259181

«Ό Πολιτικάς άνήρ
πρέπεβ νά λέγη π-ίντοτβ
την αλήθειαν κνί πρός τα
άνω κ*ί πρός τα κάτω».
ΕΛΕΥΘΕΡ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 200
Καθημερινή Εφημερίς τού Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευβέρων
ΚΥΡΙΑΚΗ
14
Ιουλίου 1946
ΕΤΟΣ Α.' ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 19
Επιστολαί έμβόοματα «ΠΑΤΡΙΔΑ» Ηρακλειον
ΔΙΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΥΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΎπεύβυνοςΔ)ντής Συντάξεως: ΑΟΗΝ. ΜΥΚΩΝΙΑΤΗΧ | Γραφεΐα Τυπογραφεία όδός ©£σ)κης 2-Τηλεφ. 625
Η ΜΕΓΛΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
«Όταν κατά την ιστο¬
ρικήν της συνεδρίαν τής
19 Ίουνίου 1789, ή
Συνέλευσις των Ύάξεων
τού Βααιλείου τής Γαλ¬
λία;, παρά τάς δθλοπλο-
κίας τής Αυλής τού Αου
δοβίκου, κάμπτουσα καί
ύπερβάλλουσα τόν φό¬
βον καί τάς ταλαντεύσεις
των ολίγων, ουμπαρέσυ-
ρε πρός τάς άπόψεις της
τόν Κλήρον καί σημαν¬
τικήν πλειάδα φωτισμέ-
νων Έυγ&νών. καί ανε¬
κηρύχθη ή ιδία είς Συ¬
νέλευσιν Συντακτικήν,
τό πρώτον μνημβιώδες
β?,μα τής 'Έπαναστάσε-
ως διά την ελευθερίαν
τής Γαλλίας, ήτο άπό
τής στιγμής έκείνης γε-
γονός τετελεσμένον.
'Άλλωστε τα πάντα,
είχον πλέον ώριμάσει.
Ό άκάλυπτος δεσποτι-
σμός των Βασιλέων τής
Γαλλίας, ή έλλειψις εύ-
Θύνης καί ή Θεοκρατική
αντίληψις τής έξουσίας
τού Μονάρχου, αί πολι¬
τικαί άκολασίαι τής Αύ-
λής, όήθικός έκφυλισμός
της, ή αύθαιρεσία των
συλλήψεων διά των μυ-
στικών διαταγμάτων, οί
άθρόοι διωγμοί καί ή
πληθώρα των κατέργων,
ή άσυδοσία των ύπολειμ
μάτων τής Φεουδαρχί-
ας καί ή διαρκής άφαίμα
ξις των πτωχοτέρων ύ-
πηκόων, ή άλόγιστος
απατάλη καί ό διασκορ-
πισμός τού δημοσίου
χρήματος χάριν τής μυ-
Θώδους εύζωΐας των εύ-
νοουμένων καί των έ-
ταιρών τού Βασιλέως,
είχον διασείσει άνεπα-
νορθώτως τα πανάρχαια
Θεμέλια τού Θρόνου,
καί είχον έμποτίσει τάς
ψυχάς των Γάλλων, μέ
βαθείαν τή^ν συνείδησιν
καί την αναγκαιότητα
τής άλλαγής.
•II
άκμάζουβα πολιτι-
κή Φιλοσοφία τού αιώ¬
νος, ενός αιώνος εύφαν-
τάστου, παλλομένου ά¬
πό γνήσιον καί καθαρώ-
τατον άνθρωπισμόν, α-
γαπώντος μετά πάθους'
την ελευθερίαν καίάνα-)
ζητούντος την αλήθειαν,
οιετύπωνε τάς σκέψεις
της μέ τόλμην, είς εύ-|
φάνταστα καί σφριγηλά
έπαναστατικά κηρύγμα-'
τα, ασυλλήπτου άκτινο-
βολίας καί δυνάμεως.
Είςαύτά τάευγλωττα κη
ρύγματα, οί προφήται
των οποίων εδοκίμασαν
οί ΐδιοι τα δεινα τής τυ-(
ραννίας, διεγράφετο μέ
πίστιν τό ένθουσΐώδες
όραμα μιάς νέας ανθρω¬
πίνης Κοινωνίαν ελευ¬
θέρας καί δικαίας, μέ ά-'
νεπτυγμένην κατά βάσιν
την φιλανθρωπίαν των
ποί,νών καί τούΔικαίου,
μέ φορέα τής κυριαρ/ί-
ας μόνον τόν λαόν, καί
μέ τό άτομον έλεύθε
ρον. Ελεύθερον, καί πε
ρι5αλλόμενον άπό την'
αίγλην ενός κύκλου ίε-'
ρών πραγματικώς δικαι-'
ωμάτων, φύσει καί άπα-
ραγράπτως ανηκόντων
είς τόν άνθρωπον, δικαι-
ωμάτων όμως των οποί¬
ων ή κατάκτησις έχρβιά-
ζετο άκόμη αιμα, αιμα
καί θυσίας τού λαού είς
τόν άνώνα καί την πά¬
λην εναντίον των τυ-
ράννων.
