51442

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ
ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
ΕΜΜ. 7ΛΧΛΡΙΟΥΔΛΚΗΣ
Αρ. τηλ.700-Τιμή φύλ. 2 δρ.
ΕΤΟΣΣΤ'. ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1447
ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ
ΠΕΜΠΤΗ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1939
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΓΙιμπ &Ψ«~ιΐν1ϋΡΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ηηΐΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΠΙΙΗΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.......ΙΙΠΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΜΙΐηπίΙΙΠΙΙΜΠΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΜΠΙΙΗΙΙΙΙ.....ΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΐηΐΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΜΙΙΐιΐΜΐιιΐϋΙιιιιΐιιιιιιιιιΐΗΐΐΜΐϋΐιι
ιιιιπίϋΐιιιΐιηιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιι
ΓΡΑΦΕΙΑ Όδώς Κατεχϋκη
ΙΗΙΙΠΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙ
Η ΕΝΙΣΧΥΣ1Σ
Ασχολούμενοι προ ο¬
λίγου καιρού με τον θε-
σμον των «μαθητικών
συσσιτίων», την εκτασιν
πού προσέλαβε επί τοϋ
Νέου Ελληνικού Κρά¬
τους, και τον πολιτισμόν
και τήν πρόοδον πού
συμβολίζει,, εΐχομεν κα¬
ταλήξει είς τό συμπέ¬
ρασμα, δτι δια να στε¬
ρεωθούν, να άποδόσουν
τό άπαντον και να λει¬
τουργό υνχωρίς διακοπάς
τουλάχιστον κατάτήν πε-
ρίοδον τοϋ χειμώνος, εί¬
ναι απαραίτητος και ε¬
πιβεβλημένη ή τακτική
ετησίως οίκονομική ένί-
σχυσις των έκ μέρους
των Δήμων και Κοινό
τήτων.
Είναι επομένως με¬
γίστη ή χαρά και ή ίκα-
νοποίησις μας τήν στιγ¬
μήν αυτήν, δτε πιστο¬
ποιείται δτι τό Σεβα-
στόν Ύπουργείον της
Παιδείας διαπνέεται άπό
τάς Ιδίας αντιλήψεις.
Δι' εγκυκλίου, τήν οποί¬
αν άπηΰθυνεν είς τοίις
Δημάρχους και Κοινο-
τάρχας της Χώρας, το¬
νίζει τάς υποχρεώσεις
των έναντι της μαθη-
τιώσης άπορου Ελλη¬
νικής νεολαίας, και συ¬
νιστά δπως κατά τήν
σύνταξιν των προϋπολο¬
γισμών αναγράφεται
σχετικόν κονδύλιον και
δια τα «μαθητικά συσ¬
σίτια».
Οί Δημοτικοί και Κοι¬
νοτικοί άρχοντες τής
Χώρας είμεθα βέβαιοι
δτι Φα ελαβον και
ί)ά ανέγνωσαν με χα-
ράν και άγαλλίασιν τήν
έγκύκλιον αυτήν. Διότι
ή μέριμνα διά τα άπο¬
ρα Ελληνόπουλα πού
φοιτούν είς τα Σχολεία
είναι έ'να τόσον ίερόν
και μεγάλον καθήκον,
ώστε ·θά άποτελή έξαι-
ρετικήν εύχαρίστησιν
νά είναι τις είς θέσιν
να τό εκπλήρωση. Ή
Ελληνική Κοινωνία, ευ¬
τυχώς, έχει κληρονομή¬
σει άπό αρχαιοτάτων
χρόνων τάς υγιεστέρας
και άγνοτέρας Αρχάς
επί τοΰ πεδίου τής άν-
θρωπίνης αλληλεγγύης
και συμβιώσεο>ς. Τήν
φιλαλληλίαν, τήν εύποιΐ-
αν, τήν συμπάθειαν
προς τον πάσχοντα. Αί
παραδόσεις αύταί, και
ϊσως είς μεγαλύτερον
βαθμόν, αποτελούν τάς
Κοινωνικάς αντιλήψεις
εκείνων πού καλούνται
νά ενισχύσουν τήν λει-
τουργίαν των «μαθητι¬
κών συσσιτίων» και επο¬
μένως δεν είναι δυνα¬
τόν ή νά προκύψουν
άπό τήν σύστασιν αυ¬
τήν ίκανοποιητικώτατα
αποτελέσματα.
"Οσον άφορα τώρα
τήν έννοιαν τών «μαθη¬
τικών συσσιτίων» και
τήν σημασίαν των άπό
απόψεως Κοινωνικής
προαγωγής και σταθε-
ρότητος, ταύτα είναι
προφανή και δέν συν¬
τρέχει λόγος νά τά άνα
πτύξωμεν. Χιλιάδες ελ¬
ληνοπαίδων, αντί νά α¬
ποκομίζουν άπό τής
πρώτης στιγμής τάς
χειροτέρας τών έντυ
πώσεων διά τους ομοί¬
ους των, θά είναι ήναγ-
κααμένοι νά σέβωνται
και νά εκτιμούν τήν
Κοινωνία ν και θά έχουν
εννοήσει τό πρώτιστον
καθήκον των έναντι τών
νέων Ελληνικών γε¬
νεών.
ΑΙ ΓΑΛΛΟ-ΙΤΑΛΙΚΑΙ ΔΙΕΝΕΞΕΙΣ
ΤΖΙΜΠΟΥΤΠ
ΤΟ ΜΗΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ
ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΘΑ ΤΟ ΟΧΥΡΩΣΟΥΝ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, «"Αν θέλουμε
νά μή χάσουμε τό Τζιμπουιί
πρέπει νά τό μεταβάλουμε
ιγ Γιβραλτάρ», έγραφε ή έ-
φημερϊς «"Αδιάλλακτος», ή
ότοΐα έδημοσίευε και μίαν
άνταπόκρισι εξαιρετικά εν¬
διαφέρουσα άπό τή μακρυνή
γαλλική αποικία.
Κατά τήν έν λόγω άνταπό-
κρισιν, ή οποία φέρει τήν 6
πογραφήν τοΟ γνωστοί) δη¬
μοσιογράφου κ. Πώλ Τιριέ,
οί Ιταλοί αναδιοργανώνουν
πυρετωδώς τάς στρατιωτι¬
κός περιοχάς των περί τήν
ΣομαλΙαν αίθιοπικων υψω¬
μάτων. Παρόμοια μέτρα εΐ·
χον βέβαια ληφθί) κατλ ιό>/
παρελθόντα Σεπτβμβριον,
αύιήν τήν φοράν δμως ενε¬
φανίσθησαν καΐ πολλά βα¬
ρέα πυροβόλα καθώς και
τάνκς, τά όποια δέν εΐχον
έμφανισθή άπό τής εποχής
ίου αίθιοιιικοΟ πολέμου.
"Η έν λόγω άναδιοργάνω
σις γίνεται έν πάση μυστικό
τητι. Γιά νά μεταβη ρδέ κα¬
νείς ε(ς τό Άλιζααττιέθ και
είς τό Ντικαΐλ, πρέπει νά εί¬
ναι έφωδιασμένος μέ είδικήν
αδειαν καί νά μήν έ'χη μαζί
του φωτογραφικήν μηχανήν.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ
Φυσικά δλα αυτά τά μέ¬
τρα τών Ιταλών έχουν έμ
βάλλει τούςΓάλλους είς ζωη
ροτάτην άνησυχίαν, τόσου
τω μ&Λλον καθόσον τό Τζι
μπούτι εΐνε .τελείως άνοχϋ-
ρωτον.
«Γιά νά προστατεύσουμε
τήν Γαλλικήν Σομαλίαν.
γράφει ό κ. Τιριέ, διαθέτα¬
με κατά τήν διάρκ«ιαν τής
κρίσεως τοΟ παρελθόντος
Σεπτεμβρίου, έ'να τάγμα
πυροβολικοΟ και έ'να πα-
ράκτιον πυροβολεΐον. Σήμε¬
ρα, χάρις είς τάς συντό¬
νους προσπάθειας τοΟ ύ-
ΐτουργοΟ τών "Αποικιών, εί¬
μεθα καλλίτερα έξωπλισμέ-
νοι. Ό αριθμός τών ανδρών
ηύξήθη, ή αντιαεροπορική
άμυνα τοΰ ΤζιμπουτΙ διωρ-
γανώθη, τό μόνον δέ ασθε¬
νές οημβίον μας εΐνε ή αε¬
ροπορία. Στή γαλλική Σομα¬
λία δέν υπάρχουν παρά
μόνον ελάχιστα αεροπλάνα
παλαιοΟ τύπου, τά όποια
εΐνε ανίκανα ν' αντιταχθούν
στά αεροπλάνα τών ενδε¬
χομένων αντιπάλων μας.
