40785
Αριθμός τεύχους
9342
Χρονική Περίοδος
Β
Ημερομηνία Έκδοσης
2/8/1948
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
'Κβδομαδ,αϊα άνεζάρτητος Αημοκρατ.κή εφημερίς έκδιδομένη εκάστη/ Αει/τέραν
Δευτέρα 2 Αυγούτσου 1948
Ίδιοκτηοία—Διεύθυνσις :
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΜΥΚΩΝΙΑΤΗΣ
ΠερΙο&ος Β'. Αριθ. Φύλ. 93-42.—Τιμή Φύλ. 500
Γρσφεΐα όδός Θεσσαλονίκης—Τηλέφων. 6.25
Ι
ΕΓΕΝΕΤΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ
Τίίίΐ ΣΥππΉΩΗ ΕΚίΙΡΟΣϋΙΗ
ΕΗ ΜΟΣΧδ^ΤΙκ. ΜΟΛΟΤΒΦ
Ή ούγκλησις τετραμεροθς
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ί6.
υ«ηρ.).— Ύηλεγραφήμα-
τα έκ Μόσχας άγγέλ-
λουν ότι χθες την νύκτα
οί έν τή Σοβιετική πρω-
τΐυούση έκπρόαωποι'τής
Μεγάλης ζ Βρεττανίας,
Ήνωμένων ί,Πολιτειών
καί Γαλλίας επεσκέφθη¬
σαν κεχωρισμένως είς τό
Ρωσαικόν υπουργείον
των εξωτερικών τόν κ.
Μολότωφ τού όποίου ή
άφιξις είχεν άναγγελθεί
ολίγον πρότερον.
Πρώτος έπεσκέφθητόν
κ. Μολότωφ ό Άμερι-
κανός πρεαβευτής κ.
ΛΙπέντβλ Σμίθ, κατόπιν
ό επιτετραμμένος τής
ΛΙεγάλης Βρεττανίας κ.
Χάρισον μετά τού είδι-
κού άπεσταλμένου κ.
Ρομπέρ καί τέλος ό
γάλλος πρέσβυς κ. Σα-
τενιέ.
Επί τής διεξαχθείσης
αυνομιλίας οί ΔυτικαΙ
έκπρόσωποι είς ουδεμί¬
αν ανακοίνωσιν προέβη¬
σαν.
Την Παρασκευήν τό
εσπέρας οί ώς £>ω έκ¬
πρόσωποι είχον έλθη είς
επαφήν μέ τόν κ. Ζαρίν
άπό τόν οποίον εζήτη¬
σαν νά έλθουν είς επα¬
φήν μετά τής άνωτάτης
ήγεσία«{«ών Σοβιέτ, κα¬
τόπιν δέ τούτου ό κ.
Μολότωφ όστις άπουσί-
αζε είς την εξοχήν λό
γω των θερινών διακο-
πών, επέστρεψεν είςΜό-
σχαν.
Κατά πληροφορίαι εκ
Παρισίων είς τούς εκεί
κύκλους ή άφιξις τού κ
Μολοτώφ καί ή συνομι-
λία τού μετά των εκπρο¬
σωπών των Δυτικών ου-
νάμεων χαρακτηρίζεται
ώς εύοίωνον γεγονός διά
την περαι έρω εξέλιξιν
τής καταστάσεως. Είς τό
Λονδίνον έξ άλλου θβω-
ρεΐταε ώς πιθανή ή αύγ-
κλησις τετραμερούς δι
ασχέψεως διά τό ζήτημα
τού Βερολίνου.
Η ΡήΦς ΒεΑιγραδΙοϋ'Μόσχος
Ή αντίδρασις τού Τίτο
είςτάσχέδιατηςΡωσίας
Ή Βαλκαν. ΟμοσπονδΙα
Αγγλικαί προσωπικότητες
Ο Αόρδος Μαουντμπάπεν
*Η πολυσχιδής δράσις τού
ΛΟΝΔΙΝΟΝ (Ιούλιος). -
Την 8ην Ιουλίου ανηγγέλθη
υπό τού Ναυαρχβίου 8α οΎλο-
ναύαρχος Κόμης Μάουντμπάτ-
τεν τής Βούρμας διορίζεται
Άρχηγός τής πρώΐης μοίρας
χαταδρομικων. Τα καθήκοντα
της νέας τού θέσεως δ Λόρδος
Μάουντμπαττεν πρόκειται ν' α¬
ναλάβη περί τα τέλη Όκτω-
β^ίου.
Ό Λόρδος Μάουντμπάττεν,
δ οποίος είναι ήλΐκίας 48 Ιτών,
επέστρεψε τόν τελευταίον μήνα
έξ Ίνδιών δ«ου ήσχησε τα κα¬
θήκοντα τού τελευταίου άντι-
βασιλέως χαί τοΰ πρώτου γβνι ■
χοΰ Διοικητοΰ τής(ώρ ις αυτής.
Ή δράσις τού άρχίζει άπό
τό έΊος 1913 δ ε είσή'θεν ώς
δόχιμσς είς τα Βρεττανικόν Βα¬
σιλικόν Ναυτικόν, υπηρετήσας
κατά τόν πρώτον παγκόσμιον
πόλεμον είς τάς Ναυαρχίδας
«Λάΐον» καί «Βασίλισσα Έλι-
οάββτ» υπό τόν κυβερνήτην
Λόρδον Μπήττυ. Είς ηλικίαν
18 έτών ήτο ηδη δεύτεοος κυ-
βερνήτης ενός σκάφους συνο
δβίας καί τό 1918 ύπηρέτηεε
είς Ινα ύα, βρύχιον.
Τόν Αυγουστον τού 1941 ό
Λόρδος Μάουντμπάττεν διωρί¬
σθη Κυβερνήτη; τοΰ άβροπλα-
νοφόρου «Ίλλάσΐριους» δύο μή-
| νβς δέ κατόπιν έγινε Σύμβουλος
των Συντονισμένων Έπιχειρή-
σβων μέ τόν βαθμόν τού Σΐο
λάρχου. Τόν Ιπόμβνο Μάρτιο
ώνομάσθη Άρχηγός των Συν-
δυασμένων Έπιχειρήσεων μέ
τόν βαθμόν τοΰ Άνιιβασιλέως
καί έπίτιμος Στρατάρχης τής
Άεροπορίας.
Αί γνώσεις τοϋ Λόρδου Μά¬
ουντμπάττεν είς τό πεδίον συν-
τονισμοΰ των κατά ξηράν, θά¬
λασσαν καί άέρα έπιχειρήσεων
καί ή πεΐρα την οποίαν άπέκτη
σεν ΰπηρβτών είς τάς κτήσεΐς
μεϊά των συμμάχων, Εύ^ωπαί-
ων καί Άμε,οικανών, επρόκειτο
νά χρησιμοποιήθοϋν πρισεχώς.
Τόν Αύ'γουσιον τού 1943 διω¬
ρίσθη Άνάκατος διοικητής τής
Νοτιοανατολι>ιής Άσίας, μίαν
θέσιν την οποίαν έκράτησε μέ-
χρι τής λήξεως τού πολέμου.
Τόν Ιούνιον τοΰ §Ή)υς 1940
ώνομάσθη Ύποχόμης, τόν δέ
επόμενον Δεκέμβριον Ιιιμήθη
διά τού παρασήμου τής περι-
κνημίδος. Ανηγγέλθη δτι θ' α¬
νελάμβανε την κυβέρνησιν τής
πρώτη; μοίρας καταδρομικών
τόν Απρίλιον τοΰ 1947. άλλά
άμέσως κατόπιν διετάχθη ώ;
Άντιβαοιλεύς νά βποητεύστι επί
των τελευταίων φάσεων τής άλ·
λαγής έξουσίας εί; τάς Ίνδίας.
Ο κ. ΧΟΥΓ' ΝΤΔΛΤΟΝ πρώτν,ν
ύπουργός τΟν Οίκονοιιικθν τής
Μεγ Βρεττανίας ό όποϊος πορσ·
μέν ών ύπουργός άνευ χαρτοφυ-
λακΐου 8ο μετέχη γοΟ 'Υπουργι·
καθ Τυμβαυλ'ου, άνατι&εμένων
είς, αυτόν εκάστοτε: εΐδικών κα·
Βηκόντων υπό τοθ πρωδυπουρ-
γοϋ κ. "Αττλο επί των μεγολων
ο!κον< μ ι κων προβΑημάτων τής χώροο Ό κ. Ντάλτον εΤνε μ'α άπό τα; πλέον έξεχούσας οΐκο- νομολογικές φυσιογνωμ'ας τής Μεγ. Βρεττανίας. Ή μεγαΐυτίρα πόλις Ή έπέτειος Νέας Υόρκης ΊορταΙ κα) παρελάοεις ΝΕΑΥΟΡΚΗ (Ιούλιος). - •Η πόλις της Νέας "Υόρκης ήρχισεν τόν έορτασμόν τής Χρυσής 'ΕττετεΙου της τόν Ι¬ ούνιον μέ μίαν τεραστίαν πα- ρέλασιν 50.000 άτόμων, 50 μουσικων καΐ πολλων απο¬ κρηάτικον σχεδιών. Έως την 20ην ΌκτωβρΙου Θά γί¬ νουν πολλά έξαιρετικά γε- γονότα διά νά έορτασθή ή έ- πέτειος τής ένσωματώσεως των 5 κοινοτικόν περιφερει- ών τής Μέας Υόρκης είς Ινα Δήμον πού δγινε τό Ιτος 1898 καί διά νά έπιδειχθή" ή πρόοδος τής πόλεως κατά τα τελευταία 50 ίτη. Τό πλέον γραφικόν μέρος τής πφτρελάσεως πού έγινεν πρός τιμήν τοθ ΧρυσοΟ Ίω- βιλαίου τής πόλεως, άπετε- λεΐτο άτιό 10.000 Νεουορκέ- ζους ξένης καταγωγής. Έν- δεδυμένοι μέ τάς έθνικάς έν- δυμασΐας των χωρών των, έ σχηματίσαν 25 όμάδας έθνι- κοτήτων: Αύστριακή, Βαλτι- κή, Βαυσρική, Βερμουδική, Κεντρικάς Άμερικής, Κινεζι- κή, Κουβαΐκή, Τσεχοσλοβα κική, Δανική, Όλλανδική, Γαλλική, Έλληνική, Ούγγρι- κή, Ίρλανδική, Ίταλική, Μβ ξικανική, Νορβηγική, Πολω- νίκη, ΠουΕρτορικανή, Ρωσική, Σλοβενική, Σουηδική, Γιουγ κοσλοβικη καί Τρινιντανική. Έν έπικαίρου ένδιοφέρον- τος μέρος τοθ προγράμμα- τος έορτασμού θά είναι μία ΠΑΡΙΣΙΟΙ (ΊούλιοΟ. - Γσλλική εφημερίς προβαίνει ο.[ τάς «ατωιέρω άποκαλύ ψεις έηΐ τής διενέξεως Τΐτ&- Κομινφόρμ αί οποίαι δντος -ΐνε ά<ρως έ»δισφέρουσαι Κσ ά τΑς άποκα>ύψεις
«•ού ι άς ό Τίτο κατόπιν μα¬
κρών δισταγμών ήονήθη τε-
^ικώς πρό μηνός την άρχη-
>1αν των βαλκανικών στρα-
Ιτευμάτων την οποίαν εΐχαν
Ιπροσψέρει είς αυτόν οί Ρώσ-
σοι άπό τοθ παρϊλθόντος
Μαρτίου. Ή άρνησις αυτή
υπήρξε τό πλέον ενδιαφέρον
σηαεΐον τοθ πόκερ πού έπαΐ-
ζεΐο άτιό τιολλών μηνών με-
ταξύ τοθ ΒδλιγρσδΙου κσί
τής Μόσχσς καί τό οποίον
έξερράγη ώσάν βόμβα έντεθ
θεν τοθ σιδηροθ τιαραπετά-
σματος.
Άλλά άς δοθμε διατί ό
Τίτο ηρνήθη; ΟΙ ΡΔσσοιπρο-
σέφεραν είς αυτόν τή^άρχη-
γΐαν των γιουγκοσλοβικών,
βουλγαρικόν, ρουμανικών
καί άλβανικθν στρατευμά
των μέ την εντολήν νά προ-
πσρασκευάση, άπό τής έπο-
χί)ς τής εΐρήνης άκόμη, την
διεΐοδυσιν των κομμουνιατι-
κών δυνάμεων είς την
Μεσόγειον καί Βόρειον Ά-
φρικήν. ΤΗτο τιροφανώς μΐσ
μεγάλη τιμή. Άλλ' ί- Τίτο
την απερριψε διά ζ4ό
1) Διά λόγους γοήτρου.
Διότι δέν ήθελε νά τεθή υπό
την Ανωτάτην ΆρχηγΙαν τοθ
στρατάρχου Τολμποθκιν, τοθ
όποίου ή διοίκησις μέ έδραν
την Όδηοσόν, περιλαμβάνει
δλας αύτάς τάς περιοχάς.
Καί 2) Διότι διέβλεπε είς την
πρότασιν τοθ Στάλιν τό τε-
λευ;αΐον στάδιον, διεισδύ-
σεως τοθ σοβιετικοθ στρα-
τοθ—πού έχει δύναμιν 500
χιλ. άνδρών—είς την Γιουγ-
κοσλσβίαν. Ό Τίτο αντελή¬
φθη οΐι οί Ρώ?σοι ί)9ελαν νά
άποβοθν πραγματικοΐ κύριοι
τοθ γιουγκοσλαβικοθ στρα-
τοϋ, ό οποίος εκινδύνευε νά
διαφύγη των χειρών τού.
Ή δλη δμως τακτική τοθ
Τίτο—γράφει ή γαλλική έ·
Διεθνής Άεροπορική Έκθβ·
σις, άπό την 31 ην Ιουλίου
έως την 8ην Αύγούστου. Ά¬
πό την 23ην Αύγοόστου έως
την 19ην Σετιτεμβρίου τό Με
γάλο ^Κεντρικό Άνάκτορον
θά στεγάσΓ) μίαν Εκθεσιν α ής
Χρυσή. ΈπετεΙου ή ό ποία
θά παρουσιάζη την πρόοδον
καί τα έργα των 102 Δημοτι-
κων Τμημάτων καΐ δρ"γαά)
σεων τοθ Δήμου.
φημερίς—·ίξηγεΐται καί άηό
άΊλους λόγους. Πρός εδραί¬
ωσιν τής έξουσΐας τού ό
σιρατόρχης ύπεχρεώθη νά
συνδισλλάξη τα άκρα. Τα ά¬
κρα αύτά άφ' ενός εΤνε ή
μυστική άντΐοτασις τιού εί-ε
άντικομμουνιστική καΐ εύνοεί
την Δύσιν καί όφ' ετέρου οί
κομμουνισταί ήγέιαι Γιουγ-
κοσλάβοι οί όποΐοι σήμερον,
κοθώς ό Τίτο, εΐ^ε οί άγριώ-
τεροι μαρξισταΐ τής Εύρώ-
πης.
"Αλλος βμως ένας πσρά-
γων υπεχρέωσε τόν Τίτο νά
άπομακρυνθή τής σοβιετικής
«γραμμής». ΚαΙ ό πσράγων
αύτός είνε ή οίκονομική κα¬
τάστασις τής χώρας τού.
Ή κατάστασις αυτή εΐνεκα-
κή. Οί Γιουγκοσλάβοι πάρη-
μποδΐσθησαν νά προσχωρή-
σουν είς τό σχέδιον Μαρσάλ
καί τό «σχέδιον Μολότωφ»
πού επρόκειτο νά τό άντικα-
ταστήση ύτΐΓΐρξεν άπογοη-
τευτικόν. Ή Ρωσσία λαμβά-
νει άπό την Γιουγκοσλαβί-
αν τόν οΐτον της καί δέν
χορηγεΐ είς αυτήν είς άντάλ
λαγμα τα άπαραίτητα βιο-
μηχανικά προ ΐ'όντα. Ό ΤΙ-
το ηναγκάσθη οθΐω ν* αν¬
τιμετωπίση μίαν οικονομι¬
κήν συνεργασίαν μέ την Δύ
σιν καΐ ιδίως μέ τάς Ηνω¬
μένας Πολιτείας, πού, άπέ-
δωκαν είς την Γιουγκοσλα-
βίαν τό μεγαλύτερον μέρος
τοθ δεσμευμένου είς την Ού-
άσιγκτον χρυσοθ της.
Τό Κρεμλΐνον δέν ή .ο δυ¬
νατόν νά δβχθβ επί μακρόν
παρομοίας ενεργείας. Ή κα-
ταδίκη έξετελέσθη. Δύναται
νά λεχθή 6τι πρός τοθτο β(ρ
γάσθη πολύ καΐ ό Τίτο. Διό¬
τι ευρέθη πρό ενός διλήμμα-
τος: Νά αντισταθή ή νά έ-
ξαφανισθ^. Έγινβ τό πρώ¬
τον: Ό Τίτο άντέστη. Με-
ταξύ των ύποτελών τοθ Στά
λιν είνε ό μόνος τιού ηδυνή¬
θη νά υψώση τό κεφάλι τού
επί πολλούς μήνας είς τόν
άρχοντα τοθ Κρεμλίνου χω-
ρΐς νά «έκκαθαρισθή». Σήμε¬
ρον ή θέσις τού είνε 4πικίν-
δυνος.
Άλλά καΐ οί άντίηαλοί τού
τόν θαυμάζουν τιώς κατώρ¬
θωσε νά κρατηθή άκόμη έφ'
δσον φέρει πρός τούς Γιουγ-
κοσλάβους έκεΐνο τό οποίον
ζητοθν άλλωστε δλοι: την ο¬
λοκληρωτικήν ανεξαρτησίαν
τόσον άπέναντι τής Άνατο-
λής Βσον καΐ άπέναντι τής
Λύσεως. Είναι μία κατάκτη-1
σις έκτάκ^ως δυσχερής. Είνε
βέβαιον έν πάση περιπτώσει1
δτι αύΐός ό τρόπος τοθ άκε-
Ό Λόρδος ΜΑΟΥΝΤΜΠΑΤΤΕΝ
καιά τελευταίαν φωτογραφΐαν. (Βλέπε σχειικόν
σημείωμα είς άλλην στήλην).
ΝΑΙΉ ΟΧΙ;
(ΤΕβΤΙΙΙΜ ΝΟΝ ΩΑΤυβ)
(ΤΕβΤΙΙΙΜ ΝΟΝ
Τού Θεογΐλ. Λάμπης καΐ Σφακίων
κ. ΕΥΛΙΕΝΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ
Ή άπλή λογική καί ό κοι¬
νάς νοθς αύτό λέγει καί πα·
ραδέχετε δηλαδή είναι ήμέ-
ρα ή δέν είναι; "Αν είναι
ήμέρα άποκλείεται συγχρό
νως καί νά μή είναι, διότι τό
τε εχομεν άντίφασιν, την ό
ποίαν ό άαλοθςλογισμός δέν
άποδέχεται. Αύτ6 εΐπε καΐ ό
Χριστός προκειμένου τΐερΐδρ
κου «ναί, να(, ή ού, ού», τό
δέ περισσόν τούτων έκ τοθ
πονηροθ εστίν» καΐ ήδη συγ¬
κεκριμένως είς ωρισμένον
ζήτημα.
"Ομιλούμεν περί πολιτείας
καΐ έκκλησΐας. λέγομεν περί
των σχέσεων μειαξο αυτών.
Άναγράφομεν διαμαρτυρίας
τής έκκλησΐσς διά πράξεις
καί ενεργείας τής πολιτείας,
αΐτινες προσβάλλουν καΐ
διασαλεύουν τ* κθρος τής
έκκλησΐας. Κατονομόζομεν
προφορικώς κοΐ γραπτώς
παραλεΐψεις έκ μέρους τής
ποληείας Ιναντι τής έκκλη-
σίας, αΐτινες ίσοδυναμοθν
πρός υποδούλωσιν καί αύ¬
τό τουτο καταρράκωσιν τής
έκκλησίας ώς ζώντος καΐ
αύτοσυστάτου καί αύτοδυ-
νάμου όργανισμοθ έκ θεοθ
τό βΤναι καί την πηγήν έ
χοντος.
Ή έκκλησία ώς τοιαύτη
έχει ή 8έν έχει αποστολήν
μέσα είς τό έλληνοχρι-
στιανικόν κοινόν; Εάν δχι,
νά λεχθή φανερά διά νά
αρχίσωμεν άνοικτά τούλα-
ραίου έθνικισμοθ περιβεβλη-
μένου μέ ένα ακέραιον κομ¬
μουνισμόν δύναται νά έχη ά-
νυπολογίστους συνεπείας καΐ
διά τα δύο άντιμέτωπα μέρη
τοθ κόσμου. Ή έπιτυχΐα ή ή
άποτυχία τοθ Τίτο θά εξαρ¬
τηθή άπό την υποστήριξιν
τιού θά ήμπορέση οδΐος νά
εθρη μεταξύ αυτών τούτων
των Βαλκανικών κρατΔν.
Παρά τα φσινόμενσ, οθτε ή
Βουλγαρία, οδτε ή Άλβανία
δέν έπιθυμοθν νά διακόψουν
τάς σχέσεις των μέ τό Βελι¬
γράδιον. Εύνοοθν την πρότα¬
σιν τοθ Τίτο περί πραγματο¬
ποιήσεως μιάς Βαλκανικί|ς
ΌμοσπονδΙας ΚαΙ είναι άλ-
ληλέγγυοι μέ την Γιουγκο-
σλαβίαν άπέναντι τής εΕΑ_
λάδος.
χιστον. Άπομένει άρα ή κα-
τάφασις δτι ή έλληνική έν
τή Έλληνικ{} Έπικρατεία
Έκκλησία Ιχει αποστολήν
καί μάλιστα κατά κοι¬
νήν όμολογίαν υψηλήν καί
εξαιρετικήν καί δή κατά
την σημερινήν κρίσιμον επο¬
χήν. ΚαΙ ποία είναι ^ή απο¬
στόλη τής έκκλησίας ώς θε-
οσυστάίου όργανισμοθ; Ναί
είναι τό δλας της γής καί
τό φώς τοθ κόσμου. Πολύ
καλά. Νά είναι, άλλά είναι
πάντοτε πραγματικά δραστι-
κή, ήθική καΐ πνευματική
δύναμις άποτοξινώνουσα καΐ
άποκαθάρουσα τόν κοσμι-
κόν οργανισμόν άπό τάς παν
τοΐας κηλΐδας καί μολυσματά
τού, καί μάλιστα ένεργοθσα
καΐ δρώσα προληπτικώςπρο-
λαμβάνουσα την μόλυνσιν
καί σήψιν ώς δύναμις άντι-
σηπτική;
Πρός άρσιν παρεζηγήσεως
καί λοιπών σοφιστικών άντι-
λογιών άνάγκη π&σα νά χο-
ρισθοθν τα τιρόβστα άπό τα
έρίφια, τό εκάστοτε δργανα
τής Έκκλησίας άπό τόν ορ¬
γανισμόν αυτόν καθ" εαυτόν.
ΚαΙ τα δργανα τής 'Εκκλη-
σίας δέν παύουν νά είναι
άνθρωιχοικαΐ£ούδέ αποκτώσι
διά τΡς νέας Ιδιότητος των
τό άναμάρτητον, τό άπρό-
σβλητον καί την παντελΤ) ά-
νοσίαν δπως καί δλρι οί κα¬
τά Χριστόν καί είς Χριστόν
βαπτιζόμενοι καί μένοντες
πιατοί χριστιανοί. Ναί, άλλά
τα δργανα τής έκκλησίας *-
πιτρέπεται νά εχουν τάς αύ¬
τάς ή καΐ μείζονας ενίοτε ω¬
ρισμένα έκ τούτων, άδυνα-
μίας, καί ατελείας; Ή
πρόχειρος άκριτος κριτι-
κή ή μάλλον ή ύπερκρι-
τική έδώ ακριβώς άναρριχά·
ται, πΛς^γάρ£ού; Καί έξακον-
τΐζει τούς μύδρους καί τούς
κεραυ.ούς αυτής. Εναντίον
τινος; Κατά των παρεκτρεπο-
μένων μήπως προσωπικάς;
Ούχι ατυχώς καί συνήθως,
διότι δέν την χαρακτηρίζει ή
εύθΰτης καΐ ή τιμιότης, δός
δι* ειπείν ένΐοΐε καί δέν την
βοηθεΐ ή διανοητική της κα¬
τάστασις καί ίκανότης. Έλ-
θετε δμως δλοι Σεΐς οί καλής
•πίστεως καΐ άγνής προαιρέ-
(Ζυνέχεια είς την 4ην αελΐβα)
42ον
Ά«ό τα 1677 χ' ΐΛβιτα, άπά
τόν χαιοό δηλαδή πού κατώ^
θωσε ό Μπαρότσης νά άντ<κλ- λιίξυ τό φέουδό τού μέ τό ήσυ χο χωριό Χαλχιού; τής Χίου, δέν τόν συναντδμαι πιά στά έ"γ- γραφα τοϋ Τουρκικοϋ Άρχείου Ηρακλείου. Διακόπτει κάθε οχέ- ση μέ τόν τόπο αύτό καί φ ,ί νεται δτι εζούσε άλλοτε στή Χίο στό νέο φέουδό τού κι' άλλοτε στήν Κωνότανηνούπολη. •Ό¬ πως χοιΐ άν ΙχΒ τό πρδγμα, 6 Μπαρόϊβης κατώρθωσε επί τέ- λου;, ΰβτερα άπό προσπάθειε; πολλων χρόνων νά φύγη άπό την Κρητη, άπό τόν τόπο αυ¬ τόν «ού δέν αίσθάνονταν διόλου άοφαλισμένο τόν Ιαυτό τού «ι* βπου εΐχε τόσο έπίβουλα έργα- οθή χαί τόσο μισηθή. ΟΕ φίλοι τού οί ΤοΓρκοι, γιά τούς ΟΛθί- θυς έργάοθηκε κι" Ιργάζονταν άκόμη μέ τόσο φανατισμό χαί άφοσίωση, δέν μποροΰσαν νά μή Ικανοποιήσουν τίς έπιθυμίες καί τίς άπαιτήσεις ενός τέτιου άκριβοΰ χαί μπιστικοΰ φίλου *ων. Ό Μπουνιαλής, «ού Ιζησε καΐ ««τίγραψβ μβ ίστοοική ίχρί- βεΐα δλα τα γβγονότα τοΰ Κρη¬ τικού Πολέμου καί πού μϋ; § δωσε τόσες πολλές πληροφορίβς γιά την ΰπόθεση αυτή τής προ δοσίας τοΰ Μ. Κάστρου, παρα- ξενεύεταΐ μέ τίς έχδηλώσεις αύ τές συμπαθείας καί άγάπης των Τούρκων πρός τόν Μπαρότση καί γράφει στό γλαφυρότατο χρητικό ίδίωμά τού ' 'πρεπε οί ΆγορηνοΙ νά μην (τόν άγαποθνι, γιατΙ 'καμε έπιθουΜά νά μην τονε (Θωροθνε. §Σ τή χώρσ, 'ς την πατρΐδα τού, (τόχα νά τό διγΰΓθΐ, τάχα πΛς την έπρόδωχε, τάχα νό (μή λυπβται; Καΐ παντα νδχη 'ς την κορδιά την (άπονιά ποθ 'γ'νΐΐ το Καστ^ο όγιά λόνου τού μέσα (νά τό ε κρΙνο>.
Ό Μιουνινλή; φαίνβται ά¬
κόμη πώ; κίτι πληροφορβϊται
ά«ι) τίς ποοσπάθειβς τής Ενε¬
τίας γιά νά ξεκάμπ τόν πςοδό-
τη, ή ξεύροντας σία σίγουρα
πώς μιά μέρη οΰίω; τ) άλλως
δέν θά μπορέσυ νά ξβφύγχι άπό
τό έχδιχητικό χέρι των βενετσι-
άνων πρακΐόρων, βάζει στήν ά-
φήγηβή τον νά λίγυ τό Μ. Κά-
Ίστορικές Έπιφυλλίδες
Άπό την πολιορκία τού Μ. Κάστρου
("Η πολύκροτη υπόθεσις της ηροδοσίας)
Τού κ. Νικολ. Σταυρινίδη
στρο τα λόγια αΰτά'
«Πέταζε καΐ ζολόσρεψ€ φουοσότο
(τ' Ούτωμάνο
κι' δλους γιά μνιό τούς 'ζέα^ισε
(κ' Ινα προδότη πλόνο,
πού βγήκεν καί τα 'ρμήνβυσεν
(τέχναις καΐ 'χάλαοί με
καΐ 'κείνο πρ»τοφ6νευσε καΐ 'μένα
(γδΐκησέ με».