Αί αλήθειαι καί τα κη
ρύγματα των Φιλοσό-
φων, δυναμούμενα έμ-
«ράκτως άπό την επιτυ¬
χίαν τού αγώνος τής Ά-
μερικανικής ελευθερίας,
την οποίαν δέκα τρί»
μόνον έτη προγενεστε-
ρον είχον έτοιμάσει καί
διακηρύξει νικηφόρως
τάίβτορικά βυνέδρια τής
Βιργινέας καί Φιλαδελ-
φείας, απετέλεσαν την
λαμπροτέραν πανοπλίαν
τού αγώνος των Συντα-
κτικών, διά την επιβο¬
λήν τής νέας κοινωνίαν,
καί την θεμελίωσιν αυ¬
τής καί των άρχών της,
είς τάς διατάξεις, ενός
σταθερώς φιλελευθέρου
Γαλλικού Συντάγματος.
«Όρκιζόμεθα νά μή δια
λυθώμεν ποτέ, καί ν ά συ-
νεδριάζωμεν παντού ό-
πουδήποτε τό άπαιτήσω
σιν αί περιστάσεις, μέ¬
χρις ου τεθή τό Σύνταγ
μα τού Βασιλείου, καί
στερεώση τούτο επί ά-
σφαλών βάσεων». Είναι
ό ίστορικός καί μέγας
όρκος, τόν οποίον υπό
τάς έξάλλους ίαχας καί
τάς διαρκείς επευφημίας
τού λαού τής πρωτευ¬
ούσης, συνεδριαζόντες
όρθιοι είς τάς αιθούσας
ενός ταπεινού παρισι-
νού σφαιριστηρίου, ώμο-
σαν έν ίερα πολιτική με-
ταρσιώσει οί Συντακτι-
κοί, όταν την 5ίΟ Ίου¬
νίου 1789 τα στρατευ-
ματα τού Λουδοβίκου,
σκεπτομένου την διάλυ¬
σιν τής έπιφόβου πλέον
Συνελεύσεως, άπηγόρευ
σαν είς τούτους νά ει¬
σέλθουν είς τό πολιορ-
κημένον Βουλευτήριον.
Είς την πάλην καί την
σύγκρουσιν αυτήν μετα-
ξύ Συντακτικής καί Βα¬
σιλέως, μεταξύ τού πα·
λα&ού καί νεου κόσμου,
ό Λαός ό Γαλλικός, ό
στηρίξας τόσον έπιμό-
νως καί ένθέρμως την
Συνέλευσιν, άφομοιωμέ-
νος ψυχικώς μέ την θρη
σκείαν καί τό φεγγοβό-
λημα των νέων ίοεών,
μετεβλήθη αυτομάτως,
είς άπτόητον καί παντο-
δύναμον στρατόν ελευ¬
θερίας, εναντίον των τυ-
ραννικών έπιβουλών τού
Βασιλέως Λουδοβίκου.
Καί όταν αί άνανεού-
μεναι δθλοπλοχίαι καί
συνωμοσίαι τής Αυλής,
άγωνιζομένης όπωσδή"
ποτε νά συγκρατήση έ'να
κόσμον καταρρέοντα,
συνεκέντρωναν επί ημέ¬
ρας μισθοφορικά στρα-
τεύματα είς Βερσβαλίας
ίνα πλήξουν τελικώς καί
θανασίμως την Συνέλευ¬
σιν. Όταν άδοξα τα πυ-
ροβόλα τού φρουρίου
τής Βαστίλλης, ητοιμά¬
ζοντο να βάλλουν καί
αύτά διά νά ένισχύσουν
την βασιλικήν έπιβου-
λήν, ό Λαός αύτάς ό ύ-
περήφανος, υπακούων ό-
μοθύμως είς τό ένστι¬
κτον τήςάπειλής καί τού
κινδύνου, έκρουσε τούς
κώδωνας τού Δημαρχεί-
ου, καί έβάδΊσε καί έξε-
χύθη θαρραλέος εναντί¬
ον τού φρουρίου, τό ο¬
ποίον καί κατέκτησε την
μεσημβρίαν τής 14 Ι¬
ουλίου 1789, μετά πει
σματώδη καί πολύωρον
αίματηράν πολιορκίαν.
Ή μοιραία ώραι τού
δεσποτιαμού είχε σημά-
ν εί. Ή μεγάλη καί ώ-
ραία νίκη τού Λαού είς
την Βαστίλλην, έπεαφρά
γισεν οριστικώς την ήτ-
ταν καί την συντριβήν
τής τυραννίας, καί δικαί
ως *} ήμέρα τής άλώσε-
ως ενός έκ των σπουδαι-
οτέρων προπυργίων της,
επεβλήθη καί καθιερώ-
θη ώς ήμέρα έθνικής των
Γάλλων εορτής, καί συ¬
ν άμα θεωρείται, ώς ήμέ
ρα νίκης καί ελευθερίας
των Ααών τής Εΰρωπαϊ
κης Οικογενείας. Ή λα-
ϊκή νίκη καί ή λαϊκή κ»-
τίσχυσις τού Ιουλίου ή¬
το νίκη καί κατίσχυσις
των νέων ίδεών, αί όποί
αι κυρωθείσαι διά τού
Συντάγματος καί τής ψη
ορισθείσης υπό τής Συν¬
τακτικής Διακηρύξεοις
των δικαιωμάτων τού
άνθρώπου καί πολίτου,
απέβησαν διά τού χρό-
νου αί κυριαρχούσαι
καί δεσπόζουσαι ιδέ¬
αι, όλο>ν των φιλελευθέ
ρων Ιίύρωπχ'ί,'κών πολι-
τευμάτων.
