50350

ΔΙΒΥΘΤΝ1ΗΕ.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ
ΑΡΧΙ^ΥΝΤΑΚΊΗΣ
ΕΜΜ 7ΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ
Αρ. τηλ. 7ΟΟ-Τιμή φύλ. 2 δρ.
ΡΤΟΣΣΤ'. ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1234
ΚΡΜΤΙΚΑ
ΠΕΜΠΤΗ
12
ΜΑΨΟΥ 1938
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ^ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ γραφεια·θδός25Αογ·οστοο
Ι|ΠΙΙΙΗ·ηΜΙΙΙΜΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙ·ΙΙΙΙίΜΙΙ·Ι«ΙΜΙΗ1ΙΙΜΙΗΙΗΙΙ|ίΐ™^
Μετά την Α. Μ. τόν|τήν είκόνα τής μεταβο
Βασιλέα, ό όποίο; συνε- λής, την οποίαν νκζ-
χίζει θριαμβευτικήν την',στη ή Χώρα, μέαα είς
περιοδείαν τού άνά την
Β. Έλλάδα, καί ό Άρ-
χηγος τής Έθνικής Κυ¬
βερνήσεως κ. Ιωάννης
Μεταξάς θά επισκεφθή
προσεχώς την Πελοπόν-
νησον, τό ιστορικόν καί
μεγάλον αύτό τμήμα τής
κοινής Έλληνικής Πα¬
τρίδος.
Είναι άναμφισβήτητα
τα άποτελέσματα, τα
όποΐα έχουν αί έπισκέ-
ψεις αυταί, διά την πρόο¬
δον των ίδίων τμημά-
των, καί έπομένως τής
Χώρας. Άποτβλοΰν
δμως πρωτίστως την
ευκαιρίαν τής εκδηλώ¬
σεως των ευγνωμονών
αίσθημάτων τοΰ Έλλη-
νικοΰ Λαοΰ πρός τούς
δΰο Αύτούς Μεγάλους
"Ελληνας, οί ολοΙοι διά
τοΰ Πατριωτισμοΰ καί
τής Έργατικότητος Των,
προσέδοσαν νέαν μορ¬
φήν είς την φθίνουσαν
μέχρι τινός συνεχώς Έλ¬
λάδα. Πραγματικώς, δ-
που εμφανισθή ό Βασι¬
λεύς Γεώργιος καί ό
Πρωθυπουργός τής Χώ¬
ρας κατά τάς περιοδείας
αύτάς, γίνονται τό αν¬
τικείμενον άληθών άπο-
θεωτικών έκδηλώσεων
τοΰ Έλληνικοΰ Λαοΰ,
ό οποίος βχει ζωντανήν
πρό των όφθαλμών τού
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
τόσον μικρόν χρονικόν
διάστημα.
Ό Ελληνικάς Λ'ΐός,
είναι ό Λαός μέ τα ττ<χ τριωτικώτερα αίσθ/|μα- τα και την θεαμοτέραν αγάπην πρός την Χώ^αν τού. Τό άποδεικνύει ή ύπερτρισχιλιετής ίστο- ρία τού, ή όποία είναι γεμάτη άπό άσύγκριτα πατριωτικά τρόπαια, τα όποία έφώτισαν καί ένέπνευσαν πλείστους αλλους λαούς. Μόλις λοιπόν ήρθη ή κακοδαι- μονία τού, μόλις έτερμα- τίσθη ή άδιαφορία τοΰ Κράτους διά την κατά¬ στασιν τού, ό Λαός αύτός έπανεΰρε εαυτόν καί μετεβλήθη είς τό στερεώτερον βάθρον τής πατριωτικής προσπα¬ θείας, ήτις καταβάλλεται υπό την καθοδήγησιν τής Α. Μ. τοΰ Βασι¬ λέως καί τού Πρωθυ- πουργοΰ κ. Μεταξά. Αύ¬ τός είναι ό λόγος, διά τόν οποίον ό Έλληνι- κός Λαός έπιφυλάσσει παντοΰ συγκινητικάς καί άποθεωτικάς έκδηλώ- σεις είς τόν Πατριώ· την καί συμφιλιωτήν Άνακτα καί τόν Εθνι¬ κόν Κυβερνήτην κ. Ιω¬ άννην Μεταξάν. ΕΚΕΨΕΙΕ ΚΑΙ ΚΡΓ-ΕΙΣ Υστότη παράτασιν. Τό Γεωργικόν Έταμε- λητήριον τής πόλεώς μας, ώς έκπρόσωπος τής Ά- γροτικής τάξεως, εζήτη¬ σεν άπό την Εθνικήν Κυ¬ βέρνησιν όπως χορηγηθή τελευταία παράτασις των προθεσμιών διά την δήλωσιν των Άγροτικών χρεών. Είμεθα βεβαιοί οτιή έπιτυχής αυτή πρό¬ τασις θά εύρη απολύτως σύμφωνον την Εθνικήν μας Κυβέρνησιν. Διότι καί έπιθυμία αυτής υπήρ¬ ξεν όνέκαθεν νά έξυπη- . ρετηθή ή Άγροτική Τά- , ξις, καί δι* αύτό κατήρτι¬ σε τόν νόμον, καί διότι οί ' αγρόται, μέ τάς πολλα- πλάς καλλιεργητάς Φροντίδας, μέ τάς οποίας είναι έπιφορτισμένοι κα¬ τά την εποχήν αυτήν, δέν ηδυνήθησαν νά έκπληρώ- σουν τάς έκ του νόμου προβλεπομένας δι' αΰ- τούς ύποχρεώσεις. Άλ- λωστε ή μή χορήγησις τής παρατάσεως ταύτης