»Έξ άλλου ή ναυτική μας
δύναμις βΐνε σχεδόν άνύπαρ
κτος λαμβανομένου μάλι-
σοα ύπ'δ[<ιν δτι ή Ερυθρά θάλασσα είνε γεμάτη άιτό ισχυρότατες πολεμικές μο¬ νάδες τοΟ ΊταλικοΟ στόλου. Οί Ιθύνοντες πρέιτει ν' άν- ΐιληφθοΟν δτι τό Τζιμπουτϊ απειλείται σοβαρώιατα, ού- αί δέ κσί άλλ^ίμονον στή Γαλλία άν τό χάση. Ό λι- μήν τοΟ Τζιμπουτϊ εΐνε α¬ παραίτητος γιά τάς θαλασ¬ σιάς αυτοκρατορικός οδούς ΐτού άγουν είς Μα&αγασκά· ρην καί "ΑπιΛ Άνατολήν. Ταυτοχρόνως αποτελεί καί ιήν φυσικήν διέξοδον τής παλαιάς αίθιοπικής Αυτο¬ κρατορίας, ή οποία μετωνο- μάσθη σήμερον εις Άνατο- λικήν Ίταλικήν Άφρικήν. Λοιπόν; Οί "Ιταλοί μποϋκοτάρουν σήμερα τό Τζιμπουτϊ. Φυσι¬ κά τό μποϋκοτάζ αυτό τους στοιχίζει πολύ άκρ.βά, στοι¬ χίζει δμως έξ αλλού πολύ και στή Γαλλία, γιά λόγους γοήτρου. Τά δύο νέα λιμάνια πού όιερρύΰμισαν οί Ιταλοί γιά τήν έξυπηρέτησι τών με- :αφορών, τό Άσσοα καί ή Μασσαβα, συνεδεθησαν μέ την σιδηροδρομικών γραμμην Τζιμπουτϊ 'Αδδίς 'Αμπεμπα διά μεγαλοπρεπών άσφαλ- ρ δρόαων οί ό- ιτοΐοι έσςοίχισαν «Βνα κάρρ >
λεφτά» καί άπαιτοΟν γιά τή
συντήρητί τους κολοσσιαία
ποσά. Κάθε μεταφορά λοι¬
πόν έκ τοΟ έσωτερικοΟ τής
Αιθιοπίας μέσω των δρόμων
αύΐών διεξάγεται. Τά κόμι
στρα δμως βΐνσι τόσον ακρι¬
βά, ώ^τβ τά προΓόντα και
τά εμπορεύματα νά έπιβα-
ρύνωνται καταθλιπτικά. "Α¬
νάγκη λ·ιπόν μεγάλη δπως ή
Ιταλία απόκτηση οπωσδήπο¬
τε τό Τζιμπουτί, δπου ευρί¬
σκεται ή αφετηρία τοΟ σιδη¬
ροδρόμου μέ τήν 'Αδδίς Άμ·
πέμπα.
»Πολλοί Γάλλοι, διαπνεό¬
μενοι άπό μετριοπάθειαν,
Ιρριψαν τήν σκέψιν τής δη¬
μιουργίας μιας ελευθέρας
ζώνης.Οί Ίιαλοί δμως δένθο
ήρκοϋντο ποιέ βίς μίαν τοι-
αύΐην λύσιν. Γι' αυτούς ή ά-
πόκιησις τοΟ Τζιμπουτί απο¬
τελεί λόγους γοήτρου, βπως
φαίνεται καί άπό τό κατωτέ¬
ρω προπαγανδιστικό ^τραγού¬
δι πού τρ*γου5ο0ν οι Ίτα-
λοί στρατιωται:
«"Οποιος δέν διακινδυνεύει τίποτ
δέν Ιχει τίποτε.
θά πάρουμε τή Νίκαια καί τή
(ΣσβοΤα,
καί μέσα σέ πέντε λετιτώ της ώρας
θά πάρουμε τό Τζιμπουτί.
θα πάρουμε επίσης καΐ τό >λγε
ρι και τό Παρίσι.
Κι" αν ό κόσμος θέλΐ] πόλεμο,
θά καταλάβουμε δλη τή Γη».
»Κάθε Γάλλος μπορεί τώ¬
ρα ν' άντιληφθη τό μέγεθος
τοΟ κινδύνου πού άπειλβΐ
τό Τζιμπουτί. "Αν θέλουμρ
νά μή τό χάσουμε καί νό
μήν ετοιμάσουμε τις βαλί
τσες μας, πρέπει νά λάβουμε
εγκαίρως τά μέτρα μας κσ>
να μεταβάλουμε το Τζιμπου
τι σέ μια ναυτική βάσι ικα¬
νή ώστε νά εξασφαλισθώ
ή επικοινωνία μας μέ τάί,
μσκρυνάς αποικίας μας».
ΑΙ ΚΡΗΣΣΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΣΚΕΨΕΙΣ
ΚΑΙ
ΚΡΙΣΕΙΣ
5 σύνδημα
Έξ δλης τής Ελλάδος, είς
"Αθήνας καί Πειραιά, κατα¬
βάλλεται ή επιβλητικότερα
■προσπάθεια, διά τήν έπέκτα-
σιντοΟ πρασίνου. Μέχρι τοΟ·
δε, μόνον ανώνυμοι πολΐτοι,
κατέβαλον τήν άξίαν 50,000
δένδρων, τά όποια θά φυτευ-
θοΟν μετά τών άλλων, ή'τοι
εκείνων πού θά φυτεύσουν
οΐ Δήμοι, αί'Οργανώσεις πρα¬
σίνου, οι "Οργανισμοί, Κρατι¬
κοί ύπηρεσίαι κ.λ,π Δέν πρέ¬
πει δμως νά ύποτιμώμεν τήν
σχετικήν προσπάθειαν, ή ό¬
ποια καταβάλλεται κσίείςτήν
λοιπήνΈ> άδα. Δυνάμεθα νά
βϊπομεν καί νά Ισχυρισθώμβν
8τι σπανίως ή Ελλάς έκινη-
τοποιήθη κλΙ συνεσπειρώθη
πέριξ ενός συνθήματος, όσον
τώρα γύρω άπό τό ευγενές
και άποπνέον πολιτισμόν
σύνθημα τοΟ πολλαπλάσια-
σμοΟ τών δένδρων.
♦ ♦♦
Ή Ελληνική
πατατοπο ραγιυγή
Ή Αγροτική Τράπεζα, έκ
συμφώνου μέ τόΎπουργεΐον
Γεωργίας, προσφέρει μίαν
άνεκτίμητον συμβολήν είς
τήν Ανάπτυξιν τής πατατοπα
ραγωγής μας. ΕΙσήγαγε 1200
τόννους έκλεκτοΟ σπόρου
■πατάτας, τόν όποιον θά διά¬
θεση προς σποράν είς τους
"Ελληνας άγρότας. "Οταν
ληφθη ύπ' δψει ποϊαν εύρεΐ-
αν κατσνάλωσιν έ'χει καί έν
"Ελλάδι ή πατάτα καί πόσον
θρεπτική καί υγιεινή τροφή
|ΐναι, τότε γίνεται ευχερώς
αντιληπτή και ή αξία τής
προσπαθείας προς αϋξησιν
τής "Ελληνικής Πατατοπαρα-
γωγής.
♦♦♦
Τό Συνέδριον
τών Δημάρχων
Εντός τών ήμερων, συνέρ¬
χεται και έφέτο έν Αθήναις
τόν Συνβδριον τών Δημάρ¬
χων Ελλάδος, Ή ετησία αυ¬
τή συγκέντρωσις είς τήν 'Ελ-
ληνικήν Πρωτεύουσαν δλων
των Δημοτικών Αρχόντων
τής Χώρας, είναι ασφαλώς
ενδεδειγμένη καί υπαγορεύε¬
ται άπό τήν πρόοδον καιτόν
πολιτισμόν τοό τόπου. Διότι
δίδεται οϋτω ή ευκαιρία τής
επικοινωνίας καί επιτυγχά¬
νεται ή συμπλήρωσις τής
αντιλήψεως περί τοϋ πώς
πρέπει νά διοικείται £νας
Δήμος. 'Εξ άλλου δημιουρ¬
γείται μία Εντονος άμιλλα, ή
οποία δέν είναι δυνατόν ή"
νά Ιχη λαμπρά άποτελέομα-
Η ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ
ΜΑΡΙΓΩ ΛΑΜΠΡΑΚΗ
τα.
♦ ♦♦
Μία λαμπρά
ό ρ γ άνωσι$
Ή "Ενωσις Γεωργικών
Συνεταιρισμών Μεραμβέλ-
λου, αποτελεί μίαν. όργάνω-
σιν, προσφέρουσαν μεγάλος
υπηρεσίας είς τήν συμπαθή
'Επαρχίαν,καί τήν έκδήλωσιν
τοΟ εντόνου πνεύματος προ¬
όδου καί εξελίξεως της.Πλην
αύτοΟ ή όργάνωσις πράγμα
τοποιεϊ ετησίως καί οεβαστά
κέρδη, παρά τόν καθαρώς
έξυπηρετικόν χαρακτήρα της
διά τοϋς'Αγρόταςτής'Επαρχί-
ας—τάόποϊα φυσικά θά δια-
τεθοΟν είς Ιργα προόδου κσί
πολιασΐο0 τής περιφερείας.
,Είς τους άξίους καί ικανούς
(προϊσταμένους καί διαχειρι-
.στάς της τά «Κρητικά Νέα»
•απευθύνουν τά θερμότερο
7ον
Τά ίδιο έ'γινε καί
στην άνάστσσι, παρά τήν
αυστηρή άπαγόρευσι καί τό
θυμό τοΟ Καϊμακάμη, πού
κάλεσε τό γέρο Καζαντζή καί
τοΰκαμε αυστηρές παρατη-
} ρήσεις.
—Μά ίντα νά κάμω Υώ,
μπέη μου, του είπε ό Υέρω
Καζαντζής. Ή κόρη μου εί¬
ναι παράξενη. Δέν ακούει
κανένα. Κάμε τση ιούλόγου
σου παρατήρησι. 'Αλλά ό
Καϊμακάμης έθεώρησε κα-
λ >ν νά μή συνέχιση, αλλά
!ν" αποσιώπηση τό ζήτημα,
πού εξέθεσε τό κϋρος του.
* *
Ώς τόσο ό γέρω πατέρας
της πέθανε καί ή Μαριγώ
μέ θάρρος τόν αντικατέστη¬
σε στή γεωργική δουλειά.
Συχνά ή μητέρα της τής έ¬
λεγε νά παντρευτή, γιατί
περνοΟσαν πιά τά χρόνια.
συγχαρητήρια.
♦♦♦ -
'Ανάγ κ η
επισκευή*
'Ως μδς πληροφορούν, ή ό-
δός "Ηρακλείου—'ΑβδοΟ έχει
ύιτοστη* είς πλείστα σημιΐα
σοβαρός φθοράς, αί όποϊαι
καί έάν δέν τήν έχουν ήδη,
!θά τήν καταστήσουν δμως
πολύ ταχέως άδιάβ*τον. Φέ·
ρομεντήν πληροφορίαν ταύ-
|την ύπ' δψει τής "Υπηρεσίας
τοΟ κ. ΝομομηχανικοΟ "Ηρα¬
κλείου, μέ τήν βεβαιότ,η-
τα^δτι θά &ιαχαχθτ ή επισκευή
της τό ταχΰτερον. Διότι οία-
δήποτε καθυστέρησις, ένώ
δέν θά λύση τό ζήτημα, θά
επαύξηση τάς δαπανάς, αΐτι-
νες θά άπαιτηθοΟν όπωσδή-
' ποτβ 8ιά τήν έπισκευήν τής
; όδοΟ σύτής.
