248584

Αριθμός τεύχους

66

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Β

Ημερομηνία Έκδοσης

23/4/1908

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    1ΥΙΙ4Ρ0ΙΙ1ΗΣ
    Έν τη πόλει Ηρακλείου ετησίως Δρ. Χο
    Έν τη λοιπη Κρήνη » > ;
    Έν τω * Εξωτερικώ »
    Η ΙΔΗ
    Τα
    ΓΡΑΦΕΙΑ: Παρά τα Αεπλεμτζίδιχα
    ΠΡΑΓΜΑΤΕΤΟΜΕΝΗ
    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ, ΠΑΙΑΑΓΩΓΙΚΑ ΚΑ1 ΠΑΟΥΤΟΑΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
    ΔΙΕΤΘΥΝΤΗΣ
    ΙΩΑΝ. ΚΑΤΕΡΠΑΝΝΑΚΗΣ
    ΥΠΕΥθΥΝΟΣ
    ΑΡΙΖΤΟΔ. ΠΑΧΧΑΛΙΔΗΣ
    ΙΚΝΓΟ'ΟΙ
    Ουδέν έγγραφον δημοοιενεται ανευ ττροπληρωμής
    Πασά αίτησις ά-ευθυντέα τίί Διευθυνσισ
    ΗΡΑΚΛΕΐα
    ΠΕΡΙ
    ΤΟΥ ΓΕΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΤΙΘΕΟΡΗΤΟΥ
    ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ
    Ώ; ένθυμοθνται οί αναγνώσται μας,
    πρό τριών Τϊερίπου μηνών πολύς εγένετο
    λόγος £ν τε τφ ξένω καί έν τώ εγχωρίω
    τύπω περΐ τοθ ζητήματος τοθ Γεν. Οικο¬
    νομ ιχοθ ΈπιθεωρητοΟ τί)ς Νήσου.
    Αί τέσσαρες Προστάτιδες Δυνάμεις
    προ πολλοθ χαιροθ προβλέπουσαι την
    πραγματοποίησιν των έν τ^ Διαχοινώσει
    αυτών τί)ς 10)23 1906 άναγραφομ-ένων
    δρων άπηυθύνθησαν, ώς γνωστόν, είς την
    Κυβέρνησιν τί}; Ελβετίας ζητοθσαι νά
    ύποοείξη είς αύτάς το κατάλληλον πρό¬
    σωπον, είς δ Οά άνετίθεντο τα καθήχοντα
    τοθ Γεν. Έπιθ. των οίχονοαιχών )ς
    Χήσου. Τα δημοσιευθέντα δέ κατά την
    εποχήν εκείνην έν ΕυρωπαϊκαΓς εφημερι¬
    σ! περΐ τ^ς δικαιοδοσίας τού Έπιθεωρη-
    τοθ τούτου παρίνζων δτι ούτος Οά περιε-
    βάλλετο μέ τόσην δύναμιν, ώστε Οά ετί¬
    θετο υπεράνω καί τής Βουλης καί των
    Χόμων τϊ]ς Πολιτείας και αύτοθ τοθ
    Συντάγματος. Ή ημετέρα εφημερίς τότε
    ίζι τη λίαν σοβαρά ταύτΥ) ε'.δήσει, ήτις
    εάν έπηλήθευεν, ή αύτονομία τοθ Τόπου
    καφίως Οά έπλήττετο, έπειράθη νά άπο-
    ΣείΕτι δτι αί πληροφορίαι, άς έδιδον αί
    ενρωπαϊκαϊ έφημερίδες περΐ της τοσοθτον
    εύρείας δικαιοδοσίας τουΈπιΟεωρητοΟ, δέν
    ήτο δυνατόν νά είναι άληθεΐς, στηριχθέν-
    τες δέ επί των έξηγήσεων, άς επισήμως
    Ικαμεν ή Α. Ε. ό ' Γπατος Αρμοστής
    ενώπιον τΐ;ς Συντακτικτ]ς Συνελεύσεως
    κατά την 17ην 8]βρίου 1906, κατελή¬
    γομεν είς τό συμπέοασμα, δτι ό Οϊκονομ.
    Γλεγχος δέν είναι ουνατόν ή νά περιορι-
    ρισθη μόνον επι των δανείων των προβλε¬
    πομένων υπό τοθ ε' έδαφίου τ*?)ς Διακοι¬
    νώσεως των Δυνάμεων και των πρός υπη¬
    ρεσίαν αυτών ήγγυημένων προσόδων.
    Έκτοτε ίκανός παρήλθε χρόνος, καθ
    δν συ'εζητήθησαν μεταξύ των Προστατί-
    οων Δυνάμεων και τής Έλβετικης Κυ¬
    βερνήσεως οί δροι, υφ' ου; Οά κατήρχετο
    ό Έτ::Οεωρητής είς την Νήσόν μας, εφαί¬
    νετο δέ δτι είχεν επι τέλους έπέλθει συ¬
    νεννόησις πλήρης μεταξύ αυτών ώς πρός
    τό ζήτημα τουτο. 'Αλλ' ομως αί τελευ¬
    ταίαι είδήσεις, εάν είναι άληθεΐς, άναφε-
    ρουν δτι αί μακραΊ έκεΐναι διαπραγματεύ-
    σεις ένεκα έπελθούσης διαφωνίας είς ουδέν
    κατέληϊαν ναυαγήσασαι.
    Κατά τάς είδήσεις ταύτας ή Αγγλία
    θ'.ετύπωσε την εύλογωτάτην, φρονούμεν,
    αξίωσιν νά ?γουν τό δικαίωμα αί ΙΙροστά-
    τιοες Δυνάμεις νά άνακαλώσιν άνά πασάν
    στιγμήν, αφορμάς υπαρχούσης, τόν επι
    τοθ Οικονομ. Έλέγχου τί)ς Νήσου άπε-
    σταλμένον αυτών, έν ώ ή Έλβετική Κυ-
    ^ρνησις μεταξύ άλλων ορων, ούς προέ-
    τεινεν, απήτει ό Έπιθεωρητής ούτος άπαξ
    ί'.θρισθεΐς νά είναι μόνιμος, μόνον δέ έν τ(
    περιπτώσει τό έν ττ] Νήσω καθεστώς
    ήΐϊελε μεταβληθή ούτως, ώστε ή παρου-
    ?ία αύτοθ νά μή είναι πλέον άναγκαία
    ε?·; τόν Τόπον, έστεργε να άποχωρΤ| ούτος
    λαμβάνων ικανήν αποζημίωσιν. Ενεκα
    λύΜτόν τής άξιώσεως ταύτης της Αγ¬
    γλίας αγγέλλεται δτι ό Πρόεδρος τού Ό-
    ^οστΐονδιακου Συμβουλίου της Ελβετίας
    ά-ήντησεν είς τάς Δυνάμεις δτι υπό τούς
    δ'.ατυπουμένους ύπ' αυτών ορους άουνα-
    τεΐ νά ύποδε.'ξγ] τόν Οικονομικόν Έπιθε-
    ω?ητήν της ^Ύ
    Αλλ' άφοθ κατ' αρχήν ή Έλβετική
    Κυβέρνησις εδέχθη νά ύποοείξη το κατάλ¬
    ληλον πρόσωπον, βπερ Θά κατήρχετο είς
    την ημετέραν Νήσον ώς άπεσταλμένος
    πλέον των Προστατίδων Δυνάμεων και
    Ι άντιπροσωπεύων αύτάς έν τώ Οικονομικαί
    ψ μ
    δέν βλέπομεν ήυιεΓςτούλάνιστον',
    Οεωρήσει τουτο άναγκαΐον, άφοθ ό Έλβε-
    τός ούτος δέν Οά ήτο πλέον ή είς άπλοθς
    ύπάλληλος αυτών έν τζ Νήσω ουδεμίαν
    σχέσιν £χων επισήμως μετά τής Ελβε¬
    τικός Κυβερνήσεως. Τοσούτον δέ μάλ¬
    λον εκπληττώμεθα επί τούτω, καθόσον ή
    Κυβέρνησις τοθ Τόπου χωρουσα Ισως πέ-
    ρα τοθ όίοντος ανελάμβανε την ύ~οχρ£-
    ωσιν, έν -ζ περιπτώσει αί υπηρεσίαι αύ¬
    τοθ Οά ήσαν περιτται διά την Νήσον, νά
    άποζημιοΐ αυτόν ίκανώς άπερνόμενον.
    σίαις, άς παρέσχεν είς τόν Τόπον, άνευ
    πολλών ΰ'.ατυπώσεων και μετά πλείστης
    προθυμίας επέτρεψε ν είς τόν ζητηθέντα
    Ιταλόν μηχανικόν παρά τής ήμετέρας
    Κυβερνήσεως νά αναλάβη τό άξίωμα τοθ
    ΔιευΟυντοΟ των Δημοσίων έργων.
    Καίτοι τό ζήτημα τουτο τοθ οϊκονομι-
    κου έλέγχου τής Νήσου, δσον και άν είναι
    ούτος περιωρισμένος, Οίγει την αξιοπρέ¬
    πειαν κα'ι την ύπόληψιν τοθ Τόπου, έν
    τούτοις, άφου δυστυχώς ή α^ροιύΊΤέ ημών
    κατέστησε τούτον άναγκαΐον, ελπίζομεν
    δτι, εάν όντως ή Ελβετική Κυβέρνησις
    αρνήται νά ύποδίίξγ] τό κατάλληλον πρό¬
    σωπον, αί Δυνάμεις οέν Οα δυσκολευθώσι
    βεβαίως νά εύρωσιν έτερον τοιούτον άπευ-
    Ουνόμεναι άλλαχοσε, ώστε εάν ή|κατ αύτάς
    συγκαλουμένη Βουλή άποφασίστ) την συ-
    νομολόγησιν τού έν ττ; Νότα προβλεπομέ¬
    νου δανείου, νά διατεθτι τοθτο δσον τό δυ¬
    νατόν ταχύτερον είς την τόσον αναγκαίαν
    και ωφέλιμον ανάπτυξιν τής τε κατά ξη¬
    ράν καί κατά θάλασσαν συγκοινωνίας τού
    Τόπου.
    ΑΝΤΙ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜ
    Β
    "Ημην ιότε δέχα και έπτά έτών. Ειχον γεν-
    νηβή και άνατραφί] έν τψ [ΐέοφ τής πολυμε-
    λονς οικογενείας μας, ής ουδέποτε είχον ά ύο-
    χωριο&ή. Καίτοι ηδη ημην νεανίας, οί πόΰοι
    μόν περκορίζοντο ?τι έντος τού ιατρικον οι¬
    κον, αί ακέψεις μόν περιεητρέψοντο περι τα
    προσφιλή μέλη τής οικογενείας μας, ή δι «/ αν-
    ταπία μου δϊν ετόλμα πτερυγίσαοα νά έξέλ&η
    των τειχών τής πόλεώς μας και νά με ^ έρ>}
    μακράν αυτής. *Εν τω φιλτάτω ίκείνφ οΐκφ
    εύρισκον την άί%οαν τού βίον τέρψιν, την αρ-
    ρητον ευτυχίαν και την ποΆητψ ταρά πάντων
    γαλήνην.Βεβαίως έιχον και έγό> ταιδικονς <; ί- λους, ιιείϊ' ών οννεδεόμην διά τρνψερών κα άγνών δεσμών και με&'ών ήρεσκόμην νά άνα- οτρέηωμαι, νά εξέρχωιιαι εις πεοι.τάτοί'ς επι ώνεκίλξεων και νά ονζητώ περι διαφόρων ητηκάτων, άλλ' οικης την αλη&ή ευδαιμονίαν οννψΗσα νά άνευρίσκω μόνον έν το> οΐκφ
    μας, άιο τον οποίον όντε αί προσκληθείς των
    ({ίλων μόν αντών εις ά-ιολαναεις και τέρψεις
    παιδικά:, όντε αί προτροιαί των ηδύνατο νά
    μέ αΊοαπάοονν. Μοί εφαίνετο ότι />α ψο
    πολν δύπχολον, αν μή αδύνατον, νά ζήοω
    (στω και ολίγον; μήνας μακράν τής οικογε¬
    νείας μας.