Πραγματικά ή ώρα τής εκ¬
δικήσεως καί τής θείας τιμω-
ρίας είναι πιά κοντά. 4Ο Μπα¬
ρότση; μ" δλο πού προφυλάγβ-
ται καΐ παίρνει τα μέΐρα τού,
δέν θά μπορέ η) 8<ος τό τέλος νά ξβφύγϋ την άμβίλικτη τιμω- ρίι. Οί βινετσιάνοι Βάΐλοι έρ γάζονται μέ μεγάλη προσοχή «αί μυοιικυιητα. "Εχονν εξου¬ σιοδοτηθή άπό την «ρο'Γστα- μένη τους άρχή νά μή λυπη θοθν, δσα χρήματη χι9 άν ξο- δβύσουν γιά την ύπόθεση αύττ). Άρκεΐ μόνο νά επιτύχουν καί νά έξονιώσουν τόν άνθρωπον αυτόν πού κατήντησε ίνα άγκά- θι μέσα στήν καρδιά τής Ενε¬ τίας. ΚαΙ μέ τα άφθονα χρήμα- τα πού διαθέτουν γιά την ΰπό¬ θεση αύ:ή κατορθώνουν στό τέο;, Ι'στω χ' έπειτα άηό μιά πρόσχαιρη Λποΐυχία- νά επιτύ¬ χουν τοϋ σκοποΰ των. Βρισκούμασΐε στά 1680. Ό Πιέτρσ Τζιβοάν, πού εΐχε δια- δβχ&ή τόν Τξουάννβ Μοροζίνη | στήν Πρεσβεία τής Ενετίας σΐήν Κωνσταντινούπολη κα¬ τώρθωσε νά όργηνώτη μιά νέα άπόπειρα εναντίον τοΰ προδότη Μπαρότση. Διέφθειρε καί έξα- γόρασε μέ πολλά χρήματα χαί ΰποσχέσεις χάποιον βενετσιά- νον Τζουάννε Ντάμπι, πού βρί- ακονταν έξόρισιος στήν Κων- σταντινούπολη, καθ ώς καί ένα έξωμό :η Χασάν Άγά, προγονό τοΰ Ντάμπι χαί πολΰ φίλο καί ?μπιστο τοϋ Μ. Βεζύρη Καρά Μουσταφά Πασά. Αύςοί οί δνό, πού ήσαν καί πολύ σχετικαί μέ τόν Μπαρότση, μπόρβσαν μιά μέοα νά βάλονν α«ό χρασΐ πον Ικέρασαν τοΰ προδότη μερικές στάλες άαό τό δηλητήριο πού τούς βϊχε Ιμπιστευθή ό ββνβ- τσιάνος Βά'ΐ'λος. Είτε δμως διότι ό Μπαρότσης ήταν Ισχυ¬ ράς χράσεω; άν^ρωττος, εί (ε διότι τό δηλητήριο δόθηπε σέ λίγη ποσότητα ή εΐχε χάσει άπό την πολυκαιρία τή δραστι- κότητά τού, ό Μπαρότσης γιά μιά στιγμή κινδύνευσε στά σο- [ βαρά χ' Ιχασε τίς αΐσθήσεις τού, στό τέλος δμως σώθηκε πάλι. | Μέσα σία μυαΐΊκά αρχρΐτ τής Ενετίας, στήν έμπιστευ- τΐκή άλληλογραφία τής Ινετι- χής Πρεσβείας πρός τούς Έξε- ταστές, βρέθηκε τα γράμμΐϊ τοΰ Ντάμπι πού Ιστειλε τοΰ Βίν-ι λου στίς 17 Αύγούστου 1680, καί στό δποΐο έκθέτοντάς τού δλα τα διατρέξαντα τοϋ προ· σθέτει καί τίς διαφωτιστΐκέ; αύτές λεητομέρειες: «Σήμερα τ ό ηρωΐ πηγά, δπως πάντα, νά ί-: δώ κάλι τόν Μπαρότση. Μό- λις μέ άνήγγβιλαν μέ κάλεσε άμέβως κοντά τού κ' ευθύς διέ νά μοί κάμουν χαφέ. Έγώ κατάλαβα τό σχοηό τοθ Μπαρότση καί τοϋ ρΐπα ϋχι δέν θά πιώ σήμερα καφέ. Προχο)- ρωντας στή συνομιλία μας τοϋ εΐπα, μή τυχόν ΰποπίεύβται ί- μένα κ (ι νομίζβι ότι έγώ τόν φαρμάκωσα. Έγώ τοΰ είπα, ά¬ πό σήμερα καί είς τό εξής δέν θά τοϋ δίνω πιά τίποτα μά δέ θέλω δμως νά μοϋ δίδτν κι* α·&· τος. Ό Μπαρότσης μόλις ά'· κουσέ τα λόγια μου αύ (ά χαμο- γέλασε μ" Ινα πικρό τρόπο χαί μοΰ βΐηβ: Μά καλά δλα αΰΐά άγαπητέ μου, πώς δμως συνέ- βηκ?, κι9 αΰ ώ τό εΐδες καί σύ ό ΐδιο;, δ τι μόλις μοϋ έδωσες νά πιώ άπό έκεΐνο τό κρασί, χωρίς νά περάση πολύ ώργ, μιά φωτία δρχισβ νά μοϋ καίϋ τα σωθικά μου κ'Ιχασα τίς ηίσθήσεις μου;» "Υστβρα άπό την πρόσκαιρη αύτη άποτυχία, δ Βΐι'λος γρά- φβι στούς Έξβταστές δτι δέν γνωοίζει τί θά κιίμυ τώρα ό Ντάμτιι κ'«ί πως θά μπορέση νά ηροχωρήσο στό Ιργο πού άνέ· λαββ. Ν, ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΪ
Δευτέρα 2 Αυγούτσου 1948
Ίδιοκτηοία—Διεύθυνσις :
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΜΥΚΩΝΙΑΤΗΣ
ΠερΙο&ος Β'. Αριθ. Φύλ. 93-42.—Τιμή Φύλ. 500
Γρσφεΐα όδός Θεσσαλονίκης—Τηλέφων. 6.25
Ι
ΕΓΕΝΕΤΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ
Τίίίΐ ΣΥππΉΩΗ ΕΚίΙΡΟΣϋΙΗ
ΕΗ ΜΟΣΧδ^ΤΙκ. ΜΟΛΟΤΒΦ
Ή ούγκλησις τετραμεροθς
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ί6.
υ«ηρ.).— Ύηλεγραφήμα-
τα έκ Μόσχας άγγέλ-
λουν ότι χθες την νύκτα
οί έν τή Σοβιετική πρω-
τΐυούση έκπρόαωποι'τής
Μεγάλης ζ Βρεττανίας,
Ήνωμένων ί,Πολιτειών
καί Γαλλίας επεσκέφθη¬
σαν κεχωρισμένως είς τό
Ρωσαικόν υπουργείον
των εξωτερικών τόν κ.
Μολότωφ τού όποίου ή
άφιξις είχεν άναγγελθεί
ολίγον πρότερον.
Πρώτος έπεσκέφθητόν
κ. Μολότωφ ό Άμερι-
κανός πρεαβευτής κ.
ΛΙπέντβλ Σμίθ, κατόπιν
ό επιτετραμμένος τής
ΛΙεγάλης Βρεττανίας κ.
Χάρισον μετά τού είδι-
κού άπεσταλμένου κ.
Ρομπέρ καί τέλος ό
γάλλος πρέσβυς κ. Σα-
τενιέ.
Επί τής διεξαχθείσης
αυνομιλίας οί ΔυτικαΙ
έκπρόσωποι είς ουδεμί¬
αν ανακοίνωσιν προέβη¬
σαν.
Την Παρασκευήν τό
εσπέρας οί ώς £>ω έκ¬
πρόσωποι είχον έλθη είς
επαφήν μέ τόν κ. Ζαρίν
άπό τόν οποίον εζήτη¬
σαν νά έλθουν είς επα¬
φήν μετά τής άνωτάτης
ήγεσία«{«ών Σοβιέτ, κα¬
τόπιν δέ τούτου ό κ.
Μολότωφ όστις άπουσί-
αζε είς την εξοχήν λό
γω των θερινών διακο-
πών, επέστρεψεν είςΜό-
σχαν.
Κατά πληροφορίαι εκ
Παρισίων είς τούς εκεί
κύκλους ή άφιξις τού κ
Μολοτώφ καί ή συνομι-
λία τού μετά των εκπρο¬
σωπών των Δυτικών ου-
νάμεων χαρακτηρίζεται
ώς εύοίωνον γεγονός διά
την περαι έρω εξέλιξιν
τής καταστάσεως. Είς τό
Λονδίνον έξ άλλου θβω-
ρεΐταε ώς πιθανή ή αύγ-
κλησις τετραμερούς δι
ασχέψεως διά τό ζήτημα
τού Βερολίνου.
Η ΡήΦς ΒεΑιγραδΙοϋ'Μόσχος
Ή αντίδρασις τού Τίτο
είςτάσχέδιατηςΡωσίας
Ή Βαλκαν. ΟμοσπονδΙα
Αγγλικαί προσωπικότητες
Ο Αόρδος Μαουντμπάπεν
*Η πολυσχιδής δράσις τού
ΛΟΝΔΙΝΟΝ (Ιούλιος). -
Την 8ην Ιουλίου ανηγγέλθη
υπό τού Ναυαρχβίου 8α οΎλο-
ναύαρχος Κόμης Μάουντμπάτ-
τεν τής Βούρμας διορίζεται
Άρχηγός τής πρώΐης μοίρας
χαταδρομικων. Τα καθήκοντα
της νέας τού θέσεως δ Λόρδος
Μάουντμπαττεν πρόκειται ν' α¬
ναλάβη περί τα τέλη Όκτω-
β^ίου.
Ό Λόρδος Μάουντμπάττεν,
δ οποίος είναι ήλΐκίας 48 Ιτών,
επέστρεψε τόν τελευταίον μήνα
έξ Ίνδιών δ«ου ήσχησε τα κα¬
θήκοντα τού τελευταίου άντι-
βασιλέως χαί τοΰ πρώτου γβνι ■
χοΰ Διοικητοΰ τής(ώρ ις αυτής.
Ή δράσις τού άρχίζει άπό
τό έΊος 1913 δ ε είσή'θεν ώς
δόχιμσς είς τα Βρεττανικόν Βα¬
σιλικόν Ναυτικόν, υπηρετήσας
κατά τόν πρώτον παγκόσμιον
πόλεμον είς τάς Ναυαρχίδας
«Λάΐον» καί «Βασίλισσα Έλι-
οάββτ» υπό τόν κυβερνήτην
Λόρδον Μπήττυ. Είς ηλικίαν
18 έτών ήτο ηδη δεύτεοος κυ-
βερνήτης ενός σκάφους συνο
δβίας καί τό 1918 ύπηρέτηεε
είς Ινα ύα, βρύχιον.
Τόν Αυγουστον τού 1941 ό
Λόρδος Μάουντμπάττεν διωρί¬
σθη Κυβερνήτη; τοΰ άβροπλα-
νοφόρου «Ίλλάσΐριους» δύο μή-
| νβς δέ κατόπιν έγινε Σύμβουλος
των Συντονισμένων Έπιχειρή-
σβων μέ τόν βαθμόν τού Σΐο
λάρχου. Τόν Ιπόμβνο Μάρτιο
ώνομάσθη Άρχηγός των Συν-
δυασμένων Έπιχειρήσεων μέ
τόν βαθμόν τοΰ Άνιιβασιλέως
καί έπίτιμος Στρατάρχης τής
Άεροπορίας.
Αί γνώσεις τοϋ Λόρδου Μά¬
ουντμπάττεν είς τό πεδίον συν-
τονισμοΰ των κατά ξηράν, θά¬
λασσαν καί άέρα έπιχειρήσεων
καί ή πεΐρα την οποίαν άπέκτη
σεν ΰπηρβτών είς τάς κτήσεΐς
μεϊά των συμμάχων, Εύ^ωπαί-
ων καί Άμε,οικανών, επρόκειτο
νά χρησιμοποιήθοϋν πρισεχώς.
Τόν Αύ'γουσιον τού 1943 διω¬
ρίσθη Άνάκατος διοικητής τής
Νοτιοανατολι>ιής Άσίας, μίαν
θέσιν την οποίαν έκράτησε μέ-
χρι τής λήξεως τού πολέμου.
Τόν Ιούνιον τοΰ §Ή)υς 1940
ώνομάσθη Ύποχόμης, τόν δέ
επόμενον Δεκέμβριον Ιιιμήθη
διά τού παρασήμου τής περι-
κνημίδος. Ανηγγέλθη δτι θ' α¬
νελάμβανε την κυβέρνησιν τής
πρώτη; μοίρας καταδρομικών
τόν Απρίλιον τοΰ 1947. άλλά
άμέσως κατόπιν διετάχθη ώ;
Άντιβαοιλεύς νά βποητεύστι επί
των τελευταίων φάσεων τής άλ·
λαγής έξουσίας εί; τάς Ίνδίας.
Ο κ. ΧΟΥΓ' ΝΤΔΛΤΟΝ πρώτν,ν
ύπουργός τΟν Οίκονοιιικθν τής
Μεγ Βρεττανίας ό όποϊος πορσ·
μέν ών ύπουργός άνευ χαρτοφυ-
λακΐου 8ο μετέχη γοΟ 'Υπουργι·
καθ Τυμβαυλ'ου, άνατι&εμένων
είς, αυτόν εκάστοτε: εΐδικών κα·
Βηκόντων υπό τοθ πρωδυπουρ-
γοϋ κ. "Αττλο επί των μεγολων
ο!κον< μ ι κων προβΑημάτων τής χώροο Ό κ. Ντάλτον εΤνε μ'α άπό τα; πλέον έξεχούσας οΐκο- νομολογικές φυσιογνωμ'ας τής Μεγ. Βρεττανίας. Ή μεγαΐυτίρα πόλις Ή έπέτειος Νέας Υόρκης ΊορταΙ κα) παρελάοεις ΝΕΑΥΟΡΚΗ (Ιούλιος). - •Η πόλις της Νέας "Υόρκης ήρχισεν τόν έορτασμόν τής Χρυσής 'ΕττετεΙου της τόν Ι¬ ούνιον μέ μίαν τεραστίαν πα- ρέλασιν 50.000 άτόμων, 50 μουσικων καΐ πολλων απο¬ κρηάτικον σχεδιών. Έως την 20ην ΌκτωβρΙου Θά γί¬ νουν πολλά έξαιρετικά γε- γονότα διά νά έορτασθή ή έ- πέτειος τής ένσωματώσεως των 5 κοινοτικόν περιφερει- ών τής Μέας Υόρκης είς Ινα Δήμον πού δγινε τό Ιτος 1898 καί διά νά έπιδειχθή" ή πρόοδος τής πόλεως κατά τα τελευταία 50 ίτη. Τό πλέον γραφικόν μέρος τής πφτρελάσεως πού έγινεν πρός τιμήν τοθ ΧρυσοΟ Ίω- βιλαίου τής πόλεως, άπετε- λεΐτο άτιό 10.000 Νεουορκέ- ζους ξένης καταγωγής. Έν- δεδυμένοι μέ τάς έθνικάς έν- δυμασΐας των χωρών των, έ σχηματίσαν 25 όμάδας έθνι- κοτήτων: Αύστριακή, Βαλτι- κή, Βαυσρική, Βερμουδική, Κεντρικάς Άμερικής, Κινεζι- κή, Κουβαΐκή, Τσεχοσλοβα κική, Δανική, Όλλανδική, Γαλλική, Έλληνική, Ούγγρι- κή, Ίρλανδική, Ίταλική, Μβ ξικανική, Νορβηγική, Πολω- νίκη, ΠουΕρτορικανή, Ρωσική, Σλοβενική, Σουηδική, Γιουγ κοσλοβικη καί Τρινιντανική. Έν έπικαίρου ένδιοφέρον- τος μέρος τοθ προγράμμα- τος έορτασμού θά είναι μία ΠΑΡΙΣΙΟΙ (ΊούλιοΟ. - Γσλλική εφημερίς προβαίνει ο.[ τάς «ατωιέρω άποκαλύ ψεις έηΐ τής διενέξεως Τΐτ&- Κομινφόρμ αί οποίαι δντος -ΐνε ά<ρως έ»δισφέρουσαι Κσ ά τΑς άποκα>ύψεις
«•ού ι άς ό Τίτο κατόπιν μα¬
κρών δισταγμών ήονήθη τε-
^ικώς πρό μηνός την άρχη-
>1αν των βαλκανικών στρα-
Ιτευμάτων την οποίαν εΐχαν
Ιπροσψέρει είς αυτόν οί Ρώσ-
σοι άπό τοθ παρϊλθόντος
Μαρτίου. Ή άρνησις αυτή
υπήρξε τό πλέον ενδιαφέρον
σηαεΐον τοθ πόκερ πού έπαΐ-
ζεΐο άτιό τιολλών μηνών με-
ταξύ τοθ ΒδλιγρσδΙου κσί
τής Μόσχσς καί τό οποίον
έξερράγη ώσάν βόμβα έντεθ
θεν τοθ σιδηροθ τιαραπετά-
σματος.
Άλλά άς δοθμε διατί ό
Τίτο ηρνήθη; ΟΙ ΡΔσσοιπρο-
σέφεραν είς αυτόν τή^άρχη-
γΐαν των γιουγκοσλοβικών,
βουλγαρικόν, ρουμανικών
καί άλβανικθν στρατευμά
των μέ την εντολήν νά προ-
πσρασκευάση, άπό τής έπο-
χί)ς τής εΐρήνης άκόμη, την
διεΐοδυσιν των κομμουνιατι-
κών δυνάμεων είς την
Μεσόγειον καί Βόρειον Ά-
φρικήν. ΤΗτο τιροφανώς μΐσ
μεγάλη τιμή. Άλλ' ί- Τίτο
την απερριψε διά ζ4ό
1) Διά λόγους γοήτρου.
Διότι δέν ήθελε νά τεθή υπό
την Ανωτάτην ΆρχηγΙαν τοθ
στρατάρχου Τολμποθκιν, τοθ
όποίου ή διοίκησις μέ έδραν
την Όδηοσόν, περιλαμβάνει
δλας αύτάς τάς περιοχάς.
Καί 2) Διότι διέβλεπε είς την
πρότασιν τοθ Στάλιν τό τε-
λευ;αΐον στάδιον, διεισδύ-
σεως τοθ σοβιετικοθ στρα-
τοθ—πού έχει δύναμιν 500
χιλ. άνδρών—είς την Γιουγ-
κοσλσβίαν. Ό Τίτο αντελή¬
φθη οΐι οί Ρώ?σοι ί)9ελαν νά
άποβοθν πραγματικοΐ κύριοι
τοθ γιουγκοσλαβικοθ στρα-
τοϋ, ό οποίος εκινδύνευε νά
διαφύγη των χειρών τού.
Ή δλη δμως τακτική τοθ
Τίτο—γράφει ή γαλλική έ·
Διεθνής Άεροπορική Έκθβ·
σις, άπό την 31 ην Ιουλίου
έως την 8ην Αύγούστου. Ά¬
πό την 23ην Αύγοόστου έως
την 19ην Σετιτεμβρίου τό Με
γάλο ^Κεντρικό Άνάκτορον
θά στεγάσΓ) μίαν Εκθεσιν α ής
Χρυσή. ΈπετεΙου ή ό ποία
θά παρουσιάζη την πρόοδον
καί τα έργα των 102 Δημοτι-
κων Τμημάτων καΐ δρ"γαά)
σεων τοθ Δήμου.
φημερίς—·ίξηγεΐται καί άηό
άΊλους λόγους. Πρός εδραί¬
ωσιν τής έξουσΐας τού ό
σιρατόρχης ύπεχρεώθη νά
συνδισλλάξη τα άκρα. Τα ά¬
κρα αύτά άφ' ενός εΤνε ή
μυστική άντΐοτασις τιού εί-ε
άντικομμουνιστική καΐ εύνοεί
την Δύσιν καί όφ' ετέρου οί
κομμουνισταί ήγέιαι Γιουγ-
κοσλάβοι οί όποΐοι σήμερον,
κοθώς ό Τίτο, εΐ^ε οί άγριώ-
τεροι μαρξισταΐ τής Εύρώ-
πης.
"Αλλος βμως ένας πσρά-
γων υπεχρέωσε τόν Τίτο νά
άπομακρυνθή τής σοβιετικής
«γραμμής». ΚαΙ ό πσράγων
αύτός είνε ή οίκονομική κα¬
τάστασις τής χώρας τού.
Ή κατάστασις αυτή εΐνεκα-
κή. Οί Γιουγκοσλάβοι πάρη-
μποδΐσθησαν νά προσχωρή-
σουν είς τό σχέδιον Μαρσάλ
καί τό «σχέδιον Μολότωφ»
πού επρόκειτο νά τό άντικα-
ταστήση ύτΐΓΐρξεν άπογοη-
τευτικόν. Ή Ρωσσία λαμβά-
νει άπό την Γιουγκοσλαβί-
αν τόν οΐτον της καί δέν
χορηγεΐ είς αυτήν είς άντάλ
λαγμα τα άπαραίτητα βιο-
μηχανικά προ ΐ'όντα. Ό ΤΙ-
το ηναγκάσθη οθΐω ν* αν¬
τιμετωπίση μίαν οικονομι¬
κήν συνεργασίαν μέ την Δύ
σιν καΐ ιδίως μέ τάς Ηνω¬
μένας Πολιτείας, πού, άπέ-
δωκαν είς την Γιουγκοσλα-
βίαν τό μεγαλύτερον μέρος
τοθ δεσμευμένου είς την Ού-
άσιγκτον χρυσοθ της.
Τό Κρεμλΐνον δέν ή .ο δυ¬
νατόν νά δβχθβ επί μακρόν
παρομοίας ενεργείας. Ή κα-
ταδίκη έξετελέσθη. Δύναται
νά λεχθή 6τι πρός τοθτο β(ρ
γάσθη πολύ καΐ ό Τίτο. Διό¬
τι ευρέθη πρό ενός διλήμμα-
τος: Νά αντισταθή ή νά έ-
ξαφανισθ^. Έγινβ τό πρώ¬
τον: Ό Τίτο άντέστη. Με-
ταξύ των ύποτελών τοθ Στά
λιν είνε ό μόνος τιού ηδυνή¬
θη νά υψώση τό κεφάλι τού
επί πολλούς μήνας είς τόν
άρχοντα τοθ Κρεμλίνου χω-
ρΐς νά «έκκαθαρισθή». Σήμε¬
ρον ή θέσις τού είνε 4πικίν-
δυνος.
Άλλά καΐ οί άντίηαλοί τού
τόν θαυμάζουν τιώς κατώρ¬
θωσε νά κρατηθή άκόμη έφ'
δσον φέρει πρός τούς Γιουγ-
κοσλάβους έκεΐνο τό οποίον
ζητοθν άλλωστε δλοι: την ο¬
λοκληρωτικήν ανεξαρτησίαν
τόσον άπέναντι τής Άνατο-
λής Βσον καΐ άπέναντι τής
Λύσεως. Είναι μία κατάκτη-1
σις έκτάκ^ως δυσχερής. Είνε
βέβαιον έν πάση περιπτώσει1
δτι αύΐός ό τρόπος τοθ άκε-
Ό Λόρδος ΜΑΟΥΝΤΜΠΑΤΤΕΝ
καιά τελευταίαν φωτογραφΐαν. (Βλέπε σχειικόν
σημείωμα είς άλλην στήλην).
ΝΑΙΉ ΟΧΙ;
(ΤΕβΤΙΙΙΜ ΝΟΝ ΩΑΤυβ)
(ΤΕβΤΙΙΙΜ ΝΟΝ
Τού Θεογΐλ. Λάμπης καΐ Σφακίων
κ. ΕΥΛΙΕΝΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ
Ή άπλή λογική καί ό κοι¬
νάς νοθς αύτό λέγει καί πα·
ραδέχετε δηλαδή είναι ήμέ-
ρα ή δέν είναι; "Αν είναι
ήμέρα άποκλείεται συγχρό
νως καί νά μή είναι, διότι τό
τε εχομεν άντίφασιν, την ό
ποίαν ό άαλοθςλογισμός δέν
άποδέχεται. Αύτ6 εΐπε καΐ ό
Χριστός προκειμένου τΐερΐδρ
κου «ναί, να(, ή ού, ού», τό
δέ περισσόν τούτων έκ τοθ
πονηροθ εστίν» καΐ ήδη συγ¬
κεκριμένως είς ωρισμένον
ζήτημα.
"Ομιλούμεν περί πολιτείας
καΐ έκκλησΐας. λέγομεν περί
των σχέσεων μειαξο αυτών.
Άναγράφομεν διαμαρτυρίας
τής έκκλησΐσς διά πράξεις
καί ενεργείας τής πολιτείας,
αΐτινες προσβάλλουν καΐ
διασαλεύουν τ* κθρος τής
έκκλησΐας. Κατονομόζομεν
προφορικώς κοΐ γραπτώς
παραλεΐψεις έκ μέρους τής
ποληείας Ιναντι τής έκκλη-
σίας, αΐτινες ίσοδυναμοθν
πρός υποδούλωσιν καί αύ¬
τό τουτο καταρράκωσιν τής
έκκλησίας ώς ζώντος καΐ
αύτοσυστάτου καί αύτοδυ-
νάμου όργανισμοθ έκ θεοθ
τό βΤναι καί την πηγήν έ
χοντος.
Ή έκκλησία ώς τοιαύτη
έχει ή 8έν έχει αποστολήν
μέσα είς τό έλληνοχρι-
στιανικόν κοινόν; Εάν δχι,
νά λεχθή φανερά διά νά
αρχίσωμεν άνοικτά τούλα-
ραίου έθνικισμοθ περιβεβλη-
μένου μέ ένα ακέραιον κομ¬
μουνισμόν δύναται νά έχη ά-
νυπολογίστους συνεπείας καΐ
διά τα δύο άντιμέτωπα μέρη
τοθ κόσμου. Ή έπιτυχΐα ή ή
άποτυχία τοθ Τίτο θά εξαρ¬
τηθή άπό την υποστήριξιν
τιού θά ήμπορέση οδΐος νά
εθρη μεταξύ αυτών τούτων
των Βαλκανικών κρατΔν.
Παρά τα φσινόμενσ, οθτε ή
Βουλγαρία, οδτε ή Άλβανία
δέν έπιθυμοθν νά διακόψουν
τάς σχέσεις των μέ τό Βελι¬
γράδιον. Εύνοοθν την πρότα¬
σιν τοθ Τίτο περί πραγματο¬
ποιήσεως μιάς Βαλκανικί|ς
ΌμοσπονδΙας ΚαΙ είναι άλ-
ληλέγγυοι μέ την Γιουγκο-
σλαβίαν άπέναντι τής εΕΑ_
λάδος.
χιστον. Άπομένει άρα ή κα-
τάφασις δτι ή έλληνική έν
τή Έλληνικ{} Έπικρατεία
Έκκλησία Ιχει αποστολήν
καί μάλιστα κατά κοι¬
νήν όμολογίαν υψηλήν καί
εξαιρετικήν καί δή κατά
την σημερινήν κρίσιμον επο¬
χήν. ΚαΙ ποία είναι ^ή απο¬
στόλη τής έκκλησίας ώς θε-
οσυστάίου όργανισμοθ; Ναί
είναι τό δλας της γής καί
τό φώς τοθ κόσμου. Πολύ
καλά. Νά είναι, άλλά είναι
πάντοτε πραγματικά δραστι-
κή, ήθική καΐ πνευματική
δύναμις άποτοξινώνουσα καΐ
άποκαθάρουσα τόν κοσμι-
κόν οργανισμόν άπό τάς παν
τοΐας κηλΐδας καί μολυσματά
τού, καί μάλιστα ένεργοθσα
καΐ δρώσα προληπτικώςπρο-
λαμβάνουσα την μόλυνσιν
καί σήψιν ώς δύναμις άντι-
σηπτική;
Πρός άρσιν παρεζηγήσεως
καί λοιπών σοφιστικών άντι-
λογιών άνάγκη π&σα νά χο-
ρισθοθν τα τιρόβστα άπό τα
έρίφια, τό εκάστοτε δργανα
τής Έκκλησίας άπό τόν ορ¬
γανισμόν αυτόν καθ" εαυτόν.
ΚαΙ τα δργανα τής 'Εκκλη-
σίας δέν παύουν νά είναι
άνθρωιχοικαΐ£ούδέ αποκτώσι
διά τΡς νέας Ιδιότητος των
τό άναμάρτητον, τό άπρό-
σβλητον καί την παντελΤ) ά-
νοσίαν δπως καί δλρι οί κα¬
τά Χριστόν καί είς Χριστόν
βαπτιζόμενοι καί μένοντες
πιατοί χριστιανοί. Ναί, άλλά
τα δργανα τής έκκλησίας *-
πιτρέπεται νά εχουν τάς αύ¬
τάς ή καΐ μείζονας ενίοτε ω¬
ρισμένα έκ τούτων, άδυνα-
μίας, καί ατελείας; Ή
πρόχειρος άκριτος κριτι-
κή ή μάλλον ή ύπερκρι-
τική έδώ ακριβώς άναρριχά·
ται, πΛς^γάρ£ού; Καί έξακον-
τΐζει τούς μύδρους καί τούς
κεραυ.ούς αυτής. Εναντίον
τινος; Κατά των παρεκτρεπο-
μένων μήπως προσωπικάς;
Ούχι ατυχώς καί συνήθως,
διότι δέν την χαρακτηρίζει ή
εύθΰτης καΐ ή τιμιότης, δός
δι* ειπείν ένΐοΐε καί δέν την
βοηθεΐ ή διανοητική της κα¬
τάστασις καί ίκανότης. Έλ-
θετε δμως δλοι Σεΐς οί καλής
•πίστεως καΐ άγνής προαιρέ-
(Ζυνέχεια είς την 4ην αελΐβα)
42ον
Ά«ό τα 1677 χ' ΐΛβιτα, άπά
τόν χαιοό δηλαδή πού κατώ^
θωσε ό Μπαρότσης νά άντ<κλ- λιίξυ τό φέουδό τού μέ τό ήσυ χο χωριό Χαλχιού; τής Χίου, δέν τόν συναντδμαι πιά στά έ"γ- γραφα τοϋ Τουρκικοϋ Άρχείου Ηρακλείου. Διακόπτει κάθε οχέ- ση μέ τόν τόπο αύτό καί φ ,ί νεται δτι εζούσε άλλοτε στή Χίο στό νέο φέουδό τού κι' άλλοτε στήν Κωνότανηνούπολη. •Ό¬ πως χοιΐ άν ΙχΒ τό πρδγμα, 6 Μπαρόϊβης κατώρθωσε επί τέ- λου;, ΰβτερα άπό προσπάθειε; πολλων χρόνων νά φύγη άπό την Κρητη, άπό τόν τόπο αυ¬ τόν «ού δέν αίσθάνονταν διόλου άοφαλισμένο τόν Ιαυτό τού «ι* βπου εΐχε τόσο έπίβουλα έργα- οθή χαί τόσο μισηθή. ΟΕ φίλοι τού οί ΤοΓρκοι, γιά τούς ΟΛθί- θυς έργάοθηκε κι" Ιργάζονταν άκόμη μέ τόσο φανατισμό χαί άφοσίωση, δέν μποροΰσαν νά μή Ικανοποιήσουν τίς έπιθυμίες καί τίς άπαιτήσεις ενός τέτιου άκριβοΰ χαί μπιστικοΰ φίλου *ων. Ό Μπουνιαλής, «ού Ιζησε καΐ ««τίγραψβ μβ ίστοοική ίχρί- βεΐα δλα τα γβγονότα τοΰ Κρη¬ τικού Πολέμου καί πού μϋ; § δωσε τόσες πολλές πληροφορίβς γιά την ΰπόθεση αυτή τής προ δοσίας τοΰ Μ. Κάστρου, παρα- ξενεύεταΐ μέ τίς έχδηλώσεις αύ τές συμπαθείας καί άγάπης των Τούρκων πρός τόν Μπαρότση καί γράφει στό γλαφυρότατο χρητικό ίδίωμά τού ' 'πρεπε οί ΆγορηνοΙ νά μην (τόν άγαποθνι, γιατΙ 'καμε έπιθουΜά νά μην τονε (Θωροθνε. §Σ τή χώρσ, 'ς την πατρΐδα τού, (τόχα νά τό διγΰΓθΐ, τάχα πΛς την έπρόδωχε, τάχα νό (μή λυπβται; Καΐ παντα νδχη 'ς την κορδιά την (άπονιά ποθ 'γ'νΐΐ το Καστ^ο όγιά λόνου τού μέσα (νά τό ε κρΙνο>.
Ό Μιουνινλή; φαίνβται ά¬
κόμη πώ; κίτι πληροφορβϊται
ά«ι) τίς ποοσπάθειβς τής Ενε¬
τίας γιά νά ξεκάμπ τόν πςοδό-
τη, ή ξεύροντας σία σίγουρα
πώς μιά μέρη οΰίω; τ) άλλως
δέν θά μπορέσυ νά ξβφύγχι άπό
τό έχδιχητικό χέρι των βενετσι-
άνων πρακΐόρων, βάζει στήν ά-
φήγηβή τον νά λίγυ τό Μ. Κά-
Ίστορικές Έπιφυλλίδες
Άπό την πολιορκία τού Μ. Κάστρου
("Η πολύκροτη υπόθεσις της ηροδοσίας)
Τού κ. Νικολ. Σταυρινίδη
στρο τα λόγια αΰτά'
«Πέταζε καΐ ζολόσρεψ€ φουοσότο
(τ' Ούτωμάνο
κι' δλους γιά μνιό τούς 'ζέα^ισε
(κ' Ινα προδότη πλόνο,
πού βγήκεν καί τα 'ρμήνβυσεν
(τέχναις καΐ 'χάλαοί με
καΐ 'κείνο πρ»τοφ6νευσε καΐ 'μένα
(γδΐκησέ με».
