256460

ΕΤΟΣ Β.
Έν Χανίοις Τ/; 13 Όχτωβρ(θϋ 1899
ΑΡΙΘ. 89
ΕΠΙΣΗΜΟΝ
ΤΗΣ
ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΙΙΚΙΊΛ1ΡΓΙΣ ΤΩΝ 11 ΚΙΜ ΕΝ ΟΜΕΝ ΩΧ
Ι. Λ'.άταγ;χχ τ:ερ· χζχ-ί^ζο- ".' Ο π έκ τ?,ς α'.ιθοοοτιχ; Γ<ϋν ΟτΓ '?. Λ'.αταγί' ττξ_1 οϊθϋίαου ΞΤΓ.ττατου έττΐ των ανατ/.α^ών. - ·. (Όν 702γ·'£'.τα·. /. ι · Ι ;ο; εκοοτιν έ'ύγ.α£^·!οο» ι ^ ι ·» ι έ Λ·./- ν κχ· /. ι ι . — 1. Έγκύκλ'.ο; τή; Ανωτέρας Λ*.£υθυν7£ω; των έ^λο ανο:'(υν ο·νο:ο,ν. — ~· ΈκΟί'Τ'.; τού Γ_ε_ 'ΛοΟ. 83 Δ1&ΤΑΓΜΑ 11::· κρχτ/|'ϊ£ο»; νί Π (Ι 1-» ττ,ς αι-τθοοοτ-'α; ττάντίον το.ν έκ τού 'ΓχαΞ'Όυ τής 1 ρ »*τυ^ ·<ι».'ϊΟοοοτουα£νο)ν ύττϊλλ'^λίον. ό~(·>; /ζ ί
ΙΙΜΚΙΪ ΠΡΙΓΚΙΗ' ΓΚϋΙΜΊθϊ ΊΊΙΪ ΚΛΛΛΑΟΣ
ΊΙΛΤΟ_: ΑΡΜΟΠΊΙϋ: ΓΛΤ ΚΊΜΙΤΠ
Κ/οντες Οτ: ς^ιν τα ίρθρα Ι 11 και 1 Ι'ϊ Τ^Ο Συντάγ
αα
ι »
* τος, "θοτάτει καί όυιο^(ύνω ^'νώυιη τού Συαοουλίου ήυιών»
^ Ι · ι * Ι ι ιί · Ι»
Λ.ιοφ((σί(/)πε)· χά) {ϊιατάσαηϊγ,
ιλζΊζ 1. Γδτ;ι της αισϋοοςσια^ τζν,ντων των εκ τού οηυιο-
σίου τααείου αισθοοοτουαένων ΰτ:αλλτλίον" ^'ίνεται κ^άτησι:
«ι 1
II
. Ι *
2 ετι τοις εκατόν, οτιος το ττροιον της κρατήσεως ταύτης
<Ι ι ■ ι 1γοατ*Γι7ΐ£ Οεν ^'ΐνεται ετζι τ*Γ" υιΐ'τθοοθ'τί^'* ΟτζαΑΛτΑου οηλουντος εγγράφως είς την οΐκείαν Ανωτέραν Διεύθυνσιν ίεραρχικώς, έντος αηνος άζο της οηαοτιεύσεω; τού ζαρίν- τος νόαου, ότι οέν τυναινεί νά κοατηθτ έκ της αισθοοοσίας τού * 4 ' 4 Ι ·Ι 4 ' ι το ανωτέρω ττ 1ϋ ' : 4*! Κ - , Κ::ι της υιισθνθοσίας των ;χή -οιησάντων έντος τού αηνος τ^,ν έν λόγω οήλωσιν ή κράτηιις γίνεται καθ όλον το οιά- σ:ηαα καθ ό οιατελεσουσ'.ν έν τ?] υ~ηρεσία. Οί αετά την ίηαοσίε-/σιν τοθ ~αρόντο: νόαου οιοριτθησό- αενοι οφείλουσι να ττοιήσωτι την άνωτέοω ότλωσιν έντος υπτ.νος άπο τού οιοοισαου των. ι Ι · Ι Λρθρ. 2. Λί κρατήσεως αύται θέλουσι /ρησιαεύσει τρ'ος '/ορηγίαν ^οηθηαάτο^' 1) ΰζέρ εκείνων, οίτινες αα/όαεν^ι ΰτέρ της ελευθερίας της νήσου κατέστησαν ανίκανον πρός έογασίαν έκ των ττληγών καί των κακουχιών των έτταναστχ- σεων" 2) υτ:έο των οοοανών και /τζών των έν ταίς υ,άνα-ς Ι II /* ■ Ι Ι /* θονε^Οέντων' ·ί) ύτ:ε2 των άνεγνω^ισαένων ότ:λαο/ηγών, οί'- ι ' ι Α ι ι · /.. Ι Ι τίνες έγ^ρασαν ύ~έρ ελευθερίας αα/ό;χενοι καί είναιήοη άνί- κανοι πρός εργασίαν. Λρθρ. »}. Ιδιαίτερος νίαος θέλει κανονίσει λεπτομερώς ^Όν τρόπον της θιαθεσεως των /ρημάτων τούτων, το ποσόν τών/ορηγητέων βοηθηαάτων καί τα: πρός απόκτησιν τού ^ικαιώαατος τούτου απαιτουμένας άποοείΕεις. "Λρθρ. 4. Ό παρών νόαος, ίσ/ύων άπ'ο τ^ς οημοσιεύσεώς ςχτο") ου -ϊ:*·. έα6ολ'.