    ΜλΓ ήδη είχον νιοοτή ειιτνχως τας απο-
    λντηυίο<<ς ΐςετάσεις μόν, οί δι γονεϊς μόν είχον άη,οφασίσει νά μέ άποστείλωοιν είς Αθήνας, ινα έξακολονθήοω τάς σπονδάς μόν έν τώ Πανεπιστη/ιίφ/Ο χρόνος έπομένως, καθ* δν επρεπε νά έγκαταλίπω την πατρικήν μόν οτέ- γην, προσήγγιζεν. *Η καρδία μόν έπάλλετο σφοδρώς, οσάκις ή φαντασία βΐέ μετέφερεν είς την ήβΐέοαν εκείνην, καθ* ήν ώφειλον χάριν τον μέλλοντος μόν και χάριν αυτής τής οικο¬ γενείας μας νά άποχωρισθώ των οΐκείων μόν καί νά πλενσω μακράν αυτών. Πρό των 6φ- θαλμων μόν παρίσταντο οί γονεϊς μόν μειά δαχρνων χατασπαζόμενοί με, οί δέ άδελφοϊ καί άδελφαί μόν θερμώς έναγκαλιζόβΐενοί βΐε Ιπϊ τφ άποχωριομψ. Τό στήθός μόν τότε έξωγχοντο έκ τής άγωνίας, τα δάχρυά μόν εβρεχον τάς παρειάς μόν, έν δέ τω παιδικφ έγκεφάλίρ μόν αννεκνκώντο χαι οννεκρούοντο πρός αλλήλας παντοειδείς σκεψεις κα* άιοφά- οεις χαϊ ή σφοδρά τής άηελπισίας δίνη ηπεί¬ λει νά βΐέ παρασύρη. Ή ήμέρα τέλος τής αναχωρήσεως μόν έπέστη! Αί άποσχευαί μόν ευρίσκοντο ήδη επί τής λέβΐβον, έγώ δέ συνοδευόμενος ν.%6 των οϊκείων βΐου κατηρχόμην είς τόν λιμένα. Καθ9 οδόν ουδεμίαν άντήλλαξα μετ* αυτών λέξιν. Ιίροσειάθουν νά έμβάλω θάρρος είς Ιμαν- τόν και νά ένισχύσω την κλονιζθβΐένην ψνχην βίον κατά την στιγιιήν τον άηοχωριαμον, την οποίαν ή έιτοηβΐένη φαντασία μόν παρίοτα βΐέ τα ζοφερώτιρα των χρωμάτων . . . *Ητο περίιον μεσονύκτιον.*Λπό βΐιάς ώρας ευρίσκομην επι τού ατμοπλοίου, τό οποίον βΐει' ολίγον θά άπέπλεε. Σνιιιιαθηταί μόν τίνες βΐεταβαίνοντες και αντοϊ εις * Αθήνας πρός τόν αυτόν σκοπόν βά νιεδέγθησαν έν χαρα, ώς καί τίνες φοιτηταί, οΐτινε- διά των άφηγήσεών των περι των θανμασίων τοΰ κλει- νον τής Παλλάδος αοτεως, περι των έν τω Πανεπιστηβΐίίύ παραδόσεων των καάηγητών των, περι άστείων έπεισοδίων τού έν*Αθήναις φοιτητικοΰ των βίου κλπ. βΐέ άπέσπασαν πρός στιγιιήν των βΐελαγχολικών σκέψεών βίον καϊ δΐίσκέδασαΐ' την θλίψιν μου. Ό τεΐ,ευταΐος συριγβώς τού άτβΐοπλοίου αγγέλλει ότι ήστιγμή τοΰάιόιλον έπέστη. Ή αγκύρα εχει άνελκυ- σθή, καϊ ακούεται ήδη ό ρυθβΐικός ηχος των κινονσών τό σκάφος μηχανών. Παρ' όλον τό προκεχωοηκός τής ώρας ιιένω έιϊ τής γεφύ- ρας βΐέ τό βλέιΐβΐα προσηλωβΐένον άτενώς είς τα διεσπαρβΐένα τηδε κάκιϊσε βΐαρμαίρο*τα φωτ α τής προσφιλονς πόλεως, τα δποϊα βΐι- κρόν κατά βΐικρόν έξαφανίζονται, καϊ ήδη δέν διακρίνεται αλλο τι έκ ταύτας ή ό φαρός τον λιιιένος, οοτις βΐοϊ δεικνύει ετι την θέσιν τής νπνωττονσης πόλεως. ^Ολίγον άκόμη καϊ χά- νειαι καϊ τό η ώς τονιο είς τα βάθη τής ά το- οτάσεως. Ρίιτω τελευταίον άποχαιοετισμον βλέβΐβΐα πρός τό βΐέρος τού ά τόπλου βΐας και κατέρχοιιαι εις την αίθουσαν των έπιβατών. Ί πάν έκεϊ κάτω ήρεβΐεΤ. ΙΙάνιες άναπαύον- ται παραδοθέντες εις ύπνον. "Οθεν άιοσύρο- βΐαι καϊ έγώ είς τόν κοιτωνίσκον βίον, ΐνα άνα- παύσω τα έκ τής βΐακράς ονγκινήσεως έκλε- λυιιένα βΐέλη βίον. Καϊ ένώ τό άτβΐόπλοιον αάς έφερεν άλονέν βΐακοάν τής πατρίδος, τό πνεϋβΐά μόν διηνε¬ κώς έστρέφετο πρός αυτήν, ή δέ φαντασία βίον περιεπλανάτο έν τω πατρικώοΐχοι,καϊ ή στοργή πρός τονς οικείονς βίον ετι βΐαλλον θερμαινο- βΐένη έπλήρου την καρδίαν βίον. Έν τώ ιιέσψ τοιούτοι σνναιπθηιιάτων καϊ σκέψεων έτήλ- ό γλνκυς ντνος .... Τί) πρωια έγερ- Οεις άνέοχομαι επι τοΰ καταστρώματος. Ό υπνος εΰεργετικώς είχεν έιιδράσει επι τής ψυ- χικής καταοτάοε<ός βΐοικ βΐετά τινος δέ ψυ- χραΐβΐίας σκεπτόβΐενος έπανεϋρον την προτέ¬ ραν πνενιιατιχην γαλήνην. ίΎύρωθεν ήιιών άτλονται ό άτέριιων πόντος έν ήρεμία θαν- ιιαστή, ήν βΐόλις ταράυοει τό βΐετά ταχύτητος διασχίζον αυτόν άτιιόπλοιον. Άναβαίνω επι τής γεγύρας, καθεα&εϊς δέ επι τινος άναταν- τικοΐ' καθίσματος στρέη ω άηννειδήτως τό βλέμιια πρός Νότον, πρός τό τροσφιλές Ηρά¬ κλειον, καϊ παραδίδθβΐαι ?~τϊ ολοκλήρους όίρας εις τοΐ'ς γλυκντάτονς ρραβασιιονς α»'α-'το>1ά>ΐ'
    διηνεκώς τοΰς οικείονς βίον.....
    Αίφνης βραδν και ιιελαγχολικόν ασμα είς
    γλώσσαν άκατάλΐ)~ιτον ά-τοσπα βΐε έκ των ρεμ-
    βαπιιών και βά έιαναφέρει εις την πραγματι-
    *//γο, ώς έπληροτρορήθην κατόπιν,
    ετέρας δέ θωπενων διαρκώς τόν ξανθόν αύ¬
    τοι) μνσταχα ηδεν άσμάτιόν τι τής πατρίδος
    τον. Περιχαρης διά τούτου έχαιρέτιζε βΐακρό-
    θεν αυτήν και τόν προσφιλή αυτού οίκον, όν
    Κνριος οίδε μενά πόοων έχων άπονσίαν και
    βΐετά πόοας περιπετείας καϊ χινδόνους έμελλε
    νά επανίδη! Όμολογώ δτι ήαθάνθην ένδομύ-
    χως ζηλστνπίαν ηνά πρός τόν ευτυχή εκείνον
    βροτόν, νγράνθησανδβ καϊ πάλιν οί όφθαλ-
    βΐοί μόν ....
    "Εκτοτε παρήλθον δύο δλαι δεχάδες έτών.
    Τα πάντα, απλώς ειπείν, Ικ τή φορφ τον χρό¬
    νον περι έβΐέ μετεβλήθησαν. Καϊ Ηιιως ή άνά-
    μνηοίς τής ημέρας έκείνης,ν,αθ* ήν τό πρώτον
    άπεχωρίσθην τον πατρικήν οίκον, ίτι χαϊ
    ννν παραμένει ζωηροτάτη έν τ^ ψνχβ μόν.
    ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΑΣΟΝ
    τ&ν κ· άναγνωιίτΛν τΛς «"15ης»
    καοολα6ΔνοΐΑ<ν έκ τοθ 9Ε£ΐ>ιοοικοΰα «Ι-Α
    ΝΑΤϋΚΕ» ιύ κατωτέρω πζριόπονόαύτον άρ-
    ϊαν φαρτνρζϊ την έκίϊ»(Μΐ<Ι*ν *Ελλ«%ν«ΚΑϋ «ολ*τ««3|ΐο<Γ κα. έν τ Λ Ι] ] Ή Έλληνιχή τέχνη χατέλι'εν εις την λε- κάνην τβ5 Ίορ>άνοι> καί είς «βλλχ τής Σνρίχς
    μέρη μεγβλδχρΐπίί λείψχν-χ, άν^κΐντχ εί; τα
    ρρ ρ ] ρχ
    έ $6θίζε_ τώ 1806 χαι ό ,
    •ίπο το5 1810 μίχρι «3 1812, ήρεύν^σαν χλι
    Βειςαν την τα.ΐτότι;τ* των άρχ«ίων 'Ελληνί¬
    κων -όλεων, ν. μίλέται ϊια^ίρων αλλων περιη-
    γητών μ*γάλωί ϊιεφώτΐιτχ» την Ισϊδρίχν αυτών
    ρ , ργρφ
    ί> Η. Κί_ρ€Γΐ: ϊγάρχξξ. χάρτ-ς α^τών, 5 Ο.
    ΑάΣπη διτιίΐΗ έν τώ Ιργω »>τ3ΰ, «Ηιβίοτίοαΐ
    Οϋο^ταρΗν οί ΐΗε Ηοΐν Ι,-ηά», έξέ^κε την
    '.ττορ·.χν τή; έςα-λώτε<ος των Έλλήνων ΐις ~Λζ χώρας ταύτας" μετα τα^τα τω 1905 οί δύο ·. περιηγηταί 'ζ νΐ11Ϊ3.ιη Ινΐν>1)βγ χβι
    Ε. Ηθδΐίΐθχέν τωίργω ^Τΐΐ^ ^ΟΓ-
    1 Ρείτα», ζαρε-/;ν έζίτη; ττ:ζ>-
    τυμβίλήν δια ττ,ν σ~2υ$/;ν των
    Άλβανός ατρατιώτης, εύσωβΐος, τριάκοντα
    χ(ά πλέον έτών, όστις έχων έστραιΐβΐένον τό
    βλέβΐμα ιρός Βορράν καϊ στηρίζων την κεφα¬
    λήν επι τής κεκαβψένης αυτού χειρός, διά τής
    ζρε-ών έλληνικών άζ^ικιών. των ίζ;ίίον ή ώ-
    ραι-τε'ρχ αναντηρρήτως είναι ή των Γερύςων. έν
    τή Οέσει ήτι; σήμερίν καλείται Δζεράχ.
    'Ο ελληνικάς έζςικιτμ*; έΞη^λώΟη άνα την
    Συρίαν, ά^ρ'ότου αύτη κατεκττ,Οη ϊ~1 τι> Μ.
    Λλεςάνϊρ5υ. 'ΙΙ ϋπαρςις έλληνικών ^
    εν τε τη 'Αντυχεία και τ^ Λ·γ^ζτω ενε
    την κίνησιν ταύτην.
    Οί "Ελλην*ς καταλα5;ντες τας άρ/αίας ~ζ-
    λεις των Ψιλΐ"τα«.»ν χαι των Ψί'.νίκων έςη~λο.-
    θ^σαν ζέραν τζα Ιοροάν:υ. ::έ μέν καταλαμ£ά-
    ν;ντες άρχαίας πόλεις, ώς την Δαμασκόν καί
    άλλας, ίτε ί5ε ».5ρ^5ντες νέας. ώς την 'ϊζττδν
    καί τα Γέρα^α. Ότε οί Μακκαβαί^ι έγκαθίίρυ-
    ταν την κυριαρχίαν -«ν ~ρ^ς ανατολάς και Ευ-
    άς τον Ίορϊάνου. αφήρεσαν «ίτ'ο των έλληνι¬
    κών πόλεων την ελευθερίαν αΐιτών. ήτις £μως
    ταίς -χΐΓςθόΟη ΰ-ς των 'Ρωμαίων. ότε ο3τοι μετα
    τοΰ ΙΙομπηίου τξλθδν είς την — ^ρίαν. Οί Ρω-
    μαϊίΐ έζεςίτειναν την κυριαρχίαν των 5^5'ϊν ;/.ε-
    ταβαλόντες έν τω ^ίί·> καί τοίς ζρονομίοις των
    έλληνικών ζόλεων.
    II
    Ι*ωμαική λοιπήν /.υριαρ-
    χία συνετέλεσεν είς την ε!·ρεϊαν άνάζτυςιν τής
    άνεςαρτησίας α>τών. ΊΙ ^τ:αρςις τής Λεκα-ό-
    λεως. είς την ό-οίαν άνήκε και ή ζίλις Γε'-
    ρα?α. μαρτυρει τρανώς. ότι α· ζίλεις αυται
    άτ:ίλαυςν έκ με'ροϋς των 1*ωμαίων ^2ΐας τινος
    άνεςαρτητίας. 'ΙΙ Λεκά-ολις ήτο ένωσίς τις
    των έλληνικών πόλεων, τχηματισθείσα τ:ρες Α.
    καί Λ. τ:3 Ιοροάνου, όπως αυται άντιττώσι "ρ;ς
    τας ίιαφερίΛς τημιτικας έζιίράσεις.
    Τα Γερασα, των ί^ίίων τα έκιβάλλίντ* λεί¬
    ψανα μαρτυρούσι το αρχαίον μεγαλείον, υπήρ¬
    ξαν βεβαίως μία των ώραιοτέρωγ πόλεων τής
    Λεκα-όλεως. Κείμενα πρός Λ. τοθ Ίορίάνου,
    ζρος Η. τής ανω κοιλάδος το,» ]αΑ)θζ επί τής
    όίοθ τής Λαμασκοΰ πρός την Ίερο'ϋσαλήμ.
    υπήρξαν προ πάντων πόλις σπδυίαία κατα τοΰς
    έγγ^ς το5 ΧριττιανιαμοΟ χρόνοι/ς, χατ» δέ το^ς
    τής Βαλίε'κ κατά το κάλλος τής άρχιτεκτ;νικής
    υπερίάλλουσι τ« ύπίρήφ-χνα αντής έρείπια εί καί
    Ιν τισιν είναι ύπίρτ^ρα άμ95τ-?ων τί-των. Τα
    Γί'ρζϊα είναι άναντιρρήτως το τελειότερον πρότυ¬
    πον των άρχαίων έλληνικών πόλεων. Αγνωστον
    πότε ακριβώς Χίΐτεστράίη ή πο/»ις -^ττ(
    .ν
    τον
    .-■-γ. λχ'.ζ- σεισμοί. "Αραψ γεωγράφο; περιγρά-
    :.:· τα Ι έρασα ώς πόλιν έρημον κατα τα; χρ/χζ
    . 111/ ' .. ' Λ '·'·»· - Γ/. ·
    τον Π . αιώνος. Αφ ότου δέ τζ^τα εγκζτε-
    λείφβησαν έγιναν είς οίαν καΐ τ:τε κατάστασιν.