Τό φιλελεύθερον πνεΰ
μα τής ωραιοτέρας είς
την ιστορίαν ΑαΊ'κής
Επαναστασεωσ, μέ τάς
άνατάσεις καί τάς στιγμι
αίας άποκλίσεις τού,
τό ήρω'ι'κόν πνεύμα
των όρμητικών Ίακωβ·
βίνων τής Γ-αλλίας επε¬
βλήθη καί έδέσποσε τα¬
χέως επί ολοκλήρου τής
Εύρώπης, κ»ί ωδήγησε
μοιραίως, μέ τό πάθος
καί την δύναμιν τής α¬
ληθείας τού είς άφυπνί-
σ*ις καί γενικωτέρας ε¬
πιδράσεως, είς ήρέμους
ή έπαναστιλτημένους τι-
ναγμούς, είς πολιτικάς
καί πολιτειακάς Γϊημΐ"
'ουργίας καί άναμορφώ-
οεις, διά των οποίων έ-
τονώθη καί προώδευσεν
άπαραμίλλως, ή ύπόθε
σις τής Έυρωηα'ι'κής ε¬
λευθερίας καί τής Έυ·
ρωπα'ι'χήςάδελφωσύνης.
Ιδιαιτέρως ή Έλληνική
άπελευθέρωσις, καί οί
φιλελεύθεροι θεσμοί
πού άαφαλίζουν τάς πο¬
λιτικάς ελευθερίας των
Έλλήνων άπορρέουν
κατ' ευθείαν έκ τού
πνεύματος τής Γαλλικής
Έπαναστάσεως, αί αρχαί
καί αί ιδέαι, καί αί φιλε*
λεύθεραι διακηρύξεις
τής οποίας, έπλαισίωναν
καί καθοδήγουν τόν τι-
τάνειον άγώνα τής Έθ-
νεγερσίας τού Εί'κοσι έ¬
ν οί, καί κατηύθυναν μετέ
πειτα επί ολόκληρον αί-
ώνα, όλους τούς ώραί-
ούς καί σκληρούς έσωτε
ρικούς πολιτικούς ά
γώνας των Έλλήνων.
Καί όταν επί τέλους,
μετά την απόπειραν φυ
γής τού Λουδοβίκου έ"
%(ύ των όρίων τής Γαλ-
λία»ς ίνα ούτος προκαλέ¬
ση έπεμβάσεις ξενικάς
διά την ανατροπήν τού
ίργου τής Έπαναστάσε¬
ως, ή Βασιλεία κατελύ-
θη άπό τόν λαόν καί την
Συνέλευσιν, ή ώραία νί¬
κη τού Λαοΰ είς την Βα
στίλλην, δέν υπήρξε μό¬
νον ή μεγάλη νίκη τής
Ελευθερίας", άλλ' άπέ
6η παραλλήλως καί με¬
γάλη νίκη τής Δημοκρα
τίας. Τής πρώτης Γαλ¬
λικής Δημοκρατίας.
Ι. Π.
Η «ΠΑΤΡΙΣ»
Θά έχη την ευκαιρίαν νά
(δημοσιευθή λίαν προσεχώς
σειράν άρθρων τοθ ΕατροΟ κ,
Έμρ. Δ. Γαλανάκη μέ τόν
τίτλον «Δωδεκάνησα καί Ίπ-
ποκράιης ό μέγιστος "Ελλην
ίατρός τοθ Κόσμου καί των
αίώνων».
Συνιστώμεν σμως Ιδιαιτέ¬
ρως είς τούς αναγνώστας
μας νά τα παρακολουθή-
σουν.
«Λόγω πληθώραςυλης
ή συνέχεια της εκθέσεως
Αί «ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΛΙ
ΘΗΡΙΩΔΙΑΙ» είς τό
προσεχές φύλλον».
1η Κυριακάτικη εμφάνισις τής.,. ΚΑΤΕΡΙΝΛΣ!
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΑΟ Κ Ρ Α ΤΙ Α!