χ? ^ελους Τχαε·.'ου. — '·· Λικχττιχά. τού, οημοσιευθ/^τω Ο'.α της έρημερίοος της Κυζερνήτεως χά* έκτελεσθήτω ώς νίμο: της Ιίολιτείας. Έν Χανίοις τη 10 8)?ρίου 1Κ99. . " ΓΚ12ΡΠ0Σ μ. v. κοτνδουροσ κ12νστ. μ. φοτμπσ ι;λεγθ. κ. βενιζελοσ νικολ. γιαμαλακησ - .· χ(»τσεπν γενιτσλρλκπσ 'Λ-Ο. Λ:*τ. ΜΑΤΑΓΕ ΙΙϊρι ο·.ορ». υ επι των Λημοσάκ. Έχχαι&νσΗύς χαϊ των τΜΓ Σνιιβον.Ιος Κ/οντες ΰη' όψει το :';Ορον 27 τού υπ' αριθ. 24 Νόαου καί την άζο (> 8/βρίου 18ι·9 πρότασιν τού Έρόρου των
Αρχαιοτάτων ΙΙρακλείου.
Διοοίζοαεν έκτακτον 'ΚτΓΐστάτην ί^* όσον νοόνον Οά διαο-
κεσωσιν αι εν Αςω ΛΙυΑοποταμου ανασκαφαι τον ι εωργιον
Κουτάντον έτ:ί αηνιαίω μισθώ 6ρανυιών έΗτκοντα.
Έν Χαλε-α ζτ{ Η Η/3ρίου 18911
Ν. ΓΙΑΜΑΛΑΚΗΣ
Η
( Ι 1
των 'Κ'ϊωτερ'.Άών Συαβούλου, ύτϊοβλτ.Οείτ/ι αετχ ττ,ν εκ,τελε
των ΰ~ο τού άρθρου 7 τού περί τύπου νό·χου διαγραφο|χε'νων δΐι
τυττώσεων, ε*/ορ'/ιγτιΟ#Λ εί; τον Γεώργ. Ίω^. Πκτΐα^ό'ϊτετρον αίς
ττ^ο; 'έ^ο'ίΐν «ν Χκνίο·-: πολΐτιχΤΙ; εφ·/ϊαί3ί6ο:, ύττο τον τίτλον
ΑιΤ όαοίου Λιχτάγ(Αχτο; τί: αΰτ·?ς γρονολογία; εχορ·/.γ·/,θ7ΐ
εί; τ<ί,ν Σταύρον Α· 'ΛνΧρουλαχχχ'Λν ίδ^ιχ ^ρο; ελδοιιν έν Χχ- ν·!οι; έφ'/,ζΛίρίΧο;, δ'/ιμοσιευούσ*/;; άπλώ; ά^γελίχ;, είίο-ο»//;αε·.; κχΐ Χικαστιχχ: χχτα/ωργ,ςεις ύ^ο τον τίτλον «Λικχστικος 'Α^· φρ Δι* όαοίου Διατάγαχτο; τής χΰτ·7|; χρονολογίχς εχορ/ιγτιή

1
ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΕΙΑ
ι;
είς τόν Δγ,μτ,τρον Βουγ2ν ίδει* πρός έκδοσιν έν Χανίοις εφημε¬
ρίδος, .Υ,αοσιευούσγις λπλ'.ς άγγελίας, είδοποιήτεις λλ οΊ**-
βτςκάς χ*ταχωρ·ήσεις υπο τόν τίτλον «Δι/.αοτική Έφϊ,μ&ρί;»
Δι' όμοιον Διατάγματος τΤ,ς αυτής χρονολογίας έχορηγήθη
είς τόν θεμιστοχλεα Γ. Παπκδ**ν.ν άδίΐα *ρος έκδοσιν Ιφ^ε-
ριοο; εν Ρεθύανη δηαοσιευούσης απλώς άγγελίχς ειδοποίησεν
καί δικαβττ.κάς κατα/ωρτ,σεις υπο τόν τίτλον « Ιοη».
ΔΓ όμοίου Διατάγματος τής ιδίας χρ,νολογίας έχορτ,γηθη
είς τδν Σπυρίδων* Αλεξίου αδεία προ; έκδοσιν εφημερίδος έν
Ήλ δύ λώ λί δ αί
ς δ Σρίδων* Αξ ρ; ι φμρ
Ήρ*κλεί<|>, δημοσιευούσης απλώς ζγγελίχς, ειδοποίησεν
δικαστικ&ς καταχωρήσεις υπό "όν τίτλον «Δικαστική».