    Έν τί} μικρά ταύτη κοιλάδι τού Οιΐίΐ<ϋ «2(1 Ο&Γΐ, έν τοιτείω περικνκλομένω υπο λόφων καΐ έκ δνο μερών υπο ρύακο;, οί Έλλην*; ίδρνσαν τ^ν πόλιν ταύτην. Περιείάλλετ: αύτη διζ τ;ί- χους έν σχήματι τριγώνον τ.ζρ'.τζρζίϊ; 1800 ι, ύψουμένου επί των πλΐνρών το.» λόφον /.αί. -»περ- βζίνοντος δΐς τ;ν ρ^α/.α. Αί π//.αι τ:^ ,'ΐορρχ. τού νέτου. τή; ανατολή; /.χ ι τη; ί^τΕΜΓ ή·( είς τα; όδού;. δΓ ών τα Γί'ρασα ;^/:ζ;'.νΜν: μ'ε τα; λ:·.πα; Κλλην.κα; πόλει;. Ή κυρί* όδος £·//£ δ'εύθ^/σιν σχεδον ι ^ορρί ~ρ;; ν:τον. 'Πτ; εντε/.ώ; εύθεϊζ κζΐ ε!χε την πόλιν μία των πνλών αύτη;. Π όδ;; έπλαι- σιοίτο υπο μεγαλοπρεπών κιονοστοι^ιών καΐ κα- τέληγε προ; νότ^ν εί; τον Περίβολον ή το Φί- ρίν. Εί; μέρη μέν τίνα εκατέρωθεν τή; όδο^ :*»~ΤιΡ'/ι μία μόνον τειρζ στύλίον. επί τον μεγα¬ λήτερον δ' ομως μέρου; υπήρχον δύο σειραί τοι¬ ούτων. Είς τάς γεφύρα;. ο'που αί άλλαι ζζζ ζζ- τεμνον την κυρίαν άρτηρίζν, είχον χζλνψει μέ- ρος τής λεο^όρου. ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ._;· ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ [*Εχ τον αρθρον ίτο τον τίτλον « Το ναν- τιχον τϊις Ελλάδος» το ά.ιοΐον ό ηοο'αιν Γαλλία ί'.~τονογος το>ν ναυτικόν κ. Λανεοο
    έδημοσίεοαεν εις τον παρίοινυν (ΐΑϊώναη άηο-
    οηώμεν τα εξής,]
    Τα κράτη μετ ά των οποίων ή Ελλάς
    νά τιριέλΒτ, είς ρής.ν είναι όλίγιστα. ΙΙρέχβί
    πρώτον νά άχοχ,λείΐτ/} τ-,ΐ τάσας τάς μεγάλας
    Δυνάμεις τ-ϊ,ς Λύσεως. Δέν είναι ο·3τε ή *Αγ-
    γλία, οΰτε ή Ι'αλλία. οϋτε ή Γ«ρμανία, ο3τε ή
    Ίσχανία ή ή Ιταλία άχο τάς οποίας ή Ελλάς
    Ο' αχειλη&ί «οτέ.
    ....'Κάν ή Ελλάς θέλΐβ ν' άναδιοργανώϊ/ι τί
    ναντικίν της, ί^ίλΐι τα «ράξ*;, τουτο ά
    πονσα χρος χόλεμον μετ ά ττ;; Τουρκίαν, 6στ;ς
    ιϊνε χάντοτε «ιθοτν6ς.
    'Αλλ' ΐι*9 τούς ορο^ς τούτους Βύνατα: ν' άρ-
    $ ·1ς στόλον αποκλειστικώς άμ^ντι-Λ:ν: 11
    «λειονίττ,ς των Έλλήνων άς'.ωματι/.ών
    χοΑ ή «λΐΐθνοψηφί» τΐξς Λθΐνςς γνώμας άχήντη
    ?αν 455·*5 άρνητικώς είς το έρώτημα τουτο. Προ-
    Βήλως ΙχθΜ οίχαιον.
    Πρώτον, γενικώς, εινδ ίστορ:χώς άποδεέει
    νον, ότι καθαρώς άμνντ'.κος π^λεμος δέν έ;α-
    σφαλίζβ: την νίκη1» είς το άναλαμ6άι·ον αΰτ'^ν
    χράτος. Έ; άλλου ή Ελλάς ΖΛρίχει ε:; τ-ν
    εχθρόν τόσον άναχδπταμένα ζαράλια, έ/.τεθει-
    μενα είς τάς έκιθέσεις των μεγάλων χλοίων,
    ώνττε ζιά ν' αμυνθή κατά τοιούτων σκα?ών ν/·ι
    ανάγκην πλοίων μαχομένων είς το ανοικτόν χί-
    . λαγος. Δέν ήμζορεΐ ζοτέ νά ε/;/) άρκετά τορπ:λ-
    λοβόλα 3:ά ν' αμυνθή κατά Οωρηκτών καλώς
    ώχλισμένων χαί σ^νοίε^ομίνων υπο άρκετών
    τ&ρχιλλο6ίλων, Ικανών νά προστατεύωσ: τα με-
    γάλα χλοΤα κατά των έλληνικών τ^ρ7:ίλλοοόρων
    τκαφών. Έ; άλλου. εντελώς άμυντικος στολος,
    είς κερίχτωσιν χολέμο^ χατά τί5ς Τουρχίας, αδύ¬
    νατον είνε νά μεταφέρη τ&ν πόλεμον είς τάς
    ακτάς τί}ς τελειιτβίας ταύτης ή νά εχιχ£·.ρήστ(ΐ
    έ-ωφΐλτ, άκασχίλησιν τρζς την "Ηπειρον, την
    Αλβανίαν καΐ την Μακεδονίαν.
    Έπομένως ή έλλην.κή Κ^6?ρνησις Οά έζημί-
    ωνε πάντα τα έλληνικά σνμφεροντα, εάν κ£ρι-
    ©ρονοΰσα την γνώμην τί}ς «λειονοψηφίας των
    ναυτίκών καί τοίί λαοί, χεριωρίζετο είς την να·^-
    πή'ρτ,σιν %α$Λρώ; άμυντίκών στολίσκων. "Η
    χάριν Ο'.κονομ·ας ^ρί^ει νά χαραιτηθτ] ττ|; ίίίας
    άχάρξεως ναντικοθ διά την Έλλάδα, ή τρίπε:
    νά χροίκίσ/; αύτην διά στίλο^ έπιθετικοΰ μετά
    -υροδολικοθ, δηλονότι διά Οωρηκτών τ^ςγραμμΫίς.
    "Ενεκα των ίδιαζόντων ορων, ΰτο τ^ύς όποί-
    θί>ς ίιβτελεΤ ή Ελλάς, χαΐ ττ|ς καταστάσεως τοϊί
    το^ρκικοδ αττΐλου, τα έλληνικά θωρηκτά δέν
    είνε άνάγκη νά ΐιν* ο-ϋτε χολύ μεγάλα, όντε νά
    Ιχο^ν την τβτχ^τα των πλοίων των π'ντε μεγά-
    λων να»τιχών Δυνάμεων. Μέ τέσσαρα ή χίντε
    θωρηκτά, ΐκτο«ί*ματος 9—10,000 τόννων έκα¬
    στον, κβΐταχύτητο(12 —15 μιλλίων, ό έλληνικος
    ά αΟέτΓ, δύναμίν χολύ ανωτέραν τής το5
    ρ, ίιίτ: ιτ των σκαφών τούτων δύναται
    νά συνίοασ(*ί ΐσχνρςτατος Οώρας κρός ίσχΐ'ρότατον
    βλέ ^
    ΕΠΙ ΤΗΣ
    ΤΟΥ ΣΧΟΛΛΚΟΥ ΕΤΟΥΣ
    περΐΑηνει '· ΐΑΛΞΐνϊν νωοο^ την ττεο: το; ι/.ετα~
    =«:?·^
    ί.τόιιειον Σίτ.-ί
    '/,Λ' Λ
    Οα
    Ό κ. Ιν. Μ:?;ι(>. τ
    §
    '/Οή ε:: τ; Ιν.λ/.ν:/.:ν τ:ν Σζτ.τζ*.ζζΐ
    ^
    Ό στίλος ούτος ϊέν *>χ στοιχίσο είς την Έλ-
    λάδα περισσότερον των 4λβ?&ν έκατομμ^ρίωνκα:
    Ο ά την καταστήση χνρίοιρχο* τΛν κΐρι6ρεχο^σών
    αύτην θαλαοσών' ένώ αύτα τβυτβ τα εκατόν έκα-
    τομμύρια, ^αχανώμενα είς μικρά τορπιλλοο;ρα
    σκάοη. δέν είνε δυνατόν ούτε τί|ν άμνναν^τών
    ακτών της νά έςασοαλίσβυν.
    λου, ύπηρετήσαντο; εν Ηρακλείω καΐ ϊί; πολλά
    αλλα μίρη των Άνζτολι/.ών νομών.
    Λ. Δ-ιτ/.ολε>ομαι να ~:στ£>σω, -'ράίει ί πεοΐ
    ού ό λ:γο; δημοδιδασκάλου ότι έκ των ?8 Γ,5
    χιλ. άγροδ:αίτ'·>ν μαθητών φοιτώσιν άτά/.τω; οί
    ίϊ/.απεντακισχίλιοι. ώς ί-χ^ρίζεταΐ ό κ. Γεν.
    ΈπιΟ:.ωρητής. Κατά τάς ιδίας μου παρατηρήσ::;
    /.α: /.ατά τάς σημειώση:; πολλών διδασκάλων
    των Λνατολικών νομών οί άτά/.τω; φο'τώντϊ;
    δέν ύχίρβαίνονσι τΌ δέκαΐον των ίγγεγραμμΞ-
    νων. Ή λοιπ'ςν έπλίνήθη ο κ. Γ£ν Έπιθεωρί;-
    τής ή έν τοίς ΔντικοΤς νομοΤς άνα^αίνονσίν ύ
    φοιτώντεςεί; τά8Η ή τα ;ιΓ) τον ολου αριθμόν κ?ί
    κατα των μαθητών έ/.είνοίν των σχολείων -ρ = -
    πει νά ληφθώσιν άλλα υ.·'τρα.
    Η.' 'Ο κ. Γεν. 'Επ.Οεωρητή; Ζ'.τ.ύν. ζν.
    κύριος λόγος τή; άτακτον ίθ:τ/;7:ω; των άγρο-
    ίιαίτων μαθητών ίίναι 7. άγροτ:/.α: εργασίαι
    και ιδία ή συλλογή των ελ^ίών. Ινα 3-ηΟώσι
    τού; γονεΤ; τα τέ/.να εί; τα^τ*; τα; έργασία;,
    άπο^7ι^ζουτιν αζ'ς τ'<»ν μαθημάτων. Των εργα¬ σιών τον χειμώνο; παρατηρεΤ ό διδάσκαλο; δέν Την -αρ*λ*)ουϊαν Κυριακήν άϊίκετο ίΐς την ντςλ:ν ν.7ς έκ Χανίων 'ζ /./Αντ. Γιάνναρης Γ^γ. Έπθεωρητής τη: ΙΙχ'.ζείχζ. ΊΙ οι-νοΓιοΓ τΛς ΕΝΑ ΤΑΞΕίΔΙ Τυ Γ. ΜΠΡΑίΓΟΓ' ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΦΟΙΣΙΣ ' ρ ■ / · * - ΠΚΙΝΑ άδζ α;·/£το εί; Πε:- ν.λ. ^-£ρωκί:άν£:ςν Ήν£·/.3τ μεταρρ^Ομίϊεων ένεργν-ίμί'νων ί'·ς τ'ς /Αδ^τήριον εν Χχνίο::, ν.χ μή περατωΟεΐΐΜν ίτ:, ή Ηουλή ?£ν Ολ σ.νέλθιτ, ΐ^ω·:, μολονςτ: μ'νη, την Ι ην Μα:Όν. «έ» τοί* 'ΚΟνιι:. Στόλοι· Τήν "23 τρέχοντο; έν τω χωρίο Κζσταμονί- τσα επί ττ, έπετείω εορτί; τον Ιΐαο-ιλέως ημών Γΐωργίον έψάλη δοςολογία εί; τ:ν να'ςν το5 χω- «Μω- ρίον μετά τΌ π?'ρα; τής όποία; έςελέγ*; έπ·τρο- ΐρϊ'.τη:" ι ν»ιπ :ν ο·«.(.) επΐϊιοατ^ησαν α^τού έ/ πή, έλ τον Διδασκάλου, τοΰ Πρόεδρον τον Δημ. ■Ν. Ί'ορκης έ: ών 7(ΚΙ μέν Ιταλοί οί δέ λοιποί ^Ιυμζονλίον τονΔ^μον Καστελλίον καΐ τον Ίε- | Γ)(1Γ> 'ΚλΑηνε;, ολοι κίτρινο:, ΐίροντΞ; ζωηρά ι ρέως ήτι; περιελθουσα άνά τ; χωρίαν υνέλΐςΐ
    τα ί'χνη των κακουχιών καΐ τή; τείνη; £τ:, επ: | δραχ. Γ>!{ υπέρ τού Έθνικοΰ —τίλου,ά;τινα; Βια
    τού πρόσωπον των, Μετζ;ύ τούτων ;:α/.::νΐ·. τ:: ταχ^δρ. έπιταγή; απέστειλεν εί; τΌν επί τ
    τοιάκοιτα π:ρίπο^ η Ηιοιχοΐ'ί άζ τ; τΐλί^τλΤον ()ί/.ονομ·./.ών ύπονργΌν τής Ελλάδος.
    στάδιον,Ομματα τή; κα/.ή; διαίτη; των, τέσσαρα; Ι
    έτο:·ΑθΟα-
    ων
    ]
    σκαπτωσιν αμπίΑθν;, να ·ΑΚ2Ζί^ω'·. κλήματζ
    ή νά άροτριώίί ζ:χ 6οών τού; αγρόν;. ΟΊ παϊδϊ;
    >*xρ-/■^^■^'^ ^π^υ^α.^»ατα; '^πηρετια; -ι; τα; οί"
    /.ογενϊία: άπο τον Μάρτιον [ζτε όδηγονσιν εί;
    ,3οσ/.ήν χοίρους, ποο6ατα /.αί άλλα ζώα^ καΐ
    /.ατά τού; Οερινού; μήνας μετέχοντες των κη-
    ΐτουρ.χών έργαϊίών, τοϋ" άλωνίσματο:. τον τρν-
    γητοϋ, τή; άποςηράνσεω; των σταφίδων, τον κα-
    πνον, τή; συλλογής τώνάμυγ^άλων. των ^λο/.ε-
    ράτων, των ίαλάνων κ.τ.λ. "Αν /.ατά το]»; Οί-
    ρινοΰς μήνας φο:τώσ:ν είς τΌ σχολείον οί χωρικοΐ
    μαθηταί, Οά άσχολώντα: εί; τα; ανο>τ:'ρω άναΐρΕ-
    ρομένας εργασίας ένήλι/.ε;, οί όποΤοι ο^ναντα: να
    καταγίνωνται εί; ^αρντέρα; έργασία;. π.χ. εί;
    οικοδομήν τοιχών. κατα7κ;^ήν φρα/.τών. ορυ;ιν
    φρεάτων κ.τ.λ. 11 σ^λλογή ΐών ελαιών, £χε'.