ΥΠΟ ΤΟΥ κ. |. δ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΥ
Συγγραφέως τής «Ιστορίας τής Κρήτης»
Αυτή απαντούσε σιερεΰτυπσ
πάντα.
—"Οτι εΐναι τυχερό, θάγε
ν β. θαρθη και μένα ή σειρά
μου.
Μά ή ώρα αυτή άργοΟσε
και ή μητέρα της έστενο*ω-
ρεΐτο ώς ήταν φυσικό. Ή Μα
ριγώ είχε πατήσει ,πιά τά
τριάντα χρόνια κι' ακόμα δέν
είχε διαλέξει τόν άνδρα της
Ό Ενας τής μύριζε κι' ό άλ¬
λος τής βρωμούσε, δπως λέ¬
με, σ&ν θέλουμε νά χαράκτη
ρίσωμε τή συστηματική δυσ¬
τροπία ενός νέου ή μιές νέ¬
ας, που διαρκώς αναβάλλει
τήν άποκατάστασί της. "Ε¬
τσι κάποιο Σαββατόβραδο
τοΟ 1878 ή μητέρα της άρχι¬
σε νά τής κάνη πάλι λόγο,
γιά τήν άποκατάστασί της
καί τήν έβίαζε νά δεχθη γιά
άντρα της κάποιο νέο εΰπο-
ρο χωριανό τους, πού τής 6-
στείλε, γιά
προξενιά.
δεύτερη φορά
— Δέ ξέρει γράμματα Δέν
τόν θέλω. "Ας εΐναι άσχη¬
μος, άς είναι φτωχός κι' άς
είναι κι' από τό Τυμπάκι α¬
κόμα, φτάνεινά ξέρη γράμ¬
ματα. Είναι τό μόνο που θέ¬
λω. "Ελεγε τό Τυμπάκι, για
τι τό φανταζότανε τό πιό
μακρυνό χωριό ποΰξερε, και
ιό πιό απίθανο νά τήν ζητή¬
σουν άπό κει.
Ή μητέρα της
είδε, πώς
ή κόρη της ήτανάμετάπεισιη,
ήξερε τό δυνατό της χαρα¬
κτήρα και σταμάτησε τή
κουβέντα.
Τδλλο πρωί δμως, μετά
τή λειτουργία, πού καθότανε
μητέρα καί κόρη καί μιλοΟ-
σαν, γιά τήν κϊνησι, πού πα¬
ρουσίασε τήν ημέρα εκείνη
ή Εκκλησία τους, ή περίφη¬
μη προστάτρια τών 'Αρχσ-
νών Ιίαι/αγία, ήρΟδ να τους
δη ό Μανωλης Γιαννσδάκηο,
Μνσς ακούραστος στρατοκό
πος, που γύριζε δλβς ιίς ε¬
παρχίες πουλώντας 'Αρχα-
νιώτικο κρασί και πέρνον-
τας δλλα προϊόντα, γιά μβ
τακώλησι.
"Αμα τρατσρίστηκβ κατά
τά καθιερωμένα, άρχισε νά
μιλη, γιά τό σκοπό, ποδχε ή
επίσκεψις του.
— Τόν προξβνητή δέν τόνε
δέρνουνε. Έισά "ναι. Εγώ
θά σασε πώ ϊντα μοΟ παρα·γ-
γείλανε καί ξάσας τούλόγου
σας.
Οί
δυό γυναΐκβς κατάλα
ε
γς
βαν πώς επρόκειτο γιά και¬
νούργια προξενιά και πρόσε¬
ξαν άπό δικαιολογημένη πβ-
ριεργεισ,
—Τό λοιπός. Όπροθές ή¬
μουνα στό Τυμπάκι. Είδα τό
ΥέρωΜ^πρή, τό Γεωργάκη.
θάχετε ακουστά. Τόν άδερ-
φοχτά τοϋ γέρω Σπυρίδω,
ό θεός νά τοΟ συχώρεση.
Μ' άρώτησε ϊντα κάνει ό
ά$ερφοχτός του κι' άμα τοδ
πα πώς απόθανε, έστενοχω
ρέθηκε πολύ. "Ηκλαψε. Μέ
ρώιησε άν βΐχβ παιδιά καί
τοΟπα πώς έχει μιά κόρη
παντρεμμένη,Βνα^γυιό,καίμιά
κόρη άπάντρευτη ακόμα, τή
Μαριγώ. Συλλογίστηκε λίγο
καί ϋοτερα μοΟ λέει. Έβά,
πού θά γιαγύρης στ" 'Αρχά-
ά Κζζή
η
ναις νά πης τσή
νας, πώς δχω
V
Καζαντζή
εγώ ε"να
εγγονό,τό Νικολή. Είναι τε¬
λειόφοιτος τοΟ Γυμνασίου
καί δάσκαλος στό χωριό
μας. 'Ανε θέλη νά συμπε-
θερέψωμε. Μά νά μή ξεχά·
σης. Στην άλλη σου στρα-
θιά θέλω άπάντησι.
"Αμα άκουσαν οί δυό γυ¬
ναίκες πώς Ιστελναν τιροξε-
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ
Κοστούμια
Γίριχα, χιλιοφορεμένα φι¬
γουράρουν σΐήν ταπβινή βι¬
τρίνα 8νυς Καϊασπ'|μ«ΐος, με¬
ρικά άποκρηάτιχα κοστούμια—
Λείψανα τοΰ παλιοΰ χαλ·ϋ
χαιροΰ. Ό χόσμος περ>4, τά
|5/.8Λ8ΐ, δοκιμάζει ίσως κάποια
νοσταλγία παρελθόντος καί...
φβΰγβι. "Ολοι, βλέπετε, νοσταλ¬
γούμε τό παρελθόν. Άλλ' Ιτ«τ
επιχειρήσουμε νά τό πλησιά¬
σουμε τρεπόμβθα είς φυγήν
μπροστά ατά γιράμανα^ ηού
(ο πλημμυρίζουν.
Μένουν λοιπόν τά κοστού¬
μια χωρίς ζιμησιν:
—"Λ*! ·ί«νάζϊΐ 8ν«ς ψηλές
πικρό ΐτος. Κανένας δέν μδς
>οσέ^6ΐ πιά.
—Φαίνεται, δτι ό σημιρινός
κο·μος δέν «Ινβ βίς θισιν νά
πμη''Π γυναΐκβς τοϋ χαλιοΰ
καιρού, άπαντα μιά κολομπίνα.
ΰγήχαν, βλέπεις, σήαιρα αυτά
τά φιντανάκια καί ξβμυάλισαν
—Φαίνεται—λέγβι μιά μαύ-
ι βελου>«νια μάσκα—δτι πέ-
ι>ισ» ή μ·6α μας. Έγώ π. χ.
ςερω πυιά μοΰψαγε τό κεφάλι.
—ΙΙοιά; ·
—Ή μάσκα των άσφυξιο·
γόνων. Αύϊ.'ι είναι σήμερα της
έτοχή;. Αυτή αρέσει.
"Ενας αρλεκίνος ηθέλησε
νά κάμχι κόίποιαν Ιξήγησιν του
πράγμα ιο,:
=>Τί τά θέλετε, είπε, τΐ τά
'υρεΰβτε. Διανΰομεν σήμερ·ν
τερίοδον «-άνενδΰτου μεταμφιέ*
σεω,>.
—Τι βϊνε πάλι αυτό;
—Τι φταίω έγώ 4ν είσθε
Αγράμματοι καί δέν μέ χατα-
Λαβαίνετε;... Γι* αυτό καί κα-
ίαντήσατε Ιτσι. Σήμερα, κύ-
ιοι, είνε εποχή τών «προσόν¬
των» και των «διπλωμάτων».,,
Κ" έσεΐς δέν Ι'χετε τίποτα Ακ&
ιύτά. Λ
—Καλ& τώρα... "Α·ε τς
ρλυα^ίες καί πές μας τι εΐνε
ιΰιή ή «Ανένδυτος μεταμφίβ-·
σις».
—Μεγάλη τέχνη, παιδιά
μου. Πολύ μεγάλη τέχνη. *Α-
νένδυΐος μεταμφίεσις εΐνε τό
νά μπορή κανείς νά μοβχα-
ρώνεται χωρίς ροΰχα και χω¬
νί, μουντζυυρώματα. Οί μετα¬
πολεμικοί άνθρωποι κατά τό
πλείστον τό κατορθώνουν.
Καί βλέπετε 8να τύ^ο νά γί¬
νεται αρλεκίνος, γιά νά «ύχα-
ριστήσχ) κάτοιον πού τον ίχ«
Ινάγκη. Καί βλέπβτβ δλλον
νά γίνεται πιερόιτος τ) μ?μφι-
στοφκλή:, γιατρός, φιλάνθρω¬
πος, ή Ιπποτικός τ)ρως, χωρίς
νά εΐνε τίποτε άπ' ,κύτά. Και
βλέπετε μιά γυναίκα νά γίνε¬
ται κολομπίνα καί μιά κολομ¬
πίνα νά γίνεται... γυναίκα.,.
Καί 8λ' αυτά χωρίς ροΰχα καρ-
ναβαλίστικα. Μέ μόνην τήν
δΰναμιν τής μεγάλης αύ«%
χνη; πού σδς ανέφερα.
Παρενέβη είς τήν συζήτησιν
?να ντόμινο χαί βΐπ»:
—Τι τ* θέλβτβ. Πρέπει νά
τό πάρουμβ άπόφασι. Ό κό¬
σμος ά'λλαξε γοΰστα καί μεΧς
βίνβ καιρός πιά νά πάμε στό
μουσείο.
—Δέν έννοα) νά καταθέβω
τά δπλα—Ιδήλωσε κ4«ως υ¬
στερικά ή ^κολομπίνα. Εΐμ^ΐι
νέα ακόμη, πολύ νέα.
—Πενηντάρα — 8καμβ μ^
«αρκαημό ό αρλεκίνος. ΤΙ φο¬
βερό δράμα νά μή μποροδμβ
νά παραδεχθοΰμβ δτι γερά*
σαμβ!
