41215

ΝΕ Α ΧΡ ΟΝΙΚΑ
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙ* *ΝΕΞαΡΤΗ1ΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤ.ΚΗ Ι-ΦΗΜΕΡΙΣ
ΤιμΡ) φύΧλου δραχμα! 500
Περίοδος Β.' Άρι8. Φύλλου 191—140
ΊδιοκτητΙα—Διεύθυνσις :
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΜΥΚΩΝΙΑΤΗΣ
Γραφεϊα Τιπογραφεϊα :
Όδνς Θγοπ λη>(-ης2—Τ ν'ιρ 6-75
ΚΥΡΙΑΚΗ
20
Αύγούστου 1950
Η Ρ Α Κ Λ Ε ΙΟ Ν—Κ Ρ Η Τ ΗΣ
Έξωτερική έπισκόπησις
Μόνον ή συνεννόησις των 2 κόσμων
δύναται νά κατοχυρόση την ειρήνην
'Ανάγκη ε.λικρινοΰς θελήσεως
ΝΕΑ ΥΟΡΛΗ.-
στος.— Ό Γενικάς Γραμμα¬
τεύς τοθ ΟΗΕ κ. Τρύγκβε
Λή άρχΐζει ώς εξής την έ-
φετεινήν ετησίαν ΕκθεσΙντου
πρός την Γενικήν Συνέλευ¬
σιν τοθ ΌργανισμοΟ: «Γνώ·
μη τής Διασκέψεως τοθ Ά.
γΙου ΦραγκΙσκου ήτο 6τι ή
καλυτέρα έλτιΐς διά την ά
ποτροπήν* ενός τρίτου παγ¬
κοσμίου πολέμου Εγκειται
είς την δημιουργίαν μιάς
Παγκοσμίου "Οργανώσεως
έντός τής οποίας θά ήτο δυ¬
νατόν νά βιευθετώνται ε(·
ρηνικώς βληι αί διαφοραί
ί&εολογιών καί συμφερόν-
των βλων των εθνών τοθ
κόσμου» Ή δήλωσις έμπε·
ριέχει μίαν λογικήν μέν
όλλά άδυνηρως άηοδειχθεΤ.
σαν πλάνην. Σκοπόςτών Ή¬
νωμένων Εθνών εΐνε ή αν¬
τικατάστασις των βιοΐων λύ
σεων διά τής επ βολής τοθ
Διεθνοθς ΔικαΙου. Μετοξύ
των σχοπ&ν τοθ ΟΗΕ εΐνΐ:
«... Νά δημιουργήση συνθή
κάς υπό τάς ' οποίας ή δι
καιοούνη καί ό σεβασμός
των ύποχριώοεων αί ό «οί-
αι άπορρέουν άπό τό Διε-
θνές Δίκαιον νά δύνανται
νά έπιβληθοθν καί .. τα Ε·
θνη νά ζοθν εΐρηνικώς ώς
καλοΐ γεΐτονες.. Νά προ¬
βαίνη, συμφώνως πράΓ. τα γ
άρχά τής Δικσιοσύνη κοΐ
τοθ Διεθνοθς ΔικαΙου, είς
διακανονισμόν των διεθνών
διαφόρων.. Μά αναπτύξη
φιλικάς σχέσης με«οξο των
Εθνών βασιζομένας επί τής
άρχής τής Ισότητος των δι-
καιωμάτων... Νά φροντίζη
διά την εκπλήρωσιν, έν κα-
λ{| πΐστει, των άναληφθει-
σών υποχρεώσεων...».
Τώρσ, εΐνε προφανές δτι
δέν εΐνε δυνατόν «όλαι οί
ΙδεολογικαΙ διαφοραί νά δια
κανονΐζωνταιεΐρηνικώς έντός
τοθ ΌρνανισμοΟ Ήνωμένων
Εθνών. Ένας σύλλογος κρα
των διά την προαγωγήν τής
είρήνης μέ βάσιν τόν νόμον
πρέπει νά βασΐζεται έηΐ ω¬
ρισμένων κοινών κανόνων
έσωτερικής καί διεθνοθς συμ
περιφορας. Είνε αδύνατον
νά επικρατήση «δικαιοσύνην
καί «σεβασμός των υποχρε¬
ώσεων» χωρΐς κοινάς αρχάς
πβρΐ δικαιοσύνης καί υπο
χρεώσεωγ. Είνε άπΐσης άδύ
νατον νά ζοϋν τα Ιθνη ώς
«καλοί γίΐτονες» χωρΐς κοι¬
νάς αρχάς περΐ γειτονΐας.
Ωσαύτως εΐνε αδύνατον νά
επιτευχθή «διακανονισμδς
των διαφόρων συμφώνως
πρός τό Διεθνές Δίκαιον»
χωρίς προηγουμένην συμφω¬
νίαν επί τοθ τί εΐνε Δίκαιον
κοί νόμθς καί εΐ*ε άκατόρ
θατον νά επιτευχθή* «σββα-
σμός πρός την αρχήν τής Ι
Οόΐητος των διλαιωμάτων χω
ρΐς γενικώς παραδεδεγμένον
όρισμόν τής «Ισότητος των
δικαιωμάτων».
Είς την πραγματικόιητα 6
Όργανισμός Ήνωμένων Ε¬
θνών ώς σύνολον ουδέποτε
υπήρξε διότι ουδέποτε τα
μέλη τού ίΐχον κοινά Ι δέ ώ
οη περΐ δικαιοσύνης νόμου
Ιοόΐητος ή καλής γεινονΐας
Κατέστη πραγματικάς Όργα
νΐσμός Ήνωμένων Εθνών
μόνον βταν *ά μέλη τού πε-
ρΐωρίσθησαν είς τα Εθνη έκεΐ
να τα όποΐα είς την έσωτε
ρικήν καί «ήν διεθνήζωήν
των έφαρμόζουν ωρισμένας
άπό μακροθ παραδεβεγμένας
αρχάς καί ωρισμένους θε-
Ομού; περΐ δικαιοσύνης καί
νομους.
Διαφόρων άποχρώσεων
κρατικά συστήματα ήμπο
ροθν νά συνεταιριοθοθν διά
νά έξασφαλΐσουν την ε(ρή
νην μέ βάσιν τόν νόμον δχ
δμως ολων των εΐδικών τα
κρατικά συστήματα. Εΐνε ά
δυνατόν νά Εχη κανεΐς εμπι¬
στοσύνην είς Ενα κράτος 6τ
τοθτο θά αποδεχθή τάς υπο
χρεώσεις τού Εναντι μιαι
διεθνοθς τάξεως βασιζομίνης
»1 τ<ϊς " βταν (· βιολογικώς τό κράτος ούτό έπιβιώκει αντίθετον βιεθντ] Είνε άδ6να*ον έπίσης "βναμίνει κανείς άπό τό κράτος τοθτο δΐι θά έφαρμό ση σχέσεις καλης γειτονΐας δταν ευρίσκεται επί κεφαλής ενός βιεθνοθς κόμματος μέ βιακλαδώσεις έντός δλλων κρατων, τό οποίον κόμμα έ πιδιώκει την βιαΐαν ανατρο¬ πήν τής κοινωνΐκής τάξεως των άλλον αυτών κρατων Είνε ώσαύ ως αδύνατον νά προαχθή ή εΐρήνη εάν ωρι¬ σμένα μέ*η ιοθ άμμοοΐου όργανισμοΟ διάκεινται έξ Ι- ΒεολογΙας έχθρΐκως πρός τα άλα μέλη. Ό Χάρτης τοθ Ο.Η.Ε. τια ρα&έχεται ταθτα παρά την έκ νευριστικήν Ελλειψιν ρεαλι σμοθ πού τόν χαρακτηρΐζει «Ή Ιδιότης τοθ μέλους ούνα τσι νά &ο&ή είς δλα τα κρά- τη πού άποοέχονΐαι τάςύπο- χρεώσεις πού άπορρέουν ά¬ πό τόν πσρόντα χάρτην». Ό κ. ΤρΙγκβε Λή πσροβλέπει πάντα ταθτα προκειμένου πε ρΙ τής κομμουνιστικάς ΚΙνας. Ή γνώμη τού είναι δ ι ή κι νεζ'κή κομμουνιστική κυβέρ¬ νησις πρέπει νά γίνη δεκτή είς τόν Ο.Η.Ε. διότι «Εχει την δύναμιν νά χρησιμοποιή οη τούς πόρευς τής χώρας κα( νά δι υ ό.η τόν( λαόν βττως εκπληρώση τάς υπο- χρεώσεις τάς οποίας συνε- πάγετσι ή Ιδιότη; τοθ μέλους Όρ->αν σμοΓ».
