200579

Γΐ6 τ& ορΊβμβο της ΑήΐίΒΚρστΙος, γΐα την κοΐνονικ* όνάττλσση
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΟΡΓΔΝΟ ΤΟΥ ΠΟΑΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΙΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ
«ρονο.Γ-Περ.οοοςΒ- Άρ,ο. φύλ. .57 . ΓΡ.Φ«,Ο Ερμοΰ ,,-Τ,μη 4ρ. »ΟΟ | .ρ™*?£?ο1 ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
Λιευθύνοΐως 27.505, Συν τάξεως 20.711
; Αιαχ«κ>ίο«ος 35.622, Τυηοχρ. 21.«Οβ-2».«»7
ι
|
"Α^ήνα, Τρΐτη 10 ΊουνΙου 1947
ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Τρ4;ς χωροφύλακιτ ουνελί>φβηοαιν «ροχθες γιατΙ πυροφολοθσαν Λοκο-
ηα στό Πιριστίρι. Καΐ ΛποδεΙχΘηκ· βτι ήταν «αληοΐ χακοηοιοΙ καΐ
εγκλη,μστίες, βπως άττοκιαλυψε η «ΚαΟτιμϊρΐΛτ|». · Αστυνομικάς ιν€ καΚ
6 βράίο'της τής χθεσινάς θΡβσύτατης ληστ«.ιο·Γ στ* κέντρ,, τΐ,ς Αθή¬
νας. Μηχανοκΐνητος Μητουραντάς των χαιρό τής κατοχής, .κομμουνιστο.
φαγος, βργανο τής Γενικής Ασφαλείας, !ηου
(V—
ρετοϋν οί έκλ*«τοΙ.
"Λ—<—οατμίνος «πό Β' ·ΛστΐΛθμικό Τμή,μα, επί τής... διώξεως των δισρρηκτώνΐ 'θταν, για: ν* διορισθή κανέινας κλητήρας η «Λΐιστάτης, χρειΛζον. ΊΌι σαραντα πιστοποιητικα κοινωνικήν φρονηματων, οί τέτοιου εΤδους ε»λ&κτο.1 είνε είηρόσ&Εκτοι στα Σώμοηα Ασφαλείας. Και Τα ϊχουν κατακλύσει. Ή άαφάλεΐα καΐ Α ζωή των πολιτών βρί<τκί.ται στη διά- ·τ~| βύτών των ίνοιΐλων καΐ ασύδοτχον κακοτΐοιων μέ τη στολη τοθ βργάνου τής τάξεως. Νά ζητηθεϊ ή έκκαθάρισή τους είνε ματαιοιτονΐα. Στ» οννολο τοθ λαοθ είνε άναγχαϊο να επισημανθεϊ αύτάς ο ΔΗΜΟ. ΣΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ. ΓΚΡΙΙΓΟίΟΑΝΤ ΚΑΙ ΠΟΡΤΕΡ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΙΡΕΜΑ ΤΗΣ «ΒΟΗΘΕΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ «ΔΚΜΟΚΡΔΤΙΚΟΤΗΤΑΣ» ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤ1ΚΑ ΤΟ «ΚΕΝΤΡΟΝ» Δυό δψεις τού ϊδιου νομίσματος ΟΙ ,ΠΡΩΤΕΣ δηλώσεις. •τιου ϊκαμε. πρίν άκόμα άναχωρηοει γιά τήν Έλ- Λαοα, ο «διαχειριστάς τής 6οη- Βε.ας> κσΐ προτέκτωρ ϋέ «ε<>-
ρυτάτην δικαιοδοοίαν> κ. Γκοί-
θγουολντ, δέν άφηνουν πιά σέ
Κανχνα καμμιά αμφιδολία γιή
τους σκοπούς της άμερικανικης
επεμβάσεως στή γ,ώρα μας. Π*
ρισσοτερο άπό σαφής καΐ ώπε·
ρΐφραστος υπήρξε ό κ. Γκρίσ-
νουολντ. Υπήρξε ώαός. Καί
οιελυσε μιά γιά πάντα τό φ?·
μα περί άμερικανικης βοηθεία^
«αί ένισγ,υσεως, επάνω οτό δ
ίττοιο ή κυβέρνηση έστήριξε τή
6ημαγωγια της γιά οίκονομική
«νίρθωση καΐ άνοικοδόμηοη
της χώρας. «Δέν θά άφήσουμί
ειπε, νά έπαναληφθεΐ στήν Έλ'
Λαοα ο,τι εγινε οτήν Ούγγα-
ρια. Δέν θά έπιτραπεί στή μει-
©ψηφια νά έπιδουλευθεΐ την α-
οφαλεια καΐ τή σ-ταθερότητο
τού σηιαερινοΰ καθεστώτος».
Καί αύτό σηααίνε, δτι ή άμε-
ρικανικη έπέμδαση ύπαγορεύ;-
ζαι από τήν πρόθεση νά ένισγυ
*»£ΐ τό σημερινό έτοιμόρροττο
καθεστώς, ιτού ή προέλευση,
Λ αντιλαική πολιτική τού καΐ
η παρά τήν γ,ρεωκοπία τού
διατηρήση τού άττό τούς ξέ-
νους, άπρτελοϋν τήν γενεσι-
ουργό αίτία τής έσωτερικής
Ιαας άνωμαλίας. Καΐ γιά να
«τηριγθεϊ τό καθεστώς αύτό
οέν ύπάργει κανένας άλλος Τρό
τίος £ςω άπό τάν έφοδιασιιό
καί την ενισχύση τού γιά νά
ουνεγίσει τή >μόνη πολιτική ττού
ΙΛττθρεΐ, τήν τιρλιτική της βίας.
ΐτήν ττολιτική δηλαδή πού προ-
καλεΐ τόν έμφύλιο πόλεμο. Καί
-ραγματικά. 'Οσο ττιά άνελεύ-
βερο γίνετα, τό καθεστώς, δοο
ί.ντεινει τή οίωξη τοϋ δημοκρα
τικοΰ κάσμου, δσο «δυναμικό-
Τερη» κάνει τήν πολιτική τού,
•τόσο ό έμφύλιος πόλεμος άπλώ
νεται σέ δλη τή γώρα κατα-
Οτρεπτικότερος. Ή άμερικαντκή
ίνισγ,υση στό σηιμερινό καθε-
πτώς βά τταρατεινει, θά ίντείνει
καίτ. θά άπλώσει περισσότιρο
Γτόν έμφύλιο ,πόλεμο. Δέν είνε
Τυχαΐο τό γενονός δτι ή έφαρ-
ΐΜθγτι τών> «νέων μέτρων>, πού
Ισοουναμοϋν μέ δριστυκή κατά-
λυση των τελευταίων ϋπολειμ-
μάτων τών ελευθεριών καΐ ιτού
σάν άποτέλεσμβ θά ϊγιυν άνα-
—όφβυκτα την έπέκταση τοΰ ά
ληλοσπαραγμοθ καί μέσα οτά
Λστικά κέντρα. συνδυάζεται μέ
την ώφιζη τοϋ Αμερικαυοϋ τΐρο
τέκτορα. Σέ στιγμές πού οί σγέ
σεις μεταξύ τών μεγάλων κρα-
τών πιρνοΰν μιά κριση καΐ &ρΙ
ΐσκονται σέ ϊνταοτι, ό ελληνικάς
λαός τφόκειται νά είνε τό δργα
νο τοΰ άμερικανικοΰ διπλωμα¬
τικαί) παιγνιδιοϋ καί ή γώοα
τού τό ιτρογεφύρωμα: τοϋ άμε-
ρικανικοϋ ΙμπεριαλισμοΟ στήν
Εύρώττη, μέ δλες τίς αύτονόη-
τες γιά τώρα καί γιά τό μέλ-
λον συνέττειες.
Α
Άλλά ή ώμότητα τών δηλώσε
Μν τού κ. Γκρισγουολντ βά επρε-
ιιε να διαλύσιι μαζι μέ τα ψεμα
τα της κυβερνήσεως καί τις αυΤβ
κάτες καί τούς μυΰους μέ τθυς &
ττοίουςτρεφετοα καί ποοο-ιταθει νά
βουκαλισει καί το λοό, τό λεγό-
μενο Δημοκρατικό Κέντρο. Πότε
ιι έ τίς δηλώσεις τού κ. Πόρτερ,
—ότε μέ τ« άρβρα τοϋ κ. Λίπ-
ττμσν, πότε μέ τήν ανταποκριθή
κάποιας άμερικανικης εφημερίδας,
Ίΐότε. μέ τα δημοκροτικά ί,εφτίδια
κόποιας ίττισημης άνακοινώσεως.
το Δημοκρατικόν Κέντρο, καλλιερ
>εϊ τό μΰθο δτι οί Άμερικανοί
ΐπςμβαίνοντες στήν Έλλάδα δέν
είνε δυνατό να στηριχθρΰν στό ση
μερινό καθΐ-στώς, άλλά βά δημι-
βυργήσουν τίς προυττοθέσεις τής
άπθκαταστάο-ίως μ άς δημοκραΤι
κης τάξεως κοί ομαλότητος ττου
καί ατην Έλλάδα είνε άπαραίτη
ΤΙ), άλλά κβί στήν Άμερική συμ-
•ερει.
Ιδού 8μι*ς δτι ό άρμοδιοτο-
τος νά έκφράζει την πολιτική τής
βμεΡικσνικης κπβερνήσεως, διατυ
■ηώνει μέ άπόλυτη σαφήνεια σαν
ττΓ-ωτοιρχικη κατεύβυνσή της την
βνετπφύλακτη αναγνωρίση τού ση
μερινοΰ καβεο-τώτος. Κοι η ονοι
ννώριση συι/επάγεται 6ε 6α ι α, την
ενισχύση τού κβθεστώτος και το
καβεβτώς δέν μτιορεί νά ύπάρξει
βυτε μια στιγμή χωρίς την ττολι-
τική τής βίςΐς. χωρίς ένοπλο έναν
ίίο» τοΰ έλληνικοΰ λαοϋ άγωνβ.
Αύτη είνε ή ττραγμβτικότητα.
Κοί 6ρίσκετα; σέ όλο»άνϊρη άντ ι
•εση πρός τοΰς μύθους τού Δη·
«ιβκρβτικού Κέντρου. Τα καθημε-
ρινά γεγονότα δ αψευδουν τις ελ
ιτίβες τού. Ή οπαθ'φή πρός Την
ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ
ίξελ,ίη, ξετ.νόζει τοώς ΑΝΩΔΥ-
ΚΌΥΣ γιά τό σημερινό καθεσΐος.
δημοκρατισμούς τού κ. Πόρτερ.
Οί προχθεσινές τού ομολογι(:ς
γιά τή «διοοβορά τού καβεστώ-
Τος» καΐ γιά την άνικονότητσ
των εκπροσωπών τού σέ τίποτσ
δέ» μεταβάλλουν την δκή μ«ς
«βτάσταση. Μαίί μέ τον κ. Γκρίσ
γβυθλντ ό κ. Πόρτερ συμφωνει
υτή νθμ'ιμότητα ΐοϋ σημερ νοΰ κα
•εστώτος. Αΰτό τό καβεστως θα
ενισχυθή, αΰτό βά στηριχθει βτιο
■τοΰς Άμερ κανοΰς γ;ά νο έπιβα
λει τήν «τάξη» πού χρειαίονται
στήν Έλλάδα. γ ά νά άσκηοε^ την
πολιτική πού βέλοϋν, κσι για να
έ·βομοσε· τή <Δημοκοοττιβ» τους. βφού και νόμ μο καΐ δηυοκρβ'ΐ; κό βναγνωρζετσι όη £Τε ...Κηι Τβτε __Πέτε;—βά ϊλθει τού Δή- μοκρατικού Κέντρου η ώρα' *** "ΟΛα γενικά δσα ουμβαίνοον —ήν Έλλάδα, καΐ δσσ άττθφΐ- πίζο-.'Ται στήν Άυερικη.,ΕτΓΡ'-ττ·- ηδη ν ά ϊνουν διαλύΓει τις α>*ι.
ττάτες τοΰ Δη-ιοκρατικου Κ«^-
τρβυ Ή έττΐΊθντι τού ο συ·
τταρ' ολ«ς τίς κ"
τά ττράγαστπΓ
ι (ι νά εΐνί *κδή
λαός είνε άρκετά ώριμος γι«
ν* ίλέτΐει δτι -ή ΚΑΛΛΙΕΡ¬
ΓΕΙ Α της πλάνης, ή έπανάλη-
4/η τών ιδιων πραγμάτων, ιτού
?χουν διαψευσθεϊ, γίνεται ΣΥ-
ΣΤΗΜΑ. Καί άτΐοδίδει στό" Δή
μοκρατικό Κέντρο ολες τίς εΰ-
θϋνες, ποΰ εχει, ΣΤΗΡΙΖΟΝ
ΓΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤ1ΠΟΛ1-
ΤΕΥΣΗ τό σημερινό καθεοτώς
καί ένισχύοντάς το μέ τό μΰθο
τίϊς άμερτκανικής «6οήθειας>
καί της άιαερικανΛκής «δημοκοα
τικότητας».
«...Κ*βι Έλλην θά ϊχει τα βικσΐωμα ν* Ιχϊΐ τάς ηολιτικάς πεποιθήσεις,
τάς άποίσς νομΐζβι κβλι/ΐέρσς...».
(*Λπ6 τίς βηλώσεΐς τοθ κ. ΓκρΙβγουολντ)
«ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ»
ΚΡΛΤΕΡΟ ΦΑ0ΠΝΗ1
ΡίίΡΗΚΝΙΙίΟΝ
ΚαΙ μερικά
προηγούμενα:
Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΑ, Ο β ΣΤΡΥ-
ΜΩΝ» ΚΑΙ ΟΙ 150 «ΚΑΑΟΙ
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ» ΤΟΥκ.ΜΟΔΗ
ΜΕ ΠΛΗ Ρ θ*θ Ρ ΙΟΔΟΤΗ τ6 υπουρ
γιϊο Δημοσίας Τάζεως, 6 δεξιός τι>
ιΐθς ΤοηοθειηΛε άηο προχθίς μπροατα
στόν ιφοβολ!εα τού τής συκθφαντΐας
τού Δημοκρατικόν Στροποϋ το Κρα-
τερό τής Φλώρησς:
«Οί συμμορίαι τού Άμύν
τα έπυρπόλησαν ολόκληρον τό
χωρίον, έκ των διακοσιων οί-
κιών τού όποίοιι δέν διισώθη
σαν παρά μόνον δέκα».
ΖΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ σταδιοδρο-
τοΰ Χίτλερ έφθασε
β είνε τό Βσσικό μοτιβο τής νέ.
«ς καμπάνιας τού, την όποιο, κιχτο
τα αλλα, ποικιλουν λεπτομερειακότε.
ρες, ολλ' 6χι και λιγωτερο ώτιμωτι·
κές καί Οιτοιτΐες ι,ιτινοήΒΗς: Ότι δή-
βεν «είς τον έμτΐρησμον μ^τεϊχθν και
ΓιουνκοσλαΡοι στρατιώται». "Οτι «ό
έμπρησμος εγινε Λπό τους οι^μμορΐισς
τή ·προτροπή των Βουλγαροφώνων τοϋ
Μπουφίου». "θ^ι «οί Βουλγαρόφωνοι
αύτοι τΐαρηκολουθο^ν τό θςαυα τού
καιομένου χωρίου όπο τα γυρω ύψώ.
μαχα άδοντες, γελώιτες καΐ βιασκε.
δάζοντες»...
Ό «καημός» γιά τ6 «Ιγκλημα» πή-
Ρι καί Το «(Ελεύθερον) Βήμα» τού
κ. Λαμττρόκη, ό οποίος Βρήκν. ιιο εύ-
καιρία γιά νά «στηΧιτεύσει τοΰς σι>μ.
μορίΐας πού ϊγιναν χειρότεροι Λπο
τους Γερμανούς», τΐροσβίτοντος και
την δική τού «ώγοινακτησι.ν» στο βρα.
χν4 χοφα τών μονσρχικών.
Άτί4 χθές, ίξ άλλου, μέ πληροψο·
ριοδότη -—κατά συμ,τιτωση ..— καί
πάλι {να Ζερβικά στέλεχος, τον νο-
μάρχη Πελλης θ. Μιταγλσνεβ, ή 15ι6-
νορφη καμττάνια ιτερί «έ,μπρησμών»
πιριελαΒε και δεύτερο «ΐμτιρηββέν χω
ρίον»: τ6 Δροσερό των Γιαννιτοών.
«Συμμορίαι εισήλθον είς αύτό καΐ έ.
τυρττολησαν 115 οίκία<. Διεσώβηναν Μον 15». Βρισκ6μαστε τιολύ μακρυά Ο>η6 τήν
Φλώρινα, δπως έιτίσης και ώπό τα
Γιαννιτσά, και 8έν μιτοροθμ1 έη»μί·
νως νά ξαίρου^! ο~ΐ ΠΟ1Ο1, ,οθτε
ΠΩ.Σ, οϋτί. ΓΙΑΤΙ ίγινι 6 «έμίΐρη-
9μός» τόσο τοθ Κρατεροΰ ββο καί
τοθ ΔροσίροΟ.
Μέ την *ττΐφ<-λακτικ6τητ«Γ ~ύ 4(τΐ. βαλλει. ή αιτοχοπΛ τί|ς έιταψής μβς μέ τί)ν μαρντυρική ίλ.ληνικτ| ΟηαΛρο, ϊΙ. μαστε ίπτοχρεωμένοι νά περιμίνουμε {ως δτου έιαπιστώσοομΐ την άλήθίΐο —βΧλά τήν ΑΛΗβΕΙΑ καί 6χι τα *<*- νακοινωθεντα» τοΰ Οηοι.'ργεΐου Ζερβά- Στ»μειώνοι>με πάντως οτό μΐτβςο τούς
πολύ ΓίγλωτΤους Ιιτχυρισμούς ιΐερί
«Γιουγκοβλάβων στροττιωτών» καΐ
• Βουλ'ν^χρθφωνων ·βοο Μτιουφίοι, ιρντα
των 6«οίων άιΐειλοθνται Λντεκβ «ή.
σης» σάν το ιτρδτα χαρακτηριΟ'τικΛ
διίγμθττα τών διο»φαινομένων σκοιΐίαν
Συνέχεια στήν 3η σελΐδσ
Π μ'?
* * στό ζενίθ της μέ ^ την
πτώση της Γαλλίας. Άπό το-
τΐ όρχισε νά πέφτε:. "Εκα¬
με λαθη τό έ'να οστερα άπό τό
αλλο. Άλλά ποτέ δέ.ν ϊ'παψε νά
πιστεύει δτι είνε μεγ όλος στρα
τιωτικός. Ή εγκαταλείψη τού
σχεδίοιι γιά την εϊσβολή στήν
Αγγλία τό 1940, ή κηρύξη τοϋ
πολέμου εναντίον τής Ρωσίσς, ή
επ.θέση στό Στάλιγκραντ, ή παι
δαριώδης στρατηγική στή Γαλλια
άπθφασίσθηκαν άπό τόν ίδιο τόν
Χίτλερ. Πολλές φθρές ηρθε σέ
τϊντίθεση μέ τοΰς διθικητές τοκ.
Σπάνισ όμως έξηγοϋσε τίς άπο.
φάσεις τού άπό στρατιωτική ά-
ποψη.
Μετά τίς άπονχίες τού, ό Χί
τερ έμενε ολοένα καί περισσότκ-
ρθ μόνθς. Άρχισε νά ύποψιάζε-
ται δτι τόν ττρόδωσαν οί συνεργά
τες τού καί ανελάμβανε νά λύσει
μθνάχθς τού άκόμη κοί λεπτομε-
ρη ζητήματα. Σέ μιά περπτωση
χωρϊς νά ξέρει τί κάνει. διέταξε
νά συγκεντρωθοϋν σέ μιά μικρή
πόλη τής Ρωσίας τεθίωροκισμέ-
νες μονάδες. Τα άποτέλεσμα ή-
ταν νά βρεθεΐ ένας τεράστιος ά-
ριθμός τάνκς σ' έ'να πθλΰ μικρά
τθμέα τού μετώπου, Ό Χίτλιρ
διέταξι νά περάσει άπό στρατθ
δικεϊο ό διοικητής ~.0μ σώματθς.
Ανεφέρθη τότε στόν Χίτλερ δτι
ό (διός διέταξε νά γίνει ή σι/γκέν
τρωση τών μονάδων.
^— Ποϋ τα διαβάσστε ούτό; ζί
φώνησε στόν άξκομστικό πού τού
ΑΥΤΗ ΙΙΝί
II
πού ένισχύεται άπό τήν Άμερική
ΠΟΑΕΜΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΔΙΡΑ ΠΑ ΗΑ ΚΑΛΥΦέΙ ΤΟ ΑΖΤΥΗΟΜΙΚΟ ΚΑ-
ΦΕΙΤΩΙ.-ΟΙ ΜΙΖΟΙ ΑΓΡΟΤΕΖ ΧΩΡΙΖ ΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΧΩΡΙΖ
ΚΑΗΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. — ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΜΙΑ «ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΑΟΖ»
Τού Αμερικανόν
δημοσιογράφου
ΑΝΤΡΙΟΥ ΒΟΪΝΟΟΥ
ΗΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ κκβέρνηση.
6ταν ό—εφάσιζε τή χορηγή
ση βοηθείας στήν Τουρκ,α,
εϊπε δτι απειλειται ή άκεραιοτη-
τα τής χώρας αυτής. Ποία είνε
δμως τα πραγματ.κα γεγθνοαα
γιά τό όλοκληρωτικό φεουδςχρχικό
καΐ φασ στικό καθεστώς στόν
Τουρκία ; Ό Κανοδός δημοσιο-
>ράφθς Ρ. Γκόρντον, ττοΰ περιό-
οευσε την Τουρκια, δημοσί&υσε
στίς έφηαερίδες «Τορόντο Νταιη
λυ Στάρ», <Στάρ Γομίκλι;» καί «Π. Μ » τίς έντΐΛΐτώσεις τού, πού αυνοφίζονχα στά εξής: 1) Σέ ούγκρ.ση μέ τόν πληθυσμό της, ή Τουρκία αήμερα διατηρει τό μέγα λύτερο στρατό στόν κόσμο. Πε'. ι· που^ τα 67-70% τοΰ προϋπολογι σμοΰ δ.ατίθενται γιά τίς ενοιτλες δυνάμεις. Ή τουρκική κυβέριντιση ίσχυρίζεται ότι ΰπάρχε·. «έξωτερι κή άπειλή». άλλά οί Τοΰρκρι δέν συμμερίζονΐοι αυτή την εξηγήση. Ή πολεμική άτμόσφαιρα στήν Τουρκία δημιουργείται γιά έσω- ρικοΰς λόγους, γιά νά διατηρηθή τό άστυνομικό καθεστώς. Ό στρα τάρχης Τσακμάκ, ποώην άρχηγός οΰ Γενικοΰ 'Επιτελείου, εδήλωσε δτι η συζητήση «περι ίξωτερκής άπειλής» εΤνε ανοησίαι. Και τίς ε.πόψεις τοΰ Τσακμάκ συμμερι- ζονται πολλοί Τοΰρκθι. 2). Τα έργατικά συνδικότΊϊ ρ-'ήν Τουρκία είνε τταράνομα και οί ήγέτες τους βρίσκοντοι στ,ίς φυλακές. 3). Τα πόντα βρίσκονται ύπβ τήν έξουσία τής άστυνομίας. ΟΊ άστυνομ κοί μπορθΰν νά κάνουν 'έ" ρ'υνες στά σπιτιο, νά καταστοέ; φού ν βιβλία, να συλλαμβάνουν καΐ ιά κακοποιοΰν όποιονδήποτε, 4) Δέ« ΰπάρχει έλευθκρ'ια ιύ· που. Είδι;κά δικασ,τήριο έλέγχει κάθε τι ποϋ θα γραφεϊ καϊ 8' «φο ρά «τή γενική πολιτική τής χώ¬ ρας». Τίποτε δέν μπορεΐ νά γρσ φεΐ εναντίον τής κυβερνήσεως. 5) Ή μυστική άσΤυνομίο: έ'χει δίκτυο σέ δλη τη χώρα κοΐ πσ- ρβκολουβί,ΐ κάθε ένίργπα τών Τούρκων. 6) Οί εφημερίδας ποΰ διαμαρ- τύρθντοι γιά την κηρύξη τού στρα τ ωτικθΰ νόρ.ου παύονται. Ο στρατ.ωτικός νόμος έπιτρέπει τήν παρακολουθήση τής άλληλογραφ.- ας ιώυ άτόμων, των σωματείων, τόν έ'λε,γχο στά_ σπίτια καΐ στά τυπογραφεϊα κσ'ι τιαωρεΐ δποιον διεξάγει προπαγάνδα εναντίον τοθ μ λιτνρισμθΰ 7). Τό πρόγραμμο τοΰ Λη·κοΰ κόμματος.ποΰ κυβερνβ την Τγ-ιιο κί« είε Ενα εΐδος συντάγμστος γ ά τή χώρο Αύτό άποφασίζέ' γιά ττιν &παρ{η Η δχι τού ιι6νοιι κόιιμαΓος τήί άντιπβλιτεύσεως τοΰ Λημοκρατικοΰ κόμματος. Αύτές τις άλήβειες εξέθεσε ό κ. Γκόρντον. Καΐ έ'τσι οί Άμερκιι νθΐ μποροΰν νά Μαθουν ποιό κα- βεστώς έν σχύε, τό «δόγμα Τρθυ- μαν» κα; ή άμερικανική κυβέρνη ση, ποΰ δηλώνει ότι ή Τουρκια Λπειλεΐται άπά τόν όλοκληρωτι- σμό. Δέν Αναφέρουμε στά γεγονβ τα^ πού εξέθεσε ό_ κ. Γκόρντον τούς περίφημους «νόμους Βάρλ'.κ», πού είνε δμοιοι μέ τούς χιτλεθι- κοϋς νόμους, πού υποχρεωθούν τούς "Ελληνας έμπόρους νά πλη- ρώνουν Αμύβητα πθσά στήν κική κυβέρνηση. Λ Δυ4 8εκο*τ(ες πέρασαν ίητ4 την *- ηι(·ολίι τοθ κ€.μολικοΰ καββστωτος και η κυβίρνηση 6έν ίλυ<τρ οκόμη κανένα Λπο τ« βασικ£ προΒλήμα'Μί τ?)ς χώ¬ ρας. Καια τή διάρκεια τού ηερασμε- Μ)υ χράνου οί Τοθρκοι ίργάτες «αιρναν —'κβΐ έξαικ'θλοιιίβθν νά νούν— ί6 ττιΑ εύτελές ήμίρομισθιο Τό χαιμηλ* έηίττεδο £ωής των ίργα. ζοιιίνων είναι Ι, κύριοτ ττηγή της 5υσ- φοριας τοθ πληθυσμοθ εναντίον τού σημερινοθ καθ:οτώτος. Ή Β^σφθρια Ή συνίχεια »τήν 3η 'σελίδα Η ΗΤΤΑ ΠΟ ΛΥΤΙΚΟ ΜΕΤΟΠΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ Τοθ ΚαναδοΟ τονματάρχου ΜΙΑΤΟΝ ΣΟΥΛΜΑΝ έκαμε τήν παρατήρηση. —Στ'ις διαταγές πού δώσατε, άπάντησε ό άξιωματικός. Τό ζήτημα εληξε. Άλλά τήν Ι¬ δία μερά εδόθη έντολή νά μην κα ταγράφθνται οί διαταγές τού XI. Ό Χίτλερ είχε μονάχα στον έαυτό τού έμπιστοσννη, Ό Χίτλερ βρχισε άμεσος ν1 άσχολεϊται μέ ζητήμοττα στρατη- γικης. Πίστευε δτι ίτταν άλάθητος. Καί τό πίστευε τόσο σταθερα. α¬ ι ττικβ ίηΐύβυνοι γιά κάβί εΤ5ους απθ. 1 «ασεις κο| ίνέργειες, ττοθ δέν φθα. νοι/ν εγκαίρως σέ μένσ γιά να μττθ. ρέσω να ασκήσω την έπιρροή μόν στΐς αττθφασεις οΰτίς καΐ για τή» Ιγκαιρη Εκδοση μιάς γενικής διατα. γής ιτρίς τα σ'ροτεύματο των προ Λίνο πΡ4 τοθ «ολίμου, ο Χίτλερ μ* τούς αρχηγοθς τϊ)ς «Βέρμσχτ, ΜιτλΑ™οβιτς, Ροθνστϊντ, Λνπράουχιτς. τλιρ στό ήμερολόγιθ των —θλεμι κων έπιχειρήσεων. Άπό τότε έξη στενογράφθι κοτέγρβφον τίς συ· ζητήσεις τού καί τίς διαταγές τού καΐ τίς ε'γραφαν στή γραφο- μηχανή μόνο σ' ενα άντίτιπτθ. στε, δταν μιά έπιχείρηση, ίπως ή διαταγή γιά τήν καταληψη τής Μόσχας, άπετύγχανν, ή μόνη τού ξή γιά την άποτυχία ήταν ή έ'λλ θά ΤΟ ΕλΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΑΗΜΑ Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ κ. 1. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥ- ΛΟΥ ΣΤΟ «ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΞΩ- ΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΓΙΚΗΣ» ΣΓΟ ΠΑΡΙΣΙ Β'. ΦΟΧΙΩΟΗΚΑ καΐ ττάλι σ' αυτή την πρρστΓάθεια. Νο- μιζα ότι επρεπε νά έ- πωφεληθοΰμε . όπυσοήποτε τής ι ευκα ριας αϋτήΐ; γιά νά ε'ρη- εύσει ή χώρα. ΛυσΓυχώς ή κυ- βέρνηση Ιθφούλη δεν κατορθώση νά άφοπλίσει τις συμμορίες ποΰ εΐχαν όργανώσει οί μοναρχικοί κϋΐ που συχνά τίς έξόπλιζαν μέ τα όπλα ποΰ εΐχε κσταθέσει ή Άντ·· στασή, ΰστερα άπό τή συμφωνία ιής Βάοκ;ζας. Χρειαζότον μεγαλιπερη δρα- στηριότητα . γιά την αντιμε¬ τωπίση αυτής τής καταστά¬ σεως. Θά μπορούσαμε νά επι- ιίχουμε ϊτσι τίς _ άτταιχούμι.νες συνθηκες γιά έκλογές καί δημοΐιη Φΐσμα, πραγμβτικά αϋθεντικες, Αύ τό μάς έπέτρεπε^ νά βγθΰμε επί τίλθυς άπό τό χάος πού εΐχε δη; μίβυργήσει τετρόχρονη φασιστική δικτατορίβ, καΐ συνεχ'ΐα, τετρά χρονη σκληρη κβίθχή· Πρέπει νά άναγνωρίσουμε ίπί- σης ότι ή κυβέρνηση Σοφούλη δέν μπόρεσε νά έπιτυχει δλη την ά- •ηαιτούμενη υποστηρίξη τών Βρε Ι τανικών.άρχών στήν Έλλάδα άπό' τίς οποίες έξαρτώντο τα πάντα. Κσΐ ουως ή έφαρμογή τής συμφω νίας τής Βάρκιζας ήταν £νοις ά¬ πό τούς κύριους ορους ποΰ μττή καν στό σχηματισμό αυτής τής κυβερνήσεως, μέ την έπιδρκ.μοσ'α κρβτις δί γνώρισβν ησρό(ΐθια βικτβ- τορισ: ίξορΐις στο: ζερονήβ β τού ΑΙ γαίου βανατικές καταβίκες οκά ίκτβκτα στραταδικίΐα, βολοψονΐες. 'Εννοεϊται.—-τίς φριχαλΐοτητ»,- «ι. τές ηροσΐΓθΓβ>ο0ν να τίς βικβιολογή.
βοκν μί τόν «κομμουνκττικο κίνδυνο».
'Λλλα ή φασιστι,κτι τρομο*ρ«τί<χ μα- στίζει δΐχως διακρίσεις δλα τα &η. μοκρατικά σΤοιχίία τής χώρας, ΆΟ. τβ αι—τελϊχ γεγονός τΐοο ι»λλές φο. ρες το άιναγνώρισαν αμεροληπΤβι τκτ. ρατηρηταΐ—· "Αγγλοι και. 'Λμιρικα. νοί. ηίσα σί μιά τίτοια Βα(Χια άτμδ. σψαιρα ιταβών, φοττριχχιτμοϋ, αδικΐας καΐ ίγκλήματος Ιγινι τ6 δημθφή^ιΐ. σμα ιτού Θ4 «χλινόβθωνϊ τη μοΟΤ?χΙβ Σιηΐχεια στην 3η σελΐδα ξήγηη γ η χ ή ή άνικανότητα η η έ'λλειψη θάρρους τοΰ διθικηΐού ποΰ διηύθυνε Την έ- πιχείρηση. Χπάνια θεωροΰσε άκα τόρθωΤΛ- τα στροπηγικό σχέδ.ό τού. Καΐ τό άποτέλεσμα ήται-'. α χι μόνο νά παίρνει μεγάλες <4πο- , φάσεις, άλλά νά έξασφαλίζει &· | ότε οί μέθοδοι πού θ' άκβλθυθούν ' τσν νά ήταν σύμφωνες μέ τίς ά- ' τΐόψεις τού. Ό τα ν οί Σύμμαχον έτθιμαζθνταν νά είσβάλθυν στήν Εύρώπη. οί άνώτεροι Γεραανοΐ ά ξιωματικοΐ είχον περιορισμένο δ καιώματσ καΐ ή πρωτοβουλία τθυς άφοροΰσε μόνο μ κρά ζητή- μστβ. ΟΙ διαταγές γιά τις επ - χειρησε,ις στή Νορμανδία έρχον- τ,αν άπ' εύθείας άπό τό Βερολί¬ νω και άφοροθσαν 6χι μόνο τίς μονάδες πού ρίχνονταν στή μάχη( άλλά κα) τούς δρόμθυς πού θ άκολοιιθοΰσαν κσΐ τη θέση ποΰ θά κ«τελάμ6αναν. "Οταν οί Γερμανοΐ έξαναγκάσθηκαν νά ύποχωρήσουν στό Ρήνο^ ό Χιτλεο ανέλαβε ποο σωπικά την πλήρη διθίκηση τ^Ο δυτ.κοΰ μετώπου. Στΐς 21 'αναυ αρίου 1945. ό στρατάρχης Φόν Ροϋστεντ, εξέδωκε μυστική διαταγή ι "Ανώτοτο 'Αρχηγΰο ΔιγγικοΟ Μβτώττθυ ΓΚ—3 Ν» 595Μ5 21 την άκόλουθη Ιοηκχηιρίου 1945 Απολύτως έμπιστίυτικόν Σ)Υ ΡΟΥΝΣΤΕΝΤ Ό Φύρερ ίζέδωκε την άκάλουβη. βιοτσγή, ττοΰ τό πλήρες κεΐμενό Ιχίι ώς ίξ^ "Κ 1) ΟΙ δίίίκνίς των στρατιων, "α. μαΐων κσ) μίραρχ"ών θά είνε ττροσω. σω: α) Κάθε απόφαση, ποϋ άψορδ κ»* νηαη έτΓΐχειρησίως. 6) Κάβε ττροσχβ, διασμένη έττιβεση, μικρή ή μεγάλτ), ττοΰ 6ίν βα διεξαγεται βάσει γενι. κων διαταγών τοθ "Ανωτάτου Άρχη. γείου. γ) Καθε ίττιθετ,κή ίνίργεια, ίκτβς 4>τγ6 τή» κανονικιΊ ττεριπολικ^
δράση. δ) Κσθε ττροσχεδιασμίνη κΐνΐ).