—Δέν είμαι άχόμη γρηα",
χΰριέ μου. Άπβ κάτι ίίλλες
ιάλιστα είμαι π·λΰ χαλΰτβοη!.
—"Αστα νά παν στό διάβο¬
λο, Ι'καμε τό ντόμινο. Ή Α¬
λήθεια δέν χρΰβεται.
Ή κολομπίνα εξερράγη "Ε¬
σκαβε £να χαστούκι στον πιε-
ρόττο καί έκβΐνος τήν Ιπιαβε
άιτ' τήν ξανθή της περοϋκα.
Είς τον χ<~ υγδν Ανβμίχθη τδ ντόμινο, ίνας χότζας καί 2νβς απάχη;, πού έβρυχήθη σεί«ν τήν χαρτίνην κάμαν του. —Έδώ εΐνε πού θά φαγ(»- θοϋμρ! ^Περιττός χόπο;· ΙδήΧωοεν ένας μεμφιστοφελής. Τή δου¬ λειά αυτή θά τήν κάμη ό σχω- ρος. Και έκάγχασε σαρδωνίοι^, Τ. ΟΙΚ, νιά άπ' Τό Τυμπάκι, έκοίτα· ξβ ή μιά τήν Λλλη καί γβλά' σσνβ. ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχιιβ

ηπηπ.111 2 ,,ϊπ,,ι.πιπ.ιιιηιιμιιι·"""»»»»"»»»»"»""1"1""""""""""""""""""""""""""1"
ΣΚΙΕΣ ΣΤΗ =
ΘΥΕΛΛΑ ΤΟΥΤΤΟΛΕΜΟΥ
-ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ,, Εσπέρα Πέμπτης 2
ΙΙΙ11ΗΙ«ηη.·ηιηΠ.ι«η«η«'·»»"1·11111
ΝΙΙΙΙ1ΗΙΙΙΜΙΙΙ»"11"""""1
38ον
ή ή συμπάθεια δέν μοΟ
ή ζητήσατε. Σας τήν Εδωσα
μόνη μου.
—Και δέν πρέπει νά σας
ευχαριστήσω γι' αυτό; είπε ό
Πιέτρο.
—ΤότΕ πρέπει νά σάς ευ¬
χαριστήσω κι* έγώ για τήν
συμπάθεια, πού αίσθάνεσθε
γιά μένα. Ι
—Ό, έγώ, απήντησε δ Πιέ
τρο, δέν σάς συμπαθώ υό-
νον. Ή συμπάθεια μου 6χει
ττιά μετατραπη σέ άγόπη.
—Μή προχωρήτε, οά( πα¬
ρακαλώ, τόν διέκοψα ή Αίμι
λία. Δέν θά ήθελα ποτέ νά
φθάσουμε σέ τέτοια πράγ
ματα. Ή συμπάθεια μου πρέ¬
πει νά οας άρκέσπ. Γιατί ό
φείλω νά σας πω, οτι γιά λό
γους έντίλώς προσωπικούς
δέν μοΟ επιτρέπεται εμένα
νά αγαπήσω. !
—Αυτό εΤνε μεγάλο δυστύ
χημα, «Τπε ό Πιέτρο, ό οποί-.
ος περιέπεσε αμέσως από]
τήν μεγάλην εύτυχίαν είς
τήν άπελπισίαν. 'Αλλά γιατί... |
γιατί δέν μπορείτε νά αγα¬
πήσετε;
—Μή μοΟ ζητάτε περισ-
σοτέρας εξηγήσεις, δέν μπο¬
ρώ τίποτε άλλο νά σάς πω,
τοΟ έψιθύρισε ή ΑΓμιλία.
—ΜοΟ φαΐνβται, δτι πρέ¬
πει νά μοΟ δώσετε μιά έξή-
γησι, εΤπε κατασυγκινημί-
νος δ Πιέτρο. Γιατί δ,τι βή-
ποτέ καΐ αν συμβαίνη έγώ
δέν μπορώ νά πάψω νά οας
αγαπώ, οΟτε μπορείτε και
σ«ΐς νά μοΟ τδ απαγορεύ¬
σετε.
—Δέν θά θέλατε καϊ σεις
νά πάψη αυτή ή συζήτησις;
Κάί νά μείνουμε δυδ καλοί
φίλοι, όπως είμαστε; βΐπε,
θέλοντας ν' άποφύγη τδν
επικίνδυνο κατήφορο, πού
Επαιρνε ή συνομιλία τους,
ή Αιμιλία.
— Δέν θέλω νά φανώ α¬
διάκριτος, απήντησε δ Πιέ¬
τρο. Ωστόσο δέν μπορώ νά
μή σδς πώ, δτι αισθάνομαι
βαθύτατη αγάπη γιά σδς
καί νά σάς παρακαλέσω νά
μιλήσωμε συγκεκριμένα έπ'
οΰτοΟ.
Ή Αίμιλία έχσμογέλασε
δθελάτης.
— Δέν μπορεί νά γίνη συγ
κϊ>·ριμ&νη ουζήτησι έπ' αΰ-
το< , εΐπβ. ΤΙ νά σάς πώ; Μή υέ βιάζετε. Ξέρετε, δτι σάς ουμτιαθώ πάρα πολύ καί 8τι δέν μπορώ νά σάς άγαπήοω γιατί κωλύομαι. Αυτό πρέπει νά οάς άρέση. Ό Πιέτρο έχαμήλωσε τό κεφάλι του και δέν έμιλοΟσε. "Ενοιωθε, δτι ή ζωή του χα¬ νότανε. —"Ας είναι έτσι, είπε καί σηκώθηκε. 'Αλλά ταυτόχρονα μ' αυ¬ τόν σηκώθηκε κσί ή ΑΙμιλία καί τον έπιασε άπδ τά μπρά¬ τσα. —Όχι, τοΟ φώναξε, δέν θέλω νά φύγετε κατ' αυτόν τόν τρόπον. Δέν θέλω νά θυ¬ μώσετε μαζί μου. — Δέν είμαι θυμωμένος, εΐπε δ Πιέτρο. Ωστόσο δέν μπορώ νά μή λάβω ΰπ' δ- ψιν μου, ότι 'σεΐς δέν μ' άγα- τιδτε, οΰτε μπορείτε νά μέ ά γαπήοετε. Καί έ'καμβ μιά κί- νηαι, γιά νά ξεφύγη άπδ τά χέρια τής Αιμιλίας καί νά ΖΏΗ ΜΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΜΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΗΗΙ 1 Εκλεκτοί στίχο* | 1 ϊ ^.ιιιιιιιιιιιιιΐιιιιιιιιιιι ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιίϊ "Ας ήταν... "Ας ήταν νΐ ξεχάσω κσί νά ξί· /χαστΟ! "Ας ήμτοροΰσε γιά νά Ενα ταΡείδι δίχως τε^ Καί τής αγάπες καί τά μίση. "Ας ήταν Λ ξεχάσω καί νά ξε¬ ραστώ! Ν' αρχίσω σάν καί πρώτα πάλι, Μόνο Γήν καλωσύνη γιά οδηγό, Γι" αγάπη [ης μητέρας τήν άγκά- /λη. Κρατούμενος στο πατρικό τό χέρι Γιά τίποτε νά μήν νοιαστώ· Νά μέ φυσάη τής χαοδς τ" αγέρι. "Ας ήταν νά ξεχάσω και νά ξε- /χαστω!... Α. Π. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΝΙΙΙΗΙΤΙΙΜΜΜΙΙΠΠη Κρητικά Δίστιχα ϊ "...........ιΐιιη, "'ϊ ί! ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ ♦ ♦ . ΙΑΤΡΟΣ . ί. ι (ΕΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΥΡΒΑΟίΟΣ) Διπλωματούχος Ηβδΐβί^ηΐ της χειρουργικής ουρολογικής κλινικής, τής Ιατρικής Σχολής των Παρισίων. Παθήσεις τοΟ οόροποιητικβΟ συστήματος, ήτοι, νε- φρών,κυαίεως, προστάτου γεννητικών οργάνων κ.λ.π. Δέχβται, ά.τό 1ης Φίβρουαρίου 9—12 π. μ. καί 3—7 μ. μ. βίς τό Ιατ^εΐόν του δδός Μαρογιώργη πάροδος Πλατεία Αρκαδίου (Χεϊτάν'Ογλον) τηλ. 8-22. ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦*♦♦♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦«♦*«+♦♦♦ •ίιιιιιΗΗΗΙΒ»111 "ίιιιιβιιιιιι"» ^ΙΒΒΒ"- ^"ΉΤΗΙΗϊΡ""<π"«11ΙίΗίΙΡ'Γ" «ι^Β ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ "Αποκλειστικών Αντιπροσώπων των έν ΣΙ- ΝΙΑ—"Ιταλίας Εργοστασίων κατασκευής ψεκα¬ στήρων ΣΦ1ΝΤΑ Α. καί Α. ΜΤΕΛ ΤΑΛΙΑ. ΠΡΟΣ Τήν από είκοσαετίας άποκτηθεϊσαν πολυ¬ πληθή πελατείαν μας. Λαβόντες άφορμήν έκ τ«ς πομπώδους διαφη¬ μίσεως τής Μεταλλουργίας «ΆδελΦ ·ί Πραπό πουλοι», Πατρών, είς τον έγχώριον τύπον, κοί παρά τήν μεγάλην διαφήμισιν £κ μρρους τής ώ( άνω Μεταλλ υρ>ίας ο> ψεκαστήρων μσ<. ΣΦιΝΤΑ, εϊμεθσ ύτοχρεωμί ι·θι νο φίροιμ* ίίς γ.ώσ·ν Ύιιών, προς άτοφυγήν σ^χόσεον, οί παρά ή<. ώι Μ ψηρ ο^σιν έχουν παρ ημών ω σίου Α. κσί Α. ργ; νσ} «Ίτα .