247958
Αριθμός τεύχους
Χρονική Περίοδος
Ημερομηνία Έκδοσης
Αριθμός Σελίδων
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑί-Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΑ ΥΊΙΟ ΟΜΑΔΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ
Λιά την πόλιν Ηρακλειον όϊ £ν §ιος Δρ. 6.—
» » » » » εξ μήνας » 3.—
» » ι ην λοιπήν Κρήτψ ... » 7.—
» τυ Εξωτερικόν.....» 10,—
Διενϋνντης - Ύπενϋννος:
ΣΩΚΡΑΤΗΝ Μ. ΒΙΣΤΑΚΗΣ
"Ετο; Α - 11-ρί^οος Ιϊ'
Έν Ηρακλείω τη *25 Αθγούττου 1911 Π (χ-τ
Άρι*. 48
ΑΝΑΓΚΗ ΘΑΡΡΟΤΣ
ΟΙ ΦΡΟΝΗΣΕϋΣ
είς τς 2?}
αε.νωμεν.
- &
σον
Τε ίγ/ώρΐϊν **'·
τ,'Ο επόμενον, ά-
τυχόν, ώς
χκζ τ·./-,; ή άν»
«XV
ή <χ,>-
Καν ολί ;0ν βαθύτερον εςετ*·*·^ τις *α1
τα; τ^ΐίς ταύτας λ6τεις $% Γ3τ^ ςχι είνε μία
κ5Ϊ ή αυτή, ίΐΛφερ^σ.* μονον χεαά τον »ρ
τί»χ:Λ έ ν τος τού όχιίυ -ι«γοϊρομ5θμεν
ΐςαντΧοΟντ«ς τα; ζωτιχάς τοϊτέχ^ 3
'.νε γνωττον ότι σχβχΌ; ;/(ς
χατα τής
πλήν
βίας το
τοϋ /.αϊ ΐά ε; ύχβιτ·ίτης; των
ά
τή;
xο^
ούχι όμ<ο; /.αι χρωτο
κ?
χ ρ
φανοϋς 5·.ά την Κρήτην, ταύτης τ:ί/.ης η
βάύχερΐίχύστ; τς 3ί7.βι;ν, όχ:« ή Κρή;η
ίθθί, δχο.» άνήχει ή θά σ^ τρτ.τ,. Κ«ΐ
ά
ι- . .» *? **** την μίαν /.αί. κατά την «Α.λτ.< -ε-
ι.ς την Κ;ή-η. ■»«ε·«ρο3» «ν ?ί.ϊ-ΙΜ ή ^ ίχ ιΝ, Μο β,τ<,ς_
*'"" ♦Τ;;.λί,«ι.'Τα'-"·"Ον0^β- " '""■'?*:'·! Άλλ. »6 ιι.ττί·«, τ,
το-^το
'. νβ·'·«1νων δέον ν*
Κ:ητιχών αγώ
ού
ταύτην χεριθ^ν γ;ν ^ν/: α
Κα. &
; μεθ' ή·^ιών επί τοϋ Γο/.γο'»·*· : Α
ή νιχη
ίΧχ:ζ^7!ν οί ΐχ^^'Λ ήλών. 'Η
λοΜ)οΓηιεν την αο/Γ)ν,
.£ν . ϋ π·ρ·. ;ο
, Τ'.-,ν μ:χ»,.7τ:ι
*τη3ΐ·"τιχον αυτή; β'/
χαί γνώμην χ.βΐ χροιάν εί;
ά-α/.ΐνητιν τοδ Κρητικόν
η
Τής άσταδοδς ταύτης *ο>ιτιχ·ϊ|ς χορείας :οδ
ρςς ό
τού; /.«ρπούς δρεχε'. σήΐΑΐοον όλΟ
:;. "Κχίεί/.ώ; κρινο/.ΐντ; ή
βΰτη
«*είνης
ήν
όψ
νος εκάΛ.;>χτε την τςραγ-ΑβΕτιχήν αύτο- όψιν
αλλ' ·«>' η
Ι«αι>σε χλέον το
ρ
τι**·* ζήττ,μα διά τούς ττολ'ονς νά 6ΐ(ε»ρηται
ΐλ·ιι«τίνιον μυστήριον χχί ή δικΛίολ-για Λό-
τη «ίρεΐα. *?* έαατής.
'Αλλ* άν ή 'Αθηνβϊ/.ή δημθ3Έθγι»αφ:Λ δ*·;
Βίλτ, νά ΐςβλβχι τής χεχβ,τημ-νης Λντλοδ-
ζλ 5ΐίάγμ«τ« »ι«. τοΰ χαρ*λΟόνχος, €·!; την
Α(ΐητ!χήν την εγγύτερον των χραγμάτων
Ι
την αεί-οτε
τ«ι ή ϊμβλΐχηΧίς σ^ζήτη€:ς,
■*.ην ή Κρήτη εΰρί*ΤΛ€ται ~ρζ
»δι«ςςϊ;ι» οΰϊβ^^.ΐν έλχίζ^υ^χ β
εχως ίίί/·(, τη; ο>σχ*ροΰ; ταύτης
-•ιρα μονον είς τα; ίϊια:; αύτη; δ
Ή Κρητική ίημο=·/-γι>στ^ι* ^χε: την
/.«Ι
ήν στ γ
ημών, ώς ν.ίί τα; έ<>ν·.χ.«;
ρ«ς ·?τΐνΐς ^ν-χντβι ν* τΐρς-Α^ψΌΤ'.ν
;ερ;/.ών άνωμβλίώ' ν« εχιδ'.ώ:·;, χρο
:;ν αληθή σ^γκρητ^«:^.·ν ΐ'ύ
5ιά
ή γη
τ«μΐΤ&ν) Βϊ' οί» α«Ί μονον ό Κιΐη-
ά ίχ<, την ίλχίία νά ά
ττ,ν ',-όΟΐϊίν 13^ ή νά
την :;ΐΑΓ,ν :*^. Η Λ
μβς ?*· ιΐνί «πβ^γβΐμα '-^ής -·λιτιχη;
κρίσεως."Ας χβΤΛ^νίςωμεν -.τ^ έ7:«-*·.λοΐ3'αν
*α ~άντα νά άχ
Λβτόχΐν τον ΰχαιτι-.ν
στ^7ώς τα χρ·τ«·£ντ« ύχο ττ,ς
φιας μιτρβ, ήτις εύτ^χώς ϊβ>
/.αί τάς σχ;ψ·ις ?τοΰ λ*ου, χ:;
:ι»τςλη/ μόνον αυτής άχο6λ£χο^σ:ν,
2.:γ( χαταστρεχτικωτιρα μετ* ού πο/.
γ1 Κ:ητι όν λιον ο·«ιλε:
*α ίςβτάζ*;, **ί :ήν άλάί»ϊ]τβν φ^θλβγί«ν
ϊ^'νλ Κιινή χαρ' αυτώ έχρά:ει χαΐ *ρ«-
ΐιΤ γνώμί;. ότι τ'ς ίμπϋ'.ον τη; «Θνΐ4.·?}ς «»-
τ&ί βχο/.αΐασ:ατεω; ^έ^ χι7τλι είς Κ«·»ν)πο-
'ΐναΧν άΧΧβχϊϋ. Την ^νωΆη* τΛ^.ην τα
?2·,£β:ω: έχ£λΟοντα γβ .Όνςτί χατβ τι -.«-
'ί^τ-ίία ταυτα !τη, ηΧΟ^ν νά Ιιαχι^'ώ^-^ιν
Τύ ϊί αν α. πρ;τ«
Χ«·*ήν
&ν-.». δν άρ^-νία χρος
Κατά τ-υ: μέν ίίθ/ νά
'θ^.ιώ; τι χα6:σκί>: λϊ'. νά
το
3τώ;
ς νά
χ
: τι ;:/αί ό νχείριστος των
^'.ων μας. "Αμεσος ταύτης εΤυ
θά εϊνΐ ή έσωτερΐλή άνβρχίχ χαι αί
<υνα;>ι.Τς εθνιχαΐ συμβορβί. Οί
ταυτα £χως Βνθτ, 7.«ι:ο; εί; χζ ΐΑεύ
ρατ^; /.α! ^αρα37.I^α7θ^) αν δέ/ ϊατ
ωνται ώί'.σμ?νως *ρ$-εί ν^ σταλώσΐν εί:
ιο'* χ- Κϊτιιρίν. 'Λγΐνςντε; ότι ή ζ
ή /.βτ£7τ;η -οΧιτιν.ον έν 'ΚλΧάίι
χ
ά/.ρϊ5ά'"ω; χ€Χ£'.σμ?νθ"., ότι
καΐ το ·αδμα τιΰτο αν ίτετελεΤτο χαϊ ό
ΈλΧην.χΌς στρβτςς ν.χηιςρο; είσήρχετα εις
τάς ΜαΛίϊ:;ν:*.άς χείιάίας, τς /.ίητιχο ζή-
τημα χάλιν θά έςηχολούΐει να ιΐ/α'. ίιείίνέ:
Εχως /.αί τάναχαΧι/ ?;ά ;ην Τουρκίαν -ασα
£>-έρ αυτής χατα τής ΈΧΧάϊ;ς {χστρατενι
ϊέν Οά ί-α^ςήττ^ ού^έ /.«τα χΐρζίκν τα εχι
τής Κρήτης άνύταρ/.τα ϊι/.αιώματά ττ,;.
ό Κρ/;τ:χος Χαος
ν' ά-ιφΛσιττ;, ^ερϊ τής τύχη: το^ ^ύϊόΧως
χρ«χ«'. νά τ'εν χτοώτιν αί έ* τ·;υ Η'^ττχι-
ρ^ϋ άπε:Χϊΐ, 070ν οέ/ χρέχβι νά τςν έχηρεά-
χρθ7·ίρωμεν
ζ χιϊ βί ές ^
τι#ν φρονώ. 6τι ΰψ·7την
είς τ;ν 55ΰΧθν χαί ελεύθερον ΈλΧη
^-τ{ζιν.ι< άν μο/ςμεοώς
τ; ^ήΐΓ,μα. άρΰ άλλως τε αυτή είνε
ή φ;>"ίχ.ωτέρ* /.αί
το^ ζητήματ;ς ^
ίλαί·.; μεταςο ήμώ/ χαί των
χατά τ: 1ίΗ)Η. καθ" ό αί
τηταν χαρ" ήαών των Κρητών την ζρ^
άχ((-
των Μ--^σο^XμΛ/<·>/ την τήοητΐν χής
τάςεω;
μενείβς
ίν*
τ"2
'ϋταιίτα,ί οί ϊ^νιπώντε; την άναμθνην μεχρ:
νεωτέρω-' ·<τωτερι/.ώ'* άνωμαλίών τής Το^ρ-
Αΐας 3έν ε·!*ε ςλιγώτερο/ των χρώτων α,α-
))-<{,
ή μοναϊιχη *ί>τη
; ετών
; ή »χι
'ζ ΚρητΐΑίς Χαε; ί:ετ£/·ΐ7£ το χαθηχ^ν τ<^^
χχ· ^μω; ή Λίναμι; έλεινη, ήΐ'.ς ώς «ντί-
3-χ1*χ<.τ)* τή; τρω^£·.7Γ,; χβλ'.τιχής της έν
-.τ, Λίίσε'. ΐ/.είνττ, τού Αίμο^ ήϊύνατο να Ιχτ^
την ένωσιν, είνε ή'τι; την χβρ^χώ'-νΐεν
Προ τής σα^οί; τβύττ,; χαι 5ια;ε,ραμ-
μίνη: των "ραγμάτων Ιέεεως έ/.χιζω ιτι
Ο ή
ο ;ή
μώ
οί όλίγ-'. έν2/τιο·ρονουντες Ο
; μετά τ;0 Κρητ./.*/3 λαοΰ, ότι :ύ
£ρε: τ'ον τ·π·ν νά σ^νΪ5^τ1 την
το οι*? ιοθίλώς μέ οίανϊήτοτε των
ανωτέρω λκπων ·; έχάϊτη; των όχοίω/
έ βά ε:νε ή
ρ
άμεσος χβ. χροωρος σ^νέx€ία βά
γέννησίς τοΰ τέρβτος τή; ·ν«ρ-/>;» ^«^
• ύλιθς υχβραγ,ΑΌ; ^-αΐ ή άχόγνω»ις ·· ώ
:· έ χθ; 31 ημών Χίζ
χ ημ
'ϋτως εχόντων των ιιρβγμβτων ·ί Κρή¬
τες χ5Χι:υ:Ίϊνθί ^ϊί'.λ^ϋσ. τι'πμενθί ύπε-
' τώ^ ϊιβχωρ'.ζουτών αυτού; σχο^ί
δία^θϊών χαί ληί,χονοΰντε;
πο ι?σωτκρικης 6' απόψεο>ς την χρη-
στην κια ανώιοτβλΓ] όιαχβίρισιν
τ(7»ν κοινών, Γίτινα καί την δημο¬
σίαν ασφάλειαν Οα επαγίουν και
τί)ν Ρ.ταπβιλουμ^νιιν άναρχίαν ι)ά
.τρο3/.·ία|ίανον. Εάν δεν Ρ.ζητήσα-
μκν την άμεσον ρπώίωξιν τής λύ-
σεο)ς τοΓ» ζητηματος, τούτο άποδο-
τκον κίς την ακράδαντον ημών πε¬
ποίθησιν, ότι καί £ν "Κλλάδι κ<α
«ν Κρήτη η διαχβίρισις αί»τοΓ» βί'-
ρίσκεται, εν γε τώ .ταοόντι, είς χεΐ-
ρίίς -τροσώπων, ού μόνον άνικάνων
πρός ρ.ιιδίωξιν της £ί) νίκης τής Κρή¬
της (/.ποκαταστάσβως, αλλα κ<α καίΓ
ά ρκ των πραγμίίτων κ<(0' εκάστην
πιστυϋται, ρργιχσίί,'ντων καί έργ(ΐ-
ζομρνων συστηματικώς ?πί κ«χτα-
στροφΓ) τής ρί) νίκης ύποστιίσειας τής
ιιο ι^υιΜι1*Λ ι |^Π,'ρ-,|ς κα{)' { ίΐ-τι,διωξάντων καί
Ιοίτον ακο- .._«. . ' _ _* ^
το (χνι·)τ;·ρ<ο αριιρον καιιπσον ακο-} Ρ—,^. χ
η /), ) γ
πΐίνχός είνβ σββαστή, πολί» 5» .τκο
σότεοον έν τΓ( συγκκκριιιρν»)
πτιόαβι, καθ* ην ποοκβιται -τγοΙ τής
γνώ[ΐϊ|ς πολυτίμου φίλοι» κ<α δια-
ποεπορς πυλιτει»τοΓ% οΐ*'/ψ ήττον, ,τ<4-
ρά την έν τισι τ<αιτ(>τητ<ί των γνα>-
μών, καθ* α ί)ά παοατηοησωσιν οί
α'ίΐγνώστ(α ημών. ή ρφΐ|μβρι Γ
οΛαφωνεΐ οιάκώς Γ-—ί τινίον
(»ν πρός τάς Βκψραζομή'ίίς
έρίο αρι^ρω γν<όμας.
