256363

Αριθμός τεύχους

76

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Α

Ημερομηνία Έκδοσης

08/09/1899

Αριθμός Σελίδων

12

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ^ —ν "Γ
    1 <Γ τ * * ΕΤΟΣ Α Έν Χανίοις τ$ 3 2επτ5|ί.βρ(οι> 1899
    ΑΡΙΘ.
    ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΦΙ
    ΤΗΣ
    ΚΡΗΤΙΚΗ! ΠΟΛΙΤΕΙΑ
    • Γ
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΑΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ
    ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
    Κνριε ΣνμβουΑε,
    Πρός εκτέλεσιν τίς ύπ' αριθ. 545|5Θ7 ύμετέρα; δικτκγίς
    μετέβην μετά τού μηχκν.κ,ού κυρίον Μ. Σαββάκη είς Γεωρνιού-
    πολιν καί εξήτασα τό ζητημα της εξυγιάνσεω; τί; πόλεω; ταύ¬
    της καί τίς χρησιμοποιήσεως των υδάτων προ; βελτίωσιν τή;
    γεωργίας τού διαμερίσμκτος τούτου* λαμβανω 81 την τιμήν νά
    νποβάλω Τμΐν διά τη; πκρούση; εκθέσεως μου το πόρισμκ των
    επι τού προκειμένον ζητήμκτο; μελετών μ ου.
    Τό νοσηρόν τού κλίμχτο; τη; Γεωργιουπόλεω; κχί των πέρις
    προέρχετχι έκ των έλών, κτινκ σχημκτίζοντκι εν τνί παρά την
    Γεωργιούττολιν μικρά πεδιάδι κκΐ έν τ·/, ασυγκρίτως μεγκλειτέρχ
    πεδιάδι, τ*7ί γνωσταί ύπότό ονομκ Α'ο^ΓΓΛΎ«Γ////«Γ«,τ·7ί·>ιτεινο;Λεν/ι
    άπό τού Περασζιχον πυταμον μέχρι των συνόρων τού χωρίον Επι-
    (ΐχοπϊμ: ~αρκ τα; έκβολάς τού χοτκμου Πετρέ.
    κ[ έτϊίδρχσις τί; λί(χν/ι; Κουρνά επί τού κλίματο; των Χύο
    τούτων πεΧικίων %χΊ των πε'ρις χωρίων, κκτκ τγιντ,;/.ετερκν γνώ-
    »/.γ4νΊ είνχι όλω; δευτερευούτ'/ι; ΓΓ/ι;ΑΧ<τία;, διά τού; λόγουςου; θέ¬ λομεν άναφε'ρει έν τς»ΐ; έπομενοι;. Τα ελΐ) τ·7ϊ; πχρά την Γεωργιούπολ»/; μ'.κρχ; πεδιάδος προερ- •/ονται έκ τ·71; κακνίς ροΤΙς τεσσχρων ποταμών, των έςνί;: ά ) ΒΛυχάδια, ό πχτκμίσκο; ούτο; πηγάζων τ.χ^χ τχ; ΰπω- ρεία; των πχρχκειμε'νων λόφων ε/ει μ·^κο; 800 περίπου με'τρων, τχ υδατχ τού εινχι γλυφχ, κχτχ την ^«β/ίωσιν δέ των εντοπίων ενουσι ταυτχ κχθχρτικχ; ϊ.διότητα;. Ό παταμο; οΰτο; δέν δύνατχι νχ χρησιμοποιή^^ χπ* εύθείχ; δι* άρδεύτεω;, διότι αί πηγχί τού ευρίσκονται εί; έλχχιστον χπο τί; έπιοανεία; τη; θχλχσσνι; υψο; κχΐ η ροη χύτου, εν·κχ τού¬ του και τη; μικρ£; άπί» τί; θκλάσσης άποστχσεω;, είναι χν«πί- Χεκτο; άναπτύζεω;. Ό κανονισμό; κχί ό καθαρισμό; τί; κοίτη; τού ποταμου τού¬ του είναι ευκολος καί ολιγοδχπανος. β'.) Ό ποταμος Βρυσών πηγκζει περί τό χωρίον Πρό·ερο}
    άλλά κυρίως τροφοδοτεϊται από διαφόρου; πηγάς, ιΐίω; πχρχ τχ;
    % Ε,ΑΛηγιχάν, καμάρας καί αποτελεί συνέχειαν τού ποτααού
    Μπονταχας.
    Ό ποταμος ούτο; έπιδρκ επί τί; ΰγιεινί; κχταστάσεω; τί;
    πεδιάδος Γεοίργιουπόλεω; κυρίω; άπά τ·ού Πύργου ΑεΛή, οπό¬
    θεν τα υίϊατχ αυτού άπό γλυκεων, οπου είναι άπο των πηγών
    τού μέχρι τίς θέσεως ταύτη;, καθίστανται ύφχλμυρα.
    Τα ϋδατα τού ποταμου τούτου είναι Γσω; δυνατόν νχ χρησι¬
    μοποιηθώσι δι* άρδεύσεω; κχί γίνωσιν άναγκαΐα τινκ τεχνικά
    Ιργα παρά τάς ιΕΑΑ. Καμάρας· άλλά τό τοιουτο θεωρούμεν πρό-
    ωρον καί σχετικώς πρός την σημερινήν κχτκστκσιν τί; Νήσου
    λίαν πολυδάπανον.
    Ή επίδρασις ομως τού ποταμου τούτου επί τί; ύγιεΐνί; κα¬
    ταστάσεως τίς πεδιάδος.Γεωργιουπόλεω; σπουδχιότατα δύναται
    νά μειωθ^ δια τού κανονισμού κα·. κχθχρισμού τίς κοίτης τού
    άπό τίς θέσεως Πυργος τον Δε.Ιή ί Γιηισαρίων μεχ?'· *'^ς θα¬
    άσσης. Ή απόστασις κυτη εινκι 2 χιλιομετρ. περίπου.
    γ'.) Ό ποταμος 'ΑΛμνρος πηγάζει είς μικράν άπο τίς θα-
    λχσση; απόστασιν άπο τιτανολίθους.
    Τό κπό τη; θκλχσση; υψο; των πηγών άνέρ^ετχν εί; μίτρα Π.
    Τα υδχτα τού ποταμου τούτου είναι χφθονκ καί άβλαβί* ν.
    θε ροη αυτών έμποδίζεται σπουδχίως ένεκα των πολλών· και
    άφθόνων φυτώ; κκί άπό τόν σχηματισμόν υπό των χωρικών ·8ι-
    σιών» δέσεων διά την χλίευσιν έγ/έλεων, ών ό καθαρισμός θε'λει
    σπουδχίω; ίπιτκχύνει την ροήν κκί συν*πώς θέλει μειώσει* τ/.ν
    ανάπτυξιν ελών. ~ ^
    Οί ποτκμοί Άλμυρός κκί Βρυσών πκρά τάς Ικβολάς των
    ρέουσι πκρκλληλως, έγγύ; αλλήλων. Ευκόλως δέ οί δύο. πο-
    τχμοί πχρκ τάς έκβολχ; των δύνανται νά άποτελέσο>σιν ίνα
    μόνον ποτχμόν. ... ' ,* ;1
    Τό τοιουτο θέλει έπιταχύνει την {^οην.
    δ'^Τέτχρτο; ποτχμό; τί; μικράς τχύτη; πεδιάδος είναι δ
    Περαστιχος, όστι; πηγχζων έκ των λόφων ΤονρΜ εχει μίκος 3()0
    περίπου μέτρων. ,
    Έκ των χίω έκτεθέντων κχτκφχίνετκι, ότι ή δι* άρδ-ίύσεως
    7?^μυ7ϊ9.ν/)σ.; των υδάτων των τεσσάρων τούτων ποταμων ειν^χ,ι
    δύσκολος,τό μέν διότι ηπεδιχ; τί; Γεωργιουπόλεω; έν σχέσει προ;
    τό ποσόν των υδάτων των τεσσάρων ποτχμών είνχι λίαν μικρά,
    τό δέ διότι οί τέσσαρε; ούτοι ποτα^οί έχουσι μικράν κλίσιν καί
    απέχουσαν ολίγον τίΐς θαλάσσης, ώστε εινχι χνεπίδ^κτός άναπτύ-
    Έν τούτοις μέρος των υδάτων τούτον δύνχται νχ χρησιμο-
    ποιηθηπρό; αρδευσιν δικ κατάλληλον άνυψωτ-/Λών μηχανημάτων^
    ώ; λ. -/ο κοιών. ο'ίτινί; δύνκνται δι* έλα/ίστη; δαπάνης, ένεκα
    τί; άφθον.κ; τού ύδκτο;, νχ άνυψώτωσι τό πρό; χροευσιν αναγ-
    καΐον ύδωρ.
    "Αν -/χί η άποζηρχνσι; των έλών τί; Γεργιουπόλεως κχί ή
    χρησιμοποίησις των εκεϊ ύπχρχόντων υδάτων δ'εν φχίνετζι συμ-
    φέρουσκ υπό κκθαρώ; γεωργικην εποψιν, εν τούτοις φρονούμεν,
    ότι η κποςηρανσις των έλών τούτων επιβάλλεται διά λόγο-»;
    ύγιεινούς κκί εμπορικού;, ών την ανάπτυξιν πκραλείπομεγ,* ώς
    μη άμέσω; ύπχγομένην εί; την έννοιάν τί; άνχτεθείσης η[
    Άλλ' η άποζηρανσς; των έλων τίς μικράς πεδιάδος τν7ρ
    γιουπολεω; έλλιπώ; μόνυν θέλει επκρέρει την εζυγίανσιν χαι
    τί; Γεωργιουπόλεως κχί των πέριξ χωρίων διότι εκεϊ πλησίον ευ¬
    ρίσκεται έτερον μέγα κέντρον ανθυγιεινάς
    V
    πεδικς τα Κυυργο-
    ,Ύαη'φατα, εν ν) έκ^άλλουσιν οί ποτχμοί Δέλφινχ, Καβρός κ"χί
    Μουρούλας. ^ *|, ··_,,,'%' ίΓί* - ^'-
    Ή πεδιάς αυτή εχει μίκος 9—12 χίλιομε'τρων καϊ ?ϊΧ$τ*ος
    1—3 /ιλιομέτρων, η επιφάνειχ 8'ε αύτίς άνέρχεται €ΐς
    20—25000 στρέμματα, Γσω; δέ κχί 30,000 στρέμμχτχ. - νγ·
    Ή πΐδιά; αυτή, άν καί γονιμοτάτη, καλλ;εργε?ται κάκισ*ία·
    διότι ένεκα τί; κχτχ κχιρού; άμελείχς των γαιοκτημονων
    καί γεωργών πολλαχου έμποδίζεται ή φυσικη ρόί: των ύδάττ»)ν,
    άτινα μη κινούμενκ έλευθέρως σχημάτίζουσιν ελη. Ή υπαίρξις
    τούτων καθιστα τό γόνιμον τουτο πεδίον νοσηρόν ούτω δέ
    οί κάτοικοι 15 περίίτίον4 Υΐορίων, άνερνόμενοι είς 2000—-3000
    Ιί
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΠΈΪΑ
    Ι.
    περ<*ου,ύιΐο?έρου<ην &«& *υ?ιτούς, Λς οί εντόπιοι ^ Ό *«νονισμδς τ*ς ρο*ς των ί^των τούτων είναι και ευκολο; ί όλίίαος συνεπώς φρονούν «τι επιτακτικώ; επιβ-λλ;- σιως ουχί ασημάντου ^Ή άι«νευθίρω«ις των δύο τούτων πεοιοίδων(πεοι*ς Γεωργιθυ- *Ολ.ως «αί Κουρ*ο*ε,τ*)«*των) άπό των ζ^*™1^ ^^ ών ·>. *αρουσία είναι συνεπεία τίς ***'π* ι ι ,* * ·
    μελιίβς των γεωργών, θέλει δώσει ζωην και στάδιον ενΐργηα; ου
    μόνον είς τοί,ς κατοίκους των πέριξ χωρίω., αλλά σπουδχιω;
    ΘΛΐι συντρέζει καί εί; την ταχυτάτην τίς Γεωργιουπολεως ανχ -
    πτυξιν. - . , -
    Ή ύπαρξις δέ λιμένο; καί κέντρου εμπορικου επι τί; πχρα-
    λίας ταύτης θέλει εΐσθαι εΰεογετικωτάτη διά τού; κχτοίκου;
    πολλών δεκάδων χωρίων.
    ΟΙ κάτοικοι των χωρίων τίς Επαρχίας Αποκορωνου κχι πλεί¬
    στων χωρίων των έπχρχιών 'Αγ. Βασιλείου κχί Ρεθύμνη; θέλου-
    ιύρίσχει εν τφ λιμένι τίς Γεωργιουπολεως καλλιτέραν εξυπη-
    τών συμ<ρ*ρ<*ντων των, ί. είς τα εμπορικά κέντρα των ™.— *,ν Χανίωεν καί Ρεθύμνης, καί θέλουσιν εκτελεί ταχύτερον τάς εμπορικάς ργασίας των τόν δ1 εκάστοτε} κερδιζόμενον χρόνον θέλουσιν άφιερώσει είς τα γεωργικά Ιργα των πρός ίδιαν καί κοι¬ νήν ωφέλειαν. ^ 9 Διά τους λόγους τούτους θεωρούμεν, ότι επιτακτικώς επιδάλ- λιται η άποξήρανσις των δύο τούτων πεδιάδων. Τό τοιούτο δέ ταχέως καί εύχερώς θέλιι επιτευχθί διά τού χανονισμου των τάς πεδιάοας ταύτας Χιαρρεόντων ποταμών καί τίς κατασκευίς άμαξιτίς παραλιακίς όδου άπόΤεωργιαυπόλεως ΐίς Ρεθυμνον μετά διακλαδόσεως πρός την 'Αργυρούπολιν. Καθ* Λ Χε πληροφορούμεθα δ κ. Διοικητηςτών Ρωσσικώνστρα- τευμβίτων εμελέτησε την οδόν ταύτην καί σκέπτεται έξ εκτά- κτων τίνων πορων νά ι*ροβ$ είς την κατασκευήν τίς όΛον ταύτης. ψ Μετά τόν κανονισμόν των κοιτών των άνω άναφερο(χένων πο- . ταμων καί τγ,ν κατασκευήν τί; όδου, άναγκαιον εινκι ι?ρό; τε¬ λείαν εζυγίανσιν νά φυτευθώσι κατά τό μίκο; των ποταμών καί τίς δοΌύ πολλά δένδρα καί ιδίως εϋκάλυπτο;. Τούτων γενομένων ττ.ν τελείαν έξυγίανσιν καί άποξηρανσιν των πεδιάδων τούτων θέλουσιν Ιπτφέρει αί φυτειαι καί η καλ- λιέργεια των άγρών, καί μετ* ολίγα ετη, άντί των σημερον υπαρ¬ χουσών άσθ*νειών, θέλουσι κτισθί εΰθαλί χωρία, κχτοικούμενα άπό εΰρώστους καί εργατικού; γεωργού;. ^ Περι τής Λψτης Κουρνά. Είς απόστασιν 4περίπου χιλιομέτρων άπό τίς παρχλία; τί; πεδιάδος Κουρνοπχτήματα κχί εί; υψο; 23 μέτρων άπό τί; Ιπι- φανείχ; τί; θαλάσσης ευρίσκεται η μεγαλειτέρα τί; Κρήτη; λί¬ μνη, η τού Κουρνά, ητι; αποτελεί εύρείαν κχί βχθεΐχν χοάνην «ιρικλειομένην πρός Δ. υπό άποτόαων κχθέτων τιτανολίθων κχί ~;ρος Α. υπό ύψώμχτο; κχτχφύτου. υδατα τίς λίμνης ταύτη; είνχι γλυκέα κχί έχουσι μέγα Ή επ.φάνεια τί; λίμνη; ταύτη;, δταν τα ΰδατα ευρίσκωνται ειο την κατωτάτην στάθμην των. (ώ; τούτο συνέβχινε κχτά νάς ημέρας τί; επισκέψεως μχ; 4 Αΰγούστου ε. ε ) άνέρχεται ιί; 1.000, 000 τιτρ. μέτρων, ήτοι εί; 1000 Β. στρέμματα. *Οτ·χν ίι τα ϋδχτα φθάνωσιν εί; την ανωτάτην στάθμην των, δτι η λίμνη έκχειλίζει εκ τού Β μέρους, ή έπι- φάνεια αύτίς άνέρχξται εί; στρ. 1ν 500· τό τοιουτο δμως βυμβαίνει εί; άρχιά χρονικά διαστήματχ. Έκ των ση- μΐνΐων άτινα οί κχτοικοι τού χωρίου Μουρί μ2; ύπέδει- ξ«ν «χτιμουμεν ότι κχτά τόν χειμώνχ ή ινι^χνειχ τίς λίμνης ανέρχιται εί; 1200—1400 Β. στρέμματα. *Γπύ των πε'ριξ κατοίκων κχί τίνων συγγραφέων η λίμνη Λ^Χ'η Θ>ωρε1ται ώ; Α έστία κχί η πηγη τού νοσηρού τού
    τμήματος τούτου τί; Επαρχίας 'Αποκορώνου.
    Την γνώμην τβύνυν θΐΐι>ρου|ΐ.ιν εσφαλμένη ν διά τοί*ς Ιξ«ς λόγδυς:
    χ'.) Ή έπιφχνειχ, νι κατά τό θέρος άποζηραινομε'νη, ου¬
    δέποτε ύπερβαίνει τα; 500,000 τετρ. μέτρων, συνηθως δέ
    κατέρχεται εί; 200,000 τετρ. μέτρων τόσον δέ άσήμαντος
    επιφχνεια δεν δύναται νά έπιρρεάζν) ολόκληρον έπχρ/ί«ν.
    β'.) Ό πυθμην τί; λίμνης είναι κυρίω; πετρώδης καί άμ-
    μώδη;· ελαχίστη κχί όλω; άσηαχντο; είνχι η ποσότης των
    εί; τα άποζηρχινόμενχ με'ρη όργχνίκων οΰσιών, ών η σίψις έπι-
    φέρει τα μιάσμχτα.