κοΰ ΣΦΙΝΤΑ ιιίπι ι·» η μέ τού·, ψεκαστήρας ΣΦΙΝΓΛ ΐοΟ ανω άντιπροσωπευομένου Ρργοσι-ι ΝΤΕΛ ΤΑΛΙΑ. Καθιστώμ&ν Υμάς ώς έκ τούτου προσεκτικούς, ίνα μή παραπλανασθε έκ της εύσχημου χρήσεως παρά τής Μεταλλουργίας « <ΛελφοΙ Πραπόπουλοι» τοΟ σήματος μας ΣΦΙΝΤΑ, τοσούτω μάλλον καθ" δσον είς τδν διαγωνισμδν τής 9)1)39 Γής ΕΝΩΣΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΣΥΝ)ΣΜΩΝ Ν ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ δ κατασκευασθείς τύπος ΣΦΙΝΤΑ τιαρά τής Με¬ ταλλουργίας Πραιιοτιούλου, όπερρ'φΟη ώς μειονε- κτών, παρά τάς Έπιοταμένας Μελετάς είς ας Ισχυρίζεται δτι υπεβλήθη ή Μεταλλουργία Πρα- ποπούλου διά τήν άντιγραφήν τοΟ ψεκαστήρος μας ΣΦΙΝΤΑ, άπό τόν όποιον παρασάγκας απέχει. "Οσον αφορά δέ τήν παράνομον χρησιμοποίησα τοΟ οήματός μας ΣΦΙΝΤΑ παρά τής Μεταλλουργίας Πραποιιούλου ε(ς τάς διαφημίσεις της, έπιφυλασ- σόμεθα νά ένβργήσωμεν τά νόμΓμα κατά τήν προσεχή άφιξιν έξ Ευρώπης τοϋ παρ" ημών προσκλη- θένιος κ. ΝΤΕΛ ΤΑΛΙΑ κατασκευαστοΟ τών ψε¬ καστήρων ΣΦΙΝΤΑ. ΟΙ ΔΗΛΟΥΝΤΕΣ ΜΑΟΥΡΟ & ΠΟΛΙΤΗΣ Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπι ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι· Δέν μ' άγαπδς ώς σ' άγαττω δέν έ"χομ' Ίσιο πόνο, έγώ τόν 6χω στην καρδιά, μά σΰ στά <είλη μόνο. * "Αν μ' άρνηθης καμμιά φορά μή λές πώς μ' αγαπούσες, λέγε πώς ί)μουν συγγενής μέ θάρρος μοΟ μιλούσες. # Στά ψέμματα ο' αγάπησα μά τώρα νοιώθω μόνο, μέσα σ' αυτά τά ψέμματα, αληθινό τό πόνο. Λ. ΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ||Ι(ΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙ<ΙΙ.....ΠΙ...... II Ι Κρητικά Γνωμικά Ι ηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι ιιιιιιι.ιιιιιιιιιιιιιιιϊ ΕΟχοΟ τοΟ ξένου χήπου ν' αν¬ θί) ό δικός σου. ΙΗΗΙΜΙΙΙΙΠΗΠΙΙΐηΐΙτΙΙΙΜΜΙΙΜΜΗΙΙΠΙΙΙ.ΗΜΗΙΙΙΗΗΙΙΜ ϊ Συγκοινωνίαι ηιιιιι.ιιιιιιιιιιιι.ιηιη ιιιιιιιιηιμικιιιιηιιιιΤ -ΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΗΣ Σήμερον τό α/π «"Ανδρος» διά Ρέθυμνον, Χανιά, Πειραιά. ΑΟριον τό α/ιτ «Σοφία» κατ' ευθείαν Πειραιά. —ΔΙΑ ΞΗΡΑΣ 9 π. μ. 2 μ. μ. καί 41)2 μ. μ. Ν&άπολιν, "Άγιον Νικόλαον. Πρα κτβρεϊον 49¥|ς Αγίου Νικολάου. 81)2 π. μ. 12 1)2 μ. μ. διά Ρέ¬ θυμνον, Χανιά καί 4 μ. μ. διώ Ρέθυμνον, Πρακτορεΐον Ερρίκου Συγγελάκη. = ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ = Απόψε διανυκτερεύουν τά Φαρμακεία τών κ. κ. Χρήστου Ζουράρη καί Γ. Σφακιανώκη. ΖΗΤΕΙΤΑΙ υπηρέτρια πα¬ ρά οίκογενεία ανβυ τέκνων πληροφορίαι παρά τφ κ. Γ. Τριβ.ζάκη έμπορορράπτη. Πρατεΐαν Βενιζέλου (Σαν- τριβάνι). !ΒΙΗΐ"ΐΐΐιΐίΗ||ΐ»ι>" «ΐβΒΡ»""»»»·111 ""Μ1ΒΒΗΙΙΙ""
Κοινωνικά
?..„„.................
..........'.....'
Ω ΣΩΜΑ ΡΑΚΙ Ι
Κ ΓΡΑΦΑΝΑΚΗΣ
Ετέλεσαν τους γάμους ™*ι
Σκαλάνι Παράνυμ^ος παρέστη
Γ Γαλρνιανός, ίμπορος
θερμά συγχαρητήρια
ΜΑΡΙΑ Γ ΒΛΑΧΑΚΗ
Σ ΚΛΛΑ1ΤΖΑΚΗ1
Ετέλεσαν τους γάμους των εις
Αϋγενικήν. Παράνυ.αφος παρέατη
ό κ. Δ. ΈλευθερΑκις Ίατρος.
Νά ζήσουν.
αΊΕΙ?ηλροΣ δρπσασ
ΖΑΦΕ1ΡΟΥΛΛ ΚΟΤΣΑΝΑ
Ήρραβωνίσθησαν
θερμά συγχαρητήρια
ΕΥΧΗΓΗΡΙΟΝ.- Γ"ίζ ^ο
νυμφευθένιας κ. Δ. ΚαρανΓσλη
καί ΑΙκοτ. Καζαντζή εϋχομαι
,„„,„...........................<■·«»......■...............ι ϊ Πεταχτά 1 Γ,ΙΙΙΙΙΚΗΜΙΜ"»""11"" ρ'ίαοδος τ ο ο 4λοΙ)ύχως κάθε εύτυχίαν. ΕΥΧΑΡ1ΣΤΗΡΙΟΝ Δ. Λ. Γεωργικού Πιστωτικού Συ- νεταιρισμοΟ Αΰγεννκής. Έπί τη αναχωρήσει έκ τής Δι¬ ευθύνσεως τοΟ Υποκαταστήμα¬ τος Αγροτικής Τραπέζης Ηρα¬ κλείου κ. Διονυσίου Πετρουτζη, έκφράζομεν τάς απείρους μας ευχαριστίας, διότι έ:Γεδ<.ίί;ατο τοι¬ ούτον πνεύμα α^οοταοίας ί-- ναντι τοΟ γεωργικού κλά¬ δου 'τοΟ Νομού μας δίδων τάς δέουσας κατευθύνσεις διά τήν άρίστην, ακριβή κσί ταχεΐαν έξυ πηρέτησιν των συμφερόντων απάντων των γεωργών. Τοιούτοι υπάλληλοι καί τους εαυτούς των τιμώοιν καί τόν Όρ- γανισμόν είς όν ύπηρίτοΟν. Έν Αύγενικη τ π 31 τ) "Ιανουα¬ ρίου 1939. Ό Πρόεδρος Κ. Πρεβελισνσκις Ό Συμπράττων Χ. Προκοπάκις Ι.ΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙ.ΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙ.ΙΙΗΙΙΙΙΙΙΠΠΠ Ι Θεάματα 11 ■ Τ111111111 ■ 11..... II «ΜΙΝΩΑι ΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙ1ΙΜΙΙΗΙ.ΙΠ Σήμερον: Τό συγκλονιστικόν έργον: ΔΙ: ©Α ΛΗΣΜΟΝΗΣΟΥΝ ΠΟΓΕ Πρωταγωνιστούν; ΓΚΛΟΡ1ΑΝΤ1ΞΟΝ - ΚΛΩΝΤ ΡΑΙΗΝΣ. 'Εκτός προγράμματος Ζουρνάλ. Προσεχώς: ΚΡΥ" ΎΦΟΣ ΓΑΜΟΣ Σημείωοις: Καθ' έκάστην τάς 6 1)2 μ. μ. απογευματινή. είς Κυριακή" ώρα 1 μ. μ. όλόκληρον τό έπεισοδιακόν Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤ1ΚΩΣ μιά έλ· λειψις της Νεαπόλεως ουνε- πληρώθη μέ τήν τακτικήν ΣυγκοινωνΙσν καί πρσγματι- κήν έξυπηρέτησιν τοϋ Κοι· νοΟ διά τοΟ νέου φορτηγοΟ αυτοκινήτου τοΟ κ. Μιχ. Κου- μιανάκη. ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΝ ΟΥΖΟ ΠΑΤΡΙΡΤΙΚΟΐ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ Κοινωνική ΠρονοΙαχ και ΑϊΒουσα ΛΕΣΧΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Σάββατον 4 Φεβρουαρίου 1938 ώρα 7 μ μ. Έναρζι$ τΛ$ άφικνουμένη5 διά τό Εδνικόν όρχήστρα5 ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ—ΓΟΥΝΑΡΗ μη ■■*■■■■■■■■■■■■■■■ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟΝ ■ ■■■■■■Ι ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΙΑΤΡΟΥ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΟΥ Εί$ τό άκτινολογικόν Έργαστήριον ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ Σπουδάσαντος έν Παρισίοις και διατελέσαντος έπί μακρόν ΙατροΟ τοΰ ακτινολογικού τμήματος τοΰ Νοσοκομείου «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» περατωθεί- σων τών εγκαταστάσεων διά τελειότατων Α'- μερικανικων μηχανημάτων ΕΚΤ ΕΛ ΟΥΝΤ ΑΙ Άκτινογραφίαι και άκτινοσκοπήσεις δλων τών συστημάτων. Τηλεακτινογραφίαι θώρακος, δρθο- διαγράμματα καρδίας και άορτης. Άκτινογρα¬ φίαι στομάχου καΐ δωδεκαδάκτυλου, Πυελογρα· φίαι καϊ μυελογραφίσι, χολοκυστογραφίαι. Κρα- νιογραφίαι εις δλας τάς θέσεις κ.τ.λ. Ηλεκτρο¬ θεραπεία, διαθερμία, γαλβανο—φαραδικόν ρεΟ- μα. Ήλεκτροδιαγνωστική καταφόρησις. Ιοντι¬ σμός. "Ακτίνες Υπεριώδεις. Έργαστήριον παρά τήν όδόν Σφακιών (πα¬ ραπλεύρως Ιατρείου κ. Μελισσείδου). Άρ«8. Τηλ. 7—11 Η ,ι, ,ι ιιιιιι.....ιιι··ι>·