ση στΓθχωρήσεως. ε) Κάθε ίγκατάλιι.
ψη θέσεως, όχυρης ττόλεως ή φρου.
ρίου.
2) ΟΙ διθικητές στρατιον, σωμα.
των και μτραρχιύΛ οί άρχιγγοΐ έττι.
τελεΐων κοί κά9ε άττλ6ς άξιωματικάς
έττιτελείου, βα είνε ττροσωτηκά ίπτεύ.
βυνθι; σέ μενά. Κάθε πληροφορία ποΰ
θά άπευθι/νεται σέ »ένα όμέσως ή μέ.
σθίΐ τής στρατιωτικής όδοΰ, πρέπει
νά ττεριέχει την ώμή ώλήθεια. Στή
μέλλθν θά τιμωρήσω αύστηρά καθε
προσπαθεία γιά νά ίιοχττρεβλωθοθν
γεγονότα
ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ
"Ετσι μεταχειρίζονταν ό Χί«
τλερ τό σώμιο τών αξιωματικών.
ΟΙ στρατάρχες καΐ οί στρατηγοΐ
δέν μπορθϋσαν νά ύποχωρήσουν
μέ τβ στρατεύματά" τους ή ά
| ττοοελάσουν χωρ'ις την αδεία τοΰ
Χίτλερ..Ποτέ ο-τρατιωτκοΐ 6ιο κη
τές δέν είχον τόσο περΌρισμέντι
έξουσία. ούτε ί-Ιχαν τόσο σκληρίι
μεταχείριση. Οί Γερρσκοΐ στρατη
γοί άναγνωρίζουν τώρα πόσο κα
ταστρεπΤικό ήταν αύτό.
Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ
Χωρΐς πειθσργΐα βέν μπορεΐ ν4
νοηθει στρατός. Άλλά ή^ πολλή
πε θαοχία στραγγαλίζει τό στρα
τό. Ό γερμανκός στρατός στηρί
ζουτον ύπερβολικά στήν πειθαρ-
χία. Καί οί άξιωματικο! τού καΐ
οί βνδρες πε θορχούσαν τυφλά καΐ
άνεξέταστα στούς μεγαλυτέρου*!
Συνέχεια στην 3η σελΐββ
Χάρτης τής ιτεροχής τοθ ΕύζεΙνου καΐ των Στενήν.
ΤΟ ΑΗΜΟΦΗΦίΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Τό ψηφοδέλτιο τού Λεοντίου
εκέρδισε την πλειοψηφία
ΛΕΥΚΩΣΙΑ Ίούνιος. (Ίου
άντατΐοκριτοΰ μσς).— Γίέα τα-
ρκρανή νίκη τού Παγκύπριου
Λεοντιακοΰ υ.ετώτιου καΐ συν-
τριτΐτική ήττα των άνθενωτικών
σηαείωσαν οί έκλογές τής Κυ-
ριακής (1 Ίουνιου 1947),
νιά την άνάδειζη των γενικών
άντιπροσώπων πού θαέκλέξοον
τόν 'Αογιεττίσ'κοττο Κύποου. Τα
άπςτελέσματα ϊγουγ ώς εξής:
Άπό τα 24 διαμροισματα τήο
Κύιτρου τα 21 έζ^εζανΛεοντπ
κοϋς άντιπροσώττους. Μόνο οί
3 ίζελέγησαν Πορφυρικοι «ίθνι
κόφρονες». "Εξη άττό τα έιττά
διαυ.ερίσαο<τα τής άργιεπισκο- ττικης ττεοιφερείσς άνέδειΕ,ατχ ΛεοντιακΓύς καΐ ϊνσ όπαδό τοϋ Πορφυρίου. Άκ6μα ττιό συντρί^τικά γ.ιΑ τους έγθρούς τοθ ένοηικοθ ά- γώα είναι τα άναλυτικά άποτι λέοματα: ΠΕΡΑ. Σύνολο ψή<ί«·ον 78. Λ- όντιος 54, Παρφύριος 23, ε»ΐ3 ρο Ι. ΚΥΘΡΑΙΑ. Λεόντιος 35, Πορ φυριος 0. "~~Λ ΔΑΛΙ. Λεόντιος 16. Πορ*ύϊ>ι
ος 0.
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ. Λεόντιος
30. Πορφύριος 0.
ΚΑΡΠΑΣΙ. Λεόντιος 45.ΠΟ3
1>ι1ριος Ο.-
ΜΑΣΑΥΡ1Α. Λεόντιος 80,
Πορφύριος 0.
7ο ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΛΕΥΚΩ-
ΣΙΑΣ. Πορφύριος 24, Λεόντι-
ος 20.
Ή
της άγγλικής κΐβερήσεως
Γι' αϋτό καί αυτή άκόμη ή
παρο»μον*1 της κυβερνήσεως Σο¬
φούλη στήν άρχή, δέν εΐχε κανέ
να νόημα. 'Ο κ. Σοφούλης επρεττε
νά δώσει την παρβίτησή τού γιά
ν' άφήσε; σέ οίλλους τήν εύθύνη
έκλθγών οί οποίες δέν παρουσία
ζσν καμμιά έγγύηση είλικρινείας
και ελευθερίας
Τό καβήκο» αύτό τού ΰπεβεί:
χθη δχ·. μόνο άπο μενά,—πού γιά
λόγους ττολύ γενικότερους. όσον ά
φορά την άκθλουθητεα έξωτερ κή
πολιτική. τοΰ εδωσα, καί% τήν πά
ραίτησή μου — άλλά καί άργότε
ρβ άπό καμιμ.ά δεκαρια ύπουρ-
γούς, μεταξύ τών οποίων ήταν οί
δυό άντιπρόεδροι της κυβερνήσε¬
ως : ό, ΐΑακαρίτης Καφαντάοης
άρχηγός τοΰ ΠροοδευΓικοΰ κομμα
τος καϊ τέ(Λ)<; πρωθυπουργόν καί ό κ. Τσουδερός, τέως πρωθυπθυρ γός τος έξορίστου έλλην κης κυ¬ βερνήσεως. Καί οί δυό έγκατέλει ψσν τήν κυβερνήτη Σοφούλη Έν '^ρύτος ό τότε^ πρωθυπουργός κ. Σοφούλης, κοττά τρόπο κάπως Λ- συνεπα. επέμενε νά κάμει τίς ίκ· λογές πού ό ϊδ.ος κατεδίκβζε στούς προεκλογικούς τού λόγους. Μέσα σέ τέτοιες παράδοξες συνβη κες Ιίγιναν οί έκλθγές τού Μαρ- τίου 1946. Άπεϊχαν δλα τα κόμ· ματα τού κέντρου (έκτός των Φ - λελευβέρων τοΰ κ. Σοφούλη), η "Ενωση των ΔημοκραΤικάν > της
Άρ στερδς πού ιχυ την τιμή να
προεδρεύω. τβ σοσιαλισταί κδμ
μα καί ό συ*ασπισμός τού ΕΑΜ.
Α
'Αηοτίλεβμα αυτών τών «κλογθν η-
ταν 6 σχη.μοπιο·μος μιδς «τυινε>ν"υσεως.
ή βιτοΐα. κατα Τη γνώμη μθυ 4ντι.
ΐεύΕΐ τό μιΐό εκλογικο θώμα,
κβι αύιο πάλι κατά Ινβ τΐολυ γεν-
νβιόδωρο ι'ιτΐολο1) ισμ6. 'Ατΐο Ττ]ν πΑιι.
ΐα τήζ μον&τλευρης αθτήΰ β«υ.
^ί βγήκαν οί κοβερνήσεις υού ίια.
βεχονται Ι«τοτι ή μιά την άλλτι.
Ό κυριος ράλος οτύιης ιΙ|ς Βου.
λής τταν να 6ώσθυ·ν νομιμοφάν ια
<ττην ό;νομια και Ιία 5 ο *λ0 τή φατρίος. τΐια στήν ΙστορΙα ΧυνίλΙυση βουλΐυτώ^ ϊδιιξε τόση βρβσύτητα τό βη ϊλλίΐι^η μέτρου οτήν όινΤιΕραστι. κόΤητα κα^ στά φατριασμό. "Αιΐο τους ηρώτους Λκόμη μήνες της ύναλήψεος 1^5 άρΧΠ<; μέ ν*1ν τΐρόφαση βτι κινβυ. νεύει ή άο<ράζκχ τοθ κρατους πραγ- ματικά δμως υια ν* »ξασφαλιβουν άπό πρ'ιν τβ άποτενίοιμβτα τοΰ δημο. ψη<μα»ι«τος «ι Βουλή ιιήψιβε ν4μβ ς ποο μττροητβ τοις ώχρι* κ/τι αύτη ■*- Λ η£ή β ι. ν Ή Γαλλία τού Ραμαντιέ ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΑΠΕΡΠΑΚΟ ΚΥΜΑ Κινδυνεύει νά παραλύσει ή βιομηχανία ΠΑΡΙΣΙ, 10 Ίουνίου (Ίδιοίτερη Υπηρεσΐα) Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ άπό — ιγμη σέ στιγμή έπιδεινώνεται μέ τήν άπειλή νά έπεκτα- θεϊ ή άπεργία τών σιδηροδρομι- κων καί σέ άλλους κλάοθυς καί μέ τό πεισμα τής κυβερνήσεως Ραμοντιέ νά άποφύγει καβε συ- νεννόηση μέ τούς άπεργούς. Ό Γενικός Γραμματέας τών σιδη- ροδρομικών, Τουρνεμέν, δήλωσε : «Εϊμσστε ετθιμθι νά άρχσθυμε τίς διαπραγματεύσεις καΐ νά βροΰμε κάποια λύση. Στό μετα¬ ξύ έξασφαλισαμε σέ δλες τις γρομμές τή μεταφθρά των τρθφι μων—δέν μποροϋμε όμως και νά πεβάνουμε άπό τήν πεινα. Άττό την άπελευθέρωση καί κατόπι, διαρκώς άκοΰμε έπαίνους, άλλά οί οίκογένειές μας χρειάζονται κυρίως τρθφή!». Μεγάλες άφίσες τού σωμοττεί- ου τών σιδηροδρομικών, τθιχθ- κολλημένες στούς δρόμθυς τών Παρισίων, άγγέλλουν δτι οί μι- σθοί τών ύπαλλήλων και έργα των σιδηροδρόμων κυμαίνονται γύρω στΐς 6Ό00 φράγκα (Σημ. «Έλεύβ, Έλλ.» 240.000 δραχμ. περίπου) καΐ δτι ύπάρχθυν καΐ μιο-θοί πείνας μόνο 2.000 φρ. Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ κ. ΡΑΜΑΝΤΙΕ 'Ο δημοκρατικάς τύπθς τθνί- ζει ότι μέ τέτοιους μισθού^ πε- νας δέν δικαιολογεϊται ή κατη- γορία τής κυβερνήσεως δτι δή βεν ή άπεργία ϊχει πολιτικά καί μυστηριώδη έλατήρια. Τα ϋποπτα έλοπήρια, λέγουν ευρίσκονται στό περιβάλλθν της δεξιάς, Πράγματι, ή κθινή γνώμη δθ κιμάζει ζωηρή συγκίνησΐ) μέ τίς διαδόσεις περί στρατιωτικοΰ νό μου, αν καί ό ΰπουργός Πληρθφο ριών Μπουρντάν εΤπε : «Άκόμα δέν φθάσαμε σ' αύτό τό σημείθ». ΕΤνε χαρακτηριστικό δτι ένώ ό πρυθυπουργός Ραμαντιΐ αρχί- ζει διαπρογματεύσεις μέ τήν »- ττιτροπή τών άπεργών, άπό τό άλλο μέρος έτοιμάζεται νά φί ρει σήμερα τό ζήτημα στήν 'Εθνθ συνέλευση καί νά ζητηο-ει την ένι σχυσή της. Τθν'ζεται δτι μιά τέ τοια ενισχύση εναντίον τών όπερ γών δέν μπορεΐ νά επιτύχει παρά μόνο μέ τούς ψή«ους της Δεξιδς Ό άντίκτυπος τής οπιργίος ηπείλει νά καοαλύσει βλη τή βι- ομηχανία, έπειδη καθυστερεΐ ή μεταφθρά άνθρακος. 'Επίσης α¬ πήργησαν οί έργάτες των ίργο- σ-τασίων παρσγωγής ήλεκτρικοΰ ρεύματθς στό Βιλμόμπλ καί Νε- υγυ Σύρ Μάρν. Ή προσπαθεία νά έξυπηρετηθοθν οί συγκοινωνι ες μέ άεροπλάνα καΐ λεωφορεΐο δέν λύθυν τό πρόβλημα, διότι μέ τα πρώτα μποροΰν νά μεταφερ- θοΰν μερικές χιλιάδες και μέ τα λεωφορεϊα έλάχιστες δεκάδες χι λιάδες, ένώ οί καθυστεροΰντες έττιδάτες σιδηροδρόμων είνε 800.000 ημερησίως. Οί άπεργοί ίπιτρέπουν καΐ έξασφαλίζουν μόνο τή μεταφθρά τροφίμων μέσον τών σταθμών Άγκ,θυλέμ, Κλερμόν Φεράν, Λυ- ών καί μερικών αλλων. ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΙΥΚΟΦΑ.ΝΤΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΙΜΙΩΤΑΤΟΥ ΗΛΕιΑΣ ΑΝΓΩΝΙΟΥ Η «Άκροττολΐς» ι&ιμοσίευσε ττρΐν κάς ή κομματικάς ί5 ολογίες κσΐ δια. ' ■ ~ - - .. ' . μαχβς( καβ* ύλον δέ τ^ όιαστημα της Κατοχής καί κατα τα μικρόν διαστημαι τής ΤΓαραμο»ής, τςύλαχιστθν ημών. Είς τον Άγώνα τω,, Βουνων, ού μονον 6έ« έξετραχηλιο6ημ«ν ΐις καμμίαν κακήν ττρα ξι» κατοισχύϊο^υον την (,Νκληοίαν, ολ. λά τουναντίον ίπροστυτ ο^ομεν όοον ή. 6υνήθημεν περισσότερον, έντονωτερονι ηα'ι μί κίνδυνον πολλάκις τήΓ ζωής τα προσφιλή τέκνα τού Έλ/ άπό λίγες ήμέρες {να λιβελλογράφη. μα εναντίον τών Ίίραρχών τής Έ. θνικής ΆντισταοεωΓ^ Χεδαομιωτάτων Κοζάνης Ίωακειμ καΐ Ήλϊιβς Άν. τωνιθυ, *0 Σε6αομιώτ.ατος Μητρθπο. λίτης Ήλείας απέστειλε μι6 άπαν. τηοη. Ή «Άκρόπολις» δμως δέν τήν έδημοσΐευσε. Την βημοσιεύουμε ίμΐΐς σήμερα: Πρός τή» αξιότιμον Διείβυνσΐν τής ε. ♦Γΐμερίδος «Άχράττολις» Αθηνών, Έ ν τ α Ο 9 α Μετ" εκπλήξεως, ούχ! τής τυχούσης, ά. νεγνώσαμεν ώρθριδιο. ιν τή άξιοτίμφ έ. ψημερίδι σας, μέ τήν επιγραφήν «ΟΙ Κοζάνης καΐ Ήλβΐβς», Καΐ Α ϊκπληξις ημών προίρχεται έκ των εξής λόγων: α) Διότι εκχειΜζει έν αυτώ τώ 6ρο. χεΐ ρήματι καϊ μεστφ έμτταθεΐας 6ημο. σιεύματι τόση περισαεια χολής ένα - τίον ημών, ώστε να θεωρώμεν αύτην α. δικαιολόγητον δλως, μεσα ίΐς μια» πε. ρίοδον καβ' ήν καΐ οί Μίγαλθι μ^ς Συμ μαχοι κα! ή κυβέρνησις τής χώρας 6ι. ακηρύσσθυν δτι τιροσπαθούν να «πανα. φέρουν τήν γαλήνην τθϋς κόλπους τήι; λαιπωρηβεΐσης πότ , β) Διότι, ώς ψαΐνεται, ά-νοΐϊ ό ίμ- φή η Λ ημείς 6ε πρώτοι έπληγων&μι.Βα κατά καρδα, εάν επΛηροψορουμεβα 6τι οννί. 6η τι έν άγνοια ημών, όπερ δέν ήδι/νη. θημεν νά προλαβωμεν. Ώς ττρός την Όργάνωσΐν τοθ ΕΑΜ, έλησμόνησεν ό αρβρθγραφος σας δτι μετ" αυτής σΐ/νειργαζοντρ, όλαι βΐ Δια. συμμαχικαΐ Άττοστολσί, τό Γενικόν Στρατηγεϊο,, τής Μέσης Άνατθλής καΐ αύτη η κυβέρνησις ΐής ΈθΐΊκής *Ενώ. σεως Ποττοινδρέου η σχηματ ιο&-ϊσα τή σι/γκατοθέσει τής Α Μ. τού έκδημή. σοντο. βασιλέως Γεωργιου τού Β' καΐ των Χυμμαχων κα) ότι ούτος ό τότπ ιτρωθι/πουργός ώνομαζε «την φω,ήν τής Όργονώσεως, κατά το διασ-ΐημα τής» δλ! ΐ ή Πδ ί τή7ήρε>*μΓίαν',"Είς -°^1ο<:· κα1 ,»»^", τίΚ ^Ρ;60":.· ?? > δυότυγώΕ τα ώ»«1λατε νά υποκοΐΛετε», ( Απελΐυθέ.
' Λ Ν' ' ρωσις τής ΈλΛαδΟς — Γεωργ. Παπαν.
Ο, „,„.,, »ς -...^Ι, ά-'νθίί ό ίμ. !|·έ~ ."· '8^....."'
παβέστατος άρθρογράφος οας τελείως %°κηΪΓ ί,ι ·λ
Ϊ6.Ο»
σελ.
ην δράιν ώ. ηρ Κζης
καΐ Ήλείας καΐ διά τρθτο, ώς άπό τρ..
ττοδος άποψαίνεται, δτ, «ίξετραχηλι'σβη.
σαν καΐ κοτήσχυναν την Εκκλησίαν μας,
οί βιαβόητοι κομμουνισταί Μητροπολϊ-
ται». Ένώ, 4αν έσέβετο Τη^ αλήθειαν
καΐ ενεθυμείτο την συμμαχικήν προσπα¬
θεία» πρός εξέγερσιν τοΰ Έλληνικθύ
ΛαηΟ, διά των Διασυμμαχικών Άποστο.
λών κα) των ραδιθφωνικών των διακηρϋξε.
όν, πρώτον θά έδικαιοιλόγει την εξέγερσιν
τοθ Έλληνικθύ Λαοΰ εναντίον τού κα.
τακτητοΰ, καΐ τήν παρακολου-θηαί . τουύ.
πό δύβ Αρχιερέων, δεύτερον δέ ούδέπο.
τι Β4 ΙστΛλΛε ιί <αρακτηρ(σει ήμβς ώς κομμουνιστάς, διότι, σΐβθμενοι εαα. τού*, οθδέηοτ* άνεμΐχβηυεν είς πολιτι. Όν Ά, γώνα »α, μέν τήν αμέριστον ι— , , . ^ »ς», κ«1 δτι μετά την λήξιν τού Άνω ος άπεσύρ. Οημ^ν £|ς τάς *1*ράς Μητρθπολεις μας, (ίδη άττό ν>~) τελους τοθ Νοεμβριού τοθ
1944.
Εάν (ν Αθήναις συνέβησαν χά Αξιθ.
βρήντ,τ Δεκεμβρια ά γεγονότι^ £τινα
δικαίι ίξήγειροτν την αγανάκτησιν τοϋ
'Ελλπ Ο Λαοϋ θά ώψ'ιλι νά γνωρ!
ζή ό μπαβέοτο-τος άρβρογοάφθς σαζ
ττρώτο ίτι αιίτΑ συνέβησαν ,15 Άθή.
άς ΚΛ ΟΟχι ε(., την Γ)ϊλθπόνννι»β», 6
δέ
V,·
ΛττοΧΙτη^ Ήλείας ίν τ<| έιτορ. Ή συνέχίια οττίν 3η ?ελ1' Μ "~

Η'ΖΩΗΣΤΉΝ ΑΘΗΉΑ
ΣΥΝΤΑ-ΕΟ . ΗΡΑΚΛΗΣ Ι
Έλεύ.ερες πεννιές
Τί γΐνίτβι ή ττιρΐίημη στάθμη τής
λΐμνης τού Μαραθώνθς ;
—■ Γιοσΐ ή... στάθμη τοθ νβρθθ ν·.
χΐβηκε κ ι όλας στά... ίσάγβια,'
— Κι" βκομα Ιχουμε άρχίς καλοκβι.
»ιοΰΙ
— Μήττως ιτρίπει νά σρκεσθοθμ* στην
βνοδο της.,, στάβμης τοθ λθγαριασμοθ
υδρεύσεως ;
Α 'Αττΐ τό ύιιουργΐίο -(ών Έσωτερι.
κ&> ανακοινώβηκϊ δή 6 κ, 6—υργ&ς 6.
ττέγραψε ττροχθΐς κσΐ τό τβλίι/ταϊο βιά.
ταγμσ... τής έξι/γιάνσεως των διοικητι.
««ν ύττολλήλων ;<β| ϊτ»ι Εληξΐν ή έκκα. θάριοη οτον κύκλο τή,. ώρμθδιότητός τού, — Κατα τή γνώμη μθς, ΟιτολίΙτΠτβι άκόμα |να διάταγμα, μέ Αρθρον μόνον: -— 4'Αττολύετοα ο ύποφαιόμενος». Α ΕΤνι πλάνη ττώς στήν Άμ(·ική I- χουν ίξιυωβίϊ τα δυό φΰλα. — Στή μούρη άγΟρΑ τθΰ Μττροθκλιν —ολοθνται.,, ασττρα βρέψη, μέ 1500 βολ λάρια τα κθρΐτβια κοΐ 1700 τα ά. νορια. ·— ΌπωσδηποτΕ, μ' αύτα'.. τ£ ν6Ο. λο* βρίφη, οί στεΐρες μητίρες, στή χώ. ρα τής ελευθέριος ίλευθερώνονται ίη" τίς ώδΐνές τού τοκετοΰ κι' αν ϊχβ"ν κβΐ Καμμιά: κληοονομιά, ίλλϊΐψει διάδοχον, την έξασφσλίζβυν. Α Τ6 ϊγγρο^ιο τ<ϊς δθσιλθγΐας τοθ ΕύαγγΕλότου, κοβώς Λνακθίνωσβ το ό- νονργεϊο Εσωτερικόν, έστώλη ατι' τ6 ύττουργεϊο στή ΒθιΑή την 3η Ίθν/νΐθυ. — "Αρο δ ίττερωτησσς σχετικώς τή» «ην Ίουνίου βουλεντής βα μττβρβθσ* νίΐχει λ[γη ύττομθνή, — 'Αττ6 την πλαΤΕΪοτ Κλουθμώνθς 6ς την ττλοτεϊσ Συντογμοτος ή... γρσφειο. κρστική άττάσταση ε!ν© μεγάλη, Λ 'Ο πτρόεδρος των ίβνΐκοψρόνων Λο ρΐσης κ. ΠσΐΓθβαΛσης, ίπτοστρατητος έν ατΓθθτρατείο. διαμαρτύρεται γιβτ) 6 νομίρχης Κσρσττι<ηολά|(ΐς διόρισϊ κοι. νοτΑρχη οτΑν Πλστύκαμττε ϊναν συνεργά. τη τ&ι λιγεΜνβρΙων. — "Εχϊι κΐλια βϊκ'ο 6 κ, —6«8βος. — ΟΙ «ρονιμθι βνίρωττοι, 8ταν Ειψα Λ βύλή τθμς, «V χδνβκν τβ ι*ρβ «τ» ϊρομο. ' — ββττρβ" να ττρθηγηθοθν οί γάτες των "Ες "Ες κι' Οστερα οί λεκε. «ναριοι, Α Το,., σμόκιν των Άνγλο ίνόχλησι -ηροχθίς τ6ν κ ΓΑΒ ν«1 "τθΰι σνμοονλε&ι: — «Άν εΤνβ ΙίχνΡα ή ΡωσΙα, βς βγάλοι>ν το σμόκιν κα] βς φοεΐσονν χά.
κΐ Άν 6εν είνε, βς μή «,ορίσοι/ν χακι,
όλλ' Ος βγάλουν τό σμόκιν».
—- Ζ&ν(| χαι καλα τούς Μλ*ι γυ-
μνοΰς ο κ. ΓΑΒ σάν τα «ρβρβ
τού γυμνάσματα.
—- θ&νϊ βεβαία λ(γο... σβκιν τ6 βέ-
σμα, άλλά τ6 καλθκαίρι ίΐ.ί ίποχή
τοθ γυμηβμθμ,
Α Άναγγέλοντβς την συμτ^ήΐ
τους άττ' την Ικβοση τού «ΠολιτικθΟ»
τού 6 κ. Κουλθυμβακης γραφει:
— «Διΐκδικοθμξν την ό^ίωσιν νά κντ
μος».
._ Νά ίοθμ» ίμως τί (Τν( κι' ΟΙ άνα.
γνβστες τού.
— Μττθρεΐ νά φθβοθντ-αι Οί Λνβρωττο
μην τούς,... #ιύσ|ι.
Α "Η €'ΑνεςβρΤησ(α» ττλπροψορ«ϊται
δτι ίψευρέβηκε τ6 ϊάΜΐακύ, ιτθΰ ·α κα.
τοατολεμήσει άτπ»~λεσμστικίΐ την νθυτί
— Καΐ τίΧτ., 4νοτγνω<—βν — ς Λ- Λ 2. 9α 300.000 6κιί6ίς χβοθ» <πτ6 τ6 ίξωτίρικ — ·Η Έλλάδα εΤνβ.., με»6γΐιο? καΐ «ττή... Μϊσογτιο, ίις γναατχί,ν, 61» 6. ά παστάι άλλο μόνο ψρίσκα 6 ρια. — ·Οττ«ς ·οα1 νΛνε, αυτή ή ίΐσθγωγή ίταστών ψαριών μυρΐζίΐ... καρχαρΙε<; λα. θττρόβλητους. Α Στήν Πάτρα *—γθρειΛηκσν το μπαΐν.μίξ... — Ή.,. «{αρίστη Α—γδρευση λ*ϊΙ λίτβτ ΟΪ ίνίργβιϊς τοθ Συλλόγου ττβ ττθι/τσήδων κπΐ σπνβατολτΐθ ι£>ν—3χι σκαν
δολοΐΓθΐώ»—-το «Άγιον Πνεΰμο».
— Γιατί νά μην ότταγορευθοθγ 4λβ
τιλσ τα βολάσσΐο λ·υτρί;
— ΕΤνι β μονος τρδττος να μή ξ«
ιύνίΤαι το Αγιον μθρον όπτ' τ* νΐ
των τπστών ίβνικοψρδνων ηατρινί,ν.
ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ
ΑΚΡΟΠΟΛι Ν,άϋλον ΑΡΓΎΡΟΠ0Υ
ΛθΥ ΐΦιλελλήνων)! Το άκΐν,,το ~>
«βυνήβηκ. ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ: Δέν »»
μδμαι τί'ττοτα. ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ; Ζπ
τιανβς ψοΐτητίς ΜΑΚΕΔΟ: (ΑΟριο ττρώ
Τη) Το τταιχνίδι τής τρίλλβς κσΐ τής
φρονιμάδας. ΜΟΥΧΟΥΡΗ: Σοκολοτίνιο,
στρατιώτης ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ (Καλλιβίβς):
Φιόρο τοθ Λίβάντε ΠΕΡΟΚΕ: 'Αγοάε
ΓΜ-ντζές ΣΑΜΑΡΤΖΗ: 'Αννή Σθυζβ»α·
ΑΛΚΑΖΑΡ—ΚΗΠΟΣ ΜΟΥΣΕΙΟΥ (Κα.
ν»λλΙ6ος) - ΟΑίΙΙ _ ΠΕΥΚΑ —
ΟΑΣΙΣ ΠΕΙΡΑΙΟΣ» ΒαριιηΙ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ:
Α* ΠΡΟΒΟΛΗΣ:
ΙΝΤΕΑΛ: Σστανικός έγκέψοΧος. ΚΡΟ
ΝΟΣι Ό δολοφόϊθς ψοβοτοι τή» νύχ—
ΡΕΞ: ΜιΛ νύχτσ σχή Λισβοβώνα, ΣΙ.
ΝΕΑΚ: 'ΕττΙκβιρα γεγοντα, ΤΙΤΑΝΙΑι
Τ6 σΐτίη τού Δράκουλα,
β' ΠΡΟΒΟΛΗΣ!
ΑΕΛΛΟ: Γολοζιβ ραψωδία ΑΘΗΝΑ
Άλήτης τής <ωος· ΑθΗΝΑΙΟΜ: Άν. βρώπινη δικαιοοι/νη. ΑΘΗΝΑΊ-ΚΟΝ: ΓΟργος τής ΦΑωρεντίας. ΑΚΡΟΝ: Τ' ο. δίσποτο νΐιατα μεγαλώνονν. ΑΚΡΟΠΟΛ Ντίσττεράνΐος. ΑΛΑΙΚΑ: 'Ατρόμητο^ ΣερΙφης. ΑΛΙΪΞ: Ξονανβίζεΐ ή ανάττη, ΑΝΕΣΙΣ: Κατάσχθττο,- Τοτγγέρης. ΑΝ. ΤΙΝΕΑι ΒοΡΐετέ. ΑΠΟΛΛΩΝ: ΚοΚο. αμένη άγάπη, ΑΣΤΟΡΙΑ (Ν, Σμνρν.): 'θταν 6 σύζι/γθς δραττετιεύιι. ΑΤΤΙΚΟΝ Μίιττερ ΚρΙστοφερ. ΑΤΛΑΣ: Ροντεβοο μί τ6ν θάνστο. ΑΥΡΑ: Γυνοϊκα τοθ όλί. βρου ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ: Μάτιβ στ0 σιΛτα. «ι ΒΕΡΝΤΕΝ: Τκδικητής ΕΙρηνΐκοΟ. ΒΙΚΤΩΡΙΑ: Σίθυμθ, »άθυ μττόθ. Βθ. ΣΠΟΡΟΖ: Χοίιστήο ΒΟΐ; Χάρισί μου τή» <((φ6ιά σθυ. ΓΑΡΔΕΝΙΑ: Διε- φθβρμίνη. ΓΚΛΟΡΙΑ: θβ ξαναζήσβνμ». ΓΡΑΝΑΔΑ: Δυό κθρίτσια, ίνας νοο>της
ΓΚΡΕΚΑ (Ν. Φαλήρου): ΡΙο Ρΐτα.
ΔΕΛΦΟΙ: Θησαυροι τοθ Ταρζάν. ΔΙΑ.
ΝΑ (Π. Φαλήρου) : 'Εγκλημα πού (έν Ι.
κανα. ΕΛΛΗΝ ι Σ: 'Εγκλημα οτό
ναγώγ«·ϊο ΕΡΜΗΣ: Καπίνα τοθ Χόλλυ
γβυντ, ΕΤΟΥΑΛ: ·Α»θσί»ο·ις ΖΕφγ.
ΡΟΣΓ Γ«ι*ς τοθ πάβους. ΗΛΕΚΤΡΑ:
Ήλιοβοσίλβμμο. ΗΡΑΙΟΝ; Έττίλββις
Αίτώ/. ΗΡΩΔΕΙΟΝ (Ν. Φιλτβελφ.):
Σαμιτοτέρ. ΘΗΣΕΙΟΝ: Λευκ6 »ορτίο.
6ΗΣΕΥΣ! ©ά σ' άγαττώ ιταΛοτϊΐνά
ΚΑΜΕΛΙΑ: Ίσόβια δεσμά. ΚΑΠΙΤΟΛ
•Εψκϋλτης. ΚΑΡΜΕΝ: Μπούφαλο Μ«Ιλ.
ΚΟΛΩΝΑΚΙι Τρελλή άγάτπι. Κ ΟΛΩ.
ΝΟΣ: ΛΕυκο! βράχοι ι 0 Ντόβϊρ. ΚΡΥ.
ΣΤΑΛ: Σίιρήνις ΜπροντγθυαΙη. ΚΥΨ6
ΛΗ: Κ6ρη τοθ Σουλτάνθυ. ΛΑΟΥ: Τ»
{ύιινημα τοθ ο*λά&ου. ΛΟΥΞ; ΠαγκβνΙ.
νι ΜΑΣΚΩΤ: ΝοχΛΐκή σηβρσΐα ΜΕΝ
ΤΙΑ ΛΟΥΖ: Στή μίβη της μθυσικ*ς.
ΜΕΤΡΟΠΟΛ: Χόνγκυ Τόνγκ. ΜΟΝ Σ'
ΝΕ (Βύρωνος): "Αγ*—βο μ<ά λέ ΑΛΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ (Κη»ισι6ς): υ τής βιτρίνας. ΜΥΡΙΑΜ (Ν. ·|ωνΐας): Γ.ίρ<3ν τού ΊστιμερινβΟ. ΝΑΝΑ: Άορ«. τος ττρόκτο>ρ. ΝΕΑΠΟΛΙΣ: Τ' 4»ήλι«ο
·Π)0 Μιτροντγθυαίη. ΝΙ ΝΟΝ: Σάρξ κοη
ραντασΐα. ΝΙΡΒΑΝΑ: Δσΐμω» τοθ Ββ
ιπτόρου Ν. ΕΛΛΑΣ: Δβαπτίτΐ|ς τής Χι.
ίρρο. Ν. ΡΟΖΙΚΛΑΙΡ: Κλεμμίνο ττερι
Βέραιο. Ν. ΦΛΕΡΥ: Κρεν*1^· τ""«;.
ΟΡΦΕΥΧ (Βθυλισγμίνης): Χίρ« «ή4
μούμιας. ΟΡΦΕΥΣ (Λαυρΐον): "Ανβρω
~ς μί τ* γ κοίζα. ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑί Μβ
ρομένο λουλοθδι, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ: 'Α.
