247958

Αριθμός τεύχους

48

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Α,ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β

Ημερομηνία Έκδοσης

25/8/1911

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΑΠΙ
    ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑί-Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΑ ΥΊΙΟ ΟΜΑΔΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
    ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ
    Λιά την πόλιν Ηρακλειον όϊ £ν §ιος Δρ. 6.—
    » » » » » εξ μήνας » 3.—
    » » ι ην λοιπήν Κρήτψ ... » 7.—
    » τυ Εξωτερικόν.....» 10,—
    Διενϋνντης - Ύπενϋννος:
    ΣΩΚΡΑΤΗΝ Μ. ΒΙΣΤΑΚΗΣ
    "Ετο; Α - 11-ρί^οος Ιϊ'
    Έν Ηρακλείω τη *25 Αθγούττου 1911 Π (χ-τ
    Άρι*. 48
    ΑΝΑΓΚΗ ΘΑΡΡΟΤΣ
    ΟΙ ΦΡΟΝΗΣΕϋΣ
    είς τς 2?}
    αε.νωμεν.
    - &
    σον
    Τε ίγ/ώρΐϊν **'·
    τ,'Ο επόμενον, ά-
    τυχόν, ώς
    χκζ τ·./-,; ή άν»

    «XV
    ή <χ,>-
    Καν ολί ;0ν βαθύτερον εςετ*·*·^ τις *α1
    τα; τ^ΐίς ταύτας λ6τεις $% Γ3τ^ ςχι είνε μία
    κ5Ϊ ή αυτή, ίΐΛφερ^σ.* μονον χεαά τον »ρ
    τί»χ:Λ έ ν τος τού όχιίυ -ι«γοϊρομ5θμεν
    ΐςαντΧοΟντ«ς τα; ζωτιχάς τοϊτέχ^ 3
    '.νε γνωττον ότι σχβχΌ; ;/(ς
    χατα τής
    πλήν
    βίας το
    τοϋ /.αϊ ΐά ε; ύχβιτ·ίτης; των
    ά
    τή;
    xο^
    ούχι όμ<ο; /.αι χρωτο κ? χ ρ φανοϋς 5·.ά την Κρήτην, ταύτης τ:ί/.ης η βάύχερΐίχύστ; τς 3ί7.βι;ν, όχ:« ή Κρή;η ίθθί, δχο.» άνήχει ή θά σ^ τρτ.τ,. Κ«ΐ ά ι- . .» *? **** την μίαν /.αί. κατά την «Α.λτ.< -ε- ι.ς την Κ;ή-η. ■»«ε·«ρο3» «ν ?ί.ϊ-ΙΜ ή ^ ίχ ιΝ, Μο β,τ<,ς_ *'"" ♦Τ;;.λί,«ι.'Τα'-"·"Ον0^β- " '""■'?*:'·! Άλλ. »6 ιι.ττί·«, τ, το-^το '. νβ·'·«1νων δέον ν* Κ:ητιχών αγώ ού ταύτην χεριθ^ν γ;ν ^ν/: α Κα. & ; μεθ' ή·^ιών επί τοϋ Γο/.γο'»·*· : Α ή νιχη ίΧχ:ζ^7!ν οί ΐχ^^'Λ ήλών. 'Η λοΜ)οΓηιεν την αο/Γ)ν, .£ν . ϋ π·ρ·. ;ο , Τ'.-,ν μ:χ»,.7τ:ι *τη3ΐ·"τιχον αυτή; β'/ χαί γνώμην χ.βΐ χροιάν εί; ά-α/.ΐνητιν τοδ Κρητικόν η Τής άσταδοδς ταύτης *ο>ιτιχ·ϊ|ς χορείας :οδ
    ρςς ό
    τού; /.«ρπούς δρεχε'. σήΐΑΐοον όλΟ
    :;. "Κχίεί/.ώ; κρινο/.ΐντ; ή
    βΰτη
    «*είνης
    ήν
    όψ
    νος εκάΛ.;>χτε την τςραγ-ΑβΕτιχήν αύτο- όψιν
    αλλ' ·«>' η
    Ι«αι>σε χλέον το
    ρ
    τι**·* ζήττ,μα διά τούς ττολ'ονς νά 6ΐ(ε»ρηται
    ΐλ·ιι«τίνιον μυστήριον χχί ή δικΛίολ-για Λό-
    τη «ίρεΐα. *?* έαατής.
    'Αλλ* άν ή 'Αθηνβϊ/.ή δημθ3Έθγι»αφ:Λ δ*·;
    Βίλτ, νά ΐςβλβχι τής χεχβ,τημ-νης Λντλοδ-
    ζλ 5ΐίάγμ«τ« »ι«. τοΰ χαρ*λΟόνχος, €·!; την
    Α(ΐητ!χήν την εγγύτερον των χραγμάτων
    Ι
    την αεί-οτε
    τ«ι ή ϊμβλΐχηΧίς σ^ζήτη€:ς,
    ■*.ην ή Κρήτη εΰρί*ΤΛ€ται ~ρζ
    »δι«ςςϊ;ι» οΰϊβ^^.ΐν έλχίζ^υ^χ β
    εχως ίίί/·(, τη; ο>σχ*ροΰ; ταύτης
    -•ιρα μονον είς τα; ίϊια:; αύτη; δ
    Ή Κρητική ίημο=·/-γι>στ^ι* ^χε: την
    /.«Ι
    ήν στ γ
    ημών, ώς ν.ίί τα; έ<>ν·.χ.«;
    ρ«ς ·?τΐνΐς ^ν-χντβι ν* τΐρς-Α^ψΌΤ'.ν
    ;ερ;/.ών άνωμβλίώ' ν« εχιδ'.ώ:·;, χρο
    :;ν αληθή σ^γκρητ^«:^.·ν ΐ'ύ
    5ιά
    ή γη
    τ«μΐΤ&ν) Βϊ' οί» α«Ί μονον ό Κιΐη-
    ά ίχ<, την ίλχίία νά ά ττ,ν ',-όΟΐϊίν 13^ ή νά την :;ΐΑΓ,ν :*^. Η Λ μβς ?*· ιΐνί «πβ^γβΐμα '-^ής -·λιτιχη; κρίσεως."Ας χβΤΛ^νίςωμεν -.τ^ έ7:«-*·.λοΐ3'αν *α ~άντα νά άχ Λβτόχΐν τον ΰχαιτι-.ν στ^7ώς τα χρ·τ«·£ντ« ύχο ττ,ς φιας μιτρβ, ήτις εύτ^χώς ϊβ>
    /.αί τάς σχ;ψ·ις ?τοΰ λ*ου, χ:;
    :ι»τςλη/ μόνον αυτής άχο6λ£χο^σ:ν,
    2.:γ( χαταστρεχτικωτιρα μετ* ού πο/.
    γ1 Κ:ητι όν λιον ο·«ιλε:
    *α ίςβτάζ*;, **ί :ήν άλάί»ϊ]τβν φ^θλβγί«ν
    ϊ^'νλ Κιινή χαρ' αυτώ έχρά:ει χαΐ *ρ«-
    ΐιΤ γνώμί;. ότι τ'ς ίμπϋ'.ον τη; «Θνΐ4.·?}ς «»-
    τ&ί βχο/.αΐασ:ατεω; ^έ^ χι7τλι είς Κ«·»ν)πο-
    'ΐναΧν άΧΧβχϊϋ. Την ^νωΆη* τΛ^.ην τα
    ?2·,£β:ω: έχ£λΟοντα γβ .Όνςτί χατβ τι -.«-
    'ί^τ-ίία ταυτα !τη, ηΧΟ^ν νά Ιιαχι^'ώ^-^ιν
    Τύ ϊί αν α. πρ;τ«
    Χ«·*ήν
    &ν-.». δν άρ^-νία χρος
    Κατά τ-υ: μέν ίίθ/ νά
    'θ^.ιώ; τι χα6:σκί>: λϊ'. νά
    το
    3τώ;
    ς νά
    χ
    : τι ;:/αί ό νχείριστος των
    ^'.ων μας. "Αμεσος ταύτης εΤυ
    θά εϊνΐ ή έσωτερΐλή άνβρχίχ χαι αί
    <υνα;>ι.Τς εθνιχαΐ συμβορβί. Οί
    ταυτα £χως Βνθτ, 7.«ι:ο; εί; χζ ΐΑεύ
    ρατ^; /.α! ^αρα37.I^α7θ^) αν δέ/ ϊατ
    ωνται ώί'.σμ?νως *ρ$-εί ν^ σταλώσΐν εί:
    ιο'* χ- Κϊτιιρίν. 'Λγΐνςντε; ότι ή ζ
    ή /.βτ£7τ;η -οΧιτιν.ον έν 'ΚλΧάίι
    χ
    ά/.ρϊ5ά'"ω; χ€Χ£'.σμ?νθ"., ότι
    καΐ το ·αδμα τιΰτο αν ίτετελεΤτο χαϊ ό
    ΈλΧην.χΌς στρβτςς ν.χηιςρο; είσήρχετα εις
    τάς ΜαΛίϊ:;ν:*.άς χείιάίας, τς /.ίητιχο ζή-
    τημα χάλιν θά έςηχολούΐει να ιΐ/α'. ίιείίνέ:
    Εχως /.αί τάναχαΧι/ ?;ά ;ην Τουρκίαν -ασα
    £>-έρ αυτής χατα τής ΈΧΧάϊ;ς {χστρατενι
    ϊέν Οά ί-α^ςήττ^ ού^έ /.«τα χΐρζίκν τα εχι
    τής Κρήτης άνύταρ/.τα ϊι/.αιώματά ττ,;.