Φεβρουαρίου
Ηείξεν διόλου ευνοϊ¬
κά σημρι« «εΰ' τ~Κ μελλοντι;
κης πορείας τοϋ καιροΰ χαι
ουντικίι ιδίως διά τοί>ς
καϊ τάς γραίας, τώς ο«οι«ί *«
____παρα»όσεως_ επιζητεί να
?νουν δμ«ς τήν Ιδίαν γνοιμτϊν
και οί Γεωργοί μας, οϊπνες ίί«ο
ρουν τον Ρροχβρόν αί-τον και-
ίκά ευνοϊκον οια
ευνοϊκον
οια
των
οον ίςαιρετικά
ίί,ν περαιτέρω πορεΐαν
καλλιεργειών, αντιθέτως
του; τελεταίους νοτίους
ανέαον;, οϊτινες = επέδρα¬
σαν δυσμενώς επί της
βλ.ισηΊσεως. 'Ωστόσον και ο»
κοσμικοί κύκλοι μένουν ικανό
έ ό τήν καιρικη
Ή Επιστήμη δι* δλους
ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΟΝΤΑ
τήν
θά
καιρικην
Τ
ποιηαένοι άπο
μ,ρταβολήν καί
,ταν ακόμη δυνατότερο κρύο
•/(-•γόνος πού #<1 συνετέλει ει; τήν αί'ςηο-ιν της κινι'ιηίως τών χορευτικών μας κέντρων κατά τήν περίοδον των Απόκρεω. * προακχες Σάββατον θά δοΐ>Π ης τήν Λεσχην
Ηρακλείου τό χορευτικόν οΓ'-
ζο τοΰ ΙΙατριω-τικοϋ^ Ιδρύμα¬
τος τής πόλεως μ«ς· Ή χοροε-
Γπκρις αύτη αναμένεται μέ είί-
λογον ενδιαφέρον καί Λροβλέ-
ιιρτπι ίίτι θά σημεκύτΐ) επιτυ-
χίαν άνευ προηγουμένου, λαμ¬
βανομένου ίπ' δψει δτι είς τήν
εσπερίδα αυτήν θά κάμο διά
πρώτην φοράν τήν εμφάνισίν
της ή «ρημισμένη ορχήστρα
Κορινθίου—Γονναρη, ήτις ώς
γνωστόν καθ' ό'λην τήν περίο-
δον τών Άπόχρεω θά παίζχι
εις τό «Έθνικόν.» Θεα>ρεΐται
λοιπόν γεγονός δτι ή χοροεσπε
ρ); τοϋ Πατριωτικοϋ 'Ιδρύμα-
τος θά παρουσι αη εκπλήξεις
κα) θά συγκέντρωση τόν εκλε-
κτότερον κόσμον τής Κοινω¬
νίας μας.
* *
Τάς συζητήσεις είς Τους κα-
φενειακούς κύκλους χα¬
ρακτηρίζει κατά το τελευταΐ-
ον δεκαήμερον δ ζωηρός τό¬
νος μεθ' ου διεξάγονται πέριξ
τών διεθνών γεγονότων. Αυτό
αποδεικνύει δτι ή ^'ντασις τοΰ
"Ισπανικού καί τών Γάλλο —
Ιταλικών σχέσβων επέδρασαν
φαίνεται και επι τής..·. άντι-
τών μανιωδών συζη¬
τητών, οίτινες ϊ·;χουν τόν ίδι-
κόν τοίν τρόπον νά δίδουν
πάντοτε μίαν λύσιν εις τά
διεθνή ζητήματα χωρίς νά επι¬
τρέπουν καί καμμίαν κρίσιν
...τών άλλων Ιπ' αυτής.
ν^' Ν
ΙΙΙίΙί!!ϋΙΙΙΙί!!ίϋ;ΐΙΙΙΙ!!ΙΙ!Ι!ΙΙί:ΐΙ!ί!!ΙΙΙ1Ι!!ΙΙ!ίΙΙΙΙ|!
ΣΗΜΕΡΟΝ
Τό συγκλονιστικό έργο
ΜΙ»
II
ί Η
II
ΙΙΟΤΕ
Πρωταγωνιστούν
ΓΚΛ0Ρ1Α ΝΤ1Ξ0Ν
ΚΛΩΝΤ ΡΑΙΗΝΣ
Η μεγαλύτερα δικαστική
πλάνη τών τελευταίων
ετών.
"Ενα έργο πού Θά άφί-
σΠ εξοχήν γιά τήν Θαυ-
μασίαν πλοκήν του.
'Εκτός προγράμματος
2ΟΥΡΝΑΛ
γι υπρρπαραγογη
ΚΡΥΦΟ! ΓΑΜΟΣ
μ
ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ.
Σημ.-Καθ' έκάοτην άπονευ.
Ε(ς τα αβυσσαλέα
τής θαλάσσης, έκεΐ δπού δέν
φθάνουν αϊ ακτίνες τοΟ ήλ(.
ου κσί τό σκότος εΐναι από¬
λυτον, υπάρχει ζωή, ύπάρ.
χουν οντά, τά όποια ούδί.
ποτέ εΐδον τό ψώς τοΟ <|(. ου. Έκ τών ζώων αύτΟν δ. λα ^χουν οφθαλμούς, ί^ στεροΟνται οργάνων 5ρ6οβ· ως και αλλά—·τά περισσότβ. ρα—παράγουν φως. Τά τι. λευταΐα εΐνε και τά περιο» σότερα καί ιή ϋπαρξίς των εξηγεί έν μέρει τήν ΰηαρξιν καί £ώων εχόντων οφθαλ¬ μούς, οί όποιοι άλλως θά ή. σαν περιττοί είς τά βάθη έ- κεΐνα. Τά ζώα τά έχοντα ί Οφθαλμούς βλέπουν ύπό τό φώς ιό πσραγόμενον 6τϊ6 τών φωτοβολούντων ζώον. Είς βάθη πλέον ιών χιλίων μέτρων τών ύοάτων τών θερ μών κλιμάτων, ώς τον τί)ς ευκράτου ζώνης, ζοΟν [χθβϊς τοΟ εϊδους τών κυκλοθόνων. Οί κυκλόθονοι άποτελοΟν τά 85 τοις έκαιό τών κατοί¬ κων τών θαλασσίων αυτών άβύσσων. "Ολα τά ζώα αυ¬ τά Ιχουν δργανα φωτοπαρα- γωγά, ε(ς τά όποια παρατή- ροΟνται δύο αλλόκοτα χα¬ ρακτηριστικά. Έν πρώτοις βίς έκάστην κόγχην τών ό· ψβαλμών των υπάρχει £ν 5ρ· γανον φωτοβόλον, τών ϊ· ίΐοίων τό φώς, χάρις είς φα- κούς τινας, στρέφεται πάντο¬ τε προς τήν έπιφάνειαν και τό βάθος του όφθαλμοΟ, πλησίον του οποίου κείται. 'Αλλά τό ψώς αυτό ουδέποτε παρετηρήθη. Ίχθεΐς άλιευ- θέντες έκ τών θαλασσίων άβύσσων καί διβτηρηθέντες είς ενυδρεία, ουδέποτε πα- ρήγαγον φώς διά τών θεω¬ ρουμένων ώς φωτοπαραγω- γών οργάνων αυτών. Πλην τούτου οί κυκλόθο· νοι έχουν δργανα φωτοπαρα γωγά, όργανα ομοιάζοντα καθ' δλα προς φωτοπαραγω· γά όργανα άλλων ιχθύων κατά μήκος τής γαστέρας των. Ουδέποτε όμως τά δρ¬ γανα αυτά παράγουν φώς, ουχί μόνον δταν οί |κυκλοθο· νοι διατηροΟνται είς ενυ¬ δρεία, αλλά κσί δταν κινοΟν- ται είς τά μεγάλα βάθη, δ· πως τουλάχιστον βέβαιοι ό Μπήμπ. ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια Έδνικόν λαχβίον Πρακτορεΐον Ηρακλείου ΠαρακαλοΟνται οί κ. Κ' συνδρομηταί νά προσέλθωσι καί άνταλλάξωσι τά γραμ¬ μάτια της τετάρτης κληρώ· σεως μέχρι τής 4ης Φεβρου¬ αρίου, διότι πέραν τής προ¬ θεσμίας αυτής τό Πρσκτο· ρεΐον δέν έχει ύποχρέωσιν νά κράτηση τσΟτα. (Έκ τοΟ Πρακτορείου) .ΛΟΓΙΣΤΗΣ μέ Τρ«πεζιτι. «ην πειραν αναλαμβάνει την τηςησιν Λογιστικών βφ,άί καθ («ρας ημίν. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΠΟΚΡΕΩ Ή Δ)νσις τοΟ κι¬ νηματογράφου «ΜΙ¬ ΝΩΑ» έξησφάλισε διά τήν περίοδον τών Απόκρεω τό καλλί¬ τερο μουσικό συγ¬ κρότημα τών'Α&ηνών ύπό τήν κάλλια χνι- κήν διεύθυνση/ τι.Ο κ. Γ. Κεφαλωνίτη. Διά νά πεισθτ'νοί φίλοι τής μουσικής περί τής εξαιρετικό- τητος τοΰ συγκρο- τήμαςος, άς παρα¬ κολουθήσουν άπό τάν Ραδιοφωνικόν Σταθ- μόν τών Αθηνών είς τάς 4 Φεβρουαρίου ώρα 2 μ. μ. ΓΑΛΑ ΕΑγνό έφετεινής πα¬ ραγωγής και φρεσκό- τατον γιαούρτη είς το Γαλακτοπωλεΐον ΕΜΜ. ΜΠΑΗΤΟΐΒΑ

ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜ 3 ""ΙΙη"""ι|Ι·'·Ή"»ΙΗΙΙ1ΜΙΙ1ΐηΐΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΗ|ΐηΐΙΙΗΙ!ΙΙΙΙ1ΠΙΙΙ1ΙΙΐηηΐΙΗΙΙ1Ι1ΠΠΙΙ|||!