    σχεδΌν συντελεσθή εί; τα περισσςτερα μέρη
    κατά τούς μήνα;, καθ' ού; Οά ::α/.;7Τΐωντ2ΐ τα
    μαθήματακατάτήνγνώμηντονκ. Γεν. 'ΚπιΟεωρη-
    τον 'ΚλαΤα: σνλέγοντα. ^·'6αια /.αί τΌν Λε/.έμ6ρ:ον,
    άλλα μόνον κατάτα£τη, τα τόσον σπάνιαδυστυχώ;
    τή; μεγάλη; εύφορίας. Κατά δέ τα άφορα =ί;
    έλαία; έτη, οί μ;/.ροΐ μαθηταί ή μένοντε; άργοι
    εί; τάς οΐκία;. χειροτέρας βε6αίω; των διδακτη-
    ρίων. Οά ένοχλώσι τάς μητέρας αυτών, ή Οά
    περΐίέρωνταί Ι:ω αν£^ εργασίας έκτεθΐΐμένοι εί;
    ψνχος /.αί ύγρασίαν.
    1 π: οιοακτικην εποψιν ζν» σ^μφερ·: η
    έργασία κατ' οίκον /.ατά χειμώνα (την καταλλη-
    λοτάτην διά πνενματικά; έργασία; εποχήν γίνΐ-
    ται πλησίον τή; τ.νρχ;, Ι;ω /.αί υπο τΌ άτθενές
    τον λύχνον φώ.:, ένω /.ατά τΌ θέρος είναι αδύνα¬
    τον. Κατά τού; Ο«ρ.νονς μήνα; ή νύ; ^οαχντάτη
    ούσα, άγΐερονται εί; τΌν ύπνον, αί δέ πρω'ίναΐ καΐ
    αί μετά την ίην μ.μ. ώραι Οα χρήσιμονιώντα.·
    είς την διδασκαλίαν, Οά ύπολείπωνται λοιπΌν
    διά την κατ' οίκον μαθητικήν εργασίαν αί άπΌ
    τή; 1 π.μ. μέχρι τή; 4η; μ.μ. ώραι, καθ' ά; ού-
    δεμία πνΐνματί/.ή έργασία είναι δυνατή. Άλλα
    μήπω; έν τω σχολείω Οά φέρ/; καρπού; ή δισα-
    λία >.ατά τού; Οερινού; μήνα;: "Ολοι οί δημοδι¬
    δασκάλου, γνωρίζομεν ποσόν Βύσχολα προσέχου-
    σιν οί μαθηταί εί; την διδασκαλίαν απΌ των μέ-
    σων Μαι'ου μέχρι των έ;ετάσϊων.
    Δ.' Δέν έ:ετάζω το ζήτημα τή; μετακινήσεω;
    τον σχολικον ετονς έν σχέσει προ; την υγείαν
    των μαθητών, διότι αρίστα περί τούτου Εγραψεν
    ή "Βη·
    Ε.' Λέν νομίζεται ότι δικαιονται ό επί δέκα
    μήνας έργασθείς κοπ'.ωδϊστάτην καΐ έςαντλητι-
    κήν εργασίαν δημοδιδάσκαλο; νά ά*απαυθή ολί¬
    γον καθ' ήν ώραν τον ετονς είναι άναγ/.αιοτέρα
    ή άπΌ πνενματική; εργασίας άποχή, νά έπισκε-
    ή τούς μ.α'/.ζχν συνήθως κατοικονντα; γθνδΤ;
    τον, νά ρίψη κανέν βλέμμα είς τα πατρικά τού
    Λτήματα, νά κάμτ; χρήσιν ίαματικών λουτρών
    τ4 νά έπιχειρήση τινά των έν τοΤ; καταστατικοΤς
    των διδασκαλικών σνλλίγων άναφερομένων «γε-
    ωγραΐικών έκδρομών ανά την Χήσον*; "Αν αί
    δ:α/.οπαί των μαθημάτων γίνονται τον χειμώνα
    ό δύσμοιρο; ϊιδάτκαλος Οά περνα τάς ώρας τού
    κθυτσοπίνων είς τοκαχηλεΤον ή Οά Οεραπεύη τή*
    ποδάγραν Οΐρμαίνων τούς πόδα; εί; την έστίαν.
    γ.' Καΐ περιπλοκά; οχι ολίγα; Οά φέρη κατ'
    ανάγκην ή προτεινομένη μεταρρύθμισις Καΐ Ι όν
    η δΐν Οά γείνονν διακοχαί μετά το πρώτον ετος
    τοθ νέον συστήματο; η Οά γείνωσ: ϊιπλαί. 2ον
    'Κάν παρουσιασθή άνάγκη νά μιιατιθώσιν έναλ-
    λάς διδάσκαλος πόλεως καΐ διδάσκαλο; χωρίον,
    είς τούτων Οά έχη διακοπά; τεσσάρων μηνών
    ό δ' άλλος ούδε μιίς εβδομάδος. 3ον 'Κάν μαθη-
    τής κατοικών έν πςλει προαχθή άπΌ τή; τρίτης
    .χ. τάςεως τον Ιούνιον καΐ μΐ'θικήσ»; είς χω¬
    ρίον, τινος τά;εω; μαθήματα Ο' ά/.ούσ/; τΌν ^ε-
    «τίμ^ριον; 4ον Έαν μαθητής χωρικου σχολείον
    θέλη νά *αταταχθή είς την κατωτάτην τάς.»
    Έλληνικοΰ σχολιίον, τί θά γείνη "Η Οά υπο¬
    στή έν τφ χωρίω απολυτήριον δοκιμασίαν ολίγον Ι
    ποχεΐίκι
    •ΑΕτα-
    νατον; κα: το^το-*; 7τ:ζ φθ:σ
    Οά άνέλθο^ν ούτοι, 'ί'
    δώτθ'^ν την γΛζζι
    των: ίν/.αστο; δύναται να νποΑθγίσ**,- Δ^ο
    λοί /.ατά την όμολογίαν τ'^ πλοιάρχου χτ.έ
    /.ατά την δ:αο/.Ξΐαν τον ταςϊΐδίου */.α: α>το: χζζ
    οθίσιν, εί; :έ ΙΟλλην γϊρων έρρίιθη =ί; την θά¬
    λασσαν ν.χιχ την δΐ^τΐ'ρϊΐν ν^κτα τή; έ; Άμε-
    ρι/.ή; αναχωρήσεως των αυτοκτονήση;. 50 χ:λ·.-
    Αγνωστοι εθΐσαν πυρ κατί την ν-»/.τα τή;
    ε;. .^" Γ;·/'-'?ν-;α- '; ΑπρΐΑΐον εις την Ο^ραν τής οικίας τού ε;
    * ''Αποστολων Πεδιάδος Έμμ. Χατζογ.αννάκη,
    ήτις Οά ελάμβανε μεγαλειτέρας διαστάσε·.; έαν
    εγκαίρως δε? ήνοεΤτο καΐ κατεσίύνετο υπο των
    των τον «Μωραιτου»* νπ0^ϊρο^ν μαρτ^ρια απε-
    :·.γ:α^τα εν Λμΐρ'.ν.τ, με την φοοΐραν 7.ρ·.7·.ν.
    Άζ ).'·.χ'* κωμοπολιν τον Σικάγου · "ίν.ληνε;
    £:ε/ώσθ/;σαν μίαν ημέραν νεκροΐ άπΌ μέσα άπΌ
    τα χίο^ια, τα όποΤα κοιμο>μένους την νύκτα τού;
    ζτ/.ίζϊΐζν. Κί; την -Ξρισέρειαν τή; πολιτεία;
    Μ^σσαχο^σέτη:, Λίο^ϊλ, Ιϊοστώνη; κτλ. άπΌ
    ^{(1(1 έργοστάσια μ:λι;!ί λειτουργουν ήδη. Αύται
    δυστνχώ; είναι αί τελΞνταΤα: έ; 'Αμερικής ειδή-
    ν — ·» ν«^ Ά ν;. - λ *» ί, ™ ^*·^^^^/ί^ψ · ν ν ι· <^ ν * τα ^ΐυ <* ί ^*— -γ - ■/ η* · "Ι^.'^Γ.^Ι Τν ϊ ^ Ο ί · "" ~"^^- νΤΓ 'Ι' είς Αμερικήν. ΊΙ '2ί> Ά?:οι3.ίον £ν τή πόλει »ιας.
    ^Ιετά τή; σανήθον; ώ: πάντοτε Ξτ:όλ/;τ:7.;-
    τητος επανηγνρίσθη /.αί εφέτο; υπο των κίτοί-
    κων τή; πςλεώ; μας ή έορτή τή; Α. Μ. τού Βα¬
    σ:** έω; μα;. Την Ι ί π.μ. έν τώ καθΐδρι/,ώ ναώ
    τον Αγ. Μηνϊ έύάλη δοΞολογία χοροστατονντος
    τον —. Μητροπολίτου εί; ήν παρέστΛ,σ^ν όλαι
    αί Διοΐ7.ητΐ7.α· και Δι/.αττί7.α· αρχαί, οϊάςιωματι-
    υλ τής ΙΙολιτθίνλίκή: χά: Χωροινλακής σώμα
    XωρΟ5^Αα7.ή; πρ:; ά-ςδοσιν των νενομισμένων
    τιμών ·αλ: Άΐτμος τολύς. Μετά την δοςολογίαν
    καΐ των ΙΙολνχρονΐσμον πάντε; οί παριστάμενοι
    έζητωκραύγασαν υπέρ τή; Α. Μ. τον Βασιλέως
    μεθ' 9 τ'δ πλήθος διελύθη ησύχως.
    ΤΌ εσπέρας έοωταγωγήθη ή πρός την πλα-
    τεΓαν τον ΙΙρίγκηπ:ς Γεώργιον οψις τον στρα¬
    τώνος τή*ς Πολιτοονλακής κόσμος δέ πολύς
    έπω?εληθε'ί; τή; καλοκαιρινό]; βραδιας εξήλθεν
    άνά τάς κεντρικάς όδούς καΐ «λατείας.
    'Κ;=δ:Οη διάταγμα το5 'Υπάτον 'Λρμοστ^ν
    δ:' ού σνγχαλεΤτα». /.ατά τ; Σ^τΛΊμχ ή Ιίονλή
    ενοικονντων.
    οόνοΐ'
    "Κνεχχ παλαιών .ταθών ο Γεώργ. Ι. Πρα-
    σανάκη; έκ ΙΙουλιας Μονοπατσίον, άπεπειράθϊ;
    την 13 τρέχοντος νά φονεύση την Αίκατ. ΙΙρα-
    σανάληνκα: Στανρ. Χρηστάκην πνροβολών κατά
    τή; θύρας τή; οικίας, έν ύλ ούτοι διέμενον. '()
    δράστ^ς σννελή^Οη.
    Ί'ήν εσπέραν τή; παρελθούσης Τετάρτη; καΐ
    περΐ ώραν 7 μ.μ. ό Χθυσεΐ'ν Μεραμβελλιωτά-
    κης κ»ΐ έτερος τις Δημήτριος ου τζ έπώννμον
    δεν εγνώσθη εισέτι έτρανμάτισαν έν θέσε: «Μα¬
    σταμπά» διατελοίϊντες έν τελεία μ-Οτ, τον σύν¬
    τροφον των Μονσταφαν Γ:ατ:σλάκην διά σονγια
    κατά τον δεςί'ον μαστιν, την Βε;ιάν ^ονβωνιχήν
    χώραν καΐ τον μηρίν εύτνχώς άκινδ^νω;. Οί
    δράσται μ-τα την πρα;ιν των ταύτην έτράπησαν
    ΐί; ονγήν μή συλληφθεντβς εισέτι.
    "Λγνωστο: είσελθόντες νύκτωρ είς τδ κατά-
    στημα τον Γ. Κ. Χιονάκη έν Παναγια Πεδιά¬
    ά
    δος ϊνΧ
    γ
    περί τάς 360 δραχ. είς διά^ορα νο-
    ρχ ^ρ
    μίσματα. Ώς υνοχτοι τ-ϊίς χράςεως ταύτη;, Οε-
    ωρονντα». οί Ν. Κ. Φραγχιαδάιης Νιχολ. χά:
    Ζαχαρ, Κ. Κατσαράκης έκ τοΰ αυτόν χωρίου.
    Καρροορο|ΐ%κάν
    Την 15 τρέχοντος ί /.αρραγωγεύ; Χονσε:'ν
    Μεμιχιάκη; έ; Ήρα/,λείον, έτρα^μάτισβ διά
    τον ταχέω; έλαννομένον κάρρο-» τού την χεν-
    ταετή Καλλΐόπην Σ. 'Λμαργιωτάχη κατά την
    θέσιν «Ηαράγκα τή; Μεσκηνιας».
    εί; τακτικήν — ύνοδ-ν την Ι
    *ΙΙ τΐ
    ιιας
    ΆπΌ τή; παρελθούση: Πέμπτη;, το έν τή
    πόλει μα; έδρενον Ιί.' τάγμα τή; ΙΙολιτοφνλα-
    χής ανέλαβε την φρούρησιν των φνλαχών καί 3η-
    μοσίων Καταστημά;ων τή; π^λεω; μα;.
    Ό Γεν. Οί κ, Ί/-ιΟεο>οηΐίις.
    'Ο τρζζϊρτς τή; 'Κλδετιχής Όμοσπονδίας
    άρνΐΤται νά ύποδείΐτ;, πρςσωπον κατάλληλον διά
    την θέσιν τον Οικονομικόν Έπιθεωρητον Κρή-
    τη;. κατόπιν τή; έπιμονή; τή; Αγγλίας ίπω;
    αί Δυνάμει; δύνανται έ-τεδήποτε Οελήσονν νά
    παύονν αυτόν.