    ό Κρ/;τ:χος Χαος
    ν' ά-ιφΛσιττ;, ^ερϊ τής τύχη: το^ ^ύϊόΧως
    χρ«χ«'. νά τ'εν χτοώτιν αί έ* τ·;υ Η'^ττχι-
    ρ^ϋ άπε:Χϊΐ, 070ν οέ/ χρέχβι νά τςν έχηρεά-
    χρθ7·ίρωμεν
    ζ χιϊ βί ές ^
    τι#ν φρονώ. 6τι ΰψ·7την
    είς τ;ν 55ΰΧθν χαί ελεύθερον ΈλΧη
    ^-τ{ζιν.ι< άν μο/ςμεοώς τ; ^ήΐΓ,μα. άρΰ άλλως τε αυτή είνε ή φ;>"ίχ.ωτέρ* /.αί
    το^ ζητήματ;ς ^
    ίλαί·.; μεταςο ήμώ/ χαί των
    χατά τ: 1ίΗ)Η. καθ" ό αί
    τηταν χαρ" ήαών των Κρητών την ζρ^
    άχ((-
    των Μ--^σο^XμΛ/<·>/ την τήοητΐν χής
    τάςεω;
    μενείβς
    ίν*
    τ"2
    'ϋταιίτα,ί οί ϊ^νιπώντε; την άναμθνην μεχρ:
    νεωτέρω-' ·<τωτερι/.ώ'* άνωμαλίών τής Το^ρ- Αΐας 3έν ε·!*ε ςλιγώτερο/ των χρώτων α,α- ))-<{, ή μοναϊιχη *ί>τη
    ; ετών
    ; ή »χι
    'ζ ΚρητΐΑίς Χαε; ί:ετ£/·ΐ7£ το χαθηχ^ν τ<^^ χχ· ^μω; ή Λίναμι; έλεινη, ήΐ'.ς ώς «ντί- 3-χ1*χ<.τ)* τή; τρω^£·.7Γ,; χβλ'.τιχής της έν -.τ, Λίίσε'. ΐ/.είνττ, τού Αίμο^ ήϊύνατο να Ιχτ^ την ένωσιν, είνε ή'τι; την χβρ^χώ'-νΐεν Προ τής σα^οί; τβύττ,; χαι 5ια;ε,ραμ- μίνη: των "ραγμάτων Ιέεεως έ/.χιζω ιτι Ο ή ο ;ή μώ οί όλίγ-'. έν2/τιο·ρονουντες Ο ; μετά τ;0 Κρητ./.*/3 λαοΰ, ότι :ύ £ρε: τ'ον τ·π·ν νά σ^νΪ5^τ1 την το οι*? ιοθίλώς μέ οίανϊήτοτε των ανωτέρω λκπων ·; έχάϊτη; των όχοίω/ έ βά ε:νε ή ρ άμεσος χβ. χροωρος σ^νέx€ία βά γέννησίς τοΰ τέρβτος τή; ·ν«ρ-/>;» ^«^
    • ύλιθς υχβραγ,ΑΌ; ^-αΐ ή άχόγνω»ις ·· ώ
    :· έ χθ; 31 ημών Χίζ
    χ ημ
    'ϋτως εχόντων των ιιρβγμβτων ·ί Κρή¬
    τες χ5Χι:υ:Ίϊνθί ^ϊί'.λ^ϋσ. τι'πμενθί ύπε-
    ' τώ^ ϊιβχωρ'.ζουτών αυτού; σχο^ί
    δία^θϊών χαί ληί,χονοΰντε;
    πο ι?σωτκρικης 6' απόψεο>ς την χρη-
    στην κια ανώιοτβλΓ] όιαχβίρισιν
    τ(7»ν κοινών, Γίτινα καί την δημο¬
    σίαν ασφάλειαν Οα επαγίουν και
    τί)ν Ρ.ταπβιλουμ^νιιν άναρχίαν ι)ά
    .τρο3/.·ία|ίανον. Εάν δεν Ρ.ζητήσα-
    μκν την άμεσον ρπώίωξιν τής λύ-
    σεο)ς τοΓ» ζητηματος, τούτο άποδο-
    τκον κίς την ακράδαντον ημών πε¬
    ποίθησιν, ότι καί £ν "Κλλάδι κ<α «ν Κρήτη η διαχβίρισις αί»τοΓ» βί'- ρίσκεται, εν γε τώ .ταοόντι, είς χεΐ- ρίίς -τροσώπων, ού μόνον άνικάνων πρός ρ.ιιδίωξιν της £ί) νίκης τής Κρή¬ της (/.ποκαταστάσβως, αλλα κ<α καίΓ ά ρκ των πραγμίίτων κ<(0' εκάστην πιστυϋται, ρργιχσίί,'ντων καί έργ(ΐ- ζομρνων συστηματικώς ?πί κ«χτα- στροφΓ) τής ρί) νίκης ύποστιίσειας τής ιιο ι^υιΜι1*Λ ι |^Π,'ρ-,|ς κα{)' { ίΐ-τι,διωξάντων καί Ιοίτον ακο- .._«. . ' _ _* ^ το (χνι·)τ;·ρ<ο αριιρον καιιπσον ακο-} Ρ—,^. χ η /), ) γ πΐίνχός είνβ σββαστή, πολί» 5» .τκο σότεοον έν τΓ( συγκκκριιιρν») πτιόαβι, καθ* ην ποοκβιται -τγοΙ τής γνώ[ΐϊ|ς πολυτίμου φίλοι» κ<α δια- ποεπορς πυλιτει»τοΓ% οΐ*'/ψ ήττον, ,τ<4- ρά την έν τισι τ<αιτ(>τητ<ί των γνα>-
    μών, καθ* α ί)ά παοατηοησωσιν οί
    α'ίΐγνώστ(α ημών. ή ρφΐ|μβρι Γ
    οΛαφωνεΐ οιάκώς Γ-—ί τινίον
    (»ν πρός τάς Βκψραζομή'ίίς
    έρίο αρι^ρω γν<όμας. ί-ν τ<ο ΚαΙ πρώτον νομίζπι ότι ό Ί1]/.- ληνικός και Κρΐ)τικός λαός πρό παντός, καί εάν ποίϊΓ) την των πάντων άνόρϋιασιν και την τής Πα¬ τρίδος σωτηρίαν, όφκί/.ι-ι ν' απ.ιλ )Α%\ έαπτόν διά των νΜμίικυν μκσ<·>ν
    (διά τής Η,ις ειδικόν δικαστήριον
    παρα.ιυμπής ή δΓ έ.ταναστ(ίσϋ<υς) των γνωοτων ποοδοτών, οΐτινες κ(/- τ(ί/ίίονία>ς ΟπΒνόμευσαν κια ί.πονο-
    μβόουσι τ*»ρς
    (ίΰτοΓ·. Ί'ο
    "Ε^νος καΐΓ ημάς όμοιάζει πρός
    στοάτευμα τό οποίον ρνώ άγ(ονίζε-
    ται μά/ην άπδγνοισμίνην πο»ς τό
    ρχϋρικ^ν στο.ίτί ιμκ<· , άνΐίκαλήπτει ότι τιννς Ακ των σι»στρ<ίτΜυτών α Η¬ το Ο κ«α δή Γ:κ τώ ν άρ/ηγών άντ! νά |1ίλλωσι κατά τοΓ' κοινοΓ' ίχίϊροΓ», δολο«Τυνικώς βάλλουσι χ.ατ' αΓτοΓ' τοήτου Νομίζομεν, ότι ή λογική και τό συναίσί)ημα τής α«''τησηνΓηρΐ|σι·π)ς έπιτάττουσι κ<ίτά πρώτον λόγον την εξόντωσιν των <:ν τ<ο στο αι;Αηα/.τι ρμφο)λει»όντων κχ^ρών ι»πο τό ποο- σιοπείον φίλων, και ίΐτα την συν.'.- χειαν τοΓ· «ιγώνος κατά τοΓ· ί ) δ' ' άλλά ' ί»πάρχει ί':λπις νά υπό επιτυχίας, άλλως ή μόνη |>::|» α'α,
    άλής και (λ
    |ή
    θέλει εϊσίΐε ή πλήρης καταστοο<ρή. στριακοΓ» ρν Κοητΐ) καθβστώτος ήαλ- λυυ παραπλησίου ΤΊΙλΡΧΟΤΈΙΝ ΚΝ ΚΡΗΤΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ (Ι Νεα "Κρευνα τ<">/ ανίο>ν εν τ'.ν.
    των ιελευτ/:''»/ αϋτ/(; φυΑΛων άνέλαόε
    «/,τι^'.α. Κατ' αυτήν οΰοεΐ; τ»όν εν Κρή-
    1:7·.θ'/>'ΐένου ζζν.ζ: ή ύπένε: νΜ'χη.Ί τίνα
    ι ι ι /«. Ι
    θΐά τ',ν κακήν κατά^τασ'.ν τοϋ Ζί.
    Μή ν^μίτν,τε. 'ίν. -ζιλί,π: τ:ερ·-Τ70τ»ρον
    αί Κυοερνήσ*·.; των "ΑΗγ,νών. Χάρις είς την
    ήν 6
    νόν ΚλΑ^ν://^/
    -'^χ-·/: ιιίλχ*. ν άπαλλάΞτ.
    'χτ./,'./:γϊ: γεννα'.ότατα την εΰθύνγ,ν ^α-
    Τι,: τ-ϋ 1'·*)?< μέχρ'- τής σηπερ'.νή; Ι·εν·.- ίΐ/.ν/. Ίζ. Λλλα τ: λέγ»ο! Τ ό χριιμα τοθ άν=>ΐΐ'>νο εΰρΰ καί α^Μ^νον ~ρο/έεται
    ίκ τ'ϋ αρ^ρου τ/(; συναοίλφου καί εί;
    -•/.ρνίΤ.ά'Ιοντα·. λευκότερο: περ'.ατερά; καί
    τ.τγ.ιζ οί "/"ό τού 1 Κ*,»7 κυοερνήιαντες
    την 'Κλλάοα.
    ΙΙρ^: 1"'.τυχίαν των Οαυμάτίον τούτων
    ήρν.ε ΐεν ε1.; τον αγν·>τ":ον εί;
    >(ν 'ΐί--:·. (μ: ά;.'·»;ια.
    ;ιία
    κατα
    να £/(, επί τ/(; λ
    ίαν ·»α ήού-
    τού Κρϊ,":·.-
    κου 1(-.<]<ΐ7.ζΓ;Ζ. ώ; ουδεμίαν ε^ί- \.χύ.ίί ίΰνατ'/1. νά ε/^ ο'.αοήττοτε των ϊί \^ί-ί, κΆερνόντίον ενεργεια. Κ ν. αί μέν γ/ώ;ια·. χ'γ.ίλ ί·>: καί αλ-
    ς
    τέλο>: ςκαστο; ζύνατα*.
    : Μέλε*. κα. ν
    *> *>; γ.χ/ζχζ άνε'^ίΰνου; κ α: ν άφγ,ντ^ εί;
    νά τ/.£7.τγ(":7-'. '>~ό: Μέλε*. κα. νά κ
    Κνω
    /Ιε. £κ
    τ:7((ίών αυτού κα*.
    . , «. .- - ν - ν/:/·>4ΐ~'λ ί 7θ'.ιτ·.αν.κ>. αοετν. ττ.: ανε-
    8υτι:ρον ρι^ικως οιαη ωνΉΜΐι-'ν, :. : ,,·, . . .; . . ..,.,.,;, '- -Λ,
    V-
    -,/
    ότι ή ό*| ί|[ΐών .ιρηταίϊι-'ϊσα .τπρι '-/ζι, £--,., /7 'ι-.κοόν' τ'.'-'οιοττν/ α>ττ:
    ΤθΓ' ,τοακτπΜ» γνοΜΐη, τ-θ'Τΐ'ο·: 'α /αρ·. / τ···/ τττ"»/'·>ν αντ'.^ολιτευο'ΐένον κ α·.
    ποος τας όπ«> των άλλον Ημείς
    οΓ'δί-'ν αλλο έπροτι-ίναικν ί| την .τλη-
    ρηκαίάκοφήτοΓ' Ήλλ»|νΐ/ί<>Γ· Συν-
    τάγματος εφαρμογήν κα την εμ-
    λάόρο; 1~'.τί·ΐ£τα: εναντίον αυτών.
    Μ
    τ/,/
    ~ρό: -τ:γμήν ένόμ·.*α
    γμή
    οτ'. ;ιΐ τόν ορόμον τον
    Ίτ. κλτέΛ7(γε νά χ—:ρς.ψ
    ιον εί"/; τ:άρει
    Λΐτε1 ομένων τν(ν ε*(ύν74ν ήν τοα^ΰτ^ν εϋ-
    χαρελθον νά ε/ωθώτ:/ εις :ν» αν- —^)ακτον χ<ιχα χανιά Ην»ίσχ.ηοιν τοΓ' -ζ^),,,-1 α-Υ5=ι=ν χγ6 τγ-'όάν*»·)- -ό-" θρωχον /.β·, ν» 'Λ'λ"·-!^'ΐντ*/βΙ*ίΤ ένωτικοθ κηρύγματος τυθ 11>ί»χ. α- άλ^ν. Υ"ι1'" ■ — ,*/.-*■
    τ.κον λαεν ν Λντεχες·^/, /.α.» ..«ν^^,,

    ΕΛΠΙΣ
    Ιυ-Π^/'"> ΐ-? ·>' οοομον τού συνήντησε
    τα: Μεγαλαι Δυνάμει: κα'ι εκν.νε ττιοχε'.-
    τοτεοον να ϊ-:τζ:.'1ϊα εί: αϋτα: την εϋ-
    '·ΰνην Τί,: άττοτελ'ΐατίότίείο: τού Κρητι¬
    κού Ιητη'ΐατο; ά-α/.λάΕν.: ουτ»·» τού; ουτ-
    τυ/ε'.: μα; ωμου; ^α^Ίτάτου τ,ορτίου. Λλλ
    εκείνον, οί'-ινε: έτό/.μϊ^αν νά ε.ττ'.ν.ρί
    το!>: εν Κ/',τν, Κυόερνή-ϊαντα: ή -ολι-
    τευομενου;
    V,
    συνε'-θΰΛευ^αν τον εςοττ/ >
    σμόν τού τόπου. καταΛΤ,γει εί: τ ό ~ράγ-
    ματ*. α/αρ·. ν/ αυτού: νίλημμα ότι οηλχοή
    οί το'.οΰτο'. είναι ή κχκη: ~ί—τείος υ, ιτε-
    ροΰνται καΐ τοΰ κοινοΰ νοΰ. Κζε'.οη οέ
    κ αί ή εφημερίς αύτη £.οημο.ιίευ.7εν έ~χ-
    νειλημμένω; άρ'ίρα ν." ών κατεκρίνοντο
    πολιτευόμενοι κ α Ι κυοερνητ:". έν ΚρήτΥ,
    καί ζή ό Έλ. Κενιΐέλο; καί κατα οεΰτε-
    οον λόγον 6 "άτρων τη; Νέα: Έρεύνη;
    Μαν. Κούνδουρος. <ό; κα· ετέρα ν." 'ον συνεόούλευε τον εςοΐΤΛ'.Ίμον τοΰ τούτου θεωρούμεν εαυτούς ΰ~ο/>ρεωμ£νου; να
    ζώτοιμεν έΕγ,γήσε'-; τινάς περί τούταν
    άφοΰ έννοε'.τα1. ,Ιητήκομεν συγγνώμην ά*ο
    τόν 7οφ6ν άρΜρογράφον. οατ·.; μετα τοιαύ¬
    τη; αΰτοτ:ε~ο'.'>ήΐίη)ς μχ: κατεο:κα~εν
    ε:: τ6 χνω οίλημμα.