ί-ν τ<ο
ΚαΙ πρώτον νομίζπι ότι ό Ί1]/.-
ληνικός και Κρΐ)τικός λαός πρό
παντός, καί εάν ποίϊΓ) την των
πάντων άνόρϋιασιν και την τής Πα¬
τρίδος σωτηρίαν, όφκί/.ι-ι ν' απ.ιλ
)Α%\ έαπτόν διά των νΜμίικυν μκσ<·>ν
(διά τής Η,ις ειδικόν δικαστήριον
παρα.ιυμπής ή δΓ έ.ταναστ(ίσϋ<υς)
των γνωοτων ποοδοτών, οΐτινες κ(/-
τ(ί/ίίονία>ς ΟπΒνόμευσαν κια ί.πονο-
μβόουσι τ*»ρς
(ίΰτοΓ·. Ί'ο
"Ε^νος καΐΓ ημάς όμοιάζει πρός
στοάτευμα τό οποίον ρνώ άγ(ονίζε-
ται μά/ην άπδγνοισμίνην πο»ς τό
ρχϋρικ^ν στο.ίτί ιμκ<· , άνΐίκαλήπτει
ότι τιννς Ακ των σι»στρ<ίτΜυτών α Η¬
το Ο κ«α δή Γ:κ τώ ν άρ/ηγών άντ! νά
|1ίλλωσι κατά τοΓ' κοινοΓ' ίχίϊροΓ»,
δολο«Τυνικώς βάλλουσι χ.ατ' αΓτοΓ'
τοήτου
Νομίζομεν, ότι ή λογική και τό
συναίσί)ημα τής α«''τησηνΓηρΐ|σι·π)ς
έπιτάττουσι κ<ίτά πρώτον λόγον την
εξόντωσιν των <:ν τ<ο στο αι;Αηα/.τι
ρμφο)λει»όντων κχ^ρών ι»πο τό ποο-
σιοπείον φίλων, και ίΐτα την συν.'.-
χειαν τοΓ· «ιγώνος κατά τοΓ· ί
) δ' ' άλλά '
ί»πάρχει ί':λπις νά
υπό επιτυχίας, άλλως ή μόνη |>::|» α'α,
άλής και (λ
|ή
θέλει εϊσίΐε ή πλήρης καταστοο<ρή.
στριακοΓ» ρν Κοητΐ) καθβστώτος ήαλ-
λυυ παραπλησίου
ΤΊΙλΡΧΟΤΈΙΝ ΚΝ ΚΡΗΤΗ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ
(Ι Νεα "Κρευνα τ<">/ ανίο>ν εν τ'.ν.
των ιελευτ/:''»/ αϋτ/(; φυΑΛων άνέλαόε
«/,τι^'.α. Κατ' αυτήν οΰοεΐ; τ»όν εν Κρή-
1:7·.θ'/>'ΐένου ζζν.ζ: ή ύπένε: νΜ'χη.Ί τίνα
ι ι ι /«. Ι
θΐά τ',ν κακήν κατά^τασ'.ν τοϋ Ζί.
Μή ν^μίτν,τε. 'ίν. -ζιλί,π: τ:ερ·-Τ70τ»ρον
αί Κυοερνήσ*·.; των "ΑΗγ,νών. Χάρις είς την
ήν 6
νόν ΚλΑ^ν://^/
-'^χ-·/: ιιίλχ*. ν άπαλλάΞτ.
'χτ./,'./:γϊ: γεννα'.ότατα την εΰθύνγ,ν ^α-
Τι,: τ-ϋ 1'·*)?< μέχρ'- τής σηπερ'.νή; Ι·εν·.-
ίΐ/.ν/. Ίζ. Λλλα τ: λέγ»ο! Τ ό χριιμα τοθ
άν=>ΐΐ'>νο εΰρΰ καί α^Μ^νον ~ρο/έεται
ίκ τ'ϋ αρ^ρου τ/(; συναοίλφου καί εί;
-•/.ρνίΤ.ά'Ιοντα·. λευκότερο: περ'.ατερά; καί
τ.τγ.ιζ οί "/"ό τού 1 Κ*,»7 κυοερνήιαντες
την 'Κλλάοα.
ΙΙρ^: 1"'.τυχίαν των Οαυμάτίον τούτων
ήρν.ε ΐεν ε1.; τον αγν·>τ":ον εί;
>(ν 'ΐί--:·. (μ: ά;.'·»;ια.
;ιία
κατα
να £/(, επί τ/(; λ
ίαν ·»α ήού-
τού Κρϊ,":·.-
κου 1(-.<]<ΐ7.ζΓ;Ζ. ώ; ουδεμίαν ε^ί-
\.χύ.ίί ίΰνατ'/1. νά ε/^ ο'.αοήττοτε των ϊί
\^ί-ί, κΆερνόντίον ενεργεια.
Κ ν. αί μέν γ/ώ;ια·. χ'γ.ίλ ί·>: καί αλ-
ς
τέλο>: ςκαστο; ζύνατα*.
: Μέλε*. κα. ν
*> *>; γ.χ/ζχζ άνε'^ίΰνου; κ α: ν άφγ,ντ^ εί;
νά τ/.£7.τγ(":7-'. '>~ό: Μέλε*. κα. νά κ
Κνω
/Ιε. £κ
τ:7((ίών αυτού κα*.
. , «. .- - ν - ν/:/·>4ΐ~'λ ί 7θ'.ιτ·.αν.κ>. αοετν. ττ.: ανε-
8υτι:ρον ρι^ικως οιαη ωνΉΜΐι-'ν, :. : ,,·, . . .; . . ..,.,.,;, '- -Λ,
V-
-,/
ότι ή ό*| ί|[ΐών .ιρηταίϊι-'ϊσα .τπρι '-/ζι, £--,., /7 'ι-.κοόν' τ'.'-'οιοττν/ α>ττ:
ΤθΓ' ,τοακτπΜ» γνοΜΐη, τ-θ'Τΐ'ο·: 'α /αρ·. / τ···/ τττ"»/'·>ν αντ'.^ολιτευο'ΐένον κ α·.
ποος τας όπ«> των άλλον Ημείς
οΓ'δί-'ν αλλο έπροτι-ίναικν ί| την .τλη-
ρηκαίάκοφήτοΓ' Ήλλ»|νΐ/ί<>Γ· Συν-
τάγματος εφαρμογήν κα την εμ-
λάόρο; 1~'.τί·ΐ£τα: εναντίον αυτών.
Μ
τ/,/
~ρό: -τ:γμήν ένόμ·.*α
γμή
οτ'. ;ιΐ τόν ορόμον τον
Ίτ. κλτέΛ7(γε νά χ—:ρς.ψ
ιον εί"/; τ:άρει
Λΐτε1 ομένων τν(ν ε*(ύν74ν ήν τοα^ΰτ^ν εϋ-
χαρελθον νά ε/ωθώτ:/ εις :ν» αν- —^)ακτον χ<ιχα χανιά Ην»ίσχ.ηοιν τοΓ' -ζ^),,,-1 α-Υ5=ι=ν χγ6 τγ-'όάν*»·)- -ό-"
θρωχον /.β·, ν» 'Λ'λ"·-!^'ΐντ*/βΙ*ίΤ ένωτικοθ κηρύγματος τυθ 11>ί»χ. α- άλ^ν. Υ"ι1'" ■ — ,*/.-*■
τ.κον λαεν ν Λντεχες·^/, /.α.» ..«ν^^,,
Ιυ-Π^/'"> ΐ-? ·>' οοομον τού συνήντησε
τα: Μεγαλαι Δυνάμει: κα'ι εκν.νε ττιοχε'.-
τοτεοον να ϊ-:τζ:.'1ϊα εί: αϋτα: την εϋ-
'·ΰνην Τί,: άττοτελ'ΐατίότίείο: τού Κρητι¬
κού Ιητη'ΐατο; ά-α/.λάΕν.: ουτ»·» τού; ουτ-
τυ/ε'.: μα; ωμου; ^α^Ίτάτου τ,ορτίου. Λλλ
εκείνον, οί'-ινε: έτό/.μϊ^αν νά ε.ττ'.ν.ρί
το!>: εν Κ/',τν, Κυόερνή-ϊαντα: ή -ολι-
τευομενου;
V,
συνε'-θΰΛευ^αν τον εςοττ/ >
σμόν τού τόπου. καταΛΤ,γει εί: τ ό ~ράγ-
ματ*. α/αρ·. ν/ αυτού: νίλημμα ότι οηλχοή
οί το'.οΰτο'. είναι ή κχκη: ~ί—τείος υ, ιτε-
ροΰνται καΐ τοΰ κοινοΰ νοΰ. Κζε'.οη οέ
κ αί ή εφημερίς αύτη £.οημο.ιίευ.7εν έ~χ-
νειλημμένω; άρ'ίρα ν." ών κατεκρίνοντο
πολιτευόμενοι κ α Ι κυοερνητ:". έν ΚρήτΥ,
καί ζή ό Έλ. Κενιΐέλο; καί κατα οεΰτε-
οον λόγον 6 "άτρων τη; Νέα: Έρεύνη;
Μαν. Κούνδουρος. <ό; κα· ετέρα ν." 'ον συνεόούλευε τον εςοΐΤΛ'.Ίμον τοΰ τούτου θεωρούμεν εαυτούς ΰ~ο/>ρεωμ£νου; να
ζώτοιμεν έΕγ,γήσε'-; τινάς περί τούταν
άφοΰ έννοε'.τα1. ,Ιητήκομεν συγγνώμην ά*ο
τόν 7οφ6ν άρΜρογράφον. οατ·.; μετα τοιαύ¬
τη; αΰτοτ:ε~ο'.'>ήΐίη)ς μχ: κατεο:κα~εν
ε:: τ6 χνω οίλημμα.