ν·ιξιατικα κοητρίτσια. ΠΑΛΛΑΣ (Πσ-
νκρατΐθυ): Καΐ την γυνοΐκα μ°ν «°' τ*
»α»61 μο,,. ΠΑΛΛΑΣ (Ν. ·ερν*ραΙβΕ) :·
ΚοντΑ σΐβν ττ6»ο, ΠΑΡΙ; Γυνσίκα τής
ταβέρνας. ΠΕΡΟΥΖΕ: Στά χρόνΐα ττοΐι
χοορΐσβμε. ΠΡΩΤΕΥΣ: θα σ' άγοπτώ
ραντοτειν*. ΡΕΑ (Βύρωνος): Μετ* την
Κβθμπλάνκα. ΡΕΞ ('ΑμσρθυσΙΜ! Μ»
ξιχβΛκες νύχΐΐς ΡΕΞ (Ν. φιλοΛελ):
ΝΟχτα γϊμ(4τη ϊροττοί. ΡΙΑΛΤΟ: "0·.
—» τ(ϊς κομπΐνοί; ΡΟΥΑΓΙΑΛ: Έρωτι
«ό κυνήγι. ΣΠΟΡΤΙΓΚ (Ν. Σμύρνης):
7ος πέττλος ΣΤΑΔΙΟΝ: Πυργος τβθ
νόν*». ΣΤΑΘΜΟΥ (Ν. Φ«ν); Άνβρβ
Τίθφαγοι κατοσκσποι. ΤΙΤΑΝ (Π«ριτι6,)
»Α6άμαστθι «οωες. ΤΙΤΑΝΙΑ ('Αμβοοιι
»!ου): Ό Χΐτλε» «σΐ ή συμμορΐα τού.
ΤΙΤΑΝΙΑ ίΠογχρατΙου)·. Διττροσω—.
ΤΙΤΑΝΙΑ (ΧολσνδρΙον): Μ4τισ <ΤΤ* β-κοτάδι ΦΙΛΟΘΕΗ: 'ΥττϊΡψυσική ρ*«. ΐΜτίκο, ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ: Στή μαγιμίνη ΠΕΙΡΑΙΑ ΛΙΓΛΗ: Κούτσουρβ τής *Οξ»6ρ6ης. ΑΛΚΑΖΑΡ! Στ6 πίλαγος τής Σιγγα- πθύρης. ΑΝΝΩ: Προΐκοβήρίς. ΑΠΟΛ. ΛΩΝ: θά γυμΐσεΐς ξοΜΪ. ΑΥΡΑ, Μ'β νίτχτα στ6 Ρίο ΓΡΑΝΑΔΑ: Μστόνα 7 ♦εγγαριών. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ: Δράκθυ νίν να. ΛΟΥΞ: Τρείς Οττέρθχθι άλήτες. ΟΡ» ΦΕΥΣ: * Τρελλή άγάττη ΠΑΝΘΕΟΝ: Πΐ» βιτ γκίρλ. ΠΑΛΛΑΣ: Πσράξενη αττο βτθλή. ΣΠΑΕΝΤΙΤ: Δυό μ*γγεε στή ΧοβάΤ ΦΑΝΤΑΖΙΟ: Άρσί» Λοι/ττέν. ιφ ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ - ·> -
1 Ριμτΐοόΐοικα Λεμ Α16λου — Λυ
κούργου, θεοδωρίδου Δικαία Καρά
γιώργη Σ <ρβία< 11 Πασττα,νΛκη· 'Εμ,μαν. Βεΐκου. 40, Τριβντα»6λλον>
•Ηλίας Σ6λωνος 56, Κ εροκΐοτΐοόλο·
Γ (κληρ.) Πε·<χΐιως 1, Γ«ρολι»μβτ»', Πικ6λοος Σωκράτους 63, Χοιστότκ» λος Κωνστ. ΛιοσΙων 52, Ρσ^βντ Δημήτριος "Ιωνος 1, ρανβγο* Διιμ^ τριος Γ' Σ)βρίου —Ήπϊίρου, Χρι στοιτοθλου Ν κληρ Ζωοθ Πηγ|ς— •Αρα/'-ΐΓ' Κατ<—68η Μαρία Κϋψ«. λης 37, Φουντίας Σττυρίδον Γ* ί«- πτεμβρΐου 94, "Ισαρης Γεώργιος "Λ ρ'.στοτίλομς 75, Κουλουριώττις Π« νβγ. Τοιων Ίερηρχβν 12^, 'Λβοτμ.η τΐδης Μιχοτήλ Χαροκόιτου. ΡηγΛνης *Α^έξ Βοοιλ Σοφίας 1?8. Χΐ(στελτ)< Ρ.ΛπΤο 'νιιιηττΓΓι ? <Κτ,ογ ΓΝ0ΪΤΟΠ0ΙΗΖ6ΙΙΓΑΜΟΝ Γνωστοτοκίτσι συιιφώνως τφ αρβρω 13«9 »πΓ· ·Αοτιι«οη Κώδικβί 6Τι: Ό Γεώργιος Καλ<χμπακτασιώτη£ τού Στεφάνου κα) τής ΕΙρήνης τό γίνβς *Αν. δρονίκου γεννηβεί.ς έν Σόμφ κάτοικβς Ά. Θηνών καΐ ή Καλλιόπη 'Αγγελικΰκη τού Ιωάννου κσϊ τής ΜαρίβΓ τβ γίνος Γκιονλμποξιώση γεννηβεΐσα είς Βρύου. λα (Μ. 'Ασίας) κάτθικθς Αθηνών, μέλ. λουσι νά ΙΛβωσι» είς γάμον, τελεσφησό. μενον εν 'Αβήναΐς. 'Ο στίχος τής ημέρας ΝΑΫΛΟΝ ΓΑΝΑΤΟΡΙΑ... ΤάΒ» ΐ·η 6 ύηουργβς «ΑΛέ τή στρπττβμυχΐνη, οί λΐγο, Μ» βο μίίνΐ; •υμβτικος ΙΙ Γιά τοθτο σσνοτόρισ «τηνά ό ψρ, *μ ναϋλον »ο| λυομκνΒ, βΛ ττ··σωρινα, Πλήν , ρρή βσχουυι, γιά οεζίρβα, βλα τ& κ^βπττήρια, μέ όφχΐατρο τόν Ζίρίβ. ΤΡΙίΟΑθϊ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ Τρίτπ. 1β Ιούνιον 'Ορα 12 Μοοσική. 1250 Έλαφρά τραγούδια. 13 25 Βιολοντσέλλο. 13. 40 ,·Λώ την 'Ελλάβα. 13.90 ΔΙ—Οί. 14.20 ΧρτΗΐνΤιστήριο. 14.39 «ουσικίι γιά τον καβίνα. 17.11 Παληο'ι χοροΐ· 17.45 Μθυσική μπάηηβιι. 18 Γαλλική ίκτΐομιιή. 18.15 Δίσκοι. 19 Μοΐιθα· φρικοτνική ίκΛομ,τΐή, 19.15 Τώ ΐρΐο Σαντλ,ερ, 20 Μουοικά τκιρτρσ;τα. 20 30 ΉιιειρωτιχΛ καΙ μακεβονιχο: τρβ. γοϋβιβ. 20·3Ο ΜελωδΙϊς καί ρυβμοΐ. 21.30 Άναμετάβοση τής Λμίριχατνι κης ίκΐϋθμΛΤΪ,ς. 21-45 Τραγουβα ή Κούλα Νικολ«Κου. 22 ΒΛλς. 2230 Συμφωνική ονναυλία. 23.45 Κτα 6<ς. 24 /ίουσική θ ■♦♦- Μέ ανυΐτρμβνησΐα τΛριμίνΐι τ» 4*η. [κό κρινο την αθριανή {ναρξη ι(ιν κ«. ραστάσιω» τής «Έταιρίβς ΈλληνινΛΟ ©ϊάτρου», ποθ παρθυσισζεται σά» η ττιο οοδαρή Οεατρική προσπάθΐια στήν !·«. τεινΛ βίρινή ττίρΐοδο. Ή κολλιτεχνική βιεύβυνση τής 'βτβι. ρίος, βάζοντος ο' έεαρμογή τ6 ΐΜΛλι 'ϊχνικβ τος ττρόγρβμμα, ττθθ κυριότίρος σκοττός τού εΤνε να 6ώσΕι τΓρτ^ττεύΡι^α θέση στό: Ιρ^α την στ»ΐ€(»ινών 'Ελλήνοίν 'έων, θά ττβρουοιάηι βθριο τφ βράδυ αττ4 τή> σκη^ς τού ·ΐάτρου «Μβ.
κίδο», όδβς ©Ιμιστοκλίους (Όμδνθια»
τ4 νίο Ιργο τβθ κ. Γ, Θοοτοκά «Τ6 ιτσΐ.
γνίδι τ/)ς τρίλλβ^ κο| τής φρθνΐμοδας»,
—♦♦---
ΙΤΗ ΜΝΗΜΗ Γ. ΙΙΑΝΤΟΥ
Ή ΙβνικοτβΐΓΐκή τοθ ΕΑΜ Λέσβου
. γιά τούς έξορΐστβνς 50.000 δρχ
μνήμη τοΰ Γ. ΣιάντΡν.
- ■»·♦-----
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ
Ζ' Ιν« τελευταία »χίλι4 μας γράψβ.
γιά τή7 «οταβίκη (3ττ6 τό Στρατοδι.
ιοβΐο ΑρΛμβς τβοσκροΐν ττολιτών^ όνβμΐ.
βα στούς όττβίθνς χαΙ τοθ Δ. Κ»νσταν
τόπνυλου, ττοϋ ώννφέρθηΜβ στ( σχ6λιο
σάν γραμματίοις τού ΕΑΜ Δράμας. '/.
ττ6 ίξακρίβωση ιτού κάνσμε 6ί6αιώθηκε
δτι ό κοβηγητής Λ. Κωνσταντόττθυλθς
δίν ϊχει ίώτή την ίδιότητα.
ΑΕΣΧΗ «ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ»
,._^^Γ,. Πέμτττη 12 Ίθν,νίθυ κοί
«ρα 7μ.μ. βά δοβίΐ στήν Πολιτική Λέ-
σχη «Τρΐκθύττης» {ιάλεξη τοθ κββηγητθθ
Κ, ΜαλαματιανοΟ μέ βίμα: «Τό βΐκονο
μικ6 ηρδλημβ τής "Ελλάδος είνε. ττρο
βλημα ήβι«ο». Εϊσβδθς «-—~-
----♦♦-
ΤΟ «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ»
. . . _ το τ*0χος; Ίβυνίοκ ι
«Σοσιαλιστικόν Αικαΐοι» μέ τ4 ίξής
βρβρα! Ή. ΉλιοΟ, Γ. ΔβμασκηνοΟ, Χ.
Γκιζελή, Δ, Νικθλοΐδη: Ή νθμική αττθ.
ψη των έκτοττίσεων. Ν. Κολνβα: Νέμβς
θέρον»: Σοσιαλισμός κα) ΚΑμμα Φιλΐ.
λίυθίρων. 8. Βασίλειος: · Ό σχημαΤΙ.
σμδς των πολιτικών κομμάτων. Π. Στβ.
μοπιάδη: Ή άμοιβή τής σωματικάς
έργοσίας. Π. Τζερμιδ: Περ! συναλλαγ.
μοτικήΐ κ, β.
Η «ΝΕΑ ΙΚΑΡΙΑ»
^ρη» τ6 Ί9ο ♦ύο ής Νίος
ΙκαρΙας. ΠωλΐΙτοι στά περΐιττιτρο πλσ.
τείας Σνντάγμβτθς (ίνοντι Γιόννορου),
Εξαρχείίον κα| γωνΐσς Π
Θϊμιστθκλίθυς.
Ο «ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ»
Κυκλθφόρησε τό 17ο φύλλθ τοθ *βι8ι.
κοθ ττϊριοδικοθ «Θησαυρός των Παιδιών»
μί έχλεκτή καΐ δφβονη Ολη,
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Ή β. 'Αφροδίτη Γΐαλθύρη καΐ β Κ.
'εώργιος Μτΐορλ6κας
Τα ΑΓΓΛΙΚΔ ΑΥΤΟΚΙ-
ΝΗΤΛ πούπωλοθνται στό
Χασάνι ιϊναι έλάχιστα
δουλεμένα. Ρωτήστε έ-
κεΐνους πού άγόρασαν.
'ίλδτε αϋριο στό ΧΔΣΑΝΙ
άγοράσετε. Αϋριο.
Ή ΜΟΤΟΧΥΚΛΙΤΤΑ Ι-
χει πάντα την άξία της.
'Αγοράσατε μ!α τώρα νά
την νλεντήσετε τό καλο-
καϊρικαΐτόν χεψώνα 5ά
ξσναπιάσετε τώ λεπτά
σας. Έλδτε αθοιο οτό
ΧΑΪΔΜί
$ΠΝΙΙ)ΙΙΙΠΙ)Κ
ΑΠ. Κ. ΡΑΠΗ
Γ. ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ 3β τηλ. 22-330
Την 25πν Ίουνίου ΝΕΑ ΤΜΗ-
ΜΑΤΑ Άστικοΰ δκοίοι; καί λοι-
ιτών μσθημάτων. "Ετερα τμηματα
κατό: την βάρκίιβυ τβϋ θέρους
δέν θά συγκροτηθοθν.
Ένγοαφοΐ καθ* έκαστην 8-11
κοΐ 6 · μενρι της 17ικ Ίουνίου.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ έργοτρ.«ι ί«το«μ1ο»»
*18ικ»υμ·ναι, καί *Ργάτριο γνωρίζουσα
6τΒ Τ
θ* / ^~* *Γ~ ψ. β
ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟΙ
τΟΙ δοθλοι ίΜΐοκοώετε κοηΑ τκϊν- ·
τα τοίς κατά σάρκα_ κυρίοις...»
•ΕΐΓΐοτολή «ρός Κολοσσαεΐς 3,22
Η1ΕΡ.Α Σύνοδος καταδικαζει τόν άγώνα τοϋ έλληνικοϋ
Λαοδ καί καλει τοΰς άμινούς νά ·παραδοθοϋι/ στό έ'λεος
των λύκων τοΰ.Κυρίου Κο:ί δέν παραλείπει υάλισΤα νά
ττροσθέσεΓ δτι θά πράξει παν τό 'κρςθ' εαυτήν διά νά_έπιτύγει,
άν δγι την συγγνώμην των Λύκων, έν τω κόσμο) τούτω, του¬
λάχιστον Μ καΐ πρωτίοτως Ττγν· συγγνώμηιν τοθ Κυρίου έν τώ
κόσμω έ'κείνω. Δυστυχίας είνε ολήθεια πώς ένφ ή άληθινπ Έκ
κληοία στάθηκε πάντα στό τΐλευοά τού λαοΰ ·κι' έδωσε άπό
την κατώτερη ως Την άνώτοττη τάξη τής Ιερσργίας ύπέρο>ίους
μαγ,ητές καί συμπαροοστόΐτες τού σ' δλα τα άναγεννητικά τοο
κιν-ήμιχτα — δέν είνε ώς τόσο και ή πρώτη τώρα φορά τΐού
άκποόσωπόι τής Εκκλπσίας συνδέ§υν διαφανίί ουμφέοοντα μέ
τό συμφέρον τής κροτούσης όλιγαργίας. Ή πνευματικαι Βμως
κσταδίκη είνε ό ϊδιος ό διτΐλοθς πέλεκυς ττού τό πρωτο τραΰ-
μα τό καταφέρει στό μέτωπο τοϋ γειριστή τού. Βαρύτατα τΑ-
τοια τροζύαατα εγει ϋττοστεΐ..Λ ΈκικληοΙα καταδικάίοντας κι
ήματα τοΰ ΛαοΟ ττοϋ τοΰ έ"δ:οσαν την έθνικύ τού ύπόσταση
<ΐ ουνετέλεσαν στό πολιτιστκό άνέδασμά τού. Ό έλληνικρς ώστόσο Λαός θέν άνέγεται τούς κ α Θ ο λ ι- *ισμούς αύτους: Μιά Μερά Σύνοδος πού γαιρετάει φασι- στικά δέν μτΐορεϊ νά £νει καμ-μιάν έττιρροή στήγ ψυγή καί στό πνίΰμα τού. Άττό την Έκκλησαί τοΰ Χριστου, ζητα νά γί- νει 6 συντελεστής δγι τοΰ ψυγικοΰ κα( πνευματικοΰ θοτνάτου τού, άλλά της ψυγικής καί ιτνευαατικής έπιΒίωαής τού. ό φο ρέας δγι τοΰ έπαίσγυντου «οί δοΰλοι ΰπακούετε κατά πάντα τοίς κατά σάρκα κυρίοις», άλλά τοϋ ζωοττοιοΰ «ύι-ιεΐς έττ' ί· λευθερίαν εκλήθητε άδελφθί-». καί πάνω άη' δλα τοΰ ύπέρτα τού πόθου τού «άγαπάτε αλλήλους». Αύτό τό ·παράγγε.μα ττού έκΰρωοε τό αίμα τοΰ Έσταυρωμένου καί δχι τό,&λλο ττοό ποικίλει τό γεϋμα τοΰ καλοκίΐθισμένου. περιμένει ό Λαός Α- πό τίς διάφ,ορες Ίερές Συνόδους. Καί· μότ,ο, μέ την ττίστη της κσΐ,τή συνεττειά της στό τταράγγελμα αύτό ή^'Εςκκλησία Θά διατηρεϊ τό κΰρος "κοΐ την έπικοινωνία πού τής είνε άπαοαί- τητα. 6χι μόνον, γιά Την αποστόλη, άλλά καί γιά την ιδία την ΰπαστασή της. Τ* ^ε^ Η ΕΛΛΗΝ1ΚΗ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ Τί2Ν ΞΕΝΩΝ Η ΕΚΘΕΣΗ Στοκχόλμης όρ- γανώθηκε στό Μέγαρο τής Άκα δημίας Καλών Τεχνών. Εκατόν έβδθμήντα ττίντε ΐργα ζωγραφι- κής, γλυτττικής καί χβρακτικής, ένίνήντα όχτώ κσλλιτεχνών έξετέ θηοτον σε δυό μεγσλες α'βουσες τής Άκβδημίας και σέ μιά τρίτη αϊθοι/σα ενδικα βυζαντινΐς, είκό- ττικρατοΰν καί τθί/ς άντιπρθσί*- πευτικούς τύπους κάθε τάσεως. Στίς διάφθρες κριτικϊς άνα- φέρθηκε μέσα σέ αλλοχ δτι ή έλ- ληνική Τέχνη περνάει καίτοι α κρίση. Μεν«ι κανι'ις μέ την έν- τύπωση δτι ό ΆκαΒημσίσμός τθΰ Μθνάχου δέν Εσβυσε εντελώς κοιϊ δτι τό ίύαγγέλιο τού καθαροθ ΑΓΑΜ. ΜΛΚΡΗΣ: Γυνσϊκα καβκτμίνη ΠΑΝΕΠ1ΣΤΗΜΙΑΚΑ Ό ΠρύΤανις τού Πανεπιστημί; ου, γνωοηός Μινώταυρος τού πνιυματικθύ οοαιλογισμου, έδηλο οί πρίν <4ιτό λίγες ήμέρες μέ βαυ μβστή κυνικότητα σέ άντιπροσιο ι«*ίςΐ των σπθϋδαστ.κών τμηιιά »ν χών Νεολαιών μας ότι Ί Πρυ τανεία άπσγοριύει τίς φθιτητιχές σιιγκεντριοσείς στοϋς πανεττ.στη- μιακοϋς χώρους, εστυ καί αν δέ^ ίέ^Ουν ττολιΐικό χαρακΐηρα, άλλά γιυθντβι γιά την» προώθηση Κ*· λύση των οπτουΒαστικώκ τΐρθβλη- μάτων. Όμολογώντας δέ την πλή ρη καϊ ού7ΐαστικΛ πνευμοΤ.κή χρεωκοπίαν άλλά κρί την ήθ'.κή άδυναμία τής Ήγεσίας τοθ Ανω¬ τάτου μας Πνει;μοττικοΟ Ίδρύμο τος, 'εΤπε δτι γιά την έφαρμογη τοΰ άνελεύθεροι» κσί άντιεπιστη- μονικοί) αΰτοθ μέτρου θά κολεΐτήν Αστυνομία ζητώνταο ^τήν ένίσχυ; ση τΛν κλόμπς καϊ των αλλων μι στον ττού β'.σθέτει ή τελευταία. Κ α) γέλλει την όλοκλήρωση τής πβοσ, ττάβειας έκφασισμού τού Πανεπι¬ στημίου. Ή άνί-Αεύθερη καΐ άχσ ρακτήρισΤη ρύτή άποΦι; τη 6έν ι:ΐ νέ τυχαΐο γεγονός. 'ΕκφράζΜ μ.ά 6αθύτ«τη ήθική κρίση. ττ·ύ μα- σχίζει την «πνευματικίι» ήγεοία. Παρ' ό'λες τίς υεγαλοσΐομις καί ίιποκρ',τικες διακηρύξεις γιά( άνϋ ξορτηο-ία άπό την πολιτ^κή,. 31 ■πνευμοτικθί» ήγέτες τού τόπου κν,ουν «εταβληβεί σέ εύτελίΐς δού λους τού φβοηστικοΰ καθεσΤν)τος καί κατήντησαν κύρ'.οι έκπροσΜ- ποι καΐ βύσιασΤικοί σι>ντελεστές
τοΰ μεσαΐΗνικού πνΕυμαΤικοϋ^ σκθ
τσδισμοΰ. ΆντιμετΜπίζουν τή λβ
χτάρα τής νεολαίβς μας^ γιά πνευ
ματικϊς κοτβκτησεις. σαν τον τ»ιβ
όδυσώπητο έχθρό τους. γιατί οί
κοττακτήσεις αύτές είνε καΐ οί κα
ταλυτές τή<: κάθε εϊδθυς τυρβν νίας. Άλλα ό συνεργάτης τού «Κουαδρίβιο» εχει χάσει την συ- «ΑβΗΜΗΠ ΠΛΜΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ»!· τί,λ&ς ίτΓείληο-ε 8τι θά κλείοτει το Πανεπίσΐήμιο. "Ετσι ή ττνευματι- κή άσυλία των άκαδημαϊκών πολι- τέ»»> κατοργεΐται καί έττίσημα ά
•πό την ϊδια την Πρυτσνεία μέ τη
συνδράμη των άστυνομικών *0'
(«ν. Τα θέσμιο αύτό —μιά μέγα·
λη ήθική κστάσταση—ύφιοττα'αι
άττό τίς ττρώτες μίρες τής Ιδρυ
<τκ«ς τοΰ Πανεπ στημίοι/. Το σε βάσθηκαν δλες οί # καταστάοεις καί δλες οί κιΛερνήσεις —έκτος τής Τ£ταρτθβυγοιιστ·ανής Βικτατ» &ΐ9ς. Σημερα ό συν€ργάτ»κ "^ «Κουαδρίβιο», δστερα άττό την «' ιταγύγνΜθ-η τού Ανωτάτου τιν?υ· ματικοϋ μας Ίδρύμοΐτος άττό; κώ- βε ζτοντονη διδοκτική άξια' ειτει- τβ άττό τόν άνηνή διωγμό, *οΰ έία-ελίι&η ένοντίρν κά3ε τίμιβυ κοί δημιουργικοϋ στθιχείοα, £ξβγ ναίσβηση τής ργμ,ς Φαντάζεται ότι' τό Πανεττιστήιιιο δέν είνε "Ιδρυμα τού "Εβνουο, Τ,ην — ροαγΗγή τού όττοΐου ιιρε· πει νά ίητηρετεί, άλλά τγροσωιτικη τού έπιχείρηση, πού μπθρεί νά άτταγορεύει την λειτουργία της., δποχε τό θελησει. Καί τό ιιέτρο σύτό, βιτως καί κάβε ^ασιστικη ενεργεια—δς είνε βέδαιος ό σμνεργάτης τοΰ «Χουα δρίβιο». — δέν είνε Ικανό νό άυαιιόψει τήνίξελικτική προο&υτι κή ττοΓ-εία της ττνευματικής μβς ζορης. Ό φοιτηΠκός μος κόσμος, ό -'.ό ζωντανός Φορέας των; ήρ0.0 δειττικών τταρορμήσϊθν τού Λβοϋ. θά δείξει μέ τους άγώνες τού καί μέ τή στάση Ίβυ δτι ό φαο-ιαμβς τόν οποίον οοι/λικά ύττηρετεί ο κ. Πρύτανις. είνε θεριό, πού τοθ Ε- χομν 6γάλε·. τ« δόντια. ΚΡΙΓΙΚΗ ΔΙΑΚΟΣΜΟΥ ΕΙΔΑΜΕ την Ιίκβεση τής κριτι κης έιτιτροιτής τού διοιγΗνισμοΰ πού πρθκήρι/ξε τό «Θέατρο Τέ- χνης» : Άιτό τα 60 έν δλ«ρ ίργσ ιτθϋ μποίλήθηκαν κανένα δέν κρί- θηκε «»ξιθ» ν« ττεριλη<^βεϊ στό ίραματθλόγιθ τθΰ θεατρον. Εύ ;όμαστε, ή έπιτροπή, ττού μέ ττθλ ^ή άγάττη ασφαλώς βά 6ττοδέχθη ιιε τα πρωτόλιια των νέ«ν θεα- τρικών συγγραφέων νά μην περιθ ιίσει την αύστηρότητά της σ' ού ά, άλλά νά την διατηρήσει καί πά βσα ίργα τό «θέατρο Τέ- ;νης» «ίαδ' έαντό θά 9εωρεΐ μελ- λθντικώς σξιά τού. Τό σημεΐο δ- ττθιι θά Θέλομε νά μή κρύψοι/με την ε'κττληξτ) μας είνε ό ούτθιτολ λαττλασιασμός ιής Ιδίας τής Ε- ττιτροπής, ττοΰ παρουσιάζεται πολυμελέστερη άττ' ο,τι άρχικά άναγγέλβηκε. Πραγμοΐτικά, ή 6ιά |ώο-ης ττροκήρυξη τθΰ Διαγωνι- τμού άπό τόν καλλιτιχνικό συμ ίθκλο κ. Χουρμούζιο, κοττά την ίνορξη των τταραστάαϊΜν τού Θε «τρου Τέχνης, άνάγγειλϊ καί τή συσταση τριμϊλοΰς έτπρθττής, Λττοτελούμενης άπό τόν κ, Καρ- θαΐθ, τόν κ. Χουρμούζιο καί τόν κ. Κθνκούλα· κσϊ στήν κρίση βύ των, γνΜστών είδικοτήτων, έμπι- στεύβηκαν τ« ϊργα τους οί 6ισ- γωνιζομενοι. Ή εκθέση ίίμως των άπθτελεσμάτον ττσρουσιάζει έ- ξαμελή ττλέον έπιτροττή καί Ιδι¬ αιτέρα τόν διάκθσμθ δύθ κμριών αγνώστου εΐδικότιντος—£τσ» ττθίι οί διαγωνιζόμενοι νά βλέττουν τα £ργσ τομς κρίνομεν» καί Λ- ττέρριπτόμενα άττς ττρόσωττα πθΰ αν εγνώριζον τή συμμετθχή τθμς στήν έπιτροπή πιθανόν νά μην ί/ττοδάλλανε εργα. ΕΤνε, νομίζουμε ζήτημα ήθικής τάξεως πού πρέ- πει νά προσεχθεΐ (μελλοντϊκώς— γιατί μιά άμφιβολία ώς πρός την ορθότητα τής κρίσεως συνδυασμέ νη μέ κάποιθ εϋλογο τραϋμα φι λοτιμίβς, έμποδίζει τούς συγγρ» φεΐς νά έπωφΐληθοΰν άπό την κρ! ση των είδικοτέρων. Καί στό νο- τ« τής γραφής, είνε τόσον δύσκο λο νά κρατηθει" κάπου ή σθδριρό- της ϋς τό τέλος ; ,-' / Αθ ΑΠΑΡΤΗΣ: ·Η κυρό; Δέσποινα νεςτρΰ 17—18ου σίώνα άπό την ίδιωτική συλλογή Χαροκόττου κα θώς καί άντικιίμινοι λαΐκής Τί- χνης, Ή Εκθέση εΤχε άξιόλογη επι» τυχία. Στά έγκαίνια, ό άλλοτι πρόεδρος τΟι3 ^ουηδικθθ 'Ερυ- θροθ Σταυροΰ κ, Χάντστρομ ε¬ τόνισεν δτ» ή εκθέση αύτή^πρέ» πει νά θεωρηθεϊ σάν έ'νας ίίμνος πρός τόν έλληνικό λαό. "Ολες οί έ-φημερίδες τής ΣτΟκχόλμης άφ|έ ΡΗθ*αν άρθρα καΐ κριτικές έποι- νετικές. 'Εξάρθηκε τό ότι ή Έλ- λάδα ίίστερα άπό τίς καταστρο- φές τού πόλεμον βρήκε τή δυνα- τότητα νά παρουσιάσει μιά ϊ'κ- θεση τόσο ετημσντική, Σημειώθηκε μθνάχα ή έττιφυ¬ λάξη ότι ο-τήν "Εκβίση ούτή άν- τιπροσωπεύθηκαν πολλαί καλλι- τέχνες μέ έλάχιστα εργα ό καθ έ νας κοί ετσι ήτσν έξαιρετικά δύ· Τ.. ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΧ: ΣΠΥΡ. ΒΑ.Ι1ΑΕΙΟΥ: -ΥΒρα σκολο γιά τθΰς κριτικοΰς κσί τό κθινό νά μορφώοΌυν σαφή άν- τίληψη γιά 'ΐ'ή σημερινή μθρφή τής τέχνης στήν 'Ελλόδα, γιά τα καλλιτεννικά ρεύιιατα πού έ- χρώματος στήν 'Ελλάδβ ϊγιν* δεκτό μέ κάποιθ δισταγμό. Σωστά σημειώθηκε δτι σημαν- τικό ρόλο έ'παιξε στήν αναπτύξη της σημερινής ελληνικήν .Τέχνης, ΑΓ. ΑΣΤΕΡΙΛΑΗΣ: ΤοπΙρ ή έπΐδραση της Σχολής των Πα¬ ρισίων καθώς καϊ ή τάση μερι- κών 'Ελλήνων καλλιτεχνών νά συνδεθοΰν μέ τή μιταδυζαντινή καράβοση καί τή Λαϊκή Τέχνη, Γιά την καλή έκπροαώπηση της έλληνικης γλυτϊτικής γράφηκαν έπίχινετικά λόγια' τα £ργα πθυ έ- ξετίβηκαν δεί χ νούν πόσό τό αϊετβη μα τής μορφής εΤνε ζκντανό οηίιν Έλλά&α. Σημειώθηκε άκόμα 6τι Ίσως ή έπίδραση τΰν μουσείων όρχαίας Τέχνης, έμπόδισε τούς "Ελληνες καλλιτίχνες άπό ττειοά ματα πλέον ελευθέρα. Όρον άφο ρά την έλληνική χαροτκτική οί κρί τικές τονίζουν βτι ό μεγάλος ά· ριθμός των χαρακτών ποθ συμμε τέχουν, ή δύναμη τής έκφράσε«ς καΐ ή τεχνική τόλμη πού σημε.ώ' νεχαι στά £ργα τους δε!χνουν την άκμή τής χοβακτΐκής στην 'Ελ- λάδα. Άπό ΙδικΤΐκή ττηγή μσβαίνοιι- με πώ? ή "Εκθέση αεταφέρθηκΐ στήν Κοπεγχάγη κ ι* άνρΙγίΛ αύ- τές τίς μέρες. ΘΕΑΓΡΟ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΥ ,11) Μ ΝΙ110 ιΐ ο» κινρίΐκ.. ΤΗ ΓΝΩΜΗ μα? ν>ά τα ρ
δίξια ϊργα, πού ·ιλβτεχνεί ή
συνεργασία τώ» δύο συγγραψέων,
την εΐπαμβ ή&η, δτον μεσουρανούσε τα
£ργο τους «ΟΙ Γερμανο! ξβνβρχοντβι»
καί όητοτύχαινς ίνα ομοιο 4λΑο τβυς «Ή
ίτταιθρος κα| 6 κύρ Άκο»τ6λης». Εϊιτα.
|ΐε ότι είνε ΙΡνα ιτ°ύ στρι#ονται έναν.
τίθν τής 'Αριθτι#6ς, ίμμΐσα 6έ6βιθ,
ώλλά καΐ γι" αθτ» εύβτοχότερα, γ'ατΐ
Α Δίξιά καΐ ή 'Αριο-ΜΙρά 61ν εΐνκ *μά-
Χογα ττοσά γιβ να βΐκσιώνίτβ! 'μέ ίνα
βήθεν Ισόβαρο σατκρισμδ τής Δι.ξ>άς Α
διασυρμΛς τοθ μαρτυρικόν δημθκρατικοθ
λαού μας. Πολύ περισσότερο ττού στ6
■παρ' αξίαν περιλάλητο έχίΐνο (ργο «ΟΙ
Γερμονθ) (ανόρχανται* λ 6ι«ουρμΑς τής
Άριντιρβ,. ^τ«ν προγματικά χΜρίς φΐ
λότ,ιμθ, ίνφ ή κατα τής Δεξι&ς σάτυρα
βΤχε τόν χαρακτήρα των κθλθΓ.κει/τικών
χαριτολογημάτ«ν,
Το ίργο τουτο είνε 4ν<ιμ«!β·λ« κοττβ ττολύ άζιολθγότερο κα) τΐφλλά στοιχεΜ τού θά δικαιολογθΰσαν μια ττολΰ μέγα. >ύτερη ίττιτνχίβ τού. Ή ύττόθεσή τοιι
είνε λαμπρά εύρημίνη, ή άνέλιξη κα| ή
πλοκή τβυ μαρτυρεΐ έξαΐρετη &£ξιοτι«
χνία, «ίφίι^νότΐηβ »Γνι τα εθρημστά τοι»,
ΐτνειιματωδέστστα ""β οοτεία τού ^-κο.
τα τή γνϊμη μας, ε'ν( μιά κωμωδισ μί
ττολΰ μΐγανΛίρες Αξΐώσϊΐς Λτ«ό κ«ΐν«ς
πού »υνήθως ίχθνν τα έμττορικά Εργα
τοΰ εϊδθυς. Αύτά καθσΐίτά τα στβιχεϊα
τοθτσ τής ττθιότητας. τγοΟ τόσο 'στϊάνια
ττροσ$έροντ«ι, Λι βοκετή γιά να μδΐ
καμ«Λ> νΟ λησμονήββυμϊ τί^ν σΐχμή τίύ
Ιργ-ϊυ. 'Αξίζίι ο«6μη νά ύττθγραμμΐοβεΐ
ή τΓροστΐά*κια τΛν ουγγρσφέων νά Ισο.
ζυγίσουν »τ6 Κττοκρο την σάτιρα κο
πρός τίς 6νβ κθΤΒμθύνσεις κσΐ ή 4μ8«
ροληψίο τού βισσάονη, που 4ντΙθετα ό·
ιτό Λλλους σεβάστηκϊ την αντικεΐμενΐ.
κότητα τούτη. "Ολα α(ηο θά ίτ«τν *ν4.
ξια γιά μβς άδικία νά μην Τ4 Λαγνω.