    Καί πρώτον ερωτώμεν κ αί ημει; ·ιέ την
    πείραν μας: Νομίζε1. πρχγματ: κα/.ν, τϊ(
    ~'π~ν. καί σοοαρώ: ή Νέα Έρευνα ό τ:
    οϋοεμίχν ύττέ/ουτ.ν οί οιευ'·ύνοντες την
    εξωτερικόν -ολ'.τ'-κην τ,(ς Κρήτη; /.ατά
    τα "> τελευταία έτγ, εΰθΰνγ,ν; Χομ'.'Ιει ιο:α-
    ρώ; καί καλ;, τη ττίστϊ;. ότι οϋοεμίαν Ία
    ηδύναντο ν" αακή-3.(·>.7ΐν ούτοι ροττΫ,ν είς
    την επί τα πρόσω ή τα οττίτί» φοράν τοΰ
    ζγ,τήματο;: Χομί.ε'. -ράγματι. ότι ό Κρη-
    τ./Λ: πχρχγων. καί λέγοντε: Κρητικόν
    παράγονχα εννοούμεν τό σύνολον των
    ένεργειών κ α Ι των γεγονότων άτινα ήού-
    ναντο να γίνωτ.ν ή να μή γίνωτ. ν.α
    των μέΐίον άτινα ή νήσος ό'.αΗέτει κα'Γ
    εαυτήν. νομί'Ζει λέγομεν ότι ό Κργ,τικος
    παράγων ού την απόλυτον οιχχείρητ.ν
    είχον ούτοι σημειοΰται οια τοΰ μηοενο:
    έν τγ, πολυπλόκίι» έςισώσει των άντιΗέσεων
    ήτις αποτελεί τό Κρητικόν ζήτημα;
    Εμείς παρ' δλας τας κατηγορίας ττ(ς
    κατ' έκείνων, οίτινες έχουσιν έναντίαν
    πρός αύτην γνοιμην οέν ουνάμεθα να
    μ/^ παραοεχθώμεν ότι ό Κρητικος παρά-
    γων έξέχουσαν κατέχει θέσιν καί '.σχυρό-
    τατα έπέορασε καί έπιορα επί της λύσε¬
    ως τοΰ ζητήματός μας καί έπομένοις ίτι
    οί ύπευΜύνίος οιαχειρισθέντες καί οιαχειρι-
    ζόμενοι αυτόν βαρυτάτας ύπέχου^ιν εύΗύ-
    να; περίτιΊς καλής ή κακΫ^ςτοϋ ζητήματός
    εκβάσεως.'ΟάρΟρογράφος ολόκληρον τό
    οίκοδόμημά τού στηρίζει επί ενός σοφίσμα-
    τος. Τό Κρητικόν ζήτημα λέγει δέν Οα λύ¬
    σωσιν οΰτε οί Κρ7|τες ούτε οί "Ελληνες
    άλλ' αί Δυνάμεις, άρα ούόείς εύ*ίύνεται οια
    τα μέχρι σήμερον γενόμενα καί τα γενησό-
    μενα έν τώ ζητήματι. Λέν άμφισόητοΰμεν
    ημείς δτι ουχί οί Κρήτες άλλαι Δυνάμεις Οα
    λύσωσι τ6 ζήτημα. Εάν οί Κρήτες επρό¬
    κειτο ί% λύσωσ'.ν αύτ^ ουτε ζήτημα πρός
    λύσιν Βα υπήρχεν. \λ).' ή απόφασις των
    ά
    Δυνάμεων Οα
    επί
    μ
    γεγονότων καί ένεργειών έκπορευομένων
    έκ τής Κρήτης έκ τής Τουρκίας καί έκ
    τής Ελλάδος. Αναλόγως τής επιτηδειό¬
    τητος τήςέπιμον/(ς τής εντάσεως καί τ^ς
    δυνάμεως μεΗ" ής θέλουσιν ύποστηριγ,Οή
    αί έκατέρωΗεν ενέργειαι θέλει κλίνει ή
    πλάστιγξ καί θέλει σχηματισΗή ή από¬
    φασις. Έν τούτω έγκειται ή σοόαρότης
    τοΰ Κρητικού παράγοντος καί έν τούτω
    ή ^αρύτης των εύΗυνών. Καί ή σπουοαι-
    ότης αύτοΰ κατέστη διπλασία λόγω τού
    έξα'.ρετικοθ των περιστάσεων, αίτινες ηνάγ¬
    κασαν τό έλεύΗερον Κράτος να παύση
    πάσαν, τουλάχιστον έμφανή, ανάμιξιν είς
    τό Κρητικόν ζήτημα καί να υποουΗγ., την
    λεγομένην άψογον στάσιν. Έκτοτε όλό-
    κληρος ή έκ τοϋ εμφανοΰς τουλάχιστον
    διεξαγωγή τοΰ ζητήματός άπό Έ/.λγ(νι-
    κής άπόψεοίς έβάρυνε την νήσον συνηύ-
    ξησαν δέ καί αί εύθύναι των διαχειριζο-
    μένων αύτην. "Ωφειλον ύποστγ^ριζόμενοι
    καί υπ* εκείνων οΓτινες υπεστήριζον ημάς
    έκ τοθ άφανοθς ν' άντισορροπήσωσ1. τας
    Τουρκικάς ^>αδιουργίας καί ττ ν Νεοτουρ-
    κικήν ϊταμότητα.ΤΙ Ιπραξαν;Άρκετά έχου¬
    σι γράφη επανειλημμένας έν τή εφημερίδι
    ταύτΥ} ώστε να μή είναι άνάγκη να επα¬
    νέλθωμεν. "Αλλως τε τα άποτιλέσματα
    καθ1 έκαστην σαφέστερα διαφαίνονται.
    Έαν μή 6 ΚρΥ|τικός λαός δλλοτε μέν
    σύ^σωμος, άλλοτβ δέ κατα πλειοψηφίαν
    (καθόσον μερος αύτοθ έξηπατ&το) άντέδρα
    κατα των ένεργί'.ών τοθ διαχειριζομένου
    κακν^ ττ, μοίρα τόν Κρητικόν παράγον-
    τα Έλ. Βενιζέλου καί κατα τοϋ διαδε-
    /Ηέντος αυτόν πάτρο>νος τής «Νέας Ερεύ¬
    νης» τό Κρητικόν ζήτημα πρό πολλοθ
    •ι ανν(ν= πόνον εί; την "Ιστορίαν. Κινα'.
    ταυτα ΐλί,1"/, ή ου: Ποιο; είναι ο ν.ινητή··
    Λ'.ά πό ιον / όγον ύπάρ/ει Κρητικόν ^ήτ"^-
    μα καί τί; ύπεκίν7(σεν αύτό: Λιί- ποίον
    Λόγον νά υπάρχη »ήτν(μα Ένώσεί··: Τ',:
    Κρήτη: καί ο>/ί τ ν,; Χίου ή τ η; έσοου:
    Έαν έ/.άμοανε τόν κόπον να σκεφθή Ίά
    εολεπεν. ότι τό Κρητικόν Ζήτ7(μα £ου^ι,ι-
    ούργγ,'ϊεν ό Κρ7(τι/.ό: λ7.ό; και αύτό; ϊζ%-
    γγ,
    κειτχι πεοι 4ΠΟΟ όπλί··ν. ΊΙ Κρήτη η¬
    δύνατο να προμηθευθή _Γ< Μ Μ Μ ι ό π/, ών άτι¬ να Μ.ετά των 'ύπαρχν'των Ίά επηρ/.ουν εί; τόν έςοπλισμόν τοΰ τοπου, Κπ-'.τα όέν είπε νομί>» κανεί; ποτέ ότι οί Κρήτες
    Ίά λάοωσι τα όπλα καϊ Ίά μετα-
    οί"·>σ: νά πολ:ορ/.ήσ'->σι τού·: Παρισίους ν(
    το ονδινον η την Πετρούπολι· οια νά
    έςαναγκασωσι την Κύρω-ι,ν εί: την Κν·>-
    ,τε Κρη: νά αγνον,
    Γ.ν.
    Αέ
    ε: ν-/
    />7.τ/(
    ( ίν ϊν·ργε!α. Καν έ
    Κρήτϊ, εγί/Ξτο ζγΐ'ΐΎ.-ι ϊπ'.τγ,δΐίχ. σιω
    πγ/.ή καί ι^ΐζζτ. ~ί Κργ,τικόν ζήτγ,αα (»α
    συνε»γ(*£'.το νυν επ: ΐπιπέδου πο/.ΰ ανο»-
    τέρου ίκε.νου επι τού όποίου νυν 7υ;ιαί-
    νετ7.'.. Ηά ει'χομε/ άκόμγ, τό προτίργ,μα
    να ;ιή £-;ιε(»7- ΰπό/ρεο·. ν 7,ναρρ·./Ί/ΐίομεν
    νυν ιπί τού πρανοΰς ζ:; ού μας κ7.τε/.ύλισαν
    αλ/Λ Ία 74ρκού;ιε*ΐα ε:: την όιατήργ^ιν
    :ής καταστάσείος $ια;ι: . οιιλ » ν.αί έκ
    τν,ς ν.ατηρν'^ε.ο: τη: καταιτχσεί··: Ηά
    ν οποίον ποοριτιόν έχει το ό~'/>ν εί: /ΐ',-ζ;
    -Ι Κρητός. ΎπεράνΜ τώ/ εγγυήσεως τ/(ς
    οπ/.ον
    Τουναντίον εάν μη ν, έ;ι;ιο/ή τοΰ Κρη-
    -ήν φοράν προ-ωπ'·>/ τινών εν Κρήτ/( ~οί
    πολ/.οΰ -ήτ7,Ί7. ε/οπκόν ό"Ιν Ίά ύπ/,ονεν.
    Έαν έ~ί παραδείγματι >ι Κρήτες ολίγους
    μ/,νας^μετά το κήρυγμα τ,,; Ενώσεως
    εγ/.ατί/.ιπον πάντα τα σηαεια τ αποτε-
    λουντα αύτό. επα/ήρχετο ό κ. Ζαίμί,ς /.αί
    ϊςί,κο/.ούΊε. άοιατάρακτο: ν, όιοίκν^ι; τί,:
    Κργ4τική; ΜθΛΐτεία; '·>; καί πρό τ/,; κατα-
    /.ύσεω; αυτ,(:. ερωτώμε/ Ίά )~Ί^/ζ πλέ¬
    ον Κρητικόν Ζήτημα: Ηά συνεζήτει τί;
    πλέον περί αύτοΰ: ΙΙεόαιω; ουχί. Καί εάν
    δια τη; διαχειρίσεως των έσωτερικών ύπε-
    νόμευον την τάξιν /αί ώΊουν τόν λαόν εί;
    ά-Ίεράπευτον άναρ/.αν καί εμφυλίου: σπα¬
    ραγμόν: Ίά κατέστρεφον τό Ιήτημα ή ού:
    Μεοαίο): ναί. Έκ τούτων δ/(λον ότι ή
    Κρήτη αυτή ζαΊ" εαυτήν ηδύνατο καί νά
    προαγάγ', καί νά καταστρέψη τό ζήτημα.
    Άφοΰ λοιπόν ό Κρητικό; παράγων σοόα-
    ρώτατα έπέδρασε καί έπιόρα επί τ/4; προ-
    αγωγικής ή τής ΟΛΐαΟοχοιρήτϊεως τοΰ "^γ(-
    τήματος είναι ή οέν είναι ύπεύθυνο: οί οια-
    χειριζόμενοι ύτ:ευΊύν(ο: αυτόν οια την ερ¬
    γασίαν ήν επί τό έν ή τό έτερον τέρμα
    εξετέλεσαν ή παρέλιπον νά έπιτελέ^ωσιν:
    Ηεόαίως ναί. Δια τουτο η Χέα Έρευνα
    μάταιον μάχετα: άγώνα προσπαθοΰσα νά
    άπαλλάξτ] αυτού: των εύΊυνών, αί'τινες ρα-
    ρύταται βαρύνουν αύτούς.
    Ημείς, ινα παραλείψωμεν τα -χλαιό-
    τερα. κατηγορήσαμεν τον 'Κλε>Ί. βενι¬
    ζέλον καί τούς έν γνώσει ύποστηρίξαντας
    καί ύττοστηρίζοντας αυτόν, ότι όπως εξυ¬
    πηρετήση συμφέροντα ςένα τ.^ζ τα ΐΊνικά
    1) 'Ανέκοψε την πλήρη εφαρμογήν τοΰ
    Ένωτικοϋ κηρύγματο; ήν είχεν άρχίσει ή
    Κυβέρνησις ΙΙαπαμαστοράκη άπέμεινε οέ
    ούτο) τουτο ήμιτεΛέ;. '2 ι ΙΙροσεπάΟησε με¬
    τ αχειριΐόμενος τόν Κργ,τικόν παράγοντα
    ού ή οιαχείρησι; περιήλΊεν είς αυτόν, δχι
    νά προαγάγη τό ήμιτελές Ένίοτικόν καΗε-
    στώ: άλλά ν" ανατρέψη αύτό καί πράγ-
    ματι επέτυχε το*ηο κατά τό πλείστον
    ."»ιΐίροσκρούσα; εί; την αντίστασιν τοΰ Κργ,
    τ:κοΰ λαοΰ. έχομένου τής 'Κνώσεως. ήκο-
    λούθησε ~ρο; επιτυχίαν των σχεοίων τού
    την πλαγίαν καί κρυφίαν όοόν τή; ύπο-
    νομεύσείος εκάστου ζητήματο; εν συνενο-
    ήσει μετά των ξένων πρακτόρων τ/(ς έξα-
    πατγ(σε'·>ς τοΰ λαοΰ καί τής παραλύσεω:
    πάσγ,ς αντιστάσεω: οια τής όιαιρεσεως
    αύτοΰ καί τής όγ(μ'^υργίας άναργ,ίας καί
    έσ»οτερικών Ζητγ(μάτ<·»ν. όιά τή: καταχΊο- νίου οέ ταύτη: μεΊόοου περιέπλεξε κατά τοιούτον τρόπον τό ^ήτημα καί ύπεν>μευ7ε
    τοσούτον τού; ^-'ερ τή; Κρήτη; καί τ/(;
    Ελλάδος παράγοντας αύτοΰ. ό'»στε κά
    κ.νόυνεύτ^ νυν ού/ί μόνον νά καταστραφή
    τελεί(»ς τό Ένωτικόν κήρυγμα. άλλά καί
    αύτά τα επισήμως άνεγνωρισμένα όικαι-
    ώ[ΐατα τ/,ς νήσου καί ΐσωςίσως καί αυτή ή
    αύτονομία αύτ/^ς. Τέλο; κατηγορήσαμεν
    καί κατηγοροΰμεν τόν Ελ. Βενιζέλον
    καί τού: έν Κρήττ, εγκαταυταΊέντα: άντι-
    προσώπου: αύτοΰ. '6χ: έκ προΊέσεω; καί
    παρα τας επανειλημμένας έπικλήσεις τοΰ
    Κρητικού λαοΰ καί τα; αποφάσει: τής
    άντιττροσίοπεία: τού άπό κνινοΰ παρεκ(ί)-
    λυσαν καί παρακωλύουσι τόν έςοπλ'.σμό/
    τοΰ λαοΰ, οπω: μή ουνηΊή ούτο: ν* αντι¬
    τάξη αντίστασιν τίνα όταν φ(*άσΥ4 ή στιγ-
    μή τής έπιόολή; των σχεόίων, ών εισίν
    ίργανα ύ παρακωλύοντες τόν έξοπλισμόν
    τής νήσου.