Πραγματικά ή ώρα τής εκ¬
δικήσεως καί τής θείας τιμω-
ρίας είναι πιά κοντά. 4Ο Μπα¬
ρότση; μ" δλο πού προφυλάγβ-
ται καΐ παίρνει τα μέΐρα τού,
δέν θά μπορέ η) 8<ος τό τέλος νά ξβφύγϋ την άμβίλικτη τιμω- ρίι. Οί βινετσιάνοι Βάΐλοι έρ γάζονται μέ μεγάλη προσοχή «αί μυοιικυιητα. "Εχονν εξου¬ σιοδοτηθή άπό την «ρο'Γστα- μένη τους άρχή νά μή λυπη θοθν, δσα χρήματη χι9 άν ξο- δβύσουν γιά την ύπόθεση αύττ). Άρκεΐ μόνο νά επιτύχουν καί νά έξονιώσουν τόν άνθρωπον αυτόν πού κατήντησε ίνα άγκά- θι μέσα στήν καρδιά τής Ενε¬ τίας. ΚαΙ μέ τα άφθονα χρήμα- τα πού διαθέτουν γιά την ΰπό¬ θεση αύ:ή κατορθώνουν στό τέο;, Ι'στω χ' έπειτα άηό μιά πρόσχαιρη Λποΐυχία- νά επιτύ¬ χουν τοϋ σκοποΰ των. Βρισκούμασΐε στά 1680. Ό Πιέτρσ Τζιβοάν, πού εΐχε δια- δβχ&ή τόν Τξουάννβ Μοροζίνη | στήν Πρεσβεία τής Ενετίας σΐήν Κωνσταντινούπολη κα¬ τώρθωσε νά όργηνώτη μιά νέα άπόπειρα εναντίον τοΰ προδότη Μπαρότση. Διέφθειρε καί έξα- γόρασε μέ πολλά χρήματα χαί ΰποσχέσεις χάποιον βενετσιά- νον Τζουάννε Ντάμπι, πού βρί- ακονταν έξόρισιος στήν Κων- σταντινούπολη, καθ ώς καί ένα έξωμό :η Χασάν Άγά, προγονό τοΰ Ντάμπι χαί πολΰ φίλο καί ?μπιστο τοϋ Μ. Βεζύρη Καρά Μουσταφά Πασά. Αύςοί οί δνό, πού ήσαν καί πολύ σχετικαί μέ τόν Μπαρότση, μπόρβσαν μιά μέοα νά βάλονν α«ό χρασΐ πον Ικέρασαν τοΰ προδότη μερικές στάλες άαό τό δηλητήριο πού τούς βϊχε Ιμπιστευθή ό ββνβ- τσιάνος Βά'ΐ'λος. Είτε δμως διότι ό Μπαρότσης ήταν Ισχυ¬ ράς χράσεω; άν^ρωττος, εί (ε διότι τό δηλητήριο δόθηπε σέ λίγη ποσότητα ή εΐχε χάσει άπό την πολυκαιρία τή δραστι- κότητά τού, ό Μπαρότσης γιά μιά στιγμή κινδύνευσε στά σο- [ βαρά χ' Ιχασε τίς αΐσθήσεις τού, στό τέλος δμως σώθηκε πάλι. | Μέσα σία μυαΐΊκά αρχρΐτ τής Ενετίας, στήν έμπιστευ- τΐκή άλληλογραφία τής Ινετι- χής Πρεσβείας πρός τούς Έξε- ταστές, βρέθηκε τα γράμμΐϊ τοΰ Ντάμπι πού Ιστειλε τοΰ Βίν-ι λου στίς 17 Αύγούστου 1680, καί στό δποΐο έκθέτοντάς τού δλα τα διατρέξαντα τοϋ προ· σθέτει καί τίς διαφωτιστΐκέ; αύτές λεητομέρειες: «Σήμερα τ ό ηρωΐ πηγά, δπως πάντα, νά ί-: δώ κάλι τόν Μπαρότση. Μό- λις μέ άνήγγβιλαν μέ κάλεσε άμέβως κοντά τού κ' ευθύς διέ νά μοί κάμουν χαφέ. Έγώ κατάλαβα τό σχοηό τοθ Μπαρότση καί τοϋ ρΐπα ϋχι δέν θά πιώ σήμερα καφέ. Προχο)- ρωντας στή συνομιλία μας τοϋ εΐπα, μή τυχόν ΰποπίεύβται ί- μένα κ (ι νομίζβι ότι έγώ τόν φαρμάκωσα. Έγώ τοΰ είπα, ά¬ πό σήμερα καί είς τό εξής δέν θά τοϋ δίνω πιά τίποτα μά δέ θέλω δμως νά μοϋ δίδτν κι* α·&· τος. Ό Μπαρότσης μόλις ά'· κουσέ τα λόγια μου αύ (ά χαμο- γέλασε μ" Ινα πικρό τρόπο χαί μοΰ βΐηβ: Μά καλά δλα αΰΐά άγαπητέ μου, πώς δμως συνέ- βηκ?, κι9 αΰ ώ τό εΐδες καί σύ ό ΐδιο;, δ τι μόλις μοϋ έδωσες νά πιώ άπό έκεΐνο τό κρασί, χωρίς νά περάση πολύ ώργ, μιά φωτία δρχισβ νά μοϋ καίϋ τα σωθικά μου κ'Ιχασα τίς ηίσθήσεις μου;» "Υστβρα άπό την πρόσκαιρη αύτη άποτυχία, δ Βΐι'λος γρά- φβι στούς Έξβταστές δτι δέν γνωοίζει τί θά κιίμυ τώρα ό Ντάμτιι κ'«ί πως θά μπορέση νά ηροχωρήσο στό Ιργο πού άνέ· λαββ. Ν, ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΪ
Σελίς
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
•Ηράκλειον— Κρήτης
ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΛΕΞΙΟΥ
ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Προσφυνιά-Σφαγή-Λευτεριά
1897—1898
18ον
Κεφάλαιο λβ'.— ΚΑΚΕΣ
ΣΥΝ<νΝΑΣΤΡΟΦ£Σ. Στήν Άθήνα μεσουρανοθσε τότε ό λεγόαενος κουτσαβςΐκι σμός. 'Υπάρχανε παλιοΐ κ'ΐύ- σσβοι, τιοϋ μτιορούσανε νά 'ναι καΐ γέροι. "Επειτα έρ χόντανβ τα ένήλκα κάθε ή λικΐας κουτσάβισ. Τέλος, οί ~ ■'όωρες φιλοδοξΐες συντε- ί λοθσαν, ώστε νά βγαίνουνεΐ στήν ταάτσα μικρά κουτοα-' βόκια, όλότελα τιαιδιά. Τέ- τυιο πρόωρο κουτσαβάκι ή. τανε κι ό γυιός τής σπιτο- νο.κοκυράς μας Νΐ-ιος Μπα κόπουλος. Μιλοθσε άλάνικοτ, περιχοτ- τοθσε άλάνικσ, χειρονομοθ- σε άλάνικα κι ή.ανε καΙ κολύ τιερήφσνος γιά την ά- λσνοσύνη τού. Τα ήθη ήσανε τότε δισφο ρετικά. ΧιλιΛν λογιων καινούργιες συνήθειες, φρουιτα τής επο¬ χάς, τραβοθνε σήμερα τούς κακούς νέους ο' άλλοιώτικες μορφές κακΙας.Δέν εΐναικου- τσάβια τιιά, είναι κάτι άλλο. Ό κουτσαβα,κισμός βρΐσκε ιθΐ οέ μεγάλη παρακμή Ό Νΐκος ' Μπακόπουλος, μαθητής κι αύτός στό Βαρ- ,)άκειο, ή"ταν ε"να παιδί έιτι- κΐνδυνο, ν άστιγα τής γειτο. νιβς, τΐληγή των περαστικων ης, μ' ολα τα έλαττώματα τι,ς ήλικίσς τού καΙ χωρίς καμμίαν άπό τίς άρειές της. Άναθρεαμένος χωμίς πα- τέρσ, άντΐς νά προστατεύη και ν' άγαπα τή μάνα τού, καθημερινά τα 'βαζβ μσζΐ της, γιά νά τής παΐρνη λε- φΐά. Όχι στιάνΐα την Ιβρι ζε καΙ την Ιδερνε. Κάτ ότε μέσα στόν κοβγά, πή,νε νά τη"ς τραβήξη, τα μαλ,αά κι Ιμεινε στα χέρια τού Ι.α μπομπάρι, τιού τό •γρ ■>, φτωχιά κρυμμένο στό
λιν^ιαά μαλλιά της, γιά νά
χά πληθθνη. Αύτό στάθηκε
Δφοραή, γιά νά την αρχίση,
την καημένηαήν κυρΐα Μα-
ριγώ, στά χαστούκια καί
στΐς καρπαζιές, σαρκάζον-
τας την δρεξή της νά ΦαΙνε-
ται νέα.
Φριχτά θεαματα κι άκού-
οματα γ>ά μδς τούς άγνούς
κι θτιάκουους Κρητικού:;,
ττού μόνο τό δρόμο τοθ θεοθ
ξέρομε ν' άκλουθοθμε.
Τό κσκό εΤναι, ττώς Επιασε
φΐλΐες μέ των άδερφό μου
κι αύτό Ιδινε πολλή στενο-
χώρια στούς γονιοός μου.
Έγώ ήμουνα μικράς καΙ δέν
εί χά άμεσο κΐνδυνο.
Ό άδερφός μου ήταν άπό
κεΐνους τούς τόπους, πού ά-
φήνονται εΰκολα στίς ξένες
έπιρροές. "Οχι πώ; ήτανε
τηθανό, νά γΐνπ κακός άπό
κσλός πού ή;ανε. Έπαιρνε
ομως κακές συνήθειες πού
Βέν τίς εΐχε πρΐν. Έμαθε
πρώτα-πρωτα νά καπνίζη
καί νά νυχτογυρίζη. Κι άμα
ό Μπακοτιουλος έπεΐραζε
τούς κακόμοιρους μικροπου-
λητάδες πού ξεπέφτανε στήν
όοό ΚωσταντΙνου Παλαιολό·
γου, κι επαιρνε χοθφτες τα
στραγόλια άτι' τούς στραγα-ΐ
λατζήδες, εΐχε τόν άδερφό
μου θεατή καΐ πσραστάτη
στίς κακές αύτές δουλειές
τού.
Σ/ϊήν 6δό ΚωσταντΙνου
Παληθλόγθο α άντικρυ σό
σπίτι μα, άοιθαός 16, ή7πν
οΐκόπεδα αχτιστα τόίει, σ'
άρκετή εχταση.
Μιά μέοα 6τΐό την ττόρτα
μας κοιτάζω ό Μπακόποη-
λο μέ τόν άδ^ρφό μιυ, μέ¬
σα έκεΐσΐίς μάντρες, κάα
νά κάνουνε καί νά γελοθνε.
ΠηγαΙνω καί γώ κα-.ά κεΐ
καί τί νά Ιδ£; Εΐχε δέσει 6
Μττα<όπου<<ος άτιό την ού» ρά σέ μιά μεγάλη πέτρα έΊ/α δυσΐυχισμένο γστά.<ι τοϋβυ- ζιοθ, κόκκινο χρώμσ, κσΐ τό πετροβολοθσε άττό κάμποσα βήμστα μακριά. Ό άδερφός μου Ικανε γοθστο. Μάς κοΐταζε τό γατάκι, κοίταζε καί τόν ΐδιο τό βσ- σανιστή τού, καί μδς ζητοθ- σε ελεος, μέ μιά φωνή βρα χνή πού μόλις άκουγάτανε. Θά'χη άγιάσει τό γατάκι αύτό, μσζί μέ μυριάδες μυ· ριάδων άλλα ζ&α, πού έ πόνεσαν καί πέθαναν άδια· φόρετσ, έπειδή σιμώσανε μ' έμπιστοσύνη τό σατανδ άν θρωπο, τόν έρωτεμένο συ- χνά, χωρίς αΐΐΐα καί χωρίς συμφέρον, μέ την ττιό φριχτή μορφή τοθ κακοΟΙ Ό Μπσκόπουλος γελοθσε καί μάς τιαρακινοθσε, νά τιάρωμε μέρος στό πετροβό- λημα. Έρριχνε την πέτρα κι Οστεοα σίμωνε καί ξέτσζε τίς ζημιές, πού εΐχε κάμει στό &τυχο γατάκι. "Αμα τα εΤδα 6λα αύτά καί μπήκα στό νόημα, ή καρ- διά μου σφίχτηχε. Πηγά νά λιποθυμήσω. Έτρεξα στόγα- τάκι καί πάακισα νά τό λευ- τερώσω. Εΐχε πάρει μερικές τιετριέΓ, μά εΐχε άκόμη τίς αΐστήσεις τού. Κεΐ πού τό λυοθσα, ήρθβ ό Μττακόπου- λος καί σπρώχν οντάς με τιέρα τό άποτέλειωοε μϊ μιά μεγάλη τιέτρα, γελώντας κι άναμηα'ζιντάς με. Κεφάλαιο λγ'ΣΤΗ ΔΕΚΑ ΜΕΡ1Α. Στήν τιρώτη, στίς ε'ντεκα καί στίς εΐκοσιμιά κάθε μήνσ, ό άδερφός μου καί γώ πηγαΐνσμε νά πάρω- με τή δεκαμερΐα, δηλαδή τα λεφτά πού μας Ιδινε ή κυ βέρνηση. Χωρία άπ' σύτά τα λεφτά πσΐρναμε καί κάμπο- σα ψωμιά κάθε δεκομερΐα Στά ψωμιά πήγαινε ό Μα νώλης. Τα επαιρνε άτιό ένσ μακρινό φοθρνο. Στόν κήττο ΐτοΟ Κλσυθμβ- νος», όριστερά 6πως μπαΐ- νομε κατεβαΐνοντας την όδό Σταδίου άπό τό Σύνΐαγμα, χι άντΐκρυ στό τότε υπουρ γεΐο Οΐκονομικών, ή αν ενσ χιήρι δημόσιο, πσράρχημα τοθ ύπουργεΐου. Άπό κεΐ ποΐρυαμε τα λεφτά. Καθε ψ-νρ'ίι ήτσνε ααζει»έ- νοι ττλήθος ΚρητικοΙ καί πε ριμένανε, ν' άκούσουν 8ι/ας- δνας τ' 6 ομα τό 8ιό τού. 'Εβαρυούμσστε πολύ, ό ά¬ δερφός μου καί γώ. Κουρα- ζόμαστε νσ. στέκωμε. ΚαθΙ- ζαμε στά πεζοδρόμια. Άνυ- πομονούσαμε κσΐ νευρώναμε. Μέ τό νά βΚέπουμε πάντα τούς ΐδ<ο<-ς έκεΐ πέρα, γνω ριστήκαμε καΙ μ' άλα παι¬ δία πού περίμεναν κι σύ ά καί μιλοΰααμε κάπου-κάπου. Τα γρσφεΐσ ή »ανε πτό πά νω τΐάτωμα. Σ' αύτά ώ8η γοθσε μιά έξωτερική σκάλα πέτρινη. Στήν κορφή της ή- ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ϊΐαγκρητίου Οΐκου Κ,οητικής καί Ραπιιχής "Αρη Συλαϊδή ΌΒός ΜυριΑνου 15. Όηΐσβεν Πολυκλιν. Γιαμαλάκη Φέρομεν είς γνώσιν τής άξιο (ιιου π=λ6τατ6ίας μας 8τι δπως κάθε ετος αί τακτικαί εγγραφαί διά την έΉμά- θηΐιν τής χοπτικήί καί οαπτικής τέχνης ήρχισην άπό 1ης Αυγουστον έ. έ, υπό την Διεύθυνσιν τού ^διακεκριμένου χαθηγητοθ ττ)ς κοπτικής χ. ΑΡΗ ΣΥΛΑΊ ΔΗ καί υπό ίήν επίβλεψιν τή; άξιοτίμου Κάς Κ.ΤΙΝΑΣ ΣΥΛΑΤ- Δ>1 είς την οαπτικήν.
Έπίβης δραττόμεθα ττίς ίύκαιοίΐς νά ίύίαρια·-ήσω·
μέν την κοινωνίαν τού Ηρακλείου καί τοΰ Νομοΰ μας
ολοκλήρου διά την υποστήριξιν μεθ' ής ποοσέτοε-ξεν είς
τό Κιΐγον μας κ«1 «ού παοέχει πρός τον Οΐ<ον μας. Ή· ,εϊς οέ ύποσχόμεθιΐ ώ: χαίποότβρον νά φανώμεν άντά- ξιοι τού τίτλου τού Παγχοη:ίου Οΐκου κοπτικής καί ,απ.,κής. (Έκ τής Διευθύνσεως) τανε *άη σά μπαλκονάκι. "Εβγανε σ' σύτό ό ύττ&λλη- λος καΐ φώναζβ τ* δ-ομα. Ό τυχερός άνέβαινε ίήν τιέτρι νη σχάλα, δμποινε μέσα, I- παιρ^ ε τα λεφτά καί δρόμω- νε, γιά νώ 'ρθη ό άλος. Ά τέλειωτη οειρά. Κάποτε άκούγαμΒ καί μεΐς τ" δνομ3 πού περιμένσμε: ΕΙ- οήη "Αλεξίου. Ό πίνακας ή'ανβ μέ τα όνόματα των μανάδων. "£·ρεχε ό άδερφός μαυ μέ μιά πέτσινια τσάντα ταξιδιοθ καί αέ λΐγο κατέβα.- νε μέ την τσάνία βαοειά, γε μάτη πενταροδεκάρες μιΐακι ρένιες, Άντσμώναμε καί τρσβούσαμκ σπίτι. Ό άδερφός μου, ξέροντας τίς άδυνσμίες μου, μ' Ιβοζε σέ κανένα συνοικιακό ζαχα- ροπλασ.εΐο σιό γυρισμό καί μέ κερνοθσε κανένα τρΐγω- νο. Αύτός 6έν τα Ιτρωγε τα γλυκά. Κάπνιζε δμως κανένα τσιγαράκ!, άγοράζοντάς το κι' σύΐό μέ τα λεφτά τής δέ καμερΐος, καΐ γώ φυσικά δέν τονε μσρτυροθσα στήμητέρα. Ό Μανώλης, δττως εΐησ, εφερνε τα ψωμιά σ·ά κσθαρά τσουβάλιακι ^μεναν έκεΐ ώς ΰτου τα άποτρώγαμε. Κάτι ψωμιά τετράγωνα. Τα λέγα- νε«τήςμηχαιή ». Τα κάνανε άπό καθάριο σιμιγδάλι. Την ποώτη μερά πού ήσαν άκόμα γιαλιστερά καί ζεστά, γιό- τανε θραύση σ'αύτά.Μά κι δ- ταν έμπαγιατεύανε, δέν έ- παύανε νά 'ναι νόστιμα σά γλυκΐσματα κοί νά ξοδεοων- ται γοργά. Έτσι, μ' δλα τα κάλτιικα δελτία μας, πάλι δέ μας ϊ- φτανε τό ψωμί τή; δεκσμε- (.(ας καί τίς τελευταΐες μέ- ρες άγοράζαμε ψωμί. Κεφάλαιο λδ'. ΟΙ ΑΡΓΕΝ- ΤΙΝΕΣ ΔΕΚΑΡΕΣ. Ένα βάσανο γιά δσους έ- ζούσανε τότε στήν Άθήνα, (καί θά συμφωνήσουνε χωρίς άλλο οποιοι άπό τούς παλι- ούς διοβάσου^ε στίς σεΜδες ούτές.) ήσαν οί εάργενΐινές δεκάρες». Δέν ξέρω πώς καί πότε καί γιά ποιό λόγο εΐχαν ερθει όλόκληρα φορτ(σ, τέ- τοιες μπακιρένιες μονέδες άπό τή νοτιοαμερικανική δή μοκραΐα κι εϊχανε κυριολε- χτικά πνίξει την άγορά τή; Αθήνας. Ή μοχέοα φυσικά Βέν περ- νοθσε. Μά ήταν ΐδια στό μτιό ι* καί στό πάχος καΙ στό χρωμα καί στό βίφος μέ τίς βικές μ<τς δεκάρες τοθ Γέωρ- γΐου κι ευ*ολα οί Έλληνες τίς περνοθσαν ό 8νας στόν άλλο, στή βιάση τής δου- λειδς ή στή νύχτα τοΠ θεοθ. Έτσι οί λαθρόβιες καί ξε- νομπάτισσ=ς άργεντινές δε¬ κάρες έζούσανε στά κρυφά χαί κυκλοφορούσα ε τόσο σΐγουρα καί ιόαο συχνά, 8.· σο καί οί τΐμιες καί ντόπιες δεκάρες μας έζούσανε καί κυκλοφορούσανε στά φα· νερά. ΦροντΙδα καθημερινή, πώς νά ζεφορτωθή κανένας τίς άργεντινές δεκάρες τού. Την Ϊ9ια φροντΐδα εΐχε φοίνεται καί τό δημόσιο ταμεΐο. Έτσι, άμα φέρναμε κάθε φορά την πέΐσινη τσάντσ, ά- δειάζαμε τίς δεκάρες άνοΐ- γοντας καί τα φυσέκια πάνω σ'έναστρβμα καί ξεδιαλέ- γσμε τίς άμγεντινές. Άπα- ραΐτητα βρΐσκαμε καί χόμτο- σες άργεντινές κάθε Βεκαμε ρΐα μέσα στά φυσέκια μας. "Αρχιζε λοιπόν άπό την πρώτη κιόλας μερά ή προ¬ σπαθεία, μέ σπάνιες έτιιτυ- χΐες καί τιολλές άιτογοήτε· ψες, νά ξεφορτωθοθμετΐς άρ· γεντΐνές μας δεκάρες δ ·> ον¬
τάς τες η στόν πλανοο.ο μα-
νάβη κσΐ ψιλικαιζή ή ιέλος
σιόν κακόμοιρο τό ζητιάνο,
πού δμως κι αύτός άκόμη
πολΧές φορές μάς τίς έγύρι-
ζβ ττΐσω, ζητώντας κα> ές δε-
!
Γεώργιος ΙΤ'. φέρον οτολήν οτρα·
ής άνακτορ«ϋς τού φρο^ρα.;
Κουβεντοϋλες
Γκαζιέρες!...
Ό Προμη'ίέας ή:ανε μιά φο
ρά κι' έ'να καιρό!
Καί έτιμωρήθηκε ο'ικτρά άπό
τόν Δία!
Καί γιατί παρακαλώ; Διόη
έδωσο είς τούς θνητούς φωτία,
«λάθρα Διός έν λάρνακι κρύ-
ψας».
Ποίος αναι τάχα σήμερα ό
Προμηθεύς καί πόσο, άχ πόσο,
νά ποίρνη γιά προμήθειπ;
Ποίος τίς έφερβ τίς μοντέρ-
νες «λάρνακες» τοΰ ίερου φω
τος καί γέμισβ ή χωρα;
Καί ποία πρέαει νά 'ναι ή
τιμωςία τού άντιπρομηθέως
«Προμηδέα» τώρπι ποΰ δέν
βγαίνουν καί τόσο εύ'κολα τα
διοβαίήιΐα γιά τόν ΚαύκοσΓ;
Καί ποίος άλήθεια θά βγά
λχ) άσπροπρόσωπο τόν Ήρακλή,
τόν προπάτορα, άν γίνουν «άρ·
» δοοι μένουν μ έ άξεπού-
.κα φ5λα, κα θημερινά χω-
ί ■—Ξυλα κπλά!!! Άχινοπόδια
καλο!!! ακούεται χαί σήμερο
' σάν πάντα ή φωνή τους.
| Κι' δμως δέν είναι ή ΐοια'
τής ί,είπει ή πίστη' τής λείπει
ή πεποίθηση! Καί ή παροιμιά
ι πού λέ νέ πώ; «ιω χρούοντι ά
] νοιγήσεται», μπορώ νά σάς βε
βαιώσω ηώς δέν είναι «ληθινή.
ι Ό νεαρός ξυλοςρό^ος εχει
ίχτυπήσει τώρτ «άνω άπό δέκα
', φοςές, την πόρτα τής β τρειάς
| άρ στοχράησσαιτ, καί «ήνοίχθη
Ι των κρούοντι» επί τέλους, μά
δέν ήνοίχθη ή θύρσ, άλλα τό
παράθυρον,
—Τι θέλεις πρωϊ—πρωΐ, χρι
στιανέ μόν;
—Τα άχινοπό5ια πού μοΓ
παράγγειλες, κερά μου.
—Τ' άχινοπόδια; (Ξύνει τό
καλλιτεχνικό της κεφιλάχΐ) ά,
ναί, τα άχινοπόδιο! καί ή κυ-
ρ(α.., βχινοβατρΐ. Έπήριιμε γκα
ζιέοα, κύρ... άνθρωπε... μπάρ
μπα...
ΚαΙ δ πτρ' δΛγον κύριος, κα-
ΤΕβ;ίνρΐ μέ μιά άλλόκοτη αξιο-
πρέπεια την μαρμάοινη σκάλα,
καί ή βέργα τού πού έταλαν-
(εχβι συ έχεια)
ΣΤ. ΛΟΓΙΑΔΗΣ
ΟΑΟΝΤΚΤΡΟΖ
Όδος Αγ. Μηνβ ΐηλεφ. 453
ΐΙβοποιβΤ την πελατείαν τού δτι
επανήλθεν έκ τού ταξειδίου κοί
ηρχιοετ έργαζόμενο*
ΝΕΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
ΣΤΟΝ Κ0ΣΪ10 ίΙΡΒΕΣ...
Στόν κόσμο ήρβες νά οχωρέσο,ς
καί δχι νό ίκδικΓΐδΓΚ.
Στά μίοη καΙ στά παβη ν'όνβέζης
οάν ηρως φανού, μή καμφδής.
Στό κέσμο ήρδες νά γελάοος
δμως μονθχος σου νά ψης
πόνοιις μικρούς μό καί μεγόλους
Στόν κόομο ήρδες νό χ
κι' αύτά πού σύ στεράθηκες
τούς δυοτυχείς νά έλίήσςς
γιατΙ γιαυτούς γεννήθη^ες.
Μανώλης 6
Ηράκλειον Ιούλιος
Νικολ. Συγκελλάκη
Τό αΐμα των άθώων
'Δπό τή ζοή των Ζφαγε.ων
9ο ν
Γνωστοποιησισ
ΓνωστοποιοΓμεν είς πάν¬
τας τούς ενδιαφερομένους δ¬
τι ή διακοπείσα λόγω άλλα*
γής την ημέρας Λαΐκή Άγο-
ρά Τεφελίου Μονοφα¬
τσίου έπαναλαμβανεται οθ-
τη άτιό 17 Αϋγούστου 1948
καί θέλει λειτουργεΐ είς τό
εξής έκάσΐην Τρίτην.
Θεωροθμεν περιττόν νά το¬
νίσωμεν τα πλεονεκιήμαια:
τα όποΐα ουγκεντρώνει ή ά-!
γορά οθτη εύρισκομένη είς ι
τό κέντρον τοθ ΝομοΟ Η¬
ρακλείου καΙ πληροϋσα τίάν-
τας τούς δρους άπό πάσης
απόψεως.
Ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
Α. Χ" ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
τεύθη §π' ολίγον διευθύνεται
κατ' εύ^εΐ-ν στά καπυύλια τοΰ
δυσιυχισμένου άντιιτροσώπουτου
βασιλείου των ζωντανών.
Κοιά" συγκατοβ'χτικά άπό ψη
λά «ή κυρί'ΐ» καί κλείνει τό πα-
ράθυρο βκιστικά γιατί, ψύχρα
χάνει άχόμη.
Κ(«ί ή φωνή τού πλανό3ιου
παλητή των ξύλων άντηχεΐ
στής γχ 'ζιέο'ΐς ΐό βαοίλειο, σδν
χύμβιλον άλαλάζον, καί σάν
χαλκός ήχών.
—Ξύλα καλ«!!Ι άχινοπόδια
καλοϋΐ
Ή Μοριί» άη' τό χυριό
Θαλαμηγόν
Τόννων 2.ΟΟΟ. — Ταχύτητος 14 μιλλίων
Τακτικώς εκάστην Τρίτην πρωϊαν
διά Ρέθυμνον—Σούδαν—ΠΕΙΡΑΙΑ
Θεασαλονίκη ν—Χίον—Μυτιλήνην
Πρακτορείον
Α. Π. Κόρπη & Σία
Τηλέφωνον 5.51
Σημείωσις Πρακτορείον—ΟΙ κ. κ. Έπιβάται υποχρεούνται νά
έφοδιόζοντοι πορά τής Άστυνομΐχής Άρχής μέ αδειαν
ταζοδΐου. Ι'οΊτήρια έκδΐδονται συνεχθς καθ* δλην την
έβδομίδα κοΙ τό ΑΡΓΟΤΕΡΟΝ 2 ώρας πρό τής όνοχωρή-
οεως τοθ ατμοπλοίου.
«ΚΑΔΙΩ»
Τ6 μοναδικόν είς ταχύτητα — ασφάλειαν—πολυτέ-
λειαν καί εΰστάθειαν δαλαμηγδν
αναχωρεί κόθε ΤΕΤΑΡΤΗΝ άπόγευμα
Κατ' ευθείαν διά ΠΕΙΡΑΙΑ — Λίοηψόν—
Βόλον—Θεσσαλονίκην — ~ίον— Αΐιτυλήνην
Ή ταχυτέρα καί άσφαλεστέρα εξυπηρέτη¬
σις έπιβατών καί έμπορευμάτων
(Έκ τοθ ΠραχτορβΙου: Τηλέφ. 4.77)
Σΐήν άοχή άέβιϊΐναν άμίλη
τη τόν ανήφορο πρός τό Δ■«·
φνί. "Επεΐϊα σιγά, σιγά ά^χισαν
π» χουβεδιίζουν. Ό Τβλωνη-
μίλ<στα δοχίμασβ κι' εν« άμ'<- νέ Οϊ άλλοι τον μιμήθηκαν.Κοί σάν έφίοσαν σέ λίγο ητό Δαφνί ήεύΊυμία είχε άνκαλκίσει πάλι την παρίίτ Έκεΐ συνάντησαν κηί τόν Ήοάκλη, πού λοξοΛρο- μώντας άπό τα χωρίφΐ", «ϊχ0 φτασετ πρώτος καί τούς ηερί ιιενκ. — Παρεξήγησις βρέ παιδιι "ί τίποτε άλλο, εί,πε ό Κομπο- />ζος, ό γεροντώιερος άπ«Ί δ
λοτς. "Ελα δώ Στομάτο1, Ιλα
δώ Ήράκλη, κόπκισβ καί τοΓι
λόγου'σου μαραζωμένη...
Πήρε κοί των τριών τα χέ
ρια, τα Ισμιξε μαζύ καί πρό-
σθεσε.
—Άνάθεμά το γιά πιοτόΙΜά
ποίος μπορεΐ νά μην τό πίνχ].
Οί τρείς χαμογέλασαν. Ό
Μαγκούφης χτύιτησβ δυνατά
τίς παλάμες.Καί δλοι πήραν τόν
κατήφορο. Ό άμανές ξανάρχισε
μέ συμμετοχή πιά δλων των
συνιρόφων. Καί σάν Ιφτασαν
στόν Βοτανΐκό, άργά πιά τή νύ·
χτα, δλοι ήταν πάλι φιλιωμένοι
σάν τίποτε νά μην είχε συμβή.
Έχεΐ εΐδαν πώ; τό Στοιχειό
δέν ήταν μαζύ των.
■—Μπα, σέ καλό τού, ποϋ νά
παράμεινε ό χαζός, εΐπε δ Κομ-
πορόζος.
—Σίγουρα στοΰ μπάρμπα
τού τού Διαβόλου, άπάντησβ δ
Μαγκούφης.