    γ' ) Ή λίμνη εχει μέγιστον βάθος κχί εν αύτω δέ δεν
    υπάρχουσι φυτά, ουτε ζώχ, πλ'^ν έγχέλεων, ώστ£ δεν ύπάρχει
    οΰδεμίχ άφορμη άνχθυμιχσεων κχί
    Δ.) Οί επικρχτουντε; άνεμοι είνχι οί Βόρρειοι, οϊτινε;, εάν
    ύπίρχον μιάσμχτα προερχόμενχ εκ τί; λίμνη;, θά μετέφε¬
    ρον ταυτα πρός Ν. συνεπΰ; θά έφέροντο τα μιχσματα καί πρός
    Ν. Λ7ΐ τχ πρός ττ,ν δΐίύθυνσιν ταύτην τί; λίμνη; ευρισκόμενα
    μέρη τχ ύπέφερον, ενώ σήμερον ακριβώς τό εναντίον συμβαίνει
    δηλ. θά ύποφέροντα χωρία ευρίσκονται Βη ΒΑ η ΒΔ τίς λίμνης.
    Διά τού; λόγου; τούτους φρονούμεν, ότι ή λί;χνη Κουρ,γ^
    οΰδόλω; '7ι έλχχιστα συντρέχει εί; την κχκην ύγιειντ,ν κατάσ-
    τχσιν των πεδιχδων Ι^εωογιουπόλεω; καί Κουρνά.
    Συνίπώ; φρονού·Α£ν. ότι είνχι εντελώ; περιττόν νά γίνωσιν
    εργχ άποζηρχνσεω; τί; λίμνη; Κουρνά διχ λόγους ύγιεινούς.
    Ή λίμνη τού Κουρνά εχουσχ μέιην έπφχν«ιαν 1,000.000
    τετρ. μέτρων κκί χρησιμοποιησιμον βχθο; τουλάχιστον 10 α.
    περιέχει 12,000.000 κ. μ. υδατο;, χωρίς νά ύπολογισθ·?ί τό εκ
    των πηγών */;|Χ3ρητίω; προστιθέμενον ύδωρ.
    Πρός τούτοις η λίμνη Κουρνά, εύρισκίμένη είς υψο; 23
    μέτρων υπέρ την επιφάνειαν τί; θχλχσση;, δύνζται νχ ^ρη-
    σιμοποιηθΤΙ δι* άρδί-ύσεω;.
    Επί των δύο τούτων πκραγόντων στηριζόαενοι δυνάαιθζ
    άσφαλώ; ν χ εκτι·χήσω[χεν. ότι διά των» υδάτων τί; λίανη;
    Κουρνά δΰνχντχι νχ άρδευθώσι *ίρί τα; 10 000 στρεμαχτχ.
    Ή λεγοαένη χρησιμοποίησις τού υ^χτο; τούτου ταχέω; η-
    θε α ε νχεταβχλε1. την πβδιχδχ των Κουρνοπχτημχτων εί; χλη-
    θί Αίγυπτον· διότι γνωστη τοΐ; πίσιν είναι η μεγίστη εύερ-
    γετικότη; τούυδχτο; Λ* την γεωργίχν των μεσημβρινών ^ωρών.
    "Αν κχί υπέρ πχντχ άλλον χνχγνωρίζομεν την χρησιαο-
    ποίησιν τού ΰδχτο; κχί τόν ίν τΤί λίμννι Κουρνά κεκλεισμένον
    πλούτον, ού/* ήττον φρονούμεν,ότι δεν είνχι εισέτι κχιρό; η Κοη-
    τικη Πολιτ*ίχ ν* άνχλχβ/ι εργχ ώ; τό τί; άποξηρχνσιω; τί;
    λίμνη; Κουρνά.
    Τό τοιουτο θέλει γίνέΐ οτχν ό γεωργικό; πολιτι»?μός τί;
    νήσου προαχθή κχί ο ιϋληθυσμό; γίνει κχί πυκνότερο; κχί έο-
    γχτικώτερο;, ώστε αΰτοί οί γίωργοί νά αίιθχνθώσι την χρηιι-
    μότητχ των άρδεύσεων, χχί τί'λο; οτχν άφθονκ καί εΰθυνά χε-
    φχλχιχ θέλουσιν άπασ/ολητθχι εί; τα γεωργικά εργχ.
    'ΑνακεφαλχιούντΕ; τχ χνω έκτεθέντα συαπερχίνομεν.
    χ.) 'Απχρχίτητον είνχι διά των άνχγκζίων έργων κχί
    τελειοτέρχ; *χί 7?υκνοτερχ; κχλλΐίργείχ; νά άποζηρχνθώσιν
    αι πεδιάδι; Γεωονιουπόλεω; κχί Κ^^^νοπχτηαχ^ων,
    Ρ'.) Έπίση; άπχρχίτητον είνχι νά ύποστηριχθ'?| ή άνά-
    πτυξις τού Αψένο; Γ&ωργιου-όλίω;, όπω; οί πέριξ γιωργοί άνευ
    ήμερχργιών εΰχερώ; κχί υπό κχλού; κχί συμφέροντας δρους
    όιεκπερχιώσι τα; εμπορικά; αυτών έργχσίχς.
    γ'.) Ή λίίχνη τού Κουρνά ελχ/ίστην επίδρασιν εχει επί τί;
    ύγιεινί; κχτχστάσεως των πέριζ κχί
    δ.) "Αν κχί ή πρό; ίρδευσιν χρησιμοποίησι; των ύίχτων
    τί; -λίμνης Κουρνά ήθελεν είσθχι λίχν ωφίλιμο;, οΰ^' ήττον
    φρονούμεν, δτι επί τού πχρόντο; ϊνίκχ οΐκονομικών λόγων ή Ι
    λεσι; τού εργου τούτου είνχι πρόωρο;.
    Έν Χχλέ-χ τί 23 Αΰγούστου 1899.
    Εΰπΐιθέστατο;
    Ό Διευθυντάς τού Γεωργικού στχθμου 'Αττικίς
    ^ιι^τίχ;, διχμένωγ εν Κρήτνι έν αποστολαί
    ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ β, ΜΟΤΡΑΤΟΓΛΟΤ^
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΜΤΕΙΑ
    ΠΡΟΣ
    ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΑΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
    ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ.
    Κύρΐε Σύμβθυλε
    ' Έπιστρέφων έγκλείστως την ύπ* αριθ. 738 έπισημειω-
    τιχήν διαταγήν Υμών λαμβάνω την τιμήν νά φέρω είς
    γνώσιν 'Γμ&ν, ότι τό έντομον περι ου πρόχειται έν τί) 6π*
    αριθ. 297 | 25? άναφορδ τού χ. Νομάρχου Ρεθύμνης είναι
    ό φλοιοτρήτης τής Ί,λαίας (ΡΙΙβΐΓώαδ ΟΙί&β)
    ΤΑ {ντομον τουτο συνήντησα χάγώ ις πλείστα χωρία
    τής Κρήτης, άτινα επισκέφθην.
    Τδ ϊντορον τοθτο δέν εΐσήχθη νεωστΐ είς την Νί|σον
    όπάρχει πρό πολλοθ, άλλ* αί ζημίαι &ς επέφερεν Ιμενον
    απαρατήρητον εσχάτως δέ τό έντομον τουτο υπιρεπολλα-
    πλασιάσθη χαί αί ζημίαι τού κατέστησαν αΐσθηταί, διότι
    χατά την τελευταίαν επανάστασιν παρεσκευάσθησαν είς τό
    ίντορον τοθτο άριστοι χαί άφθονοι δροι άναπτύξεως χαί
    παραγωγής.
    Τό έντομον δέ τουτο ώφεληθέν των δΓ αύτό εύνοΐχών
    τούτων περιστάσεων δπερεπολλαπλασιάσθη χαι 2νεχα τού¬
    του σπου§αίως άπειλοθνται τα ελαιόδενδρα τής Νήσου,
    ώστε δικαίως ό χ. Νομάρχης Ρεθύμνης μετ* ανησυχίας ά-
    ναφέρΐι περι τοθ χινδύνου τούτου,
    Η χαταπολέμησις των έπιδλαβών τί) γεωργία έντόμων
    έν γένει είναι δυσχερής, μάλιστα οτα^ τα πρός καταστρο
    φήν αυτών λαμβανόμενα μέτρα δεν στηριζονται επί τής ά-
    κριβοθς γνώσεως τοθ βιολογιχοθ χύχλου τοθ έντόμου όπερ
    πρόκειται νά πολεμηθϊ)- διά τόν λόγον τοθτον Αναγχαΐον
    θ·ωρώ συντόμως νά περιγράψω ένταθθα τόν (ιολογιχόν
    κύκλον τοϋ φλοιοτρήτου τής ελαίας, όπως οί ήμετεροι
    γεωργοί κατανοήσωσι τόν τρόπον τού 6ίου τοθ έχθροθ τοά-
    του, καΐ έχ των ίξεων τού δδηγούμενοι δυνηβώσιν άσφα·
    λΛς χαι σχεδόν άνευ χόπου ένεργήσωσι χατ* αύτοθ.
    Τό τέλειον έντομον διαχειμάζει έντός μιχρ&ν στοών, τάς
    οποίας παρασκευάζει χατά τό τέλος τοθ φθινοπώρου επι
    των νεαρών κλάδων.
    Άμα τί) αφίξει τής ανοίξεως τό Ιντομον έπαναχτβ την
    ζωΐχήν ϋραστηριοτητά τού χαι τα δύο γενή άνευ αργοπο¬
    ρίαν δραστηρίως άναλαμβάνοθσι τό έργον τής διαιωνίσεως
    τοθ ειδους συνερχόμενα είς γάμον.
    Τό θήλυ ευθύς μετά την γονιμοκοίησιν άναζητεΐ συμ¬
    φώνως πρός τα ίνστιχτα τοθ έντόμου τούτου κατάλληλον
    τόπον διά την έναπόθεσιν των ώ&ν αυτής. Τάώά δέ ένα-
    ναποτίθενται πάντοτε επι ξηρών κλάδων ή κλάδων οΐτινες
    ήρχισαν ν* άποξηραίνωνται.
    Κ.ατά προτίμησιν τα Δα έναποτίθενται επι κεκομμένων
    μετρίου πάχους κλάδων.
    Διά την έναπόθεσιν των ώών αί θήλεις άνοίγουαιν επι
    τοθ φλοιοθ των ξηρών κλάδων μικράν όπήν, είτα παρα-
    σκευάζουσιν επί των φλοιών μικράν στοάν δχουααν διεύ¬
    θυνσιν παράλληλον τώ άξονι τοθ ξύλου δπου παρασκευαι
    ζουσι την μητρικήν στοάν έν ή έναπατίθενται τα ώά.
    Τα ώά ταυτα τοποθετοθνται κανονικώς έντός μικρών
    λακκιδίων ίνοιχθέντων επι τής έσωτεριχής επιφανείας τής
    μητρικήζ στοάς.
    Μετά τινάς ημέρας (10—20 αναλόγως τής θερμοχρα-
    σίας) τα ώά έχχολαπτονται χαί δίδουσι γεν #ησιν είς μιχράς
    χάμπας, αΐτινες πάραυτα άρχίζουσι τό ίδιον αυτών ίργον
    π«ρ«βχ*υάζουσαι μιχράς ατομικάς στοάς χαθέτους
    Μετά δεκαπενθήμερον περίπου α{
    ται είς χρυσαλίδας καΐ εξέρχονται τής Ατομιχής στοβς
    άπό **ής ήν ήνοιξαν.
    *Η έξέτασις ξηρόθ ξύλου έμπεβικλείοντος ΔΑ
    τού ευχερής δεικνύει τα ίνω λεχθέντα. , ..
    Ή έκ των στοών ίξοδθς λαμβάνει χώραν χατά αήνα
    Μάϊον, δτε άρχίζουσι καί αί πραγματικαί ζημίαι* διότι
    άπό τής έποχής ταύτης τό έντομον προσβάλλει τοδς νεα-
    ρούς πρασίνους χλάδους (φούντας) οίτινες φέρουσιν ϋνθη.
    Τό Ιντομον χατατρώγει τό εσωτερικόν τΑν νεαρών κλά¬
    δων άνθοφόρων ή μή χαι άνοίγει δπό τόν φλοιόν στοάς
    αρκούντως βαθείας, αΐτινες έπιφερουσι τόν θάνατον τΑν
    κλάδων τούτων, οΐτινες χαί υπό έλαφροθ άνέμου θραύοντρι.
    Τό καταστρεπτικόν τοθτο έργον τοθ φλοιοτρήτου διαρ~
    κεϊ περι.τάς 15—20 ημέρας, δτε τα ίντομα συνέρχονται
    είς νέους γάαους και αί θήλεις ίναζητοθσι τέ ξηρά ξύλα
    διά νά έναποθέσωσι τα ώά των, όπως δώσωσι γένεσιν είς
    την δευτέραν γενεάν, ήτις άρχίζει τό καταστρεπτικόν έργον
    της κατ' Αυγουστον.
    Ένίοτε ή δευτέρα αδτη γενεά παράγει χαί τρίτην, ής
    τα τελεία εντομα διαχειμάζουσιν επί τΑν νεαοΛν κλάδων,
    όπως χατά την άνοιξιν έπαναρχΐσωσι τόν βιολογικόν κύ¬
    κλον των.
    Εάν αί άτμοσφαιριχαΐ περιστάσεις δεν είναι ευνοικαί διά
    τό έντομον δεν άναπτύσσεται τρίτη γενεά, άλλά τα Ιντο-
    μα τής δευτέρας διαχειμάζουσΐν έν ταίς στοαΐς τΛν λεπτ&ν
    κλάδων, διά νά επαναλάβωσι τόν 2νω περιγραφέντα κύκλον
    την επομένην άνοιξιν. *
    Έ/ των άνω καταφαίνΐται, ότι 6 φλοιοτρήτης ζή επί
    τής έλαίας τής οποίας οί νεαροΐ κλάδοι (·ο0νται) χρησι-
    μεύουσιν αυτώ ώς τροφή και έντός των οποίων διαχειμέζει*
    έντεθθεν δέ προέρχονται καί αί υπό τοθ έντομον τούτου
    προζενούμεναι ζημίαι* τα ώά δέ τοθ έντόμου τούτου Ιν*-
    ποτΐθενται και έκκολάπτονται μόνον έντός ζηροθ ξύλου
    έλαίας μετρίου πάχους.
    Ευνόητον είναι ότι ή χαταστροφή τοθ ιντόμου δΐν δύνα¬
    ται επιτυχώς νά ενεργηθή έφ' όσον τοθτο ε6ρίσχ·ται έ*)
    των χλωρών μερών τής έλαίας* ένφ ή χαταστροφή αύτοθ
    είναι βεβαία διά τής έκ τοθ άγροθ άποκομίσεως τΑν ζηρβν
    κλάδων- τοιουτοτρόπως αί θήλεις δεν θά δυνηθ&σι να εδ-
    ρωσι κατάλληλον τόπον διά την έναπόθεσιν τ&ν ώΛν χαΐ
    ούτω θέλει έκλείψει ή μέλλουσα γενεάν
    Κατά ταθτα απαραίτητον είναι χατά *&σαν μέν ΐ«οχήν
    τοθ Ιτους, Ιδίως δμως χατά την άνοιξιν, νά άποχομίζωνται
    μακράν τοθ έλαιώνος πάντες οί ξηροι κλάδοι, οΐτινες κρέ-
    πει νά χαίωνται ή νά φυλάσσωντ^ι είς αποθήκην χεχλει-
    σμένηνχαΐ μαχρά/ έλαιοδένδρων ευρισκομένην, Ινα μή αί
    χρυσαλϋ<ς έξε^χόμεναι τοθ ςηροθ ξύλου εύρίσκωσιν μόν τροφήν έχ^τΛν ν«α^νχλάδων έλαίας. # Γ Συγγραφεύς τιν·ς συμβουλεύουσι την έν τ^ έλαιΑνι ναπόθεσιν σωρΛν ξύλων ξηρ&ν έλα(ας, Ινα α{ θη<ις ρίσκωσι κατάλληλον τόπον πρός Ιναπόθεσιν τΑν ώών οί σωροΐ ο&ττοι δέον νά άποκομίζωνται τάχιστα τοθ άγροθ χαί νά χαίωνται πρό τής έχκολάψεω; τ&ν ώΑν. . , -.. ^ Τό σύστημα τοθτο δΐν θεωρούμεν έφαρμρ.στέον ,ένΚρή- ττ)· διότι αμφιβαλλομεν «ερι τής έγκαίρου ά*οχομίσ*ως τΑν ζύλων, ίτινα έγοησψΑυσαν ως «ανΐς^ή δέμήΐγ) άποκόμισις τΑν ώς παγίδος χρησιμευσάντων ζύλων γείνει πηγή διαδόσεως τοθ έντόμου. Έκ τΑν ανωτέρω έκτεθέντων καταφαίνεται, ότι ή τρόπωσις τοθ φλοιοτρήτου είναι ευχερής, Αρ*1* *?*$
    Λ "Ν
    * >
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΓΤΈΙΑ
    ο[ έχοντες ελαιόδενδρα επιμελώς χάί εγκαίρως νά άποκο-
    μίςωσι μακρά* τοθ έλαιώνος πάντας τοϊ»ς ζηρους κλάδους
    τούς ευοναχθ[λένους είτε επι των δενδρων είτε επι τοθ έδά-
    Ι *
    II
    ι;
    Ή άπό τό δένδρον άπόκοψις των ξηρών χλάδων κα
    κλαοίσκων έκ&ίλλεται ού μόνον πρός καταστροφήν τού
    φλόιοτρήτου άλλά και πρός τβλειότερον φωτισμόν τής έ-
    *"**ς· γνωστόν δέ·Τ*αι, ότι τα κακώς άεριζόμενα δέν$ρα
    χαρποφοροΰσι.
    ►ν νά ίπιμείνωμεν επι τοϋ ζητήματος, ότι άπα-
    ειναι ή άποκόμισι; των ξηρών ξύλων νά γείνητ'χι
    %άά% απάντων άνεξαιρέτως των γβωργών* ή μονομερ^ς ε¬
    νεργεια ουδόλως ή έλάχιστα ώφβλεΐ.
    Χαλέπατί, 30Αύγούστου 1899.
    Εϋπειθ&τηζτο; Ό Γεωπόνος
    άΐ 1 .1 Γ* / ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΜΟΓΡΑΤΟΓΛΟΓΣ
    ,ν·».
    ΕΚΘΕΣΙΣ
    ^ Λρος την Ανωτέραν Α.ηύ&υνβιν των
    Λά γ//^
    «V
    Κρήτίΐ Γεωργίαν
    ϊχαϊ πεγ( τής ανάγκην, ιδρύσεως γεωργιχον τμιψατος
    ν ****?* · Λ^ΐ γ// Ανωτέρα Διενθννσ&ι των Οιχονοιαχών.
    ν'
    ν.