    *Ο
    των
    Κργων
    'ϋρ.σθ<; ύπ: τή; Ίταλικής Κνίίερνήσίως ίπω; χϊτδλθ/ι είς Κρήτην ώ; Λ'ενθνντή: των Λημοσ. "Κργων, 3 μηχαν.χςς ΑονδοβΤκος Φιγκάρης ΐχ των έν ένΐργεία μηχανι/.ών. Ι·Λς λάνρς τΛς είς Ρέθνιινον Λίαν προσεχώς ό βος λίχος τής Πολιτοφυλακής αναχωρεί διά Ρέθυμνον, όπως αναλάβη καί έκεΤ ;ν φρούρησιν των φνλακών καΐ των Δημοσίων Καταστημάτων, οί δέ διατιθέμενοι ούτω χωροφν- λακε; Οα έςέλθουν «ίς την ύπαιθρον πρΌς κατα¬ πολέμησιν των κακοποιών στοιχείων. Την χαρελθονσαν Κυριακήν 20 όδεύοντος μηνός ετελέσθησαν εν Ζαρώ Μονοφατσίου, οί γάμοι τού ές άγίον Μάμμα .Μυλοποτάμου φίλον μας κ. Μιχαήλ Κ. Σαρρή άνθνπασπιστοΰ τής Κρητ. Χωροφυλακής καΐ Σταθμάρχου Αγ. Μύ¬ ρωνος μετά τής επί κάλλε' καΐ πολλών προτε- ρημάτων κεκοσμημένης δίίδος 'Κλένης II. Γ. Παπαδάκη έκ Ζαρού. Τοϊς νεονύμφοις εΐχομαι τον νέον βίον ολβιον καΐ μακρότατον ημερών. __ * —»—··· —Την παρελθούσαν Παρασκευήν ετελέσθη¬ σαν οί γάμοι τον καλλίστου νέον Νικ. Μαυρο- γιάννη έκ Μεραμδέλου χαΐ δημοσίου κατηγόρου εν Άρχαναις μετά τής έπ' άρετε- καΐ κάλλει διακρινομένης δεσποινίδος ^τυλιανής Κ. Χοχλι- δακη ες Αρχανών. Τούς νυμφικούς στεφάνους αντήλλαξεν ή κ. θδθνύμφη II. Βελεγράκη. *^ ♦ ·■ ♦ ·♦♦♦♦♦·♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦·♦♦ * ♦ ♦♦ ΕΗΛΙΑΦΕΡ07Σ1ΕΙΛΟΠΟΙΗΣΙΣ Ύπάρχει παρά τω κ. .ΠΕΡΙΔΗ ΰιαρχής παραχατα&ήχη ΓΚΟΥΑΝΟ. Το εξαίρετον τουτο ζωϊχον λίπαομα πά- ρέχει ϋανμάσια χαί άμεσα τα άποτελέ- σματα τον εις πλείστα $ιΟη Οένόρων χαϊ φντών, ιάίς, όέ είς χιτριές, λαχανιχά, χατάτες, ντομάτες χ.τ.λ. Έλαχίοτη μό¬ νον χρήσις δοχψαστιχή τοϋ λιπάσματος τούτον άρχεΐ νά χαταδείξ-η την αξίαν τον χαι εις τυ ποσόν χαί είς το ποίον ιον προϊόντος.
    Ή ΙΔΗ
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕβΝΐΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    £ΊΓΝΔΡΟΜΗ ΠΡΟϋΛΗΡαΤΕΑ
    '£τ τβ πόλκι Ηρακλειον ετησίως Δρ. Χρ. 7.__
    Έψ τβ λοαιβ Κρήνη , , » # _
    *Ε* τφ Έξωτβριχφ » φρ. Χρ, 20.—
    Ο ΖΧΡΟ
    και τόσα άπροσδόκητα και άντιτιθέ-
    μενα πρός τάς Έθνικάς αρχάς τού Κρητι¬
    κού λαοθ, ώστε μόνον οί γνωρίζοντες τάς
    *άσεις των κυρίων αυτών ούναντα: νά
    έξηγήτουν τα το:αυτα. Ποίος δέν ενθυ¬
    μείται την στάσιν των μεγαλοσχήμων
    λθμματαρχών κατά τάς ταραχάς τού Ηε-
    ρίσου; Διά νά καλύψουν ούτοι τα σφάλ-
    ΠΡΟΧ ΧΟΝ ΠΡΙΓΚΜΠ7* ΓΕΛΡΓΙΟΝ
    ΤΟΪ ΔΗΜΟΤΙΚΟΠΪΜΒΟΪΑΙΟΥ
    ΤΗΣΣ0ΡΤΗΣΤ0ΥΒΑΣΙ1Ε0Σ
    Ό δήμος ημών ώφειλε νά φαντ^ εύπρό-
    σωπος κατά την εορτήν ταθ Βασιλέως των
    Έλλήνων, το οποίον δυστνχώς παρέλιπε.
    Λέγοντες δέ Δήμον εννοούμεν τα μέλη
    τού δημοτ. Συμβουλιον καί τούτων ουχί
    πάντα, καθότι δέν δυνάμεθα νά δεχθώμεν
    δτι ό φανατισμός καί ή έμπάθεια τού κόμ-
    ματος έχει ύποτάξει τα έθνικά (δεώδη καί
    δηλητηριάτει την Ιδικήν συνείδησιν πάν¬
    των των χριστιανικόν αυτοθ μελών.
    Είναι δέ ορθόν έφ' δσον δέν έχομεν άκριβή
    δεδομένα περί τής στάσεως καί τής διαγω-
    γής άλλων έκ των μελών τοθ Δημοτ ικοθ
    Συμβονλίον νά σιωπώμεν, αλλά περί τής
    άντεβνικής, σκανδαλώδους, καιρίως δέ θι-
    γούσης την εθνικήν φιλοτιμίαν στάσεως
    τοθ Πρόεδρον αυτοθ, έπιβάλλεται ημίν νά
    ένδιατρίψωμεν καί νά καταστήσωμεν ταύ¬
    την γνωστήν είς το Χριστιανικόν κοινόν
    τοθ Ηρακλείου. Τό επαναλαμβάνομεν,
    υπήρξεν αντόχρημα σκανδαλώδης ή δια-
    γωγή τοθ άνθρωπον τούτου κατά την
    ίοριψ τής προχθές. Καθότι τί άλλο ση-
    μαίνουν ή έπίμονος καί μετά λνσσης άρ¬
    νησις αντοθ, βπως ό Δήμος ημών πανη-
    γυρίση ώς δεί την εορτήν τον Βασιλέως
    των Έλλήνων, οί λόγοι αυτοθ πρός τε
    τόν ^τψ.α^γθΊ καί τα Μουσουλμανικα
    μέλη τοθ ΔημοτικοΟ Συμβουλιον, ότι οέν
    ΐχουν την υποχρέωσιν νά ψηφισουν τό
    σχετικόν διά την εορτήν κονδύλιον, ώς
    Μονσονλμάνοι, καθώς καί ή στάσις αύ-
    τοθ πρό τής προίσταμένης 'Αρχής, δτι ό
    Δημος δέν ύποχρεοθται νά έορτάση την
    εορτήν τοθ Βασιλέως των Έλλήνων, κα¬
    θότι ούτος δέν είναι καί Βασιλεύς τής
    Κρήτης καί δτι ή ίορτΐτι αύτη Ιχει έκπέσει
    έκ τής συνειδήσεως τοθ λαοθ, ειμή βα¬
    ρείαν προσβολήν είς την Εθνικήν φιλο¬
    τιμίαν; Οί λόγοι ούτοι έζερχόμενοι το&
    οτόματος τοθ Πρόεδρον ενός επισημον
    σωματείον, ενός έλληνικωτάτον Δήμον,
    άποτελοθν ύβριν διά την σννείδησιν των
    Χριστιανών τοθ Ηρακλειον, καθότι τεί¬
    νουν νά παραστήσονν αντονς ώς έστερη-
    μενους έθνικής φιλοτιμίας καί εύλαβείας
    πρός τον Βασιλέα των Έλλήνων, τό σκή-
    πτρον τον οποίον συμβολίζε. την ένότητα
    τοθ Πανελληνίον, χάριν τής οποίας οί
    Χριστιανοί τοθ Ηρακλειον, έχονσιν νπο-
    στ?| ουχί μικράς θυσίας. Αλλά μήπως
    μετά των Ήραχλειωτών οέν προσβάλλε-
    ται όλόκληρος ό Κρητικός λαός, άφ' ού
    οθτω καπηλικώτατα περιΰβρίζεται μία
    μερίς αυτοθ;
    Έν τούτοις δι' ημάς, οί δποΐοι καλώς
    γνωρίζομεν την εξέλιξιν των άρχών τής
    πολιτιχής μερίδος, είς την οποίαν άνή/.ει
    6 άξιότιμος ΙΙρόεδρος, τό πράγμα ούτε
    ουσεξήγητον παρίσταται όντε κα'ι πολν
    μας έκπλήττει. Είναι γνωστίη ή άλλόκο-
    τος εξέλιξις, την οποίαν έν τη σννειδήσει
    των πατριωτών τούτων Ιχει ύποτττ, ή
    Έθνιχή ημών υπόθεσις ευθύς άπό τον νέον
    χαθεστώτος, εξέλιξις εξαρτωμένη καϊ ρυθ-
    2ο κατωτέρω σνγχαρητήριον τηλεγ ράψημα απεστάλη πρός την Α. Β. Υ. τον
    Πρίγκηπα Γεώργιον επι τή έπετείω έορτ# τον όνόματός τον υπο των βουλεντών
    των Νομών Ηρακλείου και Λασηθίου: -
    ; ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΓΕΩΡΓΙΟΝ
    των
    τίρ*ς
    ημών άν*«ολοιίν
    ματά των, τα άντιπατριωτικά των δια-
    βήματα, τον κατά τοθ Βασιλόπαιδος Γ*-
    ωργίου άμείλικτον καί άδικον πόλεμον,
    διεκήρυξαν χιλιάκις διά των ε*νταθ&α καΊ
    έν Αθήναις μισθάρνων όργάνων, δτι ό
    κατά τού Πρίγκηπος πόλεμος δέν είναι
    έθνικος, δτι οέν περιλαμβάνει τον ΒασιΛεα
    καί δτι πρέπει νά φύγ/) ό Πρίγκηψ διά νά
    τεθώμεν υπο το σκ^πτρον τοθ Πατρός
    τού. ΜΙσαν, ώς βλέπετε, πολύ ένωτικοΊ
    και οιλοβασιλικοι τότε οί άνθρωποι.
    Αλλά δέν παρ?)λθε πολύς χρόνος και
    άθ συνετελέσθη το άπασον αυτών έρ¬
    γων, ή άπομάκρννσις έκ τής Κρήτης τού
    Γίου τοθ Βασιλέως, δέν έοίσταιαν νά
    άφαιρέσουν τό προσωπε?ον καί νά κάνουν
    όποΤοι καί τότε καί σήμερον είναι, ϊό έν
    Χανίοις δέ επίσημον δργανον τής 'Αντιπο-
    λιποτεύσεως έκήρυξε άγριον πόλεμον κατά
    τής βασιλευούσης έν Ελλάδι Δνναστείας.
    Αλλ' έπειδή ή στάσις αύτη τοθ «Σνν-
    τάγματος* δέν σννέφερεν είς τό κόμμα,
    διά τόν λόγον τοΰτον σνναρχηγοί τίνες
    έψεξαν αύτό, ουδείς δέ ποτε έχέφρων επί¬
    στευσεν, δτι τα κατά τού «Σνντάγματος»
    τότε γραφέντα ήσαν άπόρροια πεποιθή-
    σεων καί άρχών. Έν δεδομένΥ) εύκαιρία
    Οά κατέπιπτεν ή λεοντή. Καί ίδον ό έν
    Ηρακλείω νπαρχηγός τί τολμα νά λέγη
    Απο Τοϊ Οροϊσ Σι ν α
    ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ
    ΤΟΥ»- Κ. Ν. ΠΑΠΑΙΙΙΙΧΑΛΟΤΤΟΥΑΟΥ
    ΒΟΓΛΕΤΤΟΓ—ΠΡΩΗΝ ΓΠΟΥΡΓΟΥ
    Γά γάφαρα τής Μονής.—Αί σχεσας τής Μονής
    πρός τους Βεδουΐνοης.^Τά η&η και ε&ιμ.α
    ων Βεδονΐνων.
    (ϋ'^/Γ/ι·.* εκ τοΖ< π Οί 3ίν24οες ε'.σΐν ώ; τα -ςλλα ρν/.ρζτΜ',λΖ'.. :τ:ε(.'.$£ΐς. μ,ελχψ:. τ: -/ρώχ.α. ~νΑ; Ιϊ καί ιί- λανί; ώ; 2'Μζ-ι;, γ.χζ-.ιζν/.ζι ύ.ζ /.α^;xΛ /.α·. ψϊί)τ5ς και ν.ζτ.ζν καί ττεΐνΛν. £>Λ·νητ:·. ώ; ζυλ-
    ζλ^ζκ. τΛ'/6~ζζΐζ* *ί καΐ τέλίυν λί·^-ζζτ·.ζ ζρν.-
    βάτιι έ;αίρ£τ:ι. έςϋΒερχΐΐ; :;ή/.::ι χχί ϊζί-.χ-'λ
    την :«ρτ(7ΐν. £Ϊ?υείς. τ.ζίτ>ζζ '/.ϊ/ζ>.τ.τ.ίζ^-
    η ρ
    γία;, εΐρωνε; γχριέτζχτζι. ύ-;/.='.ταί 5ε /.α1.
    μίμζι αρ'.ττ:·/ άλλ' έ'/ςυσ.ν έν τα>τω ά·;αθ:τητα
    π;λλήν. ςεικν^ίυη ζρζΗ-^χίιν ;Λ£γάλην τ.ζζζ τ.ϊ-
    ρζ/τ^ ^αρυτάτων ύπηρετιών καί εΐ-ί τλζ-.ζκ ;αξ-
    χρ; χΐτ5θυ;ίχ;. Έν»5ρ^ν:ντ3.ι ιίρνπι; ζτ./α
    ΐ ά $Γ ^ ί>
    αίπίτταν. ίτ~.<>) καΐ εάν $
    ρων 7.αί των ίίρκάδ
    ΛΊ'ΙΖΙΐίρ'/Ζ'^ΧΙ *.*'. Χ-ΧΤΛ Των 'ίΛΖ~3.ζΙχίΛΜΊ
    Ή 1Ϊ£δν-»»νη Ι-/ει τχΐΛς τάς σωματικάς *·.ί-
    τητας τοδ ά^;ς κατά τε την άντοχήν /.α: την
    δύναμ:1* των αΐσθημάτων, ζίρν. ο' ώ; χρ^τθϊτθ'»
    τε τρίτωζον ή τα; χείρας, ^ζανίω: ωρία, τ^γ-
    χάνΐ'. σϋ>ήθως ςοθαλμιώσα, ώσα-ιτως ανυποητο;
    ώ; ό άντ,,:, άλλ' επιμελώς μέχ?'.; «τραγάλω·*
    έν5£^μ£νη. Κ·ν»ι λίαν φ:λάρϊ5λθς, εζ^.ιλίΤτιι
    ζϊ ζγΛρζ την ΖιεΜττ,ΐ'.ν τή; /:μηί ην ^μ-
    κλέ%€'. μετά νθμυμάτων καί 5ία5:ρων αλ/.ων
    /.οσμημάτων, 5!^ν ςστραλίων τη; θαλχ^σ/;;, ν.2ΐ
    ζ:2τ.=ρζ $:ά μεταλίνων /.αρ^ίίων. ώ; ζϊτχ'. α·.