Έγέλασαν δλοι μέ τ'άστεΐο
καί χωοίστηκαν μέ χίλια καλη-
νυχτίσματα χαί συγγνώμες.
VI
Πάνω άπό την δμμορφη λί-
μνη τοΰ Κουμουνδούρου ή νύ·
χτα εΐχε άπό πολλή ώρα πλα-
κώσει. Τουλούπες, τουλοϋπες τα
σύννεφσ, πού μάζεψε ή καυτβ-
ρή λιακαδα τής ημέρας, χυλοϋ-
σαν στόν ούρανό. Οΰτε άστρα,
οΰτε φεγγάρι. Βαθύ σχοΐάδι
κτΊ σιγαλιά. Μονάχα τό ημερο
νβρό σιγομουρμούριζΒ, γλύφον
τας τα βράχιπ, καί κάπου, χά
που κανένα έρωτευμένο βατράχι
σφύριζε πηδώντας στίς πέτρες
ή κρυμμένο στή χλόη.
Δίπλα στήν δχθη 2νας γκρί-
ζος δγχος ξσ.φνου άναταράχτη-
Α?, Μιά άκαθόριστη σκιά μέ άν
θρώπινη σιλουέΐσ, πού προβάλ-
θηκε στό μαύρο φόντο τής νύ-
χτας. ΤΗταν 8νας άνθρωπος.
"Αν μποροΐσε βεβαία νά δνο-
μασνϋ πιά άνθρωπος τό κοχο-
μοιριασμένο εκεΐνο πλάσμα τοΰ
ΘροΓ·, τό Στοιχειό των Σφα-
γείων.
"Ολη τή μερά 6 Πρτβιας,
γυρμένος άπόμερα άπό τούς 5λ-
λους άνάμεσα σέ δυό βράχια,
δέν εΐχε πάοει μέρος στό γλέντι
των συντςόφων τού ΐιϋιζ καί
εΐχε σχεδόν δοκιμάση τα φαγη
τα καί κιοτά των. "Ενα κομμά
τι λαγάνα, λίγος ταραμάς κι'
Ινα ποτήρι κρασί πού τού έδω-
σβ στήν άρχή καί πρίν νά μεθύ-
σουν ή Σταμάτω, «ύτό τ)ταν δ-
λο. Έπειτα τό γλένη άναψρ, τα
κρτσιά ξεχβίλισαν, ή γλώσσες
λύθηκαν καί πού νά θυμηθή
κανεΐ; πιά τό Στοιχειό στήν ά-
πόμερη γωνιά τού. Έκεΐ πού
ήταν βυθισμένο ατή σκέψι τού,
συγκεντρωμέ ο οτόν Ιαυτό τού
καί πάλαιββ μέ τή θύμηση τού
κ<ί δέν Ιβλίπε χαί δέν άκουε τούς άλλους, πού Ιΐρωγαν, 8ι«· ναν καί αίσχρολογοΰσαν, τρα- γούδαγαν, χό^ευαν χαί σκοτω- νόνταν. "Ετσι, άπομεσϊίμερί/, χουρα- σμένος άπό την πολλή σκέψι ζρσταμένος άΐΐό τή θαλπωοά τή,- ('ίμμορφης ήμέρ γγ, σιγά, σι¬ γά ξεχάστη/ρ, ?π.«υσβ νά μιλ$ μέ τόν έίυότου, ναρκώ»ηχ6 >ι' «ποκοιμήθηκε. Β ιθειά, πολύ
βαθεκ', τόσο πού δέν Ιννοκοσβ
τού; άλλους σάν ση ώθηκαν κι*
Θά ή 'αν μεσ' ρ
να δταν ξύπνησκ. Στηρίχθηκε
στά γό"ν«τα χαΙκύττ«|« τριγύ-
ρω. Πίσίΐα σκοτοδ», τίποτε, μο-
ναξιά άπέοιντη. Ξανάπβσε στή
γή, ίϊηρδ τό κεφάλι τού ατά χέ-
(}ΐα καΓβυθίσιτ]<8 στό συλλογή, στό όνβΐρο. ΤΗτ'ΐν ίκεΐ πάνω στό χωριό τού, τόν Προυσσό, κοντά οτό ΜοναστήΌ», <χν<ίμεσα στά Ιλατα κι»ί τίς ύξβιές. Ό πατέοας <ου δ Θίνος ό Προβιά":, δ χασαΛη; χζϋ χωρίου, τόν τριβοθσε άπό τύ χέρι. Κατέβ «ιναν πρωΐ. πρΐοΐ τή ρεμμοιτιά κι" δ πατέρας τού μιλοίσε. —Γιώργη, σάν θά μδγαλωσυς τί θά γίνπς; —Χασαπης πατέρα. —Μπράβο γυιέ μόν, ποτέ δέ θά ππνάσρς. —Ναί, πατέοα. Κατέβ ηναν κατρακνλώντβς χι' ό μικρός πάσχιζε χι' έτρεχε νά προφτάσο τα άνοιχτά βήμα- τα τού πατέρα. τΗταν πολύ πρωΐ κι' δ ήλιος δέν βϊχε φανβϊ άκόμη. Γύρω τό άέρι φυσοίσε κ'ιί τούς δρόσιζε τα πρόσωηα. Τα φύλλα δίπλωναν καί ξεδΐ- πλωναν καταπράσινα στά κλω- νάρια, τα πουλιά φτερούγιζαν καί κελαηδοϋσαν άνάμεσα στά δέντρα. Τα λουλούδια μοσχοβο- λοίσαν, δγερναν χι' Ιπεφταν κομμάτια κ ίτω άπό τα χοντρά τσαρούχια τοΰ πατέρα. Τα νερά αύλάκωναν δεξιά χι' άριστβρά τή ρεμμαηά, ξβχβίλιζαν καί σταύρωναν τό δρόμο. Πβρπατώντας, τρέχοντας 6 Γιώργος, κύτταζε τριγύρω, ά- νάσσαινε βαθειά, Ιπαιζε μέ τα πόδια στά νρρά καί κάπον, κά- που δσκνββ νά «άρη ένα γαλ<ί- ζιο, ?να κίτρινο ί] Ινα κόκκινο λονλονδι. —Μά γιά νά γίνη; χαβάκης, πρέπει νά μάθη; πρώτα νά σφά ζς. —ΚαΙ τί θά σφάζω. πατέοα; —Νά, άρνιά, κατοίκια, τρα- γιά, βοδια δτι σοϋ λάχυ. (Συνεχίζεται) Ίδρομα Κοιν. ΆβφαλΙακ«εν Π*ριφ. 'Υπβκϊμα Ηρακλείου Ανακοίνωσις Άνακοινοθται πρός &ηαν>
τας τούς εργοδότας δπ συμ¬
φώνως πρός την παραγραφ.
4 τοθ αρθρου 21 τοθ Νόμου
6298, αύξάνβται ή άσφαλιστι
κή είοφορά υπέρ τοθ Ίδρύ-
ματος Κοινωνικήν ΆσφαλΙ-
σεων (ΙΚΑ) άπό 1ης τρέχον¬
τος μηνός Ιουλίου είς 13,6
ο)ο κατανεμομένη είς 9,6σ)ο
διά τόν έργοδότην καί 4ο)θ
διά τόν ήσφαλισμένον.
Διά τελευταίαν έπΐσης φο¬
ράν προσκαλούμεν άπαντας
τούς καθυστεροθντας τάς
άσφαλιστικάς των εΐσφοράς
εργοδότας δπως προσέλθωσι
τό ταχύτερον πρός τακτο-
ποίησιν, άλλως θά λάβωμεν
τα υπό τού Νόμου προβλεπό¬
μενα μέτρα είς βάρος των.
('Εκ της Διευθύνσεως)
ΦΡΟΗΤΙΣΤΗΡΐα ΓΑΛΛΙΚΩΗ
Ή κ. Νίτσα ΠαηαθονααΙου άνα-
λαμβάνει την προπαρασκευήν μα·
βητων κατωτέρων τάξεων είς τα
Γολλικά καΙ δι" εΐοιτηρΐους έζετά-
σεις είς τα Γι.μνάσια καΙ την Έμ·
πορικήν Σχολήν.
ΤΑΚΤΙΚΑ Δ!£ΕΒΔ0ΝΑΔ1ΑΙΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ
δια ΠΕΙΡΑΙΑ-ΕΛΕΥΣΙΝΑ
Μέ τ* Χιδηρά Μοτοραιπ Κλάσεως Α 1ΟΟ
'ΑΕΤΟΣ, 'ΤΤΑΝΑΠΑ;
■■ > _ · _ εΤ
ΠλοΙαρχος
Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ
Πλθΐαρχος
ΑΝΤ. ΤΣΟΥΡΙΝΑΚΗΣ
Αεχόμενα Έμηορεύματα
Άναλαμβάνομεν παραλαβήν έμπορευμάτων
είς Τελωνείον Ηρακλείου μέ παράδοσιν είς
Αποθήκας Πειραιώς—Αθηνών»
ΠΡΑΚΤΩΡ ΠΕΐΡΑΐΩΣί
ΝΙΚ. ΝΐΚθλάθυ, (Δημ. Γούναρη 14)
Τηλ. 42.174
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ: ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ
Μαρκ.δη,Τρουττοσκιάδη.Παλαιολόγου
Τηλέφων» ΙΟΛ-κΛβ
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
•Ηράκλειον— Κρήτης
ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΛΕΞΙΟΥ
ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Προσφυνιά-Σφαγή-Λευτεριά
1897—1898
18ον
Κεφάλαιο λβ'.— ΚΑΚΕΣ
ΣΥΝ<νΝΑΣΤΡΟΦ£Σ. Στήν Άθήνα μεσουρανοθσε τότε ό λεγόαενος κουτσαβςΐκι σμός. 'Υπάρχανε παλιοΐ κ'ΐύ- σσβοι, τιοϋ μτιορούσανε νά 'ναι καΐ γέροι. "Επειτα έρ χόντανβ τα ένήλκα κάθε ή λικΐας κουτσάβισ. Τέλος, οί ~ ■'όωρες φιλοδοξΐες συντε- ί λοθσαν, ώστε νά βγαίνουνεΐ στήν ταάτσα μικρά κουτοα-' βόκια, όλότελα τιαιδιά. Τέ- τυιο πρόωρο κουτσαβάκι ή. τανε κι ό γυιός τής σπιτο- νο.κοκυράς μας Νΐ-ιος Μπα κόπουλος. Μιλοθσε άλάνικοτ, περιχοτ- τοθσε άλάνικσ, χειρονομοθ- σε άλάνικα κι ή.ανε καΙ κολύ τιερήφσνος γιά την ά- λσνοσύνη τού. Τα ήθη ήσανε τότε δισφο ρετικά. ΧιλιΛν λογιων καινούργιες συνήθειες, φρουιτα τής επο¬ χάς, τραβοθνε σήμερα τούς κακούς νέους ο' άλλοιώτικες μορφές κακΙας.Δέν εΐναικου- τσάβια τιιά, είναι κάτι άλλο. Ό κουτσαβα,κισμός βρΐσκε ιθΐ οέ μεγάλη παρακμή Ό Νΐκος ' Μπακόπουλος, μαθητής κι αύτός στό Βαρ- ,)άκειο, ή"ταν ε"να παιδί έιτι- κΐνδυνο, ν άστιγα τής γειτο. νιβς, τΐληγή των περαστικων ης, μ' ολα τα έλαττώματα τι,ς ήλικίσς τού καΙ χωρίς καμμίαν άπό τίς άρειές της. Άναθρεαμένος χωμίς πα- τέρσ, άντΐς νά προστατεύη και ν' άγαπα τή μάνα τού, καθημερινά τα 'βαζβ μσζΐ της, γιά νά τής παΐρνη λε- φΐά. Όχι στιάνΐα την Ιβρι ζε καΙ την Ιδερνε. Κάτ ότε μέσα στόν κοβγά, πή,νε νά τη"ς τραβήξη, τα μαλ,αά κι Ιμεινε στα χέρια τού Ι.α μπομπάρι, τιού τό •γρ ■>, φτωχιά κρυμμένο στό
λιν^ιαά μαλλιά της, γιά νά
χά πληθθνη. Αύτό στάθηκε
Δφοραή, γιά νά την αρχίση,
την καημένηαήν κυρΐα Μα-
ριγώ, στά χαστούκια καί
στΐς καρπαζιές, σαρκάζον-
τας την δρεξή της νά ΦαΙνε-
ται νέα.
Φριχτά θεαματα κι άκού-
οματα γ>ά μδς τούς άγνούς
κι θτιάκουους Κρητικού:;,
ττού μόνο τό δρόμο τοθ θεοθ
ξέρομε ν' άκλουθοθμε.
Τό κσκό εΤναι, ττώς Επιασε
φΐλΐες μέ των άδερφό μου
κι αύτό Ιδινε πολλή στενο-
χώρια στούς γονιοός μου.
Έγώ ήμουνα μικράς καΙ δέν
εί χά άμεσο κΐνδυνο.
Ό άδερφός μου ήταν άπό
κεΐνους τούς τόπους, πού ά-
φήνονται εΰκολα στίς ξένες
έπιρροές. "Οχι πώ; ήτανε
τηθανό, νά γΐνπ κακός άπό
κσλός πού ή;ανε. Έπαιρνε
ομως κακές συνήθειες πού
Βέν τίς εΐχε πρΐν. Έμαθε
πρώτα-πρωτα νά καπνίζη
καί νά νυχτογυρίζη. Κι άμα
ό Μπακοτιουλος έπεΐραζε
τούς κακόμοιρους μικροπου-
λητάδες πού ξεπέφτανε στήν
όοό ΚωσταντΙνου Παλαιολό·
γου, κι επαιρνε χοθφτες τα
στραγόλια άτι' τούς στραγα-ΐ
λατζήδες, εΐχε τόν άδερφό
μου θεατή καΐ πσραστάτη
στίς κακές αύτές δουλειές
τού.
Σ/ϊήν 6δό ΚωσταντΙνου
Παληθλόγθο α άντικρυ σό
σπίτι μα, άοιθαός 16, ή7πν
οΐκόπεδα αχτιστα τόίει, σ'
άρκετή εχταση.
Μιά μέοα 6τΐό την ττόρτα
μας κοιτάζω ό Μπακόποη-
λο μέ τόν άδ^ρφό μιυ, μέ¬
σα έκεΐσΐίς μάντρες, κάα
νά κάνουνε καί νά γελοθνε.
ΠηγαΙνω καί γώ κα-.ά κεΐ
καί τί νά Ιδ£; Εΐχε δέσει 6
Μττα<όπου<<ος άτιό την ού» ρά σέ μιά μεγάλη πέτρα έΊ/α δυσΐυχισμένο γστά.<ι τοϋβυ- ζιοθ, κόκκινο χρώμσ, κσΐ τό πετροβολοθσε άττό κάμποσα βήμστα μακριά. Ό άδερφός μου Ικανε γοθστο. Μάς κοΐταζε τό γατάκι, κοίταζε καί τόν ΐδιο τό βσ- σανιστή τού, καί μδς ζητοθ- σε ελεος, μέ μιά φωνή βρα χνή πού μόλις άκουγάτανε. Θά'χη άγιάσει τό γατάκι αύτό, μσζί μέ μυριάδες μυ· ριάδων άλλα ζ&α, πού έ πόνεσαν καί πέθαναν άδια· φόρετσ, έπειδή σιμώσανε μ' έμπιστοσύνη τό σατανδ άν θρωπο, τόν έρωτεμένο συ- χνά, χωρίς αΐΐΐα καί χωρίς συμφέρον, μέ την ττιό φριχτή μορφή τοθ κακοΟΙ Ό Μπσκόπουλος γελοθσε καί μάς τιαρακινοθσε, νά τιάρωμε μέρος στό πετροβό- λημα. Έρριχνε την πέτρα κι Οστεοα σίμωνε καί ξέτσζε τίς ζημιές, πού εΐχε κάμει στό &τυχο γατάκι. "Αμα τα εΤδα 6λα αύτά καί μπήκα στό νόημα, ή καρ- διά μου σφίχτηχε. Πηγά νά λιποθυμήσω. Έτρεξα στόγα- τάκι καί πάακισα νά τό λευ- τερώσω. Εΐχε πάρει μερικές τιετριέΓ, μά εΐχε άκόμη τίς αΐστήσεις τού. Κεΐ πού τό λυοθσα, ήρθβ ό Μττακόπου- λος καί σπρώχν οντάς με τιέρα τό άποτέλειωοε μϊ μιά μεγάλη τιέτρα, γελώντας κι άναμηα'ζιντάς με. Κεφάλαιο λγ'ΣΤΗ ΔΕΚΑ ΜΕΡ1Α. Στήν τιρώτη, στίς ε'ντεκα καί στίς εΐκοσιμιά κάθε μήνσ, ό άδερφός μου καί γώ πηγαΐνσμε νά πάρω- με τή δεκαμερΐα, δηλαδή τα λεφτά πού μας Ιδινε ή κυ βέρνηση. Χωρία άπ' σύτά τα λεφτά πσΐρναμε καί κάμπο- σα ψωμιά κάθε δεκομερΐα Στά ψωμιά πήγαινε ό Μα νώλης. Τα επαιρνε άτιό ένσ μακρινό φοθρνο. Στόν κήττο ΐτοΟ Κλσυθμβ- νος», όριστερά 6πως μπαΐ- νομε κατεβαΐνοντας την όδό Σταδίου άπό τό Σύνΐαγμα, χι άντΐκρυ στό τότε υπουρ γεΐο Οΐκονομικών, ή αν ενσ χιήρι δημόσιο, πσράρχημα τοθ ύπουργεΐου. Άπό κεΐ ποΐρυαμε τα λεφτά. Καθε ψ-νρ'ίι ήτσνε ααζει»έ- νοι ττλήθος ΚρητικοΙ καί πε ριμένανε, ν' άκούσουν 8ι/ας- δνας τ' 6 ομα τό 8ιό τού. 'Εβαρυούμσστε πολύ, ό ά¬ δερφός μου καί γώ. Κουρα- ζόμαστε νσ. στέκωμε. ΚαθΙ- ζαμε στά πεζοδρόμια. Άνυ- πομονούσαμε κσΐ νευρώναμε. Μέ τό νά βΚέπουμε πάντα τούς ΐδ<ο<-ς έκεΐ πέρα, γνω ριστήκαμε καΙ μ' άλα παι¬ δία πού περίμεναν κι σύ ά καί μιλοΰααμε κάπου-κάπου. Τα γρσφεΐσ ή »ανε πτό πά νω τΐάτωμα. Σ' αύτά ώ8η γοθσε μιά έξωτερική σκάλα πέτρινη. Στήν κορφή της ή- ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ϊΐαγκρητίου Οΐκου Κ,οητικής καί Ραπιιχής "Αρη Συλαϊδή ΌΒός ΜυριΑνου 15. Όηΐσβεν Πολυκλιν. Γιαμαλάκη Φέρομεν είς γνώσιν τής άξιο (ιιου π=λ6τατ6ίας μας 8τι δπως κάθε ετος αί τακτικαί εγγραφαί διά την έΉμά- θηΐιν τής χοπτικήί καί οαπτικής τέχνης ήρχισην άπό 1ης Αυγουστον έ. έ, υπό την Διεύθυνσιν τού ^διακεκριμένου χαθηγητοθ ττ)ς κοπτικής χ. ΑΡΗ ΣΥΛΑΊ ΔΗ καί υπό ίήν επίβλεψιν τή; άξιοτίμου Κάς Κ.ΤΙΝΑΣ ΣΥΛΑΤ- Δ>1 είς την οαπτικήν.
Έπίβης δραττόμεθα ττίς ίύκαιοίΐς νά ίύίαρια·-ήσω·
μέν την κοινωνίαν τού Ηρακλείου καί τοΰ Νομοΰ μας
ολοκλήρου διά την υποστήριξιν μεθ' ής ποοσέτοε-ξεν είς
τό Κιΐγον μας κ«1 «ού παοέχει πρός τον Οΐ<ον μας. Ή· ,εϊς οέ ύποσχόμεθιΐ ώ: χαίποότβρον νά φανώμεν άντά- ξιοι τού τίτλου τού Παγχοη:ίου Οΐκου κοπτικής καί ,απ.,κής. (Έκ τής Διευθύνσεως) τανε *άη σά μπαλκονάκι. "Εβγανε σ' σύτό ό ύττ&λλη- λος καΐ φώναζβ τ* δ-ομα. Ό τυχερός άνέβαινε ίήν τιέτρι νη σχάλα, δμποινε μέσα, I- παιρ^ ε τα λεφτά καί δρόμω- νε, γιά νώ 'ρθη ό άλος. Ά τέλειωτη οειρά. Κάποτε άκούγαμΒ καί μεΐς τ" δνομ3 πού περιμένσμε: ΕΙ- οήη "Αλεξίου. Ό πίνακας ή'ανβ μέ τα όνόματα των μανάδων. "£·ρεχε ό άδερφός μαυ μέ μιά πέτσινια τσάντα ταξιδιοθ καί αέ λΐγο κατέβα.- νε μέ την τσάνία βαοειά, γε μάτη πενταροδεκάρες μιΐακι ρένιες, Άντσμώναμε καί τρσβούσαμκ σπίτι. Ό άδερφός μου, ξέροντας τίς άδυνσμίες μου, μ' Ιβοζε σέ κανένα συνοικιακό ζαχα- ροπλασ.εΐο σιό γυρισμό καί μέ κερνοθσε κανένα τρΐγω- νο. Αύτός 6έν τα Ιτρωγε τα γλυκά. Κάπνιζε δμως κανένα τσιγαράκ!, άγοράζοντάς το κι' σύΐό μέ τα λεφτά τής δέ καμερΐος, καΐ γώ φυσικά δέν τονε μσρτυροθσα στήμητέρα. Ό Μανώλης, δττως εΐησ, εφερνε τα ψωμιά σ·ά κσθαρά τσουβάλιακι ^μεναν έκεΐ ώς ΰτου τα άποτρώγαμε. Κάτι ψωμιά τετράγωνα. Τα λέγα- νε«τήςμηχαιή ». Τα κάνανε άπό καθάριο σιμιγδάλι. Την ποώτη μερά πού ήσαν άκόμα γιαλιστερά καί ζεστά, γιό- τανε θραύση σ'αύτά.Μά κι δ- ταν έμπαγιατεύανε, δέν έ- παύανε νά 'ναι νόστιμα σά γλυκΐσματα κοί νά ξοδεοων- ται γοργά. Έτσι, μ' δλα τα κάλτιικα δελτία μας, πάλι δέ μας ϊ- φτανε τό ψωμί τή; δεκσμε- (.(ας καί τίς τελευταΐες μέ- ρες άγοράζαμε ψωμί. Κεφάλαιο λδ'. ΟΙ ΑΡΓΕΝ- ΤΙΝΕΣ ΔΕΚΑΡΕΣ. Ένα βάσανο γιά δσους έ- ζούσανε τότε στήν Άθήνα, (καί θά συμφωνήσουνε χωρίς άλλο οποιοι άπό τούς παλι- ούς διοβάσου^ε στίς σεΜδες ούτές.) ήσαν οί εάργενΐινές δεκάρες». Δέν ξέρω πώς καί πότε καί γιά ποιό λόγο εΐχαν ερθει όλόκληρα φορτ(σ, τέ- τοιες μπακιρένιες μονέδες άπό τή νοτιοαμερικανική δή μοκραΐα κι εϊχανε κυριολε- χτικά πνίξει την άγορά τή; Αθήνας. Ή μοχέοα φυσικά Βέν περ- νοθσε. Μά ήταν ΐδια στό μτιό ι* καί στό πάχος καΙ στό χρωμα καί στό βίφος μέ τίς βικές μ<τς δεκάρες τοθ Γέωρ- γΐου κι ευ*ολα οί Έλληνες τίς περνοθσαν ό 8νας στόν άλλο, στή βιάση τής δου- λειδς ή στή νύχτα τοΠ θεοθ. Έτσι οί λαθρόβιες καί ξε- νομπάτισσ=ς άργεντινές δε¬ κάρες έζούσανε στά κρυφά χαί κυκλοφορούσα ε τόσο σΐγουρα καί ιόαο συχνά, 8.· σο καί οί τΐμιες καί ντόπιες δεκάρες μας έζούσανε καί κυκλοφορούσανε στά φα· νερά. ΦροντΙδα καθημερινή, πώς νά ζεφορτωθή κανένας τίς άργεντινές δεκάρες τού. Την Ϊ9ια φροντΐδα εΐχε φοίνεται καί τό δημόσιο ταμεΐο. Έτσι, άμα φέρναμε κάθε φορά την πέΐσινη τσάντσ, ά- δειάζαμε τίς δεκάρες άνοΐ- γοντας καί τα φυσέκια πάνω σ'έναστρβμα καί ξεδιαλέ- γσμε τίς άμγεντινές. Άπα- ραΐτητα βρΐσκαμε καί χόμτο- σες άργεντινές κάθε Βεκαμε ρΐα μέσα στά φυσέκια μας. "Αρχιζε λοιπόν άπό την πρώτη κιόλας μερά ή προ¬ σπαθεία, μέ σπάνιες έτιιτυ- χΐες καί τιολλές άιτογοήτε· ψες, νά ξεφορτωθοθμετΐς άρ· γεντΐνές μας δεκάρες δ ·> ον¬
τάς τες η στόν πλανοο.ο μα-
νάβη κσΐ ψιλικαιζή ή ιέλος
σιόν κακόμοιρο τό ζητιάνο,
πού δμως κι αύτός άκόμη
πολΧές φορές μάς τίς έγύρι-
ζβ ττΐσω, ζητώντας κα> ές δε-
!
Γεώργιος ΙΤ'. φέρον οτολήν οτρα·
ής άνακτορ«ϋς τού φρο^ρα.;
Κουβεντοϋλες
Γκαζιέρες!...
Ό Προμη'ίέας ή:ανε μιά φο
ρά κι' έ'να καιρό!
Καί έτιμωρήθηκε ο'ικτρά άπό
τόν Δία!
Καί γιατί παρακαλώ; Διόη
έδωσο είς τούς θνητούς φωτία,
«λάθρα Διός έν λάρνακι κρύ-
ψας».
Ποίος αναι τάχα σήμερα ό
Προμηθεύς καί πόσο, άχ πόσο,
νά ποίρνη γιά προμήθειπ;
Ποίος τίς έφερβ τίς μοντέρ-
νες «λάρνακες» τοΰ ίερου φω
τος καί γέμισβ ή χωρα;
Καί ποία πρέαει νά 'ναι ή
τιμωςία τού άντιπρομηθέως
«Προμηδέα» τώρπι ποΰ δέν
βγαίνουν καί τόσο εύ'κολα τα
διοβαίήιΐα γιά τόν ΚαύκοσΓ;
Καί ποίος άλήθεια θά βγά
λχ) άσπροπρόσωπο τόν Ήρακλή,
τόν προπάτορα, άν γίνουν «άρ·
» δοοι μένουν μ έ άξεπού-
.κα φ5λα, κα θημερινά χω-
ί ■—Ξυλα κπλά!!! Άχινοπόδια
καλο!!! ακούεται χαί σήμερο
' σάν πάντα ή φωνή τους.
| Κι' δμως δέν είναι ή ΐοια'
τής ί,είπει ή πίστη' τής λείπει
ή πεποίθηση! Καί ή παροιμιά
ι πού λέ νέ πώ; «ιω χρούοντι ά
] νοιγήσεται», μπορώ νά σάς βε
βαιώσω ηώς δέν είναι «ληθινή.
ι Ό νεαρός ξυλοςρό^ος εχει
ίχτυπήσει τώρτ «άνω άπό δέκα
', φοςές, την πόρτα τής β τρειάς
| άρ στοχράησσαιτ, καί «ήνοίχθη
Ι των κρούοντι» επί τέλους, μά
δέν ήνοίχθη ή θύρσ, άλλα τό
παράθυρον,
—Τι θέλεις πρωϊ—πρωΐ, χρι
στιανέ μόν;
—Τα άχινοπό5ια πού μοΓ
παράγγειλες, κερά μου.
—Τ' άχινοπόδια; (Ξύνει τό
καλλιτεχνικό της κεφιλάχΐ) ά,
ναί, τα άχινοπόδιο! καί ή κυ-
ρ(α.., βχινοβατρΐ. Έπήριιμε γκα
ζιέοα, κύρ... άνθρωπε... μπάρ
μπα...
ΚαΙ δ πτρ' δΛγον κύριος, κα-
ΤΕβ;ίνρΐ μέ μιά άλλόκοτη αξιο-
πρέπεια την μαρμάοινη σκάλα,
καί ή βέργα τού πού έταλαν-
(εχβι συ έχεια)
ΣΤ. ΛΟΓΙΑΔΗΣ
ΟΑΟΝΤΚΤΡΟΖ
Όδος Αγ. Μηνβ ΐηλεφ. 453
ΐΙβοποιβΤ την πελατείαν τού δτι
επανήλθεν έκ τού ταξειδίου κοί
ηρχιοετ έργαζόμενο*
ΝΕΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
ΣΤΟΝ Κ0ΣΪ10 ίΙΡΒΕΣ...
Στόν κόσμο ήρβες νά οχωρέσο,ς
καί δχι νό ίκδικΓΐδΓΚ.
Στά μίοη καΙ στά παβη ν'όνβέζης
οάν ηρως φανού, μή καμφδής.
Στό κέσμο ήρδες νά γελάοος
δμως μονθχος σου νά ψης
πόνοιις μικρούς μό καί μεγόλους
Στόν κόομο ήρδες νό χ
κι' αύτά πού σύ στεράθηκες
τούς δυοτυχείς νά έλίήσςς
γιατΙ γιαυτούς γεννήθη^ες.
Μανώλης 6
Ηράκλειον Ιούλιος
Νικολ. Συγκελλάκη
Τό αΐμα των άθώων
'Δπό τή ζοή των Ζφαγε.ων
9ο ν
Γνωστοποιησισ
ΓνωστοποιοΓμεν είς πάν¬
τας τούς ενδιαφερομένους δ¬
τι ή διακοπείσα λόγω άλλα*
γής την ημέρας Λαΐκή Άγο-
ρά Τεφελίου Μονοφα¬
τσίου έπαναλαμβανεται οθ-
τη άτιό 17 Αϋγούστου 1948
καί θέλει λειτουργεΐ είς τό
εξής έκάσΐην Τρίτην.
Θεωροθμεν περιττόν νά το¬
νίσωμεν τα πλεονεκιήμαια:
τα όποΐα ουγκεντρώνει ή ά-!
γορά οθτη εύρισκομένη είς ι
τό κέντρον τοθ ΝομοΟ Η¬
ρακλείου καΙ πληροϋσα τίάν-
τας τούς δρους άπό πάσης
απόψεως.
Ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
Α. Χ" ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
τεύθη §π' ολίγον διευθύνεται
κατ' εύ^εΐ-ν στά καπυύλια τοΰ
δυσιυχισμένου άντιιτροσώπουτου
βασιλείου των ζωντανών.
Κοιά" συγκατοβ'χτικά άπό ψη
λά «ή κυρί'ΐ» καί κλείνει τό πα-
ράθυρο βκιστικά γιατί, ψύχρα
χάνει άχόμη.
Κ(«ί ή φωνή τού πλανό3ιου
παλητή των ξύλων άντηχεΐ
στής γχ 'ζιέο'ΐς ΐό βαοίλειο, σδν
χύμβιλον άλαλάζον, καί σάν
χαλκός ήχών.