Καί πρώτον ερωτώμεν κ αί ημει; ·ιέ την
πείραν μας: Νομίζε1. πρχγματ: κα/.ν, τϊ(
~'π~ν. καί σοοαρώ: ή Νέα Έρευνα ό τ:
οϋοεμίχν ύττέ/ουτ.ν οί οιευ'·ύνοντες την
εξωτερικόν -ολ'.τ'-κην τ,(ς Κρήτη; /.ατά
τα "> τελευταία έτγ, εΰθΰνγ,ν; Χομ'.'Ιει ιο:α-
ρώ; καί καλ;, τη ττίστϊ;. ότι οϋοεμίαν Ία
ηδύναντο ν" αακή-3.(·>.7ΐν ούτοι ροττΫ,ν είς
την επί τα πρόσω ή τα οττίτί» φοράν τοΰ
ζγ,τήματο;: Χομί.ε'. -ράγματι. ότι ό Κρη-
τ./Λ: πχρχγων. καί λέγοντε: Κρητικόν
παράγονχα εννοούμεν τό σύνολον των
ένεργειών κ α Ι των γεγονότων άτινα ήού-
ναντο να γίνωτ.ν ή να μή γίνωτ. ν.α
των μέΐίον άτινα ή νήσος ό'.αΗέτει κα'Γ
εαυτήν. νομί'Ζει λέγομεν ότι ό Κργ,τικος
παράγων ού την απόλυτον οιχχείρητ.ν
είχον ούτοι σημειοΰται οια τοΰ μηοενο:
έν τγ, πολυπλόκίι» έςισώσει των άντιΗέσεων
ήτις αποτελεί τό Κρητικόν ζήτημα;
Εμείς παρ' δλας τας κατηγορίας ττ(ς
κατ' έκείνων, οίτινες έχουσιν έναντίαν
πρός αύτην γνοιμην οέν ουνάμεθα να
μ/^ παραοεχθώμεν ότι ό Κρητικος παρά-
γων έξέχουσαν κατέχει θέσιν καί '.σχυρό-
τατα έπέορασε καί έπιορα επί της λύσε¬
ως τοΰ ζητήματός μας καί έπομένοις ίτι
οί ύπευΜύνίος οιαχειρισθέντες καί οιαχειρι-
ζόμενοι αυτόν βαρυτάτας ύπέχου^ιν εύΗύ-
να; περίτιΊς καλής ή κακΫ^ςτοϋ ζητήματός
εκβάσεως.'ΟάρΟρογράφος ολόκληρον τό
οίκοδόμημά τού στηρίζει επί ενός σοφίσμα-
τος. Τό Κρητικόν ζήτημα λέγει δέν Οα λύ¬
σωσιν οΰτε οί Κρ7|τες ούτε οί "Ελληνες
άλλ' αί Δυνάμεις, άρα ούόείς εύ*ίύνεται οια
τα μέχρι σήμερον γενόμενα καί τα γενησό-
μενα έν τώ ζητήματι. Λέν άμφισόητοΰμεν
ημείς δτι ουχί οί Κρήτες άλλαι Δυνάμεις Οα
λύσωσι τ6 ζήτημα. Εάν οί Κρήτες επρό¬
κειτο ί% λύσωσ'.ν αύτ^ ουτε ζήτημα πρός
λύσιν Βα υπήρχεν. \λ).' ή απόφασις των
ά
Δυνάμεων Οα
επί
μ
γεγονότων καί ένεργειών έκπορευομένων
έκ τής Κρήτης έκ τής Τουρκίας καί έκ
τής Ελλάδος. Αναλόγως τής επιτηδειό¬
τητος τήςέπιμον/(ς τής εντάσεως καί τ^ς
δυνάμεως μεΗ" ής θέλουσιν ύποστηριγ,Οή
αί έκατέρωΗεν ενέργειαι θέλει κλίνει ή
πλάστιγξ καί θέλει σχηματισΗή ή από¬
φασις. Έν τούτω έγκειται ή σοόαρότης
τοΰ Κρητικού παράγοντος καί έν τούτω
ή ^αρύτης των εύΗυνών. Καί ή σπουοαι-
ότης αύτοΰ κατέστη διπλασία λόγω τού
έξα'.ρετικοθ των περιστάσεων, αίτινες ηνάγ¬
κασαν τό έλεύΗερον Κράτος να παύση
πάσαν, τουλάχιστον έμφανή, ανάμιξιν είς
τό Κρητικόν ζήτημα καί να υποουΗγ., την
λεγομένην άψογον στάσιν. Έκτοτε όλό-
κληρος ή έκ τοϋ εμφανοΰς τουλάχιστον
διεξαγωγή τοΰ ζητήματός άπό Έ/.λγ(νι-
κής άπόψεοίς έβάρυνε την νήσον συνηύ-
ξησαν δέ καί αί εύθύναι των διαχειριζο-
μένων αύτην. "Ωφειλον ύποστγ^ριζόμενοι
καί υπ* εκείνων οΓτινες υπεστήριζον ημάς
έκ τοθ άφανοθς ν' άντισορροπήσωσ1. τας
Τουρκικάς ^>αδιουργίας καί ττ ν Νεοτουρ-
κικήν ϊταμότητα.ΤΙ Ιπραξαν;Άρκετά έχου¬
σι γράφη επανειλημμένας έν τή εφημερίδι
ταύτΥ} ώστε να μή είναι άνάγκη να επα¬
νέλθωμεν. "Αλλως τε τα άποτιλέσματα
καθ1 έκαστην σαφέστερα διαφαίνονται.
Έαν μή 6 ΚρΥ|τικός λαός δλλοτε μέν
σύ^σωμος, άλλοτβ δέ κατα πλειοψηφίαν
(καθόσον μερος αύτοθ έξηπατ&το) άντέδρα
κατα των ένεργί'.ών τοθ διαχειριζομένου
κακν^ ττ, μοίρα τόν Κρητικόν παράγον-
τα Έλ. Βενιζέλου καί κατα τοϋ διαδε-
/Ηέντος αυτόν πάτρο>νος τής «Νέας Ερεύ¬
νης» τό Κρητικόν ζήτημα πρό πολλοθ
•ι ανν(ν= πόνον εί; την "Ιστορίαν. Κινα'.
ταυτα ΐλί,1"/, ή ου: Ποιο; είναι ο ν.ινητή··
Λ'.ά πό ιον / όγον ύπάρ/ει Κρητικόν ^ήτ"^-
μα καί τί; ύπεκίν7(σεν αύτό: Λιί- ποίον
Λόγον νά υπάρχη »ήτν(μα Ένώσεί··: Τ',:
Κρήτη: καί ο>/ί τ ν,; Χίου ή τ η; έσοου:
Έαν έ/.άμοανε τόν κόπον να σκεφθή Ίά
εολεπεν. ότι τό Κρητικόν Ζήτ7(μα £ου^ι,ι-
ούργγ,'ϊεν ό Κρ7(τι/.ό: λ7.ό; και αύτό; ϊζ%-
γγ,
κειτχι πεοι 4ΠΟΟ όπλί··ν. ΊΙ Κρήτη η¬
δύνατο να προμηθευθή _Γ< Μ Μ Μ ι ό π/, ών άτι¬ να Μ.ετά των 'ύπαρχν'των Ίά επηρ/.ουν εί; τόν έςοπλισμόν τοΰ τοπου, Κπ-'.τα όέν είπε νομί>» κανεί; ποτέ ότι οί Κρήτες
Ίά λάοωσι τα όπλα καϊ Ίά μετα-
οί"·>σ: νά πολ:ορ/.ήσ'->σι τού·: Παρισίους ν(
το ονδινον η την Πετρούπολι· οια νά
έςαναγκασωσι την Κύρω-ι,ν εί: την Κν·>-
,τε Κρη: νά αγνον,
Γ.ν.
Αέ
ε: ν-/
/>7.τ/(
( ίν ϊν·ργε!α. Καν έ
Κρήτϊ, εγί/Ξτο ζγΐ'ΐΎ.-ι ϊπ'.τγ,δΐίχ. σιω
πγ/.ή καί ι^ΐζζτ. ~ί Κργ,τικόν ζήτγ,αα (»α
συνε»γ(*£'.το νυν επ: ΐπιπέδου πο/.ΰ ανο»-
τέρου ίκε.νου επι τού όποίου νυν 7υ;ιαί-
νετ7.'.. Ηά ει'χομε/ άκόμγ, τό προτίργ,μα
να ;ιή £-;ιε(»7- ΰπό/ρεο·. ν 7,ναρρ·./Ί/ΐίομεν
νυν ιπί τού πρανοΰς ζ:; ού μας κ7.τε/.ύλισαν
αλ/Λ Ία 74ρκού;ιε*ΐα ε:: την όιατήργ^ιν
:ής καταστάσείος $ια;ι: . οιιλ » ν.αί έκ
τν,ς ν.ατηρν'^ε.ο: τη: καταιτχσεί··: Ηά
ν οποίον ποοριτιόν έχει το ό~'/>ν εί: /ΐ',-ζ;
-Ι Κρητός. ΎπεράνΜ τώ/ εγγυήσεως τ/(ς
οπ/.ον
Τουναντίον εάν μη ν, έ;ι;ιο/ή τοΰ Κρη-
-ήν φοράν προ-ωπ'·>/ τινών εν Κρήτ/( ~οί
πολ/.οΰ -ήτ7,Ί7. ε/οπκόν ό"Ιν Ίά ύπ/,ονεν.
Έαν έ~ί παραδείγματι >ι Κρήτες ολίγους
μ/,νας^μετά το κήρυγμα τ,,; Ενώσεως
εγ/.ατί/.ιπον πάντα τα σηαεια τ αποτε-
λουντα αύτό. επα/ήρχετο ό κ. Ζαίμί,ς /.αί
ϊςί,κο/.ούΊε. άοιατάρακτο: ν, όιοίκν^ι; τί,:
Κργ4τική; ΜθΛΐτεία; '·>; καί πρό τ/,; κατα-
/.ύσεω; αυτ,(:. ερωτώμε/ Ίά )~Ί^/ζ πλέ¬
ον Κρητικόν Ζήτημα: Ηά συνεζήτει τί;
πλέον περί αύτοΰ: ΙΙεόαιω; ουχί. Καί εάν
δια τη; διαχειρίσεως των έσωτερικών ύπε-
νόμευον την τάξιν /αί ώΊουν τόν λαόν εί;
ά-Ίεράπευτον άναρ/.αν καί εμφυλίου: σπα¬
ραγμόν: Ίά κατέστρεφον τό Ιήτημα ή ού:
Μεοαίο): ναί. Έκ τούτων δ/(λον ότι ή
Κρήτη αυτή ζαΊ" εαυτήν ηδύνατο καί νά
προαγάγ', καί νά καταστρέψη τό ζήτημα.
Άφοΰ λοιπόν ό Κρητικό; παράγων σοόα-
ρώτατα έπέδρασε καί έπιόρα επί τ/4; προ-
αγωγικής ή τής ΟΛΐαΟοχοιρήτϊεως τοΰ "^γ(-
τήματος είναι ή οέν είναι ύπεύθυνο: οί οια-
χειριζόμενοι ύτ:ευΊύν(ο: αυτόν οια την ερ¬
γασίαν ήν επί τό έν ή τό έτερον τέρμα
εξετέλεσαν ή παρέλιπον νά έπιτελέ^ωσιν:
Ηεόαίως ναί. Δια τουτο η Χέα Έρευνα
μάταιον μάχετα: άγώνα προσπαθοΰσα νά
άπαλλάξτ] αυτού: των εύΊυνών, αί'τινες ρα-
ρύταται βαρύνουν αύτούς.
Ημείς, ινα παραλείψωμεν τα -χλαιό-
τερα. κατηγορήσαμεν τον 'Κλε>Ί. βενι¬
ζέλον καί τούς έν γνώσει ύποστηρίξαντας
καί ύττοστηρίζοντας αυτόν, ότι όπως εξυ¬
πηρετήση συμφέροντα ςένα τ.^ζ τα ΐΊνικά
1) 'Ανέκοψε την πλήρη εφαρμογήν τοΰ
Ένωτικοϋ κηρύγματο; ήν είχεν άρχίσει ή
Κυβέρνησις ΙΙαπαμαστοράκη άπέμεινε οέ
ούτο) τουτο ήμιτεΛέ;. '2 ι ΙΙροσεπάΟησε με¬
τ αχειριΐόμενος τόν Κργ,τικόν παράγοντα
ού ή οιαχείρησι; περιήλΊεν είς αυτόν, δχι
νά προαγάγη τό ήμιτελές Ένίοτικόν καΗε-
στώ: άλλά ν" ανατρέψη αύτό καί πράγ-
ματι επέτυχε το*ηο κατά τό πλείστον
."»ιΐίροσκρούσα; εί; την αντίστασιν τοΰ Κργ,
τ:κοΰ λαοΰ. έχομένου τής 'Κνώσεως. ήκο-
λούθησε ~ρο; επιτυχίαν των σχεοίων τού
την πλαγίαν καί κρυφίαν όοόν τή; ύπο-
νομεύσείος εκάστου ζητήματο; εν συνενο-
ήσει μετά των ξένων πρακτόρων τ/(ς έξα-
πατγ(σε'·>ς τοΰ λαοΰ καί τής παραλύσεω:
πάσγ,ς αντιστάσεω: οια τής όιαιρεσεως
αύτοΰ καί τής όγ(μ'^υργίας άναργ,ίας καί
έσ»οτερικών Ζητγ(μάτ<·»ν. όιά τή: καταχΊο- νίου οέ ταύτη: μεΊόοου περιέπλεξε κατά τοιούτον τρόπον τό ^ήτημα καί ύπεν>μευ7ε
τοσούτον τού; ^-'ερ τή; Κρήτη; καί τ/(;
Ελλάδος παράγοντας αύτοΰ. ό'»στε κά
κ.νόυνεύτ^ νυν ού/ί μόνον νά καταστραφή
τελεί(»ς τό Ένωτικόν κήρυγμα. άλλά καί
αύτά τα επισήμως άνεγνωρισμένα όικαι-
ώ[ΐατα τ/,ς νήσου καί ΐσωςίσως καί αυτή ή
αύτονομία αύτ/^ς. Τέλο; κατηγορήσαμεν
καί κατηγοροΰμεν τόν Ελ. Βενιζέλον
καί τού: έν Κρήττ, εγκαταυταΊέντα: άντι-
προσώπου: αύτοΰ. '6χ: έκ προΊέσεω; καί
παρα τας επανειλημμένας έπικλήσεις τοΰ
Κρητικού λαοΰ καί τα; αποφάσει: τής
άντιττροσίοπεία: τού άπό κνινοΰ παρεκ(ί)-
λυσαν καί παρακωλύουσι τόν έςοπλ'.σμό/
τοΰ λαοΰ, οπω: μή ουνηΊή ούτο: ν* αντι¬
τάξη αντίστασιν τίνα όταν φ(*άσΥ4 ή στιγ-
μή τής έπιόολή; των σχεόίων, ών εισίν
ίργανα ύ παρακωλύοντες τόν έξοπλισμόν
τής νήσου.