Ή Ιηι^νόιη θμ<*κ "ε' εκπλήρωσιν μιά; ύττοχρεώ σεως δέν ιΐναι ταύιόσημος μέ την θέλησιν πρός έκπλήρω σιν αυτής. Ή Ιδιότης τοθ μέλους τοθ συμβουλΐου Ασφαλείας ου- νεπάγεται την δύναμιν πρός διατήρησιν καί ενίσχυσιν των άρχων δικαιοσύνης κσΐ Ισό- τητος των Ήνωμένων Ε¬ θνών, άλλά καί την δύναμιν πρός ανατροπήν των άρ· χών αυτών διά τής προβο- λής τοθ βέτο. Τό κριιήριον βάσει τοθ όποΐου ίνα Εθνος γ νεται δεκτόν είς τόν ΟΗΕ. συμφώνως πρός την Εννοιαν τοθ Χάρτου, ϊέν είναι ή δύ¬ ναμις κ αί ή (κανότης ενός κράτους βπως διευθύνη τόν λαόν τού· άλλά ή προσήλω· σις τοθ κράτους αύτοθ πρός τάς υφισταμένας αρχάς των Ήνωμένων Εθνών. Ό κ. Τρίγ«βε Λή δέ ν θά συνΐστα βπως ή χιτλερική ΓερμανΙα γίνη δεκτή ώς μόνιμον μέλος τοθ ΟΗρ., καίτοι ή χιτλερική κοβέρνη σις αναμφισβητήτως είχβ την δύναμιν νά διευθύνη τόν γερμανικόν λαόν) Ή εί; παγκόσμιον νλΐμα κα συμφιλίωσις μεταξύ κρα των μέ άντιφατικάς μετοξύ των Ιδέας περΐ Δικαιοούνης κοί Νόμου, κρατων έκ των οποίων τα μέν άποβλέπουν είς την κατάργησιν τοθ πό λέμου καί είς την επικρατή θιν τοθ νόμου, ένω τα δέ ά- ποβλέπουν είς την χρήσιν τοθ.πολέμου διά την μετα¬ βολήν τής ύφισταμένης τά¬ ξεως, συνεπάγεται την έγκα τάλειψιν τής Ιδέας τοθ πολέ¬ μου καί τής βίας κοΐ τής κα τασΐρατηγήσεως τοθ νόμου έκ μέρους των κρατων έκεΐ- νων πού άσπόζονται την Ι¬ δέαν αυτήν καβώ; καί την θέλησιν των κραΐων νά γί¬ νουν εΐρηνόφ.λα. Εάν τοθτο δέν γίνη άντι ληπτόν καί Βέν έφαρμοοθοθν τό σχετικά συμπεράσματσ, τότε θά επακολουθήση ή τιαγκόσμιος υποδούλωσις ή παγκόσμιον χάος καθ' δσον θά κατολυθή κάθε Εννοια δι καιοσύνης καί νόμου. "Οτι καί &ν λέγη /ό κ. ΙρΙγκβε ή ή φωτία καί ι ό νερό δέν σμίγουν κοί καμμΐα έθνική ή διεθνής τάξις 6έ* είναι ουνατή παρά μόνον εάν βα· σΐζεται επί κοινώς άποδεκ- των άρχων περΐ Δικαιοσύνης καί Νόμου. Άπότήν ζωήν Τό ρολογάκι ! Ό ο '<ιγ Ό Ποόεδρος Τροϋμαν καθ* ήν στιγμήν εκγωνίΐ τόν γνω¬ στόν άπό Ραδιοφώνου λόγον τού, κατά τόν οποίον έξήγη· σβν πρίς τόν Αμερικανικόν Λαόν τα τής Κομμουνιστικής έπιθέσεως κατά τής Δημοκρατίας τής Κορέας καί των Ινβο- γειών είς τάς οποίας προέβησαν κοί θά προβούν αί 'Ηνίτμέ- ναι Πολιτεΐα ίνα άνταποκριθοΰν αποτελεσματικώς πρός την δημιουργηθείσαν κατάστασιν. ΙτρατηγοΟ κ- Ι. Σ. Άλεξάκη "θί> κα1 χατεσκενάσθΐ) υπό τής Βοε.αννιχης 'Εταιρείας Ι.
Χ(λλ καί Σία Λτδ. Τό Ιηΐκλο αυτά κροορίζβται χυρίως γι^
Ιίαγ»γήο»1»/Αμ«βΜΐα*»»ιέ84γοβέ^ Είναι αηό μαόνι .αί
νχνμίνη μέ ουκομονρκί,
Τό πανηγύρι τής 'Αγ. Μαρίνας
Αί πανηγόρεις άνέκαθεν.—Τα Χριατιανικά πανηγύρια σήμερον.—Τό
«ανηγύοι Αγ. Μαρίνας ΒΛνηΐ εφέτος.—Ή διαδρομή άπό Ηράκλει¬
ον ·ί, Αγ. %1»ρί»*».—Ή Βα*»η.—Ό ϊόπος «»ί τό *ε*μα τοθ π»νη-
γυριού.—Ή ίδρυσις τού Ναού·—Ή Μάρτυς Άγία Μαρίνα.—Ή κυ-
ριότης τού Ναού.
διον, ό ΜσραΘώνιος δρόμος
κλπ.).
Έν Κρήτη, έκτός τοθ έθνι-
κοθ προσκυνήματος κατ' Ε
τος είς τό Άρκάδι (όλοκαύ-
τωμα τής 9 Νοεμβριού 1866)
πολι/πληθεσιέρα θρησκευτι-
κή πανήγυρις είναι ή τής Ά
γΐας Μαρίνας τής Βώνης
(17 Ιουλίου), καί μετ' αυτήν
ή τοθ ΆγΙου ΓεωργΙου είς
τό Σεληνάρι ΒραχαοΙου (23
Απριλίου), ή τοθ ΆγΙου Ί
ωίννου τοθ θεολόγου είς τό
μέσον τοθ Όροτιε&Ιου τοθ
Λαοιθίου (29 Αύγούστου), ή
τής Παναγίας είς τό Άμσρι-
ανώΠεβαβος (8 2επτεμβρΙ
ου) κοί πλείσται άλλαι
πολλαχοθ.
Ά.Τό πανηγθρι τής'Α-
γίας Μαρίνας χαί ή έ-
χεΐσε μετάβασις εφέτος.
Τό πανηγύρι αύιό είναι,
ώς κοί ανωτέρω ελέχθη,
μετά τό πανελλήνιον προσ
κύνημα είς τό Ιστορικόν 'Λρ-
κάβι, τό,σημαντικώτερο θρη¬
σκευτικόν έν Κρήτη, ώς πο-
λυπληβέστερο.
Πνεται άπό 50ετ(ας (ΐδε
κατωτέρω έδάφιον 9) είς έ
ξοχικόν νοΐσκον, κτισίέντα
ιόιε (περΐτό Ετος 1698 1900)
τιληοίον τοθ χωρίου Βώνη
τής επαρχίας Πεδιάδος τοο
νομοθ Ηρακλείου, κειμένου
ΝΑ τής πόλεως τοθ Ηρα¬
κλείου, μεθ' ή. συνδέεται σή
μερον βι' αμαξιτής όδοθ μή
κους περΐπου 2β χιλιομέ
τρών.
ΠρΙν γίνουν οί άμαξιτοΐ
οδοί (μέχρι τοθ Ετους 1920),
ή μετάβασις τοθ λαοθ ί[ς τό
πανηγύρι αύ ό εγίνετο μό¬
νον μέ ζώα (ήμιόνους, δνους
καί ίππου;).
