μή χά/ τε ιτυπο^ρατ
(ριχά λά3ια, γχατί τ ο «ώΕ>£ ν χ α ι.
σ τού δχ,ει τή γλωσσολογιιχή «αί
Ισκ£ΐι.κή τού άξία». Τόν κύχαρι-
στώ.
Αϋτβς τσί μβρζς, ενιις ά,ττσοί ά-
νώτβ£·(ίι άνθρωπι&ι πού ήγνώΊΐΐα,
ό Μπουον οδαλο - Σμυβναό; Νίχο;
Κβ5ΐβι;άς, ό μόνος ποΰ ή α απιά-
στηκβ, μέ καρδ'ΐά κσί μέ ύ
ιμέ την ύ'0·τ©ρία καί
των <ΊΠ·:ριχώρω.ιε» το (θέ πή;* στό ιτηλίφιο-νο καί μού λέ'. «Ή&.αβάσβς τί γράαβι γίά σένα ό Φώτη; ΚόνΓΓογλο'υ, οτήν έφηιμιερίδα —ιό Κόΐπΐθ'ς— μέ ήμβ.ρο· μηνία 18 12.1963; Σέ άββσζ«ι στσοί έφτά ούρανοί (στοΰς έ ρτά ούββνούς)». Ονλοι λιοιπό,ν αύτοι οί άνθ^ώ-οι τσή πέν.ας;, ποΰ μέ πο:ίοιανΕ μέ τα 8βιςιρει;τΐΐ!4ά τως αύτά λόγια. ήδείξαν'3, πώς έχουνβ μέαια τως 8- ναιε πλούσι,ο ·καί «ύ^βνιοώ ψιχ.- ■>ό ικόΐςμο.
Μά ϊΐν' «ι* άλλοιι, ποΰ μέ σται.α-
τοϋ.ιε σιτο δςβμο κΐϊί μού λβνβ
«Μ.., μ.., «αλά 'νβ αύτά πού γρά-
ιφβις, μά··>>. Καί τ,αοί ό,ρωτώ. <'Τί 'ν' αύτό τό μά; ΠίΐτΐΕ μόν, γιά νά ξβρω». «ΚαΙλά «» μου άπιντούνβ καί φβύγοννΐΕ ίλ1 ^&αιρίιζοΛ'Τας τα ιμιάτ'.ιβ τως. Τγοι «ύχβρ'.οτώ ι»ι.' αύτοι γιατί, μέ το χωρίς 'ά τό <9£νΕ, ιμ,ού Μάινοιηβ βν» κιλάδιεμα πού φοινΐώνουινυ «ιοι Λΐιό μβγάλα τα ιχλωνιά ικαί τά φϋλλα μιου. Μοϋ ξίφνβ »αί τώ; ιτί) έ|οι.ιοι.ογήι9τ}'α Γΐιατί «ο< τα ιοτύ πάτιπμα των «λ- λωνώ·β κιαλό 'αι «αί τό κλάδβι,αα έτουτωνώνιε. "Α σάς τα γρά<ρω οΰλ' αύΐά είν' γιατί τα φέοΜ' ή πέννα. ιΚαί τώ- (α άς ξανοικιατατΐιιαιτΐούμβ πάι μέ τόν κιαημένο τόν ποΰ τονέ 'χοιμ' π»ραιιή:ιοιμε τήσβι). ;<αί έ,ξαρτάται άπω τόν όγκον των προτγματοποιουμένων άγορών της, την έκτασιν δηλονότι τού άγορα- <ητι.κοΰ της πΐθγράμματος «αί άπό τάς γενικωτέρας συνβηκβς ποΰ έ- πι,κρατούν εκάστοτε είς την «απνα γθιράν. Διά τά χαπνά έσοδβίας 1962 Άΐνατ. Μοικβδοηίας -/.αί Θράκης έξ άρχής ένβα>αινίο'8η ή άνάγκη πα-
ρϊμβάοιεως, ή όποία «αί έγινεν υ¬
πό τού 'Εθνικοΰ 'Οργανισμοΰ Κα-
πνού. Πλήν όμιως ή σΓ,μίιΐωθείσο
καιθυιστέρησις είς την απόφασιν
τής ιΚυββςνήοβως διά την επέμβα¬
σιν άλλά καί ή χαλαρότης είς την
εφαρμογήν τού μέτρον τής παοζμ-
θάσεως προβκάλεσαν ώρισμένα<; ά- δυ.ιαμίας βίς λειτουργίαν τής κι- πναγοιρθς. Πάντως ικαί χάρις βίς την ευθείαν παρεμδατικ,ήν πολιΐι- ικήν ποΰ ΤϊΜησκν ή ΣΒΚΕ άγορά- σασα 2.600.000 χιλ)μα κα;ινών ά¬ πό την Άατ. Μα<ΐδονίαν «αί Θράκην κατέστη δυνατόν νά δια- τηρηϊοϋνΐ αί τιμαί είς λογικά «τί- πεδα λαιμβανομβνων ύπ' όψιν ιτών δυακολιών ποΰ άντιμιετωπίζουν τά εύγβνή καπνά. Τώρα θά βΙσβλι?ω, εΐπβν ό «,. Ίλαλττζής, είς τόν κλάδον των έξα- γωγών μας ποΰ άποτΓελούν τόν καί κιρισιμώιτιερον τομέα των ηαβ&ιών μας. Ή έξαγωγική δρα- στη,ριότης τής ΣΕΚΕ -καιτά την τε¬ λευταίαν βξαγωγικήΐν πβρίοιδον εί¬ ναι έξαι,ρβηκά Ιικιοινοποιητΐικη. Έ- π«τύχομ.εν ιτψι εξαγωγήν όλων των καπνών μας υπό κανονικάς εμπο¬ ρικάς συνθήκας, παρα τό ηύξημέ- ΐίον κ.ό<ττος των καπνών μας έοο- δείας 1961 λόγω τού απότομον ύ- ψωμοΰ των παραγωγΐικών τιμώτν. Αί έξαγωγαί μας κιαλύπτουν τύ 10% καί πλέον ιτών συναλι.κών κα- πνικών βξαγωγών, ήτοι άνέρχον- ται κατ' αξίαν βίς 1Ο.200.Ο30 δολ- λά£ιΐα καί ύπερτβρούν των έξαγω- γών μας τής προηγσΐ'μεϊνης πβριό- δου 1961)62 κατά 2 έ«ατ.ομμύρια δολλάρια. "Ετσι, ή ΣΕΚΕ κατέχει καί πάλιν ιτοιν τίτλον τής <Κιοο/ΐ!- φαίας Καπνοεξαγωιγικτις 'Επι>χε.ι-
ρήσβως τής χώρΐς μέ πολύ μεγά¬
λην άπόσιταυ.ΐιν άοτο τάς άκοιλουβού-
σας.
Ή σωσιτή μας άξιθΛονηοΊς τού
έξαγωγι.κοϋ βργου της ΣΕΚΕ, αν-
νέχιο-εν ό κ. ΊλΛιτζής, «αί ή συμ-
6ολή της βίς την προαγωγήν ο<αί ανάπτυξιν .τής «απνικής Κιϊί 'Ε- θνιικής μας Οίκονομίας, δέν ημπο¬ ρεί νά στηριχθή μόνον βίς τοΰς ά- ρΐ'8ιμούς. Διότι τό εξαγωγικόν έρ¬ ραγωγικάς χώρας τού ΜθθΜχηι γί- νεται υπό ιτού Κράτου,ς ται βίδιχώς ύπ' αυτού. Διά τόν Κλάδον νίας τής ΣΕΙΚΕ, ό κ. Ίλαντζής εί¬ πεν ότι κατόπιν επίμονον «αρα- κλήσβων των ένδιαφβρομβνων ή ΣΕΚΕ εδέχθη νά Ισυμ6ά/λη βίς «τ>ν
μελετωμένην τελικήν λύσιν τοδ 66
ματος τής Καπνοδιομηχανίας, «Α)
ΦΟΙ Ν. ΜΑΤΣΑιΓΓΟΥ». Δτέναδή
ής έκιποιήσβως τής ΚαΗνοοκ>ιη-
χανία-ς βίς Ιδρυθησομένην εται¬
ρείαν, βίς ττνν οποίαν θά οτ»μμ:-
■ιάσχουν: ή Άγροτ«κί| ΤράΛ*ζα
τής Ελλάδος μέ ποσοστόν 51%· τό
Δημόσιον μέ 11%, ή "Ενωσις Συ-
νβταΊρισμών Αγρινίου μέ 15%, οί
εργαζόμεναι βίς την ΚθΛνοΑιθ|Χΐ,-
χανίαν μέ 3% καί ή ΣΕΚΕ μέ 20%.
Πάντως έικβϊινο τό οποίον ηςέπει
νά τονισθή βΐναι ή καθολυκ.ή ά.α-
γνώρισις τής έπνΐυχίας τής ΣΕΚΕ
βίς την έξυγίανσιν τής Καπνοβυο-
μηχανίας Ματσάνγου παρά τάς
δυτχβριείας ποΰ συνήΐίτΓ}:», έηιτι,-
χίας ποΰ τής ποραπορίξβι οημαντι-
ς ηθικάς ώφβλβίας. Ούτω ή ΣΕ¬
ΚΕ ικαί βίς ιτό νέον έηιχβιοημοττι-
>οόν σχήμα ποΰ θά δημιΐοαιργηθή 6ά
έχη δβσπόζοντα ρόλον βίς τα ΘΙ-
ματα τής διοιχησβως, δ αχειρίσϊ-
ως, έμπορΐικής ικαί ,τβχνικής «οορα-
κολουθησβως τής ΚαπνοβΊομιηκα-
νίας, λόγφ τής μβγάλης καπνι,κής
βμπβιρίας της «αί τής άς,τίας τβχ-
νοδιοικητιικής τγ)ς συγκιροΐτήΜως.
Με9' δ ή ΙΖ' Γβν. Συνέλευσις
των μβτόχων τής ΣΕΙΚΕ σννοτοι-
ητΊχών όργανώοι&ων προ6&η είς
εκλογήν νέου έ>νδεικαβτούς Λυ»:κ.
Συμβουλίου, τό οποίον συγκροτη¬
θέν βί,ς Σώμα ανέδβιξβ Πιρόβδρον
μέν τόν κ. Αθαν. Τριβνταφύ λην,
Α' άντιπρόβδ,£ον δέ τόν κ. Ί Ά-
φβντάκην, Β' άνττΐΛρόειδρον αόν κ.
Δημ. Λεονιτ'ζάκονι, καί όνΓΓΕταλμέ·
ιον Σύμβουλον τύν κ. Διογ. Πβτα-
«ωτήν καί έπτά συμ6ούλους.
Είς ίτήν αύτην Γβν. Συνέλευοιν
ΐνβκιαινώ&η καί μία πβριοπούδι-
οτη, πράγματι, μελότη έ«ί τής ί-
ξελί&εως τής έλληνικής «α»νικ.ής
οίκοινομίας έν τώ πλαιχτίω τής διβ-
>οϋς κιαιπνιικ,ής κυνήσβως,
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ίατρος, ΉΙΠΙΝΟΥ 29 Ά&ήναι.
Τηλ. 816.737
γαν τής ΣΕΚΕ, ποΰ δέν
ναι άπό παραγγελίας, βίναι δύσκο¬
λον άλλά καί ιδιαιτέρως δΓμιουρτ
γικόν. Ή ΣΕΚΕ άγωνίζττβιΐ σ«λη-
ρά διά νά ήμπορέση νά πωλήση αά
καπνά της. Δίδει συνβχώς μάχβς
πιςός πάσαν «ατβύθυνοΊν καί έν γέ-
ν·ει ύ.τοβάλλΒται βίς μεγάλας θυ¬
σίας χωρίς ικβμμίαν Κροπΐικήν &οη
θείαν καί προστασίαν.
Μέ τό εξαγωγικόν έργον τής
ΣΕΚΕ συνδέετοι καί ό κλάδος
των βίοαγωγών ίκαί άνταλλαγών
ιττ^^. Μ?σω τού συατήμια'τος αυτού
ή 'Οργάνωσίς μβς διακινίΐ πλέον
τού 50% των καπνικών έξαγωγών
της ΑΙ έίρνασίαι αυταί, ώς γνω¬
στόν, γίνονται μέ τάς Άνατ. Χώ¬
ρας αί οποίαι άποτβΛιοΰν σοβαρόν
καταναλωτήν των έλληνιχών κα¬
πνών καί δή των βύγ»Ενών ποΐικιΐ-
λιών μας. Διά την καλύτερον διε-
ξαγωγήν των άνταλλαγών καί των
λεπτοτάτη^ ύφής είσαγωγι/ών ερ¬
γασιών ιτηις, ή ΣΕΚΕ, έηοτός άπό
την Κεντρικήν Ύπη£βαίαν ποΰ έ-
δημιούργησβ, ώργάνωυιε ικιαί
τέχει είς τέσσαρας βίδυκιίτμένΐις
βίοταγωγικάς έπιχβιρήσβις: Την
ΣΠΕΚΑ Α.Ε. πού
καί βΐσάγει σοβιβτικά μηχανήματα
(τραικ,τέρ κλπ.). Την ΚΕΤΑΜ ποΰ
βίσάγε-ι τσ€χοσλοβ<ακικ·ά αύ)ιτα την Κοινοπραιξίαν ΖΕΤΟιβ «ού βί σάγβι τραικ,τέρ έκ ΤσβχοσλοΑΓίΐκ,Ίαι; καί την ΕΤ.Ε.Λ. ποΰ βίσάγϊΐ αϋ τ)τα έξ Άατ. Γ®εμιαΐνίας. Μέσφ τού έιμιπιοΐϊ'ΐιΚιού .τούΐου εϋοήχθηΛαιν κατά την έταιρ. χρήιοιΐν μηχαΐνήμιατα άξίσς 4.300.000 οοΛλαρίων. Είς τάς βι- σαγωγιχάς αύτάς εργασίας μας ά- ποισιχολούμβν σημανιτιικά ικι&φάοαια ται βίς· 79.000.000 δρχ. Έν κατακλβίδι πρέπβι Λά λε,χθή δτι τό εξαγωγικόν «ργαν τής ΣΕ¬ ΚΕ πολύμιορφον, πολυσύνθετον «αί δυοΐκολώΓαιτον συμδάλλβι «ίς την αΐξιοποίησιν μεγάλον μβρονς των ο-ΐϋδμιστΐικών πλκοΐ'θοσμάτων τής έλληνιικής ικαηινοποιςαγωγής, ίργον τό οποίον είς όλας τάς ι>οοηινιθντα-
υπό τού έκ των άνο»τίρ:βν
ών τής 2ΒΚΕ κ. Κ. Λβικ.-
τής οποίας θά αρχίσωμεν
την ιόΜθι:Γπαοματ'ΐ)κιήν δημοσ'ίβυσιν
άπό τού προσεχούς φύλλου «αί ή
άποία άποδβικνύει., συν ιτοίς άλ¬
λοις, την βφβσΐ|.ν τού προσωπικού
τράς συμι&οΐΑήν, ε,ς Γτόν τομέα τού
έχαοτο-ς, βίς την ηβόο&οιν «αί
6ολήν τής Έπιχβιιρήσβως.
ΑΝΑ1ΠΤΥΞΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟ-
ΝΙΚΟΥ ΤΟΜΕΩΙΣ ΤΗΣ Ο·ΛΙ-
ΒΕΤΤΙ
Ή έτπιΐββία 'Ολιβίιττι, έν ιτ| έ-
πιθυμίρ; της όπως αναπτύξη τά ;λβ-
τόν ήλεκ,τρονικον τομβο, συ¬
νέστησε εν ήλετχ,τροτνιικόν ιτμή,,α,
τό οποίον άνέιθβσ,Εΐν την >ζν2ν-
νην τής παραγωγής, διανσμής 5.αί
τεχνικής έξι»ϊηρ«τΓησιβως των κ:·
λατών. Ή ήλεκτροινικη ηαραγωγή,
ή τοπιοίίέτηοιις καί ή Λοχιμη «ών ύ-
τολογιατικών μηχανών ικαί,
άλλων ηλβκιτρονκκών συοικιευών δ·.-
βνιεργούνιται βίς τά έν Μιλάνψ ίρ·
ια τής έταιρείας τά ΟΓ.οτ-α
έχουν έιπί τούτω έξοπίλίΐσΈΚί Ινα ά.-
τιμβτωπίσιουν τί|ν ταχβίοτν άνά-
Τό έργοαΓτάσιιον ήλβκτρονικών έ-
ρευνών μβτβφέρθη β(1ς -τ» ΒΗΟ
βίς την Περιοχήν ιτήν «0032114: μέ¬
νη ν διά τά γραφβΐα μαλταν τςύ
μη¬
μβσμένη έρίύνης. Ιδιαιτέρα {Κοι¬
τίς έπβδβίχθη βίς την έρευναν) «αί
την εξέλιξιν των συσττμάτοϊν αΰ-
ιτοΐματου ηρογραμμιατισμού, τά ό-
ποία θά συμβάλουν σημαντι ως
βίς την απλοποίησιν τής
ποιήσβως των ύΛολογιαΐτικών
χανών καί την εοιέχιτιαβιι,ν τ#6 πε-
Λίου βφαρμογής τούτων.
ΒΛΑΦΡΟΣ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑΙ ΑΙ
ΤΙΜΑΙ ΕΦΕΤΟΣ
Ή συνεσθβίσα νψωοις των τι-
μών ολίγων βίδών δκβτιροφής «αί
καί τού κθΛνοϋ ήτο ό μοναδ κό;
λόγος τής άνόδου τού ·τ.ιμαρί®μου
χονΛβικής πωλήσ«ος κβοοτα «όν «λ-
ςβλθόντα Όκιτώοβιον. Τά τ^ό^-
μα σννβτέλβσαν έπίσης βίς τε)ν ν-
ψωσιν τού* οείκτου ιτιμχ&ν κατοινβ-
λωτοΰ, ένώ είς τά λοιπά «Ιδη έ-
σημβιώθησαν ανάξιαι *νογου μβτο-
βολαί. Τόν επόμενον μήνα όμω.ς
αί τιμαί έπανήλθον «Ις τά έβΐΐηΕ-
δα τού Σβπτιεμβρίου.
Τόν παρελθόντα ΝοέμΛριον έν
σύγκρισιν πρΛβ τόν Μοβμιβριον
1961 ό ββΐκ,της τιμών «αταναλω-
τού ήτο υψι^Ζιτσοος κοτ« 7% μό¬
νον.
Σελίς 4
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
Κβινωνιολογικά θέμβτα άπό τή ζωή
ΠΛΗΡΩΝΕΪ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ;
Βεβαία καΐ πληρώνει πολύτιμο μέρισμα — Ή εύγένεια των αίσθημάτων
κσί τΛν σκέψεων καΐ των πράξεων αποτελεί άνεκτίμητον κεφάλαιον — Οί
πρωτόβγαλτοι Μέοι - Οί προστυχάνθρωποι Άρχηγοί άποτελοδν την ά·
νορθογρσφΐα τής έποχής μας - "Ενός (δανικός "Ελλην ώς ΰπόδειγμα
ΆνθρωπισμοΟ.
ΤοΟ έν Ν«α: 'Υόρκη εκλιπόντος ήδη συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
θα οάς άνοοττ-ύξω ·τήν
ημρ
άπσψη εάν πληρώνη ή
ΛοΐΛον άκούσιαΐϊΐε.