    . . . /---------------------—
    Εισαγωγή.—Γεωργίχη Δίθϊ'κητις.—Περΐ γεωργής χ;
    Περι γεωργικών σταθιχών.—ΠερΙ τού τε/νικον προσωπικού τή; Γεωργικής
    Διβί^σεως.—ίΐΕρΙγεα^γικθΰ Συαβουλΐ&υ.—ΙΙβρΙ γεωργ1κή; λογίστική;.—
    ϋιρ< $ιθίκήσεα>; τώνθασών.—Ιΐβρί γδνικών αέτρων προ; έαψύ/ωσιν τή;
    γδίΠροολ έξόδων.—Άλί
    *· '*· λ* *
    Ή ιυη^βρία ΐ%ς Κρήτης άναντιρρήτως ίξαρτΛται άπο
    «ρόοδον Ήΐς γεωργίας, ^τιςΤ τόγε νυν ϊχον, ιΐνβι ίι μόνη
    ·Ρ*ΥΙ*»***4 «νιγη ΐϊαρ»χγωγί.ς ιιλούτ^α χαί μόνον ϊιάτϋς
    τ€λ·ιοτ,ίρας άν«Λτύξιως «ύτίς Ιύνατβι
    ρ
    4 λόγ^νς τούτου; έ-ιβιίλλ«τ«ι τ$ Κρητική Πολιτ«(«γ
    λλήλ β έ
    «ύτών ιίμψύχωσις χρ
    Σι^αβρον πχρ* ιτχντων άνϋβγνωρίζ^ββι, δτιή ϊρΛαι; τ^|ς Πθλι-
    τέίβς 'Δς «ρος -τί,ν άν^ιττυξιν χ* βελτίωσιν τ*.ς γβωργίβς »ιν«ι
    •^«Μ *«1 *οι*Οηα- *ν· όπως αδτη χ«τχοτ^ 5ντως ·ύ·ργ«τκτι
    όπως
    γ
    ^ 5ντως
    υπό
    νά ά*ολουίί| σύβτν^α Ι ν
    ^χΑνίΛς τχύτ^ς χκΐ τάς «Ιίι-
    Ή »«ρι·»τ«τη 4ίά τ^ν ά^ιίιςτνξίν τίς γεωργίας ^ΐ|ς χώρας
    $ ζ -«Ι ό
    ργ μ
    ό?·α·ι ν' άκολουθ^αγ, η ίίιωτι^ -ρω-
    «ς βιααγ)χ«νίας ταύτης, *ν 4λο-
    ΐς ζ^ρς ίρος καΐ ζημίαν.
    •^ Πολιτέίχ δέν δ^ίλϋ χ«ΐ ίέν ϊύνχτβι νά έν«σχοληβ$, δ
    χ$,
    τΛ^όσχίπνΛ τΙ|ς^*νχύ«^ς τΙ|ς ί0νι*«ς πχραγΐΛγϋς, βίς'γΐωρ-
    γιχάς ίιιι^6Γργ)σ·ιι<· ίίίτι το τοιουτο βυχνά βίλ· δώ«*ι όλί- μ!» έν γένβι των γΐ^γικών, ών ό χυριώ- τών Αουσών τό αύνολον Ή Πολιτεία δύ αται κ*1 οφείλει ν' άνχπτύξνι χαι τρέψνι πρός ττιν γεωργίαν τί» πνΐ;υμχ των έτΐΐχειρν,σΐων 5ϊςά χ.-ταλλήλων ίν- Οαρρύνσκων. νά έμψυχώσν) τί»ν Ι^ιωιικτ,ν πρωτοβουλίαν διά Αι— σιτιλών νομοθ«τγ}μάτων χχ μέτρων, νά πχρχσχ'/ι πΛσαν δυνα¬ τήν πληρο^ρίαν συντελουσχν εί; ττν έπιτυχε*τέραν διαρρύθμι¬ σιν των ίόιωτι^ών γεω?γι*ών συαφ&ρόν^ων <κι χυρίω; νά δια- ^ύσγ) άνά τάς διαφόρους κοινωνικάς τάξει; διά πάντων τώ»* 5υ- ν«τ<5ν μέσων άρθόνω; τάς γεωργικάς γνώσεις, υπό ττάσας αυτών τάς μορφάς! προσελχύουσα τοιουτοτρόπως ττρός την γ·ωργς«ΐν χώρχ; ου μόνον τα άν*γ*Λΐζ κιφχλαια, άλλά κχΐ τα «ύφ Κ(Χΐ δρχστηριώτ$ρχ στοιχεϊχ τΤΙ; χοινωνίας. Ί;,πι τούτων ζομένν, ·/, γ·ωργια τΤΙς χώρας γοργώς θέλδΐ τραπίΐ ττ.ν οίον προόίου κχΐ τάχι.ιτα θέλει —ρχγματοποιτρει άφθονα κερδνι, πρός ώιρελιιχν έκχιτου άτόμου, έν μέρει θεωρουμένου, χχι τοθ συνό- λου αυτών, τ^ς Πολιτΐίας. ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΔΙΦΙΚΗΣΙΣ Πρός 4π(τβυ£ιν τούτων άπαραίττπτ,ν είναι, οπω; {ι γεωρ¬ γίας ή συγ<αντροΰσα τα μέγιστα ύλικά συμφέροντα των ποατών και αποτβλουσα την ύλικην χρηπϊδα τ^ς οικονομικάς ευεξίας τού Κράτους, ά/τιπροσωπεύτιται παρά χ9ι διοικήσει τΫ|ς χωρ*; καταλλνιλω; χαι αναλόγως τ*7.; σπουδαιότητος αύτ^ς. Μόνον διά χχταλλήλου χύτ^ς παρά τ7| Κυβερνήσει τ^ς χώρας άντιττροτωττίία; εινχι δυνατόν νχ έζετάζωνται επισταμένως κχί υπό πχσχ; αυτών τάς μορφάς τα ποιχίλα γεωργικά ηυμφέροντα καί νά λαμβανωντχι λελογισμενχ και άποτςλεσματικά υπέρ αΰ - των μέτρα. Διά τούς άνω έκτ&θέντας λόγους απαραίτητον θεωρούμεν την παρά τί} Ανωτέρα Διεύθυνσις των Οίκονςμικών Ιδρυσιν «Ιδικου γεωργιχου τμηματος^ σκοπόν καί μέλημα Ιχοντος την προαγω- γην και βελτίωσιν τΤϊς γεωργίας τί,ς χώρας. Τα σπουδχιότερα τώνάντικ£ΐμένων, ατινχ δέον ν* άπασχολώοι τό τμ*7!μα τουτο είναι: Ιον) Ή έπΐζεργασία των γεωργικών νομοθβτημχτων /.αι των πρός βελτίωσιν τ7,ς γβωργίχ; λαμβανομένων εκάστοτε μέτρων. Ή προμελέτη αυτή είναι σπουδχιοτάτη* διότι τα λαμβανό¬ μενα μέτρα δεν χοκιί νά (1νχ·. αύτά καθ* έχυτά όρθα χ«1 χρΆ- σιμα, άλλά πρεπει νά ευρίσκωνται καΐ έ* πλήρει άρμονία, άφ' ενός μέν ποός τούς κοινων,κου; χχί ο'ιχονομικούς δρους, ύφ* ούς οί γεωργοι διατελουσι χαί κφ' ετέρου πρός την λειτουργίαν τής έν γένει Κυβερνητικάς μηχ-νήςχχί πρός τό παγκόσμιον εμπόριον των π^οΐόντων τ^ς Ιδίως γεωργίας καΐ των γεωργιχων βιομη- χανιών- διότι σήμερον, {νε.χ τ^ς ευκόλου κχι ταχείας συγκοι- νων(ας,δέν #πιτρέπβται κατά την λ^ψιν οιουδήποτε μέτρου υπέρ τΤίς γεωργίας χώρας τινος νά πζρορ&ται χχΐ παραμελϋται η ίπίδρασις, ν^ν δύναται νά ίζ-σκ/,βν) έπ' αυτού ό παγκόσμιος έμ- πορικός και βιομηχανικό; συνχγωνισμός- έπίσης 4) μελέτη των φορί#λογικών νόμων τΤ|ς Κρητική; Πολιτείχς απαραίτητον είναι ν' άπκ<*χολήβΥ) τό γεώργιον τμϊμχ, καθ* διον τα φορολογιχά ζητήματα δέ ν άρχεϊ νά κρίνωντχι κχι λύωνται μόνον υπό την τχμιευτ%κην αυτών ! π όψιν, άλλά δέον νά έζετάζωνται χαΐ κατά τού; νόμους χαι τάς αρχάς τϋς γεωργικ^ς οιχονομίας. Οί φορο- λογικοι νόμοι δέν πρέπει νχ παρερ.βάλ)ωοΊν ού5έ κ&ν «όρρωθΐν Ιστω και τό ελάχιστον έμνόδιον είς την ανάπτυξιν τ1Ίς γεωργίας. 2ον) Ή κατ^ίρτισις και δημοσίευσις γεωργιχϋς στατιστιχίς- Γνωστόν €ΐνχι, ότι 6 τελικός σκο^ός τ·^ς έφηρμοσμένης γεωρ¬ γίας είναι ή διά δεδομένου κεφχλαίου, (έγγείου χρηματικου χ«· διανο«ιτ»κυυ) πρχγματοποίησις δσον οίον τε μεγαλειτέρον *«- θ χ ρο υ κέρδου ς. Τουτο δέ εϊνχι ή διχφορχ των χαλλιβργητιχών δαιτχνών π«- ς φύσεως άττό τ^ς χγοραιχ; τιμ^ς των πχραχθέντων προΐόντων. Καί επί μέν τού ποσού των καλλιεργητικών δχ:αν«3νκ*1 τού π ο«ού καί ποιού των πχρχγομένων προϊίντων σπουδαίως έ*ι8ρ
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΕΙΑ
    λου νόμον τής προσφοραί; χά ι ζητησεως.
    Συνι,πώς & γεωργός ομιλεί, όπως ρυθμίση τα τίς επ. γείρη-
    σεώς τού, νά γνωρίζη ου μονον τα έν τ·7| ιδία πατρίδι γενόμενα
    άλλά συχνά καΐ τα 4/ τ$ άλλοδαπ-7) λαμβάνοντα χώραν.
    Πρό; Οΐβφ^Τΐβμόν 3έ των ζητημάτων τούτων αριστος δδηγος
    είναι ή γεωργιιη στχτιστι*γ,, $* μόνον /, πΌατείχ δύνχτχι νά
    καταρτίσ*.. *Η γεω?γι*η δέ στχτκιτικη στενωτάτην έχει σχέσιν
    πρός την γενικήν στατιστικήν. ΚαΙ ή χχτάρτισις δΐ *χϊ τχύτη;
    δύναται ν* ανατεθή είς τό γεωργικόν τμήμχ, μ*χ?ι **.» Ιδρύσεως
    ειδικώς υπηρεσίας.
    3ον) Ή διάδοσι; γε.ργιχών γνώσεων άν ά την νήσον.
    Τό ζήτημα τουτο ένεκα τής μεγάλης σπουδαιότητος τού θε
    λομεν εξετάση ιδιαιτέρως.
    4ον) Ή αγροτιχη άστυνομίχ.
    ^"Ανευ πλήρους ασφαλείας έν τοίς χγροτιχοί; δήμοις δέν δύ¬
    ναται νά υπάρξη π^χγματικη γεωργ.χη βελτίωσις* διχ τουτο
    αναγκαίαν είνχι σο 6*αρώς ν* μελετώνται τχ πρός την άγροτιχήν
    αστυνομίαν ΐχετιζόμενχ ζν,τήμχτα καί αυστηρώς χαί άνευ πβ-
    ριττών χρονοτριβών νχ έ^χρμόζωντχι αί σχετικαί διατάξεις.
    Τό τοιούτον είνε τοιούτον σπ'ίυδχιότερον, καθόσον πρόχειται
    ό Κρητιχός λ*ο; έν πολλοϊ; ν* χπομάθρ χχχχς ε£εις, άς υπό
    δλως έχρύθμου; περίστασις απέκτησε χχί νχ προσχτήσητχι νέας
    εζεις συμφώνους χαί ένχρμονίους προ; τό νέον ελεύθερον χχθεστώς.
    5θν) *Η μελέτη τής χώοχ; υπό γεωργιχην έποψ·ν σπουδχίως
    ΐιρε'κει ν* άπασ^ολησ/ι τό γεωργι*όν τμ*#ίμχ διότι *χτά την λ'ϋ·
    ψιν παντός μέτρου άτιτχρχίτ/ιτον είνχι ν^ λχμβχνηται ύΐς' όψιν
    ί) καταστασίς τή; χωρχ;, δτ?ως χρησιμθ'τοιώνται άφ'ένός μέν τα
    φυσΐχά κλεονεχτημχτχ α^τΤΙ;, χφ" ετέρου 81 έςουβέτΐρώντχι
    χατά ιό ένόν τα μειονεχτημχτχ αυτής.
    Ό χαθορισαό; τ<5» λ*ττομ£;ε·.ώ·# τώ·» μελετών τούτων εινιι σκουδχιότχτο; χχί εΐνχν άπχραίτητον νχ άποτελέιτρ άντιχείμε- νον ειδιχή; εκθέσεως, ώττε ένιαυθχ «&ριοριζόμεθχ να σ/,αειώ- σωμεν μόνον τα; γενιχά; γραμμάς^ περί τ~; όΐτοία; δέον νχ πε· ριστρίφωνται αί μιλέται αυται. Τα κυριώτερα των σημείων τούτων είναι τα εξής: η χλιματο- λογία^ χά ι μετεωρολογία, χαΐ η έν γένει ύδρογραφία τή; χώ- ρας^ δπως χχταστ'^ δυνατή ή όσον οίον τε τελειοτέρα χρη¬ σιμοποίησις των υδάτων 4ΐς αρ^ίεύσεις, δ φυσιχός έν γένει «λουτος αυτής χαί ίοΛ'χ ό γεωργιχός, αί ο'ιχονομιχχι συνθήκαι τίΐς γεωργιχή; παραγωγή;, η κατάστασις των χρητιχών γεωρ- γικών «ροίόντων χαι ή 'ύχη αυτών εν τε τώ έσωτεριχφ χχι τ^ν έζωτ«ριχψ έμκορίφ. Ή Κρητη ίέ έλάχιστα εμελετήθη υπό την εποψιν τού φυσι- Χού αυτής πλούτον, {τι ?>έ ολιγώτερον εχρησιμοποιήθη δ πλου-
    τος ούτος* καΐ διά τουτο βλέπομΐν> ?τι η πβραγωγη πολλών πο-
    λυτίμων προΐόντων, διά την κχλλιέργειχν των οποίων ή νήσος
    •ιναι προσ^ορωτάτ·/), $χι??χ θεραπεύοντχι χχ· δ έμφχνης πλου
    τος Φχιστα έκμεταλλεύετχι, ώς ίπειρχ άγρια δένδρα^ άτινα τα-
    νΐστα χαΐ ΐύχόλω; δύνχντχι νά χχτχ:τ&σι πχρχγωγιχά άφθο¬
    νον» πλούτου, μένουσιν εντελώς άνεχμετάλλευτα. ^
    6ον) Τό τελιχον άποτέλεσμα τού γεωργιχου εργου πχντοτε
    μίν.Ιδίως δμωςχατά τα τελευταία έτη, ουχνά σπουδαίως έλατ-
    τουται, £νε*α τής ιςροσβολής πλείστων έχθρών, ανηκόντων εΓτε
    είς τό ζωίκόν (Ιντομα) εΓτε είς τό φυτιχόν Βασίλειον (χρυπτο-
    γαμικαι παθγισεις).
    Ήδιάδοσςς των παθησεων τούτων^ ϊνεχα τού νεωτέρου τρο-
    που τον |Κου των έθνών,χχΐ ιδίως ένεκα τής μεγίστης χχί χχτα-
    πληκτικώς ευκόλου συγχοινωνίας, ·ύχείχ5; γίνεται άπό τόπου
    είς τόπον.
    Ή πρόληψις των, ενε'-α των παθήσεων τούτων, έπερχομένων
    άνυπολογίστων ζημιών, θέλει εισθύτι ίκ των κυρίων μβλημάτων
    τού γεωργιχου τμηματος, όπερ όφείλει ν' άπχσχοληθΤ) Ιδίως είς
    τάς παθήοεις τφν δύο πολυτίμων καλλιεργειών τής νήσου, τής
    ίλαίας χαι αμπέλου, αΐτινες χχτ' εξαίρεσιν ίχουσι καί τού; πε-
    ρισσοτέρουςκαί έπιχινδυνωδεστίρου; εχθρούς, ών η έντΐλης κατα-
    πολέμησις έν πολλοΐς διά πολλουςλόγους ουδόλως είνε
    ΈννοεΙται ότι τό γ·ωργιχόν τ^ήμα σπουδαίως θέλει ά
    είς την άμεσον χαί Ιμμεσον καταπολέμησιν πασών των πκθήσεων
    των φυτών κχί των ζωων.
    7ον) Ή Κιτήτη^ ώς έκ τής γεωγραφιχης θέσεως, τού κ λιμ α τος
    γγρφ μ
    καί τή; γονιμότητος τού έδάφους αυτής, εΝχι λίαν πρόσ^ορος
    διά την καλλιέργειαν φυτών τίνων, ών 4 κατανάλωσις χαί εδ-
    κολο; είναι είς τάς παρακειμένας μβγαλουπόλει; Αθηνών, *Α?1«ν—
    ζανδρείας, Σμύρνης καί αυτής τής Κων)πόλεως καΐ Όο'υσσου,
    ενςχα τή; συχνής καί ευκόλου συγκοινωνίαν χαι λίαν ί^ιχερίής*
    συνεπώ; τό γεοργιχόν τμήμα θέλει μεριμνησει περί τής εισαγω-
    γής χαί καλλΐβργείας των φυτών τούτων, μεταζύ των οποίων
    άνχντιρρήτως πρωτεύουσαν θέσιν κατέχουσι τα πρώϊμα λαχα·
    νιχά χαί όπωριχά (μανδαρίνια, πορτογάλια κτλ.)
