50187

ΝΙΚΟΣ !.<' ΓόΧΑΚΗΣ ί.ΙΑιΆ. /.ΑλΛ,'^.ο Ά·. την. 7ΟΟ-Τιμή φύλ 2 δρ. ΤΊΚΑ ΜΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΝ 1933 ετθσσγ-.απ, φυλ. 202 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ .....<""·"""<""">""'......"'""""""......................'.........ιι..«..................""........—,.................„„,„„„„,„.........„.„„...........1ΙΗ1ΙΙΙ11..........„„„,.............„„„,......„......,.........1Η|(1.......1ιι1Ηι1ιιιιι
ΓΡΑΦΕΙΑ Όδ*ς 25 Α·γού·τβυ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ......ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.......Η........,,.....,„,,„.........ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙ
Σ
Είναι γνωστόν ότι ό
άμερόληπτος Τυπος τοΰ
έξωτερικοΰ πρώτος έ¬
σπευσε νά αναγνωρίση
την επελθούσαν μεγάλην
έν Ελλάδι εσωτερικήν
μεταβολήν, καί νά την
ύμνήσχ), μάλιστα, παρά
την παγεράν επιφύλα¬
ξιν, έξ δλων των άλλων
διευθΰνσεων, των πρώ-
των ημερών. Κατωτέρω
παραθέτομεν μοναδικόν
δεΐγμα τής συγκινητικώς
είλικρινοΰς στάσεως αυ¬
τής τοΰ έξωτερικοΰ έναν¬
τι των ύποθέσεων τής
Χώρας μας, δείγμα, μά¬
λιστα, τόάποΐον προέρ-
χεται ό'χι άπό απολύτως
φιλικήν πρός ημάς καί
ευμενώς διατεθειμένην
χώραν. Πρόκειται περι
ενός άρθρου τοΰ Βουλ¬
γάρου αξιωματικόν καί
άντιπροέδρου τού Συν-
δέσμου των Έφεδρων
Αξιωματικών Σόφιας κ.
Γκάντσεφ, τό οποίον ε¬
δημοσιεύθη είς την «Σλό-
βο» καί τό οποίον πραγ-
ματεύεται την μεγαλειώ-
δη έξωτερικήν πολιτι¬
κήν τής Έθνικής μας
Κυβερνήσεως, ήτις μέ
τάς άνομο?».ογουμένας
επιτυχίας της εχει απο¬
βή ή ίσχυροτέρα εγγύη¬
σις τής ασφαλείας καί
ανεξαρτησίαν τής Χώρας,
απείρως περισσότερον
άπό τόν τελειότερον καί
ίσυχρότερον στρατόν.
Ιδού αύτό:
«Άπό πολλών έτών,
λέγει ό άρθρογράφος,
μεταξύ τής Ελλάδος καί
τής Τουρκίας υφίσταται
έπίζηλος συνεννόησις,
ήτις όσημέραι εξακολου¬
θητικώς εύρύνεται και
έδραιοΰται. Αί βάσεις
καί ή "Αγκύρα συνωμο-
λόγησαν την 14ην Σε-
πτεμβρίου 1933 νέον
σύμφωνον εγκαρδίου
συνεννοήσεως δι* ού ύ-
πογραμμίξεται ή ενίσχυ¬
σις των μεταξύ Ελλά¬
δος καί Τουρκίας σχέ¬
σεων καλής γειτονίας
εκδηλουμένη δι' όμοφω-
νίας έφ' δλων των ζη-
τημάτων διεθνοΰς χαρα¬
κτήρος. Περί τα τέλη
τού παρελθόντος μηνός
Φεβρουαρίου μεταξύ των
δύο χωρών έμονογραφή-
θη νέον συμπληρωματι-
κόν σύμφωνον, όπερ
έρχεται νά συνδέση ετι
σταθερώτερον τάς δύο
χώρας, σύμφωνον τό ο¬
ποίον θά υπογραφή ο¬
ριστικώς έν Αθήναις
τόν προσέχη μήνα Α¬
πρίλιον. Διά τοΰ νέου
τούτου συμφώνου πραγ-
ματοποιεΐται νέον άπο-
φασιστικόν βήμα είς τάς
κοινάς προσπαθείας των
δύο κρατών διά την άμυ¬
ναν των κοινών συμφε-
ρόντων καί των εδαφών
αυτών.
Ούτω αί πρόσφατοι
δηλώσεις τοΰ Πρωθυ-
πουργοΰ τής Ελλάδος
κ. Μεταξά καθ" άς πι-
στεύει είς την κατάργη¬
σιν των μεταξύ τής Ελ¬
λάδος καί τής Τουρκίας
συνόρων έπιβεβαιοΰνται.
Ή Έλληνο — Τουρκι-
κή φιλία ενισχυθή. Τού¬
το είναι άναπότρεπτ.ον,
οσάκις αί προκαταλή-
ψεις καί ή αδικαιολόγη¬
τος εύαισθησία παραχω-
ροΰν την θέσιν τους είς
την επιτακτικήν ανάγ¬
κην τής κοινής συνερ-
γασίας πρός δφελος των
ζωτικών Έθνικών καί
ΚΥΡΙΑΚΗ Α . ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ
των μεταξύ των δύο Κρατικων συμφερόντων.
χωρών σχέσεων καλής
γειτονίας, ετέθησαν διά
τοΰ συμφώνου φιλίας,
ούδετερότητος, συνδιαλ-
λαγής καί διαιτησίαν
Άπό τής απόψεως ταύ¬
της, έπιλέγει ό κ. Γκάν¬
τσεφ, Έλληνες καί Τοϋρ-
κοι παρέχουν σπάνιον
παράδειγμα διδακτικόν
άπό τής 30ής'Οκτωβρίου άπό πάσης απόψεως
1930. "Ολόκληρον όκταε-, κατά τάς σημερινάς άνη-
τία παρήλθεν έκτοτε σύχους καί ταραχώδεις
καί μεταξύ των δύο έποχάς».
τούτων κρατών ούδεμία Ό ά είναι Βούλ.
παρεξηγησις ανεφύη, ι '%Ύ „ ,γ
Αντιθέτως μετά τρία να^· Συνεπως νομιζο-
ετη άπό τού πρώτου μέν ότι εις αυτα είναι
συμφώνου, αί Αθήναι περιττή πάσα προσθήκη.