οϋτε τούς πιστωτάς τ£ν άγροτών πρόκειται νά ώφελήση έφ' όσον ή δή¬ λωσις των χρεών θά £χη γίνη ασφαλώς άπό τό μέγιστον μέρος των χρεω μένων άγροτών. ♦ ♦♦ Τό Ταμείον άφαλίσεως Έπαγγελματιών Ελλάδος, δημοσιευθέντος τού κατα- στατικοΰ τού, ήρχισε λει- τουργοΰν. Είμεθα βεβαιοί 6τι την εξαιρετικήν σπου¬ δαιότητος τού Ταμείου αυ¬ τού συναισθάνεται απολύ¬ τως ή συμπαθείς'τάξις των έπαγγελματιών " καί διά τουτο τό περιβάλλει μι τόσην στοργήν καί Μχει έκ δηλωσει τόσην ευγνωμοσύ¬ νην πρός την Εθνικήν Κυ· βερνησιν διά την "ίδρυσιν τού. Πρέπει δμως ή στορ γή αυτή των 'Επαγγελμα τιών νά τό περιβάλλτ) μέ χρι τέλους καί νά άποτε λέσουν άπαντες άφωσιω μένους παραστάτας τού, οιά νά δυνηθή νά εκπλη¬ ρώση τόν Ιερόν προορι¬ σμόν τού. ♦ ♦♦ Ή συσκευασία των Έ8ν. προίόντων Λίαν ορθώς υπό τοθ ση μερινοΰ Έθνικοΰ Κράτους άποδίδεται ή διαπιστουμένη σοβαρότης 'είς τό ζήτημα τής συσκβυασίας των Έθνι· κων μας προϊόντων. Διότι διά νά κατακτήστ) τό διε θνές καταναλωτικόν κοινόν Ινα προίόν, δέν άρκεΐ νά είναι εκλεκτόν είς ποιότητα άλλά πρέπει καί νά είναι συ- σκευασμένον κατά τρόπον έλκυστικόν καί έπαυξάνοντα την ποιοτικήν τού ύπεροχήν Ημείς ιδία, οί όποΐοι τελευ- ταΐοι αντελήφθημεν την σπουδαιότητα τής συσκευα- σίας καί έ'χομεν νά άντιπα- λαίσωμεν πρός συναγωνι στάς έπιφόβους, πρέπει νά άποδόσωμεν μεγίστην προ σοχήν καί σημασίαν ε'ς τό κεφάλαιον αύτό. ♦ ♦♦ Ή Αγροτικη Ασιρώλεια. Μετά την δημοσίευσιν τοθ τελευταίου άναίγκαστικοθ νόμου περί Άγροτικής Α¬ σφαλείας, τό "Υπουργείον Έσωτρρικών έκοινοποΐησεν καΐ έπεξηγηματικήν εγκύ¬ κλιον είς τούς Νομάρχας, διά την άκριβη" εφαρμογήν τοθ νόμου. Δέν γνωρίζομεν τί γίνεται ε'ς τούς άλλους νομούς. Ένταθθα ομως, χά¬ ρις είς τα έπ'τυχή μέτρα δ- λων των αρμοδίων Άρχών, καί την έργατικότητα των όργάνων τοθ Σώματος Ά- γροφυλακής, έχομεν παρα- δειγματικήν Άγροτικήν α¬ σφάλειαν, οίαν δέν εγνώρι¬ σε ό Νομός τοθ Ηρακλείου Αί κυρίαι Τζελάλ Μπαγιάρ καΐ Ιωάννου Μεταξά, φωτογραφούμεναι υπό των ( φωτορεπόρτερ των Άθηναϊκών εφημερίδων, κατά την τελευταίαν επίσκεψιν ^ είς Αθήνας των Τούρκων "Υπουργών. Γράμματα άπό τιγν Αλεξάνδρειαν Ό κ. Εδ. Έρριω ε.5 Αίγυπτον Ή έ'νθερμος ύποδοχή.— Ή Έλληνομάθεια τοθ κ. Έρριω.— Δηλώσεις τού διά την Αίγυπτον.— Ή δεξίωσις υπό των μαθητών τοθ Λυσέ Φρανσαί.— Αί προσ- φοονήσεις τοθ κ. Πάντοα καί τού κ. Ρούσου. — Τί είπεν ό κ. Έρριω διά τόν Ελληνικόν πολιτισμόν. 3ον «"Άν δέν ε'χετε τό βιβλίο έκεΐνο, μην τό άγοράσετε καί άν τό άγοράσετε, μην χά νετε τόν καιρόν σας νά τό διαβάσετε. Πάντως, όπως βλέπετε ήρχισα την φιλολο- γικήν μου εργασίαν μέ θέ- μα έχον σχέσιν μέ την έ'νδο- ξον αυτήν πόλιν, δπου δύο μεγάλα όνόματα καΐ δημιουρ- γικά ττνεύματα αφήκαν άνε- ξίτηλα σημεΐα, ό Άλέξαν- δρος καί ό Ναπολέων. Είς μίαν επιστολήν τού, ό Αύτο- κράτωρ Άδριανός, άναφέρει δτι είς την πόλιν τής Άλε- ξανδρείας, ημπορεί κανείς πάντοτε νά εύρη εργασίαν, ώς καί οί άρθριτικοί καί οί τυφλοί άκόμη. "Ισως γι' σϋ- τό άνέβαλα τό έδώ ταξεΐδι μου Εως τα γηράματά μου. Έδώ ό Εύκλείδης έ'θεσε τάς βάσεις τής γεωμετρίας καί έδώ έπίσης ?