'Αλλ' είς την Νέαν "Ερευναν» οέν
άρέατκουσι ταυτα. Έκ,εινος. λέγβ-, όστις
πιστεύει δτι μέ 401Χ) 5-λα Μάνλι-χερ ή
Κρήτη θα έξαναγκάστ^ την Ευρώπην νά
αναγνωρίση την "Ένωσιν άποοεικνύει δτι
δέν ϊχει οθτε τόν κοινότατον νούν >. Όρί-
στε τώρα να θαυμάσΎίτε καλήν πίστιν καί
βαθύνοιαν γνωμών! Καί πρώτον δέν πρό-
| Κύρίόττγ^ 7.αί τού κό^μου δλου
ί είναι 7( 7.7';α/.Ξ >τεοα ^γγυϊ,7'.: /' '. > 7.γ-
| ρυπνότερο: γ/.'^λι τ/,: ϊ'.£υ!ι = ρ:α: τού
' Κρητό:. ΊΙ Κύρώπη Ιπ-/νεΐΛ7,;ιμέ/ί·»ς ήπά-
τν,ιεν α^τόν 7-λλά το οπ/.ον τού ποτέ. Ιοου
/.ο'.πόν τί θέλουσι χρ7(σιμεύσε: τα οπ/.α ά¬
τινα ζητούμεν. Ηά χρησιμεύσωσι διά νά
υπερασπισθή ό Κρητικός λαό: έν ανάγ/,7,
τα δίκαια αύτοΰ. Εάν οί περί τ/,ν Νεαν
Έρευναν νομ/ζωσιν ότι τό τοιούτον μι-
ί κράν παρεχει συμόολήν εί: τή> λύσιν
τοΰ Κρητικού ζητήματος "ά ύπενθυμί-
α(->;ιεν εί: αυτού; ότι κατά τό 1^.-7 προ-
κειμένου νά '/.ι<::·ΐγ| υ, "ύχη τής Κρητη: ήθίοτήΊν, υπό των Αυνάμεων εμπειρος των έπαναστατικώ1, πολέμων —υνταγματάοχγ,ς Λύστριακός τ;. Ί'άπν,ΤΞΐτο διά νά ύποταχΜγ( ή Κρήτη. "<> Ιυνταγματάρχγ.ς ΟρΊότα-
τα απήντησεν ότι απητούντο ΧίΜΜΜ» κα-
λοΰ στο-7-τοΰ καί σεοαστό; άο-.Η'ΐό; έκα-
τομμυριων οαπανων.
η
γνωμοοοτ/(σ·.ς αυ¬
ή ήρ άσι: έφ η: 7ΐ δυνάμεις
έστηρίχΊγ(σαν άπέναντι τ^ς Πύλγ,:. Τί Ίά
άπήντα άραγε τι\ιερο'/ ό -υνταγματάρ-
7.1-,; έκείνο: άόπλου όντος τού Κρητικοϋ
λαοΰ: Τουναντίον δέ εάν ό λαό: ήτο πά-
νοπλος. δέν Ίά γ(το σοόαρότατον ζ~'.'/ύ-
ρημα, είς εκεινας έκ των Λννάμεων αΐτινες
διάκεινται ευμενώς πρό: ή;ια:. νά παο
στήσωσιν εις την ΙΙύλ/(ν, ότι άντί νά υπο¬
στή τα: βαρυτάτας Ίυτία: 7.αί την οιά-
σεισιν ολοκλήρου τοΰ κράτου; τη;, επί
;
κινδύνω 7.ύτ/4ς ταύτγ,ς τή; ύπάρΕεω; τυ
άτινα ♦>* απητούντο πρό; ένάσκησιν των
περ'.φγ',μων επί τ/(; Κρήτης, πανόπλου
ούτγ,;. δηΊεν δι/αΐίομάτων τη: Ίά ήτο
καλύτερον 'ά Ϊ7.χο>ρήΐ7( ταυτα εί: τη
'Κλλάδα άντί άνταλλάγματός τινο:."Κς άλ-
λου ό τέλειο; ΐΕοπλισμό: τού λαοΰ Ίά
έψύ/ρ:ιινεν επαρκώς την όρεςιν τ/,; γνω¬
στάς Δυνάμεως διά την Κρήτγ(ν έχούση;
μάλιστα προσφάτου; τάς θυσίας ά: άπή-
τησεν ή κ αΗ υπό τάξις των Βόερς.
Λαα ήμΐΐς ερωτώμεν. Τί Ίέλει συμοη
έαν έκραγγ( επί τέλους ό πανευρωπαϊκός
πόλεμος τού όποίου ή έκρηξις έπανβιλημ-
μένίος κατά τάς τελευταίας ημέρας έφθα¬
σεν επί ξυροΰ άκμής; Χομίζει ό άρθογρά-
φος τής Χέας Ερεύνης» ότι οί Εύρω-
παίκοί στόλοι Β4 έξακολουί)ώσι νά παρα-
πλέωσι την νήσον καί νά φρουρώσιν αυ¬
τήν: Ηά τω υπενθυμίσωμεν ενταύθα έν
μικρόν κεφάλαιον τ/(ς νεωτάτγ,ς ίστορίας.
"Οτε άπό τοΰ 1809 —ΙΗϋίί συνετελέσθη
ή ένωσις των 'ίταλικών χωρών. έμεινεν
άπεσπασμένη μόνη ή Ρωμη καί ή περί
αύτην χώρα άποτελοΰσα τό λεγόμενον
Έχκλησ·.αστΐ7.όν Κράτο; ύ-ό την Ίΐγί-
μονίαν τού ΙΙάπα. Ο ΙΙάπα; έΗεώρει εαυ¬
τόν άσφαλή διότι φρο^ρά Γάλλων σταΑε*-
σα υπό Ναπολέοντο; τοΰ Ι"'.ύπερήσπιζε τό
κράτος τού καί μάλιστα ενίκησε καί άπέ-
κρουσεν αυτή τόν Γαριόάλδην καί τού;
Ίτχλούς πατρκ.ντα; άποπειραΊίντα; νά
κατχλάό'οτ. την 1*ώμην. Λυστυχώ; δια
τόν Πάπ^'.ντώ 1 ΗΤΟ ϊξερρί'^Ίι ό μεταςύ Γαλ¬
λία; καί Γερμανίας πόλεμο: καί ή Γαλ¬
λία ηναγκάσθη ν' άνακαλέση έκ Ι^άμη;
τα στρατεύματά της διά νά υπερασπισθή",
τα σύνορα αυτής. ^Ολίγας ημέρας μετά
την αναχώρησιν των Γάλλων ή Ι*ο')μγί /,α-
τελαμόάνετο υπό των Ίταλών καί τό ΙΙαπ-
πικόν κράτος έςηλείφΊη διά παντός άπό
τοΰ χάρτου. Αύτη είνε η τύχη των έξαρ-
τόντων την ασφάλειαν αυτών έκ ςένων.
όασιν είς Κρήτην;
Άς γνωρίζωσ-. πάντες ότι είς τοιαύτην
απαισίαν στιγμήν ί Κρητικό; λαός ό τίμι-
ος καί πατριώτης, θέλει νά αίσθάνεται
τού μαχομενο; κατά τοΰ προα;ωνίου
έχθροΰ τού. Διατί άφήνβτβ τόν λαόν αο-
πλον: ΙΙώς καί δια τίνα επί τέλους λόγον
άναλαμόάνετε τοιαύτην πελωρείαν ευθύ¬
νην: Καί εάν ώς καί ήμε.ς άπό καρδίας
ευχόμεθα, δέν γείνγ, άνάγκη νά μεταχει-
ρισθώμεν ζ% όπλα. καί εάν αί Δυνάμει·;
καί ή Τουρκία δείξ^σι τοσούτον ί
όΐ'/Ίέσει:. ώστΐ νά ;ΐ7( γίνη ο'^ΟΞΊ.α >.,-·
κ7( τοΰ (^άρου: ^~ι^ Ίά ν.-^', ... _" ^
πλάστιγκα η πάνοπλος Κρήτη. /.ν -^.''
όιά ποίον λόγον έπιμένετε ίξτ*/ ν,-"'--"'
πείσ;ιατο; νά κρατ^τε αοπλον το·- Κς-,-
κόν /.αόν Γ.αραοα./οντε: ρητ'/ Ί./■·,.':"ϊ--
τ/(: άντιποοΐίοπεία; αυτού: Μι(πι.»; /Ί.
Ένωσι; τα οπ/.α άτινα Ίά _όίόο/-' :■-
ΤΟ/ Κθϊ'17-0, Λ70ν /Ίΐ/.Ο/ ΪΤί.»/ϊ-ΐ|. · Ι
ό:ν εί/αι ο Κρητικό: /αό; /.7.ο; '\·)Ί).[
κό; κα1 όν( τό μαχι;ιότερο/ ι-:».»: -,,(
'ΚΛΛ7(νικών 'γ')/.<<>' /.'/: όέν Ίά ζ· ,-,■ ·Ί
νά π;,0 3τρ£;"/( κατά πάσαν στι*'·ΐ7ν -χνο-
π/.ο: οπου '/ι ϊΊ/:καί α/χγ/.χ: ϊ Ί = /.^, /7.
λέσει αύτό/: Καί ϊπί τέλου:. ·ι7πμ: ':,
όύ/ατ7ΐ /, Κυοέρνγ,σ·.; νά όιαΊίτν /^-;
τοιο>"'. / τροπο/ τα οπ/.α. όττξ ν ά όύνα-7
ν" άνα/.άογ. αυτά εύΊύ: <ο; γ άνά"/7 ι'1:,- παρϊΛΊει: Δια ποίον /.ογον λοιπΟ/. !-?„- τώμεν. καί πά/.ιν κρατειται ό Κςττι/ό- λαό: αο~λος καί άναλαμόανουσιν οί ί>
Χανίοι: Κυοερνώντε; καί ό Κλ. |{ενι~έ/.ο;
<όιότι σημειωΐΐείτω ό'τι οί εν Χανίοι; Κ>
όεο-ν/.ται έπιρρίπτουσι σύ-ιπασαν την εϋ'ι.-
νην τοΰ μή έΐοπλισμοΰ εί: τόν 'Κλ. Κ*/·-
Ι Ι Ι · Ι ' **
ζέ/.ον ι τοσούτον κοΛοσσιαίαν εύΊύνην:
"Κχομεν λοιπόν ή όεν έχομεν ό:/.·}/,,
νά άσχάλ(·)μεν καί νά μαχωμεΊα καί νά
επιμένίομε/ διά τόν έςοπΛΐσμόν τοΰ τόπς^:
Έχομεν ή όεν εχομεν δίκαιον νά ύποψια-
ζίόμε'ία τού: υπευΊύνου; όιά τόν μή ό~/..-
σμόν έχοντες μάλιστα ύπ' όψει καί -ι'ν
λοιπήν αυτών διαγ<ογήν; Κύριοι! "Π άποόλέπων την στ.γμή/ ταύτττ,ν απροκαλύπτως καί ραΗέως ποό: ! τό Κργ(τι/.ο/ ζήτημα εύρ:σ/.ετα·. πρό τού συγκινητικόν τ:ράγ;ιατι Ίεα;ιατο: ένό: δυστυχοΰ; λαοΰ όστις, άκέ^αλος. αν*>
έφοόίίον. ΐμπνεόμενο; μόνον υπό τοΰ έΗνι-
κοΰ αι^Ίήματο; καί υπό των παραοόσεων
Τί·»/ πάτερ ών αύτοΰ μάχεται μόνο: καί
ίρημο: κατά τ^: Τουρκία:. κατά τί,:
Εύρίόπη;. κατά τοΰ έν Ελλάδι ΙΙρΜ*ΐυ-
πο >ϊ';ν). καί κατά τή; ιδίας έαυτοΰ Κυ-
ρερνήσεω;! Τιμή καί όόξα εί; τόν μικρόν
αυτόν λαόν ! Εάν ήττηΗή. Ίά ήτττ^ΐτ"
προόοΊεί;! ΊΙ έφημερί; αύτη έκπορευύ-
μενί( έκ τοΰ λαοΰ τούτου καί είς αύτδν
άνήκουσα έτάχΊη άνέκαθεν παρά τό -'/.υ-
ρόν τοΰ μικροΰ τούτου Ααυίο τοΰ άγω-
νιζομενου κατά των τεσσάρων τερατωδών
ΓολιάΊ. ΊίτάχΗη παρά τ6 πλευρόν χον
συμμαχοΰσα καί συμπάσχοι>σα. Δέν δια-
φεύγει /(μα; ή Ηρασύτης ττ^ς πάλης, άλλ'
αισθανόμεθα καί την ευγένειαν τού αγώνος
ημών. Έν ττ, Οέτε". ταύτη "ι-:άαενο· ύπέ-
στημεν πολλάς επιθέσει;, ώστε ό:ν ι/.-
«τληττόμεΗα διότι μάς είπον, ότι αντιπο-
λιτευόμενοι την Ιντιμον Εταιρείαν Ιίενιζέ-
λου, Κουνοούρου καί Σχς στερούμεΊα τοΰ
χοινοθ νοός ή είμεθα κακής πίστεως.
ΓΑΛΛΙΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΗΜΟΝ
ΓΛ των 1 ΟΛΑίχών εφημερίδων χβρβλμββ-
ομεν τα εχόμενα »*/£-:ϊζόμ.ενβ χρος "ϊ
ιγώνα Εν ή εφημερίς αυτή άχι} τής .κ96
ιύ:·ί|ς δέν έχι-υσε νά διεξάγη κβτά τοό
■5;τ'ΐ> τοΰ *_ι·^5ΐ»ς.
ΊΙ έν ΠαρίϊίΌί; ΐκδιδομένη «ι
ί .Γ ΛγΙΚ ^θυΐΝΑΐ-· ι χ. χ<ϋ*# ιτθδβρωτίρωτ Ι αΚ/.ολών φύλλων, ίν τώ υπο χρ·νολογία' )) 22 Α·^γο67το^ έ. Ι. βόλλω βύτής δημοβί- "Λ>ΐί τα έτόμ.ενβ'.
ΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΛΙ
(Αθήναι 21 Αύγουστον). — Ίϊιαίτερίν τη-
' ι ;ρά^ημα ττ]ς « ^αβι5 ^ουΒΝΑ^>.
«Το ζήτημ» τής τ,μέρας είναι το εάν μ·«
τ;ε^·εΤσβ έν τη εφη ερίδι ·'Α6ήν*ι» ίν·-
τνεύσθη ή ού παρά τοθ Πρίγκηχος Αωργίο^
τί); Ελλάδος τέως ΰκάτβιι 'Αρμθβτοΰ των
^νάμεων έν Κρήττ,.
Πρό τίνων ημερών -ράγματι ή «Ι11
ή; ό λόγος εφημερίς έδημίίίεοσε μΐ·^
ά τ τα πό χρ ι «ν, ήν ώς δΐεδόΐη άπείστειλι» ό
<· ϋτάης τίως Τκτουργος τής Δημβσίς 'Ε*- , ψρ ξύ τοΰ Πρίγχηχος '·λ: τοΰ χ. Στάη. Ή δημο^ίευβις τής βνταποχρί«ως ^Ιτ^ ύτεμΐμνητχε το ίργον τοδ χ Βενιζέλον «* Κ'ρήττ, χ»! ήτις ίμίμφετο ΐχΐΤνβ ««νβΐ^ρβ15" : έ/Ελλίδ(δένιξ«λη;ε.Είνε γνωατ^νο'τι Λ μεταςύ τοθ Πρίγχηχος χ*1 τοΰ ν«/ χς μς ργη ρω^ζουργοΰ τής Ελλάδος Ιχβ-ΧΓβν β«5 ; ημέρας χλ(Γ ήν άχεχίμ|6ιΐ ίχ τοθ ·*'" ••.Αχτύς τοΰ Τχουργοΰ εχι τής Διχαίβ<ίύνΐ|ί τή; Κρήτης χ«ρ« τοΰ Πριγχηχ.ς Γ·**ργί#ι*·
Ή άχοπομχη ε*είνη *ϊγ§
διά «6 γεγονότος δτι αφ' ου χωρίς νά το
επιτύχη, ώθησε τον Πριγχηχα Γεώργιον
ιίς την οδόν τοΰ άπίϊλοταρχισμού, τ,ρςατο
ιατόνιν ν * άχολοΛΐ έν σγ·σε·. χρςς τ™
χβ ζ σχέσει χρςς την τύ¬
χην τής Κρήτης πολιτικήν χίϋ
ς την τοθ ·*·π*το>
. Ένιο ό Ι1ρέγκπΓ4ψ
π0« ν λήξ είς
ν*
τήν *Ενω«κ* τί^ Κρήτης
V"*
τής 'ΚλΧάΠος,ό χ. ΙΙενιξέλος
>Λ*βτήρ6ζ6 την ιδέαν ν* χχτ_ατή-
14 ρ .τος
τούτον μ.κτ'χ τοθ
*Α*Ό τοΰ σημείον τούτου μίχρι τού νά
ςμΐλχί τι; *«ρί Χροδβτΐίβς τού λ. Βενιζέλον
ΐλαχίστη ΰχάρχει απόδοσις 'ΑτοχεμφΘεϊς
τβρβ τού Πρίγχηχο; Γεωργιος ό χ. Βενιζξ-
λος ίγίνιτο ό άστονδος έχθρο; τ;^ χαί Γ»ι
τον χολεμήσΤ/, παρουσιάσθη ώς ΐΐλελευθερΐι)-
τε:ος τοθ Πρίγχηττος. Ταυτα χάντα χατε-
ληξαν είς τα συμβάντα τού Ηβρισσοο, είς την
αναχώρησιν τοΰ Πρίγχηχος, τον διορισμόν
τ:ϋ χ. /.*ί^ηι χά. τον σημερινον χυχεώνα.
Αί ίίίβ'- τοϋ Πρίγχηχος έχ. τού σημείον
τούτον εισίν άνκασταί ύκο χολλών Κρητών,
ΐάν χρίνω χερί τούτου έξ ενός β'βλίου άχο-
■ταλέντος μ&ι ά'μα τή έχδόσει τ;ο, ύχο τοΰ
χ. Σω/.ράτο;/ Β.σταχη,ς αντιχροβώπου τού
Ηρακλείου, έν ώ ούτος άναχτύ^σει ατν}£κ-
&Ίμιεν<λς ε^Ι έΛΐβήμ,ων εγγράφων ι.νχμ.ιββϊϊτΐτ,χαχ* *»0εντ£«,ς το ζήτη- μ* δτι το έργον τού χ. Β£νιζ?λ^^ έν Κρή- τη ν*ήρ5«* *ΡΤον «ρ-δοσίας. Είνε σχεϊΌν αί αύται ίθϊβι ά; έ /.. Στάης «αρουσΐάζΐι τςν Πριγ/.ηπα ύποστΓ,ριζοντα ΐ' τ$ άντ3τπ'^.ρ·7·.ί τού χρςς -ήν εφημερίδα «Αθήναι -. Είναι άναμισβήτητον Ετι ο χ. Ιίενι^,έλο: καρά τάς ασφαλείας άς Ι3·;~ο τί, αύλτ, στ,ε- ρβΤταε των βομχαθειών αυτής, είναι αναμ¬ φισβήτητον έχίσης ότι ή μετα<ττρ;·η τού είς ·:/.&6ασιλιχον ιΤτ· χρονολογίας λ-'αν «ροτφά τον, διότι χατά την επανάστασιν ότε βαρ/- σχετο είς Αθήνας έδωκε δημοσιογρα^ιχάς τινάς συνεντεύςεις έν αίς τα άντιδ,τ,αστιχαι αύτοΰ «ρονήματα μόλις άπεχρόττοντο. Οπωσδήχοτε έν τ»Γς χαρούσαις χεριστά- δεδομένον όντος δτι αντιπολίτευσις έχδηλοΰται ίνβντιον τοδ χ. Βινι- ζίλοα ή αέταχόχρΜς χβι αί βκοχιλύφΐις τον Πρίγχηχος Γεώργιον είχον απήχησιν χολ^νιαίαν Ο χ. Βενΐζέλ^ς «ρωτηθΐις χαρ* ίημοσι- θ;ρά|ων μετιχειρίσ^η γλώσσαν χρητμώδη χαι άπε.λητϊχήν. Εδέησε νά χαρέμδτ^ ό Λιά- δο*/ος εν "Αθήναις χαι ό Βαοιλεΰς, ?να έχι- ΐ χαρά τού Πρίγχηχος Γεώργιον μίαν ψ ς Ι5έν Ιίΐ'χψεύϋει ηολλ'χ πρχγματ*. ^ Κινε ά/α,Αίπβήτητον, δτι το έχενεχθέν χα¬ χά τοθ ύηονργεί^υ Βενιζί ο^ χτύχημα 4} μάλ/Λν αλιλ τον Προέδρου τοϋ Ύχθϋργείου διά τής δημοσιεύσεως ταύτης ϋχήρςεν λίαν αίσθητον. Ένδειχτιχο» τής χαταστάσε«·ς «ΐνε ότι ομιλοΰσιν είς ΰχ:υργιχούς χΰχλονς χβρΐ πτώσεως δ^νατής τοΰ χ. Βενιζέλου όστις δυνατόν νά χαρασ^ρθ^ Οτε* αυτών των «ίλΐιΐν είς χαγιδα χαί νά υποχρεωθή είς Ταραίτησιν οί όίΐλοθντες χερΐ της τοιαύτης περιχλοχής |- χθννΰχ' όψει την ά/τι κατάστασιν τού χ. Βενι ζέλου χαρά τοδ χ. Δημητραχοπονλ^ν 'Γπονρ- γον έχί τής Δκαιοσννης ίνος των χλέον άξι- οσημε.ώτων χροσωχιχοτήτων εν τω Βενΐζ?— / ιχω όμίλφ ». Ή εν Αθήναις Η έχδιδομένη ΓαλισχΙ εγχριτ^ς ίφημερίς ^Ι^Ε5 ^ουνε-ίΕδ ΟΕ <^ ίν τφ ΰχο χρονολογίαν 11)ΪΊ Αΰ- φΰλλω αυτής άναφ?ρει τα έχόμενα έν κυρ·ω άρθρω. βΤΌ σχο-ίδαι^τερον των χολιτιχών γεγο- νότων τής τ.αρελθούσης εβδομάδος ·:νε ανα¬ μφισβητήτως ή ϋχΌ τής εφημερίδος «Αθήναι» δημοσίευσις μιας άνταχοχρίσεως έχ Πχρισί- ων άνοφερούσης ίνα ϊιάλογ&ν οιτις έλαβε χώραν χρζ δίο χερίτο^ μηνών μεταςύ το5 Ι Ιθ'. ^/,η^^ς Γ^ωργίο^ χαΐ τ ου άχοστειλαντος την ά^*α-ι/.ρΐΕΓΐν .Κατα τον δίάλογ.ν τούτον χαρι^τατο ο κ. "Αθως Ρωμάνος Πρεσοε^τής τής 'Κλλάδ:ς έν Παρισίοις, ό χ. Κ. Λ*μ~ «4σης Ύχασπΐετής τοδ Πρΐγχηχος Γεωρ γίον, χαΐ τρία άλλα χρόΐωχα ών τα ονόματα ίέν έδημοσεΰθησαν. ΤΙ έλίχθη /.ατά την δάρχειαν τής τετρβ- ώρον ϊχείνης σννομιλίας; Όμίλησαν ωμί¬ λησαν χερϊ τής Κρήτης, ωμίλησαν χερΐ τοδ Πρωθ^ιεονργον χ. Βενιζέλου. Είνε γνωσταί «ί γ/ωμαί τοδ τέως 'Υτλ;·^ Άρμοστοδ των Λονάμων χιρΐ τοΰ χ. Βενιζέλον. Λ«ν είνε ουδαμώς εννοΐχαι όσον αόρατον I1ρωθ^xονρ- γόν. Ως Σνμβονλος έχι τής Λικαιοσάνης ό Κρής χολιτεντης εςέφερε γνώμας Γ*ως ορθάς ΐϊως χεπλ«νημένας, χροέτεΐνε μίιν λύσιν «ήτις ήτο άντίήετος πρός το πρόγραμμΐ το3 Ιΐρίγχηχος Γεώργιον καΐ πρός τάς αρχάς μιας μεγάλης μερίδος τον λαου ΈλΑζδος χαι Κρήτης, χ*ΐ ήτις *χΐ χλένν ήτο άσνμ- 6ι6αστ·ς χρος το υψηλόν αςιωμα όπερ χλ- τεΓχεν ούτος. Ή άχ^ομχή τον χαρά τοό Πρίγχηχο; ϋχήρςε χραςις τελείως χανθν|χή αχολντως νομιμος χα; δεθίχαιολογημένη Παρ' ολα ταυτα αυτή ΰχήρςεν ή -ρωτίστη αϊτία τής στάσεως το5 Θερισου χαΐ της άνα χωρήσίως τού Νρίγχηχος. Ό Βενΐζίλο; ΰχήρςι χρςΐίτης, υπήρξε χαλος χατριώτης ; Α:· ίάο γνωμαι έχουσι χαΐ θά έχωσι τονς οχαδονς των. Ή χρώ- τη ύχεστηρίχθη ζωηρότατα, μεθ' ίσχνρών εγγράφων χαρά τοΰ χ. Σωχράτο>ς Μ. Βι-
στάχη, Διεν τής εφημερίδος ·Έλχΐς· έν' Η-
ραχλείω, αντιπρόσωπον εν τη δε^τίρα Κρη-
τιχτϊ ^ννελενσει. Είνε ή άνάχτ^ςις των ΐδεών
των έχφερομένων ίν ττ^ σννεντΐΰςει ττ4 αχο-
διδομένς είς τον ΙΙρίγχηχα Γεώργιον τής
Ελλίδος.