ΕΚΕΨΕΙΕ
ΚΑΙ
ΚΡΙΙΕΙΙ
χ άπόφασΐί
Μετά δοκιμσστικάς τι¬
νάς έκπομπάς, ό Ραδιο-
φωνικός στα·μος Αθη¬
νών απεφασίσθη νά λει-
τουργήση την 20ην τρέχ.,
διά νά παρουσιαοθη έκ
τής πρώτης στιγμης άρ-
τιος. Ή ήμερομηνία αύτη
κείται κατά ενα δεκαή¬
μερον 'μακρύτερον άπό
την ΙΟην Απριλίου, ήτις
είχεν αρχικώς ορισθή ώς
ήμέρα λειτουργίας τού
Σταθμοϋ. Ή άναβολή 6-
μως εκρίθη ότταραίτητος,
διά νά εμφανισθή άρτιος
καί πλήρως ώργανωμέ-
νος ό πρώτος Ραδιοψω-
νικός σταθμός της Ελ¬
λάδος. Έπικροτοϋμεν α¬
πολύτως την όρθοτάτην
αύτην άποψιν καί έκφρά-
ζομεν μαζί μέ όλον τόν
Ελληνικόν λαόν την βα¬
θείαν μας ικανοποίησιν
διά την τόσον ταχείαν
καϊ αρτίαν λύσιν τοθ με-
γάλου αύτοθ ΈθνικοΟ
προβλήματος.
♦ ♦♦
Ό αγών εναν¬
τίον των έλωδών.
Ό Νομίατρος "Ηρακλείου
κ. Νικολακάκης καταβάλλει
μίαν αξιέπαινον προσπά¬
θειαν, δια; την περιστολήν
των έλωδών είς τόν Νομόν
μας. Ίδρύει συνεργεΐα είς
τα πλέον έλονοσότίληκτα
χωρία, τα ότιθΐα 0ά λει-
τουργηαουν όίμα τί) ενάρ¬
ξει τυΰ θέρους, μέχρις πέ-
ρατος αΰτοθ. Έχομεν την
γνώμην ότι δχι μόνον εί¬
ναι αρίστη ή ίδέα ί^αύτή,
άλλά καί πρέπει νάεύρυνθη
τό πεδίον τής προσπαθείας
αυτής. Διότι οί έλώδεις
έτηφέρουν αληθή θραΰσιν
είς τόν Νομόν μας καί δέν
δύναται δυστυχώς νά γίντι
άκόμη λόγος περί άναλήψε-
ως τού άνθελονοσιακοθ ά-
γώνος έξ ολοκλήρου έκ μέ-
ρους τού Κράτους.
♦ ♦♦
Τα παραγωγικά
Πολϋ περίεργος φαίνεται
ό τρόπος μέ τόν οποίον άντι
κρύζομεν τό ζήτημα τουτο.
Άκούετε λεγόμενα καί βλέ-
πετε γραφόμενα πολλά καί
διάφορα διά την σημασίαν
καί την σπουδαιότητα τής
καλής άνατροφής καί εΰλό-
γως διερωτάσθε. "Ωστε
όπάρχει ζήτημα καί ώς πρός
την σημασίαν τής άνατρο¬
φής; Τίθεται λοιπόν υπό
έρευναν καί συζήτησιν άν
πρέπει νά άνατρεφώμεθα
καλώς; Τό πιστεύετε σεΐς
αύτό; Τό άποδέχεσθε κατά
συνείδησιν; "Οχι, άπαντώσιν
δλοι. Δέν συζητούμεν διά
την καλήν ανατροφήν άν
χρησιμεύρ ή 6χι, μόνον §ιά
τόν τρόπον καί τα μέσα διά
των οποίων έπιτυγχάνεται
αύτη. Καί δμως δέν έξαν-
τλεΐται τό θέμα μας μόνον
μέ την έρευναν καί εξέτασιν
των μέσων καί τοθ τρόπου
τής έφαρμογής τούτων πρός
επιτυχίαν τοϋ σκοποΰ. Ύπάρ
χει δυστυχώς σόφισμα καί
φαθλος κΰκλος καί ώς πρός
τό πρόβληματής άνατροφής.
Δέν είναι τούτο τόσον ά-
πλοΰν, ώστε νά άποφεύγω-
μεν την σύγχυσιν καί την
άντινομΐαν, την αναστάτω¬
σιν καί την ταραχήν. Πρώτα
πρώτα είναι άνάγκη νά διευ
κρινισθή, άν παραδεχώμεθα
δτι ύπάρχει έν τώ παιδί σώ-
μα καί ψυχή. Τί εί'δους σώμα
καί τί εϊδους ψυχή. "Οποίος
ό σωματικός όργανιομός έν
σχέσει πρός τόν πνευματι¬
κόν τοιούτον. Είς ποίαν σχέ¬
σιν ευρίσκονται τα δύο ταυ¬
τα στοιχεΐα καΐ συστατικά
τα συνιστώντα την μίαν καί
ένιαΐαν όντότητα καίπροσω-
π.κότητα τοθ παιδός. "Αμα
δέν γίνη ή διαγνωστική καί
διασαφησις αυτή πώς δυνά¬
μεθα νά αρχίσωμεν την ωρι¬
σμένην διαιτητικήν καί* την
θεραπευτικήν; Πώς είναι δυ
νατόν νά έχωμεν εφαρμογήν
επιτύχη των μέσων διά την
επιτυχίαν τοθ σκοποΰ; Άγνο
οϋμεν την έν τώ σπέρματι
τοΰ σίτου κεκρυμμένην δυ-
ναμικότητα καί ζωτικότητα
καΐ προσδιορίζομεν τόν τρό
πον τής καλλιεργείας αύτοθ.
=ΙΙΙ!ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗ=!
Ι Κρητικά άριστουργήματα Ι
-ιιιιιιιιιιι.....ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι>=
Τουτο δέν είναι σύμφωνον!
μέ την απλήν καί στοιχειώ-Ι
δή λογικήν. Άπό δέ την
αντίληψιν καί συνείδησιν
την όποιαν κατά πίστιν καί
πεποίθησιν σταθεράν θά
σχηματίσωμεν περί τής δλης
συστάσεως τής προσωπικό-
τητος τοθ παιδός θά όδηγη-
θώμεν ασφαλώς νά θέσω-
μεν καί ανάλογον τόν σκο¬
πόν τής άνατροφής.
Δηλαδή θά καταστήσωμεν
ικανόν καί δυνατόν τόν παί-
δα σωματικώς καί ψυχικώς
νά δρα καί νά κινήται επι¬
τυγχάνων καΐ θριαμβεύων
μόνον διά τα ά,/αφερόμενα
έν τή παρούση ζωή; Τόν θέ¬
λομεν έστερημέ^ον πάσης ί-
δέας καί αντιλήψεως τοθ
ύπερπέραν; τοθ ύπερφυσικοΰ;
τού μεταφυσικοθ καί ύπερ-
γηΐνου; Καΐ τότε οί πτερυγι-
σμοί, αί έξάρσεις, αί άνατά-
σεις καί οί στοχασμοϊ πρός
άλλους κόσμους αίθερίους,
άύλους, μή διαλυομένους,
μή συμπνιγομένους είς τα
στενά ,δρια τού αΐσθητοθ
καί ψηλαφητοθ μας χώρου
καί |χρόνου θά άγνοηθοθν;
Δέν χωροθν έδώ σοφισχεΐαι.