    άλλαι ·,^γαί/.£ς, &( τε άγρια; τής Ιΐολ^ηϊΐας κτ.
    α· μάλλον -εχολ'.τιτμίναί τή; Κυρώττη:^ Η /.:-
    ματο;. Τάς χείρας όμως ϊχν. γυμνάς 7.ατωτ-;?ω
    τοϋ α"'ν.ίϋνοί '.να Οΐ·.*/.ν^■/'^ τα Χ0Α/.α ^ο^ '·'ι/,-ω":
    ,3?α7.::λ:α έ; ϋίλ-υ, ρητί^ς, μέταλλον ή χά^;
    άλλή; //.η:. Κ.: τοΰς οακτ^λο^; ?ί'?ε. ^/.τ,/.·.
    ν^ τ:'//.λ^ί. 8 ή 10 ή 1Γ> είς έκατ;ίαν τώ> χ=:-
    3^αί νά πράττη. Και είναι τοθτο πολυ φυ¬
    σικόν, οιότι αύτά φρονεί ό άνθρωιτος, αύ¬
    ται είναι αί αρχαί τού.
    Ούτω λοιπον έν Κρήτη υπο τάς σημε¬
    ρινάς περιστάσεις ευρέθη πρόσωπον κατέ-
    χον την θέσιν ύπαρχηγο'3 τ^ς Αντιπολι¬
    τεύσεως νά οργιάζη είς βάρος τ^ς έθνιχί]ς
    ημών φιλοτιμίας χαΐ νά χιντί πάντα λίθ-ίν
    δπως μή πανηγυρισθ?| ή έορτη έχείνη,
    ήτις έορτάζεται έθνιχώτατα μεταξύ των
    ύποοούλων άίελφων έν μέση Κωνσταντ ι-
    νουπόλει.
    ΚαΙ έφ' δτον μέν τοιαύτη τις τοθ άν-
    Ορώπου τούτου στάσις χά! ενεργεια είνε
    σχέσιν μ'ε τ6ν ίδιωτικον τού βίον χαΐ τα
    ΰλ'.χά τού συμφέροντα, οθοαμως Οά έτολ-
    αώμεν νά παραβιάσωμεν το άσυλον τοθ
    ίοιαιτέρου αυτοθ ^ίου. Άλλ' έπειδή ούτος
    χαι οί συνεργάταί τού διά τής πολιτιχί)ς
    των πλατύνουν το χάσμα μεταξύ των χρι¬
    στιανών και Μουσουλμάνων, άποφαίνθν-
    τα». 5έ -ερΐ ζητημάτων έθνιχ-ζς σημασίας
    χατά τρόπον "ροσζάλλοντα το έθν.χον αί-
    σθημα, καθήκον -αντός γνησιου Κρητός
    είναι νά ρήξη κραυγήν διαμαρτυρίας και
    άγαναχτήσεως ΐ'.ά την προσαπτομένην
    μομφήν είς τα πατριωτικά αν-φ α?σθή-
    αατα.
    ρώγ. Ό; ΰπανΒρος δίναί πω; όμίλητίκή, ώς
    κίρη ώρίμου ήλικίας είναι σχε3ιν άγρία δ:ά τούς
    ςβνους, εΐί/Αλ'ακή κβ! έρωτϊκή ώς ττ&ίμενΐς, βύ-
    στηρα ομως τα ήθη μέ-/ρ: βαθμοΰ άκ«τα·#οήτου
    ήμΤν τ&Τς χεζολιτϊτμίνοΐς.
    Αί Ηε3ο;*!*α: φέρο^^'.ι» ώραΤα ποιητκκά ΐνίματα
    εϋη'/α έ* ττ, άραζ'.κ^ νΧώίτσ/;, οίον Φρέ'/α, Φαν-
    τ;έ, -άλχ», ^ααντία, Κμίλε, -μί'/α, άτινα δη-
    λοϋ?ί: Χαρά, 'Λμέρ'.μτος, Δ:χαία, Τύχη, Τε¬
    λεία, Συγγνώμη, /.αί άλλα τοίαϋτα σημαί'νογτΛ
    ϊϊρωίαν, Αφθονίαν, Ε:ρή>η», Εορτήν, Πζρα-
    ήν, 'ΟρεΤτιν, Θερμςτητ», "Ανοιςιν, Ευτυχίαν
    , Ροδον κ.τ.λ.
    δ' οί Ι3=δουΤνο: νεώτατοι %α
    τω νρςνω γυναίκας, προτ:μωμ$νων
    τώ1» συγγενών /.α: δή των άνεψιών χαΐ έ;αδέλ-
    ΐων. Τλ σϋνοικέσια σ^νομολογοϊίντΰίΐ μετά το5
    ζαΐρος τη; /-ίρης η «5 άδελφοϋ ττίς νύμβης /.α·
    ΐταν Ιτι ΰπάρχ/, έρως* $ί:τ: ή έν πλήρει ΐσχύ;
    -αρ' αοτοΤ: αύστηρ:της των ήθών δέν έχ.τρέπει
    νέον είς ϋεϊθ^νον νά προτείνη γάμον τη ερωμίνη
    /.;ρΓ(,ςσον /,αί αν άνταγα^5τα: ύπ' αύΐ-^ς" ό τολ-
    μών το'.οϋτ'ΐν τι τ:μωρεΤτα: διά θανατον χαρά των
    Τί τ.7.:ζ'2 -Λρα τοίς Βε$ο^:νοι; ζώσιν ήμί-
    ^Ζίνίω; δ^ν^μενα $:ά τοϋ μέχρι γονά-
    των, ένίο-ε $£ μ:νον μέ·/ρ·. τοϋ' μηροΰ, κατερνομέ-
    νθΛ /.α: εί; ρα/.ώδη χρ:σ:α α^ολήγοντος /ίτωνί-
    σ/Λ^ αυτών να 'λαλύκτωσ: σ^γχρίνως τί τε εμ-
    -ροσθίν /.α: τ): Ηπσθεν μΐ'ρος τοΰ σώματος.
    Κ α; ςμω; ούτω Ξιανύς^ϊ,ν ένίοτε 5ρ:μεΐς */εί-
    μώνα; μΐτά νιίνων */α· άγρίων «αγετών. Οί/τω
    ο' άτχοθντα: ίί; τςν βίον τ^ς έρημον, όν ύστερον
    άγαζώσ: έμμανώς, άρ/.εΤ να Ιχωτ: ζίπαν /.»': χά
    ;λο^ ό βίθς των Ηεδουΐ'νων εΐνα: τεν·χρς-
    τατο; ν.αϊ ^Ολιος, $:αρ5Εων οΧίκλτ,ρος έν χαν-
    τοία:: ϊτϊρήτϊ^'.ν. 'ΑλλΛ δί» τοϊτο Γσως χοε·. ή
    α-,'ά-η α^τών χρ^ς τον ούτως έςϊΐγορασμενον
    ^•.ο> ε*!να: μεγίστη, απερίγραχτος άφάνταστος!
    ΙΙροτ:μώ5ί τ;ν €χ "είνη·: θανατον έν τή Έρήμω
    ν; την αλλαχού δ'.αβίωτίν έν άφθονία αγαθών.
    Οντω λο:ζ:ν ζώτ:ν ε/εΤ είς τ'ς χεΐσμα τΨές
    ζ'^ιωζ, ήτις των πάντων έ^τέρησε την ερημΐ-
    /.ή'· χώραν αΐτών την «ν.αυματηράν χαΐ ανυδρον
    /.α: ατ/.ιον» /.ατα τ;-» Στράίωνα «χλάνητα κα'ί
    ΐ/.τ,νΤτ'.ν νϊμομενα: ^.ίον» -/.α: ταρά πάντας τούς
    7.ατ»ςγα?, ΰ^' οί.ς ζώσιν ζάντες οί αλλοι λαο': τ^ς
    γης" άλλα ζώτ·. έλείθεροι -α·»τδς φίροι» ηρζς
    την Αί·,οπτΐ2·/.ήν ν^δίρνητ-ν, είς ην ύπάγεται ις
    Σ:να, ιίία 5έ άζηλλαγμίνθί ττ,; $ιά κάντα; τού;
    λαόν: έπαχθοΰς χαΐ άπεχθοθς στρατολογίας,
    -,ΥΓ,-ια τ£/.ν·2 τής έρήμου ο^εως, οχερ ξηλοΤ
    χβί τό ονομβ βύτών κατά γ
    :
    Έ
    των λαών ών άντίχρόσωζο: έζ·.-
    ί την Σιναϊχήν Χερβίνησον, οί ΙίεΒουΤ-
    νοιαγαχώσ: χαχά τροτίμ,ψ'^ τοΰς "Ελληνα;, δ;-
    ότ:"Ελληνβς βισ« οί μονβτ/θί το3 Σίνδ, ζαρά των
    Έλλήνων ΐύΐργετοίίνται, ώς είχον Ίβ»), δαψιλ,ώς,
    έλληναα δέ τίνα ψιλλίζουσ*. χαΐ αύτοι, άιχού-
    μενοι είς αντα « τΐίς μιτά των Μοναχών *υ-
    χνη*ς άναμίςεως.
    ΛΙΤΗΣΙ2 ΜΕΤ ΑΗΛΣΤΟΗ
    ΠΡΟ£ ΠΑΛΙΝ02ΤΗΣΙΝ ΕΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
    *Η κατωτέρω ονγχίνητικωτάτη αίτησις
    απεστάλη είς τήκ Ελληνικήν Κυβέρνησιν
    παρά 500 περιττον άέργων Έλλήνων εις "Αγ.
    Λουδοβίκου της *Λμεριχης ευρισκομένων:
    Τα χροσφιλή* υμών τέχνα τα ονοΐα άχεσκάν-
    έχ τής μΐ}τριχΊ{ς σου αγχάλης χά: έχί/ίί-
    ρησαν το εις τΐν νέον. τούτον χίσμον μαχρινίν
    ταςίΒ'.ον χρος ινίρισιν χ6ρο» ζωί|ς χά: χρςς ά ·
    χέτισιν τής έχιβληθείσης αυτοίς βαρυτάτας ?ο-
    ρολογίας, τα χροα^ιλή λέγομεν τέχνα βο» τα
    όχςΤα άείχοτε έχ^τέλεναν το καΦήχβν τ««ν ίία
    τής χρθ7Φθρας γενναίων χρηματΐχών χοσών χρ&ς
    ενίσχυσιν των δυνάμεών σου χά: χρΌς χραγματο-
    χοίησιν έν χαταλλήλω χρίνφ τής μεγαλιτηβί-
    λου χαΐ ονειροχίλου μεγάλης έχείνης ί5ίας Σο?,
    ταυτα σήμερον, ώ χροσο:λής Πατρίς μόν· μέλ-
    λουσι να ΰχοστώσι τον τής χείνν,ς άχαίσιον *α:
    ΦΡ'.χώΒη θάνατον ενεχα τής έν ττ( άχεράντφ χαί
    άχανεΤ ταύττι χώρα Β^μιουργηθείσης άνυχοφόρο·.»
    χαταατάσεως χά: τοϋ ές ολων των άνα τάς Η¬
    νωμένας Πολιτείας χίλεων ήχοΰντος πν^ίμο»
    χώϊωνος τής άχελχ'.σίας χαι τής άχογνώσεως»
    Ογ' ής έχουσι χαταλη^θή τα 3)4 έχ τοίί χληθυ-
    σμου των άνά την Συμχολιτείαν δ:*σ-αρμίνων
    τέχνων Σο».
    Προ τής χροβληματιχής χαΐ αχεγνω?μένης
    ταυτκ;ς θΐυεως <ύρ·9χ6μ(να τα χρθ9?:λή Σο·->
    τίλνα έχχέμχοναι την οδυνηράν ν,ρΛνγφ τής
    αχελχινίας χαί μετα ^ρμών έαχρύων ^ϊ χαθΐ-
    χετεύουικν· δχως έν τ*^ δεινξ ταύττ^ χεριστάσε(
    ίχϊηλώτης την μητριχήν Σο·> στοργήν χα'; τεί¬
    νουσα τας στιβαρας χείρας «ο» *<ριχτά;γ,ς έν τα?ς θερμαΤς άγχάλαις τα δ«ινοχαθο5ντα τέκνα χαί άχολυτρώτης ταυτα Ι» τοϊ^ναχο^εά θανάτου τής χείνης έξ ής χρό τίνων ημερών προσφιλή τίχνα Σου ύχέστησαν τον τής χείνης /α-
    ρ'.στήρια.
    Έν Σχβλάνι τίΐ 22 Απριλίου 1908
    Οί βαρνπενΰοϊη>τεζ γονεΐς
    Μιχαήλ Κ. Πα-αόάκιις
    ΕΟαγγελία Μ. 1Ιαπ«Γ>ιΊκη
    «—--—_
    ΠΡΟΣΚΛΗΪΙΙ1
    ΰ πάντες οί έγγεγραααενοι
    δ
    0(1 οί ε/ ή
    αξιώσεις «χϊ τον έκ Οοαίχμων δύο /ιλιάδας εςα/.οσί<·>ν
    •κεντήχονττ* (2650) έκπλείΊτηοιάσαατο; των έν<·>-
    «ΐέν*» ιχο» βήαεοον έν θ'ί*|αο<ϊϊο> πληττηδ:<χ·ΐαώ έ/.- ■ποιτ$έντων άχινήτων χτηαά-ων τού όφΞ'.λέτ&υ Ν·.- χολάου Πετρα'Λτωνάκη γβωογον /.αί /.ατοί/.ου τέ··»; Ρογδιάς Μαλεβυζίου -/αι Ϋ^ίν} ΙΙβιιαίώ; τ γ,; 'Κλ- λάοος καί κατχκυδωθέντων έτ* όνοαατί τού τελευ¬ ταίον άπεοΟεΛθΐτίΐτού ΊνΑ·λαν&ι>/;λ ΊΙλ. Κα^αττχ/./;
    χατοί*ου <οσαύτίΐ>; κατά την ΰ^* ά^'.Ο. <».].>? /.χ:
    <τ/ΐαβΰΐν-/*47 -χρονολογίαν <;/ξτ·.·αΫ(7 /.ατα/.υροτ:/. γ/ έκθεσιν υ.ου, όπως έντο; τυ,; νοχίαοο ζροθϊ'ϊαία; πρ57αγάγ<07:ν ενώπιον τού άρ;/.οο:ου Λ:/.α7ττ(ρίου -χρ' <Τι γενησεται ή /.ατ/ταςίς τού; τίτλου; καϊ τ* δίκαί&λογητίχά αυτών εγγραϊα *ς>* ών σττ,ρίζον-
    τα. αί άπα[τή·τβΐ; αυτών, άλλως πϊ?α έχπρόθδ/(αο;
    προσαγ«ογή αυτών Ιτετ«ϊ άπακάδβχτο;.