ρίσουμϊ. 'ηστόσο ή υε»ι«?ι γνώμη μσς
γι* τα άριστ«τχ>δέξια |ργσ μίνει κΓ 4.
δώ Λμηάδλιτ'η. ΕΝϊ τίτοι»·ς οί γϊνικίς
σΐΛΜκες, ηβύ νά μην έτπτοίττοιν μιβ
οθσισστική σάτυρα της Αϋξι&ς κι' ϊτσι
τα (1ριοτεοο5έξισ ίΡΥα μ^0"^ *<"" *· νάγκη μιβ σάτυρα κατά της Ά*>ι<— ϊ. ρβς—σΛτυρα ττολύ θλιβίρί» γ'4 *6 *ρβ τοφανές μργαλϊΐο τοθ ήρωΤσμοΟ καΐ τή( Βυβίας τοθ ΑσοΟ μσς. Να μιλήσουμι κσΐ γιά τί|ν Ιξαΐρίτη ττσράσιαοη τβ0 ίργοι» ; ΕΤν« «ΐριττί, 8ταν ίττικεφολΓ|ς τοθ βιάσβυ βρ!~ίτβι ό 'Αργυρόττθνλθς. "Ας εΓ/χΑμοκττι μ^ο, καλλιτ*γνικ>ις δΐΛ'άμεις σάν «ι* σθτ6ν
νά ζομιώνοντσι 8σο τ^ 8ιη»ατ4 λιγώτίρ·
Α-το το χάος των συνβηκών τοθ ·αο4ν.
τος. Α.
III
ΑΙΕΘΝΕΙΜΟΥΗΚΟ
ΙΙΡΑ. ΑΣ
ΠΡΑΓΑ, Ίρθνιος. (Τοθ άνταττβκρι.
τού μας). — Ή πρώτη εβδομά&α *°"
μθυσικου φεστι6άλ> τής Πράγας ιταρου
σίασε μ<ά σειρά άτ>6 ..λούσια καί σττθν
ί.αία ίργα. Άνάμεσα σ' αύτά ήιαν «Λι
Εξαιρετ,κα ΐνοιβφίρουσβς καικοτομΐες
τής συμψωνικής τιαγκόσμιας ττορανωγής
ττου ίρμηνεθτηκαν ώτιβ τούς τπό γν(Λ.
στούς διευβνιντίς όργΓΐστρώ,, καί ψθ·
λίστ. Ή τταρουσια ττρλλών κορυψϊίωντής
σύγχρονης μθυσικής, όπως τοθ Γάλλου
ίάρλ ΜοίΛ'ς, των Ρώο»ν Ότραβίνσκυ
κα| Μπροβίνακυ, τοϋ ΆμίρΐΛβνοΰ
ηιι.Ιστα Όντνοπόσθφ κ.α., κβτάσ'ποα»
την Πραγα ί«α τΐρίίγματικ» μθυβικΛ κίν
τρο. Τό φίστιβάλ άρχισε μέ σι/νάυλ!ΐς
λβά υνβ£.τών, κ·' άκθλοΰ.
άκττολικής μουσικ(|ς.
ν μγρη έππυχία ε,Γχσν τα Κρ.
γα τοΰ Τοθοκου σιΑ*ίτη καΐ Λ'€ι*Μι"η
έρχήστρο<; Β ΈΡκΙν 6π' τ^ν "Αγκυρ"» κα: Ιδιαιτ·»» ή Δ' Σι>μφων(α τρρ ττού
τ»*ν ίρμήνΐΐΛΐϊ 6 ΐδιος. Ό Έρκίν τελϊί.
«σ« τό Ώόίΐο ιϋν Παριβίων_ £τ1ς βνν
βέοεις τού *άνΓκε ή ίττφροιΊ τής ζιΛΐ.
ίϊ ΤΕχν'κής,
Έοης ιτολ& μεγόΛο Ινβιαψίρον ηρβ
κβλεσαν οί βυνβέτες τ(ΐς ΒοιΑγαρικής
κο. Γ1αλεστ!ν<ακής μθυοικ^ς. 'Ο Έλ. βκτ&ς £ιευθιΛι'!ή{ Β, "Ανσερφιτ μ' ί(αΐ· ρετικη βνχρΐβεΐσ Λπίδωσε 6ύ· καΐνονρ- γιες συνίίσεΐς! Την ·ι»μφ«νΙ« τοθ Ζτρβίινσκυ τοθ 1945 καΐ μ,ά νία συν. βεση τοΰ 'ΕΛβετρΟ τρομττονίστα Φράνκ Μ4ρ»ι·< ττοΰ ανήιαει «π ήν γολλική οχολΐ συνίχίζαντσς τίς έμττρισιονιστικίς τα. σεις των έμγων τοθ Ντεμιτιοθύ, Τ6 κθρύ*»μβ της ττρώτης *66ομάβθς τοθ ♦έστιίοίΧ Αττοτίλιοι 6 ΓόΑλβς «το- λΐστας Κάρλ Μύνς »ο! ο ξακου·μίνθς ο &λυν την κ4σμβ Ρώβος β">λινίστβς
Δ~ία< ό 'Ρτρββίνσκυ Κ ι" οί 6«* αύτοΐ ττερίψΓ>μοι καλιτέχνες Ι θουσΐα.
σάν τ6 Ικλεκτ6 κ»ινί> τοΰ ψεστιβάλ
Δέν εΤχαν μικράτερη ίπι''υχ(α τώ
ο-υμ^ωνικά Ιογα τοθ ϊμίτΐνα, »ι«βί«ιις
άττ' την άι»χοΙα ισεχικί) μκΐσική κσΐ
κομμάτια Λττ' τί^ν βτττρο τθΰ Για»ά-
τσεκ «Κατισ Καμττά.οία» ττ»ύ ί£ετίλε.
β« Λ βρχ'ν'τρα τοθ Τώλιχ. "Α5ίθΕ κ«-
νϊ1<; ν" α^μΕρώτει Ιδιοίτερη άντβττό- κριοη γιά την έξαιρετική έμφΑνιση τώ» σοβιετικήν μθοθικών καΐ σοΧΙσ-ΐ. ττθθ Ι. ττσιξσν μέ την συμεωνική τθυς Ιργα δι- (κδικώντας την ττρωτη θέση πλάϊ στουζ δλ στ6ν 6>εενη
Ρό
ΓΑλλους , ,
τβν μθυσΐκ6 στίβο. 'Αβ" τούς
ξιχώρισ* Α Δημήτριος ΣοστΙκββης, 6
6ημιου*>γ*ς τής δοξασμίνης ΥΠ βυμφω-
νΐας τού Λίνινγκραντ. Τούτοχρονα ΐ'νε
και (οκθΐΌ*τ6ς οολΐο^ ττιάινου Μίγαλη
Οττοίσχή ϊγ黀 οτόν Τσέχθ βιολινΐστα
φ. Καμττίλίκ, Τίλθς, ό οΟβιεΤΐκΑς μβο-
σικθθΊΑβέντΓχ; Σοστίκθβιτς. ίκαν^ στήν
Πρ4γοι μ<Α *ο^° ένδισφέρουσα 81 Αλέξη γιά την σθγχρονη σοβιετική μθυσικίι ττθίί ιτρθκάλΐβι μΐΊάλι^ <.ντ6ττωση βτβμς μουσικοθς «Οκλους τής Πράγος. . Γ. ΓΕΡΡΠΑ/λΗΙ ΤΑ ΝΕΑ ΣΠΥΡΟΜΕΛΕΙΑ ΕΛΕΥΤΑΙΑ, 0 κ. Ζπ. Μελβς ό. ηερασχολεϊται μέ την... ορχοΐοτν τρδία ίή ·ΑίδΙ ργ ήν )μ ικ>ϋ τόσον την τιμβ μέ την τιαρουσΐον
τοκ, *ρρ6ντησ£ ιτ^λΐν ο μεγαλώφρων
αητός μί μίαν μακράν ττρρΐ αρχαίον
θεάτρθυ *μιλίαν, 6>του Λνέητυ^ίιν δσαι
ίιτου γνωρίζον>ν περΐ άρχσΐου 9ίΛ.
υ οί τί χεροα{οι καΐ θαλάσσιθι έ-
ϊνοι. Κοί ώς ττρός μέν τό τιεριεχόμε.
ιον, βύτά. ώς πρός την πρόθεσιν β.
ως, «Λνε'ις δέν 4μφέραλλΕν βτι ή
*ρϊ αρχαίον Οίάπρου 6μιλΙ«, 6πως
κάθε άλλη όμΐλί« τοθ κ. Μλ
βα ήτβν αιά ρυθμίση τοθ
γιά τή υκθπευοη >κρντοιοο ψητοθ,
ρισκομένβυ τοέρσν των ιΐενταίκο<τίων μέτρων. Κσΐ τιροΓν(ΐοπικά δέν είχαμεν ώκόμη συνέλθει Λπό την όμιλίαν τού, 6ι«ν τόν θ!κούσαμε ν£ ομιλεί άττό τό μαγειρεϊον της «Έστιας» ταρΐ της ΛνΛγκης όργανισμοθ τοο (ίρχαιου δρά μοοτος, εΐδικής σχολής κβΐ το ρέστσ Συνέλαβε δηλαδή τό σχέδιον νά «ρθ κσλέαει τή γέννηση μιδς αγελάβας, καΐ ηροηγουμένως μ^ μίοοί. ^ζ μ«ούρτζι 6μ.ιλίαν τού είς την 'η μίαν ένίγροψε τίτλους εΐδικότητος γκγτό ά της Ε 0 ρ τού ό γεννβΐθς αύ¬ τάς δέν ζε; είς την εποχήν τής Αρχαί, άς τραγωδίας, ή ■κου μαζΐ μί την ίί φΙ ϊέν διετηρήθη κβί 6 βήμιος της εττοχης της, 6 «επί τφ 0- ρύγματι» καλόθμε. νος. Όηωβδηιιοτε δ "Απόλλων, σβν βε- ές ΛτΓθτρότΐσιος κο:! ή Αθηνά, σάν τκ>.
λιοθχος τ{(γ η<χτρΙ. 6ος τής τροΐγωδΐ- ·*<;, κ«ρ«δοκο0ν, β- "ως ^λέ«ετε, έικΐ. ι-ω από την ίΤ,σο- 5ον τής Άκο^ημΙ. σς να τοθ το «ν. Στή στήλη των «'Βλεύ&ερων Συζη. τήσε»ν» ή σελίδα μος τταραβί·ηει τίς άττόψεις των συζητητών 6λότελα 4. οχετο ϊπ6 τίς ίττιψυλώξεΐς ή τίς 4&ι. (ΐέρους δισφωνίες. ττοΰ μττθρεΐ νΛ ϊχΐι Υ>ά δρισμένες άπόψεις ή σημεϊα τίιν·
άρθρων, ττοϋ Λττ6 τή γβνική σημα.
σία τους κα| την σύμφωνα μί τίς γε.
νικές άρχές τής σελίδας αυτής τθπθ.
βέτησή τους, κρίνονται δημοσιίθθημοι.
Μ Ε ΤΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ καί τό
Βάρναλη τελειώνει, είτε
τό θέλουμε εΐτ^ ο'χι ή ποΐ
ηση τής παράδοσης. Άρχίζοντας
κυρίως άπό τό Σολωμό καΐ τό
Βαλαωρίτη καΐ προχωρώντας μέ
τό Μαζίλη, τό Γρυπάρη, τό Μα-
λακάση και μ' δλλους άνάλογθυς
η μικρότερους ποιητές, βλοκλη-
ρώνεται μέσο σέ μιά περίπου έ-
κατθνταετία μέ τόν Παλαμά, τό
Σικελιανό καΐ τό Βάρναλη, γιά
νά ξεφτίσει άπό κ εί κι' 'έττειτα
στά^ χέρια των ίπιγόνων, μιάς
κι* "οί νεώτεροι—δσθι ίχουν φο-
νερώσει 'ένο. ταλέντθ ακολουθήσαν
αλλους βρόμους.
Τό έρώτημα, λοιπόν, ττοΰ γεν-
νιέτοι τώρα είνε : Τί γίνεται μέ
την ποίηση ; Πεθαίνει ή ποίηση ;
"Οχι βεβαία. Ή ποίηση δέν πε¬
θαίνει, Πέβανε ομιος μιά μθρφή
της πρίησης καί πεθανε οριστι¬
κάς Πέβανε ή έ'μμετρη ποίηση, ή
ποίηση μέ τίς όμοιοκβτοληξίες,
μέ τα τετράστιχα, τα Λχτάστιχα
κλπ. κι' άς έξακολουθήσει άκόμα
νά κυλάει μερικά χρόνια άπό μιά
καποτε άρχική φθρά. Καί πέβανε
ακριβώς γιατι δέ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ,
γ ι ότι εΤνε ΕΜΠΟΔΙΟ στό νά έκ-
Φραστοΰν ο) νέες συνβήκες, Καϊ
τίς νέες συνθήκες άναλοδαίνει νά
τς έκφράσει ή νέβ πθίηση, ή
Οιαλεχτή σύνβεση τής παρ?δοσης
καί τού αΐτήματος των καιρών
μας.
Άς φθράει ή ποίηβη της πο-
ράδθσης τή μάσκα τού πρωτθ-
ττόρου. 'Άς μεταχειρίζεται δσες
χιλιάδες φθρές θέλει τίς λέξεις
«λαός», «άντίσταση» κλπ. Δέν
κοροϊδεύει κσνένσν. Είνε γράμμα
νεκρά. Η μορφή της. ή διάρθρωσή
της είνε πιά έμπόοιθ. *Ά<; προ- χωρήθΌυμε δμως σ' ίνα ϋλλο έ¬ ρώτημα : Πθιά έννοοΰμε νέα ποί. Στήν εξηγήση θ' άναγκοστοθμε ■' άνοΐφέρουμε κβί τή λέξη «ύ- Ιπερρεαλισμόο. "Εχει πόθει τόση ΕΛΕΥ3ΕΡΕΣ ΣΥΖΗΤΗΕΕΙΖ Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΟ ΤΕΛΟ2Ε ΜΙΑΣ «ΠΕΡΙΟΑΟΥ' διαστρέβλωση, πού στό μυβλό όνων δέν είνε ή δοιΛειά τους, ση μαίνει δ,τι περίπου «ταγ^ιατα- ο-φαλιτισμός» ή κάτι παρομθιθ. «Υπερρεαλισμός» λθιτιόν, είνε ενα ποιητικό κίνημα (άστικό) πθΰ παρουσιάστηκε πρΐν άπό με ρικά χρόνια στή Γαλλία οά μιά έπανάσταση (άνάλογη μέ τίς ώς τα τότε διάφθρες έπαναστάστις στίς όίλλες τέχνες «ίμπρεσσιθνι- σμός» κλπ.) στήν καθειερωμένη έ- κεί ποίηση τής ποράδοσης Καί ποΰ έ'φτασε ώς τίς; άκρότατες συνέττειες. Τα κινήματα στήν ηριν άττ' τόν ττόλεμθ ποίηση δνέ μπορθΰ- σαν παρά νά είνε ΚΙΝΗΜΑΤΑ Α¬ Σ ΤΩΝ καλλιτέχνην. Τό κίνημα δμως τού ύπερρεαλισμοΰ εΐχε ε¬ να ίδιαίτερο γνώρισμα : Πώς τα ατθμα πού τό ξεσήκυσβν καί τό καβοδήγησαν ήταν τα πιό άριστ*, ρά διανοούμενα στοιχεΐα τής ώ- στικής τάξης. Αύτό φάνηκε κβί μετά, δταν, στήν πορεία τού όν- τιφασιστικοΰ πολέμου· τάχθηκαν ξεκάθαρα στό γενικό άριΐττερό κθινωνικό κίνημα. Τό κίνημα οιύ- τό έ'ψερε στήν πθίηαη 8ι/ό στθι- χεία πού εΤχε τόσο άνάγκη. Την αίσιοδοξία καί τή νέα μορφή, Ό ύπερρεαλισμός είνε ενα κίνημα αΐσιθδοξίας καί γιά μιά στιγμή έδωσε καινθύργιθ σΤμα στήν ποί¬ ηση. "Ελειττε δμως άκόμα κάτι τό οΰσιαστικό. ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟ- ΜΕΝΟ. Αύτό ήταν δουλειά μιάς αλλης γενιάς. Στή χώρα μας ό ύπερρεαλι- σμός μεταψιηεύβηκε <4πά τόν'Ε- λύτη>, τάν Έμττειρι'κο κσί τόν 'Εγ
γονόπουλο. "Ο Σεφέρης τ/τόίηκε
ή γέφυρα άνόμεσα στήν πθίηση
τής παράδοσης (περιεχόμενθ πά
ρακμής) καί στή νέα ποίηση
(πρωτοπόρα μορφή). Ό 'Εμπειρ!
κος ε'μεινε πάντσ έ'νσς αναρχικάς
χωρΐς έναν άξιόλογο στίχο, ί'νβς
άστός —ού άκολούθιι.τ» ^τ;ύ μ6-
5α κι' οχι άπό όνάγκη την επα¬
νάστασιν Τόν άν^/έροΐ/«ε ιιθνά-
χά γιά τον Ιστορικό. Ό Έγγο·
νόπουλος, Αναρχικάς κι' αυτάς,
εδειξε μιά στιγμή μέ τόν «Μπο·
λιβάρ» πώς πειθάρχησε τόν εβυ-
τό τού, γιά νά γυρισει ϊπειτα
μέ την «'Επιστροφή των πουλιών»
άρκετό δρόμο π(σω.
Αύτό, λοιπόν, πού μίνει νά έ-
ξετάσουμε, είνε τό προβλημα Σε-
φέρη—'Ελύτη. Τό έπθικοδόμημθ
τής τέχνης 6έν εΤνε βεβαία ενα
κομμάτι βούτυρο, πού μιτθρεϊς
νά τό κόψεις στή μέο-η καί νά
πεΐς έδώ τελειώνει τό 'ινα καΐ κ»ϊ
άρχίζει τό αλλο. "θμως α> ιϊμα-
στε άναγκασμένοι νά τό ποθμε
λέμε άδίσταχτα πώς ό Σεφέρης
κι' ό 'Ελύτης είνε οί γέφυρες
τΐθύ ένώνουν τή νέα ττοίηση μέ
την ποίηση τής παράδοσης δταν
αυτή προσπαθήση ν' άνανεωθεί
μέ νέα μορφή.
Ό Σεφέρης τραγούδησε δ^η
την απαισιθβοξία, δλη την πα-
ρακμή τής τάξης τού καί τής
γενιδς τού. 'Όμυς, έπειδή τρο-
γοΰδησε άληθινά, στάβηκε αξιθς
πθιητής, Τό αατρο τού τώρα δύει.
Χαμήλωσε μέ τό « Ημερθλόγιθ
καταστρώματος β'» καΐ χαμηλώ-
νει άκόμα περισσότερο με την
«Κίχλη»* Γ}ά τόν 'Ελύτη δμ«ς,
τα πράγματα φσινομενικά παρου
σιάζθνται πιό περίπλοκα. Συνδυ
άζθντας μιά μθυσικότητα μέ μιά
έλληνικότητα κι' έναν λυρισμά
μέ μιά λαμπρή τεχνική, μισοι/-
ράνησε και μεσουρανεϊ στήν έλλη
νίκη ποίηση. "Ομος τό ο-τι/γνο
πρόβλημο εχει μπεϊ γιά τόν 'Β-
λύτη σπό τή νέ'κδΌση τού «"Ηλιθυ
τοϋ Πρώτου». Κα'ι τό πρόβλημο
εΤνε : Κολά κι' δμορφα είνε τα
κύματα, ό τ^λιος, τα φυτά, οί 4-
νεμθι. Άλλά ό άνβρωττος ; Πθΰ
είνε ό δνθρωπος ;
_ Τόν άνθρωπθ προο—άβησε νά
τόν βρεϊ ό 'Ελύτης στ» ασμα τού
γιά »»·· ί,'Ανβν—ολοχαγό τής Άλ
Βανίας» .Προσπάβησε, άλλά κ«1
κεϊ δέν τόν όλοκλήρωοε, Ξίχάστΐ|-
κε πάλι «ττά δικκοσιιητικά σνιι-
«ληρώματα. Κβί ξαναγυρίση στά
άγαπημένα τθυ θέματα μέ τό «Κα
λοκαίρι στίς λυκοπορίετ;». ©ά
ξανσβρεΐ τόν «νθρωπο ό Ελύτης;
Νομίζουμί πώς οχι. Γιατι κλείνον
τας ούτος την ποίηση τής πα·ά
δοσης δέν μπόρεσε νά βρεί τ6
νέο περιεχόμενθ. Κα'ι δέν τό ίφη¬
κε γιατί στάθηκε χρονογράφος
γι' 6χι άγώνιστής
'Εδώ τελβιώνει ή Ιο-τορΙβ τής
ποίησης τής παράδοσης στόν τό-
πο μας. Ή γενιά πού ανέλαβε τό
χρέος νά δόσει τό περιεχόμενθ
στή νέα ποίηση. είνε ή γενιά έκιί
νη πού ΐσβυσε μέ τό αίμα της
τίς όμαρτίες των πατεράδων της
ώριμόζοντας πρόωρα μέσα οτρν
κόλαση τής γερμανικής κατθχής,
Καί τό περιεχόμενο αύτό δέν μπο
ροΰσε νά ίΤνε παρά ή ιδία αυτή
τ) ζ«ή ^ καλυτέρα ό αγώνας γι'
αύτη τή ζΐοή. Τό περιεχόμενθ λοι
πόν τής νέας πθίησης είνε περι-
ίχόμενο ΑΓΠΝΙΣΤΙΚΟ.
"Ας μή ζητάμε όνόματα άκόμη.
Ώστόσο ΰττόρχει ίνα μικρό βιβλι
αρσκι, ε'κδοση μιάς «Όμάοβς
νέαν λογθτεχνών» κι' έκεϊ μέσα
μπορ«[ νά δεί κανεις ^η ν£α ποι-
ηο-η τη στιγμή πού άποχτάει τό
άπαραΐτητθ ηεριεχόμενό της, τή
στιγμή ποθ άγκαλιθζει τον §ν·
θρωπο.
Είνε νίο ι οί ποιητές σίτθί κβί
τούς λείπει βεβαία άκόμα ή τε¬
χνική πεΐρα κρ1 ή βϊσθηση τοΰ
περιττθύ. "Ομως Εχονν καρδιό,
κ<' αν δέν είνε οί ιδιθι αύτοι πού βά δώσουν τα μεγάλσ ϊργα, ε!ν* σίγουρσ έκεΐνθι πού β' άνοίζουν ϊνα μεγάλο μέρος τού κσινούρ- γιθυ πθιητικοΰ δρόμθυ. Συμπληρ«νθντας ιτρέιΤΜ ν« ι/με βτι νθμίζθυμι ι «ς αύτη ·) *οιη»η δέν είνε παρά ή προΊ'ντο. •ια τής δλης νέος ποίησης «ο« ςεκιναει άπό την καινούργια ά- νοκοτάτοξη των κθινΗν,κι·> 1^-
«άμεων, "Ομ«ς γιά νό φτ««ει
στήν Ιστορίβτης β* χρ
Ακ·μ« κι ·λλοι άγώνες.
„ ΝΙΚΟΣ ΠΟΑΙΤΜΪ

ΒΑΤ]ΚΑΝΟ
ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ
Άποκαλυπτικές μαρτυρίες
γιά τή δρσση τού στήν Άλβανία
Τά θπΛυτά τους
Υ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ φθλλο της
7* ϋθναρνικής έφηιμερΐδ ο ς
«.Λαΐκός Αγων», οηαοσιεϋεται
αρθρο σνετικά μέ τά τελευ¬
ταία γεγονότα τής Πελοπον.
νήσου. Μέ 6ρικύτατε< έκφρά- Βει<: καταγγέλλονται οί πολι¬ τευόμενοι των πίοιονών της ΜοτΙου Πελοπονντϊσου. καί οί , Φατριες τδν <έθνικοφρόν»ν» —ού «ώρνίασαν κυριολεκτι¬ κώς», «ύττεδαύλισαα/ τκ πρόσω —χά ττάθη> καί δξυντχν τίς δι-
αφορές τους μίγρ, τοθ —ιρ.ει-
ου «Μ Α ΕΞΥΦΑΙΝΟΝΓΑΙ
, ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟ¬
ΝΙΑΙ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΟΜΟΦΡΟ¬
ΝΩΝ». ΣυνεγΓζοντας Λ εφη¬
μερίδα τίς άποκαλύψεις της
κοααγγέλλει δτι «ΕΝΑ ΑΤ3ΥΣ
ΣΛΛΕΟΝ ΧΑΣΜΑΧΩΡΙΖΕΙ
τό Γενικόν Επιτελείον Στοα-
τοθ καί τό υπουργείον Δηα.
Τάξεως», «ελίεινοί δ8 πολιτι-
κανΤηδες» (έννοεΐ ττροφανώς
' τόν Μαυρομινάλη) «τταραδΐ.
Βουν είς τάς Φλόγας την Πε·
λρπώννησον διά νά εκθέσουν
τόν Ζέρβαν».
**Οταν οί «έθνικόΦρονες» ά-
ΤΓθφαΌίζουν να βγάλουν τά &·
ττλυτΛ τους στή Φόρσ:, ιΐνε 6-
μολογουμένως... σ.ουγκρόπη«·
τοι Ι
Μα 9ήμ α τα
πατριωτισμόν
ΟΡΓΣ τώ,, Έσωτε-
^ Οΐκών γράφίι στό έδδομα
διαϊο 6ρνανο τοθ βασιλνκοθ
σοσιαλισμουΙ «ΟΙ Φιλελεύθε-
ροι 6ά ώφειλοτν ττλέον νά άνο:-
θεωρήσουν την πολιτικήν των
καΛ νά λάδουν θέσ<ν είς τό κοι νόν εθνικόν μέτοπον ιτρός άπο τελεσμοπΊκτΊν — πολιτικήν καί στρατιωτΐ'κήν — αντιμετώπισιν τής άντσρσιας, ίπειΤα άττό την πανηγυρικήν ττιστοποίτκϊΐν τής. έξωτερΐ'κης «αί άντεθνικης άο σεως τού συμ!μοριακοΟ Αγώ¬ νος». Δέν ίέρουυε τ{ •νγώμη ϊ- νουν οί Φιλελευθεροι. Έκίΐνο &μως ιτού ζέρουμε ιτολύ κοολά είνε βτι όν ύττάργουν ττολλοΐ στΛν "Ελλάδα ττού δροϋν ΛντΕ θνικότατα, έπικαΛ.ούιαενοι καΐ σΤηριζόμενοι —ήν «ϋξωθεν έ- ττέμδοοοτι», μέσα ο αώτούς την ττρώτη θέση κατέγει 6 Παπαν δρέου, "Ενας υπό τοΰς κυρΐ· ωο ύτΐευθύνους «αί ϋττοδοτυλι- οτες τοθ σημερινοΰ δράματος της γώρας. 6έν είνε ασφαλώς 6 ικοβτάλληλος γιά νά δώρει.». ΐιαθήματα τιογγριωτισμου, Η έ- πιμονή Τού νά έϋφατνίΓ,εται τω- ρα καί ώς... διδάσκαλος τοθ πά τριωτιαμοθ, δέν κάν«» τταρό: νά Ατΐιτεΐνει την γενική άνυττολη· Φΐα στην όποία ϊγει ττεριέλθει ό κυνυκός αύτός τυνοδιώκτης. ΤΙ βυοοοδομρθν; Υ ΠΑ Ρ ΧΟΥ Ν πληροφορΐες «τι οί τρι;ς (τόνιμθ! όϊξιωμαπικοΐ — τβγμβτάρχης Ηλ. Κ λοιπάς, ύπΐλαρ. χος Π. Μίλιος καί άνβ)γος 'Λνβρ. ιΣ<χραντ6—υλος «— ττού κράτοΰντβι πβΐγ ϊναν μϊ|να χωρΐς ΙνταλΑΐα «το τμή·|ϋα ΜίΤαγωγων, ίχοον ουλληψβϊί μΐ όη&Εΐξη «Ιβνικοψρονωιν» «ίφα. νώντω* τής Μ»σ—νιβς ιτοί» *ηοτε- λρθν *κεϊ τό ύττΕρκρΛΐθς. Ο1_|6ιΐ< Ίΐληροφορΐίς Λνοφίρουν δτι οί ιτβρΑ- γοντίς αύτοι ίχουν κατο^>τίοίΐ 6νο.
μαοττιχβύς ιηηαλογους Μΐσοηρίων 8τ|
μοκρβττικβν ηολπων %σ στρατιωτι.
κβν των οποίων βα ίτιδιώζοΐΛ' την
<τύλλη1;Γπ Λ την ίξοντωση. Τό μίτρο οε>το ίΓίριλαμ.β*ν£Τθίΐ «τ& ηλαΐσια
γίνικωτ^ρων ίκργιιών «ο6 «ρόκει-
ται ν* Λνοτλπφθοθν στί|ν Μεοοην«Η(1|
κρχ^τεύουοα *ττ6 τούς ΙΛάϋδίς —Ο
»^<χ.'ν «οτταλοσΕΐ *κεϊ κ<ίβε ϊννοιβ 3<β*τβος κσΐ (*Αιίζουν ΐβ ηΛντβ ούμφωνα; ιι* τ^ έγκληιματΐΛίί Τους (ν~ικτα. Η Κι^ίρνϊκ'η οφΐΐλει νΑ βρ#<( νι« την βθβσΐρετη «Λ ς κανΐνα αΐτιολογιχ^ ·<ρ*τη*η τριών ιίξκΛΐιστικών— υπό τούς 6—ίους 6 τ<χγμ»τ(ίΡ3(ΓΗ; ΚλΛικ»: εί. ναι ράρύΤβτα Λοβενης—Οπως ΑφίΙ. λει ν* —ο*·"5^1 τ* *γκλημοττικβ πού βυσσοβομοθνταΐ κατά Ι 1 ΚνΧΆ ττο6>ν 1: Κναι
των Μίσσηνών ποληδν κ«1
ϊΐωτικώ».
Καθήκον τού κ.
ΥΣΤΕΡΑ ύ«6 την·.. βιΑρεο— ίγ-
«ύκλιο της ΊερΑ: Συνάδου οί
ηβιτι*8ες οί 6ιό:κοι «σΐ οί ΚόΛ
β * τ*...
*—Ιγονβχχ
•νραφική
«* μρμηι
ΆντιΒοοιλΐί'ς κβΐ ή Ο
ι νά είνε διοπι—όν*" "'Ρ'-
ξ« λστι
—„ ώς ίξ«ς; «Λι_Κϊς ««κη
κάς «αί... παρεκκλΓσιοστικάς Άρ-
χόχ;. -Λ ^^^^
<.«»τήοαι€ *ΐιιμ»λώς ιίς 6ϋνολ6γιον «αί £ΰχολών«>ν
(των ακολουβιών ΧίίΕΐς: '^Ρ^^
ϊθ«η>»τ»ν (ίντεθνιχήν. δι*
^ί 6λ
μ
; **
Μρ εκβοαβίΐγμβτι: Ίερειυ< αα· *·- ραίας -Πύλης άντι .«Ιρήνη «ΐΑοιν δί. όν *να««νη· «Έμψύλιος «ώλβμος «ΛσινΙ» «ιρσβαίνων άντΙ ~|1-ομον μ<*Χ«'ραν «V « Βα ΆγγλοοοίωνικοΟ ·ΐυ>ιτου
ό 8* 'Λγγίλοί) Σατόν ιίΐ|
υμών. Άμήν».
ΜυοΑόΤα πολυμασεΐας
σ
ΠΟΛΥΛ·Λ«·ΕΙΕ
«'ίστίας» ό*
ς
ο*ι ί>
ας» άν<χκό*.υψαγ οι ί>
«Πσνσέ», ίνα «Μ Τβ
«V·-
—ί>
ρ
;. «ν*...
«6...
Λ
Ρ) Χ •Ρου¬
ΘΕΑΤΡΟΗ ΜΑΚ6Α0
(Πβν«—στημΙ*» - βΐ
ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝ. βΕΑΤΡΟΥ
Α)τ^ Τ. Κοιρβύςρος
ΑΥΡΙΟ 6θα 9 Κ. Ι».
Γ. βεοτοκΑ
Τό Πσιχνίδι τής
Τρέλλας κσΙ της
Φρονιμάδας
ΑΡΕΤΗΐ
|1»ιτήρι
τεΰ
ΚωμωβΙα
ΜΙΡΑΝΤΑ
3 00°
κοθ άρβροο το0 Α. Πκάλΐν υού 6η-
μοσιευβηκε στούς «Νιους Καιρους»
τής «ό»χσςι (
ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ τοθ τΐολ«.
μρυ χά Βατικανό είνε στη
ριξει την πολιτική τού
στϊ ^ ΚΡ ·του Μουσπολίνι καί
τού Χίτλερ καί στή συντριβή
τού 6ηιαοκρατιΚοϋ κινήματος σέ
ολες τίς γωοες. Ά'κΛιιη όπτζ το
σολίνι σάν ♦Λνθοω
.,Τον ίστειλε ή θεία Πρό-
οια». Ο Φράνκο ήταν καί πα-
ραμενει τά άγαττηιμένο τταιδΐ
της καθολικηο έκκλησίας. Σ τίς
20 Ίουλου 1^33 δ ^όν πάπεν
ΐΧε υπονράψε, μέ τόν καρδι-
άλιο Παστέλι (ση.μερινά πάπα
Ηο 12ο) τό περίφηιμο κονκορ-
οατΓο. Συαφωνα μ' αύτό δλοι
ί 1 ερμανοι Απίσκοτιοι Τίταν ο-
ττογρεωμενοι νά δρκΐζονται ττί-
στη στό γιτλερικό Γ' Ράτγ.
