247898

Αριθμός τεύχους

36

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Α,ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β

Ημερομηνία Έκδοσης

28/4/1911

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    **·
    ΛΠΙ
    ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΑ ΓΠΟ ΟΜΑΔΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
    ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ
    Δία την πόλιγ * Ηρακλειον
    «V
    £ν £τος Δρ. 6.—
    » » » » » Εξ μήνας » 3,—
    » » ιηψ λοιπήν Κρήτην ...» 7.—
    ■ τό Εξωτερικώ.....» /0.—-
    Διεν&υντής - Υτιεύ&ννος:
    ΣΠΚΡΑΤΗΣ Μ. ΒΙΣΤΑΚΗΣ
    Ετο; Α' - Περίοοος 1Γ
    Έν Ηρακλείω τζ 98 Απριλίου Ρ.Μ 1 Πέμπτη
    Αρι*. 3υ
    ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΚΡΗΤΗ
    Κατα τηλεγραφικάς πληροφορίαι ό Σε-
    Τχουλισλάμης κατέθεσεν έν τ?, Η^ι>Λτ4
    νομοσχεδιον έξαιτούμενος πίστωσιν
    2. Ί.00 λ·ρών 60ωμα νίκων 2ιά τούς
    ΐΛΐσΟ^ύς των καοήδων καΐ τοΰ προσω¬
    πικού, ώ; έπίσης και δια την έπί-
    πλωτιν των Μουσουλμανικών Ορησκευ-
    τικών δικαστηοίων τα όποΐα θα έγκα-
    τασταθώσιν έν Χανίοις, Ηρακλείω καΐ
    .•εθυμντ, της Κοητης, ληφθεισης όρι
    σχιχής -ζ',ζ τουτο αποφάσεως. Ο
    ΟρΓ,ΊΛιυτικο: αρ*/Γ,γο: των Μουσου**
    •ι,ανων εξέθηκε> α«)νΑο; τού; Λογους
    τής τοιαύτη; άποφασίω: τού Κατ'
    ανακοίνωσιν χον Υπουργείον
    των Εξωτερικών τής Τονρκίας
    χον ζητήματος τής μή όρχομω-
    σίας είς τ ό δνομα τοϋ Βασιλέως
    Γεώργιον χούν Μωαμε&ανών έν
    Κρήχγι ύπαλλήλων, χα&ορισΰ'έν
    τος χαχά την έπι&νμίαν τής *Υ-
    ψνλής Πύλης, ουδέν υφίσταται πλέ¬
    ον έμποδιον διά την επάνοδον των
    Καδήδων εί; Κρήτην, άτε άποχωρη-
    σάντων οίχειοθελώς, διότι δέν ήθελον
    νά όμώσωσι τδν δρκον έν ονόματι τού
    Βασιλέως των Έλλήνων. Φόβοι νέων
    Γ.εριπλοκών έν Κρήτη εκδηλούται
    αεταζν ανωτέρων κύκλων έκ τής τοι¬
    αύτης αποφάσεως τής Πύλης. Το ζη-
    ττ/»εν ποσόν εψηφίσθη. (Σημ. »Έλπί-
    5ος» 'Αναδημβσιεύοντες τα ανωτέρω
    λίαν βαρυσήμαντα έπέχομεν νά έπε-
    κταθώμεν επ* αυτών, φρονούντες δτι
    ϊέν έπέστη έτι ό πρός τοθτο χατάλ-
    ληλο: χρονος).
    ΒΤί ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΥΪ
    ΤΩΝ αΥιΝ^ΕΩΝ
    ΥΠΟ1ΑΗΙΙΕΙΙΙΑΡΑ ΤΟΥ Κ. ΙΙΚΕλΙΔΑΚΗ
    έ* τοΰ προηγούμενον)
    ς τοιούτον ΐϊϊ,μ,εϊον ε&ριβκο-
    των πίΐ*γμ.*των ουν,,Χβιν
    £ 6
    ς τ»ς βυν
    τί»
    των
    ?ν*
    ο :ο·
    τον
    έ*Χογών
    «ρος τούτοις περ&ο-
    είς τον ύ
    ηολιτεί'&ς έν γένει
    . Ούτως
    *. ΙΙενιζέΧον
    τ*
    Πέν ηύν*ντ^ε ν» Ο
    βιν ότι σ^νετέΧεβ*ν «ρί.ς την «ρο-
    τον
    ο
    .., ότε έπενεΠύβτ, την ίνωτι
    **}ν *'Υ:«>0 χροιάν, μ*ή 4^μ.φω
    ώς πρός τόν τρόπον **1τι
    ητ&ς έ«&":>χ£«. μ.όνον
    ·>ενε''.*ς των Μεγ
    χ «τορϋΐαθ^.» εφάνη πρό%^μ.«»ς χά¬
    ριν τής όμ.ον«»ίιις κ%1 τ/,ςεό
    οο^ί τής τάξεια^ άφοϋ *χτ
    τί» Π ^
    των
    τοθ '11γεμ.όν<*ς νά οεο- (τάς χτΙ τ»ιν «ε- τ&χήν τοθ τύ ην ένομ.<»^έτησεν η )*ϊχ την εν τ^ *Κ έλλο έγ νά γ} ρης γ τικοί» χάρτου τής νή*ο> είς
    την κχ-ά τον «ρίΐ,τΐεχή ' Ιούλιον
    νά ή
    Το *ι·αντ»γ·μ.»τί;·έ€ον δέ το^τοπε-
    ο£ον είνε το μ.«ίνον >ποοειχν>ό-
    μ,ενον είς (χνΠροις ελευθέρους, 'ίνχ
    λυιωοιν έν ειρήνη τάς τΐολιτΐΜάς
    οιχφο^άς των. 'Κν χυτώ 8ά βυ-
    α τχ έχε^νχ* ών
    τα
    την έτΐ£λ>σιν ά« * ά#>χής η &ίζ τα
    οπλχ ·**τ'χφυγουβχ μ-ειοψηφουβχ
    μ,ερΐς εθετο ώς πρόγρχΐΑμ.ά της.
    Ός π{>6ς τα εχτχχτχ οέ μ^έτρχ
    των οποίων εγένετο χρήσις, ενε-
    ·*χ τής άνωμ-άλου πολιτιχής χχ-
    τχοτάβεως, οίον η προχήρ^υξις
    τού βτρχτιωτιχοϋ νόμ,ου είς χιτχ-
    β*ν οχεΚον την νήβον,, νομ.£ξω ότι
    Κληξεν η χ*>ηβί.μ.ότης των.
    Εάν οί -ϊο ϊργον τής χωροφυ-
    λχχής έν&«χυθή χ
    Ι5ιά τής προβλέψεως ·
    βτρχτου, χχΐ η «5ιχ
    Πημ,οσίχ τάξις χχι άβφάλειχ 6ά
    έπχνέλ^γί είς την προτίρχν χξιο-
    ζήλευτον χΰτής χχμιήν.
    Έν τέλει (ιποβάλλω χ*1 πά¬
    λιν την εχφρχηι τής χχϋολιχής
    ίϊ>νειοήηεωϊ τού Κρητιχοΰ λχου,
    ότι ιΐ-όνον η ενωβις μιετά τής Έλ-
    λάοος την μέν Κρήτην 6ά έν?5υ-
    νχ}ΐ.ώβη τάς οέ πρί^βτάτιβχς Μεγ.
    Λυνάμ.'εις βά χπΐλλάξ^ των οιχρ-
    χων μ.ερΐ{ΐινων χχι ενοχλήβεων
    «ςρΐ τής Κρήτης χχί ότι μ.όνη η
    π*ρου«£'Χ τού "Κλληνος Ιΐχσιλό
    «χιοος έν Κρήτγ), ώς υψίβτης
    χορυφής τής πολιτε£χς, β ά θεω-
    ρήτχι υπο των Ι&ρητων ώς η
    μ.νηβτε£κ χχί η Ρεβχ£ωβις τής
    τά τής Έλλάοος ένώβεως τής
    ρή
    Εν 'Ηραχλείφ ττ, 8 Φεδρουαρίυ !9ϋβ.
    Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ
    ΙΊρυεδρος τής Βονλής των Κριμών
    ^ημ,ειωσις. 11 «Έλχίς» *βί ςί χερί τβύ-
    ττ)ν Λαυχώντ«ι, ότι χάστ^ δυνάμβι ΰχΐδτήρί-
    ςβν τ%5 χρ^γρβμμ» τοΰτ; χ*ΐ δίβτι τουτο Οχ·ϊ,ρ-
    ςεκαι το χρογροΕμμβ των χρογςνων ημών /α:
    διότι έν Χ£χο 0ήσει έ^νν.>ν /.αί φρονοθσιν,
    6τι διβ τής το.#τί^ ΐ9α::»Α:'Ύ^ν ^- σ^νετελεΓτο
    ή τής Πατρίδος μας μετα τής Ελλάδος έ¬
    νωσις- —»ι« τοθ-ο ότι παρετηρήσαμεν δτι ό
    Βενιζελοσ οχω; ματαιώστ, -ήν ένωσιν, ηθέ¬
    λησε νβ έΛτρεψτ, την Κρήτην τής ό5οΰ ταύ¬
    της, /.αί να εΊσβγβγτ, «^την είς την άντιθνί-
    /ήν '"Λί τής αώτίνομίας, έχράςαμίν «αν το
    ^νατον, *χι τής χ^ώτης τ,.έρας τής εκδό¬
    σεως τής εφημερίδος ταύτη;,χρος ά*ο*ρθ^ΐν
    τ'.: έ*ν'.χ:ΰ τούτον Αΐνίύνου, ϊηλοΰμεν δ' ίίτι
    έ? όσον το^λάχΐ7τ;ν ^ά ςρ&θΦρ-νώΛεν, 5εν
    θα χαρεκλίνωμεν τής /αρα'/βιπτ,- οϊου *αι
    μέ οιαν^Γ,ιΐοτε ')^σία/ θβ φρονΤ'.σωμεν νβ ί-
    'Κ6ή δόν ·£ τ,ς
    θτ, ς Τ-~ος εί; 'ή' 'Κ
    έςτ,γαγεν ς χ;&^
    ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ
    ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
    ΕΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
    «Μ τον
    'Αλλα χα» αί ι^άχαι τού Κοσσυφο-
    πεδίου |138'.Μ, ήν οί Τοΰρχοι έχερίι-
    ιαν εναντίον των ηνωμένοι Ουνά^εων
    των Σέρβων, Κροατών, Βοτνίων, Βλά-
    χων, Ιΐολωνών, Ούγγρων και Άλ6α-
    νών και τ^ς Βάρνας (144»), χαθ* ήν
    ίπετεν ή;ωϊκώς και ό ^ασιλεύ; των
    Οθγγρων Λαδίτλαος, είχον πλέον 8ι-
    Σάξει την Ευρώπην,δτι καί πολλαί συ-
    νητπισαέναι ΕύρωπαΙκαι Δυνάμεις ίέν
    ήσαν ίχσναί τοτε νά έκίιώζω^ι τους
    Τούρκου; έκ τή; Εθρώτϊης. 'Αλλ', ώ;
    είπομεν, έν χψ Αραζικφ Κράτει, εί¬
    χεν ή?η μορφωθή ολόκληρον σύττημα
    προνομιακοθ καθειτώτο; ύπΐρ των Χρι¬
    στιανών, προΰφιττάμενον τού Τουρκι-
    κοθ Κράτου;, έπομένω; ό Ιΐορ^ητής
    τής Κων)λεως Μωάμεθ ό Β δένκα-
    Οώριτε πρώτος τοιουτο καθεστώς, ά-
    ναμφιβολως βμως χάί πολιτικαί τί¬
    νες άνάγκαι ώ^ήγηταν αυτόν είς την
    αναγνώρισιν καΊ την επίσημον αποκα¬
    τάστασιν τοθ καθεστώτος τούτου. (Ν.