ΤΟ ΑΕΙΘΑΛΕΣ ΓΕΡΟΝΤΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ. —ΕΠΕΙΔΗ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΗΣ ΕΙ¬
ΝΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΣ Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ.... ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ.—Η ΔΕΥΤΕΡΑ
ΝΕΟΤΗΣ ΤΟΥ ΤΡΝΝΙΣΙ-ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ.... ΥΠΟΥΡΓΩΝ.-Ο ΨΗΛΟΡΕΙ-
ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΓΕΦΥΡΑ.-Ο κ. ΜΠΑΛΤΖΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΒΙΑΡΠ
..."Ολοι σις θά έ'χετε άοφα- μρ είχαν προστάξει νά άνε(3ώ
λώς ακούσει κά'ποτε τόν μερ<ί- στά Ίμαλάϊα μερά σέ μιά νύ- τραγουδι κλαντισμένο λ« ίκό στή νά τρηιγουδά" μέ πίκ'ΐ ταράπθλο: Άχι καί νά μ' έλέγανε.. καί μενά ΚατερΙνα... .. "Ομως δέν οφείλω στό πε- ριπόι^ητο τού βαπτΐστικοΰ μου όνόματος την τιμή καί τόν... μπε'.ιχ νά εΐμαι σήμερα συνερ- γάτις τής «Πατρίδοςν. Κάπως ψιθυρίσιΐηκε πώς «κ<ποιο5» έτυχε νά διαβάση μιά εκθεοί μου πρόπερσι πού ι'ιμουν ά¬ κόμη μαθήτρια καί να τ' ά- τρομερά... Καί έτσι, (V- θελα καί χως,ις φυσικά την ά'- δειά μοί·, αύτός ό .. «κάποιος», μοΰ κονβάλησε έ'να άπόγί-υμα σπήτι τούς «σεβ/σΐούς» κυοΐ¬ ους τής Επ τροπήΓ. —Δεσποινις, Καιερίνα, θέ¬ λομε άπό σάς τύ καί τό! Τό λόγο εΐχε ό κ. Ν Β. τό σεβ^ίσμιο, συμπαί)ητΐκο, εί'- γενικο, άειθα/ές γεροντάκι μέ τό λεπτό παρουσιαστικό, το ά- σπρο γενάκι καί τό.,.παΐδιάση- '/.& μπαστουνάκι, δηλαδή ό κ. Πρόεδρος! Άλλά, παρ' δλη τού τή σαγήνη, εκεϊνο πού μοΰ ζητονσε μοΰ φάνηκε τόσο ξα- φνικό καί βιχρύ ώστε έτοιμά- νι -ου δο'ισω την άπάν- τησι πού τοΰ έπρεπε καί μά- λιστα, γιά νά δικαιολογήσω τουλάχιστο την φήμη μου, κά- πως ρμμετρα: Δέν μοθ βολεί νά σ' άγαπω... Καί τα μεταζαργιά ναι... Τα λιναροβγαρσίματα καί τα κουκιά ξερά ναι1 ...Μά δέν πρόφθασα ν' ά- νοίξω τό στόμα μου, Ό μπα¬ μπάς πού παραστεκότανε νά ίδη τί θ* άποφασίσω μουρ- ριξε ά'γρΐ'ΐ ματιά... Λίγο άκό- μα καί θά μ' έκαιγε: —Κατρρίνα! Θά κάμης ότι σοϋ ζητοΰν οί κύριοι... Κατα- λαβαίνεις; Καί βεβαία εΐχα καταλάβει... Έπειδή ό μπαμπάς είναι... βε- νιζελικός έπρεπε νά γίνω ε- γώ... δημοσιογράφος! Τί νά κάνω; Ύποτάχθηκα!... Β' . ..Τό βράδυ, καθώς ξαπλώ θηκα στό κρ?ββάτι μου νά κοι- μιΐθ(7), μοϋ φάνη-κε σάν νάχαν γράφη μέ μεγά^α γράμματα φωιεινά πάνω στό ταβάνι τοΰ όωματίου μου τα λόγια ποΰ μοΰ εί/ιε φεύγοντας ό κ. Πρόε- δρος. «Θά άν<*λάβετε, δεσποι- νίς, τή «κοσμιχή κίνησι». Κλειοΰ σα τα μάτια μά τό «κοσμική κίνησις» δέν έννοονσε νά φύγβ άπό τό ταβάνι.... "Εμεινε έκεΐ άκίνητο, άπειίιτικό, άνησυχαστι κό, άδυσώπητο σάν νά ζητοΓσε εύκαιρία να γκρρμιστ'ϋ καί νά μοΰ κοχμτνθυυψαλλα τό κεφάλι.. Στριφογύαΐζα στό στρώμα μέ άγωνία καί δέος καθώς τό μυ- αλό μου πετοϋσε άπελπισμένα και ά'καρπα πότε στήν έ'κθεσι ζωντανών κρεάτων τής «Αϊγ- λης», πότε στή φαρδαλή σαββα- τοβραδυνή νυσταγμένη ανακα- τοσούρα τού «Ντορέ», πότε στίς όίκεφρς δευτέρας νεότητας συγκεντρώσεις τού «Τέννις», πό τε στή «Ρέμβη», στίς «Άμυγ- δαλιές» καί στή «Φέμινα» πού πλημμυρονσαν άπό..., άδειανές καρέκλες,πότε στά «κουμκαμ— χαμάμ» καί «Πινάκλ—χαμάμ» σιχλονάκιπ, δπου χρόνια το')ρα χωρίς τελειο>μό καί άνάσαν δο-
κιμάζουν τή τύχη τους οί μη-
τεροΰλες μας, άλλά..... τίποτε!