Ουδείς άμφιβάλλει ότι ή μαχρά άνταχόχρι-
σις ή δημοσιενθεΓσα χαρα των ε Αθηνών»
άνταναχλα άχριβώς τάς «χέψεις τοΰ Υχάτον
'Αρμοστον των Λννάμεων εν Κρήτ/,, δ'ιθν
άφορα τον χ. Βενιζέλον.
Κΐνε άναμ·ισ^ήτον ες άλλον &τι δνσχόλως
λησμονοδσι οί ευρισκόμενοι Οοηλά, εί; τον
Πρωθνχ^νργςν τή; 'Κλλάϊο; γνώχας ο ί-
γον εννο'ιχάς διά την δ^ναττειζν Β;ά νά μή
είπωμιεν άντιδυναστιχάς ιΐΓ,/.σιεΟε^α; ΰχο
ε"
τίνα.; χαρισβι^άς εφημερίδας. Οντω μιχ ο:.
ψενσις θ'αδήχοτε χαΐ άν ντήξε δέν ηδύ¬
νατο νά άχ&βλέχ-φ έχΐ τής θυσίας τής ά
ε.σης είς τάς · Αθήνας» άνταχθχρί-
άλλ' άχίΐχλεισΐιχώς είς τον τόπον.
*Η συνδιάλΐξις χραγματιχώς έλαβε χώραν
έν τω χερ(6αλλ·ντι οχερ μας χαρονσι-χζει Ό
συγγραφεύς τής σννεντενςεως χαϊ χατ« την
λίίν ήν άνα^έρει;
Είνε ενχολον νά σ^ζητήσΐβ τις έχΐ τοδ
σημείον τούτον.
ΈννοιΤται δτι μία οΊάψβυσις υ*ο τούς
δρ:υς ,ούτους δέν ήτο καρά μία ίχανοποίη-
σις καθαρώς πλατωνιχή -αρασχεθεΤ«α τψ
ρω^εαργψ, ίχανοχοίησι; ήν αί συνταγ-
ματιχι. άρχίϊ έχίβαλον μάλισ;α, άλλ' ήτις
κατά συνέπειαν είνε εστερημένη παντός
πραγμχτικοϋ κύρους. "Ας χροσθέβωμεν ά-
χομη ότι ή διάψευσις έχί λίαν μαχρ'ον μάλι-
?τα χρόνον ανεμένετο, τουθόκερ την χαΐι-
στα ολιγώτερον σημαντικήν·.
ή; Χω^Μ>ψυλακης οί Γ. Σ. _ίιλιβάκτ|ς
Λαί ϊ'ιώργιυς Δ. /ουδιανύς κάτυικυι τοΰ
χωρίαι Δαφνών την 17 Αύγουστον περΐ
όίθίΐν "ΐ ην μ,μ. εςα,ϋεν τ«>ν καφενείου τοΰ
Γεωρ. Σιλιβώα) κ»ιθ* τ^. ώραν άνυπυπ,τος
οιήρ/ε:ο ό Έμμ. 'Αμαργιωτακης έφιππος
-ΐΓόϊίιΐσαν ^ξ ένέόρας κατ'αν,αΰ δια ράβ-
δων λιΙ έιραυμάτισαν αυτόν σοβαρώς είς
την κεφαλήν και αλλα τα» σώματος μέρη.
Ή <ατάστασις τοϋ τι^αυματισιΗέντοςεΙνε σοβαρυιάτΐ), λέγεται δϊ ότι κλάχισται έλ πί^ες περι της οιασώπειας <ιύιοΰ υπάρ¬ χουσι Αόγοι της αι-άνδρου χαι άΐίμου ταύτης δ<·λυφ )νικής έπιθέσεως είνε η πραγματική και αληθής άνδρεία τί»0 τοαυμίίτισθέντος κα'ι ή όντίθεσις των πολιτικών φρονημά- τα>ν χζιν παττόντος πρός τούς δολοφόνους.
Σΐ|μει<οτέι*ν δτι ύ .τ./Οών και επι τής έπο- χης τη;αιίμου στάσεω; τοΰ θε^ίσυυ είχεν ύποσϊί| έν Μεσαρφ καΐ ίΐλ}.ην δολυφίη ικήν εΛΪ^εοιν παρα ομοχωρίων τού. Έγκαίροις δμ<ΐ)ς ΙντιληφΟεΙς τού; οολαφόλ'θυς τούς Γ|·»ίγ/·χσε νά τραπώσιν είς φυγήν, ένώ (ΐΐ'ΐοΐ ιΐέν ησ«ν ενοπλοι, αύτος οέ δέν έφε- οενεΙμιΊ την ρίίβδ ν δι* ής ωδήγει τοζώόν τ.ϋυ. Λυτονόΐ|τον ΰχι οί ίΊυλοφόνηι <ϊπε- Συνιστώμεν είς την δικαιοσύνην, είς ήν έχομεν άκόμη πεποίθησιν, >ά ενεργήση
δοαστηρίως διότι ώ; /^γκται, ύπάρ/ουν και
ήίΗκο'. (ΐύτουργοι και συνεργοί.
82
ΝΟΜΟΛΟΠΑ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΤ
ΝΟΜΟΛΟΠΑ ΕΦίίΊΈΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
φ Ε:σηγητης χ Νιχόλ. Γιαμςτλάχης
"Η τριήμερος προθρομία τής συζητήσεως ττ)ς υποθέσεως μετά την εΙ<η'Γ γησιν πρός εξέτασιν μαρτύρων απαιτεΐται νά τηρηιΗη μόνον εάν κατά ταύ¬ την έξΐ]τάσθιισαν μ«ιρτυρες. — Λιά την ύποκπτάσταση διαδίκου υπό ετέ¬ ρου δέν απαιτεΐται ή συναίνεσις δλωντών διπδίκ<υν, <χ/Λά μόνον τοϋ άν¬ τ» δίκην τοϋ ί»ποκαθισταμενον — Ί·'πι κτημάτοιν τα όποΐα διαιρονμενα δί-ν είνε πλέον /ρήπιμα δι" όν ωρίσθησαν σκοπόν ή κοινωνία δέ' είνε αί- ιυνία, ίϋλλ* έπέρχεται ή λύσις ταύτης διά τής πωλήσεως και διανομής τού ά τοΰ κτήματος. 'Κχειδή είναι άπορριπτέα ώς «βάσιμος χαι ή δευτέρα ενστα^ις, διότι είναι μέν άληθέ: ;^τι, ύ έγε·ίβλητοι εχάλεσαν τούς έχχαλουντ«ς, δχως χαρα- ατώσ.ν ε[ς έκτασιν μαρτύρων αυτών ίνώχιςν Είβ-ηγητοΰ την "29 Μα.ο^ 1906 ήτοι την προτεραίαν τ"ς μέτ' άχόδειξιν σι>ζητήσιως ώς^ ^^ν*
ή έν ^ Ιιχογρα·ία χλήσις άπο 25 Μαίου 1906 αλλα τ© αρ·ρ. 3-3
Πολ. Διχονομίας δχερ επιχαλυΰνται οί έχχαλλοθντες διαγρα?ει τον λόγον
διά τον «ποίον άχαιτεΤ την παρέλευσιν τριών ημερών άχο τής > ενώπιον
Είσηγητοΰ έξετά^εως των μαρτύρων ίιά νά έχιτρέψ^ την μετ αποδειςιν
ο-Λήτησιν, ό λςγος δέ ·ϋτος είναι νά λάβωσι γνώσιν των χαταθεσεων
των μαρτύρων οί διάΐιχθ'* άπαιτεΓται έχομενως ή τΐαρέΛ.ε.,σις τής χροθεσμιας
ταύτης εάν εξητάσθησαν ^?^Ρ^ 5ι« ν« λα6ωΤι ^νώ31ν τών ΧΛΤαθί"
σιων αυτών οί διαίιχ^ι χαΐ χρινωσιν αύτούς. Επί τοϋ χρο^ειμΐνθϋ ομως
την $9 Μ«('ου 1906 δέν έςτ;τασ6ησ*ν μάρτϋρες, ώς βπβί«*ν«·ται εχ
των έν τΐ διχογραφία έγγρά|ων, ούδ' ί^ρίζονται οί «χχαλ·υντ*ς δτι
ές,-τάσθησάν τοιοθτοι' χαί ελήφθησαν ύπ* όψει αί χαταθεσεις των χωρις
νά'λάβωσιν ς&,*ι «>ιρ» νά λάβωσι ^ώσιν αυτών δέν σ,ντρέγει ,χομε-
νως λέγος χρ^ρ^ τής χατά την 30 Μαίου 1906 γενομένης
Έχειδτ] ό έχ των χαθ' ών ή »ι-.τ(σις αθτη χε?ί διανομής . , ·
εδήλωσε χατά την ττρωτην 1% άχροατηρίο. σ.ζήτησιν, ότι εχωλη«ν εις
τούς αίτοϋντας τΌ μερίδιόν το^ έχί τ'Ο άχΌ διαν»μην μ»Αβ«. οί « ·ιτβ»ν-
τες έζτ^ΤΓσαν να τεθώσιν αύτοι είς την βί·Ίν τού ώς πρός την αναλθ-
νοΰσαν 'τώ .... μοίραν, ή ?· τοιαύτη αίτησις είνε νομίμως χαι ·εν
ανΐίχ*ιτα·' «'ίς το ϊρ*?- 15« ** & Πολ. Δι/.ονομίας, διότι £*ι τού χρο-
χειμΐνΓ. ο . . ■ *«<>ώς χα· οί αΐτουντες δέν είναι τριτοι αλλα
δ<ά*»ο< εχ'τών οποίων ό ίτερο;, ό έν.γό.^ενος, β,χολογΐϊ. %«« το μερι- διον το, άνήχει εί; τούς ένάγοντας χαί ζητεΤ να τε^ εχτος τής; διχης Οχοχα^ισ-άμενος υπ'αυτων, τοδ. αρθρον 1Γ,? αχα:τεΤ δια την τοιαύτην ύχο,ατάστ^, ήν βΛ,^ν Ιχ. Λ ^(χ,ν, ^^^^^ δέ έχί τοϋ *ρ'.*·ιμ·νθυ ·ίναί βί αίτοδντες ώς -ρος τον..... . , ε^τοι όμως 5έν αρν&υνται την συναίνενΐν των είς την ΰχοχ«- τάστ«σΐν, άλλ' ·^xοσ":^(ριζο^σ·.ν «ύτήν. Ή τοιαύτη άλλως δήλωσις τβθ ......είναι χυρίως χαραίτηνις τον μεριδί·υ επι τοδ ΰχο δια¬ νομήν χτήματος, 6χ«ρ μεριβιον νομίμως προσαυςάνε. είς το μερίϊιον έχείνου ΰχέρ ου χοιεΤται ούτος την χαραίτηνιν. Δέν Ι^ουσι δέ χαί νυμψέρον είς την Ινντασιν ταύτην, διότι ?έν ήίγΐσβήτησαν οί διάδιχοι χρωτοδίχως ;άς «νηχούσ«ς αύτ^Γς μ-βίδας, ού τε σ^νεχώς /.αί την τβΰ..... . , ώστΕ νά !χωσι «υμψέρον νά ί'.χάζεται «ΰτοχρ·σώ-ω; μετ* αυτών. Έχειδή ή χαραίτησις τού μίραυς ττ]ς αίτήσεως των εφ^σιβλήτων αίτοΰνται την «ύτούσιον διανομήν τού ίπιδί/.^Λ δέν είνε παραίτη·ις τής άγω- ^τ]ς 'ερί διανομης, άλλ' όμολογίχ,δ'τι δέν δύναται τουτο νά διανεμηθτ; αυτού- σιως όπερ αλλω; όμολογεΤται χαί !ΐ"0 των έχχαλούντων χαί χρεττει νά διατάξη άμέσως ή έχχοίησΐς χαί τοΰ έχχλειστη?ιά·*ματος ή διαν:μή, ίέν δύνβτΛΐ έτ:θμ£νως ή τοιαύτη -;:3αίτητϊς νά Θεωρηθή χαραίτησις τής ολης αίτήσεως χερί ϊ:ιΐν:μής ού:ε νά έτιφερ-ζ ή τταραίτησις αυτή ιήν απόρριψιν τής α:τή«εως, %ά συνέβαίνΐ ϊ'ι τουτο μ·νον εάν ή χχθ' ών αίτησις ίσ/^ρίζετο χαί άχ&δει/.νύετο ότι διανίμεται το έχίδιχον αύτ^υ- σίως, διότι έν τοιαύττ, χερ'.χτωσει >ά ήτο έλλειχής ή αίτησις χαί ·υτω
«χορριπτέα ελλείψει x^ταλλήλο^ αίτη;ι/Λΰ, άχορριπτίον έχομ·νως είναι
το σχετ'.χΌν χαράχονςν των έχχχλςύντων ώς άβχσιμθν.