,Α Λ Πρωτ. 1110
Αριβ.......Γ............................
Δ ι εκ-. 1339
Περι έμ.6ολία<7μοΰ άγρίων οένρδων. Πρός τοΐχ Α νρίονς Νοΐ(ά} γα(; "Ο Νομάρχης Χανίων υπέβαλεν ημίν έκθεσιν τού Έπάρχου —ε¬ λίνου, έν η αναφέρων ούτος, ότι ή Έπαρχία —ελίνου περιέχει άνα- ρίθμητα αγρια δένδρα, ιδίως κερατέας, άτινα έμβολιαζόμενα θά ηυζανον σπουδαίως την παραγωγήν, συνιστά όπως δοθή έκ μέρους της Κυβερνήσεως κατάλληλος ώθησις πρΓς έμψύχωσιν τής δενδρο- φυτείας καί καλλιεργείας. Την έκθεσιν ταύτην παρεπέμψαμεν πρός τόν γεωπόνον κύριον Αριστείδην Μουράτογλουν, είς όν άνεθέσαμεν νά γνωμοδοτήση περί των καταλλήλων μέσων δι* ών θά έπετυγχάνετο 6 έν λόγω σκοπός δΓ άπασαν την Νήσον. Ό κ. Μουράτογλους υπέβαλεν ημίν την κατωτέρω όημοσιευομέ- νην Ικθεσιν. Έκ της εκθέσεως ταύτης θέλετε παρατήρησίς ότι προβάλλοντχι δύοτρόποι, όπως δοθ*/; ώθησις πρός εμβολιασμόν των άγρίων οένδρων. Πρίν ή οριστικώς λυθή τό ζήτημα περί τού έκλεκτέου ώς κ α- ταλληλοτέρου τρόπου. καλόν έθεωρήσαμεν νά δοθή όσον οίον τε μεγαλητέρα δημοσιότης είς την έν λόγω έκθεσιν, ή; ίκανα άντίτυπα άποστέλλομεν υμίν, όπως δυνήθη έκαστος είδήμων νά έκφέρη την γνώμην τού. ΙΙαρακαλείσθε όθεν καί ύμείς, κύριοι, νά προσκαλέσητί τους κ. κ. Έπάρχους καί Δημάρχους τής ιδίας π-ριφερείας έ'/.αστος, όπως με- λΐτήσωσι τό ζήτημα καί υποβάλωσιν υμίν την επί τούτω γνώμην αυτών, πρός τούτοις δέ πίνακας έμφαίνοντας κατά προσέγγισιν τόν αριθμόν κ«ί τό είδος των έν εκάστω Δήμω άγρίων δένδρων, ώς καί τόν αριθμόν των έν εκάστω Δήμω ειδημόνων εις τό κέντρισμα. Τχ άποτελέσματα θέλετε υποβάλει υμίν όσον οίον τε τάχιον, α τής επί τού προκε·μένου ζητήματος γνώμης υμών. ΈνΧαλέπατη 11 Όκτωβρίου^1899. . Ο 6.πι των Οίχονοιαχωϊ' Σν(ΐ(*οιΙο{; ' --■ ΚΩΝΣΤ. Μ! ΦΟΥΜΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΑΝ ΔΙΕΤΗΪΝΣΙΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉΝ ΚΤΡΙΕ ΣΥΜΒΟΤΛΕ ριοΐ δΐδ^ασνη η υπ αρ , , ^ . ν. Χανίων π«ρι έμβολιασμοΰ των έν τη έπαρ/ία Σελίνου άγρίων δέν¬ δρων, λααβάνω την τιρ,ν νά γνωρίσω υαίν, ότι κατά την έαην γνώμην δύναται νά δοθγ, ώθηαις πρός εμβολιασμόν των άγρίων /α- ρονπεων της ιπαρχίας ΣΛίνουκατα δύο τρόπους. α'.) Ή Πολίτην α αναλάβη την δαπάνην της επι τόπου άπο- στΛης ίκανου έμβθλιαστου, όπως έ;χβολ:άσ-<ι τα έπιδεκτικα έμβολι- α^θΰ δένδρα, »<ρου προηγουμένως έ ίδιοκτ^της καθαρίσ·^ καί χαταττηση τα δενδρα τού έπιτήδεια, όπως ύπο^τώσι την βελτίωσιν ταύτην. Έν τη περιπτώσίΐ ταύττ, έκαστος δημαρ/ος έν καταλλήλω νρόνω θΐλει ύποβάλλει Τμϊν ονομαστικόν πίνακα των ΐόιοκτητών των ενόντων δενδρα έ'τοιμα πρός εμβολιασμόν, η Διεύθυνσις δέ τής Γεωργίας θίλει φροντίσεε περΐ τού έγκαίρου και καταλληλου έμ- βολιασμου. "Ο τρόπος ούτος τ/5; εισαγωγης της ^ελτιώσεως ταύτης θέλει (Α3ν £?