Ή «κοσμική κίνησις», μοΰ εΐχε
πή ό «καποισς» θέλει χάρι,
σιά καίφρεσκάδα, χι' έγώ, όπου
καί οίν |επετι.όμου('α νοερά,
ρισκα μόνον «...ξεραίλα καί των
γονέων!» Μέ εΐχε πιάσει άπελ-
πισία! Μου φαινότανε σόίν νά
άρχές, κατέλαβον ^τά Δημοσία
ΚαΓαστήματα καί άνεκήρυξαν ώ¬
ραία και καλά την... λαοκρατί-
αν! Την έπίσημη άναγγελία τής
άνακηρύξεως έκαμε άπό τόν έ-
ξώστη τής Νομαρχίας ή έκ Και-
σαριανής Κόνα Μαρίτσα Μπε
ρέτογλοι/μέ τα κάτωθι έμπνευ-
σμένα λόγια:
—Καλέ σείς, καλέ σεΐς, παλ-
Αηκαράτιδοι... Ααουτζικιδοι!...
Άπό τώρα καί μπρός, μάτια
μου, βά τα περνάμε οΊιως στό
Μπουρνόβα.. 'Ρμείς βά εϊμαστε
άφεντάδιδοι κοίδιευβυντάδιδοι..
Λαοκρατ/α κα'ι άχι Βασιλέα!
Φυσικά οί επαναστάτας μόλις
έγιναν κύριοι τής καταστάσεως
άμπάρωσαν καλά τίς πόρτες τής
πολιτείας γ:ά νά μήνμπορέσουν
νά ξαναγυρίσουν μέσα οί μο-
ναρχικοί. Γιά μερισσότερη μά-
σεις, οί είκόνες ήταν τεΑεως λιστα άσφάλεια τοποδέτησαν Έ
άνάκατες.... Πλάϊ στά Ντερμι- πονιτάκια πάνω στΐς έπάλξεις
τζίδικα βρισκόταν τό.. Μέγαρο πού φώναζαν μέ τα χωνιά...
τού Μετοχικοϋ ιαμεί-υ Γτ'ρατοϋ, —Μην κοτίσετε νά ξαναγυ-
στόν κήπο των Τριών Καμάρων ρίσετε γιατί βά σάς σφάξωμε!
είχαν στηβή οί άδριάντες των
Κολοκοτρώνη καί Τρικούηη, τό
κομψότατο κινηματοβεατράκι
μας «Μινώαη Ζϊραφε άπ'ρξω
μέ μεγάλα φωτεινά γράμματα
«ΡΕΞ», τό Καραμπουρνοϋ τής
Θεσσαλον κης ήταν ακριβώς
στή βέσι τού... Κόυλε, ό δρόμος
ό α ά δέ ήα
χτα κι' έγώ, άντί νά «καρφαλώ
κ *ί νω, δλο καί κατρ ικυλοΰσα στήν
άβυσσο.... ΙΙήοα τότε—τί α/.λο
νά έκανυ—πέντε άσπυρίνες καί
.... άποκοΐμήθηκη!
Γ'
....Τό πιό χαρακτηριστικό τού
παράξενου ονειρου πού εϊδα,
μέοα στόν ανήσυχο ίίπνο μου
αυτής τής βραδυάς, ήταν τό
πώς η αΐοβησι τού χρόνου, τού
χώοου καί τού τόπου σχεδόν
δέν ύπήρχε! "Εμοιαζ£ σάν τό
Ήράκλειο νά ήταν παντοϋ δ¬
που ύπήρχε Ελλάς ή καλλίτερα
σάν όλόκληρη ή άλλη Ελλάς νά
είχε στριμωχβή μέσα στό Ήρά¬
κλειο. Οί μορ<ιές, οί έντυπώ- πρός τα χανιά δέν πήγαινε—τα χά—πρός τα Χανιά άλλά πρός τή... Αάρισσα... Κοντολογής αίσβανόμουναπώςδλη ή'Ελλάδα βρισκόταν γύρω μου, Πολιτεία μεγάλη, πλούσια, παραμυθ νια περιτριγυρισμένη άπό πλατειά βαρεία τείχη μέ καλοφτιαγμένες έπιβλητικές έπάλξεις.... Ειχα πάει μέ μιά μου φιλενάδα στό μεγάλο άεροδρόμιο τού Χασα- νιοϋ πλάϊ στά «Μικρά Χαμαμά- κι» γιά νά περιεργαστούμε τα καινούργιαάμερικάνικα διακοσιο θε σία τής γραμμής «Ελλάς—Η¬ νωμεναι Πολιτειαι» την ωρα α¬ κριβώς πού γυρνοϋσαν άε,. οπο- ρικώς άπό τα Λονδϊνο ό πρωβυ- πουργός κ. Τσαλδάρης καί ό άρχηγός των Φιλελεύθερον κ. Βενιζέλος. Δηλαδή, αύτοι βά έ'- πρεπε νά είναι έκείνοι πού γυρ νούσαν, άλλά σέ μάς φάνηκε σάν νάσαν οί βουλευταί κ. κ. Ί:|·.