    Έλευθεριάϊου. Ανατολικα'ι Μελέται.
    Τομ. Α'.).
    Κ αί ή άλωσις δμω; τή; Κων)λ«ο;
    ίφερε ύ^ρηόκεντικόν χαραχτήρα.
    Διότι την πρωίαν τής 29 Μαέου 1453
    οί Τοθρκοι είσήλασαν άκάθεκτοι είς την
    Βασιλεύουσαν, φονεύοντες, ληστεύον-
    τες, καταστρέφοντες, άλλα καΐ ύβρί-
    ζον-ί,ς τα Ιερά των Χριστιανών. Έπο-
    Οοπατοθντο αί άγιαι είκονε; καΐ έκαί-
    οντο έν τοίς μαγειρίοις αί άγιαι των
    Ναών Τράπεζαι, καΐ τα ίερα σκεύη έ-
    χρησιμοποιοθντο εί; τα συμπόσια των
    οργιαζόντων Τούρκων, δια 5έ των ό-
    δών τής καιομένης πόλεως οί βάρβαροι
    άνεκομιζον σταύρον, ίχοντα επί χ,ορν-
    φής {ίρωμερον Γενιτσάρου κάλυμμα κα'ι
    ίκραύγαζον. «Ίδον 6 θεος των Χρι¬
    στιανών», Προφανώς λοιπον ή άλω-
    σις έφερεν δλα τα γνωρίσματα 6ργιά-
    ζο/τος ΰ'ρησκεντικοϋ φανατισμόν.
    Έποθοπατοθντο τα άγια ?.ε.ψανα, έχύ·
    νετο μεθ υζρεων καΐ χλευασμών ή
    θεία Εύχαριστία, οί παί^ες ^ίο: περιε-
    τέμνοντο εΐσαγομενοι είς τον Μωαμε-
    θανισμον, τέλος ?ε ττ^ 1 Ιουνίου, ή-
    μέρα ΙΙαρασκευζ, έν -φ Ναφ τής ά-
    γ£α; Σοφίας το πρώτον έτελέσθη μου-
    σουλμανική προσευχή καΐ το παλλά¬
    διον τής Εκκλησίας καϊ τοθ Γένους
    ημών μετ' άλλων Ναών μετεβλήθη είς
    τέμενος μουσουλμανικον. Ηδύνατο
    δέ βεβαίως, άν ήθελεν, δ Πορ&η-
    τής νά μή άναχαιτίστι τόν &ρη-
    σκεντιχόν τοϋτον φανατισμόν,
    άλλ' άναμφιβόλως ή πολιτιχή αυ¬
    τόν σύνεσις έχειραγώγησεν αυτόν
    είς την δημιουργίαν νέον χράτονς
    επί των μεγαλοηρεπών έρειπίων
    τοϋ Ελληνισμόν. Αέγεται, δτι έπί-
    ταξε τοθρκον στρατιώτην βανδαλικώς
    Οραύοντα μάρμαρον τοθ Ναού τής 'Α-
    γ(ας Σοφίας. Αί 3ε (ίιαίτεραι περιποι-
    ήσεις πρός τον Πατριάρχην των Έλ¬
    λήνων, δστις ίφεξή; είναι και Έΰά
    χης, χαϊ η άναγνώρισις των δικαίω ν
    καΐ προνομέων ημών ήτο έργον πολΐ-
    τιχής συνέσεως. Γνώμων των ένιφ-
    γειών τοΰ ΙΙορθητοΟ υπήρξε χό παρά-
    δειγμα των Αρχαίων Χαλιφών,
    κατα τό οπΛον εγίνοντο άνεκτοί οί
    χριστιανοί έν τψ μουσουλμανικα) άρα-
    βικφ κράτει άνευ έκβιασμοθ πρός έξο-
    μ ώσιν, διότι, ώς ελέχθη, υπό τούς νο·
    μους τοθ 'ΐσλάμ δύνανται να ύπάγων-
    ται μόνον Ηουσουλμ&νοι. Καλώς έπί-
    σης ηδύνατο νά έννοήστ^ ό Πορθητής,
    δτι έκ τοΰ τουρκικόν συρφετοϋ
    δέν &ά άπετελεϊτο χράτος. Οί Τουρ-
    κοι απετέλουν κυρίως στρατόν, ήσαν δέ
    τελείως άκατάλληλοι διά την καλλι¬
    έργειαν τής γής, διά την ανάπτυξιν
    τοθ έμπορίου καΐ των τεχνων. Οί Έλ-
    ληνες τούαντίον ήσαν άριστοι καΐ ώς
    γεωργοι χά Ι ώς εργάται καϊ ώς Ιμποροι.
    Επι πλέον δ πορθητης δέν ήτο ξένος
    πρός τόν ελληνικόν πολιτισμόν
    τοϋ Βνζανχίον, δτι δέ και αύτό; καΐ
    άλλοι τοθρκοι παρηχολούθουν τό ζή-
    τημα τήί ενώσεως των Έκχλησιών
    καταφα'νεται έκ τοθ δντος παραδοξου
    γεγονοτος, δτι Τονρχος μοναονλμά-
    νος λόγιος σννέγραψε χαχά χής
    έν Φλωρεντία Σύνοδον, Ό Ιΐορθη-
    τής λοιπ-ν εφάνη εύνους πρός τό Ελ¬
    ληνικόν γένος, άναγνωρίσας τό προϋφι-
    στάμενον ήδη έν μουσουλμανικα κρά¬
    τει προνεμιακόν καθεστώς. * Ομολο¬
    γούμεν ως δέ ή σωτηρία τον Γέ·
    νονς μα; υπό τονς Τονρκονς ό-
    φείλεχαι είς χά δίκαια αύχοϋ χαϊ
    προνάμια.
    Γ.
    Ή ονσιώδης ε*ννοια των προ·
    νομίων.— Κατά τα προνόμια ταθτα
    6 Πατριάρχης είναι άρχηγός τοϋ "Ε·
    Φνους *Μηλέτ πάση», έβνάρχης,
    άνώτατος άρχων των Έπισκοπων, των
    κληρικών χαι τοθ λαοθ, αύ&έντης
    χαϊ βασιλεύς, ώς πολλάκις ελέγετο.
    Μ αυτόν μιτά των περΊ αυτών Έπι-
    σχόπων άνήκει ή άνωτάτη διοίκησις
    τής Εκχλησίας, ή έκλογή χαι παθσις
    των Έπ.σκόπων, ή δίκη αυτών καΐ ή
    τιμωρία.
    Ή Κυβέρνησις δέν ή?ύνατο ο6τε νά
    ουτε να δικάσΤ} κληρικόνή ε¬
    πίσκοπον, έν περιπτώσει πολιτικοθ έγ-
    κλήματος, άν μή πρότερον διχάζων αυ¬
    τόν ό Πατριάρχη; χαι εύρίσκων ένοχον
    τόν παρεδιδεν είς την Κυβέρνησιν ώς
    χοσμιχόν,
    *Ως άντιπρόσωπος τοθ *Εθνους
    παρά τζ Κυβερνήσει ό Πατριοφχης ήτο
    ύπεύθυνος άιτέναντι αυτής, ώφειλε δέ
    νά νου^ετη αύτούς έν περιπτώσει πα-
    ρεκτροπής τιν-ς, νά δικάζη αύτούς και
    φυλακίζη μάλιστα τούς άτακτοθντας.
    Αύτός Ιιεξήγε τας δικαστικάς ύποθέ-
    σεις, ουγκροτών περϊ εαυτόν τόν
    "Αρειον Πάγον τοϋ Ελληνικόν
    "Ε&νονς, είς δν παρεπέμποντο αί έφε-
    σιβο,λλΰ μενά ι ΰποθέσεις των έπαρχιών.
    Το δικαστήριον τοθ πατριάρχου έξη-
    ταζε πασάν ©Ικογενειακήν, κτηματικήν
    καΐ κληοονομικήν υπόθεσιν. Κ αί αί ά-
    σχιχαϊ άχόμη ύποΦέσεις, έν περι¬
    πτώσει αΐτήσεως των Χριστιανών, έ-
    δικάζοντο υπό τ©0 έκκλησιαστικοθ δι-
    ΕΛΠ1Ϊ
    χαττηρίου Κϊς τον Πατριάρχην άνήκε τσιφλίκΐσ των Του:/.ων Λ .οπσ-.ωτ-: :-:·ι^,
    το οΥκαιωμα να έ-ικυροϊ τού"; κανονι- εο; πάντων των φόρον γ-ϊ ό φόρος η*--
    τών Κοινοτήτων, των ίσνα?·.ων τον αϊματος, τό παιδομάζωμα, ι: ττ^τιν
    την
    η τ:;
    Λντι-
    £ νέ
    2' ελευθερία έτελουντο τα τή; ϊ οού/ων, τή;
    εία;, άτ-.αγορΕυθείση; τή; 2ια τή; | των οε
    έξομώσεω;. Οί ναοι και τα μονα- | μ υ,
    αυ
    ττήρια ηδύναντο να Εχωσι κτηυ.ατικην
    ί ύθ ή ?3
    «■.τιν-■; έ* ν έκάσττ, ττιγ-
    άοαιοιτωτι ττ.ν ~ε·:ι-
    θυσίαν, την τίμιον Χ7.·. την ,ωην
    ων
    υν, *νομ:ν καθήκο* κα· συμ¬
    φέρον να ίμμ-ινωμεν εί; το σημερινόν
    Ένωτικον καθεττώς, καταγινομενοι,
    γ
    άρ'/ών £ί; τα /.αθήκοντα τον
    5έ ό Π
    ατριαρ-
    / ςρ »5έ ό Πατριάρχης
    εις την Υψηλήν Πύλην διά τοϋ
    Υπουργόν των Εξωτερικών, Ι-
    χων ίοιου; ΰτιαλλήλου; προ; τουτο,
    τόν Μ. Λογοθέτην χα'ι τον Καποΰ Κε-
    ·/αγίαν, 'ϋττε ό Πατριάρχη; ήτο ου
    αόνον έχχλησιαττικο;, άλλα χαί πολι-
    '"./.&; άρχων, αΰ^ίεντη; καϊ ο
    Παροαοίαν έν αι>.ροτέρα κλίΐΑακι θέσιν
    κατεϊχον έν ταϊ; επαρχίαι; και οί Μη¬
    τροπολίται, έςασκοΰντε; καϊ διοιχητι-
    κήν χαί θικαττικην έϊουτίαν. ώ; άντι-
    πρότωποι τοθ λαοθ παριττάαενοι προ
    των πολιτικών άρχών και εί; πασάν
    αυτού ΰπό^)ετι^ έπεμιβαίνοντε;.