σθαι οΐκονο'/,ικός διά την ΙΙολιτείαν, άλλά θέλει προσκρούσει πρός πολλά έμπόόια, ών τό σπουδαιότερον εινα^. ότι πολλάκις ο ίδι- οκτητης έλα/ίστην θέλε: δείξει στοργήν πρός τό νεοεμβολιαοθεν δένδρον. β .) Διά τόν λόγον τούτον προτιμώμεν την β'. μέθοδον, ήτις συνίσταται να δοθή άμοιβη τις λ. χ. ήμισυ εως έν φράγκον κχτά ρίζαν η φράγκα 5 *ί 10 κατά δεκάδα ρι^ών εις τόν γεωργόν τόν παρουσιάζοντα κχτά ωρισμένην εποχήν αριθμόν τίνα δενδρων έμβολιασθέντων κατά την διάρκειαν τού τελευταίου ετους. Πρός πρόληψιν πάσης καταχρησεως η λάθους ό ίδιοκτήτης ό έπι- θυμών νά λάβη την προκειμένην αμοιβήν όφείλει πρό πάσης 5//τι- κης εργασίας νά υποβάλη είς τόν κ. Δήμαρχον, είς την δικαιοδο¬ σίαν τού όποίου ύπάγονται οί άγροι οί περιέ/οντες τα έμβολιατθη- σόμενα δένδρα, αίτησιν περι τούτου μετα πίνακος δε:κνύοντος την θέσιν είς ην ευρίσκονται τα δένδρα καΐ τόν αριθμόν αυτών, λαμβά- νει δέ παρά τού κ. Δημάρχου έγγραφον απόδειξιν της τοιαύτης α.- τησεως. Ό κ. Δήμαρχος πάραυτα αρμοδίως διαβιβάζει την προκειμένην αίτησιν πρός την Διεύθυνσιν της Γεωργίας, ήτις άνευ χρονοτριβης γνωρίζε: αρμοδίως τω άναφέροντι την παραδοχήν η μη της αΐτ/;- σεως περι ής πρόκε».ται. Ευνόητον είναι, ότι η Διεύθυν.σις της Γεωρ¬ γίας δύταται, οσάκις κρίν άναγκαϊον, νά εξετάση πρό τής εκδόσε¬ ως τίς περΐ παραδο/ής η μη τής ύποβληθίίσης αίτήσεω; αποφά¬ σεως τού, τα δένδρα άτινα πρόκειται νά έμβολιασθώσι κα νά υπο- δίίξη τοΰς ό'ρους υφ' ούς θέλει χορηγήσει την πρός εμβολιασμόν εγκρισίν της. Έπίσης ή Διεύθυνσις τής Γεωργίας δικαιοΰται, οσάκις κρί¬ νη τουτο άναγκαίον, νά έςετάζη διά των υπαλλήλων της επι τόπου την /.ζτάστασιν των έμβολιασθέντων δένδρων καί νά έπαγρυπνη περ· τίς εκτελέσεως των έπιβληθέντων όρων. Έν περιπτώσει έγκρίσεως τ7;ς αΐτήσειος έ ίδιοκτήτης προβαίνει εις τόν εμβολιασμόν των περι ών πρόκειται δένδρων. Μετά παρέλευσιν έ'τους ό ίδιοκτήτης ύποβάλλει τω άρμοδίω Δη- μάρ/ω αίτησιν περ'ι έςελέγξεως τής επιτυχίας των έμβολίων τού και πίνα/.α όμοιον τω μετά τής πρώτης αίτήσεως ύποβληθέντι πί- νχκι μέ την προσθήκην των έπιτυχόντων. Ό κ. Δήμαρχος διαβιβάζει αρμοδίως την αίτησιν ταύτην εις την Διεύθυνσιν τής Γεωργίας, ήτις διορίζει επιτροπήν συγ*ειμένην άπό τόν οικείον Δήμαχον ·7 οικείον πάρεδρον, τόν δήμοδδάσκαλον τού χωρίου ένθα κεϊνται τα έμβολιασθέντα δένδρχ καί ενα έκ των έν τη Γεωργικη υπηρ^σία τής Κρητικής Πολιτείας γεωπόνων. II έπιτροπ/; αύτη, μετάέπισταμένην έςέτασιν και καταμέτρησιν των έπιτυχόντων έμβολίων καί πιστοποίησιν τής εκτελέσεως των έπιβληθίντων όρων, υποβάλλει είς την διεύθυνσ ν τής γεωργίας τό συνταχθησόμενον πρακτικόν, επί τη βάΐει τού οποίου έκδίδοται τό περί πληρωμής τώ γ*ωργώ τής προσηκούσης άμοιβήςενταλμα. 'Κν τη Διευθύνσίΐ τής Γεωργίας δέον νά κρατήται λεπτομερώς ^•.βλίον των δΓ έμβολίασμχ δένδρων άπονεμομε'νων άμοιβών. Φρονουμίν, ότι ή περί έμβολια^ομένων /αρουπεών άπονεμομένη άμοιβή δ=ν είναι ορθόν νά υπερβαίνη την δραχμήν, πιθανόν δέ 1)2 δραχμή ν ά είναι άρκετή. Β-βαίως πρός κανον.κήν λειτουργίαν τού προτεινομένου τρόπου τής προκειμένης ^λτιώσεως απαραίτητον είναι νά ληφθώσι μέτρα τίνα, περί ών θέλομεν υποβάλει υμίν, Κύρΐϊ Σύαβουλε, ειδικήν εκθί- σιν, άφου προηγουμένως κατ' αρχήν τό προκειμένον μέτρον γίν/. δεκτόν καί προσδιορισθη τό πρός τόν σκοπόν τούτον δαπανηθησό- μενον ποσόν· Πιθανόν νά προταθώσι καί άλλα μέσα πρός έαψύχωσΐν χαΐ άνά- πτυ;ιν τής προκειμένης βελτιώσεως, άλλά φρονούμεν 6τι πάντα

«τ
ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΑΓΓΕΙΑ
τ' άλλα Γ.