Προκικιβΐμένοα) αιιειρί τώιν
συνιαλλαγών, οσβς διβϊάγανται μέ
(τό ούγχιοιοινον πνεϋμια, πάσης φύσιε-
ως οηη«αλλανών, έμηϋιριικών, κοιΐ-
νωνυκών, σωμχχτιΒΐακών, πνβυμαι-
ν άναγνιωιρίζ©ται
6τι διά την έπιιιτυχίκ επι
ΐβχι η
γάλης κΑ*μαικως ·καί διά την ποαγ-
γ
ματιική Λρόοδο, ρ
<η>νδιχ«σιμο βϋγβνιβίιαις των αίσθημά-
'των ικαί των διιαινο'ημάτων, Μαθώ;
καί των τοΟΛωντής <καλής άγωγής. Ιδιαιτέρα δέ οί νίέοΐ·, οί «βω- τόβγαίλτο:1, όσιοιι ψιλοδο&οΰν νά ε¬ πιτύχουν ικαΙ νά ανεβουν δέιν μ.πο- «ιτύχ««ν «αί νά άνέβοατν δέν οούν νά τό καιτΒΐοΐθώΐτουν ΰ εάν δέν φροντίζουν νά μορφώσοαν τόν χαραΜ,τήρΜ τους καί νά βΐιηαιι πρός τούς αυνανβρώ- πιους τους βύγβνβίς ικαί βΐς την κχϋσία «αί βΐς τκη,ς τύποιυς. * * * "Ιδού καί ιμιβρυκκς γνώμες Ά- μβρικβνών συγγιροφβοϊν έχουν ζΐμωθή βΐς ©Ι 6- νωνΐα, των οποίων αί άπόψβΊ,ς κρίνονται ώς άλάινιθΐαιστοι Ό δ'άστρας συγγραφεύς Β. Κ. Φάρμπης έκδότης υού όμωινύ- μου πβριοδι,κού, τονίζίΐ ότι: «ιΔέν ύπάρχει πολυτιμότβΐβΐο προσόν ά- «5 την πραγμιαττικ,ή βύγένβ'.α, δι' βνα νέον πού «ρ'ΐλοδοΐξιεί νά Λρο- χωρήση ικαί νά ανέλθη είς τάς ερ¬ γασίας τού ««ι είς τας (κοινωνι¬ κάς σχβσβΐις τού». Καί ιστυνιεχίζβι. ο φωτβινός σνγ- γραιφβύς τονίζων: «Ή ιθβικιτηρμζονν την άλτ^ινη βυγένβια, ή όπιοιΐα «ιαΌαικιΐά τίς ·ψη.ιχές των σιηχΐν|9ρώπων —βΐναι. έκβΐνα λοτ) ϋν οοαί τα χρ/ηιμιατβ. Ή βϋγένιβΐα δέν οτοΐχίζβι χ'μογ τβ, άλλά «,ερ&ίζ-3ΐ πκ)!λλά. ΑΙχμια- λαπίζει. Καί χοιτακ,τά. Ή άγένβια, «Ιίυε έκ των άνω, βΐτιε έιΚι των ικάτω ικιαί β'Ι πιρά;Γτυ- χοι τρΟΛοι, «αί τα πρόαττυχα αίσβή"- μουα, κιαιθώς 'κιαί τα άγιενή ικιαί πονηρά δια .οή;-υιΐΐ<ΐ άηοίτ«Ιλοϋνί <το- &αιρά ίμπό5ΐιΐΐ οιά ΟΙ άνθίωποι μάς Καί μάς ζυγίζουν. Καί μάς «ιρί- νιουν άνοΛόγω,ς των αΙσ»θημ.(<Γτων μος κ«ί των Ο'.αι9έαϊών μας ικιοιί πών πιρΛξβώιν μιας. Μάς ηληιβώ ου; δ? μέ τό νέμι,σμα οχον μάις άΐξίζβι. Ή άγένειια «αί ή ά «αί ό &αβιβια2ΐΐΛΐιιΐ3'ς εΙ«ι α πολιΐτική. είς τον αΐώια τ-ΰϋ λ,υσ- ιςιαΛ,έου άντχ»γωνιονιοϋ στέΐκοντιαιι καί έπΐ:χι;:ιΐχτ>θ'ΰν έικεί'νοι πού ·1-
•ναι ώπλχιθΐμένοι μέ άνιώτβίΐες ή3Ί-
«βς δυνβμιικάττιτιες.
πρός άνώΐ®οιης να·
πού «1αιΐ π^οι-
πχΐκιτήσΰΐς
κ,υσμένοι ικαί ώΛΛΐισιμέΛοιΐ. μέ εϋγέ-
νειο. Καί την ιάγάπη. Κοί τ»ν ο»·
γρφ
κή ευγενεί» άναύλύζ&ι άπο «ύγε-
νβίς σιχέψβι,ς. Ή βύγένβια —ή
ΛρΛγματιική— είναι διά τον ■νούν
δ. τ ι είναι ιχιαί τι& θέλγητρο πού
όκτΐΛΐιο66βϊ βΐς βνα
ς
«Ή βύγένβΐΛ —•τχχνιίίζβι βναις άλ¬
λοις άπό τούς σιυγχρέΜαα>ς δημοσιο-
λόγους, ό Τζώρτζ Μά%ον "Αν-
τ<φΐ{—' είναι διά ίκάβί βί ικβφάλαιο πολύ ιμβγαΐλυτέΐκχς βιαιότητοις άπω τό χρτμα ή ά/ΐό αί- ανδήποτβ άλλην δύναμιν. Ή «ύ- γένβια βΐνται· ά&είλιφή] τών εϊ«κια)ΐ- οιών. Όδηγεί πάντοτβ βνα ΛΟ3©- ά άνΐθΐοοΜΐο «ΐβος ιτά αν<*». Δηλαδή, μέ άλλους λόγους βας «ύγβνής «.Ις τα αΐσ^ήμιατα ικαί «ίς ιτήν 00(1411x1) βίΐαί βΐς τούς τιρόοτους γίνβται ίΐρβγιμαΓτιικος οοαιτηικτΓ,ιτ'ί»ς ιτών άνιθΐοώπων μέ τους οπΐ(>ίους
ικαΙ ά
Αύξάν&ι, τό ήιΒι,κόν Φού ικβφάλαιιον,
ιτοΰτβΐττιι την άγάπη κιαι τ^ν ίικπί-
μηΐτι χαι τάν «τβ&οσμιο νού χ6-
ΐαιμου. Αύτά δέ τα ήθικά
ποΐΛ,ύ ώνώτιειυα άπο ιτά
πού σήμειρια -ύιπάΊοιχουν ικαΙ
ά
που χα-
αϋριο —-έ
χουν.
Τα άνώηε.οο
η
Έχβί «γκβι.ται τ5
μυστι,κό χάβε επιτυχίας.
Αύτό 3ΐ£βΛβι νά τό .<ίηιεις!ΐΕ.ς «·ύγενΐικ«ς φι.Αθθ3- ξίβς, προ πάντων σίίμβροι ό,τού ό μ.»γαλύ- την άνάγικη βτιοος 61063011 πνΐυμιαιτιιικων ρβαΐ ■ψυχικών «Ή βϋγένπα —γιςιάκρβ». ό — βίναι σήμβρα τό η διά νά ©ΙοέΧι&ΐ) ενας νέ- ος έλβύ^ερΐϊ βίς τόν δςόμο τής ε¬ πιτυχίας». Καί αυνβχίζίΐ ό α;ω.ιι- ομβνας Άψυβρΐικβτνός (τυγγςιο.ιφβνς: «Ή μ«γιαιλΰτ«ρη έττ.ΐ'τυχί« βίς ν,ά- δρόμο τής βωης έΐξοιοτάτβ». όίΤβ την βύγε;νή συμΛεριφοριάν μαις «ρός τούς «ιλλους, άπο την Εΐκιτίμηιση, την όντοίαν έ|οισιφ<ιίλίι62ιΐ αίς βίς τ ό π^όσωυΕΟν ιου /κιαί άπο την π<οστ| Λ&ύ Λβοξβνοϋν αί τού ίτιρος τους άλλους». —««αί μάλι- ϊτα ά»τ>2ύ3υνοι, πάιτης φύσΐως λε-
ί^ (τυνΐ)9ι<Γμέοι ηέ τα πρότυπα π&ροσμένης παλαιάς Σχολής, νοιμ.ί.ζουν δτιΐ μποροϋν ικβλ- λίηβροο νά έηι&Λ,ηβούν μέ ΰφος αΰ- υιτη,ρό κιαί Ιαιγιοιοΐκοιν, διά νά Λεί- ξουν ·ύΛεροχή ιΚαί πλάνη. Ό κό>σμος έξιελΐσσκται.
Ιιτχύουν αλλβς άρχβς «ιαί 6'λ;ις
Βεωοιί«:. Καί οποίος δέν ή9έι>:β
νά μβλίΓΓηΐΐη τάς ηθικάς ά^χάς »«αΙ
τα σ'υσ'τήΐΛΐΒΐΐα Λου έφαρμόιζουν οί
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΊΣΤΟΛΗ
«ιοί ιμι<ννοιπίλβ·«οι(Λ) άντιλήι|»ως τής •(ψαν τής Ή Άγιόττ,ς οας θά μοϋ ψη να ικώμιω δύο βραχειίαις σικέ- ψίΐς φύίως νομ.ι»{ης «ιαιί ποιικ,τι- «,ής- βχειι ήδη σημειωθή 6τι τό ·ά- £ίωμια τΐοΰ άνιηεταΐλμένιου —ατβιρΐϊτη- ό άΐ£ΐχήν <5ι»ό ρη χ αούς &ι~ι«ιρ/τυ3ΐαιμ8ΐνους. 'Επιπλέον —,κιαί τουτο ©χβι μιίγβν,ντέιριορν ση¬ μασίαν, Μΐττά «οίον τιρόπαν οί Έ- Λϋβκοπιοι τής Όρθοιδόιξου Έ<οολτ)- οίας, οί όποίοι έλαΛίχν με-εος είς τάς Ι3·υνό&ους ΛΐΛ>ν ικιαί Φλω-
β>ΓντΙΐΐς, έπομένως παλύ
άπο τό <τχί>αμια τοϋ 1054, ώς
ταί τής πίιστ®ως, ήΐιοι επί
, ή ς
με τους λοετί'ιοΜς Έ,τι-
σκόπους, θά ηδύναντο τώρα νά με-
τόοχιουν τί>ς ΟΙκΐονμβνική; Συνό-
δου -υπο την Ιδιότητ» τχηί
νοι. έπομένως μέ τούς Άγγλΐικα-
νούς Έιτιαικόπιοιυς, ή ηούς
ϋς, των οποίων την άπο-
οβι Λέων ό
XIII;
"Αν όςθόδοξοί
τίνες όιρ,χι,ειριεΐς έ&έχθησ«ν νά μβ-
ιτα^οϋν βΐς Ρώμτΐΐν υπο τον όρςν
τούτον, ή πιράξις αντη κοτ' ουδέν
έξαςιδίνίζβι ηήν 1>σχύν της νςμι,κής
ταύτης άπόψβως.
Έξ άλλου ό ΜητιροΛθλίτης Ίά-
κω&ος, 'Ορ3ό5ο(ϊος Ά;;χι«;τίο'κο-
η»ς Νβαις 'Υό^κΐης καί ό « Ίωα.-
νίδης, θεολόγος τού ΠανβΛΐ,αιτη-
μίου Ά)9ηνών, παραττιροϋν ότι ή
Ρωμαίχ,ή 'Εκι^ηιιτία έπιδιώ/θΒΐ ·ά
έφαιςμ,όση βνιαν'τι τής Άναιτολική;
'ΕΜΐχΛ,ηκτίαι; την ΐτο^ιτΐικι^ν τού
έγνώρισβ την άκτυγχώίΤΓΓοιν σιγήν
Πίου τού
XI
είς την ιπβαγιικ,ην
Ιικικληο'ΐν τού Χρυσοστόμιοη» Σμύβ1"
ν Ης» προολαμβάνΌϋν όλως ΙΛι,αιΐ.τέ-
ςιαιν όψΐίν καί προυχιαλούν την Έλ-
κλησ<ί·!»ν τής Ρώμηις *ίς νέαν δο- κιιμιααίαιν οηινειδήσΐΕιως. Άπο 'τη(ν πολΐιτι,κ,ήν τής έμμέαου έκι/λήαβως, .τ γ, ν όπιοίθιν ήκοΆιθύθηοζν ή ΆγΙα —' Ε&ρβ άπο ιΠΙοιν τού IX μίχιρι Πίβν τοΰ XII κια-ί άπό τή^ π,ολι- τικήν τής άμβσοι* βκικΙήσεο>ς την
εΰτυχώς βΐσοιχθίΐ,οιαιν υπό Ίωόν-
τοϋ
XXIII
νά πιειςιάιΐκαμβν βίς τάς άπ' ΐ,ϋ-
Βείας διαπΐ2αγμιαιτεύ5βι.ς μέ όλας
τάς 'ΕκκθΛρίας τής Άνακτ
Ό6 καί Καθαλΐ"»άς, έν
ονόματι τοϋ 'ΚυρΙου.
6έ6«ιΐ.σς δτ· ή Άγιότης
Σα;, ύστάΐη έλπ:ίς σα/ΓΓ,ιρ,^ας δλης
αή; Ανατολή;, δέν θά θίλή^η ν'
χήν πιρ3σι5<3<κ,ίαιν ι ών Χρΐι<τΐΊιανών ς ©ά άποΦρίψη την δημ.ι·ουργία.ν νεων μ·υαλαϊμ«Κιοιι άνδρϊς τής έπι-τνχίας κιαί τής Λροόδου, βιασΐζόμιεινια «Ις την βϋγβνιειια καί την1 τ|8ιική άχα- τιιΐ, δέ·ν ζιαΰν βίς ιτήν εποχήν τους Αύτος δέ «αί ο Λ.ώγο·ς, «ου ^ωΐΓΓαδΐ'κιΐισιαέιιοιι να 6·ατούν. Μέ 6(Χ£ΐ6αιρι<σίμιούς δέν νά αίχμαλωτίσετιε τοΰς συνιαινβςώ- σας καί να ΐΌύς Κχβτβ μιαζί :ιας πάνιτειτιε. Συνάθίωιποί οίας δέ βΐνοι οί <κ»;, οί ■ναι ισιας, ή κο,ι/νιωνία καί γίΐνιΐχά ό κώο'μιος έ«άνω βΐς τον ώποόοιν (λθΕ- διά νά έΛΐνΰχηηε Καί νά ΟΙ τυχόν σμοί δέν πληοοτχουν Ό "Αγγλος συγγραφεύς, είς βΜ άαίο την οά των φ-ροτντρατικττικών υπο τόν τίτλο: «Εύγε βια «Ις τίς έπιιχκιρήσΕΐς» μάς χα:ιίζβι τα; εξής ·ύποι9κϊκΌ)ς πρός τήρησιν τιο.ϋ τής €.ϋγεν,είας αίς τάς έν ά τούς έντΐμους άν- βρώπους, μΐετά των οποίων βρχς- : βίς επικοινωνίαν, μέ μβιδια- —Κάμβτε τό ■κβλλίτιερο διά νά αΐοθάνωντιαι μαξί σας εύχαρίσιη- σιν. 286βσ3β τα αίαθηματά τους καί τάς Ιάπ-όψβις τους. ·'Εικ)τι)ματε τό ήθΊ,χό κβφάλαιο την φιλία Λρό πάντων των ά- κβραίων 'άνιθρώπων. Χοιρίζβτβ την βκΐτίμησί. οίας «Ις τα βι8ψιη 'κιαί τίς κβλβς Ιδιότητβς, των άνθρώ- «ί ιτίς τών ξένων Ή βνγέ.·<8ΐα —ούαφωΐνα μέ τόν όρΐισμό Λού έτονίαημβν— <»ΐ|μιβ»- μέ τήν χβφά. Μέ τίν . Μέ την β*τ-υχία. Καί μέ Ή άγένεια «1-ναι ρ Έχβι σύντ|^>φα, ηολλέ; ςροιςάς.
την ά—αΒΐΐ3ιΐο·»οίία. Την
τητα. Την άγροη,κί>α, τηΛ,
πία καί την άο'φοιλή
Λ
ΟΙ »ν&οίΙαι Λροπιάτιθιρβς ημών, οί
«Ιχσν έίμηνεύοτει άδΐΛβχυ-
ΐμάΐττως τόν όοιισμό ιτής αληθινής
ύί διά υϊ^ν βκϋρραοΐν τής
ή¬
;όν
άριχττοικιραΐτίης των
κιαί των διανοηΛάτων χαί ιτών τρό-
πων, ώνέδβιξαν άνι&ςιοος, οί Λίτοϊοι
ϋι^ την ένισχβρκωαΊν τής «-
ρετής ταύτης.
Εν«ς άπό τοΰς
ύς >τής ίδαινΊ./ής
το ό Ά'Γ),ι<στι?ίδης ό οποίον ή ΙστορΙα μάς, τόν ώς τόν κιοτ' εξοχήν Ό Άιε'ΐΌ^είδης ύστήρ'ϊβ πα;οι- μιώδης διά την βύγέ-.ιβι,ά «ου, ή ό- ποία είναι -Λ χαρακτηιρισιτιυκιό ιτιον ήθΐικοϋ μιεγαλείον τού. Αί βύ,β- νιεϊις Ισικέψβις τού άΛ?ιχ<ρι.ια~αίΙλώ- νονττο βίς βύγβνβίς πρώξβις. Ήτο (καλοκάγαθος. Άικέραΐίθς. Άνώ^ε- ρος χρτ|μάτ<*ν. Μβγαλόφεων ινιαΐ άμιντισ'ίη«ΐικιος. Γβνναίος οίοΙ Λρός αυτούς τούς άντιπάλονς του. Άλ- τρουίστί)ς Ύπήςιδβ κ»», τίμιος. άνδί>ό«;
άρχών.
Τόν έξώιριοταιν. "Οτιον δέ ή πα-
τρ£5α τού έικιννδύνβυεν, έ&ρομβν ά¬
πω τόν 'ΐόποιν τής έξο;ιίας δ.ά νά
την βοηιδήση.
"Εδωικΐ3 τό χέρι τού βίς τονς
τού. Σννεχώρη>~ -ούς ά-
χαοίισΐους. Καί έγίμιοβν όπό
ξα τό άτΐοιμόν του. Καί την
βίς Τό μ
τής ΆΛα;:<ολ'..λής Έ ιχ,.η:ίας τού Χρκποϋ. Εί^ϊ ή ε'.ωσι.ς νά έν σιγή «αί έν άςμο- ιλί)5ο·|ίαν δί·ψαιν κν- μέ σ/ο,ιόν, έν ία, την δτ,μΛίθυργίαν «ύνο'ικοΰ ο«λίματος έπα-03α πορί άοίικου νια- ταγγίΐλίβις, ούχ ήτιτον ίμω; άκάμη καί άν αί δτ)ώσι&ι<ς των Ρώΐτων , κιαι9' άς άπιαισαι, οί ΈκικΛησία· τοϋ <τ.δη- ροΰ παοιαιπκτάαματος θά χ τής ΟΙκ,οαι,ικνιιικιής Συνόδου άν ήθε¬ λον πρ:ι3ΐ/<λη3ή χάΘε μία Ιδιαιτέ¬ ρως, εγένοντο ΓΪπειδβκταί μεθ' Ικα- νθΛθΐήισβως, ή Ρω^αικη 'Εκιχλησ^α ώοφαλώς δέν βά πο»αε»<άΐΒΐ τάς έν λόγω Έ-ικίληαίας., υΛί,ν3·ύ ου; οιωγμώΐν τής Κα9ολι.κ.τ}ς Έκΐ/(λ.η- σαίς, έκ <ρό6ου μήρτως θούιν λίαν ρ Άιναμιφιβόλως ύφίοιτιχι,τα,ι. [ισχυ¬ ραί έντάσΐΒΐς σχέοιεων μίιπαξύ των Όϊό ξων σεως σχας αϋτοκεφά ών ών ·κιαί ό έκ. π«;αιδά- Μό- Κωνιστιαντινουπόλιεως, βίς τον οποίον άρτι ποοσιβιέβΓ,ιςαιν νέαι καί πλέον τραγιοοαί διαφοραί, δέν άπιοιτιελβΐ μυστήριον. Ένά«τιον αυτής τής απόψεως, αί πίΐ^ριαί άντΐίΕΐυΐμιαικΛΐί δηΐλώαβις τού Πβ<οι9ΐ€ράιρχου τής Ελλάδος, λ£ ένδς «αο'λθδΛτος ποϊ) ^ διά νΐ ή Ιβίΐαΐ8ιχΐΓκ.ή Λμοιοαορφία, ή έίι- μνηΐ3ΐείσια ύχό τής * Υμιετέιρΐις Άγιό- τητιος βίς τόν λόγον της έν Κρυ- πτοφέιρη, καί μέ έπι&ίω'ξι.ν ιχ,από- τής &ΐιευ3βτήοΐΕιοΰ·ς των <σνγ- άςμοδΐ€ΐτήτο>' μιεταιξΰ
τών ΙεΒΐιχιρχΊών αυτών καί τ«ΰ έ-
των δύη δ αφόςων
ΐΐν ό Ιδανυκός τύπος τής
οόγ«ΐίί/αις των σΐοθημάιων >αί
διανοτ|ΐάταΛ» ■κιαί των
ΤΗηις οιηιιοτνθΐρώποΐ'ς ν
Άπό αύτούς τιούς μεγάλο'υς «ρο-
π«ιτ.οΐ£ΐας ημών, ιτούς μιεγάίΧους όχι
μόνοιν τού ώρχια,ίου 'ΕΑΛτινικού
σιμιον, άλλά καί τον Έιλληνοχρτιστιι-
ανιικιού τού Βυζαντίου καί
νεωτέςου, Ας έματνϋώμιΐθαι «ιαί ή-
μ«ίς.