Δέν έχουν πέρασιν οί συνή¬
θεις δικολαβισμοί, ναί ή δχι.
Μόνον διά την γήν καί είς
αυτήν θά σκύψωμεν καί
θά προσηλώσωμεν τοΰς ο¬
φθαλμούς ή θά τούς άνα-
τείνωμεν καί ύψηλά είς
τόν ένασψον ουρανόν; Ύ¬
πάρχει τι άλλο έκτός τής
άπλής ικανοποιήσεως των
σωματικών όρμών καί κλί-
σεων καί των ζωωδώς τοι¬
ούτων; Πραγματούται δλος
ό σκοπός καί προορισμός
τοθ συνόλου προσωπικού
άνθρώπου διά τής κατακτή-
σεως καΐ χρήσεως μόνον
έκείνων, τα οποΐα μδς συνο-
δεύουν μέχρι τοϋ τάφου καί
τής πλακός, ήτις θά καλύ¬
ψη τόν σωματικόν μας ορ¬
γανισμόν; Ή ερώτησις αυτή
προβάλλει άτεγκτος καί ά-
δήριτος. Τό δΐλημμα τουτο
τίθεται «φ' έαυτοθ διά νά
δυνηθώμεν νά θέσωμεν λο-
γικά την βάσιν καί τό θε
μέλιον τής άνατροφής. Δέν
είναι δυνατόν νά άγνοηθή
άπό έκείνους, οί «ποϊοι δέν
θέλουν νά έλεγχθοθν επί
άκρισία, επί έπιπολαιότητι
καί προχειρολογία, επί ά-
παιδευσία καί άναπηρία δι-
ανοητική καΐ ψυχική. ' Τό
πρόβλημα καΐ ή υπόθεσις
τής άνατροφής τοθ «νθρώ-
που σχετίζεται δπως δήιτο-
τε μέτήν λεγομένην κοσμο-
θεωρίαν την ύλιστικήν ή
την πνευματικήν.
"Αμαέκκαθαρισθή τό βα-
σικόν τουτο καί θεμελιώδες
θά προχωρήσωμεν λογικώς
καΐ επί των μέσων, ώς τρο-
φών, διά την ανάπτυξιν καί
καλλιέργειαν, διά την συν¬
τήρησιν καί προαγωγήν τοθ
συνόλου όργανισμοΰ τοθ
παιδός. Τύτε θά ίδωμεν άν
θά είναι κατάλληλος τροφή
διά την ψυχήν καί πνευμα¬
τικήν ανάπτυξιν καί προκο-
πήν τα διδάγαατα καί πα-
ραδείγματα τοθ Βούδδα, τού
Κομφουκίου. τοΰ Μίθρα, τοθ
Βραχμανισμοϋ, τής δαιμονο-
λατρείας, τής μοιρολατρείας,
τής · τυπολατρείας, τής ψευ-
δευλαβεΐας, τής διά φόβου
καί τρόμου καταπνίξεως τοθ
έσωτερικοθ άνθρώπου, των
φιλοσοφημάτων έν γένει των
άνθρώπων, σοφών καί παιδα-
γωγών, ή μήΐτως παραλλή¬
λως πρός ταυτα καί υπερά¬
νω δλων τούτων θά χρησι-
μοποιήσωμεν καί την προ-
σωπικότητατοϋ Χριστου καί
τα έξ αυτής πηγάζοντα δι-
δάγματα καί παιδαγωγικά ύ-
ποδείγματα. Τότε δέν θά εί¬
ναι γρΐφοι καΐ αίνίγματα τό
πρόσωπον, ή διδασκαλία καΐ
αί ύποδείξεις τοθ Χριστου
διά την ανωτέραν πνευματι¬
κήν καΐ ηθικήν ζωήν. Τότε
9α ζητηθώσιν διδάσκαλοι καΐ
παιδαγωγοί έμπνεόμενοι καί
άπό τα ίδεώδη τοθ ΧριστοΟ
διά την μόρφωσιν καί διά
πλάσιν χαρακτήρος άρτίου
των παίδων των Έλλήνων
γονέων καί Χριστιανών.
Σπηλι Άγίου Βασιλείου
Άπρίλιος 1938.
γ Ό Λάμπης καί Σφακίων
ΕΥΜΕΝΙΟΣ
Ο ΠΑΤΟΥΧΑΣ |
———~—^^—— =ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ11ΙΙΙΙΙΙ|ΙΙ|£
ί Τού Ι. ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ Ι
ΤΐΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΙΙίΙίΙίΙΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙίΙΙίίΓιίίίΙΙΙΙΙΙίΙ'ΜΐΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐΙιι·......ι...........π··.................·ι.ιι·......Μ,,Η,.ι.,,Μ,.,Ξ
Ή Πηγή άνέκοψετό βήμαΙΣαϊτονικολή έπανέφερε διά παιδί μου, ό Μανώλης μου
Ι 35 όν
καί ώχροτάτη τόν ήτένισεν. Ι μιδς τό χρώμα τής ζωής
κ ί^ γ Λ * · ι ^ ■·(— ·»--·^
Μετά την κατ' αρχήν από¬
φασιν δπως έκτελεσθοΰν με-
άλλά τό μειδίαμα τό οποίον
είδεν είς τό πρόσωπον τοθ
γάλα παραγωγικά έργα έν
Κρήτη, ήρχισεν ή επιψήφισις
καί σχετικών πιστώσεων, αί
οποίαι θά χρησιμοποιηθοθν
διά την εκτέλεσιν των έργων
αυτών. "Ηδη^έχορηγήθη πο¬
σόν 5.000.000]δραχ. δέν εΐναι-
δέ τό μόνον ποσόν, τό ό
ποίον έχει παραχωρηθή ή
θά παραχωρηθή πρός τόν
σκοπόν αυτόν. 'Έτσι άποδει-
κνύονται καί πάλιν βάσιμα
καί αληθή τα διακηρυχθέν-
τα δτι έν Κρήτη θά γίνουν
μεγάλα παραγωγ κά έργα
καϊ οί πλέον δύσπιυτοι πλέον
κατανοοΰν δτι δέν χωροΰν
δυσπιστίαι προ^ειμένου περΐ
των ύποοχέσεων τής Έθνι-
κής Κυβερνήσεως.