Έχει^ή οί ΐ/.χαλςΰντες νΤ*/^ρίσ6ηΐαν χρωτοδίχως ίνχ^ρίζονται δέ χαί
έφεσιμως δτι ίέν έχιτρ£χετα*. ή δια/ομή τοΰ έχιδιχο^ διότι χατά το άρ#ρ.
317 άβτ. Κώί'.χος ϊεν ^ναται νά ,ητη^ διάλυσις χοινωνιας ειτϊ χτη-
μάτων, ^τινα δίχρούμενα δέν είναι χλέον χρήνιμα Είς $ν σχοχον τ.ρον-
ρίνΰησαν 6χως 9^μ^-ζίνει ίχί τού 1»χο διανομήν μύλοα. ώστε χαί αι έχ
τοϋ νλθχοΰ αυτού ?εν δύναται νά 5ι«νεμτι<ΐή αύτουσίως χαί νά χαραμείν^ χρησΐμοχο'.ούμενος ώς μΰλος, το αρθρον δμως τουτο δέν ίχει την Ιν- νθΐαν, ότι ή χ.;ινωνία ·~: τοιούτων χτημάτων είνε «ναγχαστς/.ώς αΐωνία $ιότι ΐχοινωνία είς άεΐ ού σ^νί?τα;αΐ9 χαί διότι χ*τ« το άρθρον 314 τού αύτ·ΰ Κώδικος £χαστος χοινωνΐς δικαιοϋται νά ζητήση την λύσιν τής χοινωνίας, ήτις χατά :τ,τήν ίιάτα^ι/ τοΰ ιύτοΰ άρθρου, οΰτε διά «υμβά- σ«ως μεσαςύ των σ^γχ^ρίων δύναται νά όρισθτ; ΰχέρ χά δέχα Ι τη, άλλ* έχει την έννοιαν, δτι ή λύτις τής χβινωνίας επί τοιούτων χτημάτων έχερχεται άχι δ·.ά τής αύ;ουσίο^ ίΐί/οαής, διοτ: αυτή ζημιοΤ τα »ι»μψέ- ροντα των χο:νωνών, χά τ χΐ τρέφουσα -ήν -/ρη··μότητα τοδ διανεμομένο^ άλλα δια χωλήσεω; χαί διανθ;-».ή; τού πλειστηριάσμκτος. Ή Ιννοια αύτη τοθ άρ6ρ. 317 ή λογικωτάτη ΐίλλως χαί σύμω^νος πρός τα χ»·η- γούχ«να τοθ άρθρον τ-ύτου άρθρα τοί> άστ. Κώδιχος χιστοΰται ορανερώς χαί
έχ των άρθρων 554 Πολ. Δ(κ&νομ:ας την όχοίαν έχεςηργάσθη ή αύτη
Νθμοχαρασκευαστιχ.ή 'Κ-ιτροχή, ^τις έτ;£!·ηρνάσ6η καΙ τΟν *Α·τικον
Κώϊινα Νομώ ζρα άστήρικτος ή (νστασις αυτή των έχχαλοάντων /.αί
άτίθρριχτεον το σχετιχον παράπονον της $·εσεως·
<<νί- ,α.<»ηίΐ< ιτ<·' ». (/.']_)- τ >| , ·γ/.« ·γ<- ν'. ι- ν /.Λ1, ιχ το.. ^. α;·.θ Λ π εχ^ίοτηρ'.θ-ί [<< τ·' /' ίτ _ ί /.' ι. ί ' ι' ΐ' >".' ( γ τ γ ·ν Λ11 ,τ() ι/ ι Γ - ί ι/ βττ1. / ο« / .'■?/£'-* >η., ζερφΐ^ρ -ΐα^ τ. ν ν ι .
π"α/ιιτΌίκιμ· Εί^ιΐνοί^ί/.ΐ); 11: ι>αιι<(τ«·: ι-ΐ: γπ Ι Ιρι, ,«-5· /«■/«.. Ηρα-χ.. ΐ.ο-. Νι/Λλ,ζς,, Χ ί ^υ >ρ
ανΓο^τη; ί|λ»/Λας τ«ηι μκτα ι>Μγ«ι,|ΐ«*-»_><»ν ϊ'.'ί%'-χΐΎι '.ί έν/2 α. ι: να·. 'ρ^; εκτέλεσιν ,-ν/'-ίωΊί" : Λνί 'Η Ίθλ-ΐι^ λ ένι^ι»ι«"»·: (ί ι λ/ ι·.γ;-ι"<ιι τ<Μ': ΚΐπΝ ΜΓΚ!·.Ι· ►*' 'Λ;:0.κ Μρο^τ. νΤΗί.. Τ'.μςβν'.5^£·.: -.■•ώ- ;ν μ 5 ; 'ϊυ*-/* - γ,: 1 . /ογων έν -' Μ'νΙ'δθ '._.·.· 10— 191 ι μ. Κ :·. 6: Χ: *τ·ν.ί<ιβ τ.' Α :■/"'""·: ^.'-' α :ώ ΙΟ^' :Ί·'ί: 11ΓΟΓΓΑΜΜΛ ΠΛΜΙ-ΤιΠΊΛ-ΛΙ >Γ
Ζ'λι'.' γ Αίντ,; τ^ν ε/.τι' ετ .ηρ::ν τ^χο- χ«ι ατ,υιρον χσι των
σμως εί; ^έιΊ»; ./',,·/■& 'ών 'ΐΧΛίωμβΐων ^ β'.βτ-Γ Χ·* Λνΰρΐχί
.ν -.Ψ,ζ ?ί
ο-.··/ ε ?
: ε· ί'
Ό Λ:/-α"τίΛο; Α>τ(^η: της -£ΐ'.ς:-,ε·α
Γ
Γ Κ.
1)5 -.: Ο ΠΜ»Η ΐ?·.-:/η:
Γ'.ί'.Λ-^
ττ(
-εύτε'. τ:ν Ι :ωρ ·λ.ι 1>αρία/η >3γ:0'.
ΉοζχΑ.'1.^ Λα;;τ/ν/ χατα την ύ- :,
ρη;ήρΐον τ2 Σε-τεμί :->· ·
V*
*>· *
ν :ι, ζ^ν.ϊ.' ι--;ζ2%Γ* > ΙΙίϊχλείο^ ί 1 -*.ζ *^: :ε·ς. ΐτ:·/χ ί:-:. τ.2 ^·,'·.> τ
ϊ ■'.-:^ ?: :τ '■.•/Λζϋ'.Αΐνθν τ.'.ζ',ί υτ* 7.α· .ην ;;Γ/ ί;γ'/^ .'>;.; =- .>.
■"'.."/".»;. . ν'.'. ν, γ >τοϋ / ?'. * οιχϊ 112 ο ν α . - ό / / Γ ''. * ' '*; ' ',>
V
.' '' ? - «■
•ίί τή: ί-·.:ά·.τ,; ζζγ Γϊί, Ι'Ο :ντ.- ::/.α?τ ^:- τ-> ; α;ω· γ: 1(ι -''^ <:· ■' 'ιο-.τγ- άτ:^·/ .-., τ,; τ.:: τ/ ^:ω ή':?ν Ι Ι6^"Τ>£ ^τν χ ;·-. ω;·> <·( - '- τ,-· »__ικϊ-;ϊ« » * ιι»1 κ.ν:.οι· Λ:· 'Κ, β5υ··-Α^μ·σ;^υ- χδρχου, ητ',; σταδο·α; ε/ . ' . , " ι * - ^ " β>
τής ε·.: »>·:τ'.ν ·1Λκ:θοϋ* τής τ*.ζζζζν.ι^ 7ηο
< ' Κΐίτ,νοο χε οΊ) ί . *;~" · ·. νω-ΐ:;* ·^^^^ Ζ Ι (· ι 7 ν ν τ,; Ι 1^ : ;χ,': γ :■">./.',: Η;3τχ/£'/- ^ _ ή τ γ - ε
■/■/ , '.ν Γ(.)*'ί· ; ! ■λ-'Λ'-νη) Ι
τί.·-: '-(-■'■.■ /ο: ΰ~>/. /.'*/.'.
Πλ^ /β ήίη ?· χ.ι-!:;; ^
Ι ε ■: ο* ν '^ίχτ;
ο ν β
:: Ξ^,^.Ό' 7/·. •ϊ,τν*· Τ'.υ ·/.&') ου ;:
' ήτδΐ ^ ,-' ίι*:7;εα>; ώτΐ'. ι υθ.-
^ϊ
V
ί «;' :· :-.ι/5;λ /£·.λ; :ν 4ΐ;θ«τ·. ^
■') Λ. α/ν » 7^; τί- ϊΐ^.α; το:
/.ο-. -ι7>
.ίί
Με^τζνν//. γ( Χ5τ, νω
ςχίϊας 8(ίΟ ττρος Γ» > εττα /.^τ* Ί/.ά. 7:·.-
Χ7.Ϊ -οιςτητ'.: χ*λί;; -:ο: ε.7-2-/;·.. ι/. :*■/.
.-/<·>ν ^υτ<·>ν /.αι των €""^-(ι>ν ε/.τι α ;"/1 (ι),. >· ■ < » ■ » ■ χ- >]§'0ι/υ; Λΐ/^. Κ. Λ^'·*■:>■/γ, /.α: Ν /.
ί)~*€'?τΓίΐΛ"'ίΑθ^ τώνστ^!*-'■'ο>ντ^^τ^ιί^ ,- ..
« ' Ι ι ; α ν ν 41 * ϊ /. τ
ε·.ή-ετα: την ^ Χ)ςρ·ο^ 191 ' /,μ»ρ*ν \σ- ' .
ρ^σχε^ην χλ1. ίι>ρ?ν ϊ) τ. μ. .ν()>-:ο^ τού , Ί γ ' "·, » « 11* μ ·
ν-, . . .. χ· - ■ Υ^'ή17 Τ7' 'ΪΤ.ν !''''' ''/τίι^ζ5.ο^ ι ,Μ ι ημι-
2ία·Α5θΛαιο·'ρ*Φθ > Λεγα^ών Νίχί,^α:-/ Λ. ■· ι η ι *> · -
4 ~Λ ' , , . . ρίν Κ^',υχ/,ν *?: Ί):ε< Μ)- 1- ~. μ.ινο Χ;ΐ7τινίοο.> τ. τού Όμ-μίυ αυτού αναχ'τ,ρω- '. * . ν ν»' .
τοΰ ιν τώ ίημ&ΐιω γρα^ει<;> το^ Ινπα χά- ί # *;Γ γ,,^- ,,^ „'; , _^
λοΰνται ύ χλεϋδϋαϊ. : ; ^, ο'— '. -> - -Γ.-· , ι- ί»
Κλητηρ άρμόίι:ς €ν«ργητάτω τα νυιμβ. ;ΓμΟσ"|ς^ -£Λν^^ ·'■' ^^· '^^' β·*--ς τ:!!
"Αρχαναι;
II
Αυγοΰστου 1911- |. ' ^-Γ;> ■ .,., \ , ν&- 1λ/-6 νι'^"* Ιν·>β
"Ο Αι*. Κλητήρ
Ιω. Χ. ΚοττοιΛάχης
II
-/ ί-.ί^τεϋ. /. : ». α ό
Ηλ Μ(·1Χ<)ΑΣ
νη: έ:τ α-'ϊο; « Κ -'.:.ς
ΊΪ:ί/*€·ω .:*^ΐ;:ν "
«> ]·'(γ'γ: /ί,, ·-
1Κ Μ! Ύ~Μ.
τι. ϊ.νι.Γΐι.
II
ι,εισ-ττ.
ΐΛ6·3Ό^ Λ· Κ
-.τ
ι ι/,
ί ν.θ-ΐ την :μ&. ον'βν
τοϋ ώ::** ?!οσιυ:ν τγν "28 ί /'.ωίζί^ 1'Μ
Τ ?£^ν Ι )αΰ«*Χ£^Τν */.5'. Οί^-)ν *,Ι ~. ΤΟΤΟ
:; :: Κί:ταστηυ ? τ.- Ι'.ιρτ, οί:>ε·Λ. 1Ι:ο
* 7. / . ι (,
ί . Ο'; ι Ο
ι χλειθ'.^τησ&ντες.