"Ετΐίτι, μέ τα ύ/Τθι5βί^μιητ!α τής
ήίΚκ.ής άνωτεοόΐητος Λςος όιπιο,ιί-
ά
Αί μεγάλαι έρενναι τής εφημερίδος μσς
Ο ΑΠ1Ι ΚίΡΛΐΙΙΜΟΥ ΚΑΙ Λ(
ΑΝΑΓΙίλΙ ΤΟΥ
Μ(α μεγάλη πόλις τοθ Πειραιώς πού 6χει ανάγκην τής κρατικής συμπσρα·
στάσεως — Ό άπηρχαιωμένος τροχιοδρόμος Πειραιώς — Περόματος πρέ-
πει νά καταργηθή, διότι καταστρέφει τό Πολεοδομικό σχέδιο τοθ Δήμου —
ΑΙ άπόψεις τοθ κ. Δημάρχου κοΐ τών είδικών επί τοθ θέματος.
Τοϋ συνεργάτου μας κ. Μ ΧΑΗΛ ΠΑΥΛΟΥ
Ή εφημερίς μβς, συνεχίζοντας όν ΔημιθΊτίων "Εργων ικΰί διατί-
τήν «Βιινωνι,κήν πολιτι,κήν της
την ^ϊυνάν ιτης γιά τα ζητήματι
των δι<Γφόςων ΉτΜΚκιηίγικών Δή- μων, άσχοιλιείτιαι ιοημιϊρον &ιά μα¬ κρών μέ τα πιλέο/ φλέγειντα θί- μβτα τού Δτμ,συ Άγίου Γεοίβγίου 'Κ'Εβ'ατοιινίου ικιοα, ιμέ τό 'Ιϊαιιπ,κιό ^έ ΐα τής καταργήσεως τ»ϋ Τροχιο- δρόμου ιΠει,ρχιώις — ΠυΐξόΐΑθίτος, παύ ιάπο χι;ιόνια δι-χοταμεϊ τόν Δή μιο ««1 καιαττρίΊφει τό π·:λ:βι&:- μικό του ιΐΐχέαιο κ.αί την ιρχμοτο- μία ΐου. Ήβιοτοϋ άνια:ρ8ρ9ώ ο"το έιπίμαχο αύτο ·καί σι»6ιαΐ0'θ ©ίμα, ©ά μ:ν έ- πιτρέψουν οί άνχγνώυτβς τής έ- φημϊιρίδο>ς ιμας, νά δώσω μιά γί-
νΐική «Ικάνα τού Δήμου κιαί Τών ά-
ί
πού
Λού τόν
μβοια
σέ μιά
'κ·αί
25ί-
νά γίνη βνας άπό τ<η)ς μιγα:- ιΔήμιους τής γείτονοις. Ό Δήμος Κίρατισινίου άριι3|μιεί σήμιερον Λβρισιοοτειρους άπό 70.000 ;. ΟΙ άμ.ΒΐΤ6ς άνάγκίς τού βΐχε ιτήν καλωσύνη νά ιμού έκΐ9έση ό ώχ!ού£ΊΧ|ίττο·ς ικ,ϊί τόσο «ύ γενικάς δήμαιρχος κ. Δΐιμή τριος ΜιισαηΙλίδης, βΐναι, πρά,μα- τι, ποιλύ μΐΒγάΊοες καί καλύπτονται ποίλύ δυσκΐάλως, λόγω οΐκονομ'κών ΙΠοορά τάς δυΐχειρείας ικαί άντι- ξοάτηιτας αυτάς, πού δ'έιρχεταιι ό ιΔήμος, ο 'δρακττήοιο·ς τχαί Ινα ό; Δήΐαρχος ν.. Μισαηιλίδης θε να κά.η Λ£αγιμιατι,κιά σέ μιά διβτία ώπό τής ιάσκή- των ΐηαβιρ,χΐιαικών ικαι3ηκόν- των ιτιου ικαί νά ιμιεταΐβάλη τό Κε?- σέ άι§ι©ζτ7λ.ευτη πελιν μέ 5ΐίλ<ατ«ίες, πκχιΛυκιά κ,'ντιρΐ. ώραϊα ιβχΛΐίκά κ,τί,ρι,α, δημοτι,'ή ιά- γορά, ιάιποιχβτΐυτικα έρ>α νοί ώ-
ςιαίαις ι»ε·..τιρυ«άς λζωφίιρους, όπως
ή λϊωφόροις ιΠΌΐναιγή ΤμΛ,·
δάρη, τό 'στΐοΛί&ι τή; ΆιμιφιάΙ.τ,ις,
ή ό&ας Ρήγα Φίρραίου τΐού Άγί-
συ Μηνά, ή ό5ος Θιμάτων
χήϊ, ή όδλς Στρατΐνγοϋ Πλ
πού είναι1 ό κιρΐ.κ·ος μέ ιχον
Εύγ»ΕΛ.ίαις νλιι. Τό δ μ.ουρ
ϊ,ςιγο τού κ,, δτ,ιμά^χου κβί
των
βϊνται, Ί}Λ' αυτού είς ΟΛ' α κ,ρατι-
κά έργα
©αίς.
ότ>ι ό
μέ τα Διμιοτι«ά>
τής χώ
δή
μοτι-κός πάρος των έσόδων ενός
Ι ά ό
ς
«Ιναι τό
διό¬
τι «Ι Δήϋ3>ι δέν ϊχουν αλλες «Ιξι-
όλαγκς πιαροχίς, ούτιϊ καί έπΐχο-
ρτ!/ήΜΐς, πΐλήν τής μικράς φΐιρα-
λογίας την όπιοίϊν βϋσπβίττοαΓν ά¬
πό τα εοό&ιχ ■τής κο,ι9α£Ί.ό'τη θς ·καί
τής χοιρηγΐας ενός μι«ιραύ ϋ
έκ τής φθιρ.:λργί<α·ς τού κ,:ιπιθύ, ά νερχιεμέινοιυ βίς τό πυοόν των 102. 500 δρχμ. πΒρίΛαυ έττμίιω; |Νειμ.ίζεμεν ότι βΐναι ιιείλ:ίως ά- σ.τοχον ικαί Λα!;ιίιλο;γιοιν· τό Χ'Π.άτο'; έκτύς των άιλλων φόρων π»ύ είθ άηα «ιλους τούς πολίτε; του, νά οΐκβιοΐΛθΐϊΐται καί τό Ι,σο- δοιν .τού &ε·κιαίέυττου επί τώ; 'γΙοί- κ'Βί νά άφήνωνται είς τί.ν τύχην των μεγάλαι πόλιειις, ί>πως
«Ιναι
ΙΚερατσί'Λ, Λού βχει ά-
άνάγΊη τής ιχιραιπκής αί-
ικονιομικής ρ
λ ά μιπορέισΐ) -.ά Λΐιοποιί,ιση «αί ό-
λ,οκ,λι.ρώστ) τό έργον τού.
ό β
Ενα αλ)ιθ οοι&αυό 'βιεμ.α, βίς τό
οποίον άναφέραμιαι ικΌθτωτέβω· ΐΐ-
ναι τό ι9έ|,ια των δύο μιεγάλων έ-
τααρι,ών ΔΕΗ καί ΌΥΛΕΝ, δηα-
δή τής ύ&ρεύοβαΐις /αί τεύ ήλι:κ-
τςοφωτιαμίθΰ Τ»ύ Δημιου.
άκόμη άειρΐισισότ«,ρ» ικαί «ιρος τόν
ί
τομιέα αής Νβότητος, μέ τί(ν
σι 'Μειρφα}Τΐ.κιιϊ>ν Συ(λΙλό>ων, Έξω-
ικών Κέ·ντιρων Πα'.διικής Χα-
ςάς· οπιου τα νιάτα 6ρίιτκΊα«ν 6λ-
σι, βύχαρίστΓ,ΐΓη κιαί
&Γνΐ3ΊΐβιθΊα· «αί δλα αύτά έγιναν
ΐΐ&ίνν άιτώ ιτί> &ικ·ώλι;Λτον των εΐ-
σιτηρΐων επί τής ώιστικής
ναίνίας «ού πτ2'ώ οαιν
νώις οί κάτο: <αι τού Δήμς-υ. Δυατυχώς όΊμηος, όπ·α:ις είναι. γνωστόν, τα π^Λεοχόιμιενα έχ τού βαο&α, τα όατοία άιήρ- χοντο περίπιαυ είς τ,ιρία ρια δραιχμάς έτητίως «αί έ;κάλυ- μέιρος τών όμέκτω'ν' άνιαγκ.ών τού Δήμ.ου, δέν δίδονται ίϊλέον βίς τόν Δήμιον· υπό των 'Δυστυχώς, ώς αί ανωτέρω εταιρίαι ώς έπιχει- ρήτε'ς έ.χπιοιρεύονται. άΛοίλύ.ως καί τό νβρό ·κιαί τό ρ:ΐΐια πού τί>οζν
άνάγκη «αί τών δύο βχει ό Δή-
μος, ένώ βχουν ύπ>οχ.ρΕα.ιστν. ώ; έ-
πιχβι,ρήοβι,ς ικοιι^ής; ώφβ' ιείας «:ύ
«Ιναι, νά χοιρηγούν τιιμολόγιον «ό-
οτους οταν μάισ.:α Λίίκιϊΐται «:>■
^ί τοϋ Δηαστΐιχ,ού φωτι^μοιΰ <κινι. περί έγκατ'α(ττάσι&03ΐν δηρθϊτικίν βρ γα>ν 6δ£ΐ3Ϊιοιεα;ις παί <νά μή Χ«ιχ6ά- ιονν ώς έμ'ποΐκ'ΐκαί έΛ'χδΐρτ,σ'ζις έςιγολα&ικ»ν κίιρδος 10% καί «ρο- μή9ειαν 15% επί τής άξίιας ι-.ών συντελϊο9έντωιν βργωιν υδρεύσεως· αύτό τό ι2ιεΓυιροϋμυ·ν •Μ νομίβθιΐΐΒν ότι Ιεχουν νά Λΐσΐίίμ&ονιν ώμέισω; οί άρ- ρά&ιοιΐ ύΛου,£(γοί Δημοσίαν "Ερ¬ γων, 'Εσωτιειριικ,ών «αί Β^ιμΓ,χανί- ας διά νά ιστομιτηΐήαη το και*ό ·. ©Εΐβαίως, αί )δύο οιοί εταιρείαι 'άΛοτελοϋν κούς έπιιχοΐιρτμιατΐικούς ι ι ούς καί ι9α μας >εΐΰκη»ν ί~ως Ιδτι
δέν μπιοιρο·ϋν λόγω των ιμεγί'λων έ
ξόδων των νά χαρίζωνται. Δέν ζή
τοϊμβν νά χαις/ίιτουν. Ζητούμεν νά
ΐιή χο;ΛΙ^οι>ν, οίαν
•την χο«λυτβ|2ΐαν
τού
Ο ΤΡ0ΧΙΟΔΡ0Μ0Σ
ΠΕΙΡΑΙΟΣ — ΠΕΡΑ,ΜΑΤΟΣ
Συνεχίιζοντ'ες την β;ευάν μα«;
0ά Λτιαι3ΐοΐαι2ν τώρα πέ ε α 'β<ασ-- «5 ι&2μα πού άπιααχΐΐλεί Λπΐ χρό- νια τούς χατοίικοΐις ικαί τάς αρχάς τοϋ Δτιΐου 'Κειςα'τ^ινίιθΐυ Τό ®'μα ιτοϋ τιΕ>3χιοδρίμο'υ Πϊΐςανώς - Π;-
μ
Ώ; γναυτόν,
τίας κιαί
δΐπτ ο τα
λ-.'.ταν,ργςΐ ή τιρ
γςαμμή Πειςαιώς —
τ,.τις Ιδ;ΐ©η τότ; γ ά
ήισΓϊ π:ιν:μ»'Λϊύ; ί ο-
λόγω τού Ναι>3τά© ου. Ή
ή αυτή «Ινϊΐ ιμήχιτ>· ς 2X00
καιΐ, Λιεοχΐΐβι τό/ Δή¬
μον
ρ
&ν:ιμός,
ή «ατά τ
ιχ ,-.ςϋτον
κ«ντρινώ.«.."ν -
ιιείον,
..έον Ιδτι.
τής
«τα
π;ό
τή.
άμως
".|"1 μιά
νοΐνωνίβς
<τν«5όν 'ΐά δ'.οι,ς'ϊο *α;ί τής ή τ,ιδ ς ή δ:ατρ:χοιμ'.νη λ ρι- οχή ίΐΛϊΐτο έκτος .τΰύ τό α έγ, ι:- σχζιδίθ'υ τής πά'Ίεχς. Σή πού τί» Κβ^αιτϊίνι :1- ρ πέλις κιθλ. εί ουγ &ι.ε!ξάγοντια!ΐ εΊς όίλα ΐ τής ^3 '; δ ά των ύπάθιΛοι;ΐΐτα τιςο ύ τούς 5 διιαν ιΐά ιιατ<χ ΠΟΤΕ ΕΓΕΝΝΗΘΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ (Συνέχβια έκ αής 1ης σελ.) ήθ κοοτά τό Γιτος έχΕΪνο. ό έΙτ,λΦϊ δό/αα παςά Καίσϋ;ιι>ς Αύ-
γούστου άπο>ςιάφςιοΟ»ι ηάιταν τή;
ΐμέ (Λουκ. 2,1), καί έγϊν-
,ίβι «είς πό.ιν Οαδίδ, ήτις χι»-
λΐΐται Βηβλβίμ», Κοβ' όν χρ·£νο
&ιιενεργουιέ·.ης τής όπ-ογραφής εΙ-
χεν ιάνα&ό Ίκ'σήφ συν Μαριάμ τή
έ αύτ·π· (οΰοη έγ-
μμημτι
'.ύω) (Λον-<. 2,1—21) ιΚαί ή μ-ρ τνβία αδτη τού Ι. Λαυχά Λ«οί τής ·άπ»γ£ΐιφής ιμπιρτυ;ιΐ>ιμ:.ν·Γ)ς υπό
των τςλευτΌίίαν έ'πΊστμον κώ/ έ-
;ιευνών, π»ςά τό ότι οί υκυλα1 οί
ΙστΌ,ρικοί χντ;ιΐονεύς>:ιΐίΐν ετέρας τι
νο; δΐιοφόιροιις ά-,ογραφή;, δέ
χρι,ιο1 ηζνζι ατυχώς ώ;
βάΐι,ς χιπθοςιΐι ι,χού τού έτσ
ϊτονς τής ΐΓ:;νή|~ως τού
ί,μών, διά τό -(>ενι^^ν ·κ,οτί ά<:ρ'·.:το ίης μΓτττΐρίΐς «ένέ'.'ϊτσ 5έ έν τ·αΙ, ι?μΕ£α!ς έχιε1"3ΐς». Άλιά ·αιι ή τε- τά;, τ> χίιοο1 :'/ι<ή 3ν!ειίξ·ς τ: Λαι <ά πι;ρί τής ικυή ;*ϋ·: Υ'3.νήτιε(ΐ3ις τού Ίω/νν.υ. ιΐςύ ί ξ ί 1,5). 3η; επί διά τοϋ χ:τά σ Ι. . ιαί τ ύ ΐ ά-,λή »?ν- γ φ τιι·<ή αναλογίαν π·?.2ίπι3υ γ.ι^ι» δ τού γζι/οντόι-.ος τήις δ-έν ού ι μοΰ!!! ιΠχιοιφιϊνώς τό·-α^ ό Ά-ό;το· Ματ3?ΐι&ς> ό:ον υ αί ό Εύογγ
οτής Λουχά: ά-.βν2νν'ιχ': οί.
"ΐ'νΧ'δονους ακν, γνω;ι?ζοΛτίς ιό
ι.-ςς 'καί τόν ιιήνϊ ικαί την Γΐμ'ς
τγ·; ν:νατ}0Γβως τ οί Σωτής ς, ί
3 ώ π:ςί ;'ώ·ν ·σι-
έκτός των αλλιων κια ών,
' ολόι-Λ,Γιρον τό π'Λςοϊο-
μικόν σχέδ-ιον έ^ΐιθίαιοϋ .«ιί ά-
^ιοπυιήΐΓεω; τού Δτ'μου 'Κ:να"'3ΐνί
ρυ Ώς γνωστόν, ή σΊίνκΰ
Π'Ί^αιώς — ιΠΕράιμιατος δ
ται ιθΊ^ι^οιν έκτός τού ιτ:οχ·.:'δρό-
μου ·καί μέ αύτΌ»ίντ[τι£( των ΕΗΣ>
Λράγμΐϊ παύ γνωρίζι:ι λο υ 'κ-'ώς
ή Ατιαΐφίια, άφοϋ ό Τςι;χι65;ι ^ ος
έπιχορηιγΐΕΪιται έττίΐτίωις &ιά τοϋ π3
σοΰ των ΛΐενταικΈιϊίωι/ χιλιάδων
δρΐχιΐιών διά νά φ,η'.ιφοη νά δ α-
τηρη^ή. "Αίς ιστμι&ιο:ΐ9ί; Ι&τι ι ο Ση-
μοτΐικ3ν ιθΊμι&ο-ύ1 ιαν τού Κϊ^ια Ι3ΐ-
νίου, νατά .τίϊν π;ό μη ός γε:μ>
νην σνβ?ι£ιίϊ'πίν τού· ι ιατά ηλ,ϊΐιο-
ψτΐφίαιν ε^α&β ά&Λ&ο,ιασιιν ν ά ζΓ-
των άςμιαι&ίων την *α-
τού ιτιςοχιοι&ρόμ.ου «αί ύ-
ισχβτιικιαν ύπόμντ^μα βίς τα
άρμ6$Ία ύηουργιείβ ΣυγκοΊνων.ώι'
καί ιΔτιΧΒαΙων "Εργων διά τη,ν έ-
ΰ έπι&ιω/ίοαένσυ σ/ο-
Α>Α ΤΗΝ /ΠΕΙΑ! Ν ΌΥΡ^Κ/ίΡΙΟΚ
ίτχ>ς
νοαί
έργων. Δέν
ο-
λών
ργ
Ιχίηεφβ» νά γνωρίσωμβν ότι ό κ.