ΟΙ χωρικοΐ προσκυνηταΙ,
έκ των νομών Ηρακλείου
καί Λασηθίου κυρΐως, έκι
νοθσαν έκ των χωρίων των
πρό μ α, ημέρας ή καΐ πρό
τερον οί πολύ μεμακρυσμέ-
νοι καί Εφθανον είς τόν να¬
όν άπό τής παραμονής τής
εορτής ή την πρωΐαν (17 Ι¬
ουλίου). ΑΙ πρός Βώνην οδοί
άπό Άλιτζανής καί Γαλανα,
άπό Χουμέρι, Άστρίτσι, Ζω·
φόρους καί Θραψανων (εΐνε
τα πλησιέστερα πέριξ τής
ΆγΙας Μαρίνας χωρία) ήσαν
γεμάτοι άπό πανηγυριωτες,
Σήμερον 6μως, βτε ύπάρ
χούν α( άμαξιτοΐ οδοί, οί
προσκυνηταΙ ηυξησαν, προ-
σερχόμενοι έξ δλης σχεδόν
τής Κρήτης δι* αυτοκίνητον
καί τροχοφόρων παντός εΤ-
βους καί μεγέθους (αύτοκΐ-
νητα άγοραΐα καί Ιδιωτικά,
λεωφορεΐα, ταξΐ, φορτηγά
μοτοσυκλέττες, ποδήλατα).
Μέ ζώα καί πεζοΐ Ερχον
τσι άκόμη άπό τα πλησίον
χωρία; Αρκαλοχωρι, ΜθΜ
2ον
Κατά τούς χολβπούς και
ρούς τής σκλεβας δέν εγί¬
νοντο έν Ελλάδι καί Κρή¬
τη έ-ορταΐ καί πανηγύρεις με¬
γάλαι. Εγίνοντο έν Κρήτη
μόνον έμποροπανηγύρεις (πά
ζάρια), ώς είς τό Αρκαλο¬
χωρι Ηρακλείου· είς τίς
Βουκολιές Χανίων κλπ.
ΑΙ θρησκευτικαΐ έορταΐ
ε ί>οντο καί αυταί μέ κα·
ιήφειαν, πσρουσΐο τοθ τυ-
ράννου, ώς καί εσχάτως κα
τα την Γερμανικήν κατοχήν
(1941-44)
Άπό τής απελευθερώσεως
6μως άπό τοθ ΤουρκικοΟ
ζυγοθ (1898) ήρχισαν πά¬
λιν νά γίνωνται οί πανηγύ¬
ρεις είς την Κρήτην, ώς καί
είς την άλλην ελευθέραν
Έλλάδα μας.
Σήμερον γΕνονται πολλαί
έορτοΐ καί πανηγύρεΐΓ, το
πικοΐ καί πανελλήνιοι. Αί
σημαντικώτεραι Πανελλήνιοι
εΐ^αι: ή τής Παναγίας τής
Τήνου (θρησκευτική), ή τής
έξόδου τοθ ΜεσολογγΙου
(έθνική) καί ή τής όλοκαυ-
τώσεως τοθ Άρκα&Ιου έν
Κρήτη (έθνική) πολλαί Ε έ
τοπικαί εμποροπανήγυρις
καί ζωοττανηγόρεις (Λςιρίσ-
σης, Τρικκάλων, κλπ.), ί 1< τάς Άθή άς γΐνοντοι κσ*ό καιρούς έκθέσεις (είς τό Ζϊ πειον), ώ; γΐνονται είς πολ- λά κράτη, καί συχνά ά- θληηκοΐ άγωνε<(είς τό Στά σούτσ, ΆγΙα Σεμνή, Μ λια- ρΐσισ, Ζήντα, ΠατσΙβερος, Χουμέρι, Άλάγνι, ΆστρΙτσι, ΜβλέσσεΓ, Μουχιάρους, Ά- λιτζανήν, Γαλατάν, κλπ.), Ευρισκόμενος καί έ-) ώ ε¬ φέτος ε(ς την Κρήτην πρός παραθερισμόν καί διαμένων είς τό Ηράκλειον καΐά τάς πσοσμονάς τής πανηγύρεως αυτής ήοωτώμην διαρκώς ά¬ πό φΐλους «άν θά πάω στό πανηγύρι», καί παρεκινήθην άπό φΐλους νά μετοβώμεν μαζύ, άλλά 6έν συνήνεσα μέ δικαιολογίαν τόν συνήθη άσ ε'ΐσμόν βτι «δέν είμεθα πλέον διά τα πανηγύρια», καί τα πανηγύρια εΐνε διά τούς νέους καί διά τούς έμ- πόρους. Άλλά κατά την ημέραν τής εορτής άπεφάσισα νά με- ταβώ. Παρέλοβον διά συντροφιόν Ενα μικρόν άνεψιόν (12ετή ουνώνυμόν μου) καί ώραν 8 30 π. μ. εύρέθημεν είς την Καινούργιαν Πόρταν (την έ- τιΐ 'ΕνετοκρατΙας λενομένπν Πύνην τοθ ΊησοΟ) ήΐις εΐ χεν ορισθή υπό τής Άστυ· νομΐας άφετηρΐα διά τα άπό τής πόλεως τοθ Ηρακλείου πρός την πανήγυριν αύιθκΐ- νητα. Ή Άστυνομική Άρχή (Δι οΐκησις Χωροφυλακής) είχεν έκβώσει καί δημοσιεύσει είς τάς τοπικάς εφημερίδας τάς διαταγάς της διά την τάξιν, κανονΐσασα καί την τιμήν των κομΐστρων διά των αύ τοκι ή ών. Ή έξ Ηρακλείου είς Βώ¬ νην απόστασις (28 χιλιόμ.) άπαιτεΤ διάρκειαν διαδρομή δι' αύτοκπή ου μιθς περΐπου ώρας. Ή λειτοιργΐα ουήΐως λήνει περί ώραν 10 30' είς την πανήγυριν. 'Επομένως εΐ χομεν καθυστερήσει. ΟΙ έξ Ηρακλείου πανηγυ- ριώτες Εχουν άνσχωρήσει διά τό πανηγύρι, Αλλοι άπό χβές καί οί πολλοΐ σήμερον άπό τό πρωΐ. Τα αύτοκΐνητα άνε- χώρουν άπό ώραν 4—8 π.μ. ι υ Κ λου εί ·ιι να κιν χυίοεται τό μάτι σου Λές κι' Ινα γατάκι πού ππίζοντας μ9 Ινα κουοελάκι, βιδίζβι πλάΐ, πλάϊ κα'ι σκΐο'α θεότρελλο στήν άγκαλιά τής εύτυχίας. Χθές βράδυ τόν χάρηκα μισή ώρα όλόκληρη, πού ξκανε νά μου γυαλίσχ) τα παπούτσια. ΝαΙ δλόκληρη μισή ώοι. Τόσο ήταν ] απησχολημένος μέ τό ρολογάκι τού. ι Τό ρολογάκι αύιό είναι Ινα φτηνό κατασκβύασμα τής δέ κάοας περασμίνο στ* ίδύνατο χέοι τ'θϋ μικρου μέ μιά φτηνή χοςδέλλα τής πεντάρας. Καί δμως έκεΐ πού βοίσκεται τό φτηνό αύιό πραγματάκι είναι ίνα βαρύτιμο κόσμημα ανεκτι¬ μήτου άξίας, πού χαρίζει οίγη σμγκινήσεως στά βάθη μιάς & πραγης ψυχούλας, είναι μιά πολύτιμη ταινία, σπάνιο στόλι- σμσ, πού δένει Ινα φτωχό χβ· ράκι μέ μιά άθφα καρδοΰλα ο' Ινα λαμπρό δβσμό εύδαι- μονίας. Οί βοΰρτσβς πανε χι' §ρχον- ται γρήγορες σπίθσ, τό σφουγ-; γάρι βουτα καί £ινοβουι$ ά- πληστο στό βεονίκι, ή τσόχα διπλώνεται καί ξεδιπλώνεγαι χά διάοα, μά ή δουλειά δέν προ- κόββι. Τα άδύνατα χεοάχια τρέ- μουν, τό άσθενικό στηθάκι &· νεβοκατββαίνει, τα Ικπληκτα ματάκΐα παΐζουν καί γβλουν κι' ή δπραψη ψυχοίλα ταξβιδβύει τό χονσό ταξιΐδι τού δνβίοου —Χϋές τό πήοα, ξέοετβ, κύ ριε. —Ποιό; —Τό οολογάκι, καλΙ, δέν τό βλέηβτΐ; Τότε μόνο «τό» εΐδα. Μόλις πού φαινόταν δπως ήταν τό ΐδ.