    8ον Ή μελέτη των ζωοτεχνικών έπιχειρησεων σπουϊαίω;
    έον νχ άπχοχολήσγ] την γεωργίαν υπηρεσίαν τού Κ^άτους,
    Κή άβ ί λί ό δά θ
    δέο
    τι η Κρήτη άνχμριβόλως είναι λίαν πρόσφορος διά την θερ
    πείχν πλείστων ζωοτεχνιχών έργων, ώς των προβάτων, τ^ςτυ-
    ροχομίας, τής σηροτροφίας κτλ. . ,
    Έχομεν δέ ακράδαντον πεποίθησιν, ότι ϊιά τής βελτιώβεως
    των ύπαρχόντων κτηνοτροφικών φυτών, διά τής εισαγωγής
    νέων τοιούτων καϊ διά τής άποκαταστάσβως όρθής άνοτλογίίας
    μετ. αί;ύ των Οερινών κχί χειμερινών βοσκών, αίτινες σήμερον
    (ύρίσχοντχι είς μεγάλην δυσανχλογίαν, καί ώς π-^ος τό *ο·ρν *«ί
    τό ποίον, τάχιστα η Κρήτη δύναται νά καταλάέτ) ίίξοχον ίίεσιν
    διά την παραγωγήν των κτηνοτροφικών προΐόντων μΐταζυ των
    υπό τής Μεσογείου θαλάσσας διαβρεχομένων χωρών. Άλλως τε
    δέ σήΑ&ρονδέν δύναται νά υπάρξη άνεπτυγμένη καί «ροο^εύουοα
    γεωργία, ιδίως ν τχΓς χώρκις, Ινθχ αυτή ευρίσκεται εις τό
    πρώτον -
    τικών κχταοτημχταν ταχέως άναπτύσσεται
    Ι!
    'Λναντίρ^ητον είναι, ϊτι τα 4φθονα καί εύθηνά χρη^ι,χτικά *ε-
    Φάλαια είναι τα ίσχυρότερχ νευ^α πάσης ίντατνκ^ς ΜΙ.&
    νού καλλιεργείας.
    Άλλά λ ίδρυσις καί η εύδόκιμος λειτουργία των {2
    γεωργικής καί κτηματικής πίστεως προϋποθέτει την Ο^αρζιν καί
    ιρροαπχιτε( αην πληρώσιν ορων τινών. χα· ίκ μέρους τής Πολι-
    τείας καΐ έκ μέρους των χρήσιν ποιουμένων τής γεωργικής πί¬
    στεως- διότι δλλως ή μεγάλη γεωργιχη πίστις καί η άφθον,ία
    των κεφαλαίων δθναται νά δώση χχκά άποτιλέσματα.
    Τα ζητηματα ταυτα σ"ουδχίω; θέλουσιν άπασχολησ^ χ6
    γεωργικόν τμήμα
    11 όν) ΑΙ δενδροστοιχίαι των πόλεων, ο( έν αυταίς Ιημόσιοι
    κίποι καί τα ίλση, 6 σχηματισμός μικρών παρά τάς πόλεις
    ι
    ν
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΕΙΑ
    και κωμοπίλεις δασών, {, δενδ&οφύτευσις των μεγάλων έθνικών
    ο^ων, τα μέγιοτχ συντελούσιν είς την έν γένει υγείαν τ^ς χώ¬
    ρας καΐ τόν ΙξωραΤσμόν των τοπίων χαΐ ιΐ; την ταχυτέραν καί
    ασφαλιστέραν διάδοσιν τού καλώς ίννυουμένου ϊΓολιτιβμί-υ. ι
    Περί πάντων τούτων άναγχαΤον είναι νά φροντίζη τόγεωργι-
    *6ν' τμΙ,μα, τέ οποίον ευκόλως καί σχεδον άδαπάνως δύναται νά ,
    «αρασκευάζγ. έν τοίς γεωργικοΐς στχθμοΓς ϋ τοίς δημοσίοις κή-
    ποις τάάναγκαΓα φυτά.
    Τάδέ γεωργι*όν τμ^μα βέλει φροντίζει περι των Ικτ*λ;σεων
    καΐ συντηρηβεων των άνω άναφερομένων ίργων.
    12ον)?Απ«ραίτγϊτον είναι χαριν τΤ,ςπροόδου τίς κτηνοτροφίχς
    9 βθ
    )ρ χρ ρ
    νά ύπάρχν, έν τ$ Νήσω κτηνιατρικη ΰπηρεσία, 9)τις νχ υποβοηθ-Τί
    τα κτηνοτροφικά Ιργα τί; γ€ωργίας* έ^' όσον δέν »ϊνε δυνατόν
    δ δ Ιδ
    - οί* λόγους οίκονομίας νά Ιδρύθη ιδιαιτέρα κτηνιατρικη υπη.ε-
    σίχ καλόν είναι νά συγχωνευθί είς το γεωργικον τμίμχ τίς Α¬
    νωτέρας επι των Οικονομικαί Διευθύνσεως. Ή ύπαρξις κτηνια-
    τρ*ίςύιΐ'ηρεσίας*πιβάλλετ·χ. κ*ΐ δι* λόγους τίς δημοσία; υγεία;·
    διότι έν Κρήττι συχνά, *αθ' Λς ϊλαβον πληροφορίας, έπ»κρ«τεΙ η
    εύ·ρλογία, συνεπώς έπιβάλλεται ίι διατήρησις δημοσίου δαμαλι ·
    δοκομείου, ούτινος ί) διεύθυνσις δύνα «ται /ανατεθή είς τόν δημό¬
    σιον χτηνίατρον.
    γνώαβων λ*λογκτμέν*}ς Γεο ργίας.
    Άναντίρρητον είναι δτι τέ άριστον μέΐον τίς τελβΐχς άναπτυ-
    > γεωργικών τάζεων έπιτυγχάνεται διά συστηματικώς
    τεχνικάς έκπαιδεύσεως* μό^ον διά ταύτης ό γεωργος άναπτύσ-
    σεται έπαγγελματικώ; κατά τρόπον Ιπιτρέΐϊοντ* αυτώ νά )ύιρ
    Επιτυχώς τα εκάστοτε παρουσιχζόμενα ποΐκίλχ οΐκονομικά καί
    τεχνικά ζητηματα
    Μόνον ανεπτυγμένος και έπαγγελμχτικώς τελείως κατηρτι-
    ιμένος γεωργος δύναται νά χρησιμοποίησις πρός δριλό; τού τα
    γυσιχά πλεινεκτ^ματα τίς χώρας καί ν* άπογεύγγ, την επίδρα¬
    σιν των έπιζημίων αυτψ φυσικών φαινομένων.
    τοιούτος μόνον γεωργος δύναται νά ύφελήτζι των
    καί πολιτειακών βελτιώσεων τίς χώρας»
    γεωργος ρένει άπαθης ένώπιο·* τού πρό τού κτήμα-
    τος τού διερχομένου σιδηρόδρομον, ουδόλως δέ ή έλάχιστα σκέ-
    πτεται νά χρησιμοποιησ^ τούτον.
    Δέν δύναται νά εννοηθή γεωργικη πρόοδος άνευ άνεπτυγμένου
    γεωργού. Άλλ* ίι κατάρτισις τελείου συστηματος γεο^ργικ^ς
    έκπαιδεύσεω, προαπαιτεΐ άφ* ενός μέν την υπ/ρζιν πλείστων
    ορων, μη εισέτι δυατυχώς υπαρχόντων παρ* ηαΐν,άφ' ετέρου δ* ή
    συντηρησις τλύτης είς την έμπρέπουσαν θέσιν άπαιτεΐτην κατα¬
    βολήν μεγάλων χρηματικών ποσών.
    Διά τους λόγους τούτους γέ διοργάνωσις τίς γεωργικίς ίϊαι-
    δεΰσεως τίς Κρήτης δέν δύνιται καί δέν άρμόζει νά γείν·/) κατ'
    άπομίμησιν των αλλαχού κρατούντων.
    Είς τίς χώρας Ινθα ν) διανοητικγ ανάπτυξις των γεωργικών
    τάζεων είναι εισέτι είς νηπιώδη ιζϊζβτχύιν κα! ένθα Ιπικρατιί
    άπάθεΐϊ ώς πρός τα γεωργικά ποάγματα, ένθα τα κεφάλαια
    δέν προστρέχουσι οδτε προθύμως ουτε ά^θόνως πρό; τούς άγρούς,
    σπάνιαι δέ είναι αί συστηματικαί γεωργικαι έπιχειρήσεις, αί υπό
    πεφωτισμένων ;διόκτητών ^ιευθυνομβνχ^ αΐτ»νες θά ηδύναντο
    διά τοθ παραδείγματος νά δώσωσιν ισχυράν πρός την πρόοδον
    ώθησιν, είς τα; χώρας ταύτας η γεωργικη έκπαίδευσις δέν δύνα¬
    ται νά χαταρτισθ^ί τελιίω; οΰτε δύναται μόνη νά έπιφέρνι τκ-
    χέως τελείαν μέν «μόρφωσιν τίς γεωογίας.
    Είς τάς χώρας ταύτας ή βάσις τίς γεωργικίς άνατροφίς
    τοθ λαού δΐν δύναται νά στηριχθή είς καθαρώς συστηματικά
    Ιπαγγελματικά έχπαιδευτήρια.
    Είς τάς χώρας ταύτα; ό<ρείλει ή Πολιτέία νά έπιβαίνρ ένερ- γητΐΛώτερον υπέρ τίς γεωργίας κ«ι νά επιδιώξη την γεωρ- γικ^ν ανατροφήν τού λαου αποτεινομένη, δχι μόνον πρός την μέλλουσαν γενεάν, άλλά μάλλον πρός τού; σήμερον έ- ξαβχουντας τό γεωργικον έπάγγελμα, διά διδασκα) ίαζ ούχι μέν συστηματικώς άλλά παραδειγαατικώς δυναμέννις ν:Χ: {ν. τυπωθ^Ι είς τό ιτνιυμ* αυτών Μεταζύ των μεσων τούτων τα προ<τ<ρ ρώτερα είναι : Ιον. %Β Χ*τ_ί χρονικάς περιόδους, κατά τό μάλλον καί ίίττον μ-χρας,διοργάνωσις γενιχών ή τοπιχών έκθέσΐων. Αί γεωργικαί έκθέσιις τα μέγ^στχ δύνανται νά συντιλέ- σωσιν είς την ανάπτυξιν τϊ,ς γεωργίας, .άλλά πρός τουτο ά- παιτεΓται αυται νά δ-,ενεογουνται χατά σχέδϊ,ον προσίιαγβγραμ- μένον καλώς μελετηθβν ;λλως αί θ·σματιχαί αύται γεωργικαί πανηγύρΐις είς ουδέν ώφελοΰσι. 9ον.) Έ άπονομη βραβείων χχι έν&αρρύνσεων χρηματικήν % τιμητικών είς τού; συντελοΰντας διά τού ίδίου παραδει'γ- ματος είς την πρόοδον τί,ς γεωργίας χαί των γεωργιχών βιομηχανιών» 3ον.) Αί δημόσιαι διαλέξεις ευληπτως γε/όμενχι επί γεωρ γικών θεμά^ων άμέιω; τού; γεωργούς ένδιαφερόντων, μεγάλως δύνανται νά συντελέσωσιν είς την έν γένει ανάπτυξιν των γεωργικών ταξεων κχϊ νά παρχικευάσωσι τό εδαφος πρός εύ. κολωτέραν και ταχυιέραν εισαγωγήν έν τφ τόπφ τ·λειοτέρων συστημάτων κα>λιεργείχς, την τελ·ιο:;οίηοιν των υπαρχου¬
    σών βιομηχανιών, την χρΐ'ΐιι άφθονωτέρων καί προσφορωτέρων
    λιπασματων κτλ.
    Τέλος ^ αί δημόσιαι διαλέξεις γενόμεναι μετ* άποδειχτικών
    πειραμάτων τα μέγιστα συντίλου^ιν είς την διχδοοιν τών αί·
    θόδων καταπολεμήσεως τώγ φυτ-,κών παθησιων
    Ή κχταρτιιις βυγκριτικών άπ ,δεικτικών άγοών, οΐτινες
    θέλουσι χρησι^εύβει προ; παραδειγματισμόν των γιωργών και
    κτηματιών.
    5^ν.) Ή επι τόπου διδασκαλια τ'ίς χργ,σεως νέων % τέ¬
    λει ,τίρων των έν τώ τόπω χρησιμοιιοιουΜένων έργχλειων με¬
    γάλως δύναται νά διευκολύνη την εισαγωγήν αυτών.
    Διά των μέσων τούτων δύναται ν; δοθ$ ίοχυρά ώθγ,σις
    προ; πρόοδον τίς κρητική γεωργίας, άλλ' 'ή έπιτυχ«.α αυτών
    έξαρτ<3ίται έκ τ?|ς συσ-ηματικ^,; λελογισμέντ,ς κχί μετ* έπι- μον7,ς κα'ι ϋπομονϋς έφχρμογ^ς αυτών, Χιότι εάν τα μέσα ταυτα έ<ραρμοζωνται άτοέκτω; <2ν£υ καβωρισμένου ουστηματος δχι μόνον έλάχιστα θέλουσι συντελέτει είς την πρόοδον τ$ς γεωργίας τ?1ς χωρ»; άλλά κχί νά βλάψωσι δύνανται έμπνέοντα τοίς γεωργοΓ; δυσπιστίαν πρός τα διδάγματα τίς πεφωτισμένος γεωργίας. ΠΒΡΙ ΓΒΩΡΙΊΚΗΣ ΒΚΠΑΙΛΡΪΓΣΕΩΣ Έν τοΓ; ανωτέρω άνιφέραμεν ίδη, ότι το ίριστον μέσον προαγωγ^ς τ7(ς γεωργίας χώρας τινος εινα· ή συστημα- τκη έκπαίδευσις. Κατά τα σήμερον παρά τ«Λς μάλλον πεπολιτισμένον λαοΓς κρχτουνται, η γιοργικη έκπαίδευσις διαιρειται είς τρεΓς βαθμούς, είς τχν ανωτέραν επιστημονικήν εκπαίδευσιν, την μέσην »αί την κατωτάτ/,ν εκπαίδευσιν. Ή τοιαύτη διαβαθμ^ις -.^ς γ2ωργιΧ7(; έκπαιδεύσεως συγ¬ κρινομένη πρός την παρ' ημίν κρατούσαν κλασικήν άντΐστοιχβΓ πρός την Πανεπιστημιχκην, Γυμνασακην κάβωσι την γεωργικη* διοίκησιν ^«ς χώρας,
    εΓτε νά καταλάβωσι 2δρας είς τα γεωργικά Ικπαιδευτηρι»,
    ίΐ τέλος νά διοργανώιωσι την εκμετάλλευσιν μεγάλων γεωρ¬
    γικών ίπιχειρήσίων, 4 νχ ΐδρύσωσι μεγάλας γεωργιχάς β
    ί
    1 Εύνόητϊν είναι, ότι έν Κρήττρ τοιαύτα έκπαιδευτηρια -
    «οέπει νά (δρυθώσι διά πλείστους λόγοας, 2λλως τε δέ
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΕΙΑ
    Κρδτη όλιγίστων τοιούτων έπιστημόνων ϊχει ανάγκην, οΐτινες
    διά μι*ρ*ς δαηα'νϊΐς δύνανται νά χαταρτισθώσιν εί,- Ιχπχι-
    δευτήρΐ* χαίροντα παγκοσμίου φήμης.
    Ό ί·ύτ·ρος βαθμός τής γεωργικής έχπχιδεύσβως (γτ ϊ!β$ ρπι-
    Ιίηΐΐί1^) βχοπόν Ιχει την μόρφωσιν νέων δυναμένων νά διευ-
    Φ γεωργιχάς έττιχειρτΓΐσει; ή γεωργιχάς βιομηχανίας *ν
    έόζ * αέ ίδώ Ι
    ϊ Δυ^τυχώς έν Κρήτη, ;α^ ύτταρχούσης ένϋττνγμένης γ«-ρ-
    γίαες, δχ; ολίγας δυσχολίαε θέλει &««ντ4**ΐ 4 τ·λ·(* ί
    δ δ
    ένχργεία χχι ν- έ|**;>/.όζωσιν -χ τεχρ* ανωτέρων είδιχών Ιπιστη-
    αό*να>ν μ*λ·τηθέντα χαι ακριβώς χχθοριτθέντα σχέδι* εκμεταλ¬
    λεύσεως (ρ!Λΐ) ^^:^»ί·^*ιΜι^ ^ϊι ή νά διορίζωνταΓβο/,ΰοΙ των «ιδικών
    χΐθηγητών.
    ΚαΙ τ^ν Ιδρυσιν τοιούτων σχολών έν Κρήτφ θεωρούμεν
    ρον διά τούς έζής λό^ους. :
    α) Ή Γδρυσι; χχί συντήρησις αυτών άπαιτεΐ δο
    τουλάχιστον 50—70 χιλιάδ-ς δραχμών ετησίως.
    β'.) Ή Κρ^τη ιΐΐνχι χωρ* μικρΛς ίδιοχτησίας και μικράς
    [*, χχλλιιργείας. 'ρός δέ ή έιτιχρατοΰοα χαλλιέργεια είναι εχτα-
    τικί' συνεπώς αί ΚρητιχαΙ γεωιγιχαί εκμετάλλευσις δέν δύ¬
    νανται έπιχε^δώς νά χρησιμοποιήσας τού; άπΌφοίτθυς των
    γεωργιχών σχολών, οίτινες κ*τ' ανάγκην θά τραπώτι την
    ΐδόν την πρ^ς ττ,ν δημοσίαν υπηρεσίαν άγουσαν τό ιοιουτο
    δέ βεβαίως δέν θέλει συντελέση είς τελειοποίησιν ουτε : ύτών
    των ίδίων, ουτε τ$ς δημοσίας υπηρεσίας, ουτε»τΐς γεωργίας
    τ«ς χώρας.
    γ) 1ά γεωργικά χεφάλχια εισέτι έ* Κρήτν, σπανίζουσι, συ-
    νεΐίώς δέν δύναται τις ευκόλως νά έ>ττίζγ) την ταχείαν ανα
    πτυξιν των γεωργιχών βιομηχανίαν, έν αίς επιτυχώς δύνανται
    νά χρηαιμοποιηθώ^ιν οί άπόφοιτοι των ττρχχτικών γεωργιχών
    Σχολών·
    καί δ'.) Διότι ΐ, έλλειψις πραχτιχ^ς γεωργιχάς σχολής όν
    Κρΐ|ΐφ δύναται ν* άνακληρωθ|| διά τϊίς είς τάς γεωργιχάς
    Σχολάς τΤΙς Ελλάδος αποστολάς άοιθμου τινος νέων εύφυών^
    καλώς μορφωμένων και ιδιαιτέραν ~ρος την γεωργίαν εχόντων
    κλίσιν.
    Το σύστημα τ',υτο, τί; είς γεωργικά Σχολεΐκ τ?|ς Ελλάδος
    4 χαλ 2λλ<*>ν χρχτών άποπτολ^ς ύτροτρόφων, θέλει στο(χίοε:
    ολιγώτερον τ^ς συντηρήσεως ενταύθα πραχτικΐ^ γεωργι^^ς
    Διά τούς λόγους τούτοις φρονούμεν, δτι εΐνχι τιρόωρος $)
    ίδρυσις έν Κρητη των τοιούτων σχοΑών.