    'Αλλ' είς την Νέαν "Ερευναν» οέν
    άρέατκουσι ταυτα. Έκ,εινος. λέγβ-, όστις
    πιστεύει δτι μέ 401Χ) 5-λα Μάνλι-χερ ή
    Κρήτη θα έξαναγκάστ^ την Ευρώπην νά
    αναγνωρίση την "Ένωσιν άποοεικνύει δτι
    δέν ϊχει οθτε τόν κοινότατον νούν >. Όρί-
    στε τώρα να θαυμάσΎίτε καλήν πίστιν καί
    βαθύνοιαν γνωμών! Καί πρώτον δέν πρό-
    | Κύρίόττγ^ 7.αί τού κό^μου δλου
    ί είναι 7( 7.7';α/.Ξ >τεοα ^γγυϊ,7'.: /' '. > 7.γ-
    | ρυπνότερο: γ/.'^λι τ/,: ϊ'.£υ!ι = ρ:α: τού
    ' Κρητό:. ΊΙ Κύρώπη Ιπ-/νεΐΛ7,;ιμέ/ί·»ς ήπά-
    τν,ιεν α^τόν 7-λλά το οπ/.ον τού ποτέ. Ιοου
    /.ο'.πόν τί θέλουσι χρ7(σιμεύσε: τα οπ/.α ά¬
    τινα ζητούμεν. Ηά χρησιμεύσωσι διά νά
    υπερασπισθή ό Κρητικός λαό: έν ανάγ/,7,
    τα δίκαια αύτοΰ. Εάν οί περί τ/,ν Νεαν
    Έρευναν νομ/ζωσιν ότι τό τοιούτον μι-
    ί κράν παρεχει συμόολήν εί: τή> λύσιν
    τοΰ Κρητικού ζητήματος "ά ύπενθυμί-
    α(->;ιεν εί: αυτού; ότι κατά τό 1^.-7 προ-
    κειμένου νά '/.ι<::·ΐγ| υ, "ύχη τής Κρητη: ήθίοτήΊν, υπό των Αυνάμεων εμπειρος των έπαναστατικώ1, πολέμων —υνταγματάοχγ,ς Λύστριακός τ;. Ί'άπν,ΤΞΐτο διά νά ύποταχΜγ( ή Κρήτη. "<> Ιυνταγματάρχγ.ς ΟρΊότα-
    τα απήντησεν ότι απητούντο ΧίΜΜΜ» κα-
    λοΰ στο-7-τοΰ καί σεοαστό; άο-.Η'ΐό; έκα-
    τομμυριων οαπανων.
    η
    γνωμοοοτ/(σ·.ς αυ¬
    ή ήρ άσι: έφ η: 7ΐ δυνάμεις
    έστηρίχΊγ(σαν άπέναντι τ^ς Πύλγ,:. Τί Ίά
    άπήντα άραγε τι\ιερο'/ ό -υνταγματάρ-
    7.1-,; έκείνο: άόπλου όντος τού Κρητικοϋ
    λαοΰ: Τουναντίον δέ εάν ό λαό: ήτο πά-
    νοπλος. δέν Ίά γ(το σοόαρότατον ζ~'.'/ύ-
    ρημα, είς εκεινας έκ των Λννάμεων αΐτινες
    διάκεινται ευμενώς πρό: ή;ια:. νά παο
    στήσωσιν εις την ΙΙύλ/(ν, ότι άντί νά υπο¬
    στή τα: βαρυτάτας Ίυτία: 7.αί την οιά-
    σεισιν ολοκλήρου τοΰ κράτου; τη;, επί
    ;
    κινδύνω 7.ύτ/4ς ταύτγ,ς τή; ύπάρΕεω; τυ
    άτινα ♦>* απητούντο πρό; ένάσκησιν των
    περ'.φγ',μων επί τ/(; Κρήτης, πανόπλου
    ούτγ,;. δηΊεν δι/αΐίομάτων τη: Ίά ήτο
    καλύτερον 'ά Ϊ7.χο>ρήΐ7( ταυτα εί: τη
    'Κλλάδα άντί άνταλλάγματός τινο:."Κς άλ-
    λου ό τέλειο; ΐΕοπλισμό: τού λαοΰ Ίά
    έψύ/ρ:ιινεν επαρκώς την όρεςιν τ/,; γνω¬
    στάς Δυνάμεως διά την Κρήτγ(ν έχούση;
    μάλιστα προσφάτου; τάς θυσίας ά: άπή-
    τησεν ή κ αΗ υπό τάξις των Βόερς.
    Λαα ήμΐΐς ερωτώμεν. Τί Ίέλει συμοη
    έαν έκραγγ( επί τέλους ό πανευρωπαϊκός
    πόλεμος τού όποίου ή έκρηξις έπανβιλημ-
    μένίος κατά τάς τελευταίας ημέρας έφθα¬
    σεν επί ξυροΰ άκμής; Χομίζει ό άρθογρά-
    φος τής Χέας Ερεύνης» ότι οί Εύρω-
    παίκοί στόλοι Β4 έξακολουί)ώσι νά παρα-
    πλέωσι την νήσον καί νά φρουρώσιν αυ¬
    τήν: Ηά τω υπενθυμίσωμεν ενταύθα έν
    μικρόν κεφάλαιον τ/(ς νεωτάτγ,ς ίστορίας.
    "Οτε άπό τοΰ 1809 —ΙΗϋίί συνετελέσθη
    ή ένωσις των 'ίταλικών χωρών. έμεινεν
    άπεσπασμένη μόνη ή Ρωμη καί ή περί
    αύτην χώρα άποτελοΰσα τό λεγόμενον
    Έχκλησ·.αστΐ7.όν Κράτο; ύ-ό την Ίΐγί-
    μονίαν τού ΙΙάπα. Ο ΙΙάπα; έΗεώρει εαυ¬
    τόν άσφαλή διότι φρο^ρά Γάλλων σταΑε*-
    σα υπό Ναπολέοντο; τοΰ Ι"'.ύπερήσπιζε τό
    κράτος τού καί μάλιστα ενίκησε καί άπέ-
    κρουσεν αυτή τόν Γαριόάλδην καί τού;
    Ίτχλούς πατρκ.ντα; άποπειραΊίντα; νά
    κατχλάό'οτ. την 1*ώμην. Λυστυχώ; δια
    τόν Πάπ^'.ντώ 1 ΗΤΟ ϊξερρί'^Ίι ό μεταςύ Γαλ¬
    λία; καί Γερμανίας πόλεμο: καί ή Γαλ¬
    λία ηναγκάσθη ν' άνακαλέση έκ Ι^άμη;
    τα στρατεύματά της διά νά υπερασπισθή",
    τα σύνορα αυτής. ^Ολίγας ημέρας μετά
    την αναχώρησιν των Γάλλων ή Ι*ο')μγί /,α-
    τελαμόάνετο υπό των Ίταλών καί τό ΙΙαπ-
    πικόν κράτος έςηλείφΊη διά παντός άπό
    τοΰ χάρτου. Αύτη είνε η τύχη των έξαρ-
    τόντων την ασφάλειαν αυτών έκ ςένων.
    όασιν είς Κρήτην;
    Άς γνωρίζωσ-. πάντες ότι είς τοιαύτην
    απαισίαν στιγμήν ί Κρητικό; λαός ό τίμι-
    ος καί πατριώτης, θέλει νά αίσθάνεται
    τού μαχομενο; κατά τοΰ προα;ωνίου
    έχθροΰ τού. Διατί άφήνβτβ τόν λαόν αο-
    πλον: ΙΙώς καί δια τίνα επί τέλους λόγον
    άναλαμόάνετε τοιαύτην πελωρείαν ευθύ¬
    νην: Καί εάν ώς καί ήμε.ς άπό καρδίας
    ευχόμεθα, δέν γείνγ, άνάγκη νά μεταχει-
    ρισθώμεν ζ% όπλα. καί εάν αί Δυνάμει·;
    καί ή Τουρκία δείξ^σι τοσούτον ί
    όΐ'/Ίέσει:. ώστΐ νά ;ΐ7( γίνη ο'^ΟΞΊ.α >.,-·
    κ7( τοΰ (^άρου: ^~ι^ Ίά ν.-^', ... _" ^
    πλάστιγκα η πάνοπλος Κρήτη. /.ν -^.''
    όιά ποίον λόγον έπιμένετε ίξτ*/ ν,-"'--"'
    πείσ;ιατο; νά κρατ^τε αοπλον το·- Κς-,-
    κόν /.αόν Γ.αραοα./οντε: ρητ'/ Ί./■·,.':"ϊ--
    τ/(: άντιποοΐίοπεία; αυτού: Μι(πι.»; /Ί.
    Ένωσι; τα οπ/.α άτινα Ίά _όίόο/-' :■-
    ΤΟ/ Κθϊ'17-0, Λ70ν /Ίΐ/.Ο/ ΪΤί.»/ϊ-ΐ|. · Ι
    ό:ν εί/αι ο Κρητικό: /αό; /.7.ο; '\·)Ί).[
    κό; κα1 όν( τό μαχι;ιότερο/ ι-:».»: -,,(
    'ΚΛΛ7(νικών 'γ')/.<<>' /.'/: όέν Ίά ζ· ,-,■ ·Ί
    νά π;,0 3τρ£;"/( κατά πάσαν στι*'·ΐ7ν -χνο-
    π/.ο: οπου '/ι ϊΊ/:καί α/χγ/.χ: ϊ Ί = /.^, /7.
    λέσει αύτό/: Καί ϊπί τέλου:. ·ι7πμ: ':,
    όύ/ατ7ΐ /, Κυοέρνγ,σ·.; νά όιαΊίτν /^-;
    τοιο>"'. / τροπο/ τα οπ/.α. όττξ ν ά όύνα-7
    ν" άνα/.άογ. αυτά εύΊύ: <ο; γ άνά"/7 ι'1:,- παρϊΛΊει: Δια ποίον /.ογον λοιπΟ/. !-?„- τώμεν. καί πά/.ιν κρατειται ό Κςττι/ό- λαό: αο~λος καί άναλαμόανουσιν οί ί>
    Χανίοι: Κυοερνώντε; καί ό Κλ. |{ενι~έ/.ο;
    <όιότι σημειωΐΐείτω ό'τι οί εν Χανίοι; Κ>
    όεο-ν/.ται έπιρρίπτουσι σύ-ιπασαν την εϋ'ι.-
    νην τοΰ μή έΐοπλισμοΰ εί: τόν 'Κλ. Κ*/·-
    Ι Ι Ι · Ι ' **
    ζέ/.ον ι τοσούτον κοΛοσσιαίαν εύΊύνην:
    "Κχομεν λοιπόν ή όεν έχομεν ό:/.·}/,,
    νά άσχάλ(·)μεν καί νά μαχωμεΊα καί νά
    επιμένίομε/ διά τόν έςοπΛΐσμόν τοΰ τόπς^:
    Έχομεν ή όεν εχομεν δίκαιον νά ύποψια-
    ζίόμε'ία τού: υπευΊύνου; όιά τόν μή ό~/..-
    σμόν έχοντες μάλιστα ύπ' όψει καί -ι'ν
    λοιπήν αυτών διαγ<ογήν; Κύριοι! "Π άποόλέπων την στ.γμή/ ταύτττ,ν απροκαλύπτως καί ραΗέως ποό: ! τό Κργ(τι/.ο/ ζήτημα εύρ:σ/.ετα·. πρό τού συγκινητικόν τ:ράγ;ιατι Ίεα;ιατο: ένό: δυστυχοΰ; λαοΰ όστις, άκέ^αλος. αν*>
    έφοόίίον. ΐμπνεόμενο; μόνον υπό τοΰ έΗνι-
    κοΰ αι^Ίήματο; καί υπό των παραοόσεων
    Τί·»/ πάτερ ών αύτοΰ μάχεται μόνο: καί
    ίρημο: κατά τ^: Τουρκία:. κατά τί,:
    Εύρίόπη;. κατά τοΰ έν Ελλάδι ΙΙρΜ*ΐυ-
    πο >ϊ';ν). καί κατά τή; ιδίας έαυτοΰ Κυ-
    ρερνήσεω;! Τιμή καί όόξα εί; τόν μικρόν
    αυτόν λαόν ! Εάν ήττηΗή. Ίά ήτττ^ΐτ"
    προόοΊεί;! ΊΙ έφημερί; αύτη έκπορευύ-
    μενί( έκ τοΰ λαοΰ τούτου καί είς αύτδν
    άνήκουσα έτάχΊη άνέκαθεν παρά τό -'/.υ-
    ρόν τοΰ μικροΰ τούτου Ααυίο τοΰ άγω-
    νιζομενου κατά των τεσσάρων τερατωδών
    ΓολιάΊ. ΊίτάχΗη παρά τ6 πλευρόν χον
    συμμαχοΰσα καί συμπάσχοι>σα. Δέν δια-
    φεύγει /(μα; ή Ηρασύτης ττ^ς πάλης, άλλ'
    αισθανόμεθα καί την ευγένειαν τού αγώνος
    ημών. Έν ττ, Οέτε". ταύτη "ι-:άαενο· ύπέ-
    στημεν πολλάς επιθέσει;, ώστε ό:ν ι/.-
    «τληττόμεΗα διότι μάς είπον, ότι αντιπο-
    λιτευόμενοι την Ιντιμον Εταιρείαν Ιίενιζέ-
    λου, Κουνοούρου καί Σχς στερούμεΊα τοΰ
    χοινοθ νοός ή είμεθα κακής πίστεως.
    ΓΑΛΛΙΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
    ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΗΜΟΝ
    ΓΛ των 1 ΟΛΑίχών εφημερίδων χβρβλμββ-
    ομεν τα εχόμενα »*/£-:ϊζόμ.ενβ χρος "ϊ
    ιγώνα Εν ή εφημερίς αυτή άχι} τής .κ96
    ιύ:·ί|ς δέν έχι-υσε νά διεξάγη κβτά τοό
    ■5;τ'ΐ> τοΰ *_ι·^5ΐ»ς.
    ΊΙ έν ΠαρίϊίΌί; ΐκδιδομένη «ι
    ί .Γ ΛγΙΚ ^θυΐΝΑΐ-· ι χ. χ<ϋ*# ιτθδβρωτίρωτ Ι αΚ/.ολών φύλλων, ίν τώ υπο χρ·νολογία' )) 22 Α·^γο67το^ έ. Ι. βόλλω βύτής δημοβί- "Λ>ΐί τα έτόμ.ενβ'.
    ΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΛΙ
    (Αθήναι 21 Αύγουστον). — Ίϊιαίτερίν τη-
    ' ι ;ρά^ημα ττ]ς « ^αβι5 ^ουΒΝΑ^>.
    «Το ζήτημ» τής τ,μέρας είναι το εάν μ·«
    τ;ε^·εΤσβ έν τη εφη ερίδι ·'Α6ήν*ι» ίν·-
    τνεύσθη ή ού παρά τοθ Πρίγκηχος Αωργίο^
    τί); Ελλάδος τέως ΰκάτβιι 'Αρμθβτοΰ των
    ^νάμεων έν Κρήττ,.
    Πρό τίνων ημερών -ράγματι ή «Ι11
    ή; ό λόγος εφημερίς έδημίίίεοσε μΐ·^
    ά τ τα πό χρ ι «ν, ήν ώς δΐεδόΐη άπείστειλι» ό
    <· ϋτάης τίως Τκτουργος τής Δημβσίς 'Ε*- , ψρ ξύ τοΰ Πρίγχηχος '·λ: τοΰ χ. Στάη. Ή δημο^ίευβις τής βνταποχρί«ως ^Ιτ^ ύτεμΐμνητχε το ίργον τοδ χ Βενιζέλον «* Κ'ρήττ, χ»! ήτις ίμίμφετο ΐχΐΤνβ ««νβΐ^ρβ15" : έ/Ελλίδ(δένιξ«λη;ε.Είνε γνωατ^νο'τι Λ μεταςύ τοθ Πρίγχηχος χ*1 τοΰ ν«/ χς μς ργη ρω^ζουργοΰ τής Ελλάδος Ιχβ-ΧΓβν β«5 ; ημέρας χλ(Γ ήν άχεχίμ|6ιΐ ίχ τοθ ·*'" ••.Αχτύς τοΰ Τχουργοΰ εχι τής Διχαίβ<ίύνΐ|ί τή; Κρήτης χ«ρ« τοΰ Πριγχηχ.ς Γ·**ργί#ι*·
    3 48
    Ή άχοπομχη ε*είνη *ϊγ§
    διά «6 γεγονότος δτι αφ' ου χωρίς νά το
    επιτύχη, ώθησε τον Πριγχηχα Γεώργιον
    ιίς την οδόν τοΰ άπίϊλοταρχισμού, τ,ρςατο
    ιατόνιν ν * άχολοΛΐ έν σγ·σε·. χρςς τ™
    χβ ζ σχέσει χρςς την τύ¬
    χην τής Κρήτης πολιτικήν χίϋ
    ς την τοθ ·*·π*το>
    . Ένιο ό Ι1ρέγκπΓ4ψ
    π0« ν λήξ είς
    ν*
    τήν *Ενω«κ* τί^ Κρήτης
    V"*
    τής 'ΚλΧάΠος,ό χ. ΙΙενιξέλος
    >Λ*βτήρ6ζ6 την ιδέαν ν* χχτ_ατή-
    14 ρ .τος
    τούτον μ.κτ'χ τοθ
    *Α*Ό τοΰ σημείον τούτου μίχρι τού νά
    ςμΐλχί τι; *«ρί Χροδβτΐίβς τού λ. Βενιζέλον
    ΐλαχίστη ΰχάρχει απόδοσις 'ΑτοχεμφΘεϊς
    τβρβ τού Πρίγχηχο; Γεωργιος ό χ. Βενιζξ-
    λος ίγίνιτο ό άστονδος έχθρο; τ;^ χαί Γ»ι
    τον χολεμήσΤ/, παρουσιάσθη ώς ΐΐλελευθερΐι)-
    τε:ος τοθ Πρίγχηττος. Ταυτα χάντα χατε-
    ληξαν είς τα συμβάντα τού Ηβρισσοο, είς την
    αναχώρησιν τοΰ Πρίγχηχος, τον διορισμόν
    τ:ϋ χ. /.*ί^ηι χά. τον σημερινον χυχεώνα.
    Αί ίίίβ'- τοϋ Πρίγχηχος έχ. τού σημείον
    τούτον εισίν άνκασταί ύκο χολλών Κρητών,
    ΐάν χρίνω χερί τούτου έξ ενός β'βλίου άχο-
    ■ταλέντος μ&ι ά'μα τή έχδόσει τ;ο, ύχο τοΰ
    χ. Σω/.ράτο;/ Β.σταχη,ς αντιχροβώπου τού
    Ηρακλείου, έν ώ ούτος άναχτύ^σει ατν}£κ-
    &Ίμιεν<λς ε^Ι έΛΐβήμ,ων εγγράφων ι.νχμ.ιββϊϊτΐτ,χαχ* *»0εντ£«,ς το ζήτη- μ* δτι το έργον τού χ. Β£νιζ?λ^^ έν Κρή- τη ν*ήρ5«* *ΡΤον «ρ-δοσίας. Είνε σχεϊΌν αί αύται ίθϊβι ά; έ /.. Στάης «αρουσΐάζΐι τςν Πριγ/.ηπα ύποστΓ,ριζοντα ΐ' τ$ άντ3τπ'^.ρ·7·.ί τού χρςς -ήν εφημερίδα «Αθήναι -. Είναι άναμισβήτητον Ετι ο χ. Ιίενι^,έλο: καρά τάς ασφαλείας άς Ι3·;~ο τί, αύλτ, στ,ε- ρβΤταε των βομχαθειών αυτής, είναι αναμ¬ φισβήτητον έχίσης ότι ή μετα<ττρ;·η τού είς ·:/.&6ασιλιχον ιΤτ· χρονολογίας λ-'αν «ροτφά τον, διότι χατά την επανάστασιν ότε βαρ/- σχετο είς Αθήνας έδωκε δημοσιογρα^ιχάς τινάς συνεντεύςεις έν αίς τα άντιδ,τ,αστιχαι αύτοΰ «ρονήματα μόλις άπεχρόττοντο. Οπωσδήχοτε έν τ»Γς χαρούσαις χεριστά- δεδομένον όντος δτι αντιπολίτευσις έχδηλοΰται ίνβντιον τοδ χ. Βινι- ζίλοα ή αέταχόχρΜς χβι αί βκοχιλύφΐις τον Πρίγχηχος Γεώργιον είχον απήχησιν χολ^νιαίαν Ο χ. Βενΐζέλ^ς «ρωτηθΐις χαρ* ίημοσι- θ;ρά|ων μετιχειρίσ^η γλώσσαν χρητμώδη χαι άπε.λητϊχήν. Εδέησε νά χαρέμδτ^ ό Λιά- δο*/ος εν "Αθήναις χαι ό Βαοιλεΰς, ?να έχι- ΐ χαρά τού Πρίγχηχος Γεώργιον μίαν ψ ς Ι5έν Ιίΐ'χψεύϋει ηολλ'χ πρχγματ*. ^ Κινε ά/α,Αίπβήτητον, δτι το έχενεχθέν χα¬ χά τοθ ύηονργεί^υ Βενιζί ο^ χτύχημα 4} μάλ/Λν αλιλ τον Προέδρου τοϋ Ύχθϋργείου διά τής δημοσιεύσεως ταύτης ϋχήρςεν λίαν αίσθητον. Ένδειχτιχο» τής χαταστάσε«·ς «ΐνε ότι ομιλοΰσιν είς ΰχ:υργιχούς χΰχλονς χβρΐ πτώσεως δ^νατής τοΰ χ. Βενιζέλου όστις δυνατόν νά χαρασ^ρθ^ Οτε* αυτών των «ίλΐιΐν είς χαγιδα χαί νά υποχρεωθή είς Ταραίτησιν οί όίΐλοθντες χερΐ της τοιαύτης περιχλοχής |- χθννΰχ' όψει την ά/τι κατάστασιν τού χ. Βενι ζέλου χαρά τοδ χ. Δημητραχοπονλ^ν 'Γπονρ- γον έχί τής Δκαιοσννης ίνος των χλέον άξι- οσημε.ώτων χροσωχιχοτήτων εν τω Βενΐζ?— / ιχω όμίλφ ». Ή εν Αθήναις Η έχδιδομένη ΓαλισχΙ εγχριτ^ς ίφημερίς ^Ι^Ε5 ^ουνε-ίΕδ ΟΕ <^ ίν τφ ΰχο χρονολογίαν 11)ΪΊ Αΰ- φΰλλω αυτής άναφ?ρει τα έχόμενα έν κυρ·ω άρθρω. βΤΌ σχο-ίδαι^τερον των χολιτιχών γεγο- νότων τής τ.αρελθούσης εβδομάδος ·:νε ανα¬ μφισβητήτως ή ϋχΌ τής εφημερίδος «Αθήναι» δημοσίευσις μιας άνταχοχρίσεως έχ Πχρισί- ων άνοφερούσης ίνα ϊιάλογ&ν οιτις έλαβε χώραν χρζ δίο χερίτο^ μηνών μεταςύ το5 Ι Ιθ'. ^/,η^^ς Γ^ωργίο^ χαΐ τ ου άχοστειλαντος την ά^*α-ι/.ρΐΕΓΐν .Κατα τον δίάλογ.ν τούτον χαρι^τατο ο κ. "Αθως Ρωμάνος Πρεσοε^τής τής 'Κλλάδ:ς έν Παρισίοις, ό χ. Κ. Λ*μ~ «4σης Ύχασπΐετής τοδ Πρΐγχηχος Γεωρ γίον, χαΐ τρία άλλα χρόΐωχα ών τα ονόματα ίέν έδημοσεΰθησαν. ΤΙ έλίχθη /.ατά την δάρχειαν τής τετρβ- ώρον ϊχείνης σννομιλίας; Όμίλησαν ωμί¬ λησαν χερϊ τής Κρήτης, ωμίλησαν χερΐ τοδ Πρωθ^ιεονργον χ. Βενιζέλου. Είνε γνωσταί «ί γ/ωμαί τοδ τέως 'Υτλ;·^ Άρμοστοδ των Λονάμων χιρΐ τοΰ χ. Βενιζέλον. Λ«ν είνε ουδαμώς εννοΐχαι όσον αόρατον I1ρωθ^xονρ- γόν. Ως Σνμβονλος έχι τής Λικαιοσάνης ό Κρής χολιτεντης εςέφερε γνώμας Γ*ως ορθάς ΐϊως χεπλ«νημένας, χροέτεΐνε μίιν λύσιν «ήτις ήτο άντίήετος πρός το πρόγραμμΐ το3 Ιΐρίγχηχος Γεώργιον καΐ πρός τάς αρχάς μιας μεγάλης μερίδος τον λαου ΈλΑζδος χαι Κρήτης, χ*ΐ ήτις *χΐ χλένν ήτο άσνμ- 6ι6αστ·ς χρος το υψηλόν αςιωμα όπερ χλ- τεΓχεν ούτος. Ή άχ^ομχή τον χαρά τοό Πρίγχηχο; ϋχήρςε χραςις τελείως χανθν|χή αχολντως νομιμος χα; δεθίχαιολογημένη Παρ' ολα ταυτα αυτή ΰχήρςεν ή -ρωτίστη αϊτία τής στάσεως το5 Θερισου χαΐ της άνα χωρήσίως τού Νρίγχηχος. Ό Βενΐζίλο; ΰχήρςι χρςΐίτης, υπήρξε χαλος χατριώτης ; Α:· ίάο γνωμαι έχουσι χαΐ θά έχωσι τονς οχαδονς των. Ή χρώ- τη ύχεστηρίχθη ζωηρότατα, μεθ' ίσχνρών εγγράφων χαρά τοΰ χ. Σωχράτο>ς Μ. Βι-
    στάχη, Διεν τής εφημερίδος ·Έλχΐς· έν' Η-
    ραχλείω, αντιπρόσωπον εν τη δε^τίρα Κρη-
    τιχτϊ ^ννελενσει. Είνε ή άνάχτ^ςις των ΐδεών
    των έχφερομένων ίν ττ^ σννεντΐΰςει ττ4 αχο-
    διδομένς είς τον ΙΙρίγχηχα Γεώργιον τής
    Ελλίδος.