ο πενιχοό καί άσήμαντο μέσ' στής μουνιζοίοες, πού σκέπα- ζαν τα φτωχά χέρια τού λου- στοάκου. Φλύαρος δμως στήν ευτυχία τού, δ μικςός δέν άργησβ νά μέ κατατοπίσχ]. —Άπό πέρισυ τό βίχα στό μάτι. Άνέβαινα στή δουλειά, ι ωβλεκα στή βαρίνα. Κατέβαι- VI στ η·χ'χ, -χ λι ι τώ3λ'- Τώρα άνσμένει άκόμη έδώ έν λεωφορείον καλό καί 4—5 μικρά (ταξΐ) παλαιά. ΟΙ σωφέρ μας καλοθν: «άλλος γιά την Αγίαν Μα- ρΐναν», φωνάζουν. Θαμών τις άπό τό έκεΐ καφενεδάκι άπαντα «αλλος μέ την Πύ λσρο» (θά έζησε στόν Πει ραια ούΐός)καΙ τρΐτος άντα- παντα«αλλθς γιά τα πανηγύ ρια». Τα τοξΐ πολυτελείας έζη- τοθσαν χθές κόμιστρα μετ* έπιστροφής δραχμάς 150000, άλλά οήαερον τα έδώ πα¬ λαιά ζηιοθν διά μετάβασιν μόνον δραχμάς 50.000, οστε 5 ατομα μέ 10,000 Εκαστον μποροθν νά πθνε. Άλλά τό λεωφορείον πού άναμένει καί σταθερόν είναι καί καΐνουργές μέ άναπαυ τικά καθΐσματσ, ωστε νά κουράζη ολιγώτερον άπό τό μικρόν τσξΐ, πληρώνεται δέ διά μεταφορικά μόνον 6 000 δραχμάς κατ' άτομον. Προτιμώμεν δθεν τό λεω¬ φορείον. Άλλά αναμένομεν επ! ήμΐωρον άκόμη, διά νά Ελθουν καί αλλοι έπιβάται νά συμπληρωθή ό άριθμός των 24, θέσεών τού. Επί τέλους συμπληρώνε- ται μέ 4—3 Χανιώτες καί Ρεθεμνιωτες. Οί λοιποί κΐνε Ήρακλειώτες. ΟΙ Χανιώτες πανε, λέει, είς την Αγίαν ΜαοΙναν, νά βαφτΐσουν έκεΐ Ενα παιδΐ «είς την χάριν ιηι,». θά τό όνομάσουν ΐσως ΜαρΙναν. Είς την Κρήτην εΐνε τώρα πολλά κορΐτσια μέ τό 6;ομα μ μ υν.ι. Μι < ι.ϊρ . έψ γ χ .ι ξ λ) άπό τ9 άφβντικό. Ξβχάστη- χά έκεΐ κι' αργησα νά ίλθα>'
Είτα τότε νά μην τό ξανακυτ-
τάξω. Βεβαία δέν ήταν γιά με¬
νά. Μά στενοχωοήθηκα πολύ,
άα πολύ κείνη τή μερά. Καί
πάλι χρυφά, κρυφά ξα-
ναπερνώ χι' έγώ χαί τό κρυφο-
χυττάζω. Τί ώραΐο «ού ήταν.
Βλέπω τό χέρι μου κ"ί λέω.
"Ε. κατΒργάοη Μήτσο χαί νά
τό φόοιγες Χ'Ί ού Τρόμοξα,
δέν ξέοω γιατί Καί ουοιο πή-
γα άπό τόν άλλο δοόμο Μα δ
λη μερά τό σχεπτόμθυνα έδώ
στό μαγαζί. Κι' ϋλεγα α^αγε έ-
χεΐ νά είναι ή νά τό πήραν.
Τό βράδυ «αίχω χά Ι τό βλέπω.
Έκεΐ ήιαν. Λέω κάλι, μά πο¬
λύ σιγά, μέσα μου. "Ε, Μητσά·
χι καί νά τώχες; Αυτή τή φο-
ρά δέν τρόμαξα. "Ετρεξα λοι-
πόν χαί πήοα τόν χουμπαοά.
Κι' άπό τότε μάζβυα, μάζβυα
χαί στή μάνα μου έλβγα Ινα
χρόνο ψευιιές. Μά εΐχα Ινα
φόβο, εναφόβο δλο αύτό τόν
καιρό. Κάθε νύχτα παρακαλοί-
αη τό θβό νά μή τον πάρονν.
Ώς πού χθές βράδυ σπάω τόν
χουμπαςά χαί μβτρώ χαί τρέχω.
Οί βούρτσες είχαν|φύγει άπό
τα χέρια τού, ό βλοσσυρός άφεν
τιχός εΐχε χαθή άπό τα μάτια
τού, τα £άλλα λουστράκια δέν
ήταν Ικβϊ, τό μαγαζί δέν δπήο-
χβ, δλος ό χόσμος εΐχε μαζευτή
σ9 έκεΐνο τό φτωχό τενεχεδάχι
μέ τή μαύρη πενιχρή χορδέλλαι
—Μά δέν εΐνοι ώοαΐο, χύοιβ;
Εΐχα, μικράς, Ινα χαθηγητή
τοϋ παλαιού χαλοΰ χαιροΒ, δν-
θοωπο οοφό κι>1 μβγιι/· . Μο<"· ΐΐτε λοιπ>ν μια μέοα.
—Δέν ζηλβύω τα πλούτη τοθ
Κροίσου, δέν φρονώ τή δόξα
τού Αλεξάνδρου, δέν ποθώ τα
μεγαλεΐα τουΚαίσαοος. Ζηλβΰω
τό γατάχι τής γβιτόνισσας.
Καί στήν άποοία μου έιτοο-
σθβσε.
—Ό Κροϊσος ήταν δυστυ·
χής μέι' στά πλούτη το«, ο
Αλέξανδρος δέ χόρτασε τή
δόξα τού, δ Καίσαρ δέ χάρηχβ
τα μεγαλβΐα τού. Ένφ «ό γα#
τάχι τής γβιτόνισσας, δές το
δέ τί πβλάγη εύιυχίας πλέβι
μέ τό κουρελάχι, κου χρατ$
χαί παΐζει.
Κρΐμα νά μή ζή δ χαλός κα¬
θηγητάς μου νά τόν πάω νά
κι' ίκεΐνος σήμβρα τ6ν
λουστςάκο μέ τό ρολογάκι Ι
Ν. ΣΥΓΚΕΛΛΑΚΗΣ
Π ΡΡΙΕΡ Γ Λ
αύτό.
(ΣυνεχΙζεται)
Ο Ελληνικάς ΙτΙχος
ΩΔΗ
Τό πρόσωπο βέν ήτο άρμονικό,
εΐχε μιά άσυμμετρΐα άν δέν κάνω λάθος'
ροπή, δμως, Εντονη Ενοιωθα καί πάθος.
Ψυχή, λαγνεΐα καί νοθς νά τό εΰοσμο σνθος'
ήτο ίνα κρβμα άπ' δλ' αύτά, μεθυστικό.
Κι' αν άπ' τή μνήμη φύγει πλέρια ή εΐβή,
άπ' τής ψυχής μου τή βαθείαν ούσΐα
ρωμαλέας ήδονής θά ύψοθται ώδή,
άσμάτων ασμα στή σβυστή όπτασία.
Λύπη καμμιά στοθ εΐδώλου τή φυγή'
ή Ομνου θεΐου μ' άκολβυθοθν στή γή
αρησ χατζιδάκης:
Β
"Ολοι παροδέχονται δή ή
γλώσσα κάθε χώρας διαφβ"-
ρει άπό τή μιά περιοχή στήν
αλλη. Ασφαλώς βμως βΐναι
κάτι καινούργιο ν' άκούσω·
με βτι άκόμη καί τα που«
λιά Εχουν διαλέκτους.