    Έν Ηρακλείω τ/) 20 Απριλίου 1908
    *Ο προτχαλών Συ;χβολα:ογρά©ο; Ηρακλείου
    Θ· Παντ*λ·ί>*ις.
    ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
    Νρο<τχαλοΰντα'. πάντε; οί τυ/ον 6/όντε; ζ·.ζα:ώ- η αξιώσεις επί τον έχ δρα/αών 70ό έ/.πλ*:- <ΓΓηριάσ{λάτος των ενώπιον αου σήαερον άναγ/.αστ:- κώ; εχποιηθέντων άχινήτων χτη;Αχτ(·>ν τού -οτέ
    Λεωνίδου Νεοολαώάκη έχ τού /ωρίου ΙΙοτααν.αί;
    Πεδιάδος τη έπισΐτβΰ<ϊε· τού Άθανατίου ! αρλ-χαϊ χατοίχου ΙΙισχοπιανοΰ Πεδιάδος ό»; δεικνύει ή ϋ~' άοιθ;χ. 14428 χαί σημερινήν χρονολογίαν ε/, θεσ·; μ,θυ ίνα έντος τή; νοαίαον» ■προθίίαίας προσαγάγοχτ: χαι χαταθ^ωσι τοϋ; τίτλον; χαί τα δ'.χχ'.ολογγ,τιχά των άπαιτήσεών των Εγγοαοα ενώπιον τού πρό; κατάταξιν χαί δ:ανο;;.ήν τού ανωτέρω έ/.πλε'.στη- το; άρ;/.οδίοα Λΐ/.αττηρίου, καθότι πϊ·-α βκ- προσαγωγή καί κατάθεσις των τοιούτων εγγράφων έσται άπαράδε/.τος. Έν Καλώ Χωρ'ίοι τί, 20 Απριλίου 1ν»08 Ό προσκαλών Γραααατδϋς τού Είρηνοδ'.χείου Καλου Χωρίου Πεδιάδος ώς νό,χ.αος άναπληρωτής τού ενταύθα Συτ.βολα·.ογράφθί> Ζα/αρίου Πασ/αλ:-
    δου.
    Γ. Ζ.
    Φανουράχη, "Αννης Ιΐλουτ.νοτϊούλαι; χαί *Κ;.;α.
    Άγιοβαρβαρίτη καί 2ον) εί; Οΐίΐν <<Σ<·>/")&α" κή¬
    πον Ι υ-.ουζουρίου αέ Ί /.ϊρχσΞα:. ?>·/, ■/.τήυ.χν.ν
    Αναγνώστου Σπυρ:οά/.η, Μάρκου Λυρατζ//./;. Γ.
    Ματθαΐοαανιολϊ/.η /.α», οροαο» ί/;αο5·<ο. "Ο τελϊίΦΤ'^ρ'.αΐΑΟς των κττ('Αατ<ον τούτον ·'ϊ"/γ]- κΤΕται την 1 Γίγ(ν Ίουνίου 1(.'θ!·ί ήαέ^α/ Κυριακήν καί ί'όραν ίϊ— II τ:.;/.. έν«'»-'.ον τού Συανολϊΐογρϊ- ϊ»ου 'Λγίου Μυθ*·»νο; Μαλίουζίου Ίνχ;Α. ΤζΜρτζακη τ4 τον νο;Α-.;Αου αυτού νναζληθ'οτου /.χι *έ;ωθ·. τοΰ για35;ου 'έ/Οχ /.χ/.ούντα: οί ττλίΐοοοτήσθντες. *Λρ;.5ο:ο; ο·./.α7τ:;'.. ζλ^τήο ένεργ/·(7ά~ί·> τα νό-
    ;·.'/Αα.
    Ίν/ ΊΙρα/.λεί<ο τ/, 20 Άττο:λίου 1ί»08 Ό πλη&ΐς. ο:/.τ(γ. τού έπ'.τττβϋδοντος /.αί χα- ραγγέλλοντος. "Ιοάν· Γ· [ΙΡΟΙΤΛΜΜΑ Ι1ΛΕΪΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Τον έν ΊΙοαχλείω *Υποχαταττήλαατος τού Κοι- Φΐλονς Ταα«ίθυ Κρήτης έχΛροσωχ&οα,βνου ν>α·-
    τού Διβυθυντον οίύτοτΐΣκνρ. Βαρδΐνογ',άννη
    χατ. Ηρακλείου.
    Κατά
    Γ·*^. 'Βαψ1· ♦«νουοάχη, χατοίχου τού /ωρίου
    'Βκάν» Ά«ίτβί< Μαλΐέυζ'ου. Πσ«ρσΐ *θί 1ΜΛ* ου ΐό τταρόν ποόγραααα ε/οι λα ;.- $ τού ύχ' αριθ. 3875 δαν$:ττ. ίυ;.- { ρ βολαίο» τού _»ν.βολα:&γοά^ου *ΙΙρακλ«ίου Κύττο. Βθ*αθθ9θ;Λΐεχχη νοαίχω; χηρυ/θέντος έκτελβ^τοΰ ?:' ύχόλθ'.Χθν χκ^αλαίο> καί τόκων μ.έ/ρ: σή Λ3οον
    Δρα/.. 135,20.
    Έκβιδή καίτοι έπβτάγη ν&α:;χως ό ρηθίϊ; οζζ:-
    λέτη; διά της ύιτό /ρ&ν. 18 Λ)^οίου 1003 έπ:τα-
    γης αου δπως έξο©λήστ; την όοϊΐλήν τού ταύτην
    πλήν άπέσ/ε να πράξν) τουτο έχου^ίω; |--6/ρ: σή¬
    μερον.
    Διά ταύτα
    Καί πρός εΓ-τπραξίν τοί άν(οτέρω ποντοΐί των δρ.
    ! 35,20 των άπό σήαερον τόκων καϊ των έξόδ<ι>ν
    έκτιλέσίως «·β/ρ:ς έξθφλήίτεω;, έκτίβηαι β·ς δη·ΑΟ-
    σιον άναγχαστίκον πλ*·'?τηρία'ϊ;.ον τα έπόαενα ένυ-
    •κόθηχά αοι άκίνητα κτήαατά <τα; κεί;χ·να έν τ7, περιοερβία τοΰ -/ωρίου 'Βπά^ω Ασιτών τού Λή- (;.ου Κρουτώνί); Μαλκβυζίου ήτοι Ιον) είς 6έ?(ν '(_αλα/το» άμπελον 10 έργατών καϊ συνβ/ΟΆβνον ταύτν) αγρόν 1 αουζουρίου έ;Α*εριε/όντων 5 έλα:ο- χεντράδις, 25 ελαιόδενδρα και 3 άπιδία;, συνορ. γύρωθεν κτήαασ: Ιωάν. Ματ6α:άκη Αποστόλου 1ΙΙΌΓΡΛΜΜΛ ΙΙΛΕΙΓΠΠΜΛΣΜΟΙ' Τού έν *ΙΙρακλεί«> Τ|5τ/ί;Λατος τού Κοινο-νίλού:
    Ταλείου Κρήτη; νοαίαω; έΛ-ροτ<ο-ουΑ27&υ ΰ-ο τοΐί Λίΐυθυντ&υ αυτού Σττυρίο. 1ϊαρδ:νί»γίάνν/). κχ- τοίχου ΊΙρακλεί&υ. Κατά Ματθαίου Γ. Μζ!-γ(. κατ&·/.ου .ού //ορίου 'Γ- πάν<·> Αρχανών Τεμένους.
    Ό καθ* ου τό -ζοόν 7:ρ&για;Λν.χ ^Λ:'.7τ^ίο:ζ■^;^:&ύ
    ο^είλέτη; αου. νοαίαιος δ^ΐταγη ο:ζ τή; ύ~ό '/εο-
    νολ. 1") Ίανουζ5·ου Ι1·ϋΧ έπταγή; αου. <ί>; δεί-
    κνυτζ: έκ τού ύ-' 75:0. *»-{'' έπίδοτηιίου τού
    ομζττ. κλητήρο; τού Ι Ιροτ&δ'.κείου Ήρα/.λείου
    Ί"). Μανδαλενακη, '.να ουνα;;.£'. τού ΰπ' ζρ:0. Ί'Γ)80
    δανί·.ττ!/.ού «τυ-λοολαί&υ τού ϋυ;χ)γ&άϊ»ου ΊΙρα-
    κλείου Άνδρεου Μαρασυρχχ.η. ;;.οι πληρίότ/; έντός
    τή; νοαί;χου τζροθΐτν.ία; ο:ζ χεοζλαίθν τού σνΑ^ο-
    λαίου τούτου τό/.ου; καϊ εςΌοα αέ/ρ· τής έπιτα-
    γή; ;Λθυ Λρα/. 147,06.
    "Κπδϊδή παρήλθεν απραχτος ή νόν ι ι,ο; προθζ-
    7;λία.
    Διά ταύτα
    Κ«ΐ προ; είσπραξιν τού ποσού τούτου τ<Ον Λρα/. ΙΊΤ,Οβ των τόκων αυτών άπο τής 1 Γ> Ίζνουαρίου
    1008 μέχρις έξοολή7εως χαϊ των <7υ·Λοη·7θν.3ν(.)ν έςόδων έχτ$λέ«ως, έκτίθελεν δ':ς δη;ΑΟ-ον άναγ- χα?τιχόν πλε'.νττηρ:αι7αόν έκποιή^εω; τα £-&χΐνα ένυπόθηκα ακίνητα κτήαατά τού /.ΐίν.ΐνα έν τ/4 περι©ερεία τού /ωώνΛ Κάτο Άρ/αν'όν -&ύ Λήαου Αρχανών Τεαένους τή; Κΐρηνοο /.ε:ζ/./,: ττδρ:&ε- ρεία; Άρ/ανών Τεμένους ήτο: Ι) Κ·ς Οε.τ·.ν «Αγ. ΜαρίναΛ ζαπελον 7 έδγατών ύ ί ελαιόδενδρα, 7 άαυγδαλέας κ_ί 8 τυκέας, ίυνο&ενον,ίνην κτήν.α^ί Δη;Α. Ν. Ψαραδάκη, *1<ο. Μζΐίη. "Άννης Μαίβη χαί άγριάδι Ληαοσίου /.αί "2 Εί; την ιδίαν θέτΐν «*.πελο*' 3 έργχτών ;;έ .ί ελαιόδενδρα, ιυνορδυδΆδ- νην κτή.'λατ: Μιχ. Μζ;<7η, "Αννης Μαίτη χχ'ι άγρο- τικη οδώ. *Ο πλεΐνττηριαιταο; των χτηαάτων τούτίον γδνή- τ^τα: έν<·ι-:ον τού συ/Χολαίθγράίτθυ Άρ/ανών Τΐ- ;ι.5νου; Ν:/.. Χρ:<7τ:ν·δου ή τού νοαίαου αυτού άνα- ττΛηρωτού /.α; ΐν τώ οηαοσίί·) γΰανείοι τού κε:;χ2νίο εντό; τού χωρίου 'Κπζνοι Άρ/ανών Τενενοα;. την ! Ίουνίου Γ.ΚΙ8 ή λίραν Κυριακήν καί <·»οζν 1<· - Ι ν π.α . Ινθα καί ότε χαλούντα: οί ^ουλό;/.ενο'. νά 7ΓΑ5:θδθτή·7ο>Φ:.
    *Λραόθ!ο; δ:/., κλητήο έν5θγ/)«τ<·> τα νό;χ:;Αα
    επί τού προκε'.αίνου.
    '* ηρακλειον
    IX
    Μαδτίου Ι'.ΜΙίί
    *Ο τ:λ. δίκηγόρο; τού έ-ίότπΐυοοντο; /.χ: -Ζ5αγ-
    γβλλοντο:.
    *|:ηιι· Λείίίντης
    ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ ΠΑΚΙ-ΤΗΡΙΛΪΜΟΓ
    Τού έν Ίϊίζ/./.ϊ'.<:> 'ν^ο/.ατα'ίτή'Λατο; τού Κοϊ-
    ν(·ίΰ·λού; Τα,.είου Κοήτης έ/.ττοοτο-ουυ.ενου νο-
    αίυ.ίο; -αοά τού Λιευθυντού αυτού — ~υο. 1>αρδ:νο-
    γ:ίννΓ(, /.ατ. Ίϊϋζκλείου.
    Κατά
    ΊνΑα. Μ'/· Ινουοιοακη. ζζτ. τού /ωρί&υ _ί-
    ιαο/α Μυλο-οτάαου.