    Εκάστη 3έ έλληνική κοινοτης ή
    κώαη, έκαστον χωρίον, εΐγε την έαυ-
    του -νεςάρτητον άπο τή; πολιτικτ); έ-
    Ι,ουσία; κοινότητα, ή; οί άντ.πρόσωποι
    έκαλοθντο δημογέροντες, γέροντες,
    προεοτώτες, άρχοντες, έπίτρο-
    ποι καΊ τουρκιττΐ <*κοτζάμπασοι>,
    συνή^ως 12 τον αριθμόν, έκλεγόιχενοι
    έτησίω; κατά την ήρ,έραν ττ]ς έορτή;
    τοθ άγ(ου Γεωργίου, συγκροτοθντε;
    συι^βούλιον υπό την προεδρείον τού
    μογή ωρισμένου προγράμματος
    κυβερνητικόν χ ι τα τού; παρελθόν-
    τ τ.: -χδτιΐνού; αίώνα:, άλλ άποτέ-
    λεσμα αύ&αιρεσίας ενίων Σονλ-
    τάνων, οΐ'τινε;, άλλως τε κατα την
    εκλογήν νέου Πατριάρχου έπανελάμ-
    €ανον την αναγνώρισιν των οικαίων
    και ττρονοιχίων τοθ Γένου;, τταραχω-
    ροθντες εί; τον Πατριάρχην το οοομε-
    νςν όνομιαττικον βεράτιον.
    Γ Επι-τα.» τό τέλο-;.)
    * Λγησίλαος Σ. Καραμπάσης
    Αρχιερέως ή τοθ Έπιτρόπου αυτού.
    Το συμβούλιον των Δημογερόντων θιε-
    ζήγε πάσαν κυβερνητικήν, οίκονομικήν,
    σχολικήν και οικαστιχήν υπόθεσιν, εί-
    σέπραττε τούς φόρου: παρά τού λαοθ,
    φροντίζουν περι πασών των άναγκών
    αθτοθ, ούτω; ώστε ή ϊουρκική Κυβέρ¬
    νησις 8έν ήρχ-ετο εί; άαεσον" σ·/έσιν
    προ; τον λαόν. ΕνιαχοΟ έν τΤ| Δημο-
    γεροντία έπεχράτουν οί κληρικοί, ώς
    λ χ. έν ταίς νήσοις, έδυσχεραίνετο Ιϊ
    το Εργον αύττ];, δπου υπήρχον και ριου-
    σουλμιάνοι κάτοικοι. Πολλαί νί)σο: εί¬
    χον ϊίιχ πολιτικά προνομια έν ττ. αύ-
    τοκυβερνήσει αυτών, οί οέ ττ]; ΙΙελο-
    πονήτου κάτοικοι είχον έν Κωνσταν-
    τινουπόλει τρεΓς πολιτικου; άντιπρο-
    σώπου; ττιρά τ?; Κυβερνήσει. Υπήρ¬
    χον έν τοΓ; κυβερνητικοϊ; κέντροι; ίλ-
    ληνις έτίίτροποι διαφόρων έπαργιών.
    διεϊάγοντε; τα; μεγάλα; αυτών υπο·
    Οέσεις προ; τού; πασάδε;.
    Άλλά 8έν πρέπει νά
    δτι τΛ προνομιακον τοθτο καθεστώ;
    ευρίσκετο έν κράτει μονσονλμα-
    πρός: τον
    ΚΡΗΤΙΚΟΝ ΛΑΟΝ
    11 Αντιπολ'τευσι; δέν ήτο δυνατόν
    να παρίδη την εκδήλωσιν τή; δυσφορί-
    α;,ύπό το βάρο: τή; όποία; πΐίζεται ό
    Κρητικο; Λαο;. "Ενεκα δέ τούτου έθε-
    ώρησεν έπιβί€ληυ.ένον καθήκον δπω;
    συνέλθτ, και σΛεφθτ, περΐ τού πρα/τέου
    καΐ διαδηλώσϊ] δηυ.οσί'α τα; επι τή; κα¬
    ταστάσεως γνώμας αυτή;.
    Και έν ^ρώτοι;, Ενεκα τής έζαιρετι-
    κώ; λεπτή; θέσεω; τοϋ ζητήυιατο; ή-
    ίΑών, τού όποίου ή 'Κθνική διευθέτη¬
    σις έξαρταται έκ τε τή; Οελήσεω; τώ;
    Προστατίδων Δυνάμεων και τή; πατρι-
    ωτική; πορεία; τοθ ΚρητικοΟ Λαοθ,
    φρονούμεν τ$τι έπιβάλλεται άκρα τερί-
    σκεψι;, ινα αή διά τή; άκαίρου δημι-
    ουργία; ζητημάτων, Πέσωμεν υπο δο¬
    κιμασίαν την δημοσίαν τάξ.ν. έκ τή;
    όποία; έ'αρτώντίϊΐ και επί τή; όποία;
    στηρίζονται τα πά ντα, υπο τα; τη'ΐε-
    ρινα; συνθήκαι, ούτω δέ γίνωμεν άκου
    Ϊ!2 την θέσιν ταοττ,ν ίν-:: ζι
    αυΐ3τ χολίτιν* ^ίθνήμ^τΛ υε *:ν τ.ζ%·
    βιντα ΰπ"-: τού Χ^μίο^λ'θ^, <*>τ:ξ. νΛτϊήτ
    κο· άν ίιωρ'.^ιτί 6λ ητ; άϊίϊβορον ::α
    !^ντί^:ολ:^ε^σ:ν α;' ου ^ε^αΐί..; 5έν γϊιο^
    ί·.ορισθτ( ίίλος ττ,ς, τ'ς ζήττμχ ε-νε μ:,νόν
    το χϊλςν -αρ^ίιιγμα τ;υ τεζασΑθ^ ζ:;; τ
    Ν-·αο-: "' :τοΓον $:ί;^7:ν ο: χυ'ερνώ/
    εί: τ^; -ς/.'τας
    -Λ
    τε;
    την ευθετον στιγμήν έπιδιωςωμεν την ;-
    ΛΟά^ή Ί ή Ι '
    ΛιεΟ^η αναγνώρισιν τή; Ίν.ώσεως. τή;ί*
    ό ποία-; το οίχα'.ον έ-/ει ώϋαατει /.α·, α¬
    ναγνωρισθή ϊν τ τ, τυνειοήσει τοϋ πε-
    ή α
    -: τή: 0--τε<-·: τ<ον ζ πολιτισμένον μ Και ή μέν Κυβέονησι; ^ντα/Οεϊστ. υπο τή; Συνελεύσεω; δπω; συμπλη¬ ρώση την άμυναν τή; Χη ησου ρη μ συν^ιιθανομί'νη το $<χο$ι τή; ευθυνής, νο: πρά;τ, έν τπουδτ, το καθήκον τη;, ή δΐ ΆντιτΓθλί'τευτη;, ϊχουσα ^ασίμους έ/.τΐίδσ;. 5τι οέν Οά βραδύνη να έπι- σττ, ή εύθετο: στιγμή, ή παρέχουσα την ευκαιρίαν εί; τον Κρητικόν Λαόν ^ "Χ ρ σίω; πρόζενοι κακου άντι καλοθ. ο-ω; «Γ,τηστ, την αναγνώρισιν τού οί- καιου των -ροαιωνίων άγώνων και Ου- σιών τού, Οα παρίσταται άγρυπνο; φρουρο; τή; πέρι; ημών κινησεω;, ϊ- τοίμη β-ω; συμ.πράξτ| καΐ έν άνάγκτ, ήγηθζ πάσης έπικαίρου ένεογε(α:, τ=:ι νούση; εϊ; την οιεθνή αναγνώρισιν τή * Κνώσεως Ευχόμεθα και ελπίζομεν να είσα- κουσ'ίτ, παρά πάντων μετ έμπιστοσϋ- νη; ή άίολο; καΐ εϊλικρινή; έπίκλησι; ημών, νάριν τοθ συμφέροντο; τή; ϊΐα- τρίδο;, το οποΓον, ίνεκα τή; κρισιμό- τητο; των καιρών τού; δττοίου; οιανύ- ομεν, οέν είναι δύσκολον νά έκτεθί,, δι άκαίρων ένεργειών, εί; άνυπολογι- στου; ζημία; Έν "II ρακλεϊν ·» τ Γ] 1 Γ» * Α πριλίο υ 1911 Οί έν Ήρακλεί(ΐ) συνελθόντες 'Αντιπο- /.ιτεκ»μί£νοι πλ»|ρε;ο«'·σιοι έντολΓ| και των λοι.τών μελών τής "Αντιπολιτεύσεως. Αντώνιος ΜιχελιΑάκης. Έμμ. Λο- Άντ. Κατζονράκης, Κωνστ. γ Μ. Φονμηζ, Μ, Ησυχάκης, Ε. ί. Τ Νλ λ Γ Τσον^ερόζ, Νικολ. Κεφαλογιάννης, Γ. Χαμαράκης, Μ. Κ. ίασχαλάκης, Άνχ. Κατα συνέπειαν ή Αντιπολίτευσις, | Κα^νιστός, Έμμ. Λεβέντης, Αριοι. καίτοι άναγνωρίζίι δτι ή Συ 'έλευσι; *-Π'ασχαλέδης, Γεωρ. Βαγιάκης, Ιωάν. δεν άνταπεκρίθη εί; την κρισιμότητα Πολν#γκης. ?νεκα των οποίων 6 των πίριστασεων, Κρητικος Α.α6; π?ριίβαλεν αυτήν δι δλης τή; έμπιστοσύνη; τού, έν τούτοις δέν Θεωρεΐ επίκαιρον την διάλυσιν αυ¬ τή;, καϊ μάλιστα δια συλλαλητηριον, οθ μόνον διότι ύπάρχει άμεσω;: κίνδυ- νο; διασαλεύσεως τή; δημοσία; τά;ε- ω;, επί άνυπολογίστω ζημία τοθ κοι- νού συαφεροντο;, αλλα και οιοτι το ΑΣΥΣΤΟΑΟΣ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΙΣ ΝΟΜΟΤ ΥΠΟ ΤΟΥ - ΕΠΙ Τ.Ν ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ τού Κο:να>φ£λοΰ-; Τβμΐίθυ
    1 ■ Γ
    γενοαενον ανεκτόν διά τή: άποτίσεως γυ^τος.