Μόλις αρχιαε ό δεύτερος παγ
<6σμιος πόλ^ιαος^ 6 Μουσσολί¬ ι οιαποαγματευθηκε αέ τόν πάπα, μέσον τοΰ Ντίνο Άλφιέ- ΡΙ καΐ τελιΚ(^ υπέγραψε, μιά ) ί Ή λλ ΔΙνουμΐ Αιοκαλι-Τι. 926 ό πάπας Πιος Πο ιζε τόν Μουσολίνι σάν «ουΤον ίλ ή θ ΐ Κ(^ υπέγραψε, μιά μυστιχτ) συμφωνία. Ή γαλλική έφπμβρίδα «ΠαοΙ Μιντί» άττβκά λυψε τότε δτι θέμα της συαφ<ύ νίας τίτον: «6 πόλεμος ίναν· τιον τοθ κομμουνισμοϋ». Σέ ο- λρ τό διάατηυα τοθ πολέμου, οϋτε ο,ιά φοοά τό Βατικ«νο δέν υψοοε Φωνή διαυαρτυριαϊ γιά τους βοιαβαρδιαμούς τής Βαρ- σοβίοκ:. τού Λονδίνου. τοθ "Αμ· στεονταα, η γιά τά οαδιστικά οργια τΰν γιτλερ'κών όρδω^ ^.'ΐιμερσ οθτε καί αύτοΐ <4κό· αα οί καθολικοί συνγραφεΐς καί σνολιαστές δέν τολ,ιαοΰν 'ϊρνηβοϋν ·τήυ €5Γν-ηδημοκρατ ή ηημοκριατικίι δράση τοΰ Βατικανοΰ. "Ενας ττ.γ. ό Ζάν Μπουλιέ άν καί κα· θηνητής στ* Καθολικό Μνστι- 'οϋτο των Παρισίων, σέ αρθρο τού στό περιοδικό «Μοντ Ίλ· λουοη-ρέ» άναγνωρίζει ότι λό¬ γω τής πολιτική<; τού, κατά τόν πολειμο: «...σήμιρα τοΰ Βατικα νό βόίσκεται ιτολι) μακρυά άπό τις δυναιμεις της Άντιστάσεωκ! στίς άιτξλευδΐρω'μίινες γώρες. φ τούναΛ/τίσν είνε στενώ έ έ ύ Άλ φ ύΛσν είνε στενώ συνδ δεμένο μέ τούς Άγγλοσοοξονι κοθς κύκλους πού τΐιστίύουν 8» τι Οστεοα άτΐό την εξάλειψη Των δικτατόρων. θά ίττρεπε νά νοτισιμοττοιηθεΐ σηιμαντικό μί- ρος τοθ ποογράμματός Αύ4 άββ ί έΐ ρος τοθ ποογράμματός τουι:. Αύτ4 άκριββς είνε έχεΐνο ττού Λ Μάσγα γαρακτηρίζει Φασι- σμό» 'Εξ άλλου, στό ^μεοικανικΛ πίρίοδικό «Φόρεΐν Πόλιβυ Ρι- πόρτς» ό Χέρμοα' Χάΐντεν, τΐού μάτοτια ττροατηχθεϊ νά ματαίω· σειι την τίολιτικΛ τοΰ Βατικα- νοΰ, τελικά άναγνωρίζει δτι : «Τό Βατικανό 'καττν την ΤΕλβυ- ταία εΐκοσαετία έκλινε ύττέρ ώ φασιστικών Κϊή ά ί 'Υπάργει καί ιμιά αλλη υ.αο- τυρΐκ. Αυτή τή «ορά μιλίϊ ό Βραζιλιανός έ/ΐτίσκοπος Ντου- «...Ό ττΑττας δυστυνως—ΐγρα Φε ό Ντουαρτέ των Μοέμβριο τοθ 1946 — άκολοιοθίΐ ναζιστι- έ έ θό6 κές Π ς ΐ φ Πρωτοστάττισε άκολοιοθίΐ ναζστι φασιστι<κές ιιεθό6ους. ό ξέ τικανό τΐρογωρεΐ στό ττλευρό τού ΙμπεριαλισμοΟ, εκπροσωπών Ια^ τίΐνίδι0 τΟι' 'Πι0 έτιικίνδυνο απο ολους τους Ιμπεριαλ·· σμους», Δέν ήταν καθόλου διαφορετι κο καΐ τό γριστουγεννιάτικο υηνυμα τού Πιου τοΰ 12ου. Σιό αήνυμα βύτό γιά εύνοήτους λό- γους. ό Πό-ας κιλεΐ γιά την τΐολιτικη άοτάθεια τοϋ ιμεταπο λεαικοϋ κόσμου καί προαθέτει ότι κατάντησοτν άσθενεις πλέον καί οί τέσσαρες έλευθερΐες τοό ΧΛοτη τοΰ Ατλβντικοΰ. Ποβ Ι- γινε αύτό; Ό Πάπας άποφρύ γ£ι νά μας ΐΓληοοφθοήοει δτι αυτό συνέβη οτήν Έλλάδα, ι ην Τουοκία, Ίσττανία. Ποο- τογαλία καί Πσλαιστίνπ. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΟΓΗΡΩΝ ΚΑΙ Η ΑΦΕΣ,Η ΤΩΜ ΑΜΑΡ- ΕΙνβ ναρακτηριοτΐικό δτι στό νριστουγεννιάτικο μήνυμά τού, ό Πάπας έπιμένει πθλύ στήν % Φεση των άμαρτιών καί ςτΓη θεια εύσπλαγνία των άνθοώ- πων. Πίσω άπό τίς φράσεις αύ- τές 'κρύδεται £να συστηματικό πρ6γραΜ.μσ: γιά την απαλλαγή οσο τό δυνατό περισσοτέοα>ν έν
κληαοττιών.
Τά καθολικά μοναστήρια ?-
γινα,/ τό άσυλο των κορυφαίων
φασκπών κα ή σιτηλιά τού νεο-
φασιομοΰ. Ό ήνοΰμενος Τσού>κ
κα ξόδεψί 200.000 λιρέττες
γιά την άρπαγή καί ά—όκρυψη
τοΰ τττώματος τοΰ ·Μουοσολίνι.
ΟΙ καλόγηροι τοθς μονης τοΰ
Άγίου Αγγέλου φυγάδευσαν
άττά τη
ττουργό
φυλακή
των ΟΙ
τόν φαοίστα ύ·
κονομικων Πελ·
λεγκρίνι ικαΐ βοή©ηοοτν στή δρα
πέτευση στό Ιξωτερικά των κο·
ρυφαίων φασιστών Δονεγκάνι
καί Ρε,νάτο Ρίτσι.
Άνάλογπ είνε ή δράιση τοθ
Βρητικανου στήν Άλβανία. Καί
αύτάς άκόμη,ό χαθολικός Άλ-
δανός Τούκ Ίάκωβ άμολογεΐ
την_μυστικη δθάσπ των καθθ·
λικών στήν Άλδανία ικα» λέγει!
«...ΣτιΊν Ιερη Τράιτεία. Ληά
τΛν οποία ϊπρεπε νά διδάσκεΤαι
μάνο ή πίστη ττρός τό Χριστό,
κρύβονται τώρα φασιστικά £ν-
■ν ραφα ·καΐ δτΐλα νιά τάν έξο
1 ~ ιό τί7>ν ττροδοτών».
Δέν είνε μόνο οί καλόγηροι,
οί ηνουμενοι καΐ οί έΐ
Κί ύά άδ
Καί αύτός άκδμη ο Πΐος 6
12ος μέ μεγάλη προθυαία ε'δ>.)
σε ώαυλο στό -μικροσκοτηκό τού
«βαοίλετο ίττΐ τίϊς γής> στό γιτ-
λερικό ΒάΐτσζέκΕρ καί τόν άν-
τιπρόσωπο τοϋ Βισύ Λεόν ΑΛπε.-
ράρ, Τό Νθέμβριο τού 1945, ό
τοΰ ιτολίμου >καΙ σήμερα τό Βα άθώους».
ράρ, Τό ΝΟέμβριο τού
Πίος 12ος, ττού έμεινε ονγκΐ
νητος γιά την καταοτροφή τό
σων έκατομα/μυρίων άνθρώπων,
ίήτησε νά δοθεΐ γάρη σέ 200
έγκληματίίς ιτολβμου, ΆργότΓ.
ρα,' σέ λόγο τβυ στό συνέδριο
των καρδινα-λίων, έπέστησε την
πιοσογή των «πολιτευομένων»
νά ιμήν είνε αύοτηροΐ γιατι έ-
τα, μποροΰν νά ττεριπέσουν καί
αύτοι οτό άμάοτη-μοΐ ι»ού. θέ-
λουν νά 'κολάισουν: «Μόνον 6
θίός, μονον ό "Υψιστος, μττο·
ρε{ νά κρίνΐι .άϋαρττύλούς καί
ΑΥΤΗ
Η ΑΑ!ίβΙΝΙΙΙβΥΡΚ*Λ
Α
«Ινε
ύοηύ την Ι τι
αώΐή £γιν». μεγαλύχερη ^ιέ την «οπα
διωξη τών έργατικών οωμαηειων. Και
λα αθτά, ή τσυρκικη κι/?£μΐΓ(ση
ει 4 ψ^φΐβίι ι(^Μ ηού β· ά.
ύ την κήρυεη 4-ηεργιις
-Χα οί έργαζό^Γ.νοι των η^Λίιων
ίλαχιοτοι. ·Αττ6 τά 18 681000
κον που Εχί( ή Τοι*κιο. τά Α·
000 000 άοχολοϋνια( βττή γίωργΐα
ΟΙ μισοί άπ' αοτοϋς 54ν »Χ"«ν γή
Ή Οτγθοτική μετορίΛ^Ομιση έπ.βαλΛε.
Τίΐ άπ6 τ^ Γδια τα ττριίγμοπα νο γΙ·
νιι ίμέοως. ΟΙ <*γρό«ς ίΐ.( κατα- γανοΐκτισμένθι κβ( ή κυβερνηση ίΛΐο. χρεώβηκε να λαβί^ (π' *ρη της 'ήν άγβνάκτηοη τοί-ς Κατή*ηισ^ μ,ό νο μοβ&σίσ γιβ τηιν άνοβςστσκ^ιή της γίϊς, ποθ ιτοτί Οί τώρα δεν ίψβον σθΐ]κε. ΕΙ λ γιά ά ΤΑ «ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΑ γ Α μ νά ξκσηκωθοθν, Άλλά ί Ά ρ ψρύ λοιπον ταρίμτΐοδισει τοος θθ ψρμ ότι £γ νέ χωρικοιις ξηο, Άλλά οί Άμερικαιοι μιΐορί» ι ά μη ωρΐζου τη τΛτο ύ? ο γνωρΐζουν την ί ρ» μη ~υ ύηα.?. ρζ ην η στο ίσω^ερικό τής Γθιρκισς. ρζΐΛ/ ομως το ρόλο χηι; οχον τ λ'ΐι τσ;ο πόλεμο Είνε γνοοΐρ δτι ιηή 6ι- ά ή Τεχερανης, τον ^β ίθ ψη ή χρης, ν Α^βρθ τού 1943, ότιΐγνωοίσθη δτι Ληο στρ«- ι στον η σρ ή ίψη ή ϊί,οδός τή», Τουρκιας «Λλεμο "«Ρο το κλεΐίβό '4>ν
μμχι.)ν, θά Γ^ντάμεοε τ4 χρύνο
της συμιμοΐχυιής νίκης. Ό ϊδιος 6
Τσώρτσιλ, τδ 1944. *1ιτε στίιν άγγλι.
κή Βουλή «ΟΙ έλιτίδες μος πού οΐη-
ρίξαμε στήν Τοι^ρκισ μοτ
"Ετα ή Τ ί
ρξμ ή ^ρ
"Εται ,ή Τουρκια
"Οχι ·πράς δψελος
οθ "Αξονα
η
χ ρς δψος δν 1υμμ<*χ«ν, *λ).Λ τοθ "Αξονα. Ή «Μαΰρη Βιρλος» ή ΤΡ0 ( τερικών Τ ργ £ σχετιχΛτ 6τι τη Γερμ«νίβ άνοατίρει ίφοίιαζ* ί ϊ Χ^μ ϊρ γρ χ«1 δτι τ6ν Ίουνιο τοθ Ι0·"! ψϊ ούμφωνο ψιλίας καί μη ίιτθίθω; μέ τή Γ'ρμανΐα. 'Ανοφέρ'ι έηΐσης βτι οί ρρετσνο-τοι^ϊκικίς συνομιλίΐς τόν ^Ροι^ίιρια 1944 διεκόπησαν. 'Αντΐ. βί-τα, ίχίι **ο6ει)(βεΓ δτι ή Τουρκία ίττίτρειιε σέ ηλοΐα τοΰ "Αξονα ν^ ιτερ νοϋ ΑΑ < Μύ *λ * ΑΙ ρ έ νοϋν ΑγγΑ τ<ι ΥΛϊο καί δτι ΰ ξ ^ ρ θ*λσσσα στ* ΑΙ. τθυρκική η «, ρική κιΡρνηη β' άττεφάσιζε την κηρύξη τοθ ποσίμου /ι·«ντίον τής Σοβιετικάς · Ενώσεως, 4. μίσοχ; μολις βπκρτί τ6 Στάλινγκρβνι. Αύτό τ6 καβΡστώς, λοικόν, σήμερα Λ *μερικοΐνιχ() Κι ί λλ* ίΐ Λ μρ) Ρρηη ι είνε πολλ* ίκεΐνβ ιτοθ λ£γοντ<χι γιά μίρΐδιο «οό διεκ6ικ€[ ί, Ούώ»ιγ- κτων «τα άτινα των Δαρ&ανελλιων 'Αλλ,ν γιά τη ρι'Λμιιτ^ τοθ καβ-ιΐτίο Χβ Γ θ ς ύιτ' άναγκαϊο νά β>|ιη δτι στή ΒιάσκΓψη τής
ί Πόβ
τβς κΐχί Τοθ
άλ..
ψ ή
*νβτ>'νωρΙΐΓ#ηκε
θ
ς θ νμ ν>ρη
ηώς κοετίΐ νά βιιθνο" ηθοθν τί, Στε
νά. ΕΙνϊ 4ναγκατο ίιιΐσης νά ληβ
(ιι' δψη δτι τά Δα&δαντλλ'π είνε
ά η άάν 4 έ
ψη ι
τικι/ γιά την
β Σβ
»«χΙ τ4 έμττό-
η . Ι
οιο τβς Σοβιετικής Ενώσεως,
είνε νι* Την "Λγνλ|α τ6 ΣθυΕ£ Η«"
νι* την "Αμε^ική ο Ποτναμδς Κοΐ «ν
ή "Αγγλία καί ή 'Αμερική κρατοϋν
αΛτή τή στ^σγ) άπέαηπι στ6 ή
των Στενών, εΤνρ γιατι βίλουν
κα
ρ ή η ς ήν Ανα.
τολική /Λεσδγεΐο καί δχι γιατ'ι άττει.
λεΐτβι ή Λκεραιδτητα τής Τονιρκιας
τή θέση τους στήν
ί δ '
ΛύτΑ «ρίπει
τ* ϊχει
λβός. -
δψη
Γ0 ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Οί νικηταΐ των άγώνων μέ τά έ'τιαθλα καΐ τά διπλώματά τους
ΟΙ ΠΑΜΕΛΛΗΝΙΟΙ
ΑΓΩΝέΖ ΣΤΗΗ ΚΥΠΡΟ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ
Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
"Αν δέν ύπηρχε, θό 6'πρ€Π€ νά δπμιουργιγθβΐ
Ιού ουνον. Μ.ΚΟΥ ΚΑΙΤΡΙΜΟΥ ^
Β'. ροιισε Ίσυς
ΗΕΛΛΗΝΙΚΗ Δίξά πιστεΑ 'Αλλ' α·*0 *
εί Οτι ττςϊμε νιά πόλίμο
VI
α"τα δέν
μετοξύ Ζο6ΐϊΓικής Ε;ώςτε ΌΤοΤηΤα ίνο
»ς καί Άμερικής καί ζ η^
Έλλοδα στό ττλευρο ΐι,ιι άγ/λο-
αμερ'κανικοΰ μπλόκ. "Ας σφ>
νησουμε' γιβ μιά στιγμή κι' μς
μαζί της κι' άς τταρα&χθοΰμε 6
τι Λ "Ελλάς γίνεται ττρθγεψύοα-
«α γιά ιήυ ^πιβεση κατά τοΰ σλα
6ικοΟ μττλόκ, Ποιρ θά είνε τό ααε
σο άττοτέλέσμα ; Κστά τή ιτιθα-
ό εδή @ άλθή ί
ροιισε Ίσυς κατι_ νά περισώσει.
α μας είνε χίμα.ρα,
πιστείίθνιαί στη 5υ-
ενός πόλεμον, , τόν ό-
ττοιο, α> μποροϋσαν. οί Άμιρικβ
οί ττετρελαιούχθι και οί Άγ-
/λο; τορ.δες θα τόν ΐ-ΐχαν κανΐι
ηδη. Δε« τόν κάμουν όμως γ.ατί
οί πολεμοι δέν γινβνται μόνο μέ
μπόμπ&ς έστω καϊ αΐθμικίς, ου-
νότερη
£λή
Κσ ή ι
άκολουθήσει εί<τ Ελλάδ έ βλ ρη εκδθή @ άοθήσε £ολή στή Βορεια Ελλάδα μέ βλες ΓΪς άφαντάστως τραγικές συνέιτει έ^ της. ΑνιπτολόγΌ·τΕς καταστοα φες είς ε'μψυχα κα! αψυχο πθΰ δλη ή 'Αμερικη νό πουληθιί κα'όπι δέν βά μττθρεϊ νά τίς έττσνορβώ σει.Γιατ! οί μέν νεκροί δέν άνα- σταίνονται, τά δέ έρείττια κβι ή έθήμωθη Βί> άνοικοδομοϋνιαι εθ-
κολα. Καί λέμε γιά άνθ.κοδόμο
ση, σΤήν ττεριτττωση μιάς τελικης
νίκης των Άγγλοαμερικανών. Άλ
λοιώς, στήν αντίθεΐη ττερίτΓΤίιΜΤΠ.
ττάλι μβνο ή Άριστερβ θά μ πό-
μ ς όιμβά,^ Θ
λουν καί άνβρώΐίθιις ΐτοϋ νά τα κι
νούν αύιά όλα. Άνθρωπουι; μ' έν
βουσιασμο καί ψυχή καί δχι "ρομ
πότ. ΠροτΓαντός μέ Ψυχή. Κι' ηύ·
τό δέν ΰπάρκει οϋτε σΐοϋς Άϋΐ-Ρ'
κανούς, ούτ< στ ούς Άγγλοκς.οΙ 4-ιτοϊοι έττί πλέον τή φορά «ώτπ δέν θοΐχθυν σΤό ττλευρο των οΰτε Ίνδούς, ουτε όίλλομς μισθοφόρους λσούς, Και Α Αμερικανικόν λιτος όπως κι' Α άγγλΐκός καί δ κα; β) άλλαι λαοΐ δϊν ε,Ινί 6 βειμένθ'. νά ιτολεμήσουν γιά τά ί ά δλλά ω V Η «ΥΠΟΔΟΧΗ» Ό Β<νιζ»*θς σι^ι ΚρήΤη,, ΡΌις όπθιοοδ/ικθτε |€νιζέλος, ΪΛρίΐτΙ νά ιΤνι Ινα Υίγονό»; γιά τόν Κρπτικ6 Λα6. Κι' ίμως, αύτίί ή »ωτογροφία Β«[χνει βτι 5έν 6ρί9ηκαν ·περΐσσοτερο» 4τΐό εχκθσι—τριά/τβ σνβ^>πους νά ύιτθδεθύν
στό λιμάνι τ$>ν Χανίων, τβν άνάξιο γυιό τού μεγάλου Κρητικοΰ,..
Η ΝΕΓΑΑΗΙ1Ν011ΤΛ: 1Ρ91Σ
Τό πολύκροτο βιβΛίο των Μιχαήλ ΣΕΠΕΡΣ καί "Αλμπερτ ΚΑΝ
«ού
49°
Ό ιδρώτος γΰρος τοΰ πολέ¬
μου εναντίον της Σο6ιετικής Έ
νώσεως ίληξε. Ή σο6ιε.τικ.ή κυ
βέρνηΌΤι έττανέικτησε τά τιερισ.·
σότερα άπό τά έδάφη της. Α*
λά άπομονώθηκε άπό τά Λλλα:
έθνη μέ τή λεγάμενη «ύγειονο-
μικτ) ζώνη> «αί άπεκόπη άττό
την αναπτύξη πολιτικών «αί οί
κοναμι,κών σχέσεων μέ τον έξω
κόσμο.· Στό εσωΐερικό, ή σοδιε
τική κυδέρνηση αντιμετώτιιζε
τίς βαρειές οΐκονομικες συνέ-
πειες από την κφταστροφτι των
' οστασίων, ,τπζ γεωργίας,
..,, ναυτιλίας, των μεταφορι-
κων ιμέσων, από τίς άρρώστειες
καί την τΐείνα. Στηυ «ληρονο-
μία τού φεουδαργικοΰ τσσρικοο
καθε<—ώτος προστέθηκαν τωρα καί τά έρεΐπια ενός πολέμου πού ■κράτησε έφτά νρόνια, της έπαναστάσεως, τής ΟΛτεττανα- στάισεως καΐ της ζένης εΐσβο- λήο. Ό κόσμος. 6 «ζω άπ* τώ νεχίζοντοτν. Τέσσαρα γρόνια ά- ιτρ τοτε πρύ τελειωσε ό μοΧε ιαος, τά έτιΰθετικά αιοινεΐα ηρο τοίιμαζαι/ έ'να δ£ύτερο παγκίίι σμιο τΐόλεμο ίναντίον τής δ κρατίας. σμος. Α εζω άπο τώ σοΐΕυ συνορβ ζητουσβ ειρή νη, άλλά δέν την εύρισκε. Ο Άγγλος ·πολιτικος Μπόναρ Λω μιλώντας γιά τίς συνβή'κες ιτου ύτηϊργαν τέσσερα γρόνια με^α την υπογραφή τής εΐρηνης στις Βερσαλλίες, 6λεγε στήν βννλι κή Βουλή «τι τταρ' ολα Οίώτα ϋ ττόλεμοι διεζάγονται σέ δια- μέρη τοΰ κόβμου. Η Ια- λ2άνε εδάφτι πωνΐα! στην (Κίν« ί Α μ2άνει ( κοτταδιωκει κίνηιμα Ανεξαρΐησιας της Γθ- ρέας. Τά 6ρετανΐ/κα στρατεθιμα τα πνίγουν τίς λαΐκές έζενέο- σεις στό Άφγοονΐίηάΐ'. στήν Ιρ λανδία, στήν Αΐγυπτο καί στίς Ίνδίες. ΟΙ Γότλλοι ϊγουν μπλε- γθεϊ σέ τΐόλεμο στή Συρια. Τό γερμανικό γενικό ίπιτελειο οιε ι-,εί Λγώνα γιά νά ξεριζώση τούς θη'μοκρατικοΰς καί ν ά- ττοκαταστήσει την Ιμπεοιαλιστι κή Γερμανίσ. ΣτΙς ευρωτΐαΐκεΓ, γωοες γίνονται συνωμοσιες των φασιοτό>ν. των έθνικιστών, των
μιλιτοιριστών «αί μοναρχικ&ν,
ενοπ'τίον τοθ Μπολσεβικισμου.
Ενα ιιυστικό ώπόμνημα που
ουνέταξε τό άγγλικό ύττουρνειο
των ·ΕΤωτερ«κων λέει τα εξής
γιά τή,/ κατώσταση στήν £υρω-
ττη: «Ή Εύρώπη, σήμερα
ρεϊται σέ τρία κυρια στ0-
οτούς νικητές, στους ήττημί-
ι/ρυς !κσΙ στή Ραοια, ΟΙ Συμμ«
νοι φοβοθνται μήπω<; νόΜθυν αυτώ τιού κέρδισαν έζ οΗτΐας τής εμφανίσεως της νεας,Ρ"^- ΙΥΗΙΧΙΙΕΤΑΙ μί ΥΡ»)- νορο ρυομό ή άγορ* α«- τοκινπτων άπό τους αύ- ΐοκινητιστάς. ΑΟριο τ«- τορτη βά πωΑηββΟν στό ΧλΣαΝΙ ούτοκΐνητο κ-β' μοτοσυκΑ*ττ€ς. σς. Ή μισή Εύρωπη ττεινδ, &λλπ μισΛ Φθβδται. Η Γερι. είνε ΛνΙκοτνη σήμερα νά . ϊβεΐ έπιβετικτι δράση, |ν ώοτόσο μεγάλτι στρατιωτικη Τώ άνγλικό οτιουργειο τερικών θεωρούσι 6τι η . . λύτερη άττειλή «ΡθέονοντθΓν *· ιρη άπή ρ τή Ρωσία καί άπό τη ^"οίκόνομικτι άναργίοί κυοι αργοΰσε στ ήν ΕΟρώττη. Νεα σν^ Λια γισ τήν σΓΡθττιωτικη * λή .χαταρτίζονταν άπό άττό τά στρατιωτικά ί- τής Πολωνίος. της < ας τής Ρου,μοτνίας. της κοσλα*)ίσς, της ΓαλλίβΒ;. τη' Άγ.νλΙας καί τής Γεοαανιας. Η προπαγάνδας αο- ρώπη, στήν "Αττω Άνοαολή, Η ΕΞΟΔΟ ΛΕΥΚΟΡ Μέ την καταρρεύση των λει>
κορωοικ<3ν στροττευο.ατων τού Κολτσάκ, τοΰ Γιούντενιτς, τού Βραγγελ ικαΐ τοϋ Σεμιόνοφ, 6 τσαρισμός εξηφανίσθη δλσσγ,ί:- ρώς καΐ μσζί τού ή άντΐδροίση κσί βσρδαροτητα, ΟΙ ώμοΐ τυ γοοιώκτες, ο[ τταρτΐικιμασμίνοι. αριστοκρατες," οί έξ έπαγγέλ- ιμεΐτος τρομοικράτες, οί ιμιλιτα- ριστικές συμμορίες, ή μυστική άοτυνομία 'καΐ ολα τά φεουδαρ χικά ικαί άντιΒημοκρατικά στοι γεΐα, πού άποτελοϋσον την Λευ •κή άντεπανάστσκτη, ίκδιώγθη- ικτχν ΐλπό τή Ρωοία. Καί κατευ- βθνοντοτν πρός ττ| Δύσι}, πρός ανατολάς, πρός νότο. Στήν Εώ- 6ττή Βόρειο καί Νότιο 'Αμερι·* κή. Στή Νέα ΎόρκηΗ στό Πα>
ί Τό Μέ "Αΐ ή
ή.
ρίσι,
Σ
ρηΗ Π
Μττουένος "Αΐρες, στή
Ι ή Μδί
ρ, ς ρς, ή
Σαγκβη ·καΙ στή Μαδρίτη *υ·
κλοφοροϋσαν κιόίλας άντισημι-
τικά όρ-γανα.Παντοΰ δτΐου χατέ
ψυγαν οί λεοκοί έμιγικέδ
καλλΐΕΡγοΰς?αν τό έ'δαφος γ
ιμιά παγκόσμια φασιστική άντε
ττβνοτστορστ]. Τό 1923, 500.000
Ρώσρι ζουσαν στί) Γερμανίο.
Περισσότεροι άττό 400,000 κατί
φυγαν οτή Γαλλία καί 90.000
στήν Πολωνίο. "Αλλες δεκάδες
γιλιάδες Ρώσοι έμειναν στά
Βαλτικά κράτη >καΙ οτή ΒοΑ
ικανική, στήν Κίνα καΐ στήν Ί-
αττωνία, στόν Καναδά, στίς Ή·
νωμένες Πολιτεΐες καϊ στή Νό-
τιο 'Λμερική. Τρείς γιλιάδες
Λευκορώσθι άζιωμοοτικοΐ 6μ«-
νοτν μονάγα στή Νέα 'Υόρκη.
Ό όοιβμός των Ρώσων ίιμιγκρέ
δών «ίνέργεται συνολικά σέ 1-
1.500.000.
ΑΥΡΙΟ:1 Ή συνένεια.
το3 μοιβρχοφασιομοθ,
τή νεα αθτή ίήτοΐΓΤη
Ομως νθμίζουμε λογικό νά
ύπθμνήσουμε μιρικά διίβκτικά
ττρθηγθύμενα :
1) ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ :
Λύσσαξαν γράφοντας Οτι οί άν
τκρτες έ'σφαξοιν τούς κατοίκοκς
της, Καί άποδείχθηκε δτι ι« ·ύ-
ματα ήταν δημθκρστικά καί τά
δλό ΐβό μθνβρ-
Η ΗΤΤΑ ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΟΠΟ
Συνέχεια αηό την 1η
τους. ΠολΟ οπβνια μκορεί ν' άνα
φερθεί άττείθε.α. Άκόμη και &ταν
ό Χίτλερ εΐχε άναλάβει τά πάι*·
τα. οί στρατιωτικόν ήγέτες. ττει-
θαρχοθσαν κατά γραμμα. Αύτη ί|
πειίαρχία ϊ'καμε μαχητικότερ,ο το
γερμανικό στρατο, Και αυτή η
ττειθσρχια έμττόδισε τή% λήψη μέ;
τρώ ϊά την άνατροττη
τρων γιά την άνατροπη των δμνα
μιωιι πού όδηγούσον τη Γερμανια
στήν καταστροφή. Πολλούς μηνες
πρίν άπό τόν τερματισμό τοΰ πο¬
λέμου ,οΙ Γερμανοί άξ «μστικί·
εΤχαν πεισθεϊ ότι ή συνεχίση τού
είνε καβσρή άνοησία. Άλλά Φ
χον γίνβι τόσβ Ανίσχυροι ^καΐ ανι
κβνοι να Αντισταβούδ; στην τγολι
τική έξουσίβ, ώστε βρκετοι. άττ
αύτούς. εΤχαν διοργανώσει. άρκβ
τούς μήνις ττρίν νά λήξει ό πόλ»-
μθς, δολοφονική συιχομοσία κατά
τοθ Χίτλερ.
ΟΙ ΓερμσνοΙ άξι«μβτικοΙ κβι
στρατιώτες ίπτοχρεώθηκοτν νσ
V
πακούονγ στούς άνωτέρους των.
χωρΐς να έρυτοθν. Ή πειβαρχίβ
αύτη ίτίχν οπστέλεσμα σκληρόν
περιοριστικόν μέτρων Τού Χιτλερ
για νά ύποταξει τό γίρμανικό ί-
π,ιτελαο κσί τό «νώμο των όξΐίί-
ματικών. "Οχι μόνο Α οτρατι«τ;
κή, άλλά κοι ^ άτθμικη <ΗΠ τομς περιορίσθηκε. Ό γάμος τού στρα τάρχη Φρν Μπλόμπεργκ^ μέ #μια γυναΐκα αμφιβόλου ήθικης υιψ· στάσεως, δημ·ούργησε τέτοια κρι οη «στε ό Χίτλερ, ττου ζι,το.«τε άφορμή, ήταν Ικονός ν' άττθμβ- κρύνει κ«1 τόν φόν Μκλόμπεργκ κσί τόν Φρίτς. μιά καί εΐχβν άν¬ τ ίβετες μ' αυτόν α-όψεις. Ο Χι· τρελ ϊβγβλε καί διατσγη που £- διωχνι άπό τό σώμα οποίον βξ«» ματικό ε'παηρνε βιαζυγιο. Όταν ό φόν ΜπράουχιΤς είχε έρωτευθει μιά αλλη γυι«ΐκθ(. ίήτησί άπό την σά£υγό τού να πάοει βισζύγιο. 'Ε· κίΤντΐ όρνττβηκί. Τ4 ζίτι,μβ ί'·β·ΐ σε.στόυ Χίτλεο.-,Ό Χιτλεο·υπιν θύμσε στόν Μττράουχιτς τίς <νι»Ο χρεώσεις τού ώς στροιτιώτου. Ή κοινωνική ζωή των Γερμα- νών ήταν αύστηρά ττεριορισμένη, όκόμη καί στόν πόλεμο. Τόν Ά- πρ(λιο τού 1943 ή 6:εύβυνο·η μι¬ άς σχολής ττυρθδολΐκοϋ ϊοωο-ε τίς άκόλουθες όδηγίες για τή συμ περιφορο των αξιωματικών : •1) ΈτΙσκεφη: ΝΑ κάμ£τΐ τίς ίΐΛσκέφΕΐς σαί μίτοξθ της ) 1.30 — 13ης ώρος τής Κοριακής ί( μετσξύ τής |7—|8 ίσπερινής, «ταν εί,*, καδημί- 1 ή ίβ | ρινή. Μπ«1»ο«ας κρατάτε στβ λθ *Η , ημ στήν αίβουσα, νβ έ λ χέρι κοπτίλ. λθ σ»5 Η ψή ς 10 λιιττά. Μόν «ντ-τάζετ» σας. Φεύγοντας μή Ιζ τους Ιλο «»< ρ 0 σας νά διαρκεϊ άζ 4 λΐ ρ νΛ 6£ίΐ«? ς 2) Πό τα: Τό πΙν»τ« ο* λ* κροκτ) κά το Τό «όκκινο πΙν»τ« ο* ψη* ήρ. κρβσΐ οί χαμηλά ττοτήρια. ΧοροΙ: Ν' αρχΐσετϊ νά χθ(*οετι στ6 ν* Άνθη: Νά τά χώλ κρατώντος τα Αϋτές οί μέθοδο·. συνέτεινβν —ήν ττε.θαρχία τώι» Γερμανών. Άλλά σι/νέτε·.ναν .ίπισης στόν £ι- ττνωτισμό τους. Γ"ι βϋτούϊ. τό νύ ζιΐς έσήμβΐν* ν ά πειθαρχείς. Α(ν υπη'ρχι αλλη εννθιβ στη ζ»η. Ή πειθαρχία αύτη κρότησε^ ίός την ί)Ττα. Τό 1944 στη Γαλλία ό συν ταγματάρχης μιά βαταγή υ έξέδοικε Σ ταγματάρχης Γκΐζ, ξ μιά β.αταγή. πθύ ελεγε : «Συ¬ ή έλέν τροτιώ «ΕΜΠΡΗΣίϊΟΙ» ά«6 Την 1η ι/ελίδα μ νήντησα υ στροτιώ.- έ τες που δέν είχον τεντωμενα τη πόβΐα τους ο"ταν χβιρετοΰσοίν!». Ό άντιστράτηγος ΚούρανΤι. έ^ώ διέσχιζε μέ τό αύτοκίνηΤό τβυ τούς δρόμους τοθ Κ ρ ι βό ι——· Ρόγ< στή Ρ«σία, είδε στρατιώτες πθύ δέν τόν χαιρέτησαν. Ό Κόνρβν'; ο·τβμάτ·ο·ε, —ήρε τά όνάματά τους και διέτσξε να τ'μωρκθουν. ΑΥΡΙΟ : Γιατι άπέτυχε ή γερυα νίκη κατασκοττεία. —'Ή 5η ·ό- λαγξ—Ό Χίτλίρ, κύοΐοε νο« τής Ηττας. μρ φη αΐμοβόρθι χικοί ΛηστοαΜμμορίτες, 2) ΤΗΣ ΒΟΡΒΟΡσΦΑΓΟΥ «ΕΤΡΥΜΠΝ» : Λύσσαξαν γρά¬ φοντας ίίτι «συμμορϊτοι έν τή έγκληματικ$ μανία των άνετίνα- ξαν και κατέστρεφον τό πολύτι¬ μον αύτό σκάφος, άξ άς 200000 Βολλαρίων». Καί άπεδείχβη 8τι, «πρό τής άνστινάξεως είς μέ στο λήν ενωμοτάρχου καί 6ύο μέ στολήν χωρθφύλσκθς» πήγαν κσί άπεμάκρυναν διά τής β'βς άπ' τόν «στρυμώνα» «Ούς 40 έργάτίς τού. Έιτΐ πλέον δμωςένω είχον γβόψει ότι ό «Στρυμών» «εΐχε καταστραφεΐ όλοκληρωτικάς» πρίν 6υό έβδομάδες μετεφέρθη στή Θεσσαλονίκη «διαπιστωβέντος», περιέργως καί άφοϋ ίκόπσσε 6 θόρυβος της ί'ξαλλης καμπάνιας; δτι «αί ζημίαι άς εΤχε ϋποστει δέν υπερέβαινον τα Τ 5 %», 3) ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ : Λ6σ- σαξ«ν γράφθντας 8τι οί άντάρ- τες κοτά την ίπίθεσή τους εναν¬ τίον τής φλωρίνης «εισήλθον είς τόν Ητροσ^υγικόν συνοικισμόν καί έ'καυσαν 13 οΐκίας άτυχών πρθσφι>γων», Και ττρθχ&ές, ό
ττολΰς Μόδης, μέ έπιστολή τού
στόν φασιστικό «Έλληνικό Βορ-
ρά» Λττοκάλυψε αθελά τού ότι
«οί δυστυχείς πρόσφυγες πο& κα
τθικοΰν στό συνθικισμό Φλωρ'-
νης, είνε 150 ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΟΙ
ΚιθΐΛταχιώται» "Εχθυν δέ τέτθια
. . .φιλελληνικώτατη δράση φαί-
νεται, ώστε ό Μόδης νά τούς θε-
σει υπό την προστασία τού και
νά τοΰς έξάρει άντιτταρατάσσον
τάς τους πρός τό ΕΝΑΜΙΣΥ Ε-
ΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ των 'Ελλήνων
ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, τό όποΐο βρίζει
συλλήβδην : Δέν όμοίασαν—γρά
φεΐ ό Μόδης γιά τούς προστατευ-
ομένθυς τού 150 τουρκθφώνομς—
τούς δλλους ττοΰ ήλθον στό ελ¬
ληνικόν έ'δαφθς ώς πρόσφυγες έν
ονόματι τής έθνικής αλληλεγ¬
γύης καί έξελΐχβησαν είς ΰπερα-
σπιστάς τής ττρολεταριακης αλ¬
ληλεγγύης». Άλλ' άφθΰ «δέν ό
μοίασαν» μϊ τό ένάμισυ έκατομ
μΰριθ των 'Ελλήνων προσφύγων
είνε εΰκολο νά καταλάβουμε μέ
ΠΟ Ι ΟΥΣ «ύμοίασαν» καί
έδρσσαν επομένας.