ϊνας μέγας ά- στρονόμος έδωκε την πρώ¬ την ώθησιν είς αυτήν την ε¬ πιστήμην. Ή Γαλλική έκπαί- δευσις καί διανοητική μόρ- ληνικής ύπερόχου αντιλήψε¬ ως βασίζοντσι επί τής δυνά¬ μεως τοϋ πνεύματος καί δχι τής δλης, ή όποία όφείλει νά εΐνε πάντοτε ή δοΰλη τής πρώτης. Όπως λέγει κάπου ό Πλούταρχος, ή παιδεΐα δέν είνε γέμισμα κυπέλλου, άλ¬ λά ή" ζεστασιά τής έστίας. Τέχναι καί πρόοδοι ϋλικαί ουδεμίαν έχουν σημασίαν άνευ πνεύματος ύπερτέρου. Ημείς, οί Έλληνες καΐ οί Γάλλοι δέν θέλομεν μηχα- νάς, άλλ' άνθρώπους μέ καρ διά είς την υπηρεσίαν τοθ ίδεώδους κοά τοθ ώραίου, τοϋ πολιτισμοθ καΐ τής ελευ¬ θερίας. Ή Γαλλία δέν γνω- ρίζει φυλάς καί θρησκείας, άλλ' άνθρώπους καΐ άνθρω- πισμόν, διά τούς όποίους έ- χυσε πάντοτε άφθονον αΐ- μα. Ό σεβασμός τής ελευθε¬ ρίας τής συνειδήσεως είναι ή βάσις κάθε πράξεως μας. Τό έργον τής Μισιόν Λαΐκ Φρανσαίζ, επί αυτών των άρ χών στηρίζεται. "Οσοι νομί- φωσις πιστά τέκνα τής Έλ-' ζουν δτι την Γαλλίαν χω- 2ΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐη»ΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ Ι Κρητικά άριστουργηματα | ΙιιιιιιιιιιιιΐΜΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηοιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐ ρίζουν βαθεΐαι διαμάχαι, ά- πατώνται. ΌΓάλλος μερικά εθκολα πράγματα τα κά¬ μει δύσκολα καΐ μερικά δύ- σκολα πολύ εΰκολα. Τελευ¬ ταίως προεδρεύων είς τό Κοινοβούλιον μας μιδς σο¬ βαράς συζητήσεως περί τής έθνικής·μας αμύνης παρετή¬ ρησε τόσας κρίσεις καί έτπ- κρίσεις έκ μέρους των βου· λευτών, ώστε έφοβήθην γιά μιά στιγμή διά τό άποτέλε- σμα τής ψηφοφορίας, όποΐα δμως υπήρξεν ή έκπληξίς μου, δταν κατά την διαλο¬ γήν των ψήφων ολοι οί βου- λευταί καί οί έξακόσιοι εψή¬ φισαν υπέρ καί κανείς εναν¬ τίον. Αί διαφοραί μας όμοι- άζουν σάν τό κθμα πού ά- γριεύει την θάλασσα στήν έπιφάνεια άλλά δύο μέτρα κάτω άπό την έπιφάνεια, δ- λα εΐνε ήρεμα. Ή Γαλλία μέ αύτό τό πνεθμα καί μέ γνώμονα την πραγματική ά- δελφωσύνη δέν θά παύση ποτέ νά έργάζεται διά τό καλόν τής ανθρωπότητος. Ι,ΙΠΙ'ΗΙΙι'ΙΙ'ΙΓηΜ Ο ΠΑΤΟΥΧΑΣ 64ο ν ΒΐιιιιιιιιιιπιιιιιιτιηιιιιιιΐΗΐιιιιιιιΐιιιι ίίΐΙΗΗΗΒΙΙΙΠ'ιΙΙΙΙΐηΐΜ "Αλλος δμως έκ παρακει-1 μη, ήτο νά τυλίση, τσιγάρα μένου άγροϋ διά νά έξερε-1 κσί νά καπνίζη. θΐση τα πράγματα, εΐπε δτι ] Άλλά μετ* ολίγον μιά άνα- εΐχε δίκιο ό Μπαρμπαρέζος. Ή όμιχλη δέν ήτο τίποτε άλλο παρσ ή εξάτμισις της βροσιας ποϋ έπεφΐε την νυ- κτσ κσί τακτικά κάθε καλο- καϊρι αύτο γίνεται. — Κ* έγώ, άσό πιτδ δέ μ' έ'φρραν απού χά σία" μ' αυτή ή κατσιφάρα δέν είνε σάν τεΓ άλλαις· σύρ- κιτρινάδα, σάν τό φώνησις τούς έκαμε δλους νά στραψοθν καί νά ίδουν είς απόστασιν τόν Μανωλην καταδιωκοντα ήμίθνΌν, όστις έφευγεν έγείρων νέφη κο¬ νιορτού κσί λακτίζων. Άπό μαιίτήν εποχήν καθ" ήν μετί.- Παρί-; ψερεν πέτρας διά την οΐκυ- νει μιά βοθρκο. — Δέ θωρώ 'γώ κισμμιά κι- τρινάδα, είπεν 6 άλλος καί θαρρώ πώς νειρεύγεσαι, Νι¬ κολή. Καί δέν έδωκε πλέον προ¬ σοχήν είς τόν άνόητον Α¬ στρονόμον ποΟ άφινεν την δουλειά τού γιά νά κάθεται νά μελετα τό χρώμα τής πρωϊνής όμίχλης ή" την κί νησιν κτικοί των νεφών. άνθρωποι Οί πρι»- τόν έ'θε- ταν είς την αυτήν μοίραν, μέ τόν όκνηρόν Μπαρμπαρέζον ποΟ κατέβηκε καί αύτός μιά μερά γιά νά δουλέψη λέβι, κι' δλη ή δουλειά ποΟ εΐχε κά- μέχρι σήμερον, έφαρμογή τοθ Ή αρίστη σχετικοθ ά- ναγκαστικοθ νόμου Ιχει πραγματοποιηθή, λοιπόν, διά τόν Νομόν μας. ό ήμίονος τόν εΐχε πάρει τόσον άπό φόβον, ώ¬ στε &μα τόν εΐδε πλησιάζον- τα διά νά τόν μεταδέσΓ| είς την νομήν, άπέσπασε τόν πάσσαλον, είς τόν ^οποίον ήτο δεμένος καί έφυγεν εν- τρομος. Ό Μανωλης τόν κατεδίωξεν βλασψημών καί ρίπτων κατ' αύτοΟ μεγάλους βόλους χώματος, διότι λΐθοι δέν υπήρχον είς τό λιβάδι. Και, επί τέλους .