ζχζί. Ζ'.ναα. ν./ /,τήρ ϊι.Ξρ^τσάτω χάντβ ■ '
. ' τα ν-μιμ« ξ-; τού χρς/ειμ"νο^ χατα την , μοσιΐ-ΐίν »&; εΐί το υ^ αριθ. <. .
ΙΙΡΙΙΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΪΤΗΡΙΑΣΜΟΓ π^οΓ^Γμ;.^"ΪΜϋ.'
Ε·Αμ. Ι. Α. Κ·χ·*-αχη χ«τ·ίχο, Κρο. , Έν ·Α Μ- Τ. ω ΑύνούσΤΟυ 1911
Κ«τ« Ι
χατοί/.ου το9 ι
Ι.
ηρες^ύζ'.'. ς ί:/.ηγορος τ©0
αυτού
ί:ντδς χαι "βρ^γγί
χρ
Ό χ*θ' δΰ Ίο τ:ορ·ν ίπιτάγη δια τής αχς»
. Λ.
^/£ίςτηρι·βμος των ίχ-νή
·ι:Μτβ
ι ν- /-
'·ν«*ν ΐ
τώ είρημίνω τ::&·;;?^.^ΐ: »να6λτ·ιι; ν,μΐ
, | χτημάτων τον χβΙ' ·!> ή -©·:»;
.β^ των /.εψ«ίνι·ν ΐν
?ί^-:ω τ/ ΗΙ Αυνο^-Γ^ 1911.
() Ι ίρηνεζ'κ;ι>(·»ν
ΝΙΚΟΛ. ΜΚΤΞΛ_
τ,/
;α;
χά: ό ά. ?..
Η
Ι!»Ι
διά τής εν;
Ο 1·.ίί
Ν. ΜΚΤΑΞΑΣ
8
ΝΟΜΟΛΟ1ΊΑ ΕΦΚΤΚΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΙΟΓ
Ν«·Μ<»ΛπΠΛ
ΗΙιΚ.·ΙπΓ
ιίναι
τ: -
δέν ήίύνβτο ν« σ^νΕ71^Γθ■Γ) ή ϊί/.η /.ατ* τοΰ . . ....
«νηλίκο-α όντος χβτβ την <τ·-ζήτηβΐν τή: χε:: δ'.ανομης ΰτίτή^ΐω: ·νώ-(.:
τού «ρωτ*-6Λθμου Λ(χα<ττηρι<^ άν-"■* «οΐιας τοΰ σνγγε.'.νχί 3^μζ;^λ·ο
κβι χυρώσεως ίίχαΐτιχής, όιοτι τί: ϊρθρ. 70 τού χ&ρ-. Κ::·.τρβπε;.
ν6μο^ «χβιτεΤ ταυτα ϊιά ν« ένβιγάγτ, ^ βχίτρ^ζο; /.αί &ΰχ! $;λ να ίναχ
Τ« αΰτά δέ άταιτΐΤ χαί το αρθρον 7) Ι .λ ν* έγείρ/, άγΜγήν ~€ΐ>( ί:
ας
νομής αχινήτς^ ό βτίτρο-κο;
ρη;ώς άναγ»«·€ΐ ότι δτβν ό χλεΐ3τη
ϊίχαστιχής κχθθχτβως χαι' «Γτηϊΐν
ή ίιατ·χς»ς τού «ρ·ρ. 61 τού βϋτοΰ
χ*ι «ϊείας ίιχαστιχτ'ς.
το
ίιΗ
τοΰ
ετέρου «τ·^·;χ^ριου $έν
χερΐ γνωμ;:;τήτ£ως τ
Εϊεΐηγητής χ. Ιωάννης Χβτζβχος.
Έψετήοιον μή
ή πεοι των Γ?
πΐ; (χΐίΐ4>/.<»γία; ϊ·ι·/μ τ«ΐ>
τή
>ν γίνκται
νά ·τ:
μνείας των λ(>γο»ν τ»|ς έψϊσκίυς— Δέν ακι)ι»ι·ται ί| Ν|'ον/'.α»ϊία (^κι χ ί| ν
παρίίλει^'ΐν διατο.τώοεώ; τινος έψ' οοον ίν. ιής Ί<ίΐ'<ί/·Γ,ίι|·!-<·ι·; ταύτης
δίν προαγί·«αι ιΖΐ|μί« ?ίς τον -τι_ιοτείνη·τ'ί ί^ι ·ί>ικον.— Μι-τα τίρ' κατά¬
σχεσιν έγκυοος η ιιετΓΐγ^κχψ11 τίτλου ποογΗνϋσικοπι» της κ
ΈτβιΕγ; ·ί} «ερί «χυρότητος τού διχο-ϊράοθϋ ιης ύ?χο χρΐτιν
στα«ΐ; ιοΰ «φεσιδλήΐβυ «νβχόζτθντος ΐχι λόγφ , ότι δέ/ άνα·£8θνται έν
«ύτώ λόγοι «φίσεως, πρι ών ύτζοστηρίζεί ό ένιστζμονθ^, ότι χ^ρί·_; διά
των χρυτάσεων τοΰ ι*χ*λοΰντος «παραίδ^τως ί»χβ62Αλοντα!, εστίν ά~ορρι
χτέα διότι λίγοί μέν έ·€α-.ως «χοτί/:δσί τα ίν ττ, άποψάββ: ^
«•άλματα, το διχογραφον τγ]ς υπο χρί·ιν έφε'σεως, ΐνίφβρον, #τ· ή ίχχαλ
μ*νη «κο^«Γ9ϊς ίσ^ιλμενως |λι>!;β τ« ύ·πβ6λη·ίντα αύτη ^ή
>λΙ εςετίμησ* χά χραγμβτιχ· γεγςνοτα, (Ι χαΐ βϊν ίςετάΐη εί; «τιολο-
ίβς Ινεχα των ό~^ίων γΐνετβΐ ή χε:ι των σφαλματων αίτΐ'αοις έν τοΰτοις
3έν δύναται ν« έρμηνευθχ ώς ΐστΐρημεν&ν χαντελώς τής μνείας των λο^ων
τής ίθ«σ§<ε>ς, διότι είς έχεΤνα ~α νομίχβ χ?ί τραγμιττιχα γε-ονοχα ίμ·«{-
νεται, τίτι ό έχχαλών ν' «νβγάγτ^ την σφαλεραν λύσιν, ίι' γ;ν παραπονείται
χαχά τής «π&φάσί_ς, ί^' ών ίια τής χρ<_τοδίχοι> άχολ.γιας αυτού χ«(
των κροτά?(«*>ν Ιστρεψε την άμυναν αύτοϋ /ατκ τής αναχοχης, /.α: έ«' ών
ήττηθείς χροχαλεί δια τής ΐφίσεως την αναθεώρησιν τής διαφοράς, ΐ·' ής
ευρύτερον δια των ύχόχρισ<ν κροτάσεων χά: λεπτς,μερίστερον ττο·.£Τται άνβ-
τΐτυξ'.ν των λόγων τής εψίσεως, άρυόμενος αθτούς χάντας β/, των χρωτς
δί χ-ως χροτ*·ΐντων ίσχυρι«μι1ν.
'Κττειδή ορ^ώς δα τής έκχστλουμένης βχερρίφίη ή χιρΐ χροώρθυ τής
την
/.ΰ'. ?νες.χρτ
χοΐνήν τού
Ι·£ρε
'.ϊη /.«: άνΐς*ρτήτ<ε*ς -,ο-ί
/.«τ' 3^3'.αν ίςί;α7τ£2
1 Ιγο»τ^ί:/ιβ:ς ^ -
«χ: τοϋ τ:λί"ϊ;η:α
"ϊ;η:α')
ό £/.γ«λ£ν,
εί: -.
τ :;
ί(;, λφ ου τί-ίτη; μΐν
'. 'ΐχ τή; αχ;λογ:βς το^
■ ? : ύΐβλητος, ίτ'. είχεν
ϋ4:^».£τ^^ /.αι τ, εί; αθτο
ίθΓ^Γ,της λ. Ιωάννης Χ
Κ'π.<ί ιον τκ'»ς Λοΐ. ο|ΐον }·.<η' <» αγο.Μίι.Γ,ιμ (( (/<ι» ιο
^ιαοι»ΐ|-:»| ΐί| ιιι»/.ΐ]Γ!ΐ , οια»Ή>ΐ| ι,» .ι.■ι/.ηιΐ^ ,Μηγ,πη- ρ
πι/.πί·· τοιΐί-νον ΐιμ '/.ιίηοτιι ι»-;, . ■ ,ι.ιγ ι τηΓ' ιΝι/.ΐα<·>ιιαι<»: :·»»'τ<>ν.
Έχειϊή ή χατα την ξ ^ζ/.ι αν τ/,ς ;-.Αη; γενομένη ΟχΌ τ:·; ν,ΐΑ
των -^£7ΐ6λήτων μετ3τώ/ γ*·.: τοΰ έν τώ χρ&72γ;μι^φ ΰχ' άρίΐμ.
6λ ά δ
ν ά
των
·.ω «νββερομ-
ττ( ιγωγτ; χερΐγρβ^-,.^ £νων
μ 'τος τοί να επιτχ/τ, /.α·ίσον
-ρος αύτβνγ«ν-^μέ-ης ί,-'- -ς.^
δι« τοΰ ύχ' άριβ^ . .
σ(ωχη#«ίσης χατά την -ώλ/;οιν
ρ&ς, χεριομ'.σχςς τής /.^ιζχϊ,χ: ζ
ά
σ-ΐις σ-μκ->.τει -ρςς χον ζρώτίν των έν
.·! την £χ-τωβιν αυτού άχο τοϋ ϊΐχαιώ-
ί τον βγρον τοΟ:ςν ιήν οΐάρρϊ,ςιν τής
Α-/.ο[λοδν;ος χωλήσεως τής σ^ν*ς»ί£ίσης
*νμ6ολα·.οι*. ϊ·&τι χαΐ αν ό ίιά της αι:*-
-.Οήχη;, έι' ής βϋρίίίη βι6α:αμίν;ς Ό άγ-
χ,ρτΙτ^ ότι ίιν «χοτ-λεΐ ■Αςχρ^μμ£ν^ν έλάτ-
τωμβ, ο«;:νος τ' ά-οτιλισμβτβ ,/.?~.αιςϋντ«ι, :τβν ο άγοροπτή; μαθτ^ το
ιλάχτωμβ ν.αϊ όΐαθϊιττ, χερα'.τέρ_ -.^ «γο:α7**ν (3ί'» 'Οθωμ'. άττ. Κώ·
:ιχο;' αλλ :,./_; ώς ί/ει ή αγο> ;η /.5ΐ τς !»ζ' άρ:Ομ. . . . σνμδο
λαιον, ΐ'μφβίνετίΐ, ότι ό άγίΌς ε-ι»ιλήίΐΓ( ^ν Τ0^ :χχΛ>0·,ντ:ς χαι ύχ' ευ¬
θύνην αύτοι, ώ; Ιχων την υχεΐχη; ? γ / ίίίςτητα να τ, ίλεύθιρος χαντος
^άρο^ς, ϋχ;Ο*;χης χώί τροσημβίοσεω; ή α'ςςειςί; έβ τής στερήίτεως τής
ίϊιοτητος ταύτης, ή::ς Ιίίδι ίι/.αίωμ.'ϊ εί; τον οΐχαιοκάροχον των έφεσ;-
6>ήτων ο^ως ίϊαρρήςτ, ττ·,, χώλησΐν αρ:1). :<Π» «στ. Κώδικ&ς Ι έ^αχαί-
ώθη /.α;β τα νς ^μ* «χοτελ£σμα":α τη: ^^' οτ^ μαΐων όντος ώ; !ια τής
ίγωγής δηλούται, τβ βίρο: τή; υχοΙί-,/.ης "δΙ(;ΐ£7ε το χαρ* αΰτοΰ βνβ?βι·έν
δια τινος τρέχον ι/, των ^ίρι-·:^νων τή; χ^.^τητο;, ήτοι ?:ά -.ής μ·τβ-
χωλήσεως αυτού Λατ* το ύ-' -,-.Ο,*. . . . (τ,μβίλβιον (άρθρ. Η1 *2 το3
αΰτοϋ Κώ:ΐΛθς)· ββοίμως αρ« ό ι/.*·/,ώ, αντιτάσσ^ι χλι ί-οίειχνύει ·:ήν
μ*ταχώλτ(#:ν δια την ιχερχομ'νην Ι/, των ΰστίρον ματαιωσιν των άχοτε·
λεσμάτων τής «γωγής, χαΐ χαραδι/.τή χβτά τ»ϋ'-& ή ({ΐβ'.ς έσ:ί.
21. ΝομοΛ+γία ^«ρετείον '_Τ9*»εΑ«4«ν τ*ί *τ*νί 1008