♦ ♦♦
άδλο*
Ή αποπεράτωσις καί ή
διανομή των οΐκημάτων τού
Συνοικισμοΰ «Πατελών» είς
τούς πλημμυροπαθεΐς εγέ¬
νοντο άπό ημερών, ούτω δέ
τα άτυχή αύτά θύματα άπέ-
κτησαν τουλάχιστον μίαν
μόνιμον καί ύγιεινήν στέγην.
Πρέπει νά άναγνωρίσωμεν
δτι ό άθλος αύτός όφείλε-
ται πρωτίστως είς τόν κ. Νο¬
μάρχην, ό οποίος τα πάντα
έκίνησεν προκειμένου νά προ-
σφέρη την ανακούφισιν αυ¬
τήν είς τα θύματα των τρο-
μακτικών πλημμυρών τοθ
Ηρακλείου. Ή εύγνωμοσύ-
νη των καί ή άγάπη των θά
είναι πάντοτε ζωηρότατα
πρός τό πρόσωπον τού.
είς την μορφήν της. Δέν
εΐπε τίποτε, άλλ' είς τα
μεγάλα της μάτια άνέβλυ-
σαν δάκρυα. Ό δέ Σαίτονι-
κολής δέν ηθέλησε νά παρα¬
τείνη την αγωνίαν της.
—Γιά πέ μου δέν τονε
θές τόν Άνεγνώστη;
—Όϊ, μπάρμπα Νικολή,
απήντησε ή κόρη μέ τόν
άποφασιστικώτερον τόνον,
δέν τονε θέλω. Μά σάν
τονε θέλει άφέντης μου κι'
αδελφάς μου, ε'ίντα νά κά¬
μω ή μαυρομοίρα;. .. Καί
τινος νά πώ τόν πόνο μου
νά μέ παρηγορήση, απού
δέν έχω μάννα,
Μέ τάς τελευταίας λέξεις
τα δάκρυά της έτρεξαν.
Μην κλαϊς, παιδί μου,
μην κλαΐς τής εΐπε στοργι-
κώς, καΐ σάν δέ τονε θές τόν
Τερερέ, δέ θά σέ βάλουνε
νά τονε πάρης στανικώς. Κι'
ό κύρης σου ηλλαξε γνώμη.
— Άλήθεια; ανεφώνησε ή
Πηγή, μή τολμώσα νά τό πι¬
στεύση.
— Άλήθεια κιαμέ ψώμα-
τα ; Τόση ώρα πού μιλούσα-
με αύτό πολέμουνα, νά τού
γυρίσω την κεφαλή τού την
άγύριστη. Μή φοβασε μπλιό
νά σοΰ ξαναμιλήση γιά τάν
Τερερέ. Άγαπδς τονε δα τό
μπάρμπα Νικολή;
— Έγώ πάντα μου σάγά
πουνα σάν καίτόν κϋρη μου,
μπάρμπα Νικολή, είπεν ή
Πηγή καί έκΐνήθη νά τοθ φι·
λήση τό χέρι- άλλ' ό Σαίτο·
νικολής την ήμπόδισεν. Έ
πειτα αλλάξας τόνον τής
εΐπε:
— Καί γιά πέ μου, Πηγιό,
πώς σοΰ φαίνεται;
-Πώς νά μοϋ φαίνεται;
απήντησε κοκκινίζουσα καΐ
χαμηλώνουσα τό βλέμμα.
Καλάς.
—Δέν είναι καλλίτερος α¬
πού τόν άναγνώστη ;
— Χίλιες χιλιάδες βολές,
ΕΚ ΤΟΥ ΓΕίΤΟΗΟΙ ΝΟΜΟΥ
Ή Θυσία τού 'Αβραάμ
Εί$ τβ Πρακτικ. Λύκειον
Άγίου Νικολάου *
ΑΓ1ΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (τθί
άνταποκριτοϋ μας).—
Κατά την 25ην Μαρτίου ε¬
δόθη άπό μαθητάς τοΰ Πρα-
κτικοΰ Λυκείου Άγίου Νικο-
λάου παί έν τχ μεγάλη αί-
αύτοϋ ί)εατβική παρά¬
στασις τοΰ Κρητικού άριβτουρ·
γήματος «Ή Θυσίοι τού 'Α¬
βραάμ». Τό έργον εδιδάχθη
άπό τόν καθηγητήν τής φιλο-
λογίας κ. Έμμαν. Βλαχάκην δ-
στιςπρότής ενάρξεως τής πα-
ραστάσεως βμορανισθείς επί
τής σκηνής έκαμεν βραχείαν
ανάλυσιν τοΰ έργου, τό ο¬
ποίον είς πολλβύς ετύγχανρν
ά'γνωστον καί ότι άνήκεν είςτήν
Κρητΐκήν λογοτεχνίαν καί προ
παντός ότι ώς ποιητής τού φέ-
ρεται ό συγγραφεύς τοΰ ετέ¬
ρου Κρητικού άριστουργήμεν
τος «Έρωτόκριτος». Ή σκη-
νοθεσία έξαιρετικώς επιτυχε-
ιένη υπήρξεν αποκλειστικόν
έργον τής προσωπικής εργασί¬
ας τοΰ καθηγητού τώντεχνι-
κών μαθημάΐων κ. Π. Βε-
νέρη.
Οί διάφοροι ρόλοι κατενΡ-
μήθησαν λίαν επιτυχώς ώς ε¬
ξής: Σάρα ή δίς Έλβυθ. Μυ¬
λωνάκη, Αβραάμ ό κ. Έ.^Καβ-
βαλάκης," Ίσαάκ ή δίς Χρυ-
σοΰλα Έπιτροπάκη, "Αγγελος
ή δίς Μ.Μαυροφόρου,δοΰλαι αί
δ)νίδες Κ. Ταβλά καί Π. Ά-
τσαλάκη καί βοΰλοι 'οΐ. κ. Δ.
Νιωτάκης καί Μ. Δεσποτάκης.
Ή απόδοσις τής δραματικό-
τητος τοΰ έργου υπήρξεν, δ¬
πως δι' επανειλημμένας χειρο-
κροτημάτων απέδειξεν τό πο-
λυπληθές κοινόν, γενικώς καί
μερικώς αρίστη, οταν μάλιστα
ληφι^ή ύπ' όψιν ότι οί μαθη¬
ταί διά πρώτην φοράν ένεφα-
νίζοντο άπό σκηνής ενώπιον
τόσου κοινοϋ.
Ή έπιτυχία αίίτη δέον νά
αποδοθή άφ' ενός μέν είς την
μεγάλην προσπάθειαν τοΰ κ.