κατώρθωσεν νά συλλάβη τόν πάσσαλον, τόν οποίον ό ήμίονος Εσυ- ρεν είς τό άκρον τοϋ σχοι- νίου, καί μέ ισχυράν Ιλξιν ηδυνήθη νώ σταματήστ| τό ζώον. —Δέν εΐνε παράξενο είπεν ό Άστρονόμος. "Αν ήτο ό Τερερές απού νέ μιάς μπά· τσας ανθρωπος, θά τόν έφο- ^ούντονε' κσί τό μουλάρι, απού μπορεΐ μέ μιά τσινιά νά τονε ξε βγάλη δεν τό φο- ββται. Ι ιιιιιιιιιιιιιιιιιιικιιιξ Τοθ Ι. ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ ΐΗΐιιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΗΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι: Καί ό σοφός έδιδε την εξής εξήγησιν είς τό πράγμα. Έπειδή εΐχεζήσειέωςτώρα μέ τάζώα, δέν τα έφοβεΐτο'Τούς άνθρώπους δμως έφοβεϊτο διότι δέ,ν τοΰς εγνώριζε. 'Όταν ό Μανωλης έπέσ- τρεφεν, ό ήλιος είχε ύψωθή, πολο και τό καύμα τής ήμέ- μας είχεν αρχίση, έ,ϊς τό επάνω μέρος των λιβα5ιών έκίνησί την περιέργειαν τού καί τόν έοιαμάτησε μιά βου- κολική ακηνή. Κάμποσοι μι- κραί βουκόλοι στοιχίση έξ £ναν ταϋρον Οουν νά τόν είχον περι- άποστάοεως καί έττροσπά- «μυγιάσουν». Καί πρός τουτο έξί:φώνουν έν χορώτά εξής: "Ρβγα, μυγια απού τό βϋλο κ£(ΐπα στοϋ βοογιοΰ τόν κώλο Δός τού νά, ττυροβολήοΓ] κσί τα δρη νσ γεμιοη. Κου -κουΙ κου-κου! κου κΟ.Ι Ό βουκόλος είς τόν οποί¬ ον άνήκεν ό ταθρος, έπρο- σπάθει νά τούς 6μποθίστ|, ίκετεόων, βλασψημών, διώκων πότε τόν Ενα, πότε τόν άλλον, καΐ επί τέλους ήρχισε νά κλαίη, ένω οί άλ- λοιέξηκολοΰθουν ν' άπαγ- γέλλουν την έπωδόν τής μύ- γας. Μίσ κορασΐς ιδίως, άνυπόδητος, ώς ήσαν καί οί περισσότεροι άρσενικοί, καί μαύρη έκ φύσεως καί άπό τό ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΆ Παράπονα Έθεάθησαν χθές έρωτικά ζεύγη τής πόλεως νά ιίδεύουν έν διαδηλώσει πρός την £ξο- χή. Πού έπι'ιγαιναν; Νά άν- ιίοστεφανοουοϋν καί νά κω- αάσουν; "Οχι. Νά κόψουν ρό- 5α ή νά όρέψουν ναοκισσους; ΟυΓ6. Έπηγαιναν ;ά συναν- Γ,ΐσουΐ' την άνοιξιν άλλ'άντ' αυτής συνήντησαν τόν κιι- ΐουφιατιιέ/ο Μίη ρΐγώντα λιχι γ,' ουονπι ια ύιίνιια τού ,·%>■ , ■ αΐ,ιειος.
Οί ,ιοιηταί (ποιοί άλλοι π'
χ )εμα Γους) τύν θέλουν
■ά έ)χε:εαι άνί>ον(υμένος, άλλά
1 σιυλή τού ί>έ ν εφαίνετο
ι'ΐαα φθΊθϋ.ϊε μουσαμαδιά,
ι-ίχε μάλιστα σηκωμβνη καί
την κουκουΛα της.
—Σέ τί μπορώ νά σας
φανώ χρήσιμος; ρώτησε μέ
φωνή ποΰ έπρόδιδε ΐχνη πρό-
σφατης γρίππης.
—Τί θέλετε άπό μενά;
Ένας άπό τούς διαδηλωτάς
διέκοψε την συναυλίαν τοϋ
βήχα, έ'λαβε τόν λόγον καί
εΐπε:
—"Ηρθαμε νά σέ παρακα-
λέσουμε νά μή μά"ς χάνχς
δτι μάς έκαμε 6 Άπρίλιος.
Έλεος κύριε. Νισάίρι. Τί πράγ¬
ματα εΐν' αύτά; Όρίστε κα¬
τάστασις. Γιά άμπέλι τοϋ πα-
τέρα σας τό περάσατε τό κα-
λανδάριον; "Οχι Ισεΐς κύριε
Μάϊε. Παρντόν. Άλλά έκεΐ-
νος ό άχρεΐος ό Άπρίλης. Κ"
έκεϊνος ό ψωροπερήφανος καί
έπίβουλος Μάρτης. Λοιπόν
τί έλέγαμε; "Α ! ναί. Έλέγα-
με·... νά άλλάξετε τακτική.
Έκεϊνος ό Άπρίλης αίφνης.