^λςμή βιάίεται λοιπόν <& «( Ελεύβερθν) Βήμα» τοΰ κ, Λαμ πράκη. Οίίτε ό μθναρχικός τι>
πος. Κατά τόν Γδιο τρόπο θα
τά ξαναποθμΐ καί γιά τό Κρα-
τερό δπως καί γιά τό Δροσερό
ΣΥΓΚΟΛΛΗΙΙΣ ΟΔΟΝΤΟΙΤΟΙΧΙΟί*
ΠΡΟΣβΗΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙ1
'Εντό; μιΑς
λ 6
6ι' ίΙ6ι«πς μεβόβοι.
; μς ς
Απτλ ε6ρεοι»ίγνΙος Άρ Πρωτ. 77ί4
Φωτιάδης Ν. ^ιιροθργθς ο6Ρ«Ιί^εον.
αλοτίία ·Αγίαν ΓιμρυΙ», Κνρύτ— 5,
Την Πέμπτη άναχωρθύν γιά
την Κΰπρο οί ττρωταθληταί
μας ποϋ θά πάρουν μέρος στθϋς
Πανελλήνιους άγώνες ττού βά γί¬
νουν στίς Κιπτριακες πόλεις ά¬
πό τ£ 15—29 Ίουνιου.
ΟΙ άγώνες αύτοι ττού γιά πρώ.
τΐ φορά παίρνουν ττανηγυρικό
καί πραγματικα έλληνικό χαρα-
κτήρα άποτελοΰν ίνα άπό τά
σπουδαϊα γεγθνότα τού έλληνι-
κθΰ άθλητισμθθ καί πρθκαλθΰν
τεράστιο ενδιαφέρον μεταξύ των
φιλάθλων. Οί προετοιμασιες ποΰ
έγιναν τόσο έδώ οσο καί ,Αττο
ύ Κύττριθυς διθργανωτές ά-
ίΰ ώ ή ε
τε μέ τάνκς καί
λ ί άβώ
όν
Θε
μ.
τιτρίλαια
μ γ
τά δολλάρια των
ί ά "Αλ
Άμερικαιών καί των "Αγγλων κί
Φαλαιοκρατϋν. Ό άμερικαν ·ός
λαός έπαλέμησΐ εναντίον των
Γερμανών διότι ϊβλιπε την άπει
λή τού ναζισμοΰ πού προτεταιρί
σθηκε καί τους Ίάπωνες νά Φθά
μεχρι τής χώρας ,του, Τό "Γ
οί βλλοι λαοί. Ένώ σήαι
...,_..... ση,ρρ
κανεΐς Βέν όνειλεϊ ρρΤε την ΑμΕ
ρ κή οϋτε την Αγγλία. Ή Ρωσία
είνε όΦοσιωμένη στην ^Ίνόρθωση
τ&ν ίρίιπίυν τη^ καί δι" άττιιΧει
κονένα. Ούι% και ό κομμουν^μβς
άττοτελεί κίνδιπο, άφού γγ
ί ώ έ
^μβς
<>λες
τίς ϊώρες
ή λ
μετέχε·
ή ζι»ή
ί
νομιιιΐόφρονα
ί άό
φήνουν την έντύπωση ττώς ή έττι
τΐίχία των άγώνων θά είνε πλή-
ρης τόσο στό διθργανωτικά μέ-
ρθς δσο καί στό τεχνικό.
Στήν Κύπρθ, στά μϋτσξύ "Ι
φίλαθλοι έτθιμάζουν ένθουεηώδη1
ύποδοχή στούς Άθηναίους όιθλτ)·
τές τούς όποίους θά ύποδεχθοί'ν
μόλις φθάσουν μέ τό «τύνθημΛ
«Καλώς ήλθατε άπό την 'Ελλάδα
στήν Έλλάδα».
Άπό τίς πληροφορίας πού ύ-
πόρχουν τό διάκΓτημα άπό 15—
29)6 οχι μόνο βά δόσει την εΰκσι
ρια στούς Κυπρίοκς νά παρακθ·
λοι/βήσουν τούς πρωτσθλητάς
μας νά άγωνίζθνται στά μέγα-
λύτερσ άθλητικά κέντρα τής ν«-
000, άλλά θά εΤνε και μιά πέρί-
θδθς ενός ώραίθυ ποινηγυρισμοθ
μέ 3εξιώσεις, γει/ματα, λαί'κές
έορτές, παραστάσεις τοπι^ούς
χορούς πθύ θά δοθούν πρός τι¬
μήν των πρωταθλητύν μ«ζ.
Τό πρόγραμμα πού καταρτί·
σβηκε καθοριζει ώς εξής τούς
άγώνες ;
Στις 15)6 θά γίνουν άγώνες
στό γι/μναστήριο «Όλνμπια»
Λεμηο-σοΟ. Στίς 2 στό γκμνοτ·
στήριο τοΰ Εμργάρα στό
»<*ττοί τον υν αί _ς ς το^> εύρωτταΤκών χ«
Ο δήθεκ κομμουνισπκδς κίν
ί Λ ά ό
ρων. Ο δήθκ μμισ
δυος δέυ είνε ιβ-Λμερα τταρά τρό
νημα γιά τα ΐμττερ αλισΐ'κά σν_έ-
δΐσ τοϋ Τροϋιιαν κρί τοΰ Τνώο
τσιλ. Γιά τά ττετρέλα.α. Γιά την
εκμεταλλευθή των μικράν λαιρν.
Γ ά την (ιττοδθμλωση η ώ
ώ στό δλλά
ηώϊ στό δολλάριο.
Οΰτε καί ό αγγλ κός >ηός οο-
Τί καί ή 'ΕργσΤική κυδέρνησή τού
ΰ β£λ ά λέ λ
πού θέλει νά λέγεται αοβ·:αλιστΐ(
κή είνε ποτέ δυνατόν νό; πολίμή
σει κατά της Σο6. Ενώσεως <αί νά άναστείλει το σθσιαλιστικο θέλει νά έφαρι.ό χώρας ττεογραιιμο σει στ· έσωτερικό . Πολύ δέ περισσότερο δέν^ πρόκει ται νά πολεμήσει ή Γαλλία κατά τής Ρωσίος, άλλά οΰτε· και οί βλλοι εύρωπα'ΐκοί λαοί που δέν θαχρι/ν κανένα συμφέρον άπο "Αν πόλιμο σΰτό παρά μόνο κατα- στροφέί κοΐ ■θβνστο. Δέν πρ<5νίΐτ«ι λοιπον μ' ΒλΛ Τ6 ^>0-
Βο ττου «4>ο»«ν οί ιτρ<5» ριψο ττου μ ρήτορες >ιιβο υ «4ο<»ν οί «ρήρς Αμερικοίνικβν τράατ νά όβηγηβοθν οί ί 4λ λβ»1 οί νία *5λ!·μο. ?ν. όπως δέν ' «ιοττεύο«.μί ο:. 6έν πδμε γιΛ ιτ6*-εμ.ο κ«ι συνεπώς οττ(*σεή™οτε βά φθοχτουμΕ β. ττερ—|6ώτσ<; σιγΛ—σιγά ολα τ* ί»- «ήδιβ σ* εΐρηψΐ-κό λαιάνι, ηοιά Θά Φ'ϊ ή βΜΐη τής -Ελλάδβς μίτ4 την υπογραφή τής τελ.κής εΐρήνης μεττ. ξυ ολων τί>ν ιτρώπν ίιιπολέμων κ«ι
Τ) διιυβίτηοη ι£ίν βκκρορών μίΐαΕυ
Β3 λώ 0 ΐνο οη
) ηη
τ&ν Βι3ο κολοσ»ών
θ
τις
ών 0 κρ, η
τοθ κόοιμοο τοθ 'Λ-
Ο
μερα τις τΐκΧΓς τοθ κμ Λ
μ«ρικανικοϋ κοΐ τού ΣοβιϊτικοΟ · Θα
ίξλθθϊ ή ·ΕλλάΕ« 4 β ωρα τόν
ά
μέ
Στίι;
στήν
ΧΜ )^ ήν ω
σ'α. Στΐς 29)6 στά γμμναστήριθ
«Όλύμπια» στή Λεμτνσσό.
Στρ μεταξύ ό ΣΕΓΑΣ κατάρ-
τ»σε την βμάβα των Λθλητών ποϋ
Βό; μετάσχει στομς άγώνες κα)
πθύ την άποτελοθν οί εξής :
Μακοαπόστθλος, Μαρινάκης,
Βενετικίδης, Στρατ&κος, Καρσ
γιώργος, βορτζόκης Πετρθπομ·
λάκης, Μτταλάφσς. Γιαταγάνας,
Παππδς, Πσντελιβί?ης, Λάμπρου
Νάνος, ΖαφίΙρής. Και ό Εύλο>η
μένος πού 6ά μεταΒεί στήν Κΰ-
ττρθ άττο την ΑίγυτΓ-Ο. 'Επίσης
οί Αθλήτριες : Άργυρίοι», θεσ-
σαλοΰ, Μαυρομμάτη. Κοβουνί-
6ομ—Λανίτου ("ώς άρχΐϋ/^ί των
άθλητριών).
απο την ι
ΣΚΑΛΑ. Λεόντιος 21, Πορφύ
ΟΐΟς 0.
ΛΑΡΝΑΞ. Λεόντιος 15, Πορ
φύριος 0.
Α ΡΑΔ ΙΠΠΟΥ. Λεόντιος 29,
Πορψύριος 0.
ΛΕΜΗΣΣΟΣ (πόλη) Λεόντι-
ος 35, Πορφύριος 0.
ΚΑΛΟΝ ΧΩΡΙΟΝ. Λεόντιοβ
33, Πορφύριος 12.
ΠΟΛΕΜΙΔ1Α. Λεόντιος 1ο4
Πορφύριος 6.
ΚΟΙ ΛΑΜ Ι. Λεόντιος 27
Φύριος 16. ,
8ο ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΚΙΤΙΟΥ
(Λίύκαρα). Πορφύριος 24, Λβ«
όντιος 13.
,ΜΥΡΊΟΥ. Λεόντιος 15, Πορ-
φύοιος 6.
ΜΟΡΦΟΥ. Λεόντιος 42, Πορ
φυριος 26.
ΕΥΡΥΧΟΥ. Λεόντιος 21, Ποβ
φύριος 13.
ΜΑΡΑΘΑΣΑ. Λεόντιβς 16,
Πορφύριος 10.
5ο ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΚΥΡΗ*
ΝΐιΙΑΣ. Πορφύριος 31, Λβόντι-
ος 16.
ΚΤΗΜΑ. Λεάντιος 41, Πορφά
ριος 1.
ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ. Λεόιντιος 4/4
Πορφιοριος 0.
ΚΕΛΟΚΕΔΑΡΑ. Λεόντιρβ
32, Πορφύριος Ο.
ΑΥΔΗΜΟΥ.Λεόντιος 27. Ποβ
φυριος 3.
Γενικα άποτΐλέσμΐϊτα: Σύνο
λο άντιτΐροσώττ&3ν 66. Λεοντιο
κοΐ 56,(85%), Πορφυρικοΐ ς>,
(15 %).
Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
ΟΙ ΜΗΓΡΟΠΟΛΙΤΔΙ
ΤΗΣ ΑΝΠΖΓΑΣΙΩΖ
αιτό την 1π
>ι<7 τού ίύρ.οκόμενος, ίκαμε τ^ τιβν 6 λβ ί ) ς πί,; μή ΐταρακβλωΐ'. Ικετΐυων και ωλιπορών α_ «ενΰοτί^ς υπέρ αυτών -τους τοΐ£ αρμθ. δίοςτς καί ετετκχΕν, ϋοτ^ ο^οε θρι§ ιχ τής κεφαλής αυΐ«ν «τ, μή τταίη τιιτοτε, Διαμαρτορομιθα λοιιτβν μΕτ' «γανα. κτησεω,; κοια τού αυκοφαντ ΐκου καβ' ή. μων λιίκλλογρβφηματος τού «μτταβεβτυ, τού Λρβρονράφθυ σας, και 6ε6αιούμϊΥ αυτόν κα| ιους όμοιβυς τβυ, ότι έαν κα} πορμωβειζ έυκεπτ^μιινα, όϊ ι βΛ ύψισιάμΐ^ ϋ^χ ύττ6 των συμπατριωτών μα*, τοιαύ. τας ταπειΐώσΕις, καί τοοούτους βισ, συρμοΰς, διότι υτΐηκουσβμεν €ΐς τή/ ^ω. νήν της Πατρίδος, ε(ς τάς 6ιακηρυ|*ΐ| τώΐί Συμ)ΐάχων μας κα| τής Κυβεμνήσε, ως της Έθκιιιής Ενώσεως, κ«| λ>ΤΓ(βλι>.
Θημεν £|ς τοιαύτας ταλαιΐτωρΐαίς, καί
διετρέξομε» τόσους κινδύΛυς, 6ιν εί,
ξΐυρω έαν βα έ^ρ'.ττε, διά νά εθχαριθτη.
σωμεν των συκοφαντην μας, να ττροβώ,,
μέν ε|ς δλας οντάς τας βυσ(α<Λ καί νή; υττο&ληθώμε^ είς τοσουτους κινϊύνθυς Λ νά ίγκο-ΐαλειψω^ιεν τά Ποίμνιο μβς (1| την διάθεσιν τού κατοκτητου και ιών ά. νισορρόττων κακοττοιών στοιχείων, δτινβ «Ισβύο^τα ίκάστοτϊ είς τάς τιμίας τάξεΐς των αγωνιοτών, τταντβς τιμΐβο αγώνος, κηλιδωνουν τους αγώνος κα) νλ ήρχόμέθα ε'ς Αθήνας, τό κοινόν κατβ» φύγιον καΐ τόσωγ άλλων, ο{τινΐς εττρο. τΐμησαν την ασφάλειαν των Αθηνών, ί(/ τοίς τταρίιχι τόΐί 6 κα'ακτητής, κα 6ίγ ίκαμθν τΊν 6λοκΕίαν τιοθ ά ήί μής γχι μ τφ Λαφ τοΰ θβοΰ, ί ττράσκαιρο^ Λμαρτίοτς ώττάλαυσιν». Πάντως νβμζ μέν 6τι διά την ^λσκ£ίαν μας ταύτην^ ά δ ίθ ξ ί η ν μς η^ άν δέ ■ είμεθα αξιοί συγχαρητηρίων, νθ« ΐζ ίί δί Τβα κα; αξ δώξ Τ6 £έ ί μΐζω ίίτι ξ γχρηηρ, (Τμεβα κα; αξιοί διώξεω» ώ Τ6 £έ ύδό ϊ κδργμ 6 κ νογ Φραγγί-λιον, νομίζομεν ότι πρώτον ίττρεττε Α στρέψη ό λιδελλογραψθς καθ" έσΐΛθύ, Ος συκοφώνΤΟυ Ποιμένων τής Έ«κλη»1ας, οΐτινες ίΐΐΐστευσαν. ίτι «είς οΐωνός άοιστος; τί άμθνεσθαι ττίρΐ Πά. τρης» κσί οΟ·χ( κατ' α|1ι»νΓ Οϊτ^ς $. πετίλΕτρΐν τ° καθήκον τον τβ ί&»ικφν, μεθ' ήλης τή<; ουνηισβΛσεως της Ιερφ. τητος τβυ Αξίώμστός τ^ον κ*1 της αι. πτότητθς της Άποστολής των, χωρΐς νά ΛνουΐχθωΓτιν είς ϊργα άλλότρια τής άττθιττοΑής αυτών. Εάν θέλητε, 4ξι6τιμί Κύρκ, ?ημ·. σιεύοτΡ την τταρθυσον μου, βυνσμβι τ€θ ττερϊ τύττθν νόμου, πρός ττληθοψορίο:» τώι> Έλληνων περΐ τής ττραγμβτικής δρβ
σεως ήμέ^ν.
Μ»τά τταφης τιμ|ς
Τ Μητροττολίτης ·|Ηλείας Ά
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Συνίχϊΐο <*πο 'ήν 1η αίΑΐβο κο4 βό: έπίτρί.·— σΤ6 βασκνέα νά ξα¬ ναγυρίση στήν Έλλ<46« Φυσικ* αυτή τή δ^μοψήφισμα <~· μϊΐωσί μιά νέα έκλογική κωμωδία. Έν τούτοις ή έπιατροφή τοθ βασιλέα. πού Τόν παρουαΐαζοη σύ.ν συμβολό ίγγυήοίως γιά την έθνικη ένοτητ<Χ· ή γ μτίοροιχτ» ο: η η καηοια χαλ.αρωση τίς «Ιηκχιτοθμε. έ . . για την έπιοτροφή μιβ νεα ξι^ή τού τόπρυ. Ή έτΐισιροφί) τού ^ψβιλέα ^ου>«ν-
ιρφ) ο ^β τουνν
τίον οτημείωσε νίο ίξόρμηση της τρο.
κρίί δά ή βή
Της·
δρά»ε6>ς
( των ένόκ
Τους "Ελληνας
ίί
ρμ
τής
ΐιΐν οι>μμορ
δημοκριχτις
ς ης ημρ
ί κ,υριως ίκείνους ιτου εΐχαν πρ
μέρος στήν Άντισταση— οϋνιαστικά
τους ΐΒοτλαν έκτος νθμου. "Ε»α αλη.
ϊ ή ·ΕλλάΕ« 4 β ωρα τόν
______ της κ«τσ '* Τσαλδοτρική δόγ.
μα «ήμιβμιτό^ιμη» *ΐίνοηιτι των Υ41-
τΛνων της καί τοθ οοβιετικοο γΐγαν. .,-,., , Α
τοτ· β* ίΕαΐίθλουθεΐ. νβ αΐμβτρχυ- Ιβινίι «νθροπινο κυνηγητο 4ργα.ω5η.
λιίτοιι ύ ίλληνικός λο
στική κϋΡέρηση (ττήν
■ποία βΛ βλίτΐΕΐ
ίξ την 0-
ίχ*ρικο μάτ, ο
Κ! 64 πχ
πο1<χ βΛ βλί μί ίχρ μ σλαυτκός συναρπισμής; Κβ! 64 πχ- βεται μάνιματ ή 'ΑΛΐίοική | έ τ6 ίτΐλο ό χέβί γιΑ νΑ φιιλάγει στην {(.αν. τ έ<5υ της μινχρχο τοικ της κτροσοκ<5ς της μρχ ♦οχτιής όλιγαργίας; χαχ θα έχε» διαρκώς ονοιχτίι 6 Τρο0μοη< τβ «ο«/γ. ■γ! Τοθ 'ΑμρριχανικοΟ λαοθ γιβ νήι ρδτΐ ττιν όλιγαρ^ία οΑχή με Κ 0 έ ί,τΐ' φ Α φ ι βολλώρι«: Καί 0 αχ! ί ρο τή νοβο αυτή χατάβτοκΐτι 6 κσνΐΑθς λαός; Εμείς νομίζουμε Λχι ΚΛττρτί βά σταματήσει κι' τό Ινο· γ<χί «4 «λλο Κ αί όϋίϋσδήίτοτε Λϋγουμε άνάγκη να έΐταναλαραυμι τίς δι«Α.!Λ. ματικίς κα} οΐκονομικές οχέσίις μί τίς <τλαυ[κες χώρες. Δέν μιτορο&με νά Βρισκ&μαστε στον αιΰνα τ^ν &- ικητα σί έχβρότηΤα οθτε μέ τούς γεΐ τβν<}τς μος οθτ» ^έ τή Σαβΐ£-ηκη "Ε. νωοη, ή Αττοία δέν θά *αοσει νΛ νψ. ζίΐ τόν πρδτο τΐριρΤίθοντα: ρόλο οτό βιεβνή στϊβο. Και συνειτως γενιίται τό ίρύτημα βά μιτορΐση ι, ϊίΐίλλη δεξιά των Τσβλδαρεων >κα! Γο-νιατ^ων
ο.αί ό δοσΐλογος μοαρ>χοψοχΐιο'μος νά
βλύ ^
μβ η χ^η δν Κρ
αυτών άηέναντί της καί κατ' ακολου¬
θίαν ^έναντ, τής · Ελλάδος ίφ4σον
αυτή β^ κυρεριδ; Κι' ϊτσι αύτάματα
και πάλι προβ^λλει ή άναγκη τής
Άριστερας ν'ατΐ ογ6ττι μόνο σάν 6η.
μοκρατιιιή ·Ελλα6<χ βά μττορίση νά ίξασφαλίσει μισ ίΐλικθινη συνεΛ·νόη- (Τπ μέ Τούς γεΐτονίς μας μέ ιθθς 6- ηοΐους «αί βά πρΐικι ν' ά(ΐχίσουμε σέ <ι)ρίϊα κλίμακα οΐκονομικίς βυναλ. λαγίς. »ιιρι}:γμα —£, τό ύηοβη,κνυρι σον άτΐαραίτητο και * Πορτερ στήν ίκβεσή τοΐ', ττροκειμίνου γιά την οί. Λνάρ ή κονομική Λνάρρωοη μας. Νά λΛΐτόν καί τιαλι τιοϋ π τ})ς Άριστεράς εΤνε άναγκαία μαλκττα ίκτΐροσωττΓΐ μι^ μ^γάλη, τ, σως τη μεγοτλύτερη μερΐδα τοθ λαοί) μας καί ιτοϋ Αναγκοτστικά θα κληβϊ νά «αΐξει σοβσρό Ιβν^ό ρόλο βσο κι* <5ν ο(ύτο κακοφαίνεται στούς 6<ρ<- μοκς «ίθνιχδφρονΕς» τού ΛαΊκςΟ κομ. ματος κα| στοος ηυνο6ο(πόρους το" Α Και τώρα θά θέσουμι ενα 6>λο
έρωτημα στήν κυβερι/ώσα φασιστι
κη όλιγαρχία καί σ{ κρίνοιις που
Την ηκολούθουν είτε άττό ύστερό-
βοιιλο ύπολογ σμό. ε'τε άττό άγα
6ό ρ-υνειδρς. ΣκϊφΘηκονε καμμιά
φορα οΙ_ ίινκβρΜττοι αύτοι τί θά γ>
■οταγ άν τυχ^όν δέν ύπή
Ελλάδςχ δημο«ρατ*η _.,___
τόσο ζωιΤανη, τόσο άδάμαστη και
τόσο Ισχυρή αριθμητικώς, κι' βΐ'
τό σύνολο σχεδόν τοΰ έλληνικοθ
λοοΰ δέν ϋταν δημθκραΤικό, άλ)ο
φησιστικό,· Άν δέν ϋπήρχί κίνη-
μα Εθνικής Άντιστάσειος κ' δ.
4 λσός δέν άγΜνίζοντβν δπως ά
νωνιζίτο:, γιά την έθνικη τον άνε
Εαρτησία και γιά Τιγ δημοκρατι-
«ές έλευθερίες τού ; θ' άνέχονταν
ό σοβιετικός κολοσσός στή υρτο
νι« τού μιά πέρα ώς πέρη Φο^ι-
στική 'Ελλάδα μ' Ινα λοό ποτι-
σμένο μέ ε'ξσλλο φαντχτικό Φ3σ -
σμό; Είνε δύσκολο μοθ φρίνετα
νά το παραδενθοθμι οΰτό σάν κΑ
τι ττο{ρ μποοοΰσε νά γίνει Γι»Ί
αν ή Σοβιετική Ρωσία τηρεϊ μέ
στίυεοα ένβοικλ στάση
τή χώρ<γ. Κ αί 6 δυο χρώνΐο μετύ: ιήν ροχτη, βναγχΑυβπκε να «άρει και "β. λι τα βοννα * ' Α Τό σημεϊο αύτό είνε ίνα τά κεφαλαι»δη.« μέσα στήν -~ λ.ξη τής έλλπ^ικής κρίσεως. Πράγματι, αν δέ φούντΗνε ή τρομοκρατία έδώ καϊ μερκοϋς μή νες, οί "Ελληνες δημοκργττες δέν θόαταιρϊ<ρν και ττάλ: χά δττλβ γ.·ΐ ια υττϋρασπίσθυν Τη ζ«ή καί τίς έλευθεριες ιους. Δεν υπάμχ^ι άμφιβολίο δτι Α κυ6ερνηση των ΆΜηι«ν αντιοτρί λ ό ζή £ίζ έ στάς», τής έπίσημης'Ελλάδας γιατί ϊίνε Φσσιστ.κή καϊ όργτχνο λό «ν ^μτεραλιστών ο νφλ άναγνωρ λό .«ν μριλτώ^ άαγνωρ ,_. δμως ότι Α ελληνικάς λαός στή μεγάλη πλ& οψηφΐα τού 6εν έγκρί νει Την πθλιτικη τής κυβερνήσεως τοΐί καί θυβτιάζεται γιά τή δημο κρατία και άνεξαρτησία τοιι πε- ριψρονώντας τούς διωγμονς ποιι ύφίσΤατα: καϊ το θάνατρ όκομα. Καϊ τό γεγρΐίός ούτά κόνει τη Χδβιε,τική ' ΕΛοση να _ ξεχωρί^ε1 καί νά μή βλίττει μέ τό Ίδιο μάΐι την έπίσημη φασιστ.κή Ελλάδα των Τεταρτθαυγουστιανώι;, μέ την άλλη Έλλάδα τρύ δημοκρατικαί; ελληνικού λαοθ, γιά την όποία κάθε μερά έκφράζονν τάν θσυμα σμό τους ο) δημθκρατικοϊ λαοί τής Εύρώπης καΐ τής Άμερικής, ί>πως καϊ τής Σοβιετικάς Ίζνώο-ε
ως καϊ των γε.τοΐΛκών μοί Χ<ίγ ρών. Κσΐ ό θαυμασμός καί ή ίκ τιμήση των ^θάνει μέχρι Τοΰ οίι μειου ποϋ νά διακιιρΰττουν ολοΐ οί λαοϊ δτι 'ό ελληνικάς λαάς_ —ού άγωνίζετοι σήμερα κατά τού φα- σισυού γ ά τήι/ έλευθεο'ια τού. ά- ττοτιλΐ.ΐ τόν ττρω,τοττόρο αγων ρ-τή γιά τίς έλενθερίε·; καϊ τή Δημ3 κρατία δλου τοΰ κόσμθιι. Νά λοιπόν καί πάλι τί άνεκτ! μητες ύπηρεσ^ες ττρθσφέοει οττο Εθνος, καΐ ο· ^ αυτήν Λκόμα τη ΦασΌ-Τική Δεξιά μεοψηφίο:^ Α ΰ· τταρξη τής Άριστερας, ποιι άττο ϊ τήυ άσφαλστική δικλεΐΒα σώζει την ττατρίδα μσς άττό μεγαλότερους καΐ φοβερότεροιις κινδύνοκς ττοθ 6ά δ έτρεχε. αν δι.ν' ύπηρχε ή Άριστερά. 'Η^φσσιστική όλιγαρχία ηοϋ κυ βερνδ σήμερα *ή χώρα μας γιαΓΪ Ιτσι θέλει 6 άγγλοαμερικΛΐν κός ίμπεριαλισμάς πςτρά τή θελήση τού λαοϋ μας. μπορεϊ νά τά άμ· Φΐσβητεΐ ολα αθτά, γατ; στό νού "ής κυριαρχεϊ τό κομμκΤικο τα ξ'κό της συμφέρον κσϊ δχι τό έ- βνκό. Τά ττράγματα 8μ«ς μιλοθν μόνα των κα! θά μιλήαοι/ν όκό- μα ττιό κσθαρά, οταν ό έλληνκός λαος θά γ'.Γι μιά μερά κύριος τοθ νοικοκκο ου τού Τότε ηΙ τύ- οαννοί τού κακΰττεύθιηοι τής ση ή δί τού θά κατσ- κοκό έκαμαν ή ρηη η ρί φε. ολο τό ζήτημα. £μφανίζ*ι έ- ι|υ (Χποκαλει «ο"Ια(>·ΐΛ«
ν όργανα τί·» 6ορε>Ην
μας ηυυ δβθθ^ ά/Ιϊβνι
κά για νρ ίκανοττοιησοκν 'τις κα:
ιακιηκκες 6λέψεις ιύν Τίλΐι; 91
ών ττανω οτα ίλλη^/ κα έδαφη και
κι/ριως στη Μακ{.(50νία καί στη
θρρκη.
1£ίιε ΐι.ά πολύ είίκολη μίθοδος
γιά να 6ικαιολογήσουν την κυβίο
νηιική τρομοκρατία καί να ίμφα-
νισουιι σβ.> «προ&οσια» ΐόν άγμ
να πού διεξαγει ο ελληνικάς λα·
άς γιά την ελευθερία τού. '6«(
ΐούιο.ς οί σημερινοί ίήβεν «προ
δοτες στασ.ασΐες» δεν είνε ττ»β«
οί χθεσιι/θϊ άντάρτες πού κι' αμ·
τοϊ έχυσα.' το αϊμα τους γιά νά
σώσουν την άκεραιοΤηια τοϋ εδά
φους «αί την εθνική κληρρνομίατ
Εν πάση περπτώσει ή Επι*
τροττή ΐρεκνης τού ΟΗΕ ττού έ·
ττισκέφθηκε την 'Ελλάδα καί £το(
άζ τώρα τ ήν, εκθέση της στη
. πρίπει νά λύσει σύτό τό
α — <»ν δηλσδη ό ελληνι¬ κάς λαός πολεμα ντραγματικά γιά την ελευθερία τοι», η γιά νβ παρα δωσει τή χώρα σϊοΰς ξένθμς, και εΐδικοτερα $ν οί τοραχές ύποκΐ' υούνται άπο τούς γείτονές καί δν αύτοι συντηροϋν καί ροφ δοτοΰν τούς έπαν^αστατες^ Άλλά ϊστω_ καί αν άκόμη κατόρθωνον νά μάς πείσθυν με άναμφισβητη- τα τεκμηρια 6τι οί βόρε.οι γείτο νές μας, δίχως νά περιορισθούν» μόνο στήν τταρο^ή άσύλου πρός τούς "Ελληνες της Άντιστ.άσα)ς πού κβταφεύγουν οτό ϊδαφός τους, ύποθαλπθυν επί πλέον ταρ,ο χές στις παραμεθόριες πεοιοχΐς καΐ έν,σχύουν τή δράση τ«ν# ίπα ναστατών, έ'χεΐ κανεΐς έν τούτοις τό δ.καίωμα νά διερωτηθεΐ αν ύ· πάρχει καί Τχνος' έπεμβασευς των βορΐιων γειτονων στήν αοθόρμηΤη έξέγερση πού ξέσπασε οχι μόνο στήν κεντρική Ελλάδβ κβϊ νΐη Θεσσαλία, άλλά (πίσης ντήν Π* λοπόνντισο καί στβ νησιά τού Λ| γαίθυ. Μοΰ Φαίνετοι δτι εΐν» κετά φανερό, ότι σ' αύτού^ ιομεϊς πρόκειΐαι γιά λαικη άβή ύό μερνής ^γ λάδοκν ττόση μν σή πατριδα των καί θα μετανοοϋν ο ττως ^ετσνθού κβϊ γιά την προ μ ττως ^ετσνθού, κβϊ γιά_ την προ δοτικη ττολιτική των όττέναντι τοθ έθνικοΰ ϊργομ Τοΰ Ελ. Βεν ζέ- λου 'Αλλά τότε θά εΤντ άργά Ή μΓτά*ιά των δέν θά ίχ.-ι κίγιι ί άξία. γ οτ] τό κοκό δέν θά ώ τοΰς έξί γερσΐ) ........ -----,., ^ Είνε αληθΐιο ΟΤΙ ή Αθηνά και τό Βελ.γράδι Βΐν 6ρισκο/1<ΐι ·έ (<αλές γειτονικές σχέοεις &μοι(αΐ ας έμπ^τασύνης. Εναντι τοΰ ση μερινοΰ καθεστώτος τ·ϋ Βελιγρα δίου πθύ έυπροσωπεϊ τίς δυνό- με.ς τής ΆιΊ,εΎάσεως, όοθώνι· ται άπό λΐγο καιρό στήν Άθήνα ίνα καθεστώς που βγήκε άπό τή νεκρανάσΓαση τού φασισμοΰ, δη· λαρή ϊκα κοθεστύς έκ οιυμέτραυ άντιθετο, τι ου αύτοδ καί ως δΐνΊΐ λαδή σέ κοιβε λογής ύποψίες καί στήν άμοιδαια ί/ττοφίο. Καϊ αυτή ακριβώς ή δυσκθλιο γεννά την άγωνιώδη διεθνή άτμόσφαιρα πού βλέπουμε σήμερα Μήπως άπ' σύ- τό, μποροϋμε ά δνάλθυμί τό συμπέρασμα ότι γιά να διαλυ- θοΰν τα σύννεφα πρέπει νά γίνε· μιά δουλοττρεπης άντ γραφ'Ί τού καθίστώ'ος τού Βελιγραδίου " ίΓ, ς > γρ
Κατ' ούδένο: τρόπο. Καθε ότίθί
ϊ τ6 δικαίωμα ναχει τό πολιτι
κ&_ καΐ^ κοινωνικό κσθίστώς —ου
τοΰ άρέσει. Καί ίνα —ολιτικβ κα
θώ όλ δ
οΰ άρέσ αί να ολιτικβ κα
θεστώς, όπλως δηαοκρατικό καί
φιλελεύβερο, όπως έκείνο πού (έν
έπαυσα νά συνιστώ. θά Λταν Αί
κετόγ'β νά προλάβο
. τα
γ.β νά προλάβουμε τις υπτσ
τρ'βές κοι νά άπθφύγουμε τί» ί-
π κρίσεις. τίς λοιδωβίες κβΐ τίς
δδήσεις άκόμη ί'νιαντι τίε *6λ
ΑΫΡΙΟ : Ή σιΛ»«;β.