    Ή κατωτέρα γεωργικη έχπχίδευοις σκοπόν Ιχει νά μορ·
    φώ<ϊ^ τούς υΐούς των μακρών γεωργών χαί τούς γεωργικούς Ιργαίτας έν γένει είς τρόπον, ώστε νά δύνχνταιΝά έννοώσι βτοιχειωδώς τα γεωργιχά χαί οίχον^μιχά φχ.νόα£νχ, τα λαμ- βάνοντα χώραν έν τ7ι μικρ^ των ίκ ·ετχλλεύσει; νά χει- ρίζωνται Ιπιδεξίως τα νεώτερα μηχανήματα; νά ίκτε- λώσι επιτοπίως πΛσχν γεω γι^ην εργασίαν, νά δύνανται νά κοίμνωσιν ορθην χρήσιν των λιπχσαάτωνΤ νά έννοώσι καλώς τάς διδομένας αυτοίς οδηγίχς χχί ν* άποχτησωσι μίαν τινά λελογισμένην ΐίρωτοβουλίαν τνρός λύσιν των έχταχτως πχρου- σιαζομένων μη συνηθων φ-ινομένων εν ένι λόγφ Ο σχοπος γεωργικΥΐς δημοτιχ^ς έχπ*ιδεύσεως είναι η μόρφωσις χαί 4) έν γένει ^ν-χιρτυςις των 'ΐικρω* ιδι των ίδίαις χερσΐ κατεργκζομένων τα μ'.χρκ αυτών ιτήιατα, κ*1 των γεωργιχών έν γένει έργατών Ό βαθμί,ς ούτος τ$ς γεωργικίς έχπαιδεύσεως έν Γαλλία δίδεται είς τάς λεγομένας (ΊίίιΙ8λ «'το'ι.1». Περι τϋς έν Κρ/,τγ. διοργανώσεως τοιούτων ΐδρυμάτων, έπ.φυλασσόμεθχ νί ύ-τ,- βαέλων.βν ιδίαν εχθεσιν, άφου περιέλ4<>*μΐν την ν^σον και λε-
    πτομερέστερον μελετή<χωμεν τούς εΐδιχούς γεωργικούς, οίκο- νομιχούς κκΐ χοινωνιχούς ορους, ύφ* ουςη νήσος δατελεΓ. Καθ* άπαντα τ όν τ», πολιτισμένον ιςόσμο η άνατροφητου γεωργικού έργάτου γί»εται είς χιήμχτα καλώς διευθυνόμεν/^ παρ' άνδρών τελείως κατηρτι^μένων Οεωρητικώς χαι τςραχτι · κώς είς τα τϊΐς γεωργίας. Είς την τοιαύτην δέ μό:φωτιν τοθ γεωργικού ίργχτου με- | γαέλως συντελεί ή έν τφ δημοτιχφ Σχολείφ προηγουμένη έκ- } «αίδευσις κα'ι τ ό έν γένει περιβάλλον^ έν ψ άνατρέφετχι καί , 4ν- φωσι; τ τίς δημοτικάς γεωργικΐς εχπ-ΐδεύσε^ς. Διά τούτο 4) «ολιτείχ όφείλει νά μορφώση, ιν^σγ δρας (χανούς ν* άναλάβωσι την Ιδρυσιν κροτύκων λ* ώ·* αφθόνως νά διχχυθίΐ άνά την νΚσον ή δημοτικιϋ έκκ«(- δευσις- διότι αδύνατον είναι ή Πολιτεία ν' άν«λ·ίζρ τί|ν ί%* εύ9είας γεωργιχην διχιταιδαγώγησιν 4*αντος τοθ γ··ιργικου -ληθυσμου τί|ς νήσου. Τό τοιούτον έγχείρημα {θ§>« στοι-
    χίσει μίγιστα χρηματικά κοσά διά τ^ν συντήρησιν κ«τ«λλήλ«»ν
    ϊορυαχτων κατά ιεχροίβασιν θεμελιώδους νέμου τ!ς 〫»ργικ1Ις
    ο'ικονομίας, καθ* {ν ή Πολιτεί· «ιν*ι χακός δΐΑχιιριοτ^ς' 80·ν
    κατ' ανάγκην ή διάχυσις των στοιχειωδΰν γεωργ'.κΑν γνώσεων
    θέλει γείνει έμμέσως διά τού δημοτικου Σχολείου, τίς Ικκλη·
    σίας και τού μοναστηρίου, διά τΐΐς μορφώσεΜς «ροτύκυν ά-
    γροιχιών χαλλιεργουμένων ιτρος ίφελος καί ζημίαν ουχί τ5|ς
    Πολιτείας χλλ* ίϊιώτου, λαμββένοντος έν άνοίγκη έ«ιχορήγη«(ν
    τίνα έκ μέρους τ^ς Πολιτβίας, διά των γεωργινών στοθμών,
    διά τνΐ; δημοσκεύσεω; χατβλλή^ων χαί έιτ4κ«ιρ«ν ατο·χ§ι«»δΑν
    γεωργιχών μελιτών χαΐ διά παντός μέ«ου9 2κερ ή Πολιτ·{«
    δύναται νά διαθέσν).
    Έπιφυλασσάμεθα νά ύιτοβάλωμεν Ιδίαν Ιχθεσιν «ερΐ «*ο-
    τύιτων άγροικιών, είτε Ιν ίδιωτΐκοΤςεΓτε ένμοναστηριβκοΓς κτή-
    μασιν, αφου περιηγηθώμεν την ν5|σον χαί έξ Ιδίας αντιλήψεως
    σχημζτίσ'ϋμεν γνώμην ιτερΐ τ4|ς χατβλληλοτέρας λύσεως τοθ
    σπου^χιοτάτου καΐ δυσχολωτοίτου τούτου ζητήμβτος. ' - *
    Έ^ίσης έπιφυλασσόμεθ* νά Αποβάλωμεν Ιδίαν ΙκΑ·«ιν, έν
    Ι Γ Ι 9
    ',υνεργασία μετά τού άραοδίου ύ"αλλήλου τ1|ς 1*1 τ1|ς ιΐ«ιδιί«ς
    Ανωτέρας Διευθύνσεως, «ερΐ διδασχαλίας τβν σχβτικών τ^|
    γεωργία μχθημ.των, 2ν τε τοΤς δημοτικοϊς σχολείο<ς κ«1το!ς δι- δαικχλείοις. Διά τής χαταρτίσεως $σον οίον τε τ<λειοτέρ«ς χ ιχ^ς Ιχπαιδεύσεως θέλει επιδιωχθή ή άνβίπτ^ξις τ«5ν λουσών γενεών. ^ Ή δΙ χατά τό ένόν έχιτ«ίίευΐις τού γεωργικού μ, τού σή'ΐερον έξασχουντος τό έχυτοθ έϋβίγγιλμ« κ«1 τού Ιχοντος ήδη τάς γεωργιχάς ττε-οιθήσεις τού, θέλει έιιιδιωχθ|| ϊιΑ των μέσον, δσα περιιγ^ψαμεν έν τ4> «' μέρει τού «#ρι $
    τίς >ελογισμέντβς γεωργίας χεααΆβίου.
    *Λλλχ τα ψίαχ ταυτα δΐν είναι έπβτρκΐ δι' δλα τα
    ζητήαατα. προ πάντων δ* έκεΐνχ τάζητήματβ, ι&ν ή
    δέν δύναται νά γείνγ) έκ τού κροχ (ρου έν διαστήματι ολίγον
    λιπτθν ή κα. ώρών και δι* απλΰν ιτροφοριχών ή καί έγγρ^φ^ν
    άναπτύζεων, άλλ' άπχιτεί χρόνον *ολ>ών μηνΑν, ένίοτι δέ κα.
    Ιτών, $ιςω; Ι, απόδειξις αυτή στηριζομένη έ*1 τΛν «ρζγμ^των
    γείννι χχταλγ,-τγ; διά τής οράσεως, Ας είναι λ. χ. τό ζήτ«(ΐ«
    των λιπ-σμβέτων7 τής βελτιώσεως των ζψων, τής χρήσεως
    έχλίχτών στκόρων κτλ. -·
    Ό γεωργός δυσχόλως πείθεται ίταν απλώς άκούΐ) ή Αναγι·
    νάχτχη, δτι ολίγαι οκάδες χατιτλλήλου χημικού λι««έσμ&ιτοςν
    σχετΐχώς μιχρΛ; αζίας» δύνανται νά δι«λ*σιείβ«Λΐ την «υγχο-
    μιδήν τού, Ινφ άπ' εναντίας τιλείως ιτΐίθετιιι «|μ« αντιληφθή
    δ^ά των οφθχλμών τό τοιούτον έν ακοδεικτικφ *γρψ·
    Πρός τούτοις ή τιλειοκοίησ,ς χ«1 ή έγχ«τάστ«σις βιομη-
    χανιών τίνων δεν δύναται νά γείντρ μ6νον διά των μέ«ων, Λτιν#ι
    έν τοϊ; προηγούμενον έζεθέσαμεν.
    Προ; επίλυσιν των ζι,τημοίτων τούτων κ «Ι διάδοσιν των
    σχετικών γνώοεων άυο^ραίτητον είναι νά Ιδρυθώσι γεωργικοί
    τίνες σταθμοί
    Ό σχοπός των γεωργιχών τούτων στ«θμθν είναι;
    1ο . Ή συλλογη των άναγχ«(ων στοιχείον κρός σιτουδ^ν των τε-
    χνιχών χαι οικονομικήν βρων τής παραγωγΐς τή;χώρας, δι#άμέ·ον
    καί υπό πρχγματιχοΰς δρ^υς έξα««ή«ιως τού Ιπαγγέλμβτος,
    ιδίως ίσον άφ4ρφ τ^ν έλαιουργίαν, την οΙνο*ο(«ν, οΙνοϋν«υμ*·
    τοποιίαν, τυροχομίαν, σηροτροφίαν, την χρήσιν των χημικήν
    λικχσμάτων κτλ.
    2ον. Έ έν τφ άγρψ 4 τψ έργ«στηρί<ι. κ«1 Α«ο τάς
    **"»
    ΚΡΗΤΙΚΗ Π0Α1ΤΕΙΑ
    .1 ,,
    τιχάς φυσικάς συνθήκας μελ(τη κα'ι εξέλεγξις των άνχφυο-
    μέναιν ζητήματι*)*.
    3ον. Ή ένύποδειγματικοϊς άγροίς, έργαστηρίοκ ή σταύλοις,
    απόδειξις των χτηθκσών αναμφισβήτητον άληθειών εις το
    μέγα κοινόν.
    4ον. Ή διευχόλυνσις καί ένθάρρυνσις διά συμβουλών κχ'ι
    πληροφοριών πάσ/,ς ίδιωτικί,ς τάσεως πρός γεωργικάς βελτιώσεις.
    5ον. *Η άνά τούς γεωργικού; πληθυσαού; διαδοσις δι* εύ-
    λήπτων άμιλιών των γνώσεων", αΐτινες επιμελώς έξηκριβώθησχν
    κα'ι έζηλίγχθησαν έν τφ σταθμώ.
    6ον. Ή διατήρησις έ* ταίς αποθήκαις τού στχθμο',» υλικών
    χαΐ έργαλείων χρησίμων τοις γεωργοΐς, άτινα θέλουσι πωλβϊ-
    σθαι αυτοίς είς τάς τιμάς είς %ς στοιχίζουν.
    7ον. *Η συντήρησις των άναγκαίων δένδρων διά την πα¬
    ροχήν τοίς γεωργοΐς έμβολίων έκλεκτών^ <ρυτών δυναμένων νά βύδοκιμήσωσιν έν τί} Νήσω. ' δόν. Ή παρχσκευή φυτωρίων δένδρων πωληθησομένων τοις γεωργοϊς. 9ον. Ή συντήρνΐσις φυτωρίων Άμερικανικών αμπέλων. Έκαστος των ΐδρυθησομένων σταθμών, αναλόγως των γεωρ- γικών όρω' τίς επαρχίας έν ή ευρίσκεται, θέλει καταγίνεσθαι περισσότερον ή ολιγώτερον εις τοθτον {, εκείνον τόν κλάδον. Τα τίς διαρρυθμίβεως των σταθμών θέλουσι κχνόνίζειθαι υπο τίς κεντρικάς ύπη:«σίας. Φρονούμεν, ότι επί τού παρόντος καλόν είναι νά ίδρυθώσιν έν Κρτ,τΥϊ 4 γεωργικοί σταθμοί, οΐτινες θέλουσιν άσχολεΓσθαι, χατά τάς ύποδείζεις τίς χεντριχ?)ς ύπγιρεσίας,είς ολχ τα γεωρ- γικά ζητΐματα, άλλ' ών δ μέν είς ειδικώς θέλει άσχολν,ΘΤί είς τ$ν καλλιέργειαν τίς έλαίας καΐ ελαιουργίας, δ Ιτερος είς την άμπελουργίαν, οΐνοποίανκαΐ οΐνοπνευματοποιίαν, ό τρίτος είς τγιν κτηνοτροφίαν καί ιδίως την τυροκομίαν, δ δέ τέταρτος είς τα τ^ς γεν. γεωργίας και δενδροχομίας. ΕΣις ίπντας ϊΐ τους σταθαους τούτους θέλει καλλιεργεΐσθαι 4 μωρέα και 4» έκτροφη τού μεταξο^κώληχος, διότι η βιομηχα- νία αυτή, εξόχως οΐκιακη, έλχχιστχ χπαιτουσα κεφχλαια^ τα¬ χέως δύναται νά διαδοθί} είς όλας τάς οίκογενδίας, χαί τάς πτωχοτέρας, πρός μεγάλην χρηματΐΑγ;ν ωφέλειαν καί των ά·· τόμων καίτης πολιτείας. *Λπαραίττί.τον δέ είναι ν. πχρασκευη μεταξοσττόαου ύγειου; σπουδαίως ν* άπασχοΛήσνι την γεωργικην ύττηρεοίαν. Έπίσης απαραίτητον είναι επιμελώς νά μελετϊιθώσι καί πολ- λαπλασιασθώσιν α;. *Αμεριχανικ»ΐ άμπελοι, διά την πρόληψιν σπουδαίων ζημιων έν περιπτώσει είσβολίς τίς φυλλοξή^ας Ή διεύθυνσις των γεωργικών οταθμών θέλει χνατεθ/: ιίς ά- 'ττοφοίτους πρακτικών γεωργικών σχολών, οΐτινες, καθ* & έν τοίς προηγουμένοις έζεθέσαμεν, εινχι ίχανοΐ νχ διευθύνωσι τοι- αυταΐδρύματα υπό την άμεσον εποπτείαν κχί διεύθ·>νσιν των
    έχιθεωρητώ/ τ^ς γεωργίας, οΐτινες κυρίως θέλουσι διευθύνει
    τα ίργα τού σταθμού, τίς έχτελέσε-»ς αυτών άνατιθεαενης
    %ς τούς επιμελητάς των σταθμών.
    ός εφαρμογήν των άνω έκτεθέντων απαραίτητον επι τού
    παρόντος «ΐναι τό ακόλουθον τεχνικόν προσωπικόν.
    Ιον) Είς τμηματαρχης (έπόπτης ϋ άνώτερος διευθυντάς)
    Τ*ς γεωργίας, διπλωματουχος επιστημονικάς σχολίς τίς Έ*π5-
    ρί«ς Ιχων πολλην πείραν, (τουλάχιστον 10 έτών) έζζσκησας τό
    γενικόν έπάγγελμα ώς διευθυντης ίδιωτικών χτηματων' καί
    εί ίυνατόν έν μεσημβρινχϊς χώραις κχι έχων όσον ίΛόν τε
    μΐγβλητεραν πείραν τίς γεωργ·.*^ δημοσίας διοικητικώς
    υπηρεσίας.
    * ·Α*υ ίυσκολίας πχρχϊεχόμεθχ, ό'τι οί έχοντες τα ίνω προσόν-
    τα $!ν «ύρίσχρνται εύχόλως, άλλ' έν τούτοις τα προσόντα
    είναι άπαραίτητα* διότι ενταύθα <Ήν πρόκειται νά άντι- τυφλώ; τα αλλαχού γινόιχενχ τ«5 τοιοΰτο θά επέφερε την αποτυχίαν τίς γεωργαίς διοικήσεως Κρήτης* χλλά πρόκειται νά ιδρύθη καί εφαρμοσθή μ πρόσφορον διά τάς είδιχάς περιστασεις, υπο τάς άποΐ<χς η Κρήτη διατελεί. Διά τόν λόγον τούτον, διά την διοίκησιν Γϋς Κρητι- κ9ις γεωργίας άπαιτεΐται άνηρ τελιίως καταοτισμέν^ς ύς την έν γένει γεωργιχην επιστήμην και χατοχος ου μόνον των φυσ.χών άλλά κχι των πολιτικών επιστήμων, διότι τα παροικΗασθηαό- μενά ζητήματα θχ είναι γεωργικά, έν συνδυασμώ πρός τα; υλι¬ κάς χαί πολιτικάς επιστήμας. ίΐοό; τούτοις ό λιευθυντης τίς γεωργίας όφείλει νχ πραγαατιχην πείραν τίς εκμεταλλεύσεως των χτημ^ίτι^ ιδίως των μεσημβινών χωρών, διότι ούτος χυρέοις θέλει έν τί πράξει τούς διευθυντάς χαί επιμελητάς των γ^γ στα^αών καί θέλει δώσει την αναγκαίαν και πρέ*ου<ταν ώθ·)|σιν κχι διεύθυνσιν είς τ^ν έν γένει γεωργικην εκμετάλλευσιν Τέλ>ς Χέ ό Διευθυντάς τίς γεωργίας όφείλει νά εχρ
    ού την τυχούσαν, τίς δημοσίας διοιχητιχίς υπηρεσίας
    ούτος θέλει θέσ€ΐ τάς βχσεις τΤ,ς γεωργ, διοικητικώς δ
    τίς Νήσου υπηρεσίας.