Τί ζητοϋσε νά παραστήση μέ
τα καμώματα τού; "Ηθελε νά
κάνη συρρεαλισμόν μήπως;
Άλλά μάς φθάνει ό συρρεα-
λισμό; πβύ κάνουν στά ρο-
μάντσεΐ τους οί ντόπιοι συγ-
γραφ«ΐς. Έπείττα 6 συρρεαλι-
σμός δέν είναι πειά καΐ
τής μόδας. "Η μήπως ήθϊλε
νά μάς παραστήο·η τό σνόμπ
καί νά εφαρμόση στό καλαν-
δάριον τεχνοτροπίες τοΰ μα-
κρυνοϋ Βορρά"; Πολύ άστεΐος
ήταν. Έδώ δέν, είναι
Νορβηγία κύριε, νά ΰποδεχό-
μεθα την άνοιξι κρατώντας
άντι μπουκέτου μιά άνοιχτή
όμπρέλλα. Όσο καί άν δ
προσφιλέστϊρος μεζές μέ τον
οποίον δ τΰπος τής λαϊκής τα-
βέρνας πίνει την ρετσίνβ τού,
είναι ό σκουράντζο§, ήγουν ή
ρέγκα, έδώ δέν είναι 2ουηδία
οίίτε Ίσλανδία. Είναι ή Κρή-
τη. Ό Μάρτης πρέπει νά μάς
άρχεται γελαβτός καί καλό-
καρδοςσάν γλεντζές πού τα
παράπιε στά κούλοΐ)μα και ό
Άπρίλης νά φθάνχι φορτωμέ-
νος ρόδα κΓ δχι σύννεφα, άρο')·
ματα λουλουδιών κι'ό'χι μυρ,ω-
διά καμφοράς. Καιρός κύριε
ν' άφίσουμε τοϋς 'ξενισμοϋς,
τίς ξενομανίες «αί νά γυρίσου-
με στά πάτρια ή&η, άλλά κιιί
0τό πάτριο, ήλιοχαρές μας κλι-
μα. Δεν νομίζετε;
Αύτά είπαν τα χαραωμένα
έρωτικά ξεύγη στό Μάη. Έ-
κεΐνος εμεινε σύμφωνος κ«ί υ¬
πεσχέθη νά συμμορφωθή. Θά
Ιδούμε όμο)ς κατά πόσβν θά
ή την ύπόσχεσί τού,..,
ΤΑΧΟ
ήλιόκαυμα, δέν Επαυεν, άλ¬
λά χοροπηδώσα ώς τρβλλή,
έπανελάμβανε:
"Εβγα μύγια άττοϋ τό ρώλο
κϊμπα στοϋ βουγιοθ τό κθλο
κού-κοο! κοΰ-κου'κού-κου !
— Κατερινιά! έφώνσζε ό
βουκόλος καΐ ώρμα έναντΐο
της. Άλλ' αυτή διέφευγε τρέ-
χουσα μ'έλιγμούς μεταξύ των
βοσκόντων ζώων|καί κρυπτο-
μένη, Οπισθεν πότε τοό ενός
καί πότε τοθ άλλου βουκό-
λου. Άλλά καί άν αυτή
I-
παυεν πρός στιγμήν, έξηκο-
λοόθουν οί άλλο·, μετ" ολί¬
γον δέ ηκούετο έκ νέον ή
φωνή της.
Ό Μανωλης σταματήσσς
παρηκολούθει μ' ενδιαφέρον
την σκηνήν καΐ έγέλα μβτέ-
χων έξ αποστάσεως είς την
ευθυμίαν των βουκόλων. "Άν
δέν τόν ήμπόδιζε μάλιστα
πλατύς χάνδαξ, πιθανώτατον
ΘΑ έπλησίαζε καί θά ελάμ¬
βανε μδρος ε'ς τον βουκολι
κόν χορόν.
Ό ταθρος έν τφ μεταξύ
ήρχισεν νά δεικνύη σήμεϊσ
ανησυχίας καί έκίνει ζωηρώς
την ουράν τού καί άνοιγό>
κλβιε τούς ρώθωνάς τού.

ιιιΐΜΐιυιι 2 ιιιμιημιιιιμιμιμιιιηιιιιιιιιιιιιιιμιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιι.....ιιιιιιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιι "ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ,, 'Εθπέρα Πέϋ,ΤΙΊηζ 12 ΜαΐθΜ ·ι·ιιιιιι·μι··ιιιιι!■■ ιιιιΐΜΐι·ιιι·ιι·ιε·ιι»ΐι·ιεΜΗα»ιε*ι·»ί»ΜΜΐι·ε·«εεΐΜΐε»ε»·Με»·ΐΜΜΐ··«ΐ·ιι«ΐε«ΐΜΐι»ΐεΜ·Μ·ΐε·»ιι·ιιεΗΐι
'Εκλβκτά διηγήματα
ΤΟ ΔΡΑΜΑ
3ον
το· ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΟΛΣΟΝ
— Τόσοτό καλύτερον, πού
καί τώρα τό δωμάτιό μου
τοθ ϋπνου εΐνε στήν ιδία θέ¬
σι. Εΐπε κάπως συγκινημένη
ή νέα. ΆφοΟ περάσατε τόσο
εϋτυχισμένα.
—"Ω Ι δεσποινίς, θά έφο-
βθύμην μήπως.....
—Μά, δχι, αύτό εΐνε πολύ
φυσικόν. Περβστε μέσα.
Άνοιξε την θύρα καί τοϋ
έδειξε μέ τό χέρι ότι μπορεϊ
νά περάση. Τόδωμάτιο ήταν
περιποιημένο, φωτεινό, ντυ-
μένο μέ ε"να πολυτελέστατον
γαλάζιο χαρτί, ,δπως τότε.
Ό έπιοκέπτης σταμάτησε
έκεΐ
—Έχετε βάλει τό κρεββά
τι σας είς την ιδία ακριβώς
θέσι, δπου ήταν καί τό δικό
μας. "Α Ι 'Εδώ, μά έδώ την
έστραγγάλισα...
—ΤΙ; Ικανε ή νέα μέ μιά
φωνή άρκετά σπαρακτική,
όπισθοχωρώντας. Τί εϊπατε ;
Αύτό είνε φρικώδες.