Λι?χπ. 13,'ρΓ)
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΙΙειι τή; χορηγήτε*; ιυνοροαή; εις τοΰ;
Το Συμβούλιον τοθ Ήγεμόνος διά της ύ-' αριθ. 738 της
7 Οκτωβρίου 1899 άιτο^άσίως αυτόν άτζεοάτισεν, ότι οί
ενοικιασταί οημοτίων ττροσόθων καΐ οί ύττάλληλοι α-των, ούς
ήθελον γνωρίσει εις τάς άραοδίους άρ/χς ώς τοιούτους, έ?ο-
αοιουνται καθ' ολα πρός τους δηαοτίους ειττ,ράκτορας, οί-
ρυυσιν έ-ι τού άριστερου ^ρα/ίονος, τ:ρος διάκρισΊν, κυανό-
ρ
ί
ρ
λευκον ταινίαν καί οικαιουνται νά ζητήτωτι την συνοροαήν
τής οημοσίου θυνάυιεως κατα των καθ' αυτών άνθιττααέ-
νων ή θυστροπούντων νά πληρώτωσιν ο^ειλετών ^ρου, τα
δέ οργανα τής άρ/ής εισίν ΰπί/ρεα νά ~αρέχωσιν αυτοίς
πασάν νόαιαον συνοροαην καΐ /εΐρα βοηθείας, οταν άπευ-
Ούνωνται πρός αύτά £πι τούτω.
Πρός τούτοις τα οργανα τής δημοσίου δυνάμεως υπο¬
χρεούνται νά έπιζλέπωσι τα μέρη τής ςηρας και τάς είσί-
δους, ές ών ύπάρ/ει ύπόνοια ή είναι δυνατήν νά είσα/Οώσι
προιόντα άοορολόγητα ή λαθρεμπορικώς.
Πρός την απόφασιν ταύτην τού Συμβουλίου τοθ ΊΙγεμό-
νος παρακαλουνται νά συμμθ-^ωθώσι πάσαι αί άομόοιαι
Ι ι ι ι » «ι
αρχαί.
Έν Χαλέπα τη 9 Όκτωζρίου 1899.
* επι των
ΚΩΝΪΤΛΝ. Μ. ΦΟΓΜΙΙΣ
'Λρ'.Ο. ΙΙρωτ. 797.
» Δ ε κ-. 1251.
ΔΒ2ΤΙΓ. ΔΙΕΥΒΤΗΖΙΕ Τ2Η
ΙΙερΙ ττ,ς έπ-.ζιοοτίας τού άνθρακος
Ό Νομάρχης Λασηθίου διά τοδ ύπ' αριθ. 426]175
6 Ιουλίου έ. έ. έγγράφου αου ανήγγειλεν ήιαϊν, ότι έν Ψυ-
χρω Λασηθίου προσεβλήθησαν ζώα τίνα ύπέ> έπιζωοτίας,
ήτΐςάπό πολ^ου (ραίνεται. ότι ένδημεΐ είς τα μέρη ταυτα.
Συνεπεία τούτου παρικαλέσαμ&ν τόν Διοιχητήν των Διε-
βνών Στρατιυμάτων, Ινα άΐϊοσαείλγ) τέν Ιτρατιωτιχον
κτηνίατρον καΐ έΕετάση την νόσον ταύτην, ούτος δέ υπέ¬
βαλεν ημίν την κάτωθι έκθεσιν, ήν δημοσιεύομεν πρός εύ-
ρυτέραν διάδοσιν αυτής,
Έν Χαλέπα τί) 9 8)6ρίου 1899
Ό ίηι τώνΈβω:ερ:χών Σύ
τού Ήγΐμόνος
Μ. Ρ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
Πίοί.Ιψ9Ί<; Γ//»; ίχθί-'σίω*, την κτηηάτρον ( ΙΐΊΙΙΙθΙ. Χυμμ ^ς Ό άνθρας προαβάλλει ιτάντα τα χατοιχΒια ζώα καί έπι- ταχέως τόν θάνατον* τα προσβληθέντα ττίπτουσιν ένίοντε ώς κεραυνόπληκτα. Πολλάκις ό θάνατος έπέρχεται έντ&ς 8 εως 30 ώρών άπό τής εμφανίσεως των πρώτων συμπτωμάτων εις τινάς περιτιτώ(τεις ή άσθένεια διαρχιΐ 2—8 ημέρας. Μετά τίνα χρόνον άπο τής ενάρξεως τής νόσου πάβχει τ6 ζώο> διαρροϊχάς χενώσεις, άναμεμιγμένας ρετ αιματος*
τό βάδισμα είναι χοπιώδες χαΐ άαταθες, αί άναπνοαΐ βεβι-
ασμέναι.