    2ον.) Δύο έπιθείυρητών τϋ; γεωργίας, οΐ·»ινι; Χέον νά
    ώς και ό διευθυντης διπλίομχτ'»υχοι έτιιτημθΜΛγ}; «νολ^
    έσπερί-;, άποκτήσχντίς πίίρχν τινχ ('υύλα/.ττον 3 έτών)
    έ/ ίδιωτικοΓ; κτήααθΓ', είτε έν γ£#ργ»χ*ί]) πνί β*θΑΥϊχ«νίγ
    έν δημοσία τινι όπηρεσία
    Οί έττιθεωρηταί Χέ^ν νά εΐνχι «αλώς χατηρτισΐΛΐνοΐ' διότι
    ένεργόν μετχ τού ταΥ.ματάρχου θά λχμβχνωσι μέ*ος εί τα τν{;
    μορφώσεως τ/ς γεοργιχ; χχι Οά διευ^ύνωσ. τούς γιωργιχούς
    σταθμούς κχΐ τέλος διότι ούτοι «ν πΆλοΓς θχ Ι^
    φνχ μέτρα, ουνετϊώς οφείλουσι νά είναι είς
    ν* άντιλαμέίχνωνται των εκάστοτε παρου ιχζομένων έπιστ'έψο-
    νικών, οΙχον(«μιχ.ών κχι Χιοιχνιτιχών προβλγιματων. Οί τριί;
    ούτοι ΰπχλληλοι έτιτύέπεΐαι νά ιίν^ι κχϊ ζένοι άλλά ποοτΐμω-
    νά ίίνχι "Κλλ/,νες, διότι '.ύτοι ταχύτερον των ζίνων θά
    Έ
    τα τΤΙ; γεωργίας τ·7.ς Κρήτης
    ςύ δέ των Έλλήνων δέον νά πρυτιμηθώσιν οί Κρ7|τ€ς
    ίψ 6<3θν είνζι δυνχτόν νά εύρεθώιι τοΐυϋτςι. Ευνόητον εϊνζι, δτι εάν η δχηικη «χ; χτηνιχτρικη Ιπηρεοία -πυτελέσωσι μέρος τού γεωργ τμήματο; άνχγχη θά ιϊναι συν τώ χοόνφ νά προσληφθώιι χαί δύο είδικοϊ επιθεωρηταί διά τίς υπηρεσίας ταύτας. 3ον) Τόσοι Ιπιαελητχι γ^ωργικών στχθαών οσοι τοιούτοι θέλουσιν Ιδρύθη. Έν τοίς ανωτέρω τον ίρ.θμον τ<5ν ίπί τού παρόντο; ΐδρυθη- σταθμών ύ^ί^οίυα'Φ εί; τέσσαρας. Ό έτϊΐαελητής γεωργ.κου στχθμ'ίΰ δέον νά είναι τούλά/ιβτον άπόφοιτο; πρχκτιιι·71ς γεωργι*7|ς σχ·Λ/1ς κχί κχτά προτιμ*4#σλ^ των έν Έλλκδι τοιούτον χχι χ αραιτνιτως δέον νά γιγνώσν/) καλώς την έλλ/.»»ιχην γ/ώσ.αν και νά γνωρίζη χατά |3ά·©ς τα έλληνΐχχ χαί "<ί δυνατόν +χ Κρ/,τικά ήθη χχι 2θιμα κ«χι νά δύ¬ ναται νά ζΐ. λχΘ' δν τρόπον ζώσιν οί /,μέτερυιμικρογαιοχτ/ιμο- νες, συνεπώς |·ε.αςύτώ^ άποφοιτων τώ·#πρακτικών σχολώνδέον νά προτιμηθώ^νν οί Κρ/,τε;, οΐτινες εις μΐγχλείτερον βαθμόν θά συγ*εντρώσωσ. ά ανω χναγρχφόμενα προσόντα *»ι ταχύτερον χχι τιλειότερον θά πραγματοποιήσωσι τον επιδεχόμενον βκοπίν. Ο! οροι ούτοι είναι άπαραίτητοι* διότι 1 επιμελητάς ι ών γε¬ ωργίαν σταθμών θά ερχωνταί εις άμεσον κχι «υν«χ4 επαφήν μετά τού γεωργιχού πληθυσμου τίς Νιβσου, ούτινος θέ¬ λουσι νά κερδισωσι όσον τό δυνατόν τίλΐιότερον ^^ιν ίμ- πιστοσύνον διότι μόνον διά τ»3,ς «ροσ .τησ*<Μ; τί; τού κχλλιεργητου θά δυνηθώσιν οί έηιμεληταΐ των αποτελεσματικώς νά δράσωσιν επ* αυτού. ΟΙ έπιμίΛηται των γεωργιχών σταθμόν ελαχίστην 2χΐι πρωτοβουλίαν, και ταύτην επι ζητηαάτ**ν μικράς δαιότητος. Τό κυριώτερον των χαθηκόντων αυτών είναι νά έχτελΔ·»ν ακριβώς τάς διαταγάς κχ όδηγία; τί; κεντρικάς υ ιδίως των επι θεωρή-ι ών, υπό τη* χμεσον χαι σ*>ν*χί έ
    τώνίποίων θέλουσι διατελεί.
    ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΕΙΑ
    ?*>
    ΟΙ ιίπιμελΐ|ταί των γεωργιχώνσταθμών χά τ* άνοίγχην θέλουσιν
    {χει μικράν τίνα διαχείρισιν, «τυνιτΐώ; θέλουσι χρατΐΓ ιδίαν λο¬
    γιστιχη ν χαί πιθανόν θά είναι άνάγχη νά δώσωσι μιχράν τίνα
    άνάγχη
    ημη $ χρηματικήν έγγύτηβιν.
    Τα *«ρ· τούτου δέον ν& χανονισθώσι χατά τού; γενιχού; νό
    αους τνΐς Κρν,τι*91ς Πολιτείας
    Π«ρΐ των χ*τ*λλήλ ·ιν σ/ϊμείων, είς Α ίδρυθνισονται οί γεωρ-
    γιχοί σταθμοί, Ιν.φυλχιιόμέθζ νά χποφχνθώμεν, άφού λεπτομε¬
    ρώς ίζΐτβίσωμεν χ,χί Ι δ ς χ άντιλήψει γνωρίσωμεν την Νήσον.
    ΰΐς ύ«αλλήλο; όμοιοβαθμΛυς τοί έλϊ τω γι
    μ ήψ γωρμ η Νή
    ΰΐς ύ«αλλήλου; όμοιοβαθμΛ>υς τοίς έπιμεληταϊς των γεωργι-
    χ£ν στν*0μώ# δύναται νκ άνχτεθ/) &πό την άμεσονεπίβλεψιν των
    Αδίων ίπιθεωρητών χαί ή έπιμίλεια των δενδροφυτειών των
    , τΦν χήπων, τώνχλπών χ*ι των παρά τάς πόλεις μιχρών
    χαι των δενδροφυτειών των δημοβίων ό δ ώ ν κτλ.
    Τό έν τφ προηγουμένω χιφαλαίφ χναγραφόμενον
    θ£ένεργ$ π£σχν την γεωργιχήν υπηρεσίαν χζτά τδύς χανόνας
    Ιεραρχίας.
    "Οπως δμως άχριβέστερον χαι έλιυθερώτερον συζητουνται τα
    λγιφθησόριβνχ γεωργιχά (χέτρχ άνχγχχιον Οιωρουρεν ν α
    ρά τ*?) Ανωτέρα: επί των Ο χονοαιιθϋνΔΐ£υ9ύνσ€ΐ τμϋμχ
    γΐωργ(ας) γνωριο^οτιχον συμβούλιον, ού τινος σ οπός θέλει εΐοθχι
    ή Ιξίτααις παντός ζητήΐαατο; απχγοιχ«;νοι» εί; την υπηρεσίαν
    τού γΐωργκου τριηαχτος χχΐ τ, υποβολη είς τόν &ρ|χό5ιον Σύα-
    βουλον ίιχαιολογημένη; εκθέσεως.
    Τό συμβούλιον τουτο (ρρονοΰμεν, ότι δέον νά άπαρτΐζηται άπό
    τα έζΐ|ς πέντε (χέλη, ίτοι τού τμ·Λΐχχτχρχου τού γ€ωργιχου
    τμτ<ίμ«τος, άτό τ *ύ; δύο έπιθεωρνιτά; χχι άπό Χύο γαιοχτιη{χο νας ίιοριζομένου; υπό τού επί Των ΟΙχονομ.χών Σν|·βούλΓ.υ. ^Οπως $έ μη «χαταιθυντχι «Ι συνε^ριοέσβις τού γνωμοδοτικοΰ Συμβουλιίου χχλον ε'νχι νά οιοριζωνται, ώς [λέλν] χνχπληρωτιχά, χαΐ Ιτΐροί δύο γαιοχτηιχονες, οΐτινες θέλουσι λαμβχνβι μέρο; εις συνιδριάσεις τού Συμβουλίου όσαχις ίν των ταχτιχών (ΐιλών ζ ΑΙ αποφάσει; τού Συμβουλιον τούτου ύποβάλλονται είς τόν χ. {«Ι των Οικονομικήν Σύμβουλον, δστις διατα€0ει την ίκτέ- 1·σιν αυτών εάν Εγχρίνγ} ταύτας. Τού Συμβουλ(ου τούτου προεδρεύει αύτο^ιχαίως δ επί τ^ς γε¬ ωργίας τμημ.ατάρχης. Διά τί»ν ταχτιχχν λειτουργίαν των εργασιών τού Συμβουλιον τούτου άναγχαΓον είνα'- νά τηρώνται άχριβώς πραχτιχά των συνεί5ριών. Χρέη γραμματεύς θέλει έχτελεΐ δ έτερος των έττι- θεωρητών. Όρθόν θεωρούμεν τα μέλη τού συμβουλί υ τούτου νά μη άπο- λαμβάνωσιν άποζγ,μιώσεώς τινος. "Αν χχι χχτ' άρχ^ν τό ΚροΕτος δέν είναι όρθόν νά άν*λαμ · βάν/ϊ γεωργιχά; έπιχειρήσεις, ούχ ν,ττον,^Γ ούς εν τοίς χνωτέρω άνερέρχμεν λόγους, η γεωργιχτ) ύπχρεσία έν Κρήτη θέλει ΐύ - ρεθ$ε1ς την άνα:οδραστον ανάγκην νά Ιδρύση, χαρ^ν διδαχτιχου «χοπου, χαί αιχράς τινάς έπιχειρήσεις, αΐτινες θέλουσιν ίχει χαί δαπάνας χαί τινάς είσπράζει;* συνεπώς άπαραίτητος είναι χαί 4) εγκατάστασις λογιστιχής χαί η τήρη^ις των σχετικών λογιστιχων βιβλίων. Κατά την έγχαιάστασιν τ1|ς λογιστιχ^ς υπηρεσίας 5ΐν πρίπει νά λησμονυθίί ό τελιχός σχοπός τ^ς γεωργίας, ώστε ^ λογΜτιχη αυτή απαραίτητον είναι νά καταρτισθή τοιουτοτρόπως, ώστβ ευχόλως νά χχταφαίνωνται ίν τοίς σχετ*χοΤς βιβλίοις δχι μόνον τα δχπανηθεντα χαλ είσπραεχθέντα ποσα, άλλά χαΐ ίι γενομένη χινησις τώ* κεφαλαίων, τό ποσόν των χροσιμοποιηθίντων ή- μερομισθίων, σπόρων, λιπασμάτων χαί ακριβώς νά ορίζηται ή άρχιχη τιμη ού μόνον των πωλουμίνων προϊόντων άλλά χαΐ των έν τ9ι έχμεταλλεύσει χρησιμοποιουμένων τοιούτων. Έν ένι λόγφ απαραίτητον είναι έν τοίς λογιστιχοϊς βιβλίοις χατα^αίνωνται ώς ιν χατόπτρφ έν τ«*ξει χαΐ ά κάντα, τα οΐχονομιχά φαινόμενα τής Το τοιούτο θέλει θχυμασίως διευχοΧυνει τόν των χλαέδων έχείνων, οίτινες δίδ^υιι τ ό μεγαλειτέρον χίρδος χαί ών έκομένως ή ανάπτυξις Ικιβ«ίλ«τΐΜ. Έπισης δέ η τοιαύτη λογιστιχη θέλει χαταδείξει^' γεωργιχοΐ χλάδοι ί, ποΐαι μέθοδοι δίδουσι ζημίαν χαί ΐώϊαι λόγοι των ζημίαν ταύτων. Ή έζχχ-ρίβωσις αυτή θέλει δείζει τον τρόπον τ$ς"' βησεως των ζημιών χαί την χχτ* ε&γη* επίτευξιν ταυ τελιχΛ σχοπο* τή; νεωογίχς έζα^χΛυμίνης είτε υπο Των ιδιωτών είτε υπό τού δημοσίου^ χαί τόν οποίον «χοκόν, την ιιρχφΐκτο- ποί/ΐ'ίΐν όσον τό δυνατόν αεγίστου χαθα^θυ χ^ρδους. ουδέποτε πρέπει νά λησμονή δ περ'ι των γεωργιχών «ρβγράτω^ ιϋαπτό- μενος χαΐ μελετών. Ή τοιαύτη αχριβη; χαί σ^φη: λογιβτιχν) των γεωργιχών Στχθμών θέλει χρητιμ ύσΐι αφ'^ένός μέν ώς ύπόδειγμα τοίς ιδιώται;, αφ* ετέρου Ϊ4 θέλει άποτελέσει Τ$ν τρανωτέραν άχόδει,ζιν τϋς χρησιμότιχ,ος χαί άποτελεσματι- χότητος τίς λιλογισμένης χαλλιεργείας. Τέλος δΐ ή τοιαύτη λογιστιχη θέλει επιτυχώς άποχρού*ει την άνπ'ρρησιν, ότι διά τής λελογιαμένης χβλ^ιε^γιΐ^ς ιίπιτογ- γχνόμενα άποτελέσαλτα είναι τό άϋοτίλιΐαα μεγάλ'ων ^ νών, /ωρι; νά δίδωοι τό μέγιστον χαθαρόν χέρσ^ς. Βε'λχίως έντανθχ δ^ν είναι Α χατάλληλο,ς τόπο^ ί^τυζιν τής χρηιιμότΛτος"-ήδυν^αεθ* νά εΤ«ωμεν ραντητ^υ—τΤ,ς γεωργιχ^ς λ^γιστικής χαΐ των μεθόΐι αυτή άνχγχαίον είναι νά τηρήται* τό τοιούτον <«Ι ν χ* τρεχούσης υπηρεσίας. Ενταύθα πΐριοριζόμεθα μόνον ν*ά σημειώσωμεν^τι λογϊστιχη τού γεωργιχου τμητματος απαραίτητον εϊγαι νά ·υν^χσβ||Τ«ι ανεξαρτήτως τής γ€νιχΐ)ς λθγιστιχίς τού Κ^τον;^ ψ($ς Αν νά συν^έηται μόνον χαθ' &σον α;©ορ^ τάς Μβίγιι χαί είσπραζεις, χαθ' δλχ τζ ϋλλα μένουσκ γράφγ, ναϊ χατατασσνι τα έν τ*1 γεωργιχ{| 'δ(«χ*ιρ(«ει βάνοντα χώραν χατά τούς χανόνας τ^ς γεωργΛχ^Ι, λογισχ»χ1Ι τίννης. ,. ^ * ||ς λογιστιχη Ή διοίκησις των δασών τϋς ν^ου άιιβΐαί'ηοτον ϋΐναι ν* ά- πασχοληση την πολιτείαν, διότι, χατά την γνώμην τού τού ΐη>»ΙιΙιιΙ Η^ΓθΠοιηί(|ΐΐΡ ιΦν νΠ«ριβ<Α)ν'' επιστημόνων χαί περιηγητών. μ(α άπό τάς τίας τΙ)ς χ«τ«πτώσβως τί|ς γεωργίας των τιοανατολιχ^Ις Εύρώΐίης, τ^ίς Μ/Α*(ΐζ*& σαγείου θαλάσσης είναι ή άποψίλωσις των ^ εντελώς -περιττόν νά ομιλήσωμεν, Ιστωχα. συντόίμ«<>ιτ^€ρ1
    χρησιμότητος των δασών ΟπόΙποψιν γεωργιχ^ν
    διότι τό τοιούτον είναι ιτασίγνω^τον.
    Δέν είναι ένθ«0(πχ ό χατοίλληλος τό*ος βιιως
    θώμεν ^ιερί των μέτρων, άτινα ίέον
    λιτεία; υπέρ τΐΐς διατηρήσεως των {^τ·χρ)Γ6ντ^ι>ν *_«€>«1ν. "Λς ά-
    τ?ς
    ναδασώσεως τώ ν χατεστρ«μμένω·* τοιούτων «Αι 'ύ*1ρ*41ς
    σώσεως των εντελώς άποψιλωθίντων ό
    Διότι όπως ασφαλώς περΐ τού<4>ν
    τητον είναι λεπτομερώς νά γνωρίζη >Ιν
    μάτωνίνθα πρόχειται νά εφαρμοσθή ιχ(« -των ^
    εργασιών. Μρός τούτοις χναγι^αϊον *«{ναι άχριθώς «Α
    διυρισθ^Ι ή φύσις τ5|ς Ιδιοχτησίτκς τϋΰ ΙοΙ#ους (ΙΑν τό
    4 Απλώς τό δασιχόν Ιδαφος είναι δημόσιον, χοινοτιχόν,
    τιχόν ί Ιίιωτιχόν) είς έχά^ττην τω
    φορον θέλει έφαιρμο«θ9| -σύστημα 4
    τέλος δέ άνχπόφενχτον %+&% καλώς νά ρ
    επί των δασιχών Θεσ ε ών δουλεϊαι, είτε ως ^ρβς -την
    «είτε ώς πρό; την βοσχην ζφων «τλ.
    Άναντήρρητ^ν μένει έν τούτοις. 6τι Λ%**Λ*ί* πρίιτίι νά
    φροντίς υπέρ των δασΦν τϋς χώρας, διότι ή ^#-^ξ»;
    τα μέγιστα &ελει συντρέζιι είς τ^ν ιτροαγωγην τ·υ «·*»λι·
    • - < ,
    10
    Συνηθως $) διεύθυνσις των δχιών αποτελεί ίδιον τμίμχ τί;
    ίλης διοιχήσεωςτίς χωρ χ;. Έν Κρτ&ττρ δμως, φρονούμεν, ότι
    ιΐνβι δυνατόν χαριν οίχονομίχς, η δασιχη ύκηρεσία, νχ ^υ^χω-
    θ$ μετά τ*1ς γεωργιχίς μεθ' ής νά αποτελέση μίαν μόνην ύ-
    ρεσίε^.