ΓαΑινιανός καίΝικολ. Κρασα- δάκης μέ την μορφή τού κ. Τσαλ- δάρη ό πρώτος καΐ τού κ. Βενι¬ ζέλου ά δεύτερος. Άκούσαμ. αλλωστε τόν κ. Μήτσον Βλαν- τάν πού είχε πάει νά τούς ύ- ποδεχβή νά τούς λέγη.: —Κολως ώρίσατε κ. κ. Τσαλ- δάρη καί ΒενιζέλεΙ —Εύχαριστοϋμε βερμά, συν- τροφε Ζαχαριάδη, απήντησαν μειδιώντας έκεϊνοιΙ Δ. .... Καβόμουνα μέ τή φιλενά¬ δα μου στοΰ «Γιαννάκη» καί παίρναμε ήσυχα τό οϋζάκι μας καθώς άρχισαν νά φωνάζουν δλα μαζί τα ραδιόφωνα τού κό¬ σμου σαν δαιμονισμένα... «Προ- σοχή.. προσοχή... Μόλις εγνώ¬ σθησαν τα άποτελέσμστα τοϋ δημοψηφίσματος στήν Έλλάδα.. ψηφίσαντες 1.000.000 ακριβώς., υπέρ τής έπανόδου τού Βασι¬ λέως ψηφοδέλτια 999.999. Κατά τής έπανόδου ένα. Άκυρα.. κανένα!» Τό τί εγινε ϋοτερα άπ'αυτήν την άνατγελ1α δεν περιγράφεται... Οί σειρήνιςθα- ρουσαν συναγερμό, τακανονια βροντοϋσαν, τα βαπόρια σφύρι- ζαν καί... τα πετεινάρια έκρα- ζανΐ... Καί πρίν άκόμα κοπάση, ή άντάρα, τό βουητό, ή σύγχυσις καί ό πανζουρλισμός οί χιλΐαδες των βασιλοφρόνων ξεκίνηοαν ι νά ύποδεχτουν τόν Βασιληά,' ποϋ είχε όιαδοβή πώς έρχότα- ν« κι' όλας... έζω άπό τα σύνο- ρα τής Πολιτείας. Πήγαιναν μπροβτα σέ δυό περήφανα α- τια καβάλλα ό Νομαρχης κ, Χγουρός καί ό Δημαρχοςκ. Αν- δρουλάκης καί λ·γο πιό πίσω' τουςό φ^ρμακοποιός κ. Γεωρ¬ γιάδης καί ό ΐμπορος κ. Χάλα- ρης. Άκολουβοϋσαν άτέλειωτες σεΐρές άπό ώραίους σίδηρο¬ ν ρακτους Ιππότες μέ περικβφα- , λαϊες πού λαμποκοποϋσαν ο τόν πρωΐνό ήλιο, μέ πανοπλίες πού άστραφταν καί κοντάρια πού ί- παλλαν στόν άγέρα... Τό οέαμα ήταν άληβινά έπιβλητικό, τρο¬ μερά καί ώραίο... Μά οί μοναρ- χικοί δένείχαν άκόμα καλά καλά απαμακρυνσήάπό τα τείχητήςπο Ε' ώοες άργότερα εΐχε ά- ναγγελδή ό σχηματιομός τής νέ¬ ας Κυβερνήσεως τής Λαοκρατικής Δημοκρατίας ή τής Δημοκρατικής Λαοκρατίος.. Θυμάμαι καλό τα όνόματα των νέων υπουργόν γιατΙ στο σημεΤο αϋτό τα δνειρό μου ήταν άπόλυ- τα ξεκάδαρο. Νά τα: Γιάννης Χρονάκης, Πρωδυπουρ- γός χωρίς Χαρτοφυλάκιο καί χω¬ ρίς...καπέλο. Εύαγ. Χριστοφοράκης, άντιπρό εδρος τής Κυβερνήσεως χωρίς χαρτοφυλάκιο άλλά μέ... χαρτο- φύλακα1 Στρατής Περγαλίδης, ύπουργός τήο «δουλειάς» καί τής άνοικοδό μησης. Ι Νικόδ. Κριτσωτάκης, ύπουργός τής Γεωργίας. Απόστ. Κατεχάκης, ΰπουργός τής πτωχολογιάς καί των Άκτη- μόων... Αημ. Σταυριανάκ-,ς, ύπουργός των Εσωτερικόν. 'Αριοτ. Χατζιδάκης, ύπουργός τώ/ Καλών Τεχνων. Μέν. Παρλαμάς, ύπουργός τής ΠαιδεΙας καΙ...