Ό Λοθντβιχ Κόχ,ό όρ·
νιθολόγος καί μουσικός τοθ
ΒΒΟ τοθ όποΐου οί φωνολη·
ψΐες των πουλιών ίΐναιμθνα-
δικές φρονεί βτι τα πουλια
ίχουν πολλές σαφώς δια-
γωρισμένες διαλέκτους. Ό
Κόχ Ιχει περ! 15 φωνολη»
ψΐες οπΐνων άπό διάφορες
περιοχές τής Αγγλίας, τής
ΣκωτΙαιτ,ΒίλγιΌυ, Γαλλ(Α(,
τής ΓερμανΙας καί των νή·
σων τής Μάγχης. ΟΙ σπΐ-
νοι τής κάθε περιοχής φα(·
νεται νά Εχουν Βιαφορετι-
κή φωνή.
Είναι δραγετΰχη κου τΑ
πουλιά των οποίων τή φω-
νοληψΐα πήρε ό Κόχ Εχουν
διαφορετική φωνή σέ κάθε
περιφέρεια ή είναι πραγμα·
τικότης; Είναι πράγματι ά-
λήθβια βτι τό περιβάλλον έ·
πηρεάζει σημαντικά τόν τ6·
110 τής φωνί|ς των πουλιών.
Σέ καμμιά άπό τίς έρωτήσβις
αύτές δέν μπορεΐ νά &οθ(|
άκόμη απάντησις άλλά βέν
χωρεΐ άμφιβολΐα Βτι ό Κόχ
άπέδειξε 6ιι βλοι οί σπΐνοι
δέν τραγουδοθν τό ΐδιο καί
βτι τό τραγοθδι τους διαφΙ>
ρει βσο καί ο( διάλικτοι
άνθρώπων,

ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
Μία Βοβττανική έπιπλοποιΐα έθεσε τελευταίως εί; κυκλοφο¬
ρίαν είς τ ήν αγοράν διάφοοα «κομμάτια» μέ τα δποΐα καθείς
μποοεΐ νά φιιάξρ Ινα μικοό Ιπιπλο γιά τό σπίτι τού Τα
κομμάτια αύτά είναι άπό ξύλο ή μέταλλο κπί συνοδεύων¬
ται α πό δδτιγίβς. Στί,ν είκόνα Ινα άνδρόγυνο φτάχνει Ινα
μοντέονο τοππεζάχι γιά τό σπλόνΐ,
Άπό την μυθολογίαν μαο
Οί θε ο ι Ολύμπου
Ζεύς—'Αθηνά—Απόλλων
Νόμιμος σύζυγος τοθ Διός
— τοθ πρώτου τώ Θ ν—η^ο γίσς—ιΊ
ή "Ήρα, γ1) λευκώ>ενος θεώ μέ »ο? ήν νολλιέργειαν
τδς Σειρήνος της Είναι πισ η λα α< Εί αι ό«όμη ή ών τού γυναικείου φύλου—όλ- λό καΐ τω.» δργων τή^ Γεωρ Βουδεία. 'Εδΐδαξε τής Ι κα? άκεραία—ώ->αιοτά η όλλό
καΐ μέ αύστηρή έ υφάνισι Εί
ναι καΐ αυτή 'Υψ βρεμ'της Κοΐ
δταν κινεϊται επί τοθ δρόν υ
της κάνει νά τρ/μη ό "Ολυμ
πος· Ή δργή της είναι φ 6ε
ρή δπως καΐ ή ζηλοτυπΐα της
δια. τάς παρεκτροπόο τοθ συ
ζώγου της. "Εσκέφθη κόποτε
νά δέθΓ) καΐ αυτόν τόν Δία
μέ την βοήθειαν τής "Αθήνας
καΐ τοθ Ποσειδώνος. Αώτί
μόνη της έγέννησε 'δν Τυφω
έα είς στιγμάς παραφόρου 1>
ξάψεως. Είναι ή άκραία θεά
καΐ τιμδτσι ιδίως επί των ύψω
μάτων των Άκροπόλεων.
**♦
"" Ή Αθηνά—ή γλαυκώπης—
εξήλθε πάνοπλος άπδ την κε
φαλήν τοθ Διός πάλλουσα τδ
φοβερόν της δόρυ Άλλά προ
σαγορεύεται καΐ Τριτογένεια
ώς προελδοθσα έκ των δδά
των. "Ελαβε μέρος είς τδ'
Πόλεμον κατά των Τιτό-·ων
καί έκρήμνισε τδν 'Εγκέλσδον
έκσφενδονίσασα εναντίον τού
τδ τέδριππον &ρμα της. Τό δ
νομά της συγχέεται μέ τδ τής
Νίκης. Είναι Ιππεία—γνωρ ζει
την τέχνην νά δαμόζΓ) τοΰς
Τππους.
Άτροτώνη—πσρασύρειτοι;
πολεμιστάς είς ΤΓ·ν νί«ην. "Α-
ρεία—μέ τδν βωμόν της στη-
μένον επί τοθ Άρείου Πάγου
είς τάς Αθήνας, διότι οΰτή
ενέπνευσε τάς αρχάς τού Άτ
τικοθ δικαίου. Προστατεύει
τος 'Αμφικτυονίας. Κα! εΤνε
τέλος, ή Πρόμσχος Αθηνά,
προστατις των 'Ελλήνων ετ,
τοϋς πολέμους, τής οποίας
τδ μεγαλοπρεπέστατον δγαλ
μα Εστησεν δ Φβιδίας επί τής
'Ακροπδλεως. Άλλά έπειδή
Α νίκη είς τοίις πολέμους έξα·
σφαλΐζει την εΙρήνην είναι
καί ή Πολιάς Άοηνα, ή δ
ποία προστστεύει την είρηνι
κήν ζωην των πόλεων. Είναι
καί Λ, ΆγοραΙα Θεά, ποϋ έμ
Πνέει την εΰγλωττΐαν είς τοϋς
ρήτορας κα) την φρόησιν
είς τοίις πολίτας. Είναι ά<όμη Λ, Αθηνά—'Υγ€ία—προσταπς τής ύγείας—<αθώς καί ή Θεδ των ϊεχνών. Αυτή έφ ι'ρε Τδν τόρνον κοΐ ένέπνευσε'ήν κατασκευήν των .ιρώ'ων όγ γείων. Αότή—·ή Σταθμ/α—>6
φεθρε κα) την στόσμην τοθ
Τέκτονος. ΟΙ άρχπ έκτονες,
οί γλθπται, οί ζωγρόφοι δή
μιουργοθν, οπδ την ίμπνευσιν
της. Αύτη ίφεθρε ιη- Αόλόν.
Κο) είναι ά· όμη «αί Λ, 'Εργά
νη—ποο1α αται των έργασι-
'ης—Θε*ι—πορακολουδ Τ φι
λ στόργ/ως τδν Ποιυμχιχα-ον
Όδυσσ^α. Κοθώς κα! ή Παρ
δένος—ή προσωποπο ησ,ς τής
γυναικεΐας Άοετής, ετ^ την
δποίαν οΤ 'Αθη α7οι άφιέρω*
σαν :δν Παρδενωνα "Ο μ^ν {
τις ΤειρεοΙας δχασε την δρα
οίν τού, διόπ την είδ" γυμ
νήν. 'Ελατρεύετο Ιδιαιτέρως
είς τος "Αθήνας δπου έωρτά-
ζοντο πρός τιμήν της τδ μι
«ρά «αί τα μεγόλα Παναθή
ναισ, κατδ τόδποΐα μετεφέρε
ό έν πομπή δ προ 'φερόμενος
είς την Θ όν πέπλος.
_ Ό Φοϊβος "Απόλλων—δ
Ξανθός κοΐ Χρυσοκόμης «αί
Αίγλήτης Θεός—εΤ»αι τό τέ
κνον τού Διός καΐ τής Λη·
ΤΓθς. "Επί έν^έα ημέρας έ
βασανίζεΌ π' μητέρα τού δι·*)
Είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας οί άχατάλληλοι πρός καλλιέργειαν πβοιοχαΐ σπείροντοι μέ
χτηνοτροφάς. "Οταν τό 2δ"φος είναι έξαιρβτικά άνώμολονή σπορά γίνεται «αί δι' άβρο-
πλάνων. Είς την είχόνα, είδική μηχανή Ιτοιμάζει τό Ιδαφος διά σπόρον.