    <ρόρου δοθλος πρός διατροφήν τοθ δέ-| Φρον χεΓον Νομάρχην, τον Κίίβγγίλία των Πρω- <ρόρου, δοθλος προ; διατροφήν τοθ δέ-} Φρονούμεν 8μω;, δτι ή Συνέλευσις τ:ϊι*ών χίΐ |ν« Πρ-:ηίίχην όριζόμενον 6-5 σπότου έργαζόμενος. Ό ραγΐ4ς ούτος είναι περιτον νά επανέλθη προ; έκτέλε- τοδ^ίίκείου Πρ&εϊ;·υ. Πρν/.^μέν··> όθεν
    ϊποεπε νά πλγΐοώστ κε$αλι*ον ©όρον, | σιν τακτικών νομοθετικόν έργων, καθ" ΧιΡι -*ορι·ί*οα ·ίχ«λληλο. χ«ρά τινι «πο-
    Γ , " ι * ' _ ?ι ' λ *. Ι ' ί _ κ-τβσττ.μβτι τοί'Κοινωφελούς Τβμειο^ οίον
    • το ποσόν εκάστοτε ήν οε περίπτωσιν ή πλειοψηφία αυτή; (| , · - * »·■*·«-
    * ' ' Τ *τ * να γνωμο:οτή€τ, χερ- τ&υ οιορι»μου
    τουτο.
    ΐντβυθ· * Γχοκεττϋττήμιΐτί τού
    χαράτζι, ούτινος τό ποσόν εκάστοτε ην οε περίπτωσιν η πλειοφηφ'.α αυτή; '^2"^ω^^
    χατά την άπληστίαν των άρχόντων ήθελε συνέλθει προ; τον σκοπόν τούτον, ν^6ο.-λι&'ν ^4
    ηΰϊχνΈν. Έκτο; ;ϊ τοθ κεοαλιχοθ φό-,ή Άντιπολίτευσι; δηλοΓ βτι Ζϊί θά με- Έν τφ ΐντβυ
    η«
    ρου ό ραγΐβ; ίπρεπε νά πληρώνη
    ωργικον φόρον, δζίζιέ, έπει^
    κληρο; ή χσ.τακτηθεΤσα έλλη
    "* ,
    ν*'. την εφα
    -χων
    υ-α/.Ληλθ! εντετα/
    :· -ε:!:ροϋρησίν των
    ΖΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ
    Γττοι; των παο" ί|μίν
    ' / ί
    οικών και εν
    'ΐ; κ./ί τΓ|
    την
    τοΓ· ΛικηγοοικοΓ· κπαγγ·-'λματίΚ και
    /αί
    τοος τϋλΕΐοτι-οαν τΓμ
    κπονομην κίχΐ Ρν ιυ-'πί-.ι /«ι «ί>-
    <τοματ όν πρός των ένιτ| |"»ουλΓ| μ ιΝικαστικών νομοσ/κΛίιον. Κ/ομεν δι' έλ.τίδος δτι .^:«ή■τ^^ γ»Ι είχίμκνοι ΟρΑοιττι ΐ αΐ'νήγοηοι κ<ιΙ ιτρλοπσιν κτώΐιό: ι την ί-ισαγιυγην /.(ά εν Κοι'|τΐ) τοΓ· κν 'Κλ- λαόι ισχοοντος 'ά[ΐοι* πεοι ί>ικ»|γοοικών
    ουλλόγ(ον ίφ' όσον ένδιαψερονται πεςη τΐ|;
    ί,πι τό (Ιξιοπρε.τέστερον τροπΓ|ς τοΓ· δικΐ|-
    γορικοΐ· Η.-ταγγέλματος και της μιΐλλον εν-
    .τροσώ.του τούτου ένασκήσεως. Νομίΐομεν
    ύ/ΛΗχδάντ<υζ ϊ| μα/Λον εϊαει'τα [■'·< ,»"ΐηΐ δτι Γ Γ ' γοι>ικο>ν ϊ'Ηίλκι συντΕλρσει τα μά/Λΐ κί; ι ην
    ηθικήν ίόί(/ αμα δέ και υλικήν επίρ
    τάξειυ: ήτις έδει εν παστ) χώρα νά κ/
    τα σκή—:ρα και πρωτεΐα μεταξΐ' των ίπι-
    στημόνων. Τουναντίον δέ ή τής παρ»νι-
    αΐ|ς καταστάσεως παράτασις και ό· μή ^ι*-
    νασπισμός των Λικηγόρων είς σωματείον
    άνεγνο>ρισμρνον ?τ'ν τε τΓ| Πολιτεία και τ [ι
    κοινο>νία πολλα/ακ; ζημιοΐ Γ|Οικώ- /.αί ί^'λι-
    κ<ος τ»»{»ί την τάϊιν ταύτην ά.-κχρτίζοντα^ και αντιμ' τε την Πολιτείαν -/.α Κοινο>ννίιι
    ί| οι'τοι 1Γ
    ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΔΙΑΔΟΣΕΙΣ
    ΛϋΒί3«τ«ι ^τί χροσεχώ-:
    >.εως μβς ΰποδαΛλων παράίτησίν ό χ. Πρόε~
    ίρ:ς των ενταύθα Έβίτών. *()λ5»ιληρ5ς ό νο-
    μ-./.ος /ί^μςς' Πρβ7.λείο^ ενβι άιςς τί; Ινταθθα
    αφιΐεω; τού κ. Λλεςάνϊρου σχη,Αβτίση την
    αρίστην γνώμην όσον ά·οροί χαί την αρτίδ-
    τητβ τη; ϊκοίτΐ/.ής μορφω^εως *βϊ χείρας
    αυνοΰ, ώ; χαι το^ χράγμβτι άχερβίο^ /αί
    βμερολήχτο,ί /αραχ-ηρος το>' έβεώρη-ε δέ
    χαί θίίορίΓ χάντοτε τον σ«6ο.στον Πρ;ιδ?ον
    ω; το ίσ^ολίστατον εχίγγ^βν Χ£φωτ;σμέντ,:
    ■/.αί άχρι6:οι/βιας άτονομή*; τής Ϊ!κβίθσ>ης
    είς τούς 3ύο Νομούς τούς άχοτελοϋντας την
    -εριφέρε'.αν τού Έφβτ€ίο^ μας. Λι* τθΰτο
    έλχίζομΐν δτι ή Κ^ίρνηίΐς θέλει λ«6/, :λβ
    τα χατάλληλα μ,ί-ρα, έχως άποσοβήσ»;, την
    «ντ€ΰθ£ν αναχώρησιν τοιούτου ί^σειναχληρώ-
    το^ ίίχβστίχοίί λειτο^ργοΰ, χβϊ οτ( ό χ. Πρόε-
    3ρος δέν θέλει επιμείνη =ΐς τς ν» 5τερή<ττ, την $ίχαιςσ'»%ην τή-: ΙΙατρίίος μσς των φώτω' ■/.αι τή; «ιρβς ούτοΰ, ώς χαί τής ττΐχοιθή' τέως ήν πρός την απονομήν τής δί/.αΐοσ6νης ΐμχνίεί ή έγνωσμενη χρηττοτης τού, ών νυν «ροχάντων εχίμεν άνάγχην έν μίαψ τής στοτ-.ας χαί τοϋ χάονς το όιτοΤον τ€ΐ'ν«ι ϊημ-.ο^ργηθτ, ΐν Κρήτη. *·■ « Ελπίς» ώ ^ ί^ς την τής ι*ελέτης τ 2 τίτλον «Τί» έν Χηιν.χλόγκ'χ •ο ώ; δουλοπαροικοι εί; τα _Λ; δ,τι ο αφορδ την θέσιν τοθ έκ- διοριιμος τοΰ χ. Μαλ«6^ζώττ; ·? ή
    ΕΛΠΙΣ
    ΤΟ ΕΝ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ
    Λ Ι-11 Ι
    πλάοματα Ακριβώς δπως οί άδοηα&αριοχαι
    ^ ί ί Τ βί:ΊΤωηι **&>*Φ' πρωίαν χά ρκουπίδια Μξω
    1- ΐυ Λ τίς πόλεως. '// χελική &λιξις χ«ί τού<ων *«* έ**ίνων ή αυτή με μόνην χήν διαφοράν το Ακροατήριον χον άγίον ' *"' τα ^οώχα είχον χό ατνχημα νά < Ιωάννου, άψορεσμένος αει^νομασθεν έκ η^νωνται χήν ρακώδη μεχααόρφωσίν χων. ΐώκ πολλαπλών κινδύνων οί), διατρέχουσι Γήν παγεράν ταύτην συναίσθησιν είχεν φΙ Ικει ΑκχοπλθΦννχες, ευρισκόμεθα πρό Ηαι *Ζβί *<ι$ήκον επιτακτικόν ή κοινωνία χον γραφικώτατον και μαγευιικον κόλπο» /**τα τ*7·ί ^ολιτείας νά καταστήση ήττον αί- τής Έλούντας, τον οποίον τούς έλαφρους 11*^*ΙΧΨ* δλιγώτερον δδννηράν. Άγανα- χνματιομονς σιγαλώς και ήρέμως λείχφν- **°ν[ΐεν διά τα παθήματα των σκύλων, τας τάς εκατέρωθεν Ακτάς, διαδέχονται Α- υποφέρομεν διά τα ελκη των γαϊδάρων ΐιέσως και κνμαχοειδώς αί πνκναϊ φνχειαι!ωσΐ* ν- κάμωμεν συλλόγους καϊ νά σνλ- ιών Αμνγδαλεών, αΐτινες κατά φεβρονά- λέγωμεν έράνονς πρός προστασίαν ριον Αποτελούσι πάλευκον δνειρώδες πλαί- ^9°^ *ά Ανθρωπινα δέ ταυτα ελκη, τα I- θίον αυτών κατά την εποχήν Αι ταύτην Χοντα τοσαύιας καί τοιαύτας Αναμνήσεις χαταπράσινον τφΐοϋκίν. Συνδνασμός σπά- ι -'19Ο> την ζωήν, τα αυζήσαντα μετηζυ% ή-
    ν&ς, χόπος ρεμβώδης, ΑςΊοινσχαχος διά>ίίων» τα δπορρέονχα Ικ χων σπλάγχνων
    χους Ιρωτύλονς. ημών, πρός χά ζωνχανά χανιά Απημεινά-
    Εις χό στόμιον χον κόλπον τούτον και οια άτοσχρέφομεν χό πρόσωπον, παράφο-
    ολίγον πρόν χά άρισχερά διά τό» είοιρχό- 9°ν ατηνώδη Αδιαφορίαν μέχςι τούδε Ιπι-
    ιιενον κείται βράχος γρανιχώδης, ώσει νά οείξανχες. Τήνάδίκαιολόγηχονχαύχην άκαλ-
    νοι, διακεπομμέναι *αί δυοκ&χάληπχοι'
    ιάς σντ&ήχΛς αυτάς ήρχισεν είς έξ αυτών,
    τέως ταχυδρο^ιικός διανο^ιενς, ν Α προαφω-
    νη χον η. Νομάρχην και νά Ιχίϊέτη την
    θλιβεράν αυτών κατάστασιν, ή Ιγχαιρος
    επέμβασις χον η. Νομάρχου διαβεβαιώ-
    οαντος 8τι &ά γίν$ πιοτός διερμηνενς
    παρά τη Κυβερνήσει διά τα δίκαια αυτών
    παράπονα, μας ΙγλντοΜί Αηο την ύπαρα-
    κχικψ> Ικίνην οκηνήν. Μ&ς έχλείσαχε έδώ
    ώς κακούργονς, ό'ηον ουδέ νερό, οϋτ*
    ξνΧο, ουδέ χόρτο ύηάρχει, Οώόατί μας
    τουλάχιστον νά τρώγωμεν ή
    τέ μας ! .