—ΤΗταν 24 ΜαρτΙου 1926,
έπανέλαβε έκεϊνος μέ μιά
φωνή κάπως μακρυνή, κα-
θώς ώμιλοθσε γιά κείνη μό¬
νον, έστραγγάλισα, άμέσως
τή μικβή μου Μάρθα, πού
τόσο ε ι ' έλάτρευα. Αύτό
έγινε τόσο άστραπιαΐα. "Επε
σε έδώ, νά έδώ ακριβώς,
επάνω είς (ό πάτωμα. Τα
μάτια της φαινόν.ταν νά μέ
κυττάζο^^ άκόμη.
—Φΰγίιε! Φύγετε Ι έκραύ
γασεν ή Βέρθα τρομαγμένη.
Γιατΐ, ήλθατε νά μοθ διηγη-
θήτε αύτά τα ψομακτικά
πράγματα; Αοτό είναι άνυ-
πόφορο Γιατί ήλθατε;
—Σας ζή τώ συγχώρησι,
δεσποινίς. Πιστεύσατε, ότι
πονώ φοβερά, διότι σδς έ-
λύττησα. Έδίστασα, προκει-
μένου νά Ιλθω, δέν ήμπόρε-
σα δμως νά αντισταθή είς
αυτήν την έλξιν, ήταν άνώ-
τερο των δυνάμεων μου. Δέν
πέρασε ουτε μιά ήμέρα χω-
ρίς νά θυμηθώ τίς ήμέρες
τής εύτυχίας καί τής φρίκ.ης,
(τού πέρσσα έδώ. Την στραγ-
γάλισα επάνω σέ μιά κρίσι
ζήλειας.... Καί δμως την ά-
γαποΰσα πολύ καί δταν ά¬
κόμη τρεμούλιαζε στήν άγ-
καλιά τοϋ θανάτου μπροστά
στά πόδια μου.
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια
Αστυνομικόν Μυδιστόρημα
ΤΑ ΤΪΝΤΙΑ
96
—Λαμβανομένου ύπ' όψιν
τοθ χονδροειδοθς λάθους
πού προφανώς είσθε £τοιμος
νά κάμετε, δέν βλέπω τόν
λόγον νά σας δώσω ενδεί¬
ξεις πού θά μποροθσαν έκ
πρώτης 6ψεως νά παρουσι-
άσουν τό στήριγμα.
Ό Γουαργκράβ εΐχε σχε-
δόν ύπαγορεύσει αυτήν την
άπάντησι στό πράκτορα—
γραμματέα.
—Επήρατε λοιπάν αύτό
τό ύποθέσιμον λάθος στά
σοβαρά;
—Όταν πθόκειται περί
κεφαλαιώδους λάθους.
Ό Μορεσμπί έπειτα τοΰ
έκαμε διαφόρους έρωτήσεις
στάς «ποίας εθαύμασε την
ψυχραιμία τού καί την έτοι-
μότητα των άπαντήσεων μέ
τάς οποίας έδικαιολόγησε
τάς τρείς τού έπισκέψεις στή
ΜοΙρη Γουατερχάουζ. Την
πρώτη φορά πήγε νά πάρη
μαζύ της ενα τσάί στό ό-
ποΐο τόν εΤχε καλέση ή ιδία.
, Τή δεύτερη φορά γιά νά ε¬
πιστρέψη μιά ήλεκτρική λάμ-
πα διορθωμένη, την όποία
εΤχε άναλάβει άπό τή πρώ¬
τη τού έπίσκεψη γιά νά μή>>
κάνη Ιξοδα. Την τρΐτη φο¬
ρά πήγε γιά νά της επιστρέ¬
ψη κάποιο βιβλίο, καί έμει-
νε κοντά της μόνο λίγα λε-
πτά.
—Αύτό εΐν' δλο,
—Μάλιστα!
—ΦαΙνεσθε ότι ενθυμείσθε
πολύ καλά άν καί έχει περά¬
ση τόσος χρόνος. Ι
—Ένας καθηγητής είναι
ύποχρεωμένος νά έχη μ(α
καλήν μνήμην.
—Χμ! έκαμε ό Μορβσμπί.
Ή Μίς Γουατερχάουζ σας
άφησε νά καταλάβετε τα
"Αντονυ Βέρκλεϋ
Ισχέδιάτης;
Ι —ΜοΟ φαίνεται δτι εϊχε
ένοικιάσει αύτό τό διαμέ
ρισμα γιά νά κατοικήση είς
Λονδίνον καί νά ύπανδρευ-
θή είς Κένιγκτον μόλις έ-
φθανε ό μνηστήρ της, αυτή
ή απόφασις ήτο εντελώς λο-
γική.
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια
ΝΑΥΤΙΚΟΝ
Γ Ρ ΑΦΕ ΙΟΝ
ΑΙ. Π. ΚΟΡΠΗ
ΤΗΛΕΦ. 551
Τό γνωστόν
Πολυτελέ5
ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ
(Λ Ι ΕΥΘΕΙΑΝ
Π» Ε Ι Ρ Α Ι Α
ΖΩΗ- κ.ηΗΙΙ
'ΜίΙΗ.ΠΙΙΠΜΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜΜΙΗΙΙΗΜΜΐηΐΙΙΐηηΐΙΠΙΜΙΠΠΙ
Ξ -'
Ι Κρητικά Δημώδη |
Τιΐηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐι.
Ό θσνατος |κι' ή ζωή
Όμορφονιον έζύγωνεν ό χάρος
('ς τή μαδαρα
Μά "τον ό ν.ός όγλήγορος κι' ό
(χάρος κουρασμένος
Και παίρν' ό νιός τό ριζωμα κι' ό
(χαρος την πλαγιάδα
Πάνω '<,& πλακαν ϊκατσεν ό χά- (ρος δικλοπόδης Κί' έυψν^ ζε κ' έψωνιαζ&ν ό χα- (ρος τοϋ 2-τρατιώτη Στρσ^ιοτ άνημενε κ' εμέ ιτοΰ (Οώ ο ου παραγγείνω — Χάροντα, κ' Ιντα μοΰ βαστας (κ' έγώ θά α' άνημένω; -Βαστω σου ντάρ>α καί σιταθι
(καί κοκκινο λουρίσκο
βαστώ καί στή γυναίκα σου όλό·
(μαυρα ^ά βάλη.