    Ουδείς άμφιβάλλει ότι ή μαχρά άνταχόχρι-
    σις ή δημοσιενθεΓσα χαρα των ε Αθηνών»
    άνταναχλα άχριβώς τάς «χέψεις τοΰ Υχάτον
    'Αρμοστον των Λννάμεων εν Κρήτ/,, δ'ιθν
    άφορα τον χ. Βενιζέλον.
    Κΐνε άναμ·ισ^ήτον ες άλλον &τι δνσχόλως
    λησμονοδσι οί ευρισκόμενοι Οοηλά, εί; τον
    Πρωθνχ^νργςν τή; 'Κλλάϊο; γνώχας ο ί-
    γον εννο'ιχάς διά την δ^ναττειζν Β;ά νά μή
    είπωμιεν άντιδυναστιχάς ιΐΓ,/.σιεΟε^α; ΰχο
    ε"
    τίνα.; χαρισβι^άς εφημερίδας. Οντω μιχ ο:.
    ψενσις θ'αδήχοτε χαΐ άν ντήξε δέν ηδύ¬
    νατο νά άχ&βλέχ-φ έχΐ τής θυσίας τής ά
    ε.σης είς τάς · Αθήνας» άνταχθχρί-
    άλλ' άχίΐχλεισΐιχώς είς τον τόπον.
    *Η συνδιάλΐξις χραγματιχώς έλαβε χώραν
    έν τω χερ(6αλλ·ντι οχερ μας χαρονσι-χζει Ό
    συγγραφεύς τής σννεντενςεως χαϊ χατ« την
    λίίν ήν άνα^έρει;
    Είνε ενχολον νά σ^ζητήσΐβ τις έχΐ τοδ
    σημείον τούτον.
    ΈννοιΤται δτι μία οΊάψβυσις υ*ο τούς
    δρ:υς ,ούτους δέν ήτο καρά μία ίχανοποίη-
    σις καθαρώς πλατωνιχή -αρασχεθεΤ«α τψ
    ρω^εαργψ, ίχανοχοίησι; ήν αί συνταγ-
    ματιχι. άρχίϊ έχίβαλον μάλισ;α, άλλ' ήτις
    κατά συνέπειαν είνε εστερημένη παντός
    πραγμχτικοϋ κύρους. "Ας χροσθέβωμεν ά-
    χομη ότι ή διάψευσις έχί λίαν μαχρ'ον μάλι-
    ?τα χρόνον ανεμένετο, τουθόκερ την χαΐι-
    στα ολιγώτερον σημαντικήν·.
    ή; Χω^Μ>ψυλακης οί Γ. Σ. _ίιλιβάκτ|ς
    Λαί ϊ'ιώργιυς Δ. /ουδιανύς κάτυικυι τοΰ
    χωρίαι Δαφνών την 17 Αύγουστον περΐ
    όίθίΐν "ΐ ην μ,μ. εςα,ϋεν τ«>ν καφενείου τοΰ
    Γεωρ. Σιλιβώα) κ»ιθ* τ^. ώραν άνυπυπ,τος
    οιήρ/ε:ο ό Έμμ. 'Αμαργιωτακης έφιππος
    -ΐΓόϊίιΐσαν ^ξ ένέόρας κατ'αν,αΰ δια ράβ-
    δων λιΙ έιραυμάτισαν αυτόν σοβαρώς είς
    την κεφαλήν και αλλα τα» σώματος μέρη.
    Ή <ατάστασις τοϋ τι^αυματισιΗέντοςεΙνε σοβαρυιάτΐ), λέγεται δϊ ότι κλάχισται έλ πί^ες περι της οιασώπειας <ιύιοΰ υπάρ¬ χουσι Αόγοι της αι-άνδρου χαι άΐίμου ταύτης δ<·λυφ )νικής έπιθέσεως είνε η πραγματική και αληθής άνδρεία τί»0 τοαυμίίτισθέντος κα'ι ή όντίθεσις των πολιτικών φρονημά- τα>ν χζιν παττόντος πρός τούς δολοφόνους.
    Σΐ|μει<οτέι*ν δτι ύ .τ./Οών και επι τής έπο- χης τη;αιίμου στάσεω; τοΰ θε^ίσυυ είχεν ύποσϊί| έν Μεσαρφ καΐ ίΐλ}.ην δολυφίη ικήν εΛΪ^εοιν παρα ομοχωρίων τού. Έγκαίροις δμ<ΐ)ς ΙντιληφΟεΙς τού; οολαφόλ'θυς τούς Γ|·»ίγ/·χσε νά τραπώσιν είς φυγήν, ένώ (ΐΐ'ΐοΐ ιΐέν ησ«ν ενοπλοι, αύτος οέ δέν έφε- οενεΙμιΊ την ρίίβδ ν δι* ής ωδήγει τοζώόν τ.ϋυ. Λυτονόΐ|τον ΰχι οί ίΊυλοφόνηι <ϊπε- Συνιστώμεν είς την δικαιοσύνην, είς ήν έχομεν άκόμη πεποίθησιν, >ά ενεργήση
    δοαστηρίως διότι ώ; /^γκται, ύπάρ/ουν και
    ήίΗκο'. (ΐύτουργοι και συνεργοί.
    82
    ΝΟΜΟΛΟΠΑ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΤ
    ΝΟΜΟΛΟΠΑ ΕΦίίΊΈΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
    φ Ε:σηγητης χ Νιχόλ. Γιαμςτλάχης
    "Η τριήμερος προθρομία τής συζητήσεως ττ)ς υποθέσεως μετά την εΙ<η'Γ γησιν πρός εξέτασιν μαρτύρων απαιτεΐται νά τηρηιΗη μόνον εάν κατά ταύ¬ την έξΐ]τάσθιισαν μ«ιρτυρες. — Λιά την ύποκπτάσταση διαδίκου υπό ετέ¬ ρου δέν απαιτεΐται ή συναίνεσις δλωντών διπδίκ<υν, <χ/Λά μόνον τοϋ άν¬ τ» δίκην τοϋ ί»ποκαθισταμενον — Ί·'πι κτημάτοιν τα όποΐα διαιρονμενα δί-ν είνε πλέον /ρήπιμα δι" όν ωρίσθησαν σκοπόν ή κοινωνία δέ' είνε αί- ιυνία, ίϋλλ* έπέρχεται ή λύσις ταύτης διά τής πωλήσεως και διανομής τού ά τοΰ κτήματος. 'Κχειδή είναι άπορριπτέα ώς «βάσιμος χαι ή δευτέρα ενστα^ις, διότι είναι μέν άληθέ: ;^τι, ύ έγε·ίβλητοι εχάλεσαν τούς έχχαλουντ«ς, δχως χαρα- ατώσ.ν ε[ς έκτασιν μαρτύρων αυτών ίνώχιςν Είβ-ηγητοΰ την "29 Μα.ο^ 1906 ήτοι την προτεραίαν τ"ς μέτ' άχόδειξιν σι>ζητήσιως ώς^ ^^ν*
    ή έν ^ Ιιχογρα·ία χλήσις άπο 25 Μαίου 1906 αλλα τ© αρ·ρ. 3-3
    Πολ. Διχονομίας δχερ επιχαλυΰνται οί έχχαλλοθντες διαγρα?ει τον λόγον
    διά τον «ποίον άχαιτεΤ την παρέλευσιν τριών ημερών άχο τής > ενώπιον
    Είσηγητοΰ έξετά^εως των μαρτύρων ίιά νά έχιτρέψ^ την μετ αποδειςιν
    ο-Λήτησιν, ό λςγος δέ ·ϋτος είναι νά λάβωσι γνώσιν των χαταθεσεων
    των μαρτύρων οί διάΐιχθ'* άπαιτεΓται έχομενως ή τΐαρέΛ.ε.,σις τής χροθεσμιας
    ταύτης εάν εξητάσθησαν ^?^Ρ^ 5ι« ν« λα6ωΤι ^νώ31ν τών ΧΛΤαθί"
    σιων αυτών οί διαίιχ^ι χαΐ χρινωσιν αύτούς. Επί τοϋ χρο^ειμΐνθϋ ομως
    την $9 Μ«('ου 1906 δέν έςτ;τασ6ησ*ν μάρτϋρες, ώς βπβί«*ν«·ται εχ
    των έν τΐ διχογραφία έγγρά|ων, ούδ' ί^ρίζονται οί «χχαλ·υντ*ς δτι
    ές,-τάσθησάν τοιοθτοι' χαί ελήφθησαν ύπ* όψει αί χαταθεσεις των χωρις
    νά'λάβωσιν ς&,*ι «>ιρ» νά λάβωσι ^ώσιν αυτών δέν σ,ντρέγει ,χομε-
    νως λέγος χρ^ρ^ τής χατά την 30 Μαίου 1906 γενομένης
    Έχειδτ] ό έχ των χαθ' ών ή »ι-.τ(σις αθτη χε?ί διανομής . , ·
    εδήλωσε χατά την ττρωτην 1% άχροατηρίο. σ.ζήτησιν, ότι εχωλη«ν εις
    τούς αίτοϋντας τΌ μερίδιόν το^ έχί τ'Ο άχΌ διαν»μην μ»Αβ«. οί « ·ιτβ»ν-
    τες έζτ^ΤΓσαν να τεθώσιν αύτοι είς την βί·Ίν τού ώς πρός την αναλθ-
    νοΰσαν 'τώ .... μοίραν, ή ?· τοιαύτη αίτησις είνε νομίμως χαι ·εν
    ανΐίχ*ιτα·' «'ίς το ϊρ*?- 15« ** & Πολ. Δι/.ονομίας, διότι £*ι τού χρο-
    χειμΐνΓ. ο . . ■ *«<>ώς χα· οί αΐτουντες δέν είναι τριτοι αλλα
    δ<ά*»ο< εχ'τών οποίων ό ίτερο;, ό έν.γό.^ενος, β,χολογΐϊ. %«« το μερι- διον το, άνήχει εί; τούς ένάγοντας χαί ζητεΤ να τε^ εχτος τής; διχης Οχοχα^ισ-άμενος υπ'αυτων, τοδ. αρθρον 1Γ,? αχα:τεΤ δια την τοιαύτην ύχο,ατάστ^, ήν βΛ,^ν Ιχ. Λ ^(χ,ν, ^^^^^ δέ έχί τοϋ *ρ'.*·ιμ·νθυ ·ίναί βί αίτοδντες ώς -ρος τον..... . , ε^τοι όμως 5έν αρν&υνται την συναίνενΐν των είς την ΰχοχ«- τάστ«σΐν, άλλ' ·^xοσ":^(ριζο^σ·.ν «ύτήν. Ή τοιαύτη άλλως δήλωσις τβθ ......είναι χυρίως χαραίτηνις τον μεριδί·υ επι τοδ ΰχο δια¬ νομήν χτήματος, 6χ«ρ μεριβιον νομίμως προσαυςάνε. είς το μερίϊιον έχείνου ΰχέρ ου χοιεΤται ούτος την χαραίτηνιν. Δέν Ι^ουσι δέ χαί νυμψέρον είς την Ινντασιν ταύτην, διότι ?έν ήίγΐσβήτησαν οί διάδιχοι χρωτοδίχως ;άς «νηχούσ«ς αύτ^Γς μ-βίδας, ού τε σ^νεχώς /.αί την τβΰ..... . , ώστΕ νά !χωσι «υμψέρον νά ί'.χάζεται «ΰτοχρ·σώ-ω; μετ* αυτών. Έχειδή ή χαραίτησις τού μίραυς ττ]ς αίτήσεως των εφ^σιβλήτων αίτοΰνται την «ύτούσιον διανομήν τού ίπιδί/.^Λ δέν είνε παραίτη·ις τής άγω- ^τ]ς 'ερί διανομης, άλλ' όμολογίχ,δ'τι δέν δύναται τουτο νά διανεμηθτ; αυτού- σιως όπερ αλλω; όμολογεΤται χαί !ΐ"0 των έχχαλούντων χαί χρεττει νά διατάξη άμέσως ή έχχοίησΐς χαί τοΰ έχχλειστη?ιά·*ματος ή διαν:μή, ίέν δύνβτΛΐ έτ:θμ£νως ή τοιαύτη -;:3αίτητϊς νά Θεωρηθή χαραίτησις τής ολης αίτήσεως χερί ϊ:ιΐν:μής ού:ε νά έτιφερ-ζ ή τταραίτησις αυτή ιήν απόρριψιν τής α:τή«εως, %ά συνέβαίνΐ ϊ'ι τουτο μ·νον εάν ή χχθ' ών αίτησις ίσ/^ρίζετο χαί άχ&δει/.νύετο ότι διανίμεται το έχίδιχον αύτ^υ- σίως, διότι έν τοιαύττ, χερ'.χτωσει >ά ήτο έλλειχής ή αίτησις χαί ·υτω
    «χορριπτέα ελλείψει x^ταλλήλο^ αίτη;ι/Λΰ, άχορριπτίον έχομ·νως είναι
    το σχετ'.χΌν χαράχονςν των έχχχλςύντων ώς άβχσιμθν.