    ΚΟΙΝΟΝ ΙΚ Α
    βράχος γρανιχώδης,
    ίνα Αποκρύπχη χήν μαγενχικήν
    ολ
    [ΐενον
    ίχέθη
    Αποψιν χον κόλπον, σχήμαχος θωρηκχον
    άνεν Ισχών. *Ο βράχος ούτος είνε ή περί-
    φημος Σπιναλόγχα χον οποίον ή ίνεχιχή
    χέχνη /ιβτα νής φνσικής αυτόν θέσεως με-
    χέβαλεν είς φρούριον Απόρθηχον πεσόν 75
    ηη ιιεχά χήν αλωσιν χον Ηρακλείου. Και
    σήμερον Αχόμη οχυρόνιιεΐ'ον καχά χήν νέαν
    τέχνην τής δχΐ'υωιαιτικής ή άπό χής θα¬
    λάσσης ίκτόαθησι: ατιον ϊσχαι δνσκολω-
    τάτκ α»1 >>χι Αδύνατος.
    '// Αίο τη.: ^ί(οα» Λ ϊο^'ίπ Γδίίί»-; διά ι όν
    άπό Φουρνής καιερχόιιηοι «Ιιβ μάλλον
    γησίαν Ας άποδώσωμεν είς ίνχελή Αγνοιαν
    χής καταστάσεως των δυσχνχών ίκείνων
    ονχων καϊ εις ψυχικήν τής κοιν<»νίας πώ- ρωοιν. ίιόχι δεν είνε δυνατόν νά πισχεύση χις ό*τι θά ευρεθή ανθρωπος πρό θεάματος οίον Αποτελούσι οί Ιν Σπιναλόγκα λεπροί, ΐϊσχις θά μείνη Αναίσθηχος δπον και άν είνε τοιούτος, οσης θά μείνη άνάλγη- Την πίΐρελθοΰ ΐαν Πέμπτην 21 τρέχον¬ τος ετελέσθησαν, έν <ττενφ οΐχογενειαχω χυχλ4|>, οί γάμοι τον φίλον χ. Σπύρ. Λ.
    Αλεξίου μετά της Δας Μαρίας Α. Μαρκί-
    δου. Τοις εΰχόμκι^α τσν βίον μεστόν παν¬
    τός άγαθοΐ».
    χος οίον καί άν είνε Αγριος, δσχις θά ίξα-
    κο'{ονθήση νά είνε φνλάργνρος δοον και
    αν είνε Σάνλωκ.
    /?ι^ εμέ άιοβαίνβι αδύνατον ίνα χρωμα-
    ϋεαματική. τίηιο ?ηκο και Αμυδρώς την ψρικιαοτικήν
    ΟΙπήματα εν.ϊρόοωπα ήρει.-κομενη κ<ι είχον α ην Αντιμετιήηιοα κατά την Αποβί· μή9 κλιμακηόον φκοδωμημένα, /?>' μέαο) βαηίν ιιον εις χον τάρταρον Ιχίϊνον, δοτις
    των Οποίων ΰψονχαι β!; μιναρες πάκενκυ^ μοϋ νπενΰνμιαΒ τα; εΐκόνας τής Κο-
    καϊ είς πυργος ήμΐοεληνοειδής τοΰ οποίον λάοεως ώς μόν τάς περιεγραφεν ή μα-
    αΧ καννιοδνριδες χαίνονσι ώς ί*ι/»αα/Λ«»·α καοήτις μητέρα μου ίνα με Αποτρέπη Απδ
    οτόματα πρός την ξηράν, Αποτελούσι την ί τα κατά τής &ρησκ·ίας ΑμΛρχήμαχα.
    εΐκόνα μικρόν στρατιωτικόν συνοικισμόν
    άκμάσανχος πρό μικρόν καϊ ύποστάντος
    πρόαφατον βομβαρδισμόν.
    *Επ χου γοανιχώδους τούτου βψάχον ή
    Κρητική πολιτεία Ικτελονσα πρό ίπταετίας
    Απόφασιν τής Αντιιροοωτιείοχ τοΰ Κρηιι-
    χοΰ λαοΰ Ερριψε τριαχόαια Ανΰρώπινα
    Ενρέ&ημεν πρό μιας μάζης δνταον Ατι¬
    να ο)δε ζώα είνε ΑΧλ* ονδϊ αΎ&ρωποι'
    Ακρα πεομένα και -ινορροοννχα, πρόσω π α
    απαίσια ώς αί μιϊλλον Αποτρόπαιαι μα-
    σκαι των Απόκρεω" πόδες τνμπανιαϊθι Α-
    πέναντι των ν.τοΐων οί τον Ηέφαντος είνε
    Αριστούργημα καλλιτεχνικόν, φωναί ϊρρι-
    ΚαντΐγβΑΐ; τ! Τσςλή,
    ου χατοίχου Ήραχλείου-
    Κ.τα
    Λερβίς Καουχάχη. -αντοπώλου
    χ.τηματί
    Ό χα#* οί» το χαρον ΟΦΐιλέτης μθϋ καίτοι
    νομίμως, ως δείχνυται έχ των Οχ'
    2'20, 3393 χαί 3(>38
    τοΰ ίιχ.αστιχοΰ χλητήρος τή;
    τοΰ Πρωτοδ(χ<ίου Ήραχλείου Ιωάν. Μα- διά των ΰχς χρονολ. 15 _4- 11Η0, 15 Όχτωβρίου 11110 χαί 20 Νοεμβριού 1910 έχίτχγών μόν, Γνα δυ¬ νάμει χαι χρος ΐχτίλκτιν τοΰ ΰ** άριβμ' 10,30Γ) μισ6_τηρίθι» «υμβολαΐου τού Συμ6θ- λαιογράφο^ Ήραχλιίοο Κωνστ. Ρανι&άκν) μοί χληρώη/, δια χιφάλαιον τόχ&υς χαί I- ςοδα κνο'λω ίρχ. ^43. Ί0 «ν τούτοις άχέ- νβ χράςΐβ τουτο μεχρι σήμερον. Λιά ταύτα Πρός ε?σχρας(ν τού ανω χονοΰ των δρχ. 343. 40 των άκο των ΐχιταγών νομίμων τόχων χαί έξό(>ων άχτελέσεως εκτίθημι ιίς
    δημόσιον άνα*) χαντκχ^ν χλειστηριανμ^ν το
    ίξή; άκινητον «ύτου χτήμα, δ'χ^ρ ίχω χατά-
    σχει δια των χνω «χιταγων, ήτοι μίαν οί-
    χίαν χειμινην ιντος τής «έλεως Ήραχλείο^
    τής όμωνύμοο Είρηνοδιχειαχής χερ(··ρ€(ας
    χατά την συνΗχία* «ΦιντΙχ Πασσά» συνί-
    σταμένην ι; ίνος ίσογε.ον χορτέγου, ενός
    μαγειρί);*· ενΐς άΤο5υτηρίοι>, ενός β χαρ ώ-
    νος, μιας αύλής %α δΰο ανωγείων ίωμα-
    τιων σ.#νορεύο^σαν χτήμανι Μχ;λαλ Σαρα-
    τση, Ισμαήλ Χατζ,άχη χαί δρόμω.
    Ό χλ·:<τττ( ηβσμος τοδ χτήματος τούτου γενησεται την 5 *Ιθυνίοι> 1911 ημέραν Κν-
    ριαχήν χαι ώρχν 10—·1? χ. μ. ένώχΐον τοθ
    Σαμ4.ολαι&γράροα Ήραχλ«ίοι> Κ«νσ. Ρασι-
    δά/η ή τον ν<μίμο.> αύτοΰ αναχληρωτοθ χά Ι
    εν τψ χατά την συνιχχίαν αγ. Αίκατερίνη
    τής χόλεως :αότης χειμένω Ιημοσίω αύτίΰ
    γραιιίψ Ινθα χαί ότε /.αλοδνται οί κτλεΐο-
    δοτήσοντες.
    Άρμόδιος διχαντιχος χλητηρ ενεργησά-
    τω πάντα τα νόμιμα έχΐ τοΰ προκειμένον
    χατά την Π(λ. Διχονομίαν τοθ 1880.
    *Ηράκλεΐβ τή 20 Φεβρουιρίου 1911.
    '() χληρες διχηγ. τού εχισκεύοΌντος χαί
    χαραγγέλοντος.
    IV·
    Γρ ί
    ΠΡΟΓΡ.
    ίου Ά&αργιωτάχη χχτ. Ήραχλείοιι.
    Κατά
    Μιχαήλ Βουζοννεράχη χατ«ίχθυ Βουτών
    Μαλεβυζίου. .
    Ό χαθ' οί» το χαρον οφείλέτης μου έχ«-
    τάγη" νομίμως ϊιά τής υπο χρονολ. 12 Ιου¬
    λίου 11)10 ΐπιταγής μου χαί διά τής υπο
    χρ-νολ. 20 Ψεβρΰυαρίο.) «. Ι. συμχληρωμα-
    -•.κής τοιαύτη; μου ώς 'δείχνυται ΐχ τ&ΰ ΰχ'
    αριθ. 38 ΐχώςτηρίου τοΰ δικαστιχοΰ χλητή-
    ρος τής περ'.φερείας τοΰ Πρωτοδιχείθϋ Ή-
    ραχλείου Νί»ολ· Χ" Γ. Χαιρετάχη χαί τιΰ
    ύτ:* αριθ. 20443 τοδ δικαστιχθΰ κλητήρϋ τής
    αυτής χεριο^ρείας Έμμ. Μαν&υφάκη Γνα δυ
    νάμει κ«ί πρός ί/.τέλΐσΐν τής Οχ* άριΙ. 2024
    ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΦΕΤΚ1ΟΓ ΗΡΑΚΛΚΙΟΓ
    .
    ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΦΕΤΚΙΟΓ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
    51
    οχιρ ζλ/ ως ΐίκάζεται, άνάγεται είς την 3·ί*--<πν» ότι έχπληροΤ χα(ίτ;χονϊ ό Λναχληρω^ς τΌν χωλϋομενον σ^μδολαιογράφον χαί άνάγκη εστίν, όχω, χά*, υν^ -,χρίχι δημοσ'α χίστιν (Οϊχονομ. έγχ. Πολ. Λιχονομίας § 20Γ» Σημ. 10 ορθώ; ζ?λ αί έκΛαλούμεναι άχοφίσε'ς άχέρριψαν την περί τοθ ΐνβντίου χροτασιν των έ/./.αλούντων. "Κπειδή ή έχί χοΐντ, άχυροτητος 2ιατασΐ7<τοΐΑίνη μνεία ΐν τφ σ^μ6ολαιογρα- •ιχω έγγρά·ω τοΰ έ-αγγίλϋτος τώ/ συμβαλλομένων άναγχαιαν χροίί- χοθεσιν Ιχει την ΰχαρςιν έχαγγ£λμα-ος τ.αζΛ τώ συμίαλλομένφ δέν χροσα- χίτησε Ιε ό Νόμος (ά&ρ- Ιϋ ^οϋ χερ: /.ανον. Σϋμβολαιογρ.) χαί την έν χιριχτώσει άνυκαρξίας τοιούτου μνείαν τής ελλείψεως αυτού έν τώ έγγρά·ω, ί;τις έν χροκειμένω άναΦθρΐχως χρος την έφεσίβλητον ώς άνεπάγγελτον, [1ε- ν.α·.ωθεϊσα ζρωτοδίχως χαί διά Βιχαστικής όμολογίας των έχχαλούντων, ότ. σ^νϊτρεχεν, ουδεμίαν ηδύνατο νά προσδώση ε'νεχα τού λογου τούτου άχί>ρό-
    τητα ε.: τ'ο ϋζ' αριθ......δωτήριον συμβόλαιον, χαί άπορριχτέος εστίν
    : -ερϊ τού εναντίον λόγος τής ΰπΌ κρίσιν έφέσεως ό έν ταΤς προτάσεσιν άνα-
    χτ,σσό^νος νΑ· Π. 119 τοθ 1890 Οικονομ, αύτ. σημ 14).
    'Κζειδή · είς την σύνταςιν αύτοΰ χΛ^αστΛς σΰζυγθς τής έφεσΛλήτθϋ δέν
    ιαρέστη ώς συμβαλλόμενος, τούτέστι^ ώς χρόσω-ον είς ο χροσχορίζονται τα
    έν. τοϋ συμβολαίου ίίχα'.ώμΛτα, η έχιδάλλονται υΓθχρεώσεις, θύδ' ώς^ αντι-
    χρέίωχο; ταύτης, ένεργών έν ονόματι χ.αί ϊιά λογαριαΐμον αυτής, ινα χαί
    ί^ΐν-ϊντ: αύτοδ τ4 ϋχόχρεως ό συντάςας το συμβόλαιον νά τηρήστ, την
    ίια-ΰχωσιν -ου Νόμου χερί τής μνείας τοΰ έταγγέλ.Αατο; τού έν τώ συμβο-
    λαίφ, άχι ορ6ώ; ίχριναν έν τούτω αί έχχαλούμεναι άχοφάσεις, ότι αχλώς
    ταραστάς, ινα χατά Νδμθν «αράσχτι είς την σ-,μβληθεΐσαν σύζυγον τού την
    ίίιιαν. ο-ως άχοδεχβή βτΰτη την δωρεάν σομχληρών τον «ρος ίγκυρον σ^νο-
    ικ,λοντ™ αυτής ΰχέρ ταύτης άναγχαΤον όρον τβϋ Νίμςα 5έν £-.·/« "*Ρ *δ·.ό-
    -τ,χζ σίμβαλλομίνου είς ί* άνα·έρετϋ ή διατόχωσις τής μνείβς τού έχαγ-
    γίλματος.
    Ετ:ειδή ό Νόμος έν *ρ*ζν 16 τοδ Κανονισμου τώ« Συμβολαίθγρασειων
    ρητώ: άχ/,τησεν επί χοίντ,' αχ^ρότητος, 6»ως το συμδολαιογραγ'.χον Ιγγρα-
    ϋν πιζιέχι '-ρός τοΤς χλ'/'.θ'.ς *αΐ τον τόχον ©«ου ·δρ·6ει ό Συμ^ολαιογρΛ-
    ?ο:, αί*τονοητον δ' ν.να>·, ότι τον τόχον τούτον τής Ιδρας δέον να μνημ·ν·υη
    έν τώ έγγράβεί »«ί ό άντί αύτ-ϋ, /.ωλυομενου έχ τοθ Νόμου χαλούμενος εις
    αναπλήρωσιν ί>αμματεύ; τού Είρηνοδιχε:Όυ, όστις έν ττ^ χερίχτώσε» ταύτχι
    •/.χλΓ,ροΤ τα /.α·ήν.οντα τοΰ σ«μβολαιονράγθ·^ άρθρ. 3 τοδ ιιρημενθ·^Κ«νθ-
    ν-σμοΐ,.) Καί ν*ί μέν δέν άχ/,τησΞν ό Νομος πανηγυρικήν μνείαν τού τοχου
    :'-Λθϋ. όντος ανεξαρτήτου άχο τοΰ τ&χου, εν·« συντάσεται « συμδθΑαιον,
    άλλ* όμως £ΐνε άνάγχη οχω: έ;άγητϊί αναμφισβητήτως ές αύτθθ, χαί εχθ-
    .^νως αχο-/.λείετα·. ή ΐχδογή, ο'τ· είνε πρό: τον νομόν συμβίβαστον να^σγν·-
    νητ*·. ές είχα-ιας, διότ/ άλλω; ί)ά έχρίνετο -ΐριττεύουσα ή ρητη ^»2^ί ^
    Νιμΐυ ττβρΐ τή; μνειας τοΰ τοχου, οχθυ έδρευει ό σ-^ντάΐσων, αφ'^ ου ε; αυ-
    *οΟ -ου νομο>'έιν« γνωστη ή ίδρα τοΰ Συμ6ολαιογραφο·ι χαί τοΰ Γραμματέως
    Ι ί:ηνςδιχει-,υ, έχάτ'ερος των όχοιων εχε·. όζοχρ·-ωσ<·ν ν* '*-<>™1 ':'^ χΦ *
    ϊραν «ύτην άρθρ. 3 τού είρημίνου Κανθνισμθυ έν συνδυασ/ώ τρο: την
    Π4 διάταςιν ςρν. Λι/.αοτηρίων.) έσ·αλ·χίνως άρα αί έχκαλούμεναι αχοΤα-
    νΐΐ; συνήγαγον, ότι Ιχ τής έν τ(^ χροκΐίμίνω σΐέμβολαίω «ράσεως, δτι συνι-
    τάχφη ενώπιον τοΰ Γραμματέως Είρηνοδιχείθ^ Σιτείας ώς αναχληρωτου τού
    νοίιχείου
    . Ί%ποφ- 73
    Εϊσηγητής κ. Ιωάννης Χατζάχος.
    '() εκκα/.ών αλλοδαπός εφ* όσον δρν ί'χει την Ιδιύτητα τού ένάγοντος
    νποχρ·&οΐ'ται είς έγγυοδοσίαν.— 'Εκχωρηθέντος χτΰ έπιδίκου αντικεί¬
    μενον δέν δύναται ο έκδοχβυς ανευ της συναινέσείος τοΰ άντιδίκου
    τού νά εξακολουθήση την δίκην ώς κύρι,ος διάδικος.
    Έχειδή ή ένστασις τής έφεσίβλήτου, ότι 'ζ έν.χαλών εστίν ύχόχρεως προ
    πάσης συζητήσεως νά παράσχη έγγυοϋοσίβν, άχι διατρι6ων είς την άλλςϊα-
    χήν εστίν άττορριπτέα μή συντρΐ'/όντων των όρων τοΰ άρθροα 82 τής Πολ.
    Αιχονομίας, χοΑ' οθς έγγυοδοσίιν -αρέχει ό αλλοδαχος οταν ένάγΐβ ήμ<2αχ&ν, έν προχειμένω δέ ό έχκαλών χαί άν ΘεωρηΙΫ^ άλλοδαπος δέν εχει ίδίότητα ένάγδντος, άλλ' έναγομε'νου. Έχειδή ή ετέρα ενστασις τής έφΐσιδλήτοιι δ'τί γενομένη; έχχωρήσΐως τής έπιδίχου άχαιτήσεως χατά το ήμισυ δυνάμει τοϋ ύχ' αριθ.....έκχωρητη- ρίθυ σ^μβολαίου γνωστςχοιηθίντος τφ έκ/.αλοδντι *ρΌ τής έφέσεως καΐ κ_- ταστάντος κατά το ήμισυ τουτο ΐκδοχέως τοΰ διχηγόρου.......εναντίον τίΰ όχοίου δέν έξεχλήθησαν αί αποφάσει; τοθ ΙΙρωτ·διχείου· εστίν άχορριχτέα ή Ιφ:.σις χαθόσον άνάγεται είς το αφορών τ^ν έχδοχβα 1 )^ τής άχαιτήσεως, λόγω τοΰ μετά την χοινοποίησιν τή; όρΐστινής αποφάσεως τώ έ/.χαλοΰντί, άχο 17 Όχτω6ριθϋ 1907 έπελθςντος χλέον έχπροΐέσμοο τοΰ νά άπ·ι>Ιύντι
    § έχκαλών !φεσ·.ν εναντίον τοΰ......., ώς πρός το ρηθέν ήμισυ, εστίν
    άπορριπτέα, διότι ορθώς άχεονΰνθη ή εφεσις ίχο τοθ ήττηΦέντος χρωτοδιχως
    έναγομένθί» δι* άχαν το χοσ'ον τής έχιδι/.ασί» ίσης άχαιτήσεως εναντίον τής
    έ^εσιβλήτου, την όχοίαν άχ' άρχής χαταστασχν δΐά^ιχον έδιχαιουτβ ό έχχαλών
    μέχρϊ τοΰ χέρατος τής δίχης νά ^εωρτ^ τοιαύτην χαί έξα/.ολουθη πρός αυτήν
    διχαζόμβνος, άε/' :ΰ χατά την διάταξιν τςΰ άρθροα 152 τής Πολ. Δΐχονομία;
    έζηρτατο έχ τής συν««νέσεως τοΰ έχκαλοΰντ(.ςν ινα Ιεωαήστ, ώς πρός το έχ-
    χωρηβέν ήμισυ τον έχδο/€α ώς χυριον ίιάδιχον άντ! τής ίιχαίθκαρόχθια '/.λι
    δέν ηδύνατο άρει ή έφεσίβλητος να έχιδάλτ) «ΰτφ άναγχασχιχως ώς διάδΐκον
    τόν έχδοχέα τοϋ ημίσεως.