πτηνολογίας| Τα ϋπόλοιπα ΰπουργεΤα έμει¬ ναν νά συμπληρωδοϋν άργότερα. Στό μεταξύ ή μετριοπάθεια τής νέας Κυβερνήσεως έοχολιάζετο εύμενέστατα αρίστην δέ εντύ¬ πωσιν έπροξένησε ή διαβιβασσεΤ- σα, Οστερα άπό όμόφωνο άπό ωασι τής νέας Κυβερνήσεως, παρά τοθ ύπουργοθ τής Εργασίας κ. Σ. ΠεργαλΙδη δερμή παράκλησις πρός τάν Ιατρόν κ. Στ. Σαριδακην δ- πως αναλάβη τό υπουργείον 'Υ- γιεινής καί Κοινωνικάς Προνοίας. Ό κ. Σαριδάκης, πού ώς γνω¬ στόν άνήκει οτό Κέντρον, άπε- πεδέχση την προσφοράν υπό τόν όρον δπως τό υπουργείον τού μετονομασδή είς «ΎπουργεΤ· όν 'Υγιεινής, Κοινωνκής Προνοί¬ ας καί ΛογοπαιγνίωνΙ...» Ό όρος έγινε άποδεκτός1 ΣΤ1. .. Βρισκόμουνα ατό δεύτερο ή τρΐτο στάδιο τοθ ϋπνου μου δταν δρχιοαν νά γίνωνται καταφα- νώς αΐοδητά τα άποτελέσματα των δραστικών μέτρων τής Λαο- κρατικής Κυβερνήσεως! Ριζικαί με- τοβολαΐ έοημειώδησαν στή Γή, στόν Ούρανό, στή δάλασσα καί στόν άγέρα, στό πνεθμα καί στήν ϋλη... Ή ζωή άλλαξε δψι σέ δλες τίς έκδηλώσεις της... Ό ούρανός ανοιξε καί έβρε· χε «μάνα» δηλαδή... όρτύκια1 Ή μεταξύ Ηρακλείου καί Ντίας δάλαοσα άποξηράνθηκε καί εγι¬ νε .. μποστανόκηπος γιοματος λο- γιών λόγων λαχανικά καί φροϋ- τα! Τα ψάρια πού ήσαν στή δα λασαα αυτή βγήκαν στή στεριά πήραν σβόρνα τα σπΐτια τής πο- λιτεΐας και ζητοΰααν τηγάνια νά τηγανιστοθν! Ό τρ6πος πού τό ζητοθσαν αύτό ήταν αύτόχρη- μα ουγκινητικός' —"Εχετε, παρακαλοθμε, τηγάνι νά μα.ς τηγανΐσετε, Ό ΨηλορεΙτης έλέπτυνε σιγό— σιγά καί ψήλωνε στόν ούρανό... Κυί δταν βγήκε σέ 500 χιλιόμε- τρα ϋψος έγειρε άπότομα οτό Βορρά, άκούμπησε ήρέμα τή χιο· νισμένη κορφή τού κάπου έκεΤ στό Φάληρο, καί εΤπε στούς Άδη- ναΐους πού ήθελον ναρβοθν στήν Κρήτη ή στούς Κρητικούς πού ήοε- λαν νά πάν στήν ΆΒήνα —ΌρΙστε, κύριοι, περδστε... Ζ'. ...Κατά παρόμοιο τρόπο είχον λυθή δλα τα μεγάλα προβλήμα- ταί Ή ζωή ήταν πιά γιά δλους μιά ευχαρίστησις, μιά διασκέ¬ δασις, μιά χαρά έ'να γλέντι... Μέσα στήν μεγάλη πολιτεία πού έώρταζε την άπελευθέρωσι άκου- γόνταν χιλιών λογιών μουσικέΐ κι' ό κόσμος πλημμυροϋσε τούς δρόμους κεντρικούς κι' άπόκεν- τρους χοροπηδώντας, ζητωκραυ- γάζοντας καί γελώντας... Φυσικά τό χρήμα εΤχε καταργηθή, τα άγαθά μοιραζότανε δωρεάν κι' οί καταστηματάρχες τσακιζόν- ταν πώς νά έξυπηρετήσουν την πελατε Ια τους .. Σ' δποιο μαγαζΙ κι' άν έμποινες έπρεπε ΰποχρε- ωτικά νά πάρης δσα πράγματα μποροθσες νά σηκώσης, άλλοιώ- τικα ό καταστηματάρχης τό θε- ωροθσε προσβολή... Ό ΰφασμα- τέμπορος κ. Τσαχάκης ύπεχρέ- ωνετΐς πελάπσσέςτου νά πέρνοιν άπό δυό φορέματα ή κάθε μιά άλλως άπειλοϋσε πώς θά αϋτθ- κτονοθσε... Ό έμπορορράπτης κ. Μαρούδας στεκόταν καταμεσής τής Πλβτειδς Στράτας άπέναντι στό μαγαζί τού μέ τό μέτρο ριγ- μένο στό σβέρκο τού κι' έπερ- νε... μέτρα βοών περνοθσαν ά¬ πό κεϊ γιά νά τούς κάμη και νούρια κοοτούμια! Ό παντοπώ- λης κ. Μπαλτζάκις, δρθιος στή μέση μέση τοθ Μεϊντανοϋ, μπρός σέ μιά πελώρια βαρέλα ϊκανε μέ μιά τεραστία κουτάλα διανο- μή μαύρου χαβιαριοθ στόν