—Ξύλα καλ«!!Ι άχινοπόδια
καλοϋΐ
Ή Μοριί» άη' τό χυριό
Θαλαμηγόν
Τόννων 2.ΟΟΟ. — Ταχύτητος 14 μιλλίων
Τακτικώς εκάστην Τρίτην πρωϊαν
διά Ρέθυμνον—Σούδαν—ΠΕΙΡΑΙΑ
Θεασαλονίκη ν—Χίον—Μυτιλήνην
Πρακτορείον
Α. Π. Κόρπη & Σία
Τηλέφωνον 5.51
Σημείωσις Πρακτορείον—ΟΙ κ. κ. Έπιβάται υποχρεούνται νά
έφοδιόζοντοι πορά τής Άστυνομΐχής Άρχής μέ αδειαν
ταζοδΐου. Ι'οΊτήρια έκδΐδονται συνεχθς καθ* δλην την
έβδομίδα κοΙ τό ΑΡΓΟΤΕΡΟΝ 2 ώρας πρό τής όνοχωρή-
οεως τοθ ατμοπλοίου.
«ΚΑΔΙΩ»
Τ6 μοναδικόν είς ταχύτητα — ασφάλειαν—πολυτέ-
λειαν καί εΰστάθειαν δαλαμηγδν
αναχωρεί κόθε ΤΕΤΑΡΤΗΝ άπόγευμα
Κατ' ευθείαν διά ΠΕΙΡΑΙΑ — Λίοηψόν—
Βόλον—Θεσσαλονίκην — ~ίον— Αΐιτυλήνην
Ή ταχυτέρα καί άσφαλεστέρα εξυπηρέτη¬
σις έπιβατών καί έμπορευμάτων
(Έκ τοθ ΠραχτορβΙου: Τηλέφ. 4.77)
Σΐήν άοχή άέβιϊΐναν άμίλη
τη τόν ανήφορο πρός τό Δ■«·
φνί. "Επεΐϊα σιγά, σιγά ά^χισαν
π» χουβεδιίζουν. Ό Τβλωνη-
μίλ<στα δοχίμασβ κι' εν« άμ'<- νέ Οϊ άλλοι τον μιμήθηκαν.Κοί σάν έφίοσαν σέ λίγο ητό Δαφνί ήεύΊυμία είχε άνκαλκίσει πάλι την παρίίτ Έκεΐ συνάντησαν κηί τόν Ήοάκλη, πού λοξοΛρο- μώντας άπό τα χωρίφΐ", «ϊχ0 φτασετ πρώτος καί τούς ηερί ιιενκ. — Παρεξήγησις βρέ παιδιι "ί τίποτε άλλο, εί,πε ό Κομπο- />ζος, ό γεροντώιερος άπ«Ί δ
λοτς. "Ελα δώ Στομάτο1, Ιλα
δώ Ήράκλη, κόπκισβ καί τοΓι
λόγου'σου μαραζωμένη...
Πήρε κοί των τριών τα χέ
ρια, τα Ισμιξε μαζύ καί πρό-
σθεσε.
—Άνάθεμά το γιά πιοτόΙΜά
ποίος μπορεΐ νά μην τό πίνχ].
Οί τρείς χαμογέλασαν. Ό
Μαγκούφης χτύιτησβ δυνατά
τίς παλάμες.Καί δλοι πήραν τόν
κατήφορο. Ό άμανές ξανάρχισε
μέ συμμετοχή πιά δλων των
συνιρόφων. Καί σάν Ιφτασαν
στόν Βοτανΐκό, άργά πιά τή νύ·
χτα, δλοι ήταν πάλι φιλιωμένοι
σάν τίποτε νά μην είχε συμβή.
Έχεΐ εΐδαν πώ; τό Στοιχειό
δέν ήταν μαζύ των.
■—Μπα, σέ καλό τού, ποϋ νά
παράμεινε ό χαζός, εΐπε δ Κομ-
πορόζος.
—Σίγουρα στοΰ μπάρμπα
τού τού Διαβόλου, άπάντησβ δ
Μαγκούφης.
Έγέλασαν δλοι μέ τ'άστεΐο
καί χωοίστηκαν μέ χίλια καλη-
νυχτίσματα χαί συγγνώμες.
VI
Πάνω άπό την δμμορφη λί-
μνη τοΰ Κουμουνδούρου ή νύ·
χτα εΐχε άπό πολλή ώρα πλα-
κώσει. Τουλούπες, τουλοϋπες τα
σύννεφσ, πού μάζεψε ή καυτβ-
ρή λιακαδα τής ημέρας, χυλοϋ-
σαν στόν ούρανό. Οΰτε άστρα,
οΰτε φεγγάρι. Βαθύ σχοΐάδι
κτΊ σιγαλιά. Μονάχα τό ημερο
νβρό σιγομουρμούριζΒ, γλύφον
τας τα βράχιπ, καί κάπου, χά
που κανένα έρωτευμένο βατράχι
σφύριζε πηδώντας στίς πέτρες
ή κρυμμένο στή χλόη.
Δίπλα στήν δχθη 2νας γκρί-
ζος δγχος ξσ.φνου άναταράχτη-
Α?, Μιά άκαθόριστη σκιά μέ άν
θρώπινη σιλουέΐσ, πού προβάλ-
θηκε στό μαύρο φόντο τής νύ-
χτας. ΤΗταν 8νας άνθρωπος.
"Αν μποροΐσε βεβαία νά δνο-
μασνϋ πιά άνθρωπος τό κοχο-
μοιριασμένο εκεΐνο πλάσμα τοΰ
ΘροΓ·, τό Στοιχειό των Σφα-
γείων.
"Ολη τή μερά 6 Πρτβιας,
γυρμένος άπόμερα άπό τούς 5λ-
λους άνάμεσα σέ δυό βράχια,
δέν εΐχε πάοει μέρος στό γλέντι
των συντςόφων τού ΐιϋιζ καί
εΐχε σχεδόν δοκιμάση τα φαγη
τα καί κιοτά των. "Ενα κομμά
τι λαγάνα, λίγος ταραμάς κι'
Ινα ποτήρι κρασί πού τού έδω-
σβ στήν άρχή καί πρίν νά μεθύ-
σουν ή Σταμάτω, «ύτό τ)ταν δ-
λο. Έπειτα τό γλένη άναψρ, τα
κρτσιά ξεχβίλισαν, ή γλώσσες
λύθηκαν καί πού νά θυμηθή
κανεΐ; πιά τό Στοιχειό στήν ά-
πόμερη γωνιά τού. Έκεΐ πού
ήταν βυθισμένο ατή σκέψι τού,
συγκεντρωμέ ο οτόν Ιαυτό τού
καί πάλαιββ μέ τή θύμηση τού
κ<ί δέν Ιβλίπε χαί δέν άκουε τούς άλλους, πού Ιΐρωγαν, 8ι«· ναν καί αίσχρολογοΰσαν, τρα- γούδαγαν, χό^ευαν χαί σκοτω- νόνταν. "Ετσι, άπομεσϊίμερί/, χουρα- σμένος άπό την πολλή σκέψι ζρσταμένος άΐΐό τή θαλπωοά τή,- ('ίμμορφης ήμέρ γγ, σιγά, σι¬ γά ξεχάστη/ρ, ?π.«υσβ νά μιλ$ μέ τόν έίυότου, ναρκώ»ηχ6 >ι' «ποκοιμήθηκε. Β ιθειά, πολύ
βαθεκ', τόσο πού δέν Ιννοκοσβ
τού; άλλους σάν ση ώθηκαν κι*
Θά ή 'αν μεσ' ρ
να δταν ξύπνησκ. Στηρίχθηκε
στά γό"ν«τα χαΙκύττ«|« τριγύ-
ρω. Πίσίΐα σκοτοδ», τίποτε, μο-
ναξιά άπέοιντη. Ξανάπβσε στή
γή, ίϊηρδ τό κεφάλι τού ατά χέ-
(}ΐα καΓβυθίσιτ]<8 στό συλλογή, στό όνβΐρο. ΤΗτ'ΐν ίκεΐ πάνω στό χωριό τού, τόν Προυσσό, κοντά οτό ΜοναστήΌ», <χν<ίμεσα στά Ιλατα κι»ί τίς ύξβιές. Ό πατέοας <ου δ Θίνος ό Προβιά":, δ χασαΛη; χζϋ χωρίου, τόν τριβοθσε άπό τύ χέρι. Κατέβ «ιναν πρωΐ. πρΐοΐ τή ρεμμοιτιά κι" δ πατέρας τού μιλοίσε. —Γιώργη, σάν θά μδγαλωσυς τί θά γίνπς; —Χασαπης πατέρα. —Μπράβο γυιέ μόν, ποτέ δέ θά ππνάσρς. —Ναί, πατέοα. Κατέβ ηναν κατρακνλώντβς χι' ό μικρός πάσχιζε χι' έτρεχε νά προφτάσο τα άνοιχτά βήμα- τα τού πατέρα. τΗταν πολύ πρωΐ κι' δ ήλιος δέν βϊχε φανβϊ άκόμη. Γύρω τό άέρι φυσοίσε κ'ιί τούς δρόσιζε τα πρόσωηα. Τα φύλλα δίπλωναν καί ξεδΐ- πλωναν καταπράσινα στά κλω- νάρια, τα πουλιά φτερούγιζαν καί κελαηδοϋσαν άνάμεσα στά δέντρα. Τα λουλούδια μοσχοβο- λοίσαν, δγερναν χι' Ιπεφταν κομμάτια κ ίτω άπό τα χοντρά τσαρούχια τοΰ πατέρα. Τα νερά αύλάκωναν δεξιά χι' άριστβρά τή ρεμμαηά, ξβχβίλιζαν καί σταύρωναν τό δρόμο. Πβρπατώντας, τρέχοντας 6 Γιώργος, κύτταζε τριγύρω, ά- νάσσαινε βαθειά, Ιπαιζε μέ τα πόδια στά νρρά καί κάπον, κά- που δσκνββ νά «άρη ένα γαλ<ί- ζιο, ?να κίτρινο ί] Ινα κόκκινο λονλονδι. —Μά γιά νά γίνη; χαβάκης, πρέπει νά μάθη; πρώτα νά σφά ζς. —ΚαΙ τί θά σφάζω. πατέοα; —Νά, άρνιά, κατοίκια, τρα- γιά, βοδια δτι σοϋ λάχυ. (Συνεχίζεται) Ίδρομα Κοιν. ΆβφαλΙακ«εν Π*ριφ. 'Υπβκϊμα Ηρακλείου Ανακοίνωσις Άνακοινοθται πρός &ηαν>
τας τούς εργοδότας δπ συμ¬
φώνως πρός την παραγραφ.
4 τοθ αρθρου 21 τοθ Νόμου
6298, αύξάνβται ή άσφαλιστι
κή είοφορά υπέρ τοθ Ίδρύ-
ματος Κοινωνικήν ΆσφαλΙ-
σεων (ΙΚΑ) άπό 1ης τρέχον¬
τος μηνός Ιουλίου είς 13,6
ο)ο κατανεμομένη είς 9,6σ)ο
διά τόν έργοδότην καί 4ο)θ
διά τόν ήσφαλισμένον.
Διά τελευταίαν έπΐσης φο¬
ράν προσκαλούμεν άπαντας
τούς καθυστεροθντας τάς
άσφαλιστικάς των εΐσφοράς
εργοδότας δπως προσέλθωσι
τό ταχύτερον πρός τακτο-
ποίησιν, άλλως θά λάβωμεν
τα υπό τού Νόμου προβλεπό¬
μενα μέτρα είς βάρος των.
('Εκ της Διευθύνσεως)
ΦΡΟΗΤΙΣΤΗΡΐα ΓΑΛΛΙΚΩΗ
Ή κ. Νίτσα ΠαηαθονααΙου άνα-
λαμβάνει την προπαρασκευήν μα·
βητων κατωτέρων τάξεων είς τα
Γολλικά καΙ δι" εΐοιτηρΐους έζετά-
σεις είς τα Γι.μνάσια καΙ την Έμ·
πορικήν Σχολήν.
ΤΑΚΤΙΚΑ Δ!£ΕΒΔ0ΝΑΔ1ΑΙΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ
δια ΠΕΙΡΑΙΑ-ΕΛΕΥΣΙΝΑ
Μέ τ* Χιδηρά Μοτοραιπ Κλάσεως Α 1ΟΟ
'ΑΕΤΟΣ, 'ΤΤΑΝΑΠΑ;
■■ > _ · _ εΤ
ΠλοΙαρχος
Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ
Πλθΐαρχος
ΑΝΤ. ΤΣΟΥΡΙΝΑΚΗΣ
Αεχόμενα Έμηορεύματα
Άναλαμβάνομεν παραλαβήν έμπορευμάτων
είς Τελωνείον Ηρακλείου μέ παράδοσιν είς
Αποθήκας Πειραιώς—Αθηνών»
ΠΡΑΚΤΩΡ ΠΕΐΡΑΐΩΣί
ΝΙΚ. ΝΐΚθλάθυ, (Δημ. Γούναρη 14)
Τηλ. 42.174
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ: ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ
Μαρκ.δη,Τρουττοσκιάδη.Παλαιολόγου
Τηλέφων» ΙΟΛ-κΛβ
"Ηράκλειον— Κρήτης
Ένα έπεισόδιο
άϊϊό τή ΜΑΧΗ της ΚΡΗΤΗΣ
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΛ
3η
Άντ)ρχου Ιωάν. Βερνάρδου
4ον
Μετά τ ό ν ένι·αφιασμό τή.·;
η αΝας, ό παπά
—Φώιης επί)-έ στό οπίτι
ΤοΟ άνηψιθΰ τοο νά ξρκου
ρα-ΐτεΐ. Τκεΐ ΐόν συνέλοβοτ
οί γ^ραανι Ι Άπό άΛι αν{
τια εΓχαν ουλ'όβει κσί άν
λους τρτ-Ις τιαφΐώτε<·, τό Γιώργη Τσσκιλούδη, Β'τγγέ λη Μ Λουλακά η κοΐ Κώ σία Τζανάκη κηί Λνοκολό ψανε σ' £να 4χυΟ>ι τίς 8υό
κάσσες μέ ιίς χεψοβθμβ 8ες
πού εΐχαν μεΐνει άπό τή
έπιχεΐρηση τής σπηλ ά- τοθ
ΚαρτεροΟ... Προδοσιά; ..
Μιά φορά (ί γερμαιοΐ εΐ
χαν πολλούς τΐΕμπτοφαλαγ
γίτες μέσσ σΐό Ήράκλειο
καί φαΐνεται πως ίμαθανάη
αΰτούς τα περιστατικά ποΰ
ό πσπα-Φώτης εχτύπησε ώ
λέξι ιττωτιστάς μέ την όμάδα
τού, έμαθον καί ττοθ θά τόν
βροθνε ..
Άπό τή στιγμή έκεΐνη δρ-
χισαν τα βασανιστήρια γοΟ
έθνομάρτυρα. ΆφοΟ τόν έ
χτύπησαν άγρισ, τόν άγγα-
ρέψανε νά σηκώνει σΐούς ώ
μους τίς δυό κάσσες μέ τίς
χειροβομβίδες, καί πήρανε
τό θρόμσ άπό τό Σκσλάνι
γιά τό στρατηγεΐο των Γεο
μανών στό Κακονόρος. Έ-
κεΐέμενε καί ό στρατηγός
Μτιρόγερ. Μπροστά ό παπά
—Φώτης μέ καταξεσχισμένο
τό ράσο ιου, ματωμένο τό
πρόσωπο άπό ΐά κτυπήμα
τα, σκυφΐός κάτω άπό τό
βάρος τοθ φορτίου, άναμαλ-
λιασμένος... καί πΐσω οίτρεΐς
άλλθι πατριώτες κυκλωμένοι
άπό τούς άγριωποθς Γερμα·
νούς, πού κρατοθσαν τ" αύ-
τόματα σία χέρια, έτοιμοι ν ά
σκοτώσουν στήν παραμικρή
Οποπτη κίνηση τούς αϊχμα
λώτους.
Ό η"λιος ψηλά ελσμπε ό
λόχρυσος, φλογίζοντας τούς
γυμνούς λόφους πού άνέβαα-
νε ή συνοβεΐσ. "Ο ϊδρωτας
Ισταζε οέ μεγάλους κόμπους
άπό τό πρόσωπο τοθ παπα-
Φώτη κα( ράνπζε τίς μυτε-
ρές πέτρες μαζΐ μέ τό αΐμα
τού. .Κάποια στιγμή πού κον-
τοστάθηκε νά ξεκουραστεΐ,
εΐπε τοθ Τσακαλοόδη σιγα
λά: ΐΣτό θεό σ' όρκίζω!. μή
μαρτυρήσει κανένας σας Ι»
Καΐ δακρυσμένος 6 καπε
τάν-Γιώργης ι* άποκρίθηκε
Βμοια: «Τ' όρκιζδμαστε, Φώ-
τιεΙ» Άπό τή δασωμένη ρε-
Γερμανό
κοντά.
λοχία πού ήταν
ού,Αιαχτ5 ή αν ή ά-
η ό ) γρρμανοΟ, πού
νισμένο ττρ.'σωπο, τόν έκλώ-
τσησε Μοναδιχή, στερεό υ
πή απόκρισις τού έθνομάμτυ-
ρσ ή*ταν «Τκαμα τό καθή·
την συχωίεψε έ'να τόσο άγριο'κον μ^υ ώ; Έλλην κα(
σπρώζΐμο στήν ιτονεμένη! χριστιανόν. Δέν μέ έβ'-ή
ώς
πλατή τοθ μάρτυρσ, ωσ.
α ονιώφ οντας σέ μιά πέτρι
γονάΐΐοε βαρί. ά ιιληγώνον-
•σς τα γό ατά τοο
Μέ τό πέσ μο τοθ ηλίου ό
'αιρόο έ^ρόαιπε. Τό '.πρόαω-
πό τού π ΐπα Φώτη ήϊαν με-
λανιασμένο. Ή δύνσμη των
ποτιών τού λιγόσ;ευε Νοιώ
βο^τα·: πώς τούς πηγαίνσν
γιά σκό^ωμα άρχισε νΛ ψΐλ-
νπ μουρμουριστά τή >βκρώ-
σιμη άκολουθΐα γάνάναιέ"
τοιμος νά παρουσιασθεΐ στ,όν
ΜεγαλοΒύναμο ΘΆ.
Τόν δκουγαν οί τρείς άλλοι
αίχμάλωτοι κσί στα Λΐοκσμ-
μέ^α π^όσωπά ταυς, τ' άγρια
καί άποφασιστικά άπλώθηι<ε γλυκειά γαλή* η. Θά ή"ταν όχτώ ή &ρα, πού ή πένθιμη συνοδεία Ιφτασε στό γερμανικό στρατηγεΐο, έγκα>εστημέ ο σ' ε"να σπΐτι
το3 χωριοθ Έ>.ηά, νοτιοδυτι-
κά άιΐό τό Κακονόρος. Τώ γύ-
ρω βουνά κατάμαυρσ. Πέρα
ή θάλσσσα φαυρτουνιασμένη,
άγρ.α. Μέσα στό σ<οτάδι τοθ χωριοθ κυκλοφοροΟσΛν γερ μκνοΐ στραπώτες, χτυιώντας βαρεία τίς μπότες τους κοΐ συζητούσανε μέ τόσο χοντρο κομμέ ες, γρήγορεο, άγριες φωνές πού νόμιζες πώς γΐ- νονταν σκυλοκαυγάς. Ό στρΐτηγός Μπρόγερ πρόσταξε νά τοθ παρουσιά σουν έναν ένα τούς α(>μσ
λώτους, νά τούς άνακρΐνει ό
ΐδιος. Τούς εΐπβ την κατηγο-
σκοτώσει
άλρξιπτωτιστά.
ρία;: «πώς
γερμσνούς
στό Ήράκλειο καΐ σ'ό λαγ
κάβι τοθ ΚαρτεροΟ». Έζήτη
σε νά τοθ μαρτυρήσουν 8
λους τούς πατριώτες πού
εΤχαν πολε-μήσει μαζί τους.
Όλοι άρνήθηκαν την κα:η-
σ' σύτό ττσρά μόνο ή συνή
δηαή ιιου!»
— Θά ■ έ σκοτώσω τώρα Λ-
μέαοχ! Θά οέ κομμα ιάσω'ι
μ
μσρ ύοητ", δΐ'-βολαπαπά',
"Εκαμε ό Μπρόγερ 2ξω φρε-
νών άττό τή μοτνία τού β^ά
τό π σ:όλι τού.
ι
μ
θηκε γαλή1 να ό παπά
'·*φωπλισμένο ιτιά τό ε τό
άνΡρ^πόυορφο έ εΐ οκτήνος
άναγκά'τη ε >ά δ·ώξει τόν
έθνομάρτι,ρα 4ττ5 τό ν^σφεΐο
τοι·, λογοτριάζοντατ, νά χρη-
σημοποιήσει άλλα δόλια μέ¬
σσ, γιά νά κάμει
α(χμα·
λώτους τού νά μιλήσουν.
(Τό τέλος είς τό προσεχές)
ίβαγενείς νέοι τής Ίνδονποίας πσραδίδο τα» είς τής Όλ-
λαν^ικας δυνάμεις, Ιπειτα άπό μίαν άποτυχοΰσαν στααια-
οτικήν απόπειραν «Ις Ίάβαν.
V
πό την τοπικήν μας Ιστορίαν
Τό Πανάνειον Δημοτικόν
Νοσοκομείον Ηρακλείου
Τού κ. Ν. Ζευγαδάκη, θεολόγου
Την Τ_>τΓρΗν της όνεγέρ δουήν, ήτις είχρ φοόσει μίχρι
σεως ττΰ σήμερον έν χρήσει στέγης, διεκΓψενή' τδν Ί,ύ·
λσμπροό τΓύ-ου φιλανορωπι | λιον τού 1896 εκραγείσα έ-
κου ίδρύματος, δπερ εύρ'σκε πανίίο τάσις. Τδν Νοέμβριον
ται είς τδ άκρον κα! τή με τού αυτού 5τους τδ έργον ί-
ι^ν πλΓυρόν τής πό πανελήφαη, άνεκόπη δμω; καϊ
λεως, όνογΐνώσκτμ^ν τί; τάς πάλιν περΐ τα μέσα Ιανουι-
δύο αμα τ ή ε'σό^ω τίς τδ ρίου τού 1897. €'Αλλα—ώς α-
νοσοκοιιεΤον, καΐ εκατέρωθεν ναγρόφτται είς τόςίίρημ^νας
τώ ίίσρρχομένω επι υχεΤς τίς έπιγραρίις—τη θε'α εύδοκ α
διατύπωσιν καΐ εμφάνισιν γλυ καΐ χόριτι κατά Δ»κτμβριον
πτδς καΐ διΛ μαύρων κεφα-[τοΰ 1900, ιΊγΓμονεύοντος τϊ]ς
λαίων γραμμότων επί μαρμα- Α Β Υ. τού Πρί/κηπος τής Έ-
ρίνων π>α<ών επιγραφάς. Έκ λάδος Γεωργίου, Ύπάτο· έν Κρήτη 'Αρμοστοΰ, καί Εύμε- τούτων πληροφορούμεδα δτι ό δεμέλιος λίσος τού «όσύλου τούδε των οσονντων> έτέδη
τή 28 Μοίου 1895, Κυριακή
των "Αγ. Πάντων, επ! Μητρο·
πολίτου Κρήτης Τιμοδέου Κα ·
στρινογιαννάκη. Άνηγέρ8η τδ
Τδρυμα τή γενναίς> χορηγία
κα! έξ ίδίων, δαπάνη των ίδρυ-
τών αύτοΰ Πανανοΰ καΐ Ά8η·
νθς Θεοδουλάκη. Τ?ιν οίκο-
Τό εμπόριον είς Ήν. πολιτείας
Μαγαζιά δπου οί πελάται
έξυπηρετοϋνται μόνοι των
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ (Ιούλιος). ( δοχεΐα μέ διαφανί) κσλύμ-
—Ό τύττος τοθ τιαντοτΐω-' μοττα.
λείου βτιου ο£ ττελάται έξυ·| Τρόφιμα τα όποΐα ύπό-
πηρβ-οθντσι μό Όϊ των, καΐ κειντσι σέ σήψιν βΐναι το
τιού ό^ομάζεται
έ
άγο
Άρνήθηκαν πώς ύπάρ
χούν καί συνΓργάτες τους.