    3 (β
    ΕΛΠΙΣ
    ν.αί έςοέων ΐχτελίσεως ϊ
    δλιον των σεΐ'ών
    ι
    νΛο τοϊ5 Κνρίον
    /ϊΐθυ
    II
    ' Μαρ',ας τ·: γ$νος < Ηχ-νςμςυ μετα 70-> ?^- ,
    • ^ _ ■ ■ . ^ „. « „.
    V*"
    Τ ■>
    V
    Ι Ρ*7 7Ρ'Γ"" ί 1 £
    V
    όΎ
    V
    __' (_/ϊ
    ραχ/»εΐθ^ *Χί ΛΙ/1 ^* ^.Λ^1 ^ρ—'» '». *. »·|- ',ι * *· ι ν *~ - * * * #^ ι ι 1-3
    -ανή- 5ρ. ,Η3,4θ έ> το^τθ'.ς *-?σχε νβ ζρά- Κττειίη χαιτοι έχετ;τ;η ή να*> ',ς τ: -2 ν^Τ"~Γν7
    ί-'το·,--. ' ίρον νοα.μω; ϊ'ΐ τής ύχ* χρονολ.
    V.
    Ψε- Α^'| -ι·*"*·
    Λια τΛυτα· ' βρο^ρίο^ Ι'.ΜΙ ε-'.ταγής μο.#, ώ; ϊε·.χν.ι~
    11 -ν - ε1«-ρας!ν τοθ ε:ρηα.€νο^ χ-^ο^ των Ι έχ τοϋ ίχ. αριθ. Ι·1.»*.* Ι ετίδ&τηρ1.^ τ^ -ι
    '. >?, ΊΙ» των α-ί τή; ΐ-'ταγή: τ;/ων , xαττ^xο^ χ/ητήρο: τής χερΐΦε:εια; των «,
    ;χ·. =ί-γ ίη^-^'.θν 'Πραν/ειω 1 Ιρωτοϊ'.χών Λ Μιγάδη. ''Χω;,
    τα -:ςή: α/.^ητα δ^ν^μΐ' χά* τρ^ς έχτ?/.ε5'.' τη: ^χ χρ'.θ. ·>ι^
    -ίύτ-;ΰ ν.τήματΓλ χτινα εχω «τατχτ, ί'-β τΓ,: ! τού 1 (.ΗΟ όρΐστίχής χο:νν.ής «χοφάτεως τού
    είρη-μ·νη: -.^'.τα'.ης μθυ /ε'.^ενΛ /.ατα την Κίρηνοίιχειο^ "Μραχ/εί'ο^ χαΐ νΐμίμω: χε- |
    •Α2ΐ Ηί'τνΐ?ΐ7ί'ΛΑί!ς περιφερείας "Αν. Μ^ την ανωτέρω ίδϋτητβ μο^, ίίάτ χ-:·άλαΐον _ β
    "ων.ς^ ^.^ελο, τ,χο,ς ,βι ΙςοΒα μιχρι τής ^ταγή: έν ό .έμπορον ^ι^κων εν Ηρακ/Ιειω
    -:/τββϊωςώ«ι Μ» ειγ.τώ, αε ',(» χο,ρ-:>/^ μ·> ϊρ. 1 16, ΝΙ1 ούχ' τ,ττον ατεσ/ε ν» κρι- £, «^ ^νανχαι να άπευ&ύνων-
    /.αι ί'.ά-νθρα όχωρ'.φ^ρα ίίν^ρα -^ν:ρ. /τη ;η τουτο -ι?χρι σημερον. «
    μα-ι Χο^βείν ΦασοΛά*/.η, Μ*ρ·.Λς Μχ'-^ο^- Λΐα ταυτα ^ Γαι πάντες οί κάτοχον τοιούτων.
    νεί'.το^λα;, Ππρ^σχίυης Ι. 'Γτ.χαντην η. Πρός εΐσχραςιν τοϋ χοσοϊί το^το^ των δρ.__________________________________________
    δε'-.τ χαι δϊΐμο·, *» εί: θ-σ·.ν «Καίλ.-α/η , 1 !♦»,}<( Ι μετ2 των α χ-, τής εχιταγή*; τιχων """""^~-~εε«-——ε*ε—ε--——ε—ε*ε»·———-^ ΒρΛη^ βμχελςν έ-/τ-χσ£ως Γ. Ν ϊργα-ών , χα· των εςοίων μβχρ-.ς έςοφλήοεω: έχτίθη- ζεπίν^^^Λν 3 ε/^β'.ίθϊνδρα '^νορε^ο ^=ν^1ν , μι εις 2ημς·Ίον άναγ/αστιχ'ον -λεί-τηρ·.- χτημασι Μαρίας Μχο^'-^ερ&^-Λβς, Ηλ βσμςν, τ: έςής βχΐνητον χτήμα τής /.αθ' ή: σ:λΐΑής ·Ι»θ^ρ:-ο^λας τίι«ς Μχρομ;ιρ-/η /α- το χαρον ςφειλετρείβς μθυ, οχερ /.ατ?σχον Χαρα/.. Λασ/.α/ά/.-, '^ τή: ειρημένη; έχ-.ταγή: μο^, χειμενον '() -λ-.ιστηριασμς; των /.τημάτ«ον τούτων ( είς θέσιν «Σώγωρα» της χεριφείας τοΰ χω- νεντ^£τα: την '26 Ίο^νιυ Ι^Π ήμ·ρ·ϊν Κ^- ρίο_* 'Ανω-:λεω: τού Λημο^ "Μχισχοχής τή; ρια/.ην -/;7τ ώραν 1(1— IV χ. μ. ένώχ^ν τοϋ Κι:ηνοΕιχε·.β7ής χερΐφερε-.ας .Χερσόνησον ^^μ6ολ■α ογρβφο^ 'Αγ. Μύρωνος Χρι»τ:-, ■ Πεϊιΐϊο: ήτοι αγρ-ν έχτάσ£ως Ί/.τώ xε;ίxο^ ψ3καστήθΟ(ν ΒΕδΝΑΒΟ Λαβίαντί £ τ&ϋ νθχιμου α^ΐθϋ ανιχληρωτοθ , οχ^ων σx:ρο^, ϊμ-εριε/ον-α τρ·.α μ.ο^ρϊ/ ^α , ^ ^ , χαι έν τώ έν 'Αγιω Μύρων. χε:μ;νω ?ημ;- *α: σ^νορ. /τημ-χσι ς39ονων ' εω?^"·0^ ^ 5" --•κ-^^ν1 ^^^Λ ΧΛ<ΐα σιω αύτιϋ γρζθείω ένθα /αί ότε /.Λλ'.:ντα·. ρζχη, Ιωάννου Χ«τ^?/η ή -ωμαρα /»: γ^νί^ΤΟϋζ ώζ Τθύζ Ιΐό- οΐ τ:λ«--2οτήβ5ντες. *"*·"" 1 ΆρμίΒ'.ος Βιχαστ. '/ληττ,ρ «νεργητ; χάντα τα ν^.ιμα *χι τ&ΰ τροχειμΐν^^ /. την Πθλ'.τίχήν Λιτ,Ονθμίαν τίϋ 1^80. ιΐρβ'/λε'.θν "" Α~Ρ·Μ0λ 1 αί Ι Ό χληρε:. !ιχηγ:ρος τ ν. έ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ' χ. ΝΟΜΙΚΟΤί ΧθΟν-'ΑΤ. Ύ V- ί"^Γ.ΤΡ. 7,74« έν =-»ν'->λ-
    ΗΛ
    ?_« έκ των έτΐ
    τ*»
    Τνποις Σπύρ. 'Αλεξίου
    ΒΕ8ΝΑΒΟ
    Ή τριετής γοησις τ&
    ~ΙΙ. Γρ.
    Ό χλε-.στηριατμος τού /τήματ-; τούτου νθθζ Τελείθυζ ΧΛί ΦΙίνε-
    γενησεται την 12 Ίο^νίου Ι'.ΗΙ Υ,μίροιν ^ * » / >ν' » * * *■ > >
    Κυριβ/ήν χαΐ ώραν ιιι— ι ν χ. μ. ίνώτι-.ν πωζ διαρκώς απταιστως εργαζ,ο/ενους ατε της αντλ'.ας ου-
    ;/δ -^^««ϊρ^^ Χ«?«νήσο, ΐΐεδ^δος έξωτερικης.
    Λ,αχ. 1 ΙασχαΑΐϊθυ η τούτου χωλυθμΐνθυ ε- * ^ ? ν
    νώχΊον τ-.ΰ νΌμίμο,. αύτοο άναχληρωτοΰ χαΐ Μετά την εφετεινήν καταστ'οοήν έκ τού Περονοσττόρου
    χαι ιν ■;<■> ίν Χερσ^νηςω ΙεοιάίΛ/* ^
    γραγ£Ϊ<·> τού Ινθα /.αλεϋντ*ι οί
    υθντες.
    βημοσιω ε{§οποιο5ν:αί 0{ χ^ριοι άμτυελο/.τήμονες νά χάμωσιν έγκαί-
    ΙΙΡΟΓΡ. ΠΛΚΙΪ-ΗΡΙΑΣΜΟΤ | ·Αρμοί(Ος ίιχβ5τ. /λγ;,Τ(? ϊ,ί?—σ4ΐω
    Χρυσής χήρας ϊ^εωργίου Τορνεσάχη χά Ι οΐα τα άρθρα Η*30 χα' έχίμενα τη; ΙΙολιτ.
    ροιχου Καλεσσών Μαλεβϋζίει» ώς νομίμθυ ι Λιχονομίας τ-ΐί 1880 όριζ;υσΐν.
    εχιτροχου τοΰ άνηλιχου ςρφανςϊ χατρος υί- Ήράχλεΐον 20 *Αχρ(.λίου 1^11
    οα της Νι/.ολάου Γ. Τ-.ρνεσάχη /.ατοίχου Ό τής έ-ισχευ5ούσης/.αι-αραγγελλούση; χούς άναγκαιουντας χύτόΐζ ψεκαστηρας, Οειοτηρας κα[ πολ-
    Ήραχλείου ϋ« την ίϊ:;τητά τη: ζληρες. ϊίχηγέρο: ,
    κ«τ« ! α. φφ %.Ί'λ%ιι.η'ί*γ& τον αντιπερονοσιτοριακόν.
    ρ μμ μ
    ρως την προμήθεαν αυτών, παραγγέλλοντες τώ Κυρίω
    Γεωργ.ω Μ.
    ΝΟΜΟΛΟΙΊΑ ΚΊΈΤΕΙΟΤ ΗΡΑΚΛΚΙΟΓ
    . '%«ιι
    Κίφηνητή; χ. Πέτρο;
    *Ο ό'ρειλετϊν; κα^ίσταται ανκυ οχλήαπιος ΰ-Ήιρήιιερος παΐ^»ελ^ούίΤι|ς «1-
    πράκταν1 ττ|ς ύρισί>είσΐ|ς προθεσμίας όπως κκτελέσΐ) ·το νποσ/ι-ιΚ'ν.—
    Γ() νποΓΓ/εθεις την μεταβίβασιν τής κυριότητος ιικινήτου εις άλλον όέν
    άναλαμβάνει άνευ ρΊ^τής μνκίας νά μκταβψάση τονχο έλεύ'θΗρον παν¬
    τός περιορισμόν.