Δήμαρχος προέβη είς άνάλ,εγα δ -
α&ηματα ιπιρός τάς Λιοιικησςι,ς των
άνκιτέρω έταιιριών, ιζητών
ησιν διά την ού^μιΐισιιν τών
«αί «ίίόδων 'καί την έφτςι ■ ,γ
τι,μων
τ.-
η φς γή
:ν. όλά ■κιατΛβόιλλοντο.ι. (ΐολειγίου «όυτοιυς δ.ά -ήν κά υ-
ΚΓΕΛ βίς τό ΐ«Μ.·ι;ιγι;ϊ-' ψι/ τών ιάναγκών ταύ Δήζο-υ διά
πού. ιΠιστιεύ<:ιμ>ϊν δτι οί ά.ιμόδιοι
κ. «.. ·ύ.πΐοι«8ΐγιοί καί ιτβχνΐιχιοί ιών
ύπιοινιργΐϊίων, ®ά μΐΐλβτήσοΐν τό Ζ<&- (ΐα καί 'θά δώισουν ιμίοτν άητι τας κϊλυτέρΊ,ς λύοιεις, έξυιπη^ϊΤΌύ.τες ούτω, 6χι ιμόνον τόν Δήμιον Κεςβ- τσΐΛ'ίου, ώλιλά 'καί αυτόν Δή¬ ή μον ιΠβιραιώς, διά τής ικατςΐαικιετΐ- ής μιάς νβας μεγάλης ουγχςόνου ^ειοφόρου, «ού &ά έΙξτ,'σΓηρζτήι πλήρ,ως 1&ος τάς άνάγιχιαις των ·χα τοίικιτον κιαί τής γϊίτονες καί αοϋ Δή;ου ΙΚίςιαυσινίου διά λβωφ ςείων. ΜϊΧΑΗΛ ΏΑΥΛΟΥ Ή Γή τής Άνατολής έκ τής οποίας έπήγασε τό φώς καΐ ή όποία ουδέποτε θά λησμονηθή '·"ΝΕΑ~ΕΦΕΣΟΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1915 - 1922 Κατοχή τής Ν. Έ<ιέσου υπό τών Ίΐαλών την 3)16 Μαΐου 1919 κσΐ θελληνική δράσις αύιών. άν Τοϋ κ (Σννβχίΐα έκ Κατόπιν τής νέας αυτής ΐοτμσ,ω- νίας παρεδόθησαν είς τόν "Ιτ,οΛόν συν)χην οί αΐχμάλωτοι, οί συλλη- φ'θέντβς «ατά την <ημΛλο·κήν τής προηγουμένης ημέρας· ώς ·κ«ί τα δύο πολυβόλα. Την 22 Ίονιί=« ε¬ ξεδόθη βίς Άζιζιέ ή ύπ' άαιθ. 3467 διαταγή τής Ι Μβραρχθας τό 5ον Σύνταγμα Πβζνκού, ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Καθηγητού Φιλολόγου - ΦροντιοτοΟ μηαπι,ν ιάαιαναλίζιομι»^ ικαί την ευτυχίαν. την Δ. ΚΑΛΛΙιΜΑΧΟΣ τού «αί τού άινατολι- κοϋ ΐΐϋ;ο.ομιΐ.σιμοϋ 'Ενώ οί θεολόγοι βά ·σ ύ&ουν επί των οικι&νΐ':ι.ΐβνων ς κ,τής άπο δλα τα δόγμαιΐα τ.οϋ ι8ολ.ι.χιι.σιμού, «λι,ιρ τής Χρι,στΐια·ωισνντ)ς, την 'Υμετ'έιροον ΆγιΐόιηΓα νά ρ 9 νά επιτρέψη αίς όλους τού; τους μιετεχοΛΐταις της έιι έκ τ:ϋ οώ- χάρ,ι.τος, νά ματος τού Χρισιτοΰ «οήμΛΐ. Ιντ ϊνβτνιιαι.τ», άδιάιφοραιν Λοΰ ή- Οϋλον τό άιεύρει, βΊς λατι.νΐΓ/.όν άρτοφόςι.ον ή 6πι,ο9:ν 6υιζα·.ιτιιού είοοονοστιασίου Ή π·£ωτη ύή ή άναγνώριχΤ'ς τού τής ήα,ετέοΐς ύ θά χρηιυιμβύίη είς την γήν τών πνευμάτων καί, βνιζαινιτινών ©ά πο3>;-
®2<ίΐιπων την Κυιρίου. βίς τάς καρ&ίας των άν- τοϋ κίχν:ύ ΛΙΛιο Άμ«ντέ Μιονίρ ΤΟ ΝΟΜ)ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΝ Ν. ΠΡΕΒΒΖΗΣ ΙΚατά τάς ένβρ/ιΑϊίσΐς ι ήν 15 ■ ιτίΐέχ,ον,ιος εκλογάς «ςός άνά- δζιΕιν νέας Νθ-βρχιαοής Έιιτ,ρ:- πή; τής 'Ενώσ>ϊωις Κέντρον ίδϊ.-
^έγη όλόΐ'Ληιςιον τό οτ.ΐί8ο'·λ,ΐιαιν υ¬
πό τόν ο'υνί,ργώττ|ν σα>ς «. Κων.
Π&άν ώς 'Πρόεδριςιν.
— Έκλεκτοί γάμοι
Γήν παρελθούσαν Πέμπτην κβί
περί ώραν 9,.'1Ο μ.μ. ίν τφ ίερφ
ναώ Άγίου Εύθυμίοιι Εϋγενείας
έν μέσω έκλεκτοΰ κόσμου έτελέ
σθησαν οί γάμοι τοΰ κ. Βασ λείου
Τριανταφνλλίήη μετά τή; Μαρίαο
Πεφάνη. Ή εφημερίς μας σνγ
χαίρει θερμώς τόν κ. Λάζαρον
Τριανταφνλλίδην διά την εντυ
χίον τού τάκνου τού π'χομένη
Ιπίσηο είς τό· ταιριαστό ζιθγος
ζωήν ανέφελον.
ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ
'Βκυκλο<ρόιρη·σ« τό τεϋχος Δί- βί των «Άχτίνων». Άπό τα Λβριβχόμβνα: «Ή άξία τής ζω- ής τοϋ Ν>τ. Τζακσον, «Νΐότη; ικαί
άγνότης» τού Φρανοουά Μκοιάκ,
«Κώστας Ούράνης» τού κ. Ι Έο-
μωνι-κού, «Τό πνεύμα τού 40 στήν
ηοΐησίν μας».
τβλος των τουρκικών έπιδραμών
ι τη) ε ςιά-
Έλάβομεν τό κι
φημα :
«Πρό αθλία: εσοιτρρινης κατη
στάσεως ίνα στρέ,μη -προσοχήν
τονρκικοϋ ληοΰ είς άλλότρια τηυς
νίκη κτ'βέρνησι: ΰποκινεϊ <;ίμοβό ρον τουρκικόν όχλον ΚιΊ.τοου ρ( σφαγάς άοελφών μης σιύ.τ. 'Κλ ληνικός λαός διαμαρτυρομενος κυ βερνητικήν όλιγωραν καί ίλλπ νριν Οάορους άπηιτεΐ όπως ηροηά γητε ο.(Ίτοδιι'(θΓσιν Κύπρου έν ο πιον ' Ι1ν<ιιμέν·(ιιν ΈΟνιΓιν τοι'ςκ »ν παραιτηθέντων πηντός επί Κι'- πρου δικαιο'ιματος διά σΐ'νθήκης Λωζάνης στόπ. Αύτόχρημα έγκλη- ματικόν, βλακώδες τυγχάνει ένώ ήμιβάρβηροι 'Λφρικανοί έπιτυγ χάνουν ανεξαρτησίαν, ό πλέον πό λιτισμένος λαός Μεσογείου Έλ ληνισμός Κύπρου νά τέλη αίμοδι ψεΐς τοΰρκους Κύπρου ΦΟΥΡΝΙΑΔΗϊ-ΚσΟηγητής Ίδρυτής καί Πρόεδρος πλείστω·1 σο)ματείων· ΑΣΤΡίΝ ΛΑΜΠΡΟΝ, ΤΟΥΣ ΟΔΚΓΕ ϊμεσή. ΕΙλχϊι δέ ή ξά αύτήΛ.- Όγοιίρ όλά Κάπταν Όγούρ όλά Όγούρ όλά Νέρε Καϊοϋ ! Ρίξε : Ισμαήλ Καπτάν Άτινα : Σαλή Κάπταν ! Νύχτα! λάδι ή Θάλασσα, τυλιγ μένος στή μακρυά άπό προ(Η' γοθνα ό καπετανιος καθιομένο στό τιμόνι, μέσα στην άπρραντιι) σΰνη άκούει με χαρά την άνθς>ώ
πίνη φωνή : Όγοιρ όλά, Κάπταν
Δέν βιάζεται, δ«ν εχει πι ιρασμι
νά φτάση έκεϊ που θέλει, μιι
ώρα νωρίτερο. 'Άστρον λαμπρόν
τόν όδηγεΐ, άνοιγμένΐί, μοΐ'σ>τμρ
να τα ηανιά κολΐτο'ννοτν ('ίοο πά ρ
νει άκόμα καί τό λαδοφάναρο ψυ
λά στό κατάρτι φέγγει τόσο οσι
νά τοΰς δή ό Κάπταν Ισμαήλ κο
τόν παρήγορο ν' ακούση λόγο :
Όγοι'ρ όλά, Κάπταν
Είναι ανϋρωποι τού Θεοϋ : Τή
πασάν έλπίδα μου είς Σέ άνατι
ΰημι, Μεγβλοδΰναμε ! Στίς μι
κρές πολιτεκς, ποΐ'λοΓν κι' άγο
ράζουν πραμάτειες : Μαγειρεύου
στό καΤκ<], στά Ιημερώμκτα σΐ< κοντινό καφενεΐο μέ τή μεγάλη κρεμαστή λαμπα καί στήν μεγάλη •αφών πρΛς τό μ ωτη2''..»ν ν&γονός. χωρίς νά ποο· ώσιν «Ις λϊπ.τοηόγονς χξιονι,κού; <ια>9ερισμούς, δΕδομένου ότι ή.νοιο-
ροπία ιτής έποχής έκιείνης ήτ0 ά-
ΛΓ,λλαγμβνη των δ&ομών τής έννοί-
α>ς τού χρόνον καί τού χροναμβτρι-
«ού ωρολόγιον των πρώτων κοί
ευτέρων λεπιτών.
Έκ των άνωτέςιω έ-ν£«ιξε«α<ν δι- πιστοΰνται ιμετά 6ετ3ιαιδτττιος, ό- :ι ό Ίηαούς έγεννήΒη οαισιλβύοιν- ος 'ετι τού Ήςώδου τού έπικλη- 3έντος Μβγβΐλου. Κατά τί>ν Ίβρ,αν Ματ8ιαϊον ό Ή-
ι; ιάιπιΙ3«νε μ«Τά ·ττ;ν ήν ένή(»-
οφαγήν των νι»πί(ΰν τής Βη-
α, «άπό δ.ιβτοΰς καί ■κατωτέρω»
2,15), διότι κατά ύλ
του, οΰς έστήρι,ζε / επί των
ών τών Μάγων «πβρί Τ(χΰ χ^
,ον τού φαινοιβίου άστίροις» έ-
βίς τδ δαύτΐΐρον πιερίιΐου βτ,ος
τής ήλικίας τον. Καί ουνάγοντι!;
ίικ· τής «Ίονδα'Λής Άιρχαιολογίος»
σΰ Ίωισήπιον, δτι ό Ήοώδτ|ς ό
Μέγας, ό 62βφις«ιΐόνος. έ^λευττ|·
ε τόν απΌΐίΐΠ'ΐον αυτού βίον τό
750 «τος κιτίο«οα.ς ΡώμΓ,ς, γν<ΐϊστσΰ 5ντος δτι άπΐθανε ΐϊΐι9ύς μβτά ιήν &να ι ι8ςι»ϊιΐ>κ,τ|ονίαν, συ^υτιβ.
κατά Π£οσέγγκτιν ώς
χρόνον τής ι>ε γεννήσεως ίτού θ«-
κιαί τήις βφ:φοικ·τονίας
τβ,ρίπιου τό 749 άβώ ικ,τί.σ^ο>ς Ρό>-
Ό αυτοίς Ίώσητοις ηλη5ΐ:φο-
ογι π>ρά τού Πάαιχια ιτού βτ©υ;
τού Βαι-ώτον τού Ήιρώ&ου εγένετο
ε<1 .Βΐ-ψι,ς οτλήντ,ις, έ,ΐ«οιή:αισια με¬ γάλην εντύπωσιν. Τοιαύτη δέ ίρα- τή, έν Ί'ςςοι;σιαιλή|ΐ> βκλϊΐψις ιΐής
3?ήνης βΐ.ϊΐ έξπκοιβω,χένον δτι
έγένε'.ο την νύκτα ιτής δκδβχάττις
την 13) ν Μορτίου ιτού βτους
/50 ά,τ» κτίι ΐϊωις Ρώμης. Είς ι»»·
ί'ξ άΧΐλον .χον βτους 753
δέν ύπάρχβι τό όνομα Ήξώοου
τοϋ Μεγάλου, αποθανόντος ήδη
τω 750, άλλά τοΰ υ1οΰ καί δια-
δόχου έκεινου Άρχελάου (Ίωσ.
Άρχαιολ. ΙΖ'., 13, 5).
Τό £τος, συνεπώς, τής Γεννή-
σεως τοΰ Ίησοΰ ΧριστοΟ δένάν-
τιστοιχεϊ είς τ.ό 754 άπό κτίσε¬
ως Ρώμης, ώς ύπιβστήριζΕ ό δυ-
τικός Μοναχός Διονύσιος ύ Μι-
κρός (αποθανών περίπου τφ 540
μ.Χ. έν Ρωμη), επί εσφαλμένων
στηριχθείς ύπολογυσμών, δττερ
ύπ' έκείνου είσαχθέν κράτει καΐ
μέχρι σήμερον, άλλ' είς τό 748
ή 749. Έν πάση περιπτώσει, δέν
προυκάλεσε άμφισβητήσεις τό¬
σας, τό Ιτος τής Γεννήσεως τοθ
Χριστοϋ, την 6πό τοθ όιτοίου χρο
νολόγησιν οί Έλληνες ήρχισαν
χρησιμοποιοθντες μόλις άπό τού
16ου αιώνος, δσας ό μην καί ή
ήμέρα τής Γεννήσεως ΑύτοΟ, ϊ-
νεκα τοΰ δτι ούοεμία απολύτως
ιόπάρχει έν τοίς Εύσγγελίοις
σχετικά Ενδειξις! Κατά την έν
άρχή τού παρόντος σχετικήν τού
Κλήιμεντος 'Αλεξανδρέως παρά-
γραφον, τρείς εκρότουν γνωμαι
ήδη τόν ρ". μ.Χ. αΐώνα, τρείς υ¬
ποστηρίζουσαι ήμερομηνίας της
Γεννήσεως τοϋ ΧριστοΟ: Ή εί-
κοστή πέμπτη τοΰ ΑΙγυπτιακοΰ
μηνός Παχών, ή δεκάτη πέμπτη
τοΰ μηνός Τυδί καί ή ένδεκάτη
τοΰ αϋτοΰ μηνός Τυδί (άντιστοι-
χοΰσα είς την είκτην τοϋ καθ"
ημάς Ίανουαρίου). Την δευτέ¬
ραν ήμερομηνίαν (15 Τυδί — 10
Ίανουαρίου) υπεστήριζον καί
έώρταζον οί τοΰ γνωοτικοΰ Βα-
σιλείδου αίρετικοί όαταδοί, σι>νε·
ορτάζοντες κατ' αυτήν καί τ6
Βάπτισμα τοΰ Ίησοΰ. Την 11 ην
τοΰ Αιγυπτιακού Τυδί (6ην Ί¬
ανουαρίου) υπεστήριζον οί Κα-
θολικοί (— Όρθάδοξοι), τελσθν
τες 'κατ' αυτήν την εορτήν τών
γενεθλίων τοΰ Σωτήρος (θεο-
φάνεια — Έπιφάνεια). "Ετέροι
&' δμως έφρόνουν μετά τοθ Ώ-
ριγένους δτι ή 11η Τυδί (6 Ίο-
νουαρίου) δέν ήτο ή τής Γε'ννή-
σεως τοΰ ΧριστοΟ ήμέρα, άλλ.
0 ί Αυύ Ο
---- — ·ι •·Κ-ι··ι ».-■.,«■- σ('μπα γύρω γύρω καϋιο-μενοι να ]|ή τού Βαπτίσματος Αυτού. Π
βις την σιδηροδρομικήν γςαιμιμήν ξιά τής άμαΐξιτής όδού Ν. "Βτέ- π νούν τσάϊ, καψέ, νά ρουφοΰν | περί τ0 306 μ Χ άκμάσας Έ"
·*------,.λ. „ ., _. - λέ Χα|_ νο λέν ά ,·ς κ ρος, όναμάζει την
οοιειε^, οί ντο.τιοι τα δικά του^ ΨΚ ^, . ,Κ - «Λτπγ Χοι-
κιαύτός ό ναπτάν Ισμαήλ, 6 πολΐ | Υ^στήν άπό της πρωτης ΧΡ
λών άνθρωπον "Λστεα γνούς νά στιανικης έποχης έοΡ3ινΛ™.
τό οποίον την έπΐμένην έπρεπε
την γραμιμήν των ςιυλα-
κίων τού Άζιξιέ πρός κατάληψιν
των μεταξύ ΜπΌυργά-ί ναί Όρ-
φανλί άντερει·σμάτων.
Συμφώνως τή διαταγή τούττι
την 8ην πρω'νΐτϊν τής 23 Ίουν'ου
κατβλήφθησαν τα μβταξύ Μπονρ-
γάζ καί Όρφανλί άνιτβρςίσιματα.
Κατά την προχώρησιν των τμτμά-
των, τό έν Όρτραννί Ιταλικόν
φυλάκιον άποτβλούμβνον {ξ 20 ά-
δρών, ββαλβν έχ, μιικ,ράς ά/ΐοσιτε-
σεως εναντίον τού απέναντί που
έγκατεστημένου ελληνικόν <ρι>^α-
■κίου. Έκ, τής ενεργείας τού αυτής
έτρανΐατίσι9τ) «Ις βλλητν στζατιώ-
της. Κατόπιν τούτου επηκολούθη¬
σε μικ.ρά Όΐ^ΐΛλοκή, τής οποίας ά-
ποτέλβστμα υπήρξεν ό τςαυαατκΐμός
δύο Ιταλών στβατιωτών κ,αί ό «ό¬
νος τού έπιί κεφαλής Ιταλι.κ.ού φυ¬
λακίου, τού άνθυΛολοχαγού
βάννι Φοντανίβι «αθώς «αί ό ά-
φοπΐλΐσμός Λλοχιήςου γ:ου Ιταλι-
«ού φυλακίου. Διά την τοιαύτην Ι τινος ύπήχίηιτοον βίς το έν ._,.,
αΐφνιδιαο-τικήν έΛίθ^σΐ-ν των Ί- ] μογή σΤΕγαιστικ^ν Λΐράγροτ (ΐχ. 'βς
ταλών ό άντισυνταγματάρχ^ς Τσά- Ι εδήλωσαν ό «. ύπιουξγδς ή έγχατά-
καλος κατ' εντολήν τού Μ'Ξράξ'χου στάσις των οΐικιβ'γβνβιών τούτων
Παπ»9ανασίου δ.βμαρ;υρή3τ| δρι- »ά γίνη' «Ις .τα νέα άνβτα %Λ ΐγι-
μύτατα €ΐς τόν έν Ν. 'Εφέσω Ιτα-
λόν συνταγιματάρχην, δστις μ.ίτα-
6άς την επομένην «Ίς
έκαμεν αύτοψίαν καί έκ των
κρίσεων διβπίστωσε 6τι
οί Ιταλοί έτραυμάτισαν τδν βλλη-
να φρουράν τού φυλακΧου. Άμέ-
σως ό Ιταλός παρέλαββ τόν νζ-
Άγιασσ.λούκ - Μπ-αλατζΙκ. | σου — Άγιασολούκ. Ό Ιταλός ν"ί?Υιλέ
Πβρί τπ μέσα Ιουλίου κα2ωρί- "
►η όριοτικώς ή γριιμα!) διαχωρΐ-
σ€ως τής Έ'λληνοϊταλικής ζώνης
ύπδ συστα)&είσης έπιτροπής ΐ$ ά-
<άμ<$>οτέΐ2<ων Τών ένδΐΌ- μερών. Τόν Ίταλόν ά1ξιω;ΛατΐΆον Ιθ>·
ψαν έν Νέα Έψάσφ βίς τό Ιταλι¬
κόν νΐΧιροταφίϊον, τό οποίον ■κβί-
ται όπισ&εν τής κρή-,τ>ς Ποισά Τσβ-
γς
γιά μαχρυνές πολιτίίεο,Οά
ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑ1 ΕΙΣ ΙΣΑΡΙΟΜΑ
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ 480
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
'θΊ<ογ2.2ί-ας δι- α&ιονυας άπό πο'Ίών έτώ/ ίΐς Λοτραπήγρατα <<αί «ράχειροι σ έγα- ίΐττα των συνοι,κιιτμών Νέων 2φ>
γείω,ί Άσυ;μ:'του κΐϊί Χαρα'ό-
που τής π8ριφβ;βΙ»ς Άΐ9ι7ΐ'«ϊν αί-
«αί τα όπλα τοΰ φυλακίου
■καθώς καί τούς λοιπούς αίχμολώ-
τους ·καί .τραυ^Λατίας. Σνμφώνως
δμως πρός τάς συμφωνίας έγ>ατε-
στά9η καί πάλιν νέον ιταλικόν φτ.-
λάκιον επί τής αυτής θέσεως. Τα
τβλευταίον τοτού επεισόδιον έοη-
πλέον όρκτΐικώς ινχί αό
>εινά αύτά δια·μΐρύσιματα, έντός τού
Ό ύπουργός 'ΚοΊ-νωνιχ',ς Προ- πήγιματα τού συοικι;μοϋ Χπλβ«-
νοίας /. Στυλ. Χούτας ΐπβγςαψεν , δζίου, διά τής άνΈγέρςιεκς νέου
'ν:ιν «Ι,κ'ισμού έν τή
ταίτχ). Διά τής ίδ'.,ιΐις
έ· ΐϊ'λ;ντ~, αί ά':ι.ΑΟ!ι-
τοϋ ύπονι^γβίου ΟΛω;
τί}ς κρ' >2χς
διά τής ΟΛοίας τα παιρα
υπο τοΰ ύποΐΐρΎού έν φ
νέφ οΐχ,ιΐαΐμώ Ταύ-
ςον 480 διαμ?6'ίε»Λΐτ|» ποΛυΛαΐοι-
κιών '9ϊ διατ'ϊ0οϋαιν ΰίς δικπ,:ύ-
τού στεγς στικ>ϋ δικπιώι,ΐ'ϊτος των
οΐχιογιενϊΐών τούτων ππίθινήιλι'Λί
5έ μ, ρφ Γ(ν
χήν εν3α τα παςαπήγμ'αα δ ά την
άςτια-ιτέ;^· έφ«ιςΐΛθγή.' τού έν λό
γω π^ογςάτματος.
τον άσπ«;|μόν βίς τόν ιβκ : «Ός λέ,., ς ....,._._, _____
βάρβαροι χ·ϊίρϊς σέ εφόνευσαν, φί- ! λασοες, έμπόριο. Κι' δλ
*.*. σχτμπολειμιστά, ούτω κιί ήιείτ ^ίπ' Χ°!Ρ1ς λά κιτ ά τό ρολόι, χω
ημέραν τινά βά βάψ^εν τόν τα- 11 Ιί,,ηΓ·11™-; "Ε'°1 ^ίλι -χω
_ , .„,. ^ . _ 0·ζ ίηιοιιμιβί, ολα ^ια >ο νοΓιιΐα.
φονσου μβ Ελλπ»αχον αΐεια. Σ.ύ ΚατΓβάζουν πάλι τό χαΐ,ι, άπλώ
τό υποσχόμδθα»!!!... ονν τα μουσκεμένα πα^ια, τρα
βοϋν κουπί καί τή νι'χτα περιμε
(Σΐνεχίζεται) Ι νουν νάκουσουν τό Άναστάοιμον:
1 ΌγοΓρολα Κάπταν. Οίνόη, Κα
ηιητιτι Τρίπολις, ' » ■'-"■ —
η
ς, θήναι, πολι
τεϊες μικρές χωρίς τον πυ, ετι
τής δουλειάς μύνο και μόνο νο
χορτάσουν χρήμο. Γιά τό καθη
μερινό ή δουλεκι: τόν αριον ή
μιϊιν τον έπκιΰσιον, ή ((ΐλοϊενκ
Νόμοο, ό σεβασμός Νόμο^ ή έκ
κλησία, τό τζομί νόμος. Στούς
·ομους αύτούς όρθριζω ΐιϋτέο τίς
μερίς- Δέν είχαμε ήλεκΐρικό σι
'ηρόΒρομο, ττ/χι πλοα ε'ττιβατηγό
ιρορτηγα καί ιϊχαμε ·Νόμο. Εϊχαμι
"Αστρον λαμπρόν, γπτονιες, συγ-
γενεϊς, (ίρίΐρον, βαθέως έχκλησια
νθμένους έν νηστείςι καί προσευ
χγ, μέ συ/κινητική προσμονή ν
άκοισ^υν χα<)μοσ"νρς χοιστοιιγεν νιά,ικες κομηάνες κ,(α ο Ισμαήλ ιίαΛτάν μέσίΐ στή νΰχτα ν' άκού ■!() το 'Λναστάσ,μο: Όγούρ όλά •ίάπταν. ΆΟήνα Δ)βριος 1Ρ63 Στό φΐλο μου Φώτη Ονλκέρ ά- ριι ρ(»μενο Μ άγάπη ΓΕΩΡ. ΙΛΣΟΜΔΗΣ θεοφανείων «ημέραν γεννήσε¬ ως», μετ" αΰτοΰ δέ συμφωνοθσι καί ό Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος ό Νύσσης καί Ιδία Γρηγόριος * εν ιφ <ν1 ™ τοϋ Σωτήρος» λόγω «τα δέ νυν θεοψάνεια ή πανήγυρις είτουν γενέθλια. Λέγετοα γάρ άμΦέτε' Οα. δύο /«μίνα. ζ-^τχ^ ένί πράγματι, εφάνη γάρ θεός άνθρώποις διά γεννήσεως * νομα δέ τω φανήνσι μέν θεοφα· νεια, τφ δέ γεγενησθαι Γενέ¬ θλια».________(Ά,/θ'ονΟ-ί)___, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΑΜΙΠΝ ΚΥΖΙΚΗΝΟΝ Ε ΚΕΙΝΟΙ ΠΟΚ* ΚΑΤΙΝΑ Γ. ΤΡΙΚΝΤΑΦΥΑΠΙΑΗ Π:ι!ν άπο λίγες ,ιΐι'ιρος ΟΊ—ίι&ανζ ί έδΊδ ου. Τοΐ'3ΐ)τοτρόπα>ς ί^χνέχισ.ν 6
λ. ΐπβι-ιρ,-ος ϊπ.λύετατι τ,ό '^'^ιι
οηιαντ «ού
τού Ία-.Όΐαρ'.-[ καί έιχΓ,ιδ-είΐδη ιμέ έκ5·ηώ38ΐς 6α- ' άπό
Λρεαό-τα.
■τής άπ!ο«αΓιαιστάυ>2ως
πά αιών
οΐκογενζιών «;ί
«ες·ιοχαί
τής πΐϊςιάγκας
έκ .τής ά9ΐ,ιότΓ;τος ή
ίνα χρτ,υιιμο,τοι,τ,^ώίτι δ.ά
ς κ€Λ:ύ;.
Επ;ίσι>ς ό κ. ύπονργδς ύπέγ;α-
? καί έέΊ άΟ
ς Ο (ψ:<ω; τοϋ απΊΐ'ρΐϊ/ο,; ,ιτ,υ •σνζΐγου, των συγν: ών χαί των πολνπ'Χτΐθών οΐκογΐνειακών φΙλΜ', μιά πεαγιμο,τι,χ,ή ά.ρχόντυα ή της, κ·οτί μβτΐε,χβΒαιδβύτ-χΐΒ στδ (ΚΑΤΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΑΙΔΗ. ' Ιί- " ' ΐΛζυγος τοΰ ·σνιβ3ΥΓ«του μας >αί
άγνού Σιινρνιαίου Πα-ρ.ώτη κ.
Γιώργου ΤςΊανταφι."λίδη. Γό«ς
τής Γμφγάλτις «αί όνοααατής »κ Βό-
ής
λου οί,κογ>2ν>ϊί'αις ιΠά,.του (μβγάλων
ύώ Ο
έπι-
ψ? καί έτέΊραν άΛ6φαυιν διά τής
οποίας τίϊβιαι είς έφα;μογ?ι,ν 3ΐρ3-
γρ'111/ι,χ.α στεγάΐΓΓϊως 50 3τιρ:ιαφυγι- ... - · —
κων ο!ιχογιΐβιών διαιμιβνου3ών ό- ' μό.ο^ροχτη). Προιικι-σμένη άπό τή φύ»
μοίως άπό «οίλλών έτών βίς πβτ^ια- ! ση ιιέ ξέχωρα ψυχικα καί
χ
κλ.τ.), έ,νήρΐ
άνατρειφή ίκιιί
—
πποΐδασζ π ά ο στό Ώ-
δ;ίον Αί,, ών υπο τ£,ν Νά;0, καί
άφού Λής.ε μέ άρκτ,α ιτό πτιχίον
Γμεγάιη
τής
πιροοηγί)3ο κ
«τηςας χαί
ίβλιηγ£β Της
βλλ τ-,
τού χο;α-
ή ά®πΐΓΓήδ2υτος φ -
τό π ιρι-
, πού τήν σ26οτια λθ1
την ΐιλατςβνβ κυ5ιο,ν><,τΐκ.ά ΙΓιαυ.ό χ» ό άά Τη,ς χ ς ης ^ 'λζ μ.εγώλο κιενό, τόσο μεταιξύ των αγαπημένην της .«ητγίνών, όβο Τό Δ 1 Ι ΟΉ,τνΐ Ι ■ € . Σν,ι&οίϊ ·;ν .τ :Ζν ΣνλΧ'^ , ό-.ως "-·* χρ5νο, Βά κέ<|α αί .Ίφίτ:ς ^ Βασι νότ (Γ"α είς Ν. ιΠ'ςιτ.Ρ' .^ Π εί κια) την δΓ,ιν Ίσν: ι νοτίου ι*1* τ,μίίΐχν Δέ: ι τ ό;:. )ϊί ώιραν Μ Λ μ. ι»ιετά τή: ·<™τ. ίΆ.ν ντο»ί'ί φού. Ποιςια: καθ εΐ.ται . τα ί, π«νχβ.ς οί φίλοι τής Ν. Πβίώ-β* ΟΛως » αρεΐί ϋώαιν ε ■ς τ> Αν;
γυρικήν
αύτί|ν εί
ρτή
. _ *
Ο ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ
Γ ΠΑΠΑΔΟΠΑΝΝΗΣ
ΕΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗ
ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ
Δι" ιάπχΐιφάσεως τού
ΈμΛοιριχής ΝαυΤιλί<ας χ λυχρονίδη έτοΓ ο^ϊτήθί) Πραξβνικφ Λιμίναρλ»ίφ Υόν· κης ό πλωτάρχης λιμ*··1^ Γβωργ. Παιπαδογιάννης καί ιάνόμεσα <πό «ριλι·κό "Κ κλο. Ή 5®ςμά Λρώτα τόν σύζυγον· πλήγη βιαρειά άπό ιτήν ιμ2γάλτι ι λεια κιαί έπιεπα τούς γβνβίς βύχβται δέ στόν στούς κέιλπου τσυ την τής
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
Κβινωνιολογικά θέμβτα άπό τή ζωή
ΠΛΗΡΩΝΕΪ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ;
Βεβαία καΐ πληρώνει πολύτιμο μέρισμα — Ή εύγένεια των αίσθημάτων
κσί τΛν σκέψεων καΐ των πράξεων αποτελεί άνεκτίμητον κεφάλαιον — Οί
πρωτόβγαλτοι Μέοι - Οί προστυχάνθρωποι Άρχηγοί άποτελοδν την ά·
νορθογρσφΐα τής έποχής μας - "Ενός (δανικός "Ελλην ώς ΰπόδειγμα
ΆνθρωπισμοΟ.
ΤοΟ έν Ν«α: 'Υόρκη εκλιπόντος ήδη συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
θα οάς άνοοττ-ύξω ·τήν
ημρ
άπσψη εάν πληρώνη ή
ΛοΐΛον άκούσιαΐϊΐε.
Προκικιβΐμένοα) αιιειρί τώιν
συνιαλλαγών, οσβς διβϊάγανται μέ
(τό ούγχιοιοινον πνεϋμια, πάσης φύσιε-
ως οηη«αλλανών, έμηϋιριικών, κοιΐ-
νωνυκών, σωμχχτιΒΐακών, πνβυμαι-
ν άναγνιωιρίζ©ται
6τι διά την έπιιιτυχίκ επι
ΐβχι η
γάλης κΑ*μαικως ·καί διά την ποαγ-
γ
ματιική Λρόοδο, ρ
<η>νδιχ«σιμο βϋγβνιβίιαις των αίσθημά-
'των ικαί των διιαινο'ημάτων, Μαθώ;
καί των τοΟΛωντής <καλής άγωγής. Ιδιαιτέρα δέ οί νίέοΐ·, οί «βω- τόβγαίλτο:1, όσιοιι ψιλοδο&οΰν νά ε¬ πιτύχουν ικαΙ νά ανεβουν δέιν μ.πο- «ιτύχ««ν «αί νά άνέβοατν δέν οούν νά τό καιτΒΐοΐθώΐτουν ΰ εάν δέν φροντίζουν νά μορφώσοαν τόν χαραΜ,τήρΜ τους καί νά βΐιηαιι πρός τούς αυνανβρώ- πιους τους βύγβνβίς ικαί βΐς την κχϋσία «αί βΐς τκη,ς τύποιυς. * * * "Ιδού καί ιμιβρυκκς γνώμες Ά- μβρικβνών συγγιροφβοϊν έχουν ζΐμωθή βΐς ©Ι 6- νωνΐα, των οποίων αί άπόψβΊ,ς κρίνονται ώς άλάινιθΐαιστοι Ό δ'άστρας συγγραφεύς Β. Κ. Φάρμπης έκδότης υού όμωινύ- μου πβριοδι,κού, τονίζίΐ ότι: «ιΔέν ύπάρχει πολυτιμότβΐβΐο προσόν ά- «5 την πραγμιαττικ,ή βύγένβ'.α, δι' βνα νέον πού «ρ'ΐλοδοΐξιεί νά Λρο- χωρήση ικαί νά ανέλθη είς τάς ερ¬ γασίας τού ««ι είς τας (κοινωνι¬ κάς σχβσβΐις τού». Καί ιστυνιεχίζβι. ο φωτβινός σνγ- γραιφβύς τονίζων: «Ή ιθβικιτηρμζονν την άλτ^ινη βυγένβια, ή όπιοιΐα «ιαΌαικιΐά τίς ·ψη.ιχές των σιηχΐν|9ρώπων —βΐναι. έκβΐνα λοτ) ϋν οοαί τα χρ/ηιμιατβ. Ή βϋγένιβΐα δέν οτοΐχίζβι χ'μογ τβ, άλλά «,ερ&ίζ-3ΐ πκ)!λλά. ΑΙχμια- λαπίζει. Καί χοιτακ,τά. Ή άγένβια, «Ιίυε έκ των άνω, βΐτιε έιΚι των ικάτω ικιαί β'Ι πιρά;Γτυ- χοι τρΟΛοι, «αί τα πρόαττυχα αίσβή"- μουα, κιαιθώς 'κιαί τα άγιενή ικιαί πονηρά δια .οή;-υιΐΐ<ΐ άηοίτ«Ιλοϋνί <το- &αιρά ίμπό5ΐιΐΐ οιά ΟΙ άνθίωποι μάς Καί μάς ζυγίζουν. Καί μάς «ιρί- νιουν άνοΛόγω,ς των αΙσ»θημ.(<Γτων μος κ«ί των Ο'.αι9έαϊών μας ικιοιί πών πιρΛξβώιν μιας. Μάς ηληιβώ ου; δ? μέ τό νέμι,σμα οχον μάις άΐξίζβι. Ή άγένειια «αί ή ά «αί ό &αβιβια2ΐΐΛΐιιΐ3'ς εΙ«ι α πολιΐτική. είς τον αΐώια τ-ΰϋ λ,υσ- ιςιαΛ,έου άντχ»γωνιονιοϋ στέΐκοντιαιι καί έπΐ:χι;:ιΐχτ>θ'ΰν έικεί'νοι πού ·1-
•ναι ώπλχιθΐμένοι μέ άνιώτβίΐες ή3Ί-
«βς δυνβμιικάττιτιες.
πρός άνώΐ®οιης να·
πού «1αιΐ π^οι-
πχΐκιτήσΰΐς
κ,υσμένοι ικαί ώΛΛΐισιμέΛοιΐ. μέ εϋγέ-
νειο. Καί την ιάγάπη. Κοί τ»ν ο»·
γρφ
κή ευγενεί» άναύλύζ&ι άπο «ύγε-
νβίς σιχέψβι,ς. Ή βύγένβια —ή
ΛρΛγματιική— είναι διά τον ■νούν
δ. τ ι είναι ιχιαί τι& θέλγητρο πού
όκτΐΛΐιο66βϊ βΐς βνα
ς
«Ή βύγένβΐΛ —•τχχνιίίζβι βναις άλ¬
λοις άπό τούς σιυγχρέΜαα>ς δημοσιο-
λόγους, ό Τζώρτζ Μά%ον "Αν-
τ<φΐ{—' είναι διά ίκάβί βί ικβφάλαιο πολύ ιμβγαΐλυτέΐκχς βιαιότητοις άπω τό χρτμα ή ά/ΐό αί- ανδήποτβ άλλην δύναμιν. Ή «ύ- γένβια βΐνται· ά&είλιφή] τών εϊ«κια)ΐ- οιών. Όδηγεί πάντοτβ βνα ΛΟ3©- ά άνΐθΐοοΜΐο «ΐβος ιτά αν<*». Δηλαδή, μέ άλλους λόγους βας «ύγβνής «.Ις τα αΐσ^ήμιατα ικαί «ίς ιτήν 00(1411x1) βίΐαί βΐς τούς τιρόοτους γίνβται ίΐρβγιμαΓτιικος οοαιτηικτΓ,ιτ'ί»ς ιτών άνιθΐοώπων μέ τους οπΐ(>ίους
ικαΙ ά
Αύξάν&ι, τό ήιΒι,κόν Φού ικβφάλαιιον,
ιτοΰτβΐττιι την άγάπη κιαι τ^ν ίικπί-
μηΐτι χαι τάν «τβ&οσμιο νού χ6-
ΐαιμου. Αύτά δέ τα ήθικά
ποΐΛ,ύ ώνώτιειυα άπο ιτά
πού σήμειρια -ύιπάΊοιχουν ικαΙ
ά
που χα-
αϋριο —-έ
χουν.
Τα άνώηε.οο
η
Έχβί «γκβι.ται τ5
μυστι,κό χάβε επιτυχίας.
Αύτό 3ΐ£βΛβι νά τό .<ίηιεις!ΐΕ.ς «·ύγενΐικ«ς φι.Αθθ3- ξίβς, προ πάντων σίίμβροι ό,τού ό μ.»γαλύ- την άνάγικη βτιοος 61063011 πνΐυμιαιτιιικων ρβαΐ ■ψυχικών «Ή βϋγένπα —γιςιάκρβ». ό — βίναι σήμβρα τό η διά νά ©ΙοέΧι&ΐ) ενας νέ- ος έλβύ^ερΐϊ βίς τόν δςόμο τής ε¬ πιτυχίας». Καί αυνβχίζίΐ ό α;ω.ιι- ομβνας Άψυβρΐικβτνός (τυγγςιο.ιφβνς: «Ή μ«γιαιλΰτ«ρη έττ.ΐ'τυχί« βίς ν,ά- δρόμο τής βωης έΐξοιοτάτβ». όίΤβ την βύγε;νή συμΛεριφοριάν μαις «ρός τούς «ιλλους, άπο την Εΐκιτίμηιση, την όντοίαν έ|οισιφ<ιίλίι62ιΐ αίς βίς τ ό π^όσωυΕΟν ιου /κιαί άπο την π<οστ| Λ&ύ Λβοξβνοϋν αί τού ίτιρος τους άλλους». —««αί μάλι- ϊτα ά»τ>2ύ3υνοι, πάιτης φύσΐως λε-
ί^ (τυνΐ)9ι<Γμέοι ηέ τα πρότυπα π&ροσμένης παλαιάς Σχολής, νοιμ.ί.ζουν δτιΐ μποροϋν ικβλ- λίηβροο νά έηι&Λ,ηβούν μέ ΰφος αΰ- υιτη,ρό κιαί Ιαιγιοιοΐκοιν, διά νά Λεί- ξουν ·ύΛεροχή ιΚαί πλάνη. Ό κό>σμος έξιελΐσσκται.
Ιιτχύουν αλλβς άρχβς «ιαί 6'λ;ις
Βεωοιί«:. Καί οποίος δέν ή9έι>:β
νά μβλίΓΓηΐΐη τάς ηθικάς ά^χάς »«αΙ
τα σ'υσ'τήΐΛΐΒΐΐα Λου έφαρμόιζουν οί
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΊΣΤΟΛΗ
«ιοί ιμι<ννοιπίλβ·«οι(Λ) άντιλήι|»ως τής •(ψαν τής Ή Άγιόττ,ς οας θά μοϋ ψη να ικώμιω δύο βραχειίαις σικέ- ψίΐς φύίως νομ.ι»{ης «ιαιί ποιικ,τι- «,ής- βχειι ήδη σημειωθή 6τι τό ·ά- £ίωμια τΐοΰ άνιηεταΐλμένιου —ατβιρΐϊτη- ό άΐ£ΐχήν <5ι»ό ρη χ αούς &ι~ι«ιρ/τυ3ΐαιμ8ΐνους. 'Επιπλέον —,κιαί τουτο ©χβι μιίγβν,ντέιριορν ση¬ μασίαν, Μΐττά «οίον τιρόπαν οί Έ- Λϋβκοπιοι τής Όρθοιδόιξου Έ<οολτ)- οίας, οί όποίοι έλαΛίχν με-εος είς τάς Ι3·υνό&ους ΛΐΛ>ν ικιαί Φλω-
β>ΓντΙΐΐς, έπομένως παλύ
άπο τό <τχί>αμια τοϋ 1054, ώς
ταί τής πίιστ®ως, ήΐιοι επί
, ή ς
με τους λοετί'ιοΜς Έ,τι-
σκόπους, θά ηδύναντο τώρα νά με-
τόοχιουν τί>ς ΟΙκΐονμβνική; Συνό-
δου -υπο την Ιδιότητ» τχηί
νοι. έπομένως μέ τούς Άγγλΐικα-
νούς Έιτιαικόπιοιυς, ή ηούς
ϋς, των οποίων την άπο-
οβι Λέων ό
XIII;
"Αν όςθόδοξοί
τίνες όιρ,χι,ειριεΐς έ&έχθησ«ν νά μβ-
ιτα^οϋν βΐς Ρώμτΐΐν υπο τον όρςν
τούτον, ή πιράξις αντη κοτ' ουδέν
έξαςιδίνίζβι ηήν 1>σχύν της νςμι,κής
ταύτης άπόψβως.
Έξ άλλου ό ΜητιροΛθλίτης Ίά-
κω&ος, 'Ορ3ό5ο(ϊος Ά;;χι«;τίο'κο-
η»ς Νβαις 'Υό^κΐης καί ό « Ίωα.-
νίδης, θεολόγος τού ΠανβΛΐ,αιτη-
μίου Ά)9ηνών, παραττιροϋν ότι ή
Ρωμαίχ,ή 'Εκι^ηιιτία έπιδιώ/θΒΐ ·ά
έφαιςμ,όση βνιαν'τι τής Άναιτολική;
'ΕΜΐχΛ,ηκτίαι; την ΐτο^ιτΐικι^ν τού
έγνώρισβ την άκτυγχώίΤΓΓοιν σιγήν
Πίου τού
XI
είς την ιπβαγιικ,ην
Ιικικληο'ΐν τού Χρυσοστόμιοη» Σμύβ1"
ν Ης» προολαμβάνΌϋν όλως ΙΛι,αιΐ.τέ-
ςιαιν όψΐίν καί προυχιαλούν την Έλ-
κλησ<ί·!»ν τής Ρώμηις *ίς νέαν δο- κιιμιααίαιν οηινειδήσΐΕιως. Άπο 'τη(ν πολΐιτι,κ,ήν τής έμμέαου έκι/λήαβως, .τ γ, ν όπιοίθιν ήκοΆιθύθηοζν ή ΆγΙα —' Ε&ρβ άπο ιΠΙοιν τού IX μίχιρι Πίβν τοΰ XII κια-ί άπό τή^ π,ολι- τικήν τής άμβσοι* βκικΙήσεο>ς την
εΰτυχώς βΐσοιχθίΐ,οιαιν υπό Ίωόν-
τοϋ
XXIII
νά πιειςιάιΐκαμβν βίς τάς άπ' ΐ,ϋ-
Βείας διαπΐ2αγμιαιτεύ5βι.ς μέ όλας
τάς 'ΕκκθΛρίας τής Άνακτ
Ό6 καί Καθαλΐ"»άς, έν
ονόματι τοϋ 'ΚυρΙου.
6έ6«ιΐ.σς δτ· ή Άγιότης
Σα;, ύστάΐη έλπ:ίς σα/ΓΓ,ιρ,^ας δλης
αή; Ανατολή;, δέν θά θίλή^η ν'
χήν πιρ3σι5<3<κ,ίαιν ι ών Χρΐι<τΐΊιανών ς ©ά άποΦρίψη την δημ.ι·ουργία.ν νεων μ·υαλαϊμ«Κιοιι άνδρϊς τής έπι-τνχίας κιαί τής Λροόδου, βιασΐζόμιεινια «Ις την βϋγβνιειια καί την1 τ|8ιική άχα- τιιΐ, δέ·ν ζιαΰν βίς ιτήν εποχήν τους Αύτος δέ «αί ο Λ.ώγο·ς, «ου ^ωΐΓΓαδΐ'κιΐισιαέιιοιι να 6·ατούν. Μέ 6(Χ£ΐ6αιρι<σίμιούς δέν νά αίχμαλωτίσετιε τοΰς συνιαινβςώ- σας καί να ΐΌύς Κχβτβ μιαζί :ιας πάνιτειτιε. Συνάθίωιποί οίας δέ βΐνοι οί <κ»;, οί ■ναι ισιας, ή κο,ι/νιωνία καί γίΐνιΐχά ό κώο'μιος έ«άνω βΐς τον ώποόοιν (λθΕ- διά νά έΛΐνΰχηηε Καί νά ΟΙ τυχόν σμοί δέν πληοοτχουν Ό "Αγγλος συγγραφεύς, είς βΜ άαίο την οά των φ-ροτντρατικττικών υπο τόν τίτλο: «Εύγε βια «Ις τίς έπιιχκιρήσΕΐς» μάς χα:ιίζβι τα; εξής ·ύποι9κϊκΌ)ς πρός τήρησιν τιο.ϋ τής €.ϋγεν,είας αίς τάς έν ά τούς έντΐμους άν- βρώπους, μΐετά των οποίων βρχς- : βίς επικοινωνίαν, μέ μβιδια- —Κάμβτε τό ■κβλλίτιερο διά νά αΐοθάνωντιαι μαξί σας εύχαρίσιη- σιν. 286βσ3β τα αίαθηματά τους καί τάς Ιάπ-όψβις τους. ·'Εικ)τι)ματε τό ήθΊ,χό κβφάλαιο την φιλία Λρό πάντων των ά- κβραίων 'άνιθρώπων. Χοιρίζβτβ την βκΐτίμησί. οίας «Ις τα βι8ψιη 'κιαί τίς κβλβς Ιδιότητβς, των άνθρώ- «ί ιτίς τών ξένων Ή βνγέ.·<8ΐα —ούαφωΐνα μέ τόν όρΐισμό Λού έτονίαημβν— <»ΐ|μιβ»- μέ τήν χβφά. Μέ τίν . Μέ την β*τ-υχία. Καί μέ Ή άγένεια «1-ναι ρ Έχβι σύντ|^>φα, ηολλέ; ςροιςάς.
την ά—αΒΐΐ3ιΐο·»οίία. Την
τητα. Την άγροη,κί>α, τηΛ,
πία καί την άο'φοιλή
Λ
ΟΙ »ν&οίΙαι Λροπιάτιθιρβς ημών, οί
«Ιχσν έίμηνεύοτει άδΐΛβχυ-
ΐμάΐττως τόν όοιισμό ιτής αληθινής
ύί διά υϊ^ν βκϋρραοΐν τής
ή¬
;όν
άριχττοικιραΐτίης των
κιαί των διανοηΛάτων χαί ιτών τρό-
πων, ώνέδβιξαν άνι&ςιοος, οί Λίτοϊοι
ϋι^ την ένισχβρκωαΊν τής «-
ρετής ταύτης.
Εν«ς άπό τοΰς
ύς >τής ίδαινΊ./ής
το ό Ά'Γ),ι<στι?ίδης ό οποίον ή ΙστορΙα μάς, τόν ώς τόν κιοτ' εξοχήν Ό Άιε'ΐΌ^είδης ύστήρ'ϊβ πα;οι- μιώδης διά την βύγέ-.ιβι,ά «ου, ή ό- ποία είναι -Λ χαρακτηιρισιτιυκιό ιτιον ήθΐικοϋ μιεγαλείον τού. Αί βύ,β- νιεϊις Ισικέψβις τού άΛ?ιχ<ρι.ια~αίΙλώ- νονττο βίς βύγβνβίς πρώξβις. Ήτο (καλοκάγαθος. Άικέραΐίθς. Άνώ^ε- ρος χρτ|μάτ<*ν. Μβγαλόφεων ινιαΐ άμιντισ'ίη«ΐικιος. Γβνναίος οίοΙ Λρός αυτούς τούς άντιπάλονς του. Άλ- τρουίστί)ς Ύπήςιδβ κ»», τίμιος. άνδί>ό«;
άρχών.
Τόν έξώιριοταιν. "Οτιον δέ ή πα-
τρ£5α τού έικιννδύνβυεν, έ&ρομβν ά¬
πω τόν 'ΐόποιν τής έξο;ιίας δ.ά νά
την βοηιδήση.
"Εδωικΐ3 τό χέρι τού βίς τονς
τού. Σννεχώρη>~ -ούς ά-
χαοίισΐους. Καί έγίμιοβν όπό
ξα τό άτΐοιμόν του. Καί την
βίς Τό μ
τής ΆΛα;:<ολ'..λής Έ ιχ,.η:ίας τού Χρκποϋ. Εί^ϊ ή ε'.ωσι.ς νά έν σιγή «αί έν άςμο- ιλί)5ο·|ίαν δί·ψαιν κν- μέ σ/ο,ιόν, έν ία, την δτ,μΛίθυργίαν «ύνο'ικοΰ ο«λίματος έπα-03α πορί άοίικου νια- ταγγίΐλίβις, ούχ ήτιτον ίμω; άκάμη καί άν αί δτ)ώσι&ι<ς των Ρώΐτων , κιαι9' άς άπιαισαι, οί ΈκικΛησία· τοϋ <τ.δη- ροΰ παοιαιπκτάαματος θά χ τής ΟΙκ,οαι,ικνιιικιής Συνόδου άν ήθε¬ λον πρ:ι3ΐ/<λη3ή χάΘε μία Ιδιαιτέ¬ ρως, εγένοντο ΓΪπειδβκταί μεθ' Ικα- νθΛθΐήισβως, ή Ρω^αικη 'Εκιχλησ^α ώοφαλώς δέν βά πο»αε»<άΐΒΐ τάς έν λόγω Έ-ικίληαίας., υΛί,ν3·ύ ου; οιωγμώΐν τής Κα9ολι.κ.τ}ς Έκΐ/(λ.η- σαίς, έκ <ρό6ου μήρτως θούιν λίαν ρ Άιναμιφιβόλως ύφίοιτιχι,τα,ι. [ισχυ¬ ραί έντάσΐΒΐς σχέοιεων μίιπαξύ των Όϊό ξων σεως σχας αϋτοκεφά ών ών ·κιαί ό έκ. π«;αιδά- Μό- Κωνιστιαντινουπόλιεως, βίς τον οποίον άρτι ποοσιβιέβΓ,ιςαιν νέαι καί πλέον τραγιοοαί διαφοραί, δέν άπιοιτιελβΐ μυστήριον. Ένά«τιον αυτής τής απόψεως, αί πίΐ^ριαί άντΐίΕΐυΐμιαικΛΐί δηΐλώαβις τού Πβ<οι9ΐ€ράιρχου τής Ελλάδος, λ£ ένδς «αο'λθδΛτος ποϊ) ^ διά νΐ ή Ιβίΐαΐ8ιχΐΓκ.ή Λμοιοαορφία, ή έίι- μνηΐ3ΐείσια ύχό τής * Υμιετέιρΐις Άγιό- τητιος βίς τόν λόγον της έν Κρυ- πτοφέιρη, καί μέ έπι&ίω'ξι.ν ιχ,από- τής &ΐιευ3βτήοΐΕιοΰ·ς των <σνγ- άςμοδΐ€ΐτήτο>' μιεταιξΰ
τών ΙεΒΐιχιρχΊών αυτών καί τ«ΰ έ-
των δύη δ αφόςων
ΐΐν ό Ιδανυκός τύπος τής
οόγ«ΐίί/αις των σΐοθημάιων >αί
διανοτ|ΐάταΛ» ■κιαί των
ΤΗηις οιηιιοτνθΐρώποΐ'ς ν
Άπό αύτούς τιούς μεγάλο'υς «ρο-
π«ιτ.οΐ£ΐας ημών, ιτούς μιεγάίΧους όχι
μόνοιν τού ώρχια,ίου 'ΕΑΛτινικού
σιμιον, άλλά καί τον Έιλληνοχρτιστιι-
ανιικιού τού Βυζαντίου καί
νεωτέςου, Ας έματνϋώμιΐθαι «ιαί ή-
μ«ίς.
"Ετΐίτι, μέ τα ύ/Τθι5βί^μιητ!α τής
ήίΚκ.ής άνωτεοόΐητος Λςος όιπιο,ιί-
ά
Αί μεγάλαι έρενναι τής εφημερίδος μσς
Ο ΑΠ1Ι ΚίΡΛΐΙΙΜΟΥ ΚΑΙ Λ(
ΑΝΑΓΙίλΙ ΤΟΥ
Μ(α μεγάλη πόλις τοθ Πειραιώς πού 6χει ανάγκην τής κρατικής συμπσρα·
στάσεως — Ό άπηρχαιωμένος τροχιοδρόμος Πειραιώς — Περόματος πρέ-
πει νά καταργηθή, διότι καταστρέφει τό Πολεοδομικό σχέδιο τοθ Δήμου —
ΑΙ άπόψεις τοθ κ. Δημάρχου κοΐ τών είδικών επί τοθ θέματος.
Τοϋ συνεργάτου μας κ. Μ ΧΑΗΛ ΠΑΥΛΟΥ
Ή εφημερίς μβς, συνεχίζοντας όν ΔημιθΊτίων "Εργων ικΰί διατί-
τήν «Βιινωνι,κήν πολιτι,κήν της
την ^ϊυνάν ιτης γιά τα ζητήματι
των δι<Γφόςων ΉτΜΚκιηίγικών Δή- μων, άσχοιλιείτιαι ιοημιϊρον &ιά μα¬ κρών μέ τα πιλέο/ φλέγειντα θί- μβτα τού Δτμ,συ Άγίου Γεοίβγίου 'Κ'Εβ'ατοιινίου ικιοα, ιμέ τό 'Ιϊαιιπ,κιό ^έ ΐα τής καταργήσεως τ»ϋ Τροχιο- δρόμου ιΠει,ρχιώις — ΠυΐξόΐΑθίτος, παύ ιάπο χι;ιόνια δι-χοταμεϊ τόν Δή μιο ««1 καιαττρίΊφει τό π·:λ:βι&:- μικό του ιΐΐχέαιο κ.αί την ιρχμοτο- μία ΐου. Ήβιοτοϋ άνια:ρ8ρ9ώ ο"το έιπίμαχο αύτο ·καί σι»6ιαΐ0'θ ©ίμα, ©ά μ:ν έ- πιτρέψουν οί άνχγνώυτβς τής έ- φημϊιρίδο>ς ιμας, νά δώσω μιά γί-
νΐική «Ικάνα τού Δήμου κιαί Τών ά-
ί
πού
Λού τόν
μβοια
σέ μιά
'κ·αί
25ί-
νά γίνη βνας άπό τ<η)ς μιγα:- ιΔήμιους τής γείτονοις. Ό Δήμος Κίρατισινίου άριι3|μιεί σήμιερον Λβρισιοοτειρους άπό 70.000 ;. ΟΙ άμ.ΒΐΤ6ς άνάγκίς τού βΐχε ιτήν καλωσύνη νά ιμού έκΐ9έση ό ώχ!ού£ΊΧ|ίττο·ς ικ,ϊί τόσο «ύ γενικάς δήμαιρχος κ. Δΐιμή τριος ΜιισαηΙλίδης, βΐναι, πρά,μα- τι, ποιλύ μΐΒγάΊοες καί καλύπτονται ποίλύ δυσκΐάλως, λόγω οΐκονομ'κών ΙΠοορά τάς δυΐχειρείας ικαί άντι- ξοάτηιτας αυτάς, πού δ'έιρχεταιι ό ιΔήμος, ο 'δρακττήοιο·ς τχαί Ινα ό; Δήΐαρχος ν.. Μισαηιλίδης θε να κά.η Λ£αγιμιατι,κιά σέ μιά διβτία ώπό τής ιάσκή- των ΐηαβιρ,χΐιαικών ικαι3ηκόν- των ιτιου ικαί νά ιμιεταΐβάλη τό Κε?- σέ άι§ι©ζτ7λ.ευτη πελιν μέ 5ΐίλ<ατ«ίες, πκχιΛυκιά κ,'ντιρΐ. ώραϊα ιβχΛΐίκά κ,τί,ρι,α, δημοτι,'ή ιά- γορά, ιάιποιχβτΐυτικα έρ>α νοί ώ-
ςιαίαις ι»ε·..τιρυ«άς λζωφίιρους, όπως
ή λϊωφόροις ιΠΌΐναιγή ΤμΛ,·
δάρη, τό 'στΐοΛί&ι τή; ΆιμιφιάΙ.τ,ις,
ή ό&ας Ρήγα Φίρραίου τΐού Άγί-
συ Μηνά, ή ό5ος Θιμάτων
χήϊ, ή όδλς Στρατΐνγοϋ Πλ
πού είναι1 ό κιρΐ.κ·ος μέ ιχον
Εύγ»ΕΛ.ίαις νλιι. Τό δ μ.ουρ
ϊ,ςιγο τού κ,, δτ,ιμά^χου κβί
των
βϊνται, Ί}Λ' αυτού είς ΟΛ' α κ,ρατι-
κά έργα
©αίς.
ότ>ι ό
μέ τα Διμιοτι«ά>
τής χώ
δή
μοτι-κός πάρος των έσόδων ενός
Ι ά ό
ς
«Ιναι τό
διό¬
τι «Ι Δήϋ3>ι δέν ϊχουν αλλες «Ιξι-
όλαγκς πιαροχίς, ούτιϊ καί έπΐχο-
ρτ!/ήΜΐς, πΐλήν τής μικράς φΐιρα-
λογίας την όπιοίϊν βϋσπβίττοαΓν ά¬
πό τα εοό&ιχ ■τής κο,ι9α£Ί.ό'τη θς ·καί
τής χοιρηγΐας ενός μι«ιραύ ϋ
έκ τής φθιρ.:λργί<α·ς τού κ,:ιπιθύ, ά νερχιεμέινοιυ βίς τό πυοόν των 102. 500 δρχμ. πΒρίΛαυ έττμίιω; |Νειμ.ίζεμεν ότι βΐναι ιιείλ:ίως ά- σ.τοχον ικαί Λα!;ιίιλο;γιοιν· τό Χ'Π.άτο'; έκτύς των άιλλων φόρων π»ύ είθ άηα «ιλους τούς πολίτε; του, νά οΐκβιοΐΛθΐϊΐται καί τό Ι,σο- δοιν .τού &ε·κιαίέυττου επί τώ; 'γΙοί- κ'Βί νά άφήνωνται είς τί.ν τύχην των μεγάλαι πόλιειις, ί>πως
«Ιναι
ΙΚερατσί'Λ, Λού βχει ά-
άνάγΊη τής ιχιραιπκής αί-
ικονιομικής ρ
λ ά μιπορέισΐ) -.ά Λΐιοποιί,ιση «αί ό-
λ,οκ,λι.ρώστ) τό έργον τού.
ό β
Ενα αλ)ιθ οοι&αυό 'βιεμ.α, βίς τό
οποίον άναφέραμιαι ικΌθτωτέβω· ΐΐ-
ναι τό ι9έ|,ια των δύο μιεγάλων έ-
τααρι,ών ΔΕΗ καί ΌΥΛΕΝ, δηα-
δή τής ύ&ρεύοβαΐις /αί τεύ ήλι:κ-
τςοφωτιαμίθΰ Τ»ύ Δημιου.
άκόμη άειρΐισισότ«,ρ» ικαί «ιρος τόν
ί
τομιέα αής Νβότητος, μέ τί(ν
σι 'Μειρφα}Τΐ.κιιϊ>ν Συ(λΙλό>ων, Έξω-
ικών Κέ·ντιρων Πα'.διικής Χα-
ςάς· οπιου τα νιάτα 6ρίιτκΊα«ν 6λ-
σι, βύχαρίστΓ,ΐΓη κιαί
&Γνΐ3ΊΐβιθΊα· «αί δλα αύτά έγιναν
ΐΐ&ίνν άιτώ ιτί> &ικ·ώλι;Λτον των εΐ-
σιτηρΐων επί τής ώιστικής
ναίνίας «ού πτ2'ώ οαιν
νώις οί κάτο: <αι τού Δήμς-υ. Δυατυχώς όΊμηος, όπ·α:ις είναι. γνωστόν, τα π^Λεοχόιμιενα έχ τού βαο&α, τα όατοία άιήρ- χοντο περίπιαυ είς τ,ιρία ρια δραιχμάς έτητίως «αί έ;κάλυ- μέιρος τών όμέκτω'ν' άνιαγκ.ών τού Δήμ.ου, δέν δίδονται ίϊλέον βίς τόν Δήμιον· υπό των 'Δυστυχώς, ώς αί ανωτέρω εταιρίαι ώς έπιχει- ρήτε'ς έ.χπιοιρεύονται. άΛοίλύ.ως καί τό νβρό ·κιαί τό ρ:ΐΐια πού τί>οζν
άνάγκη «αί τών δύο βχει ό Δή-
μος, ένώ βχουν ύπ>οχ.ρΕα.ιστν. ώ; έ-
πιχβι,ρήοβι,ς ικοιι^ής; ώφβ' ιείας «:ύ
«Ιναι, νά χοιρηγούν τιιμολόγιον «ό-
οτους οταν μάισ.:α Λίίκιϊΐται «:>■
^ί τοϋ Δηαστΐιχ,ού φωτι^μοιΰ <κινι. περί έγκατ'α(ττάσι&03ΐν δηρθϊτικίν βρ γα>ν 6δ£ΐ3Ϊιοιεα;ις παί <νά μή Χ«ιχ6ά- ιονν ώς έμ'ποΐκ'ΐκαί έΛ'χδΐρτ,σ'ζις έςιγολα&ικ»ν κίιρδος 10% καί «ρο- μή9ειαν 15% επί τής άξίιας ι-.ών συντελϊο9έντωιν βργωιν υδρεύσεως· αύτό τό ι2ιεΓυιροϋμυ·ν •Μ νομίβθιΐΐΒν ότι Ιεχουν νά Λΐσΐίίμ&ονιν ώμέισω; οί άρ- ρά&ιοιΐ ύΛου,£(γοί Δημοσίαν "Ερ¬ γων, 'Εσωτιειριικ,ών «αί Β^ιμΓ,χανί- ας διά νά ιστομιτηΐήαη το και*ό ·. ©Εΐβαίως, αί )δύο οιοί εταιρείαι 'άΛοτελοϋν κούς έπιιχοΐιρτμιατΐικούς ι ι ούς καί ι9α μας >εΐΰκη»ν ί~ως Ιδτι
δέν μπιοιρο·ϋν λόγω των ιμεγί'λων έ
ξόδων των νά χαρίζωνται. Δέν ζή
τοϊμβν νά χαις/ίιτουν. Ζητούμεν νά
ΐιή χο;ΛΙ^οι>ν, οίαν
•την χο«λυτβ|2ΐαν
τού
Ο ΤΡ0ΧΙΟΔΡ0Μ0Σ
ΠΕΙΡΑΙΟΣ — ΠΕΡΑ,ΜΑΤΟΣ
Συνεχίιζοντ'ες την β;ευάν μα«;
0ά Λτιαι3ΐοΐαι2ν τώρα πέ ε α 'β<ασ-- «5 ι&2μα πού άπιααχΐΐλεί Λπΐ χρό- νια τούς χατοίικοΐις ικαί τάς αρχάς τοϋ Δτιΐου 'Κειςα'τ^ινίιθΐυ Τό ®'μα ιτοϋ τιΕ>3χιοδρίμο'υ Πϊΐςανώς - Π;-
μ
Ώ; γναυτόν,
τίας κιαί
δΐπτ ο τα
λ-.'.ταν,ργςΐ ή τιρ
γςαμμή Πειςαιώς —
τ,.τις Ιδ;ΐ©η τότ; γ ά
ήισΓϊ π:ιν:μ»'Λϊύ; ί ο-
λόγω τού Ναι>3τά© ου. Ή
ή αυτή «Ινϊΐ ιμήχιτ>· ς 2X00
καιΐ, Λιεοχΐΐβι τό/ Δή¬
μον
ρ
&ν:ιμός,
ή «ατά τ
ιχ ,-.ςϋτον
κ«ντρινώ.«.."ν -
ιιείον,
..έον Ιδτι.
τής
«τα
π;ό
τή.
άμως
".|"1 μιά
νοΐνωνίβς
<τν«5όν 'ΐά δ'.οι,ς'ϊο *α;ί τής ή τ,ιδ ς ή δ:ατρ:χοιμ'.νη λ ρι- οχή ίΐΛϊΐτο έκτος .τΰύ τό α έγ, ι:- σχζιδίθ'υ τής πά'Ίεχς. Σή πού τί» Κβ^αιτϊίνι :1- ρ πέλις κιθλ. εί ουγ &ι.ε!ξάγοντια!ΐ εΊς όίλα ΐ τής ^3 '; δ ά των ύπάθιΛοι;ΐΐτα τιςο ύ τούς 5 διιαν ιΐά ιιατ<χ ΠΟΤΕ ΕΓΕΝΝΗΘΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ (Συνέχβια έκ αής 1ης σελ.) ήθ κοοτά τό Γιτος έχΕΪνο. ό έΙτ,λΦϊ δό/αα παςά Καίσϋ;ιι>ς Αύ-
γούστου άπο>ςιάφςιοΟ»ι ηάιταν τή;
ΐμέ (Λουκ. 2,1), καί έγϊν-
,ίβι «είς πό.ιν Οαδίδ, ήτις χι»-
λΐΐται Βηβλβίμ», Κοβ' όν χρ·£νο
&ιιενεργουιέ·.ης τής όπ-ογραφής εΙ-
χεν ιάνα&ό Ίκ'σήφ συν Μαριάμ τή
έ αύτ·π· (οΰοη έγ-
μμημτι
'.ύω) (Λον-<. 2,1—21) ιΚαί ή μ-ρ τνβία αδτη τού Ι. Λαυχά Λ«οί τής ·άπ»γ£ΐιφής ιμπιρτυ;ιΐ>ιμ:.ν·Γ)ς υπό
των τςλευτΌίίαν έ'πΊστμον κώ/ έ-
;ιευνών, π»ςά τό ότι οί υκυλα1 οί
ΙστΌ,ρικοί χντ;ιΐονεύς>:ιΐίΐν ετέρας τι
νο; δΐιοφόιροιις ά-,ογραφή;, δέ
χρι,ιο1 ηζνζι ατυχώς ώ;
βάΐι,ς χιπθοςιΐι ι,χού τού έτσ
ϊτονς τής ΐΓ:;νή|~ως τού
ί,μών, διά τό -(>ενι^^ν ·κ,οτί ά<:ρ'·.:το ίης μΓτττΐρίΐς «ένέ'.'ϊτσ 5έ έν τ·αΙ, ι?μΕ£α!ς έχιε1"3ΐς». Άλιά ·αιι ή τε- τά;, τ> χίιοο1 :'/ι<ή 3ν!ειίξ·ς τ: Λαι <ά πι;ρί τής ικυή ;*ϋ·: Υ'3.νήτιε(ΐ3ις τού Ίω/νν.υ. ιΐςύ ί ξ ί 1,5). 3η; επί διά τοϋ χ:τά σ Ι. . ιαί τ ύ ΐ ά-,λή »?ν- γ φ τιι·<ή αναλογίαν π·?.2ίπι3υ γ.ι^ι» δ τού γζι/οντόι-.ος τήις δ-έν ού ι μοΰ!!! ιΠχιοιφιϊνώς τό·-α^ ό Ά-ό;το· Ματ3?ΐι&ς> ό:ον υ αί ό Εύογγ
οτής Λουχά: ά-.βν2νν'ιχ': οί.
"ΐ'νΧ'δονους ακν, γνω;ι?ζοΛτίς ιό
ι.-ςς 'καί τόν ιιήνϊ ικαί την Γΐμ'ς
τγ·; ν:νατ}0Γβως τ οί Σωτής ς, ί
3 ώ π:ςί ;'ώ·ν ·σι-
έκτός των αλλιων κια ών,
' ολόι-Λ,Γιρον τό π'Λςοϊο-
μικόν σχέδ-ιον έ^ΐιθίαιοϋ .«ιί ά-
^ιοπυιήΐΓεω; τού Δτ'μου 'Κ:να"'3ΐνί
ρυ Ώς γνωστόν, ή σΊίνκΰ
Π'Ί^αιώς — ιΠΕράιμιατος δ
ται ιθΊ^ι^οιν έκτός τού ιτ:οχ·.:'δρό-
μου ·καί μέ αύτΌ»ίντ[τι£( των ΕΗΣ>
Λράγμΐϊ παύ γνωρίζι:ι λο υ 'κ-'ώς
ή Ατιαΐφίια, άφοϋ ό Τςι;χι65;ι ^ ος
έπιχορηιγΐΕΪιται έττίΐτίωις &ιά τοϋ π3
σοΰ των ΛΐενταικΈιϊίωι/ χιλιάδων
δρΐχιΐιών διά νά φ,η'.ιφοη νά δ α-
τηρη^ή. "Αίς ιστμι&ιο:ΐ9ί; Ι&τι ι ο Ση-
μοτΐικ3ν ιθΊμι&ο-ύ1 ιαν τού Κϊ^ια Ι3ΐ-
νίου, νατά .τίϊν π;ό μη ός γε:μ>
νην σνβ?ι£ιίϊ'πίν τού· ι ιατά ηλ,ϊΐιο-
ψτΐφίαιν ε^α&β ά&Λ&ο,ιασιιν ν ά ζΓ-
των άςμιαι&ίων την *α-
τού ιτιςοχιοι&ρόμ.ου «αί ύ-
ισχβτιικιαν ύπόμντ^μα βίς τα
άρμ6$Ία ύηουργιείβ ΣυγκοΊνων.ώι'
καί ιΔτιΧΒαΙων "Εργων διά τη,ν έ-
ΰ έπι&ιω/ίοαένσυ σ/ο-
Α>Α ΤΗΝ /ΠΕΙΑ! Ν ΌΥΡ^Κ/ίΡΙΟΚ
ίτχ>ς
νοαί
έργων. Δέν
ο-
λών
ργ
Ιχίηεφβ» νά γνωρίσωμβν ότι ό κ.
Δήμαρχος προέβη είς άνάλ,εγα δ -
α&ηματα ιπιρός τάς Λιοιικησςι,ς των
άνκιτέρω έταιιριών, ιζητών
ησιν διά την ού^μιΐισιιν τών
«αί «ίίόδων 'καί την έφτςι ■ ,γ
τι,μων
τ.-
η φς γή
:ν. όλά ■κιατΛβόιλλοντο.ι. (ΐολειγίου «όυτοιυς δ.ά -ήν κά υ-
ΚΓΕΛ βίς τό ΐ«Μ.·ι;ιγι;ϊ-' ψι/ τών ιάναγκών ταύ Δήζο-υ διά
πού. ιΠιστιεύ<:ιμ>ϊν δτι οί ά.ιμόδιοι
κ. «.. ·ύ.πΐοι«8ΐγιοί καί ιτβχνΐιχιοί ιών
ύπιοινιργΐϊίων, ®ά μΐΐλβτήσοΐν τό Ζ<&- (ΐα καί 'θά δώισουν ιμίοτν άητι τας κϊλυτέρΊ,ς λύοιεις, έξυιπη^ϊΤΌύ.τες ούτω, 6χι ιμόνον τόν Δήμιον Κεςβ- τσΐΛ'ίου, ώλιλά 'καί αυτόν Δή¬ ή μον ιΠβιραιώς, διά τής ικατςΐαικιετΐ- ής μιάς νβας μεγάλης ουγχςόνου ^ειοφόρου, «ού &ά έΙξτ,'σΓηρζτήι πλήρ,ως 1&ος τάς άνάγιχιαις των ·χα τοίικιτον κιαί τής γϊίτονες καί αοϋ Δή;ου ΙΚίςιαυσινίου διά λβωφ ςείων. ΜϊΧΑΗΛ ΏΑΥΛΟΥ Ή Γή τής Άνατολής έκ τής οποίας έπήγασε τό φώς καΐ ή όποία ουδέποτε θά λησμονηθή '·"ΝΕΑ~ΕΦΕΣΟΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1915 - 1922 Κατοχή τής Ν. Έ<ιέσου υπό τών Ίΐαλών την 3)16 Μαΐου 1919 κσΐ θελληνική δράσις αύιών. άν Τοϋ κ (Σννβχίΐα έκ Κατόπιν τής νέας αυτής ΐοτμσ,ω- νίας παρεδόθησαν είς τόν "Ιτ,οΛόν συν)χην οί αΐχμάλωτοι, οί συλλη- φ'θέντβς «ατά την <ημΛλο·κήν τής προηγουμένης ημέρας· ώς ·κ«ί τα δύο πολυβόλα. Την 22 Ίονιί=« ε¬ ξεδόθη βίς Άζιζιέ ή ύπ' άαιθ. 3467 διαταγή τής Ι Μβραρχθας τό 5ον Σύνταγμα Πβζνκού, ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Καθηγητού Φιλολόγου - ΦροντιοτοΟ μηαπι,ν ιάαιαναλίζιομι»^ ικαί την ευτυχίαν. την Δ. ΚΑΛΛΙιΜΑΧΟΣ τού «αί τού άινατολι- κοϋ ΐΐϋ;ο.ομιΐ.σιμοϋ 'Ενώ οί θεολόγοι βά ·σ ύ&ουν επί των οικι&νΐ':ι.ΐβνων ς κ,τής άπο δλα τα δόγμαιΐα τ.οϋ ι8ολ.ι.χιι.σιμού, «λι,ιρ τής Χρι,στΐια·ωισνντ)ς, την 'Υμετ'έιροον ΆγιΐόιηΓα νά ρ 9 νά επιτρέψη αίς όλους τού; τους μιετεχοΛΐταις της έιι έκ τ:ϋ οώ- χάρ,ι.τος, νά ματος τού Χρισιτοΰ «οήμΛΐ. Ιντ ϊνβτνιιαι.τ», άδιάιφοραιν Λοΰ ή- Οϋλον τό άιεύρει, βΊς λατι.νΐΓ/.όν άρτοφόςι.ον ή 6πι,ο9:ν 6υιζα·.ιτιιού είοοονοστιασίου Ή π·£ωτη ύή ή άναγνώριχΤ'ς τού τής ήα,ετέοΐς ύ θά χρηιυιμβύίη είς την γήν τών πνευμάτων καί, βνιζαινιτινών ©ά πο3>;-
®2<ίΐιπων την Κυιρίου. βίς τάς καρ&ίας των άν- τοϋ κίχν:ύ ΛΙΛιο Άμ«ντέ Μιονίρ ΤΟ ΝΟΜ)ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΝ Ν. ΠΡΕΒΒΖΗΣ ΙΚατά τάς ένβρ/ιΑϊίσΐς ι ήν 15 ■ ιτίΐέχ,ον,ιος εκλογάς «ςός άνά- δζιΕιν νέας Νθ-βρχιαοής Έιιτ,ρ:- πή; τής 'Ενώσ>ϊωις Κέντρον ίδϊ.-
^έγη όλόΐ'Ληιςιον τό οτ.ΐί8ο'·λ,ΐιαιν υ¬
πό τόν ο'υνί,ργώττ|ν σα>ς «. Κων.
Π&άν ώς 'Πρόεδριςιν.
— Έκλεκτοί γάμοι
Γήν παρελθούσαν Πέμπτην κβί
περί ώραν 9,.'1Ο μ.μ. ίν τφ ίερφ
ναώ Άγίου Εύθυμίοιι Εϋγενείας
έν μέσω έκλεκτοΰ κόσμου έτελέ
σθησαν οί γάμοι τοΰ κ. Βασ λείου
Τριανταφνλλίήη μετά τή; Μαρίαο
Πεφάνη. Ή εφημερίς μας σνγ
χαίρει θερμώς τόν κ. Λάζαρον
Τριανταφνλλίδην διά την εντυ
χίον τού τάκνου τού π'χομένη
Ιπίσηο είς τό· ταιριαστό ζιθγος
ζωήν ανέφελον.
ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ
'Βκυκλο<ρόιρη·σ« τό τεϋχος Δί- βί των «Άχτίνων». Άπό τα Λβριβχόμβνα: «Ή άξία τής ζω- ής τοϋ Ν>τ. Τζακσον, «Νΐότη; ικαί
άγνότης» τού Φρανοουά Μκοιάκ,
«Κώστας Ούράνης» τού κ. Ι Έο-
μωνι-κού, «Τό πνεύμα τού 40 στήν
ηοΐησίν μας».
τβλος των τουρκικών έπιδραμών
ι τη) ε ςιά-
Έλάβομεν τό κι
φημα :
«Πρό αθλία: εσοιτρρινης κατη
στάσεως ίνα στρέ,μη -προσοχήν
τονρκικοϋ ληοΰ είς άλλότρια τηυς
νίκη κτ'βέρνησι: ΰποκινεϊ <;ίμοβό ρον τουρκικόν όχλον ΚιΊ.τοου ρ( σφαγάς άοελφών μης σιύ.τ. 'Κλ ληνικός λαός διαμαρτυρομενος κυ βερνητικήν όλιγωραν καί ίλλπ νριν Οάορους άπηιτεΐ όπως ηροηά γητε ο.(Ίτοδιι'(θΓσιν Κύπρου έν ο πιον ' Ι1ν<ιιμέν·(ιιν ΈΟνιΓιν τοι'ςκ »ν παραιτηθέντων πηντός επί Κι'- πρου δικαιο'ιματος διά σΐ'νθήκης Λωζάνης στόπ. Αύτόχρημα έγκλη- ματικόν, βλακώδες τυγχάνει ένώ ήμιβάρβηροι 'Λφρικανοί έπιτυγ χάνουν ανεξαρτησίαν, ό πλέον πό λιτισμένος λαός Μεσογείου Έλ ληνισμός Κύπρου νά τέλη αίμοδι ψεΐς τοΰρκους Κύπρου ΦΟΥΡΝΙΑΔΗϊ-ΚσΟηγητής Ίδρυτής καί Πρόεδρος πλείστω·1 σο)ματείων· ΑΣΤΡίΝ ΛΑΜΠΡΟΝ, ΤΟΥΣ ΟΔΚΓΕ ϊμεσή. ΕΙλχϊι δέ ή ξά αύτήΛ.- Όγοιίρ όλά Κάπταν Όγούρ όλά Όγούρ όλά Νέρε Καϊοϋ ! Ρίξε : Ισμαήλ Καπτάν Άτινα : Σαλή Κάπταν ! Νύχτα! λάδι ή Θάλασσα, τυλιγ μένος στή μακρυά άπό προ(Η' γοθνα ό καπετανιος καθιομένο στό τιμόνι, μέσα στην άπρραντιι) σΰνη άκούει με χαρά την άνθς>ώ
πίνη φωνή : Όγοιρ όλά, Κάπταν
Δέν βιάζεται, δ«ν εχει πι ιρασμι
νά φτάση έκεϊ που θέλει, μιι
ώρα νωρίτερο. 'Άστρον λαμπρόν
τόν όδηγεΐ, άνοιγμένΐί, μοΐ'σ>τμρ
να τα ηανιά κολΐτο'ννοτν ('ίοο πά ρ
νει άκόμα καί τό λαδοφάναρο ψυ
λά στό κατάρτι φέγγει τόσο οσι
νά τοΰς δή ό Κάπταν Ισμαήλ κο
τόν παρήγορο ν' ακούση λόγο :
Όγοι'ρ όλά, Κάπταν
Είναι ανϋρωποι τού Θεοϋ : Τή
πασάν έλπίδα μου είς Σέ άνατι
ΰημι, Μεγβλοδΰναμε ! Στίς μι
κρές πολιτεκς, ποΐ'λοΓν κι' άγο
ράζουν πραμάτειες : Μαγειρεύου
στό καΤκ<], στά Ιημερώμκτα σΐ< κοντινό καφενεΐο μέ τή μεγάλη κρεμαστή λαμπα καί στήν μεγάλη •αφών πρΛς τό μ ωτη2''..»ν ν&γονός. χωρίς νά ποο· ώσιν «Ις λϊπ.τοηόγονς χξιονι,κού; <ια>9ερισμούς, δΕδομένου ότι ή.νοιο-
ροπία ιτής έποχής έκιείνης ήτ0 ά-
ΛΓ,λλαγμβνη των δ&ομών τής έννοί-
α>ς τού χρόνον καί τού χροναμβτρι-
«ού ωρολόγιον των πρώτων κοί
ευτέρων λεπιτών.
Έκ των άνωτέςιω έ-ν£«ιξε«α<ν δι- πιστοΰνται ιμετά 6ετ3ιαιδτττιος, ό- :ι ό Ίηαούς έγεννήΒη οαισιλβύοιν- ος 'ετι τού Ήςώδου τού έπικλη- 3έντος Μβγβΐλου. Κατά τί>ν Ίβρ,αν Ματ8ιαϊον ό Ή-
ι; ιάιπιΙ3«νε μ«Τά ·ττ;ν ήν ένή(»-
οφαγήν των νι»πί(ΰν τής Βη-
α, «άπό δ.ιβτοΰς καί ■κατωτέρω»
2,15), διότι κατά ύλ
του, οΰς έστήρι,ζε / επί των
ών τών Μάγων «πβρί Τ(χΰ χ^
,ον τού φαινοιβίου άστίροις» έ-
βίς τδ δαύτΐΐρον πιερίιΐου βτ,ος
τής ήλικίας τον. Καί ουνάγοντι!;
ίικ· τής «Ίονδα'Λής Άιρχαιολογίος»
σΰ Ίωισήπιον, δτι ό Ήοώδτ|ς ό
Μέγας, ό 62βφις«ιΐόνος. έ^λευττ|·
ε τόν απΌΐίΐΠ'ΐον αυτού βίον τό
750 «τος κιτίο«οα.ς ΡώμΓ,ς, γν<ΐϊστσΰ 5ντος δτι άπΐθανε ΐϊΐι9ύς μβτά ιήν &να ι ι8ςι»ϊιΐ>κ,τ|ονίαν, συ^υτιβ.
κατά Π£οσέγγκτιν ώς
χρόνον τής ι>ε γεννήσεως ίτού θ«-
κιαί τήις βφ:φοικ·τονίας
τβ,ρίπιου τό 749 άβώ ικ,τί.σ^ο>ς Ρό>-
Ό αυτοίς Ίώσητοις ηλη5ΐ:φο-
ογι π>ρά τού Πάαιχια ιτού βτ©υ;
τού Βαι-ώτον τού Ήιρώ&ου εγένετο
ε<1 .Βΐ-ψι,ς οτλήντ,ις, έ,ΐ«οιή:αισια με¬ γάλην εντύπωσιν. Τοιαύτη δέ ίρα- τή, έν Ί'ςςοι;σιαιλή|ΐ> βκλϊΐψις ιΐής
3?ήνης βΐ.ϊΐ έξπκοιβω,χένον δτι
έγένε'.ο την νύκτα ιτής δκδβχάττις
την 13) ν Μορτίου ιτού βτους
/50 ά,τ» κτίι ΐϊωις Ρώμης. Είς ι»»·
ί'ξ άΧΐλον .χον βτους 753
δέν ύπάρχβι τό όνομα Ήξώοου
τοϋ Μεγάλου, αποθανόντος ήδη
τω 750, άλλά τοΰ υ1οΰ καί δια-
δόχου έκεινου Άρχελάου (Ίωσ.
Άρχαιολ. ΙΖ'., 13, 5).
Τό £τος, συνεπώς, τής Γεννή-
σεως τοΰ Ίησοΰ ΧριστοΟ δένάν-
τιστοιχεϊ είς τ.ό 754 άπό κτίσε¬
ως Ρώμης, ώς ύπιβστήριζΕ ό δυ-
τικός Μοναχός Διονύσιος ύ Μι-
κρός (αποθανών περίπου τφ 540
μ.Χ. έν Ρωμη), επί εσφαλμένων
στηριχθείς ύπολογυσμών, δττερ
ύπ' έκείνου είσαχθέν κράτει καΐ
μέχρι σήμερον, άλλ' είς τό 748
ή 749. Έν πάση περιπτώσει, δέν
προυκάλεσε άμφισβητήσεις τό¬
σας, τό Ιτος τής Γεννήσεως τοθ
Χριστοϋ, την 6πό τοθ όιτοίου χρο
νολόγησιν οί Έλληνες ήρχισαν
χρησιμοποιοθντες μόλις άπό τού
16ου αιώνος, δσας ό μην καί ή
ήμέρα τής Γεννήσεως ΑύτοΟ, ϊ-
νεκα τοΰ δτι ούοεμία απολύτως
ιόπάρχει έν τοίς Εύσγγελίοις
σχετικά Ενδειξις! Κατά την έν
άρχή τού παρόντος σχετικήν τού
Κλήιμεντος 'Αλεξανδρέως παρά-
γραφον, τρείς εκρότουν γνωμαι
ήδη τόν ρ". μ.Χ. αΐώνα, τρείς υ¬
ποστηρίζουσαι ήμερομηνίας της
Γεννήσεως τοϋ ΧριστοΟ: Ή εί-
κοστή πέμπτη τοΰ ΑΙγυπτιακοΰ
μηνός Παχών, ή δεκάτη πέμπτη
τοΰ μηνός Τυδί καί ή ένδεκάτη
τοΰ αϋτοΰ μηνός Τυδί (άντιστοι-
χοΰσα είς την είκτην τοϋ καθ"
ημάς Ίανουαρίου). Την δευτέ¬
ραν ήμερομηνίαν (15 Τυδί — 10
Ίανουαρίου) υπεστήριζον καί
έώρταζον οί τοΰ γνωοτικοΰ Βα-
σιλείδου αίρετικοί όαταδοί, σι>νε·
ορτάζοντες κατ' αυτήν καί τ6
Βάπτισμα τοΰ Ίησοΰ. Την 11 ην
τοΰ Αιγυπτιακού Τυδί (6ην Ί¬
ανουαρίου) υπεστήριζον οί Κα-
θολικοί (— Όρθάδοξοι), τελσθν
τες 'κατ' αυτήν την εορτήν τών
γενεθλίων τοΰ Σωτήρος (θεο-
φάνεια — Έπιφάνεια). "Ετέροι
&' δμως έφρόνουν μετά τοθ Ώ-
ριγένους δτι ή 11η Τυδί (6 Ίο-
νουαρίου) δέν ήτο ή τής Γε'ννή-
σεως τοΰ ΧριστοΟ ήμέρα, άλλ.
0 ί Αυύ Ο
---- — ·ι •·Κ-ι··ι ».-■.,«■- σ('μπα γύρω γύρω καϋιο-μενοι να ]|ή τού Βαπτίσματος Αυτού. Π
βις την σιδηροδρομικήν γςαιμιμήν ξιά τής άμαΐξιτής όδού Ν. "Βτέ- π νούν τσάϊ, καψέ, νά ρουφοΰν | περί τ0 306 μ Χ άκμάσας Έ"
·*------,.λ. „ ., _. - λέ Χα|_ νο λέν ά ,·ς κ ρος, όναμάζει την
οοιειε^, οί ντο.τιοι τα δικά του^ ΨΚ ^, . ,Κ - «Λτπγ Χοι-
κιαύτός ό ναπτάν Ισμαήλ, 6 πολΐ | Υ^στήν άπό της πρωτης ΧΡ
λών άνθρωπον "Λστεα γνούς νά στιανικης έποχης έοΡ3ινΛ™.
τό οποίον την έπΐμένην έπρεπε
την γραμιμήν των ςιυλα-
κίων τού Άζιξιέ πρός κατάληψιν
των μεταξύ ΜπΌυργά-ί ναί Όρ-
φανλί άντερει·σμάτων.
Συμφώνως τή διαταγή τούττι
την 8ην πρω'νΐτϊν τής 23 Ίουν'ου
κατβλήφθησαν τα μβταξύ Μπονρ-
γάζ καί Όρφανλί άνιτβρςίσιματα.
Κατά την προχώρησιν των τμτμά-
των, τό έν Όρτραννί Ιταλικόν
φυλάκιον άποτβλούμβνον {ξ 20 ά-
δρών, ββαλβν έχ, μιικ,ράς ά/ΐοσιτε-
σεως εναντίον τού απέναντί που
έγκατεστημένου ελληνικόν <ρι>^α-
■κίου. Έκ, τής ενεργείας τού αυτής
έτρανΐατίσι9τ) «Ις βλλητν στζατιώ-
της. Κατόπιν τούτου επηκολούθη¬
σε μικ.ρά Όΐ^ΐΛλοκή, τής οποίας ά-
ποτέλβστμα υπήρξεν ό τςαυαατκΐμός
δύο Ιταλών στβατιωτών κ,αί ό «ό¬
νος τού έπιί κεφαλής Ιταλι.κ.ού φυ¬
λακίου, τού άνθυΛολοχαγού
βάννι Φοντανίβι «αθώς «αί ό ά-
φοπΐλΐσμός Λλοχιήςου γ:ου Ιταλι-
«ού φυλακίου. Διά την τοιαύτην Ι τινος ύπήχίηιτοον βίς το έν ._,.,
αΐφνιδιαο-τικήν έΛίθ^σΐ-ν των Ί- ] μογή σΤΕγαιστικ^ν Λΐράγροτ (ΐχ. 'βς
ταλών ό άντισυνταγματάρχ^ς Τσά- Ι εδήλωσαν ό «. ύπιουξγδς ή έγχατά-
καλος κατ' εντολήν τού Μ'Ξράξ'χου στάσις των οΐικιβ'γβνβιών τούτων
Παπ»9ανασίου δ.βμαρ;υρή3τ| δρι- »ά γίνη' «Ις .τα νέα άνβτα %Λ ΐγι-
μύτατα €ΐς τόν έν Ν. 'Εφέσω Ιτα-
λόν συνταγιματάρχην, δστις μ.ίτα-
6άς την επομένην «Ίς
έκαμεν αύτοψίαν καί έκ των
κρίσεων διβπίστωσε 6τι
οί Ιταλοί έτραυμάτισαν τδν βλλη-
να φρουράν τού φυλακΧου. Άμέ-
σως ό Ιταλός παρέλαββ τόν νζ-
Άγιασσ.λούκ - Μπ-αλατζΙκ. | σου — Άγιασολούκ. Ό Ιταλός ν"ί?Υιλέ
Πβρί τπ μέσα Ιουλίου κα2ωρί- "
►η όριοτικώς ή γριιμα!) διαχωρΐ-
σ€ως τής Έ'λληνοϊταλικής ζώνης
ύπδ συστα)&είσης έπιτροπής ΐ$ ά-
<άμ<$>οτέΐ2<ων Τών ένδΐΌ- μερών. Τόν Ίταλόν ά1ξιω;ΛατΐΆον Ιθ>·
ψαν έν Νέα Έψάσφ βίς τό Ιταλι¬
κόν νΐΧιροταφίϊον, τό οποίον ■κβί-
ται όπισ&εν τής κρή-,τ>ς Ποισά Τσβ-
γς
γιά μαχρυνές πολιτίίεο,Οά
ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑ1 ΕΙΣ ΙΣΑΡΙΟΜΑ
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ 480
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
'θΊ<ογ2.2ί-ας δι- α&ιονυας άπό πο'Ίών έτώ/ ίΐς Λοτραπήγρατα <<αί «ράχειροι σ έγα- ίΐττα των συνοι,κιιτμών Νέων 2φ>
γείω,ί Άσυ;μ:'του κΐϊί Χαρα'ό-
που τής π8ριφβ;βΙ»ς Άΐ9ι7ΐ'«ϊν αί-
«αί τα όπλα τοΰ φυλακίου
■καθώς καί τούς λοιπούς αίχμολώ-
τους ·καί .τραυ^Λατίας. Σνμφώνως
δμως πρός τάς συμφωνίας έγ>ατε-
στά9η καί πάλιν νέον ιταλικόν φτ.-
λάκιον επί τής αυτής θέσεως. Τα
τβλευταίον τοτού επεισόδιον έοη-
πλέον όρκτΐικώς ινχί αό
>εινά αύτά δια·μΐρύσιματα, έντός τού
Ό ύπουργός 'ΚοΊ-νωνιχ',ς Προ- πήγιματα τού συοικι;μοϋ Χπλβ«-
νοίας /. Στυλ. Χούτας ΐπβγςαψεν , δζίου, διά τής άνΈγέρςιεκς νέου
'ν:ιν «Ι,κ'ισμού έν τή
ταίτχ). Διά τής ίδ'.,ιΐις
έ· ΐϊ'λ;ντ~, αί ά':ι.ΑΟ!ι-
τοϋ ύπονι^γβίου ΟΛω;
τί}ς κρ' >2χς
διά τής ΟΛοίας τα παιρα
υπο τοΰ ύποΐΐρΎού έν φ
νέφ οΐχ,ιΐαΐμώ Ταύ-
ςον 480 διαμ?6'ίε»Λΐτ|» ποΛυΛαΐοι-
κιών '9ϊ διατ'ϊ0οϋαιν ΰίς δικπ,:ύ-
τού στεγς στικ>ϋ δικπιώι,ΐ'ϊτος των
οΐχιογιενϊΐών τούτων ππίθινήιλι'Λί
5έ μ, ρφ Γ(ν
χήν εν3α τα παςαπήγμ'αα δ ά την
άςτια-ιτέ;^· έφ«ιςΐΛθγή.' τού έν λό
γω π^ογςάτματος.
τον άσπ«;|μόν βίς τόν ιβκ : «Ός λέ,., ς ....,._._, _____
βάρβαροι χ·ϊίρϊς σέ εφόνευσαν, φί- ! λασοες, έμπόριο. Κι' δλ
*.*. σχτμπολειμιστά, ούτω κιί ήιείτ ^ίπ' Χ°!Ρ1ς λά κιτ ά τό ρολόι, χω
ημέραν τινά βά βάψ^εν τόν τα- 11 Ιί,,ηΓ·11™-; "Ε'°1 ^ίλι -χω
_ , .„,. ^ . _ 0·ζ ίηιοιιμιβί, ολα ^ια >ο νοΓιιΐα.
φονσου μβ Ελλπ»αχον αΐεια. Σ.ύ ΚατΓβάζουν πάλι τό χαΐ,ι, άπλώ
τό υποσχόμδθα»!!!... ονν τα μουσκεμένα πα^ια, τρα
βοϋν κουπί καί τή νι'χτα περιμε
(Σΐνεχίζεται) Ι νουν νάκουσουν τό Άναστάοιμον:
1 ΌγοΓρολα Κάπταν. Οίνόη, Κα
ηιητιτι Τρίπολις, ' » ■'-"■ —
η
ς, θήναι, πολι
τεϊες μικρές χωρίς τον πυ, ετι
τής δουλειάς μύνο και μόνο νο
χορτάσουν χρήμο. Γιά τό καθη
μερινό ή δουλεκι: τόν αριον ή
μιϊιν τον έπκιΰσιον, ή ((ΐλοϊενκ
Νόμοο, ό σεβασμός Νόμο^ ή έκ
κλησία, τό τζομί νόμος. Στούς
·ομους αύτούς όρθριζω ΐιϋτέο τίς
μερίς- Δέν είχαμε ήλεκΐρικό σι
'ηρόΒρομο, ττ/χι πλοα ε'ττιβατηγό
ιρορτηγα καί ιϊχαμε ·Νόμο. Εϊχαμι
"Αστρον λαμπρόν, γπτονιες, συγ-
γενεϊς, (ίρίΐρον, βαθέως έχκλησια
νθμένους έν νηστείςι καί προσευ
χγ, μέ συ/κινητική προσμονή ν
άκοισ^υν χα<)μοσ"νρς χοιστοιιγεν νιά,ικες κομηάνες κ,(α ο Ισμαήλ ιίαΛτάν μέσίΐ στή νΰχτα ν' άκού ■!() το 'Λναστάσ,μο: Όγούρ όλά •ίάπταν. ΆΟήνα Δ)βριος 1Ρ63 Στό φΐλο μου Φώτη Ονλκέρ ά- ριι ρ(»μενο Μ άγάπη ΓΕΩΡ. ΙΛΣΟΜΔΗΣ θεοφανείων «ημέραν γεννήσε¬ ως», μετ" αΰτοΰ δέ συμφωνοθσι καί ό Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος ό Νύσσης καί Ιδία Γρηγόριος * εν ιφ <ν1 ™ τοϋ Σωτήρος» λόγω «τα δέ νυν θεοψάνεια ή πανήγυρις είτουν γενέθλια. Λέγετοα γάρ άμΦέτε' Οα. δύο /«μίνα. ζ-^τχ^ ένί πράγματι, εφάνη γάρ θεός άνθρώποις διά γεννήσεως * νομα δέ τω φανήνσι μέν θεοφα· νεια, τφ δέ γεγενησθαι Γενέ¬ θλια».________(Ά,/θ'ονΟ-ί)___, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΑΜΙΠΝ ΚΥΖΙΚΗΝΟΝ Ε ΚΕΙΝΟΙ ΠΟΚ* ΚΑΤΙΝΑ Γ. ΤΡΙΚΝΤΑΦΥΑΠΙΑΗ Π:ι!ν άπο λίγες ,ιΐι'ιρος ΟΊ—ίι&ανζ ί έδΊδ ου. Τοΐ'3ΐ)τοτρόπα>ς ί^χνέχισ.ν 6
λ. ΐπβι-ιρ,-ος ϊπ.λύετατι τ,ό '^'^ιι
οηιαντ «ού
τού Ία-.Όΐαρ'.-[ καί έιχΓ,ιδ-είΐδη ιμέ έκ5·ηώ38ΐς 6α- ' άπό
Λρεαό-τα.
■τής άπ!ο«αΓιαιστάυ>2ως
πά αιών
οΐκογενζιών «;ί
«ες·ιοχαί
τής πΐϊςιάγκας
έκ .τής ά9ΐ,ιότΓ;τος ή
ίνα χρτ,υιιμο,τοι,τ,^ώίτι δ.ά
ς κ€Λ:ύ;.
Επ;ίσι>ς ό κ. ύπονργδς ύπέγ;α-
? καί έέΊ άΟ
ς Ο (ψ:<ω; τοϋ απΊΐ'ρΐϊ/ο,; ,ιτ,υ •σνζΐγου, των συγν: ών χαί των πολνπ'Χτΐθών οΐκογΐνειακών φΙλΜ', μιά πεαγιμο,τι,χ,ή ά.ρχόντυα ή της, κ·οτί μβτΐε,χβΒαιδβύτ-χΐΒ στδ (ΚΑΤΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΑΙΔΗ. ' Ιί- " ' ΐΛζυγος τοΰ ·σνιβ3ΥΓ«του μας >αί
άγνού Σιινρνιαίου Πα-ρ.ώτη κ.
Γιώργου ΤςΊανταφι."λίδη. Γό«ς
τής Γμφγάλτις «αί όνοααατής »κ Βό-
ής
λου οί,κογ>2ν>ϊί'αις ιΠά,.του (μβγάλων
ύώ Ο
έπι-
ψ? καί έτέΊραν άΛ6φαυιν διά τής
οποίας τίϊβιαι είς έφα;μογ?ι,ν 3ΐρ3-
γρ'111/ι,χ.α στεγάΐΓΓϊως 50 3τιρ:ιαφυγι- ... - · —
κων ο!ιχογιΐβιών διαιμιβνου3ών ό- ' μό.ο^ροχτη). Προιικι-σμένη άπό τή φύ»
μοίως άπό «οίλλών έτών βίς πβτ^ια- ! ση ιιέ ξέχωρα ψυχικα καί
χ
κλ.τ.), έ,νήρΐ
άνατρειφή ίκιιί
—
πποΐδασζ π ά ο στό Ώ-
δ;ίον Αί,, ών υπο τ£,ν Νά;0, καί
άφού Λής.ε μέ άρκτ,α ιτό πτιχίον
Γμεγάιη
τής
πιροοηγί)3ο κ
«τηςας χαί
ίβλιηγ£β Της
βλλ τ-,
τού χο;α-
ή ά®πΐΓΓήδ2υτος φ -
τό π ιρι-
, πού τήν σ26οτια λθ1
την ΐιλατςβνβ κυ5ιο,ν><,τΐκ.ά ΙΓιαυ.ό χ» ό άά Τη,ς χ ς ης ^ 'λζ μ.εγώλο κιενό, τόσο μεταιξύ των αγαπημένην της .«ητγίνών, όβο Τό Δ 1 Ι ΟΉ,τνΐ Ι ■ € . Σν,ι&οίϊ ·;ν .τ :Ζν ΣνλΧ'^ , ό-.ως "-·* χρ5νο, Βά κέ<|α αί .Ίφίτ:ς ^ Βασι νότ (Γ"α είς Ν. ιΠ'ςιτ.Ρ' .^ Π εί κια) την δΓ,ιν Ίσν: ι νοτίου ι*1* τ,μίίΐχν Δέ: ι τ ό;:. )ϊί ώιραν Μ Λ μ. ι»ιετά τή: ·<™τ. ίΆ.ν ντο»ί'ί φού. Ποιςια: καθ εΐ.ται . τα ί, π«νχβ.ς οί φίλοι τής Ν. Πβίώ-β* ΟΛως » αρεΐί ϋώαιν ε ■ς τ> Αν;
γυρικήν
αύτί|ν εί
ρτή
. _ *
Ο ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ
Γ ΠΑΠΑΔΟΠΑΝΝΗΣ
ΕΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗ
ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ
Δι" ιάπχΐιφάσεως τού
ΈμΛοιριχής ΝαυΤιλί<ας χ λυχρονίδη έτοΓ ο^ϊτήθί) Πραξβνικφ Λιμίναρλ»ίφ Υόν· κης ό πλωτάρχης λιμ*··1^ Γβωργ. Παιπαδογιάννης καί ιάνόμεσα <πό «ριλι·κό "Κ κλο. Ή 5®ςμά Λρώτα τόν σύζυγον· πλήγη βιαρειά άπό ιτήν ιμ2γάλτι ι λεια κιαί έπιεπα τούς γβνβίς βύχβται δέ στόν στούς κέιλπου τσυ την τής