Βλαχάκη καί την έπιτυχεστά-
την σκηνοθέτησιν υπό τβϋ κ.
Βενέρη καί (Ιφ' έτέρβυ ίίς
την πίστιν καί αύτοπεποίθησιν
των μαθητών. °Οδηγοί καλοί
καί όδηγούμενοι πρόθυμοι καί
ίκανοί. Μετά τό πέρας τής πα-
ραστάσεως έχορεύθησαν διά¬
φοροι έθνικοί χοροί άπό μα-
ί>ητρίας καί μαθητάς τοΰ
Σχολείον. Την παράστασιν
παρηκολούθησαν ό θεοφιλέ¬
στατος έπίσκοπος Πέτρας Διό-
νυσος, ό κ. Νομάρχης Λαση¬
θίου μετά τής Κυρίας τού, ό
Διευθυντής τής Νομαρχίτις
μετά τής Κυρίας τού καί γε¬
νικώς όλόκληοος ή έκλεκτή
κβινωνία Άγίου Νικολάου.
Ζ.
ται έλώδη μιάσματα άπό την
συσσώρευσιν τής λάσπης,
ήτις έδυσκόλευε την ροήν
των υδάτων.
Ό Θωαάς εΐχε σταματή-
σει πρό τοθ τελευταΐου νερο-
εΐπε μέ ζωηρότητα ή Πηγή,ίμΰλου κ'έπότιζε τόν ΰνον
τής οποίας ή καρδία είχεν τού, ένώ ό Παπαδομάρκος
άρχίσει νά κτυττά ώς κώδων έπανελόπβανε τρίτην καΐ τε-
έορτής. λευταίαν φοράν τό διαλάλη-
— Αϊ, μάθε πώς τα συμφω- ( μ«· Έκεΐ είχον σταματήσει
νήσαμε μέ τόν άφέντη σου...' καίάλλοι χωρικοί καΐώμίλουν
Σέ λέω παιδί μου και θά γε-1 περί τής διατ,αγής, έντεΐνον-
νής άληθινο παι&ί μου ..Σά-' τες την φωνήν διά νά μή χά-
φινα γω νά σέ πάρη ό Τερε- [νεται ε'ς την βοήν τοΰ μύ·
ρές ό σακάτης ; '6 άνψας'λου. Όλοι οί ύπόχρεοι είς
απού θά πάρης θδνε νιός|τήν άγγαρείαν έγόγγυζον,
και γεμός σάν έσένα κοι κα-! "
λόγνωμος σάν καΐ σένα.
Άλ' ήδη είσήρχοντο είς
ί> χωριό καί ό Θ"ομάς έατρά-
φη καί εφώναξε πρός τόν
Σαίτονικολήν:
— Άκυΰς, σύντεκνε Νικο¬
λή, εΐντα διαλαλοϋνε ;
Ό Σαιτονικολής έπρόσεξε
καί ήκουσε την φωνάραν τοΰ
Παπαδομάρκου, δστις άπό
υψηλόν δώμα διεκήρυττε τα
εξής:
«Μωρέ παιδία! όλοι Τοθρ-
κοι καΐ ρωμιοί νά τό κατέ-
χετε πώς τό Σαββάτο θά
καθαριστοΰνε τα χανυάκια
άπά τα μαυρικό ώς την πό-
ταμίσσα, κι' δποιος δέν πάη
γή δέν πέψη άργάτη θά πλε'-
ρώνη πρόστιμο»!
Κατ' έΐος ή κατά διετίαν
ό Μουδίρης συνεννοούμενος
μέ τούς προεστούς, διέτασσε
κι' έκαθαρίζοντο δι' άγγα-
ρείας των παροχθίων ϊδιοκτη-
τών οί χάνδακες των λειβα-
διών, διά νά μή άναπτύσσων-
διότι ό μί:ν ένας είχε τό
Σάββατον εργασίαν, μή έπι-
δεχομένην/ αναβολήν, ό δέ
άλλος έκρινεν άδικον νά έ¬
χουν δλοι ϊσην υποχρέωσιν,
έ^ώ αί ΐδιοκτησίαι ήσαν άνι-
σοι ύπόχρεως ήτο καί ό Σαί-
τονικολης, διό καί είπεν:
— Έγώ λέωνά στείλω τόν
Μανώλη.
Άλλ' ή Πηγήξτιαρενέβη υ¬
πέρ τού Μανώλη.
—Άσυνήθιστος είνε καί
θ' άρρωστήση. Μην τονε πέ-
Ψΐΐς-
Καί ό Σαιτονικολής μειδιών
έσκυψε καΐ την έκαμε κατα-
κόκκΐνη μέ μίαν φράσιν:
— Άπό 'δά ήρχισες νά το¬
νε πονής;
Έπειτα εΐπε μεγαλο·ώ*
νως, ώστε ν' ακούση καί ό
Μανώλης:
—"Ας είνε, γιά ϋνα χατή-
ρι άκριβό θά βάλω άργάτη.
"Ας πλερώσω καί πέντε ρι<* λια μαγάρι. ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια

ΙΙΐΙι.ιΗυι 2 ΗΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΐΜΙΙΐΗιιιηιιιΐΐιιΐιιιικΐιι......ιππ.ΙΗΙιιιιΜίΝΚΠΐΙΙΝΙΙΙΙΜΗΚΙΙΙΙΗΜΚΠΠΙΙΗΙΙΙΙΐηΠΐΝ
«ΧΡΗΤΙΚΛ ΠβΑ,, Ίσΐΐβρ·: Σαββάτου 2 Άτΐριλί·υ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗ·"""1
,,,,ι,ιιππιιιιιηιπ.....«ι......""
((1(|1|......ι......ΙΙΙΝΙ......ΙΙΙΙΗΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΗΗΙΙ.....„„„„„
ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΣΕΕΡ
ΙΓΕΡΜΛΝΙΚΟΣ ΣΤΟΛ8Σ
ΚΑΤΛ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ
ΚΙΝΗΙΙ
"ΠΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΠ'"
Διά τοΟ τρόπου αύτοθ προ-
σεπάθησαν νά κόψουν την ε¬
νίσχυσιν άπό ξηρδς είς τούς
ευρισκομένους επί τού μώ-
λου, καί νά τοΰς καταβάλ-
λουν ευκολώτερον, πρδγμα
τό οποίον άπέτυχε λόγω τής
μεγάλης άνδρείας τής φρου-
ρδς.
Διά νά μην έπσναληφθοϋν
τοιαϋτα έπικίνδυναι έπιχει-
ρήσεις μέ μεγαλύτερον άπο
τέλεσμα ενισχυθή ή άμυνσ
τοΟ μώλου έ'τι περισσότε¬
ρον.