^11111111111111Μ ΜΙΜ1111111111 (111111111 ■ 11111 ΐ |Ί 1111) ΙΠΙ ■ 111 ^
Ι Κρητικά Δίστιχα |
Ι . ...... ι
Τι 11 · 1111111111111111111111 ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐίϊ
Σπάσε τον τό λιανοχοχλιό
καί κάμε τονε σπήλιο
τό χιανέτη αθρωπο
μην :όνε κάνεις φίλο
* *
Φίλο δοκιμαζόμενο
σάν τονε 6οκιμάσεις
μακρ' άν^γύριζέ τονε
καί μάχη μη»> τοθ πιάσεις.
Γό κισιμέτι δέ βουλα
τ' σσήμι δέ σκουργαίνει
κι' δτ' εΐν' απού τό θιό γραφτό
οπίσω δέ γιαγέρνει.
Μ111111111 ί 1111111Μ111111111! 11111111 ■ 11 ■ 11 ■■ Ι ■ 111111 ■ 111111 ■ Ι ■_■
Ι Κρητικά Γνωμικά |
Τι 111:11111111 ■ 1111111 ■■ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ*
^"Ενα ψωριάκικο όζώ ψωριάζει
τό κουραδι.
-ΦΑΡΜΑΚΕΪΑ =
Άπόψε διανυκτερεθουν τα Φαρ-
μακεϊα των κ. κ. Έμμ. Ματζαπε-
τάκη και Μιχ. Τζομπανάκη.
ΠΩΛΕ1ΤΑΙ παράγκα παρά
τόν Άραστά μέ δλα τα έρ-
γαλεΐα τής ραπτικής τέχνης.
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ £πιπλα είς
αρίστην κατάστασιν ευρι¬
σκόμενα, λόγω αναχωρήσε¬
ως τοθ ίδιοκτήταυ των.
Πληροφορίαι ααρ' ημίν.
ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιΐ
= Κοΐνω νι κ ά Ι
-ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΐυΐΙΜΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙ.1
ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ -Ανεχώρησεν
δι" Αθήνας ή δίς Άριστέα Τσι
κανδουλάκη μοδίστα πρός παρα¬
κολούθησιν τής νέας μόδας.
—Έπίσης ανεχώρησεν ^ κ. Μ.
Φοινοκαλιώτου.
Πένθη
Είς τό ανθος τής ήλικίας τού
απέθανε προχθές κσ'ι εκηδεύθη ό
έκ των καλλίστων νέων τής τιό-
λΕως μας
Εμμανουήλ Μαστοράκης
Ι ήν κηδείαν τού παρηκολού¬
θησαν ό Δήμαρχος "Ηρακλείου κ.
Γεωργιάδης ε,αί πλήθος κόσμου,
έκτιμώντος τώςέξαιρετικας άρετάς
δι" ών ήτο πρβικισμένος ό μετα-
στάς.
Πρός τούς δεινώς τρωθέντας
οΐκείους τού τα «Κρητ.κά Νέα»
άπευθύνουν θερμά συλλϋπητήρια
εύχόμενα την έξ ϋψους παραμυ
θίαν.
Η1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠ1
Ι Συγκοι νω νίαι
Ή
ΗίΕΝΙΚΗ ίΣΤΟΡΙΑΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ
ΤΗΣ ΦΙΑΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΚΑΙΟΥ
14ον
ΥΠΟ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΩΛΑΚΑΚΗ
ΑΚΑΚΗ
Ή ίστορική σχολή έκτύ-
πησε κυρΐως την ιδέαν την
οποίαν ούνανται νά εύρουν
διά τ)., λογικής περί τάς
αρχάς τής νομικής, βασιζο-
μένης επί τής ανθρωπίνης
φύσεως, καθορισμένον έσω-
τερικών καί αμετάβλητον
ίσον καθ" δλας τάς σχολάς
καί τόπους, καθώς ήτο ή πε¬
ποίθησις των άκροατών τοϋ
φυσικοϋ δικαίου καί τής έπα
Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
ιιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιι
—ΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
Σήμερον τό ατμόπλοιον «' Αν
δρος» διά Ρέθυμνον, Χανιά, Πε
ραιά.
Αυριον τό θαλαμηγόν «"Ελοη
κατ' ευθείαν Πειραια.
—ΔΙΑ ΞΗΡΑΣ
81)2 π. μ. 12 1)2 μ. μ. διά Ρέ¬
θυμνον, Χανιά καί 4 μ. μ. διι
Ρέθυμνον, Πρακτορείον Έρρϊκο
Συγγελάκη.
9 π. μ. 2 μ. μ. και 4 1)2 μ. μ. δυ
Νεάπολιν, "Αγιον Νικόλαον. Πρα¬
κτορείον «ΕΝΩΣΙΣ».
10 τγ. μ διά Παχείαν "Αμμον
Ίεράπετραν. Έταιρεία Αύτοκινή
των "Ιεραπέτρας, Τηλεφ. 3.34.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
Άπό 1ης Μαΐου έ. έ. τό
Κατάστημα των Άδελφών
Γ. Τζανάκη μετεφέρθη έκ τής
έλαιαποθήκης ΣτερεοΟ είς
τό νεόδμητον οίκημα κ. Γε¬
ωργ. Άθανασιάδη δπισθει
Βαλδέ Τζαμί, έ'ναντι καφε
κοπτείου Βερυκοκάκη.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον
μετ" έπΐπλων ή άνευ έπίπλων.
Ιληροφορίαι παρ' ημίν.