Η Έπιοτήμη
Ή
άν
ΤΟ ΗΡ002Ι ΛβΜΑΙΤΑΣ
οσ ί α
"Οπως ετονίσαμεν, διακρι
• ομεν δύα μορφάς
την φυσικήν καί ιήν
<ον άνθσιαν. Σ»ετι·ώ. μέ την τελευτοΐαν το-ιζομεν, δ ι ζώα ή άνθρωττοι π.. Ο ο ηέαιησαν Αθ,μώδη ανά *6 οον γΐνονιαι άνοσοι μειο ην πάροδον αύΐής. Την εί Οικήν, υΰ'ήι. άνθσΐαι. δι ι ρΐνθνται δύο τύηοι: ή ένερ /ητική καί ή πάθη ι*ή Ήένεργητική ά ν ο σία καλεΐΐαι αο<όμα ί τος βίαν προ-ληθρ, φυσι- καιόπιν φ·/Όΐ«ή νοοή τ6 ο^ νά τδν φ'ρη εί — μέχρις 8'ου Λ, ρος Ίρις κατώρ'ίωοε νά ξεγε λόση τ^ν τΗραν καί νά πά ραλόβη την Εϊληθυίαν Θέαν των τοχετών ή δποία καί τ?)- έξεγέννησε. Μόλις έλθών είς τόν κόσμον φονεύς, μέ τα βέλη τού, τδν φοβερδν δρά κοντα Ποθωνα Είς την νίκην τού αυτήν ί^σαν αφιΕρα)μένα Σ έ ς Δελ όμη δ τα Σεπτήρια, ποιι <άθε έννέα ?τη είς τ ί φούς. 'Εξώντωα- ν, Λ Θεός τοθ Φωτός Όυτ πας π ίι εί*αν κα ασ ευ*ισει τόν Κεραυνδν κατ' ίν ο ήν τοθ Διός. Καΐ δ πά ήρ Θεών τον κατεδί-ασε τότε νά παρομείι η επί έννέα δτη είς την υπηρεσίαν τοθ Βασι¬ λέως τής Θεσσαλίας Άδμή τού καΐ νά βόσκη τοί/ς βόας τού. Με τϊΊν μίαν χείρα έ «ράτει τό τόξον καΐ μέ την δλλην όνεΐχε τδς τρείς Χα· ριτας. 'Ενώ Εποιζε τδν δί- σκθν, με τδν αγαπημένον τού 'Υάκινθον, υϊόν τοθ Βασιλέως ΆμΙλκα καΐ νέον έξαισΐου κάλ λους, τδν έφόνευσε κατά λά θος. (Τδ περιστστικδνΰπαινΐσ- σεται τάς ?<ρλογερός τού ά κτίνας ποϋ μαραΐνουν την φύ σιν). Άπό τόοίμα τοθ νέου ανεπτύχθη τό δμώνυμον αν δ- ς« Ε'ς ΐΓ,ν Λακω^ ικ^ν- ίτε- λ Οντο τα 'ΥοκΙνδεα. Είναι Αμείλικτος δια τοϋι- έχθρούς τού—μέ τδ όξο τού πάντο τε τεντωμένον, ϊτοιμος νά τοϋς πλήζη Δέν βασαν'ζει δ· μως τδ θύματό τού Ό 8ά νατος είναι γλυ«Ε/' όπδ τα 6έλη ου. '·λλά δέν φονεύει μόν ν. Κ-ι' δΐραι* ύει καΐ σώ ζει Εί αι δ α·ε?;ί<ο<ο Θ-:6ς, «ΟΑΣΙΣ ΣΗΜΕΡΟΝ Μι* ΐβινίΛ «66 «ροορίζεταϊ νά έξιπολύση άληθι- νδ ττ-ίταγοΙΐΤΟ ρίΛλΐστικώτερο φιλμ πού γυρίστηχβ ώ; 'ημερα. Ή αποκάλυψις τηί 7ης Τεχνης, πού ίχει ανα¬ στατώσει δλην την Ευρώπην, ΣΥΛΒΑΝΑ ΜΑΓΚΑΝΟ Χτό πραγματικό Άριστούργημα ΠΟΘΟΙΣΤΟΥΣ ΒΑΛΤΟΥΣ (Άκατάλληλον δι' ΣυμπρωταγωνιστεΓ 6 ΖΕΝ-ΠΡΕΜΙΕ τής ΒΙΤΤΟΡΙΟ ΓΚΑΣΜΑΝ. «Ποτέ δέν θά πλουτίσπς» σβως έ* νοσου, έχώ οτ ι·- προκληθή τεχνηιώι, υπό έμβολΐων ΟιΟ καταλλήου εΐοβ βάσεως είς τό σ&μα τοθ εΐδικου μικρο βίου ή των τοξινών τού, κα λεΐται τ^χ ητή Σχετικώς πρός την αυτόματον ένβργη- Τικήν άνοσΐαν τονΐζομε., δα διά την εγκατάστασιν της μεγίστην σημασίαν Εχουν ή οιΛρ-εια καί δ βαθμθς τής βαρύτητος τής νόσου. Έ- λαφραί λοιμώξεκ βραχείσς διαρκεΐας, καίώ; καΐ βα ρεΐ α μα-»ά ^ιαμ εΐαΐ. <α- • ιΐλεί'ΐουν έζ Τ »ου μι ρ<·ν β αο ίν < Ι ς Κ με> Α
περίπτωσιν, 6.ό ι Ρέ
ποσό
χη
ι ητβι, άνοοοαοιητικων &ύσι-
ων, βΐς δέ την δευτέραν έ
πβιδή δ δογανισμός έξηντλή
θη καί £έν ηδυνήθη νά πα·
γάγπ άνοσΐαν, Ή άνοσΐσ
αυτή ββν είνε άπόλυτος,
άλλ' εθτε καί οισρκής.Στΐου
βαΐονεΐ.ε, δτΐΓθΓεβλσι οί
ιμΊιξβις, Ιώμρναι, κατα
* είπουν άνοσιαν. ι ίς πο'
λάς πβριπτώσεκ μετά τή
άιοδρομήν τής νόσου προ
ότι ι εί μέγας βαθμός άνο
οίας, είς άλλας μικρότερο
«αί είς άλλας τέλος, δχι μό
νόν 8έν προκαλεΐιαι άνο
σΐσ, άλλ' άπβναντΐας δημι-
ουργεΐιαι καί κάποια εύπά
θειαι.
Είς πολλάς, πάλιν, τιερι
δποίος προστστεύει άπδ
τάς έπιδηΜίας—δ έξ Ούρα>οΟ
θεραπευτΓΐς—δ πατήρ τοθ Ά-
σκληπιοθ. Είναι <5»όμη κα) δ Καθόρσιος Θεός, δ δπεΐος ά ποπλύνει τοϋς ρύπους των κα <ών πρόξεω/ κα) των έγκλη μάτων. Είναι δμως, πρό πάντων, δ ©εός τΓ^ς Άρμονίας. Αί μοθ Οί ψ-^λλουν μέ τ?)ν έξα σ'α (τω ήν των. Αί Χόρ'τες, αί *Ω-)α1( Λ"Η6η -σ! ή ΑφροΜ τη, ή Άρμονία σχηματ ζουν χορδν κα) οώτδς δ Μουσηγέ της κρούει την Φόρμιγγά τού —·>πν κΐθόραν τού πρδς τέρ
ψ ν των άθανάτων. Σπανίως
άπεχωρΐζετο την κιθόραν
ου
Είναι, τέλος, δ χρησμοδό-
της θ^ό', ποϋ άπο.αλύπ-ει
είς τοϋς α θρώπου' «Διός νη
μερτέα Βουλην δ Λοξ'ας μέ
ϋς ΰκοτεινοϋς χρησμ ύς
(Συνεχ ζεται)
ή έλσφρά (ύ
ποκλινική, δπω<. λέγεται) λοΐμωξιι, §χει <εραστ(αν ση μασΐαν διά την πρόκλησιν άνοσΐας: Έτσι έξηγϊΐται τό γεγονό', δτι πολλά ά>ομα
"έν νοοοθν είς έ αδημι^κό
ιεριόδους ά«ριβως ένεκο
κύ άψ ινων, ά ευ συμ ι τα-
μάτων λο μώξβων Γενκιΰ·
ουνάμεθα^α εΐι»ωμ6ν, β ■
β άφοροι ε.ι.ε δ β^θμόι. ιΡς
άνοσΐας, τον οποίον κατα
λεΐτιει κάθε λοιμώίη νόσο .