Έπρεπε νά προσέξωμεν
καλΛς την άμυναν τού Μπρί-
πι καΐ άπό ξηράς διότι ό
εχθράς πιθανόν νά έπροσπα-
θοϋσε ν« διαρρήξτ] τάς γρσμ
μάς μας διά νά μάς αφαι¬
ρέση £ναν σπουδαίον κόμ-
βον συγκοινωνιών των ύπο-
βρυχίων μας.
Τα βυθισθέντα ύπ' αυτών
νκάφη άνήλθον είς 3.342.
000 τόννους χωρίς νά ύπο-
λογισ§οΟν αί έπιτυχίσι των
ναρκών.
Έπεσκέφθην την σχολήν
ύποβρυχίων πολέμου είς τό
Έκερσφέρδε δπου προητοι-
μάζοντο 200 πλοίαρχοι διά
τόν ύποβρΰχιον μας στόλον.
Την 25ην Σεπτεμβρίου έπε-
σκέΦθην την σχολήν ταύτην
καί ήΑ. Μ.δστις ενεθουσιάσθη
άπό την τόλμην καί την θέ¬
λησιν των άνδρών έκείνων,
οΐτινες έντός όλίγου θά άνε-
λάμβανον ίνα άγώνα σκλη¬
ρόν καί επίπονον. Ουδείς
εσκέφθη εκείνην την στιγμήν
δτι ό ύποβρΰχιος πόλβμος
θά Ιπαυεν
έβδομάδεεν.
έντός ολίγων
Κστά την επιστροφήν μου
μέσον Βερολίνου έφθασε την
Κρητικά Γνωμικά
ιϋΗΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
επομένην ημέραν ή είδησις
τής διαρροη"ς τοΰ Βουλγαρι-
κοΰ μετώπου. Άμέσως εγεν¬
νήθησαν σοβαροί λόγοι διά
την περαιτέρω στάσΓν καί
των ύπολβίπων συμμάχων
μας. Αυτή ή είδησις ύπεχρέω
βε καΐ την Α. Μ. νά επανέλ¬
θη είς τό Σπα την 29ην Σε¬
πτεμβρίου την πρωΐαν.
Κατά τό ταξείδιον μου
πρός Σπα συνηντήθην μετά
τού γραμματέως τού "Υπουρ
γείου "Εξωτερικών δστις μοΰ
έγνώρισεν δτι ή θέσις μας
ήτο κρισιμωτάτη καί ότι θά
εγνώριζε τουτο είς την Α. Μ.
Έξέφρασα την επιθυμίαν
δπως παρίσταμαι καί έγώ
πραγμα δμως τό οποίον δέν
έγινεν. Μόλις τό άπόγευμα
εμαθα τί άπέγινεν.
Ό στρατηγός Λουδεν-
δόρφ μοθ έγνώρισεν δτι τό
άρχηγεΐον έγνωστοποίησε
τίς την Α. Μ. δτι ή τωρινή § Συγκοΐνωνίαΐ
θέσις μας απήτει την αί Ι
τησιν άνακωχής καί συζη-
τήσεων είρήνης. Τα έσωπο-
λιτικά ζητήματα τα όποΐο
θά προέκυπτον έκ τούτου θά
ανελάμβανε ό πρωθυπουρ-
γός. Περαιτέρω συζήτησις
δέν έ'γινε. Εϋρισκόμουν μέ-
σα στήν ψυχή τού στρατηγοθ
ό οποίος ϋστερα άπό τόσες
νύκτες έπρεπε νά βλέπη αύ
την την καταιγΐδα ώς άπο-
τέλεσμα των τόσων εύστό
χων ένεργειών τού. Δέν ήβέ
λησα νά τοΟ θίξω περαιτέρω
τό ζήτημα καί περιωρίσθην
νά όμιλήσω διά τα νουτικόν.
Επρόκειτο διά την έκκένω
σιν τής Φλαδέρν καί την έ
κτέλεσιν τοϋ μεγάλου προ
γράμματος των ΰποβρυχίων
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια
ΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΗΗΙΙΙΙΗΗΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙ1ΙΜΙΙΙ
Κρητικά Δημώδη
μιμιιμιιιιιιιιιιιιιιιιιι ν,ιιιινιιινπιπηηιιΓ
Ή συνάντη·ις
Όψές τό βραδυ πέρασα πού κρου-
(σταλλένια βρύσι
Κ' εΐδα μίαν κόρη κι' έ'πλυνε ό
(θιός νά μδθο σμ'
Σιμώνω χαιρετω τηνέ, πιάνω τη
('πού τό χέρι
—Περΐκαλώ σε κοπελλιά καί νά
(γενοθμε ταϊρι
Κ' ή κοιτελλιά μ' όμμήνευγε τό
(σπιχι τού κύρου τζι
Γιά νά π&ρνβ κάθε πρωι νά μ' ε-
(χη είς τό νοθτζι
{ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΠηπιΙΙΙΠΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙ]
Ι Κρητικά Δίστιχα [
Ι ' " :
ΤΊ ■ 111111111111111111111111 ΙΙΙΙΙΙΙΙ 111111111 < 1111 > Ι ·Ί
"Ε κακομοίρες κοπελιές
ό νοός σας πώς σβουρίζει!
ποίος εχει σήμερο ψωμι
νά πά νά σάς έ ταΐζει
* *
Κρυφα μ' άρεσει νά άγαπώ
και νά πονώ γιά σένα
γιά κείνονα τον πόνον μου
δέ λέω σέ κανένα
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1Ι1ΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙ
ιιιιΤ
Ή μεγόλη λεκανίδα βάζει καί
πολλα και λινα
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙ1ΙΙΙΙ
Αστυνομικόν Μυθιστόρημα
ΤΑ ΓΑΝΤΙΑ
"Αντονυ Βέρκλεύ
69ον
Έπληροφορήθη δτι ειχε
Ιλθει χάρις σέ μιά άγγελία
τής εφημερίδος, ή όποία ζη-
τοθσε γοαμματέα. Εΐχε δύο
πιστοποιητικά των τβλευ-
ταίων γραφείων πού ήργά
σθη, τα όποΐα την έξεθεία-
ζαν. "Ετσι προσελήφθη. Ή
βιαγωγή της στή Ρόλαντ
Χάουζ ήτο καθ" δλα άμεμ
πτος καί ή Χάρισον έλυπήβη
πολΰ δταν εφυγ».