κό- σμο πού περνοθσε μέ τίς κα· ραβάνες τού... Ό Μάκης πηγαι- νοερχότανε οάν οβΐγα στούς δρόμους μοιράζοντας παγωτά καϊ γλυκίσματα κι' άν κανένας άπό παληό συνήεεια, ίκονε νό τόν πληρώση τόν άπόπαιρνε ζα- φνιασμένος. —Πληρώνουνε τώρα άδέρφι; Λα- οκρατΐα τό πράμμα!... **♦ Η'. ..... Κατά τό βραδάκι μάλιστα καθώς έξακριβώθηκε ή είδησις πώς μεταξύ λαοκρατικών καί μο- ναρχικών εΤχε γΐνει άνακωχή καί πώς επετράπη στούς τελευταίους νά μποθνε μέσα στήν πολιτεία, ό ένθουοιασμός καί, ή χαρά τοϋ κό¬ σμου έφδασαν οτό κατακόρυφο. ΠαντοΟ κυριαρχοΰοε τό αΤσθημα τής άγάπης καί τής όμονοΐας. "Μ «συμφιλΐωσι» εΐχε γίνει χειροπια- στή πραγματικότητα... Ό Βασιληας χωρίς καμμιά έπΐοημο Ιδιότητα πιά καί τελεΐωςίγκόγνιτο εΤχε καταλύ- σει στό σπήτι τοθ κ. Ν. Κατσουλο- γιώργη δπου τόν επεσκέφθη καί τού υπέβαλε τα οέβη τού—ίκόγνι- τρ βεβαία—ό πρωθυπουργός κ. Χρονάκης. Ή κυβέρνησις τής λαο- κρατίας γιάνά δείξη περισοότερο τή μετριοπάθεια της έπρότεινε είς τόν νεαρόν κ.,Ι. Κραοοαδάκην την πρωθυπουργΐαν. Αύτός δμως άρνήδηκε κατηγορημοτικώτατα δή λώσας. — Δέν 'μπορώ^νό προεδρεύσω Κυβερνήσεως είς την οποίαν δέν δα μετάσχουν καί έκπρόσωποι τοθ Λαικοϋ Κόμματος! Θ'. ..,Πήγα μέ τή φιλενάδα μου στίς ΤρεΤς Καμάρες γιά νά πάρω ίνα αύτοκΐνητο νά πεταχτώ ώς στή.... ΛαμΙα' Τα άγαπητά οωφεράκια ό Πετράκης, ό Γιακουμάκης, ό Σου- βλής, ό Σιδερής, ό Παπαγιαννά- κής μας περιεκύκλωσαν καί ταακι ζόντουσαν ποιό νά προτιμήσωμε οπόταν... οπόταν ή «ροδοδάκτυλος Ήώς» πέρασε άπά τίς χαραμάδες τοθ παραδύρου μου καί... ;μέ ξύπνησεΙ Καλημέρα αας, φΐλοι αναγνώ¬ σται «αί άρ βουάρ την αλλη Κυ- ριακή... ΚΑΤΕΡΙΝΑ Κ. ΜΥΡΩΝ ΜΑΡΚΑΤΑΚΗΣ σήμκρον 1 Γίνρτ«ι > λζίον !
ί,νος άκομη
όστών
Γ|ρωος πού εθυσί¬
ασε την ζωήν τού διά την Έλ-
----Κ^κ-Τ«π------Μ .*.χητ—;„«, Μ^ ^ Λ°ί °Φ«·λ« τόν »ά-
λιτείας, τό ποδοβολητό των ά- Τα«Τ01!,Λ°.ν ι * τι'ν π(?ο°οσίαν
εις
σαν
τό Χαϊδάρι.
?δ ά
άπό τόν τάφον τοΰ
ς, ό ηό των ά
λόγων τους άκουγόνταν άκόμη
?ίδΤασέβδ^ *
μη
κρυφώνα? άπό*κα·°.'
ά
ς
ενός "Ελληνος,
Εΐναι τά ·ιστ«
ν Μύρωνος
β Γ £ . έξ 'Αγίου Μΰρωνος
τρΰπα ζεπετάχτηκαν ©ϊ «άρ|. ° οποίος συνελήφθη έδώ τον
στεροί» σάν μ ρμύγκια καί έπω Φρβρουάοιον τοΰ 11)42 καί έςε
φεληβέντες άπό την απουσία τελέσ&η άφοϋ έβασανίσί)η φρι
Χαίδαρίοιι κατόπιν έπιμελοΰς
προσπ«τ>είας τοΰ Καπετάν Έμ.
Μπαντουβά μετά τοΰ οποίον
συνδέεται διά στενής συγγβ-
νείας χαί τ η φροντίδι τού ί¬
διον ί>ά γίνη σήμερον ή μϊ-
τακομιδή των τίς τον Άγιον
Μι'ρο)να παρακολουθούντας
των πολυπληθών φίλων καί
τ«υ μοναΡχ.κών κατέλυααν π,» κωδώς τόν Ιούνιον τού 1ί)43'σννεονατών χον

-ι
ί
, 4
Β Ί&
"7*
ι!
,
»' . *.
ι 'Μ »
ϊ ·»
:
ί Ι
0 , Ι'
1 ,ί
» ( 1 41 ι *
■*<*·* » ί- >- ι .
* * *