ΑΙ λοιμώδεκ. νοσοι 86
<ιι νά διοκριθοθν Η α, όμαδαι., άναλό γως τού β-ιθμ^.0 τής άνο οίας ο) Λοιμώδεις νόσοι, εί τάι. οποίαι, μία προ^βολή >·
ταλείπει συνήθως δισρκή ή*
μακροχρόνΐον άνοσία-: ή ε.ύ
λογία, ή πα^ώληΐ, ή χολέρα,
ό
κΙ-
τρ»νθς πυρετός,
β; Λοΐμώδει· νόσοι, είς τάς
οποίας συνήθως προκαλεΤ'αι
διαρκής άνοσΐσ, άλλ' βτιου
οέν είνε άδύνατο , ένΐοτε,
κ Ι βίυτίρ'ΐ προ<· βολή· ή Βι φθ > ι <, ή (λάρα, ή ό "ι α • ο, ό έ ανυ>, (· πομω ΪΊ-,
ό ιυφο=ιθή πορειός
γ) Λοιμώδεις νόσοι, είς
οποίας ιύσεμΐα άνοσίσ, κα·
ιαλιΐπεται,'εί ηυογόνοι κόκ-
κοι, σταφυλόκοκκοι κλπ ), ή
πνευμονΐσ, ή [νφλουέντζα, ή
βλενόρροισ, τό έρυσΐπβλατ,
ή πολιομυίλΐτκ, ό ιύφο
έξανθημαα^ός τύφος, δ
β
τό οποίον μάλιστα ^
τό τιροοβληθίν Ατομον πε¬
ρισσότερον ΕύηαΡές πρός
Β) Λοιμώδειι, νό ·οι μή δι-
ευιοινισθεΐσαι ώ% πρός την
παραγωγήν άνοσίσς ή λέ
προ, ή Ελ,ονοσΙσ, ή σόφιλκ,
ή φυμαιΐωσκ, ή βυσεντερΐσ,
ττρωτςζωΐ'κοί λοιμώξβις.
Γ. Χ
Ανακοίνωσις
Νέον 'Λκτινολσγΐ'
κόν έργαστήρκϊν
ΊΟΤ ΙΑΤΡΟΪ
ΕΐίιΧοΰ Άκτΐνολίγοο
ίν Ηρακλείω Κρήτης επί
τής ϋοϊ) Βικέλλα 13 (ηα-
ράπΛ·ίΐρως Φχρμϊχείοϋ κ.
θεοβωρΐβου Βχλιβε Τζαμί).
■Ήρχισε: τας εργασίας τοο
βι' αμερικανικσθ α&ΐομάιοθ
τ·0( νειοιαιοο τύποο
Σ)σμου Πτντοπωλών
Ήρικλείου
Κατότΐιν τής ύα' αριθ,
3048 έ έ. άνακοινώσεως
ΐοϋ ένταϋθα Γροφείου
'ΕφοδιασμοΟ καί Διανο-
μών παρακαλοθνται <.{ κ. κ Παντοπώλυΐ ΰπως παραδόσωσιν άπαντα τα τυχόν είς χείρας των, ευρισκόμενα δελτΐα τρο φΐμων είς τούς δικοιού· χους, οδιοι δέ (δι»αιοΟ- χοι) σπεύσωσι έντός δέ- κα ημερών καΐ παραλά¬ βωσι ταυτα πσρά των Παντοπωλών των, άλ¬ λως οί παντοπώλαι θά ύποχρεωθώσι νά καταθέ¬ σωσι ταυτα είς την άρ- μοδΐαν υπηρεσίαν. Έν Ηρακλείω τή 18— 8-1950 Ό Πρόεδρος Ό Γ Γραμματεύς ΠΟΛΕΙΤαΙ καινουργής μθ- τθοιικλΐχα Μα·κας «Τρισμφ» Πληροφορίαι καταβτημα Αιογ. Ιναντι 2ίγγ«ρ, ΠίΠΑΓ. Ι. ΡΒΙΤΙΑΒΣ ΕΙίικύς Νινρολόγος ψνχίατροί Τέως Διευθυντήν Μαραγκο- ποαλεΐοα Νευροψοχιατρι- κτ)ς Κλΐνική{ και Ιατρος τ&ν Νοοοκομείων 'Ελληνι- κοδ ΈρυΚροϋ ϋιαυροδ και Αρομοκβϊτείοο θεραπευττ)- ρίου. ΑΕΧΕΤΑΙ: Βικέλα 6 (ηαρά ιήν Πλ«- χεΐβν Κορνάρου — ΒχλιΒε Τζαμί) "βραι 9—12 ΧαΙ 4—7 Είς τόν τομέα τής έηαγγελματικής Ικπ ηδβύσβως καταβάλ¬ λεται ίδκ ιτέρα προσπαθεία είς Ηνωμένας Πολιτείας, ώστβ οί νέοι νά δύνανται νά κβο^ίζουν τα πρός τό ζήν ευθύς ώς λάβουν τό πτυχίον των. Εί; την είκόνα διδάσκαλος δεικνύ¬ ει είς τούς μαθητάς τού τρόπον λκιτουργίας ενός ήλεκτρι- κου μοτέρ. ΕΙΣ ΤΟΗ β. ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ ΑΗΕΤΕΟΗ ΕίΙΤΟΛΠ 2ΧΗΜΑΤΙΙΜ0Υ ΚΥΒΕΡϋΗΣΕΟΖ ΗΡΧΙΣΕΝ ΑΠΟ Χ8ΕΣ ΤΑΣ ΣΥΠΟΜΙΛΙΑΓ ΑΘΗΝΑΙ 19.—Με-Ιπούλου, ΖέρβακαΙ Πλ*· τα την χβειινήν ύποβο Ι στήρα. λήν τής παραιτήσεως τής Αί προσπάθειαι τοθ μ. Κυβερνήσεως υπό τού Βενιζέλου στρέφονται πρωθυπουργόν κ. Πλα- είς τόν σχηματισμόν Κυ στήρα. ό Βασιλεύς έκά* βερνήαεως Έθνιχής Συγ είς κεντρώσεως, είς την λεαεν χθές εσπέρας τα Άνάκτορα τόν άρχη ηοίαν νά μή μετάιχουν γόν των 4>(λελευΘέρων ώς ύπουργοί οί άρχηγοΐ
κ. Βε ιζέλον «ίς τόν ό- τώ* Κομμί-ων άλλά
την -
ποίον κ α», άνέθειεν
εντολήν τού χμ
σμού ν ής νέας Κυβερνή
σεως.
Ό κ. Βενΐζέλος κα-
τέλθων έκ των Άνακτό
ρων ήρχισε άμέαως τας τού.
αυνομιλίας τού μετάτώνΙ ----
βιαφόρον πολιτικών πά-1
ραγόντων.Έν πρώτοις
συνηντήθη χθές την νύκ¬
τα μετα τού κ. Γαρου-
φαλιά έκπροαωπούντος
τό Κόμμα Παπανδρέου
, μετά τού όποίου συνω-
Κυοικην κ,.Ι ώ^ ·ν ι μιλτ "ε* επί μίαν π·ρ(-
10 π. μ θι νίνηυ εί. Δομάσ α που ώρα-. Ό μ. Γαρου-
Τι άηοχαλυπτή ιί «ου αυτόθι φαλιάς θά έχη σήμερον
σ-η#8ντοςήρώου βκτελχσθέντων τηλεφωνικήν έπικοινω
βουλευταί αυτών.