Μ€τά τόν «£μπδλ€μο» κ. Τσαλδόρη
ΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΕΚΗΡΥΞΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΑΩΤ_ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΟΝ
ΜΙΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑ_Δ;1ΑΤΑΓΗ ΤΟΥ
Στίς προχθεσινάς μσκεδονι- θοί κσΐ παρήγοροι των τελευ-
κές έφημερίδες δημοσιεύεται
ίΐμερηοία διαταγή τοΰ διοικη-
ϊοΰ τοΰ Γ' Σώματος Στρατοΰ
ύποστρατήγου κ. Παπαγεωργί¬
ου, ό οποίος, άκολουθώντας τα
Ιχνη τής πολιτικής ήγεσίας τοϋ
αοναρχικοϋ κράτους (Τσαλδά¬
ρη, Ροδόπουλου κλπ.), κηρΐΜ-
οεται μέ τή σειρά τού έιμπόλε·
μος πρός τίς γειτονικές Βαλκα
νικες Δημοκρατίες.
Συγκεκριμένα 6 κ. Σωμα
Γάρχης, ττροβαίνοντας σέ μιο
ανασκοπήση των «έπιτυχιώνι»,
η.ού είχε στήν περιοχιΊ τού κα
τί τόν μήνα Μάΐο «ό αγών ποί'
δκ.ί,άγει ή έλληνική φυλή διά
χή( Οπαρξίν της», άφοΰ οιαπ.·
<ττο:ει δτι «τό θηρίον σφαδάζει «αί ευρισκόμεθα είς τήν αρχήν ΐοϋ τέλους τοϋ αγώνος», προσ- θέτει επί λέξει: «Βεβαίως ή συμμοριακή κί¬ νησις δέν είνε υπόθεσις μόνον ίλληνική. "Ολοι οί άνά τά πε· οατσ τού κόσμου ΕΧΘΡΟΙ τ.)ΰ ελΛηνισμοΰ καΐ ττρι-οτοι καΐ κα· λύτεροι οί ΠΡΟΣ ΒΟΡΡΑΝ ΓΗ'ΟΛΙΩΝΙΟΙ ΤΟΙΟΥΤΟΙ, 9ώ νά προστρέξουν δοη- αίων στιγμων τοΰ εκπνέοντος τέραιος, τοΰ κοκκίνου ^λληνι- κοϋ ίσσισμοΰ. "Ας έλθουν κα· ούτοι. "Οσοι έλθουν:». Μιλαε' έτιΐσης γιά «απροκάληπτον πλέ¬ ον καί ανευ προσχηιμάτων ενί¬ σχυσιν των συμμοριών έκ μέ- ρους των όμόρων». Προσθέτ^ι κατόπιν δτι «δσον ττερισσότεοον τούς άγκσλιάζει Ι,τούς «συμμο ρίτας») 6 Δηαητρώφ. ό Γεωρ νήεφ, ό ΒλχάωΦ κσί οί άλλοι διεκδικηταΐ τής Μακεδονία·; μας. τόσο περισσότερο χάνουν τούς Ιδεολονικούς όπσδούς των» Διατάσσει τοος άντάρτεΐ; «νά πσνε στόν Δηιμητρώψ, διό- Τ| ή έλληνική γη δέν τούς γω- οεΐ> καί καλεΐ «τούς ύτΐερόχους
ύτιεοασπιστάς της Ελλάδος,
ττού είνε ταύτόγρονα καί ύιτεοα
στηστσΐ τοΰ κόσμου, νά συνεχί·
3θυν τό ϊργο τους>.
Τέλος διστάσσει «της παρού¬
σης τού νά λάβουν γνώσιν πάν¬
τες οί μοτγητσί, στρατοΰ, γωο?
φυλακής, ναυτικοΰ, άεροποοΐ-
ας» καί κοντά σ' αύτούς καί
οί ΜΑ·Υ·ΔΕΣ|
Ο! έξετάσεις των σχολείων
Οί «κατ' οικον διδαχδέντες»
Τα μββήμστα κσί οί έξεΤάσΐις στ*
βημθτικά σχολειό Θ& λήξουν στίς 22
'Ιουνίθυ, 6π6τε θώ γινει ή κοβιερω.
σχολική έορτή. Τή ύπουργιίο
ίας μί έγκύκλιό τού όρΐζει 6Τι
Ληο οί τοΐΗκες συνθίκΕο τό έπιβσΛ.
λουν, τ.Λ μάθη μσια μποροΰν να. *·ή-
<ουν κοα τιρίν «πό τίς 22 ΜοιΜου. ΟΙ έζετάσεις στά σχοΑΕισ τής Μ£- 6ύ θ ίθθ 4ο ηαιδεΙ των νυκτ«ρινί>ν γυμνασίων ίτΐιβάλλουν
στούς μαθητάς νά ιτληρώσουν διδακ.
,τρα «αί γιο τούς μήνες ■'ών διακο-
ττών. ΟΙ μαθηταί ·ποΰ δέν θά πληρώ-
σθυν Θα *ποκλιισθοί>ν *π6 τίς *ξετ&.
σεις. Το μέτρο σύτό κροτΐιϊ σί ζωηρη
Λνσοττάτωση τοϋς μαθητάς, ποϋ δλοι
τ<χς είνε έργαζόμεν<χ «αιδιά. |»Γΐς ίκτ6ύ θΑ ίργη 1ς 16 ϊως τίς 25 Τουνίου. Ή ιτροβε. ^Ιλ ΟΊ/ΐή μτιορίϊ νά παροπαθεϊ Ινα πενθήμερο, σί ί£,αΐ(»ετικές δέ περι. «τώΐεις ίνα δκταήμερο, ΟΙ προσγωγικές έξετάσεις στα Ι. διωτςκο: σχολειό άρχισαν κ«ί λήγου* «τήμϊρα. ΟΙ έζ€τάσϊΐ< των «κατ' Ιδίαν 6ΐ- βσχθετίον» καί των τΐροερχομένων ά- ιΐό (διωτικά σχολειό! θα διεξαχθοθν *π6 τίς 26 ϊως τίς 30 Ίουνιου. Ή ηροβεσμία αθΐή μηορεϊ νά τταροηαδε! ώς τίς 10 Ιουλίου. ΟΙ 4νδιαφερ6με. «Όϊ ττρίιτιι ν* ϋποβάλουν τίς σΐιήσεις τους μί τα α>ιΐαιτούμίνα δικαιολογη-
Πκά Ιο>ς τίς 20 ·Ιουνιου. ΟΙ αΚήσεις
βσ ύποβληθοϋν στους γενικοθς έπιβε-
ή <ττίς πόλεις 6* ιτοΰ δίν ύ- ίβΐ ό ης, ς ς ν ιτάίχουν γβνικοΐ ίιτιβεωρηισΐ, στόν ΒΐίΐΛυντή τοθ «λησιέστερου στήν κα- τοικία των μσθητών σχολείου. Τα ί- {ετοστρσ Λρίσβηκοτν σέ 10 γΐλιοΛες βρβχμές χαΐ 2 χιλ. για τή Μαθητική *1μ«τιοβήχη. Πληροφορούμεθα βτι οί 8ιε.υθυνΤαΙ Ο ΠΜΡίλΡΧΗΣ ΘΛ ΑΝΑΧΟΡΗΣΕΙ ΠΟ ΙΕΛΟΙΚ Ό ττρωθυπθυργός κ. Μάξιμος επεσκέφθη την Κυριακή τό 6ρά- δυ την Α.Θ.Π. τόν θίκουιΐενικό Ποτριάρχη. Ό Πατρ άρχης άττό αΐίρ^ο εγ¬ καθίσταται στό Κεψαλόρι χής Κη φισιάς. Είμεθα σέ θέση νσ γνωρίίουμ* 3τι ό Ποναγιώτστος έ^εδήλωσ* ι ήν έπιθυμία νά άναχωρησει_ 4ρ.· στικά γιά την Κωνσταντινούττολη ιτερί τα τέλη τού μηνός. ΑΝΙΑΡΤΓΣ ΜΠΗΚΛΙΝ !ΙΡ 001 ΤΟΥ ΜΦ1Υ Δημοκρατικάς στρατός καΐ πάλι στοΰς Αβλφούς Σφοδρές έπιθέσεις στό τρίγωνο Νιγρίτας-Σωχοΰ-Λαχανά ΑΝΤΑΡΤΙΚΕΣ ΟΜΑΑΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΑΜΟ ΕΝΤΟΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ Μετά την Φλώρΐνα. τό Κιλκίς, την Κατερίνη. άντόρΐις μπηκον ττροχθές στό Σουφλί. Την 11 η πεοιττου νυκτερινη τής Κιιριακής τ^ιήματο άντορτών επε¬ τεθησαν όπό & άφορα σημεΐα κα· Τα των εξωτερικών φυλακίων τού Σουφλίου. Προφανώ^ χά έξουδετέ οωσαν ταχύτατα, διότι όπως ά- ι/αφέροι/ν τα τηλεγραφήμστο ιθ· νΐ-.ρχ.κών εφημερίδων. εϊσεχώρη σον άμέσως κοτόιτιν έντός τής πό λεως δποι; καί «έιτετέθησσν κατά των έντός αυτής μονίμ«ν ιτολυβο λείων». Επηκολούθησε μάχη ττού διήρκεσε μέχρι τίς 3 τό πρωί. Περ.σσότερες. λεπτομέρειες παρα α ωττοϋνται. 'Αναφέρεται μόνο_ ο- τι κοτά τή μάχη «ο! συμμθρίτα;. έττιιρπόληκταν 6ύο οικίας είς τό Ίορειοδυτικόν άκρον τής πόλεως. κρότημα ώντσμτών συνεκρούσθη έ πίσης μέ λοχο νωΡοφι/λακής. Τα άληθινά άποτελεσματα τής συγ· <ρούσεως όαως, όπως άλλως ι£ καί ιής πρώχηό, δέν μετσδίδοντσΐ. «ΟΙ συλληφθέντες αίχμάλωτο κα τέθεσαν 'όχ άττετέλουν τσγμα ύ πό τόν άρχισυμμορίτην Δρίτσπιν έξ 130 (;) συμμοριτών. τό οποίον διηρείτο ιίς^ τρείς λόχους». Στούς άντάρτες α—οδίδεται ή πρόθϊση νά έπιτεθοθν εναντίον της ^πόλ?(ος τής Νιγρίτας, πράγμσ ποΰ χωοΐς κα άττοκλείεται, ττρέπει ττάντσ να γ-ίνει δεκΐό μέ έπιφύλσξη διότι στή Ν γρίτα έξαπελύθη κϋια ουλ λήψεων. δέν άποκλείεται δέ νά Ασνσόρεται «ό κίνδυνος τής Νιγρί τας» ακριβώς γιά νάι δικαιολογη βοΰν οί συλλήψεις αύτές. Τίλος συγκρούσεις έ'γναν στήν ττεριοχή κα! εφόνευσαν έ'νβ όπαδόν τής δέ τού δρους Φλσμοϋρι μετοξύ Λβχ3 ξιάς καί έτραυμάτισαν μίαν γυ- Ά <...-·----..-; τ------ ναΐκα». Την έττουένη, δπως συνη θως. ή μανία ιών κραΓικών καΐ τόν παρακρατικώ. όργάνων έστρά φη κατά των άμάχων «ενεργηθεί »ών ττολλόι συλλήψεων ύπόπ ■"«*'». Στό μεταξύ μοναρχ.κές πηγές ταρέχουν έδ αφέρουσες ττληρθφθ ρίες γιά την αναπτύξη τού όν- 'άρΤικοϋ στή Θρά·'η. Σύμφωνσ μέ τίς πληροφορίες αύτές μόνο στι τριγωνο τής 'Οθκΐσπάδος κσί «έ· σα σέ μιά μερά (την 2 τρέχ ) «ίστρατολογήθηο<αν». δηλαδή τγογ, σεχώρησαν στούς άντάρτες 230 πολίτες. Άπό την κοινότητα^ Μη ιάς έπίσης αλλοι 50 νωρ κοϊ α¬ κολουθήσαν τούς άντάρτες .κατά τή δέλευσή τ^υς άπό τ· υμπό τους. Οί άντάρτες διοθίτουν ατόν το μέα αυτόν «250 άτομικά έλαφρ» αϋτόματα και περ,ι τα 80 έλαφρσ καί βαρέα γερμανΐκά πολυβόλα». Ανιαφέρουν έπίσης 8τι ^ «ίΐς Την —ερ'φέρειαν τοθ Σουφλίοι; ίϊροθν 4 τάγματα ά^αρτών». ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΝΙΓΡΙΤΑΣ · ΣΩΧΟΥ - ΛΑΧΑΝΑ Ιδιαιτέρως ίντατική δράση των άντσρτών σημειώνεται ^ »τό Γρίγυνο Ν γρίτας — ΣωχθΟ — Λβχανά δπου άλλεπάλληλες συγ κοούσεις διεξηχθησαν τις τΐλίυ- τβΐες μερίς. Συγκεκριμίνβ οί άν τάρτες συνεκρούσθησαν μέ δυνα- αε.ς γωροφυλακής στά ·πρόθυρ« τής Νιγρίτας. «άναγκασθέντες ν άπομακρυνθοθν άφοΰ άφηκαν (;) 4-γπ τόπου ίτττά νεκρθύς». % Παοάλληλα πρός τή μάχη αιτΐι ποίι δοχισε άπό τό συγκθότημοΐ Βολάυη τό -ρωΐ τ*: Κυριαικης κι-(ί συνεχίσθηκε δς τίς. νυκτίρι- νές δρες. σέ α>λο σημεΐο έτπσης
τίς ττεριοχής Νιγρίτας που 5έν
κοβορίζεται ακριβώς, αλλο συγ-
Ο ΧΕΝΡΥ ΟΥΑΛΛΑΣ ΠΡΟΛΕΓΕΙ
ΚΡΙΣΗ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ Τ0 1933
ΕΠΕΤΕΘΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ κ. κ. ΧΟΥΒΕΡ - ΒΑΝΤΕΜΠΕΡΓΚ
ΤΙ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΒΟΗΘΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΛΑΑ
ΠΑΡΙΣΙ, 10. (Ίδ, ύπηρ.),—
Γηλεγραφθύν άπό την Νέα 'Υόρ-
<η. ότι ό τέως άντιπρόεδρος Χέν ευ Ούάλλας εξεφώνησε βαρυσή- μβντο λόγο στήν ττόλη Μοντγκό εεριι (στήν πολιτεία Άλαμπά- μα) ενώπιον — ολλων χιλιάδων ά- κρθοτών. Ό Ούάλλας κατέκρι- η τόν Χούβερ και τόν Βάντεμ- κεργκ γιά την ττρόταση ύττογρα |>ής χωριστών συνθηκών είρήνης
έκ μίρους των Ήνοομένων Πθλι-
ύ άλλά κυρίως έπέμεινε
ς κινδύνους πού ' δη-
μιθυργιΐ ή φιλοττόλεμη ττθληικτ)
ορισμένων άμερικανικών κύκλων:
^ « Η στρατιωτική έκπαίδευση
τής νεολαίας — εΐττι — θα μδς
β-τθιχίζει δυό δισεκατθμμΰρια
ίολλάρια τό χρόνο. Μέ τέτοια καϊ
Κλλα κολοσσιαϊα στραΤ'.ωτικά Μ-
{οδο κινδυνεύουμε νά ΰποστθθμε
Κρίση ττθλύ τρομερότερη από την
κρίση τοΰ 1933. Τα εξοδα αύιά
ιΤπε, καταλήγοντας ό Ούάλλας,
ττρέπει νά πηγαίνουν γιά τή μόρ
τής νεολαίας καί τή σωτη
ρία τής ανθρωπίνης ζωής. καί
δχι γιά την έξόντωσή της»!
Η «ΒΟΗΘΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 10. (Ίδ. ύττ,).
— Τηλεγραφθΰν άπό τό Νιούς
Τζέρσευ δτι ό κ. Χένρυ Ούάλλας
σέ νέο λόγο τού στά «ΣύνδισμΟ
Ανεξάρτητον Πολιτών» είττε :
«ΟΊ Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν
τό κέντρο τής παγκοσμίου αν¬
τιδράσεως κα'ι ώς τέτθιθ άναγν»
ρίζίται άπό τό σύνθλο τού ττλη-
θυσμθΰ. σέ δλες σχεδόν τίς χώ
ρες τοΰ κόσμου. Μας σέβονται
γιά τγι δύναμη μας, μάς μισοϋν
καί μόις φθβοϋνται γιά τόν τρό-
π·ο μέ τόν οποίον τή χρησιμοπθι
οΰμε. Τό «δόγμα Τρθνμαν» πρέ-
πει νά λήξει, αν θέλουμε νά μην
είνε ό κόσμος εναντίον μας. Σέ
δλες σχεδόν τίς χώρες τοΰ κό¬
σμου συνεργαζόμαστε όλοένα κσϊ
περισσότερο μέ τοϋς άντιδραστι
κοΰς εναντίον τοθ κοινοΰ άνφρώ-
που. Αύτό σημαίνει δτι ό κοινάς
σ.νθρωττος στρέφεται όλοένα καί
περισσότερο ττρός τή Ριοσία γιά
βοηθεία και έ'μπνευση», Ό κ.
Ούάλλας έπέκρινε τό ττρόγραμ-
μα βοηθείας "πρός την .Ελλάβα
καΐ την Τουρκία καί είττε : «Μέ
τό νά στέλνουμε ενισχύση στοΰς
τταρηκμασμένους "Ε/ληνες μοναρ
χικούς. δέν ένισχύουμε τή δημο-
κρατία γιά την όιτοία ττολέμη-
σσν οί ττρόγονθί. μας, οϋτι τή
δημοκρατία γιά την όιτοία, πρΐν
ό ό ύ
Οί αντιθέσει;
Ζέρβα-Μαυρομιχάλη
στήν Πελοπόννησο
-♦^-ικοι τταράγοντες, σγολιά
4οντας σήμερα τό «.πρωτόκολ-
λο» πού ύπέγραψοτν όριομένοι
«ουλευτές τής Πελοποννήσου.
βφηνοτν να έννοηθεΐ δτι πρόκει-
ΤίΧι, τΐεοΐ έττιθέσεως τού κ. Μαυ-
ροιαιγάλη Ιδίως, ττού τα έλατή-
ριά της δρίσκοντσι άφ' ενός
στή φοτγωιιάρα: τού μέ τόν κ.
ρα γιά τό «τιυάριο τής Πελο
ιτοννήσου» καΐ <ϊφ' ετέρου ο1ς βντιθέσεις τοθ κ. Μαυοοαιγήλη Λ τόν κ. Τσαλδάρη. 'Υτιογρα',ι Λίζοντας δέ την» άνειλικρίνκια ς ενεργείας αυτής, άνΤαπέ&ι Βαν τα ισα στόν κ. Μαυρομι- ν^λπ καί τούς άλλους ύά ό όλ ί ς άλλους ύπονρά τας τό ττοωτόκολλο. τονί- ί,οντας: «Αύτοι διογέτευααν κ«ι εγουν διανείμει στήν Πελο¬ πόννησο 30.000 δπλα. Έν Τού¬ τοις Ον, μόνο δέν στέλλουν τούς άνθρώηους των, στούς όττοίους £δωσαν τα δπλα αύτά. νά ττολι ιιήσουν τούς άντάρτες, άΧ>η
οθτε κα'ι νά Τα τταραδόοοον
οτό κρατος δέγονται, γιά ντ'»
;Γ.οπλισει αύτό άλλη δόνοομη
ϊκοτνή νάττολευήσει τούς άν
τάοτες. Οί έζοττλισιαένοι τα κρβ
τοΰν στά σττίτια τομς μέ άποτί
εσμα νά πηγαίνουν κάθε τάοο
οί άντάρτες καϊ νά τούς τα
παίρνουν. "Ετσι άνατττύσσετα.
διαρκοϋς τό άντάρτικο ατήν Π'··
λοπόννησο. Έττ! πλέον δταν τό
κοάτος κάλεσε 1500 άπ' αϋτούς,
νο καταταγοϋν στή γωροφυλθ"·
χή ΠελοποννήσοΒ, δέν τταρουαι·
άσθηικαν παρά μόνο 600».
Τοείς έκτελέσεις
έγιναν σήμερα
στήν Καστοριά
ημρ
άπ·ό δυο χρό·ι« λαμ
Οί ήγέτες τής 'Αντιστάσε«ς στή
Νορβηγία καί στή Δανία δέν ψι
ψοκινδΰνευσαν τό θάνατο γιά νά
μεταβληθούν σέ δργανα τρΰ βρΐ-
τανικοϋ ή άμερικανικθΰ ίμπερισ
λισμοθ, οίίτι καί οί ήγίτες τής
ώντιστάσκος στή Γαλλία γιά νά
ύποστηρίζει ή Άμερική τή δικτα
τορία τού Ντέ Γκώλ». Ό κ. θύ-
όλλας τόνισε 8τι τό άττοτέλεσμα
τής ^σημερινής άμερικανικής ττθ·
λιτικής θά είνι ό ττόλΐμος καί
ττρόσθεσε : «Οί ήγέτες των λαών
τής Εύρώπης, δΐν θά σκγκατατε
θοϋν σέ πόλεμο εναντίον τής Ρω
σίας. πού έξ άλλθυ θεωροΰν δτι
δΐ,ν εΤνε καθόλου άναγκαϊος. Ή
Ρωσία—διαβεβαίωνε ό κ, Οΰάλ-
λας—δέν έπιθυμεϊ τόν πόλεμο.
Τό μεγαλΰτερο καθήκον μας σή-
μερα είνε νά μην ύπογράψουμε
χωριστές συνθήκες είρήνης μέ τή
Γερμανι'α κα'ι την Αυστρία, Οπως
ζητοΰν ο γερθυσιαστής Βάντεμ-
περγκ καϊ ό Χοΰβερ. άλλά νά
κάνουμε ειρήνη μέ την Σοβιετι¬
κήν "Ενωση».
<ά Νιγρίτσς κσι Σωχου. Εξ αλλου στή,/ Ποντοκερασιό. όπως μεταδίδιται. δ'.εξάγετβι σφο δρΛ μάχη <·^τ·ς συνεχίζεΤαι σφο· χούσης είς αυτήν καί τής άεροπο οίας». Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΠΝ ΔΕΛΦΩΝ Σχηυοτισμ4<; 200 ίντορτών ύη6 Διομαντή έττΐτέθη γι4 δεύτερη ψορά κβ Α β ώ δΆ ή ή η γ των κυβερ ητικών λ ω λ ρ τής κω¬ ρ η μ ής μοπόλεως των Δελφών. "ΤΑ ΟχΕτικΐ τη. Χεγρά»ημο τού υπουργείον Δημοσίας Τα 5ί δ άά ή γρ»ημ ί·ως <5<νοφίρ€ι λέ ρ οί άντάρττς πήρσν ό θώ ΐ ς <5φρ€ι ι ί άρς ή τηλέφωνο τής κοινότητος καθώς κοΐ διΑφορσ εϊδη. Γιά την τϋχη των δυ α. μεω» τής χωροφυλακης Δελφών τβ τη- >εγράφημα δέν άνβφέρει τίπθτο,
ΣΤΗ ΜΑ,ΚΕΔΟΝΙΑ
Σχηματισμδς άντβρτΰν ίττίτίΛη
τοθ χωρίου Ροδιά των 4»ε6ε,ών. ΟΙ άν. ται ή κυκΧβ*ορία μέββ στήν ττολη των
ταρτες ϋστΐρα άπ6 μικμή μάχη κατέλο. Κη.λομών άτΐό τις 12 τα μΐσάνκκτο μί.
6αν τ6 χωριό. Έφονΐι/θη ο χωρθφύλα.
κας Γ. Άσπροκαμπίτης καΐ άπήχβη 6
χωροψυλακα,; Β, Τασόπουλος.
Τηλεγραφημα άπ6 την Φλώρινα αγ¬
γέλλει ότι άντάρτες άνετίναξοιν την «ι.
δηροδρομική γεψυρα Βεύης— Άρμ».Λχω-
ρίου.
Τηλεγρσψοΰν άττ4 τή Δραμα ίτι βχη.
ματισμός Λνταρτά,ν μττηκε γΐσ τρίτ,ν
φορα μέσα οί 10 μέρες στήν ,ωμόπθλη
Καλλιθέβ τής Δράμας κα'ι ιτυριτόλησε 6
σπίτια συμμοριτών τού ουνεργάτη των
Βούλγαρον φασιστών Τσσούς Άντώ/.
Οί τσαθυσαντωνΐκο) μολονότι οί άντάρ.
τΐτρεμειναν άρκετές δρΕς στήν κ;ο_
λ 61 όλ ά θύ
ς
μοπολη.
μοζί τθυς.
άρς ς
τόλμησοτν νά αναμετρηθούν
ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΙΤΑ ΛΓΡΑΦΑ
Πολυάριβμο συγ«ρότημα ά-ηα^τ&ν μΐτή
κε στήν .«εκκαθαρ'ισθεϊσα» περιοχή των
Άγράφων κσί σΐΛεκρούσβη στήν τοπο.
θεσία ΟύροΛ'ός μέ κυβερνητικές δν/νά-
μεις. "θττως Ισχυρίζο.ται κυ6ίρνηΐικϊς
πηγές, έπικεφολής τοθ συγκροτήματος
ήτσ» ο άρχηγός τοθ Δημθκρ^τικοΟ Στρα.
τού Μάρκος κα'ι 6 κοττπόΐν Σοφΐανάς.
Κατά τή μάχη «έτραυματ'σθη 6 Σθφΐα-
νός»! (ττρϊν άττό ίνα μήνο 6 Σθφΐανάς
εΤχε κο; πάλι... «τραυμοτισθεϊ σββα.
ρίις» κσΐ μάλιστα «μεταφεΡΟμενθΓ 0π6
τΐ")ν συμμοριτών. £ξέπνευ<Γε κοθ' οδόν»), Έττίσης στήν —ριοχή Χριστ6 των Ά. γράφων δυνάμεις άντσρτίΊν σιΛ'επλακη. σαν ιαέ οτρατιωτικά τμήυατα. χρι τις 5 το πρωΐ. Στό μ«-ΐαξΰ κυββρνητικο) «βοιΑευταΙ» τής Πελοττονν ήσθυ ύττέγραψον ττρωτόκολ. λο μέ τδ όπθίο δηλώνουν ότι αιρθι.·ν τί|ν «μπιστοσύνη τους οπό τΠν κυββρνηση, εάν δέν άρχισΐι άμέσως «έκκοΛαριστικάς» επιχειρήσας σιήν Πελοπόν ησο. Τό ιτρω τόκβλλο ύπβγράφθυν 6 διερμη'έας των 'Ιτθίλών Κοιρομπελσς, 6 Α-ιτοστθλεϋς τού γνωστοΰ ^ΰττθμνήμοττος πρός τον "Αλ. τεμποκογκ θ. Τουρκοββσίλης, ό Ι, Πό. λυχί.» όπβυλος, ο Μττίης ΜθΜρθμΙχαλης, ό Βρτττάκθς κσ| λΛ ΠΟΛΥΜΕΛΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛ. ΚΡΗΤΗ •ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 10. (Τού βνταιτβκριτβθ μσς). — Πρθχβίς τό ττΡωΓ 85μελής Α. μάδα δηυοκρστικών ένόττλων ήλ&* σέ σύγκρθυση μέ ονδρΓς τοθ Μπαντουβά Μεράμβελο. Ή σιιμπλοκή κράτησι ίλη^ ην Αμίρσ, μέ βπθτέλεσμα νά σκ»τω. οΰν 2 και '* τραυμστισθο&ν 10 Μποτν. ουβαϊοι. Άπβ τβθς δημονρϊτικβύς ♦«- ροντσι 6 νεκρο! καΐ τραυματ(ες κα'ι Ι α(χμ4λ»τος, Χβές τό αττ6γΕυμ« δημοκρατικαί ϊνβ. τλοι ϋττό τόν κβπετάν Ρουκοθνη ένεφβ. ίσβησαν στά Κροϋστα Λαβ-ηβίθυ. Έξ άλλου στήν πΓρΐφίρειοτ 'ΑραβάνΓι; Μυ^β. ■οτάμβυ ίνεφβνίοβή 60μελής όμά&χ δή. μοκρατικών ίνάπλων. ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ Δημοσιογραφΐκό τηλτγράφημσ βπό την Καλσμάτα άναφέρει ότι σχημοτησμός άώ θ Τέο μ φρ άντσρτών τοθ συγκρθτημστθς μττηκε καΐ πάλι την νύκτα τής Κυρια¬ κήν πρό,; τή ΔειπέΡα στό 'Εξωχδρι «χωρϊς νά προβή εΐτ ίν£ργειάν τίνα». Έξ δλλου. μέ διπτοτγή τής διοικήο*·. τής δυνάμεως τού στσβμθΰ χκρθφυλο-κής ως χωροφυλακής Μεσσιγνίας, άτταγορεύε. Στήν Κρήτη παραδίδονται μόνον οί κατσικοκλέφτες Έντάσσονται άμέσως οτους ΜΑΫ ΧΑΝΙΑ, 10. (Τοΰ άνΤαποκοι γιά νά ένταγθοθν στά ϊνθπλα τοΰ αας). — ΟΪ άργές διατυα- πανίζουν δτι κσβτ>μερινά πα·
ρουσιάζονται άπό την τΐερκρέ-
ρειά μας διάψοροι φυγόδικοι
καΐ παραδίδονται στόν οτρατι
ωτικό διοικητή κ. Π. Γύποχρΐ).
Οί άρρ,όδιοι φυσικά θέλουν νώ
τούς παρουσιάσουν ώς δτ)|ο.υ-
κρατικούς ένόττλους. Μέχρι σή-
ΐαερα ϊγουν τΐαοοιδοθεΐ ττράγμο:-
τι περΐ τούς 40. 'Αλλά ολοι
τους σγεδόν είνε φυγόδικοι κοι
νοΰ ττοινικοθ δικσίου καΐ συιο.·
μορϊτες τής Δεζιας. Άρκεΐ νά
άναφέρω δτι μεταζύ των ·πα-
ρουσιασθέντων είνε καΐ οί έπι-
κεφαλής τής μοναδικής ληστο¬
συμμορίας τής Κρήτης. Καμή-
λη-δες, τϊθύ έλυααινοντο άπό τό
1946 την ιτεριφέοεισ της Κισσά-
μου, γωρίς νά £υει ληφθεΐ κα-
νένοϊ μέτρο Ληό τίς άργές εναν¬
τίον της.
Οί τΐροσελεΰσεις αύτές τΰλ·
ληστοσυμμοριτών, των ζωοκλε-
πτών καΐ ψονιάδων γίνοντσι ϊ-
ττειτα άπό ένέργειες τοΰ Π. Γύ-
τταρη. Άμέσως άμνηστευονται,
τμήματα
Γύπαρη.
Η ΠΡΛΤΗ ΚΑΤΛΔ1ΚΗ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 10. (Τοθ βντ—οκρι-
ΤοΟ μας)·— "Η άγανάκτηοη καΐ 6 <*- ηοτροττιασμός τής κοινής ννώμης τής Κρήτης γιά την ύττ' Λριθ. 1 Λπάφαση τοθ <δώ έκτάκτου Στρατοδικείον ίν. τεΐνονται. Γενικό θεμα συζητήσεως είνι Λ κατ<«6ί«η σί θάνατο το6 λοχία Χρ. Κωστσρέλου. "Εγνώσβη δτι ί βλήθη 4πό τούς σννηγόρους τού η ση στά ΆνάχΤορα γιο απονομή χά¬ ριτος. Ό Κωσταρίλος ύητ>Ρετοθθι σί
Τάγμα Σικ«βΐανίων, αναγκάσβηκε 64
νά δροπτετεύσει δταν αύτάς καΐ οί
συναδίλψθί τού άιτΐ ιλήβηκαν άιτό τόν
διοικητή χθνς νά σ'αλοϋν στ! Διορο.
λονήσ» γιά σωφρονιον*, «πιιδή ·ίταν
6ημοκρατικοί.
Στή δίκη 4 Κωστοτρΐλος 8*ν μ«β.
ρεσρ νά Λττολογηθίϊ, γιοττΐ Τχ<χν σί έ- κατάσταση λόγω οοβοιρού θ ΰ Ο ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ Η ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΟΥ ΒΕΝΤΗΡΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΣ «ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΣΙΑ» Ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΠΑ ΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ Λή η γ ρ τρούμββος τοθ τΐοδιοΰ τού. ΟΙ γ,α- 1 ύ β ΡίΛ να ρμς Τ|Χ)1 ϊχουν γνωμοτεύσει βτι όίηοκοπεΐ Αμέσως τό ττό6ι τού. Βι»<οκΓΤήριο μετ«φίρβ<το ί Αλ επομένως να Ε * ΐ μς άνοητολογτιτος Ενσς βν*«ηρος, ιτράγ- μα "ύ στήν Κρήτη δέν έχουν κάνει οθτι ς.1 Γερμ<χνβ(. ΟΙ ΑβΡΙΙΤΕΣ ΤΒΙΙΙΙίΗΙί III κ. ΝΑ: ΜΙ ΟΙ [ΠΑΓΙΓ.Α<ΙλΙΙΜ Κβττά τή χβεθινή συνάντηση τής όντιτΓροσωττείας τής Γενικής Ιυ- νομθσττθνδίος 'Ετταγγελμβτών καί ΒιοΤεχνών "Ελλάδος μέ τόν κ. Μάξιμο, κατα την όποία συζπτή θηκαν δλ« τα ζητήματσ ττού έν- διαφέρουν τούς έπαγγελματοβιοτέ χνες, ό κ. ττρωθυττουργός εδωο·ε άόριστες ιιόνο ΐπτθσχέσεις. Είδι- κά, μάλισΐα, γιά τα διοπτΰλια, εί ττι δτι αύτί βσ κβταργηβοθν ό- ττωσδήττοτε_ καί οτ·. θά ίσχύσει ό σχετικός νόμος πού ίγινί. ΌτΓ«ς πληροφορούμεθα, τα ά- κοτελέσμοτοΐ τής συναντήσεως αύ της δέν ικανοττοίησαν τούς έκπρθ σώττους των έτταγγελματοβ.οτε- χνών, ττολλοΐ άττό τοθς όποίους βεωρθΰν ττεριττή την συνίχ ο-η των διοΐβημάτων, έπιμένοντες στή λήφη αποφάσεως γιο την δμεση κηρύξη άπεργίας. 'Οιτωσδήποτε θά γίνβκν καί στ\αΐρα χωριστά διαβήμαΐα των τριών συνερναζο- μένων όργβνώσεων. γιά νά διοπτι στωθοϋν σ«φέοτερα οί κυβερνητ- κίς ττροβέσεις ώς ττρός τό ένοικιο οτάσιο κλπ. ΔΕΝ ΓΝΟΡΙΖΟΥΝ... Οί άρμόδιοι τού ίπτουργείου Αημθσίας Τάξεως πού προκλήβη καν νά έξηγήσουν πώς συμβιβά- ζετσι μέ τή δήλωση τοθ κ. Μα- ξίμου 8τι «ούδεμία γυνή, ουδέν πα·.δίο> έκτοπίζεταο». ό έκτοπι-
σιιός Ι38γυναικοπαίδον άπό τόν
"Εβοο στη Σαμοθράκη προο—Ο·ή
θηκαν δτι «δέν γνωρίζουν τό ζή-
τημα καί θά τό έξετάσουν».