    Έχειδή ή Λΐτιασις τοΰ έχχαλβυντας, $τι ήμβρτημένως επεβλήθησαν αυτώ
    άχοίείςε.ς, ότι χατέ»ττ)«ν ΰχερήμερον τον ΐναγ:μενον ^άνιμος, ϊιότι, ώς
    Εει/.νυται ίκ τοΰ ΐν τή «γωγτ-ϊ άνβ·£ρομέν^^ συμδ λαίου οί συμβαλλϊμενς,ι
    είχον ίρίστ, ρητόν χρόνον
    «V©
    2 Αύγουστον 1905 μίχ?ι Ηί Μάρτιον !!)()(»,
    έντος τοΰ όζοιθυ ο ίναγάμενος ώφειλε νά εκπληρώση την ήν δια τοϊ» σ;*μ-
    βθλβίθϋ βνίΆίμβανεν νΧ0*/ρίωσ(ν χαΐ είχον όρίστ^ χαί τάς σ^νιχειας ττ,ς μή
    εμχριθέαμοα έχτληρώνεως τής υποχρεώσεως έχείνης' χ«τα ίε τί άρθρον 758
    τοδ Κρητιν.οΰ «στ^κοϋ Κώίιχο; δεν «πητιΤτο ίν τοιαύττ; ζερ·.~τώσει οχλησις
    χβτο τδδ έναγομίνο^ι ?*«. γίντ ΰχεοτ)μερο:. άλλβ χατέστη τοιούτος άμα ττ;
    λήςίΐ ττ|ς ταχ·εί*ης ^ρο%εσμ.«ς ίντ^ς τ^ς εκοίας δέν εχρα^εν ς,τι είχεν
    ΰποσχβΙ^ ν«τ πράςτ;/ ήμαρτημενως έχομένως άχερρΐΦ^τ, ή ΰχο /.ρίσιν βγωγή
    ώς μή β—οδειχθείβτης τής ί»τερημερίας τοΰ εναγ^μιν^υ χαϊ ν.ατα τ^ΰτο μεταρ-
    ρ^θμχστία ή εχκβλθυμίνη «ριστιχή ά'όφαοις. 'Αλλ' ή άγωγή είνε ά-ςρρι-
    χτέα δ»' Ιτερον λόγον. Κατβ το άνω συμβίλίΐον ό εναγ:μενος &χ€*χέ6η χα-
    ροχήν τρίτου ήτοι, δτι εντ'ος τού «νω ρητοθ χρονιυ οί χύριοι τ·0 έν τώ συμ-
    ^ολαάψ άναψερομενου χτήματος θα μετε6ί6αζον την χυριοτητα αϋτοΰ είς τ'ον
    Ινάγοντα χ«1 τον......άντ! ωρινμίνο^ τιμήματ:: ν.α ϊτι αν τούτ: δέν
    γίντ, $α 'ληροχττ; ώρινμένη^ πΐϊΐκιιήν ρήτραν είς τον ενζγοντ* Έν τω συμ-
    βθλκίφ δέν γίνετα-5 λόγος αν το εν λόγφ /.τήμα 6β μετεβΐβάζετο ελεύθερον
    τής &αρυνού<τη; αΰτς ΰχοΐήχης η μετά τού ^άρ^υς τούτου χαϊ χατά την εχι* χρατ««τίρ«ν γνώμην τοϋ Λιχβττηρίθυ, ή χοινιχη ρήτρβ Λγιώρα την τερ·- ζτ*>σιν ?.«·* ήν οί χύριοι τοδ χτήμβτος δΓ ο:ο δήκοτε λόγον δέν ήθελον χει-
    βθτ^ νά·νντι.ξ»*>0ΐ χ<εΐλητήριον «ύτού χρος τ'ον «νάγοντα, ούχι δέ χ«ι την -ε- οίχτ*»σιν χ«Θ' ήν 8έν ήθελον χ·ι«ΘΫ, χρο τοδ χωλητηρίθϋ ν* βπ«λλάςω»ι τΌ χτήμα τής βαρυνούνης βύτο ΰχοθήχης* ιχδτο 5έ συνίγεται χαΐ ί/. τοϋ 6τ·. ό ένάγων, ώς όμ·λογεϊ εν ττ, «γωγτ, τοι* ήγν&ει. Οτε «υνεδάλλετο, ότι το έν /ίγφ χτήμα τ;το «νοχόΐηιιβν. <τ>νβ«Δς δέν ώριβ*ΐ χοΐνιχήν ρ^τρα^ 5ϊέ την
    τϊΐχεν μη έχτέλεσιν τ:ρ«ςεως, ής την ανάγκην ήγνςει, τής άρσεως τής ύ-ο
    Ιήχη . Ώς δέ έ·ε6«ΚΛ»ται έκ τής λ~ο Μ) Ψεέροοαρίου 1906 χροσχλήσεως
    τ:ρί; τον ενίγοντα τοΰ εναγομενοϋ χ«ί όμ^λογεΤ χοι ό ίνίγων, οί χίφΐοι τοΰ
    χτήματος τρο·*ενέχ#η»ον νβ μ·τ«6ι6άσ<εχΐιν βΰτς είς τον ενάγοντα, αλλ' ού¬ ί ί ΰ λί ώ ΝΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΕΨΕΤΚΙΟΓ ΗΡΑΚΛΕΙΟΤ Ί·.· ήμ ρχ τος ηρνήθη νβ συμχρίςτ, εί: την ίΰνταςιν τον -ωλητηρίο^, ώς όντος τον χτή- ματος βεβαρημενοι» 1Γ Οχοθή/.ης «τρός αο<ρα ί·.αν άχβιτήσεως «νωτίρας τοΰ τιμήματος αΰτοΰ, χ«ΐ ή άρνηυίς τού ήτο εϋλογος χαί άζήαιος δι' αυτόν, κατ.0. την χρίαιν τοΰ Διχαντηρίθυ. διότι ή έν τω σ^μέςλαιφ ςριζομένη χοι- άτ:ορρι~τβμενων των έφέιεών τον ώς αν^χοτηρίχτων χαί άχαρα^εχτων, £ χαί ήδ^ν*το τις είχεΤν, ζ-.ι χαΐ μςνον δια τής άχλής -αραστά^εως τοϋ πλη- ρεςθυσίθν δΐχΓ,γςρςυ τοϊ έχχαλοΐίντος θεωροΰνται !^~οσ:ηρίζ;-ΐ.εναι *3 νά ίςεταεΐθώσιν αί εφίΐεις τ-^ έχχαλςΰντος. Κίσηγητής χ. ' λ£:αν$ρος Ιΐηλε'.ίης. Λκίζευ';ις λόγω ααυμ^ι^άατοι· ο'ΐτμ^ΐοΊσκΐί- των Γτυζύγ<ΐ)ν δύναται νά ' τι$[ εάν προΐ|γιρ>ώοιν ίπανειλ·»)μμκνοι τοπικοί χωοιαμοί.
    Έχειδή ό χρώτ&ς λ:γοςτής χερΐ διαζεϋςεως άγωγής τής έχχαλν^ης.
    έ-ί τριετίβν βδΰνατος χαϊ α^μβίδαστος σ^μ6ιω!^'.ς των σ^ύγων ςρθώς
    ρί^θη ϊιά τής έxxαλουμβνη^ χροδιχαστιχής άχοβάσεως χαθ" όσον χαχά
    Λρΰρζ 5.'ί έ5. η'. χαΐ 57 τ:ΰ ΰχ' αριθ. "276 Κζταστατίχοΰ Νομοι> τής
    Κρήτχ, ^ρβο^ςςο^ ίχχλησιβς, Εχως 5&θτ, Βίχζε^ςι- άχαιτεΓταί ή άποδεϊειγ
    νως άίύνατος χα· άσ^μ6ι6α:ττος «^μί{ω?ϊς των σ^ύγων 7ταρατε'.νομ-:νη
    τριετίαν μετα έχΛνε·.λημμ£νους τίχ-.χςύς χωρισμοΰς ιΰς ο εχίσχα-θ: ά
    ρωμενος χρώτον νά διαλλάςτ, τούς ιυζύγζυς δίατάσσε: όρί^,ων έν μ
    χαϊ τον τ;χον τής διαμονήν τής τε τ·»ζύγο.ι χαΐ των τέχνων, ίν ώ έχ τής
    ΰχ" άρ·.θ. Ο χρο»αχΟεΐίτης άχο·άσεως τΰΰ έχισχ;χο^ Πέτρας άχεΐ
    χροηγήθηβαν μέν α~ςχειραι χρςς «νωσιν άλλ' ουχί χαι τοχιαοι
    των «υζύγων.
    Κίσηγητής χ. Ιωάννης Χατΐάχος
    ί·πύ
    . „ . . ΐΐ*: τα κ«ιΐΐ|κοντα αντον
    μοΓτίου ύ.τίϋνλήλοΐί και πα^κ/Η ^μιυπίαν πίπτιν μΐ) έπιτς>κ:
    αμψι«ρηη|σεΐι>ς.— Ή μνκία τΓ|-; κνυπα^ΐίας χοΓ· ε.ταγγι-λματο^
    |1ίΐ/Λί)}ΐί·νου όέν απίατΐτ.ΐτίΐι νά αναφρρΐ|τ<λΐ έν %<]* ουμ["ίυλαί«ι>.— ^
    α '^νγος /θίΜΐγο>ν τιιν συζυνικιΐν τ.<ϊ' σΐιναίνκτιν ποίκ αυνταΞιν ίτνμ- τρόπον τον τόπον Μ'Οα έόοεύει ύ ΣυμΡολαιυγοάΗ °5 ε*νι ακυρον. Ύ,τ.νΛτ, ς λιγος της έγίσεως, ότι έν χΐριχτώσει ρητής έναντία; *ρι~<*' σεως, Χίρ:εχ·ύύ··ης α^φισίητησιν τή; ϋ~άρ;εως τού «ν τώ ^υνταχθίντ: ιλ>-~
    6ςλα·.ονρα^ίχώ ΐγγράφω μνημον-υομξνθ^ /,ωλύματο; τςΰ χνβχληρωθ.ντθ:
    ΰχο τοΰ Γραμματίως τού ΐΜρηνΐίΐχβιο^ Ί^μβολβίθγρί'^θυ, ο-:ν νϊ έςίτ^^'
    ται ή άμγι-6ήτη<;ις, ΐστιν άχορριττέος, έ'.ςτι ή χ:στοχοιησι: τ-; 13. Νομολογία Έφετειυυ Ηρακλείου τοΰ ετ(