— Νομίζω δτι έλησμονή
σατε κάποια λεπτομέρκια
ΜΙς Χάρισσον, έξηκολούθη-
«ε ο Μορισμπί. Ή Μίς Γουα
τερχάουζ ήτο Εγκυος- μπο-
ρεΐτε νά μοθ δώσβτε μιά
όποιαδήποτε έξήγησι γι' αύ
τό;
—Ή Μίς Χάρισσον έκοκ
κίνησε.
— Καμμίαν, εΐπε,μέ στόμ
•ο. Άλλως τε θά έπροτίμουν
νά σιωπήσω καί εάν εγνώ¬
ριζα κάτι διότι εχω ώς άξίω
μα νά μή διαδίδω φλυαρίες.
—"Α! ΰπάρχουν φλυαρίες
σχετικώς μέ την Μίς Γουά-
τερ Χάουζ; έκαμε ζωηρά ό
Μορεσμπί.
—Όχι είς γνώσιν μου
Ή παρατήρησις μου ήτο γε-
νικής φύσεως.
—'Εννο*. Άφοϋ δμως
πρόκειται νά άνακαλύψω τόν
δολοφόνο μιδς κόρης πού
τόσο άγαπήσατε καί έξετιμή-
σατε δέν θά μοΰ δώσετε καμ
μιά πληροφορία ποΰ νά μέ
βοηθήση,;
—Δυστυχώς αύτό δέν έ-
ξαρταται άπό την θέλησι
μου απήντησε αυτή ήσυχα.
Δέν γνωρίζω απολύτως τί-
ποτε νά είναι ή άλήθεια.
Άλλά εάν εΐχα νά κάμω
την παραμικρά αποκαλύψιν
βά όμιλοϋσα μ6 είλικρίνεια
■δποιον καί άν ένοχοποιοϋσα,
έχω τα άξιώματα μου.
Ό Μορεσμπί την έπίβτευ-
σε. Τούς παρεκάλεσε έ'πει-
τα νά έξετάστι τό προσωπι¬
κόν τοθ όποίου τόν κατάλο¬
γον εΐχε.
—Θά έκάνατε καλλίτερα
νά τούς ίδητε κατά τάξιν
άρχαιότητβς είπεν ζωηρά ή
Έμυ. Πάω νά φωνάξω τόν
κ. Πάρκερ.
— Τόν κ. Πάρκερ...."Α! τόν
σρχαιότερο των καθηγητών,
«3χι προτιμώ νά τόν έξετάσω
»τό τέλος γιά νά μοθ διαβε¬
βαιώση αύτά πού θά μοθ
είπουν οί άλλοι. Προτιμώ
νά άρχίσω άπό τούς νεωτέ
ρους, μοΰ εϊπατε δτι εΐνα
ό κ.....
— Ό κ. Γουαργκράβ κα
ό κ. Ράίζ.
—Ά! Πράγμανι εΐχα ξε
χάσε·. Θά άρχίσω άπό τόν
κ. Γουαργκράβ. Μπορώ νά
χρησιμοποιή·ω τό μικρο δια
μέρισμα ποΰ πρωτομπήκα,
Μίς Χάρισον;
—Βεβαίιος. Θά παρεχγγεί
λω στον κ. Γουαργκράβ νά
σδς συναντήο-Γΐ άμέσως. Πά
τέρα θέλετε νά όδηγήσετί
τόν κ...... κ.....
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια
ΙΜ Α ΥΤΙΚΟΝ
Γ Ρ Α Φ Ε ΙΟιΜ
ΛΜ.
II.
ΚΟΡΠΗ
ΤΗΛΕΦ. 551
Τ6 γνωστόν
Πολυτελέ5
ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ
ΕΚΑΣΤΗΜ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΗ 8 Μ.Μ.
ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ
ΠΕΙΡΑΙΑ
ΕΝΟΙΚίΑΖΕΤΑΙ ήλεκτρο
κίνητον άρτοποιεϊβν μεβ' ο
λων των άναγκαιούντων χρει
ωδών καί της απαιτουμένης
αδείας έξασκήσεως έπαγ-
γέλματος. Πληρβφορίαι πβρ'
ημίν.
ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
—ΔΙΑ ΘΑΛΑ
ιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιϊ
ΣΗΣ
Άπόψε τό ατμόπλοιον «Χίος»
δι'άγονον γραμμήν
Αύριον τα άτμόπλοκτ «Άκρό-
πολις» καί «Χίος» κατ' ευθείαν
Πόΐραια.
—ΔΙΑ ΞΗΡΑΣ
ϋ 1)2 π. μ. 12 1)2 μ. μ. διά Ρέ¬
θυμνον, Χανιά, καί 4 μ. μ. διά
Ρεθυμνον. Πρακτορείον Έρρίκου
Συγγελάκη
9 π. μ. 2 μ.~μ καί 4 1)2 μ. μ. διά
Νεάπολιν, "Αγιον Νικόλαον Πρα¬
κτορείον «ΕΝΩΣΙΣ-;.
10 π μ. διά Παχεϊαν "Αμμον,
Ιεράττετραν 'Εταιρεία ΑύτοΚ'νή-
των "Ιεραπέτρας, Τηλεφ. 3.34.
-ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ-
Άπόψε διανυκτερΕύουν τα Φαρ-
μακεϊα των κ. κ. "έμμ. Ματζαπε-
τάκη καί Μιχ. Τζομπανάκη
Αυριον των κ κ. Γεωργ Γεπε-
σάκη καί Έμμ. Ζαγαριάδη
'Επίσης αυριον δ^ημερεύουν τα
ΦαρμακεΓα των κ κ- Έμμ. Ζαχα¬
ριάδου, θεοδ. θεοδωρίδου, καί
θεοδ. Γεωργιάδου.
,,,,,,Μ.........ιιιιιιιιιιιιιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙ""·»11"""";!
1 Κοινωνικά |
Ρ,,,ιιιι......ΙΙΙΙΗΙ"· ιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιι'"
ΑΦ1ΞΕ1Σ.—Αφιχθη έζ Αθηνών
^ δ)νίς Κλεονίκη Τσαγκαράκη
Μοδιατα. Παρακολουθήαασα επι
εξάμηνον είς τόνθϊκον τής κ.Τσου
χλου την έξέλιίιν τής νέας μο-
δας . , ,
- Αφίκετο έξ Αθηνών ό κ. Αν-
τών. Λαμπράκηο.
—Έτΐίοης αφίκετο ό κ. ΟΟγγο
Μάουρο.