    Έχει^ή οί ΐ/.χαλςΰντες νΤ*/^ρίσ6ηΐαν χρωτοδίχως ίνχ^ρίζονται δέ χαί
    έφεσιμως δτι ίέν έχιτρ£χετα*. ή δια/ομή τοΰ έχιδιχο^ διότι χατά το άρ#ρ.
    317 άβτ. Κώί'.χος ϊεν ^ναται νά ,ητη^ διάλυσις χοινωνιας ειτϊ χτη-
    μάτων, ^τινα δίχρούμενα δέν είναι χλέον χρήνιμα Είς $ν σχοχον τ.ρον-
    ρίνΰησαν 6χως 9^μ^-ζίνει ίχί τού 1»χο διανομήν μύλοα. ώστε χαί αι έχ
    τοϋ νλθχοΰ αυτού ?εν δύναται νά 5ι«νεμτι<ΐή αύτουσίως χαί νά χαραμείν^ χρησΐμοχο'.ούμενος ώς μΰλος, το αρθρον δμως τουτο δέν ίχει την Ιν- νθΐαν, ότι ή χ.;ινωνία ·~: τοιούτων χτημάτων είνε «ναγχαστς/.ώς αΐωνία $ιότι ΐχοινωνία είς άεΐ ού σ^νί?τα;αΐ9 χαί διότι χ*τ« το άρθρον 314 τού αύτ·ΰ Κώδικος £χαστος χοινωνΐς δικαιοϋται νά ζητήση την λύσιν τής χοινωνίας, ήτις χατά :τ,τήν ίιάτα^ι/ τοΰ ιύτοΰ άρθρου, οΰτε διά «υμβά- σ«ως μεσαςύ των σ^γχ^ρίων δύναται νά όρισθτ; ΰχέρ χά δέχα Ι τη, άλλ* έχει την έννοιαν, δτι ή λύτις τής χβινωνίας επί τοιούτων χτημάτων έχερχεται άχι δ·.ά τής αύ;ουσίο^ ίΐί/οαής, διοτ: αυτή ζημιοΤ τα »ι»μψέ- ροντα των χο:νωνών, χά τ χΐ τρέφουσα -ήν -/ρη··μότητα τοδ διανεμομένο^ άλλα δια χωλήσεω; χαί διανθ;-».ή; τού πλειστηριάσμκτος. Ή Ιννοια αύτη τοθ άρ6ρ. 317 ή λογικωτάτη ΐίλλως χαί σύμω^νος πρός τα χ»·η- γούχ«να τοθ άρθρον τ-ύτου άρθρα τοί> άστ. Κώδιχος χιστοΰται ορανερώς χαί
    έχ των άρθρων 554 Πολ. Δ(κ&νομ:ας την όχοίαν έχεςηργάσθη ή αύτη
    Νθμοχαρασκευαστιχ.ή 'Κ-ιτροχή, ^τις έτ;£!·ηρνάσ6η καΙ τΟν *Α·τικον
    Κώϊινα Νομώ ζρα άστήρικτος ή (νστασις αυτή των έχχαλοάντων /.αί
    άτίθρριχτεον το σχετιχον παράπονον της $·εσεως·
    ΕΛΠΙΣ
    <<νί- ,α.<»ηίΐ< ιτ<·' ». (/.']_)- τ >| , ·γ/.« ·γ<- ν'. ι- ν /.Λ1, ιχ το.. ^. α;·.θ Λ π εχ^ίοτηρ'.θ-ί [<< τ·' /' ίτ _ ί /.' ι. ί ' ι' ΐ' >".' ( γ τ γ ·ν Λ11 ,τ() ι/ ι Γ - ί ι/ βττ1. / ο« / .'■?/£'-* >η., ζερφΐ^ρ -ΐα^ τ. ν ν ι .
    π"α/ιιτΌίκιμ· Εί^ιΐνοί^ί/.ΐ); 11: ι>αιι<(τ«·: ι-ΐ: γπ Ι Ιρι, ,«-5· /«■/«.. Ηρα-χ.. ΐ.ο-. Νι/Λλ,ζς,, Χ ί ^υ >ρ
    ανΓο^τη; ί|λ»/Λας τ«ηι μκτα ι>Μγ«ι,|ΐ«*-»_><»ν ϊ'.'ί%'-χΐΎι '.ί έν/2 α. ι: να·. 'ρ^; εκτέλεσιν ,-ν/'-ίωΊί" : Λνί 'Η Ίθλ-ΐι^ λ ένι^ι»ι«"»·: (ί ι λ/ ι·.γ;-ι"<ιι τ<Μ': ΚΐπΝ ΜΓΚ!·.Ι· ►*' 'Λ;:0.κ Μρο^τ. νΤΗί.. Τ'.μςβν'.5^£·.: -.■•ώ- ;ν μ 5 ; 'ϊυ*-/* - γ,: 1 . /ογων έν -' Μ'νΙ'δθ '._.·.· 10— 191 ι μ. Κ :·. 6: Χ: *τ·ν.ί<ιβ τ.' Α :■/"'""·: ^.'-' α :ώ ΙΟ^' :Ί·'ί: 11ΓΟΓΓΑΜΜΛ ΠΛΜΙ-ΤιΠΊΛ-ΛΙ >Γ
    Ζ'λι'.' γ Αίντ,; τ^ν ε/.τι' ετ .ηρ::ν τ^χο- χ«ι ατ,υιρον χσι των
    σμως εί; ^έιΊ»; ./',,·/■& 'ών 'ΐΧΛίωμβΐων ^ β'.βτ-Γ Χ·* Λνΰρΐχί
    .ν -.Ψ,ζ ?ί
    ο-.··/ ε ?
    : ε· ί'
    Ό Λ:/-α"τίΛο; Α>τ(^η: της -£ΐ'.ς:-,ε·α
    Γ
    Γ Κ.
    1)5 -.: Ο ΠΜ»Η ΐ?·.-:/η:
    Γ'.ί'.Λ-^
    ττ(
    -εύτε'. τ:ν Ι :ωρ ·λ.ι 1>αρία/η >3γ:0'.
    ΉοζχΑ.'1.^ Λα;;τ/ν/ χατα την ύ- :,
    ρη;ήρΐον τ2 Σε-τεμί :->· ·
    V*
    *>· *
    ν :ι, ζ^ν.ϊ.' ι--;ζ2%Γ* > ΙΙίϊχλείο^ ί 1 -*.ζ *^: :ε·ς. ΐτ:·/χ ί:-:. τ.2 ^·,'·.> τ
    ϊ ■'.-:^ ?: :τ '■.•/Λζϋ'.Αΐνθν τ.'.ζ',ί υτ* 7.α· .ην ;;Γ/ ί;γ'/^ .'>;.; =- .>.
    ■"'.."/".»;. . ν'.'. ν, γ >τοϋ / ?'. * οιχϊ 112 ο ν α . - ό / / Γ ''. * ' '*; ' ',>
    V
    .' '' ? - «■
    •ίί τή: ί-·.:ά·.τ,; ζζγ Γϊί, Ι'Ο :ντ.- ::/.α?τ ^:- τ-> ; α;ω· γ: 1(ι -''^ <:· ■' 'ιο-.τγ- άτ:^·/ .-., τ,; τ.:: τ/ ^:ω ή':?ν Ι Ι6^"Τ>£ ^τν χ ;·-. ω;·> <·( - '- τ,-· »__ικϊ-;ϊ« » * ιι»1 κ.ν:.οι· Λ:· 'Κ, β5υ··-Α^μ·σ;^υ- χδρχου, ητ',; σταδο·α; ε/ . ' . , " ι * - ^ " β>
    τής ε·.: »>·:τ'.ν ·1Λκ:θοϋ* τής τ*.ζζζζν.ι^ 7ηο
    < ' Κΐίτ,νοο χε οΊ) ί . *;~" · ·. νω-ΐ:;* ·^^^^ Ζ Ι (· ι 7 ν ν τ,; Ι 1^ : ;χ,': γ :■">./.',: Η;3τχ/£'/- ^ _ ή τ γ - ε
    ■/■/ , '.ν Γ(.)*'ί· ; ! ■λ-'Λ'-νη) Ι
    τί.·-: '-(-■'■.■ /ο: ΰ~>/. /.'*/.'.
    Πλ^ /β ήίη ?· χ.ι-!:;; ^
    Ι ε ■: ο* ν '^ίχτ;
    ο ν β
    :: Ξ^,^.Ό' 7/·. •ϊ,τν*· Τ'.υ ·/.&') ου ;:
    ' ήτδΐ ^ ,-' ίι*:7;εα>; ώτΐ'. ι υθ.-
    ^ϊ
    V
    ί «;' :· :-.ι/5;λ /£·.λ; :ν 4ΐ;θ«τ·. ^
    ■') Λ. α/ν » 7^; τί- ϊΐ^.α; το:
    /.ο-. -ι7>
    .ίί
    Με^τζνν//. γ( Χ5τ, νω
    ςχίϊας 8(ίΟ ττρος Γ» > εττα /.^τ* Ί/.ά. 7:·.-
    Χ7.Ϊ -οιςτητ'.: χ*λί;; -:ο: ε.7-2-/;·.. ι/. :*■/.
    .-/<·>ν ^υτ<·>ν /.αι των €""^-(ι>ν ε/.τι α ;"/1 (ι),. >· ■ < » ■ » ■ χ- >]§'0ι/υ; Λΐ/^. Κ. Λ^'·*■:>■/γ, /.α: Ν /.
    ί)~*€'?τΓίΐΛ"'ίΑθ^ τώνστ^!*-'■'ο>ντ^^τ^ιί^ ,- ..
    « ' Ι ι ; α ν ν 41 * ϊ /. τ
    ε·.ή-ετα: την ^ Χ)ςρ·ο^ 191 ' /,μ»ρ*ν \σ- ' .
    ρ^σχε^ην χλ1. ίι>ρ?ν ϊ) τ. μ. .ν()>-:ο^ τού , Ί γ ' "·, » « 11* μ ·
    ν-, . . .. χ· - ■ Υ^'ή17 Τ7' 'ΪΤ.ν !''''' ''/τίι^ζ5.ο^ ι ,Μ ι ημι-
    2ία·Α5θΛαιο·'ρ*Φθ > Λεγα^ών Νίχί,^α:-/ Λ. ■· ι η ι *> · -
    4 ~Λ ' , , . . ρίν Κ^',υχ/,ν *?: Ί):ε< Μ)- 1- ~. μ.ινο Χ;ΐ7τινίοο.> τ. τού Όμ-μίυ αυτού αναχ'τ,ρω- '. * . ν ν»' .
    τοΰ ιν τώ ίημ&ΐιω γρα^ει<;> το^ Ινπα χά- ί # *;Γ γ,,^- ,,^ „'; , _^
    λοΰνται ύ χλεϋδϋαϊ. : ; ^, ο'— '. -> - -Γ.-· , ι- ί»
    Κλητηρ άρμόίι:ς €ν«ργητάτω τα νυιμβ. ;ΓμΟσ"|ς^ -£Λν^^ ·'■' ^^· '^^' β·*--ς τ:!!
    "Αρχαναι;
    II
    Αυγοΰστου 1911- |. ' ^-Γ;> ■ .,., \ , ν&- 1λ/-6 νι'^"* Ιν·>β
    "Ο Αι*. Κλητήρ
    Ιω. Χ. ΚοττοιΛάχης

    II
    -/ ί-.ί^τεϋ. /. : ». α ό
    Ηλ Μ(·1Χ<)ΑΣ νη: έ:τ α-'ϊο; « Κ -'.:.ς ΊΪ:ί/*€·ω .:*^ΐ;:ν " «> ]·'(γ'γ: /ί,, ·-
    1Κ Μ! Ύ~Μ.
    τι. ϊ.νι.Γΐι.
    II
    ι,εισ-ττ.