Κατόπιν ά^αφαίνεται ύδρώ; χαΐ προσπάθειαι πρός έχχό-
πρωσιν, παραχολουθούμεναι με άπολλείμματα ύδαρή χρ&-
ματος σκοτεινοθ. 'Τά ουρα είναι αίματηρά· 6 θάνατοςέπέρ-
χεται έξ άοφυςίας. Ή νόσος αρχίζει ένίοτε διά τής εμφα¬
νίσεως οΐδήματος, όπερ αύζανει μετά τινάς ώρας επαι¬
σθήτω;, ^
ής
Ό άνθραξ είναι νόσος όφειλομένη είς την έν τώ Όργα-
νισμω ύπαρξιν μικροβίου τινος. Τό μιχρόβιον τουτο, ευρί¬
σκεται επί τού έδάφους, των υδάτων, χαι των φυτών, διότι
έγχαταλείπουσιν άταφα τα πτώματα των ζώων, άτινα απέ¬
θανον έκ τής νόσου ταύτης. Τα ζώαπροσβάλλονται 6πό]τ^ς
ασθενείας, διατρίβοντα είς τα μεμολυσμένα έδάφη, δπου
παρεισέδυσαν μόρια χώματος ή φυτοθ, έμπεριέχοντα τό
σπέρμα τού μολΰσματος.—-Διά τής έγκαταλείψεως
πτωμάτων επί τοθ έδάφους έξαπλοθται ή νόσος άνθραξ.
παραγγέλμ.*τοι.
Ι όν) Άπαγορεύεται τό νά σφάζωνται τα άσθ$νή ζιδα
διότι τό αΐμα χυνόμενον θά μολύνη τό Ιδαφος καί κατά
συνέπειαν θα προσβληθώαι καΐ ετέρα ζώα. Διά τόν αύτΑν
λόγον τα πτώματα 5έν πρέπει νά διαμελίζωνται.
2ον) Τό κρέας των προσβεβλημένον ζώων δέν έπΐτρέ-
πεταΐ νά δίδηται πρός κατανάλωσιν.
3ον) ΙΙδν ζώον προσδληθεν θ1 άπομονουται.
4ον) Άμέσως μετά τόν θάνατον θ* άπολυμαίνηται ό τό·
πος και τα άντικείμενα άτινα, ήλθον είς επαφήν μετά τού
πάσχοντος ζώου· ή άπολυμανσις θάγίνηται ούτω:
α.) θά'καίωνται τα όπόλοιπα των τροφών τοθ ζώον, τα
ύποστρώματα αυτών, τα χόπρα, εάν δέ ταύτα είναι πολύ
ύγρά θά καταβρέχωνται επί τόπου μέ την εξής διάλυσιν
διχλωριοόχου δδραργύρου (ίχνης τοθ όδραργύρου.)
Διχλωριοθχος ύδράργυρος γραμμάριον 1 :
Μαγειρικόν άλας . 10 "* ^
^Γδωο ι 1000
θά διαλύηται τό άλας έν τω υδατι χαι θά προατίθηται
ό διχλωριουχος ύδράργυρος. Τό μΐγμα τοθτο είναι διλη-
τηριώδες καΐ δέον συνεπώς νά προσέχτ) τις πολί» είς
χρήσιν τού, ινα μή επέλθη διλητηρίασις τις.
θά πλύνωνται καλώς με την διάλυσιν ταύτην τό
φος, ό τοΐχος, αί φάτναι και πδσα έπιφάνεια έπϊ τής οποίας
ετέθη ή ύποτίθεται ότι ετέθη μιασματιχή δλη (αιμα έκ-
κρίσεις τής ρηνός, πθον άπολείμματα. χ. λ. π.
β.) θά άφαΛζωνται διά τού «υρός τα (χσπίστρια) περΐ-
λαίμια (λουριά) καί τα σχοινία δι' δν είχον δεθΫ) ιά
πάσχοντα ζώα.
γ'.) θα τίθηνται είς τό πθρ τα σιδηρά άντικείμενα, οίον
χαλινοί, άλύοεις άναβολβΐς Χ· λ. π.
δ.) θά χαθαρίζωνται τα φάλαρα χαΐ αί ίπποσχευαΐ έν
γένει, διά ζέοντος ύδατος μεμιγμένου μετά φανικοδ όξέος
ώς εξής:
Φενιχόν όξύ 20 γραμμάρια.