Εν/ΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Βαθΰτατα
δι' όλας τάς
συγκεκινημενοι
έκδηλώσεις συμ-
μετοχής, άγαπητών φίλοον και
συγγενών, είς τό πένθος τοΰ α-
προσδοκήτου θανάτου τής πο-
λυαγαπημένης μαςσυζύγου θυ-
γατρός καί αδελφής Μαρίκας
Α. Καλλιγιάννη, θεωρούμεν υ¬
ποχρέωσιν μας νά τοίς άπευ-
θύνωμεν καί δημοσία θερμάς
ευχαριστίας. 'Ωσαύτως νά εκ¬
φράσωμεν τάς απείρους μας
ευχαριστίας είς τάς άζιοτίμους
οικογενείας Σ. Πιστολάκη, Στε-
οράνου Σταυρακάκη, ΙΙατακιού-
τη, Ρασιδάκη, Σαλαμίνιου, Δη¬
μητριάδου, Κωστοπούλου, Άν-
δρουλακάκη,
Καλλιγιάννη,
Λυσικάτου καί
αΐτινες κατέθε-
σαν βαρυτίμους στεφάνους έκ
φυσικών ανθέων είς την σορόν
της, ώς καί τοΰς καταθέσαντας
χρηματικά ποσά είς Φιλαν-
θρωπικά Ίδρύματα είς μνή¬
μην της.
Ιδιαιτέρως όλως ευχαριστί¬
ας άπευθύνομεν είς όλας τάς
φιλικάς οικογενείας πού έσπευ¬
σαν άπό την πρώτην στιγμήν
τοϋ θλιβεροϋ άγγέλματος τοΰ
θανάτου τής πολυκλαΰστου
μας Μαρίκας, νά μετριάσουν
την οδύνην μας μέ την είλι-
κρινή συμμετοχήν των είς τόν
μεγάλον πόνον μας.
Ηράκλειον Μάρτιος
ρ ρς
Αί βαρυπενθοϋσαι Οικογέ¬
νειαι.
ΛΕΩΝΙΔΑ
ΚΑΛΛΙΓΙΑΝΝΗ
ΜΙΧΑΗΛ ΤΖΑΝΑΚΗ
ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΑΒΕΖ
Ή Έπτστήμη
γρ» Μ ΠΕΤΡΟΥ—ΜΕΣΟΓΕΙΤΟΥ
Επ'ΐΜΕΛΗΤθΥ ΑΡΧΑΙΟΤΗ1ΩΜ
ΜΗΙίΙΙΙΙΚΙΠ"
κόν θάλαμον
εχει κάτω τ. ,
■ ή όποία, έφ
θάλαμος
~< >5.^ ™Έ
ρχρ
λσμβάνει τό
λου.
Τέλος εις το
σχήμσ τής θό
Καρφί. επί
της
ρ9ς
κορυφής τής βουνοσει-
Μν*^ άνεσκάφη παραλληλθ-
γραμμον οίκημα, τό οποίον
έκ των εύρημάτων άποδει-
κνύετσι δτι ήτο Ιερόν. Ανευ¬
ρέθησαν εΐςτεμάχια πολλα
πήλινα σκεύη καί μέρη τού
σώματος άρκετών πηλίνων
έπίσης γυναικείων είδωλιων.
Άπό τα τεμάχια ταυτα κα¬
τωρθώθη ν' άπαρτισθοΰν εις
τό έργαστήριον τοθ Μουσεί-
ου μερικά άγγεϊα καί δύο
είδώλια. Πσριστάνεται είς
αύτά ή μινωϊκή θεά αέ τάς
χείρας άνυψωμένας είς έν¬
δειξιν εύλογίας ή προσευ-
χής καί μέ σωληνοειδή δια-
μόρψωσιν τοΰ κάτω μέρους
τού σωματος.
Ό τΰπος
είναι γνωστός
καί συνήθης κατά την τελευ¬
ταίαν περίοδον της ύστερο-
μινωϊκής έποχής. Μίαν σει¬
ράν μάλιστα παρομοίων εί-
δωλίων, τα όποΐα ευρέθη¬
σαν είς τό Γάζι έμελέτησε
καί δημοσιεύει τελευταία καί
ό κ. Μαρινατος. Άλλά τα
νέα είδώλια τοθ Λασηθ'ου
δεικνύουν μεγαλυτέραν άνα-
τομικήν εξέλιξιν καί έμφανί-
ζουν την πρωτοτυπίαν νά έ-
χουν καί πρόσθετα πόδια, έ-
ξερχόμενα άπό δύο θυροει-
δή άνοίγματα είς τό έμπρό-
σθιον καί κάτω μέρος τής
σωληνοειδοΰς
ξεως.
των άπολή-
Τά εύρήμαΤα ταυτα είναι
γιά την μελέτην τής θρησκεί-
ας σπουδαΐότατα καί άπο·
τελοΰν τα καλυτέρα έος
τώρα εύρήματα άπό την πε¬
ριοχήν τοθ Λασηθίου.
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχειο:
ΣΦΡΑΠΙΙΣ ΜΕΤΡΟΝ 4 ΣΤΑΘΜΟΝ
Ό ένοικιαστής σφραγί-
σεως δρσμίων καί καντα-
ρίων "Εμμ. Λυδάκης όρυ-
χαλκουργός όδός 1821
(Χεϊτάν ΌγλοΟ) ειδοποιεί
τούς ενδιαφερομένους ότι
δύνανται μέχρι τής 30 "Α¬
πριλίου 1938 νά προσκομί-
σωσι πρός σφράγισιν τα
μέτρα καίσταθμά των κα-
θώς καί τούς στατηρας
(Κανταρια). 3—2
ΜΟΔΙΣΤΑ
Έπανελθοΰσα έξ Αθηνών
μετά 6μηνον παραμονήν καθ"
ην παρακολούθησεν δλας
τάς τελευταίας μόδας, έπα-
νήρχισεν τάς εργασίας της
είς την οικίαν της έναντι
κάτω Φυλακών, κομίσασα
πλουσίαν συλλογήν Πατρόν.
Παραδίδει δέ μαθήματα Κο-
πτικής καί Ραπτικής.
Τιμαί λογικαί.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οίκία μετά οί
κοπέδου άπαρτιζομένη έκ
δύο δωματίων, κουζίνας, αό-
λής, άφοδευτηρίου, παρα την
κεντρικήν λεωφόρον "Ηρα¬
κλείου προαστείου Πόρου.
Πληροφορίαι παρά τώ φω-
τογραφεΐον κ. Κσλογερίδη,
(Πλατεΐα Αγ. Μηνδ).
Τύποις «ΚΡΗΤΙΚΩΝΝΕΩΝ»
Έτσι μόνον μπορεΐ νά χαρακτπρισαή
το σ.γαρέττο αύτό Ηόγω τής τετΐείας
και επιμεΗημένης έπιΗογής των κα¬
ών απο τα όί δ'
και
πνών άπό τα όποία δημιουργή,
,το υπεροχο χαρμάνι τού.