Επεσε δγριος ξυλοδαρμός
σέ δλους, χωρΐς άποτέλεσμα
μως. Στό με αξο ό παπά
Φώτης, μισοπβθσμένος τοθ
κόκου, έτρόσμ^νε τή σειρά
ού ν1 άνακριθεΐ καί αύτός,
;αΙ ήϊαν ττεσμένος στήν έξώ*
ΐορτα £τοθ σπιτ οθ, κοντά
τόν γερμανό σκοπό. 'Εζή-
ησε νβρό νά βροσΐσει τα θεό-
ματιά τής Άγίας Είρήνης Ε- ξερο στόμα τού, μά ό Γερμα
φθασε κεΐ ψηλά τό μυροβόλο|νός άρνήθη<ε νά τοθ δώσει. άεράκι τής λυγαριας καί τοθ μεντόχορτου, άκουγόταν τό τρρχούμενο νερό ... καΐ εΐχε τόση δΐψα ό παπά Φώτης. τόν παρουσιάσανε στόν Μπρόγερ κσί αυτόν. Άποθηριωμένος ό στριχτη- γός, τόν φοβέρισε μέ μσρτό- —ΛΙγο νερόΐ "Εκαμε στό^ ρια,^τόν έχτύπηοβ στό βασα ΔΙΑΦΗΜ Ι ΧΑΛΙΚ1ΛΙ&Ζ/* ΓΜΔΖΪΟΝ012 ΑΘΗΝΑΙ · ΔΗΜΗΤΡ ΚΡΙΜΙ7ΑΚΗ. ΟΔΟΙ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜίίίϊ «ΡΑΚΛΠΟΥ 8·β1 ρά» έχει διαδοθή είς δλας τάς Ηνωμένας Πολιτείας κα τα τόδιάσιηαα των δύο τε λευ<·ο·1ων δεκαετηρίδων κα έξακολουθεΐ νά διαδΐδεται με γοργόν ρυθμόν. Κστά την μεταπολεμικήν περίοδον πε ρίτΐου 1 200 νέαι «υπέρ άγο ραί» Ιδρυθησαν είς μεγάλας καί μικράς πόλεις. Περίπου 800 άναμένετσι 8 ι θά [δρυ θοθν εφέτος, άντιπροσωπεύ- ουσαι συνολικόν κεφάλαιον 400.000.000 δολλαρΐων. Εν¬ τούτοις ύπάρχει μεγάλον πε ριθώριον διά την ίδρυσιν καΐ άλλων. Είς τα ίδιότυπα αύτά παν- τοπωλεΐα ό πελάτης δύναται νά προμηθευθή δλων των είδών λαχανικά, φροθτα κοί τρόφιμα άρκεΐ νά μή ύπό- κεινται είς εθκολον φθοράν. Ύπάρχει τάσις πρός άκόμη πληρεστέραν αύΓθ—έξυπηρέ τησιν. Μία νέα «υπέρ—άγρά» ί δρύθη τελευταίως κοντά στή διπλωματική συνοικία τής Ούάσιγκτων. Οί πόρτες τήΓ ί,ίσόδου άνοίγουν αύτομά τως μέ την βοήθειαν φωτο· ήλεκτρικών στοιχεΐων μόλις ό πελάτης πλησιάσει. "Ολα τα ειδή τροφίμων είναι συ σκευασμένα σύμφωνα μέ 8 λους τούς κανόνας τής όγι- εινής μέσα σέ φύλλα άπό σελοφάν καί σέ κηρόχαρτα Τα κρέαι-α είναι Ιτοιμα κομ- μένα σέ κομμάηα τ) φέτες, οί σσλάτες έτοιμες νά σερβιρι- σθοθν, πωλοθνται μέσα σέ ττοθετημένα επάνω σέ σχά ρες πού βρίσκονται βαθειά μέσα σέ ψυγεΐσ. ΟΙ κονσέρ βες είναι τοτιοθβτημένβς ή μ(α μετά την άλλην πάνωσέ έπικλινές ράφι πού διευκολύ- νει την εξυπηρέτησιν τοθ πβ- λάτου. Ή μόνη ανθρωπίνη έργα- σία καταβάλλεται άπό αύ τούς πού είναι εντεταλμένα μέ την ανανέωσιν των άπο- θεμάτων των τροφίμων κα- θώς κσί έκεΐνων πού εχουν άναλάβει τόν έλεγχον των τοθ ΤσμεΙου. Ή τελευταία αυτή ενεργεια γί"νεται μέ την βοήθειαν άριθμομηχανών. Ε(ς ενα κατάστημο: είς τό Χιοθστον τοθ Τεξάς έχει προ χωρήσει μάλιστα άκόμη πε¬ ρισσότερον στό νά διευκο- λύνει τό κοινόν στΐς άγορές τού. ΟΙ πελάται κάθονται μπροστά άπό μΐα κινουμένη ταινΐα πάνω στήν ότι οί α βρ[- σκονται τοποθετημένα | τα διάφορα πρός αγοράν εϊδη. Ό πελάτης άφοθ διαλέξει έκεΐνα πού χρειάζεται τα το- ποθετεΐ πάνω σέ μίαν άλλην κινουμένην ταινίαν ή όιτοΐα τα δδηγεΐ στόν ΤαμΙα-έλεγ- κτή. Ό βουλευτής κ. Μιχαήλ Σκουλάς Ό βουλευτής Ρεθύμνης κ. Μιχαήλ Αθαν. Σκουλαο α¬ νεχώρησεν είς Ρέθυμνονοπου καΐέγκαθίσταται, θά δέχετοι Βέείς τό.Γραφείον τοθ κ. Ιω. νού Λαζάκη Ό τρόπος τηρησεως λογιστικόν βιβλίον παρά των "Επαγγελματιών 2ον Κατά τόν νόμον ή άνα- γραφή των άκαθσρΐστων ε(- σπράξεων θά γίνεται δ ' ε¬ νός μόνον κονδυλΐου καθ* η¬ μέραν. Ό παντοπώλης π. χ. ό 6- δέ τό γράφη ποίος είσέπραξε την 2αν Ι¬ ουλίου 130 000 Λτΐό πώλη¬ σιν όσπρίων, 75 000 άπό πώ¬ λησιν ελαίου, 30.000 άπό πώλησιν χαλβά καί 30,000 άπό πώλησιν καραμελών ή* κλωστών (δττως είς τα συ- νοικιακά ή έπαρχιακά μικρο- καταστήματα πωλοθνται δ- λα τα ειδή) θά κάμη μίαν συ νολικήν έγγρτίφήν μέ £»ί κον¬ δύλιον: άκαθάριστοι εΐσπρά- ξεις τής 2ας Ιουλίου δραχ- μαΐ 265 χιλ. Είς τάς άκαθσρίστους εί σττράξεις θά άναγραφοθν τα πάσης φύσεως ποσά τα ό ποία έξ α(τ(ας τοθ έπαγ- γέλματός τού εΐσπράτει. Π.χ πρόχειρα δάνεια τα όποΐα συνάπτει, καθώς έτιίση; καΐ είσπράξεις χρημάτων τα ό ποία αύτός εΤχε δανεΐσει έκ των κεφαλαίων τής έπιχειρή σεώς τού. ΑΙ είσπράξεις δμως αύται θά γράφωνται είς άλλην γραμμήν χωριστά διά νά μή συνυπολογισθοθν κατά τόν προσδιορισμόν των φορολο- γικών υποχρεώσεων. ΟΟτω είς τό ανωτέρω παράδειγμα 6 έπιτηδευματίας ό οποίος εΐσέτιραξε καΐ 150.000 τάς οποίας τοθ έμέτρησεν όφει λέτης τού δέν θά γράφη: ά· καθάριστοι εΐσπράξεις δραχ. 415.000, άλλά θά γράψη α) άκαθάριστοι είσττράξεις δραχ. 265.000 κοί άμέσως κατωτέ ρω β) έπιστροφή δανεισθέν τωνβαρχ, 150 000. Είς τάς περίπτωσις πωλή- νίαμαόΕΜΠΡΙΜΕ ΥΦΡΑΙΜΟΓΛΟΥ σ^ων επί πιστώσει (βερεσέ) ή άξία των ούτω διατεθέν των είδών ,θά πρέπει πρός ευκολίαν τοθ έπιτηδευματίου νά κρατηθή είς ϊνα ίδιαίτε σημειωματάριον, είς βιβλίον ταμεΐου θά κατά την ημέραν κατά την οποίαν θά είσπραχθή ή πι στωθεΐσα άξία. Είς την δεξιάν σελίδα τοθ βιβλΐρυ ΤαμεΙου θά γράφων¬ ται αί πληρωμαΐ αί όποΐα έχουν σχέσιν μέ τό έπάγγελ- μα. Δηλσδή αί πληρωμαΐ διά την ^αγοράν έμπορευμάτων πρώτων ύλων, δ,ά μισθούς καί ήμερομίσθια, δι' ενοίκιον τοθ καταστήματος, γραφεΐου άποθήκης κλπ , δι* ηλεκτρο¬ φωτισμόν, τηλέφωνον, μετα- φορικά, διά φόρους καί είσ- φοράς είς τα διάφορα άσφα λιστικά ταμεΐα, διά γραφι- κήν Ολην κλπ. Έπίσης θά γράφωνται τα ποσά τα όποΐα ώς όφειλέ της κατσβάλλει καί έκεΐνα τα όποΐα δίνει ώς δανειστής πρός τρίτους, καί τέλος τα ποσά τα όποΐα έξοδεύει (άπό τα ταμείον τής έπιχειρήσεώς τού) διά τα εξοδα συντηρή¬ σεως αύτοθ καΐ τής οικογε¬ νείας τού. "Οσάκις πραγματοποιεΐ ό επιτηδεύματος άγοράς επί τιιστώσει δέν θά καταχωρή- ση είς τό βιβλίον Ταμείου την αξίαν των άγοραζομέ- νων είδών ή καταχώρησις θά γίνη κατά την ημέραν τής έ ξοφλήσεως. Είς τό τέλος κάθε εβδομά¬ δος πρέπει νά γίνεται έλεγ- χος των είσπράξεων καΐ πλη ρωμών καΐ τό υπόλοιπον τοθ ταμείου είς μετρητά νά φέ- ρεται είς νέον είς νέαν σε¬ λίδα. Παραλλήλως πρός τΛ βι¬ βλίον Ταμείου οί ύπσγόμενοι είς την πρώτην καιτηγορίαν ΰτοχρεοθνται νά τηροθν είς Ιδιαίτερον φάκελλον (ντοσιέ) τα τιμολόγια άγοράς έμπο¬ ρευμάτων ή πρώτων ύλών. Τα τιμολόγια αύτά, θά άριθ- μοθνται κατά χρονολογικήν σειράν άπό τόν ύπόχρεων κοί φυλάσσοντσι ώς δικαιολογη- τικά στοιχεΐα πληρωμών. Τό αύτό θά γίνη καΐ διά τάς ά- ποδείξεις πληρωμήν ένοικίου φωτισμοθ, τηλεφώνου κ.λ.π. Ή λήψις τιμολογίου διά τάς άνω των 50.000 δρχ. άγοράς εΐτβ τοίς μετρητοΐς είτε επί ρ, μ νίου Ξηρουδόκη Κρητός Άρ- χιερατεύοντος, επανελήφθη κα! συνεπληρώδη ή ο'κοδομή τη πλουσ'φ καί άφειδεί των αυτών Τδρυτά5ν χορηγία Έτε- λέσδησαν δέ τα έγκαίνια τοθ τε Πανανείου τούδε Νοσοκο- μείου καΐ τοθ έν αύτω υπό των αυτών "δρυτων άνεγερ- Βέντος Τεροϋ ναού τού 'Αγίου Παντελεήμονος τή 10Φε6ρου· αρίου 1902, όπότε έδωρήθη κα! ανεκηρύχθη ΰπδ των ίδρυ- τιίν τδ φιλανθρωπικόν τοθτθ Τδρυμα ώς Ιδιοκτησία τελεία τού έν τή π5λει ταύτη ΥεροΟ ναοθ τοθ 'Αγίου Μεγαλομάρ- τυρος Μηνά». "Εν 2τος μετά την λειτουρ¬ γίαν τού τδ ϋδρνμα παρεχω" ρήθη ύπδ τής 'Ενοριακής Ε¬ πιτροπείας τού ναού τούτου ε?ς τδν "Δήμον Ηρακλείου. Τφ 1940 τροσετέθη είς αΰτ6 κα! ετέρα πτέρυξ, ?ίτις περι- λαμβάνει 6 οαλάμους. Τδ Νο¬ σοκομείον Ρχει Τδιον φαρμα- κεΤον, άκτινολογικδν κα! μι- κροβιολογικδν έργαστήριον, 16 δαλόμους ασθενών έκ των οποίων 2 είναι παθολογικοί, 8 χειρουργικοί, 2 μαιευπκαΐ καί 4 διά γυναικολογικά κα! δφ· θαλμολογικά νοσήματα·. μα- γειρεϊον, ύπνοδωμάτιον καΐ λουτήρας. Ίατροϋς δχει 9, ά· δελφους νοσοκόμους δ, αδελ¬ φάς νοσοκόμους 22 καΐ λοιπήν προσωπικόν 26. Τδ Νοσοκομείον κέκτηται κα! Παραρτήματος χρησιμο- ποιουμένου δια τα λοιμωδή νοσήματα καΐ ώς είδος άσύ· λου άνιάτων δι' απόρους γέ- ροντας κα! γραΐας ίδίφ. Ευρί¬ σκεται τούτο είς τδ ΝΔ ά¬ κρον τής πόλεως κα! παρδ τδ παρεκκλήσιθν τού "Αγ. Άν" δρέου των Φιλανδρωπικών Ί" δρυμάτων Άνδρέου καΐ Μα¬ ρίας Καλοκαιρινοθ. Ήτο του¬ το ίδιοκτησία τού έργολάβου Παναγιώτου Κασιμάτη, αγο- (Συνέχεια είς την 4ην ΧελΙδα) πιστώσει είναι ύττοχρεωτική διά τόν αγοραστήν όπως καί ή έ,κδοσίς τού διά τόν πωλη- τήν. Όσάκις ό πωλητής άρ- νεΐται ή αδυνατεί νά εκδώ¬ ση τιμολόγιον ϋποχρεοθται ό άγοραστής νά συντάξη τοιοθτον, Κατά τόν αυτόν τρόπον θά ενεργήση ό άγο¬ ραστής καΐ είς μερικάς ίβιο- μόρφους περιστάσεις. Π. χ. ό Α. αύγοπώλης άγοράζβι άπό περισσοτέρους χωρικούς σύ« γά κσί άπό καθένα ποσότη- ητα άξίας μικροτέρας των 0 000 δρσχμών. Δι' ολόκλη¬ ρον την «παρτίβα» θά συντά· ξη ό ΐβιος τιμολόγιον. Τόσον τό βιβλίον Τσμείθυ, όσον καί τα τιμολόγια καΐ άποδεΐξεις πρέπει νά τηροθν- αι επί μίαν πενταετίον. Ή πενταετΐαδιά μέν τό βιβλίον ά άό ή ηέ άρχεται άπό τής ημέρας τελευταίας έγγραφής είς αό- τό, διά δέ τα τιμολόγια ά¬ πό τής λήξεως τοθ οίκονομι- ή ή κυθ ετους ώσιν. τό οποίον άφο· Κολοσσός θαλαμηγόν ά)π «ΕΛΕΝΗ» Κάθ£ ΔΕΥΤΕΡΑ 1 μ. μ. ακριβώς κατ' ευθείαν ΠΕΙΡΑΙΑ, Χαλκίδσ. Αΐδηψόν, Βόλον, θεσσαλονίκην Πρακτορείον; Α. Π. ΚΟΡΠΗ καΐ ΧΙλ Τηλέφ. 5.51 ΣημεΙωοις Πρσκτορεΐου—ΟΙ κ. κ. Έπιβάται ύποχρεοθντοι νά έφοδιόζονται παρά τής Αστυνομικάς Άρχής μέ άδειαν τοξβιδΐου. Είοιτήρια έκδΐδονται συνεχβς εκ δ βλην την έβδοράδα κοί τα ΑΡΓΟΠΡΟΝ 2 ώρας πρό τΛς αναχωρή¬ σεως τοθ ατμοπλοίου. *
Ένα έπεισόδιο
άϊϊό τή ΜΑΧΗ της ΚΡΗΤΗΣ
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΛ
3η
Άντ)ρχου Ιωάν. Βερνάρδου
4ον
Μετά τ ό ν ένι·αφιασμό τή.·;
η αΝας, ό παπά
—Φώιης επί)-έ στό οπίτι
ΤοΟ άνηψιθΰ τοο νά ξρκου
ρα-ΐτεΐ. Τκεΐ ΐόν συνέλοβοτ
οί γ^ραανι Ι Άπό άΛι αν{
τια εΓχαν ουλ'όβει κσί άν
λους τρτ-Ις τιαφΐώτε<·, τό Γιώργη Τσσκιλούδη, Β'τγγέ λη Μ Λουλακά η κοΐ Κώ σία Τζανάκη κηί Λνοκολό ψανε σ' £να 4χυΟ>ι τίς 8υό
κάσσες μέ ιίς χεψοβθμβ 8ες
πού εΐχαν μεΐνει άπό τή
έπιχεΐρηση τής σπηλ ά- τοθ
ΚαρτεροΟ... Προδοσιά; ..
Μιά φορά (ί γερμαιοΐ εΐ
χαν πολλούς τΐΕμπτοφαλαγ
γίτες μέσσ σΐό Ήράκλειο
καί φαΐνεται πως ίμαθανάη
αΰτούς τα περιστατικά ποΰ
ό πσπα-Φώτης εχτύπησε ώ
λέξι ιττωτιστάς μέ την όμάδα
τού, έμαθον καί ττοθ θά τόν
βροθνε ..
Άπό τή στιγμή έκεΐνη δρ-
χισαν τα βασανιστήρια γοΟ
έθνομάρτυρα. ΆφοΟ τόν έ
χτύπησαν άγρισ, τόν άγγα-
ρέψανε νά σηκώνει σΐούς ώ
μους τίς δυό κάσσες μέ τίς
χειροβομβίδες, καί πήρανε
τό θρόμσ άπό τό Σκσλάνι
γιά τό στρατηγεΐο των Γεο
μανών στό Κακονόρος. Έ-
κεΐέμενε καί ό στρατηγός
Μτιρόγερ. Μπροστά ό παπά
—Φώτης μέ καταξεσχισμένο
τό ράσο ιου, ματωμένο τό
πρόσωπο άπό ΐά κτυπήμα
τα, σκυφΐός κάτω άπό τό
βάρος τοθ φορτίου, άναμαλ-
λιασμένος... καί πΐσω οίτρεΐς
άλλθι πατριώτες κυκλωμένοι
άπό τούς άγριωποθς Γερμα·
νούς, πού κρατοθσαν τ" αύ-
τόματα σία χέρια, έτοιμοι ν ά
σκοτώσουν στήν παραμικρή
Οποπτη κίνηση τούς αϊχμα
λώτους.
Ό η"λιος ψηλά ελσμπε ό
λόχρυσος, φλογίζοντας τούς
γυμνούς λόφους πού άνέβαα-
νε ή συνοβεΐσ. "Ο ϊδρωτας
Ισταζε οέ μεγάλους κόμπους
άπό τό πρόσωπο τοθ παπα-
Φώτη κα( ράνπζε τίς μυτε-
ρές πέτρες μαζΐ μέ τό αΐμα
τού. .Κάποια στιγμή πού κον-
τοστάθηκε νά ξεκουραστεΐ,
εΐπε τοθ Τσακαλοόδη σιγα
λά: ΐΣτό θεό σ' όρκίζω!. μή
μαρτυρήσει κανένας σας Ι»
Καΐ δακρυσμένος 6 καπε
τάν-Γιώργης ι* άποκρίθηκε
Βμοια: «Τ' όρκιζδμαστε, Φώ-
τιεΙ» Άπό τή δασωμένη ρε-
Γερμανό
κοντά.
λοχία πού ήταν
ού,Αιαχτ5 ή αν ή ά-
η ό ) γρρμανοΟ, πού
νισμένο ττρ.'σωπο, τόν έκλώ-
τσησε Μοναδιχή, στερεό υ
πή απόκρισις τού έθνομάμτυ-
ρσ ή*ταν «Τκαμα τό καθή·
την συχωίεψε έ'να τόσο άγριο'κον μ^υ ώ; Έλλην κα(
σπρώζΐμο στήν ιτονεμένη! χριστιανόν. Δέν μέ έβ'-ή
ώς
πλατή τοθ μάρτυρσ, ωσ.
α ονιώφ οντας σέ μιά πέτρι
γονάΐΐοε βαρί. ά ιιληγώνον-
•σς τα γό ατά τοο
Μέ τό πέσ μο τοθ ηλίου ό
'αιρόο έ^ρόαιπε. Τό '.πρόαω-
πό τού π ΐπα Φώτη ήϊαν με-
λανιασμένο. Ή δύνσμη των
ποτιών τού λιγόσ;ευε Νοιώ
βο^τα·: πώς τούς πηγαίνσν
γιά σκό^ωμα άρχισε νΛ ψΐλ-
νπ μουρμουριστά τή >βκρώ-
σιμη άκολουθΐα γάνάναιέ"
τοιμος νά παρουσιασθεΐ στ,όν
ΜεγαλοΒύναμο ΘΆ.
Τόν δκουγαν οί τρείς άλλοι
αίχμάλωτοι κσί στα Λΐοκσμ-
μέ^α π^όσωπά ταυς, τ' άγρια
καί άποφασιστικά άπλώθηι<ε γλυκειά γαλή* η. Θά ή"ταν όχτώ ή &ρα, πού ή πένθιμη συνοδεία Ιφτασε στό γερμανικό στρατηγεΐο, έγκα>εστημέ ο σ' ε"να σπΐτι
το3 χωριοθ Έ>.ηά, νοτιοδυτι-
κά άιΐό τό Κακονόρος. Τώ γύ-
ρω βουνά κατάμαυρσ. Πέρα
ή θάλσσσα φαυρτουνιασμένη,
άγρ.α. Μέσα στό σ<οτάδι τοθ χωριοθ κυκλοφοροΟσΛν γερ μκνοΐ στραπώτες, χτυιώντας βαρεία τίς μπότες τους κοΐ συζητούσανε μέ τόσο χοντρο κομμέ ες, γρήγορεο, άγριες φωνές πού νόμιζες πώς γΐ- νονταν σκυλοκαυγάς. Ό στρΐτηγός Μπρόγερ πρόσταξε νά τοθ παρουσιά σουν έναν ένα τούς α(>μσ
λώτους, νά τούς άνακρΐνει ό
ΐδιος. Τούς εΐπβ την κατηγο-
σκοτώσει
άλρξιπτωτιστά.
ρία;: «πώς
γερμσνούς
στό Ήράκλειο καΐ σ'ό λαγ
κάβι τοθ ΚαρτεροΟ». Έζήτη
σε νά τοθ μαρτυρήσουν 8
λους τούς πατριώτες πού
εΤχαν πολε-μήσει μαζί τους.
Όλοι άρνήθηκαν την κα:η-
σ' σύτό ττσρά μόνο ή συνή
δηαή ιιου!»
— Θά ■ έ σκοτώσω τώρα Λ-
μέαοχ! Θά οέ κομμα ιάσω'ι
μ
μσρ ύοητ", δΐ'-βολαπαπά',
"Εκαμε ό Μπρόγερ 2ξω φρε-
νών άττό τή μοτνία τού β^ά
τό π σ:όλι τού.
ι
μ
θηκε γαλή1 να ό παπά
'·*φωπλισμένο ιτιά τό ε τό
άνΡρ^πόυορφο έ εΐ οκτήνος
άναγκά'τη ε >ά δ·ώξει τόν
έθνομάρτι,ρα 4ττ5 τό ν^σφεΐο
τοι·, λογοτριάζοντατ, νά χρη-
σημοποιήσει άλλα δόλια μέ¬
σσ, γιά νά κάμει
α(χμα·
λώτους τού νά μιλήσουν.
(Τό τέλος είς τό προσεχές)
ίβαγενείς νέοι τής Ίνδονποίας πσραδίδο τα» είς τής Όλ-
λαν^ικας δυνάμεις, Ιπειτα άπό μίαν άποτυχοΰσαν στααια-
οτικήν απόπειραν «Ις Ίάβαν.
V
πό την τοπικήν μας Ιστορίαν
Τό Πανάνειον Δημοτικόν
Νοσοκομείον Ηρακλείου
Τού κ. Ν. Ζευγαδάκη, θεολόγου
Την Τ_>τΓρΗν της όνεγέρ δουήν, ήτις είχρ φοόσει μίχρι
σεως ττΰ σήμερον έν χρήσει στέγης, διεκΓψενή' τδν Ί,ύ·
λσμπροό τΓύ-ου φιλανορωπι | λιον τού 1896 εκραγείσα έ-
κου ίδρύματος, δπερ εύρ'σκε πανίίο τάσις. Τδν Νοέμβριον
ται είς τδ άκρον κα! τή με τού αυτού 5τους τδ έργον ί-
ι^ν πλΓυρόν τής πό πανελήφαη, άνεκόπη δμω; καϊ
λεως, όνογΐνώσκτμ^ν τί; τάς πάλιν περΐ τα μέσα Ιανουι-
δύο αμα τ ή ε'σό^ω τίς τδ ρίου τού 1897. €'Αλλα—ώς α-
νοσοκοιιεΤον, καΐ εκατέρωθεν ναγρόφτται είς τόςίίρημ^νας
τώ ίίσρρχομένω επι υχεΤς τίς έπιγραρίις—τη θε'α εύδοκ α
διατύπωσιν καΐ εμφάνισιν γλυ καΐ χόριτι κατά Δ»κτμβριον
πτδς καΐ διΛ μαύρων κεφα-[τοΰ 1900, ιΊγΓμονεύοντος τϊ]ς
λαίων γραμμότων επί μαρμα- Α Β Υ. τού Πρί/κηπος τής Έ-
ρίνων π>α<ών επιγραφάς. Έκ λάδος Γεωργίου, Ύπάτο· έν Κρήτη 'Αρμοστοΰ, καί Εύμε- τούτων πληροφορούμεδα δτι ό δεμέλιος λίσος τού «όσύλου τούδε των οσονντων> έτέδη
τή 28 Μοίου 1895, Κυριακή
των "Αγ. Πάντων, επ! Μητρο·
πολίτου Κρήτης Τιμοδέου Κα ·
στρινογιαννάκη. Άνηγέρ8η τδ
Τδρυμα τή γενναίς> χορηγία
κα! έξ ίδίων, δαπάνη των ίδρυ-
τών αύτοΰ Πανανοΰ καΐ Ά8η·
νθς Θεοδουλάκη. Τ?ιν οίκο-
Τό εμπόριον είς Ήν. πολιτείας
Μαγαζιά δπου οί πελάται
έξυπηρετοϋνται μόνοι των
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ (Ιούλιος). ( δοχεΐα μέ διαφανί) κσλύμ-
—Ό τύττος τοθ τιαντοτΐω-' μοττα.
λείου βτιου ο£ ττελάται έξυ·| Τρόφιμα τα όποΐα ύπό-
πηρβ-οθντσι μό Όϊ των, καΐ κειντσι σέ σήψιν βΐναι το
τιού ό^ομάζεται
έ
άγο
Άρνήθηκαν πώς ύπάρ
χούν καί συνΓργάτες τους.
Επεσε δγριος ξυλοδαρμός
σέ δλους, χωρΐς άποτέλεσμα
μως. Στό με αξο ό παπά
Φώτης, μισοπβθσμένος τοθ
κόκου, έτρόσμ^νε τή σειρά
ού ν1 άνακριθεΐ καί αύτός,
;αΙ ήϊαν ττεσμένος στήν έξώ*
ΐορτα £τοθ σπιτ οθ, κοντά
τόν γερμανό σκοπό. 'Εζή-
ησε νβρό νά βροσΐσει τα θεό-
ματιά τής Άγίας Είρήνης Ε- ξερο στόμα τού, μά ό Γερμα
φθασε κεΐ ψηλά τό μυροβόλο|νός άρνήθη<ε νά τοθ δώσει. άεράκι τής λυγαριας καί τοθ μεντόχορτου, άκουγόταν τό τρρχούμενο νερό ... καΐ εΐχε τόση δΐψα ό παπά Φώτης. τόν παρουσιάσανε στόν Μπρόγερ κσί αυτόν. Άποθηριωμένος ό στριχτη- γός, τόν φοβέρισε μέ μσρτό- —ΛΙγο νερόΐ "Εκαμε στό^ ρια,^τόν έχτύπηοβ στό βασα ΔΙΑΦΗΜ Ι ΧΑΛΙΚ1ΛΙ&Ζ/* ΓΜΔΖΪΟΝ012 ΑΘΗΝΑΙ · ΔΗΜΗΤΡ ΚΡΙΜΙ7ΑΚΗ. ΟΔΟΙ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜίίίϊ «ΡΑΚΛΠΟΥ 8·β1 ρά» έχει διαδοθή είς δλας τάς Ηνωμένας Πολιτείας κα τα τόδιάσιηαα των δύο τε λευ<·ο·1ων δεκαετηρίδων κα έξακολουθεΐ νά διαδΐδεται με γοργόν ρυθμόν. Κστά την μεταπολεμικήν περίοδον πε ρίτΐου 1 200 νέαι «υπέρ άγο ραί» Ιδρυθησαν είς μεγάλας καί μικράς πόλεις. Περίπου 800 άναμένετσι 8 ι θά [δρυ θοθν εφέτος, άντιπροσωπεύ- ουσαι συνολικόν κεφάλαιον 400.000.000 δολλαρΐων. Εν¬ τούτοις ύπάρχει μεγάλον πε ριθώριον διά την ίδρυσιν καΐ άλλων. Είς τα ίδιότυπα αύτά παν- τοπωλεΐα ό πελάτης δύναται νά προμηθευθή δλων των είδών λαχανικά, φροθτα κοί τρόφιμα άρκεΐ νά μή ύπό- κεινται είς εθκολον φθοράν. Ύπάρχει τάσις πρός άκόμη πληρεστέραν αύΓθ—έξυπηρέ τησιν. Μία νέα «υπέρ—άγρά» ί δρύθη τελευταίως κοντά στή διπλωματική συνοικία τής Ούάσιγκτων. Οί πόρτες τήΓ ί,ίσόδου άνοίγουν αύτομά τως μέ την βοήθειαν φωτο· ήλεκτρικών στοιχεΐων μόλις ό πελάτης πλησιάσει. "Ολα τα ειδή τροφίμων είναι συ σκευασμένα σύμφωνα μέ 8 λους τούς κανόνας τής όγι- εινής μέσα σέ φύλλα άπό σελοφάν καί σέ κηρόχαρτα Τα κρέαι-α είναι Ιτοιμα κομ- μένα σέ κομμάηα τ) φέτες, οί σσλάτες έτοιμες νά σερβιρι- σθοθν, πωλοθνται μέσα σέ ττοθετημένα επάνω σέ σχά ρες πού βρίσκονται βαθειά μέσα σέ ψυγεΐσ. ΟΙ κονσέρ βες είναι τοτιοθβτημένβς ή μ(α μετά την άλλην πάνωσέ έπικλινές ράφι πού διευκολύ- νει την εξυπηρέτησιν τοθ πβ- λάτου. Ή μόνη ανθρωπίνη έργα- σία καταβάλλεται άπό αύ τούς πού είναι εντεταλμένα μέ την ανανέωσιν των άπο- θεμάτων των τροφίμων κα- θώς κσί έκεΐνων πού εχουν άναλάβει τόν έλεγχον των τοθ ΤσμεΙου. Ή τελευταία αυτή ενεργεια γί"νεται μέ την βοήθειαν άριθμομηχανών. Ε(ς ενα κατάστημο: είς τό Χιοθστον τοθ Τεξάς έχει προ χωρήσει μάλιστα άκόμη πε¬ ρισσότερον στό νά διευκο- λύνει τό κοινόν στΐς άγορές τού. ΟΙ πελάται κάθονται μπροστά άπό μΐα κινουμένη ταινΐα πάνω στήν ότι οί α βρ[- σκονται τοποθετημένα | τα διάφορα πρός αγοράν εϊδη. Ό πελάτης άφοθ διαλέξει έκεΐνα πού χρειάζεται τα το- ποθετεΐ πάνω σέ μίαν άλλην κινουμένην ταινίαν ή όιτοΐα τα δδηγεΐ στόν ΤαμΙα-έλεγ- κτή. Ό βουλευτής κ. Μιχαήλ Σκουλάς Ό βουλευτής Ρεθύμνης κ. Μιχαήλ Αθαν. Σκουλαο α¬ νεχώρησεν είς Ρέθυμνονοπου καΐέγκαθίσταται, θά δέχετοι Βέείς τό.Γραφείον τοθ κ. Ιω. νού Λαζάκη Ό τρόπος τηρησεως λογιστικόν βιβλίον παρά των "Επαγγελματιών 2ον Κατά τόν νόμον ή άνα- γραφή των άκαθσρΐστων ε(- σπράξεων θά γίνεται δ ' ε¬ νός μόνον κονδυλΐου καθ* η¬ μέραν. Ό παντοπώλης π. χ. ό 6- δέ τό γράφη ποίος είσέπραξε την 2αν Ι¬ ουλίου 130 000 Λτΐό πώλη¬ σιν όσπρίων, 75 000 άπό πώ¬ λησιν ελαίου, 30.000 άπό πώλησιν χαλβά καί 30,000 άπό πώλησιν καραμελών ή* κλωστών (δττως είς τα συ- νοικιακά ή έπαρχιακά μικρο- καταστήματα πωλοθνται δ- λα τα ειδή) θά κάμη μίαν συ νολικήν έγγρτίφήν μέ £»ί κον¬ δύλιον: άκαθάριστοι εΐσπρά- ξεις τής 2ας Ιουλίου δραχ- μαΐ 265 χιλ. Είς τάς άκαθσρίστους εί σττράξεις θά άναγραφοθν τα πάσης φύσεως ποσά τα ό ποία έξ α(τ(ας τοθ έπαγ- γέλματός τού εΐσπράτει. Π.χ πρόχειρα δάνεια τα όποΐα συνάπτει, καθώς έτιίση; καΐ είσπράξεις χρημάτων τα ό ποία αύτός εΤχε δανεΐσει έκ των κεφαλαίων τής έπιχειρή σεώς τού. ΑΙ είσπράξεις δμως αύται θά γράφωνται είς άλλην γραμμήν χωριστά διά νά μή συνυπολογισθοθν κατά τόν προσδιορισμόν των φορολο- γικών υποχρεώσεων. ΟΟτω είς τό ανωτέρω παράδειγμα 6 έπιτηδευματίας ό οποίος εΐσέτιραξε καΐ 150.000 τάς οποίας τοθ έμέτρησεν όφει λέτης τού δέν θά γράφη: ά· καθάριστοι εΐσπράξεις δραχ. 415.000, άλλά θά γράψη α) άκαθάριστοι είσττράξεις δραχ. 265.000 κοί άμέσως κατωτέ ρω β) έπιστροφή δανεισθέν τωνβαρχ, 150 000. Είς τάς περίπτωσις πωλή- νίαμαόΕΜΠΡΙΜΕ ΥΦΡΑΙΜΟΓΛΟΥ σ^ων επί πιστώσει (βερεσέ) ή άξία των ούτω διατεθέν των είδών ,θά πρέπει πρός ευκολίαν τοθ έπιτηδευματίου νά κρατηθή είς ϊνα ίδιαίτε σημειωματάριον, είς βιβλίον ταμεΐου θά κατά την ημέραν κατά την οποίαν θά είσπραχθή ή πι στωθεΐσα άξία. Είς την δεξιάν σελίδα τοθ βιβλΐρυ ΤαμεΙου θά γράφων¬ ται αί πληρωμαΐ αί όποΐα έχουν σχέσιν μέ τό έπάγγελ- μα. Δηλσδή αί πληρωμαΐ διά την ^αγοράν έμπορευμάτων πρώτων ύλων, δ,ά μισθούς καί ήμερομίσθια, δι' ενοίκιον τοθ καταστήματος, γραφεΐου άποθήκης κλπ , δι* ηλεκτρο¬ φωτισμόν, τηλέφωνον, μετα- φορικά, διά φόρους καί είσ- φοράς είς τα διάφορα άσφα λιστικά ταμεΐα, διά γραφι- κήν Ολην κλπ. Έπίσης θά γράφωνται τα ποσά τα όποΐα ώς όφειλέ της κατσβάλλει καί έκεΐνα τα όποΐα δίνει ώς δανειστής πρός τρίτους, καί τέλος τα ποσά τα όποΐα έξοδεύει (άπό τα ταμείον τής έπιχειρήσεώς τού) διά τα εξοδα συντηρή¬ σεως αύτοθ καΐ τής οικογε¬ νείας τού. "Οσάκις πραγματοποιεΐ ό επιτηδεύματος άγοράς επί τιιστώσει δέν θά καταχωρή- ση είς τό βιβλίον Ταμείου την αξίαν των άγοραζομέ- νων είδών ή καταχώρησις θά γίνη κατά την ημέραν τής έ ξοφλήσεως. Είς τό τέλος κάθε εβδομά¬ δος πρέπει νά γίνεται έλεγ- χος των είσπράξεων καΐ πλη ρωμών καΐ τό υπόλοιπον τοθ ταμείου είς μετρητά νά φέ- ρεται είς νέον είς νέαν σε¬ λίδα. Παραλλήλως πρός τΛ βι¬ βλίον Ταμείου οί ύπσγόμενοι είς την πρώτην καιτηγορίαν ΰτοχρεοθνται νά τηροθν είς Ιδιαίτερον φάκελλον (ντοσιέ) τα τιμολόγια άγοράς έμπο¬ ρευμάτων ή πρώτων ύλών. Τα τιμολόγια αύτά, θά άριθ- μοθνται κατά χρονολογικήν σειράν άπό τόν ύπόχρεων κοί φυλάσσοντσι ώς δικαιολογη- τικά στοιχεΐα πληρωμών. Τό αύτό θά γίνη καΐ διά τάς ά- ποδείξεις πληρωμήν ένοικίου φωτισμοθ, τηλεφώνου κ.λ.π. Ή λήψις τιμολογίου διά τάς άνω των 50.000 δρχ. άγοράς εΐτβ τοίς μετρητοΐς είτε επί ρ, μ νίου Ξηρουδόκη Κρητός Άρ- χιερατεύοντος, επανελήφθη κα! συνεπληρώδη ή ο'κοδομή τη πλουσ'φ καί άφειδεί των αυτών Τδρυτά5ν χορηγία Έτε- λέσδησαν δέ τα έγκαίνια τοθ τε Πανανείου τούδε Νοσοκο- μείου καΐ τοθ έν αύτω υπό των αυτών "δρυτων άνεγερ- Βέντος Τεροϋ ναού τού 'Αγίου Παντελεήμονος τή 10Φε6ρου· αρίου 1902, όπότε έδωρήθη κα! ανεκηρύχθη ΰπδ των ίδρυ- τιίν τδ φιλανθρωπικόν τοθτθ Τδρυμα ώς Ιδιοκτησία τελεία τού έν τή π5λει ταύτη ΥεροΟ ναοθ τοθ 'Αγίου Μεγαλομάρ- τυρος Μηνά». "Εν 2τος μετά την λειτουρ¬ γίαν τού τδ ϋδρνμα παρεχω" ρήθη ύπδ τής 'Ενοριακής Ε¬ πιτροπείας τού ναού τούτου ε?ς τδν "Δήμον Ηρακλείου. Τφ 1940 τροσετέθη είς αΰτ6 κα! ετέρα πτέρυξ, ?ίτις περι- λαμβάνει 6 οαλάμους. Τδ Νο¬ σοκομείον Ρχει Τδιον φαρμα- κεΤον, άκτινολογικδν κα! μι- κροβιολογικδν έργαστήριον, 16 δαλόμους ασθενών έκ των οποίων 2 είναι παθολογικοί, 8 χειρουργικοί, 2 μαιευπκαΐ καί 4 διά γυναικολογικά κα! δφ· θαλμολογικά νοσήματα·. μα- γειρεϊον, ύπνοδωμάτιον καΐ λουτήρας. Ίατροϋς δχει 9, ά· δελφους νοσοκόμους δ, αδελ¬ φάς νοσοκόμους 22 καΐ λοιπήν προσωπικόν 26. Τδ Νοσοκομείον κέκτηται κα! Παραρτήματος χρησιμο- ποιουμένου δια τα λοιμωδή νοσήματα καΐ ώς είδος άσύ· λου άνιάτων δι' απόρους γέ- ροντας κα! γραΐας ίδίφ. Ευρί¬ σκεται τούτο είς τδ ΝΔ ά¬ κρον τής πόλεως κα! παρδ τδ παρεκκλήσιθν τού "Αγ. Άν" δρέου των Φιλανδρωπικών Ί" δρυμάτων Άνδρέου καΐ Μα¬ ρίας Καλοκαιρινοθ. Ήτο του¬ το ίδιοκτησία τού έργολάβου Παναγιώτου Κασιμάτη, αγο- (Συνέχεια είς την 4ην ΧελΙδα) πιστώσει είναι ύττοχρεωτική διά τόν αγοραστήν όπως καί ή έ,κδοσίς τού διά τόν πωλη- τήν. Όσάκις ό πωλητής άρ- νεΐται ή αδυνατεί νά εκδώ¬ ση τιμολόγιον ϋποχρεοθται ό άγοραστής νά συντάξη τοιοθτον, Κατά τόν αυτόν τρόπον θά ενεργήση ό άγο¬ ραστής καΐ είς μερικάς ίβιο- μόρφους περιστάσεις. Π. χ. ό Α. αύγοπώλης άγοράζβι άπό περισσοτέρους χωρικούς σύ« γά κσί άπό καθένα ποσότη- ητα άξίας μικροτέρας των 0 000 δρσχμών. Δι' ολόκλη¬ ρον την «παρτίβα» θά συντά· ξη ό ΐβιος τιμολόγιον. Τόσον τό βιβλίον Τσμείθυ, όσον καί τα τιμολόγια καΐ άποδεΐξεις πρέπει νά τηροθν- αι επί μίαν πενταετίον. Ή πενταετΐαδιά μέν τό βιβλίον ά άό ή ηέ άρχεται άπό τής ημέρας τελευταίας έγγραφής είς αό- τό, διά δέ τα τιμολόγια ά¬ πό τής λήξεως τοθ οίκονομι- ή ή κυθ ετους ώσιν. τό οποίον άφο· Κολοσσός θαλαμηγόν ά)π «ΕΛΕΝΗ» Κάθ£ ΔΕΥΤΕΡΑ 1 μ. μ. ακριβώς κατ' ευθείαν ΠΕΙΡΑΙΑ, Χαλκίδσ. Αΐδηψόν, Βόλον, θεσσαλονίκην Πρακτορείον; Α. Π. ΚΟΡΠΗ καΐ ΧΙλ Τηλέφ. 5.51 ΣημεΙωοις Πρσκτορεΐου—ΟΙ κ. κ. Έπιβάται ύποχρεοθντοι νά έφοδιόζονται παρά τής Αστυνομικάς Άρχής μέ άδειαν τοξβιδΐου. Είοιτήρια έκδΐδονται συνεχβς εκ δ βλην την έβδοράδα κοί τα ΑΡΓΟΠΡΟΝ 2 ώρας πρό τΛς αναχωρή¬ σεως τοθ ατμοπλοίου. *
Ή 14η Ολύμπιαν
Οί Όλυμπιακοί άγώνες
Ο Μοροθώνιος δρόμος
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 29.— "Ηρχι- ζου. "Ιδού τώρσ καΐ μερικαί
πληροφορίαι τιερΐ τοθ έιι-
βλητικοθ αύτοθ άθλήματος.