    ΐΛ6·3Ό^ Λ· Κ
    -.τ
    ι ι/,
    ί ν.θ-ΐ την :μ&. ον'βν
    τοϋ ώ::** ?!οσιυ:ν τγν "28 ί /'.ωίζί^ 1'Μ
    Τ ?£^ν Ι )αΰ«*Χ£^Τν */.5'. Οί^-)ν *,Ι ~. ΤΟΤΟ
    :; :: Κί:ταστηυ ? τ.- Ι'.ιρτ, οί:>ε·Λ. 1Ι:ο
    * 7. / . ι (,
    ί . Ο'; ι Ο
    ι χλειθ'.^τησ&ντες.
    ζχζί. Ζ'.ναα. ν./ /,τήρ ϊι.Ξρ^τσάτω χάντβ ■ '
    . ' τα ν-μιμ« ξ-; τού χρς/ειμ"νο^ χατα την , μοσιΐ-ΐίν »&; εΐί το υ^ αριθ. <. . ΙΙΡΙΙΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΪΤΗΡΙΑΣΜΟΓ π^οΓ^Γμ;.^"ΪΜϋ.' Ε·Αμ. Ι. Α. Κ·χ·*-αχη χ«τ·ίχο, Κρο. , Έν ·Α Μ- Τ. ω ΑύνούσΤΟυ 1911 Κ«τ« Ι χατοί/.ου το9 ι Ι. ηρες^ύζ'.'. ς ί:/.ηγορος τ©0 αυτού ί:ντδς χαι "βρ^γγί χρ Ό χ*θ' δΰ Ίο τ:ορ·ν ίπιτάγη δια τής αχς» . Λ. ^/£ίςτηρι·βμος των ίχ-νή ·ι:Μτβ ι ν- /- '·ν«*ν ΐ τώ είρημίνω τ::&·;;?^.^ΐ: »να6λτ·ιι; ν,μΐ , | χτημάτων τον χβΙ' ·!> ή -©·:»;
    .β^ των /.εψ«ίνι·ν ΐν
    ?ί^-:ω τ/ ΗΙ Αυνο^-Γ^ 1911.
    () Ι ίρηνεζ'κ;ι>(·»ν
    ΝΙΚΟΛ. ΜΚΤΞΛ_
    τ,/
    ;α;
    χά: ό ά. ?..
    Η
    Ι!»Ι
    διά τής εν;
    Ο 1·.ίί
    Ν. ΜΚΤΑΞΑΣ
    8
    ΝΟΜΟΛΟ1ΊΑ ΕΦΚΤΚΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΙΟΓ
    Ν«·Μ<»ΛπΠΛ ΗΙιΚ.·ΙπΓ ιίναι τ: - δέν ήίύνβτο ν« σ^νΕ71^Γθ■Γ) ή ϊί/.η /.ατ* τοΰ . . .... «νηλίκο-α όντος χβτβ την <τ·-ζήτηβΐν τή: χε:: δ'.ανομης ΰτίτή^ΐω: ·νώ-(.: τού «ρωτ*-6Λθμου Λ(χα<ττηρι<^ άν-"■* «οΐιας τοΰ σνγγε.'.νχί 3^μζ;^λ·ο κβι χυρώσεως ίίχαΐτιχής, όιοτι τί: ϊρθρ. 70 τού χ&ρ-. Κ::·.τρβπε;. ν6μο^ «χβιτεΤ ταυτα ϊιά ν« ένβιγάγτ, ^ βχίτρ^ζο; /.αί &ΰχ! $;λ να ίναχ Τ« αΰτά δέ άταιτΐΤ χαί το αρθρον 7) Ι .λ ν* έγείρ/, άγΜγήν ~€ΐ>( ί:
    ας
    νομής αχινήτς^ ό βτίτρο-κο;
    ρη;ώς άναγ»«·€ΐ ότι δτβν ό χλεΐ3τη
    ϊίχαστιχής κχθθχτβως χαι' «Γτηϊΐν
    ή ίιατ·χς»ς τού «ρ·ρ. 61 τού βϋτοΰ
    χ*ι «ϊείας ίιχαστιχτ'ς.
    το
    ίιΗ
    τοΰ
    ετέρου «τ·^·;χ^ριου $έν
    χερΐ γνωμ;:;τήτ£ως τ
    Εϊεΐηγητής χ. Ιωάννης Χβτζβχος.
    Έψετήοιον μή
    ή πεοι των Γ?
    πΐ; (χΐίΐ4>/.<»γία; ϊ·ι·/μ τ«ΐ>
    τή
    >ν γίνκται
    νά ·τ:
    μνείας των λ(>γο»ν τ»|ς έψϊσκίυς— Δέν ακι)ι»ι·ται ί| Ν|'ον/'.α»ϊία (^κι χ ί| ν
    παρίίλει^'ΐν διατο.τώοεώ; τινος έψ' οοον ίν. ιής Ί<ίΐ'<ί/·Γ,ίι|·!-<·ι·; ταύτης δίν προαγί·«αι ιΖΐ|μί« ?ίς τον -τι_ιοτείνη·τ'ί ί^ι ·ί>ικον.— Μι-τα τίρ' κατά¬
    σχεσιν έγκυοος η ιιετΓΐγ^κχψ11 τίτλου ποογΗνϋσικοπι» της κ
    ΈτβιΕγ; ·ί} «ερί «χυρότητος τού διχο-ϊράοθϋ ιης ύ?χο χρΐτιν
    στα«ΐ; ιοΰ «φεσιδλήΐβυ «νβχόζτθντος ΐχι λόγφ , ότι δέ/ άνα·£8θνται έν
    «ύτώ λόγοι «φίσεως, πρι ών ύτζοστηρίζεί ό ένιστζμονθ^, ότι χ^ρί·_; διά
    των χρυτάσεων τοΰ ι*χ*λοΰντος «παραίδ^τως ί»χβ62Αλοντα!, εστίν ά~ορρι
    χτέα διότι λίγοί μέν έ·€α-.ως «χοτί/:δσί τα ίν ττ, άποψάββ: ^
    «•άλματα, το διχογραφον τγ]ς υπο χρί·ιν έφε'σεως, ΐνίφβρον, #τ· ή ίχχαλ
    μ*νη «κο^«Γ9ϊς ίσ^ιλμενως |λι>!;β τ« ύ·πβ6λη·ίντα αύτη ^ή
    >λΙ εςετίμησ* χά χραγμβτιχ· γεγςνοτα, (Ι χαΐ βϊν ίςετάΐη εί; «τιολο-
    ίβς Ινεχα των ό~^ίων γΐνετβΐ ή χε:ι των σφαλματων αίτΐ'αοις έν τοΰτοις
    3έν δύναται ν« έρμηνευθχ ώς ΐστΐρημεν&ν χαντελώς τής μνείας των λο^ων
    τής ίθ«σ§<ε>ς, διότι είς έχεΤνα ~α νομίχβ χ?ί τραγμιττιχα γε-ονοχα ίμ·«{-
    νεται, τίτι ό έχχαλών ν' «νβγάγτ^ την σφαλεραν λύσιν, ίι' γ;ν παραπονείται
    χαχά τής «π&φάσί_ς, ί^' ών ίια τής χρ<_τοδίχοι> άχολ.γιας αυτού χ«(
    των κροτά?(«*>ν Ιστρεψε την άμυναν αύτοϋ /ατκ τής αναχοχης, /.α: έ«' ών
    ήττηθείς χροχαλεί δια τής ΐφίσεως την αναθεώρησιν τής διαφοράς, ΐ·' ής
    ευρύτερον δια των ύχόχρισ<ν κροτάσεων χά: λεπτς,μερίστερον ττο·.£Τται άνβ- τΐτυξ'.ν των λόγων τής εψίσεως, άρυόμενος αθτούς χάντας β/, των χρωτς δί χ-ως χροτ*·ΐντων ίσχυρι«μι1ν. 'Κττειδή ορ^ώς δα τής έκχστλουμένης βχερρίφίη ή χιρΐ χροώρθυ τής την /.ΰ'. ?νες.χρτ χοΐνήν τού Ι·£ρε '.ϊη /.«: άνΐς*ρτήτ<ε*ς -,ο-ί /.«τ' 3^3'.αν ίςί;α7τ£2 1 Ιγο»τ^ί:/ιβ:ς ^ - «χ: τοϋ τ:λί"ϊ;η:α "ϊ;η:α') ό £/.γ«λ£ν, εί: -. τ :; ί(;, λφ ου τί-ίτη; μΐν '. 'ΐχ τή; αχ;λογ:βς το^ ■ ? : ύΐβλητος, ίτ'. είχεν ϋ4:^».£τ^^ /.αι τ, εί; αθτο ίθΓ^Γ,της λ. Ιωάννης Χ Κ'π.<ί ιον τκ'»ς Λοΐ. ο|ΐον }·.<η' <» αγο.Μίι.Γ,ιμ (( (/<ι» ιο ^ιαοι»ΐ|-:»| ΐί| ιιι»/.ΐ]Γ!ΐ , οια»Ή>ΐ| ι,» .ι.■ι/.ηιΐ^ ,Μηγ,πη- ρ
    πι/.πί·· τοιΐί-νον ΐιμ '/.ιίηοτιι ι»-;, . ■ ,ι.ιγ ι τηΓ' ιΝι/.ΐα<·>ιιαι<»: :·»»'τ<>ν.
    Έχειϊή ή χατα την ξ ^ζ/.ι αν τ/,ς ;-.Αη; γενομένη ΟχΌ τ:·; ν,ΐΑ
    των -^£7ΐ6λήτων μετ3τώ/ γ*·.: τοΰ έν τώ χρ&72γ;μι^φ ΰχ' άρίΐμ.
    6λ ά δ
    ν ά
    των
    ·.ω «νββερομ-
    ττ( ιγωγτ; χερΐγρβ^-,.^ £νων
    μ 'τος τοί να επιτχ/τ, /.α·ίσον
    -ρος αύτβνγ«ν-^μέ-ης ί,-'- -ς.^
    δι« τοΰ ύχ' άριβ^ . .
    σ(ωχη#«ίσης χατά την -ώλ/;οιν
    ρ&ς, χεριομ'.σχςς τής /.^ιζχϊ,χ: ζ
    ά
    σ-ΐις σ-μκ->.τει -ρςς χον ζρώτίν των έν
    .·! την £χ-τωβιν αυτού άχο τοϋ ϊΐχαιώ-
    ί τον βγρον τοΟ:ςν ιήν οΐάρρϊ,ςιν τής
    Α-/.ο[λοδν;ος χωλήσεως τής σ^ν*ς»ί£ίσης
    *νμ6ολα·.οι*. ϊ·&τι χαΐ αν ό ίιά της αι:*-
    -.Οήχη;, έι' ής βϋρίίίη βι6α:αμίν;ς Ό άγ-
    χ,ρτΙτ^ ότι ίιν «χοτ-λεΐ ■Αςχρ^μμ£ν^ν έλάτ-
    τωμβ, ο«;:νος τ' ά-οτιλισμβτβ ,/.?~.αιςϋντ«ι, :τβν ο άγοροπτή; μαθτ^ το
    ιλάχτωμβ ν.αϊ όΐαθϊιττ, χερα'.τέρ_ -.^ «γο:α7**ν (3ί'» 'Οθωμ'. άττ. Κώ·
    :ιχο;' αλλ :,./_; ώς ί/ει ή αγο> ;η /.5ΐ τς !»ζ' άρ:Ομ. . . . σνμδο
    λαιον, ΐ'μφβίνετίΐ, ότι ό άγίΌς ε-ι»ιλήίΐΓ( ^ν Τ0^ :χχΛ>0·,ντ:ς χαι ύχ' ευ¬
    θύνην αύτοι, ώ; Ιχων την υχεΐχη; ? γ / ίίίςτητα να τ, ίλεύθιρος χαντος
    ^άρο^ς, ϋχ;Ο*;χης χώί τροσημβίοσεω; ή α'ςςειςί; έβ τής στερήίτεως τής
    ίϊιοτητος ταύτης, ή::ς Ιίίδι ίι/.αίωμ.'ϊ εί; τον οΐχαιοκάροχον των έφεσ;-
    6>ήτων ο^ως ίϊαρρήςτ, ττ·,, χώλησΐν αρ:1). :<Π» «στ. Κώδικ&ς Ι έ^αχαί- ώθη /.α;β τα νς ^μ* «χοτελ£σμα":α τη: ^^' οτ^ μαΐων όντος ώ; !ια τής ίγωγής δηλούται, τβ βίρο: τή; υχοΙί-,/.ης "δΙ(;ΐ£7ε το χαρ* αΰτοΰ βνβ?βι·έν δια τινος τρέχον ι/, των ^ίρι-·:^νων τή; χ^.^τητο;, ήτοι ?:ά -.ής μ·τβ- χωλήσεως αυτού Λατ* το ύ-' -,-.Ο,*. . . . (τ,μβίλβιον (άρθρ. Η1 *2 το3 αΰτοϋ Κώ:ΐΛθς)· ββοίμως αρ« ό ι/.*·/,ώ, αντιτάσσ^ι χλι ί-οίειχνύει ·:ήν μ*ταχώλτ(#:ν δια την ιχερχομ'νην Ι/, των ΰστίρον ματαιωσιν των άχοτε· λεσμάτων τής «γωγής, χαΐ χαραδι/.τή χβτά τ»ϋ'-& ή ({ΐβ'.ς έσ:ί. 21. ΝομοΛ+γία ^«ρετείον '_Τ9*»εΑ«4«ν τ*ί *τ*νί 1008