Η ΤΗΛ^ΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΟΪΝΩΝΙΑ
Συνεστήθη έττιτρθττή ίττό γ»*νικοΰς ί.
ττιθεωρητές καϊ διευβύντές τβΰ 6ηθυΡ-
γείου ΤΤΤ ή όποίσ βά μβλετήσει «οί
θό; καταρτίσει ττίνακες υλικών άνοσυγ-
κροτήσεως τοθ δικτίου τηλεφω,ικής βυγ
κθινωνίο/; τής χώρας, ΟΙ πίνακες έ^
δέ θά 06λ&ΰ ΐ
; ής χρς,
δεκσημέρου θά 0ττο6λη&οΰν
έ έ ί
ς ς
Αμερι.
η ς μ
κανικές βτρατιωτικές βρχίς, οί οποίες
καϊ θά άναλάβουν την ίττιδιόρβωση.
άντοττοκριτοΰ
10. (Τοθ
— Στήν
Καστοριά ε'γινε σήμερα ή έκτέλε-
»η τριών άπό τούς όκτώ καταδι
κοσμένοι,ς σέ θάνατο. Οί τρείς
πού ίκτελέσθηκαν είνε οί : Κ
Ζυγούρης, Γ. "Αποστολίδης κσϊ
Ηλ. Ζιας, άπό την Κρύο Βρύση.
Τό εκτακτο στρσΤοδικεϊο Ξάν
βης έξ άλλου κατεδ κασε σήμερο
τέ βάνβτθ τόν ΚσλλίστρατΟ Νι·
<ολβ'ίδη. μέ την κοτηγορία τοϋ <στρβτθλόγου». Ό βοηβόί άρχηγός τού Γϊνι- κου 'Επιτελείου Τσακαλώτθς, ό ύποστράτηγος ύποστράτηγος Μαντάς. ό ταξίαρχθς Βολοδήμος καί αλλοι άνώτεροι άξιωματικοΐ επεσκέφθησαν χθές τήν Κοζάνη καί τήν Φλώρινα. Σύμφωνα μέ δημθσιθγραφι- κές πληροφορίες ή έπίσκεψη αϋ τή κα'ι ή σύσκεψη πθΰ άκθλούθη σε έκεϊ, άφθροΰν την έ'ναρξη έκ κσθαριστικών έτιιχειρήσεων στήν περιθχή Φλωρΐνης μέσα στήν τρί χουσα έ&δομαδα. ΦΡΙΞΟΣ ΙΥΗΤΟΜΕΙ ΕΙΔΗΖΕΙΣ "Εψθσοσν 1.000 ραδιόφωνα γι« τα ίτχολεϊα καί αναμένονται 45λλα 1-500. Τό άντίτιμο θ^ κοΠαρληβεϊ *ιτό τΛ σχολικά ταμεΐο. —Ό ύτΐουργος τής Παιδείσς έδή. λωο-ι ί^ ό Β. "Εξσρχος —ΐτού «θί- τηγορεϊτοι ώς δοσίλογος— διορί3βη- κε καθηγητής τοθ Πανειτιστημίθυ θεσ βκχλονίκης επί ύηουργίας Ο>κον6μου
τό 1945. Ό κ. Οίκον^μθυ μί ίπιστο.
λή τού, ιτοό οη,μοοιεθθηκε, Λναιρε;
τούς ισχισμοθς τοι; ν.Ποητα6ήμου.
Το ςήτημα θ^ συζηΤηΒεξ στή Βουλή
— Τό νομοσχεδι,ο γισ την μόρφωοη
ΤοΟ ίφημεριοτκοθ κλήρος ^ρορλίτκι
μονοετή φοίτηση Τίόν κληρικών οτά
έ«κλησιαο·τικά φροντιστήρισ Β, 'Ελ¬
λάδ δ ή
η φ
λάδος καΐ διετή
Γ λή Ελλ
φροντιστήοια
Ο δέ
ή ά φρή
λοιτΐής. "Ελλάδος Οί σηοδοχές
των κληρικών αυτών βά είνε άνώτε-
ΐ>ες άπό τούς μιαβούς των αλλων ί.
φη,ιιρρΐων.
·—'Ανώιεροι
'Λμερικανοί ά;ι»μα.
τικοί, συνοδτυ-όμενοι άιχο "Ελληνις
«αί "Αγγλους άζϊωμβτικούς, μετίβη-
<κίν οτήν τεχνική βάση τής »ρουρ«ς Αθηνών, βιιου ένήργησοτν θώ των ίγκθΛοστάσεων κσι των ω» ιή> βΛσεως.
— Μί Ατοφβση τής ΝοκΐβμθΓΤικής
Τηιτμοίΐής ίιτΐΓρίτιίτβ ύή
ί ο»ί<ϊγ(«ν " *ΐτο νωττύν Ιχβύ*»ν Η ΠΑΟΥΕΡ ΖΗΤΕΙ ΑΜΕΖΗ ΑΥΞΗΖΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΖ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ Ή Πάθυρρ, σύμφωνα μέ νεώτε ρες πληροφορίες, δέυ δέχετα^ κλιμακωτή αυξήση της τιμήςΐοΰ ρεύματος. οττο^ έπρότεινε^ τό 6- ττουργεϊο κσϊ έπιμένει στήν Λίμε- ση αυξήση 160 οραχμών. Ο κ. Ράϋ, διαιτητής μεταξύ Κράτους καΐ 'Ετοιρίβς, κολεΐ έντός των ή σύσκεψη των ενδιαφερομέ¬ ΟΙ ΔΠΟΔΟΧΕΙ ΤΩΗΥΠΑΛΛΗΛΩΗ ΠΟΥ « ΕΞΥΓΙΑΙΝΟΝΤΑΙ » Μέ έγκύκλιό τοΰ ύτΐουργείου Οίκονομικών καθορίζεται δτι δέν θά δίδονται στούς Ισοβίους κα'ι μονίμους δηιμοσίους ύτταλ- ήλους, .πού άπολύονται μέ τά ψήφισμα ττερΐ «έξυγιανσεως», οί άποδοχές τους επί 6 μιήνες μετά τήν άπομάκρυνση άπό τ?ιν ύπηρεσία, δπως ττροβλέπει ή νομοθεσία περΐ συντάξεων, άλ¬ λά ή σύνταξή τους άπό τής ίπο •ιένης τής άττολύσεως. 'Εαν δέν δικαιοΰνται συντάξεως, θά τιαί;3 νούν τά 3)4 των άποδόχών τους ίφόσον ίσγΰει τό ψήφισμα και επί 4 μήνες μετά τήν λήξη της ίσνύος τού. Χρονολογία απολύσεως θεωρεϊ ται ή επομένη τής ημέρας τής έπιδόσεως τής περΐ απολύσεως •κράξεως τής διοικήσεως, ίΐ οε περίπτωση μή έπιδόσεως, μετα εϊκοσοηίιμερο'άπί) τής δΓμοσιεό σεως της απολύσεως στήν «Έ- ςνημερίδα τής Κυβερνήσεως». ΟΙ ΓΚΑΓΚΧΤΕΡΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΖΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ Σχετικά μέ την γκαγκστερική άπόπειρα ληστείας στό κεντρικό- τερο σημεΐο ιής Αθήνας, πού ί- γινε χθές τό πρω'ί άπό τόν άστυ φύλακα τοθ 2ου Άστυνομικοΰ Τμήματθς Μιχ. Ξιφαρά εγνώσθη¬ σαν οΙ_ εξής λεπτομέρειες :^ Κατά τήν κατοχή ό δράστης νων. ΙΥΝ^ΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΑΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝ,ΚΗΙ ΤΡλΠΕΖιΣ Μ* τήν Ιβια *υιτυχία οννεχίζετσι κβΐ σήμερα ή λευκή ΑιτίργΙα τοθ τιρο. οωπικοθ τής Έθνικής Τρ<χπίζης· Στήν α—=ργία τκχίρνουν μέρος τό Ο- «χλληλικό ιΐροσωιτικό, οί εΐσττράκτο- ρες καΐ τα βοηθητικό προσωιΐικό τοθ κεντρικοο κβταστή μοπος «αί Των 6- ■ποκατβοτη,μάιων τής ·Αβήνσς κσί τοθ Π ιιπηρετουσε στο τθΰ Μπουραντά, ΜηχανΌκίνητο δποι/ ανέπτυξε πλούσια δράση στή δίωξη τοΰ 'Εβ μικοί Κινήμστος Άυτιστάσεως ξη μικοί Κινήμστος Άυτιστάσεως. # Κατά Την άπελευθέρωση συνι- ληφθή καΐ κρατήθηκε γ ά λίγο διά στημα στό τμήμα Αλλοδβπών. Μετά τό Δεκεμβριο Τοΰ 1944 έ- ξακολούθησε τή δράση τού. Μέ ό όλί ύΰ Στ'ις Κ τό όηόγβιμα οί βιοικήσεις των Συλλόγων τάν Τροτιτεζών "Εβνι. κης, Ελλάδος καΐ "Αγροτικής θά συ- γαντηβοθν μέ τόν κ. Μάξιμο. Στή συ- νάντηση θά «βρουν μέρος καί οί 6ι. οικηταί των τριών Τροπτεζων. Άπό Ι αυτή συκλντηση βΛ στόση τό>ν ΟινχΑ.Χη.
λων ττ]ς 'Εβνι·<ής, τϊοΟ είνε Λποφασι- σμένοι ν^ συνϊχισουν τόν Λγώνα τους άν δέν γίνουν άηοδεκτά τά αΐτήματά τους. 'ΛγανάχΤηρη μϊτο^Ο τϋι ιτροκσλε; η παρουσίβ Ισχυοων νομικών δυνόμίων —{, φρουροϋν τα κ«τοκΐτημ«ηα φ Τραπέζης. ΔΙΩΡΗ ΣΤΑΖΗ ΤΩΝ ΤΡΟΧΙΟΛΡΟΜ ΚΩΝ Σήμερα στΐς 6-8 καιέβηκ-τν οί Τροχιοδρομικοί τού ΠειραΗθ σέ δύωρη στάση έργβσίας σέ έ'νδί'ξη 6ιαμβρτυρί«ς γ ά την μή έπίλυση ζά Των τους. ξηε τή ράη έχρ ττρό| όλίγου ύπηρετοΰσε στη Γενι κή Άσφάλεια. άπό την όπο'ισ με¬ τετέθη στό 2ο ΆστυΐΌμικά Τμή ϊΐοτ. δπου ύπηρετοΰσε ώς χθές Στήν κηδεία χθθ Γ. Σιάντοιι ή ταν στήν άστυνομικη δύναμη, ττο έπιτηςοΰσε την τάξη. Ή Άστυνομία ανεκοίνωσε δτι ό άστυφύλσκας — γκάγκστερ είχε τεθεΐ σέ άργία γιά πολλά κοΐ δ·ά φορα παραπτώματα. επρόκειτο δέ νά περάσει άπό άστυνομικό συμ βούλιο γ·ά νά άπολυθεΐ άπό τό Σώμα τής Άστυνομίας. ΤΑ ΗΟΜΟΖΧΕΔΙΑ ΠΑ ΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ Ό ύπουργός των Οίκθνθμι κων εΐχε σήμερα μακρά συνεργα σ!σ μέ τα πρθεδρεΐα των 'Επιμϊ λητηρίων, των Εμπορικήν συλ λόγων καί τοΰ συνδέσμθυ Βιομη χάνων γιά τα φθρολογικά νομο- σχέδισ. ΤΔΧΥΛΡΟΜ'ΚΔ ίΡΛΦΡΙΑ Ι Μ Λ 111Γ υ ιΎΐ Λ Α ι Ι ΗΨΙ |« Σύμφωνσ μέ άνΐχκοίνωση τού ύ πουργείου ΤΤΤ Ιδρύθηκε ταχυδρο μΐκό γραφείρ μέσα στή Βουλή. Έπίσης άλλο τανυδρθμικο νρσ φεΐο ϊδούθη'<ρ στο άεροδρόΐ-ΐιο τοθ 'ΕλληνικτΟ Ά>·ίτκο νώνϊτβι έ
πίσηο. δ* τοποθ %-Γΐ"ται
5ώ
η. γρμκ
τοκι(5ώτια έ'ξω άπό τά ποακ-ο·
ρ?ί« ιό» ά-ηοττο~·χΐ) 'Ετοιοιών.
Σ' αύτά πρΕΐτπ ν« τταρΒί'»βντβ
έιτιστολές μένοι Ί·ϊ ο.20 τέ
ιτβωΤ.
ΑΦΟΠΛΙΣΑΝ ΙΤΑΘΜΟ
ΧΠΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ
ΧΑΝΙΑ, 10. (Τοθ σντβπτθκριτβι) μβς)
—ΟΙ 6ι<δρες τοϋ σταθμθθ χωΡΟΦυλβκής τοθ Καλλικράτη Σψοκίων κηθώς κσ) ό κεψβλής σΛ'θυπσσπιστιΗί Κλινόκης φττλίσθηκαν αττό 6Γ>μοκρ9Τικθϋς 4 ό-
πλου<; μϊτσίύ Άβφένββυ κβ] Καλλι. κράτη. ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΣΤΗ ΣΑΜΟ ΣΑΜΟΣ, 10. (Τοθ άντα- ττοκριτοΰ μας). — Ομάδα ά.- ταρτών έκαμε τήν πρώτη της έμφάνιση στήν τιεριφέρεια Πα- γώνδα των Μύλων. "Λλλη 6μά δα στά Γκοομέΐκα μίλησε στό πληθυσμό γιά τή συμφιλίωση Παρσν.ρστική συμμορί» υ ν, Μττέτσο ποθ όργβνώθηκε ά¬ πό τό νθαάρχη, έμφ<*νίσθηκϊ στγ,ν περΐφέρΐ;α. Άπό τή Ματιλήνη 1$&αοι χθές «τ0 Βαθύ δύντχμη 50 στροττΐΜ- τών,πιθχνόν γιά νά ένεργήθΐΐ κκαθαριστΐκές έπΐχειρήσε«.ς, ό- πότε ό έμφύλιος πόλεμθς γίνε- τσι άναπόφευκτος. , ΑΝΕΣΤΑΛΗ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΑΙΚΑΣΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ; ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο κ. ΣΤΡΑΤΟΣ Ή ποινή των καταδικβσθέν- των σέ θοτνατο άπό τ6 ίκτακτο Στρατοδι.κί.ΐο Λαμίας άντισυν- τοτγματάργου Δ. Κούκουρα'καί λογαγοΰ Χατζηαιγελάκη, σΛ.ε στάλ»ι προσωρινά. Ή άναστολίΐ όφείλετα, σέ £ι άδημα των Κρητόν δουλευτών καί των κρητικόν^ σωματείων Αθηνών — Πειραιώς πρός τόν κ. Στρατόν γιά τόν α«ομπατρ..ώ την τους Κίμ. Χατζημιγελάκην. Πληροφορούμεθα σγεΤικά δτι ή αρμοδία ΰπηρεσία τοθ υπουρ γείου Στρατιωτικών, κατόπιν έντολής τού κ. Στράτου, εζήτη¬ σε τά πρακτικά τού Στ! κείου Λαμίας ά τήσει. Χ ύ Σρατο!). ν& τά μελε- ήσει. Χαρακτηριοτικό πάντως είνε. δτι καΐ 6 δεξιός τύπος της Λα¬ μίας, έρμηνευοντας και τή γνώ μη αξιωματικών ττροφανώς, ζ.ΐ- τεϊ έτιιείκεια. Ό «Λαμιακός Τό ττβς» γράφει σχετικώς: <θλιδε- ρά ή θέσις κοίΐ τόον ΐγθ μβνων καΐ των δικαστων των, ξ δάζ ξ 'Αξιωματικοΐ ύ "Αξ ων ω σξιωαβ άλ ΐ ζ ξωαβ τικούς. "ΑξιοματικοΙ άπολο- γοϋνται πρός άξιωμοΓΤι·κούς, Δέν είνε δράμα ;» Ανεκοινώθη Από αρμοδία ττηγη τβ« ί Στρατιωτικών βπ μόνο« άλ* ύηοργΗ) ρ μ άρμώιος νά ^διαιαξει την άν—τολ* τής *κΤΕλεοεως τΓ|ς ποινής τβθ κ»τ» 6ικ«στ>*ντος σέ θάνστο λοχσγοϋ Χλ
τζΐ>Ίΐχελάχη «Ινι 6 *σκών την «β'.
νίκη αγωγη στρατιωτικος διοικητήν
•Θιωτι*οψω«ι6οο τάξιονχος κ. Γοα
λβς. ΣχεΤ'κσ ανεκοινώθη βτ( 0στι.ρβ
Αΐτό ίντολή τού ϋιτουργοθ κ. Στρ*
τού έστίτλη Οπόίειξη στόν κ. Γούλβ
*πό τόν ταξίσρχο κ. Λσσκολΐβ ί/ΜΚ
γίνϊι εξετάση ύτίό τού ί.ιιτρ6ιτβυ τβΐ
στρβτοβικ'ίβυ τής 5 κογρ«φΙας ^Ό^
Χατζημιχελσκη «ΐρός εξβκοίβωβ»
των ιτρ«γυατικών "Τίί>ιστο(τιχ6ν της
ένοχ!)ς τού».
Μέχρι τίς 11 τό πριβΐ οά5κμ(α βΧ*-
Τι«ή Αΐταντηοη εΤχε λίιφβεΐ άη& μ*,
ρβυς τοθ κ. Γούλβ.
Οί «εύυχούμενοι» νέοι
πού δέν στρατεύονται
Ανακοινώση τοϋ ύπουργείου
Τ» ίπτουργεϊο
Στρατιΐοτΐκ6ν
ακ τί), ακόλουθη ανακοινώση:
«Συχνα σημειθϋντβι είς τόν τύπον,
ίτι τΐολλβΙ νέοι, 4ντ1 μί τούς σΐΛηλί.
κιώτσς των νά έκτΐλοθν τό σΐρβτιωτι.
κβν των κοβήκθν Εύωχοΰνται είς τας μη.
τροπόλει,ς ή τήν Οτταιβρβ.·, κατορβώσσν.
τες ή νά άναβάλουο ή νσ ίξβιριθούν
τής στρβτεύσεως.
«ΟΙ ττόρτες εΐν» άνοικτέςΐ» κσί τοθ
ύί &
ύττουργείϊυ
ώ δά
στρατιωτικών ϋττη.
λ ί
ργ ν ρ
ρεσιώ, διά πάσαν καταγγνλί&ν, ή όττθία
καΐ τ»χέω<; βΛ έξετασβεϊ κοΐ Απάντησις βά 5ο·ή κβ| ταχέως βά ·ερβατευ·ί, *♦' οσο» εΤνε Λκριβής. Ύιτάρχει τόση νγεία τήμερον είς τό β-τρατιωτικόν θώμα, <δ- στβ νά βτβκλε ί εται κσϊ ή έλϊχίστη ϋπά. νοια δτι π' ή όη/απίρω &αχ> τι καΐ η λοι.
ττή Ιεραρχία βά γίνη ϊνοχθς συγκοΛύ.
ψίως οί ομον ίνεργειόν. Οί πολίται, ττβς
τις δύνατβΐ ίγγράφΐοι; η1 διά ζώσης νά
βπ·τείνετ«ι πρός τάς στρβτιωτικάς άρ.
Χβζ.
•Αλλ* βλαττιτβι το κρατος, ή Πά.
τοίς; βλοι μβς, μί βύτήν την 8υσ»ήμη-
σι», τάς <4·>Λΐ»τολογ1βς. τό οηθιν σκάν¬
δαλον κβΐ δέν ΑψΑίϊται κοτνίίς.
θϋτβ πάλιν εΤνι δυνατόν τό κράτβς
Ο ΕΠΑΝΔΠΔΤΡΙΖΜΟΣ
ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ
Χβές Εφθασαν άνΤιπρόσωποι
τής ΣοβιεΤικής Άρμενίας οί ό-
ποιοι καί βά όργανώσοιιν τόν έπα
ναπαΤρισμό των 'Αρμενίων ποϋ ϊ
χούν άπθμέίνί' στήν» Ελλάδος
ποτί να «νϊργβ *ιτΙ μγ^
Δι* τουτο, οσάκις γοά>ετοί τι «Ις το«
τύπο» τό ύηθυργεϊθν ζητεί διιυκεινί·ΕΙς
οτ[(>>ι; προ64 είς ένέργϊιαν».
' ΑΝΑΣΙΕΑΑΘΝΙΑΙ
0ΑΕΙ ΟΙ ΑΝΑ&ΟΑΕΣ
.Υπεγράφη σήμερα δ ι «ταγή
υπό τοΰ κ, Στράτου μέ τήν όποία
άναστέλλονται δλες οί άναβθ-
λές πού χορηγήβηκαν γιά λόγοκς
σπουδών άπό τά περιθδεύοντα
στρατιωτικά συμβούλια. Ή δια
ταγή άφορα δλους τούς στρστευ
σίμους δλων των κλάσεων πθΰ
εΐχσν περάσει άπό τά περιθδεύ—
Οντσ στρατιωτικά σιιμβούλια καΐ
είχον τύχιι άναδολής λόγφ σττοιι
δών. Ή δισταγή άναφέρει ώς δι
καιθλθγητικό ότι «ή κυβέρνησις
κσι τό υπουργείον των Στρατιω
τικών ήχβησαν είς
αυτήν 'ίνοτ δοθεί
την απόφασιν
τιμή είς δλους
τούς "Ελληνας νά 6πηρετήβΌΐ/ν
την πατρίδσ. είς τάς κρισίμους
«υτος στιγμάς».
ΟΙ ΣΥΝ0ΜΙΛΙ6Σ ΜΕ ΤΟΝ κ. ΜΑΚ ΒΗ
Ή ττροοέλεοση τού στραττι
γοϋ Βεντήρή στή γθεσινή συ^β
δρίοβση τσθ υτιουργικοΰ συμ$ου
λίου Μγινε έπειτα άπό τήν είσή-
γηση τοθ κ. Βενιζέλου νά μην
αποσυρθοΰν οί οτραττιωΤικές δυ
νόαμεις άπό την Κρήτη.
Ό Άργηγός τού Ετιιτελείου,
μέ τήν εύκαιρία αυτή, ϋκαμί
έκθεβη της χαταστάσεως στούς
διαφόρους Τομεΐς τού «Μετώ-
που» καΐ εβεβαίωσε τά / μέλπ
τοΰ ύτΓθυργικοϋ συμβουλίου ότι
οί έ"·:θέσεις των Σωμβταργών
τοϋ δίδουν τό δικα1ω·μ_α νά ύ·
ττοστηρίξει δτι «δλα ττότνε θαυ¬
μασία».
Ή βεβαιότητα σύΐτι τ,οΰ κ,
Βεντήρτι ττρσκάλεσε τή δυσπι-
στία ιτολλών μελών τού ύττουρ
γικοθ συμβουλίου, ττού άμφισδη
τοΰν δτι δλα ττάνε θοαυμάσια
καΐ εΐρωνεύονται τ6ν στρατηγό
Βεντήρη γιά την ύπεραισιάδο-
ξη εκθέση τής καταστάσεως,
πού ίκανε.
Ό κ. Βενιζέλος είδικώτβρα
άνέψερε στό ύπουργνκό συμβου
λιο δτι τ κατάσταοτι στήν Κρή
τη είνε ευνοΐκή γιά τήν Κυίΐρ-
νηση, γάρη στή στάση τοθ 'Κ.
Γύπαρη καΐ τόν πατριωτισμό
των Κρητών.
Σέ ση-μερινές τού δηλώοεις
πρός τούς δημοσιογράψους λί
γει ότι «ή μή άνάττ.τυξις τοϋ ολ'
ταρτικοθ κινήματος στην Κρ>Ί-
τη όΦείλεται στά εξής γεγονΐ-
τα: Πρώτον στή στάση τοθ κρη
τικοΰ λαοΰ. Δεύτβρο ^στό βτι
«ο'λοι οί άργηγοί της Έθνικής
Άντιστάισεως εξήλθον είς κατα
δίωξιν των σομιμαριών, 6 δέ Γ6-
ιιαρης έττέτυχ·β διά μαχων νύ.
έκκαθαρίσΜ τήν κατάστασιν
είς τήν περιοχήν των Χανίων
καΐ νά έφαρμόσει μεταγενεστί
ρως εθστοχον πολιτικήν διά την
γαλήνευσιν τοΰ νομοΰ τού, 4πι-
τυχών μάλιστα νά παραδοθοθν
43 συμμορΐται,οΐτινες καΐ άφέθ(
σαν έλευθεροι νά έπιστρέψουν
ίίς τά είρηνικά των £ργα*.
Γιά τή συμμορία τοϋ Ποδιά
ό κ. Βενιζέλος είττε δτι «έζετται
δεύθη ϊίς Μττοϋλκες καΐ συνο-
δεύεται ύπόδύο τ> τριών Βουλ·
γαροαακεδόνων» καΐ είνε άρτί-
ως έξοτιλισμένη.
ΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ
ΜΕ ΤΟΝ κ. ΜΑΚ ΒΗ
-*Ο κ. Τσαλ&άρης θά συναν-
τηβεϊ καΐ σήμερβ πιθανόϊς μέ
τόν κ. Μάκ Βη, έφόσον ό "ϊε-
λευταΐος θά ϊχει λάβει δδηγΐες
έτΐί όρισμένων διευκρινίσεων,
ττού εζήτησε ή Κυβέρνηση, σχι
τικά μέ τις συμφωνίες. -πού ιϊα
ύιτογράψου^ οί κ.κ. Τσαλδάρης
καί Μάκ Βη.
Έν τούτοις, κα τταρά τό >ί
γονός δτι οί κυδερνητικοϊ ττα
ραγοντες έπιμένουν δτ, κατα
τήν νέα συνάντηση των κ.κ.
Τσαλδάρη καΐ Μάκ Βή θά γί·
νει συζητήση μ6νο γιά τά οίκο
νομικά, άπό άλλες πηγές ττρο-
κύπτει ή πληροφορία δτι θά νί
νει συζητήση καΐ γιά τά κυβεο
νητικά μέτρα εναντίον των ά-
..
άχων των πόλεων, τά όποία
!>έν πρό κείται νά εφαρμοσθούν,
δπως Ισχυρΐζονται, ττρίν άπο
τίς άποφάσεις τοϋ Συμβουλίου
Ασφαλείας.
ΰτιου(:-
Γ
Ο κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ
«ΕΜΠΟΛΕΜΟΣ»
Ό κ. Ίσαλδάρης,
νοο ΰΐ Αρβρο τού πρώπ^ ΰτιου(:
γοΓ των ΐτ.ξωτερικων κ. Γ. .Με·
λα, ττού τόν κατηγορεΐ γιά τήν
άνορ£.ι·σή τού οτή Βουλή. δτιοο
ώς γνωοτόν είπε δτι εύρισκόαε
βα ο*· ^μτιόλεμο κατάσταση, έ-
δτ'|."&·οε σήμερα δτι «είμεθα Ί-
μιρμπόλβμοι», δπως είχε κα9ο-
ρίσει μέ τόν γνωοτό λόγο τού
στίι θεσσαλονικη.
Σνετικά μέ τίς καταδικες σέ
θάνατο αυθορμήτως παρουσια-
ζομένςαν, ό κ. Τσαλδάρης εί·—
ότι ή Άριστερά τότε μόνο θά
είχε τά δικαίωμα νά χαρακτη
ρίσει καΐ νά κρίνει τή στάση
της Κυβερνήσεως, εάν λ. χ. τΐα
ρεδΐδοντο 400 ^ 500 άντάρτες
καΐ αύτοι παρεπέμπονΐο
Στρατοδικεία.
στα
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛ1Ο
Συντ^θε τό μεσημέρι τό Πο-
λιτικό Συμβούλιο, ποΰ βά κοθο
οσίΐ ττοιά νομοσχέδια θά ττρο-
ταχθοΰν γιά ύποβολή στή Βου-
λή.
Η Π.Σ.Ο. ΘΑ ΥΠΟΔΕΙΞΙ
ΛΥΣΗ ΠΑ ΤΟ ΣΥΝΑΙΚΑΑ1ΣΤ1ΚΟ
ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΝΕΑ
ΛΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΦΗΝΩΝ
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜ4 ΤΗΣ Π.Τ.Ο. ΣΤΟΝ κ. ΜΑΞΙΜΟ
ΠΡΑΓΑ, 10. (Ίδ, ύπηρ.).—Ή
έκτελεστική επιτραπή τής Παγ
κοσμίου Σι/νδικσλιστικής .Ομθ-
σπονδίας, απέστειλε τό άκόλθυ-
θθ τηλεγράφημσ πρός τάν "Ελλη-
ν« πρωθινπουργό κ, Λ. Μάξιμθ :
«Ή 'Εκτελιστική 'Επιτρθπή τής
Παγκόσμιας Συνδικολιστικής Ό
μθσπθνδίβς, άνασκοπώντβς τίς
συνθηκες των έλληνικών έργατι-
κών σωματείον, άπέδωσΐ ίδιαίτε
ρη προσοχή στά έμπόδια ποϋ έ-
ματσίωσαν τήν βφιξη στήν
Πραγα τού μέλους τθΟ Γι·
νικθϋ Συμδουλίου τής Π.Σ.Ο.
Παπαρήγα. Οί ίνέργειες όντες
είνε άντικανθνικές καί προκαλοΰν
τίς άνησυχιες τής 'Εκτελεστικής
Επιτροπής, πθΰ έφιστά τήν προ
σοχή σας σ' αύτό τό ζήτημα καί
σταθερά έπιμένει δπως δθ&ιϊ κά¬
θε εϋκολία στόν Παπαρήγα νά
φθάσει στήν Πραγα, στό συντο·
μώτερο χρονικό διάστημσ».
ΠΡΑΓΑ, 9. (Τοθ άνταπο-
.κριτοϋ μας). — Τό Εκτελ«-
σΤικό Γραφεϊο πρώτα κα'ι ΰστΐ-
ρα ή Έκτίλε(~ική 'Επιτροπή
τής Παγκόσμιας Συνδικατλιστι-
κής Όμοσπονείας (ΠΣΟ) συζή
τησαν τό έλληνικό ουνδικαλιατι
κά ζήτηαα. Απεφάσισαν, έξ αί.
τίας τής σηιμασίας πού ϊχει,
ιά συζητηθεϊ καί στό Γενικό
Συμδούλιο τής ΠΣΟ πού άρχι·
.ΐε τις έοναοίεο τού οήμερα.
Τα όν,νΊ 'ρώτα σώ^ατα ά
ρ π
ΦΓτσιποτν τίκαψηφεΐ καΐ οών παοαχωρεΐ-
δίάς παηαταξίις καΐ
ϊ έ£ης Ά5
ται στίς
έ
έ£ης:
Ρ
η
<. θ<ιθς. οί Ν Δ. ό(ύ ΓΑΣ ό(ύ Παπαρήγας, ϋ 8 φδΣ Μβτθνι ανναικβς. Ό Δ. Στρατης *κ αέρους της Σή Σ Φ. Μακρης, Ι. Πατσατζής, Π· Χάνος, Δ. Μβλέτης, Γ. Δήμητρα, κόπουλος, ί, Πσαλίκης καί Δ. θεο&ώρου της ΕΡΕΠ, οί Ι. θε οχσρίδης. Γί. Γεωργιάδης. Ε. Μακρίδης καί Α. ΜθΕνοάλτις τοϋ ΕΜΕ. οί Ι. ΚαλοαοΙρης καΐ Πετρουλης τής <Σοσιαλ»ρ- γατικής Παρατάξεως» καί ίκ αέρους τΤ|ς Α Σ ΕΜ (Λάσκαρης- άρχειομαρζιστές) οί Γ. Λάσκα- ρης καΐ Μ. Μαθιόιτουλος. Η ά-πόΦασπ «ύτή τοθ Ορωτο όικβΐου αποτελεί ίνα άκομτ, κυ 'βερνητικό πραξικοττημα βτά συνδικάτα καΐ είνε άπαρά- δΕκτη γιά τίς παρατάξει»; τοΰ ελευθερου συνδικαλιορμοΰ. Η «νΐΕ·ΝΗΣ ΔΙΑΙΚΕΨΗ ΕΡΓΛΠΛΙ Πληροθορούμεβα «τ, σήμερα β« συγκίίοτ^ϊ ή άντνηροσωικια: —Ο ·« «αριι μίρος στην 30τ, σύνοβο *>>ς Λι-
<*νοΟς Γι>ν«ιοισκήί'εο>€ Έρν«Μ>ίας, <| οτΐοιβ ·α γίνε! στίς 19 τρ. στή Γε- νιυΐ). Ή ήντιτροσωΐίΐία ·α άιιοτιλ». σβΐϊ Από βνωτάτους κρατικονς υκαλ. λήλους. *ντιτΐροσώιιους των ίργοββ- τΛν κβΐ των Βργατών. Ός άΐιΐφ6. σωποι τί>ν ίργοττών τΐληροφοροθμίίβ
ότι ·* —λ - -
ότι
—αλ.ΟΛ,
τή^
€λη της βιορισμένης
Σ.Ε Ε Κστή τ;, ι.
πή οι,νοια·
52 κ#Χ*τ6ν, ή ,
€ϊνβ Α6
β<χ Έλλαδβ. γ α τ) βϊ ΐ λ νϊ κών καΐ τ4 βί.μα των συΛκολιστι- Ιλίυβ·ριών στή- 'Ελλαβα. Ι» αθτθ, {χει Φν—,ρα«Γ? ιττίΐν 1|. βιβ οξη Οβτιρσ ' η. «Ού 6«Λ·λ».» η Π Σ Γ < Ι» υ *, 1 ***^ μΐββν βθτού στίι Λ» »νν« υνγ3- θΙΙνΜ— ·"-------