    Ευνόητον είναι, ίτι έν τ$ μιχτ*) υπηρεσίαι ή διοίκησι; των
    δασών θέλει /νιιπροσωπευθεί υπό ειδιχου δασολόγου Ιχοντο; υ π*
    αυτόν τό άναγχαΐον κχτώτερον προσωπικόν
    Ή τοιαύτη «υγχώνευσις δύναται νά γείν-ρ τόσω μ5λ"λ-ν ευ¬
    κολώτερον καθ* οίον ή χυρί* απχσχόλησις τίς δασιχίς ύττΥΐρε-
    σίας, έ*1 τού κχρό/τος τουλάχιστον, θέλει εϊσθαι η συντήρηιι;
    των υκαρχόντων μακρών δχσών χχΐ /ι φύ:€>τΐ; νέων τοιούτων*
    εκμετάλλευσις δ«σών επί τού παρόντος ελαχίστη θέλει γίνεσθαι,
    καθόσον ελβέχιστα χχί μιχρού λόγου ίί,ια διιχρχουσιν έν τνΊ Νή·
    σω %ά*%· ^ ,
    . '" ΠιρΙ'γ*νιχών μιίτρων
    . < * *ρος βμψύχωαιν τί)ς γ Α. "Ε*, των σ«ου·5«ιοτχτων «χίτίων τ^ς μγι προοδον γ »ργ!«ς χαί τίς ^αραμελησβω; των γεωργικών έργων χχϊ τϋς έγχ«τ«λ«.ψ*ως τού γεωργιχου έπχγγέλματος μεθ' ολων των •πονδθίΐοτ^τοιν βυν -ειώντίίςέγκαΓ^.λείψεως ταύτης των άγραν (λΙ>^ϊιΙβ.Μ)1ο) είναι ή ίυστυχώς ιιολ>αχου ιιχρατηρουμένη χχ-
    τάϋτ«ι>«ις τίς (ΐΤιχβμης τής χοινωνιχ^ς Οέβ«ως των γεωργών.
    *Η Ιατορία τ5|ς γεωργίας, ^τε άρχαιοτίρα χχΐ νεωτέρα πλεί¬
    στα αναφέρει παραδείγματα τρχνώς αποδεΐΑνύοντα ότι, οίνου ή
    γεο>ργ(αάπολαμβοένει τΰνπροσηχουσΰν «υτί) τιμών έχιΓ χαΐ προ-
    οδ·ύει% δϋου άι»ν εναντίας ή γεωργιχη τάξις παρορΛται έχεϊ χχΐ
    τα γεωργιχά Ιργα παραμελουνται, ό γεωργιχός πληθυομός άρα(-
    ούται χαί τα χεφοίλαια ^εύγουσι τους άγρούς χαι προστρέχον<τι *ρό; τ-ς πόλεις, πρός μεγίστης ζημίαν τίς εοεξίας τίςχώ·»;. Βεβαίως ενταύθα δέν εΐννι ή χατοέλληλος θέσι; όπως χχτχ εξετασθή τό χοινωνιχόν τουτο ζήτημα, οδτε νά έχτεθώβι αϊτια τα προχαλούντα αύτό. *Αρχεί (νταυθα νά σημειώσωμεν τό γεγονός χαΐ νά έπιζητή- ·<*μεν την θεραπείαν τού χαχού ΊΙ Πολιτβία ό^είλει νά χνν- ^ώψ έν χοινίΐ συνείδησιν την χοινωνιχην στάθμην τ^ν γεωργι- ταξεων. Αναντηρρήτως έκαστος είναι έλεύδερος νά χατοιχ·31 είς τονς ρους ^ Ιν ταίς πόλεσι, νά χαταγί^ται εί; τα γεωργι«ά 2ργχ ί ν4 επιζητήση άλλην ίνα^τχόληιιν γ) Πολιτει» διά νόμων χαί οιαταγμάτων οδτε διχαιούται οδτε δύνΛΤΛ» νά ρυθμίση τα ζη- τήματα ταυτα. Έν τούτοις ή ΙΙολιτεία διά τής ϊλγ,ς'διευθύν¬ σεως τΚς διοικήσεως τίς χώρας δύναται τα μΐγιστα νά συντε¬ λέση είς την ανύψωσιν τίς χοινωνιχ·?)ς σταθμη; τού γεω^γιχου ίπαγγέλματος καΐ τουτο οφβίλει νά χχμγι δχι μόνον διά νά προ- λοίβ^) την άραίωσιν των γεωρ. πλη9υ-5μάν χαί την έχ τίς γε¬ ωργίας φυγάδευιιν των χιφχλχίων άλλ' άπ* ένχντίας δττως π^- Χνούταα όσον τό δυναιόν 6 γεωργιος πληθυσμός χχί όπως άρθο- νώτερα προστρέξωσιν είς τάς γεωρ. ίπ'/ειρησεις τα χε<ρχΑ*.«. Δέν είναι ενταύθα χαταλληλος τόίτος"ο-ως λε«τ^με ώς άνχ- γραφώσι τα μ<σα ϊι§ ών ^ Πολιτεί* δύναται νχ φθαίσ^ είς το άποτέλεσμα τοθτι.· περιοριζόμεθχ μόνον νά σημειώσωμεν,* ότι τό ζητημα όπερ α«ς άπασχολιί δέον νά ληφθί| ύπ* όψιν πρωτίστως χατά την μελέτην χαι έχτέλεσιν των δημοσίων 2ργων, 'την απο¬ νομήν τίς διχαιοσύνης χαί ιδίως ττ,ν διαρρύθμισιν τίς δημοσίας ασφαλείας χ«1 την σύνταξιν των προγραμματων τίς έν τοΓ; έχ- παιίευτηρίοις τίς χατωτοίτης χαί μέσης έχπαιδεύσεω; διδαχτέχ; δλη;· * * *, Ή Πολιτείχ δέν πρέπει .ύδ'έπι στιγμήν νά λησμονίσρ δτι έν Ι€ σχολείΦΐς τίς χχτωτάτης χαι μέση; έχπαιδεύσεως μορφ^υ- ται * μέλλουσα γενεά χαί δτι τέ νή-ιον χ*ί 6 νβχρ5; μχθητη; άπαραίτητον^είναι νά μανθάνγι δ,τι έν τφ μέλλοντιβί'φ τού θέλει εϊσθαι α&τό> χρήσιμον χχΊ τέλο; £δτι α! πρώται έντυττώσε^ς ταϊ>
    «αιδός βαθύτατα έντυπουνται έν τψ ν$ αυτού χχι μένουσιν άνε-
    ξείλειπτοι μέχρι τέλους τού βίου τού
    Κατά την διαρρύθμισιν^ των τί; εχπαιδεύσεω; απαραίτητον
    είναι, λαμβανομένων ύπ* όψει *τών ίνω άναφερομένων τριών νό-
    |*»ν# νά μή λησμονή 7, ίτι ί) Κρήτη είναι χυ^ως γεωργιχη ν^
    χ«1 ότι τό μελλον τίς νεας Πολιτείχς χυρίως ίξχρτόίται άπο
    την πρόοδον ί, οπιιίοίρόμησιν τί; γεωργίας τ$ς Νήσου.
    Ή επί ^ί; γεωργ*ζς έπιρροί. τού χλήρου έπιση; εϊνχι μεγί¬
    στη, άλλ'&πολ*ίπ£τχι μ',ι ένταυθχ όχρόνο; όπως κχτά βάθος έ-
    ζετκσω τό ζήτ«μα των σχέσεων χϊτινες απαραίτητον είναι νά
    ύπχρχωσι μετχζυ χλήρου, δν,μοσίχς Ιχπαιδεύσβως, χαί γεωργίας.
    Ή Ιΐολιτείχ έν τ7, ποιχίλγι αΰτί; Χρχσει (χατχσκευί) δημοσ.
    Ιργων, δ·.κχ'.οσύνγ), έ*πχί^ευσις, Έχχλησία χ τ.λ. 'λαμβάνουσχ
    υπ'οψιν την γ-:ωαγιχν, χχι ^ροντιζουσχ έν πχντ'ι νχ 6ρίσ>) ώς
    χρμόζ«·, χχι τό ε·.ς τχύτ/ϊν προσ^Τιον μέρος. ο!» μόνον άμεσως
    9έλει συντελέση εί; τίιν χδζησιν χχ βελτίωσιν των πχραγω
    γιχών δυνχμεων τί; χώρχ;, άλλ' ιδίως έμμίσως θέλει ένιρ-
    γήσει Ιτί τί; ίν τ55 ι-ιν·ΐιδήσ£·. των ΐτολΐΤί-ν άνυψώιια>; τίς
    κοινωνΐίΐίς στχθαη; τού γεωργκου έπχγγέλαχτος,τό οποίον νοι-
    ουτοτρόπω; θέλει πχύσει νχ 9*<ύ^τχι ώ; βχνχυσός τις τεχνη, διά την έζχσχησιν τί; ότοίχ; ιςχτχλ'Χγιλοι ιΐ*χι μόνΛιν οί χπό- κληρο: τή; φύο^ω; χχ· τί; χοινα>ν. <;} οί εί; '.ΰδε* Ιλλο ενχγ- γδλαχ ουνχ'ίΛίνοί νχ έ #χσχοληθωσι. *Λπ'ενχΦχίχι^ διχ τ^; ε>ριου; <Χ'. έπιμόν .υ ορ«·τ*ως τί; Ιϊολιτ-ίχ; εϊνχι δυνχτόν ό πολίτ/»; νά εΰ^νιήσ/ι τη» χζίαν χχί την σιτ^υδχιότ#]τ* τοθγείοργ.χοΰ έιτχγγέλμχτ *ςρ τό οποίον κχτά τό ν Λχτϊν·>ν ποιητήν, τόν έγχωμιχστην τί; γεωργίχς, είναι τό
    ίύγενέστίρ'ΐν, τό ύγιε·.^ότίρον, το μ£λλιν «ι; ελεύθερον χχι χνε-
    ί;χρτν]τον χνδρχ π^οσί#4ον Ιπχγγελμχ.
    Ι) ' 'Πν «Ι ·»*1' _" · · /Ν
    ]>. Ι χ; υπ·.ρ τί; χνυψω'ϊεω; τ^υ γεωργιχο·/ 3.τχγγέλμ-·τ >ς
    ητρο'ϊτχθείχ; τί; Κυβερνήσει*; ^αυ/.χ-ΐιω; θέλει ΰποβον,θησει λ
    *3·;στχσις Γ ε ν ι % ί ; Κ ο η τ ι κ ί ; γε«·>ργι<ί; /.αι Χ χ- 11 κ 7, ; έτχιρείχς ΰτ;» την ιςρ ιε^ρείχν Του *νωτχτου τί; υ "Αρχοντος. ' Τα £ο·.στχ των μελ(5ν τί; Κρητι*ί; χ^ιν-ΐνι'χ;^ εατω χχΐ ί,ί!»- 2μεσον π^'*; τίιν γΞ'ιογίχν ε^οντχ σχέσιν, οφείλουσι^ νχ· τού 3-ίχ; ταύτης. Ή έν τί γ-ω^γιχί) χχ·. δχτι«|| έτχιρ5(χ τχρουτιχ των κρ*. ιτέων Κρ/,τών Οέλ-ί ένθχρρύνει τ^ύ; Ις έπζγγέλχχτο; γ€·±>ργουί
    <χί γχιοχτήμονχς ^χί θίλει έ;πνεύΐϊΐ «υτοίς πίτχν έμ—ιστω- τύνην χχι ούτω θέλουιι φιοντισει, άμιλλώμενοι τίς μειζονχς ν/. προιφέ;/, τ^ί γεωργία τ*71ς 'χώιχ; υΐτηρειιας. νι: βελτίώσωτι τα Γδια αυτών χτήαχτχ, προ; δρελο; των χοιν<αν τ*7|ς Νήσου γεωρ- γιχών συι/φερόντων. ΙΙροχδι,αΙνου περΐ χοιν$|ς συνεργασίχς άς έττιτοχπ^ τ,;ιΙν νά ύ· τενθ^μίσωμεν έντχυθχ την γνώμην διχπρϊποϋς δημ^αιολόγου κχ ^ε'·>—όνου εί τόντος;
    Έ' τ"5 γ£ίι>ργί% τχ μεγχλχ χιτ^τελέΐϋ'.ατχ πρχγμχτο*;οιουν-
    γχι δ χ τ*71; συνβ^ου; ένεργεΐχ;, ειτω <^ί άιημχντου, όλω/ των )υνχ(χέν(ι>ν νχ συντρέζ'οτι^ £·; την πρόοδον χύτ·?ϊ;.
    Ή υταρζι; γει/ιχνΊ; γεωργιχΐί; χχι δχσιχ*7|ς έταιρείχς τα μέ
    θέλει συντελέσει είς την εκπαίδευσιν τού γεωργιχοΰ πλ«-
    μού διά τί)ς χναπτύζεοίς τού πν·ύμχτος τού συνεταιρισμόν
    >ιχ τΤΙ; ίδρύ-ϊξω; μερΐλών γεωργιχών χχΐ δχσιχών έταΐρίΐών,
    •ιδικών συν^ιχχτων χγ^ρά!; των πρώτων ύλών, ί) τ^ς ηωλήτίω;
    ίν χοινώ χχΐ χονδρικώς των π^οϊόντων, $ τή; έν χοινώ χατα-
    ς προΐόντων, ώς το τού τυρού, ν} τϋς δχ«ιώΐίω; μιχρών ί
    έ<τχσ«ων χ τ λ. *ΙΙ έτχιρείχ χΰτνι δυνχαένη *·*>*όλω; νχ ?χγ) μεγχλου; πόρου;
    ίύνχτχι τχ μεγιστχ νχ συντελέσ/) είς την προχγωγην τίς γεωρ-
    γίχς τ/5; χώρχ;, σ ,βχρώ; ΰποβοηίίου'ϊχ τό ϊργον τί; Ιΐολιτείας.
    *Η ετχιρςίχ δέ ενεχχ το^ ίδιωτιχ.υ γχρχχτ·7|ρο; «υτ·7| ίχουσα
    ίζ τίς Κυβερνητεως έλΐυθίρίχ^ ενεργείας ούνχτχι νχ άνχ·
    βτρ ϊργχ ίϋτινχ Ιχείνη, δι'ϊνχ ί-ο·.ονδ#)τυοτε λόγον, έμποδιζετ-ΐ
    νά έχτελέσγ).
    Πρός τούτο·; ή γεωργιχη χχι δχσ·.χγ) έτχιρείχ δύναται έπ.τυ-
    χώς ν* άναλχβγ] την Ιχίοτιν γεωργιχου -εριοδιχοΰ συγγράμματο;.
    Ττίΐν υπχρζιν δέ τοιούτου γιωργ'χου συγγρχχμχτος
    άπχρχίτητον* διότι δι'χύτου δύ.χντχι Ιιτιτυ/ώς νά χ
    άνά τού; γεωργιχου; πληθυιμούς πλεϊττχι ανχγχχΐχι ννώοεις
    Τη* ίχδοβιν ^έ τοιούτου π^ριο^ιχού δέν ΐυμπδρΐίλ^βομ
    ταξύ των Κνβιρνητιχών Ιργων^ διότι |*εχα τοδ έμΛοριχου
    _.
    41
    £
    τού τοιούτου εργου Ι^βωρήσχμεν, 5τι {. άνχ'ληψις αυτού
    προσήκΐι μΛλλθ' τ$ ί^ιωτικ^ πρωτοβουλίαν* δύνχται $ Πο-
    λιτεία έν άνοίνκΐ) δι* έ.τ'.Υ'>ρηγΑσε<ι>ς νχ έαφυ/ώση. νωρίς νά εν-
    διχφέρητζι εις τα οικονομιχά άιτοτΐλέσμχτχ τ^ς εμπορικάς ταύ¬
    της έπιχειρήσεως.
    Ιον Πρός έμψύχωτιν τίς -"εωργίχς κχ. π:6ς συμπλήρωσιν των
    εκάστοτε πχρουσιχζομένων έν τφ ?ροσ«ιπικφ τΤ.; γεωργικής δι¬
    οικήσεως κΐνών κχί πρ ; «ίΐ^κτησιν π?φωτισμΙνων γείοργ&ν ά-
    νχγχαΓον «ίναι νά Ιδρύθη «ριθαό; τις ύποτροφιών, προ; τελειο-
    τέρχν γΐωργιιην εκπαίδευσιν νέων εχόντων Ιδιχιτέραν κλίσιν
    πρός τα γβωργικά.
    ^Περιττον θεωρούμεν έντχυθα έκτεν&ς κχί λ«πτομερως νά Ιν-
    διατρίψωμεν ιίς τα των υποτροφιών. καθ* όσον γ, διαρρύθμισις
    των λεπτομέρειαν εΐνχι αντικείμενον τής τρεχούση* υπηρεσίας.
    ϊΐροΰπολογεσμος εξόΠων
    Ή εκτέλεσις των έν τοίς ανωτέρω έκτε^έντων θέλϊΐ κχτ' ά-
    ν«έγ*ην έ-ιβ~ρύνει τον γεν. προϋ.τολογιιμόν τού Κρ~του;, Διά
    τούτο ίρμοζεν έντχυθχ νά πχρατεθ-7, προϋπολογισμώ τώ* άπαι-
    τηβη^οαένων δα«χνών διά την εγκατάστασιν τής γεωογικ'ίς υ-
    πηρισίας έν γένει, χ-ί των γεωρ. σταθμών ιδιαιτέρως- διότι
    τούτων ή έγκχτάστχσις θέλει απαιτήση τχς μειζονχς δαπά¬
    νας διά την αγοράν των γαιών, ττ,ν οίκοδόμησιν χτι;ίων. προ¬
    μήθειαν Ιργχλΐίων, μηχαν/,μχτων, ζώων, σπόρων, φυτών,
    σμάτων κτλ. κτλ.
    Πλήν δΐ τού προϋπολογ-.σμου των δχκχνών Ιγ
    {δεί νά συνταχθή κχι προυπολογισαός των έτηηιων
    συντηρήσεως τίς γεωργιος δχσ.κνίς και /.τηνιατρίκίς Γιως
    υπηρεσίας.
    'Αλλ'ή επί τού παρόντος σύντχξις των-ροϋπολογισμ^ν τού¬
    των είναι άνέφικτος,καθ* διον πλίϊστα στοιχεΓχ άπκρχίτητχ
    τ έν καταρτ'σμόν^ ϊστω καΐ κχτά προσέγγισιν
    Ή σύνταξις όε προϋπολογισ|Λου έ τι τ?1 βχσει υποθέσε^ν, μ,η
    βτηριζθ}*ίνων επί προηγούμενον :;ραγ(χατικών γιγονότων, ούίε-
    πρακτικών ϊχζι σημασίαν.
    ;Διά τού; λόγου; τούτους χιγ .·ρεύγο|Χ8 την ύποβολί)ν προϋ-
    Περιοριζόμεθα δέ μόνον νά τηαΕΐώτωμεν 1^τ»υ^χ τα κυριώ¬
    τερα των στοιχείων έφ* ών δέον νά βχσι^θ^Ι ή σύνταζις τού αι-
    σθολογίου των ύπαλλήλων τής γε·.ιργιχ7|; υπη-ρεσίχς.