Ό κ. Βενιζέλος ©ά α¬
νέλθη την 7μ.μ. είς τα
Άνάκτορα ίνα γνωρίση
είς τόνΒαστλέατό άποτέ
λεσμα των προσηαθειών
Η ΠΡΟΕΑβΣΙΣ ΒΟΡΕΙΟΗ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΛΕΓΚΟΥ
, των βορβιοκορεατών κατά
4ν ίχ τοϊ χω^υνίαν μετ* τού εΐς^θύα- της ΤσεγκοΟ.Αΐ άμερικανικαί
ΛΟΝΔ ΝΟΝ 19.- Κατά
τηλ)ματα έκ Τόκιο, σφοδρά
άντεπΙΘεοις των άμερκα
νών άνβκοψε την επίθεσιν
βορβιοκορεατών
τούτου υπό των Γβρμανών.
την (ίκόνα μία α/τθψις
Είς
τού
ήρώου συμβ Αίζοντος την δό
ξαν πού στεφανώνει τούς νέ-
κρούς. Τό ήρώον είναι έργον
τοΓ' δΐακεχοψένου Κρητός γλύ
ήτου κ. Γιάννη Κανακάκη, δ ό
« · ς Λ , τ /·{'»■ τ»!, «τ,τά τή*·
τελετήν των ά^οκαλυπιηρίων.
αιγκτων κ. Παπανδρέου Κάί νοτιοκορεατικαΐ δυνά
«αρά τού όποίου θ« λά· μβις ίπιτιθέμενσι επί εύρέως
βη όδηγίας επί τής συμ-
μ«^οχής ή μή τού Δημ.
Σοσιαλιστικού Κόμμα-
τες είς την νέαν Κυβέρ¬
νησιν, χήμερον ό κ. Βε
συνβχως
νιζέλος έσχε συνομιλίας
μετά των κ.κ. Κανελλο
Έπιστημονικά
Άναπνευστική συσκευή
Είς μίαν συνεδρίασιν τοθ Κολούμπια, έλέγχει την π'ε»
Συνδέσμου Φομαπολόγων τΟν
Ήνωμένων Πολκειων, περιε-
γράφη λεπτομερώς δ τρόπος
λειτουργΐας μιας νέας συσκευ
ής, ή δποία «άναπνέει» αντ)
Των ασδενων οίτινες πάσχουν
έ< φυματιώσεως Δια τής συ σχευ^ς αύτΓίς ή δποία δμοιά ζει εξωτερικώς πρός τόν γνω¬ στόν σιδηροθν πνεύμονα όνα· Παύονται τελείως οί πνεύμο- νες ασθενών των δποίων δ όργανισμδς δέν άντιδρα είς τος άλλας μεσόδους 8ερα- ηε άς τής φυματιώσεως. Δι* αό'ής τής μεδόδου δ κατε· στραμμένος πνεύϋων £χει δυνατότητα νδ σερ-ιπευσή. υ ή δ Ή ρή αυτή ή δποία κα Ά τεσ«ευάσδη όπδ τοθ Δρ. Άλ 6αν Μπόραχ,<4<τόκτου καδη /ητοθ 'ής ποθολογίας είς την ίν Νέφ 'Υ^ρκη Ιατρικην Σχο λήν τοθ Πανεπιστημίου τής σιν τοθ όέρος έντδς κοΐ τδς τοθ θώρακος τού άσθε· νοθς κσΐ «άναπνέει» ά/τ' αδ τοθ. Ό Δρ. Μπόραχ, λέγει δτι δταν γΊ συσ«ευή αρχίση νά λειτουργή κοΐ δ όσδενής πσύ ση νά άναπνέη, είς δλόκλη, ρον τδν μηχανισμόν τοθ σώ ματος παρατηρεΐται ποία τις έπιβρόδυνσις Ή καρδιά κτυ· πΛ ολιγώτερον καΐ Γ) πίεσις τοθ αΤματος έλαττοθτοι. Ύ πάρχουν ίπIση^*νδε^ξειςδπ 4 λαττοθνται αί έκκρίσεις άδρε· ναΧ'νης Κατόπιν 4μήνου θερα πε'ας έντδς τής συσκευής ού- τής πολλο! έκ των άσδενων έ κέρδισαν αρκετάς λίβρας είς βόρος. Ό Δρ. Μπόραχ είπεν έ συνεχεία δτι μέχρι σιήμερον Εχει ίφαρμόσεΐ την θεραπείαν διό τής ίν λόγω συσκευής ΗΛΕΚΤΡΑ ΣΗΜΕΡΟΝ 'Ενα (στορικό^ ίραματικό ρομαντζο. ΝΥΧ ΤΗ! ΒΑΣ ΕΣ ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΑΜΙΝΓΚ2 ΑΡΛΕΝ ΝΤΑΑ Αυριον Ηιά γοητευτική καΐ μαχΐκή βημιουργία Ι·ιε· Η ΜΑΜΑ. ΕΚΠΑΙΔΕΪΕΤΑΙ "Εγχρωμο ΒΑΝ ΤΖΟΝΣΟΝ Λ2ΡΕΤΤΔ ΓΙΑΓΚ ΘΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟΛΛΟΝ ΣΗΜΕΡΟΝ Τό π»ριπ·τ·ιωϊ»{ Αραμα ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗ Μ» ς ΤΖΟΑΝ ΚΡΑΟΓΦΟΡΝΤ ΤΖΰΝ ΓΟΓΑΙΗΝ Αυριον ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ Ηί την ΖΙΡΛΕ-Ϊ- ΤΕΜΠΑ Προσεχώς Μοντάνα Μ* χον ΕΡΡΟΑ ΦΛΓΝΝ μετώπου άπωθοθν τδν εχθρόν. Έν τΔ μεταξύ ή άεροπσ- ρ(α συνεχως βομβαρδΐζβι τάς βορειοκορβατικάς θέσεις τι οκαλοθσα β αρείας απω¬ λείας. Ή κατάστασις είς δλα τα μέτωπα θεωρεΐται Ικανοποι· ηακή, ήρχισε δέ ΙκλΙπουσα ή άπβιλή κατά τής ΤαεγκοΟ. Α( ηνωμεναι δυνάμεις 6- πιτΐθβνται είς δλα τα μέτω¬ πα επιτυχώς. είς 29 όσθενεΤς. Είς 9 περι- πτώσεις ή πσρεία τής άσοενεί άς άνεκόπη επ! διάστημα κυ" μαινόμενον μεταξυ 6 μηνών κα? ° έτών. 12 έκ των 19 αΰ· των άσσενών, έπανέκτησαν δ- ριστικώς τ^ν υγείαν των. Ή ύψηνη τιμή τής συσκευάς αυτής, είναι τδ κυριώτερον κώυμα δια την ευρύτερον χρησιμοποίησιν της. Τδ μηχά- νημα αΰτδ στοιχίζει ηερΐ τα 4,500 δολλάρια ΑΙ δν χρή· σβι συσ<ευ'ΐ1 είς νοσοκομεΤα σανατόρια των Ή/ωμένων Πολιτειών καΐ βλλων χωρΟν ύπολογΐζονται είς 40 περίπου. Επιτροπή ανεγέρσεως ήρώου έκτελεσθέντων Δαμάστας ΠΡΟ-ΚΛΗΧ1Ι! Σήμερον Κυριακήν καΐώραν 10 π. μ,, επέτειον τής ΟπΑ των Γερμανών έμαδικής ε¬ κτελέσεως τριάκοντα έπΐλέ* κτιον κατοίκιον τού χωρίου Δαμάστας γενήσονται τα ά- ποκαλυπτήριβ ςβθ ίαπάναι< των θυμάτων των πεσόντων ανεγερθίντος Ιντάς τοθ χισ- ρίου ήρώου. Την πρωίαν τής αδτή< ημέρας καΐ είς θέσιν «ΚερΛ- τίδι»—τόπον εκτελέσεως— ϊνθα^ ανηγέρθη ή έκκλησίΛ τοθ Έστ-αυρωμένου τελεσθή· σεται θίία λειτουργία κ«1 Ι* πιμνημόσυνος βέησις. Παρακαλοθνται άπασαι αί Διοικητικαί, Στρατιωτικαί, Δικασχικαί, θρησκευτικόν αρχαί τής Νήαου καί πάντεί οί τιμώντβί την μνήμην των πίσόντων Οπως ίύβφκ3τού)ΐ*' νοι τιμήσωσι δια τϊ)ς παρου· οίας των την τελετήν ταύτην» Δαράηβ τ$ 8 Λύγοόατον 1950, ΗΕβΙΤΡΟΠΒ