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ιιιηιιιιιηηηιι
••ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ,, Έσηίροτ Πέμπτης 2 Φεβρουαρίου
ΊΐΜΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιηΐΜΐιιιιΐιιιιιιιιιηηιηπιιιηιιιιΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιηιιιηιιιιιιιιιΐΗΐην
ζητοΗΤΑΣ τη
— ΤζαΙνη, εΐσσι δική μου
καΐ δική μας εΐν' ή ζωή καΐ
οΐ χαρές της. Καμμιά δέν
αγάπησα δπως εσένα. ΚαΙ
καμμιά εκτός από σένα δέν
θ' αγαπώ ώς τή στερνή μου
πνοή....
Εκείνη τόν κοίταξε μέ μά¬
τια βουρκωμένα.., ΚαΙ νικη¬
μένη, άνιαχυρη, ποθώντας τή
χαρά, έστω και τήν ψεύτι-
κη, έσφίχτηκε στην αγκαλιά
του....
Λίγες στιγμές αργότερα,
μέσα στό μισοσκότεινο δω¬
μάτιο, τό πλημμυρισμένο άπ'
τά μεθυστικά αρώματα τής
Άπριλιάτικης νύχτας, δέν ά·
κουόντουσαν παρά μερικές
κομμένες λεξοΟλες ανάμεσα
σέ λαχταριστά φιλήματα, πού
στην ψυχή τής φτωχούλας
Τζαίνης αντηχούσαν σαν τά
τελευταία λόγια τής μαγευ¬
τικής σερενάτας: «Γλέντησε
άπόψε.-,.γιατί μέ τήν αυγή,
ό καθ' έρωτας σβυνει....»
* *
*
Πέρασαν μήνες πολλοί α¬
πό τότεκι' ή φτωχή Τζαίνη
μάταια πρόσμενε, ακουμπι¬
σμένη στό πιάνο τόν αγαπη¬
μένο της. Τή σερενάτα του
Μπέρλιν δέν τήν είχε ξανα¬
παίξει άπό τότε...
«Μιά φορά ακούστηκε ή
σερενάτα αυτή, σκεφτόταν,
τή βραδυά που τόν γνώρι¬
σα... Μιά φορά, τή νυχτιά
πού τοΟ δόθηκα όλόκορμη...
ΚαΙ θ' άκουσθη ακόμα μιά
φορά, δταν...»
Μά άπό τις σκέψεις της
τήν Ιβγαλε ξαφνικά ένα τρα-
γοΟδι.
"Εσκυψε άπό τό παράθυρο,
γιατί γνώρισε τή φωνή... Κά¬
τω στό ήρεμο ποταμάκι, σέ
μιά μακρόστενη βάρκα, σά-
γόνδολα, δ Ζάν, ό λατρευ¬
τός της, σφίγγοντας κάποια
καινούργια αγάπη στην αγ¬
καλιά του, έτραγουδοΰσε μέ
πάθος τή γλυκεία σερενάτα
τοΟ Μπέρλιν. < Γλέντησε α¬ πόψε...» Ή δυστυχισμένη ΤζαΙνη στηλώθηκε στΛ παράθυρο σαν άγαλμα, ένώ ίνα δά κρυ, σάν υγρό μαργαριτάρι, έκύλισε στό χλωμό της πρό¬ σωπο. Και σέ λίγο, αποφασιστικά έκάθησε στό πιάνο. "Αρχισε νά παίζει νευρικά τήν τρα¬ γική σερενάτα τής ζωής της... Μά πριν φθάση στό τέλος, σηκώθηκε, μέ μάτια πού πετοΟσαν σπίθες κ' έψι- θόρισε: «Απόψε θά γλεντήσω..,, θά γλεντήσω κ' έγώ, δπως λέει τό τραγοΟδι....» * * * "Ενας ηχηρός παφλασμός ακούστηκε στό ήσυχο ποτα¬ μάκι, σα νάπεσε ανθρώπινο σώμα μέσα στά θολά νερά του. Και ό θόρυβος τών νε¬ ρών ανακατώθηκε μέ τή φω¬ νή τοΟ Ζάν καΐ μαζί τραγου¬ δούσαν: «Γλέντησε απόψε πού ή νύχτα είναι γλυκεία.» «... μέ τήν αυγή ό καθ' έρωτας οβύ νει..» Ή φτωχή κοπέλλα πο5χε αγαπήσει μέ πίστι και πά¬ θος τόν άκαρδο Ζάν δέν μπόρεσε νά ύπομείνη τήν απελπισία του. Ό πόνος τής προδοσίας και τής εγκατάλειψης, τήν τρέλλαινε. ΤΗταν άπ' τις παλιές, ρο¬ μαντικές φύσεις, ποϋξεραν ν' άγσποΟν και νά πεθαίνουν γιά τήν αγάπη, δταν αύΐή δέν άνταποδ'νεται... Κι' αυτοκτόνησε ζητώντας τή λήθη. ΛΕΟΝ ΝΤΑΙΒΙΝΥ Τύποις «ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ» ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦» ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ ΚΡΗΤΙΚΑΙ ΕΑ & ΠΕΡΙΕΡΓΑ ■ 1 > 11 · Π111111111 <. Ι ΙΙΙ,ΙΙΙΗ'ΠΙΠΗ ΜΙΙ,ΗΜΙΙ ΙΙΙΙ1ΙΙ ΙΙΜ ΙΙΙΙΙΙΙΙιιΙΙΙΙΙΙιΙΙΠΙιΙΙΙΜΙΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.ΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙ ΑΤΤ' ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΗΙΜΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙ1ΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΜΙΝΟΥ Κ. ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗ ΡΕΑ ΜΑΡΛΗ,, ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ Εις 9.500.000.000 χρυσών δολλαρίων, δηλαδή 16.000. 000 000 σημερινών δοΑ,λα· ρίων, δηλαδή 3.400 000.000 λιρών στερλινών, δηλαδή 604.000.000.000 γαλλικών φράγκων ανέρχονται αί στρατιωτικοί δαπάναι τοΟ κόσμου κατά τό 1938. Έάν θέλωμεν νά. .μεταφράσωμεν εις την έλληνικήν τους αριθ¬ μούς αυτούς και τους κατω¬ τέρω παρατεθησομένους, δέν εχσμεν παρά νά πολλαπλά- σιάσωμεν τό χρυσοΟν δολ- λάριον έπί 200, περίπου, κοί τότε έ'χομεν τό αναφέρομε· νον ποσόν είς δραχμάς. Κα¬ τά ταΟτα αί δαπάναι τών διαφόρων Κρατών τής γής, κατά τό 1938, διά στρατιωτι- κοπολεμικάς άνάγκας άνήλ- θον είς τό ποσόν περίπου τών 2.000.000.000.000-6· ποιος μπορεί ας τό διαβά¬ σω—δραχμών! Έάν έρωτήση κανείς £ναν ανθρωπον πόσα μάτια έχουν τά έντομα, εΐναι πολύ πιθα¬ νόν νά άπορήοη διά τήν άφέλειαν τής ερωτήσεως, διότι θά θεωρηθη βέβαιον ΕΚΑΣΤΗΝ ΤΡΪΤΗΝ ΖΗΤΕΙΤΕ επιμόνως άπό δλατά καταστήματα καΐ αυτά ακόμη τών επαρχιών, ταϊς κλωσταϊς Μάρκας «ΣΤΑΥΡΟΣ» "Ητοι σβυγάκια, τρυπώματα κιθάρας, καρόλια κεντήματος, κουβάρες, μουλινέ, κοτόν περλέ, βαμβακάκια, κουβάρες κεντήματος κ.λ.π. "Ολα τά ώς άνω εϊδη είναι άφθαστου ποιότητος και χρωμάτων ήγγυημέν(ον και στερεών. Μία δοκι¬ μή θά σας πείση διά τήν ανωτερότητα τών κλω¬ στών τής μάρκας «Σταυρός». Αντιπρόσωπος διά τους Γτομούς Ηρακλείου—Λασηθίου Ι. Μ. ΚΟΡΠΗΣ Διά Ρέθυμνον, Χα νια, Πειραιά, Χαλ· κίδα, ΑΙδηψόν Βό λον, Θεσσαλονίκη. ΤΗΛΕΦ. 5-50 ♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ δτι δσα τουλάχιστον έ'ντομσ έχει Ιδη αυτός, έχουν δύο μάτια. "Εν τούτοις, τά §ντο- έχουν.... εκατοντάδας ματιών είς τήν θέσιν πού φαίνεται δτι έ'χουν τά δύο μάτια. Πράγματι, κάθε μάτι τών εντόμων αποτελείται άπό πολλά μικρότερα, αλλά ό συγκρότημα αυτό τών ί λό μ μαπών βέν είναι τελειότε ρον άπό τά δύο μάτια τών σπονδυλωτών. ΤοΟτο συμ¬ βαίνει διότι τά περισσότερα έντομα έχουν άκίνητον τήν κεφαλήν και τά μάτια των, ώστε νά μή ήμποροΟν ελευ¬ θέρως νά στρέψουν τό βλέμ¬ μα γύρω των. ΙΙΙ!ΙΙΙΙ!ΙΙΙΙ11!ΙΙΙΜΙΙΙΙΙΗ!ΐΗΙϋ1 1 ΗΕΡΙΟλΟΣ ΑΠΘΚΡΕΟ Ι ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ _>~» ^~» 4~^ι
Αί διαλέξει τοϋ Μορ¬
φωτικού Άρχανών
ΑΡΧΑΝΑ1Σ.—Αί δίυδια-ιτά βψλίων είς τάς μάθη
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΦΕΒΡ)ΑΡΙΟΥ
1939
Έναρξι$ τΛ$ χο¬
ρευτική περιό¬
δου μέ τίν ΠΕρί-
φήμη ΟΡΧΗΣΤΡΑ
ΒΑΓΓΕΑΑΚΗ
■ ■ ■ ■ ι
ΓΛΪΚΑ ΠΡΟΒΑΤ1&Η
■ *■■■■■■■■■■■■■■■ ■■■■■■■!