Ή οιαδρομή τοθ Μσραθω-
νΐου Ιχει καθορισθή σήμερα
είς 26 μΐλλια 385 γυάρδες ή
42 χμ. 195 μ. Ή απόστασις
μεταζΰ Μοραθώ^ος κοί Άθη
νών είναι 40 χμ. Είς την Ό-
λυμπιάδα των Ποτρισΐων τοθ
1900 ή διαδρομή τοϋ Μσρα-
θωνΐου ή"ταν 24 μΐλλια, ήτοι
38 χμ. 623 μ. Είς την Όλυμ-
πιάδα ιοθ Αγ. Λουδοβίκου
τοθ 1904 ή διαδρομή ή"ο 24
μιλλΐων καί 1500 γυαρδών,
ήΐοι 25 χμ. 371 μ. Είς την Ό-
σσν σήμερον μέ 6λην την έ-
τιιβλητικότητα καί έπιοημό
τητα είς τό μέγα στάδιον
τοθ Ούεμπλέϋ οί άγωνες τΠς
14ης Όλυμτιιάδος. Την έ¬
ναρξιν των άγώνων εκήρυ¬
ξεν ό Βασιλεύς τής ΆγγλΙ
άς Γεώργιος ό ΣΤ' διά των
λέξεων: ΐΚηρύσσω την £ναρ
ξιν των όλυμπιακών άγώνων
τοθ ΛονδΙνου, πού άποτε
λοθν την 14ην Όλυμηιάδσ
των νεωτέρων χρόνων» ΑΙ
σάλτιιγγες ήχοθν, ένώ άφΐ-
νονται έλευθεραι -ηεριστερσΐ
συμβολΐζουσαι την εΐρήνην.
Ρίπτονται 11 κανονιοβολι-
σμοΐ πρός τιμήν τοθ Βασι¬
λέως.
Ό τελευταίας λαμπαδηδρό
μος, 6 φέρων την δάδα πού
έξεκΐνησε άπό την ΌλυμπΙ-
αν καί μετεφέρθη άπό ά
θλητάς είς Λονδίνον διά μέ-
σου τής Εύρώπης, είσέρχε-
ται Είς τό στάδιον τοθ Ού-
έμπλευ, βιατρέχει ενα ήμικυ-
κλιον κσΐ άνάβίΐ την Όλυμ
μταακήν φλόγα. ΈττσΙρεΐαι
ή Όλυμπιακή ΣημαΙα υπό
τΓύς ήχους τοθ Όλυμπια-
ΚθΟ υμνου.
Άναπέμπεται εύχσρισΐή-
ριος δέησις. Άπό άθλητήν
I-
στάμενον επί τοθ βήματος
δίδεται ό Όλυμπιακός "Ορ-
κος έκ μέρους δλων των με
τεχόντων είς τούς αγώνας
άθλητων: «Όρκιζόμεθα 5α
θά λάβωμεν μέρος είς τούς
Όλομπιακούς Αγώνας μέ
νομιμοφροσύνην, μέ σεβα¬
σμόν πρός τούς Κανονιομούς
καΐ μέ την επιθυμίαν να με-
τάσχωμβν είς αύτούς μέ τό
γνήσιον άθλητικόν πνεθμα,
Βιί. τή* τιμήν τής τιατρΐδος
μας κΚ την δόξαν τοθ άθλη-
θ
Όπως πάν τ ότε χαΐ τώρσ/
τα μέγιστον ενδιαφέρον των
άγώνων θά συγκεντρώση ό
Μσραθώνιος δρόμος είς τόν
οποίον θά άντιπροσωπευθή
ή Ελλάς διά των μαραθωνο-
δρομων ΚυριακΙ&η καί Ραγά-
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
Εάν γίνρ πόλεμος
Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
Τό ζητεί τό Γαλλικόν Επιτελείον
λυμτπάδα τοθ Λο^δΙνου τού
1908 ή Ειαδρομή ήτο 26 μιλ-
λΐων 385 γυαρδών, ήτοι 42
χμ. 195 μ., ή απόφασις δέ
αυτή Ισχύει έκτοτε κσΐ μέ-
χρι σήμερον. Ό χρόνος τής
οια&ρομής είναι δυόμισυ ό
ρες τιερΐπου.
Τό μεγάλο Όλυμπιακόν
κέντρον τοθ Άξμηριτζ, ό
πρώηνσφατών τής Άερο-
πορΙαΛ, υΐοθετήθη εΙΒικως διά
νά στεγάση τούς 1.500 άθλη-
τάς των 15 εθνών κστά την
παραμονήν των έν Βρβττα-
ν(σ. ΑΙ άθληταί έγκατεστά-
θησαν έντός των κτιρΐων. Ή
δαπάνη διά τόν συγχρονι-
σμόν καί έξωραίσμόν τοθ
στρατώνος ανήλθεν είς 7.000
λΐρσς ό δέ στρατών εχει με-
τατραπεΐ είς Ινα σωσιό χω-
ριό, μέ τα μαγσζιά τού, τό
ταχυορομεΐο τού, την τρα¬
πέζα τού κσί τόν κινηματο-
γράφο τού. Ό στρατών εΤ-
ναι έπίσης έφοδιασμένος μέ
(οτρικά κοί όδοντιατρικά κέν
τρα, καθώς καί μέ πολλές
εύκολΐες διά την προτιόνησιν
των άθλητών. Μεγαλειώδης
λεωφόρος κατεσκευάσθη εί-
δικά επί τή εύκαιρΐα των ά¬
γώνων διά την έξυπηρέτη
σιν τοθ σταδίου τοθ Ούέμ-
πλεθ Έχει πλάτος 60 πο¬
δών καί ή κστασκευή της μα-
ΠΑΡΙΣΙΟΙ (Ιούλιος). — Ό
Γαλλικδς στρατδς έμφανΐζε-
ται είς τδ εδώλιον τού κατη-
γορουμένου. Άπδ τής δκρας
άριστεράς μέχρι της δκρας
ίεξιάς δλοι κραυγάζουν δτι ό
στρατδς άποτε>εΐ καταβό-
6ραν δισεκατομμυρίων καί δτι
είναι άνίκανος νά εκπληρώση
. την αποστολήν . τού είς περί¬
πτωσιν παγκοσμίου πολέμου.
Α! πιστώσεις .τού εζητήθησαν
άνέρχονται είς 311 δισεκατομ
μύρια φράγκα, ήτοι τό τρίτον
τού κρατικοΰ προϋπολογισμοΰ
καί φρονεΐται δτι μέχρι τέ
λους τού 2τους θά χρεια¬
σθούν δλλα 15 δισεκατομμύ-
ρια διά νά εξασφαλισθή ή ό-
μαλΓ) λειτουργΐα τού. ΟΙ στρα
τηγοί περνοϋν τόν περισσότε
ρον χρόνον των άγωνιζόμε-
νοι με τδν προϋπολογισμόν.
Άπό την συζήτησιν πού διε
ξόγεται εΤς την Γαλλικήν Βου·
λήν δύναται νά συναγάγη κα
νείς τα κατωτέρω συμπερά-
σματα τα δποΤα είναι δζια
προσοχής τόσον διά τάς άν-
τιλήψεις των στρατιωτικών και
πολιτικών ήγετών τοΰ μέλλον-
τος πολέμου όσον καΙ διά τα
οφάλματα καϊ τα κενά τα 6·
ζύ μέ τό ΰπόγειο τραΐνο
στοΐχισε 100.000 λΐρες.
έ·
Μΐα παγκόσμιος Ιδέα
10π έπέτειος τού Προσκοπισμοϋ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ (Ιούλιος).—Ή
προσκυπικίι κίνησις ήρχισε πρδ
41 δτών ύπδ τοθ Λόρδου
Μπάντεν Πάουελ καί πρός ε¬
ί τι ζμδν τής 40ής έπετεΐου
ιΐμγ.ινώθη θυγκένυρωσις των
παλαιών μελών ΰπδ την Υψη¬
λήν προστασίαν τοΰ Δουκός
τοθ ΊΕδψβούργου.
Ό Αόρδος Μπάντεν-Πά-
ουελ χαρακτηρΐζει τδν προ-
σκοπισμδν ώς ε"να σχολείον
δπου διδάσκεται κανεΐς τα πο-
λιτ "ά τού δικαιώματα διά τής
ξυλογλυπτικής. Τα ίδεώδη τού
Λόρδου Μπάντεν Πάουελ γιά
τδν δνθρωπον είναι εύρεΤα
καί πολύ άνθρώπινα καί πιστεύ
εί δτι έκεΐνος πού είνε είς θέ¬
σιν νά ΰπηρετήση τδν εαυτόν
τού ημπορεί νά ζήση άρμονι-
κά μέ τούς δλλους. Ό προσκο
πισμδς δέν είναι μ(α προετοι-
μασΐα γιά τδν στρατδν άλλά
γιό την κοινωνικήν ζωήν.
Αί είρηνικαΐ έπιδιώξεις τοθ
Προσκοπισμου είς τδ νά έξυ
ψώση καΐ καλλιεργήση τάς !
διότητας τού άνθρώπου πρίς
κοινωφελή καί είρηνικά δργα
δέν τδν ήμπόδισαν έν τούτοις
νά δώση ανεκτιμήτου^ Έσνι-
κάς υπηρεσίας κατά τοϋς δύο
Παγκοσμίους Πολέμους.
Ό Προσκοπισμδς σκοπδν
Ιχει την ανάπτυξιν μιάς συμ
πολιτείας μεταξύ των μελων
τού, σχηματΐζων τούς χαρα-
ΣΦΡΑΠΔΕΣ ·
Κατασκευάζονιαι
ϊΦΡιΓΙάΕΣ ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
κτήρας των, μέ άσκήσεις πσ-
ρατηρητικότητος, ίιπακοής, αΰ
τοπεπβιθήσεως, τιμιότητος
καί σεβασμοθ πρδς τδν πλη¬
σίον.
Μέ πρακτικάς καί έλκυστι-
κάς μεθόδους κατευθύνει τάς
φυσικάς τάσεις ένδς όγοριοθ
ε!ς έπιδιώξεις κοινωνικώς ώ-
φελΐμους.
Ό δρκος τού Προσκόπου
είναι δ εξής:
«Ύπόσχ<-μαι είς την τιμήν μου νά έκτελώ τδ καθήκον μθυ πρδς τδν Θεόν, τ^ν Πα- τρίδα καί τδν Βοσιλέα, νά βοηθώ κόΒε δνσρωπο σέ κάθε περίστασι καί νά δππκούω είς τδν νόμον τ&ν Προσκόπων». ποία πρέπει νά προληφθοΰν καί άποφευχθοθν. Τδ κύρον χσρακτηριστικδν σημείον τοΰ νΙο> στρςϊΜωτι
κου σχεδΐου είναι δτι ή Γαλ-
' λία δεν είναι είς θίσιν πλέον
νά κάμη μόνη της πόλεμον έ-
, ναντίον οίασδήποτε μεγάλης
Δυνάμεως. Δεν δύναται δμ^ς
! καϊ νά παραμείνη ούδετέρα
Ι λόγω της γ* ω ρα'ρικης της
^δ'σεως. "Επί πλίον ι*) ππθητι-
' κότης Βά καθΐστα άκόμη πε¬
ρισσότερον τρωτήν καίεύπρό-
σβ^ηττ,ν τ?)ν αύτοκρατορίαν
της. Δεδομένου ?έ δτι δ προ¬
σεχές πόλεμος δεν είναι δυ¬
νατόν νά είναι παρά πόλεμος
συναθπισμών, δΓαλλικδς στρα
τδς δέον ν ά δεωρηται ώς
στοιχείον τοΰ στρατοΰ των
Δυτικ&ν κρατών.
Ή <5ρχη τής συγκεντρώσεως των δυνάμεων είς τα σύνορα παρουσιάζεται σήμερον ώς πεπαλαιωμένη. Τώρα ?χει άν- τικατασταδήί άπδ τί)ν αρχήν της «ασφαλείας είς βάθος». Τδ ϋδαφος κατενεμήθη είς «τετράγωνα», διότι φρονεΐιαι δπ ή σύγκρισις δυνατόν νά λάβη χώραν και είς τδ κέν¬ τρον καϊ είς τ?)ν Νορμανδίαν η εΤς τα Βόσγια και δτι έν. δέ | χεται τδ Μπ->οτώ ή ή Βαλίν
θια ν ά προσβληθοΰν πρ!ν άπδ
τδ Στρασβοΰργον δπό των ε¬
ναερίως μεταφερομ'ένων έχ
θρικών στρατευμάτων ή ύπδ
των δυνάμεωντής πέμπτης έχ·
θρι ής φοναγγα';.
Ι Καθ" α βεβαιούται δέν ΰ
' πόρχει επ! τοϋ παρόντος ζήτη
μα στρατηγικής ουμΓΐτύζεΐΛ.ς
είς την Βόίειον Άφρικήν καϊ
οί θί καταβληδη προσπαθεία
νά περ'φρουρηθή δσθν τδ δυ
νότον περισσότερον ή μητρό¬
πολις ένάντμοή των ένισχύ
σεων των συμμάχων. Κάθε
όρχηγδς «τετραγώνου» θά £-
χΓ) μεγάλην ελευθερίαν δρά·
ΐσεως. Δεδομένου δτι είς τδν
σύγχρονον πόλεμον δπΛρχει
άναμφ σβή ητος υπεροχή τής
'μηχανής επί τοΰ ανθρωπίνου
'δλικοΰ, δ άριθμδς των στρα
|τολογουμένων άνδρών δέν θα
ΰπ306α(νΓΐ τδ εα ή τδ ένάμι-
συ έκατομμύριον. Όσον άφο
ρφ τό λοιπδν Εθνος αύτδ θά
έπιστρατεύεται επι τόπου. Είς
τδ εύρωποΤκδν μέτωπον, παρά
τάς άντιρρήσέις των Γάλλων
στρατηγών, την άρχηγίαν θά
αναλάβη πιθανώς δ στρατόρ-
χης Μοντγκόμερυ.
ΝΑΙ Η ΟΧΙ;
(Συνέχεπ έκ τθς 1η; σελίδος)
σεως συζητηταί, έξετάσητε
καί κρΐνατε. 'Εμτιρός οί τιά-
σης φύσεως καί καταστάσεως
αρχοντες μισς ολοκλήρου έ·
κατονταετΐας έλευθέρου έλ-
ληνικοϋ βΐου καί αύτοκυβερ-
νήσεως.ΔεΟτε εΐπατε τί εχε-
τε νά τισρουσιάσειε τό θειϊ¬
κόν καί γόνιμον κατά τό
μακρόν αύτό χρονικόν διά-
στημα δχι δι' 6α τα αφο¬
ρώντα τόν έκκλησιασακόν
οργανισμόν ζητήματα καί θέ-
ματα, άλλά διά τό πρώτον,
καί τό κυριώτστον τό άφο-1
ρών τα στελέχη τής έκκλη-,
οίας ανωτέρα καί κατωτέρα,
καί δή την πλειονότητα τοο-^
των, δηλαδή τόν εφημερισ
τέλος δέν ετεκε μΟν τό δρος,
άλλά Ινα τερατούργημα πρω¬
τοφανές. Ένα πραγματικόν
έξάμβλωμα, τό νά εΐστιράτ-
τεται δι* εΐσηρακτόρων τοθ
δημοσίου εΐσφορά των ένο-
ριτών καί βάσει αυτής καί τι¬
νος άφσιμάξεως τοθ ένορια-
κοθ ταμεΐου ώς άπό σχοινΐ
νά εξαρτηθή κσί νά κρεμα-
σθή ή μισθοδοοΐσ, βηλαδή ι
έπαρκής καί άξιοτιρεπής οί
κονομική συντήρησις τοθ έ
κλεκτοθ κοινωνικον μας δρ
γάνου, τοθ έφημεριακοθ μας
κλήρου, Βηλαδή νά κρεμα-
σθη ό ΐβιος άπό κλωστήν ά
πό τρΐχα μβταξΐνην. Μά διατί
νά γίνονται αύτά; Διατί νά
μή γίνονται καί χειρότβρσ;
ήγή-
τορες καί καθοδηγηταΐ; Τί
θέλετε; Νά τα
Άλλά τίς < σεΐον καί δέν θά τοθ επι τρέψωμεν νά άναζοανΐανεύ- σρ, διότι καθ' κοθ μ«ς κλήρου. Κ-1 >1ς .6 ,ρο,ιμ6ΐίχροί 6 ίνο,.,ός ,6-
λεμος καί μάλιστσ, ΰταν διε-
ξάγεται μέ ανδρισμόν καΐ μέ
μέσα τίμια καί τΐραγματικά
έπιστημονικά καί στοχαστι-
κά άκλόνητα. 'Εμπρός λοι-
πόν, διότι τό διλημμσ Εχει
ήδη 'βθ{|. Πιστεύομεν είς την
σωστικήν αποστολήν τής έκ-
κλησΐας καί ώς τοιαύτην θά
την προσέξωμεν καί θά την
έφοεΐαοωμεν ?μέ ούγχρονο.
έξοπλισμόν, ώστε πλήρως
να ά·>ταποκρΙνε<αι είς τόν προορισμόν τψ', ΝαΙ ή δχι; Κσί άν δχι, τότε νά χωρΐσω- μεν τάς ευθύνας μας, άτιέ- ναντι τοθ Θ.οθ κσί των άν- ίθρώπων, διότι τρΐτος δρος δένεΰσΐαθεΐ κσί άποβαΐνει κατ' ανάγκην όλέθριος δι' 1 αμφοτέρους. Τ Ό Λάμπης καί Σφακίων ΕΥΜΕΝΙΟΣ Τό Πανάνειον Νοσοκομείον Ι (Συνέχειο έκ τής 3ης Σελίδας ρσσθέν δέ ύπδ τοθ άειμνή- [στου'Ανδρέου ΚαλοκαιρινοΟ έδωρήθη είς τδ Πανάνειον Νοσοκομείον. Παραπλεύρως τούτου έκτΙ- σθη δπό τοθ Κράτους καί κα¬ τόπιν έδωρήδη είς τδν Δήμον αντιφυματικον ίατρεΐον είς τδ οποίον μέχρι πρδ ολίγων έτών περιεθάλποντο φυματικοί. Τδ Πανάνειον Δημοτικδν Νοσο<ομεΤον μέ ωραίον σχέ διον εκτισμένον, εΰήλιον κα? εΰάερον, καθαρώτατον πάν- τοτε καί εύπρόσωπον κατά( πάντα, έν τψ κέντρω αύτοθ £χον ώς πηγΓιν διά τους πά¬ σχοντος θείας αντιλήψεως καί δωρεδς τδ ίερδν παρεκ- κλήσ όν τοθ ίαματικοθ Παντε λεήμονος τυγχάνει 2ν Των α¬ νωτέρων φιλανθρωπικόν Ιδρυ μάτων τοθ Κράτου<:, έκφρά- ζονται δέ πάντοτε εύφημότα τα περΐ αιΟΓοΰ οί εκάστοτε επι σκεπτόμενοι τούτο είίικοΐ καί άρμόδιοι Γ*|μέτεροι καί ξένοι. Μετσξυ των δ αφορών ήθικών άμοιβων αΐτινες δχουν άπονε μη^ή είς αύτδ συγκοταλ'γετα καί τδ δΐπλωμα τής Εκθέσεως Ύγιεινής, δπΓρ τφ έχορηγήθι-) Τή 16 Όκτωβρίου 1939. Ή τι- μή οοτγ βεβαίως άντανακλα είς τδ άριστον καί εΰσυνεί δητον ίατρικδν καί λοιπδν προσωπικόν τού επί κεφαλής τοΰ όποίου τυγχάνει δ επί δέ κάδας έτών διευθύνων τδ Τ- δρυμα ίατρδς κ. Στυλ. Μηλ·α- ρδς, είς τδν Δήμον και τδ Άδελφάτον τοθ Ν;σοκομεΙου ΰπδ τΓ*|ν διοικητικόν τοθ όποίου μέριμναν διατελεί τοΟγο. ΝΙΚ. Ε. 2ΕΥΓΑΔΑΚΗΣ Δ(-τιμήσεις Ή Άγορανομική Έριτροπί» καθώρισε την τιμήν των είς τα εστιατόρια προσφερομέ νων λαδερων φαγητών είς δρ. 1600 κατά μερΐδσ, τής δέ ζοχάρεως έπαγγε>ματιών είς
9 588,50 χονδρικώς καί 10550
λιανικώς. 'Επίσης κατηρτίσθη
ιτροπή ί^ιις 8ά προβή είς
την εξακρίβωσιν τής τιμής
τοΰ σίτου καί των έξό^ων ά
λέσεως κα) άρτοποιήσεως
διά τδν καθρισμδν νέας τι·
μής τοθ δρτου
Ο! ΡΟΓΓΟΙ ΟΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ
ΕΙΣ ΒΕΡ0Λ1Η0Η Χ8ΡΙΗΗΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ίδ. ύπ.).-ΤηλεγραφοΟν εκ
Βεοολίνου ότι οί Ρώσσοι λαμβανουν καί άλλα
βυμπληρωματικά μέτρα αποσκοποΰντες τόν πλή¬
ρη διοικητικόν δι«χωρισμόν τού Βερολίνου.
Κατά πληροφορίας βνταποκριτών οί Ρώσσοι
προτίθενταινά έγκαταστήσουν εντός των ημερών
χωριστήν Γερμανικήν Κυβέρνησιν δια την ·Αν«·
τολικήν Γερμανίαν μέ δδραν τό Βερολίνον.
Η ΕΚΛΟΓΪΕΙΣ ΤΗ» ΟΥΓΓΑΡΙΑΝ
ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΛΡΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ίβ. ύηηρ.). - Τηλεγραφού»
έκ Βουδαπέστης ότι σήμερον συν έρχεται έκεί το
Ούγγρικόν Κοινοβούλιον προκειμένου να εχλέξη
τόν νέον πρόχδρον τήϊΔημ'χρατίας. Τόυίτό Κομ
μουνιστικόν έλεγχον κόμμα των έργατών υπέδει¬
ξε ώς ύποψήφιον τόν έκ των μελών τού κ. Ζθύ-
κασιτς, δβδομένου δέ ότι δέν έχεΐ ύποδεεχθεί άλ-
λοςύποψήφιος ό κ. Ζούκασιτς θεωρεΐται ως ο
νέος πρόεδρος τής Ούγγρικής Δημοκρατίας.
Τοιιριστικόν
"ΑΔΡΙΑΣ,,
ΑΡΙΣΤΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΥΤΙ ΔΡ. 2750
ΜΙΚΡΟ » » 1400|
ΕΞΤΡΑ
ΜΕΓΛΛΟ Κθντ, ΛΡ ».
4ΟΟΟ Τόννων έκτ. Ταχύτητος 1β μιλλίων
ΚαμπΙναι μονόκλινοι καί βίκλινοι.Γ' θέσις τουριστική.
Αΐθουσα φαγητοθ μουσικής, Κατινιστήρια Βεράντσι
Κάθε Σάββατον 11 π. μ.
δία Ρέθυμνον, Ιοΰδαν, Πειραια,
Θεσσαλονίκην, ρόδον
Πρακτορείον Χαμαράκη
Τηλέφωνον
Οερινός «ΗΛΕΚΤΡΑ» Σήμερον
ΝΥΚΎΑΣ»
Η ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Δ0ΥΝ9ΒΕΩΣ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 1 (ίδ. ύ«ηρ.).— Τηλεγρα-
φήματα άνταποκρΐτών έκ Βελιγραδίου αναφέ-
ρουν δτί κατά την χθεσινήν ημέραν τής Παρα-
δουναβίου Διασκέψεως παοαεφώνησε τούς συνέ-
δρους ό ύφυπουργός των εξωτερικών τής Σοβι·
εττ,κής Ενώσεως κ. Βιαίνσκυ.
Είς την προαφώνησιν τού, καΐ είς απάντησιν
τού Γάλλου έκπροσώπου, όστις είχεν προηγουμέ
νως τονίσει ότι ή Γαλλία ουδεμίαν συμφωνίαν θα
άπεδέχετο επί τού Δουνάβεως ήτις δέν θα έσέ-
βετο προηγουμένας συμφωνίας ό κ. Βιούνσκυ ε¬
τόνισεν μεταξύ άλλωνοτι, αέάνοχιΔυτικαΙ δυνάμεις
έπιμένουν νά θέτουν όρους είς την διάσκεψιν ή
Θύρα θά είναι άνοικτή δι' αύτάς νά φύγουν».
ΠΐΤΟΐΑΡΐΤΗΡίΖΕΤΑΙ
ΒΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΟΜΙΝΦΟΡΜ
ΑΘΗΝΑΙ 1 (ίδ. ύπηρ.).—Κατά πληροφο¬
ρίας έκ Βελ γραδίου ό Στρατάρχης Τίτο ανεχώ¬
ρησεν διά την θερινόν τού διαμονήν είς Μπλέντ.
Λέγεται ότι ή άν*χώρησις τού Τίτο έκ Βελι¬
γραδίου άποσκοπεΐ είς τό νά αποφύγη την συνάν¬
τησιν μεχά των ήγετών των άνατολικών χωρών Ι¬
δία δέ των Ρώσσων.
Έξ άλλου έκ Βουκουρεστίου αγγέλεται ό«
τό επίσημον όργανον τής Κομινφόρμ έξαπέλυσε
καί νέα επίθεσιν χατά τού Τίτο τόν οποίον χαράν*
κτηρίζει ώς πολιτιχώς χαΐ οτρατιωτικώς άστοι-
χείωτον, τονίζον ότι ό προδότης τής Γιουγκο··
σλαυίαςθα άνατραπή συντόμως δι* έηαναστάσεως.
ΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΓ ΚΑΤΑ ΣΥΜΜ0Ρ1ΤΠΝ
ΑΘΗΝΑΙ 1 (ίδ. ύπηρ.).—■ λίας—-Λιάμα προέδαλεν λυσ-
ΤηΧεγραφήματα έκ τοθ με- σώδη αντίστασιν.
τώπου άγγέλλουν ότι τα έ^νι-
κά στρατεύματα κατόπιν σκλη-
ροθ αγώνος κατέλαβον την
δχυρωμένην κορυφογρομμήν
Προφήτη ΉλΙα—Λιάμου.