    'Κπδ'.δή ό καθ* όν τό -αοον -&ογρζ;χαα καίτοί
    έ-ΐτζγη νοαί;Λΐ«; διά τή; ΰ-ο χρονολ. 1ο Ίανου-
    αρίου Ι'.ΜΚ έτΐίτζγή; ;-·.ου, ο-<ος δυνζ;Λ*ί /.αι ^ίό; έκτέλϊσ:ν τού Οπ' 75:0. ό,7 Ι οανΐ:<ττ:κού <τυα€ο- λιίοο τού _υ7.βο^2ίογ5/^ου ΊΙραχλε:ου 'Λνδρ. Μαρα?υρζκη νοα:;;.«>: κ^ου/Οέντο; έ/.τΐλε7τοΰ ;χοι
    πληρί'ΐί'/; δ:ά κε^ζλα:ον τ&κου; /.χ: ε;οία ;χέχρ:
    τή; έπΐταγή; έν ό'λ<ο δίαχ. ^'.ΜΙ.ΟΓ». ΐν τουτο:; πα- ρήλθϊν ά-ρα/.το; ή τ:50: τ:λη5Γ·);Α/;ν νό;;.·.;λθ; ποο- Οεταίζ. Λ:2 ταυτα Κ αι -τρό; Ζ'.ιζ~Ζ7,^ί τού 7ν<οτε5<·) ττο'ϊου των Λοα/. '^'.ΜΙ. Ο Γ» τ<·»ν /ζο τ/,; έ-'.ταγ/,ς το/.ων αυτών /.α: των έςοοίον 7να-'/.α7τ:,:ή; έ/ίτελέόΐεως έκτίθηα: εί; δη·Λθ<ϊ:ον ^λζ^τη^ατν-ον τό επόμενον ένυπο- Ογ(/.ο·/ ;χο: 7/,ίν/;τον κτ?,··.ά ^α; κείαάνον «ι; θέσιν 'Φουσ/αρή" τή; —ζζιζ>ζοε:χζ τού χωρίου ΆΟζνα-
    του;. τού Λή;.ου /.α: τ/;; Κίρηνοδ:κεΐακ. περϊ5εο3·α;
    ΊΙοα/.λείου. ήτο: αί α ν άμπελον έ/.τά<;ε<ύ; 1 ^ έργα- τών ^-ρ:έ/_ου7αν 8 αουιέλλα κοϊ Γ> άχ:ο2ας, συν.
    /.-ηίζτ: Ψραγ/.:ού Κουβίδάκη. Γε«>ρ. Λευ/αράκη,
    /.λ/;ρονό·Αί.>ν Νικολ. Χειράκη κα: ζγροτ:κ?( οδώ.
    '<) πλεΐΊΓτηρϊαϊΛΟ; τού /.τήί.ατος τούτου γβνή- ■7*τα: την 22 Ίουνίου Ι'.ΙΟΗ ήλέραν Κυριαχήν χαί <·>ραν Ο—11 π.;-·., ενώπιον τού ϋοαβολζϊ&γράοου
    ΊΙραζλίίου Ηεα. Ι. ΙΙαντελίδου ή τού νοαίάου
    αυτού άναπληρωτού /.αί εξ<.>0: τού είς Λεν.πλετζί-
    δ:κα Ίίοαχλείου κεϊλένου οηαοσίου γρζοείου τού
    Ιν6α /.αλούντα: οί πλε'.οοοτήσοντε;.
    *Λρν.όδίος δ:κα7Τ. κλητήρ έν:ργη·τάτω τα νό-
    <-.!;χα. Έν Ίίοζκλείω τ/, 20 'Λζρ-λίου 1008 *Ο πληοεςούσΐος δίκηγόρος τοΰ έπίότπεύοοντο; κζί παραγγβλλοντος. άν· Γ· ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ ΝΛΚΙΓΓΗΓΙΛΪΜΟ)· Νιχολάου Γ. Ιϊογιατζζχη .ατοού. /.ατ. ΊΙρα- κλείου. Κατα Παντδλή Ματεί Γεωρ. ΙΙκπχδάχη. ζατοί/.ου τού ού τό παρον πρόγραααα /.αίτο! έ~2- μγράβου αο: -λ/(:<·^/ ο:α /ΐ^7.λα·ον. τό- κου; /.α: Ιςοδα αεχρ: τή; ί-'.ταγή: ι» όλω δραχ. 121.70 έν τούτο:; παρήλθεν χ-οα/.το; ή πρός πλη- ρωαήν νό;Λ·.νος ποοθεια'.α. Λ.ά ταύτα Κα: τ:οό; ΐΐίττραςϊν τού ανΓ·>τερ(«> ττοσού των 02.
    121.70 των *πο τής έπ:τζγής τόκων κα: λο:πών
    έςόδίον τού πλειστηοιαιαού |-«·έχρ: τΐέρατος αυτού
    έκτ:0η·Λ: ε:ς οηαοσιον πλί:στηδ!α<ϊ;/.όν τα ϊτζύ-χζΊχ ένυ-οθη/.α αου άκίνητα /.τήν,ζτζ σας κείαενα έν τή πεοί^εθΐ1-ζ τού /<ορίου Σταυγ:ες τού Λή;Αθυ Χάρακος Μονοφατσίου ήτο: 11 ε:; Οίσ:ν «Κουρή» αγρόν 2 αουζουρίων αέ 21 ελαιόδενδρα, ο*υνο5. κτήυα'Τ'ν Λίκατερ. Παπαδάκη, ΊΟαα. ψραγ/.ζ/.η κα: δρόαω έκ 2 «,ερών. 2) ε:; θέσιν '<Μ;ία/.ό Μυλθ" αγρόν ποτ:στ:κόν 1 12 αουζουρ. συνοο. κτή- αατ: Κωνστ. Παπαδακη, ποταα«|» καί 7γωγώ ι!) εί; θέσιν ""Λσπε;» αγρόν 2 αουζουο. συνορευόα. κτ/,-^ασϊ Ιωάν. Γίατράκη, _τειγ·ου ΙΙαπαδα/.η κα: Κύ^ροσύνη; Παπαδακη Ι ε:; θέσιν «Λε:βζδί>»
    αγρόν Γ» αουζουρίων συνορ. κτήαασ: Αίκατερίνη;
    Παπαδάκη /α: ποτααώ έ/. 3 αερών. ")( εί; θέσιν
    «Καααράχη» αγρόν ποτιστ:χόν Ι αουζουρ. συνορ.
    κτήααΐί Λίκατερ Παπαδάκη, ρύακΐ, άγοιγώ καΐ
    —οτααώ ί»< εί; Οεσ:ν «Κουρή" άλωνο/ώρζϊον ενός αουζουρίου συνορ. κτήαασΐν Ίο>άν. Ι":ατράκη,
    ορόαω έκ 2 μερών καί ρύακ: καί 7) εί; Οεσ:ν « Ελ¬
    ληνικόν αγρόν 1 (λθυζουρίθιΐ, συνορ. κτήαασ:ν
    Εύχ'θθφΐνης Παπαδάκη Στέργ'.ου Παπαδάκη /.αί
    Ιωάν. Γιατράκη.
    Ό πλε'.στηρίαταό; των χτηαάτων τούτων γε-
    νήσετα·. την 22 Ίουνίου 1008 ήακαν Κυριακήν
    καί ώραν Ο—^11 —.α. ενώπιον τού Συαβολα:ογΐ7-
    φου Πύργου Μονοφατσίου Νικ. Πετρο«..χ:λακη
    τού νοαίαου αυτού άναπληρωτου καί εξωθ: τού
    γραοείοιί τού ένθα καλούντα·. οί πλεΐοδοτήσοντε;.
    Άραόδιος δΐκαστ. κλητήρ ένεργησάτω τα νο-
    αιαα.
    Έν ^Ηρακλείω τ7, 22 Απριλίου 1008
    Ό πληρες. δίκηγόρος τού έπϊσπεύδοντο; καί
    παραγγελλο ντος.
    *Ιωάν· Γ. Βογ«ατ*ζάκι%ς·
    ΤΟ ΕΝ ΓΑΑΑΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΓ ΦΗΜΗΣ
    ϊΓΠΡΡΟΪΤΑΙΙΟΜΙΕΑΪΤΙίΙΙΙ
    ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΩΝ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
    άνέ&ετο την Γενικήν χα&* ύλην την Κρήτην αντιπροσωπείαν τον είς τύ έν τι]
    πόλει μας εμπορικον Καταστήμα των κ,κ.
    ΑΚΡΑΤΟΤ & ΒΑΣΙΛΑΚΗ
    ϊν&α διαρκώς ευρίσκεται μεγάλη ΠΑΡΑΚΑΤΑβΗΚΗ όπως καϊ ίτοι-
    μος άντιπερονοοποριχός ΠΟΛΤΟΣ δραστιχώτατος χαι ήγγνημένος.
    ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΨΕΖΔΣΤΗΡΔΣ νΕΒΜΟΕΕΙι
    δσοι επι&νμεϊτε την σωτηρίαν των αμπέλων σας.
    ΟΗΗΙ8Τ
    ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
    *?» ^ (Σ!υνί/£ΐαι εχ προηγουμί'νου φύλλον)
    Και έν τούτοις τοίοθτον ειναί το Οέλγητρον της ψυ/;^ί
    Άληθές χαΐ το Καλόν, ώστε ^λέ-οιχεν νά επι-
    χ«1 έν τω καταχλυσ{Αφ τούτω άλήθίΐχί καί άρε-
    ταί τίνες. Τα θρησκευτικόν συναίσΌ^αα όσω καί άν ά?:ε-
    πλβνήδη ίιφίσταταί. Η ιδία τοθ ΗεοΟ παραΐλορ^ωθεΐτα
    χ»χΙ μιτασ/ηαατισΟεΤσ-α οέν μένει άνευ άκτενο^ολίας.
    Ή σννβίδησις αδυνατεί ν' άπ&βάλττ) τί-,ν τκέψΐν είτε ν
    αποφύγη τάς ενεργείας τί}ς (Αυστηριώοους ταύτης δυνά-
    |χεο>ς, ήτις «Ινβι πιΐνταχοθ τϊαροατα, έν τώ κόλττω της
    οποίας ολόχληρον τ6 σύμπαν ε/ει' ά/4Οη, ή οποία
    καταπτοεΐ χαι προσ4λχ«4«ι «αν ιτλάσΐΛα. Ό ήθικος νόυιος
    ανθίσταται είς τίνα σηαεΐ*, ίίς τχ*σας τάς ζληααύρας.
    Ό βρκος, ή διχαίΐοσώνη, ή ανθρωπότης κυ^ερνοθν περισ¬
    σοτέρας της α.άς θελήσεως χαί τιαώσί περισσοτέρας
    της αιας ζωης. Μν τω παγκοσμίω ολέθρω ό βεος είναι
    (Α2Χ5χν των έχλεχτών. "Εχει τούς προωρισαένους, οί
    ον προσο/,ωσι: ττνεύματα ειλικρινή, καρδίας τε-
    τρωιχένας χαλούσας καί προσ:υχο(Αένας είς τον άζω¬
    τον θεόν. Το κακόν οΐν ε ινα», ειμή τυχαϊον: 5έν Οά ηδύ¬
    νατο νά καταστρέψη την θυσίαν' λοιιτον ή ούσία τοθ
    -άνθρώπου φέρεταί πάντοτε καί πανταχ-οΰ άπλήστί«ς πρός
    τον θεόν.
    'Λλλ' οί έκλεκτο'ί ούτοι είναι ώς οί ααργαρΤται έν τω
    βορέόρω. Ο Οεος μόνον γινώσκει αύτούς. Το θείον τού
    ΊησοΟ ομμα έμάντευσε μακρόθεν πάντας τους έκλε-
    κτους τοθ αέλλοντος. Τούτους δέ τούς έθνικούς της
    άγαθης πίστεως έννοει ούτος είς τούς βαθεΐς τούτους
    λόγου^: «... πολλοι άπο άνατολών καί δυσΐΑων ήξουσι
    καί άνακλιθήτονται αετά 'Α^ραάίχ καί Ίσαάκ καί Ια-
    κώ€ έν τγ, βασιλεία των οΰρανών, οί δέ υίοί της βασ£-
    λείας έκ^'ληθήσονται είς το σκότος το εξώτερον».
    Τί άντ'.προσωπεύει λθίπον ό Κθνΐσαός έν τη ίστορία
    τής ανθρωπότητος;
    II
    πολιτική δύναμις συγκεντρω-
    Οεϊσα έν Ι*ώαη έτ ραγματοποίησε την ΰλικήν των λαών
    ένότητα" άλλ' ή Ορησκευτική δύναμις, ή όποία εξεδη¬
    λώθη τόσον έκτρόπως έν ταίς πολυθεϊστικαΐς καί είοω-
    λολατρι^αίς ^ρησκείαις τί παρήγαγε; Κίνησιν πρός τα
    πρόσω ή πρός τα οπίσω, πρόοιον ή παρακμήν;
    Αύθαίρετος καί προκατειλημμένη έπιστήμη περί
    της ίστορίας των Ορησκευμάτων ηθέλησε νά ένίδη έν
    τούτω κανονικήν ?*σιν, βαίνουσαν έν τώ μέσω τοο οί-
    ~ν/ισν& καί τοθ μονοθεισαοθ: ό ^ετιχισμος κατά τί-,ν
    θεωρίαν αυτής είναι ή άοετηρία καί 'ο μονοθεϊσμος το
    τέρμα της Ορησκευταής εξελίξεως. Λέν π-στεύω ότι
    είναι δυνατή ή δΐάχρΐτΐς 6πο εποψιν Ορησκευτικήν με-
    ταξυ τοθ ψζ-ΐ'/ΐ7<Μθ ή ψυ/ισμου (-ΐιίηπδηιυδ) καί των πολυθειστιχών θρησκείαν. Εχουσιν αύται κατά βάθος την αυτήν υπόστασιν, καθότι πάσαι λατοεύουσαι καί Οεοποιοθσαι την ?ύσιν είναι έξ Γσου 9υσιολατρικαί. Ό ?ετι/ισμος μή άποτελών θρησκείαν είναι παγκόσμιον καί ουσιώδες συστατιχΌν των έθνικών Ορησκειών. ΙΙδς έθνικός, ό Έλλην καί ό ΡωμαΤος ώς καί ό μαθρος το5 Ιομ^ουκτού, ε/ει τα ΰλικά της λατ^είας άΰτοϋ άντΐ- κείμενα. Το Παλλάδιον τής Τροίας, οί τριάκοντα τετρά- γωνοι Λίθοι, οί όποϊοι επί τοθ Παυσανίου περιε^αλλον το άγαλμα τοθ Έρμθ0 καί τούς όποίους ό λαος έλάτρενε παρέ/ων είς έκαστον το ονομα ενός των Ηεών, το δόρυ τοθ Αρεως έν Ρωμη καί πάντα τα περίαπτα παρά πάσι τοΤς λαοΐς, τα όποΤα το δηλητήριον τοθ 'ΚθνισμοΟ έρ- γαζεται καί έν αύτω τω μονοθεϊσμω, δέν ήσαν ειμή ορατά καί θαυμασία άντικείμενα, έν οίς ένεσάρκουν τον Θεόν ή μ£α των 0είων ιδιοτήτων. ΤΓ.