■""ΙΒΜΒΙ1ΒΙΙ"1!
ΕΞΠΡΕΣ ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ
«.ΣΟΦΙΑ"
ΤΑΧΥΤΗΤΟΣ 18 ΜΙΛΛΙΩΝ '
ΤΟΝΝΛΝ 2.000
'Αφΰιίστου πολυτελείας μέ ολόκληρα διαμερίσματα
Λουξ καί σοΰπερ Λουξ.
Αναχωρεί 'τακτικώς άπό 6ης Ιανουαρίου
Έχίίβτην ΙΙΑΡΑΣΚΕΥΙΙΝ 6 μ. μ. α χ ο ι β ω ς
κατ" εύσείαν ΠΕΙΡΑΙΑ
ΣΥΡΟΝ - ΓΙ1ΝΟΝ - ΜΥΚΟΝϋΧ - ΙΚΑΓΙΑΝ-2ΑΜ0Ν
ΙΝΙΤΙΚΙΙΙ
. Π.
ΑΡ. ΙΗΑΕΦ. 55Ι
ΕΥΧΑΡΙΈΤΗΡΙΟΝ
Βιομηχανική Εταιρία
Ή Ανώνυμος
ραπέτρσς
"Ο
Ίε-
λέξβις πού διωργάνωσεν, 6
Έθν. Μορφωτικός Σύλλο-
λος τής κωμοπόλεώς μας,
τήν 29ην καί 30ήν λήγον¬
τος μηνός, έσημείωσαν δ¬
πως πάντα |καταπληκτικήν
έπιτυχίαν. Κατά τήν πρώ·
την ό φίλος κ. Κων. Λεμ-
πιδάκις πιστός στρατιώτης
και ακούραστος εργάτης
τοΟ προσκοπισμού άνέπτυ
ξε μέ σαφήνειαν καί εύ-
φράοειαν τήν συμβολήν
του ωραίου τούτου υ^σμυυ
είς τήν διαπαιδαγώγησιν
τής Νεολαίας. Την έπυμέ-
νην ήμέραν έορτήν τών
Τριών Ιεραρχών ό γνω¬
στός είς πάντας Ιερό κή¬
ρυξ τοΰ "Αγίου Μηνά Ιερό-
λογιώτατος κ. 'ΑΘ. Φραγ-
κόπουλος έκήρυξε τόν
θείον λόγον ενώπιον πυ¬
κνότατου ακροατηρίου ε-
§§ χων ώς θέμα τής ομιλίας
Ι του «τήν θρησκείαν καί
=§ τόν σύγχρονον άνθρωπον».
|| Δικαίως λοιπόν οι δύο εύ-
|ϊ φραδεΐς ρήτορες άπέσπα-
|| σαν τά παρατεταμένα χει-
|1 ροκροτήματα καί£τά θερ-
§1 μά συγχαρητήρια τών ά·
|| κροατών.
'?' Κατά τήν πρώτην |διάλε
ξιν καί μετά τό πέρας ταυ-
I της άνεγνώσθησαν αϊ βρα-
~ β&υθεΐσαι εκθέσεις τών μα
θητριών τών ενταύθα δη
II
μοτικών Σχολείων.
§ ι Ή εκλεκτή διδασκάλισ-
1| σα Δ)ίς"Αννα Ίερωνυμίδου
|| έδωσε είς τάς μαθήτριας
Ιΐ της 6ης τάξεως, τόν Μορ
II
φωτικόν Σΰλλογον ώς θέ
Ρ μα, καί αί μικρούλες μα-
|| θήτριες περιέγραψαν εντός
Η τϊΐς σχολικής αίθούσης δχι
ϋ μόνον τήν δράσιν τοϋ κα·
|| λοϋ τούτου Σωματείου, άλ-
κ, λά καί τους εύχύμους καρ-
3 πους πού προώρισται νά
|| άποδώστ] είς τήν μικράν
Ρ κοινωνίαν μας.
ϋ) Τό πρώτον βραβεΐον με
|| τά χρηματικού επάθλου
I-
1| λαβεν ή μαθήτρια Άλκμή-
ρ{νη, Ιω. Χοχλιδάκη ήτις ά-
§ πήγγειλε καί τό συντεθέν
ύπό τής Ιδίας ποίημα προς
τόν Μορφωτικόν Σύλλο
γον.
Τό 2ον βραβεΐον, βιβλί
ον άποσταλέν διά τόν σκο-
πόν τούτον άπό τόν φοιτη-
τήν τής όδοντοίατρικής κ.
Γεώργιον Κουκουράκην, ε¬
δόθη είς τήν μαθήτριαν
Μαρίκα Στυλ. Κ ράσα ν ά κι
Απενεμήθη δέ Ιπαινος με¬
τρίας Ρένα Ν. Κεφαλάκι
και Μέλπω Νικ. Καλαθάκι.
Έπί τη ευκαιρία ' ταύτη
ας εκφρασθούν θερμά συγ.
χαρητι,ρια είς τά φιλότι¬
μα κορίτσια μέλη του Μορ.
φωτικοΰ Συλλόγου, τά ο-
ποία ύπό τήν καθοδήγησιν
τών Κυριών Ευγενίας Γρη-
γοριάδο^ και Τασούλας
Μαρκομιχελάκι εργάζονται
εντατικό, διά νά κεντή¬
σουν τις κουρτίνες τής Λέ¬
σχης, τής οποίας τά εγ¬
καίνια θά γίνουν λίαν προ¬
σεχώς μετά τής μεγαλει·
τέρας έπιοημότητος.
ΕΙς τάς δ)νίδας Μαρίκα
"Ι. Μαΐση, Λέλα Μαρκοδη-
μητράκι, Μαρίκα Λαμπρά-
κι, Ελευθερία Ψαλτάκι,
Μαρίκα Κουκουράκι, Ελέ¬
νη Γ. Μαλλιαράκι, Εΰαγγ.
Κεχαγιαδάκι, Μαρίκα Κον-
ταξάκι, ΚαιίναΒαρδάκι,Άν
ΝΩΣ,,
ευχαριστεί τήν Άσφαλιστικήν Έτσιρείαν
"Η
99
διά τήν προθυμίαν καί ταχύτητα ην ϊδειξε διά
τήν πλήρη Ικανοποίησίν της έχ τών ζημιών άς
υπέστη έκ τής πυρκαιάς τών εργοστασίων της
τής 16ης τρέχοντος καταβαλοΰσα αυτί) δι' άπο-
ζημίωσιν δραχ. 342.000.
Ιεράπετρα 25—1—39.
Δια τήν Έταιρείαν «Μίνως»
Ό Διευθυντής
ΕΥΑΓ. ΤΖΟΛΑΚΗΣ
■■■■■■■■
■■■>■■*■■■»■Β■■■■■«■■■«ΜΜ
Τό αόρατο μάτι μέ τό οποίον
ΒΛΕΠΕΤΕ Χ2ΡΙΣ ΝΑ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ
Ή νέα καταπληκτική Γερμανική έφεύρεσις εξαι¬
ρετικά χρήσιμος διά τά σπίτια, τά γραφεία, Ερ¬
γοστάσια, Καταστήματα, Κλινικάς, Φύλακας,
Σχολεία κ. λ. π.
ΙΕ1ΑΗΤΪΠΡ0Σ9Ί0! 2ΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΤΟΥΡΚΙΛΚ ΚΑΙ ίίίίΙΙΪΟΙΙ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν. ΚΛΑΨΗΣ &. Σ'«
Αρχιτέκτονας μηχαν.κοι—Πανίττιστημιου 6—Τηλ 22 080
ΓΕΝ. ΑΧΤίΠΡΟΣδΠΟΣ ΔΓ ΟΑΗΗ ΤΗίι Κ-ΗΤΗΗ
Ε. Ι. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Άρχιΐί.κτων Μηχανικός Ήράκλειον
Ιι.,
'ΕΘΝΙΚΟΝ,,ΓΟΥΝΑΡΗΣ
ΠΡΟΚΗΡΪΞΙΪ ΑΗΜ0ΠΡΑ1ΙΑΣ
Ό Δήμαρχος Ηρακλεί¬
ου προκηρύσσει δτι:
Δυνάμει της ύπ' αριθ.
272 τής 7ης Νοεμβρίου
1938 αποφάσεως του
Δημοτικού Συμβουλίου
εκτίθεται εις ψανεράν
μειοδοτικήν δημοπρασί-
αν ή ένοικίασις άκινή·
των παρά. του Δήμου
Ηρακλείου τοϋ ενός χρη
σιμοποιηθησομένου ώς
ουρητήρια δι' £ν έτος
έν τη άγορα Καμαράκι
καϊ τοΰ ετέρου εις θέσιν
πλησίον του Δημοτικού
Καταστήματος όπερ θέ¬
λει χρησιμοπΟιηθη ώς
αποθήκη παρά τοϋ Δή¬
μου.
Ή δημοπρασία γενή-
σεται δΓ εν έ'καστον ά-
ίκίνητον χωριστά τήν
|6ην Φεβρουαρίου 1939
|ήμέραν Δευτέραν καί
1 ώραν 11—12 π. μ. ένώ·
Ιπιον τής Δημαρχιακής
(Επιτροπής "Ηρακλείου,
συμψώνως προς τους ο-
'ρους τής διακηρύξεως
ήτις ευρίσκεται κατατε¬
θειμένη παρά τη Τεχνική
.Υπηρεσία τοϋ Δήμου
; προς γνώσιν τών ένδισ
φερομένων.
| '£ν Ήρακλείω τη 24η
Ιανουαρίου 1939.
Ό Δήμαρχος Ήρα-
,κλείου.
ι-ΜΗΝΑΣ ΓΕΩΡΠΑΔΗΣ
να καίΕΙρήνη Λυδακι,Σκεύω
Καλαθάκι, Μαρία Παχάκι,
Ευανθία καί Ελευθερία Ά-
γογλωσσάκι, Εύσεβ. Σκαρ-
βέλη, Χαρά Κοντζεδάκι,
Εύαγγελ. Καλομβοτσάκι,
Νίνα Καλπαδάκι, Μαρίκα
Καζαντζάκι, Μαρίκα Καλό·
ψικάκι, Παναγιώτα Δρα·
κά: