199962

Για το δρϊαμβο τής Δημοκρατίας, γιο την κοινωνικαί άναπλαση
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ
ΧΑ£ήνα, Πέμπτη
^ΊάνουαρΙου 1Ο47
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΜΑΑ, ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΟΑΙΤΙΚΟΥ ΙΥΝΑΙΠΙ1ΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΑΗ
Αρ,θ. Φύλ. 70ϊ.Γραφ«ϊο Ερμού 21-Τ,μ* Α,. 200
ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ:
^Π·°ρογΤραφοι ΜΙΧ. Κ. Κ ΥΡΚΟΙ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: Α)οε«ς 27.565, Χυντάξεος 2Ο.711,Τυπογρ. 21.608-29.337
11
*8|ΐιπορ·ι —1 επαγγίλματΙ'ι.ί
(α κλιίσουν αθριο τβ καταστή,
ματά τους «4 ϊνδειξη διαμαρτυ¬
ρίας γιά τ/ άντιλαΐκό ίνθικιθ.
στάσιο ττού ή κυβέρνηση Εθε7Ι
ηδη οί ΙσχΟ. "Ολος 6 κόσμθς τής
εργασίας, δλος 6 λαός, ιτού μέ
το τερβτώδες αΰτο νομθβέτημθί
ρίχντται σέ μιά νέα άναστατ·»-
—, ιΐνΐ μοζΐ τους. Καϊ «'νε 4-
πθφασισιμένος νά ένΤείν£ι δλες
τού τϊί δυνάμ€ις μέχρις 6του Α¬
ΝΑΓΚΑΣΗ! την κυβίρνηση νά Τό
άχυρωσει, 6λέττονΤα£ καΐ ή Τδι>
δτι ίΤνε ΑΔΥΝΑΤΗ ή ίψβρμβ-
γή Τού.
ΆδηναΤος
πού δέλει νά προστατεύσει τή ζωή τού,
την οίκογένειά τού, την έργασία τού
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΕΡΟΣ
στήν προσπαθεία νά τεθεϊ τέρμα
στό κακό τού έμφυλίου σπαραγμοϋ
V
ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΑΜ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΗΕΠΙΤΡΟΠΗ Πόλης τού
ΕΑΜ τής Αθήνας τό τε-
λευταιο 15ήμερο έττισκί-
Φθηκε τίς -αρακάτω άβηναϊκές
Οργανώο-εις καί ττροσω-ικότη-
τες καΐ συζήτησε μαζύ τους τό
ζήτημα τής συμφιλιώσεως τού
ΑΒηναΙκοΰ λαθυ.
Ή ΕττιΤροπή Πόλης, σημειώ
νοντσ^" τις τελευταϊες δολοφονί
ες και τίς όργανωμένες ττρο<τ- ττάθειΐς νά μεταφερθεί καί μέσα οτήν 'Αθήνα ό έμφύλ Ος ττόλε- μος, ετόνισε δτ( : 1) Ή ττραγματο—οίηση α» τού τού σχεδίου θά εΤχε κατα- στρεττΐΊκές σννέπειες γιά τους Άθηναίους, σ' ότϊΌΐαδηττοτε πό λιτική παράταξη κι' αν αντ,- κουν, άκόμη και γιά δσθυς δέν άνήκουν σέ καμμιά. 2) Ό 'Αθηνα'ικός λββς στό ■τύνθλό Τού, εξαιρέσει ελαχί¬ στων πού πληρώνονται γιά «/β πραγματοπο'ουν τα άντιλαΐκά σχέδ;α, αίσθάνεται αμεση καΐ έτπτακτική τήν άνάγκη τής ε¬ πικρατήσεως ήσυχίας μέσα —ήν ττόλη τ-θυ. Ό Λαός τής Αθήνας; ποΰ εζησε τις ^ συνέ- πειες τής έμφυλίου συρράξεος, (έν θέλει σέ καμμιά περίτττωση την έπανάληψή της. 3) Κάθε Άθηναίος καΐ πθ λύ ιτεθ'.σσότερο ρσο, κατά ευα όιτοιοδήτΓοτε τρόττο λόγω τής θέσεώς τθυς^ έπηρεάζουνε λαι- κες μάζες, ε'χουν καθήκον νά μττούν επι κεφαλής τής προσ¬ πάθειας γιά υσ σωθεϊ ό Λαός -της "Αθήνας άττό τή φρίκη τού έμφυλίου σπαραγμοϋ. Δισταγ- ρθΐ καΐ μικροϋττολογισ;μθι 6εν πρέττε. νά σταθθϋν έμπόδιο στό ϊργο αύτό. 4) Τό ΕΑΜ τής Αθήνας υ- πόσγ,εται να συμβάλει μέ 8σίς δυνάμεις διαθέτει γιά νά γίνει πράξη αύτό -ού 8λη ή Αθηνά Τα νέο 6ημα «■- - - ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ Ακριβώς —Ις στιγμίς πού έκβη- λώνεται στήν ολοκΐλήρωσή Της ή κυ Λερνηιτΐική χρεωκοπκχ «αί ή παρα¬ ταθή ·κκ} δημοκρατΐΐκοΰ κόαμου πι. ίζεται αΐιτό τό ττανελλήινιο αΐτι,ιμο. νά ουμφωνήσει σέ £ναι πρόγραμμη κοπευναιαιμοθ καί Λητοκκχταστάσεω', ιίς ΙσοΐΐολιΤεΙας στή χώρα, *ό «Βήμα», σέ μΐ£ σειρα ττεριο—ούδσ- <η«*ν «ίρθρων γιά τή διεϋνη' θέση Τής ' Ελλάδος. ξανατονιζει των •όλαρικο κΐνουνο» καΐ την άνάγτη να μείνει ή 'Ελλά&α προσκολλημέ¬ νη στήν Αγγλία: «.Ή "Ελλάς είνε ϋιίοχρεωμένη νήΐ ·παραΐμίνη Ο6μένη Είς τό Ισχυρόν &ρ!μα». Δηλαδή, οθτε λίγο, οθ' . Πέρα άητο 6ποια6ήποτε δική μας έ •νίκη (ϊνάγκη καΐ οηκοττι+ιότηΓτα, πού *ΐτφάλλει τήίν αλλαγη τής σημερι- νής κοπαιστάσεως, την κατάπαυση τοθ ίψΐφυλίου πολέιμου, την «ποκα- τάσταση τής δημοκρατικής τό:(εως πανω Οιτ· 6λα —η "Αγγλιικί| προ- «η«γή! ΚσΛ τουτο, ενε,κα 6 εσλβ βικός «Ινδυνος», πού καΐ ο κ. Τσαλ δάρης αυτόν χρησιμοποιεϊ για πρόσ· χηιμα οπήν ΐψαρμογή τής οημερΐνή πολιτικάς τού —τής — λιτικής, πβί μέ σλα αύτά <β — ερισ— ύδαΐστα» κα» τ* «διεβνη» καΐ μί δλη «ή βηιμοκρατΐική λογθκοπΐα άρθρα, πι¬ στώς εξΐΛτηρετεί τόν τβλευταϊο και- ρο τό «Βί>μα».
ζητά σήμεοα : Συμφιλίωση, ή-
θυχία, κατευνασμό.
*Η Επιτροπή Πόλης βισπι-
στώνει ότι κατά γενικό κανό-
να, οί άπαντήσεις πθύ δόθη-
κβν είνε Ικανοποιητικές καΐ ά-
πθτελοΰν μιά βάση γιά νά προ
ωθηθεΐ .ί συμφΐλίωση μέσβ στήν
Αθηνά. 'Ετσι :
1) Ο Μ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟ-
ΠΟΣ έ ήλωσε ότι έγκρίνει τή^
προο-πάθε:α καΐ 8τι χρειάζεται
ό κατόλληλος χειρισμός γιάτήν
ιτροώθηση τού ζητήματος πού εΤ
_ε καΐ ό βασικάς σκθπός τής
Εκκλησίας.
2) 'Ο στρααηγός ΠΛΑΣΤΗ¬
ΡΑΣ δτι εΤνε πρόθνμος νά
συμβάλει μέ δλες τού τίς δυ¬
νάμεις γ^ά τόν κστευνοσμό γιά
τόν οποίον καθημερινά φροιτί'
ζει.
3) 'Ο Δήμαρχον κ. ΠΙΤΙΙ-
ΚΑΣ ότι συμφωνεϊ καί έγκρι
νει την προσπαθεία, υπεσχέθη
δέ νά χειρισθεϊ καταλλήλως τό
ζήτημα με δημΟΤικούς Συμδθύ
λους, έκπροσώποιις διαφόρων
Άθηναικών Όργανώσεων.
4) Ό Εισαγγελεύς κ. ΤΣΑΝ
ΤΗΛ ΑΣ εδήλωσε ότι συμφωνει
καΐ ότι θά καλέσει τους άντ;-
σαγγελεϊς γιά νά συστήσει άν
τικειμενικότητα είς τήν έφαρμο
γήν των νόμων περί μέτρων τα
ξ:ως καΐ δτ, έκπληττεται καί
ό Ί'διος διά τόν τρόπον τή<; ί- Φαρμθγής τού ώς άν« Νόμου από τήν Επιτροπήν» "Ασφαλεί¬ ας δηλ. 8τι έκΤοπίζονται άνα - τιθλογήτως οί πολίται, πράγ μα όπερ καΐ άγνοθύσε. 5) Ή ΕΝΩΣΙΣ ΛΗΜΟΚΡΑ ΤΙ ΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΑΘΗΝΩΝ υπεσχέθη νά άναλάβει έντονον άγώνα δι* δλων των δυνάμεών της διά την ττραγματοποίηση δσο τό δυνατόι» συντομότερον καί πλατύτερον τής συμφιλιώ¬ σεως τθθ Άθηναίκοϋ Λαοΰ. 6) Ό ΠΡΟΕΔΡΟΣ τού ΕΜ ΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Α©Η ΝΩΝ κ. Βοοσιλόπουλος εδήλωσε 8τι θά θεωρήσει τόν εαυτόν τού ευτυχή εάν συμβάλει κατά τι ίίι, ίό ί.μ/ον ιΐ|(, <.ιμΐιν<.υυι>Μ<, καΐ ευχαρίστως δέχεται νά ύ- ποβοηθήσει σχετικήν προσπά¬ θειαν. 7) Ό ΠΡΟΕΔΡΟΣ τού ΔΙ ΚΗΡΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ κ. Μένεγας εδήλωσε ότι τό ζήτη¬ μα θά τό θέσει είς τό Συμβου λια. τού Δικηγορικοΰ Συλλό- γου είς τό οποίον καί θά είση γηθεΐ διά την αποδοχήν τού. 8) Ή ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΧ ΟΜΟ- ΣΠΟΝΔΙΑ ΓΎΝΑΙΚΩΝ εδήλω¬ σε δτι είνε πρόθι/μος νά άνα¬ λάβει προσπάθειαν διά τήν κα- τίσχκσιν πνεύματος είρήνης κοϊ συ φ'λιώσεως. 9) Ό ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΘΗ¬ ΝΩΝ κ. Κ. ΤΣΑΓΣΟΣ συνεφώ νησΕν είς την ανάγκην Τού κα- τευνασμθϋ καΐ θά πρθσπαθησει νά συμβάλει. 'Η 'Επιτροπή' Πόλης μί την έλπίδα ότι θά μετοττρα~οϋν σε πράξη οί ύποσχέσεις^ γιά τή συμφλίωση τού Λαοΰ τής 'Α- θήυας, συνεχίζί, τίς έπαφές καΐ συυεννοήσεις έπ' αυτού τού θέματθς. Ό 'Αθηναϊκός Λαός δι νει ό ΐδιθς τό παράδεΓγμα, τταοαμε ρίζοντας τα μίση καί τίς προ σωπικτς διαφορές, στή νε.το- νιά, στό μαγαζϊ, στό έργοστά σιο. στό γραφείο, δίυει τα χέ- Ρ'α. Ή συμφιλίωση πρέπει νά , ίνε, πρθσωπική ύπόθεση κάθε πολίτη πού θέλει νά προστο- τεύσει τή ζωή τού, τήν οίκογέ¬ νειά τού. τή δονλειά τού. Ή 'Επιτροπή Πόλης τοΟ ΕΑί'. καλεΐ τό λαό τής Αθήνας νά έντείνει τίς προσιτάθειές τού γιά την έπεκταση καΐ τήν όλο κλήρωση τής συμφιλιώσεως." ΔΙΑΣΚΕΨΗ γιά τή συμφωνία τοϋ Μοντραί; ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΙΤΗΝ ΤΟΥΡΚ Α * Μ^ΣΧΑ, 2. (Ίδ. ΰπ.·)—Τό ϊγκυρο σθβετικο περιοδικό <Νέοι Καιροί» άΗΊθκ>.'>ύπτει σέ
αρθρο τού τή συυμετοχη των
'Ηνωμένων Πυλιτειών στΐς στρα
τιωτικές παρασκευές τής Τουρ-
κίας. Κατά τίς πληρθφορίες
των «Ν. Καιρών» οί Αμερικα-
νθί συμμετέχουν στή δ οίκηοη
Τουρκικών λιμένων, έ'χουν βά-
σε ς στά Δαρδανέλλια καΐ δτι
στί τχυρκική άεροπορία ύπάρ
χούν έκατοντάδες άμερ«.καιΌΪ
ττιλότοι.
Σύμφωνα μέ πληροφορίες
τοϋ Ρώυτερ άπό τήν Κωνσταν-
Πνούπολη γίνεται προσπαθεία
νά συγκληθεϊ στήν Μόσχα ή διά
σκεψη των κρατών πού ύπέγρα
ψαν στό 1936 την συμφωνία
τού Μο^τροί. Ή διάσκεψη θά
άπασχοληθεϊ μέ την άναθεώ^η-
ση τής συμφωνίας καί θά συνέλ
θε· πρό τής συναντήσεως των
τεσσάρων_ ύπουργών των Ε^ω-
τερ'.κύν. Ή ει'δηση δέν επι6ε-
ώ9η άπό άλλη ττηγή
Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΑΙΑ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟΝ
χσιρετίζει
τόν Έλληνικό Λαό
ΤΟ ,947 ΑΣ ΕΙΝΕ ΧΡ0Ν05 ΓΑΛΗΝΗΣ, ΚΑΓεΥΝΑΣΜ,Υ
ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΑΗΜΟΚΡΑΤ'ΚΗΣ ΖΟΗΣ
Ή «Πανελλήνιον Όμοσπονδία /^Γ,υοκρατικών Συλλονων»
ί,ττϊ τώ Νέω "Ετει 1947 γαιοετίζει θερυά τόν Ελληνικόν
Λαόν καί εϋγ/εται, δπως υέ την λήξιν τοϋ 1946 τερματισθοϋν
ιιλ όε,ινα ιιι^, ί ίθΐιριοΟ( Λοΐι ιθυ ' Εΐϋνυθ', ΜΑ^β■Λο^'^.κΓ| ή /αι-
ρα είς τήν οδόν ομαλότητος, γαλήνης, κατευνασμοΰ καΐ ά-
ληθοθς δημοκρατικής ζωης.
"Ιδιαιτέρως στρέφοιχεν την σκέψιν πρός τούς έξοοΐ;
στους, φυλακισμιένους, διωκομένους καΐ ττάσνοντα^ έκ τορ
έαΦυλίου σπαραγμοϋ καΐ έκφράζομεν την βαθείαν υαο πί¬
στιν διά την επικράτησιν των έλευθέρων δημοκρατικόν θ
σαών καΐ εΙγ την γώραν μας, πρός κοινήν εϋτυγίαν
των τέκνον της.
Διά την Διοικοϋσαν Έπιτροτΐήν
"Ο Πρόεδρον Ό Γενικάς Γραμο,ατεύς
ΑΛΕΞ. ΟΘΩΝΑΙΟΣ ΔΙΟΝ. Ι. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ
Άντιστράτηνος έ.ά. Δικτινόροο
ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ
ΕΚΑΤΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΦΡΑΓΚΑ
ΣΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉΝ
Πώς δα έπικρατήσει ή παγκόσμια ειρήνη
Ν. ΥΟΡΚΗ, Δεκέμβριος
Ίδιαιτερη ΰπηρεσΐα
Ο ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ηταν τ6
κίνητρο δλων των πρό
τής έκρήξεοο τοΰ δευτε
ρου Πανκοϋαίου πολέμου δια-, ,. _ .. .
σκέψεων καΐ συνεδριάσεων της νια δέν εγει άνάγκη βουτύρου.
Κ.Τ.Ε. Κανένας δμως, α' έξαι-
ρεση τή Σοβιετικίι "Ενωση, δέν
πίστευε σέ ιιιά αόνιιιπ ττανκό-
σο,ια ειρήνη. Μιλοΰσαν γιά ά-
Φθπλισμό την ώρα ποϋ 6 Χίτλερ
έπανέφερε την ύπογρεωτική
στρατιωτική &ητε!α και ό Γκαΐ
ριγκ δΐεκήρυσσε δτι ή Γερμα-
Η ΧΑΡΙΣ, ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΟ
ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓιΜΑ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΟΣ_ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΓΟΥ
Ή γνώμη
τοϋ κ. ΤΙΟΥΚΑΛΑ
Ό κ. Κ. Τσουκαλάς, καβηγητής
τοΟ ΠοινΐικοΟ Δικαίου, εΐχε την κσ
λιωούνη νά Ακΐνττι,σει ώς έ§ής σ*
■ρώτημό: μας σχετικα μΐ την *ΐτώ
μέρους της κυβερνήσεως άντισυν-
ή μετοζχειρι— τοϋ βεσμοθ
της χάριτος γιά τους
μίνοος δημοκροοτικούς πολϊτες:
«Κατά τό έδάψιον 2 τοο αρ-
θρου 12 τοο ψηφίσματος ττερΐ έκ
τάκτων μέτρων κλπ. διά νά έκτε
λεσθή άτΓαγγελθείσα ποΐνη δέον
έν πάση περιπτώσει νά παρέλ-
θωσι τρείς ημέραι.
Πρόδηλος τής διοαάξεως έρμη
νβία είν* δτι άπαγθρευεται η έχ
τίΛεσις ττρίν ηαρίλ&ουν τρείς η¬
μέραι.. Άλλ' δχΐ βεβαί»; δτι με
τα την παρέλευσιν των τριών ή
ιιερών εΤνβ ύττοχρεωτΐκή ή έκτέ
λεσ,ς. 'Ενισχύεται δέ Λ τοιαύτη
έρμηνεία καΐ έκ τού γεγονότι»,
δτι εΐνβ δυνατόν νά δοθεϊ κοϊ χά
ρις είς τόν καταδΐκασθέντο δι¬
ότι θύδθμοΰ τοο ψηφΊσματος ύ-
πεμφαίνεται δτι κατελύθη ή προ-
νομία τής χάριτθΓ καΐ επί των
άδικηιιάτων τού ψηφίσματος. Τοι
αύτη δμωρ άπονομή χάριτος είνε
έκ των πραγμάτων άδύνατος δι¬
ότι έντός βββαίως των τριών η¬
μερών τεχνικώς δέν είνε έφΐκτάς
Ο μηχανισΐίός της άπονομης χά¬
ριτος, καθ δσον ττρός τοθτο πρί
πιι »ά σνντοτχθοΰν καΐ κβθαρο-
γρβφοδν τα πρακτΐκά της δί
λλ ί ό
γρβφοδν α ρκά ης ην
νά αποσταλλουν είς τό Συμβού¬
λιον των Χαρίτων μετά της δ»
Ή γνώμη
τού κ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΥ
Ό δκχχεκριμένθς ποινικολόγος
κ. Δημ. Μτκχμπάκος μδς 6&ήλω«.
€*Η διάταξις της τταρσγρ 2
τοο αρβρου 12 τοΰ *ττό 18 Ιου-
νίου π. ι. ψηφίσματος τταραμε-
νει άσαφής άπό τής απόψεως τσθ
εάν κατά την έκπνοήν τοΰ τριη-
μέρου, ή θανατική άττόφασις θά
εκτελεσθή κα! ανευ τής άναμο-;
νής τής πβρΐ τούτου γνώμης τού
Συμβουλίου των Χαρίτων. Καΐ
έν τή άσαψεία ταύτη ευρίσκει
έδαφος ή έρμηνεία δτι αί κατά
τό ψήφισμα τουτο διατάσσουσαΐ
τ^ν εκτέλεσιν αρχαί δικαΐοϋνται
νά διατάξωσι ταύτην «αί ευθύς
μετά την έκπνοήν τής τριημέρου
προθεσμίας.
Κατά την επιστημονικήν μας
γνώμην τοιαύτη τις έρμηνεία καΐ
παραδοχήν, μειώνε, ούσιαστικώς
τό κατά τό σύνταγμα δΐκαίωμα
της ^χάριτος τΟί) βασιλέως, τό
όττοΐον ττροφανώς άνταπθκρίνε-
ται είς πολύτιμον ττροσωπικήν
ελευθερίαν, τής οποίας άπολαμβά
"ι ό οιαδήποτε καταδικασθείς
δΐκαιούμενος, κατο τό Σύνταγμα
νά δοκιμάση *αΙ τό μέτρον τή·"
ββσιλικης χάριτος, καθ" ήν πε-
ρ'ττΓωσιν βι* οΐουσδήποτε λόγους
κριθεϊ αξιος τού εύεργετή
ς τούτου.
Είς την περίπτωσιν Τοη ψηφ<- σματος ή άσκησις τής βασιλΐ- κης αυτής προνομΐας εΤνε, είς τάς . «την 3η σβλΗ« άλλά κανονιών. Ό πιπίλιζε την λέξη δταν έπανέ¬ φερε τήν τριετη στρατιωτική θητεία καΐ 6 Τσάυ,περλσΐν Ψή- φΐζε 1.50Ο.ΟΟΟ.ΟΟΌ λίρες νιά δηθεν «άμυντικούς_ σκοπούς». Καΐ ό Μουσσολίνι, δταν ιαιλοΰ- σε νιά άφοπλισμό, δέν παρέλει τΐε νά επιδεικνύει τό δάσος των άκτώ έκατοιαιιυρίων λονγών τού. "Ολοι αύτοΐ οί έμπρηστές τοΰ πολέυου δέν πίστευαν είλι- κρινά στόν άφοπλισυό. "Οιαως έπρεπε, ίταν ύπογρεωυ,ένοι νά μιλοΰν νιά άφοπλισμό, νιοττΐ 2- πρεττε νά γρησιυοποιήσουν τή μανική αύτη λέξη νιά ν' άπο- κοιμίί,'ουν, ν' άποναρκώνουν τούο λαούς, ττού τόσο δεινοπά- θησαν στόν καιρό τοΰ -ρώτου πολέυου καΐ ξεσηκώνοντο:ν ά- πριλπτικά ένοτντΐθν των δημίων τους. Μιλώντας εναντίον τοΰ •πολέμου τότε, στήν τϊραγμοτη- κότητα προετοίααζαν την στοηο ροφοοία εναντίον της Σοβιετι- κίϊο Ενώσεως. Κάτι άνάλονο θυιαίζουν τα )όνια των άντιπροσώπων της Άιιερικης καΐ τηΓ Μ. ΒρετανΙ- ας στίς συνεδριάσεις τοΰ Συμ βουλίου Ασφαλείας καΐ της Γενικής Συνελεύσεως τοΰ ΟΗΕ στούο τρλευταίους δυό υηνες στη Νέα Ύόρκη. Ουτε ό κ. Μπέδιν οΰτε ό κ. Μπέρνς άρ- νοΰνται στούρ έντυπωσιακούς λόνους των την άνανκαιότητα τοΰ άφοπλισμοΰ. Τα λόνια τοιχ δμωο δέν συιιΦωνοΰν αέ τα £ρ· να τους. Μιλοΰν νιά άφοπλι- σαό τή στιγατΐ πού έπιδάιλλουν' την ύπογρεωτική στρατιωτικτι θητεία καΐ άποφασίζουν την τυποπρίηση των κοινων δπλων καϊ την άνταλλανήν αξιωματι¬ κών, τή στιγμή ιτού διατηροΰν στρατιωτικές δυνάυ.£ΐΓ στΐς τέσ σαρες άκρεο τοΰ πλανήτου ιαας. ' "Ετσι άπαντοϋν στΐς καθα- ρές προτάσεις τής Σοβιετικάς Ενώσεως οί Άγγλοσάξωνες. Ή Σοβιετική "Ενωση δέν προ- τείνει μόνο τόν μερικό άφοπλι- σιιό, ώς £ναρξη νενικότερου σγεδίου όλοκληρωτικοΰ άφο- πλισαοΰ. άλίλά τσύτόγρονα προ βαίνει σέ Κρνα. Δηλώνει καθα- ρά ττώς τα έρνοστάσιά της δέν κατασκευάζουν άτομικά δπλα τκ: ικοπαστοοΦηβ . καΐ έ- λαττώνει στά ιαιοά τίς στρατι¬ έ δά έ ωτικές έ ιά ς ρ δαπάνες σέ σύνκρι ύ έ ς ηΓ ς σνρ ση αέ τό προηνούμενο έτος. Στόν προθπολθνισμό τοΰ 1947 —1948, πού είνε προϋπολογι- σμός είρήνης καΐ ανοικοδομή¬ σεως, τό κονδύλι των στρατιω¬ τικών έξόδων περιορίζεται σέ 72 δσεκατομο.ύρια, ένώ τό κον ιδύλι τήο γρηματοδυτήσεως την άνοικοδομήσεωΓ άνεδαίνει σέ 102 δισεκατοιαιαύρια ρούβλια. Στή γενναία οώτή · γειρονο- αία οί Ήνωια. Πολιτεΐες τού προέδρου Τροΰμαν άναγράφουν στόν προϋπολονισμά γρήσρ,ως 1947—-1948 τό κολοσσιαϊο πο- σό των 18 Ά δισεκατομιΐυρίων δολλαρίων καϊ κάθε τόσο ναο κισσεύονται νά διακη^ύττουν δτι άνακαλύπτουν νέα τρομ,ερά δπλα καταστροφάς, άέρια, μι- κρόβια, τίλειότρρες ιαεθόδους κατασκευης άτομικών βομβών. Ή_ Μ. Βρετανία της «σοσιαλι στικηο κυβερνήσεως τοΰ κ. "Αττλυ άκολουθεϊ τα Τγνη τής Άιαερΐκής. Στόν ττροϋπολονι- σμό τοΰ 1947—19-'.8 άνενράφη στρατιωτική δαπάνη πέντε έκα τοιαμυρίων λιρων καΐ ταιότόγρο να οί βρετανικοΐ στοατοΐ στραν ναλίζουν τήν έθνική άνεξαρτη- σία καΐ τίο δημθκ.οατικές έλευ- θερίες σέ μιά όλδκληρη σειρά γωρών. "Άν ή βρετανική αύτη πολιτική δέν ρΐνε ίυπεριαλι- σμός, τότε τί έννοΰν υέ τόν 8- ρον αύτό οί ΒοετανοΙ «έρνα- τικοί>
"
Ο ή έπογή τοϋ 1947 δέν
είνε ή ιδία υέ τα ποοπολεμικά
νοόνια. 'Ο υέσος ΑνθοωπθΓ ιτού
ε!δωσε την νίκη, πθτίίονταΓ αέ
τό ττολύτιυο αΐμα τού τα αίυα-
τιίβρεκτα ττεδία των ιααγώνστήν
Εύρώττη. την Άοκϊΐκή κ αί τήν
Άσία. δέν ττρΛκειται νά νίνει
καί πάλιν τα άβοολο θΰμα των
διεθνων έυποηστΓΟν τοΰ πολέ¬
μου, των πρτρελαιορταιριων.
των βιθμηνΛνων κα! των γρηαα
τιοτων της Γουώλ Στ&Ίτ και
ΰ Σί Ό έ όθ
τω της
τοΰ Σίτυ. Ό
αέ
ότνθρωττος
Σ Ό μέσΓ όρτς
απέκτησε σαφη σιονε'δηση της
δυνάυρώς τού καΐ, αύτό αποτε¬
λεί έννύηση νιά^μ'α υόνιαη
πανκόσμια ιΐρήνη^αύτό θά ιια
ώ ό ^ άδ
μ ρήη^α θά
ταιώσει στό μέΧ^ί^ ά"τισοδιε·
τικές ίπειιβάσεΓ, αί Θγχ 6πο-
γρεώπει τούς 'Α'νλοσάεωνρΓ.
πού εΎασαν δοιστικά τούς μι-
σ·:'οφόρουΓ υποστήρικτές της κα
τακτητκηο πολιτικης των. νά ά-
οκτΊσουν είρηνική ττιλιτική. δσο
τό καπιταλιστικό σύστηυα των
νωρων τητ «δυτικης Δημοκοα
τΐαο» τα ίπιτρέττει. Γιατί δέν
ποέττει νά λησαονεΐται ότι νι<3τ τήν 'Αμερική κατά -ρωτο λόνο —Ι|ν 3» Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ-ΓΙΑΤΙ ΕΝΙΣΧΥ0ΗΚΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ.- ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.-ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟλΕΣ. ΤΑ Ο ΑΡΘΡΟ αύτό δέν σκο· πεύει ν' άναλύσε,. τίς _ΐ- τίες τού δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ©ά περ'.ορισβώ ν' άνα- φέρω τό γεγονός ότι ό δεύτερος παγκόσμιθς πόλεμος διαφέρει ά- ' τΐό τόν πρώτο ατό ότι δέν άρχισε άνάμεσα σέ χώρες τοΰ ΰίύτοϋ τύ- πτου. Άπ' τή 'μιά μεριά, βρίσκον- ταν οί φοσίστες έπιδρομεϊς καΐ άπό ιήν άλλη οί δημοκρατικές χώ ρες, μέ τίς οποίες ήταν οί πθλύ άνεπτυγμε,νες κοπτιταλιστικές χω ρες καί ή Σο6 ετική "Ενωση. Εί¬ νε φανερό δτι ή -ερίπτωση αύτη προορίζονταν νά έ'χε, μεγάλη ση- μασία σέ δλη την έσωτερική καί έξωτ€ρ;κή πολιτική των κοπτιταλι στ·κων χωρων. Το γεγονός ότι ή Σο&ετική "Ενωση καί οί πολύ άν·Αττυγμένες καπιταλιστικές χώ¬ ρες ήταν μοζί, σέ μιά όμόδα δυ- νάμεων, ποΰ μάχονται τοϋς φασί στες έπιδρομεής, σήμαινε δτ, ό αγώνας μεταξΰ των δύο συστημά- των στό δημοκροτικό στρατόπεδο διευκολύνθνταν προσωρινά καΐ ά- ναστέλλονταν χωρϊς φυσικά αΰτό νά εΓχε την έ'ννοια δτ, ό αγώνας τερμοτίσθηκε. Ταυτόχρθνα ό α¬ γώνας μετοξύ των δύο συστηιίΑ- ~α>ν μπήκε στήν όξύτερη φάση
τού δταν οί φασίστες επ δρομείς
επετεθησαν στή Σο6ιετ·.κή "Ενω¬
ση. Οί Σύμμαχοι βοήθησαν τή
Ιοβιετική "Ενωση, άλλά δέν μπθ-
ρεϊ νά είπωθεΐ δτι, κάνοντας αυ-
τό, λησμονοθσαν τή δισφορά στά
κο.νων.κά συστήματσ. "Ενα παρο
δειγμα είνε ό τρόπος μέ τόν ό·
ποΐο ή άτομική βόμβα κρατήθηκε
μυσΤική Στή σφσίρα τής έσΜτε-
ρικής πολιτικης, τα Κομμουνιστ;-
κά κόμματα των χωρών τού δημθ-
κρατικού στρατοπέδθυ (Μ. Βρε-
τανίας, Άμερικής κλπ ) βλέπον-
Τας τή σωστή φύση τού πιΛέ-
μου, βοήθησαν τίς κυβερνήσε,ς
τους ένθ"ντίθν των Φασιστών, ζη·
τώντας τή δημ ουργία τού δευτέ¬
ρου μετώπου, στό όποίο άντιτί-
θενταν τα άντιδραστικά σΤοιχεϊοι
στίς συμμαχ'.κές χώρες. Ύπερο-
σπίσθηκαν τό λαό τους άπό τόν
κίνδυνο τού γερμανικοΰ φασ;·
σμθΰ. Δέν ύττάρχει σμφ δολία ι,
τ, οί άγγλο—-άμερικανικές διαφο
ρές—οί πιό μεγάλες διαφορές με
ταξυ των ίμπεριαλιστών—παρα-
μεοίσθηκαν, ένώ οί αντιθέσει ς μ£-
ταξϋ των δημοκρατικών χωρών καί
των φασιστών έπιδρομέων, ήρθαν
στήν πρώτη γρσμμή Οί^άγγλο-—
ομεοικαν.κές δ αφορές δμως. δέν
ίξαλείφβηκαν καΐ κατά^ τή 6ιάρ-
κε·α τού πολέμου ό αγώνας μετα-
ξϊ, Αγγλίας καί Άμερικής συνε-
ΐίίζθντσν.
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
οί
Άμερικσνθι φροντίζον ώστε τα
όντα ΐΛ>ΰ ϊξάγοντον &πύ τη Μγη
Βρετσνια νο μην είνε ττάνω *πό τα
10% των κονδυλίων ιτοϋ ή Μ. Βρε-
τ<τνίσ &κχιρνε μέ τό νομο περι εκμι¬ σθώσεως κσΐ δσνεισμοΰ Κατά τή °ι- αρκεια τθθ πολέμου, Τ6 άιιερικσνικό πολεμικό κεφάλαιο προσπάθησε —«αί δχι χωρϊς έπιτυχίοι— να έκδιώζει τ6 ΡρεηΌτνι,κό κεφάλσΐο ιτοϋ ήτσν τοιτοθε- τηιμένθ στ'ις χώβες τής Λατΐνικής 'Α. μερΐκής καΐ νά κ&ρδίσει Λγορές στ'ις •Ινθιες κα τίς ρρετανικές κΐήσεις. ΟΙ ΆμερικανοΙ σι>μΐΓεριέλο«ρσν στό
μαθρο πίνοικα των έταιρειών Λχι
II*·
νο καθαρά άργεντίνικες έταιρεϊες,
ώλΐλώ κοϊ έιιιχει ρήσεις στΐς οποίες τί
Ρρετσνικό κεφάίλαΐο ϊττοιζε ίνα ρολο
Σιτή Μεση 'Ανατολή, ο Αγώνας γιά
τό πετρέλαιο συνεχί<3θη«€ έηίσης και κατα τη διαρκεια τοΟ πολέμου, ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ Μετ* τόν πόλεμδ, & αγώνας γιά τή διατηρήση τοϋ καβΐιταλιστικοΰ συ στήιματος πήρε γιά μιά όΐκάμα φορά την ΐκταση τοθ μεγάλου προβλήμα- τος στήν έόωτερική πολιτικίι χών κ<χ- ηιταλιο-τικών χωρών, πού εΐχε και ττριν αιτό τόν πρώτο παγκόσμιθ πόλε μο *Η ά—ική τά£η τρομοκραιτήθηκί· Απο τίς γενικές πρός χ" αριστερά τα σεις τού έργατικοθ κινήματος σέ δ"λο τόν κάσμο, πού παροβτηρήθηκί μετά τόν ιτόλεμο. Ή τάση αθτή αναπτύ. χθηκε σέ διαφόρους βαθμούς καΐ πτ)- ρε αλλϋιώτικες μορφές στϊς διάψορες /ώρες "Αν έξρΐασουμε τίς μεγάλες καπιταλιστικές χώρες, δπως ή Μεγ. Βρετανία καΐ οί Ήν, Πολιτεϊες, βΑέ. πουμε δτι οί τάσεις πρός Τ" άριστερά πήραν κατ' αρχήν τή μορψή τής ένι- σχυσεως τοθ ρεφορμιστι,κοϋ έργατι- κοθ κινήματος. Σιή Μ Βρεττανία '6 'Εργατικά κάμμα κέρδισε τή νίκη στΐς βουλευτικές έκλϋγές. Ι τίς Ήν Πολιτεΐες σημειώβηκαν μαζικές αιτερ- γίες καΐ τό συνδι.καλι<Γΐι.κό κΐνηιμα έ- νισχύθηχε. "Αγ «αί τα Κοιμμουνιστικα κ6μμοτα στΐς χώρες αύτές άναπτύ- χβηικαν, δμως δέν Εγιναν Λκομα ση- μαντικός ιταράγοντας στήν έσωτερικί πολιτική. Τό καπιταλιστικδ σύστημα στίς χώρες αώτές δέν έσεΐσβη μετά τόν πόλεμο. Ό λόγος είνε όλοφάνε- ρος: ·Η α^-τικί) τάξη οτίς χώοες αύ τίς, πού έξήλβαν νικήιτριες από τόν πόλεμο, δέν ϊχασε τή φήμη της, < κρατικός μηχοβνισμός £μεινε *μετά ρλητος καΐ 6 υτρατός (ΐναιτΐτύσσονταν σέ δύναμη περισσότερο αιτό τόν προ- πολειμικ,ό σΤρατό 'Ενα άπό τα ττΐή χαιρ—,τηριστικά γνωρΐοιματα τής με. τακτολεμΐικής πολιτικάς είνε <) ανάπτυ ίη τοθ μιλιταριομοϋ στΐς αγγλοσα ξωνικές χώ,ρες, εΐδιχά στΐς "Ηνωμέ- νες Πολιτεΐες. πού έγιναν ή πιό Ισχυ ρή στροΛιαίΤι,κή χώρα στόν ιοοπτιταλι ττικό κάσιιο. ■Η κατόιστοοση είνε εντελώς βιαφο ρετι*ή στ'ις χώρες της ρή^ ηπείρου Ή άστι«ή τάξη στΐς χώρες αύτές ίχασε τή φή,μη της. Μεσα σε μιά γενια οί λαοΐ των χωρών της εϋ. ρωΐταικής ήιτείρθυ απεκτησαν τήν πεϊ- ρα διά πολέμων. Τωρα Ο1 λαθ( πει νούν, Φυσικά, οί έργατες, οί δισνο- ούμενοι, ό λαός των πόλεων ύποφέ- ροαν κατά πρώτο λόγο από τή ν «εΐν < καί δχι ή αστι,κή τάξη καί οί μεγβ- λογαιοκτήμονες. Κ*τω άπ' αύτες τίς συνθηκες, μιά ριζική τόχτη των έργα. ζομενων πρός τ' αριστερά ήταν γενι κα αναπόφευ'κτη "Αλλος παράγοντος τ.ου μπορεϊ να προστεβεϊ σ' αύτό εϊ,νι ή χσρακτηριστική συγκεντρώση στΐο πόλεις, που έγινε μέσα στήν καπιτσ- λιοττική κοινω«α, κατά τή διαρκεια τοθ πολέμου · ·Εκαιομμύρια άνθρώ πων των μεσαίων τάξεων, τεχνϊτες, καταστη,ματάρχίς, μικροαστο'ι, Εχα σαν την άνίξαρΓΓνσ(<χ τους κατα τό όλεμο κα'ι ϊγιναν έργάτες. "Ο πλη βωριο-μος κατα τή διαρκεια τού πο¬ λέμου καΐ μετά τον πθλεμο ύποτίμη σε τίς οΐκονθμίες των μεσαιων ταξι ών, Ή ταση πρός συγκεντρώση στίο πόλεις, ό σχη.μ«τισμός δυο οτρατοπΐ- δων, ή μεγαλοαοτική τάξη καί οί ά- Τού διακεκριμένου σοβιετικοθ οΐκονομολάγου ίΥΓΕΝΙΟΥ ΒΑΡΓΚΑ μεοα προαικεΐμενοι πρός αυτήν, *π* τή μιά μεριά καί σπό τήιν αλλη οί έργάτες, οί ύπάλληλοι, οί διανοοό. μενοι —αύτοι πού δέν {χούν Ιδιοκτη. ■Ία— είνε πολυ Ισχυρή στίι σύγχρονη κοινωνίοτ "Η ταση αυτή άντανακλ<^ ται στήν ήττα των κομμάτων τής >ιε·
«αίας τά£εως στήν πόλιι καί στήν β-
τταιθρο, όπΐος π.χ. οί ριζο—αστο.σο·
(ίιαλιστές στή Γαλλια καΐ οί ·ιλε·
στην 'Αννλίο
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ — ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
"Η άστική τάξη των χωρών πού
ΰπέστησαν τή γερμανική καΤοχη
έχασε σέ μεγαλύτερη έ'κταση τή
φήμη της άπό τίς όίλλες χώρες,
γιά τό γεγονός δτ· οί μεγαλοα-
στοί στή Γαλλία, στό Βέλγιο,
στήν Όλλανδία, στήν Τσεχοσλθ-
βακία κα'ι στήν Οΰγγαρία σιινερ-
γάσβηκε μέ τούς φσσίστες κοττα-
κτητές. 'Υπάρχουν βέδοαα, μεμο-
νωμένες έξαιρέσεις. , 'Υπάρχθυν
καπιταλιστές σέ δλες τίς χώρε{
Συνέχεια στήν 3η σελίββ
ΚΑΤΗΓΟΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ
>η τήτ; άντιττροσωπεΐος τοθ *ΆμΓρικανικθΟ Σαμβθυλίου γιά τήν Δή.
μοκρατία στην Έλλάδα» μέ τον κ. Τ σαλδαρη στή Νεα Ύορκη ΕΤνΕ γνωΑ
δτι ή φΐλελεύβερη κθΐνή γνώμη Τής 'Αμβρικανικής Συμττολιτείσς μέ τοθς
Εγκυρους έκττροσώττους της καϊ ό '£** λΠνι^ΓΜό^ τΠθ Άμερικής τόν κοττσκερσύ-
νωσαν μέ τίς καταγγείλίες Τους, 'Α^ι ϋλογήθηκε ά κοττηγορούμενος. Πολύ λιγβ
δμως κβτόρθωοε νά άποσείσει τή βάρθς των κοττηγοριών κοΐ, όπως φβίνεται
τόσο ττορασΤστ ικ_ ο* οτνΤΐΊ τή φωτθ γραφ ία, τισλϋ λ ίγη έμτπστοσύνη δόθηκί
στΑ λόγ »σ ΤοΟ χρεωκότ*" ου νεκροθάφτπ καϊ έμττρηστή.
νιουρα ΑΛΛΗ/ιονηεβΔ
192
ΙΩΣΗΦ ΒσσαριόνοβιΤς ρω-
τοϋσε τόν πατέρα μου μέ λε-
πιθμέρειες γιά τα γεγονό/τα
στά έργοατάσια. τΗταν ένήμίρος ^ισ
δλα, σκιμιβούλευε τόν πατέρα πώς νά
φερθεϊ παραπέρα, άνεφερε μέ ποιών
τρό—> ΒΐΓροττε νά χτυπηβοθν οτά σι.
γουιρα οί λιπόψυχοι κα'ι οί ταλαντευ·
άμενοι.
"Εμείς Λκούγαιμιε τίς όμιλίες τοθ
Στάλιν. Τό τεράστιο £ργο ποϋ πραγ-
ματοποιούσαν οί μπολσεβχκοι γινόταν
αΐσθητό καΐ κατανοητό
Κάιποτε, ό Στάλιν απουσίασε καιμ-
πασες μέρες, Τόν περιμέναιμε κι' ά.ο-
γούσ&με νά πλαγιασουμε. Καμμιά
Φορά συνέβαιν« ϊχα·ι, πθύ χάνοντας
πιά την έλιπίδα πώς θάίρθει, πέψταμε
νά κοιμοθοθμε. Μά ξαφνικά χτυποΰσε
ή πόρτα.
—·'Ωστε κοιμόσασθε; Λκούγαμε τη
φωνή τοϋ Στάλιν ϊηικωβεϊτε! "Αχ,
ύπναροθ&εςι Σάς έφερα καπνισχό ψα
ρι καί ψωμί ..
Σηκωνόμαοτε κβΐ φορώντας τα ροθ
χά μας τρέχαμε στήν κουξίνα νά έ-
τοιμοοσοομε τσάι. Συχνά, γιά νά μην
ξυπνάμε τόν πατέρα, πού κοιμότανε
αέ τή μητερα μας στήν τραπεζαρία
μαζευΛμαστε στό δωμάτιο τού "Ιω.
σήφ. Κ ι" άιμέ.σως μιπήγαμε τίς φωνές
καΐ τα γέλια "Ο Γτάλιν Ελεγε 4-
υτεϊα. Κορθίδεύοντας, πάντοτε καλό-
καρδα, μιμούτανε αύτούς πού εΐχε
σι/ναντηθεΐ έκείνη τήν ήμέρα Ό στό·
χθΓ τού στά σπίτι μας γιά τα ακακα
■ίστεϊα τού ήταν μια νεαρή κοπέλλα,
πού μόλις είνε ϊλ^ει άπό τό χωριό.
Τί» Κίνανε Πάνιβ. Μέ τή Βορεΐα "ρο
*οτά της ή Πάνίσ έηανελάμβανϊ συ¬
χνά:
—"Εμείς.. *μϊΐς οί αΙρεΤικοΙΙ...
— ΟΙ αΙρετι»Λί ίσ-ΤΓ —έ^,εγΐ γε-
λώντας ό Στάλιν γιά νά πειράξει την
κοπέλλα. Καΐ γιατ[ εΤσασβε αΐρετι-
φωτογροψία άπο τ6ν ΐίθεσινόν άγώνα των 6μάδω» Όλι ΑΕΚ,
ίΙΕΡΙΓΡΛΦΗ ΣΤΗ 2» ίκΛΙΔΑ ΜΑΧ
Πέστο μαυ, λοιπον, νά τ6 μά.
'Η Πάνΐα σήκωνε την ποδιά Τη< στό προσωπο καΐ χασκογελοΰσε. — Τί &ν&ρ<ί»πος εΐ^αι σύ, δλο κβ- ροιδεΰειςΙ Κι' ένώ εμείς γελούσαιμε, ή Πάνιβ ξανάλεγε: — Καΐ βεβαία εΐμαστε αΐρετικβΐ 1] Ό Στάλιν άγαποθσε νά κολλδ πα- ρατσουκλια Κι' άκόμα, χρησιμοποι- οθσε μερΐκά άσΐεΐα παρονάματα, πού τοϋ άρεσαν "Οταν εΐχε κέξΐ κι' ήβε· λε νά μας πειράξει, μδς φώναζε: «Έ· πιφάνηδες—Μητροψανηδες» — Λοιπόν, "ΕπιφσΛηδες; Τι νέα ξέ. ρετε; μας έλεγε. Περιγελώντας καλόκαρδα κάίΐοιο* άπο μας ή κορτ>ιδεύοντας, σέ περί·
πτωσπ πού τ« κάναμε θάλαοσα στή
δουλειά μας, έπανι=λάαβανε:
—"Εχ, έσεΐς Μητροφάνηδες, Μψ
τροφάνΓΐδες Ι
Συχνά νρησιμοποιουσε έπίσης κοΗ
τή λεζη «Τίσκα». Μδς διηγότανε 9τι
αύτό τό δνομα τδχε δώσει σ' ίνα σκύ-
λο, πού εΐχε στήν ίξορία. Καΐ τού ά-
ρεσε νά μάκ: μιλά γιά το σκυλΐ αύτό.
—·Ήταν ή παρέα μου ^-ίλεγε *
Σ/τάλιν. Καθόμουνα τίς χειμωνιάτικες
νύχτες —&ν ύπηρχε βεβαία πετρέλαιο
γιά τή λαμπα— κι" εΎραφσ ή δια."
βαζα. Ή Τίσκα έρχότανε ά«· ϊξω,
παγωμέντι, ξάπιλωνε, κουλουριαίόταν.
τουρτούριζε, λές καΐ μιλοθσε. Σηχω-
νόμουνα, της £ΤιριΒα τ* αοτισ. κ«ί τή
ρωτοθσα:
— Τί επαβες Τίσκα, πΑγωσες; "Ε«
λα να ζεσταθεϊς, ϊλαι
Μδς διηγότανε γιά τους φΐλοθζ
τον, τούς όστιάικους, πού τόν έπκϊκέ-
πΤΟνταν τίς μα·κρές πολικές νύχτες.
^"Ενας άπ' αύτούς έρχότανε «ιο
συχνά Στεκότοιν άνακοΰκοορδα κ,ι' Ι-
ίΐλεπε τή λάμπα μου, χωρΐς ν' άνοι·
γοκλείνει τα ματια. Τόν τραβοθσε *·
φώς. Χωρίς νά Ργάζει μιλιά, μποροθ.
σε νά κάθεται πάνω στό πάτωμα 8λΐ|
τή νύχτα. Κάθε τόσο τοϋδινα νά ' »>
φήξει την πί/πσ μου. Αύτό εΐτανε ·γΐ«
τό φίλο μου μεγάλη χαρά Μαζΐ τρώ-
γαμε τα παγωμένα ψάρια Τα τεμά.
χιζοτ κΓ {ρριχνα στην Τίσκα τ4 κ«·
φάλκχ καί τίς οιΊρές-
"Οπως άνέφερα ήδη, ό Στάλι^ (■
πιανε μόνος τού τα ψαρια, φροντί.
ζοντας για τή σοδειά τού άπό τό κ*
λοκαΐρι Μά πολλές φορές εβγαιν(
στό ψάρεμα κα'ι τό χειμωνα. Τοποθι.
τούσανε σημάδια πανω στόν ΐϊάγθ,
γιά νά βρισκαυν τό δρσ,μο εόκολα.
Μιά χειμωνιατικη μίρφ ξε;κίνησε μα£1
μέ Τούς ψαράδες γιά ψάρεμα Ό
δρομος εΐτανε μακρυνός —κάιμποσα
χ ιλιόμετρα αΐίό τίς καλϋβες τους.
"Οταν φτάσανε στό ποτάμι χωρίστη-
καν. Ό Στάλιν πήγε στόν δικό τ*«
((ιαρότοπο. Τό ψάρεμα εΐτανε πλούσιο.
ΦορταΛΌντας στήν πλατή τού μιά Ρ«-
ρειά Αρμάθα άπό ψάρια, 6 Στάλιν
ξεκίνησε για νά γυρίσει στήν καλύρ«
τού Ξαψνικά ξέστκχσε ή κακσκαιρΐσ.
"Αρχισί μιά φοβερή χιονοθυελλα Τό
σκοτάΐδι τής πολικής νύχτας ήταν «·
διαπέραστθ Ή παγωνιά Βυνάμωσε.
Ο άγέρας τόν χτνποθσε στο προσωπο
καί τόν ράντιζε Ή ά,ρμαθιά μέ Τα
παγωμένα ψάρια τού πίεζε βαρεία
τήν πλατή, μά ό Στάλιν δέν τα «·
το&σί, Αύτό θά σήιμαινί καπαοΐκη <»· πΐΓ»α. , ϊι-νεχΐζοντας τό δρόιμο τού, πβλεώ- όντος μέ τόν άγίοα, ό Στάλιν «ρο. χοΜ>οΓισε. Τα σημάδια είχον έξαψανι·
σβεϊ άπό το χιδνι. Ό Ιτάλιν «ρο.
γωροθσε, μά οί καλθβίς Βέν ψαίνον
ταν πουβενά Γνχτνμστικ* λοιιτόν ·Ι
χε χΛσει τό δρόμθ;
ΛΥΡ1Ο
ΛΟ1

υπευθυνοϊ 2ΥΝΤΑ-Ε0Ι» Β. Μ. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ
Έλεύθερες πεννιές^
*ΧΜ » μμ ί τής
ιοβοθ ΓΥσμοττζΑγλου *Τ6αν μέ ΙκπΑηξΛ
τους Ινα ταίΐ νά... κα6αλικΐύ«ι το πι_
Γοδράμι» «αί να — αθμ«6ίι ιτλάΐ στήν
«Τσοδο τοθ κατβο-τήματος «Χουβαρδά».
— 'Από το ταξ) «βτίβηκπν δυΑ 4-
{ικμαΤικοΙ τής 'ΑστυνομΙας «έ» στο-
λβ> ιιοο ττήγαν προφανώς γιά νά άγο_
ρανουν τα πρωΤοχρονιάΤικα δώρα τους.
— ΠιρΙεργη, άληθινά τηρήση των ά-
—υναμικ&ν βιατάξεω» τής Τροχαΐας.
— Καΐ μσλιστα ίταν καθημερινά κου.
βαΧιοΰνται στΑ τμήμα δΐκάδϊς Αθη¬
ναι»» ττοθ κρέμονταν #τά τρΑιμ, άπΑ
τή» άνάγκη να ·θάσου» Ιγκαιρα στΐς
βουλειΐς τθυς.
Λ *0 6—ρχηγΐς τής Χ Βάλβης Ικβ-
"... βαρυσημάντους δηλώσεις στή Δρά
ψα. ΕΤττε Ατι θά μιΤονομασθεϊ τί 'Ε-
βνικΑ Κάμμα Χ ι των σΐ... 'ΑγρστικΑ
Κέμΐμα Χ ι των Ι
Ετσι, βσΙνΓτβι, τΛριορΙζΐι κβ| τας
«..«νίκας διΐκβικήσίις τοθ κΑμφατίς
τού, ίσον άφορα τουλάχιστον τΑν τ[_
τΧο τού.
— Δ*ν μ*« ·ιπ« δμας ·ν οί χΐτις
των πΑλεω, βά μιτατεθουν στήν Οτται-
βρβ, βπου ώς γνωστΑν ύπάρχει αφθονη
...βθσκή, ή αν ΟΙ χΙΤίς των χωρίων βά
Ιλβουν στ|ς πΑλεΐς γιά & τίς μΐταβα.
λονν οί... χωράφΐοΐ
Λ ΣτΑ Παγκράτι, βΐ χΐτις Ιπκτσβν
8νβ έίάδελφθ τοθ περιφήμου Πό—τγίωρ-
γΐου πού σκοτύθηκ· πρΑ ημερών καΐ
τΑν Ι—σσα* στΑ ζυΛο·'. γιστ| δέν φΑ-
ραγϊ πίνθος.
— ΦαΙνΕτβι, ΧοιιτΑ», ιτώς οί χ'Τες
ε*ν έκδηλώνουν μονθ τή χβρά Τους...
μέ τ* |.υλο (Τβε κ*1 ίηλώσ»,, τοθ Ζ~-
ρέτου «τΛρΙ μεηκΧβγικής ι·*)*»), *λ-
λά κα|... τΑ πίνβος τους!
Α Όργίασαν κυριολεκτικά την νύκτα
τής Πρωτοχρονιάς τα «καρεδ<4κιο» τβν ε>ταγγβλμαΤι&ι χαρτοπαικτώ» ΤβΟ Κο-
λωνακιρφ
— Γιβ «τσ·'ττ> ΐΤχ« καβιερωβε' ή.. ■
χρυσή" Μρα. Όταν Μ Ιλίγι κανινος Τά
«ρέστα μοί», προωθοΰσ» —6 κέντρο
τοθ τρα—ζιθθ ΑλΑκληρο βουναλάκι
χρυσοθ. Φυσικά δέν ΙλΕιπαν κι' οί...
μττλόψίς, ΑπΑτι τα χρυσόβουνα μ€Τα_
Φέρονταν αλληλοδιαδόχως »τά χέρια
των ■. τυχερώνΙ
— Μονα τά·.. 6«ννα κου «ιλο(ενοβ*
τούς άντάρτΐς 81ν μττορούν να ττέσου»
στβ χέρια των ππικτών, παρα τ|ς 4κ_
κοΛσριστικίς έτηχίιρήσΐΐί «α) τοϋς λι_
ροβίαιτους ά»Ταρτο»αγους! Έ6ώ β«»
χωράνε μπλό*εςί
Α Ό —αρΤαριστίς Κουλθυμβάκης β-
νήγνΐιλβ βτι μσζΐ μέ τό νέο... βαρυ-
σήμβντο &ρβρο στόν «Πολιτικ6», βά
I-
χει κι'* Ινα... κκραυνοβόλο ύπίγραμ-μα!
— "Ος τώρα οί Ιβεολογικοι οδελψοΐ
τβΟ εΠολιΤικθΰ», ϊττως 6 Χίτλερ, έφάθ-
μοζσν τόν κεραυνθδάλο ττάλεμο μέ τίς
γ»ωστΙς τού σννίιΛιες,
— «Κεραυνοβόλβ ίττΐγραμμβ» ττρίϊΤη
ψορβ τταροι^τιάσβηΛ στήν... Ιστορία τθθ
γέλωτβς κι' δποιοι τό άττόλαυσαν 8ιϊχ-
βΛζΟΐΛΓας άτΓνευστΙ τ4 χωρίς Τελεία
πιντηκθντάΐττιχβ τοθ Κουλθυμβάκη, συμ-
φώνηοβν ίτι ξεττίρασε κβΐ τα κεραυ.
νοβίλβ Τού... ψτβθ, φτοθ, φτοθ — οτά
λιττβρά ττροσωττα των λβλή!
ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ
ΛΛΙΚΗΣ (θίατρο Τέχνη;)ι Γισ
I-
νβ κβμμστι γής. ΑΠΟΛΛΩΝ: Κάτω
•Ι Μΐγάλθι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (Μου
Βική κωμωβία): Ότα, οί γνναΐκϊς
άν—οθν. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (Άργι*.
ρόπουλος): Μττθξέρ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ:
Μή μΓΓράς τα χρονια σου. ΕΘΝΙ¬
ΚΟΝ: Πολίι καχ& γιο τΙπΟΤα. ('Α-
ηόγει^ιο-βράδυ). ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ :
"Η γυναΐκσ τοθ δρόμον. ΚΟΙΟ.
ΠΟΥΛΗ (Ρέξ): ΟΙ Γϊρμσνο] ξα.
νάρχοντβι. ΟΛΥΜΠΙΑ. (Λυρική Σκη
*ήΙ: ΕΟβυμη χήρα. ΠΑΠΑ-Ι-ΩΑΝ-
ΝΟΥ: Εθβυμ«ς περιπέτ«ι«ς. ΠΑΛ-
ΛΑΣ (Πΐιραιώς) : Συγκρότημα
Πατταβ—οθλβυ. ΑΡ2ΕΝΤΙΝΑ—ΑΣ ΓΥ
—ίΙΙΓΚΑΛ—♦ΡΟΛΙΕ: Βορ,πέ.
Κινπματονοάςρο»
Α* ΠΡΟΒΟΛΗΧ
ΑΣΤΥι Χα6ανέξιρΛ€ 4γά—ς. ΑΤ.
ΤΙΚΟΝ) Πινοκιθ. ΕΙΠΕΡΟΙ: Γκκ.
—ού «πά ΓιΛθ-τάττθ. ΙΝΤΕΑΛΐ Έ»
ί.κητής ΕΙρην,κοΟ ΚΡΟΝΟΣ: Δαί.
|ΐαν τοθ Βοσττόρθυ. ΜΟΝΤΙΑΛ: Κο
τάσκα—ς 8ι«άζιται. ΟΡΦΕΥΣ: Νο.
Τι»ς τού Σθι4ζ. ΠΑΛΛΑΙ: ΒασΙλιβ
•β Τροπικόν. ΠΑΝΘΕΟΝ: ΓκουανΤβ
«ανύλ ΡΕΞ: Πινθκιο. ΙΙΝΕ ΝΙ.
ΟΥΣ: Παρχθμένκο. ΣΙΝΕΑΚ: 'ΕτιΙ.
■αιρα γτγονοτα. ΤΙΤΑΝΙΑ: ΒαοΙλιο
σβ τρΟιτι«Δν,
·' ΠΡΟΒΟΛΗΧΙ
ΑΘΗΝΑΙ-ΚΟΝ: Στθιχειωμίνβ ιιβρά-
βι. ΑΛΑΣΚΑ: Μόσχα — ΒερολϊΛ. Α.
ΡΗΣ ('Αχαρνών): Πυργος αγωνίος. Α.
ΣΤΗΡ (Ν. Ίωνίας': Νέο, Ιργ». ΑΤ.
ΘΙΣ (ΠατησΙων). Μια νύχτα στο Ρίο.
ΓΚΡΕΚΑ (Ν. Φαλήρου): Ραντιβοθ μ*
τα» βάνοΤΟ. ΓΡΑΝΑΔΑ: Πάλ, σάν πρώ-
τα. ΕΔΕΜ (Π. Φαλήρου): ΜιτροσΤβ στή
λαιμητΑμβ. ΕΤΟΥΑΛ (ΚσΧλιβέος): βύ.
«λλ, στή» ΟΟχρανΙα. ΗΡΩΔΕΙΟΝ (Ν.
Φιλσβ€Α»€ίας): Πάτ·ρ Σίργιος. ΘΗ.
ΣΕΥΣ: "Ασσβι τής κομπίνας. ΙΡΙΣ!
Σκλάββς βτό Ράτχ. ΚΟΣΜΟΣ (πλ. 'Αγ.
Άσ»μάτω»): βύκλλα σ* μητρική «αρ-
£ιά. ΚΡΟΝΟΣ (Ν. Ί»νίας): 'ΑΧή
Μττβΐίπα. ΚΡΥΣΤΑΛ (Χαροκάιτου): Κβ
ραβάν. ΜΟΝ ΧΙΝΕ (Βύρωνος): Μιά νν
χτα στ» Ρ!ο. Ν. ΕΛΛΑΣ: Ήρωΐκή 4-
ξόρμησις. Ν. ΡΟΖΙΚΛΙΡ: Ζορρώ και ή
λΓγιών «ου. ΟΡΦΕΥΣ (Βθυλισνμίνης):
θύίτΛΧα —ή» θύκρανία. ΠΑΛΛΑΣ (Πβγ-
κρατΐου): Δι·»9αρμίνη. ΠΑΝΕΛΛΗ¬
ΝΙΟΝ: Σαν τα παοαμύβ'θ. ΡΕΟ ΓΑ·|.
ιτιλοκήιτω»): ΓΐΛβΙκα τής Ταοίρνβ«.
ΣΠΟΡΤΙΓΚ (Ν. Σιμύονης): Ό Ταρ;άν
—ήν Ιρημο.
ΠΕΙΡΑΙΑ!
ΑΛΚΑΖΑΡ (ΝικαΙβς): Νΰχτες βνκ.
»Τβς. ΑΠΟΛΑΟΝ (Νικβίβς): ΈκδΙκη.
»ις Τσιγγάνας. ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Πίτρινο
ΛοιιΧούδι. ΕΚΛΑΙΡ (ΝΐκαΙας): Χαμ(-
νοι στο χβρέμι. ΚΑΛΛΙΦΟΡΝΙΑ: Νέον
Ιργβ». ΚΑΠΙΤΟΛ: Μαϋρος ττϊιρατής.
ΚΡΥΣΤΑΛ (ΝικαΙας): ©ΟεχΧα σί μη-
Τρική καρδιά. ΟΡΦΕΥΣ (Νικα(σς):
Σκλαβα τής βγάπης. ΠΑΛΛΑΣ: Πο_
ττοθτσι αττ' τον τοττο σου. ΡΕΐ: Φραγ.
κϊνστάΐ» ΣΠΛΕΝΤΙΤ: "Ασσθι τής κομ
ιτ(νβς. ΧΑ·|· ΛΑΊΦ: ΓιΛβίκβ τβΟ ο-
λέβρθυ.
ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
Όρα 11 Έλ«Εφρο μ»—«ή. 13.30
αφρΛ Τροτγούβιοτ. 13.50 'Η φυσιο-
λσΤΛικ#ι &ρα. 14 Εμείς κι' Α κοσμος
14.30 Ή Αρχήστροΐ τοθ στοΛμοΟ. 16
Χρημοττιστήριο. 16.15 'Βιτιλογες *ιτ6
δηερίς, 16.45 Γοτλλική έΜτομπή. 1/
ΛΊουσική γιο τ6ν καβένσ. 17.30 'Η Λ
ρα τοθ <ρι6ι'>0. 19.30 ΓΊά νά ννωρΐ-
σουμι την #Ελλσββ: «ΤΑ τοπεΐο της
'θ·λι>μιτΙσς», Αμιλίβ. 19.40 'ΑθληΤικβς
εΙΒήσιις. 19 50 Δη*μο"ικά τρβγούβιβ.
21.20 Μουσίκίι βωμ~1οι>. 21.35 "Ε.
μείς κι' Α κΑβμος, 22 Δΐσφοροι σο-
λΐστ 4λαψρβς μουο.κΐίς. 22.20 «Ό
Μο»κρονι<τννης ώς ΙστορικΑο,, Αμΐλία. 22 30 Ρεσιτπλ Βιολιοΰ τής χ. ΕΙ. ρήνης ΜτΓΐστη—Δροβχθίτούλου 23.15 ΜουσικΑ «οκτβΐΓ,λ, 23.45 Βάλς ΕΟΡΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙ. ΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ - Ό Δημοκρατικος Σίιλλογθς «εριο- χής τίρν<ττο<; Μί—οκρατους βά 4ορ- τι*σ«ι την ίττήβισ έορτή τού Τ6 Σ*Ρ· Ρ«ρτο, 4 ΊονουαρΙου. Όσα μέλη έηι. Λ»μοΟν ν* ν&άκτχονν, ιτβρβικαλοθνται νΑ βηλώσβυν τή συμμετοιχή τβυς 8ι· ίβγΑμενβ οήμερα ΠέμιτΤη, 4—7 μ.μ. **ό τα ιτροοωρινά γραφϊϊα τοθ Σνλ· λόγου. ΙΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ Ζτή μ^μη τοθ βικηγΑβου ΛίΒαντΙ), οί βυνογ. σύνάβελφοί τού 'οθ Πίιρβι* »ΐη»ιλ— βρχ ΒιοκΑβιις χιλκΗες «200.000) στήν "Εβνική 'Αλ. λη·λ«ΥΎύη Πειροτιβ γιά τβθς ίξορΙΙ βτους, ν· τή <τυμηΧήρ«Μτπ βυο χρονων βΤΟ Τρ Ο «ΤΕΧΝΙΚΟΖ ΦΑΡΟΣ» 'Εκυκλθφθρηοε τ6 2ο «ύλλβ ττ"|ς τεχνικής <πι^Εωρήσ<ως «Τεχνικάς φά ρβς» μ« Ολτ) »ΛΜΤΤημ<»νι*ή κου τιχνι- κή, ιΐβθ (νβιαφ4ρίΐ βλο τ*» κΑσμο 'τΛ μηχβτνιικδν «αί τ<χνικϋν ««ι ΙβιοΙτ· ρβ τβύς μαθητάς των τεχνικόν σχο. λΛν. ΣΤΗΦΘΗΝΗΑΓΟΡΑ ΑΕΠΧΑΡ0ΥΣ 9 ΠΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦθΗΝΕΙΑ Κ&Χτσΐς ανβρικΐς ...... Δρχ. 1.200 Κλ βΑ 1000 Λοίηκε Χ«< ·~τΑ θέατρο Τέχνης ή ττρώτη τοθ δραματικοθ βριστβυργήματθς τού 'Αμερικανοΰ σαγγροφέα ΚλώντγΛΛλ «Γιά ίνα κομμστι γής». — ΣτΑ Ιργο αύτΑ οτιμϊΐωσαν ίξαι- ρετική έπιΤυχία οί "Ελλη Λαμττέτ^, Μα. ρ(α Γιαννακοττούλθυ, Βάσω Μεταξα, 'Α- βηνά Μιχαηλίβου, Μαρία ΚσλλΙργη καΐ οί Καλλέργης, ΦωτΑπουλος, ΔιαμαντΑ- πουλθς καΐ β νΐθς καλλιτέχνην Δ, Χα- — Μετά άπβ το Ιργβ «Ατβ ο βΐασος Ιτθιμαζει ν' άν»6άο·»ι «ή» «'ΑντιγΑνη» τοθ 'ΑνθΟΤγ. —. 'ΕττΙσης *Α»η<<· χΝ; *ττΙ τ0 ρου- »ι*4 ονγκρότημα τού θεάτρου 'Αργυοο. ττούλου ή ήθογρα»ική Αιτερέττβ «Ότον οί γυναϊκες άγβΐτοθν», 8ιοχτκ<υή Ν, Μά_ Τιου. Παίζουν μέ έτπτυχΐα οί Καίτη Βί- ρώνη, Ρίτα ΔΓίμητρΙου, Παιμη κο! βΐ Κσντιώτης, ΜαυρΑπθυλθς, Πίρδίκης κ β. — Αυριο τό δρσδυ τό σνγκρότημσ τής «Βρετάνιος» ανεβάζει Το νέο έλλη_ νικβ Ιρνο τού Τσιφόψθυ «Σ.Ο.Σ. Μιν_ τανόο». Προΐτσγωνιστθύν οί Γ, Πατπτας, θ. Μορίδης κσ! Λέλα Χατζηαργύρη. — "Η βιίύβι/νση τής Λυρικής Σκηνής Απϊφ<4σισΐ νά τΜΓρβχωρήσίι Τό ίίατοθ «Όλύμ«ιια» στΐς 20 Ίανουαρΐου γιά την τταρ<4βτα— ύττίρ τοθ αδριάντος των Νεοζηλανδών ποΰ γΐνεται μέ ιτρωτο 6ουλ!α καΐ καλΧιτ€χνική (ηιμέλΐια Τοθ άνεκδιήγητου Μοτμότκη. — ΕΤμαο-τ» βεβαιοί πώς ίά τρ<{ουν τα κΑκκαλα τώ, Νεθζηλανδών «ού Ιττ»_ σαν γιά τίς ελΐυβερ((ς τΰν Χαών ίταν... πληροφορηθοθν ττώς τΑν σΛίριβνΤα τονς τΑν ♦Τιαχνΐι Α Μημάκης. — "Η στήλη μας εθχετβι σ* δλο το θίΐττρο, Α καινούργιος χρονθ^ νά τ ίνωμένο «ι* εύτΐίχιοτμένο. ··· Τ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΧΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ Η ΔΡΑΙΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ, ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ο ΠΕΡΑΙΜΛ τίνν ή ώ Α ρρβρ άφήκΐ «τή χώρο μας —βπως και σ' δλη την Εύρώιΐη— μ«ζι λλ ίύβτ _ η η ρ μ4 τ* ίλλα, λογης-λογης ίμ τής πεΐνος, Τής προδοσΐας, των τσγ- ματ<χσφ«λιτώιν, Τής ΕΙδικής, τής Αμη- Λΐβς, τ{5ν στρχττοπέβων «αί των ΙκΤε- λεστικών Λποσιιοσμάτω'ν»-^ κο(1 τρ«·ϊς χιλισΛες άνΑττηρους, »ύμ—β τβν κ«- αχικών τροχοφόρων. Τρείς Χ'λιά- 5ες καΐ ιΐερισσότεροι είνε οί σα«β τε,μέηοι—κουτσοΐ, στρσβοί, χουφοΐ, ■—ράλκτοι κλ,ττ.— <»«■ τίς ρΑβες τώ» —ροΓΓΐωτιχΛν «οτοικΐ'νήτων των ΓιΡ- μοΛβιτοΛων κι" Λλλοι τοσοι Τσως οί σκβτωμένοι, —ύ Αψήκονε τιΐοω τους Αρψανές κι' ΟΛροστάτευΤες οίκον·· Λΐες. Αύτούς τοϋς αρι»μθί>ς, κοη* προο-
Ιγγι^η, δΐνει ή νιοούστστη «Πανελ-
λήνιος -Ενωσις »υμοτων οτώτοκινητων
Λ ή Δέ σιχνυπο-
λήνος ς μ
οτρστευμΛτων κατοτχής». Δέν
λογΐζονται, φΐκΐικό:, τα κβθηιμερινβ
ίύμστσ των τροχοφορων τής τωρι^ς
...συμ,μοΐχυκής «στοχί|ς, «ού *|>η»οΟν.
,μέ τ*1ν Ι»1*1 *ηαβεκχ, βν βχι κ«1 τ6
,μϊσος, τή ζωή των... Ιθαγενδν "Ελ-
λήνων, χωρίς νά έξσιροθν τούλάχιστβ
τοϋς βιρυμους φΐλοΰς των, τούς .. «4-
•νικόφρονες» Ι
ΜΛήσσμΐ μ* τΑν ι«ρΑ«6— τϊ)ς ·Ε.
νώσεως, τ*ν κ. Ι. Γβο—ΐρ*το —"ο*1
τόν ϊχει «ουτσΑνει ΙτοΛικό <η>το.κΙνη-
τ0 —4 1941— γιά. τ»Λς σκοιτοθς Τής
"Ενώσεως τους.
- Χρσνκχ —μβς λίγει— ζοθμε »'
Ιπ(«η.μες ίΛΐοσχίσεΐς καΐ ιτεριμίνουμΐ.
ΟΙ τπό πολλοι *«Α μάς εΐμοκττι ψτω·
,χοΐ ίργό>τ»ς. Κ«1 σχεβόν βλοι οί *ρ-
ρβνις, «ολΐιμισΤίς τής 'ΑλβανΙβς. Δέν
ίΐχαομϊ βΐΛΓΓυχώς την τομή ή την τύχη
νά σοκοττευΐίούμι *ΐΐό ρόλι έχθρικά
στό μίτω— ή 4β6... αίέστΐοτη του¬
λάχιστον σψαΐρβ στά μετοπισθεν "Ε-
νουιιΐ ώστόσο την πεποίβηση πως ή
όΗΛί 4 τα οιύτοχίνητβ τί|ς
ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ:
ΟΛΥΜΠ1ΑΚΟΣ - Α. Ε. Κ. 1-1
Ιτή ΝΙκαια: Π. Κοκκινιά -"Αμυνα 7-1
Στόν Παναδηναϊκό: "Αρης-"Αρης (Πειρ.)6-2
ς αρς
Καλτσακιβ τταιβικΑ
Σοσονια ...............
Κάλτσΐς «ΜτταροΧΙ» ......
Κ'άλτσε; (φιογκάκι μοβέρνο)
Κβλτσις γυν. (φΐλΐ μ*τα£.)
Μαντήλια γΐΛαικ«*α .......
Γάοτια ττβιδικά μάλλινα ··.
ΚΥΛΟΤΤΕΣ .............
Κάλτσις ('Αρσχνη ξωΐκή) ..
Κάλτβες Νάϋλον είς ττλθυσΐθν συλλογήν
κα) βλα ρβς Τβ «"'βη μέ τίς λό
τιμές.
1.000
1.500
2.000
3.500
5.500
600
5 000
2.000
17.500
ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ !___
ε τ ι » η ιι.
14)
1. 'Ε—ινος. ΛοτΑς μΛς — ριμένει
Τά γήττεδο τοθ Ποδηλατοδρο-
μίθυ εΐχε χθές την τιμητική τού
μέ τα έτταναληττΐικό μάτς 'Ολυμ-
ττιακοΰ — ΑΕΚ γιά τό Κύττελλο
των Χριστθυγέννωυ. Τουλάχιστον
12 χιλ. φίλσθλοι γέμισαν ώς την
τελευταία τού Θέση τό γήπεβθ
γισ νά παρακολουθήσουν τό χθεσι
νό μάτς ττοΰ γιά την ΑΕΚ εΐχε
μεγαλη σημοοσία γιατϊ άττό τό α·
ποτέλεσμά τού Θά κρινόταν Α τύ-
χη τής όμάδας στό τουρνθυά όπου
έρχεται, δεύτερη μετά τόν Πανα·
βηναϊκό. Τό πβχνιδι αύτό ττού μέ
τόση άγωνία τό περίμεναν ο! φί·
λαθλοι εΤχε δλα τά χαρακτηρίση
κά των μάτς ττθύ γίνονται την
πρωτοχρθυιά. Δηλαδή ατονο καΐ
οχι ζωηρά καΐ μέτριο στήν τεχνι·
κη τού ττλίυρά. "Ολα σύτά φυσι¬
κά γιατϊ οί τταΐκται πθλθ λίγη
διαθέση ιΤχαν νά άγωνισθοΰν ξενυ
χτισμένοι άπό την πβρβπθν/η τού
νέθυ χρόνου. Και οί δυό όμάδε:
επαιξοτν σχεδόν τό Ί'διο καί μθι-
ράσθηκαν τοϋς βαθμους έπιτυγχά
νοντας άπό ίνα τέρμα.
Στό α' ήμιχρόνιο ό Όλυμπια-
κός παρουσιάσθηκε μαχητικότιρθς
και ττΓό <αλά συνδυασμένος ετσι ττού νά άττειλή'σε: οχ> λίνες φο-
ρές την ΑΕΚ. 'Ωστόσο δέχθηκε
ττρώτος γκόλ άπό μιά ξοφηκή έ-
ξομηση τοθ Παντελίδη στό 1°λ.
ΟΙ ΌλυμτΓΐακθί άντσ—όοωσαν τό
γκόλ σχεδόν μέ τόν Ί 51 ο τρόπο 0-
στερα άττό 8λ. χάρις σέ μιά κορ-
φ«ΐή κεφαλιά Τού Πηλιούρη.
Τό β' ήμιχρόνιο -ίΐταν μοιρασμί
νο στήν ΰπεροχή. "Η ΑΕΚ ομως
ίστειλε ττερισσότερβ σθύτ καΐ κα
τόοθωσε νά έξουδετερώσει τταράλ
ληλα ττολλές έπ.κίνβυνες έπι9ε-
σεις των αντίπαλον της. Τήν οπι
τη?ία τού αγώνος κράτησε Θαιι-
μάσ α ό κ. Α. Πασαλάρης.
6ΡΙΖΟΜΤ1ΩΪ
Λ. Πρβφήτης, Είναι —γωμ*νος.
2. Κράτος Της 'ΑσΙβς. "Λγιο.
3. Δέν ιΐνΐ σΐΛονομΐΛΤική Αργανω
—. Τ* 9.3)10, -Ανθος.
4. Τό υπάρχον. ΟΙ γυναϊκΜ Μλουν
ινα την βχουν λιιττή (γεν.), Μουοική
>. Ό θεΑς Τ6ν Ισωσε *ττ6 τον «β
,ιακλυσμΑ. ΧρονικΑ ίτΐΐρρημα
β. Τίτλος αγγλικης. θ(ά των Ρ<*. ιμσΐων. 7. ΧρονικΑν «τΐΐορημβ ΤΑ Γίιο. 8. βάχ. Την άντΐτιροσωιοιθιι ή ΕΠΟΝ. Δΐκά σσς. 9. Άφθονεΐ Την ήμΐρα. Ό Ποπκχν βρίου τό £χει στήν . καρδιά τού 10, Δΐν εΤνι μιοός. Κβπτΐλλβ. 11. ΓνωστΑτβτβ νησί *ής 'Αλψβ- ν(βς. Ροιτή. 2. Σήχωσε, Άν*—ρβ, 3. Έκτύΐΐηιη τ6 ΛαΑ τΑ Δΐκ^μβρη 4ττδ τόν οοράνΑ. Νηκνός (αΐτ.). Ζή μα κιν6<*Όυ, , 4. 'Λνσεορική άντωνκμΐα, 'Ητοίν οί ικ»ρ*ίνες ικΛ περΐμΐνβν τβν Μυμ- φΐο (νιν·)· Δι*σημος *Ανγ*Λς συγ. ,γραΐφίσς. 5. ΤρΙβ φωνηεντα ΛπστελτΛν την φασιστική αυτή οργανωθή. Κομψάς. β. ΤΤρακΐοριΧο εΐδήσεων Κόμαα •οθ ΕΑΛ. 7. Χρβνική «ίρΐοβος. Τα Ίρχικα λ «Άς ΑργανισιμοΟ μισητοθ *ιτΑ τοθς β- γράτες. β. 'Αρβρο. Ιονίημβ τ*ν μικρβιτω λητων. Μουσική νβτο. 9 Είνο νονκτμβ, 'Εφημτρίββ της Αθήνας Μοί (γεν.). 10. οίχιτοι τούς καπΌΛιωτομένους Μίρος Τού βύτοκινήτου, 11. Μττορεί νίνοιι «ή Ρριμενη. Την ζητοθν οί κβτββΐ'κχτσιμίνοι. ΑΥΙΗ ΤΟΥ ΥΤΤ ΑΡΙΘ. 1» ΧΤΛΥΡΟΛΕ2ΟΥ ΌριζοντΙως: 2. ΧΧαμΙββ, κνβή. 3. ΡιχΑς, ίλΑχιστος. 5 Λοτγνιΐα, ΊσκΛ στη, 7. -Είερεστ. ο^υρμός. 9, Σμβ λ*ν»κυ, φυτΑν 11. Αίμβ, ώ^υοσβς Κοβέτως: ί. Χιρβλ, ΕΣΣΔ. 3. ■Αρχάγγεν,ος. 3. "Ιος, ΕΠΕ, Ετι. 7. Άνεζβρ*ηβ(β. ο. Πρβςικοττημα 11 -Οχι. ΛΟΝ, *ίθ. 1ί, ΣΤβσιμΑτης. 15 "Λστη. Γοπος. ?ΗΣ —ΑΡΗΣ (Πειραιώς) Στό ^τήττεδο τοθ ΠαναβηνσΤκοΟ άντι τού μάτς Άστέρθς— Αρε- ιος Αθηνών Εγιυβ τό παΐχνίδι Ά- ρε«ς (Αθηνών) καί "Αρεως (Πει- ραιώς). Ό ττρώτος ττοϋ εττσιξε μέ ΜΕ ΔΡ. 5.ΟΟΟ 52 Κολοκοτρώνη 52 αττοτελεσμ—ικότητβ και καλύτε- ρη τεχν.κή αποδοθή κέρδισε μέ 6—2. ___________ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑ ΓιΑ τέ· Κύτκλλο τού Δ<ιιιάρχου Νικαίας Εγιναν χθές δυό μάτς.Τό ττρώτο μετα£υ Προθβευτ.κής — Καραβά διεκόπη μέ 4—3 έξ σΙ- σς έπεισοδίων. Στό δεύτερο ή Π. Κοκκινιά ποός γενική κατάπληξη νίκησε μέ 7—1 την όμάδα πρώ- της κατηγθρίσς "Αμυνα. Διαιτη· τής ό κ. Γραμματικόπθυλος. χοττοχής ιΐνι ανβ—ρΐα *ιιο τβλεμική σίτίσ κσΐ μβς βΐνει τΑ ίικσίωμο: να ζητάμϊ *ι' ΤΑ μεταιτολεμικό κροπος ηρθ<ττασΙσ, ΛνάΛ ' αιύτη «οί» Ρί»Ι· καν τκχντοθ, σ β τα κρόττη, τα θύμβτα ιής «αττοχής. Ζτ- Τοθμε νά 4νσγνωρισ»>Ομ8 σάν βν*ττη.
Λ ί ν& μδς Απονενπβεϊ
γη μ' αιύτη «οί» ΡΙ
βλα τα κολιτι—ίνα
ή Ζ
ροι
γ
καί
ροι «Λί.μου καί ν& μδς νπ
ή νΑμιμη σνντα<η κστά τΑ βαβμ* τής ιταβήβεώς μβς. Σ' βύΐή μ«ς την «ι»ι- δΐωξη ίτΓΐι<σΙλ.ούμεθ« την ύιτοσΤήρινΓ( τής κοινωνΐβς «ΟΙ τοθ τάΐτου. ΕΙβικΛτερα, τα «αράπονβ των »ν- μΑτων των γερμβνοϊτβλι.κων τροχων στρέφοντο1 *>«ντΙον τοθ νόνου ' 640
τοθ 19Λ4, —Ο ίξήρίθε τα «σύτοκινη-
τιο-ΓιχΛα.· ιστο» αητ'την κατηγο-
ρΐα «των τρβυιμβτων ή των βοτνατων
των άφει/λομίνων «Ις την 4μιτ6λιμον
κβΐαβτ—ιν». Κι' |τσι άτιοζένωο» τίς
χυλιόΛες των τίτοιων ανσηήρων *Λ
την προστοκτΐο: χοί τή συνταζιοθότη-
ση τοθ νώμου 812 τού 1943.
—"Οτι Α ν6μθς 1640 εΐν» Λοκος
—τονίξει Α πρόίδίος τής "Ενώσεως—
εΤν« ψως φσνΓρο. Πως είνε 5υνατ0 νά
χαρ—τηρισβούν τυχοία κσΐ Απτλβ «αώ-
τοκινττιστικΛ Άτυχήιμ—α» 6 τραυμβ-
τισμΑς χ«ί Α βάνοττος 'Ελλήνων πο-
λιτΛν *τΑ τ* στρβτιωτικά αύτοχίνη-
τατων καταΐκτητών; τν*κειτοι γιά 4.
ή ύ 8έν ϊγινοτν 6«6 &τκχι-
τυχήμτβ πο 8 γ
τιοτητα των βυμάτων ή <*—6 των Αδηγων, άλλά όφβΐλονται ιτοκτίγνωττη περιψρΑνηοη των Γερμα- νοΐταλων στή ζωή τ&ν κατεχομένων λαων κ«1 στή Ρβρβιοτητα τ&ν σωφέρ Βώς βεν ηροκειτβι ν* τιμωρηβοθν ή ν* ώΐΐοστοθν Απολύτως κοβμμιΛσυνίπειο γιά τα ίνκλή.μστά τους βύτ4. ΆχΑ μα καί Τ* γεγβνδς πως ή 151« ή κ» Ρέρνηοη των ΚουΙσλιγκς ίθίσιΐισε Τό ν*μο 812, *ικΛεικνι'ιει πώς ΤΑ ΤΤ* μσς ήτοτν «βΐ εΐνΐ βίκαιο. Σα μ| την <φ<νμογή Τοθ θ Κ ΒΑΡΝΑΛΗ: ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΙ ΠΗΝΕΛΟΓΗΣ.-^Α_ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΑΗβΟΑΟΓΐΓ'τΗΓ ΑΗΜΟΤΚΗΙ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠηνΑοπης». 'Αθήνα τ3υ στον ^ μβτωση των ώγ ττού τΑ μιχ ι ***ν ι .«.. ----- ■ ,^ Τλ£ τ,όκτονΐ τήν ποΧύεδρτ, Φ£<*«"%* *5$ ένάτητάς τού καί τοθ άποβ.νι, »η τή» πηγαΐα τού ούνβμη καΐ Χάμψη^ θσθι β ......-:>·-._. ^Μ) λΑ βιβλιθ Τώρα, οοι—
βαυ.
τοχικοθ οθτοθ νΑμου μάθρι^ι τοθτο τΑ
τροογεΙλ~ικΑ: "Οσοι άνάι— ρβι είχον
«τά μίσοτ» ή Ρρεβήκανε χοντά στΑ
κίντρο κι' 6π6Ρ«λοΓν εγκαίρως τά 8ι.
καιοΛοΎτντικα τους, παΊρναν» σύντσξη
ώς τά ηροχΜς 4κΑμα. Κ «Ι τώρα ΤΑ
κράτος ζητεί ττίσω τά χρήματσ: ~ΰ
πήροτντ... παράνομα, κοτΐ τβ εΐσιτράτ-
το«.ν οί ΟΙκοναμικίς Έφορεϊες μέ
κβΤΜσχέσίις ι
Α
Ή Ένωσις τδν θυμάτων τΛν €χ·
βρΐικών Τροχδν ίκτευβθνεται μέ ύηάμνη-
μά της στήν χυρέρνηση καΐ τούς σ.ρ-
χηγοθς τδν κομμάτων στή Βσυλτ],
ηοροκβλώντας να ληφθεχ νομοβετική ■'
μίόιμνσ γι« Τή ονντβξιοβοτηοη των |
μεΛΛν της. Σ' ίνάντκχ περίπτωση,
λέει ΤΑ 6ιι6μνΓΐμα, β' ανβγκασθοθν οί
βνάΛΐηροι νά στρβψοθν εναντίον
ήη ρμ ί
πεχΛΟνων κ«1 νά ζητήσουν σΜ' ς
Βικβστικδς ή τταροβκλητικώς, τή 51·
καιη χαΐ νΑμιμη Αιτοζηιμίωβή τους.
Άν ζητοθβανε τή γνώμη μας τα
βύμίΡΤβ των τροχων —-έχβριχων και
φιλικων κατοχών—· θά τοθς δίνα|ΐι
τή συμΒουλή, ν* ηροστταβήσουν νά
ιβροθν τί βΐκιο τους μέ βτΐοΐο μ*β°
μτιοροθν, χωρίς φυσικα ν* το—εινω-
βοίν. Γιατϊ, δν περιμίνουν <1—0 τή «>α
οπράρλητη» χυ^ίρνηση χαΐ τού< ίί· νους οΙικονομΐχΜυς συμβούλους "ΐς- βά τνοκοψουνι. -θοο 2ρΑντιο« γιά ϊλλ λέ τν τχή χ=1 ψ τίς ιϊλλες πληγές ά ύ ή 2ρ χατοχής ς ς χ γιά τούς ανβπήονς τΤ|< 'Ε*νιχί| Άν. τιβτασίΜΐ. ιτΜνβ τΑβο ίά ίνβιβφϊρβ!! καί γι' β*τούς, Ζ. ΚΛΝΙΟΖ τού ούνβμη γνωρίζουν κα| σά «'«λι» σκου» κάτι ηερισσάτερβ άπΑ «ν μάσιο άνάγνωσμα: Βρισκβυν «να βιόΑΐο τοθ καλύτερου Έλληνα λυρικβυ πβιη- τή κσί τοθ πιΑ δυνβτοθ τΐ«ζ·γραφθυ μας πού άνίβασε τή σάτυρα βτήν ύψηλή της περ.οτπή — €ΐ6ικοτερα Ινα σατυρικΑ τού Ιργθ μέ πλουσια τά προσΑντα τού καλύτ€Ρου λυρικθϋ κβ) τοΰ »υ»βτΑτ«»νβυ πεζογρσφου. ΤΑ ϊργ«, γρομ·μένο Υ'» Τδν τύπο ϊχβσϊ Ισως «ολύ οττΑ τ& 1- σωτερικό'βάρος καΐ την Ισορρβπία ττβυ θά κέρδιζι 5ν Μ» τΑ βαραινι Ινβς «- δικός προορισμΑς, Ιχε> ίμως δλη τήν
πηγοίβ δυναμη καΐ ΧΑμιΚη *νΑς Ιθγθυ
τοΰ Βάρναλη.
Μέσα στή, πλούσια λυβική τβι» ·οση
Α Βάρναληο ε!χ€ μιά έξαΐρϊτα δυναμική
<γοπυρική »λέ6α κβί Την έκμΐταλλεύβηιΛ μ' δλη τήν αϊσβηση κσ! τή σόφια τοθ τεχνίτη πού »ανερώβη«ι σ' δλα τά ειδή ποΰ κατατΓΐάσβτ>κε, μίγάλος. Αέν την
I-
ξαντλησι σέ λεπτομέρ»ιες «αί σ *π·-
ψαινΑμενα, οθτε την Λνοιζΐ στούς «Οκο.
λους βρΑμθυς τής άγοραίας «Οβυμογρα.
ψι'σς. Άνθρω-π-ιστής—έπανσβτάτης, άνέ-
6ασ« τή σστυρά τού στοΰς μ«γάλο<.ς κα| κυρίους στΑχΟυς της, στΑ Λ«οοΑ_ μημα πρώτα τής κβι»«ίνική{ άβικΐας, κβι ίώλλει εναντίον τού δχι σάν άσθενικΑ λιανοτού»€κο, μά σά» ββρΰ πυροβοΧικΑ — β/ΓιμετωητΙζσντας βγκθυς καΐ άνβ- τρέποντσς 6γ«ους, ΣτΑ» σατυρικΑ Βάο. ναλη ύπάρχει ή μεγάλη σάτυρα — ή σάτυρα Τού 'Αριστθφάνη καΐ τοΰ Γι»υ_ βινάλη — ποΰ δέν σκαρ·αλών«ι γίλών. τσς, μά χτυπάει τΑ στοχο «στ—ί#αλα 6ιτΑ ψηλά γιά νά γ«λάσΐι πάνω στά ονντρίμματα, ίνα γονιμο σά χαιρβτι_ στήριο πρός την άβικημένη ζωή γέλιθ. ΚαΙ τΑτ€ μίνο, άψού γκρεμΐσίι τβ οί. κο66μημα, ττιάνετσι στηθθς μέ στήθος μέ ΤΑ γλυστίρΑ συχαμίνο κορμΐ τοΰ μί- νάλβυ φΐδιοΰ τής κοινυι/ικής άδικΐας ποΰ φωλιάζει μέσσ σΤΑ γκρβμισμίνβ ο(κ3- Εομημα (ΠβλιΤίία, Έκκλησίσ^ Τίχνη) ιταί Α Τδιος Ήρακλής μσζΐ καΐ Ίόλαβς, κόβΐι τά κεφάλια μέ τΑ ρΑπολο καΐ μέ τΑ άναμμένο δαυλί τα κσιΑηΡιάζει. "Ετσι δλέπω σ' δλα τά σστυρικά *>α_
νερώμαΤά τΓΧι τΑν Βάρναλη — Ιτσι κα'
σέ τουτο Τό βιβλίο. Ή άγΑττη Τού άπ6
τήν δλλη ττρος τά άρχαΐσ. σύμβοΧα (Ποο
μηβίσς, Σωκρατης, Πηνελόττη) δέ» πη_
γάζίι άπΑ καμμιά καβυστερημένη άο_
χαιολατρΐία, βΰτι άττ6 μυθοκτλασΤική ά_
δυνβμίβ, άλλά άπΑ τΑ γΐγονός βτι τά
σύμβολα τούτο βρίσκονται στήν Τδια Τή
Ζωοψόρο Τοΰ θΐκοδομήματβς τής κΟιν<0- νικής άδικίσς, έμβλήμβτβ Τοθ κράτθυς τής άντιστρβνμίνης αληθείας: Δέν I- χεις παρά νά τά άναπτοδογυρίσεις ή νά τά κυττάς>ις οττΑ Αρισμίνη σκθπιά γιά
νο δεΐς πώς οέν είνε πσρά τό κονΐαμ^
ΤβΟ κεκονισσμίνου τάφθυ' δέ» 'χ«ις πα-
ρά »ά τά 6είς ή νά τά κυτταξεις απ·0
Αρκτμένη σκοπιά γιά νά βίΐς πώ; Τό
κββένβ άττογυμνουμΐνο άπΑ την ίξωτϊ-
ρική τού άντσύγπατ, βυμβσλΐζίι Α«ο Α-
ρισ-μίνη πλευρά Αλάκερο ΤΑ οΐκοδάμημσ
τής άδΊκίας. Ιδιαιτέρα δμως τά σύμ-
βολο τοϋτσ, σάν σΰμβολα τοθ Ιδεαλιστι.
κου έποικοββμήμβΤΟς, ίξυπηρετοΰνβ τΑν
ττοιητή στήν ττολλθΓττλΑττ)τα. τής συνσεΤΐ-
κής τού τεχ»ης: ΕΤν8 ή Ίβίβτ, ή προ_
βολή τής έκττβρνευμίνη,; πρσγμβτΊκόΤη-
τας στΑν κΑσμο των «τβολικΛν κι' σ,ϊΐΐ-
τι», ά{ι4» — τΑ κύρι· *ντικ4|μ«Μ
σατυρ"«>0 τ·" Ι·1"»».
ΣτΑ *ΦΥβ βύτ* συμττλέκΐται
—ά τΑ σατυρικΑ με τ» ΧυρικΑ >
χ1Ιβ. Ενα έζαίρεΤο χιοθμθρ 4π4 τή*
αλλη άντλομ»»» *π» τις άνθρώιτ.,ΐς ^,
δυνβμΐις βιατρίΛχει ίλίς τίς σελΐδες «οί
;οντανϊΟ«ι τούς συμβολισμούς καΐ ^
βλληγθρ!€ς. Στβιχεϊα τής κοινωνικής
ΙοτορΙβς «νναρβρώνονται Ιαυμάσια μέ
Τή σάτυρβ τής τΐολιτιΐας (ή Πηνιλοτη,
σνμβολίζει την ίξοιχτΐα) κα| μΑνιμι^
—ή συΧΐβ»»— πά—»τάσιις, β—»ς ■
ΤρωίκΑς ττΑλίμος άναποδογυρίζοντ»!
α>τή ρίθλιστική βά— τους γιά νά ιί.
«ονΐσουν άλληγορικά άναλθγΐς κιττα.
ντασΐις τ·0 τώρα. Μιά γοργά ον»ίχής
βι4σ9ρ<«- τβΟ τώββ μέ ΤΑ II— ελββ», μιά γοργά σννεχής συνυ^ανσή τονς καΐ στή* οόσΐα ««1 στή μορψή, ταντίζο«ΐ άργανικά τΑ βνμβολο μ* ΤΑ »υμδολι_ Γώμ«νθ, την ΑλληγορΙα μέ τά αλληγοοβύ •αενβ τΑ μύβο μέ την κρβγματ ι κότ,^ Τα ϊιβ«— ίλλοντας σννΑμβ την άλήβΐια 6»Α τΑ *έ»ι>μα. ΤΑ σύνθλβ ιΤν» ϊ»α Ια.
γο βερμό, ζωντανΑ, γ«ματο άπΑ άλήίειβ
κα·, δθνβμη κα) δέ» χ*νίι παρά στΑ «.
}<ι/ταίο κίψβλαιθ, δτιου Α ουμβολισα»ς ε?ν« τόσο σβψής ««1 μΑνθπλιυρος, «ού στή μηχαΛΊκή άλληγοοΐβ ΟΛΓΑΙ ΒΟΤΙΗ «'ν,τνοι». Έ Α. Ν. Μαυρΐβης. Άβηνβ—1946. ΤΑ βιβλίο τοθτβ μέ μιά σειρά ιιθιΑ. ματο ττόΐνω σέ μεγΛλα βέμοττα — Ήλί. κτρα, ΕΛΑΣ, Άβή»α, Χαΐδάρι, Ρωσία, ΈμββΤήριβ (έττσνάσταση τής Ί^βθιττμ (βθλ ή ρ, ΈμββΤήρι η μ σίος), /ννίγολοδρσμβ" (βθλοι τής έιτι. στήμης) τΑ Τραγούδι τοθ ττρολετάριθυ ίΛβή στήν ανβρωττοττττα)—πρω-ο«<η«οώ. νίι Ινα βουμάσιο τΓθΐητιχΑ τΊλαντο, 4. νώριμο *κΑμη στΐς ■ΐτρβγμσ/Ιώοΐις τού, άλλά μέ ΑλΑτελα άσυνήβιστα μΐγάλβ ♦τϊρά σΤίς συλλήιΙΊΐς καΐ ιτολλές «ιΑ_ λας στΑν τομέβ Τής τ«χνικής ττραγματα. ττοιήσεις. "Η ττθιτγτρια προβΐνετσι οά» τΐ-βλύ νέα 4κΑ»ιη άττά Τίς βαρίιΐς έττι. δρασίις (Ιδίως τού Καζαντζάκη), άττβ τήν ττολΐ ρτττορικΑτηΤα, άπΑ τή» άβα. ναμΐα τής σύνβ€θΤ|ς καΐ γίνικά άπβ »ή» άντ,μπΑρια της ά κυριαρχήσΐι πάνω «τ* ύλικό της. Στή, τεχνική άττΑ Την αλλη δέ» Ιχει κοττοχττσλαγμίνη ποιότητα στΙ. χου: Α στίχβς της άκΑμη ΐΤν« μηχανι. κά φΤιαχτΑς, τοθ λεΐττει ή όργο»ική «α. κλικΑιητα ««1 ή αύτάρκεια τώ» στοι. χΐΐων τού. Μέσα δμος άττΑ β뀫 αθτέ< τίς άβνναμΐες άνβττήδβ πσντοθ ϊνος ·αυ μάσι»; ττΟιητικΑς ττλβ&τος συλλή>Ιιεν,
βιωμάτων, ΐι'κΑνων, έκψράοεω» — κα.
ταξιομένος άπ4 την βσβύτερη εύγίιΛια
τής ψ(Λ(ής τιοθ ζε1 καΐ χσίρίτσι στή*μΙ.
γσλωσύνη τβι> τΑ Ιπθς της ανθρωπίνη»,
πθρίΐβς. Όριο'μενσ. πρβγματικά κομ.
μάτια ττρομηνβΰν λβμττρίς σύριβη'ές Α.
λοκληρωμίνες πραγματοττβιήσϊΐς, σάι
ΤΑ σνόλουθο γιά τήν κυριαρχΐα Τοθ αν.
βρώπου πάνω στή φθση:
«ΤΙ μιά ,Οχτα ιτού τ" άστέρια ραγβμένβ
(θαμάζαν τούς οΐνθρώπους κι' εκοιμάτο
σέ γλυκόνίιρου άγκαλ.4 άπο,εχοο-μένο»,
Α ούρανΑς, Α κλειδοκράτορας τού κόσμον,
έξεχύθη ή βιγλστόρισσα σιμά τού
τριο-σιώνισ μας λαχτάρα άφροκοπώνταε,
καΐ τοθ κλίβει άπ' την καρδιά τά μα.
ΓσΤικβ τού.
Κ«! ·τβ γν»·ιβ ε κερσβν*ς πού τ6»
(έύλ
ΝΤΟΚΟΥΜΕΗΤΑ ΤΗΣ
Φώς στά σχέδια τού Νατσισμου
30'
ΤΙΣ 27 Γετττεμβρίου 1940
ό Ίσττανό< ύττθυργός των 'Εξωτίρικών Σερρανο Σ#) νερ, ττήγε στό Βερολίνο καΐ σανομίλησε μέ τόν Χίτλερ. Συζήτησαν λετττομερώς την έ- πΐχείρηση εναντίον τοθ Γ1- βραλτάρ. Ό Σοΰνερ εξέφρασε Φόδους μηπως οί "Αγγλοι αποβι βασθοθν στήν ΑκτγΊ της Καρθαγέ νης, δπου ΟΙ κσμμουνιστές είνε Ισχυροί. Ό Χίτλερ απήντησε δ τι θά έκμηδ€νΙσ«ι μ·ά τέτο>α ά
ττόβαθη μέ άεροπλάνα καθέτου ί
φορμήσεως. 'θ Χίτλερ Ανέψερε
ότι ή κατάληψη τοβ Γιβραλτάρ
συζητήθηκε λετττομερώς άττό τούς
Γερμανούς καί πρόσθεσε δτι οί
Γερμανοϊ εΐδιχοϊ γιά την κατα
στροφή των όχυρών τού, πού
στάλθηκαν στήν Ίσ—ανίοΐ, έργά
σθηκαν Ικανοττοιητΐκά.Ό Χίτλερ
εΤπε δτι ό ρόλός της Γερμανίας
στό Γιβραλτάρ θά βΤ>* νά έκδιω
ξει Τά βγγλικά ττολεμΐκά ττλθϊα
καί χρηθΊμθ-ττοιώντοος είδικά δ
πλα νά καταλάβίι τό φρούριο, χω
ρΐί μεγχ4λις Θυσίες.
Τότϊ ό Ρίμπεντροπ ήταν στή
Ρωμη καί Ουζητοΰσε μέ τό Μβιν
σολίνΐ. Όττος ά—βχαλύφθη 4πό
τά ντοκρυμέντα της Νυρεμβέρ
γης, σΤίς 19 Σετττεμβρίου, ό
Ρίμττεντροττ ανήγγειλε στό Μου
σολΐνι δτι ίλαβί μηνυμα άττό τόν
Χίτλερ γιά τ6 στρατιωτικό ρόλο
τής'Ισττανίοις στή σύγκρουση γιά
την κατάληψη τοθ Γιβραλτάρ.Γιά
νά ττροληφθεϊ ένδεχόμενη άποτυ-
χία στήν έτηχείρηση, ή Γερμανία
βά ένίσχυε την 'Ισ-π·οτνί» μί εΐζι
κά στρατιύμοττα, έφθδιασμένα μέ
κατάλληλο όττλισμό. Ό Χίτλερ < λεγι στό μήνυμά τού, δτι έξέτα σβ προσεκτικά τό ττρόβλημα τού Γιβραλτάρ καί δτι ή κατάληψη τού ήταν δυνατή, δν βοηθθθσί ό Φοάν/ο. 'ρ Ρίυττεντροττ ττληρο Φόρησε έττίσης τό Μουσολίνι δτι ό Σοθνιρ ίρχόταν στή Ρωμη γιά νά συζητήση» μέ την Ιταλική κυ βέρνηση τό ζήτημα των άξιώσε- ών τηε σέ ένδεχόμενη κατάληψη τοθ Γιβραλτάρ. Όταν έττέστρεψβ ό Ρίμττβντροτ! στό ΒερολΤνθ, ύπέγραψ» μέ τόν Σούνερ μυστικό πρωτόκολλο για την 6ξοδο της Ίσπανία< στόν πό λεμθ. Τό ττρωτόκολλο άνίφερε δτι ό Φράνκο Θά γΐνόταν έμπόλε μος μόλις συμπληρώσει τίς ττρθ ϊτοιμοχηες τού. Λίγβς μέρες μετά τί> σννάντη
ση τού Σοθνβρ μέ τό Χίτλερ, ό
Φράνκο ίστιιλε ττροσωπΐκ^ επι
στολή στό Χίτλερ, σχετικώς μί
τά βΤίέδια γά την έτη'θεση έναν
τίον τοο Γιβραλτάρ. Στήν έττ»
οτολή λέει : «Πρθττσρασκευάσα
μί μΐΑΓΓικά τίς έπΐχειρήσεις άπό
καιρό πρίν, δεδομένου δτι, ή ττβ
ριοχή *θτή δέν ϊχει συγνοινωνια
κό 6ίκτυο_ Τά σημεΐα^ άντιστάσε-
ως μποροΰν νά κροττήσουν, άκό
μη κι' δτβν ένεργήσουμΕ Ισχυρέ;
άεροπθρικές έπιδρομίς" Ιτσι Θά
πρέπβι νά κατοκττραφοθν μέ τό
ττυρο6ολι·κό>. Στήν έπΐστολη τού
δύτ-ί, ό Φράνκο έκφράζει «τόν εί
λικρινή Θσνμασμό τού τιι·ος τόν
Φύρβρ προσωπι,κά κ*1 πρό< το γερμοονικό λαό γιά την Οπόθεση ττού μάχεται». Τά ντοκθυμέντα ίητ οκαλύ- τττοι/ν έττίο-ης δτι οί ΓιρμανοΙ ιΐ χαν συγκβιτβτεθβΐ νά πβροχωρή σουν έδάφη τή« Βορειου Αφρΐ ■χθς στήν Ισπανία κβί άφηνον τόν Φρανκ!» νά διαλεξβι έκείν'; τήν ήμέρα τής έπιθέσεως έναν τΐον τοο Γιβραλτάρ 'Η "Ισπα ^α έκτός Ιπό τίς δυνάμίκ πθύ Θά διέθετβ στην έπιθεση, β' ά,ε λάμβοτνε την υποχρεωθή νά στεί λει καΐ δυο μερΐρχίες στό Μα σι τα γερμαν.κα σχ£δια γιό. Την έπιχείρηση «Φίλιηττος και Ί- σσβέλλβ» ττροχΜΡθΰο-αν. Στΐς 23 Όκτωβρίου 1940, έ- Χίτλερ καΐ ό Φράνκο συναντήθηκαν είς Χεν- τάϋ. Ό Φράνκο τά πρώτα λόγΐα πού εΐπβ στόν Χίτλερ ίτθ(ν: «Ή Ίσπβνία ευχαρίστως β' άγωνι- σθεϊ στό πλευρό τής Γερμανίας». Η ήμερομηνία τής έπιθέσεως κα Θορίσθη στή συνάντηση αυτή. Τά ντοκθυμέντα άττοκαλύτττουν ότι Α έπιθεση εναντίον τοθ Γιβραλτάρ Θά διεξάγθνταν βτΐς 10 Ίανουα ρίου 1941. Στίς 12 Νοεμ4ρ(ον 1940, ό Χίτλερ έξέ6»κ( την ύπ' άρ.Θ. 18 πολεμικη διοααγή, βιτου άναφέ- ροντβν δτι. «τά τγολιτικά βιίμοττα γιά την ϊ£οδο τής Ίο—οτνίας στόν πολεμο, Ιχουν έπιτελεσθεϊ. Σκο- τος τής γερμανικής επεμβάσεως στην Ιβηρική χερσονηο-ο είνι νά έκδιωξει τθυς Άγγλους άπό τή Δυτικη Μεσόγειο. Γι' οΰτό τό σκο πό, Θά κσταληφθεΐ τό Γιβραλτάρ καΐ τό στενό Θά κλιισθεϊ, ώστε νά παρεμποδισθοΰν οί Άγγλοι νά πατήσθυν τό πόδι τους σέ αλλο σημείρ της Ίβηρικης χερσονησου η στα νησιβ τού ΑτλαντικοΟ». Η_ προπαρασκευή καΐ ή έκτίλε "[.τής έπιχειρήσεως πρόβλεπε τά εξής: « Ανσγνωριστικα στρατεύ- ματα Θά κάμουν τίς άναγκαϊες προετοιμασίες γιά δράση εναντί¬ ον τοΰ Γιβραλτάρ κσί γιά την κα ταληψη των αεροδρόμιον. ΕΙβικές μογάδες τοθ Γρβφείου Κοτασκθ- πειας Θα πάρουν υπό την προστα σία τους την ττερ.οχή τοθ Γιβραλ ταρ σέ μι~ακή συνεργο— ία μέ τους Ισπανθυς, εναντίον των προσπαθειών των "Αγγλων νβ δι ε^ρύνοι/ν τό πεδίο των μαχών καί νά ποορεμποδίσουν τίς έπιχειρή σεις μας. Πά τήν ίναρξη των έ- πιχειοήσεων, Θά δοθεΐ προειδο- ποιησ» τρείς έββομάβες πρΐν Τα οτρατευματά μος βισβοΰν τβ γαλ λοΐσπανικά σύνορα, άλλά μόνο με τα τη συμπληρώση των ιτροετοι- μασιων για Τα νησια τού Ατλαν τικου. Εχοντος ί—' &ψη τή δύο-κο λη καταοταοση των Ιο-παν.κών σι· δηροβρόμων, ό στρατός βα νρη- σιμθποιησει κυρίως μηχοτνοκϊνη- Τϊς μοναδες ν,ό: τήν έ-χείρηβη, ίνω ο! σιβηρόβρομοι βά μετα·έ- ρουν μόνο τίς ίνισχύσίΐς. ΟΙ άε- ροπορ.κές μονάδες, στήν κατάλλη ι "Τ^ί1*· ·* ί^ΡΥήσουν έπιδρο¬ μίς άπό γαλλικοθ έσάψους ένοτν τιον τί>ν βρετανκών πολεμικών
Α -υ
V
Χ'μάνι το° Γι«Ραλ
τ«ρ. Η ίπ,Θεση γι* την Κ0αάλη
ϋΐκια
γβικΐττής, την Μ·αλή τρ*χ€ι νά ρψ
άμολώντας τή φωτία πού χερθκράτιι
στή· ,ικήτρια μπρός Αρμή μσς ντρθιτιπ.
(σμένος
Κι' βπΐ' Τ* ττίριορα τής πλάσης τίνα.
(χΤήκβν
—ήν πνθή τής λε»τερι4ς, τ' αλυσν·.
(μί»α
βλβ τΑτΐς τά οτβιχ*ϊα, γοργθπη8Λ»τα< κατά Μας κοττοΛιβστά, καΐ τά ποδάοι· μέ χβοΑς μουκανηΤΑ μδς γλυκοίψίλοι». Κι' άπ' τά σπήλιο τά βαθειά της (α. (πνημίνη μες τά κύμθΓΤβτ βοιττάει κριΐΌχεροϋσα, τ6 βεργόλινθν, ή δάλασσα, κθρμ! της* πά οτήν β$ρη ξεβιπλώνϊι Τά σγονρά Τη| κβΐ τραγθύβι έρωτικΑ μάς τρςτγουδίζιι λιγωμίνη άττ' την άντρΐκΐια ύή < *Η σΑν τ» ακΑΧου·» γιά τή »(«>) ί-
ναντια σΤΑ Θολόγτο άπΑ τή Χαχτάρα τοθ
άνθρώττου ν' άνίβε, ώς τ6 ηλβυτιϊε
σκαλοπάτι τής πορίίας τον:
ΤΙ κι' *ν στ€ρνΑς_στερ»Ας βέ νά γ«λασΤ«
Α Χάροντας μέ τΑ λιγν^ ίρεπονι
στής γής τά ρέπια καβιστΑς κοΐ θάρτεΐ
σο» έροηιάρης σκοθληκας νά γ·λύψ«ι
το σώμα σου, πού άγέρη6*< τής :ζογ€λώντα Αρμοϋσσν νά πια—οθν» καί στή» άνασΚμιά σου νά φι Μίς σΤΑ χθχλΑ τοΰ πάθους Σθυ ν' Α Θάνατος, Καλέ, πώς γκρβμιζδτα, ββθειά στά τάρταρβ κατωκί^άληςΐ Τί ήταν γιά Σέ ή λαχτάρα νά πλωρι γιά τή μβνιά πού άσΐγο—ο στρουγΐζ»! ' πνίμα τού βεοθ... ■ΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΚΡΓ· ΑπΑ τίς έκβΑο·«ι< *άνου κν-,,.-^^, Α ττρώτος άπβ τοϋς βυΑ τΑμθυς τού -ν. -,ου «'ΑνβολογΙα τής ΔημΟΤικής ΓΜ<·. γρσ·Ιας», περιίχοντας άττοσΊΐΑονο—ι τώ» βημοτικών κειμένω» άπΑ τΑν Μα. χσΐρα βς τΑν ΣολομΑ. Συντάκτης τοθ «ργθυ «Τνι Α Βαλέτβς, Ινσς άττ0 Τούς καλλιτέρους μελετητες και γνώστες τή"( νβοΛληνικής παράβοσης, Τ6 βιβλΐα τούτο έρχεται νά Ικοτνοιτοιήσ*, μιά πρώ. Τη άνάγκη, νά ψίρίι τή γνώοτη Τοθ ά, πίρο^του βησαυροϋ τής βημοτικής ιιας πεζογρσφικής πσράδοσης άπΑ τίς *Ο&. τες—ηρώτΐς ορχές της. Ε!ν« ή πρ*ΐη, Τίτοια συστημ—ική έογαβΙα πβο βλέτΚΙ τΑ «Λς καΐ σέ έπιστημβνική συ»Ι«·ια, άρτιΑτητα, τοποθίτική οΐκονομΐα «αί ίμψάνιση, βνταπθκρΐνιτβι σ' δΧ*·, τΐ€ ττρβσδβ,Ιίς. Ή κριτ,κη μας στήλΐ) β1 άσχολη^ι Ιβ.αΙτερα μ* τ» 6ρα(β Ιβγο. Λ. τΑ α ■ Υϊββ,μονικβ στρατϊυματα, τ* όποια Θα κινηθούν καΐ πρός την Πρρτογαλ.α Ύποστηοιξη α¬ πό τους Ι—τανθύς γιά την κ—β ληψη των Σ τίνων μΐτά Από την κυριει»η τού Βράχα, τΟΠ Γ,βραλ τοτρ Θα ζητηθε. άπό τό Ίσπαν,κό Μαρόκκο, αν Θά χρ«,α<τθ€ΐ». 4.ΥΡΙ0 : Ή οννέχΜα. ΓΝΩΣΤ0Π01ΗΣΕΙΣ ΓΑΜΟΝ Ο Αν—τάσιος Γιάνναρης 'ν0« «οί τής Παρθένας τ ιιΑβυ, γιν»ηβ«ίς εί»· Γ.Λ ς, μίλλουσ, νή, Υβμο», τ.λ.σβησ6μ1νον ίν "Ολγας, «βΤ"ή'"ΜβρΤ«'Κβματσά"^"^^ 'Α σΐσυ, γίννΐ>*ιΙσβ ε(ς 'ΑγρΙνιον
"Αβηνών, μέλλουσι νά Ιλίωσ,,
Δημη.
ί
ΠΡΟΙΚΑΗΤΗΡΙΑ ΓΔΜΩΝ
Ίπισκβπτήρια καΐ κόθε
τυπογραφική δουλιά στοΟ
ί*ΤΛΛΙΑΗ ..ΙύριπΙδΛϋ 7.
«ΚΤΕΛΕΠΊΚΗ ■ΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΚΤ)ΚΩΝ ΖΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
ΑΝΑΧΟΡΗΣΕΙΧ ΕΚ ΠβΙΡΑΙΟΧ
ρι)« «ΑΓ. ΝΙΧΟΛΑΟΖ· Π—β—»·.
ήν » κ.ιμ,. »ι· ·Ηρ<1ε»λ«ιον, ΧιντιΙ—, Ποαεΐαν -Αμμον, -Αγ. Νιχίλοβν, Π»ι ραιβ. ιπ)« «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ποτοκη,^ν, | "Λ»· οι* ΣΟρον, ΣΙκινον, θοΜναν, δρον, -Ιβν. οίαν, βήρςτν. ά)ιι €ΚΑΒΑΛΛΑ» [Ιορσσκιυην ε «. μ. διά Χαλκΐοα, θεσσαλονίκην. β)ττ «ΕΛΕΜΗ» ΠαροσκΛυην μεβημ, δι' Ήροικλιιον. Ρεβυμνον, Σοθβον. Πειραια. «)« «ΣΤΕΦΑΝΟΧ» ΣΑΝΧττον ε «, μ. 6ιά Χίον, Μυτιλήνην, Καβαλλαν. ΙαμοβρΑκην, ·ΛλΚ.ανδρού—λιν, Μι>·
Τΐλήνην, Χίαν, ΠιιραιΛ.
β)ιτ «ΠΕ1ΡΑΙΕΥ1, Σόφρ>χτ- Ι «.
μ. οιήτ Βολον, θεσσαλονίκην. Βολον,
Πειραια '
π)κ «(ΕΙΡΗΝΗ, ΙΛβ^—>ν · «#·
οιβ ϊθρβν, Πάρον, ίΙαΛΐιν, Πάρον,
ΣΟβον, Πίΐ—ιβ
ά)τι «ΛΗΜΝόΐ, Σή^οπ~ 10 «.
μ. βιβ ϊπίτσας, ΛεωνΙδιον,
σΐβν, πΐόΐ— λιν, Γύβίΐον
<*)ιι «ΚΟΡΥΤΣΑ, Σ(!«^ΛονΙ«. V». «ι -Ανβρον, ΧΙον, Μυτιλήνην, XI" βν, "Ανβρθν, ΠιΐΛαιΛ. *)π «ΚΕΙΜΛΡΡΑ, Ζοφβα—ν ·»· <7»μ*Ρ. διά: Σθρον, Τηνον, ΜΟκβνβν, Ικαρισν, Βσβυ Κοτρλόββσι κ.™>κ ^Χ^"» Κυριακήν 9 «.μ. 6'ά
Κέοτν Κυε>νον, ΪΟρον, Ζίρι«βτ, *·"
»νον, ΚΙμωλον, Μήλον.
ιι)κ «ΑΔΡΙΑΝΟΣ» Δευτΐραν 9 «.
μ. βι* ΙΟρον. Πάρον, Μβξβν, Πάρον,
Σΰρον, Πειρβιβ
ά)ττ «ΧΕΙΜΑΙ» ΡΑ. Δειττί—, 1« «.
μ. Βιά θεσσαλονίκην, ΠειραιΛ.
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ Ι0ΝΙΙ1Γ1 ΜΗΓΟΚ.
ΟτΑ τοθ «)Τ[ «ΣΥΡΟΣ» ·
ΕΚ ΚΟΡΙΝβΟΥ
ΔεΐΛίρβν 8 μ μ. δι* Πβ.
*« Κίρκ;
ρκυρ
,—^νΖ^ π*ν»*τΐν Ι μ.μ βια Π*·
τΡ<»ς. ΖβΡκυνθθν, 'ΛργοοτΑλίον ΕΚ ΠΑΤΡΩΓ1 Εκάστην Τρίτην 6 π.μ. βιά ΑεοιΑ οβ Κίοκΐιρ<τν Πσρβ— (υην ε κ |1. Ά»»6λ ι »Ο7Τ0ΟΙΟ# 'ΕκΑστην Κοριαπ,ήν |,ν 8ι* Χ*· ^1». Αγ. Εύοημί—, Ίβακην, Πάτρας «ΑΚΤΟΠΑΟΊΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α Β/ Μίγβρβν ΗλίκΤοικΑν 7ι8ΐΜ>οοοομ»ν
βΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ μ*νον
ων,, Δι«ιΛύνσ»ω( κσί
νρ,ι^ 41-«31—42 (53β 6ι' εί-
"ιτήρΐβ Α· «„, β- βέ-σίως, κοΐ «ι-
ντΜν Γιβννοαάτου οτ' 6(ν>»^^ βι' «Ι-
«"ήρ'οτ Γ' Β6σ«ω<;, Λρ. τΧ43·»3». «Ε«ΙΝΕ ΚΑ'ΡΟΣ ν* φντεύβιτι οενδρα όττωοοφόοβ δλων των ιτθ·- τϋ'τν"τΑΓΓεΛ0Σ Δ· ΑΓΑΛΙΩ- -'ΗΣ. Τσώρτσιλ 19. Τηλ. 21-765.

Ο ΓΥΠΑΣ
Ό Άμκρικανικός άετος
ΡΑΦΕΙ ή «Καθημβρΐνη» :
« Η Αμερικανΐχ,ή κυβέρνη
αίς τσακίζεται κυριολεκτικώς
διά νά φανή ευχάριστος καΐ
ϊδρόφρων πρός την "Ιταλίαν.
Λέγοι/ν μάλΐστα δτι δάνειον
εκατόν «κατομμυρΐων δολλαρί
ών πρόκειται 6σονο0ιτω νά χα-
ρηγηθή είς την πρώην Αντί-
τταλον. . ,».
Μπά ; Καί ό κ. Τσαλδάρης ;
Ό Φοβεράς αύτός διπλωμάτης
πού κατέπληξε τοΰς Άμερΐκα-
νούς καΐ άπέσπαθε δλους τούς
θησαυρούς το5 Βορειθυ ήμΐ-
σψα,ριου υπέρ τοθ κρατους
τών Σουρλαίων ; Τ! Ιγινε λοι-
πόνό Άμερικανικός άετός, ό
οποίος όητλωσβ τάς πτέρυγάς
τού διά νά προστατεύσει τό
ναθεστώς των <λαοπρ;6λήτ«ν» *αΐ μόνον σύτό ; "Εγΐνε α¬ σφαλώς έκεΤνο που ήταν : "Ε- δωσε κα! δίνει τά δολλάριά τού στήν 'Ιτολία, στήν δποί« ίίθελε νά δώσε'ι καΐ τούς κλεμ- αένου0 άρχαιολογικούς θησαυ ρούς τής Ελλάδος. Καΐ στόν υ. Τσαλδάρη δίνει τά τρΐαντά- «υλλα τού κ ΓΑΒ καΐ δ,τι άφή- νοι/ν δλα τ« πετεινό τοθ ού- ρανοο κάτω άπό την... ούρά τους Ι... Ντεκές... ΟΛΟΣ ό «έθνικόφρων» τύ- πορ ίξεγβίρεται κατά τοθ «έθνικόφρονος» ραοΊοσταθμοΟ. Ή «Καθημερινήν» γράφει πβρί- που δτι δέν θά μποροΰσε να Οττάρξει χειρότερο μέσο πρός δυσφήμηση τής χώρας στό έξω¬ τερικό. ΚαΙ τόν «"Εθνος» τόν χαρακτηρίζει «σαχλό» Τίποτα άπ' δλα οτύτά δέν είνε ό Ρα- δΐοφωνΐκός Σταθμός. Είνε α¬ πλώς ενας «έθνικόφρων» ντε- κές. Καΐ αποτελεί τόν πιοτό καθρέφτη τοι νόσμου πού κυ- βερνά την 'Ελλάδα... Τί βλλο μπορεϊ νά βγεΐ άπό έναν ντβ- ΐίέ, έκτός Από άναθυμιάσεΐο ; Αϋτοκριτική... ΟΥΠΟΥΡΓΟΣ τής ΠαιδεΙ- ας εΤνε... ουγκΐνητικός βτήν αύτοκριτΐκίι της συνομο- ταξίας των «λαοπροβλήτων». Σέ πρωτθχρονιάτικο άρθρο τού γράφει: «Όλοι οί άνθρωποι είμεθα ζώα. Διαφέρουμε μόνο κατά τήν νόησΐν» "Εάν σημεΐ- ώσεΐ καν€ι? δτι προκειμένου περΐ «λαοπρσβλήτων» ή «νόη- σις» εΤνβ φροθτο άνύπαρκτο, τό τε ή α5το-/ριτΐκή τσ'! κ· Πσπα- δήμου πβραμένβΐ 100 % εΐλι- νρινής. Ο οΰροκοτάγκοι άπειλοθν... Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των οθρακουτΰτγ. κων, αφοθ ί^σί^ιι σ« ηολύ· —ηλβ 4ρθρα ιήν «ίβνική» δράστι ενός κοινοΰ προδότη καΐ συνεργά. τού τών Βουλγαρων φσσκττών, τοθ Γσαούς "Αντών, ζητεί βττειτα την «με— διαλύση τής Έθνικής 'Λλ- λΐλεγγΰης και τ?|ς ΕΠΟΝ καΐ τήν αλ6—τη τιμωρία τών Ικ κεφα. λής τών δργανώαεων τού λβοθ. Ή ίφημερίδα ΤρΟ ΤσοΛ.δ*ρη, ιτού ί- λιβάνισε Τοΰς Ίταλούς καΐ Τοΰς Γίρμανούς κατακτητάς, λησμθνιϊ ί*ι Τ6 ϊθνος βέν τ6 άΝτοτβλοΟν οθτΐ βΐ ηροβάτις, οθ— οί οιφοοκοτάγκοι, Τ6 ϊ^νος Τ6 <&η~ΕλοΟν οί χιλιώδες Των ίξορίοτων, των Χ«τ—ΐϊζομί- *α» κοΐ των μ—<ομένων γιά τ^ν ί- «υθερία βιμοκρατικών και οί δρ- νανώσεις αοτοθ τοθ λαοθ, ιτού λει. Γουβγοθν νομίμως χαΐ ύπίρσοττί- Ρ>νται τήν ττατρίδοτ ά»6 τό μίβκτμα
των προδοτών κοΐ των ούρακοτάγ.
κων, βίν ϊΓνε εθκολο ν* δισΛυβοΟν.
Μι4 τ*τοια διΛλυση «ά εσήμαινε.
8ιάλι«~ τοθ ίβνους καί κυριαρχΐα
Των οορο)κοτο9γν6>ν.
■ΰαιοβηοία
ΟΛΕΓ οί *ΐτρίιτ!ΐ€ς καΐ βλες οί
χυδαιοτητες ιτοθ βϋίβ£Τι τό
φΌί^ΙίΟΤΓ ΙΚΟ Ο^ΪΛΛθ^ΟΕΟΙή ^Λΰ ·** Εθ^Ι·
άς» *η»στροΕτεύθησαν τίς τβλιυτβΐ.
«ς ήμ·ρ»ς γιά νά σΐίκοφαντηθις καΐ
ν* δοσφημισβεϊ ή «"Ελληνικί) Πβ-
λεμική Πί,ρίβαλψη», μιά Λργανωοΐ)
«τού προσίφΕρϊ «αί τιροοφέρ«ι *νϊκ."
τες ΟτηριβΙις στ6ν ίλληνικ6
Λ, Ανιξάρτητβ *τ4 τίς πολιτικάς
ιτποιβησίΐς των <4νβρ<5ατων «οθ την 4ττοτε(λο0ν. Καΐ ή αίτία ί)ταν 6 γεγονός, β-Τι ή Αμερικοτνΐική ίργΐϋνωιτη διίθεσί ίνα τζΐτ σί 8ϋό Άμερΐκανούς δημοσιογράιφθυς — βχι *ρ«ττΕροί)ς— ιτοθ περιοβηισαν *τήν ίλληνκιή έπαρχΐσ κα ιηριέ. γραψβν την ΧΛλοοη πού ϊχουν δη- μιουιργήσει 01 Μονβρχικοί, ίκοι. μβ/ βηλαβή ίνα χρήσι,μο χβΐ 4μι. ρβλ—το Ιργο. Ή «'Ελ.ληνική ΓΚ>-
Λ,Βμικίΐ ΠϊρΙθβλψη» Λιιως Ρχ«ι ηβρβ
χωΐρήσιι μιΑ πολυτεΛ.») λ»μοι>ςίνβ
©το Γονατ3, ίγοΟ *»οΟ διόρισΐ
I-
!νβν Κΐνίζο βοσίλογο, σύμβοιΛβ
τοθ κράτουτ, ττήνε στή Μ—εδονΐα
ΐιονο «αί μ6ν0 γι4 νά: κηρύξίι τ6ν
ίμφθλιο ττόλρμβ κσΐ ν* αύξήσϊΐ
τόν «λ«*ρο τοθ τόπον. Ή Ιδία 6ρ.
ν*νω<~ €χει ηαραχωρήσει τιθλυτ,ι λίϊς κοΰρσίς — 6ν 0»ουργό τοθ ΤβνισμοΟ, στον (>ηουργ(> τοθ
Βιαο-μοΟ κβΐ. σ4 —λλούς ίίλλους,
κου χύριοτ άτακτχόληση ?χθί/ν την
κίΓΓβββρίίθρωοη τής χώρας χοί την
Ρντβη— τοθ μαρτύριον τοθ λαοθ.
ΠοΟ είνε γι* βλβ αύτ* ή ιδβ
•Ία τής Αδιαντροττης χήρας ·
Κάττοιο< Μπορτολή'σ /^ΑΠΟΙΟΧ ·Ιωοτί> Τσβυγ«—«αι,
Γγνω—4ς δττο τό βνομα Στάλιν,
εώρ(οχ«ται είς το έρημητήριον τού
(Ιγ τΑ Σοτσι, καΐ δίν «!»« γνΐΜττον
ίάν Θ4 έορτι4σ€ι τβ Χριοτ ούγεννο,
«αθότι δίν πι—ίύίι ι[ς τ4» θεόν...
Αότά τα γράφΐι κά-ττοιθι; Μττθρτθ-
λή·ς, στήν πολύ γνωστή άττβ τον κβι.
ρ4 Τής κατθχής «ΒροδΐΛίη», ττ»ύ ττι.
—Εόβι στβ ©εβ κ«1 άχτκΐί σντισο-
βιί-τική προττσγσνδαΙ. ..
Τόοο το κολύτερο...
ΜΑΡΤΥΡΙΑ έκ μέρους ττολιΤΑ»
1 ~ρατιίΛικών (ιτΐρΐ τή( Ιξω-
βεν ένισχιχκω; των άνΤαρτώιν) βέν θά
ύηάρζι, καμμΐα καΐ ΜΟΝΗ ΠΟΥ βΑ
ΚΑΘΗΣΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΧ ίΙΣ ΤΟ
ΣΚΑΜΝΙ ΘΛ ΕΙΝΕ Η ΔΟΛΙΑ ΕΛ¬
ΛΑΣ....
ΑώτΑ γράψει 6 κ. ΓΑΒ ««1 ♦αίνΐτβι
Βτι αώτά ϊχθυν γ!ν«ι Τίΐά σι/νείδη<~β_ Χου τοθ «ί^νικόφρβνος» ονρψϊτοθ. 0- βο ΙνωρΙτϊρο το κοΓΤολίβου» «βΙ βττίύβουν *άί οτθύς ύηονόμους Από τβθο όττθΐους τοίις άνίσυρΐ ή ίγκΛιΙ- •βτική Απβτη τού Μττέβι», τόσο τί «•ΛύΤίρο γιά τ6 "Εθνος κβ| την *Ελ- Ο ΖΕΣΟΛΟΓΟΙ ΙΑΤΡΟΧ ΧΑΡΙΑΑΟΣ Ι. ΚΑΜΑΡΙΟΤΗΣ «ΙίικευβεΙς έν Παριβΐοκ είς τβ σ«ξουο- λικσ ΊφροβΙσια, γυναικοΧονικΑ ·οοή»α. το, βέχΒται γο»ν(β Φρ. Ροθϊβελτ (Ά. βΐς) «αί ·ΟϋΛοθυ 17. 'Πρβι *η<- 7.30—1 η ιι. κο) 4—7 ιι. ε Ό γύπας τ^ς 6λιγαρχΙο(: άρττάζε, κα| το κβμμάτι τό ψωμΐ τής φτωχής οί. κθγίνίιας Τού ίργαζομένθν — τΤνε 4 κακόε δσίμονος των κοινωνίαν. ('Απ6 16 «Νταίηλυ Γουώρκερ» τής Νίας "Υόρκης» ΣΚΑΝΔΑΛΟ Η ΜΙΣΘΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΤΣΝΕΡ ΧΩΡΙΣΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ, ΣΕ ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ; Τό υτΓθυργιΐο των Οΐκονομι- κών έτοΐμάζει Μνα ήγεμονΐκό δώ ρο, μέ την εύκοοιρία τών έορτών, γιά τούς φίλους τής...καταστά¬ σεως. 'Εκχωρεί, μέ έλεύθερη μί· σθωση τό Κρατικό τιπτοτεχνΐκό έργοστάσΐο τος « [ϊοττιας» (πρώ- ην Μάισνερ καΐ Καργαδούρη). Πρόκβιται γιά 4—5 χι,λιάδε£ χρυ σές λίρεο ττεριουσία τού Δημο οι'οκ — άπό καηάσχεση της έχθρι κης περιουσίαο τού Μάισνερ — ■πόΟ είνε καταδικασμένη, &ν ττρα γμοπο—οιηθεΐ τελιχά ή μίσθωση. νά καταστραφεΤ. Κστά γενΐκή ό- μολογία τό τιπτογραφεΐο της«'Ε στίας» είτανε καΐ βΤνε άκόμα, τισρ' δλες τίς ζημίβς νού Ιπαΰε τα τελευταία χρόνΐα άπό κακή ΤΙΕΙΔΛ ΣΤΗΝ ΔΜΕΡΙΚΔΝΙΚΗ ΖΩΝΗ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ «Κι'αύτοΐ έπΐσης είναι όπως κα! μεΤς» λέει ένας ΝαζΙ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΠΩΛ ΜΙΧΕΛ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ έ- 6δομά8α δημοσιεύσαμε άν- ταποκρίσεις Αγγλων κσΐ 'Ελϋετών δημοσιογράφων άττό την αγγλικη κσΐ σοβιετική ζωνη κα τοχής, μέ την εύκαιρία τής ονζι· τήσεοος τού γερμανικόν ζητήμοτος σΐό Συμ&οθλιο των Τεσσάρων. Σημερα δίνουμε τίς έντιπτώθΐΐς τού Γαλλου δημοσιογράφου Πώλ Μ ι σελ άττό τήν άμερικοίν.κή ζώνη κατοχής, πού δημοσιεύετα. σ:ήν επιθεώρηση ^Φράνς Νταμπέρ»: «ΟΙ Άμερικονοί, μετά τό τί1 λος τού πολέμου αρχισαν νβ προ βάλουν σΤη δική τους ζώνη καΤο- χής τα συμμαχικά φϊλμ γιά τίς γερμσν.κές θηριωδίες καΐ τα έγ- κλήματα. Αϋτό δέν έμπόδισε κα βόλου τούς Άμερικανοΰς στρατιώ τες, μετά την προβολή τών ται νιών, νά πάρουν άπό τό μττράτσο τίς Γερμανίδες, τίς γκρέτχιν, τίς θαυμάστριες τού Χίτλερ καί νά τίς πάνε περίπατο. Άπό τότε αρ χσε ή χειραφέτηση μέ ^ούς Γερ- μρνοϋς καί κκρίως μέ τίς γερμα- νίδες. Σέ μιά ττεριοδ«ία μοί; στην ά- μερικανική ζώνη κατοχής διεπί- στωσα δτι ο) άμερικανικές άρχές δέν είνε άποφσσισμέΐ'ες νά ίκκα- θαοίσοι/ν τή Γερμανία από Γ« να· ζά στοιχεΐα. "Ενα τταράβειγ ή Κλύ άό ΰ ζσιά σοχε ργ μα: Στήν Καρλσρούη άπό τοΰς 26 άνωτέρους δημοτικούς σνμβΐυ λονς οί 26 είνε άνεγνωρισμένοι ναζί. "Αν —δτε στό Μόναχο, βά σος ποΰν δτ( τό στρατόπεδο συγ¬ κεντρώσεως τοΰ Ντοτχάου ε'γινε τώρα κατσφύγιο των άνδρών τί»ν "Ες—"Ες. Έκεΐζοϋν άνετα οί Χιτλερικοι δολοφόνοι καί κάθε τό σο δέ^ονται την έιτίσκϊψη τού κορδινολιου Φαουλχάμπερ, ττοϋ ϊρ χεΐαι νά τοΰς εύλογησει. Μιά το- πική 6η«ιοκρ<ϊτική έφημεριίδα £- γραψε δτι οττή Βαναρία ^ενεφανί¬ σθησαν ανδρες τών "Ες—"Ες πού διέπραξαν καί φόνους.'Ο Άμερι- κανός στρατηγός Κλαίϋ εΤχε ά- νακοινώσει ότι είχον συλληφθεϊ 117.000 ΝαζΙ άπό τούς όττοίους ενα 20% άφέθηκε έλεύθερο γιαττί δέν Λίαν έ'νοχοι. Άργότερα αλλες 25.000 ανδρες των Ες—"Ες έ- λευθερώθηκαν μέ διοτταγή τού 5ι- οικητή τής 3ης στρστιάς. Ή εφημερίδα «Ντέρ Μπερλί¬ νερ» άνεγνωριοι δ'Τι, Γερμανοΐ Νσ- ζί έκπαιδεύονται στρατιωτικά στά διάφορα στρατόπεδα, άλλά πρόσ θεσε ότι αύτό ϊγινε γιά σπόρ(!) καί δέν εΐχε γευικότερη σημοσία. ' Ενας έίλλος τρόπος γιά να άπο· ναζικοποιηθεΐ ^ Γερμανίσ, κατά τό άμερικανικό σύαττημα, εΐνε> ή
(•εταφοοΓ' τών Γερμανών β'Τίιν Ά·
μερική. 'Ετσι 25.957 Γερμανοί
έστάλησαν στήν Άμερ'κη, χ«ρις
νά έξετασθϊΐ τό παρελθόν τους,
μόνο καΐ μόνο γιστΐ ίσον χρήσι-
μοί.
Ας δοθμί καΐ όρ(.σμ£νίς^ βλ-
λες περιπτώσεις. 'Ο διαβόητος
χιτλερικός Φροϋντεμπεργκ, βασι-
ληάς των δερμάτων καΐ ποπτου-
τσιών δέν ένοχλήθινχε καθόλρυ.
"Οπως άνέφερε ό πολιτικός σύμ-
βουλος τού ΑμερικανοΟ βιο'κη-
τοΰ -ρϊσβευτής Ρόμπερτ Μάρφυ,
τΤνε άντίθετο με τις άμερικανικές
συνήθειες ή κοτταστροφή τής «άτο
μΐκης Ιδιθκτησίας». Αύτό δεν είνε
ίκπληκτκό, γιατΐ προέρχίτβι άπό
ανθρωπο, που συνεργάσβηκε με
τον Νταρλάν. "Ενα άλλο χαρακτη
ρισΓικό είνε δτι ό συνταγματΆο-
χης Τζόίεφ Στάρνς, πρωην γε-
ρουσιαστής άπό την Αλσμπάμα.
δέτοτξε νά μή δίνεται καΐ^ μεγάλη
προσοχή στούς νόμους γιά την ά-
ποναζικοποίηση τής Γερμονίας.
Ό ύποστράτηγος Άντκοκ έδίοσε
ίντολή νά μή συλληφθοΰν τίσσσ-
ρες μεγαλοτρο—εζΐτες, γνωστοΐ
συνεογάτες τού Χίτλερ.
'Ενώ τηρείτα[ αυτή ή ίιηοΤκή
καί σκοτνδαλώδης στάση άπένχτντι
στά νσζιστικά στοιχεΐσ, οί δη^ο-
κρστικοϊ περιορίζοντσι στή βραση
τους. Στόν αμερΐκανακό τομίβ
τού Βερολίνου, συνελήφθησαν πεν
τε κομ'":ι/νιστές γιατϊ εΤχαν πάνω
τους κθμμουνισΤικές έφημεριδί-;!
ΟΙ δυό άπ' αύτούς, ό Καμμερ-
μάϊ.ρ κα? ό Γιούρ. κατσδικάσθηκαν
σί φυλακίση πέντε χρίνων, Ο
τρίτος εΤνε άπό τοίις τίρωες τού
Αντ·ναζισΤ:κοΟ κινήματος στη
Ραυαοια κσι έμεινε έννιοί χρονια
σέ στρατόπεδο συγκεντρώσβίος.
Στην άμερικβνική Εώνη βέν έ-
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
Ήμερολόγιο τού 1947
βώδ««α 6ρ«ϊ(« ίυλθνρα^Ιΐς *ιτ6 τούε ίβνικθύς άγώνϊς τής "Ελλάδος,
ΠωλΐΤτσι σέ βλα «Α βιβλιοττωλεϊα.
πιτρέπετοι σέ κανένα κομμουνι-
στικό στέλεχος νά μπεί επισήμως.
Στό Ράτισμπαν απηγορεύθη κομ-
μουν στικίι συγκεντρώση. 'Η τα-
κτική αύτη ?χει σάν άποτίλεσμα
νά ένθαρουνθοΰν τα φΐλοχιτλερικά
κβι άντιδραστικά στοιχεΐα. ΕΤνβ
χαρακτηριστικό δτι Ηνας έπιφανης
ΝαζΙ ϊλεγε:: ΟΙ Άμερικανοί εί¬
νε. 8π«ς καΐ μεΐς. Άπορώ πάς
ήρθαμε σέ σύγκρου,ση μαζί τους».
ΕΤνε όλοφάνερο 8ττ οί 'Αμερι-
κπνοί εύνοοθν τήν άνασυγκρότηση
τής γερμανικής βιομηχανίας καΐ
τα ναίιστ·.κά τράστ, βπως ή Φάρ
μπεν Ίντουστρΐ προστβτεύετοτι.'λ
πόδειξη δτ, ο! κβταβέσεις τής
Φάρμπΐν ΊνΤουστρΙ στό εξωτερικώ
δέν κατασχέθηκαν άπό την άμ·-·
ρικανκή κυβέρνηση. Άλλά ή ά-
νασυγκρότηση τής γερμανικής βΐο
μηχανίας αποτελεί κίνδυνο κ 'ί
γ ι αύτό τό λόγο ή άπόψοση τού
Πότσδαμ προ6λέπει την καταστρο
φή" τη€.
Μερικοΐ ΆμϊρικανοΙ ο*τρατ·ώ·
τες μοϋ είπαν 8τι δέν τίθεται κα·
νένας περιορισμός στούς Γερμα
νούς έκείνους πού έξακολουθουν
άκόμη νά μιλοΰν γιά τήν άνωτερο
τητα τής γερμανικής φυλής καί
τώρα προσθέτουν ότι η φιλία μέ
τους Άμερικανούς είνε εύνόητη
γ'.οττΐ είνε φιλία μετοξύ δύο ανω¬
τέρων φυλών. Σέ δλα αύτά ήλθί
νά προστεθεΐ καί ό λόγος τού κ.
Μπέρνς στή Στουτγάρδη, ττού 4·
νοιξε μεγάλη βρέξη στά γίρμβνι-
κά στοιχεΐα πού θιωροΰν την Ά-
μϊρ'.κή σάν ίνα αύριανό Σύμμαχο.
ΠΡΑΚΤ0ΡΕ1
ΤΟΥ ΤΧαΡΤΧ/Α ΧΤΗΐν ΕΛΛΑΑΑ
Τοθ συνεργάτη μας Ο. ΒΩΚΟΥ
33°
ΟΙ (τντιπρόσωηοι τ1|ς Κιντρικ1)ς Έ-
ραπί|ς τιοθ ΕΑΛ—6 χαρ<*»ης κβι Α Σαμσρινιώτης, ηού μέ τό—< ανησυ- χία ηερΐιμΑνει 6 συνΤβγιμβτ<ί*>Χης "Εν.
τυ φβάνουν στ* χωριό Καλόβτκοίτη
πτΐς '9 Μαΐου 1943. Ό Ιβιος Βρί~ΐ.
ται ήδη 4κ·ϊ κσΐ ονζητιΐ μέ τόν "Αρη
Βλουχιώτη την Λνατψοοξη τής γέ·
ας ιοθ 'Αοω—Ο. Τ ό Ιδιο Ρράβυ
Εχει την πρώτη ουνάντηση τού μέ
τοθς ΤρΕίς "Ελληινις ηου <*τκ>τ»λο0ν,
σύμφωνα μέ τις ό—οφάοεις τής 'Αθή.
νας, τό Στροττηγείο τοθ ΕΛΑΓ. Έ-
κΐϊνο ποΰ τόν ίνοιαφέρΐι κυρίως «Ι¬
να ι να ψιί'λετήσϊΐ τί) ιχντισχέδιο στώ
συμψωνηίτικό τού, 'ΑΜλΛ γΐβ λ&γους
τοικτικ?|ς, θίλιι ν* ίικεκτϊΐνει τή συ-
ζήηοη σέ θέματα ιτοθ κβτά τη γν«.
μη ν>.' θ<ν φέρουν» σέ δύοκολη Ιίση τον ΕΛΑΣ. Εκφράση τή βυοαρέοικηα «υ γιά τ4ν Λφστλίσμύ τοθ ΨαρροΟ: ——Τόν κοΛϊσοτ-με νΰρθη εΛΛ γιά νά ίιίυβΓ.τήβουμ» τή δίθφορά, τοθ 4π<ΐν τάει 6 Γβρ<4φης. "Υστερβ ό "Βντυ ζητάει ν* γΐνιι ή ονοττΚβξη της γίψυρας τοθ 'ΑσωποΟ, βλλά ό Γοράφης τοθ ίζηΥ«ΐ δτ> μ1*
τέτοια έττιχεΐρηση δέν είνε δυνατό νά
δζοβχθεΐ τή στιγμή πού οί Γερμανοΐ
κάνουν έκκαβαρΐστικές έτιιχ^ιρήσϊΐς
και ϊχει διατ<χχθεί ή σύμΛτυζη των αντβρτι*ί»ν δυνάμεων. 'Ο "Εντυ, δ. μως *τιμ<νίι κα δ ΕΛΑΣ άνσλσμιρά νει νά μελειτήισιι τήν ίπιθ(«1ρητη. •Η πρώτη αυτή συνοντηση ιΤνε σον. Τομη. Τή νύχτο ό "Εντυ μίνιι μόνος κσΐ βιβοβάζει μέ ηροοβχή, λέξη ηρ&· λί{η, το κείιμενο ιΐθύ ίχει ιπροσχΐ τού Άχριβώς ίγιν» δ.τι ψοβότον. Τ6 ΕΑΜ βέν ίννοίΐ ν' Λφή«τ·ι τοθς "Αν. γλους ν* βρΑσοον άνεζίλΐγκτοτ. στήν Έλλάδσ. Ζηττάει ν*χ«ι %α 6 έλληνι· κΑς λβός γνώμη οτή διείβγωγή τοθ Αγώνα. ΚοιΙ μάλκττα &σρΰν<>υσα γνώ-
μι.
Την Λλλη μερά, βτοτν βΜνοτντΛίι ζα.
ν4 τούς Λρχηγούς τοθ ΕΛΑΣ, τούς
λέει ιτώς βρίσχει Τό σχέβιβ <χαλ6» "Ετσι Λρχίζουν ««ίντα οί "Αγγλοι. —-'Αλλσ, ιΐροσθέτει, βρίσκω ηρόω ρη τή συνκροτηοη κοινοθ ΓΐνικοΟ Στρατηγϊίου. Τ6 ΚάΤρο πκττεύει δτι ή όρνάνωση των Αντοιρτών δέν ίχει ττροχωρήσει σέ βσβμύ πού να έπιτρέ- πιι τή λίΐτουργία μιβς τίτοιας κ»ν- τρικϊίς διοικήσεως. — Πως νοιμΐςετϊ ίσείς, ροτΛϊι 6 αράφης, δτι θά ήταν βυνοττΛ να διε. ζτνθεί Α Αγώνας κατβ τθν «ατακτη. των στή χώρα μας; — Τό οτρατηγείο τής Λΐέσης 'Λνα- ολής θέλει νά διενθύνκΐ άη' εύθεΐσς τούς αντ<)|ρτες μέ τούς συνβέσμους πού βχει <ττεΙλει <ττ!ς βιάφορΐς τΐεριο- χές. Κατνείς σλλος &έν πρύιτει νά «π εμφαίνει. Παίρνΐι βμ*»ς μιβ κοττηγορηματική Λντ — ΟΙ κεντρικές Ιικιτροπές τοθ Ε¬ ΑΜ καΐ τοθ ΕΛΑΣ είνε ύ«Γεύθυνες <*- πένβντι τοθ έλληνυκοθ λαοθ γιά τόν Αγώνβ «αί τίς συνίττειίς τ<κι. Γι" αύ¬ τό Λνάθεσαν στδ Γενικό Στρβτηγεΐο, ηού Λρχίζει νά λεΐτουργίΐ Λμεσως, την β.λη βιεύβυνση τοθ Λγώνα. Κατά πυνίίΐεια, άη' τή στιγμή αυτή καμμιά βιαταγή Των "Αγγλων αξιωματικών Κ4ν βά ίκτειλε;ται αν προηγούμΐνα δέν την ΐγκρίνει τό Γϊνικό Σίτρατηγεϊο ΤοΟ ΕΛΑΙ. 'Ο "Εντυ αΙ<Λ<χνίτβι την Αναγκη ν* βιακόψει Τή συζήίτηοη μ" αοτούς τ«ύς "Ελλην«ς, ττού μιλοθν μιά τόσο διαφορβτική γλώσβα α««ό τόν Ζερβά 'Επειδή, δμως, ή αναγκη εΐνί τό μό¬ νο ιτραγμα ικ>ύ καταλαββίνουν οί
"Αγγλοι, συνβχΐζΐι τή συζητήση:
— Μέ τόν τρόΐτο αύτβ θα βραδύνιι
ή *κτέλε<— των ίΛΐχειρήοιων. —"Ο(χι, καθόλβυ, τ*0 Λΐτβντοθν». Γι4 «ΑΘε Αΐτιχείρΐντη θα ΛττοΤείνεσβ·. στό Γενικό Σιτρατηγεΐο κι" δταν αύ¬ τό ΐγχρίνει, θά βίνει βιαταγές στά τμ^ιβτίΐ τοο νβ «ανουνϊ συνιννοήσεις γι* τίς λ«ττβμ<ρϊΐ«ς μί Τούς "Αν- Α συνδίσμους στίς βιάφορις «ε. ΑΥΡΙΟ ή ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ,,ΙΟΙΙΔΑΙΙΤΙΚΗ ΕΠΙΟΕΩΡΗΖΗ" Τεθχος Περιέχο: Μιά μΐλέτη γ<α τ& λαΤκό κΐνημα τί|ϊ Κύπρου. — Τή συνέχίισ τής μελέτης τοθ κσθτμ γητοθ Α. ΣΒΩΛΟΥ γιά τ0 νέο ΓοτΑΧικό ΣύντοτγμοΓ. ___ Τή Γερ^ο νίκη Ίδϊολσνία τοθ ΜΑΡΞ κλττ. Ίατρός Κ. ΠΑΝΑΠΩΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΦΙΛΙΔΟΛΟΓΟΣ ΣΕΞΟΛΟΓΟΣ Δγχϊτ·ι Κ τ6 «λιν,κά τού Μάγΐρ ^3α (Πλατεϊα Βάβης) 9—2 & 5—7 καΐ επι ουνΕντεύίίΐ. Τηλ. 58.708, ΚΟΣΜΙΚΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ Ή μθναβική προπολβμ,κή «ΜΠΟΥΑΤ>
ΜΠΔΡΜΠΕΡΙΝΑ
ΡΕΣΤΩΡΑΝ — ΝΤΑΝΣΙΓΚ — ΒΑΡΙΕΤΕ
τελείως άνακβιινΐσθείσα, σάς τταροΐΛΤΐάζει άπό τά« 9 μ. μ.
ΜΕΧΡΙ ΠΡΩ-ΙΆΣ ίνα πλουσΐώτατο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ μέ έττί
κεφαλής τούς ΑΣΙΟΥΣ ΤΟΥ ΒΑΡΙΕΤΕ
ΜΗΤΣΑΡΑ — Φ. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ (ΑΓΚΟΠ)
Τό διβθνοθς φήμηο άκρθβαπκό
ΤΡ ΙΟ ΛΟΥΤΕΟ
Τήν ύψίφωνο τής ΛΥΡ1ΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
ΗΡΩ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
κοΐ διάφορες δλλες
ΧΟΡΕΥΤΙΚΕΣ ΑΤΡΑΞΙΟΝ
ΟΛΟΙ Τϋ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ ΣΤΗΝ
ΜΠΑΡΜΠΕΡΙΝΑ
Βερανζέρου 26. Τηλέφ. 53-115.
βιαχείρηση, τό τελειότερο τνπθ-
γραφεΐο των Βαλχανίων. Άπό α
ποψη τεχνΐκης συγκροτήσεως είνε
άριστο. "Ολα τά ϋλΐκά εΤνε «ο
ρωπαϊκά πού μήτε βρίσκονταΐ
σήμερα στό έξωτβρικό οθτε κσΐ
μποροΐν νά εΐσαχθοΰν.
ΕΤνε εθνόητο πώε τό Κράτος
ίχει κάθε συμφέρον νά περΐφρου-
ρήσει αίττη τού την —ρΐονσία.
Τα, εΤνβ χρήσΐμο αλλω—€ %α
σάν τυπογραφεΐο, άφοθ τό 'Εθνι
κό Τυπογραψεΐο, παρ' δλη την
πολι/τελή παράστασή τού, δεν «Τ
νβ σέ θέση νά Ικανοττοι,ησει δι6
λου τβχνΐκές έκδόσχις τού Δημο¬
σίου καΐ οθτε κδν νά άνταποκρι-
θεϊ στΙς τακτΐκές ίκδοτ^ές τ^υ
άνάγκες Παρ' δλ.α αύτά προ¬
βαίνει στήν ά— όφαση νά τό νθΐ-
κιάσβι σέ Ιδιώτις, καΐ μάλιστα
χωρΐς διαγωνισμό. Ποίος δέν κα
ταλαδαίνει ττώς οί ένο··χΐαστές θά
προσπσσησοι>ν νά έκμετοΛλ
θοθν δσο πιό πολύ μποροθν, χω-
ρίί, νά τό πονοΰν, χωρις νά νοιά
ζοντβι γιά τή μεγάλη ^ μικρή
Φθορά των υλικών τού κα! των
μηχανημάτων τού. "Ετσι Οστερα
άπό πέντε τό πολύ δέκο χρόνια
τό τυπογραφεΐο θά είνε αχρηστο
ύλΐ*6, πού άναγκοχττιχά θά που-
ληθεΐ μέ την όκα.
Γιά τούς λόγους αύτούς ή έ-
λεύθερη μίσθοση, πού μαγίΐρεύ-
Θηκβ στό ύπουργεΐο τ^ν Οίκονσ
μικών, δέν πρέπεί νά πραγματο
πριηθεΤ. Οΰτε κσΐ χανενός εϊδοι/ς
μίσθωση.
Τό τεχν^ό προσωπικό τοο Τυ
πογραψείου ένημέρωσ» χθές σχε¬
τικώς τόν κ. ύπουργό τής 'ΕΘνι
κΰς Ο(κονομα{, πού πρέπβι νά
οχ/νυπογράψβι τή μίσθωστι, κσΐ έ-
πέστησε την προσοχή τού τίάνω
στό σκάνδαλο καΐ στίς συνέπειές
τού. 'Ο χ. ΰπουργός ζήτησε νά
τοο ύποβληθεί γραπτό ύπόμνημα
Υΐά νά τό μελετησει Ι
Θά πορβκθλουθήσουμβ την 6-
πάθεση καΐ τά άπΟΤίλέσματα
τής υβλεττηί τοο κ. Μιχαλακοπού¬
λου
Ο ΚΛΛΑΜ/1ΑΛΙΚΗΣ
ΣΧΕΔΙΔΖΕΙΕΠΙΟΕΙΗ
ΕΚ ΤΟΥ ΔΣΦΑΛΟΥΪ...
"Η ληστοσυμμορία τοθ Κϊλαμ-
παλίκη σχεδιάζει έπΐδρτιμή στήν
Άλόνησο εναντίον των έκεΐ 160
ττολιτΐκών έξορίστων, οί όπθΐοι
μέ τηλβγράφημά τους ζητοθν ά¬
πό την χυδέρνηση νά πάρεΐ &με-
σα μέτρο προστασίας τής ζωης
τους.
Ο ΚΟΣΙΜΟΣ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Συνέχΐια ατΐ" την 1η σελΐδα
πού Ύττιρον μέρος στό κίνημα Άν-
τιστάσεως. Γενικά ομως, ή μιγα-
λοαστική τάξη συνεργάσθηκε μέ
τούς κατακτητες καϊ αύτό, μαζΐ
μέ τή στροτιωτ'.κή ήττα, ήταν ό
κύριος παράγοντας νά χάσει, τή
φήμη της. 'Εκτός άπ' αύτό, ύπάρ
χούν καί μερικοί άλλθΐ νέοι σπου
δαϊθι πολιτικοί παράγοντες ποΰ
ξεχωρΐζοι/ν τή σημερινη κατάστα-
ση άπο έκείντι μετά τόν πρώτο
παγκόσμιο πόλεμο. "Ενας άπό
τοΰς πβράγοντες αύτούς είνε ό
διαφθρετικός ρόλος τών κομμου-
νιστικών κομμάτων της Εύρώπης.
Τά κομμουνιστικά κόμματα πέτυ-
χαν νά κερδίσοι/ν μεγάλη δημο-
τικό-ηττο! γιατι ϊπαιξαν τόν κυ-
ριότερο ρόλο στήν όργάνιοση τοθ
κνήματθς Αντιστάσεως σέ δλες
τίς ΐύρωπαικές χώρες. «Ή άνά·
πτυξη τής έπιρροής τών κομμου
νιστικών κομμάτων —εΤπε ό Στά
λ ιν σέ συνέντευξη μέ τόν άντοοτο-
κριτή τής «·Πρά6οα» στΐς 16 Μαρ
τίου 1946, σχετικώς μί,τό λόγο
τού Τσώρτσιλ βέν μπθρεί νά Θε«-
ρηθεϊ σάν τυχσίο. ΕΤνβ ϊνα εντε¬
λώς φυσικό φαινίμενο. Ή έπιρ-
Γ τ«ν κθμμουνιστών αϋξησι. γισ
τί ^τά σκληρά χρόνια^ της φασ·.-
στικής κυριαρχίας στήν Εύρώπη,
οί κομμουνιστεΕ ϊδε'.ξαν δτι είνε
πιστθι, θαοραλεοι, γεμάτοι _αύτο-
βυσία μαχητές εναντίον τού φα-
σστικού καθεστώτος καΐ γιά τήν
ελευθερία τού λσοΰ».
ΑΥΡΙΟ : Τό 6' καΐ τελευτβΐο
μέρος τού αρθρου.
Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑ
1 Συνεχεια 4ι»ο τ*!* ιΐ σιλΐβα
κογραφίας, νά συνέλθη τό Συμ
3ούλιον Χαρίτων καΐ μελετήση
τήν υπόθεσιν, νά καταρτισθή Β α
σιλικόν Διάταγμα, νά ϋπογρη
φή τούτο υπό τού βασιλέως καΐ
νά δημοσιευθή είς την «'Εφημε
ρίδο τή^ Κυβερνήσεως». ΣυνΕπώς
κατ' ούσίοιν καταλύϊται., ή δυνα-
τότης τής άπονομής χάριτος.
χωρΐς δμως καΐ νά Φαίνεται δτι
καταλύεται έκ τού ψηφίσμστος.
'Εκπλήττομ«ι πώ: επί τόσον^ σο
6αροΟ ζητιίματος, ένεφυλλοχώρη
σεν τοιαύτη άοριστίσ. είς τό ψή-
Φισμα.
Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ κ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΥ
Ιυνέχεια *ιιό την 1η σιλΐδα
πλ£ίστα{ των περιπτώσεων καί
έκ των πραγμάτων άνέφΐκτος,
άφθύ δεν ύπάρχει έπαρκής χρό-
νο£ ούδε κδν πρός υποβολήν η
λήψιν της περΐ χάριτος αίτήσε-
ω« καΐ κατά μείζονα λόγον τής
έπ' αυτής αποφάσεως τού Συμ-
βοκλίου των Χαρίτων Αχρηστο
ποιείται, δέ καθ" ολοκληρίαν καί
ή διάταξις τοο περΐ χαρίτων _νο
μου συμφώνως πρόί τον οποίον
πάσβ βΐς Θάναίτον καταδικαστι-
κή απόφασις είσάγεται όπωσδή-
ποτβ ενώπιον τοο Συμβουλίου
Χορίτων τό οποίον έκφέρει τήν
γνώμην τού περΐ τής εκτελέσεως
ή μπ τόί έπιβληθείσης ποινής.
Έν συμπεράσματι νομίζομεν
δτι τό άτοπον θά ηδύνατο νά Θε
ραπευθή δι" όρισμοΰ βραχείας
τινός προθεσμιας έντός τηε ο¬
ποίας Θά ΰπεχρεοϋτο, έκτάκτωί
έν άνάγκη συγ/.αλούμενον νά α
ποφαίνεται τό Συμβουλιον των
Χβρίτων. Πρός τό παρόν δέ καΐ
μέχρι τής νομοθετι/ής ταύτη;
τροποποιησεω^ Θά ηδύνατο μετα
3χτικώα νά τακτοποΐηθή τό ζή-
τημα διά τσυτοσήμου έρμηνευτι-
■/ής έγκυκλίου τού ύπουργεΐου
Δΐκαιοσύνης»,
ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ
ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΓΓΤΗ ΦΥΣΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΗ, ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ, ΕΡΓΟ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ
ΤοΟ καθηγητού τών Φυοικών
κ. Γ. ΠΕΤΡΙΝΟΥ
[Ι' «ΟΤΙ τ» μάβημα Βίνο»ιντ«ι μιρικίς *τ· ^ οτιχχνιάβοχνς γν*σΐι«
—ς ·υτιικτς, ηοθ είνε χβηστνο ν* τίς κβτΐχχ* έ 4
λ
« μιρικίς *τ ^ οτιχχνιάβοχνς γν*σΐι«
χβηστνο ν* τίς κβτΐχΐχιμ*, γιβ νο ιββο«ιέοουαχ ν4
ραοουβηυμ» κβΐ νβ νοιώοβυμε «ι* σΟΛη* μΑ ΜΜθλα Ηαβτβ
κι· έφαρμογες της ΦυσΐΜΐΙς καί τής ΤβχννκΙΚ.]
Α*.
Α') ΚΙΝΗΣΗ, ΚΙΝΗΤΟ. ΤΑΧΥΤΉΤΑ' ΚΙΜΗΤΌτ·, ΕΙΔΗ ΚΙΝΗ.
2ΗΙ,
ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ττολλά σώ>μο(τα (αντικίΐμενο) χοΐ »λ4ιτουμί
πως οί αποστάχϊεΐο τους άναμΐταζύ τους δεν μεταδάλλον-
ται άλΛά παραμένουν οί ϊθιες, λέμε πώς τά σώματα αύτά
ή ρεμουν τ) βρίσκονται σέ ήρεμια ότναμεταί,ΰ τους. Μά αν ε¬
να άπ αυτά τα σώματα μεταβαλλϊι τίς άπο—άσει0 τού άπό τά
6λλα, τότε λέμε πώς αϋτό τό σώμα κ ι ν ε ϊ τ α ι σχετικά πρός τα
αλλα. Π.χ. αν μέσα σ' ?να δωμάτιο, ττού βρΐσκονται διάφορα άν·
τικειμενα, πέσει ότπό £να τραπέζι ϊνα όποιοδήποτε άντικείμενο,
λεμε πως οτοτό κινεϊται, γιατϊ οί άποστάσεΐρ τού σχετικά μέ τα
αλλα αντικείμενα κοΐ μέ τά διάφορα μέρη τοθ δωμοπίου αετα>
ϋάλλονται.
β Κάθε σώμα πιύ βρίσκεται σέ κίνηση τό λεμε κινητόνν
Ολες τίς_θέσειε στό διάστημα, άπ' τίς όποΐεο ττερνάβι διαδοχι·
κά ενα σωμσ που κινεϊται, τίς λέμε τ ρ ο γ ι ά τού κινητοΰ. Αν
ή τοογιά ενός κινητοϋ είνε εύθεία νραμμή, τότε ή κινήση τού
λέγεται ευθυγραμμη. Άν είνε καμπυλη, καμπυλόγραμμη κΙνηοη< γρόι»ου, λέγεται τθΓγ,σΓητο: τοθ κινητθθ. Γιά μονάδα τού χρόνοο μετστνειριζόμοιστί συνήβθΓ τό οεντίρόλεπτο γιά μονάδα γιά νά μετρσμε τά διαστήματα ϊνομε ή τό μέτρο π' τόν ττόντο (έκ<χτο- στόμετρο). Άν τό κινητό διοτνύβι βνισα διαστήματα σέ Τσους νρόνους, τότε λέμε πώς η κίνηση τού είνε μεταβαλλόμβνη.. Μιά τέτθια κι¬ νήση μττορεΐ νά είνε εύθύγραμμη ή καπυλόγρομμη. Άπ' τίς με- ταδαλλόμίνες κινήσεΐΓ ή πιό ατΒλη καΐ σΰγγρονα καΐ ή πιό ένδια- Φέρουσα στήν πράξη είνε ή ευθυγραμμη δμαλά μεταβαλλθμένηΐ κινήση. Μιά κίνηση ευθυγραμμη λέγεται όμαλά μεταβαλλόμενηι οταν η τανύτητα τοΰ κινητου αύξάνει ή λιγοστεύει κατά Τσα πθ- σά σέ ϊσους γρόνους. Π.γ. άν τό κινητό τταίρνει σ' £να δευτερόλε- τττο ίνα μέτρο, στό δεύτερο δευτερόλετττο 6ύο μέτρα, στό τρίτο δευτερόλεπτο τρία μέτρα κ.ο.κ., λέμε τιώο ή κίνηση τού είνε ό¬ μαλά μεταδαλλόμενη γιατϊ σέ κάθε δευτίρόλεπτο, ή τανύτητά τού αΰξάνει κατά τό Ιδιο ποσό, δηιλαδή κατά ϊνα μέτρο. Ή ττθ- σοτητα, _μέ την όποία αύξάνει τ) λιγοστίύϊι ή τοτχυττ|τα στή μθ· νάδα τοΰ γρόνου, λέγεται έττιτάγυνση. Στό παραπάνω παραοιι- νμο: ή έπιτάνυνοπ είνε £να μέτρο. Β') ΑΔΡΑΝΕΙΑ Τά διάφορα σώματα, πού βΐνβ Φτκχσμίνα αττό Ολη, δέν μπο· ροθν νά άλλάζουνβ μονάγα τους ττιν κατάσταση ττού βρίσκονται, είτε ήρρμοθν είτε κινοΰνται. ΔηΛαδή: α) άν εα σώμα Φρίσκεταϊ σέ ήρεμία στό διάστημα, μόνο τού οέν μπορεϊ νά κινηθει, Παρα- μένίΐ σέ ήρεμία έφ' δσο δέν ενεργηθεί απάνω τού μιά εξωτερικώ αΐτία. β) άν ίνα σώμα βρισκεται σέ κινήση στά διάστημα, ή κΐ- νησή τού πρέπει νά είνε εΰθύγραμμη καΐ όμαλή, έφ' δσο δέν έ- νεργήσει απάνω τού μιά έξωτερική αΐτία. "Ενα σώμα τΐού κινεΐ- ται στό διάστημα, σταματάει καΐ ήρεμιΐ, γιατϊ κάποια έξωτερική αίτία ενήργησε απάνω τού. Αύτην την Ιδιότητα πού Ιχει ή Ολη, τή λέμβ αδρανεια ττίί Ολης. Μιά σφσϊρα πού τή ροΰμε πιό λεΐο, κινεϊται σ' «ττερα άτπό *-να γρονικό διάς .... . . ..._ ._ - νεργοΰν απάνω της. Τό ίνα αιτιο εΐνϊ ή τριβή της σφαΐρας πά¬ νω στό ϊδαφος καΐ τό αλλο είνε ή άντίσταση τοΰ &ίρα. Ενα σωρό φαινόμενα άπό τόν καθημερινό μας δίο έ<;ηγο0ν. ται μέ την άργ,ή τήο άδράνειας. "Οταν ειμαοτε μέσα σ' Ινα τράιΐ: πού κινεϊται κΓ αύτό σταματησει άπότομα, πέφτουμε δλοι πρός τά έμπρός. Γιατϊ κινούααστε κι' έμεΐο μαζΐ μέ τό κινούμενο τράμ καΐ ή άδράνεια μά; άναγκάζεΐ νά εζακολουθήσουμε νά κινού- μεθα πρός τά μπρός, ΙΌτω καί άν τό τράμ σταμάτησε, Άντίθετα οταν έ"να τράμ στέκεται καΐ ξεκινάει άπότομα, πέφτουμε δλοι πρόο τά πίσω. Γιατϊ, δταν τό τράμ στέκεται, εΤμαστε σώματα πού ηρεμοΰμε καΐ ή άδράνεια μαο άναγκάζει νά έζακολουθή- σουμε νά ήρεμοΰμε; £στω καΐ αν τό τράμ ξεκίνησε. Προσπαθών- τας λοΐπόν νά άκουσουμε την άδράνεια καΐ νά μεΐνουε στή θέση, μας, πέφτουμε πρός τά πίσω. "Οταν περπατώντας στό δρόμο σκοντάφτουαε σέ μιά πέτρα, πέφτουμε πρός τά μπρός. Γιατϊ ή πέ- τρα εΤνε έ'να έξωτερικό άΤτιο, ττού θέλει νά μας σταματήσει. Έ- μεΐο δμωο ιτού κινοΰμαστε ύπακούονταο στήν άοράνεια, θέλουμε' νά έξακολουθήσουμε νά κινούμαστβ. Μά έπειδή τό πόδι μας τό έμποδίζει ιΊ πέτρο, πέφτουμε πρός τά μπρός. Γ) ΔΥΝΑΜΗ Κάθε τόσο πού βλέπουμε:1 α) Ινα σώμα πού ήρεμεΤ νά μποΑ εί σέ κίνηση. "Η β) έ'να σώμα πού κινεϊται νά σταματάει. " Μ γ) £να σώμα πού κινεϊται μέ κινήση όμαλή νά μπαίνει σέ κίνηση με· ταδαλ) όμϊνη. "Η 6) ϊνα σώμα πού κινεϊται μέ κΐνηση ίύθυγραμ· μο όμαλή. νά μπαίνει σέ κίνηση καμττυλόγραμμη, ττρεττει νά συμ* περαίνουμϊ, πώς απάνω στο σώ^α αύτό, πού άλλάζει τίς κατα· ά ϊ ήί <1 > ί ΐ ά έξ
μ, ς πάνω στο σώ^α αύτό, πού άλλάζει τίς κατα·
ά τού ττϊς ήρεμίαο <1 τη> κίνησης, ίνεργεΐ κάποισ έξωτβρι·
κό αΐτιο. Τά έξωτερικό αύτό αιτιο, πού άναγκάζει τά σώματα να:
μεταβάλουν την )*ατάσταση τής ήρεμΐας τους ή τής κίνησής τους,
λένεται δύναμη. "Εγ,ουμε ενα σωρό παράδείγματα άπό δυνα:-
μϊ^ στή φύση. Ή δύναμις τών μυων, στόν άνβρωπο καΐ σέ άλλαι
ίώα, ή δόναμπ τοϋ άτμου, τοΰ ήλβκτρισμοΰ κτλ. Κάθρ δύναμη,
πού ένεργεΐ απάνω σ' ϊνα σώμα, είνε έφαρμοσμένη σ' ϊνα σηί-
μεΐο αυτού τοθ σώματθς. Αύτό τό σημειο λέγεται σημεΐο έφαρ-
ιΐθγής τής δύναμης. 'Επίσης κάθε δύναμη ϊγει καΐ τη διεύθυνσή
της καΐ τή φορά της, δηλ. τή διβύθυνση καί τή φθρά κατά τίς
οποίες ή δύναμη αυτή μϊταθίτει τό σώμα. απάνω στό όποϊο είνε
έφαρμοσμένη καΐ ενεργίΐ. Τελικά κάθε δύναμη ϊγει καΐ την ϊν-
τασή της, πού μετριέται άτίλδ μέ γραμμάρια η κιλά (χιλιό¬
γραμμα).
Δ') ΕΡΓΟ.
"Οταν μιά δύναμη, έφαρμοσμένη ο* Ινα σωμα. μεταθέτβι τό
σωμα αύτό. λέμε 8η παράγει Ινα βργον. Π.χ. τι ούναμη ενός
άνθρώπου πού τραβάει ϊνα καρροτσάκι, παράγει ϊνα ϊργο. Ή
δύναμη τοϋ άτυθϋ, πού μετακινεΐ τήν άμαζοστοιχία, παράγει ίνα
ίργο. Πά νά μετρΚμβ τό ϊρνο πού ψτιάχνουν οί διάφορες δυνά¬
μεις, Ι'γουμε τή μονάδα τού έΌγου. Γιά μονάδα ϊργου παίρνουμβ
—στό συνηθισμένο μετρικό σύστημα—τό £ργο ποΰ παράγει μιά:
ούναμη ποΰ ϊγ,ει ϊνταση ενός γιλιογράμμου καΐ μεταθέτει τό σω¬
μα κατά τή διεύθυνση της κατά ίνα μέτρο. Ή μονάδα αυτή τοθ
εογου λέγεται γιλιογρβμμόμετρο. Γενικα τό ϊργο πού παράγει
μιά δύναμη βρΓσκεται άν τΐολλατλασιάσουμε την Εντασή της μ£
τό διάστημα κατά τό όποΐο μετέθεσε τά σώμα κατά τη διευθυν-
σή τη<. Π.γ. άν μιά &υναμη πέντβ γιλιογράμμων μεταθέτει ϊνα σώμα κατά 12 μέτρα, λέμε πώς έκαμε ϊργο 5X12—60 γιλιογραμ μομέτρων. ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ Συνίχεια άηό την 1« καΐ γιά την Αγγλία κοττά δεύ τερο ποοβάλλει φοββθό τό £ή· τηιια ττΙγ άνεργίας και των οί- κονοαΐκών κρίσεων. Ή διατή- οηση υπό τά οπλα κάμποσων έκατομμυοίων άνδρων καΐ ή κατασκευή πολεμικών εΐδων »ι νέ ϊνας τοόπο^ άπτιμετωπίσεως τής κρίσεως. "Αν ή ΆμεΡΐκή/ε¬ λαττώσει σημαντικά τό κονδυλι των πολβμικών δαπανών. τότΐ είνε ύπογρεωμένη νά ϊντεΐνβι τίς έ£αγωνές της. ΔιαΦορετι· κά οέν μπορεϊ νά βγεΐ άπο τό Λδιέζοδο. Τί σπμαίνβι δέ ϊντα- πή τών έζαγωγών ρΐνε ννωστΑ. ΟΙκονοιιικΟΓ άνταγωνισμός. πι στώσεις, με!ωση κερδών έττιγει οήσιων. ντάμπιγκ κλπ. V Δέν κλείνουν άκόιιη δυο γρό νια άττά τότε πού τέλειωσβ ό δεύτερος ΠαγκόσμιθΓ πόλεμος καΐ οί λαοΐ καλοΰνται νά ρΐ- ζουν στόν καιάδα των στρατι¬ ωτικών δαπανών τό κολοσσιαΐο ποσό τών 140 δισεκατομμυρΓων φράγκων η 33 δισβκατομμυρΐ- ων οολλαρίων (Άμερική 18 V», Αγγλία 5 Σοβιετική "Ενωση 4 καί άλλες γωρες 5 V» δισεκα· τομμύρια δολλάριά), τη στιγ- αή ποΰ τόσο έπιτακτικές είνε είνε οί άνάνκες τή γ ανοικοδο¬ μήσεως. Τό πρό&λημα αύτό δέν κπορεΐ παρά νά έπισύρει' τήν προσογή δλων τών λαων. Ό Ίατρός ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΣΗΣ ΜενΑνδρθυ 58 καΐ ΣαΤωβριανβου. οτ. χεται καβ' ίκαβ-την 10—Ι πλήν των Κυριακώ». Τηλέφωνον 51-149. Ο ΦΥΜΑΤΙΟΛΟΓΟΧ Γ. ΧΑΡΙΣΗΣ Δίχΐται έν τ* ΙστρεΙΟ τού Α54ς Λ·<Χ< σΐων 24 3—β κο| έττΐ σνΛνΠύξιι. Τηλ< 53-24·. __________ Δρ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΖ ΒΡΕΦΟΛΟΓΟΧ — ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΓ διιτλωμ. (ΙΟ39)—·Βρεψοκομικ(ς Σχθλής τής ΊατρικήΓ ΣχβλήΕ Παρισίων. ΕΟγβιτική — Μητροτηί —ιτρολτΐίηΗΐίΐ όγιΐινή βρί^Λν, ττοίδω»—θΕραττΐι/τικ^ ιοωτ. »6·χ#ν ανηλ'κΐβν — ένηλίκων. 8—11 π.μ. ΟΜΗΡΟΥ 54.— Τηλί». 34.971 κβΐ επί συνίντεύξΐι. ΙΙΔΙΚΟΝ ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΑΛ. ΤΣΑΚΙΡΗ ΆφροβΙσια — Δερμοτ «ά — ϋ κολογιβά, 'Λγίου Κωνσταντίνου 28 7 π.μ. — 8 μ.μ. Ν. Δ. ΚΑΡΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΧ οβοντΐοττρος, Βεροτνζίρου 26ο, (Ίατρ4. Ον Κ. Κορονοίου. Τηλ. 54.954). ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ι. ΛΟΥ-ΙΣΙΔΗΙ ·|<ττί>θο Είδικός
ΑφροβιθΊβλόγος, Συφΐλιδολογος, Γυνεη-
κβλόγοο καΐ ΣΕΞΟΛΟΓΟΣ, —
( Π Δέ
ς,
γο , —βυδάσας
επ Ι 5ιτ(αν ε(( Παρισίους. Δέχίτοι *—
Ι η. μ. «αί 4—8 μ, μ Μινσνδρου 61,
Όμόνοι·.
ΠΑΥΑΟΣ Ι. ΑΟΥ-ΙΣΙΔΗΙ
6ΙΔΙΚΟΧ ΙΑΤΡΟΙ ΓΟΝ Ι1ΑΡΙΙΙΩΝ
'ΑφροβισιοΛΑνος, ΧυφΐΛιοολογος, Γα.
νσ.κολόγος. ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΕΞΟΛΟΓΟΣ.
Δέχϊται ήϊτο τας 7 ν. μ. συνΐχώς ίως
ιά( * μ. μ. 18 Ό8*ς ΖΑνωνος 18 ('Ο.
μήνθισ).
ΑΦΡΟΛΙΣΙΑ — ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ — Σ_
ιΟΥΑΛΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ. Ε16ι"4{ Ια.
τοόε
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΔίκίΤοι είς τβ (βττρίΐβν τού ΒηΧβο*
/, ηλβτϊΐβ 'ΑνΙου Κωνβταντΐνου (Ό-
•ιόνθια) 9—2 και 4—714. Τηλ. 55.387..

ΠΩΧ ΕΜΦΑΝ ΖΕΤΑΙ ΤΡ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ Η ΑΓΓΛΙΑ ΕΠΙΟΥΜΟΥΝ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠ'ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜ ΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟ ΥΛΗΣ
ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ κ. κ. ΣΤ. ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑΠ. ΖΕΡΒΑ
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΝ
ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Ιύμφωνβ μ* τΑηροφοοΙ— |ΐβς, —6
ηροέρχοντσι ώηό ακριβώς — γίς, *|
ίξέλιξη της —λιτΐιιςης καηαστάσβως
βκχγρκίφεται Ας εξής:
ΕΤνε βίβαιο δτι άντβποκρίνι-
ται σέ ζωηρη έ—ιθυμία των κυ-
βερνήσεων Άμερικής κ«1 Μέγα-
λης Βρετανίας νά διαδεχθεΐ τή ση
μερινή κυβέρνησις μιά άλλη, πθύ
βά προέρχεται άπό 8λα τα κόμ-
ματατής Βουλής, έκτος των κομ
μαΐων Γθνοπό καί Ζερβά, γιατΐ
τα δύο αΰτά κόμματα θεωροϋνται
δτι είνε έκτεθειμένα στήν παγκό-
σμια δημοκρβτική κοινη γνώμη,
άπ' τή στάση καΐ τή δράση των
άρχηγών τθυς στόν καιρο τής κα-
ΕΙνΐ άκόμη βέβαιο δτι λ έηι-
βυμία αύτη των δύο συμμαχικόν
κυβερνήσεως γνωστοπθιήθηκε στόν
κ. Στεφανόπουλο, σάν υπουργ^ο
των Εξωτερικών, μέ την προσθή
κη δτι. ό κ. Τσαλδάρης θά ίπρεπε
να διευκολύνη·. τήν καταστήση,
βυσιάζοντας την προεδρία τής κυ¬
βερνήσεως, χάριν^ των γενικωτερων
«τυμφερόντων τού τοττθυ.
Φαίνεται έπίσης σπέπιθυμ.α
των κυβερνήσεων αυτών είνε ο
σχηματισμός της νέσο κυβερνήσε¬
ως να γ!ν»ι ττρινι άπο τήν_ δφιξΐ)
τής 'Ερευνητικής, Αποστόλη^ ποΰ
θά φθάσει στήν Ελλάδα^ κατα^ ιϊς
15 τρέχ. σύμφωνα μέ την άπόφα-
οη τού Συιιβουλίου Ασφαλείας
ΧοΟ ΟΗΕ.____________
Ο ΖΚΟΠΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΠΚΕΤΑΙ
Ό σκ—ος γιά τ6» Αττοϊο ζητΐϊται 6
•χηματισμός τής κυβερνήσεως αυτής εί¬
νε νά δημιουργηθεν ατμόθφαιρα κατβλ
ναστικίι, ττού θά διίυκολύνει την Έρίυ
γητική ΈτΓΐΤρΟττίι ΟΤ6 σύνολά της νά
Αοτληρώσει την άττο—ολή της, μίσα οτό
—εθμα ττού έτίΐκράτησϊ τόσο στή Γ£_
νίκη Συνίλευση δσο κοΐ στο Συμβούλιο
Άσφβλίίας ττράγιμα τιού βά δυσχεραΙ-
νοντα» &ν ϊμενι ί| σημερινη κυβέρντγοη
■ηοδ, ίιτως εΤν» γνωστο, Λλθε σε όξ"α
βιάσταση μί τίς άνππροσωττίϊε,; 6ρι-
θμένων κρατών, ποΰ μεΐίχουν στην 'Ε-
ρευνηΤικη 'Ετΐιτρθττη.
"Οσον άφορα τή γενικότερη *ΐτθσΤθΧΛ
τής κυβερνήσεως αθτής κσΐ τί ττρόγρβΐι
ρσ ττοϋ θά Εθετε σέ ίφαρμθγή, δέν φαΙ.
νϊΓσι άττ6 ττουθ&νά ίτι οί δυο κυβερνή.
β€ις καί περισσότερο Α βρετανική κυ-
βίρνηση κατανοήση» την άνάγκη τής ρι-
ξικής άλλαγής τής πολιτικής, ττοδ 4-
οκήθηκε στήν 'Ελλάδα, Λστε η κυβία-
νηση αυτή ν4 μττορεΐ νά λύσει τβ ίθθ-
τερι«6 ττρόβλημα σύμφωνβ μέ τίς 8ιϊ!1λ
«ρατικέ« άρχές κβ! την ίττιτσκτική *-
ίίω— τού "Ελιληνικθθ Λαοϋ. Είνε δμο;
ο κοτταρτισιμΑς μι&ο τέτοιας κυβεονΛ-
<»ίβς χρήτ'μος γιά τούς Άγγλοσάξο- •νες, γι<η! 4π6 τή μιά βά τταύσει—ϊτσι Οττολογίζουν—η ίναντίο» τους καΤαλα. λιά δτι στήν Έλλάδσ Εφερον κυβέρνη<*>
"(ής άΛιδραστικίίς Δεξισς, ποθ οττιΡ'··
ζεται οί δοσΐλσγα καί φασιστικά στοι-
χεΐα τοθ τίπτου, ίφ' δοον βά μηθροθν
νά ττροβάλλουν δτι στήν κυβίρνηση μϊ-
Ύέχουν κσ( τα δημθκρατικά κόμμαΤα τής
Αντιιτολιτεύσεως κοΐ άττ" την βλλη βά
μττοροθ, νά χρησιιμοττοιήσουν την κυ-
βέρνηση αυτή ε0κολ6τ€ρα γιά νά κάνουν
ΐοΰς ελιγιμοϋς τουο ο-τή σφαΐρα της διϊ-
βνοΰς τταλιτική'ς κσΐ οτΐς σχέσεις τθυς
^1 τ* Τοβιίτική 'Ενωση.
τητβ.
μ—1 σέ ιτολιτΐκη όμαλό-
ΑΕ Ν ΠινΡΕΚΚΛΙΝιΕΙ
Η ΣΤΑΣΗ
ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ
Παρά τ'ζ πληροφορίες, πού δή
μοσιεύθηκαν στόν τύπο, άπό °>
πόλυτα έγκυρονς κυκλους τοθ
κόμματος των Φιλελευθέρων γνω-
ρίζουμβ δτι ό κ. Σοφούλης καθό-
λου δέν μετέβαλε τήν πολιτική
—ού χάραξε κα! ττού τελευταία μά
λιστα διατι—ώθηκε στή συνίντευ
ξή τού μέ τή «Μακεδονία» τής
θεσσαλονίκης. Άντίθετα, ό άρ-
χηγός των Φιλελευθέρων έπΐμένει
βνένδοτα στήν πολιτική τού αυτή,
γΐατΐ έδικαιώθη άπό τα πράγμα-
τα καΐ τήν έφαρμογή της άπαιτεΐ
όλόκληρος ό ίλληνΐκόε Λαος.
Ό κ. Σοφούλης δέν είνε δι*τε
βειμένος νά μετάσχει σέ κανένα
κυβερνητΐκό θχηματισμό, οβτε
προσωπΐκά ό ίδιος, θΰτε μέ φί-
λους τού. Κι' &ν φίλοι τού έτταιρ-
ναν μέρος, θά τό ίκαμναν γιά
ποθσωπΐκό τους λογαριασμό, αΰ-
τός δέ, θά τούς διέγραψε άπό τό
χόμμα τού.
Ό κ. Σοφούλης θά εδέχετο μ6
νο τό σχηματΐσμό κυβερνήσεως
ίπτό την προεδρία τού ΚΑΙ ΜΕ
ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ νά έφαρμό
τει την πολίτη τοο κατευνα-
σμοθ. Τούτο θά άττοτελούσε ά-
ναγκοίο; προϋπόθεση γιά την έκ
Ιΐέρους τού αποδοχή τής έντολής
τοθ σχηματισμοο της κυβερνή-
Ό «. Σοφούλης τΐιοτεύει β
βΤι ή ποληική τοθ ΛσίκοΟ κ6μμ<χτος και τιοθ κ. Τσαλδάρη 65ήγη<τε τη χώ· ρα στΠ6 $άρσθρο, τόσο *πύ την έζω- τεριχή, 6σο καί Λΐτά Την ΐσωΤερυχή καΙ οίκονομική όΗτοψη. Μόνος δρώμος σωτηρίας τΐοθ άπτομένει είνε ιιβ τί. μια και εΐλυκρινής ιτολιαικτ| χαΐΕυνα· σμοθ καί λαΐχής συμφιλιώσεως. Γι' σώτ6 6έν είνε διαττεθειμένος οθτΐ κοπά κερσία νο ιτσρεκκλΐνει Λτό την ιτθλι- τική ο*τή, γιο τήν 6τκ>ία ΛγωνΙζεΤαι
πίντε ητΐνες τώρα,
ΟΙ Ιδιοι Εγκυροι χύκλοι των φιλε-
λευθέρων έβεβαΐωνοτν χατηγορημ«τιά
βΤι ό κ. Σοφούλης δέν ποοχειται
V
ά-
ναλώβει χαμιμιά ττρωποΡοιΑΙβ για τί)
λύση τοθ κυβερνητικαί) ζητήματος,
οθτε οτΐεύδει ιτρός την ίίοοσΐα.
Ό *όή»χηγί)ς των φιλελευθέρων. Μ-
γουν, Εχει πενηντσ χρόνΐα ηολιτικτις
ζωής καί συνεχών ύίΐηρεοιών τΐρϊς
τ&ν τόπο. Δίν χινείται *ΐτ6 κθΛ^νσ < λατήριο ιτροσοηικτΐς ή κομμστικης φΐ- λδίΐ Τό μόνο έλατήριο τκ>ύ τδν
ΐ, | μονη φιλοδο(ΙαΕ «ού τόν
ιτνίει, ϊΐνΐ νά ™ροβφέρει μιά θση
6—Ιρε.σΙα, Απαλλόΐοσοντας τηιν πατρΐ-
δα 4ΐ«6 τή φρΐκη Τοθ ίμφυλίον πολέ¬
μου, ο-ΐόν όποϊο την ώθησαν οί λαχκοΐ
καί 4ιΛ»κσβιστώντ<ΐς την 'οξη κβΐ τή δηιμαχρατΐική Λμαλάτητα. Γι' σώτ6 οθ τε.—εώδει «ρός τήν ίςουσΐβ μέ θυοΐα των «ίρχων τού. οθτε κ<»1 έιτιδιώκϊΐ νά εκβιάκΐει τα ιιρ*γμ«το:. Άντίθετσ, τΐι- στεύε' δτι δέν είνε ιμοηιρυο: ίι στιγμή —ό ««ΐΐ οί τελευταϊοι τκΑ Οντιδροθν σϊήν —λιτιχή τού βά αντιληφθοθν τ6 κοκό ιΐού κάνουν, ΛλΙλά καί τα πραγ- ματα βά κατοΜΤήοουν Λκώμβ ιτερισ σότερο ίπτιτοικτική την ίψαρμογη τής πολιτικής αυτής. Κοι τΛτ» οί Λσκοΰν. τις τύν ρυβμιστικΛ ρόλο ΘΛ Τοθ ανθ- βέσοαν. ΧΛΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΧΠ- ΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡ1ΟΡΙΣΜΟ, την ίφαριιιογή Τής τιολιτικης τού. Γ4ν συμπέρασμβ 4ττό τ4 τκχρθΛτανω Ργσίνει δτι Αποτελεί καθσρή μοττσιθ- πονίσ κ*θε προσπαθεία νοθεύσεως αύ της τής πολιτικής μ" Εναν όποιοδήίπο- τε τρΛπο. 'θπωσδήήτοτε, οί προσεχεΐς Ίρίρες θά ξεκαθαρΐσουν ολότελα τ6 ζήτημο κσΐ θ' ΛποδεΙξουν δν τελικά τί καμμα των φιλειλευθέρων βά μ*^ νει οριστικα ιτάνω σ' αώτη τή ΑΠΟΨΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΚΥΚΛΩΝ 'Ωστόσο, δημοκρατΐκοΐ κύκλοι τοο Κέντρου, πθΰ συμφωνοϋν ά πόλυτα μέ την πολιτική τοο 4ρχη γοθ των Φιλελευθέρων, παρατη- ροθν δτι ή πολιτική αυτή δέν είνε δυνατόν νά πραγματοποΐτν- θεϊ σέ συνεργασία μέ τή σημερΐ- νή Βουλή, τττΛ εΤνβ Λ κυρία έ στία δλης τής άνωμαλιας στή χωρ». Οί κύκλθι αυτοΙ Θεωροθν δτι έφαρμογής τής πολιτΐ- άδτής μέ όττοιοδήποτε κυβερ νητικό σχημα, πού Θά στηρΐζόταν πάνω στή σημερινί, Βουλή; 9ά καθιστοΰσε την κυβέρνηση ύπθχεί ρια τής Βουλής καΐ θά κατεδίκβ- ζε τήν δλη πολιτική σέ βέβαΐο ναυάγιο Μόνο ή διαλύση τής Βουλης δα άποτελοΰσε τήν έγγύηση τής ίπρόσκστττηί πραγματοποιήσεως τής πολίτας τού χατευνασμ&Ο καΐ τό άσψαλέε στήρΐγμά της. ΟΙ δημοχρατικοϊ αύτοΐ νύκλοι θεοροδν σάν ούσιαστικά άνύτταρ- κτο τδ ν.ώλυμα τοθ συνταγματι- κου περιορισμόν των 45 ημερών, μέσα στίς οποίες ττρέττει νά ένβρ γηθοθν οΤ νέεε έκλογές ν.αι μόνο σάν πρόφαση έκείνων πού άντι δροδν καΐ έπιδιώκονν τό ναυάγιο τήί πολιτικής της συμφιλιώσεως καΐ της ενότιγτκς τού Λαοΰ. "Υστερα, λέγουν, Από άντισυν τανματικίι £«ή δέκα όλόκληρων χρόνων, εΤνε καβαρός φαρΐσαΐ- σμός νά στεκόμοιστε μ—ροστά σ' ?ν« τι—ΐν.ό ίίώλυμσ καΐ νά μαται Ι ώνουμε, μ" αδτό τόν τρόπο, την ασκήση Της πολιτικής ττοθ θά έσω ζε τή χώρα άπ' τήν όλοκληρωτι- κή καταστροφή κ*1 θά τής άπέδι- δε όμαλίι πολιτική συνταγματική ε»ή. @ά μττοροδσε αρίστα νά έκδο- θεΐ ΑΝΑΓΚΑΣΗ Κ Ο ψήφΐσμα, μέ τό οτγΟΤ.0 νά τροττοττοιεΐται προ^ σωρινά τό σχετικό &ρθρο τού Συντάγματος καϊ νά τταρατείνε- ται ό χρόνος τής ένέργεια^ έκλο- γών σέ πέντε ή ϊξη τό πολθ μή- νες κι' £τσι νά τερματισθεΐ ή ά- νωμολΐα, πού συνταράσσει τήν 'Ελλάδα καί τήν 4πειλεΐ ^έ όλο- κληρτοτική καταστροφή. Ή μέλ- λοκσα Συνέλευβη μαζΐ μέ τα αλ- λα δρθρα τοθ Σι/ντάγματος θά κοθόριζε όριστΐκά κ«1 τό ζήτημα αδτό. Εάν, παρατηροθν οί Τδιοι δη- μακρατΐκοί κύκλοι, <πά 1909 Εγι ναν πλεΐστες δσες τέτοιε« παρεχ κλι'σεΐς καί ο-ουδαιότερες άκόμη, χκιρΐς κανεΐς νά τολμήσει νά τΐί χαρσκτηρίσει σάν άντισυνταγμα- τικές κσΐ νά μεμφθεΐ τού βασιλέ ως Γεωργίου Α' σάν δικτατορι χο5, ττώς εΤνε δυνατό νά γίνει αύιό σήμερσ, ύστερ* άττό Ινδεκα χρόνων συνεχή συνταγμοτική 4- νΐομαλία καί μάλιστα κάτω αττό τίς σι/νθτΐκεί ττού τταραδέρνουν σήμεοα την 'Ελλάδα ; Γι' ούτό, ο! δημοκρατικαί αύτοι κύν.λοι θεωροθν ττώς μ* δλη την άττεριόριστη έμτηστοσύνη τγο£ι ϊ- χούν στόν ίρχηγό των Φιλελευθέ- ρων,θά ήτσν καίοιο σφάλμα νά δέ χθβΐ νά σχημ*τίσΐΕΐ κυβέρνηση χω ρΐς ττι διαλύση τήί Βουλής, σφάλ μα ττού θά εΤχε όλέθριες συνέττει- ες, πρώτα-ττρώτα γιά τόν ίδ»ο δεύτερο γιά τίτν πολιηκη τού •πού θά την όδηγοθσβ σέ βέδαΐο ναυάγιο κοΐ τρίτο καί κυριότατο γιά την Πατρίδ* καί τό Λαό, γΐα- τί θά παρέτεινβ τό μαρτύριο καΐ θά σΰξαινβ τίς συμφορές και τή σττατάλη τοο άδελφΐκοΰ αΐματος. Καΐ τό σφάλμα οώτό ττρέττει ό- πωσδήποτε νά τό άττΒφύγει, ό άρ χηγός των Φιλελευθέρων· Η ΣΤΑΣΗ ΓΩΝ ΒΕΝΙΖΕΛ1ΚΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΝ Τελείως ΑκατανδιγΓη εΤνε ή στάση τοθ αρχηγοΰ των Βενιζελικώ, Φιλ€λευθέρω» κ. Σοφ. Βενιζέλου, μέ τίς άλλετΐΛλλπ. λες δΐτλώσΕις κβ! αντιδηλώσεις, ·ποΟ_4- κβμε μέσα στίς τέσσσρες τελευταϊε μίρες. 'Ενψ στήν αρχή κηρύχβηκε ίπτέρ Της —λιτικής τού κ. Σοφούλη, ΰστερα γύ- ρισε στή δυναμική ττολιτΐκή τού κ. Πα_ ττανδρέου. ΈνΦ οπεστηριξε κυβέρνηση Σοφούλη, Οστερα δήλωοΐ ίγγροφα 6τ θά μ€τεϊχε σέ κυβέρνηση έστω κσ! χωοΐς τον άρχηγ& των Φιλελευθέρων ή το «Αμ μο των Φιλελευθέρων, γιά νά διαψεύσϊ κοτόττι κι' αύτές τίς δηλώσε(ς τβυ. Α&τές οί ολλεττιϊλληλες τταλινωδίες δεΐχνουν δτι μέσσ στό κόμμο αϋτό υττάρχίι καμμιά κοτατ6ηση Της σημ*- ρινης κρισΐμου καταστάόεωο κα) καμ¬ μιά στοθερή κατεύβυνοη ο&τε κβΐ σα. φής ιτρβθτΓτική, σί τροπο ττοίι νά γ(Λ- τοι φονερο ττώς τ6 κ6μιμα αύτό δέν μττορεϊ νά ξεφύνβι άττο τή ννωστή άν- τιδραστική θέση ττοίι Ιχει ττάρει. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ή τελευταία άττόφαση τής Κ Ε. τού ΠολιτΐκοΟ Συνσσττισμοΰ των κομμάτων τοθ ΕΑΜ καθόρισε μέ πλήρη σαφηνεΐα καΐ καθαρότη τα τή στάση τήΕ Άριστεράί μττρο στά στϊς νέες ττροσπάθεΐες γιά την Αντιμετωπίση τοο κυβερνήτι κου ζητήμβτος. Τα σχόλια των κυβερντττικώι εφημερίδων, κσκόδθυλα δπως ττάν τοτβ, θέλησαν νά δώσουν έρμη- νεία δική τους στή σαφέστατη αυτή ανακοινώση κα! νά βγάλουν στίμττεράσματα έξυττηρετικά των κυδερνητικών έττιδιώξεων. - Μερικές μάλιστα έφθασαν νά θιατυπώνουν καΐ άττειλές γιά δή- θεν δίωξη τής ήγεσίας τοθ ΕΑΜ. Αϋτές οί 4ττειλέε προκαλοϋν,δπως δλλωστε είνε φυσι·χό, θυμηδία με ταξϋ των έαμΐκών κομμάτων καΐ θεωροθνται σάν τελείως κωμΐκές Δείχνουν άιτλώς την ϊσχατη 4μ' χανιά των κυβερνητικόν κύκλων μετά τό αδιέξοδο, στό 6ποΐ5 ί- χουν ττερΐέλθει άττό κάθε " ΣΤΗΝ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΤΗΣ ΑΠΟΑΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΓυίΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΏΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ Ο ΑΦΟΠΑΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΜΟΝΑΡΧΙΚΟΝ ΣΥΜΚΟΡΙ&Ν Γιά τό σκο—ό αύτό ό άρχηγός των Φιλελεύθερον θά έττεδίωκε ττλήρη καϊ δνευ δεσμεύσεων ή έττι φυλάξεων ϊγκρι,ση τής πθλιτική; τού τόσον άπό τόν άνώτατο αρ- χοντα, δσο καΐ 4πό Τόν συμμσ- χΐκό τΓαράγοντα, των όττοίΐον ή βίλικρινής ύπο—ήριξη άττοτελζϊ ούσιώδπ πβράγοντα επιτυχίας της ττολιτικήί αυτής. Βάση τής ττολιτΐκής τοο κ· Σο φούλη αποτελεί άττό τ^ι μιά ή χο¬ ρηγήση νενικής ττολιτικής άμνη- στ!β« «αι άπό τήν δλλη ή ενερ¬ γεια εύρυτάτον μεταβολών στό Στρατό καϊ τα Σώματα Ασφα¬ λείας, σέ τρόττο πού ή δΐοίκησή τους νά έμπνεύσει έμπιστοσύνη ττρόί δλες τΙ« πλευρές. Μόλις άτΓοκατσοταθεϊ μέ τα μέ τρα αδτά καΐ αλλα συναφή ή δη- μθσία^τάξη καΐ άσφάλεια κ«ί συν ταχθοθν γνήσιοι έκλογΐκοΐ κατά λογοΐ, ή Βουλή θά διαλυθεΤ καϊ βά ένεργηθοΰν έλεύθερες κ«1 τ·'- μιες έν,λθγες, μέ άναλθγΐκη, ποΰ βά αιτοδώσουν την άληθινή θελή¬ ση το^ έλληνικοθ Λαοπ καΐ 6 τ6 ΊΗ κατάληψη της Υπο—ής σέ συνδυασμό μαλιστα «έ την τΐλη ροψορία δτι οί άντάρτες «έλίσ- σονται πρός επίθεσιν κατά της Λαμίσς», έξακολουθεϊ νά έλκύ εί ζωηρά τό ενδιαφέρον δγι μό¬ νον των αντιπολιτευομένων, άλ λά καΐ τόδν κυβερνητικαί τΐαρα γόντων—πολιτικών καΐ στρα¬ τιωτικών. Ή έξαιρετικη σημα- σία τοθ τελευταίου αύτοϋ σοδα ροθ γεγονότος τοΰ άνταρτοτΐο- λέμου, οτοιθμίζεται υ.έ βάση τα άκόλουθα Ιδιαιτέρα στοιγεΐα: 1) Την όγυρή θέση τής Ύπάτης. 2) Την αμεση γειτνίαση τηις μέ τήν Λαμία πού είνε σημαντικό- τατο στρατιωτικό κέντρο. 3) Την εκτελέση τοθ έγγειρήμα- τος άπό εντελώς τοπικό άνταρ τικό συγκρότημσ, σχηιμοτισιαέ- νο άπό καταδιωκομένους κα>
τοίκους των νωριών της Φθιώ
τιδος.
Άτΐό τίς άζιοοπμείωτεο αύ-
τές στροπιωτικέο διαπιστωσεις
οί άρμοδιοι τΐαράγοντεο έζά-
γουν καί άνάλογα σηιμαντικά
πθλιτικά συμπερασμιατα, τα ό-
ττοΐα σέ συνδυσσυό ιχέ τη γεω-
γροοφική θέση της 'Υπάπτκ κρΐ
νεται δτι δέν κλονίζουν απλώς,
άλλά κυριολεκτικώς νελοιοποι
οϋν τή γναχττη τχλοστη «θέση»
της κυβερνήσεως Μναντι τοθ άν
τάρτικου κινήματος. Καΐ ταώτό
γρονα δείγνοιον την τραγική
γρεωκοπία τήα «δυναυικης» τα
κτικής τής μοναργικής κυβερ¬
νήσεως στίι δίωζη των άνταρ-
τών, ό αγώνας των οποίων δγι
υόνο δέν κάμπτεται άλλά όλοέ-
να φουντώνεΐ τΐερισσότερο.
Συνοπτικα τΐο άπόΦεις αύ-
τές τήί έπιγειρήσεως τής 'Υττάν
της ότττηγεΐ π,ρωΐνή έφτιαερίδα,
ή όποία τονίζει δτι «ή έπίθεση
κοττά τήο 'Υτταττκ καΐ ίι τιροσω
ρινή κατάίλτιφίς της άτΐό τούς
συαμορίτας είνε £να άπό τα
σοβαροτέρα συμβάντα τοΰ έμ-
φυλΐου^τΐολέμου. Κρούσιΐατα δ
ττωΓ αύτό, αποδεικνύουν δτι δ-
λαι αί ττροσπάθρΐαι καΐ δλαι
αί θυσίαι διά νά κατασταλή τό
ανταρτικσν κίνημα βγι αόνον
Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
ΠΑ ΤΗ ΦΡΟνΡΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗ!
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
0Α ΜΕΛΕΤΗΣΕΜΓΟ ΖΗΤΗΜΑ
τΐρακτορεΐο «'Ηνωμ. Τύ-
μεταδίδει δτι η Συρ'α, τό
γιο καΐ καΐ η Κολομβία Ε¬
γιναν μή μόνιμα μέλη τοϋ Συμ,
βθυλίου Ασφαλείας άπό γθές
σέ άντικατάσταση τη€ Όλλαν-
Οίας, ΑΙγϋ—ου καΐ Μεζΐκοϋ,
τθν οποίων 2λη£ε προγθές '
μεσάνυκτα η θητεϊα.
Η Έπιτροπή
.----- πού θα διαθέσει κάθε
γωρα γωριστά;.
'Ο Άμερικανο<: νερουσιαστης κ. Τζόνσον εζήτησε άπό τό Σομδουλιο Ασφαλείας νά ττρο ηνηθεϊ η συζητήση των άιχερι- κανικων -ροτάσεων γιά τόν I- λεγγο της άτομικης ενεργείας τα της έξετασεως τοϋ οοβιετι- κοϋ _σγεδίου γιά διορισμό έττι- ,.„*-! έ· — γυ' —~ —.'Λ^'ντ τΡθπης π,οτνκοσιιίου άφθπλι- τικοθ Ε-τελείου τοθ ΟΗΕ θό σαοϋ. Τό σοβιετικό σγέδιο προ 4ργΙσει την μελέ-------η----•'1-1 "-' - · - ■ "ί·6"1^ 1ιμ" Γθΰ Συιαδουλίου 'Ασφαλεία^ πάνω στίς άργέο πού θά καθο- ΐισουν την άνα)ογ!α των στρα- ττοίησή τού γιά τό £ρνο τοθ "" " Άσφαλρίας στά ,ήρε τήν όυοφκνία . -.. ια ελήφθησαν διά- Φοροι αττοφασεις στό τελευταϊο τρίμηνο τοΰ 1946, δέν επέτυχον *ίως τώρα νά κάα ψουν την 6αμή τού άλλά καΐ καθημερινώς τιαρουσιάζεται τοϋ το αέ νέας ΕΚΠΛΗΞΕ1Σ διά τό κράτοο καΐ τόν Λαόν. Τό δ¬ τι τό τελευταίον έπιθετικόν συμ 6άν έζεδηλώθη τώρα είς την Κενυρικτιν 'Ελλάδα, δέν παρου σιάζει τΐποτε τό ίκπ.ληκτικόν. Δέν εΐνε λογικόν νά ττιστεύσω- μέν δτι το ανέλαβον καΐ τό έ- ιτεγείρησαν συιαμορίαι κατέλ- θοΰσαι άπό Βορρά, άφοϋ ήτο πάντοτε γνωστόν δτι τα άριστε- ρά ανταρτικά σώματα, δέν I- λειψαν ποτέ καΐ άπό την άλλην Έιλλάδα, £ως την Πελοττόννη- σον>.
Ο ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ
ΤΩΝ ΜΟΝΑΡΧΙΚΩΝ
Στό μεταξύ ένα Ιδιαιτέρως 4-
ξΐομνημόνευτο λόγω τή^ έγκυρό-
τητάς τού γεγονός τηλεγραφε.ΐ-
ται άπό τή Βέρροια, τό οποΐο:
1) 'Επΐκυρώνει τή μεγάλη άλή-
θεια δτι ο) άντάρτες έξοπλίζον-
τσι μέ τα δπλα ττού αφοΐιροϋν ά¬
πό τίς κυβερνητικαί; δυνάμεις καΐ
άπό τοΰς μοναρχΐκούς. τούς
ούς έξοπλίζθυν οί "Αγγλοι καΐ ή
Κυβέρνηση 2) Δείχνει τόν τίμΐο,
είρηνιχό καΐ άνεξίκακο τρόπο,
τόν δποίο χρησΐμοποιοθν ϊναντι
των έξοοπλισμένων μοναρχικών,
προσπαθώντας νά τούς συνετί-
σουν μέ τήν πειθώ, καΐ καταφεύ-
γοντας στά δπλα μόνο δταν (.'
ύπομονητΐκές τους προσπάθειες
μείνουν άκαρπες. 3) Φωτίζει
τούς λόγους, πού πρθκαλεσαν ύ-
ρισμένες επΐθέσεις, δττος ή μέγα
λη έπίθβσή τους των Χριστονγέν
νων κατά τος Φυτιάς, κσΐ 4)
ταρρα/ώνουν γιά μιά 4κόμη φορά
την αίσχρή καμπάνια τής πτωμο
τολογίας, στήν όττοία έπιδίδοντα·
κυβερνητικέο άρχές καϊ έφημερί-
δες, τταρουσιάζοντας τούς άντάρ-
τες σάν άνταξίους τους καννΐβά-
λους, πού «σφάζθυν γυναΐκόπα»-
δα>, ένω ο| φθνευόμενοι εΤνε
έξοπλισμένθι μοναρχΐκοί, πού ί-
ττΐαένουν νά κατέχουν δττλα καΐ
νά δολοφθνο5ν τούζ πληθυσμούς
χβί πού πέφτοιτν σέ συγν.ρούσεις.
Τα γεγθνότα αύτά άπεκάλυψϊ
αβελά τού ό Μητροπολίτης Βερ-
οοίας Άλέξανδρος στήν κηδειο
τού φονευθέντος στή μάχη τή.
Φυτιάς χωροφύλακα Άλες. Τρουμ-
πουκη, πού εγινε στϊς 29)12 στή
Βέρροια Ό Μητροπολίτηο σέ λό
νο, πού εξεφώνησε κατά την κη-
δεία, άπεκάλυφε τα 1-χόλουΘα
οαχτηριστικά γεγονότσ;
«ΟΙ συμμορΐται—εΤπε επί
—ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ εΐδοποίη-
σαν τούς (μοναρχικούς) κατο—
κους Φυτιόις νά τταραδώσθυν τα
δπλα των, τάξαντες είρ αύτούς
τίτραήμερον προθεσμίαν· ήτι« ϊ-
ληξε την ημέραν των Χριστουγέν
νς»ν, μετά την έν,πνθήν τής όποι·
αε ΕΙΧΟΝ ΔΗΛΩΣΕΙ είς αύτούς
δτι θά τούς έκτύπων, πάντα δέ
ταυτα είχον γνωστοττοΐηθεΐ εΙ< ■'ά^ άρχίΐΓ Βεοροίαΐ». Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΥ "Οπως μβταδίδουν οί άρχές, τό συγκρότημα των άνταρτόν τού Παλαιολόγου άποχώρηρ*ε, άφθΰ παρέμεινε στήν 'Υπάτη ώς τίς 7 τό πρωΐ τής Τρίτης. Κατά την 4- ποχώρησή. τού π<χρέλ»6ϊ τούς αΐγ μαλωτισθέντας άνθυπομοίραρχθ Λουκα, ένωμοτάρχη Δημόπου- λθ καΐ 8 χιοροφύλαχες. Τότε μόνο οί «κυνηγθ> τού ταγματάρχου
Κρ*νι* καί διλοχία τοο 106 τάγ-
ματος, υπό τή διο'ικηση τοο ταγ
ματάρχθυ Καφετζοττούλου, μπήκαν
στήν 'Υπάτη καϊ τήν <άναχαΐέλα- βον». Γιά την έξέλιξη τής μάχης τοΰ Σττερχειοϋ δέν ύπάρχθυν νε- ώ λ πληροφορίες. Στή Λκμία έξακολουβούν στό- μεταξύ τα Εκτακΐα ΐΛί"Τρα τ^ν άρ χών Μέ την κατάσταοτ) πεύ δη- μιθύργησε ή κατάΛηψί) Τη 'Υπά- της άπό τούς άντάρτες, άαχολεΐ- ται, έξ άλλου, καί τό Α' Σώμχ Στρατοΰ, ττού άντιμετ«π(ζε» μά¬ λιστα τό ένδεχόμβνο άπθστϊλης «Γσχυρών δυνάμεων» χαΐ άπό τήν Αθηνά πρός ενισχύση το(5 συν- τάνματος Λαμΐοις. Χαρακτηριστι- κό είνε δτι μοναρχική εφημερίδα ζηιτοθσε χθές, δχ,, καΐ μέ πάρα πολύ χΐοΰμορ, νά ληφθούν μέτρα <πρΐν αί ολίγαι ταχυκίνητοι τοντάδες συμμοριτών καταλάβουν κανένα πρωΐ, δι* ολίγας £στ« ώ¬ ρας, τάς Αθήνας». ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ Τό ί—ουργεΐο Δημοσίας Τάξε¬ ως ανεκοίνωσε τα άκόλουθα τηλε γραφηματα - ΛΑΜΙΑ, 31.— "Απώλειαι ήμ*- τερων κατά επίθεσιν Ύπάτης ά- κολουθοι: Φονευθέντες χωροφύλα- κες: Παν. Ζανετίου καΓ Γ. Δια¬ μαντής. Τραυματίαι : |. Παπαγε ωργίθυ, Ε. Γεωργιάδης, Διον. Κοσμόπθυλος καΐ Κ. Κουματός. , Λτταχβένϊες :άνβυπΟομαίραρχος Αθαν. Λουκάς, ένωμοταρχης Χρ. Δημοπουλος, χωροφϋλακες Ν. Μπουρας, Δ. Άνδριτσόπουλος, Ευθ. Γραμματικός, Χρ. Κυριακό πθυλο5, Λ. Παπαδόττθυλος, Κ. Σκιαδας κοΐ Δ. Νικομάνης. Απω λειαι άνταρτών : φονευθέντες δύο τραυματία; ττολλθί οθς παρέλα¬ βον μεθ έαατών. ΣΙΑΤΙΣΤΑ, 31. —'Εκατοντα- όμάς τού Καράμπερα φέ- ρουσα στρατιωτικές στολές «αί τοττικες^ το;αύτες καΐ όπλισμένοι με αυτοματα και βραχύκαννα ει¬ σηλθε στό χωρίον Πελεκάνθς, πά ραλαβοϋσα οϊρτον και τυρόν και κατόττιν απεχώρησε πρός την ιτε- ριοχή Γέρμας. ΚΔΙ ΔΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΗΙΑ ΙΤΟΗ ΠΕΙΡΑΙΑ Γτή συνοικία Μανιάτικα τοΰ Πειραιώς ίκΤελεστικα άττοστΐάσιματα των μοναρχ.- κών διέττραξοτν καΐ δλλη δολθψονία τ<τ» νύκτα τής Πρωτοχρονιάς. Κ—σ τίς 2 τ6 προΐ τρείς «αγνοχττβι» τιηγαν σΤό ι—(τι τοθ Ο. 'ΑλμυράνΤη κα] ζήτρσαν ■τό γυιό τού Ζαχβρία καΐ έττειδη ό "Αλ. μυρΕ Ικ
δόσεως δελτίων Ιματιοιμοθ οί ίίαιρίτι.
ιε<· περιτττώσεις. Επίσχς μέ τό ύη' άριβ. 110 δΛτίον τιμών κοβορ!ο«ησαν άνώτατΐς τιμίς ττω- λήσΐως ανταλΛοκτικών τρακτέρ γ€0)ρ Υ'κών μηχανών «Ι λβυκοθ «ϊτ&λλοι, β». τιτρι6τ>ς
Ο ΑΓΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ
ΚΛΕΙΝΟΥΝ Α ΥΡΙΟ ΤΑ Κ ΑΤΑΣΤΗΜ ΑΤΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΔΦΟΙ ΚΑΙ ΟΕΑΤΡΑ
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΠΑ ΑΙΑΡΚΕΙΑΙ
"Οπως ίχ*ι άποφασισβεί, άπο
την 'Επιτρσπη ΆγώνΌς, αϊίριο
άρχίζει ή άπεργία διοομαρτορίας
ένβντίον τού νέθυ ενοικιοστασίου
τώι έμπόρων, έπανγελματΐίόν _καί
βιοτεχνών σέ δλη γενικά την Έλ-
λάδα. Ή άπεργία θά είνε ό-ερ-
γία διαρκείας. "Ολες οί σχετικες
προετοιμασίες εχονν τελειώση
καΐ τα τηλεγραφήμοττβ πού Εχουν
ληφβεΐ στήν 'Επιτρθπίι 'Αγώνος
άπό τή θεσσαλονίκβ. και τα αλλα
μεγάλα καΐ μικρά έπαρχιακά κέν-
τρα, βεβαιώνουν δτι ή αύρ'.ανή ά;
πεογία θά σημειώσε, έπιτυχία δι
χως προηγούμενο. Πρέπει να ^ο»!
σθεϊ δτι κυρίως συνετέλεσε^ σ οτό
τό ή άπόλυτη ένότης καΐ σύμ-
πνοια μέ την οποίαν οί αύριανθΐ
βπεογοι πήραν τίς άποφάσεις
τους.
Στό μεταξύ ή κυβέρνηση, θορυ
βημένη άπό τήν ΐκτοση τής εξε¬
γέρσεως ιτου προκάλεσε τό ένθι
κιοστάσιο Βαμβέτσου —^ Χατζη-
ττάνου σέ μιά τάξη, γιά την όποία
ϊχει τή γνώμη δτι αποτελεί πολι-
τικό φέουδό της, οίρχισε νά κατα
βάλλει άπεγνωσμένες προσπάθει
ες γιά νά διασπάσει τόν άγώνα
των έπαγγελματιων, βιοΤεχνών
καΐ ίμπόρων καΐ νά μοπβιώσει ή
τοθλρχ-ιστθ νά «σπάσει» την αο-
ριανη άπεργία τους. "Ετσι^ σχε-
τικά μέ τό ένοικιθστάσ-ο, δρχισε
ίντεχνα νά διαδίδε, άνάμεσα
στούς έπαγγελματίες( δτι ή καθυ
στί'ηση τής δημοισεΰσεως τού ό-
Φείλεται στό 8τι—δήθεν—^τήν τε¬
λευταία στιγμή πρόκειται νά έπε-
νεχθοθν καί αλλες τρθπολογιες
γιά την πρθστασία τής έπαγγελ
ματικής στέγης. Ή προσπαθεία,,
δμως, αυτή δέν σημειώνει καμμιά
έπιτυχία, άντίθετα ε'χει σάν άπο-
τέλεσμα νά έντείνεται ή άποΦα-
σ·στικότ«ς καΐ ή άγωνιστική δια¬
θέση των έτταγγελματο*ιοτεχν«< καΐ έμπόρων, πού τόσο αγρια πλήσσθνται άπό τό άνΓικΟινωνικά —«ντιλαϋκβ ένοιιαοο-τάσιο. Τίλος Ιδιαίτίβη ένίσχυσ* V* την έπιτνΛ<β τού αγώνος των α¬ πετέλεσε καΐ ή ανακοινώση της νθμίμθυ διοικήσεως της ΓεΛ/ικης Ζυνομοσπονδας Εργατων Ε***" δθς, πού δίνει τήν έντολίΐ στην έργατνκή τάξη τής 5(ώραε μας νβ σταθεΐ άποφοχτιστικα στό ττλευρο τώκ άγωνιζομένων έπαχγελματι- ών, έμπόρων καΐ βιθτεχνων. ΟΙ τοιχοι τής Αθήνας είνε γ«- μάτοι άπο άφίσες ποθ καλουν τούς έπαγγελματοβιθτέχνες^ νά με τάσνουν δλθι. στήν αύριανη άπϊρ γία. Ή αϋριανή συγκεντρώση τόν έπαγγελματιων καΐ βιοτεχνων στό μο κα·
τεοτρβμιμένοι). ΚατΛ τό τρέχον οΐκο
νομΐκό ίτος είχον έγκριθεϊ 8 δισεκ
900 Ικοπαμ. δρακμές, 4ντΐ τής ηι-
στώσεως 29 δισεχ. 230 έκ. ιτού είχον
ζιγτηθεϊ. Βάσει τείθ 1ν*ε.κοι*ιένου οιο
τοθ ποσοθ, εΐχι καταοτιοβεϊ τΐρογραν-
μ<χ ίΐκτελέσεως ϊργων γιβ Την τρί- χοι«τα οΐκονθιμιχή χρήση, στην εκτέ· λεβη 6μως τού τΐρογράμμστος άητϊδεΐ- χθη άνεηαρηςής χαΐ η τΐΐστωση των » βνσεκ. δρχ., γιατΐ στ6 μεταξύ εΐχαμί θί των ημερομίσθιον κλίΐ. Για τή συνεχίση των ήμιτελών αυτών |β· γων, τ»λν τ(ρό της ΐξαντλήοεως της π«στώσεω<; εΐχε ζιτηβεϊ ή Βγκριβη *- νατκληρωμοπικής τιιστώσεως 5 δισιχ. δρχ.. «ϊλλά η ένκριιση δέν Ιγινε. "Ε· νβντι τού ζηκηβέντος νέοιι τούτου τ» σοθ ίχορηγήθησαν 2 δισεκ. *ρχ.· τΐθύ μόθας έικαρκοθν γιο: μια Ο—τπΛώ»η οννίιχιση των «υριοπίρων ϊργων». ■Η αναχοίνωση οχηιεκΐζει βκι γι* μιΛ στοιχειώδη τιροσωρινϊι ΛηοκοΛ*- οπαοη τής κυκλοφορΐος β' 6λοκληρο ■το δΐκτυ» των ΣΕΚ Λιιβιτεΐται βσπ* νη 60 δισεικοπομ. βρχ. Γτην Ανοκο'- νωση Τοΐνΐςεηαι έηΐσης 5τι έφ' *3β>
δΐν είνε δυνατόν το ιτοσό νά έτΐιβσρο-
νιι Τον ττροΟτκΑβγισμό, «το ζήτημα
της Λιτ<3«ακαιστό:σεως των σιβηροδρό- μ{Λ> τής χώρας μοτς Ατοββίνει ζήτημβ
σομιμοϊχιικής οΐκοναμικής β*>ηθεΙθ(>.
Τέλος ή 4ν<«κοΙν<Λτη Λνοοφίρΐι δτι «ύ- «6 τας εύνοΐκωτϊρας των τΐροϋττοθίσε. ο>ν, δεν δύναται ν" αναμένετσι 6λΟ·
κλήρωσις τής αποκαταστάσέως τοθ
διΐκτύου των ΖίΕΚ τΐρο της τταρελεθ
σεως ενός ίτους αφ' ής χορηγηβώσι
τα ώς ανω χρη,ματικά καί μηιχανικα
μέσσ».
Ή Αγγλία παρεβίασε
τήν κυριαρχία της Άλβανίας
Καταγγελία τού Έμβέρ Χότζο
ΛΟΝΔΙΝΟ, 2. ( 18. ίιπηρ.)—
Τό Ρώυτερ μεταδίδει 8τι ό πρ«·
θυπουργός τής Άλβανίας 'Εμβέρ
Χότζα σέ διάγγελμά^ Τού "γιά τόν
καινούριο χρόνο κατήγγειλε 8χ,. ή
αγγλικη κυβέρνησις παρεβίασε
τρείς ψορές την ^ κυριαρχία τής
Αλβανίας κατά τόν πιό ωμότρο
πό. Γιά τις παραβιάσεις αύτές ή
χώρα τού προσέφυγε στό Συμβού
λιο "Ασφαλείας μέ σκοπό νά κα-
ταδειχθει ή συμττεριφορά της Αγ
γλίας και τής 'Αμερικής άπέναν
Τι ,τής Άλβανίας.
'Επίσης ετόνισε δτι μέ χαρά ή
Αλβανία άναμένει την έξεταστική
έπιτροπή τοϋ Συμβθυλίοϋ 'Ασφα
λείας.
Η ΠΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ
ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΕΙΡΗΝΗΙ
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΤΙΤΟ
ΠΑΡΙΣΙ, 2. (Ίδ. Οΐτ.).— Τηλε-
γραφοϋν χα άφοσιωμένη ο(Γτ|ν ΛνοικοδόμησΛ
της «αι οπήν τΐραγιματοιΐΐοΐηοη τοθ
πρώτου πενταετούς σχεβΐου γιά την
έιοβιομηχ<4νι— τής χώρας κβΐ ίψαρ »οντς τής ήλΐχτρΐ'κης δυνάμεως οί ιτθΕραγωγικούς οικοηϋύς. £ιτδ διογ- γίΛ,μα Λποχαλύτίτεται δτι τόν —ρα- ομένο χρονο κτΐσθηκαν 250.000 κα- τοικΐες καΐ δόθηκε αγροτικάς κλήρος σί 50.000 οΐκογένειες, Ο ΔΡΔΓΟΥΜΗΣ~ ΣΤΗ ΟΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ "Ο £ητουργδς των Στρατιωτικών κ. Αραγούμης Ανεχώρησε σήμερσ γισ τ θεσσαλία συνοδευόμενος από τ6ν ονν Ταγματάρχη κ. Μίμττλη. ΕΠΙΖΚΕΨΗ ΖΤΟΥΖΦΥΑΔΚΙΖΜΕΝΟΥΧ Άντιπρόσ«πθι τής Κεντρικης Επτιροπης τού ΕΑΜ έ-σκέφθη- κον σήμερα τούς φυλακισμένθυς άγωνιστές τής 'Αντ·.στάσε(ος καί τού δημοκρατικαί) άγώνα και τούς προσεφερε μαζϊ μέ τόν θερμό χαι- ρετισμο τοθ έλληνικοθ λαοΰ δωρα για την Πρωτοχρθνιά. ΠΕΟΔΝΕ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΟΥΣΟΣ ΠΑΡΙΣΙ, 2. (Ί6. ίπτηρ.). _ Τηλ«. γρσψοαν άπ6 τήν 'Αλεξάνδρε,α 8Τι ό πρωην άντιπρόεδρος της έλλην,κή,; κυ_ ΔΕΜΑΤΑ ΑΠΟ_ΤΗΝ ΑΜΡΡΙΚΗ •Α«β τ4 ΟιτβυργεΙβ ΤΤΤ Ανακοινώθκ **λ0'° 5«Μ!η Λέμτιθνρυ, σιτ6 τή. Η ΠΔΟΥΕΡ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΖΤΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΗΙΑ _"Ο 6πρυρνός των Μετσφο- ρων μιλώντας σήμ,ερα στούς οημοσιονράφουΓ γιά την άπο· κατασταση της^ λεοφορειακης συγκοινωνιας της πρωτευούσης εΐπε δτι σημαντικότατο έιιπό- διο αποτελεί η Πάουερ, νιατι άρνειται νά θέσει είς κυκ,λο- Φορΐαν τα λεωφορεΐα οώτοκίνη ττχ τηςΛ Ο κ. ύποοργός τόνισε δτι έν« ή Πάουερ δέν έκιτλτι- ρωνει τΙΓ συιιβοττικέΓ της 6πο- νρεωσεις γιά την άποκατάστο ση της σσνκοινωνίας, άντίθετα με έποο'ειλληιιένο: ύπομνήμστσ έζακολουθεϊ νά ζητεί τήν σϋξη στι των εΐσιτηρίων. ό κ. υπουρ νός προσέθεσε βτι σέ ποοσεγη συζητήση αε ττΝ διεύθυνοτ, τής Πάουερ θά τονΐσει 8τι δέν θί νΐνει νέα αυξήση «ν δέν τεθοϋν σέ κυκλοφορία τα λεωφορεΐα αυτώ. ΟΙ δηλώσεις τοθ κ. ύτΐουο- νου έρμηνεύονται σάν δηλώσεις προετοιμασίαι τοθ κοινοθ γιά νέεΓ αύξήσεις. Ύ ον*λ<». Τέ· νέον ένο*ιοοτβ>*Ίθν
δέν «λβ/ττπ! ββν—τ(ι»»«; μόν©» τας
τάξει*; »α«, είν· αντο καθ <αυτό άνοσιθύργομα εναντίον έΑοκλήοου τής "Ελλττνικης Κθινοονιας. ·»·* νά Λψτληθονν έλάχιστοι ■ίγΐίλβΐ- δΐοκτήται δτ»μ*ουργ€ίτο«ι «ίνίννος ανξήσιως τοΰ κόίττονς τί,ς ίυης, πληττθνται αί παραγ»«> ι*κ· δ«νά
μεις τής χώρας, «νν*π6»ς Ικρυν
υποχρέωσιν, τον τίμιον αγ**"0
μας, νά τόν έν.σχύσονν οηταντ»ς
οί ενοικιασταί, άπαντες οί έργα-
ζόμενθι "Ελληνες. ,
ΑΙ έντολαί μας είνε ταφείς καΐ
κατηγορηματικάς
Κλείσστες απαντΐε; τα «ατα.
στηματά σας.
Καί πειθαρχοΰντες «ς τας Ορ
γανώσεις σας, έπιδείξατε την σο
βαρότητα καΐ άειοπρέηειαν, ή 6-
ποία άρμόζει είς τόν Ιερόν και
τίμιον σημερινόν άγώνα μας.
"Ολθι είς την συγκέντρί^ιην
μας αυριον είς τάς 10 τό ττρΜΪ
είς τό «Πολλάς».
Όμθσπονδία ΕπαγγελμοτΓι&ν —
Βιστεχνών Αθηνών. 'Ομθσπόν
δία Βιοτεχνικών Σ»ματε!«·ν Ά
σηνών.
ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΑΤΡΑ
ΟΙ άντιπρόσωποι των κινηματ·
γράφων καί των θεατρον έδήλοι-
σαν δτι θά ονμμετάσχουν στήν ά¬
περγία. 'Ετσι αυριθ κανένας κι·
νηματογράφος καΐ βέατρο βά
λειτουργησει^__________
ΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ
Ή συντεχνία των άρτοποιών ά·
νεκοίνωσε 8τ, τό σύριανο ψωμί θά
δ'.ανεμηθεϊ σήμερα γιατϊ οί ·οϋρ
νθι α'"'~ιο θά είνε κλειστθί.
ΠΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ
ΤΗΣ ΑΥΡΙΑΝΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ
"Απο την κεντρική έπιτροπή α¬
γώνος συσττ)θηκαν έπιτροπές άπβ
άντιπρθσώπους δλων των έπαγγελ
μάτων ποΰ μ επι κεφαλής τους
προέδρους των σωματείον^ θά πι
ριέργονται αυριο την Αθηνά καΐ
θά ίπιβλέπουν τήν εκτέλεσιν των
άποφάσεων. Εξεδόθησαν ανακοι¬
νωθέντα που χαρακτικ>ίζουν σάν
προδότη εκείνον πού θ' άνοίξει
αΰριο τό μαγαζί τού. Τα μέλη
των επιτροπών θά φέρσυν περιβοα
χιόνια μέ τό σημα της Όμοοιτον
θίοος Βιοτεχνων.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ "σΥΣΚΕ'τίΗ
Σήμερα στ!ς 4 μ.μ. συνίρχθν-
ται στά γραφεία τής Όμοσπθνδί-
ας Βιοτεχνικών Σωματείον οή
πρόεδροι δλων των κλαδικών βιο¬
τεχνικών όργανώσεων γιβ νά ρυθ
μίσουν τις τελευταίες λεπτομέρει-
ες τού αύριανοΰ κλεισίματος των
καταστημάτων.
ΣΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Στήν κεντρική έπιτροπή αγώνος
καταφθάνουν έν τώ μεταξύ άθρόα
τηλεγραφήματα άπό τίς έπαρχ_ί-
ες των περιφερειακών β.οτεχνικών
και έπαγγελματικών όμοσπονδι-
ών ποΐι τάσσθνται άλληλέγγυθι
μέ τις όργανώσεις τού κέντρου
καΐ άναγγελλουν βτι αΰριο κατέρ
χονται και αύτοι σέ άπεργία 8ι-
αρκείσς £ως δτου άκυρωθει ό δη-
μοσιευθεΐς νόμος γιά τό ένοικιο»
στάσιθ.
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΕΣ ΣΑΛΟΝ Ι ΚΗ, 2. (Τοβ β»
ταπθκρΐτοθ μας). — Έπιτροπή
ά— 6 άντιπροσώπους δλοϊν των
βΐοτεχνΐκιών όργανώσεων έπέδω-
σε ψήφΐσμα τοΰ 6ιοτεχν·κοΟ κ6-
σμου στό Γενικό Δίοΐκητή κ. Τζη
ρίδη, στό όποΐο τοο γνωρίζει την
ά—όφαση των βιοτεχνών νά κλε!
σουν τα καταστήματα χθΡιο
ΠαρασκευτΊ σέ ενδει,ξη διαμαρτυ¬
ρίας γιά τό ένοΐκΐοστάσιο Ή
ίδια έπΐτρο~ή Εκαμε τή σχετική
ανακοινώση καΐ στήν 'Αστυνομι-
χή Διεύθυνση.
'Ετγ!σης έττεΐτα άπό όλονύκτιβ
σύσκεψη ή Όμοσπ ονδία Έπΐγ-
γβλματιών βΐδσττοίησε τδν Γενι¬
κό Διοικήται δτι απεφάσισε νά κα
τέβουν σέ άττεργία δλοι οί έτ—χγ
γελματίες τήν Παρασκβυή. Σήμε
ρα τό μεσημέρι γϊνεται κοινίι σΰ
σκεψη των διοικησβων Όμοσπον
διών Έπαγγελματιων καΐ Βιο¬
τεχνων, τοθ Έμ—ορικοο Σύλλο¬
γον, τής Όμοσπονδίας "Υφασμα
τεμπόρων, τοθ Συνδέσμου Βνο-
μηνάνων, μέ θέμα τόν συντονι·
σμό τοθ Αγώνα γιά την Οπερά-
σπιση τής επαγγελματΐκης στέ-
ΥΠ<. Φ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΕΝΟΙΚΙΟΝ Το κεΐμε,ο τοθ νόμθυ ·—ρΐ (νοικιωι μετά την ϊνκρ!— των 5οκι.μ(»ν αττ6 τοΐ ι«ονΡΥ4 τής Δικαιοσύνης, Βημοσιεύϊτ» —ήν Εφημερίδα τής Κυβϊρνήσ*ως τη* Βά κυκλοφορήοΐι βθοιο μέ Λμϊρομηνί· 30 Δεκεμβριού 1946. '->"<· ι ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΖΥΝΕΤΑΙΡΙΖΜΩΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ β, Ή Πανελλήνιος Συνομοσπθν- δια Ενωσεων Γεωργικών Συνεται ρισμων άπηύβυνε χα.ρετιστήριο μηνυμα πρός τόν άγροτικόν κόνμθ Υια τό νέον Ιτος. Στό μηνυμα χαιρβτίζΐι χον "Ε» ληνα άγροτι, ποί σέ «κάθε κρίσιμο ^1Υ«μη τ°-" Εθνον< *6*«- προ- σηλθε πρωτος γ,ά νά θυσιασβίί» τονι^ει τή σημοχτία τοθ —(ν—-αιρ«. σμου και καταλήγ», καλώντας 8- λους τους Ελληνες «νά λησμονή ~^νΤ° Η^-.τ« πάθη καΐ τΙ< καΐ νά προχωρή—«· ^^ Χέρι ΊνωμΤοΤκ^Ι εξασφαλίσωμεν κατά τό 1947 στήν πατρίδα^ μας τό σεβασμόν «· εύτυχ,α. 'Επίσης καλεϊ σέ - νεργασια τοίιο συνεταιριστές δ¬ λων των χυρων γ,ά μιά διεθνη συνεργο,σία καΐ άλλΐ,λεγγύη ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΙΑΔΗΛΩΙΕΙΣ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΟΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΜ ,ΡΙΚΑΝΟΝ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΗ ΣΑΓΓΑΗ ΑΟΝΔΙΝΟ, 2. (Ίδ. ύ-)_Το Ρώυτερ πληροφθρεΐται άπβ τΑν Σαγκάη δτ, 4Ο.ΟΟΟ Κινέζο, τητες παρήλο-αν χθές στοί,ς τρικωτερους δρόμους V - διαμαρτυρίας γιά την δηλωτές ^5 1ν *»«ερ·καν.κων ων στήν Κ ίνα. ΟΙ δ7α η Χαν £Ρτ**τ£ ανό(. Ο £ώρΤ~ σϊγκβν στρστηγός Α*. Α ά-