    ( *Καθ*ί έν τ*>Γς προηγο·>//ένος έζίθΐοχιχεν 6 Τ^τΓμχτ/χρχνϊ; 'έΐιτό-
    ίΓτης ί άνώτεοος διευθυντης) κχί οί δύο Ιπιθβω^ητα^ όντες δι-
    ιρλωμχτούχοι ανωτέρων γ^ωργικών βύρωπχΐ/ίών Σχίλών, ίσο-
    δυνχμουσών πρός πανιπιστήμιχ, δέον νά μισθοδοτωνται ώ; οί
    άνώτεροι επιστήμονας υττχΆλνιλοι ώς λ. χ. οί χνώτεροι δπχλλγ;-
    λοι τού Έφετείου,ή οί Πρόιδροι των Πρωτοδικών, ή οί άνώτεροι
    ύποτλλγ,λοι των δημθσίων Ιργων.
    Είς τόν προσδιθύΐιμον τ'7*ς μιοθο^οσίζς των γ£ωργικών ύπαλ¬
    λήλων άνχγκαϊον είναι νά ληφθί} ύπ'όψιν ότι έν γένει παρ'ημίν
    ύπαρ/βι σποένι. έπιοτημόνων γεοπόνων.
    1^01 έν Έλλχδι γιωργικοί ύπάλληλοι πρωτοΧιοριζόμΐνοι λαμ-
    βάνουσι μισθόν δραχ. ν40 κχτάμίνα, όμισθό; ούτος ίΰνατχι ν*
    αύζήσγ) μέχρι δραχ. 350 (Έλ. ϋρθ. 10 τού υπό «τοίχ. ΒΨΞΕ
    νόηου τίς 14 'ϊχνουαρίου 1897.)
    * λλ* οί ύταλληλοι ούτοι, πλήν τού μισθου των, Ιχουσι και
    άλλας άποζημιώσοις. οίον κχτοικίαν, έπ'-χορήγησιν διά ^ίιΐτι-
    σμόν, θίρμανσιν, γρ«^)'.κά και τέλος ποσοστά 5 Ο]0, ΙτρΙ τ$ς
    άκαθαρίστου προσόδου τ_ν κτημάτων, ίτιν* Οιευθύνουσι (βλ
    αρθ· 17 τοΰ ίνω άνα<ρΐρομένου Νόμου. "Ωστε ο| έν τ·7ί Έλληνικ^ ύιτηρεσι^ πρωτοδιοριζόμενοι γεω- πόνοι. χωρίς νά ύπολογισθώσι τα δδοιπορικά εζοδχ κχί αί άπο- ζημιώσεις δι'ΰπηρεσιχς έκτελουμένχς μακράν τ%; ϊδρχς ^ων, χ- πολαμβανουσι κχτά μΐΐνχ «ερίπου δρχχαάς 450. ^ΑΙ δέ άπολαυχι των γεωπόνων των εχόντων πολυετϊ) ύπη- ρεσίχν άνέονονται είς δρχν. 700 πίρίπου κατά μνίνα • ο Λ» " ι /« » » Ή μισθοδοσίχ των έπιμελητων των γεωργικών σταθίΛών, <Λ- τινε; ώς επί τό πλείστον Οά εινχι άποφοιτοι των έν Έ' γεωρικων Σχολήν, δέον νά ρυθμιτθωσιν επί τΐΐ των άρθρων 16 κχί 17 τού έν Ελλάδι ίσχύοντος Νόμου. , λοδκπδν δπαλλήλων, Έλλήνων 9ι χλλοε'Νβν, Αναντηρρήτως θέ>ει γε^νει δι* (δ*.αιτ{ρχς συμφωνίας. ν ^
    Έτβι^ή ομω; δ άρθμο; των Κρητών τβν ίχίντων τα έντοΤς
    ανωτέρω αναγραφόμ*:να προσόντα είναι μικράς, απαραίτητον εΐ-
    νχι ί{ μ-.σθο·. των Κρητών γδωργιχών ΰπαλλήλων νά βϊνχι κατά τι
    μεγχλείτίροι των μισθών των ίσοβχθμ^ων αυτοίς έν Ελλάδι υ-
    πχλλήλων, όπως άφ* έν',ς μΐν οί Κρήτες γιωπίνοι πάσης τα-
    ζιω; μη άτομχκρύνωντχι τϊ|ς πχτρίδος των, τό δέ 5πως μή ζέ-
    νοι ·ί ^Ελληνες μ$ν άλλά μη Κρήτες Ιτοβάθμιοί αυτοίς ίτΐτϊάλλη-
    λθι, εις τα χυτχ έκπαιδβυθίντϋς σ^ολεία κ«ι τα αύτά Ινοντες
    προσόντα, χπο>χμβάνω<5ΐ πλείονχ, μονον κ«1 μόνον διότι δΐν ΐΐ- νχι Κρ·?|τ*ς· το τοιουτο κχϊ άδ·.κον και άποθζρρυντικον είναι. Ή περίστασις αυτή άπαρχίτητον ·ϊνχι σοβαρώς νά ληφβί) ύπ* όψιν καθ'όσον, μη ύπχρχούσης άφθονίας γεωπόνων, ούτοι κ«1 έν Ελλάδι -χχι έν Τουρκία είναι πιριζήτητοι, *3»στε οί Κρήτες γεω- πόνοι «ΰκόλω; δύνανται νά τοποθδτηθώτιν άλλα/ου. Πρός τούτοις δέ ή πρόσληψις μή Έλλήνων γεωπόνων εΙν*ι δυσχερεστάτη· διότι οί τοιούτοι και μΐγαληχέρας μι«θοΧοσΓ*ς καΐϊλλα; απολαυάς θέλουσιν άπχιτήσιι κχί μικροτέρας τΛτ*Βλ- λήνων θέλουσι προσφέρει υπηρεσιχς είς την γβωργίχν, κ^ αν 4- κόμη τελειότερον μορφωμίνοι θεωρηθώσ<ν, ε VI Χ α τίίς άγ·οίζς τΐς γλώσ-ης, των ήθών κχι Ιθίμων τίς Νήιου, κχί ίιότι Α χαρφ*τηρ τού Ελληνος, και Ιδίως τού άγρότου,δνσπ^στας πρός ^ούς (Ινους ?χ$ι, οΓτινες ώς επι τό πλιΐστον θχυμαζοντες τα έν τ^ί 9«τρίδι των κρατούντα, πρός α οικείως έχουσι, προσπαθούσι ν£ ^τα- φυτεύσωσι τα έκεϊ γινόμενα είς την χώραν {ν ^ έκλήθι;σ«ν ν* ά· νχλαβωσι γεωργικην ύπηρισίαν, χωρίς νά λαμ&ένωσιν 6π* (δψιν τάς μιτχξύ των δύο χωρων υπαρχούσας κλιμχτολογικ^ί, ίδβφο- λογικά;, κοινωνικάς, Ιστορικάς καΐ ιδίως οί*ονομικάς διαφοράς, και διά τουτο συχνότχτ«} &ν %% είχον άφθόνως άπαντα τα μέσα, οικτρώς απέτυχον. ρ ',ΐύ*- Δ:ά τού; λόγους τούτου; ή «ρό^ληψις μη Έλλήνων γεω*ό- νων θέλβ·. εισ^χι σπουδαίον σφ2λ;ι«,.ούτινος «Ι συν^ιιειΧι δώ- νχνται νά ώσιν άνυπολόγιστοι. Νυνΐπώς φρονουμεν^5τι απαραίτητον είναι χατά σμόν των μισθών κχί έν γένει άπο>αυων των Κρϋτέ5ν γιωίΤόνων
    υπό σπΓ>υδχίχν νά ληφθώσιν !ποψιν ά ανωτέρω λ»χθέντ«7 χη,Η*
    όσον μχλιστχ κχθ'Τίκον τ·?ίς Κρητικ^,ς Πο*ιτείας είναι νά τρέψρ
    πρός ττ)ν γβωργίαν κ«ί έν γίνΞΐ τάς Οετικχς έίϊΐττήμχς τό ρεΰμχ
    των σπουδώ* των νέων γενεών τούτο δέ κατορθοθτ^ι 5τι«ν οί ΐίς
    τίς τοιαύτας σπουδάς έν^σχολούμενοι δύνχνται ευκόλως ν« «υ-
    ρωσιν ενώπιον των ευρυ στάδιον έζχσφχλίζον «ύτοΐς <£-ν*τϋν κ«ΐ άζιοπρκπ^ βίον. * ι νϊ%1*ϊν -- ^Λ ΑΝΑΚΕΦΑΛΜΟΣΙΣ '*ί 5**?**'·*· ' · Λ*" 5 Άνχκεφαλχιουντες τα ϋνω έκτεθέντα φρονούμεν, δτι ή «ρ^ο.ος τίς γεωργίχς τί; Κρήτης έςαρτΛται ά«ό ϋολλούς δρονς, όν οί κνρίώτεροι είναι οί έζνίς: ·< - Α"'* ^ Λ-4 ^."' *'Λ^1 Ιον'11 γεωργια σπουδχίω; νά άντι*ροσ#*εύηται «αρά τί) Κυβερνήσει δι*ίδίχς ειδικώς υπηρεσίας. · νΛ* 2ο ν Ή Πολιτεία όφείλει εις παντα τα διοιχητικά ζητήματχ νά λχμβανγ] υπό σπου^α,χν Εποψιν τα* γιωργικά συμφΐροντα τίς νήσου, ίδί·ος είς τα ζοτήματα τ·ϊ; Δη^.. Έκπχιδεύσεως, τα των δ/ΐμοσίων έργων, τή; Δή*. Άσφχλιίας. τα των «ρονομίων ίν γέ¬ νει κ«ΐ ιδίως των τραπιζών κ.τ.λ. 3ον Έ Π^λιτεία όφείλει νά άνυψώσρ το γόητρον κ«ι την κοινωνικήν σταθμην των γιωρ. Γαξεων. 4ον 'πχραίτητον εινχι ή Πολιτιια νά φροντίση «ερι τί|ς ά- ναπτύζεως μιτ«ξ{> των γΐωργικώι* τοίξεων τού πνευματος τού
    συν$τχοισμου και τέλος ή Πολιτεί* όφείλιι σοβαρώς νά φρον¬
    τίση περιτής Ικχγγελμχτικής έκβαιδβύσεω; τού γεωργου.
    Άκρχδ.-ντ'ΐν πΐποίθησιν Ιχομι,ν, δτι ή πλήρης μετ* έπιμον^ς
    και ακριβείας έφχρμογή των ϊνω έκτεθέντων θέλει έπιφέρει έν έ-
    λα^ίστω χρονικφ διαστήματι την άνχμόρφωιιν ί*χι πρόοδον
    ^
    Ι
    II
    4
    ±2
    γεωργίας ττΐς^σου $τις βά Ιπιφίρη την οικονομικήν εΰεζίαν
    τ*ς χάρις, ίφ' ίς μόνον άσφαλ&ς δύναται νά στηριχθή τό μέλ-
    λον τΜς *ολυ*άθοδς και.4να&οπαθησϊ<σης Κρήτης. Έν Χ«Μιηίτ? 14 Αυγουστον 1899. * Ό Δε·υθυντ^ς τού έν Αθήναις Γεωργικου σταθμου, 7.κ; ευρίσκομεν^ επί αποστόλη έν Κρήτφ ^ ^ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΜΟΤΡΑΤΟΓΛΟΤΣ . «6 ΤΩΝ ΕΝ ΧΑΝΙΟΙΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙϋΝ Συγχείμενον §|ϊ6ν καΐ τ'ίρ'θρον *Ί54 τού Όργανισμοΰ των Δικαστηρίων. Δίχεται την κροκβιμένην αίτησιν τού χ. Γραιχματίως. Τροποχοιιί έν μέρει την ίητ'άριθ. 3 έ. Ι. απόφασιν τού ήτοι ώς κρός τό μιίροςϊιΌυ όρϊζονται δύο δικοίσιΐχοι πρός συζήτησιν τθν ^αλιτιχών υπθθέσιων έκαστην έβ$ομάδα. Όρίζϋ ϊΐϋ«σί(ΐους ιτρίς συζήτησιν των πολιτικών καΐ έΐχπο- ριχϋν ΰιτοθίσιΐως τ^ς τ( συνήθους χαΐ συνοπτιχΐίς Χιαδιχασίας Δ€υτέραν εκάστη; έβοΌμαίοΌς. δφζεΐι Λςί4 τον χρώρόν τθν ΰΐϊοθίσβων των εγγρ«- 4ν τψ «ιναχίφ τουΔικαστηρίου είς έχάστην δικάσιμον, των ίσων ΗΙΘΛ· κηρυχθϊί, οΥ&ποφοέσΗΐως, καιτ·π»ίγουσα συζήτησις χ«1 **δϊκ«σις. Ή Ιέΐχνζ'τονιιβρόντοςΛρχ^τ». αιςδτ^ςπρώτηςΌκτωβρίου 1.1. Δ·*ταίσσ«ι δέ την δημοσίευσιν τού παρόντος 8πως ο Νόμ^ς 'Έχβίθΐ), ά«τε«αβί<Λτι χαί εξεδόθη έν Χανίοις τ$ 26>) Αΰγού-
    1899.
    Δικασταί
    .Κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Γραμματεύς
    •Ι Γ ΚΑΨΑΛΗΣ Κων. Ά
    ΤΑΧΗΡ Χ. ΣΜΛΗΛΑΚΗΣ
    • Ότι ακριβώς άπόβπασμα;
    Έν Χανίοις τ^ 28 Αΰγούατου 1899. ό Γρκμααττ,ϋς
    - ' Κων. ·Α
    .Λ-
    ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΝ ΣΙΙΗΛ!
    χ.τ.λ.......···....................
    Συνε-λθεν χ.τ.λ.................................. .
    Ίδον και τα άρθρα 78 καί 154 τού Όργανισμυυ τϋν Δικα·
    στηρ(«ινν
    ήμίρας ίικασί|Ααυς κρός έκδΐκασιν των μέν πολι¬
    τικών υ*οθέσεα»ν την Τετάρτην, τώι δέ ποινικώ» τό Σάββατον
    εκάστη: ίβ*5αμάδο;,Δρτ;ν ίέ έχάρζΐο^ς τ (Λν συνεδριάσεων την 3ην
    μ. μ. χαΐ,
    β'.) "Ώρας καθ* άς τα Τ.ραφεΙα τού Δικαστηρίου τούτου θά
    μίνωσιν άνΛΐκτ&,,κατά μέν τας εργασίμους ημέρας άπο τΐ|ς 8ης
    ,*. μ. χαΐ άπό τ1Ις 2ας—6ης μ. μ. *ατά 8έ τάς
    ιμίΜς α«ό τϋς 9^;—12ης «.■»·
    • % "'■·>■— ■—-
    Έ παρουσα απόφασις ίσχύει μέχρι τέλους Σεπτεμβριου τού
    την έν α«.οσκάσματι δημοσίευσιν τίς παρούσης
    ό Νόμο,ς όρίζει.
    •Κν Σαίίλι τ|1 16 Λυγούσταυ 1899
    Ό ΕΙρηνοδίιιης Ό Γραμματεύς
    € 41ΔΛΙΕΡΔΚΗΣ Αδαμ.
    Οτι άκριβές -άπόσΛασμα
    Έν Σπ^ίλι αυθημερβν , Ό Γραμματεύς
    Αριβ 'Απορ. ^
    ΤΟ ΕΙΡίΙΝΟΔΪΚΕΙΟΝ ΚΑΛΟΓ ΧΩΡΙΟΓ ΠΕΔΙΑΔΟΣ
    Συγκείμενον
    Συνελθόν κ λ.
    Α.) Όρίζει διχασ.μου; ήμέρα: πρός έχΧίκασιν των Πολι¬
    τικών υποθέσεων τάς Τρίτην καί Πέμπτην έκάατης εβδομάδος
    καί ώραν ενάρξεως των ουνεδριαίσεων την 9ην Π. Μ.
    Β'.) Ή απόφασις αδτη ίσχύει μ£χρι τέλους Σεκτβμβριου
    ε. £. καί
    Γ'.) ^ιχτάσσει την δτ^μοοίευσιν τίς παρούσης εν άιιοσπά-
    σματι όπως δ Νόμος όρίζει. -
    Εκρίθη, απεφασίσθη χαι εξεδόθη
    Έν Καλφ Χωρ^ τή 2α Λυγούστου 1899
    Ό ΕίρηνοΧίκης Ό Γραμματεύς
    ΙΩ. ΚΑΤΑΛΑΓΑΡΙΛΝΟΣ Α. Κανάκης
    *ΑκριβΙς άπόσπασμα
    Έν Καλφ Χωρίφ τίΐ 8 Αυγούστου 1899
    Ό Γραμματεύς
    Αριθ. 'Λποφ. 1.
    ΤΟ ΚΠΜ1ΝΟ ΙΚΚΙΟΝ Κ ΜΤΕΛΛΙΟΤ Μ1ΆΟΙΙΟΤΑΜΟΤ
    Συγχείρ,&νον κτλ..... . ....
    Συνελθόν..... ..........
    Ίδον καί ιά ά^Ορα 7^ καί 158 τού Όργ*νισμού των Δι¬
    χαστηρίων.
    Όρίζει ώρας χχθ* Λ; τό γραφείον τού Κίρηνοδικει'οι» τούτου
    θά μέννι ανοικτόν κατά τους μ^ν^ς Ιούλιον, ίγουστου και Σε¬
    πτέμβριον άπο τν',ς 7 1)2 —12 π. ρ.. καί άπό τ?ίς 3—Ο 1)2
    μ. μ. κατχ δέ τάς έορτατΐμου; ημέρας άπό τίς Ι)—12 $ς. μ.
    Έμίραν δΐ δικάσιμον προ; συζητησιν των κοινικ'ον ύιτοθέ*
    τεων τό Σάββατον έχχστη; εβδομάδος λχϊ ώραν ενάρξεως τ*?|ς
    ιυνεδριάοεως την 3ην μ μ
    Διατάσσει την έν άποσκάτματι δημοσίευσιν τ-Τ,ς παρούσης
    ώς ό νόμος όρίζει.
    Εκρίθη, απεφασίσθη καί εξεδόθη έν Καστέλλι^
    μου την 16ην Ιουλίου 1899.
    Ό ΕΙρηνοΒίκης Ό Γραμματεύς
    Ν. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Α. ΙΙ-ραγ^οοδά
    "'Οτι άκριβές αντίγραφον.
    Έν Καστελλίω Μυλοποτάμου τΤί 28 Ιουλίου 1899.
    *Ο Γραμματεύς
    Ι