Κ αί 1000 γραμμάρια ύδατος, θά άνανΐοθναι δέ ή διά¬
λυσις αδτη. , ^
Η

ΚΡΗΤΙΚΗ Π0ΑΙΤΕ1Α
·'.) θά Χ6νω0ώσι χοι θά πλυθώσΐν διά ψύκτρα; (βούρ-
τσας) οί κάδοι οΐτινες έχρηιίμευον πρός ποτισμόν.
στ.) *Ι_α^ τ£> ζώον εθανεν έν τω βουνω Οά άποτεφρο1)-
ται ή τβ χλέη καΐ «άν δ,τι έ^ολύνθη ίι* αυτού.
5ον) θά θάπτωνται τα πτώαατα των ζώων είς τ; χωρίον
ή πλησίον τοθ χωρίου, είς τόπον προωρισ[χένον βΐδικώς διά
την χρήσιν ταύτην. Ό χώρος οδτος θά περιβάλλητ«ι διά
τοΐχους βαθέως Οβ[ΐελιω[χένου και άρκετά υψηλού, ώστε να
έμποδΊζγ) την ανάβασιν των ζώων, καί 0* άπαγορεύηται ή
έντός τοθ χώρου τούτου βόσκησις των ζώων.
6ον) Οί πρός ταφήν λάκκοι θά σρυσσωνται βαθέως ώστε
νά διτάρχγ) άνωθ&ν τοθ ιττώ[ΐ,ατος γτ] τουλάχιστον ενός κοα
ημίσεως μέτρου ΰψους· θά καλύπτ^νται δέ τα πτώματα
διά χώματος έζαχθέντος έκ τοδ λίκκου, ώστε νά καθίστα-
ται δύσκολος ή έκταφή αυτών. Τα πτώματα των ζώων των
θανόντων είς τα δρη μακράν τοθ χωρίου, θά άποτεφρώνται
εντελώς καΊέπΙ τόπου. θά καίωσιν δ* έπίσης την χλόην
καί τό βδαφος, άτινα έμολυνθησαν.
7ον) Τα πρόσωπα ίίτινα ήλθον είς επαφήν είτε μέ τ1 ά-
σθενή ζώα εΐ%ε |ΐε τα λείψανα αυτών, είτε μέ οιαδήποτε με-
μολυσμένα άντικείμενα, θά άκολουθήσωσιν τα |ξί)ς άπο-
λυμαντικά μέτρα.
α.) θά πλύνωσι διά σάπωνος τάς χείρας καΊ τούς βραχίο-
νας καί κατόπιν νά π^ύνωσιν ταύτας διά τής ίνω διαλύ¬
σεως τοθ διχλωριούχου ύδραργύρου, θά "λυθώσιν έπίσης
διά τής αυτής διαλύσεως τα σανδάλια και θά βυθισθώσιν'εις
ταύτην επι μίαν τουλάχιστον ώραν πάντα τα μεμολυσμένα
ένδύματα.
Τα παραγγέλματα ταυτα δέον αυστηρώς νά τηρώνται.
"Ο των έν Κρήτη Γλ
Στρατιυ^άτων Κ
ιθ. 248
-ι
ϋ*
ΚΟΝΟΠΟΙΗΣΙΣ
Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΕΪΗΪΝΣΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΧϋΨΕλονΣ
ΤΛΜΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
νά διακανονίση τα πρός το ένΣρακίοις Ύπο-
Αύτής χρέη των διαφόρων ο^ειλετών, προσκαλ^ΐ
πάντας έκείνους 5σοι, είτε άτΐ εθθείας είτε έκ κληρονοαία;
δφείλουσιν είς το είρηαένον 'Υ~οκατάστ7;αα, νά -ροτίλθω-
σιν ενώπιον τοθ νεωστΐ διορισθίντο; Λιευθύνοντος Γεωογ. Α
Γαλανάκη, έν Βάμω τού 'Λποκορώνου έορεύοντο;, καί κα¬
νονίσωσι τα χρέη αυτών θ'.ά τ^ς συντάξεως νεων Συαβο-
λαιογραφικών γραμ[χατίων, έ-:ί τγ| β7.τε· τού εί; ττ,ν Λιεύ-
Ουνσιντοΰ 'Υιτοκαταστήαατος παραοοθέντος -αρ' ήαών κατα-
λόγου των χρεωστών.
Όσοι έκ των δφειλετών προσέλθωσιν οίκειοθελώς καί ζη-
τήσωσι τί>ν διακανονισμόν τού χρέου; αυτών, Οά τυ/ωσι
παρά τοθ Διευθύνοντο; το 'Υποκατάστηαα ττάσης δυνατάς νο-
(χίιαουκαί δικαίας ευκολίας* άπ'εναντίας Οά ληφθώσιν αύ-
στηρότατα μέτρα κατά των δυστροπ^υντων καί υ.^ -ροσερ-
νοαένων πρός αναγνώρισιν καί πληρωμήν τοθ /οίου: αυτών.
Έν Χανίοις τ?) ί 1 Όκτωξρίου 18ί)9.