ΦΟΙΝ
ΧΥΜΟΙ
ΦΥΣΙΚΟΙ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΙΟΥ
ΛΕΜΟΝΙΟΥ
ΠωλοΟνται είς τό ΠΡΑΤΗΡΙΟΝ των Συνεταιρικών
Οίνοποιείων Κρήτης
ΑΡΑΣΤΑ
Κ—«ΧΒΜ—ΒΜΒΜΒ3ί—εΗΜ^———
Δ'αλυθείσης της μεταξύ έμοΰ καί ΆκράΓου —
Βασιλάκη έταιρείας είς τό τμ%α ΞΥΛΕΙΑΣ είδο-
ποιω την αξιότιμον πελατείαν μου δτι είς τό μέλ-
λον θά έξακολουθήσω έργαζόμενος δι' ίδιον λο¬
γαριασμόν £Ϊς τάς αύτάς αποθήκας, ώς καί πρό¬
τερον.
Είς τάς αποθήκας μου θά ευρητί. είς μίγά-
λην παρακαταθήκην ΞΥΛΕ1ΑΝ έππτλοποιΓας καί
οικοδομήν, ώς καί οΐκοδομιν;ά ύλικά, ήτοι κεραμύ-
δια, θηραϊκή γη καί τοθβλα.
Τιμαί άσυναγώνιστοι.
■■■ ■ α ■ ■ ■
ΘΕΙΑΦΙΑ ΙνΙΗΛθΥ
Ειδοποιούμεν τού$ κ. κ. Γεωργοκτηματία5/
δσου5 δέν έπρόλαβαν νά προμηδευδώσιν εΐσέτι
"ΘΕΙΑΡΓΙΛΛΟΝ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ,,
Οτι έκομίσδη και τρίτον φορτίον έξ α-ύτοθ κατόπιν μβγάλη5
ζητήσεω$/ λόγω τοθ εύδηνοθ τΓι$ τιμ^ καί των λαμπρων ά-
ποτελεσμάτων καΐ νά σπεύσωσίν νά προμηδευΒώσιν πρίν Α
έξαντλη8ώσιν.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Ε. Γ. Θ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ιιιΑιι<ι!ΐ>ΡΊ,,Ζί@!ι. ΜΛι.4 ώκΡιΙΙΐτΛ
ναστατικής ίδέας.
Αί ιδέαι τής
ίστορικής
σχολής έν γένει είχον μεγά¬
λην επιρροήν καϊ έξηπλώ-
θησαν εύρέως Καί είς την
Γαλλίαν καΐ την Ιταλίαν
έξασκοθσαι μεγάλην επιρ¬
ροήν επί τής νομικής έπι-
στήμης τοθ 19ου αιώνος.
Έν συνεχβία ή φιλοσοφίσ
τού δικαίου έκείνου τοθ αίώ
νος καί εΐδικώς κατά τα
δέκα πρώτα Ιτη, εΐχβ χαρα·
κτήρα διάφορον είς τάς ποι¬
κίλας χώρας, προσλαμβάνοϋ-
σα σχεδόν εθνικήν άποψιν.
ΤΕΛΟΣ ,
ΕΛΛΗΝ. ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ2 ΣΥΝΔΕ.ΜΘΣ
ΟΚΤΑΗΜΕΡΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙϋΗ
ΕΚΔΡΟΜΗ ΑΝΑ ΤΑΣ ΝΗΣΟΥΣ
ΤΗΝΟΝ, ΠΑΡΟΝ, ΝΑΞΟΝ. ΣΥΡΟΝ
ΜΕ ΙίΒΙΗΡ,ΦΗΗ ΗΕΣ11 ΠΕΙΡΑΙΙΣ
"Επί τή εύκαιρΐα τής Πα-
νελληνίου Άθλητικής "Εκθέ¬
σεως ή όποία θά λάβη χώ¬
ραν την 5ην ΊουνΙου είς τό
Μέγαρον τοΰ {Ζαππείου καί
τής ταυτοχρόνουπαρελάσεως
των άθλητών ολοκλήρου
τής Ελλάδος πρό τής Α. Μ.
τοΰ Βασιλέως καί τού κ.
Πρωθυπουργοΰ διενεργεΐται
υπό τοθ ΌρειβατικοΟ Συν-
δέσμου "Ηρακλείου ή κάτωθι
έκδρομή:
Τετάρτηΐη Ίουνίου: Ά-
ναχώρησις 7 μ. μ. διά τοϋ
ατμοπλοίου «Άκρόπολις»
διά Πειραια δπου άφιξις Πέ-
μπτη πρωΐαν διημέρευσις.
Άναχώρησιςτήν εσπέραν
ώραν 8ην μ. μ. διά τού ίδΐ-
ου ατμοπλοίου.
Παρασκευή 3η Ίουνίου
Αφιξις είς νήσον Πάρον ε¬
πίσκεψις τοϋ περιφήμου Βυ-
ζαντινοΟ Ναού Έκατοντα-
πυλιανής καί τοθ Βυζαντι-
νοΟ Μουσεΐου.
Οί έκδρομεΐς θά λάβουν
την ευκαιρίαν νά θαυμάσουν
τό άρχιτεκτονικόν άριστούρ-
γημα τοθ Ίγνατίου τής έπο-
χής τοϋ ΊουστινιανοΟ μέ τα
πσραρτήματα αύτοθ, τοΒα-
πτιστήριον Κατακόμβάς κλπ.
ίστορικά μνημεΐα. Σημειω¬
τέον 6τι τό ατμόπλοιον ' θά
αναχωρήση διά ΝΑΞΟΝ 8-
που θά παραμείνη επί τρί-
ωρον, οθτω οί θέλοντες νά
μείνουν ολιγώτερον είς την
ΠΑΡΟΝ δύνανται νά έΐΐν
σκεφθοθν την ΝΑΞΟΝ δπου
ή περίφημος Σχολή των Κα¬
λογραίων. Έπιστρεφόν
είς ΠΑΡΟΝ την Ιην μ. μ. όά
παραλάβη τοΰς έκδρ