Ό αγών υπήρξεν έξαιρετι-
κως πεισματώδης διότι δ έχ-
θρδς έν επ γνώσει τής τερα¬
στίας στρατιωτικάς οΓ\ιααΙας
τοθ υψώματος κσί γενικώς τής
κορυφοίραμμής Προφήτης Ή
Δέον νά σημειώση 8τι είς
δλας σχεδδν τάς φωλεάς πο-
λυβόλων ευρέθησαν νεκροΐ 8·
πάντες οί ύπερασπΐζοντες αύ¬
τάς συμμορίαι. Είς τδν Ετε¬
ρον τομέαν έξ δλου Βορείως
τής Κονίτσης, επί τοϋ Σαραν-
ταπόρου Σμόικα α? έσνικαΐ
δυνάμεις άσκοΰν μεγάλην πίε¬
σιν επί τού Κλέφτη.
η καταστασϊσΈσΤοΙερΙλΤιϊοη
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (Ιδ. ύπηρ.).
—Τηλεγραψήματα έκ Βερο-
λΐνου άγγέλλουν 8τι 6 άπό
αέρος άνεφοδιασμάς τή; πό¬
λεως συνεχΐζεται κανονικώς
μβταφρρθέντων καΐά την
χθεσινήν ημέραν 3654 τόν¬
νων έφοδΐων μεταξύ των ό
ποΐων 1000 τόννοι γαιάνθρα-
κος.ΕΙς 8ηώσεις τού χθές δ
στρατηγόν ΚλαΙϋ εδήλωσεν
βτΐ ή κατάστασις είς τό Βε¬
ρολίνον δέν έχειροτίρευσβ
άλλ' οδτε καί εβελτιώθη διβ-
δήλωσεν δέ καί πάλιν την α¬
πόφασιν των Δυτικόν συμ¬
μάχων νά τταρσμβΐνουν είς
τό Βερολίνον.
©ερινός «ΑΠΟΛΛΩΝ»
-■ΙΜΕΡΟΝ
•Ωρα 10 μ. μ. ακριβώς
Ό διακεκρ,ιμένος
Ύπνωτιστής
«ΜΟΡΣΥ»
καΐ τό περίφημον
«ΜΕΝΤΙθνΛΙ»
τού Περιοδικόν
η. ΝΑ1ΡΗ ΜΟΡΣΥ
»έ ηειρόματα ύποβολής
«αί ΥΠΝατΐΐΜΟΥ
ύφίοτου Ινοιαφίροντος
ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ
σέ 12 ύρες μόνον μέ τό
θαλαμηγόν
α)π «ΜΑΡΗ»
Κάδε ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ β μ. μ.
Ορα^ορ.Ιον ΑΑΜΗ
Οί Όλυμπιακοί άγώνες
Ο Μοροθώνιος δρόμος
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 29.— "Ηρχι- ζου. "Ιδού τώρσ καΐ μερικαί
πληροφορίαι τιερΐ τοθ έιι-
βλητικοθ αύτοθ άθλήματος.
Ή οιαδρομή τοθ Μσραθω-
νΐου Ιχει καθορισθή σήμερα
είς 26 μΐλλια 385 γυάρδες ή
42 χμ. 195 μ. Ή απόστασις
μεταζΰ Μοραθώ^ος κοί Άθη
νών είναι 40 χμ. Είς την Ό-
λυμπιάδα των Ποτρισΐων τοθ
1900 ή διαδρομή τοϋ Μσρα-
θωνΐου ή"ταν 24 μΐλλια, ήτοι
38 χμ. 623 μ. Είς την Όλυμ-
πιάδα ιοθ Αγ. Λουδοβίκου
τοθ 1904 ή διαδρομή ή"ο 24
μιλλΐων καί 1500 γυαρδών,
ήΐοι 25 χμ. 371 μ. Είς την Ό-
σσν σήμερον μέ 6λην την έ-
τιιβλητικότητα καί έπιοημό
τητα είς τό μέγα στάδιον
τοθ Ούεμπλέϋ οί άγωνες τΠς
14ης Όλυμτιιάδος. Την έ¬
ναρξιν των άγώνων εκήρυ¬
ξεν ό Βασιλεύς τής ΆγγλΙ
άς Γεώργιος ό ΣΤ' διά των
λέξεων: ΐΚηρύσσω την £ναρ
ξιν των όλυμπιακών άγώνων
τοθ ΛονδΙνου, πού άποτε
λοθν την 14ην Όλυμηιάδσ
των νεωτέρων χρόνων» ΑΙ
σάλτιιγγες ήχοθν, ένώ άφΐ-
νονται έλευθεραι -ηεριστερσΐ
συμβολΐζουσαι την εΐρήνην.
Ρίπτονται 11 κανονιοβολι-
σμοΐ πρός τιμήν τοθ Βασι¬
λέως.
Ό τελευταίας λαμπαδηδρό
μος, 6 φέρων την δάδα πού
έξεκΐνησε άπό την ΌλυμπΙ-
αν καί μετεφέρθη άπό ά
θλητάς είς Λονδίνον διά μέ-
σου τής Εύρώπης, είσέρχε-
ται Είς τό στάδιον τοθ Ού-
έμπλευ, βιατρέχει ενα ήμικυ-
κλιον κσΐ άνάβίΐ την Όλυμ
μταακήν φλόγα. ΈττσΙρεΐαι
ή Όλυμπιακή ΣημαΙα υπό
τΓύς ήχους τοθ Όλυμπια-
ΚθΟ υμνου.
Άναπέμπεται εύχσρισΐή-
ριος δέησις. Άπό άθλητήν
I-
στάμενον επί τοθ βήματος
δίδεται ό Όλυμπιακός "Ορ-
κος έκ μέρους δλων των με
τεχόντων είς τούς αγώνας
άθλητων: «Όρκιζόμεθα 5α
θά λάβωμεν μέρος είς τούς
Όλομπιακούς Αγώνας μέ
νομιμοφροσύνην, μέ σεβα¬
σμόν πρός τούς Κανονιομούς
καΐ μέ την επιθυμίαν να με-
τάσχωμβν είς αύτούς μέ τό
γνήσιον άθλητικόν πνεθμα,
Βιί. τή* τιμήν τής τιατρΐδος
μας κΚ την δόξαν τοθ άθλη-
θ
Όπως πάν τ ότε χαΐ τώρσ/
τα μέγιστον ενδιαφέρον των
άγώνων θά συγκεντρώση ό
Μσραθώνιος δρόμος είς τόν
οποίον θά άντιπροσωπευθή
ή Ελλάς διά των μαραθωνο-
δρομων ΚυριακΙ&η καί Ραγά-
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
Εάν γίνρ πόλεμος
Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
Τό ζητεί τό Γαλλικόν Επιτελείον
λυμτπάδα τοθ Λο^δΙνου τού
1908 ή Ειαδρομή ήτο 26 μιλ-
λΐων 385 γυαρδών, ήτοι 42
χμ. 195 μ., ή απόφασις δέ
αυτή Ισχύει έκτοτε κσΐ μέ-
χρι σήμερον. Ό χρόνος τής
οια&ρομής είναι δυόμισυ ό
ρες τιερΐπου.
Τό μεγάλο Όλυμπιακόν
κέντρον τοθ Άξμηριτζ, ό
πρώηνσφατών τής Άερο-
πορΙαΛ, υΐοθετήθη εΙΒικως διά
νά στεγάση τούς 1.500 άθλη-
τάς των 15 εθνών κστά την
παραμονήν των έν Βρβττα-
ν(σ. ΑΙ άθληταί έγκατεστά-
θησαν έντός των κτιρΐων. Ή
δαπάνη διά τόν συγχρονι-
σμόν καί έξωραίσμόν τοθ
στρατώνος ανήλθεν είς 7.000
λΐρσς ό δέ στρατών εχει με-
τατραπεΐ είς Ινα σωσιό χω-
ριό, μέ τα μαγσζιά τού, τό
ταχυορομεΐο τού, την τρα¬
πέζα τού κσί τόν κινηματο-
γράφο τού. Ό στρατών εΤ-
ναι έπίσης έφοδιασμένος μέ
(οτρικά κοί όδοντιατρικά κέν
τρα, καθώς καί μέ πολλές
εύκολΐες διά την προτιόνησιν
των άθλητών. Μεγαλειώδης
λεωφόρος κατεσκευάσθη εί-
δικά επί τή εύκαιρΐα των ά¬
γώνων διά την έξυπηρέτη
σιν τοθ σταδίου τοθ Ούέμ-
πλεθ Έχει πλάτος 60 πο¬
δών καί ή κστασκευή της μα-
ΠΑΡΙΣΙΟΙ (Ιούλιος). — Ό
Γαλλικδς στρατδς έμφανΐζε-
ται είς τδ εδώλιον τού κατη-
γορουμένου. Άπδ τής δκρας
άριστεράς μέχρι της δκρας
ίεξιάς δλοι κραυγάζουν δτι ό
στρατδς άποτε>εΐ καταβό-
6ραν δισεκατομμυρίων καί δτι
είναι άνίκανος νά εκπληρώση
. την αποστολήν . τού είς περί¬
πτωσιν παγκοσμίου πολέμου.
Α! πιστώσεις .τού εζητήθησαν
άνέρχονται είς 311 δισεκατομ
μύρια φράγκα, ήτοι τό τρίτον
τού κρατικοΰ προϋπολογισμοΰ
καί φρονεΐται δτι μέχρι τέ
λους τού 2τους θά χρεια¬
σθούν δλλα 15 δισεκατομμύ-
ρια διά νά εξασφαλισθή ή ό-
μαλΓ) λειτουργΐα τού. ΟΙ στρα
τηγοί περνοϋν τόν περισσότε
ρον χρόνον των άγωνιζόμε-
νοι με τδν προϋπολογισμόν.
Άπό την συζήτησιν πού διε
ξόγεται εΤς την Γαλλικήν Βου·
λήν δύναται νά συναγάγη κα
νείς τα κατωτέρω συμπερά-
σματα τα δποΤα είναι δζια
προσοχής τόσον διά τάς άν-
τιλήψεις των στρατιωτικών και
πολιτικών ήγετών τοΰ μέλλον-
τος πολέμου όσον καΙ διά τα
οφάλματα καϊ τα κενά τα 6·
ζύ μέ τό ΰπόγειο τραΐνο
στοΐχισε 100.000 λΐρες.
έ·
Μΐα παγκόσμιος Ιδέα
10π έπέτειος τού Προσκοπισμοϋ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ (Ιούλιος).—Ή
προσκυπικίι κίνησις ήρχισε πρδ
41 δτών ύπδ τοθ Λόρδου
Μπάντεν Πάουελ καί πρός ε¬
ί τι ζμδν τής 40ής έπετεΐου
ιΐμγ.ινώθη θυγκένυρωσις των
παλαιών μελών ΰπδ την Υψη¬
λήν προστασίαν τοΰ Δουκός
τοθ ΊΕδψβούργου.
Ό Αόρδος Μπάντεν-Πά-
ουελ χαρακτηρΐζει τδν προ-
σκοπισμδν ώς ε"να σχολείον
δπου διδάσκεται κανεΐς τα πο-
λιτ "ά τού δικαιώματα διά τής
ξυλογλυπτικής. Τα ίδεώδη τού
Λόρδου Μπάντεν Πάουελ γιά
τδν δνθρωπον είναι εύρεΤα
καί πολύ άνθρώπινα καί πιστεύ
εί δτι έκεΐνος πού είνε είς θέ¬
σιν νά ΰπηρετήση τδν εαυτόν
τού ημπορεί νά ζήση άρμονι-
κά μέ τούς δλλους. Ό προσκο
πισμδς δέν είναι μ(α προετοι-
μασΐα γιά τδν στρατδν άλλά
γιό την κοινωνικήν ζωήν.
Αί είρηνικαΐ έπιδιώξεις τοθ
Προσκοπισμου είς τδ νά έξυ
ψώση καΐ καλλιεργήση τάς !
διότητας τού άνθρώπου πρίς
κοινωφελή καί είρηνικά δργα
δέν τδν ήμπόδισαν έν τούτοις
νά δώση ανεκτιμήτου^ Έσνι-
κάς υπηρεσίας κατά τοϋς δύο
Παγκοσμίους Πολέμους.
Ό Προσκοπισμδς σκοπδν
Ιχει την ανάπτυξιν μιάς συμ
πολιτείας μεταξύ των μελων
τού, σχηματΐζων τούς χαρα-
ΣΦΡΑΠΔΕΣ ·
Κατασκευάζονιαι
ϊΦΡιΓΙάΕΣ ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
κτήρας των, μέ άσκήσεις πσ-
ρατηρητικότητος, ίιπακοής, αΰ
τοπεπβιθήσεως, τιμιότητος
καί σεβασμοθ πρδς τδν πλη¬
σίον.
Μέ πρακτικάς καί έλκυστι-
κάς μεθόδους κατευθύνει τάς
φυσικάς τάσεις ένδς όγοριοθ
ε!ς έπιδιώξεις κοινωνικώς ώ-
φελΐμους.
Ό δρκος τού Προσκόπου
είναι δ εξής:
«Ύπόσχ<-μαι είς την τιμήν μου νά έκτελώ τδ καθήκον μθυ πρδς τδν Θεόν, τ^ν Πα- τρίδα καί τδν Βοσιλέα, νά βοηθώ κόΒε δνσρωπο σέ κάθε περίστασι καί νά δππκούω είς τδν νόμον τ&ν Προσκόπων». ποία πρέπει νά προληφθοΰν καί άποφευχθοθν. Τδ κύρον χσρακτηριστικδν σημείον τοΰ νΙο> στρςϊΜωτι
κου σχεδΐου είναι δτι ή Γαλ-
' λία δεν είναι είς θίσιν πλέον
νά κάμη μόνη της πόλεμον έ-
, ναντίον οίασδήποτε μεγάλης
Δυνάμεως. Δεν δύναται δμ^ς
! καϊ νά παραμείνη ούδετέρα
Ι λόγω της γ* ω ρα'ρικης της
^δ'σεως. "Επί πλίον ι*) ππθητι-
' κότης Βά καθΐστα άκόμη πε¬
ρισσότερον τρωτήν καίεύπρό-
σβ^ηττ,ν τ?)ν αύτοκρατορίαν
της. Δεδομένου ?έ δτι δ προ¬
σεχές πόλεμος δεν είναι δυ¬
νατόν νά είναι παρά πόλεμος
συναθπισμών, δΓαλλικδς στρα
τδς δέον ν ά δεωρηται ώς
στοιχείον τοΰ στρατοΰ των
Δυτικ&ν κρατών.
Ή <5ρχη τής συγκεντρώσεως των δυνάμεων είς τα σύνορα παρουσιάζεται σήμερον ώς πεπαλαιωμένη. Τώρα ?χει άν- τικατασταδήί άπδ τί)ν αρχήν της «ασφαλείας είς βάθος». Τδ ϋδαφος κατενεμήθη είς «τετράγωνα», διότι φρονεΐιαι δπ ή σύγκρισις δυνατόν νά λάβη χώραν και είς τδ κέν¬ τρον καϊ είς τ?)ν Νορμανδίαν η εΤς τα Βόσγια και δτι έν. δέ | χεται τδ Μπ->οτώ ή ή Βαλίν
θια ν ά προσβληθοΰν πρ!ν άπδ
τδ Στρασβοΰργον δπό των ε¬
ναερίως μεταφερομ'ένων έχ
θρικών στρατευμάτων ή ύπδ
των δυνάμεωντής πέμπτης έχ·
θρι ής φοναγγα';.
Ι Καθ" α βεβαιούται δέν ΰ
' πόρχει επ! τοϋ παρόντος ζήτη
μα στρατηγικής ουμΓΐτύζεΐΛ.ς
είς την Βόίειον Άφρικήν καϊ
οί θί καταβληδη προσπαθεία
νά περ'φρουρηθή δσθν τδ δυ
νότον περισσότερον ή μητρό¬
πολις ένάντμοή των ένισχύ
σεων των συμμάχων. Κάθε
όρχηγδς «τετραγώνου» θά £-
χΓ) μεγάλην ελευθερίαν δρά·
ΐσεως. Δεδομένου δτι είς τδν
σύγχρονον πόλεμον δπΛρχει
άναμφ σβή ητος υπεροχή τής
'μηχανής επί τοΰ ανθρωπίνου
'δλικοΰ, δ άριθμδς των στρα
|τολογουμένων άνδρών δέν θα
ΰπ306α(νΓΐ τδ εα ή τδ ένάμι-
συ έκατομμύριον. Όσον άφο
ρφ τό λοιπδν Εθνος αύτδ θά
έπιστρατεύεται επι τόπου. Είς
τδ εύρωποΤκδν μέτωπον, παρά
τάς άντιρρήσέις των Γάλλων
στρατηγών, την άρχηγίαν θά
αναλάβη πιθανώς δ στρατόρ-
χης Μοντγκόμερυ.
ΝΑΙ Η ΟΧΙ;
(Συνέχεπ έκ τθς 1η; σελίδος)
σεως συζητηταί, έξετάσητε
καί κρΐνατε. 'Εμτιρός οί τιά-
σης φύσεως καί καταστάσεως
αρχοντες μισς ολοκλήρου έ·
κατονταετΐας έλευθέρου έλ-
ληνικοϋ βΐου καί αύτοκυβερ-
νήσεως.ΔεΟτε εΐπατε τί εχε-
τε νά τισρουσιάσειε τό θειϊ¬
κόν καί γόνιμον κατά τό
μακρόν αύτό χρονικόν διά-
στημα δχι δι' 6α τα αφο¬
ρώντα τόν έκκλησιασακόν
οργανισμόν ζητήματα καί θέ-
ματα, άλλά διά τό πρώτον,
καί τό κυριώτστον τό άφο-1
ρών τα στελέχη τής έκκλη-,
οίας ανωτέρα καί κατωτέρα,
καί δή την πλειονότητα τοο-^
των, δηλαδή τόν εφημερισ
τέλος δέν ετεκε μΟν τό δρος,
άλλά Ινα τερατούργημα πρω¬
τοφανές. Ένα πραγματικόν
έξάμβλωμα, τό νά εΐστιράτ-
τεται δι* εΐσηρακτόρων τοθ
δημοσίου εΐσφορά των ένο-
ριτών καί βάσει αυτής καί τι¬
νος άφσιμάξεως τοθ ένορια-
κοθ ταμεΐου ώς άπό σχοινΐ
νά εξαρτηθή κσί νά κρεμα-
σθή ή μισθοδοοΐσ, βηλαδή ι
έπαρκής καί άξιοτιρεπής οί
κονομική συντήρησις τοθ έ
κλεκτοθ κοινωνικον μας δρ
γάνου, τοθ έφημεριακοθ μας
κλήρου, Βηλαδή νά κρεμα-
σθη ό ΐβιος άπό κλωστήν ά
πό τρΐχα μβταξΐνην. Μά διατί
νά γίνονται αύτά; Διατί νά
μή γίνονται καί χειρότβρσ;
ήγή-
τορες καί καθοδηγηταΐ; Τί
θέλετε; Νά τα
Άλλά τίς < σεΐον καί δέν θά τοθ επι τρέψωμεν νά άναζοανΐανεύ- σρ, διότι καθ' κοθ μ«ς κλήρου. Κ-1 >1ς .6 ,ρο,ιμ6ΐίχροί 6 ίνο,.,ός ,6-
λεμος καί μάλιστσ, ΰταν διε-
ξάγεται μέ ανδρισμόν καΐ μέ
μέσα τίμια καί τΐραγματικά
έπιστημονικά καί στοχαστι-
κά άκλόνητα. 'Εμπρός λοι-
πόν, διότι τό διλημμσ Εχει
ήδη 'βθ{|. Πιστεύομεν είς την
σωστικήν αποστολήν τής έκ-
κλησΐας καί ώς τοιαύτην θά
την προσέξωμεν καί θά την
έφοεΐαοωμεν ?μέ ούγχρονο.
έξοπλισμόν, ώστε πλήρως
να ά·>ταποκρΙνε<αι είς τόν προορισμόν τψ', ΝαΙ ή δχι; Κσί άν δχι, τότε νά χωρΐσω- μεν τάς ευθύνας μας, άτιέ- ναντι τοθ Θ.οθ κσί των άν- ίθρώπων, διότι τρΐτος δρος δένεΰσΐαθεΐ κσί άποβαΐνει κατ' ανάγκην όλέθριος δι' 1 αμφοτέρους. Τ Ό Λάμπης καί Σφακίων ΕΥΜΕΝΙΟΣ Τό Πανάνειον Νοσοκομείον Ι (Συνέχειο έκ τής 3ης Σελίδας ρσσθέν δέ ύπδ τοθ άειμνή- [στου'Ανδρέου ΚαλοκαιρινοΟ έδωρήθη είς τδ Πανάνειον Νοσοκομείον. Παραπλεύρως τούτου έκτΙ- σθη δπό τοθ Κράτους καί κα¬ τόπιν έδωρήδη είς τδν Δήμον αντιφυματικον ίατρεΐον είς τδ οποίον μέχρι πρδ ολίγων έτών περιεθάλποντο φυματικοί. Τδ Πανάνειον Δημοτικδν Νοσο<ομεΤον μέ ωραίον σχέ διον εκτισμένον, εΰήλιον κα? εΰάερον, καθαρώτατον πάν- τοτε καί εύπρόσωπον κατά( πάντα, έν τψ κέντρω αύτοθ £χον ώς πηγΓιν διά τους πά¬ σχοντος θείας αντιλήψεως καί δωρεδς τδ ίερδν παρεκ- κλήσ όν τοθ ίαματικοθ Παντε λεήμονος τυγχάνει 2ν Των α¬ νωτέρων φιλανθρωπικόν Ιδρυ μάτων τοθ Κράτου<:, έκφρά- ζονται δέ πάντοτε εύφημότα τα περΐ αιΟΓοΰ οί εκάστοτε επι σκεπτόμενοι τούτο είίικοΐ καί άρμόδιοι Γ*|μέτεροι καί ξένοι. Μετσξυ των δ αφορών ήθικών άμοιβων αΐτινες δχουν άπονε μη^ή είς αύτδ συγκοταλ'γετα καί τδ δΐπλωμα τής Εκθέσεως Ύγιεινής, δπΓρ τφ έχορηγήθι-) Τή 16 Όκτωβρίου 1939. Ή τι- μή οοτγ βεβαίως άντανακλα είς τδ άριστον καί εΰσυνεί δητον ίατρικδν καί λοιπδν προσωπικόν τού επί κεφαλής τοΰ όποίου τυγχάνει δ επί δέ κάδας έτών διευθύνων τδ Τ- δρυμα ίατρδς κ. Στυλ. Μηλ·α- ρδς, είς τδν Δήμον και τδ Άδελφάτον τοθ Ν;σοκομεΙου ΰπδ τΓ*|ν διοικητικόν τοθ όποίου μέριμναν διατελεί τοΟγο. ΝΙΚ. Ε. 2ΕΥΓΑΔΑΚΗΣ Δ(-τιμήσεις Ή Άγορανομική Έριτροπί» καθώρισε την τιμήν των είς τα εστιατόρια προσφερομέ νων λαδερων φαγητών είς δρ. 1600 κατά μερΐδσ, τής δέ ζοχάρεως έπαγγε>ματιών είς
9 588,50 χονδρικώς καί 10550
λιανικώς. 'Επίσης κατηρτίσθη
ιτροπή ί^ιις 8ά προβή είς
την εξακρίβωσιν τής τιμής
τοΰ σίτου καί των έξό^ων ά
λέσεως κα) άρτοποιήσεως
διά τδν καθρισμδν νέας τι·
μής τοθ δρτου
Ο! ΡΟΓΓΟΙ ΟΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ
ΕΙΣ ΒΕΡ0Λ1Η0Η Χ8ΡΙΗΗΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ίδ. ύπ.).-ΤηλεγραφοΟν εκ
Βεοολίνου ότι οί Ρώσσοι λαμβανουν καί άλλα
βυμπληρωματικά μέτρα αποσκοποΰντες τόν πλή¬
ρη διοικητικόν δι«χωρισμόν τού Βερολίνου.
Κατά πληροφορίας βνταποκριτών οί Ρώσσοι
προτίθενταινά έγκαταστήσουν εντός των ημερών
χωριστήν Γερμανικήν Κυβέρνησιν δια την ·Αν«·
τολικήν Γερμανίαν μέ δδραν τό Βερολίνον.
Η ΕΚΛΟΓΪΕΙΣ ΤΗ» ΟΥΓΓΑΡΙΑΝ
ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΛΡΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (ίβ. ύηηρ.). - Τηλεγραφού»
έκ Βουδαπέστης ότι σήμερον συν έρχεται έκεί το
Ούγγρικόν Κοινοβούλιον προκειμένου να εχλέξη
τόν νέον πρόχδρον τήϊΔημ'χρατίας. Τόυίτό Κομ
μουνιστικόν έλεγχον κόμμα των έργατών υπέδει¬
ξε ώς ύποψήφιον τόν έκ των μελών τού κ. Ζθύ-
κασιτς, δβδομένου δέ ότι δέν έχεΐ ύποδεεχθεί άλ-
λοςύποψήφιος ό κ. Ζούκασιτς θεωρεΐται ως ο
νέος πρόεδρος τής Ούγγρικής Δημοκρατίας.
Τοιιριστικόν
"ΑΔΡΙΑΣ,,
ΑΡΙΣΤΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΥΤΙ ΔΡ. 2750
ΜΙΚΡΟ » » 1400|
ΕΞΤΡΑ
ΜΕΓΛΛΟ Κθντ, ΛΡ ».
4ΟΟΟ Τόννων έκτ. Ταχύτητος 1β μιλλίων
ΚαμπΙναι μονόκλινοι καί βίκλινοι.Γ' θέσις τουριστική.
Αΐθουσα φαγητοθ μουσικής, Κατινιστήρια Βεράντσι
Κάθε Σάββατον 11 π. μ.
δία Ρέθυμνον, Ιοΰδαν, Πειραια,
Θεσσαλονίκην, ρόδον
Πρακτορείον Χαμαράκη
Τηλέφωνον
Οερινός «ΗΛΕΚΤΡΑ» Σήμερον
ΝΥΚΎΑΣ»
Η ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Δ0ΥΝ9ΒΕΩΣ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 1 (ίδ. ύ«ηρ.).— Τηλεγρα-
φήματα άνταποκρΐτών έκ Βελιγραδίου αναφέ-
ρουν δτί κατά την χθεσινήν ημέραν τής Παρα-
δουναβίου Διασκέψεως παοαεφώνησε τούς συνέ-
δρους ό ύφυπουργός των εξωτερικών τής Σοβι·
εττ,κής Ενώσεως κ. Βιαίνσκυ.
Είς την προαφώνησιν τού, καΐ είς απάντησιν
τού Γάλλου έκπροσώπου, όστις είχεν προηγουμέ
νως τονίσει ότι ή Γαλλία ουδεμίαν συμφωνίαν θα
άπεδέχετο επί τού Δουνάβεως ήτις δέν θα έσέ-
βετο προηγουμένας συμφωνίας ό κ. Βιούνσκυ ε¬
τόνισεν μεταξύ άλλωνοτι, αέάνοχιΔυτικαΙ δυνάμεις
έπιμένουν νά θέτουν όρους είς την διάσκεψιν ή
Θύρα θά είναι άνοικτή δι' αύτάς νά φύγουν».
ΠΐΤΟΐΑΡΐΤΗΡίΖΕΤΑΙ
ΒΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΟΜΙΝΦΟΡΜ
ΑΘΗΝΑΙ 1 (ίδ. ύπηρ.).—Κατά πληροφο¬
ρίας έκ Βελ γραδίου ό Στρατάρχης Τίτο ανεχώ¬
ρησεν διά την θερινόν τού διαμονήν είς Μπλέντ.
Λέγεται ότι ή άν*χώρησις τού Τίτο έκ Βελι¬
γραδίου άποσκοπεΐ είς τό νά αποφύγη την συνάν¬
τησιν μεχά των ήγετών των άνατολικών χωρών Ι¬
δία δέ των Ρώσσων.
Έξ άλλου έκ Βουκουρεστίου αγγέλεται ό«
τό επίσημον όργανον τής Κομινφόρμ έξαπέλυσε
καί νέα επίθεσιν χατά τού Τίτο τόν οποίον χαράν*
κτηρίζει ώς πολιτιχώς χαΐ οτρατιωτικώς άστοι-
χείωτον, τονίζον ότι ό προδότης τής Γιουγκο··
σλαυίαςθα άνατραπή συντόμως δι* έηαναστάσεως.
ΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΓ ΚΑΤΑ ΣΥΜΜ0Ρ1ΤΠΝ
ΑΘΗΝΑΙ 1 (ίδ. ύπηρ.).—■ λίας—-Λιάμα προέδαλεν λυσ-
ΤηΧεγραφήματα έκ τοθ με- σώδη αντίστασιν.
τώπου άγγέλλουν ότι τα έ^νι-
κά στρατεύματα κατόπιν σκλη-
ροθ αγώνος κατέλαβον την
δχυρωμένην κορυφογρομμήν
Προφήτη ΉλΙα—Λιάμου.
Ό αγών υπήρξεν έξαιρετι-
κως πεισματώδης διότι δ έχ-
θρδς έν επ γνώσει τής τερα¬
στίας στρατιωτικάς οΓ\ιααΙας
τοθ υψώματος κσί γενικώς τής
κορυφοίραμμής Προφήτης Ή
Δέον νά σημειώση 8τι είς
δλας σχεδδν τάς φωλεάς πο-
λυβόλων ευρέθησαν νεκροΐ 8·
πάντες οί ύπερασπΐζοντες αύ¬
τάς συμμορίαι. Είς τδν Ετε¬
ρον τομέαν έξ δλου Βορείως
τής Κονίτσης, επί τοϋ Σαραν-
ταπόρου Σμόικα α? έσνικαΐ
δυνάμεις άσκοΰν μεγάλην πίε¬
σιν επί τού Κλέφτη.
η καταστασϊσΈσΤοΙερΙλΤιϊοη
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 (Ιδ. ύπηρ.).
—Τηλεγραψήματα έκ Βερο-
λΐνου άγγέλλουν 8τι 6 άπό
αέρος άνεφοδιασμάς τή; πό¬
λεως συνεχΐζεται κανονικώς
μβταφρρθέντων καΐά την
χθεσινήν ημέραν 3654 τόν¬
νων έφοδΐων μεταξύ των ό
ποΐων 1000 τόννοι γαιάνθρα-
κος.ΕΙς 8ηώσεις τού χθές δ
στρατηγόν ΚλαΙϋ εδήλωσεν
βτΐ ή κατάστασις είς τό Βε¬
ρολίνον δέν έχειροτίρευσβ
άλλ' οδτε καί εβελτιώθη διβ-
δήλωσεν δέ καί πάλιν την α¬
πόφασιν των Δυτικόν συμ¬
μάχων νά τταρσμβΐνουν είς
τό Βερολίνον.
©ερινός «ΑΠΟΛΛΩΝ»
-■ΙΜΕΡΟΝ
•Ωρα 10 μ. μ. ακριβώς
Ό διακεκρ,ιμένος
Ύπνωτιστής
«ΜΟΡΣΥ»
καΐ τό περίφημον
«ΜΕΝΤΙθνΛΙ»
τού Περιοδικόν
η. ΝΑ1ΡΗ ΜΟΡΣΥ
»έ ηειρόματα ύποβολής
«αί ΥΠΝατΐΐΜΟΥ
ύφίοτου Ινοιαφίροντος
ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ
σέ 12 ύρες μόνον μέ τό
θαλαμηγόν
α)π «ΜΑΡΗ»
Κάδε ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ β μ. μ.
Ορα^ορ.Ιον ΑΑΜΗ