Ο Αΐ€ν(/ν)Ύί)ς Γοη Κοη'ίύγκΙονΓ, Ίαιιείον 1<<ητιμ, ΣΕΡΙΦ ΓΡΑΝΤΛΚΗΣ ΛΛΙΚΙΑΝΟΤ ΚΓΔΩΝΙΑΣ •Αριθ. §Α*οφ. 63^ Συγχίίμινον Το Γρχφεϊον τού Λιχχστ'/,ρίου Οχ μένγ) ανοικτόν καθ ζκχ- . Κχτά μέν τα; εργασίμους 7ΐαέρ»ς άπό τίς 7 ! |*ί— Ιί π μ. *χΐ άπό τίε 1 1 ι2—Γ^ υ. μ Κατχ Χέ τάς άπο τΤί; 9—12 ττ. μ. *Ο;ιζει ν,(Λ€ρκς διχ**ι£αους άπό τ·7|; 1ης Όχτωβρίου 189ί) μέχρι τέλους Ψεβρουχρίου 1900, πρός έχδίΗ,χσιν των ποινι· κων ύποθέσεων την Τετάρτην, των πολιτών ίέ ττιν Πέμπτην έ/ίχστϋς εβδομάδος και ώρχν ενάρξεως των συνεδριάοεων την 1 1 ]% μ. μ. χαί Λιατά«αματεύς
Ι^ρηγ. Γ. Παπαδάκης
*^Οτι άκριβίς άπόσίτασμα,
Έν 'ΑλΐΗ'ανου τ|) 30 Σεπτεμβρίου Ι89ί).
Ό Γραμματιύς
Γρη^όριος Γ. Παπαδάκης
Αριθ. Πρωτ. 8.
Ό πχρά τώ Είρηνοδυςείω Έραχ'λείου Εΐδ. Γραμματεύς
ΚΛΗΤΗΡΙΟΝ ΕΠΙΚΡΙΜΑ
χ α τ ά
Μύρωνος Γυπαραχη κα<ρεπωλου πρώην χατθιχου *Πραχ>είου
δ καί αγνώστου Χιαμονίς.
Ενώπιον τού Είρηνοδικείου *Πρακλείου
η δ έν λόγψ φυγόδικος κατγγορρΤται ότι εξετέλεσε την
; άζιόποινον πρ^ζιν, τουτέστιν ότι περ; τα έζημερώματα
τής 13 Ιουλίου 1899 έκ τού έν τω λι^,ένι Έραχλκ'ου καφε-
νβίου τ^,ΰ 'Αραπά*Λΐ5 άφηρβσβν αυτογνωμύνως %λ έν γνώ->€ΐ τ^ς
άλλοτριότητος τού σάκκον τινά τού Γρκιγορίου Ν. Παπαδάκη
όπως ?νγ) τούτον παρανόμω; εί* την κατοχήν τού ώς ίδιοκτη·
σίαν τού.
Έπειδη η πράξις αυτή τού φυγοδίκου τούτου προβλέπετχι
τιμωρεΐται υπό τού Ποιν. Νόμου(14 κ«Ί 15).
Έπειδη νομίμως ώρισαμεν μετά τού κ. Ειρηνοδίκου δικάβιμον
προκιιμίντ,ς κατηγορίας, γνωστοΰ γενομένου έξ εκθέσεως
τού κλητ>ρος Λημητρίου Κασοτάκηδτι ό κατηγορούμενος ούτος
άπ'71/θδ τ^ς Κρήτης> την 15 Ίανοναρίου 1899 ημέραν Σάββα¬
τον καί ώ;αν 1ϋ π. μ.
Έπειδί-, ·}) προχειμένη κατηγορία άποΧειχβήοεται διά των
μαρτύρων^ Γρηγοριου Ν. Παπαδάκη λεμβούχου καί Χασάν Καμ-
πουρακη χωροφύλακος κατοίκων Ηρακλείου.
Διά ταυτα
Κατηγορών τόν ειρημένον Γκατγ,γορούμενον ιΐπί κλοπΤΙ και
Καλών τούτον όπως λάβν) γνώσιν τ$; σχηματισθείστης ίικο-
γρΛφίας, Αιτουμαι
Νά κηρυχθή ενοχος τίς άποδιδομένης αυτώ άξιοποίνθυ πρά-
ξ·ως.
Νά επιβληθή τούτφ ή νίμιμος ποινη %7Ϊ
Νά καταδικασθ'Τ, είς τα εζοδα.
'Λρμόδιος δικαατικος κλητηρ έπιδότω αντίγραφον τούτου ένί
τώ*ν συγγενών το^ κατηγορουμένου, άνά ίν αντίγραφον αυτού
τοιχοκολησάτω εν τ-ΪΙ τελευταία αυτού κατθικία. και τοις συνη-
Οεαι τής δημοσιεύσεως τόττοις.
•Εν'Ηρακλείφ -γΤ. 8 7)β?ίου 1899.
Ό Ε1δ».κές Γραμματεύς
ΕΠ.ΚΟΛΤΒΑΚΗ2